cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Капитал од ниво 2
Капитал од ниво 2 или Дополнителен капитал — дополнителна мерка на банкарската цврстина од гледна точна на супервизорот. Капиталот од ниво 2 го сочинуваат: необелоденетите резерви, ревалоризациските резерви, општите гаранции за покривање на загуби, хибрдините инструменти и субординираниот долг. Овој облик на банкарски капитал бил воведен во документот Базел I и останал непроменет во Базел II. Во Базел III е предвидена хармонизација на инструментите вклучени во него. Националните супервизори во најголем број на земји низ светот ги применуваат овие стандарди во својата регулатива. При пресметката на регулаторниот капитал, износот на капиталот од ниво 2 е ограничен на 100% од износот на капиталот од ниво 1.
Дитфурт
Дитфурт (Ditfurt) — општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Статуа на Слободата
Статуа на Слободата (англиски: Statue of Liberty или Liberty Enlightening the World) — колосална неокласична скулптура на островот Слобода на пристаништето во Њујорк, САД. Статуата е подарок од народот на Франција на народот на Соединетите Американски Држави, и била дизајнирана од францускиот вајар Фредерик Август Бартолди, а металната конструкција е дело на архитектот Густав Ајфел, познат како главен архитект на Ајфеловата кула во Париз. Статуата била официјално отворена на 28 октомври 1886 година.
Статуата на слободата е фигура на една жена која ја претставува Либертас, божица на римската слобода. Таа држи факел над главата со десната рака, а во левата рака носи табула ансата на која има впишано со римски бројки: JULY IV MDCCLXXVI (4 јули 1776), датумот на Декларацијата за независност на САД. Статуата станала икона на слободата и на САД. На нејзината нога може да се види раскинат синџир кој укажува на тоа дека дамата била поробена.
Бартолди бил инспириран од францускиот професор по право и политичар Едуард Рене де Лабулае, за кого се вели дека во 1865 година кажал дека секој споменик изграден за независноста на САД, би бил заеднички проект на француските и американските народи. Поради повоената нестабилност во Франција, работата на статуата не започнала до почетокот на 1870-тите. Во 1875 година, Лабулае предложил француска финансиска помош за статуата и САД да ја обезбеди локацијата и да го изгради пиедесталот. Бартолди ја комплетирал главата и оската на факелот пред да биде целосно дизајнирана статуата, а овие дела биле изложени за јавноста на меѓународни изложби.
Раката што го држела факелот била изложена на Стогодишната изложба во Филаделфија во 1876 година. Прибирањето средства одело тешко, особено за Американците, а до 1885 година работата на пиедесталот била загрозена од недостиг на средства. Издавачот Џозеф Пулицер, од New York World, започнал да ги донира за да го заврши проектот и привлече повеќе од 120.000 учесници, од кои повеќето дале помалку од еден долар. Статуата била изградена во Франција, испратена во странство на делови (повеќе од 200 пакети) со помош на бродови до Њујорк. Завршувањето на статуата било одбележано со првата парада со конфети во Њујорк а на церемонијата претседавал претседателот Гровер Кливленд.
Опис
Според Службата за Национални Паркови, идејата за Статуата на слободата за првпат била предложена од страна на Едуард Рене де Лабулеј, претседател на француското здружение против ропството и истакнат и важен политички мислител од неговото време. Проектот бил проследен во разговор со скулптурот Фредерик Бартолди. За време на разговорот по вечерата во неговиот дом во близина на Версај, Лабулеј, кој бил жесток поддржувач на Северот во Американската граѓанска војна, стои: „Доколку некој споменик се подигне во САД во чест на нивната независност, би го сметал за најприродно изграден со заеднички напори - заедничко дело на нашите две нации“.
Лабуле не го дал овој коментар како конкретен предлог, туку бил инспириран од еден млад вајар, Фредерик Огист Бартолди, кој присуствувал на вечерата. Поради репресивниот карактер на режимот на Наполеон III, Бартолди не презел итна акција во врска со идејата, освен дека ја разгледувал со Лабуле. Тој влегол во контакт со управителот на Египет Исмаил-паша, нудејќи му план за изградба на северниот крај на Суецкиот Канал огромен морски светилник со форма на древноегипетска селанка која држи подигнат факел. Античкиот прототип на проектот е Колос од Родос, бронзена статуа на старогрчкиот бог Хелиј со височина над 30 м, кој се наоѓал на влезот на пристаништето на Родос. За целите на овој проект биле подготвени скици и макети, но не се пристапило кон негова реализација.
Американскиот проект повторно бил забавен од Француско-пруската војна во која Бартолди зел учество. По војната и воспоставувањето на либералната Трета Француска Република, двајцата одлучиле дека условите се погодни за реализација на проектот и дека е вистинско време да го разгледаат со влијателни Американци.
