cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аналитички центар
Во Шпанија,истражувачките центри се постепено го зголемуваат јавниот профил. Сега постојат најмалку 30 тинк-тенкови во земјата. Еден од највлијателните шпански тинк-тенкови е Elcano Кралскиот институтот, создаден во 2001 година по примерот на Кралскиот институт за меѓународни односи (Чатам хаус) во Велика Британија, иако тоа е тесно поврзано со (и добива средства од) социјалистичката влада на власт. Повеќе независни, но јасно на лево на политичкиот спектар се Истражувачкиот центар за меѓународни односи и развој (CIDOB) основана во 1973 година,и Фондацијата за меѓународни односи и надворешен дијалог (FRIDE), основана во 1999 година од страна на Диего Идалго и главната движечка сила зад проекти како што се Клубот де Мадрид, група на демократските поранешни шефови на држави и влади, или шпански издание на надворешната политика. Поранешниот премиер Хозе Марија Азнар претседава со Фпндацијата за анализа и општествени науки (FAES), политички институт кој е поврзан со конзервативната Народна партија (НП). Исто така, поврзани со НП е Групата за стратешки студии (Gees), кој е познат по својата одбрана и безбедност поврзани со истражување и анализа. Од своја страна, Фондацијата Alternativas е независна, но блиску до идеите на левото крило. Шпанската Социјалистичка партија (PSOE)) има создадено нов истражувачки центар наречен Фондација на идеи. Повеќе специјализирани тинк-тенкови, исто така, се појавија во Шпанија во текот на изминатите 10 години, како и форум на идните трендови од Bankinter Фондацијата, уникатен истражувачки центар во Европа, кој се фокусираше на откривање на социјални, економски, научни и технолошки трендови и анализирање на нивните можни примена и влијание врз тековните бизнис модели.
Шведска
Двете најголеми истражувачки центри во Шведска се либерално ориентираната Тимбро и централнолевичарски ориентирана Агора. Другите се Sektor3, СНС, тинк-тенк за труд (социјалдемократски ориентирани), Civitas (Христијанско-демократската ориентирани) и Cogito (зелено ориентирани).
Турција
Украина
Razumkov центар
Обединетото Кралство
Во Британија,истражувачките центри играат слична улога како во САД, во обид да создаваат политика, и секако постои некаква соработка помеѓу британскиот и американските тинк-тенкови. На пример, истражувачкиот центар со седиште во Лондон -Четам Хаус и Советот за надворешни односи беа зачнати на Париската мировна конференција, 1919 и останаа сестрински организации.
САД тинк-тенкови
Првата американска тинк-тенк беше институцијата Брукингс, основана во 1916 година како и Институтот за истражување спроведено од владата (IGR), со мисија да стане "прва приватна организација посветена на анализирање на прашања од јавната политика на национално ниво." [38] Воздухопловните сила ја воспостави РАНД Корпорацијата во 1946 година да размислуваат за моќта на воздухот.
Во 1971 година Луис Ф Пауел помладиот ги повика конзервативците да ја заземат командата на јавниот дискурс со "финансирање на тинк-тенкови, преобликување на мас-медиумите и барајќи влијание на универзитетите и во судството." [39] Во следните децении конзервативната политика некогаш се сметаа надвор од политичката тенденција како што се укинување на социјалната помош, приватизацијата на социјална безбедност, дерегулирање банкарство, прегрнување на превентивна војна – сите овие беа земени сериозно, а понекогаш и премина во закон, благодарение на работата на Хувер институцијата, Фондацијата Херитиџ, американскиот Enterprise Institute и помали центри. [40] [41]
Тинк-тенкови помогна за форма и на странската и домашната политика. Тие добиваат финансирање од приватни дарители, и членови на приватни организации. Тинк-тенковите може да се чувствуваат послободни да предлагаат и да дебатираат за контроверзни идеи од луѓето во рамките на владата. Либералните медиуми watchgroup Праведност и точност во известување (FAIR) ги идентификувала првите 25 тинк-тенкови од страна на медиумските цитати, истакнувајќи дека од 2006-2007 бројот на цитати се намали за 17%. [42] FAIR извештајот открива идеолошки дефект на цитати : 37% конзервативни, 47% центристички, а 16% либерални. Нивните податоци покажуваат дека најцитирана тинк-тенк беше институцијата Брукингс, по што следи Советот за надворешни односи, американскиот Enterprise Institute, Фондацијата Херитиџ, и Центарот за стратегиски и меѓународни студии. База на податоци на статии објавени од страна на овие организации може да се најдат тука: The Think Bank.
Владини тинк-тенкови се исто така важни во САД, особено во сферата на безбедноста и одбраната. Тука спаѓаат Институтот за национални стратегиски студии, Институтот за внатрешна безбедност студии, и Центарот за технологија и национална политика за безбедност, Националниот универзитет за одбрана; Центарот за морнарица Warfare студии во Поморскиот воен колеџ и Институт за стратегиски студии во САД колеџ за воена армија.
Владините фондови, во целост или делумно, со активности на околу 30 итражувања и центри за развој (FFRDCs). FFRDCs, се единствени независни непрофитни субјекти спонзорирани и финансирана од страна на американската влада за да се исполнат одредени долгорочни технички потреби, кои не можат да бидат исполнети од страна на било која друга една организација. FFRDCs обично им помога на владините агенции со научни истражувања и анализи, системи за развој, како и системи за стекнување. Тие ја донесуваат експертизата и перспективата на владата, индустријата и академијата за решавање на комплексни технички проблеми. Овие FFRDCs вклучуваат РАНД Корпорација,MITRE Корпорацијата, Институтот за одбранбени анализи, Воздухопловната корпорација, МИТ Линколн лабораторија, како и други организации кои  поддржуваат различни сектори во рамките на Владата на САД.
