cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Холворти Хол
Белешки
Сè до 1860, Собата 24 служела како библиотека на Харвард за одделот Фи Бета Капа (Phi Beta Kappa Society). Тука бил сместен и библиотекарот кој ги чувал неколкуте стотици книги во неговиот ормар.
Холворти е познат и по тоа што бил дом на неколку писатели и продуценти на анимираната серија „The Simpsons“.
Претходни станари
Холворти е исто така познат и тпо тоа што во него престојувале Ал Гор '69 и Томи Ли Џонс '69, иако тие всушност живееле во Mower Hall.
Иван Анастасов
Животопис
Иван Анастасов е роден во Лабаница, Костурско, на 28 март 1876 година. Учествувал во Илинденското востание како костурски селски војвода. Се борел со турската војска во околината на неговото родно село.
NGC 1648
NGC 1648 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1648 се споменува и како MCG -1-13-4, Z 0441.2-0834, NPM1G -08.0183, PGC 15886.
Откривање
Објектот е откриен на 29 декември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1648 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1648 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 44 м 34,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 28' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 4°.
Други поделби
Проучување на NGC 1648 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15920. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 269; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5321. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1519.
Чинук (ветар)
Чинук е ветар од фенски карактер кој дува во Северна Америка. Дува од североисток низ источните падини на Стеновитите планино. Називот го добил по индијанското племе Чинук.
Дабарска Пештера
Дабарската Пештера (бошњачки: Dabarska pećina) ― пештера која се наоѓа во општината Сански Мост, Босна и Херцеговина. Таа е една од двата извори на реката Дабар во селото Долни Дабар.
Пештерата е неистражена и никој не знае со сигурност колку е долга и длабока. На самиот влез во пештерата, се отвора огромен внатрешен простор, и како што оди понатаму во нејзината пештера, каде што постои езеро, што е навистина изобилно за време на дождливи и снежни периоди. За време на обилни врнежи од дожд се создава многу големо езеро што спречува да влезе подлабоко во пештерата. Дабарската Пештера не изобилува со пештерски украси, сталактити и сталагмити.
Во научните истражувања пред неколку децении, пештерски саламандер бил најден во езеро сместено во внатрешноста на една пештера, ендемичен вид од праисторијата, кој преживеал само во крајно чисти води и темни простори. Археолошките истражувања откриле дека пештерата била населена во праисториско време, бидејќи биле пронајдени предметите што ги користеле месните жители во секојдневниот живот. Остатоци од дрвена населба (сојеница) исто така биле пронајдени во близина и се верува дека датираат од илирскиот период.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Рогачево
Свети Архенгел Михаил претставува православна црква во тетовското село Рогачево. Се наоѓа високо над селото во месноста наречена Тиквица на падините на Шар Планина. На 15 септември 2013 година во црковииот двор бил поставен неколкуметарски метален крст.
1617 во книжевноста
1617 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Дерпштет
Дерпштет (Dörpstedt; Dørpsted) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Владо Илиевски
Владо „Влатко“ Илиевски (роден на во ) — поранешен македонски кошаркар и репрезентативец. Тој моментално е претседател на КК Илирија од Словенија. Владо е помал брат на поранешниот кошаркар Димче Гаштарски.
Тој е висок 188 см и тежок 84 кг. Играл на позиција разигрувач.
Клупска кариера
Својата кошаркарска кариера ја почнал во 1995 година во салата Парк, каде го носел дресот на Неметали Огражден. По настапот за струмичкиот тим Илиевски заминал во САД каде што настапувал на средношколско ниво во кошаркарската екипа на Средното Училиште „Св. Тома Аквински“ („St. Thomas Aquinas“) од Конектикат.
Во мај 2000 година, Илиевски бил на списокот на пријавените неапсолвенти и странци за НБА драфтот во конкуренција од 20 кошаркари. Тој бил пријавен под југословенскиот пасош што тој го поседувал.
Во мај 2008 година, Илиевски настапувал во полуфиналето („фајнал-форот“) на Евролигата, каде неговиот клуб „Сиена Монтепаски“ бил поразен од „Макаби Тел Авив“, но го освоил третото место во мечот против „Тау Керамика“. По завршувањето на Европското првенство, немајќи потпишано договор со ниту еден клуб, одредено време Илиевски тренирал во клубот „Хелиос“ од Домжале, Словенија.
По настапот за чешкиот „Нимбурк“ во сезоната 2013-2014, во ноември 2014, Илиевски потпишал за загребска „Цибона“. Во дресот на „Цибона“, Илиевски дебитирал на 9 ноември 2014 година, во натпреварот со „Крка“ во АБА-лигата при што постигнал осум бода.
Во јули 2015, Владо потпишал за италијанскиот клуб Капо Д’Орландо. За сезоната 2016/17, Владо потпишал со Работнички. Договорот бил со важност од една година, но во истиот постоела клаузула која му овозможувала на Илиевски да замине во странство до крајот на календарската 2016 година. Во јануари 2017 година, Илиевски ја продолжил соработката со Работнички до крајот на сезоната. По завршувањето на сезоната, Владо Илиевски се повлекол од активната кошарка.
Останата кариера
Во јануари 2018 година, Илиевски се кандидирал за претседател на Македонската кошаркарска федерација.
Во август 2019 година, Илиевски го потврдил учеството во управувањето на КК Струмица. Но во септември истата година, Илиевски ја прифатил понудата да застане на функцијата претседател на кошаркарскиот клуб Илирија од Словенија.
Аминта IV
Аминта IV бил крал по титула на Кралството Македонија во 359 п.н.е. и член на династијата Аргеади.
Винех
Винех се качил на престолот по поразот на неговиот претходник Кормисош од римскиот император Константин V. Во ок. 756 Константин водел кампања против Бугарија по копно и море и ја поразил бугарската војска предводена од Винех кај Маркели (Карнобат). Поразениот владетел молел за мир и се обврзал да ги испрати своите деца како заложници. Во 759 година Константин повторно ја нападнал Бугарија, но овој пат неговата војска била во заседа на планинските превои на Стара Планина (Битка на Ришкиот Превој). Винех не ја продолжил својата победа и се обидел повторно да го воспостави мирот. Овој исход ја кренало опозицијата во бугарското благородништво, кое го масакрирало Винех заедно со неговото семејство, освен синот Паган.
