cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ружди Ружди
Ружди Ружди (14 април 1991) е бугарски параолимпиец, кој се натпреварува во дисциплините: фрлање копје, диск и ѓуле. На Летните параолимписки игри во Рио во 2016 година освоил златен медал во фрлање ѓуле при што поставил нов светски рекорд.
Животопис
На 17 годишна возраст после тешка сообраќајна несреќа, Ружди останува инвалид. За време на рехабилитацијата, Ружди се запознава со Даниела Тодорова, параолимпијка, и нејзиниот брат и тренер Радослав Тодоров, кои го поттикнале да се занимава со спорт.
Во текот на октомври 2015 г. Ружди Ружди освоил златен медал на Светското првенство за лесна атлетика за спортисти со инвалидност, во Доха, Катар. Во дисциплината фрлање на ѓуле, категорија F55, го освоил првото место со резултат од 11,81 метри, што во моментот бил нов рекорд.
Во текот на јуни 2016 година, на европски натпревар за луѓе со инвалидитет во Италија, Ружди освоил златен медал за фрлање на диск во категоријата F56 со резултат 39,33 метри. На истиот натпревар, Ружди освоил и втора европска титла со резултат од 12,04 метри во фрлање ѓуле. Со овој резултат го надминал дотогашниот светски рекорд, поставен од Чехот Мартин Немец (11,85 метри).
На Параолимписките игри 2016 во Рио, Ружди освоил златен медал во фрлање на ѓуле во категоријата F55, со резултат подобар од претходниот светски рекорд - 12,33 метри. Во категоријата фрлање на диск F54/55/56, Ружди освојува шесто место, со резултат од 38,04 метри.
Стикисхоулмир
Стикисхоулмир (Stykkishólmur) — град во западниот дел на Исланд, односно спаѓа во Западниот регион, брои околу 1.100 жители и е триесетти град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Стикисхоулмир, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.
Камештица
Камештица (ретко наречена: Нежилова Река) — река во Македонија, сместена на планината Јакупица.
Течение
Поминува низ селото Нежилово и се влева во реката Бабуна.
NGC 3667A
NGC 3667A — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3667A е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3667A има привидни димензии од 1,5' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 3667A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35028. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 281; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5515. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1029.
Трнавица (Видовиште)
Трнавица — археолошко наоѓалиште во кочанското село Видовиште, Општина Зрновци. Претставува могила од римско време.
Науката во 1687 година
1687 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Бог на празнините
Бог на празнините (англ. God of the gaps) е вид на теолошко гледиште во кое празнините во научното знаење се земаат како доказ за постоењето на Бог. Овој поим е измислен од страна на христијанските теолози не со цел да го дискредитираат теизмот, туку да укажат на погрешноста во потпирањето на теолошките аргументи за постоењето на Бог.
Терминот „Заблуда Бог на празнините“ може да се однесува на позиција која претпоставува дејство на Бог како објаснување за одреден непознат феномен, што е варијанта на заблудата аргумент од незнаење. Ваквиот аргумент понекогаш се редуцира во следнава форма:
Еден пример за ваков аргумент кој го користи Бог како објаснување на еден од сегашните празнини во биолошката наука е: „Бидејќи сегашната наука не може точно да објасни како настанал животот, тогаш би морало да биде Бог кој причинил животот да започне“.
Аргументите од типот на „Бог на празнините“ не се поддржани од некои теолози кои инаку сметаат дека ваквите аргументи притежнуваат да го потиснат Бог во она што и преостанува на науката да го докаже: со зголемување на научното знаење, доминатот на Бог се намалува.
Од научна гледна точка, „Бог на празнините“ се смета за заблудата кога за секоја празнина во нашето научно познавање се мисли дека е доказ за дејството на Бог, што е во спротивност од признавањето дека ние моментално го немаме одговорот или антиципирајќи дека ако се најде одговорот, тогаш тој ќе биде научен одговор, во кој нема да може да биде вклучена улогата на Бог. Ричард Докинс посветува цело поглавје за ова во неговата книга Илузијата — Бог.
Науката во 1686 година
1686 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Ескифјердир
Ескифјердир (Eskifjörður) — град во источниот дел на Исланд, односно спаѓа во Источниот Регион, брои околу 1.043 жители и е триесетипрви град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Ескифјердир, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.
Грамадна (Умлена)
Грамадна — населба од доцноантичко време. На околу 5 километри северно од селото Умлена, во ниви има големи грамади од камења, покривни ќерамиди, питоси и фрагменти од керамички садови. На неколку места во нивите се откриени и темели од објекти.
Секу Коита
Секу Коита (роден на 28 ноември 1993) — малиски фудбалер, напаѓач на Лиферинг и на малиската репрезентација.
Баштевска Река
Баштевска Река — река во Источна Македонија и притока на реката Крива Река.
Течение
Реката извира на планината Билино и поминува низ селото Баштево. Се влева во реката Крива Река.
Арапски коњи борејќи се во штала
Арапски коњи борејќи се во штала ― ориенталистичка слика од 1860 година од Ежен Делакроа, потпишана и датирана од уметникот и сега е во Музејот Орсеј.
Историја
Уметникот помогнал во борбата со пастуви за време на неговото време во Мароко, која оставила длабок впечаток и била спомната во писмото до неговите пријатели на 8 февруари 1832 година. Тој направил скица од неа и забележал дека „сивиот коњ ја префрлил неговата глава под вратот на другиот [коњ]“. Во својот дневник за 19 јуни 1854 година, Делакроа ја спомнал оваа тема како една од неколкуте дела на тематизирани на Мароко на кои работел тогаш, но и покрај тоа се чини дека само ги започнал Арапски коњи околу две години подоцна во 1856 година. Тој го завршил на 14 јуни 1860 година, оставајќи триесет години помеѓу борбата со пастуви и завршувањето на работата. Тој го створил делото за Естјен, истиот трговец со уметнички дела како Коњи напуштајќи го морето, и затоа двете дела обично се сметаат како двојка.
