cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алекс Родриго Дијас да Коста
ПСВ
Според заедничкиот договор, Челси имал откупна клаузула од 1 милион евра. Алекс на крајот играл три години во ПСВ, носејќи го дресот со број 4 за клубот од Ајндховен. Додека играл за ПСВ, тој се здобил со прекарот „Тенк“ поради неговите слободни топовски удари и неговиот силен физички раст.
Тој официјално му се приклучил на ПСВ во сезоната 2004-05, помагајќи му на клубот да ја освои домашната двојна круна и во првенството на Ередивизие и во холандскиот куп таа година. Во Лигата на шампионите, Алекс одиграл клучна улога во тимот на ПСВ кој бил елиминиран во полуфиналето против Милан на гостински голови (ПСВ го добил својот домашен натпревар со 3–1, но претходно загубил со 0–2 на Сан Сиро). Тимот ги елиминирал Монако и Олимпик Лион на патот до полуфиналето.
Алекс го освоил второто по ред првенство во холандската лига во сезоната 2005-06 со ПСВ. Челси не го отповикал Алекс, иако Пијет де Висер и шефот на извидништвото на Челси Франк Арнесен препорачале Алекс да биде донесен за да ги реши одбранбените проблеми на клубот. Наместо тоа, менаџерот на Челси Жозе Мурињо инсистирал на потписот на Калид Булахруз на местото на Алекс. Затоа, Алекс останал трета сезона во ПСВ на позајмица во 2006-07 година. Тој ја освоил третата по ред титула во Ередивизија со ПСВ, по драматичниот финиш на сезоната во последниот ден во кој ПСВ сензационално ги победил и Ајакс и АЗ. Алекс постигнал гол во првата нокаут рунда во Лигата на шампионите на УЕФА против Арсенал за двата тима во второто полувреме, со автогол покрај сопствениот голман Хеурељо Гомеш, но компензирајќи за тоа со бурен гол со глава на осум минути до крајот на натпреварот и обезбедување на ПСВ пласман во четврт-финалето. Сепак, тој подоцна бил повреден и не одиграл никаков удел во четвртфиналето на ПСВ во Лигата на шампионите против Ливерпул, кое ПСВ го загубил со вкупни 4–0.
2007–08
Во интервју за холандскиот весник De Telegraaf, Алекс потврдил дека Челси е во процес да добие работна дозвола и дека можностите тој да се приклучи на Челси следната сезона се многу големи. Алекс подоцна потврдил дека Челси речиси го завршил процесот за добивање на работна дозвола и дека тој ќе ја започне сезоната како играч на Челси.
Алекс добил работна дозвола на 2 август 2007 година и го завршил својот трансфер во Челси откако се согласил со личните услови и ги поминал медицинските прегледи, каде потоа потпишал тригодишен договор со лондонскиот клуб.
На 14 август 2007 година, Алекс бил претставен на англиските медиуми на прес-конференција со менаџерот Жозе Мурињо, каде што му бил даден дресот со број 33. Тој го имал своето деби на 19 август кога влегол како замена за Флорен Малуда против Ливерпул во 85. минута, при резултат од 1–1. Тој исто така играл во поразот од 0-2 на гостувањето кај Астон Вила и победата од 4-0 над Хал Сити во Лига Купот.
Алекс го постигнал својот прв гол за Челзи на 20 октомври 2007 година, слободен удар од 30 јарди против Мидлсброу. Тој постигнал гол од уште еден слободен удар на 28 ноември во натпреварот од Лигата на шампионите против Розенборг БК. Потоа постигнал гол во ремито на Челси со Астон Вила 4–4, постигнувајќи го својот прв гол на Стемфорд Бриџ преку додавање на Андриј Шевченко, со што неговиот биланс за сезоната достигнал три гола.
2008–09
Алекс уживаше во својата најдолга магија во првиот тим за време на сезоната 2008-09. Нему му била дадена шанса поради тоа што редовниот стартер Рикардо Карваљо бил повреден во долги периоди од кампањата. Тој го постигнал 1.000-тиот гол на Челси во Премиер лигата против Сандерленд на 1 ноември 2008 година. Алекс го започнувал секој натпревар за Челси под водство на Гус Хидинк, кој го водел Алекс во ПСВ, а исто така постигнал гол во победата во четвртфиналето на ФА Купот на гостувањето кај Ковентри Сити.
Во реваншот од четвртфиналето на Лигата на шампионите на Стемфорд Бриџ против Ливерпул, Алекс постигнал гол од слободен удар од 30 јарди и го израмнил резултатот на 2-2. Натпреварот на крајот завршил 4-4 и Челси победил со вкупни 7-5, но Челси бил неславно елиминиран од Барселона во полуфиналето. На 10 мај, Алекс постигнал гол со глава во победата на Челси од 4-1 во Премиер лигата над Арсенал од слободен удар на Дидие Дрогба.
2009–10
Алекс го одиграл својот прв претсезонски натпревар против Милан во Светскиот фудбалски предизвик.
На 13 октомври 2009 година, Алекс потпишал нов четиригодишен договор со Челси, задржувајќи го на Стемфорд Бриџ до летото 2013 година.
Алекс го пропуштил почетокот на сезоната, откако се здобил со повреда на препоните на 15 август 2009 година. Тој го започнал својот прв натпревар во сезоната во натпревар од Лига Купот против Болтон Вондерерс на 28 октомври 2009 година, играјќи ги цели 90 минути. Тој го направил својот прв старт на сезоната во Премиер лигата против Портсмут на 16 декември 2009 година.
На 13 март 2010 година, тој го постигнал својот прв гол во сезоната на Стемфорд Бриџ, давајќи му водство на Челси во победата од 4-1 во лигата над Вест Хем Јунајтед.
