cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хипокамп (месечина)
Потекло
Како и со другите мали внатрешни месечини на Нептун, се смета дека Хипокамп постојано бил нарушен од удари на кометата откако се соединил од остатоците исфрлени од Протеус. Врз основа на стапката на формирање на големи кратери на Протеј, се проценува дека Хипокамп бил нарушен околу девет пати во изминатите 4 милијарди години, повторно натрупувајќи се по секој настан на прекин. Овие нарушувања значително ја намалуваат орбиталната ексцентричност и наклонетост на месечината, обезбедувајќи објаснување за сегашната кружна орбита на Хипокамп и покрај неговата близина до Протеј. Хипокамп, исто така, веројатно изгубил дел од својата маса за време на овие неуспешни настани, веројатно што е причина за дел од исчезнатиот волумен на материјал исфрлен од ударот на Фарос. Протеј оттогаш се повлекол над 11,000 км од Нептун поради плимните интеракции со планетата, додека Хипокамп останал блиску до својата почетна позиција каде што се формирал додека мигрирал побавно поради неговата помала големина.
Физички одлики
Површинските својства на Хипокамп се непознати бидејќи не бил опширно проучуван преку различни бранови должини на светлината, особено во блискиот инфрацрвен спектар. Се претпоставува дека Хипокамп наликува на другите внатрешни сателити на Нептун бидејќи има темна површина. Нивните геометриски албеда се движат од 0,07 до 0,10, а просечната е околу 0,09. Инструментот NICMOS на вселенскиот телескоп Хабл ги испитал големите внатрешни месечини на Нептун во блиската инфрацрвена светлина и пронашол докази дека сличен темен, црвеникав материјал, карактеристичен за малите надворешни тела на Сончевиот Систем, се смета дека е присутен на сите нивни површини. Податоците се конзистентни со органски соединенија кои содржат C−H и/или C≡N врски, но спектралната резолуција била несоодветна за да се идентификуваат молекулите. Се верува дека е присутен воден мраз, изобилен во надворешниот Сончев Систем, но неговиот спектрален потпис не може да се забележи (за разлика од случајот со малите Уранови месечини).
Орбита
Хипокамп завршува една револуција околу Нептун на секои 22 часа и 48 минути (0,95 дена), што одговара на голема полуоска, или орбитално растојание од 105,283 километри. За споредба, ова растојание е приближно 4,3 полупречници на Нептун, или нешто повеќе од една четвртина од растојанието Земја - Месечина. И неговата наклонетост и ексцентричност се блиску до нула Орбитира помеѓу Лариса и Протеј, што го прави вториот најоддалечен од редовните сателити на Нептун. Неговата мала големина на овамастоположба е е во спротивност со трендот меѓу другите редовни нептунски сателити со зголен мепречн.
Протеј и Хипокамп се речиси во резонанца на средно движење 11:13, што може да биде причина за чувствителноста на Хипокамп на масата на Протеј. Двете месечини се надвор од синхроната орбита на Нептун (вртежниот период на Нептун е 0,67 дена или 16,1 часа) и затоа се плимно забрзани од Нептун и мигрираат нанадвор. Во споредба со Хипокамп, Протеј мигрира со поголема брзина поради неговата поголема маса, а со тоа и посилната плимна интеракција со Нептун. Врз основа на неговата орбитална миграција, се проценува дека Протеј ќе се повлече за околу 40 км од Нептун за 18 милиони години, во кои ќе влезе во вистинска резонанца 11:13 со Хипокамп. Дополнително, сегашните орбитални периоди на Лариса и Хипокамп се во рамките на околу еден процент од орбиталната резонанца 3:5.
Киркасии
Киркасии (Αγία Τριάδα, Агија Тријада; книжевно: Αγία Τριάς, Агија Тријас, до 1953 година: Κιρκάσιοι, Киркасии ) — новосоздадено село во Солунско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на дваесетина километри источно од градот Бер, меѓу селата Продром и Трихлево, на надморска височина од 15 метри.
Сместено е во областа Урумлак, на три километри источно од реката Бистрица.
Историја
Киркасии претставува нова бегалска населба, која била создадена во атарот на селото Продром по 1923 година.
По завршувањето на Втората светска војна и Граѓанската војна во Грција, во 1953 година, името на селото било преименувано во Агија Тријада (Αγία Τριάδα).
Потекло и значење на името
Бидејќи бегалското население во селото кое и ја создало населбата му припаѓало на племето Киргизи, веројатно е дека селото го добило името од овој етноним.
Стопанство
Земјата е многу плодна и се наводнува. Населението се занимава со земјоделство, произведува многу памук, шеќерна репка, пченица и други земјоделски производи. Дел од населението се занимава и со краварство.
Население
Населбата првпат е спомената во пописот од 1928 година, кога биле попишани 165 жители, а во 1940 година поради добрите услови (плодната земја) се зголемило на 322 жители. Во 1951 година имало 392, во 1961 година 465, во 1971 година 447, во 1981 година 436, во 1991 година 387 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 332 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 279 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Мелик со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Продром, во кој покрај Киркасии влегуваат и селата Продром и Ново Продром.
