cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Спомен-музеј на Гоце Делчев
Отворање на музејот
Во 1987/88, по извршената темелна реконструкција на објектот и изработениот елаборат, по повод 85 годишнината од загинувањето на Гоце Делчев, на 4 мај 1988 година свечено била промовирана постојаната музејска поставка.
Музејска поставка
Поставката содржи две изложбени простории со вкупна површина од околу 37 м2, од кои во првата просторија е сместена содржина „За животот и револуционерната дејност, на првоапостолот на македонското ослободително дело“. Во оваа просторија како континуитет на Гоцевата револуционерна дејност со бројни документи и фотографии прикажана е состојбата и настаните во Битолскиот револуционерен округ. Од бројните поместени експонати во оваа поставка значајно место зазема револверот подарен од Гоце Делчев на Михаил Ракиџиев, сопственик на куќата и член на Окружниот комитет на Битолскиот револуционерен округ.
Во оваа поставка изложен е и оригинален експонат од 1905 година, (вез од ситни мониста во разни бои со претстава на еленче што пие вода), кое е посветено и подарено на Михаил Ракиџиев од затворениците кои за иста цел се наоѓаа со него во Централниот битолски затвор. Во составот на поставката, во соодветна просторија, поставена е витрина со симболите на револуционерната заклетва на Организацијата како и оружје од Илинденскиот период. Како составен дел на оваа музејска поставка, во собата во која престојувал Гоце Делчев и во која се одржувале состаноците, задржан е ентериерот со амбиентот во оригинална состојба. Исто така во оваа соба, за да се наслика автентичноста на времето, поместени се материјали од тие години.
Денешна состојба
Во 2015 година, куќата музеј на Гоце Делчев била ограбена. Биле украдени редица експонати: пушкапушки, сабјасабји и турски јатагани од илинденскиот период.
Во 2016 година спомен-куќата била затворена кога е повлечена и дотогашната музејска поставка заради нејзино обновување и осовременување, но најмногу заради лошата состојба на самиот објект.
Ангитија
Ангитија била божица меѓу Марси, Паелињи и другите оскано-умбриски народи од централна Италија. Таа била поврзана во антиката со шармерите на змии кои ја сметале за нивен предок. Римските толкувања веројатно го прикриваат нејзиното марсовско значење.
Ангитија е потврдена со натписи на територијата на Марси и на други места во Централните Апенини. Таа е именувана во три натписи од Луко деи Марси, во антиката познат како Лукус Ангитијае, „Светата шумичка на Ангитија“. Најраниот е посвета на божицата „во име на легиите на Марс“, која датира од крајот на 4 век п.н.е. Името се појавува и на посветен ципус од Цивита д'Антино, во умбриските Игувински табли и на натписите на териториите на Паелињи, Вестини и Сабини. Таа се споменува заедно со Анџерона во еден натпис, а во друг нејзиното име се појавува во множина. Друга покажува дека таа имала храм и ризница. Римјаните го добиле нејзиното име од „змија“, па оттука и формата Anguitia.
Со оглед на тоа што змиите честопати биле поврзувани со лековитите уметности во антиката (види, на пример, прачка од Асклепиј), се верува дека Ангитија била главно божица на тауматургијата. Имала моќ на вештерство, магија и медицина кои се сметале за комплементарни во античкиот свет, и била мајстор во уметноста на чудесно и хербално лекување, особено кога станува збор за каснување од змии. Исто така, ѝ се припишувале широк спектар на моќи над змиите, вклучувајќи ја и моќта да убива змии со допир.
Според извештајот што го дал Сервиј, Ангитија имала грчко потекло, зашто Аригитија било името што ѝ го дале Марубијците на Медеја, која откако ја напуштила Колхида дошла во Италија со Јасон и го научила народот на гореспоменатите лекови. Силиус Италикус ја идентификува како Медеја.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Фердинанд Марија (Баварија)
Рани години
Фердинанд Марија бил најстариот син на Максимилијан I и неговата втора сопруга Марија Ана Австриска (1610-1665), ќерка на царот Фердинанд II. Во времето кога стекнал искуство со државните работи со помош на Језуитите, неговиот татко го оженил со 14-годишната Хенриета Аделхајд Савојска на 11 декември 1650 година во Торино.
Неговата сопруга била внука на францускиот крал Анри IV и се обидела да го убеди да претендира кон царскиот престол против Леополд I, но Фердинанд го послушал советот на својата мајка и се повлечел. Во 1670 година Фердинанд потпишал договор со кој Баварија прогласила неутралност кон Франција и Хабсбуршката Монархија. Францускиот крал го обезбедил финансирањето на 6.000 војници и 3.000 коњаници, за да се осигури дека хабсбуршките војници нема да поминат низ Баварија.
Управување
По раѓањето на наследникот на престолот, Максимилијан II Емануел во 1662 година, започнала изградбата на палатата Нимфенбург и на театинската црква. На 17 февруари 1670 година Фердинанд склучил во Минхен со Франција еден десетгодишен сојузнички договор. Тој се задолжил да помага на француската кралска фамилија во нејзините барања од шпанското наследство. Франција платила 180.000 талери и се обврзала да плаќа годишно 400.000. Француските пари ги искористил за формирање на армија по француски стил.
