cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Австралиско-македонски неделник
Тој е најтиражниот весник на македонски јазик надвор од Македонија. Основачи биле Анџело Патерас, Џим Томев, Петар Коруновски и Красте Наумовски, а главен уредник бил Џим Томев. Подоцна, сопственик и уредник биле Александар Георгиев (1991 - 1993), Златко Блаер и Лупчо Станковски (1993 - 1999) и Лубчо Станковски (од 1999 година). Весникот има редакција и во Скопје.
Западноокеански јазици
Западноокеанските јазици се подгрупа на океанските јазици од семејството на австронезиски јазици.
Јазици
Западноокеанските јазици се составени од три подгрупи:
Според истражувањето од 2008 година се довело до заклучок дека схаутенските јазици не се дел од северните новогвинејски јазици. Нгероанско-витијаските јазици биле поддржани со 85% доверба, а вилаумеските со 60%. Така се добила следната класификација:
IC 1759
IC 1759 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1759 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 1759 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 28 м 46,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 43' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
ОУ „Александар Здравковски“ - Јегуновце
Основно училиште „Александар Здравковски“ (официјално: Основно општинско училиште „Александар Здравковски - Јегуновце; скратено: ООУ „Александар Здравковски“) — централно основно училиште во селото Јегуновце.
Името на училиштето е во чест на Александар Здравковски.
Историја
Училиштето постои од 1960 година.
Настава
Во училиштето наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Училиштето располага со библиотека, кабинет по информатика опремен со нови компјутери и спортски игралишта.
Подрачни училишта
Во составот на училиштето влегуваат следниве подрачни училишта:
Глаедице
Медниот скакулец (Gleditsia triacanthos), познат и како трнлив скакулец или трнлив скакулец, е листопадно дрво од фамилијата Fabaceae, пронајдено во централна Северна Америка, каде што најчесто може да се сретне во влажна почва на речните долини. Медниот скакулец е многу прилагодлив на различни средини, е претставен во светот како агресивен, инвазивен вид.
Опис
Медниот скакулец, Gleditsia triacanthos, може да достигне висина од 20–30 m (65–100 ft). Тој покажуваат брз раст, но живее среден животен век од околу 120 години. Листовите се шилести кај постарите дрвја, но двојни составени на енергичните млади дрвја. Летоците се   (помали на двојни листови) и светло зелена. Тие стануваат жолти наесен. Медовите скакулци излегуваат релативно доцна во пролетта, но генерално малку порано од црниот скакулец (Robinia pseudoacacia). Цветовите се со силен мирис, крем боја ,се појавуваат кон крајот на пролетта, во кластери кои излегуваат од основата на пазувите на листовите.
Плодот на медениот скакулец е рамна мешунка (мешунка) која созрева во раната есен. Мешунките се генерално помеѓу 15–20 cm (6-8 во). Семињата на Глаедицето се распрснуваат со пасење тревопасни животни, како што се говедата и коњите, кои ја јадат пулпата на мешунките и ги излачуваат семињата во измет; дигестивниот систем на животното помага во распаѓање на тврдиот слој на семето, што го олеснува ртењето. Покрај тоа, семето се ослободува во ѓубривото на домаќинот, обезбедувајќи ѓубриво за нив. Мешунките од семето на скакулецот созреваат доцна на пролет и брзо ртат кога температурите се доволно топли.
Одгледување и историја
Неговите сорти се популарни украсни растенија, особено во северните рамнини на Северна Америка каде што малку број на дрвја можат да преживеат и да напредуваат. Тоа толерира урбани услови, набиена почва, сол на патот, алкална почва, топлина и суша. Популарноста делумно се должи на фактот што се пресадува толку лесно. Брзата стапка на раст и толеранцијата на лошите услови на локацијата го прави ценет во области каде што се бара, како што се нови паркови или станбени објекти, и во нарушени и рекултивирани средини, како што е јаловина од рудници. Сорти со тесен исправен раст, како северниот сентинел, се особено ценети како улични дрвја. Отпорен е на сунѓерести молци, но го обезлистува друг штетник, веб- црвот мимоза. Пајаковите грини, ракови и жолчки се проблем со некои дрвја. Многу култивирани сорти немаат трње.
Земјоделство
Видот е главен инвазивен еколошки и економски плевел во земјоделските региони на Австралија. Растението формира грмушки и го уништува пасиштето кое е потребно за да преживее добитокот. Грмушките ги задушуваат водните патишта и ги спречуваат домашните животни да пијат, а исто така и пристаништето на штетници. Боцките предизвикуваат оштетување и на луѓето и на домашните и домашните диви животни и може да ги дупнат гумите на возилата. Во поголемиот дел од средниот запад на Соединетите Американски Држави, медниот скакулец се смета и за плевел и штетник што се етаблира на фармските полиња. Во другите региони во светот, сточарите и фармерите кои користат монокултурно одгледување сметаат дека медниот скакулецот е непријатен плевел; неговиот брз раст му овозможува да се надмине со тревите и другите култури.
Храна
Пулпата од внатрешната страна на мешунките може да се јаде (за разлика од црниот скакулец, кој е отровен) и се консумира од дивиот свет и добитокот.
