cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бајски јазик
Класификација
Местото на бајскиот јазик во групата на синотибетски јазици е целосно неутврдено. Традиционално, бајскиот се сметал за тибетско-бурмански јазик, но со појавата на Форест во 1948 година, се поставила тезата дека јазикот е поблизок со групата на кинески јазици, одошто со групата на тибетско-бурмански јазици. Оваа теза ја потврдиле и останати јазичари како што се Сергеј Старостин, Ван Дрием и Женгжанг. Нејаснотијата при класифицирање на јазикот потекнува од фактот што врз бејскиот јазик влијаеле и тибетско-бурманските јазици и кинеските јазици во поглед на зборови.
Бајанџаргалан, Дундгови
Бајанџаргалан (Баянжаргалан) е област во Монголија во покраината Дундгови. Во 2007 година, неговото население било 1,305.
Список на главни градови во Африка
Ова е список на главни градови во Африка. Во него се наедени само главните градови на меѓународно признати држави.
Феба (месечина)
Феба — неправилна месечина на Сатурн позната и по името Сатурн IX.
Феба била откриена во 1898 година од страна на Вилијам Хенри Пикеринг и до 2000 година се сметало дека е единствената надворешна месечина на Сатурн. Феба има долг орбитален период и се движи по многу закосена орбита - особеност на надворешните месечини. Орбитата на Феба е закосена за 175,3° и затоа се движи наназад (наназад во споредба со повеќето месечини). Половина од надворешните месечини се движат на овој начин. Феба е многу голема надворешна месечина; другите најчесто имаат пречник од само 20 километри. Снимките на „Касини“ покажуваат дека станува збор за тело богато со мраз, обвиткано со тенок слој од темен материјал.
Силница
Силници или силови линии — замислени линии, со или без стрелки, кои претставуваат различни својства на физичките полиња. Силниците се протегаат во насока на делување на силите, а нивната густина ја опишува јачината на полето. Тие се нормални на еквипотенцијалните површини. Линиите на конкретни електрични и магнетни полиња може да се исцртаат со помош на стаклена прашина или железни струготини.
Силници на магнетно поле
Силниците на магнетно поле се замислени затворени криви (немаат почеток или крај) кои со нивниот облик и густина ја покажуваат јачината на магнетното поле во одреден дел од просторот.
Силници на гравитационо поле
Силниците на гравитационо поле се замислени насочени линии кои доаѓаат од бесконечноста и навлегуваат во масата, а со својата густина и облик ја покажуваат насоката и јачината на гравитационото поле во некој дел од просторот.
Ѓорѓи Зографски
Ѓорѓи Зографски (1871-1945) — македонски зограф и сликар. Потекнува од Рензовско - Зографскиот род, од мијачкото село Тресонче чии предци се занимавале со градителство, зографство, иконопис и копаничарство. Најголем број од неговите дела претставуваат портрети.
Тој е еден од најдоследните следбеници на Димитар Андонов - Папрадишки (1859–1954), со кој де факто започнува нов период во развојот на ликовната уметност во Македонија. Во однос на нешто постариот, Андонов, иако припаѓа на иста генерација, иста духовна клима и време, Зографски својата уметничка личност и развој ја формирал по други патишта имајќи ги предвид општествено-политичките и културно-уметничките прилики во средините во кои се движел и создавал (Македонија, Русија, Бугарија и Србија).
Рани години
Роден е во село Папрадиште, Велешко во 1871 година. Неговиот татко, Јаков, потекнува од Рензовско-Зографскиот род, кој дал бројни мајстори на својот занает. Неговата мајка се викала Ката. Основно образование завршил во родното место, учејќи азбука и читање од стари старословенски книги од кои поголемиот дел биле од црковен карактер. Од најраното детство Зографски почнал да го придружува својот татко на неговите печалбарски патувања со цел да го учи зографскиот занает.
На 12 години, Ѓорѓи бил сведок на еден крвав настан во Папрадиште, кога една арнаутска чета предводена од Фазлија од село Црнилиште, Прилепско ја опљачкала фамилијата на Дело Тримчевски, убила голем број членови на оваа фамилија (биле поштедени само најстариот син Наце и нивната роднина Доста, која била одведена во плен). Имотот и добитокот биле ограбени, а нивната куќа била запалена. После овој настан Јаков Зографски бил принуден, како и други мештани, да се исели од Папрадиште и се преселил во Велес во 1884 година. Меѓутоа, настанот од Папрадиште останал во меморијата на Ѓорѓи Зографски, кој во неговите подоцнежни дела направил негова реконструкција.
Во 1887 година, рускиот конзул во Призрен, Иван Јастребов, кој имал можност да ги види неговите сликарски работи, изјавил желба да го прати на школување во Русија. Но, настојувањата на 16 - годишниот Зографски да „учи и да ја види Русија” не биле во согласност со патријархалните разбирања на неговите родители. Благодарение на поддршката од неговиот роднина Диме Андреев, кој во тоа време ја градел црквата „Свети Ѓорѓи” во Призрен, тој успеал да ги убеди своите родители и истата година, на своја иницијатива, заминал во Солун. Во рускиот конзулат ги завршил формалностите околу добивање документи за својот десетмесечен престој во Москва и Петроград. За школувањето и работа во Русија, не се оставени никакви податоци. Се знае единствено за неговото познанство со Иван Димитриев, академски сликар од Бугарија, со кого се договориле за работа во заедништво, по враќањето во земјата.
