cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Планинска чубрица
Одгледување и употреба
Бидејќи е лесна за одгледување, планинската чубрица е привлечно растение за секоја кулинарска тревна градина. Потребни се шест часа сонце дневно во почва што добро се исцедува. Во умерените клими, во зима хибернира, на пролет повторно ги вади лисјата на голите стебла - не треба да се сече растението, сите оние стебла што изгледаат мртви повторно ќе излиснат. Може да се користи во градина со билки.
Отпорна е на USDA зона 4.
Орбита
Моменталното познавање на механиката на орбиталното движење се заснова на Ајнштајновата општа теорија на релативитетот, која се занимава со гравитацијата како последица од закривеноста на време-просторот, со орбити кој се во согласност со геодезијата. За полесни пресметки релативноста се најчесто се претсметува приближно преку силата во теоријата за сеопфатна гравитација заснована на Кеплеровите закони за планетарни движења.
Планинска чубрица
Одгледување и употреба
Може да се размножува од иглолисни сечи.
Се користи како придружно растение за грав, а исто така се сади со рози, намалувајќи ја мувлата и вошката вошка.
Планинската чубрица „Nana" е позната џуџеста сорта. Планинската чубрица „Прострата бела“ е мала бела цветна форма.
Кулинарска употреба
Во готвењето, планинската чубрица има репутација дека оди многу добро и со грав и со месо како пилешко или мисиркино, може да се користи за полнење. Се користи и во супи и сосови. Има силен вкус додека не е сварен, но губи голем дел од својот вкус при продолжено готвење. Може да се додаде во презла, како премаз за различни меса, вклучително и пастрмка.
Медицинска употреба
Се тврди дека планинската чубрица има антисептички, ароматични, карминативни и дигестивни придобивки. Се користела и како третман за убоди од пчели, или каснувања од инсекти, со употреба на лапа од листовите. Растението има посилно дејство од сродното растение чебрика.
Се вели дека е лек за колика и лек за надуеност, додека исто така се користи за лекување на гастроентеритис, циститис, гадење, дијареа, бронхијална конгестија, болки во грлото и менструални проблеми. Не треба да се препишува за бремени жени.
Растението се жнее во лето и може да се користи свежо и сушено. Се прави масло од растението кое се користи за да помогне со болки против артритис.
Орбита
Историја
Во геоцентричниот модел на Сончевиот Систем, се користел моделот на небесните сфери за да се објасни привидното движење на планетите на небесниот свод како цовршени сфери или прстени, но подоцна се утврди со поточни мерења дека планетарните движења, се додадени теориски механизми како што се деференти и епицикли. Иако со овој модел можела да се предвиди точната положба на планетите, потребата за додавање на сè повеќе и повеќе епицикли,со што моделот станува непрактичен за употреба.
Основaта на модерното разбирање на орбитите првпат е формулирана од страна на Јохан Кеплер чии резултати се сумирани во во трите закони за планетарни движења. Најпрво, тој ги одредува орбитите на планетите во нашиот Сончев Систем како елиптични, а не како кружни, како што се верувало предтоа, и дека Сонцето не е сместено во центарот на орбитите, туку во еден фокус. Второ, тој пресмета дека орбиталната брзина на секоја од планетите е различна, не е постојана како што се сметало предтоа, покај ова брзината зависи од растојанието од Сонцето. Трето, Кеплер ја одредил сеопфатната врска меѓу својсвата на орбитите и растојанијата на планетите кои кружат околу Сонцето. За планетите, кубовите од нивните растојанија од Сонцето се пропорционални со квадратите на нивните орбитални периоди. Јупитер и Венера, на пример, се на растојанија од 5.2 and 0.723 ае од Сонцето, нивните орбитални периоди се 11.86 и 0.615 години.Пропорционалноста може да се види односот на Јупитер, 5.23/11.862, кој е еднаков со оној на Венера, 0.7233/0.6152, ие во согласност со тврдењето.
Исак Њутн покажа дека законите на Кеплер се изведени од неговта теорија за гравитација и дека, воопшто, орбитите на тела под дејство на гравитацијасе пресеци од конуси, ако силата на гравитација се шири моментално. Њутн покажа дека, на пар од тела, големините на орбитите се во обратно пропорционални со нивните маси, и дека телата се во движење околу нивниото заедничко тежиште на маса. Каде едно тело е доста помасивно од другото, ова е погодна претпоставка за да се земе центарот на маса на помасивното тело наместо заедничкото тежиште на маса.
