cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Наталија Гули
ИКФ Светско кану првенство
Наталија Гули (Наталья Владимировна Гулий), родена е руска кану-спринтерка која се натпреваруваше од доцните деведесетти до раните 2000-ти. Таа освои три медали на Светското кану првенство:
Гули исто така се натпреваруваше на две Летни олимписки игри, завршувајќи на своето најдобро место-седмо во дисциплината К-4 500 метри на Летните олимписки игри во 1996 и 2000.
Постпанк
Доаѓањето на Маргарет Тачер за премиер во Велика Британија во 1979, како и на Роналд Реган за претседател на САД во 1980 со нивните конзервативни политики предизвикуваат значајни и понекогаш бурни промени во овие две општества. Тоа ги вдахнало групите од постпанкот да прават музика со која ќе ги опишат овие промени. Во средината на 1980-те години постпанкот се развива во неколку оддвоени правци. Некои од нив продолжуваат со класичниот рок-шаблон со гитари и тапани, други пак ја отфрлаат традицијата и продолжуваат со комплетно електронска музика без гитари. Самиот развиток на технологијата довел до поголема пристапност на електронските инструменти (синтисајзери и семплери) што придонело за нивна поголема употреба од страна на музичарите. Други бендови пак ги спојувале афроамериканските музички правци (рапот) со рок-музика. Како резултат на ова се појавиле бендови како Бисти Бојс. Некои пак се навратиле на фолк музиката од 1960-те години под влијание на Боб Дилан и како резултат настанале бендови од типот на R.E.M. Пост панкот извршил и големо влијание на музика која ќе стане популарна во 1990-те години, особено на гранџот и бендовите од типот на Nirvana и Pearl Jam.
Попознати музичари и групи се: Joy Division, Talking Heads, Gary Numan, Killing Joke, Echo & the Bunnymen, The Replacements, Swans, Sonic Youth и R.E.M.
Улига
Улига (маршалски: Wūlka ) е населено место (село или мало гратче) во Маршалските Острови. Улига е воедно и едно од островчињата од кои е составен атолот Маџуро.
NGC 6875
NGC 6875 — елиптична галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6875 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6875 има привидни димензии од 2,4' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 13 м 12,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -46° 9' 41"". Положбениот агол на објектот е во износ од 22°.
Други поделби
Проучување на NGC 6875 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64296. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 411; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8392. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Св. Никола (Волино)
'''Св. Никола''' — археолошко наоѓалиште во селото Волино во областа Дебрца. Претставува средновековна црква и некропола. Денешната црква Св. Никола се наоѓа во југоисточниот дел на селото, на околу 60–70 м лево од патот за селото Требеништа. Според податоците на археологот Лахтов, била изградена врз темели на постара црква (XIV век) околу која се простирала некропола. При копањето на дупки за правење на базен за фрлање на крстот, јужно од црквата бил откопан гроб од кој камењата и коските биле расфрлени по површината.
Список на државни водачи во 565 година
Ова е список на државни водачи во 65 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Камили
Камилите (науч. Camelidae) се семејство на парнокопитни животни, единствената преостаната од подредот Мозлоноги (Tylopoda). Во неа влегуваат едногрбата и двогрбата камила, ламата, алпаката, викуњата и гванакото.
Како парнокопитни животни, членовите на ова семејство спаѓаат во истиот ред со свињите, нилските коњи, елените, жирафите, говедата, козите, антилопите и многу други.
Особености
Членовите на семејството Камили се големи животни со тенки вратови, долги нозе и се строго тревопасни. Се разликуваат од вистинските преживари во повеќе нешта. На горната вилица се забележуваат остатоци од некогашни средишни секачи, а третите секачи станале песјачки бивни. Имаат и вистински песјаци и бивнолики преткатници, одделени од катниците со празнини. Мускулатурата на заедните нозе се разликува од онаа на другите копитари по тоа што нозете се споени со телото само во горниот дел на бутините, наместо со кожа и мускули од колената надолу. Поради ова, камилите одмораат клечејќи, со нозете пикнати под себе. Имаат трикоморен наместо четирикоморен дигестивен систем, а горните усни им се поделени на два самостојни дела. Покра ова, како исклучок од сите цицачи, камилите имаат елиптични црвени крвни зрнца. Имаат и уникатен вид на антитела без лесна верига, покрај нормалните антитела што се среќаваат кај останатите цицачи. Овие таканаречени „тешковерижни антитела“ се користат во науката во обид за добивање на еднодоменски антитела со потенцијална примена во фармацевтската индустрија.
Немаат копита, туку по два прста со мека обвивка (мозолка). Таа игра улога на перниче, за да ја ублажи тежината на животното. Јужноамериканските видови живеат на стрмни терени, па затоа можат да ги поместуваат обвивките за да го задржат фатот на косините. Многу од фосилните камили имале и прсти и копита, за разлика од сите денешни видови.
