cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Закон за дејство на масата
Концентрација и брзина на судирите
Бидејќи кај повратните ракции доаѓа до воспоставување на хемиска рамнотежа, брзините на директната и повратната реакција мораат да бидат исти по воспоставувањето на рамнотежата:
Индексот []r означува дека во последната равенка се работи за рамнотежни концентрации наспроти произволните концентрации кои фигурираат во претходните изрази. Значи, во набљудуваниот систем, концентрацијата на реактантите/производите можат да се менуваат произволно, при што реакцијата може да тече во една или друга насока, поради што доаѓа до промена на концентрациите на реактантите и производите заедно. Меѓутоа, при рамнотежа, реакциите се одвиваат во двете насоки со иста брзина, па оттука концентрациите на реактантите и производите не се менуваат. Рамнотежата може да се постигне при различни концентрации на реактантите/производите, но при условот што го поставува последната равенка.
Константата на рамнотежа не зависи од концентрациите на реактантите/производите, но зависи од температурата. Преку константите на рамнотежа можат да се пресметаат рамнотежните концентрации на супстанците вклучени во реакцијата, а од нејзината температурна зависност и промената на слободната енергија во текот на реакцијата.
Законот за дејство на масата може да се дефинира и преку масата на реагирачките супстанци, но, тоа не е од поголемо практично значење. Важно е да се спомне и дека концентрацијата е само еден од факторите кои влијаат на брзината на хемиската реакција. Другите се температура, притисок, присуство на катализатори итн.
Ла Албуера
Ла Албуера — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Црква „Св. Илија“ - Марчино
Историја
Црквата е подигната во 1812 година. Истата не е зографисана.
NGC 1567
NGC 1567 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1567 се споменува и како ESO 157-20, IRAS 04189-5503.
Откривање
Објектот е откриен на 28 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1567 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 1567 има привидни димензии од 8,2' х 6,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 20 м 0,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 54° 56' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Варин
Варин (Warin) — град во округот Северозападен Мекленбург, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на 19 километри југоисточно од Висмар.
Македонска радио-телевизија
Македонска радио-телезивија (МРТ) — национална телевизија на Република Македонија, основана во денешниот облик во 1993 година од страна на Собранието на Република Македонија, како продолжение на дотогашната Радио-телевизија Скопје (РТС).
Телевизија Скопје
Во 1960-1962 година Радио Скопје, што се однесува во програмските зафати, оформува екипа и испраќа свои работници на обука во радиотелевизиските центри во Белград и Загреб и интензивно се подготвува за освојување и на тој сегмент од радиодифузијата.
На 8 април 1964 година е завршена монтажата и на 5/1 KW ТВ предавател на објектот Црн Врв. Co силниот антенски систем (4х4 антенски панели), кој има засилување од 10 децибели, а тоа значи во сите правци зрачи со по 50 KW, тој ќе биде доминантен во тоа време на овие наши простори. По повод неговото официјално пуштање во работа на 5 јуни 1964 година се одржува свеченост на самиот објект и се врши првиот телевизиски пренос во живо од типот на Социјалистичка Република Македонија. Телевизиските работници остваруваат уште една победа, но Телевизијата е сè уште на прагот на својот почеток. Во текот на летото 1964 година се спроведуваат директни преноси на спортски, фолклорни и забавно-музички приредби од „Средбата на солидарноста”.
14 декември 1964 година се смета за роденден на скопското телевизиско студио. Од импровизираното студио (лимен хангар) во крј има две маси за спикерите и најавувачката, со една камера (и уште една резервна) од подарената англиска репортажна кола, со мобилна врска од колата до предавателот на Црн Врв, во „живо”, започнува редовното емитување сопствена програма од сопствено студио. Во 18:15 часот ТВ весник во траење од 20 минути, потоа цртан филм и детска емисија, образовна емисија, странски јазици, емисија од културата, ЕПП ... Така, пет дена во неделата. Создадени се доволен број емисии и репортажи за предвидените термини, а детските куклени и образовните емисии се емитуваат во „живо”. Така до 20 часот, а потоа вклучување во заедничката програма на Југословенската радио-телевизија.
Првите програми на ТВ-студио Студио Скопје
На 16 октомври 1965 година е реализиран и првиот директен телевизиски пренос од еден фудбалски натпревар: на Градскиот стадион во Скопје „Вардар” ја победува „Црвена Звезда” со два спрема нула, а преносот го коментира Атанас Костовски, во режија на Вељо Личеновски. За есента во таа година се подготвува нова шема и со неа се планира старт на двегодишна телевизиска програма за основно образование под наслов „Се рути карпа мрак” (повод се показателите од 1961 година според кои во Македонија се регистрирани 225 илјади неписмени, а од нив 70.777 до 35-годишна возраст).
1965 година се одликува, барем во доменот на Предаватели и врски со пуштање во редовна работа и на другите ТВ предаватели. Така, на 5 септември е пуштен во редовна работа ТВ предавателот со сила од 0.6/0.25 KW на Туртел, а на 28 декември ТВ предавателот на Пелистер со сила од 0.5/ 0.1 KW и на Мали Влај со сила од 0.6/0.25 KW. Заедно со Црн Врв овие четири предавателни објекти се и денес базичните пунктови на телевизиската мрежа на МРТ. Во истата година се пуштаат во редовна работа и ТВ репетиторските објекти во Кичево и Куманово на 28 јуни чии уреди се со сила од 10 W, а на Попова Шапка се поставува ТВ уред со сила од 50 W. При крајот на 1965 година телевизиската мрежа покрива 76% од териотријата и 83% од населението на Македонија (што е над југословенскиот просек).
