cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пелагониска битка (1259)
Ноќта пред битката Михаил Ангел ненадејно го напуштил логорот и се повлекол кон Епир, а добар дел од неговите војници преминале на страната на Никејците. Во жестоката нерамноправна битка помеѓу никејската војска и војските на латинските сојузници на епирскиот деспот, Латините доживеале катастрофален пораз. Голем број од нив останале на бојното поле, а многумина биле заробени, меѓу кои и кнезот Гијом II Вилардуенски и биле одведени во заробеништво во Никеја. Битката во Пелагонија, го означила крајот на повеќедецениската борба за римското наследство и ја потврдила превласта на Никејското Царство на Балканот.
Список на државни водачи во 169 година
Ова е список на државни водачи во 69 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хјус-Древеров опит
Хујс-Древеров опит (часовна споредба,часовна анизотропија, изотропија на масата, или опити на енергијата на изотропијата) — спектроскопски тестови на изотропијата на масата и просторот. Како во Мајкелсон-Морлиевиот обид, постоењето на референтен приоритетен систем или другите остапувања од Лоренцовата инваријатност можат да бидат тестирани,кои имаат влијание при важноста на принципот на еквивалентноста. На тој начин овие опити се однесуваат на основните аспекти на двете теории специјалната и општата теорија за релативност. За разлика од Мајкелсон-Морлиев вид на обиди, Хујс-Древеровиот опит, ја тестира изотропијата на интеракцијата на самата материја, која се состои од протони, неутрони, и електрони. Постигнатата точност прави овој вид на опити, го прави еден од најдобрите опити кој ја потрдиле тоноста на теоријата за релативноста (Погледјате тестови за специјалната теорија за релативноста).
Опитите на Хјус и Древер
Џузепе Кокони и Едвин Ернест Салпитер (1958) задале теорија дека инерцијата зависи од околните маси според Маховиот принцип. Нехомогената распределба на материјата на тој начин би довел до анизотропијата на инерција во различни насоки. Евристичките дискусии довеле до верување дека која и да било инерцијална анизотропија, доколку постои, би предоминирале придонесите на масата од центарот на нашата галаксија.Тие тврделе дека оваа анизотропија може да да се набљудува нна два начина: мерејќи го Земановото делење  на атомот,  или мерејќи го Земановото делење при јадрената возбудена состојба  на   користејќи го Месбауеровиот ефект.
Верон Хјус и сорб. (1960) и Роналд Древер (1961) самостојно дспровеле слични спектроскопски експерименти со цел да го тестираат Маховиот принцип. Сепак, тие не го користеле Месбауеровиот ефект но направиле магнетно резонантни мерења на јадрото на литиум-7, чија основната состојба поседува спин од 3⁄2. Основната состојба е поделена на четири еднакво распоредени магнетни енергетски нивоа кои се мерат во магнетно поле во согласност со неивниот магнетен квантен број. Јадрените бранови за различни енергетски нивоа имаат различни просторни распределби во однос на магнетното поле, и на тој начин имаат различни зависности од насоката. Ако изотропијата на масата е задоволена, секоја промена помеѓу еден пар од сосоедните нивоа треба да оддаде фотони со исти честоти, што резултира во една единствена, изострена спектрална линија. Од друга страна пак, ако инерцијата има насочена зависност, треба да се набљудува тројна или проширена резонантна линија. За време на експериментот на Древер во период од 24 часа, Земјата ќе сврти круг околу својата оска, при што оската на магнетните полиња ќе мине низ различни делови од небото. Древер посветил посебно внимание на однесувањето на спектралната линија како магнетните полиња минуале преку центарот на Галаксијата. Ни Хјус ниту пак Древер забележале некакви честотни промени кај енергиските нивоа, и поради големата прецизност на нивните експерименти, максималната анизотропија би можела да биде ограничена на 0,04 Hz = 10−25 GeV.
Во врска со последиците на нултиот резултат на Маховиот принцип, било докажано од Роберт Дик (1961) дека тоа е во согласност со овој принцип, додека пак просторната анизотропија е иста за сите честички. На тој начин нултиот резултат покажува дека ефектите на инертната анизотропија се,и доколку постојат, универзални за сите честички и месно невидливи.
Современо толкување
Додека мотивот за овој експеримент бил да се тестира Маховиот принцип, оттогаш стана признат како важен тест за Лоренцовите инваријантности и на тој начин специјалната теорија за релативноста. Ова се должи пред сè на анизотропските ефекти во присуство на приоритетниот систем и Лоренцовиот нарушувачки појдовен систем обично се идентификува со КПЗ почетен систем како некој вид на етер (релативна брзина од околу 368 км/s). Затоа, негативниот резултат на Хјус-Древеровиот опит (како и опитот на Мајкелсон-Морлиевиот обид) го исклучува постоењето на таков систем. Особено, Хјус-Древеровите тестови на Лоренцовите нарушувања се опишани од страна на пробната теорија за специјалната релативност изнесена од страна на Марк Хауган и Клифорд Вил. Според овој модел, Лоренцовите нарушувања во присуство на приоритетниот систем можат да доведат до разлики помеѓу максималната реална брзина на масивните честички и брзината на светлината. Ако тие биле различни, својствата и честотите на материјалните заемодејства би се смениле исто така. Покрај тоа, таа е основна последица на принципот на еквивалентност на општата теорија за релативноста додека Лоренцовата инваријантност на локално ниво го држи слободниот придвижувачки појдовен систем = локална Лоренцова инваријантност (ЛЛИ).Тоа значи дека резултатите од овој опит се од интерес за двете теории специјалната и општата теорија за релативност.
