cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Луис Фелипе Сколари
Кувајт
Сколариевите први вкусови за паководење на репрезентации дојдоа во 1990 година кога тој беше тренер на Кувајтската репрезентација.Тие го освоија Гулф купот на нациите во 1990 година, победувајќи го Катар во финалето, но тој беше приморан да ја напушти земјата кога Ирак нападна, го окупира Кувајт за време на Гулфската војна, после која се врати да раководи со клубови за веќе една декада.
Бразил
Во Јуни 2001 година, Сколари беше назначен како менаџер на неговата татковина Бразил, со кој пет меча до крајот беа во опасност да не се пласираат за Светското Првенство на ФИФА 2002 година. И покрај губењето на неговиот прв меч 1-0 со Парагвај, Сколари евентуално го водеше тимот до квалификации. Во успехот до финалето, Сколари одби да го вклучи ветеранот Ромарио во кадарот, и покрај притисокот од публиката и плачливото појавување на самиот играч. Бразил влезе во турнирот но не како фаворит,но извојува победа на Турција, Кина, Костарика, Белгија, Англија и повторно Турција која ги носи до финалето, каде ги победуваат Германците со 2-0 со два гола на Роналдо за да ја кренат нивната петта титула во светското првенство. На крајот на 2002 година, Сколари се откажа како менаџер на Бразил.
Португалија
Сколари ја презеде работата како менаџер на Португалија во 2003 година и ги надгледуваше нивните подготовки како домаќини на европското првенство во 2004 година. Во финалето, Португалија помина низ фазата со групи и ги отсече Англија во четврт-финалето на пенали пред да ги победат Холандија во полуфиналето.Како и да е, во финалето, тие беа поразени со 1-0 од Грција. Тој раководеше со Португалија во 2006 година на Светското Првенство во Германија каде што стигнаја до полуфинале, уште еднаш излегувајќи како победоносни над Англија во четврт-финалето. Но не стигнаа до финалето бидејќи претрпеа пораз од Франција во полуфинале.После првенството, Сколари беше добро поврзан со англиските менаџерски работи, но на крај одбра да остани како селектор на Португалија. Сколари ги однесе Португалија на европското првенство 2008 година каде што стигнаа до нокаут фазата победуајќи во група А, пред да бидат елиминирани од Германија во четврт-финалето. За време на турнирот, тој објави дека ќе и се придружи на англиската Премиер Лига како тренер на Челзи за сезоната 2008-09.
Челзи
Сколари го презеде раководството над Челзи како менаџер на 1 јули 2008 година. Ова беше објавено кратко после натпреварот помеѓу Португалија и Чешката Република на 11 јуни.Со овој договор, Сколари стана првиот менаџер кој освоил светско првенство да успее да влезе во Премиер Лигата. Во претходните прес конференции, Сколари зборуваше за „бесот“ и „триумфите“ и имаше углед на тешка и непредвидлива особа.Кога бил прашан дали неговата одлука да се придружи на Челзи била финансиска тогаш тој одговорил: „Да ,тоа е една од причините“ но додал „Јас сум 59 годишен и не сакам да работам како тренер до 70 години, сакам да се пензионирам за 4 или 5 години, па беше финансиска сага но има и други работи“. Тој исто така рекол: „Можам да му понудам на син ми шанса да студира на друго место, добиваш ваква шанса еднаш па или ја прифаќаш или не, но не беше само финансиска“. Сколари подоцна кажа дека одбил понуда на Манчестер Сити. Првиот меч на Сколари на кормилото на Челзи беше пријателски натпревар против кинески тим Гуангзу Фармацевти, Челзи победи со 4-0.Тој го доведе средниот играч на Барселона, Деко, играч со кој беше запознаен во португалската репрезентација, неговата прва сума за договор беше 8 милиони евра, но беше често исфрустриран од неговите обиди да го натера да потпише договор бразилскиот интернационалец Робињо од Реал Мадрид. Кариерата на Сколари како менаџер на Челзи во Премиер Лигата почна со добар старт со победа над носителот на ФА купот Портсмут со 4-0. Под раководство на Сколари, Челзи ја имаше најголемата гостинска победа која клубот ја постигнал во изминатите пет години во кои Челзи победи со 5-0 на Риверсајд Стадионот во октомври 2008 година. Беше тоа клупска најголема победа некогаш над Мидлзбро. Сколари беше отпуштен како менаџер на Челзи на 9 февруари 2009 година после низа слаби резултати како поразот од Ливерпул на домашен терен кој подоцна следеше и фрустрирачки нерешен резултат на домашен терен со Хул Сити. Клубот ги изјави своите причини за неговото отстранување кои гласеа „Резултатите и настапите на екипата беа опаѓачки во клучно време во сезоната“ Замената на Сколари во Челзи за остатокот од 2008-2009 година беше холанѓанецот Гус Хидинк, кој беше исто така менаџер на руската репрезентација во исто време.
Буниодкор
На 6 јуни 2009 година, беше забележан во публика (со Ривалдо играч на Буниодкор)на узбекистанскиот светски квалификациски куп против Јапонија, и на 8 јуни 2009 година,Сколари открива дека потпишал 18 месечен договор со Бундиокор.Договорот го направи Сколари најскапо платениот тренер заработувајќи 13 милиони евра годишно. Заминува со заедничка согласност на 29 мај 2010 година откако не успева да ги води Буниодкор во последните 16 во азиското првенство иако кажал гаф како е загрижен за образованието на неговиот син како една клучна причина.
Враќање во Палмеирас
На 13 јуни 2010 година, Сколари беше прогласен како нов менаџер на Палмеирас.Потпиша 2 и пол годишен договор.