Делото било продадено во Париз на 12 февруари 1872 година, а следната година Џон Солниер го стекнал во Бордо. Потоа беше забележано дека е во сопственост на Чарлс Хејм во 1885 година, а потоа на Исак де Камондо. Била дарувана на Лувр во 1908 година, изложувајќи ја две години подоцна. Таа била преместена во нејзиното сегашно престојувалиште во 1986 година.
Милица Стојадиновиќ-Српкиња
Милица Стојадиновиќ-Српкиња (1828–1878) била српска поетеса, понекогаш наречена „најголемата жена српска поетеса од 19 век“.
Почеток на живот и образование
Таа е родена во семејство на парохиски свештеник на Српската православна црква и веќе како тинејџерка доби признание за нејзината патриотска поезија; таа се прошири на другите аспекти на романтистичката поезија како што растеше. Во нејзиниот роден град Буковац, нејзиниот лик бил обликуван; Овде ја впива таа страсна љубов кон селските сцени и селскиот живот што ни отсуството, ни политиката, ни расипаноста не можеа да ја искорнат. Овде таа научи да ги разбира начините и размислувањата на селскиот народ и го постави тој богат резерват од сцени и ликови кои прекрасно задршката меморија и овозможи да ги црпи по своја волја. Напредокот на нејзиниот ум во овие рани години заслужува да биде снимен.
Образование, во строга смисла на зборот, таа имаше многу малку. Освен со ниско гимназиско образование, таа главно била самоук, а сепак во текот на животот била многу ценета од поети и писатели многу поцврсто академски од неа, како што се Петар II Петровиќ Његош, Бранко Радичевиќ, Иван Мажураниќ и Љубомир Ненадовиќ. Кога Његош првпат ја сретнал во Виена, рекол: Јас сум поет, таа е поетеса. Да не бев бискуп, Црна Гора сега ќе имаше принцеза.
Кариера
Како што нејзината слава се ширеше надвор од границите на српската култура на Австриското Царство, принцот Михајло Обреновиќ ќе ја покани на суд кога ќе дојде во Белград, а виенскиот антрополог и поет Јохан Габриел Зајдл ѝ посветил песна.
По смртта на Јосип Броз-Тито, свеста за нејзиното творештво беше оживеана, а во последната четвртина од векот во Нови Сад секоја година се одржува четиридневен поетски меморијал во нејзина чест, каде што се доделува награда за поезија што го носи нејзиното име на истакнати поети од Србија.
Дневникот на Милица е препечатен во 1985 година од издавачката куќа „Просвета “ во Белград; нејзината Преписка Милица Стојадиновиќ Србија во Вук и Мином / Преписка со Вук и Мина Караџиќ е објавена во 1987 година (Книжевна заједница Новог Сада); а четири години подоцна нејзините „Други писма до современиците“ беа објавени во книга, уредена од Радмила Гикиќ. Избор од нејзините песни беше објавен во 1995 година од Папирус во Нови Сад. По 2000 година, приемот на делото на Милица Стојадиновиќ доби нов замав од женските студии во делата на Селија Хоксворт, Магдалена Кох, Славица Гароња и Билјана Дојчиновиќ.
Папа Пиј II
Пиј II (лат. Pius PP. II; 18 октомври 1405 - 14 август 1464) — римски папа од 19 август 1458 до 14 август 1464. Тој го основал Витлеемскиот ред. Напишал дело Commentaries, на кое работел долго и во кое го опишал својот живот. Со тоа, тој е единствениот папа досега кој напишал автобиографија.
Аргумент од незнаење
Аргумент од незнаење, познат и како argumentum ad ignorantiam (односно некој да се повика на незнаењето) е заблуда во неформалната логика. Според овој аргумент, претпоставката е вистинита бидејќи сè уште не е докажано дека е лажна, таа е „општо прифатена“ (или обратно). Ова претставува еден вид на лажна дихотомија по тоа што исклучува трета опција, која би гласела дека оваа претпоставка е недоволно истражена, поради што нема доволно информации за неа за да правилно се докаже дека таа е вистинита или лажна. Тука не се дозволува ни признанието според кое изборите можеби не се два (вистина или лага), туку четири:
Во расправите и дебатите повикувањето на незнаење понекогаш се користи за да се измести товарот на докажување.
Друг вид на аргумент, оној од лично неверување или аргумент од лично убедување, се однесува на тврдење кое, поради тоа што некој лично ја наоѓа претпоставката за малку веројатна или за неверојатна, тогаш според неговата логика оваа претпоставка не може да биде точна. Или обратно - дека претпочитаната, но недокажана претпоставка е точна.
И двата аргумента најчесто ја поседуваат следната структура: даден човек го смета недостигот на докази за едно гледиште како доказ во правилноста на друго гледиште. Овие два вида на софизам не треба да се мешаат со методите на аргументирање reductio ad absurdum.
Тигар со желка
Тигар со желка или Тигар играјќи со желка ― слика масло на платно од 1862 година од Ежен Делакроа. Таа била продадена од Christie's во Њујорк за 9.875.000 долари во мај 2018 година.
187 п.н.е.
187 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 187. година пред новата ера, 187. од првиот милениум п.н.е., 87. од 2 век п.н.е. и осма од 180-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5321 и 5322 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4563 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3573 и 3574 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 566.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 187 година се протега во 2449 и 2450, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2509 и 2510 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 356. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 833 и 832 исламска година пред хиџра.