Алберт Ајнштајн покажа дека гравитацијата се должи на закривеноста на време-просторот, асо тоа се овозможи да се отстрани Њутновата претпоставка дека промените се одвиваат  моментално. Во теоријата на релативитетот, орбитите се геодезиски патеки кои се доста блиску до претпоставките на Њутн. Со помош на разликите може да се увиди чија теорија подобро го опишува релативитетот. Скоро сите опити покажуваат дека резултатите добиени од теориите се во границите на опитните уреди, но разликите од Њутновата механика се достатно мали (со исклучок на случаите каде има многу силни гравитациони пшолиња и многу големи брзини). Првата пресметка за релативистичкото искривување на просторот е онаа на орбитата на Меркур и силината на сончевото гравитационо поле кое е доволно силно за да влијае и предизвика промена на орбиталните елементи на Меркур.
Како и да е, решенијата на Њутн се во употреба и до ден денес поради нивната леснотија и применливост.
Планетарни орбити
Во еден планетарен систем, планетите, џуџестите планети, астероидите (исто така познати како мали планети), кометите, и вселенскиот отпад се движат по орбити околу тежиштето на маса со елиптични орбити. Кометите со параболични или хиперболични орбити кружат околу тежиште на маса кое не е гравитационо поврзано со ѕвездата и поради ова тие не можат да се сметаат за дел од планетарниот систем. телата кои се гравитационо поврзани со некои од планетите во планетарниот систем, како природни или вештачки сателити, имаат орбити со тежиште на маса во близина на таа планета.
Поради гравитационите растројувања, занесувањата на планетарните орбите се менуваат низ текот на времето. Меркур, најмалата планета во Сончевиот Систем, ја поседува најекцентричната орбита. Во овој момент, Марс ја има втората најголема екцентричност, додека најмалите екцентричности ги имаат планетите Венера и Нептун.
Како што два објекти кружат околу себе, точката во која овие два објекти се најблиску еден до друг се нарекува периапсида и апоапсида е точката во која тие се најодалечени еден од друг. (Во науката се користат соодветни имиња за соодветни тела. На пример, перигеа и апогеа се најмалите и најголемите делови од орбитата околу Земјата, додека пак перихел и афел се најблиските и најоддалечените точки во орбитата околу Сонцето.)
Кај елиптичните орбити, тежиштето на маса на орбиталниот-орбитен систем е во еден фокус за двете орбити, без никакво присуство на вториот фокус. како што една планета се приближува до периапсидата, брзината на планетата се зголемува. Какошто планетата се приближува до апоапсисот нејзината брзина се намалува.
Објаснување на орбитите
Постојат неколку начини на кои може да се објаснат орбитите:
За да се прикаже една орбита околу планета, може да се искористи Њутновото топовско ѓуле како модел едноставен за употреба (види слика десно подолу). Ова е 'мисловен опит', кој се состои од топ поставен на врвот на висока планина и е оспособен да испука топовско ѓуле хоризонтално со која и да е брзина. Појавите како што се триењето на воздухот се занемарени (или пак планината е доволно висока па така топот е над Земјината атмосфера).
Ако топот го исфрли ѓулето со мала почетна брзина, патеката на ѓулето се закривува и истото паѓа на тлото на Земјата(A). Како што се зголемува почетната брзина ѓулето паѓа на тлото се подалеку и подалеку од топот (B), ова се должи на фактот додека ѓулето паѓа кон тлото, тлото добива се поизразена закривеност (погледни ја првата точка). Сите овие движења се всушност орбити во технички поглед, сите тие опишуваат дел од елиптична патека околу тежиштето на гравитација, но орбитите се прекинати во моментот кога ѓулето се судира со Земјата.
Ако ѓулето е истрелано со доволно голема почетна брзина, искривувањето на тлото е доволно големо колку што ѓулето паѓа со што ѓулето никогаш нема да падне на тлото. Ѓулето сега е во положба која може да се нарече непрекината или циркумнавигациона орбита. За секоја одредена мешавина од висината над центарот на гравитација и масата на планетата постои одредена почетна брзина (масата на ѓулето се занемарува, бидејќи е многу мала во споредба со масата на Земјата) и со тоа се постигнува кружна орбита, прикажана како (C).
Ако почетната бзина на ѓулето се зголемува и понатаму, ќе се добијат елиптични орбити; како онаа на сликата со ознака (D). Ако почетната брзина на ѓулето е над површината на Земјата како што е прикажано на сликата, елиптичните орбити би се постигнувале и при помали брзини.
При одредена брзина наречена прва космичка брзина, која повторно зависи од висината на испалување на ѓулето и масата на планетата, се добива отворена орбита као онаа на сликата означена со ознаката (E) при што се постигнува – параболична патека. Со уште поголеми брзини ѓулето ќе се движи по хиперболична патека. Во практиката овие две положби означуваат дека ѓулето ја совладува гравитационата сила на планетата, и заминува во вселената.