Бартолди ја направил својата прва макета за споменикот во 1870 година. Подоцна синот на неговиот пријател, американскиот уметник Џон Лафарж, тврдел дека Бартолди ги направил првите скици за статуата за време на посетата на неговото ателје во Род Ајленд. Тој продолжил со својата работа на концептот по враќањето во Франција. Во тоа време Бартолди создал и неколку скулптури, наменети да го покренат францускиот патриотски дух по поразот од Прусија. Меѓу нив е и монументалниот Белфортскиот лав со должина 22 метри - елементи од неговата карактеристична за романтизмот емоционалност, која Бартолди подоцна го искористил и во Статуата на Слободата.
Проект
Бартолди и Лабуле сакале на најдобар начин да ја претстават идејата за американската слобода. Во раната американска историја, две женски слики најчесто се користеле како културни симболи на нацијата. Едно од нив, олицетворената Колумбија, се смета за олицетворение на Соединетите Американски Држави, бидејќи Британија била идентификувана со Обединетото Кралство а Маријана ја претставувала Франција. Колумбија ја надополнува претходната слика на индиската принцеза, која започнала да се смета за нецивилизирана и навредлива за Американците. Друга значајна женска икона во американската култура е алегоријата на Слободата, изведена на античката римска божица Либертас, особено популарна меѓу ослободените робови. Сликата на Либертас била прикажувана на повеќето американски монети од тој период, како и во популарната и монументална уметност, вклучувајќи ја и Статуата на слободата на Томас Крафорд од 1863 година, поставена врз централната купола на Капитол во Вашингтон.
Уметниците од XVIII и XIX век, кои се стремиле да ги истакнат републиканските идеали, често користеле слики на Либертас како алегоричен симбол. Сликата за слободата била присутна и на официјалниот печат на Франција. Од друга страна Бартолди и Лабуле сакале да избегнат прикажување на револуционерната слобода, како прикажаната од Ежен Делакроа во неговата позната слика „Слобода на барикадите“ (1830). На тоа платно, празнувајќи ја Француската Јулска револуција, полуоблечената Слобода ја води својата вооружена толпа низ телата на мртвите. Лабуле не бил симпатизер на револуцијата, така што фигурата на Бартолди требало да биде целосно облечена. Наместо впечаток за насилство, Бартолди се стремил да даде на статуата мирољубив вид и решил таа да држи факел кој ќе го симболизира прогресот.
Статуата на Крафорд била замислена во почетокот на 60-тите години и првично била со пилос, капа, доделувана на ослободените робови во Стариот Рим. Државниот секретар Џеферсон Дејвис, од Југот, кој подоцна станал претседател на Конфедеративни Американски Држави, стравувал дека пилосот може да биде прифатен за аболиционистички симбол и побарал да биде заменет со шлем. Слободата на Делакроа исто така носи пилос и првично Бартолди имал намера да користи пилос и за своето дело, но на крајот повеќе претпочитал дијадема или круна. По овој начин тој ја избегнал врската со „Маријана“, која секогаш носи пилос. Круната е со седум краци кои формираат ореол кои го симболизираат Сонцето, седумте мориња и седумте континенти.
Сите рани варијанти на Бартолди имаат ист концепт - женска фигура во неокласичен стил, која ја симболизира слободата, облечена со стола и пела (наметка, вообичаена за прикажување на римските божици) и држи кренат факел. Според распространето мислење, лицето е модел на Шарлот Бесе Бартолди, мајката на вајарот, но Режис Јубер тврди дека оваа и други слични шпекулации немаат реална основа. Бартолди за својата техника запишал:
„''Површините треба да бидат широки и едноставни, дефинирани со задебелен и чист дизајн нагласени на важни места. Ние мора да се воздржиме од проширување на деталите и од нивната многубројност. Преувеличувајќи ги формите за да ги направиме повеќе видливи или збогатувајќи ги со детали, би ја нарушиле пропорционалноста на работата. Конечно, моделот, како и дизајнот, мора да имаат општ карактер како што е даден на брза скица. Потребно е само овој лик да биде резултат од насочена волја и изучување, а уметникот, концентрирајќи го своето знаење, треба да ја пронајде формата и линијата во нејзината најголема едноставност''.“
Рана работа
И покрај првичниот фокус на елитата, француско-американскиот сојуз бил успешн во собирањето средства од целото француско општество. Училиштето и обичните граѓани дале, како и 181 француски општини. Политичките сојузници на Лабуле го поддржале повикот, како и потомците на францускиот контингент во Американската револуционерна војна. Свој придонес имале и круговите кои сметале на американската поддршка за изградба на Панамскиот Канал. За бакар можело да дојде од повеќе извори, а некои од нив се смета дека биле од рудник во Норвешка,, иако ова не е конечно утврдено по тестирањето на примероците. Според Кара Сатерленд, биле потребни 90.800 килограми за да се изгради статуата, а францускиот производител на бакар Еуген донирал 58.100 килограми бакар.
Иако плановите за статуата не биле финализирани, Бартолди се придвижил напред за изработка на десната рака, која го носи факелот и главата. Работата започнала во работилницата Gaget, Gauthier & Co.. Во мај 1876 година, Бартолди отпатувал за Соединетите Држави како член на француска делегација на Стогодишната изложба, и направил огромна слика на статуата која била прикажана во Њујорк, како дел од прославите на фестивалот. Раката не пристигнала во Филаделфија до август; поради нејзиното задоцнето пристигнување, не била наведена во каталогот на изложбата, а додека некои извештаи правилно ја идентификувале, други ја нарекле „Колосална рака“. Изложбениот простор имал голем број монументални уметнички дела. Раката се покажала популарна во деновите на изложбата, а посетителите се качувале на балконот на факелот за да ја гледат изложбата подобро. По завршувањето на изложбата, раката била транспортирана во Њујорк, каде што се наоѓала неколку години пред да биде вратена во Франција за да се приклучи на остатокот од статуата.
За време на своето второ патување во САД, Бартолди им се обратил на неколку групи за проектот и побарал формирање на американски комитети на Француско-американската унија. Комисии за собирање пари за пиедесталот биле формирани во Њујорк, Бостон и Филаделфија. . Групата од Њујорк на крајот го презел поголемиот дел од одговорноста за американското прибирање финансиски средства и често се нарекувал Американски комитет. Еден од неговите членови бил 19-годишниот Теодор Рузвелт, идниот гувернер на Њујорк и претседател на САД. На 3 март 1877 година, во неговиот последен целосен мандат, претседателот Грант потпишал заедничка резолуција со која го овластил претседателот да ја прифати статуата кога била презентирана од Франција и да избере место за тоа. Претседателот Ратерфорд Б. Хејс, кој ја презел функцијата следниот ден, го избрал местото на островот Бедло, место кое било предложено од самиот Бартолди.
Изградба во Париз
Кога се вратил во Париз во 1877 година, Бартолди се концентрирал на завршувањето на главата, која била изложена на Саемот во Париз во 1878 година. Продолжил со прибирање финансиски средства, со модели на статуата пуштени во продажба. Исто така биле понудени и билети за да се видат градежните активности на работилницата Gaget, Gauthier & Co. Француската влада одобрила лотарија и меѓу наградите биле вредни сребрени плочи и теракотни модели на статуата. До крајот на 1879 година биле соберени околу 250.000 франци.
Главата и раката биле изградени со помош од Ежен Виоле ле Дик, кој се разболел во 1879 година. Наскоро починал, не оставајќи никакви индикации за тоа како тој ја гледал поврзаноста на бакарните обвивки со армираниот столб. Следната година, Бартолди успеал да ги добие услугите на иновативниот дизајнер и градител Густав Ајфел. Ајфел и неговиот инженер за градежништво, Морис Кохлин, одлучиле да се откажат од столбот и наместо тоа да изградат кула со метален столб. Ајфел одлучил да не користи сосема цврста конструкција. На средниот столб бил прикачен секундарна конструкција за да се овозможи статуата малку да се помести под дејство на ветровите на пристаништето во Њујорк. Дизајнот на Ајфел ја направил статуата една од најраните примери на конструкција на завеса, во кој надворешноста на конструкцијата не е носива, туку е поддржана од внатрешна рамка. Тој вклучил две внатрешни спирални скалила, за да им олесни на посетителите да стигнат до точка на набљудување во круната.
Пристапот до платформата за набљудување околу факелот исто така бил обезбеден, но малите размери на раката дало можност зза изградба на само една скала, долга 12 метри. При изградбата на главниот столб, Ајфел и Бартолди ја координирале нивната работа внимателно, за да завршените сегменти на обвивката точно се вклопат во потпорната структура. Компонентите на кулата биле изградени во фабриката Ајфел.
Промената на структурниот материјал од ѕидарство на железо му дозволило на Бартолди да ги промени плановите за расклопување на статуата. Тој првично имал намера да ја расклопи на лице место, но наместо тоа, тој одлучил да ја изгради статуата во Франција и да ја расклопи и транспортира во Соединетите Американски Држави за да се изврши монтажа на островот Бедлоу. Откако Бартолди завршил со составувањето на деловите на статуата во Париз во 1885 година ја испратил кон Америка во точно 241 кутија.
Поставување
Церемонијата се одржала во попладневните часови на 28 октомври 1886 година. Претседателот Гровер Кливленд, поранешен гувернер на Њујорк, претседаваал со настанот. Утрото пред церемонијата се одржала парада во Њујорк. Проценките за бројот на луѓе кои го гледале настанот се движи од неколку стотици илјади до еден милион. Претседателот Кливленд ја предводел поворката, генерал Стоун бил големиот маршал на парадата. Трасата започнала на плоштадот Медисон и продолжила кон Батери, на јужниот врв на Менхетен преку Петтата авенија и Бродвеј, со мало заобиколување. Додека парадата ја поминувала Њујоршката берза, трговците фрлале ленти од прозорците, започнувајќи ја њујоршката традиција на паради со конфети. Претседателот до островот бил пренесен со јахта. Церемонијата започнала со говори на Фердинанд де Лесепс, претседателот и Бартолди, по кое Статуата на слободата официјално била пуштена.
