cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шишево
Културни и природни знаменитости
Во селото Шишево постојат неколку постари македонски куќи со традиционална македонска архитектура од овој крај кои и покрај тоа што се во доста запуштена (и руинирана) состојба, сепак се населени и во нив живеат луѓе. Поради специфичната архитектура неопходно е заводот за заштита на културните споменици да ги земе овие куќи во својата заштита. Во селото постои и џамија.
Личности
Личности родени во Шишево
Култура и спорт
Младото население на селото активно спортувало и во поранешната првичната Македонија Ѓорче Петров, а денес во Македонија Ѓорче Петров 1932 која е духовен наследник на стариот клуб, и во повеќе пливачки клубови во Скопје.
Максимин Даја
Максимин Даја (латински:Gaius Galerius Maximinus Daia) бил римски цар. Познат и како Гаj Валериj Галериj Максимин . Со Римското Царство управувал од 308 до 313 година. Тој бил близок роднина и личен телохранител на Галериј. Прекарот дај (овчар) му добил поради неговото селско потекло. Необразован и неискусен, тој бил објавен за цезар од страна на Галериј. Бил испратен да раководи со источните територии на царството, но многу брзо се откажал од потчинетоста на Галериј, и се прогласил за август. По смртта на Галериј, започнала борбата за превласт меѓу него и Лициниј. Неговата војска била поразена, а самиот тој се самоубил.
Кетрин Д. Силман
Кетрин Долорес Силман (Katherine D. Seelman) — американски академик, фокусирана на науката, технологијата и јавната политика, особено телекомуникациите. Кетрин е вонреден декан и професор на Факултетот за здравствени и рехабилитациони науки на Универзитетот во Питсбург, таа е ко-научен директор на Истражувачкиот центар за технологија за квалитет на животот, поддржан од Националната научна фондација, а порано била директор на Националниот институт на истражување за попреченост и рехабилитација. Силман била дел од голем број советодавни и уредувачки комитети, вклучувајќи ја нејзината помош на Светската здравствена организација во подготвување на првиот светски извештај за попреченост како еден од деветте меѓународни советници во 2006 година. Во Пенсилванија, таа е член на Државната технолошка здравствена група на Пенсилванија и назначен член на Државниот советодавен комитет за попреченост. Силман, која има оштетен слух, ко-претседава со Работната група за попреченост во округот Питсбург/Алегени.
Силман, која докторирала по јавна политика на Универзитетот во Њујорк во 1982 година, има добиено бројни награди, вклучително и наградата „Златен клуч“ од Американскиот конгрес за медицина за рехабилитација, наградата за истакната јавна служба од Американската академија за физичка медицина и рехабилитација, извонредната Награда за јавна служба од Здружението на академски физијатри и ознаката „Личност што направи разлика“ во 2002 година од Питсбург Пост-Газет.
Dolerus liogaster
Dolerus liogaster е вид на растителна оса од родот Dolerus.
Опис
Главата, антените и градите се црни, крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата црни. Нозете се црни, а тибиите во основа се црвени. Абдоменот е црн. Обојувањето на телото кај мажјакот е слично како кај женската форма.
Ларвите се појавуваат во мај на растенија од родовите: Festuca и Dactylis.
Возрасните единки достигнуваат должина од 8-9 мм.
Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е низ цела Европа. Во Македонија видот е собран на Галичица.
Теодосија (сопруга на Лав V)
Теодосија (ококу 775 - по 825) била византиска царицата, сопруга на царот Лав V Ерменец.
Теодосија била ќерка на Арсабер, византиски патрициј додека името на нејзината мајка е непознато. . Името на нејзиниот татко било наведено во хрониката на Јосиф Генезиј и на Теофан. За мајката на Теодосија нема никакви информации. Според името на нејзиниот татко, Арсабер, се смета дека имале ерменско потекло. Според некои научници семејството на Теодосија потекнува од благородничкото ерменско семејство на Камсараканите.
Во 808 година таткото на Теодосија застанал на чело на неуспешен бунт против Никифор I, по кое Арсабер бил принуден да се замонаши, а неговиот имот бил конфискуван.
Теодосија била омажена за Лав V уште додека тој ја имал должноста стратег во времето на цар Никифор I. Лав се качил на престолот во 813 година по абдикацијата на Михаил I Рангаве.
Се претпоставува дека Лав и Теодосија имале и ќерка, но оскудните информации не ја потврдуваат сигурно оваа претпоставка.
По убиството на Лав V на Божиќ во 820 година, новиот цар Михаил II наредил синовите на Теодосија да бидат кастрирани, по што целото семејство било испратено на островот Проти. Јован Зонара пишува дека на Теодосија и било дозволено да земе на островот дел од личниот имот на Лав V и да има лична послуга. Теодор Студит и испратил писмо на Теодосија некаде помеѓу 821 и 826 година. По 826 година името на Теодосија престанува да фигурира во историските хроники.
IC 1168
IC 1168 — галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1168 се споменува и како IC 422, MCG -3-15-1, IRAS 05301-1715.
Откривање
Објектот е откриен на 16 октомври 1896 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1168 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 1168 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 32 м 18,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -17° 13' 26"".
Други поделби
Проучување на IC 1168 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17409.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
.pa
.pa — семрежен највисок државен домен за Панама, раководн од NIC-Panama.
идејќи „PA“ е поштенскиот код за американската држава Пенсилванија, имало повремено користење со тоа значење, но ова не се проширило.
Биластин
Биластинот е антихистаминик од втората генерација кој се користи во третманот на алергиски конјуктивит и уртикарија.
Покажува селективност за хистаминските H1 рецептори, и има слична ефиксасност како цетиризинот, фексофенадинот, и деслоратадинот. Бил развиен во Шпанија во FAES Farma.