Ендербери
Ендербери (кирибатски и англиски: Enderbury) или Гвано, е мал ненаселен атол во Кирибати. Атолот е дел од Островите Феникс и се наоѓа 63 километри југоисточно од острвот Кантон. Атолот е широк 1.6 километри и долг 4.8 километри. Околу островот има гребен кој се протега на од 60 до 200 метри. Во периодот од 1939 до 1979 година атолот бил дел од заедничката, американско-британска колонија, Кантон и Ендербери. Денес атолот е дел од Кирибати.
Историја
Островот бил „откриен“ во 1823 година од капетан Џејмс Кофин. Островот е именуван во чест на Самуел Ендербу, кој бил сопственик на китоловна компанија. Зборот „Ендербери“ (Enderbury) е погрешно напишан. Американците стигнале на островот за да ископуваат гвано (ѓубриво од птици). Американците заминале во 1877 година, а дошле Британците кои не биле успешни во ископувањето. Во 1939 година и Велика Британија, и Америка тврделе дека островот е нивен. Тоа резултирало со создавање на заедничка управувачка единица наречена Кантон и Ендербери.
Кауил
Кауил или познат и како Бог К е мајанско божество, кој се поврзува со молња, змии, плодност и пченка. Се одликува со зооморфна глава, со големи очи, долга, превртена муцка и заб од змија. Факел, камена чинија или пура која чади, излегува од неговото чело, а нозгата налик на змија претставува молња. На овој начин, Кауил е персонификација на молња.
Имиња
Од описите на Диего де Ланда на новогодишните ритуали и описите на овие ритуали во Дрезденскиот кодекс, може да се заклучи дека во 16 век на Јукатан Кауил бил нарекувал Болон Ѕакаб „Безброј (болон „девет или безброј“) генерации на мајките“, што би можело да биде метафора за плодност. Името Бог К во класичниот период може да било исто или слично, бидејќи бројот 'девет' се повторува во логограмот на божеството.
Сепак, врз основа на епиграфот, класичниот бог К почесто се нарекувал Кауил. Слогот ка во кауил има значење на „моќен“, со што се потврдува како титула на генеричко божество во документите на Јукатан. Според ова, титулата кауил се смета за име на богот К.
Текстови и слики
Молњите имаат важна улога во приказните кои зборуваат за создавањето на светот и подготовката за доаѓањето на луѓето. Во космогонијата на Попол Вух, три божества на молњата претставувале „Срце на небото“, и ја одвоиле земјата од првобитното море, а потоа ги создале луѓето и животните. Болон Ѕакаб имал важна улога во митот во книгата Чилам Балам, каде е претставен со завиткани семиња. Боговите на дождот или нивните молњи ја отвориле планината на пченката, со што семето на пченката станало достапно за луѓето.
Кауил го има на енигматична класична сцена од керамички сад, каде е прикажана змијоликата нога на божеството испреплетена врз млада гола жена со која е во поза на парење. Значењето на сцената е повеќе ритуално отколку митолошко. Релјефите во Паленке го прикажуваат кралот (а можеби и кралицата) како држи бебе со чело како молња и змијолика нога.
Функција
Илустрациите од Парискиот кодекс сугерираат дека цртање на главата на Кауил било дел од ритуалите за инаугурација на кралот и стапувањето на престолот. Кауил не само што го претворал кралот во воин со моќ на молња, туку исто така ја зголемувал неговата моќ да донесе успешно земјоделство на неговите поданици: божеството на молњата било воедно и божество на изобилство во земјоделството, а посебно на семето од пченка и какао. Затоа ова божество е секогаш претставено со вреќа со зрна.
Мадрид Мастерс 2010
Други учесници
Следниве играчи добија учество во квалификационата жрепка:
Следниве играчи добија место на сружни губитници:
Откажувања
Следниве поважни играчи се откажаа од настанот:
Мажи сингл
Рафаел Надал го победи Роџер Федерер, 6–4, 7–6(5)
Жени сингл
Араване Резаи ја победи Венус Вилијамс, 6–2, 7–5
Мажи дабл
Боб Брајан /  Мајк Брајан ги победија  Даниел Нестор /  Ненад Зимојниќ, 6–3, 6–4
Фудбалот во 1913 година
1913 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Старо Село (Лозово)
Старо Село или Ќоочун — археолошко наоѓалиште кај светиниколското село Лозово, Општина Лозово. Претставува населба од неолитот.
Кинич Какмо
Кинич Какмо е мајанско сончево божество.
Фон Вилебрандова болест
Фон Вилебрандовата болест е најчестата наследна коагулопатија, односно состојба на продолжено или обилно крвавење. Причината за оваа болест е недостаток или нефункционалност на една белковина, наречен Фон Вилебрандов фактор, важна компонента во процесот на коагулација (згрутчување) на крвта. Во принцип, потребно е подолго време за луѓето со ова заболување да формираат тромби и да престанат да крвават кога ќе се исечат. Третманот на Фон Вилебрандовата болест се фокусира на запирање или спречување на епизодите на крвавење, обично со помош на лекови. Со добриот третман, пациентите можат да водат нормален, здрав живот.
Името го добила според Ерик Адолф фон Вилебранд, фински педијатар кој првпат ја опишал оваа болест во 1926.
Симптоми
Абнормалното крвавење е најчестиот знак за Фон Вилебрандовата болест, а тоа може да се презентира како: - повторливо и продолжено крвавење од носот
- зголемена количина на ментруација
- обилно крвавење после некои стоматолошки процедури
- крвавење при бричење со брич
Луѓето кои боледуваат од оваа болест, исто така, може да се склони кон:
- модринки
- модринки со грутки кои се формираат по кожата
Знаци и симптоми на Фон Вилебрандова болест кај жени.