Наредните четири години (1966 — 1969) се години на интензивна изградба на репетиторската дифузна мрежа. Изградени се 13 нови репетиторски објекти, како и одредени засилувања на постојните уреди. Пуштени во редовна работа се пунктовите: 5 јануари 1966 Стогово со 5 W уред; 8 август 1966 Штип со 5 W уред; 8 јуни 1966 Сопотница со 5 W уред; 29 декември 1966 Македонски Брод со 10 W уред; 29 декември 1966 Страцин со 10 W уред; 29 декември 1966 Кратово со 50 W уред. Bo почетокот на 1966 година на Боскија се поставува 100 W уред. Во 1967 година се пуштаат во редовна работа пунктовите Крива Паланка со 50 W уред и Богданци со 5 W уред. Во 1968 година Неготино со 5 W уред и Ростуше со 5W уред. Во 1969 година Каменица со 5 W уред и Тепавци и Влајница со 10 W уреди. Во 1967 година започнува експанзија на нови емисии: со воведува дебата едночасовна емисија „На дневен ред”; на 28 јануари 1967 година се емитува првата младинска емисија „Јас, ти, ние ...”; специјализираната емисија за сообраќај и туризам „Семафор” (за првпат емитувана на 21 септември 1966 година), сега започнува да се емитува двапати месечно по 25 минути; се воведува спортска емисија и емисија за армијата и одбраната; на 2 мај Телевизија Скопје ја емитува својата прва телевизиска драма „Пустина” од Ѓорѓи Абаџиев, во режија на Душан Наумовски. Во летото 1968 година е снимена и првата забавно-музичка емисија на филм во боја „Охридските пастели”, според сценарио на Димитрие Османли ги реализираат уредникот Димитар Масевски и режисерот Ацо Алексов.
На 27 април 1967 година (кога во Албанија сè уште нема телевизија) започнува емитувањето на 20-сет минутна информативна емисија на албански јазик, а на На 14 април 1969 година е воведена прва информативна емисија на турски јазик. Навистина, само 15 минути на 15 дена, но во тие пригоди со особено задоволство било истакнувано дека во матичната земја на Турците, Турција, телевизијата сè уште не емитува редовна програма. На 25 јуни 1969 година во главниот град на СФРЈ, во Белград, Телевизија Скопје отвора свое прво дописништво надвор од Македонија.
Во технички поглед, даден е во употреба терминал и приклучувањето на програмата сега се врши од студиото, а не како дотогаш, преку предавателот на Црн Врв; започнува изградбата на студио II за информативна програма, спикерна, студио за најава на програмите, просторија за титлување филмови и повеќе редакциски канцеларии. При крајот на 1969 година заврши монтирањето на Студио II со две црно-бели камери, и сè беше подготвено оттаму да започне емитување на централната информативна емисија тв-весникот. Крајот на 1969 година Предаватели и врски го дочекуваат со десетгодишно искуство од областа на телевизиската емисиона техника. Телевизиската мрежа во Република Македонија се состои од 4 матични предавателни пунктови (Црн Врв, Туртел, Пелистер и Мали Влај), една радиорелејна станица Борула, како и 21 репетиторски објект низ Македонија. Вработените во Предаватели и врски веќе поседувааат солиден квантум знаење од таа област и се со богато искуство. Квалитетот на емитуваната програма од ден на ден се подобрува. Почнуваат и првите емисии во боја па следствено на тоа се појавуваат и првите колор ТВ приемници. На 9 септември 1970 година на објектот Пелистер е пуштен во редовна работа нов 5/1 KW предавател. Во истата година во септември се пуштени во редовна работа и пунктовите Жировница и Спас. Во наредните три години се изградени репетиторските пунктови: Отешево со 10 W уред, Дебрца со 10 W уред, Лазарополе со 5 W уред. Во Крива Паланка и Кратово наместо 50 W уреди се поставија уреди со моќност од 1 W.
Годината 1970 го означува почетокот на воведувањето на втората телевизиска мрежа. Бидејќи радиочестотниот спектар во ВХФ подрачјето (I и III банд) каде што има можност за поставување емитувачки уреди на само единаесет честоти (11 канали) е заситен и не дава можност за поставување други уреди, се преименува во УХФ подрачјето (470-862 МХц) кое дава можност за планирање и поставување уреди на 48 честоти (48 канали). Планот за распределбата на честоти во УХФ подрачјето е донесен од порано и остануваше да се изврши негова координација со соседните земји. РТС ги прави првите чекори за воведување на вториот канал, преку предаватели и врски со набавката на ТВ предавателот со сила од 1 KW за ТВ/УКБ пунктот Црн Врв и еден репетиторски уред од 100W за ТВ/УКБ peп. пункт Водно. Во текот на 1970 година, поточно кон крајот на годината, опремата е добиена од „Телетра” од Милано се монтира и на 2 февруари 1971 се пушта во редовна работа. Пуштањето во работа на тие уреди го означи почетокот на воведувањето телевизија во боја во Република Македонија. Македонската телевизија е меѓу првите земји на Балканот што почна да емитува сигнал во боја. (Белград 31.12.1971) Многу подоцна соседните земји ќе го почнат воведувањето телевизија во боја.
Co воведувањето на ТВ-весникот сè уште се оди претпазливо: на 18 мај 1970 година е освоен еден ден во неделата, вторник, во кој експериментално телевизискиот весник се емитува во 20 часот. Редовното емитување на тв-весникот во овој термин започнува од 1 јануари 1971 година. Во 1972 година почна дизајнирањето и оспособувањето и на Првата ТВ мрежа за емитување телевизија во боја. ВХФ предавателите беа монтирани и пуштени во погон во 1974 година и тоа на 11 октомври 1974 година 5 KW предавател на Туртел, а на 13 ноембри 1975 година 10 KW предавател на Црн Врв. Силата на емитуваниот сигнал повеќекратно се зголеми со што ги премина и границите на Македонија. Во 1974 година репетиторската дифузна мрежа се прошири со уште 3 репетиторски пунктови и тоа: Нижополе (септември 1974) со уред од 1 W, Блатец (декември 1974) со 5 W и Делчево (декември 1974) со 5 W.
