cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Отец Спасе Игуменов
Животопис
Починал на 5 април 1921 година, на 72-годишна старост и бил погребан на старите градски гробишта во Прилеп.
Список на ѕвезди во соѕвездието Штит
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Штит, надолно подредени според сјајноста.
Азуај (покраина)
Азуај е покраина во Еквадор создадена на 25 јуни 1824. Таа опфаќа околу 7.700 км2. Главен град е Квенка. Оваа покраина се наоѓа во јужниот дел од централното плато на Еквадор.
Соломонски гробишта (Киев)
Соломонските гробишта  (украински: Солом'янське кладовище) се гробишта кои се наоѓаат во Киев, Украина.
Циминтири
Циминтири, познат и како Коимитири, ― мало, ненаселено островче на островите Киклади во грчката област Јужен Егеј. Циминтири се наоѓа помеѓу островите Антипарос и Деспотико. Теснецот што ги дели сите три острови не е повеќе од 1 метар длабок, па се верува дека островите биле поврзани како едно копно во античкото време.
Соломонски гробишта (Киев)
Гробиштата биле основани во 1870 година. Овде постојат две масовни гробници, и тоа гробница на загинатите војници во одбраната на Киев во 1941 година и измачуваните жители од Гестапо.
Некрополата има површина од 17 хектари.
Циминтири
Наводи
36.97583°N, 25.01861°W
Ричард Добинс
Ричард (Дик) Ендру Добинс (Richard (Dick) Andrew Dobbins, 15. јули 1925 година во Берлингтон, Масачусетс, САД - 8. мај 2015 година) беше американски инженер и физичар. Неговите придонеси кон истражувањето на аеросоли се меѓународно наградувани, а особено важна е неговата истражувачка дејност за создавањето на саѓа при согорување. Овие трудови поставуваат темели на науката за животната средина и климатските промени.
Скокови во вода на Летните олимписки игри 2012 – 10 метри синхронизирано за мажи
Синхронизираните скокови во вода за мажи од 10 метри на Летните олимписки игри 2012 се одржаа на 30 јули, во Центарот за водени спортови во Лондон.
Ричард Добинс
Добинс беше син на земјоделци-доселеници од Ирска. Тој служи во американската морнарица за време на Втората светска војна. По крајот на војната, тој ги завршува своите додипломски студии на Харвардовиот универзитет на програмата за инженерство и физика. Подоцна, Добинс магистрира на универзитетот „Нортистерн“ со насока во физика во 1958 година и докторира на Принстонскиот универзитет во областа на аеронаутичкото инженерство во 1961 година. Неговата целосна кариера на Брауновиот универзитет каде предава во областа на механиката на флуиди и термодинамиката до 1993 година. Добинс активно работи на истражувачка дејност до 2011 година. Во текот на својата кариера тој ја вршел и улогата на директор на Дивизијата за инженерство. Истражувачката дејност го носи Добинс да учествува на бројни размени на знаење, вклучувајќи ги и тие на Калифорнискиот технолошки институт, Абаданскиот институт во Иран и поранешното Национално биро за стандарди на САД.
Скокови во вода на Летните олимписки игри 2012 – 10 метри синхронизирано за мажи
Формат на натпреварување
Според редоследот направен пред финалето, секој пар изведува шест скока. Состав од 11 судии го оценуваат секој скок, давајќи бодови до 10, при што највисоката и најниската оценка се елиминираат. Освојувачите на медали се утврдуваат откако ќе завршат сите серии на скокови. Парот што има највисок вкупен број на бодови го освојува златниот медал.
Ричард Добинс
Професорот Добинс е добитник на бројни награди и признанија, вклучувајќи ја наградата „Дејвид Синклер“ за достигнувања во истражувањето на аеросолите. Тој беше член на почесните друштва Тау Бета Пи и Сигма Хи, како и на Институтот за согорување , Американското физичко друштво, Американското друштво на машински инженери итн.
Во 1953 година, Добинс се ожени со Јона М. Блејк со која подоцна имаа две ќерки.
Еон (митологија)
Еон (Αἰών) е хеленски бог поврзан со време то, кругот на вселената и на зодијакот. "Времето" претставено од страна на Еон е неограничено, за разлика од тоа на Хронос кое е емпириско време поделено во минатото, сегашноста и иднината. Затоа, тој е бог на вечноста, поврзан со тајните религии кои се интересираат за задгробниот живот, како што се тајните на Кибела, Дионис, Орфеј, и Митра. Во латинск иот концепт божеството може да се појави како Евум (Aevum) или Секулум (Saeculum). Тој обично е во друштво на Мајката Природа (Земја) како божицата мајка Тера или К ибела, како што е прикажан на Парабјагоовата плоча.
Приказ и симболика
Еон обично се прикажува како гол или полугол млад човек внатре во еден круг кој го претставува зодијакот, или вечното и циклично време. Примерите вклучуваат два римски мозаици од Сентинум (денешен Сасоферато) и регијата Хипо во Африка од римскиот период и приказот на Парабјагоовата плоча. Но, бидејќи тој го претставува времето како циклус, може да се замисли исто така и како старец. Во делото Дионисијака, Нон го поврзува Еон со Хоре и вели дека тој: "го менува товарот на староста како змија што ја менува бескорисна и стара кожа, подмладувајќи сè додека се капе во времето." Римскиот коментатор Сервиј од 4 век п.н.е забележува дека сликата на змија што ја гризе својата опашка ја претставува цикличната природа на годината. Работејќи на хиероглифи те, Хораполо во 5 век прави разлика помеѓу змијата која ја крие својата опашка под остатокот на своето тело, што го претставува Еон, и уроборосот, што го претставува космосот, кој е змија што си ја јаде опашката.