Тешките менструални крвавења се често главен знак за оваа болест кај жените. Сепак, кај многу од нив не е дијагностицирано ова хематолошко заболување, затоа што тие не се премногу загрижени за продолженото и обилно ментруално крвавење.
Знаците и симптомите на абнормалниот тежок ментруален период кои можат да укажат на Фон Вилебрандова болест се: - присуство на коагулум (крвна грутка) во ментруалниот циклус, поголем од 2.5 сантиметри во пречник
- потреба за промена на влошка или тампон на помалку време од 1 час
- ментруално крвавење кое трае подолго од една недела
- симптоми на анемија, како што се замор, недостаток на воздух
Причини
Причината за Фон Вилебрандовата болест е наследен дефект на генот кој го контролира Фон Вилебрандовиот фактор, белковината која ја игра главната улога во коагулацијата на крвта. Кога овој фактор го нема во доволни количини, или е нефункционален поради структурни абнормалности, тромбоцитите (крвните плочки) неможат да се залепат едни за други, ниту пак може да се залепат за ѕидовите на оштетениот крвен сад, при што би го спречиле крвавењето. Резултатот е пореметување во коагулацијата и неконролирано крвавење.
Фон Вилебрандовиот фактор носи и дополнителна супстанца, наречена Фактор 8, кој го стимулира коагулирањето на крвта. Многу луѓе со Фон Вилебрандова болест, исто така, имаат и ниски нивоа на фактор 8.
Ризични фактори
Водечкиот фактор за појава на оваа коагулопатија е позитивната семејна историја на Фон Вилебрандова болест. Родителот може да го пренесе абнормалниот ген на своето дете. Повеќето случаи се автосомно доминантно наследни, што значи дека доволно е еден од родителите да го има овој абнормален ген. Доколку го имате овој ген, шансите да се пренесе на Вашето потомство се 50%. Најтешкиот облик на оваа болест (Тип 3) е автосомно рецесивен, што значи дека и двата родитела мора да го имаат абнормалниот ген за да го пренесат на потомството.
Компликации
Компликациите на Фон Вилебрандова болест вклучуваат: - Анемија – жените кои имаат тешки ментруални крвавења може да развијат железо-дефицитна анемија
- Отоци и болки – ако се појави абнормално крвавење во зглобовите и меките ткива, ќе резултира со отоци и болки.
Класификација
Бидејќи многу луѓе имаат благи знаци на ова заболување, оваа состојба може да биде тешка за да се дијагностицира. Некои луѓе живеат повеќе години со болеста, пред таа да им биде откриена. Ако имате какви било индикации за пореметување во крвавењето, вашиот доктор може да ве упати до специјалист – хематолог. Специјалистот ќе изврши одредени крвни тестови за да се дијагностицира или да се отфрли постоењето на Фон Вилебрандова болест. Овие тестови може да се повторат за да се потврди можната дијагноза на болеста, или за да се утврди за кој тип станува збор.
Постојат 3 типа на оваа болест, и тоа:
Лекување
Иако Фон Вилебрандовата болест е доживотна неизлечива состојба, правилното следење и лекување од страна на специјалист, може да го подобри квалитетот на животот кај заболените. Лекувањето може да варира во зависност од видот и тежината на болеста, како и од одговорот на претходната терапија. Најчесто користените третмани за Фон Вилебрандова болест вклучуваат:
Домашно лекување
За да се намали ризикот од компликации од Фон Вилебрандовата болест, треба да се следат следниве чекори:
Бидете активни. Телесната тежина треба да се одржува во нормални граници. Сепак, треба да се избегнуваат спортови, како што се фудбал, борење и слично. Препорачливи се одење, возење точак и пливање.
Чешмина Глава (Дрвош)
Чешмина Глава — археолошко наоѓалиште во Дрвош, Општина Босилово.
Фудбалот во 1912 година
1912 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Чешмина Глава (Дрвош)
Претставува населба од римско време. На површините на нивите што се наоѓаат 2 км источно од селото има множество фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Нохочакјум
Нохочакјум е мајански бог-создавач. Тој е најважниот бог кај лакандонците, чие име во превод значи „нашиот вистински бог“.
Киевско-печерски ѕидини
Киевско-печерските ѕидини (украински: Лаврські фортифікаційні споруди) претставуваат тврдина која се наоѓа околу Киевско-печерската лавра, во Киев, Украина.
Ѕидините биле изградени кон крајот на 12 век, кога биле 2 метри широки и 5 метри високи. Тие ѕидини биле уништени во времето на монголската инвазија врз Киевска Рус. Долго време не се знаело за тие ѕидини, пред да бидат откриени во 1951 година.
Се смета дека во времето на инвазијата тие биле изработени од дрво, а дека во 16 век истите биле изградени. Во 1706 година, Петар Велики наредил изградба на т.н. Стара пештерска тврдина, и првите планови од таа фортификација биле направени од страна на инженер по име Гелерт. Проектот бил завршен во 1723 година, и се состоел од полукружна тврдина чии ѕидини биле 6 метри восоки.
Ределих
Ределих (Reddelich) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Во текот на 33. самиот на Г8 во 2007, одржан во Хајлигендам, еден од протестните кампови бил сместен во југозападниот дел на општината, во кој се наоѓале околу 5.000 протестанти.