Врвот Винех на Нерамниот Остров на Јужношетландските Острови, Антарктик, бил именуван по Винех.
Магазин
Магазин е хрватски поп бенд од Сплит. Основан е во 1979 година под името Далматински магазин („ Далматинско списание“ на хрватски јазик ), групата брзо започнала да прави белег на локалните фестивали на поп-музиката со своите песни под влијание на далматинската народна музика. Составот на групата моментот се состои од главниот вокалист Андреа Шушњара, гитаристот Жељко Баричиќ и бас гитаристот Ненад Весановиќ Кеко. Баришиќ е единствениот активен основачки член, иако Весановиќ се појавува на секој албум до денес.
Св. Димитрија (Љубојно)
'''Св. Димитрија''' — археолошко наоѓалиште во преспанското село Љубојно. Претставува утврдена црква и некропола од среден век. Се наоѓа на околу 150 метри западно од селото, од левата страна на патот што води кон селската утрина, каде се гледаат остатоци од мала црквичка околу која има гробови со конструкции од камени плочи. Денес на тие темели подигната е црквичка посветена на „Св. Димитриј“
Мишел Фајфер
Мишел Мари Фајфер (родена на 29 април 1958 година) — американска глумица. Нејзиното прво филмско појавување е во филмот Холивудски витези од 1980 година, но поголемо внимание привлекува со филмот Лице со лузна (1983 година). Taa била номинирана за Оскар за Најдобра споредна глумица за филмот Опасни врски (1988 г.) и како Најдобра глумица за филмовите Фантастичните браќа Бејкер (1989 г.) и Љубовно поле (1992 г.). Нејзините успеси најдобро се гледаат од филмовите Бетмен се враќа (1992 г.), Духови од минатото (2000 г.) и Лак за коса (2007 г.). Други филмови во кои глуми таа се: Брилијантин (1983 г.), Вештерките од Иствик (1987 г.), Мажена за мафијата (1988 г.), Време на невиност (1993 г.), Волк (1994 г.), Опасни умови (1995 г.), Јас сум Сем (2001 г.) и Темни сенки (2012 г.).
Животопис
Фајфер е родена во Санта Ана, Калифорнија, втора од четирите деца на Ричард Фајфер, трговец со клима-уреди и Дона Таверна, домаќинка. Таа има еден постар брат, Рик (роден 1955 г.) и две помали сестри, Диди Фајфер, која е исто така глумица, и Лори Фајфер (родена 1965 г.). По татко и таа има германско, а по мајка и швајцарско и шведско потекло. Првобитно, нејзините родители живееле во Јужна Дакота, но подоцна, целото семејство се преселило во Мидвеј Сити, каде Фајфер го поминала нејзиното детство. Таа учела во средното училиште Фаунтин Вали, и го завршила во 1975 година. Работела во супермаркетот Вонс, а студирала на универзитетот Голден Вест. По краток престој на обука за судски стенограф, таа се одлучила за глумечка кариера. Победила на натпреварот за Мис на округот Оринџ во 1978 година, а потоа, истата година учествувала на натпреварот за Мис Калифорнија, на кој освоила шесто место. Потоа, таа најмила агент и започнала да посетува аудиции за филмови.
Први појавувања на филмското платно
Првичните појавувања на Фајфер на филмското платно, вклучуваат улоги во филмовите Островот на фантазијата, Делта Хаус и Лоши мачки и неколку мали филмски улоги во Заљубувајќи се повторно (1980 г.) покрај Сузана Јорк, Холивудски витези (1980 г.) наспроти Тони Данза и Чарли Чен и клетвата на змејската кралица (1981 г.), но никој од овие филмови не се сретнал со особен успех. За нејзините филмски појавувања, Фајфер изјавила: Морав да научам како да глумам... во меѓувреме, глумев привлечна девојка и заработував за мојот изглед. Фајфер се појавува во телевизиска реклама за сапунот Лукс, а воедно земала часови по глума во театарот Беверли Хилс. Истовремено, таа снимила три филма: Кали и нејзиниот син (1981 г.) со Линдзи Вогнер, Децата што никој не ги сака (1981 г.) и римејк на Сјај во тревата. Потоа, таа ја добива својата прва голема улога како Стефани Зинон во филмот Брилијантин 2, продолжение на мега хитот Брилијантин. Филмот бил критички и комерцијален неуспех, иако Фајфер добила големо внимание, особено од Њујорк Тајмс. За неа, тие изјавиле: Иако е нова на екраните, Фајфер успева да изгледа многу побезгрижно и поудобно на сцената отколку било кој друг во глумечката екипа. И покрај одбегнувањето на острите критики, агентот на Фајфер подоцна признал дека нејзината поврзаност со филмот значи само едно: дека таа нема да добие работа, и дека никој не сака да ја одбере неа.
Пошироко внимание
Гледајќи го Брилијантин 2, режисерот Брајан де Палма одбил да ја прифати за кастингот за Лице со лузна (1983 г.), но попуштил на инсистрирањата на продуцентот. Таа била на аудиција за улогата на Елвира Хенкок, зависник од кокаин. Повеќето критичари го сметале овој филм за крајно насилен, но сепак тој станал голем хит следните години. Фајфер добила позитивни критики за нејзината споредна улога. Ричард Корлис, за неа изјавил: ''Поголемиот дел од глумењето е добро. Мишел Фајфер се подобрила''. Доминик Дун, пак, во статија за Венити Фер изјавил: ''Таа е на работ да добие статус на ѕвезда. Со друг начин на изразување, таа е сексипилна''.