Фердинанд Марија бил погребан во гробница на изградена од него Театинска црква во Минхен.
Семејство
Фердинанд Марија се оженил на 25 јуни 1652 година во Минхен за принцезата Хенриета Аделхајд Савојска (1636 - 1676) и имале осум деца:
Освен тоа, Хенриета Аделхајд Савојска претрпела и три спонтани абортуси.
Нова
Нова — катаклизмичка јадрена експлозија предизвикана од натрупување на водород на површината на ѕвезда која е бело џуџе. Оваа појава не треба да се меша со супернова од типот Ia, или со друг вид на ѕвезден избув.
Забележани избуви на нови од 1890 г. наваму
Целосен список на нова во нашата галаксија Млечен Пат од 1612 може да најдете на страницата на CBAT, (Central Bureau for Astronomical Telegrams), официјалната меѓународна куќа за информирање во врска со транзитни астрнономски настани.
Граишта (Мало Илино)
Граишта — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Мало Илино. Претставува топилница од доцноантичко време. Се наоѓа во нива на ликален селанец, што се наоѓа 3 км југозападно од селото, каде се среќаваат остатоци од топена железна руда. Откриени се големи дупки со кружна форма за кои се смета дека се окна од стари рударски копови.
Бенгт Акселсон
Бенгт Акселсон (12 ноември 1929) бил поранешен шведски тенисер.
Тениска кариера
Акселсон ја претставувал Шведска во еден натпревар од Дејвис купот, во 1956 година во второто коло во Европската зона против Норвешка, кој се одиграл во градот Осло. Акселсон и неговите соиграчи, Свен Дејвидсон, Улф Шмит и Торстен Јохансон го победиле норвешкиот тим со резултат 5-0, при што Акселсон го победил Нилс - Ерик Хесен во финалето во поединечна конкуренција.
Акселсон играл на првенството на Вимблдон во 1951 година и стигнал до третото коло пред да загуби од Ерик Старџес во четири сета (1:3). Исто така тој заедно со партнерот Стафан Стокенберг стигнал до второто коло во машки двојки (парови).
Регата
Регата (италијански јазик regatta) е натпреварување во веслање, едрење или мотонаутика, кое се одржува на одредена стаза со старто и цел. Регата може да биде и од рекреативен карактер и подразбира заедничка пловидба на групи од луѓе на голем број на чамци, јахти и пловни објекти. Веслачката регата почнува со заедничко стартување на чамци од положба на мирување. Исто е и со регата со кајак и кану на мирни води. Кајакарското натпреварување на диви води не се нарекува регата.
Код регата у једрењу и мото-наутици чамци на старту су у покрету, али пре знака за почетак не смеју прећи преко стартне линије. Успех у једриличарским и мото-наутичким регатама много зависи од технички особина чамца и временских услови (ветар и таласи). Да би се услови у једрењу донекле изједначили, одржава се низ од 3, 5 или 7 регата, чији се резултати сабирају, што одређује коначан пласман.
Во Англија се познатите веслачки регати на универзитетите Оксфорд и Кембриџ кои се одржуваат од 1829 година, како и Хенлиевата регата на која учествуваат најдобрите веслачи во Европа.
Куќа на ул. „Љубен Иванов“ бр. 11 (Штип)
'''Куќа на ул. „Љубен Иванов“ бр. 11''' ― староградска куќа во Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
NGC 710
NGC 710 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 710 се споменува и како UGC 1349, MCG +6-5-33, CGCG 522-41, KUG 0149+358B, IRAS 01499+3548.
Откривање
Телото е откриено на 12 август 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 710 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 710 има привидни димензии од 1,3' х 1,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 52 м 54 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 36° 3' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 710 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6972. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2319. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
Надворешни врски
Abell 262 Abell 262
Зоран Рајовиќ
Зоран Рајовиќ (роден на 28 октомври 1979 година) бил поранешен професионален српски фудбалер кој настапувал на позицијата напаѓач. Моментално ја извршува функцијата како главен тренер на екипата на Српски бели орли во Канадската фудбалска лига.
Клупска кариера
Роден бил во Винковци, СР Хрватска, СФР Југославија. Рајовиќ на рана возраст се преселил во екипата на Војводина. Тој подоцна бил испратен како позајмен играч во составот на Врбас и тоа во два наврати. Во летото 1999 година, Рајовиќ се преселил во Бугарија и се приклучил на екипата на Берое од Стара Загора. За клубот од Стара Загора постигнал четири голови во лигата на вкупно 19 натпревари. На крајот на сезоната екипата успеала да избегне преселба во пониската лига, односно успеала да избори опстанок. Во 2001 година, тој настапувал во Азија во екипата на ФК Далиан Шиде, во кинеската Супер лига. По една сезона во Источна Азија се вратил назад во Првата лига на СР Југославија односно во составот на ФК Војводина. Во 2002 година, Рајовиќ настапувал во Премиер лигата на Босна и Херцеговина и останал запаметен по неговото време минато со екипите на Гласинац од Соколац и Зрињски од Мостар (во два периода). Со составот на Зрински тој бил најдобар стрелец во Премиер лигата во сезоната 2004-2005 со вкупно 17 постигнати голови.