Идентификации
Мартијан Капела (5 век) го идентификувал Еон со Крон (римскиот бог Сатурн), чие име според него во теологијата се меша со тоа на Хронос ("Време"), на начин како што грчкиот владетел со подземјето Плутон го помешале со Плутос (на латински: Plutus, "Богатство"). Мартијан го претставува Крон/Еон како сопруг на Реја (римската божица Опа), која се идентификува со природата.
Во неговата мошне шпекулативна реконструкција на Митраистичката космогонија, Франц Кимонт го прикажува Еон  како Неограничено време (понекогаш претставен како Секулум, Крон или Сатурн) како бог кој се појавил од предисторискиот Хаос, и кој го создал Небото и Земјата. Ова божество е претставено како леонтоцефалинско, како крилест лав со глава на машка фигура чие голо торзо е испреплетено со змија. Тој обично држи скептра, клучеви, или молња. Ликот на Времето "играло значителна, иако за нас целосно нејасна, улога" во митраичката теологија.
Еон се идентификува со Дионис кај христијанските и неоплатонски писатели, иако пред христијанскиот период не постојат показатели дека Дионис е Еон. Е врипид, сепак, Еон го нарекува син на Зевс.
Во енциклопедијата Суда Еон се идентификува со Озирис. Во Историјата на Александрија хеленскиот синкретички бог Серапис се идентификува како Плутонски Еон (латински: Aion Plutonius). Епитетот п лутонски е знак дека функционални аспекти споделува со Плутон, сопругот на П ерсефона и владетел на подземјето во Елефсинската традиција. Епифаниј вели дека во Александрија Еоновото раѓање од девицата Кора се славело на 6 јануари: "На овој ден и во овој час Девицата го родила Еон." Датумот се совпаѓа со христијанскиот празник В одици, со кој се заокружува прославата на Нова година и се заокружува временскиот циклус којѓто го отелотворува Еон. Александрискиот Еон може да биде форма на Озирис-Дионис, кој секоја година одново се раѓа. Неговиот лик бил одбележан со крстови на рацете, колената, и челото.
Римското Царство
Овој синкретичен Еон станал симбол и гарант за вечноста на Римското владеење и императори како Антонин Пи ј ковале монети со легендарниот Еон, чиј женски римски еквивалент била божицата Етернита. На римските монети стојат и Еон и Етернита заедно со феникс како симбол на преродбата и цикличната обнова.
Еон се вбројува меѓу доблестите и во божествените персонификации во подоцнежниот хеленистички дискурс, во кој фигурира како "креативен дејствувач во големата космолошка шема."
Контне
Контне (Kątne) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Лукјановски гробишта (Киев)
Лукјановските гробишта  (украински: Лук'янівський цвинтар) се гробишта кои се наоѓаат во Киев, Украина.
Околу 230 горбови и надгробни споменици имаат статус на споменици на историјата и уметноста на Украина, заштитени од државата.
Официјално, одлуката за основање на овие гробишта била донесена на 26 јули 1878 година, кога државната дума дала 3 хектари земјиште за оваа намена. Сепак, од 1871 година, овде имало вршено погребални услуги. Со текот на времето, територијата на гробиштата била проширена, за да во 1912 година има повеќе од 30.000 гробници.
На 27 март 1915 година, Градскиот совет на Киев усвоил резолуција според која им бил распределен простор и на католиците, бидејќи на Бајковските гробишта немало повеќе место. До 1917 година, грбиштата биле поделени на 54 дела.
Оваа некропола била создадена како православни гробишта, но овде почиваат импретставници на различни националности, како Руси, Евреи, Французи, Германци, Чеси, Полјаци, Бугари, Унгарци, Грци, Ерменци, Грузијци, Естонци, Турци и други.
Берба (Мартиноски)
Берба или Девојка со грне и младич – слика од Никола Мартиноски. Сликата е масло на платно, завршена во 1929 година со димензии 52,5х63 см и се наоѓа во Музејот на Смедерево.
ХК Еребру
Историја
Хокеарскиот клуб Еребру ИК банкротирал во 1999 година. Неговите играчи преминале во вториот по важност клуб од истиот град. По кратко време бил формиран или рестартиран сегашниот клуб на Еребру. Во таква состојба клубот требало да се врати во најнискиот ранг на натпревари. Во 2001 година клубот успеал да влезе во втората шведска лига, а во 2013 година да се врати во првата лига.
Најголемиот клупски успех Еребру го има постигнато во годината кога успеал да влезе во првата лига. Овој успех е значаен бидејќи вкупно 34 години настапувал во пониските нивоа на натпреварувања.
Повлечен дрес за големи заслуги и постигнувања во клубот: Бјерн Јохансон (Шведска, број 13)
Македонски тажачки песни
Македонските тажачки песни односно тажаленки се лирски обредни песни (трени) со епски елементи, составен дел на култот кон покојниците. Создавани се главно од жени, како неразделен дел од погребниот ритуал. Некогаш ги исполнуваат интерпретаторки што не се во роднински врски со покојниот, а има случаи и на професионални тажачки. Во нив се регистрирани многу настани од минатото, од насилства и војни до болести, епидемии и несреќи. Посебно интересни се записите на Марко Цепенков, кои по многу нешто имаат печат на неговата лична творечка итервенција.
Штекавички гробишта (Киев)
Штекавичките гробишта  (украински: Щекавицький цвинтар) се неактивни гробишта кои се наоѓаат во Киев, Украина.
Гробиштата биле основани во 1772 година, и на истите се вршело погреби до 1950 година. Во 1782 година, овде била изградена Црквата на сите светители. Овде почиваат моштите на Артем Ведел, руски композитор и Владимир Икоников, украински историчар.
Во 1900 година, Градскиот совет одлучил да се затворат гробиштата. Поединечните погреби продолжиле до 1928 година, каде по ова започнало уништување на гробиштата.