На 2 август 1975 година на екраните во Македонија и во светот, за првпат од надворешен пренoc, се појавила шпицата на Телевизија Скопје во боја: во новата репортажна кола е реализиран прв директен пренос во боја од Светското првенство во кајак на диви води. Во текот на оваа година на филм во боја се снима и првата играна серија за деца „Волшебното самарче”. Се продолжува со набавка на опрема за Втората програма во Нерези и друга опрема за опремување на студијата и мастерот во новиот Дом. 1976 година ја одбележуваат неколку работни успеси: вклучена е нова главна колор-режија за Првата програма, дадени се во употреба ново телекино, магнетоскопи и машина за титлување. Почнува да работи нова филмска лабораторија со можности за развивање 1.100 метри на час колор-умкер, позитив и негатив. Во оваа '76 година режисерот Душан Наумовски ја реализира првата играна серија на Телевизија Скопје, работена филмски, во боја „Пат кон иднината”. Започнува емитувањето на неколку часовната неделна емисија „Спортско забавно попладне”, во „живо” (единствена од тој вид во ЈРТ). Неколку програмско-технички зафати се карактеристични за 1978 година. Од 8 јануари телевизискиот весник прераснува во телевизиски дневник и оваа централна информативно-политичка емисија започнува да се реализира со водители. Се емитува во 20.00 часот, пет дена во текот на неделата, а во саботите и неделите се презема заедничкиот ТВ-дневник од ТВ-Белград.
Периодот од 1975 година до 1982 година е период на најголеми инвестициони влошувања во телевизиската мрежа на МРТ. На ТВ/УКБ пунктот Црн Врв во тој период се монтираа следниве уреди и опрема: ТВ/УХФ 40KW предавател, 2х10 KW УКБ предаватели, поголем број линковски уреди како и УКБ и УХФ антенските системи и силата што ја зрачат уредите повеќекратно се зголеми, како и 3 агрегати за резервно напојување со електрична енергија. На ТВ/УКБ пунктот се монтираа и пуштија во работа следниве уреди и опрема: ТВ/УХФ предаватели со сила од 20 KW и 1 KW, двонасочна линковска врска, 2х10 KWУХБ предаватели и 1 KW УКБ предавател, агрегат со сила од 230 KW како и нови силни ВХФ, УХФ и УКБ антенски системи.
На 6 март 1978 година Телевизија Скопје остварува нов, крупен чекор во својот развој: започнува да емитува своја Втора програма. Таа се емитува еднаш неделно, секој понеделник, а подоцна и во средите, во траење од четири часа, целосно во боја. Втората програма е алтернативна и комплементарна на Првата, со емисии од сите жанрови што се подготвуваат во двата сектора за информативно-документарни и за културно-уметнички емисии. Одговорен уредник на Втората програма е Зоран Вангелов. Инаку, во другите денови и во времето кога не емитува свои содржини, на вториот канал се преземаат директно програми од другите југословенски телевизиски центри.
За изградба на интервентна ТВ мрежа за Вториот телевизиски канал се изврши набавка на 3х1 KW ТВ/УХВ предавател со француската фирма „ЛГТ” од Париз, како и набавка на 20 репетиторски ТВ/УХФ уреди во комплет со антенски системи од фирмата „Елрад” од Горна Радгона Словенија. Се изградиле и поголем број нови ТВ репетиторски објекти и кон крајот на 1982 година, покрај 4 базични ТВ/УКБ објекти, првата телевизиска програма се емитува преку мрежа од 39 репетиторски објекти, а Втората телевизиска програма преку мрежа од 34 репетиторски објекти. Во 1982 година е набавена апаратура за читање текст од камера, т.н. „идиот”. Таа е вградена во студиото уште во Нерези, која и денес е исправна но поради суета никој не ја употребува. Во 1983 година се вршат подготовки за преселба од Нерези во новиот Дом. Co пристигнатата опрема многубројна екипа на ТВ-Скопје активно учествува во реализацијата на Зимската олимпијада во Сараево. Во 1984 година се емитувани 161.394 минути на Првата и 54.721 минути на Втората програма.
Завршува изградбата на новиот РТВ-дом и е извршена пообемна набавка на опрема која ќе се вградува во новите студија. Од нив директно во програмата започнуваат да се емитуваат и првите контактни емисии: „Скопската програма” што под редакција на Иван Андреевски, двапати неделно, ја подготвуваа и водеа поголема група нови, млади новинари. Од 17 февруари 1985 година во неделните претпладниња започна да се емитува и првата „отворена” забавно-контактна емисија „Добро утро, добар ден”, што ја водеа и подготвуваа Катица Трајковска и Петар Ѕалев. На 14 мај 1985 година во големото студио во новиот Дом започнало снимањето на најголемата и најамбициозна играно-анимирана серија за деца од 31 епизода по 30 минути „Бушавата азбука”. Се создаваат претпоставки и се вршат подготовки за воведување целодневна телевизиска програма.
