cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
C&A
Многу години продавниците за облека на мало на К&А беа многу присустни на високите улици низ Велика Британија. Меѓутоа, стратегијата на компанијата за продавање на евтина облека во продавници со висока  кирија во центарот на градот, малопродажните продавници ги направија осетливи на новиот вид на конкуренција, работејќи на поевтини локации надвор од градот, вклучувајќи го и Маталан, (Matalan) како и брзо проширување на продажбата на облека во супермаркети- синџири за исхрана, како што се Теско (Tesco) и Азда (Asda), и проширување на високо престижните имиња Х&М (H&M), Зара (Zara) и Топшоп (Topshop). К&М во Велика Британија беше значаен пример на обединета приватна безгранична компанија, што значи дека не беше потребно да ги објавува во јавност своите финансиски извештаи согласно законите за трговски друштва во Велика Британија.
Во 2000 година, К&М ја објави својата намера да се повлече од британскиот пазар и последните малопродажни продавници во Велика Британија беа затворени во 2001 година, откако првите во Англија беа основани во 1922 година. Компанијата се соочи со слични проблеми и во континентална Европа и неодамна се обиде да се обнови преку подобрување на квалитетот и цената на својата облека, во обид да се ослободи од сликата на нискобуџетна компанија. Примарк (Primark), синџир на продавници за продажба на облека на мало, постигна голем успех во Велика Британија користејќи слична формула за малопродажба како таа на К&А.
Семејството Бренинкмејер преку својата компанија Кофра Холдинг АГ (Cofra Holding AG) сместена во Швајцарија продолжува да биде сопственик на К&А групата и нејзиниот успех ги доведе до тоа да станат најбогатата холандска фамилија во Холандија, втора најбогата е Шарлен де Карваљо- Хајнекен (Charlene de Carvalho-Heineken), ќерка на холандскиот магнат Фреди Хајнекен (Freddy Heineken), основачот на Хајнекен пивото. Меѓутоа семејството Бренинкмејер сега живее во Женева и Цуг, Швајцарија каде имаат корист од разумната даночна клима.
Во летото 2010 година, американската пејачка и текстописец, глумица и модел, Бијонсе (Beyoncé), објави своја сопствена модна линија, Дереон (Dereon), во соработка со К&А.
Јулија Живиќ
Јулија Живиќ (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како бранителка за кипарскиот клуб Љуботен и женската репрезентација на Македонија.
Планинарство
Планинарството за човекот во денешно време е најздрава физичка активност која се одвива во природа. Терминот планинарство е само поширок поим за бројни активности и спортски дисциплини кои потпаѓаат под планинарство, а тоа се: разни излети, и посети на лесно пристапни планини, високогорство, спелеологија (пештерничарство), горски служби за спасување, водечка служба (водачи), спортско ориентирање, скијање, планинарски трансверзали, алпинизам и спортско качување. Поимот планинарство денес има широко значење. Тој во себе опфаќа три спорта:
На овие спортови можат да се додадат уште неколку кои произлегуваат од планинарски активности:
На сите овие активности заедничко им е планината. Со која од овие активности ќе се занимава некој зависи од неговите околности, физичките способности, материјални можности и од местото на живеење.
Планинарењето претставува релаксација од психичките напори што човекот ги доживува на работното место и градските бучави предизвикани со брзото темпо на животот. Да се занимава со планинарење, значи да се запознаат убавините на татковината, да се збогатуваат чувствата. Тоа бара од човекот и одредени напори, кои не претставуваат опасност за организмот ако се во разумни граници.
Излетничко планинарење
Да се планинари може на повеќе начини. Тоа може да биде планинарење во поблиската околина, како рекреација и без поголеми амбиции, односно уште како се вика излетничо планинарење. Излетничкото планинарење не бара големи подготовки и е достапно за секој човек и секоја возраст. Тоа се излети во близина на градот, обично некои излетнички места каде што постојат прифатилишта, одморалишта или хотели. Овој начин на планинарење не бара некои искуства. Важни се само облеката и обувките кои треба да овозможуваат слободни движења. Излетниците се движат по планинарски патеки кои обично се обележани (обележани) и означени со патокази. Пожелно е излетниците да ги познаваат основите на планинарството, особено ориентирањето, правилниот начин на исхрана, ноќевање под ведро небо, опасностите во планина, прва помош и др., бидејќи тоа ќе им овозможи да се чувствуваат подобро и посигурно и да ги избегнат евентуалните опасности.
Алпинизам
Најголема вредност на алпинизмот е во синтезата на физичката сила и духовните вредности. Совладувајќи ги тешкотиите и опасностите, планинарот го потиснува стравот за да ја почувствува слободата и радоста на животот. Во таа сурова борба најдобро ги запознава вредностите на животот.
Дали некој ќе се занимава со излетничко планинарење, планинарење во правата смисла на зборот, или со алпинизам, зависи од неговите афинитети, здравјето, материјалните можности и расположливото слободно време. Човек што ги сака планините ќе го одбере она што му причинува најголемо задоволство.
Наводи
Klättring
Клајнвелсбах
Клајнвелсбах (Kleinwelsbach) — село и поранешна општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 31 декември 2019 година претставува дел од градот Нотертал-Хајлингер Хеен.
Местоположба
Клајнвелсбах се наоѓа јужно од ридскиот масив Хајлингер Хеен, каде извира реката Велсбах, која подоцна кај Тамсбрик се влева во Унштрут.
Нојрупин
Нојрупин (Neuruppin) — град и административно седиште на округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на брегот на Рупинското Езеро.
