cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гомељ
Здравство
Во Гомељ постојат голем број на специјализирани болници, од кои повеќето се наоѓаат во посебен дел на градот „Медгородок“. Во овој дел од градот има кардиолошка клиника, клиника за онкологија, кожно-венеричен диспанзер, центар за микрохирургија на очи, втора градска клиничка болница и други. Во Гомељ исто така се наоѓа и централната градска клиничка болница (ЦГКБ). Во состав на ЦГКБ е само одделот за пластична хирургија. Во прилог на тоа, во Гомељ постојат психијатриска и геријатриска болница, плус неколку клиники и републичкиот центар за зрачење. Мрежата од поликлиники ја сочинуваат 16 градски поликлиники, седум детски поликлиники, седум стоматолошки ординации и офталмолошка поликлиника.
Култура
Гомељ е втор најголем културен центар во Белорусија по Минск.
Во градот има четири уметнички друштва, 3 театри (регионален драмски театар, театар за млади, куклен театар), три кина, филхармонија, циркус, три изложбени галерии, филијала на Ветковскиот музеј на народната уметност како и други локални музеи, комплекси паркови и замоците на Румјанцев и Паскевич, факултет за уметност, уметничка галерија, градски симфониски и црковен оркестар, седум детски музички училишта и уметнички училишта, кореографско и уметничко училиште и градска библиотека.
Годишно се одржуваат околу 20 фестивали, од кои меѓународни се: фестивалот на кореографската уметност „Сожски хоровод“, театарскиот фестивал „словенски театарски средби“, музичката сесија за млади „Арт сесија“, „Гитарска преродба“, и еден од најголемите фестивали не само во Белорусија, туку и пошироко „Go-Fest“, како и отворени турнири во танц. Организирани се десет изложби од кои најважна е меѓународната православна изложба „Православна Белорусија“.
Романов Гроб (Тремник)
Романов Гроб, познато и како Романков Гроб, Ормангов/Орманков Гроб, Аромунов Гроб — археолошко наоѓалиште во неготинското село Тремник. Наоѓалиштето претставува некропола во која биле пронајдени повеќе гробови градени од камени плочи. Наоѓалиштето е познато по тоа што во 2008 година биле пронајдени златни артефакти со тежина од 1,200 грама. Се наоѓа на 275 м источно од селската чешма, на блага падина.
Гомељ
Словенска библиотека
Во Гомељ во 1999 година била отворена словенската библиотека со цел развивање и зајакнување на пријателските односи меѓу словенските народи и популаризација на богатата историја и култура на Словените. Ова е единствена библиотека од ваков вид во земјите од ЗНД и една од трите вакви библиотеки во светот, од кои другите две се наоѓаат во Чешка и Финска. Библиотеката во моментов има околу 40.000 книги, претежно донирани од страна на дипломатските претставништва на Полска, Русија, Србија и Чешка. Белорускиот егзархат на Руската православна црква на словенската библиотека во 2007 година ѝ доделил орден „Свети Кирил Туровски“ од втор степен за „напорната работа за слава на Божјата црква“.
Романов Гроб (Тремник)
1950ти
Во 1950тите бил ископан еден гроб и од него биле извадени две надгробни споменици. Во близина на гробот биле најдени остатоци од темели на стара градба и парчиња од римски ќерамиди. Старата градба е доцноантичка сакрална градба. Од ова наоѓалиште биле изнесени повеќе надгробни стели со грчки натпис и парапетна плоча со стилизирани волути на јонски капител.
Гомељ
Спорт
Најголемиот спортски објект во градот е Централниот градски стадион со капацитет од 14.307 седишта подредени во три заоблени трибини. Стадионот ги задоволува стандардите на ФИФА и УЕФА за одигрување меѓународни натпревари. Димензиите на теренот се 105 х 68 м, а површината е засадена со вештачка трева. На градскиот стадион своите натпревари ги игра ФК Гомељ, кој во моментов се натпреварува во белоруската Премиер Лига. Најголемиот успех на клубот е освојувањето титула во домашното првенство во 2003 година, и освојување на националниот куп во 2002 и 2011 година.
Романов Гроб (Тремник)
21 век
Ископувања биле направени во 2012 и 2013 година при што во голема мера било разоткриено наоѓалиштето, неговите граници и статографијата.
Гомељ
Спорт
Градските власти посветуваат големо внимание на развојот на училишниот спорт уште од периодот на Советскиот Сојуз. Во септември 1963 година во градот е основана специјализирано државно спортско училиште за деца и млади. Во рамките на училиштето, постојат многу сали и сета потребна опрема за тренинг, а особено големо внимание се посветува на гимнастиката. Во моментов во училиштето има околу 600 ученици, а предаваат повеќе од 40% високо квалификувани тренери.
Веслачкиот центар „Водник“ се смета за најдобар тренинг центар во земјата, кога станува збор за веслање и кајак. Во тој центар својата спортска кариера ја започнале некои од најпознатите белоруски спортисти и носители на олимписки медал, како Леонид Гејштор (олимписки шампион од Рим 1960) и Јелена Рудковскаја (олимпиското злато во пливање и бронза на ЛОИ 1992). Рудковскаја била прогласена за најдобар спортист на Белорусија во 1991 и 1992 година. Игор Макаров, единствениот белоруски олимписки првак во џудо (Атина 2004), живее и работи во Гомељ. Од Гомељ потекнува и атлетичарот Андреј Кравченко, добитник на олимписки сребрен медал во десетобој на ЛОИ во Пекинг од 2008 година.