Афроазиските камили се особено прилагодени на сурови и речиси безводни живеалишта. Дивите двогрби камили можат да пијат дури и соленикава вода, а некои стада живеат на места кајшто се вршеле атомски проби.
Еволуција
Камилите се необични по тоа што нивниот денешен ареал дава речиси обратна слика од првичниот. Камилите се јавиле во најраната еволутивна фаза на парнокопитните, во средината на периодот еоцен, пред околу 45 милиони години, на територијата на денешна Северна Америка. Првите пракамили како Protylopus биле со големина на зајак и сè уште имале по четири прсти на стапалата. При крајот на еоценот (пред околу 35 милиони години), пракамилите како Poebrotherium ги изгубиле двата странични прста, и достигнале големина на коза.
Подоцна семејството доживеало подем и развила разнообразие, но останала на северноамериканскиот континент сè до пред 2-3 милиони години, кога некои од нив пристигнале во Азија и (со образувањето на Панамската Превлака) во Јужна Америка.
Изворните камили останале да живеат во Северна Америка сè до завршетокот на последното ледено доба, и изумреле поради промените на животната средина. Денес преостануваат три групи: едногрбата камила (северна Африка] и југозападна Азија; двогрбата камила (средна Азија); и јужноамериканската група од четири сродни вида: ламата, алпаката, гванакото и викуњата.
Фосилите укажуваат на поголема разновидност од денес. На пример, северноамериканскиот род Titanotylopus, бил висок 3,5 м кај плеќите, во споредба со само 2 м кај најголемите денешни камили. Постоеле и мали газелолики камили, како оние од родот Stenomylus. Покрај ова, имало и многу витки и високи камили, налик на жирафи, што биле приспособени за брстење од високите дрвја. Такви родови се Aepycamelus и Oxydactylus.
Научна класификација
Семејство Камили
Лидингеброн
Лидингеброн или Мост на Лидинге е име на два моста во Лидинге, Шведска. Овој мост е составен од вкупно два моста кои се паралелни еден до друг. Овие мостови се протегаат преку теснецот Лила Вартан помеѓу копната на Ѓургарден во Ропстен на источниот дел на Стокхолм од едната страна и островот Лидинге на другата страна.
Прв понтонски мост
На парохискиот состанок во далечната 1802 година жителите на островот Лидинге, во тоа време претежно земјоделска област, решиле да започнат процедура за изградба на понтонски мост со кој ќе го поврзат својот остров со градот Стокхолм. Мостот започнал да се гради во 1802, а завршен е во 1803 година. Должината на мостот била речиси 800 метри или околу 2.600 стапки, а широк околу 7 метри или 23 стапки. Преку мостот била поставена патарина со чии средства требало да се отплати и да се одржува. Тој мост во тоа време бил еден од најдолгите мостови во Европа. Историскиот мост од тоа време се наоѓал на околу 2 километри од денешните мостови. Мостот преживувал тешки времиња. Претрпил тешки оштетувања најпрво во 1811 година, а во 1858 година бил целосно срушен. Така производите кои се произведувале на островот поради водениот превоз поскапеле неколкукратно.
Втор понтонски мост
Некаде во 1883 година теснецот помеѓу градот Стокхолм и островот Лидинге го откупува градот и решава на истата местоположба да изгради нов мост. Тоа се случило во 1884 година. Овој мост бил поширок од првиот и имал ширина од 12 метри или 39 стапки. Овој мост имал подвижен дел кој можел да се крева и на тоа место да поминат бродови. Нивото на коловозот бил само 10 до 15 сантиметри над нивото на водата и при најмали ветрови доаѓало до поплавување и до отежнато минување на другата страна.
Страничната стабилност на мостот била постигната со поставување на огромни трупци кои биле набиени во дното на водата. По минувањето на тешки камиони по мостот тој започнал да се оштетува и во 1918 година бил речиси една третина вон употреба.
Стариот Лидингеброн мост
До крајот на Првата светска војна стариот мост бил речиси уништен. Се користел до 1925 година кога бил заменет со нов мост од челик со ширина од 9,1 метар или 30 стапки. Коловозот бил со ширина од 6,7 метри или 22 стапки. До овој мост бил изграден исто таков друг мост, но наместо коловозни линии имале на него две железнички линии. По изградба на овој мост на стариот мост било воведена забрана за секаков вид на автомобили.
Нов Лидингеброн мост
Новиот мост бил отворен во 1971 година. Должината била 997 метри или 3.271 стапка, ширината 24 метри или 79 стапки. Висината над водата изнесува 12,5 метри или 41 стапка. Делот на мостот кој минува над вода изнесува 724 метри или 2.375 стапки. Целата конструкција на мостот лежи на неколку (десетина) столбови. Растојанието помеѓу столбовите изнесува околу 73,5  метри или 241 стапка. Столбовите се изработени од челик наполнети со бетон.