Во 2005 година, Рајовиќ настапувал во израелската Премиер лига, поточно во составите на ФК Ашдод и ФК Хапоел Кфар Саба. Во 2006 година се вратил во Европа за да игра во фудбалската лига на Грција со екипата на ФК Етникос Пиреус. Подоцна во 2007 година се вратил во клубот на Зрињски од Мостар. За време на неговиот втор престој во Зрињски, тој настапил и во Купот на УЕФА 2007-08 против екипите на ФК Партизан и ФК Работнички. Во 2008 година поминал извесен период во српската Суперлига во составот на Хајдук од Кула. Во 2009 година бил во екипата на Олимпик од Сараево. Во наредниот период бил ангажиран во составите на Фк Дијагорас, ФК Леотар и ФК Рудар од Приједор.
Во 2011 година, Рајовиќ се вратил во Азија за да настапува во екипата на ФК БЕЦ Теро Сасана во тајландската Премиер лига и во Националната лига на Мјанмар со клубот на ФК Јаданарбон. Во 2012 година, Рајовиќ настапувал во Канадската фудбалска лига со екипата на Српски бели орли, постигнувајќи 18 голови на 22 одиграни натпревари. Пред да се повлече од професоналното играње на фудбал, Рајовиќ настапувал за екипите на Модрича, Орашје (двапати) и Младост Антин. Во 2018 година, тој се вратил во Канадската фудбалска лига за да стане и играч-тренер во составот на Скарборо СЦ.
Репрезентација
На репрезентативно ниво, Рајовиќ бил ограничен за репрезентацијата на СР Југославија на ниво до 18 години. Тој, исто така, имал настапувано на два неофицијални натпревари за репрезентацијата на Босна и Херцеговина.
Тренерска кариера
Во 2018 година, тој бил назначен за играч-тренер во составот на Скарборо СЦ во Канадската фудбалска лига. Во првата своја сезона како тренер, тој го предводел тимот на Скарборо до финалето на КСЛ натпреварувањето, но неговиот тим бил поразен од екипата на ФК Воркута во пенал серијата. Наредната сезона клубот завршил како второпласиран во Првата дивизија и обезбедил место за постсезоната. Во плеј-офот, Рајовиќ го предводел тимот од источниот дел на Торонто до финалето на првенството и тоа, втора последователна сезона, каде што го совладале составот на ФК Украина Јунајтед. Во 2020 година ја обезбедил титулата во Првата дивизија и стигнал до финалниот натпревар за шампион против составот на ФК Воркута, во кој бил поразен со резултат 2:1.
Индивидуални признанија
Изведби
Тренерски призанија
Скарборо СЦ
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Долно Кочан
Успение на Пресвета Богородица (Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Долно Кочан, Правишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Правишката епархија на Цариградската патријаршија.
Парохиската црква „Успение на Пресв. Богородица“ е подигната на висок рид и доминира во центарот на селото и претставува трикорабна базилика. Камен-темелникот е поставен на 15 декември 1961 г. од митрополитот Амвросиј Правишки. Отворена е на 23 септември 1973 г. од истиот митрополит. Во храмот се чува чудотворната икона на Богородица донесена от Димокранија во Турција.
Тера ди Бари
Тера ди Бари (италијански значи „земја на Бари“), во антиката Пеуцетија и во средниот век Агер Барианус (латински „поле на Бари“), бил регионот околу Бари во Апулија. Историски гледано, тоа било едно од правосудствата на Кралството Сицилија, а подоцна и Неапол. Таа станала провинција во Двете Сицилии. Денес е дел од провинцијата Бари во Италија. Од 2005 година, според општинската влада на Бари, таа се однесува на градското подрачје на градот и е означена како заштитен знак за туристички цели.
На север од Тера се наоѓа Капитанатот, а на југ Тера д'Отранто. Таа е единствената рамнина помеѓу Мургија и Јадранот и го опфаќа приморјето, средиште на Бари, помеѓу реката Офанто и градот Фасано.
Хуманизам
Хуманизам — ренесансно културно и филозофско-научно движење кое тежнеело кон воздигнување на личноста според античките примери. Хуманизам се појавил во Европа кон крајот на 14 и почеток на 15 век.
Хуманизмот во најширока смисла на зборот е пројава на љубов кон човекот, која опфаќа широк спектар на филозофски правци кои го афирмираат достоинството и вредноста на човекот.
Хуманистичката ориентација нужно не е поврзана со религиозноста или нерелигиозноста, односно постои секуларен хуманизам исто како што постои и религиозен хуманизам. Од друга страна, како што нечија религиозност може да го насочи кон нехуманистичка ориентација, така и нечија нерелигиозност не е никаква гаранција дека одреден човек би бил и хуманистички настроен.
ОУ „Кузман Шапкарев“ - Драчево
ОУ „Кузман Шапкарев“ е основно училиште кое е изградено во 1971 година, а почнува со работа на 1 јануари 1972 година. Тоа е сместено на улица „Жарко Зрењанин“ во населбата Драчево, Скопје.
ОУ „Култура“ - Матејче
Култура  — основно училиште во Матејче, Општина Липково. .
Космос-1439
Космос-1439 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 6 февруари 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6600 килограми. Космос-1439 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 288 км, а најмалото на 165.
