cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тубифекс охриданус форма типика
Хоризонтална дистрибуција
Распространувањето на овој вид покажува значителни разлики на одделни профили, како во батиметриската дистрибуција, така исто и во густината на популацијата. На I профил оваа форма е сретната на 10 метри длабочина со 22 инд./м², а повторно се јавува дури на 20 метри со 400 инд./м² сè до 26 метри, од каде густината се зголемува до најголемата пронајдена длабочина на овој профил, 30 метри со 800 инд./м². На другата половина од профилот се среќава од најголемата длабочина сè до 20 метри каде што има 200 инд./м². на профилите II и III квантитативно најмногу е застапена. Густината на популацијата на II профил е најголема од 40 до 50 метри со 200 инд./м²пред месноста Свети Еразмо и од 40 до 100 метри пред месноста Св.Богородица со максимална густина на популацијата на 30 метри од 2200 инд./м². Воопшто, квантитативно најмногу е застапена во месноста Далјан, во III профил кадешто густината на популацијата на 30 метри изнесува 4000 инд./м². Во сите други профили е застапена речиси во исти бројни вредности и тоа така што незначително се јавува во долниот дел на литоралниот регион, малку повеќе во сублиторалниот каде што густината на популацијата е различита на различни профили, и тоа најмногу во профундалниот регион со скоро еднаква густина на популацијата. Освен на профилите I, II, IV, V и VI, оваа форма ја започнува својата вертикална дистрибуција од сублиторалниот, а на профилите VIII и XI, дури од профундалниот регион.
Од извршената анализа на хоризонталното распространување се гледа дека квантитативно најбогато е застапена на профилот Далјан- Мали Влај, а исто така Св.Еразмо- Св.Богородица. Општо земено, квантитативно најбогато е застапена во профундалниот регион, многу послабо, а на одделни профили скоро или воопшто не е застапена (Равен, Пештани, Градиште, Трпејца и Свети Наум) во сублиторијалниот регион, а во литералниот регион воопшто ја нема, освен во одделни егземплари, како што е сретната пред Подмоље, Хидробиолошки завод и Пештани. Како главен фактор за ваквото хоризонтално распространување во целокупното езерско дно, пред сè се јавува фациесот на дното. Квантитативното богатство во сублиторалниот регион пред месноста Далјан, пред сè е условено од тињевитата подлога и од големото богатствво на детритусен материјал што го нанесува реката Далјан. На профилот Св.Еразмо-Св.Богородица, како и на другите профили, квантитативно најбогато е застапена каде што подлогата е исклучително тињевита. Слаба квантитативна застапеност во горниот дел на профундалниот регион пред равен, Градиште, трпејца и Св.Заум е условена од песковито- каменитото со малку тиња дно. Оваа форма се јавува како стенотопна, а според батиметриското распространување таа е стенобатна форма, а онаа која не поднесува температурни колебања - термна форма. ref>Шапкарев, Ј., 1964: Фауната на олигохетите од Охридско Езеро. Годишен зборник на Природно-математички факултет на Универзитетот во Скопје, кн.15: 5-98.
Сезонско колебање на бројноста
Кривите добиени како резултат на испитувањата во 1953/1954 и 1954/1955 не се подудираат. Додека во текот на 1953/1954 во декември се јавува минимално распространета, а во мај и април, максимално, дотогаш во 1953/1954 максимумот се паѓа во декември т.е. во минимумот 1953/1954, а минимумот во јуни.
Годишни колебања на популацијата
Испитувањата во мај, јуни и јули во текот на три последователни години (1953-1955)покажуваат дека овој вид прогресивно расте во однос на неговата застапеност. Во 1953 година во овие места е застапен со 22,5%, во 1954 година со 34,3%, а во 1955 година со 42,2%.
Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2021-2022
Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2021-2022 била 119-тата сезона на второто ниво на англискиот фудбал, односно 18-та под името Чемпионшип.
Првото место го освоила екипата на Фулам и заедно со второпласираниот Борнмут избориле директна промоција во Премиер лигата за сезоната 2022-2023. Ним подоцна им се приклучил Нотингем Форест како победник на плејофот. Од лигата испаднале три екипи: Питерборо Јунајтед, Дарби Каунти и Барнсли.
Најдобар стрелец бил Александар Митровиќ од шампионот Фулам со 43 гола.
Промена на екипи
Следниве екипи ја промениле лигата во однос на сезоната 2021–2022.
{{Columns
Во Чемпионшип
Промоција од Лига Еден
Испаднале од Премиер лига
Од Чемпионшип
Промоција во Премиер лига
Испаднале во Лига Еден }}
Завршна табела
Ажурирано на 15 мај 2021.
Легенда:
Келпин
Келпин (Cölpin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 7832
NGC 7832 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7832 се споменува и како IC 5386, MCG -1-1-33.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 6 м 28,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -3° 43' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 7832 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 485. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 215; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4666. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1147.
