cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Машинско учење во видео игри
Системски систем за генерирање музика за мелодија на видео игри - VRAE
Истражувачкиот труд од 2014 година на тема „Варијацијални повторливи авто-кодирачи“ се обидел да генерира музика заснована на песни од 8 различни видео игри. Овој проект е еден од ретките спроведен чисто на музика од видео игри. Невронската мрежа во проектот била во можност да генерира податоци што биле многу слични на податоците од игрите што ги обучувала. Создадените податоци не се претвориле во музика со добар квалитет.
Дванаесет месеци (цртан филм)
Творци
Филмот е обновен во филмското студио Горки во 1987 година. Директор за реставрација бил Владимир Беренштеин.
Заплет
Зима во Кралскиот дворец и младата кралица има часови. Професорот ѝ зборувал за годишните времиња, а кога ги спомнал пролетните кокичиња, кралицата посакала веднаш да ги има таа во нејзината палата. Професорот се обидел да ја убеди дека тоа е невозможно во зима, но кралицата издала соопштение во кое ветила корпа злато за корпа со кокичиња на оној кој ќе ѝ ги донесе. Алчната маќеа и нејзината мрзлива ќерка, дознавајќи за кралската награда, веднаш ја испратиле поќерката во шумата за да донесе кокичиња.
Девојчето талкало низ шумата и случајно излегло на една полјанка, каде дванаесетте месеци браќа седеле околу огнот. Поќерката им раскажала за својата мака, а Април ги убедил браќата да му дадат време од еден час за да ѝ помогне. Јануари му го дал на Април ледениот стап што се претворил во дрво, а пролетта дошла во раскош. Девојчето собрало во корпата кокичиња, а Април ѝ дал и волшебен прстен и побарал таа да не кажува никому за она што го видела во шумата. Јануари побарал од месечината да го придружува девојчето до дома, по што го вратил стапот, кој повторно станал леден, и ја повикал снежната бура за да го скрие патот до огнот.
Маќеата и ќерката отишле со кокичињата во кралскиот дворец. Гледајќи ги цвеќињата, каприциозната кралица побарала во истиот час да ѝ биде покажано местото каде тие растат. Маќеата и ќерката морале да ѝ признаат дека поќерката ги набрала кокичињата. Поќерката се согласила да се врати во шумата за да донесе цвеќе, но одбила да го покаже местото каде што ги набрала кокичињата. Тогаш маќеата ја испратила својата ќерка да ја следи поќерката, а кралицата со својата свита тргнала по нив. Бидејќи не добила одговор за тоа каде растат кокичињата во зимската шума, непоколебливата кралица го зела волшебниот прстен од поќерката и го фрлила во снегот. Поќерката успеала да ги изговори волшебните зборови и потрчала по прстенот. Кралицата и нејзината свита брзале по неа, сите ги зафатила снежната бура и потоа тие сите се нашле на полјанката.
Јануари се појавил на полјанката и ги поканил непоканетите гости да им ги исполни нивните желби. Кралицата сакала да се врати дома, професорот посакал сезоните да продолжат да одат по свој пат, Војникот само сакал да се стопли покрај огнот, а маќеата и нејзината ќерка посакале крзнени палта со крзно од куче. Јануари им дал крзнени палта, тие почнале да се караат и се претвориле во кучиња. Јануари му наредил на Војникот да ги запрегне санките и да вози сè до светлината каде горел оган.
Музика и песни
Музиката за овој цртан филм и неговите песни ги напишал и компонирал Мојси Вајнберг. Песните за овој цртан филм биле издадени на детските плочи во московските, ленинградските и други фабрики, од средината на 1960-ти години од страна на фирмата Мелодија во збирки песни од цртани филмови. Подоцна, песните биле објавени на магнетни ленти и аудио касети „Свема“. Во 1990-ти години, песните ги издавале разни компании (на пример, Твик Лирек) на аудио касети и ЦД-а, а од 1999 година и на MP3 дискови.
Во втората половина на 1990-ти години, аудио-приказната заснована врз цртаниот филм со текст на Александар Пожаров на аудиокасети била издадена од компанијата „Твик Лирек“.
Видео издание
Во 1980-ти години, цртаниот филм започнал да се произведува од Видео програмата на Државната агенција за филм на СССР на видео ленти. На почетокот на 1990-ти години, цртаниот филм бил издаден од Здружението на филмови Крупен план на домашни касети за видео. Во средината на 1990-ти години, тој бил вклучен во колекцијата VHS од најдобрите советски цртани филмови (оваа видео-лента содржела цртани филмови од бајките на А. Пушкин „Приказната за цар Салтан“ (1984), „Приказната за мртвата принцеза и седумте Херои “(1951),„Приказната за свештеникот и неговиот работник Балда“(1973) и„ Приказната за златниот петел“ (1967)) Студио PRO видео. Во 1994 година, исто така е издадено од студиото Сојуз Видео на касети VHS.
Соколански дом (Куманово)
Соколански дом, познат и како Соколана ― поранешно спортско здание во Куманово. Градбата била изградена во 1931, чиј архитект е Момир Горуновиќ. Таа била седиште на кумановското Соколанско друштво.
Историја
Изградбата почнала во 1923 и била со повремени прекини. Домот е граден со средства од доброволни прилози од населението и од тогашната кумановска еснафска јавност. Соколанскиот дом бил завршен во 1931 година и му бил свечено предаден во употреба на Соколанското друштво на 6 септември 1931 година. Главниот проект го изготвил белградскиот архитект Момир Горуновиќ, додека проектот за покривната конструкција го изготвил Владимир Антонов.
Салата на Соколанскиот дом во минатото била користена како домашен терен на КК Куманово.
