cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Окупација на Грција во Втората светска војна
Фашистичка Италија првично објавила војна и ја нападнала Грција во октомври 1940 година, но грчката армија првично успеала да ги врати до границата со Албанија, а потоа и ги протерала во италијанскиот протекторат. Нацистичка Германија интервенирала за да го спаси својот сојузник во Јужна Европа. Додека поголемиот дел од грчката армија била дислоцирана на албанскиот фронт за да се одбрани од италијанските контра-напади, во април 1941 година започнала германската блицкриг кампања, а до јуни (со освојувањето на Крит) Грција била поразена и окупирана. Како резултат на тоа, грчката влада заминала во егзил, а во земјата била формирана колективна влада. Понатаму, територијата на Грција била поделена на окупациски зони од страна на Оската, при што Германците продолжиле да оперираат со најважните региони на самата земја, вклучувајќи ги Атина, Солун и најстратегиските Егејски Острови. Другите региони во земјата биле дадени на германските партнери, Италија и Бугарија.
Окупацијата ја уништила грчката економија и предизвикало страшни тешкотии за грчкото цивилно население. Голем дел од Грција бил подложен на масовно уништување на својата индустрија (80%), инфраструктура (28%), пристаништа, патишта, железници и мостови (90%), шуми и други природни ресурси (25%)  и цивили (7,02% - 11,17% ). Повеќе од 40.000 цивили загинале само во Атина од глад, десетици илјади други загинале поради одмазда од страна на нацистите и нивните соработници.
Еврејското население во Грција било речиси уништено. Од неговата популација од 72.000, само 12.000 (16.66%) преживеало, или со приклучување на отпорот или преку сокривање. Повеќето од загинатите биле депортирани во Аушвиц, додека оние во Тракија, под бугарска окупација, биле испратени во Треблинка. Италијанците не ги депортирале Евреите што живееле на територијата што ја контролирале, но кога Германците ги презеле и нивните региони, депортирањето на Евреи продолжило.
Во исто време било формирано и Движење на отпорот, едно од најефикасните движења на отпорот во Окупирана Европа. Овие групи на отпорот започнале герилски напади врз окупаторските сили и формирале големи шпионски мрежи. До крајот на 1943 година групите на отпорот започнале да се борат меѓу себе. Кога ослободувањето на копното дошло во октомври 1944 година, Грција била во состојба на екстремна политичка поларизација, што наскоро довело до започнување на Граѓанска војна. Последователната граѓанска војна им дала можност на многумина истакнати нацистички соработници не само да избегнат казна (поради нивниот антикомунизам), туку да станат владејачка класа на поствоена Грција, по поразот на комунистите.
Освојување на Грција
Во раните утрински часови на 28 октомври 1940 година, италијанскиот амбасадор Емануел Граци го разбудил грчкиот премиер Јоанис Метаксас и му дал ултиматум. Метаксас го отфрлил ултиматумот и италијанските сили ја нападнале грчката територија од Албанија, окупирана од Италија, пред помалку од три часа подоцна. (Годишнината од одбивањето на Грција денес е државен празник во Грција.) Италијанскиот премиер Бенито Мусолини ја започнал инвазијата делумно за да докаже дека Италијанците би можеле да одговараат на воените успеси на германската армија и делумно поради тоа што Мусолини ја сметал југоисточна Европа во италијанската сфера на влијание.
Грчката армија се покажала како сериозен противник и успешно го искористила планинскиот терен на Епир. Герчките сили направиле контра-напад и ги принудиле Италијанците да се повлечат. До средината на декември, Грците окупирале речиси една четвртина од Албанија, пред да дохдат италијанските засилувања и суровата зима. Во март 1941 година, големиот италијански противнапад не успеал. Првичниот грчки пораз на италијанската инвазија се смета за прва победа на Сојузничките земји на Втората светска војна, иако поради германската интервенција, таа на крајот резултирала со победа за Оската. 15 од 21 грчки оддел биле распоредени против Италијанците, така што само шест дивизии се соочиле со нападот од германските трупи во т.н. линија Метаксас (во близина на границата помеѓу Грција и Југославија/Бугарија) во текот на првите денови од април. Грција добила помош од британските трупи, префрлени од Либија по наредба на Винстон Черчил.
На 6 април 1941 година, Германија дошла на помош на Италија и ја нападнала Грција преку Бугарија и Југославија. Грчките и британските сили повторно не биле поразрни. На 20 април, откако грчкиот отпор на северот престанал, бугарската војска влегла во грчката Тракија, без ниту еден испукан куршум, со цел повторно да го врати излезот на Егејско Море во Западна Тракија и Источна Македонија. Бугарите ја окупирале територијата помеѓу реката Струма и линијата на демаркација што поминува низ Александропол и Свиленград западно од реката Марица. Грчката престолнина Атина паднала на 27 април, а до 1 јуни, по заземањето на Крит, цела Грција била ставена под окупација. По инвазијата, кралот Ѓорѓи побегнал, прво на Крит, а потоа и во Каиро. Номинално, грчката десничарска влада владеела од Атина, но таа била марионета на окупаторите.
Тројна окупација
Окупацијата на Грција била поделена меѓу Германија, Италија и Бугарија. Германските сили ги окупирале најстратегиските и најважните области, како Атина, Солун со Централна Македонија и неколку Егејски Острови, вклучувајќи го и најголемиот дел од Крит. Првично, германската зона била управувана од амбасадорот Гинтер Алтенбург од германското Министерство за надворешни работи. Од 1942 година германската окупациона зона била управувана од Херман Нојбахер и Александер Лер. И Лер и Нојбахер биле Австријци, што ја одразувало генералната тенденција на Берлин да ги испрати Австријците на Балканот, бидејќи се верувало дека Австријците подобро го разбираат регионот отколку Германците. Во септември-октомври 1943 година, Јирген Строп, новоименуваниот висок полициски водач на СС, се обидел да ги оспори двајцата но многу бргу потоа бил отпуштен од своето работното место. Волтер Шимана го заменил Строп како полициски водач во Грција и успеал да воспостави подобар работен однос Нојбахер и Лер.
Источна Македонија и Тракија се нашле под бугарска окупација и биле припоени кон Царство Бугарија, која долго време ги барала овие територии. Останатите две третини од Грција биле окупирани од Италија, при што Јонските Острови директно биле управувани како италијански територии. Грофот Пелегрино Гиги ги претставувал италијанските интереси со грчката влада, додека генерал Карло Гелосо командувал со 11-тата армија што ја окупирала Грција. Односите меѓу Германците и Италијанците не биле добри. Германската политика била силно насочена кон обесхрабрување на односите меѓу германските војници и грчките жени, бидејќи германските водачи стравувале дека преку тоа германскиот народ ќе се раздели на чистите ариевски Германци и расни Грци, кои се сметале за деградирани Аријци и извалкани поради долг период на Отоманска власт. Спротивно на тоа, Италијанците немале такви размислувања. Германските офицери често се жалеле дека Италијанците биле повеќе заинтересирани да прават љубов со грчките жени отколку да прават војна и дека Италијанците ја немале потребната цврстина за да ја спроведат кампањата, бидејќи многу италијански војници имале грчки девојки. По италијанската капитулација во септември 1943 година, италијанската зона била преземена од Германците, кои често ги напаѓале италијанските гарнизони. Имало неуспешен обид од страна на Британците да ја искористат предноста по преавањето на Италија, кое довело до Операција Додеканези.
Економска експлоатација и Големиот глад
Грција во голема мера пострадала за време на окупацијата. Економијата на земјата веќе била уништена од 6-месечната војна, и на тоа била додадена немилосрдната економска експлоатација од страна на нацистите. Суровините и храната биле реквизирани, а колаборациската влада била принудена да ги плати трошоците, што довело до инфлација. Бидејќи одливите на суровини и производи од Грција кон Германија не биле компензирани од Германија, компанија DEGRIGES грчката влада била принудена да се согласи да го третира билансот како заем без камата што требало да се врати откако војната ќе заврши. На крајот од војната, овој присилен заем изнесувал 476 милиони марки.
Помошта дошла најпрвин од неутрални земји како Шведска и Турција (СС Куртулуш), но огромното количество на храна завршило во рацете на владините претставници и трговците на црниот пазар кои ја користеле нивната врска со властите на Оската за да ја „купат“ оваа помош од нив, а потоа ја продавале на очајното население по енормно зголемени цени. Големото страдање и притисокот на протераната грчка влада на крајот ги принудило Британците делумно да ја укинат блокадата, а од летото 1942 година канадската пченица почнала да се дистрибуира под покровителство на Меѓународниот црвен крст. Од 7,3 милиони жители на земјата во 1941 година, се проценува дека целосно 2,5 милиони биле корисници на оваа помош, од кои половина живееле во Атина, т.е. практично вкупниот број на население во главниот град. . Иако оваа помош ја ублажила заканата од глад во градовите, малку од неа стигнало до селата, кое доживеало посебен период на глад во 1943-1944 година. Порастот на вооружените отпори резултирало со големи антипартиски кампањи низ селата од страна на Оската, што довело до големо опожарување на селата, уништување на полиња или масовни погубувања како одмазда за герилските напади. Како што напишал P. Voglis :„Германците ги претворија производствените области во запалени полиња и ограбени села и богатите провинциски градови во бегалски населби“.
Злосторства
Зголемените напади од страна на партизаните во последните години од окупацијата резултирале со голем број на погубувања и колење на цивили. Вкупно, Германците убиле околу 21.000 Грци, Бугарите погубиле околу 40.000 и Италијанците убиле околу 9.000 лица. До јуни 1944 година, меѓу нив, силите на Оската извршиле рација на 1.399 градови, општини и села, од кои 879 или две третини биле целосно збришани, оставајќи повеќе од еден милион луѓе без покрив над главата во текот на нивните антипартиски зафати, главно во областите на Централна Грција, Западна Македонија и бугарската окупациона зона.
Најгласните примери во германската зона се оние на селото Комено на 16 август 1943 година, каде што 317 жители биле погубени од страна на 1-та германска дивизија и селото било запалено, Холокауст во Вијанос од 14 до 16 септември 1943 година, во кој повеќе од 500 цивили од неколку села во регионот на Вијанос и Јерапетра на Крит биле погубени од 22-та германска пешадиска дивизија, Масакрот во Калаврита на 13 декември 1943 година, во кој војниците на Вермахттот од 117-та дивизија го погубиле целото машко население и последователното целосно го унишиле градот,Масакрот во Дистомо на 10 јуни 1944 година, каде што 4-та СС полициска дивизија ограбила и го изгорила селото Дистомо, што резултирало со смрт на 218 цивили и Холокаустот во Кедрос на 22 август 1944 година на Крит, каде што 164 цивили биле погубени, а девет села биле целосно уништени откако претходно биле ограбени. Во исто време, во текот на концентрираната анти-герилска кампања, стотици села биле систематски запалени и речиси 1.000.000 Грци осттанале без покрив над главата.