Гомељскиот национален хиподром се смета за најдобар спортски објект од ваков вид во земјата. Хиподромот е изградена пред повеќе од половина век и се наоѓа на местото на поранешната летна резиденција на семејството на кнезот Паскевич. Во рамките на објектот има тркачка патека, административна зграда, штала за коњи, мало вештачко езеро, и музеј посветен на коњичкиот спорт.
Медиуми
Во Гомељ се регистрирани или имаат седиште 47 медиумски компании. Од нив, четири се електронски (телекомуникациското претпријатие „Ниреја“, радио „Гомељ“, Радио-телевизија „Гомељ “, и ОНТ гомелски регион), пет се печатени медиуми („Гомељски универзитет“, „Селмашевец“), во кои спаѓаат и органот на градскиот извршниот комитет–„Гомељские ведомости“, органот на обласниот извршен комитет – „Гомељска правда“, и органот на управата на советскиот регион–„Советски простор“. Во градот се издаваат и републичките весници „Јужна“, „Република“, „Ѕвезда“, и „Советска Белорусија“. Постојат и голем број весници за забава, рекламирање или за информативна намена. Преку „Белсојузпечат“ во Гомељ се издаваат голем број на руски весници („Труд“, „Известија“, „Космополска правда“, „Утре“, „Руски весник“). На територијата на Гомељ се емитуваат бројни руски ТВ канали, како што се „Прв канал“, „НТВ“, „Русија“, „РенТВ“ и други. Гомељската телевизија се вика „Ниреја“.
Знаменитости
Иако градот има осумвековна историја, зачувани се мал број на историски знаменитости. Повеќето од нив потекнуваат од 18-от и 19-от век. Сите се концентрирани во централниот дел на градот. Во главните знаменитости спаѓаат:
За набљудување на градот било популарно тркалото за набљудување кое било затворено во 2007 година. Од тогаш, како градски видиковец служи 35 метарскиот висок оџак на поранешната фабрика за шеќер, кој се наоѓа во паркот на неколку стотици метри од комплексот замоци. Гомељ има рамничарски релјеф, па видиковецот овозможува поглед на целиот град.
Збратимени градови
Гомељ е збратимен со:
Маркови Кули (Корешница)
Маркови Кули — утврдување од хеленистичко и доцноантичко време и средниот век во атарот на селото Корешница, Македонија. На околу 200 метри над коритото на Вардар се издига висок рид на чиј врв има остатоци од сувоѕидица што опкружува простор од 1 хектар. Од перманентната ерозија културните слоеви се оштетени во голема мера.
1713 во архитектурата
1713 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Мимоза Томиќ
Мимоза Томиќ (моминско: Несторова; во ) — македонска архитектка, планерка и урбанистка, која имала значајна улога во изработката на мастерпланот и реконструкцијата на Скопје по земјотресот во 1963 година, како соработник во тимот на полски планери и консултанти Полсервис, покрај Кензо Танге, победникот на меѓународниот конкурс за реконструкција на Скопје на ОН. Во периодот помеѓу 1986 и 1989 година, Томиќ беше главен архитект на градот Скопје.
Работа како архитект
Во периодот од 1954 до 1962 година, по краток период работејќи во бирото на архитектот Драго Галиќ во Загреб, Несторова-Томиќ учела и работела во бироа низ целиот свет, започнувајќи со пракса во Франција во 1957 година, и пракса во Велика Британија во 1960 година финансирана од British Council. Во 1964 година, заедно со нејзиниот сопруг, Љубомир Томиќ - исто така архитект, заминала во САД, каде работеле во Њујорк, Беркли и Чикаго.
По враќањето од САД, брачниот пар Томиќ работеле како архитекти во Скопје, и нивен најзначен проект во пред-земјотресниот период ќе биде станбен блок со приземје и три ката, на улица „Алберт Ајнштајн“ број 1, во населбата Дебар Маало.
Во 1964 година, Несторова-Томиќ ќе се приклучи кон Институтот за урбанизам и архитектура на градот Скопје, каде во тим со архитектонски конзерватори и инженери, ќе работи на проект за реконструкција и ревитализација на Старата скопска чаршија, како клучен дел од реконструкцијата на градот Скопје по земјотресот во 1963, а потоа ќе работи и на реставраторско-конзерваторскиот проект на Сули-ан.
Во 1969 година, Несторова-Томиќ ќе предводи архитектонски тим кој ќе го изработи проектот за трговскиот центар „Скопјанка“ во Скопје, подоцна познат како „Беко“ и „ТЦЦ Плаза“, кој ќе биде изведен во центарот на градот наредната година, а срушен во 2018 година.
Како врвно дело на архитектонската кариера на Несторова-Томиќ се смета нејзиниот проект за Музеј на Македонија, кој ќе го изработи во соработка со архитектот Кирил Муратовски во 1972 година.
Во 1974 година ќе го изработи проектот за угостителскиот објект „Менада“ во Старата скопска чаршија. Во 1983 ќе предводи тим од архитекти кој ќе изработи архитектонски проект за „Градската порта“ во Скопје, според урбанистичкиот план за Скопје на Кензо Танге, а истата година ќе биде избран и нејзиниот проект, на конкурсот за Пензионерскиот дом во Струга.
Награди
Во 1977 година ќе и биде доделена наградата „13 ноември“ од страна на градот Скопје за проектот на „Музеј на Македонија“.
Во 2011 година ќе биде добитник на наградата за животно дело „Андреја Дамјанов“ од страна на Асоцијацијата на архитекти на Македонија.