2010–11
Во светлината на заминувањето на Рикардо Карваљо во Реал Мадрид, Алекс ја започнал сезоната 2010-11 како прв избор на централен бек за Челси, заедно со Џон Тери. На 3 октомври 2010 година, тој постигнал гол од слободен удар од 25 јарди во победата од 2-0 над Арсенал на Стемфорд Бриџ. На 5 октомври, тој отсуствувал три недели од терените откако заработил повреда на бутот во последната фаза од неделната победа од 2-0 над Арсенал, а потоа се повлекол од репрезентацијата на Бразил за пријателските натпревари против Иран и Украина. Алекс се вратил со Челси на 30 октомври 2010 година и одиграл 90 минути против Блекбурн Роверс во победата од 2–1. На 1 декември 2010 година, Алекс доживеал повреда на коленото и бил надвор од терените околу три месеци. За време на рехабилитацијата на неговата повреда, менаџерот Карло Анчелоти размислувал да потпише со нов дефанзивец доколку Алекс не се опорави од операцијата на коленото пред крајот на јануари, и Алекс не успеал да го стори тоа и Челси продолжил со ангажирањето на Давид Луис од Бенфика. До средината на март 2011 година, Алекс се вратил на тренинзите со првиот тим.
Откако се опорави од повредата, Алекс се вратил на терените на 9 април 2011 година во мечот против Виган Атлетик во победата од 1–0, каде влегол во игра наместо Пауло Фереира во 75. минута. На 8 мај 2011 година, на Давид Луис направил грешка против Манчестер Јунајтед во решавачкиот меч за сезоната а Алекс се вратил во стартниот состав, започнувајќи да игра цели 90 минути следниот натпревар против Њукасл Јунајтед на Стемфорд Бриџ на 15 мај 2011 година, каде што постигнал гол со глава во 82-та минута во ремито 2-2. Во последниот првенствен натпревар од сезоната против Евертон, Алекс го започнал натпреварот заедно со Џон Тери, но бил заменет во 70 минути за Фереира во нивниот пораз од 1–0 на Гудисон Парк. На крајот на кампањата, Алекс забележал 20 настапи и постигнал 2 гола во сите натпреварувања.
2011–12
Во летниот преоден рок, Алекс бил побаран од локалниот ривал Арсенал. На 20 август 2011 година, на домашен натпревар против Вест Бромвич Албион, грешка во одбраната на Алекс му дозволило на напаѓачот Шејн Лонг да постигне гол четири минути по натпреварот. На крајот, сепак, Челси победил со 2-1. На 21 септември 2011 година, во натпреварот од Лига Купот против Фулам, Алекс добил директен црвен картон во 49. минута по прекршокот над Керим Фреи, кој исто така резултирал со казна. Пајтим Касами, сепак, го промашил пеналот на Фулам откако неговиот удар го одбранил резервниот голман Рос Турнбул. На крајот, Челси подоцна победил со 4-3 на пенали пласирајќи се во следната рунда. Во ноември 2011 година, Алекс го направил својот последен настап за Челси во Лига купот во четвртфиналето против Ливерпул, кое Челси го загубил со 2–0. Тој го започнал натпреварот, но играл со рака во шеснаесетникот, што Турнбул повторно го одбранил пеналот од Енди Керол.
На 3 декември 2011 година, Алекс поднел барање за трансфер, кој бил прифатен. Тој бил предмет на понуда од Квинс Парк Ренџерс во првата трансфер активност под нивниот нов менаџер Марк Хјуз. Потегот, сепак, пропаднал откако двете страни, наводно, не ги договориле личните услови; КПР не можел да одговори на неговите барања за плата и Алекс изјавил дека не сака да остане во Англија.
Париз Сен Жермен
На 27 јануари 2012 година, Алекс му се придружил на Париз Сен Жермен за 4,2 милиони фунти за повторно да се обедини со својот поранешен менаџер Карло Анчелоти. На неговиот потег, тој јавно изјавил дека причината за тоа е тоа што менаџерот на Челси, Андре Вилаш-Боаш не му дал доволно време за игра во клубот. Тој го добил дресот со број 13, слободен по заминувањето на Сами Траоре.
На 12 февруари 2012 година, Алекс го направил своето деби за ПСЖ во ремито 0-0 против Ница, каде што го направил својот прв старт пред да излезе за Кристоф Жале на полувремето. Следната недела, на 19 февруари 2012 година, Алекс постигнал гол од 30 јарди од слободен удар, негов прв гол за ПСЖ, против Монпелје во комбинација од слободен удар со сонародникот Нене, при резултат 2–2. На 8 април 2012 година, Алекс го постигнал победничкиот гол во 61. минута во победата од 2–1 над Олимпик од Марсеј. На 6 ноември 2012 година, во натпревар од Лигата на шампионите против Динамо Загреб, Алекс го постигнал првиот гол на натпреварот, полу-волеј кој го избегнал дострелот на голманот на Динамо, Иван Келава по 16 минути.
На 3 август 2013 година, Алекс го постигнал победничкиот гол со последниот удар од натпреварот во поразот на ПСЖ од Бордо со 2-1 на Трофејот на шампионите на Стад д'Ангондже во Либревил, Габон.
Милан
На 5 јуни 2014 година, Алекс потпишал за Милан преку слободен трансфер кога неговиот договор со ПСЖ истекол. Тој го направил своето натпреварувачко деби на 31 август во нивниот прв натпревар од новата сезона во Серија А, во победата од 3–1 на домашен терен над Лацио во кој го одбил ударот на Антонио Кандрева во сопствената мрежа. Алекс го постигнал својот прв гол на Милан во поразот од Сасуоло со 3–2 на 17 мај 2015 година. На 31 јануари 2016 година, Алекс постигнал гол со глава во Дерби дела Мадонина.
