cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Меѓувмрежување
Меѓуповрзаност на мрежи
Вмрежувањето започнало како начин за поврзување на одделни типови на мрежни технологии,но станало широкораспространето преку развивачките потреби да се поврзат две или повеќе локални мрежи преку некој вид на широко распространета мрежа.Оригиналниот термин за вмрежување бил catenet.Дефиницијата за вмрежување денес вклучува поврзување на други типови на компјутерски мрежи како персонална мрежа.Мрежните елементи употребени за поврзување на поединечни мрежи во ARPANET,претходникот на глобалната мрежа,биле оригинално наречени порти,,но терминот е прилично застарен во овој контекст,поради можните несогласувања со функционално различните уреди.Денес меѓусебноповрзаните порти се наречени Интернет рутери.Друг тип на меѓуповрзаност на мрежи често се појавуваат во рамките на претпријатијата во Поврзувачкото ниво,на вмрежениот модел т.е во хардверско-централното ниво под нивото на TCP/IP логичките интерфејси.Таквата меѓуповрзаност е завршена со мрежно премостување или мрежни преклопници.Ова е некогаш некоректно наречено вмрежување,но резултирачкиот систем е едноставно поголема,единечна маска и вмрежен протокол како Интернет Протокол,не е потребен за да ги помине овие уреди..Како и да е,единечната компјутерска мрежа може да биде претворена во вмрежување со делење на мрежата во сегменти и логично делење на сегментниот сообраќај со насочувачи.Интернет Протоколот е дизајниран за да обезбеди неверодостојни(негарантирани)пакетни сервиси преку мрежата.Архитектурата избегнува средните мрежни елементи да ја одржуваат било која состојба на мрежата.Наместо тоа,оваа функција е доделена на крајните точки од секоја комуникациска сесија.За да се пренесуваат податоците веродостојно,апликациите мора да користат соодветен протокол од Транспортно Ниво како Трансмисиски Контролен Протокол (TCP),кој обезбедува веродостоен проток.Некои апликации употребуваат едноставен,безповрзувачки транспортен протокол,Кориснички Протокол(UDP)),за задачи коишто не побаруваат веродостојни испораки на податоци или тие побаруваат сервиси во реално време,наречени видео пренос.
Модели на вмрежување
Два архитектурни модели се општо употребувани за да ги опишат протоколите и методите употребени во Глобалното вмежување. Отворен систем за поврзување(OSI) референтен модел бил развиен под покровителство на Интернационалната Организација за Стандардизација(ISO) и обезбедува ригорозен опис за нивовските протоколни функции од клучните хардвески до софтверските интерфејсни концепти во корисничките апликации.Глобалното вмрежување е имплементирано на Мрежно Ниво (Ниво 3) од моделот.
Интернетниот Протоколен Модел исто познат како TCP/IP модел на глобалната мрежа не бил дизајниран во согласност со OSI моделот и не се однесува на него во некои нормативни спецификации во Побарувања за Коментари и Интернет Стандарди.И покрај ваквата појава како слоевит модел,тој користи многу помалку ригорозна лабаво дефинирана архитектура која се однесува на самата себе само со аспекти на логичко вмрежување.Не се опфатени хардерски-специфични нисконивовски интерфејси,и претпоставува достапност на Поврзувачкото ниво интерфејс до локалната вмрежувачка врска за која домаќинот е поврзан.Глобалното вмрежување е олеснето од протоколите на неговото Интернет Ниво.
V1773 Лебед
V1773 Лебед (BD+45 3139, HD 193536, SAO 49462, HR 7777) — ѕвезда во соѕвездието Лебед, со привидна величина од 6,45, при ректасцензија 20:18:49,6 и деклинација +46°19′22″.
Очајник
Очајник — слика на францускиот сликар Гистав Курбе насликана помеѓу 1843 и 1845 година. Тоа е автопортрет под цртите на млад човек кој има фиксиран поглед напред, со рацете в коси.
Опис
Делото е автопортрет на Гистав Курбе прикажан анфас, во крупен кадар, со подотворена уста и поглед што нурнува во погледот на гледачот. Очите му се оџагарени, а двете раце како да му ја корнат косата. Бледилото на лицето е во контраст со црнилото на косата и брадата, сето тоа засилено со белината на кошулата.
Изворот на светлина доаѓа одозгора, одлево, и ги нагласува контрастите.
Историја на сликата
Во текот на 1840-тите, Курбе остварил голем број портрети за пријатели, клиенти, а исто така и автопортрети, вклучувајќи го и оној наречен „со црно куче“ (1842). Тој го поминал своето време во музејот Лувр копирајќи ги Хозе де Рибера, Зурбаран, Веласкез и Рембрант кои влијаеле на почетоците на неговата работа, како што се подоцна, во 1849 година, сликите од Златното доба на холандското сликарство : дваесет и петгодишниот уметник сè уште се бара себеси.
Се верува дека оваа слика (масло на платно, 45 x 54 cm) е остварена помеѓу 1843 и 1845 година, на почетокот на неговото живеење во Париз. Таа покажува „очајник“, но особено во полна младост. .
Курбе бил многу приврзан за оваа слика затоа што ја зел со себе во егзил во Швајцарија во 1873 година. Неколку години подоцна, доктор Пол Колин покрај креветот на Курбе во текот на неговите последни денови, го опишал ателјето на сликарот и, поконкретно, „слика која го прикажува Курбе со очаен израз и која затоа ја нарекол Очај.
Платното припаѓа на приватна инвестициска збирка, но била изложена во Музејот Орсе во 2007 година.
Анализа
Курбе овде прифаќа формат на крајолик (хоризонтален и правоаголен), додека традиционално овој вид на слики користи формат на портрет (вертикален).
Романтичниот пристап кон портретот бил врзан за изразување на чувства. Овој портрет е дел од овој тренд и Курбе, дури и ако никогаш не се дефинирал како романтичен сликар, ги направил своите први слики под ова влијание. Така, „Очајникот“ произлегува од главите на стереотипните изрази што доцните давидијанци ги злоупотребувале; но со својот енергичен стил, тој ги евоцира и шпанските сликари од Големиот век како Рибера и Зурбаран, кои Курбе потоа ги проучувал во Лувр.
Не се знае дали насловот на оваа слика го опишува очајот на ликот, а со тоа и на уметникот или се работи за теоретска вежба. Дали овој човек за кој се вели дека е вљубен во животот сакал да ја покаже својата темна страна, како што му открил на својот пријател и заштитник Алфред Брија во писмо: „Со оваа насмеана маска ме познаваш, во себе кријам тага, горчина и тага што се прилепува за срцето како вампир“.
Во 2012 година, сцената од филмот Associés contre le crime, со Катерин Фро и Андре Дисолие, јасно се однесува на оваа слика на Курбе.
Сликата е цитирана и во книгата на Жан-Кристоф Гранже со наслов Патник (Le Passager), во третото поглавје („Нарцис“).
IC 508
IC 508 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 508 се споменува и како ESO 532-31, MCG -4-52-22.
Откривање
Објектот е откриен на 20 октомври 1897 година од страна на Херберт Хоу.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 12 м 33,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -22° 57' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Други поделби
Проучување на IC 508 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68287.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
880 п.н.е.
880 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 880. година пред новата ера, 880. од првиот милениум п.н.е., 80. од 9 век п.н.е. и прва од 880-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4628 и 4629 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3870 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2880 и 2881 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 127 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 880 година се протега во 1756 и 1757, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1816 и 1817 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 337 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1547 и 1546 исламска година пред хиџра.
Тумба (Кукуречани)
Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Кукуречани. Претставува населба од неолитско и римско време. Се наоѓа источно од селото, на левата страна од патот за селото Карамани, кај месноста Средни Ливади, каде се издига блага височинка што доминира над околниот терен. Овде, при земјоделските работи жителите пронаоѓале куќен лепеж, покривни ќерамиди и множество фрагменти од неолитски и римски керамички садови.
Контрактовски плоштад
Контрактовскиот плоштад (украински: Контрактова площа) е плоштад кој се наоѓа во Киев, Украина. Плоштадот се наоѓа во реонот Подил, и претставува голем економски, културен и транспортен центар на Подил.
Плоштадот бил познат уште во времето на Киевска Рус како стратешки дел од Подил. Изградбата започнала во текот на XVIII век.
Во периодот од 1748-1749 година била изградена Самсоновата фонтана, чија изградба била наменета за дистрибуција на водата во оваа област.
Во текот на својата историја, плоштадот имал многу имиња. Во периодор од 1869-1919 се викал Александров плоштад, во периодот од 1919-1944 се викал Црвен плоштад, од 1945-1990 се викал Контрактовски, но сè уште популарно се нарекувал по своето старо име, за да во 1990 официјално биде преименуван под денешното име. Позначајни градби:
Phoner to Arizona
Phoner to Arizona — првата песна од албумот што е снимен на iPod на англискиот бенд Горилаз. Целата песна е направена од основачот Дамон Албарн којшто ја направил на својот iPad додека траела турнејата на Горилаз низ САД.
Влашко маало
Влашко маало (влашки: Mãhãlã armãnescu) поим кој се користи за населбите во градовите и селата населени со Власи во различни држави. Како исклучиво хомоген народ, различните групи на Власи ретко се мешале со останатото население во почетокот, така што овие називи биле наполно издржани.
Зад Камен (Стојаково)
Зад Камен  — археолошко наоѓалиште во богданското село Стојаково. Претставува археолошки наод - населба од доцната антика. На 1,5 км западно од селото, на површина од 150 × 100 м, во нивите на Д. Поптошев и други се гледаат грамади од градежен камен, фрагменти од тегули и имбрекси, како и фрагменти од керамички садови, питоси, а најдена е и една монета на Константин.
Уџеланг
Уџеланг (маршалски: Wūjlan̄ ) е ненаселен корален атол во Тихиот Океан составен од 30 мали островчиња. Атолот е дел од Раличките Острови во Маршалските Острови. Атолот има вкупна површина од 1.86 км2 и лагуна од 185.94 км2. Атолот е на 217 км југоисточно од Еневетак, под чија општина и се наоѓа атолот.
Историја
Во 1884 година атолот бил под германска контрола и дел од Германска Нова Гвинеја. По Првата светска војна атолот бил под јапонска контрола, а по Втората светска војна под американска. Во 1986 година Маршалските Острови станале независни и атолот станал дел од новата држава. Атолот станал емиграциски центар на луѓето од Еневетак (преселување поради јадрени тестирања од Западните Сили), па така во 1947 имал население од 145 а во 1973 342 жители. Сепак населението се вратило на Еневетак во 1980 година и островот повторно станал ненаселен.
Магловска Нива (Кукуречани)
Магловска Нива — археолошко наоѓалиште во битолското село Кукуречани. Претставува населба од неолитско и римско време. Се наоѓа на 1 км северно од селото. Била во облик на тумба која со интензивното обработување на земјата делумно е нарушена. По површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, куќен лепеж, тегули и друг градежен материјал.
NGC 6851A
NGC 6851A — спирална галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6851A се споменува и како NGC 6861A, ESO 233-25, AM 2002-480.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6851A е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6851A има привидни димензии од 1,3' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 5 м 48,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 58' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на NGC 6851A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64086. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 411; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8395. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Список на државни водачи во 1457 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Корнелија Мракова-Пејовска
Корнелија Мракова-Пејовска ( во —  во ) — македонски борец, учесник во Втората светска војна, Граѓанската војна во Грција и македонска поетеса.
Животопис
Корнелија Мракова Пејовска е родена во 1928 година во село Пателе, Леринско, како второ дете на Аспасија и Стефан (Стефо) Мракови. Семејството имало осум члена (пет деца, родителите и нејзината баба, Анастасија. Дедо ѝ Пеце Мраков и неговиот брат Гончо ги дале животите во Илинденското востание борејќи се за слобода за Македонија. Таткото на Пејовска не го знаел својот татко, бидејќи бил на двегодишна возраст кога тој починал. Израсната во такво револуционерно семејство таа од мала се здобила со патриотски дух.
Основно образование завршила во своето родно село, кога ѝ ги почувствувала грчките асимилаторски планови кон македонското население и малцинство во Егејска Македонија. Одговорите, на која народност припаѓаат и каков јазик зборуваат ѝ ги дал токму нејзиниот татко:
Нивната родна куќа во Пателе била меѓу првите која била запалена од страна на фашистите.
Втората светска војна
Со почетокот на Грчко-Италијанската војна (октомври 1940 година), уште позната како Албански фронт, многу Македонци од Леринските села биле ѝ учесници и жртви во овие судири. Следната година (1941), нејзиниот татко завршил во затвор на островот Хиос, каде биле протерани уште 3000 други Македонци.
Лагуна Верде
Лагуна Верде (шпански: Laguna Verde -Зелената лагуна) е солено езеро на југозападниот дел на боливското алтиплано, во департманот Потоси, воп провинцијата Јужен Липез, на чилеанската граница во близина на вулканот Ликанкабур. Преовладува зелената боја поради седиментите. Се наоѓа на околу 4,300 m (14,000 ft) надморска висина.
Корнелија Мракова-Пејовска
Втората светска војна
Со потпаѓањето на Леринската околија под Германска окупација, речиси паралелно биле оформени и организациите ЕАМ и ЕПОН, кои имале свои претсавништва по селата. Уште како младинец таа пристапила во ЕПОН и била одговорна за пионерските кадри. Корнелија е уште еден сведок на ветувањата добиени од Грчката комунистичка партија (КПГ), дека по ослободувањето, Македонците ќе ги добијат своите права и слободи, што никогаш не се случило.
Граѓанската војна во Грција
Во 1945 година, таа е сведок на акција на Грчката војска, која откако ги собрала сите селани, почнала со тортура и апсење на селаните. И при овој настан, таа храбро ја бранела својата национална припадност при вербалниот напад и провокација кон неа. Следната година (1946) таа е уапсена и осудена од Леринскиот воен суд на една година затвор. Злосторот кој го видела во затворот ја натерал, по излегувањето да се приклучи на партизаните.
Се пријавила во партизанските одреди близу селото Сетина, каде ја запознала Султана Гинова (сестра на Мирка Гинова), со која учествувале во многу диверзантски акции (како нападот на караулата кај Крушоради и разни полициски објекти). Таму го добила и своето партизанско име Искра. По здружувањето на силите со ДАГ, таа учествувала и на Вториот конгрес на НОФ (29 март 1949 година), кој се одржал во Нивици, Преспанско. По завршувањето на војната, како и останатите разочарани македонски партизани, решава да премине во ослободениот дел на Македонија.
Разделување од родниот крај
По завршувањето на војната таа заминала за Битола, каде се омажила за Ристо Пејовски, со кого во 1955 година се преселиле во Скопје. Во бракот со Ристо, одгледале две женски и едно машко дете. Се вработила во Собранието на тогашна Социјалистичка Република Македонија, од каде и се пензионирала. За својата дејност таа е наградена со признанија и ордени.
Творештво
Покрај објавените песни и прозни записи во неколку списанија и весници, Корнелија ги има издадено книгите:
NGC 4477
NGC 4477 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4477 се споменува и како UGC 7638, MCG 2-32-97, CGCG 70-129, VCC 1253, IRAS 12275+1354, Markarian chain.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4477 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4477 има привидни димензии од 3,7' х 3,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Други поделби
Проучување на NGC 4477 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41260. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
879 п.н.е.
879 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 879. година пред новата ера, 879. од првиот милениум п.н.е., 79. од 9 век п.н.е. и последна од 870-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4629 и 4630 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3871 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2881 и 2882 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 126 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 879 година се протега во 1757 и 1758, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1817 и 1818 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 336 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1546 и 1545 исламска година пред хиџра.
Класика де Сан Себастијан 2019
Класика де Сан Себастијан 2019 — 39. издание на велосипедската еднодневна трка Класика де Сан Себастијан, која се одржала на 3 август како дваесет и осми настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од страна на 19-годишниот Ремко Евенепул.
Екипи
Бидејќи Класика де Сан Себастијан е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.
Куќа на Талеви
Куќа на Талеви (Куќа на Ставре Талев и Куќа на Милчо Талев) — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура. Објектот е еден од ретките во голема мера изворно сочувани претставници на охридската староградска архитектура од XIX век
Историја
Теренот на кој е изграден објектот е исклучително стрмен, со пад кон исток. Така, источната страна на објектот со визбата е на ниво на улицата “11 Октомври”, а западната страна со катот околу 5,5 м повисоко и излегува на улицата “Нада Филева”. Дел од просториите од подрумот и катот се вкопани во карпа.
Архитектура
Куќата е со катност од визба (керал), приземје и кат. Во визбата порано се чувало виното, зимници и дрва, а сега се сместени визбите на сопствениците, летна кујна и работилница. Подот бил земјан, а сега делумно е 73 60. Куќата на Тримшеви со терацо. Во приземјето се организирани дневните функции - готвење и боравок, а на катот се сместени гостинските соби и спалните. Од приземјето на катот водат дрвени скали, подовите се од штици, а таваните малтерисани, со исклучок на таванот во една соба во приземјето, каде е сочуван автентичен таван во резба.
Куќата е изградена со природни материјали, карактеристично за епохата. Приземјето и подрумскиот дел се од камен со дебелина од 80 см, а катот е од дрвен бондрук. Меѓукатните и кровната конструкција се дрвени, а покривањето е со ќерамида. На голем дел од куќата постојната столарија е заменета со нова, несоодветна, што во голема мера ја деградира автентичноста на објекто
Објектот е со исклучително атрактивни фасади, една од најубавите во околината, со убави визури. Има еркерно исфрлени чардаци потпрени со дрвени косници, експонирани оџаци, бело е обоена со дрвени опшиви и со богато профилирани стреи.
Замок Краперуп
Замокот Краперуп е имот во општината Хоганес во Сканија, Шведска. Фондацијата Гиленстиернска Краперупстифтелсен е сопственик на Краперуп, и површините на Краперуп и други имоти од 1967 година.
Историја
Во средината на 16 век, големата правоаголна главна куќа од тули била изградена во ренесансен стил. Во 1667 година, данското благородничко семејство Ранцау го продало Краперуп на шведската грофица Марија Софија Де ла Гарди (1627–1694). За време на нејзиното време, куќата била обновена во барокен стил. Петер Готхард фон Кохен го обновил Краперуп во рококо во периодот 1750-1760 година. Во 19 век, околината била трансформирана во градина во англиски стил од сопствениците Нилс и Елен Гиленстиерна. Нивниот син дипломатот Ерик Гиленстиерна аф Лундхолм (1882–1940) го наследил имотот.
Милена Глимбовски
Милена Глимбовски (р. 1990 година во Сибир, Советски Сојуз) — руско-германска претприемачка, авторка и активистка за нула отпад. Глимбовски стана позната главно со основањето на берлинската самопослуга Original Unverpackt (Оригинал неспакуван), во која стоките се продаваат без пакување за еднократна употреба.
Живот
Глимбовски е родена во 1990 година во Сибир, во поранешниот Советски Сојуз. Во 1995 година, нејзиното семејство се преселува во Германија, каде што и пораснала во Хановер и посетувала настава во училиштето Вилхелм Рабе. По обуката како дизајнер на медиуми, Глимбовски почнала да студира социјална и деловна комуникација на Универзитетот за уметности во Берлин, но подоцна ги прекинала студиите.
Во 2015 година, заедно со Јан Ленарц, Глимбовски ја основа издавачката куќа „Ein good Verlag“, која продава книги и календари на тема внимателност. Глимбовски е позната како говорник за одржливост и нула отпад и се појавува на бројни конференции во Германија и во странство.
Во ноември 2018 година, жирито на Берлинскиот Сенат, Investitionsbank Berlin и Берлинскиот IHK го изгласаа Глимбовски за „Претприемач на годината 2018“.
Македонска знаковна азбука
Македонската знаковна азбука е азбука со која се служи македонскиот знаковен јазик. Азбуката се состои од 31 знак што е еднакво на 31 глас во македонскиот јазик. Секоја буква има посебен знак и со нив се изразуваат основните елементи на знаковниот јазик. Карактеристично за знаковната збука е тоа што таа има два вида, односно знаковна азбука со една рака и знаковна азбука со две раце.
Азбука со една рака
Знаците за буквите претставени со една рака се :
Азбука со две раце
Знаците за буквите претставени со две раце се :
Шарл Гуно
Шарл Гуно ( - ), француски композитор, кој заедно со Камиј Сен-Санс, е главен претставник на класичниот правец на француската музика во 19 век. Компонирал 200 соло-песни, како и црковна музика и ораториуми. Најзначајни се неговите опери: „Ромео и Јулија“, „Фауст“, „Миреј“, „Со сила лекар“, како и обработката на Баховиот „Прв клавирски концерт“.
Значење и влијание
Музиката на Гуно се споменува во романот „Волшебниот рид“ на германскиот писател Томас Ман, каде главниот лик Ханс Касторп со големо воодушевување слуша плоча на која се снимени неколку делови од опрата „Фауст“.
Линебург (појаснување)
Линебург може да се однесува на следново:
Лице со лузна
Приказна
Со добивање дозвола започнуваат да работат обична работа, но незадоволни од тоа ја прифаќаат понудата од соработник на Лопез за работење во трговијата со дрога. Во хотелот во Мајами се состануваат со Колумбијците кои пробуваат да ги измамат, па доаѓа до судир во кој го заробуваат Тони и неговиот соработник. Тони е присилен да гледа како неговиот колега го сечат жив со моторна пила, а него од истата судбина го спасува Мени и Чи Чи кои упаѓаат и ги убиваат Колумбијците. Тону го убива и Колумбиецот Хектор кој го отепа Ангел со моторната пила. Тони самиот ги носи парите и кокаинот кај Лопез, кој веднаш го вработува; тогаш ја забележува и Елвира и се заљубува во неа на прв поглед, која е девојка на работодавачот. Со текот на следните месеци Тони брзо напредува во криминалната хиерархија со вршење разни валкани работи. Ја контактира и својата сестра Џина на која сака да ѝ помогне и да ја заштити од криминалните кругови во кои самиот се движи, но таа зад неговиот грб започнува да се гледа со Мени.
На патот кон Боливија, каде се договара за трговијата со дрога со Алехандро Соза (Шенар), локален моќник. Таму е убиен соработник на Лопез, Омар Суарез, од атентатор на Соза, поради што бил кодош за полицијата. Тони започнува да работи сам занемарувајќи го авторитетот на Лопез. Наскоро доаѓа до судир со него кој пробува да го убие. Извлекувајќи се жив од нападот, заминува кај Лопез и го убива него и неговиот корумпиран полициски соработник, Мел Бернштајн, заедно со Мени и Чи Чи. Тони ја презема работата на Лопез, како и повеќето од трговијата со дрога во Мајами. Се жени со Елвира и живее многу раскошно, но наскоро станува зависен од дрога што го нарушува односот со неговата жена, која исто така станува зависна. Мени исто така сè повеќе се оддалечува од него, се занимава со самостојни работи и се вклучува во врска со Џина, спрема која кај Тони растат повеќе од братски чувства.
Со влегувањето во проблеми со законот околу својата илегална работа, Тони се спасува од долгогодишен затвор само благодарение на интервенцијата на Соза кој има врски со институции во САД. Наскоро се разделува со Елвира по жестока кавга во ресторан; станува видливо дека психичката состојба на Тони е нарушена. Во замена за услугата на Соза, мора да помогне во убиство на боливиски новинар кој во САД се спрема да открие шокантни податоци за Соза. Со автомобил го вози боливскиот егзекутер, Алберто, кој ќе го направи убиството со активирање на бомба поставена во автомобилот на новинарот. Но, забележувајќи дека во тој автомобил се и неговата жена и деца, Тони се предомислува, бидејќи не може да си дозволи да убива жени и деца, и го убива Албеерто со што влегува во судир со моќниот Боливиец.
Во состојба на лудило Тони заминува кај својата сестра; шокирајќи се што Мени му ја отворил вратата од нејзината куќа, го убива додека Џина му објаснува дека штотуку се венчале. Тони заминува дома и користи кокаин. Во состојба на наркоза не приметува дека куќата му ја напаѓа цела војска од убијци на Соса која тивко ги елиминира сите негови чувари. Во канцеларијата на Тони се појавува Џина која хистерична и полугола го провоцира околу неговите инцестички чувства пред да земе пиштол и да го застрела во ногата. Истовремено на балконот од канцеларијата се појавува еден од напаѓачите, кој ја убива. Измамениот Тони сега доаѓа во свест и го убива напаѓачот. „Збогувајќи се“ со веќе мртвата сестра, зема автоматска пушка и се соочува со остатокот од војската на Соса, која веќе ги убила сите негови луѓе. Во луда и брутална борба Тони убива многу од луѓето на Соза и потполно ја демолира куќата, но бројно надмоќните напаѓачи сепак го совладуваат: водачот смртно го застрелува во грбот, а Тони паѓа од скалите во базенот, така што глобусот со натпис „Светот е твој“ (анг. "The world is yours") му се наоѓа над телото.
Реакција
„Лице со лузна“, од неговото прво издание, направи контроверзност со насилството и јазикот во филмот и прими многу негативни оцени од филмските критичари. И покрај тоа, филмот премина заработка од 65 милиони долари во целиот свет. Во специјалното издание на два дискови, продуцентот на филмот Мартин Брегмен изјави дека филмот бил добро оценет од единствениот забележлив критичар, Винсент Кенби од "The New York Times". Исто така, Роџер Еверт го оцени филмот со четири од четири ѕвезди во неговиот преглед од 1983 година, а потоа го додаде во неговиот список на „Одлични филмови“. Со текот на времето, прегледите за филмот се сменаа од негативни во омилено позитивни.
Критики и награди
Во јуни 2008, Американскиот филмски институт ја откри неговиот список на „Десет топ десет“ - најдобрите десет филмови во десет „класични“ жанрови на американските филмови сочинет од преку 1500 луѓе од заедмоцата за креативност. „Лице со лузна“ беше признаен за десеттиот најдобар во гангстерскиот жанр. Цитатот "Say hello to my little friend!" го зазеде 61. место на списокот на „100 години AFI... 100 филмски цитати“. Entertainment Weekly го рангира филмот како 8. на нивната листа „Топ 50 култни филмови“, и списанието Empire го стави како 284. во најдобите 500 филмови на сите времиња. Во 2010, VH1 го оцени филмот како 5. во нивната листа од 100 најдобри филмови на сите времиња. „Лице со лузна“ беше еден од првите филмови употребувајќи го толку често зборот „еби“ и првиот кој го употребил зборот преку 200 пати.
„Лице со лузна“ имаше три номинации за Златен Глобус; Ал Пачино заработи номинација за Најдобар глумец во драма филм, Стивен Бауер беше номиниран за Најдобар глумец со споредна улога и Џорџо Мородер беше номиниран за Најдобро оригинално музичко достигнување. Де Палма беше номиниран, но не победи, за Razzie награда за најлош режисер.
Видеоигри
Лиценцираната игра, Лице со лузна: Светот е твој (анг. Scarface: The World Is Yours), беше објавена во септември и Октомври 2006, надоградена во јуни 2007. Развиена е од Radical Entertainment и објавена од Vivendi Universal Games. Играта е квазипродолжение засновано на премисата која Тони ја преживеа по нападот на крајот од филмот, но ја изгуби криминалната империја и целта на играчот е да ја обнови. Објавени се Wii, PS2, Xbox и PC верзии.
Radical и Vivendi исто така објавија и втора лиценцирана видеоигра, Лице со лузна: Пари, Моќ, Почит (анг. Scarface: Money, Power, Respect), во октомври 2006. Играта е слична како и првата каде се врши повеќе контрола над империјата со кокаин и трева, а во Пари, Моќ, Почит најмногу е фокусирано истребувањето банди, зголемување на почитта и целосна реконструкција на империјата. До денес, од играта е објавена само PSP верзија.
Во Global Operations на колумбиската мапа, канцеларијата на шефот на дрогата е скоро идентична како таа од Тони Монтана и останатиот дел од дворецот е многу сличен како неговиот.
Хит играта Grand Theft Auto: Vice City има исто некои мажи со „Лице со лузна“, како местото со познатата крвава бања во празен апартман, заедно со моторна пила која може да се употреби како оружје. Клубот Малибу е исто многу сличен со клубот Вавилон. Другите сличности вклучуваат зделка со дрога која се одвива погрешно, мисија да се убие шеф-дилер на кокаин слична со убиството на Френк од страна на Тони и Мени и дворец со канцераија и ходник многу сличен како тој од Тони фо филмот. Протагонистот Томи Верчети е цврсто заснован врз Тони Монтана. Последната мисија во која Томи мора да се одбрани од десетици вооружени луѓе кои бурно навлегуваат во дворецот е паралелна со крајот на филмот.
Музиката од филмот на „Лице со Лузна“ може исто да се слушне во Grand Theft Auto III, во која песните се објавени на радиото Flashback 95.6 FM.
Играта Hitman: Codename 47 вклулува еден од антагонистите, Пабло Белисарио Окоа, колумбиски шеф на дрога, цврсто заснован врз Тони Монтана од „Лице со лузна“.
878 п.н.е.
878 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 878. година пред новата ера, 878. од првиот милениум п.н.е., 78. од 9 век п.н.е. и деветта од 870-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4630 и 4631 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3872 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2882 и 2883 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 125 пред основањето на Рим.
Абамеле
Абамеле (исто така познат како абату, или абацу на сардински ) е производ врз база на мед од руралната култура на Сардинија (Италија).
Според традиционалните методи на подготовка, се дроби саќе, а топчињата од восок, кои содржат од 20 до 30% мед, се собираат во генерички садови. Деновите откако веднаш ќе се наталожи целиот екстракт од мед, останатите делови кои содржат мед и полен се потопуваат во топла вода (~ 50°C). Водата го раствора целиот мед кој се уште е присутен во празнините. Тогаш, сите останати грутки восок и полен се разбиваат со соодветен миксер или пак со рака. Останатиот восок потоа дополнително се притиска за да се исцеди течноста која ќе остане и потоа се чува во соодветни садови. Останатата течност од претходната постапкасе филтрира, на пример со ленена крпа, барем двапати, а потоа се става во соодветен котел кој има голем капацитет (понекогаш направен од бакар) каде се вари и се концентрира преку лушпа. При овој процес на концентрација, се додаваат ситно исечени кори од лимон или портокал и се отстрануваат сите нечистотии од површината на течноста. Содржината во котелот постепено станува сируп и мора со постојано движење за да спречи производот да се залепи на дното и да развие чаден вкус. Течноста, исто така, станува карамелизирана, станува темна како меласа, но многу посложена, со вкус кој има примеси на кафе и карамела. Кога течноста ќе добие конзистентност како на онаа на медот, загревањето се прекинува, а бојлерот се става на затскриено место и се остава да се излади пред да се исцеди абамелата.
Добиената абамела има концентриран вкус на мед и може да се јаде со сирење, на пример солено или чадено сирење рикота, со свежо овошје, па дури и со тестенини или зеленчук.
Џон Хикс
Сер Џон Ричард Хикс (John Richard Hicks; — ) — англиски економист и еден од најважните и највлијателните економисти на  век. Најпознато од неговите придонеси на полето на економијата биле неговите тведења за теоријата на потрошувашка во микроекономијата и моделот IS-LM (1937), кои накратко го прикажуваат кејнзијанскиот поглед на макроекономијата. Неговата книга Вредност и капитал (1939) значително ја проширила теоријата за општата рамнотежа и теоријата на вредноста. Опсежната функција на побарувачката е именувана Хиксова функција на побарувачката во негова чест.
Абамеле
Наводи
<references group="" responsive="1">
Џон Хикс
Во 1972 година ја добил Нобеловата награда за економија (заедно со Кенет Ароу) за неговите пионерски придонеси кон теоријата за општа рамнотежа и теоријата за благосостојба.
Почетоци
Хикс е роден во 1904 година во Ворик, Англија. Неговиот татко бил новинар во локалниот весник.
Кариера, влијанија и почести
Од 1926 до 1935 година, Хикс предавал на Лондонската школа за економија и политички науки. Започнал како трудов економист и правел описи на индустриските врски, но постепено преминувал на аналитичката страна, каде неговото математичко искуство доаѓало во преден план. Влијанијата на Хикс на Лајонел Робинс и соработниците како Фридрих фон Хајек, Рој Ален, Николас Калдор и Аба Лернер — и Урсула Веб, која во 1935 година, станала негова сопруга. За неговата лична промена изјавил: „Можам да ја одредам мојата лична револуција точно помеѓу мај и јуни 1933 година. Беше слично како. Започна... со Хајек“.
Во 1946 година се вратил на Оксфорд, првин како истражувачки член на колеџот Нуфилд (1946–52), потоа како професор по политичка економија на Драмонд (1952–65) и на крај како истражувачки член на колеџот Ол Солс (1965–71) каде продолжил да пишува по пензионирањето. Исто така бил почесен член на колеџот Линакр. Умрел во 1989 година.
Хикс добил статус на витез во 1964 година и бил добитник на Нобеловата награда за економија (со Кенет Ароу) во 1972 година. Ја донирал Нобеловата награда на Лондонската школа за економија во 1973 година.
Придонеси во економската анализа
Првите дела на Хикс како трудов економист довеле до „Теоријата на платите“ (The Theory of Wages; 1932, 2. издание 1963), сè уште стандардно дело во полето. Соработувал со Рој Ален на два труда за теоријата на вредноста издадени во 1934 година.
Џабат
Џабат, Џабот или Џабвот (маршалски: Jebat ) е остров во Тихиот Океан. Островот е дел од Раличките Острови во Маршалските Острови и претставува една од општините во државата. Островот има вкупна површина од 0,6 км2. Островот се наоѓа 12 км оддалеченост од Ајлинглаплап. За разлика од поголемиот број атоли во Маршалските Острови, Џабат е карпест остров, не корален. Според податоците од 1998 година на островот живееле 112 жители и има надморска височина од 3 метри.