Враќање од Русија
Во 1894 година Зографски се оженил со Сава Мицајкова со која им се родил синот Тодор. По четири години брак Сава умрела (во 1898), а Зографски наредната година заедно со татко му Јаков, заминал во Србија. Таму, во 1899 слика икони за иконостасот на обновената црква „Св. Ѓорѓи“ во Сурдулица и ја украсува со фрескоживопис црквата во с. Шапранце, кај Врање. Охрабрен со првите резултати, по враќањето во Велес, во куќата каде што живее, уредува своја работилница за изведување подготвителни работи околу изработката на иконите (дрвени носачи, поставување грунд и нанесување цртежи). Во 1903 година Зографски повторно се оженил, со Роса Вецинова од Велес, со која имал три машки деца, Јован, Јордан и Данчо.
Во Ниш (1907-1912)
По смртта на неговиот татко Јаков во 1907, Зографски заминал во Ниш, каде отворил свое ателје. Таму ги сликал иконите за црквите „Архангел Михаил” во село Балаинац, „Св. Јован” во Орлање, „Св. Прокопиј” во с. Шумане, Лесковачко, „Св. Илија” во с. Печењевац, „Собор на светите апостоли” во с. Турековац и др. Во овој период Зографски сликал и портрети на познати свештени и политички личности во Србија.
Овие години Зографски портретирал две свештени лица, со чие залагање тој добивал работа во Нишката епархија. Едниот портрет најверојатно бил на нишкиот епископ Никанор што му го нарачал живописувањето на галеријата на Соборната црква, а вториот на еден прота, познат по своите националистички убедувања. По негова иницијатива, со ветувања дека ќе му биде добро платено, Зографски се нафаќа, околу 1909 г. да го наслика портретот на српскиот крал Петар I, во стоечки став, врз големо платно.
Во Велес (1912-1932)
За време на Првата балканска војна живеел и работел во Велес каде отворил работилница за подготовка на дрвени подлоги за икони, сликање икони и фотографско студио. Во овој период сликал икони за црквите „Св. Никола” во с. Рудник, „Вознесение Христово” во с. Еловец и манастирот „Св. Вмч. Димитрија” во Велес.
За време на окупацијата на бугарската војска во 1915, доживува непријатна епизода со една слика - портретот на кралот Петар I, поради кој поминал 15 дена во затвор. По завршувањето на војната, граѓаните на Велес, од почит спрема него, како на еден од видните граѓани, со демократски убедувања и ценет зограф, го избираат за кмет на градот.
Периодот од 1927 до 1929 година се смета за еден од поплодните негови периоди. Покрај икони и живопис, насликал и доста портрети на познати личности, трговци, занаетчии и на негови пријатели од Велес.
Зографски стекнал голем авторитет како сликар, кој покрај црковното, почнал да го негува и профаното сликарство. Спонтано ги прифатил новите ликовни струења во уметноста, го збогатил својот ликовен репертоар со нови ликовни идеи и содржини, со теми инспирирани од секојдневниот живот и непосредната околина. Неговиот авторитет и слава достигнуваат врв во 1932 година, кога во дневниот печат биле објавени повеќе текстови за неговиот живот и творештво.
Повторно во Србија (1930-1932)
Помеѓу 1930 и 1932 Зографски по трет пат заминал во Србија каде што сликал икони и живопис. Во овој период ја живописал црквата „Св. Константин и Елена“ во Ужичка Пожега. За истата црква насликал и неколку икони (1931). Во 1932 г. Зографски слика икони за црквата (капелата) Св. Никола, на Новите гробишта во Белград.
Во 1932 година, по нарачка на Милан Јовановиќ Стоимировиќ, сопственик и уредник на весникот „Вардар“ во Скопје, Зографски изработил повеќе дела, портрети на историски и други личности. Овие творби ги работел според фотографии и гравури објавени во трудовите на патеписците Аменски, Пуквил и други.
Повторно во Велес (1933-1945)
Од 1935 година па сè до крајот на својот живот тој постојано живеел во Велес, главно сликајќи икони за селските цркви во околината на Велес. За време на Втората светска војна, веќе навлезен во осмата деценија од својот живот, Зографски работи икони и слики со профана содржина во своето ателје – портретите на Јаков Зографски, Данчо Зографски, паното со ликовите на градителите, зографите и резбарите од Рензовскиот род. До пред самата смрт тој активно живее и твори за својот град, сликајќи го живописот во црквата Успение на Св. Богородица (1943) и Св. Пантелејмон (1944 и 1945). Општата воена и политичка состојба, годините на неговата возраст не му пречат постојано да слика дома икони и по некоја слика.
Светско првенство во ракомет за мажи 2001
Светското првенство во ракомет во 2001 година 17-то издание на Светското првенство во ракомет за мажи. Се одржало во Франција, од 23 јануари до 4 февруари. Франција го освоила првенството.
Ѓорѓи Зографски
Повторно во Велес (1933-1945)
Умрел од настинка, во декември 1945 година, на 74-годишна возраст во скопската болница, каде што бил пратен на операција на очите (перде).
Значењето на Ѓорѓи Зографски за македонското сликарство
Во историјата на ликовната уметност Ѓорѓи Јаковов Зографски е вброен во редот на Димитар Андонов Папрадишки, Коста Вангелов, Гаврил Атанасов Беровец, но, како што вели Владимир Величковски и меѓу авторите од Струмица, Штип, Битола и други градови, кои работеле во „руски стил со „живи модели“. Неговите дела освен во црквите и манастирите во Македонија и Србија, се наоѓаат и во приватни музејски збирки во Бугарија.
Сложен ред
Сложен ред (наречен и композитен ред) — мешан архитектонски ред, кој ги комбинира завоите од капителот на јонскиот ред и акантовите листови од коринтскиот ред. За разлика од нив, завоите на сложениот ред се поголеми, а сложениот ред има и ехински калап со украси во облик на јајца и стрелки помеѓу завоите. Столбот на сложениот ред е висок десет пречника.
