cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марија Бакалова
1996–2020: Ран живот и почетоци во кариерата
Марија Валчева Бакалова е родена на 4 јуни 1996 година во Бургас во семејството на Румјана Бакалова и Валчо Бакалов. Таа почнала да оди на часови по пеење и да свири на флејта околу шестата година. Бакалова се запишала на часови по глума на 12-годишна возраст, отсек драмски театар и флејта во Националното училиште за музика и сценски уметности во Бургас, каде што била стрејт студент; таа се присетила: „Бев супердисциплинирано дете. Читав премногу книги. Бев опседнат со Достоевски, на 15, 16 години.“ Како тинејџерка, Бакалова развила интерес за литературата, особено за делата на Габриел Гарсија Маркез, Хорхе Луис Борхес и Михаил Булгаков, како метод на бегство. Таа била инспирирана да се занимава со филмско глумење откако го гледала „Лов“, и го навела режисерот Томас Винтерберг како нејзино најголемо влијание заедно со Сузане Биер, Педро Алмодовар, Паоло Сорентино и Андреа Арнолд како други големи влијанија. Бакалова подоцна се преселила во Софија каде дипломирала драма на Националната академија за театарска и филмска уметност. Како студент, таа се појави во различни сценски продукции, вклучувајќи ги Les Liaisons dangereuses, Sexual Perversity in Chicago, Kennedy's Children и The Trial. Бакалова го имала своето деби на екранот играјќи споредна улога во комедија-драмата од 2017 година XIIa. Во истата година, таа го направила своето прво насловно појавување во Transgression, каде што ја играла Јана, млада девојка која има необичен однос со остарениот рок-музичар. Таа ја обезбедила улогата откако еден нејзин соученик ја пријавил на слепа аудиција за време на нејзината прва година на универзитет. Филмот бил прикажан на неколку филмски фестивали во Европа и Северна Америка, пред да биде објавен преку HBO Max во 2021 година Во 2018 година, Бакалова ја освоила наградата за најдобра актерка на Алтернативниот филмски фестивал во Торонто за нејзината изведба. Во третата година од студиите, таа доброволно им помагала на филмаџиите Кристина Грозева и Петар Валчанов, кои предаваа на единствениот час по филмска глума на академијата, со распоред и други задачи, и со нив отпатувала до сетот на филмот на кој работеле дека може да гледа како работат и да учи од нив. Еден од режисерите ја поканил на аудиција за малку во нивниот филм „Таткото“ (2019); таа го добила делот и снимила кратка ретроспектива како млада верзија на еден од ликовите. Таткото ја освоил наградата Кристален глобус за најдобар филм на 54. Меѓународен филмски фестивал во Карлови Вари и бил избран како бугарски кандидат за категоријата најдобар меѓународен долгометражен филм на 93. Оскари.
Водена од нејзината фасцинација со данската кинематографија - особено од работата на Винтерберг, Ларс фон Трир и нивното движење Догме 95 - Бакалова ги убедила нејзините родители да ја однесат на патување во Данска неколку месеци пред да дипломира. Таму, таа го посети штабот на Зентропа и прашал дали може да стане PA или тркач на следниот филм на фон Трир; ѝ било кажано дека ќе мора да научи дански, што таа се согласила да го стори. Потоа почнала да го проучува јазикот, пред да дипломира со диплома за уметности и да се пресели во Лос Анџелес во 2019 година Бакалова потоа глумела во комедијата-драмата „Последен повик“ од 2020 година како Александра, девојка која сака самоубиство, која е на работ да стави крај на својот живот. Нејзината изведба беше позитивно прифатена од критичарите, а Јанко Терзиев од Капитал напиша дека нејзиното прикажување на ликот внесе „топлина и лиричност“ во филмот.
2020–сега: Холивудски пробив
Во 2020 година, Бакалова ја портретирала Тутар Сагдиев, ќерката на измислениот казахстански репортер Борат Сагдиев, во макетанскиот филм Борат последователен филм заедно со Саша Барон Коен. Иако првично била заслужна како Ирина Новак, извештаите подоцна ја откријле нејзината вмешаност. За време на процесот на аудиција, Бакалова морала да отпатува во Лондон за повратен повик; тајноста околу проектот ја натера да се загрижи дека можеби станала дел од шема за трговија со луѓе. Филмот беше пофален како „највлијателниот дел од политичката забава“ во неделите пред претседателските избори во Соединетите држави во 2020 година како сцена во која Руди Џулијани изгледала како ги спушта рацете надолу по панталоните. додека лежеше на кревет во присуство на ликот на Бакалова привлече значително медиумско внимание. [31] Критичарите ја пофалија нејзината изведба, а некои изјавиле дека е меѓу најдобрите во годината. Мет Фаулер од IGN истакнал дека „фантастичното откритие на филмот, Марија Бакалова, секој дел од Саша Барон Коен е еднаков на екранот, е за кого и за што ќе зборуваат повеќето луѓе“. Филмскиот критичар на Лос Анџелес Тајмс Џастин Чанг ја опишал нејзината изведба како „прекрасна“, пофалувајќи го нејзиното прикажување на патувањето на нејзиниот лик „со луда енергија и трогателно убедување“. За нејзината изведба, Бакалова доби неколку награди, меѓу кои и наградата за филм од изборот на критичарите за најдобра споредна женска улога. Таа била номинирана и за најдобра споредна женска улога на Оскарите, награди БАФТА, и награди на Здружението на актерите на екранот, и за најдобра актерка во филмска комедија или мјузикл на наградите Златен глобус. Таа станала првата бугарска актерка номинирана за овие награди. Бакалова потоа ја глумела Соња, 19-годишна девојка која открива дека е ХИВ позитивна и негира дека има потреба од лекување, во „Жените плачат“ (2021), во режија на Мина Милева и Весела Казакова. Филмот имал премиера на позитивни критики од критичарите на Канскиот филмски фестивал во 2021 година, каде што се натпреварувал во делот „Неодреден поглед“ и добила номинација за „Квир палма“. Истата година, Бакалова се приклучила на Академијата за филмски уметности и науки како член на огранокот за актери.