Во 1986 година завршува најсложената, најтешката и најскапа операција на РТС во нејзиното постоење: преку своевиден технички подвиг на вработените од техниката, по целосната демонтажа и монтажа на уредите, без прекин на програмата, е извршено успешно пренесување на сигналот од Нерези во новиот РТВ-дом, во програма што директно се емитуваше за гледачите во текот на целото деноноќие. Co натамошното техничко опремување се создадоа услови за прием и следење сателитска програма. Во пролетта 1988 година се овозможува и реемитирање при што почна првото директно преземање на вториот канал на програми од сателит. Во овој период ТВ Скопје, од име на ЈРТ, е кооридинатор за обезбедување програми од југословенските твцентри за емитување преку сателитската програма „Канал на еден свет”.
1989 — 1990 година
Во периодот од 1986 до денес се набавени неколку силни ТВ предаватели и тоа: март 1988 10KW ТВ/ВХФ предавател на Црн Врв, октомври 1991 година 10KW ТВ/ВХФ предавател за Пелистер, мај 1992 тодина 10KW ТВ/ВХФ предавател за Туртел. Сите тие предаватели се за емитување на Првата програма на Македонската телевизија. Во октомври 1993 година е набавен 10KW ТВ/УХФ предавател за Пелистер за емитување на Втората ТВ програма како и во октомври 1991 2KW ТВ/УХФ предавател на Пелистер за емитување на Третата ТВ програма. На 8 април 1990 година е воведена емисија на ромски јазик „Преродба”, а на 9 јануари 1991 година емисија на влашки јазик „Неделиик”. И двете се емитуваат еднаш неделно, траат по 30 минути, и двете го носат епитетот први и единствени во светот на јазиците на народностите за кои се наменети. Тоа, само по себе, и на Телевизија Скопје и го обезбедува достојното место на институција со демократски определби за пример. На 7 јануари истата 1991 година Телевизија Скопје започнува да емитува програма и на својот трет канал. „Канал-3” се емитува пет дена во неделата по четири часа, целосно во „живо” и со поведри содржини низ кои за првпат во програмите е применет телефонски разговор со гледачите, како и повеќе други привлечни програмски содржини и акции со кои се анимираат гледачите. Во другите часовни појаси Третиот канал е исполнет со преземена сателитска програма. Во почетокот Третиот канал се емитуваше преку еден предавател само за подрачјето на Скопје, а подоцна, со помош на општинските собранија, се набавени репетитори и се изградени неопходни инфраструктурни објекти со што е овозможено следење на програмата во уште десетина градови низ Македонија. Co повеќе програмки акции од градовите во кои се следи „Канал-3” се наѕираат развојните можности за создавање регионална телевизиска програма во Македонија и прераснување на дописните во регионални тв-центри.
На 7 јануари 1991 година, најпрвин само преку еден киловат ТВ/УХФ репетитор од Водно, почнува да функционира и III канал на МРТ. Набргу со финансиско учество на општините Битола, Прилеп, Охрид, Струга, Ресен, Кичево, Македонски Брод и други третата ТВ мрежа се проширува така што денес се емитува од 16 објекти, со покриеност повеќе од 50% од населението во Македонија, со тенденција на зголемување и проширување
1991—
Македонската телевизија дневно емитува 73 часовна програма на своите три канали и на Сателитскиот канал. На Првиот канал емитува непрекината 24-часовна програма. На Вториот канал се емитува програма на немнозинските заедници во Република Македонија. На него се емитува програма на албански јазик, на турски јазик, како и емисиите на српски, ромски, влашки и бошњачки јазик. Третиот канал е формиран во 1991 г., тогаш како експериментален канал, а сега е наменет за активностите на Собранието. Сателитскиот канал постои од 2000 и емитува непрекинато 24-часовна програма, што претставува избор од програмите на МРТ, како и оригинална програма.
Табела бр. 1: Квалификациона структура на вработените во МРТ (2013-2014)
Табела бр. 2: Приходи на МРТ (2013-2014)
Организација и раководење
Највисок орган на раководење со МРТ е Советот на МРТ, кој брои 13 членови, кои ги избира Собранието на Република Македонија. Од нив, пет членови предлага собраниската комисија за избори и именувања, тројца предлага Заедницата на единиците на локалната самоуправа (ЗЕЛС), додека останатите пет членови се предлагаат од страна на: Интеруниверзитетската конференција, Албанскиот театар, Турскиот театар, Здружението на новинарите на Македонија (ЗНМ) и Македонската асоцијација на новинарите (МАН). Членовите на Советот се избираат со мандат од пет години.
Во декември 2014 година, Собранието го избрал следниов состав на Советот на МРТ:
Во март 2015 година, за директор и заменик-директор на МРТ повторно биле избрани Марјан Цветковски и Харун Ибраими, кои претходно минале еден тригодишен мандат на овие функции.
Наводи
__ИНДЕКС__
Ла Кодосера
Ла Кодосера — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
3133 Сендај
3133 Сендај (A907 TC) — астероид главниот појас откриен на 4 октомври 1907 г. од Август Копф во Хајфелберг.
Самандере (Иберли)
Самандере  — археолошко наоѓалиште во демиркапиското село Иберли. Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика.
На една височинка со зарамнет врв, што се издига на западниот раб на селото, се наоѓаат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
СУ „Наум Охридски“ - Скопје
„Наум Охридски“ — средно училиште во Скопје, Општина Центар.
Патриот (ридски венец)
Патриот Хилс (Антарктик)  (-80.33333°N, -81.41667°W) е низа од карпести ридови долги 5 наутички милји (9 км), сместена на 3 наутички милји (6 км) источно од северниот крај на Индепенденс Хилс во Долината на потковицата, Опсег на наследство, Западен Антарктик. Северно од Патриот Хилс (во нивниот слипстреам) има околу 2x8 km големо син мраз лизгалиште, површина без снег што може да се користи како лента за слетување за големи авиони вклучувајќи ги C130 и Ilyushin Il-76.