NGC 300
NGC 300 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 300 се споменува и како ESO 295-20, MCG -6-3-5, AM 0052-375, IRAS 00528-3758.
Откривање
Телото е откриено на 5 август 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 300 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 8,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 300 има привидни димензии од 19' х 12,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 54 м 53,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 37° 41' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 111°.
Пршева Река
Пршева Река (или Пршово) — река во источна Македонија која извира и тече на планината Серта и низ селото Лубница во пределот Лакавичко во Радовишко.
Течение
Извира на планината Серта во месноста Преслап на 840 метри и од таму тече во многу стрмен и длабок дол наречен Пршово, според кој во горното течение го носи и името Пршово, каде собира повеќе помали притоки од малите засеци на долот под гребените Иглишово Трло, Слека и Медиково Гумно од кои реката е полноводна. Односно, реката ја формираат два потоци, кои потоа се прихрануваат со вода од уште 5 потоци, од нив 4 потоци се од левата, а еден е од десната страна. Пршева Река во горниот тек (извор – село Лубница) има изградено стрмна долина, која има вкупен пад од 330 метри или на секои 100 метри во должина речното корито паѓа за 13,3 метри во височина. Поради големиот пад и стрмнина во долот Пршово, непосредно пред селото Лубница, постојат два водопади од кои едниот е со височина од над 2,5 метри. Излегува во котлинското дно течејќи низ селото Лубница кое го дели на два дела и од каде во долното течение го носи името Пршева Река. Во полскиот рамничарски дел, ја прима својата десна приток Дрнавец и од таму се разводнува и го губи својот водостој и се влева во реката Трска, која е лева притока на Крива Лакавица, која пак е главниот водотек во целата област.
Лубнички слапови
Токму на просторот на стрмниот планински дол на Пршово на Серта, се појавуаат серија на разиграни слапови и водопади, кои ги има во изобилство. Од нив 5 слапови (водопади) се повисоки од 2 метри, од кои 3 се повисоки од 4 метри. Водопадите се распоредини од 590 до 750 метри н.в. Првиот водопад се наоѓа веднаш над селото Лубница, а покрај него поминува планинарска патека, која продолжува паралелно со водотекот Пршево сè до преминот „Преслап“. Водопадот I претставува типичен водопад, кадешто водата паѓа вертикално, истиот е висок 4 метри и е составен од 2 дела, секој од нив е висок по 2 метри. Во долниот дел, водопадот има формирано мал вир или „џиновски лонец“. Вториот водопад (слап) се наоѓа на околу 100 метри низводно од првиот, истиот е изграден од три слапови со вкупна височина од околу 5 метри. Третиот слап се наоѓа на 300 метри низводно од вториот. Овој систем е изграден од четири слапови и сите заедно го формираат највисокиот  слап (слап III) на реката Пршева, кој има вкупна височина од околу 6 метри. Водата кај третиот слап од овој систем на слапови (слап III) има речиси вертикален пад со височината од 2 метри и истиот има изградено „џиновски лонец“ или мал вир со кружна форма. Четвртиот водопад или слап IV се наоѓа на 10 минути од третиот слап, овој слап има височина од околу 3 метри. Петтиот слап од оваа група на високи слапови се наоѓа на левиот поток кој ја формира реката Пршева. Овој слап е составен од два дела со вкупна височина од 2 метри. Слаповите и водопади на Пршева Река се од привремен карактер, најмногу вода имаат во врнежливот период од годината, особено во текот на зимата и пролетта па сè до крајот на месец мај. Во текот на летото и почетокот на есента слаповите се без вода.
Ошлахунтику
Ошлахунтику е мајански бог, чие име во превод значи „тринаесет богови“, а се верува дека е бог на небото.
Фудбалот во 1911 година
1911 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Список на државни водачи во 289 година
Ова е список на државни водачи во 89 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Фудбалот во 1910 година
1910 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Бад Гандерсхајм
Бад Гандерсхајм (Bad Gandersheim) — град во округот Нортхајм, во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Градот поседува многу зачувани фахверк куќи и се наоѓа на „германскиот фахверк пат“. Во близина на градот се наоѓа истоимениот аеродром.
Местоположба
Градот Бад Гандерсхам се наоѓа помеѓу Лајнското Средногорје, Везер и подножјето на Харц во долина на реката Ганде, која се влева во Етерна. На север се наоѓаат ридовите Хебер. Градското подрачје е претежно ридско. Околу десет километри источно од градот почнува Харц.
Градски единици
Бад Гандерсхајм се состои од следниве градски единици:
Историја
Градот потекнува од 852 година, кога била создадена Опатијата Гандерсхајм во соседниот Брунсхаузен од Лиудолф, војвода на Саксонија, и неговата жена Ода. Првата опатиска црква (Stiftskirche) во градот започнала да се гради во 856 година. Во 990 година, опатијата добила пазарни и даночни права. Во текот на век, Гандерсхајм бил еден од најважните градови во Саксонија; првиот германски поет Хросвит живеел и работел тука до 973 година. Во 1159 година, Гандерсхајм бил првпат споменат како град.
Кон крајот на век, градот започнал да станува познат по лековитите моќи на изворите и во 1932 година, Гандерсхајм го добил службеното право да се нарекува самиот „бањски град“, па така станал Бад Гандерсхајм.
