cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хосе Хервасио Артигас
„Ориенталната револуција“
Буенос Аирес ги обновил воените акции против Монтевидео. Овој пат, воените морнарички вештини на Адмиралот Вилијам Браун помогнале при надминувањето на силата на монтевидејската морнарица со што се задал крајниот пораз на монархистичките упоришта. Карлос Марија де Алвеар го предводел заземањето на Монтевидео и го намамил Артигас со тоа што му ветил дека ќе го предаде градот во рацете на Ориенталците. Алвеар ги нападнал ноќе, но Артигас успеал да избегне од стапицата.
Лузо-бразилска инвазија
Брзото растечко влијание и престижот на Федералната лига ја уплашила владата во Буенос Аирес (поради федералистичките идеали) и владата на Поратугалија преку својата колинија Бразил (поради републиканските идеали). Во август 1816 година Португалија преку Бразил навлегла во Источната Покраина (тогашното име на Уругвај во склоп на Федералната лига) сè со цел да го уништи Артигас и неговата револуција.
Португалските сили, предводени од Карлос Фредерико Лекор го фатиле Артигас и неговите заменици и го окупирале Монтевидео на 20 јануари 1817 година, но сепак борбите продолжиле во наредните три години во внатрешноста на покраината.
Разбеснет од пасивноста на Буенос Аирес, Артигас објавил војна на Буеснос Аирес (Обединетите покраини) додека губел на фронтот од страна на Португалците. Членовите на Лигата успеале да го поразат централизмот на Буенос Аирес, но надежите за нова нација биле краткотрајни. Двајца командири влегле во сојузништво со Буенос Аирес и го напуштиле Артигас. Го оставиле Артигас да биде сосема поразен од Португалија.
Без ресурси и луѓе, Артигас се повлекол во Парагвај во септември 1820. Умрел во Парагвај во 1850 година, по политичкото неприфиќање на парагвајскиот диктатор Хозе Гаспар Родригес де Франсија.
На 19 јуни 1977 година посмртните останки на Артигас биле донесени во Мавзолејот на Артигас на централниот плоштад во Монтевидео.
Little Sister (песна на Елвис Присли)
Little Sister е рокенрол песна напишана од Док Пом и Морт Шуман. Првично беше објавен како сингл во 1961 година од американски пејач Елвис Присли, кој уживаше во хит број 5 со него на Билборд Хот 100 Синглот (како двојна А-страна со "(Marie's the Name) His Latest Flame") исто така достигна број 1 во UK Singles Chart Водечката гитара ја играше Хенк Гарланд, со поддршка на вокалот на anaорданаирс со карактеристичен бас глас на Реј Вокер. Присли ја изведува песната како дел од медал со „Get Back“ во филмскиот документарен филм од 1970 година Елвис: Така е. Песната подоцна ќе биде покриена од такви уметници како Двајт Јоакам, Роберт Плант, Кошмарите, Стагерс, Pearl Jam,и Рај Кудер. Верзијата на Кадер беше хит број еден во Нов Зеланд.
Домашен тероризам
Домашен тероризам е форма на тероризам во кој жртвите „во една земја се цел на сторител со исто државјанство“ како и жртвите. Постојат многу дефиниции за тероризам, и ниту една од нив не е универзално прифатена.
Дефиниција
Иако постојат многу потенцијални дефиниции за домашниот тероризам, тој во голема мера се дефинира како тероризам во кој сторителот ја таргетира неговата/нејзината земја. Ендерс го дефинирал домашниот тероризам како „домашно одгледување во кое местото, целта и сторителите се од иста земја“. Терминот „домашен тероризам“ произлегува од џихадистичкиот тероризам против луѓето од Запад. Вилнер и Добулоз го опишаа домашниот тероризам како „автономно организирани радикализирани западњаци со мала директна помош од транснационалните мрежи, обично организирани во земјата или земјата домаќин, а цели на сограѓаните“. Извештајот на Конгресната служба за истражување, Американски џихадистички тероризам: Борба против сложена закана, го опишува домашниот тероризам како „терористичка активност или заговори овековечени во САД или во странство од американски граѓани, постојани легални жители или посетители радикализирани главно во САД“. Стејт департментот на САД го дефинирал тероризмот во 2003 година како „насилство со предумисла, политички мотивирано извршено врз неборбени цели од страна на супнационални групи или тајни агенти, вообичаено наменето да влијае врз публиката“. Сепак, американската влада не може да обвини некого за домашен тероризам, бидејќи не постои таков кривичен закон.
Специјален известувач на Обединетите нации за токсици и човекови права
Мандатот на Специјалниот известувач на Обединетите нации за токсици и човекови права беше воспоставен во 1995 година од страна на Комисијата за човекови права на Обединетите нации.
Во 1995 година, Комисијата за човекови права го воспостави мандатот да ги испита импликациите за човековите права од изложеноста на опасни материи и токсичен отпад. Ова ги вклучуваше импликациите на трендовите како што се недозволениот сообраќај и ослободувањето на токсични и опасни производи за време на воени активности, војна и конфликт, кршење бродови. Други области вклучени во мандатот се медицинскиот отпад, екстрактивната индустрија (особено нафтата, гасот и рударството), условите за работа во производствениот и земјоделскиот сектор, производите за широка потрошувачка, емисиите на опасни материи од сите извори во животната средина и отстранувањето на отпадот.