Саксонија-Јена
Војводи на Саксонија-Јена
Вратено во состав на Саксонија-Вајмар
Хрватски народен театар
Хрватски народен театар (Hrvatsko narodno kazalište) е официјалниот назив на неколку државни театари во Хрватска. Секој од нив вообичаено е познат по кратенката ХНК. Четирите театри во најголемите градови (Загреб, Сплит, Риека и Осиек) се сметаат за главни театарски и оперски куќи во државата. Освен тоа, има уште три помали театри кои го носат тој назив во Хрватска (во Шибеник, Вараждин и Задар) и еден во Босна и Херцеговина (во Мостар).
Според тоа, називот Хрватски народен театар може да се однесува на: Исто така може да се однесува на театри кои го носеле називот во минатото:
Калец (Мало Илино)
Калец — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Мало Илино. Претставува топилница од доцноантичко време. Се наоѓа на 1,5 км источно од селото, на левиот брег на потокот Порека, каде во нива на ликален мештанин се среќава згура од топена железна руда.
Белоруски наемници во Брегот на Слоновата Коска
Белоруски наемници во Брегот на Слоновата Коска (Беларускія найміты ў Кот-д’Івуары) — група поранешни воени пилоти и техничари на Белоруските Воздухопловни Сили. Тие и помагале на владината армија на Лоран Гбагбо во граѓанската војна од 2002 до 2007 година. Се верува дека работеле под покровителство на француските и белоруските власти.
Во тоа време, покрај Белоруски, во Брегот на Слоновата Коска се наоѓале и специјалисти за копнена авијација од Русија и Украина.
Список на епизоди од Вовед во анатомија
Ова е список на епизоди од серијата Вовед во анатомија, која во Македонија се емитува на А1 телевизија. Датите на емитување на епизодите се од А1.
Олимпија (град)
Олимпија (грчки: Ολυμπία Olympí'a, Olimpia, Olimbia) било едно од најголемите светилишта на Зевс во старогрчката митологија. Во текот на антиката, на Олимпија биле одржувани Олимписките игри. Олимписките игри се одржувале на секои четири години, а првите Олимписки игри се одржиле во 776 п.н.е. Истите биле забранети од страна на римскиот цар Теодосиј I во 394 година, бидејќи се сметало дека тие претставуваат остаток од паганството.
На оваа место во древноста се наоѓала и најголемата статуа на Зевс, која претставува дел од седумте светски чуда на античкиот свет, која изгорела во пожар.
Денеска, местото се наоѓа во Префектура Елис, во северозападниот дел од Пелопонез, по долината на реката Алфеј и нејзината притока Кладеон. Денеска градот брои околу 11.000 жители, според пописот од 2001 година. Денеска Олимпија е вклучена во списокот на светско и културно наследство на УНЕСКО.
План
мини|лево|700п| 1: Североисточен [[пропилеи|пропилеј – 2: Пританион – 3: Филипион – 4: Храм на Хера – 5: Пелопион – 6: Нимфеј на Ирод Атик – 7: Метроон – 8: Ризници – 9: Крипт (засводен приод до стадионот) – 10: Стадион – 11: Стоа на Ехо – 12: Градба на Птоломеј II и Арсиноја – 13: Стоа на Хестија – 14: Хеленистичка градба – 15: Храм на Зевс – 16: Олтар на Зевс – 17: Завет на Ахајците – 18: Завет на Микит – 19: Ника на Пеониј – 20: Гимназија – 21: Палестра – 22: Теоколион – 23: Хероон – 24: Работилница на Фидија и ранохристијанска базилика – 25: Кладејски бањи – 26: Грчки бањи – 27 и 28: Ноќевалишта – 29: Леонидион – 30: Јужни бањи – 31: Булевтерион – 32: Јужна стоа – 33: Вила на Нерон
Ризници. I: Сикион – II: Сиракуза – III: Епидамн ? – IV: Византион ? – V: Сибарис ? – VI: Кирена ? – VII: неутврдено – VIII: Олтар ? – IX: Селинунт – X: Петапонт – XI: Мегара – XII: Гела ]]
IC 1884
IC 1884 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1884 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. IC 1884 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 3,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 58' 26".
Други поделби
Проучување на IC 1884 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1639926.
Надворешни врски
IC 1884
1085
1085 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1085 година од новата ера, 85. од вториот милениум, 85. од XI век и шеста од 1080-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6593 и 6594 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5835 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4845 и 4846 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1838.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1085 година се протега во 3721 и 3722, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3781 и 3782 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1628. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 477 и 478 исламска година.
Портрет на Лео X (Рафаело)
''Портрет на Папата Лео X со двајца кардинали ' — слика на италијанскиот мајстор Рафаело Санти,  претставник на високата ренесанса создадена во 1518-1520 година. Денес се наоѓа во галеријата Уфици во Фиренца.
За разлика од делата во кои ги прикажуваат класичните, идеализирани Мадони и фигури од антиката, овој портрет на реалистичен начин доловува една сликарска конкретна слика. Папата е прикажан во доцната средна доба. Сликата поставува низа визуелни противречности помеѓу изгледот и реалноста, наменети од Рафаел да го одразат немирот од периодот на превирања за папството. Мартин Лутер во тоа време го оспорил папскиот авторитет, наведувајќи го, меѓу другите поплаки, методот на Лав X за финансирање на работата на базиликата Свети Петар.