Личност
Сколари е славен поради неговиот темперамент и „настапувањето“ на теренот кога има натпревар, реагирајќи силно на обете добри и лоши моменти на неговиот тим. Добар пример на неговиот жесток темперамент беше на 12 септември 2007 година во квалификувачки натпревар за Европското првенство 2008 против Србија кога на крајот на натпреварот, кога судијата го дувнал последниот свиреж за нерешено 1-1, Сколари му удира лево кроше на српскиот играч Ивица Драгутинович директно на наговиот образ. Карактерот на Сколари, како и да е, често е претставен како добар, наместо повлекување, затоа што тој се обидува да ги држи своите играчи и самиот себе слободни од надворешни притисоци, тој обично бара многу повеќе слобода него повеќето менџери што им е дозволено и се напрега на некаква таканаречена дискретна моќ. Некои критики најмногу му прилегаат дека неговиот уникатен карактер бил многу корисен за Португалската репрезентација, кој имаше традиција од талентирани играчи но никогаш не доби ништо од прекумерни интервенции од федерацијата, клубовите, и агентите на играчите, исто како и недостаток од вистински „тимски дух“ За време на светското првенство 2008 година, тој им даде на неговите играчи копија од Сун Цуевата „Уметност на Војната“ кинескиот воен трактат напишан за време на 6 век п.н.е.Тој исто така им даде на тимот снимки од Ивет Сангало од некоја забава за да го зајакне бразилскиот дух и да го мотивира тимскиот ангажман. За време на неговата кариера медимумите ги покажуваат Сколариевите физиономски сличности со Џин Хекман и Марлон Брандоновиот портрет од Дон Вито Корлеоне во филмот „Кум“ Сколари има италијанско државјанство, од кога неговата фамилија емигрира од Венето. Речено е дека е обожавател на Гремио и Палмеирас, во двете екипи бил на чело. Исто така се знае дека има особена страст за англискиот клуб Нотингем Форест, чиј стилски фудбал го следел кога веќе двапати ја освоиле Европа под раководство на легендарниот Брајан Клох.
Одликувања
Алагоано
Кувајт
Крикиума
Гремио
Палмеирас
Крузеиро
Бразил
Бјундокор
Македонска музика
Македонската музика е музиката во Македонија и на македонскиот народ.
Низ историјата, како што македонскиот народ влијаел врз и се менувал од соседните балкански народи, музиката е можеби најважен доказ за културата и традицијата низ вековите. Народната, духовната и класичната музика се неприкосновени столбови за етничкиот карактер на Македонците. Од антиката, од доаѓањето на Словените па сè до првите децении на XX век, музичкото минато на Македонија сè уште не е доволно разјаснето. Периодизацијата на македонската музичка историја се одредува според општествено-историските епохи во кои живеел македонскиот народ.
Прв период
Првата епоха на музичката историја, би го опфаќала времето пред доаѓањето и времето од миграцијата на Словените до паѓањето на феудалните држави под османлиска власт. Најзначајните настани од овој период се сврзани со развојот на духовната музика, која по примерот на византиското култно пеење, била создадена за богослужба на населението во Македонија.
Втор период
Втората епоха се дели на две етапи, т.е. од доаѓањето на Турците до првата половина на XIX век, и оттука до крајот на Првата светска војна. Од почетокот на турското владеење до епохата на националната преродба, македонскиот народ ја создава ризницата на својот богат музички фолклор, за да може потоа, врз основа на народниот мелос, од средината на XIX век одново да започне авторизирано творештво, забележано со модерно западно и реформирано источно нотациско писмо (за разлика од средновековните творби кои се запишани со соодветни знаци од претходните фази на византиската невматска нотација). Во етапата на националната преродба, се создаваат првите културно-уметнички и музички друштва на Македонија.
Трет период
Третата епоха во историјата на македонската музика го опфаќа времето помеѓу двете светски војни (1918-1941 година). Во тој период, во одделни примероци на музичкото, воглавно хорско творештво, се покажуваат изразите и тенденцијата за создавање на националната насока во развојот на македонската музика.
Четврт период
Четвртата епоха го опфаќа времето на НОБ на македонскиот народ, во текот на која се создаваат низа борбени и масовни песни, како и годините на почетоците на современото творештво  и на професионалниот подем на македонската музика по Втората светска војна. Оваа епоха, природно би завршила со независноста на Република Македонија во 1991 година, иако, следниот петти период, може да се третира како понов, тековен дел од овој период.
Петти период
Кон крајот на XX и во текот на овој XXI век, музичките вредности активно се негуваат и растат. Исто така, светската современа музика игра голема улога во глобализацијата на современата македонска музика, па така, музичките жанрови создадени од почетокот на минатиот век како Рок, Џез, Блуз и Електронска музика, меѓу многуте други, даваат корени кон оформување на современите македонски жанрови и нивната иднина.
Миши Батшуаји
Миши Батшуаји - Атунга (роден на 2 октомври 1993 година) — белгиски фудбалер, напаѓач на Челси, и на белгиската репрезентација.
Својата професионална кариера ја започнал во Стандард Лиjеж во 2011 година, постигнувајќи 44 гола во 120 натпревари во сите натпреварувања. Со 21 гол во сезоната 2013-2014 во белгиската Про лига бил втор најдобар стрелец во првенството, и ја добил наградата за најдобар фудбалер од африканско потекло, што секоја година се доделува во Белгија. Во 2014 година ја продолжил својата кариера во странство потпишувајќи за францускиот Олимпик Марсеј во трансфер вреден 4,5 милиони евра, помагајќи им да стигнат до финалето на Купот на Франција во 2016 година. Во јули 2016 година, бил купен од страна на Челси за 33 милиони евра, и постигнал гол со кој неговиот клуб математички ја осигурал титулата во Премиер лигата во својата деби сезона.
