cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Живко Чинго
Живко Чинго (13 август 1935 — 11 август 1987) — истакнат македонски раскажувач, романописец и драмски писател.
Животопис
Живко Чинго е роден на 13 август 1935 година, во селото Велгошти, Охридско. Во родното село завршил основно училиште, а гимназија во Охрид. Во 1959 година дипломирал на Философскиот факултет при Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје, на групата за југословенска литература. Извесно време работел како професор по книжевност во гимназијата во Охрид, а во Скопје работел во: „Студентски збор“, во „Млад борец“, во Радиотелевизија Скопје, во Институтот за фолклор „Марко Цепенков“, во Центарот за политички студии, а бил и долгогодишен директор на Драмата при Македонскиот народен театар. При крајот на животот работел како советник при Републичкиот комитет за култура. Во 1963 година станал член на Друштвото на писателите на Македонија (ДПМ), а бил и член на МАНУ. Умрел на 11 август 1987 година.
Јохан Агрел
Биографија
Од 1723 до 1746 година бил дворски виолинист во Касел, каде што се прославил како пијанист. Од 1746 година бил Капелмајстор во Нирнберг.
Живко Чинго
Творештво
Во македонската книжевност Чинго влегол кон крајот на педесеттите години на XX век. Уште во своите први раскази, објавени во списанието „Разгледи“ во 1957 година, тој го свртел кон себеси вниманието на книжевната јавност, а со појавата на првата збирка раскази Пасквелија било јасно дека се работи за голем мајстор на расказот.
Јохан Агрел
Биографија
Тој поседувал голем број солидни дела (симфонии, концерти, сонати, итн.), чија збирка била објавена во Нирнберг; многу други се сведени во ракописи. Во младоста, музиката на Агрел била под силно влијание на современата италијанска музика, особено на Антонио Вивалди.
Јохан Агрел починал на 19 јануари 1765 година во градот Нирнберг.
Живко Чинго
Творештво
Првата збирка раскази Пасквелија, издадена во 1961 година, била дочекана како книжевно откровение. Неколку години подоцна, во 1965 година, тој ја објавил и втората книга раскази Нова Пасквелија, која го повторила големиот успех на првата книга. Во 1966 година, Чинго го објавил романот за деца Сребрени снегови, а во 1971 година и својот втор роман Големата вода (по која е снимен и истоимениот филм). Книгата раскази Вљубен дух била објавена во 1976 година, на српскохрватски јазик.
Сите овие пет прозни дела го сочинуваат јадрото на неговото творештво и го потврдуваат Чинго како автор со својствен раскажувачки свет, исклучителен по својата оригиналност, едноставност, со својата поетичност и непосредност, со својата раскажувачка драматика. Неговото творештво е високо вреднувано од македонската и југословенската критика, а неговите дела се преведувани на: српскохрватски, словенечки, албански, руски, полски, француски, унгарски и германски. За збирката „Пасквелија“, во 1963 година ја добил наградата на ЦК на СМЈ и весникот „Младост“ од Белград; за збирката „Нова Пасквелија“ ја освоил Октомвриската награда во 1966 година; а истата година ја освоил и наградата на „Детска радост“ за најдобар детски роман (за „Сребрените снегови“).
Критички осврт на расказите на Чинго
Петар Т. Бошковски ја споредува раскажувачката техника на Чинго со „бран што носи сè наеднаш“ и истакнува дека во неа се открива единство на содржински елементи кое претставува нов квалитет. Притоа, Чинго, најпрвин го отвора настанот како глетка што го обзема вниманието, а потоа ги исфрла на показ оние нешта чие заемно дејство ја определува природата на внатрешниот метеж и насоката до неговото конечно исцрпување. Тоа е претстава што не се гради по хронолошка, хоризонтална линија, туку по линијата на доживувањето која прави интензивна, волуменозна уметничка целина. Во неговата постапка, необичноста на настанот се открива како плодно единство на концентрирани содржински елементи, што престанува да биде необичност, зашто е нешто друго: нов квалитет, уметничка вистина што дејствува како потрес. Чинго поседува талент за избор на содржински густи, плодни ситуации и способност на економичен број страници да развие цел свет - длабоко доживеан и уметнички полн.
Голем дел од расказите на Чинго се одвиваат во замислената земја Пасквелија, во неколку периоди: за време на Втората светска војна, непосредно по војната, во текот на колективизацијата и во периодот на иселувањето на луѓето до селото во градот. Во сите ови пунктови е содржана атмосферата на револуцијата, на нејзиното превирање и трансформирање. Некогаш, револуцијата се јавува во симболиката на црвената боја (во „Семејството Огулиновци“) или во величествениот пркос на потиснатиот човек („Најубавито ден на Зурло“ и „Смртта на градинарот“); другпат, таа се гледа во грчот на победникот чиј истрел во соборецот значи одбрана на нејзината хуманост („Пожар“) или во одземањето на својот живот („Ќерка“); понатаму,револуцијата се манифестира во судирот со традицијата и примитивната свест („Фортуна“, „Одмазда“, „Одродени“), во борбата против бирократијата („Борба против пожарите“) и во хуманистичките недоразбирања со нејзините хуманистички императиви („Како го убив другарот“, „Молитва за спас“, „Орден“). Во неговите раскази, револуцијата е револуционизирање на животот, неговото исфрлање од статичноста и втурнување во промените, Меѓутоа, претензиите на Чинго не се социолошки, ниту пак тој се јавува само како хроничар, туку неговиот апарат во истражувањето на оваа материја е апарат на сензибилен уметник. Всушност, Чинго ја зема револуцијата како драмска функција на дилемите, поставеноста, менливоста и судбината на луѓето.