Од фактот дека се споредуваат различни честоти („часовници“), овие опити исто така се означуваат како експериментална часовна споредба.
Скорешни опити
Покрај Лоренцовите нарушувања поради приоритетниот појдовен систем или влијанијата од Маховиот принцип, спонтаното нарушување на Лоренцовата инваријантност и CPT симетријата се од интерес поради предвивдувања на разни модели на квантната гравитација кои укажуваат на нивното постоење. Современите ажурирања на Хјус-Древеровиот опит се спроведени за проучување на можните Лоренцови и CPT прекршувања кај неутроните и протоните. Користејќи спински поларизациски системи и сомагнетометри (за да се потиснат магнетните влијанија), точноста и чувствителноста на овие опити биле значително зголемени. Покрај, тоа користејќи спинска поларизација торзиската вага, бил тестиран и електронската област.
Сите овие експерименти досега дале негативни резултати, па сè уште нема знак за постоењето на приоритетен систем или каков било друг облик на Лоренцови нарушувања. Вредностите на следната табела се поврзани со коефициентите дадени од страна на Проширениот стандарден модел,често се користи делотворната теорија за полето за да се проценат можните Лоренцови нарушувања (Погледајте Тестови на теоријата за релативност). Од тука, какво било остапување на Лоренцовата инваријантност може да се поврзе со одредени коефициенти. Бидејќи при овие опити се тестирани низи на коефициенти, се дава само на вредноста на максималната чувствителност (за прецизни податоци, погледајте ги поединечните статии):
Секундарни извори
<references group=A />
Едрење на Летните олимписки игри 2012
Натпреварите во едрење на Летните олимписки игри 2012 ќе се одржат од 28 јули до 11 август во едриличарскиот центар Вејмут и Портланд во јужна Англија. Медали ќе бидат доделени во 10 дисциплини, а се очекува да настапат околу 380 натпреварувачи. Во споредба со натпреварите на претхдните игри, изменети се дисциплините во женска конкуренција. Така, наместо натревари во класата инглинг, воведени се натпревари во класата Елиот 6 m, додека класата торнадо е отфрлена од програмата.
NGC 6593
NGC 6593 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6593 се споменува и како MCG 4-43-18, CGCG 142-30.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6593 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6593 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 14 м 3,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 17' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Други поделби
Проучување на NGC 6593 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61617. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 159; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1579. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1089.
Телескоп (соѕвездие)
Телескоп — мало јужно соѕвездие забележано во XVIII век од Никола Луј де Лакај, француски астроном и проучувач на јужното небо. Неговото латинско име Telescopium е латинизирана форма од грчкиот збор за телескоп.
Не постојат европски имиња за ѕвездите во ова соѕвездие. Кинезите им дале имиња на ѕвездите α Tel („Ве“, со значење опасност), и γ Tel (денес G Scorpii) - Чуен Шво, со митолошко значење.
Опсада на Алеп (637)
Опсадата на Алеп траела во периодот од јули 637 до октомври 637 година. Конфликтот се одвил помеѓу силите на Византија и Праведниот Калифат на територијата на денешна Сирија. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.
Позадина
По решавачката битка кај Јармук, муслиманите продолжиле кон северните делови на Сирија. По преземањето на многу мали и големи градови од Абу Убаид и Халид ибн ал-Валид и по последната победа кај Хазир, муслиманските сили се упатиле кон Алеп, кој бил раководен од страна на генералот Јоаким. Градот Алеп се состоел од големи ѕидини на врвот од еден рид и опкруен со ров.
Битка
Византискиот командант на Алеп, Јоаким, се сретнал со муслиманска армија под команда на Абу Убаид и Халид ибн ал-Валид надвор од тврдината. Тој бил поразен и набрзина се повлекол во тврдината. Јоаким не добие никакви знаци на каква било помош од страна на царот Ираклиј. Како резултат на тоа, околу октомври 637, Римјаните го предаде градот под услов војниците мирно да заминат од градот. Јоаким го прифатил исламот, заедно со околу 4,000 војници. Самиот тој се покажал извонредно способен и лојален офицер, а се борел и во неколку битки.
Список на прстенести галаксии
Ова е список на прстенести галаксии. Прототипен примерок за ваквите галаксии е Хоговиот Објект, откриен од Артур Хог во 1950 г.
Рајхсвер
Рајхсвер (Reichswehr) (гер. „Национална одбрана“) претставувале вооружени сили на Германија во периодот од 1919 до 1935 година, кога биле преименувани во Вермахт („Одбранбени сили“).
Поствоен хаос
Со крајот на Првата светска војна и распаѓањето на Германското Царство, најголемиот дел од германската армија бил распуштен. Многу поранешни војници се вклучиле во паравоени групи наречени „Слободни Корпуси” (Freikorps). Тоа биле главно групи од по 100 луѓе или помалку, кои го штителе соседството или градот. На 6 март 1919 година била основана армијата позната како „Привремена германска одбранбена сила” (Vorläufige Reichswehr), која вбројувала околу 400,000 луѓе, од кои повеќето биле од ,,Слободните Корпуси”. Подоцна, на 30 септември 1919 година била формирана ,,Преодната армија” (Übergangsheer), и тоа од „Одбранбените сили” и „Слободните корпуси”. И конечно, на 1 јануари 1921 година, била основана армијата на Вајмарската Република – Рајхсвер, која броела 100,000 војници, заедно со седум пешадиски и три коњанички бригади. Во ноември 1923 година, токму трупите на оваа армија се судриле со пучот на Хитлер (Beer Hall Putsch) во Минхен.
