cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Голтник
Голтникот или фаринкс (лат. pharynx ) е заеднички орган на дигестивниот и респираторниот органски систем.
Структура
Човечкиот голтник е диференциран на три дела:
116 Сирона
116 Сирона — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 8 септември 1871 година од страна на Кристијан Хајнрих Фридрих Петерс.
Бесконачно (музички албум)
Бесконачно е името на четвртиот студиски албум на македонската џез/рок група Леб и сол. Албумот бил издаден во 1981 година, преку издавачката куќа ПГП РТБ.
Список на песни
Целосно времетраење: 38:15
NGC 3171
NGC 3171 — елиптична галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3171 се споменува и како ESO 567-31, MCG -3-26-32, NPM1G -20.0289.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 15 м 36,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 20° 38' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 176°.
Други поделби
Проучување на NGC 3171 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29950. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 324; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6071. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 689.
МХПАрена
МХПАрена (германски: MHPArena), претходно Арена Мерцедес-Бенц (Mercedes-Benz Arena), Стадион Готлиб Дајмлер (Gottlieb-Daimler-Stadion) и Некер (Neckarstadion), е фудбалски стадион во Штутгарт. Домаќинот на стадионот е Штутгарт кој игра во Бундеслигата..
Историја
Фактот дека стадионот сè уште има и атлетска патека не е случајно. Главниот град на Баден-Виртемберг бил домаќин на атлетското првенство во 1986 година и седум години подоцна. Сепак, поранешниот стадион „Некар“ секогаш бил фудбалски објект.
Изграден е во 1933 година, според нацртот, според нацртот на Паул Бонац, а на него се одиграле многу исклучително важни натпревари: првиот натпревар од германската репрезентација по Втората светска војна ( 1950 со Швајцарија, пред рекордни 103 илјади гледачи) и првиот натпревар од репрезентацијата обединета ( 1990 повторно со Швајцарија).
Стадионот бил домаќин на две европски финалиња ( 1988 на овој ПСВ Ајндховен станал шампион на континентот (на пенали против Бенфика ), следната сезона се одиграл еден од натпреварите од финалето на Купот на УЕФА меѓу локалниот клуб и Наполи.
Реконструкцијата (петта во историјата на стадионот) во вредност од 51 милион долари траела од јануари 2004 година до крајот на 2005 година. Сега стадионот, именуван во 1993 година од страна на пронаоѓачот на автомобилот, добива 58 илјади гледачи во домашни и 53 илјади во европски натпревари.
Чоколатера
Чоколатера ― вид метално тенџере со висок врат во облик на стомна што се користи за традиционално подготвување на топли чоколадни пијалоци во Шпанија, Латинска Америка и Филипините (каде што се изговара цоколатера). Се користи во комбинација со молинило палка за пена на чоколадото.
Велингтон
Велингтон (англ. Wellington) е главен град на Нов Зеланд, во југозападниот дел на Северниот Остров помеѓу Куковиот Проток и планискиот венец Римутака. Градското подрачје на Велингтон е главен центар на населението на јужниот дел од Северниот Остров на Нов Зеланд и е трета најнаселена урбана зона со 389.700 жители. Регионот Велингтон има 483.200 жители.
Гимоџански јазици
Гимоџанските јазици сочинуваат подгрупа на гонганско-гимоџанските јазици, дел од групата на северноомотските јазици, кои пак се дел од афроазиските јазици. Јазиците се зборуваат во Етиопија.
Алхазен
Оптички белешки
Во домашен притвор Алхазен не го губел времето. Тој интензивно ја проучувал оптиката, истражувајќи ги семките, боите на сонцето што заоѓа, виножитата и затемнувањата. Врз основа на тие емпириски истражувања го напишал делото Книга за оптиката во седум томови или свитоци. Книгата Китаб ал-Маназир била преведена на латински јазик во 1270г. Како Opticae Thesaurius: Alhazeni Arabis. Овој труд имал големо влијание врз англискиот монах Роџер Бејкон, германскиот астроном Јохан Кеплер и Френсис Бејкон, кој во 20-тите години на 17 век пишувал за експерименталната наука.
Ново разбирање на видот
Меѓу обработените теми бил и начинот на кој гледаме. Аристотел, а подоцна и Евклид и Птоломеј, зборувале дека кога нешто набљудуваме, зраци излегуваат од нашите очи и се одбиваат од тој предмет. Алхазен увидел дека ова е погрешно; светлина секако постои- дење е се осветлено од Сонцето, а светлината се одбива од предметите од сите насоки; ноќе Сончевата светлина ја рефлектира Месечината. Доволно е да отвориме очи и да дозволиме влегување на светлината. Со други зборови, видот е пасивна, а не активна појава, барем додека светлината допре до мрежницата. Алхазен експериментирал со очи од бик и докажал дека светлината влегува низ една мала дупка на предната страна – зеница, а леќата ја насочува на осетливата површина, мрежница, од задната страна на окото.