Други земји
Азербејџан
Според истражувањето направено од страна на Универзитетот во Пенсилванија, постојат вкупно 12 тинк-тенкови во Азербејџан.
Центарот за економски и социјален развој, или CESD; во азербејџански, Азербејџан, İqtisadi повеќе, и Sosial İnkişaf Mərkəzi (İSİM) е азербејџански тинк-тенк, непрофитна организација. невладина организација со седиште во Баку, Азербејџан. Центарот е основан во 2005 година.
CESD е рангиран како еден од најдобрите тинк-тенкови во светот од страна на Универзитетот во Пенсилванија [4] Според рангирањето на Универзитетот во Пенсилванија - резултатот од истражувањата на 1500 научници и оценка на рецензија - Центарот за економски и социјален развој (CESD ) е еден од првите 25 тинк-тенкови во Средна и Источна Европа, вклучувајќи и CIS. CESD е само едниот истражувачки центар од Кавказ и Средна Азија вклучена во врвот на рангирање на тинк-тенкови.CESD е, исто така, рангиран како еден од првите 25 тинк танкови за домашна економска политика во светот. Само CESD (рангирана на место 19) и Центарот за економски и социјални истражувања (CASE), (Полска, место 21) беа вклучени во листата од земјите од Средна и Источна Европа и ЗНД.
Стопанската Истражувачки центар за енергетика (РКЕ) е политичко-истражување, непрофитна тинк-тенк основана во 1999 година со мисија да олесни одржлив економски развој и добро владеење во новиот јавен менаџментскиот систем во Азербејџан. Таа се обидува да го направи ова со градење поволни интеракции меѓу јавниот, приватниот и граѓанско општестцо и работа со различни мрежи и во локалните (EITI НВО Коалицијата, Националната Буџет Група, Јавна Коалиција против сиромаштијата и сл) и на меѓународно ниво (PWYP, ИБП, ENTO, АЛДА, PASOS, СТО НВО Мрежа итн.)
Центар за стратегиски студии во рамки на претседателот на Азербејџан.
Повеќето австралиски тинк-тенкови се засноваат на универзитетите [43] - на пример, Мелбурн Институтот - или се владини финансирани - на пример, Комисијата за продуктивноста или CSIRO.
Исто така, постојат околу 20-30 "независни" австралиски тинк-тенкови, кои се финансирани од страна на приватни извори. Најпознатите од овие тинк-тенкови играат многу повеќе ограничена улога во австралиската јавност и бизнис создавање политики отколку во САД. Сепак, во изминатата деценија бројот на тинк-тенкови значително се зголеми. Истакнати австралиски конзервативни тинк-тенкови го вклучуваат Центарот за независни студии во Сиднеј и Институтот за истражување на јавните работи. Познатите левичарски австралиски тинк-тенкови вклучуваат Per Capita, Австралискиот институт, Lowy институтот и Центарот за развој на политики. Во последниве години се појавија тинк тенкови регионално засновани на независна и непартиска тинк-тенкови.
Бразил
Бразил е домаќин на про-пазар независни тинк-тенкови кои работат на јавни политики. Меѓу нив е Instituto Liberdade, Универзитетот со седиште во центарот на Tecnopuc во внатрешноста на Pontifícia,Universidade Católica do Rio Grande do Sul, кој се наоѓа во Јужниот регион на земјата, во градот Порто Алегре. Instituto Liberdade е меѓу Топ 40 тинк-тенкови во Латинска Америка и Карибите во согласност со Индекс на 2009 Global Go To Think Tanks 44 извештај од тинк-тенкови од Универзитетот во Пенсилванија и Програма за граѓански општества (TTCSP).
Канада
Канада има многу тинк-тенкови (наведени не во некој особен ред). Секој има свои одредени подрачја на интерес со одредени преклопувања:
Атлантик Институтот за истражување на пазарот Азија Пацифик Фондацијата на Канада француско-канадски истражувачки центар Cardus C.D Howe Институтот центар за меѓународно управување на иновации Конференцијата за одбрана на здруженија Конференциски одбор на Канада Caledon Институтот за социјална политика Советот на Канаѓаните Западна Фондација на Канада Фрејзер Институтот Фронтиер Центар за јавна политика Канадски Центар за политички Алтернативи Институт за јавна Економија Канадскиот совет за социјален развој Институт за истражување на јавната политика Канадски форум за истражување на вработеноста Меѓународниот институт за одржлив развој Канадскиот институт за напредно истражување Mowat Центар за Политика за иновации Институтот Север-Југ Канадски Меѓународен совет Институтот за паркови Канадски труд и Бизнис Центар Pembina Институтот Форум за јавна политика Канадска фондација за данок Западен Центар за економски истражувања Центар за трговија и право
Гана
Еден таков тинк-тенк беше Институтот за економски прашања во Гана, кој беше основан во 1989 година кога земјата беше управувана од Привремениот Национален совет за одбрана. IEA презема и објавува истражување на ниво на економски и прашањата поврзани со управувањето со кои се соочува Гана и Суб-Сахарна Африка. Исто така беше вклучена во достигнувањето на политички партии заедно да се вклучат во дијалог. Особено таа има организирано претседателски дебати на сите годишни избори од Гана претседателските избори, 1996 година.
