cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Минхен
Центарот на градот
Големиот резиденциски комплекс (започнат во 1385 година) се наоѓа на крајот на стариот град се смета за еден од најзабележителните музеи за внатрешен дизајн. Покрај многуте проширувања, во него е и трезорот како и прекрасниот театар во рококо стил „Cuvilliés“. Веднаш до неокласичната опера на резиденцијата изграден е Националниот театар. Во Минхен сѐ уште постојат дворци во барокен и неокласичен стил, такви се дворецот Порција, дворецот Прејзинг, дворецот Холнштајн и дворецот Принц-Карл. Сите дворци се наоѓаат во близина на резиденцијата, како и Стариот дворец, (Alte Hof) средновековниот дворец кој бил првата резиденција на кнезовите Вителсбах во Минхен.
Центарот на градот е пресоздаден, во виртуелниот свет на Second Life и може да се посети преку виртуелна посета низ една турнеја.
Кралските авении и плоштади
Четири главни кралски авении од XIX век со величествени градби го поврзуваат центарот со останатиот дел од градот:
Улицата Лудвигштрасе, исто така, започнува од Одеонсплац и се протеѓа од југ кон север, и ги заобиколува универзитетот Лудвиг-Максимилијан, Црквата Свети Лудвиг, Баварската национална библиотека, како и многу министерства и палати. Јужниот дел на авенијата е изграден во стилот на италијанската ренесанса, додека северниот дел е особено инспириран од романскиот стил.
Авенијата Максимилијанштрасе е во неоготски стил и започнува од плоштадот Макс-Јосефс-Плац, каде се наоѓаат Резиденцијата и Националниот театар, и се протега од запад кон исток. На неа се наоѓаат многу згради во нео-готски стил, меѓу кои и Куќата на уметниците, административната зграда на Горна Баварија, Етнолошкиот музеј. Откако ќе ја премине реката авенијата го обиколува Максимилианеумот (каде е седиштето на Покраинскиот парламент). Оваа улица е позната по скапите дизајнерски продавници за накит, луксузни бутици и хотели со пет ѕвезди.
Авенијата Принцрегентенштрасе се протега паралелно со улицата Максимилијан и започнува од дворецот Принц-Карл. Тука се наоѓаат многу музеи, како Куќата на уметноста, Баварскиот национален музеј и галеријата Шак. Оваа авенија го преминува Изар и го заобиколува споменикот на ангелот на слободата, вилата Штук и стариот стан на Хитлер. Поисточно на истоимената авенија е театарот Принцрегенрен.
Други делови од градот
Двата големи дворца во барокен стил во Нимфенбург и Обершлајсхајм сведочат за кралското минато на Баварија. Дворецот Нимфенбург (Schloss Nymphenburg) — 6 км северозападно од центарот на Минхен и опкружен е со прекрасни паркови и зеленило и се смета за една од најубавите кралски резиденции во Европа. Северозападно од него, на околу 2 км се наоѓа дворецот Блутенбург, стара резиденција на војводите со црква од доцниот готски период. Дворецот Фирстенрид, барокен дворец сличен на дворецот Нимфенбург, но значително помал, бил изграден во истото време само во југозападниот дел на Минхен. Вториот по големина барокен дворец е дворецот Шлајсхајм, кој се наоѓа во Обершлајсхајм, периферна населба од градот, и овој комплекс има три посебни резиденции: стариот дворец Шлајсхајм, новиот дворец Шлајсхајм и дворецот Лустхајм. Поголемиот дел од нив се користат како музеи или уметнички галерии. Поставката за авијација на Германскиот музеј (Deutsches Museum) — во близина на дворците.
Црквата Св. Михаил во Берг на Лајм можеби е најзначајната црква надвор од центарот на градот. Повеќето населби имаат месни цркви кои потекнуваат уште од средновековието, таков пример е познатата црква за поклонение во Минхен, Св. Мари во Рамерсдорф. Најстарата црква во Минхен е црквата Св. Крст во Фротманинг во близина на Алијанс Арена и е позната по своите романски фрески. Особено во неговите предградија, Минхен е богат со разновидна и интересна соврмена архитектура. Со мала нишка на културна свест во Минхен постојат строги правила во однос на висината на зградите и објектите кои на одреден начин ја ограничуваат изградбата на облакодери во Минхен, сè со цел да се задржи погледот кон Алпите. Највисоките објекти се изградени во северниот дел од градот и многу од нив се претставништва на различни банки, хотели и големи компании („HypoVereinsbank“, „BMW“, „Hilton“ и др.). Во јужниот дел и во центарот на градот има уште неколку забележителни архитектурни дела, но сепак најголемата знаменитост на модерен Минхен се спортските стадиони по повод Олимписките игри во 1972 г.
Паркови
Минхен се смета за зелен град кој има многу паркови. Англиската градина, во близина на центарот на градот со површина од 3,7 км2 (поголема од Централ парк во Њујорк), е еден од најголемите урбани јавни паркови во светот и има и нудистички дел, патеки за џогирање и патеки на пешачење. Паркот бил проектиран и изведен од страна на Бенџамин Томпсон, гроф од Румфорд, Американец, и служел како место за работа и задоволство за скитниците и бездомниците. Денес, тој е посебен парк во кој има пивска градина (Biergarten) и кинеска пагода.
Други големи зелени површини се современиот Олимпијапарк, Западниот парк како и парковите од дворците Нимфенбург (заедно со ботаничката градина на север) и Шлајсхајм. Најстариот парк на градот е Хофгартен, во близина на резиденцијата и датира уште од XVI век. Најпознатиот парк по големата градина за пиво во градот е поранешната кралска Хиршгартен создадена во 1780 г. за елени кои и до ден денес живеат таму.
