cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1761 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Закатекас
Закатекас е една од 31 сојузни држави во Мексико. Зафаќа површина од 75,284 km2 и население од 1,5 милиони. Главен град е истоимениот Закатекас.
Ипељ (река)
Ипељ или Ипел ( Ipoly , Ipeľ   ) е река во Словачка и Унгарија. Ипељ извира во словенечки рудоорхории (Slovenské rudohorie) во Словачка.
Тек на реката
Ипељ извира во Словачка во подножјето на планината Ипељ. Вкупната должина на реката е 232,5 километри, од кои 140 километри ја чини границата меѓу Словачка и Унгарија. Во Унгарија тоа влијае на градот Ипољтарноц, потоа унгарските градови Балашадџарат и Ифолагаг се свртуваат повторно кон југ и ја прават природната граница на Словачка и Унгарија. Таа поминува низ округот Ноград, потоа низ Бержењ и конечно во Соб во Унгарија, се влева во Дунав. Притоки: Во Унгарија, покрај брегот на Ипољ, отворен е национален парк наречен Национален парк Дунав-Ипољ, кој се протега на повеќе од 2.000 хектари.
Наводи
<references group="" responsive="">
Малибуански јазици
Малибуанските јазици се слабо познати мртви јазици кои се говореле во Колумбија. Низ записите се зачувани само материјали за два јазика, малибануски и моканаски јазик.
Класификација
Малибануските јазици претходно биле групирани во едно јазично семејство со чимиласкиот јазик. Како и да е, чимиласкиот е денес во групата на чибчански јазици.
Поделба
Според Ривет, ова јазично семејство било составено од три племиња со свои јазициe :
На оваа листа Лукотка додал уште шест јазици :
Зборови
Ривет дава мал список на зборови од малибуански и моканаски јазик, но не ги разликува овие јазици како посебни. A selection of these is provided below:
Вија Анија
Вија Анија ― конзуларен римски пат низ земјата на јадранските Венети. Овој пат бил изграден во втората половина на вториот век п.н.е од страна на судија кој му припаѓал на родот Аниј, или Тит Аниј Луск, конзул во 153 п.н.е., кој ја водел втората колона војници до колонијата Аквилеја или Тит Ануј Руф. претор во 131 п.н.е.
Покрај хронолошката неусогласеност, припишувањето на изградбата на патот на едниот или на другиот информира каква претпоставка е избрана за неговиот јужен крај, Бононија (современа Болоња) за првиот или Атрија (современа Адрија) за вториот. Втората хипотеза тврди дека патот бил продолжение на Вија Попилија (која го поврзувала Ариминум (денешен Римини) со Атриа, поврзувајќи го со Аквилеја преку Патавиум и Алтинум. Оваа претпоставка се заснова на археолошки траги и топонимот Агна. Сепак, Атриа -Трактот до Патавиум не се спомнува во римските маршути во 3 и 4 век, можеби затоа што неговата важност била споредна.Три маршути ги означуваат столпчињата (мансиони, множина од мансио) помеѓу Патавиум и Аквилеја. По Патавиум, патот стигнувал до замокот До дванаесеттиот, кој е идентификуван со Самбрусон (во општина Доло), а потоа водел кон копненото крајбрежје на венецијанската лагуна до вилите на на Ad Duodecimum, Ad Portum и Ad Nonum.
Низ мочурливите области во долината По, бил изграден на насипи. При истражувањето на патот откриени се потпорите на неколку камени мостови. Мостот над каналот Грасага е откриен во 1922 година. Вториот мост бил изграден над поранешното корито на реката Бидоџа. Некои делови од патот никогаш не престанале да се користат, додека други биле целосно изгубени. Нивниот тек бил одреден само со воздушна фотографија. Таков бил, на пример, делот низ Сан Дона ди Пјаве.
Делови од патот меѓу Падова и Алтин се опишани во римски извори, што доведува до несогласувања околу кој брег на реката Брента поминувал патот. Познато е дека на оваа делница од патот имало две пошти, каде имало свежи коњи и сместување за патниците.
Протокол од 1919 година
Протокол од 1919 година ― измислен текст што се појавува во додатоците на „Протоколите на ционските старешини“, наводно пронајден на 9 декември 1919 година меѓу документите на командантот на еврејскиот Црвен баталјон убиен во Естонската војна за независност. Наводните автори на документот, „Израелскиот меѓународен сојуз“, се гордеат со нивниот успех да го сведат рускиот народ на „беспомошни робови“ и ги повикуваат своите сонародници Евреи да „возбудуваат омраза“ и „да купуваат државни заеми и злато“, со цел да растат во „политичка и економска моќ и влијание“. Текстот е цитиран, како и со другите антисемитски манипулации, како доказ за антисемитското верување дека Евреите заговараат да го заземат светот.
Историја
Протокол од 1919 година првпат бил објавен во естонскиот весник Postimees (утринско издание) на 31 декември 1919 година. Postimees подробно објаснил како изворниот хебрејски текст бил пронајден од џебот на Шундерев, командант на еврејски болшевички баталјон во 11-тиот пушкарски полк кој бил убиен во акција ноќта пред 9 декември. Во тоа време, Postimees бил во сопственост на Јан Тинисон, естонски националистички политичар.