Постојат многу тинк-тенк тимови во Израел [45]
Neaman Институтот Reut Институтот Ерусалим Центарот за јавни односи Adva Центар за социјална политика Израел Институтот за демократија Институтот за студии на национална безбедност Ерусалим Институтот за Израелски студии Маерс-JDC-Brookdale Институтот Taub Центар за социјална политика студии во Израел Ван Leer Ерусалим Институтот Група AIX-заеднички палестинско-израелски-Меѓународна економска Работна група Floersheimer студии на Хебрејскиот универзитет во Ерусалим Хари Труман Истражувачкиот институт за унапредување на мирот, на Хебрејскиот универзитет во Ерусалим Меѓународен институт за борба против тероризмот - ИДЦ Herziliya Израел Центарот за истражување од Трет сектор, Универзитетот Бен Гурион во Негев Израел Палестина Центарот за истражување и информирање Milken Институтот Моше Дајан Центарот за Блискиот Исток и африкански студии, Универзитетот во Тел Авив Шалом Хартман Институтот The Begin -Садат центар - Бар Илан Универзитетот Центарот за проучување на филантропија на Израел, во Хебрејскиот универзитет во Ерусалим Институтот за напредни студии на Хебрејскиот универзитет во Ерусалим Еврејскиот Арапски центар (JAC), Универзитетот во Хаифа Институт за политика на еврејскиот народ (JPPI) Морис Фолк Институтот за економски истражувања во Израел, Хебрејскиот универзитет Shalem Центарот
Јамајка
Институтот за планирање на Јамајка е агенција од Канцеларијата на премиерот која е "посветена на водечките компании за процесот на формулирање на политиката на економските и социјалните прашања и надворешна соработка за да се постигне одржлив развој". Мароко
Амадеус Институтот е независна истражувачки центар на Мароко, која е основана во 2008 година и со седиште во Рабат. Тој дејствува како лабораторија на идеи, на платформа на бура на идеи, и творец на дебати. Тоа придонесува за Мароко и Maghreban јавна дебата. Таа, исто така делува како Гласот на Јужна да ја комуницира својата визија и се однесува на глобално ниво. Амадеус Институтот има двојна улога: анализа и создавање на дебати. Тој работи како лабораторија на идеи и уникатен творец на дебати. Тој е во исто време центар на размислување, дијалог исказ и консултантски услуги, но исто така и платформа за размена, состаноци и север-југ и југо-Јужна соработка. [46]
Mazagan InstituteMazagan Институтот го помага развојот на интеркултурниот дијалог, зближувајќи ги луѓето преку културата и развојот на културните активности врз основа на разновидноста на дисциплини, тематски пристапи, акционери, форми, публика, и места за достигнување во промовирање на младинското учество во проекти поврзани со урбаната култура и социјалниот развој ... Да се разбуди во нив поимот за државјанство и социјална интеграција ... концепција на културата за кои Институтот Mazagan се ангажира и се залага. Според Marianne Република [47] AMAQUEN е еден од водечките тинк-тенкови во светот. Навистина, AMAQUEN основана во 2003 година, е еден од највлијателните здруженија во областа на образованието преку своите публикации (извештаи и меѓународното научно списание "квалитет во образованието") и меѓународни настани (CIMQUSEF).
IMCO [48] - Мексиканскиот Институтот за конкурентност Instituto Mexicano para la Competitividad A.C.)е тинк-тенк кој се фокусира за истражување и решенија нјавната политика. IMCO беше создадена во 2004 година со цел да промовира јавни политики за зголемување на конкурентноста дефинирана како капацитет на една земја да се привлече и задржи инвестици и талент. IMCO редовно презема проекти со разни меѓународни организации како што се Светската банка и нејзината извештај за Водење бизнис, ОЕЦД и Интер американската банка за развој (IADB).
CIDAC [49] - Центарот за истражување на развој (Development (Centro de Investigación para el Desarrollo, Asociación Civil) е непрофитна тинк-тенк што презема истражување и предлага одржливи политички опции за економски и демократски развој на Мексико. Организацијата има за цел да промовира извршување нз отворена, плуралистички дебата: владеење на правото и демократијата, пазарната економија, социјален развој и зајакнување на односите меѓу Мексико и САД.
CIDE, акроним за економски Theaching и истражувачки центар (Centro de Investigación Y Docencia Económicas), е еден од најважните тинк-тенк институти. Линиите на истражување се "јавните политики", "јавниот избор", "демократијата" и "економија".
Узбекистан
ЦИР [50] - Центар за економски развој (Центр Содействия Экономическому Развитию) е Тинк-Тенк чии главни задачи се: аналитичка поддршка во економски реформи и развој во Узбекистан; подобрување на знаењата и вештините на субјектите на економскиот развој; помош во продуктивен дијалог меѓу владата, граѓанското општество и приватниот сектор на прашања за економскиот развој. Клучни проекти: Подготовка на национален Извештај за човековиот развој за Узбекистан, социолошки "портрет" на узбекистанскиот стопанственик, Подготовка на аналитички извештај за извозни постапки за оптимизација во Узбекистан, разни индустрија и маркетинг истражувања во Узбекистан, Таџикистан, и Туркменистан.