Биластинот е одобрен во Европската Унија за симптоматски третман на алергиски риноконјуктивит и уртикарија, но не е одобрен за употреба во САД.
Дозирање
Се зема преку уста и покажува брз почеток на дејство (за 30–60 минути).
Фабио Кваљарела
Фабио Кваљарела (италијански: Fabio Quagliarella; роден на 31 јануари 1983 во Кастеланаре ди Стабија) — италијански фудбалер, напаѓач на Сампдорија во Серија А.
Тој исто така е поранешен репрезентативец на Италија, има одиграно 25 натпревари и постигнал 7 гола за репрезентацијата.
Почетокот на кариерата
Кваљарела својата кариера ја започнал во тимот на Торино. Тој своето деби во Серија А го имал на 14 мај 2000 против Пјаченца Калчо. Сезоната 2001-2002 во Серија А ја завршил со четири настапи пред да биде позајмуван во нисколигашките тимови.Најпрво тој беше позајмен на Фјорентина,тим кој во тој момент се натпреваруваше во Серија Ц2 лигата,а потоа и во Кјети. Во 2004 година се враќа во Торино каде постигнал 7 гола и со тоа помага на тимот да стигне до плеј-оф натпреварите во Серија Б но за жал тимот не успева да дојде до промоција во Серија А. Поради тоа, но и поради сè поголемите финансиски проблеми со кој се соочувал тимот Кваљарела е ослободен од обврските за наредната сезона и како слободен играч потпишува со Удинезе.
Удинезе
По доаѓањето во Удинезе тој веднаш бил отстапен на новакот во лигата екипата на Асколи. За Асколи тој одиграл 33 натпревари во Серија А и постигнал 3 гола. Во јуни 2006 тој се вратил во матичниот клуб, но Удинезе и продал половина од неговиот договор на Сампдорија, каде Кваљарела настапувал следната сезона. Во сезоната 2006-07 Кваљарела постигнал 13 голови за Сампдорија што е негов рекорд на постигнати голови во една сезона во Серија А. На 21 јуни 2007 Удинезе го откупил целиот негов договор и станал единствен сопственик на договорот на Фабио, кој се вреќа во клубот како замена за Винченцо Јаквинта, кој порано тоа лето заминал во Јувентус. Тој одиграл две одлични сезони во клубот Удине постигнувајќи 12 гола во сезоната 2007-08 и 21 гол (13 првенствени, со што го израмнил својот рекорд) во сите конкуренции во сезоната 2008-09. Овие добри игри му донесоа шанса да заигра и во националниот дрес на Италија на Европското првенство 2008.
Наполи
На 1 јуни 2009 Кваљарела потпишал договор со Наполи за сума од 18 милиони евра. Играјќи во нападот со Езекиел Лавеци и Марек Хамшик тој постигнал 11 гола за клубот кој на крајот од сезоната завршил како 6-ти во Италија и се изборил за место во Европа лигата. Последниот настап на Кваљарела за Наполи бил токму во ова натпреварување против шведскиот клуб Елфсборг.
Јувентус
Во последните денови од преодниот рок или поточно на 27 август 2010, Кваљарела преминал во редовите на италијанскиот најтрофеен тим Јувентус, пристигнувајќи на едногодишен заем до крајот на сезоната за сума од 4.5 милиони евра. Кваљарела одиграл одлична есен во Јувентус постигнувајќи 9 гола, вклучувајќи го и оној прекрасен погодок со глава во дербито против Милан во кое Јуве победил со 2-1. Набрзо станал миленик на навивачите на клубот и од нив го добил прекарот Ета Бета. Тој бил најефикасниот фудбалер на клубот, но во првиот натпревар по паузата во првенството поради новогодишните празници заработил сериозна повреда. Имено, во тој натпревар против екипата на Парма одигран на 6 јануари, тој го искинал лигаментот на десната нога поради што морал да го пропушти остатокот од сезоната. Со неговата повреда и шансите на клубот за добра сезона се угасиле откако Јувентус од втор во јануари завршил дури како 7-ми во лигата.
Сепак на 22 јуни 2011, во знак на задоволство од неговите настапи во клубот, раководствто на Јувентус потпишува со него постојан договор во трајност од три години за сума од 10.500.000 евра.
Кваљарела го постигнал својот прв погодок во сезоната на 19 септември 2012, израмнувајќи го резултатот на 2-2 против Челзи во натпревар од Лигата на шампионите, само неколку минути подоцна откако се појавил на теренот како замена. Три дена подоцна тој ги постигнал двата гола за Јувентус во победата над Кјево со 2-0.
Во јануарскиот трансферен прозорец 2013 Кваљарела бил блиску до трансфер во Парма, бидејќи Јувентус сакал да го трампа за услугите на напаѓачот Исак Белфодил, но двата клуба не успеале да се договорат околу доплатата, па тој остнал во Торино. На 30 март 2013, го постигнал првиот погодок во дербито на Италија против Интер со прекрасен удар од далечина, а исто така и асистирал за вториот погодок на Јувентус кој го постигнал Алесандро Матри за победа од 2-1 во Милано.
Торино
На 18 јули 2014, Кваљарела потпишал тригодишен договор со Торино за сума од 3.5 милиони евра. Така, играчот се вратил во клубот во кој ја започнал својата професионална кариера после девет години. На 7 август постигнал гол од пенал во победата со 3-0 над Бромапојкарна, во третото квалификациско коло од Лигата на Европа. На 24 септември, го постигнал својот прв гол во Серија А во дресот на Торино, во победата со 2-1 над Каљари. На 5 октомври, постигнал гол на Сан Паоло против Наполи, неговиот поранешен тим, во поразот со 1-2 на тимот предводен од Вентура. На 1 февруари 2015 постигнал хет-трик, во победата со 5-1 против Сампдорија, уште еден негов поранешен тим. На 26 април, му помогнал на својот тим да направи пресврт во градското дерби против Јувентус, асистирајќи за првиот гол на Матео Дармијан и постигнувајќи го одлучувачки гол во победата со 2-1; прва победа на граната над Јуве по точно дваесет години.