Волтер Лакер, историчар од Соединетите Држави, наведува дека „германскиот десничарски екстремистички печат со години се снабдувал со информации за првпат објавени во Призыв во текот на неговото деветмесечно постоење“ и го посочува Протокол од 1919 година како „типичен“ пример.
Содржина
Документот се состои од единаесет кратки параграфи на нејасни антисемитски генерализации, со осум опомени да се биде „внимателен“ или „претпазлив“, а е потпишан од „Централниот комитет на Петербуршката филијала на Израелскиот меѓународен сојуз“.
Тахионски антителефон
Тахионски антителефон е хипотетички уред во теоретска физика, што може да се користи за да испрати сигнали во сопственото минато. Алберт Ајнштајн во 1907 година  претставил со мисловен експеримент за тоа како сигналите побрзи од светлината може да доведат до парадокс на каузалноста, кој бил опишан од страна на Ајнштајн и Арнолд Сомерфелд во 1910 година како средство "да се телеграфира во минатото". Истиот мисловен експеримент бил опишан од страна на Ричард Чејс Толман во 1917;  исто така познат како Толманов парадокс.
Едно насочен пример
Толман ја користел следнава варијација на ајнштајновиот мисловен експеримент.Замислете растојание со крајни точки A и B. Нека сигнал биде испратен од А движејки се со брзина кон B. Сето ова е измерено во инерцијален интервал каде крајните точки се во мирување. Пристигнувањето до B е дадено со:
Тука, настанот кај А е причината за настанот кај B. Сепак, во инерцијалниот интервал кој се движи со релативна брзина v, време на пристигнување кај B е дадена според Лоренцови трансформации:
Може лесно да се покаже дека ако a > c,одредени вредности на v може да фо направат Δt' негативен. Со други зборови, ефектот се јавува пред причината во овој интервал. Ајнштајн (и слично Толман) заклучиле дека овој резултат од нивен поглед не содржи логични контрадикции; тој сепак рекол дека се противречи на целината на нашето искуство, така што неможноста на a > c се чини дека е доволно за докаже.
Двонасочен пример
Почеста варијација на овој мисловен експеримент е сигналот да се испрати назад до испраќачот (слична варијациа била дадена од страна на Дејвид Бом ). Да претпоставиме дека Алис (А) е на летало што се движи подалеку од Земјата во позитивна x-насока со брзина
Одговорот е примен од страна на Алис кога
подоцна од времето во кое таа ја прати нејзината порака. Сепак, ако тогаш и Алис ќе ја прими пораката назад од Боб пред таа да ја испрати нејзината порака до него на прво место.
Бројчен пример со двонасочна комуникација
Како пример, замислете дека Алис и Боб се на вселенски бродови кои се движат инерцијално со релативна брзина на 0.8c. Во одреден момент тие ќе се разминат, и Алис ја дефинира таа позицијата и времето на нивното разминување да биде во позиција x = 0, време t = 0 во нејзиниот интервал, додека Боб го дефинира тоа да биде во позиција x'  = 0 и време t'  = 0 во неговиот интервал (имајте на ум дека ова е различно од конвенцијата која се користи во претходниот дел, каде што потеклото на координатите беше настан на Боб примајки тахионски сигнал од Алис). Во интервалот на Алис таа останува во позиција на мирување x = 0, додека Боб се движи во позитивна x насока со брзина 0.8c; во интервалот на Боб тој останува во позиција на мирување x'  = 0, и Алис се движи во негативна x' насока со брзина 0.8c. Секој од нив исто така има тахионски предавателот на нивниот брод, кој се испраќа сигнали кои се движат со брзина 2.4c во сопствениот интервал на бродот.
Кога часовникот на Алис покажува дека поминале 300 дена од кога се разминала со Боб(t = 300 дена во нејзиниот интервал), таа го користи тахионскиот испраќач да испрати порака до Боб, велејќи: "Уф, јас само што изедов некои лоши шкампи". Во t = 450 дена во интервалот на Алис, таа пресметува дека тахионскиот сигнал патува спротивно од неа со брзина 2.4c за 150 дена, сега треба да биде во позиција x = 2.4×150 = 360 светлосни денови во нејзиниот интервал, и бидејќи Боб патува спротивно од неа со брзина 0.8c за 450 дена, тој сега треба да биде во x = 0.8×450 = 360 светлосни денови во нејзиниот интервал, што значи дека ова е моментот кога сигналот стигнува до Боб.Така, во нејзиниот интервал Боб ја добива пораката на Алис во позиција x = 360, t = 450. Поради ефектите на временско издолжување, во нејзиниот интервал Боб старее побавно отколку Алис со фактор на
Споредувајќи ги координатите во секој интервал, можеме да видиме дека во интервалот на Алис нејзиниот тахионски сигнал се движи напред во времето (таа го испратила порано од времето кога Боб добил), и помеѓу времето на испраќање и примање имаме (разликата во позицијата)/(разликата во времето) = 360/150 = 2.4c. Во интревалот на Боб, сигналот на Алис се движи назад во времето (тој го добил на т'  = 270, но бил испратен на т' = 500), и тоа има (разликата во позицијата)/(разликата во времето) на 400/230, за 1.739c. Фактот дека два интервала не се согласуваат за редоследот на настаните за праќање и примање на сигналот е пример за релативност на едновременоста, одлика на релативноста, која нема аналоген на класичната физика, што е клуч за разбирање зошто во релативноста FTL комуникацијата нужно мора да доведе до нарушување на каузалноста.