На врвот на столот на папата ги евоцира симболичните абакусни топчиња на семејството Медичи, додека ракописот е од Библијата отворена на масата е идентификувана како Библијата на Хамилтон.
Кардиналот лево од сликата сигурно е идентификуван како Џулио ди Џулијано де Медичи (идниот Папа Климент VII), додека другиот кардинал обично се идентификува како Лујџи де Роси, кој бил по мајка братучед на двајцата други прикажани.
Калиманци
Калиманци — село во Општина Виница. Се наоѓа во близина на Калиманското Езеро.
Географија и местоположба
Ова е планинско село на надморска височина од 850 метри и се наоѓа над браната Калимаци, на левата страна над кањонот на реката Брегалница. Од градот Виница е оддалечено 20 километри, а од градот Македонска Каменица — 8 километри.
Историја
Во Калимаци меѓу 17 и 24 јули 1913 се водела Битката кај Калиманци.
Население
Според бугарот К’нчов Калимаци во 1900 година имало 600 жители Македонци, од кои 425 биле муслимани а 175 христијани. Во 1971 селото имало 731 жител Македонци. Во 1981 бројот на населението бил 535 жители, а во 1991, 350 жители. Според пописот од 2002 година во Калиманци живееле 239 жители, Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 96 жители, од кои 93 Македонци и 3 лица без податоци.
Родови
Калиманци е македонско село.
Родови во селото: Чаловци (10 к.), Стаменковци (10 к.) Маниловци (7 к.), Каменарци (4 к.) и Мртвачи (4 к.) за Стаменковци се знае дека се доселени од селото Безиково, а останатите родови возможно е да се староседелски; после 1912 година во Калиманци се населиле голем број на македонски жители. Од Безиково се доселиле (27 к.), од Дулица кај Македонска Каменица (27 к.), од Саса кај Македонска Каменица (10 к.), од Грљани (8 к.), од Пресека (6 к.), и од Вратиславци, Делчевско (3 к.).
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 157 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во селото има голем број археолошки наоѓалишта од римскиот период и средниот век.
Црква „Св. Симеон Столпник“ - осветен камен темелник на 19 ноември 2020 година
Лице в лице (филм)
„Лице в лице“ (хрватски: Licem u lice) – југословенски филм од 1963 година, во режија на Бранко Бауер. Главните улоги ги толкуваат: Илија Џувалековски, Владимир Поповиќ, Хусеин Чокиќ, Милан Срдоч, Борис Дворник и Божидарка Фрајт. Ова е еден од првите југословенски политички ангажирани филмови во кои се зборува за неправилностите во тогашното општество. Поради тоа, некои филмски критичари го поздравиле како пресвртна точка во југословенската кинематографија и како предвесник на подоцнежнито црн бран. На Пулскиот филмски фестивал, филмот освоил „Златна арена“ за најдобар филм и за режија, како и наградата на публиката, „Елен“.
Синопсис
Во едно градежно претпријатие се одржува партиски состанок на кој се разгледува случајот на работникот Милун (го игра Чокиќ) кој се побунил против неколку сомнителни одлуки на директорот (го игра Џувалековски), неговиот поранешен воен другар. Состанокот е закажен врз основа на анонимно писмо кое пристигнало во комитетот на партијата, а во кое се посочуваат лошата состојба во претпријатието, влошените меѓучовечки односи и неправилностите во поделбата на становите. Состанокот трае до доцна во ноќта и тогаш директорот почнува да размислува да поднесе оставка, гледајќи дека неговиот збор не може да биде последен...
NGC 5297
NGC 5297 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5297 се споменува и како UGC 8709, MCG 7-28-63, CGCG 218-45, KCPG 394B, IRAS 13442+4407.
Откривање
Телото е откриено на 9 април 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5297 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 5297 има привидни димензии од 5,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 46 м 23,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +43° 52' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 148°.
Рокфелерски музеј
Рокфелерскиот музеј е (хебрејски:מוזיאון רוקפלר ) е музеј кој се наоѓа во Ерусалим, Израел. Овој музеј порано се викал Палестински археолошки музеј, кој поточно се наоѓа во Источен Ерусалим, поседувајќи голема колекција на палестински артефакти од времето на 19 век.
NGC 5297
Други поделби
Проучување на NGC 5297 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48815. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3032. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 154.
Јелка Масин-Спасовска
Јелка Масин-Спасовска ( во —  во ) — македонска лекарка, интернист-нефролог и универзитетски професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Животопис
Родена е на 7 март 1964 година во Охрид. Средно образование завршила во Скопје, а високо образвование завршила на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во 1991 година. Во 1992 година се запишала на магистерски студии на Медицинскиот факултет во Скопје, а во мај 1999 година го одбранила магистерскиот труд на тема: „Динамика на промените на плазма-вискозноста и фибронектинот кај хипертензија индуцирана со гравидитет“. Докторирала на 9 јануари 2009 година на истиот факултет.
На Медицинскиот факултет во Скопје во јуни 1994 година е избрана во звањето помлад асистент. Од јуни 2000 година е избрана во звањето асистент од областа интерна медицина. Во мај 2010 година е избрана во звањето научен соработник од областа на интерна медицина. За виш научен соработник е избрана во 2015 година и за вонреден професор е избрана на 22 декември 2015 година.