Сампдорија
На 1 февруари 2016, Кваљарела се вратил во Сампдорија на заем со опција за перманентен трансфер.
Репрезентативна кариера
Кваљарела е репрезентативец на Италија од 2007 година кога дебитирал во натпревар против Романија. Тој играл исто така и на Светското првенство 2010 во Јужна Африка и постигнал еден преубав гол против Словачка иако неговата селекција испаднала уште во фазата по групи.
Херцелска Гора Плаза
Монт Херцл Плаза е централна церемонијална плоштад во Херцелска Гора во Ерусалим. На плоштадот се користи за свечено отворање на Израел Денот на независноста секоја година. На северната страна на плоштад е гробот на Теодор Херцел, основачот на модерната политичка ционизмот. На плоштадот е на највисоко место на планината Херцл во центарот на националните гробишта. На 18 април 2012 година, за време на пробите за церемонијата на Денот на независноста, електричен столб на фенер паднал. Што загинал еден војник, а повредени се уште седум други војници. Војникот бил погребан во воените гробишта во близина.
Лахлан Мортон
Лахлан Дејвид Мортон (Lachlan David Morton; р. ) — австралиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Мортон ги поминал сезоните 2011 и 2012 во развојната екипа на,.
По успешната сезона 2016 во која освоил етапа и крајните победа на Трка Џила и на Трката околу Јута, во септември 2016 година потврдиле дека ќе им се приклучи за 2017 година. Потегот го споил со поранешниот колега од Гармин, Бен Кинг. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2017. Во октомври 2020 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2020.
Трки на ултра далечини
Мортон учествувал во бројни настани и предизвици во ултра далечини. Во 2014 година го заокружил возењето од 2.500 километри од Порт Меквари до Улуру со неговиот брат Ангус Мортон. Браќата направиле документарен филм околу возењето со наслов „Thereabouts“. Во 2015 година, „Thereabouts Reprise“ бил објавен за возењето од 600 милји низ Колорадо, кое Мортон го завршил со неговиот брат и професионалните велосипедисти Тејлор Фини и Камерон Вурф. Во 2017 година, браќата Мортон објавиле трет документарец насловен „Thereabouts Colombia“ за велосипедизмот во Колумбија.
Во 2019 година, Мортон учествувал на велокрос-трките Дирти Канза, Лидвил 100, ГБДуро и Три Врва како дел од алтернативниот календар со неговата екипа. Тој бил го завршил ГБДуро 2019, предизвик од 2.000 километри во Обединетото Кралство. Во мај 2020 година поставил нов рекорд од 11 часа и 14 минути за 142 милји на патеката Кокопели во САД. Во септември 2020 година го освоил Бадландс, трка од 700 километри низ Пиринејскиот Полуостров.
Еверестинг
Мортон поставил светски рекорд за еверестинг, завршувајќи го подвигот за 7:29:57 на 20 јуни 2020 година. Подвигот собрал значаен публицитет, бидејќи Мортон го направил обидот само неколку дена претходно откако бил дисквалификуван од Хелс 500, кои изјавиле дека не го достигнал прагот за да се брои како еверестинг. Оттогаш, Алберто Контадор и три други возачи го надминале времето на Мортон.
Алт Тур 2021
Во 2021 година, Мортон го завршил „Алт Тур“, возејќи ја целата рута на Тур де Франс 2021, вклучувајќи ги трансферите во чест на World Bicycle Relief. Започнал во Бретања истиот ден како регуларниот Тур, но направил водство во однос на главната група возејќи по 12 часа на ден. По 5.510 километри и 16 дена, го завршил возењето во Париз околу 5 дена пред главната група на Тур.
Распоред на резултатите на големите трки
— = не учествувал; СО = се откажал
Туше Гошев
Туше Гошев — македонски правник, адвокат и политичар. Во периодот од 4 септември 1992 до 20 декември 1994 година бил Министер за правда на Република Македонија.
Животопис
Туше Гошев е роден во 1951 година во Струмица. Завршил во правен факултет во Скопје. Бил директор на ТПОС „Југопромет“ во Струмица. Во 1991 година станал пратеник во Собранието на Македонија од редовите на СДСМ, за да по формирањето на владата од 1992 година стане втор министер за правда.
Dolerus gessneri
Dolerus gessneri е вид на растителна оса од родот Dolerus.
Опис
Главата, антените и градите се црни,нозете се црни, колената и основата на предните тибии се црвени. Крилата малку затемнети. Абдоменот е црн, со попречни цртички. По обојување и по други надворешни белези, мажјакот е сличен на женската форма.
Ларвите достигнуваат должина од 23 мм. Нивната глава од горе е светлопортокалова, на темето со кафеави рабови. Телото е зелено, а од долната страна малку посветло. Се среќаваат во текот на јуни на растенија од родот на Equisetum.
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-12 мм.
Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е Средна и Северна Европа, на исток до Камчатка, и како подвид во Северна Америка. Во Македонија видот се среќава во село Сарај, Скопско.
Деветтиот бран
Деветтиот бран (Девятый вал, Dyevyatiy val) е слика од 1850 година на руско-ерменскиот сликар на морски крајолици Иван Ајвазовски. Тоа е неговото најдобро познато уметничко дело.
Насловот се однесува на една стар израз во едрењето кој се однесува на еден бран со неверојатна големина, кој доаѓа на ред по постепено поголеми бранови.