Во 2011 година, Советот за човекови права на ОН потврдил дека опасните супстанции и отпадот може да претставуваат сериозна закана за целосното уживање на човековите права. Тој го продолжил мандатот за да го вклучи целиот животен циклус на опасните производи, од производство до конечно отстранување. Ова е познато како пристап од лулка до гроб. Брзото забрзување на хемиското производство укажувало на веројатноста дека ова е зголемена закана, особено за човековите права на најранливите сегменти на општеството.
ОН тврдат дека меѓународното право за човекови права бара од државите да преземат активни мерки за да се спречи изложувањето на поединци и заедници на токсични материи. Ранливите членови на општеството често се сметаат за најпогодени. Тие вклучуваат луѓе кои живеат во сиромаштија, работници, деца, малцински групи, домородни народи, мигранти, меѓу другите ранливи или чувствителни групи, со високо родови влијанија.
Независен експерт
Специјалниот известувач е назначен од Советот за човекови права на ОН. Советот за човекови права бара од назначениот експерт да ги испита и да поднесе извештај до земјите-членки за иницијативите преземени за промовирање и заштита на човековите права вмешани од несоодветното управување со опасните материи и отпад.
Избор на теми за кои известува Специјалниот известувач
Извештајот ги нагласува импликациите за човековите права на токсичните адитиви во пластиката и фазите на животниот циклус на пластиката, вклучувајќи ги правата на жените, децата, работниците и домородните народи. Во пластиката најчесто се додаваат отровни хемикалии, што предизвикува сериозни ризици за човековите права и животната средина. Специјалниот известувач дава препораки насочени кон справување со негативните последици од пластиката врз човековите права.
Во овој извештај, Специјалниот известувач го појаснува опсегот на правото на информации во текот на животниот циклус на опасните супстанции и отпадот, ги идентификува предизвиците што се појавија во остварувањето на ова право и ги наведува потенцијалните решенија за овие проблеми. Обврските на државите и одговорностите на бизнисот во врска со спроведувањето на правото на информации за опасните материи и отпадот се дискутирани.
Стратешки пристап кон меѓународното управување со хемикалии
Стратешкиот пристап кон меѓународното управување со хемикалиите (SAICM) — глобална рамка на политиката за поттикнување на доброто управување со хемикалиите. Домаќин на Секретаријатот на SAICM е Програмата на Обединетите нации за животна средина.
Тој бил усвоен од Меѓународната конференција за управување со хемикалии во Дубаи, Обединетите Арапски Емирати, на 6 февруари 2006 година. Првата сесија на Конференцијата и процесот за развој на Стратешкиот пристап кон меѓународното управување со хемикалиите билњ свикани од Програмата за животна средина на Обединетите нации (Животна средина на ОН), Меѓуорганизациска програма за добро управување со хемикалиите (IOMC ) и Меѓувладиниот форум за хемиска безбедност.
(Од 12 јуни 2015 година ) Фокусните точки на Стратешкиот пристап вклучуваат 175 влади, 85 невладини организации, вклучително и широк спектар на претставници од индустријата и граѓанското општество.
Сеопфатна стратегија за политика
Обврските на SAICM се изразени преку Декларацијата од Дубаи, Стратегијата за сеопфатна политика и Глобалниот план за акција.
Опсег
а. Еколошки, економски, социјални, здравствени и трудови аспекти на хемиска безбедност,
б. Земјоделски и индустриски хемикалии, со цел да се промовира одржлив развој и да се покриваат хемикалиите во сите фази од нивниот животен циклус, вклучително и во производите.
Цели
Б. Знаење и информации
В. Управување
Г. Градење на капацитети и техничка соработка
E. Нелегален меѓународен сообраќај
Програма за брз почеток
Програмата за брз почеток (QSP) е програма под SAICM за поддршка на почетните активности за градење капацитети и имплементација во земјите во развој, најмалку развиените земји, малите островски држави во развој и земјите со економии во транзиција. QSP вклучува доброволен, временски ограничен доверлив фонд, администриран од Програмата на Обединетите нации за животна средина, и мултилатерални, билатерални и други форми на соработка. Портфолиото на QSP Trust Fund вклучува 184 одобрени проекти во 108 земји, од кои 54 се најмалку развиени земји или мали островски држави во развој, за приближно финансирање од 37 милиони американски долари.
Меѓународна конференција за управување со хемикалии
Меѓународната конференција за управување со хемикалии (ICCM) презема периодични прегледи на SAICM. Првата сесија (ICCM 1) се одржала во Дубаи, Обединетите Арапски Емирати, од 4-6 февруари 2006 година, финализирана и усвоена SAICM.
Втората сесија (ICCM 2) се одржала во Женева, Швајцарија, 11–15 мај 2009 година и го презела првиот периодичен преглед на имплементацијата на SAICM.
Третата сесија (ICCM 3) се одржала во Најроби, Кенија, 17-21 септември 2012 година и го разгледа напредокот во имплементацијата на SAICM со опипливи податоци за 20 индикатори за напредок усвоени на ICCM2, се осврна на новите политички прашања и ја усвои Стратегијата за здравствениот сектор.
Четвртата сесија (ICCM 4) се одржала во Женева, Швајцарија, од 28 септември до 2 октомври 2015 година. Целокупната ориентација и насоки кон постигнување на целта за 2020 година е исходот на стратешката политика на ICCM4, поставувајќи ја сцената за акција до 2020 година. ICCM4, исто така, беше разгледан и аспектите на имплементација на новите политички прашања и други прашања од интерес, разгледани се Цели за одржлив развој, се дискутираше за добро управување со хемикалиите и отпадот по 2020 година и ги разгледа предложените активности.