Јохан Готфрид Гале
Јохан Готфрид Гале (Johann Gottfried Galle; - ) — германски астроном при Берлинската опсерваторија, кој на 23 септември 1846 година, со помош на студентот Хајнрих Луј д'Аре, бил прв човек што ја видел планетата Нептун и знаел во што гледа. Ирбен Леверје го предвидел постоењето и положбата на Нептун и му ги испратил координатите на Гале, барајќи од него да ги потврди. Гале истата ноќ кога го добил писмото на Леверје го пронашол Нептун, на 1° од предвидената позиција. Откривањето на Нептун се смета за потврдување на небесната механика и е еден од највпечатливите моменти на науката од 19 век.
Ран живот
Гале е роден во куќата Папстхаус (2 км западно од селото Радис, денес дел од Кемберг) во околината на Грефенхајнихен, како прв син на Мари Хенриет моминско Паниер (1790–1839) и Јохан Готфрид Гале (1790–1853), ракувач на печка со катран. Средно образование завршил во гимназијата во Витенберг, а студирал на Универзитетот Фридрих-Вилхелмс во Берлин од 1830 до 1833 година. По дипломирањето станал учител во Гимназијата во Губен, каде што предавал математика и физика. Подоцна, учителствувал во Гимназијата во Берлин.
Берлинска опсерваторија
Во Берлинската Опсерваторија почнал да работи во 1835 година како асистент на Јохан Франц Енке, веднаш по изградбата на новата Берлинска Опсерваторија. Следните 16 години Гале ги поминува работејќи во оваа опсерваторија, при што често го користел Фраунхоферовиот рефрактор со отвор од 9 цола (~ 22,5 cm). Во 1838 година открил внатрешен, темен прстен на Сатурн. Во периодот од 2 декември 1839 до 6 март 1840 година открил три нови комети.
Во 1845 година Гале станал доктор на науки. Неговата докторска дисертација била на тема: редукција и критички осврт на Оле Ромеровото забележување на меридијански премини на ѕвезди и планети во деновите од 20 до 23 октомври 1706 година.
Откривањето на Нептун
Речиси истовремено, во 1845 година, Гале испратил копија од својата дисертација до Урбен Леверје, но добил одговор дури по една година. Писмо испратено на 18 септември 1846 година, стигнало кај Гале утрото на 23 септември. Леверје ги истражуваше растројувањата на орбитата на планетата Уран и од ова ја извел местоположбата на сè уште неоткриена планета и побарал од Гале да пребарува во соодветниот дел од небото. Истата ноќ (откако Енке дал дозвола за пребарување, иако сметал дека проценката е погрешна), во соработка со својот помошник Хајнрих Луј д'Аре, Гале открил ѕвезда со 8-ма магнитуда, само 1° оддалечена од пресметаната позиција, која не е забележана во Ѕвездената Карта од Берлиската Академија. Следните две ноќи, правилно движење биле измерени 4 лачни секунди кај небесното тело, со што дефинитивно станувало збор за планета, за која Леверје го предложил името Нептун. Гале одбивал да биде сметан како човекот кој го открил Нептун; а неговото откритивање му го припишал на Леверје.
Во 1847 година Гале требало да го наследи Фридрих Вилхелм Бесел како директор на Опсерваторијата во Кенигсберг. Пред официјално да биде назначен за директор од страна на Фридрих Вилхелм IV, Гале на почетокот од 1848 година ја повлекол својата апликација поради нечесни игри против него претежно од страна на Карл Густав Јакоб Јакоби.
Опсерваторијата во Бреслау
Во 1851 година се преселил во Бреслау (денес Вроцлав) и станал директор во тамошната опсерваторија, а во 1856 година станал професор по астрономија на Шлесишен Фридрих-Вилхелмс Универзитетот во Бреслав. Во Бреслау работел повеќе од 45 години. Во учебната 1875/76 година е избран за ректор. Во Бреслау се занимавал со точното определување на орбитите на планетите и развил методи за пресметување на висината на поларната светлина и патеката на метеорите и во едно дело (со помош на неговиот син) ги усогласил податоците за сите 414 комети откриени до 1894 година. . Исто така, се занимавал со магнетното поле на Земјата и климатологијата. Објавил преку 200 трудови.
Подоцнежни години
Во 1897 година Гале се вратил во Потсдам, каде што починал во 1910 година на 98 годишна возраст.
Во Грефенхајнихен, кој се наоѓа блиску до неговото родно место, во 1977 година е подигнат споменик во негова чест.
Исто така, во негова чест се именувани два кратери, еден на Месечината и „среќното лице“ на Марс, астероидот 2097 Гале и прстен на Нептун.
Во Бреслау (денешен Вроцлав) по неговото презиме била именувана на една од улиците - Галештрасе. Името на оваа улица останало до крајот на Втората светска војна. Денес улицата се вика Вапиена.
Оставнина
Гугл го прославил јубилејот од 200 години од неговото раѓање со посебен Гугл Дудл.
Јајце со пупка од роза (Фабержеово јајце)
Јајце со пупка од роза — накит од скапоцени камења емајлирани во Велигденско јајце од страна на Мајкл Перкин под надзор на рускиот златар Петар Карл Фаберже во 1895 година, за Никола II од Русија, кој го презентираше јајцеto на неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна. Тоа било првото јајца кое Никола го претстави на Александра.