Сликата го опишува морето после ноќна бура и луѓе кои се соочуваат со смртта, обидувајќи се да се спасат себеси со припивање до остатоци од уништен брод. Остатоците, во облик на крст, се чини дека се приказ на христијанска метафора за спасение од земниот грев. Сликата има топли тонови, кои ги намалуваат очигледна заканувачки тонови на морето и можноста за луѓето да преживеат изгледа веројатна. Оваа слика ја покажува деструктивната страна, и убавината на природата.
Патување низ времето
Патување низ времето е концепт на движење меѓу две различни точки во времето на ист начин како кога се движиме меѓу различни точки низ просторот, било да се работи за испраќање на предмети (или во некои случаи самоинформации) назад во времето во минатото, во некој момент пред сегашноста, или испраќање на предмети напред во времето во иднината. Иако патувањето низ времето е изум на научно-фантастичните дела уште од 19 век, а патувањето во иднината е претпоставка за можен феномен според теоријата на релативноста, сè уште не се знае дали законите на физиката ќе дозволат патување во минатото. Машината која би овозможила патување низ времето, хипотетичка или измислена, се нарекува „временска машина“.
Некои интерпретации на патување низ времето исто така сугерираат дека патување во минатото може да го одведе патникот во паралелен универзум, чија историја ќе почне да се менува од моментот кога патникот ќе пристигне во минатото.
Потекло на концептот
Не постои согласување во која пишана творба е првата приказна за патување низ времето, бидејќи бројни стари записи споменуваат нешто што сугерира патување низ времето. Древните народни приказни и митови понекогаш вклучуваат нешто налик на патување назад во времето, како на пример, во хинду митологијата - Махабхарата каде е спомената приказната за кралот кој патувал до небесата за да се сретне со творецот Брама и е шокиран од сознанието дека додека се вратил на Земјата, минале многу века. Друга стара приказна во која се споменува патување низ времето е јапонската приказна за „Урашима Таро“, првпат опишана во Нихон Шоки (720 година). Приказната зборува за млад рибар по име Урашима Таро, кој три дена бил на посета на едно место под морето, а откако се вратил во своето село, се нашол три илјади години во иднината, каде никој не го познава, куќата му е урната, а семејството одамна умрено.
Друг пример на ваква приказна може да се најде во Талмуд во приказната за човекот кој спиел 70 години, и кога се разбудил, неговите внуци веќе биле стари дедовци, а пријателите одамна починати. Во поскори времиња, познатата приказна на Ирвинг Вашингтон од 1819 година Рип Ван Винкли разработува сличен концепт. Зборува за човекот по име Рип Ван Винкли кој заспал на планината и се разбудил после 20 години.
УЕФА Лига на шампиони 2001/02
— 10. сезона на најсилното натпреварување на европските фудбалски клубови под името УЕФА Лига на шампиони и 47. сезона од основањето на натпреварувањето.
Финалето било одиграно на 15 мај 2002 година на стадионот Хемпден Парк во Глазгов, каде што Реал Мадрид со резултат 2:1 издвоил победа над Баер Леверкузен со тоа освојувајќи го својот 9. трофеј во најсилното европско натпреварување. Бранителот на титулата од претходната година, Бајерн Минхен, испаднал во четвртфиналето, каде што бил поразен во двомеч од страна на Реал Мадрид.
Прво квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 11 јули, а реванш натпреварите на 18 јули 2001 година.
Второ квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 24 и 25 јули, а реванш натпреварите на 31 јули и 1 август 2001 година.
* Реванш натпреварот бил завршен со победа на Макаби со резултат 4:0, но натпреварот бил регистриран како службена победа од 3:0 за екипата на Хака поради тоа што екипата на Макаби играла со суспендиран играч.
Трето квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 7 и 8 август, а реванш натпреварите на 21 и 22 август 2001 година.
Прв круг на натпреварување по групи
Првиот круг од натпреварувањето по групи се играл од 11 септември до 31 октомври 2001 година.
Втор круг на натпреварување по групи
Првиот круг од натпреварувањето по групи се играл од 20 ноември до 20 март 2002 година.
Четвртфинале
Првите натпревари биле одиграни на 2 и 3 април, а реванш натпреварите на 9 и 10 април 2002 година.
Полуфинале
Првите натпревари биле одиграни на 23 и 24 април, а реванш натпреварите на 30 април и 1 мај 2002 година.
Тенис на Летните олимписки игри 2000 - мажи поединечно
Тенискиот турнир во машка поединечна конкуренција на Летните олимписки игри 2000 во Сиднеј се одржал од 19 до 28 септември во НСВ тенискиот центар во Сиднеј, Австралија. Учествувале 64 натпреварувачи од 32 земји. Земјите можеле да пријават по четири играчи, наспроти дотогашните тројца во претходните игри.
Андре Агаси бил бранител на златниот медал, освоен на олимпискиот турнир во 1996, но тој не учествувал на игрите 2000. Така, нов носител на златниот медал станал Евгени Кафелников од Русија, кој во финалето го победил Томи Хас од Германија со 7–6(7–4), 3–6, 6–2, 4–6, 6–3. Арно Ди Пасквале од Франција го освоил бронзениот медал, совладувајќи го во натпррварот за ова одличје, тогаш младиот и релативно неискусен швајцарски тенисер, Роџер Федерер.
Златото на Кафелников бил првиот медал во машка поединечна конкуренција за Русија, иако рускиот играч Андреј Черкасов освоил бронза играјќи за Обединетиот тим на игрите во 1992 година. Франција и Германија ги освоиле своите први медали во оваа конкуренција од 1924, и 1912 година, соодветно.