Народноослободителна борба во Вардарска Македонија
Окупација
На 6 април 1941 г. Германија и Италија ја нападнале кралска Југославија, која била поразена за десет дена. Бугарија не учествува во воените дејствиjа. Германците на 18 април ја поканиле Бугарија да ја преземе контролата врз дел од територијата на Вардарската Бановина. Уште пред нивното влегување во Вардарска Македонија, власта во поголемите градови е преземена од Бугарските акциони комитети.
Комитетите организираат свечени дочеци на бугарската војска, коja навлегува во Кралството Југославија на 19 април 1941 година. Секретарот на Покраинскиот комитет на КПЈ, Методија Шаторов - Шарло, ја издига паролата за создавање на национален фронт со сите противници на големосрпскиот режим, а Покраинскиот комитет доброволно се приклучил кон Бугарската работничка партија (комунисти). 12,000 македонски воени заробеници биле ослободени со помошта на комитетите. Под нивниот притисок започнува протерување на српските колонисти од регионот.
Монокотиледони
Монокотиледоните (лат. Liliopsida, Monocotyledones, Monocotyledoneae; англ. monocots) ја образуваат втората најголема класа на скриеносемени (цветни) растенија. Монокотиледоните се група која се состои од околу 50 000 видови, 2800 родови и 60 фамилии, што е околу ¼ од вкупното разнообразие на цветни растенија. При крајот на XX и почетокот на XXI век, ботаничарите-систематичари го зголемиле бројот на фамилии на монокотиледони со разделување на постоечките, така што во некои класификациски системи растенијата од ,,старата‘‘ фамилија на лилјаните се распоредени во неколку десетици фамилии. Најмногубројна фамилија во рамките на групата образуваат орхидеите (20 100 видови ), кои се одликуваат со многу сложени, прекрасни цветови. На второ место според бројност на видови е економски важната фамилија на треви (10 000 видови ). Други поголеми фамилии образуваат: остриците (5300 видови), палмите (2800 видови) и арумите (2500 видови).
Народноослободителна борба во Вардарска Македонија
Окупација
На 19 април 1941 година, при навлегувањето на бугарските единици во Струмица, Месниот комитет на КПЈ и Клубот на есперантистите организирале масовни демонстрации со учество на неколку илјади граѓани. Пред седиштето на есперантите се собрало маса граѓани и во поворка тргнале по улиците на Струмица. Носејќи ја картата на Македонија ги извикувале паролите Македонија на Македонците, Да живее слободна Македонија, Долу шпиони.
Монокотиледони
Име и одлики
Традиционалните латински имиња за оваа група растенија се Monocotyledoneae и Monocotyledones, меѓутоа, на пример, во системот на Кронквист (Cronquist) се наречени Liliopsida (лилиопсиди). Бидејќи монокотиледоните се група со ранг поголем од фамилија, изборот на нејзниото именување со ништо не е ограничен. Членот 16 од МКБН дозволува како описно име, така и име образувано од типовиот род на групата.
Народноослободителна борба во Вардарска Македонија
Окупација
На 1 мај 1941 г. во центарот на Скопје, на таканаречената дивизиска зграда, било истакнато македонско црвено знаме.
Монокотиледони
Име и одлики
Латинските научни имиња Monocotyledones (Monocotyledoneae) произлегле од старогрчките зборови μόνος (monos) — еден и латинското cotyledon — зародишен лист; Liliopsida доаѓа од името на родот Lilium — крин. Од дијагностичко гледиште, одредувањето на бројот на зародишни листови не се јавува како лесно достапна одлика, а ниту надежна одлика на растенијата. Разликувањето на монокотиледони и дикотиледони најпрво било користено во систематиката на растенијата од почетокот на XVIII век на англискиот природонаучник Џон Реј.
Народноослободителна борба во Вардарска Македонија
Окупација
Во текот на мај 1941 г. месните комитети на КПЈ во Прилеп, Битола, Скопје и во други градови организирале ослободување на видни патриоти од затворите, ги отворале државните магацини од кои стоката ја криеле во скривниците, се организирало криење на војници и на офицери од кралската југословенска војска, како и на македонски патриоти за да не одат во заробеништво.
Монокотиледони
Име и одлики
Монокотиледоните се многу поединствена група за разлика од дикотиледоните. Се одликуваат со следните признаци:
Народноослободителна борба во Вардарска Македонија
Политика на бугарската влада во Македонија
Со потпишувањето на Спогодбата Кладиус - Попов бугарската влада се обврзала да обезбеди работна сила за рудниците во Македонија, кои биле под управа на Германците. За тие потреби било ангажирано месното население. Само во 1942 г. во 700 македонски претпријатија, кои работеле за германски потреби, на присилна работа биле ангажирани 14.000 луѓе.
Монокотиледони
Име и одлики
Меѓутоа, секој признак сам по себе не може да ги разграничи овие две класи — дури ни присуството на монокотиледонски ембрион не се јавува како ,,апсолутен‘‘ признак бидејќи по еден зародишен лист (котиледон) имаат и ембрионите на многу дикотиледони (на пример, Corydalis DC.); ембрионите на неколку монокотиледони можат да се опишат како да имаат два котиледона (на пример, Zannichellia L., Paris L.). Според ова, за да се утврди класата, неопходен е целиот комплекс на карактеристични признаци.
Систем на Кронквист
По системот на Кронквист, монокотиледоните ја сочинуваат класата Liliopsida, која е поделена на 5 поткласи:
Оваа класификација (поткласа, ред, фамилија) е претставена на следната табела:
Народноослободителна борба во Вардарска Македонија
Политика на бугарската влада во Македонија
Покрај интернацијата, бугарската окупаторска власт вршела масовни иселувања на населението. Почнала со иселувањето на Србите колонизирани од 1918 г., а до декември 1941 г. иселиле 26.451 Србин, со цел да се создаде чиста бугарска етничка територија. По различни основи само до март 1942 г. од Македонија иселила 56.000 лица.