Притоа, драмата на поделеноста на луѓето Чинго не ја поставува апстрактно, во смисла на судир на идеи, туку врз човечка, животна основа при што идентификацијата на луѓето се извршува низ нивното конкретно дејствување кое често може да биде спротивно не само на зборот, туку и на разумот. Но, секогаш, моторот на човечката акција е страста која доминира во луѓето. Кај нив, надворешниот конфликт се префрла на внатрешен план на таков начин што страста ги потиснува противречните емоции, го гази разумното расудување и потоа избувнува во надворешниот конфликт означувајќи го неговиот крај. Иако овие судири се сурови и остри, тие не се судири на контрастни ликови, зашто кај Чинго нема „чисти“ ликови, туку сите тие имаат вентил на слабост, место на опасна рана и јадро на доблест. Последиците на нивната драма дејствуваат потресно и трогателно токму во контекстот на севкупноста на нивното битие.
Притоа, најчесто, при пишувањето Чинго употребува прво лице еднина - постапка која му овозможува да ја презентира материјата раскажувачки интензивно и методски осмислено. Притоа, раскажувачкото лице, како учесник или како сведок, најчесто е ставено во положба да може да го предвиди исходот од конфликтот, но да не може да интервенира во однос на последиците. Таквата неблагодарна положба на раскажувачот е извонредно богата психолошка основа во литерарна смисла: неговата распнатост меѓу она што ќе се случи и она што неизбежно води кон тоа, создава силна тензија. Така, возбудата по која се движи линијата на Чинговото претставување на материјата, дејствува раскажувачки интензивно (бидејќи има органско потекло) и методски осмислено (бидејќи е функција на уметничката полнота). Кај Чинго секогаш победува поетскиот акцент при што пораката се издигнува како светла вертикала на една хуманизација. Исто така, важна одлика на творештвото на Чинго е хуморот кој претставува одбрана од патетиката и одржува константна ведрина на зборот. Експресијата на Чинго се одликува со интензивна динамика при што материјата го наоѓа најбрзиот пат до вистинскиот збор и до уметничката вистина. Раскажувачката техника на Чинго е извонредно подвижна, смела во својата намера и сугестивна во своето дејство така што се има впечатокот дека расказите се кажани во еден здив. Неговата проза е остварена како кажување и како да бара да биде кажувана. Неговиот збор ги брише предрасудите кон народската обоеност, простиот збор, едноставноста и лесната изговорливост, но истовремено постигнува уметничка рафинираност, оригинален израз и автентична уметничка природа. Раскажувачкото творештво на Чинго е навлезено во македонската книжевност со полнота и со трајни вредности, а неговата земја Пасквелија е посебен поим во македонската книжевност.
Чинго - суптилен аналитичар на тоталитарната држава и Информбирото
Чинговите раскази, драми и романи, покрај високата уметничка вредност, претставуваат историско сведоштво за времето тоталитарната држава и Информбирото, време по доаѓањето на слободата, период од развојот на македонското општество исполнето со голем број на пресврти. Зад сцените, приказните и потескиот занес се открива еден свет сместен во 40 - те и 50 - те години на XX век, испонет со репресија. Чинго во Последниот расказ од војната на еден многу вешт начин го претставил доаѓањето на слободата:
Чинго во драмата Образов на еден многу суптилен начин го претставил расцепот кој настанал помеѓу тогашните македонски истакнати политичари и дејци. Низ монологот на Кудрев, млад уметник и бунтовник, син на партизански командант, Чинго го изразил догматизмот и сталинизмот, ограничувањето на слободата на мисла и газење по човечноста.
Таткото на Курдев бил легендарен партизански командант, но бил оставен ранет од соборците, а потоа бил убиен во окупаторска болница. Младиот уметник не може да се помири со фалсификуваниот извештај за смртта на неговиот татко, трага по вистината која никој не смее јавно да ја каже. Не можејќи да се помири со таквата реалност, низ еден револт извикува:
Во чест на Чинго
Во чест на Чинго од 1988 година во неговото родно место се одржуваа манифестацијата „Денови на Живко Чинго“. Во текот на манифестацијата се доделува Наградата „Живко Чинго“ за најдобар расказ.
NGC 4044
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4044 се споменува и како UGC 7018, MCG 0-31-20, CGCG 13-43.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4044 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 4044 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 4044 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38018. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4939. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
Крвава бајка (филм)
„Крвава бајка“ — југословенски филм од 1969 година, во режија на Бранимир Тори Јанковиќ. Главните улоги ги толкуваат: Велимир Бата Живоиновиќ, Мија Алексиќ, Мира Ступица итн.