Општо
Ова било 11-тото издание (на кое се доделувале медали) на тенискиот турнир во машка поединечна конкуренција. Оваа дисциплина се одржала на секоја Летна олимпијада каде што тенисот бил застапен како спорт во програмата: од 1896 до 1924 година, а потоа од 1988 година до оваа олимпијада во Сиднеј 2000. Демонстративни настани биле одржани во 1968 и 1984 година.
Носител број еден на овој олимписки турнир бил Марат Сафин од Русија, а американците Пит Сампрас и Андре Агаси (бранителот на титулата) не учествувале на игрите.
Двајца од осумте четвртфиналисти од турнирот во 1996 година се вратиле да учествуваат и на овој олимписки турнир: носителот на бронзениот медал Леандер Паес од Индија и четвртфиналистот Вејн Фереира од Јужна Африка.
Бенин, Белорусија, Боливија, Костарика и Тајланд биле државите кои го направиле своето деби на олимписките игри во тенис во машка поединечна конконкуренција. Франција го забележала својот 10-ти настап, најмногу меѓу сите земји, пропуштајќи го само турнирот во 1904 година.
Распоред
Сите времиња се според Австралиското источно време (UTC+10)
Сундски јазик
Сундски јазик (Basa Sunda, со сундско писмо: ᮘᮞ ᮞᮥᮔ᮪ᮓ ) — јазик од малајско-полинезиското семејство со околу 27 милиони говорници во западниот дел на Јава, што претставува 15% од населението на Индонезија.
Јазикот е поблизок на мадурскиот и малајскиот, а во подалечно сродство со јаванскиот. Има неколку дијалекти:
Пријанганскиот дијалект е најзастапен и се предава во основните училишта (нижи и виши паралелки) во Западна Јава и покраината Бантен.
Писмо
Сундскиот може да се пишува на разни писма, од кои матични се сундското писмо и „пегон“-от (вид арабица) кој се употребувал порано, а денес наоѓа само верска употреба. Денес најзастапена е латиницата.
Фонологија
Правописот на сундскиот јазик е мошне фонетски. Постојат пет самогласки:, é , i , o , u , две полусамогласки; e и eu  и 18 согласни фонеми што се транскрибираат со буквите p, b, t, d, k, g, c (изгов: ), j, h, ng, ny , m, n, s , w, l, r (трепетно или едноударно) и y. Сепак, јазикот има 16 согласки, а останатите се странски гласови во заемки.
Честопати согласките што се јавуваат во заемки се одомаќинуваат во сундски согласки: f → p, v → p, sy → s, sh → s, z -> j и kh → h.
Томе Николовски
Томе Пецев Николовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од cиpомашно селско семејство. Се занимавал со земјоделство. На 10 септември 1944 година стапил во НОВ и ПОЈ и учествувал во завршните операции за ослободувањето на Македонија. Со Шеснаесеттата македонска ударна бригада заминал за Сремскиот фронт. Бил борец во третата чета на првиот баталјон. Учествувал ѝ во завршните операции за ослободување на Војводина и Хрватска, како и во гонењето на непријателските сили од територијата на Југославија. На 23 август 1945 година, загинал во несреќен случај, што го предизвикал превртувањето на камионот во кој патувал. Бил погребан на патот меѓу Нови Пазар и Краљево.
Пешта
Пешта (унгарски: Pest) претставува поранешен самостоен град во Унгарија кој во 1873 година заедно со Будим се обединиле во еден град - денешната престолнина на модерната унгарска држава Будимпешта. Пешта се наоѓала источно од Будим, на левиот брег на реката Дунав која ги разделувала двата града. Површински Пешта зафаќа две третини од целата површина на Будимпешта. Мостовите кои денеска ги спојуваат Будим и Пешта се едни од најубавите европски мостови.
Пешта со векови била политички и културен центар на Унгарија. Исто така Пешта низ историјата долго време била главен град на Унгарија.
На територијата на Пешта се наоѓаат: унгарскиот парламент, Плоштадот на хероите како и булеварот Андраси.
IC 1169
IC 1169 — галаксија во соѕвездието Сликар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1169 се споменува и како ESO 204-?29.
Откривање
Објектот е откриен во 1898 година од страна на Роберт Торберн Ејтон Инес.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1169 е од видот *3.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 42 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -51° 1' 57"".
Нина Ричи
Нина Ричи (француски: Nina Ricci) (14 јануари 1883 - 30 ноември 1970; Торино, Италија) — француски моден творец.
Животопис
Марија Ниели е родена во Торино, Италија во 1883 година. На 5 годишна возраст, со нејзиното семејство се сели во Фиренца, а во 1895 година, на 12 годишна возраст во Франција. Нејзиниот прекар бил Нина. На 13 годишна возраст почнува да стажира кај женски кројач. Ја продолжила потрагата по нејзината љубов кон модата и низ нејзините тинејџерски години.
Во 1904 година се омажила со златарот Луиѓи Ричи (го сменила презимето во Марија Ричи). Тие имале дете по име Роберт. Во 1908 година Нина се придружила на модната куќа Рафин како дизајнер и останала таму 20 години. Станала партнер на Рафин, а потоа во 1932 година продолжила да создава за сопствената модна куќа.
Модната куќа Нина Ричи била основана од Марија Ричи и нејзиниот син Роберт во Париз во 1932 година. Во тоа време 50-годишната Марија, по толку многу години работење кај Рафин, копнеела да дизајнира сопствени творби. Работела со материјалот директно на моделите за да се осигура дека на крајот обликот ќе биде добар. Творбите на Нина Ричи наскоро станале познати по нејзините рафинирани, романтични, секогаш женствени линии што Марија ги вметнала во сите нејзини колекции. Куќата Нина Ричи растела брзо, па уште во триесеттите години нивната модна куќа од една работна соба набрзо прераснала во три 11-катни згради.