Покраини во Еквадор
Еквадор е поделен на 24 покраини (provincias, singular– provincia). Покраините на Еквадор се:
Електрична спроводливост
Електроспроводливост (специфична електрична спроводливост) е мерата во која еден материјал може да спроведува електрична струја. При поставување на електричен потенцијал низ еден проводник, подвижните полнења течат, создавајќи електрична струја. Спроводливоста σ соодносот помеѓу густината на струјата \mathbf{J} и силата на електричното поле \mathbf{E}:
Постојат и материјали каде спроводливоста е анизотропски, каде σ е 3×3 матрица, која е генерално симетрична.
Спроводливоста е реципрочна (обратна) на електричната отпорност и ја има SI единицата сименс на метар (S·m−1) т.е. ако електричното спроведување помеѓу две спротивни страни на 1-метарска коцка материјал е 1 сименс, тогаш елетричната спроводливост на тој материјал е 1 сименс на метар. Електроспроводливоста се изразува преку грчката буква σ, но повремено се користат и κ или γ.
Комплексна спроводливост
За анализирање на спроводливоста на материјали изложени на променливи електрични полиња, потребно е спроводливоста да се третира како комплексен број (или матрица комплексни броеви, во случај на горенаведените анизотропски материјали) наречена адмитивност. Оваа метода наоѓа примена кај електричната импедантна томографија, вид индустриска и медицинска визуелизација. Адмитивноста е збир од реалната компонента нарелена спроводливост и имагинарна компонента наречена сусцептантност.
Зависност од температура
Електроспроводливоста е во голема мера зависна од температурата. Кај металите електроспроводливоста се намалува со зголемување на температурата, додека кај полуспроводниците зголемувањето на температурата знаи зголемена спроводливост. Низ извесен температурен дијапазон, електроспроводливоста може да се воопшти како правопропорционална на температурата. За споредување на мерењата на спроводливост при разни температури, тие треба да се стандардизираат (сведат) на заедничка температура. Оваа зависност често се изразува со нагиб на една графа на температура-спроводливост, и може да се користи:
каде
Нагибот на температурна компензација на највеќето води во природна состојба е околу 2 %/°C, но може да варира помеѓу (1 to 3) %/°C. На овој нагиб влијае и геохемијата, и може лесно да се одреди во лабораторија.
Поврзано
Электрическая проводимость Електропровідність
Долни и горни планети
Историја
Овие поими се воведени во геоцентричната космологија на Клавдиј Птоломеј за да се различат како долни оние планети (Меркур и Венера) чиј епициклус останува колинеарен со Земјата и Сонцето, од горните (Марс, Јупитер и Сатурн) кои немаат таква колинеарност.
Во XVI век Никола Коперник го отфрлил Птоломеевиот геоцентричен модел, и почнал да ги приемнува поимите за да ги разликува орбитите на планетите по големина во однос на Земјината.
Планети во секоја категорија
Кога Земјата е појдовна точка:
Поимите понекогаш се користа и поопшто. На пеример, Земјата е долна во однос на Марс.
Други поими
Поимите „внатрешна“ и „надворешна“ планета понекогаш се сметаат за синонимни на „долна“ и „горна“, но ова води до забуна. Внатрешна планета е планета која се наоѓа во астероидниот појас, а и надворешна планета е онаа вон него.
Савана
Савани — предели со високи треви (2-4м) во тропските области, кои се одликуваат со влажен и сув период во годината. Саваните најчесто се рамничарски предели со помалку речни текови. Се простираат северно и јужно од тропските шуми. Низ саваните се наоѓаат осамени дрвја - акација, баобаб и евкалиптус. Дрвјата баобаб достигнуваат височина од околу 20м, а можат да имаат стебла со дебелина од околу 9м. Саваните се изразито сточарски области. Во нив живеат разни тревопасни (жирафа, зебра, антилопа, слон, бивол, носорог и др.) и месојадни животни (лав, леопард, гепард, хиена и др.).
Светско првенство во ракомет за мажи 2025
Светското првенство во ракомет за мажи 2025 ќе биде 29. по ред светско првенство организирано од Меѓународната ракометна федерација. Ќе се одржи во Хрватска, Данска и Норвешка од 8 јануари од 26 јануари 2025.
Кандидатури
Пет држави искажале желба за организирање на првенството. Одлуката е донесена на седница на управниот одбор на ИХФ одржана во Каиро, Египет на 28 февруари 2020. Хрватска, Данска и Норвешка биле одбрани за домаќини. Ова ќе биде второ светско првенство кое ќе се оддржи во Хрватска, трето во Данска и прво во Норвешка.
Сали
Првенството се очекува да се одржи во 11 градови: Загреб, Сплит, Вараждин, Пореч и Дубровник во Хрватска, Копенхаген и Хернинг во Данска и Трондхејм, Ставангер, Драмен и Осло во Данска. Првиот натпревар и финалето ќе се одиграат во Осло.
Квалификации
1. Ако државите од Океанија (Австралија или Нов Зеланд) на азиското првенство завршат на 5. место или повисоко добиваат место, во спротивно местото се доделува како вајл карта.
Голмбах
Голмбах (Golmbach) — општина во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Беверн (Холцминден)
Беверн (Bevern) — општина во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (Flecken), мала населба со локално значење.
Географија
Беверн се наоѓа на реката Везер близу нејзиниот влив со притоката Бевербах. Во општината влегуваат селата Беверн, Форст, Делме, Лобах, Литгенаде и Рајлајфцен.
Историја
Саксонската населба „Бујеран“ (Byueran) била првпат спомената во списокот на Опатијата Корвај во 822 година. Изградбата на црквата била спомената во 1501 година; била осветена од келнскиот надбискуп Херман IV во 1506 година.