По Лице со лузна, таа прифатила неколку улоги: улогата на Дијана во комедијата на Џон Лендис Во ноќта (1985 г.) наспроти Џеф Голдблум, улогата на Фејт Хили во филмот Слатка слобода (1986 г.) на Алан Алда, наспроти Мајкл Кејн и улогата на Бренда Лендерс во еден дел од научно-фантастичната пародија Амазонка на месечината (1987 г.). Иако сите овие филмови се здобиле со скромен успех, сепак, и помогнале на Фајфер да се докаже како глумица. Со голема популарност се здобила со улогата на Суки Риџмонт во филмската адаптација на романот Вештерките од Иствик на Џон Апдајк, глумејќи покрај Џек Николсон, Шер и Сузан Сарандон. Во земјата филмот заработил 63.766,510 долари.
Успех кај критичарите
Во 1988 година, Мишел Фајфер ја играла улогата на Анџела де Марко, вдовица на еден њујоршки гангстер, во комедијата на Џонатан Дем, Омажена за мафијата, заедно со Метју Модин, Дин Стоквел и Мерцедес Руел. За оваа улога, таа носела кадрава перика и била бринета, а воедно морала и да го извежба бруклинскиот акцент. Оваа улога и ја донела и првата номинација за Златен глобус за Најдобра глумица во мјузикл или комедија, започнувајќи ја шестгодишната последователна низа од номинации за Најдобра глумица. Потоа, Фајфер се појавува како Џо Ен Валенари, сопственичка на ресторан во Утро за очајни, заедно со Мел Гибсон и Курт Расел, но се соочува со професионални и лични разлики со режисерот Роберт Таун, кој ја опишува како „најтешката“ глумица со која некогаш соработувал.
Фајфер се приклучила на кастингот за филмот на Стивен Фриарс, Опасни врски, глумејќи покрај Глен Роуз и Џон Малкович, во улога на Мадам Мари де Турвел, чесна жена која е жртва на заведување. Нејзината изведба и донесе голема популарност; Хол Хинсон од Вашингтон Пост, за нејзината улога изјавил: ''Најмалку воочлива, но и најтешка. Нема ништо потешко од тоа да глумиш жена полна со доблести, а Фајфер е доволно паметна, што не вложува ни труд за да го постигне тоа. Таа е олицетворение на ликот. Порцеланската убавина на нејзината кожа и начинот на кој ја користи, прави да изгледа како тоа да е израз на нејзината духовност''. Таа ја добила БАФТА наградата за Најдобра глумица во споредна улога и била номинирана за Оскар за Најдобра споредна улога.
Во 1989 година, Фајфер ја прифатила улогата на Сузи Дајмонд, во Фантастичните браќа Бекер,заедно со Џеф Бриџис и Бо Бриџис, кои ги глумеле браќата Бекер. За оваа улога, таа претрпела четиримесечно интензивно вежбање на гласот. Филмот имал скромен успех, заработувајќи 18.428,904 долари. Сепак, Фајфер добила многу пофалби за изведбата на ликот на Сузи. Џенет Маслин, од Њујорк Тајмс, за оваа изведба изјавила: Начинот на којшто Фајфер ја претставува силната, неодоливо прекрасна Сузи во светот на Бекерови, има такво влијание на филмот, како што кибритот би имал врз запалката. Роџер Еберт, пак, за оваа улога, ја споредил со Рита Хејворт во Гилда, и со Мерилин Монро во Некои претпочитаат да биде жешко, и го опишува овој филм како филм кој години подоцна, ќе биде искористен како доказ, кога ќе се започне со откривање на чекорите по кои Фајфер станала голема ѕвезда. Во текот на сезоните на награди, во 1989-1990 години, Фајфер доминирала во категориите за Најдобра глумица, и добила награди на Златен глобус, Националниот одбор за преглед на филмовите, Национално здружение на филмски критичари, Здружение на њујоршки филмски критичари, Награда за најдобра глумица од здружението на филмски критичари од Лос Анџелес, и од Здружението на филмски критичари од Чикаго. На доделувањето на Оскарите, таа била фаворит за добивање на Оскар за Најдобра глумица, но наградата ја добила Џесика Тенди за филмот Возејќи ја г-ца Дејзи. Друга поголема награда за која била номинирана, но не ја добила е БАФТА Наградата за најдобра глумица во главна улога, за филмот Фантастичните браќа Бекер, која исто така паднала во рацете на Тенди.
Меѓународен успех
Фајфер го продолжила својот пат кон врвот на Холивуд, прифаќајќи, но и одбивајќи различни улоги, почнувајќи со главната улога во Убава жена (1990 г.). Главната улога во овој филм ја играла Џулија Робертс, која и донела номинација за Оскар за Најдобра глумица. Во 1990 година, таа ја играла улогата на Катја Орлова, во филмот на Џон ле Каре, Руска куќа, наспроти Шон Конери, улога која и налагала да го усвои рускиот акцент. За нејзиниот труд, таа била наградена со номинација на Златен глобус за Најдобра изведба на главна глумица во игран филм (драма). Следната година, Фајфер ја играла улогата на келнерката Френки во филмот на Гери Маршал, Френки и Џони. Во овој филм, таа повторно се среќава покрај нејзиниот соработник од Лице со лузна, Ал Пачино. Многумина сметале дека Фајфер е погрешен избор за оваа улога, бидејќи таа е многу убава за да игра улога на „обична“ келнерка. За ова, Фајфер изјавила дека ја прифатила улогата бидејќи „ова не е тоа што луѓето би го очекувале од неа“. За оваа изведба, таа уште еднаш била номинирана за Златен глобус за Најдобра глумица во игран филм (драма). Во овој период, таа ја одбила улогата на Кларис Старлинг во Кога јагнињата ќе стивнат ( улога која ја играла Џуди Фостер и за која освоила Оскар за најдобра глумица), улогата на Кетрин Тремел во Основен инстинкт, (улога која накрај ја глумела Шерон Стоун) и улогата на Луиз во филмот на Редли Скот Телма&Луиз (улога која била изведувана од 20 годишната глумица Сузан Сарандон).