Во летото 1926 година се одржала тридневна прослава во чест на 1000-годишнината на градот.
Во текот на Втората светска војна, од октомври 1944 година до април 1945 година, градот бил место на подкамп на концетрацискиот логор Бухенвалд.
Во 1952 година, градот го прославил 1100-годишниот јубилеј од основањето на манастирот од Лиудолф.
Збратимени градови
Бад Гандерсхајм е збратимен со следниве градови:
Тепеу
Тепеу е мајански бог на небото и еден од создавачите на човештвото.
NGC 4108A
NGC 4108A — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4108A се споменува и како UGC 7088, MCG 11-15-21, CGCG 315-13.
Откривање
Објектот е откриен на 3 април 1832 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4108A е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4108A има привидни димензии од 1,4' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 7°.
Други поделби
Проучување на NGC 4108A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38343. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4160. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Мала Црцорија
Мала Црцорија — село во областа Славиште, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Славиште, во источниот дел на територијата на Општина Крива Паланка, чиј атар се допира со државната гранична линија со Бугарија. Селото е планинско и раштркано, чии маала се наоѓаат на надморска височина над 1.000 метри. Од градот Крива Паланка е оддалечено 12 километри.
Мала Црцорија е сместена во долина во близина на македонско-бугарската граница, во непосредна близина на соседното село Голема Црцорија. Други околни села се Добровница на југозапад и Жеравина на североисток (Босилеградско, Бугарија).
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Ширина, Вели Врв, Градиште (кај маалото Бошковци), Драгосарје, Бочевци, Преслап, Црцорковци, Китка, Голем Врв, Честак и други.
Селото има разбиен тип. Се разликуваат вкупно 8 маала. Во секое маало живеат членови на истоимените родови.
Селото Мала Црцорија се наоѓа северно од градот Крива Паланка. На исток се граничи со селото Трново, на југ со селата Киселица и Добровница, на запад со селото Голема Црцорија и на север со Општина Ќустендил, Бугарија.
Историја
Во атарот на селото постојат старини на повеќе месности. Биле пронајдени големи земјени ќупови.
Постои верување дека селата Мала и Голема Црцорија биле основани од два браќа. Постариот се населил во Голема Црцорија, додека помалиот отишол во Мала Црцорија. Браќата, Мал и Голем Црцорко, се доселили негде од Србија. Во турско време, атарот на Голема Црцорија го држеле самите селани, додека атарот на Мала Црцорија бил чифлик.
Мала и Голема Црцорија во основа имаат ист број на домаќинства. Меѓутоа, Мала Црцорија го добила своето име поради тоа што нејзе ја основал помалиот брат. Поради тоа што земјата во Мала Црцорија е порамна и пониска, во турско време селото било чифлик.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 12,1 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 518 хектари, на пасиштата отпаѓаат 358 хектари, а на шумите 276 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мала Црцорија имало 350 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Мала Црцорија имало 520 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Поради иселувањето на населението, селото преминало од средно во мало село. Тоа, во 1961 година броело 418 жители, додека во 1994 година 149 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Мала Црцорија живееле 112 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 33 жители, од кои 31 Македонец и 2 лица без податоци.
Родови
Мала Црцорија е македонско православно село, родовите во селото се доселенички. Основачот на селото, Мал Црцорко, потекнува некаде од Србија. Родови во селото има колку маала и тоа се:
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Крива Паланка, која била една од малкуте општини, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Добровница, во која покрај селото Мала Црцорија, се наоѓале и селата Голема Црцорија, Добровница, Луке, Крстов Дол и Подржи Коњ. Општината Добровница постоела и во периодот 1950-1952, кога влегувале селата Голема Црцорија, Добровница, Крстов Дол и Мала Црцорија.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0977 според Државната изборна комисија, кое е сместено во приватен објект.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 68 гласачи.
Иселеништво
Од селото имало големо иселување помеѓу двете светски војни, а продолжило и по Втората светска војна.
Мостот кај Андау (книга)
Мостот кај Андау — вистинска книга од 1957 година напишана од Џејмс Миченер кој ја опишува Унгарската револуција од 1956. Миченер живеел во Австрија во 1950-тите години. Бил на границата на Австрија со Унгарија во текот на периодот на големиот бран на бегалци од Унгарија.
Книгата е една од новинарските дела на Миченер (негова деветта или десетта издадена книга) и многу пократко отколку другите романи во следните триесет години. Иако книгата е историски настан заснована на интервјуа со сведоци, приказната се раскажува главно преку измислени ликови или ликови засновани на вистински луѓе, чии имиња биле променети, дали за нивна или за безбедност на нивните најблиски, кои останале во Унгарија. Приказната прикажува искуства на различни делови од унгарското општество, пред и во текот на востанието, како студенти, работници, војници, тајна полиција и обични граѓани. Книгата го носи читателот на улиците на Будимпешта, каде ненаоружани млади луѓе, работници во фабрики и слабо опремени унгарски војници се борат со советските тенкови. Исто така, раскажува горчливо слатка приказна за неколкуте денови слобода, која ја имале граѓаните на Будимпешта пред Советите да се вратат.
Напишана набрзо по настаните и објавена во текот на генералниот штрајк, кој започнал набрзо по советската повторна окупација, книгата му дава на читателот идеја за годините во Студената војна.