Ешли Вилијамс
Ешли Ерол Вилијамс (роден 23 август 1984 година) — велшки фудбалер, играч од одбраната на Бристол Сити и на велшката репрезентација.
Рајхсвер
Настанувањето на Рајхсвер
Поради сите овие причини, долгорочниот хаос и несигурноста на новоформираната Вајмарска Република, војската била непотребна. На 6 март 1919, со декрет била формирана Привремената национална одбрана сили (Reichswehr Vorläufige), составена од Привремената народна армија (Vorläufige Reichsheer) и Привремената Национална морнарица (Vorläufige Reichsmarine). Многу единици како Слободниот корпус делумно или целосно биле во состав на новата армија. Армијата во тоа време броела околу 400,000 луѓе и околу 50 единици со големина на бригада.
Ешли Вилијамс
Тој во моментов е и капитен на својата репрезентација.
Рајхсвер
Настанувањето на Рајхсвер
Од 30 септември 1919 година, армијата била реорганизирана како „Преодна армија“ (Übergangsheer) со кое што биле и дефинитивно раскинати сите врски со царистичкото минато. Составот на армијата во поголемиот дел го сочинувале единиците Слободниот корпус - 20 единици со големина на бригада (бројноста паднала на околу 200,000 луѓе). Оваа армија како таква постоела сè до 1 јануари 1921 кога и официјално бил воспоставен Рајхсвер (Reichswehr) према важечките ограничувања наметнати со Версајски мировен договор.
Ѓорѓи Нешкоски
Ѓорѓи Нешкоски — македонски театарски, филмски и телевизиски глемец.
Ешли Вилијамс
Технички одлики
Како многу цврст играч во двобоите и добар во играта со глава, Вилијамс главно игра на позицијата централен дефанзивец, но исто така може да игра и како десен бек.
Рајхсвер
Настанувањето на Рајхсвер
Со ограничениот договор на вкупно 100,000 луѓе, Рајхсвер го сочинувале следните сили:
Ѓорѓи Нешкоски
Филмографија
Нешкоски ги остварил филмските улоги:
Ешли Вилијамс
Клупска кариера
Вилијамс растел во младите категории на Вест Бромвич Албион. Во 2001, на возраст од 16 години, тој бил отпуштен од клубот и преминува во Хеднесфорд Таун.
И покрај тоа што не бил стартер, Вилијамс успеал да импресионира. Откако собрал 34 натпревари без постигнат гол на 31 декември 2003 заминал во Стокпорт Каунти.
Рајхсвер
Настанувањето на Рајхсвер
Тенкови, тешка артилерија и авионите биле забранети. Подморниците и авионите не биле дозволени, а вкупната маса на воената морнарицата не смеела да оди над 100.000 БРТ, како ни 15.000 морнари. Боените бродови не смееле да имаат депласман до 6 000 тони, а разорувачите до 600 тони.
Ешли Вилијамс
Клупска кариера
Дебитирал за Стокпорт на 16 март 2004, во натпреварот на домашен терен против Хартлепул, а својот прв погодок го постигнал на 13 ноември во победата со 3-2 над Хадерсфилд. Подоцна тој станал капитен на клубот и бил сè уште играч на Стокпорт кога го направил своето деби за репрезентацијата.
На 27 март 2008 бил позајмен на Свонзи Сити до крајот на сезоната, и дебитирал во новиот дрес на 8 април во домашниот натпревар против Карлајл Јунајтед кој завршил нерешено без голови. Таа сезона одиграл уште два натпревари.
Рајхсвер
Армија
И покрај ограничувањата, во Рајхсвер продолжл да се анализира поразот на германската армија во Втората светска војна, биле извршувани истражувања и развивања на наоружувањето и тактиките, биле организирани тајни тестирања во странство (во соработка со Црвената Армија) и биле направи планови за "подобри времиња". Германските инженери работеле во соработка со Советски колеги интензивно работеле на развојот и унапредувањето на тешкото оружје во Ками (Советски Сојуз), во близина на Казан. Од 1926 до 1932, неколку германски фирми како Круп (Krupp), Ринметал-Борсиг (Rheinmetall-Borsig), Дајмлер (Daimler) и други, работеле на изградбата на првите прототипи на тенкови тестирани на советска територија. Овие проекти биле камуфлирани со имињата "Голем трактор" I, II, III и "лесен трактор" и го отвориле патот на првите лесни тенкови од типот Панцер I кои се појавиле веќе во 1934 година.
Ешли Вилијамс
Клупска кариера
На 22 мај истата година бил целосно откупен од велшкиот клуб за околу 400.000 фунти. Својот прв погодок за лебедите го постигнал на 16 септември против Дарби Каунти.