Знаменитост
Општината е позната по својот замок (Schloss Bevern), ренесансен дворец изграден како велепоседничка куќа во периодот 1603 до 1612 година. Бил купен од велфските војводи на Брауншвајг-Линебург во текот на Триесетгодишната војна во 1633 година и градбата служела како резиденција на помладата линија, позната како Брауншвајг-Беверн, од 1668 година до крајот на век.
Крнџилица
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 50 километри североисточно од Петрич, на надморска висина од 714 метри на планината Огражден. Атарот на селото зафаќа површина од 18.075 км2.
Османлиско Царство
Во текот на 19 век, селото било чисто македонско и било во составот на Петричката каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Кринџилица (Crinjilitza) е село со 17 семејства и 53 Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 285 жители, сите Македонци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 192 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, едно лице од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.
==Население ==
NGC 4344
NGC 4344 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4344 се споменува и како UGC 7468, MCG 3-32-22, CGCG 99-37, IRAS 12210+1748, VCC 655, KUG 1221+178.
Откривање
Објектот е откриен на 14 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4344 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4344 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 4344 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40249. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1445. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Славе Иванов
Славе Иванов (роден во година во  - починал на  година во ) — македонски револуционер, припадник на ВМРО и на МФО.
Животопис
По Првата светска војна емигрирал во Бугарија, влегол во ВМРО и станал близок соработник на Тодор Александров. Во 1919 година е еден од организаторите на бегството на Александров од затворот.
Поради несогласувањето со Александров се повлекол од ВМРО (1921) и формирал нова организација (Македонска федеративна организација). Соработувал со земјоделската влада на Александар Стамболиски и со Кралството на СХС, поради кое бил осуден на смрт од страна на ВМРО. Во јуни 1923 година заедно со Филип Атанасов бил дел од делегацијата на МФО во Москва
Во 1923 емигрирал во Виена и како претставник на МФО се вклучил во ВМРО (Обединета) заедно со Филип Атанасов и Тодор Паница. Участвувал во преговорите за потпишување на Мајскиот манифест во 1924 година.
Во 1948 година бил осуден од југословенските судски власти.
ХК Ѓургарден
Хокеарскиот клуб Ѓургарден е професионален тим кој доаѓа од главниот град на Шведска, Стокхолм.
Најмал заеднички содржател
Во математиката, најмал заеднички содржател (скрат. НЗС) е најмалиот заеднички многукратник на именителите на едно множество прости дропки. Ова е најмалиот позитивен цел број кој е делив со броевите за кои се бара НЗС. На пример, НЗС на
ХК Ѓургарден
Најголемиот дел од своите натпревари тимот ги игра во "Ховет" арената со капацитет од 9.000 места. Поважните натпревари тимот ги игра во поголемата арена наречена „Глобен“ со капацитет од 13.850 места.
Во поновата историја клубот некаде во 2005 година влегол во големи финансиски проблеми. Поголемиот дел од играчите го напуштиле клубот. Сезоната тимот морал да ја заврши со младинската екипа. Сепак во таа 2005 година хокејарскиот тим на Ѓургарден успеал да остане во првата шведска хокеарска лига.
Во сезоната 2009/10 година тимот на Ѓургарден го освоил второто место во лигата. Во наредниот период, односно наредната година клубот по цели 35 години во елитата сепак ја напуштил првата лига по серија на големи неуспеси. Повторно тимот се враќа во првата лига во сезоната 2014/15.
Најмал заеднички содржател
е 4 бидејќи најмалиот заеднички многукратник на 2 и 4 е 4. Така, НЗС на
е 6. Користејќи го НЗД (или било кој негов делител) како содржател дава можност за собирање, одземање или споредба на дропки:
Дмитро Павличко
Дмитро Павличко (Дмитро Павличко;, Стопчатив, Јаблунивки реон, округ Коломија, Станиславско војводство, Република Полска, сегашен Косивски реон, Ивано-Франковска област, Украина —) — Украински поет, преведувач, литературен критичар, публицист, шеесетгодишен, општествени и политички активист, Херој на Украина (2004). Витез од Орденот на принцот Јарослав Мудриот IV, V степен (1999, 2009), Орден за заслуги III степен (1997), Орден на слободата (2015), лауреат на Националната награда Тарас Шевченко (1977). Таткото на Соломија Павличко.
Од октомври 1995 година до мај 1998 година, Павличко беше амбасадор на Украина во Република Словачка.
Павличко беше и амбасадор на Украина во Република Полска во периодот од пролетта 1999 година до февруари 2002 година. Благодарение на неговото барање, во март 2002 година, во центарот на Варшава, на половина километар од познатите Варшавски бањи, бил подигнат споменик на Тарас Шевченко.
Религија во Македонија
Во Република Македонија постојат поголем број на верски организации, но најголема заедница се православните христијани.
Историја
Во тек се преговори за менување на името на црквата од Македонска православна црква во Македонска православна црква - Охридска Архиепископија. Прелиминарната одлука била донесена на 8 октомври 2009 година, додека конечното решение ќе се донесе за време на црковниот собир кој го организира МПЦ.
Протестантство
Во Република Македонија денес постојат повеќе малцински христијански верски заедници и вкупниот број на протестанти изнесува 61.358 или 3% од вкупното население. Протестански цркви во Македонија се:
Католицизам
Црквата била основана во 1918 година кога било создадено Кралството Југославија, и кога помал број од Македонците се преобратиле во католицизмот. Егзархатот бил укинат во 1924 година. Откако Југославија била растурена, во 2001 година Светата Столица повторно го воспоставила Апостолскиот Егзархат во Македонија. Иако бројот на верници од латинскиот обред на римокатоличката црква е мал - повеќето се Албанци и припадници на другите народи од поранешните југословенски републики - Светата Столица ги поставувала римокатоличките бискупи на Скопје како поглавари на Апостолскиот Егзархат на Македонија. Денес, македонската грко-католичка црква има околу 11.000 верници.