Историја
Нојрупин имал углед дека е најмногу пруски од сите градови во Прусија, поради неговиот поранешен статус како пруски гарнизонски град. Романописецот Теодор Фонтане, архитектот Карл Фридрих Шинкел, потполковникот Ото Фридрих Фердинанд фон Гершен, генералот Херман Хот, серискиот убиец Карл Гросман и глумецот Клаус Шварцкопф се родени во Нојрупин. Фридрих Велики живеел во Нојрупин неколку години како престолонаследник на Прусија. Прускиот генерал и воен стратег Карл Филип Готлиб фон Клаузевиц исто така престојувал во Нојрупин неколку години.
Името Нојрупин означува „Нов Рупин“; првичната населба Рупин (подоцна Алтрупин, „Стар Рупин“) била сместена на североисточниот брег на Рупинско Езеро. Била основана околу 1150. Неколку стотици години подоцна, кога населбата станала премала за растечкото население, бил основан Нојрупин на западниот брег на езерото од војводите Линдов-Рупин. Вихман фон Арнштајн го основал манастирот Нојрупин (1246). Архитектот Јоахим Лудвиг Шултајс фон Унфрит најверојатно потекнува од Алтрупин. Денес е останата само манастирската црква.
Ицо Најдовски
Ицо Најдовски е австралиски научник и активист на македонската заедница во Австралија...
Животопис
Најдовски Перин е роден во битолското село Оптичари. Во 1985 година ја напуштил Македонија и живее во Мелбурн, Австралија. Таму веднаш се вклучил во македонското движење. На Викторија универзитетот во Мелбурн (насока Историја и мултикултура) се здобил со неколку дипломи а во 1997 година магистрирал на тема: “Оспорен идентитет: Македонците во современа Австралија”. Тој е магистер по мултикултура и историја, а 22 години предава македонски и англиски јазик јазик во повеќе средни училишта. Оценувач е на завршните испити на студентите по македонски јазик, во рамките на Министерството за образование на Викторија. Познат е по своите ставови против дејствата на Владиката Петар во Австралиско-новозеландската епархија.
Библиогрфаија
Покрај магистерскиот труд Најдовски има истражувано во Викторија универзитетот неколку години и ги има напишано следните научни трудови: Докторира на Институтот за национална историја, Македонија на тема: “Македонско - Австралиски Народен Сојуз (1946-1958).
Универзитетски колеџ (Оксфорд)
Универзитетскиот колеџ, полно име: Управникот и асистентите на Колеџот на Големата сала на Оксфордскиот универзитет (анг. University College; The Master and Fellows of the College of the Great Hall of the University of Oxford) ), е еден од составните колеџи на Оксфордскиот универзитет во Англија (аналогно на факултет во други земји). Колеџот тврди дека е најстар во универзитетот, но ова е предмет на спор. Универзитетскиот колеџ е и најголемиот во Оксфорд по број на студенти.
Универзитетскиот колеџ има процентуално највеќе поранешни студенти кои пружаат финансиска поддршка (28% во 2007, највеќе во Оксфорд, Кембриџ, и воопшто во Велика Британија ). За својата работа, колеџот добива вкупно 90.5 милиони фунти (2006 г.), што е за малку повеќе од просекот на другите колеџи од групата Оксбриџ.
Колеџот го основал Вилијам Даремски во 1249, и сè до XVI век бил отворен само за асистенти на теологија. Како што колеџот пораснал во големина и финансиска моќ, средновековните градби биле урнати и заменети со сегашниот Главен двор, изграден во XVII век. Иако камен-темелникот бил удрен на 17 април 1634, изградбата прекинала заради Англиската граѓанска војна и истиот бил довршен дури во 1676. . Потоа следел Редклифовиот двор во 1719, а библиотеката била изградена во 1861. Сето време ова бил само машки колеџ, а жените добиле пристап дури во 1979. Колеџот се наоѓа на јужната страна на улицата Хај Стрит, помеѓу испитното одделение на универзитетот и улицата Мегпај Лејн. Од другата страна на комплексот се протега сокакот Лоџик Лејн, каде со векови е сместен одделот за логика. Северно од него, директно преку улицата Хај Стрит се наоѓа Краличиниот колеџ.
Во рамките на колеџот има специјално изграден објект, наречен Шелиев споменик (Shelley Memorial), каде стои статуа на поетот Перси Биш Шели — поранешен студент на колеџот, кој бил истеран од таму заради неговото дело „Неопходноста од атеизмот“.
Други значајни врски
Иако не биул член на Унверзитетскиот колеџ, научникот Роберт Бојл (наречен „првиот современ хемичар“) и неговиот помошник (Роберт Хук, архитект, биолог, откривач на клетките) живееле во Дип Хол (тогаш во сопственост на Крајст Черч). Бојл дал придонеси кон довршувањето на салата на колеџот во средината на XVII век.
Публикации
„University College Record“ е годишник за алумните на Универзитетскиот колеџ кој излегува секоја есен. Во него се соопштуваат разни новости во врска со колеџот и неговите клубови и друштва. На крајот на секое издание има и некролог на поранешни студенти.
Збратимен кембрички колеџ
Многу оксфордски и кембрички колеџи се неформално 'збратимени'. Универзитетскиот колеџ е збратимен со Тринити Хол, Кембриџ.
Спелеологија
Спелеологија е научно проучување на пештерите, нивниот изглед, структура, физичките одлики, историјата, животните форми и процесите преку кои тие се форимирале и се менувале во текот на времето (спелеогенеза и спелеоморфологија). Изразот спелеологија исто така се користи и за рекреативното истражување на пештерите. Спелеологијата е дисциплина која го комбинира знаењето на хемија, биологија, геологија, физика, метеорологија и картографија, што се потребни за да се создаде слика за пештерата како комплексен систем.