NGC 3115
NGC 3115 — елиптична галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 22 февруари 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3115 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 3115 има привидни димензии од 7,2' х 2,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 5 м 14,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 43' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 3115 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29265. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 279; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5477. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1530.
Левичарската партија.ПДС
Левичарска партија.ПДС (германски: Die Linkspartei.PDS), порано Партија за демократски социјализам (Partei des Demokratischen Sozialismus, PDS) е поранешна демократско-социјалистичка партија во Германија. Таа е претходник на Партијата за социјалистичко единство на Германија (SED, СЕД), која владеела во Источна Германија до 1990. Од 1990 до 2005, ПДС била „левичарската партија на истокот“, добивајќи минимална поддршка во западна Германија, а од 15 до 25% од гласовите во источна Германија, влегувајќи во разни коалиции (со Социјалдемократската партија на Германија). Во 2005, ПДС, преименувана во Левичарска партија, влегла во изборна алијанса со западногерманската ВАСГ (Arbeit und soziale Gerechtigkeit – Die Wahlalternative, WASG, Работничка и социјална правда - Изборната алтернатива) и добила 8.7% од гласовите на федералните избори од септември 2005.
Партијата има многу социјалпрогресивна политика. На пример, сакаат да се легализираат браковите помеѓу луѓе од ист пол и државата да обезбедува подобри услови за имигрантите.
На 16 јуни 2007, Левичарската партија.ПДС се соединила со ВАСГ, со што се формирала единствена партија наречена едноставно „Левицата.“ (Die Linke., со точка на крајот од името).
На меѓународно ниво, Левата партија.ПДС е соосновач на Европската левичарска алијанса на партии и била најголема партија во групата Европска обединета левица - Нордиска зелена левица во Европарламентот.
Делгерхангај, Дундгови
Делгерхангај (Дэлгэрхангай) е област во Монголија во покраината Дундгови. Во 2007 година, неговото население било 2,530.
Консултант
Консултант (Латински: consultare "За да разговараат") е професија кој обезбедува професионални или стручни совети во одредена област, како што се управување со, сметководство, животната средина, забава, технологија, закон (особено даночните закони), човечки ресурси, маркетинг, управувањето со итни случаи, производство на храна, медицина, финансии, Живот управување, Економија, јавните работи, комуникација, инженерство, звучен дизајн на системот, графички дизајн, или управување со отпад.
Консултантот обично е експерт или професионалец во одредена област и има широки познавања за предметот.Под консултант обично се работи за една консултантска фирма или е само-вработен, и се спојува со многубројни консултанти и често е поврзан со менување на клиенти. Така, клиентите кои ги користат консултанските услуги, имаат пристап до подлабоко ниво на стручност отколку што би било изводливо, при што клиентот-корисник на консултанската услуга, може-ат да купуваат само одредена услуга од надворешниот консултант, наместо да ствараат и трошат сопствени ресурси или време.
Начините на кои консултанти работат
Некои консултанти се вработени од страна на персоналот на консултирачка компанија, фирма која обезбедува консултански услуги и ги нуди услугите на своите клиенти. Ова е особено често во технолошкиот сектор. Консултантите често се нарекуваат и изведувачи во технолошкиот сектор во однос на нивните договори за вработување.
Стратегија на работењето на консултантите се вообичаени во горното управување во многу индустрии. Исто така, постојат независни консултанти кои дејствуваат како привремени директори со моќ за донесување одлуки во рамките на корпоративното политиките или законите. Тие можат да седат на специјално формирани одбори или комисии (пр: во градежни компании, па дури и во влади).
Консултанти работат на места на клиенти во име на консултантски услуги или во регистрирани консутански компании.
Некои консултанти се лица ангажирани од страна на компаниите да работат за нив на договорна основа. Тие не се вработени во компанијата најмени да се направи одредена работа. Од нив се очекува да ја завршат својата работа етички и одговорно, со минимален надзор.
Видови на консултант:
Биотехнологијата консултант Консултантот (медицина) Консултант фармацевт,Маркетинг консултант, Образовни консултант, Вработување консултант, Затворање/стечаен консултант, Консултант за логистика услуги,Консултант за човечки ресурси, Консултант за имиџ, Информатичка технологија консултант, Правен консултант, Губење на контролата консултант, Кризен консултант, Медиумски консултант, Изведба консултант, Политички консултант, Процес консултант, Статистички консултант...
Жан Андре Делик
Жан-Андре Делик или Де Лик (8 февруари 1727 — 7 ноември 1817) — швајцарски геолог, природонаучен филозоф и метеоролог. Тој има осмислено и мерни инструменти.
Животопис
Жан-Андре Делик е роден во Женева. Неговото семејство дошло од Женевската Република од Лука, Италија, во 15 век. Неговата мајка била Франсоиз Уот. Неговиот татко, Жак-Франсоа Делик, пишувал за побивање на Бернард Мандевил и другите рационалистички писатели, но тој бил и одлучен поддржувач на Жан Жак Русо.
Како студент на Жорж-Луј Ле Саж, Жан-Андре Делик добил основно образование по математика и природонаучна филозофија. Тој се занимавал рано со бизнис, што зафаќал голем дел од неговите први возрасни години, со исклучок на научната истрага на Алпите. Со помош на неговиот брат Гиљам-Антоан, тој изградил прекрасна минералошка и фосилска збирка.