Историја
Ридовите беа мапирани од Геолошки институт на Соединетите Американски Држави (USGS) од копнени истражувања и У.С. Морнарица воздушни фотографии, 1961–66. Името го примени Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот (US-ACAN) во врска со името Heritage Range. Во 1987 година, Базниот камп Патриот Хилс беше изграден од страна на Меѓународна авантуристичка мрежа (сега Антарктичка логистика и експедиции, ДОО; АЛЕ). Кампот, кој се користеше само во летните месеци на Антарктикот, беше единствениот приватен камп на антарктичкиот континент.
Во 2010 година, активностите се префрлени во Унион ледник камп. За време на летото на Антарктикот 1998 година, тим од научници од Универзитетот Карнеги Мелон, НАСА Истражувачкиот центар Ејмс и Универзитетот во Питсбург го отворија за неколку недели нивниот камп во близина на Патриот Хилс. Тие го тестираа роботот „Номад“, кој беше изграден за да истражува и идентификува автономни карпи и метеорити во поларните региони. Бидејќи немаше удари од метеорити во овој регион, истражувачите оставиле фрагменти од метеори за тестирање. Патриот Хилс, поставен веднаш покрај неколку високи планини, често предизвикуваше налети на силни ветрови кои беа неконтролирани толку и непредвидливи. Сè додека квотата на туристи не надминува одреден број, одговорните лица можеа без проблем да се справат со ситуацијата и да ги натераат сите и сите да ги прифатат доцнењата поради постојано каприциозното време во таа одредена област на Антарктикот.
Но, 6-тиот континент не го избегна сè пофренетичниот развој на глобалниот туризам, иако во овој дел од светот само прилично добро здрави патници можат да си дозволат такви искуства. Од една страна, едноставните патници љубопитни да дојдат да ја откријат оваа лабораторија на отворено небо се затоа се побројни - поради фактот што вниманието на луѓето е повеќе привлечено од медиумите отколку во минатото кон кревкоста на овие недопрени региони. Од друга, исто така, се забележува пораст на спортисти од секоја нијанса кои се чувствуваат доволно силни (или кои последователно се тренираат) за да се спротивстават на мини преминувањето на континентот - од влезот Херкулес до Јужниот пол, всушност, т.е. да речеме скоро 800 километри. И на крај, оваа страст за големата авантура доведе до зголемување на бројот на туристи кои успеаја во оваа маршрута, која, мора да се каже, стана „класика“ на Јужниот пол. Човек учи, добива информации, ги става прстите во вода и еден ден, неизбежно, вели „зошто да не јас“?
Неколку бројки за подобро разбирање: во текот на сезоната 2005-2006, имаше во сите 29.823 туристи кои ги посетиле по морски или воздушен пат, па дури и по копно, а вториот избрал да патува на континентот сам по себе. Минатата сезона (2009-2010), бројот на поларни посетители се искачи на 36.875, што значи зголемување за повеќе од 30% за четири години! (Извор IAATO, Меѓународна асоцијација на тур-оператори на Антарктикот)
Глациолошките податоци собрани на Патриот Хилс, Антарктик (80°18'S, 81°22'W), се користат за да се процени локалната маса на рамнотежата на ледената покривка. Податоците беа собрани за време на две теренски кампањи спроведени од Instituto Antartico Chileno во јануари и ноември 1995 година. Мерењата вклучуваа премерување на влоговите и дебелината на мразот добиена од дискретни радарски сондажи со високофреквентен импулсен систем на земја.
Аблацијата се случи на полето со голи мраз во основата на Патриот Хилс, со максимална вредност од 7 g cm −2a−1. Нето акумулацијата беше откриена далеку од планините, над областа покриена со ела на ледникот, со максимална стапка од 10 g cm 2 a-1 Мразот брзо се згуснува далеку од планините, достигнувајќи дебелина од 383 m, максималниот опсег на радарскиот систем, во близина на центарот на полето сино-ледено. Не беше откриена значајна разлика во површинската височина на мразот во периодот од 305 d, што покажува дека мразот е речиси во рамнотежа кај Патриот Хилс.
Патриот Хилс се наоѓа на најјужниот крај на планините Елсворт, западен Антарктик, на 80°18' југ, 81°22' западно. и со највисока сума-мили од 1246 m испакнати околу 400 m над околната ледена покривка (USGS, 1966). Долината на потковица ги дели Патриот Хилс од Даглас Пикс и Вилсон Нунатакс, а двата последни венци се наоѓаат на околу 35 километри северно од Патриот Хилс. Мразот [се спушта од долината на Потковицата се испушта до влезот Херкулес, на линијата за заземјување на ледениот гребен Рон, околу 50 километри североисточно од Патриот Хилс.
На северната страна на Патриот Хилс постои голо ледено поле долго околу 8 километри и широко 2 километри. Полињата со голи мраз, познати како области со сино мраз (BIAs), се области со негативен биланс на маса и опфаќаат само мал дел од Антарктикот. БИА најверојатно ќе се појават во регионот на стрмнината, т.е. област со релативно стрмен површински градиент, сместена помеѓу брегот и внатрешноста на Антарктикот, каде преовладуваат силни ветрови и ниски стапки на акумулација (Ван ден Брук и Бинтања, 1995). Аблацијата главно се произведува со засилена сублимација над голиот мраз, и ерозија со дивергенција на снегот управуван од ветерот (Референца JonssonJonsson, 1992; Van den Broeke и Bintanja, 1995). Ваквите ледени полиња најчесто се наоѓаат во областите во близина на нунатаките (Референца Орхајм и ЛучитаОрхајм и Лучита, 1990), но може да се појават и во области одвоени од планините, каде што постојат посебни микроклиматски услови (Референца Такахаши, Нарусе, Накаво и МаеТакахаши и други, 1988). Детални глацио-мекоролошки студии на полињата со сино мраз беа спроведени од горенаведените автори, вклучувајќи топлинска рамнотежа, интеракција со катабатички ветрови и моделирање на климатската чувствителност на БИА.