Синопсис
Во филмот е прикажано стрелањето на луѓето во Крагуевац на 21 октомври 1941 година низ настаните кои се однесуваат на група деца, улични чистачи на чевли. По окупацијата на Крагуевац, илјадници работници одбиваат да работат за окупаторот, така што целиот град е изложен на репресија, прогони и укинување на редовното снабдување со храна. Во тие услови, децата се снаоѓаат на разни начини. Така, детето наречено Мали Пиљак доаѓа на идејата со својата дружина да организира пред касарната чистење на чевлите на германските офицери и војници и така децата заработуваат пари. Меѓутоа, при една борба со партизаните во близината на градот се убиени многу германски војници. Во знак на одмазда, германската војска одлушува да стрела сто луѓе за секој погинат војник. Тогаш, во градот почнува лов на луѓето. Малите чистачи одбиваат да им ги чистат чизмите на германските војници и поради тоа и нив ги носат на стрелање.
Церера
Церера  или Керера (латински: Ceres) — римска божица на плодородството и на подземниот свет, на мајчинството и бракот. Во старогрчката митологија е позната како Деметра. Според античката традиција, нејзината ќерка Персефона берела цвеќе на Сицилија, во близината на градот Хена, кога наеднаш се појавил богот Плутон и ја зел со себе во подземниот свет (Ереб). Церера ја барала својата ќерка насекаде по светот со запален факел во раката. Најпосле, Персефона добила дозвола третина од времето да живее во подземниот свет.
Неокази
Неокази — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Географија и местоположба
Неокази се наоѓа југоистично од Пробиштип, на оддалеченост од 4 км од градот, на десната страна од Злетовска Река. Селото е рамничарско и се простира на надморска височина од 450 м. Селскиот атар не е голем и зафаќа површина од 5,8 км2.
Историја
Во XIX век, Неокази се наоѓало во Штипската каза, во Отоманското Царство.
Во текот на Првата балканска војна, од селото имало двајца доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.
Стопанство
Во атарот на селото има земјоделско земјиште на површина од 546 ха, од кои 306 ха се обработливо земјиште, 234 ха се пасишта и 6 ха шуми.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Неокази имало 70 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Неокази имало 80 жители Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 95 жители, сите Македонци. Бројот на домаќинства изнесувал 36, а бројот на живеалишта 60.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 56 жители, од кои 51 Македонец, 1 Србин и 4 лица без податоци.
Родови
Неокази е македонско село.
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Пробиштип, во која покрај селото Неокази, се наоѓале и селата Горни Стубул, Гризилевци, Добрево, Долни Стубул, Дренак, Калниште, Кундино, Маријино, Петрушино, Плешенци, Пробиштип и Стрмош. Во периодот 1950-1952 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип, во која влегувале селата Гризилевци, Калниште, Кундино, Неокази и Пробиштип.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1543 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 61 гласач.
Битка за Грција
Германска инвазија на Грција, позната и како Битка за Грција или Операција Марита — инвазија на сојузничка Грција од страна на фашистичка Италија и нацистичка Германија за време на Втората светска војна. На германската инвазија во април 1941 година ѝ претходела италијанската инвазија во октомври 1940 година, која е позната и како Грчко-италијанска војна.
По италијанската инвазија од 28 октомври 1940 година, Грција го одбила првичниот италијански напад и контранападот во март 1941 година. Кога започнала германската инвазија, позната како операција „Марита“, на 6 април 1941 година, поголемиот дел од грчката армија била на грчката граница со Албанија, тогаш вазал на Италија, од каде што нападнале италијанските трупи. Германските трупи нападнале од Бугарија, создавајќи втор фронт. Грција добила мало засилување од австралиските, британските и новозеландските сили во пресрет на германскиот напад. Грчката армија била помалкубројна во обидот да се одбрани и од италијанските и од германските трупи. Како резултат на тоа, одбранбената линија Метаксас не добила соодветно воено засилување и брзо била освоена од Германците, кои потоа ги нападнале грчките сили на албанската граница, принудувајќи ги да се предадат. Австралиските, британските и новозеландските сили биле принудени да се повлечат, со крајна цел евакуација. Неколку дена сојузничките трупи играле важна улога во ограничувањето на германскиот напредок на позицијата Термопили, овозможувајќи подготовка на бродови за евакуација на единиците што ја бранат Грција. Германската армија стигнала до престолнината Атина на 27 април и јужниот брег на Грција на 30 април, заробувајќи 7.000 австралиски, британски и новозеландски персонал и завршувајќи ја битката со решителна победа. Освојувањето на Грција завршило со освојување на Крит еден месец подоцна. По падот, Грција била окупирана од воените сили на Бугарија, Германија и Италија.