За нејзината улога на Лорен Халет во драмата Љубовно поле (1992 година), таа била номинирана за Оскар за Најдобра глумица во главна улога и за Златен глобус за Најдобра изведба на глумица во игран филм (драма). Но, финансиски западнатата продуцентска куќа Орион пикчрс, привремено го одложила овој филм. Филмот конечно бил објавен во 1992 година. За Фајфер, во Њујорк Тајмс било напишано дека „таа повторно докажала дека е префинета, вешта и необична, исто толку колку што е и убава“. За улогата на домаќинка од Далас, таа ја добила наградата Сребрена мечка за Најдобра глумица, на Берлинскиот филмски фестивал.
Во 1992 година, Фајфер ја прифатила улогата на Жена мачка во филмот на Тим Бартон, Бетмен се враќа, играјќи наспроти Мајкл Китон и Дени Девито. За оваа улога, таа била обучувана за боречки вештини и вежбала кикбокс. Питер Траверс од Ролинг Стоун ја пофалил бидејќи покажала дека женските одмаздници можат да бидат и интелигентни и снаодливи. Списанието Премиер исто така ја пофали нејзината изведба. Овој филм постигна големи успеси и достигна заработка од 266 милиони долари на светско ниво.
Следната година, режисерот Мартин Скорсезе и ја доделил улогата на грофицата Елен Оленска во романтичната драма Време на невиност, покрај Даниел Деј Левис и Винона Рајдер. За оваа улога, таа се здобила со наградата Елвира Нотари на Венецијанскиот филмски фестивал, и номинација за Златен глобус за Најдобра изведба на глумица во игран филм. Истата година, таа ја добила Кристалната награда на Жени во филмот – Лос Анџелес, за нејзиниот придонес во филмската индустрија.
Изборите што следуваат во кариерата на Фајфер и донеле различни успеси. По Време на невиност, заедно со Џек Николсон го снимиле хорор-филмот Волк (1994 година), кој добил различни критички прифаќања. Филмот достигнал заработка и до 65 милиони долари на домашно ниво, и 131 милион долари на светско ниво. Следна нејзина улога е улогата на Луан Џонсон, наставничка во средно училиште, во филмот Опасни умови (1995 година). Таа се појавува како ликот од филмот и во музичкото видео за насловната песна од филмот – Генгстас Парадајз на Кулио. Верзија од ова музичко видео, која траела 60 секунди се емитувала на музичките канали, а еден исечок од 30 секунди се емитувал по другите мрежи. Оваа песна добила Греми награда за Најдобра соло изведба на рап музика во 1996 година, а видеото добило награда за Најдобро рап видео на МТВ Наградите за музички видеа.Во 1996 година, таа ја одбила улогата на добитничката на Златен глобус – Ева Перон, во биографскиот филм Евита, чија улога потоа ја играла Мадона. Потоа, Фајфер ја играла улогата на Сали Етвотер во романтичната драма Нешто сосема лично (1996 г.) наспроти Роберт Редфорд. Овој филм исцениран од сопружниците Џон Грегори Дун и Џоан Дидион, се планирало да биде биографија за кариерата на телевизиската водителка Џесика Савич, но сепак, финалната верзија немала речиси никаква поврзаност со животот на Савич. Тоа, всушност било едно разоткривање на 8 годишната војна на Дун со Холивудските продуценти. Фајфер се појавува и во улогата на Џилијан Левис во За Џилијан на нејзиниот 37-ми роденден (1996 година), преработка од нејзиниот сопруг Дејвид Кели на истоимената драма. Потоа, во романтичната комедија Еден убав ден (1996 година) таа се појавува како извршен продуцент на филмот и во улога на разведена самохрана мајка која работи како архитект – Мелани Парк, глумејќи покрај Џорџ Клуни. Нејзините следни улоги се: Роуз Кук Левис во Илјада хектари заедно со Џесика Ленџ и Џенифер Џејсон Ли, потоа улогата на Бет Кападора во На дното на океанот (1998 г.) кој раскажува приказна за родители кои го наоѓаат своето дете, кое било киднапирано девет години претходно, улогата на Титанија во Сон во една летна ноќ (1999 г.) заедно со Кевин Клајн, Руперт Еверет и Стенли Тучи, и улогата на Кети Џордан во филмот на Роб Рејнер, Приказна за нас (1999 г.) заедно со Брус Вилис.
Во текот на 1990-тите години, Фајфер добила многу коментари низ медиумите за нејзината убавина. Во 1990 година, таа се појавува на насловната страна на списанието Пипл, во изданието 50-те најубави луѓе во светот. Повторно се нашла на насловната страна овој пат на годишното издание во 1999 година. Фајфер е првата славна личност која се појавила на насловна страница на годишно издание од списание, двапати, и единствената личност која во текот на 1990-тите години, двапати се нашла на насловна страница.
Потоа таа ја прифаќа улогата адвокатот Рита Харисон, во филмот Јас сум Сем (2001 г.) наспроти Шон Пен. Филмот добил неповолни критики, а за Фајфер, во Пост Интелиџенсер било напишано дека: Таа, најверојатно попречена од неинтересните клишеа кои ја потпираат нејзината врескава улога, ја прикажува нејзината најдосадна и најбезживотна изведба досега.
Фајфер се здобила со многу пофалби за нејзината улога на крволочна глумица, Ингрид Магнусен, во Бел леандер (2001 г.), покрај Алисон Ломан, Рене Зелвегер и Робин Рајт Пен. Кенет Туран, од Лос Анџелес Тајмс ја опишала Фајфер како „вжарена“, давајќи и на нејзината улога, моќ и цврста волја како мајка која е експерт во манипулирање, преку возбудлива, беспрекорна изведба. Таа е добитник на наградата за Најдобра глумица во споредна улога од Друштвото на филмски критичари од Сан Диего и од Друштвото на филмски критичари од Канзас. Овој период, Фајфер исто така го позајмила гласот за два анимирани филма, како Ципора во Принцот од Египет (1998 г.), во кој таа ја претставува песната Кога веруваш која е и добитничка на Оскар, и како Ерис во Синбад: Легендата за седумте мориња (2003 г.)