Батшуаји постигнал гол во неговото деби за репрезентацијата на Белгија против Кипар во март 2015 година. Тој бил дел од тимот кој стигнал до четврт-финалето на Европското првенство во фудбал во 2016 година.
Пантери
Пантерите се род од семејството мачки, кој ги содржи познатите видови: тигар, лав, јагуар и леопард. Во овој род спаѓаат половина од видовите на потсемејството големи мачки (Pantherinae). Животните кои припаѓаат на овој род, со едно име ги нарекуваме пантери. Зборот пантер е добиен од грчкиот збор pan- („сите“) и theras („ловец“), бидејќи можат да ловат и убиваат скоро секакво животно. Постојат верувања дека родот пантери може да има и источноазиско потекло, и значи „жолтеникаво животно“. Само овие четири видови мачки имаат анатомски предиспозиции за рикање. Првично се верувало дека способноста за рикање е од непотполното оскоскување на подјазичната коска. Сепак, новите истражувања покажуваат дека оваа способност се должи на морфолошки одлики на гркланот. Снежниот леопард (Uncia uncia), кој понекогаш се вклучува во родот пантери, не може да рика. Иако го поседува непотполното оскоскување на подјазичната коска, тој не ги поседува специфичните одлики на гркланот.
Еволуција
Како поголемиот дел од семејството мачки, и родот Пантери бил тема на многу дебати и таксономски промени. База на родот се смета дека е изумрениот вид Viretailurus schaubi, кој понекогаш се смета и за ран член на родот Пума. Пантерите најверојатно се развиле во Азија, меѓутоа нивните корени сѐ уште се нејасни. Одделувањето на големите од другите мачки – Felinae се проценува помеѓу шест и десет милиони години. Според фосилните остатоци одвојувањето на пантерите било пред само 2 до 3,8 милиони години. Морфолошките и генетските истражувања укажуваат дека тигарот е првиот од денешните видови што се одвоил од лозата. Снежниот леопард на почетокот бил ставен на основата на родот пантери, но новите молекуларни истражувања укажуваат дека тој треба да припаѓа на овој ред, па дури и дека постои можност да е сестрински вид на леопардот. Поради ова, многу научници го ставаат во пантери , но сè уште не постои консензус за тоа дали треба да остане во посебниот род Uncia , или треба да биде префрлен како Panthera uncia. Преисториската мачка, која го носи името Европски јагуар (Panthera gombaszogensis) и најверојатно е доста блиска со денешниот јагуар, се смета дека за првпат се појавила во денешна Оливола, Италија пред околу 1,6 милиони години. Облачниот леопард (Neofelis nebulosa), од кој во 2007 година е одвоен посебниот вид Борнејски облачен леопард (Neofelis diardi), не е вклучен во родот Пантери.
Таксономија
Постојат многу подвидови на четирите вида пантери, сепак голем број од подвидовите на леопардот и лавот се дискутабилни. Неодамна било предложено дека сите потсахарски популации на леопарди всушност припаѓаат на истиот подвид на леопард, како и сите потсахарски популации на лавови кои припаѓаат на еден подвид. Овие тврдења се засноваат на недоволните генетски разлики меѓу нив. Некои од предисториските лавовски подвидови се опишани по историски докази и фосили. Можно е овие да биле различни видови. Црниот пантер не е посебен вид, туку само заедничко име за црните (меланистични) единки од овој род, најчесто јагуари или леопарди.
Видови и подвидови
Род пантери (Panthera) Изумрените видови се означени со †
Голем дворец (Цариград)
Голем дворец (грчки: Μέγα Παλάτιον, турски: Büyük Saray) - исто така познат и како Таен дворец (латински: Sacrum Palatium, грчки: Ιερόν Παλάτιον) — голема царска палата која се наоѓала во југоисточниот дел на денешниот Стар Истанбул (односно населбата Фатих). Таа служела како главна резиденција на Источноримските или византиските императори во периодот од 330-1081 година и била во центарот на царската администрација за повеќе од 800 години.
Историја
Кога Константин I престолнината ја преместил од Рим во Цариград во 330 година, тој веднаш наредил да се изгради голем дворец кој ќе служи како резиденција. Палатата се наоѓала помеѓу хиподромот и Аја Софија. Градбата била обновувана и проширувана на неколкупати, особено во времето на императорите Јустинијан I и Теофил.
Кога градот бил повторно заземен од страна на силите на Михаил VIII Палеолог во 1261 година, големата палата веќе се наоѓала во лоша состојба, па тој не ни направил некои поголеми реставрации на истата, така што кога Мехмед II влегол во градот во 1453, тој ја најдол разурната и напуштена.
Голем дел од палатата бил срушен по општата обновата на Цариград во раните години на Отоманската ера. Сепак, на почетокот на XX век, Големата палата била опожарена. Во последните неколку години во палатата се врши истражување; вкупното ископување не е изводливо, бидејќи Султан Ахмедовата џамија и соседните згради се наоѓаат во нејзина непосредна близина. Повеќето од откопаните мозаици биле сместени во Музејот наречен Мозаик на Големата палата.
Опис
Палатата била сместена во југоисточниот дел на полуостровот во градот, каде што се наоѓаат Хиподром и Света Софија. Вкупната површина на Големата палата надминувала 200.000 квадратни метри (19.000 m2).
NGC 2960
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2960 се споменува и како UGC 5159, MCG 1-25-9, MK 1419, IRAS 09380+0348, KARA 359, CGCG 35-26.
Откривање
Објектот е откриен на 4 март 1826 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2960 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2960 има привидни димензии од 1,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 40 м 36,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 34' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 2960 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27619. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 233; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 239. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 233.