И покрај неговото име, медниот скакулец не е значајно растение за медот. Името потекнува од слаткиот вкус на пулпата од мешунките, која се користела за храна и традиционална медицина кај домородните Американци, а може да се користи и за правење чај. Долгите мешунки, кои на крајот се сушат и созреваат до кафени или кафеави, се опкружени со цврста, кожнена кожа која силно се прилепува на пулпата внатре. Пулпата е светло зелена во незрели мешунки - е силно слатка, остра и сочна во зрелите мешунки. Темно кафеави зрна богати со танини се наоѓаат во процепите во пулпата.
Дрвена граѓа
Медовите скакулци произведуваат висококвалитетно, издржливо дрво кое добро се полира, но дрвото не расте во доволен број за да ја поддржи индустријата за рефус. Сепак, постои ниш пазар за мебел од скакулци од мед. Се користи и за столбови и шини поради густината, отпорна на гниење природа на дрвото. Во минатото, тврдите трње на помладите дрвја се користеле како клинци, а самото дрво се користело за обликување на клинци за бродоградба.
Фиксација на азот
Способноста на Гледиција да го поправа азот е спорна. Многу научни извори  наведуваат дека Гледиција не го поправа азот. Некои ја поддржуваат оваа изјава со фактот дека Гледиција не формира коренски јазли со симбиотски бактерии, претпоставката е дека без нодулација, не може да дојде до фиксација на азот. Спротивно на тоа, многу популарни извори, особено публикациите за пермакултура, тврдат дека Гледиција навистина го поправа азот, но со некој друг механизам.
Постојат анатомски, еколошки и таксономски индикации за фиксација на азот кај мешунките кои не се нодулациони. Забележано е дека и нодулационите и не-нодулационите видови растат добро во почва сиромашна со азот, а на некои места дури и доминираат мешунките што не нодулираат. Отпадокот и семките на не-нодулационите видови содржат нивоа на повисок азот од немешунките, а понекогаш дури и повисоки од нодулационите мешунки кои растат на истото место. Како тоа се случува сè уште не е добро разбрано, но има некои набљудувања на активноста на нитрогеназата кај мешунките што не се нодулираат, вклучително и медоносниот скакулец. Овие можат добро да ги сочинуваат еволутивните претходници во мешунките за фиксација на азот преку нодулација. Не е познато дали фиксацијата на азот без нодулациско потекло, доколку постои, има корист за соседните растенија, како што се вели дека е случајот со нодулационите мешунки.
Истражување
Во истражувањето со користење на бази на податоци, повеќе од 60 фитохемикалии беа идентификувани од медниот скакулец, вклучувајќи полифеноли, тритерпени, стероли и сапонини, со ин витро студии кои ја проценуваат можната биолошка активност.
Народнаја
Народнаја (Народная; Народа, Народа-Из = „народна“) е највисокиот врв на венецот Урал во Русија, со 1.895 м. Се наоѓа во Ханти-Мансискиoт автономен округ во состав на Тјумењската област, 0,5 км источно од границата со Републиката Коми.
Ова е највисоката точка во европска Русија вон Кавказ и има значајна топографска истакнатост од 1.772 м. Сместена е на уралската вододелница, на самата граница меѓу Европа и Азија. По неа е именувана и реката Народа која тече од врвот кон југоисток и се влева во Об во Сибир. Рекат Косју тече од врвот кон северозапад и се влева во реката Печора во Европа.
Планината е составена од кварцитни и метаморфни шкрилци од протерозоикот и камбриумот. На планината има и неколку ледници. Длабоките клисури при подножјето имаат проретчени шумовити предели од ариш и бреза. Падините се покриени со тундра од горски тип.
Најлесен начин на искачување е по патеката на северозападната падина. Зависно од снегот и мразот, може да се потребни дерези. Јужната стрмина сè уште не ја има искачено никој.
Вичишта (Костурско)
Вичишта (дијалектно: Вичишча; Νίκη, Ники, до 1954 г. Βίτσιστα или Βύτσιστα, Вициста ) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта од Костурскиот округ на Западна Македонија, Грција..
1222
1222 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1222 година од новата ера, 222. од вториот милениум, 22. од XIII век и трета од 1220-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1222 година се протега во 3858 и 3859, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3918 и 3919 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1765. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 618 и 619 исламска година.
Ватиканска библиотека
Ватиканска апостолска библиотека (Bibliotheca Apostolica Vaticana), честопати нарекувана Ватиканска библиотека) — библиотека на Светиот престол, сместена во Ватикан. Официјално основана во 1475 година, иако е многу постара, таа е една од најстарите библиотеки во светот и содржи една од најзначајните збирки на историски текстови. Библиотеката располага со 75.000 кодекси од различни историски периоди, како и 1,1 милион печатени книги, кои вклучуваат околу 8.500 примероци од почетоците на печатењето.
Ватиканската библиотека е истражувачка библиотека за историја, право, филозофија, природни науки и теологија. Библиотеката е отворена за секој што може да ги докаже своите квалификации и потребата за истражување. Фотокопии за приватни истражувања од страници на книги објавени помеѓу 1801 и 1990 година можат да се побараат лично или преку пошта.
Во март 2014 година, Ватиканската библиотека започнала четиригодишен проект на пренесување на својата колекција на ракописи во електронска форма.
Тајните архиви на Ватикан биле одделени од библиотека на почетокот на век и тие содржат 150.000 други писанија.
Спортска сала Градски Парк
Во салата се одржуваат кошаркарски и одбојкарски натпревари.
Ливадска окатка
Ливадска окатка (Hyponephele lycaon) е пеперутка од видот пеперутки окатки. Пеперутката ја има и во Македонија.
Опис
Пеперутката живее во умерени области на Европа и Азија.
Распонот на крилјата на пеперугата е до 40мм. Возрасните единки летаат од јуни до август.
Горната страна на крилјата имаат кафеава боја, во светла и темна нијанса. Во секој од врвовите има по една црна точка. Долната страна е исшарана светлокафеава или сивкаста боја со повторно присуство на црната точка.
Смртта на Милош Црњански
„Смртта на Милош Црњански“ (српски: Смрт Милоша Црњанског) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот бил објавен во 1986 година, како дел од збирката „Руски 'рт и други раскази“.
Содржина
Едно утро, писателот Милош Црњански се сетил на една приказна поврзана со распнувањето на Исус Христос. Потоа излегол надвор и седнал да руча во една гостилница. Притоа, тој размислувал за односот меѓу книжевноста и животот. Најпосле, тој го платил ручекот, иако воопшто не го пробал, и си отишол дома, а потоа престанал да јаде и да пие и така умрел.
Марк Кадин
Марк Л'вович Кадин е руски диригент и музички директор со украинско потекло. Тој се родил на 28 април 1965 година.
Грб на Бенин
Грбот на Бенин е повторно усвоен во 1990, кога бил заменет во 1975 година. На врвот на грбот се наоѓаат два рога исполнети со песок, а во долниот дел се наоѓа штит кој го држат два леопарда. Штитот е поделена на четири четвртини. Во горната лева страна се наоѓа замокот Сомба, а на горната десна страна бенинската ѕвезда, во долната десна страна има брод којшто го симболизира доаѓањето на европејците и во долната лева страна има палма. Под штитот го има мотото на државата "Fraternite, Justice, Travail" (Братство, Правда, Работа).
Трапезица (Населичко)
Трапезица — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Маслинова Гора
Маслинова Гора — брдо кое се наоѓа на 1 км источно во Ерусалим, Израел. Според Библијата, ова е местото каде Давид побегнал од Авесалом, место каде се наоѓа и гробот на Авесалом. На оваа планина се наоѓа Гетсиманската Градина, место каде Исус Христос ја поминал својата последна вечер, пред да биде издаден од Јуда Искариотски.
Луситански јазик
Лузитанскиот (наречен по Лузитанија) бил палеоиберски јазик кој припаѓал на групата на индоевропски јазици. Јазикот во научната јавност е познат по петте зачувани натписи кои датираат од 1 година. Натписите содржат топоними и имиња на богови. Јазикот се зборувал на територијата на денешна Португалија и мали делови во Шпанија. Таа територија била позната како Лузитанија.
Културно наследство на Македонија во Општина Велес
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Велес според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Аника Хернрот-Ротштајн
Аника Хернрот-Ротштајн (родена на 29 мај 1981 година) е шведски стручњак. Во 2020 година, таа ја објавила својата прва книга, Егзил - портрети на еврејската дијаспора. Алгемајнер журнал ја сметала за една од 100-те најдобри луѓе кои позитивно влијаат на еврејскиот живот.
Кариера
Хернрот-Ротштајн присуствувала на Универзитетот во Упсала и на Универзитетот Линеус каде што дипломирала по медиуми и комуникација, како и по блискоисточни студии. Помеѓу 2013 и 2015 година, таа работела како политички советник за шведската либерална партија Фолкпартиет, како дел од конзервативната политичка коалиција „ Алијансен “.
Политички активизам
Таа често пишувала за прашањата на антисемитизмот и во Шведска и во странство. Во септември 2012 година, Хернрот-Ротштајн организирала произраелски митинг со речиси 1500 луѓе во центарот на Стокхолм. Во 2013 година, таа го привлекла вниманието на наводниот антисемитизам во Шведска и протестирала против низата мерки во Шведска со кои се забранува кошерско колење, ритуално обрежување, а можеби дури и увоз на кошер месо. Во август 2013 година, Хернрот-Ротштајн поднесе барање за политички азил во нејзината сопствена земја Шведска врз основа на верски прогон.
Нејзиното интервју со Такер Карлсон од 2017 година било цитирано од Доналд Трамп.
Иран
Во 2016 година, таа го посетила Иран за време на парламентарните избори. Таа посетила неколку синагоги во Техеран и Хамедан и извести за состојбата на иранските Евреи. Таа објавила дека иранските власти биле свесни за нејзините израелски врски и нејзините политички ционистички активности во врска со апликацијата за виза, но сепак и дале виза. За време на интервјуто со Израел Хајом, таа објавила дека била поканета во канцеларијата на врховниот лидер на Иран, ајатолахот Хамнеи, за време на изборите. Таа понатаму извести дека неколку пати била пречекана лично од претседателот Хасан Рохани. Таа го пријави своето патување во напис со наслов „Тоталитарниот терор во Иран“ во списанието The Tower.
Венецуела
На почетокот на 2019 година, таа отишла во Венецуела и пријавила дека ѝ се заканувале, ограбувале и тепале од паравоените групи лојални на претседателот Николас Мадуро, познати како колективи на 23 февруари 2019 година. Таа го интервјуирала самопрогласениот привремен претседател Хуан Гуаидо. Ротштајн се врати во Венецуела на 18 април 2019 година, но таа била накратко задржана на аеродромот од страна на Венецуелската Национална гарда (ГНБ) и потоа била депортирана.
Професионален живот
Хернрот-Ротштајн е соработник за публикации како што се Мозаик магазин, Вол Ст Журнал, Ерусалим пост, таблет, Еврејски преглед на книги, Вашингтон испитувач, Форин полиси, Фокс њуз, Ајш, Израел Хајом, Дејли Бист, Еврејска хроника и Национален преглед.
Во 2020 година, Хернрот-Ротштајн го објави Егзил: Портрети на еврејската дијаспора.
Алгемајнер Журнал го избра Хернрот-Ротштајн во нивната листа од 100 луѓе за 2020 година кои позитивно влијаат на еврејскиот живот.
Ѓаволов Дол
Ѓаволов Дол — често се поистоветува со истоимената река (Ѓаволова Река). Тие се локализирани во областа Малеш, северно од селото Митрашинци и југозападно од Делчево.
Куќа на Мери В. Адамс
Куќата на Мери В. Адамс (1905) е куќа дизајнирана од Френк Лојд Рајт во Хајленд Парк, Илиноис. Куќата е двокатна, со три спални соби и две бањи, со надворешност од светла фасада и со дрвени облоги кои го нагласуваат хоризонталниот дел.
Службата за национални паркови ја препознала куќата и ја вметнала во списокот на Националниот регистар на историски места,на 29 септември 1982 година, како дел од повеќекратната област на Хајленд Парк.
Комисијата за историско зачувување на Хајленд Парк ја класифицирала куќата како локално обележје, во 2011 година. Сегашните сопственици ја добиле Наградата за историско зачувување на Хајленд Парк во 2012, за реставрација.
ОУ „Абдил Фрашери“ - Боговиње
„Абдил Фрашери“ — основно училиште што се наоѓа во Боговиње, Општина Боговиње. Во периодот од 5 до 8 април 2013 годива во училиштето била извршена тешка кражба, при што биле украни вкупно 62 лап топ компјутери во вредност од околу 100.000 денари. Компјутерите се украдени од училиштето во период од 5-ти до 8 април,
Куќа на Мери В. Адамс
Историја
Вдовицата Мери В. Адамс, која била наставничка, предавајќи во областа на „Христијанска наука“, го ангажирала архитектот Френк Лојд Рајт да ѝ дизајнира куќа во 1905 година. Адамс имала 70 години, и таа била најстариот клиент на Рајт. Учениците кои го учеле движењето „Христијанска наука“ сакале да се истакнат себеси како иновативни. Затоа, госпоѓата Адамс го избрала креативниот архитект, 38-годишниот Рајт.
Првичниот план на Рајт, вклучувал тремови со екстремен дизајн, но Адамс го отфрлила предлогот бидејќи бил премногу скап. Адамс ја одобрила втората скица, во која Рајт го отстранил јужниот трем, и ја направил трпезаријата со отворен поглед.
Уникатна одлика на оваа куќа се нејзините дијагонални аголни „потпори“ кои не се конструктивни, но служат за драматично да го нагласат продолжувањето на покривот. Надворешноста е изградена од фасада (штуко) која има облога направена од дрвото чемпрес, а во внатрешноста, дрвото е јужен жолт бор, комбиниран со подови од бел даб. Оригиналниот камин од римски тули бил обновен.
Куќата се наоѓа на аголна парцела, четири куќи оддалечена од езерото Мичиген. Куќата има сличности со дизајнот на Рајт за огноотпорна куќа, која вредела 5000 долари.
Адамс живеела во куќата само три години пред нејзината смрт и таа е е погребана со нејзиниот сопруг во Лоуел, Масачусетс.
Куќата била наведена како кратка продажба во 2000-тите и нејзината судбина била неизвесна. Имало потреба од обемна реставраторска работа. Новите сопственици го купиле домот во декември 2010 година и започнале 18-месечна реставрација користејќи ги оригиналните планови на Френк Лојд Рајт.
Урош Луковиќ
Кариера
Урош Луковиќ својата кариера ја започнал во српскиот тим Торлак од Белград, подоцна потпишал 4 годишен договор со еден од најдобрите српски клубови ФМП. Едно време играл како позајмен играч за тимот на Раднички ФМП, за подоцна да се пресели во Шпанија, односно во тимот на Сарагоса. Во шпанскиот тим се задржал една сезона, па во 2011 година потпишал договор со тимот на Куманово каде останал две сезони. Во 2013 се преселил во естонски Тарту Уликоол, каде играл една полусезона. На почетокот на 2014 година, Урош повторно потпишал за Куманово каде играл до крајот на сезоната и воедно негов тренер бил неговиот татко Љубисав Луковиќ. За сезоната 2014/15, Луковиќ потпишал за Кожув, но предвреме го раскинал договорот и во декември 2014 година по третпат потпишал за Куманово. Со Куманово во 2015г., станал вицепрвак во Првенството каде во финалето загубиле од МЗТ Аеродром. На почетокот на декември 2015 година, Урош своеволно го напуштил Куманово. Набрзо потоа потпишал за МЗТ Аеродром. Во август 2016 година, Урош потпишал двегодишен договор со српски Партизан.
Урош Луковиќ ги има поминато сите млади кошаркарски селекции на Србија, во два наврати се пријавувал и на НБА драфтот (2010,2011) но не бил избран.
Приватен живот
Урош Луковиќ е син на поранешниот југословенски кошаркар Љубисав Луковиќ, кој во својата кариера работел и како скаут на НБА тимот Феникс Санс. Урош Луковиќ има помлад брат Марко Луковиќ кој настапувал во српскиот тим Мега Лекс и германски Трир и бил негов соиграч во МЗТ Аеродром во сезоната 2015/16,   а моментално игра во словенечка Крка.
Награди
Во 2012 година Урош Луковиќ бил прогласен за МВП на регуларниот дел на БИБЛ Лигата.
Квота 90
Квотата 90 (Quota novanta) била контроверзна ревалоризација на лирата преземена од Мусолини, објавена на 18 август 1926 година, на говорот во Пезаро, врзувајќи го девизниот курс на Лит. 92,46 до 1 фунти (19 лири во однос на американскиот долар) до декември 1927 година, што била преовладувачката пазарна стапка кога Мусолини ја презел власта во 1922 година.
Квотата е опишана како „најконтроверзната мерка преземена од владата на [Мусолини] пред 1929 година“, и покрај општиот консензус дека е неопходна одредена ревалоризација меѓу италијанските банкари и индустријалци. Министерот за финансии Џузепе Волпи - кој претпочитал стапка од 120 или 125 во однос на фунтата - ја сметал квотата за драстично превреднување. Многу историчари сметаат дека Квотата е мотивирана од желбата на Мусолини да ја „искористи својата волја“ наместо економската рационалност., како „политичка одлука“, или како „доказ за сила“ против индустријалците. Како одговор на барањата на Волпи и индустријалците да ја преиспитаат квотата, Мусолини се заканил со уште пониски стапки.
Во писмото од 8 август 1926 година, Мусолини до Волпи се тврди дека „судбината на режимот е врзана за лирата“.
Ревалоризацијата довела до масовно зголемување на спојувањата во 1928 и 1929 година, започнувајќи процес на индустриска консолидација кој кулминирал во 1932 година со 0,88% од корпорациите (144) кои контролирале 51,7% од корпоративниот капитал.
Квотата била придружена со намалување на платите во индустријата и земјоделството во 1927 година, што го прекомпензирало намалувањето на цените, намалувајќи ја реалната плата, а со тоа и куповната моќ на повеќето Италијанци; невработеноста исто така се зголемил, особено во земјоделскиот југ.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 5195
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5195 се споменува и како UGC 8494, MCG 8-25-14, CGCG 246-9, IRAS 13278+4731, KCPG 379B, Arp 85, VV 1, Whirlpool galaxy.
Откривање
Телото е откриено на 12 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5195 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5195 има привидни димензии од 5,9' х 4,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 5195 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47413. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3460. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1593.
Отпревртена ракавица
„Отпревртена ракавица“ (српски: Изврнута рукавица) — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот бил објавен во 1986 година, како дел од збирката „Руски 'рт и други раскази“.
Содржина
Есента 1810 година, додека работел со својот ученик Алекса (синот на српскиот вожд), Доситеј Обрадовиќ посакал да ја истриже косата и за таа цел ја барал ракавицата, зашто никогаш не ја допирал косата со гола рака. Набргу, тој добил пакет од Виена во кој, покрај другото, имало и шапка направена по тогашната мода. Утредента, Доситеј го преминал Дунав, а патем на една гранка ја обесил шапката. Пролетта, Доситеј повторно се сретнал со Алекса, кој му кажал дека неговата шапка станала предмет на суеверие кај луѓето. Затоа, Доситеј повторно ја преминал реката, си ја зел шапката и ја ставил на главата, но кога пристигнал пред својот дом, тој веќе лежел задавен во кочијата, а шапката побегнала по улиците на Белград. Во продолжение, авторот го повторува дејствието, но сега раскажува по обратен редослед. Расказот завршува така што Доситеј ја наоѓа изгубената ракавица.
39 МТФ „Војдан Чернодрински“ - 2004
Програма
Во официјалната програма биле прикажани следниве претстави : Освен нив, во придружната програма биле прикажани претставите:
Награди
На фестивалот биле доделени следниве награди: Награди на 39.Македонски театарски фестивал „Војдан Чернодрински“ Прилеп:
1. Награда за рекламен материјал: Филип Јовановски и Иван Јерчиќ за рекламниот материјал од претставата „Три сестри“, НТ Битола.
2. Награда за кореографија и сценски движења: Кренаре Невзати-Кери и Александра Хонг за кореографијата во претставата „Гилгамеш“, Турски театар - Скопје.
3. Награда за млад глумец „Трајко Чоревски “: Јасмина Василева за улогата на Нина Заречнаја во претставата „Галеб “, НТ Куманово.
4. Награда за епизодна улога „Димче Трајковски “:Михајло Петровски-Џими за улогата на Ферапонт во претставата „Три сестри“, НТ Битола.
5. Награда за музика: Марјан Неќак за музиката во претставите „Марисол“, Драмски театар – Скопје и „Дервишот и смртта“, Албански театар - Скопје.
6. Награда за костимографија: Марија Пупучевска за костимите во претставата „Марисол“, Драмски театар – Скопје.
8. Награда за режија: Слободан Унковски за режијата на претставата „Татко“, Независен проект на Бајруш Мјаку – Скопје.
9. Награда за текст: Благоја Ристески-Платнар за претставата „Летни Силјане“, НТ „Војдан Чернодрински“ - Прилеп.
10. Награда за современа сценска драматизација: Венко Андоновски за драматизацијата во претставата „Папокот на светот“, МНТ - Драма.
11. Награди за глумечки остварувања: Арта Мучај за улогата на Лаура во претставата „Татко“, Независен проект на Бајруш Мјаку – Скопје; Бајруш Мјаку за улогата на Капетанот во претставата „Татко“, Независен проект на Бајруш Мјаку – Скопје; Дејан Лилиќ за улогата на Човекот со палка и Лени во претставата „Марисол“, Драмски театар - Скопје.
Нестиме
Нестиме (на грчки : Νόστιμον, Нестимон) е село во Егејска Македонија, Република Грција, Општина Хрупишта (Орестида), Костурско.
Кареца
Езерото Кареца е мало алпско езеро во Доломитите во Јужен Тирол, Италија. Познат е по прекрасните бои и погледот кон планинскиот венец Латемар.
Карактеризација
Името на езерото потекнува од „Caricaceae“, фамилија на растенија со широки листови со лобуси.
Езерото се наоѓа во западните Доломити на работ на Латемарвалд, само 20 километри југоисточно од Болцано на 1520 метри надморска височина во општината Велшнофен. Најблиската населба е Кареца. Водениот дел од околу 300 метри и широк 140 метри се напојува со подземни извори од планинскиот венец Латемар.
Денес езерото е една од класичните туристички дестинации на Трентино-Алто Адиџе. Зимно време го посетуваат нуркачи кои снимаат документарни филмови за боите на подземните води. Малото планинско езеро е познато по мирните води, со темнозелена боја и прекрасната панорама на планините во позадина.
NGC 7632
NGC 7632 — спирална галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7632 се споменува и како IC 5313, ESO 291-21, MCG -7-47-35, AM 2319-424, IRAS 23192-4245.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7632 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7632 има привидни димензии од 2,4' х 1,2'.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
NGC 621
NGC 621 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 621 се споменува и како UGC 1147, MCG 6-4-45, CGCG 521-55, 4ZW 54.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 621 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 621 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 36 м 48,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 30' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Други поделби
Проучување на NGC 621 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5984. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2301. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1189.
Космос-1286
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 4 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3000 килограми. Космос-1286 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 443 км, а најмалото на 428.
28 п.н.е.
28 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 28. година пред новата ера, 28. од првиот милениум п.н.е., 28. од 1 век п.н.е. и деветта од 20-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5480 и 5481 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4722 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3732 и 3733 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 725.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 28 година се протега во 2608 и 2609, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2668 и 2669 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 515. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 669 и 668 исламска година пред хиџра.
Црн траурец
Црниот трауерц (Neptis rivularis) е пеперутка од видот на шаренци. Пеперугата ја има и в Македонија.
Опис
Пеперугата е дел од видот на шаренци.
Пеперугата живее во централна и источна Европа, па сè до Јапонија во умерени предели. Распонот на крилјата од 25 до 27 мм. Претпочита шумски предели. Гасениците се хранат со Spiraea.
Горната страна на пеперугата е црна со изразито бели шари. Долната страна е иста, само што наместо црна има кафеава боја.
Трашрица
Трашрица — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Солунски конгрес од 1903 година
Солунски конгрес од 1903 заседавал од 2 до 4 јануари (стар стил - четврток, петок и сабота), тој е познат и како Јануарски конгрес. На овој собир била донесена одлуката за кревање на Илинденското востание иако најголемиот дел од видните револуционерни дејци се изјасниле против кревање на востание.
Прашање за востанието
Централниот комитет на Иван Гарванов и Задграничното претставништво - Христо Татарчев и Христо Матов кон крајот на ноември 1902 година биле решени за кревање на востание.
Затоа Гарванов на 6 јануари 1903 годинастар стил испратил окружно до ЗП, окружните и околиските комитети со кое свикал Конгрес и ги поканил делегатите.
Меѓутоа еден дел од делегатите немале доволно време да стигнат на Конгресот и најверојатно тоа било и посакувано од Иван Гарванов. Гоце Делчев бил поканет на Конгресот но неговото појавување било непожелно. По добивањето на поканата Делчев истакнал:
Окружниот комитет на Одрин го поканил Михаил Герџиков да присуствува на Конгресот но тој одбил и на негово местобил испратен Велко Думев кој требало да каже дека не се подготвени за востание.
Серскиот револуционерен комитет побарал мислење од Јане Сандански по прашањето за востание, а тој од своја страна организирал собир кој се изјаснил против по тоа прашање.
Вакви консултации имало и во Скопје, а нивниот делегат Димитар Ганчев бил задолжен да бара одложување на востанието барем за една година. Атанас Лозанчев битолски делегат и воедно раководител на тамошниот револуционерен комитет не повел никаква дискусија или советување во однос на востанието, а такви консултации и советувања немало ниту во Струмичкиот ниту во Солунскиот округ.
Работа
Конгресот се отворил на 15 јануари, во физикално-математичкиот кабинет на Солунската егзархиска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ во Солун. Не пристигнале поканетите претставници на Штипскиот револуционерен округ и на Тиквешката револуционерна околија. За претседател на Конгресот бил избран Иван Гарванов, претседател на Централниот комитет, а за секретар Димитар Мирчев. На конгресот присуствуваа вкупно 17 делегати, сите до еден легални работници. Ц.К. го претставувале: Иван Гарванов, Спас Мартинов и Димитар Мирчев. Делегати станале и двајцата заслужни дејци, тукушто ослободените од неколкугодишно османско заточение, штипските револуционери Христо Поп Коцев и Тодор Лазаров. Главнината ја сочинувале претставници од 12 реони и тоа: Од Солунскиот револуционерен реон – Иван Сапунаров, Битолскиот – Атанас Лозанчев, Цариградскиот – Никола Петров, Одринскиот – Велко Думев, Серскиот – Лазар Димитров, Скопскиот – Димитар Ганчев, Струмичкиот – Иван Ингилизов, Велешкиот – Тодор Пејков, Радовишкиот – Георги Варналиев, Гевгелискиот – Никола Хрлев, Кукушкиот – Христо Влахов, Воденскиот – Димитар Занешев.
Одлука за востание
На третото заседание, на 16 јануари, кое траело само час и половина се прифатил и потпишал ПРОТОКОЛОТ за извршената работа и преземените решенија.
Решително против востанието се изјаснил само серскиот делегат Димитров, но на крајот и тој се присоедини кон заедничкото мнение. Скопскиот делегат Димитар Ганчев, испратен со директива да дејствува за одлагање на востанието бар на една година, исто го потпиша затоа што и другите потпишале.
Најважниот аргумент против востанието – недостигот на доволно оружје во повеќето реони – било до извесен степен демантирано од уверувањата на Иван Гарванов, дека за скоро време ќе се случат крупни доставувања, како и од надежта, дека при општо востание, четите од Бугарија ќе префрлат значително количество пушки и други материјали.
По донесување на решението за востание од страна на Солунскиот – Јануарски конгрес, окружните комитети биле задолжени да ги преземат потребните мерки за забрзување на подготовките за кревање на востанието.
На тој начин црелокупниот организационен механизам на ВМРО бил ставен во движење. Ѓорче Петров истакнува дека во одлуката за кревање на востание вилјалево во голема мера и војводскиот кадар кој станал нетрпелив, дел од старите дејци поради премореност, а другите поради славољубие меѓу кој и Иван Гарванов кој сакал востанието да се крене во негово време.
Нерегуларност на Конгресот
На конгресот не присуствувале ниту еден од основачите на Организацијата или по истакнати нејзини дејци. Голем дел од нив или не биле поканети или не сакале да присуствуваат.
Но на конгресот не биле повикани ниту војводите ниту нелегалните дејци и најверојатно нивното не учество во Конгресот било посакувано од Иван Гарванов и Атанас Лозанчев.
Дополнително на тоа имало несразмерност на делегатите по окрузи, имено Битолскиот, Одринскиот и Серскиот имале по еден делаегат додека пак Солункиот имал 4, а Струмичкиот округ 2. Сето тоа придонело подоцна да се постави прашањето за легитимноста и регуларноста на Конгрест. Татарчев кој го поддржувал прашањето за востание истакнува:
Солункиот конгрес од страна на делегатот Лазар Димитров и Пандо Кљашев бил исто така оценет како незаконски, а по Илинденското востание во април 1904 година на првиот повостанички собир во Струмичкиот округ било констатирано дека:
Agaricus macrosporus
Agaricus macrosporus е ретка, јадлива печурка која се наоѓа од јуни на дрвени рабови и на ливади.
Куќа на Даглас и Шарлот Грент
Куќа на Даглас и Шарлот Грент ― историска зграда сместена во Мерион, Ајова, Соединетите Држави. Се наоѓа на 16 хектари земјиште, ова живеалиште дизајнирано во јусонски стил од страна на Френк Лојд Рајт, било изградено од 1949 до 1951 година, а одредено градење продолжило до околу 1960 година. Ова е една од првите куќи во Ајова изградена во овој стил, која е завршена една година по Куќата на Лоуел Е. Волтер сместена во близина на Куаскетон. Двете куќи се многу слични по стил. Одликите што ја означуваат неа како куќа дизајнирана од Рајт се: куќата интегрирана во местото и отворена кон надвор; употреба на прозорски ѕидови и хоризонтални ленти на прозорци; природно осветлување и вентилација; употреба на природни материјали; хоризонтален нагласок во маса и пропорција; отворена наместо класична затворена гаража; Изградба на плоча на ниво со систем за зрачење на топлина вграден во плочата; рамен покрив; внатрешност со отворен план; различни висини на таванот во внатрешноста; вграден мебел; и голем камин со средишно огниште. На имотот бил ископуван варовник за куќата. Куќата била наведена во Националниот регистар на историски места во 1988 година.