Карско Море
Карското Море било создадено за време на топењето на ледот во последниот леден период. Најголемиот дел на морето се наоѓа над континентален подводен гребен со длабочина под 200 м. Морското дно има многу широки тераси што се спуштаат од југоисток (каде морето е многу плитко) кон север и запад. Две длабоки корита го сечат подводниот гребен. Многу риби доааѓаат за време на летниот период на Карското Море од рекитe по должината на сибирскиот брег. Површинската соленост во голема мера варира, од околу 34 единици во целото море во текот на зимата, сè до 10-12 единици во близина на утоките на реките Об и Енисеј во почетокот на летото. Од декември до јуни најголемиот дел од морето е замрзнато. Наспроти тоа, меѓу јули и октомври над 90% е без лед, иако површинската температура никогаш не е над 4-5 степени. За време на летото, Карското Море е важна сообраќајница за превоз на стока во и од Западен Сибир, како нафта и природен гас, бидејќи во областите крај Об и Енисеј се пронајдени големи лежишта на овие енергетски суровини. Морето е, исто така, важно место за одгледување риби, но во последно време постои загриженост поради загрозеноста на некои видови поради складирањето јадрен отпад.
Барбара Кампанини
[[Податотека:Barbarina_kampanini.jpg|мини|299x299пкс| Портрет од Росалба Карера, во 1739 година
( Државни уметнички збирки на Дрезден)]] Барбара Кампанини, позната како Ла Барбарина, (27 септември 1719 – 7 јуни 1799) била позната италијанска балерина, една од најважните балерини во 18 век.
Живот
Боберина Балерина е родена во Парма. Многу биографии велат дека е родена во 1721 година. Неодамнешното истражување на Андреа Перего е извор на книгата за крштевање во Парма, што покажува дека таа всушност е родена на 27 септември 1719 година. Таа станала студентка во Театро Фарнезе под инструкции на Антонио Риналди Фосано, со кого го имала своето деби во Париската опера во 1739 година, што веднаш постигнало успех. Во 1740 година, таа станала добро позната по нејзиниот талент не само како танчерка, туку и како глумица. Луѓето почнале да ја нарекуваат Ла Барбарина или „Летечка божица“ поради нејзиното беспрекорно извршување на балетските чекори. Понекогаш се сметало дека таа е причината за предвременото пензионирање на Мари Сале.
По турнејата во Лондон, таа настапила во Виена пред да се врати во Париз во 1743 година.
Германија
Таа била забележана од младиот пруски крал Фридрих Велики, кој и понудил позиција во новопоставената Дворска опера во Берлин, каде што настапувала од 1744 година наваму. Таа се појавила со нејзиниот прв настап таму на 13 мај 1744 година. Меѓутоа, пред да пристигне, таа побегнала во Венеција со нејзиниот љубовник Џејмс Стјуарт-Макензи, а кралот Фредерик извршил политички притисок при апсењето на венецијанскиот пратеник за да ја предаде во Прусија. Жан Жак Русо, кој во тоа време бил секретар во француската амбасада, бил вклучен во нејзиниот случај.
Во Берлин, таа имала привилегирана позиција, што се покажало со фактот дека таа преговарала за сопствената годишна плата од 7.000 Рајхшталери, која била невообичаено висока, и пет месеци годишен одмор. Кралот ѝ ги дал овие услови сè додека таа ќе остане немажена. Имало шпекулации дека таа имала афера со кралот Фредерик (иако кралот бил познат како мизогиник), како и со многу други лица. Таа ненадејно го раскинала својот договор со прифаќање на предлогот на Карл Лудвиг фон Кочеји, син на прускиот канцелар Самуел фон Кочеји, на сцената во 1749 година, предизвикувајќи вистински скандал. Нејзиниот вереник отишол во затвор, самата Кампанини уште еднаш побегнала во Лондон, но се вратила во Берлин и тајно се омажила за Кочеџи. Нејзиниот сопруг конечно бил помилуван од кралот и назначен за окружен гувернер во Глогау во Шлезија, каде што парот живеел додека не се развеле во 1788 година. Кралот ѝ ја доделил титулата грофица фон Баршау. Во последните години таа била активна во добротворни цели.
Барбара Кампанини починала на нејзиниот 80-ти роденден во нејзиниот селски имот во Баршау во близина на Либен, Шлезија. Таа ги донирала своите пари со тестамент на фондацијата за сиромашни благороднички, која траела до Првата светска војна.
Маја Хил
Маја Хил (родена како Маја Џартовска на ) - македонска уметница.
Хил е родена во Скопје, Југославија во 1976 година, а моментално работи и живее во Велика Британија. Додека нејзиниот опус главно се состоел од слики со масло, особено портрети и градски предели, таа е позната по тоа што работи низ низа уметнички дисциплини. Таа често изложувала на Балканот и на меѓународно ниво, вклучувајќи ги Лондон, Њујорк и Париз.
Хил на нејзините слики го претставувала градот, луѓето и сè што се случува на улиците и тротоарите. Хил (тогаш Маја Џартовска) дипломирала на Академијата за ликовни уметности во класата на професорот Симон Семов. Универзитет „Св. Кирил и Методиј“, Скопје 1999 година.
Во 2000 година, Хил ја добила наградата за портрет на годишната изложба на Друштвото на ликовни уметници на Македонија (ДЛУМ). Есента истата година ја одржала својата прва отворена самостојна изложба во Галеријата на град Скопје. Се состоела од 70 слики. Оттука, Хил продолжила да прави кариера како уметница, претежно преку портретни дела, но исто така и преку други уметнички проекти, вклучително и книжевна уметност и соработка во проект на ООН за ликовни обуки на непривилегирани деца Роми.
Хил често сликала масло на платно, но исто така прави мозаици и фрески и компјутерска анимација. Типични за нејзината работа биле портретите и пејзажите карактеризирани со голем хиперреализам. Уметницата дипломирала на Факултетот за ликовна уметност во Скопје. Таа го продолжила образованието на универзитетот Саутемптон и имала десет соло-шоуа во Њујорк, Лондон, Париз итн. Учествувала и на бројни групни изложби.
Во 2002 година, таа се преселила во Париз за да влезе во Cité internationale des art и да изложува и да работи во градот. Потоа, Хил се преселила повторно во Велика Британија за да продолжи на постдипломски студии, вклучувајќи го нејзиниот интерес за анимација и дигитална интерактивна уметност.
Хил сега живее во Велика Британија и изложува и таму и во Европа; неколку години исто така работела на создавање дигитални слики, во 3-Д под покровителство на „Проект лавиринт“, Малата Луиз и разни 2-Д анимациски проекти.
IC 1967
IC 1967 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1967 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 14,6 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 55,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 47' 20"".
Други поделби
Проучување на IC 1967 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Дискографија на Ерик Клептон
Дискографијата на Ерик Клептон, британски гитарист и текстописец, моментално содржи дваесет студиски албуми, дваесет и шест синглови, шестнаесет компилации, девет албуми во живо и шест албуми за музика во филм како соло артист и неколку соработки со различни артисти.
Соработки и гостувања на песни
Notes
Ширван
Ширван (Şirvan или до 1938 Зубовка, додека од 1938 до 2008 како Али Бајрамли — град во Азербејџан и воедно административен округ во државата. Градот се наоѓа на реката Кура. На 25 април 2008 година името на градот било сменето во сегашната форма.
Касамли
Касамли (Χειμαδιό, Химадио, до 1927 Κασιμλή, Касамли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 11 километри северо од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро и на 8 километри од Коркут. Селото се наоѓа на надморска височина од 251 метри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Кара Махмутли се состоело од 7 семејства и 20 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Кара Махмутли имало 100 жители муслимани.
Во текот на Балканските војни, селото настрадало од страна на грчките војски.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители. Во 1927 година, селото било преименувано во Химадио.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 97 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 207 жители. Зголемувањето на бројот на жители во селото се должи на населувањето на жители од соседните села. Селото во пописот од 1951 година броело 235 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 307 жители, во 1971 година имало 283 жители, во 1981 година имало 236 жители, додека во 1991 година имало 213 жители. Денеска, населението на селото е 215 жители според пописот од 2001 година.
Савџели
Савџели или Санџели (Πλατανιές, Платаниес, до 1926 г. Σαντζαλή, Саѕали ) — поранешно село во Дојранско, Егејска Македонија, денес во Кукушкиот округ, на областа Централна Македонија, Грција. Денес е составен дел од Аканџали.
Географија
Селото е северозападно маало на Аканџали, сместено северно од железничката линија.
Историја
Во XIX век Саџели било село во Дојранската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Сарџели (Sardjéli) било село во Дојранската каза со 42 домаќинства сочинети од 61 муслимани и 48 Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Савџели имало 170 жители Турци. Се поставува прашањето дали „Турците“ во пописот од 1873 г. не се всушност Македонци-муслимани, како што било случај со околните иселени села, а дека Македонците биле Македонци христијани кои потоа се иселиле.
За време на Првата балканска војна во 1912 г. селото го окупирале единици на Бугарската армија.
Во 1990-тите селото е припоено кон с. Аканџали, бидејќи го снемува од пописот во 2001 г.
Стопанство
Населението се занимавало со земјоделство, а главни производи биле житото, тутунот и детелината. Делумно било застапено и сточарството.
899
899 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 899 година од новата ера, 899. од првиот милениум, 99. од IX век и последна од 890-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6407 и 6408 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5649 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4659 и 4660 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1652.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 899 година се протега во 3535 и 3536, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3595 и 3596 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1442. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 285 и 286 исламска година.
Грос Немеров
Грос Немеров (Groß Nemerow) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Збивање на слики
Збивање на слики е еден вид компресија на податоци што се применува на дигиталните слики, за да ги намалат нивните трошоци за складирање или пренесување. Алгоритмите можат да ги искористат предностите на визуелната перцепција и статистичките својства на податоците за слики за да обезбедат супериорни резултати во споредба со генеричките методи за компресија на податоците што се користат за други дигитални податоци.
Збивање со загуби и без загуби на слика
Збивањето на сликата може да биде со загуба или без загуба. Збивањето без загуба е најпосакувана за архивски цели и честопати за медицински слики, технички цртежи, клип-уметност или стрипови. Методите збивање со загуба, особено кога се користат со ниски стапки на бит, воведуваат артефакти за компресија. Методите на губење се особено погодни за природни слики, како што се фотографии во апликации каде што мало (понекогаш незабележливо) губење на верност е прифатливо за да се постигне значително намалување на стапката на бит. Загубената компресија што произведува незначителни разлики може да се нарече визуелно без загуба.
Методи за слаби компресија :
Други својства
Најдобриот квалитет на сликата по дадена стапка на компресија (или стапка на бит) е главната цел на компресија на слики, сепак, постојат и други важни својства на шемите за компресија на сликата:
Приспособливоста главно се однесува на намалување на квалитетот постигнат со манипулација со битстрим или податотека (без декомпресија и повторна компресија). Другите имиња за приспособливост се прогресивно кодирање или вградени бистреми. И покрај неговата спротивна природа, приспособливоста може да се најде и во кодеци без загуба, обично во форма на груби до фини пиксели скенови. Приспособливоста е особено корисна за прегледување на слики додека ги преземате (на пр., Во прелистувач) или за обезбедување пристап до варијабилен квалитет на пр., До базите на податоци. Постојат неколку видови на приспособливост:
Регистрација на интерес за кодирање. Одредени делови на сликата се кодираат со повисок квалитет од другите. Ова може да се комбинира со приспособливост (прво кодирајте ги овие делови, други подоцна).
Мета информации. Компресираните податоци може да содржат информации за сликата што може да се користи за категоризација, пребарување или прегледување на слики. Таквите информации може да вклучуваат статистика на боја и текстура, слики со мал преглед и информации за автор или авторски права.
Моќ за обработка. Алгоритмите за компресија бараат различни количини на моќ на обработка за да се кодираат и декодираат. Некои алгоритми со висока компресија бараат голема моќ на обработка.
Квалитетот на методот на компресија често се мери со врвниот врв сигнал - бучава. Тој ја мери количината на бучава воведена преку загубаста компресија на сликата, меѓутоа, субјективната проценка на гледачот, исто така, се смета за важна мерка, можеби, најважната мерка.
Историја
Кодирањето на ентропија започнала во 1940-тите со воведувањето на Шенон-Фано кодирањето, основа за кодирање на Хафман, која била развиена во 1950 година. Кодирањето на трансформацијата датира од крајот на 1960-тите, со воведување брз кодирање на брзо фуриевата трансформација (FFT) во 1968 година и хадамардовата трансформација во 1969 година.
Важен развој во компресијата на податоците за слики беше дискретниот косинус трансформатор (DCT), техника на збивање со загуба за првпат предложена од Насир Ахмед во 1972 година. DCT компресијата стана основа за JPEG, што била воведена од страна на Здружената група за експерти за фотографирање (JPEG) во 1992 година. JPEG ги компресира сликите до многу помали димензии на податотеки и станала најшироко користен формат на податотека со слики. Неговиот високо ефикасен алгоритам за компресија на DCT во голема мерка е одговорен за широко размножување на дигитални слики и дигитални фотографии, со неколку милијарди JPEG слики произведени секој ден од 2015 година.
Лемпел-Зив-Велч (LZW) бил алгоритам за збивање без загуби, развиен од Абрахам Лемпел, Џејкоб Зив и Тери Велч во 1984 година. Тој се користел во форматот GIF, воведен во 1987 година. DEFLATE, алгоритам за збивање без загуби развиен од Фил Катц и наведен во 1996 година, се користи во форматот Подвижна мрежна графика (PNG).
Брановитото кодирање (Wavelet), употребата на брановити преобразби во збивањето на сликата, започнало по развојот на DCT кодирањето. Воведувањето на DCT довело до развој на кодирање на бранови, варијанта на DCT-кодирање што користело бранови наместо алгоритмот заснован на блокови на DCT. Стандардот JPEG 2000 бил развиен од 1997 до 2000 година од страна на комитет JPEG со кој претседаваше Тураџ Ебрахими (подоцна претседател на JPEG). За разлика од алгоритмот DCT користен од оригиналниот JPEG формат, JPEG 2000 наместо тоа користи дискретни алгоритми за преобразба на бранови (DWT). Тој ја користел на CDF 9/7 брановитата преобразба (развиена од Ингрид Добеши во 1992 година) за нејзиниот алгоритам на збивање со загуба, и трансформацијата на брановите LeGall-Tabatabai (LGT) 5/3 (развиен од Дидје Ле Гал и Али Ј Табабабаи во 1988 година) за неговиот алгоритам за компресија без загуби. Технологијата JPEG 2000, која вклучувало продолжување Motion JPEG 2000, била избран за стандард за видео-кодирање за дигиталното кино во 2004 година.
Бирна Вас
Етимологија
Бирна Вас во пишаните извори била споменувана како Берендорф (германски: Berendorf) во 1455 година и Верендарф (Werendarff) во 1463 година.
Лаптевско Море
Лаптевското Море е едно од најстудените и најсурови арктички мориња. Познато е и како фабрика за лед на Арктикот, бидејќи создава најголемо количество лед, кое заедно со водата од Трансполарната Струја го носи од брегот на Сибир и Алјаска преку Северниот Пол до протокот Фрам на источниот дел на Гренланд. Речиси целата површина на Лаптевското Море е под лед од октомври до мај. Зиме дуваат силни ветрови и снежни бури; лете често има магли. Морето најголем дел покрива плиток коннтинентален подводен гребен кој нагло се крши на длабочина од 2,000 м на крајниот север. Во морето се влева големо количество вода од сибирските реки, а некои од нив создаваат широки делти.
Божо Софрониевски
Животопис
Софрониевски е роден во Волковија, Гостивар на 1 март 1922 година. Во почетокот на педесеттите години се вработил во Македонскиот народен театар во Скопје, каде што ги остварил своите први улоги во неколку драмски проекти. Подоцна се вработил во (поранешното) Радио Скопје (денес Македонско радио) при тогашната РТВ Скопје (денес Македонска радио-телевизија) каде што работел како радио глумец сè до крајот на својот работен век.
Препознатлив е по синхронизирањето на македонски на некои од ликовите во цртаниот филм „Попај“, во осумдесеттите години од минатиот век. Малку е познато дека Божо Софрониевски е автор на првиот текст за забавна мелодија во Р. Македонија - „Мојата гитара“.
Четириесет и прва македонска дивизија
Четириесет и првата македонска дивизија на НОВЈ е формирана на 25 август 1944 година во селото Шешково кај Кавадарци. При основањето, во нејзиниот состав влегле: Четвртата, Деветтата и Десеттата македонска бригада, а подоцна и Единаесеттата македонска ударна бригада. Дивизијата формациски делувала под команда на ГШ на НОВ и ПОМ, кон средината на октомври 1944 година, влегла во состав на Петнаесеттиот корпус на НОВЈ, а по воената реорганизаија од декември 1944 година, повторно паднала под директна команда на ГШ на НОВ и ПОМ.
Команден состав
Командниот состав на дивизијата го сочинувале:
Политички комесари биле:
Борбени дејства
Четириесет и првата македонска дивизија учествувала во борбите во Тиквешко, во Повардарието, кај Прилеп и во долината на реката Вардар, против непријателските сили кои се повлекувале од Грција. При формирањето оваа дивизија броела 1.300 борци, а на крајот дури 5.181 борци и офицери. По капитулацијата на Бугарија, оваа дивизија воспоставила контакт со бугарскиот прилепски гарнизон за заеднички дејства против Германците во пределот на Битола. Така, на 9 септември 1944 година заедно со бугарскиот гарнизон го ослободиле Прилеп, кога биле заробени околу 300 германски војници и околу 60 воени возила и опрема. Потоа, од 11 до 16 септември 1944 година следувале остри борби со германските единици од составот на борбената група Гулман и Пабст.
Во декември во состав на оваа дивизија влегле: Осмата, Дванаесеттата и Седумнаесеттата македонска ударна бригада. До крајот на 1944 година и почетокот на 1945 година, оваа дивизија учествувала во завршните борби за ослободување на Косово, во борбите против остатоците на балистичките сили во реонот Качаник-Урошевац-Гнилање.
Видосава Грубач
Филмографија
Грубач ги остварила филмските улоги:
Астара (округ)
Астара (Astara) — округ во Азербејџан. Административен центар е градот Астара. Округот има население од 89.000 жители и вкупна површина од 620 км2. Се наоѓа во југоистиочниот дел од земјата.
Кара Амарли
Кара Амарли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Соба со поглед (филм од 1985)
Соба со поглед (англиски: A room with a view) – британски филм од 1985 година, во режија на Џејмс Ајвори, a заснован на истоимениот роман на Е. М. Форстер. Главните улоги ги толкуваат: Хелена Бонам Картер, Даниел Деј-Луис, Меги Смит, Денхолм Елиот, Џулијан Сандс, Сајмон Калоу, Џуди Денч итн. Во 1987 година, филмот освоил три награди „Оскар“, во категориите: најдобро адаптирано сценарио, најдобра сценографија и најдобри костими, а бил номиниран уште во пет категории. Истата година, филмот имал три номинации за наградата „Златен глобус“, а освоил само една (Меги Смит за најдобра женска споредна улога). Исто така, филмот освоил пет награди БАФТА (од вкупно 14 номинации).
Синопсис
Луси Ханичрч (ја игра Картер) е на одмор во Фиренца, заедно со својата тетка Шарлот Бартлет (ја игра Меги Смит). Тие се незадоволни од собата во пансионот каде што престојуваат, а еден од гостите, господинот Емерсон (го игра Елиот) им нуди да ги заменат собите. Неговиот син Џорџ (го игра Сандс) се вљубува во Луси, а и таа не е рамнодушна кон него. При една заедничка прошетка во природа, при крајот на престојот, тие се бакнуваат, а потоа Луси си заминува во Англија. Набргу, таа се свршува со Сесил Вајс (го игра Деј Луис), меѓутоа во една вила во близината на нивната куќа се доселуваат Џорџ и татко му. Така, Џорџ повторно се среќава со Луси и ѝ кажува дека ја сака, а потоа таа ја раскинува свршувачката со Сесил. Потресена од тие настани, Луси се подготвува да отпатува за Атина, а Џорџ и татко му ја напуштаат вилата. Сепак, во последен миг, господинот Емерсон ѝ кажува на Луси за големата љубов на Џорџ кон неа. На крајот од филмот, Џорџ и Луси се повторно заедно во Фиренца, каде престојуваат во истиот пансион.
Космос-1612
Космос-1612 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 853 км, а најмалото на 136.
Втора шлезвишка војна
Втора шлезвишка војна (2. Slesvigske Krig; Deutsch-Dänischer Krieg ) — втор вооружен судир како последица на нерешениот статус на Шлезвиг-Холштајн. Започнала на 1 февруари 1864 година, кога пруските сили ја преминале граница во Шлезвиг.
Данска се бореле против Прусија и Австрија. Како и во Првата шлезвишка војна (1848–51), борбата била за контрола на Војводствата Шлезвиг и Холштајн поради нивното управување откако данскиот крал умрел без наследник прифатлив за Германскиот Сојуз. Одлучувачкиот спор произлегол по донесување на Ноемврискиот устав, со кој Војводството Шлезвиг се припојувало во данското кралство со што се прекршувал Лондонскиот протокол од 1852 година.
Причините за војната била етничката расправа во Шлезвиг и постоењето на двојни политички системи во рамките на данската унитарна држава.
Војната завршила на 30 октомври 1864 година, кога бил потпишан Виенскиот договор со кој Данска ги предала Војводството Шлезвиг, Холштајн и Саксо-Лауенбург на Прусија и Австрија.
NGC 820
NGC 820 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 820 се споменува и како UGC 1629, MCG 2-6-36, CGCG 438-31, IRAS 02057+1406.
Откривање
Телото е откриено во септември 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 820 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 820 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 8 м 24,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 14° 20' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
Други поделби
Проучување на NGC 820 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8165. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 174; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 636. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 209.
Зелкино дрво
Зелкино дрво е заедничко има за неколку видови растенија:
Зборовна група
Во граматиката, зборовна група е јазичаричка категорија на зборови (или поточно лексички единици), која е општо дефинирана според синтаксичката или морфолошката употреба на дадената лексичка единица. Општите јазичарички категории, меѓу другите, ги вклучуваат именките и глаголите. Постојат менливи зборовни групи, кои постојано примаат нови членови и неменливи зборовни групи, кои ретко или никогаш не примаат нови членови. Различни јазици може да имаат различни зборовни групи, или можaт да обединат различни својства во една иста група. На пример, јапонскиот јазик има три групи на придавки, додека англискиот јазик има една. Кинескиот, корејскиот и јапонскиот јазик имаат наставки кои ги распределуваат зборовите во соодветна група, додека во граматиката на европските јазици не се среќаваат единици за мерење (пар панталони, зрно ориз); во многу јазици не постои разлика помеѓу придавки и прилози, придавки и глаголи или помеѓу придавки и именки, итн. Некои тврдат дека формалната разлика помеѓу зборовните групи мора да се направи во рамките на одреден јазик или јазично семејство и таа да не се пренесува на други јазици или јазични семејства.
Историја
Распределбата на зборовите во зборовни групи е застапена уште во најраните моменти на историјата на лингвистиката. Во Нирукта, напишана во петтиот или шестиот век пр.н.е., санскритскиот граматичар Јаска дефинирал четири основни зборовни групи: 1.	nāma — именки 2.	ākhyāta — глаголи 3.	upasarga — претставки 4.	nipāta — честички, неменливи зборови
Овие четири се групирани во две големи групи: менливи (именки и глаголи) и неменливи (претставки и честички). Тамилскиот граматичар Толкапиан во неговото дело Толкапивам, кое датира од периодот помеѓу I и X век, ги распределува зборовите во тамилскиот јазик како: 1.	peyar (именка), 2.	vinai (глагол), 3.	idai (зборовни групи кои ги менуваат односите помеѓу глаголите и именките) и 4.	uri (збор кој ја определува именката или глаголот).
Еден или два века подоцна, грчкиот ученик Платон во Кратилски дијалог напишал: „... јас ги разбирам речениците како комбинација од глаголи [rhēma] и именки [ónoma]". Друга класа, „сврзници“ (која ги опфаќа сврзниците, заменките и членот), беше подоцна додадена од Аристотел.