Претпоставено е дека Боб го испратил својот одговор речиси моментално по добивањето на пораката на Алис, па координатите на неговото испраќање на одговор може да се претпостави да бидат истите: x = 360, t = 450 во интервалот на Алис, и x'  = 0, t'  = 270 во интервалот на Боб. Ако настанот кога Алис го прима одговорот на Боб се случува во x'  = 0, t'  = 243 во нејзиниот интервал (како во претходниот став), тогаш според Лоренцовите трансформации, во интервалот на Боб, Алис го добива неговиот одговор на позиција x" = (1/0.6)×(0 − 0.8×243) = -324 светлосни-денови, и во време t'  = (1/0.6)×(243 − 0.8×0) = 405 дена. Толку очигледно одговорот на Боб не се движи напред во времето, во својот интервал, со оглед на тоа што времето во кое бил испратен бил t'  = 270 и времето на примање било t' = 405. И во неговиот интервал (разликата во позицијата)/(разликата во времето) за неговиот сигнал е 324/135 = 2.4c, иста како брзината на оригиналниот сигнал на Алис во сопствениот итервал. Исто така, во интервалот на Алис сигналот на Боб се движи назад во времето (таа го доби пред тој да го испрати) и има (разликата во позицијата)/(разликата во времето) на 360/207, за 1.739c.
На тој начин времето на испраќање и примање во секој интервал,пресметани со користење на Лоренцови трансформации, одговараат со времето дадено во претходните ставови, пред да се направи експлицитни употреба на Лоренцовите трансформации. И со користење на Лоренцови трансформации може да се види дека двата тахионски сигнали се однесуваат симетрично во секој интервал на набљудувачите: набљудувачот кој праќа сигнали мери дека се движат напред во времето со брзина 2.4c, набљудувачот кој ги прима сигналите мери дека се движат назад во времето со брзина 1.739c. Овој вид на можност за симетрични тахионски сигнали е потребн ако тахионите ги почитуваат првиот од двата постулати на специјалната релативност, кој вели дека сите закони на физиката мора да работат исто во сите инерцијални интервали. Ова значи дека ако е можно да се испрати сигнал со брзина 2.4c во еден интервал, мора да биде возможно во било кои други интервали и исто така ако во еден интервал може да се набљудува сигнал што се движи назад во времето, било кои други интервали мора да бидат во можност да ги набљудуваат како феномен. Ова е уште една клучна идеја во разбирањето зошто FTL комуникација доведува до кршење на каузалноста во релативноста; ако на тахионите им беше дозволено да имаат "претпочитан интервал", што е спротивно на првиот постулат на релативноста, во тој случај тоа било можно теоретски да се избегне нарушување на каузалноста.
Парадокси
Грегори Бенфорд. пишува за такви парадокси во целина, нудејќи сценарио во кое две страни се во можност да испратат порака два часа во минатото:
"The paradoxes of backward-in-time communication are well known. Suppose A and B enter into the following agreement: A will send a message at three o'clock if and only if he does not receive one at one o'clock. B sends a message to reach A at one o'clock immediately on receiving one from A at three o'clock. Then the exchange of messages will take place if and only if it does not take place. This is a genuine paradox, a causal contradiction."
Тие заклучија дека на супернуминалните честички како што се тахионите не им е дозволено да пренесуваат сигнали.
Во последниве децении, имало различни предложени начини да ги отстрани таквите парадокси, или со повикување на принципот на само-костантност на Новиков или преку идејата за разгранување временски рокови во контекст на многу-световно толкување.
Лупу (мост)
Имато Лупу го добил по двата дисртикти кои ги поврзува (Луван и Пудунг).
NGC 2037
NGC 2037 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2037 се споменува и како ESO 56-SC159.
Откривање
Објектот е откриен во - година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2037 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,3 m. NGC 2037 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 34 м 54 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 44' 12".
Синонимија
Во реториката, синонимија (грчки: син, „слично“ + онома, „име“) ― употреба на неколку синоними заедно за засилување или објаснување на даден предмет или поим. Тоа е еден вид повторување кое додава емоционална сила или интелектуална јасност. Синонимијата често се јавува напоредно.
Анастас Лозанчев
Анастас Лозанчев (, —, Бугарија, ) — македонски револуционер, учесник во Македонското револуционерно движење, член, раководител и војвода на Македонската револуционерна организација.