Зоолошката градина (Tierpark Hellabrunn) — во близина на островот Флаухер на Исар, јужно од центарот на градот. Друг парк кој вреди да се спомене е источниот парк, кој се наоѓа во областа Перлах-Рамерсдорф во кој е и еден од најголемите базени во Минхен.
Фудбал
Минхен е дом на повеќе професионални фудбалски тимови, вклучувајќи ги и Баерн Минхен, кој е еден од најпопуларните во Германија и најуспешните клубови. Во Минхен област во моментов има три тимови во Бундеслигата (Баерн Минхен, ФК Минхен 1860 и Унтерхахинг, која се состои од три дивизии на германскиот фудбал.
Хокеј
Градскиот клуб во хокеј на мраз е EHC Минхен.
Олимпијада
Минхен бил и домаќин на Олимписките игри во 1972 година и бил еден од градовите домаќини на Светското фудбалско првенство во 2006 година, кое не се одржа на Олимпискиот стадион, туку на друг нов фудбалски стадион, како Арената Алијанц.
На 22 јуни 2010 година, Меѓународниот олимписки комитет го избра Минхен, како еден од трите кандидатски града за Зимските олимписки игри во 2018, со Анси, Франција и Пјеонгчанг, Јужна Кореја. Пјеонгчанг, на крајот, беше прогласен за победник по добивањето на 63 гласови, додека Минхен беше втор добивајќи 25 и Анси, завршувајќи последен со освоени 7 гласови.
Јазик
Австробаварското наречје (osterreichisch-boarisch) се говори во и околу Минхен. Ова наречје нема никаков службен статус кај баварските власти или покраинската влада, но е признаен од SIL и има свој сопствен код во ISO-639.
Музеи
Германскиот музеј (Deutsches Museum) се наоѓа на островот на реката Изар и е еден од најстарите и најголемите научни музеи во светот. Три неупотребени изложбени згради се претворетни во Транспортен музеј (Verkehrsmuseum) во којшто е сместена колекцијата на патен транспорт на Германскиот музеј. Поставката со воздушен сообраќај на Германскиот музеј се наоѓа во блискиот Шлајсхајм. Многу музеи, расеани низ Минхен (некои од нив и како јавни колекции на универзитетот „Лудвиг Максимилијан“) ја претставуваат огромната покраинска колекција на палеонтолошки, геолошки, минералошки, зоолошки, ботанички и антрополошки примероци.
1398
1398 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1398 година од новата ера, 398. од вториот милениум, 98. од XIV век и деветта од 1390-тите.
Минхен
Музеи
Во градот има неколку важни уметнички галерии и повеќето се наоѓаат во Уметничкото подрачје (Kunstareal), кој ги вклучува Старата пинакотека, Новата пинакотека, Современата ликовна галерија (Pinakothek der Moderne) и музејот „Брандхорст“. Старата ликовна галерија има прилично монолитна структура и е скапоцен ковчек со дела од европските великани од XIV до XVIII век. Збирката го прикажува одбраниот вкус на фамилијата Вителсбах во рамките на четири века и е посредена на два пооделни спрата. Поголемата поставка ги вклучува делата на Албрехт Дирер „Автопортрет“, „Четворицата апостоли“, делата на, Рафаел „Светото Семејство“, „Богородица Темпи“ како и огромното двокатно делот на Рубенс „Страшниот Суд“. Оваа галерија е домот на најсевкупната збирка на делата на Рубенс во светот. Пред Првата светска војна, групата на уметници „Синиот јавач“ била активна во Минхен. Многу од нивните дела може денес да се видат во Ленбаххаус. Во Глиптотеката и во Покраинската античка збирка се изложени значајни дела од грчката и римската уметност. Кралот Лудвиг I успеал да собере доста познати дела како „Медуза Ронданини“, „Фаун Барберини“ (Пијаниот сатир) како и статуи од храмот на Афаје на Егина (остров во Егејското Море) за својата Глиптотека. Египетскиот музеј кој се наоѓа во овој дел ја докомплетирува оваа уметничка област.
1398
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Минхен
Музеи
Познатите готски морешки танчери од Еразмус Грасер се изложени во градскиот музеј на Минхен во старата готска зграда во центарот на градот.
Друг дел од градот што е поврзан со уметноста е делот помеѓу центарот на градот и реката Изар. Покраинскиот етнолошки музеј на улицата „Максимилијан“ ја поседува втората по големина колекција на артифакти и предмети кои потекнуваат надвор од Европа, додека Баварскиот национален музеј и Баварската покраинска археолочка колекција се сметаат за едни од најважните уметнички и културни историски музеи во Европа. Во нивна близина е и галеријата Шак во која е поставено германското сликарство од XIX век.
Поранешниот концентрационен логор „Дахау“ се наоѓа на 16 км од градот.
1398
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6906 и 6907 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6148 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5158 и 5159 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2151.
Чудовиште од Арика
Чудовиште од Арика (англиски: Arica Monster) е криптид кој наводно живее во Атакама на подрачјето на општината Арика во Чиле.
1398
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1398 година се протега во 4034 и 4035, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4094 и 4095 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1941. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 800 и 801 исламска година.
Чудовиште од Арика
Опис на криптидот
Описите за ова суштество се различни: од голем кенгур со кучешко лице, па до тероподски диносаурус (висок 2.13 до 2.74 метри, и долг 3.05 до 4.57 метри). Овој криптид секогаш зад себе остава трипрстни отпечатоци. Видувањата на оваа суштество честопати се случуваат покрај патишта кои поврзуваат соседни градови.