Во 2022 година, таа глумела заедно со Амандла Стенберг и Пит Дејвидсон во хорор-филмот на А24 , Bodies Bodies Bodies. Филмот добил претежно поволни критики; пишувајќи за New York Post, Џони Олексински ја опиша изведбата на Бакалова како „суптилна и релативна со навестување на темнина“, додавајќи дека таа „[докажа] дека има многу повеќе што може да направи отколку да ги измами јужњаците“, додека другите сметаат дека нејзините комични таленти беа потрошени играјќи сериозен лик. Нејзината следна улога беше во The Bubble (2022) на Џад Апатоу, дел од ансамблската екипа во која беа Карен Гилан, Дејвид Духовни, Лесли Ман и Педро Паскал. Филмот генерира претежно негативни критики, а критичарот на Њујорк Тајмс Бен Кенигсберг напишал дека ја „неупотребил“ Бакалова. Откако го искажала гласот на Космо вселенскиот во „Чуварите на галаксијата“ (2022), глуми во романтичната комедија Меден месец (2022), што го одбележа нејзиниот прв продукциски потфат. Филмот ја гледале како таа ја игра Сара, чиј меден месец е уништен од најдобриот пријател на нејзиниот сопруг и која е прогонувана од ликот на Лукас Браво.
Бакалова следно се појави во режисерското деби на Ендрју Дарам, Fairyland (2023), која беше премиера на филмскиот фестивал Санденс во 2023 година. Таа ќе ја репризира улогата на Космо вселенскиот војник во филмот за суперхерои на Марвел Cinematic Universe, Guardians of the Galaxy Vol. 3.
Бакалова е планирано да се појави камео во Unfrosted: The Pop-Tart Story. Таа, исто така, е приврзана да глуми заедно со Алекс Петифер во вистинскиот криминален филм „Брендид“, заснован на статија на Дејвид Гран за „Њујоркер“ за потеклото и ширењето на Ариевското братство. Бакалова ќе биде копродуцент и ќе ја води Триумфот на Кристина Грозева и Петар Валчанов, и ќе глуми во Електра заедно со Дерил Вајн, Џек Фартинг и Абигејл Кауен. Во ноември 2022 година, таа се приклучи на актерската екипа на акциониот трилер филм „Валкани ангели“, во режија на Мартин Кембел. Таа, исто така, ќе глуми во научно-фантастичната комедија на Медлин Саклер „О Хоризонт“.
Во 2020 година, Variety ја вклучи Бакалова во нивната листа „10 актери што треба да се гледаат“, додека „Њујорк тајмс“ ја именуваше како една од ѕвездите во 2020 година. Од 2021 година, таа тесно соработува со креативниот директор на Луј Витон, Николас Гескиер. Во 2021 година, таа се појави на две од годишните листи на списанието Форбс 30 под 30, кои ги препознаваат 30-те највлијателни луѓе во Европа на возраст под 30 години Истата година, W ја претстави во нивното годишно издание „Најдобри изведби“, а Variety ја именувала меѓу жените кои имаат влијание врз глобалната индустрија за забава. Бакалова двапати била на врвот на листата „Топ 70 бугарски познати личности“ ' Форбс Бугарија.
Не многу актерки можат да влезат во Холивуд толку брзо и гласно како Марија Бакалова.
Бакалова е застапник за бугарско и источноевропско претставување во Холивуд. Таа е ко-основач на продуцентската куќа Five Oceans, која има за цел да ги пренесе бугарските, балканските и словенските приказни пред меѓународната публика, заедно со Јулијан Костов. На 27-то доделување на наградите за избор на критичарите, Бакалова ја изразила својата поддршка за Украина и повика на „нова ера на културна и уметничка размена меѓу Источна Европа и Холивуд“.
Награди и номинации
Бакалова е добитничка на наградата за најдобра споредна женска улога од страна на критичарите за нејзината изведба во филмот Борат последователен филм (2020). Таа е номинирана за најдобра споредна женска улога на Оскарите, награди БАФТА, и награди на здружението на актерите на екранот, и за најдобра актерка во филмска комедија или мјузикл на наградите Златен глобус, исто така за нејзиниот настап во Borat Subsequent Moviefilm (2020).
Македонија на Детска Евровизија 2018
Македонија учествуваше на Детска Евровизија 2018 на 25 ноември 2018 во Минск, Белорусија. Македонскиот радиодифузер МТВ беше одговорен за организирање на нивниот претставник на натпреварот. Марија Спасовска беше интерно избрана на 18 август 2018 како македонска претставничка.