ICCM4, преку резолуцијата IV/4, иницирала меѓусесиски процес за подготовка на препораки во врска со Стратешкиот пристап и здравото управување со хемикалиите и отпадот по 2020 година. Првиот состанок на интерсесионалниот процес со оглед на Стратешкиот пристап и звукот управувањето со хемикалии и отпад по 2020 година се одржал во Бразилија, Бразил, од 7 до 9 февруари 2017 година..
Петтата сесија на Меѓународната конференција за управување со хемикалии е предвидена да се одржи во Бон, Германија, од 25 до 29 септември 2023 година.
Појавни прашања за политиката и други прашања од загриженост
ICCM обезбедува платформа за повикување на соодветна акција за новите политички прашања (EPI) кога ќе се појават и за постигнување консензус за приоритетите за кооперативна акција. Досега се донесени резолуции за следниве прашања:
Б. Хемикалии во производите
В. Опасна супстанција во рамките на животниот циклус на електричните и електронските производи
D. Нанотехнологија и произведени наноматеријали
Е. Хемикалии кои го нарушуваат ендокриниот систем
F. Еколошки перзистентни фармацевтски загадувачи
Прифатени се и други прашања од интерес:
G. Перфлуорирани хемикалии
H. Високо опасни пестициди
Lonely Man (песна на Елвис Присли)
но на крајот падна од филмот. Филмот првично беше насловен "Lonely Man", и извадок од Елвис како ја пее песната може да се види во оригиналниот трејлер, но песната беше пресечена пред објавувањето и насловот на филмот се смени. Вокалот во позадина е од The Jordanaires. Во 1961 година "Lonely Man" беше објавен како флип страна на синглот "Surrender" Во Соединетите Американски Држави, "Lonely Man" се искачи на бројот 32 на Билборд Хот 100, додека „предавањето“ стигна до број 1. дружение на музичките сниматели на Америка и исто така одделно влегоа во првите 3 во Хонгконг. Подоцна песната "Lonely Man" беше вклучен во албумот на најголемите хитови на Присли во 1968 година Elvis' Gold Records Volume 4.
МАРПОЛ 73/78
Меѓународната конвенција за спречување на загадување од бродови, 1973 година како што е изменета со Протоколот од 1978 година, или „МАРПОЛ 73/78 “ (кратенка од „морско загадување“) — една од најважните меѓународни конвенции за морска животна средина. Таа била развиена од страна на Меѓународната поморска организација со цел да се минимизира загадувањето на океаните и морињата, вклучително и депонирање, нафта и загадување на воздухот.
Оригиналниот MARPOL бил потпишан на 17 февруари 1973 година, но не стапил на сила на датумот на потпишување. Сегашната конвенција е комбинација од Конвенцијата од 1973 година и Протоколот од 1978 година, кој стапил во сила на 2 октомври 1983 година. Почнувајќи од јануари 2018 година, 156 држави се страни на конвенцијата, што претставува 99,42% од светскиот транспортен тонаж.
Сите бродови означени под земјите кои се потписнички на MARPOL подлежат на неговите барања, без разлика каде пловат, а земјите-членки се одговорни за бродовите регистрирани во нивниот национален бродски регистар.
Одредби
MARPOL е поделен на Анекси според различни категории на загадувачи, од кои секоја се занимава со регулирање на одредена група на емисии од бродови.
Анекс I
Анексот I на МАРПОЛ стапил на сила на 2 октомври 1983 година и главно се занимава со испуштање нафта во океанската средина. Ги вклучува критериумите за испуштање нафта пропишани во амандманите од 1969 година на Меѓународната конвенција за спречување на загадување на морето со нафта (OILPOL) од 1954 година. Анексот ги специфицира одликите на дизајнот на танкерот кои се наменети да го минимизираат испуштањето нафта во океанот за време на операциите на бродот и во случај на несреќи. Анексот исто така обезбедува регулативи во однос на третман на вода за отпадоци од машинската просторија за сите големи комерцијални пловни објекти и отпад за чистење на баласт и резервоари. Тој, исто така, го воведува концептот на „посебни морски области“, за кои се смета дека се изложени на ризик од загадување со нафта. Испуштањето нафта во нив е целосно забрането, со некои минимални исклучоци.
Првиот дел од Анекс I на МАРПОЛ се занимава со отпад од машинската просторија. Постојат различни генерации на технологии и опрема што се развиени за да се спречи отпадот, како што се сепаратори за мрсна вода (OWS), мерачи за содржина на масло (OCM) и капацитети за прием на пристаништа.
Вториот дел од Анекс I на MARPOL се занимава со чистењето на товарните области и резервоарите. Опремата за следење на испуштањето масло (ODME) е многу важна технологија спомната во Анекс I на МАРПОЛ, која во голема мера помогна за подобрување на санитарните услови во овие области.
Книгата за евиденција на нафта претставува составен дел од Анекс I на МАРПОЛ, која им помага на членовите на екипажот да се евидентираат и да ги следат испуштањата на масни отпадни води, меѓу другото.
Анекс II
Анекс II на МАРПОЛ стапил на сила на 6 април 1987 година. Овој анекс ги детализира критериумите за испуштање за елиминирање на загадувањето со штетни течни материи кои се носат во големи количини. Освен тоа, анексот ги дели супстанциите и воведува детални оперативни стандарди и мерки. Испуштањето на загадувачки материи според него е дозволено единствено во прифатни објекти со одредени концентрации и тонови. Без разлика на се, не е дозволено испуштање на остатоци што содржат загадувачи на 22 км од најблиското копно. За „посебни области“ се применуваат построги ограничувања.