Изненадување
Јајцето се отвора како бонбоњера за да се открие жолто-емајлирана пупка од роза, во која две изненадувања првично биле содржани. Изненадувањата се водат за исчезнати, но тие беа златната круна, со дијаманти и рубини, и кабокон рубин приврзок. Круната била наменета за Александра Фјодоровна за новата улога како царица на Русија, по пристапувањето на престолот на нејзиниот сопруг, Никола II од Русија.
Историја
По смртта на Александар III на Русија, неговиот син, Николас стапил во брак со Александра Фјодоровна, која подоцна станала царицата Александра на Русија, по пристапувањето на престолот на нејзиниот сопруг, Николај II на Русија. Принцеза Аликс ја пропушти градината на Rosenhöhe, Дармштат, па така ова јајце ја потсетуваа на нив за време на нејзиниот прв Велигден со својот нов сопруг. Познатата жолта роза во 1895 година беше жолта Кина чај роза кои се воведени од страна на Паркес од Кина, во 1824 година,и повторно изникнала во есен на поблаги градини од Санкт Петербург, каде што не е издржлив на дождови.
Жолтите рози биле најмногу ценети во земјата на царицата. Јајцето било прегратка на отелотворениот неокласицизам, спротивно на доминацијата на современиот дизајн во крајот на 19 век. Фаберже наплаќа 3.250 рубљи за јајца.
Во 1917 година, јајцето било конфискувано од страна на Руската Привремена влада, а подоцна било продадено на Емануел Снешко на компанијата за накит Вартски околу 1927 година. Тоа беше во сопственост од страна на Чарлс Парсонс во 1930 година, и се изгуби со децении, поради гласините дека било оштетена во брачен спор. Оваа штета што му помогна на Малком Форбс да го идентификуваат јајцето, кога тој го купил во 1985 година од страна на Фине Уметничкото општество во Лондон. Во 2004 година беше продаден како дел од Форбс колекцијата Виктор Велкерзбер. Велкерзберг купи некои девет кралски јајца од колекцијата, за речиси 100 милиони долари.
Јајцето е сега дел од Виктор Векселберг колекцијата, во сопственост на Линк Тајмс Фондацијата, а сместена во Фаберже музејот во Санкт Петербург, Русија.
547 п.н.е.
547 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 547. година пред новата ера, 547. од првиот милениум п.н.е., 47. од 6 век п.н.е. и осма од 540-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 547 година се протега во 2089 и 2090, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2149 и 2150 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 4 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1204 и 1203 исламска година пред хиџра.
Крст (круна)
Крст — украс кој се наоѓа на највисокото ниво на круна на врвот на шарот. Неговата употреба традиционално ја симболизирала христијанската природа на монархијата на таа земја, иако не сите круни дури и во монархиите поврзани со христијанството користеле крст како декорација на врвот, некои француски круни користеле други национални симболи.
Додека многу рани круни биле откриени обрачи (и некои европски круни продолжуваат да го имаат овој облик (види, на пр., данска круна), од доцниот среден век наваму станало традиционално да се затвора круната со покривка за глава, делумно поради нацртаната природа на катедралите, замоците, палатите и салите каде што се носеле круни. За да се скрие покривката, додадени се низа украсни одлики; полусводови, кои се среќаваат кај шарот, со христијанската природа на круната симболизирана со употреба на 4 тевтонски крста и круната на врвот на шарот. Сепак, не сите такви круни имаат шар; оние од Бохемија и Унгарија имаат крстови директно врз нив.
Украсниот крст е особено поврзан со накитот на британската круна и со папските тијари.
1712 во архитектурата
1712 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 6296
NGC 6296 — спирална галаксија во соѕвездието Змијоносец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6296 се споменува и како UGC 10719, MCG 1-44-2, CGCG 54-3, IRAS 17062+0357.
Откривање
Објектот е откриен на 17 јуни 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6296 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6296 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 6296 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59690. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 247; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 407. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 169.
Предмет-подмет-прирок
Предмет-подмет-прирок или предмет-подмет-глагол (меѓ. крат. OSV, од анг. object–subject–verb) е еден од збороредите кои се среќаваат во разни јазици во светот. Според овој редослед, на прво место во реченицата се наоѓа предмет, а потоа следува подметот или лицето и на крај доаѓа прирокот или глаголот. Пример за овој редослед е реченицата „Јаболко Томе јаде.“
Јазиви со редослед OSV
Овој редослед на зборовите е најслабо застапен меѓу јазиците. Повеќето од јазиците каде овој редослед е стандардна појава се од Амазонија, како што се шавантиски, јамамадискиот, апурињскиот, кајапскиот или надепскиот јазик.
Апурињски пример: :
Овој редослед на зборовите може понекогаш да се сретне и кај останатите јазици, меѓу кои и македонскиот, за да се долови некоја стилска, граматичка или синтаксна форма.
Николај Валуев
Николај Сергеевич Валуев (Никола́й Серге́евич Валу́ев; р. ) — руски политичар и поранешен професионален боксер. Во боксот, тој се натпреварувал од 1993 до 2009 година, и двапати се одржал на врвот на ВБА помеѓу 2005 и 2009 година. Валуев е најизразен на височина од 2,13 метри и со врвна тежина од 149 килограми како највисок и најтежок светски шампион во историјата на боксот.
Бисерјане
Бисерјане (словенечки: Biserjane) — населба во Општина Свети Јуриј на Шчавница во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
1711 во архитектурата
1711 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Мирјана Јоноска
Мирјана Јоноска ( во ) — македонска физичарка и универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје.