На 25 мај 2016 година, сопственикот на клубот Силвио Берлускони го објавил своето заминување, заедно со оние на Филип Мексес, Кевин-Принс Боатенг и Марио Балотели.
Во декември 2016 година, Алекс го објавил своето пензионирање како играч.
Меѓународна кариера
Алекс го направил своето деби за Бразил на 17 јули 2003 година против Мексико во 2003 година во КОНКАКАФ Голд купот. Иако на турнирот играл под репрезентацијата на Бразил до 23 години, турнирот бил целосно меѓународен, па оттука и целосно признаена од ФИФА.
Тој бил занемарен за тимот за Светското првенство во ФИФА 2006 година. Сепак, по Светското првенство, тој заработил редовни прозивки кај новиот селектор Дунга. Тој бил член на репрезентацијата на Бразил која ја освоила Копа Америка во 2007 година во победата од 3-0 над големиот ривал Аргентина во финалето. Тој бил исфрлен од бразилскиот тим за Купот на конфедерации во 2009 година поради повреда.
На 11 мај, тој бил повикан во тимот на Светското првенство 2010 како еден од седумте резервни играчи.
Почести
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2021)">Потребен е цитат  ]
Челси
Париз Сен Жермен
Бразил
Индивидуални
Барнштет
Барнштет може да се однесува на следниве општини во Германија:
1781 во уметноста
1781 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Релинген
Релинген може да се однесува на:
општини во Германија:
општина во Норвешка:
Трифлуорометансулфонска киселина
Трифличната киселина, краткото име за трифлуорометансулфонска киселина, TFMS, TFSA, HOTf или TfOH, е сулфонска киселина со хемиска формула CF 3 SO 3 H. Таа е една од најсилните познати киселини. Трифличната киселина главно се користи во истражувањето како катализатор за естерификација. Тоа е хигроскопна, безбојна, малку вискозна течност и е растворлива во поларни растворувачи.
Синтеза
Трифлуорометансулфонска киселина може да се произведе индустриски со електрохемиско флуорирање (ECF) на метансулфонска киселина:
Добиената CF 3 SO 2 F се хидролизира, а добиената трифлатна сол се репротонира. Алтернативно, трифлуорометансулфонска киселина настанува со оксидација на трифлуорометил сулфенил хлорид:
Трифличната киселина се прочистува со дестилација од трифличен анхидрид.
Историски
Трифлуорометансулфонска киселина за прв пат била синтетизирана во 1954 година од Роберт Хазелдин и Кид со следнава реакција:
Како киселина
Во лабораторија, трифличната киселина е корисна во протонациите бидејќи конјугираната база на трифличната киселина е ненуклеофилна. Исто така се користи како кисел титрант при неводена киселинско-базна титрација бидејќи се однесува како силна киселина во многу растворувачи ( ацетонитрил, оцетна киселина итн.) каде што вообичаените минерални киселини (како HCl или H2SO4 ) се само умерено силна.
Со K a = 5×10 14, p K a −14,7±2,0, трифличната киселина се квалификува како суперкиселина. Многу од своите корисни својства таа ги должи на големата термичка и хемиска стабилност. И киселината и нејзината конјугирана база CF 3 SO −  −, познат како трифлат, се спротивставува на реакциите на оксидација/редукција, додека многу силни киселини оксидираат, на пр. перхлорна или азотна киселина. Дополнително, препорачувајќи ја неговата употреба, трифличната киселина не сулфонира супстрати, што може да биде проблем со сулфурна киселина, флуоросулфурната киселина и хлоросулфонската киселина. Подолу е прототипната сулфонација, на која трифличната киселина не се подложува со следнава формула:
Трифличната киселина испарува во влажен воздух и формира стабилен цврст монохидрат, CF 3 SO 3 H · H 2 O, точка на топење 34 °C.
Сол и формирање на комплекси
Трифлатниот лиганд е лабилен, што ја одразува неговата ниска базичност. Трифлуорометансулфонска киселина реагира егзотермично со метални карбонати, хидроксиди и оксиди. Илустративно е синтезата на Cu(OTf) 2.
Хлоридните лиганди може да се претворат во соодветните трифлати:
Оваа конверзија се спроведува во уредно HOTf на 100 °C, проследено со таложење на солта при додавање на етер.
Органска хемија
Трифличната киселина реагира со ацил халиди и дава мешани трифлатни анхидриди, кои се силни ацилирачки агенси, на пр. во реакциите на Фридел-Крафтс.
Трифличната киселина ја катализира реакцијата на ароматичните соединенија со сулфонил хлориди, веројатно и преку посредство на мешан анхидрид на сулфонска киселина.
Трифличната киселина промовира други реакции слични на Friedel-Crafts, вклучително и пукање на алкани и алкилација на алкени, кои се многу важни за нафтената индустрија. Овие катализатори со дериват на трифлна киселина се многу ефикасни во изомеризацијата на јаглеводороди со директен ланец или малку разгранети, што може да го зголеми октанскиот рејтинг на одредено гориво базирано на нафта.
Трифличната киселина реагира егзотермично со алкохолите за да произведе етери и олефини.
Безбедност
Трифличната киселина е една од најсилните киселини. Контактот со кожата предизвикува сериозни изгореници со одложено уништување на ткивото. При вдишување предизвикува фатални грчеви, воспаление и едем.
Како и сулфурната киселина, трифличната киселина мора полека да се додава во поларните растворувачи за да се спречи термичко бегство.
Послание до Галатјаните
Посланието на апостол Павле до Галатјаните е деветтата книга од Новиот завет, по Второто послание до Коринќаните.