До крајот на II век пр.н.е., поделбата била проширена на осум категории, а забележана во Уметноста на граматиката:
1.	именка: зборовна група која разликува падеж и означува конкретен или апстрактен поим. 2.	глагол: зборовна група која не разликува падеж, но разликува време, лице и број и означува дејство или процес кои се извршени или спроведени, 3.	партицип: зборовна група која ги дели одликите на глагол и именка, 4.	извик: зборовна група со која непосредно изразуваме чувства, 5.	заменка: зборовна група која ја заменува именката и го бележи лицето, 6.	предлог: зборовна група која се става пред други зборови при составување и во синтакса, 7.	прилог: зборовна група која не се менува и служи за дообјаснување на глаголот или како негов определувач, 8.	сврзник: зборовна група која го поврзува говорот и ги пополнува празнините во неговата интерпретација.
Латинскиот граматичар Присиан го изменил системот од осум зборовни групи, заменувајќи ги „извиците“ со „членови“. Сѐ до 1767 г. придавките не постоеле како посебна зборовна група. Традиционалната англиска граматика е изработена според традиционалната европска граматика дадена погоре, таа сѐ уште се учи во училишта и се употребува во речници. Оваа граматика именува осум зборовни групи: именки, глаголи, придавки, прилози, заменки, предлози, сврзници и извици.
Контроверзии
Англиски јазик
Во англискиот јазик зборовите се традиционално класифицирани во осум зборовни групи: •	именка: апстрактен или конкретен поим •	заменка: збор кој заменува именка или именска фраза •	придавка: збор кој ја определува именката •	глагол: дејство или состојба •	прилог: збор кој ја определува придавката, глаголот или друг прилог •	предлози: зборови кои искажуваат различни односи помеѓу зборовите •	сврзник: ги поврзува зборовите или речениците •	извици: зборови со кои непосредно изразуваме различни чувства Иако ова се традиционалните осум зборовни групи во англискиот јазик, современите јазичари ги класифицираат зборовите во уште поспецифични подгрупи според нивната функција. Четирите основни зборовни групи во англискиот јазик: именки, глаголи, придавки и прилози се менливи групи. Ова е затоа што членовите од секоја група можат да ја променат нивната форма со додавање на зборообразувачки или формообразувачки морфеми. Терминот форма е употребен за да ги покаже сличностите на зборовите во нивниот изговор и пишување за секоја зборовна група. Ниту пишаниот, ниту пак, говорниот англиски јазик не ги означува зборовите како припадници на една или друга зборовна група, бидејќи тие го добиваат своето значење во контекстот на реченицата. Зборовите како neigh, break, outlaw, laser, microwave и telephone можат да бидат и глаголи и именки. Иако –ly е честа наставка за прилози, не мора да значи дека сите прилози завршуваат на -ly или дека сите зборови кои завршуваат на –ly се прилози. На пример, tomorrow, fast, very можат да бидат прилози, додека early, friendly, ugly се придавки (иако early може да биде и прилог). Во одредени околности, дури и зборовите кои првенствено имаат граматички функции можат да се употребат како глаголи или именки, како во: "We must look to the hows and not just the whys" или "Miranda was to-ing and fro-ing and not paying attention".
Функционална класификација
Лингвистиката го проширила проучувањето на зборовните групи во различни јазици и придонела за подобро распределување на зборовите според нивната функција. Во англискиот јазик зборовните групи според функција се поделени на следниов начин: •	менливи зборови: o	придавки o	прилози o	именки o	глаголи (освен помошни глаголи) o	извици
•	неменливи зборови: o	помошни глаголи o	клитики o	ко-глаголи o	сврзници o	определувачи (членови, зборови за количина, показни придавки и присвојни придавки) o	честички o	зборови за количина o	предлози o	пред-глаголи o	заменки o	скратени зборови o	обични броеви
Рома (филм од 2018)
Рома (шпански: Roma) – мексиканско-американски филм од 2018 година, во режија на Алфонсо Куарон, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Јалица Апарисио, Марина де Тавира, Ненси Гарсија Гарсија, Фернансо Гредијага, итн. Во 2019 година, филмот освоил три награди „Оскар“, во категориите: најдобро странски филм, најдобра режија и најдобра кинематографија, а бил номиниран уште во седум категории. Истата година, филмот имал три номинации за наградата „Златен глобус“, а освоил две награди. Исто така, филмот освоил четири награди БАФТА (а имал уште три номинации).
Синопсис
Дејството се одвива во Мексико, во 1970-1971 година. Клео (ја игра Апарисио) е слугинка во куќата на докторот Антонио (го игра Гредијага), кој често оди на службен пат во Канада. Еднаш, под изговор дека пак оди на студиски престој, тој го напушта семејството и оди да живее со својата љубовница. Клео останува бремена со Фермин, кој вежба боречки вештини. Штом му ја кажува веста, тој веднаш ја напушта. Кога се приближува денот за пораѓање, Клео оди да купи креветче за бебето, а надвор се во тек студентски демонстрации. Тогаш, во продавницата влегува група платеници, ангажирани од полицијата, кои убиваат еден демонстрант. Меѓу платениците е и Фермин, кој го насочува револверот кон Клео и тогаш таа добива контракции. Веднаш ја носат на болница, а таму раѓа мртвороденче. Еден ден, Софи ги носи Клео и децата на море, каде Клео ги спасува децата од давење. Кога се враќаат дома, тие ја наоѓаат куќата празна, зашто докторот го зел поголемиот дел од мебелот.