Минхен
Уметност и литература
Минхен е еден од главните културни центри во Европа и дом на многу познати композитори како Орландо ди Ласо, В. А. Моцарт, Карл Марија вон Вебер, Рихард Вагнер, Густав Малер, Рихард Штраус, Макс Регнер и Карл Орф. Преку Биеналето, основано од страна на Ханс Вернер Хенце, градот сѐ уште придонесува за современата музичка сцена.
Националниот театар, каде неколку опери на Рихард Вагнер ја имале својата премиера под потронажа на Лудвиг Втори од Баварија, е седиштето на Баварската опера и Баварскиот оркестар. Понатаму совремниот Резиденциски театар се издигнува во зградата во која пред Втората светска војна бил театарот „Cuvilliés“ и многу опери биле изведени тука, вклучувајќи ја и премиерата на „Идоменео“ од Моцарт во 1781 г. Театарот кој се наоѓа на плоштадот Гертнерплац е Националниот балет и опера, а пак во театарот Принцрегентен е седиштето на Баварската драмска академија.
Во современата Gasteig е сместена Баварскиот филхармониски оркестар. Третиот оркестар во Минхен со меѓународна важност е Баварскиот радио симфониски оркестар. Неговите концертни изведби се во салата Херкулес во поранешната Резиденција. Место за различни изведби, настани, мјузикли е Германскиот театар.
Хари Потер и Редот на фениксот
Хари Потер и Редот на фениксот (оригинално: Harry Potter and the Order of the Phoenix) е петтото продолжение од Хари Потер серијалот напишан од страна на писателката Џ. К. Роулинг. Романот ги опишува доживувањата на Хари Потер за време на неговата петта година во Хогвортс Училиштето за Вештерство и Волшебништво, вклучувајќи го и скришното враќање на најголемиот душман на Хари, Лорд Волдеморт, О.В.Н. испитите и опскруптивното Министерство за Магија. Ова е најдолгата книга во серијалот, и за првпат беше објавена на 21 јуни 2003 година од страна на Блумсбери во Обединетото Кралство, Сколастик во Соединетите Американски Држави и Рејнкост во Канада. Книгата е направена и во филм, кој беше објавен за првпат во 2007 година, и исто така беа направени неколку видео игри од страна на Електроник Артс. Хари Потер и Редот на Фениксот освои и неколку награди, вклучувајќи го и именувањето за најдобра книга за млади луѓе од страна на Американската Библиотечна Асоцијација во 2003 година.
Минхен
Уметност и литература
Минхенскиот театар (Munich Kammerspiele) — најважниот театар на германски јазик во светот. По премиерите на Готхолд Ефриам Лесинг во 1775 год, многу познати писатели како Фридрих Хебел, Хенрик Ибсен и Хуго фон Хофманнштал ги имаат поставено своите претстави.
Готиката и барокот во Минхен биле претставени преку уметниците како Ерасмус Грасер, Јан Полак, Јохан Баптист Штрауб, Игнац Гунтер, Ханс Крумпер, Лудвиг фон Швантхалтер, Козма Дамјан Асам, Егид Кирен Асам, Јохан Баптист Цимерман, Јохан Михаел Фишер и Франсис де Кувилис.
Минхен веќе бил значаен центар за ументичките кругови каде биле Карл Ротман, Ловис Цоринт, Вилхем фон Каулбах, Карл Шпицвег, Франц фон Ленбах, Франц вон Штук и Вилхем Лаибл, кога групата на уметници „Синиот јавач“ се основала во 1919 г. во Минхен. Градот бил дом на многу уметници од оваа група како Паул Кле, Васили Кандински, Алексеј фон Јавленски, Габриеле Мунтер, Франц Марк, Аугуст Маке и Алфред Кубин.
„Хофбројхаус“ и Октоберфест
Пивницата „Хофбројхаус“ е веројатно најпознатата пивница во светот и е во самиот центар на градот. Таа ја држи и втората по големина сала на Октоберфест, една од најголемите атракции во Минхен. Две недели Октоберфест привлекува милијони посетители кои ги посетуваат халите на познатите минхенски пивари и разните атракции во забавниот парк. Октоберфест за првпат се одржува на 12 октомври 1810 г. во чест на одбележувањето на бракот на трононаследникот Лудвиг и принцезата Тереза фон Сахсен-Хилдбургхаусен. Фестивалот бил затворан со коњски трки и во следните неколку години трките продолжиле и со текот на годините се стигнува до она што денес се нарекува Октоберфест. И покај неговото име, фестивалот се одржува во септември и секогаш завршува на првата недела од месец октомври. Само доколку Денот на германското единствто — 3 октомври се паѓа во понеделник или вторник, тогаш Октоберфест трае и за време на празникот.
Кулинарни специјалитети
Белите колбаси (Weißwürste) се најпознатион минхенски специјалитет. Традиционално белите колбаси се јадат до 11 часот — обичај кој потекнува уште од времето пред постоењето на ладилници. Овие колбаси најчесто се сервираат со сладок сенф и свежо печени и топли переци. Леберкес, баварско печено месо од колбас, најчесто се служи со салата од компир и е уште еден деликатес од регионот.
Најпознатата супа во регионот е супата „Леберкнедел“. Тоа е кнедла од леб, зачинета со џигер и кромид.
Schweinebraten и Schweinshaxe (свинско печено месо и бут) заедно со кнедла од компир или од бел леб и со кисела зелка се сервираат често за ручек или за вечера.
Осебено омилен десерт на баварците е штрудлата од јаболка (Apfelstrudel) која се служи со сос од ванила.
Доста од типичните специјалитети се служат ладни во пивските градини. Обацда е типична баварски ужина од сирење која често се служи покрај пивото. Рецептот е следен : Сирење со мувла Камемберт, сецкан кромид и лута пиперка, понекогаш и путер. Сето тоа измешано е одличен додаток за пивото во градините. Често на листата со порачки е и Radi, црвена ротквица исечена на тенки парчиња и посолена, како и минхенската салата од колбаси Wurstsalat, салата од рендан колбас, мариниран во оцет и зејтин, кромид и селена салата. Уште една класика помеѓу специјалитетите е и хендл, половинка пиле на ражен. Мас е мерка за пиво и означува 1 литар, додека радлер е мешавина од пиво и лимонада.