Пред Детска Евровизија
На 24 август 2018, македонскиот радиодифузер објави дека ја одбрале 13-годишната пејачка Марија Спасовска интерно да ја претставува Македонија на Детска Евровизија 2018. Нејзината песна за натпреварот беше објавена на 19 октомври 2018.
На Детска Евровизија
За време на церемонијата на отворањето и ждрепката за редоследот кој се одржа на 19 ноември 2018, Македонија беше извлечена да настапи 16та на 25 ноември 2018, после Франција и пред Ерменија.
Гласање
Резултатите од Детска Евровизија 2018 биле одлучени од националните жирија и онлајн гласање од публиката. Секоја држава имала национално жири што се состоело од три професионалци од музичката индустрија и две деца на возраст меѓу 10 и 15 кои биле жители на земјата што ја претставуваат. Од жирито било побарано да го оцени секој натпреварувач засновано на: вокален капацитет, сценска изведба, композицијата на песната и оригиналност, и целокупен впечаток од настапот. Дополнително, ниту еден член на национално жири не смеел да биде поврзан на ниту еден начин со некој од учесниците на таков начин што тие не можат да гласаат непристрасно и независно. Првата фаза на онлајн гласањето започнала на 23 ноември 2018 кога резиме од сите пробни настапи ќе биде прикажано на junioreurovision.tv пред гледачите да може да гласаат. После ова, гласачите ќе имаат можност да гледаат и подолги едно-минутни видеа од пробата на секој натпреварувач. Првата рунда завршила во недела, 25 ноември, во 15:59 CET. Втората фаза од онлајн гласањето се случила за време на преносот во живо, и започната веднаш по последниот настап и била отворена 15 минути. Меѓународните гледачи можеле да гласаат за минимум 3 земји, а максимум 5. Тие исто така можеле да гласаат и за песната на својата земја. Овие гласови после биле претворени во бодови кои што ќе бидат одредени од процентот на добиени гласови. На пример, ако песна добие 20% од гласовите, ќе добие 20% од достапните бодови. Јавното гласање го одредувало 50% од финалниот резултат, додека другите 50% доаѓале од професионалните жирија.
Торта Мимоза
Тортата Мимоза (италијански: torta mimosa) е италијански десерт првпат создаден во Риети во 1950-тите. Името го даваат малите парчиња пандишпан расфрлани по површината, кои по форма наликуваат на цветови од мимоза. Благодарение на поврзаноста на цветот со Меѓународниот ден на жената, тортата често се користи и за да се прослави оваа прилика.
Потекло на тортата
Рецептот го измислил Аделмо Ренци, готвач од Сан Филипо ди Контиљано, кој поседувал ресторан во центарот на Риети, град во Лацио. Тортата станала позната во мај 1962 година, кога готвачот учествувал на конкурс за колачи во Санремо, за време на кој ја претставил Мимозата како почит на градот на цвеќињата и бил победник. Оригиналниот рецепт што го користел Ренци, сепак, никогаш не е откриен.
Состав и подготовка
Споредбата на тортата со мимозата е поврзана со нејзиниот изглед, формиран од парчиња пандишпан поставени на тортата за да се потсети на обликот на цветот на мимозата. Подготовката бара сечење хоризонтално парче пандишпан и отстранување на внатрешниот дел, кој потоа целосно се распаѓа и се користи за да се создаде „ефект на мимоза“.
Пандишпанот може да се натопи во сладок ликер, како што се Марсала или Марашино, или во сок од ананас. Филот се состои од крем, со можно додавање на шлаг или џем. Се користи и свежо овошје или конзервирано овошје.
Може да се користи малку куркума за да се засили бојата на пандишпанот што треба да се расфрлаат по површината, иако тоа не е строго неопходно.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Ојбин
Ојбин (Oybin) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија, која се наоѓа многу блиску до границата со Чешка.
По поразот на протестантските армии од Хабсбурзите во Битката кај Белата Планина во 1620, многу протестантски Чеси нашле свое прибежиште близу до границата во ридовите на Горна Лужица. Ојбин е „Kurort“, бања или одморалиште одобрено од државата, каде луѓето доаѓаат за одмор или лекување. Најмногу е познат по истоимениот рид, кој се наоѓа на природен песочник над градот. Урнатините на средновековниот манастир нуди дива романтична убавина и бил омилена цел на романескните сликари од 19-от век, како што се Каспар Давид Фридрих. Многу бизарни обликувани геолошки карпи можат да се најдат во околината. Сценската железничка линија на тесен колосек Цитау-Ојбин-Јонсдорф води од Ојбин до соседната општина Јонсдорф и градот Цитау. Градот има три окрузи, Ојбин, Хајн и Ликендорф.
Попис на населението во Македонија (2021)
Попис на населението, домаќинствата и становите во Македонија во 2021 година — контроверзна статистичка операција која започнала на 5 септември и завршила на 30 септември 2021 година.
Пописот првично требало да се реализира во април 2020 година, но потоа бил презакажан за април 2021 година, па повторно презакажан за септември. Пандемијата на КОВИД-19 во Македонија и нејзиниот непредвидлив тек на развој спречила успешен попис на почетокот на годината. Сепак, пописот бил успешно спроведен и завршен до крајот на септември 2021 година.
Од 1 март 2021 година започнало самопопишување на дијаспората преку мрежното место на Државниот завод за статистика. Самопопишувањето на дијаспората завршило со нерамномерен попис, така што најголем дел од самопопишаните биле од западноевропските земји, а помал број од прекуокеанските земји.
Првиот сет на податоци од пописот бил објавен на 30 март 2022 година, опфаќајќи податоци за вкупното резидентно и вкупното нерезидентно население, пол, возраст, етничка припадност, вероисповед, мајчин јазик и јазик кој вообичаено се зборува во домаќинствата, број на станови и број на домаќинства. Во месеците што следат треба да бидат објавувани сетови на податоци за образовните и економските одлики на населението, за становите, за домаќинствата и така натаму.
Куп на Македонија во кошарка 2006
Купот на Македонија 2006 - 14. издание на Купот на Македонија во кошарка. Финалниот турнир бил одигран во Спортската сала Парк во Струмица. Турнирот бил во организација на КК Струмица 2005. Победничкиот пехар, кој бил преоден, бил доделен од страна на дневниот весник „Вечер“ како покровител на турнирот. Во ова издание првак бил Фершпед Работнички.
NGC 270
NGC 270 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 270 се споменува и како MCG -2-3-27.
Откривање
Објектот е откриен на 10 декември 1798 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 270 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 270 има привидни димензии од 1,7' х 1,2'.
ФИФА Куп на конфедерации 2013
Купот на конфедерации 2013 се одржува во Бразил, како претходник на 2014 ФИФА Светско Првенство. Турнирот се одржува во периодот од 15-30 јуни 2013.
NGC 270
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 50 м 32,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 39' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 270 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2938. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 262; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5270. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1204.
ФИФА Куп на конфедерации 2013
Квалификувани тимови
Вицепрвакот ќе го заменат Бразил, доколку тие го освојат 2010 ФИФА Светското Првенство и Копа Америка 2011.
Екипи
Тимовите мора да содржат 23 играчи (од кој 3 мора да бидат голмани). Тимовите беа најавени од страна на ФИФА на 7 јуни 2013 година.
Групна фаза
Официјалниот распоред беше презентиран во Рио де Жанеиро на 30 мај 2012 година.
Група А
{| style="width:70%;" cellspacing="1" !width=35%| !width=15%| ! }}
Уго Фосколо
Уго Фосколо (италијански: Ugo Foscolo; 6 февруари 1778 година10 септември 1827 година), роден како Николо Фосколо, бил италијански писател, револуционер и поет.
Биографија
Фосколо е роден во Закинтос на Јонските острови. Неговиот татко Андреа Фосколо бил осиромашен венецијански благородник, а неговата мајка Дијамантина Спатис била Гркинка.
Во 1788 година, по смртта на татко му, кој работел како лекар во Спалато (денешен Сплит), семејството се преселило во Венеција, а Фосколо ги завршил студиите што ги започнал во далматинската гимназија на Универзитетот во Падова.
Политика и поезија
Фосколо, кој од непознати причини го променил своето име од Николо во Уго, почнал активно да учествува во политичките дискусии кои го предизвикале падот на Венецијанската Република. Тој бил истакнат член на националните комитети и му посветил ода на Наполеон, во очекување дека Наполеон ќе ја собори венецијанската олигархија и ќе создаде слободна република.
Со Договорот од Кампо Формио (17 октомври 1797) Венецијанската Република престанала да постои, и територијата била поделена меѓу Франција и Австрија. Ова предизвикало шок кај Фосколо, но не ги уништило неговите надежи. Своите размислувања под влијание на шокот ги преточил во неговиот роман Последните писма на Јакопо Ортис (1798), кој Енциклопедија Британика во 1911 година го опишува како политизирана верзија на Страдањата на младиот Вертер од Јохан Волфганг фон Гете.
По падот на Венеција, Фосколо се преселил во Милано, каде што се спријателил со поетот Џузепе Парини, за кого подоцна изразил восхит и благодарност. Во Милано, објавил избор од 12 сонети.
Сè уште во надеж дека неговата земја ќе биде ослободена од Наполеон, служел како доброволец во француската армија, учествувал во битката кај Требија, а при опсадата на Џенова бил ранет и заробен. Откако бил ослободен, се вратил во Милано. Таму објави превод и коментар на Калимах, започнал верзија на Илијадата и го започнал преводот на Сентименталното патување низ Франција и Италија од Лоренс Стерн. Во 1807 година, Фосколо го напишал своето дело Гробници, кое може да се опише како возвишен напор да се побара засолниште во минатото од бедата на сегашноста и темнината на иднината. Mртoвците се повикуваат да станат од нивните гробници и, како во ремек-делата на грчкото ораторство, повторно да се борат во битките за нивната земја.
Во 1813 година Фосколо се вратил во Милано а оттаму заминал за Швајцарија, каде напишал жестока сатира на латински за неговите политички и литературни противници; Кон крајот на 1816 заминал за Англија.
Лондон
За време на единаесетте години кои Фосколо ги поминал во Лондон, уживал во сета онаа друштвена разлика што највисоките кругови од англиската престолнина можеле да им ја понудат на странците со политичко и книжевно реноме, и ја доживеал бедата која следи од непочитување на oсновните услови на домашната економија.
Починал во Турнем Грин на 10 септември 1827 година и бил погребан во црквата Свети Никола во Чисвик. Четириесет и четири години по неговата смрт, на 7 јуни 1871 г., неговите посмртни останки биле ексхумирани на барање на кралот на Италија и однесени во Фиренца во црквата Санта Кроче, каде што се наоѓа денес - покрај спомениците на Николо Макијавели, Виторио Алфиери, Микеланџело и Галилео.
Црква „Мали Свети Бессребреници“
Мали Свети Бессребреници (Μικροί Άγιοι Ανάργυροι) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на„Св. Петар и Павле“. Црквата е подигната на почетокот на XVIII век. Градбата е еднокорабен храм со припрата. Има исклучително фин живопис изработен во 1706 г. според катиторскиот натпис.
IC 84
IC 84 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 84 се споменува и како ESO 480-36, MCG -4-8-30, UGCA 55, Arp 332, VV 260, VV 337.
Откривање
Објектот е откриен на 22 јануари 1900 година од страна на Херберт Хоу.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 84 е од видот SB/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 84 има привидни димензии од 1,9' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 8 м 27,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -23° 3' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на IC 84 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11750.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Јабланица (Илирска Бистрица)
Јабланица (словенечки: Jablanica) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Список на државни водачи во 254 година
Ова е список на државни водачи во 54 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ционски протоколи (филм)
Ционски протоколи (изворно на англиски: Protocols of Zion) ― документарен филм од 2005 година на Марк Левин за обновувањето на антисемитизмот во Соединетите Држави по нападите на 11 септември 2001 година. Појавувајќи се на екранот заедно со своите лица субјекти, Левин се впушта во слободен за сите дијалог со арапските жители на Соединетите Држави, црните националисти, евангелистите, белите националисти, неонацистите, кабалските рабини, преживеаните од Холокауст и Френк Велтнер, основачот на мрежното место Jew Watch.
Производство
Филмот на Левин ја црпи своето вдахновение од средбата што ја имал во њујоршко такси не многу по 11 септември. Неговиот возач, египетски доселеник, го повторил лажното тврдење дека Евреите биле предупредени да не одат на работа во Светскиот трговски центар на денот на нападот и ги навел Протоколите на ционските старешини, антисемитска измама објавена во 1903 година дека има намера да го открие главниот план на Евреите да владеат со светот. Соочувањето со дополнителни примери, како што е сослушувањето дека некој весник ги серијализира Протоколите, го убедило Левин да сними филм на оваа тема. Неговата прва идеја била сатиричен филм, но кога открил дека веќе се произведени две сериозни драматизации, наместо тоа сними документарен филм. Левин не сакал да направи научно испитување на антисемитизмот или на самите Протоколи. Наместо да интервјуира академици, тој се насочил на интервјуа со луѓе на улица. Левин сакал филмот да биде емотивен и да поставува прашања. Тој рече дека самата тема е табу тема, а луѓето му предложувале дури и да не ги спомнува Протоколите од страв да не предизвика дополнително интерес за тоа.
Издавање
Филмот бил премиерно прикажан во Санденс на 21 јануари 2004 година. HBO ги купил телевизиските права, и THINKFilm му дале ограничено кино издание. Заработил 178.875 долари во Соединетите Држави.
Прием
На Rotten Tomatoes филмот има рејтинг од 67% врз основа на критиките од 58 критичари. Консензусот на страницата вели: „Левин ги носи гледачите на лично патување, откривајќи ги грдите и разновидни лица на антисемитизмот“. На Metacritic филмот има оценка од 60% врз основа на критиките од 23 критичари.
NGC 2052
NGC 2052 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2052 се споменува и како ESO 56-EN176, in LMC.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2052 е од видот EN. NGC 2052 има привидни димензии од 18' х 12'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 37 м 11,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 46' 27".
Други поделби
Проучување на NGC 2052 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
Голема црква (Митрополија)
Големата црква (Митрополија) се урнатини и остатоци од темелите на црквата, како дел од манастирскиот комплекс познат како Митрополитска црква. Комплексот се наоѓа на излезот од Горњачката клисура. Името доаѓа од народното верување дека овде седел епископот од Браничево.
Самата црква и целиот комплекс претставуваат недвижно културно богатство како споменик на културата од големо значење.
Големата црква првпат била археолошки ископана во 1970-тите, а потоа систематски во 1981 година и 1984 година.
Црквата има основа во облик на моравски трихон со полукружни хорски апсиди, целосно оштетена олтарна апсида на исток и многуаголна надворешна нартекс на запад. Наосот има четири слободни столбови со правоаголна основа. Црквата била украсена со украсна камена пластика, чии фрагменти биле пронајдени внатре, додека на нејзината западна фасада била поставена голема камена розета.
Зачуваниот дел од црквата е со должина од 19,62м. ширина 7,8 м. (со конхи 11,5м.). Ѕидовите со дебелина од 1,35м. се изградени од кршен камен. Зачувани се до 5,6м. височини. Црквата датира од крајот на 14 век.
Литература
<cite class="citation book">ISBN 8680879126. <span class="Z3988" title="ctx_ver=Z39.88-2004&rfr_id=info%3Asid%2Fsr.wikipedia.org%3A%D0%92%D0%B5%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0+%D1%86%D1%80%D0%BA%D0%B2%D0%B0+%28%D0%9C%D0%B8%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%B8%D1%98%D0%B0%29&rft.atitle=%D0%93%D0%BE%D1%80%D1%9A%D0%B0%D1%87%D0%BA%D0%B0+%D0%BA%D0%BB%D0%B8%D1%81%D1%83%D1%80%D0%B0%2C+%D0%9C%D0%B8%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%B8%D1%98%D0%B0%2C+%D0%91%D0%BB%D0%B0%D0%B3%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D1%88%D1%82%D0%B5%D1%9A%D0%B5+%D0%B8+%D0%BF%D0%B5%D1%9B%D0%B8%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B0+%D0%B8%D1%81%D0%BF%D0%BE%D1%81%D0%BD%D0%B8%D1%86%D0%B0&rft.btitle=%D0%A1%D0%BF%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%87%D0%BA%D0%BE+%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%BB%D0%B5%D1%92%D0%B5+%D0%A1%D1%80%D0%B1%D0%B8%D1%98%D0%B5%3A+%D0%BD%D0%B5%D0%BF%D0%BE%D0%BA%D1%80%D0%B5%D1%82%D0%BD%D0%B0+%D0%BA%D1%83%D0%BB%D1%82%D1%83%D1%80%D0%BD%D0%B0+%D0%B4%D0%BE%D0%B1%D1%80%D0%B0+%D0%BE%D0%B4+%D0%B8%D0%B7%D1%83%D0%B7%D0%B5%D1%82%D0%BD%D0%BE%D0%B3+%D0%B8+%D0%BE%D0%B4+%D0%B2%D0%B5%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%B3+%D0%B7%D0%BD%D0%B0%D1%87%D0%B0%D1%98%D0%B0&rft.date=1998&rft.genre=bookitem&rft.isbn=8680879126&rft.pages=459&rft.place=%D0%91%D0%B5%D0%BE%D0%B3%D1%80%D0%B0%D0%B4&rft.pub=%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D1%87%D0%BA%D0%B8+%D0%B7%D0%B0%D0%B2%D0%BE%D0%B4+%D0%B7%D0%B0+%D0%B7%D0%B0%D1%88%D1%82%D0%B8%D1%82%D1%83+%D1%81%D0%BF%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D0%BA%D0%B0+%D0%BA%D1%83%D0%BB%D1%82%D1%83%D1%80%D0%B5&rft_id=https%3A%2F%2Fbooks.google.com%2Fbooks%2Fabout%2FSpomeni%C4%8Dko_nasle%C4%91e_Srbije.htm&rft_val_fmt=info%3Aofi%2Ffmt%3Akev%3Amtx%3Abook">
Кочан (Кукушко)
Кочан или Кочана (Ριζανά, Ризана̀, до 1927 Κότσανα, Коцана) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на планината Круша над Серско Поле и во практика селото се наоѓа во Серскиот округ, не во Кукушко. Кочан се наоѓа на југозападната страна од градот Сер, меѓу селата Равна, Лахана и Орлјак.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Кочан се состоело од 45 семејства и 200 жители Македонци и 320 Турци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Кочан  имало 300 жители Турци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 680 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 171 жител. Големата разлика меѓу населението од двата пописа било поради тоа што селото настрадало во текот на Првата светска војна.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1926 година, селото било преименувано во Ризана.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 185 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 214 жители. Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем дел од населението било принудено да ги напушти своите домови.
Селото во пописот од 1951 година не било евидентирано, на пописот од 1961 година, во селото живееле 92 жители, во 1971 година имало 223 жители, во 1981 година имало 112 жители, додека во 1991 година имало 102 жители. Денеска, населението на селото е 107 жители според пописот од 2001 година.
NGC 6675
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6675 се споменува и како UGC 11305, MCG 7-38-13, CGCG 228-19, IRAS 18357+4000.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јули 1870 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6675 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6675 има привидни димензии од 1,8' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 37 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 3' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 6675 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62149. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 82; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3109. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1445.
Алконост
Алконост е легендарно суштество од словенската митологија, претежно застапено во рускиот фолклор, кое живее во ириј (рај). Претставено е као птица со глава и гради на жена, има прекрасен маѓепсувачки глас и пренесува пораки од оној свиет. Легендата вели дека во зима полага јајца на брегот на моретоа, а потоа ги спушта во длабочините. За то време морето е мирно но по седам дена кога се јајцата ќе се изведат почнува бура и невреме. Поради тоа на Алконост и и се припишува и влијанието на временските прилики. Името настало како искривена форма од имињата  Алкиона, по Еоловата ќерка од старогрчката митологија. За разлика од Сирин не прави лошо и не е опасна по луѓето.
NGC 4081
NGC 4081 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4081 се споменува и како UGC 7062, MCG 11-15-15, CGCG 315-10, IRAS 12020+6442.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јуни 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4081 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4081 има привидни димензии од 1,5' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 4081 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38212. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4157. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Ојбин (рид)
Ридот Ојбин е рид во Саксонија, југоисточна Германија, близу градот Цитау и е дел од Житавски Планини.
Гари Невил
Гари Александар Невил (роден на 18 февруари 1975 година) — англиски фудбалски тренер и поранешен фудбалер. Тој исто така моментално е ко-сопственик на Салфорд Сити. Тој се пензионирал од фудбалот во 2011 година, и подоцна стана коментатор за Скај Спорт, сè додека не ја презел позицијата тренер на во шпанската Валенсија. Откако бил отпуштен од страна на клубот во 2016 година, тој се врати на својата позиција како критичар на Скај Спорт во истата година.
Невил ја поминал целата своја играчка кариера во еден клуб, Манчестер Јунајтед. Во времето на неговото пензионирање во 2011 година, тој бил фудбалер со вториот најдолг стаж во клубот, зад долгогодишниот соиграч Рајан Гигс, и ја имал честа да биде капитен на клубот пет години. Тој е еден од најпознатите англиски и европски фудбалери на сите времиња, кој има освоно вкупно 20 трофеи, вклучувајќи осум титули во Премиер лигата и две во Лигата на шампионите.
Невил го имал своето деби за англиската репрезентација во 1995 и бил прв избор на десната бековска позиција повеќе од 10 години, претставувајќи ја Англија на две Европски првенства и две Светски првенства. За репрезентацијата на Англија има забележано 85 настапи.
Невил е постар брат на својте брат и сестра близнаци, поранешниот фудбалер на Манчестер Јунајтед и Евертон Фил Невил и сестрата Трејси Невил, поранешен нетбол играч.
Заречје
Заречје (словенечки: Zarečje) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Битка кај Конотоп
Битка кај Конотоп — битка околу градот Конотоп, Украина помеѓу воените сили на Русија и Украина, како дел од офанзивата во Источна Украина за време на Руската инвазија на Украина во 2022 година.
Дива Топола (Долани)
Дива Топола — археолошко наоѓалиште во штипското село Долани. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. Помеѓу 10-тиот и 11-тиот километар на патот Штип-Струмица, од десната страна, во нивата на еден жител се наоѓаат остатоци од кршен камен, малтер, како и делови од керамички садови. Теренот е рамнина со мал пад кон десниот брег на реката Лакавица, оддалечена 100 м западно.
Список на државни водачи во 1745 година
Ова е список на државни водачи во 745 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
KIC 9832227
Периодот на промени кај KIC 9832227 се забележува како станува се покус од 2013 година, што довело до предвидување за спојување во 2022 година. Во септември 2018 година, беше објавено дека првичното предвидување било засновано на погрешни податоци со изместување од 12 часа во една од податочните низи. ова покажувало дека периодот всушност се зголемувал до 2008 година. Причината за промената во периодот останува непозната, но се помала е веројатноста дека системот ќе се спои во предвиденото време.
Јелена Грубишиќ
Јелена Грубишиќ (20 јануари 1987, Загреб, Хрватска) — хрватска ракометарка, голман на ЧСМ Букурешт и поранешна репрезентативка на Хрватска.
Кариерата ја започнала во Локомотива Загреб, а потоа играла и за словенечкиот Крим и унгарскиот Ѓер Ауди ЕТО, пред да стигне во ЧСМ Букурешт во 2015 година. Со романскиот клуб ја освоила Лигата на шампионите на ЕХФ во сезоната 2015-2016, каде била прогласена и за најдобра ракометарка на фајнал-форот во Будимпешта.
Таа е поранешна репрезентативка на Хрватска. Својата репрезентација ја претставувала на Светското првенство 2011 во Бразил и на Летните олимписки игри 2012 во Лондон.
Дополнителна бригада при ГШ на НОВЈ за Македонија
Дополнителна бригада при ГШ на НОВЈ за Македонија — бригада на НОБ во Македонија.
Историјат
Со одлука на врховната команда на Југлословенската амрија, во јануари 1945 година била формирана Дополнителната бригада при ГШ за Македонија. Таа била составена од 4 баталјони (три стрелачки, 1 митралески и 1 минофрлачки). Во јануари бригата имала 3902 борци, а во април 1945 имала 5330 борци. Овие борци биле воглавно борци кои не служеле војка, а поради немање на оружје, само третина биле вооружени. На двапати ГШ на Армијата за Македонија испратила телеграми до Врховниот штаб на Југословенската армија за вооружување на бригадата. Улогата на бригата била како резерва за пополнување на единицте на НОВ во текот на операциите за заштита на јужната граница, како и операциите за чистење на балистичките операции.
Либерализам
Либерализмот — идеологија, филозофско мислење и политичка традиција заснована на идеи како слободата и еднаквоста пред законот. Либералите поддржуваат најразлични движења и идеи зависно од тоа како ги разбираат главните начела, но во главно ги поддржуваат следниве идеи: слободните пазари, слободната трговија, ограничената власт, граѓанските, политичките и човековите права, капитализмот, демократијата, секуларноста, родовата еднаквост, расната еднаквост, интернационализмот, слободата на говорот, слободата на медиумите и слободата на верата. Жолтата боја најчесто се поврзува со либерализмот како политичко движење.
Историја
Либерализмот се издвојува како своевидно движење во времето на просветителството, кога станува познато помеѓу западните философи и економисти. Главниот двигател зад идејата на либерализмот било да се заменат начелата за привилегијата за наследство, државната религија, апсолутната монархија, боженственото право на кралевите и традиционалниот конзервативизам со посредната демократија и владеењето на правото. Либералите ставиле крај на меркантилистичките политики, кралските монополи и сите бариери за трговија, проповедајќи идеи за слободен пазар и слободна трговија. Повеќемина сметаат дека философот Џон Лок е оној кој го издвојува либерализмот како засебна традиција, врз основа на општествениот договор, тврдејќи дека секој човек има природно право на живот, слобода и сопственост и владите не смеат да ги прекршат овие права. Додека британската либерална традиција го нагласува ширењето на демократијата, францускиот либерализам го става фокусот на отфрлањето на авторитаризмот и е поврзан со национализмот.