Социјалистички реализам
Социјалистички реализам (соцреализам) — правец во уметноста кој датира од 1934 година. Неговите поставки се изнесени на првиот конгрес на сојузот на советските писатели. Во првата деценија од формирањето на Советскиот Сојуз, настануваат редица нови книжевни групации кои на различни начини сакаат да одговорат на општото прашање: „Каква треба да биде книжевноста во земја со социјалистичко уредување?“ Но, по таа деценија се настојува да се искристализира мислењето за книжевноста, и така настанува правецот социјалистички реализам, кој изнесува одреден вид негативни појави во животот и ја покажува стварноста во нејзината полетност. Најкарактеристични претставници на овој правец се: Максим Горки, Николај Островски, Михаил Шолохов, и други.
Овој правец не треба да се меша со социјалниот реализам (social realism), кој се појавува во истото време во САД.
За идејата
Главното настојување на социјалистичкиот реализам е синтеза меѓу она што се смета за трајно во реализмот и романтизмот. Овој правец се појавува во извесна смисла како квалитетно надраснување на критичкиот реализам. Максим Горки во својот реферат вели дека доколку постојната реалност овозможува полетен однос, дотолку е потребно да се изнесе понесеноста со поглед кон иднината. Во поставките на Бухарин се вели дека сето она што претставува богатство на психолошкото вреднување на човекот, треба да биде искористено во книжевноста.
Во првата фаза, овој правец претставувал навистина нешто ново. Во втората фаза се појавува таканаречениот ждановизам или „ждановштина“ (наречен по државникот Андреј Жданов), а овој правец е познат и кај нас.
Дилгри
Реката Дилгри - повеќегодишна река која припаѓа на сливот на реката Менинг, се наоѓа во областа Горниот Хантер на Нов Јужен Велс, Австралија.
Водотек и одлики
Реката Дилгри тече Барингтон Топс во Големиот Вододелен Масиц, во близина на Тандерболтс во националниот парк Берингтон Топс. Реката тече кон исток, а потоа главно кон југ на исток, пред да стигне до сливот со реката Кобарк, северо североисточно од планината Боранел. Реката се спушта 1,100 метри во нејзиниот водотек од 27 километри.
Вилеброрд Снел
Вилеброрд Снел (Willebrord Snel van Royen; - ) — холандски математичар и астроном.
Снел студирал право на универзитетот во својот роден град Лајден, Холандија, за потоа да премине на студии по математика. Од 1600 година патувал низ Европа и запознал големи научници, меѓу кои Кеплер и Брахе. Во 1608 година се вратил во Лајден и се оженил со Марија де Ланге. Неговиот прв значаен труд „Eratosthenes batavus“ ги претставува темелите на современата геодезија (метод на мерење на Земјата). Исто така, тој објавил студии од астрономија и навигација, но бил запаметен по законот за прекршувањето на светлината.
Список на државни водачи во 1784 година
Ова е список на државни водачи во 784 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
BD+43° 3654
BD+43 3654 — масивен сјаен син суперџин, ѕвезда „бегалка“ во соѕвездието Лебед.
Белези
BD+43 3654 е од спектрален тип O4If со маса околу 65 пати поголема од сончевата, и најверојатно 850.000 пати посјајна, и многу млада, возраст која се проценува на 2 милиони години. Нејзиното растојание до Сончевиот Систем се проценува на околу 1,45 килопарсеци (4.700 светлосни години) и се движи со голема брзина низ меѓуѕвездената средина, создавајќи лачен ударен бран.
Потекло
Изучувањата на движењето и брзината на BD+43 3654 релативно во однос на другите ѕвезди во блискот, масивно ѕвездено здружение Лебед OB2 наведува н апомислата дека станува збор за ѕвезда „бегалка“, што ја прави да биде најмасивната „бегалка“ во Млечниот Пат (заедно со суперџиновите од спектрален тип O Ламбда Кефеј и Зета Крма). Првично се тврдело дека експлозија на супернова во поранешниот двоен систем предизвикала BD+43 3654 да има голема брзина.
Подоцнежните истражувања покажуваат дека експлозијата на супернова не би создала услови за постоење на толку голема брзина. Земајќи предвид дека BD+43 3654 е помлада од останатите ѕвезди во Лебед OB2, понудено е друго сценарио во кое BD+43 3654 е масивен син скитник создаден меѓу средбата на два поранешни системи од двојни ѕвезди во јадрото на Лебед OB2. Во ова сценарио, по една од ѕвездите од секој од ситемите ќе експлодира како супернова што пак како остатоци по експлозиите ќе имаме пулсари. B2020+28 и B2021+51 се препознаени како овие пулсари, бидејќи нивната динамика укажува дека тие се исфрлени од Лебед OB2. Последица на подоцнежното сценарио е тоа што најсјајните и најмасивните ѕвезди во Лебед OB2 ќе бидат ѕвезди скитиници.
Друга теорија е дека ѕвездите со големи брзини можно е да ја добиле таа брзина при средба на масивна единечна ѕвезда со близок двоен систем. Ваквата средба се очекува да го насочи цвижењето на системот во спротивна насока од ѕвездата, но досега не е забележана толку масивна двојна ѕвезда која ќе соодвествува на сценариото за BD+43 3654.