Демографија на средниот век
Населението во Европа останало на ниско во раниот среден век, процветало во развиениот среден век и го достигнало својот врв околу 1300 година, а потоа бројните несреќи предизвикале остар пад, за чија природа историчарите сè уште дебатираат. Нивото на населението започнало да расте кон крајот на 15 век и добило на интензитет во почетокот на 16 век.
Науката за средновековната демографија зависи од различни линии на докази, како што се административни записи, археолошки податоци од терен, тестаменти и други видови записи, економски податоци и пишана историја. Бидејќи податоците честопати се нецелосни или двосмислени, може да има значителни несогласувања меѓу средновековните демографи.
Демографска историја на Европа
Нивото на население во Европа за време на средниот век може грубо да се категоризира на следниот начин:
Доцна антика
Во доцната антика, различни показатели за римската цивилизација почнале да опаѓаат, вклучувајќи ја урбанизацијата, поморската трговија и вкупното население. Во споредба со 1 век, пронајдени се само 40% од бројот на настрадани бродови од 3 век. Во периодот од 150 до 400 година, се проценува дека населението на Римското Царство опаднало од 70 милиони на 50 милиони, што претставува пад од речиси 30%. Непосредни причини за намалување на населението се антонинската чума, кипарската чума и кризата од 3 век. Европското население најверојатно го достигнало најниското ниво за време на екстремни временски услови 535-536 и последователната Јустинијанова чума. Некои го поврзле овој демографски премин со периодот на големи миграции, кога имало пад на глобалните температури што ги намалило земјоделските приноси.
Ран среден век
Големата епидемија на чума го погодила Медитеранот и поголем дел од Европа во 6 век.
Во раниот среден век, имало релативно мал пораст на населението со урбанизација далеку под врвот во деновите на Рим, што било одраз на ниското технолошко ниво, ограничените трговски и политички, социјални и економски промени, влошени со експанзијата на Викинзите на север, арапската експанзија на југ и движењето на Словените и Унгарците на исток. Таквиот рурален, несигурен живот предизвикал развој на феудализмот и христијанизација на Европа. Проценките за вкупното население во Европа се шпекулативни, но во времето на Карло Велики се проценува дека живееле помеѓу 25 и 30 милиони жители, можеби половина од нив во Каролиншкото Царство што ги опфаќала денешна Франција, Холандија, Западна Германија, Австрија, Словенија, северна Италија и дел од северна Шпанија. Поголемиот дел од средновековните населби останале мали, меѓу нив имало земјоделско земјиште и големи зони на ненаселена дивина.
Развиен среден век
Од 10 до 13 век, земјоделството се проширило во дивината за време на т.н. „големо расчистување“. Во текот на развиениот среден век, многу шуми и мочуришта биле расчистени и обработувани. Во исто време, за време на Остзиедлунг, Германците се населиле источно од реките Елба и Зале, во области кои претходно биле ретко населени од Полабските Словените. Крстоносците се проширија во крстоносните држави, делови од Пиринејскиот Полуостров биле преземени од Маврите, а Норманите ги колонизирале Англија и јужна Италија. Овие движења и освојувања се дел од поголема шема на проширување и преселување на населението што се случило во Европа во тоа време.
Причините за оваа експанзија и колонизација вклучуваат постојано подобрување на климата (т.н. средновековен топол период ), што довело до подолги и попродуктивни сезони за размножување; крај на грабежите од Викинзите, Арапите и Унгарците, што резултирало со поголема политичка стабилност; напредок во средновековната технологија, што овозможило обработка на поголеми површини; црковните реформи од 11 век кои дополнително ја зголемиле општествената стабилност; и подемот на феудализмот, што исто така донело одредена мерка на општествена стабилност. Градовите и трговијата заживеале, а подемот на паричната економија почнал да ги ослабува врските на кметството кое ги врзувало селаните со земјата. Отпрвин имало голема површина на земјиште, додека работникци за расчистување и обработка на земјата имало малку; земјопоседниците кои поседувале земјиште наоѓале нови начини за привлекување и задржување работници. Урбаните центри можеле да ги привлечат кметовите со ветување на слобода. Со населувањето на новите области, внатрешно и надворешно, населението природно се зголемило.
Севкупно, се проценува дека европското население достигнало врв од дури 100 милиони жители.
Англија
Се проценува дека населението во Англија било некаде помеѓу 3,7 милиони и 5-7 милиони, иако проценките за 14 век доаѓаат од извори по првите епидемии на чума, а проценките за населението пред чумата зависат од претпоставената стапка на смртност од чума, процентот на деца и стапката на неуспех за враќање на оданочуваното население.
Франција
Се верува дека во 1328 година. Франција имала помеѓу 13,4 милиони луѓе (во помало географско подрачје од денес) и 18 до 20 милиони луѓе (во денешното подрачје), и повторно не ја достигнува таа втора бројка до раниот модерен период.
Италија
Населението на Италија околу 1300 година се проценува помеѓу 10 и 13 милиони.
Доцниот среден век
Класичниот малтузиски аргумент е дека Европа била пренаселена: дури и во добри години, населението едвај успевало да се прехрани. Приносите во 14 век биле помеѓу 2:1 и 7:1 (2:1 значи дека за секое посеано зрно има две ожнеани. Денешните приноси се 30:1 или повеќе.) Со децении, неисхранетоста постепено се развивала, намалувајќи ја отпорноста на болестите и натпреварот за ресурси значел повеќе војни, а потоа приносите конечно беа намалени со малото ледено доба.