Автор на посланието е апостол Павле, а тоа било пишувано во околу -тите години на 1 век. Авторот се обраќа кон жителите на Галатија, кои го примиле христијанството. Галатија била област во Централна Анадолија.
Оваа послание може да се опише како најстраствено. Апостол Павле изразува жалење поради тоа што Галатјаните, кои од него го примиле христијанството, бидејќи по неговото заминување паднале во голема заблуда, бидејќи се појавиле некои лажни мисионери, најверојатно Гностици, кои го омаложувале апостолот.
1782 во уметноста
1782 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Послание до Галатјаните
Дата
Според некои истражувачи, ова послание е едно од најраните напишани од Павле. Според истите, тие веруваат дека Павле го напишал во времето кога тој бил во Антиохија, пред Апостолскиот собор во Ерусалим, и пред неговото мисионерско патување. Според овој извор, годината на пишување на посланието би била околу 48 година. Според други извори, посланието било напишано во времето на третото мисионерско патување на апостол Петар. Писмата кои имаат општи теми со Галатјаните биле пишувани во третото патување.
Содржина
Ова послание може да биде претставено преку следниот план:
Поберсхау
Поберсхау (Pobershau) — село и поранешна општина во округо Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2012 година е дел од градот Мариенберг.
Географија
Поберсхау се наоѓа во долината на Роте Покау, притока на Шварце Покау. Селото Ритерсберг се наоѓа северно од главното село на левиот брег на Роте Покау. Селото Хинтерер Грунд се наоѓа источно од селото во долината на Шварце Покау. Највисоката точка во Поберсхаус се наоѓа на 700,5 метри близу планината Каценштајне. Најниската точка е на 500 метри во Книбрехе, област околу вливот на Роте и Шварце Покау.
Делови
Општината е поделена на два дела:
Мајкл Кејн
Мајкл Кејн (роден Морис Џозеф Мајклвајт; ) — англиски филмски глумец и автор. Кејн се појавува во повеќе од сто филмови и е еден од најпрепознатливите и најпочитуваните британски глумци.
Животопис
Кејн е роден во Саутварк, југоисточен Лондон, од татко господин Морис Џозеф Мајклвајт, работник во рибен маркет, и мајка Елен Франсис Мери (моминско презиме Барчел), готвачка и чистачка по куќи. Таткото на Кејн е католик, па Кејн беше одгледан по протестантската религија на мајка му. Тој израсна во Камбервел, учел во училиштето Вилсон (во тоа време Wilson's Grammar School) и за време на Втората светска војна беше евакуиран во Норфолк. Во 1944 тој го положи неговиот завршен испит и го напушти училиштето на 16 години откако заврши четврти степен. Ја отслужи својата воена обврска од април 1952 до 1954, служејќи во Германија и во борба во Корејската војна.
Глумечка Кариера
Кога Кејн првпат стана глумец, тој го избрал глумечкото име Мајкл Скот. Неговиот агент наскоро го информирал дека некој друг глумец веќе го користи тоа име, и дека мора веднаш да смисли некое друго. Разговарајќи со својот агент од телефонска говорница во Лондон, Кејн разгледувал наоколу за инспирација, забележал дека филмот „Буната на Кејн“ (The Caine Mutiny) почнувал да се прикажува во киното Одеон, и одлучил да го смени своето име во Мајкл Кејн. Тој еднаш се пошегувал со еден новинар велејќи дека ако погледнел на другата страна ќе завршел како „Мајкл сто и еден далматинец“.
Глумечката кариера на Кејн започна во Хоршам, западен Сасекс. Тој одговори на понудите за асистент на сценскиот менаџерот за Horsham – засновано на Westminster Repertory Company. Ова му овозможи пат до театарот „Carfax“. После неколку мали улоги, Кејн влезе во очите на публиката како британски воен офицер од висока класа во 1964 во филмот Зулу. Ова се покажало парадоксално, бидејќи Кејн порадо го користел регионалниот акцент отколку хитеро изговорот кој се сметал за правилен за филмските глумци. Во тоа време жаргонот на Кејн на работничка класа, исто како и ливерпулскиот акцент на Битлси се појавија пред американската и британската јавност. Зулу беше блиско пратен од две од неговите најпознати улоги: шпионот Хари Палмер во The Ipcress Filе (1965), и главен лик кој брка жени, во  Alfie (1966). Тој продолжил да го игра Палмер и во подоцнежни два филма, Funeral in Berlin (1966) и Billion-Dollar Brain (1967). Кејн својот прв филм во САД го сними во 1966, по покана од Ширли МекЛејн да ја глуми спротивната неа во Gambit. Уште во првите две недели, додека престојувал во хотелот Beverly Hills, ги запознал Џон Вејн и агентот "Swifty" Лазар со кои останал во долгогодишно пријателство.
Музичка кариера
Caine е обожавател на chillout музиката и затоа тој прави компилирано микс ЦД наречено „Cained“ кое беше издадено во раниот Октомври. Според Caine, тој се сретнал со Елтон Џон, и разговарал за музичките вкусови, кога Кејн тврдел дека тој создал chillout миксови како аматер со години. Тој сега имал договор со EMI, верувајки дека ќе биде во регион од £5,000,000 годишно. Исто така, во музиката, Кејн изведил вокални примери за Британскиот бенд „Madness“ за нивниот хит во 1984 „Michael Caine“ на кој неговата ќерка беше обожавателка. Тој исто така пееше во некои филмски улоги, вклучувајќи го и мјузиклот „Muppet Christmas Carol“.