Космос-419
Космос-419 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
IC 546
IC 546 — галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 546 се споменува и како NGC 7632, ESO 291-21, MCG -7-47-35, AM 2319-424, IRAS 23192-4245.
Космос-419
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 87,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 191 км, а најмалото на 126.
IC 546
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 22 м 0,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -42° 28' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 92°.
Други поделби
Проучување на IC 546 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71213.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Наталија Переверзева
Наталија Владимировна Переверзева (Наталья Владимировна Переверзева; р. во ) — руска манекенка. Переверзева победила на натпреварите за Мис Москва во 2010 година и Краса Росии во 2011 година. Таа, исто така, учествувала на натпреварите за Мис на Земјата и 2009 година за Мис на Русија. Переверзева учествувала во фотосесиите за Playboy, Космополитан и Harper's Bazaar. Таа, исто така, се занимава со екологија, како членка на рускиот WWF.
Застапување за животната средина
Переверзева изразила идеја за намалување на уништувањето на шумите и зголемување на зелените насади за заштита на озонската обвивка. Таа, исто така, посвоила тигар Амур.
Стари Гробишта (Волино)
Стари Гробишта — археолошко наоѓалиште во селото Волино во областа Дебрца. Претставува раносредновековна некропола. Се наоѓа на североисточниот крај на селото, на почетокот од каналот на реката Сатеска. При вршење на ископи биле откривани и уништувани гробови со гробни прилози од бронза и стакло, меѓу кои имало и 2 прстена со временска припадност на XII век (според археологот Лахтов).
Сисански јазик
Малолскиот, или познат како синамски или сисаноански, е австронезиски јазик кој се зборува во Папуа Нова Гвинеја, во покраината Сандаун. Јазикот е дел од подгрупага на схаутенски јазици од групата на западноокеански јазици. Јазикот се пишува на латиница.
Коензим А
Коензим А (КоА, CoA, SCoA, CoASH) е коензим познат по својата улога во биосинтезата и оксидацијата на масните киселини, и оксидацијата на пируватот во Кребсовиот циклус. Сите досега секвенционирани геноми кодираат ензими кои го користат коензимот А како нивен супстрат, а го користат околу 4% од сите клеточни ензими. За негова биосинтеза потребни се соединенијата: цистеин, пантотенска киселина и аденозин трифосфат (ATP).
Откривање на структурата
Структурата на коензимот А била откриена во почетокот на 1950-тите во Институтот Листер, во Лондон, од страна на Фриц Липман и неговите соработници од Харвардскиот Медицински факултет и Општата болница во Масачусетс. Липман првично имал намера да го проучува трансферот на ацетилната група кај животните, а во текот на експериментите забележал фактор кој не бил присутен во ензимските екстракти, но бил евидентен кај сите органи на животните. Тој го изолирал и го прочистил факторот од свински црн дроб и открил дека неговата функција е поврзана со коензим кој бил активен во ацетилација на холин. Коензимот бил наречен коензим А, што се однесува на неговата функција на "активирање на ацетатот". Во 1953 година, Фриц Липман ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина "за откривање на ко-ензим А и неговата важност во интермедиерниот метаболизам".
Биосинтеза
Коензимот А се синтетизира од пантотенска киселина (витамин Б5), која се наоѓа во прехранбени производи како што се месото, зеленчукот, житариците, мешункастите плодови, јајцата и млекото. Кај луѓето и повеќето животни, пантотенската киселина е значаен витамин, кој врши разновидни функции. Кај растенијата и некои бактерии, пантотенската киселина може да се синтетизирана de novo, па затоа кај нив таа нема улога на витамин. Овие организми ја синтетизираат пантотенската киселина од аминокиселината аспарагинска киселина и еден метаболит од биосинтезата на аминокиселината валин.
Кратенките на ензимската номенклатура во загради претставуваат еукариотски и прокариотски ензими, соодветно. Овој биосинтетски пат е регулиран со инхибиција на производот. КоA е компетитивен инхибитор на пантотенат киназата, која нормално врзува ATP. Производи на биосинтетскиот процес се коензим А, три ADP молекули, еден монофосфат и еден дифосфат.
Новите истражувања покажуваат дека коензимот А може да се синтетизира и преку алтернативни патишта кога нивото на внатреклеточниот коензим А се намалува, а de novo патот е попречен. Во овие патишта, коензим А треба да биде обезбеден од надворешен извор, како што е храната, со цел да се создаде 4'-фосфопантетеин. Ектонуклеотид пирофосфатите (ЕНПП) го разградуваат коензимот А до 4'-фосфопантетеин, која е стабилна молекула. Ацил-носечките белковини (ACP) исто така се користат за продукција на 4'-фосфопантетеин. Оваа патека овозможува да се надомести 4'-фосфопантетеинот во клетката и ја овозможува неговата претворање во коензим А со помош на ензимите PPAT и PPCK.