Спелеологијата во Македонија
Првите спелеолошки научни информации во Македонија се однесуваат на Мечкина Дупка, во близината на Охрид и датираат од 1924 година. Сепак, објавените резултати за пештерата Дона Дука од страна на академикот Петар Јовановиќ од 1925 година се сметаат за почеток на спелеологијата во Македонија. Врз основа на овие истражувања, Јовановиќ ги основал студиите од областа на географијата при тогашниот Филозофски факултет во Скопје.
Јоже Плечник
Јоже Плечник  (Jóže Pléčnik), (, -, ) — словенечки архитект.
Животопис
Од 1894 до 1897 студирал кај виенскиот архитект Ото Вагнер и работел во Вагнеровата архитектонска фирма. Додека бил во студиото на Вагнер, Плечник, се инспирирал од виенската сецесија, позната по користењето на нови, органски модели, геометриски, флорални орнаменти и оригинална естетика и декоративност.
Од 1900 Плечник продолжил да создава во Виена, работејќи на проектите - „Куќата Лангер“ (1900) и станбениот блок „Цахерл“ (1903 -1905). Овие рани проекти се одликуваат со рационална организација и планирање, типични за Вагнеровите архитектонски концепти и проекти. Забележлив од тој период е неговиот проект и реализација на црквата на „Светиот Дух“ (Виена, 1910-1913), која е значајна со иновативното користење на лиен бетон.
Архитект
Покрај споменатите дела кои ги проектирал во Виена, тој работел и во Чешка, во Прага, најмногу и највпечатливо врз „Претседателската резиденција“, како и на црквата - „Срцето Исусово“ , Од 1921 година се вратил во Љубљана, поточно го сконцентрирал севкупното свое творечко работење кон целосното урбанистичко, архитектонско и естетско уредување на градот.
Од тој период сè до неговата смрт, по Втората светска војна, создал оригинални и специфични архитектонски дела: „Тромостовјето“, „Градскиот пазар“, опкружен со елегантни аркади, уредувањето на севкупниот потез на реката Љубљанчица низ централното подрачје на Љубљана, „Универзитетската библиотека“, комплексот на паркови „Тиволи“, „Чевларскиот мост“, љубљанските гробишта Жале, новиот „Магистрат“, бројни детали, распространети низ централното градско јадро: скулптурални столбови, цилиндри и други оригинални, поетични, амбиентални назнаки и украси ,„Академскиот колегиум“, „Фестивалската сала“, Црквата Св. Михаил на Барје, Бареговото семениште и други.
Работејќи на овие објекти, Плечник, успеал да ја промени амбиенталната визура на централниот дел од градот како и Љубљанскиот град – Замокот. Работел и во Загреб, Белград и на повеќе други места.
Интересот за неговото творештво сè повеќе е присутен и сè повеќе се превреднува, во најафирмативна смисла,. Во Европа биле организирани кон крајот на дваесеттиот век неколку поопсежни изложби, на кои било претставено неговото творештво, естетика, архитектонско и урбанистичко размислување. Поистакнати биле изложбите организирани во Париз и Прага
Во 2018 година во Прага, под покровителство на УНЕСКО, посмртно му била доделена европската награда за архитектура. Со ова признание, културната јавност го вбројува во најистакнатите архитекти на дваесеттиот век во Европа.
Занде-јазици
Јазиците Занде се неколку мошне сродни убангиски јазици кои се зборуваат во Централноафриканската Република, Демократска Република Конго и Судан. Најзастапен е јазикот Занде, со преку милион говорници.
Лептокварк
Лептокварк — хипотетичка честичка која ги пренесува информациите помеѓу кварковите и лептоните за дадено семејство, и која го овозможува заемнодејството на лептоните и кварковите. Станува збор за обоена тројка од бозони кои поседуваат лептонски и барионски броеви. Се среќаваат во различни надополнувања на стандардниот модел, како што се теоријата за техниколор или ТГО засновани на Пати–Саламов модел, SU(5) или E6, итн. Нивните квантни броеви како што се спин, (дропка) електричен полнеж и слаб изоспин се различни во теориите.
Преглед
Лептокварковите, предвидени да бидат скоро тешки како и самите атоми на оловото, и можат да се создадат само при високи енергии, и брзо би се распаднале. Третото поколение на лептокваркови, на пример, можно е да се распадне на долен кварк и тау-лептон. Некои теоретичари предложуваат податоците снимени во експериментите изведени во забрзувачот на честички ХЕРА при ДЕСИ можно е да наведуваат на постоењето на лептокварковите, и со тоа да постанат нова сила која ги сврзува позитроните и кварковите. Исто така предвид се земени и преоните при високи енергии. More detailed analyses could, however, not confirm these hypotheses.
Лептокварковите може да ја објаснат причината за постоењето поколенија на материјата. Дополнително, лептокварковите може да објаснат зашто постои истиот број на кваркови и лептони и многу од другите сличности меѓу кварковите и лептоните. При високи енергии, кога лептоните (не ја чувствуваат силното заемнодејство) и кварковите (кои не може да се набљудуваат поединечно поради силното заемнодејство) постануваат едно, со што би станале поосновна честичка и би опишувале повисока симетрија. Ќе постојат три вида на лептокваркови создадени од лептони и кваркови од секое поколение.
Проектот ЛХеК за додавање на електронски прстен за судирање на снопови со веќе постоечкиот протонски прстен на ГХС би претставувал проект за потрага на повисоко поколение на лептокваркови.
