cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 87 година
Ова е список на државни водачи во 7 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Средноевропско летно време
Примена
Средноевропското време се користи во следниве земји во текот на летото, помеѓу 1:00 UTC на последниот ден недела во март и 1:00 на последниот ден недела во октомври.
Список на државни водачи во 87 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Средноевропско летно време
Примена
Средноевропското летно време се користело и во Португалија од 1993 до 1995 г. и во Литванија од 1998 до 1999 г.
Наводи
Sommerzeit
Црква „Св. Никола“ - Калуѓерец
Свети Никола — главна селска црква во поречкото село Калуѓерец.
Црквата е сместена на влезот во селото, затскриена зад израснатите дрвја и грмушки.
Црквата е изградена во 1920 година.
Меѓународна лизгачка организација
Меѓународната лизгачка организација (ISU) е главна меѓународна институција, која е задолжена за организирање на натпреварувања во лизгачките спортови, во кои спаѓаат: уметничко лизгање, синхронизирано лизгање, брзо лизгање и брзо лизгање на кратки патеки. ISU е основана во Схевенинген, Холандија во 1892 година. Организацијата е основана со цел да се постават стандарди и меѓународни правила за лизгачките дисциплини и преку неа, полесно да се организираат натпреварувања во тие дисциплини.
Седиштето на унијата е во Лозана, Швајцарија.
Јазол (единица)
Јазол (крат. kn или kt) — единица за брзина еднаква на една морска милја (1.852 км) на час. Меѓународната хидрографска организација (IHO), каде членуваат сите поморски држави, ја претпочита кратенката kn; но, мошне застапена е и кратенката kt (множ. kts). . Јазолот како не е SI-единица, но е прифатен за употреба со единиците на SI. Оваа единица наоѓа поширока примена во светот во области како метеорологијата, морепловството и воздухопловството. На пример, бродот кој патува со 1 јазол долж некој меридијан поминува 1 минута географска должина за еден час. Единицата е наречена по јазлите на јажето на чиј крај е приврзан исечок од талпа наречен „лог“.
Дефиниции
Брзината на пливилата во однос на флуидите во кои се движат (бродови и воздухоплови) се изразува во јазли. Ова важи и за брзината на тековите по кои се плови (брзината на приливните струи, речните струи и ветерот).
Потекло
Сè до средината на XIX век, брзината на бродовите се мерела со лог. Оваа направа се состоела од исечок од талпа врзана за макара. Исечокот бил потежок од едната страна за да може да плута исправен и да биде неподвижен во однос на водата. Талпата се фрла во вода додека се движи бродот, и така макарата се почнува да се одмотува. Јажето имало по еден јазол на секои 47 стапки и 3 инчи (14,4018 м). Еден морнар ги броел јазлите, додека друг броел 30 секунди со песочен часовник (денес 28 секунди). Така, брзината се утврдувала според тоа колку јазли изминале за тој временски период Бројот на јазли потоа му се соопштувал на кормиларот. Мерејќи на овој начин, еден јазол е еднаков на 1,85166 км/ч (20,25 ин/с), што се разликува од денешната дефиниција за помалку од 0,02%.
Виленичка крв
Виленичка крв (Krew elfów) е првиот роман од Сагата Вештерот напишан од полскиот писател за фантастика Анджеј Сапковски, првпат објавен во Полска во 1994 година. Тој е продолжение на расказите во „Вештерот“, собрани во книгите „Последната желба“ и „Меч на судбината“  и е проследено со „Време на презир“. Книгата ја доби Наградата Јануш А. Зајдел во 1994 година и Легендарната награда Дејвид Гемел во 2009 година. Превод на англиски јазик бил објавен во Обединетото Кралство во 2008 година (Голанц) и во Соединетите Држави во 2009 година (Орбит).
Заплет
Околу една година пред почетокот на приказната, Империјата Нилфгард го напаѓа Кралството Цинтра. Кралицата Каланте, смртно ранета, се самоубива, а нејзината внука Сирила, наречена Сири и со прекарот „Лавчето од Цинтра“ успева да избега од запалениот главен град. Емир вар Емреис, Императорот на Нилфгард ги испраќа своите шпиони да ја најдат. Тој знае дека ова девојче има големо значење, не само поради нејзината кралска крв, туку и поради нејзиниот магичен потенцијал и виленичка крв во вените.
Речиси две години по војната (добиена од Северните Кралства), владетелите на Северот се состануваат тајно, за да разговараат за политичката состојба. Мирот со Нилфгард не е како што требал да биде. Нилфгардската финансиска моќ ја уништува северната економија, Нилфгардските емисари агитираат аристократи и трговци против нивните монарси, виленици и џуџиња формираат партизански групи наречени Скоја'тел (Верверички) и спроведуваат дејства на терор против луѓето - и во секој голем град, култистите пророкуваат дека светот ќе заврши, освен ако Спасителот не дојде од Југот. Кралевите одлучуваат да започнат војна, пред Империјата и понатаму да ги ослаби нивните земји и да ја повратат Цинтра. Тие се свесни дека Императорот ја бара Сири за да се ожени со неа (морганатски) и со тоа да ги добие правата на Цинтра, која сега е под нилфгардска окупација. За да се спречи ова, монарсите одлучуваат да ја пронајдат и убијат Сири.