Анекс II го опфаќа Меѓународниот масовен хемиски кодекс (IBC Code) во врска со Поглавје 7 од Конвенцијата SOLAS. Претходно, хемиските танкери конструирани пред 1 јули 1986 година морале да ги исполнуваат барањата на Кодексот за изградба и опрема на бродови што превезуваат опасни хемикалии на големо (BCH Code).
Анекс III
Анекс III на МАРПОЛ стапил на сила на 1 јули 1992 година. Анексот содржи општи барања за стандардите за пакување, означување, етикетирање, документација, складирање, одземање на количина, поделба и известувања за спречување на загадување со штетни материи. Анексот е во согласност со процедурите наведени во Меѓународниот кодекс за поморски опасни материи (IMDG), кој е проширен за да ги вклучи морските загадувачи. Измените на анексот стапиле на сила на 1 јануари 1991 година
Анекс V
Анекс V на МАРПОЛ (Прописи за спречување на загадување со ѓубре од бродови ) стапил на сила на 31 декември 1988 година. Анексот ги специфицира растојанијата од земјиштето во кои може да се фрлаат материјалите и ги поделува различните видови ѓубре и морски отпад. Барањата се многу построги во голем број „посебни области“, но можеби најистакнатиот дел од Анексот е целосната забрана за фрлање пластика во океанот.
ММО 2020 година
Од 1 јануари 2020 година, се применуваат нови стандарди за емисија за мазут што го користат бродовите, во регулатива позната како ММО 2020 година. Глобалната граница на сулфур (надвор од SECA) била намалена од дозволените 3,5% сулфур во горивата на морето на 0,5%. Според очекувањата, ова значително треба да го подобри квалитетот на воздухот во многу населени крајбрежни и пристанишни области, што ќе спречи над 100.000 рани смртни случаи секоја година, и многу повеќе случаи на астма во овие региони и градови. Над 170 земји се потпишале на промените, вклучително и Соединетите Американски Држави. Ова се очекува да создаде масивни промени за бродската и нафтената индустрија, со потребни големи ажурирања на бродовите и зголемено производство на гориво со помала количина на сулфур.
Бункерските горива што се користат во зоната за контрола на емисиите (т.е Северно Море) мора да има ниво на содржина на сулфур помало од 0,1% (1000 ppm).
ММО работел на обезбедување на доследна имплементација на ограничувањето на сулфур од 0,5% во Комитетот за заштита на морска животна средина (MEPC) и неговиот поткомитет за спречување и одговор на загадувањето (ППР). Ова довело до развој на неколку регулаторни и практични мерки (ФОНАР, забрана за превоз, план за имплементација на брод итн.) за да се овозможи откривање на каква било неусогласеност, на пример за време на контролите на државата пристаниште (ПСК).
Мирга Гражиње-Тила
Раните години и образованието
Гражините-Тила е родена во Вилнус, Литванија. Нејзиниот татко, Ромуалдас Гражинис, е хорски диригент поврзан со камерниот хор Аидија во Вилнус. Нејзината мајка Сигуте Гражиније е пијанистка и пејачка. Нејзината баба Беата Василиаускаите-Шмидтиена била виолинистка. Нејзиниот пра вујко бил оргулист, а пратетка и била композитор. Најстарата од трите браќа и сестри, нејзината сестра Онуте Гражините е пијанист и има помлад брат, Адомас Гражинис.
Како дете, Гражините-Тила го добила своето почетно образование за француски и сликарство, и студирала на Националното училиште за уметност МК Чиурлионис во Вилнус. На 11-годишна возраст, таа одлучи дека сака да студира музика, а единствената опција за музичка програма било хорско диригирање. Таа потоа добила музичка обука и образование без воопшто да свири на музички инструмент. Таа прв пат диригирала хор на 13-годишна возраст Последователно ги продолжила музичките студии на Универзитетот за музика и изведувачки уметности во Грац, каде што нејзините инструктори го вклучиле Јоханес Принц, и ја завршила својата диплома во 2007 година. Потоа студирала диригирање на Музичкиот конзерваториум Феликс Менделсон-Бартолди во Лајпциг со Улрих Виндфур и Музичкиот конзерваториум во Цирих (каде што нејзините ментори го вклучиле Јоханес Шлафли ). Гражините-Тила избрала да го додаде зборот „Тила“, литвански за „тишина“, за да го формира своето професионално име.
Кариера
Гражините-Тила стана втор капелмајстер ( 2. Kapellmeisterin ) во театарот Хајделберг во сезоната 2011–2012. Во 2012 година, таа победила на натпреварот за млади диригенти на Нестле и Салцбург. Со сезоната 2013–2014, таа стана Прва Капелмајстер ( 1. Капелмајстерин ) во операта во Берн. Гражините-Тила станала музички директор на Салцбургер Ландестеатарот во сезоната 2015–2016, со почетен договор од 2 сезони. Таа го завршила своето музичко раководство на Салцбургер Ландестеатарот по сезоната 2016-2017.