Одовде може да се извлече заклучокот дека врската на брзината на два подвижни објекти со маса може да се разгледа како четири случаи со подслучаи:
Важно е да се напомене дека при лансирањето на ракетите лансирани од тлото се движат вертикално за да го совладаат отпорот на воздухот, и при првата дадена можнот истите се накосуваат за да летаат тангенцијално над атмосферата во однос на тлото.
Подоцна, нивните орбити ги задржуваат над атмосферата. На пример ако при елиптична орбита објектот навлезе во атмосферата ќе загуби дел од брзината и ќе падне на Земјата.
Анализа на орбитални движења
Треба да се земе предвид дека разгледувањето на проблемот ќе се изведе со (Њутнова) анализа на движењето на орбитата, при која се претпоставува дека помалите ефекти општата релативност, како што се просторното развлекување и временската дилатација се занемарени. Релативистичките ефекти не се занемарливи во близина на многу масивни тела (како на пример прецесијата на орбитата на Меркур околу Сонцето), или кога е потребна голема прецизност за пресметка на орбиталните елементи и приспособувањето на временскиот сигнал на ГПС сателити. )
За да се анализира движењето под влијание на сила која секогаш е насочена кон постојана точка, од корист е да се користат поларни координати чија почетна точка е во центарот на силата. Во овие координати радијалната и тангенцијалната компонента на забрзувањето соодветно се:
Бидејќи силата целосно е радијална, и бидејќи забрзувањето е пропорционално на силата, следува дека попречното забрзување е нула. Следи,
По интегрирањето имаме
каде се воведува помошна променлива
Радијалната сила ƒ(r) по единица маса е радијалното забрзување ar дефинирано погоре. Со решавањето на горната диференцијална равенка во однос на времето (да се види и Бинеова равенка) изнесува:
Во присуство на гравитација, Њутновиот закон за сеопшта гравитација е дека силата е обратно пропорционална на квадратот на растојанието:
каде G е константа за сеопшта гравитација, m е маста на телото во орбита (планета) - треба да се има предвид дека m го нема во равенката бидејќи се поништува, и M е масата на централното тело (Сонцето). Со замена во претходната равенка се добива :
Па ако гравитационата сила – или, поопшто, за секоја обратно пропорционална квадратна сила – десната страна на равенката е константа и равенката наликува на хармониска равенка. Па решението е:
каде A и θ0 се помошни константи.
Равенката на орбитата опишана од честичката е:
каде e е:
Воопшто, ова наликува на равенката на исечок од конус во поларни координати (r, θ). Одовде може да се види поврзаноста на равенката со класичната равенка за опис на исечок од конус:
Ако параметарот e е помал од еден, e станува збор за екцентрична орбита и a е големата полуоска на елипсата.
Орбитални рамнини
Анализата до сега беше дводимензионална, произлегува дека е не е променлива орбита и е дводимензионална во рамнина која е неподвижна во просторот, па преминот во три димензии побарува едноставно да се изротира дводимензионалната рамнина по барабиот агол во однос на половите на планетарното тело кое се разгледува.
Ротацијата која е потребна за да добијат три димензии побарува три броја за нејзино утврдување, вообичаено ова се изразува преку три агли.
Орбитален период
Орбиталниот период е временскиот период потребен на телото за да измине една целосна орбита.
Одлики на орбити
Потребни се шест параметри за да се определи Кеплеровата орбита на едно тело. На пример, трите броеви кои ја опишуваат почетната положба на телото, и трите вредности кои ја опишуваат неговата брзина, со што се опишува единствената орбита којамоше да се пресмета на повеќе начини. Но, во практиката се користат параметри кои се поразлични.
Вообичаените орбитални елементи кои се користат се наречени Кеплерови елементи, во чест на Јохан Кеплер и неговите закони. Постојат шест кеплерови елементи и тоа:
Воглавно кога се познати орбиталните елементи на едно тело, може да се пресмета неговото движење во минатото и идното движење низ времето. Но, во реалноста, орбитите се под влијание на растроени, од страна на сили кои не се гравитациони и предизвикуваат промени во елементите со текот на времето.
Едуар Глисан
{{Инфокутија Писател }} Едуар Глисан (француски: Édouard Glissant, роден на во  - починал на  во  ) — француски писател, социолог, историчар, поет и филозоф, драматург, литературен критичар, и писател на дела во жанрот современ роман. Се смета за еден од највлијателните писатели на Карибите.