Постоење
Во 1997 година, вишок при забрзувачот на честички ХЕРА направи збрка во заедницата за честична физика, бидејќи едно можно објаснување на вишокот би било постоењето на лептокваркови. Сепак, подоцнежните испитувања направени во Хера и Теватрон со поголеми примероци на податоци ја исклучиле можноста за масите на лептокварковите да бидат околу 275–325 GeV. Била направена и потрага по второто поколение на лептокваркови и истото не било забележано. Поновите изучувања, изведени при LHC, ја подигнале границата на исклучување на околу 1 TeV. За да се докаже постоењето на лептокварковите, енергијата која недостасува при судирите на неутрината би требало да биде исклучиво енергетски. Најверојатно создавањето на лептокварковите ќе го копира создавањето на масивните кваркови.
Список на државни водачи во 953 година
Ова е список на државни водачи во 53 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Множење
Множење — математичка операција повеќекратно зголемување на еден број и претставува една од четирите основни операции во аритметиката.
Може да се претстави и како скратено собирање на еднакви собироци:
Во случајот 3 и 4 се множител и множеник (фактори), а 12 е „производ“.
каде собироците се три четворки, наместо четири тројки, што не прави никаква разлика во резултатот.
Множењето на рационални броеви (дропки) и реални броеви се одликува со систематско воопштување на оваа основна идеја.
Оваа операција може да се претстави и како броење на предмети распоредени во правоаголник (за цели броеви) или со наоѓањето на плоштина на правоаголник со страни со извесни должини (општо за сите броеви). Плоштината на правоаголникот не зависи од тоа од која страна ќе почнеме, па така множењето не зависи од редоследот, т.е. кој број ќе биде множител, а кој множеник.
Еве еден пример:
Обратна операција на множењето е делењето. На пример, 4 по 3 дава 12. А 12 поделено со 3 дава 4. Ако нешто помножиме со 3, а потоа го поделиме со 3, го добиваме првичниот број.
Множењето важи и за други видови броеви (како комплексни броеви) и поапстрактни поимања како матрици. Кај ваквите поапстрактни случаи редоследот на множење понекогаш мора да се запази (т.е. не важи комутативноста)
Означување
Операцијата множење се означува со средна точка „·“ помеѓу бројките, а пред резултатот се става знакот за еднаквост. На пример,
Бројот што се множи се нарекува „множеник“, т.е. тоа е бројот што го повторуваме онолку пати колку што изнесува множителот. Во алгебрата, бројот што е множител на некоја променлива или израз (како на пр. 3 во 3xy2) се нарекува „коефициент“.
Резултатот од множењето се нарекува „производ“, кој е содржател на секој од неговите множители, доколку се цели броеви. На пример, 15 е производ од 3 и 5, и содржател на броевите 3 и 5.
Историска позадина
Најстар метод е рачното множење со научена таблица множење, но истото е макотрпно и подложно на грешки кога се работи со големи и децимални броеви. Со цел да се упрости постапката се измислени декадните логаритми и разни помагала. Логаритмарот е посебен лизгачки линијар кој бргу го наоѓа производот на бараните броеви со точност од три места. Кон почетокот на XX век се измислени механички сметалки кои работеле со поголеми броеви до 10 цифри. Денешните сметачи и дигитрони претставуваат огромен напредок во моќноста на обработка на математички операции.
Бесконечни производи
Можеме да имаме и производ со бесконечно многу членови. Ваквите производи се нарекуваат бесконечни производи. Написмено, горенаведеното n го заменуваме со знакот за бесконечност ∞. Производот од оваа низа се определува со лимесот (границата) на производот на првите n члена, како што n расте до бескрај. По дефиниција,
под услов да постојат обата лимеса.
Својства
Работејќи со природни броеви, цели броеви, дропки, реални и комплексни броеви, за множењето важат следниве својства:
Постојат уште некои својства кои не се задоволени кај сите видови броеви.
Не сите математички системи ги имаат овие својства. На пример, комутативноста по правило не важи при множење на матрици и кватерниони, туку само во исклучителни случаи.
Степенување
Операцијата на повторување на множењето се нарекува степенување. На пример, производот од трипати два (2·2·2) ќе биде „два дигнат на трет степен“ и се означува со надзнак: 23. Во овој случај бројот два е основа, а бројот три е степен, што означува колку пати основата треба да се помножи сама со себе. Така, изразот
покажува дека основата a треба да се помножи сама со себе n пати.
Географија на Исланд
Мстоположба
Исланд е островска држава во северниот дел на Атлантскиот Океан. Се наоѓа северозападно од Велика Британија. Исланд е најсеверната точка на Европа.
Граници
Вкупната површина на земјата изнесува 102.819 км2, и според тоа се наоѓа на 107-то место по големина во светот, а како остров го зазема 18-тото место.
Главниот град Рејкјавик е најголемиот во државата со околу 102 000 жители.
Население
Според пописот, вкупното население во Исланд е околу 316.252 жители. Густината на населеноста е 3 жит/км2.
Клима
Висорамнина (400 до 800 м) со вулканско потекло, највисок врв Ерајвајекидл, 2.119 м. Од 140 вулкани, 26 се активни (Гримсвотн, Лаки, Хекла...). Над 13.000 км2 се покриени со ледници, од кои најголемиот Ватнајекул зафаќа 8.460 км2. Забележлива е присутноста и на голем број гејзири, од кои најсилниот исфрла вода до 100 м височина.
Хидрографија: реки — Нордирау, Тјоурсау, Квитау; езера — Ми, Тоурис, Тингвадла, Квитаур.
Климата во Исланд во јужните области е влажна атлантска со свежи лета и благи зими, а во внатрешноста супполарна.