Изведувала настава на студиските програми од прв и втор циклус студии, учествувала во континураната обука за лекари за водење на акутна и хронична дијализа, лекари-стажанти и лекари од примарното здравство. Активно била вклучена како ментор и едукатор на специјализантите по интерна медицина. Има објавено 74 научни труда од нефролошката трансплантациска област, од кои 33 печатени трудови, 10 научни труда во научни списанија со импакт-фактор, 20 труда во меѓународни научни списанија, 1 труд во меѓународна научна публикација, 2 труда со оригинални научни резултати објавени во научно стручно списание и 41 труд во зборници од научни собири.
Била член на повеќе национални, балкански, европски и меѓународни здруженија.
Смрт
Јелка Масин-Спасовска починала на 9 мај 2017 година во неразјаснети околности, кои ја бранувале јавноста скоро цела година. На крајот, Јавното обвинителство го затворило предметот како „самоубиство“.
Лосиласаурус
Лосиласаурус (што значи „Лосила гуштер“) — род на сауроподски диносаурус од доцната Јура и можеби раната Креда на југоистокот од Шпанија. Типскиот вид на туриасаурскиот Losillasaurus giganteus бил откриен во формацијата Вилар дел Арзобиспо а подоцна во формацијата Праја де Аморејра-Порто Ново (во рамки на формацијата Лоуринха) во Валенсија и официјално е опишан од страна Касановас, Сантафе и Санц во 2001 година. Холотипскиот материјал е од субадолог и вклучува дел од череп, целосни цервикални, дорзални, сакрални и опашки пршлени, како и неколку фрагменти, скелетни елементи од екстремитетите, вклучително и коска, улна, полупречник и метакарпал, стернални плочи и од карлицатa: илиум, ишиум и пубис. Родот се одликува со димензија и облик на нервниот 'рбет на проксималните опашки пршлени. Хумерусот е 143 сантиметри долг, кој и покрај тоа што е од примерок од субадолците е во рамките на 20% од големината на Паралитиан. Проценката на големината предложена од Франциско Гаско во неговиот магистерски труд е 15 метри и 12 до 15 тони.
Опис
Неколку примероци на L. gianteus биле опишани во 2019 и 2020 година. Еден таков примерок (SNH 180) се состои од еден преден каудален пршлен, додека друг (холотипот) се состои од делумен череп со заби и делумен посткраниален скелет. Според Рафаел Ројо-Торес и сор., примерокот им помага на научниците да ја разберат варијацијата на забите, овозможува позиционирање на изолирани заби во облик на срце во черепот и демонстрира хетеродонција во Туријасаурија.
Евлија Челебија
Евлија Челебија (اوليا چلبى, Evliya Çelebi; 25 февруари 1611 - по 1682) — славен отомански патописец кој патувал низ териториите на Отоманското Царство и околните земји во период од четириесет години. Патописите на Челебија се особено значаење за историографијата на Македонија за овој период, бидејќи истите даваат увид во нивниот изглед, дух и локалниот начин на живот во тоа време, кој инаку би го немале.
Живот и дело
Починал во Каиро некаде по 1682 г.
„Патопис“
Во десеттомниот „Патопис“, Челебија ги опишува следниве посетени краишта:
Посета на Македонија
Челебија посетил разни места во Македонија за кои оставил детални записи. За старата скопска чаршија при неговата посета на Скопје во 1660-61 тој напишал:
Во негова чест е именувана улица во Скопје.
Реформа на црковниот календар во Украина
Реформата на црковниот календар во украинските цркви  – процес на воведување нов стил, односно грегоријанскиот и новојулијанскиот календар, наместо јулијанскиот календар. Со почетокот на руско-украинската војна и по фактот дека на 16 ноември 2017 година, Божиќ на 25 декември според Грегоријанскиот календар стана државен празник во Украина, прашањето за преминот на украинските цркви во грегоријанскиот / новојулијанскиот календар се активира секоја година со наближувањето на Божиќ. Прашањето за реформа на календарот стана акутно по почетокот на руската инвазија на Украина во 2022 година, бидејќи, според некои публицисти и црковни луѓе, поради употребата на стариот стил, заедно со Руската православна црква, Украина е во сфера на „“. Приврзаниците на реформата на календарот исто така веруваат дека транзицијата ќе ја оддалечи Украина од руските и советските традиции.
И приматот на Православната црква на Украина (ПЦУ),, и приматот на  (УГКЦ),  ,  изразија поддршка за календарската реформа во Украина. Светиот синод на ПЦУ, на состанокот на 18 октомври 2022 година, дозволи, на барање на парохиите, да се прослави Рождеството Христово според новојулијанскиот календар — 25 декември, ослободувајќи ги учесниците во богослужбата од ограничувањата на постот.
На 24 декември 2022 година, за време на аудиенција, Врховниот Архиепископ Свјатослав му предаде на митрополитот Богојавление на преглед писмо во кое се наведени размислувањата на архиереите на УГКЦ во врска со реформата на календарот. Приматите одлучија да создадат заедничка работна група за конкретни предлози за реформа на календарот. Заедничката група е иницирана по повод прославата на 1700-годишнината од Првиот вселенски собор, одржан во Никеја во 325 година.