Во 1945 година, со крајот на војната, творците работеле да ја оживеат страста што жената порано ја имала со ексклузивните творби, заедно со зголемувањето на парите. Роберт Ричи добил идеја за ставање на Лусиен Лелонг, претседателот на стопанската комора, во акција. Повеќе од 150 модели од 40 париски творци, вклучувајќи ги Баленсиага и Мадам Грес, биле облечени во најдобрите модни творби и биле поставени на ревија во Лувр во Париз. По големиот успех во Париз, имале турнеја и во Европа и САД.
Во 1946 година Роберт го создава својот прв парфем, Куржо. Во 1948 година Роберт излегува со друг парфем „Л'ер ду темпс“ (Воздух од време), најпознат парфем на брендот што продолжи да биде во континуитет на врвот на продадени парфеми до денес.
Неколку униформи за авионски стјуардеси се дизајнирани од брендот Нина Ричи. Исто така Нина Ричи е пионер во лиценцирањето на творбите пред успонот на “ready-to-wear”. На почетокот на шеесеттите, тие почнале да ги лиценцираат нивните шаблони и модели до специјализираните бутици како Шез Нинон во Њујорк и Бети Шарнуа во Хонгконг.
Во 1948 година, модната куќа Нина Ричи ја лансира линијата парфеми „Л'ер ду темпс“ (Воздух од време). Линијата „шише со гулаби“ била кодизајнирана од Марк Лалик и Роберт Ричи. Семејството Лалик изработувало шишиња ексклузивно за Куќата Нина Ричи сè до педесеттите години на дваесеттиот век. На почетокот на педесеттите Нина Ричи се наближувала до своите седумдесетти и полека почнала да се повлекува од активната улога во дизајнирањето, избирајќи само да ја надгледува работата во модната куќа. Нејзиниот син во 1954 година го избира новиот главен творец, Белгиецот Жил Франсоа Крахеј. Нина Ричи починала на 30 ноември 1970 година (а според епитафот на нејзиниот гроб на 29 ноември), на 87 годишна возраст.
Семејството на Масимо Жисан ја купило модната куќа Нина Ричи во 1998 година од Белгиецот Жил Франсоа Крахеј. Масимо Жисан работел како творец, но Натали Жерво била главен дизајнер во куќата неколку години. Таа ја претставила својата последна колекција есента 2001 година. Во мај 2002 година, американскиот творец Џејмс Агуиар станал главен дизајнер и создал за модната куќа Ричи две сезони.
Во 2003 година Ларс Нилсон ја презел куќата Ричи, проследен со големи критики. Тој направил неочекуван редизајн на почетокот на 2006, а подоцна во септември објавува дека дизајнерот роден во Брисел, Оливие Тејскенс од Рохас ја презема улогата на шефовскотото место. Во 2009 година Тејскенс е заменет со творецот Питер Копинг, кој претходно работел за Луј Витон.
Надворешни врски
Nina Ricci
Цветанка Органџиева
Цветанка Органџиева (Велес, ) — македонски поет, славист и историчар на книжевноста, поранешен универзитетски професор и научен советник.
Животопис
Органџиева е родена во Велес во 1923 година. Како ученичка во II клас била активен член на Литературната дружина „Јован Дучиќ“ во Велес во 1939 година. Во родниот град завршила гимназија во 1942, а потоа една година била на студии по германистика на Историско-филолошкиот факултет во Софија. Зачувани се повеќе нејзини песни на македонски јазик од 1944 година. По Ослободувањето објавувала песни во списанијата „Нов ден“ и „Иднина“, во весникот „Нова Македонија“ и др. Подоцна во 1948 дипломирала славистика и докторирала на Филозофскиот факултет во Загреб на 23 јуни 1962 година на тема „Objavljivanje i proučavanje junačkih pjesama kod Južnih Slavena i Rusa do 1920 godine s naročitim osvrtom na pitanje postanka i razvitka junačkih pjesama“. Првин била асистент на Филозофскиот факултет во Скопје во 1949, а потоа и професор, научен советник до 6 декември 1983 и директор на Институтот за фолклор во Скопје (1 јули 1976 - 30 јуни 1978). Во 1972 година, Органџиева ја добила наградата 13 Ноември од областа на науката.
NGC 7140
NGC 7140 — спирална галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7140 се споменува и како NGC 7141, ESO 189-7, FAIR 354, AM 2148-554, IRAS 21488-5548.
Откривање
Објектот е откриен на 4 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Други поделби
Проучување на NGC 7140 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67532. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 438; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8812. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Лициниј
Лициниј  (латински:Flavius Galerius Valerius Licinianus Licinius или Licinius) бил римски цар. Познат и како Валериј Лициниан Лициниј с . Со Римското Царство управувал од 308 до 313 година. Бил близок приврзаник на Галериј, и од него за август бил прогласен во 308 година. По смртта на Галериј, тој го победил Максимин и заедно со Константин I Велики си ги поделиле сферите на владеење. Но нивното соперништво прераснало во војна во 314 година. Константин I победил во војната, но бил склучен мир помеѓу нив. Линциј се оженил за сестрата на Константин I. Бракот бил склучен во Милано, каде во исто време се издал и Миланскиот едикт, каде за првпат на христијаните им била признаена верата и вратени своите имоти. Веќе следниот месец, Линциј го победил Максимин Дај, и се прогласил за цар на истокот, а Константин I за цар на западот.
Во 314 година Лициниј се ставил на страната на Басијан, против Константин I Велики. Во оваа граѓанска војна, Константин I го победил Линциј во Панонија на 8 октомври 314 година. Иако претрпел уште еден пораз, повторно дошло до склучување на мир, во кое Лициниј ја добил Тракија, Сирија и Египет. Подоцна, Константин I Велики започнал повторно војна со Лициниј, заробувајќи го во Византион, денешен Истанбул. По ова тој бил преместен во Солун во т.н. куќен притвор. Кога се обидел да дигне повторно револт, Константин I Велики наредил да биде убиен.