Ислам
Процентот на муслиманите во Македонија е околу 30% од вкупниот број на население. Таа е четврта по големина муслиманска популација во Европа по процент, по Косово (90%), Албанија (70%)  и Босна и Херцеговина (47%). Во некои делови во северозападниот дел на земјата муслиманите се мнозинство. Покрај Македонци-муслимани, речиси сите други муслимани во земјава се Албанци, Турци или Роми.
Јудаизам
Денес, еврејската заедница во Македонија брои околу 200 луѓе. Речиси сите живеат во Скопје, со по едно семејство во Штип и Битола.
Гералд Чолек
Гералд Михаел Чолек (Gerald Michael Ciolek; р. во ) — германски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Кариера
Во 2005 година, Чолек ја освоил друмската трка на државното првенство на возраст од 18 години, со што станал најмладиот возач, кој успеал во тоа. Чолек започнал да вози на поголеми трки во мај 2005, во екипата Тим АКУД Арнолдс Сихерхајт, каде имал многу успешна сезона. На Германското државно првенство во Оберен Вернтал, Чолек бил способен да се избори со сезонските спринтери Ерик Цабел и Роберт Ферстер без притоа да има поддршка од некој колега, стигнувајќи до победа на првенството, со што ја завршил 12-годишната доминација на Т-Мобајл. Покрај освојувањето на државното првенство, тој остварил три етапни победи и бодовен пласман на Тур де Хонгри, и етапна победа на Мајнфранкен Тур.
Во 2006, Чолек го завршил неговото образование во Форт и бил способен да стане професионалец и да ја посвети неговата кариера на велосипедизмот. Во текот на сезоната возел силно и обезбедил бројни високи пласмани на важни трки, со што докажел дека може да се бори со најсилните спринтери од екипите во UCI ProTour. Чолек имал извонредно второ место на Трката околу Франкфурт, каде повторно го победил Ерик Забел. Кога екипата на Чолек, АКУД Арнолдс Зихерхајт се споила со Тим Визенхоф на почетокот на сезоната, таа станала најсилна екипа надвор од UCI ProTour, со што биле во можност да добијат определени покани за некои од трките во ProTour. на Ватенфал Класик, Чолек завршил петти. Неколку недели подоцна, Чолек ја освоил својата прва UCI ProTour трка, Трката околу Германија, каде ја освоил третата етапа. На 23 септември ја освоил друмската трка на Светското друмско првенство под 23 години во Салцбург.
Мице Пашоевски
Мице Пашоевски (, -, ) —  македонски писател за деца и возрасни, кој целиот свој работен век го минал како новинар и културен активист.
Гералд Чолек
Кариера
За сезоната 2007, Чолек го напуштил Визенхоф за екипа од UCI ProTour,. По релативно тивкиот почеток на сезоната, тој ја освоил Трката околу Рајнска област-Пфалц во мај. Потоа следеле победи на три етапи на Трката околу Германија и третото место на Ватенфал Класик.
Мице Пашоевски
Животопис
Пашоевски е роден во 1943 година во Егејска Македонија. Уште од мал соработувал со многу списанија а првата книга проза со наслов „Искушение” ја објавил во 1980 година. Оттогаш па наваму ги објавил книгите „Писмо”, „Препознавање”, „Враќање”, „Стапица”, „Снегулка”, „Вжарени искри”, „Приказни од животот”, „Анализа”, „Видовитата девојка”, „Не можам да ти простам двапати” и романот објавен во повеќе продолженија во весникот Нова Македонија, „Вториот живот на Ѓорѓи”. За печат ги имал подготвено и книгата со детски песни „Кажи златно сонце” и драматизираната детска сказна „Дедо Мраз со внуците кај нас”. За потребите на аматерските театри во земјава ги има драматизирано романите „Ајдучка чешма” од Видое Подгорец, „Калеш Анѓа” од Стале Попов и детските сказни „Аловото цвеќенце”, „Снежана и седумте џуџиња” и „Свињарот”.
Гералд Чолек
Кариера
Во сезоната 2008, Чолек се натпреварувал за Тим Колумбија. Во текот на 2008, тој бил етапен победник во Шпаркасенкуп Швенинген и освоил две етапи на Трката околу Баварија. На Тур де Франс 2008, Чолек бил водечка фигура во сите четири етапни победи на Марк Кевендиш. На последната етапа на Шанзелизе, Чолек успеал да заврши втор зад Герт Стегманс. Тој учествувал на друмската трка на Олимписките игри, но морал да се откаже поради екстремните временски услови. Меѓутоа, во септември, тој бил во можност да се врати назад и ја освоил петтата етапа на Трката околу Германија 2008 во спринтерска завршница.
Мице Пашоевски
Животопис
Пашоевски работел како дописник од Неготино и Демир Капија за “Нова Македонија” и “Вечер”, бил соработник на македонското радио, радио Скопје, а пишувал и за многу други весници.
Гералд Чолек
Кариера
Чолек го напуштил на крајот на сезоната 2012 и се приклучил на екипата  за сезоната 2013.
Мице Пашоевски
Животопис
Од 1963 година се ангажирал за развојот и збогатувањето на културно забавниот живот во Демир Капија и во населените места на општина Неготино. Тој бил еден од двајцата иницијатори за формирање на драмска секција во Демир Капија која подоцна прераснала во аматерски театар, носејќи го името на хероината Мирка Гинова. Со уште неколкумина други покренал иницијатива за формирање на дом на култура во Демир Капија со истоименото име, во кој функционираат театарот и културното уметничко друштво. Таму и самиот работел неколку години, а домот е еден од најактивните во државата. Пашоевски и по пензионирањето дал придонес во културното живеење на Демир Капија. Бил драмски глумец,но и режисер. За своите активности ги има добиено и највисоките општински награди во Неготино и Демир Капија. Починал во Демир Капија на 18 февруари 2015 година.