Речов
Речов (Retschow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Клисе Једиги (Кишино)
Клисе Једиги — археолошко наоѓалиште кај светиниколското село Лозово, Општина Лозово. Претставува црква од средниот век.
На 2,5 км источно од селото се наоѓаат остатоци од објект со апсида на источната страна, а околу него фрагменти од градежен материјал.
Според кажувањето на мештаните, биле најдени импост-капител и база од столб.
Шичичка Чука (Дрвош)
Претставува населба и некропола од римско време. На околу 4 км источно од селото, при обработувањето на земјата селаните откопале плочи од гробни конструкции, како и неколку надгробни стели со релјеф. На поголем дел од просторот се забележуваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Фудбалот во 1909 година
1909 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Хуракан
Хуракан е мајаснки бог-патрон.
Шума Масимина
Шумата Масимина (италијански: Bosco di Massimina), е најстарата шума во светот. Станува збор за парк кој зафаќа површина од околу 80.000 m2, лоцирана во областа Масимина во Муниципио XII во градот Рим, во централна Италија.
Создадена е во поранешен каменолом, кој со години се користел за вадење чакал, на Виа Бартоломео Чеси јужно од обиколницата Виа Аурелиа во областа Малагрота.
Реставрација
Проектот за обновување на живеалиштата и урбано пошумување започнал во 1998 година. Областа била целосно реградирана за да се создадат нови ридови и дренажи и да се врати првобитната природна топографија. Потоа била покриена со слој од горниот слој на почва за да се поддржи обновениот еколошки систем, користејќи екоцели земени од блискиот имот Кастел ди Гвидо.
Растителните видови биле избрани за брзо обновување на природната средина. На локацијата биле засадени околу 1500 нови дрвја, вклучувајќи: 566 благуни (даб), 65 Quercus robur fastigiata (англиски даб) и 562 други видови даб; 196 јавори; 96 врби; и неколку видови на грмушки.
Рекреација
Патеки од 2 километри минуваат низ шумата, вклучувајќи фитнес патека. Местото за рекреација има клупи, маси за пикник и детско игралиште.
Амин Амир
Амин Аамир, на урду : آمین عامر, е авијатичарка од Гилгит-Балтистан, која е првата жена од регионот што се квалификува како комерцијален пилот. Родена во Скарду, била инспирирана да стане пилот по школската посета на базата на пакистанските воздухопловни сили. Таа научила да лета во Летечкиот клуб Равалпинди. Нејзиниот прв соло лет се одржал на 19 декември 2015 година. Дипломирала како комерцијален пилот во 2017 година.
Џенифер Кулиџ
Џенифер Кулиџ (родена на 28 август 1961 година) е американска актерка. Таа е првенствено карактерна актерка со улоги во комични филмови и телевизија. Таа има добиено различни признанија, вклучително и награда Златен глобус, награда Еми Прајтајм и две награди од здружението на актерите на екранот.
Кулиџ имаше споредни улоги во филмската серија „Американска пита“(1999-2012) и во серијата Легално русокоса (2001-2003). Таа редовно соработувала со Кристофер Гест на неговите мокументарни филмови, како што се Најдобар во шоу (2000), Силен ветер (2003), За ваша сметка (2006) и Маскоти (2016). Таа, исто така, се појавила во филмовите Приказна за Пепелашка (2004), Клик (2006), Филм за состаноци (2006), Епски филм (2007), ветувачка млада жена (2020), сингл на целиот пат (2021) и свадба со пушка ( 2022).
На телевизија, Кулиџ се појавила во ситкомовите Џои (2004–2006), Тајниот живот на американскиот тинејџер (2008–2012) и 2 скршени девојки (2011–2017) и драмската серија „Чувар“ (2022). Таа добила признание од критиката за глумењето како Тања Мек Куоид, несигурна богаташка, во антологиската серија на HBO „Белиот лотос“ (2021–2022), освојувајќи ја наградата „Прајтајм“ Еми, наградата „Златен глобус“ и две награди од Здружението на актерите на екранот за изведбата.
Раниот живот
Кулиџ е родена во Бостон, Масачусетс, во семејството на Гретхен (родено Кнауф) и Пол Констант Кулиџ, производител на пластика. Таа била израсната во Норвел, Масачусетс. Кулиџ свирела на кларинет и отишла во оркестарски камп три лета како дете. Таа го посетувала средното училиште Норвел, училиштето во Кембриџ во Вестон и продолжила со универзитетските студии на колеџот Емерсон во Бостон и Американската академија за драмски уметности во Њујорк. За време на колеџот, Кулиџ сакала да стане драматична актерка како Мерил Стрип, но наместо тоа станала актерка од комични карактери.
Додека била во Њујорк, Кулиџ работела како келнерка во ресторан заедно со друга аспирантна актерка, Сандра Булок.
1993–1999: Рана кариера
Кулиџ играла споредни улоги во неколку комични филмови и гостински улоги на телевизија. Таа го направила своето прво појавување на телевизија во епизодата на Сајнфелд ,,Масерката“. Таа имала мали улоги појавувајќи се во филмови како Кофа со крв, Плумп Фикција и Ноќ во Роксбери. Таа, исто така, искажа глас на професорката на Луан во училиште за убавина, госпоѓица Кремзер, во повторлива улога на Кралот на ридот. Таа работеше со Заземјувачите, комична трупа за импровизирање и скеч со седиште во Лос Анџелес.