Во САД, Гражините-Тила била член на Густаво Дудамел на Филхармонијата во Лос Анџелес за сезоната 2012-2013. Во јули 2014 година, таа била именувана за помошник-диригент на оркестарот, со 2-годишен договор. Во август 2015 година, оркестарот ја именувал за свој нов соработник-диригент, ефективно со крајот на сезоната 2015-2016, склучен договор до 2017 година
Во јули 2015 година, Гражините-Тила прва го диригирала Симфонискиот оркестар на Град Бирмингем (CBSO). Таа потоа била ангажирана за дополнителен концерт со CBSO во јануари 2016 година Во февруари 2016 година, CBSO ја именувале за свој следен музички директор, од септември 2016 година, со првичен договор од 3 години. Таа го водела својот прв концерт како музички директор на CBSO на 26 август 2016 година во Бирмингем, и го имала своето прво појавување на The Proms следната вечер, на 27 август 2016 година. Гражините-Тила е првата жена-диригент што е именувана за музички директор на CBSO. Во мај 2018 година, CBSO го објавила продолжувањето на договорот на Гражините-Тила како нејзин музички директор до сезоната 2020-2021. Во јануари 2021 година, CBSO објави дека Гражините-Тила ќе го завршила својот мандат како музички директор на CBSO по сезоната 2021-2022, а потоа ќе ја преземела функцијата главен гостин-диригент на CBSO. Со Филхармонијата во Лос Анџелес, Гражините-Тила била соработник на Дудамел во сезоната 2012-13, помошник-диригент (2014-16) и вонреден диригент (2016-17). Таа била музички директор на Ландестеатарот во Салцбург од 2015 до 2017 година.
Личен живот
Партнерот на Гражините-Тила е главен перкусионист во Симфонискиот оркестар на Хајделберг. Двојката има два сина (еден роден на 26 август 2018 година, а другиот роден во август 2020 година). Семејството има резиденција во Салцбург.
Surrender (песна на Елвис Присли)
Surrender е песна бр. 1 снимена од Елвис Присли и објавена од Елвис Присли музика во 1961 година. Тоа е адаптација на Док Пом и Морт Шуман на музиката од 1902
Мрачниот жетвар (филм)
Мрачниот жетвар (италијански: La commare secca) - италијански филм од 1962 година во режија на Бернардо Бертолучи, кој е автор и на сценариото, заедно со Пјер Паоло Пазолини. Главните улоги ги толкуваат: Франческо Рују, Џанкарло де Роса и Винченцо Чичора.
Surrender (песна на Елвис Присли)
година На неаполска бала од Giambattista и Ernesto de Curtis entitled "Torna a Surriento" ("Врати се во Соренто"). Погоди број еден во САД и Велика Британија во 1961 година и на крајот стана еден од најпродаваните синглови на сите времиња. Ова беше една од 25 песни што Док Пом и Морт Шуман ги напишаа за Присли. Тоа е снимено од многу други уметници, вклучително и Мајкл Бублеј, The Residents, и Il Volo.
Меѓугенерациска еднаквост
Меѓугенерациската еднаквост во економски, психолошки и социолошки контекст — идеја за правичност или правда меѓу генерациите. Концептот може да се примени за правичност во динамиката помеѓу децата, младите, возрасните и постарите лица. Може да се примени и за праведност меѓу генерациите кои сега живеат и идните генерации.
Дискусиите за еднаквост помеѓу генерациите се случуваат на неколку полиња. Најчесто се дискутира за прашања во јавната економија, особено во однос на транзициската економија, социјалната политика и креирањето на владиниот буџет. Многумина го наведуваат растечкиот национален долг на САД како пример за меѓугенерациска нееднаквост, бидејќи идните генерации ќе ги сносат последиците. Меѓугенерациската еднаквост е исто така истражена во еколошките грижи, вклучувајќи го одржливиот развој, и климатските промени. Постојаното исцрпување на природните ресурси што се случило во изминатиот век веројатно ќе биде значаен товар за идните генерации. Еднаквоста меѓу генерациите се дискутира и во однос на животниот стандард, конкретно за нееднаквостите во животниот стандард што ги доживуваат луѓето од различни возрасти и генерации. Прашањата за еднаквост меѓу генерациите се јавуваат и во арената на грижата за стари лица и социјалната правда.
Младинското движење за право на глас вклучува некои залагања за еднаква распределба на моќта на сите, без оглед на возраста, за да можат да влијаат на нивните краткорочни и долгорочни приоритети. Најниската возраст за гласање, од јануари 2023 година, е 16 години.
На идните генерации, доколку им се даде некаква моќ, ќе им треба некаков облик на гласање. Ким Стенли Робинсон опишува еден таков систем во неговиот научно-фантастичен роман „Министерството за иднината“.
Историја
Од првото регистрирано издавање долг во Сумарија во 1796 п.н.е. , една од казните за неотплата на заемот е должничко ропство. Во некои случаи, оваа отплата на финансискиот долг со труд ги вклучувала и децата на должникот, што во суштина го осудувало семејството на должникот на вечно ропство. Околу еден милениум по создавањето на писмените договори за долгови, концептот на простување на долгот се појавило во Стариот завет, наречен Јубилеј (Левит 25), и во грчкиот закон кога Солон ја вовел Сеисахтеја. И двата историски примери на простување долгови вклучувале ослободување на децата од ропството предизвикано од долгот на нивните родители.
Додека ропството е нелегално во сите земји денес, Северна Кореја има политика наречена „Три генерации на казна“ што е документирано од Шин Донг-хјук и се користи како пример за казнување на децата за грешките на нивните родители. Стенли Дракенмилер и Џефри Канада го примениле овој концепт (нарекувајќи го „Генерациска кражба“ ) на големото зголемување на државниот долг што го оставиле Бејби-Бум генерацијата на нивните деца.
Управување со инвестиции
Во контекст на управувањето со институционалните инвестиции, меѓугенерациската рамноправност е принципот дека стапката на трошење на даруваната институција не смее да ја надмине нејзината стапка на сложен поврат по инфлацијата, така што добивките од инвестициите се трошат подеднакво на тековните и идните компоненти на даруваните средства. Овој концепт првично бил изнесен во 1974 година од економистот Џејмс Тобин, кој напишал дека „Поверениците на даруваните институции се чувари на иднината наспроти тврдењата на сегашноста. Нивната задача во управувањето со донацијата е да ја зачуваат правичноста меѓу генерациите.“
Во економски контекст, меѓугенерациската правичност се однесува на односот што одредено семејство го има со ресурсите. Пример се шумското население во Папуа Нова Гвинеја, кои со генерации живееле во одреден дел од шумата и на тој начин овој регион станал нивна земја. Возрасната популација ги продава дрвјата за палмино масло за да заработи пари. Ако не можат да направат одржлив развој за управување со нивните ресурси, нивните следни или идни генерации ќе го изгубат овој ресурс.
Американски национален долг
Една дебата за националниот долг се однесува на меѓугенерациската рамноправност. Ако една генерација ги добива придобивките од владините програми или вработувањето што е овозможено со трошење на дефицит и акумулација на долг, до кој степен резултирачкиот повисок долг наметнува ризици и трошоци за идните генерации? Постојат неколку фактори кои треба да се земат предвид:
Економистот Пол Кругман во март 2013 година напишал дека со занемарување на јавните инвестиции и неуспехот да се отворат работни места, се прави многу повеќе штета на идните генерации отколку само пренесување на долговите: „''Фискалната политика е, навистина, морално прашање и треба да се срамиме од тоа што го правиме за економските перспективи на следната генерација. Но, нашиот грев вклучува премалку вложување, а не задолжување премногу''.“ Младите работници се соочуваат со висока невработеност и проучувањата покажале дека нивниот приход може да заостане во текот на нивните кариери како резултат на тоа. Работните места за наставници се укинати, што може да влијае на квалитетот на образованието и конкурентноста на помладите Американци.
Австралиската политичарка Кристин Милн исто така дала слични изјави пред Законот за укинување на цената на јаглеродот од 2014 година, именувајќи ја Либералната национална партија (избрана во парламентот во 2013 година) и инхерентно нејзините министри, како меѓугенерациски крадци; нејзината изјава се заснова на обидите на партијата да ја врати прогресивната даночна политика на јаглерод и влијанието што тоа би го имало врз меѓугенерациската еднаквост на идните генерации.
Социјално осигурување на САД
Американскиот систем за социјално осигурување обезбедил поголем нето-бенефит за оние кои стигнале до пензија најблиску до првата имплементација на системот. Системот е нефинансиран, што значи дека старите лица кои се пензионирале веднаш по имплементацијата на системот не плаќале никакви даноци во системот за социјално осигурување, туку ги користеле придобивките. Професорот Мајкл Доран проценува дека групите родени пред 1938 година ќе добијат повеќе бенефиции отколку што плаќаат во даноци, додека обратното важи за групите родени потоа. Исто така било потенцирано дека долгорочната неликвидност на социјалното осигурување најверојатно ќе доведе до понатамошни трансфери меѓу генерациите. Сепак, Броуд признава дека други бенефиции биле воведени во американското општество преку системот на благосостојба, како што се Медикер и медицинските истражувања финансирани од владата, кои им користат на сегашните и идните постари групи.
Етички перспективи за подобрување
Предложени се две перспективи за тоа што треба да се направи за да се подобри еколошката еднаквост меѓу генерациите: перспективата „слаба одржливост“ и перспективата „силна одржливост“. Од „слаба“ перспектива, меѓугенерациската рамноправност би се постигнала доколку загубите за животната средина со кои се соочуваат идните генерации се неутрализираат со добивки во економскиот напредок (мерено со современи механизми/метрика). Од „силна“ перспектива, ниту еден економски напредок (или како што се мери со современа метрика) не може да го оправда оставањето на идните генерации со деградирана средина. Според професорката Шерон Бедер, „слабата“ перспектива е поткопана од недостатокот на знаење за иднината, бидејќи не знаеме кои суштински вредни ресурси нема да можат да бидат заменети со технологија. Исто така, не знаеме до кој степен штетите на животната средина се неповратни. Понатаму, не може да се избегне поголема штета за многу видови растенија и животни.
Други научници го оспоруваат гледиштето на Бедер. Професорот Вилфред Бекерман инсистира дека „силната одржливост“ е „морално одвратна“, особено кога ги надминува другите морални грижи за оние што се живи денес. Бекерман инсистира дека оптималниот избор за општеството е да се даде приоритет на благосостојбата на сегашните генерации - иако, во зависност на пр. на животниот век, тие се исто така погодени од неодржливоста - над идните генерации. Тој предлага да се постави дисконтна стапка на резултатите за идните генерации кога се пресметува генерацискиот капитал. Бекерман е опширно критикуван од Брајан Бери и Николас Врусалис.
Трети, пак, ги критикуваа економистичките основи на еколошките дебати за меѓугенерациската правичност и долгорочноста. На пример, антропологот Винсент Иаленти повика на „потекстурен, повеќеслоен, повеќедимензионален долгтермизам кој им пркоси на островските информациски силоси и дисциплинските ехо комори“.
Тужба поврзана со климата
Во септември 2015 година, група млади еколошки активисти поднеле тужба против сојузната влада на САД за недоволна заштита од климатските промени: Јулијана против Соединетите Американски Држави. Нивната изјава ја нагласува несразмерната цена на штетите поврзани со климата што би ги поднеле младите генерации: „''Младинските тужители ја претставуваат најмладата жива генерација, корисници на јавната доверба. Младите тужители имаат значителен, директен и непосреден интерес за заштита на атмосферата, другите витални природни ресурси, нивниот квалитет на живот, нивните имотни интереси и нивните слободи. Тие, исто така, имаат интерес да обезбедат климатскиот систем да остане доволно стабилен за да ги обезбеди нивните уставни права на живот, слобода и сопственост, права кои зависат од иднината што може да се живее''.“ Во ноември 2016 година, на случајот било дозволено да оди на судење откако судијката на Окружниот суд на САД Ен Ајкен го одбил предлогот на федералната влада за отфрлање на случајот. Според нејзиното мислење и наредба, таа изјавила: „Со практикување на моето „образложено расудување“, не се сомневам дека правото на климатски систем способен да одржува човечки живот е фундаментално за слободно и уредено општество“. Почнувајќи од април 2017 г. судењето било ставено во мирување.