Биографија
Едуар Глисан е роден на 21 септември 1928 година во Сент-Мари, Франција. Татко му бил градежен инспектор. Учел во училиштето „Ламартин“, а во 1938 година станал стипендист во „Schoelcher“ во Фор де Франс. Таму се спријателил со Франц Фанон.
Во 1946 година тој добил стипендија од француската влада и се преселил во Париз, каде студирал филозофија и литература во Сорбона, и етнологија во Музејот на човекот. Добил диплома по филозофија и специјализирал антропологија кај Жан Вал. Во почетокот на 1950 година ги напишал своите први песни.
Во 1953 година се вратил во Мартиник каде се вклучил активно во локалните литературни заедници, покажувајќи силна културна и политичка ангажираност. Во 1956 година учествувал во рамките на Меѓународниот круг од револуционерни интелектуалци во движењето за поддршка на востанието во Будимпешта, сурово задршено од советскиот режим.
Неговата кариера доживеала пресвртница во 1958 година, кога бил издаден романот „Реката Лезарда“, за која бил награден со наградата „Ренодо“. Во романот се опишува борбата на група млади во септември 1945 година да го отстранат предложениот од власта претставник Герет, отпадник и убиец, пред да бидат распишени изборите. Авторот ги запознал читателите со татковината точно кога народот се дигнал за да ја издвојува својата слобода. Иновативноста на делото и антиколониалната му насоченост предизвикале широка полемика.
Заедно со Пол Нигер, Марсел Манвил и други активисти во 1961 година основале „Фронт за автономија на Карибите и Гвајана“. Поради војната во Алжир, генералот Шарл Де Гол ја забранил организацијата, а организаторите биле уапсени во Гвадалупе и протерани во Франција со забрана да ги посетуваат Карибите.
Во 1964 година бил објавен вториот роман, „Четвртиот век“, за кој бил награден со меѓународната награда „Чарлс Вејлон“. Со него писателот го вовел поимот „креолизација“ и повторно го покренал прашањето за пост-колонијалниот идентитет и културна теорија.
На следната година се вратил во Мартиник. Во 1967 година во Форт де Франс основал „Институт за истражување на Мартиник“, со цел подобрување на образованието на младите жители на Карибите, во согласност со реалноста на нивната историја и географија. Во овој дух го основал и списанието „Acoma“ во 1971 година.
Писателот своето време го поминувал во Мартиник, Париз и Њујорк. Во 1980 година се стекнал со докторат по литература. Во периодот 1980 до 1988 година работел како директор на списанието „Куриер УНЕСКО“. Од 1988 година раководел Центарот за француски и Франкофонски студии на Универзитетот во Луизијана, каде во 1989 година бил прогласен за почесен професор. Како почесен професор во периодот 1994 - 2007 година предавал француска литература на Универзитетот во Њујорк.
Во јануари 2006 година од Жак Ширак било побарано да го преземе претседавањето на нов културен центар посветен на историјата на трговијата со робови. Проектот не се реализирал бидејќи со изборот на Никола Саркози се создало Министерство за имиграција и национален идентитет, против која политика тој се спротивставувал. Во 2007 година со поддршка на Ил-де-Франс и Министерството за прекуморските територии бил основан „l'Institut du Tout-monde“ (Институт за целиот свет) за прашањата на културната глобализација.
Едуар Глисан починал на 3 февруари 2011 година во Париз. Погребан е на гробиштата во Мартиник. Во негова чест е именуван парк во Париз.
Штокбах
Штокбах е река во Саксонија-Анхалт, Германија.
Ненад Окановиќ
Ненад Окановиќ (Краљево, 8 септември 1980) е српски театарски, телевизиски и филмски глумец.
Животопис
Роден е во Кралево 8 септември 1980 година. Завршил глума на Факултетот за драмски уметности во Белград во 2003 година. во класата на Мирјана Карановиќ, и тој го привлекол вниманието на јавноста со улогата на синот Драган во серијата Село гори, а баба се чешла. Глумел во претставите „Огнен портокал“, „Пеперутка“, „Злосторство и казна“ и др.
Гарванска Река
Гарванска река, река која се наоѓа на источната падина на Конечка Планина, поминува низ селото Гарван и се влева во реката Крива Лаквица.
Ива Буман
Шведската глумица и драматург, Ива Буман (полно име: Рут Ива Елизабет Буман) Седерберг е родена на 23 ноември 1944 година во Сундсвал, но пораснала во Анге.
Буман студирала на Шведската национална академија за мимика и глума 1969–72 година, а потоа започнала да работи во Градскиот театар во Стокхолм.