Истражување на светлината
Алхазен направил експерименти со огледала и со леќи, но можеби најзначајниот негов придонес било тоа што покажал дека светлината се движи праволиниски. Тоа веројатно го заклучил врз основа на фактот дека цврстите предмети фрлаат остри сенки на Сончева светлина, а тоа го докажал со помош на мрачната комора (camera obscura). Поставувајќи три ламби да горат надвор, тој покажал дека се појавуваат три слики на ѕидот отспротива во внатрешноста. Кога на едната патека ја ставил раката, сликата на ѕидот исчезнувала. Тој можел да ја “фати” сликата на секој дел од правата линија меѓу дупката и ѕидот, па било логично дека светлината што ја создава сликата се движи праволиниски. Тој напишал: “ Светлината што влегува јасно може да се види на правот што го има во воздухот”. Потоа направил пренослива “ мрачна соба” во облик на шатор, што ја носел на патувања. Нема сомневање дека подвижните слики ги оставале без здив сите што имали можност да ги видат. Влијателната книга на Алхазен, Книга за оптиката, останала најдобар учебник на оваа тема сè до периодот на Исак Њутн, 650 години подоцна. Алхазен пишувал и за други области, од астрономија до психологија. Се обидел да објасни зошто Сонцето и Месечината изгледаат поголеми кога се поблиску на хоризонтот отколку кога се високо на небото. Покажал дека самракот завршува кога Сонцето е 19 степени под хоризонтот и проценил дека висината на Земјината атмосфера е 11 км. Тој го проучувал привлекувањето меѓу масите и забрзувањето како резултат на гравитацијата. Дури и тврдел дека телото ќе остане неподвижно или ќе се движи со постојана брзина освен ако на него не дејствува некоја надворешна сила; 650 години подоцна ова станал Њутновиот прв закон на движењето. Покрај овие достигања, Алхазен бил пионир на научниот метод, основа на современите научни истражувања.
Научен метод
АЛхазен се смета за основоположник на научниот метод Методот или процесот почнува со опсервација, што се формулира во исказ на проблемот што треба да се реши. Следува предлог на решенија, познат како работна хипотеза. Таа се проверува во експериментот, а би било идеално да го предвиди очекуваниот резултат. Ако е успешна, хипотезата може да прерасне во теорија; во спротивно, потребна е втора работна хипотеза и правење нови експерименти. Кога проблемот ќе се реши, се пишува и се објавува трудот. Алхазен ги истражувал оптичките одлики на стаклото и открил дека варира односот меѓу аглите на паѓање и на прекршување; вистинскиот однос го утврдил Санел 600 години подоцна. Алхазен ги проучувал огледалата и простите леќи, утврдувајќи ја нивната моќ за зголемување. При набљудувањето на предметите во близина, конвексната леќа создава зголемена вистинска слика, а конкавната леќа создава намалена виртуелна слика. Алхазен починал во Каиро во 1039г. Во чест на неговите многубројни и разнородни достигања, според него биле наречени еден кратер на Месечината и еден астероид, а неговиот лик се наоѓа на ирачките банкноти.
Мрачна комора
Мрачната комора или камера опскура (лат. camera obscura) “мрачна соба”. Во наједноставен облик, таа претставува мрачна соба со мала дупка на едниот ѕид и со бел ѕид спроти него. светлината од надворешниот свет влегува низ дупката и создава слика на спротивниот ѕид. сликата е свртена наопаку бледа, иако може да се засили со зголемување на дупката и вметнување на соодветна леќа за фокусирање на светлината што доаѓа. Фотоапаратот без леќи (со дупче) е мала верзија што може да се употреби за фотографирање. современиот фотоапарат е нејзин непосреден потомок, со леќа наместо дупче.
Кореница
Кореница — село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на крајниот западен дел на Прилепското Поле, а на северозападната страна на територијата на Општина Кривогаштани, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Крушево. Селото е ридско, на надморска височина од 623 метри. Од градот Прилеп е оддалечено 24 километри.
Кореница е мало село сместено помеѓу планинскиот гребен Корија на запад и низината на исток. Ова му дава погодни стопански услови на селото. Околни села се Кривогаштани, Годивле, Врбоец и Алданци. Во минатото, водата за пиење се добивала од една чешма и неколку бунари.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Долгачка, Црна Земја, Висои, Лозановец, Орлов Даб, Пајкарница, Врталка, Чука, Решетарица, Петровка, Цуцулка, Чаир, Кале или Градиште, Годивска Корија, Грозданоа Мртвица, Голосабијица, Чавков Даб, Црква, Петков Камен и Горна Чешма.
Историја
Мештаните говорат дека некогаш имало населба на месноста Долгачка, кое се наоѓа во котлинската рамнина источно од селото. На длабочина од половина метар, во ливадите, се наоѓаат темели на куќи и парчиња на садови. Некои селани наведуваат дека селото било напуштено поради поплави. Траги на старини има и на месноста Кале или Градиште, западно од селото. Тоа е возвишение (600 метри), каде се наоѓаат остатоци на ѕидови, ќерамиди и грнчиња. Постарите мештани наведуваат дека тврдината на Градиште може да е од римско време или од времето на Крале Марко.
Кореница се смета за старо село, што се огледува во зачуваните малобројни староседелци. Народната традиција наведува дека во век, селото се зголемило на 60 христијански куќи. Во втората половина на тој век, неговите мештани задолжиле некои „јазаџии“ (даночници). Селаните не можеле да го платат долгот и државата им ја продала земјата на Турчинот наречен Драскало, кој живеел во Прилеп. Поради ова, многу селани се иселиле од селото. Потоа, селото било чифчијско и како такво останало до 1920 година. Последните сопственици се викале Селија, Оломан и Шаќир. Првите двајца биле зетови на Драскало. Селаните ја добиле земјата со купување, но и со аграрната реформа.
Во минатото, Кореница имало своја земја и во долината на Алданска Река на запад. Но, таму бил убиен човек, по што за тоа платиле селани од Кривогаштани, поради што земјата тие ја присвоиле. Истото се случило и со месноста Годивљанска Корија, која ја присвоиле селаните од соседното Годивле.
Стопанство
Атарот е мал и зафаќа простор од 3,4 км2. На него преовладуваат обработливите површини на површина од 254 хектари, на пасиштата отпаѓаат 61 хектар, а на шумите отпаѓаат само 9 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Кореница живееле 105 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кореница имало 104 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Кореница е мало село, коешто во 1961 година броело 212 жители, а во 1994 година 87 жители, од кои 85 биле Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Кореница живееле 62 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 40 жители, сите Македонци.
Родови
Кореница е македонско православно село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1955 година родови во селото се:
Иселеништво
Се знае за следните постари иселени родови и семејства од ова село. Родот Наумовци иселени се во селото Турско. Од родот Шамаковци има иселеници во Средорек, Крушево и во Белград.
За првичното иселување на големиот број македонски родови нема податоци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кривогаштани, која била една од ретките општини во Македонија која не била изменета при територијалната поделба во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на тогашната Општина Кривогаштани.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Прилеп.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Кривогаштани, во која покрај селото Кореница, се наоѓале и селата Врбоец, Годивле, Кривогаштани, Крушеани, Локвени, Милошево, Свето Митрани и Подвис. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната Општина Годивје, кога во нејзе се наоѓале селата Годивје, Кореница, Локвени и Подвис.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 42 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 40 гласачи.
Култура и спорт
Во минатото во селото работел фудбалскиот клуб „Изгрев“.
Скршеница на коска
Фрактура на коска или скршеница на коска е медицинска состојба каде постои прекин во континуитетот на коската. Фрактурата може да биде резултат на дејството на јака сила или оптоварување врз коската, или резултат на дејството на мала сила доколку структурата на коската е ослабена од други медицински состојби како остеопороза, тумори, osteogenesis imperfecta (во овие случаи фрактурата се именува како патолошка фрактура).
Знаци и симптоми
Болката е доминантен симптом. И покрај тоа што самото коскено ткиво не содржи ноцицептори, скршениците се болни заради неколку причини:
Марко Дробњак
Марко Дробњак (17 мај 1995) е српски фудбалски голман кој игра за Нови Пазар.
Борац Чачак
Роден во Чачак, Дробњак започнал да игра фудбал со локалниот клуб Борац на 8-годишна возраст а подоцна ја поминал целата младинска школа на истиот клуб до 2013 година кога му се придружил на првиот тим како трет голман. Тој исто така остана во младинскиот тим до 2014 година, и откако го порасна тоа ниво, дефинитивно се приклучи на првиот тим. Тој исто така го потпиша својот прв, четири и пол годишен професионален договор со неговиот матичен клуб на 5 февруари 2014 година. По првата полусезона помина како трет избор зад капитенот Никола Петриќ и Владимир Бајиќ, Дробњак најмногу се користеше како резервна опција за Бајиќ во текот на пролетта, но на крајот беше позајмен и на Полет jубиќ со двојна регистрација. Тој го направи своето деби во Суперлигата за Борац Чачак на 20 натпревари од сезоната 2014-15 на гостински терен против ОФК Београд, одигран на 21 март 2015 година, заменувајќи го повредениот Владимир Бајиќ во 67 минута. На почетокот на 2016 година, Дробњак се пресели на позајмица во Полет jубиќ до крајот на сезоната 2015–16. По крајот на истата сезона, тој беше номиниран за најиспективен голман во неговиот роден град. Тој ја започна сезоната 2016-17 со првиот тим на Борац Чачак но откако Бранимир Алексиќ се приклучи на клубот, Дробњак замина на шестмесечна позајмица во Раднички Крагуевац. Во летото 2017 година, Дробњак се врати во својот матичен клуб и започна нова сезона под водство на Игор Спасиќ, но подоцна меѓусебно го раскина договорот и се пресели во Полет jубиќ како сингл играч.
Подбрезова
Завршувањето на ноември 2017 година, Дробњак потпиша две и пол годишен договор со словачкиот Суперлигаш Подбрезова. Му било задаено дрес со број 1 и обично се користеше како резерва за Мартин Куцијак на почетокот на 2018 година. Дробњак играше и со резервите на Подбрезова во словачкото второ ниво. Дробњак го имал своето официјално деби во словачката лига на највисоко ниво во пораз од 1-0 на гостувањето кај Землин Михаловце на 12 мај 2018 година.
Ф.К Јожаница
Во август 2019 година, Ф.К Јожаница објавил на Фејсбук дека Дробњак се приклучил на клубот.
Меѓународна кариера
Откако бил член на Србија У19 репрезентацијата помеѓу 2013 и 2014 година,Дробњак исто така бил повикан од У20 тимот под водство на тренерто Вељко Пауновиќ во 2014
Општина Мута
Општина Мута (Občina Muta) — општина во Корушкиот регион, северна Словенија. Во 2020 г. населението броело 3.414 жители. Седиште е паланката Мута.
На север општината се граничи со Австрија, поточно со округот Дојчландсберг (Лонч).
Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места:
Родолфо (фудбалер роден во 1992)
Родолфо Хозе да Силва Бардела (роден на 21.05.1992 ), попознат како Родолфо — бразилски фудбалер кој игра за Америка Минеиро на позајмица од Капиваријано, како напаѓач.
Клупска кариера
Родолфо роден во Сао Мануел, ја започнал својата сениорска професионална кариера со Јакутинта Атлетико Клуб, пред да се пресели во Капиваријано Футебол Клуб во 2014 година.Тој бил дел од составот кој победил во промоцијата во Паулиста А1 во 2014 година, постигнувајќи гол во финалето против Сосиедаде Еспортива Итапиренсе. На 30 април 2015 година, тој се приклучи на Клуб Атлетико Брагантино на договор за заем.
После последователните заеми со Рио Бранко и ЦРБ, каде што ретко се користел, Родолфо се приклучил на Сериа Ц (трето ниво) Боа Еспорте Клуб на 14 септември 2016 година повторно на позајмица. Четири дена подоцна, тој дебитирал, постигнувајќи гол во победата од 4-0 над Гваратингета. Тој ја завршил сезоната освојувајќи ја лигата.
На 3 јануари 2017 година, Родолфо бил позајмен во Сао Бернардо Футебол Клуб за шампионската титула во Паулиста. Подоцна бил вратен во клубот Боа и постигна хет-трик на 11 ноември 2017 година во победата од 4: 3 над Санта Круз Футебол Клуб. Во јануари 2018 година, тој се приклучил на емиратскиот клуб Диба Ал-Фуџаира на договор за позајмица.Дебитираше против Ал Вахда, постигнувајќи гол во поразот од 3-1.
NGC 5579
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5579 се споменува и како UGC 9180, MCG 6-32-2, CGCG 191-80, CGCG 192-3, Arp 69, VV 142.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5579 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,5 m/лм2. NGC 5579 има привидни димензии од 1,9' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 20 м 26,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 11' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 5579 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51236. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
NGC 1227
NGC 1227 — спирална галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јануари 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1227 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 1227 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 11 м 7,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 19' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 1227 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11880. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 94; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2348. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1333.
Аглона (општина)
Аглона (Aglonas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Трајан Бавтировски
Трајан Бавтировски (Слатино,, - , ) — македонски публицист, дипломат, книжевен преведувач и учебникар.
Животопис
Бавтировски е роден е на 16 јули 1932 година во охридското село Слатино. Средно образование завршил во Битола, а потоа дипломирал на Филозофски факултет во Скопје, на групата за македонски јазик и јужнословенски книжевности во 1959 година. Работел како учител во Волино, охридско во периодот 1953/54), интернатски воспитувач во Скопје (1955/59), советник за издавачка дејност, музеи и архиви во Републичкиот совет за култура на Македонија (1959/71), секретар на Матицата на иселениците од Македонија (1971/90), поставен бил за генерален конзул во Мелбурн, Австралија – за Викторија, Јужна Австралија и Тасманија (1990/92), а од 1992 до пензионирањето 1995 бил потпретседател на Матицата на иселениците од Македонија. Во доменот на литературата, Бавтироски има богата дејност од над 3.000 страници превод на светските класици.
За своите преводи, Трајан Бавтироски е наградуван повеќепати, а во 2004 година станува лауреат на кој му беше доделено највисокото признание во Македонија – наградата „Кирил Пејчиновиќ“ за преведувачки опус од македонските книжевни преведувачи. Починал на 18 јануари 2012 во Скопје.
Преводи
Позначајни книжевни преводи извршени од руски, англиски, хрватски и српски на македонски јазик се романите: како и дела од Танасковиќ, Милован Глишиќ, Радоје Домановиќ, Марко Поло и други.
NGC 5580
NGC 5580 — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5580 се споменува и како NGC 5590, UGC 9200, MCG 6-32-6, CGCG 192-6.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5580 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5580 има привидни димензии од 1,8' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 21 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 12' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 5580 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51312. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
Надворешни врски
NGC 5590
NGC 3172
NGC 3172 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3172 се споменува и како MCG 15-1-11, CGCG 370-8B, CGCG 370-2A, NPM1G +89.0003.
Откривање
Објектот е откриен на 4 октомври 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3172 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3172 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 47 м 14,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 89° 5' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
Други поделби
Проучување на NGC 3172 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36847. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 1; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4644. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 567.
Хиперхолестеролемија
Хиперхолестеролемија (позната и како дислипидемија) претставува високо ниво на холестерол во крвта. Претставува форма на "хиперлипидемија" (покачени нивоа на липиди во крвта) и "хиперлипопротеинемија" (покачени нивоа на липобелковини во крвта).
Бидејќи холестеролот не е растворилв во вода, во крвната плазма се транпортира вметнат во белковини (липобелковини). Липобелковините се класифицирани на основа на нивната густина: липобелковини со многу мала густина (VLDL), малогустинските (LDL), средногустинските (IDL) и големогустинските липобелковини (HDL). Сите липобелковини содржат холестерол, меѓутоа покачени нивоа на липобелковини со исклучок на HDL, а особено покачени новоа на LDL се поврзани со зголемен ризик за атеросклероза и коронарна срцева болест. За разлика од ова, повисоки нивоа на HDL холестерол делуваат протективно. Зголемените нивоа на нон HDL и LDL холестерол може да се последица од исхрана, обезност, наследни (генетски) болести (како мутации на рецепторот за LDL кај семејна хиперхолестеролемија), или други болести како дијабет и хипоактивна штитна жлезда.
За намалување на вкупниот холестерол и LDL холестеролот кај возрасни се препорачува намалување на внесот на заситени масти со храната. Кај лица со многу високи нивоа на холестерол (пр. семејна хиперхолестеролемија), диетата обично не е доволна за да се намали нивото на холестерол и вкупните масти. Во овие случаи често се потребни лекови кои ја намалуваат продукцијата и апсорпцијата на холестерол. Доколку е неопходно, се изведуваат други терапевтски зафати, како LDL афереза или хируршки постапки.
Знаци и симптоми
Иако хиперхолестеролемијата сама по себе е асимптоматска, долготрајно покачени нивоа на холестерол во крвта можат да доведат до атеросклероза. Во тек на повеќе години, хронично покачените нивоа на холестерол можат да придонесат во создавањето на атероматозни плаки во артериите. Ова миже да доведе до прогресивна стеноза (стеснување) или дури целосна оклузија (блокирање) на зафатените артерии. Помалите плаки можат да се распрнат (руптурираат), доведувајќи до формирање на тромб, кој може да го попречи крвниот проток. Ненадејната оклузија на коронарна артерија доведува до миокарден инфаркт (срцев удар). Оклузија на артерија која го снадува мозокот со крв доведува до мозочен удар. Доколку стенозата или оклузијата се развиваат постепено, тогаш протокот на крв до ткивата и органите се намалува додека не се наруши функцијата на органот. Притоа, ткивната исхемија (прекин на снабдување со крв) може да се манифестира со специфични симптоми. На пример, привремена исхемија на мозокот, позната како транзиторна исхемична атака) може да се манифестира со привремен губиток на видот, вртоглавица и нарушување на рамнотежата, афазија (нарушување на говорот), пареза (слабост) и парестезија (трпнење), обично на една страна од телото. Недоволно крвоснабдување на срцето може да се манифестира со градна болка, а исхемија на очите може да се манифестира со минливо слепило на едното или двете очи. Недоволен проток на крв во нозете се манифестира со болка во листовите при одење, додека исхемија на цревата се презентира како абдоминална болка посе оброк.
Андре Шенје
Андре Мари Шенје (француски: André Marie Chénier) (, - ,) - еден од најголемите француски поети на сите времиња, жртва на Француската револуција, гилотиниран само неколку дена пред крајот на власта на Теророт. Поет со исклучителна сензибилност, оживувач на античките естетски вредности, предвесник на романтизмот; во неговиот бурен живот и трагичен крај, романтичарите го гледаат својот идол и идеал.
Животопис
Роден е во населбата Галата, денешен Каракој во Истанбул на 30 октомври 1762 година, како трет син на Луј де Шенје, офицер во француската амбасада во Истанбул. Неговата мајка била Гркинка, Елизабета Санти л’Омака (чија сестра била баба на Адолф Тјер), позната по својата убавина и духовитост. Проведувајќи го своето детство на југот на Франција со тетка си, Андре се придружува на мајка си во Париз, каде таа се преселува во 1773 година. Сè уште во своето момчештво, тој станува огнен почитувач на сè што е поврзано со јазикот и цивилизацијата на Стара Грција. Неговата вродена треска кон знаењето е стимулирана уште повеќе на средбите со големите уметници и интелектуалци кои тој ги запознава на приемите во нивниот салон организирани од неговата мајка.
Сосема предвидливо, Шенје го мрази гарнизонскиот живот во Стразбур, каде е стациониран полкот кон кој се приклучува во 1782 година како благородник-кадет. Војнички живот издржува само шест месеци, потоа се вратил во Париз. Наредните три години ги поминува во налудничаво и огнено пишување, комплетно поддржан од неговото семејство; тогаш настануваат познатите идили и пасторали, вдахновени од античките вредности, под влијанието на Теокрит, Бион, и патувањата во Неапол и Помпеја. Во овој период се напишани, или во најмала рака скицирани Слепецот, Болната млада, Бахус, Ефрозина и Младата Тарантинка. И покрај тоа што многу твори, сепак, ништо не објавува. Во ноември 1787 година му се укажува прилика да замине како конзул во Лондон, која тој ја прифаќа, но воопшто не е среќен во главниот град на Англија. Можеби многу повеќе е заинтересиран за творештвото на Џон Милтон или Џемс Томсон, а најмногу за она на Шекспир, кое остава печат и врз неговиот израз. Привлечен од револуционерните настани кои веќе се одвивале во Франција, тој повеќе не може да издржи во Лондон и се враќа во Париз, во 1790 година, затекувајќи ја својата земја на работ на анархија. Станува член на „Општеството ’89“, умереното крило на револуционерната партија, држи говори во клубот „Фејани“, објавува статии во Журнал де Пари, почнувајќи ја својата кратка кариера како политички новинар; се бори со елоквенција против анархијата, неправдата и тиранијата. Иако ја поздравил Револуцијата, сепак не ги одобрувал постапките на Јакобинците. По затворањето на Луј XVI, тој чувствува дека одбраната на принципите на Револуцијата во рамките на умереноста, законот и редот се утописка драма, и со горчливо разочарување, решава да се повлече од јавниот живот. Го напушта Париз извесно време, но, премногу фасциниран од политичките случувања, не може да се воздржи, а да не се врати повторно назад – што било фатална одлука. Бидејќи се залагал за ослободување на кралот Луј XVI, тој бил осомничен дека соработува со монархистите и дека подготвува завера против Револуцијата.
Крајот
На 4 март 1794 година, Шенје е уапсен по грешка додека ги посетувал пријателите во Паси и е одведен во полицискиот штаб во Консиержеријата; одговорните не сакаат да го задржат, нема полициски налог за тоа, нема ни реална причина, но сепак го праќаат во затворот Сен Лазар, каде ги поминува последните четири и пол месеци од својот живот. Првобитно болница за лепрозни, Сен Лазар станува престижна поправна установа за „благородничките синови“ уште од 1632 година. За време на Револуцијата, тоа е политички затвор и е наречен „шпајз на гилотината“. Таму, меѓу другите, ги запознава поетот Жан-Антоан Руше, кој станува негов доверлив пријател; Луј де Лавал-Монморанси, опат на Монмартр; Вержен; Ж. Б. Сиве, кој го насликал неговиот најпопуларен портрет и Еме де Коањи, војвотката од Флери.
На 24 јули 1794, Шенје е изведен пред Револуционерниот суд, со обвинение дека пишувал против слободата, со наклонетост кон тиранијата, потоа дека учествувал на скандалозната завера во затворот (измислица на обвинителот Фукие-Тенвиј) и за помагање на озлогласениот ројалистички генерал Димурје (овдека е помешан со неговиот брат Совер Шенје, кој впрочем и навистина се борел под заповед на Димурје). Поротата обратила многу мало внимание кон обвиненијата и била брза во донесувањето на одлуката: смрт. Шенје и 37 други затвореници се однесени во Консиержијата, каде, вечерта пред погубувањето, тој ги пишува своите последни стихови.
Тој веднаш станува идол на младите романтичари, кои во него гледаат претходник на нивното движење. Неговиот живот, особено неговите последни творби, инспирирале бројни дела, меѓу кои се издвојуваат операта на Умберто Џордано, и Дикенсовата Приказна за двата града.
Поезијата на Шенје
Бесмртни се стиховите напишани во затворот ноќта пред смртта; треперат со воздишката на загубениот рај, но и со надежта дека неговиот живот е жртва кон подоброто утре за што тој постојано копнеел. Исклучително импозантно дело се неговите јамби (стихови во наизменично повторување на 12 и 8 слогови), исто така напишани во затворот. Позната е приказната за затвореничката Еме де Коањи, за која луѓето веќе измислиле легенда. Многу нормално, Шенје веднаш бил пленет од убавината на 23-годишната девојка. По веќе овековечените Ликори и Фани, станува неговата последна муза, онаа која му ги инспирира неговите последни, најубави стихови, оние на Младата Тарентинка (Jeune Tarentine). Оваа поема – заедно со сите други негови песни напишани во Сен Лазар, била кришум изнесена надвор од ѕидините на затворот во корпа со облека за перење – огромно придонела за легендата за несреќната љубов помеѓу поетот и Еме де Коањи, која, секако, никојпат не се ни случила во вистинскиот живот. Всушност, оваа муза е малку веројатно дека би можела да биде „ангелското суштество“ што се појавува во поемата; повеќе би било за верување дека тоа било само естетско сонување на големиот поет. Омажена на 16 години, Еме имала многу познати љубовници, како што бил неодоливиот Лозен, потоа лордот Малмесбери и де Монтрон. Де Монтрон бил затворен во Сен Лазар заедно со неа; тие и стапиле набргу во брак (сопругот на де Коањи бил во егзил поради револуцијата и набргу починал) откако успеале да избегаат, подмитувајќи ги стражарите со 100 златника. Во нејзините мемоари, таа ниту еднаш не го споменува Шенје, и многу веројатно е оти не била свесна дека станала бесмртна поради песната на големиот поет.
Шенје останал запаметен по суптилниот и грациозен стил, по примерот на старогрчките и латинските поети. Поради тоа, тој бил наречен „последен поет на класицизмот и прв романтик“.
Значење и влијание
Една песна на рускиот поет Александар Пушкин е насловена „Андре Шенје“.
Список на ѕвезди во соѕвездието Гуштер
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Гуштер, надолно подредени според сјајноста.
1932 во архитектурата
1932 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
117 Ломија
117 Ломија — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 12 септември 1871 година од страна на Алфонс Борели.
Лерканидипин
Лерканидипин е антихипертензивен лек. Спаѓа во дихидропиридинската класа на блокатори на калциумови канали, кои делуваат преку релаксација и ширење на крвните овозможувајќи крвта да циркулира послободно низ телото. Ова го намалува крвниот притисок и овозможува срцето да работи поефикасно.
Овој лек делува побавно во споредба со постарите дихидропиридини. Има помалку несакани ефекти, но споредбено со нив има висок потенцијал за стапување во интеракции со други лекови. Лерканидипинот првпат стапил во продажба во 1997.
стереохемија
Лерканидипинот содржи стереоцентар и се состои од два енантиомери. Ова е рацемат, односно мешавина од 1: 1 ( R ) - и форма ( S ):
Спокој (филм од 2019)
Спокој (англиски:Serenity) — американски филм од 2019 година, напишан, продуциран и режиран од Стивен Најт. Главните улоги во филмот ги играат Метју Меконахи, Ен Хатавеј, Дајана Лејн, Џејсон Кларк и Џимон Хансу.
Бејкер Дил (Метју Меконахи) е капетан на рибарски брод, кој работи и како водич на мирниот тропски остров Плимут. Неговиот мирен живот се превртува наопаку кога неговата поранешна сопруга Керен (Ен Хатавеј) го наоѓа и очајнички го моли да ѝ помогне. Таа го моли Дил да ја спаси нејзе и нивниот мал син од нејзиниот нов, насилен сопруг (Џејсон Кларк) со тоа што ќе го земе на рибарска екскурзија и ќе го фрли на ајкулите. Појавувањето на Керен го враќа Дил во животот што се обидува да го заборави, па додека се бори со сопствената морална дилема, неговиот свет е втурнат во нова реалност, којашто можеби не е таква каква што изгледа.
Клаус Мајне
Клаус Мајне (германски: Klaus Meine) е германски пејач, текстописец и музичар, најпознат како главен вокал на германскиот хард рок бенд Scorpions.
Мајн бил на 22 место на списокот на најдобрите пејачи на хард рок од 2006 година.
Животопис
Мајне е познат по својот уникатен глас на тенор, кој може да пее од мирни балади до највисоките ноти. Тој го напишал поголемиот дел од текстовите за песните на Скорпионс, а некои од хитови биле „Wind of Change“, „You and I“„But the Best for You“, „Does Anyone Know“, „A Moment in a Million Years“, „Moment of Glory“, „I Wanted to Cry“, „Back to You“, „My City, My Town“, „Follow Your Heart“, „Rock'n' Roll Band“, „The World We Used To Know“ and „Who We Are“. Во 1981 година, по светска турнеја, за време на снимањето на албумот Blackout, Мајн го загуби гласот до степен до неможност да зборува правилно. Поради проблемот со гласот, лекарот го советувал да побара нова работа. Сепак, Скорпионс останале заедно, а Мејн се опоравил по две операции и се вратил. Во 2000 година му беше доделена плаката на родното место на Хановер. Освен Скорпионс, тој соработувал со израелскиот пејач Лиел Колет на песните „Send me an Agnel“, „Bigger than life“, „Keep the World Child“ и „Jerusalem of Gold“.
Ловчишта
Ловчишта или Ловча (Καλλίκαρπο, Каликарпо) — село во Општина Драма во Драмскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 46 километри северно од градот Драма, на надморска височина од 660 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Ловчишта се состоело од 48 семејства и 125 жители македонски муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 390 македонски муслимани.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според грчката статистика од 1913 година, во селото живееле 513 жители, додека според пописот од 1920 година, во селото живееле 410 луѓе.
Во 1927 година, селото било преименувано во Каликарпо.
Демографија
Во 1928 година во селото биле населени 40 грчки бегалски семејства со вкупно 144 луѓе. Така, според пописот од 1928 година во селото живееле 144 лица, додека во 1940 година селото броело 181 жител. Селото во пописот од 1951 година броело 58 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 112 жители, во 1971 година имало 46 жители, во 1981 година имало 25 жители, додека во 1991 година имало 26 жители. Денеска, населението на селото е 24 жители според пописот од 2011 година.
1931 во архитектурата
1931 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Влада на Марин Рајков (2013)
88-мата Влада на Бугарија била назначена со указ бр. 56 од Претседателот на Бугарија Росен Плевнелиев на 13 март 2013 година по оставката на кабинетот на Бојко Борисов како одговор на протестите во земјата.
Пан (месечина)
Пан е месечина на Сатурн, наречена по старогрчкиот бог Пан. Откриен е од Марк Шолтер во 1990 год. при анализа на снимки снимени од Војаџер 2. Пан лежи во Енкеовата пукнатина.
Ометоански јазици
Ометоанските јазици сочинуваат подгрупа на омотските јазици, кои пак се дел од афроазиските јазици. Јазиците се зборуваат во Етиопија.
Јазици
Јазиците во оваа група се :
Андора ла Веља
Андора ла Веља (Andorra la Vella) — главен град на кнежевството Андора и се наоѓа високо на Пиринеите меѓу Франција и Шпанија. Истото име го носи и општината каде се наоѓа градот. Населението брои 22.884 жители Главна стопанска гранка е туризмот. Во местото се произведуваат мебел и ракија.
Претседател на Република
Претседател на државата е функција која е застапена во републиканските системи. Во зависност од организацијата на власта, функцијата претседател на државата може да биде само претставничка, но може да биде и функција со значителни овластувања. Зависно од уставните решенија, претседатателот на државата се избира на период од 4, 5, 6 или 7 години со или без право на реизбор.
Ајзкраукле (општина)
Ајзкраукле (Aizkraukles novads) е општина во Латвија. Општината била создадена во 2001 година.
Алексеј Жигалкович
Алексеј Александрович Жигалкович (белоруски: Аляксей Аляксандравіч Жыгалковіч; роден на 18 април 1996 година во Минск) - белоруски пејач. Тој учествувал на Детската Евровизија 2007 и победил со еден бод повеќе од ерменскиот вицепрвак. Ја отпеал песната „С друзьями“ (Со другарите). Таа била песна со брзо темпо и енергично танцување. Оваа песна тој самиот ја напишал.
Тој бил втор победник на овој натпреварување од Белорусија, по Ксенија Ситник во 2005 година.
Алексеј е добитник на награди на неколку други меѓународни музички натпревари во Белорусија, Италија и Бугарија:
Кирил Ќортошев
Кирил Ќортошев (, -, ) — македонски филмски, театарски и телевизиски актер и режисер.
Животопис
Ќортошев е роден 14 февруари 1922 година во Ќустендил, Бугарија. Од октомври 1945 година станал член на Македонскиот народен театар, каде што, со прекини, поминал 32 години професионален ангажман. Дел од уметничката кариера ја поминал и во Драмскиот театар. Во 1965 година ја добил наградата „13 Ноември“ што ја доделува градот Скопје. Потоа следувале награда за најдобро глумечко остварување на Македонскиот театарски фестивал (МТФ) Војдан Чернодрински за улогата на Тате во претставата Макавејските празници (Прилеп, 1983); Награда за животно дело на МТФ Војдан Чернодрински (Прилеп, 1996)
Билен чај
Растителен чај (наречен и хербален) — е секаков вид на чај, направен од разни билки и суво овошје. Билен чај се прави од суви или свежи листови, цветови, плодови или корења од огромен број на билки или овошки. Делот од растението кој е наменет за правење чај најчесто се потура во зовриена вода, се остава одреден период да отстои, потоа се процедува и се засладува по желба со мед или шеќер и лимон.
Многу компании произведуваат чај во филтер ќесички, кој е лесен за приготвување, но повеќето љубители претпочитаат да консумираат чај кои самите го имаат набрано.
Билните чаеви имаат лековити дејства и се користат во народната медицина за секаков вид на заболувања.
Лековити
Чај од:
Мартин Колер
Мартин Колер (Martin Kohler; р. ) — швајцарски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за професионалната континентална екиоа.
Тој се натпреварувал на Џиро д’Италија 2010, но се откажал во втората етапа поради несреќа. Колер победил на националното хронометарско првенство во 2011 и на националното друмско првенство во 2012 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
NGC 1228
NGC 1228 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1228 се споменува и како ESO 480-32, MCG -4-8-26, UGCA 54, Arp 332, VV 260, VV 337.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 8 м 11,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 55' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 1228 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11735. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 311; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6438. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 897.
Месечинка
Месечинка — небесно тело кое се наоѓа на Сатурновите прстени. Претстаува астероидна месечина. Сатурновите месечинки се откриени од „Касини“. Тие се околу стотина метри во пречник и се премногу мали за да се забележат директно. Прстенот А, на Сатурн содржи илјадницви такви. Во 1997 година се откриени уште неколку месечинки на 3.000-километарски појас, на околу 130.000 км од Сатурновиот центар. До сега се забележани преку 150 месечинки.
Местоположба на првите четири забележани месечинки
Роберт Бојл
Роберт Бојл (25 јануари 1627 во Вотерфорд во Ирска - 30 декември 1691 во Лондон, Англија) бил физичар и хемичар, наречен “татко на хемијата”, познат по Бојл-Мариотов закон и хидростатичкиот парадокс. “ Би бил среќен кога светот би мислел дека само сум читал книги за природата и ништо друго” позната мисла на Бојл.