Делик учествувал и во политика. Во 1768 година, испратен во амбасада до војводата од Шоасел во Париз, тој успеал да стекне пријателство на војводата. Во 1770 година станал член на Советот на двестотината во Женева.
Три години подоцна, деловните пресврти го принудиле да го напушти родниот град; се вратил, кратко, само еднаш. Промената го ослободила за работи што се различни од научните; со малку жалење се преселил во Велика Британија во 1773 година, каде што бил назначен за читател на кралицата Шарлот, позиција што ја извршувал четириесет и четири години и која му овозможувала слободно време и приход.
И покрај неговите должности на суд, тој добил дозвола да направи неколку турнеи низ Швајцарија, Франција, Холандија и Германија. На почетокот на неговата германска турнеја (1798–1804), тој бил одликуван со почесно професорство по филозофија и геологија на Гетингенскиот универзитет, што помогнало да се покријат дипломатските мисии за кралот Џорџ III. Враќајќи се во Британија, тој презел геолошка турнеја низ земјата (1804–1807).
Во 1773 година Делик бил член на Кралското друштво; тој бил дописник на Француската академија на науките и член на неколку други научни друштва. Починал во Виндзор, Беркшир, Англија, во 1817 година, по скоро 70 години истражување. Еден кратер на Месечината, го добил неговото име.
Набљудувања и теорија
Главните интереси на Делик биле геологијата и метеорологијата; Жорж Кувиер го споменува како авторитет на првоспомената тема. Неговото поголемо геолошко дело, „Lettres physiques et morales sur les montagnes et sur l'histoire de la terre et de l'homme“ (6 том., 1778-1780), било посветено на кралицата Шарлот. Тој објавил томови за геолошки патувања: во северна Европа (1810), во Англија (1811) и во Франција, Швајцарија и Германија (1813).
Делик забележал исчезнување на топлината во одмрзнувањето на мразот во исто време кога Џозеф Блек го направил темел на неговата хипотеза за латентна топлина. Тој констатирал дека водата е најгуста на околу 5 °C (и не на температура на замрзнување). Тој бил основач на теоријата, подоцна повторно активирана од Џон Далтон, дека количината на водена пареа содржана во кој било простор е независна од присуството или густината на воздухот или од која било друга еластична течност.
Неговата книга „Lettres sur l'histoire physique de la terre“ (Париз, 1798), адресирана до Јохан Фридрих Блуменбах, развива теорија за Земјата поделена на шест периоди моделирана според шесте дена на создавањето. Содржи есеј за постоењето на Општ принцип на моралот и дава интересен приказ за разговорите со Волтер и Русо. Делик бил жесток обожавател на Френсис Бејкон, на чии дела објавил два дела: „Bacon tel qu'il est“ (Берлин, 1800), покажувајќи на лоша намера на Преведувач на француски, од кој се исфрлени многу пасуси поволни за откриената религија и „Précis de la philosophie de Bacon“ (двотомен, Париз, 1802), давајќи интересен поглед на напредокот на природната наука. „Lettres sur le christianisme“ (Берлин и Хановер, 1803) била контроверзна кореспонденција со Вилхелм Абрахам Телер од Берлин во врска со мојсејовата космогонија. Неговиот „Traité élémentaire de géologie“ (Париз, 1809 година, преведен на англиски јазик од Анри де ла Фит истата година) бил главно наменет како побивање на Хатон и Џон Плејфер. Тие покажале дека геологијата се водела од работата на внатрешната топлина и ерозија, но нивниот систем барал многу повеќе време отколку што дозволувал нептунизмот на Деликовата мојсејска разновидност.
Многу други трудови се наоѓаат во „Journal de Physique“, во „Philosophical Transactions“ и во „Philosophical Magazine“.
Инструменти
Делик посветил голем дел од својата активност на усовршување или измислување на мерни инструменти.
Тој смислил преносен барометар за употреба во геолошки експедиции. Неговите „Recherches sur les modifications de l'atmosphère“ (двотомен, Женева, 1772 година; 2-ро изд., четворотомен, Париз, 1784 година) содржат експерименти за влага, испарување и индикации за влагомери и топлометри. Тој го применил барометарот за одредување на висините. „Филозофските Трансакции“ го објавиле неговиот извештај за нов влагомер, кој наликувал на жив топломер, со сонда од слонова коска, која се ширела од влага, и предизвикувала спуштање на живата. Подоцна смислил влагомер од китови, што предизвика горчлива полемика со Орас-Бенедикт де Сосур, самиот пронаоѓач на внакнестиот влагомер. Тој ги дал првите точни правила за мерење на височини со помош на барометар. Делик се залагал за употреба на жива, наместо алкохол, во топломерите.
Во 1809 година тој испратил долг документ до Кралското друштво за одвојување на хемикалијата од електричниот ефект на сувиот куп, облик на волтен куп, со опис на електричната колона и воздушниот електроскоп, во кој тој напредувал со спротивставени мислења кои се спротивни на најновите откритија во тој ден; тие се сметале за несоодветни да се во Transactions. Сувата колона опишана од Делик била конструирана од разни научници и неговото подобрување на сувиот куп се смета за негово најважно дело, иако тој всушност не бил нејзин пронаоѓач. Тој бил ценет ментор на младиот Франсис Роналдс, кој објавил неколку трудови за суви купишта во 1814-15 година.
Библиски податоци и набљудувачки податоци
Тој се погрижил за усогласување на набљудувачките податоци и Светото писмо што се сметаат за опис на историјата на светот. Во неговите „Lettres physiques et morales“ тој ги објаснил шесте дена од создавањето како епохи што претходеле на моменталната состојба на Земјината топка, а поплавата била за полнењето празнини во внатрешноста на земјата.