Чиполино
Чиполино ( Cipollino ) е момче кромид, херој на бајката „Авантурите на Чиполино“ од италијанскиот писател Џани Родари, како и претстави и цртани филмови засновани на книгата на Родари. Член на Клубот на смешни мажи.
Историја
Чиполино се појавил во 1951 година во книгата „Авантурите на Чиполино“ од италијанскиот писател Џани Родари.
Сликата на Чиполино се здобила со голема популарност во СССР. Во списанието „Весели Слики “ станува член на Клубот на смешни мажи, кој се состои од познати ликови во детски книги и филмови. Сликан на поштенски марки на Русија 1992 и 2004 година.
Карактер
Бестрашен и храбар, Чиполино има и весела личност и способен е да се пошегува.
Книги за Чиполино
„ Авантурите на Чиполино “ ( Il romanzo di Cipollino, 1951 ; во 1957 година излезе како Le avventure di Cipollino ) - бајка на италијанскиот писател  Џани Родари. Ликовите на бајката се зеленчук или овошје: папучар Грозје, кум Тиква, девојче Ротквица, момче Цреша итн. Главниот лик е момчето кромид Чиполино, кое се бори против угнетувањето на сиромашните од страна на богатите - Сињор Томато, принцот од Лимон.
Театарски претстави
Кога претставите засновани на Авантурите на Чиполино се поставуваат во руските театри. Во исто време, тоа не е завршено без инциденти. Така, во 2014 година, плашејќи се од „какви било револуции“, режисерката Екатерина Королева ја поставила претставата „Чиполино“ во московскиот театар „Комонвелтот на таганските глумци“, во која хероите не организираат револуција, туку доаѓаат до принцот Лимон и поднесуваат петиција до него. Тој ги увидува и поништува неправедните декрети.
Во 2019 година, претставата заснована на Чиполино од театарското студио што работи во московскиот театар „Лианозовски“ не било дозволено да се прикажува во центарот за култура „Сцена“, како дел од театарскиот фестивал.
NGC 4671
NGC 4671 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4671 се споменува и како MCG -1-33-4, MK 1334.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4671 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4671 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 47,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -7° 4' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 141°.
Други поделби
Проучување на NGC 4671 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43029. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4955. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1600.
Барда (Блаце)
Барда — археолошко наоѓалиште кај скопското село Блаце, Општина Чучер-Сандево. Претставува осамен наод од римско време.
Во Долно Блаце, во имотот на Шкрета Дануш е најдена надгробна плоча со латински натпис. Според сознание од 1996 г. споменикот се наоѓа на местото каде што е откриен.
Кернер
Кернер (Körner) — општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Кернер се наоѓа околу 12 километри источно од градот Милхаузен. Околу него се наоѓаат големи обработливи површини, а низ Кернер тече реката Нотер, притока на Унштрут.
Општински единици
Општината Кернер е составена од следниве единици:
Занимливост
Со поштенскиот број 99998, Кернер (заедно со Вајнберген) го има највисокиот број во германскиот поштенски систем, бидејќи 99999 не бил доделен. Бил направен исклучок на 9.9.1999, кога Кернер можел да го користи на овој посебен датум.
Плодоносно друштво
Првото Плодоносно друштво (1617-1680, лат. societas fructifera) било основано во Палменорден, со 890 членови од најголемата Академија за германски јазик. На својот грб го претставува кокосовото дрво со мотото "Alles Zu Nutzen".
Основање
Според извештајот во Општествената книга на Академијата, Плодоносното друштво било основано во Вајмар на 24 август 1617, од пет Саксон-Вајмарски претставници како и од тројца дворјани - старешината Каспар фон Тојтлебен, принцот Лудвиг фон Анхалт-Кетен и војводата Вилхелм IV од Саксон-Вајмар. Основачкиот извештај на Дворската академија бил оспорен, поради датумот 24 август кој бил ден на Вартоломејската ноќ и со тоа претставува ден на сеќавање на реформацијата. Но, исто така, принцот Лудвиг фон Анхалт-Кетен (1579-1650) бил ожалостен поради погребот на неговата сестра Доротеја Марија фон Анхалт, кој се одржал на 5 август 1617, пропуштил голем дел од случувањата и периодот на неговата жалост се совпаднал со основачкиот датум, 24 август. Во пресрет на Триесетгодишната војна, основачите на овој Сојуз биле блиски до Протестантскиот сојуз, но немале политичка позадина.
Адам Канингтон
Адам Пол Канингтон (роден на 7 октомври 1987) — англиски фудбалер кој игра за Тамворт како напаѓач.
Куќата на мачката (цртан филм, 1938 година)
"Куќата на мачката" е црно бел цртан анимиран филм објавен од страна на студиото Сојузмултфилм во 1938 година. Времетраење - 8 мин. 39 сек.
Првиот од трите советски цртани филмови заснован на истоимената бајка од Самуил Маршак. Но, за разлика од следните, овој цртан филм е снимен само според оригиналната бајка и е филмска агитација на тема детски игри со оган.
Табасаранци
Табасаранците (табас. Табасаран, табасаранар) се народност која живее главно во Дагестан, Русија. Во сета Русија има вкупно околу 200,000 ( 2011) Табасаранци. Тие зборуваат на свој табасарански јазик, а културата и традицијата име многу слична со онаа на Лезгинците. По вера се главно Муслимани (Сунити).
Познати личности
Руската скокачка со стап Елена Исинбаева е Табасаранка по татко.