Девојчето е заштитено од Гералт од Ривија, вештер: магично и генетски мутиран убиец на чудовишта за наем, кој ја носи во замокот на вештерите, Кер Морен. Таму Сири е учена од други вештери, вклучувајќи ги стариот Весимир, Коен, Ескел и Ламберт. Таа учи за чудовишта и како да се бори против нив. Таа е научена да се бори со меч на вештерски начин. За време на нејзиното "образование", волшебничката Трис Мериголд доаѓа во Кер Морен. Таа била повикана од Весимир да му помогне при повременото чудно и абнормално однесување што го видел кај Сири. Трис сфаќа дека Сири е Извор. Таа признава дека нема моќ да го контролира талентот на Сири и го советува Гералт да ја проголта гордоста и да побара помош од Јенефер, поискусната волшебничка и неговата поранешна љубовница.
Во исто време, еден мистериозен волшебник наречен Рианс го бара девојчето. Тој е слуга на помоќен маѓепсник, чиј идентитет останува непознат. Тој го фаќа пријателот на Гералт, поетот Јаскер и го мачи за информации за Сири. Јаскер е спасен со навременото пристигнување на Јенефер, која се впушта во краток волшебнички двобој со Рианс. Рианс успева да избега преку портал што го отворил неговиот господар, но му е направена истакната лузна на лицето од магијата на Јенефер.
На пролет, Гералт го напушта Кер Морен со Трис и Сири, со намера да ја однесе Сири во Храмовото училиште во Еландер, каде што ќе добие "нормално" образование од Ненеке. На патот, Трис се разболува, и тие се придружуваат на џуџестото друштво на Јарпен Зигрин, кој води караван на кралот Хенселт од Кедвен. Гералт и раскажува на Сири за розите на Елирен, виленичка која починала водејќи виленички младинци да се борат против луѓето во безнадежен напад. Караванот е нападнат од Скоја'тел и се открива дека придружnата мисија била стапица поставена од кралевите кои се сомневале во верноста на Јарпен.
Престојот на Сири во Еландер сè уште минува во прогонувачки и вознемирувачки соништа сè до доаѓањето на Јенефер, која започнува да ја образува за начините на магија. Од првичен антагонизам, нивниот однос се развива во силна и длабока врска, како онаа на мајка и ќерка.
Во меѓувреме, Гералт дава се од себе за да им влезе во трага Рианс и неговиот мистериозен работодавец. Со помош на Јаскер, Шани и волшебничката Филипа Ејлхарт, тој присилува конфронтација со Рианс (овој последниот потпомогнат од микелетската четворка на - познати убијци под наем), за време на која и двајцата се повредени. Господарот на Риенс интервенира повторно, отворајќи портал за него, а Гералт е спречен да го гони маѓепсникот од страна на Филипа Ејлхарт, која исто така го убива и последниот преживеан брат Микелет за да не му се обезбеди на Гералт каков било извор на информации што на крајот може да го открие мистериозниот маѓепсник. Гералт е оставен смртно ранет.
Јенефер станала ментор и учител на Сири. Додека тие го напуштаат Храмот училиште во Еландер, Јенефер ја прашува Сири дали на почетокот не ја сакала, што доведува до низа присеќавања што даваат детали за учењата на Цири со Јенефер од денот кога тие биле запознаени и сè до сегашноста како што го напуштаат Храмот. Сири реагира признавајќи дека не и се допаѓала, и тие си заминуваат.
Адаптации
Во 2014 година, била објавена полска аудио книга. Имала 79 глумци, музика и посебни ефекти.
Прием
„“ била победник на полската Награда Јануш А. Зајдел за најдобар роман по научна фантастика или фантастика во 1994 година. Во 2009 година книгата ја добила Легендарната награда Дејвид Гемел во Обединетото Кралство.
Мост на Конфедерацијата
Мостот на Конфедерацијата (англиски Confederation Bridge ; француски Pont de la Confédération) е мост кој поминува над преминот Абегвејт во Нортамберлан Мореузот, и ги поврзува Островот на Принц Едвард и копното на Њу Бранзвик во Канада. Често се иманувал како "Поправената врска" (Fixed Link) од страна на жителите на островот сè додека не го добил своето официјално име. Изградбата почнала есента во 1993, која траела три и пол години, и коштала милијарда канадски долари. Мостот е долг 12,9 км и е отворен на 31 мај 1997.