Лидерите во Славната револуција од 1688 година, Американската револуција од 1776 година и Француската револуција од 1789 година ја користеа либералната филозофија за да го оправдаат вооруженото уривање на кралската тиранија. Либерализмот започнува брзо да се шири особено по Француската револуција. Во XIX век се воспоставуваат либерални влади во државите низ цела Европа и Јужна Америка, додека во САД е воспоставена таква влада заедно со републиканството. Во Викторијанска Британија, либерализмот се користел како критика на политичкиот естаблишмент, повикувајќи се на науката и разумот во име на народот. Во текот на XIX и почетокот на XX век, либерализмот во Отоманската империја и Блискиот Исток мотивира периоди на реформи како што се Танзимат и Ал-Нахда, како и на подемот на конституционализмот, национализмот и секуларизмот. Овие промени, заедно со другите фактори, помогнале да се создаде чувство на криза во исламот, која продолжува до ден-денес, што доведува до исламска преродба. Пред 1920 година, главните идеолошки противници на либерализмот биле комунизмот, конзервативизмот и социјализмот, но тогаш либерализмот се соочува со поголеми идеолошки предизвици од фашизмот и марксизам-ленинизмот како нови противници. Во текот на XX век, либералните идеи се рашируваат уште повеќе, особено во Западна Европа, бидејќи либералните демократии се најдоа на победничката страна во двете светски војни.
Во Европа и Северна Америка, воспоставувањето на социјалниот либерализам (широкот познат едноставно како либерализам) стана клучна компонента во ширењето на социјалната држава. Денес, либералните партии продолжуваат да имаат моќ и влијание низ целиот свет. Основните елементи на современото општество имаат либерални корени. Раните бранови на либерализам го популаризираа економскиот индивидуализам при проширување на уставната влада и парламентарните овластувања. Либералите бараа и воспоставија уставен поредок кој ги цени важните поединечни слободи, како што се слободата на говорот и слободата на здружување; независно судство и јавно судење од порота; и укинување на аристократските привилегии. Подоцнежните бранови на модерната либерална мисла и борба беа под силно влијание на потребата од проширување на граѓанските права. Либералите се залагаа за родова и расна еднаквост во нивната намера да ги промовираат граѓанските права и глобалното движење за граѓански права во 20 век постигна неколку цели кон обете цели. Другите цели што често ги прифаќаат либералите вклучуваат универзално право на глас и универзален пристап до образование.
Манија
Манија претставува афективно растројство каде расположението е изразито зголемено без некои видливи мотиви и кое еволуира од безгрижна веселост до неконтролирана возбуда. Состојбата е пропратена со зголемена физичка и ментална енергија, која се манифестира со хиперактивност и намалена потреба за спиење. Застапено е и губење на социјалната инхибиција и намалување на тенацитетот (насочување на вниманието) за сметка на расеаноста. Се забележува и нереално и оптимистичко зголемување на самодовербата, а можни се и перцептивни растројста, како што е доживување на живи бои. Однесувањето на субјектите во манична состојба е екстравагантно и непримерно за дадената ситуација. Тие трошат голема сума пари за непотребни нешта, кажуваат невкусни вицеви, започнуваат но и не завршуваат нови работи, се интересираат за се и сешто и сл.
Џорџ Пал
Џорџ Пал (роден како Пал Марцинцак 1. Февруари 1908 година - 2 мај 1980) бил унгарско-американски аниматор, филмски режисер и продуцент, главно поврзани со фантазија и научно фантастични жанрови. Тој станал американски државјанин по емигрирањето од Европа.
Тој бил номиниран за награди за Оскар (во категоријата Најдобри кратки предмети, цртан филм) седум последователни години (1942-1948) и добил почесна награда во 1944 година. Ова го прави вториот најмногу номиниран унгарски егзил (заедно со Вилијам С. Дарлинг и Ернест Ласло ) по Миклос Роза.
Ран живот и кариера
Пал е роден во Цеглед, Унгарија, син на Ѓорѓи Пал Марцинцак и неговата сопруга Марија. Дипломирал на Академијата за уметности во Будимпешта во 1928 година (на возраст од 20 години). Од 1928 до 1931 година, направил филмови за Хунија Филмс од Будимпешта.
На 23-годишна возраст во 1931 година, тој се оженил со Елизабет "Жока" Гранджан, а по преселувањето во Берлин, го основал Трикфилм-Студиото, со УФА Студиос како нејзин главен клиент од 1931 до 1933 година. Во тоа време, тој ја патентирал техниката на Пал-Дол.
Тој направил пет филмови пред 1939 година за британската компанија Хорликс Мелтид Мил. Во декември истата година, на возраст од 32 години, емигрирал од Европа во САД, и почнал да работи за Парамаунт Пикчрс. Во тоа време, неговиот пријател Валтер Ланц му помогнал да добие американско државјанство.