Рајхсвер
Армија
Истовремено, оневозможувањата да има бројна обучена армија, Германија на сите начини се обидувала да оспособи воен кадар, како офицери така и персонал. На овој начин, се појавил таканаречениот „црн“ Рајхсвер. Имено, ветераните од Големата војна биле организирани во многубројни ветерански организации коишто продолжиле со воена обука. Со ова официјалната армија на Германија ја јакнела својата резервна војска сочинета од многу искусни борци желни за реваншизам за уште свежиот присутен пораз. Најзначајна од овие групации од 1918 до 1935 била организацијата „Челичен шлем“, која во 1930 година броела дури 500,000 членови. Во оваа организација во најширока смисла се одржувал и почитувал култот на германската армија со строги парамилитарни аспекти вклучувајќи и присуство на униформи. Подгурпата која се занимавала со младите ги организирала полнолетниците но и адолесцентите и ги вклучувала во својаврсните воени вежби.
Ешли Вилијамс
Клупска кариера
Во сезоната 2010-2011 Вилијамс придонесува за првата историска промоција на велшкиот клуб во Премиер лигата, после триумфот над Рединг во финалето од плејофот. Тој исто така бил избран во тимот на годината во Чемпионшип лигата и го соборил рекордот за најмногу настапи едноподруго за клубот.
Во октомври 2012 го продолжил договорот со Свозни за уште три години. На 23 декември 2012 станал главниот лик во грд инцидент: за време на натпреварот против Манчестер Јунајтед (1-1) во една акција од играта, насилно го удрил со топката во главата Ван Перси, додека тој лежеше на земјата, што доведе до тепачка меѓу играчите. Во јули 2013 Вилијамс станува капитен на Свонзи, по заминувањето од клубот на Гари Монк.
Рајхсвер
Воено воздухопловство
Кога станува збор за военото воздухопловство, ни тука Германија, иако била ограничена да ги има, не ги препуштала работите на случајноста. За време на 1920-те биле формирани многу фирми кои подоцна станале р'бет на Луфтвафе - Германско воено воздухопловство. Па така во 1920 година биле формирани фирмите Јункерс (Junkers), Хенкел (Heinkel), Дорније (Dornier), а во 1924 Фоке-Вулф (Focke-Wulf). Германската цивилна авио-компанија Луфтханза до 1926 година формирала голема воздушна флота и придонела во полето на обучувањето на пилоти кои подоцна летале во военото воздухопловство. Многу летала исто така биле осмислени и дизајнирани така што можеле лесно да бидат доработени и да бидат употребени како воени авиони. Таков бил случајот со авионот од типот Јункерс Ју 52, авион кој во почетокот на 1930-те сочинувал три четвртини од целокупниот состав на Луфтханза и останал во служба на Луфтвафе сè до 1945. Останатите воени авиони биле дизајнирани и во странство (најмногу во Липетск, СССР, каде биле вршени обуки за пилоти) или останале во статус на планови во картотеките на германските фирми. Во Германија, генералот фон Сект формирал и организирал тајни команди на военото воздухопловство во рамките на Рајхсвер. Нив ги сочинувале поранешни пилоти кои се залагале за обука на пилоти на идната Луфтвафе низ служба во Луфтханза или низ школи за цивилно летање. Школите за едреличарство, кое било дозолено како вид на спорт, биле широко распространети и популарни како полигони за стекнување на знаења и искуство за летање. Во 1930 година, само десет години од своето формирање, Германското спортско воздушно друштво (Deutscher Luftverband) броело 50,000 членови
Ешли Вилијамс
Клупска кариера
На 12 август 2016, Вилијамс се преселил во Евертон во трансфер вреден 12 милиони евра, потпишувајќи тригодишен договор со карамелите. Десет дена подоцна тој го направил своето деби за новиот клуб, влегувајќи како замена во победата со 2-1 против Вест Бромвич Албион на Хоторнс.
На 23 август 2019, Вилијамс потпишал краткорочен договор со Бристол Сити во трајност до средината на јануари 2020.
Рајхсвер
Воена морнарица
Воената морнарица како и армијата и военото воздухопловство работела на својот развој и јачење во строга тајност. Од 1922 година Рајхсморнарицата почнала да спроведува реновации во сите свои сектори. Биле развиени нови стратешки планови и биле изградени нови квалитетни објекти. Пред се, треба да се спомне итрото „заобиколување“ на одредбата од Версајскиот мировен договор во случај на изградба на три нови германски таканаречени „џепни“ бродови. Овие бродови биле изградени спрема дозволените рестриктивни стандарни за германските боени бродови (до 10,000 тони депласман), меѓутоа нивните одлики биле значајно унапредени, посебно брзината и силното наоружување од 6 топовски цевки со калибар 280 мм.
Ешли Вилијамс
Репрезентативна кариера
Вилијамс стекнал право да настапува за велшката фудбалска репрезентација како резултат на потеклото на неговиот дедо. Дебитирал за репрезентацијата на 26 март 2008 во пријателски натпревар против Луксембург. На 11 август 2010 година повторно против Луксембург го постигнал својот прв репрезентативен гол.
Вилијамс бил повикан од страна на селекторот Крис Колман за Европското првенство 2016 во Франција, на кое постигнал еден гол во четвртфиналниот двобој против Белгија, запишувајќи се во стрелците за моментален резултат 1-1 во победата со 3-1 за велшаните.
Рајхсвер
Воена морнарица
Освен површинските пловила, Рајсморнарицата успеала според своите сопствени планови да спроведе и изградба на првите осум подморници во бродоградилиштата во Шпанија, Финска и Холандија. Овие подморници служеле првенствено за обука на посадата за идните мжни подморнички флоти на германската Кригсморнарица.