Синтеза на масни киселини
Бидејќи коензим А е, во хемиски смисла, тиол, тој може да реагира со карбоксилни киселини за да формира тиоестри, со што функционира како носител на ацилна група. Тој помага во пренесување на масните киселини од цитоплазмата во митохондриите. Молекула на коензим А која носи ацилна група се нарекува ацил-КоA. Овој процес ја олеснува синтезата на масните киселини во клетката, кои се од суштинско значење за структурата на клеточната мембрана.
Кирил Манасиев
Кирил Стефанов Манасиев - Вечерин — македонски револуционерен и културно-национален деец.
Коензим А
Синтеза на масни киселини
Коензим А е, исто така, извор на фосфопантетеинската група која се додава како простетична група на белковини, како ацил-носечката белковина и формилтетрахидрофолат дехидрогеназата.
Кирил Манасиев
Животопис
Роден е 1909 г. во Гевгелија. На 15-годишна возраст, како ученик во прогимназијалните класови ги запишал своите први стихови. По Првата светска војна Манасиеви се преселиле во Благоевград. Таму Кирил работел како секретар на Гевгелиското братство и претседател на друштвото „Роден крај“. Во читалиштето, во соработка со Ангел Динев, Митко 3афировски и други истакати македонски национални дејци, се организираат културно-уметнички настани со македонска национална тематика. Манасиев е автор на бројни социјално-патриотски и сатирични стихотворби, раскази, хуморески и драмски текстови под псевдонимите „Виолетко“, „Вио“. „Лоранс“, „Неранзин“ и „Вечерин“. Објавувал свои песни во весниците „Македонски вести“, „Македонска земја“, „Весело пладне“, „Солзи и смех“ и тоа најчесто под псевдонимот „Вечерин“. Стихозбирката „Сончогледи“ ја објавил во 1924 г. Починал во 1936 г.
Коензим А
Продукција на енергија
Коензимот А е еден од петте клучни коензими кои се неопходни во циклусот на лимонска киселина. Во форма на ацетил-коензим А, тој го започнува циклусот на лимонска киселина, донирајќи го ацетатот на оксалоацетат за да се добие лимонска киселина (цитрат). Овој процес е главниот катаболен пат кај многу организми, и е од суштинско значење за разградување на основните биолошки молекули, како што се јаглехидратите, аминокиселините и липидите.
Кирил Манасиев
Животопис
Кирил е внук од брат на Аргир Манасиев.
Роберт Кер, прв ерл од Роксбург
Раниот живот
Тој бил најстариот син на Вилијам Кер од Цесфорд (починал во 1605 година), и Џенет Даглас. Истата мајка била вдовица на Џејмс Твиди од Друмелзиер и трета ќерка на Сер Џејм Даглас од Драмланриг.
Неговиот дедо по татко му бил Сер Валтер Кер од Цесфорд (починал о. 1584 ), кој се борел против Марија, кралицата на Шкотите, и на ридот Карбери и на Ленгсајд.
Кариера
Тој беше прогласен за витез на 17 мај 1590 година на крунисувањето на Ана од Данска. Во декември 1590 година тој беше вклучен во атентатот на Вилијам Кер од Анкрам, кој беше нападнат од заседа на скалите на влезот во неговиот дом од двајца следбеници на Роберт кои го застрелаа со пиштол „даг“.
Кер бил заменик чувар на Лидесдејл и управител на Средниот март во 1593 година. Во 1594 година тој август ќе започне на почетокот на крштевањето на принцот Хенри во замокот Стирлинг облечен како турски витез.
Тој му на Џејмс VI против Ботвел. Во 1598 година беше испратено во Англија и чуван од архиепископот од Јорк во Бишопсторп.
Тој беше на Тајниот совет на Шкотска од 1599 година, а беше член на Лорд Роксбург во 1600 година. Во април 1601 година Роксбург ги покани Џејмс VI и неговата сопруга Ана од Данска на прославата на бракот на неговата сестра Елизабета со Сер Џон Беленден од Бротон во замокот Флорс, но кралот одби, се сомнева дека има говор во кој е уверен Мајсторот на Греј.
Во септември 1602 година, тој ја посети Елизабета I од Англија. Сер Роберт Сесил напишал дека тој бил „од толку мудар и галантен мода како што сум го видел надвор од Шкотска долго време“. Тој го придружуваше кралот Џејмс во Лондон во 1603 година. Кер го наследил имотот на неговиот татко во 1606 година, а во 1607 година бил господин од спалната соба.