NGC 234
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 234 се споменува и како UGC 463, MCG 2-2-28, CGCG 434-32, CGCG 435-1, IRAS 00409+1404.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 234 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 234 има привидни димензии од 1,5' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 43 м 32,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 14° 20' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на NGC 234 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2600. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 171; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 610. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 823.
Куп на шампиони 1985/86
Куп на шампиони 1985/86 — 31-то издание на Купот на шампионите, најсилното европско клупско фудбалско натпреварување. Финалето било одиграно на 7 мај 1986 на стадионот Рамон Санчез Писхуан во Севиља. На тој натпревар Стеауа Букурешт го победила тимот на Барселона по подоброто изведување на пенали. За Стеауа тоа била првата титула во ова натпреварување. Во оваа сезона англиските клубови немале право на учество поради Хејселската трагедија во која настрадале 39 навивачи.
Квалификации
1 Андерлехт без одигрување на натпревар го елиминирал Евертон, поради забраната за играње на англиските клубови во европските натпреварувања. Таквата казна УЕФА ја изрекла поради Хејселската трагедија.
Хиндуизам
Хиндуизам (सनातन धर्म, санатана дарма - „вечен закон“) — најстарата организирана религија од сите поголеми религии во светот. Не е прецизно дефинирана религија, во смисла на тоа дека содржи повеќе школи на идеи и традициии. Понекогаш хиндуизмот е ословуван како култура наместо религија, но содржи и културни и спиритуални страни. Мнозинството од современи хиндуисти ја следат веданта филозофијата која е монотеистичка филозофија. Хиндуизмот верува во еден Бог кој повеќепати низ историјата се јавува во светот во лицата на Кришна, Буда, и други. Ова учење верува во реинкарнација, односно преселба на душата по смртта во друга личност.
Душата се сели безброј пати сѐ додека не постигне состојба на целосен мир. Списите на хиндуизмот се викаат Веди, кои ги има многу. Најпознат е расказот за Харе Кришна.Ведите се појавуваат 15 векови пред Христос. Тие главно учат тежок аскетски, пустински живот. Овој расказ стана популарен некаде на почетокот на 20 век со појавата на еден учител со 6 иминња Шри Шримат Свами Бактиведанта Шрила Прабупад, ја основа заедницата Харе Кришна Расказот за Богот Харе Кришна се вика Багават Гита.
Ова е трета најчитана книга во светот, после Библијата и книгите на Кастанеда. Во Индија постојат преку 330 милиони полубогови, сите се инкарнација на едниот Браман. Во вид на Брама го создава светот, како Вишна го одржува, како Шива го разурнува Брахман има жена, Сарасвати, кралица на уметноста. Некои од боговите се слонови, крави, реки, а и денес во Индија се прифаќаат нови богови. Така Буда, Исус, Мухамед, се прогласени за инкарнација на Едниот Бог.
Заедницата на Кришна во Скопје постои од 1990 година.
Хиндуистички богови
Најзначајни хиндуистички богови се:
Потекло
Хиндуизмот е трета најголема религија во светот со отприлика 1 милијарда следбеници, од кои приближно 890 милиони живеат во Индија. За разлика од другите религии, хиндуизмот нема основач. Неговите најдревни богови ги донеле ариските народи, кои продреле во Индија. Хиндуизмот се создал некаде околу 1750 година п.н.е. во Индија. Денес е распространет ширум југоисточна Азија.
Најраните хиндуистички верувања се запишани во Ведите околу 1400 година п.н.е. а тие се состојат од химни и пеења. Риг Веда е најважната книга на Ведите.
Денеска постојат повеќе видови на Хиндуисти: Ваишнавити (70%), Вишну (25%), останати (5%).
Светилишта
Варанаси или Беранес во Индија, еден од најстарите градови на светот е и главна цел на хиндуистичкото поклонение. Секоја година доаѓаат милиони луѓе за да се искапат во неговата света река Ганг. Веруваат дека водата го мие секој сторен грев. Често во реката ја посипуваат пепелта на запалениот покојник.
Хиндуистите ги почитуваат сите животни, а посебно кравите кои се прогласени како свети животни. Поголемиот дел од хиндуистите се вегетаријанци. Кравата е симбол на жената и хранењето на кравата се смета како израз на почитување.
Артак Дашјан
Артак Дашјан (роден на 20 ноември 1989 во Ереван) е ерменски фудбалер, играч од средниот ред на Алашкерт и на ерменската репрезентација.
Клупска кариера
Започнал да игра фудбал во школата на фудбалскиот клуб Шенгавит, а во 2007 се префрлил во екипата на Банантс со која го направил своето професионално деби во Ерменската Премиер лига. Во јануари 2010, потпишал тригодишен договор со украинскиот клуб Металург Донецк, каде повторно соработувал со тренерот Николај Костов кој го тренирал и во Банантс. По сезона и пол во Украина, Дашјан се вратил во Банантс во јули 2011 година, а на 16 јануари 2013 потпишал за Гандзасар. Сезоната 2013-14 била неговата најуспешна во кариерата; постигнал 7 гола на 14 наатпревари во Ерменската Премиер лига, но во јануари 2014 го напуштил Гандзасар и заминал во бахреинскиот клуб Ал-Мухарак на позајмица до крајот на сезоната. На 30 јуни 2014, се вратил во Гандзасар.