1999–2006: Пробив
Во 1999 година, Кулиџ ја добила својата голема пауза играјќи ја Жанин Стифлер, или „Мајката на Стифлер“ во Американска Пита. Филмот бил хит на бокс-офисот и остварил бруто светски приход од 235.483.004 долари. Во 2001 година, таа ја повтори нејзината улога во Американска Пита 2. Подоцна во истата година, таа имаше споредна улога во Легално Русокоса како Полет Бонафонте Парсел, маникирката. Легално Русокоса бил хит на благајните, со заработка од 96 милиони американски долари дома. Успехот на филмот во благајните доведе до тоа таа да ја повтори улогата во неговото продолжение од 2003 година, Легално Русокоса 2: Црвена,Бела и Русокоса, но филмот не бил финансиски успешен како првиот филм и генерирал главно негативни критики. Во 2003 година, таа повторно ја играла Жанин Стифлер во американската свадба.
Во 2003 година, таа ја глумела агентот на главниот лик Луиз во тестостерон снимен во Аргентина во кој глуми Дејвид Сатклиф како Дин Сигрејв и Антонио Сабато Џуниор како Пабло.
Во 2004 година, таа имала споредна улога во романтичната комедија „Приказна за Пепелашка“, играјќи ја суетната, самобендисана маќеа на ликот на Хилари Даф. Филмот станал умерен хит на боксофисот и покрај негативните критички критики.
Кулиџ за малку ќе ја добиела улогата на Линет Скаво во „Очајни домаќинки“, но на крајот таа и припаднала на Фелисити Хафман. Од 2004 до 2006 година, Кулиџ имала улога во хумористичната серија на Ен-Би-Си Џои во улогата на прекумерниот секс агент на Џои Трибиани, Роберта „Боби“ Морганштерн. Во текот на втората сезона, таа преминала од повторлив лик во поистакната улога, појавувајќи се во 37 од 46 епизоди во серијата. Ен-Би-Си официјално ја откажала серијата во мај 2006 година, наведувајќи ја ниската гледаност. Таа првично глумела во една епизода на Пријатели во последната сезона како Аманда, непријатна познаничка од која Фиби Бафај и Моника Гелер се обидуваат да се оттргнат. Пред нејзиното појавување на „Пријатели“, таа била редовна на „Ши ТВ“, краткотрајна скеч комедија во која се појавувале и Ник Бакеј, Илон Голд, Симби Кали и Линда Каш. Таа, исто така, се појавила на Според Џим, играјќи ја Роксана, сестрата на Џим и во една епизода од Сексот и градот, и на Фрејзиер како Фредерика, новиот физиотерапевт на Мартин Крејн. Кулиџ се појавила и во детската комедија Шамар и Смрдливите и како глас на тетка Фани во анимираната игра Роботи. Филмот бил придружен со оригинален краток анимиран филм базиран на Роботи, насловен како Турнејата на тетка Фани и Плен, во кој таа ја повторила својата улога.
Кон крајот на 2005 година, Кулиџ била поканета да се приклучи на Академијата за филмски уметности и науки. Во 2006 година, таа гостувала во една епизода од Топ готвач и играла како пријателката на сопругата на Адам Сендлер, Џенин, во комедијата Кликнете. Од 2000 до 2006 година таа играла комични делови во импровните макетански филмови Најдобро во шоу, Силен ветер и За ваша сметка, сите во режија на Кристофер Гест.
2006–2011: споредни улоги во комедии и телевизиски дела
Таа се појавила во филмот Дејт Муви од 2006 година како измамник на ликот на Барбра Стрејсенд Запознајте ги Фокерите. Филмот добил неповолни критики од критичарите, а Расипани Домати го рангирал филмот на 77-то место во 100-те најлоши рецензирани филмови во 2000-тите, со оценка од 6%. Како и да е, Разновидност го пофалила Кулиџ што обезбеди неколку светли моменти со самото место на измама на Барбра Стрејсенд, иако инаку не импресиониран опишувајќи го филмот како „пополнет и повторувачки“.
Во текот на 2007 година, Кулиџ се појавила на „Фала му на Бога што си тука“ и „Поблиските“ на ТНТ. Во 2008 година, таа гостувала во „Тајниот живот на американскиот тинејџер“ како кол-девојка. Во втората сезона, таа била често повторувачки лик, сега играјќи ја свршеницата на таткото на Бен и идна маќеа на Бен. Таа, исто така, глумела во 2008 година доживотен телевизиски филм Жив доказ. Кулиџ се појави во филмот Соул Мен во 2008 година како Росале.
Во 2009 година, Кулиџ зела драматична улога во Лош Поручник: Пристаништето на повик Њу Орлеанс како Женевив Мекдона. Филмот бил премиерно прикажан на 9 септември 2009 година, на 66. Меѓународен филмски фестивал во Венеција, и бил отворен во општото прикажување во САД на 20 ноември 2009 година Исто така, во 2009 година, таа глумела заедно со Хедер Греам и Амбер Херд во Истребувачи, црна комедија за збир на жени кои формираат своја „тивка револуција“, предизвикувајќи хаос на насилниците во нивните животи.
Во 2010 година, Кулиџ се појавила во друг филм со Хилари Даф насловен како Убавина и актовката, семеен телевизиски филм на ABC произведен од Забава со Слики кој првично се емитуваше на 18 април 2010 година Бил заснован на романот Дневникот на една работна девојка од Даниела Бродски. Филмот бил издаден на ДВД и Блу-реј во САД на 8 февруари 2011 година.