Приватен живот
Кејн живееше во близината на Leatherhead во Surrey. Исто така има живеено и во North Stoke, Oxfordshire; Clewer близу Windsor, Berkshire; и Chelsea Harbour во London. Тој беше женет со глумицата Патриција Хејнс од 1955 до 1958; тие имат една ќерка, Доминик. Кејн беше женет и со глумицата и модел Шакира Бакш од 8 јануари 1973; тие имат ќерка, Наташа. „Тој ја ожени Shakira Baksh во Лас Вегас, Невада, на 8 јануари 1973“. Кратко време откако почина неговата мајка, Кејн и неговиот помлад брат, Стенли, дознале дека имаат постар полубрат кој се викал Дејвид. Тој боледувал од тешка епилепсија и бил чуван во болница целиот негов живот. Иако нивната мајка редовно го посетувала својот прв син во болницата, дури ни нејзиниот сопруг не знаел дека тоа дете постои. Дејвид починал во 1992 година.
Кејн е обожавател на фудбалскиот тим Челзи. Тривијалните книги напишани од Кејн ги вклучуваат и „Not a Lot of People Know That“, “Not a Lot of People Know This Either“, „Michael Caine's Moving Picture Show“ и „Not A Lot of People Know This is 1988“. Продолжувајќи од книгите премина во National Playing Fields Association (сегашно Fields In Trust) во кој Кејн беше почитуван поддржувач.
Пријателството со Terence Stamp
Во 1960s, глумецот Terence Stamp и Кејн делеа апартман, пред и како што стануваа славни (Stamp првпат стана славен после номинацијата за Оскар за улогата во „Billy Budd“). Во неговата автобиографија, „Double Feature“, Stamp ги опишува променливите инциденти со Кејн, вклучувајќи го и моментот кога Кејн му ја понуди улогата во „Зулу“ која му беше најважна за почетокот на кариерата. Ова беше неколку часа пред триесеттиот роденден на Кејн, што тој си го постави како краен рок да го „направи“ или да го напушти глумецството. Исто така, Кејн се обиде да го присили Stamp да ја смени одлуката да ја одбие улогата во „Алфи“, улога на ѕвезда која Кејн подоцна ја прифати. Понатаму во автобиографијата, „What's it All About“, Кејн изјавува дека сѐ уште се буди испотен во ноќта гледајќи го Terence како се согласува да го прифати неговиот совет. Нивното пријателство завшува на крајот на шеесеттите, и тоа е објаснето во контраст во автобиографиите на Stamp и Кејнe.
Оберхајн
Оберхајн (Oberhain) — село и поранешна општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Кенигзе.
Географија
Оберхајн и неговите места се наоѓаат на висорамнина помеѓу долината на Шварца на југ и долината на Рине на север.
Помеѓу Оберхајн, Баригау и Лихта се наоѓа имотот Тандорф.
Фишланд
Фишланд (Fischland; буквално „земја на рибите“) — теснец на јужниот брег на Балтичкото Море на Мекленбуршкиот Залив во североисточна Германија. Тој е дел од полуостровот Фишланд-Дарс-Цингст. Фишланд бил остров до век и бил одвоен од пловните естуарски ракави на реката Рекниц: Пермин на јужната страна и Лоп на северната страна. Во поново време, нејзината јужна граница обично се смета дека се градските ливари Рекниц (Recknitzer Stadtwiesen) и Ростокер Хајде (Rostocker Heide). На запад и исток нејзините граници се поочигледни: на едната страна е карпестиот брег на Балтикот, а на другата страна е крајбрежјето долж Залскиот Залив, само неколку сантиметри над морското ниво. Фишланд има вкупна должина од пет километри, помеѓу 500 метри и два километри ширина и се протега во насока југозапад-североисток.
Јадрото на островот од плеистоценот, кое е предмет на постојани промени како последица на водата и ветерот, се состои од леднички камења (Geschiebesanden) и глина и создава дел од скалестиот брег. Сè до крајот на век постоеле два канали помеѓу Балтичкото Море и лагуната или заливот пополнети од Ханзата со цел пристапот до море за нивниот соперник, Рибниц, да се направи уште потежок. Поради тоа, Фишланд и Дарс станале полуостров.
Денес, бурите годишно однесуваат во просек половина метар брег од Фишланд, носејќи го на север во Дарсер Орт. Без мерките за заштита на крајбрежјето, тесниот теснец веројатно уште одамна ќе бил уништен.
Близу стрмниот брег на Алтхаген/Нихаген се наоѓа возвишувањето Бакелберг. Со 17,9 метри над морското ниво тоа е највисоката точка на Фишланд.
Постојат само четири населби на Фишланд, кои во голема мера се споени една со друга: селата Алтхаген и Нихаген на Аренсхоп, како и општината Вустров со селото Барнсторф. Селото Аренсхоп, добро познато како одморалиште, западнопомеранска почва, сепак не е дел од Фишланд, туку на Фордарс. На север, Фишланд се граничи со денешната гранична патека (Grenzweg) во општината Аренсхоп. Оваа патека води долж некогашниот Лоп, кој претставува граница помеѓу Мекленбург и Померанија; до неодамна ова било граница помеѓу Мекленбуршката и Померанската Евангелистичка Црква.
1783 во уметноста
1783 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Снежна ѕвингалка
Снежната ѕвингалка е мала врапчевидна птица, која и покрај тоа што е ѕвингалка, не спаѓа во семејството на зебите (или ѕвингалките), туку во семејството на врапчињата. Таа е постојан жител на планините, типично над 1.500 метри надморска височина, низ јужна Европа, централна Азија, до западна Кина. Ја има и во Македонија.
Опис
Снежната ѕвингалка е големка набиена птица, со должина од 16.5 до 19 см. Има кафеави горни делови на телото, бели долни делови и сива глава. Има долга, тенка бела линија на крилото. Летно време, клунот е црн и има црно лигавче. Зимно време, лигавчето се губи, а клунот станува жолт. Половите се слични.
При лет крилјата се црни со големи бели ознаки, а опашката е обрабена со бело.
Пеењето на оваа птица е пријатно, весело чрчорење со многу треперења и варијации на крцкави повици.
Поведение
Живеалиштето на оваа птица се планините, Алпите, Карпатите, Балканот, Кавказ, обично здружени во мали јата. Зимно време знаат да се симнат во подножјата и во градовите и се однесуваат исто како другите врапчиња, летаат брзо, маневрираат во воздухот, скокаат на земја.
Со оглед на живеалиштето, тие гнездат подоцна, кон крајот на мај, почетокот на јуни. Гнездото го прават во пукнатините на крапите, во дувлата на глодачите или во дупките на градбите. Несат 3-4 бели јајца.
1784 во уметноста
1784 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 3899
NGC 3899 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3899 се споменува и како NGC 3912, UGC 6801, MCG 5-28-37, CGCG 157-41, IRAS 11474+2645.
Откривање
Објектот е откриен на 26 март 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3899 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 3899 има привидни димензии од 1,5' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
1785 во уметноста
1785 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Черкаское
Черкаское е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
NGC 6243
NGC 6243 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6243 се споменува и како UGC 10591, MCG 4-40-4, CGCG 139-13.
Откривање
Објектот е откриен на 10 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6243 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6243 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 52 м 26,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 19' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 154°.
Други поделби
Проучување на NGC 6243 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59161. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 157; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2058. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1377.
Филипински јазик
Филипински јазик — национален и службен јазик на Филипините, кој е назначен во 1987 со декрет на Филипинскиот устав. Тој спаѓа во групата на австронезиски јазици и е де факто стандардизирана верзија на тагалошкиот јазик, но де јуре е различен од него. Го зборуваат повеќе од 15 000 000 жители.
Сантагата Болоњезе
Сантагата Болоњезе (Sant'Agata Bolognese) — гратче и општина во покраината Болоња, Емилија-Ромања, северна Италија. Познато е како седуште на автопроизводителот „Ламборгини“. Населението брои 6.585 жители (2007).
Местото е наречено по Св. Агата Сицилиска — маченичка од III век.
Калапетровци
Калапетровци — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Калапетровци имало 90 жители, сите Македонци. Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) од 1905 година, во Калапетровци имало 112 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Калапетровци е мало село, коешто во 1961 година броело 145 жители, а во 1994 година бројот се намалил за 4 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 7 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, населението на Калапетровци броело само 1 жител, Македонец.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 2313 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Шашаварлија.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 90 гласачи.
Аеродром Стокхолм Скавста
Аеродромот Стокхолм Скавста (IATA: NYO, ICAO: ESKN), (Шведски: Stockholm-Skavsta flygplats), е меѓународен аеродром близу Норшепинг, Шведска, на оддалеченост од 100 километри од центарот на Стокхолм. Најмногу е искористен од ниско буџетните и карго компаниите. Тој е втор по големина аеродром што го оплужува Стокхолм, и трет по големина во Шведска со 2 милиони патници обработени во 2007 година.
Историја
Аеродромот беше изграден како воено воздухопловна база во 40-тите години на минатиот век, за некаде во 1994 година да биде приспособен за цивилно воздухопловство. Во 1997 година, првата релација беше воведена од Лондон Станстед до Стокхолм Скавста аеродромот, на авиокомпанијата Ryanair. Во 2003 година, Ryanаir воспостави база на аеродромот со воведување на 6 нови одредишта. Накратко потоа, WizzAir воспостави нови одредишта до Источна Европа. Во 2005 година, Финскиот национален авиопревозник Finnair започна да лета на релација Хелсинки - Бостон, со застанување на Стокхолм Скавста аеродромот, но набргу потоа своето застанување го пренасочи кон Стокхолм Арланда аеродромот.
Транспортација до аеродромот
Паркинг пократок од еден ден чини 190 денари на час. За паркинг подолг од еден ден, цената е помеѓу 250 и 550 денари дневно, во зависност од тоа колку денови возилото ќе престојува на паркингот.
Хојерсвердаер Шварцвасер
Хојерсвердаер Шварцвасер е река во Саксонија, Германија.
NGC 1813
NGC 1813 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1813 се споменува и како ESO 56-SC50, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 16 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1813 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 2 м 40,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 70° 19' 5".
Други поделби
Проучување на NGC 1813 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
Зграда на Агенцијата за катастар (Прилеп)
Зграда на Агенцијата за катастар — административна зграда во градот Прилеп, прогласена за значајно културно наследство на Македонија.
Историја
Зградата е сместена на улицата „Александар Македонски“ бр. 147 и 149. Се состои од две функционално поврзани градби изградени во текот на првата половина на XX век како одделни куќи. Изградени се во различно време од различни градители.
Архитектура
Куќите са типични претставници на архитектурата од почетокот на XX век и се изградени во неокласичен стил со елементи на необарок. Особено се истакнуваат југоисточните фасади. Куќата на запад (бр. 149) се состои од приземје и кат, има квадратна основа и е симетрично решена. Градбата е масивна со ѕидови од полни тули на камено цокле со прозорци. Меѓукатната конструкција е од армиран бетон, а покривната е дрвена со ќерамиди. Приземјето има средишно поставен влез и е издигнато на четири скалила. Станбените простории се распоредени околу седишно сместен салон, на чиј северен крај има скалиште. Предната фасада е богато украсена, особено околу прозорците, кои имаат пиластри обработени со канелури и архитравна завршница.