На 4 јули 2014 година, Дашјан потпишал за македонскиот најтрофеен клуб Вардар, приклучувајќи му се на својот сонародник и поранешен соиграч од Банантс, Ховханес Хамбарџумјан.
NGC 6641
NGC 6641 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6641 се споменува и како UGC 11250, MCG 4-43-35, CGCG 142-49, IRAS 18268+2252.
Откривање
Објектот е откриен на 20 август 1873 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6641 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6641 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 28 м 57,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 54' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 6641 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61935. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 160; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2106. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 284.
Бељаница
Северниот дел е висорамнина со многу дупки, заливи и слепи долини (Бусовата, Речко со бездна длабока 150 метри). Јужниот дел е карпест, варовнички гребен Бељаница (1.339 метри), кој во стрмен дел паѓа во клисурата на реката Чемерница, десна притока на реката Ресава. Во сртот има бројни пештери, од кои најголема е Голема Атула (560 метри). Во подножјето на гребенот се наоѓаат Мало и Големо Врело, а во подножјето на северниот раб Врело Млаве кај Жагувица.
Одлики
Бељаница е планина богата со вода, подземни и површински текови. Посебно се интересни површинските текови со голем број на реки и потоци понорници. Водата во сите текови е чиста и може да се пие од водотеците.
Пештерите со исклучителна убавина се Јеларче, Пионирска пештера, Влашка пештера и Ивков понор, а особено се издвојуваат Извидничката пештера, која по време на настанување и богатство со накит не заостанува зад Ресавската пештера и Голема Атула, како спелеолошки објект од особено значење.
Врвниот дел на планината го сочинуваат пасишта. Самиот врв (1.339 метри) е карпест, поради неговата белина, над падините покриени со букова и дабова шума, се претпоставува дека планината го добила името. На јужната падина на планината се наоѓа водопадот Голем Бук.
Микроклимата на Бељаница е чиста континентална, така што во зима е неопходна зимска опрема за моторни возила.
Планинарско друштво
Во делот на планината Бељаница во Свилајнац е основано Планинарското друштво „Бељаница“ со долга традиција, а нивниот планинарски дом „Суваја“ се наоѓа на влезот во кањонот на реките Ресава и Суваја, во близина на хидрокомплексот Лизине.
IC 47
IC 47 — галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 47 се споменува и како ESO 195-28, AM 0102-511, IRAS 01020-5117.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 47 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 47 има привидни димензии од 1,4' х 0,6'.
Диндимон
Диндимон (Δίνδυμον) ― поранешно име на планина во источна Фригија (денешна Мурат Даги од Гедиз), подоцна дел од Галатија, која подоцна била наречена Агдистис, света на „планинската мајка“, Кибела, која Хелените ја познавале како Реја. Страбон го сместил Диндимон над Песин свет за Кибела. Тоа било важно место во грчката митологија.
Планината Диндимон, исто така, може да биде поставена на полуостровот Кизик свртен кон Мраморното Море, како Аполониј од Родос во Аргонаутика, или од Стефан Византионски појужно, во Троада, значи во близина на планината Ида. Книгата Аргонаутика I поставува сцена на планината Диндимон, каде што Јасон ја смирува божицата на планината, „мајката на сите блажени богови, каде што таа седи устоличена“. идентификувана како „Диндимена [Δινδυμηνή (Диндимини)] мајката, дама со многу имиња“, меѓу кои била и Реја.
IC 47
Други поделби
Проучување на IC 47 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3818.
Диндимон
Различните примени на Диндимон, како планина на анадолската Мајка Божица, „Планинската мајка“, ги објаснува Робинсон Елис: „Името Диндименска мајка во прв случај несомнено би било поврзано со најраното седиште на обожување, фригискиот Диндимон, но штом обожувањето ќе се прошири подалеку и името на Диндимон со него, божицата од Диндимон ќе ја изгуби својата првобитна определеност и ќе биде различно примена од различни писатели“.
Список на државни водачи во 216 година
Ова е список на државни водачи во 16 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ванче Стојчев
Ванче Стојчев (Црвулево,, - , ) — македонски историчар, професор на Воената академија na арм, поранешен директор и основач на Воениот музеј на Македонија. Познат е по тоа што во 1997 година за време на својот престој во Турција го открил црешовото топче.
Животопис
По распадот на Југославија, дошол во Македонија и се вработил на Воената академија „Генерал Михајло Апостолски“. Во 1995 година бил избран за доцент по предметот воена историја, потоа станал вонреден професор.
Професорот Стојчев е автор на над 180 научни трудови од областа на историјата од антиката до современата историја меѓу кои особено значаен труд е првата воена историја на Македонија. Последна негова книга била „Букурешкиот мировен договор и поделбата на Македонија во 1913 година“, која не дочекал да се изпечати.
Добитник е на наградата „13 ноември“ на Град Скопје. До смртта бил професор на Правниот факултет на универзитетот Гоце Делчев во Штип. Починал во Скопје на 30 септември 2009 година.