Генералштаб
Рајхсвер никогаш не бил наклонет на демократијата но останал лојален на германската влада. Аполотичкиот карактер на Рајхсвер бил доста изразен и тоа го претставувало она одлучното што во поствоената Германска демократија дало шанса да се развие без мешање на армиското водство. Најголемо влијание на развојот на Рајхсвер ила Ханс фон Сект (1866-1936), кој во периодот од 1920 до 1926 бил „Шеф на армиското водство“ (Chef der Heeresleitung).
Имено, намалувањето на германската миротворната армија од 780,000 од 1913 на 100,000 луѓе придонело за зголемувањето на квалитетот внатре во самиот Рајхсвер (само најдобрите од најдобрите биле примени во армијата). Од другата страна пак, револувционерните промени во доктрината на војувањето по Првата светска војна го соочиле Рајхсвер со фактот дека каква било модернизација шт би била вметната во пешадиската тактита на армијата во случај на војна ќе биде немоќна без поддршка на механизација и воздухопловство.
Рајхсвер и доаѓањето на Хитлер на власт
Во текот на 1933 и 1934 година, по функцијата канцелар на Германија што ја преземал Адолф Хитлер, Рајхсвер сè повеќе ги појакнувал тајните програми за проширување во своите сектори. Преземањето на власта од страната на нацистите, се јавило тежнеење од страна на Ернст Рем да СА, при што нацистичката парамилитарна сила, ја преземала улогата на Рајхсвер. Ова го алармирало тогашното воено раководство, дошло до можност за воен пуч на Хитлер што дошоло до пресметка помеѓу него и неговиот близок соборец Ернст Рем и неговите приврзаници во таканаречената „ноќ на долгите ножеви“ во 1934.
До тогаш прикриениот план за јакнење и иден развој на германската армија станал формален со објавувањето за постоењето на Вермахтот на 20 мај 1935 година.
Лукаш Фабијански
Лукаш Марек Фабијански (Łukasz Marek Fabiański; роден на 18 април 1985) — полски фудбалер, голман на Вест Хем Јунајтед и на полската репрезнтација.
443 Фотографика
443 Фотографика — вообичаен астероид од главниот појас. Калсифициране како астероид од спектралниот тип S.
Милан Јанковиќ (политичар)
Милан Јанковиќ ( роден на 21 август 1954 година), со прекар Жире, е политичар во Србија. Тој бил пратеник во Народното собрание на Србија од 2001 до 2007 година, три мандати бил градоначалник на белградската општина Гроцка и е актуелен член на градскиот совет на Белград (т.е. извршната власт на градската власт). Јанковиќ е член на Социјалистичката партија на Србија ( Социјалистичка партија Србија, СПС).
Годините на Милошевиќ (1992–2000)
Јанковиќ бил избран во Градското собрание на Белград за четвртата поделба на Гроцка на српските локални избори во мај 1992 година и реизбран на повторените избори во декември истата година. Тој, исто така, бил избран во општинското собрание на Гроцка и во 1995 година бил избран за негов претседател (функција во тоа време еднаква на градоначалник).
Тој бил реизбран во собранието на Белград на српските локални избори во 1996 година, а исто така ја предводел Социјалистичката партија до мнозинската победа во Гроцка, каде што бил назначен за градоначалник со втор мандат.
Во текот на 1990-тите, во политичкиот живот во Србија доминирал Слободан Милошевиќ, лидерот на Социјалистичката партија, кој ги надгледувал владините институции во земјата на авторитарен начин. Милошевиќ бил поразен од Воислав Коштуница од Демократската опозиција на Србија (ДОС) на општите избори во Југославија во 2000 година, настан кој донел широки промени на политичката сцена во земјата. Социјалистичката партија доживеала значителен пораз на истовремените локални избори во Белград во 2000 година, освојувајќи само четири места од 110 во градското собрание; Јанковиќ бил еден од четворицата избрани членови на СПС, кој повторно победил во четвртата единица на Гроцка. ДОС извојувале тесна победа над СПС за општинското собрание Гроцка во истиот изборен циклус, а мандатот на Јанковиќ како градоначалник завршил.
Јанковиќ во 1990-тите во два наврати бил кандидат за пратеник. Тој се појавил на четириесет и шестото (и последно) место на изборната листа на Социјалистичката партија за поделбата во Белград на српските парламентарни избори во 1993 година и на единаесеттото (и исто така последното) место на нејзината листа за ревидираната поделба на Вождовац на парламентарните избори во 1997 година. . Партијата освоила шеснаесет места во Белград во 1993 година и четири места во Вождовац во 1997 година; Јанковиќ во ниту една прилика не бил избран. (Од 1992 до 2000 година, една третина од парламентарните мандати во земјата биле доделени на кандидатите од успешните листи по нумерички редослед, додека преостанатите две третини биле распределени меѓу другите кандидати по дискреција на спонзорските партии и коалиции. Јанковиќ можел да добие мандат во секоја прилика, без оглед на неговата позиција на списокот, но во случај не успеал.)