Габрово (Делчевско)
Габрово или Турско Габрово — село во Општина Делчево, во областа Пијанец, во околината на градот Делчево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во источниот дел на територијата на Општина Делчево, меѓу планините Влаина и Осогово, а неговиот атар делумно е ограничен со државната граница со Бугарија. Селото е од разбиен тип, а неговите маала се издигаат на надморска височина од 660-765 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 26,7 км2. Од Делчево е оддалечено 6 км.
Историја
Во почетокот на XX век, Габрово било село во Малешевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото има мешовита земјоделска функција. Во неговиот атар преовладуваат шумите на површина од 1.545,9 ха, додека на обработливо земјиште отпаѓаат 505,2 ха, а на пасишта 503,5 ха.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Габрово живееле 415 жители, од кои 400 Македонци муслимани и 15 Роми. По податоците на Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 534 жители, сите Македонци, од кои 517 муслимани и 17 православни.
Зрновска парохија
Зрновската парохија — македонска православна парохија под јурисдикција на Архиерејското намесништво од Кочани и е со седиште во селото Зрновци во црквата „Св. Димитриј“. Во составот на ова парохија се селата: Зрновци, Мородвис и Видовиште.
Габрово (Делчевско)
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 606 жители, од кои 558 Македонци, 1 Албанец, 1 Влав, 6 останати и 40 лица без податоци. Во табелата во продолжение е прикажано вкупното население и етничка припадност во Габрово:
Зрновска парохија
Цркви и манастири
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен:
Габрово (Делчевско)
Население
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години.
Самоуправа и политика
Селото влегува во составот на Општина Делчево од 1952 година.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на истоимената општина во склоп на Делчевската околија.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0588 според Државната изборна комисија, кое е сместено во објектот на селската месна заедница.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 686 гласачи.
ФК Миљонариос
ФК Миљонариос е професионален колумбиски фудбалски клуб со седиште во Богота, кој во моментов игра во Лига Постобон. Тие ги играат нивните натпревари на стадионот Ел Кампин.
Тимот најпрво бил создаден во 1937 година од страна на учениците од две училишта во градот Богота: "Colegio San Bartolomé" и "Instituto La Salle". Миљонариос официјално бил основан на 18 јуни 1946 година, благодарение на напорите на Алфонсо Сениор Кеведо, првиот претседател на клубот.
Миљонариос ја има освоено колумбиската лига 14 пати. Тие се, исто така, третиот колумбиски тим кој успеал да освои меѓународен турнир, Копа Мерконорте во 2001 година. Од почетокот на колумбиската фудбалска лига Миљонариос има освоено најмногу многу домашни турнири, последниот наслов им е во 2012 година по 24 години чекање.
Клубот исто така е еден од само трите екипи кои играале во првата колумбиска лига во секоја сезона од нејзиното основање, заедно со своите традиционални соперници Индепендиенте Санта Фе и Атлетико Насионал.
Играчки рекорди
Играч со најмногу настапи за клубот: Бонер Москера (1992 – 2000 / 2002 – 2006): 524 натпревари
Најдобар стрелец: Алфредо Кастиљо (1948 – 1957): 133 погодоци (во Колумбиското првенство)
Факти
Највисока победа во државното првенство: 1963/04/07 - Миљонариос против Депортес Толима 8-3 (Мил.: Г.Бенитез (2), Х.Ромеиро (2), Р.Пизаро (2), О.Хамардо, К.Кампиљо - Тол: А.Солано) Највисока победа на меѓународна сцена: Копа Либертадорес 1960/08/05 - Универсидад де Чиле (Чиле) против Миљонариос 0-6 (М.Клингер (2), Р.Пизаро (2), П.Мичели, О.Лараз)
Највисок пораз во државното првенство'' 24/07/1966 - Атлетико Насионал против Миљонариос 6-0 Највисок пораз на меѓународната сцена'' Копа Либертадорес 1964/06/07 - Индепендиенте (Арг) против Миљонариос 5-1 Најуспешна низа: 29-натпревари без пораз во сезоната 1999
Аднан Ќахил
Аднан Ќахил (тур: Adnan Kâhil) — македонски политичар од турска етничка припадност. Роден е во 1960 година во Скопје. Од 1998 е претседател на Партија за движење на Турците во Македонија.
Дипломирал на хемискиот факултет во Скопје при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ и е пред одбрана на докторската дисертација при ПМФ - Скопје. Работел како наставник по физика во ОУ Тефејуз - Скопје, главен инженер во ОХИС, професор по хемија во гимназијата Јосип Броз Тито, професор на педагошкиот факултет во Скопје.
Од 1998 до 2000 година бил министер без ресор во владата предводена од ВМРО-ДПМНЕ, а во 2000-2002 година бил советник на претседателот на владата. На парламентарните избори во 2002 година е избран за пратеник од редовите на коалицијата ВМРО-ДПМНЕ и ПДТ. Зборува турски, македонски, англиски и албански јазик.