Акротерион
Акротерион или акротериум (старогрч. ἀκρωτήριον = врв, лат. acroterium) е архитектонски орнамент кој стои на рамна основа наречена „акротер“ или плинта, кој стои на највисоката точка на фронтон на зграда во класичен стил. Може да стои и на аглите на фронтонот; ваквите акротериони се нарекуват acroteria angularia (аголни акротериуми). Акротероинот постои во најразлични облици, како статуа, триножник, диск, ќуп, палмета или некој друг извајан елемент. Овој архитектонски елемент се среќава и кај готската архитектура, но со карактеристичен готски изглед.
NGC 2454
NGC 2454 — спирална галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јануари 1874 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2454 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2454 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 2454 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21963. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 185; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1362. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1507.
Игор Пенов
Игор Пенов (роден на во ) — поранешен македонски кошаркар и член на македонската машка репрезентација.
Клупска кариера
Во сезоната 2006/07, Пенов настапувал во новиот охридски прволигаш АМАК СП.
Игор Пенов станал играч на второлигашот Вардар Осигурување во сезоната 2008/09. Тогаш Игор и неговиот клуб го освоиле второто место и обезбедиле пласман во Првата лига. Пенов останал во Вардар Осигурување, сега како прволигаш, и таа сезона, 2009/10, станал вицепрвак во Првенството. После распадот на Вардар Осигурување, Игор Пенов заминал во МЗТ Аеродром. Таа сезона, изгубил во финалето на Купот 2011. Следната сезона, Пенов со МЗТ ја освоил двојната круна, односно Купот 2012 и Првенството 2011/12. Во сезоната 2012/13, Игор заиграл за Кожув и тогаш станал вицепрвак во Лигата. Во Кожув, Пенов продолжил да настапува и во сезоната 2013/14. За сезоната 2014/15, Пенов ја сменил средината и се преселил во Карпош Соколи. Во сезоната 2015/16, Игор станал вицепрвак во Купот 2016 со Карпош Соколи. За сезоната 2016/17, Пенов ја продолжил соработката со Соколи. Тогаш Пенов станал првак во Купот 2017 и подоцна станал вицепрвак во Првенството. За сезоната 2017/18, Пенов потпишал за МЗТ Аеродром. Со МЗТ, Пенов го освоил Купот 2018, а подоцна станал вицепрвак во Првенството. Следната сезона, Игор станал играч на Куманово. Во јули 2019 година, за сезоната 2019/20, Пенов потпишал за АВ Охрид. Но пред самиот почеток на сезоната, откако АВ Охрид најавил распаѓање на клубот, Пенов се преселил во Пелистер.
Спортско ориентирање
Ориентирањето е спорт за кој е потребно знаење и умешност со помош на карта и бусола за брзо движење во непознат терен.
Успехот на овој спорт зависи од брзото и точно решавање на разновидните задачи со здобиени здобиени теоретски и практични познавања од топографијата, висока општофизичка, тактична и психичка подготовка.
Спортското ориентирање е вид на натпревар кој се изразува преку следниве одлики: на топографска карта на теренот, каде што се изведува натпреварот, судиите вцртуваат маршрута (патека) со должини соодветни на категориите на учесниците на натпреварот по утврден правилник. Оние натпреварувачи кои ќе ги пронајдат сите контролни точки (КТ) за што пократко време, се пласираат на високите места на ранг-листата во лигата за ориантирање.
Техниката на ориентирање ги содржи следниве елементи:
Овие натпревари се организираат во: поединечна, екипна и штафетна конкуренција, а исто така се поделени по возраст и пол. Во поединечни натпревари секоја категорија си има посебна точно определена патека и број на контролни точки.
Битка кај Маркели (792)
Битката кај Маркели  се одвила во 792 година на истоимената тврдина во близина на Карнобат, денешна Бугарија, помеѓу силите на Византиското Царство и силите на Бугарија. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Бугарите.
Позадина
Во последната четвртина на 8 век бугарската држава излегла од домашната криза во која бил ставен крај на династија Дуло. Владетелите Телериг и Кардам успеале да ја зацврстат централната власт и да стават крај на меѓусебните конфликти. Ова дало можност за започнување на бугарските напади во Македонија. Целта на овие напади била зазимање на областа и населувањето со словенски племиња кон државата со центар Плиска. Во 789 година, Бугарите пристигнале до течението на Струма каде на Византијците им нанеле голем пораз. За да ги принуди да се повлечат напаѓачите од Македонија, византискиот цар Константин VI (владеел во 780-797 година) презел офанзива во Северна Тракија, но во 791 година бил поразен во борба кај тврдината Проват.
Битка
Битката кај Проват останала без решителен карактер. Поради тоа, во текот на летото на следната 792 година византискиот цар испратил повторно војска кон Бугарија. Кардам го пресретнал со војниците крај граничната тврдина Маркели (во близина на денешниот град Карнобат). На крајот на јули Константин VI се решил да ја нападне тврдината. Според византискиот летописец Теофан Исповедник, тој бил потикнат од некој лажен пророк дека ќе ја освои тврдината. Пред почетокот на битката, бугарскиот владетел тајно ја скрил дел од својата коњаница зад ридовите, настрана од бојното поле.
Поради нерамниот терен кај византиската армија започнала да владее голема паника. Кардам го искористил тоа и презел противнапад. Во овој противнапад бугарските сили доживеале голем успех. Коњаницата на Кардам го заобиколила на противникот и не му дозволила да замине кон тврдината. По оваа победа, бугарските војски започнале напад кон царот, кој бил преследуван до Цариград. Византискиот цар бегајќи успеал да се спаси, но бугарските сили успеале да убијат голем дел од византиските началници.
Последици
По поразот Константин VI бил принуден да склучи мир со Кардам. Според договорот, Византија се обврзила да плаќа данок на Бугарија. Четири години подоцна (796 година) царот прекинал со плаќањето. Ова води до нова војна во Тракија, која завршила без решителен судир. Непријателските активности меѓу Бугарија и Византија продолжиле и во времето на наследникот на Кардам, ханот Крум.