Темата била дискутирана во должина од Мартина Келбл-Еберт во областа на „Геологија и религија“.
Кристина Инјесдотер
Принцезата Кристина Ингесдотер од Шведска ( шведски : Kristina Ingesdotter ) (11 век - 18 јануари 1122) била шведска принцеза и принцеза на Велики Новгород, Ростов и Белгород, по брак со Големиот кнез Мстислав I од Киев.
Живот
Кристина била ќерка на шведскиот крал Инге Постариот и на кралицата Елена. Хелена била сестра на Блот-Свен, кралот на Шведска. Таа веројатно била најстарата од трите кралски ќерки, омажена пред нејзините сестри Маргарет и Кетрин.
Кристина била мажена за Мстислав, кој бил принц на Велики Новгород, Ростов и Белгород за време на нивниот брак, со што и ги давал еквивалентни титули. Според Василиј Татишчев, тие се венчале во 1095 година. Полскиот историчар Дариуш Дабровски изјавил дека Татишчев не се базирал на сигурен извор. Кристина се омажила за Мстислав помеѓу 1090 и 1096 година.
Личниот печат на Кристина е пронајден од археолозите, на кој е прикажана жена со круна и ореола на светица и натпис „Света Кристина“ на грчки јазик. Се претпоставува дека принцезата Кристина била прикажана како Света Кристина во црквата Нередица, што е протолкувано како знак дека можеби била обожувана како локална светица.
Нејзиниот татко, кралот Инге Постариот, починал во 1110 година, а на шведскиот престол го наследиле неговите внуци. Живеејќи во Русија, Кристина била во Шведска сметана за премногу далеку за да и се даде дел во наследството на нејзиниот татко, оставајќи ги само нејзините помлади сестри, кралицата Маргарет Фредкула од Данска и Кетрин Ингесдотер од Шведска како наследници на нивниот татко. Сепак, познато е дека Маргарет го споделила своето наследство со нејзината внука Ингрид во Норвешка, и нејзината внука Ингеборг во Данска, давајќи им по четврти: Ингеборг била ќерка на Кристина и единственото од нејзините деца што живеело во Скандинавија. Таа живеела во Данска по бракот со данскиот принц неколку години подоцна, што може да се смета како удел во наследството по нејзината мајка Кристина.
Проблем
Кристина и Мстислав имале десет деца:
Космос-2143
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1416 км, а најмалото на 1399.
NGC 1198
NGC 1198 — елиптична галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1198 се споменува и како IC 282, UGC 2533, MCG 7-7-24, CGCG 540-38.
Откривање
Објектот е откриен на 6 декември 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 6 м 13,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 50' 56". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 1198 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11648. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2855. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Државен социјализам
Државен социјализам ― облик на организација на општеството каде што државата непосредно ги регулира основните видови на општествено-економскиот живот.
Основни одлики
Неговите основни одлики се:
Во својот најизразит облик (административно-централистички, етатистички социјализам) опстојувал во ФНРЈ и НРМ од 1945 година до Шестиот конгрес на КПЈ-СКЈ (1952 година), кога декларативно е променета улогата на КПЈ од раководна во водечка индејно-политичка сила, со диригирано воведување на самоуправувањето и прогласување на општествената сопственост над средствата за производство. Основна одлика е тоа што во реалноста поимот „општествена сопственост“ е изедначуван со поимот „државна сопственост“, со што на општествената сцена функционирал концептот на административно-бирократско одлучување за сите прашања на општествено-економската репродукција.
Јоргос Кацадоракис
Јоргос Кацадоракис — грчки биолог. Тој бил награден со Голдмановата награда за животна средина во 2001 година, за неговиот придонес во заштитата на мочуриштата на Преспанското Езеро, заедно со биологот Мирсини Малаку. Нивните напори резултирале во договор меѓу Грција, Македонија и Албанија за воспоставување на паркот Преспа како заштитено подрачје на регионот.
Вингст (гребен)
Вингст е гребен, висок до 74 метри, во северна Долна Саксонија, Германија.
Географија
Гребенот се наоѓа во североисточниот дел на областа Куксхафен, на само неколку километри јужно од устието на реката Елба на брегот на Северното Море, и западно од долниот крај на Осте помеѓу Каденберг на север и Хеммор на југ. Тој е опкружен со села во округот Вингст. Оддалеченоста кон југ-југозапад од Вингст е езерото Балкзе ; јужно од кој е Варрел Мур.
Геологија и историја
На Вингст е мал далечен гребен, покриен со мешани шуми, што беше формиран од ледената морена. Тој е опкружен со рамни, поделени благи и борови пејзажи, кои понекогаш се само 1 метар над морското ниво. Долменс што се наоѓа во рамките на Вингст укажуваат на тоа дека имало рано населување во локалното подрачје.
Инфраструктура
На Вингст може да се постигне преку B 73 федералниот автопат, кој ја пасат областа на исток, како и нејзините странични патишта, а исто така и преку патот Green Green ( Grüne Küstenstraße ), кој го пренесува гребенот кон северозапад. На Вингсе преминал со E9 европски пат на долги патеки, а исто така и по регионални патеки. Канал Неухаус-Булкау се протега во правец север-југ, веднаш зад западните делови на Вингст. На североисточниот раб на Вингст зоолошката градина во Вингст.
Подигнувања
Највисоката височина во Вингст е Силберберг (74 м). Меѓу неговите под-врвови е Дојчерскиот олимп (61 м), кој има истоимената кула за набљудување.
Лауерс
Лауерс (западнофризиски и Lauwers) е река во Холандија што образува дел од границата помеѓу покраините Фризија и Гронинген. Од 730-тите до поразот на војводата Видукинд во 785 г. реката ја исцртувала границата на Саксонија со Франкиското Царство.