Монокотиледони
Систем на Кронквист
Класификација sensu Кронквист (1981)
Народноослободителна борба во Вардарска Македонија
Политика на бугарската влада во Македонија
На почетокот на војната, односно од април 1941 г. до средината на 1943 г., во Вардарскиот дел на Македонија биле ангажирани Петтата бугарска армија во состав од две дивизии и бројна жандармериска сила, една италијанска дивизија, еден германски полк и бројни балистички, квислингшки и колаборационистички сили.
Во 1943 година во Вардарскиот дел на Македонија, Бугарија испратила уште 1 дивизија (17.) и 2 полка од 29. дивизија, 2 баталјона за обезбедување на железничко-патните правци и бројна жандармерија. Вкупно, во Вардарскиот дел на Македонија, во 1944 г. имало околу четири бугарски дивизии. По капитулацијата на Италија пристигнале две германски дивизии и се зголемиле балистичките сили на околу 15.000 луѓе. Во Егејскиот дел на Македонија бугарската влада ангажирала четири дивизии, а Германците испратиле уште 2 дивизии.
Вкупно, на етничката територија на Македонија во втората половина на 1943 г. и во текот на 1944 г., биле ангажирани 8 бугарски, 4 германски и 1 балистичка дивизија и повеќе самостојни и специјални бугарски, германски, квислингшки и колаборационистички сили.
Први воени судири
Во септември 1941 почнале и првите оружени судири со бугарската војска кај тунелот Богомила, на железничката линија Велес–Прилеп и на Водно кај Скопје. Во мај ПК на КП во Македонија формирал Воена комисија за забрзување на подготовките за оружено востание, а во септември Покраински воен штаб за раководење на оружените акции. Во август бил формиран и првиот Скопски партизански одред.
Востание во вардарскиот дел на Македонија во 1941 година
Со нападот на Прилепскиот НОПО на бугарскиот полициски участок и други објекти во Прилеп, 11 октомври 1941, бил означен почетокот на востанието против фашистичките окупатори (бугарски, германски и италијанско-албански).
Разгор
На планината Славеј била формирана првата воена единица НО баталјон „Мирче Ацев“. По капитулацијата на Италија биле проширени слободните територии. Во Западниот дел на Македонија слободната територија се простирала меѓу Кичево, Дебар, Струга, Охрид, Преспа, со првите слободни градови Кичево и Дебар.
Слободни територии во НОВ во Македонија
На слободната територија се поставувале основите на идната македонска држава - биле отворени првите училишта, биле формирани судови што ги решавале споровите меѓу селаните и селата, се одржал првиот свештенич ки собир на македонските првосвештеници и сл.
Народноослободителната војска
Во Прогласот на ПК КПЈ за Македонија од 15 февруари 1943 г., се истакнува: Создавајте ја својата македонска народноослободителна војска. Во Прогласот на ЦК КПМ од јуни 1943 г. пишува: Создавајте ја македонската народноослободителна војска. Во Прогласот на Поверенството на ЦК КПЈ од август 1943 г. се вели: Народот, селаните, работниците, граѓаните, младината, обединети во народноослободителниот фронт и во своја македонска народноослободителна војска. Во Приговорот на АНОК јасно се истакнува дека обединувањето на Македонија може да се изврши само во една балканска федерација, а не во Југославија.
Партизанскиот облик на вооружена борба преовладувал до средината на 1943 г., кога биле формирани поголеми воени формации кои имале маневарски карактер, а сепак организациски биле хомогени и неспоредливо поквалитетни од партизанските одреди.
Примената на комбиниран облик на вооружена борба почнала во втората половина на 1943 г. Тоа се поклопува со формирањето на првите крупни маневарски единици баталјони и бригади на македонската војска. Силни удари по комуникациите и упориштата на противникот при извлекувањето на германската група армии Е од Грција кон север; разбивање, отсекување, обиколување и уништување на посилни непријателски формации.
Политичка борба за независност
На 6 мај 1944 г. на заедничкиот состанок на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ и Главниот штаб на НОВ и ПОМ била избрана тричлена делегација во состав Методија Андонов-Ченто, Мане Чучков и Кирил Петрушев со задача: Да го испита, со врховното тело на Федеративна Југославија, во согласност со меѓународната положба, главниот проблем на македонската борба - прашањето за целосно обединета Македонија.
На 24 јуни 1944 г. на островот Вис се одржал состанок на македонската делегација со највисокото воено и политичко раководство на Националниот комитет за ослободување на Југославија, предводено од Тито. По барањето на македонската делегација бил заземен единствен став дека: Македонскиот народ ја искажува својата историска желба за обединување на сите негови делови, дека тоа е негово национално право" и дека „тој стремеж останува како негово трајно барање.
На Првото заседание на АСНОМ одржано на 2 август 1944 г. присуствувале делегати од трите делови на Македонија, што ја симболизирало волјата на македонскиот народ да се најде цел, слободен и обединет.
Во Манифестот на АСНОМ била прокламирана пред цел свет полна национална слобода на македонскиот народ во првата слободна македонска држава, и дека првпат по Самуил македонскиот народ создава своја сопствена национална држава.