Семрежно емитување
Семрежно емитување („семрежен пренос“, „интернет-емитуување“ или „емитување во поток“, од анг. streaming media) — генерички назив за технологија на пренос на аудио или видео на семрежјето. Означува прием и истовремена репродукција на аудио и видео податоци по пат на сметачка мрежа. Ова еквивалент на класичниот пренос на радио и телевизиски програм, но може да биде во живо (семрежна ТВ или сережно радио) или како понуда на емисии по барање (on-demand).
Фамилијата Бонус
Фамилијата Бонус е шведска драмска серија создадена од Феликс Хернгрен, Моа Хернгрен, Клара Хернгрен и Кале Мартин за СВТ. Серијата дебитирала во 2017 година, со втора сезона во 2018 година. Третата сезона од серијата започнала и на СВТ и на НетФликс во 2019 година. Серијата ја освоила наградата Кристален во 2017 година за „Најдобра ТВ-драма“ СТВ објави дека нарачала четврта сезона.
Синопсис
Лиза (Вера Витали) и Патрик (Ерик Јохансон), двојка во нивните 30-ти кои живеат во Стокхолм, се неодамна разведени; и двајцата имаат 10-годишни синови, а Лиза има ќерка тинејџерка. Поранешната сопруга на Патрик, Катја (Петра Меде) е архитект, а поранешниот сопруг на Лиза, Мартин (Фредрик Халгрен) работи како трговец со кревети. Серијата ги следи турбулентните односи меѓу новиот пар и нивните бивши, како и прилагодувањата на трите деца на нивната нова семејна ситуација и како Патрик се справува со контрастот помеѓу неговиот тивок, вреден син Вилијам (Џејкоб Лундквист) и проблематичниот, авантуристички син Еди (Френк Дорсин) на Лиза.
Прикажување
Стриминг сервисот Нетфликс ги купи правата за емитување Фамилијата Бонус од продукциската компанија ФХЛ во април 2017 година. Од јули 2019 година, сезоните 1-3 се достапни во повеќето земји преку Нетфликс. Забележителен исклучок е во нордиските земји, каде што во моментов се нуди само серија 1 на платена платформа.
Список на државни водачи во 1046 година
Ова е список на државни водачи во 046 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Кисел Вир (Арачиново)
Кисел Вир — археолошко наоѓалиште во скопското Арачиново, во истоимената општина. Претставува населба од неолитско време. Сместена е во крајниот југоисточен покраничен дел на селскиот атар, на 3 км североисточно од селото. На десната страна од стариот пат Скопје-Куманово се издига блага височинка која постепено се спушта кон север образувајќи тумба. Веднаш до изворот на кисела вода, во нивите на ЗИГ „Скопско Поле“ се среќаваат фрагменти од керамички садови и делови од куќен лепеж.
Рупинско Езеро
Рупинско Езеро (Ruppiner See) е езеро во округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на надморска височина од 36,5 метри, а неговата површина е 8,25 км².
Историја
Словенски утврдувања се наоѓаат на устието на Рин на северниот брег. Во 12 век била основана германска населба Рупин (сега наречена Алтрупин) на самиот брег на езерото. Неколку децении подоцна бил основан Нојрупин на југозападниот брег. Била изградена воденица во Алтфризак, помеѓу езерото и Бицзе веднаш до словенската населба Вустрау. Вустрау веројатно е најстарата населба на езерото. Околу езерото има и други села, кои главно припаѓаат на градот Нојрупин. Вустрау и Алтфризак сега се една единица во општината Фербелин.
Економско и стратешко значење
Езерото било стратешки важно бидејќи било средиште на словенската област. Исто така имало и економска важност поради рибарството и сообраќајот. Изградбата на Рупинскиот Канал во 1788 ја зголемила неговата важност, бидејќи тогаш бил поврзан со Хафел и со Берлин.
Од 1898, железничката линија Кремен-Витшток го поделила езерото на два дела.
Денес, Рупинското Езеро е резерват познат како Ринлух. До почетокот на мај, водата е чувана во езерото, а потоа е испуштана низ браните во Алт Фризак за да се спречи мочуриштата да не се исушат.
Спортско качување
Спортското качување е поделено на два дела и тоа спортско качување по природни карпи и спортско качување по вештачки карпи.
Качувањето по природни карпи се одвива преку курсеви и е достапно за секој оној кој има желба за спортско качување. Целта на спортското качување е да се достигне максималната тежина во качувањето. Поради тоа насоките во карпата си имаат свое име и тежина. Впрочем и спортското качување настанува и се одвојува од алпинизмот, за да може исклучиво да се занимава со качување на карпа и да го достигне тежинскиот максимум.
Вајнберген
Вајнберген (Weinbergen) — поранешна општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Општината била создадена на 30 јуни 1994 година со спојување на општините Болштет, Грабе, Хенгеда и Зебах во рамки на тогашната административна реформа и постоела до 31 декември 2018 година. Општината била припоена кон градот Милхаузен.
Местоположба
Општината Вајнберген се наоѓала во северозападниот дел на градот Милхаузен. На североисток се граничела со Кернер, на југоисток со некогашната општинска заедница Унштрут-Хајних и на запад со општината Фогтај.
Спортско качување
Натпреварите во спортско качување на вештачки карпи меѓу себе се делат на три групи. Тоа се:
Вајнберген
Општински единици
Општината Вајнберген била составена од следниве места:
Општинската администрација била сместена во Болштет.