Во октомври 2019 година, Соколанскиот дом и неколку други спортски зданија биле дадени под владение на Општина Куманово откако Јавното претпријатие за стопанисување на спортски објекти им ги одзело дозволите на тогашните тековни приватни стопанисувачи.
Џамија (Елевци)
Џамија (Елевци) — главна и единствена џамија во селото Елевци, во Општина Центар Жупа, Македонија.
Мува (филм од 1986)
Мува (англиски: The Fly) - американски филм од 1986 година, во режија на Дејвид Кроненберг, кој е коавтро и на сценариото. Главните улоги ги играат: Џина Дејвис, Џеф Голдблум и Џон Гец, а мала улога има и режисерот Кроненберг. Филмот освоил „Оскар“ за најдобра шминка, како и шест други филмски награди и признанија.
Синопсис
Вероника (ја игра Џина Дејвис) е новинарка која присуствува на една забава со намера да направи интервју со некој научник. Таа се запознава со непознатиот научник Сет Брандл (го игра Голдблум), кој ја кани во својата лабораторија каде ѝ го покажува својот пронајдок - машината за телепортација. Вероника е воодушевена од пронајдокот и подготвува репортажа за него, додека уредникот во списанието, Статис Боранс (го игра Гец), смета дека тоа е само измама. Најпрвин, Сет се спротивставува на објавувањето на неговиот пронајдок, но потоа се согласува Вероника да го снима целиот процес на истражувањето. Истовремено, Вероника и Сет започнуваат љубовна врска која предизвикува љубомора кај Статис, поранешното момче на Вероника. Еден ден, додека е отсутна Вероника, Сет се обидува да се телепортира себеси, но не забележува дека во машината влегла и една мува. По успешната телепортација, тој станува физички и сексуално посилен и ја убедува Вероника и таа да се телепортира, но таа одбива. Меѓутоа, неговиот експеримент има и негативни последици: неговото лице почнува да се менува, му паѓаат ноктите и забите, а на грбот му се појавуваат необични влакна за кои се утврдува дека се влакна на мува. По почетната еуфорија, Сет сфаќа дека со него се случува нешто страшно, а неговиот физички изглед потполно се менува и тој наликува на монструм. Испитувајќи ги причините за таа преобразба, тој дознава дека всушност неговото тело претставува генетска комбинација на мува и човек. Вероника се обидува да му помогне, но тој ја брка од својот стан. Набргу, Вероника утврдува дека останала бремена и, плашејќи се од можноста бебето да биде мутант, таа сака да изврши абортус. Но, тогаш, во ординацијата влегува Сет, кој ја грабнува и ја носи во својот дом. Таму пристигнува Статис, со намера да го убие Сет, но наместо тоа, Сет му ја уништува едната рака и нога. Потоа, тој ја принудува Вероника да се телепортираат заедно и во борбата со неа, целосно се претвора во чудовишна мува. Ранетиот Статис пука во каблите на машината и Сет се претвора во комбинација на чудовишна мува и машина. Затоа, тој ја замолува Вероника да го убие и таа пука во него, разнесувајќи го на парчиња.
Џамија (Житинени)
Џамија (Житинени) — главна и единствена џамија во селото Житинени, во Општина Центар Жупа, Македонија.
Космос-164
Космос-164 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 8 јуни 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-164 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 296 км, а најмалото на 196.
Ванчо Николовски
Ванчо Николовски (роден на година во  - починал на  година во ) — македонски првоборец и политичар, економист.
Животопис
Основно училиште завршил во родниот град Неготино, гимназија во Горни Милановац и Велес, а потоа студирал на Правниот факултет во Белград. Како учесник во НОАВМ (од 1 Ⅴ 1941) и член на КПЈ (од февруари 1943), бил уапсен и испратен во интернација во Бугарија (мај 1943 – јануари 1944). Повторно се вклучил во НОАВМ (од 29. Ⅶ 1944) како борец, секретар на МК на КПЈ во Неготино и политички комесар на Тиквешкото воено подрачје. По Ослободувањето завршил Виша политичка школа во Белград и Економски факултет во Скопје.
Во текот на својот работен век, ги извршувал следните функции:
По пензионирањето (1987) пројавил жива активност со реагирања на актуелните збиднувања во македонските весници и списанија. Автор е на неколку книги
Космос-165
Космос-165 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 јуни 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-165 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1399 км, а најмалото на 198.
Илија Николовски
Илија Николовски (роден на година во село Панчарево, ) — македонски генерал-мајор на АРМ, во пензија. , претседател на вонпарламентарната Партија на обединети пензионери и граѓани на РМ, претседател на воените ветерани и резервисти.
Животопис
Основно и средно училиште завршил во Берово, а Воена академија на ЈНА во Белград и во Сараево. Командирската должност ја започнал како потпоручник – командир на вод, а подоцна бил командир на чета и командант на баталјон. Во ЈНА ги завршил Командно-штабната академија и школата за народна одбрана. Бил воен претставник во Амбасадата на Македонија во Бугарија и воен претставник на АРМ во Брисел. Бил командант на бригада и командант на корпус. Во 2003 година се пензионирал.
Онрјоо
Онрјоо (јап. 怨霊, буквално „одмаздљоубив дух“, понекогаш објаснет и како „гневен дух“), во јапонските традиционални верувања и книжевност, се однесува на дух („јууреи“) за кој се верува дека е способен да предизвика штета во светот на живите, да ги повреди или убие непријателите, па дури и да предизвика природни катастрофи за да ги одмазди или „реши“ гревовите што им биле извршени додека биле живи, а потоа можеле и да им го одземат духот на нивните жртви при умирањето.
Името донекаде се преклопува со, со разликата во тоа што во култот на горјоо, овој дух не е секогаш нужно зол.
Потекло
Потеклото на онрјоо е нејасно, но верувањето во нивното постоење може да се пронајде уште во VIII век, и се засновало на идејата дека моќните и разгневени души на мртвите можат да влијаат или да им наштетат на живите. Најраните култови кон онрјоо духовите што се развил бел за принцот Нагаја, кој починал во 729 г.; и првиот запис за опседнување од онрјоо дух кој влијаел на здравјето се наоѓа во хрониката Шоху Нихонги (797 г.), во кој се наведува дека душата на „ го повредил Генбоо (будустички монах) до смрт“ (Хироцугу загинал во неуспешното востание, именувано како „Фуџиуара но Хироцугу бунт“, откако не успеал да го отстрани од власт неговиот соперник, свештеникот Генбоо).
Одмазда
Традиционално, во Јапонија, се сметало дека онрјоо водени од одмазда можат да предизвикаат смрт на нивниот непријател, како што е во случајот на одмаздољубивиот дух на Хироцугу, кој бил одговорен за убиството на свештеникот Генбоо, но исто така биле способни да предизвикаат природни катастрофи како земјотреси, пожари, бури, суша, глад и помор, како е во случајот со духот на принцот Сауара кој бил огорчен од неговиот брат, Императорот Канму. Вообичаено, ваквата одмазда предизвикана од натприродни суштества или сили се нарекува.
Императорот Канму го обвинил неговиот брат Сауара, можеби лажно, за заговор против него за како соперник на престолот, по што тој бил прогонет, и починал од постење. Причината што Императорот ја преселил престолнината во Нагаока-кјоо оттаму во Кјото, во обид да го избегне гневот на духот на неговиот брат, според мислењето на голем број научници. Ова не успеало целосно, па императорот го прекинал проклетството смирувајќи го духот на неговиот брат со извршувањето на будистички обреди за да му оддаде почит и да му ја додели на принцот Сауара титулата на Император, посмртно.
Еден добро познат пример на смирување на онрјоо дух е во случајот на Сугауара но Мичизане, кој бил политички посрамен и починал во егзил. Се верувало дека тоа предизвикало смрт на неговите протвници набрзо, како и катастрофи (особено штети од громови), а судот се обидел да го смири гневниот дух враќајќи му го стариот ранг и позиција на Мичизане. Тој станал обожуван во Тенџин култот, а биле подигнати и Тенман-гуу светилишта за него.
Примери
Можеби најпознатиот онрјоо е Оиуа, од народната приказна Јоцуја Каидан. Во оваа приказна сопругот останува неповреден; сепак, тој е целта на одмаздата на онрјоо духот. Одмаздата на Оиуа кон него не е физичката казна, туку психолошките маки.
Други примери ги вклучуваат приказните:
Во медиумите
Онрјоо е главна карика на Ј-хорор жанрот, а најзначајни и најпознати духови се Садако Јамамура и Кајако Саеки од Прстенот и Џу-Он франшизите. Ликовите во овие дела се скоро исклучиво жени на кои им биле направени неправди во животот, кои се враќаат како онрјоо вршејќи хаос врз живите, за на крајот да се преродат.
Хисако (久子, „Вечно дете“ или „бесконечно дете“) од третиот дел од борбената игра Killer Instinct (Убиствен Инстинкт), е орјоо која починала при одбраната на своето село. Таа сè уште го прогонува своето старо село и му се одмаздува на секој што ќе ги сквернави нејзините урнатини со нејзината нагината. Таа има бледа кожа и долга црна коса, како и повеќето онрјоо.
Духот на Синтија Веласкес од преживувачката хорор игра Silent Hill 4: The Room (Тивок рид 4: Собата), многу наликува на онрјоо дух.
Во есента 2018 година, за асиметричната хорор игра Dead by Daylight (Мртов до Зори), е објавено DLC (содржини за симнување) поглавјето Shattered Bloodline (Распарчена Крвна Линија), а заедно со него и ликот Рин Јамаока, „Духот“. Духот е онрјоо кој се враќа од мртвите, откако била брутално убиен од страна на нејзиниот татко.
Физички изглед
Традиционално, онрјоо и другите јууреи духови немаат посебен изглед. Сепак, со зголемувањето на популарноста на јапонскиот Кабуки театар за време на Едо периодот, се развил специфичен онрјоо костум.
Екстремно визуелен по природа, и со еден глумец кој често зазема различни улоги во рамките на претставата, Кабуки театарот развил систем на визуелни показатели што ѝ овозможуваат на публиката веднаш да открие кој лик е на сцената, како и да ги потенцира емоциите и изразите на глумецот.
Костимот на духови се состои од три главни елементи:
Космос-166
Космос-166 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Капустин Јар, СССР на 16 јуни 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-166 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 48,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 534 км, а најмалото на 277.
Космос-167
Космос-167 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 17 јуни 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 262 км, а најмалото на 187.
Центар за култура „Трајко Прокопиев“ - Куманово
Национална установа - Центар за култура „Трајко Прокопиев“ ― културна установа во Куманово. Центарот за култура е главен носител на културни, уметнички и просветни активности во Куманово. Установата е наречена по македонскиот композитор на класична музика, диригент и автор на филмска музика Трајко Прокопиев. Во рамките на зградата на Центарот се наоѓа Библиотеката „Тане Георгиевски“.
Џамија (Коџаџик)
Џамија (Коџаџик) — главна и единствена џамија во селото Коџаџик, во Општина Центар Жупа, Македонија.
Република Кина
Република Кина (традиц., упр. ) — држава во источна Азија која еволуирала од еднопартиска држава со целосно меѓународно признавање во мултипартиска демократска држава со ограничено меѓународно признавање. Била една од неколкуте победнички земји во Втората светска војна и основачка членка на Обединетите Нации. Основана во 1912, Република Кина зафаќала најголем дел од континентална Кина. Во 1945, на крајот на Втората светска војна Република Кина ги додала островските групи Тајван (Формоза) и Пескадори кон својата јурисдикција. Овие островски групи, заедно со Кинмен и Мацу станале целосната територија на Република Кина по 1949 кога Куоминтанг ја загубиле Кинеската граѓанска војна од кинеската комунистичка партија и Народна Република Кина била формирана на континентална Кина. Според законот на Република Кина, тие територии се познати како Слободна Територија на Република Кина.
Василица Премудра
Василица Премудра ( Василица Прекрасна, Елена Прекрасна, Елена Премудра, Марија Занаетчија, Синоока, Царица-Олга, Марија Моревна) - хероина на руските бајки, дарувајќи љубов кон главниот лик кој го победил Змејот или Кошчеј. Нејзините главни одлики се: лојалност, грижа и одлучност. Во повеќето бајки, хероината е ќерка на морскиот крал, обдарена со мудрост и способност да се трансформира.
Типолошки одлики
Во руските народни приказни за т.н. прекрасни невести често се забележува отстапување од патријархалниот стереотип - Марија Моревна, Марија Занаетчија, Елена Мудра, Елена Убава, Василица Премудра, Василица Ппрекрасна, Цар девојка (ќерка на морскиот крал) - овие хероини, покрај убавината, имаат голема интелигенција и извонредна физичка сила во руските бајки: „Марија-Моревна-убавата кралица“, „Марија занаетчија“, „Елена принцезата и Иван Царевич“, „Елена Прекрасна“, „Василиј Принцот и Елена Прекрасна “,„Елена Премудра“,„Вечен сон“,„Василица Премудра и морскиот крал“, „Принцезата жаба“. Тука можеме да ја видиме и родовата конфигурација на позитивни „силни“ хероини и „слаби“ хероини. Хероините ги сакаат мажите со мајчинска љубов - тие се жалат, образуваат, штедат, па дури и се жртвуваат заради нив. Сепак, „Убавата девојка“ Елена Прекрасна или Василица Прекрасна („Приказната за Иван принцот, Жар птица и сивиот волк“, „ Жар птица и принцезата Василица“, „Сивка-Бурка“, „По наредба на штука“) - прилично пасивно, обдарено со непишана убавина и делува како посакувана награда заедно со богатство, престол и признание.
Сликите на Елена Прекрасна, Елена Мудра, Василица Прекрасна, Василица Мудра, Хероината-Синоока го изразуваат естетскиот и моралниот идеал на жената во руската народна приказна.
Василица Прекрасна
Приказната раскажува за трговец, неговата убава ќерка и злобната маќеа која се обидува да ја малтретира нејзината поќерка. Василица имала волшебна кукла, која ја наследила од нејзината покојна мајка. Оваа кукла била нејзина амајлија, помошник и советник. Хероината поминува низ многу искушенија, но не ја губи својата добрина, за што како награда станува сопруга на царот.
Морскиот цар и Василица Премудра
Царот патува во други земји а во тоа време неговиот син Иван се раѓа дома. Кога кралот пие вода од езерото, морскиот крал го фаќа за брадата и бара да го даде она што „не го знае дома“. Кралот се согласува. Веднаш по пристигнувањето дома ја сфатил својата грешка. Кога Иван принцот ќе стане возрасен, царот го носи до езерото и му наредува да го бара прстенот што мисли дека го изгубил. По совет на старицата, принцот ја применува помошта на ќерката на морскиот крал, Василица Премудра, која престорена во маска на гулаб (или патка), лета покрај езерото со своите сестри. Кралот на морето му поставува на херојот задачи кои се невозможни за обичен човек (да порасне 'рж за една ноќ, да изгради црква...), тој ги извршува со помош на Василица. Принцот и Василица се венчаат и бегаат од морското кралство. На патот, бегајќи од потерата, Василица се трансформира себеси и сопругот во разни предмети. Враќајќи се кај своето семејство, Иван ја заборава Василица. Таа го потсетува на себе со помош на гласници-гулаби, и тие повторно се заедно.
Принцезата жаба
Кралот имал три сина. Најмладиот се викал Иван Царевич. Дошло време принцовите да си најдат за себе сопруги. Иван Царевич е принуден да се ожени со жаба, бидејќи ја наоѓа како резултат на церемонијата (принцовите стрелале од лакови по случаен избор, каде што ќе удри стрелата - таму ќе ја бараат невестата). Жабата, за разлика од сопругите на браќата на Иван принцот, одлично ги работела сите задачи кои ги побарал царот, нејзиниот свекор, или со помош на вештерство (во една верзија на приказната), или со помош на „дадилки“ (во друга). Кога царот ги поканува Иван и неговата сопруга на гозба, таа пристигнува како една убава девојка. Принцот Иван тајно ја согорува кожата на жабата на неговата сопруга, со што ја принудува таа да го напушти. Иван оди во потрага, ја наоѓа со Кошчеј Бесмртниот и тој ја ослободува својата сопруга.
Жар- птица и принцезата Василица
Кралот имал слуга-стрелец а слугата имал јуначки коњ. Еднаш еден слуга пронашол пердув од Жар птица во шумата, и покрај предупредувањето на неговиот коњ дека пердувот ќе донесе несреќа,тој го земал. Гледајќи го пердувот, царот побарал да ја добие и самата Жар-птица а потоа и принцезата Василица (опција - Цар- девојка, која живее „на крајот на светот, каде што изгрева црвеното сонце“) и плива во златен брод. Стрелецот со помош на неговиот коњ ги извршувал наредбите. Царот сакал да се ожени со Василица. За тоа било потребно извршување на разни задачи што стрелецот ги извршувал наместо кралот. Последниот тест - капење во врела вода - стрелецот го издржал благодарение на коњот а кралот, обидувајќи се да го стори истото, умира. Василица му ја подава својата рака на стрелецот, кого го избираат за нов крал.