Федерални субјекти на Русија
Русија е федерација која се состои од 85 субјекти. Овие субјекти се федерално рамноправни во смисла дека се подеднакво претставувани—два пратеника од секој—во Советот на Федерацијата (горен дом на рускиот парламент). Меѓутоа, тие се разликуваат по степенот на автономија кои го уживаат. Автономните окрузи, иако се федерални субјекти сами за себе, истовремено се сметаат за административни единици на други федерални субјекти (единствен исклучок е Чукотскиот автономен округ).
Видови на федерални субјекти
Секој субјект на федерацијата спаѓа во една од следниве категории:
Гвинеја Бисао на Олимписките игри
Гвинеја-Бисао испраќа натпреварувачи на Летните олимписки игри од игрите во 1996 година. Земјата никогаш не освоила олимписки медал. Земјата никогаш не настапила на Зимски олимписки игри.
Националниот олимписки комитет на Гвинеја-Бисао е основан во 1992 година, а бил признаен од страна на Меѓународниот олимписки комитет во 1995 година.
Оилски јазици
Оилски јазици (буквално значење: „јазици на да“) – лингвистичко и историско име за галороманските јазици кои се развиле од латинскиот во северните територии на Римска Галија кои денес се во составот на северна Франција, дел од Белгија и Каналските Острови.
Значења
Оилски јазик, оилски дијалекти и оилски јазици се однесуваат на сите стари северни галоромански јазици како и модерни следбеници. Најраширен модерен оилски јазик е францускиот јазик, а освен во оваа група спаѓаат нормандскиот, валонскиот, пикардскиот,  поатуански, шампањскиот.
Овие јазици имаат многу заеднички лингвистички одлики. Една од нив е „оил“ слично на „уи“ во современиот француски јазик.
Лајош Кашак
Иако не може да биде целосно идентификуван со ниту едно авангардно движење, тој усвои елементи на експресионизмот, футуризмот и дадаизмот.
Раниот живот и образованието
Лајош Кашак е роден во Ершекујвар, Австроунгарија (денешна Нове Замки, Словачка ). Неговиот татко бил асистент во аптека, а неговата мајка била перачка. Иако неговите родители сакале да посетува високо образование, тој одлучил да се откаже од студиите и почнал да работи како помошник за бравар, добивајќи писмо за упис како ученик.
Кариера
Во 1904 година Кашак се преселил во Будимпешта, каде што работел во фабрика во предградието на градот. Учествувал во синдикалното движење и организирал неколку штрајкови. Во 1905 година тој бил отпуштен неколкупати за организирање штрајкови.
Во 1907 година тој заминал за Париз - пеш и без пари; градот привлекувал уметници и интелектуалци од цела источна Европа. Тој бил протеран во Унгарија во 1910 година. Искуствата на ова патување подоцна биле опфатени во неговата автобиографија под наслов „Човечки живот“(објавен периодично од 1927-1935, и како книга во 1937 година).
Работа
Кашак се смета за главна фигура на таткото на книжевната унгарска авангарда и еден од првите поети / писатели / уметници од работна класа. Неговите ставови на историски движења авангарда под влијание на перцепцијата на регионот и уметничка продукција. Неговите списанија Ма („Денес“) и Тет („Делото“) беа широко следени. Тој бил под силно влијание на меѓународното конструктивистичко движење.
Конецгорје
Конецгорjе (Конецгорье (Конец гор)) се мали села, во Осиново, во Виноградовскиот реон, на Архангелската област, Русија, околу 337,5 км од Архангелск. Околу Конецгорjе тече реката Северна Двина и Варенга. Езера во Конецгорjе: Лигозеро, Шабозеро, Алиш, Мулозеро и Клоновско езеро на реке Нондрус. Климата во Конецгорjе е континентална со топли лета и многу ладни зими. На лето температурите достигнуваат и над 25-30 °C, а зиме паѓаат и под -35 °C. Денес во Конецгорjе живеат над 115 жители (2010).
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Омур Беј
Рождество на Пресвета Богородица (Γέννησης Θεοτόκου) — црква во селото Омур Беј, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е сместена во во старото село, високо на Орсова Планина. Изградена е во XVIII век. За време на Граѓанската војна во 1947 - 1949 г. селото е наполно уништено. Во 1987 - 1989 г. црквата е обновена заедно со соседната „Св. Атанасиј“ од повратници Германија меѓу претходно доселените понтски Грци.
Рангирани двојки
Рангираните двојки или Тајдмановиот метод е изборен систем развиен во 1987 година од страна на Николаус Тајдман, кој избира единствен победник со помош на гласови што ги изразуваат преференциите. Методот може да се користи и за создавање сортиран список на победници.
Доколку има кандидат кој е претпочитан од другите кандидати, кога ќе се спореди за возврат со секој друг, Двојките гарантираат дека кандидатот ќе победи. Поради овој состав, методот, по дефиниција, е Кондорсеов метод.
Постапка
Постапката на Р.Д. (рангирана двојка) е како што следува:
Р.Д. исто така може да се користи за создавање сортиран список со најпосакувани кандидати. За да создадете сортиран список, користете повеќепати Р.Д. за да изберете победник, извадете го победникот од списокот на кандидати и повторете (за да го пронајдете следниот понизок кандидат, и така натаму).
Пребројување
За да се пребројуваат гласовите, разгледајте ги преференциите на секој избирач. На пример, ако гласачот наведе „А > Б > Ц“ (А е подобар од Б, а Б е подобар од Ц), пребројувањето треба да додаде еден за А во А против. Б, еден за А во А против. Ц, и еден за Б во Б против Б. В. Гласачите исто така можат да изразат незаинтересираност (на пр., А = Б), а неизјаснетите кандидати се претпоставуваат дека се еднакви со изјаснетите кандидати.
Откако е преброено, мнозинството може да се утврди. Ако "Vxy" е бројот на гласови што рангираат x над y, тогаш "x" победи ако Vxy > Vyx, а "y" победи ако Vyx > Vxy.
Сортирање
Паровите победници, наречени „мнозинство“, потоа се сортираат од најголемо мнозинство до најмало мнозинство. Мнозинство за x над y претходи мнозинство за z над w ако и само ако има еден од следниве услови:
Здружување
Следниот чекор е да се испита секој пар за возврат за да се утврдат паровите да се „здружат“.
Евалуацијата на Кондорсеовиот циклус може да се визуелизира со цртање стрела од победникот од двојката до губитник од двојката во насочен графикон. Користејќи го сортираниот список погоре, здружете ја секоја двојка за возврат, освен ако двојката не создаде циркуларност во графиконот (на пример, каде што А е повеќе од Б, Б е повеќе од Ц, но Ц е повеќе од А).
Победник
Во добиениот графикон за здружените двојки, изворот одговара на победникот. Извор е обврзан да постои, бидејќи графиконот е насочен ацикличен графикон по градба, а таквите графикони секогаш имаат извори. Во отсуство на парни врски, изворот е исто така уникатен (затоа што кога и да се појават два јазли како извори, нема да има валидна причина да не ги поврзете, оставајќи само еден од нив како извор).
Црква „Св. Димитриј“ - Зрновци
Свети Димитриј — селска и единствена црква во кочанското село Зрновци. Таа воедно е и главна парохиска црква на Зрновската парохија.
Црквата потекнува од крајот на 17 и почетокот на XVIII век и темели на претходната црква од 12 век на кои на истите темели има две или три цркви претходно градено. Фреските се од понов период од 1937 и не се знае кој е фрескописецот, но иконите се од старата црква од 17 или 18 век и се заштитени со закон и се воведени во националното богатство на Македонија. Главниот патронен празник црквата го прославува на Митровден, кој воедно е и општински празник.
NGC 122
NGC 122 — ѕвезда во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1880 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 122 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 27 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 38' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 122 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4665. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 591.
Simple Minds
Симпл Мајндс (Simple Minds) — шкотска рок група, основана во 1978 година. Оваа група својата слава ја стекнала за време на осумдесеттите години. Најпозната песна на оваа група е Don't You (Forget About Me) од филмот Клуб Појадок, снимен во 1985 година. Поголема стекнале и песните Alive and Kicking (1985), Belfast Child (1989) и Someone Somewhere (In Summertime) (1982). Фронтмен на оваа група е пејачот Џим Кер.
Црква „Св. Илија“ - Калуѓерец
Свети Илија — помала гробјанска црква во поречкото село Калуѓерец. Црквата е сѐ уште во изградба.
Црквата е сместена под селото, во непосредна близина на самите селски гробишта.
Охридско-дебарско востание
Охридско-дебарско востание (познато и како Охридско востание)  — востание против српската окупаторска власт коешто избувнало во септември 1913 година, по завршувањето на Втората балканска војна, во Дебарско, Струшко и Охридско. Било организирано од структурите на ВМРО на Тодор Александров и од локалните албански востаници, а било раководено од Петар Чаулев, Милан Матов, Павел Христов и Антон Шибаков. По десетдневни борби со редовната српска војска востанието било задушено.
Мировни иницијативи на ВМРО против Букурешкиот договор
Ден по потпишувањето на Букурешкиот договор, на 11 август 1913 година, Централниот комитет на ВМРО свикал состанок на кој било решено да се побара од големите сили ревизија на договорот, во спротивно се заканиле дека Организацијата ќе ја продолжи револуционерната борба за ослободување на Македонија.
Делегацијата составена од професорите Љубомир Милетиќ, Иван Георгов и Александар Балабанов била овластена да ги посети владите на европските големи сили и во името на ЦК на ВМРО да ги претстави нивните барања. Уште од првите средби, делегацијата наишла на неподготвеност од владите за ревизија на Букурешкиот договор.