Животопис
Докторирала на ПМФ во 1975 година со тема за дифракција на кружните препреки со асиметрична траспаренција и фаза. Специјализирала во Брајтон. На ПМФ, покрај професор по општа физика, електромагнетизам и демонстрациони експерименти од физика, била и продекан на Факултетот за физика (1979-1981), како и претседател на ДФМ, од 1986 до 1988 година.
Во својата кариера има објавено над 100 статии од полето на физичката оптика и повеќе од 100 стручни трудови, средношколски и универзитетски учебници.
Седумнаесетта египетска династија
Во март 2012 година, француски археолози, испитувајќи врата од варовник во Храмот на Амун-Ре кај Карнак, откриле хиероглифи со името на Сенахтенре, првиот доказ за овој крал кој датира во неговиот животен век.
Последните двајца кралеви на династијата се спротивставиле на владеењето на Хиксовците над Египет и започнале војна што ќе го ослободат Египет од хиксовите кралеви и започнале период на обединето владеење, Новото египетско кралство.
Камосе, вториот син на Секененре Тао и последниот крал на седумнаесеттата династија, бил брат на Амосе I, првиот крал на Осумнаесеттата династија.
Фараоните на 17-та династија
Фараоните од 17-та династија владееле околу 30 години. Познати владетели на 17-та династија се следниве: На крајот, кралот Небмаатре можеби бил владетел на раната 17-та династија.
Кавкаско јајце (Фабержеово јајце)
Кавкаско јајце е накит од скапоцени камења емајлирани во Велигденско јајце од страна на Мајкл Перкин под надзор на рускиот златар Петар Карл Фаберже во 1893 година. Јајцето било направено за Александар III од Русија, кој го презентираше на неговата сопруга, царицата Марија Фјодоровна.
Во моментов јајцето е на долгорочна инсталација на Митрополитот Музејот на уметност во Њујорк, како дел од Фондацијата Матилда Гедингс Греј.
Опис
Јајцето е направено од жолта и повеќе различни бои на злато, сребро, рубин енамал, со зголемени дијаманти, портрет дијаманти, платина, слонова коска, бисери, камен кристал и акварел на слонова коска.
Се прославува во градот Abastumani на Кавказ каде што Големиот војвода Ѓорѓи го поминал поголемиот дел од својот живот, откако му била дијагностицирана туберкулоза. Минијатури се составува и биле потпишува од страна Кријитски. Минијатурите се откриваат преку отворање на четири бисери кои граничат врати околу јајцето. Секоја врата носи дијаманти и поставува броеви на годината, формирајќи ја 1893 година. Зад капакот на врвот е портретот на Големиот Дјук во поморска униформа.
Ова е првото царско јајце кое се знае од кога датира. Рубин црвена енамел се користи само за еден друг пат на Кралскиите јајца како хемофилијата Алексеј, која била постојана грижа за семејството.
Изненадување
На изненадување за ова јајце се самите минијатурни слики.
NGC 3955
NGC 3955 — леќеста галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3955 се споменува и како ESO 504-26, MCG -4-28-5, AM 1151-225, IRAS 11514-2253.
Откривање
Објектот е откриен на 21 декември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
NGC 1874
NGC 1874 — расеано ѕвездено јато со оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1874 се споменува и како ESO 56-EN84, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 16 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1874 е од видот EN+OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 9 m. NGC 1874 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 13 м 11,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 22' 35".
1710 во архитектурата
1710 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Бајлроде
Бајлроде (Beilrode) — општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија.
1709 во архитектурата
1709 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
545 п.н.е.
545 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 545. година пред новата ера, 545. од првиот милениум п.н.е., 45. од 6 век п.н.е. и шеста од 540-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4963 и 4964 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4205 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3215 и 3216 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 208.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 545 година се протега во 2091 и 2092, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2151 и 2152 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 2 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1202 и 1201 исламска година пред хиџра.
Герит Дау
Герит Дау или Герард Дау (Gerrit Dou или Gerard Douw; - ) — сликар од златното време на холандското сликарство, чиишто мали, измазнети слики се типични за стилот на т.н. Лајденски фејнсхилдери. Негова специјалност биле битовите мотиви, а се прочул и со неговите оптички мамки и вечерни сцени на светлина од свеќа, со силен ефект на светлосенка (кјароскуро).
Живот
Дау најпрвин учел цртање кај граверот Бартоломеј Долендо; потоа учел сликање витражи кај Петер Каухорн. На 15-годишна возраст станал ученик на Рембрант, кадешто учел три години. Од овој голем мајстор на холандската школа Дау научил боење, како и посуптилните ефекти на светлосенката. Стилот на Рембрант се одразува во неколку порани дела, особено во автопортретот на возраст од 22 години, и во сликата „Слепиот Тобиja оди да го сретне синот“.
Меѓутоа уште релативно рано во своето творештво Дау оформил свој сопствен стил, кој во извесна смисла бил дури и спротивен на стилот на неговиот учител. Надарен со необична јаснотија на видот и прецизност во работата, тој негувал сложен и макотрпен стил на обработка. Малкумина сликари посветувале толкаво внимание и труд на сите можни детали во сликите, сè до последната ситница. Се вели дека проведувал пет дена само во цртање на една рака. Неговиот стил бил толку фин и истенчен што морал сам да си ги изработува четките.