Реката извира како мал поток кај селото Сурхејстервен. По реката е наречено вештачкото Лауерско Езеро (Lauwersmeer), кое порано било природно и се нарекувало Lauwerszee. Недалеку од Геркесклостер/Стробос го пресекува каналот „Принцеза Маргарита“.
Лауерс станува вистинска река во подолното течение, откако ќе ја прими притоката Стар Варт (Oude Vaart) кај Схалкендам. Во подолниот тек се разгранува на два ракава: фризискиот Стар Лауерс (Oude Lauwers) и Зејлдип, во покраината Гронинген.
На крајот од течението, Лауерс се влева во Ваденското Море во теснецот помеѓу островите Схирмониког и Ротумерог, кој може да е смета и за продолжеток на самата река.
Хиперион (месечина)
Хиперион — позната и како Сатурн VII, е месечина на Сатурн откриена од страна на Вилијам Кренч Бонд, Џорџ Филипс Бонд и Вилијам Лејсел во септември 1848 година. Браќата Бонд и Вилијам Лејсел ја откриле оваа месечина независно едни од други во период од два дена.
Хиперион е месечина со неправилен облик, со средна ширина од 280 километри. Поради ова тоа е едно од најголемите тела што нема топчест облик во Сончевиот Систем. Се движи по елиптична орбита веднаш зад најголемата месечина на Сатурн, Титан. Додека кружи, та се движи хаотично; оската на ротирање се ниша, па изгледа дека месечината се тркала при своето движење. На површината има кратери и делови од спили. Нејзиниот облик и оштетената површина, можеби, се доказ дека Хиперион е дел од поранешно поголемо небесно тело што било уништено при поголем удар.
Мам (народ)
Народот Мам или Мамите се домородни луѓе во западните висорамнини на Гватемала и во југозападно Мексико кои зборуваат на мамскиот јазик.
Повеќето Мами (617.1171) живеат во Гватемала, во департманите Хуехуетенанго, Сан Маркос и Куецалтенанго. Мамите во Мексико (23.632) живеат главно во регионот Соконуско на Чијапас.
Во пред-колумбиското време, Мамите биле дел од цивилизацијата на Маите; пред-колумбиската престолнина на кралството Мам било Закулеу.
Многу Мами живеат во и околу блискиот модерен град Хуехетенанго. Градот Куецалтенаго или Шела првично бил мамски. Уште многу Мами живеат во малита пасишта на планините на северна Гватемала, чувајќи многу од нивните домородни традиции. Многу Мами се двојазични и зборуваат и на шпански, како и на мамскиот јазик, дел од семејството на мајанските јазици, а вториот обично како прв јазик.
Авдолеон
Авдолеон (315-285/6 г. п.н.е.) бил крал на Пајонија. Наследник на Патрај кој владеел до 315 год. п.н.е., кога Авдолеон го наследил престолот.
За него не постојат многу историски податоци и тие пред сѐ се темелат на археолошките истражувања на археолозите од Р. Македонија. За време на неговото владеење, Пајонија се ослободила од македонската врховна власт и станала независна држава. Тој настојувал да влезе во кругот на дијадосите и да игра активна улога во настаните во Македонија и пошироко. Сел активно учество во антимакедонската коалиција против Деметриј Полиоркет, кој се прогласил за крал на Македонија во 294/3 г.п.н.е. Авдолеон најмногу придонел во развојот на Пајонија и нејзинот доближување до развиениот хеленски свет и културата на државите на Александровите дијадоси. Од 289 год. п.н.е. тој ја снабдувал Атина со жито бидејќи македонскиот крал Антигон Гонат го зазел нејзиното главно пристаниште, Пиреј. Поради пројавеното пријателство, атинското народно собрание му подарило златен венец, му доделило атинско граѓанско право и му подигнала бронзена статуа на Агората. Тој имал развиено широка, разновидна но и квалитетна монетарна продукција, за што сведочат археолошките пронајдоци.
По неговата смрт бил наследен од Аристон (286-85 г. п.н.е.)
Леон Фесер
Леон-Хендрик Фесер (германски: Leon-Hendrik Fesser, 1 септември 1994) — германски фудбалер кој игра како одбрана на Падерборн.
Младо камено време
Младо камено време (ново камено време или неолит) — поим со кој Џон Лубок во 1865 ја означил епохата карактеризирана со појавата на првите праисториски заедници чијшто опстанок се засновал производството на храна, која како доминантна стратегија на опстанокот, може да се смета како одлика на младото камено време.
Во науката е познато дека младото камено време е првата најзначајна и по својот карактер најреволуционерна етапа од културно-историскиот развиток на човештвото. Со појавата на земјоделствотото и припитомувањето, настанале наполно нови промени во изборот на животната средина, начинот на живеење, стопанисувањето, материјалната култура и во општественото уредување. Човекот во овој период сите живеалишта и населби ги подигал на терени богати со плодна земја, вода, пасишта и шуми, во средини со оптимални услови за земјоделство и сточарство, т.е. за организирано стопанисување.
Внатрешните односи подредени на општите интереси за благосостојба и опстанок, се со посебен углед и општествен статус кои ги стекнала жената. Како родилка и мајка таа е носител на биолошката репродукција, одржувањето на семејството и определувањето на потомството. Затоа нејзината функција била поистоветена со функцијата на култот на плодноста, култот на Големата Мајка богинка, на што укажуваат фигурите од печена земја, чија иконографија привлекува посебно внимание.