Подготовка
ЦК на ВМРО решил да се пристапи кон подготовка на востание во Битолско, Охридско и Дебарско. Во исто време Александар Протогеров водел разговори со Албанскиот револуционерен комитет за заеднички дејствија против српската власт во Македонија. Во тоа време српските воени и паравоени формации биле сконцентрирани во Источна Македонија, кон бугарската граница, така што и тоа било поволен услов за востание.
Задачите за подготовките на востанието биле доверени на Петар Чаулев, член на ЦК, Павел Христов, задграничен претставник на ВМРО, Милан Матов, Христо Атанасов, Нестор Георгиев, Антон Шибаков и други дејци и војводи во овие области. Тие добиле полномошно да влезат во врска со албанските револуционери, да преговараат со нив за идните заеднички активности. Како резултат на преговорите што се водат во Елбасан, на 17 август 1913 година бил постигнат договор помеѓу ВМРО и албанскиот револуционерен комитет, на чело со Сефадин Пустина, за организирање и прогласување на заедничко востание против српскиот режим. Одлучено е востанието да се објави на почетокот на октомври 1913 година.
Почеток
"Дебар ликуваше. Македонското знаме се развеваше на секој прозорец, а во Охрид навистина, целиот народ ликуваше. Собрани толпи на прозорците само чекаа да се јави некој од привремената влада или војводите, за да викне ура! "
- Петар Чаулев
Сеопфатната подготовка за востанието не била извршена, бидејќи востанието неочекувано започнало еден месец порано и брзо се проширило во Дебарско, Струшко и Охридско. Обединетите вмровски и албански чети го зазеле Дебар и на 9 септември 1913 година претставниците на српската администрација биле протерани од градот. Два српски полка успеале да се повлечат, а 420 војници биле заробени. Во градот била воспоставена нова власт, а во привремената управа биле Сефадин Пустина, Христо Атанасов, Иван Бојчев, Нестор Георгиев, Риза бег, Бајрам Стрезимир, Наум Бојаџиев и други, сите со потекло од Дебар.
Востаниците успеале да ги протераат српските војски и администрација и од Струшко и Охридско. Четвртиот српски полк бил заробен заедно со сите офицери. Неколку српски топови биле заробени во Охрид, каде што четите на Петар Чаулев и Павле Христов влегле на 12 септември. Жителите на градот ги поздравиле организациските чети. Набргу било свикано собрание и била формирана привремена управа, во која влегле: Лев Огненов, Иван Групчев, Павел Христов, Лев Кацков, Петар Филев и други истакнати граѓани. На сличен начин била воспоставена револуционерната власт во Струга и околните села.
На 15 септември 1913 година во Охрид се собрале неколку илјади вооружени востаници. За командант на сите сили бил избран Петар Чаулев. Било решено востаниците веднаш да тргнат кон Битола и Кичево. Биле избрани и војводите, кои требало дејствуваат во соодветните области. Меѓутоа, токму кога востаниците се подготвувале да дејствуваат, Чаулев добил информација дека на барање на српските власти, грчките војници ја минале границата и се упатиле кон Подградец во јужниот крај на Охридското Езеро. Чаулев веднаш испратил еден учител да го предупреди грчкиот командант да се повлече со војниците или во спротивност ќе бидат нападнати. Грчките војници се повлекле, но востаниците изгубиле драгоцено време.
Избувнувањето на востанието и прогонување на српските сили од Дебарско, Струшките и Охридско ги поттикнале српските власти да објават дека започнала нова војна. На 11 септември бил издаден кралски декрет за мобилизација. За задушување на востанието освен редовната армија биле мобилизирани дополнително околу 100 илјади војници.
Борби
Меѓутоа откако пристигнале дополнителни српски сили и била довлечкана артилерија, започнала српска контраофанзива. На 18 септември востаниците биле принудени да се повлечат јужно од Кичево кон Галичица, на територијата помеѓу Охридското и Преспанското Езеро. На 18 и 19 септември се воделе тешки борби кај Голо Брдо. Тука како поддршка на српските сили дошле грчки војници од југ. На 19 септември селата околу Охрид биле освоени и опожарени од страна на српските чети. Србите успеале да влезат и во самиот град. Сите востанички чети, вмровски и албански, на 20 септември биле принудени да отстапат на запад од Голо Брдо. Истиот ден раководителите на ВМРО биле информирани дека албанските чети се распуштаат и востаниците заедно со своите семејства се засолниле во Албанија. По оваа информација, Петар Чаулев дал наредба за распуштање на вмровските востанички чети и нивно трансформирање во мали единици, секоја со одделен војвода.
Задушување
При задушување на востанието српските сили и чети извршиле масовни насилство и материјална штета врз населението во востанатите области. Врз основа на специјалната Уредба за општествена безбедност во новоприсоединетите области, бил извршен страшен терор. Особено безмилосно дејствувале четниците на српската Народна одбрана. Од 160 учители само 10 не биле затворени. Во Охридска околија биле изгорени околу 30 села, а меѓу Охрид и Гостивар биле опустошени дури 180 села. Во Охрид биле убиени осум свештеници, петмина учители и околу 150 бугарски државјани. Убиени се и околу 500 Турци и Албанци.
Другиот востанат регион, Дебарско, исто така бил подложен на пустошење. Градот бил речиси целосно уништен. Биле опожарени и ограбени десетина села. При одбраната на Дебар загинаа над 300 четници, а биле убиени и стотина невини жители.
Во Кичево и кичевско од страна на српските војници и чети биле убиени над 100 души македонски и албански првенци. Освен тоа како приврзаници на востаниците повеќе од 150 лица биле жестоко претепани. Како резултат на тепањето 17 од нив умреле. Во селото Пласница, Кичевско, биле убиени 46 души, а 5 куќи биле изгорени. Во селото Ѓавато се убиени над 40 лица.
На 2 декември 1913 година на Софискиот универзитет „Свети Климент Охридски“, ЦК на ВМРО организирал комеморативно собрание во чест на жртвите од востанието.
Стара зграда на Бугарскиот конзулат во Битола
Зграда на Бугарскиот конзулат — архитектонска знаменитост во градот Битола. Се наоѓа на улица „Јорго Османо“ бр.20, на раскрсницата со улица „Славко Лумбарко“.
Историја
Изградена била во почетокот на дваесеттиот век и до 1915 година во неа бил сместен Бугарскиот конзулат во градот.
Архитектура
Зградата е типичен претставник на еклектичката архитектура од почетокот на дваесеттиот век. Влијанија на неокласичната архитектура има во поделбата на фасадата, распоредувањето на отворите и профилирањето околу нив.
NGC 6521A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6521A се споменува и како MCG 10-25-121, CGCG 300-98, CGCG 301-4.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1861 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6521A е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6521A има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 56 м 34,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +62° 37' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Други поделби
Проучување на NGC 6521A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61141. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4204. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 512.
Душан Радиќ
Душан Радиќ (Сомбор, 10 април 1929 - Белград, 3 април 2010) бил српски композитор, професор и редовен член на САНУ.
Биографија
Роден е во Сомбор, каде што завршил основно училиште и две одделенија гимназија. Во исто време го посетувал музичкото училиште на Српското црковно пеачко друштво. Во 1941 година се преселил во Белград, а образованието го продолжил во Втората машка гимназија и во музичкото училиште Станковиќ. Во 1946 година се запишал на Музичката академија во Белград, во класата по композиција на Миленко Живковиќ, кој му бил ментор до 1954 година. Заминал во Париз да студира кај Дариус Мијо и Оливие Месијан во 1957 година, за да ги заврши постдипломските студии во 1962 година повторно во класата на Миленко Живковиќ.
Веќе во своите студентски трудови, тој покажал склоност кон иновативност и потрага по различни изразни средства од оние од доцниот романтичен и/или социјал-реалистички канон. Ретко цитирал народни мелодии, иако „го откривал своето потекло од српската почва“, додека вокалните делови често ги третирал инструментално, нагласувајќи ја ритмичката компонента. Неговата Соната Лест за пијано, напишана за време на неговите студии, била премиерно изведена во 1952 година од Мирјана Шуица, што го привлекло вниманието на Радиќ кон музичката јавност. Симфонијата во три движења, дипломско дело на Радиќ, била претставена пред публиката на концертот на Белградската филхармонија под диригентство на Живојин Здравковиќ, на 8 јуни 1954 година. Истата година, на 17 март, на концертот на композиции од Душан Радиќ и Енрик Јосиф, со учество на Љубица Врсајков и Ружица Мијатовиќ, била изведена реализацијата на Листата, тринаесет крокови, потоа во верзија за сопран и пијано. Критичарите во врска со овој концерт го оспорувале прашањето за модернизмот и реализмот, нагласувајќи, секој од своја страна, по кој пат треба да оди српската музика. „Во пресрет на Марија“, кантатата била премиерно изведена на 27 март 1957 година од членовите на Белградската филхармонија и хорот на Радио Белград под раководство на Оскар Данон, со учество на Бисерка Цвејиќ и Љубо Тадиќ. Истиот оркестар го диригирал Драгољуб Ерик подоцна истата година (26. Ноември) изведено е и Дивертименто за гудачки оркестар, вибрафон и перкусии.