Гералд Чолек
Кариера
Гералд Чолек победил на трката Милано-Санремо 2013 со време од 5:37:20, задржувајќи се пред фаворитот Петер Саган во спринтерската завршница.
Распоред на резултатите на Гранд Тур
СО = се откажал; — = не учествувал
NGC 4345
NGC 4345 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4345 се споменува и како NGC 4319, UGC 7429, MCG 13-9-25, CGCG 352-29, IRAS 12195+7535.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ј. Герхард Лохсе, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4345 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 4345 има привидни димензии од 2,8' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 4345 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39981. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 9; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4550. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1339.
Лузонски Проток
Лузонски Проток (Kipot ng Luzon) — проток помеѓу Тајван и островот Лузон во состав на Филипините. Ги поврзува Филипинското и Јужнокинеското Море во западниот дел на Тихиот Океан.
Опис
Протокот е широк околу и во него лежат две островски групи: Батанес во истиомената покраина, и Бабујан во покраината Кагајан, обете во состав на Филипините.
Поделен е на повеќе помали протоци. Бабујанскиот Проток го двои Лузон од архипелагот Бабујан, кој пак е одвоен од архипелагот Батанес со Балинтаншкиот Проток. Батанес е одделен од Тајван со протокот Баше.
Има голема важност како минувалиште во товарниот сообраќај и комуникациите. Многу бродови од Јужна и Северна Америка одат низ него за да стасаат до важните источноазиски пристаништа. Низ него минуваат разни голем број подводни кабли за телефонски и семрежни кабли кои ги опслужуваат континентална Кина, Хонгконг, Тајван, Јапонија и Јужна Кореја.
Северно од протокот се забележани огромни бранови со висина до 170 м. Овие бранови се меѓу најголемите во светот, и настануваат поради плимите и морските струи, но најчесто остануваат под вода и затоа не се опасни за бродовите. Ова колебање во голема мера е производ среќавањето на подводните движења со долгиот срт во правец север-југ кој се протега низ речиси целиот проток, а во северниот дел се зголемува со среќавањето со уште еден напореден срт. Протокот е длабок од 3.500 до 4.000 м северно-јужните бразди во средината и по југозападниот раб.
Историја
Лузонскиот Проток бил на патот на јапонските за инвазија на теротири во Втората светска војна. На 8 декември 1941 г. (истиот ден кога е нападнат Перл Харбор поради меѓународната датумска граница), јапонските сили слетале на Батанес. На 10 декември веќе го окупирале островот Камигин де Бабујанес во архипелагот Бабујан (не се работи за Камигин северно од Минданао) во наскоро напуштен обид да се воспостави хидроавионска база, и истиот ден слетале кај Апари, Кагајан на Лузон.
Подоцна во текот на војната, многу американски подморници ловеле јапонски конвои кои минувале низ протокот враќајќи се за Јапонија од Источните Инди.
Планетариум (Урдин)
Планетариум – слика од Киро Урдин. Со површина од 48 квадратни метри, таа е меѓу најголемите во современа Европа. Сликата е откупена и поставена во зградата на електронскиот гигант NEWAUS, во Ајндховен – Холандија.
Планетариум е првата слика во човечката историја која била работена низ цел свет од 1996 до 1997 година. Била работена во: Гробот на Исус, Ѕидот на плачот, Њујорк, Берлинскиот ѕид, Нерези, Охрид, Брисел, Кноке-ле-Зуте, Бриж, Париз, Рим, Помпеја, Пиза, Суецки Канал, Лондон, Стоунхенџ, Атина, Сунион, Нил, Пирамидите во Гиза, Мачу Пикчу, Куско, Бангкок, Пекинг (Забранет Град), Кинескиот Ѕид, Токио, Камакура, Мон Сен Мишел, Нуенен и Ајндховен.
Планетариумот како мултимедијален проект е меѓу првите како уметничко дело во ликовниот правец мондидализам. За „Планетариумот“ е снимен и филм на трака од 35 мм кој филм бил прикажан и на официјалната селекција на познатиот телевизиски фестивал во Монте Карло во 1998 година. Филмот го режирал Иван Митевски, и ја добил наградата за најдобар документарен филм на Меѓународниот фестивал на независни филмови и документарни филмови во Њујорк во 2005 година.
Истовремено со филмот била објавена монографија од Марин Димевски со фотографии од двегодишното патување.
Негенборн
Негенборн (Negenborn) — општина во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Еластично совпаѓање
Еластично совпаѓање ― една од техниките за препознавање шаблони во информатиката. Еластичкото совпаѓање е познато и како разобличувачки шаблон, флексибилно совпаѓање или нелинеарно совпаѓање на шаблоните.
Еластичното совпаѓање може да се дефинира како проблем за оптимизација на дводимензионално искривување што ги одредува соодветните пиксели помеѓу изложените слики.
Крогуле
Крогуле (Krogule) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Фатмир Ставилеци
Фатмир Ставилеци (албански: Fatmir Stavileci;, , Косово) — македонски сликар.
Животопис
Ставилеци роден е 1947 година во косовското гратче Штимље,  но потекнува од Ѓаковица. Академија за ликовни уметности завршил во Приштина, во класата на проф. Таир Емра. Живее и твори во Скопје. Самостојни изложби имал во Љубљана, Ново Место и Скопје. А гупни изложби во Скопје – 1993, 1995, 1997, 2002; Тетово – 1994; Тирана, Р. Албанија - 1994; Гостивар – 2000, 2004; Дебар – 2002; Струга – 2003.
Шумска хипархија
Шумската хипархија (Hipparchia fagi) е пеперутка од подвидот на шаренци.