Ориентална дебелоглавка
Ориентална дебелоглавка (Muschampia orientalis) е пеперуга од видот дебелоглавки. Пеперугата ја има и во Македонија.
Опис
Пеперугата може да се најде на Балканот, Мала Азија, северен Иран, Украина, Кавказот, Казахстан и Туркменистан. Пеперугата има распон на крилја од 14 до 15 мм. Возрасните единки летаат од април до август. Годишно имаат по две генерации.
Подвидови
Оваа пеперуга има три подвида:
Борис Дрангов
Борис Дрангов (3 март 1872 - 26 мај 1917) бил  учесник во Илинденското востание и полковник во бугарската војска. Учел во Педагошкото училиште во Скопје, потоа во Военото училиште во Софија. Завршил Генералштабна академија во Санкт Петербург. Бил професор во Военото училиште во Софија. Во Балканските војни учествувал како офицер на бугарската армија. Во Првата светска војна бил командир на 5. македонски пешадиски полк, по окупацијата началник на Школата за резервни офицери во Скопје. Загинал кај реката Црна, во близина на Градско и погребан е во Скопје.
Во чест на Дрангов се именувани три села во Бугарија и еден врв на Антарктикот. Автор е на трудови со воена тематика.
Потекло и школување
Борис Дрангов е роден на 3 март (15 март нов стил) 1872 година во Скопје, тогаш во Османлиското Царство, во семејството на Стојан и Ѓурѓа Дрангови. Татко му бил богат трговец со дрво. Завршил петти клас при егзархиското педагошко училиште во родниот град со одличен успех. Во 1891 година бил примен во Военото училиште во Софија и со наредбата № 102 од 11 јули е распореден во 1-та јункерска чета.
Во 1894 година по конфликт со офицер и со наредбата № 63 од 10 јуни Дрангов бил преместен во 3-от коњички полк во Пловдив. Неколку месеци подоцна на 11 октомври со наредбата № 112 казната му е укината и го продолжил своето образование во Военото училиште. На 1 јануари 1895 година го стекнал првиот офицерски чин - подпоручик и назначен за помлад офицер во 3-от коњички полк во Пловдив. На 21 јануари 1893 година со наредбата № 3 е назначен за помлад офицер во четвртиот ескадрон на 2-от коњички полк во Лом. На 1 јануари 1899 година со наредбата № 2 е промовиран во чин поручик.
Илинденско востание
За време на Илинденското востание Дрангов ја напуштил воената служба и заминал за Македонија заедно со други офицери, каде собрал чета од 120 луѓе со која ја обиколувал планината Плавица, Кратовско. На 17 август од Ќустендил тој испраќа писмо на својата сопруга, во кое пишува:
Офицерска кариера
Во 1904 година како поручик во 2-от коњанинчки полк е испратен на доосувршување во Николаевската генералштаб академија во Санкт Петербург, Русија, а во меѓувреме на 3 јануари 1905 година е промовиран во чин ротмистар. Во 1907 година завршува академијата со награда и се враќа во Бугарија за да ја продолжи службата во армијата - 6-тиот пешадиски, а потоа во артилериски полк. За кратко време е назначен за професор на Школата за резервни подпоручици во Књажево, а потоа е ескадронен командант во 10-от коњички полк во Шумен. На 4 септември 1910 година е промовиран во чин мајор и е назначен за професор по тактика во Военото училиште во Софија. Во овој период почнува да пишува за воени изданија, претежно во списанието "Народ и армија".
Балкански војни
Во Балканските војни (1912-1913) бил началник на штабот на 1-та бригада при 1-та пешадиска дивизија. Спечалил повеќе победи - кај Гечкинли (22 октомври 1912), Чаталџа (17 ноември 1912), Едрене (13 март 1913), Селиолу, Ескиполос и Петра. При освојувањето на Селиолу лична предводел една дружината во напад. За својот хероизам е награден со орден "За храброст" IV степен.
Во Втората балканска војна се борел против Србите кај врвот Бублјак. Поради своите критични статии за воениот министер генерал Иван Фичев и инспекторот на коњаницата генерал Александар Танев е даден под суд. Случајот започнал да се разгледува на 18 февруари 1914 во Пловдивскиот воен суд. На 25 февруари Дрангов е ослободен, но Пловдивскиот воен обвинител на 12 март го доставува обвинението пред Главниот воен суд во Софија. На 16 април случајот против Дрангов бил продолжен. Неговите доброволни бранители биле професор Моллов и о.з. полковник Топалов. Пресудата повторно оправдателна, но Дрангов паѓа во немилост, неговото унапредување се забавува и тој е испратен да служи во голем број градови во покраината.
На 19 февруари 1915 година со наредба, која влегува во сила од 15 февруари е промовиран во чин потполковник. На 2 септември 1915 година со наредба № 420 се формира 11-а пешадиска дивизија - наследник на Македонско-одринското ополчение. Во составот на дивизија влегуваат 1 артилериски и 6 пешадиски полк, а потполковник Дрангов е назначен за началник на 5-от македонски полк.
Прва светска војна
Во Првата светска војна (1915-1918), како командант на полк, од дивизија, која е составена скоро целосно од необучени Македонци, Дрангов успеал за кратко време да ја претвори во военоспособна борбена единица. Учествувал во борбите при Калиманци, Кочани и Штип. На 25 ноември 1915 година со ноќен напад под негово раководство е освоено Градец. Во февруари-март на 1916 година полкот под негова команда се наоѓал источно од Петрич. Таму по идеја на Дрангов (на земјата на денешното село Дрангово, старо Покровник) во овој период се гради споменик-фонтана на загинатите војници и офицери од 5-от пешадиски македонски полк, на кој е напишан следниот натпис: