cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nokia
NSN's provision of intercept capability to Iran Провизијата на НСН за преслушкувачката можност во Иран Во 2008 година, Nokia Siemens Networks, заедничкиот потфат помеѓу Нокиа и Сименс АГ, како што се дознава го снабдил Иранскиот монополот на телеком компанијата со технологија која дозволува да се прислушкуваат интернет комуникациите на граѓаните до бесконечно нивно.Оваа технологија,наводно дозволува да се употреби длабока џебна инспекција за да се чита,па дури и да се смени содржината на  се од е-пошта и интернет повици до слики и пораки на друштвените мрежи како што се Фејсбук и Твитер.Технологијата им дозволува на властите не само да ја блокираат комуникацијата,туку и да собира информации за поединци, како и поголеми за дезинформациски намени,велат експертите од The Wall Street Journal. За време на после изборните протести во Иран во јуни 2009 година, пристапот на Интернет беше забавен за помалку од десет од неговите нормални брзини, и експертите се сомневаат дека ова беше направено со употребата на преслушкувачката технологија. Заедничките компании,, Nokia Siemens Networks изјавија во весниците дека само го обезбедил Иран со законска преслушкувачка можност, само за набљудување на локална говорна цензура за филтрираната можност во Иран. Во јули,2009 година, Нокиа започна да се соочува со бојкот на нивните производи и услуги во Иран.Бојкотот беше предводен од симпатизери на после изборното движење и ги центрираше оние компании за кои се верува дека соработуваат со исламскиот режим.
Lex Nokia Во 2009 година, Нокиа го поддржа законот во Финска,кој им дозволува на компаниите да ги прислушкуваат електронските комуникации на вработените ,во случај на сомнителни оддавања на информации.Во спротивно на гласините, Нокиа негира дека ќе ја премести нејзината главна канцеларија надвор од Финска доколку законите за електронско надгледување не се променат.Законот беше донесен, но со строги одредени барања за имплементација на нивните провиџии.Како во 2010 година, законот подоцна стана мртва буква на хартија: ниедна корпорација го немаше имплементирано.Финските медии, го именуваа законот со името Lex Nokia , наречен по финскиот закон за авторско право т.н Lex Karpela). Nokia–Apple patent dispute Нокиа-Ејпл тужба Во октомври 2009 година,Нокиа поднесе тужба против Apple Inc, во Федералниот суд на Делвер,САД,обвинувајќи го Ејпл за незаконско користење на 10 патенти ,поврзани со безжичната комуникација вклучувајќи го и трансферот на податоци.Ејпл,набргу одговори со  тужба во декември 2009 година, тужејќи ја Нокиа за незаконско користење на 11 патенти .Генералниот советник на Ејпл Брус Сејвел, отиде чекор подалеку ,изјавувајќи: Другите компании,мора да се натпреваруваат со нас со измислувањето на нивни сопствени технологии, а не само со крадењето на нашите.Ова резултираше со груба расправа помеѓу двата телеком великани Нокиа поднесувајќи уште една тужба, овојпат до меѓународната комисија за трговија на САД , обвинувајќи го Ејпл за незаконско користење на нивните патенти во виртуелноста на сите нивни мобилни телеофни, музички плејери и компјутери.Нокиа побара од судот да ги блокира сите извози на производите на Ејпл ,вклучувајќи  ги Ајфон ,Мак и Ајпод.Ејпл возврати на ова со поднесување на тужба со ИТС во јануари 2010 година,каде деталите сè уште не се потврдени. Во јуни 2011 година,Ајпл постигна со Нокиа договор за плаќање на 600 милиони американски долари на Нокиа.Двете компании исто така се согласија со низа лицензирани патенти за некои од нивните патентирани технологии.
Environmental record Електронските производи,како што се мобилните телефони,влијаат на средината за време на нивното производство,и после нивната употреба,тие се претвораат во електронски отпадок.Нокиа ,се наоѓа на списокот на водичот на Гринпис за поекеолошки електроники ,резултат на водечките производители на електроника според нивните полиси за постојаност,клима и енергија, и колку всушност нивните производи се еколошки.Во ноември 2011 година,Нокиа се најде на третото место од вкупно 15 листирани компании. Сите мобилни телефони на Нокиа не содржат токсичен хлорид ,уште од крајот на 2005 година, и сите мобилни телефони и аксесоари кои се пуштени во продажба во 2010 година ,не содржат честички од бромид, и други токсични хемии. Програмата на Нокиа за рециклирање на стари мобилни телефони, се прошири во дури 84 земји ,со повеќе од 5,000 собрани бодови.Во 2008 година, рециклирачката стапка на мобилните телефони на Нокиа изнесуваше 3-5 %, според глобалното истражување на потрошувачите, изведено од страна на Нокиа.Повеќето од стари мобилни телефони се наоѓаат во фиоките дома, а околу 4% се фрлаат во ѓубре и не се рециклираат. Сите нови модели на Нокиа полначи, ги надминуваат барањата на Energy Star. Нокиа,цели кон тоа да се намалат емисиите од јаглерод диоксид за најмалку 18 проценти во 2010 година,и прикриваат 50 проценти од нивните енергетски потреби со помош на енергетските извори.Гринпис,ја предизвикува компанијата да го употреби нејзиното влијание на политичко ниво како број 85 на Богатство 500, за да ги подржи  климатската регулатива и повик за еколошките гасовни емисии до 2015 година. Нокиа,ја истражува употребата на рециклираните пластики во нивните производи, кои се моментално употребувани само за пакување,но не и во мобилните телефони. Уште од 2011 година,Нокиа ги објави своите еко декларации на сите нејзини производи,и од мај 2010 година, е обезбедена со еко профили за сите нејзини нови производи.Со цел да понатамошно редуцирање на нивното влијание врз средината во иднина,Нокиа лансираше нов телефонски концепт Римејд во февруари 2008 година.Телефонот беше создаден само од рециклирачки материјали,како алуминиумски конзерви, пластични шишиња и употребени автомобилски гуми.Надворешниот дизајн на телефонот,е целосно  дизајниран со обновени  телефонски делови,и постои дел кој ги поттикнува навиките на штедење,со редуцирање на сијаличката отпозади до идеалното ниво,кое тогаш и овозможува на батеријата да трае подолго без дополнителни полнења.
Истражувачка соработка со универзитетите Нокиа активно учествува во истражувањето и спојувањето на отворената иновативност низ одбрани истражувачки соработки со голем број на универзитети и институции со делење на извори и идеи.Најголемата соработка е со универзитетот за технологија Тампер, со седиште во Финска.Моменталните соработки се со : •	Алто-универзитетот за наука и технологија,Финска •	Екол-Швајцарија •	ЕТХ ,Швајцарија •	Институтот за технологија во Масачутес,САД •	Универзитетот Стенфорд-САД •	Универзитетот за технологија Тампере-Финска •	Чингуа универзитет-Кина •	Универзитетот во Калифорнија,Беркли,САД •	Кембриџ-Обединетото Кралство •	Универзитетот во јужна Калифорнија,САД Награди и признанија Awards and recognition The Brand Trust Report објавено од Trust Research Advisory ја рангираше Нокиа на првото место меѓу брендовите во Индија.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Барово
Рождество на Пресвета Богородица (позната како Мала Богородица) — главна селска црква во демиркапиското село Барово, Македонија.
Црквата се наоѓа над самото сретсело оставена во запуштена состојба и без прозорци.
Местоположба
Црквата се наоѓа на самото средиште на селото Барово. До нејзе се пристапува по земјен пат од мостот над долот Студенец на главниот пат Демир Капија-Конопиште, кој поминува низ селото.
Историја
Црквата е подигната во 1868 година на место на стара црква. Била обновена во 1934 година.
Архитектура
Црквата претставува трикорабна градба со два реда колони и дрвени таваници. На нејзе има шест прозорци по три на јужната и на северната страна. Поседува два влеза на јужната и на северната страна.
Иконостас
На иконостасот се наоѓаат царски двери изработени од страна на Исаија Џиков од селото Осој, кој е потпишан на левото крило во долниот дел на дверите. Тие биле направени во 1870 година.
Источна Западна Померанија
Источна Западна Померанија (Ostvorpommern) — поранешен округ во источниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Округот бил создаден на 12 јуни 1994 со спојување на поранешните окрузи Анклам, Грајфсвалд и Волгаст. Бил припоен кон новосоздадениот округ Западна Померанија-Грајфсвалд на 4 септември 2011.
Барбро Колберг
Барбро Колберг (27 декември 1917 – 6 март 2014) била шведска филмска глумица. Родена во Ескилстуна, Садерманланд, Шведска, таа глумела во филмот на Ингмар Бергман од 1946 година „ Врне на нашата љубов. Таа почина на 96-годишна возраст.
Шистосомијаза
Шистосомијаза (позната и како билхарзија, полжавеста треска и Катајмова треска) е болест предизвикана од паразитски црви од типот Шистома. Може да го инфицира уринарниот систем или цревата. Симптомите вклучуваат болка во стомакот, дијареја, крвава столица или крв во урината. Кај оние кои се подолго време заболени, може да се јави оштетување на црниот дроб, откажување на бубрезите, стерилност или рак на мочниот меур. Кај децата може да презивика слаб раст и потешкотии во учењето.
Причинители
Болеста се шири преку контакт со вода која ги содржи паразитите. Овие паразити ги испуштаат инфицирани слатководни полжави. Болеста е најчеста помеѓу децата од земјите во развој бидејќи тие најчесто играат во заразени води. Други групи изложени на ризик се земјоделците, рибарите и оние што употребуваат заразена вода за секојдневните потреби. Припаѓа на групата од инфекции со хелминт. Се дијагностицира со наоѓање на јајцата на паразитот во урината или во столицата на поединецот. Исто така може да се потврди со наоѓање антитела против болеста во телото на човекот.
Превенција и лекување
Методи за превенција на болеста се: обезбедување пристап до чиста вода и намалување на бројот на полжави. Во области каде што болеста е зачестена, годишно може да се третираат повеќе групи на луѓе одеднаш со лекот паразиквантел. Ова се прави со цел да се намали бројот на заразени и воедно да се намали ширењето на болеста. Паразиквантел е третман кој е исто така препорачан од Светската здравствена организација за оние коишто се заболени.
Епидемиологија
Шистосомијазата загрозува речиси 210 милиони луѓе на светско ниво, а според пресметките, годишно од неа умираат 12.000 луѓе до 200,000 луѓе. Оваа болест најчесто ја има во Африка, како и Азија и Северна Америка. Околу 700 милиони луѓе, во повеќе од 70 држави, живеат во предели каде што оваа болест е зачестена. Шистосомијазата е на второ место по маларијата, а двете се паразитски болести со најголемo влијание врз економијата. Од античко време до раниот 20 век, симптомот на шистосомијазата - крв во урината бил препознаван како машка верзија на менструација во Египет и ја гледале како преодна фаза за момчиња. Болеста е класифицирана како запоставена тропска болест.
Жиговина
Жиговина — непријатно чувство на киселост што се јавува во грлото предизвикано од стомачни киселини. Жиговината е главен симптом на гастроезофагеалната рефлуксна болест (ГЕРБ). Како почетен третман се земаат антациди, а потоа се користат дополнителни лекови во зависност од причинителот на жиговината.
Рене Лакост
Жан Рене Лакост -  бил познат француски тенисер и стопанственик, наречен „крокодилот“ од навивачите поради своето кавгаџиство на теренот. Денес е најпознат како основач на марката на спортска опрема „Лакост“ со знакчето на алигаторот.
Во периодот од 1920-1930 бил еден од најдобрите светски тенисери и број еден во 1926 и 1927. Во 1933 ја основал фирмата за спортски маички со Андре Гилие. Во 1963 вовел револуција во технологијата на тениските рекети со употребата на челични цевки за рамот, наместо дотогаш стандардните дрвени рамки.
Гренд слем резултати
Отворено првенство на Франција
Вимблдон
Отворено првенство на САД
Косовец
Косовец (Kosoveci) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Денес е муслиманско, иако порано било со мешана вероисповед.
Географија
Селото се наоѓа во македонската област Голо Брдо, на десниот брег на Окштунска Река. Има улога на северно маало на Љуболеш. Лежи источно од Стригичани, северозападно од Извор и североисточно од Голејца.
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Косач бил дел од Голема Река (Грика Маде) и претставувал чисто албанско село со 35 „Арнаути муслимани“. Ова е грешка на К’нчов, бидејќи населението во најмала рака било етнички мешано.
Во 1940 г. Миленко Филиповиќ напишал дека Косовац е веќе чисто муслиманско село во Голо Брдо со околу 30 македонски и албански куќи. Православните жители се иселиле во Дебар и дебарското село Баниште.
Во селото има остатоци од православна црква.
Сè до 2015 г. селото било дел од Општина Горица.
Иселеништво
Според Филиповиќ, православниот род Јанковци во Мало Острени бил доселен од Косовец.
Илија Чашуле
Илија Чашуле — роден на 24 јули 1957 година во Скопје. Факултетското образование, магистратурата и докторатот ги завршува во родниот град, на Катедрата за македонски јазик. На Филолошкиот факултет во Скопје предавал општа лингвистика осум години. Во 1987 година заминува во Австралија каде 13 години беше шеф на Катедрата за македонски јазик на Универзитетот "Маквори" во Сиднеј. Од 2000 година е професор на Катедрата по лингвистика каде предава теорија на јазик, историска лингвистика и теорија на превод, и методологија на научна работа во областа на преводот и историја на индоевропските јазици. Автор е на 10 книги и на повеќе од 100 статии објавени во најистакнати европски и светски научни списанија (во Journal of Indo-European Studies (JIES) (4 статии) единствено специјализирано индоевропеистичко списание на англиски јазик кое целиот број од 2012 година и го посвети на неговата теорија за индоевропското потекло на јазикот изолат бурушаски; во Acta Orientalia орган на ориенталните академии на Шведска, Норвешка, Финска и Данска (4 статии), Central Asiatic Journal (Otto Harrasowitz) 4 научни статии, Balkanistica, Journal of the Socioloigy of Language (editor Joshua Fishman), Јужнословенски филолог, Himalayan Linguistics итн.
Докторирал 1986 година на Филолошкиот факултет при Универзитетот “Свети Кирил и Методиј“ во Скопје, на тема “Глаголската именка во Македонскиот литературен јазик“, под менторство на академик Блаже Конески. На Филолошкиот факултет во Скопје работи од 1979 до 1986 година, предавајќи општа лингвистика на Катедрата за македонски јазик.
Во 1979 година е лектор по македонски јазик на Државниот универзитет во Москва (МГУ), во 1982 предава македонски јазик на Лундскиот универзитет, Шведска, а со предавања гостува и во Упсала, Шведска, Хале, Хамбург и Марбург Германија, Москва на МГУ. Во центарот на научниот интерес на проф.д-р Илија Чашуле секогаш се наоѓа македонскиот јазик, неговото минато и неговата сегашност.
Уште првите научни трудови докажуваат дека тој е оригинален, креативен јазичар, целосно посветен на својата струка. Неговите македонистички студии секогаш носат нова документација и нова интерпретација на специфичните аспекти на македонскиот морфосинтаксички систем и влегуваат во задолжителна предметна литература на секој македонист.
Во австралиската средина д-р Чашуле се посвети поинтензивно на теоријата и секојдневната практика на наставата, а резултат на таа посветеност беше прв сериозен, меѓународно признат прирачник по Македонски јазик за англофони, “Let’s learn Macedonian“ во 1990 година.
Во неговиот австралиски период, покрај секогаш присутната македонистичка проблематика, во фокусот на научните интереси се најде и еден друг јазик - бурушаскиот, јазик зборуван од околу 90.000 луѓе во Каракорум, во северозападен Пакистан и Авганистан, односно Бурушите (Хунзите) кои водат потекло од Бригите (Phrygians).. Д-р Чашуле повеќе од две децении објавува бурушаски етимологии со кои ja документира својата хипотеза дека бурушаскиот е индоевропски јазик.
Во бурушаските студии на Чашуле присутна е и една македонска нишка. Имено, според неговата хипотеза, Бурушите се потомци на Фригите кои некогаш живееле на денешна македонска територија и зборувале еден од палео-балканските индоевропски јазици - фригискиот. Бурушаскиот јазик беше енигма. Многу научници, јазичари се обиделе да го одгатнат. Илија Чашуле го најде клучот за мистеријата. Голем настан за балканистиката - сродноста на бурушаскиот и бригискиот јазик кој се зборувал во стариот век во Македонија и во Мала Азија. Оттука во современиот македонски јазик можат да се најдат голем број поединечни лексеми кои потекнуваат од фригискиот супстрат. Тој е многу посветен на народот што живее во Пакистан.
Д-р Илија Чашуле наоѓа време и за убавата литература, и тоа како оригинален творец и како преведувач - објави две поетски збирки и голем број преводи од шпански и англиски на македонски и од овие јазици на и од македонски. Пројавил и значајна општествена активност во животот на македонската заедница во Австралија, посебно во укинувањето на додавката Slavic при именувањето на македонскиот јазик во австралиската држава Викторија. Автор е на 10 книги и на повеќе од 100 обемни статии објавени во истакнати европски и светски научни списанија.
Тој е многу посветен на народот што живее во Пакистан и Авганистан, а што води потекло од бригискиот (па и старомакедонскиот јазик на Александар Македонски), односно Бурушите (Хунзите).
Бурушаскиот јазик беше енигма. Многу научници, јазичари се обиделе да го одгатнат. Илија Чашуле го најде клучот за мистеријата. Голем настан за балканистиката - сродноста на бурушаскиот и бригискиот јазик кој се зборувал во стариот век во Македонија и во Мала Азија.
Во декември 2019 заминува во пензија и се враќа во својата татковина, Република Македонија.
NGC 946
NGC 946 — леќеста галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 946 се споменува и како UGC 1979, MCG 7-6-26, CGCG 539-34, NPM1G +42.0091.
Откривање
Телото е откриено на 12 декември 1884 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 946 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 946 има привидни димензии од 1,5' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 946 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9556. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2840. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Стандардни и латиноамерикански танци
Терминот стандардни танци се однесува на танц во двојки и како таков познат е низ целиот свет во вид на друштвено или натпреварувачко танцување. Овој вид на танцување припаѓа на секој вид на друштвен танц како рекреација. Но, со прераснувањето во танцов спорт во помодерното време, стандардните танци го ограничуваат своето значење и во денешно време припаѓаат на групата на меѓународни стандардни и латиноамерикански танци. Овие танцови стилови се развиваат во Англија а сега се под раководство на Светската танцова организација. Танцот во двојки и неговите најразлични варијации се сè уште популарен вид на танцување.
Дефиниција и историја
Танцувањето во сала или (ballroom-танцување) доаѓа од латинскиот збор „баларе“ што значи да се танцува. Во минатото овој вид на друштвено танцување припаѓало на привилегираната класа на луѓе оставајќи ги фолк танците на онаа ниска ата класа. Сепак јасната граница помеѓу овие два вида на танц не е разјаснета но јасно е тоа дека секој вид на танц денеска е само еволуиран фолк танц. Дефиницијата на ова танцување во сала (ballroom) не е уште јасно поставена и зависи од ерата на создавање бидејќи постојат танци како менуетот, квадрилот, полонезата, полката и мазурката кои сега припаѓаат на категоријата историски танци.
Ренесанса
Првите познати извори за постоење на танцување во сала (ballroom) се познати уште кон крајот на 16 век кога Џеан Табору попознат под псевдонимот Тоино-Арбо ја издал својата „Оркесографија“, студија за француското друштвено танцување. Меѓудругото постојат и повеќе танци во свечените како ливие, бранле, паване и галијард кои Шекспир ги нарекува "cinq pace" поради начинот на играње кој се состои од 5 чекори.
Во 1650 година минуетот оригинално познат како селскиот танц од Поито бил претставен во Париз со музиката на Жан Батист Лили и танцуван јавно од страна на Луј 14. Оттогаш па сè до 18 век минуетот е доминантен танц во салите.
Кон втората половина на 17 век Луј 14 ја основал Кралската академија за музика и танц оригинално наречена 'Académie Royale de Musique et de Danse кадеза првпат биле претставени одредени танцови правила од членовите на академијата како 5те позиции на нозе. Со текот на времето балетот се одделил од танцот во салите со тоа што веќе професионалните танчери го напуштаат дворот и стапуваат на сцената. Балетските техники бавно се провлекувале низ Викторијанската ера повеќе од 2 века.
Раниот 20 век
Модерното танцување своите корени ги поставува во раниот 20 век со расплетување на повеќе настани. Првиот е одвојувањето на танцовиот пар еден од друг како што беше во првата фаза на валцот. Вториот настан е појавувањето на новите музички правци како што е џез музиката создадена во САД од страна на музичари со темна боја на кожата. Танцот е цврсто врзан со музиката па како што музиката ја доживува својата пресвртница така танцот ја следи.Постојат повеќе танцови периоди од 1910- 1930 година. Третиот настан беше остварувањето на напорот за претставување на танцовата манија на пошироката јавност во Европа и Соединетите држави. Оттука произлегуваат Вернон и Ирена Кастел кои се едни од водачите во својата генерација на танчери во 20 тите години заедно со Џозефин Бредли и Виктор Силвестер. Тие анализираат, кодифицираат, издаваат и пренесуваат голем број на стандардни танци. Оттука произлегува организацијата ,,Артур Миреј“ и танцовите друштва во Англија како што е ,,Царското друштво за учители по танц“ кои биле едни од највлијателните во тоа време. Овие промени се случиле за време на и повоениот период и биле земени предвид како друштвени обичаи во разрешување на конфликтите.
Натреварување во танцови двојки
Натпреварувањата, кои припаѓаат во групата на танцов спорт, се распространети насекаде во светот и регулирани од ,,Светската танцова организација“ а во нив учествуваат танчери од сите нивоа. Поголемиот број на натпреварувања се поделени на професионални и аматерски иако во Америка постојат и професионално-аматерски танцови натпревар Меѓународниот олимписки комитет денес ги има признаено натпреварувачките стандардни и латиноамерикански танци рамноправно со секој друг спорт а Меѓународната спортска федерација како единствен орган за танцови спортови на Олимписките игри. Сепак спорно е дали танцот ќе стане дел од Олимписките игри во време кога има тендеција за намалување на спортските дисциплини. Секоја земја различно ги регулира своите танцови наптревари. Постојат околу 30 држави кои се натпреваруваат за време на меѓународните танцови натпревари и други 20 кои се членки на Светската танцова федерација но чии танчери ретко се натреваруваат во меѓународните првентства. Во Велика Британија постои Британско танцово друштво каде се одржуваат меѓународни и регионални првенства. Во Соединетите држави се одржуваат натпревари на аматерско ниво. Порано оваа прганизација била позната како Асоцијација за стандардни и латиноамерикански танци на Соединетите Американски Држави. Тацовите натпревари се одржувале и во поранешниот Советскиот Сојуз. Во Австралија се игра танцот наречен new vogue кој се игра рекреативно или за натпреварување. Постојат 15 различни new vogue танци. Овие танцови форми како и американ смут или ритам кои не се познати на меѓународно ниво. Најразлични варијации на танцот и нови методи во натпреварувањето се вметнуваат на локалниот пазар. Најпрестижниот фестивал на танци на меѓународно ниво е наречен Блекпул танц фестивал кој традиционално се одржува секоја година во Англија. Танцувањето во групи е исто така еден стил на натпреварување одобрен од Меѓународната танцова федерација. Танцот е во групи поделени во двојки кои се натпреваруваат во тимови.
Елементи во натпреварувањето
За време на натпреварите постојат повеќе критериуми по кои се оценуваат танчерите како држење на тело, рамка на тацување и рамнотежа, експресија и држење ритам, точност на чекори, линија иформа на тело, вештина на танцување, движење на нозе и стапала и начин на презентација на кореографија. Оценувањето субјективо го извршуваат повеќе судии па и котроверзноста и поплаките не се невообичаени за време на натпреварите. Судиите ги собираат бодовите од секоја двојка сè до финалето каде двојките се делат по реден број а обично во финалето учествуваат од 1 до 6 двојки а понекогаш тој број може да достигне и до 7.
Доделување на медали
Ваквите испитувања им овозможуваат на танчерите поединечно да ги покажат своите танцови способности врз основа на конвенционалните стандарди. Испитувањата се водени од органи како Империјалното друштво за танц учители. Секој танчер игра пред судија со подготвена точка од два или повеќе танци. Стандардните и латиноамериканските танци се многу популарни меѓу танчерите па и најчесто презентирани. Ова Империјално друштво освен овие танци нуди и медали на другите танцови стилови како кантри и вестерн, рокенрол, или степ танц.
Танци
На меѓународно ниво стандардните и латиноамерикански танци бројат 10 видови на танц. Во Соединетите држави и Канада американскиот стил на танц како американ смут или американ ритам исто така е присутен на сцената.Техниките се слични како кај стандардните танци но со мала разлика во тоа што американскиот стил дозволува затворени, отворени и одделени позиции а стандардните танци исклучиво затворени.Во прилог се предаваат и двата начина, стандардниот и американскиот. Латиноамериканските и американските ритми се различни по стилот и содржат поразлични танцови фигури. Други танци кои понекогаш се вбројуваат во овој вид на танцување се и најтклаб танцовите како линди хоп, вест коуст свинг, ту степ, хасл, салса и меренге. . Категоризацијата на танцовите била секогаш флуидна со нови танци или фолк танци кои од време на време се вметнуваат во танцовиот репертоар. Постојат и други танци кои се признати низ историјата како стандардни а се ревитализирани по познатото конзервативно движење наречено vintage dance movement. Во Европа во латин свинг танцовите се вклучуваат и аргентинското танго, мамбо, линди хоп ,свинг буги и диско фокс. Еден пример за латин свинг е поткагоријата на танцот каџун кој потекнува од Њу Орлеанс кој се проширува низ двата брега на Соединетите држави. Стандардните и смут танците обично се играат на вестерн музика и двојките обично танцуваат во круг движејќи се во правец на стрелките на часовникот следејќи ја линијата на танц. За време на натпреварувањата натпреварувачите се облечени во облека наменета за танцовите, секој костим е внимателно изработен.Девојките носат долги свечени фустани а машната и скроените одела се наменети за мажите. Латино танците се танцуваат на латиноамериканска музика и со исклучок на некои танци особено самбата и пасо добле каде двојките не ја следат линијата на движење туку своите точки ги изведуваат на едно место. За време на натпреварите девојките носат кратки латино фустанчиња а мажите тесни пантолони и маици а целта е да се нагласат движењата со нозе и тело.
Галда де Жос
Галда де Жос (Galda de Jos, Unter-Hahnenberg, Alsógáld) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 4.882 жители. Се состои од единаесет села.
Наводи
Galda de Jos, Alba
Бугенхаген
Бугенхаген (Buggenhagen) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Ан Куле
Ан Елизабет Куле (родена 14 јануари 1944 година во Солна - 25 јануари 2020 година) — шведска глумица. Таа беше омажена за глумецот Јарл Куле од 1976 година до неговата смрт во 1997 година.
Пашин мост
Пашин мост (Γέφυρα του Πασά) — стар камен мост во Гребенско, Егејска Македонија. Ја преминува реката Бистрица во месноста Мостови кај гребенското село Сувин. Изграден е во 1690 г. Зачувани се 6 главни лакови и 2 споредни.
Во 1990 г. мостот е прогласен за споменик на културата.
Жан Габен
Жан Габен (Жан Алексис Монкорже) (    - Нумји, ), француски филмски и театарски артист. Играше во над 90 филмови, толкувајќи ликови на решителни, претприемчиви, често цинични и груби личности. Најпознати му се улогите во филмовите „Пеле ле Моко“, „Големата илузија“, „Брегот во магла“, „Човекот-ѕвер“ и „Клошарот Архимед“. ,.
Космос-1745
Космос-1745 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 мај 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 800 килограми. Космос-1745 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1011 км, а најмалото на 965.
Борсалино
Borsalino била најстарата италијанска компанија специјализирана за производство на луксузни капи. Од 1857 година, производството било со седиште во Алесандрија, Пиемонт. Основачот, Џузепе Борсалино, бил запаметен по создавањето на посебен модел на филц шапка што се одликува со регистрираната трговска марка Borsalino.
Историја
На 4 април 1857 година, Џузепе Борсалино започнал работилница во Алесандрија специјализирана за производство на филц капи. Работилницата на крајот прераснала во индустриско производство, а во 1888 година компанијата се преселила во нова фабрика која била дизајнирана од Арналдо Гардела, лоцирана на Corso Cento Cannoni, Алесандрија. Во овие години Borsalino произведувале 2.500 капи дневно, но кога компанијата ја освоила Гран При, важен сертификат за квалитет, на Париската изложба Universelle во 1900 година, ја раширил славата на брендот на глобално ниво. Следството на Џузепе Борсалино било комплицирано: назначениот наследник, Терезио Борсалино, се спротивставил на неговиот братучед Џовани Борсалино, син на Лазаро, кој отворил нова фабрика за капи користејќи го семејното име. Помеѓу Borsalino Antica Casa и Borsalino Fu Lazzaro беа години на тешки комерцијални битки, но на крајот излезе Teresio и името Borsalino повторно стана едно.
Во пресрет на Првата светска војна, Борсалино произведувал околу 2.000.000 капи годишно. Производството вработувало над 2.500 вработени, што претставувало значаен ресурс во економијата на градот Пиемонт. Во странство, брендот се раширил насекаде, освојувајќи ги најважните пазари: Британците, но особено САД, каде шапките произведени во Алесандрија биле усвоени од холивудскиот ѕвезден систем.
Намалувањето на компанијата се случило во 1950 година заедно со почетокот на падот на неупотреба на формални капи: Borsalino на тој начин се трансформирал од масовен производ во култен објект. Во 1987 година, фабриката за капи се преселила од историскиот центар во Алесандрија во сегашната Спинета Маренго, во предградијата на градот, а претседателот Виторио Вакарино, последниот потомок на семејството Борсалино, ја продал компанијата на група милански претприемачи. .
Во деведесеттите, компанијата неколку пати ја менувала сопственоста за конечно била купена од претприемачот Марко Маренко, вклучен во финансиска пукнатина од 3,5 милијарди евра. На 18 декември 2017 година, Судот во Алесандрија прогласил банкрот на Borsalino Giuseppe and Fratello Spa. Haeres Equita, приватен капитален фонд кој управувал со активностите на брендот во 2016 година, ја потврдувал волјата за продолжување на производството, дистрибуцијата и промовирачките активности на претстојните колекции, задржувајќи ги сите вработувања и одржување на производствената локација во Алесандрија (Пиемонт). Во 2017 година, по повод 160-годишнината на компанијата, италијанското Министерство за економски развој го признал Борсалино како една од „екселенциите на производствениот систем“, посветувајќи му печат во вредност од 0,95 евра. На 12 јули 2018 година, компанијата била продадена на судска аукција за 6,4 милиони евра (7,4 милиони долари) на Haeres Equita.
Производство
Производството Борсалино останало верно на производствениот процес кој ги претставувало културните вредности на компанијата, кои биле пренесени од генерација на генерација. Шапките продолжувале да се произведуваат во Алесандрија со комбинирање на индустриската технологија и духовната изработка. Моделите од филц, создадени од влакна од крзно, бараат повеќе од 50 рачни чекори и седум недели работа за да се создадат; моделите од слама, кои се рачно извртени, може да потрае до 6 месеци за една капа.
Борсалино во Алесандрија
Бизнис династијата Борсалино даде важен придонес за градот Алесандрија, градејќи го аквадуктот, канализационата мрежа, болницата, санаториумот и пензионерскиот дом. Историското седиште на компанијата, кое моментално се наоѓа во Corso 100 Cannoni, сега е домаќин на Универзитетот во Источен Пиемонт, Амедео Авогадро и Музејот на капа Борсалино. Во 2016 година, независниот филмски режисер Енрика Виола посвети документарец на врската помеѓу Борсалино и Алесандрија: Градот Борсалино  беше претставен на филмските фестивали во Торино, Барселона и Мелбурн.
Музејот на капи Борсалино
Во пролетта 2006 година, музејот на Борсалино капи бил отворен во историското седиште на компанијата во Корсо 100 Канони, Алесандрија. Заедничка иницијатива на градскиот совет на Алесандрија и компанијата Борсалино, музејот покрива изложбена површина од 400 m2 и содржи околу две илјади капи, изложени во историските кабинети во стилот на Чипендејл, биле направени во 1920-тите од Арналдо Гардела за просторијата за фабрички примероци. Во 2018 година, музејот планирал да се пресели во поголемо место со целосно реновирана изложба.
Во православните еврејски заедници
Меѓу православните еврејски мажи и момчиња, покривањето на главата е идентификатор на религиозноста. Многу мажи во строго православните еврејски заедници носат црна Борсалино капа со широк обод. Видете.
Борсалино и уметноста
Врската помеѓу Борсалино и уметничкиот свет има античко потекло. Од раѓањето на рекламирањето во Италија, на крајот од на деветнаесеттиот и почетокот на дваесеттиот век, Borsalino им ја довери реализацијата на своите постери на најважните уметници од тоа време. Овој привилегиран однос со уметноста е потврден со текот на времето и ја натера компанијата да соработува со Чезаре Симонети, Џорџо Муџиани, Џовани Дради, Франц Ласкоф, Марчело Дудович, победник во 1910 година на натпревар организиран од Борсалино за објавување на шапката на Зенит, Џузепе Миноци, Џино Бокасиле, Лујџи Бомпард, Жана Грињани, Лујџи Веронези, Макс Хубер и Армандо Теста. Денес античките рекламни постери Борсалино се колекционерски предмети кои се претепани во најважните аукциски куќи во светот.
Борсалино и театарот
Во драмата „Цената“ на Артур Милер, ликот Соломон жали што неговата капа не е Борсалино и покрај тоа што изгледа така.
Борсалино и киното
Борсалино имал долгогодишна и посебна врска со филмската индустрија. Една слика се издвојува пред се: Хемфри Богарт и Ингрид Бергман во незаборавната финална сцена на Казабланка. Врската со киното била предодредена да трае: покрај Богарт и Бергман во Казабланка, Марчело Мастројани во 8 ½ и Жан Пол Белмондо во Без здив обајцата носеле Борсалино капи.
Пред сè, фабриката Алесандрија го даде своето име на два култни филмови од 1970-тите: Borsalino и Borsalino &amp; Co. Идејата беше на Ален Делон, а Борсалино прифатил под услов логото на компанијата да се појави на плакатите. Италијанската компанија беше првиот луксузен бренд кој го даде своето име на два филма.
И Роберт де Ниро во „Беше еднаш во Америка“ (1984) носил капи „Борсалино“.
Во 2011 година, Музејот за дизајн на Триенале во Милано бил домаќин на изложбата со наслов „Il cinema con il cappello. Borsalino e altre storie“
Актерот Тони Сервиљо носил Борсалино во филмот Големата убавица, кој ја освои наградата за најдобар странски филм на 86. Оскари.
Во 2018 година, Борсалино ја прославувале својата длабока и трајна врска со светот на кинематографијата со претставување на „Богарт од Борсалино“, специјална колекција посветена на Хемфри Богарт, големиот холивудски актер. Колекцијата капи е создадена во соработка со Хемфри Богарт Естејт.
Во ТВ-шоуто „ Шантарам “, секундарен, но повторувачки лик во сезона 1, епизода 5, насловена „Гревот во злосторството“, користи метафора за квалитетот на шапката Борсалино за да го опише главниот лик (Лин Форд, игран од Чарли Ханам) врска со градот Бомбај, Индија (градот Мумбај во шоуто се нарекува Бомбај).
Борсалино и дизајнот
Во 2009 година, Борсалино бил вклучен од Музејот за дизајн на Триенале во Милано меѓу основните италијански икони на изложбата „Serie Fuori Serie“. Изложбата била реплицирана во март 2017 година во Националниот музеј на Кина во Пекинг.
Светилката Chapeau (2014) дизајнирана од Филип Старк за Флос и скулптурата The Hatband (2016) од Мориц Валдемаер се означува почит на Борсалино.
Борсалино и модата
Борсалино од почетокот на милениумот соработувал со некои од најважните имиња во модниот систем.Тие доведоа до создавање на капсулни колекции со Ник Фуке, Том Форд, Џани Версаче, Кризија, Валентино, Москино, Јохџи Јамамото, Марни, Џанфранко Фере, Рочас, Италија Индепендент и DSquared.
Сајмон Јејтс (велосипедист)
Сајмон Филип Јејтс (Simon Philip Yates; р. ) — британски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. Има брат-близнак Адам Јејтс, кој исто така е професионален велосипедист.
Го освоил златниот медал во бодовната трка на Светското велодромско првенство 2013. По забраната поради допинг во 2016 година го освоил пласманот за млад возач на Тур де Франс 2017 и генералниот пласман на Вуелта а Еспања 2018. Јејтс има освоено повеќе етапи на секоја од трите големи трки во велосипедизмот.
Рана кариера
Сајмон и Адам започнале со велосипедизам откако нивниот татко Џон бил повреден при судир со автомобил додека возел — во текот на неговото опоравување ги носел близнаците до Манчестерскиот велодром да следат трки возени од неговиот велосипедски клуб, Бери Кларион, за да одржува контакт со другите членови. И обајцата наскоро започнале да возат за Бери Кларион (друмски) и за Истлендс Вело (велодромски). На 18 години, Сајмон бил избран од Британската федерација за нивната програма „Олимписка академија“. Бил исто така избран за англиската репрезентација за Игрите на Комонвелтот 2010 во Делхи, каде негов цимер бил Крис Фрум.
Го освоил златниот медал на бодовната трка на Светското велодромско првенство 2013.
Сајмон го направил својот пробив во 2013 година, додека возел за британската репрезентација. Заедно со неговиот брат, Адам, настапил на Тур де л’Авенир 2013 за британската екипа, каде Сајмон ја освоил петтата етапа во трката, пред Адам. Сајмон додал уште една етапна победа следниот ден, и завршил десетти на трката.
Потоа бил избран како дел од британската екипа на Трката околу Британија. Настапил добро на трката и на шестата етапа ја остварил својата најголема победа дотогаш, спринтајќи и одвојувајќи се од групата на девет возачи до целта, во која биле Бредли Вигинс и Наиро Кинтана. Јејтс завршил трет во генералниот пласман на Трката околу Британија и го освоил пласманот за млад возач.
2015
Во април 2015 година, Јејтс го остварил својот најимпресивен резултат дотогаш со освоеното петто место на Трката околу Баскија. Подоцна истиот месец возел на Тур де Романди и завршил на шестото место во генералниот пласман. Во јуни 2015 година, Јејтс завршил петти во генералниот пласман на Критериум ди Дофине откако завршил втор зад Крис Фрум на последната етапа. Со тоа, Јејтс ја освоил и белата маичка за најдобар млад возач.
Повторно бил избран за Тур де Франс 2015, овој пат заедно со неговиот брат Адам. Сајмон завршил осми на третата етапа и единаесетти на дваесеттата етапа, кралската етапа.
2016
Во март, Јејтс завршил седми во генералниот пласман на Париз-Ница, меѓутоа, во април се покажало дека Јејтс имал позитивен тест за забранетата супстанца тербуталин при тестирање за време на трката. Јејтс бил дисквалификуван од трката и добил четиримесечна забрана во текот на 2016 година; неговата екипа презела целосна одговорност за ова, посочувајќи дека се работи за „административна грешка“. Забраната значела дека Јејтс ќе го пропушти Тур де Франс, каде неговиот брат Адам завршил четврти во генералниот пласман и го освоил пласманот за млад возач.
По истекувањето на неговата суспензијата поради допинг, бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016. На шестата етапа, гледајќи можност, избегал од групата за соло победа - прв од браќата Јејтс кој освоил етапа на некоја голема трка.
2017
Во 2017 година Јејтс освоил етапни победи на две престижни етапни трки, Париз-Ница и Тур де Романди. Завршил втор на втората трка, негов најдобар пласман дотогаш на некоја етапна трка во Светската турнеја. Завршил седми во генералниот пласман на Тур де Франс и го освоил пласманот за млад возач, изедначувајќи го подвигот на неговиот брат-близнак претходната година.
2018
Сајмон Јејтс ги потврдил неговите и плановите на екипата за учество на Џиро д’Италија и Вуелта а Еспања.
Јејтс ја освоил седмата етапа на Париз-Ница, планинска завршница, на која го преземал водството на трката за завршната етапа. Меѓутоа, на осмата етапа Марк Солер од, кој ја започнал етапата со 37 секунди зад Јејтс на шестото место, нападнал на половина од етапата заедно со сонародникот Давид де ла Круз ; на двоецот им се приклучил Омар Фраиле на чело на трката и тројката успеала да остане пред главната група до Ница. Бидејќи Де ла Круз и Фраиле се натпреварувале за етапата, Солер завршил трет - добивајќи уште четири бонус секунди на целта како и трите секунди претходно добиени на средниот спринт - и со 35 секунди пред Јејтс и другите фаворити, било доволно да ја прослави победата пред Јејтс за четири секунди.
Подоцна во месецот, Јејтс ја освоил седмата етапа на Волта а Каталуња откако нападнал неколкупати кога се возеле круговите од 6,6 километри на ридот Монжуик. Со тоа завршил на четвртото место на крајот на трката.
Јејтс настапил на Џиро д’Италија како заеднички предводник на екипата со Естебан Чавес, поддржани од специјалистите за искачување како Роман Кројцигер, Микел Ниеве и Џек Хејг. Јејтс завршил седми на воведниот поединечен хронометар во должина од 9,7 километри во Ерусалим, 20 секунди зад бранителот на титулата и светскиот хронометарски првак Том Димулен. На шестата етапа до Етна, Јејтс го презел водството на трката откако завршил втор зад колегата Чавес. Јејтс нападнал од групата на фаворити на 1,5 километри од врвот и го достигнал Чавес, кој бил дел од бегството на денот, пред самата цел, но му покажал на Чавес да оди напред за да ја освои етапата. Резултатот значел дека Јејтс ја презел розовата маичка пред Димулен за една секунда и пред Чавес на третото место. Јејтс ја освоил деветтата етапа откако забрзал во последните сто метри, зголемувајќи го своето водство пред Чавес и Димулен. Јејтс го зголемил своето водство повторно на десеттата етапа, но колегата Чавес излегол од конкуренција откако завршил 25 минути зад сите. Јејтс ја освоил втората етапа на трката на етапата 11, напаѓајќи на 1,5 километри до целта и одржувајќи се пред Димулен за победа. Јејтс го зголемил водството пред Димулен.
На етапата 14, Јејтс завршил втор зад Крис Фрум на Монте Ѕонколан. Со шест бонус секунди што завршил втор, Јејтс ја зголемил својата предност пред Димулен, додека разликата со Фрум била 3 минути и 10 секунди. Јејтс ја освоил етапата 15, напаѓајќи на 18 километри до целта. Оваа победа донела зголемување на неговото водство пред Димулен. На етапата 17, поединечен хронометар во должина од 34,2 километри, Јејтс ја одржал својата предност пред Димулен. На осумнаесеттата етапа, Јејтс покажал првични знаци на слабост, особено на последните метри на врвот и изгубил 28 секунди во однос на останатите фаворити. Етапата 19 на трката била означена како кралска етапа со три искачување во втората половина на етапата. Меѓу нив било и полуасфалтираното искачување на Коле деле Финестре, по што следело искачување до Сестриере и завршницата на Бардонекија. Јејтс изостанал на почетокот на Финестре, пред Фрум да го започне својот соло напад на 80 километри до целта. Предноста на Фрум растела во текот на втората половина на етапата и на крајот ја освоил етапата со повеќе од три минути и со тоа го презел водството на трката, 40 секунди пред Том Димулен. Јејтс изгубил 38 минути во однос на Фрум и завршил на 17. место на крајот. На крајот, трката ја завршил како 21. со 1 час и 15 минути зад победникот Фрум.
Јејтс бил предводник на екипата за Вуелта а Еспања, со поддршка од неговиот брат. Јејтс се поместил на третото место во генералниот пласман по четвртата етапа, првата планинска етапа, десет секунди зад предводникот Квјатковски. На деветтата етапа, Јејтс ја преземал водечката црвена маичка од Руди Молар. Меѓутоа го загубил водството на етапата 12, кога неговата екипа одбрала да не го следи големото бегство, поради што црвената маичка била преземена од Хесус Ерада, а Јејтс се нашол втор зад него и Валверде како трет. Меѓутоа, следниот ден, Јејтс скратил скоро две минути од водството на Ерада, и со победата на четиринаесеттата етапа, повторно го презел водството на трката. Го зголемил своето водство при етапата 16 (поединечен хронометар) и на етапата 19. На последната планинска етапа следниот ден, Јејтс ги нападнал другите на претпоследното искачување, приклучувајќи им се на Мигел Анхел Лопес и Наиро Кинтана заедно со Енрик Мас на чело на етапата и на крајот завршил трет на етапата зад Мас и Лопес, кои се нашле на второто и третото место во генералниот пласман откако Валверде и Стевен Краусвајк изгубиле значително време. Безбедно ја поминал целта на последната етапа во Мадрид, обезбедувајќи си ја победата на трката.
2019
Сајмон претходно ги сметал хронометрите за своја слабост, но постепено се подобрувал од неговите јуниорски денови. Продолжил да се подобрува во 2019 година, кога стигнал до својата прва победа во оваа дисциплина, на ридест терен на Париз-Ница. Оваа патека можеби повеќе била подобна за искачувачите, отколку за хронометрашите, поради својот ридест терен.