Парламентарец (2001–07)
По поразот на Милошевиќ на изборите во Југославија, во декември 2000 година во Србија беа одржани нови парламентарни избори. За овие избори, целата земја била пресметана како единствена изборна единица и сите мандати биле доделени на кандидатите на успешните листи по дискреција на спонзорските партии или коалиции, без разлика на нумеричкиот редослед. Јанковиќ ја добил седумдесет и четвртата позиција на листата на СПС, која главно била по азбучен ред. . Списокот освоил триесет и седум мандати, а тој бил избран за нејзина парламентарна делегација кога собранието се состана на почетокот на 2001 година. ДОС освоил мнозинска победа на овие избори, а социјалистите беа во опозиција.
Тој повторно бил вклучен на социјалистичката листа на српските парламентарни избори во 2003 година и добил нов мандат кога листата освоила дваесет и две пратенички места. Во мандатот што следел, Социјалистичката партија дала надворешна поддршка за владата предводена од Демократската партија на Србија (Демократска странка Србија, ДСС), Српското движење за обнова (Српски покрет обнов, СПО) и Г17 Плус. Јанковиќ работел во комисијата за претставки и предлози и во комисијата за локална самоуправа.
Јанковиќ повторно бил вклучен на листите на Социјалистичката партија на парламентарните избори во 2007 и 2008 година.
Србија вовела систем на пропорционална застапеност за локалните избори по 2000 година. Јанковиќ се појавил на листите на Социјалистичката партија и за градското собрание на Белград и за општинското собрание Гроцка на локалните избори во Србија во 2004 година и бил реизбран во второто тело.
Од 2008 година
Јанковиќ се појавил на листите на Социјалистичката партија и за Белград и за Гроцка на локалните избори во Србија во 2008 година. Тој првично не заземал место во ниту едно собрание. На 19 август 2008 година, тој се вратил во градското собрание како замена за друг член на СПС.
Смената во општинската политика на Гроцка довела до тоа социјалистите да заземат истакната улога во локалната коалициска влада и Јанковиќ да се вратил на градоначалничката канцеларија на 22 јуни 2010 година. Тој ја извршувал оваа функција во следните две години.
На градско ниво, Демократската партија (Демократска странка, ДС) победила на малцинската влада на изборите во Белград во 2012 година, под водство на актуелниот градоначалник Драган Ѓилас. Во овој период, Социјалистичката партија била малцински партнер со ДС во коалициската влада во Белград. На 28 декември 2012 година, Јанковиќ бил назначен за неговиот прв мандат во градскиот совет како замена за друг член на партијата. Тој бил на оваа функција до 24 септември 2013 година, кога социјалистите ја повлекоа својата поддршка од администрацијата на Ѓилас, а овој поднел оставка како градоначалник.
Јанковиќ се појавил на триесет и третата позиција на листата на Социјалистичката партија на изборите за градското собрание на Белград во 2014 година и ги пропуштил изборите кога листата освоила шеснаесет пратенички места. Тој, исто така, се појавил на 119-то место на листата на Социјалистичката партија за националното собрание на истовремените српски парламентарни избори во 2014 година и не бил избран кога листата освоила четириесет и четири места.
СНС станале доминантна сила во градската влада на Белград по падот на администрацијата на Ѓилас, а СПС ја продолжиле својата улога како помал партнер во новата коалициска влада. На 23 октомври 2015 година, Јанковиќ бил повторно назначен за градскиот совет како дел од администрацијата на Синиша Мали. Тој потоа ја предводел социјалистичката листа во Грочка за локалните избори во 2016 година и бил реизбран кога освои пет мандати, иако набрзо поднел оставка од општинското собрание за да продолжи да работи во градскиот совет.
Јанковиќ ја добил четириесет и деветтата позиција на листата на Социјалистичката партија на изборите за градското собрание на Белград во 2018 година и повторно не бил избран кога листата падна на осум мандати. СПС продолжил да учествува во владата на Белград, а Јанковиќ бил назначен за трет мандат како советник во администрацијата на Зоран Радојичиќ на 7 јуни 2018 година. Тој продолжува да ја извршува оваа функција од 2021 година.
Вода (филм)
Својата премиера филмот ја имал на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто (2005), каде бил претставен на отворањето на фестивалот. На редовен репертоар во Канада почнал да се прикажува во ноември таа година а во Индија почнал да се прикажува во мај, 2007 година.
Синопсис
Приказната во „Вода“ е поставена за време на периодот на британското владеење во 1938 година, кога Индија е сѐ уште дел од колониите на Британија.
Според Хинду традицијата од тој период, бракот помеѓу млади девојчиња и постари мажи бил нормален во некои делови на Индија. Кога сопругот во православно Хинду семејство ќе почине, неговата млада вдовица била праќана во таканаречен ашрам за вдовици за да се искупи за гревовите од нејзиниот претходен живот, кои наводно ја предизвикале смртта на нејзиниот сопруг.
Фредрик Ултведт
Фредрик Јоханес Ултвед (роден 9 април 1961 година во Стокхолм) е шведски актер, најпознат по улогата на Јенс Лофтегард во серијата Бек.
Куќишта (Матка)
Куќишта — археолошко наоѓалиште во скопското село Матка, Општина Сарај. Претставува населба од доцноантичкото време.
На околу 300 м североисточно од селото и месноста Ограда, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Според кажувањето на жителите, при изградбата на една викендичка било откриено едно депо на римски бронзени монети.
Црква „Св. Димитриј“ - Ахил
Свети Димитриј (Αγίου Δημητρίου) — средновековна црква на преспанскиот остров Свети Ахил, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.