Миле Ангеловски
Миле Ангеловски ( во Горна Бошава — ) — македонски поет и писател за деца. Роден е во село Горна Бошава на 1 мај 1936 година. Завршил Педагошки факултет во Скопје. Бил просветен работник. Член на ДПМ од 1990 година.
Автор е на книгите: Далечни градини (поезија, 1969), Зрачиња со многу бои (поезија за деца, 1972), Повик на долината (публицистика, 1973), Бели ради сред ливади (поезија за деца, 1978), Сребрени ѓерданчиња (поезија за деца, 1980).
Фатљум Жута
Животопис
Жута е роден во Струга на 18 септември 1988 година. Напоредно со образованието, Жута тренира и класичен бокс. Негов најголем успех му е титулата „најборбен боксер“ која ја добил со победата во финалето на косовскиот боксерски турнир Благодарам НАТО во 2010 година. Тој е член на струшкиот боксерски клуб „Синди“.
Настапи
Жута до 2010 година има учествувано во 35 натпревари од кои во 27 освојува победи и тоа: 4 пати шампион во бокс во Македонија, 3 пати шампион во бокс на меѓународни натпревари итн.
Битка кај Локвата и Вињари
Битката кај Локвата и Вињари е борба помеѓу костурските чети на Македонската револуционерна организација и османлиската војска кај селото Д’мбени, Костурско, непосредно пред Илинденското востание.
Битката
Битката траела од 31 мај до 13 јуни 1903 година, а повод за започување на битката е османлискиот напад на селото Смрдеш кој се случил на 8-9 мај при што изгореле 250 куќи, од вкупно 300, 85 души биле убиени, а 50 ранети. Затоа војводите Пандо Кљашев и Васил Чакаларов на 31 мај ги нападнале турските сили. Најжестоките борби се воделе на врвовите Локвата и Вињари. Ноќта комитите се повлекле оставјќи зад себе 14 мртви, а некој од нив се самоубиле за да не бидат заробени. Османлиите имале околу 100 загинати.
Автомобилски регистарски таблички во Кипар
Автомобилски регистарски таблички во Кипар се составени од три букви и три броеви (пр. ABC 123). Димензиите на регистрацијата е слична како на нивните британски колеги. Моментално, буквите мора да се во црна боја. Предната регистрација е во бела боја додека задната е во жолта. Таа е напишана на латиница како британските регистрации, и нивните регистрации се направени од метал наместо од пластика.
Систем
пред 1930  предни и задни регистрации
N за Никозија, S за Ларнака, P за Пафос, L за Лимасол,
1930 до 1950 предни и задни регистрации
1950 до 1956 предни и задни регистрации
1956 до 1973 предни и задни регистрации
1973 до 1990 задна регистрација
1990 до 2003: предна регистрација
Голема синагога (Ерусалим)
Големата синагога (хебрејски :בית הכנסת הגדול ירושלים) е еврејски храм кој се наоѓа во Ерусалим, Израел. Овој објект започнал да се гради во 1958 година, и како таков била изградена мала синагога. Подоцна, во 1982 година била изградена сегашната синагога од страна на архитектот Александар Хридман.
Автомобилски регистарски таблички во Кипар
Систем
1990 до 2003: задна регистрација
Од 2003: предна регистрација
Од 2003: задна регистрација
Специјални регистрации
Во црвена боја ΔΟΚΙΜΗ (тест) на бела основа, а по него следат два сета на броеви, првиот го покажува бројот на дилерот, а вториот нројот на регистрацијата. Единствените официјално направени регистрации во Кипар.
Составени се од четири букви и три бројки (пр. TABC123). Првата буква секогаш е 'T' како би означил дека е такси.
Црни букви на црвена позадина, содржат четири букви и три броеви (пр. ZABC123). Првата вуква секогаш е 'Z' за да означува изнајмено возило.
составени од пет броеви и CT
Камионите за јавен сообраќај и аутобусите, покрај основната регистација, имаат и секундарна регистрација. ΦΔΧ - Φορτηγό Δημοσίας Χρήσης (Камион за јавен сообраќај) за камиони и ΛΔΧ - Λεωφορείο Δημοσίας Χρήσης (Аутобуси за јавен сообраќај) за аутобуси.
Северен Кипар
предна регистрација задна регистрација
Северен Кипар својата автомобилска регистрација ја има составено од 2 букви и 3 бројки, пр. AB 123. Предната регистрација е бела, додека задната е жолта, како и во Јужен Купар, но во Серевен Кипар и двете регистрации е со црвена линија околу регистрацијата. Тие немаат никавки ознаки на левата страна како што е сината трака за ЕУ или знамето на Северен Кипар. Автомобилите кои се користат за рентање имаа црвени регистрации со црни букви, во форма на ZHZ 123. Владините коли имаат 3 букви и 3 броеви, пр. RHA 123. Таксистите имаат 3 букви и 3 броеви, слично како и цивилните регистрациите во Јужен Кипар. Дипломатските возила имаат ист формат како и цивилните возила, само на зелена основа. Армиските возила имаат мали регистрации кои се составени само од броеви, како на пр. 8012352.