Пророштвото на Романови
„Пророштвото на Романови“ (The Romanov Prophecy) е роман од американскиот писател Стив Бери. Книгата е издадена во 2004 година од Балантајн Букс (Ballantine Books) co ISBN 0-345-46006-5. Македонскиот превод е од Ромео Ширилов во издание на Матица Македонска од 2011 година.
Фабула
Дејствието се одвива на потегот меѓу Соединетите Американски Држави и Руската Федерација, со адвокатот Мајлс Лорд и поранешната акробатка Акилина како главни јунаци. Овој историски трилер обработува тема која се одвива во денешницата, а има историско значење - судбината на семејството на последниот руски цар Николај Втори.
Маркус Бабел
Маркус Бабел (роден на 8 септември, 1972 година, во Минхен) — германски фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од одбраната.
Во моментов ја води екипата на Луцерн во Швајцарската Супер лига.
NGC 4829
NGC 4829 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4829 се споменува и како NPM1G -13.0404.
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4829 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4829 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 4829 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44299. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
Стојан Николовски
Стојан Трајанов Николовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од градско сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Во ноември 1944 година по ослободувањето на Скопје, стапил во Треттата македонска ударна бригада. Бил распореден во втората чета на третиот баталјон. Со Бригадата учествувал во борбите против балистите кон крајот на 1944 година на терените на Македонија и Србија. Во завршните операции за ослободување на Југославија, учествувал речиси во сите борби. Јуришал во судирите на Сремскиот фронт. Особено се истакнал при ослободувањето на Врпоље и во борбите кај Славонска Пожега, каде цели германски и усташки единици биле уништени. На 8 мај 1945 година храбро загинал, во јуришот кај Дуго Село, само еден ден пред капитулацијата на фашистичка Германија.
Хорс
Хорс е источнословенско божество за чија функција се смета дека најверојатно бил бог на Сонцето, но етимологијата на ова божество очигледно не е словенска. Неговиот древен идол се наоѓал на рид во Киев, покрај идолите на Перун, Дажбог, Стрибог, Симаргл и Мокош. Се претпоставува дека ликот на тоа божество бил формиран под влијаниа од југот. Понекогаш се појавува и под името Сурија (постои и хинуистичко боежство со истото име) односно Зорја. Древните Словени верувале дека Свароговиот син кова ново Сонце и дека Суриевите коњи го пренесуваат преку небото.
Вилхелмсбург
Вилхелмсбург може да се однесува на следниве места:
Церебрален васкулитис
Дијагноза
За дијагнозата често се потребни церебрална ангиографија и магнетна резонанца, семејна историја на заболувања, симптоми, целосен физички преглед како и биопсија на мозокот. Исто така, мора да се направат многу лабораториски тестови за дијагноза; тестовите може да покажат анемија (недостаток на црвени крвни зрнца), висок број на бели крвни клетки, висок број на тромбоцити, алергиски реакции, имуни комплекси, антитела и покачување на воспалителни маркери. Друг клучен дел во дијагнозата на церебралниот васкулитис е употребата на техники за снимање. Техники како што се конвенционалната дигитална субтракциона ангиографија (ДСА) и магнетна резонанца (МРТ) се користат за пронаоѓање и следење на церебралната инволвираност.
Гигантски клеточен артеритис (ГКА)
(Исто така познат како Arteriitis temporalis)
Дијагностички критериуми
Мора да бидат исполнети три или повеќе од следните пет критериуми:
Симптоми
Започнува со неспецифични симптоми како што се:
Критериуми за класификација
Мора да бидат исполнети три или повеќе од следните шест критериуми:
Дијагностички критериуми
Потребни се три или повеќе од следните десет критериуми:
Грануломатоза со полиангиитис (ГПА)
(по старо: Вегенерова грануломатоза)
Дијагностички критериуми
Потребни се два или повеќе од следните четири критериуми:
.pf
.pf — семрежен највисок државен домен за Француска Полинезија.
Сензуалната жена
Сензуалната жена е книга напишана од Тери Гарити и издадена од Лајл Стјуарт. Прво објавено во 1969 година со псевдонимот „Ј“, книгата е детално упатство за сексуалноста на жените. Забележителна е по поголемата искреност во дискусијата за секс од другата литература од нејзината ера.
.pf
Мора да се има месен контакт за да се регистрира име на домен под .pf. единствениот второстепен домен за јавни регистрации, додека третостепениот е .com.pf, но повежето регистрации се прават второто ниво.
Сензуалната жена
Резиме
Некои од најзбунувачките искуства во животот на „Ј“, кои ја правеле да се чувствува и осамена, како и најубавите, биле сексуални. Таа верува дека жените во модерната ера имаат голем потенцијал за пријатен секс, оргазми и поголема интимност со својот сопруг или љубовници.
Авторот дава совети за модата и за тренирањето на гласот. Таа ги охрабрува читателите да се грижат за своето здравје, вклучително и ран третман за венерични (полово преносливи) болести. Читателот е охрабрен да води дневник за нејзиниот сексуален апетит, да ја разјасни нејзината сексуална етика, и да практикува сексуално глумење на различни улоги за да го одржува интересот во врските.
„Ј“ разговара за тоа како да се изберат сексуални партнери, и за неврзан (casual) секс и за брак. Таа објаснува различни сексуални техники, вклучително и тоа како да се биде партнер кој знае да дава, а сепак сè уште се грижи за сопственото задоволство. Таа дава совети за одењето на оргии, вклучително и како да се избегне флертувањето од лезбејките. Конечно, таа дискутира и за тоа како да се отвори сопственото срце кон љубов и задоволство.