Џон Хикс
Придонеси во економската анализа
Негово ремек-дело е „Вредност и капитал“ издадена во 1939 година. Книгата изградена на обичната корисност и правејќи ја денес вообичаената разлика помеѓу ефектот на супституција и ефектот на доход за поединецот во теоријата за побарувачка. Ја воопштува анализата во случајот на едно добро и вкупните добра, што се сите други добра. Ги собира поединеците и претпријатијата преку побарувачката и понудата во економијата. Го предвидел проблемот на агрегација, најголем за капиталните добра. Ја вовел теоријата за општа рамнотежа на англиската публика, ја изменил теоријата за динамична анализа и за првпат се обидел за стабилните услови на општата рамнотежа. При анализата, Хикс ја формализирал споредбената статика. Истата година го развил познатиот критериум за „компензација“ наречен ефикасност Калдор-Хикс за благосостојбата.
Џабат
Историја
Во 1884 година атолот бил под германска контрола и дел од Германска Нова Гвинеја. По Првата светска војна атолот бил под јапонска контрола, а по Втората светска војна под американска. Во 1986 година Маршалските Острови станале независни и атолот станал дел од новата држава.
Џон Хикс
Придонеси во економската анализа
Најпознат придонес на Хикс во макроекономијата бил моделот IS–LM, кој ја формализирал интерпретацијата на теоријата на Џон Мајнард Кејнс. Моделот ја опишува економијата како рамнотежа помеѓу три добра: пари, потрошувачка и инвестиции. Самиот Хикс не ја вклучил теоријата како што ја прикажал; и, во труд издаден во 1980 годија, Хикс потврдил дека пропуштил некои клучни делови на претпоставките на Кејнс, особено оние поврзани со непознатото.
Марија Шољакова
Животопис
Дипломирала во 1970 година на Медицинскиот факултет во Скопје, а специјализирала анестезиологија во Скопје во периодот 1972-1975 и во Лондон во периодот 1982-1983. Работела на Клиниката за анестезија, реанимација и интензивно лекување (КАРИЛ). Била нејзина директорка во периодот 1995-2001.
Придонела во докажувањето на метаболниот одговор на анестезија, ги вовела методите на епидурална апликација на опиоди (1989) и комбинирани анаестезиолошки техники (1992).
Публикувала 138 научни трудови и е автор и главен уредник на шест учебници од областа на анестезиологијата.
Список на државни водачи во 543 година
Ова е список на државни водачи во 43 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Жизела Бон
Жизела Бон (22 септември 1909 – 11 октомври 1996) била германска новинарка, писателка, активистка за заштита на животната средина и индолог, позната по нејзиниот придонес за подобрување на индо-германските односи. Таа е авторка на многу книги, вклучително и неколку за Индија, како што се „Индискиот предизвик“, „ Индијан и подконтинент“ и „ Нехру: Анахерунген на еинен Стаатсман и филозофен“. Владата на Индија ѝ ја додели четвртата највисока цивилна награда Падма Шри во 1990 година. Индискиот совет за културни односи (ICCR), автономно тело под Владата на Индија, во 1996 година воспостави награда, наградата Жизела Бон, за да ги почитува нејзините услуги за зајакнување на индо-германското пријателство.
Замок Ханаског
Замокот Ханаског (Hanaskogs slott) е стара куќа во општината Остра Јоинге во Сканија, Шведска.
Во 1827 година, Ханаског бил продаден на грофот Карл Аксел Вахтмајистер (1795-1865), кој бил сопственик на фидеикомисијата Ванос. Во 1852-1854 година, главната зграда била реновирана и проширена на два ката и го сменил изгледот на старата куќа. Сопственоста на Ханаског била пренесена до 1891 година до баронот Герхард Луј Де Гер (1854-1935), гувернер на округот Кристијанштад и син на грофицата Каролина Ловиса Вахтмајстер (1826-1910) и Луис Герхард Де Гер аф Финспанг (1818-1896), премиер на Шведска.
Никола Киров Мајски
Никола Киров Мајски (Крушево, - Софија, ) — македонски револуционер и писател. Автор е на Крушевскиот манифест.
Животопис
Никола Киров Мајски е роден во семејство со револуционерни традиции, кое потекнува од охридското село Свиништа. Дедо му Трајко, познат по прекарот „Демир (Железен) Трајко“ своевремено важел за голем бунтар и народен закрилник. Татко му Киро бил ѕидарски мајстор, изучувајќи го старословенскиот и грчкиот јазик.
Основното образование го стекнува во родниот град, а гимназијата во Битола и Солун. Неговата бедна положба уште повеќе се влошува кога во 1892 година умира мајка му и се разболува татко му. Сепак успева да добие стипендија и да се запише во Битолската неполна машка гимназија каде ќе ги направи првите чекори на револуционерното поле, поврзувајќи се со неговиот воспитувач Пере Тошев, за кого ќе рече: „На учениците тој гледаше како на идни апостоли на слободата кои преку исполнувањето на својот патриотски долг ќе мораат да се соочуваат со маса тешкотии и да ги превозмогнуваат.“