Алтернативна теорија е дека конкуренцијата за ресурси ја влошила нерамнотежата помеѓу сопствениците и работниците и дека понудата на пари продолжила да држи чекор со фиксната зголемена економска активност (бидејќи суровините главно се базирале на сребро) така што платите се намалувале додека кириите се зголемувале, што довело до демографска стагнација. Економските услови на сиромашните исто така ја влошиле бедата на чумата бидејќи немале засолниште, како на пр. вила на село како благородниците во Декамерон на Бокачо. Сиромашните живееле во тесни услови и не можеле да се изолираат од болните и имале послаб имунитет поради несоодветна исхрана, тешките услови за живот, работата и санитарните услови. Откако чумата и другите егзогени причини за намалување на населението ја намалиле понудата на работна сила, платите се зголемиле. Ова ја зголемило подвижноста на работниците и довело до прераспределба на богатството, иако обидите на сопствениците на имоти да се спротивстават на промените со забрани за зголемување на надниците и контрола на цените придонеле за народни востанија, како што било востанието на селаните во Англија во 1381 година. До 1450 година, вкупното население во Европа било значително помало од 150 години порано, но сите класи генерално имале повисок животен стандард.
Без оглед на причината, населението продолжило да опаѓа во текот на 15 век и останало ниско во 16 век.
Демографски табели
Табелите подолу ги прикажуваат проценките според Урланис (1941: 91, 414).
Науката и уметноста на средновековната демографија
Средновековната демографија е прилично ново поле на истражување. Изворите што традиционално ги користат денешните демографи, како што се записите за бракови, раѓања и смртни случаи, обично не се достапни за тој период, па научниците се потпираат на други извори, како што се археолошките истражувања и пишаните записи кога се достапни.
Примери за теренски податоци ги вклучуваат физичката големина на населбата и како истата растела со текот на времето, како и појавата и исчезнувањето на населбата. На пример, по црната смрт, археолошките записи покажуваат напуштање на 25% од сите села во Шпанија. Меѓутоа, археолошките податоци честопати се тешки за толкување. Честопати е тешко да се одреди точната возраст на откритието. Исто така, некои од најголемите и најважните локации сè уште се зафатени и не можат да се истражат. Достапните археолошки податоци може да се концентрираат во периферни области, на пример англосаксонските погреби во Сатон Хеу (Источна Англија, ран среден век), за кои нема записи.
Поради овие ограничувања, голем дел од нашето знаење доаѓа од пишаните записи: описни и административни изјави. Описните изјави ги вклучуваат оние на хроничарите што пишувале за големината на војските, жртвите на војната или гладот. Меѓутоа, на нив не може да се потпира толку точно и најкорисни се како дополнителни докази, наместо да се посматраат самостојно.
Омногови (покраина)
Омногови (монголски:Өмнөговь) или Јужен Гоби е покраина во Монголија, сместена на југ од земјата во пустината Гоби. Омногови е најголемата покраина во Монголија и главен град е Даланзадгад.
Покраината е богата со минерали, вклучувајќи злато и олово. Во покраината се наоѓаат повеќе познати туристички локации како на пример Огнените Карпи, Гоби Гурвансајхан Национален Парк и Хонгорин Елс.
Валас Соуса Силва
Гремио
Се приклучил на Гремио во 2013 година, а своето деби за клубот го направил една година подоцна. Во 2016 година, дебитирал во Копа Либертадорес, а истата година го освоил и првиот трофеј со клубот, тоа бил Купот на Бразил во кој во финалето клубот од Порто Алегре бил подобар од Атлетико Минеиро.
Хамбургер и Хановер
Во јануари 2017 година, бил купен од Хамбургер за сума од околу 10 милиони евра. На 11 февруари, тој го постигнал својот прв гол со новиот тим во победата од 0-3 против Лајпциг. Откако во првите 6 месеци играл само 9 пати, следната година добива повеќе простор. Сепак, на крајот на сезоната 2017-2018, Хамбургер испаднал од Првата Бундеслига.
Во јуни 2018 година, Валас му се приклучил на Хановер 96 на четиригодишниот договор до 2022 година. Надоместокот за трансферот кој му бил платен на Хамбургер бил околу 6 милиони евра, со 10% од надоместокот за поранешниот клуб Гремио. Тој одиграл само една сезона во клубот, со 26 настапи и еден гол во лигата, која завршила со второ последователно испаѓање од лигата за Валас.
Удинезе
На 8 август 2019 година, тој бил купен од Удинезе. На 14 септември, го направил своето деби за фриуланците во поразот од 1-0 од Интер, во кој играл како стартер пред да биде заменет од Роландо Мандрагора во 81-вата минута. Својот прв погодок го постигнал на 27 април 2022 година, во победата со 4-0 против.
Репрезентативна кариера
Во 2015 година, Валас бил повикан во бразилската репрезентација под 20 години да се натпреварува на јужноамериканското првенство. Тој одиграл 5 натпревари без постигнат гол на турнирот на кој Бразил го освоил четвртото место.
Во јуни 2016 година, Валас бил повикан од селекторот на сениорската репрезентација, Дунга, за Копа Америка Сентенарио (2016), како замена за Луис Густаво (кој го напуштил тимот поради лични причини). Тој настапил само еднаш на турнирот, во победата со 7-1 против Хаити, што бил и негов дебитантски настап за Селесао.
Вeќe следниот месец, Валас бил повикан во Олимписката репрезентација на Бразил за Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро. Повторно како замена, тој влегол во списокот на повикани играчи на местото на Фред, чиј клуб Шахтар Донецк одбил да го ослободи. Тој настапил четири пати на турнирот, а неговата репрезентација го освоила златниот медал и ја обрадувала домашната публика.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 27 април 2022.
Антофагаста
Антофагаста (шпански: Antofagasta е пристанишен град во северниот дел од Чиле, на околу 1100 км северно од Сантјаго. Тој е главен град на провинцијата Антофагаста и регионот Антофагаста. Според пописот од 2015 година, градот има население од 402.669 жители.