Задоволствата со донесените одлуки на АСНОМ, политичкото и военото раководство јавно ги манифестирало и ги упатувало до целиот македонски народ. ЦК на КПМ во својот проглас од 4 август 1944 г. изјавил дека "македонскиот народ во тригодишната војна оствари национално единство, создаде своја војска" и "ги удри темелите на Федерална Македонија", како и тоа дека "со учество на целокупниот македонски народ во борбата против фашистичките окупатори во Југославија, во Бугарија и во Грција ќе оствари и обединување на сите краишта на Македонија, разделена од страна на балканските империјалисти, особено кога големите сили, Британија, Советскиот Сојуз и САД, со Атлантската повелба и Договорот во Техеран му го гарантирале правото на самоопределување, стекнато со борбата против германските окупатори и нивните слуги".
На македонскиот народ јавно му се ветувало дека неговото обединување ќе било поддржано од сите останати народи на Југославија, на АВНОЈ и на народно-ослободителната војска на Југославија.
Покрај жртвите и загубите кои македонскиот народ ги имал во Грчко-италијанската војна, односно во Егејскиот дел на Македонија, на 5.11.1940 г. во бомбардирањето на Битола имало жртви и материјални штети и во Вардарскиот дел на Македонија. Всушност, тоа биле првите жртви предизвикани од фашистичките бомбардирања на територијата на Кралска Југославија.
Во тој период македонската војска ги презела најзначајните операции: офанзивата на Караџова, Февруарскиот поход, Пролетната офанзива и завршните операции за ослободување на Македонија. Во средината на 1944 г. македонската војска успеала за неколку седмици да го одложи повлекувањето на Германската група армии Е кон Белград и да ја принуди германската команда повлекувањето да го изврши преку Косово и албанските планини, при што дел од тешкото оружје Германците морале сами да го уништат.
Само низ скопскиот затвор "Идризово" во текот на окупацијата минале 8.000 затвореници, од кои 500 жени. Поради непокорноста македонското население било упатувано во разни фашистички концентрациони логори. На почетокот на 1941 г. ги упатувале во концентрациониот логор "Гонда вода" во Бугарија. Таму биле депортирани околу 1.130 Македонци. Во логорот "Св. Никола" ги депортирале жените. Од 1.450 жени депортирани од Југославија најголем број биле Македонки.
Општо востание
Во март 1943 година доаѓа до реорганизација на политичкото и воено раководство при Главниот штаб на Народноослободителните партизански одреди на Македонија (ГШ на НОПОМ) се проширува и преименува во Главен Штаб на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Македонија (ГШ на НОВ и ПОМ), а територијата на Македонија во 5 оперативни зони ја контролираат околински и обласни комитети со воени штабови. Тоа доведува до формирање на првите единици на Народнослободителната војска на Македонија, а како прва поголема воена единица е баталјонот “Мирче Ацев “, формиран на 18 август 1943 година. Овој ден се смета за Ден на создавањето на организирана македонска војска и како таков е прифатен и за Ден на Армијата на Република Македонија. Тиквешијата (Кавадарци и Неготино), Гевгелија, Велес и дел од Мариово беа во Третата оперативна зона.Во оваа зона ЦК на КПЈ и на Македонија, одлучиле да се формираат два партизански одреда, еден Тиквешки и еден Гевгелиски. На 14 мај 1943 година во месноста Вишешница на планината Рудина над Полошкиот манастир под с. Правадник е формиран Тиквешкиот НОПО „Добри Даскалов“. Истовремено на Кожуф Планина, кај Полана е формиран партизанскиот одред „Сава Михајлов“ - Гевгелиски. Двата одреда од 25 мај дејствуваат заеднички.
На 14 и 18 мај одредот "Добри Даскалов" е во Ресава, Гарниково и Бојанчиште, каде се судрува со фашистичката бугарска полиција и војска. Со оваа акција на одредот, јавно се огласи повторно востанието во Македонија. Летото одредите се во Егејска Македонија, во реонот на Кајмакчалан. Во средината на септември тука доаѓа ПО "Гоце Делчев", викан Битолско-прилепски. Со тоа силите на НОВ и ПОМ се зголемени. Од тие причини, ГШ на НОВ и ПОМ, донесува одлука на Третата оперативна зона да се формира баталјон, во кој влегуваат, одредите "Добри Даскалов", "Сава Михајлов" и "Гоце Делчев". Формирањето е на 24 септември 1943 година кај Влашките колиби на Кајмакчалан во јачина од 125 борци од кои девет младинки. Одредите стануваат 1, 2 и 3 чета.
На 30 октомври е формиран Вториот баталјон на Третата оперативна зона со 113 борци. За командант е назначен Тихомир Милошевски, заменик, Пандил Николовски, политички комесар Коле Тодоровски, заменик политички комесар Киро Спанџов - Коста. Националниот состав на Вториот баталјон бил: 31 Македонец, 28 Италијанци, осуммина Словенци, 29 Срби, осум Бугари, тројца Турци, а другите биле работници од пиротскиот крај. На 18 декември 1943 година од заробените и доброволно дојдени бугарски војници од караулите Конско, Лукар и други во село Фуштани, Егејска Македонија бил формиран бугарскиот баталјон „Христо Ботев“. Фактички тоа бил Третиот баталјон на Третата оперативна зона. За командант бил поставен поручникот од каруалата Конско, Дичо Петров, заменик Никола Пеев Груев, политички комесар Ристо Бајалски - Савата, и заменик политички комесар Мито Мицајков - Слободан.