На 2 февруари 2023 година, Светиот синод на ПЦУ дозволи и ја одобри постапката за благословување на парохиите и манастирите за целосно користење на новојулијанскиот календар и на 24 мај 2023 година ќе се одржи седница на Архиерејскиот Собор на која ќе се разгледува прашањето за реформа на календарот.
ОУ „Лазо Ангеловски“ - Аеродром
Лазо Ангеловски — основно училиште во населба Ново Лисиче, Општина Аеродром. .Училиштето во 2007 е прогласено за најспортско основно училиште во Република Македонија. Тоа е едно од поголемите училишта во Македонија, со најголем број на ученици.
Реформа на црковниот календар во Украина
На 1-2 февруари 2023 година во Лавов-Брјуховичи, Архиерејскиот Синод на одлучи дека од 1 септември 2023 година, Украинската грчко-католичка црква во Украина ќе премине на нов стил (Ревидиран јулијански календар) за фиксни празници со зачувување на сегашната Пасхалија, која ја објави Врховниот Архиепископ  на 6 февруари 2023 година. Календарската реформа ќе има две фази. Првиот се однесува на сите одредени празници, а вториот на празнувањето на Пасхал. Парохиите кои не се подготвени да се префрлат на новиот стил во 2023 година имаат преоден рок до 1 септември 2025 година. , по одлуката на да се префрли на новиот стил, рече дека постојат сите причини да се донесе позитивна одлука во мај 2023 година за преминот на ПЦУ во новиот стил. По во Украина, одлуката да се префрли на новиот стил беше донесена од  ,  , ,  и.
На 24 мај 2023 година, Архиерејскиот совет одлучи целосно да се префрли на Ревидираниот јулијански календар и дека оваа транзиција ќе се случи на 1 септември 2023 година. конечно ќе го одобри преминот кон Ревидираниот јулијански календар. На 27 јули 2023 година, Локалниот совет ја одобри транзицијата.
На 28 јуни 2023 година, претседателот на Украина, Володимир Зеленскиј, поднесе до Врховната Рада на Украина нацрт-закон со кој се поместува Денот на украинската државност од 28 јули на 15 јули, Денот на бранителите на Украина од 14 октомври до 1 октомври и го откажува Божиќ на 7 јануари како потврда на 25 декември како единствен датум на прослава, што ги одразува промените во календарите на ПЦУ и УГКЦ. Парламентот го одобри овој закон на 14 јули 2023 година, законот го поддржаа 241 пратеник. Зеленски го потпиша законот на 28 јули 2023 година.
Гелепу
Гелепу (ѕонгка:དགེ་ལེགས་ཕུ / dge-legs-phu) или познат како Гелјепуг — град во Бутан во округот Сарпанг. Градот се наоѓа во близина на границата со Индија, на околу 30 километри источно од Сарпанг, и има население од 9,199 жители според пописот од 2005. . Гелепу бил избран за место каде ќе се градел вториот меѓународен бутански аеродром.
Реформа на црковниот календар во Украина
Голем број протестантски цркви се префрлија на новиот стил, на пример, Украинската Лутеранска црква (декември 2017), Сеукраинската унија на евангелистички христијански баптистички цркви (јуни 2022 година),   Украинската црква на Евангелистички христијани (јули 2022 година).
Јавно мислење
На 24 декември 2022 година, мобилната апликација започна анкета која траеше до 30 декември, во која Украинците ја избраа опцијата кога би сакале да го прослават Божиќ. На Бадник според Грегоријанскиот и Новиот Јулијански календар, на 24 декември, околу 60% (450.000) од повеќе од 750.000 Украинци кои веќе учествувале во истражувањето гласале за прославата на Божиќ на 25 декември.
Според резултатите од анкетата, која заврши на 30 декември, речиси 60 отсто од Украинците го претпочитале Божиќ на 25 декември, а само 25 отсто на 7 јануари. Околу 13% од испитаниците се подготвени да прослават два датума. Не го прославувајте Божиќ — околу 3%. Во истражувањето учествувале рекордни 1,5 милиони луѓе.
Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство на Македонија
Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство или скратено МЗШВ, е едно од министерствата во Владата на Македонија.
Актуелен министер за земјоделство, шумарство и водостопанство е Трајан Димковски.
Надлежности
Надлежностите на министерството се :
Организациска структура
Министерството е составено од 18 сектори, кои се поделени на неколку оддели. Секторите на министерството се :
Хајашиева патека
[[File:PMS evolution tracks.svg|thumb|Tрaвездени патеки за еволуција (сини линии) за претходната главна низа. Речиси вертикалните кривини се траки Хајаши.
Ѕвездите со мала маса имаат скоро вертикални траги на еволуција сè додека не пристигнат во главната низа. За помасивните sвезди, патеката Хајаши се наведнува лево во патеката Хениј. Дури и помасивни sвезди се раѓаат директно на патеката Хениј.