Ханс Ерл
Ханс Тобиас Ерл ( Варшава или Виена 1882 - депортиран во Аушвиц, 1942?) Беше германски оперски бас.
Професионална кариера
Тој ја започнал својата вистинска кариера во театарот во текот на сезоната 1908-1909 година во театарот Раимунд во Виена, откако веќе отпеал во светската премиерна изведба на оперета на Оскар Страус, оперетата Дие лустинген Нибелунген во театарот Винер Карл во 1904 година. Понатамошни ангажмани биле во Стадтеатар Аугсбург (1911-1913), Стадтеатар Елберфелд (1913-1914) и Стадтеатар Чхемитз (1914-1918), прекината заради воената служба за време на Првата светска војна во 1914-1915. Во 1918 година тој ја започнал петнаесетгодишниот ангажман со Франкфуртската опера како прв бас, каде што станал еден од најпознатите пејачи на ансамблот. Тој бил отстранет од Операта на 11 јуни 1933 година.
Холокауст
Бидејќи бил Евреин,бил отпуштен од операта во Франкфурт во 1933 година. Евреите биле принудени да се соберат во Фестхал Франкфурт, а Ерл бил принуден да пее „Во Дизен Хајлген Хален“. Тој бил депортиран во 1942 година и умрел (веројатно истата година) во Аушвиц.
Органска хортикултура
Органската хортикултура е наука и уметност на одгледување овошје, зеленчук, цвеќиња или украсни растенија со следење на основните принципи на органското земјоделство во градењето и конзервирањето на почвата, контрола на пестициди и зачувувањето на различни плодови.
Латинските зборови hortus (градинарски растенија) и култура (култура) заедно формираат хортикултура, класично дефинирана како култура или одгледување на градинарски растенија. Хортикултурата понекогаш се дефинира едноставно како „земјоделство минус плуг“. Наместо плуг, хортикултурата користи човечки труд и рачни алатки на градинарот, иако некои мали машински алати, како мотокултиватор, обично се користат во денешницата.
Општо
Прекривки од природни материјали, покривни култури, компост, ѓубриво и минерални додатоци се почва за градење потпори кои се разликуваат овој тип на земјоделство од комерцијалните пандани. Преку внимание на здравата состојба на почвата, се очекува инсектите, габите или другите проблеми со кои понекогаш растенијата од чума може да се минимизираат. Сепак, феромонските стапици, распрскувачи на инсектицидни сапуни и други методи за контрола на штетници кои им се достапни на органските земјоделци се користат и од органски градинари.
Хортикултурата вклучува пет области на студии. Овие области се цвеќарството (вклучува производство и маркетинг на цветни култури), хортикултура на пејзаж (вклучува производство, маркетинг и одржување на пејзажни растенија), оликултура (вклучува производство и маркетинг на зеленчук), помологија (вклучува производство и маркетинг на овошје) и постхраст физиологија (вклучува одржување на квалитет и спречување на расипување на градинарските култури). Сите овие можат, а понекогаш, да се следат според принципите на органско култивирање.
Органската хортикултура (или органското градинарство) се заснова на знаење и техники собрани преку илјадници години. Општо земено, органската хортикултура вклучува природни процеси, честопати се одвиваат во подолг временски период, и одржлив, холистички пристап - додека хортикултурата заснована на хемикалии се фокусира на непосредни, изолирани ефекти и стратегии за редуцирање.
Органски системи за градинарство
Постојат голем број на формални системи за органско градинарство и земјоделство кои пропишуваат специфични техники. Тие имаат тенденција да бидат поконкретни отколку и да одговараат на општите органски стандарди. Шумското градинарство, целосно органски систем за производство на храна, кое потекнува од праисторијата, се смета дека е најстариот и најотпорен агроекосистем во светот.
Биодинамичкото земјоделство е пристап заснован врз езотеричните учења на Рудолф Штајнер. Јапонскиот земјоделец и писател Масанобу Фукуока измислил систем без ѓубриво за производство на житни маси што го нарекол природно земјоделство. Француското интензивно градинарство и биоинтензивните методи како и спин земјоделството (мала интензивна парцела) се сите мали техники на градинарството. Овие техники беа донесени во САД од Алан Чадвик во 1930-тите години. А градината е повеќе од само средство за обезбедување на храна, тоа е модел на она што е можно во една заедница - секој може да има градина на некој вид (сад, растечка кутија) и производство на здрава, хранлива органска храна, пазар на земјоделци, место да го поминат искуството во градинарството и споделување на распродажба, промовирање на поодржлив начин на живеење што ќе ја поттикне нивната локална економија. Едноставна креветска градина крената 4 'x 8' (32 квадратни метри) заснована врз принципите на биоинтензивно садење и градинарско стапало, користи помалку хранливи материи и помалку вода и може да го задржи семејството, или заедницата, снабдена со изобилство на здрави, хранливи органски зеленчуци, истовремено промовирајќи одржлив начин на живеење.