Два други значајни дела на бруталноста биле масакрите на италијанските трупи на островите Кефалонија и Кос во септември 1943 година, за време на германското преземање на италијанските окупациски области. Во Кефалонија, на 12 септември, италијанската 33-та пешадиска дивизија била нападната на 13 септември од страна на ''1. Gebirgs'' со поддршка од Junkers Ju 87, и истата била принудена да се предаде на 21 септември, откако настрадале околу 1.300 жртви. Следниот ден, Германците започнале да ги убиваат затворениците убивајќи 4.500 Италијанци. Околу 4.000 преживеани биле префрлени на бродови, но некои од нив потонале по кое уште 3.000 луѓе биле мртви.
Италијанска окупациона зона
Италијанците го окупирале најголемиот дел од грчкото копно и повеќето острови. Иако неколку предлози за територијална анексија биле изнесени во Рим, тоа всушност не било направено за време на војната. Ова се должело на притисокот од кралот на Италија, Виктор Емануел III, и од Германците, кои биле загрижени за понатамошно отуѓување на грчкото население, кое веќе силно се спротивставило на бугарските анексии.
Сепак, на Јонските Острови, грчките граѓански власти биле заменети од Италијанците во подготовка за повоена анексија. За Епир, област во близина на границата со Албанија, каде што живеело значајно албанско малцинство, била побарана и тоа за територијата позната како Чамерија. Пред војната, голем дел од италијанската пропаганда против Грција се вртела околу прашањето на Чамерија, бидејќи Италијанците се надевале дека ќе добијат албанска поддршка преку промовирање на иредентизам во Чамерија и во Косово. Иако Италијанците сакале да ја соединат Чамерија со Албанија, Германците ставиле вето на предлогот. Врховниот комесар на Албанија, Џемил Дино, бил назначен, но неговиот авторитет бил ограничен, а за времетраењето на окпуацијата, областа останала под директна контрола од страна на воените власти во Атина.
Друг случај на организација спонзорирана од Италија била онаа на т.н. Римска легија, составена од Аромани и предводена од Алкивијад Дијаманди, Николаос Мадуси, која помагала на италијанската армија и пропагирала за автономна влашка држава, Пиндско-македонско кнежевство, чија територија по крајот на војната требало да опфаќа региони на Западна Македонија, северна Тесалија и Епир. Најголемиот дел од Власите одбил да соработува со кнежевството. Со растот на Отпорот во 1943 година и падот на италијанските сили во септември 1943 година, таканаречената Римска легија престанала да постои, нејзините членови или биле убини или побегнале од територијата.
Во споредба со другите две зони, италијанскиот режим на окупација бил релативно мал, што може да се заклучи од релативно малиот број на погубувања и злосторства извршени во италијанската зона на окупација, во споредба со злосторствата и погубувањата извршени во германските и бугарските зони. Понатаму, за разлика од Германците, и покрај некои локални команданти, италијанската војска ги заштитила Евреите во нивната зона. Германците биле наводно вознемирени бидејќи Италијанците не само што ги заштитиле Евреите на нивната територија, туку и во делови на окупирана Франција, Грција, Балканот и на други места, каде што, исто така, ги штителе локалните еврејски популации. На 13 декември 1942 година, Јозеф Гебелс, министер за пропаганда на Хитлер, во својот дневник напишал: „''Италијанците се крајно лабави во третманот на Евреите. Тие ги штитат италијанските Евреи во Тунис и во окупирана Франција и нема да дозволат да бидат подготвени за работа или да бидат принудени да ја носат Давидовата ѕвезда. Ова уште еднаш покажува дека фашизмот навистина не се осмелува да се фати во основите, но е многу површен во однос на проблемите од витално значење''„.
Понекогаш се случиле значителни масовни репресии, како што бил масакрот во Доменикон во кој биле убиени 150 грчки цивили. Бидејќи контролирале поголем дел од селата, Италијанците биле првите кои се соочиле со движењето на отпорот во 1942-43. До средината на 1943 година, Отпорот успеал да протера неколку италијански гарнизони од некои планински области, вклучувајќи и неколку градови, создавајќи ослободени зони (Слободна Грција). По италијанското примирје во септември 1943 година, италијанската зона била преземена од Германците. Како резултат на тоа, германската антипартиска и антисемитска политика се проширила.
Бугарска окупациона зона
Бугарската војска влегла во Грција на 20 април 1941 година. Во бугарската окупациона зона се наоѓал североисточниот дел на грчкото копно и островите Тасос и Самотрака, односно денешниот регион на Источна Македонија и Тракија, освен префектурата Еврос (на грчко-турската граница), која поради својата стратешка вредност, била задржана од Германците, и покрај бугарските протести. За разлика од Германија и Италија, Бугарија официјално ги анектирала окупираните територии, кои долго време биле цел на бугарскиот национализам. Источна Македонија и Тракија биле дел од Отоманското Царство до 1913 година, кога станале дел од Бугарија, по Балканските војни. Шест години подоцна, во 1919 година, по завршувањето на Првата светска војна, областа била припоена од страна на Грција, по потпишувањето на Нејскиот мировен договор (Грција била на победничката страна на Првата светска војна, додека Бугарија била на страната на поразените).
Во текот на бугарската окупациона зона, бугарската политика била насочена кон истребување или протерување на населението, со цел да се спроведе бугаризирање на словенското население (Македонците) и да се протераат (или дури и да се убијат) остатокот од Грците. Во текот на овој период започнала голема кампања за бугаризација, во која биле депортирани сите грчки функционери (градоначалници, земјопоседници, индустријалци, наставници, судии, адвокати, свештеници). Била ставена забрана за употреба на грчкиот јазик, имињата на градовите и местата се промениле на бугарски. Дури и надгробните споменици со грчки натписи биле рушени.
Бугарската влада се обидела да го смени етничкиот состав на регионот, агресивно вршејќи експропријација на земјиштето и куќите на Грците во корист на доселениците од Бугарија и вовела принудна работа и економски ограничувања за активностите на грчките стопанственици, во обид да ги натераат да мигрираат во германските и италијанските делови на Грција. Така, луѓето биле лишени од правото на работа без дозвола. Откако била воведена приинудната работа, властите ја дале земјата на бугарски селани (многумина од нив се доселиле од Бугарија).
Овие политики довеле до обид да се протерат Бугарите во лошо организираното Драмско востание кон крајот на септември 1941 година (главно водено од Комунистичката партија на Грција), кое сепак било потиснато од бугарската војска по кое следеле масовни репресии против грчките цивили. До крајот на 1941 година, повеќе од 100.000 Грци побегнале од бугарската окупациона зона. Бугарските колонисти биле охрабрени да се населат во Источна Македонија и Тракија со владини кредити и стимулации, вклучувајќи куќи и земјиште конфискувано од домородците.
Обидите на бугарската влада да ја добие лојалноста на локалното словенско говорно население и да регрутираат соработници меѓу нив, забележало извесен успех, при што Бугарите биле често поздравувани како ослободители, но според етничкиот состав на регионот, огромното мнозинството од нејзините жители активно се спротивставиле на окупаторите. Источна Македонија и Тракија имала етнички мешана популација до почетокот на XX век, вклучувајќи ги и Грците, Турците, Словените (некои од нив се идентификувале како Грци, други како Бугари или Македонци), Евреи и Помаците (етничка група на муслимани). Меѓутоа, за време на меѓувоените години, етничкиот состав на населението во регионот драматично се променил, бидејќи грчките бегалци од Анадолија се населиле во Македонија и Тракија по размената на населението помеѓу Грција и Турција. Ова значело дека само мал дел од словенските говорници можеле да се оддадат да соработуваат со окупаторите.
Поради жестоките политики на окупација, вооружениот отпор во бугарската зона бил жесток и уживал речиси универзална поддршка од цивилите. Грчките герилски водачи, како што е Антонис Фостеридис, успеал на неколкупати да и се спротивстави на бугарската војска. Меѓутоа, со почеток во 1943 година, започнале вооружени судири помеѓу грчките комунистички и десничарски групи, со цел да се обезбеди контрола на регионот по очекуваното повлекување на Бугарија.
Бугарски активности во окупирана Македонија
Освен од Источна Македонија и Тракија, која во 1941 година билча дадена на Бугарија од страна на Нацистичка Германија, бугарската влада се обидела да добие влијание и во германската централна и западна Македонија. Германската висока команда го одобрила основањето на еден бугарски воен клуб во Солун, а бугарските офицери организирале обезбедување на храна и резерви за населението што зборувало словенски во овие региони, со цел да ангажира соработници и да собира разузнавачки податоци за тоа што се случува во германската и италијанската зона. Во 1942 година, бугарскиот клуб побарал помош од Високата команда за организирање на вооружени единици меѓу словенското население во Централна и Западна Македонија. Германците првично биле многу сомнителни, но како што грчките герилски сили, особено левичарската Грчка народна ослободителна армија (ЕЛАС) добиле сè повеќе и повеќе сила, така на крајот тие се согласиле, и вооружените милиции составени, познати како Охрана, биле формирани во 1943 година во областите Пела, Флорина и Касторија. Сите милиции биле уништени од страна на ЕЛАС до средината на 1944 година.
Космос-955
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 септември 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2500 килограми. Космос-955 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 568 км, а најмалото на 559.
Мала Бресница
Мала Бресница е едно од селата кои што се сместени во општина Кучево, Србија. Според пописот кој што се одржал во 2002 година, населението на селото имало 135 жители.
Наводи
44.55056°N, 21.50333°W
Ханибал Лектор
Ханибал Лектор (Hannibal Lecter) е измислен лик од серија на романи од авторот Томас Харис. Лектор за првпат се појавува во трилер романот Црвен змеј како брилијантен психијатар и канибалистички сериски убиец. Овој роман и неговото продолжение, Кога јагнињата ќе стивнат, го прикажува Лектор како еден од двајцата главни антагонисти. Во третиот роман, Ханибал, Лектор станува главен лик. Неговата улога како протагонист продолжува во четвртиот роман, Ханибал: почетоците, кој го истражува неговото детство и формирање како сериски убиец.
Ликот на Ханибал се содржи и во сите пет филмски адаптации. Првиот филм, Човеколовец, е лесно заснован на Црвен змеј, а улогата на Лектор ја има Брајан Кокс. Во 2002 е направена втора адаптација на Црвен змеј под оригиналниот наслов со улогата на Ентони Хопкинс, кој претходно го глумеше во ликот на Ханибал во филмовите Кога јагнињата ќе стивнат и Ханибал. Хопкинс е добитник на Оскар за неговата улога како ликот во Кога јагнињата ќе стивнат во 1991.
Во 2001, Ханибал Лектор (портеретиран од Хопкинс) е изгласан од АФИ за најзабележителен негативец во филмската историја.
Фил Џагиелка
Филип Никодем "Фил" Џагиелка (роден на 17 август 1982) — англиски фудбалер, играч од одбраната на Евертон и на англиската репрезентација.
Џагиелка ја започнал својата кариера во Шефилд Јунајтед, играјќи како внатрешен играч од средниот ред, но по трансферот во Евертон бил вратен една линија по назад и прекомандуван во централен одбранбен играч. Откако му помогнал на Шефилд Јунајтед да се врати во Премиер лигата, следната сезона по нивното испаѓање, тој му се приклучил на сегашниот тим, Евертон, з за сума од 4.000.000 фунти.
За англиската репрезентација одиграл 30 натпревари досега, и бил дел од составот за Европското првенство 2012 и Светското првенство 2014. Но исто така, Џагиелка, имал право да настапува и за селекцијата на Полска преку потеклото на неговиот дедо Никодем, но тој ја избрал Англија.
Ран живот
Џагиелка е роден во Сеил, Грејтер Манчестер, и играл за фудбалскиот клуб Холи Фемили, кој не бил директно поврзан со истото име на училиштето во кое учел, на возраст од 8-11 години. Тој најпрво играл како десно крило, бидејќи поседувал огромна брзина, па дури и играл во натпревари против момчињата кој биле неколку учебни година постари од него. Сепак, тој првиот впечаток на скаутите им го оставил додека играл за неговиот локален тим Хеил Барнс Јунајтед во Олтринчам. Тој претежно играл во средниот ред за време на неговите настапи со клубот. За тоа време тој тренирал и со неколку професионални клубови како Стоук Сити, Евертон и Манчестер Сити, пред и официјално да стане играч на Шефилд Јунајтед во 1998 година на возраст од 15 години.
Шефилд Јунајтед
Џагиелка го поминал својот пат низ младинските редови на Шефилд Јунајтед, пред да го направи своето официјално деби за првиот тим на 5 мај 2000 против Свиндон Таун во последниот лигашки натпревар за сезоната 1999-2000, додека сè уште бил тинејџер. Тој бил награден со професионален договор следниот ден и ја унапредувал својата игра пред почетокот на следната сезона. Договорот кој го потпишал бил на три-годишна верност кон клубот до јануари 2001 година.
Тој се утврдил како првотимец во Шефилд Јунајтед во сезоната 2002-03 и започнал да го привлекува вниманието на други клубови, вклучувајќи го Лидс Јунајтед, кои биле поврзувани со испраќање на понуда вредна 6 милиони £ за двајца играчи на Шефилд, Џагиелка и неговиот тимски колега Мајкл Браун, но од Шефилд Јунајтед стигнала изјава дека тие ќе се спротивстават на секој обид да се ангажираат овие двајца играчи.
Во април 2005 година, Џагиелка изјвил дека тој е среќен во Јунајтед и сака да остане во клубот, и покрај неколкуте солидни понуди од Премиер лигашки клубови заинтересирани за потпишување со него. Менаџерот на Јунајтед Нил Ворнок, во јуни 2005 година му наговестил на Вест Хем Јунајтед дека Џагиелка не е на продажба, а во јули Виган Атлетик испратил понуда од 4 милиони фунти за Фил, по што од таборот на Јунајтед се огласиле дека за Џагиелка нема цена. До ноември немало нови понуди, сè додека Болтон не испратил сума од 4 милиони фунти, но Нил Ворнок ја одбил и оваа понуда изјавувајќи дека меѓу двата клуба немало контакт во врска со играчот. Откако останал во Шефилд Јунајтед тој му помагнал на клубот да избори промоција во Премиер лигата за сезоната 2006-2007.
До крајот на сезоната 2006-2007, тој направил 133 последователни лигашки настапи за Јунајтед, вклучувајќи го секој лигашки натпревар во сезоната 2004-2005 и 2005-2006 и секоја минута од сезоната 2006-07. Кога Шефилд Јунајтед испаднал од Премиер лигата по само една сезона, Џагиелка бил поврзан со заминување од Шефилд, а и голманот Педи Кени изјавил дека верува дека е време тој да замине во некој поголем клуб. Новиот менаџер на клубот Брајан Робсон го замолил Џагиелка да почека со исходот од сослушувањето за арбитражата за време на последниот натпревар од лигата по кој клубот испаднал (поразот со 1-2 на домашен терен од Виган) пред да се одлучи дали ќе го напушти клубот.
Евертон
Џагиелка на крајот потпишал за Евертон на 4 јули 2007 година, пет-годишен договор вреден 4.000.000 фунти. Тој бил воедно и некогаш најскапо откупениот фудбалер на Шефилд Јунајтед. Тој го направил своето деби пред домашната публика на Гудисон Парк на 31 јули 2007 година како замена во второто полувреме во пред-сезонскиот пријателски натпревар против Вердер Бремен, влегувајќи на местото на Жозеф Јобо во централниот дел на одбраната. По бавниот старт на неговата кариера во Евертон, Џагиелка сепак се развил во еден важен член на првиот тим. Тој го постигнал својот прв погодок за Евертон во Купот на УЕФА против АЗ Алкмар. Тој постигна автогол против Виган Атлетик, иако Евертон победи со 2-1. Тој направил серија на натпревари во кој бил избран за играч на натпреварот веќе во следните настпи, против Тотенхем, Бран и Манчестер Сити. Својот прв лигашки гол за Евертон го постигнал против Рединг на 9 февруари 2008 година.
Џагиелка ја започнал сезоната 2008-2009 како прв избор за позицијата централен одбранбен играч, играјќи во секоја минута од секој лигашки натпревар додека не се повредил во поразот со 2-1 на домашен терен од Манчестер Сити. Тој ја освоил наградата играч на месецот за февруари и ги освоил навивачите на Евертон кој го избрале за клупски играч на сезоната. Џагиелка исто така го постигнал победничкиот пенал за Евертон во пенал-серијата од полуфиналето на ФА Купот со кој го елиминирал Манчестер Јунајтед, но тој тврдел дека го фаулирал Дани Велбек во 68-мата минута, и признал дека требало да биде досуден пенал, по што судијата, сепак не досудил удар од 11 метри. Набргу потоа се здобил со напукнување во предниот вкрстен лигамент играјќи против Манчестер Сити, а како последица на тоа го пропуштил финалето на ФА купот 2009 година.
Откако го пропуштил крајот на сезоната 2008-2009, и повеќе од половината од сезоната 2009-2010, Џагиелка го одиграл својот прв натпревар на гостувањето кај Спортинг Лисабон во Лига Европа во февруари 2010 година, влегувајќи како замена за повредениот Филип Сендерос.
На 27 септември 2014 година, Џагиелка го постигнал својот прв гол по пауза од две сезони со фантастичен удар од околу 28 метри за да го израмни резултатот на 1-1 во 91-вата минута од Дербито на Мерсисајд против Ливерпул.
Личен живот
Џагиелка има полско и шкотско потекло. Неговиот постар брат Стивен Џагиелка игра за Хеднесфорд Таун. Тој, исто така има две сестри, Барбара и Никола.
Стратегии и техники на продажна промоција
Продажна промоција, како дел од комуникацискиот систем, е директен начин на поттикнување на дополнителен интерес по должината на маркетинг патот — од производителите преку дистрибутерите до потрошѕвачите — за да се забрза движењето на производот од производтелот до финалните потрошувачи. Промоцијата на продажба се користи како помош во зголемување на продажбата. Таа понекогаш е означувана како дополнување на рекламирањето и личната продажба, бидејќи ги поврзува двете заедно правејќи ги поефективни. Продажната промоција е директна причина која предизвикува екстра поттик за купубање било кадсе на патот од производителот до потрошувачот. Активностите на оваа дејност можат да бидат насочени кон крајните корисници или кон трговците. Продажната промоција како една од промотивните дејности е многу често користена особено во западните економии. Тоа се заклучува и од вложуванњето што се прави кое е далеку поголемо во споредба со вложувањето во најпопуларната дејност на промоцијата, а тоа е економската пропаганда. Продажната промоција е директна причина која нуди екстра поттик вдолж било каде во маркетинг каналот за да го зголеми или забрза движењето на производот од производителот до потрошувачот. Има три важни елементи во оваа дефиниција:
Суштина и значење на продажната промоција
Продажната промоција нуди екстра вредност на призводот за продавачите, дистрибутерите и потрошувачите со примарна цел-создавање на итна продажба. Поттикот за купување е главниот елемент во промотивната програма кој може да вклучува купон или намалување на цената, попустот, бесплатен примерок од призводто кој се дава во надеж на остварување на идна продажба. Причина за зголемување на потрошувачката чувствителност кон продажната промоција е тоа што таа е начин на штедење пари. Една од најмногу употребуваните техники на подажната промоција е охрабрувањето на потрошувачите да го пробаат новиот прозивод или услуга. Огромен број од производите кои се појавуваат на пазарот, отпаѓаат од него уште во првата година. Голем дел од овие падови се должи на фактот дека на новиот произвд му недостига промотивна поддршка потребна за да ја охрабри пробата од страна на софистицираниот број на потрошувачи. Алатите на промоцијата на продажба се важен дел од стратегијата на запознавање со нова марка на производот. Успехот на новата марка зависи не само од овозможување нејзино тестирање, туку и од процентот на оние кои ја пробале за да остварат повторно купување и воспостават трајни односи на купопродажба. Продажната промоција може да биде делотворен начин на создавање на некој нов интерес за една докажана марка или да помогне во забрзувањето на продажбата или да го одбрани пазарниот удел од закната на конкурентите. Многу компании со цел да ги задржат своите купувачи како и да се одбранат од конкурентите кои се св поагресивни, ги употребуваат техниките на продажната промоција. За да можат да се истакнат специфичните функции на промоцијата на продажбата треба да се расчлени дејствувањето според :
2. Целни групи
3. Според времето на дејствување
Функции на продажната промоција
Од дефиницијата за продажната промоција, произлегуваат и нејзините функции: Од наведените функции на продажната промоција може да се забележи нејзината важна улога во создавање на поквалитетен стопански живот, подигнвање на културата на живеење на луѓето и општеството во целина.
Стратегии и техники на продажна промоција
Постојат неколку стратегии за извршување продажна промоција :
1.	Push strategy techniques
2.	Pull strategy techniques
3.	Политика на изложување
4.	Други стратегии
Без разлика која од овие стратегии ќе биде користена од страна на едно претпријатие треба да постои и одредена соработка од страна на дистрибутерите и продавачите, затоа што многу често се случува пропагадниот материјал да остане неупотребен поради тоа што продавачите немаат место во продавниците или материјалот не одговара на продавницата и сл. Во пракса често се случува маркетиншките фирми да воспоставуваат добри врски со трговијата со што добиваат низа погодности во однос на конкуренцијата: добра изложеност на пропагадниот материјал, организирање на промотивни хепенинзи, поволна локација на производите на полиците, советодавна функција на продавачите за неговата производна марка и сл. Највисок облик на маркетиншка соработка претставува заедничкото вложување на трговијата и проиводителот. Тоа се прави пред сè за воведување нов производ на пазарот, за оживување на продажбата на ситуираните производи, за ублажување на противакцијата на конкуренцијата и за здружување на позитивните маркетиншки околности (добра локација, привлечен прозивод).
Стратегии на туркање (Push strategy techniques)
Овој вид на техники се однесуваат на самите посредници и всушност тоа се трговско ориентирани техники за продажна промоција. Посредниците ги опфаќаат продавачите на големо и мало, кои ги дистрибуираат производите од производителите до другите посредници или до крајните корисници. Производителите го користат овај облик на продажна промоција за обезбедување на дистрибуција и поддршка и одржување на поддршка и изложување на постојаните брендови, и полнење на залихите на трговците со нивните производи. Продажната промоција за посредникот е насочена кон четири глобални цели :
1.Да ја стимулира технологијата на познавањето на производот, внатре во продавницата, како и други видови пазарна поддршка (истакнување на цените, добро продажно место на рафтовите).
2.Да се манипулира со различен инвентар со кој располагаат продавниците.
3.Да ја прошират дистрибуцијата на позиводот на нови подрачја во земјата или на нови типови на пазари.
Политика на изложување
Политиката на изложување има незаменливо значење за привлекување на купувачите во продавницата. Изложувањето се смета какио визуелно средство кое има за цел :
2.Да се изгради наклоност на потрошувачите, односно институционална цел.
1.Изложување на производи во продавница.
2.Изложување на производите во излог на продавницата.
Изложувањето на производите во продажниот објект има за цел да ги поттикне на купување оние потрошувачи кои влегле во продавницата. Начинот на кој с еизложени производите може да има пресудно значење при одлуката за купување. Се смета дека постојат неколку основни типа на изложувања на производите во продавница: Самото изложување на производите исто така може да биде различно, на пример може да се изложува асортиман на определен вид производ, по определен вид производ, по определена тема, или пак со ансамбл на изложување. Изложување во излог има за цел да ги привелче потенцијалнит купувачи и оттаму може да има големо промотивно влијание, но исто така може и да го одбие купувачот. Се смета дека постојат осум вида на изложување во излог: продажно изложување, сезонско изложување, изложување на еден производ, изложување на производи слични по темата, изложување на прозиводи кои не се слични, изложување на линии на прозиводи, мешовито изложување, нагласено (аѕтрактивно) изложување. Кој вид на изложување ќе се примени зависи од многу фактори, а особено од одликите на производите. Излогот на продавницата е нејзина најевтина и најефикасна форма на промоција. Тој привлекува внимание, стимулира интерес, создава желба за производот, која доведува до купување и ја промовира довервбата во промоцијата. Излогот треба често да се менува за да предизвика постојан интерес кај минувачите. Според едно истражување за визуелниот ефект на излогот, се дошло до некои заклучоци кои треба да ги имаат предвид пропагандистите. Така, на пример 53 % од испитаницитепогледнале најнапред кон средината на излогот, 24 % погледнале на лево, а 23 % погледот право го насочиле надесно. Понатаму 69,3 % го насочиле погледот надолу, 7 % нагоре а 23.7 % погледнале право. Значи предметите коие се поставени во долниот дел на излогот, имаат 10 пати поголема вредност на набљудување, во споредба со производите поставени во висина на очите. Со изтражување се покажало дека во излогот треба д асе видливи и цените на производитебидејќи со тоа ќе се зголеми заинтересираноста на потрошувачите. Предност на честите промени на излогот се : постојано с епривлекува внимание бидејќи излогот не застарува; муштериите лесно ја забележуваат длабочината и ширината на асортиманот; поголема можност да се нагласи видот на трговијата со која се знаимава продавницата; помала шанса да се оштетат прозиводите од снчевата светлина; поголема веројатност дека минувачите ќе се сетат на името и производите што ги продава продавницата; излогот е индикација на активен и прогресивен деталист; поголема продажба и зголемена добивка. На аранжерот му постојат голем број на можности за уредување на излогот: кукли од машки и женски пол, маси, подножја, хартија во боја, стакло во боја, декоративни елементи, фотографии, слики, цртежи, завеси, текстил, светлечки тела. Практична формула за истакнување на поедини делови про аранжирање на излогот дава Мрвош, тоа е формулата ФОБИНИ (формат, облик, боја, изолација, нагласување и индивидуализација).
Ф — формат — ако неколку предмети со иста големина ги наредиме еден до друг, а едниот кој е со погоел формат ќе се истакне,
О — облик — ако ставиме предмет со друг облик меѓу предмети со ист облик, предметот со различен облик ќе дојде до израз,
Б — боја — меѓу предметите со иста боја ако ставиме еден со различна боја, тој ќе се истакне,
И — изолација — во една низа од исти предмети да издвоиме еден и го оддалечиме од низата така ќе го изолираме и ќе дојде до израз,
Н — нагласување — во низа од исти предмети еден го нагласувае со стрелка или други обележја за да го истакнеме
И — индивидуализација — во низа предмети еден го истакнуваме со посебно заокружување или го ставаме во рамка за да дојде до израз.
Светлото кај аранжирањето на излого има голема улога. Може да биде во разни бои, може да се движи и да предизвика светлосн ефекти. Светлото пред сè треба да ги осветли производите кои с ена излогот. Сите други дополнителни ефекти се во функција на предизвикување возбуда. Исто така и боите играат важна улога при уредување на излогот. Може да се аранжира излогот во една боја, во зависнот од годишното време, или во црно-бела боја — боите на елеганцијата, или пак во шаренило кое ќе го привлекува вниманието на минувачот. Со цел да се привлече внимание во излогот може да се постават и и звучни ефекти или подвижни производи.
Други стратегии за продажна промоција
Во оваа група спаѓаат промотивни средства кои не можат да се класифицираат во претходните групи затоа што се дизајнирани за задоволување на поединечни потреби. Во оваа група спаѓаат следниве:
Каталози Заради подетални информации на видот на производите, асортиманот и сл, трговијата се служи со каталози на производителите кои можат да бидат општи (даваат преглед на целокупното производство) или специјализирани (опфаќаат само еден асортиман или серија на производи). Во најголем број на случаи каталозите се издаваат од страна на фирми кои имаат голем број на производи кои ги презентираат преку слики и податоци за истите. Фирмите настојуваат да продаваат по пат на каталог доколку го имаат поставено. Подготовката на каталогот е обемна работа која опфаќа неколку фази: избор на производи, опис на истите, боја, големина и варијанти на производот. Каталозите треба д асе менуваат редовно доколку фирмата воведува нови производи кои треба д асе презентираат. Претставителни продажно-пропагадни средства Тоа се средства кои претпријатието ги изработува за презентација. Во овие средства спаѓаат календари, алманаси, пенкала, запалки, маици и сл. Останатите специјални рекламни средства се доста скапи и се делат многу внимателно. Тука спаѓаат комплети за пишување, патни торби, торби за разни видови алат и други прикладни подароци. Тоа се важни средства за контактирање со одбран аудиториум. Предности на претставителните средства се: маркетиншки односи со примателите на специјалните производи. Идејата на специјалната пропаганда е примателот да може да го чува и користи производот што е можно подолго и почесто. Покана Тоа е пригодно писмено пропагандно средство ко еслужи за претпријатието да ги покани потрошувачите, културните и полоточките работници и свои деловни партнери на некои стопански и културни манифестации, изложби, саеми, предавања, прослави и сл. Кога се припремаат вакви настани поедините претпријатија изработуваат програми кои обично ја содржат главната содржина за текот на прославата. Честитиките пак се употребуваат за празници, јубилеи и друг прослави со цел да се упатат добри желби на деловните парнери. Календарите со едногодишна или повеќгодишна вредност се делат на крајот на годината на купувачите, деловните партнери и др. Тие можат да бидат џебни, ѕидни, календари за на маса итн. Тие с емногу успешно средство за промоција затоа што се подолготрајни, постојано потсетуваат на сопственикот, а воедно се корисе и практичен подарок за секојдневна употреба. Саем Основни одлики на саемите се :
1.На едно место се собираат и продавачи и купувачи. Купувачите можат да ја видат стоката, да ја оценат и да ја споредат со конкурентската.
2.Производителот на едно место може да ги покаже сите свои достигнувања на многу заинтересирани купувачи како би го зголеми нивнот број.
3.Купувачот има целосен преглед на производителот со што може да постигне подобри цени за купување.
4.Препродавачот на големо за кратко време може да набави различна стока на едно место. На тој начин ги избегнува трошоците за транспорт и коренспонденција.
5.Штандот на производителот има репрезенативен, пропаганден карактер.
Предности и недостатоци од примената на продажната промоција
Продажната промоција има неколку предности. Пред сè таа ги активира потрошувачите или членовите на каналите на дистрибуција. Исто така таа претставува и заштеда на пари кај потрошувачот. Техниките на промоцијата можат да се насочат кон сегментирање на пазарот. Меѓутоа постои загриженост дека употребата на премногу УП ќе доведе до губење на доверба во тие техники. Напорите на фирмата со УП скоро секогас се фокусирани на краток рок. Додека за долгорочна стратегија се користи економска пропаганда. А, дали една фирма ќе користи УП или не зависи и од ставот на другите фирми. Друг проблем е прдажната замка или спирала што се јаував кога повеќе конкуренти ја користат продажната промоција. Многу често фирмата започнува да користи промоција за да го оддели својот производ или услуга од конкуренцијата. Ако промоцијата е успешна конкурентите многу брзо ќе поцнат да ја имитираат програмата. Голем број на индустрии како што е козметичката паднаа во оваа замка. Во козметичката индутрија добивањето подарок со купиување на еден производ набргу станаа скаи за одвивање на бизнисотпоради што компаниите чекаат погоден момент за да ги елиминираат истите.
Растителна заедница
Растителна заедница или фитоценоза — збир раститенија кој се одликува со еднороден видов состав, кој е одреден пред сè од условите на стаништето и односите на таа заедница со останатите заедници од животната средина и е способна за самостојно постоење.
Растителната заедница во системот на организација на живата материја
Ваквата заедница е само една составница на биоценозата, заедно со зооценозата и микробоценозата. Биоценозата во содејство со условите на абиотичката средина (биотоп, кој се состои од едафотоп и климатоп) образува биогеоценоза. Растителната заедница се јавува како централен, водечки елемент на биогеоценозата, бидејќи го преобразува првичниот екотоп и создава ценотичка средина каде опстојуваат живите организми, но се јавува и како прва алка во кружењето на енергијата. Од растителноста зависат својствата на почвата, микроклимата, составот на живиот свет, а со тоа и особеностите на биогеоценозата — биомаса, биопродуктивност итн.