За негово најголемо ремек-дело се сметаат сликите „Жената со водна болест“ (1663), и „Холандската домаќинка“ (1650), обете во Лувр. Делото „Вечерно училиште“ (во Државнот музеј во Амстердам) претставува најдобар пример на сцените на свеќа, жанр во кој се издигнал над секој друг уметник. Во Националната галерија во Лондон можат да се видат претставителни примери како „Живинарски дуќан“ (1672) и автопортрет (погоре). Сликите му биле ценети и држеле високи цени, а се вели дека хашкиот вљубеник во уметноста Ван Спиринг му плаќал по 1000 флорини годишно само за правото да биде прв купувач. Дау починал во Лајден. Негов најпознат ученик е Франс ван Мирис Постариот.
Оливер Јовановиќ
Биографија
Дипломирал на Училиштето за применета уметност во Ниш (првата самостојна изложба одржана во 1995 година). Учествувал во војната во 1991 година. Има два сина, Вук и Крсман. Живее и работи во Заечар.
Литературни дела
Во 1996 година објавил единаесет книги на различни теми од поезија до раскази:
Има објавено повеќе текстови во печатот, особено во списанието за популаризација на науката „Галаксија“, литературното списание „Развој“ и „Збор и мисла“ во Ниш „Градина“, како и на веб-страницата на списанието. „Астрономски магазин“ art-anima.com и balkanwriters.com.
Антон Веберн
Антон Веберн (Anton Weber; 3 декември 1883 – 15 септември 1945) — австриски композитор и диригент. Тој бил член на Втората виенска школа. Како студенти и истакнат следбеник на Арнолд Шенберг, тој станува еден од најпознатите претставник на додекафонијата. Неговите иновации кои се однесуваат на шематската организација на висината на нотите, ритмите и динамиката се пресудни за музичката техника подоцна позната како тотален серијализам.
Музиката на Веберн
Творештвото на Веберн се состои од само 31 композиција. Неговото влијание врз композиторите од пост-воената авангарда и музичките развои во Европа и Америка се огромни. Во Париз под водство на Рене Лајбовиц, во Дармштад и во Њујорк под водство на неговиот ученик, композиторот Штефан Волпе и францускиот композитор и диригент Жак-Луи Монод. Неговите касни дела, користејќи се со Шенберговата додекафонска техника, текстуралната јасност и емотивната разладеност силно влијаеле врз стилот на композиторите од Дармштад, како Пјер Булез, Лујџи Ноно и Карлхајнц Штокхаузен.
Музиката на Веберн доживува промени низ текот на неговиот живот. Најчесто се одликува со многу сурови текстури, каде што секоја нота јасно се слуша, внимателно избрани тимбри, кои често резултираат со многу детални упатства за изведувачите и користење на проширени инструментални техники, широко-опсежни мелодиски линии, често со скокови поголеми од октава, како и кратко времетраење како Шест Багатели за гудачки квартет (1913), којшто трае 3 минути.
Раните дела на Веберн се во касно романтичарски стил. Истите ниту се издадени, ниту изведени за време на неговиот живот, иако денес често изведени. Меѓу нив се издвојуваат оркестарската симфониска поема Im Sommerwind (1904) и Langsamer Satz (1905) за гудачки квартет.
Веберн пишува слободни атонални дела, повеќето во стил на раниот атонален стил на Шенберг. Со Drei Volkstexte op. 17 (1925) започнува да користи додекафонска техника за првпат и ја користи во сите негови следни дела. ''Гудачкото Трио оп. 20'' (1927) е првото инструментално дело кое користи дванаесет-тонска техника (остантите се песни) и првото во традиционална музичка форма.
Тонските серии на Веберн се често аранжирани во корист на внатрешните симетрии. На пример, дванаесет-тонската серија може да се подели на четири групи од три висини кои се варијации, како инверзиите и повратните инверзии на секоја група, создавајќи ја непроменливоста во музиката. Ова придонесува значајно мотивски единство, иако е често нејасно преку фрагментацијата на мелодиските линии. Оваа фрагментација се случува преку октавните преместувања (користејќи интервали поголеми од октава) и пренесувајќи ја мелодиската линија од еден инструмент на друг со техниката наречена Klangfarbenmelodie.
Веберновите последни дела се одликуваат со поинаков развој во стилот. Последните Кантати користат поголеми ансамбли од претходните дела, траат подолго и имаат погусти текстури.
Чичан Тарла (Калањево)
Чичан Тарла — населба од доцноантичко време. На околу 7 километри североисточно од селото Калањево, на десниот брег на долот Долни Промет, кој претставува блага тераса што се спушта кон реката, се забележуваат фрагменти од ќерамички садови, питоси, тегули и имбрекси.
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2014 - супервелеслалом за жени
Супервелеслаломот за жени на Зимските олимписки игри 2014 бил одржан на скијачкиот центар Роза Хутор близу Краснаја Полјана, Русија, на 15 февруари. Ана Фенингер од Австрија ја освоил трката, освојувајќи го првиот олимписки медал. Марија Хефл-Риш од Германија го освоила сребрениот медал, а Никол Хосп од Австрија завршила трета. Од медалистите во 2010 година, учествувала само Тина Мазе и завршила на петтото место.
Патеката на трката била 2,1 км долга со вертикален пад од 615 метри. Температурата на стартот на 1.580 метри била 7°С.
Осумнаесет од 49 натпреварувачки не ја завршиле трката, вклучувајќи седум од првите осум скијачки на патеката.
Резултати
Трката започнала во 11:00 часот.
Абас Цаноски
Абас Цаноски (1940-2016) е македонски текстописец, етнограф, хроничар и писател по потекло од струшкото село Октиси.