Лозанчев бил секретар и претседател на Битолскиот окружен комитет на ТМОРО, еден од главните протагонисти при донесувањето на одлуката за востание на Солунскиот конгрес (1903), и член на Главниот штаб на Битолскиот револуционерен округ. Поради критиките низ мемоарската литература кои се изречени поради неговото однесување при донесувањето на одлуката за востание, Лозанчев останал огорчен до крајот на животот. Погоден од тоа, во триесеттите години на XX век, почнал да раскажува и да запишува спомени, но и да публикува текстови за да ја оправда својата постапка. Во 1937 година, Лозанчев пишува: „И до ден денес, по повеќе од 30 години, сум напаѓан за мојот став за Востанието... Ја прифаќам врз мене целата одговорност, или колку што можат да понесат моите плеќи и ги прашувам живите кои и денес ме напаѓаат: ... Ако востанието во 1903 година не успеа, кој може да ме увери дека на пример ќе успееше во 1905, или во 1910 година, или кога било... Всушност востанието успеа, ние предизвикавме вмешување на европските држави, но, како и секогаш, не бевме доволно умни и предвидливи да го искористиме тоа вмешување... Белким ние живите што останавме од онаа славна епоха, останати живи не по наша вина, како и сите Македонци, ќе бидеме среќни да ги видиме Битола, Охрид, Костур и другите како и цела Македонија, слободни“.
Лозанчев во Македонската револуционерна организација
Во август 1894 година, Даме Груев ги поставил основите на комитетот на МРО во Битола. Според Григор Попев, во чија куќа се одржал состанок на кој биле поставени основите на комитетот во Битола, покрај домаќинот Г. Попев, учествувале: Д. Груев, Анастас Лозанчев, Пере Тошев и Ѓорѓи Пешков. Тогаш за претседател на Комитетот бил избран Пере Тошев, а Анастас Лозанчев бил избран за секретар. Веднаш потоа, Анастас Лозанчев учествувал на Ресенското советување на МРО кое се одржало во куќата на Татарчеви кон крајот на август 1894 година. Лозанчев на советувањето заминал со својот фотоапарат, при што направил неколку фотографии од чинот на осветувањето на егзархиската црква „Св. Кирил и Методиј“, а потоа во комитски алишта ги фотографирал Даме Груев, Александар Хаџи Панов и Григор Попев. Поставувањето на основите на МРО во Битолско, веднаш по Ресенското советување било прославено со банкет и пукање од револвери на имотот на Лозанчев, во околината на Битола. Од тогаш битолскиот околиски комитет на МРО, прераснал во окружен комитет.
Кон крајот на октомври 1897 година, терористи на Организацијата го нападнале Михајло Хаџи Попе, поранешен гркоман и актуелен претседател на српската општина во Битола. Поради овој настан Лозанчев бил притворен 3-4 месеци. Од тогаш дошло до заладување на односите помеѓу Лозанчев и Ѓорѓи Пешков, зашто последниот не го посетил Анастас додека бил во притвор. Нарушените односи меѓу Лозанчев и Пешков особено дошле до израз по заминувањето на П. Тошев во Солун. За односите меѓу Пешков и Лозанчев, Ѓорѓи Поп Христов пишува: „Тие не можеа да се трпат и да работат заедно, ако немаше некој на среде да ги поврзува. Дури беше Пере во Битола, тие се трпеа, но после се разделија. За извесно време, Лозанчев дури се тргна од револуционерната дејност, занимавајќи се со својата трговија“.
Во 1898 година, Пере Тошев заминал во Солун, каде станал член на ЦК на ТМОРО. Во тоа време во Битола дошол Даме Груев кој бил интерниран од властите во Солун, при што ги зел работите во окружниот комитет во свои раце. Лозанчев, кој бил навикнат на скромниот П. Тошев, не можел да се превитка пред авторитетниот Груев, кој се опкружил со свои луѓе. Затоа Лозанчев почнал да се дистанцира од работата на окружниот комитет, иако во основа ја поддржувал работата на Организацијата. Лозанчев во спомените вели дека се повлекол кон крајот на 1899 година, поради недоразбирање со Даме Груев. Даме Груев пак, вели дека, Лозанчев се повлекол поради малодушност. Факт е дека Лозанчев не се нашол во кадровските комбинации на Д. Груев, ниту кога последниот се нашол в затвор поради Поп Ставеревата провала. Според Тома Николов, Лозанчев бил засегнат поради тоа што Д. Груев, и од затвор продолжил да ги „влече коците“ во Битолскиот окружен комитет. Во меѓувреме на 22.01 1900 година, Анастас Лозанчев се оженил со Параскева Биолчева од Прилеп.
Претседател на Битолскиот окружен комитет
Нараснатите обврски на Битолскиот окружен комитет, кои произлегувала од развојот на четничкиот институт, Ѓорѓи Поп Христов со согласност на Д. Груев го поканил Лозанчев да преземе дел од обврските. Оттука, во 1901 година, Анастас Лозанчев учествувал и во преговорите за вклучување на социјалистичката група на Веле Марков и Никола Петров Русински во ТМОРО. Есента 1901 година, дваесеттина дена во Битола отседнал Гоце Делчев, при што 4 дена отседнал во куќата на Лозанчев. Анастас го придружувал Делчев при едната н од двете посети на Делчев на Д. Груев во битолскиот затвор. Тогаш со посредство на Делчев, Анастас Лозанчев бил избран за претседател на Битолскиот окружен комитет, но фактички со Организацијата во округот и понатаму раководел Груев од затворот. Лозанчев од сенката на Груев се ослободил во почетокот на мај 1902 година, кога Даме бил префрлен во затвор во Мала Азија.