Враќање на филмското платно
По четиригодишна пауза, во која се отргнала од јавноста за да се посвети на сопругот и на децата, таа ја одбила улогата на вештерката од фантазијата Хрониките на Нарнија: Лавот, вештерката и ормарот (2005 г.), која ја играла Тилда Свинтон. На екраните, Фајфер се вратила во 2007 година, со две улоги на негативец во два бестселери: како Велма фон Тисл во Лак за коса заедно со Џон Траволта, Кристофер Вокен и Квин Латифа, и како старата волшебничка Ламија во фантазијата Ѕвездена прашина наспроти Клер Дејнс, Чарли Кокс и Роберт де Ниро.
Потоа, таа прифатила уште неколку улоги: како Роузи во Никогаш нема да бидам твоја (2007 г.) во режија на Ејми Хекерлинг, заедно со Пол Руд и Серше Ронан, и како Линда во Лични ефекти (2009 г.), каде глумела наспроти Ештон Качер и Кети Бејтс. Во нејзиниот следен филм, Драги, таа повторно се соединува со режисерот Стивен Фриарс и продуцентот Кристофер Хемптон од Опасни врски (1988 г.) филм за кој сите тројца биле номинирани ( во случајот на Хемптон и добитник) на Оскар. Во овој филм, Фајфер ја играла улогата на Леа де Лонвал, покрај Руперт Френд во главната улога, со Кети Бејтс како негова мајка. Премиерата на овој филм, била на Берлинскиот филмски фестивал, во февруари 2009 година, и добил номинација за наградата Златна мечка. Лондонскиот Тајмс позитивно го оценил филмот, опишувајќи го сценариото на Хемптон како непрекинат проток на духовити одговори и зајадливи кратки шеги, а изведбата на Фајфер како привлечна и префинета, нејзината рамнодушност е маска за ранливоста и тагата. Во Чикаго Сан-Тајмс, Роџер Еберт напишал дека фасцинантно е да се гледа како Фајфер управува со нејзиниот глас и гримаси, додека доживува страшни болки. Кенет Туран во Лос Анџелес Тајмс ги пофалува ''оние сцени кои неможат да се опишат со зборови, сцени каде Леа е фатена ненадејно, каде што се гледа очајот и каењето, што таа се обидува да ги скрие од светот. Усовршенато и емоционално глумење, што Фајфер толку добро го изведува, е еден потсетник на тоа колку ни недостасуваше додека ја немаше''.
После друга кратка пауза од филмот, таа се појавува во романтичната комедија на Гери Маршал, Новогодишна ноќ (Маршал исто така бил режисер и на уште еден филм во кој Фајфер се појавила - Френки и Џони од 1991 година) и во Луѓе како нас (2012 година) наспроти Крис Пајн. Таа глумела и во хоророт Темни сенки, во режија на Тим Бартон (со кој соработувала и во 1992 г. за филмот Бетмен се враќа), покрај Џони Дип, Хелена Бонам Картер и Клои Грејс Морец. Во овој филм таа ја игра улогата на Елизабет Колинс Стодард, матријарх на едно вампирско семејство. Во комедијата Малавита која започнала со снимање во август 2012, а ќе биде објавена на 13 септември 2013 година, Фајфер игра улога на строга мајка и жена на ликот на глумецот Роберт де Ниро. На 7 ноември 2012 година, Холивуд Репортер објавил дека Фајфер ќе глуми заедно со Тим Робинс (кој е и режисер) и Клои Грејс Морец во филм кој ќе раскажува приказна за едно њујоршко семејство, чии животи ќе се сменат откако нивна фотографија ќе заврши во Музејот на модерна уметност во Њујорк, и ќе ги направи славни личности.
Трајко Славески
Трајко Славески (роден во Охрид во 1960 година) — македонски економист, професор на Економскиот факултет во Скопје и поранешен министер за финансии (од 2006 до 2009 година) и министер за развој (од 1999 до 2000 година) во владите на ВМРО ДПМНЕ.
Мишел Фајфер
Театар
Својот прв настап во театар, Фајфер го имала во 1989 година, како Оливија во Шекспировата драма Дванаесеттата ноќ. Други глумци кои се појавуваат во оваа драма се Џеф Голдблум како Малволио, и Мери Елизабет Мастрантонио како Виола. Статијата на Френк Рич во њујоршки Тајмс доста ја критикувала режијата, пишувајќи дека: Фајфер прикажува една лекција за тоа како надарените ѕвезди со млади кариери, можат да бидат злоупотребени од страна на оние кои се позаинтересирани за да го искористат нивниот статус на ѕвезда, отколку да го потпомогнат нивниот развој како уметници. Рич ја пофалува изведбата на Фајфер во тогашниот нејзин најнов филм, комедијата Мажена за мафијата.
Приватен живот
Додека земала часови по глума во Лос Анџелес, за Фајфер се грижел еден пријателски настроен пар, кој и помагал да прекине со пиењето алкохол, пушењето, и земањето дрога. Притоа, помагајќи и, овие луѓе преземале контрола врз целиот живот на Фајфер. Повеќето од парите кои таа ги заработувала оделе кај нив. ''Ми беше исперен мозокот. Им дадов огромна сума на пари'' – вели Фајфер. Несигурна во себе, таа чувствувала дека нема да може да живее без нив. На еден час по глума во Лос Анџелес, воден од Милтон Кацелас, Фајфер се запознала со младиот глумец Питер Хортон. Фајфер и Хортон започнале да се гледаат. Глумецот ги забележал страдањата на Фајфер и одлучил да се обиде да и помогне. Овој период, Хортон бил на кастинг за филмот Разделена слика. Додека вршел истражување за улогата во Сан Франциско, тој ја повел и Фајфер со себе. Ова искуство направило Фајфер да се почувствува доволно силна за да се одвои од парот.
Трајко Славески
Научна кариера
Славески дипломирал на Економскиот факултет во Скопје во 1983 година, а магистрирал и докторирал на истиот факултет во 1988 и 1997 год., респективно. Последипломските студии ги завршил на Калифорнискиот државен Универзитет во Чико, САД (1986 – 1987 г.) и на Универзитетот Харвард (1989 - 1990 г.). Во март 2003 година бил избран во звањето вонреден професор за предметите Макроекономија и Државна регулација.
Славески бил визитинг професор на Државниот Универзитет во Аризона во 1997 год. Од 1999 год., предавал на последипломскиот студиум „South Easteren European Studies“ на Националниот и каподистриски Универзитет во Атина, Грција. Славески е автор и соавтор на пет книги и бројни статии, објавени во Македонија и странство, во научни и стручни списанија, од областа на приватизацијата, економското преструктуирање, економскиот растеж и развој, економските и социјалните функции на државата и др. Учествувал на голем број меѓународни конференции посветени на транзицијата и развојни прашања. Бил раководител на неколку владини проекти од кои произлегле официјални владини документи, како, на пр: Среднорочната стратегија за развој и реформи „Македонија 2003“, (2000 година) и Националната стратегија за намалување на сиромаштијата (2002 година).
Мишел Фајфер
Приватен живот
Во 1981 г., Фајфер и Хортон се венчале во Санта Моника. На нивниот меден месец, таа дознала дека ја добила главната улога во продолжението на филмот Брилијантин. Хортон двапати и бил режисер на Фајфер. Еднаш во 1985 г. во серијата Еден е премногу, во кој таа глуми средношколка која му е девојка на еден студент алкохолочар (Вал Килмер), и вториот пат во 1987 г. во епизодата Болница од комедијата Амазонка на месечината, каде овој пар од вистинскиот живот глумел пар и на филмското платно. И покрај тоа, двајцата се разделиле во 1988 г., и две години подоцна се развеле. Хортон рекол дека причината за нивната разделба е преголемата посветеност на кариерата, отколку на нивниот брак.
Трајко Славески
Научна кариера
Полиња на професионален интерес: микроекономија и макроекономија; политичка економија на транзицијата и приватизацијата; бизнисот и владата (државата); економските и социјалните функции на државата; економика на работната сила; економика на корупцијата и организираниот криминал.
Мишел Фајфер
Приватен живот
По нејзиниот брак со Хортон, Фајфер имала тригодишна врска со глумецот и продуцент Фишер Стивенс. Во јануари 1993 г., Фајфер била наместена да оди на „состанок на слепо“ со сценаристот и продуцент Дејвид Е.Кели. Една недела по нивното запознавање, Кели ја одвел на кино да го гледаат „Дракула“, и тие започнале сериозна врска. На 13 ноември 1993 година, тие се венчале. Од тогаш, Фајфер накратко се појавува во една епизода од телевизиската серија на Кели, и ја игра главната улога во „За Џилијан на нејзиниот 37-ми роденден“ за кој Кели го има напишано сценариото. Пред да го запознае Кели, Фајфер започнала процес за посвојување. Во март 1993 година, таа посвоила штотуку родена ќерка, Клаудија Роуз, која била крстена на нејзината венчавка со Кели. Во август 1994 година, Фајфер родила син, Џон Хенри.
Трајко Славески
Научна кариера
Славески е член на неколку меѓународни истражувачки мрежи. Претседател е на извршниот одбор на невладината организација АМЕ (Асоцијација за модерна економија) со седиште во Скопје и Тетово.
Мишел Фајфер
Приватен живот
Бидејќи била пушач околу десет години, и имала внука која десет години боледувала од леукемија, таа одлучила да се придружи на „Американското здружение за рак“.
Фајфер е вегетаријанец.
Хипуринска киселина
Chemical compound
Хипуринската киселина ( грч. нилски коњ, коњ, урон, урина) е карбоксилна киселина и органско соединение. Се наоѓа во урината и се формира од комбинација на бензоева киселина и глицин. Нивоата на хипуринска киселина се зголемуваат со консумирање на фенолни соединенија (како што се овошен сок, чај и вино ). Фенолите прво се претвораат во бензоева киселина, а потоа во хипуринска киселина и се излачуваат во урината.
Хипуринската киселина се кристализира во ромбични призми кои се лесно растворливи во топла вода, се топат на 187 °C и се распаѓаат на околу 240 °C. Високите концентрации на хипуринска киселина исто така може да укажуваат на интоксикација со толуен ; сепак, научниците ја доведоа оваа корелација во прашање бидејќи има и други варијабли кои влијаат на нивото на хипуринска киселина. Кога многу ароматични соединенија како што се бензоева киселина и толуен се земаат внатрешно, тие се претвораат во хипуринска киселина со реакција со амино киселината, глицин.
Синтеза
Модерна синтеза на хипуринска киселина вклучува ацилација на глицин со бензоил хлорид :
Физиологија
Биохемиски, хипуричната киселина се произведува од бензоева киселина со директна глицин ацилација. Тој е еден од двата конјугати на бензоева киселина произведени метаболички, а другиот е глукуронид. И двете се елиминираат од телото со урина. Бензоевата киселина се внесува во телото со голтање (натриум бензоат се користи како конзерванс ) и со хидролиза на фармацевтски агенси како што е бензил бензоат.
Хипуринската киселина може да се формира од есенцијалната аминокиселина фенилаланин преку најмалку два патишта. Фенилаланин се подложува на биотрансформација за да формира алфа-кето киселина, фенилпируванска киселина, која може да се тавтомеризира до реактивен енол. Бензилниот јаглерод е реактивен, кој се подложува на пероксидација проследена со конкурентни патишта за да реагира или со алфа јаглеродот, потоа да формира диоксетанол посредник проследен со формирање на оксална киселина и бензалдехид, или, пероксидацијата може да реагира со карбоксилната група за да формира алфа-кето- бета-пероксилактон посредник проследено со формирање на јаглерод моноксид, јаглерод диоксид и бензалдехид. Алтернативно, под одредени услови, фенилпируванската киселина може да подлежи на редокс механизам, како што е Железо (II) донира електрон, за директно ослободување на јаглерод диоксид, проследено со јаглерод моноксид, за формирање на стабилен толуен радикал кој се разрешува со антиоксиданс како како аскорбат. Во сите горенаведени случаи, бензалдехидот се подложува на биотрансформација преку CYP450 во бензоева киселина проследена со конјугација со глицин за формирање на хипурат кој се подложува на уринарна екскреција. Слично на тоа, толуенот реагира со CYP450 за да формира бензалдехид.