Науката во 1685 година
1685 година во науката опфаќа некои значајни настани.
NGC 6040B
NGC 6040B — леќеста галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1870 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6040B е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6040B има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 4 м 26,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 44' 31"".
Други поделби
Проучување на NGC 6040B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56942. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1507. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 83.
Витлеемски ред
Вилеемскиот ред бил католички воен ред од XV век. Редот бил основан од страна на папата Пиј II, којшто сакал да го заштити островот Лемнос. Но, по освојувањето на островот од страна на Турците-Османлии во 1479, редот престанал да постои.
Рибесбител
Рибесбител (Ribbesbüttel) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Оулафсвик
Оулафсвик (Ólafsvík) — град во западниот дел на Исланд, односно спаѓа во Западниот регион, брои околу 1.010 жители и е триесетивтори град по големина во Исланд. Градот е поврзан со копнен, воден и воздушен сообраќај. Оулафсвик, заедно со уште неколку градови во земјата, се смета за еден од поважните и поголемите населени места во државата.
Рибесбител
Местоположба
Рибесбител се наоѓа на јужниот крај од Линебуршкото Поле, околу 20 километри северно од Брауншвајг и околу 5 километри јужно од Гифхорн.
Општински единици
Општината е составена од следниве единици:
Бит-генерација
Бит-генерацијата била американска група на писатели по Втората светска војна кои дојдоа да значење во 1950 година, како и културен феномен дека тие двете беа документирани и инспираа. Централните елементи на "Beat" културата вклучуваат експериментирање со дроги, алтернативни форми на сексуалноста, интерес за Источната религија, отфрлање на материјализмот, и идеализација на темперамент, нецензурирани средства на изразување и благосостојба. "Виење" на Ален Гинзберг (1956), "Гол Ручек" на Вилијам С Бароуз е (1959) и "На патот" на Џек Керуак (1957) се меѓу најпознатите примери на Бит литературата. Двете "Виење" и "Гол Ручек" беа во фокусот на вулгарните испитувања кои во крајна линија помогнаа да се либерализира објавувањето во САД. Членовите на Бит генерацијата развија репутација како нов боемски хедонист, кој ја прослави неусогласеноста и спонтаната креативност.
Оригиналните писатели на "Бит Генерацијата" се состанаа во Њујорк. Подоцна, во средината на 1950 година, централните фигури (со исклучок на Бароуз) завршија заедно во Сан Франциско каде што се состанале и станале добри пријатели со бројки поврзани со санфранциската ренесанса.
Во 1960-тите, елементи на проширување на Бит движењето беа вклучени во хипи Контракултурата.
Универзитетот Колумбија
Потеклото на Бит генерацијата може да се проследи во Универзитетот Колумбија и на состанокот на Керуак, Гинсберг, Лисјен Кар, Хал Чејс и други. Иако битовите обично се сметаат како анти-академски, многу од нивните идеи биле формирани во одговор на професори како Лионел Трилинг и Марк Ван Дорен. Соучениците Кар и Гинсберг разговараа за потребата за "Нова визија" (термин позајмен од Артур Рембо), да се возврати на она што тие го сметаат како и нивните конзервативни наставници, формалистички литературни идеали.
Бароуз била воведена во групата од страна на еден стар пријател, Дејвид Камерер, кој беше вљубен во Лисјен Кар. Кар се спријателил со бруцошот Ален Гинзберг и го запозна со Камерер и Бароуз. Кар, исто така, ја знаеше девојката на Керуак Еди Паркер, преку кого го запозна Бароуз Керуак во 1944 година.
На 13 август 1944 година, Кар го уби Камерер со Извиднички нож во Риверсајд парк за кое подоцна тврдеше дека беше самоодбрана. Чекаше, а потоа го фрли телото во реката Хадсон, подоцна бараше совети од Бароуз, кој сугерираше дека тој се предал Тој потоа отиде во Керуак, кој му помогна да се ослободи од оружјето. Кар се предаде следното утро, а подоцна се изјасни за виновен за убиство без умисла. Керуак беше обвинет како додаток, и Бароуз како материјален сведок, но ниту бил обвинет. Керуак пишуваше за овој инцидент двапати во своите дела: еднаш во својот прв роман, Градот и селото, и повторно во една од неговите последни, Суетата на Дулуоз. Тој напиша роман во соработка со Бароуз, "И Нилските коњи бил варени во нивните тенкови", во врска со убиство.
Тајмс сквер "Подземјето"
Бароуз имале интерес во криминално однесување и се вклучија во справувањето со украдена стока и наркотици. Тој набргу стана зависник од опијати. Водичот на Бароуз "во криминалното подземје (центрирано особено околу Тајмс Сквер) бил за многу кратко време криминал и зависник од дрога Херберт Хунке. На Битовите беа привлечени од Хунке, кој подоцна почнаа да се пишуваат, перцепирајќи тој поседувал важно световно знаење кои беа недостапни за оние од главно средната класа воспитувања.
Гинсберг беше уапсен во 1949 година. На Полицијата се обиде да го повлече Гинсберг во текот додека тој возел со Хунке, неговиот автомобил полн со украдени предмети Хунке планирал да ги тргува. Гинсберг се урна со автомобилот, додека се обидувале да избегаат. Тој избега пеш, но остави инкриминирачки тетратки зад себе. На Гинсберг му беше дадена можност да изјасни лудило за да се избегне затворска казна, и беше посветен 90 дена на болницата Белви болница, каде што се запозна со Карл Соломон.