Палатички манастир
Палатички манастир „Сите Светители“ (Ιερά Μονή Αγίων Πάντων) — манастир кај селото Палатица, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Географија
Манастирот се наоѓа јужно од Палатица и недалеку од Кутлеш.
Историја
Времето на основање на манастирот е непознато. Ктиторскиот натпис од 1837 г. гласи:
Кристофер Пул
Кристофер Пул (роден ц. 1988) — американски интернет претприемач од Њујорк, познат по основањето на мрежните места 4chan и Canvas. Тој првично го основал 4chan анонимно, под псевдонимот moot (секогаш напишано со мали букви).
Халтерн ам Зе
Халтерн ам Зе (Haltern am See), до 2001 г. само Халтерн) — град и општина во округот Реклингхаузен на сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Сместен е на бреговите на реката Липе и каналот Везел-Дателн, северно од Реклингхаузен и околу  северно од Диселдорф.
Историја
Градот е основан на 3 февруари 1289 г. и добил градски права од кнезот-епископ од Минстер, Еверхард фон Динштаг. Сè декември 2001 г. градот се нарекувал само „Халтерн“ ().
Во Кристалната ноќ во 1938 г. се нападнати разни објекти на еврејската заедница како синагогата, гробиштата, дуќаните и домовите. Подоцна градските Евреи се однесени во логори; последните петмина се однесени во 1942 г. Само едно лице преживеало, и денес по него е наречено улилиштето „Александар Лебенштајн“.
Збратимени градови
Халтерн е збратимен со следниве места:
Битка кај Чернобил
Битка кај Чернобил — воена конфронтација во Чернобилската забранета зона помеѓу руските вооружени сили и украинските вооружени сили, која започнала на 24 февруари 2022 година, за време на првиот ден од Руската инвазија на Украина. Руските сили кои нападнале од границата на Белорусија ја зазеле областа околу атомската централа Чернобил до крајот на тој ден.
NGC 2015
NGC 2015 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2015 се споменува и како ESO 56-SC147, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2015 е од видот OCL. NGC 2015 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 32 м 6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 14' 36".
Други поделби
Проучување на NGC 2015 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Свен Ерик Бак
Свен Ерик Бак (16 септември 1919 година – 10 јануари 1994) бил шведски композитор на класична музика. Роден е во Стокхолм.
Бак студирал во периодот од 1939 до 1943 година во Кралската музичка академија и од 1940 до 1945 година, бил студент по композиција кај Хилдинг Розенберг. Тој патувал во 1951 година за да има дополнителни студии со Гофредо Петраси во Рим.
Од 1953 година, тој бил водач на камерниот оркестар на шведскиот радио оркестар. Исто така, тој бил член на гудачките квартети - квартетот Киндел од 1940 до 1944 година и квартетот Баркел од 1944 до 1953 година.
Бак компонирал три опери, пет дела за балет, многу концерти, голем број дела за камерен ансамбл, вклучувајќи најмалку четири гудачки квартети, ораториум, кантати, хорски дела, лидер и музика за претстави и филм.
Кристина Бренк
Кристина Бренк  родена како Врховец, позната и како Кристина Бренкова (22 октомври 1911 - 20 ноември 2009 година) била словенечка писателка најпозната по својата детска литература и творештво.
Бренк е родена во Хорјул во тогашната Австроунгарија во 1911 година. Студирала психологија и педагогија на Универзитет во Љубjана и докторирала во 1939 година. За време на Втора светска војна се приклучила на Словенски фронт за ослободување. Од 1949 година до нејзиното пензионирање во 1973 година работела како уредник во издавачката куќа „Младинска Књига“. Во 1999 година таа ја добила Наградата Левстик за животно дело за литература за деца.
Наградата за најдобра оригинална словенечка сликовница доделена од 2003 година од страна на Здружението на издавачите на Словенија билаи менувана по Кристина Бренк од 2011 година наваму.
Прва косовско-метохиска ударна бригада
Прва косовско-метохиска ударна бригада — бригада на НОБ во Македонија, а подоцна и со дејствија во Косово и Метохија. Бригата е основана на 24 јуни 1944 година во селот Збажди, Струшко.
Основање
Оваа бригада е основана како директен резултат на обидите за реорганизација на македонските воени единици на НОБ. Бригата е основана по директна наредба на Светозар Вукмановиќ - Темпо. Бригадата е основана во село Збажди, Струшко. До 8 јули оваа бригада броела 260 борци.
Структура
Во составот на бригадата влегле Првиот и Вториот косовско-метохиски баталјон, една словенечка чета и околу 50 црвеноармејци од составот на Првата македонско-косовска ударна бригада. Бригата била под директна команда на Генералштабот на НОВ.
Политички комесар на бригадата бил Митар Радусиновиќ, кој бил назначен на таа функција на 24 јуни, а негов заменик бил Савка Ковачевиќ. Началник на штабот бил Павле Брајовиќ, а член на штабот бил Вуко Турковиќ.
Дејствија
Првично бригадата била под директна команда на ГШ на НОВ, а подоцна била под команда на Покраинскиот штаб на Косово и Метохија. На крај била под команда на 52 дивизија на НОВЈ.