Во почетокот на летото 1902 година, под притисок на настаните кои последица на провалите во Леринско, Лозанчев пред ЦК во Солун го поставил прашањето за востание. Есента 1902 година, Костурскиот и Леринскиот регион од Битолскиот револуционерен округ, биле зафатени од врховистичката востаничка провокација на полковникот Анастас Јанков. Лозанчев во своите образложенија, истакнува дека за да го одвратат населението од провокацијата на полковникот Јанков, ветиле дека Организацијата ќе прогласи востание во наредната 1903 година.
Илинденското востание
Во почетокот на јануари 1903 година, Анастас Лозанчев заминал на конгрес во Солун на кој требало да се разгледа прашањето за востание во 1903 година, но притоа, не се консултирал со никој од легалните и нелегалните раководители на Организацијата во Битолскиот округ. За време на Конгресот, Лозанчев бил еден од најголемите иницијатори за донесување на одлуката за востание. На 19.01/1.02 1903 година, Лозанчев одржал состанок со учителите од битолската егзархиска гимназија и ги информирал дека претстои востание. Лозанчев самоуверено ја одбил сугестијата на бугарскиот трговски агент – Неделко Колушев, кој од име на бугарската влада, побарал Организацијата да ги прекине подготовките за востание. Постапката на Колушев, во Битола била пречекана со зборовите: „Ние сме Македонци и советите на некаков бугарски министер за нас не вредат ништо“.
На Смилевскиот конгрес, Анастас Лозанчев бил изложен на критика од повеќе делегати, а особено од Ѓорѓи Сугарев, зашто на се консултирал со раководителите во округот, пред да замине на конгресот во Солун, каде била изгласан одлуката за востание. На конгресот во Смилево, Анастас Лозанчев, заедно со Дамјан Груев и Борис Сарафов, бил избран за член на Главниот штаб на Вториот (Битолски) револуционерен округ. Како член на Главниот штаб, Лозанчев се движел со четите низ Битолскиот округ и учествувал во неколку судири со турските војски.
По задушувањето на Илинденското востание, Анастас Лозанчев сметал дека Организацијата треба да ги искористи Мирцштешките реформи, иако не ги задоволувале нејзините политички барањата. „По доаѓањето на цивилните агенти, јас бев на мислење дека Организацијата треба да ја прифати реформската акција на силите, да го искористи тоа што може да и го даде таа, и на легален начин да се стреми за добивање на крајната цел на Организацијата – автономија на Македонија“.
Дистанцирањето од македонското револуционерно движење
Есента 1904 година, Анастас Лозанчев заминал за Бугарија, каде извесно време бил ангажиран како домаќин на Задграничното претставништво. Лозанчев брзо се разочарал од поделбите во македонското револуционерно движење кои избиле на површина по поразот на Илинденското востание. Во врска со тоа, кон крајот на 1904 г., Лозанчев до Христо Узунов пишува: „Овде владее полно расцепување, раскапаница. Колку глави, толку учења, толку насоки по работите... Јас се нервирам кога го гледам овој гидиш, дотолку повеќе, бидејќи ги гледам опасните последици, кои неизбежно ќе го засегнат делото. Неоправдано со ништо, овде во општеството по македонското прашање владее една анархија; а повеќе ќе погодам ако кажам: општеството се плаши од македонското прашање. Софија не е за мене и секој што гледа како мене. Подалеку од овој шумен живот, од овој разврат, според мене, кој го поминуваат нашите луѓе овде. Јас се надевам да најдам спокој во работата“. Набрзо потоа Лозанчев се дистанцирал од настаните во македонското револуционерно движење.
По Младотурската револуција Лозанчев се вратил во родниот град каде што останал до крајот на Балканските војни, но не пројавил некои особени активности. По паѓањето на Битола под српска власт, емигрирал во Бугарија.
Лозанчев меѓу двете светски војни и создавањето на НР Македонија
Окупацијата на Вардарскиот дел од Македонија од страна на фашистичка Бугарија во Втората светска војна, Анастас Лозанчев го доживеал како „ослободување“. Во 1942 година, учествувал на XII конгрес на Илинденската организација кој се одржал во Битола под покровителство на бугарските власти. Тогаш Лозанчев покренал иницијатива за подигање на споменик во чест на Илинден, а за таа цел донирал и пари.
Лозанчев со задоволство го прифатил конституирањето на вардарскиот дел од Македонија, како федерална единица во рамките на Југолавија и прогласувањето на Илинден за државен празник. Во врска со тоа во 1945 година запишал: „Јас сум радосен што Македонската држава го прифати за народен празник Илинден. Илинден го заслужува тоа“. Пред крајот на животот во контекст на македонското прашање размислува: „Јас сум за Македонија да биде член на вистинска Демократска федеративна Југославија како прва етапа, за втора етапа го сметам, не присоединувањето на Македонија кон Бугарија, како што се мислеше некогаш, туку нешто обратно – присоединување на Бугарија кон една целосна вистинска Демократска федеративна Југославија, а во третата етапа, таа Југославија да се влее во големото море на СССР. Ако се случи тоа, тогаш ќе имаме еден реален сојуз на сите словенски народи“. Според тогашната политичка реалност, Лозанчев целосното решавање на македонското прашање го гледал низ призма низ панславизмот во една сесловенска федерација под капата на СССР.