Реакции
Хипуринската киселина лесно се хидролизира со топли каустични алкалии до бензоева киселина и глицин. Азотната киселина ја претвора во бензоил гликолна киселина, C 6 H 5 C(=O) OCH 2 CO 2 H. Неговиот етил естер реагира со хидразин за да формира хипурил хидразин, C 6 H 5 CONHCH 2 CONHNH 2, кој го користел Теодор Куртиус за подготовка на хидразоева киселина.
Историја
Јустус фон Либиг покажал во 1829 година дека хипуричната киселина се разликува од бензоевата киселина и ја именувал, и во 1834 година ја утврдил нејзината конституција, додека во 1853 година францускиот хемичар Виктор Десањ (1800–1885) ја синтетизирал со дејство на бензоил хлорид на цинкова сол на глицин. Се формирал и со загревање на бензоен анхидрид со глицин, и со загревање на бензамид со монохлороцетна киселина.
Битка кај Улаш
Битката кај Олаш — битка која се случила откако Хабсбуршката царска војска предводена од саксонскиот генерален електор, Август II Силниот, го опсадила турскиот град Темишвар (денес во Романија). На 26 август 1696 година, откако дознал дека помошната војска на султанот Мустафа II го преминува Дунав кај Панчево, Август се откажал од опсадата и се упатил да ја пресретне османлиската војска. Битката кај реката Бегеј резултирала со нерешителност околу победникот откако двете војски се повлекле со големи загуби од двете страни. Стратешки, кампањата на османлиската војска може да се смета за успешна, бидејќи ја постигнала својата цел да го задржи Темешвар.
КК Струмица 2005
КК Струмица 2005 е распаднат македонски кошаркарски клуб од Струмица.
Историја
Клубот бил формиран во 1991 година под името Македонија '91. Се нарекувал и Поло Трејд. Во сезоната 2002/2003, во Лигата станале вицепрваци по поразот во финалето против Фершпед Работнички. По промената на раководството на тимот во 2005 година, кога дошло до промена на името, на чело на клубот застанал новиот претседател Панајотис Карапиперис кој довел во клубот значајни играчи од Грција и од земјава и клубот почнал да носи успеси. Така, во сезоната 2006/07 година станале шампиони против Фершпед Работнички во финалето, а истата сезона биле и финалисти во Купот на Македонија, каде биле поразени од страна на Вардар Осигурување. Во наредната сезона 2007/08 година, Струмица 2005 го освоила второто место во македонската лига каде била поразена од Фени Индустри со тесни 4-3 во победи, додека во купот повторно била поразена во финалето исто така од Фени Индустри.
Битка кај Улаш
Последици
Битката завршила без победник, меѓутоа, откако Август бил принуден да ја крене опсадата на Темесвар, султанот извојувал победа и на тој начин можел да постигне оперативен успех. Според историчарот Тони Шарп, тешко е да се дојде до друг резултат за битката,  Британскиот историчар Роберт Вилијам Сетон-Вотсон ја нарекол „неодлучна битка“,  додека според Encyclopædia Metropolitana, енциклопедиското дело објавено од 1817 до 1845 година, „Турците ја извојувале победата иако на ниту една од страните не била донесена решена предност“.
КК Струмица 2005
Историја
Струмица 2005 по завршувањето на преодниот летен рок го откажала учеството во најквалитетна македонска кошаркарска лига како и новоформираната Балканска лига поради финансиска криза со кое згаснал уште еден кошаркарски клуб од Струмица по Неметали Огражден.
Ескишехир (покраина)
Ескишехир  (турски: Eskişehir) — покраина во северозападна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Ескишехир. Покраината има 519 602 жители (2006) и површина од 13 655 км2. Разделена е на 13 окрузи.
Јустин Философ
Јустин е роден во градот Сихем, подоцна Наблуз, во денешна Палестина. По потекло најверојатно бил Грк. Тој во своите дела самиот дал податоци за својот живот, а особено детално го опишал текот на својата интелектуална одисеја во Дијалогот со Трифон. Го примил христијанството, задржувајќи ја тогата на филозоф. Поминал низ повеќе тогашни филозофски школи: стоичка, перипатетичка, платонска. Самиот велел дека на неговата одлука особено влијаело тоа што ја гледал чудната радост на мачениците кога тие умирале за Исус Христос.
Заминал во Рим во филозофска долама, каде набргу стекнал големо почитување и многу приврзаници. Присуствувал на маченичкиот крај на Свети Птоломеј и Лукиј. Гледајќи го мачењето на невините христијани, тој напишал апологија (одбрана) на христијаните и христијанското учење и му ја предал на римскиот цар Антонин Пиј и на сенатот. Императорот со внимание ја прочитал апологијата и наредил да престане гонењето на христијаните. Јустин го зел преписот од царевата наредба и со неа отишол во Азија, каде што со помош на таа наредба спасил многу гонети христијани. Потоа се вратил во Рим.
Кога настапило гонењето од Марко Аурелиј, тој напишал втора апологија и му ја упатил на владетелот. По ова, филозофот Крискент го обвинил како христијанин, од завист што Јустин го победувал во сите расправии, па Јустин допаднал во темница. Посакувајќи му смрт на Јустин, а плашејќи се овој некако да не се оправда на судот, Крискент начекал прилика, па според преданието, тој успеал да го отруе Јустин во темницата.
Алберто Џакомети
Животопис
Алберто Џакомети е роден во Швајцарија во Кантон Гаубинден во Боргоново 10 октомври 1901 година.
Алберто бил најстариот од четворица деца. Неговиот татко, Џовани Џакомети, исто така бил сликар и влијаел врз него да биде заинтересиран за уметноста. Првпат создавал слики во семејниот дом, главно портрети на членовите на семејството или другари од училиштето во стилот на пост - импресионизмот што неговиот татко го негувал. Потоа, Алберто отишол во Женева каде студирал уметност, а во јануари 1922 година. Пристигна во Париз. Таму често го посетувал студиото на Антоан Бурдел. Тој открил кубизам, африканска уметност и грчка скулптура, и тоа е она што ги инспирира неговите први дела. Работел на скулптури од гипс, понекогаш насликани или излеани во бронза. Последната техника ја практикувал до крајот на својот живот.