Статуата денес
Статуата секоја година е посетена од околу 3,5 милиони луѓе, но малку кој се осмелува да се качи на врвот. После нападите врз САД од 11 септември 2001 качувањето за посетителите било забрането, но после некое време повторно било овозможено. Самата статуа е висока 46 метри, но гледана во целост, од земјата до факелот висината изнесува 93 метри додека тежи 204 тони. Дизајнот и конструкцијата на Статуата на Слободата се сметаат за најголемите технолошки достигнувања на 19 век. Таа се наоѓа на самиот раб помеѓу уметноста и инженерството.
Во 1984 година, споменикот станал дел од културното наследство на УНЕСКО.
Зелбиц (Елбтал)
Зелбиц — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Кемберг.
Географија
Зелбиц се наоѓа на околу 12 километри југозападно од Лутерштат Витенберг на крајот на Flusslandschaft Mittlere Elbe биосфера резерватот.
Историја
Зелбиц првпат бил спомнат во 1388 под името Slewitz.
Политика
Општинскиот совет е составен од осум советници.
Партнерства
Зелбиц одржува партнество со истоимениот град Зелбиц во округот Хоф во Баварија.
Економија и сообраќај
Сојузниот автопат (Bundesstraße) B 100 помеѓу Грефенхајнихен и Косвиг е околу 10 километри оддалечен.
UNESCO-IHE
UNESCO-IHE или во превод Институт за водни науки е меѓународен институт за водни науки кој е создаден во 2003 година. Unesco-IHE ја продолжува традицијата започната во 1957 година кога IHE започна со последипломски курс во хидраулично инжинерство за професионалци од земјите во развој.
UNESCO-IHE е со седиште во Делфт, Холандија и е во сопственост на сите УНЕСКО земји членки. Тој е формиран како УНЕСКО “Категорија I институт“ заеднички од страна на УНЕСКО и Владата на Холандија. Институтот е најголемaта организација за водени науки во светот и единствената институција во ОН која е авторизирана да издава акредитирани Магистерски дипломи.
Функциите на UNESCO-IHE се:
Од своето основање во 1957 година, IHE - како што е познато, овозможи постдипломски образование за повеќе од 14.000 професионалци (инженери и научници) речиси целосно од земјите во развој, што претставува 160 земји. Во IHE своите студии ги имаат завршено повеќе од 75 докторски кандидати, извршени се бројни истражувања и овозможено е зајакнување на капацитетите во целиот свет.
Географија на Словенија
Словенија е држава која се наоѓа во јужниот дел од Средна Европа.
Граници
Вкупната површина на земјата изнесува 20.273², и според тоа се наоѓа на 153 место по големина во светот. Земјата граничи со Италија на запад, Јадранското Море на југозапад, Хрватска на југ и исток, Унгарија на североиисток и Австрија на север.
Главниот град Љубљана е најголемиот во државата со околу 500 000 жители.
Население
Според пописот, вкупното население во Словенија е околу 2,053,355 жители. Густината на населеноста е 99.6/km2 жители на квадратен километар.
Клима
Во Словенија се присутни четири географски региони на Европа: Алпите, Динарите, Панонската Низина и Средоземјето. Највисок врв во Словенија е Триглав со 2.864 метри и просечната надморска височина е 557 метри. Иако е во близина на Средоземното Море, реките на Словенија се од црноморското сливно подрачје. Брегот на Словенија изнесува околу 47 километри.
Половина од територијата на Словенија е покриена со шуми, третата држава во Европа по шумска површина. Климата на Словенија е средоземна во крајбрежниот регион, алпска клима во планините и континентална во остатокот на земјата.
Бад Ротенфелде
Бад Ротенфелде (до 1905 година: Ротенфелде; Bad Rothenfelde) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Местото е признато одморалиште и лековита бања.
Местото е сместено на Тевтобуршката Шума, околу 20 километри југоисточно од безокружниот град Оснабрик, помеѓу Хилтер на Тевтобуршката Шума и Дисен на Тевтобуршката Шума.
Местоположба
Бад Ротенфелде се наоѓа неколку километри јужно од Тевтобуршката Шума на премин кон Источна Вестфалија и во триаголникот на градовите Билефелд, Минстер и Оснабрик. Највисока точка е „Клајне Берге“ (208 метри; Kleine Berg).
Општински единици
Кон Бад Ротенфелде припаѓаат местата Ашендорф и Штранг.
Соседни општини
Бад Ротенфелде на запад се граничи со Бад Лар, на север со Хилтер на Тевтобуршката Шума, на исток со Дисен на Тевтобуршката Шума, додека на југ со градот Ферсмолд во округот Гитерсло (Северна Рајна-Вестфалија).
87П/Бус
Кометата 87П/Бус е од периодични комети со орбитален период од 6,5 години. Таа одговара на дефиницијата за комета од типот Енке.
Откриена е од Шелте Ј. Бус во 1981 година на плоча направена со 1,2 м од телескопот Шмит на ОК во Сидинг Спринг, Австралија.
Откритието беше објавено во ИАУ Циркулар 3578 на 4 март 1981 година.
1305 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4203 и 4204 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3445 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2455 и 2456 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 552 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1305 година се протега во 1331 и 1332, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1391 и 1392 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 762 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1985 и 1984 исламска година пред хиџра.
1776
1776 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1776 година од новата ера, 776. од вториот милениум, 76. од XVIII век и седма од 1770-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7284 и 7285 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6526 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5536 и 5537 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2529.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1776 година се протега во 4412 и 4413, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4472 и 4473 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2319. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1189 и 1190 исламска година.
469
469 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 469 година од новата ера, 469. од првиот милениум, 69. од V век и последна од 460-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5977 и 5978 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5219 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4229 и 4230 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1222.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 469 година се протега во 3105 и 3106, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3165 и 3166 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1012. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 158 и 157 година пред хиџра.
Светска турнеја на UCI 2017
Светска турнеја на UCI 2017 — деветто издание на системот за рангирање започнат од Меѓународниот велосипедистички сојуз (UCI) во 2009 година, кој вклучувал триесет и седум друмски велосипедски настани во текот на сезоната 2017. Натпреварувањето започнало со воведната етапа на Тур Даун Андер на 17 јануари, а завршило со Трката околу Гуангси на 24 октомври. Словакот Петер Саган бил бранител на титулата. Ова издание вклучувало десет нови настани.
Саган не успеал да ја одбрани својата титула, победувајќи само една трка во генералниот пласман на Гран при Квебек во септември, завршувајќи како четврти; завршил еден бод зад третопласираниот Том Димулен. Пласманот бил освоен по првпат од белгискиот возач Грег ван Авермат, кој вози за, освојувајќи 3.582 бода во новосоздадениот бодовен систем низ сезоната. Ван Авермат го предводел пласманот во поголемиот дел од сезоната, освојуваќи четири трки; три од нив на домашен терен на Омлоп Хет Ниусблад, Е3 Харелбеке, и Гент-Вевелгем, и една победа во Франција на Париз-Рубе. Ван Авермат завршил 130 бода пред Британецот Крис Фрум од. Фрум освоил две од трите големи трки во 2017 година, освојувајќи го својот четврт Тур де Франс, пред да ја освои својата прва Вуелта а Еспања, со што дошол до двоецот Тур-Вуелта, првпат некој во 39 години. Успехот му дале бодови во Светската турнеја и му донеле водство неколку часа пред Ван Авермат кој со седмото место на Гран при Монтреал повторно го надминал.
Во екипниот поредок, преовладале со 12.806 бода, каде покрај победите на Фрум учествувале и Михал Квјатковски (Страде Бјанке, Милано-Санремо и Класика де Сан Себастијан), Серхио Енао (Париз-Ница) и Елија Вивијани (Јуроајс Класик и Класик Бретања). Со 154 бода зад нив биле, кои освоиле 30 победи на трките (вклучувајќи 16 етапни победи на големите трки) во текот на сезоната, со победи на Ив Ламперт (Дварс дор Вландерен) и Филип Жилбер (Трка околу Фландрија и Амстел Голд Рејс). Со 10.961 бод, завршил на третото место главно поради успесите на Ван Авермат и победите на Ричи Порт (Тур Даун Андер и Тур де Романди) и Дилан Тенс на Трка околу Полска.
Настани
Сите настани од минатата сезона биле вклучени, иако некои настани биле закажани на различни датуми од претходните изданија. Десет нови настани биле додадени на календарот. Единаесеттиот настан, Трка околу Катар 2017, првично биле додадени во календарот во октомври 2016 година, но биле откажани во декември 2016 година поради недостиг на спонзори. Уште една нова трка за Светската турнеја 2017, Трката околу Турција била одложена од првично закажаниот датум 18-23 април, во февруари. Во март, по состанок на професионалниот велосипедски совет на UCI, трката била презакажана за периодот 10-15 октомври.
За сезоната 2017 бил воведен и нов бодовен пласман, заснован на бодовниот опсег за Светскиот пласман. Така, до 60 возачи — до 20 возачи на големите трки — ќе може да освојат бодови на сите трки. Со новиот бодовен систем, пласманот по земји бил исто така отстранет.
Како во 2016, екипниот хронометар на Светското друмско првенство, закажан за 17 септември, требало да носи бодови за екипниот пласман. Во август 2017 година, организацијата на професионалните велосипедисти се согласиле со UCI избегнувајќи бојкот на трката, дека немало да има бодови за Светската турнеја.
Поединечен
Возачите израмнети со ист број на бодови се подредувани по број на победи, потоа број на втори места, трети места, и натаму, на трките и етапите во Светската турнеја.
Екипен
Екипниот пласман се пресметува преку додавање на бодовите на сите возачи на екипата во табелата.
Петр Врана
Петр Врана (роден на 29 март 1985 година) е чешки професионален центар во хокеј на мраз кој моментално игра за HC Oceláři Třinec од чешката Екстралига. Избран од Њу Џерси Девилс во драфтот за влез во НХЛ во 2003 година, тој одиграл 16 натпревари во Националната хокеарска лига со ѓаволите во текот на сезоната 2008-09. Врана исто така поминал четири сезони во Континенталната хокеарска лига. На меѓународно ниво, Врана играл за чешката репрезентација на јуниорско и сениорско ниво, вклучително и на две светски првенства.
Кариера
Врана се вратил во Чешка во 2009 година, потпишувајќи со HC Vítkovice каде што ќе играл се до 2011 година, кога се согласил со Амур Хабаровск од Континенталната хокеарска лига (KHL). Откако ја поминал сезоната 2011-12 со Амур, тој се преселил со колегата од КХЛ, Лев Праха во 2012 година. На 2 јули 2014 година, Врана го напуштил HC Лев, откако тој прогласил банкрот и се распаднал, како слободен агент сакал да потпише со колегата од КХЛ, Атлант Московска област. Подоцна во текот на сезоната 2014-15, тој се префрлил во друг тим на КХЛ, Ак Барс Казан.
Врана потпишал со Brynäs IF од Шведската хокеарска лига (SHL) за кампањата 2015-16 и потоа ја напуштил Шведска по сезоната за да се приклучи на HC Sparta Praha од чешката Екстралига за 2016-17.
Личен живот
Во 2021 година, сопругата на Врана се удавила откако падна низ мразот на езеро обидувајќи се да го спаси нивното куче.
1118 п.н.е.
1118 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1118. година пред новата ера, 118. од вториот милениум п.н.е., 18. од 12 век п.н.е. и деветта од 1110-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4390 и 4391 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3632 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2642 и 2643 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 365 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1118 година се протега во 1518 и 1519, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1578 и 1579 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 575 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1792 и 1791 исламска година пред хиџра.
Петорица
Петорица или Петорак (Τριπόταμος, Трипотамос) - село во Егејска Македонија, Република Грција, во општината Лерин, во областа Западна Македонија. Според пописот од 2011 година селото броело 83 жители.
Географија и местоположба
Петорица е сместена покрај железничката линија Лерин-Битола, 10 км оддалечено од Лерин. Селото се наоѓа на надморска висина од 680 м. Вкупната површина на селскиот атар е 3 км2 и е најмал во округот.
Историја
Селото потпаднало под власта на Грција, по Втората балканска војна во 1913 година со Букурешкиот договор.
Во Грчката граѓанска војна селото не настрадало многу.
Демографија
До дваесеттите години на XX век Петорица било чисто македонско село. На почетокот на XX век според К’нчов селото броело 210 жители, а Милоевиќ наведува 20 македонски куќи. Во 1921-1922 година во селото се населиле 15 семејства од Понд и неколку од Епир. Движењето на населениото по години е следното : Македонскиот јазик е зачуван на високо ниво.
Стопанство
Основна стопанска гранка на населението е земјоделието. Главни производи се жито, тутун, грав и јаболка.
Магдалена Фурстин
Магдалена Фурстин (1652–1717) била германска уметничка и рачна бојаџија. Таа била од Нирнберг, и била ученичка на Џон Фишер и Марија Сибила Мериан.
Нејзиното име се појавило како илуминирач на чинии во познатиот кодекс на растителните примероци на Базилиус Беслер во градината на Ајхштат, на создавањето на истоимените студии на гравура и копијата на Андреа Вендрамин) Работела на книгата пет години, а копијата на која работела моментално се наоѓа во Австриската национална библиотека во Виена.
NGC 7256
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7256 се споменува и како NGC 7254, ESO 602-13, KAZ 537, IRAS 22198-2159.
Отпорничко-транзисторска логика
Функционирање
Наједноставно коло е инверторот. Високиот напон (логичка единица) на базата на транзисторот предизвикува струја во базата. Ова предизвикува струја на колекторот и напонот колектор-емитер паѓа на логичка нула (напон на заситување) 0-0,2 V.
Во НИЛИ колото на сликата, треба кој било влез да биде „висок“ за да потече колекторска струја и да произведе логичка нула на излезот.
NGC 7256
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7256 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7256 има привидни димензии од 1,3' х 0,6'.
Отпорничко-транзисторска логика
Предности и недостатоци
Предност на оваа технологија малата потрошувачка на транзистори, што во 50-тите години било важно заради високата цена на транзисторите.
NGC 7256
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 22 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -21° 44' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 122°.
Отпорничко-транзисторска логика
Предности и недостатоци
Освен тоа, бројот на влезови лесно можел да се зголеми со додавање на отпорници на базата, и понатаму користејќи само еден транзистор.
NGC 7256
Други поделби
Проучување на NGC 7256 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68686. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 347; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6384. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1172.
Отпорничко-транзисторска логика
Предности и недостатоци
Овие предности исчезнале со појавата на интегрирани кола, каде било полесно да се додаде транзистор или диода наместо отпорник.
Недостаток на оваа технологија е приличното трошење на струја во состојба на логичка нула (транзисторот во заситување).