Сино-леденото поле на Patriot Hills ги претставува најдобрите услови во областа за слетување со големи авиони на тркала (необјавени информации од C.W. M. Swithinbank), кои се користат повеќе од една деценија за логистички цели, особено од приватна компанија (Adventure Network International ) кој таму формираше голем летен камп.
Глациолошките студии во областа на Патриот Хилс се ретки, и главно ограничени на мерења на акумулација од снежни јами ископани на растојание од 50 100 km, по траверс на Меѓународната геофизичка година (Бул, 1971); воздушно радио-ехо звук (Reference Jankowski and DrewryJankowski and Drewry, 1981); и неколку мерења на брзината на мразот помеѓу Хилс на независноста и ридовите Патриот (Ишимару и други, 1995).
Неодамна, Instituto Antàrtico Chileno (INACH), со поддршка на чилеанските воздухопловни сили, започна глациолошка програма насочена кон карактеризирање на рамнотежата на масата и условите за проток на мраз околу Патриот Хилс (Анонимни, 1995). Овој труд ги прикажува основните резултати од глациолошките мерења извршени за време на кампањите на INACH во близина на Патриот Хилс во јануари и ноември 1995 година (Casassa, 1996).
Мерења на терен Базниот камп е основан на околу 500 m северно од полето со сино мраз, во близина на станицата P5 (сл. 1). За превоз се користеа моторни санки, а најоддалечената станица се наоѓа на 6 километри од планините.
Траверс на колци Три референтни точки, A, B и E, беа поставени на карпата на северното крило на Патриот Хилс, блиску до полето со сино мраз (сл. 1). Оттаму, 12 станици, помеѓу П1 и П9, беа воспоставени во јануари 1995 година, со колци по линијата на север до точка оддалечена 6 километри од планините. од нив, четири колци беа издупчени во голиот мраз, а осум станици беа поставени во оградата. Сите влогови беа пронајдени и повторно измерени во ноември 1995 година. Покрај тоа, неколку нови Во текот на секоја епоха се мери траверс, користејќи локален ортогонален координатен систем ориентиран кон географскиот север, мерено со набљудување на сонцето. Потеклото на координатниот систем е 1000 m (N), 1000 m (E) на станицата А. Беше користен теодолит WildT2, во комбинација со електронски мерач на растојание Wild Distomat D14.
Проценетите стандардни грешки се 10” во хоризонтални и вертикални агли и 2 cm во хоризонтални растојанија. На најоддалечената станица (P9), ова дава стандардни грешки од 7 cm во координатата на патеката (приближно на север), 9 cm во координатата преку колосек (приближно источно) и 13 cm во височина.
Висинската разлика на влоговите, измерена во секоја епоха, беше искористена во комбинација со густината на влакненца добиена во снежна јама во базниот камп во секоја епоха за да се добијат стапки на акумулација и аблација за периодот од 323 дена јануари-ноември 1995 година. искористена е вредност од 376 kg m 3, што е просек за горниот слој од 20 cm помеѓу јануари и ноември. Густина на мраз од 917 kg m 3 беше искористена за сино-леденото поле. làblc 1 ги прикажува резултатите.
Табела 1. Стапки на аблација/акумулација. Негативниот знак укажува на аблација, а висинската разлика е вредност ноември минус јануари. P9E и P9W се наоѓаат 118 m источно и 169 m западно од станицата P9, соодветно
Елдинген
Општински единици
Елдинген се состои од следниве места: (во заградите бројот на жители, 2005 г.)
Историја
Првото спомнување на Елдинген е од 1231 година во документ со печат. Ја потврдува продажбата на црквата во Елдинген (Elthinge) од соседниот манастир.
Селото станало протестантско во 1543 година.
Горан Стојановски (глумец)
Горан Стојановски (Охрид, 2 септември 1969) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Партениј III Цариградски
Партениј III Цариградски — Вселенски патријарх во периодот 1656–1657. Во 1657 година бил обвинет за предавство од страна на султанот и обесен, откако одбил да се откаже од христијанството. Па затоа се смета Ново Великомаченик Партениј III и се празнува во православието на 24 март.
Живот
Партениј се родил на островот Лезбос, и во 1639 година бил избран за митрополит на Хиос. На 26 јули 1656 година тој бил избран за Вселенски патријарх, наследувајќи го Јоаникиј II.
Партениј, кој се здружил со русите во судирите за контрола на црквата на Украина, во 1656 година се одрекол од симболот на верата потпишан во 1643 година од претходниот митрополит во Киев Петар могила, за кој сметал дека е многу близок со католичката догма. Симболот на верата на Петар Могила веќе бил одобрен од сите патријарси во 1643 година и повторно бил одобрен во 1662 година од патријархот Нектариј Ерусалимски и од синодот во Ерусалим во 1672 година. Партениј истот така одржал погреб за останките на неговиот претходник Кирил I, кој бил убиен во 1638 година на брод во Мраморното Море и фрлен во водите на морето.
Па така на 24 март 1657 година долга поворка го испратила Партениј од затворот до место во цариград наречено „Порта на куката“ (Пармак капи) каде бил обесен. Останал да виси три дена за на третиот ден биде фрлен во морето. Неговото тело билон најдено од страна на христијаните и закопано во манастирот Камариотиса на островот Халки.