Карл Соломон бил веројатно повеќе ексцентричен од психотичен. Фан на Антонин Арто, тој се задоволувал со самосвесно "лудо" однесување, како фрлање компир салата на колеџен предавач на Дадаисам. На Соломон му беа дадени шок третмани во болницата Белви, тоа стана една од главните теми на "Виење" на Гинсберг", кој беше посветен на Соломон. Соломон подоцна стана контакт за објавување контакт кој се согласи да го објави првиот роман на Бароуз 'вехтошар во 1953 година.
Нил Касади
Сан Франциско и читањето на шеста Галерија
Ален Гинзберг ги посетил Нил и Каролин Касади во Сан Хозе, Калифорнија во 1954 година и се пресели во Сан Франциско во август. Тој се заљуби во Питер Орловски на крајот на 1954 година, а почна да ја пишува "Виење". Лоренс Ферлингети, на книжарницата "Новите Градски светла" почна да ги објавува светлата на градот "Џебните серии на поети на градот на светлата" во 1955 година. Апартманот на Кенет Рексрот петок навечер стана литературен салон ( менторот на Гинсберг, Вилијам Карлос Вилијамс, стар пријател на Рексрот, му дал воведен текст). Кога беше побарано од страна на Воли Хедрик да се организира Шеста Галерија за читање, Гинсберг сакаше Рексрот да служи како господар на церемониите, во некоја смисла да ги премости генерациите. Филип Ламантиа, Мајкл МекКлур, Филип Вален, Ален Гинсберг и Гери Снајдер читаат на 7 октомври 1955 година, пред повеќе од 100 луѓе (вклучувајќи го Керуак, за разлика од Мексико Сити). Ламантиа ги чита песните на неговиот починат пријател Џон Хофман. Во своето прво јавно читање Гинсберг го изведе тукушто завршениот прв дел од "Виење". Тоа беше успех и навечер доведе до многу повеќе читања од страна на сега локално познати поети на Шестата Галерија.
Тоа исто така беше маркер на почетокот на Бит движењето, бидејќи од 1956 година објавувањето на "Виење" на Гинсберг ( "Џебните серии на поети на градот на светлата", бр. 4) и неговиот вулгарен-судски процес во 1957 година го донесе на национално ниво на внимание. Шестата Галерија на читање ја информира втората глава од 1958 година на романот на Керуак на Дарма Скитници, чиј главен протагонист е "Џефи Рајдер", Керуак римски à Clef Гери Снајдер. Керуак беше импресиониран со Снајдер и тие биле блиски за голем број на години. Во пролетта на 1955 тие живееле заедно во Мил долината на Снајдеровата кабина. Повеќето Битови беа урбани и го запознаа Снајдер речиси како егзотичен, со неговата рурална позадина и искуствоод дивината, како и своето образование во културната антропологија и ориенталните јазици. Лоренс Ферлингети го нарече "Торо на Бит генерацијата." Како што е документирано во заклучокот на Дарма Скитници, Снајдер се пресели во Јапонија во 1955 година, во голема мерка со цел да се интензивно вежбаат и учат Зен будизмот. Тој би го поминувал поголемиот дел од наредните 10 години таму. Будизмот е една од основните теми на Дарма Скитници, а книгата несомнено им помогна да се популаризира будизмот на запад и останува една од најчитаните книги на Керуак.
Жената на Бит генерацијата
Женските современици на Керуак, Гинсберг и на Бароуз беа интимно вклучени во создавањето на Бит филозофијата и литература, а сепак остануваат значително отсутни од главните толкувања на најважните аспекти и бројки на движењето. Понатаму, на бит-делата на Керуак, Гинсберг и на Бароуз често прикажуваат женски ликови во стан, традиционалните полови улоги повеќето типични за идеална 1950 година американска домаќинка. Наместо да нудат ослободување од општествените норми, Беат културата, всушност, многу често беше маргинализирана и понатаму културно ги потиснуваа американските жени поконкретноповеќето беа жените автори на тој временски период. Иако жените се помалку признати во историјата на првата бит-генерација, изоставувањето може да се должи повеќе на периодот на сексизмот отколку на реалноста. Џоан Волмер на пример не пишувал, иако таа се појавува како малолетничка фигура во делата на повеќе автори. Таа стана легендарна како сопруга на Вилијам С Бароуз, документирана во романите на Керуак, и убиена од страна на Бароуз во пијана игра на Вилијам Тел. Корзо и Дајан ди Прима, меѓу другото, инсистираат на тоа дека имало женски ритми, но тоа беше потешко за жените да се извлечат со постоењето на Бохемија во тоа време.
На Оригиналните членови на Беат генерацијата користеа голем број на различни дроги, вклучувајќи алкохол, марихуана, бензедрин, морфин, а подоцна и психоделични лекови, вклучувајќи ги пејот и ЛСД. Голем дел од оваа употреба е "експериментална," во тоа што тие често биле првично незапознаени со ефектите од овие лекови.
Тие биле инспирирани од интелектуален интерес, како и едноставниот хедонизам.
Реалните резултати на оваа "експериментирање" може да бидат тешки за утврдување. Тврдењата дека некои од овие лекови може да ја подобрат креативноста, увидот или продуктивноста беа прилично заеднички, како што е верувањето дека дрогата во употреба биле клучно влијание врз социјалните настани од тоа време (види рекреативни дроги).
Половоста
Многу од клучните личности на Беат генерацијата беа хомосексуални или бисексуални, некои од нив сосема јавно, вклучувајќи ги и двете најистакнати писатели (Гинсберг и Бароуз). Многу од нив се запознале едни со други преку хомосексуалните социјални врски, посебно интересот на Дејвид Камер за Лисјен Кар.