На 18 септември 1616 година, тој бил создаден лорд Кер од Цесфорд и Кавертон, и Ерл од Роксбург, со тоа од неговите наследници мажи.
Тој ја навредил постои на судот во април 1625 година, кога има на кралот Џејм било купено од Теобалдс, било забележано дека грофовите од Мортон и Роксбург не биле присутни, туку отишле да бидат „весели“ во Мор Парк со Луси Расел, грофицата на Бедфорд.
Тој беше назначен за чувар на печатот во Шкотска во 1637 година.
Тој се претплатил на Заветот на кралот во Холируд во 1638 година и се приклучил на партијата на кралот во граѓанската војна. Кога кралот се обидел да уапси пет членови на Долниот дом во 1642 година, Кер ја задржал вратата на комората отворена (види статија за Вилијам Лентал). Тој го поддржал „ангажманот“ за спасување на кралот во 1648 година, и последователно бил лишен од неговата функција како чувар на тајниот печат во 1649 година
Личен живот
Грофот од Роксбург се оженил трипати. Неговиот прв брак беше на 27 октомври 1587 година со Маргарет Мејтланд (почина во 1613 година), единствената ќерка на Вилијам Мејтланд од Летингтон и Мери Флеминг која беше една од „Четирите Марии“, посветените придружници на кралицата на Шкотите. Тие биле родители на:
На 3 февруари 1613/14 година, тој се оженил со Жан Драмонд ( о. 1585 – 1643), сестра на неговиот зет и трета ќерка на Патрик Драмонд, третиот лорд Драмонд и Лејди Елизабет Линдзи (Ќерка на Дејвид Ли Ези, 9- од Крафорд ). членовите на семејството на Хари Кер, стилизиран Лорд Кер (р. 1642/3), кој се оженил со Лејди Маргарет Хеј, единствената книга на Вилијам Хеј, 10-ти Ерл на Ерол и Лејди Ен Лион (најната ќерка на Патрик Лион, првиот гроф од Кингхорн). По неговата смрт, неговата вдовица се омажила за Џон Кенеди, 6-ти Ерл од Касилис.
По смртта на неговата втора сопруга во 1643 година, тој се оженил со Лејди Изобел Даглас, петта ќерка на Вилијам Даглас, седмиот гроф од Мортон, од неговата сопруга Лејди Ен Кит (најстарата ќерка на Џорџ Кит, 5-ти Ерл Маришал ).
Тој умре во Флорс, неговата резиденција во близина на Келсо, на 18 јануари 1650 година. По неговата смрт, неговата вдовица се омажила за Џејмс Греам, вториот Маркиз од Монтроуз и станала мајка на Џејмс Греам, трета маркиз од Монтроуз.
Во неговиот тестамент се споменува синџир од дијаманти и рубини, со „сликовница“ или медалјонот што го содржи минијатурниот портрет на Ана од Данска, поставен со дијаманти, а централниот поголем камен бил во облик на срце. Тој поседуваше „светски сет со дијаманти“ со круна и слика на Чарлс I од Англија како војвода од Јорк. Овие накит веројатно биле подароци на неговата сопруга од кралицата.
Наслов и имот
Со оглед на тоа што и двајцата негови синови го умреле без сопствено машко прашање, неговите титули и имоти му биле пренесени со посебен договор на неговиот внук, Вилијам Драмонд (1622–1675), најмладиот син на неговата најстара ќерка Жан и нејзиниот сопруг Џон Драмонд, вториот гроф од Перт. Вилијам го зел името Кер, станал втор гроф од Роксбург и се оженил со својата роднина, ќерката на Лорд Кер, Џин.
Иван Ѓуриќ
Иван Ѓуриќ (1947-1997) — југословенски и српски византолог, политичар и еден од кандидатите за претседател на Србија во првите повеќепартиски избори 1990 година. Дипломирал на Катедрата за Историја на филозофијата, на Универзитетот во Белград во јануари 1971 година со тема под наслов „Византиски чинови во средновековна Србија“. Во јуни истата година станал асистент катедрата за историја на Византија, а во 1974 година тој станал соработник на Институтот за Византолошки студии при САНУ. Магистрирал во мај 1974 година со темата под наслов „Семејството Фока“. Во март 1982 година докторирал со дисертација под наслов „Времето на Јован VIII Палеолог“. Учествувал во 1980 година во подготовка Oxford Dictionary of Byzantium. Исто така, бил визитинг професор на неколку универзитети во Франција.
Починал во Парзи на 23.11.1997.
Надворешни врски
Историјска библиотека:Иван Ђурић
Список на државни водачи во 1434 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Чаушевец (Миравци)
Чаушевец — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Миравци. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. На 1 км јужно од селото, во нивите на тројца жители и во други ниви се среќаваат делови од керамички садови, како и грамади од кршен камен, парчиња од тегули и имбрекси.
Осмиот патник
Осмиот патник (англиски: Alien) — филм од жанрот „научнофантастичен хорор“. Тој е првиот филм од франшизата, режиран од Ридли Скот, започнал да се прикажува во 1979 година, а во главните улоги настапувале: Сигурни Вивер (како поручникот Рипли), Том Скерит и Џон Херт. Филмот постигнал голем успех, донел многу новини во жанрот и станал дел од популарната култура, а добил и еден „Оскар“ за најдобри визуелни ефекти. Второто продолжение се појавило во 1986 година, а како режисер се јавил Џејмс Камерон. Во филмот глумеле Сигурни Вивер, Мајкл Бин, Ланс Хенриксен итн. Филмот имал дури седум номинации за „Оскар“, а добил две награди: за визуелни ефекти и за звучна монтажа. Третиот „Осми патник“ се појавил во 1992 година во режија на Дејвид Финчер, познат по филмовите „Седум“ и „Боречки клуб“. Во 1997 година следувало четвртото продолжение, дело од Жан Пјер Жене, режисерот на филмовите „Амелија Пулен“ и „Продавница за деликатеси“, а во него, покрај Сигурни Вивер, глумела и Винона Рајдер.
Во февруари 2015 година било објавено дека ќе се снима петто продолжение на серијалот, во режија на Нил Бломкамп, кој претходно ги режирал научно-фантастичните филмови „Елисеум“ и „Дистрикт 9“, а Ридли Скот ќе биде во улога на продуцент. За главната улога, повторно, била најавена Сигурни Вивер. Режисерот Бломкамп ги најавил првите скици за филмот, според кои тој ќе се потпира врз приказната од филмот „Прометеј 2“, т.е. ќе ја обработува приказната за почетоците на култните филмски чудовишта.
Лора (Маршалски Острови)
Лора (маршалски: Ļora е населено место во Маршалските Острови. Лора е воедно и едно од островчињата од кои е составен атолот Маџуро. На Лора се наоѓа највисоката точка на атолот Маџуро, 3 м надморска височина. Лора е поврзана со пат со Џарит.
Космос-420
Космос-420 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 18 мај 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-420 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 252 км, а најмалото на 200.
Нивишта (Врбјани)
Нивишта — археолошко наоѓалиште во селото Врбјани во областа Дебрца. Претставува средновековна населба и некропола. Се наоѓа на околу 1 км северно од селото, на брегот југоисточно од денешната црква Св. Петка, и претставува простор со обработливи ниви. На места по површината се забележуваат фрагменти од керамички садови, а до неодамна постоеле и темели од станбени објекти. Сопствениците на нивите наоѓале разновидни предмети од железо и сребро.
IC 548
IC 548 — галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 548 се споменува и како ESO 77-20, AM 2325-680.
Откривање
Објектот е откриен на 29 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 548 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 548 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 28 м 17,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -67° 49' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Други поделби
Проучување на IC 548 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71526.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Ребека Тарботон
Ребека Тарботон (Rebecca Tarbotton; — ) — канадска активистка за заштита на животната средина, човековите права и храната и извршен директор на Rainforest Action Network.
Тарботон ја започнала својата еколошка кариера со истражување на домородните заедници на островот Бафин, на далечната северна канадска територија Нунавут. Потоа, Тарботон поминала осум години работејќи под Хелена Норберг-Хоџ во Меѓународното друштво за екологија и култура (ISEC). Тарботон ги водела програмите на ISEC во Ладак, Индија, неколку години, и подоцна работела во нивните канцеларии во ОК и САД промовирајќи локални алтернативи на економската глобализација. Таа ги нарекла нејзините години во ISEC како период „каде што се корените на мојот активизам“.
Тарботон ја предводела Rainforest Action Network како извршен директор почнувајќи од 3 август 2010 година, првата жена што ја зазела позицијата во 27-годишната историја на RAN. Пред да стане извршен директор, Тарботон ја водела глобалната финансиска кампања на RAN, водејќи кампања против некои од најмоќните приватни финансиски институции во нацијата за успешно да преговараат за создавање на изјава за банкарска политика ширум секторот позната како Јаглеродните начела.
Таа почина од давење додека пливала за време на одмор во Мексико во 2012 година.
Образование
Родена во Британска Колумбија, Тарботон добила диплома по географија на Универзитетот Мекгил и магистерски студии по Заедница и регионално планирање на Универзитетот во Британска Колумбија.