На 20 декември 1943 година, ГШ на НОВ и ПОМ со Штабот на Третата оперативна зона ја формираат Втората МНОУБ во село Фуштани, Егејска Македонија од трите баталјона на зоната. Во присуство на политички раководители на Народноослободителното движење на македонскиот народ и на Главниот штаб, предводен од генерал Михајло Апостолски, како и во присуство на антифашистичкото движење во регионот: ЕАМ, ЕЛАС, во присуство на американска, англиска и француска воена мисија, како на претставници на антифашистичкиот фронт на Бугарија, предводени од Бојан Блгарјанов, се формира Втората македонска народноослободителна ударна бригада.
Веднаш по чинот на формирањето, оваа воена групација почна со операции на потегот Мариово-Витолиште-Фуштани-Гевгелија. Дејствуваше врз најчувствителните објекти што ги користеше непријателот: железнички пруги, мостови, телефонски врски, патишта и разбивањето на границата меѓу бугарскита окупациска зона и јужно од неа - во Егејскиот дел на Македонија, во Мегленско. Беа загрозени највиталните комуникации: вардарската, пелагониската и потпланинската и посебно Гевгелија - Скопје и Битола - Лерин - Воден - Кукуш - Солун.
Против неа се отвори најширока непријателска офанзива во тоа време на Балканот. Непријателот ги насочи 91. германски армиски корпус од Солун, со 4 нивни бригадни групи и бугарската непријателска војска: Петтата бугарска армија во Македонија со своите 15. битолска, 14. скопска и 17. штипска дивизија.
На 25 август 1944 година, Втората МНОУБ, Деветтата и Десеттата МНОУБ во село Шешково, Тиквешко ја формираат Првата македонска и 41-та Југословенска дивизија. Бригадата водела борби во Тиквешко, Прилепско, Кичевско, а на 19 декември 1944 година била во Тетово и броела 2 312 борци и раководители. Пред да тргне на Сремскиот фронт на 7 октомври 1945 година за командант на бригадата бил поставен Пецо Гудев, а за политички комесар Ристо Стојановски - Железни. Бригадата стигнала во Стара Пазова на 15 јануари 1945 година и влегла во 48 дивизија на 15-ти ударен корпус. Бригадата се вика Тиквешка, бидејќи раководството и борците во поголем број биле од Тиквешијата. Бригадата водела борби на Сремскиот фронт против германските фашистички окупатори сè до завршувањето на војната сè до Цеље во Словенија. Бригадата придонела за ослободување на земјата, а дала голем број на жртви, но и 11 народни херои. Бригадата по ослободувањето била одликувана со Орден за заслуга на народот со златен венец и Орден на братство и единство со златен венец.
Веќе на 4 август 1944 година е донесена одлука да се конституира Главен одбор на единствениот Народноослободителен фронт на Македонија, да се спроведе општа мобилизација, да се формираат дивизии и корпуси и народното стопанство да се мобилизира за обезбедување на Народноослободителната војска. Епилогот е очекуван: во октомври, претходно реорганизираните воени оперативни зони се претвораат во корпусни области и се формираат: Прв Македонски, Брегалничко-Струмички и Кумановско-Скопски корпус.
Завршни операции за ослободување на Македонија
По Февруарскиот поход и Пролетната офанзива македонската војска, бројно нарасната, ги започнала завршните операции за ослободувањето на Македонија. Со ослободувањето на Тетово го завршила ослободувањето на Вардарскиот дел од Македонија, конституиран на Првото заседание на АСНОМ во манастирот Св. Прохор Пчињски како федерална држава во составот на ДФЈ.
Македонската војска имала околу 65.000 борци со 7 дивизии во 3 корпуси и ги продолжила воените дејства за ослободување на Србија. Петнаесеттиот македонски корпус пак, со околу 20.000 борци, војувал во завршните операции за конечното ослободување на Југославија.
Број на партизаните во Македонија
Хронолошкиот број на НОВМ во текот на годините :
218 п.н.е.
218 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 218. година пред новата ера, 218. од првиот милениум п.н.е., 18. од 3 век п.н.е. и деветта од 210-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5290 и 5291 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4532 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3542 и 3543 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 535.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 218 година се протега во 2418 и 2419, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2478 и 2479 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 325. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 865 и 864 исламска година пред хиџра.
Џемс Фенимор Купер
Џејмс Фенимор Купер (1789-1851) е првиот голем американски писател, наречен "американскиот Волтер Скот", во неговите авантуристички романи е претставен архитипот на американски херој - храбриот бел маж од дивиот запад, добро ја познава индијанската култура, кој води независен и слободен живот во близина на природата, туѓ на "цивилизацијата", која ја носат доселеници. Купер е автор на повеќе од 30 романот најпознати негови дела се "Последниот Мохиканец", "Преријата", и др. По женидбата, Купер живее мирен живот во својата фарма. Секојдневниот живот на младото семејство е речиси идилично. Еден ден, кога го завршил читањето на роман од англиската писателка Џејн Остин, Купер извикал: "Јас би можел да напишам поубав роман!" - И со овие зборови започнува неговата писателска кариера на еден од најголемите американски писатели. Првиот роман на Купер, "Внимателност" (1820) е имитација на Џејн Остин, не постигнува голем успех.
Вториот негов роман "Шпион" (1821), иако пак е имитација, овој пат на Волтер Скот, доживува заслужена слава. Во него се раскажува за Американската војна за независност - тема исклучително интересна за американската публика. Скот го инспирира Купер во осмислувањето на главните ликови - или вистински херои, или вистински негативци. На сличен елементарен модел се изградени и женските ликови - руси и невини или темни и страсни.