Во декември 1926 година тој се пресели во мало и непријатно студио, од кое никогаш не отишол. Брат му Диего му се придружил, и тоа за секогаш, 1939 година. Иако најважниот дел од неговата работа во Париз, Џакомети редовно се враќал во Швајцарија и работел во студиото на неговиот татко. Во 1927 година, Џакомети ги изложил своите први дела, како што се "Жената лажица" ( Femme cuillère ) истата година. тој починал во Хур 11 јануари 1966 година.
Џакомети и надреалистите
"Суспендирана топка", ( La Boule suspendue, 1930), е првиот "симболичен објект" на Џакомети, а Андре Бретон бил фасциниран од серијата надреални фигури: "Невидлив објект", (1934). Од скулптурата "Палатата во четири наутро", (Le Palais à 4 heures du matin) многу пишувал во Минотаурот (Minotaure), дневник испечатен од страна на надреалистите: "По сите овие години успеав да дознаам едно нешто: јас бев ограничен на фактот дека скулптурите што ми се појавија во мојот ум, без никакви промени, беа пренесени на физички предмети, без да прашам што тие би можеле тие да значат. Ништо не ми било прикажано како слика, и ретко како цртеж.  Често се обидував свесно да создадам слика или скулптура, но никогаш не успевав. Обично во делото гледам изменети и измешани слики, впечатоци, работи кои длабоко ме допреле (иако јас често не сум свесен за тоа), облици кои се блиску до мене, иако честопати не можам да ги препознаам, што ги прави уште поостри во моите очи.  »»
1616 во книжевноста
1616 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
NGC 3583
NGC 3583 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3583 се споменува и како UGC 6263, MCG 8-21-8, CGCG 242-12, IRAS 11113+4835.
Откривање
Објектот е откриен на 5 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3583 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 3583 има привидни димензии од 2,8' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 3583 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34232. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 73; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3447. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 700.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Шамал
Шамал е тип на ветар кој дува во Месопотамија. Се јавува од правец северозапад и дува преку Ирак и Кувајт носејќи големи количини на песок. За време на деновите е најсилен, а за време на ноќите му се смалува интензитетот.
Ангел Базернишки
Ангел Базернишки или Ангел Секулов Јанкулов — македонски револуционер, војвода и член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
По востанието, останал во Македонија, и се прикривал во родното село. Во 1904 година, влегол во четата на Алексо Стефанов, а во 1907 година бил назначен за војвода на чета. Во 1909 година бил уапсен од турската власт, осуден на пет години затворска казна. Казната ја издржувал во битолскиот затвор.
Ненад Крстиќ (политичар)
Почеток на живот и кариера
Крстиќ е роден во Трговиште, тогашна Социјалистичка Република Србија во Социјалистичка Федеративна Република Југославија. Има диплома по економија.
Почеток на општинска кариера
Крстиќ беше член на општинското собрание на Трговиште за време на мандатот 2008–12, првично работејќи во партијата Нова Србија. Тој беше заменик претседател (т.е. потпретседател) на Собранието на почетокот на 2010 година. Тој се приклучи на Прогресивната партија подоцна во годината и беше унапреден во претседател на собранието кога беше формирана новата локална коалициска влада на 8 јуни 2010 година.
Прогресивците се натпреваруваа на локалните избори во 2012 година во Трговиште во сојуз со Реформистичката партија. Крстиќ во тоа време беше локален водач на напредните; тој се појави на водечката позиција на изборната листа на алијансата и беше реизбран кога листата освои четири мандати. Тој по изборите повторно беше избран за претседател на собранието.
Градоначалник
Крстиќ беше избран за градоначалник на Трговиште од Собранието во март 2013 година по смртта на претходниот носител на функцијата, Радослав Јордановиќ. Весникот Блиц набргу потоа објави профил на Крстиќ, истакнувајќи дека и неговиот дедо Богосав и таткото Александар претходно ја извршувале истата функција. Трговиште е една од најсиромашните општини во Србија, а Крстиќ доброволно си ја намали платата откако стана градоначалник.
Тој се појави на водечката позиција на листата на Прогресивната партија на локалните избори во Србија во 2016 година и беше реизбран кога листата освои убедливо мнозинство со дваесет и едно од дваесет и пет места. Во интервју за Политика во 2017 година, тој рече дека негов главен приоритет како градоначалник е да се стави крај на миграцијата на луѓето од општината и дека неговата влада вовела дарежлива политика за издршка на деца за подобро да го обезбеди овој исход.
На локалните избори во Србија во 2020 година, единствената опозиција на листата на Напредната партија дојде од крајнодесничарската Српска радикална партија. Крстиќ ги предводеше прогресивците до апсолутна победа, а листата ги освои сите дваесет и пет слободни места.
Тој прогласи вонредна состојба во Трговиште во јули 2020 година поради ширењето на КОВИД-19 во заедницата. Ова беше еден од неговите последни дела како градоначалник; тој веднаш потоа се повлече бидејќи не му беше дозволено да има двоен мандат како член на националното собрание.
Пратеник во Народното собрание
Крстиќ на српските парламентарни избори во 2012 година ја доби 208-та позиција на изборната листа на Прогресивната партија „Да ја натераме Србија да се движи“. Списокот освои седумдесет и три мандати, а тој не беше вратен. Последователно, тој го доби 173-тото место на партиската листа Александар Вучиќ - За нашите деца на парламентарните избори во 2020 година и беше избран кога листата освои убедливо мнозинство со 188 од 250 мандати.
Тој е член на собраниската комисија за труд, социјални прашања, социјална инклузија и намалување на сиромаштијата; заменик член на комисијата за правосудство, јавна администрација и локална самоуправа; заменик-член на комисијата за економија, регионален развој, трговија, туризам и енергетика; лидерот на парламентарната група за пријателство на Србија со Еквадор; и член на парламентарните групи за пријателство со Бугарија, Хрватска, Грција, Црна Гора, Македонија и Русија.