Постојат два вида на големини: 15×30 or 11×52 cm.
Парламентарна република
]]
Парламентарна република — вид република која се управува под парламентарен систем, каде извршната власт (владата) е подредена и отчетна на законодавната (парламентот). Постојат повеќе видови парламентарни републики. Кај највеќето вакви републики постои јасна поделба на надлежностите помеѓу шефот на владата и шефот на државата, при што шефот на владата ја има вистинската власт, како кај уставните монархии. Кај некои, улогите на шеф на владата и шеф државата се споени во едно (како во претседателскиот систем), но сепак функционерот е зависен од парламентот.
Во ваквите држави, шефот на државата најчесто се нарекува „претседател“, а шефот на владата е „премиер“ или „канцелар“. Шефот на владата мора да ја има довербата на парламентот, а неговиот мандат може да подлежи на измени. Шефот на државата не подлежи на вакви ограничувања, но затоа има значајно помала извршна моќ.
Овластувања
За разлика од републиките со претседателски или полупретседателски систем, шефот на државата (претседателот) нема голема извршна надлежност, туку тие му припаѓаат на шефот на владата (премиер и сл.).
Во земјите кајшто шефот на државата го бираат членовите на парламентот, истиот ја има и функцијата на шеф на владата (како во Боцвана, Маршалските Острови, Науру, ЈАР и Суринам) и е водач на најголемата владејачка партија.
Во извесни случаи, претседателот може да има теоретски овластувања во секојдневното управување со земјата (на пр. во Финска), но според воспоставената практика не ги користи, или пак со нив го спроведува она што е одлучено во парламентот. Ова би можело да се нарече полупретседателски систем на основа на парламентарен.
Наводи
Parlamentarisches Regierungssystem
Елизабета Караѓорѓевиќ
На 19 јануари 1961 година, кнегињата се омажила за Хауард Оксенберг, со кој имала две ќерки: Катарина Оксенберг и Кристина Оксенберг. Од својот прв сопруг се развела во 1969 година, а истата година се омажила за Нил Роксбург Балфор, од кој брак се родил Николас Роксбург Балфор. Во 1987 година се омажила за Мануел Улјоа Елијас, поранешен премиер на Перу.
Таа се школувала во Јужна Африка, Велика Британија, Швајцарија. Таа е државјанин на САД и Србија. Во 2004 година се кандидирала за претседател на Србија. Денеска, живее во Белград.
Дабштица
Дабштица, река која се наоѓа на запдната падина на Влаина, десно од реката Брегалница и патот Пехчево - Делчево, северно од селото Истевник и југоисточно од Делчево.
Копа Америка 2011 Група Б
Групата Б од Копа Америка 2011 е една од трите групи од првата фаза на Копа Америка 2011. Во нејзе учествуваат Бразил, Парагвај, Еквадор, и Венецуела. Победникот од оваа група ќе се соочи со вториот најдобриот трето-пласиран тим од групната фаза, а второ-пласираниот ќе се соочи со победникот од Групата Ц во четвртфиналето. Натпреварите во оваа група започнаа на 3 јули и завршија на 13 јули.
Табела
Сите времиња се локални, Аргентинско Време (UTC−03:00).
Венецуела - Еквадор
}}
Општина Долна Бањица
Општина Долна Бањица — рурална поранешна општина во Македонија, основана 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Гостивар. Седиште на општината била населбата Долна Бањица.
Населени места
Во Општина Долна Бањица спаѓале следниве села: Горна Бањица, Горна Ѓоновица, Долна Бањица, Долна Ѓоновица, Митрој Крсти, Симница и Сушица.
Демографија
Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, Општина Долна Бањица има 9.467 жители, од кои:
Кичевски народноослободителен батаљон
Кичевски народноослободителен баталјон е партизанска единица на Народоослободителната војска на Македонија.
Формиран е на 23 септември 1943 година во Кичево, по ослободувањето на градот. Тој бил прв баталјон на Прва оперативна зона на НОВ и ПОМ. Се состоел од околу 100 партизани од Мавровско-гостиварскиот партизански одред „Кораб“ и Кичевскиот народноослободителен партизански одред „Козјак“, како и од нови борци од реонот на Кичево, Маврово и Гостивар. Баталјонот се судира со германски и балистички војски во планината Буковиќ на 1 октомври, и меѓу 5 и 9 октомври кај селата Извор и Кленовец.