Крајот (левата точка) на секоја патека е означена со масата на ѕвездата во сончеви маси, и ја претставува нејзината позиција на главната низа. Црвените криви означени со години се изохрони во дадени возрасти. Со други зборови, ѕвезди10^5 стари години лежат по должината на кривата со ознака10^5, и слично за другите 3 изохрони.]] Хајашиевата патека е патот на протоѕвездата во Херцшпрунг-Раселов дијаграм откако протоѕвездениот облак ќе достигне хидростатичен еквилибриум. Во 1961 година Куширо Хајаши покажал дека постои минимална делотворна температура која е пониска од онаа што е потребна за да не се достигне хидростатичниот еквилибрум; ова ограничување се однесува на околу 4000 K. Протоѕвездениот облак кој е постуден од оваа температура ќе се собере и ќе се затопли сè додека да постигне Хајашиево ограничување. Кога ќе стигне до тоа, протоѕвездата ќе продолжи да се собира, но нејзината делотворна температура нема повеќе да се зголемува. Оваа Хајашиева патека е блиску до вертикалната линија на Х-Р дијаграмот.
Потполошка
Обична потполошка или обична препелица — птица од родот потполошки (Coturnix) потсемејството на еребиците (Perdicinae) во склоп на семејството на фазаните.
Откога ќе достигнат старост од 6-8 недели, овие видови потполошки се коти на отворена обработлива земја и пасишта ширум сета Европа и Азија, со тоа што положуваат по 6-18 јајца на гнездо на земја. На јајцата им требаат 16-18 дена за да се испилат. Ова е мошне преселничка птица за разлика од речиси сите ловни птици, и презимува во Африка. Ја има и во Македонија.
Ова е мала (17 см) заоблена птица, со кафени пруги и бела надочна линија, и, кај мажјаците, црна брада. Како што прилега на птица-преселница, потполошката има долги крила, за разлика од типично краткокрилите ловни птици.
Ова е земски вид, кој се храни со семиња и инсекти на земјата. Птицата е тешка да се забележи, бидејќи се крие по зеленилото, и се колеба да лета, туку претпочита да ползи. Дури и кога е истерана, потполошката се држи ниско и наскоро потоа се враќа на криење. Често единствениот показател за нејзиното присуство е специфичната повторлива песна на мажјакот. Овие извици ги испушта наутро, навечер и понекогаш ноќе.
Космос-1440
Космос-1440 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Потполошка
Потполошката во големи броеви се лови како дивеч на преминување низ Средоземјето.
Космос-1440
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 10 февруари 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2500 килограми. Космос-1440 бил надгледувачки сателит.
Потполошка
Во последни години овој вид бележи пораст на размножувањето во САД и Европа, меѓутоа ова е присутно кај птичарите-аматери.
Космос-1440
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 273 км, а најмалото на 258.
Портрет на Ањоло Дони
Портрет на Ањоло Дони — слика во масло на дрво од италијанскиот ренесансен мајстор Рафаело Санти, создадена 1506 година. Сега се наоѓа во Палацо Пити во Фиренца.
Содржина
Но, најзабележителната одлика што ги разликува овие портрети од оние на Леонардо е севкупното чувство на спокојство кое дури и големото внимание на материјалите на облеката и накитот не може да го ублажи. Секој елемент - дури и оние од секундарна важност - работи заедно за да создаде прецизна рамнотежа.
Овие дела, поврзани не само со сродството на субјектите, туку и со нивната евидентна стилска хомогеност, го означуваат почетокот на уметничката зрелост на Рафаело.
Св. Илија (Мало Илино)
'''Св. Илија''' — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Мало Илино. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа западно од селото, на мала височинка, каде се наоѓала мала еднокорабна црквичка. При изградбата на новата црква бил употребуван стар градежен материјал (бигор и парчиња од делканици).
Шарганска осмица
Шарганската осмица (Шарганска осмица, Šarganska osmica) е железничка пруга со тесен колосек во Србија, почнувајќи од селото Мокра Гора до станицата Шарган Витаси. Проширување во Вишеград во Република Српска, Босна и Херцеговина, било завршено на 28 август 2010. Се планирало железничката да се прошири до селото Кремна до крајот на 2011 и во 2013 да се прошири до градот Ужице.
Историја
Поранешната источна босанска железничка со ширина била важен дел од поранешната главна линија од Сараево до Белград и била затворена во 1974. Помеѓу 1999 и 2003 делот преку Шарганскиот премин бил повторно изграден од српското министерство за туризам и југословенската железница, сега српска железница, со голема помош од Емир Кустурица, славен филмски директор, чиј роден град Дрвенград е близу станицата на Шарганската осмица во Мокра Гора.
NGC 711
NGC 711 — леќеста галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 711 се споменува и како UGC 1342, MCG 3-5-24, CGCG 460-38, NPM1G +17.0073.
Џон Тузо Вилсон
Џон Тузо Вилсон ( - ) — канадски геолог.
Во 1965 година, Вилсон докажал дека гребените што се шират на морското дно, се разделени со т.н. трансформни раседни рабови. Вилсон ја поставил и теоријата за жешките точки и нивната улога во образувањето низи од вулкански острови, како што се Хаваите. Неговите откритија имале голем придонес за прифаќање на теоријата за тектониката на плочите.
NGC 711
Откривање
Телото е откриено на 4 ноември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 52 м 27,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 17° 30' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 711 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6940. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 129; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1209. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1275.
Клепе
Клепе (Λευκοχώρι, Левкохо̀ри , до 1927 Клепе) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.