Животна средина
Оваа пеперуга може да се најде во скоро цела Европа, особено во јужниот дел на Континетот (вклучително и во Македонија). Таа живее во широколисни шуми, тревни површини на надморска висина до 1,600 метри.
Опис
Пеперугата има распон на крилјата од 66 до 76 мм. Овие големи пеперуги имаат темнокафеава горна страна на крилјата, со бела нијанска при крајот на крилјата, која е повидлива кај женките. На врвот на крилјата имаат темна дамка. За разлика од женките, мажјаците имаат и по една бледа дамка со бела точка во белиот појас во долниот дел. Долниот дел на крилјата е сличен со горниот кај двата пола. Разликата е во основата на крилјата, каде долната страна има изразито кафеаво-црни шари, и тие не се присутни на горната страна.
Гасеницата има светлокафена глава со четири темни шари. Телото е светлокафено.
Петар Капица
Биографија
Капица е роден Кронштад, Руска Империја од татко Леонид Петрович Капица, воен инженер кој градел утврдувања, и Олга Јеронимовна Капица. Школувањето на Капица било прекинато од Првата светска војна, во која учествувал две години како возач на амбулантно возило на Полски фронт. Тој дипломирал на петроградскиот политехнички институт во 1918 година. Последователно тој се школувал во Британија, каде работел 10 години заедно со Ернест Радерфорд во лабораторијата Кевендиш при Кембричкиот универзитет, каде го основал клубот Капица. Тој станал член на Кралското друштво во 1929 година бил прв директор  на мондовата лабораторија од (1930–34). Во 1920-ите години ги смислил техниките за создавање на ултрасилно магнетно поле со внесување на струја на куси периоди во специјално направени воздушно-јадрени електормагнети. Во 1928 година тој ја открил линиската зависност од упорноста на магнетното поле за различни метали при многу силни магнетни полиња.
Бидејќи неговата опрема за истражување на високо магнетни полиња останала во Кембриџ (иако подоцна Ернест Радерфорд се договорил со британската влада истата да ја испратат до СССР ), тој ја сменил насоката на своето истражување на ниски температури, започнувајњи со критично анализирање на постоечките методи за добивање на ниски температури. Во 1934 година тој развива нов и оригинален апарат (заснован на адијабатски принцип) за да се добијат значајни количества на течен хелиум.
Капица го основал Институтот за физички проблеми, делумно користејќи опрема што советската влада ја купила од Мондовата лабораторија во Кембриџ (со помош на Радерфорд, откако станало јасно дека на Капица нема да му биде дозволено да се врати).
Во Русија, Капица започнал серија на експерименти за проучување на течниот хелиум, што довело до откривањето на суперфлуидноста (не треба да се поистоветува со суперпроводливоста). Тој ги запишал својствата на оваа нова состојба на материјата во низа трудови, за кои подоцна бил награден со Нобелова награда за физика „со основните откритија во областа на физиката на ниски температури“. Во 1939 тој развива нов метод за втечнување на воздухот при ниозок притисок користејќи ја специјалната високоефикасна ширечка турбина. Последователно, за време на Втората светска војна бил назначен за раководител на одделението за кислородна индустрија кое било поврзано со Советкиот сојуз на министри, каде што ја применува неговата техника за ширење на гасовите при низок притисок за индустриски цели. Тој ги измислил високоенергетските микробранови и генератори (1950–1955) и открил нов вид на непрекинат нископритисочно празнење на плазма преку електрони на температури кои надминувале 1.000.000K.
Во ноември 1945 година, Капица имал расправија со Лаврентиј Берија, кој бил водачот на НКВД, пишувајќи му на Јозеф Сталин за игнорантскиот однос на Берија кон физиката. Зачудувачки, Сталин го поддржал Капица, велејќи му на Берија дека треба да соработува со научниците. Капица одбил да се сретне со Берија: „Ако сакаш да збориваш со мене, дојди на институтот.“ Капица одбил да соработува со Берија дури и кога Берија му поклонил ловечка пушка. Сталин посакал да се сретне со Капица, но ова никогаш не се случило.
Веднаш по војната, група на истакнати советски науцници се залозиле кај владата да спозададат нов техницки универзитет, Московски универзитет за физика и технологија .Капица на истиот предавал долги години. Од 1957 година тој станал член на президиумот на Советската академија на наукитеи до неговата смрт во 1984 година бил единстевениот член на президиумот кој не бил член на комунистичката поартија.
Во 1978 година, Капица ја освои Нобеловата награда за физика „во неговите откритија и експерименти поврзани со  нискотемпературна физика“ и тој исто така бил цитиран во улога на водач на развојот на оваа област од физиката. Тој ја подели наградата со Арно Алан Пензијас и Роберт Вудро Вилсон, кои ја добија наградата за поткривањето на космичкото позадинско зрачење.
Капицов отпор е топлинскиот отпор (кој предизвикува температура испрекинатост) при преминот меѓу течен хелиум и цврсто тело. Капица –Дираков ефект е квантно механички ефект кој се состои од дифракција на електрони со употреба на стоен бран светлина. Во динамиката на течности, Капицовиот број е бездимензионален број кој го опишува текот на тенки слоеви на течност по накосена површина.
Холенберг
Холенберг (Holenberg — општина во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Петар Капица
Семејство
Капица се оженил во 1927 со Ана Алексеевна Крилова, ќерка на математичарот Алексеј Крилов. Тие имаа два сина, Сергеј и Андреј. Сергеј Капица (1928-2012) беше физицар и демограф. Тој исто така бил домаќин на долготрајната руска научна емисија, Очигледно, но неверојатно. Андеј Капица (1931-2011) — географ. Тој е заслужен за откривањето и именувањето на Восточко езеро, најголемото подледничко езеро на Антарктикот, кое се наоѓа 4.000 метри под континенталната поларна капа мраз.