Еден од спорните одлики на поемата на Гинсберг "Виење" за властите тоа беа линии за хомосексуален секс. "Гол Ручек" на Вилијам Бароуз се фокусира на употребата на дрога, но исто така содржи сексуална содржина. Во прилог на наводи кон хомосексуалноста, таа вклучува експлицитни описи на алтернативни сексуални практики. И двете работи се кривично гонети за вулгарност. Победата од страна на издавачите и во двата случаи всушност го означи крајот на литературната цензура во САД.
Во споредба, иако се сметало на демократијата во тоа време, делата на Керуак беа релативно благи. Во "На патот" се споменува бисексуалноста на Нил Касади без коментар додека пак во "Визиите" на Коди тоа се спротивставува. Сепак, првиот роман го покажува Касади како искрено промискуитетна. Романи Керуак е функција на интер-расна љубовна афера (Подземјето ), и групен секс ( Дарма скитници).
Романтизам
Почетокот на американските извори
Важни американски инспирации за Битс ги вклучиа Хенри Дејвид Торо, Ралф Валдо Емерсон, Херман Мелвил, а особено Волт Витмен, кој се однесува како предмет на една од најпознатите поеми на Гинсберг ("Еден супермаркет во Калифорнија"). Едгар Алан По е повремено признат, и Гинсберг тврдеше дека Емили Дикинсон беше влијание врз поезијата на Бит. Романот "Вие не може да победите" од Џек Блек имаше силно влијание врз Бароуз.
Францускиот Надреализмот
Надреализмот сè уште беше на многу начини од витално движење во 1950-тите. Карл Соломон ја воведе работата на Антонин Арто за Гинсберг, и поезијата на Андре Бретон имаше директно влијание врз песната Кадиш. Рексрот, Ферлингети, Џон Ешбери и Рон Пагет преведуваа Француски поеми. Втората генерација на Бит Тед Џонас беше прогласен за "единствениот афроамерикански надреалист" од Бретон. Филип Ламантиа воведе надреалистичка поезија на оригиналниот канал. Поезијата на Григориј Корсо и Боб Кауфман го покажува влијанието на надреалистичката поезија со неговиот таканаречен сон слики и случајно спротивставување на одвоени слики, и ова влијание, исто така, може да се види во повеќе суптилни начини во поезијата на Гинсберг. Како легендатавели, кога исполнувањето на Марсел Дишан Гинсберг бакна чевли и Корсо ја отсече својата вратоврска. Други споделени Бит интереси беа Гијом Аполинаре, Артур Рембо и Шарл Бодлер.
Модернизам
Иако Битот-естетски се постави себеси против убедувањето на Т.С. Елиот на строгата објективност литературниот модернизам на нов класицизам, некои модернистички поети беа големи влијанија врз Битс, вклучувајќи ја Езра Паунд, Вилијам Карлос Вилијамс, и Х.Д. . Паунд беше посебно важно за Гери Снајдер и Ален Гинзберг.
Вилијам Карлос Вилијамс беше влијание на многуте од Битс, со неговото охрабрување да зборуваат со американски глас наместо да имитира Европски поетски глас и европски форми. Кога Вилијамс дојде во Рид Колеџот да одржи предавање тогаш учениците Снајдер, Вален, и Велч беа длабоко импресионирани. Вилијамс беше личен ментор на Гинсберг, како битие од Патерсон, Њу Џерси.
Вилијамс објави неколку писма на Гинсберг во епската поема Патерсон и напишал вовед на две книги на Гинсберг. И многу од Битс (Гинсберг конкретно) помогнаа за промовирање за пишувањето на Вилијамс. Светлата на градот Ферлингети објави обем од неговата поезија.
Гертруда Штајн беше предмет на книжната студиска должина од страна на Лу Велч. Признатите влијанија за Керуак ги вклучуваат Марсел Пруст, Ернест Хемингвеј и Томас Волф.
Влијанија врз западната култура
• Ослободување на светот од цензура.
• Демистификација и / или декриминализација на канабисот и други дроги.
• Еволуцијата на ритам и блуз во рокенролот како висока уметничка форма, како што беше потврдено од страна на Битлси, Боб Дилан, и други популарни музичари под влијание во подоцнежните педесеттите и шеесетти години од страна на поетите и писателските дела на Бит генерацијата
• Ширењето на еколошката свест, истакна на почетокот на од страна на поетите и писателските дела на Гери Снајдер и Мајкл МекКлур, идејата за "Свежи планетата".
• Противењето на воено-индустриско машинската цивилизација, како што е нагласено во делата на Бароуз, Хунке, Гинсберг, и Керуак.
• Внимание на она што Керуак го нарече (по Шпенглер) "втора религиозност" развивањето во рамките на една напредна цивилизација.
• Врати се на вреднување на идиосинкразија како против државната уравниловка.
• Почитување на земјиштето и домородните народи и суштества, како што е прогласено од Керуак во неговиот слоган од "На патот": "Земјата е нешто Индиско ."