Историја
По шпанско-американските војни за независност, градот Антофагаста станал дел од територијата на Боливија. И покрај тоа што во градот живеело претежно етничко чилеанско население, Чиле во 1866 година го признал боливискиот суверенитет врз Антофагаста, но во 1879 година Чиле се откажал од признавањето на боливискиот суверенитет поради тоа што Боливија го прекршила Договорот за разграничување од 1874. Антофагаста бил заземен од Чиле на 14 февруари 1879 година, и ова ја предизвикала Тихоокеанската војна (1879–83). Според условите на Договорот за мир и пријателство од 1904 година, Боливија го признала чилеанскиот суверенитет врз Антофагаста.
Економија
Градот Антофагаста тесно се поврзува со рударската активност, затоа што е пристаниште и главен центар на една од главните рударски области во Чиле. Иако ископувањето на сребро и шалитра биле важни за Антофагаста низ историјата, од средината на 19 век ископувањето на бакар е убедливо најважна рударска активност за Антофагаста што поттикнува стабилен раст во областа на градежништвото, малопродажбата, хотелските сместувања, растот на населението и извонреден развој до крајот на 2000-тите. Од 2010-тите Антофагаста е исто така сервисен центар за ископ на литиум.
Антофагаста има највисок БДП по глава на жител во Чиле, 37.000 УСД и е на трето место на Индексот за човечки развој веднаш по регионот Метрополитана де Сантијаго и регионот Магаланес и Антарктика Чилена.
55. источен меридијан
55. источен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Европа, Азија, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
55. источен меридијан образува голема кружница со 125. западен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и тргнувајќи на југ кон Јужниот Пол, 55. источен меридијан минува низ:
! scope="col" width="115" | Координати ! scope="col" width="155" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇰🇿 ! scope="row" | 🇹🇲 ! scope="row" | 🇮🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Персиски Залив ! scope="row" | 🇦🇪 ! scope="row" | 🇸🇦 ! scope="row" | 🇴🇲 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Мишлибушки Округ
Мишлибушки Округ (powiat myśliborski) — округ во Западнопоморското Војводство, северозападна Полска, крај полско-германската граница. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Најголем град и седиште на округот е Мишлибуж, сместен на 57 км од војводското седиште Шчеќин. Други градови во округот се Барлинек на 24 км источно и Дембно на 25 км југозападно од Мишлибуж.
Округот зафаќа површина од и во 2019 г. имал 65.638[ жители. Уделот на градско население изнесува 59,1 %.
Соседни места
Мишлибушкиот Округ се граничи со Грифинскиот Округ на северозапад, Пижичкиот и Старгарскиот на север, Хошченскиот на североисток, Стшелечко-дрезденечкиот на исток и Гожувскиот на југоисток. На крајниот југозапад се граничи со Германија (округот Меркиш-Одерланд).
Административна поделба
Округот се дели на пет општини од кои две се селски, а три градско-селски. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2016 г.
Рокселана
Хасеки Хурем Султана (خرم سلطان, родена во 1506 - починала на  во Топкапи-сарај, ), позната како Александра Лисовска или Рокселана, била сопруга на османлискиот султан Сулејман I и мајка на османлискиот султан Селим II.
Рани години
Александра Лисовска е родена во периодот од 1500 до 1506 година. Според податоци од 17 век нејзиниот татко бил украински православен свештеник. Таа е родена во градот Рохатин во тогашното Полско Кралство, а денеска во Украина. Во текот на 1520-тите години таа била заробена од страна на Кримските Татари и одведена во кримскиот град Кафа, за да по некое време биде однесена во Цариград односно во харемот на Сулејман I.
Во харемот како омилена
Таа бргу по пристигањето во харемот на палaтата Топкапи-сарај го привлекла вниманието на нејзиниот господар, како и завидливоста на најзините противници. Постојат многу легенди за тоа како Рокселана го привлекла вниманието. Една од нив раскажува дека во денот кога на султанот му претставиле многу поубави и поскапи од неа робинки, таа се судрила намерно со една танчерка, започнала да се смее и да пее некоја песна. Затоа евнуците чекале знак од султанот - дали да ја подготват одајата за девојката или во спротивно да биде обесена. Султанот сепак бил заинтригиран и зачуден од необично однесување уште истата вечер Рокселана добила подарок марамче, знак дека господарот ќе ја очекува во неговата соба. Подоцна Рокселана го замолила на султанот да ја посетува библиотеката. Султанот бил шокиран но и разрешил. Кога по некое време тој се вратил од поход, Рокселана веќе владеела со неколку јазици.
Еден ден, омилената на султан Сулејман, Махидевран султан (уште позната како Ѓулбахар), ја натепала Рокселана речиси до смрт. Вознемирен поради оваа немила случка, султанот ја протерал Махидевран и нејзиниот син, наследникот на престолот, Шехзаде Мустафа во градот Маниса кој обично бил управен град на престолонаследникот. По ова Рокселана станала омилена на султанот, односно хасеки. Години подоцна, по голем број нејзини интриги во палатата, Султан Сулејман наредил да го убијат Шехзаде Мустафа, плашејќи се од бунт, со ова Махидевран султан го изгубила местото во харемот и се преселила во Бурса, препуштајќи и го на Хурем централното место.
По доаѓањето во харемот, Рокселана како и сите харемски робинки започнале да добиваат лекции за турскиот јазик и исламот. Таа учела да пишува и многу бргу започнала со составување на љубовни писма, со шиење и плетење, пеење, танцување. Убавите робинки кои имале шанса да станат султански конкубини биле учени и на еротски вештини. Од сите нив, дваесет биле одредувани како султански собарки кои имале обврска да го облекуваат на султанот, да го бањат и да го снабдуваат со јадење. Тие од овде можеле да станат и негови миленици или икбал. Во случај да останат трудни или да родат деца од својот господар, тие биле прогласувани за конкубини.