Баталјонот влегува во состав на Првата македонско-косовска ударна бригада во текот на ноември 1943 година, кај селото Сливово.
Црква „Вознесение Христово“ - Белица
Вознесение Христово (нарекувана и како Свети Спас) — селска црква, во поречкото село Белица.
Црквата е сместена на самиот асфалтен пат кој ги поврзува Долна и Горна Белица.
Aureoboletus gentilis
Aureoboletus gentilis е вид на габички од фамилијата Boletaceae. Првично опишан како Boletus sanguineus var. gentilis од францускиот миколог Лусиен Келе во 1884 година, тој бил пренесен во родот Aureoboletus од Зденек Поузар во 1957 година. Се смета за ранлив во Чешка.
Буерак
Буерак (Буерак) — пост-панк бенд од Новосибирск, Русија. Основан е во 2014 година од Артјом Черепанов и Александар Макејев. Според списанието „Афиша “, „Буерак“ е една од главните групи на „новиот руски бран“.
Историја
Групата е основана во Новосибирск во 2014 година.
Во 2017 година, музичарите на групата го обвинија својот поранешен тур-менаџер Степан Казаријан за измама.
Неподносливата леснотија на постоењето
Содржина
Романот се состои од седум дела:
Осврт кон делото
Во романот, на својот препознатлив начин, авторот испреплетува неколку животни приказни, поставува неколку рамништа на толкување на овоземните нешта, а ја започнува книгата со размислување за идејата на Ниче за вечното враќање. Мајсторски раскажувајќи ги личните приказни на Томаш, Тереза, Сабина и Франц, тој ја отсликува и Прага од 1968 година и положбата на интелектуалците во тој бурен историски период. Отворајќи го прашањето на тежината на постоењето, Кундера на оваа книга ѝ дава филозофска димензија, наспроти сетилноста која е присутна низ страниците преку љубовта, болката и страста.
Според зборовите на самиот автор, суштината на овој роман се состои во расветлување на човековото постоење, т.е. „испитување на тоа што е човечкиот живот во стапицата во која се претворил светот“. „Неподносливата леснотија на постоењето“ е повеќе роман на љубовта отколку роман за љубовта. Тој се осликува со полифоничен исказ во кој има и потресни акорди за смртта, како и за организираниот заборав на којшто се изложени поединците и народите. Во романот речиси до совршенство е доведена „terra kunderiana“, таа насмеана и тажна земја во која Томаш и Тереза чекорат во бескрајот на својата љубов.
Радослав Петковски
'''Радослав К. Петковски''' (Ресен, година,  година во Белград)  — македонски писател.
Животопис
Основна тема на неговите дела е животот на луѓето што се борат за основна егзистенција.
Домбра (инструмент)
Домбра ( Домбра, Домбыра) е фолклорен гудачки инструмент што го користеле турските народи. Најмногу се користи во Казахстан и Ногај - територијата на Средна Азија. Домбра користи две жици.
Феникиски јазик
Феникиски јазик — изумрен канански јазик, дел од групата на севеорозападни семитски јазици. Феникискиот бил изворно зборуван во крајбрежниот средоземен регион Ханан, во Блискиот Исток. Феникиското говорно подрачје во Блискиот Исток, а подоцна и држава, е позната како Феникија. Јазикот бил најсроден со хебрејскиот јазик.
Споредено со денешните територии, феникискиот се зборувал на териториите на Либан, крајбрежјето на Сирија, крајбрежните северни делови на Израел, како и мали делови на Кипар и Анадолија. Со подемот на феникиската цивилизација се создале и феникиски колонии околу Средоземното Море. Следствено на тоа, феникиското говорно подрачје се проширило на територии на денешните Тунис, Мароко, Либија и Алжир, а во помали делови и на Малта, Италија (Сицилија, Сардинија и Корзика) и крајбрежјето на Шпанија заедно со Балеарските Острови.
Писмо
Феникискиот јазик се пишувал со феникиската азбука, согласно писмо (абџад) кое потекнувало до пракананската азбука. Одлика на ова писмо е што се пишувале само согласки. Феникиската азбука станала основа за создавање на старогрчкото писмо (а преку него и кирилското), но и основа за создавање на етрурското писмо, кое пак било основа за латинското. Феникиската азбука која се користела во Картагина се развила во малце поразлична, поточно имала позакосени букви. Истото, во 3 век п.н.е. се појавила тенденција за бележење и на самогласките, особено крајните самогласки, со употреба на буквите алеф или ајин.
