Минхенска_авионска_несреќа
Несреќата
Пилотот, капетан Џејмс Тејн го одлетал надвор од Белград Амбасадорскиот авион (со регистрација Г-АЛЗУ) од Елизабетанската класа, но на враќање ги предал контролите на неговиот копилот, капетанот Џејмс Рејмен. Во 14:19, на контролната кула на Минхенскиот аеродром и било кажано дека авионот бил подготвен да полета, и им било дадено дозвола да полетаат откако ќе измине 14:31. Меѓутоа, капетан Рејмен се откажал од полетувањето, откако капетанот Тејн забележал дека во левата страна на авионот се зголемил притисокот, којшто варирал кога авионот ја достигнал максималната енергија и моторот звучел чудно при забрзувањето. Три минути подоцна бил направен втор обид, но со 40 секунди од постапката, летот повторно бил откажан пред авионот да се подигне од земјата. Причината за неуспешните обиди бил заедничкиот проблем на авионите од Елизабетанската класа, тоа што моторите работеле со премногу мрсна смеса, предизвикувало преголемо забрзување во моторите. После вториот неуспешен обид, им било кажано на сите патници да се симнат од авионот, и тие се повлекле во чекалната на аеродромот. До тогаш, снегот започнал обилно да паѓа, и изгледало невозможно авионот да ги врати на истиот ден. Данкан Едвардс играчот на Манчестер Јунајтед ја искористил можноста да испрати телеграма на газдарицата на станот во Манчестер. Таа гласела: „Сите летови се откажани, пристигнуваме утре. Данкан“. Капетанот Тејн го информирал Бил Блек, техничарот во станицата, за проблемот со зголеменото бликање во левиот мотор, а Блек предложил дека, единствено решение кое им преостанало е да го задржат авионот во Минхен преку ноќта за одново штелување на моторот, откако директното забавено давање на гасот не успеало. Меѓутоа, Тејн настојувал да се придржува кон распоредот и предложил дека, сосема доволно би било уште побавното давање на гасот. Тоа значело дека авионот не би ја достигнал брзината за полетување сè до крајот на пистата, која што била речиси 2 км (1,2 ми) долга, а Тејн бил убеден дека тоа не би претставувало проблем. Поради тоа, и покрај снегот, патниците биле повторно повикани, после 15 минути откако го напуштиле авионот. Неколкумина од играчите не го поднесувале добро летањето со авион, особено Лиам Велан, којшто пред полетувањето, го слушнале како вели: „Ова би можело да биде смрт, но јас сум подготвен.“ Другите пак, вклучувајќи ги и: Данкан Едвардс, Томи Тејлор, Марк Џоунс, Еди Колман и Френк Свифт се преместиле назад во авионот, верувајќи дека таму е побезбедно. Откако сите биле повторно во авионот, на третиот обид за полетување во 14:56, капетан Тејн и капетан Рејмен, повторно го подмрднале авионот. Во 14:59, тие ја достигнале точката за полетување, каде што добиле дозвола да се подготват за полетување. На пистата, последните проверки во кабината биле извршени во 15:02, а биле контактирани за да им кажат дека дозволата за полетување ќе им истече во 15:04. После дискусијата, пилотите се согласиле да се обидат да полетаат, но будно внимавале на инструментите во случај на уште некое бликнување на моторите. Во 15:03, стапиле во контакт со контролната кула за да ги информираат за нивната одлука. Капетанот Рејмен бавно го дал гасот и ги отпуштил кочниците, како што било договорено, авионот почнал да забрзува, а радио-службеникот Бил Роџерс ја испратил следната порака на контролната кула: „Зулу Јуниформ Роулин“. Како што забрзувал авионот, го расфрлал снегот којшто му надоаѓал, а капетанот Тејн се навраќал на брзините од 10 јазли. На 85 јазли, моторот во левата страна започнала повторно да блика, и тој го поднамалил гасот пред повторно внимателно да даде гас. Откако авионот достигнал 117 јазли (217 км/ч), тој објавил „В1“, навестувајќи дека ја достигнале брзината на која што  веќе не било безбедно да се поништи летот, а капетанот Рејмен го слушнал повикот „В2“ (119 јазли (220 км/ч)), минималната брзина кој била неопходна за да го подигне авионот од земја. Меѓутоа, кога Тејн го погледнал покажувачот на брзината на летање, очекувал стрелката да продолжи да расте, но таа варирала на околу 117 јазли пред наеднаш конечно да се спушти на 112 јазли (207 км/ч), а потоа на 105 јазли (194 км/ч). Рејмен извикал: „Исусе, нема да преживееме!“, додека Тејн погледнал нагоре за да види што им претстои. Авионот се лизнал на крајот од пистата и надвор од контролата, удрил во оградата која што го опкружувала аеродромот, а потоа преку патот, зафатил една куќа, дом на шестчлено семејство, со што го откорнал левото крило. Во тоа време, таткото и најстарата ќерка биле излезени, а мајката и другите три деца едвај успеале да се спасат додека куќата им ја зафатил оган. Пред да удри левата страна на кабината во дрво, опашката на авионот била делумно откорната. Десната страна на авионот удрила во дрвена колипка во која експлодирал камион, наполнет со гуми и гориво. Дваесет патници починале на авионот, а имало три подоцнежни смртни случаи. Кога видел дека пламените јазици почнале да се јазат околу пилотската кабина, капетанот Тејн се исплашил дека авионот би можел да експлодира од запаленото гориво, па затоа му наредил на неговиот екипаж да ја евакуира областа. Стјуардесите Роузмари Чевертон и Маргарет Белис први излегле преку изгаснатиот прозорец за итни случаи во кујната, а по нив следувал и радио-службеникот Бил Роџерс. Тејн му свикал на Рејмен да го напушти седиштето, но тој бил заглавен од сплесканиот авион. Рејмен му рекол на Тејн да продолжи без него. Тејн се искачил до прозорецот во кујната. Кога стигнал на земјата, ги видел пламените јазици коишто се искачувале кон десното крило, чијшто недопрен резервоар сè уште имал 500 империјални галони (2,300 L) гориво. Тој му свикал на екипажот да избегаат колку што е можно подалеку и повторно се искачил во авионот за да ги пронајде двата преносни апарати за гаснење на пожари, застанувајќи привремено за да му каже на Рејмен дека ќе се врати по него кога ќе се справи со огнот. Во меѓувреме, во кабината за патници, голманот на Манчестер Јунајтед, Хари Грег се освестувал со помислата дека е мртов. Ја почувствувал крвта која што му течела по лицето и не се осмелувал да ги крене рацете нагоре. Помислувал дека горниот дел од главата му бил отстранет како на тврдо варено јајце. Точно над него, зрак ја осветлил кабината, па Грег се упатил кон него и ја удрил дупката, која била доволно широка за да може да се протне низ неа.