Сулејман со доаѓањето на Рокселана ја запоставил Махидевран султан (уште позната како Ѓулбахар, во превод пролетно цвеќе) со која имал четири деца и само едно останало живо и тоа Шехзаде Мустафа. Современите писатели пишуваат дури дека по запознавањето Сулејман не одел повеќе во харемот. За неа венецијанците кажувале дека била доста млада но не и убава.
Во харемот како сопруга
Од тој момент Рокселана станала една од најсилните жени во харемот. Таа настојувала да ги исполни сите желби на Сулејман. Тој бил спремен да се ожени со неа и да ја прогласи за султанија, нешто што никогаш претходно не се било случило од настанувањето на империјата. Така свадбата се случила во 1530 година. Според англичанинот Сер Џорџ Јанг:
"Оваа недела во градот се случи еден сосема извонреден настан кој досега не се случил во животот на султаните. Големиот господар Сулејман на една робинка од Русија, некоја Рокселана ја направил царица и имаше голема слава. Церемонијата се одржи во дворецот и веселбата ги надмина сите досегашни од истиот ранг. Големите улици беа осветлени и имаше многу музика, а гоздбата беше за сите луѓе. Куќите беа украсени со цвеќиња а насекаде беа поставени лулки каде луѓето седеа и уживаа на своето големо задоволство. Во стариот хиподром беше подигната голема трибина чии места за царицата и нејзините дами беа заградени со златна ограда. Овде царицата и нејзините дами присуствуваа на еден раскошен турнир на кој учествуваа христијански и муслимански јавачи, а имаше и големи акробации и маѓионичари и една претстава на диви ѕверови и жирафа чиј врат скоро го достигнуваше само небото... Луѓето многу зборуваат за свадбата и никој не може да каже што всушност претставува таа"
Венецијанскиот амбасадор во Коинстантинопол запишал:
"Тој (Сулејман) толку многу ја обожава и толку многу е одан што сите негови оданици се чудат и зборуваат како таа него го маѓепсала. Тие ја нарекуваат зијади или вештерка. Поради ова таа и нејзините деца се многу омразени во дворот и во војската, но никој не смее ништо да каже против нив бидејќи тој ја сака. Јас лично сум слушнал само лошо за неа и нејзините деца, додека за првородениот (Мустафа) и неговата мајка (Махидевран) се зборува само добро"
Рокселана не успеала да ја придобие љубовта на народот и покрај тоа што изградила пет џамии, една медреса, една јавна кујна за сиромашни и една болница.
Во 1531 година се родил Селим кој најмногу личел на својата мајка, а по една година и убавиот Бајазит.
Влијание
Рокселана исто така има големо влијание во владеењето со државата, особено во меѓународната политика и дипломатијата. Во тоа време се негувале особено мирни односи со Полска, кои довеле до создавање на Полско-Османлиски Сојуз. Влијанието на Рокселана кај Сулејман пораснало многу со текот на годините. Сулејман поради своите походи (13 на број) бил надвор од својата палата, па заљубениот брачен пар своите контакти ги одржувал преку љубовни писма. Во едно од нив таа му напишала:
Папа Бенедикт XVI
Бенедикт XVI (, -, ) — поранешен папа на Римокатоличката црква.
Рокселана
Влијание
"Мој султане, колку бескрајна е болката од разделбата. Спаси ме мене, несреќната, и не ги баби своите прекрасни писма. Нека душата ми добие барем капка радост од твоите посланија. Додека те нема твојот слуга и син Мехмед и твојата робинка и ќерка Михримах плачат тагувајќи за тебе. Нивните солзи ќе ме полудат."
Папа Бенедикт XVI
Јозеф Рацингер
Јозеф Рацингер е роден на 16 април 1927 година во германската покраина Баварија. Свештеник станал во 1951 година, а во 1977 година е именуван за архиепископ (надбискуп) на Минхен.
Рокселана
Влијание
Сулејман пак во едно писмо и напишал:
Папа Бенедикт XVI
Јозеф Рацингер
Во 1981 година е поставен за раководител на влијателната Конгрегација за верска доктрина, која реформските кругови во Католичката црква ја оценуваат како наследник на Светата инквизиција.
Рокселана
Влијание
"Моја драга божице, моја чудна убавино. господарка на моето срце, сопатница на моите желби, моја единствена, ти си ми помила од сите убавици на светот."
Папа Бенедикт XVI
Јозеф Рацингер
Рацингер, кого го нарекуваа „панцер кардинал“ и „божји ротвајлер“ бил противник на идеите за жени-свештеници, на хомосексуалноста, на употребата на контрaцепција и на комунизмот. Тој бил еден од противниците на зачленувањето на муслиманската Турција во ЕУ.
Рокселана
Влијание
Кога еден од најголемите пријатели на Сулејман од детството, Паргали Ибрахим-паша започнал да добива огромна моќ во дворот, преку големи интриги Рокселана успеала да го убеди на Сулејман да го погуби во 1536 година. Паргали еднаш во едно писмо напишал
Папа Бенедикт XVI
Јозеф Рацингер
Контарверзниот дел од неговата биографија го опфаќа период на Втората светска војна, кога Рацингер бил член на Хитлеровата младина, подмладок на Национал-социјалистичката германска работничка партија и припадник на единиците на противвоздушната одбрана на Вермахтот.
Рокселана
Влијание
"Да, вистина е дека владеам со ова големо царство... Кога и да посакам можам од еден коњаник да направам паша. Што и да посакам на некому да ќе се додели, а ако не сум согласен тоа ќе му се одземе. Одлуката за војна и мир, употребата на паричните средства - сè е во мои раце. Самиот султан не е подобро обучен од мене. Своето полномоштво ми го дава мене..."