Послание до Ефесјаните
Посланието на апостол Павле до Ефесјаните е книга од Новиот завет, која била напишана од страна на апостол Павле. Во текот на средниот век, посланието било структуирано во шест глави.
Апостол Павле во Ефес поминал три години од неговото мисионерско патување. Посланието било напишано во околу 60 година, и истото е упатено до христијаните од Ефес, кој се наоѓа во Мала Азија. Според некои иследувачи, се смета дека оваа послание се однесува на сите цркви во Мала Азија кои биле основени од Павле. Посланието било напишано во времето кога тој бил во затворот во Рим. Според ова во исто време биле напишани и посланијата до Колосјаните и до Филимон. Според голем дел од научниците пак, годината на пишување на посланието е од 80 до 100 година.
Историја
Во времето кога апостол Павле проповедал во Ефес, тогаш Ефес бил важен политички, трговски и религиозен центар. Тој претставувал крстопат на голем број трговци. Во Ефес постоел храм на Артемида, кој бил четири пати поголем од Пантеопнот во Атина. Во Ефес живееле многу евреи со римско државјанство, кои имале една синагога. За првпат Ефес од Павле бил посетен во своето второ мисионерско патување, кога проповедал во таа синагога.
Цитати
И не се пијанете со вино, во кое е разузданоста, туку полнете се со Духот!. ниеден блудник, ниеден нечист, ниеден лакомец - кој е идолопоклоник - нема наследство во Христовото и Божјото Царство! Затоа човекот ќе ги остави татка си и мајка си и ќе се прилепи кон својата жена, и двајцата ќе станат едно тело!
1786 во уметноста
1786 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Бог да ги убие шпионите (филм)
Бог да ги убие шпионите — македонски филм снимен во 1993 година во режија на Ацо Алексов.
1787 во уметноста
1787 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Рорбах (Залфелд-Рудолштат)
Рорбах (Rohrbach) — општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Соседни општини
Рорбах се граничи со општините Дешниц и Мојра, како и градот Залфелд.
Мојата борба
Мојата борба (германски: "Mein Kampf") — книга од австриско-германскиот водач, политичар, уметник, канцелар и диктатор, Адолф Хитлер, во којашто се содржат елементи на автобиографија и вовед и претставување на нацистичката политичка идеологија на Хитлер. Првиот том од „Мојата борба“ е издаден во 1925, а вториот во 1926 година.
Историја
По неуспешниот државен удар, Адолф Хитлер се вдал во бегство. Бил уапсен и притворен на 11 ноември 1923, и по 24-дневното судење, бил прогласен виновен за велепредавство и осуден на пет години затвор (од кои требало да се скратат четири месеци и две недели заради времето одлежано пред и за време на судењето). Главниот судија Најтхарт бил убеден дека Хитлер и останатите членови на т.н. „Кампфбунд“ (Kampfbund) постапиле достоинствено, и затоа Хитлер добил смалување на казната на шест месеци и му бил доделен посебен затвор, еден вид на утврден затвор (Festungshaft). Ова му овозможило на Хитлер многу почести посети и работна маса во неговата соба.
Хитлер бил сместен во ќелијата бр. 9 во затворот во тврдината Ландзберг. Понатамошното судење во врска со државниот удар ги сместило во затвор и Хитлеровиот возач Емил Мауриц и неговиот близок соработник Рудолф Хес на пет години, иако и тие добиле скратување на шест месеци. За време на престојот на Хитлер во затвор, тој го променил својот поглед спрема употребата на насилство, така што оттогаш секоја негова постапка требало да биде навидум сосема легална.
Со оваа своја нова одлука, Хитлер сметал дека мора да ѝ покаже на јавноста за што се бори, и за таа цел почнал да пишува книга (всушност, тој им диктирал на Хес и Мауриц), делумно автобиографска, но исто така и еден вид на политички манифест. Додека бил затворен, Хитлер ја пополнил празнината во неговото писателско дело, со тоа што ја издал малата книшка од 24 страници насловена „Што се случи на 8 ноември?“, којашто била наменета да ги расчисти сомнежите и нејасноста околу партијата и, најверојатно, некои членови на јавноста.
Од еден плакат се открива дека Хитлер прво сакал да ја наслови неговата книга „Четири и пол години (борба) против лагите, глупавоста и малодушноста“ (Viereinhalb Jahre [des Kampfes] gegen Lüge, Dummheit und Feigheit). Се верува дека издавачот Макс Аман го скратил долгиот наслов со краткото и ефектно „Мојата борба“ (Mein Kampf). Исто така, се верува и дека Хес го предложил краткиот наслов.
Иако Хитлер до тогаш примал многу посетители, целосно се посветил на пишувањето (односно диктирањето) на книгата. Со тек на времето, Хитлер сфатил дека книгата мора да биде поделена во два дела. Првиот дел требало да излезе во почетокот на 1925 година. Тогашниот управител на Ландзберг забележал дека „тој (мислејќи на Хитлер) се надева дека книгата ќе добие многу изданија, што ќе му овозможи да ги подмири паричните долгови и да ги плати трошоците од времето на неговото судење“.
Откако бил ослободен од затвор на 20 декември 1924 година, Хитлер се повлекол во прекрасната планинска клима на Оберсалцберг, по предлог на неговиот ментор Дитрих Екарт, кој неколку недели бил со него во Ландзберг (осуден на 18 месеци за неговото учество во државниот удар), пред да биде ослободен заради слабо здравје. Преку ден Хитлер му го диктирал вториот дел од „Мојата борба“ на Екарт пред спиење, прво во соба во еден хотел, а подоцна изнајмиле колиба близу Хаус Вахенфелд (којашто подоцна станала неговото упориште (Berghof)).