Улауанско-суаински јазик
Улауанско-суаинскиот, или познат како суаински, е австронезиски јазик кој се зборува во Папуа Нова Гвинеја, во покраината Сандаун. Јазикот е дел од подгрупага на схаутенски јазици од групата на западноокеански јазици. Јазикот се пишува на латиница.
843 п.н.е.
843 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 843. година пред новата ера, 843. од првиот милениум п.н.е., 43. од 9 век п.н.е. и четвртта од 840-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4665 и 4666 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3907 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2917 и 2918 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 90 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 843 година се протега во 1793 и 1794, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1853 и 1854 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 300 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1509 и 1508 исламска година пред хиџра.
NGC 6875A
NGC 6875A — спирална галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6875A се споменува и како ESO 284-24, IRAS 20084-4617.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6875A е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6875A има привидни димензии од 2,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 11 м 55,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -46° 8' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 6875A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64240. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 411; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8392. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Список на државни водачи во 566 година
Ова е список на државни водачи во 66 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Аеродром Росток-Лаге
Аеродром Росток-Лаге (Flughafen Rostock–Laage; понекогаш само Аеродром Росток) — аеродром на Росток, најголемиот град во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија, кој е именуван по општината Лаге, која се наоѓа во округот Росток. Обезбедува летови до поголемите градови во Германија, како и некои чартери. Покрај цивилниот карактер, седиштето на Тактичкиот воздухопловен винг на Луфтвафе се наоѓа на воениот дел од аеродромот.
Историја
Аеродромот се очекува да забележи загуба од 2,8 милиони во 2013 и пад на патниците од 12 проценти. Бидејќи покраинската влада не е расположена да продолжи со финансиска помош, операторот на аеродромот се соочува со можно банкротство во блиска иднина.
Објекти
Аеродромот се состои од една современа терминална зграда во која има продавници и ресторани. Зградата е опремена со два патнички моста. Аеродромот може да опслужи средни воздухоплови, како што е Ербас А320. Исто така може да опслужи и помали авиони.
Пристап
Постојат три автобуси во денот од главната железничка станица во Росток. Растојанието е 25 километри. Во близина се наоѓа автопатот А19 (Росток-Берлин).
Behind the Sun (албум на Ерик Клептон)
Behind the Sun е албум на англискиот гитарист Ерик Клептон. Името на албумот произлегува од стих од „Louisiana Blues“ на Алберт Кинг. Албумот, исто така, е и првата соработка на Клептон со Фил Колинс. Често опишуван како „повратен албум“, тој достигнал високи позиции во Обединетото Кралство и во САД. По отприлика една декада од Клептоновото повлекување како главен гитарист овој албум вклучува едни од неговите најдобри свирења на гитара од времето на бендот „Cream“ во 1960-тите. Синглот „Forever Man“ вклучува одлично соло отсвирено од Клептон. Исто така, албумот е „нашминкан“ со синтисајзери и драм машини отсвирени од Фил Колинс, Тед Темплимен, Питер Робинсон, Мајкл Омертиан, Џејмс Њутон Ховард, Крис Стеинтон и Грег Филингенис како и Клептоновиот гитарски синтисајзер на 9-та песна, односно „Never Make You Cry“. Басистите Доналд Дак и Натан Ист, исто така, свират на албумот.
Во неговата автобиографија, Клептон со задоволство се потсеќа на сесиите од 1984: „Работата во целост се движеше совршено, се надевам никогаш нема да престане“. Како и да е, неговиот проблематичен брак со Пити Боид станал тема на повеќето од оригиналниот материјал, односно „She's Waiting“, „Same Old Blues“ и „Like a Prisoner“ сите овие содржат проширени сола на Клептон. Албумот е сниман во периодот кога Пити го напуштила. Својата болка, најмногу ја пренел во пишувањето на песната „Behind the Sun“ каде што се вклучена само неговата гитара и вокал, а синтисајзерот е отсвирен од Фил Колинс, песна која го обележала крајот на албумот.
Највисоки позиции на музичките листи
Синглови – Билворд (Северна Америка)
Ванчо Николески
Животопис
Ванчо Николески е роден во селото Црвена Вода - Дебрца, Охридско. Основно училиште завршил во родното село, гимназија во Охрид, а учителска школа во Скопје. По завршувањето на учителска школа, тој учителствувал во многу села низ Македонија. По ослободувањето на Македонија, Николески работел како новинар и уредник на весникот „Титов пионер“ и во детските емисии на Радио Скопје и Радио Битола. Од 1950 година бил член на Друштвото на писателите на Македонија. Починал во Охрид, во 1980 година.
Награди и признанија
За своето книжевно творештво, Николески бил добитник на повеќе книжевни награди, меѓу кои и наградите: Неговите дела се преведени на сите југословенски јазици, а тој самиот се занимавал со преведување од српски и од руски јазик.