Органското градинарство е дизајнирано да работи со еколошките системи и минимално да го наруши природната рамнотежа на Земјата. Поради ова, органските земјоделци се заинтересирани за методи со намалена обработка. Конвенционалното земјоделство користи механичка обработка, што опаѓа или сее, што е штетно за животната средина. Влијанието на расипувањето во органското земјоделство е многу помалку проблем. Орањето ја забрзува ерозијата, затоа што почвата останува откриена подолг временски период и ако има мала содржина на органска материја, структурната стабилност на почвата се намалува. Органските земјоделци користат техники како што се мулчирање, садење насадни култури и расипување, за да се одржи почвата во текот на поголемиот дел од годината. Употребата на компост, ѓубриво од ѓубриво и други органски ѓубрива дава поголема органска содржина на почви на органски фарми и помага во ограничување на деградацијата и ерозијата на почвата.
Во Македонија, на пазарот може да се најде течното органско микробиолошко ѓубриво, Оргалајф, подготвено од база на ѓубриво од калифорниски црви.
Појава на контрола на штетници
Различните пристапи за контрола на штетници се исто толку значајни. Во хемиската култура, може да се примени специфичен инсектицид за брзо убивање на одредена штетница од инсекти. Хемиските контроли можат драматично да ги намалат популациите на штетници на краток рок, но сепак со неизбежно убивање (или изгладнување) природни контролни инсекти и животни, може да предизвикаат зголемување на популацијата на штетници на долг рок, а со тоа да создадат сè поголем проблем. Повторната употреба на инсектициди и хербициди, исто така, поттикнува брз природен избор на отпорни инсекти, растенија и други организми, што бара зголемена употреба или бараат нови, помоќни контроли.
Спротивно на тоа, органската хортикултура има тенденција да толерира некои популации на штетници додека го зема долгиот поглед. Органската контрола на штетници бара темелно разбирање на животните циклуси на штетници и интеракции и вклучува кумулативен ефект на многу техники, вклучувајќи:
Секоја од овие техники обезбедува и други придобивки, како што се заштита и подобрување на почвата, ѓубрење, опрашување, зачувување на вода и продолжување на сезоната. Овие придобивки се комплементарни и кумулативни во вкупниот ефект врз здравјето на страниците. Органската контрола на штетници и биолошката контрола на штетници може да се користи како дел од интегрираното управување со штетници (ИПМ). Сепак, ИПМ може да вклучува употреба на хемиски пестициди кои не се дел од органски или биолошки техники.
Една контроверза поврзана со производството на органска храна е прашањето за количината на храна произведена по акри. Дури и со добри органски практики, органското земјоделство може да биде од пет до дваесет и пет проценти помалку продуктивно од конвенционалното земјоделство, во зависност од земјоделските култури.
Голем дел од продуктивноста предност на конвенционалното земјоделство е поврзана со употреба на азотно ѓубриво. Сепак, употребата, а особено прекумерната употреба на ѓубриво со азот има негативни ефекти, како што е протокот на азот, штети на снабдувањето со природна вода и зголемено глобално затоплување.
Органските методи имаат и други предности, како што е поздрава почва, што може да го направи органското земјоделство поиздржливо и, според тоа, посигурно во производството на храна, во услови на предизвици како што се климатските промени.
Исто така, светскиот глад не е главно проблем на земјоделски приноси, туку дистрибуција и отпад.
Владовска праисториска населба
Владовска праисториско населба (Προϊστορικός οικισμός Άγρας) — праисториска населба и археолошко наоѓалиште кај селото Владово (Аграс) во Воденско, Егејска Македонија, денес во Грција. Се состои од дела, кои потекнуваат од различни периоди.
Во месноста наречена Тумба Чука се остатоците од населба од доцното бронзено време (1650 / 1600-1100 г. п.н.е.), јужно од патот Воден-Лерин, а западно од Владово.
Североисточно од тумбата, на брегот на реката Вода е откриена значајна гробница од железното време (1000-700 г. п.н.е.). Ископани се 50 гроба со изобилство предмети како накит, оружје, грнчарија и замајци од вретена. Низ местото минува римскиот пат Вија Егнација. Во 1995 г. наоѓалиштето е прогласено за споменик на културата.
Марк III (тенк)
Британскиот тенк Марк III бил изграден во Првата светска војна и бил понатамошно производство на серијата Марк. Овој тенк бил користен само за тренинг. Исто така, Марк III бил со челичен оклоп на Марк II, така што тој бил речиси невооружен: тешкиот митралез можел да навлезе во челичниот оклоп. За разлика од Марк II, тој никогаш не доживеал вистинска намена. Наместо планираниот дополнителен слој на оклопни плочи, одредени плочи беа засилени овде до максимална дебелина од 12 мм. На почетокот на 1917 година, направени се 50 типови од Марк III - 25 „Машки“ (со вооружување со топови и митралези) и 25 „Женски“ (опремени само со митралез). Женскиот Марк III имал помали крајни агли. Марк III бил опремен со митралези од ,,Луис“. Последните два тенкови од овој вид биле напуштени во времето на Втората светска војна.
Црвениот терен
Црвениот терен (италијански: Palombella rossa ) - француско-италијански филм од 1989 година во режија на Нани Морети, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога. Во другите улоги настапуваат: Силвио Орландо и Мариела Валентини. „Црвениот терен“ е еден од најнаградуваните филмови во Италија во сезоната 1989/1990 и бил прогласен за филм на годината во изборот на италијанските критичари на Венецискиот филмски фестивал, на списанието „Каје ди синема“ (Cahiers du Cinéma) и на Филмскиот Фестивал во Сао Паоло.