Животопис
Абас Цаноски е роден 1940 г. во Круја, Албанија, каде во тоа време неговиот татко бил на печалба со семејството. Во 1944 семејството се враќа во Октиси, каде што Абас го започнува основното четиригодишно образование, а потоа во Вевчани ја завршува осмолетката. Во 1956 г. со семејството се преселува во Струга, каде со мали прекини, живее сѐ до неговата смрт. На 17 годишна возраст, во 1957 г., го започнува својот печалбарски живот, прво во Битола, потоа во Прилеп, а во 1966 заминува за Франција. Во 2005 г. се пензионира како службеник (благајник) на Исламскатата верска заедница-муфтиство Струга. Починал на 23.02.2016 г. и погребан е на градскотите муслимански гробишта во Струга.
Творештво
Од песните кои ги напишал попознати се: „Ожени се мили сине“, „Горе долу шетав низ чаршија мајче“, „Песна за Струга“, „Ој ти севдо карасевдо“, „Бегала Ценка“, „Излези ќерко Фатимо“ и антологиската „Кога тргнав Цвето во туѓина“ која, освен на Македонски, е препеана на Влашки, Бугарски, Српски и снимена во над 25 верзии. Ги напишал и книгитеː „Сите мои песни“, „Струшката чаршија, еснафите, песната“ и „Низ виорот на животот“; и уште 5 други книги во кои доминираат настаните од минатото.
Во своите дела ги опишува стушката чаршија, еснафите и струшките песни, а пишува и за своите пријатели, гурбетскиот живот, свршувачката и свадбените обичаи кај Муслиманите во Октиси.
Својата прва песна „Ожени се мили сине“ ја напишал за време на неговиот престој во Франција, а мелодијата за песната е создадена заедно со Васка Илиева и објавена е во 1968 година. Покрај со Васка Илиева тесно соработува и со други еминентни музичари од Македонија како што сеː Пеце Атанасоски, Јанко Узунов, Момо Николоски, Захаринка Милосављевиќ и други.
1708 во архитектурата
1708 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Кафертиц
Кафертиц (Cavertitz) — општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија.
1707 во архитектурата
1707 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Свети Павле Тивејски
Павле Тивејски (228-341) е христијански светец.
Роден e од богати родители во долна Тива (Теба) Мисирска за време на царот Декиј. Целиот родителски имот го наследил Павле со една своја сестра. Но неговиот зет, кој бил идолопоклоник, посакал и делот од имотот на Павле да го заграби, па му се заканил дека ќе го издаде на судот како христијанин, ако не му го отстапи својот имот. По ова Павле заминал во пустина, препуштувајќи го целиот имот на својот зет, каде се џадржал до својата смрт.
до каква духовна височина достигнал овој монах, сведочи Антониј Велики, кој еднаш го посетил Павле и го видел како ѕверовите и птиците небесни му служат. Враќајќи се од таа посета Антониј им рекол на своите монаси: “''Тешко мене, деца мои, на грешниот и лажниот монах што сум самомонах по име. Го видов Илија, го видов Јована во пустината и навистина го видов Павлета − во Рајот!”''.
Православната црква нејзиниот ден го чествува на 15 јануари.
Кршојне (Јудово)
Кршојне — археолошко наоѓалиште во кичевското село Јудово. Претставува рудник и топилница од средниот век. Се наоѓа на околу 3 км западно од селото, каде на десниот брег на долот се забележуваат остатоци од експлоатација на руда и множество згура од топена железна руда.
Црквиште (Тремник)
Црквиште— археолошко наоѓалиште во неготинското село Тремник. Наоѓалиштето претставува црква од старохристијанско време. Во непосредната близина на селото, јужно од гробиштата, на најистакнатиот дел од височинката се гледаат остатоци од ѕидови и архитектонска пластика.
Амангелди (округ)
Амангелди е округ во Казахстан во покраината Костанај со центар Амангелди.
Свјат Dreams
„Свјат Dreams“ —е втор албум на македонската рок-група „Мизар“. Името го добил според песната на Eurythmics - Sweet Dreams (Are Made of This). Снимен е во 1991 година, со постава: Горан Таневски (вокали), Горазд Чаповски (гитара), Борис Георгиев (тапани), Сашо Крстевски (бас гитара) и Катерина Велјановска (клавијатури). Меѓу останатите, на „Свјат Dreams“ се наоѓа и преработката на македонската народна песна „1762 лето“, како и песната на Ристо Вртев (првиот вокал на Мизар) - „Дом“. Албумот содржи 10 студиски песни, 2 демо снимки и 1 песна во живо.
Добершиц
Добершиц (Doberschütz) — општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија.
1706 во архитектурата
1706 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Косеканс
Косеканс – тригонометриска функција еднаква на односот помеѓу хипотенузата и спротивната катета во правоаголен триаголник. Косекансот е реципрочна вредност од синус.
Дефиниција
Дефиницијата гласи:
Врската со секанс е
Претставување на функцијата
Функцијата може да се претстави во следниот вид:
Особини на функцијата
Со детална анализа може да се одредат карактеристичните особини на функцијата.
Извод од функцијата
Првиот извод од функцијата е
Интеграл
Неодредениот интеграл на функцијата е
Рожички Врх
Рожички Врх (словенечки: Rožički Vrh) — населба во Општина Свети Јуриј на Шчавница во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Франкенштајн
Франкенштајн или современиот Прометеј е роман од англиската писателка Мери Шели напишан во 1818 година. Шели почнала да го пишува романот на свои 18 години, а за прв пат бил анонимно објавен на 1 јануари 1818 г. во Лондон. На второто издание, објавено во Париз во 1821 година стои името на авторката.