Локални пивари во Минхен
Минхен е познат по своите пивари и пченичното пиво Вајсбир (Weißbier) — специјалитет од Баварија. Светлото пиво („Helles“) има прозирна златна боја и е најпоралуваното пиво во Минхен иако не е со толку долга традиција, создадено е во 1895 г. Светлото пиво речиси го има одамна надминато минхенското темно пиво (Dunkles), кое својата темна боја ја добива од изгорениот малц и својата популарност ја имало во XIX век. Силното пиво (Starkbier) — најсилното пиво во Минхен и содржи 6-9 проценти алкохол. Ова пиво е особено популарно за време на фестивалот на силното пиво (Starkbierzeit) кое почнува пред или по Св. Јосеф, 19 март. Постојат околу 20 градини за пиво, четири од нив се наоѓаат во Англиската градина, а најголемата е во Хиршгартен (Hirschgarten).
Список на пиварите во Минхен:
Пазари
Виктуалинмаркт (Viktualienmarkt) — најпопуларниот пазар за свежа храна и деликатеси. За време на карневалот во Минхен, стар обичај е танцот на жените коишто продаваат на пазарот, облечени во смешни костуми.
Пазарот Ауер Дулт се одржува трипати годишно на плоштадот пред црквата Маријахилф и е еден од најстарите пазари во Минхен, особено познат по антиквитетите, парталите и разноразни претмети кои се нудат.
Ноќен живот во Минхен
Ноќниот живот во Михнен постојано се развива и денес постојат преку 6000 лиценцирани локали во градот, особено во Швабинг, кој сѐ уште важи како главна населба на студентите и уметниците. Некои од нив се и туристички атракции како „Хофбројхаус“ (Hofbräuhaus), најстарата пивара во Минхен, која се наоѓа во центарот на градот. Култфабрик и Опримолверке — поранешните индустриски центри денес се претворени во барови и дискотеки.
Колеџи и университети
Минхен е еден од најважните центри за научно истражување со долга список на нобеловци, почнувајќи од Вилијам Конрад Ренген во 1901 год, па сè до Теодор Хенш во 2005 г. Минхен е и духовен центар уште од времето на кралот Лудвиг IV кога филозофите како Михаил од Ценса, Марцилиуз од Падова и Вилијам од Окхам биле штитеници во кралскиот дворец. Двата универзитети, „Лудвиг Максимилијан“ (ЛМУ) и Техничкиот универзитет (ТУ или ТУМ) ја носат титулата еилитни уиверзитети и се избрани од страна на комитетот за избор, кои се состои од академци и членови на Министерството за образование и истражување на Федеративна република Германија. Само двата универзитета во Минхен и Техничкиот универзитет во Карлсруе уште во 2006 г.ја носат титулата елитни универзитети во Германија и во нив се инвестирани милиони евра.
Друштво Макс Планк
Друштвото „Макс Планк“ е независна непрофитна организација ја истражување со главно седиште во Минхен. Следните институти се наоѓаат во Минхен и неговата околина.
Стопанство
The breakdown by cities proper (not metropolitan areas) of Global 500 cities listed Munich in 9th position in 2008.
Минхен е центар на биотехнологија, софтверна индустрија и други индустрии. Тој исто така е и градот во кој се наоѓаат централите на многу други големи компании како што е производителот на авиони „MTU Aero Engines“, потоа вселенскиот и одбранбен концерн „EADS“ (со седиште во предградието на Отобрун), производителот на вбризгувачки машини „Krauss-Maffei“, камера и осветлување „Arri“, производителот на електронски елементи и микрообработувачи „Infineon Technologies“ (со седиште во предградието на Нојбиберг), производителот на чипови „Qimonda“, како и германските претставништва на многу странски претпријатија како „Precision Plus“, „McDonald’s“ и „Microsoft“.
Минхен е и значителен финансиски центар (веднаш по Франкфурт) и е дом на „HypoVereinsbank“ и „Bayerische Landesbank“. Во областа на осигурувањето Минхен е на прво место како дом на осигурителните друштва „Allianz“ и „Munich Re“.
Минхен е и град со најголемо издаваштво и дом на "Süddeutsche Zeitung ", еден од најголемите дневни печатени весници во Германија. Во Минхен се наоѓа и најголемата јавна радиодифузна мрежа, ARD, најголемата приватна мрежа " Pro7-Sat1 Media AG " како и централата на една од најголемите идавачли куќи „Hubert Burda Media“.
„Баварија филм“, во предградието Гринвалд, е една од најголемите и најпознатите филмски продуцентски куќи.
„Lufthansa“ своето второ седиште го има на меѓународниот аеродром „Франц Јозеф Штраус“ во Минхен, кој е и втор по големина аеродром во Германија, веднаш по Меѓународниот аеродром во Франкфурт.
Меѓународен аеродром Минхен
Меѓународниот аеродром „Франц Јозеф Штраус“ во Минхен (IATA: MUC, ICAO: EDDM) — втор по прометност во Германија, веднаш по Франкфурт, со околу 34 милиони патници годишно. Аеродроот се наоѓа 30 км североистолно од центарот на градот. Од главната железничка станица (Hauptbahnhof) до него може да се стигне со подземната железница на Минхен, линиите S8 источно и S1 западно од градот за околу 40-45 мин. Во Минхен било предвидено и дозволено да се пушти во употреба магнетнолебдечки воз (маглеб) наречен „Transrapid“ кој достигнува брзина до 400км/ч и со кој од главната железничка станица до аеродромот би се стигнувало за 10 мин, но во март 2008 г. целиот проект бил откажан поради големите трошоци. Поддржувачите на пројектот „Transrapid“ во 2007 г. ја основаат организацијата „Bayern pro Rapid“.