Контракултурни ефекти
"Beatniks"
Терминот "Beatnik" беше смислен од Херб Каен на Сан Францискиот кроникл на 2 април 1958 година кованица на името на неодамнешните руски сателити Спутник и Бит генерација. Ова сугерира дека beatniks беа (1) "далеку надвор од главното општеството" и (2) "веројатно про-комунистички". Терминот на Каен е заглавен и стана популарна етикета поврзана со нов стереотип - човекот со брадичка и рецитирање на бесмислената поезија Беретка и свирење Бонго тапани, додека слободниот дух на жени танцуваа облечени во црно трико. Еден поранешен пример на "beatnik стереотипот" се случи во партијата на Весувио (бар во Северна Плажа на), кој го вработи уметникот Воли Хедрик да седи во прозорецот облечен во целосна брада, околувратник, и сандали, создавајќи импровизациски цртежи и слики. Од 1958 туристите во Сан Франциско, би можеле да преземат автобус тури за да ја видат Северната Плажа на Бит сцената, пророчки предвидувајќи слични патувања на областа Хаит-Ашбури десет години подоцна. Голем број на други мали бизниси, исто така, се појавија експлоатирајќи ја (и / или сатиризирајќи) новата лудост. Во 1959 година, Фред МекДарах започна со услужна дејност "Позајми-Beatnik" во Њујорк, изнесувајќи реклами во Гласот на селото и праќајќи го Тед Џоанс и пријателите надвор на повици да читаат поезија. "Beatniks" се појавија во многу цртани филмови, филмови и телевизиски емисии од времето, можеби најмногу познат е карактерот Мејнард Г Кребс во Многуте љубови на Доби Гилис. (1959-1963)
"Хипици"
Во текот на 1950 година, аспектите на Beat движењето метаморфозирани во Контракултурата на 1960-тите, во придружба со промена во терминологијата од "beatnik" до "хипи". Многу од оригиналните ритми останаа активни учесници, особено Ален Гинзберг, кој станал фиксатура на антивоеното движење. Имено, сепак, Џек Керуак ги прекина односите со Гинзберг и ги критикуваше 1960 политички радикални протестантски движења како изговор за да биде "зајадлив".
Беа стилски разлики помеѓу beatniks и хипиците - мрачни бои, темни очила за сонце, и шилести бради отстапија место за шарена психоделична облека и долга коса. Битовите биле познати за " кул играње" (одржување на низок профил), но хипиците станаа познати по "да се биде кул" (прикажување на нивната индивидуалност).
Надвор од стилот, имаше промени во суштината: битовите се стремеа да бидат во суштина аполитични, но хипиците станаа активно со занимавањето со движењето за граѓанските права и антивоеното движење.
Литературно наследство
Меѓу новите романописци на 1960-тите и 1970-тите години, неколкумина биле тесно поврзани со Бит писателите, особено Кен Кесеј (Еден Лет над кукавичјото гнездо). Иако тие немаат директна врска, другите писатели ги сметаат ритмите за големо влијание, вклучувајќи ги и Томас Пинчон (Гравитационото виножито ) и Том Робинс (Дури и каубојките го разбираат Блузот ).
Еднократниот бит писател ЛеРои Џонс / Амири Барака помогна во иницирање на Црното уметничко движење. Од таму беше фокусиран на изведба во живо помеѓу ритмите, многу слем поети тврдат дека се под влијание на Бит. Саул Вилијамс, на пример, ги цитира Ален Гинзберг, Амири Барака, и Боб Кауфман како главни влијанија. Карл Соломон, Пети Смит, Ален Гинзберг и Вилијам С Бароуз на Готам Книга Март, Њујорк, 1977
Пост битовните поети се директни потомци на бит генерацијата. Нивната асоцијација со или туторство под Гинсберг на Џек Керуак Наропа Универзитетот Школата за бестелесна поетика и подоцна во Бруклин Колеџот истакна социјално-активистчко наследството на ритмите и си создаде свои тела на литературата. Познати автори се Ана Валдман, Ентлер (поет), Енди Клаусен, Дејвид Копе, Елен Мајлс, Елиот Кац, Пол Бити, Сафир (авторот), Леслеа Њуман, Џим Кохн, Томас Р Петерс, Јуниор (поет и сопственик продавницата за бит книги ), Шарон Месмер, Ренди Роак, Џош Смит, Дејвид Еванс.
Рок и поп-музика
Битовите имаа сеприсутното влијание на рокенрол и популарна музика, вклучувајќи ги и Битлси, Боб Дилан и Џим Морисон: Битлси го напишаа нивното име со "а" делумно како бит генерационата референца, и Ленон беше обожавател на Џек Керуак. Гинсберг подоцна се запозна и стана добри пријатели со членовите на Битлси. Пол Макартни свиреше на гитара за албумот на Гинсберг Балада на скелетите.
Гинсберг е близок пријател со Боб Дилан и бил на турнеи со него на Ревијата за Ролинг громот во 1975 година. Дилан ги цитира Гинсберг и Керуак како главни влијанија.
Џим Морисон го цитира Керуак како еден од неговите најголеми влијанија, како и другиот член на Дорс Реј Мензарек кој изјави "Сакавме да бидеме beatniks". Во својата книга "Light My Fire: Мојот живот со Дорс ", Мензарек, исто така, пишува: "Претпоставувам дека ако Џек Керуак никогаш не го напишеше На патот, The Doors никогаш не би постоел." Мајкл МекКлур беше, исто така, пријател со членовите на The Doors, во еден момент на турнеја со клавијатуристот Реј Мензарек. Гинсберг бил пријател со Мери Пренкстерс на Кен Кесеј, група од кои Касади бил член, кој исто така има и членови на Грејтфул Дед. Во 1970-тите, Бароуз бил пријател со Мик Џегер, Лу Рид, и Пети Смит.
Британската прогресивна рок група Soft Machine е именуван по романот на Бароуз мека машина.
Пејач-текстописец Том Вејтс, обожавател на Бит, го напиша: "Џек и Нил" за Керуак и Касади, и го сними "На патот" (песна напишана од страна на Керуак по завршувањето на романот) со Примус. Тој подоцна соработуваше со Бароуз на театарското дело Црниот јавач.
Имаше повторното оживување на интересот за битс меѓу бендовите во 1980 година. Гинсберг работеше со Клеш. Бароуз работел со Соник Јоут, РЕМ, Курт Кобејни Министерството, меѓу другото. Боно од U2, го цитира Бароуз како големо влијание, а Бароуз се појави на кратко во видео на У2 во 1997 година. Лори Андерсон вклучувајќи го Бароуз во нејзиниот албум 1984 Мистер Срцекршач и во нејзиниот концерт филм 1986, Домот на храбрите. Кинг Кримсон го произведоа албумот Beat кој беше инспириран од бит генерацијата.