Во рамките на домот отпочнало ракотворењето на предмети за секојдневни потреби, кое постепено прераснало во занаетчиство (ткаење, плетење, обработка на кожа, орудија и слично). Најразвиено било производството на керамиката т.е. грнчарството. Предметите говорат за голема продукција, совршена технолошка обработка, разновидни облици како и орнаментика со уметнички вредности. Садовите биле правени од печена земја, рачно без грнчарско колце, во облици и димензии зависно од намената. Едни биле за чување на храна, други за готвење на јадење, пиење итн. а постоеле и садови за религиозни обредни цели.
Од досега евидентираните неолитски населби чија концентрација е понагласена во котлинските предели, таа бројка е необичо голема за овој период во Македонија. Таа упатува на густа населеност која најверојатно произлегувала од динамичните општествени промени и сè поголемиот наталитет на населението. Според стратиграфските податоци и наодите, откриени со скромните и невоедначени истражувања, сите населби се повеќеслојни. Живеалиштата биле обновувани по два или повеќепати, едни врз други, во хронолошки континуитет.
Периоди
Традиционалната и општо прифатена периодизација на младото камено време во Европа се дели на три главни етапи:
Со оглед на различните причини и времето на нивното настанување неолитските култури можат да се пратат само во строго регионални рамки. Од хронолошка гледна точка и македонскиот неолит исто така може да биде поделен во три одделни фази (ран, среден, доцен) во согласност со периодизацијата применета за неолитот во Југоисточна Европа.
Младото камено време во Македонија
Македонија во младото камено време може да се подели на:
Хронолошки е поделен на: ран, со културен носител од страна на културната група Зластрана (Охридски крај), Велушко-породинската културна група (I-IV) од крајот на раниот и средниот неолит, како и културните групи Мала Трнска Тумба во Пелагонија и Устие на Дрим во Струга, носители на доцниот неолит.
Европски атлетичари на годината
Европски атлетичар на годината е годишна награда која се доделува на најдобрите европски атлетичари во машка и женска конкуренција за изминатата година. Изборот е организиран од страна на европското раководно тело за атлетика, Европската атлетска асоцијација (ЕАА), од 1993 година.
Секоја година, од сите атлетски дисциплини се составува краток список со најдобрите атлетичари врз основа на остварените резултати на големите натпреварувања за изминатата година. Само во ретки околности на краткиот список може да се најдат повеќе атлетичари од иста дисциплина. Атлетичарите кои опслужиле допинг суспензија од две или повеќе години не се земаат предвид. Преку мрежното место на ЕЕА, навивачите, медиумите и членовите на земјите членки на ЕЕА имаат право да гласаат за најдобрите пет атлетичари во машка и во женска конкуренција на списокот, при што атлетичарите добиваат бодови од еден до пет врз основа на нивниот ранг. Група на експерти исто така доделуваат бодови. Гласовите од секоја од четирите споменати групи опфаќаат 25% од вкупниот резултат на атлетичарите, и атлетичарите во двете конкуренции со највисок број на вкупни бодови победуваат и ја освојуваат наградата.
Европски алетичар во подем во годината е награда која била воведена во 2007 година. Оваа награда, која се доделува на најдобрите атлетичари до 23 години, била воведена со цел признавање на успесите на младите натпреварувачи на нивниот пат кон сениорските натпреварувања.
Чемерско
Чемерско — село во Општина Кавадарци, во областа Бошава, во околината на градот Кавадарци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел од Општина Кавадарци, од десната страна на реката Бошава. Селото е планинско, на надморска височина од 670 метри. Од градот Кавадарци е оддалечено 24 километри.
Атарот зазема површина од 18,6 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 787 хектари, на пасиштата отпаѓаат 582 хектари, а на обработливото земјиште 283 хектари.
Селото се наоѓа на пространа тераса, која е пресечена со повеќе долови, десни притоки на реката Бошава, во подножјето на планината Кожуф. Има овален облик. Било поделено на Горно и Долно Маало.
Историја
Селото било доста старо, но по одреден зулум било раселено. Во век го презеле беговите и тука се населиле чифчии.
Во век, Чемерско било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селаните живееле од земјоделство. До 1908 година биле чифчии, а потоа станале слободни. Долното маало било држено од Пашовци од Тремник, а Горното маало од криволачки Емин-ага.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Чемерско имало 418 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Чемерско имало 520 жители.
Во селото живее македонско население, коешто во 1961 година броело 358 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на само 17 жители, од кои 16 биле Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Чемерско имало 20 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 17 жители, од кои 16 Македонци и 1 лице без податоци.
Родови
Како родови во Чемерско се споменуваат:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било дел од некогашната Општина Конопиште.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Крњево, во која покрај селото Чемерско се наоѓале селата Барово, Бохула, Бунарче, Горна Бошава, Долна Бошава, Конопиште, Крњево, Радња, Страгово и Стрмашево.
Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Конопиште.
Паргали Ибрахим-паша
Паргали Ибрахим-паша (Pargalı İbrahim Paşa; исто така „Ибрахим-паша од Парга“; 1493 — ) познат и како Френк Ибрахим-паша („Европеецот“), Макбул Ибрахим-паша („Омилениот“), кое подоцна било променето во Мактул Ибрахим-паша („Погубениот“) по неговото погубување во Топкапи-сарај — првиот Голем везир на Отоманското Царство назначен од султанот Сулејман Величествениот.
Чемерско
Самоуправа и политика
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.