Иако Франкенштајн содржи многу елементи на готски роман и романтизам, Брајан Алдис вели дека треба да се смета за прва научно-фантастична приказна во вистинска смисла. За разлика од претходните приказни со фантастични елементи што личат на оние од подоцнежната научна фантастика, вели Алдис, централниот лик „донесува намерна одлука“ и „се свртува кон современите експерименти во лабораторија“ за да постигне фантастични резултати. Романот има исклучително влијание врз литературата и врз популарната култура; создаде целосен жанр на хорор приказни, филмови и драми.
По објавувањето на романот, името „Франкенштајн“ честопати погрешно се користи како име за чудовиштето, наместо за неговиот творец/татко.
Воведно раскажување на капетан Волтон
Франкенштајн е роман напишан во епистоларна форма. Авторката нé воведува во романот преку писмата кои капетан Роберт Волтон ѝ ги праќа на сестра си Маргарет Волтон Савил. Дејството е сместено во осумнаесеттиот век. Роберт Волтон е неуспешен писател кој тргнува да го истражува Северниот Пол. За време на патувањето, екипажот забележува санка влечена од кучиња и управувана од огромна фигура. По неколку часа, екипажот успева да спаси еден речиси премрзнат и целосно изнемоштен човек по име Виктор Франкенштајн. Франкенштајн го бркал џиновскиот човек забележан претходно од екипажот. Откако Франкенштајн закрепнал му ја раскажува на Волтон приказната за неволјите во својот живот.
Приказната на Виктор Франкенштајн
Виктор започнува раскажувајќи за своето детство. Роден во Неапол, во богато женевско семејство, Виктор и неговите помлади браќа, Ернест и Вилијам, се синови на Алфонс Франкенштајн и Каролин Бофор. Виктор уште од мали нозе имал силна желба да го сфати светот. Опседнат бил со проучување на теориите на алхемичарите. Кога Виктор имал пет години, неговите родители ја посвојувоиле Елизабет Лавенца (ќерка сираче на италијански благородник) со која Виктор подоцна се оженил. Родителите на Виктор подоцна посвојуваат уште едно дете, Џастин Мориц, која му станува дадилка на Вилијам.
Неколку недели пред да замине на Универзитетот во Инголштад во Германија, мајка му умира од шарлах; Виктор се задлабочил во своите експерименти за да не мисли на тагата. На универзитетот, се истакнува во хемија и развил техника за вдахнување живот во нежива материја. Успева да создаде хуманоид, но Виктор Суштеството го прави високо (2,4 м) и крупен. Тој сватил дека создал грозно чудовиште, со крупни бели очи и жолта кожа која едвај ги сокрива мускулите и крвните садови под неа. Исплашен од својата креација, Виктор бега. Додека следниот ден талка по улиците, се среќава со својот пријател од детството, Хенри Клервал, и заедно одат во станот на Виктор. Виктор се плаши од реакцијата на Клервал кога ќе го види чудовиштето. Меѓутоа, кога Виктор се враќа во својата лабораторија, Суштеството го нема.
Виктор се разболува, а Клервал му помага да закрепне. По четиримесечно закрепнување, Виктор добива писмо од татко му во кое се вели дека неговиот брат Вилијам е убиен. Откако се вратил во Женева, Виктор го гледа Суштеството во близина на местото на злосторството и е убеден дека тоа го убило брат му. Џастин Мориц, дадилката на Вилијам, е обвинета за убиството и е осудена на смрт со бесење. Уништен од тага и вина, Виктор се повлекува во планините. Додека е на Мон Блан, Суштеството ненадејно му приоѓа и го моли да ја слушне неговата приказна.
Приказната на Суштеството
Суштеството раскажува за своите први денови од животот, живеејќи сам во дивината. Сватил дека луѓето се плашат од него и го мразат поради изгледот и затоа се крие од нив. Додека живеел во напуштена шупа до една куќа, го засакал сиромашното семејство што живеело таму и дискретно собирал дрва за нив, го чистел снегот од патот и со други задачи се обидувал да им помогне. Живеел така со месеци, научил да зборува слушајќи ги и научил да чита. Сè повеќе се приврзувал за семејството и на крајот собрал храброст и им пришол со надеж да им стане пријател. Влегол во куќата додека присутен бил само слепиот татко. Двајцата разговарале, но откако се вратиле другите членови од семејството биле преплашени. Синот го нападнал и Суштеството побегнало од куќата. Суштеството се налутило од начинот на кој луѓето се однесуваат кон него и се откажал од надежта дека некогаш луѓето ќе го прифатат. Иако чувствувал омраза кон својот творец затоа што го напуштил, решил да отпатува во Женева и да го најде. За време на патувањето, спасил дете кое паднало во река, но татко му, мислејќи дека Суштеството сака да им наштети, го застрелал во рамото. Суштеството во тој момент се заколнало на одмазда против сите луѓе. Стигнал во Женева, го убил Вилијам и ја наместил Џастин да биде виновна за злосторството.
Суштеството бара од Виктор да создаде женка слична на него. Тој ветува дека доколку Виктор го исполни неговото барање, со неговиот партнер ќе исчезнат во јужноамериканската дивина и никогаш нема да се појават повторно. Ако Виктор одбие, Суштеството се заканува дека ќе ги убие преостанатите пријатели и сакани на Виктор и нема да запре додека целосно не го уништи. Плашејќи се за своето семејство, Виктор неволно се согласува. Суштеството вели дека ќе внимава на напредокот на Виктор.