Ла Коронада
Ла Коронада — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Шрек засекогаш
Шрек засекогаш (англиски: Shrek Forever After) е американски анимиран филм од 2010 година, во режија на Мајк Мичел. Главните улоги ги играат: Мајк Маерс, Еди Марфи, Камерон Дијаз, Антонио Бандерас, Џон Клиз и Џули Ендрјус. Ова е четврти дел од серијалот за Шрек.
Содржина
Шрек и Фиона (гласот го позајмува Дијаз) живеат здодевен семеен живот во дворецот на нејзиите родители. На Шрек (гласот го позајмува Маерс) му станува здодевно и тој посакува повторно да биде стариот вистински огар, кој живеел во мочуриштето. Лошиот Румпелситлцкин му нуди договор со кој Шрек ќе се врати во времето пред да ја запознае Фиона и Шрек го потпишува, но не е свесен за последиците од таа одлука.
Подоцна, тој го среќава Магарето, но не се сеќава на него. Во меѓувреме, Румпел се здружил со вештерките со намера да завладее со кралството, а Фиона е водач на огарите, кои се борат против Румпел. Шрек и магарето пристигнуваат во логорот во кој се кријат огарите, а Фиона не го познава. Започнува востанието против Румпел, но огарите се победени и Фиона е заробена. Сепак, Шрек, Магарето и Мачорот во чизми (гласот го позајмува Бандерас) влегуваат во замокот на Румпел и ја уништуваат неговата магија, ослободувајќи ги Фиона, огарите и кралството. Така, Шрек и Фиона повторно се заедно.
NGC 3503
NGC 3503 — расеано ѕвездено јато со оддавна маглина во соѕвездието Кобилица, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3503 се споменува и како OCL 833, ESO 128-EN28, AM 1059-593.
Откривање
Објектот е откриен на 1 април 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3503 е од видот EN+OCL. NGC 3503 има привидни димензии од 3' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3503 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 427; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8627. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Рут Асава
Рут Асава (24 јануари 1926 – 5 август 2013) е американска вајарка од јапонско потекло. Позната во Сан Франциско како "дамата со фонтаната", автор е на уметнички дела кои се дел од сериозни уметнички колекции како Соломон Р. Гугенхајм музејот и Витни музејот во Њујорк. Главен испиратор е зад создавањето на Школата на уметностите во Сан Франциско, преименувана во Рут Асава школа на уметностите во 2010 како омаж кон нејзиниот лик и дело.
Ран живот и образование
Асава е родена во 1926 во Норволк, Калифорнија во семејство со седум деца.
По дипломирањето, со намера да стане учител по уметност, го посетува Државниот колеџ во Висконсин, Милвоки. Откако не успева да најде работа за да го положи практичниот дел од завршниот испит на колеџот, - бидејќи со јапонско потекло, дискриминирана е каде и да аплицира - го напушта Висконсин без диплома (истата ќе ја добие дури во 1998 година.)
Од 1946 до 1949, учи на Black Mountain College со Јозеф Алберс. Токму од него ќе научи да користи обични, секојдневни материјали, а тогаш почнува да експериментира со жица користејќи најразлични техники.
Брак и деца
Асава се венча со архитектот Албер Ленје во јули 1949 година. Имаат шест деца: Ксавиер (1950), Аико (1950), Хадсон (1952), Адам (1956), Еди (1958) и Пол (1959).
Смрт
Асава починува од природна смрт на 5 август 2013 во сопствениот дом во Сан Франциско, Калифорнија, на возраст од 87 години.
Кариера
Во текот на 1950-тите, Асава почнува да експериментира со хеклано жичено вајарство што личи небаре тридимензионален цртеж со линии. Техниките ќе ги научи во Толука, Мексико, каде тамошните селани користеле слични техники за да направат кошници од поцинкована жица:
"“Ме заинтригира економичноста на линијата, можноста да се создаде нешто во просторот без вистински да се загради. Сепак е проѕирно. Сфатив дека ако сакам да произведам нешто такво, ќе морам да користам само линија зашто само таа може да оди секаде.'" Жичените вајари ќе ја направат Асава многу позната во 1950-тите, кога нејзините дела се појавуваат неколкупати во Витни музејот на современа уметност во Њујорк, а во 1955-тата и на уметничкото биенале во Сао Паоло.
Во 1968, Асава го создава своето прво дело за пошироката јавност, фонтана со сирени на плоштадот Џирардели во Сан Франциско. Во текот на наредните години, таа ќе дизајнира уште многу фонтани во градот, поради што ќе стане позната како “дамата со фонтаните.”
Долгогодишен бранител на потребата од уметност во школите, Асава ја ко-основа Школата на уметностите во Сан Франциско, преименувана во Рут Асава школа на уметностите во 2010 како омаж кон нејзиниот лик и дело.
Трап
Трап — село во областа Пелагонија, во Општина Могила, во околината на градот Битола.
Потекло на името
Селото најпрвин е споменато во 1332 година. Се верува дека името потекнува од „трап“, што означува јама или дупка.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Пелагонија, речиси во средишниот дел на Битолското Поле, во јужниот дел на територијата на Општина Могила. Селото е рамничарско, на надморска височина од 573 метри. Од градот Битола, селото е оддалечено 22 километри.
Трап претставува претежно мало село, во непосредна близина на селото Будаково, североисточно од градот Битола.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Корија, Тумба, Бара, Кара-Асаница, Тепеџик, Дедебалка и Демирица.
Селото има збиен тип и е поделено на две маала: Дедебалка на југ и Тепеџик на север. Првото маало е постаро и во нејзе се куќите на старите македонски родови. Второто маало било основано од српските колонисти од Првата светска војна.
Историја
Западно од селото се наоѓа месноста Тумба со остатоци од старини како камења, вар, тули, стари пари и врчви. Се верува дека таму некогаш се наоѓало село.
Покрај старата селска црква „Св. Петка“, за која се верува дека е една од најстарите во оваа област, во нејзина близина некогаш се наоѓал манастир „Св. Никола“.
Во 1903 година поради вмешаноста на селаните во Илинденското востание, селските бегови ги истерале селаните во Битола и во селото останала единствено куќата на денешниот род Пецаковци, кои не биле чифчии.
Иселените Македонци се вратиле во селото во 1915 година. По Првата светска војна, во селото се населиле 20 српски семејства, кои останале тука до 1941 година.
Во век, Трап било село во Битолската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 6,3 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 581 хектар. Селото има исклучително полјоделска функција.
Најзастапени индустриски гранки во Трап се главно земјоделството и сточарството. Најзастапени земјоделски култури се пченицата, јачменот и тутунот. Од сточарството најразвиени се говедарството и овчарството. Кравите и овците се одгледуваат првенствено заради млекото кое за повеќе семејства во селото е извор на економски опстанок.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Трап живееле 206 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Трап имало 448 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Трап е населено со македонско население. Селото во 1961 година имало 316 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на само 176 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Трап живееле 175 жители, од кои 174 Македонци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 160 жители, од кои 120 Македонци, 27 Турци и 13 лица без податоци.
Родови
Трап е македонско православно село, родовите во селото се староседелски и доселенички.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Могила, која била создадена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната рурална општина Добрушево.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Тополчани.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Будаково, во која селото Трап, се наоѓале и селата Алинци, Арматуш, Будаково, Горно Чарлија, Далбеговци, Дедебалци, Добрушево, Долна Чарлија, Мусинци, Ношпал, Путурус, Радобор и Црничани. Во периодот 1950-1952, селото било дел од истоимената општина, во која влегувале селата Алинци, Будаково, Путурус, Радобор и Трап.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0218 според Државната изборна комисија, сместено во домот на културата.
Култура и спорт
Фудбалски клуб „Пелагонија“, кој се натпреварува во општинската лига.
Иселеништво
Се знае за следниве иселеници: Трапчановци (3 к.), живеат во Поешево; Трапчановци (3 к.), живеат во Лавци; Дурусовци (1 к.), кои живеат во Трн; Трапчановци (4 к.) и Паторовци (3 к.), живеат во Новаци; Пензуловци (1 к.), живеат во Карамани; Сакрумовци (5 к.), живеат во Могила; Дивогасковци (2 к.), ’Ржаносламовци (7 к.), Павлевци (2 к.) и Ченкаровци (2 к.), живеат во Долна Чарлија и Музревци (2 к.), живеат во Галичани.
Во поново време, иселувањето се кон градовите Битола и Скопје, но и во прекуокеанските земји и Европа.
Стигма
Стигмата е феномен што се појавува многу ретко кај луѓе и карактеристично за неа е тоа што се појавуваат рани или стигми  како тие што ги имал Исус Христос сѐ до неговото распнување. Стигмите се траги, рани или болни сензации што се појавуваат на места на телото каде биле нанесени рани на Исус Христос при неговото мачење сè до неговото распнување. Такви рани се пет на број како на пример стигма на рака, нога, стомак и глава. Терминот води потекло латинскиот назив за знаци- stigma. Терминот за првпат се спомнува од Свети Павле каде тој вели: „Ги носам на своето тело Исусовите знаци“. Личноста што ги носи овие стигмати се нарекува стигматичар. Раните се појавуваат сами по себе, без соодветна надворешна повреда.
Причините за појавување на стигмите се тема на голема полемика. Некои тврдат дека стигмите се чудотворни, а наспротива се луѓе што тврдат дека зад тој феномен стои медицинско образложение. Најчесто стигматичарите се од католичка вероисповед.
Велс
Велс (Cymru, Камри; Wales) — составна земја на Обединетото Кралство во западниот дел на островот Велика Британија. Во рамките на Обединетото Кралство се граничи само со Англија.
Населението на Велс изнесува 2.921.100 жители што е само 5% од вкупниот број на населението на Обединетото кралство на Велика Британија и Северна Ирска. Главниот град е Кардиф со население од 302.000 жители. Површината на Велс (20.779 км2) е помала од површината на Република Македонија.
Жителите на Велс се чувствуваат како посебен народ, но поради вечната асимилација од страна на Англија се створила ситуација каде што само 20% од велшкиот народ го зборува оригиналниот велшки односно келтски јазик.
60% од жителите на Велс се самонарекуваат Велшани. Службени јазици во Велс се англиски и велшки. Англиски зборуваат сите жители на Велс, а само 20% од жителите знаат велшки.
Велс е поранешна престолнина и заедно со Англија, Шкотска и Северна Ирска ја формира Велика Британија. Велс има свој јазик, свое знаме и своја внатрешна организација. Но, во меѓународните збиднувања е суверена земја Обединетото Кралство и како нејзин дел Велс нема право на глас.
Велс не е политички независен од 1282 год. Тоа е дел од Обединетото Кралство во кој преовладува келтска религија и се зборува велшки јазик. Во остатокот од Обединетото Кралство келтските елементи исчезнале.
Црквата од Велс е англиска црква и има 77,881 членови (отприлика 2,5% од населението). Унија на Независни Велшани (УНВ) е конгрегстионалистичка црква и има отприлика 36 000 членови (1% од населението). Бројот на членови на презвитерјианската црква од Велс има 34,819 (1% од населението).
Потекло на поимот
Постојат неколку претпоставки за потеклото на името Велс. Според една претпоставка, името Велс доаѓа од германскиот збор Walha (непознат), а според друга, потекнува од зборот Wealhas што значи странец.