Почести
Астероидот 3437 Капица, откриен од советскиот астроном Људмила Георгиевна Карачкина во 1982, и е именуван во негова чест.
Британски поговорки
Ова е список на британски поговорки. Овој список не е целосен и може да подлегне на додатни проширувања. Во прилог следуваат поговорките.
Тузлија (Штип)
Тузлија — археолошко наоѓалиште во градот Штип. Претставува некропола од римско време.
Во непосредната близина на маалото Стар Конак, на падината што се спушта кон коритото на Брегалница е уништен голем број гробови со камени конструкции од кои се зачувани неколку керамички садови. Некрополата му припаѓа на комплексот на древниот град Астибо.
Јуроајс Класик
Јуроајс Класик (порано ХЕВ Класик и Ватенфал Класик) — годишна еднодневна професионална и аматерска велосипедска трка во и околу Хамбург. Иако рутата на трката се менува, сепак секогаш нејзината должина е околу 250 километри. Во текот на трката најтешко искачување претставува ридот Вазеберг во Бланкенезе, кој се искачува неколкупати пред крајот на трката.
Трката претставувала единствен настан одржуван во Германија вклучен во календарот на Светската турнеја. Се организира од Упсолут Спортс АГ, германска подружница на француската медиумска групација „Лажардер“ (Lagardère), која исто така го организира годишниот Велотон Берлин.
Важен дел од Класикот се трките Једерман (Jedermannrennen), аматерски настан, кој се одржува на истиот ден и на истата рута како професионална трка. Секој (jedermann) може да учествува на овие трки во должина од 55 км, 100 км и 155 км. Меѓутоа, бројот на учесниците е ограничен на 22.000 аматери и картата мора да биде резервирана со месеци однапред.
ХЕВ Класик
Трката била создадена во 1996 година со категорија 1.5, најниска класификација во професионалните трки. Првото издание било и најкратко во историјата, само 160 километри, освоено од Италијанецот Росано Брази. Хамбуршкото електростопанство (ХЕВ) бил главен спонзор на трката. Во 1997 година, Јан Улрих го освоил второто издание помеѓу бројните обожаватели, две недели по освојувањето на Тур де Франс и трката набрзина стекнала углед.
Со растот на популарноста на велосипедизмот во Германија во 1990-тите години, трката станала дел од Светскиот друмски куп во 1998 година, десетте најпрестижни еднодневни трки во велосипедизмот. Го заменила Винкантонскиот класик, единствениот британски велосипедски класик, како седма трка во Светскиот куп. Холанѓанецот Леон ван Бон го претекнал Микеле Бартоли за победа на третото издание; растојанието се зголемило на 253 километри.
Ватенфал Класик
Поради нејзиниот главно рамен терен, патеката е сметана за трка на спринтерите и завршувала во масовни спринтови од 2004 година. Некои од најдобрите спринтери во нивната генерација, вклучувајќи ги Роби Мекјуан, Оскар Фреир, Александер Кристоф и Андре Грајпел, се меѓу победниците на трката. Американскиот спринтер Тајлер Фарар, победник во 2009 и 2010 година, е единствениот возач кој ја освоил трката двапати.
Трката во 2013 година била обележана со низа протести неповрзани со трката. Жителите на Хамбург биле вознемирени од политиката на заштита на околината на Ватенфал и неговите обиди да ја добие сопственоста на локалната електрична мрежа. Во 2015 година било објавено дека Ватенфал нема да го продолжи партнерството со трката, приморувајќи ги организаторите да бараат нов спонзор за обезбедување на проценетите 800.000 евра, третина од буџетот на трката. Поради тоа, трката ќе биде преименувана во 2016 година.
Јуроајс Класик
Во 2015 година било објавено дека Ватенфал нема да го продолжи партнерството со Хамбург Класик, принудувајќи ги организаторите да најдат нов спонзор кој ќе обезбеди околу 800.000 евра, третина од буџетот на трката. Од 2016 година, Јуроајс, големо германско претпријатие за ласерско лекување на очи, е новиот спонзор. Австралискиот спринтер Кејлеб Јуан ја освоил трката откога првичниот победник, Насер Буани, бил отстранет.
Рута
Трката вообичано започнува на улицата Штајнштрасе во Хамбург-Алтштат и завршува на Менкебергштрасе, најважната шопинг улица во Хамбург. Растојание се движе од 225 до 255 километри на претежно рамен терен. Рутата на трката претрпува одредени промени секоја година, но завршницата останала иста.
Од 2005 до 2014 година, првата половина на трката се состоела од јужниот дел во насока кон Линебуршкиот голет во Долна Саксонија, пред да се врати во центарот на Хамбург и да го отпочне западниот дел.
Во 2015 година, организаторите ја променила рутата во чест на прославата на дваесетгодишнината на трката. Трката започнала во Кил, 90 километри северно од Хамбург, на западниот брег на Балтичкото Море, пред да се упати југозападно кон Хамбург, поминувајќи низ Шлезвиг-Холштајн. Вкупното растојание било скратено на 222 километри, но завршниот пристап во Хамбург, со трите искачувања на Вазеберг и завршницата на Менкебергштрасе останале исти. Рутата од Кил до Хамбург била исто така одбрана со цел да ја промовира заедничката кандидатура на обата града за Летните олимписки игри 2024.
Директорот на трката Роланд Хофер изјавил: „Иако профилот на трката можеби изгледа поподобен за спринтери, може на крајот да биде освоена од сите видови на возачи и е точно онаков вид на трка како што е потребна за настан од Светската турнеја [...] Светската турнеја доаѓа во Германија во средината на „ренесансата“ на германскиот велосипедизам, со последните успеси кои ги подмладуваат интересот во земјата за спортот по падот во минатото“.