cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Барселона
Владини и административни поделби
Барселона е раководена од градски совет составен од 41 градски советник, избрани на четири години преку универзален избор. Како еден од двата најголеми градови ви Шпанија, Барселона е предмет на посебни закони дадени во Карта Мунисипал (Општествен закон). Првата верзија од овој закон била донесена во 1960 година, била надополнета и изменета подоцна. Денешната верзија била одобрена во март 2006 година. Според овој закон градскиот совет на Барселона е организиран во две нивоа: Поличко, со избрани градски советници, и извршно кое управува со програмите и ги извршува одлуките донесени од политичкото ниво. Исто така овој закон и обезбедува на локалната влада посебна поврзаност со централната влада, и му дава на градоначалникот поголеми предности преку општествените извршни комисии. Тој ја проширува власта на градскиот совет во областите како телекомуникации, градскиот сообраќај, безбедноста на патиштата и јаваната безбедност. Исто така овој закон спроведува посебен економски режим кој се однесува на кралското богатство и му дава на советот право на вето за работи кои ќе бидат одлучувани од централната влада, но за тоа ќе биде потребен конструктивен извештај од совет.
Комисио де Говерн (Владината комисија) е извршно тело, составена од 24 советници, предводени од градоначалникот, со 5 градоначалници поручници и 17 градски советници. Секој од нив е задолжен за одделна област во владата и 5 советници кои не се бираат. Пленарниот совет, составен од 41 градски советник има советодавни, планирачки, регулативни и фискални извршни функции. Шесте градски советодавни комисии имаат извршни и контролирачки функции во полето на судската надлежност. Тие се составени од број на советници кој е пропорционален со бројот на советници од секоја политичка партија во пленарниот совет. Градскиот совет има судска надлежност во полето на градското планирање, транспортот, општинските даноци, безбедноста на јавните автопати преку Гардиа Урбана (општинска полиција), одржување на градот, градините, парковите и животната околина, објектите (како училиштата, градинките, спортските центри, библиотеките, и.т.н), културата, спортовите, младината и социјалната благосостојба. Некои од овие должности не се ексклузивни, туку се заеднички со Генералитат де Каталунја или централната шпанска влада.
Области
Во 1987 година градот беше поделен на 10 административни области (districtes на Каталонски, distritos на Шпански), секоја од нив е раководена од сопствен градски совет, предводен од градски советници. Составот на секој совет зависи од бројот на гласови што секоја политичка партија ги има во таа област, па така секоја област е раководена од советник од различна партија, а не од извршниот совет. Областите се главано сместени според историски области. Некои од градските области се поранешни градови споени кон градот Барселона во 18 - от и 19 - от век и поради тоа сѐ уште имаат свој посебен, разликувачки стил. Официјалните имиња на овие области се на kаталонски јазик.
Маала
Ciutat Vella ("Стариот град"): El Raval (познат и како Барио Чино (Barrio Chino), ("Кинески град"), the Barri Gòtic ("Готски кварт"),Ла Барселонета (La Barceloneta) и Бари де ла Рибера (Barri de la Ribera). Еихампла (Eixample): Сант Антони (Sant Antoni), Ескера де л’Еихампла (Esquerra de l'Eixample- левата страна  на Еихампла, оддалечена од морето), Дрета де л’Еихампла (Dreta de l'Eixample - десната страна на Еихампла), Бари де ла Саграда Фамилија (Barri de la Sagrada Família), Форт Пјенк (Fort Pienc), Сант Антони (Sant Antoni) Сантс Мунжуик (Sants–Montjuïc): Побле Сек (Poble Sec), Ла Марина (La Marina), Ла Фонт де ла Гуадлја (La Font de La Guatlla), Ла Бордета(La Bordeta), Хостафранкс (Hostafrancs), Сантс (Sants), Бадал (Badal).
Образование
Барселона има добро развиен високообразовен систем на државни универзитети. Најпроминентен меѓу нив е Универзитетот Барселона, светски признат истражувачки и научен центар со кампуси низ целиот град.
Во Барселона исто така е сместен и Политхничкиот универзитет на Каталонија, новиот приватен универзитет „Помпеу Фабра“, Рамон Џуџ универзитетот кој ги вклучува меѓународно признатите институции и ИЕСЕ Факултетот за бизнис и ЕСАДЕ Факултетот за бизнис. Автономниот универзитет Барселона е втор државен универзитет, којшто е сместен во Белатера, град во Метрополитската област на Барселона.
Градот поседува мрежа од јавни училишта, почнувајќи од градинки па сè до средни школи, за кои е одговорен градскиот совет (сепак студентите се под одговорност на „Генералитат де Каталунја“). Исто така постојат голем број на приватни училишта, некои од нив се Католички. Како и голем број на други градови во Шпанија, Барселона сега се соочува со интеграцијата на голем број имигрантски деца од Латинска Америка, Африка и Азија.
Култура
Културните корени на Барселона датираат уште пред 2000 години. За разлика од другите делови на Каталунја, каде Каталонскиот мајчин јазик е подоминантен, Барселона е билингвален град: официјални и широко зборувани јазици се Каталонскиот и Шпанскиот. Каталонскиот јазик којшто се зборува во Барселона, Централно Каталонски, е најблизок до стандардниот каталонски. По завладејувањето на демократијата, каталонската култура (која била многу потисната за време на диктаторскиот режим) сега се промовира преку реставрирање на делата од минатото и преку стимулација за создавање на нови дела. Барселона е наречена град на светската класа од страна на глобалната и светска проучувачка група на мрежа од градови.
Забава и уметности
Барселона има многу места каде се изведува жива музика и многу театар, вклучувајќи го светски познатиот Гран Театре де Лисеу кој претставува и опера и театар. Други познати театри се Националниот театар на Каталунија Teatre Nacional de Catalunya, театарот Џиуре и Палатата на Каталонската музика Palau de la Música Catalana, која е концерт сала. Исто така Барселона е дом на Сонар Музичкио фестивал кој се одржува секоја година во јуни, а националниот синфониски оркестар на Барселона и Каталонија (Orquestra Simfònica de Barcelona i Nacional de Catalunya), познат како ОБЦ) е најголемиот симфониски оркестар во Каталонија. Во 1999 година, ОБЦ го отвори свечено својот нов Аудиториум (l'Auditori). Во него се изведуваат околу 75 концерти во текот на една сезона, а негов сегашен директор е Ејџи Уе. Тој изобилува со возбудлива алтернативна музика, во него свират групи како „Пинкер Тоунс“ The Pinker Tones кој достигнаа меѓународна слава. Годишно две значајни музички фестивали на поп се случуваат во Парк дел Форум (Parc del Fòrum ), сонар фестивал и Примавера Саунд Фестивал. Фудбалот е исто така значаен во Барселона. Нивниот домашен тим се вика ФЦ Барселона а најголем соперник на овој тим е ЦФ Реал Мадрид.
Музеи
Барселона има голем број на музеи, кои покриваат различни области и периоди. Националниот музеј на Уметноста на Каталонија поседува добро позната збирка на романска уметност додека Музејот на современа уметност на Барселона се фокусира на Каталонскта и шпанската уметност создадена по 1945 година. Музејот на Жоан Миро, Музејот на Пикасо и задолжбината „Антони Тапиес“ поседуваат значајни збирки од овие светски докажани уметници.
Неколку музеи покриваат области од историјата и археологијата како Градскиот историски музеј, исторски музеј на Каталунја, Археолошки музеј на Каталунја, Морскиот музеј на Барселона и приватниот Египетски Музеј. Музејот на Еротиката на Барселона е помеѓу нај чудните, додека Космокаикса е научен музеј кој ја доби наградата Европки музеј на годината во 2006 година.
Архитектура
Бари Готик (Barri Gòtic - Готскиот кварт на каталонски) е центар на стариот град на Барселона. Голем број од градбите датираат од средновековниот период, некои дури од Римското населување на Барселона. Архитектурата од Каталонскиот модернизам ( познат под името Art Nouveau во другиот дел од Европа), се развил помеѓу 1885 и 1950 година, и оставил значајно наследство во Барселона. Голем број од овие згради места се прогласени за светски културни споменици. Особено значајни се делата на архитектот Антони Гауди, кои може д се видат низ целиот град. Неговото најпознато дело е огромната, но сè уште не завршена црква Саграда Фамилија, која се гради уште од 1882 година, и сè уште е финансирана од приватни донации. Во 2007 година беше донесена одлука таа да се заврши до 2026 година. Вселенските временски кули во Подемот на Даркаи е исто така главно заснован на црквата Саграда Фамилија. Барселона е исто така дом на павилјонот на Миес ван дер Рохе (Mies van der Rohe). Тој бил дизајниран за Меѓународната изложба во Германија од1929 година. Павилјонот е извонредна градба дизајнирана од еден од најпознатите архитекти на 20 век.
Барселона го доби Златниот медал РИБА во 1999 година за нејзината архитектура, за првпат ( и од 2007 година до денес единствен) пат кога победник е град, а не самостоен архитект.
Медиуми
Ел Периодико де Каталунја (El Periódico de Catalunya - на каталонски и шпански јазик) и Ла Вангуардиа (La Vanguardia - на шпански јазик) се главните дневни весници на Барселона, додека Спорт и Ел Мундо Депортиво ( и двата на шпански) се главните, дневни спортски весници на градот, издавани од истоимените компании. Градот исто така е опслужуван од помал број на изданија како што се Авуј и Ел Пунт ( и двата на каталонски јазик), од национални весници со посебни изданија како Ел Паис и Ел Мундо ( и двата на шпански јазик), и од неколку слободни весници како Метро, 20 минути, АДН и Ке ( сите билингвални).
Неколку главни ФМ станици се: Каталунја Радио, РАК 1, РАК 105 и Кадена СЕР. Барселона исто така има неколку ТВ станици, помеѓу нив се БТВ ( во сопственост на градскиот совет) и 8ТВ ( во сопственост на Годо групата, која исто така ја поседува и Ла Вангуардиа). Седиштето на телевизија Каталунја, државната каталонска мрежа, е сместено во Сан Хуан Деспи, во метрополитската област на Барселона.
Спортови
Барселона има долга спортска традиција и во таа беше домаќин на Летните олимписки игри во 1982 година, како и на неколку натпревари за време на ФИФА Светското првенство во 1982 година. Таа беше двапати домаќин и на Еуробаскет и Х ФИНА Светското првенство. ФС Барселона е спортски клуб, попознат по својот фудбалски тим, еден од најголемите во Европа, двапати бил победник на УЕФА Шампионската лига. ФС Барселона исто така има тимови во Шпанската АЦБ лига ( Регал ФС Барселона), ракометарската АСОБАЛ лига ( ФС Барселона ракомет) и хокејската лига ( ФС Барселона Хогуеи). Музејот на клубот е вториот најпосетен музеј во Каталонија. Двапати во текот на една сезона, ФС Барселона и нејзиниот соперник РЦД Еспајнол се натпреваруваат во локално дерби наречено Ла Лига. Барселона има исто така и други клубови во пониските категории, како ЦЕ Еуропа и УЕ Сант Андреу.
Барселона има два стадиони со пет ѕвездички според УЕФА: ФС Барселона Камп Ноу и Естади Олимпик Луис Компанис, кој се користел за врме на Олимписките игри во 1992 година, и сегашен дом на Еспајнол, кој е во исчекување на својот нов стадион, чија изградба е речиси готова.
Опен Сеат Годо, 50-годишен АТП Светско првенство во тенис, се одржува секоја година во Реал Клуб де Тенис Барселона ( Real Club de Tenis Barcelona). Неколку позначајни натпревари во тек се организирани скоро секоја година во Барселона: Курса дел Корте Инглес (Cursa del Corte Inglés- со околу 60 000 учесници секоја година), Курса де ла Мерсе (Cursa de la Mercè), Курса Жан Буин (Cursa Jean Bouin), Мила Саграда Фамилија( Milla Sagrada Família) и Сан Силвестре (San Silvestre). Исто така, секој Божиќ се организира пливачка трка околу пристаништето. Во близината на Барселона, во Монтмело, со капацитет од 131 000, Сиркуит де Каталунја (Circuit de Catalunya) е домаѓин на Шпанското Формула Еден Гран Прии Гран При-то на Каталонската трка со мотори. Барселона стана многу позната и по скејт-бордовите, што доведе до нов анти-скејтбординг закон, кој стапи насила во 2006 година.
Аеродроми
На 3 километри (2 милји) од Барселона во гратчето Ел Прат де Џобрегат (El Prat de Llobregat) се наоѓа Меѓународниот Аеродром Барселона. Тој е вториот најголем аеродром во Шпанија и најголем аеродром на средоземниот брег. Тој е главен центар за Вуелинг Аирлајнс (Vueling Airlines) и Кликаир (Clickair), исто така тој е центар и за Спанаир (Spanair), Еир Еуропа (Air Europa) и Ибериа(Iberia). Аеродромот главно опслужуба домашни и европски одредишта, но некои ави компании нудат поврзаност со Азија и САД. Аеродромот е поврзан со градот преку автопат, воз и автобуски превоз. Во 2007 година, аеродромот опслужил 32 800 570 патници. Новиот терминал Т1 е во изградба и ќе почне да оперира од 17 јуни 2009 година.
Аеродромот Сабадели (Sabadell Airport) е помал аеродром во блискиот град Сабадели, кој служи за тренирање пилоти, за комерцијални летови, за аеротакси и приватни летови. Некои од ниско буџетните компании како Рајанеир (Ryanair )and Мартинеир (Martinair), претпочитаат да го користат Жирона-Коста Брава Аеродромот (Girona-Costa Brava Airport), кој е сместен 90километри (50 милји) северно од Барселона и Реус Аеродромот, кој е сместен 77км(48милји) јужно.
Морски пристаништа
Пристаништето во Барселона има историја долга 2000 години и огромна,современа значајност. Тоа е деветто најголемо европско пристаниште за товар, со трговски капацитет од 2.3 милиони ТЕУ во 2006 година. Пристаништето е во надлежност на пристанишната власт на Барселона. Неговите 7.86 км2 (3 квадратни милји) се поделени во три зони: Порт Вел ( Port Vell, старото пристаниште), трговското пристаниште и пристаништето за логистика (нецаринско пристаниште). Во моментот, пристаништето се проширува, со што двојно ќе се зголеми неговата големина, благодарение на пренасочувањето за 2 километри јужно на устието на реката Џобрегат. Во областа Порт Вел се наоѓа трговскиот центар Маремагнум, кина, ИМАКС Порт Вел и Аквариум.
Јавен превоз
Барселона има широка мрежа на локален јавен превоз, во кој влегуваат мрежата на метрото, на автобусите, двете модерни посебни трамвајски мрежи, одделната историска трамвајска линија, неколку искачници и жичнички трамваи. Мрежата на барселонското метро вклучува 9 линии, идентификувани со буквата „Л“ по која следат бројот на линијата, и секоја од нив има посебна боја. Поголем дел од мрежата е управувана од Транспортс Метрополитанс де Барселона (Transports Metropolitans de Barcelona), но три од овие линии се приградски коишто минуваат низ градот. Кога ќе се заврши линијата Л9 таа ќе биде втора најголема линија во Европа со 42,6 км, веднаш зад лондонската централна линија со должина од 76км.
Исо така ТМБ обезбедува поголем дел од услугите од дневната автобуска мрежа на градот како и туристичките автобуски услуги. Туристичките автобуски услуги овозможуваат да се посети градот во отворени дабл децкер автобуси. „Барселона Бас Туристик“ оперира со три разгледувачки рути и патниците можат да се качат и да се симнат колку што сакаат. Ноќната автобуска мрежа позната како Нитбус, е под раководство на Тузгзал и Мон. Транспорт Сиутат Комтал управува со Аеробусите (до аеродромот) и Тибибус (автобус кој вози од плоштадот Каталунја до забавниот парк Тибидабо). Другите компании нудат услуги кои го поврзуваат градот со помалите градови во метрополитската област.
Друга компанија наречена Траммет управува со двете модерни трамвајски градски линии, познати како Трамваикс и Трамбесос. Историската трамвајска линија наречена Трамвиа Блау го поврзува метрото со Функулар дел Тибидабо. Искачницата во дел Тибидабо се искачува на ридот Тибидабо, како и искачницата де Валвидрера. Искачницата на Мунжуик води до ридот Мунжуик. Градот има две воздушни жичарници: една од замокот Мунжуик и друга која вози преку Торе Жом I и Торе Сант Себастија преку пристаништето.
Барселона има флота од Такси кои се под управа на Институт Метрополита дел Тахи (Метрополитски институт на Такси), составен од повеќе од 10 000 автомобили. Поголем дел од лиценците им припаѓаат на самовработени таксисти. Со нивните жолти и црни покриви Таксињата во Барселона се забележуваат лесно.
На 22 март 2007 година градскиот совет на Барселона започна со услугата Бајсинг, која нуди велосипеди како средство за јавен транспорт. Во моментот кога корисникот ќе ја добие неговата корисничка карта, тој може да подигне велосипед од која било од 100 - те станици сместени низ целиот град и да го користи насекаде во урбаната област на градот и потоа да го остави на друга станица. Оваа услуга беше вистински успех со 50 000 регистрирани корисници за период од 3 месеци.
Патишта и Автопати
Барселона е обиколена од 3 прстени или премини, Ронда де Далт (на планинската страна), Ронда дел Литорал (покрај брегот) и Ронда дел Миг (поделена на два дела: Гран Виа де лес Кортс Каталанес на север и Гран вие Карлес III), и двата делумно покриени со брзи автопати со неколку излези кои го заобиколуваат градот.
Главните градски артерии ја вклучуваат авенијата Диагонал која минува Диагонално низ градот, Авенијата Меридијана која води до Глориес и се поврзува со авенијата Диагонал и Гран Виа де лес Кортс Каталанес, која минува низ градот од исток до запад, помунувајќи низ центарот на градот.
Градови близнаци - Сестрински градови
Барселона е град близнак на следниве градови (дадени по гронолошки ред)
Полиетилен гликол
Полиетилен гликол (PEG) е полиетерско соединение добиено од нафта. Има многу примени, од индустриско производство до медицина. PEG е исто така познат како полиетилен оксид (PEO) или полиоксиетилен (POE), во зависност од неговата молекуларна тежина. Структурата на PEG најчесто се изразува како H−(O−CH 2−CH2)n−OH.
Здравствени ефекти
PEG се смета за биолошки инертен и безбеден.
Мајк Браун
Мајк Браун (Mike Brown; р. ) — англиски професионален рагбист, кој игра во за клубот Харлеквинс и е англиски репрезентативец. Во 2014 година е прогласен за најдобриот играч на Купот на шест нации.
Животопис
Висок 183 см, со маса од 89 кг, Браун игра за екипата на Харлеквинс од почетокот на неговата кариера. До денес одиграл 244 натпревари и постигнал 405 бода. За репрезентацијата на Англија одиграл 42 натпревари и постигнал 8 асистенции.
Ивањшевци на Шчавница
Ивањшевци на Шчавница (словенечки: Ivanjševci ob Ščavnici) — населба во Општина Горња Радгона во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Детски ликовен центар - Скопје
Детскиот ликовен центар - Скопје - Градско здружение на ликовните педагози ― стручна установа и културно образовно здружение со седиште во Општина Карпош.
Историја
Детскиот ликовен центар бил основан на 6 март 1969 година, од страна на Собранието на градот Скопје.
До 1996 година, називот бил „Центар за ликовно творештво на младите - детска галерија“ - Градско здружение на ликовните педагози - Скопје. Тој период, со Статутот бил преименуван во називот Детски ликовен центар - Градско здружение на ликовните педагози - Скопје.
Цели
Да придонесува за чување и негување на културното наследство и современите придобивки на македонскиот народ и малцинските народности во градот Скопје. Да ги популаризира резултатите и достигнувањата во областа на уметноста, науката и техниката од ликовната педагогија и да ја унапреудва соработката на ликовните педагози со другите културно воспитни и образовни установи и организации, да развива љубов и заштитнички однос меѓу младите кон природата, да се грижи за организирање и развој на културните дејности на територијата на скопските општини и општо градот Скопје за ликовно творештво, да проучува и пропагира современи методи во постапката на ликовното воспитание на младите во наставата и вон наставните активности, да распишува конкурси на разни теми, од областа на ликовно визуелната култура, да ја поттикнува научно истражувачката работа од областа на ликовно визуелната естетска култура и творештвото на младите, да ги собира, евидентира и чува ученичките ликовни творби, да ја собира целата документација и другите податоци од разни области на ликовното творештво на децата и младината, да организира редовни, традиционални изложби со актуелна тематика, како и повремени изложби во соорганизација со други организации и здруженија, да организира традиционални изложби со еколошка тематика, да остава трајни белези и документација за развој на ликовното творештво, да подготвува и издава каталози, монографии, билтени и друг вид на литература за ширење на визуелно-ликовната култура и ликовното воспитание на децата и младината, да ги чува и да се грижи за збирките за детското ликовно творештво, за нивното проучување и претставување на ретроспективни изложби и други потреби да обезбедува материјални средства и услови за работа на Детскиот ликовен центар и Здружението. Воспоставува врска и соработка за размена на искуство со други слични организации и институции во земјата и светот, размена на детски ликовни творби, детски галерии и установи во земјата и светот, посети, стручни научни екскурзии и друго. Да соработува со други стручни организации и установи кои се занимаваат со проблемите на ликовно-естетската култура во земјата и странство, соработка со стручни институции за изработување на наставните програми и планови, учебници, прирачници и друга литература наменета за ликовно воспитување и образование, да доделува признанија за постигнатите резултати од областа на ликовната култура, за творештвото и соработката.
Активности
ДЛЦ е организатор на неколку настани: Детскиот ликовен настан „Мостови на подадени раце“, чиј покровител е Министерството за култура, спроведуван во 2017, 2020 и 2021 година; Меѓународната детска ликовна изложба „Флора и Фауна“ - традиционална изложба под покровителство на Министерството за животна средина и просторно планирање. Првото издание било во 2002 година, кое било наследник на Републичката изложба „Флора и фауна“; Изложбата на творци-ликовни педагози во мај-јуни, традиционален и воедно најстариот настан на организација; Ликовната колонија во Љубанци која постои од 2011 година и е под покровителство на Општина Бутел; Колонијата „Св. Пантелејмон“ во комплексот на црквата „Св. Пантелејмон“ во Горно Нерези, подржана од Општина Карпош. Колонијата постои од 2007 година.
Галерија
Ликовна колонија Љубанци 2021:
Носии од Дурачка Река
Женската носија Со одредени варијантни разлики во материјалот, обликувањето и украсувањето на поодделните облеки, се јавува носијата од пределот Дурачка Река, што го сочинуваат повеќе села по текот на истоимената планинска рекичка. Врз платнената кошула кенарлија во овој предел жените облекуваат безракавен долг елек од пругастошарена волнена ткаенина, ноставен со конопно платно.
Околу половината се опашуваат со волнен ткаен појас кемер и декоративно орнаментирана скутина крпа. Празничната и невестинската облека е џубе од црна клашна, со богати поткити и украси од волнени и срмени гајтани, и ткаена крпа јашмак. Волнени орнаментирани црвени ,,чорапи колајлии" и домашно изработени опинци со долги волнени врвци го оформуваат обувањето на нозете во овие планински села. Машката носија
Машкиот рувет се состоел од бела платнена кошула широки или рамно-кроени ракави, чакшири од дебел кафеав или црникав шајак кои биле опточени со црни гајтани по рабовите и околу џеповите и алов појас со црни шарки кој се опашувал околу половината. Елекот (допојасна облека) порано бил од кафеав шајак (природната боја на волна), а потоа се ткаел од црвена/синкава ткаенина со вертикални црно-бели шарки. Наместо елекот можело да се носи минтан од волнена ткаенина „антерија“ со долги ракави и црни и бели пруги, или џамадан од црн шајак со долги ракави и црни/сини гајтани по рабовите.
Под колената се носеле црвени појасчиња „подвески“, а младоженците носеле калчини од кафеав шајак украсувани со црни гајтани. На нозете носеле волнени чорапи кои биле орнаментирани по целата должина на црвена основа, и опинци од свињска или говедска кожа со врвци за врзување, а кон крајот на минатиот век на главата носеле фесче обвиено со црна/сина чалма, а потоа носеле или шубара од јагнешка кожа, или качкет „кескета“ – градска капа.
За време на зимско време се носело долама од кафеав шајак со долги ракави и црни гајтани по рабовите, а над неа се носело кушљак кој бил долг до под колената со ќуљавка.
1658 во уметноста
1658 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Престој во Пеколот
Престој во Пеколот (француски: Une Saison en Enfer) е книга на Артур Рембо напишана веројатно во периодот од април до август 1873 година, или уште поверојатно само комплетирана во овој период. Тој ја пишувал книгата во Рош, Ардените. Ова е единственото дело што е објавено од страна на самиот Рембо. Книгата извршила длабоко влијание врз многу подоцнежни писатели и уметници, а особено дејствувала како духовен предвесник на надреалистите.
Според одредени интерпретации и рецензии, првите посети на Рембо во Лондон кон крајот на 1872 година и самиот почеток на 1873 ќе го претворат младиот поет од редовен консумент на апсинт во незаситен пушач на опиум, премин што може и да го објасни контрастот меѓу халуционогениот видокруг на второто поглавје од Престојот во Пеколот познато како "Mauvais Sang" ("Валкана крв") и дури и најфантастичните стихови на претходното творештво на Рембо. Третото поглавје е наречено "Nuit de l'Enfer" ("Пеколна вечер") и претставува еден вид на овоземна, прочистена визија. Двата дела на четвртото поглавје (Vierge Folle - Лудата девица и Alchimie du Verbe - Алхемија на Зборот и двете поместени под заедничкото име Délires - Бладања) овој рафиниран стих го маскираат во вид на лична исповед. Бавно, но сигурно, останатите стихови го отсликуваат повредениот Рембо - деветнаесетгодишното момче што размислува за својата иднина; кратката воведна песна која најчесто се именува според својот почетен стих Jadis, si je me souviens bien... (Еднаш, ако сеќавањето ме служи добро...) веројатно е плод на оваа доцна сензибилност пројавена кај Рембо.
Хотел од милион долари (филм)
Хотел од милион долари (англиски: The Million Dollar Hotel) е игран филм од 2000 година, во режија на германски режисер Вим Вендерс.
Дејство
„Хотел од милион долари“ претставува криминалистичка драма со примеси на комедија. Дејството се одвива во Лос Анџелес во еден хотел во кој живеат пропаднати и сиромашни луѓе со сериозни психички проблеми и со необично однесување. Кога еден од станарите во хотелот, наркоманот Изи, ќе се фрли од покривот на зградата, се открива дека, тој, всушност, е син на богат Евреин. Таткото на Изи не верува дека станува збор за самоубиство и бара полициска истрага. За таа цел, во хотелот пристигнува специјалниот агент на ФБИ Џеј Ди Скинер (го игра Мел Гибсон) кој за свој помошник го одбира Том Том (го игра Џереми Дејвис)- младо момче со ментални проблеми кое е вљубено во проститутката Елоиз (ја игра Мила Јовович). Главни осомничени за смртта на Изи се Индијанецот Џеронимо и Дикси, кој си замислува дека е петтиот член на Битлси.
Учесници и награди
Главните улоги во филмот ги играат: Џереми Дејвис, Мила Јовович, Мел Гибсон и Џими Смитс. Приказната врз која е заснован филмот ја напишал пејачот на рок-групата „У2“ (U2) - Боно Вокс (Bono Vox), додека сценариото го напишал Николас Клајн. Музиката за филмот е дело на Боно Вокс, Брајан Ено и Даниел Леноа. Филмот бил награден со „Сребрена мечка“ на Берлинскиот фестивал во 2000 година.
NGC 3876
NGC 3876 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3876 се споменува и како UGC 6730, MCG 2-30-29, CGCG 68-55, IRAS 11428+0926.
Откривање
Објектот е откриен на 15 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3876 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 3876 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 3876 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36644. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 192; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 864. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 468.
Ешли Јанг
Ешли Сајмон Јанг или (англиски: Ashley Simon Young, роден на 9 јули 1985) — англиски фудбалер, играч од одбраната или од средниот ред на Интер и на англиската репрезентација.
Роден и израснат во Хертфордшаир, Јанг ја започнал својата кариера во, за кого го направил својот прв сениорски настап во 2003 година под раководството на Реј Луингтон. Тој станал стандарден првотимец во сезоната 2004-2005, и бил еден од клучните играчи на Вотфорд во нивна промоција во сезоната 2005-2006. Јанг продолжил да игра добро за Вотфорд и во Премиер лигата, а во јануари 2007 година тој направил трансфер во за сума од 8.000.000 фунти, што подоцна поради одредени додатоци се издигнал на 9.650.000 фунти. Тој брзо го пронашол своето место во почетната постава на екипата од Вила Парк, и со својте добри перформанси за Вила дури заработил место во англиската репрезентација. На 23 јуни 2011 година, Јанг потпишал за за непознат надоместок. Тој освоил пет трофеи со Јунајтед, вклучувајќи Премиер лигата во сезоната 2012-2013, ФА Купот во сезоната 2015-2016 и Лига Европа во 2016-2017. Во јануари 2020, Јанг потпишал за Интер. Од 2007 досега Јанг запишал 39 натпревари за репрезентацијата на Гордиот Албион и постигнал 7 гола. Тој ја претставувал својата репрезентација на Европското првенство 2012. Исто така, во мај 2018 тој бил избран од селекторот Гарет Саутгејт меѓу 23-цата фудбалери на Англија кој се нашле на списокот за Светското првенство 2018 во Русија, на кое Англија го освоила четвртото место.
Tехнички одлики
Јанг играл на неколку различни позиции во текот на својата кариера: иако во поголемиот дел од натпреварите главно настапувал на позицијата крило, тој исто така поминал одреден период играјќи како напаѓач - под водство на менаџерот Ејди Бутројд во Вотфорд и еднаш под водството на Луј ван Гал во Манчестер Јунајтед, како и на позицијата со слободна улога зад напаѓачот во Астон Вила под водство на Мартин О'Нил и во Манчестер Јунајтед под водство на Сер Алекс Фергусон.
За време на неговите подоцнежни години во Јунајтед, Јанг бил прекомандуван во одбраната, на позицијата лев бек, во формација со 3 (како лево бек-крило) или 4 одбранбени играчи. Мартин Лоренс во 2018 година изјавил дека Лук Шоу не може да направи пробив во Манчестер Јунајтед, бидејќи неговата формата е послаба од онаа на Ешли Јанг, кој одлично се прилагодил на уште една нова улога. Во сегашната форма, 32-годишниот играч не треба само да биде отстранет туку да се разгледува за прв избор на оваа позиција во англиската репрезентација".
Ешли Јанг исто така бил замешан во контроверзност, поради тоа што бил обвинет од новинарите за многубројни обиди за глума и прелесно паѓање со цел да се изнуди прекршок врз него по што и неговите менаџери Алекс Фергусон и Дејвид Мојс морале да разговараат со него и да му укажат дека тоа што го прави не е фер кон противниците.
Ендербиева Земја
Ендербиевата Земја (англ. Enderby Land) е изададена копнена маса на Антарктика која се протега од Шинановиот Ледник (-67.91667°N, 44.63333°W) до заливот Вилијам Скорсби (-67.4°N, 59.56667°W).
Областа ја открил истражувачот Џон Биско во февруари 1931 во китоловниот брод „Тула“ и наречена по сопствениците на бродот, браќата Ендерби од Лондон, кои ги советувале капетаните фоколовот да го дополнуваат со истражување.
На дел од Ендербиевата Земја полага право Австралија, како дел од Австралиска Антарктичката Територија. Областа ги опфаќа следниве места: Амундсеновиот Залив, Кејсиевиот Залив, Скотовите, Тулските и Неперовите Планини. Највисоки планини на крајбрежниот венец се Мекмастер (2830 м), Елкинс (2300 м), Симпсон (1720 м) и Кодрингтон (1520 м).
Супер 8 филмска камера
Супер 8мм камера (или Супер 8 филмска камера) — движечка камера која што е специјално произведена за да го користи Супер 8мм форматот на сликите во движење. Супер 8мм филм камерите за првпат се произведени во 1965 година од стана на Кодак за нивниот ново воведен аматерски филмски формат, кој го заменил Сатандардниот 8мм филм формат. Производството продолжува сè до популарноста на видео камерите во средината на 1970-тите. Во 2014 година првата нова Супер 8мм камера во последните 30 гидини беше воведена од страна на данската компанија Логмар Камера Солушнс. Сите други камери лесно достапни се од 1960-тите и 1980-тите.
Супер 8мм камери
Првата форматирана камера за новиот филм беше Кодак М2. Во текот на 1960 година форматирањето на камерите постоеше само за филмови на 18рамки во секунда, но со развојот на технологијата, брзините како што се 24 рамки/секунда (стандардна движечка- слика) и побрза брзина (за бавно- движечко снимање) се вградени во механиката на камерата.
Супер 8мм филм
Супер 8мм филм камерите немаат целосна потреба да ги користат Супер 8мм филм произведен од Кодак, но другите филм формати произведени од компании како Фујифилм и независните (во форма на ре-спакуван филм) се компатибилни. Единствената разлика во филмовите е кертриџ кој се користи за да го вметнете во камерата. Сите должини на филмот се продаваат од 50 стапки (15 м) должина. Кодак произведуваат 200 стапки (61 м) и звучни касети. Повеќето формати се диапозитив филм (за едноставна проекција), но некои негативни формати биле произведени.
Во 1965 година, оригиналната издадена емулзија од Кодак беше Кадахром II филм во боја. Сепак, во 2005 година, Кодак објави дека ќе го запре производството на Кодахром форматите. Прекинот се должи на К-14 чекорите за развој што биле употребени. Денес, Кодак Супер 8мм филм касетите се продаваат или како Ектахром негатив филмови во боја, Три-Х црна и бела боја негатив филм или Визија 3 боја негативен филм (во 200 ISO и 500 ISO брзини). Фуџи Велвиа 50 и голем број на други формати се исто така достапни.
Супер 8мм брендови
Многу компании произведуваат апарати и опрема за употреба на формат. Многу познати брендови како што се Кодак, Канон и Агфа прават камери, проектори и формати за употреба со камери.
Список на произведители на камерата
Забелешка: Многу компании (како Кмарт фокусен опсег) користат ре-брендирани производи, тие не се вклучени во листата.
Константин VI Слепиот
Константин VI (Κωνσταντῖνος Ϛ΄, Kōnstantinos VI; 14 јануари 771 – пред 805 ) — византиски цар од 780 до 797 година.
Ран живот и регент на Ирена
Константин VI бил единствено дете на царот Лав IV и Ирена. Константин бил крунисан како совладетел во 776 година и го наследил како единствен цар во 780 година на деветгодишна возраст. Поради неговата младост, Ирена и неговиот главен претставник Ставракиј биле регенти наместо него.
Дотогаш, Константин наполнил 16 години, но неговата мајка не му ја дала извршната власт. Откако бил задушен заговорот против Ирена во пролетта 790 година се обидела да добие официјално признание како царица. Ова било одбиено и со воена поддршка Константин на крајот дошол на власт во 790 година, откако Арменијакон се спротивставил против Ирена. Сепак, таа ја задржала титулата царица, која ѝ била потврдена во 792 година.
Владеење
Откако стекнал контрола на државата, Константин се покажал неспособен за добро владеење. Неговата армија била поразена од Арапите и самиот Константин имал ужасен пораз од страна на Кардам во 792 година во Битката кај Маркели. Се појавило движење во корист на неговиот чичко, цезарот Никифор. Константин ги извадил очите на неговиот чичко, а јазиците на другите четворица полубраќа на татко му им ги отсекол. Неговите поранешни ерменски поддржувачи се спротивставиле откако го ослепел нивниот генерал Алексиор Мозел. Го запрел овој протест со неверојатна суровост во 793 година.
Потоа се развел од неговата жена Марија Амниска, која не му донела машки наследник и се оженил со неговата љубовница Теодота, непопуларен и неканонски чин, кој ја вжештил т.н. „Мехиска контроверза“. Иако патријархот Тарасиј не се изјаснил јавно против тоа, одбил да ја официјализира бракот. Популарно неодобрување било изразено од вујкото на Теодота, Платон Студит, кој го нападнал дури и Тарасиј поради неговата пасивност. Избувливоста на Платон довело до негово затворање, додека неговите поддржувачи биле гонети и избркани во Солун. „Мехиската контроверза“ довела до опаѓање на популарноста на Константин, особено во црковните кругови.
На 19 април 797 година, Константин бил заробен, ослепен и затворен од поддржувачите на неговата мајка, која организирала заговор, оставајќи ја Ирена да биде крунисана како единствена царица на Цариград. Непознато е кога точно умрел Константин; сигурно било пред 805 година, но многу е веројатно да умрел кратко откако бил ослепен. Бил погребан во манастирот „Св. Ефросин“, која го основала Ирена.
Во раните 820-ти години, бунтовникот Тома Славјанинот тврдел дека е Константин VI за да добие поддршка против Михаил II.
Семејство
Од неговата прва жена Марија Амниска, Константин VI имал две ќерки: Од неговата љубовница и потоа втора жена Теодота, Константин VI имал два сина, обајцата умреле млади:
NGC 6221
NGC 6221 — спирална галаксија во соѕвездието Олтар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6221 се споменува и како ESO 138-3, AM 1648-590, IRAS 16484-5908.
Откривање
Објектот е откриен на 3 мај 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6221 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 6221 има привидни димензии од 3,5' х 2,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 52 м 46,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -59° 13' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 6221 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59175. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 433; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8725. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Враништа
Воведение на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица - Пречиста) — средновековна црква и археолошко наоѓалиште во селото Враништа, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта. Таа прогласена за културно наследство на Македонија. Се наоѓа на крајниот северен дел од селото, десно од патот кој води до селото Ложани. Жителите на селото таму се собираат на Духовден, Крстовден и Пречиста.
Историја
Северно од селото Враништа се наоѓаат остатоци од манастир. Храмот бил посветен на „Пречистa“ т.е. Света Богородица Вранишка. Храмот е изграден во XI век. Дебелите ѕидови на овој храм се изградени од камен бигор кој е носен од селото Вишни кое се наоѓа на планината Јабланица. По овие остатоци се гледа дека тоа бил голем и доста познат манастир. Денешните жители оваа знаменитост ја нарекуваат „Кралска црква“.
Со Решението бр. 158 од 2 декември 1953 година, градбата била прогласена за Споменик на културата од страна на тогашниот Централен завод од Скопје.