Влијание
Големо влијание врз книгата има извршено книгата на францускиот социолог Гистав Ле Бон од 1895 година насловена како „Психологија на толпата“ (La psychologie des foules), којашто ја опишува пропагандата како соодветна рационална техника за управување на навидум нерационалното однесување на толпите. Особено забележлив е насилниот антисемитизам на Хитлер и неговите соработници. На пример, Хитлер тврдел дека меѓународниот јазик Есперанто е дел од еврејска завера.
Содржина
„Мојата борба“ е збир од автобиографски раскажувања, историски и политички анализи и дискусии за многу различни теми, како меѓународни финансии, демократија, трговски заедници, улогата на пропагандата итн. без строга структура и редослед. Погледите на Хитлер на било која од тие теми се расфрлани во разни делови од книгата, некогаш како дел од долго анализирање на темата, а некогаш како одеднаш нафрлени забелешки. Севкупно, книгата ја претставува нацистичката идеологија (национал-социјализам). Книгата му била диктирана на Рудолф Хес, но се открива карактеристичниот говорнички стил, со изразена реторичност, генерализирање, повторување, емоционализам и недостаток на детали и факти.
Содржина по глави:
ПРВ ДЕЛ: БИЛАНС
Глава I, Во куќата на моите родители
Глава III, Формирање на општите политички погледи од виенскиот период
Глава IV, Минхен
Глава V, Светската војна
Глава VI, Воената пропаганда
Глава VII, Револуцијата
Глава VIII, Почетокот на мојата политичка дејност
Глава IX, Германската работничка партија
Глава X, Зошто Второто царство се распадна
Руб ел Хали
Руб ел Хали (الربع الخالي, i.e., "the Empty Quarter") — најголемата соседна песочна пустина на светот, опфаќајќи поголем дел од јужната третина од Арабискиот Полуостров. Пустината покрива 650000 km2 (должнината на областа. 44°30′−56°30′E, and lat. 16°30′−23°00′N) вклучувајќи ја Саудиска Арабија, Оман, Обединети Арапски Емирати, и Јемен. Таа е дел од поголемата Арабиска Пустина.
Мојата борба
Содржина
Глава XII, Почетен период на формирање на НСДАП
ВТОР ДЕЛ: НАЦИОНАЛ-СОЦИЈАЛИСТИЧКОТО ДВИЖЕЊЕ
Глава I, Светоглед и партија
Глава III, Поданик и граѓанин
Глава V, Светоглед и организација
Глава VI, Почетокот на борбата. Моќта на ораторството
Глава VII, Судирите со црвениот фронт
Глава IX, Основни погледи врз организацијата на СА
Глава X, Маската на федерализмот
Глава XI, Пропаганда и организација
Глава XII, Прашањето на синдикатите
Глава XIII, Повоената германска политика
Глава XIV, Германската политика за Источна Европа
Заклучок
„Мојата борба“ исто така се разгледува и како дело околу политичка теорија. На пример, во книгата Хитлер ја искажува својата омраза спрема (она што тој верувал дека се) двете најголеми и братски зла на светот: комунизам и јудаизам. Новата територија што Германија требало да ја освои веројатно би помогнала во остварувањето на „историската судбина“ на германскиот народ. Оваа цел ја објаснува Хитлеровата инвазија на Европа, и источна и западна, пред започнувањето на нападот врз Русија. Хитлер ја обвинил парламентарната влада за сите главните проблеми на Германија и нагласува дека сака целосно да го уништи тој тип на влада.
„Мојата борба“ се разгледува уште и како дело околу надворешна политика. На пример, Хитлер ги прогнозира фазите во политичката иднина на Германија на светско ниво: во првата фаза, преку масивна програма за вооружување, Германија ќе се ослободи од стегите на Версајскиот договор и ќе формира сојуз со Британската Империја и Фашистичка Италија. Втората фаза би била проследена со војни на здружените сили на Германија, Британија и Италија против Франција и нејзините сојузници во Источна Европа. Во третата и последна фаза, требало да се уништи она што Хитлер го нарекува „јудео-болшевички“ режим во Советскиот Сојуз, со што на Германија ќе ѝ се отстапи неопходниот „Лебенсраум“ (Lebensraum; простор за живеење). Германскиот историчар Андреас Хилгрубер, го нарекол планот на Хитлер „Хитлеров Штуфенплан“ (чекор по чекор). Терминот „Штуфенплан“ многу се користи од историчарите, но мора да се напомене дека терминот е на Хилгрубер, а не на Хитлер.
Хитлер се претставил себеси како „Übermensch“ (Иберменш), односно „Суперчовек“. Фридрих Ниче го измислил овој поим во неговата книга „Така говореше Заратустра“ (Also sprach Zarathustra). Самоопределувањето на Хитлер како Суперчовек можно е да има корени во неговата соработка со сестрата на Ниче, Елизабет Ферстер-Ниче, која била еден од првите членови на Нацистичката партија и посветен антисемитист. Токму таа станала сопственик и уредник на делото на Ниче по неговиот душевен колапс.
„Мојата борба“ јасно го претставува Хитлеровиот расистички светоглед, делејќи ги луѓето по нивното потекло. Хитлер вели дека германските ариевци се на врвот на хиерархијата, а Евреите и Циганите се на дното. Понатаму вели дека доминираните народи имаат корист од учењето од супериорните ариевци. Тој тврди дека Евреите коваат завера за спречување на „господарската раса“ правилно да го владее светот преку тоа што ја изретчуваат расната и културната чистота и што ги убедуваат ариевците да веруваат во еднаквост, наместо во супериорност и инфериорност. Ја опишува борбата за владеење на светот како расна, културна и политичка битка помеѓу ариевците и неариевците.