Холдорф (Штаргард)
Холдорф (Holldorf) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 5409
NGC 5409 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5409 се споменува и како UGC 8938, MCG 2-36-9, CGCG 74-44.
Откривање
Телото е откриено на 25 април 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5409 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 5409 има привидни димензии од 1,7' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 5409 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49952. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 196; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 901. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1051.
Манастириште (Песочани)
Манастириште — археолошко наоѓалиште во селото Песочани во областа Дебрца. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на околу 1 км североисточно од селото и околу 200 м источно од старата железничка пруга Охрид-Кичево. Во северниот дел на просторот се забележуваат остатоци од сакрална градба со насоченост исток-запад од раниот и развиениот среден век. На целиот простор, исто така, се забележуваат траги од средновековни гробишта.
Бегалец (филм од 2021)
„Бегалец“ (дански: Flugt) — анимиран документарен филм на режисерот Јонас Поер Расмусен од 2021 година. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во три категории: најодбар странски филм, најдобар анимиран филм и најдобар документарен филм.
Космос-1613
Космос-1613 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 29 ноември 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1613 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 346 км, а најмалото на 195.
Николај Данилович Руденко
Николај Данилович Руденко (19 декември 1920 - 1 април 2004 година ) - украински писател, поет и уредник, активист за човекови права, водач и еден од основачите на украинската Хелсиншка група.
Биографија
Роден е на 19 декември 1920 година во селото Јуриевка (сега село, област Лутугински, Луганска област, Украина ) во семејство на рудар. Член на КПСС ( 1938 - 1974 ).
Се здобил со средно образование. Во 1939 година студирал на Филолошкиот факултет на Киевскиот универзитет, во 1937 година бил повикан во војска. Служел во коњаничкиот полк на дивизијата НКВД именувана по Ф.Џержински.
Во 1941 - 1945 година - учесник во Големата патриотска војна, политички инструктор на компанија, учесник во одбраната на Ленинград, бил тешко ранет, инвалид од II група, бил лекуван во болница една година. Ја завршил војната во Прусија со чин капетан, демобилизиран во 1946 година.
Починал на 1 април 2004 година. Погребан е во Киев на гробиштата Бајкове.
Меморијали
[[Податотека:Post_convert-2010_Rudenko.jpg|десно|мини|250x250пкс| Поштенски плик за 90-годишнината од раѓањето на Руденко.
Пошта на Украина, 2010 година]]
Сицилијанска одбрана
Сицилијанска одбрана — шаховско отворање коешто настанува со потезите: :1. e4 c5. Ова е најпопуларен и најсигурен одговор на потегот 1.е4. Всушност, многу статистички истражувања покажуваат дека најголеми шанси за победа белиот има доколку се отвори со 1.d4, укажувајќи на тоа дека 1...с5 е силен потег против 1.е4. New in Chess, во едно од своите изданија од 2000 г, тврдел дека во базата на податоци на одиграните партии, белиот победува со 56,1 % сигурност (296.200 партии) отворајќи се со 1.d4, но цели 2 отсто помалку (54,1 %) од 349.855 партии отворајќи се со 1.е4. „Главен виновник одговорен за потврдувањето на оваа работа“ беше Сицилијанската одбрана којашто го намали степенот на успешност на белиот на 52,4 % од 145.996 партии. Една шестина (околу 17 %) од сите партии помеѓу велемајсторите, и една четвртина (25 %) од базата на податоци на „Шаховски информатор“ започнуваат со Сицилијанска одбрана.
Велемајсторот Џон Нан забележува дека причина за популарноста на Сицилијанската одбрана е „борбената природа; во многу линии, црниот не игра само за еднаквост, туку и за предност. Слабата е страна е тоа што белиот често рано ја презема иницијативата, па црниот мора да внимава да не прифати жртва за брз напад.“ Најраните регистрирани белешки на Сицилијансјката одбрана датираат од доцниот XVI век од италијанските шахисти Џулио Полерио и Џоакино Греко.
Движејќи го с-пешакот за две полиња, црниот се залага за контрола на полето d4 и ја започнува борбата за центарот на таблата. Потегот наликува на 1...e5, следниот вообичаен одговор на 1.e4. За разлика од 1...е5, потегот 1...с5 ја уништива симетријата во позицијата, што силно влијае на понатамошните акции на обата играчи. Белиот со движењето на е-пешакот се обидува да ја заземе иницијативата на таа страна на таблата. Освен тоа, 1...с5 прави малку за развојот на црниот, за разлика од потезите 1...е5, 1...g6 или 1...Sс6 кои развиваат лесна фигура или го подготвуваат тоа. Во многу варијанти на Сицилијанската одбрана, црниот игра многу потези со своите пешаци (на пр. ...d6, ...e6, ...a6 и ...b5). Како последица на тоа, белиот често се здобива со суштинска предност во развојот и опасните шанси за напад.