Папа Бенедикт XVI
Јозеф Рацингер
Рацингер, кој важи за припадник на конзервативното крило на Католичката црква, во октомври 2004 година изјавил дека Црквата треба да остане „подалеку од народните маси, бидејќи колку што им е поблизу, станува сè поповршна“.
Бенедикт XVI
Папата Бенедикт, во спротивно со верувањето на многу луѓе сепак не го зел името Јован Павле III, туку се одлучил за Бенедикт. Тој го започнал своето владение како папа на 19 април 2004.
На 12 септември 2006 година во текот на едно свое предавање во Германија цитирал остра критика на исламот и на пророкот Мухамед напишана во 14 век од византискиот цар Мануил II Палеолог:
"„Покажете ми што ново донел Мухамед и ќе видите само зли и нечовечни работи, како неговата наредба со меч да се шири верата што ја проповеда“. Неговиот настап предизвика остри критики од муслиманскиот свет."
Во потегот што во голема мера бил виден како помирувачки, кон крајот на 2006 година тој направи историска посета на муслиманска Турција и се молел во Сината џамија во Истанбул со турскиот муфтија.
На 12 февруари 2013 година се повлекол од функцијата понтиф на Римокатоличката црква, станувајќи првиот папа по 600 години кој го сторил тоа.
Рокселана
Влијание
Се смета дека Паргали бил погубен поради големото влијание во империјата. Сулејман започнал да се плаши и за неговиот престол па поради ова бил погубен. По смртта на Ибрахим-паша, на Сулејман како доверлив човек му останала само Рокселана. Во 1541 година брачниот пар започнал да живее заедно. Во еден пожар бил уништен поголемиот дел од Ески-сарај односно харемската палата. Рокселана го наговорила на Сулејман да не ја обнови таа палата туку нејзината одаја да ја изгради во негова близина на што Сулејман одговорил позитивно.
Во тоа време Сулејман се разболел од костобол, а за неговата нега се грижела единствено Роскелана. Во 1543 година починал Шехзаде Мехмед, најстариот син на брачниот пар, кој во меѓувреме станал доволно популарен кај народот и во војската за да го наследи престолот. Тој починал на 21 година, а зад себе ја оставил својата двегодишна ќерка. По смртта на Мехмед, кај Рокселана избувнал стариот страв дека Мустафа може да ги погуби нејзините синови доколку еден ден според традицијата стане султан. Со сопругот на нејзината прва ќерка Михримах, Рустем-паша, кој во 1544 година бил голем везир започнала да ја задушува потенцијалната опасност за нејзините синови. Колку од ова е точно денеска не е познато, но се знае дека во 1553 година Мустафа бил убиен поради организирање на бунт против султанот. Заедно со Мустафа бил убиен и неговиот 11-годишен син.
Убиствата на Ибрахим-паша и Мустафа според многумина се сметало дека се дело на Рокселана, и покрај тоа што нема никакви докази. Во 1553 година починал Џихангир кој не можел да го преболи убиството на својот полубрат. Така на Рокселана и останале уште Михримах, 22 годишниот пијаница Селим и 21 годишниот амбициозен Бајазит кој според својот карактер личел на својот татко. Во последните години од својот живот Рокселана постојано се обидувала да го смири соперништвото меѓу нејзините два сина.
Бидејќи починала во 1558 година, таа не доживеала да го види конфликтот меѓу Бајазит и нејзиниот сопруг Сулејман против кој бил организиран бунт. Побуната не успеала и Бајазит заедно со своите четири синови биле погубени. Единствено дете кое никогаш не го разочарало султанот била неговата ќерка Михримах.
По смртта на Сулејман во животот на Сулејман не се нашла друга жена. Тој наредил да биде погребен до неа, во Сулејмановата џамија во Истанбул.
Во културата
Хасеки Хурем Султана, или Рокселана, како што е почесто ословувана во Европа, е широко позната, како во модерна Турција, така и на Западот, поради тоа што е предмет и инспирација на многу уметнички дела. Сликите, музичките композиции (вклужувајќи ја Симфонијата бр.63 на Јозеф Хајдн), опера, балет, драми и неколку романи се дела на првенствено украински уметници, но има и такви од Англија, Франција, Германија и други европски земји. Во 2007, мулсиманите од Мариупол, приморски украински град, дури отвораат и џамија во нејзина чест.
Покровителство
Рокселана изградила голем број на градби и бил покровител на голем број на настани. Таа изградила касарни за јаничарите и им ги зголемила платите. Таа исто така наредила во европскиот квартал на градот да се изгради нови магазини за вино, по кое парите во султанската каса дополнително се зголемиле. По ова следувало реконструкција на бреговите од Галата.
По овие работи, Рокселана имала доволно пари за да започне со изградба на џамии, минариња, медреси и бесплатни кујни.
Пакошево
Пакошево — село во Општина Зелениково, во околината на градот Скопје.
Историја
Потеклото на името најверојатно доаѓа и асоцира од македонскиот (словенскиот) збор пакост (нешто лошо, злонамерно), но тоа сѐ уште не е јасно проучено. Македонскиот истражувач Апостол Поп Јовановски во својата книга „Македонски народни легенди“ ја забележал следната народна легенда за потеклото на името на селото Пакошево: во дамнешни времиња ќерката на Цар Самуил одела за Скопје и минувајќи низ овој предел и се скршило тркалото на кочијата. Чекајќи долго време да дојдат мајстори-колари да извршат поправка, поради пакоста што и се случила таа местото го нарекла пакосно, пакошево место.