Подобрувања
Користени се разни методи за да се забрза работата на транзисторите во RTL колата. Некои од нив еволуирале во RCTL и DTL.
RCTL
RCTL (Resistor-Capacitor-Transistor Logic) што значи „отпорничко-кондензаторско-транзисторска логика“ е технолошка генерација логички врати, створена во 50-тите години на 20 век.
RCTL е модификација на RTL технологијата, со додатни кондензатори паралелно со отпорниците на базата на транзисторот.
Кондензаторите овозможиле побрза работа, но и осетливоста на пречки била зголемена, како и бројот на компоненти.
Ева Анџелина
Ева Анџелина (родена на ) е американска порнографска глумица. Таа својата кариера ја започнала на 18 години и освоила неколку награди, вклучувајќи ја и наградата за најдобра глумица во 2008 добиена од AVN Award.
Автодром Сочи
Автодром Сочи (Сочи Автодром), претходно познат како Меѓународна улична патека Сочи и Патека на Олимпискиот парк Сочи – мото-спорт тркалиште, долго 5,848 км во црноморскиот град Сочи во Краснодарскиот Крај, Русија.
Патеката е слична со Пекиншката олимписка зелена патека и Патеката на Сиднејскиот олимписки парк. Првата трка за Големата награда на Русија се одржала во 2014 година.
Мецен (Зегеберг)
Мецен (Mözen) — општина во округот Зегеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Трговија со оружје
Трговија со оружје е недозволената трговија на шверцувано мало оружје и муниција, што претставува дел од широк спектар на нелегални активности, често поврзани со транснационални криминални организации. Илегалната трговија со мало оружје, за разлика од другaта роба на организираниот криминал, е потесно поврзана со остварувањето на моќ во заедниците, наместо со остварувањето на економска корист. Научниците проценуваат дека нелегалните трансакции со оружје изнесуваат над 1$ милијарда годишно. За да водат сметка за увозот и извозот на неколкуте најопаснит категории на вооружувања, Обединетите нации, во 1991 година, создадоа Регистар за конвенционално вооружување, но учеството не е задолжително и немаат сеопфатни податоци во региони надвор од Европа. Африка, поради распространетоста на корумпирани службеници и слабо спроведените трговски регулативи, е регион со широка незаконска активност на оружје. Во резолуцијата за надополнување на Регистарот со законски обврзувачки обврски, протокол за огнено оружје беше вграден во Конвенцијата на ООН за транснационален организиран криминал, кој од државите бара да ги подобрат системите што контролираат трговија со муниција и огнено оружје.
Електрични оргазам
Електрични оргазам — југословенска и српска рок група, основана во Белград. Тие се едни од највлијателните и најзначајните рок бендови во Југославија. Бендот започнал со името „Хипнотизирано Пиле“, свирејќи панк и пост-панк, како и останатите бендови во новиот бран на рок бендови во осумдесеттите години на дваесеттиот век во Југославија, како Шарло Акробата и Идоли (со кои и подоцна снимиле заеднички албум, наречен „Пакет Аранжман“).
Трговија со оружје
Извештајот на Панелот на владини експерти за мало оружје во ООН од 1999 година дава порафинирана и попрецизна дефиниција, која стана меѓународно прифатена. Со тоа се прави разлика помеѓу мало оружје (револвери и самополнети пиштоли, пушки и карабини, автомати, нападни пушки и лесни митралези), што се оружја дизајнирани за лична употреба и лесно оружје(тешки митралези, монтирани фрлачи на гранати, преносни противавионски пушки, преносни противтенковски пиштоли, пушки што не можат да се повратат, преносни лансери на противвоздушни ракетни системи и минофрлачи калибри помалку од 100мм), кои се дизајнирани за употреба од повеќе лица кои служат како единица. Муницијата и експлозивите исто така претставуваат составен дел од малото и лесното оружје што се користат во конфликти.
M&M's
М&М (именувана по презимињата на Форест Марс, Војвода, и Брус Мури на Херши ) се шарени бонбони во облик на копче" произведени од Марс Обединети. Школки бонбоните, од кои секоја ја има буквата "М" отпечатена во мали букви, од една страна, ги красат различни струганици вклучувајќи млечно чоколадо, темно чоколадо, крцкав ориз, ментол чоколадо, кикирики, бадеми, портокал чоколадо, кокос, геврек, дива цреша, цимет, малина, и путер од кикирики. М & М потекнува од САД од 1941 година, а сега се продава во околу 100 земји. TТие се произведени во разни бои, од кои некои се менуваат со текот на годините.
Трговија со оружје
Области
Иако трговијата со оружје е широко распространета во регионите на политички превирања, таа не е ограничена на такви области, и на пример, во Јужна Азија, околу 63 милиони пиштоли биле шверцувани во Индија и Пакистан.
Електрични оргазам
Творештво
Во март 2015 година, по повод 35 години од основањето, водачот на „Електрични оргазам“, Гиле, најавил одржување концерт во Загреб, а потоа и снимање нов албум.
Сабри Улкер
Сабри Улкер (1920 - 12 јуни 2012) — турски индустријалец и стопанственик и основач на „Алкер“.
Ран живот
Сабри Улкер е роден во 1920 година на Крим. Раното детство го поминал на Крим, Сабри Улкер се доселил во Истанбул 1929 заедно со семејството.
Образование
Пристигнувајќи во Истанбул на 9-годишна возраст го започнал своето образование во основното училиште Кадирга.
По основното училиште продолжил во средното училиште во Истанбул. Завршил во средното училиште Билечик, а потоа и гимназија Кутахија. За време на Втората светска војна, тој има завршено високо образование на Академијата за економија и трговија во Султанахмет (Универзитет Мармара, денес).
Трговија со оружје
Области
Сузбивањето на нападот со оружје е една од областите на зголемен интерес во контекст на меѓународното право. Примери за минато и сегашно напаѓање со оружје вклучуваат:
Сабри Улкер
Кариера
Тој ја основал компанијата Улкер во 1944 година. Станал познат како Јилдиз Холдинг во 1989 година.
Улкер исто така водел проекти за социјален развој. Тој бил меѓу основачите на Турската фондација за борба против ерозијата на почвата (ТЕМА).
M&M's
Историја
Форест Марс, Војвода, син на основачот на компанијата Марс, ја осмислиле идејата за бонбони во 1930 година за време на Шпанската граѓанска војна, кога видел како војниците јадат чоколадни топчиња со околоп од чоколадна глазура во внатрешноста, што ги спречува бонбоните да се стопат. Марс доби патент за својот начин на работа на 3 март 1941 година. Производството започна во 1941 година во една фабрика што се наоѓа на авенијата 285 Беџер во Клинтон Хил, Њуарк, Едно М беше за Форест Е Марс Војвода, и едно за Брус Мури, синот на претседателот на чоколадото Херши Вилијам Ф.Р. Мури. Мури имаше 20 отсто интерес во производот. Договорот дозволи бонбоните да бидат направени со чоколадо Херши што имаше контрола врз количинските чоколади.
Трговија со оружје
Области
Во Соединетите држави, терминот „ Железен гасовод“ понекогаш се користи за да се опишат Меѓудржавниот автопат 95 и неговите придружни магистрали како коридор за трговија со оружје во Њујорк.
M&M's
Историја
Практичноста на бонбоните за време на Втората светска војна предизвика зголемување на производството и неговата фабрика се пресели во поголеми блокови на 200 Северна 12-та улица во Њуарк, Њу Џерси, каде што остана до 1958 кога се пресели во поголема фабрика во Хакецтаун, Њу Џерси. Во текот на војната, бонбоните исклучиво се продавале на војската.
Трговија со оружје
Мексико
За време на мексиканската револуција, нападите со пиштоли во Мексико достигнаа огромно ниво со најголем дел од оружјето шверцувано од Соединетите држави. Бидејќи Мексико не произведуваше свое оружје, стекнувањето оружје и куршуми беше една од главните грижи на многуте бунтовнички банди кои се вооружуваа против диктаторот на Мексико, генерал Порфирио Диаз, во 1910 година. Според тогашните американски закони, шверцерите на оружје во Мексико може да бидат гонети само ако некој биде фатен во стабилна деликатерија како ја преминува границата, затоа што самото купување оружје со намера да пука во Мексико не е кривично дело. Со оглед на должината и честопати грубиот терен на американско-мексиканската граница, американската погранична служба, која е слабо екипирана, не можеше да го запре масовното шверцување на мало оружје во Мексико.
M&M's
Историја
Во 1950 година, црна "М" беше втиснат на бонбоните. Тоа беше променето во бело во 1954.
Во почетокот на 1950 година, на Мидвест Институтот за истражуње во Канзас Сити, Мисури, каде работат за М & М, усовршен е процес при што £ 3300 (1500 кг) на чоколадни центри би можеле да се обложат секој. Кога М&М од кикирики го напраи своето прво појавување, се поајви и логото “ Се топи во твојата уста, не во твојата рака”. Во 1960 г. М&М додаде жолта, црвена и зелена боја.
Иако тие се продаваат, а потоа повлечени во 1960 година, во 1988 година, бадемово-центрирани М &М повторно ги погоди продавниците во ограничено издание, со појавување само за Божиќ и Велигден; станаа стандарден дел од производот во 1992 г..
AИсто така, во 1986 г., М&М ги претстави Празничните чоколадни бонбони за Божиќ и Велигден, со тоа што бонбоните за Велигден имаа симболи на зајче, кокошка и јајце на пастелно обоени бонбони, а бонбоните за Божиќ имаа симболи на бор и свеќа на зелени и црвени школки; со тоа што вторите имаа посебен ментол вкус. До 1993 г. Празничните симболи беа заменети со заштитниот знак “М”.
Во 1991 г., М&М од путер од кикирики беа воведени. Слично на производот на Херши Парчињата на Рис, воведени во 1978 г., имаат путер од кикирики во внатрешноста на средина на чоколадото и во иста шема на бои како другите брендови.