Бригадата учествувала во борбите за Дебар на 9 јули 1944, борбите за Пешкопеја во Албанија на 9 август, Македонски Брод на 6 септември, борбите за ослободување на Косово и Метохија. На 3 октомври 1944 била ставена под команда на покраинскиот штаб на Космет.
Месалазин
Месалазин, исто така познат како месаламин или 5-аминосалицилна киселина (5-ASA), е аминосалицилатен антиинфламатоорен лек кој се користи во третманот на инфламаторна болест на цревата, вклучувајќи улцеративен колитис,   или воспаление на анусот или ректумот, и за одржување на ремисија кај пациенти со Кронова болест.
Се користи во орална форма за одржување на ремисија на Кронова болест, и како ректална супозиторија и клизма за состојби на дисталниот дел на колонот.
Не постојат податоци за употребата на лекот во текот на бременоста, меѓутоа лекот ја преминува плацентата и се излачува во мајчиното млеко. Лекот не треба да го користат деца под две години, луѓе со бубрежна болест, или луѓе алергични на аспирин.
Темно виолетова гулапка
Темно виолетова гулапка (латински Russula atropurpurea) е јадлив член од родот Гулапка. Таа има боја на шапката, темно вино (црвено вино) или виолетово и расте во микориза со листопадни, или повремено иглолисни дрвја. Вообичаени народни имиња, cрна-виолетова гулапка, или виолетова кршливка.
Таксономија
Првично е опишана како Agaricus atropurpureus од германскиот натуралист Јулиус фон Кромбхолц во 1845 година, а сместена во Гулапка од неговиот сонародник Макс Брицелмајр во 1893 година, биномното име на оваа печурка R.atropurpurea (Krombh.) Класификацијата на Брицелмајр е прифатена како неточна и миколозите не можат да се договорат за соодветна замена.
Распространестост и живеалиште
Темно виолетова гулапка расте на крајот на летото и почетокот на есента. Вообичаена е во северните умерени зони, Европа, Азија и Источна Северна Америка и е во микориза со даб от ( Quercus ), со кој претпочита да живее. Претпочита кисела почва, повремено може да се сретне и со бука или бор.
Опис
Шапката достигнува од е 4 - 10 см во пречник. Таа е темно црвеникаво виолетова, со темен; понекогаш речиси црн центар. Отпрвин е конвексенна, но подоцна се израмнува и често има плитка вдлабнатина. Може да има и посветла боја или шарено жолтеникава. Дршката е цврста, бела и станува сива со возраста. Тоа расте 3-6 см во должина и 1–2 см во дебелина. Тесно поставените и прилично широките жабри се прикачени речиси слободно со бледа крем боја, давајќи отпечаток на спорите  со иста боја. Месото е бело; со овошен мирис, сличен на јаболко. Вкусот е умерено лут.
Видот ''Р. brunneviolacea и Р. romellii'' се слични видови, иако и двете имаат потемни отпечатоци од спорите.
Како што созреваат плодните тела, шапките стануваат вдлабнати за да соберат вода за време на влажно време, а голем дел од бојата на шапката се мие од работ.
Спори
Отпечатокот на спори те е белузлав, а спорите од субглобус до топчести украсени со брадавици и гребени се со димензии 7-9 x 6-7 микрометри.
Јадливост
За Темно виолетова гулапка се вели дека оваа е најблагата од видовите Гулапка со лут вкус. Може да се јаде ако топлински се обработи, иако не се препорачува.
NGC 4045
NGC 4045 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4045 се споменува и како NGC 4046, UGC 7021, MCG 0-31-22, CGCG 13-46, Todd 13a, IRAS 12001+0215.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4045 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4045 има привидни димензии од 2,7' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 4045 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38031. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 280. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
Венера (божица)
Венера е римска божица на пролетта и заштитничка на градините, а подоцна и божица на убавината, љубовта и животот. Таа се родила на Кипар, од морска пена. Венера била сопруга на богот Вулкан и мајка на Купидон (Амур). Таа го изневерила Вулкан со Марс и со Адонис, Анхиз. Согласно митот, од љубовната врска со тројанецот Анхиз, Венера го родила јунакот Енеј.
Култот на Венера
На божицата Венера ѝ била посветено растението мирта.
Венера во уметноста и во популарната култура
Венера, како симбол на убавината, често се јавува како инспирација и тема во уметноста и во популарната култура.
Олантајтамбо
Олантајтамбо (шпански: Ollantaytambo, кечуански: Ullantaytampu) е мал град и археолошко наоѓалиште во јужно Перу. Гратчето се наоѓа на околу 60 километри северозападно од Куско на надморска височина од околу 2.792 метри. Олантајтамбо бил кралска резиденција во Тавантинсују, поточно на Сапа Инка Пачакути. Пачакути кога го освоил регионот го изградил градот заедно со церемонијалниот центар. За време на шпанската инвазија, градот бил упориште на Манко Инка Јупанки кој дал отпор на Шпанците. Денес Олантајтамбо е важна туристичка атракција.