Во 1823 се појавува романот "Пионери". Со него започнува серијата на романи пишувани во продолжени на 20 години, познати под општиот наслов "Приказни за Кожниот чорап" (Leatherstocking Tales), бидејќи во сите нив учествува главен херој - Нати Бампо Кожниот чорап. Тој е белец, кој живее меѓу индијанци. Неговотo индијанско име е Јастребово око. Целата серија за Јастребовото окоги вклучува романите: "Ловец на елени", "Последниот Мохиканец", "Страсниот трагач" и "Прерија".
Во овие романи се вплетени одликите на реално постоечка личност - Даниел Бун, еден од првите пионери во населувањето на дивиот запад. Бун одржувал пријателски врски со индијанските племиња, ги познавал тајни патеки и планински премини, што му помогнало да ги пренесе белите доселеници кон западните, индијански територии.
Од 1826 до 1833 година Купер живее во Европа. Се запознава со Валтер Скот, но му е непријатно да го претставуваат како "американскиот Волтер Скот". Од сите европски земји најмногу се допаѓа Италија, а литературните кругови во Лондон му се чинат досаден. Во 1833 година се враќа во Америка. Славата му носи и непријатности. Со годините Купер станува жолчен и незадоволен. Почнува да губи пријатели поради нетактичност и недостаток на разум. Умира на 14 септември 1851 година. Неговата сопруга умира четири месеци по него.
NGC 3690A
NGC 3690A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3690A е од видот Sb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 3690A има привидни димензии од 1,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 3690A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35326. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3831. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Лојтенберг
Лојтенберг (Leutenberg) — мал град во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа во Тириншката Шума, 18 километри југоисточно од окружниот град Залфелд. Градот го има прекарот „град на седумте долини“.
Geographie
Лојтенберг се наоѓа на Зормиц, притока на Локвиц, во средишниот дел на Природниот парк Тириншки Шкрилни Планини-Горна Зале.
Градски единици
Градот е поделен на вкупно девет единици:
Покрај тоа, на градското подрачје постојат и следниве места, кои немаат сопствен статус на градска единица:
Градски совет
Советот на градот Лојтенберг се состои од 14 членови, а на изборите на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
Градоначалник на Лојтенберг е Роберт Гехеб.
Збратимени градови
Лојтенберг е збратимен со следниве градови:
Административна поделба на Пакистан
Пакистан е поделен на четири покраини, една сојузна престолнинска територија, две автономни територии и група од племенски подрачја под сојузна управа. Земјата понатаму се дели на уште четири степени на единици: 27 области, 105 окрузи (ضلع, „зила“), преку 400 подокрузи (تحصیل, „техсил“) и неколку илјади сојузни совети на локалната самоуправа.
Покраини
Покраините и териториите во Пакистан се следниве:
Ралбиц-Розентал
Ралбиц-Розентал (Ralbitz-Rosenthal, Ralbicy-Róžant) — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија. Розентал е добро познат како место за поклонение, посветен на Пресвета Богородица.
Општината припаѓа на Горна Лужица и се наоѓа во централната областа населена од Лужички Срби. Се состои од следниве села:
Мозамбик
Мозамбик (Moçambique) или официјално Република Мозамбик (República de Moçambique) — држава во југоисточна Африка. Мозамбик на исток излегува на Индискиот Океан, додека на север граничи со Танзанија, со Малави и Замбија на северозапад, со Зимбабве на запад и со Свазиленд и Јужноафриканската Република на југозапад.
Територијата на Мозамбик за првпат била истражена од Европеец во 1498 година од страна на Васко де Гама, додека истата таа територија била колонизирана од Португалија во 1505 година. Мозамбик станала независна држава во 1975 година и наскоро се променила во ново општествено уредување и со ново име - Народна Република Мозамбик. Во овој период се случила и граѓанската војна која траела од 1977 година до 1992 година. Државата е член на Комонвелтот на нации, Заедницата на португалски говорни држави и набљудувач во Франкофонијата.
Потекло на поимот
Името на државата доаѓа од португалскиот назив Moçambique, кој пак потекнува од називот на островот Мозамбик.
Историја
Први жители во Мозамбик биле ловци предци на народот Коисани. Измеѓу четвртиот и петтиот век Банту народите се населиле на оваа територија тие биле земјоделци и го обработувале железото.
Мозамбик бил колонизиран од Португалијаво текот на шеснаесетти и седумнаесетти век. Како португалска колонија, Мозамбик бил главен извор на робови за европските колонии во Америка.
После прогласунање независност Мозамбик претрпел пустошна граѓанска војна помеѓу социјалистичката влада и антикомунистичкото движење. На крајот на војната 1992. година, повеќе од милион загинале.
Географија
Во својата најширока точка Мозамбик е широк 1100 км од исток до запад. Растојанието од најсеверната и најужната точка е околу 1900 км. Вкупната површина на државата е 799380 -{км2}-. 2470 км односно една третина од брегот на Источна Африка му припаѓа на Мозамбик. Поголем дел од брегот на мозамбик е плиток и се состои од мочуришта и песокливи плажи, исто така има и шуми и пасишта коишто зафаѓаат две петтини од државата.
Административна поделба
Мозамбик е поделен на 10 покраини (províncias) и 1 главен град (cidade) со статус на покраина: