cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Одделение за заштита на народот
Одлуката за формирање на ОЗН во Македонија била донесена на состанок на ЦК на КПМ во с. Рамно, Кумановско. Тука за таа цел бил дојден од Вис и инструкторот на ОЗН за Југославија Мијат Вулетиќ, кој донел и Упатство за организација на работата, а било избрано и раководство на ОЗН за Македонија при Поверенството за народна одбрана на НКОЈ. Потоа неговата дејност била официјализирана (с. Мелница, Велешко, 13 мај 1944) за борба против домашните предавници и тероризмот на слободната и на неослободената територија. Подоцна било осамостоено на слободната територија во Кумановско (втората половина на 1944), што значело целосно одвојување на разузнавачките од безбедносните функции и ОЗН станало единствен разузнавачки центар.
Со донесувањето на првиот Устав на ФНРЈ, во рамките на Министерството за одбрана била формирана Контраразузнавачката служба на ЈНА (КОС), а ОЗН било одвоено од ова Министерство и влегло во составот на Министерството за внатрешни работи - Управа за државна безбедност (УДБ).
Историја
На советувањето во Столице, одржано на 26 септември 1941, формирани се првите разузнавачки и контраразузнавачки служби и утврден е системот на организација и врски помеѓу нив. Во септември 1943 при Врховниот штаб на НОВЈ е формиран Отсек за заштита на народот, а на 13 мај 1944, со наредба на Врховниот командант Јосип Броз Тито е формирано Одделението за заштита на народот - ОЗНА како единствен орган на целокупната разузнавачка и контраразузнавачка организација. За началник на ОЗНА тогаш е поставен Александар Ранковиќ.
ОЗНА се состоела од 4 отсеци:
Во март и април 1945 биле формирани петти и шести отсек на ОЗНА:
На крајот на војната, ОЗНА располагала со картотеки за над 17.750 лица.
По донесувањето на Уставот на ФНРЈ од 31 јануари 1946 биле реорганизирани безбедносно-разузнавачките служби. Во март 1946 од првиот и вториот отсек на ОЗНА е формирана при Министерството за внатрешни работи на ФНРЈ посебна Управа за државна безбедност (УДБА), додека од третиот отсек на ОЗНА при Министерството за народна одбрана на ФНРЈ била формирана Контраразузнавачката служба на Југословенската армија (КОС).
Под водство на Александар Ранковиќ, кој директно му одговарал за својата работа на Тито, ОЗНА станала многу силна организација во земјата и во странство, и истовремено успеала речиси целосно да постави српски кадар во југословенската разузнавачка заедница. Ова подоцна влијаело на настаните во подоцнежните фази од развојот и распадот на Југославија. Поради бруталните методи на испитување на осомничените, станала позната по изреката „ОЗНА - сѐ дозна“. ОЗНА се смета дека е одговорна за голем број масовни ликвидации на непријатели или противници на комунистичкиот режим кон крајот и по Втората светска војна во Југославија.
Административна поделба на Нов Зеланд
Нов Зеланд административно се дели на региони на прво ниво и територијални единици на второ ниво.
Јужен Виетнам
Јужен Виетнам, официјално Република Виетнам ( Việt Nam Cộng hòa ), била држава во јужниот дел на денешниот Виетнам што постоела до 1975 година. Таа добила меѓународно признание во 1950 година, како „ Држава Виетнам“ (1949-55), а подоцна и како „Република Виетнам“ (1955-75). Главниот град бил Сајгон (денешен град Хо Ши Мин). Термините Јужен Виетнам и Северен Виетнам стапиле во секојдневна употреба во 1954 година за време на Женевската конференција, на која Виетнам 17 со паралела поделен на северниот комунистички и јужен некомунистички дел. Потеклото и настанокот на Јужен Виетнам може да се проследи до француските колонии Кохинхина, дел од Француската Индокина, која опфаќа јужна третина од денешниот Виетнам. По Втората светска војна, Виетмин, предводен од Хо Ши Мин, прогласил независност на Виетнам во Ханој. Во 1949 година, некомунистичките политичари формирале соперничка влада на Виетнам во Сајгон, предводена од поранешниот император Бао Дај. Бао Даи бил отфрлен од премиерот Нго Дин Зем во 1955 година, кој се прогласи за претседател по лажиран референдум. По соборувањето на Дием во воениот удар во 1963 година, тој бил на чело на Јужен Виетнам преку краткотрајни воени влади. Генералот Нгун Ван Тхиеу ја предводел земјата од 1967 до 1975 година. Војната во Виетнам започнала во 1959 година со востание на комунистичкиот Виетконг, кој добил помош од Северен Виетнам. Војната кулминирала во офанзивата Тет во 1968 година, кога над 1,5 милиони јужно Виетнамски и 500.000 американски војници се бореа на страната на Јужен Виетнам. И покрај мировниот договор склучен во јануари 1973 година, борбите продолжиле до 30 април 1975 година кога северната виетнамска војска го заробила Сајгон.
Демографија
Виетнамски јазик бил примарен службен јазик и се зборувал од страна на поголемиот дел од населението. И покрај крајот на француското колонијално владеење, францускиот јазик сè уште одржува силно присуство во Јужен Виетнам, каде се користел во администрација, образование (особено на средно и повисоко ниво), трговија и дипломатија. Владеачкото елитно население во Јужен Виетнам било познато дека го зборува францускиот јазик како главен јазик. Со вмешаноста на САД во војната во Виетнам, англискиот јазик исто така подоцна се запозна со вооружените сили и стана средно дипломатски јазик. Јазиците што ги зборуваат малцинските групи вклучуваат кинески, кмерски и други јазици што ги зборуваат групите Монтанард.
Медиумска организација за Југоисточна Европа
Медиумската организација за Југоисточна Европа (англ. South East Europe Media Organisation, SEEMO) била основана од претставници на 23 медиумски организации од девет земји од југоисточна Европа на 14-15 октомври 2000. година. Генерален секретар	Оливер Вујовиќ.
Организацијата е регионална, невладина, непрофитна мрежа на уредници, директори на медиуми и угледни новинари од списанија, радио и ТВ станици, новински агенции и нови медиуми од југоисточна Европа. Преку своите комитети СЕЕМО настојува да воспостави мост помеѓу активностите на медиумите во светот и развојот на медиумите во регионот.
Една од главните активности на СЕЕМО е заштита на слободата на печатот преку поддршка на новинарите и медиумите. Преку 60% од протестните реакции на СЕЕМО до владите и други власти, имале позитивни резултати. Секој протест на СЕЕМО се доставува и до водечките регионални и меѓународни медиуми, националните и меѓународните владини и невладини организации, политичари и јавни личности и установи.
Зебрежани
Зеберзани — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Поличани и општина Чепан.
Agusta A.103
По развојот на хеликоптерот А.102, компанијата Agusta го развила хеликоптерот А.103 со едно седиште (само за пилотот). Во хеликоптерот е вграден сопствено развиен клипен мотор Agusta MV-GA70, со сила од 80 КС. Прототип на хеликоптерот полетал во октомври 1959 година.
Основни податоци:
Техничкотактички податоци
NGC 3068A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3068A се споменува и како NGC 3068, UGC 5353, MCG 5-24-6, CGCG 153-6, NPM1G +29.0180, Arp 174.
Откривање
Објектот е откриен на 12 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3068A е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 3068A има привидни димензии од 0,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 58 м 40,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 28° 52' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 53°.
Други поделби
Проучување на NGC 3068A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28815. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 104; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1967. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1396.
Црква „Св. Атанасиј“ - Вишни
Свети Атанасиј — главна селска и гробјанска црква во дримколското село Вишни.
Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
Историја
Црквата е изградена за време на турската власт, во век.
Мошти
Во црквата се наоѓаат моштите на познатата Света Спасица Вишненска, славена од жителите на Вишни. Се верува дека нејзините мошти имаат чудотворна моќ и дека помага на сите.
Езеро Тамула
Езеро Тамула (естонски: Tamula järv) — езеро во јужна Естонија, сместено на југоисточната страна на градот Виру. Езерото има површина од 2.313 км², просечната длабочина е 4,2 м и максималната длабочина 7,5 м.
Нобелова награда за хемија
Според тестаментот на Нобел, наградата се исплатува од средствата на фондацијата „Нобел“, а ја доделува комитет од пет члена кои ги избира Кралската академија на науките. Првата Нобелова награда за хемија е доделена во 1901 година на Јакоб Хенрик вант Хоф, од Холандија.
Езеро Тамула
Езерото има овална форма. Во езерото се влева потокот Кубија, како и некои канали. Од езерото тече реката Виханду, најдолгата река во Естонија.
Нобелова награда за хемија
Секој добитник добива медал, диплома и парична награда која не е иста секоја година. Во 2007 година, Гехарт Ертл добил десет милиони шведски круни, (малку повеќе од 1 милион €, или 1,4 милиони американски долари.
Езеро Тамула
На 11 септември 2010 година, естонскиот спортист Таави Петре се удавил во езерото Тамула за време на риболов.
Нобелова награда за хемија
Наградата се доделува во Стокхолм на годишна церемонија на 10 декември, годишница од смртта на Нобел.
Космос-2069
Космос-2069 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 април 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 45 килограми. Космос-2069 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1463 км, а најмалото на 1428.
Agusta A.104
Од хеликоптерот А.103 со едно седиште е развиен хеликоптерот А.104 со две седишта. Целиот труп на хеликоптерот е изработен од метал. Во хеликоптерот е вграден клипен мотор Agusta MV-A120. Првиот од двата прототипа на хеликоптерот полетал во декември 1960 година.
Основни податоци:
Техничкотактички податоци:
Варијанти:
Столот (Уланци)
Столот  — археолошко наоѓалиште во велешкото село Уланци.
Претставува населба од бронзено време, железно време и хеленистичко време.
На 1,5 км јужно од селото, на левиот брег на Вардар, на околу 150 м на левата страна од патот Уланци-Џидимирци се издига доминантен рид. На врвот има зарамнето плато, со димензии 80 × 25 м, на кое се забележуваат остатоци од фортификација и површинска керамика. Во 1994 година се извршени контролни ископувања на простор од 100 м 2 во северозападниот дел на платото. Откриени се остатоци од архитектура (голем објект со повеќе простории) и два праисториски слоја со материјал што одговара на материјалот од некрополата Димов Гроб, оддалечена 200 м северно.
NGC 1152
NGC 1152 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1152 се споменува и како MCG -1-8-19, DG 11, SS 8.
Откривање
Објектот е откриен на 10 ноември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1152 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1152 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 57 м 33,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 45' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 29°.
Родопи (округ)
Родопи (Περιφερειακή ενότητα Ροδόπη) — округ во областа Источна Македонија и Тракија и историската покраина Тракија, денес во североисточна Грција. Административен центар на округот е градот Комотини, а вториот најважен е градот Сапес.
Округот Родопи е основан во 2011 година на местото на поранешната префектура, која имала ист обем и граници.
Географија
Округот Родопи се наоѓа на североисток на Грција и северната граница е границата со Бугарија. На југ, округот се протега по северниот брег на Егејското Море. На запад, округот Родопи граничи со округот Ксанти, а на исток со округот Еврос.
Подрачјето на Родопскиот округ има центар во крајбрежната рамнина на северниот брег на Егејското Море. Рамнината е во приморскиот дел мочуришна. Половина од округот на север и исток е планинска и има планини од Родопскиот систем: на север планината Кула и на исток Сапка.
Климата е средоземна по должината на брегот и на пониските терени, додека во внатрешноста и на планините климата е поостра.
Историја
За време на старогрчко време, оваа област била во крајниот север од областа на цивилизацијата и со тоа заостанува. За време на римското време, оваа област значително напредувала, пред сè поради неговата добра позиција на патот на Игнација.
На крајот на 14 век, областа на Родопите била окупирана од Османлиите, кои останале тука наредните 5 века. Областа беше изложена на исламизација и трајно населување на муслиманското население во текот на целиот период. Во текот на XX век, се случиле значителни промени во оваа област. 1912 година со првата балканска војна, турската територија станала дел од Тракија под власт на Бугарија, а по Првата светска војна било споено со Грција. После тоа, заради грчко-турската војна од 1922-23 година, имало делумна емиграција на муслиманите ( Турците и Бугарите - Помаци) и имиграцијата на Грците од Мала Азија. Сепак, за разлика од другите на крајот на Грција, муслиманската заедница опстојува тука и до ден-денес.
Население
Според најновите проценки од 2005 година, округот Родопи имало над 110.000 жители, од кои повеќе од околу 40% живеат во седиштето на округот, градот Комотини.
Етнички состав: Населението во областа е грчко (1/2) и муслиманско малцинство во Грција (1/2), единственото официјално признаено малцинство во земјата. Најмногу се состои од Турци (50%), но Бугари - Помаци (35%) и Роми (15%). Значителен дел од Грците потекнуваат од бегалци од Мала Азија.
Густината на населението е околу 45 жители на км 2, што е значително помалку од просекот на Грција (околу 80 жители / км 2 ). Рамничарскиот дел околу градот Комотини е многу подобро населен од планинското подрачје на север и исток.
Административна поделба и населени места
Комотини е седиште на округот и единствената поголема населба (> 10,000 жители))во округот.
Економија
Округот Родопи е една од помалку развиените области во Грција. Главните индустриски гранки се земјоделството, шумарството и лесната индустрија.
Град со републиканско значење
Град со републиканско значење е административна единица на федералните субјекти во Русија која има еднаков статус со реоните, но е организиран околу голем град; понекогаш со околните рурални територии.
Видови
Заклучно со 2013, постојан следниве видови:
Јакоб Хенрик вант Хоф
Јакоб Хенрик вант Хоф (хол. Jacobus Henricus van 't Hoff; 30 август 1852 – 1 март 1911) — холандски хемичар. Добитник на Нобеловата награда по хемија во 1901 година за својата работа врз откривањето на законите на хемиската динамика и осмостскиот притисок на растворите.
Бил трето дете од седум во фамилијата на Jacobus Henricus Van't Hoff (лекар по професија) и Alida Jacoba Kolff.
Во 1871 година ја завршува Високата техничка школа во Делфт. Подоцна се посветува на филозофија, поезија и математика. Почнува да студира математика, но големите хемичари од тоа време го привлекуваат неговото внимание. Во 1874 година докторира на Универзитетот во Утрехт со која ги поставува основите на стереохемијата.
Умира во Берлин на 1 март 1911 од туберкулоза.
Андреја Паладио
Андреја Паладио (Andrea Palladio), родено име: Андреја ди Пјетро дела Гондола (Andrea di Pietro della Gondola); 30 ноември 1508 - 19 август 1580) — италијански ренесансен архитект од Падова.
Стилот на Паладио станал мода во Европа. Во Британија, Иниго Џонс и Кристофер Рен го прифатиле неговиот стил. Друг обожавател на овој стил бил Ричард Бојл, IV Гроф од Корк, исто така познат како Лорд Берлингтон кој бил архитектот на куќата Чизик Хаус заедно со Вилијам Кент. Еден од подоцнежни експоненти кои ги популаризирале коцептите на Паладио бил и венецијанскиот архитект од XVIII век Џакомо Леони кој издал авторитативно дело од четири тома на таа тема.
Архитектурата на Паладио исто така била инспирација за класична музика, како на пример за делото од велшкиот композитор Карл Џенкинс со наслов Паладио. Оваа композиција е доста позната по својот прв став, кој бил употребен од страна на фирмата „Де бирс“ во една телевизиска реклама за дијаманти.
Историја
Паладио бил син на Пјетро 'дела гондола'. Кога имал 13 години станал чирак во каменорезачка работилница, но по само 18 месеци престанал да конактира со татко си и избегал во блискиот град Виченца. Таму станал помошник во најдобрата каменорезачка и ѕидарска работилница и често ја посетувал продавницата на Бартоломео Каваца од кој научил некои вештини. Но најголемо влијание во неговата кариера има извршено Џанџорџо Трисино, кој му го измислил класичното име Паладио на неговиот ученик и пријател Андреја. Во 1541 год. Паладио оди во Рим да изучува антички знаменитости.
Важни настани:
Роберт Капа
Роберт Капа (22 октомври 1913 во Будимпешта - 25 мај 1954) бил познат светски фотограф и еден од најголемите фотографи на XX век којшто фотографирал во 5 различни војни: Шпанската граѓанска војна, Втората кинеско-јапонска војна, Втората светска војна (само во Европа и северна Африка), Арапско-израелската војна од 1948 и Првата Индокинеска војна. Тој го режирал материјалот од Втората светска војна во Лондон, северна Африка, Италија, Битката кај Нормандија на плажата Омаха и ослободувањето на Париз. Неговиот помлад брат, Корнел Капа којшто исто така бил фотограф работел на промоција и заштита на делата на легалноста на својот постар брат,а со тоа и развивајќи го својот идентитет и стил.
Животопис
Роберт Капа се родил во Будимпешта, во еврејско семејство, а неговото вистинско име е Ендре Ерно Фридман. Во 1931 година се преселил во Берлин каде што студирал политички науки и започнал да се занимава со фотографирање. Во 1932 во Копенхаген, Капа направил серија фотографски портрети на Лав Троцки. Капа се преселил во Париз каде што се запознал со Анри Картје- Бресон. Капабил во Шпанската граѓанска војна каде што во близина на Мадрид бил сведок на смртта на неговата девојка, германската новинарка и фотографка Герда Таро. Но, по ова тој и самиот се уверил во изгледот на ваквата смрт.
Капа бил одличен фотограф на своето време. Тој бил човек којшто го сакал светот, го мразел насилството и теророт и мечтаел кон времето кога нема да има војна, којашто всушност била основата за неговата работа. Тој своето внимание го посветил проучувајќи ги животите на луќето коишто нив ги губеле во битките. Во 1936 година, Роберт Капа фотографирал фотографии од Шпанската граѓанска војна.Тој бил придружуван од својата девојка, германската новинарка Герда Таро. Тој во војната ушествувал со камера наместо пушка и додека сите војувале, тој од центарот на бојното поле фотографирал клчасични фотографии на кои е отсликана смртта на републикаснките војници.
Во 1938, Капа работел како фотокореспондент во Јапонско-кинеската воја. Во 1940 година се преселил во САД. За време на Втората светска војна работел во северна Африка и Италија, а во 1944 година го фотографирал истоварувањето на сојузничките сили во Нормандија.
По војната, во 1947, заедно со Анри Картје- Бресон и со други фотографи ја формирал фотографската агенција Магнум на којшто и станал шеф во 1951 година, но во 1953 година бил приморан да се врати во Европа и да побегне од меккартизмот. Во 1948 и 1950 година работел во Израел за време на Арапско-израелската војна.
Роберт Капа фотографирал и за време на Првата Индокинеска војна. Тој престојувал во Виетнам каде што на 25 мај 1954 година, на самиот крај на војната згазнал на мина којашто експлодирала и му го одзела животот.
Признание за творештвото
Во 1955 година во САД, Роберт Капа бил посмртно одликуван со златен медал за своето фотографско творештво за време на својот живот.
Чичигаз
Чичигаз (Чичиг’с или Чешиг’з; Σταυροδρόμι, Ставродроми; до 1926 г. Τσίτσιγκες, Цицигес ) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 486 жители (2011), сочинето исклучиво од Македонци.
Географија
Селото е сместено во источниот дел на Солунското Поле (средиштето на Ениџевардарското Поле), 10 км северозападно од Пласничево и 10 км јужно од градот Воден.
Во Отоманското Царство
На крајот на XIX век Чичигаз е забележано како чисто македонско село. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Чеши Г’с (Чичег’с) живееле 420 Македонци. Сите жители на селото потпаднале под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Чечиг’с имало 200 Македонци, сите под егзархијата.
Во селото работела бугарската пропаганда. Според податоци на кукушкииот околиски училиштен инспектор Никола Хрлев во 1909 г. во Чичег’з работело бугарско училиште. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во периодот пред Балканските војни селото се состоело од 30 македонски куќи и две куќи на Роми христијани.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 208 жители, кои во 1920 г. се зголемиле на 255. Во 1926 г. името на селото е сменето во Ставродроми што значи „крстопат“.
Во 1928 г. селото имало 299 жители, а во 1940 г. броело 298 лица. По војните населението земало голем замав и во следните десетлетија речиси се удвоило. Сите жители и понатаму останале исклучиво Македонци.
Стопанство
Селото се смета за многу богато бидејќи е во поле и неговото земјиште целосно се наводнува. Главни производи се овошјето (праските и крушите), памукот, житото, пченката и др. Застапено е и краварството.
Црква „Св. Стефан“ - Конче
Свети Стефан (позната и како Света Богородица) — средновековна манастирска црква во селото Конче. Црквата се наоѓа во западниот дел на селото, во непосредна близина до основното училиште „Гоце Делчев“.
Црквата претставува единствена црква на Конечкиот манастир. Црквата била започната во 1366 година, а била завршена до 1371 година, кога се претпоставува дека бил завршен и нејзиниот првобитен фрескоживопис.
Историја
Црквата е изградена во 1366 година година од страна на војводата Никола Станоевиќ, но не е познато кога и од кој архијереј била осветена. Познато е дека била фрескоживописувана двапати. Првиот фрескоживопис бил извршен непосредно по изградбата, односно до 1371 година, а од него денес е сочуван само мал дел. Вториот фрескоживопис бил направен во и  век. Иконите во црквата биле изработени од страна на Димитар Андонов Папрадишки и Костадин Вангелов од Штип во 1921 и 1922 година.
Во минатото, црквата била манастир со монаси и го носела името „Света Богородица“, по кое и денес е позната меѓу населението. Ова име се поврзува и со чудесната икона на Света Богородица, која сама се појавувала од гевгелискиот крај во црквата. За иконата на Света Богородица се сметала дека има исцелителна моќ, па покрај христијани во црквата за исцеление доаѓале и муслимани. Поради исцелителната моќ на иконата која била пронајдена во црквата на празникот „Св. Константин и Елена“, односно „Свети Цареи“, во црквата се одржувал голем панаѓур на кој се доаѓало поради исцеление на луѓето и со желба за плодност на полето. За исцелителната моќ на чудотворната икона во црквата во Конче пишувал и македонскиот преродбеник и собирач на народно творештво Марко Цепенков.
Во дворот на црквата постојат остатоци од конаци, кула, ѕидини, а таму се наоѓа и гробот на Катерина Бранковиќ - ќерка на средновековниот феудалец Вук Бранковиќ). Во црквата се одржува голем собор, со стотици посетители за верските празници Голема Богородица и Водици.
Во 2010 година, била извршена и замена на покривната конструкција на црквата, која била оштетена од неколку последователни невремиња во областа. Обновата била извршена од Заводот и музеј од Штип.
Во поново време, манастирот започнал да добива нови конаци, а и самиот манастирски двор бил уреден и била изградена нова влезна порта.
Градба
Црквата има изглед на впишан крст со купола врз осмостран тамбур, кој се издигнува на четири јаки столбови. На источната страна е петстрана олтарна апсида со бифорен прозорец.
Во поново време биле извршени реставраторско-конзервациски интервенции на манастирската црква со што е обновено кубето, а исто така и фасадите на црквата, кои се мошне украсно изведени, каде што преовладуваат тулите во стилот на византиските средновековни цркви.
Фрескоживопис
Од својата изградба, црквата била на двапати фрескоживописувана. Првиот фрескоживопис бил насликан непосредна по нејзината изградба, односно до 1371 година, но за жал, денес од него е останат само мал дел. Вториот фрескоживопис во црквата бил насликан во текот на и  век.
Во олтарниот простор во првата зона е фигурата на архиѓаконот со каделница во десната рака, а во левата држи дарохранилница насликана во нишата од проскомидијата. Меѓу проскомидијата и олтарната ниша е претставен еден архијереј, кој е дел од светата литургија. Тој држи отворен свиток свртен кон апсидата во полунаведнат став. Во самата апсида на северната страна се претставени Св. Григориј и Св. Јован Златоуст, додека на јужната страна е Св. Василиј Велики и Св. Атанасиј. Меѓу апсидата и проскомидијата е Св. Кирил Александриски, додека во нишата на ѓаконикот е Исус Христос, што не е вообичаено. Христос е претставен во царска одежда и во став на благослов. Во втората зона на олтарната апсида е композицијата „Причестување на апостолите“, а под оваа композиција слабо видливи се остатоците од „Поклонувањето на агнецот“.
Југозападниот столб е исто така покриен со фрески со претставата на Св. Архангел Гаврил во првата зона, на јужната страна, додека на северната страна од истиот столб е насликан Архангел Михаил, претставен како воин. Тука, на овој столб, е ликот на Св. Меркуриј на западната страна од столбот. Во горните партии на столбот има фрагментарно сочувани фрески. Фрескоживописот во горните партии на манастирската црква е целосно уништен.
Лохуекотитан
Лохуекотитан — род на титаносауруски сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на доцна креда на територијата на денешна Шпанија. Единствениот вид познат во родот е Lohuecotitan pandafilandi, опишан и именуван во 2016 година.
Откривање
Фосилните остатоци од Лохуекотитанот биле откриени на наоѓалиштето Ло Хуеко, кој е дел од формацијата Вилалба де ла Сиера. Формацијата датира од пеиодот кампан - мастрихт и би претставувал каллив крајбрежен регион во тоа време. На ова место се откриени повеќе парцијални скелети на сауропод, неколку заби, кои претставуваат најмалку два различни типа на титаносаурус. Холотипниот примерок на Лохуекотитанот, HUE-EC-01, е дестикулиран делумен скелет кој се состои од цервикални, грбни, сакрални и опашкасти пршлени, ребра, лакотна коска, двете седални коски, препонска коска, бутна коска, мала писка и голема писка, заедно со некои неопределени остатоци.
Името Лохуекотитан комбинира упатување на наоѓалиштето со додавање на титан (што се однесува на грчките титани ). Специфичното име, pandafilandi, потекнува од името на гигантот, Пандафиландо де ла фоска виста, во романот Дон Кихот.
Класификација
Лохуекотитанот бил во 2016 година признаен како литостротичен титаносаурус, повеќе изведен од Малависаурус.
Страната (Уланци)
Претставува населба - викус од доцноантичко време.
Во непосредната близина на селото, десно од патот Џидимирци-Уланци, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови со фина и просечна фактура со црвена боја и многу градежен материјал.
Зелевижда
Залевижда — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Лумас.
Бонбона
Бонбоните се тврди слатки направени од шеќер, со додадени бои и мириси. Зборот доаѓа од францускиот збор „Бон“ што значи нешто добро. Бонбоните се тврди и се јадат подолго време, и тешко може да се прегризат. Производителот на бонбони се нарекува бонбонџија.
Во минатоот, бонбоните се продавале на грамови од големи стаклени садови, а денес главните производители се фабриките и се пакувани во кесички по 100 грама.
Производство
Сирупот, кој е мешавина од шеќер, вода, млеко и друго, се вари со одредена концентрација, или додека да се карамелизира. Во зависност од составот и должината на вриење, се добиваат различни видови на бонбони.
Критериум ди Дофине 2015
Критериум ди Дофине 2015 — 67. издание на велосипедската етапна трка Критериум ди Дофине. Се одржала од 7 до 14 јуни и била шеснаесетта трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Крис Фрум, кој стигнал до втора победа на трката.
Екипи
Бидејќи Критериум ди Дофине е настан од Светската турнеја, сите седумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат. На четири други екипи им биле доделени специјални покани за трката и со тоа била создадена главната група од 21 екипа.
Екипи во Светската турнеја биле:
Екипи кои добиле специјални покани биле:
Поредок
На Критериум ди Дофине 2015 биле доделени четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку завршното време на секој велосипедист на секоја етапа, предводникот ја добивал жолтата маичка со сина лента. Овој пласман бил сметан за најважен на Критериум ди Дофине 2014 и победникот на овој пласман бил сметан за победник на трката.
Дополнително, постоел бодовен пласман наградуван со зелена маичка. За бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови за завршување во првите десет на етапа. На сите етапи, победата носела 15 бода, второто место носело 12 бода, третото 10, четвртото 8, петтото 6 и еден помалку за секое место надолу сè до еден бод за 10. место. Бодови за овој пласман можеле да се добијат и на секој од средните спринтови; овие бодови биле доделувани на секој од тројцата најбрзи возачи низ целта и тоа 5 бода за првиот, 3 за вториот и 1 за третиот.
JPEG
JPEG (Joint Photographic Experts Group) — копримиран формат за слики со загуби кои произлегуваат од растерски слики (битови пресликувања). Ова е најчесто користениот формат при работа со слики поради скромните мемориски потреби и прикладноста за архивирање, како и размена преку сајтови или маилови. Практично сите програми и фото-оперми овозможуваат поддршка за овој формат, како и претворање на истиот во JPG. Во ретки случаеви (во главно, векторски ориентираните програми) овозможуваат претворање во BMP, а потоа во JPG. Значајно повеќекратно смалување на мемориските барање се базира меѓу другото и на исклучување на оние нијански кои ги нема во BMP. Со тоа практичнои не се губи на квалитетот на сликата, ако над неа не се прави понатамошна манипулација. Но, при промена на светлина или контраст се намалува богатството на нијанси, поради фактот дека можеби токму тие нијански кои се оптимални, се исклучени од опсегот. Корисникот, при претворање и зачувување во некои апликации може да избере степен на копресија, барајќи компромис помеѓу квалитетот и мемориската потреба. Недостаток на форматот се во доста истакнати неправилности, особено на рабовите. Исто така не поддржува транспарентност.
Иако JPEG-податотека може да се кодира на различни начини, најчесто тоа се прави со JFIF кодирање. Процесот на кодирање се состои од неколку чекори: 1. Застапеноста на боите на сликата се претвора од RGB во Y'CBCR, состоејќи се од една Лума компонента (Y "), што претставува светлина, и две Chroma компоненти,(Cb и Cr), што претставува боја. Овој чекор е понекогаш прескокнат. 2. Резолуцијата на Chroma податоците е намалена, обично од фактор на 2. Ова се одразува на фактот дека окото е помалку чувствително на фини детали на бојата, отколку на фините детали на светлината. 3. Сликата е поделена на блокови од 8 × 8 пиксели, и за секој блок, секој од Y, CB, и CR податоците се подложува на дискретна косинус трансформација (DCT). DCT е сличен на Фуриеова трансформација во смисла дека тоа произведува еден вид на просторен честотен спектар. 4. Амплитудите на компоненти на честотата се квантизирани. Човековото сетило за вид е многу почувствителни на мали варијации на бојата или осветленоста на големи области спрема јачината на високочестотните варијации на осветленоста. Според тоа, магнитудите на високочестотните компоненти се чуваат со помала прецизност од нискочестотните компоненти. Поставувањето на квалитетор на енкодер (на пример 50 или 95 на скала од 0-100 во Независната библиотека  на JPEG Групата) влијае на тоа до кој степен на резолуцијата на секоја компонента на честота ќе биде намалена. Ако се користи поставување на претерано низок квалитет, високочестотните компоненти се отстрануваат целосно. 5. Резултирачките податоци за сите 8 × 8 блокови понатаму се компресирани со алгоритам со кој не се губат податоците, една варијанта на Хафмановото кодирање.
Кодирање
Многу од опциите во JPEG стандардот не се користени, и како што е споменато погоре, повеќето софтвери за слика го користи поедноставниот JFIF формат при создавање на JPEG-податотека, која меѓу другите работи го одредува методот на кодирање. Еве краток опис на еден од повеќето заеднички методи на кодирање кога се применува на влезот што има 24 бита на пиксел (осум од црвена, зелена и сина). Ова посебна опција е метод на компресија на податоци при кој се губат истите.
Како пример, една таква 8×8 8-битни подслика може да биде:
Пред да се обработи DCT-то на 8×8 блок, неговите вредности се префрли од позитивен опсег во опсег центриран околу нула. За 8-битна слика, секој влез во оригиналниот блок паѓа во опсегот [0255]. Средната точка на опсегот (во овој случај, вредноста 128) се одзема од секој запис за да се создаде на опсег на податоци што е центриран околу нула, така што изменетиот опсег е [- 128, 127]. Овој чекор ги намалува барањата на динамичен опсег во DCT фазата на обработка што следува. (Покрај разликата во динамичниот опсег во DCT фазата, овој чекор е математички еквивалент на одземање 1024 од DC коефициент по извршувањето на трансформација - која може да биде подобар начин за извршување на операцијата на некои конструкции штом тоа вклучува извршување на само едно одземање отколку 64 од нив.) Овој чекор резултира во следниве вредности:
Следниот чекор е да се земе дво-димензионалниот DCT, што е даден преку: DCT трансформира 8×8 блок на влезни вредности во линеарна комбинација од овие 64 модели. Моделите се нарекуваат како две-димензионални DCT основни функции, а излез вредности се нарекуваат коефициенти на транфсормирање. Хоризонталниот индексот е u и вертикалниот индексот е v. каде што: 	u е хоризонталната просторна честота, за целите броеви. 	v е вертикалната просторна честота, за целите броеви. 	 е нормализирачки скала фактор за да се направи трансформацијата ортонормална. 	 е вредноста на пикселот за координатите 	 е DCT коефициентот за координатите Ако ја извршиме оваа трансформација на нашата матрица погоре, ние ќе ги добиеме следниве (заокружено на најблиските две цифри позади од децимална точка): Обрнете внимание на влезот горниот лев агол со прилично голема магнитуда (величина). Ова е DC коефициент. Останатите 63 коефициенти се нарекуваат AC коефициенти. Предностa на DCT е неговата тенденција да собира повеќе од сигналот во еден агол на резултатот, како што може да се види погоре. Чекорот на квантизацијата што следи го нагласува овој ефект, додека истовремено го намалува вкупниот обем на DCT коефициенти, што резултира во сигнал дека што е лесно да се ефикасно компресира во фазата на ентропија. DCT привремено ја зголемува битовата длабочина на податоците, бидејќи DCTкоефициентите на 8-битната/компонентната слика земаат до 11 или повеќе битови (во зависност од веродостојноста на DCT пресметката) за да се зачуваат. Ова може да го присили кодекот привремено да користи 16-битни кутии за да ги држат овие коефициенти, удвојувајќи ја големината на застапеноста на сликата во овој момент; тие обично се намалува  кон  8-битни вредности преку чекорот на квантизација. Привременото зголемување на големината во оваа фаза не е грижа за перформансот за повеќето JPEG имплементации, бидејќи обично само многу мал дел од сликата е зачувана во целосна DCT форма во било кое дадено време во текот на процесот на кодирање или декодирање на сликата. Квантизација Човечкото око е добро во гледање мали разлики во осветленоста во низ релативно голем простор, но не толку добро во разликувањето на точната сила на варијацијата на високочестотна осветленост. Ова му овозможува на човек значително да ја намали количината на информацијата во високочестотните компоненти .Ова е направено со едноставно поделување на секој компонент во доменот на честота со константа за тој компонент, а потоа и заокружување на најблискиот цел број. Ова заокружување операција е само внесува загуби работата во целиот процес акопресметка DCT се врши со доволно висока прецизност. Како резултат на ова, тоа еобично случај дека многу од повисока честота компоненти се заокружени на нула, и многу од останатите стане мали позитивни или негативни броеви, кои се многупомалку бити да се претставува.
Космос-2070
Космос-2070 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 април 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 45 килограми. Космос-2070 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1464 км, а најмалото на 1442.
Амерзе
Амерзе (англиски: Lake Ammer) е езеро Зунгенбекен во Горна Баварија, Германија, југозападно од Минхен меѓу градовите Херсхинг и Дисен ам Амерси. Со површина од околу 47 км2, тоа е шестото најголемо езеро во Германија. Езерото е на надморска височина од 533 метри, и има максимална длабочина од 81 метар. Како и другите баварски езера, Амерзе се развил како резултат на топењето на ледените ледници. Амерзе се создал од водите на реката Аммер, која тече како Ампер надвор од езерото.. Како соседното Езеро Старнберг, кое е слично по големина и форма, тоа е популарна локација за водни спортови.
Амерзе и Ампер се дел од стариот келтски килибарен трговски пат што води до премин Бренер. Зборот Амер е форма на Ампер од 13 век, келтската * амбра, која произлегува од индоевропските * ombh-, * mbh- "влажни, вода".
Патнички услуги функционираа на езерото од 1879 година. Денес тие се управувани од компанијата „Bayerische Seenschifffahrt", користејќи мешавина на историски лопати и моторни бродови.
Водата на езерото генерално е со многу добар квалитет бидејќи во 1960-тите беше воведена кружна канализациона мрежа која ги собираше сите отпадни води од целиот езеро и ги транспортираше во пречистителна станица под излезот на езерото во Ехинг.
Аммерзието изобилува со риби и е дом на ранливите видови на длабоки водни јајца „Salvelinus evasus ''.
Рибите кои живеат во длабоките води се многу чувствителни на промени во квалитетот на водата, а некои видови како што се,,Salvelinus neocomensis" и „Salvelinus profundus "беа неодамна етикетирани со исчезнување во другите европски езера.
Agusta A.105
Хеликоптерот претставува оригинален дизајн на компанијата Agusta, односно во хеликоптерот е вграден мотор Turbomeca-Agusta TA-230 и сопствена дизајнирана трансмисија. Првиот прототип на хеликоптерот полетал во 1964 година. Од хеликоптерот се развиени два модела:
Основни податоци:
Техничкотактички податоци:
- Височина: 2,60 м
- Пречник на HP: 9 м
- Празен: 485 кг
- Максимална: 1,000 кг
- Максимална брзина: 210 км/ч
- Максимална висина: 4,750 м
- Максимален домет: 320 км
Корпоративна општествена одговорност
Корпоративна општествена одговорност (CSR, исто така наречена корпоративна совест, корпоративното граѓанство, социјална средина, или одржлив одговорен бизнис / одговорен бизнис) е форма на корпоративно саморегулирање интегриранo во бизнис модел. CSR управувачките функции се вграден, само-регулирачки механизам со кој бизнисите ja следат активно нивната усогласеност со духот на законот, етичките стандарди и меѓународните норми. Целта на KOO е да ја прифати одговорноста за акциите на компанијата и да ги поттикне на позитивно влијание преку активности во животната средина, со потрошувачите, вработените, заедниците, акционерите и сите други членови на јавната сфера.
Терминот "Корпоративна општествена одговорност" влегол во општа употреба во доцните 1960-ти и раните 1970-ти години, откако многу мултинационални корпорации го формирале терминот акционери, што ги опишува оние кои имаат влијание на организацијата преку нивно влијание. Терминот бил употребуван за да се опишат корпоративни сопственици над акционерите, како резултат на влијателна книга на Едвард Фримен, Стратегиски менаџмент: пристап на акционерво 1984 година. Поддржувачите велат дека корпорациите имаат повеќе долгорочна добивка од перспективното работење, додека критичарите тврдат дека KOO го одвлекува вниманието од економската улога на бизнисот. Други тврдат дека CSR е само обид да се пре-блокира улогата на владите како чувари на мултинационалните корпорации. CSR е создадена да ја помогне мисијата на организацијата, како водич за она што компанијата се залага и кон она што ќе треба се придржуваат потрошувачите. Развојната бизнис етика е една од формите на применетата етика, кој се занимава со етички принципи и морални или етички проблеми кои можат да настанат во деловното опкружување. ISO 26000 е признат меѓународен стандард за CSR. Организациите од јавниот сектор, (Обединетите нации за пример) се придржуваат до тројната крајна линија(TBL). Широко прифатено е тоа дека CSR се придржува до слични принципи, но не со официјалниот чин на законодавството.
Пристапи
Некои стручни лица идентификуваат разлика помеѓу пристапите кон CSR во Канада (Училиштето во Монтреал за CSR), во континентална Европа и англосаксонските пристапи. Дури и дискусијата за CSR во Европа е многу хетерогена.
Друг пристап кон CSR е да ја приклучи својата стратегија директно во бизнис стратегијата на организацијата.
Друг пристап е зголемување на интересот за корпоративната одговорност. Ова се нарекува создавање на заеднички вредности или CSV. Моделот на заедничката вредност е заснован на идејата дека корпоративниот успех и социјалната заштита се меѓусебно зависни, а секој бизнис има потреба од здрава, образована работна сила, одржливи ресурси и вешто владеење за поефикасно да се натпреварува на пазарот. За општеството да напредува, поволните и конкурентни бизниси мора да се развиваат и да поддржуваат создавање на приход, богатство, даночен приход, како и можности за филантропија. CSV доби глобално внимание во статијата на Харвард за бизнис план Стратегија и општество: Врската помеѓу конкурентна предност и корпоративната социјална одговорност[1] од страна на Мајкл Е. Портер, водечки авторитет за конкурентна стратегија и раководител на Институтот за стратегија и конкурентност на Бизнис училиштето на Харвард, и Марк Р. Крамер, виш научен соработник на училиштето Кенеди на Универзитетот Харвард и соосновач на  советниците за социјалното влијание. Статијата обезбедува увид и релевантни примери на компании кои имаат развиено длабоки врски помеѓу нивните бизнис стратегии и корпоративната општествена одговорност. CSV признава размени помеѓу краткорочната профитабилност или целите на животната средина, но се фокусира повеќе на можностите за конкурентна предност за градење на социјална вредност во корпоративната стратегија.
Многу компании користат бенчмаркинг стратегија за да се натпреваруваат во рамките на нивните индустрии во CSV политиката, спроведувањето и ефикасноста. Бенчмаркингот вклучува ревидирање на конкурентите CSR иницијативи, како и мерење и оценување на влијанието што тие политики го имаат врз општеството и животната средина, и тоа како корисниците ја гледаат конкурентата CSR стратегија. По сеопфатната студија за конкурентната стратегија и извршениот преглед на внатрешната политика, може да се извршти споредба и да се развие стратегија за конкурентните CSR иницијативи.
Општествено сметководство, ревизија и известување
За бизнисот за да преземе одговорност за своите постапки, бизнисот мора да биде целосно одговорен. Социјалното сметководсто, како концепт за опишување на комуникација на социјалните и еколошките ефекти на економските активности на компанијата на одредени интересни групи во општеството и за општеството во целина, е исто така важен елемент на CSR. Социјалното сметководство ја нагласува идејата на корпоративната одговорност. D.Crowther го дефинира социјалното сметководство во смисла како "пристап кон известување активности на фирмата која ја нагласува потребата за идентификација на општествено релевантно однесување, определување на она за кое компанијата е одговорна со својата општествена работа и развој на соодветни мерки и известувачки техники." Еден пример на социјално сметководство, до одреден степен, се наоѓа во годишниот директорски извештај, под условите на Законот за трговски друштва во Велика Британија.
Развиени се голем број на известувачки упатства или стандарди за да служат како рамка за социјално сметководство, ревизија и известување, вклучувајќи: