cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сателититско мерење на температурата
Мерења на површината
Напредните радиометари со скенирање по патеката на временските сателити се способни да детектираат шумски пожари, кои се појавуваат ноќе како пиксели со температура поголема од 308 K. Спектрорадиометарот за сликање со умерена резолуција на сателитот Тера може да детектира топлински жаришта поврзани со шумски пожари, вулкани и индустриски жаришта.
Атмосферскиот инфрацрвен звучник на сателитот Аква, лансиран во 2002 година, користи инфрацрвена детекција за мерење на температурата во близина на површината.
Мерења на стратосферата
Од 1979 година, стратосферските звучни единици (SSUs) на оперативните сателити на NOAA обезбедуваат податоци за температурата во близина на глобалната стратосфера над долната стратосфера. SSU е далечен инфрацрвен спектрометар кој користи техника на модулација на притисок за да изврши мерење во три канали во опсегот на апсорпција на јаглерод диоксид од 15 μm. Трите канали користат иста честота, но различен клеточен притисок на јаглерод диоксид, соодветните функции на тежина достигнуваат врв на 29 км за канал 1, 37 км за канал 2 и 45 км за канал 3.
Процесот на извлекување трендови од мерењето на SSUs се покажало особено тешко поради сателитското движење, меѓубаждарењата помеѓу различни сателити со мало преклопување и истекување на гас во ќелиите под притисок на инструментот за јаглерод диоксид. Понатаму, бидејќи зрачењето измерено со SSU се должи на емисијата на јаглерод диоксид, функциите за тежина се движат на повисоки надморски височини како што се зголемува концентрацијата на јаглерод диоксид во стратосферата. Температурите од средината до горната стратосфера покажуваат силен негативен тренд прошаран со минливо вулканско затоплување по експлозивните вулкански ерупции на Ел Чичон и планината Пинатубо, мал температурен тренд е забележан од 1995 година. Најголемото ладење се случило во тропската стратосфера во согласност со зголемената циркулација на Бруер-Добсон при зголемување на концентрациите на стакленички гасови.
Пониското стратосферско ладење е главно предизвикано од ефектите на осиромашување на озонската обвивка со можен придонес од зголемената водена пареа во стратосферата и зголемувањето на стакленички гасови. Имало пад на температурите во стратосферата, прошарани со затоплувања поврзани со вулкански ерупции. Теоријата за глобално затоплување сугерира дека стратосферата треба да се лади додека тропосферата се загрева. Долгорочното ладење во долната стратосфера се случило во два надолни чекори во температурата и по минливото затоплување поврзано со експлозивните вулкански ерупции на Ел Чичон и планината Пинатубо, ваквото однесување на глобалната стратосферска температура се припишува на варијациите на глобалната концентрација на озонот во двете години по вулканските ерупции.
Од 1996 година, трендот е малку позитивен поради обновувањето на озонот спротивставен на трендот на ладење од 0,1 што е во согласност со предвиденото влијание на зголемените стакленички гасови.
Табелата подолу го прикажува трендот на стратосферската температура од мерењата на SSU во трите различни опсези, каде што негативниот тренд означува ладење.
Микробранови мерења
Од 1979 до 2005 година, микробрановите звучни единици (MSUs) и од 1998 година напредните микробранови звучни единици на метеоролошките сателити на поларните орбитирачки NOAA го мереле интензитетот на зголеменото микробрано зрачење од атмосферскиот кислород. Интензитетот е пропорционален на температурата на широките вертикални слоеви на атмосферата. Зрачењето на нагорнина се мери на различни честоти; овие различни честотни опсези примероци од различен пондериран опсег на атмосферата.
Слика 3 (десно) ги прикажува атмосферските нивоа земени со различни реконструкции на бранова должина од мерењата на сателитот, каде што TLS, TTS и TTT претставуваат три различни бранови должини.
Мерења на температурата на други планети
Планетарните научни мисии, исто така, вршат мерења на температурата на други планети и месечини од Сончевиот Систем, користејќи и инфрацрвени техники (типични за мисиите на орбитарите и летање на планети со цврсти површини) и техники на микробранови (почесто се користат за планети со атмосфера). Инструментите за мерење на инфрацрвена температура кои се користат во планетарните мисии вклучуваат мерења на температурата на површината направени со инструментот Топлинскооддавен спектрометар (TES) на Марс Глобалниот геодет и инструментот Дивинер на Месечината од извидувачкиот орбитер; и мерења на атмосферската температура направени од композитниот инфрацрвен спектрометарски инструмент на вселенското летало „Касини“ на НАСА.
Инструментите за мерење на атмосферската температура во микробранова печка го вклучуваат микробрановиот радиометар на мисијата Јуно на Јупитер.
206
206 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 206 година од новата ера, 206. од првиот милениум, 6. од III век и седма од 200-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5714 и 5715 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4956 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3966 и 3967 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 959.
Хазар
Хазар — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Конструктивни елементи
Конструктивни елементи — основни елементи на конструктивниот систем се: носечки ѕидови, столбови, греди, меѓукатни конструкции, кровни конструкции.
Материјалите од кои се изведуват конструктивните елементи можат да бидат: дрво, челик, армиран бетон, преднапрегнат бетон.
Овие елементи заземаат различни положби во просторот. Со комбинација и поврзување на овие елементи се добиваат сложени носачи, чиј степен на сложеност зависи од врските во јазлите (зглобни, крути, делумно крути). Основни услови кои треба да ги задоволат конструктивните системи се: сигурност, намена, рамнотежа, стабилност, носивост, трајност, естетика.
Изборот на оптимален конструктивен систем не е едноставен и пред сè зависи од барањата на објектот и корисниците на истиот. Оптималната конструкција треба да биде стабилна, цврста, фунцкионална, економична и економски оправдана.
При проектирање и пресметка на конструктивните елементи и конструктивниот систем во целост потребно е да се задоволат стандардите за конструкции – Европски норми (еврокодови).
Европските норми опфаќаат неколку основни делови:
Овчарство
Овчарство — втора по значење сточарска гранка по говедарството која подразбира чување, одгледување и искористување на овци. Најповолни услови за развој на овчарството има во умерените и во суптропските предели, како и на високите планини на кои има свежа трева во текот на целиот летен период. Денес, со одбирање и со вкрстување се одгледуваат повеќе видови овци, кои даваат поголеми количества млеко, месо, волна и кожа. Традиционално прибирањето на овци и добивањето на производите се одвива во бачило.
Во Македонија во 2013 година имало 731 828 овци.
Амстердам Слотердајк
Амстердам Слотердајк  е главна железничка раскрсница која се наоѓа западно од централната железничка станица Амстердам Централ. Таа е на железничко-железничкиот премин со дополнителен премин линија (Хембоух). Се наоѓа на железничката линија од Амстердам Централ до Харлем и последната станица пред раскрсницата каде што линијата Амстердам Централ-Зандам се разграничува од неа и на преминувањето на западната граница на железничката линија Амстердам-Схипхол помеѓу Схипхол и Амстердам Централ. Хембовиот премин ги поврзува линиите за премин, обезбедувајќи директна врска помеѓу Схипхол и Зандам. Постојат платформи на двете премин линии и на Хембоух; за вториот има посебен влез на друга страна од плоштадот станица.
1465 п.н.е.
1465 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1465. година пред новата ера, 465. од вториот милениум п.н.е., 65. од 15 век п.н.е. и шеста од 1460-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4043 и 4044 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3285 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2295 и 2296 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 712 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1465 година се протега во 1171 и 1172, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1231 и 1232 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 922 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2150 и 2149 исламска година пред хиџра.
АТФ-синтаза
АТФ-синтаза — ензим кој ја катализира синтезата на аденозин трифосфат (АТР) од аденозин дифосфат (АДФ) и неоргански фосфат (Pi). Целокупната реакција може да се претстави со следната хемиска равенка:
Создавањето на АТР од ADP и Pi е енергетски неповолна реакција, па затоа под нормални услови реакцијата тече во насока кон реактантите. АТР синтазата овозможува да реакцијата тече во насока кон производот АТР на тој начин што реакцијата ја спарува со електрохемиски градиент, кого го создава разликата во концентрацијата на хидрониумовите јони (H+) низ митохондријалната мембрана кај еукариотите или плазматската мембрана кај бактериите и археите. За време на фотосинтезата кај растенијата, АТР се синтетизира од АТР синтазата со помош на H+ градиентот, кој се создава во тилакоидниот лумен преку тилакоидната мембрана и во стромата на хлоропластот.
АТФ-синтазата се состои од две главни подединици, FО и F1, која има механизам на вртечки мотор, одговорен за синтезата на АТР. Поради присуството на овие вртечки подединици АТР синтазата е молекуларна машина.
Структура и функција
АТР синтазата се состои од два региона: FO и F1. FO подединицата предизвикува ротација на F1 подединицата, а се состои од c-прстен и подединици a, b, d и F6. F1 е изграден од подединиците. F1, исто така, во својот состав има регион кој е растворлив во вода и може да хидролизира АТР. FO, од друга страна, се состои главно од хидрофобни региони. FOF1 создаваат пат за проток на хидрониумови јони (протони) низ мембраната.
F1 регион
F1 регионот од АТР синтазата е хидрофилен дел од ензимот, кој е одговорен за хидролиза на АТР. Тој е хексамер, изграден од шест \alpha и \beta подединици, со шест врзувачки места. Три од шестте врзувачки места се каталитички неактивни и тие врзуваат ADP. се дел од механизамот на вртежниот мотор. Подединицата \gammaи овозможува на подединицата \beta да претрпува конформациони промени (затворена, полуотворена и отворена конформација), кои доведуваат до врзување, синтеза и ослободување на АТР. F1 делот од ензимот е релативно голем и може да се види со трансмисионен електронски микроскоп со негативно боење. Се набљудува како честички со пречник од 9 nm, кои се наоѓаат од внатрешната страна на митохондриската мембрана.
FО регион
FO е хидрофобна белковина, изградена од осум подединици и трансмембрански прстен. Прстенот има форма на тетрамер, а содржи белковина со структура завојница-петелка-завојница, кој претрпува конформациони промени кога се протонира и депротонира, што ги турка соседните подединици и прави да ротираат. Вртежното движење се пренесува и на целиот FO, што пак влијае на промената на конформациите на алфа и бета подединиците на F1. Значи, FO регионот на АТФ-синтазата е протонска пора која е вградена во митохондриската мембрана. Регионот се состои од три главни подединици, a, b и c, и (кај човекот) шест дополнителни подединици, d, e, f, g, F6, и 8 (или A6L). Атомскиот модел за димерниот FO кај квасецот беше утврден со помош на крио-ЕМ на резолуција од 3.6 Å.
Модел на врзување
Во 1960-тите и 1970-тите години, Пол Бојер, професор на Калифорнискиот универзитет, Лос Анџелес (UCLA), развил теорија за механизмот на дејство на АТФ-синтазата, според која синтезата на АТР зависи од конформационите промени во ензимот, генерирани од ротацијата на гама-подединицата. Истражувачката група на Џон Е. Вокер го кристализирала F1 каталитичкиот домен на АТФ-синтаза, во лабораторијата за молекуларна биологија во Кембриџ. Структурата, која во тоа време била најголемата позната асиметрична структура на белковина, го потврдила моделот на вртежна катализа на Пол Бојер. За ова откритие, Бојер и Вокер поделија половина од Нобеловата награда за хемија во 1997 година.
Кристалната структура на F1 се состои од наизменични алфа и бета подединици (три алфа и три бета), наредени како сегментите на портокал околу вртечка асиметрична гама подединица. Според сегашниот модел за синтеза на ATP (познат како наизменичниот модел на катализа), трансмембранскиот потенцијал создаден од H+ катјоните (протони) го поттикнува нивното движење од едната кон другата страна на мембраната, кое може да се одвива само преку FО регионот на АТФ-синтазата. Дел од FO (прстенот од c-подединици) ротира кога протоните минуваат низ мембраната. Прстенот е цврсто прикачен за асиметричната централна оска (изградена главно од гама подединицата), што предизвикува и нејзино ротирање во рамките на алфа3бета3 сегментот од F1 каде се одвиваат серија на конформациони промени чиј конечен резултат е синтезата на АТР. Главните подединици на F1 се спречени да ротираат заедно со централната оска, бидејќи за нив се врзува периферна оска која ги спојува со невртечкиот дел на FO. Структурата на интактната АТФ-синтаза моментално е позната при ниска резолуција од испитувања со користење на електронска крио-микроскопија (крио-ЕМ). Крио-ЕМ моделот на АТФ-синтазата сугерира дека периферната оска е флексибилна структура која го обвива комплексот. Под соодветни услови, ензимската реакција може да тече и во обратна насока, така што хидролизата на ATP предизвикува пумпање на протони низ мембраната.
Механизамот на промени во врзувањето го вклучува наизменичното менување на конформацијата на врзувачкото место на β подединицата помеѓу три можни состојби. Во „лабавата“ состојба, ADP и фосфатот влегуваат во активното место; прикажано со розова боја на дијаграмот. Ензимот потоа подлегнува на промена во формата, што ги турка ADP и фосфатот поблиску еден до друг, па активното место преминува во т.н. „тесна“ состојба (прикажана со црвена боја) во која ново-синтетизираниот АТР е врзан со многу висок афинитет. Конечно, активното место се враќа назад во отворена состојба (прикажана со портокалова боја), ослободувајќи го АТР и врзувајќи нов ADP и фосфат.
Физиолошка улога
Како и кај многу други ензими, активноста на F1FО АТР синтазата е реверзибилна. Големи количини на АТР во клетката предизвикуваат да таа почне да го катализира создавањето на трансмембрански протонски градиент. Овој процес го користат ферментационите бактерии кои не поседуваат ланец за транспорт на електрони, туку го хидролизираат АТР да создадат протонски градиент, кој потоа го користат за движење на камшичињата или транспорт на хранливи материи во клетката.
Кај респирирачките бактерии, под физиолошки услови, АТФ-синтазата, во принцип, функционира во спротивна насока, создавајќи АТР со користење на електрохемискиот потенцијал на протоните создаден од ланецот за транспорт на електрони како извор на енергија. Целокупниот процес на создавање на енергија на овој начин се нарекува оксидативна фосфорилација. Истиот процес се случува во митохондриите, каде АТФ-синтазата се наоѓа во внатрешната митохондриска мембрана, а F1 делот се наоѓа во митохондриската матрица.
Еволуција
Еволуцијата на АТФ-синтазата се смета дека била модуларна, така што две функционално независни подединици станала поврзани и добиле нова функционалност. Ова здружување на двете подединици се претпоставува дека се случило рано во еволуцијата, бидејќи истата структура и активност на АТР синтазите се присутни во сите три домени на животот. F-АТФ-синтазата покажува голема сличност, во однос на структурата, механизмот на дејство и функцијата, со V-ATPазата. Сепак, додека F-АТР синтазата синтетизира АТР со искористување на протонскиот градиент, V-ATPaзата создава протонски градиент на сметка на хидролизата на АТР, при што може да генерира многу ниски pH вредности (дури до 1).
H+ моторот на FО честичката покажува голема функционална сличност со H+ моторите кои го покренуваат движењето на бактериското камшиче. И двете имаат прстен изграден од многу мали алфа-хеликални белковини кои ротираат во однос на околните стационарни белковини со употреба на H+ потенцијал како извор на енергија. Врската помеѓу овие две молекуларни машини е сѐ уште нејасна, бидејќи целосната структура на флагеларните мотори е далеку покомплексна од структурата на FО честичките.
Модуларната еволуциона теорија за потеклото на АТФ-синтазата предложува дека двете подединици со независна функција, ДНК хеликаза со ATPазна активност и H+ мотор, се поврзале една со друга, па така ротацијата на моторот ја покренувала ATPазната активност на хеликазата во обратна насока. Овој комплекс потоа еволуирал во насока на развивање на поголема ефикасност, што на крајот резултирало со денешната сложена АТФ-синтаза. Алтернативно, ДНК хеликаза/H+ мотор комплексот можеби имал функција на H+ пумпа, со ATPазна активност на хеликазата за покренување на H+ моторот во обратна насока. Овој комплекс можеби потоа еволуирал за да добие способност да ја врши обратната реакција, односно синтезата на АТП.
Час за децата
Час за децата е филмска адаптација од 1961 година на истоимената драма напишана од Лилиан Хелман. Режирана е од Вилијам Вајлер а глумат Одри Хепберн, Ширли Меклејн и Џејмс Гарнер.
Кратка содржина
Марта Доби (Ширли МекЛејн) и Керен Рајт (Одри Хепберн), кои се запознале кога имале седумнаесет години, поседуваат училиште за девојки. Керен е свршена за Џо (Џејмс Гарнер), доктор, со кого конечно, откако училиштето почнува да прави профит, закажуваат ден за свадба. Но токму тогаш, Марта станува љубоморна. Откако наслушнува низа расправии, едно одмаздољубиво девојче Мери почнува да шири гласини дека двете жени се во афера. Животот на Марта и Керен е уништен, затоа што родителите ги земаат девојките дома, училиштето се затвора, а Џо почнува да се прашува за вистинскиот однос меѓу нив.
Земјоделство во Србија
Земјоделството во Србија — важен дел од економијата на земјата со годишен потенцијал од 12 милијарди евра во извозот. Вкупната површина на земјоделско земјиште надминува 6,12 милиони хектари. Земјоделското производство е најистакнато во северна Србија на плодната Панонска Низина, како и во јужните низини во непосредна близина на реките Сава, Дунав и Голема Морава. Од 1948 година се забележува пад на земјоделската активност, кога скоро три четвртини од населението се занимавало со земјоделство додека денес, една четвртина.
Производство
Србија произведува разни земјоделски производи, главно житарици, овошје и зеленчук, кои претставуваат значаен дел од БДП и извозот. Србија е број 2 производител на малини (84.299 тони, по Русија) и сливи (146.776 тони, втора по Кина), исто така е значаен производител на пченка (6.158.120 тони, рангирана на 32. место во светот) и пченица (2.094.400 тони, на 35 место во светот). Производството на шеќерна репка (2.299.770 тони) и семки од сончоглед (454.282 тони) ја задоволува домашната побарувачка за шеќер и растително масло и дозволува извоз на околу 180.000 тони шеќер во Европската Унија.
Производство на овошје
Овошните фарми покриваат над 310.000 хектари обработливо земјиште во Србија.
Обем на производство на овошје во тони (од 2012 година) :
Вино
Србија е 19-тиот најголем производител на вино во светот. Земјата има една од најдолгите историја на лозарството во Европа и хронолошки ѝ припаѓа на земјите за производство на вино од Стариот Свет.
Има околу 70.000 хектари лозови насади во Србија, произведувајќи околу 425.000 тони грозје годишно, што ја става Србија во првите 20 земји за производство на вино во светот. Поголемиот дел од производството е посветено на локалните винарски визби.
Големите винарии произведуваат совињон, каберне, шардоне, вранец, тамјаника, крстац, смедеревка и динка.
Образование и истражување во земјоделството
Постојат неколку факултети кои на студентите им нудат високо образование на земјоделството:
Постојат неколку научни институти со активности посветени на развојот на земјоделството:
1648
1648 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1648 година од новата ера, 648. од вториот милениум, 48. од XVII век и деветта од 1640-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1648 година се протега во 4284 и 4285, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4344 и 4345 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2191. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1057 и 1058 исламска година.
NGC 2540
NGC 2540 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 10 февруари 1885 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2540 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 2540 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 12 м 46,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 26° 21' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 2540 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23017. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1935. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
Руапуке (остров)
Руапуке (англ. Ruapuke Island) е еден од најјужните острови во главниот архипелаг на Нов Зеланд. Се наоѓа 15 км југоисточно од Блаф и 32 км североисточно од Обан (на Стјуартовиот Остров). Островот зафаќа површина од околу 16 км2 и е сместен на источниот крај на Фовоовиот Проток. Денес е ненаселен, но некогаш имал 200 жители, сите Маори.
NGC 7357
NGC 7357 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Руапуке (остров)
Средината на островот е рамна, со височина од 41 m, а на северниот, јужниот и западниот крај се распослани со хумки. Островот е покриен со закржлавени дрвца. Северниот ‘рт на островот е карпеста испакнатина што се издига во хумка со висина од 62 m. Во најзападниот дел островот достигнува надморска височина 64 m.
NGC 7357
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7357 се споменува и како UGC 12162, MCG 5-53-11, CGCG 495-16, IRAS 22400+2954, NPM1G +29.0466, near Eta Peg.
Откривање
Објектот е откриен на 26 септември 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7357 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 7357 има привидни димензии од 1,5' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 42 м 23,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 10' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 7357 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69544. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2736. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1184.
Историја на Гана
Во поголемиот дел од јужните земји од Сахара, по 500 година започнало да се развива земјоделството. Во тоа време започнале да се формираат првите организирани села. Кон крајот на класичната ера, во Западна Африка се создале голем број на кралства, од кои едно од најголемите и првите било Гана. Стара Гана зазимала територии од денешните држави Мавританија и Мали. Пред доаѓањето на европските трговци, Гана била периферно подрачје на кралството кое се наоѓало јужно од Сахара. Првите контакти на трговците од Европа со регионот биле кон 15 век. Главно, потчинетото население се користело за трговија со робови, а земјата се експлоатирала за откривање на злато. Велика Британија кон втората половина од 19 век ја зазеле територијата на денешна Гана.
Земјата во 1957 година станала првата земја која добила независност во регионот. Кваме Нкрума станал првиот реководител на земјата. Во 1966 година врз него бил извршен воен удар. По долгогодишни конфликти, на власт во 1981 година дошол Џери Раулингс, кој ги забранил политичките партии и промена на уставот. По воведувањето на повеќепартискиот систем, Џери Раулингс на двапати бил избран за претседател.
Монголска инвазија на Киевска Русија
Монголската инвазија на Русија претставува инвазија која довела до распаѓање на Киевска Русија. Во 13 век, Киевска Русија се соочила со инвазија од страна на Монголците која инвазија довела до разрушување на голем број градови меѓу кои и Рјазањ, Коломна, Москва, Владимир и Киев.
Позадина
Во почетокот на 13 век во Средна Азија на теритирията од Бајкал до горниот дел на Енисеј и Иртиш на север до јужните области на пустината Гоби и Кинескиот ѕид се создало Монголското Царство. Во 1206 година крај реката Онон се одржило собрание на монглските велможи на кое за водач на монголски племиња бил избран Џингис Хан, "испратен од Бога" (1206 - 1227). Откако ги победил своите противници, тој започнал да управува со земјата со помош на своите роднини и локалните велможи. Поконсолидацијата на својата власт тој започнал инвазија во Кина (1215), Кореја (1218), Средна Азија (1219). По ова тие навлегле на територијата на денешна Русија, каде ги поразиле на Куманите и Аланите, кои пак се обратиле на помош кон руските кнезови.
Инвазија
Ивазиите продолжиле и во 1230-тите, а на 4 февруари 1238 година, Монголците го запалиле градот Владимир, а истото го направиле и со другите поголеми градови во североисточна Русија. Русите, исто така доживеале пораз и во Битката кај реката Сит, по која Монголците се насочиле кон Полска и Унгарија. Монголците до тој момент ги имале освоено поголемиот дел од руските кнежевства. Единствено Новгородската Република ја избегнала окупацијата и продолжила да се развива во склопот на унијата Ханза.
Во текот на инвазијата, повеќе од 500.000 луѓе загинале или биле убиени, што претставува 7% од тогашниот број на население во земјата.
Бату хан
Во есента 1236 година, монголеките орди со околу 35.000 стрелци, ја преминале реката Волга и ја нападнале Волшка Бугарија. По една година тие успеале да ја заземат целата нејзина територија.
Во ноември 1237 година, Бату хан ги испратил своите пратеници кај Јуриј II кој одбил да ги прими. По само еден месец, ордите најпрвин го опседнале градот Рјазањ, а по шестдневна крвава битка градот бил срушен до темел. По ова следувало и пустошење на Коломна и Москва, за да на 4 февруари 1238 година под опсада биде ставен градот Владимир. По само три дена градот бил заземен и срушен до темел. Дел од кралското семејство загинале во пожарите.
Бату хан продолжил со ограбувањата на четиринаесет градови во денешна Русија. Малиот град Козелск бил целосно уништен, притоа загинале 4.000 негови жители. Од поголемите градови, недопрени останале само Новгород и Псков. При опсадата на Новгород, монголите и покрај напредувањето, неочекувано се повлекле.
Во летото 1238 година, Бату Кан го уништил Крим, а во 1240 ордата навлегла во Киев. По ова следувал напад кон Полска и Унгарија. До 1242, Бату хан веќе ги контролирал Австрија и Далмација, за да стигне веста за смртта на врховиот хан Угедеј. Како потенцијален негов наследник, тој се вратил во Средна Азија но не станал врховен хан. Во 1242 година тој заминал во градот Сарај на реката Волга, основајќи ја Златната орда.
Џон Мокли
Џон "Вилијам" Мокли ( – ) беше Американски физичар кој, заедно со Џ. Преспер Екерт, го создаде ENIAC, првиот електронски дигитален компјутер кој следи инструкции, како и EDVAC, BINAC и UNIVAC I, првите комерцијални компјутери направени во Соединетите Американски Држави.
Заедно тие ја основаа првата компјутерска компанија, Екерт-Мокли компјутерска корпорација (EMCC), и создадоа фундаментални компјутерски концепти вклучувајќи ги меморизирачка програма, подрутини, и програмските јазици. Нивниот труд, прикажан во широко читаната Првична верзија на извештајот за EDVAC (1945) и како предавано во Moore училишните Предавања (1946), влијаеше на експлозија од компјутерски развој во доцните 1940-ти насекаде низ светот.
Основни биографски податоци и образование
Мокли е роден на 30 август 1907 г. во Синсинати, Охајо. Пораснал во Шеви Чејс, Мериленд, додека неговиот татко Себастијан бил физичар на Карнеџи институтот во Вашингтон. Тој ја добил инженерската стипендија која му овозможила да продолжи со едукација на универзитетот Џон Хопкинс, есента во 1925г. како студент на електро-инженерска струка. Во 1927г. тој се запишал на докторската програма и се префрлил на програмата во областа на физиката. Докторатот го завршил во 1932г. и станал професор по физика во Урсинус колеџот во близина на Филаделфија, каде предавал од 1933 до 1941г. Таму тој работел на развој на електронска компјутерска машина за да ја тестира теоријата која претпоставувала дека сончевата променливост влијае врз времето (климата).
Училиштето "Moore"
Во 1941г. д-р Мокли посетил курс по воена електроника на универзитетот во Пенсилванија. Таму тој се запознал со Преспер Екерт, скорашен дипломец од тој универзитет. Екерт го охрабрувал Мокли да верува дека вакуум цевките можат да бидат направени поиздржливи со правилни инженерски вештини. Во Март 1946, веднаш откако ENIAC беше најавен, Училиштето Moore одлучи да ја замени нивната политика за заштита, со цел да добијат комерцијални права за било кој следен и минат напредок на компјутерската технологија.Но Екерт и Мокли дадоа оставка, бидејќи мислеа дека ова е не прифатливо. Меѓутоа тие веќе имаа потпишано договор со Училиштето Moore да дадат серија разговори за дизајнот на компјутерите.
Предавањата во училиштето "Moore"
Курсот "Tеорија и техники за дизајн на дигитални компјутери, траеше од 8 јули до 31 август 1946 година. Екерт изведе 11 предавања, а Мокли и Голдстејн секој по 6 предавања. "Предавањата во Училиштето Moore", како што подоцна станаа познати, беа посетувани од претставници на армијата, морнарицата, институтот за технологија од Масачусетс, националното биро за стандарди, Универзитетот Камбриџ, Колумбија, Универзитетот Харвард, Институтот за Напредно учење, IBM, Bell лабораториите, Кодак компанијата, General Electric, и Државни регистар за пари.Дел од присутните подоцна започнаа со производство на компјутери, како Maurice Wilkes од Кембриџ кој го го произведе EDSAC.
Електронски бројчен интегратор и компјутер(ENIAC)
Во 1942г. Мокли напишал белешки каде предложил изградба на електронски компјутер со основни функции. Ја нагласил огромната предност во брзина која би можела да биде постигната со користење на дигитална електроника без подвижни делови. Поручникот Херман Голдстајн го замолил Мокли да напише формален предлог. Во април 1943г. армијата и универзитетот се договориле да го конструираат ENIAC. Мокли го водел планот за дизајн додека Екерт ја водел градбата на хардверот на ENIAC. Поради способноста за брзи пресметки, ENIAC можел да решава проблеми кои претходно било невозможно да се решат. Бил отприлика 1000 пати побрз од постоечката технологија во тоа време. Можел да додаде 5,000 бројки или да направи 357 10цифрени множења во една секунда. ENIAC можел да биде програмиран да извршува собирање, одземање, множење, делење, коренување, влезни-излезни функции и условни гранки. Програмирањето на почетокот се вршело со жици и прекинувачи, а ре-програмирањето траело со денови. Бил редизајниран во 1948г. со цел да може да користи складирани програми, со одреден губиток на брзина. .
Електронски дискретен променлив компјутер(EDVAC)
Дизајнот на ENIAC беше сопрен во 1944 заради конструкција.Екерт и Мокли веќе беа свесни за границите на оваа машина и започнаа планови за втор компјутер,кој ќе биде наречен EDVAC.До јануари 1945 тие подготвија договор за произведување на овој компјутер за меморизирање програми.Екерт предложил живина обновувачка меморија кој ќе складира и програми и податоци.ПОдоцна истата година, математичарот Џон Њуман го проучи проектот и се приклучи во некои од инженерските дискусии.Тој го произведе таканаречениот внатрешен документ кој го опишува EDVAC. Моделот на Њуман,издвоен од неговиот текст, Првична верзија на извештајот за EDVAC, кој датира од 30 јуни 1945, беше рано напишан извештај за пресметувачка машина со основни функции која функционира со меморизирање на програми. Голдстајн, во потег кој подоцна ќе стане контроверзен, ги избриша сите препораки за Екерт и Мокли и го достави документот на колеги од Њуман низ државата.Идеите станаа познати меѓу малкуте компјутерски дизајнери. И покрај недостатокот на заслуга,Екерт и Мокли, претрпеа додатни препреки заради акциите и дејствата на Голдстејн. Патентот за ENIAC, издаден во 1964 беше документиран на 26 јуни 1947 и одобрен на 4 февруари 1964, но општото откритие на деталите за дизајнот на EDVAC во Првична верзија на извештајот за EDVAC беше подоцна истакнето како причина за невалидноста на патентот за ENIAC од 1973.
Екерт-Мокли компјутерска корпорација(EMCC)
Во 1947 Екерт и Мокли ја основаа првата компјутерска компанија, наречена Екерт-Мокли Компјутерска Корпорација(EMCC), каде Мокли беше претседател.Тие обезбедија договор со националното биро за стандарди за изградба на EDVAC II, подоцна наречен UNIVAC. Првиот компјутер дизајниран за бизнис апликации имаше многу значајни технички предности како магнетната дискета за складирање на маса. Како привремен производ, компанијата произведе и издаде помал компјутер, BINAC, но сè уште беа во слаба финансиска состојба.Па така бе откупени од Remington Rand и постанаа одделот за UNIVAC.
Софтвер
Многу рано во историјата на EMCC, Џон Мокли презема одговорност за програмирање, кодирање и апликации за планираните компјутерски системи. Неговата рана средба со претставници на Census Bureau во 1944 и 1945, и дискусијата со луѓе коишто се интересираат во статистика, временска прогноза и различни бизнис проблеми во 1945 и 1946 предизвика да го пренасочи неговото внимание кон стекнување на нови корисници со софтвер кој ќе им служи за постигнување на нивните цели. Тој знаеше дека ќе биде тешко да се продаваат компјутери без апликациски материјали, и без објаснувања како да се користат системите.Па така EMCC започна со составување на кадар од математичари заинтересирани за кодирање во раните години од 1947. Интересот на Мокли лежеше во апликацијата на компјутерите, а исто така и во нивната архитектура и организација. Неговото искуство со програмирањето на ENIAC и неговите наследници доведе до создавање на Short Code, првиот програмски јазик всушност којшто беше користен на компјутер.Беше псевдокод интерпретер за математички проблеми предложен во 1949 и извршуван на UNIVAC I и II. Вербата на Мокли во важноста на јазиците го доведе до запослување на Grace Murray Hopper за развивање на компајлер за UNIVAC. Џон Мокли е исто така познат како првиот човек кој го користел глаголот "програмира" во неговиот документ од 1942 година за електо пресметување, иако во контекст со ENIAC, но не во неговото денешно значење.
Кариера
Д-рМокли остана поврзан со компјутерите целиот негов живот.Тој беше основач и претседател на Association for Computing Machinery (ACM) и исто така помогна во основањето на Society of Industrial и Applied Mathematics (SIAM).Додека Екерт-Мокли корпорацијата беше откупена од Ремингтон Ренд во 1950 година и Д-рМокли остана како директор на UNIVAC во одделот за апликациските истражувања. Кога ја напушти корпорацијата во 1959 година тој ја основа Мокли групацијата, консултирачка компанија кој подоцна го претстави Critical Path Method (CPM) за планска конструкција со компјутер.ВО 1967 тој го основа Dynatrend, консултирачка компјутерска организација. Во 1973 тој стана советник за Sperry Univac.
Награди и почести
Мокли има добиено бројни награди и почести. Тој беше доживотен член на Франклин Институтот, Националта академија за инженерство и Здружение за напредок на менаџментот.Тој беше избран за Пријател на Институтот за радио инженери, претходник на IEEE здружението во 1957 и беше Пријател на Американската статистичка Асоцијација. Тој доби LLD диплома од Универзитетот во Пенсилванија и aDSc диплома од Факултетот Ursinus. Тој беше добитник на Филаделфија Наградата, Скот Медалот за храброст, Goode Медалот од Американската Федерација на Научници за обработка на информации,Пенсилванија Наградата, Емануел Р.Пиор Наградата, Хауард Н.Потс Медалот, и бројни други награди.
Контроверзија со заштитните права
Патентот на Мокли и Екарт за ENIAC беше прогласен на невалиден од Федералниот Суд во октомври 1973 заради неколку причини, од кои некои беа во врска со времето помеѓу издавањето и датата на документирање на патентот (1947). Федералниот судија кој претседаваше со случајот одлучи дека " предметот на иновацијата водел потекло " од поранешен компјутер наречен Atanasoff–Berry Computer (ABC).Оваа изјава стана центар на контроверзија. Критичарите велат дек кога судот рекол дека АBC бил првиот електронски дигитален компјутер, не го дефинирал поимот компјутер.Тие го поврзувале со личност којашто пресметува, но поимот бил адаптиран за да биде поврзан со машина. Критичарите на одлуката на судот исто така велат дека не постои поврзаност меѓу двете машини.ABC компјутерот бил бинарен додека ENIAC бил децимален. ABC користел регенеративна меморија, а ENIAC користел електронски декаден бројач. АBC користел туби за имплементирање на бинарен серијален број додека ENIAC користел туби за имплементирање на комплетно множество од децимални операции. Множеството од инструкции за генералната употреба на ENIAC, заедно со можноста за автоматско подредување помеѓу нив, го направиле ENIAC компјутер кој следи инструкции. Застапници на судската одлука нагласуваат дека постојат сведоци дека Мокли дефинитивно имал пристап до Машината на Атанасоф и до документите кои ја опишуваат.Писмата кои му ги пишувал на Атанасоф покажуваат дека барем еднаш размислувал да ја изгради машината преку Атанасоф пристап. Мокли постојано наведуваше дека употребата на брзи електронски лостови во уреди кои бројат космички зраци во Swarthome колеџот е тоа што му ја дало идејата за пресметување со електронска брзина.
207
207 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 207 година од новата ера, 207. од првиот милениум, 7. од III век и осма од 200-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5715 и 5716 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4957 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3967 и 3968 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 960.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 207 година се протега во 2843 и 2844, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2903 и 2904 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 750. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 428 и 427 година пред хиџра.
Фотилово
Фотилово или Сачивен — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
1466 п.н.е.
1466 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1466. година пред новата ера, 466. од вториот милениум п.н.е., 66. од 15 век п.н.е. и седма од 1460-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4042 и 4043 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3284 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2294 и 2295 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 713 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1466 година се протега во 1170 и 1171, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1230 и 1231 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 923 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2151 и 2150 исламска година пред хиџра.
Живинарство
Живинарстовото е одгледувањето на живина (домашни птици) и е застапено на сите континенти. Од живината најмногу се одгледуваат кокошки, мисирки, гуски и др. Од нив се добиваат јајца, месо и пердуви. Во сите земји кокошките се одгледуваат во современи живинарски фарми. Според бројот, најмногу живина се одгледува во Кина, Русија и САД.
1647
1647 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1647 година од новата ера, 647. од вториот милениум, 47. од XVII век и осма од 1640-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.