Анастас Лозанчев починал во Софија на 8 ноември 1945 година во Софија.
Пијан славеј
Пијан славеј — музички албум на македонската група „Фолтин“, објавен во 2015 година.
Список на песни
Албумот содржи шест песни:
Податоци за албумот
Албумот е снимен во НУ Центар за култура - Битола, во јануари 2015 година. Снимател на албумот бил Ален Хаџи-Стефанов, соработник-продуцент бил Mark Purpose, кој направил и едитинг и предмикс, а албумот го миксирал Костадин Камчев во Mozart Studio, во Клифтон, Њу Џерси. Автор на обвивката на албумот е Мирослав Масин, а обвивката е испечатена во Графо Пром, во Битола. Автори на музиката и текстовите на песните се членовите на „Фолтин“, кои биле и продуценти на албумот. На албумот настапуваат следниве музичари:
Виножито (политичка партија)
Виножито (Ουράνιο Τόξο, Ouránio Tóxo) е политичка партија на Македонците во Егејска Македонија. Виножито не се смета себеси за сепаратистичка партија, тврдење кое го застапува грчката влада. Седиштето на партијата е во градот Лерин. Виножито е членка на Европската слободна алијанса.
Европскиот суд за човекови права донесе пресуда според која Грчката влада е виновна за прекршување на Европската конвенција за човекови права во однос на политичката партија. Судот и наложи на Грчката влада да и исплати на партијата компензација на износ од €35.000, кои организацијата Виножито ги искористи за повторно издавање на Букварот (Абецедарот) на македонски јазик, направен од грчката влада уште во 1925 година, под притисок на Лигата на народите, кој беше успешно претставен во Солун и Атина кон крајот на 2006 година со голема поддршка на Македонците од Егејска Македонија и голем број на грчки интелектуалци.
Резултати од избори
Во своето учество на изборите, Виножито ги покажала следниве резултати:
NGC 4066
NGC 4066 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4066 се споменува и како UGC 7051, MCG 4-29-8, CGCG 128-8.
Откривање
Објектот е откриен на 24 февруари 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4066 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4066 има привидни димензии од 1,2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4066 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38161. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Список на државни водачи во 239 година
Ова е список на државни водачи во 39 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ветрен (Силистренско)
Ветрен (Ветрен, до 1945 г. Вѣтренъ) — село во Силистренско, во општината Силистра, североисточна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото Ветрен се наоѓа на брегот на реката Дунав, во североисточниот дел на Дунавската Низина. Стариот дел на селото се наоѓа околу долината на реката, а подоцна селото пораснало во западен правец. На околу 5 километри од Ветрен се наоѓа езерото „Сребрна“, кое е биосферен резерват од светско значење. Има богата флора и фауна, но најголема разновидност се одликува со водните птици.
Историја
Од различни историски извори е познато дека населбата првично настанала како римска попатна станица во 3 век од нашата ера на бреговите на реката Дунав и била дел од Дунавскиот Лимес. Станицата била добро заштитена со ѕидови на тврдина. Нејзиниот римски назив бил Tegulicum.
Редовни настани
Меѓународна трка во веслање – традиционален летен настан во селото е пречекот на веслачката регата на реката Дунав. Гостите од европските земји поврзани со реката Дунав пристигнуваат со брод на крајот на август. Потоа следува Празник на Дунав - гостопримливите ветерници ги пречекуваат и им го покажуваат богатството на добруџанскиот фолклор.
IC 69
IC 69 — галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 69 се споменува и како NGC 823, ESO 478-2, MCG -4-6-5, IRAS 02050-2540.
Откривање
Објектот е откриен на 8 октомври 1896 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 69 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 69 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 7 м 20 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -25° 26' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на IC 69 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8093.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Кала (Пухче)
Кала  — археолошко наоѓалиште во местото Пухче општина Штип.
Наоѓалиштето претставува утврдување од доцната антика.
На околу 600 м западно од селото, над наоѓалиштето Градиште се издига ридот Кала кој на врвот има тркалезно плато со пречник од 150 м, на едната страна заштитено со висовите на Серта, а на другата отворено кон долината на Лакавица. Со исклучок на јужната страна, сите други се стрмни и тешко пристапни. По работ на платото се следат остатоци од темели на широк бедем, лошо зачувани. Во габаритот на градиштето има расфрлен градежен материјал (тули, тегули и камен), а се насетуваат и темели од поголем број објекти. .
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени 3000 метри со пречки
3000 метри so пречки за жени на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 27 и 30 август.
Прелиминации
Квалификации: Првите 4 од секоја група (Q) и следните 3 најбрзи (q) продолжуваа во финалето.
Инженерски бригади
Инженерски бригади биле партизански единици на НОВ и ПОМ, формирани во текот на месец април 1945 година. Имало четири инженерски бригади.
Основање
При инженерското одделение на ГШ на НОВ и ПОМ отпрвин постоеле четири баталјони со по три инженерски чети и една бригада. Вкупната бројна состојба на баталјоните изнесувала 459 луѓе. Поради зголемување на обемот на работа на Инженерското одделение, биле оформени пет работнички баталјони составени од Албанци, секој со 500 луѓе, четири баталјони составени од заробени Италијанци и еден баталјон од заробени Германци. Во Скопје бил оформен и еден градежен баталјон за поправка и градба на воените градби.
Со новата реорганизација, од сите овие единици биле оформени четири инженерски бригади, секоја со по еден инженерски и три работнички баталјони, составени од воени заробеници. Дејноста на овие бригади била главно поправка на разурнатите стопански и сообраќајни објекти, како и оспособување на патниот и железничкиот сообраќај во Македонија.
Потоа следувала уште една реорганизација на овие единици во нови три бригади, и тоа Прва, Втора и Трета инженерска бригада и една работничка бригада, составени од еден баталјон Македонци и четири баталјони заробени Италијанци.
Македонија на Детска Евровизија 2008
Македонија учествуваше на Детски избор за песна на Евровизија 2008, одржан во Спирос Киприаноу Атлетик Центар во Кипар.
Детска песна на Евровизија
Финалето се одржа на 26 септември 2008, а водители биле Гораст Цветковски и Ивона Богоевска. 15 песни се натпреваруваа и победникот беше избран со комбинација од гласови од жири (50%) и телефонско гласање (50%).
На Детска Евровизија
На 14 октомври 2008 ждрепката за редоследот за Детска Евровизија се одржа, и Македонија беше ставена да настапи 14та. Песната го зеде 5тото место со 93 поени, што е најдобар резултат до сега, покрај 5тото место во 2007. Песната доби поени од сите земји, од кои најмногу 10 од Романија.
Непознатата девојка
„Непознатата девојка“ (француски: La Fille inconnue) иранско-француски филм од 2016 година, во режија на браќата Жан-Пјер (Jean-Pierre Dardenne) и Лик Дарден (Luc Dardenne), кои се автори и на сценариото. Главните улоги ги играат: Адел Енел (Adèle Haenel), Жереми Рение (Jérémie Renier) и Лука Минела (Louka Minnella). На Канскиот филмски фестивал во 2016 година филмот бил номиниран за „Златната палма“, а следната година имал номинација за наградата „Сезар“ за најдобар странски филм.
Синопсис
Младата лекарка Џени Давен (ја игра Енел) прифаќа работа во голема клиника, но во една прилика, исцрпена од работата, не реагира на ѕвончето по завршувањето на работното време. Утредента, таа дознава дека на вратата била една млада Африканка, која ја пронашле мртва крај реката, со расцепена глава. Безбедносните камери покажале дека таа бегала од некого и дека се обидела да влезе во клиниката. Џени чувствува вина и решава да дознае која е непознатата девојка...
Карл Шпицвег
Карл Шпицвег ( - ) — германски сликар и поет. Тој е сметан за еден од најважните претставници на периодот бидермајер.
Карл Шпицвег е роден во Унтерфаенхофт како вториот од трите сина на Франциска и Симон Шпицвег. Неговиот татко, богат трговец го образувал Карл за фармацевт.
Неговиот прв интерес за сликарството се појавил по прележување на долга болест. Започнал сам да се подучува, прецртувајќи ги делата на фламанските уметници. Првите слики му се објавени во хумористични списанија.
Во подоцнежните години Шпицвег ги посетил најголемите центри на уметност во Европа, проучувајќи ги делата, стилот и техниките на сликање на познатите уметници. Тој престојувал во Прага, Венеција, Париз, Лондон и Белгија. Неговите подоцнежни слики претставуваат или ексцентрични портрети или хумористични сцени.
Ференц Мора
Ференц Мора (19 јули 1879 – 8 февруари 1934) бил унгарски романописец, новинар и музеолог.
Животот
Ференц Мора е роден во Kiskunfélegyháza, во финансиски сиромашно семејство. Неговиот татко Марон Мора бил кројач, а неговата мајка Ана Џухаз била пекар. Тој го стекнал своето формално образование под најтешките услови поради финансиската сиромаштија на неговото семејство. На Универзитетот во Будимпешта, тој дипломирал образование за географија и историја, но работел како учител само една година во Felsőlövő, округот Ваш. Тој бил истакнат лик на младинска литература во Унгарија. Неговата паралелна кариера на музеологија започна во 1904 година во комбинираната библиотека и музеј на Сегед, служејќи се на главниот град на Сегед и околината Чонград. Бил назначен за директор на комбинираната библиотека и музеј во округот Сегед и Чонград во 1917 година и служел како директор до 1934 година, кога починал на возраст од 54 години во Сегед. Денес музејот е именуван во негова чест како "Мора Ференц Музеј", кој може да се види на интернет на многу мрежни места.
Алам-Линда
Алам-Линда (Аладахьтәи Линда) - село во Абхазија, Грузија.
Црква „Св. Илија“ - Јабланица (селска)
Свети Илија — главна селска црква во селото Јабланица.
Алам-Линда
Селото било основано од Естонци во 19 век. Од 2011 година, таму веројатно не живеат веќе Естонци.
Црква „Св. Илија“ - Јабланица (селска)
Во црквата се изведува богослужба за поголемите црковни празници и тука најчесто се изведуваат крштевања и венчавки.
Местоположба
Црквата е изградена на едно возвишение, чии падини од трите страни стрмно се спуштаат надолу во еден длабок дол, додека од западната страна се поврзуваат со селскиот пат. Поради тоа, црквата е видлива од сите страна, а нејзината монументалност и покрај тоа што не е многу голема е засилена со слободното пространство без високи дрвја што би ја криеле градбата.
Пиридин
Пиридин — хетероциклично органско соединение со хемиска формула C5H5N. Структурно е слично со бензенот, но една C-H група е заменета со азотен атом. Пиридинскиот прстен се јавува во многу значајни соединенија, вклучувајќи ги азините и витамините ниацин и пиридоксал.
Црква „Св. Илија“ - Јабланица (селска)
Историја
Според еден натпис што се наоѓа во црквата таа е изградена во 1886 година со доброволна помош на печалбарите. Внатрешноста на црквата е доста скромна со скромен фрескоживопис насликан во поново време и иконостас со плитка резба.
Црквата е посветена на пророкот Св. Илија кој е заштитник на селото. Била повторно осветена во 1996 година од страна на митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј.
Архитектура
Црквата претставува еднокорабна градба, изградена од делкани камења и претставува своевидно ремек дело на јабланичките мајстори-каменорезци.
Во кругот на црквата се наоѓаат неколку гробови на свештеници меѓу кои и на војводата Цветан Ѓероски.
NGC 257
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 257 се споменува и како UGC 493, MCG 1-3-3, CGCG 410-6, IRAS 00454+0801.
Откривање
Објектот е откриен на 29 декември 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 257 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 257 има привидни димензии од 1,9' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 48 м 1,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 8° 17' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 257 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2818. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 171; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 604. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 877.
Живиот труп
Живиот труп (Живой труп ) — руска драма од Лав Толстој. Иако напишана околу 1900 г., објавена е по неговата смрт - Толстој го сметал делото како недовршено. Драмата веднаш доживеала успех, и сè уште се изведува.
Содржина
Главниот лик во драмата, Федор Протасов, го мачи мисла дека неговата сопруга Лиза не одлучила дефинитивно кого сака, дали него или Виктор Каренин. Сака да се убие, но нема сила за тоа. Бегајќи од дотогашниот живот, се здружува со Цигани, и има интимна врска со Маша - циганска пеачка. Родителите на Маша не ја одобруваат врската, па тој бега и од овој живот. Повторно пробува да се самоубие, и пак нема сила; неговата пропаст продолжува.
Во меѓувреме, неговата сопруга, мислејќи дека е мртов, се мажи за друг. Кога ќе го пронајдат Протасов, Лиза е обвинета за бигамија, и е обвинета дека го организирала исчезнувањето на нејзиниот сопруг. Тој на суд сведочи дека Лиза немало шанси да знае дека е жив; а кога судијата ќе пресуди дека Лиза мора или да се откаже од новиот сопруг или да биде протерана во Сибир, Протасов се застрелува. Во хистерија, Лиза изјавува дека отсекогаш го сакала Протасов.
Рендинска тврдина
Тврдината била постојано населена од древни времиња, па сè до почетокот на османлиското владеење. Во османнлиско време тврдината го изгубила нејзиното стратешко значење и Турците се преместиле во соседното село Бешик.
Историја
Во 1976 г. се започнати археолошките работи на тврдината, предводени од Николаос Муцопулос. Рендинската тврдина е прогласена за археолошки споменик.
NGC 6661
NGC 6661 — леќеста галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6661 се споменува и како NGC 6660, UGC 11282, MCG 4-44-3, CGCG 143-3, IRAS 18324+2252.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6661 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 6661 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 34 м 36,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 54' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 6661 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62072. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 160; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2107. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 284.
Брашов (округ)
Брашов (Judeţul Braşov; Brassó megye) е округ во Романија, сместен во средишниот дел на земјата. Главен град на округот е градот Брашов, а значаен е и градот Фагараш.
Местоположба
Округот Брашов е копнен округ во Романија. Окружен е:
Релјеф
Округот се наоѓа во историската област Трансилванија. Брашов е претежно планински огрруг, особено на исток, каде што се издигаат Карпати, но во средишниот дел има плодни долини по горниот тек на реката Олт.
Демографија
Округот спаѓа во групата на повеќенационални окрузи во Романија. Според пописот во Романија во 2002 година, Романците сочинуваат 87,2% од населението во округот, Унгарците 9%, Ромите 3%, а 0,8% се припадници на некоја друга етничка заедница.
Моравска бановина
Моравска бановина беше покраина (бановина) во склоп на Кралството Југославија во периодот 1929-1941. Се состоеше од делови на денешна Централна Србија и мал дел на Косово и беше именувана по реката Морава. Главен град беше Ниш.
Граници
Според Уставот на Кралството Југославија од 1931 година,
Список на државни водачи во 1760 година
Ова е список на државни водачи во 760 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.