Аеродромот почнува со работа во 1992 г. како замена за дотогашниот главен аеродром, аеродромот „Минхен-Рим“ (кој функционирал од 1939 г. до 1992 г.)
Баварската влада изјавила дека планира да го прошират и да го пуштат за коменцијална употреба малиот аеродром „Oberpfaffenhofen“ кој е на северозапад од Минхен. На овие планови особено се противат жителите во околината на аеродромот.
Јавен транспорт
Со својата популација од преку 2,6 милијони граѓани, Минхен и околината имаат еден од најшироките и најточните системи во светот, кој го вклучува метрото, подземната железница, трамвајите и автобусите. Овој систем го контролира Минхенската асоцијација за транспорт и тарифа („Münchner Verkehrs- und Tarifverbund GmbH“).
Главната железничка станица во Минхен (Hauptbahnhof) се наоѓа во центарот на градот. Постојат уште две споредни во Пазинг (Pasing), западно од центарот и Источна железничка станица („Ostbahnhof“) на исток. Овие трие се поврзани преку јавниот транспорт и се сметаат за важни транспортни центри.
Експресните возови ICE застануваат само на Пазинг и Главната железничка станива. Возовите на InterCity и EuroCity кои се обраќаат на исток застануваат и на Источната железничка станица. Од 28 мај 2006 г. Минхен е поврзан со Нирнберг преку Инголштад со ICE воз кој достигнува 300 км/ч.
Саемот за транспорт се одржува на секој две години во Минхен.
Самостоен транспорт
Минхен е дел од автопатната мрежа на јужна Германија. Автопатите од Штутгарт (запад), Нирнберг, Франкфурт and Берлин (север), Дегендорф and Пасау (исток), Салцбург and Инсбрук (југоисток), Гармиш-Партенкирхен (југ) and Линдау (југозапад) завршуваат во Минхен и со тоа Минхен има директен пристап до различни делови од Германија, Австрија и Италија. Сообраќајот во Минхен е доста густ, метежите се чести во шпиц часовите и на почеток и на крајот од поголемите празници во Германија.
Чудовиште од Арика
Можни објаснувања/Научен став за овој криптид
Некои криптозоолози сметаат дека во случајот со Чудовиштето од Арика се работи за видувања на еден вид на јужноамериканска птица тркачка - Мал (или Дарвинов) нанду (Rhea pennata или Pterocnemia pennata).
Ѓоко Хаџиевски
Ѓоко Хаџиевски (роден на 31 март 1955 година) — македонски фудбалски тренер и поранешен фудбалер.
Ран живот и образование
Иако е роден во Битола, Хаџиевски е Ресенчанец. Татко му е од Ресен, додека мајка му е од Битола. Во Битола доста престојувал кај неговите дедо и баба. Додека растел, тој ги гледал првотимците на Преспа каде што татко му бил тренер. Неговите родители имале желба да стане архитект, поради што тој и се запишал во Средното архитектонско школо во Струга, а подоцна и на Архитектонскиот факултет во Скопје, каде што завршил една година пред да се префрли на ДИФ.
Младинска кариера
По запишувањето во средно, почнал да игра за младинците на Караорман.
Сениорска кариера
Од клубот Преспа, Хаџиевски на свои 19 години дошол во Скопје, во Вардар, од каде што веднаш го препратиле во клубот Балкан. Таму бил под водство на тренерот Стојан Стојановски-Колац. Потоа следувале настапи за Тетекс, Љуботен, Вардарски, пред да дојде моментот конечно да потпише за Вардар на негови 27 години во 1982 година, но повторно без можност да заигра за клубот поради задолжителниот рок во војска.
Клупска кариера
Веднаш по активното играње фудбал, тој постанал тренер. Првин како кормилар на младинците на Пелистер, а потоа и на првиот состав. Зел под негово раководство 100 деца и во 1984 година станал тренер на пионерите од 10 до 16 години. Од таа генерација се Митко Стојковски, Петар Милошевски и низа други. Со таа пионерска генерација станале прваци на Југославија. Хаџиевски станал претседател на тренерскиот одбор на Југославија.
Во 1988 година станал тренер на првата екипа на Пелистер. Од клупата на Пелистер направил трансфер во Вардар во 1991 година. Тогаш Хаџиевски и Вардар се унапредиле од Втората во Првата југословенска лига. Во сезоната 1991/92, Црвена ѕвезда била бранител на титулата, а Хаџиевски и Вардар ја победиле во првото коло, што била последната сезона. Во првото самостојно првенство на Македонија освоил двојна круна, без пораз. По сезоната 1992/93, отишол во ЦСКА од Софија и таму бил првиот странски тренер во бугарскиот фудбал.
Тој поднесол оставка како тренер на Вардар во летото 2003 година и Зоран Стратев ја презел неговата функција.
Помеѓу март 2004 и декември 2005 година, тој бил тренер на Докса Драма.
Помеѓу август 2006 година и февруари 2007 година, тој бил тренер на Вихрен од Свети Врач.
Во 2023 година, Хаџиевска станал тренер на Наџран по трет пат.
Репрезентативна кариера
Хаџиевски еден период ја водел Б репрезентацијата на Југославија.
Хаџиевски бил изгласан за прв селектор на Македонија по осамостојувањето, но поради тоа што веќе бил тренер на софиска ЦСКА, а и при брзата промена на тогашното раководство на ФФМ, не добил веднаш шанса и бил сменет со Андон Дончевски, кој ја водеше репрезентација во нејзините почетоци.
Хаџиевски во 1996 година конечно ја презеде македонската репрезентација и ја водел во два квалификациски циклуси. На 9 ноември 1996 година, Хаџиевски и Македонија го победиле Лихтенштајн со 1-11.
На 31 октомври 2007 година, тој бил именуван за привремен тренер на Азербејџан, бидејќи Шахин Диниев поднесол оставка.
Хари Потер и Редот на фениксот
Посвета
На Нил, Дејвид и Џесика
кои ми го прават животот магичен. Книгата е посветена на три многу важни личности во животот на авторката: Нил, нејзиниот сопруг; Дејвид, нејзиниот син; и Џесика, нејзината најстара ќерка од првиот брак.
Заплет
Здодевноста на летото буквално му оди на нерви на Хари Потер во почетокот на книгата. Тој останува во Приват Драјв, целосно отсечен од волшебничкиот свет, постојано надевајќи се дека ќе чуе некакви вести за повраќањето на моќта на Лорд Волдеморт. Откако ќе налета на својот братучед, Дадли Дарсли, на патот, Хари и Дадли се нападнати од дементори. Хари ги истерува со Патронус, и е изненаден кога ја гледа госпоѓа Фиг, неговата стара соседка што многу сака мачки, како доаѓа по патот упатена кон двајцата тинејџери.
Меѓутоа, таа не им вика на двете момчиња, туку наместо тоа открива дека таа е неспос која го чувала Хари од почетокот на летото; таа е бесна на Мандангус Флечер (кој требало да го чува Хари).
Хари, госпоѓа Фиг и Дадли на кому му е многу лошо пешачат до Приват Драјв.
84
84 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 84 година од новата ера, 84. од првиот милениум, 84. од I век и петта од 80-тите.
Хари Потер и Редот на фениксот
Заплет
Поради тоа што безталците не можат да ги видат дементорите, Дадли претпоставува дека Хари го нападнал со некаква магија. Вернон е спремен да го исфрли Хари на улица, како што тој отсекогаш се заканувал дека ќе стори, кога баш во тој момент Петунија добива Викач.
84
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Хари Потер и Редот на фениксот
Заплет
Пред таа да има можност да го отвори писмото, тоа се вивнува во пламења, и заканувачки глас вели: „Запомни ми го последното“. Петунија тогаш веднаш го разубедува својот сопруг да му дозволи на Хари да остане во Приват Драјв. Хари нема поим што се случува.
Минхен
Околината на Минхен
Агломерацијата на Минхен се протега во подножјето на Алпите и тука живеат преку 2,6 милиони жители. Неколку помали традиционални баварски градови како Дахау, Фрајзинг, Ердинг, Штарнберг, Ландсхут и Мосбург денес се дел од поголемото градско подрачје на Минхен, кои заедно со приградсите населби ја сочинуваат метрополитенската област Минхен и бројат преку 4,5 милиони жители.
Меѓународни односи
Минхен е збратимен со следниве градови (датумот на договорот е покажан во заградите).
Надворешни врски
Слики
Хари Потер и Редот на фениксот
Заплет
По многу денови заклучен во својата соба, бројни вештерки и волшебници (самонаречени како „Напредна Гарда“) доаѓаат да го спасат Хари од домот на Дарслиеви. Тие се членови на Редот на Фениксот, елитна група чии членови се борат против Лорд Волдеморт и Смртојадите. Тие го донесуваат Хари во главниот штаб, куќата на семејството Блек, на улица Гримолд број 12 (во Лондон). Визлиеви, Хермиона Гренџер и кумот на Хари, Сириус Блек се таму. Хари дознава дека Волдеморт гради армија и дека се обидува да дојде до извесно „оружје“. Артур Визли го испраќа Хари до неговото сослушување. Тој е ослободен од сите обвиненија по сведочењето од Дамблдор, и од соседката на Хари, госпоѓа Фиг.
Подоцна, Рон и Хермиона се именувани за префекти. Кога Хари, Рон и Хермиона се враќаат во Хогвортс, тие се изненадени што слушаат дека Долорес Амбриџ, висок подсекретар на Министерството (која беше на сослушувањето на Хари) е новата професорка по Одбрана од Мрачните Вештини. За време на својата прва лекција тие откриваат дека Амбриџ одбива да ги научи на вистински одбранбени методи и дека нема да учат да изведуваат магии, туку ќе учат теорија одобрена од Министерството (учејќи на „начин без ризик“). Станува јасно дека таа е таму да шпионира и да преземе контрола врз училиштето и наскоро е назначена за Висок Инквизитор, произволно измислувајќи правила и регулации (познати како „Образовни Декрети“). Таа исто така чувствува омраза кон „мелезите“, какви што се кентаурите, врколаците и слични суштества. Таа ги смета Рубеус Хагрид (полуџин) и Сибил Трелони за некомпетентни, и ја протерува Трелони (Хагрид е отпуштен подоцна.) Иако Дамблдор не е во можност да го спречи отпуштувањето на Трелони, во негов авторитет е да и дозволи да остане во замокот и назначува нов учител по Предвидување - кентаурот Фиренц.
Хари има вознемирувачки сонови за тоа како трча по ходници и се обидува да отвори врата во Министерсвото за Магија во Секторот за Мистерии. Тој исто така сонува дека тој е змија која го напаѓа таткото на Рон. Господин Визли навистина е пронајден повреден во Министерството, страдајќи до неколку отровни змијски каснувања. Хари се плаши да не е можеби опседнат од Волдеморт. Во контекст на тоа, Дамблдор го замолува Снејп да го учи на Хари Оклуменција за да го спречи неговиот ум од надворешни упади, но поради нивната меѓусебна омраза, часовите завршуваат предвреме.
Поради големиот број на ученици кои се скептични поради враќањето на Волдеморт, Хермиона уценува новинар (и нерегистриран анимагус) Рита Скитер да напише поволна приказна со сведочењето на Хари за враќањето на Волдеморт. Ученичката од Рејвенкло, Луна Лавгуд, блиска пријателка на Џини Визли, се расправа со својот татко да ја објави приказната во неговиот весник, Ситничар. Бесна, Амбриџ го забранува списанието во училиштето, но приказната се шири со брзина на светлината, собирајќи поддржувачи на Хари. Многумина во волшебничката заедница сега веќе му веруваат на Хари.
Хермиона го убедува Хари тајно да ги учи учениците на Одбрана од Мрачните Вештини. Иако во почетокот се противи, Хари на крајот прифаќа. Името на нивната тајна група е „Дамблдоровата Армија“, или Д.А. на кратко, за да му се исмеваат на Министерството за Магија, кое се плаши дека можеби Дамблдор гради тајна волшебничка армија за да го преземе истото. Кога Амбриџ ги откива состаноците на групата, што е благодарение на пријателката на Чо Ченг, Мариета Еџкомб, Дамблдор тврди дека тој ја организирал. Соочен со два аурори, Џон Доулиш и Кингсли Шеклболт (кој не му е лојален на Министерството, туку на Дамблдор), министерот Фаџ и Амбриџ, Дамблдор лесно ги разоружува и спектакуларно заминува со помош на својот феникс, Фокс. Амбриџ е назначена за директорка и наметнува уште построга контрола. Близнаците Визли, на кои им е преку глава од се, дигаат побуна, предизвикувајќи хаос во училиштето додека персоналот не прави ништо за да и помогне на Амбриџ да си ја поврати контролата. Ова го означува крајот на волшебничкото образование на Фред и Џорџ, кои сега се слободни да се преселат во Дијагон Алејата и да го отворат својот дуќан Волшебничките Враголии на Визлиеви.
Хари добива визија дека Сириус е измачуван во Секторот за Мистерии, иако Хермиона се сомнева дека може да биде стапица. Хари очајнички се обидува да го контактира Сириус на улица Гримолд со помош на Лет Мрежата од огништето во канцеларијата на Амбриџ, но тој е фатен на дело. Амбриџ открива дека таа била таа која ги пратила дементорите да го нападнат Хари за време на летото. Во моментот кога таа сака да ја употреби Крутиатус Клетвата врз него, Хермиона тврди дека Дамблдор скрил моќно оружје во Забранетата Шума. Таа ги носи Хари и Амбриџ во Шумата каде тие среќаваат кентаури. Амбриџ будалесто ги навредува и лутите кентаури ја земаат Амбриџ и ја носат длабоко низ дрвјата додека таа вреска на цел глас. Кога џинот, полубрат на Хагрид, Гроп истапува на сцената, Хермиона и Хари бегаат среде хаосот.
Хари, Рон и Хермиона, заедно со Луна, Џини и Невил летаат во Министерството за Магија на училишните тестрали, несвесни дека се намамени во стапица. Кога тие пристигнуваат во Секторот за Мистерии, паѓаат во заседа од Смртојади. Волдеморт бара пророштво кое се содржи во стаклена сфера таму и му треба Хари да го земе место него.
Учениците херојски се борат против Смртојадите, но тие се многу поискусни од нив. Тие се речиси поразени, но членовите на Редот одеднаш пристигаат за да им помогнат. За време на жестоката битка, стаклената сфера е скршена и пророштвото изгубено. Сириус е погоден со магија од неговата братучетка Смртојадка, Белатрик Лестранж, и паѓајќи наназад, исчезнува низ мистериозниот свод од вел. Ремус Лупин го спречува Хари, кој сака да го следи и да го спаси Сириус, кажувајќи му дека Сириус е мртов. Дамблдор пристигнува и Смртојадите, освен Лестранж, се фатени. Лорд Волдеморт се појавува и води двобој со Дамблдор кога вработените во Министерството за Магија пристигнуваат на време да го видат Мрачниот Господар пред да се дисапартира, земајќи ја Лестранж со него. Корнелиус Фаџ конечно признава дека Волдеморт е вратен и интервјуто на Хари со Рита Скитер е повторно отпечатено во Дневниот Пророк.
„Оној со моќта да го уништи Мрачниот Господар доаѓа... роден од тие кои трипати го победиле, роден на умирањето на седмиот месец... и Мрачниот Господар ќе го означи како рамен на него, но тој ќе ја има моќта незнајна за Мрачниот Господар... и еден од нив мора да умре од раката на другиот затоа што ниеден не може да живее додека другиот дише... оној со моќта да го уништи Мрачниот Господар ќе биде роден кога седмиот месец ќе умира...“
Дамбдлор исто така открива дека, според предвидувањето, Невил Лонгботом исто така можело да биде момчето од пророштвото. Дамблдор верува дека Волдеморт избрал да го нападне Хари поради тоа што Хари е мешанокрвен како него, додека Невил е чистокрвен. Поради тие причини, Мрачниот Господар го обележал Хари како рамен на себе.
84
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 84 година се протега во 2720 и 2721, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2780 и 2781 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 627. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 555 и 554 година пред хиџра.
Починале
80er
Мала црноглава сипка
Малата црноглава сипка е врапчевидна птица од семејството на сипките, блиска до планинската сипка. Ја има во Македонија.
Систематизација
Некои од научниците сметаат дека има 8, други, како на пример во Прирачникот на птиците во светот , сметаат дека има 11 подвида од овој вид:
Распространетост и живеалиште
Малата црноглава сипка е распространета на околу 10 милиони квадратни километри, а светската популација е меѓу 6.1 милиони 12 милиони птици, само во Европа. Видот е класифициран во „најмалку загрозен“, иако има докази за намалување на популацијата.
Распростанета е како постојан жител во умерена Европа и северна Азија. Ја има од северна Шпанија, југoисточна Шкотска, на исток кон западна Русија, источна Азија, северна и западна Кина до Јапонија.
Овие сипки се резидентни, не се преселници, но прават куси преселувања по сезоната на парење. Овие птици остануваат на својата територија за размножување преку целата година, најверојатно заради стратегијата што ја имаат за собирање храна.
Опис
Малата црноглава сипка има црна капа и тил со синкав сјај кога ќе се погледне одблизу. Црното „лигавче“ под клунот е мало. Горните делови, опашката и крилјата се сивокафеави, со посветли рабови на долниот дел од грбот. На upperparts, опашка и крилја се сивкасто-кафена, со малку побледи работ на tertials. Долните делови се белкави со светло окер или кафеава нијанса најсилна под крилјата и под опашката. Клунот е црн, а нозете темносива боја. Младенчињата се многу слични со возрасните, но со позамачкана црна капа и лигавче, посивкаст горни делови и побледи долни. Се здобиваат со перје на возрасни до септември.
Овие сипки се тешки 12 грама, долги од 11.5 до 12 см (од клунот до опашката) и имаат распон на крилјата од 19 см. Најстара забележана мала црноглава сипка во Европа е на возраст од 11 години и 11 месеци.
Поведение
Во зима, во јатата на сипките, ретко има повеќе од една или две мали црноглави сипки, а и сами ретко се среќаваат. Во грмушките и на гранките се однесува слично како другите сипки, и често виси наопаку со една нога.
Има голем број одласувачки звуци, а најзастапенo е експлозивното пичуу, а кога е вознемирен тоа се продолжува во пичуу-би-би-би-би. За разлика од другите сипки, малата црноглава сипка има добро дефинирана песна како и широк репертоар. Поедини птици може да имаат повеќе од пет песни кои ги користат наизменично. Заедничките звуци што ги испуштаат се мили тонови како шип-шип-шип-шип-шип или потечно ту-ту-ту-ту-ту, а понекогаш слатко туи-туи-туи-туи-туи.
Исхрана
Напролет и налето овие сипки се хранат претежно со пајаци и инсекти, но и со семиња, вклучувајќи ги и оние од трњето, разните ореви, лешници, бобинки и сл. кои ги собираат наесен и во зима. Овие птици собираат и чуваат голем број семиња. При едно набљудување во Норвешка, тие изеле 43 и зачувале 83 семиња за еден час. Скришните места за чување семиња се на и во земјата, во под куп лисја на земјата, во трупци, под мов и под лишаите во дрвјата. Скриените семиња можат да бидат украдени од други сипки или други видови, па птиците често летаат од едно место на друго, пред да одлучат кое ќе биде местото за криење. Имаат тенденција да ги изберат старите скришни места, наместо да пронаоѓаат нови.
Размножување
Малата црноглава сипка е моногамна, често и за цел живот. Еден пар останал заедно 6 години. Гнездат обично во дупки од дрвја, но понекогаш во ѕидови или на земја. Користат направени куќички за птици. Може да искористат старо гнездо од планинска сипка и да го прошират, бидејќи самите не прават свои дупки. Дупката може да биде ниско на 1-2сантиметри од земја или, пак, високо на 10 метри. Во дупката постилаат меки тревки и пердувчиња.
Несат 5-9 бели, со црвени дамки, јајца, доцна во април или мај. Ги квачи само женката 14-16 дена. Почнува со квачењето откако ќе го снесе првото јајце, па затоа и испилувањето не е едновремено. Обично седи во близина на гнездото и испушта хсссс звук, ако некој ја вознемирува. Мажјакот помага со хранењето и грижата за пилињата, а ја носи речиси целата храна првите четири дена по испилувањето. Пилињата се здобиваат со перје по 18-21 ден. Тогаш родителите ги хранат уште 7 дена, па целосно се осамостојуваат. Семејството останува заедно 11-15 дена по првиот лет на младенчињата.
Воен чин
Воен чин претставува обележје со кое се означува рангот, односно позицијата во воената хиерархија, со која се поврзани одредени должности, одговорности и права.
Системот на рангирање е речиси идентичен секаде во светот, иако постојат бројни разлики, како на пример бројот на степени кај пооделни категории или имињата на одредени чинови, што предизвикува проблеми при преведувањето.
За секој чин е обично е пропишана посебна ознака, со која визуелно е претставен тој чин. Ознаките на чиновите, вообичаено се наоѓаат на посебни ленти на рамениците на униформите (пагони), или се пришиени на униформата во пределот на градите (обично кај работните униформи), како и на ракавите на униформите во морнарицата.
Воените чинови обично се поделени на:
Можна е и поделба на:
Систем на старешинство, освен во вооружените сили (армијата), има и во полицијата, противпожарната и цивилната заштита, судската полиција, службата задолжена за безбедност во пловењето (пристанишна капетанија), крајбрежната стража и слично.
IC 1586
IC 1586 — галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 26 мај 1903 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1586 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 1586 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 5 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 49' 20"".
Други поделби
Проучување на IC 1586 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3088758.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
NGC 2689
NGC 2689 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1858 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2689 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2689 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 55 м 25,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 49° 6' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 2689 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2333935. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 70; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3420. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1004.
Касанли
Касанли — солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Конско
Конско — село во Општина Гевгелија, во областа Влахомеглен, недалеку од градот Гевгелија.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Влахомеглен, во западниот дел на територијата на Општина Гевгелија. Селото е сместено под југоисточната падина на планината Кожуф. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 600 метри.