Паргали Ибрахим-паша
Ибрахим, роден како христијанин, бил заробен во неговата младост. Тој и Сулејман станале блиски пријатели како деца. Во 1523 година, Сулејман го назначил Ибрахим како Голем везир, заменувајќи го Пири Мехмед-паша, кој бил назначен во 1518 година од таткото на Сулејман, претходниот султан Селим I. Ибрахим останал во служба наредните 13 години. Се здобил со моќ и влијание како малкумина од другите големи везири на Царството, но во 1536 година бил погубен по наредна на Сулејман и неговиот имот бил конфискуван од државата.
Чемерско
Избирачко место
Селото е опфатено во склоп на избирачкото место бр. 0708 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Бохула, Радња и Чемерско, кое е сместено во зграда на подружницата „Бор“ во селото Бохула.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 33 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 28 гласачи.
Мала Река (Поречка)
Мала Река — река во Поречието во западна Македонија, лева и најголема притока на Треска, која а прима спротиводно на 57,9 км од својот влив.
Паргали Ибрахим-паша
Животопис
Ибрахим бил Грк роден во семејство на грчки православни христијани во Парга, Епир, северна Грција, тогаш дел од Венецијанската Република.
Мала Река (Поречка)
Извира на северните падини на Добра Вода над с. Волче, на надморска височина од 1.210 м (каде е наречена Волчица), а се влева на 465 м во близина на селото Калуѓерец. Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 28,5 км, минималната должина 20,1 км, а коефициентот на развиеност е 1,42. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот изнесува 745 м, а просечниот е мал, и изнесува 26,1‰.
Паргали Ибрахим-паша
Животопис
Бил син на морнар во Парга и како дете бил земен од пирати и продаден како роб на палатата во Маниса во западна Анадолија, каде биле образувани отоманските принцови. Таму се спријател со принцот Сулејман, кој бил на иста возраст. Ибрахим го добил своето образование во отоманскиот двор и станал полиглот и полимат. По стапувањето на Сулејман на отоманскиот престол во 1520 година добил различни функции, а првата била соколар на Султанот. Ибрахим ги докажал своите вештини во бројни дипломатски средби и воени борби и набрзо бил унапредуван толку брзо поради што го молел Сулејман да не го унапредува толку брзо од страв поради љубомора и непријателство од другите везири, кои ги очекувале некои од тие титули за нив. Задоволен од прикажаната скромност на Ибрахим, Сулејман наводно се заколнал дека никогаш нема да биде осуден на смрт во текот на неговото владеење. Откако бил назначен за голем везир, Ибрахим-паша продолжил да добива други дополнителни задачи и титули од султанот (како титулата „сераскер“) и неговата моќ во Отоманското Царство станала апсолутна скоро како и на неговиот господар.
Мала Река (Поречка)
Вкупната должина на водоразделната линија на Мала Река изнесува 71 км а сливот и зафаќа или 9,1 % од вкупната површина на сливот на реката.
Паргали Ибрахим-паша
Животопис
Откако неговиот соперник Хаин Ахмед-паша, управител на Египет, објавил независност од Отоманското Царство и бил погубен во 1524 година, Ибрахим-паша патувал до Египет во 1525 година и го реформирал граѓанскиот и воено-административниот систем на Египет. Издал декрет, Kanunname, со кој го објавил системот.
Мала Река (Поречка)
Течение
Извирајќи од Добра Вода под името Волчица, реката тече во источен правец, минувајќи северно од селото Волче и од лево го прима потокот Долни Лубоен, а потоа и Загреоски Дол од десно, па минува на извесно растојание под селото Заград и од лево ја прима Гребовска Река пред да стаса до с. Растеш, каде течението свртува кон север. Веднаш по Растеш, од левата страна ја прима Битовска Река, и тука почнува да се нарекува Мала Река. Од левата страна ѝ се придружува потокот Думин Дол, а малку понатаму, кај с. Косово — Ботушка Река и Негов Дол од десно. Мала Река продолжува на север и недалеку од с. Звечан, од десна страна, го прима Липов Дол, а понатаму од лево и Јамечки Дол.
Паргали Ибрахим-паша
Животопис
Иако се оженил со сестрата на Сулејман, Султанија Хатиџе, и со тоа младоженец (дамат) на Отоманската династија, оваа титула не е често користена од историчарите, веројатно со цел да не се помеша со други големи везири со исти имиња (Дамат Ибрахим-паша и Невшехирли Дамат Ибрахим-паша). Обично е нарекуван како „Паргали Ибрахим-паша“ или „Френк (Европеецот) Ибрахим-паша“ поради неговите вкусови и однесување. Сепак, и други име му било дадено, како „Макбул Мактул“ (омилен и убиен) Ибрахим-паша.
Мала Река (Поречка)
Течение
Навлегувајќи во Самоков од десно заеднички се влеват Бенческа и Ковачка Река, а кај возвишението Кале и месноста Долно Лупште, од истата страна ѝ се приклучува потокот Градски Дол. По Долно Зркле, реката зема источен правец и навлегува во пошироката долина Јанево, каде реката минува низ с. Ковче, одминувајќи ја фабриката „Сувенир“ и примајќи го од десно прво потокот Млачје, а потоа и Иначка Река.
Паргали Ибрахим-паша
Животопис
Неговата палата, која се наоѓа на западната страна на хиподромот во Истанбул, била претворена во Турски и исламски музеј на уметноста.
Мала Река (Поречка)
Течение
Во понатамошниот дел, Мала Река има неколку остри свиоци, и под падинскиот предел Осојница (под с. Могилец) од десно ги прима потоците Пеколник и Смеда. Тука течението добива североисточен правец и поминува крај Могилечкиот манастир, по што од лева страна го прима потокот Трбулјак; тука Мала Река скршнува на запад и, под селото Калуѓерица во месноста Ајроица се влева во Треска како нејзина лева притока.