Црквата е изградена во XIV век, но денес е во урнатини. Сместена е во западниот дел на островот. Зачувани се само дел од апсидата и јужниот ѕид од овој мал храм. Ѕидовите се направени од месен камен и малтер, подоцна уништен од суровите климатски услови кога престанал да се одржува. Црквата е насликана со вреден фрескопис. При посетета во 1990 г. Стилијанос Пелеканидис наишол на сцената „Поклонение на Агнецот“, со два херувима и два архијереја од левата и десната страна. Денес е зачуван само мал дел од сцената еден херувим и еден јерарх, изложени во Леринскиот археолошки музеј. Живописот датира од XIV век.
Во 1962 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Анаконда (филм)
„Анаконда“ е американски филм од 1997 година во режија на Луис Лиоса. Главните улоги ги играат: Ајс Кјуб, Џенифер Лопес и Џон Вот.
Синопсис
Тимот на „Нешенел џиографик“, предводен од Тери Флорес (ја игра Лопес) и Стив Кејл (го игра Ерик Столз) се испратени да снимаат дукументарен филм за едно јужноамериканско племе. Но, кога ќе спасат еден чуден човек (го игра Џон Вот) од брод кој тоне, тие ќе добијат повеќе отколку што бараат. Кога Књјл ќе биде онеспособен од убод од некоја чудна пчела, чудниот човек го презема бродот и ги носи сите на патување за фаќање на анакондата, најголемата застрашувачка змија на светот.
Список на државни водачи во 1830 година
Ова е список на државни водачи во 830 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Шмедесвурт
Шмедесвурт (Schmedeswurth) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Црква „Христос Седржител“ - Бер
Христос Седржител (Χριστός Παντοκράτωρ) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е подигната во XIV век и првично била еднокорабен храм со дрвен покрив, а подоцна по радијална интервенција е претворена во двокорабна базилика. Во XVI век е додаден северниот кораб на наосот, а околу 1687 г. е дограден тремот на јужната страна. Во храмот е зачуван живопис од XVI век, од 1687 г. во јужниот трем и од 1726 г. Се истакнуваат „Успение на Пресвета Богородица“, „Рождество на Пресвета Богородица“, „Сретение Господово“ и „Крштение Господово“.
Во 1924 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Иса Квенсел
Иса Квенсел (21 септември 1905 – 3 ноември 1981) била шведска глумица и оперска сопранка, која се појавила во повеќе од 50 филмови, драми, опери, ТВ и радио емисии. Во 1939 година, таа ја добила главната улога во светската премиера на филмот „Умри Катрин“ на Ерих Волфганг Корнголд во Кралската шведска опера.
Егејско Море (тема)
Тема Егејско Море (θέμα τοῦ Αἰγαίου Πελάγους, thema tou Aigaiou Pelagous) — византиска провинција во северното Егејско Море основана во средината на 9 век. Како една од трите посветени поморски теми на Византиското Царство (грчки: ), главно служела за обезбедување на бродови и војници за византиската морнарица, но исто така служела и како граѓански административен огранок.
Потекло
Темата потекнува од доцноантичката цивилна провинција „Острови“ (Insulae; Nήσοι), која ги опфаќала островите од југоисточниот и источниот дел на Егејот до Тенедос. Терминот „Aigaion Pelagos “ се појавува за прв пат како административен опис во почетокот на 8 век, кога се посведочени печати на неколку негови kommerkiarioi (цариници). Еден печат, датиран во 721/722 година, дури се однесува на службено лице задолжено за сите грчки острови, што веројатно имплицира проширување на старата провинција и над островите во северниот и западниот дел на Егејското Море. Воено, егејските острови биле под контрола на корпусот Карабисијанои, а подоцна и на темата Кивериот во текот на VII и VIII век. Во 726 година, регионот учествувал во бунт против иконоборската политика на царот Лав III. Стефан, командант на флотата на островите Киклади, му се придружил на водачот на бунтовниците Агалијанос Контоскелес во неуспешниот напад на Константинопол. Од крајот на 8 век, две посебни команди се појавуваат во Егејското Море: дроунгариите на Егејското Море (Aigaion Pelagos), очигледно контролирајќи ја северната половина, и droungarios „од дванаесетте острови“ (Додеканесос) или „од Заливот“ (Колпос), задолжен за јужната половина. Последната команда на крајот еволуирала во темата Самос, додека првата еволуирала во темата Егејско Море, опфаќајќи ги и островите на северниот дел на Егејското Море, како и Дарданелите и јужните брегови на Пропонтис.
Историја
Темата Егејско Море мора да била создадена во 843 година: нејзиниот управувачки стратег не се појавува во Тактикон Успенски од 842/843 година, каде сè уште се наведени дроунгариите, но на друго место е потврдено дека тој бил активен на Лезбос во 843 година.
Темата Егејско Море била редовно организирана тема, поделена на турми и бандони и со целосно дополнување на воени, цивилни и фискални службеници. Меѓутоа, во областите на Дарданелите и Пропонтисот, друнгариите, а подоцна и стратегите на Егејското Море, веројатно го делеле авторитетот со грофот од темата Опсикија, под чија јурисдикција овие територии соодветно припаѓале. Грофот на Опсичарите веројатно ја задржал власта над цивилната администрација и локалната одбрана, додека темата Егејско Море била единствено одговорна за опремување на бродови и регрутација на луѓе од овие области. Слична постапка постоела и во темата Самос. Овој став е зајакнат со фактот дека опсиците, а особено Словените (Sklabesianoi) насилно населени од Царството во темата Опсикија, се потврдени дека служеле како маринци во 10 век.