2011–2019: Американска повторна средба, 2 скршени девојки и други улоги
Кулиџ ја повторила нејзината улога како мајката на Стифлер во продолжението на Американската пита кое било отворено во Северна Америка на 6 април 2012 година.
Во јуни 2011 година, Кулиџ курирала уметничко шоу на Блејк Нелсон Бојд во Њу Орлеанс. Во истиот месец Кулиџ почнала да прави стенд-ап комедија. Таа била домаќин на „Жените во филмот“ во хотелот Беверли Хилс. Се поминала толку добро, што таа решила да преземе акција на пат. Кулиџ завршила со концерти низ целата земја и светот две години, вклучително и Шкотска. Кулиџ изјавила за австралиското радио шоу Шоуто на Кајл и Џеки О дека ќе била на турнеја во Австралија како дел од нејзината стенд-ап турнеја Твое за Ноќ.
Следната година, таа имала гласовна улога во „Пеколот и назад“ и имала камео во „Алвин и вервериците: чип на патот“. Во 2016 година таа се појавила во Маскоти, во режија на Кристофер Гест. Во 2017 година, Кулиџ го позајмила гласот за да ја портретира Мери Мех во филмот „Емоџи“. Во 2018 година, Кулиџ се појавила во спотот на Аријана Гранде за нејзината песна ,,Ви благодариме, следно“.
2020 – денес: Белиот лотос и критичко признание
Во октомври 2020 година, на Кулиџ и била доделена улогата на Тања, проблематична жена на одмор, во хумористичната драмска серија на Мајк Вајт „Белиот лотос“, а набргу потоа почнала да се снима на Хаваи. Претставата била премиерно прикажана во јули 2021 година и била широко пофалена, при што Кулиџ добила признание од критиката и ја освоила наградата „Прајтајм“ Еми за извонредна споредна женска улога во ограничена или антолошка серија или филм за нејзината изведба. Кулиџ ја повторила нејзината улога во втората сезона.
Во 2021 година, таа глумела во Божиќната романтична комедија на Нетфликс , Слободен по Целиот Пат заедно со Мајкл Ури, Филемон Чемберс и Кети Наџими. Во 2022 година, Кулиџ глумела во мини-серијата на Нетфликс „Чувар“ заедно со Наоми Вотс и Боби Канавал.
Личен живот
Откако го посетила Њу Орлеанс до десет пати годишно во текот на десет години, Кулиџ купила куќа некаде во 2005 година Ентериерните сцени од Измамникот (2017) биле снимени во замокот на Кулиџ во Њу Орлеанс.
Нејзината добротворна работа и активизам вклучува поддршка за помош за СИДА и правата на животните.
Кулиџ сакала животни и има милениче куче по име Чуј кое било спасено од фабрика за месо во Кореја.
Кулиџ била шести братучед двапати сменет на американскиот претседател Калвин Кулиџ.
Аеродром Бад Гандерсхајм
Аеродром Бад Гандерсхајм (Flugplatz Bad Gandersheim) — аеродром во близина на градот Бад Гандерсхајм, во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Црква „Св. Ана“ - Бер (XVIII век)
Света Ана (Αγία Άννα) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Големи Свети Бессребреници“.
Црквата веројатно е изградена на крајот од XVIII век. Внатре е зажуван живопис од периодот на изградба, но има и вредни икони, меѓу кои од XVII век.
NGC 2085
NGC 2085 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2085 се споменува и како ESO 57-EN16.
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 40 м 9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 40' 24".
Гарево
Наводи
44.61667°N, 21.45°W
IC 124
IC 124 — галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 124 се споменува и како ESO 156-32.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 124 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 124 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на IC 124 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14299.
Ториум
Ториум (Th, лат. thorium) — хемиски елемент кој припаѓа на групата актиноиди (7 периода, ф-блок на периоден систем). Неговиот атомски број е 90, и незначително е радиоактивен. Заедно со ураниум се користи како примарно гориво во јадрените реактори.
Ториумот е откриен во 1828 година од страна на шведскиот хемичар Јенс Јакоб Берцелиус. Името го добил според еден од нордиските богови - Тор (Thor).
Својства
Ториум е сребрено бел метал со висок сјај. Изложен на кислород од воздухот тој постепено се затемнува. Чистиот ториум е мек, лесно се извлекува (во жици и сл.), може да се пресува и на собна температура. Тој е полиморфан, постојат и две негови модификации. Растворлив е во поголем дел од концентрираните киселини, додека во солите и во фосрфорна киселина доста споро се раствора. Ториумот е застапен во Земјината кора во количини од 12ppm.
Најважни минерали на ториум се:
Осветлување
Ториумот се користел главно во облик на оксид за правење на гасни лампи, меѓутоа поради радиоактивноста на своето испарување, престанало неговото производство. Тие гасни лампи се правеле од мешавина од 99% торумов оксид и 1% цериум нитрат во која се влекувал ураново волнено плетиво па тоа подоцна е запалено. Во пламенот се распаѓа ториум нитрат на ториум диоксид и азот. Останатата слаба структура која во пламен на гас давала бела светлост, која не е повржана со радиоактивноста на ториумот туку е резултат на обичното согорување.