Зборовен фонд
Именките воглавно се создаваат со комбинација на согласни корени и самогласни елементи, но тие исто така може да се создадат и со претставките, која искажува дејство или нивен резултат, а поретко со ) и наставката . Апстрактни именки може да се создадат со наставката -t (најверојатно , ). Придавките може да се создадат по принципот со познатата семитска наставка.
Ѓаволова Река
Ѓаволова Река, река се наоѓа во областа Малеш, северно од селото Митрашинци и југозападно од Делчево, и е лева притока на Брегалница.
1288
1288 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1288 година од новата ера, 288. од вториот милениум, 88. од XIII век и деветта од 1280-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6796 и 6797 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6038 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5048 и 5049 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2041.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1288 година се протега во 3924 и 3925, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3984 и 3985 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1831. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 686 и 687 исламска година.
Битка кај Гандач
Битка кај Гандач e борба водена помеѓу четите на војводите Апостол Петков и Иван Оџаров Карасулијата против турскиот војска на Пајак Планина во текот на Илинденското востание
Битката
На 12 септември 1903 година здружените чети од 100 души на чело со Апостол Петков и Иван Оџаров Карасулијата го зазеле стратешкиот врв Гандач на Пајак Планина, против нив турката власт испртила воени единици од гарнизоните во Гевгелија и Гуменџе, а нивната бројка изнесувала околу 1200 души по што започнала битката. На 13 септември четите успеале да го пробијат обрачот и да се повлечат. Востаниците имале многу мали загуби додека пак османлиската војска имала 180 мртви.
Ана Дурловски
Ана Дурловски (родена 1978 во Штип, Македонија) - македонска првенка на операта при Македонска опера и балет. Од 1997 - 2001 студирала на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на проф. Биљана Јовановска Јакимовска.
На сцената на Македонската Опера и Балет како Лучија ди Ламермур дебитираше во 2000 година. Оттогаш, со својот брилијантен тембр кој не може да го засени ниту песната на птиците ги обои творбите на Адела во Лилјакот, Розина во Севилскиот берберин, Кралицата на ноќта во Волшебната флејта, Дона Ана во Дон Џовани и други.
Веќе неколку години, харизматичниот сопран Ана Дурловски го освојува светот. Со своите треперливи и возвишени линии и истенченото чувство за ритам, таа ги слика музичките стилови, сепак најповеќе користејќи го Моцарт како медицина за гласот. Сребреникавиот глас на Дурловски беше забележан уште на нејзиното деби во 2000 г. кога ја толкуваше Лучија ди Ламермур. Оттогаш, фокусираниот транспарентно светол тон на овој сопран, станува одбележје на белканто репертоарот во продукциите на Македонската опера. На оваа сцена, таа ги толкува и Дона Ана во Дон Џовани, Кралицата на ноќта во Волшебната флејта, Адела во Лилјакот, Џилда во Риголето, Розина во Севилски бербер и др.
Физичката убавина, драматичниот оган и лирскиот интензитет кои ги поседува Дурловски ја носат и на сцените во оперските куќи во светот. Во 2001 г. таа започнува да ја украсува својата софистицирана вокална техника во Виена, во Камерното студио на КМС Оливера Милјаковиќ. Извонредната контрола на гласот во сите регистри, интонативно прецизниот тон, чувството за фраза, за напати придушената динамика, а на други места ослободена експресија му обезбедуваат на овој сопран соработка со оперските куќи од Виена, Берлин, Мајнц, Минхен, Загреб, Осиек, Сплит, Сараево, Софија, Букурешт, Белград, Тирана и други.
Резонантниот глас кој ги допира и небесните височини го препозна и фондацијата Музички Театар за Југоисточна Европа и од 2005 г., Дурловски беше стипендист на оваа институција. Во 2006 Ана Дурловски е добитник на наградата "Маријана Радев" за најдобра женско оперско остварување во Хрватска, за улогата Кралицата на ноќта во Волшебната флејта. Оваа пејачка која носи енормен еротизам и пее не помалку од импресивно, во јуни 2006 г. дебитира на сцената на реномираната Виенска Државна Опера со улогата на Кралица на Ноќта во Волшебната Флејта, каде што добива постојан ангажман од сезона 2008/09 г.
Во моментов е член на Оперската куќа во Мајнц. Ана Дурловски е добитникот на највисоко признание во областа на културата, титулата национален уметник за 2015 година.
Синагога Хурва
Хурва синагога (хебрејски :בית הכנסת החורבה) е еврејски храм кој се наоѓа во еврејската населба во Ерусалим, Израел. Овој објект е антички, а за првпат бил реконструиран во 1864 година. За време на арапско-израелскиот конфликт била разрушена и многу оштетена.