На местото е извршено истражување од страна на Музејот на Македонија, под раководство на Димче Коцо, и се пронајдени остатоци од средновековната црква.
NGC 1795
NGC 1795 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1795 се споменува и како ESO 56-SC44, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1795 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m. NGC 1795 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 59 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 48' 5".
Други поделби
Проучување на NGC 1795 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
1659 во уметноста
1659 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Покрвеник
Покрвеник — село во Општина Ресен, во областа Горна Преспа, во околината на градот Ресен, сместено во близина на брегот на Големото Преспанско Езеро.
Потекло на името
Во врска со името на селото, Влоѓимјеж Пјанка смета дека е изведено од глаголската придавка „покривен“ образувано со додавање на наставката „ик“. Покрвенци имаат своја легенда која говори дека името на нивното село настанало од зборот „крв“ во тешките времиња на македонскиот народ под османското владеење, кога во ова село било пролеано многу крв. Меѓутоа, под поимот „покрвени“ може да се подразбере и крвна смешаност (на пример на жителите на селото).
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југозападниот дел на Ресенското Поле, на околу 1 километар северно од брегот на Големото Преспанско Езеро, на надморска височина од околу 857 метри. Селото е сместено од десната страна на патот Битола-Корча.
Селото Покрвеник било преместено. Негова претходна местоположба била месноста Старо Село (Старо Покрвеник), на околу 2 километри северозападно од денешната, меѓу потоците Жарешка (од западната) и Бучалка и Мифтарица (од источната страна), на надморска височина од 990 метри. Второто преместување на селото настанала околу седумдесеттите години на век, заради потребата од приближување до патната мрежа и плодните обработливи површини.
Покрвеник се граничи со следниве села: со Прељубје и Лавци на север, со Перово на исток, со селата Волкодери и Шурленци и самото Преспанско Езеро на југ и со подрачјето на Општина Охрид (во тој склоп со селото Елшани) на запад.
Атарот на Покрвеник зафаќа површина од 1492 (околу 14,92 км2) и зафаќа рамничарско плодно и ридско-планинско земјиште обраснато со листопадна шума (даб, бука, јавор, леска, дрен, габер, смрека и др.) и помали пасишта во поширокиот реон на месностите Вршина, Лачник, Висока Стрна, Гроѕјано и Церадол. Од вкупната површина на атарот: 225,3 хектари се обработливо земјиште, 262,4 хектари пасишта и 216,1 хектар шума.
Денес, Покрвеник е село со околу 40 големи куќи, повеќето изградени на волкодерски атар, во поново време и во современ стил, разновидно и современо фасадирани и наредени од двете страни на единствената асфалтирана улица, која селото го дели на две маала: Горна Маала (од источната) и Долна Маала (од западната страна на улицата). Околу куќите постојат разновидно оградени дворни места, во кои се наоѓаат стопански и други објекти (гаражи, магацини, летни кујни, бунари, и др.). Околу селото се наоѓаат и повеќесортни овошни насади.
Историја
Покрвеник е старо христијанско село во кое секогаш живееле православни Македонци. Под различни облици на денешното име (Покарвеник, Покервеник и Покрвеник) неговото постоење е забележано во повеќе извори од различни периоди.
До 1912 година, Покрвеник било под турска власт, но не и беговски чифлик. Во текот на подготовките за Илинденското востание учествувало со своја востаничка чета раководена од војводата Петруш Стрезов (од Ресен). Во текот на востанието, повеќе покрвенци загинале, а селото било целосно изгорено.
Во Првата балканска војна (ноември 1912), селото се нашло под српска власт, а во текот на Првата светска војна под бугарска окупација. Подоцна, со поместувањето на фронтот, низ селото поминале и војските на Антантата. Во текот на војната, покрвенци биле мобилизирани во војските на спротивставените страни. Имало ранети и загинати.
По завршувањето на Првата светска војна, Покрвеник повторно се нашло под српска власт. Во еден период помеѓу двете светски војни, Покрвеник било општинско седиште за селата Прељубје, Волкодери, Отешево и Шурленци, а потоа влегло во состав на општината Стење.
Во Втората светска војна селото паднало под окупација на фашистичка Италија (мај 1941 година), со што се нашло во составот на т.н. Голема Албанија. По капитулацијата на Италија (8 септември 1943 година) паднало под окупација на фашистичка Бугарија, под која останало до ослободувањето на 5 септември 1944 година. Загинале тројца жители.
Својата прва училична зграда селото ја добило во 1923 година, во која подолго време учеле и децата од соседните села: Волкодери, Прељубје и Шурленци. Нова училишна зграда е подигната во 1947 година. Денес, децата учат во селото Царев Двор. Со електрична енергија и со систем за наводнување селото се здобило во 1961 година, со телевизиски прием во 1965 година, со асфалтен пат во 1975 година, со водовод во 1980 година и со телефонски приклучоци во 1985 година.
Стопанство
Покрвенци најмногу се занимавале со сточарство, кое денес не постои и поледелството. Во рамките на сточарството најмногу се одгледувале овци, кози, волови, коњи, магарињи, свињи и друго, а во рамките на поледелството се одгледувало жито (пченица, јачмен ’рж, пченка, и др.), потоа лозја и зеленчук (пипер, патлиџан, грав, зелка, и др.). Денес, најмногу се одгледуваат јаболка.
Население
Во текот на своето постоење, Покрвеник го бележело следниот демографски развој: во 1519 година селото имало 39, а во 1583 година 23 семејства (М. Соколовски); во 1889 година 36 куќи, 50 семејства и 282 жители (С. Верковиќ).
Според пописот од 2002 година, во селото Покрвеник имало 65 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 70 жители, од кои 69 Македонци и 1 Албанец.