Прием
Книгата била бестселер и останала популарна со години бидејќи нејзината искреност за сексот била ретка во книгите од нејзината ера. Авторот „размислувал за незамисливото“, според Њујорк Тајмс, со обидот да го демистифицира сексот во ера кога сексот вообичаено се навестувал индиректно.
Некои читатели биле многу налутено од книгата. Гарити била опколена со барања за детали од нејзиниот личен живот. Нејзиното вистинско име било обелоденето во магазинот Тајм од нејзиниот издавач, според Гарити, што резултирало со зголемени напади врз неа, вклучително и неколку обиди за сексуален напад. Нејзиното ментално здравје настрадало поради популарноста на книгата и непријателските реакции на неа.
„Сензуалната жена“ била меѓу шесте книги избрани од колумнистката Пенелопе Транк за нејзината листа на „најдобри книги“, објавена во изданието на списанието „Неделата“ од 21 септември 2007 година.
Културни наводи
Албумот Music for Sensuous Lovers from „Z“ (Музика за сензуални љубовници од „З“), издаден од Морт Гарсон во 1971 година, е цитат од насловот на книгата.
Битката на Чокешина
Содржина
Два гаврана со крвави клунови и крвави нозе полетале од врвот Цер над Чокешина и слетале во Мачва, слетувајќи на дворецот од кнезот Крсман Вуичиќ. Жената на кнезот Крсман ги прашала, дали доаѓаат од Цер и дали ја виделе црквата Чокешина и нејзиниот игумен аџи-Константин; дали го виделе Ќурчија-арамбаша и неговите 303 другари кои чуваат стража на Цер; и дали го виделе кнезот Крсман, кој отишол да се сретне со војската на Јаков од Ваљево?
Двата гаврана ѝ раскажале за тоа што го виделе: игуменот аџи-Константин во црквата ги причестувал Србите кои се подготвувале за борба, а тука биле и арамбашата Ќурчија со неговите 303 другари, како и Јаков Ваљевац, кој, исто така, имал околу 300 војници. Со Јаков биле четворица арамбаши - двајцата браќа Недиќ (Димитрие и Глигорие), Дамњан Кутишанац и Панто Дамњановиќ. Кога дошол Јаков, него го пречекал кнезот Крсман, а потоа се сретнале со Ќурчија-арамбаша, кој му кажал на Јаков дека тој нема да се бори против Турците, зашто тие имаат дури 7 000 војници, предводени од Дервиш-ага од Зворник и Ножин-ага од селото Маоче. Јаков го искарал Ќурчија и му рекол дека тој ќе им се спротивстави на Турците, иако има малку војници. Кога турската војска започнала да се приближува, Ќурчија избегал, а кога го видел тоа кнезот Мијајло Ружичиќ од Метковиќ, кој се приближувал со 3 000 војници, и тој се повлекол и ја растурил својата војска.
Јаков им се обратил на своите војници, кажувајќи им да се затворат во црквата и тука да ги чекаат Турците, но војниците одговориле дека тие не се жени за да се кријат, туку сакаат да се борат со турската војска на отворено поле, како што им доликува на ајдуците. Потоа се судриле српската и турската војска при што Србите се бореле храбро против многубројниот непријател, а Турците започнале да се повлекуваат. Меѓутоа, во седум часот, браќата Недиќ биле ранети во нозете, а потоа им снемало муниција. Кога побарале куршуми од своите соборци, тие одговориле дека никој повеќе нема муниција. Тоа го слушнале турските шпиони и затоа, турската војска се вратила и започнала напад врз Србите, кои најпрвин се бореле со празните пушки, а потоа и со голи раце. Во борбата погинале двајцата браќа Недиќ, а Дервиш-ага го изненадил Пантелија Дамњановиќ и му ја пресекол главата. Пантелија останал на нозете, а главата му паднала на тревата и почнала да зборува. Потоа, Турците ги убиле сите 300 српски војници, кои ги закопале на местото на борбата, додека стариот Јаков избегал и го проколнал Ќурчија, велејќи дека нема уште долго да ја носи главата на рамена. И навистина, тоа што го прорекол Јаков, подоцна се остварило.
Берстук
Берстук бил злобен бог на шумите во Словенската митологија.
Обуда
Обуда или Стар Будим (унгарски: Óbuda) претставува поранешен историски град во Унгарија. Се обединил со Будим и Пешта во 1873 година и сега е дел на од третиот Будимпештански округ.
Историја
Првите населби датираат од каменото време. На ова место Римјаните ја изградиле населбата Аквинкум (Aquincum) која била главен град на панонската провинција.
Унгарците дошле на оваа територија после 900 година и Обуда во тоа време служел како престол на племенските водичи, а подоцна и на кралевите. Бела IV на ова место изградил престолнина веднаш после инвазијата на Монголите на Будим која се случила во 1241-1242 година. На 1 јануари 1873 год. се обединил со Будим и Пешта кој заедно ја формирале денешната престолнина на модерната унгарска држава - Будимпешта.
Борис Годунов
Борис Фјодорович Годунов (руски: Бори́с Фёдорович Годуно́в; 1551-13 април 1605) бил руски цар од 1598 до 1605 година.
Рани години
Борис Годунов е од татарско потекло, поточно од Златната орда којашто се населиле на територијата на денешна Русија, Украина и Казахстан.
Борис Годунов уште како млад работел за царот Иван Грозни. Во 1571 година станал член на Опричнината, со што станал и противник на опозицијата. Во својата работа тој бил многу способен, па напредувал во својата дворска позиција. Неговиот дворски статус се зацврстил по неговата женидба со Марија Григориевна Скуратова-Белскаја, која била ќерка на Маљута Скуратов-Белскиј, а која била љубовница на царот Иван Грозни.