Според царот Константин VII Порфирогенетос (р. 913–959), во почетокот на 10 век темата ги вклучувала Лезбос (седиште на стратегот ), Лемнос, Имброс и Тенедос, Хиос (подоцна пренесен на Самос), Споради и Киклади. Според Елен Арвеиле, Кикладите веројатно биле префрлени во темата Егејско Море кога поморската команда Додеканесос/Колпос била укината и од неа била основана темата Самос кон крајот на 9 век. Во 911 година, силите на поморската тема Егејско Море се евидентирани како 2.610 веслачи и 400 маринци.
Провинцијата опстанала до крајот на 10/почетокот на 11 век, кога постепено се делела на помали команди. Како што се Кикладите и Спорадите, Хиос и регионот на Абидос се здобиле со свои стратези, темата Егејско Море станала чисто граѓанска провинција која ги опфаќала само бреговите на Пропонтис и регионот околу Константинопол. До крајот на 11 век, она што останало од старата флота на темата било вклучено во обединетата царска морнарица во Константинопол, под команда на мега дукс. Потоа, некое време во 12 век, се чини дека темата Егејско Море била споена со темата Опсикија во една провинција, како што е потврдено во Partitio terrarum imperii Romaniae во 1204 година. Темата престанала да постои по распаѓањето на Византиското Царство по Четвртата крстоносна војна во 1204 година.
Џени Улвинг
Џени Улвинг (26 септември 1979 година во Естерсунд), е шведска филмска и телевизиска глумица. Таа ја започнала својата кариера со улогата на „Бела“ во сапуницата Vänner och fiender која се емитуваше на Канал 5.
Секстант (соѕвездие)
Секстант или Sextans е малечко екваторско соѕвездие забележано во XVII век од Јан Хевелиј. Неговото латинско име го означува инструментот секстант, кој Хевелиус често го користел при своите набљудувања.
ИБМ
„Интернационалната корпорација за деловни машини“ ИБМ (англ. International Business Machines Corporation - IBM) е мултинационална компанија за компјутерска технологија и консалтинг со седиште во Армонк, во државата Њујорк, САД. ИБМ е една од ретките информатички компании која има непрекината историја уште од 19. век.
ИБМ произведува и продава компјутерска опрема и софтвер и обезбедува инфраструктурни услуги, услуги за вдомување и консултантски услуги во областите од супер-компјутери до нанотехнологии. ИБМ е познат во поновата историја како најголема компјутерска компанија со 355.000 вработени ширум светот. Во однос на вкупните приходи долго време беше прва, а од 2006. е втора, после Хјулит-Пакард. Во 2007. вкупните приходи изнесувале 98,8 милијарди УСД.
ИБМ е сопственик на повеќе патенти од било која друга технолошка компанија. Има инженери и консултанти во над 170 земји и 8 истражувачки лаборатории ширум светот. Вработени на ИБМ се носители на 3 Нобелови награди, четири Тјурингови награди, пет Национални медали за технологија, и пет Национални медали за наука.
Татомир
Татомир — село во североисточниот дел на Македонија, во Општина Кратово, во околината на градот Кратово.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат е забележано во турски документи од 1519 година. Се верува дека неговото потекло е од истоименото лично име.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во крајниот југозападен дел на територијата на Општина Кратово, чиј атар се допира со подрачјето на општините Куманово и Свети Николе. Селото е ридско и раштркано, чии маала се издигаат на надморска височина од 600 до 700 метри.
До селото води асфалтен пат, кој се двои од регионалниот пат 2247.
Историја
Селото првпат е документирано во 1519 година во историските извори.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 13,6 км2, при што преовладуваат пасиштата со површина од 516 хектари, на обработливите површини отпаѓаат 453 хектари, а на шумите 331 хектар.
Во основа, селото има мешовита земјоделска функција.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Татомир живееле 175 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Татомир имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Татомир живееле 84 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 42 жители, од кои 35 Македонци и 7 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Кратово, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кратово. Селото припаѓало на општината Кратово и во периодот 1955-1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото влегувало во тогашната Општина Шопско Рударе, во која се наоѓале селата Вакуф, Кетеново, Коњух, Секулица, Татомир, Топаловиќ и Шопско Рударе. Во периодот 1950-1952 година, селото претставувало дел од некогашната Општина Секулица, во која влегувале селата Вакуф, Секулица и Татомир.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0919 според Државната изборна комисија, сместено во простории на приватна куќа.
На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 55 гласачи.
Св. Спас (Матка)
'''Св. Спас''' — археолошко наоѓалиште во скопското село Матка, Општина Сарај. Претставува градиште - викус од римското и доцноантичкото време.
Се наоѓа на околу 1,5 км јужно од селото, на високите карпи на излезот од клисурата на реката Треска. На самиот врв има плато со големина од 10 x 130 м, опкружено со одбранбен ѕид, на кое се гледаат темели од повеќе објекти, а се среќаваат фрагменти од керамички садови и мермерни блокови од раноантички храм. Исто така се гледаат темели, столбови, бази, импости и други материјали од старохристијанска базилика.
Треневурт
Треневурт (Trennewurth) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Список на државни водачи во 170 година
Ова е список на државни водачи во 70 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.