Критики
Норман Подорез, студент на Колумбија со Керуак и Гинсберг, подоцна стана критичар на Бит. Неговиот напис 1958 партизански Преглед ""The Know-Ништо боемиски", беше страсна критика првенствено на делото на Керуак На патот и на Субтеранес, како и "Виење" на Гинсберг . Неговите централни критика се дека прифаќањето на Бит и спонтаноста е обврзана во анти-интелектуално обожување на "примитивна" кои лесно може да се свртат кон безумието и насилството. Подорез тврди дека постои врска помеѓу Beats и криминалните престапници. Гинсберг одговори на едно интервју во 1958 со Гласот на селото, конкретно решавање на обвиненијата дека Beats ја уништија " дистинкцијата помеѓу животот и литературата." " Нешто повеќе за анти-интелектуализамот е едно парче од суетност, ние имавме исто образование, бевме во исто училиште, знаете дека се 'интелектуалци и таму се интелектуалците. Подорез е само надвор од допирот со литературата на дваесеттиот век, тој пишува за осумнаесет вековниот ум. Ние имаме лична литература сега веќе Пруст, Волф, Фокнер, Џојс. "
Внатрешна критика
Во 1974 година, Гери Снајдер коментари на темата "жртви" на Beat генерацијата:
Керуак беше исто така жртва. И таму беа многу други жртви кои повеќето луѓе никогаш не слушнале за нив, но биле вистински жртви. Исто како што во 60-тите години, кога Ален и јас за период кој речиси јавно им препорачуваше на луѓето да преземат киселина. Кога ќе погледнам назад на тоа сфаќам дека имало многу жртви, одговорности да се поднесат.
Слепчарен
Слепчарен — планински врв и седло (превој) на планината Јабланица, во западниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.018 метри. Се наоѓа во крајниот северен дел на планината Јабланица по протегањето на нејзиниот срт на одделениот планински гребен Радуч, каде што претставува негова најјужна точка на билото на овој гребен. Со името Слепчарен поточно се именува стрмната источна падина на самиот врв со многу густа букова шума која се издигнува длабоката долина на Лакаица и седлото (превојот) кое се спушта од неа и овој врв и ги поврзува врвот Радуч на запад со врвот Стрмница (Луковски Камен) на исток. Самиот врв е доста стрмен и од неговата северна страна има сипар (камењар), а кон северозапад преку седло високо 2.013 метри е поврзано со највисокиот врв на гребенот Радуч. Самиот врв Слепчарен се наоѓа целосно внатре на територијата на Македонија, на оддалеченост на нешто повеќе од 500 метри од граничната линија која се простира на врвот Радуч и продолжува кон југозапад преку гребенот Острилци и врвот Чукнитапан.
Науката во 1684 година
1684 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Џина Папас Џокси
Џина Папас Џокси или Ѓорѓе Васиќ — македонски пејач.
Могила (Умлена)
Могила — населба од доцноантичко време. На околу 2 километри северно од селото Умлена, на простор од околу 600 × 600 метри се среќава множество градежен материјал, кршен камен, покривни ќерамиди, а наместа и фрагменти од керамички садови и питоси.
’Ржаничино
’Ржаничино (или Р’жаничино) — село во областа Блатија, во Општина Петровец, на патот помеѓу градовите Велес и Скопје.
Географија и местоположба
Селото ’Ржаничино, се наоѓа во источниот рамничарски дел на Скопската Котлина на надморска височина од 225 метри. ’Ржаничино лежи во алувијалната зона од левата страна на реката Вардар, на 22 километри оддалеченост од Скопје и 9 километри оддалечност од општинскиот центар Петровец. Селото е расположено од двете страни на автопатот „Пријателство“ (Е-75) на делницата Скопје - Велес, а крај самото село поминува и регионалниот пат Скопје - Катланово. Североисточно од ’Ржаничино се издигнува високо земјиште составено од езерски наслаги на кое се наоѓаат селските пасишта и лозја, а југозападно се наоѓа пространата рамнина Блатија со ниви и ливади. Во непосредна близина на селото некогаш постоело Катлановското Блато, кое било исушено со мелиоративни зафати по Втората светска војна. Непосредно од запад се наоѓа селото Петровец, на југозапад Огњанци, на југ е селото Таор со кое има директна врска со новоасфалтиран пат, на југоисток Катланово, на исток Ќојлија и на север е селото Миладиновци.
Историја
Подрачјето на ’Ржаничино е населено уште од неолитот, за што сведочи наоѓалиштето Шамак источно од селото.
Според предание запаметено од постарите жители, на местото на денешното село ’Ржаничино, постоело друго село населено со Македонци, од кое остатоци како темели од куќи, гробови и надгробни плочи,, ќупови, ќерамиди се наоѓале на потегот наречен Старо Село. За време на османлиското ропство, на местото на раселеното село било основано ново село, а македонските христијански семејства кои се доселиле на чифлизите и го основале селото, му го дале денешното име ’Ржаничино. До крајот на турското владеење во 1912 година, селото било поделено на неколку чифлизи, на кои работеле сите македонски семејства, а во 1912 година поради тешките услови настапило и масовно иселување во Скопје, при што во селото останале само 3 македонски куќи (2 од родот Тасевци и 1 од Латинови). Од чифлигарскиот систем селото се ослободило во 1919 година, кога на турските бегови им било оставено да откупат само 5% од земјиштето. По Втората светска војна голем дел од атарот на ’Ржаничино бил намален, бидејќи околу 200 хектари биле доделени на факултетското стопанство, 30 хектари на фабриката за преработка на трска од Катлановското блато, 50 хектари на краварството, а на селото биле оставени 403 хектари од кои пасишта 190 хектари и 213 хектари обработливо земјиште.