Станко Павлески
Станко Павлески (роден на година во село Ерековци ) — македонски скулптур и универзитетски професор.
Животопис
Станко Павлески дипломирал на ФЛУ во Скопје (1984), каде што денес е професор. Магистрирал на Академијата за ликовни уметности во Белград (1992). Првото самостојно издание на Павлески е „Ненапишана книга до посредувачот“ (од 2002), дело со кое започнала и целата серија тематски проекти насловени „Кино Напредок – Трилогија провинција“ (реализирани во периодот 2002-2005 заедно со вајарот Томе Аџиевски), во кои се занимава со критика на уметничкиот систем и на критичарите на уметноста. Дел од тој долгогодишен проект е и второто самостојно издание, големата „Книга над кориците – Моја антологија: Македонската уметност и критика 1954-2004“ (од 2004).
Од 2006 до 2009, заедно со Томе Аџиевски и Јован Шумковски реализирал уште една серија изложби во Париз (2006), Њујорк (2007 и 2008) и Александрија (2009) под заеднички наслов „Проекција Балкон“, каде главно се занимавал со критика на глобализмот и со релациите на Македонија со овие земји и култури. Книгата „''Јас Птоломеј МКД и Н.В. Ништото''“ (издадена во 2009) се смета за едно од најконтроверзните изданија на Павлески.
Космос-168
Космос-168 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 4 јули 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-168 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 261 км, а најмалото на 198.
Киргистан
Киргистан или Киргизија (киргиски: Кыргызстан) е држава во Средна Азија, претежно планинска. Официјално име е Киргиска Република. Киргистан се граничи со Казахстан на север, Узбекистан на запад, Таџикистан на југозапад и со Народна Република Кина на исток. Главен град е Бишкек.
Рана историја
Според скорешните пронајдоци, киргистанската историја датира од 201 г п.н.е. Киргистанците живееле во горниот дел на долината на реката Енисеј во централен Сибир. Откритието на пазиричката и таштичката култура покажуваат дека се туркиски номадски народ. Кинеските и муслиманските извори од VII и XII век ги опишуваат Киргизите како народ со црвена коса и со зелени и цини очи.
Потомците на Киргизите од автохтоното сибирско население е потврдено од друга страна пак со скорешните генетски истражувања. Интересно е што 63% од машкото население на Киргистан делат хаплогрупа R1a1 (Y-DNA) со Таџикистанците, со Украинците 54%, со Полјаците 56% па дури и со Исланѓаните 25%. Хаплогрупа R1a1 (Y-DNA) се верува дека е обележувач на праиндоевропските јазици и нивните говорници. Киргистанската држава ја достигнала својата најголема експанзија после победувањето на Ујгурскиот канат во 840 година. Тогаш Киргизите набрзина се преселиле сè до планинскиот венец Тјеншан и имале контрола врз територијата цели 200 години. Во XII век киргиската доминација се преместила до планината Алтај и до Сијанските Планини како резултат на растење на монголската држава. Со растење на Монголското Царство во XIII век, Киргизите мигрирале јужно.
Руско влијание
Во раниот XIX век, јужниот дел на денешен Киргистан бил под контрола на Канатот од Коканд. Територијата позната на руски како Киргизија била вметната како дел на Руската Империја во 1876 година. Русите презеле неколку револти против царските власти, и многу од киргистанското население се преселило во Памир и Авганистан. Додатно на ова, репресијата врз немирот во 1916 резултирало со преселба на Киргизите и во Кина.
Многу од етничките групи во тој регион биле поделени помеѓу соседните држави, како што е и денес, каде што границите не биле толку добро повлечени и регулирани, било полесно за движење кон планините и враќање назад сè со цел за подобар живот на Киргизите.
Периодот под советска власт
Советската власт биле почетно основана во регионот во 1919 и бил формиран Кара-Киргиската автономна област во рамките на империјата. На 5 декември 1936 година Киргиската Советска Социјалистичка Република била основана како рамноправна членка во склоп на Советскиот Сојуз.
Во 1920-те години Киргистан значително се развил на културното, образовното и социјалното поле на општествениот живот. Литературата значително се развила и се основал стандардниот киргиски јазик. Економскиот и социјалниот развој исто така бил значителен. Многу аспекти на киргистанската национална култура биле користени покрај противењето на режимот на Сталин и како резултат на тоа имало доста тензии помеѓу властите и републиките. Во раните години на гласноста многу малку го зафатило политичкиот живот на Киргистан. Како и да е на издаваштвото во Киргистан му било дозволено да има поголема либералност и да основа нови публикации како што е Литератуни Киргистан издадено од Унијата на писатели. Неофицијално, политичките групи биле забранети, но неколку групи се развиле во 1989 година.
Во јуни 1990 избиле етничките тензии помеѓу Узбеците и Киргизите во областа Ош, каде што Узбекистанците се мнозинство. Тензиите се зголемувале и се вовела вонредна состојба. Тензијата траела до август 1990 година.
Михајло Николовски
Михајло Николовски (роден на година во  - починал на  година во ) — македонски композитор. Се категоризира во четвртата генерација македонски повоени композитори.
Киргистан
Периодот под советска власт
Раните 1990 години довеле значителни промени во Киргистан. Киргистанското демократско движење се преобразило во значителна политичка сила со поддршка од парламентот, Претседателот на Киргистанската академија на науки, Ашкар Акаев, бил избран за претседател во октомври 1990 година. Во јануари наредната година, Акаев вовел нова владеачка структура и назначил нова влада сосатена повеќето од млади реформирани политичари. Во декември 1990 година, Врховниот Совет изгласал за промена на името на републиката во Република Киргистан, а додека во 1993 година се смени името во Киргистанска Република. Во февруари 1991 година името на главниот град Фрунзе беше сменето со стариот назив Бишкек. Покрај сите овие промени што го зафатија Киргистан, економскиот развој се чинеа дека работаат против нив. Како резултат на тоа на референдум за зачувување на Советскиот Сојуз во март 1991 година 88.7% гласале за обновување на Советскиот Сојуз во реформирана федерација.
На 19 август 1991 година, кога Државниот комитет за безбедност се обиде да го лимитира Акаев во Киргистан, Акаев и премиерот Герман Кузнецов ја напуштија Комунистичката партија на Советскиот Сојуз и сите киргистански членови. Тое беше првиот чекор за прогласување на независноста и на 31 август 1991 година Киргистан ја проглси својата независност како суверена и самостојна држава.
Михајло Николовски
Животопис
Михајло Николовски е роден на година во. Првите допири со музиката ги имал со староградските песни во домашната атмосфера, каде неговиот вујко имал семеен мандолински оркестар. Во февруари 1947 година станал еден од првите ученици на новооснованото нижо музичко училиште во Битола. Вниманието го свртил уште како ученик во Средното музичко училиште во Скопје, кога подучуван и насочуван од професорот Властимир Николовски ги направил своите први творечки чекори. Своето образование го продолжил на Музичката академија во Белград. Таму студирал и дипломирал на Наставно-теоретскиот оддел во 1960 година, а паралелно учел и композиција кај композиторот Милутин Раденковиќ. По враќањето во Битола го иницирал основањето на Средното музичко училиште, станал негов директор и едновремено ја интензивирал и ја збогатил дејноста на аматерскиот хор „Стив Наумов“ раководејќи со него и придонесувајќи за радикален позитивен пресврт во неговата концертна активност. Во почетокот на 70-тите години се преселил во Скопје, каде што најнапред работел во Македонската радио-телевизија, а набргу потоа станала професор на Високата музичка школа (денес Факултет за музичка уметност), каде што останал до крајот на својот живот.
Киргистан
Периодот под советска власт
По парламентарните избори во март 2005 година, претседателот Акаев беше приниден да поднесе оставка на 4 април 2005 година. Опозициските водачи формираа коалициска влада на чело со претседателот Курманбек Бакиев. На 6 април 2010 година избија нови протести против претседателот Бакиев. По овие протести, на 15 април 2010 Бакиев ја напуштил земјата и официјално дал оставка. По ова е формирана привремена влада на чело со поранешниот шеф на дипломатијата Роза Отунбаева во улога на нејзин шеф.
Михајло Николовски
Животопис
Во еден мандат бил и декан на оваа високошколска установа. Творечкото кредо на Михајло Николовски започнал да се формира уште во времето на средношколските години и се манифестира низ неколкуте камерни и хорски композиции настанати во педесеттите години во кои преовладува неороматичарскиот музички израз.
Киргистан
Административна поделба
Киргистан е поделен на седум области на чие чело стојат назначени управници. Главниот град е админитративно независен град со еднаков статус со областите. Истото важи и за градот Ош.
Михајло Николовски
Животопис
Михајло Николовски е автор на над 120 композиции од кои некои (како што е Сонатата за виолина и пијано) спаѓаат во најуспешните во својот жанр во севкупната македонска музичка литература. Автор е и на повеќе покрупни форми (Концерт за хорна, пијано и оркестар – 1978; Илинден – ораториум за тенор, бас, рецитатор, мешан хор и оркестар – 1980; Македонија – кантата за низок глас, рецитатор, мешан хор и гудачки 96 47 Македонски композитори 97 оркестар – 1984; Концерт за виолина, гудачи и удиралки – 1989), а во дел од нив (во вокално-инструменталното творештво) се инспирира од теми сврзани со македонското историско минато.
За своето творештво Михајло Николовски е добитник на голем број стручни и општествени награди и признанија.
Киргистан
Административна поделба
Областите и главниот град се следните:
Население, јазик и религија
Населението на Киргистан брои околу 5.2 милиони во 2007 година. Киргизи се 69% од населението, 14.5% се Узбеци, кои главно живеат на југот од земјата и 9% Руси, концентрирани на северот од земјата.
Надворешни врски
Влада Преглед Вести Слики Други линкови
Младинска филантропија
Младинска филантропија е донирање на време, енергија или ресурси, вклучително и пари, од страна на деца и млади кон филантропски цели. Според едно истражување, „младинската филантропија е, на најшироко ниво, младите да го даваат своето време, таленти и богатство“. На ова се гледа како на ефикасно средство во кое младите развиваат знаење и учествуваат во филантропски проекти, како што се волонтирање, пишување грантови и служба на заедницата.
Информации
Младинската филантропија ги образова младите за социјални промени со цел да ги идентификуваат проблемите во заедницата и да дизајнираат најсоодветни решенија на системски начин. Филантропијата во овој случај се дефинира како што и да прават младите луѓе за да го направат светот околу нив подобро место.
Фокусиран на партнерства меѓу млади и возрасни и младински глас, младинската филантропија се смета за успешна примена на услужното учење. Младинската филантропија им помага на младите да развијат вештини, знаење, самодоверба и лидерски способности. Младинската филонтропија исто така е идентификувана како особено ефикасно средство за едукација на децата и младите за волонтерството и граѓанското учество.
Во рамките на институциите на еврејската заедница, како што се синагогите, дневните училишта, еврејските федерации и други организации, се создадале програми за филантропија на еврејските млади за да им се обезбедат на еврејските тинејџери можности да се занимаваат со активности за доделување грантови преку еврејска леќа. Еврејската мрежа за финансирање на тинејџери служи како централна адреса за филантропија на еврејските млади и има за цел да помогне во растењето и зајакнувањето на растечкото поле.
Друго достојно општество кое е крајно филантропско, се момчињата извидници на Соединетите Држави. Целиот систем на извиднички вредности се засновал на вредностите на општокорисната работа и водството во помагањето на заедницата. Орденот на стрелата, гранка на момчињата извидници што ја идолизира веселата услуга, донираат многу време за да и помогнат на заедницата.
Јов Московски (патријарх)
Joв (Иов, Јов), исто така познат како Јов Московски (19 јуни 1607 година) бил првиот патријарх на Москва и на цела Русија и е светец на Православната црква.
Ран живот
Неговото родено име било Јоан (Иоанн, форма на Јован). Како тинејџер, Јоан ги знаел повеќето библиски текстови напамет и се трудел да стане монах. Неговиот татко, сепак, инсистирал да се ожени. Еднаш, Јоан побарал дозвола од татко му да се види со неговиот исповедник во манастирот Упенски во нивниот роден град Старица (Тверска област). По неговото пристигнување, Јоан веднаш зел монашки завети и го презеде религиозното име Јов. Тој поминал петнаесет години во манастирот и конечно станал игумен во 1566 година со помош на Иван IV, кој ја направил Старица своја резиденција за време на Опричина.
Во 1571 година, Јов бил префрлен во Москва и бил назначен за игумен на Симоновскиот манастир. Во 1575 година, тој стана игумен на манастирот Новоспаски. Во 1581 година, Јов бил осветен за епископ на Коломна.
Иако го сметаат некои за личност со просечни умствени способности, тој сепак успеал да го привлече вниманието на Борис Годунов со неговиот талент за читање на најдолгите молитви напамет на многу експресивен начин. За време на владеењето на Феодор I (чија влада ја контролирал Борис Годунов), Јов бил назначен за архиепископ на Ростов и митрополит на Москва и на цела Русија во 1587 година.
Избори
Сфаќајќи ја неопходноста од зајакнување на црковниот авторитет во Русија, Годунов успеал да го убеди Цариградскиот патријарх Еремија II да основа патријаршија во Русија. На 5 февруари 1589 година (26 јануари, CК) Јов бил избран за прв патријарх на Москва и на цела Русија. Тој го искористил целото свое влијание и имал голема улога во искачувањето на Борис Годунов на рускиот престол.
Патријаршија
Јов не се согласил, сепак, Годунов на предлогот за отворање на универзитет во Москва екипирана со странски професори, бидејќи тој верувал дека нивното влијание и не- православна вера ќе се шири хетеродоксија и да ја загрози чистотата на Руската Црква. Под надзор на Јов, Русите поправале книги за божествените служби и ги подготвувале за објавување.
Тој помагал во величењето (канонизацијата) на некои од руските светци, наредувајќи да се слави споменот на Василиј Блажени за Христа во 1588 година, како и на Јосиф Волоцки и други. Патријархот Joв исто така се залагал за изградба на нови катедрали и манастири и христијански мисионерски активности во неодамна освоениот касанат Астрахан и Сибир. Тој се допишувал и со католикот Николај V од Грузија и разменувал подароци со него. По мистериозната смрт на царот Дмитриј Иванович во 1591 година, Јов ја прифатил некриминалната верзија на неговата смрт, поддржувајќи го Борис Годунов на секој чекор.
Во 1591 година, тој ја предводел официјалната истрага за смртта на царот Дмитриј во Углих. По консултација со црковниот совет и думата на бојарите, патријархот ја објавил пресудата - царот случајно се прободел со нож и не бил убиен. Во таа година тој го основал и манастирот Донској во Москва.
По смртта на царот Феодор I и одбивањето на неговата сопруга Ирина Годунова да го прифати престолот, патријархот Јов станал шеф на државата во 1598 година. Бидејќи бил многу должен кон Борис Годунов за неговата промоција на функцијата патријарх, Јов му ја понудил својата кандидатура за цар на Собранието на земјата (Земски собор). На 21 февруари 1598 година, тој се упатил на верска поворка до Борис Годунов во манастирот Новодевичи, молејќи го да го прифати престолот.
Пад и смрт
Jov бил познат како груб критичар на Лажниот Дмитриј I и тој се обидел да ги убеди луѓето во Москва да останат лојални на починатиот цар. Вооружените поддржувачи на измамникот влегоа во Успенска катедрала и болјарот по име П.Ф. Басманов го прогласи Јов за предавник. Службеното отстранување на Joв од функцијата било на 24 јуни 1605 година, кога советот го објавил неговото пензионирање поради старост и лошо здравје. Истиот совет го објави доделувањето на достоинството на патријархот Игнатиј. Joв бил испратен во егзил во неговиот манастир во Старица, каде што целосно ослепел. Јов бил наследен од архиепископот Рјазањски Игнатиј и се вратил во Москва по убиството на Лажниот Дмитриј I, затворањето на патријархот Игнатиј во манастирот Чудо и присоединувањето на Василиј IV. На 20 февруари 1607 година, на барање на царот Василиј Шуиски, патријарсите Хермоген и Јов заедно ја отслужиле Светата литургија во катедралата „Успение“ во московскиот Кремљ, каде им простил на луѓето од Москва и им го дал својот благослов. Починал како многу болен човек во 1607 година.
Во 1652 година, моштите на Joв биле пренесени во Успенска катедрала на московскиот Кремљ, каде што остануваат до денес. Патријархот Јов бил прославен како светец од Руската православна црква во 1989 година.
Ограда (Бучинци)
Ограда — археолошко наоѓалиште во скопското село Бучинци. Наоѓалиштето претставува утврдена населба - опидум од раноантичкото време. Неколку стотици метри јужно од селото, при изградбата на браната за наводнување се откриени темели од градба. На релативно мал простор се среќаваат делови од керамички садови и градежен материјал (камен, тегули).
Космос-169
Космос-169 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 17 јули 1967 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5000 килограми. Космос-169 бил сателит наменет за тестирање на јадрено бомбардирање од орбитата.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 87,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 49,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 199 км, а најмалото на 135.
Џон Стоунс
Џон Стоунс (англиски: John Stones; роден на 28 мај 1994, во Барнсли) — англиски фудбалер, играч од одбраната на Манчестер Сити и на англиската репрезентација.
Технички карактеристики
Главно игра на позицијата централен дефанзивец, но исто така тој може да игра и на позицијата десен бек. Има одлични физички предизпозиции и е многу цврст во физичките двобои, но исто така има и добра техника, добро се снаоѓа во противничките шеснаесетници, вешт во затрворањето на противничките напаѓачи и добар во играта во воздухот.
Барнсли
Роден во Барнсли, Јужен Јоркшир, Стоунс произлегол од младинската академија на ФК Барнсли која му низ настапи за сите младиснки тимови му овозможил да го потпише својот прв професионален договор во декември 2011. Тој го направил своето деби како професионалец на 17 март 2012 година во натпреварот од Чемпионшип лигата Барнсли-Рединг 0-4, влегувајќи на местото на Скот Вајсман во 52-рата минута. Во својот прв натпревар како стартер во професионалната кариера Стоунс го постигнал својот прв гол за Барнсли, во победата на гости со 4-3 по продолженија над Рочдејл во првото коло од Лига купот на 11 август 2012. Една недела подоцна, тој го направил својот прв старт во лигата, во победата со 1-0 против Мидлзборо.
Евертон
Стоунс потпишал пет и пол годишен договор со Евертон на 31 јануари 2013 година, за сума од 3 милиони фунти. Во текот на сезоната 2012-2013 бил неискористена замена во три натпревари од Премиер лигата, но не добил шанса да дебитира.
Своето деби за Евертон го направил против Стивениџ во натпревар од вториот круг на Лига купот игран на 28 август 2013 година на Гудисон Парк, во победата со 2-1 по продолженија. На 14 септември 2013 Стоунс го направил своето деби во Премиер лигата влегувајќи како замена на местото на Стивен Нејсмит во победата со 1–0 на домашен терен над Челси на 14 септември 2013. На 1 јануари 2014 го направил својот прв лигашки старт за Евертон во ремито 1-1 против Стоук Сити на Стадионот Британија.
Во текот на летото 2015, Евертон одбиле неколку понуди од Челси за трансфер на Стоунс во сините од кој највисоката изнесувала 30 милиони фунти. Во текот на сезоната 2015-2016 Стоунс станал постојан стартер на позицијата централен одбранбен играч.
Манчестер Сити
На 9 август 2016 година, Стоунс потпишал шестгодишен договор со Манчестер Сити а сумата на трансферот изнесувала 47,5 милиони фунти, со што тој станал вториот најскап одбранбен играч во фудбалската историјата, зад Давид Луиз. Благодарение на клаузулата според која би требало да добијат 15% од следната продажба, екипата на Барнсли добила 6,78 милиони фунти од трансферот на Стоунс во Манчестер Сити, износ кој бил поголем од било кој друг надомест за трансфер што го добиле во нивната историја.
Своето деби за Сити Стоунс го имал четири дена подоцна на стартот на новата сезона, кога играл од почетокот во центарот на одбраната како партнер на Александар Коларов во победата со 2-1 над, во првиот натпревар на Пеп Гвардиола на клупата на граѓаните. На 6 јануари 2017, го постигнал својот прв гол за својот нов клуб, стрелајќи прецизно со глава за последниот гол во победата со 5–0 над на Олимпискиот стадион во Лондон во третото коло од ФА купот.
Репрезентативна кариера
Со репрезентацијата под 21 година Стоунс учествувал на Европското првенство 2015 во Чешка.
Своето деби за сениорската репрезентација на Англија Стоунс го направил на 30 мај 2014 во победата со 3-0 во пријатлски натпревар против Перу. Тој исто така бил повикан од Рој Хоџсон на поширокиот список за Светското првенство 2014 во Бразил, но испаднал од конечната листа.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 10 август 2017.
Џамија (Мал Папрадник)
Џамија (Мал Папрадник) — главна и единствена џамија во селото Мал Папрадник, во Општина Центар Жупа, Македонија.
Бунарче (Чардаклија)
Бунарче — археолошко наоѓалиште во штипското село Чардаклија. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба. Во нивите што се наоѓаат на околу 300 м источно од наоѓалиштето Манастирче се среќаваат парчиња од тегули, тули и друг градежен материјал.
Генадиј Драч
Генадиј Владимирович Драч (5 февруари 1942, Туапсе, Советски Сојуз) - руски научник за културологијата и историјата на античката грчка филозофија. Драч исто така е доктор на науки  и професор на „Јужниот федерален универзитет“, потпретседател на Руското филозофско друштво како и  почесен научник на Руската Федерација (2007).
Кариера
Тој исто така е и член на Уредувачките одбори за хуманитарци на јужна Русија и „Научната Мисла на Кавказ“.
Професор Драч е автор на повеќе од 400 дела, вклучувајќи го и делото „Културологија“.
Џамија (Могорче)
Џамија (Могорче) — главна и единствена џамија во селото Могорче, во Општина Дебар, Македонија.