Домус Северијана
Домус Северијана е модерното име дадено на последното продолжение на царските палати на ридот Палатин во Рим, изградени југоисточно од стадионот Палатинум во Домус Августана на Септимиј Север. Ги вклучувал бањите на Септимиј Север (латински: Balneum Palatii).
Од зградата останале само импозантните тули подградби на аголот на ридот, кои создале вештачка платформа на исто ниво како палатата на Домицијан, продолжувајќи ја, бидејќи на царевите им снемало простор на ридот. Има многу малку остатоци од самиот објект, кој потоа бил изграден на терасата под подградбите. Имал поглед кон Рим од циркусот Максимус и ридот Авентин до ридот Келијан и бањите на Каракала. Тие биле дел од комплекс на царски бањи или терми, сега видливи во остатоците под ексдрата на стадионот Палатинум, кој можеби бил изграден под Домицијан и кој бил повторно изграден од Максенциј. Се хранеле од гранка на Аква Клаудија, која се простирала низ долината помеѓу ридот Палатин и Келијанскиот рид и чии сводови сè уште се видливи.
На страната свртена кон Вија Апија, Септимиус Северус нарачал импресивна фасада на три нивоа слична на сканените фронси во театарот, со фонтани и колонади. Таа станала позната како Септизодиум. Се вели дека императорот ја монументализирал оваа страна на зградата за да ги импресионира своите сограѓани Африканци, кои требало да пристигнат во Рим по патот на Апија. Остатоците на Септизодиумот биле урнати во 16 век и тоа е познато само од ренесансните цртежи.
Надворешни врски
41.8866°N, 12.4878°W
Индиски паун
Индиски паун, син паун или обичен паун —  голема шарена птица од от паун (Pavo) на семејството фазани (Phasianidae) со потекло до Јужна Азија, но денес доведена во разни краишта на светот, вклучувајќи ја Македонија.
Мажјакот е претежно син, а на главата има цуцулка на тенки дршки. Најголема одлика му е долгата опашка со шарени „окца“. Ова се мошне цврсти пердуви кои птицата ги крева (отвора) како ладало за време на додворувањето. Женктие немаат ваква долга опашка, долниот дел од вратот им е зеленикав, а перјето им е со матна кафеава боја. Индискиот паун води претежно наземен живот во отворени шуми, или на обработено земјиште, каде јаде бобинки и жито, но воедно и змии, гуштери и мали глодачи. Звучно е препознатлив по гласниот вик, кој во шумски услови служи за предупредување од грабливци како што е тигарот. Се хранат во мали групи, а од опасност бегаат со трчање и се кријат во ниската растителност. Не летаат, освен кога треба се сместат на високите гранки за да се оседлаат.
Намената на раскошната опашака на паунот веќе подолго време е предмет на научен спор меѓу стручњаците. Чарлс Дарвин кон крајот на XIX век ова го сметал за загадочна појава, која тешко се објаснува со начелата на природно избирање (селекција). Дарвин подоцна ја објаснил појавата по пат на полово избирање, и истото е прифатено од многу, но не и сите биолози. Во XX век, израелскиот еволутивен биолог Амоц Захави го објаснил ова како хендикеп, каде мажјаците искрено ја сигнализираат нивната погодност за размножување сразмерно на раскошот на нивната опашка. Сепак, мислењето останува и понатаму поделено.
Паунот има значење во индиската и старогрчката митологија и претставува државно обележје на Индија. Меѓународниот сојуз за заштита на природата (МСЗП/IUCN) го води видот под статусот „најмала загриженост“ (LC).
Таксономија и именување
Карл Линеј во своето дело „Систем на природата“ во 1758 година му го доделил на индискиот паун техничкото име Pavo cristatus (на класичен латински јазик значи „цуцулен паун“).
Грчкиот збор за паун бил таос и бил поврзан со персискиот тавус (како во Тахт-и-Тавус за славниот паунов престол). Старохебрејскиот збор туки (множина тукијим) се вели дека потекнува од тамилскиот токеи, но понекогаш се следи до египетскиот тек. На современ хебрејски јазик, зборот за паун е тавас.
Опис
Паунот е меѓу најголемите претставници на семејството на фазаните. Долги се без, а  сосе опашката и тежат. Женките се помали, со просечна должина од и тежина од.
Возрасната женка има лисесто-кафена глава со цуцулка како мажјакот, само што има костенлива боја, обрабена со целено. Горниот дел од телото е кафеникав, со бледи шари. Главните, споредните и опашните пардуви се темнокафеави. Долниот дел од вратот е метално зелен, а градните пердуви се темнокафеави, со зелена нијанса. Останатите долни делови се белузлави. Младенчињата со меко перје се светлокафеави, со темнокафеав белег на тилот, кој продолжува кон очите. Младите мажјаци изгледаат како женки, но со костенливи крилја.