Во негова чест, Друштвото на писателите на Македонија ја доделува наградата „Ванчо Николески“ за книга за деца и млади.
NGC 6876
NGC 6876 — елиптична галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6876 се споменува и како ESO 73-35, AM 2014-710.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6876 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6876 има привидни димензии од 2,7' х 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 18 м 19,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -70° 51' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 6876 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64447. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 457; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9311. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Црквиште (Врбјани)
Црквиште или Петрчани — археолошко наоѓалиште во селото Врбјани во областа Дебрца. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на околу 3 км источно од селото. Во централниот и источниот крај се забележуваат гробни конструкции од големи камени плочи и остатоци од темели на мал црковн објект граден од кршен камен, бигор и малтер.
Тумлеоански јазик
Тумлеоанскиот е австронезиски јазик кој се зборува во Папуа Нова Гвинеја, во покраината Сандаун. Јазикот е дел од подгрупага на схаутенски јазици од групата на западноокеански јазици. Јазикот се пишува на латиница.
Рајрок
Рајрок или Раирок е населено место (село или мало гратче) во Маршалските Острови. Рајрок се наоѓа во југоисточниот дел атолот Маџуро, меѓу Делап и Аџелтаке.
Население
Рајрок има население од околу 2000 жители, од кои половин се под 15 години. На пописот од 1988 година Рајрок имал 2021 жител на површина од 0.622 км2. 924 од 2021 жител биле помлади од 15 години. Во 1999 година имало 3846 жители, а за 2009 се проценувало дека имало 6390. Во Рајрок има училиште, складиште и автобуска станица.
Омер-паша Латас (роман)
Омер-паша Латас — роман на босанскиот, хрватскиот и српскиот писател Иво Андриќ, објавен во 1977 година. Го опишува ликот и делото на Омер-паша Латас, за време на неговиот престој во Босна, додека ги задушувал буните на беговите против султанот.
За делото
Романот „Омер-паша Латас“ е многу важен за разбирање на целокупната поетика на Андриќ. Во неговиот центар е ликот на Омер-паша Латас - лички Србин, Миќа Латас од Јања Гора, запаметен во историјата како надмен владетел кој влевал страв, чие дело влијаело не само на општествените и историските околности во Босна, туку и на судбината на сите други ликови во романот, па читателот стекнува впечаток дека сè што живее е определено од постоењето на пашата.
Освен луѓето од опкружувањето на Омер-паша и самиот Омер-паша, во овој роман Андриќ го опишува начинот на живеење во Босна во тоа време, во Сараево и Травник, како и политичката ситуација во земјата. Симптоматично е тоа што приказните на сите херои се засновани на истиот столб - губењето на идентитетот, а Иво Андриќ успеал на страниците на овој роман да ја прикаже сета трагедија на рушење на оние кои ја загубиле сопствената срж.
Романот е објавен постхумно, во 1977 година, врз основа на записите на Андриќ кои датираат дваесетина години пред тоа, во 1950-тите, и се смета за недовршено дело. Од првобитната намера да стане хроника на Сараево, станал роман за една личност.
Ракописот на овој роман останал во наследството на Иво Андриќ, но писателот не го прецизирал редоследот на поглавјата, па затоа уредниците од посебните раскази, раководејќи се со хронолошкото начело кога станува збор за историскиот слој на материјалот и внатрешната логика на психолошкиот развој на ликовите, составиле прозна целина. Ова дело не е завршено како роман, туку е комплетно и заокружено како романсиерска идеја за град кој, како Травник, е сцена за човечка драма. Во еден од трагичните моменти од историјата на Сараево, градот му послужил на Андриќ како симболичен украс на кој ќе се развива албум на човечките судбини.
Во еден дел на вака реконструираниот роман, се следи доаѓањето на Омер-паша во Сараево, неговата работа за пренесување на центарот на моќ од Травник во Сараево и за средување на ситуацијата во земјата. Во вториот дел е претставен неговиот интимен живот, а третиот е за конзулот Атанацковиќ, кој во новата престолнина дошол во летото 1850 година.
Приказната за Омер-паша, неговото семејство, пријателите и непријателите, се чита како далечен патиниран албум на голем сликар, на кој се прикажани човечките односи и животот во далечното време.
Космос-421
Космос-421 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 мај 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-421 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Список на државни водачи во 1433 година
Ова е список на државни водачи во 433 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Населени места во Маршалските Острови
Ова е список на населени места во Маршалските Острови. Населените места се воглавно мали и тешко е да се одреди кои се урбани села, а кои мали гратчиња. Поголемиот дел од урбаните региони се на атолот Маџуро, а дел на Ебеје. Вкупното население на Маршалските Острови е околу 60,000 ; а населението на повеќето од урбаните центри е под 10,000.
Космос-422
Космос-422 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.