Потекло и значење на името
Потеклото на името на селото доаѓа од името на житното растение ’рж, кое се одгледува на нивите во селото до денешни дни и се изговара како „р’ж“.
На крајот на и на почетокот на  век селото било дел од нахијата Блатија во Скопската каза во Отоманското Царство.
Стопанство
Населението главно се занимава со земјоделство, поради поволната географска положба во рамнината на Скопската Котлина во близина на Катлановското блато. Најзастапено е полјоделството со одгледување на житарици (пченица, јачмен, р'ж и пченка) и сточна храна (луцерка), градинарството (домати, пиперки, морков) и сточарството, односно краварството во поголема и козарството во помала мерка. Покрај земјоделието, населението се занимава и со други стопански гранки како занаетчиството (во селото постојат столарски, тапетарски, механичарски работилници), градежништвото и исцрпувањето на песок за цемент, како и работа на други дејности во Скопје.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 855 жители, од кои 628 Македонци, 32 Албанци, 45 Срби, 137 Бошњаци и 13 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.043 жители, од кои 687 Македонци, 42 Албанци, 5 Турци, 1 Ром, 25 Срби, 226 Бошњаци, 8 останати и 49 лица без податоци.
Родови
Најголемиот дел од жителите на ’Ржаничино, отсекогаш и денес се Македонци од православна христијанска вероисповед. Македонски родови во селото се: Латинови (старинци, „од векот овде“), Тасевски или Ѓорѓиевски (од с. Бујковци), Черепналковски (од с. Галичник во Западна Македонија), Николовски или Поповци (од с. Галате кај Гостивар), Тодоровски I (од с. Таор), Величкови (од с. Студена Бара - Кумановско), Петровски (од с. Глуво), Василевски (од с. Кожле), Тодоровски II и Тодорови (од блиското с. Блаце), Маневци, Стојчевски, Ордевски, Петрушеви, Кметовци и Миленковски (сите од с. Дивље), Стевковци, Стојчевци, Маневци, Ордевци (сите од с. Маркова Сушица и Барово), Велковци, Костадиновски и Ристевци од (с. Нова Брезница), Дилберовци од (с. Леуново - Гостиварско), Дојчевци (од с. Ново Село - Зелениковско).
Иселеништво
Од ’Ржаничино во минатото се забележани иселување на родовите Секуловци (доселени од с. Пакошево) и Спасовци во Скопје, односно некогашното село Влае, а исто така во Скопје се иселил и албанскиот род Шкека.
Иван Павлески
Иван Спасенов Павлески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Се занимавал со земјоделство. Неговото село било под бугарска окупација и имал можност да се запознае со намерите на окупаторот. Затоа уште млад почнал да работи против окупаторот преку младинските воспитни групи и СКОЈ. Во пролетта 1944 година станал и член на КПМ. Во НОВ на Македонија стапил во летото 1944 година во Првата македонска бригада и се истакнал како храбар борец. Загинал на 15 ноември 1944 година во борбите со балистите за конечното ослободување на Кичево.
Науката во 1683 година
1683 година во науката опфаќа некои значајни настани.
ФК Милан сезона 2016–2017
Сезоната 2016-2017 година — 118-та сезона во историјата на ФК Милан и нивна 83-та во највисокото првенство на италијанскиот фудбал. Милан се натпреварувал во Серија А, Купот на Италија и Суперкупот.
Состав
Извор
Вратени од позајмица
Вкупен трошок: ▼ €26M
Натпревари и голови
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Голмани
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Defenders
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Среден ред
Смоквијада
Во фолкорното дефиле на Смоквијада низ годините, учество заземале фолклорниот ансалбал „Бојмија“ од Гевгелија, рок-групата „Зијан“ од Гевгелија, ансамбалот „Распеани гевгеличани“, Мандолинскиот оркестар при КУД „Јуриј Лончариќ“ од Хрватска, фолклорен ансалбал од Поликастро, Грција, пејачката група „Пела“ од Словенија, првиот Македонски идол Иван Раденов, фолклорното друштво „Шарена Гајда“ од Бугарија и кумановскиот боем Нино Величковски.
ФК Милан сезона 2016–2017
Натпревари и голови
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Играчите заминале од клубот во текот на сезоната
Смоквијада
Забележително е и учеството на Меѓународната организација на локална храна – Слоу Фуд со присуство на 11 штандови од повеќе региони во Македонија (гевгелиско – валандовскиот регион, Пелагонија, Куманово, Поречје, Осогово, Малеш), потоа од Белград, Србија како и екипа на „Празникот на тиквите“ од Севлиево од Бугарија. Тие пред посетителите претставуваат традиционални производи познати во нивните краеви. Исто така три години по ред на Традиционалната смоквијада, учество заземаа студентите од Факултетот за туризам и бизнис логистика во Гевгелија.
ФК Милан сезона 2016–2017
Натпревари и голови
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| Other
Голгетери
Со курзив се играчи кои го напуштиле тимот во текот на сезоната.
Прогонетиот (филм од 1947)
Прогонетиот (англиски: Pursued) - американски филм од 1947 година, во режија на Раул Волш (Raoul Walsh), според сценариото на Нивен Буш (Niven Busch). Главните улоги ги играат: Тереза Рајт (Teresa Wright), Роберт Мичам (Robert Mitchum), Џудит Андерсон (Judith Anderson) и Дин Џегер (Dean Jagger).
ФК Милан сезона 2016–2017
Голгетери
Обновено на: 28 Мај 2017