Радиќ работел како слободен уметник 25 години (од 1954 до 1979 година), а во 1979 година бил избран за професор по композиција на Академијата за уметности во Нови Сад, каде што се занимавал со педагошка работа до пензионирањето. Специјализирал во Париз, Москва, Рим, Рига, Киев, Санкт Петербург, Прага и Лондон. Четири и пол децении бил активен во музичкиот живот на Србија, меѓу другото и како член на Сојузот на композиторите на Србија од 1949 година. Добитник е на повеќе награди и признанија (Награда на Друштвото на композиторите на Југославија 1954; Октомвриска награда на град Белград 1959 година; награда Петар Коњовиќ 1972 година и др.). За дописен член на Српската академија на науките и уметностите е избран во 1972 година, а за редовен член во 1983 година.
Починал на 3 април 2010 година во Белград.
Творештво
Операторот на Радиќ се состои од музичко-сценски дела како што се операта Љубовта е главната работа и балетот Баладата за залутаната месечина; вокално-инструментални достигнувања Ќеле кула, Вертикална земја, Во пресрет на Марија, Сцени од селото, Список, Пејсажи, Опседната спокојство; композиции за оркестар Симфонија, симфонија, две симфониски слики, дивертименто, концертино, варијации на народна тема; парчиња за камерни состави и соло инструменти.
Музички јазик
Остра хармонија и политоналност веќе можело да се најдат во дипломското дело на Радиќ, Симфонии. Сепак, сегментите на лирски тон и „лежерно спокојство“ не се невообичаени во неговите дела. Радиќ главно ја постигнувал впечатливоста на своите теми користејќи шерцо, бурлески ритми, поради што во неговите дела често се зборува за гротеска и пародија. Композиторот не го напуштил тонското размислување, иако неговите клишеа се предизвикани од необичниот третман на паралелните акорди и посебните остинато фигури.
Баладата за залутаната месечина
Баладата за залутаната месечина е балет во три слики на Душан Радиќ од 1957година, напишана според либретото на Бора Ќосиќ. Социо-психолошки заплет, обоен со фикција, Радиќ музикализација со доминантно неокласичен израз, посветувајќи посебно внимание на формирањето на ритамот, кој често предизвикува асоцијации со џезот. Авторот составил и концертна свита со музика од овој балет.
Пролог и прва слика. Поетот, инаку вработен во научниот институт, на секој чекор – на улица, на фудбалски натпревар, на плажа, во неуспех со секретарката – чувствува дека не му припаѓа на светот околу него. Убеден од неговиот двојник - неговото друго, иронично-рационално јас - тој тргнува да го бара својот љубовен идеал меѓу ѕвездите, разменувајќи улоги со Месечината.
Друга слика. Ни во рајот, поетот не го наоѓа оној што го бара. Залудно го мами зелената комета; небесното јавно мислење е навредено од неговата рамнодушност, а Поетот конечно е принуден да се спаси со скокање на земја.
Трета слика. На земјата, поетот сè уште ја бара жената од своите соништа; за момент се чини дека ја нашол на шанкот, но следува разочарување и тој продолжува со талкањата. Самата содржина на балетот свртена кон секојдневниот живот ( се споменуваат локализми како Доркол и Мажестик) е невообичаена, а некои интервенции во формата создадале хибридна форма - појава на рецитатори, на пример, кои се мешаат во дејството и меѓу балетот. танчери, елементи на џезот, па дури и џез-ансамблот на сцената.
Крајот на 4-тата слика, кога поетот изјавува „Јас сум сам на сцената“, може да доведе до целосно отстранување на невидливиот ѕид помеѓу изведувачот и гледачот во смисла на напуштање на делото, релативизирање на неговото значење, што би значело предвидувајќи важен елемент на современиот театар воопшто. Антолошката сцена на балетот е на самиот крај кога поетот во кафана, во вистински ироничен пресврт, го убива самоубиецото, на позадината на тажната, автентична кафанска музика, без никаква трагедија, речиси рутинска, но и без тежина што може да евентуално го загрозуваат наметнатиот музичко-разновиден карактер на делото. Радиќ за ова дело изјави: „Како млад композитор, почетник, ме вознемируваа новите откритија, новите сознанија и сѐ уште свежите сеќавања на ужасите на војната. Кога адолесцентната возбуда стивна, кога ококорените очи почнаа да изгледаат поприсебно, светот се претвори во бурлеска; Ја искористив мојата имагинација за да прикривам премногу сериозни работи. Искуството ме научи дека играта треба да се продолжи многу поопуштено и дека несреќите не треба да се сфаќаат буквално. Се свртев кон театарот. Почнав да пишувам балет, па опера, се со намера да дадам само прифатливо охрабрување за слушателите, гледачите и поттик за самостојно решавање на животните загатки со лесно прифатлива музика. Заплетот е замислен како пародија на романтичната љубов, „љубовта пред се“. Тоа е лесна и ненаметлива приказна за поетската душа и секојдневните илузии. Понекогаш жива, понекогаш тажна, „пијачка“ музика и многу живописни стихови, сакав нечувствително да ја наведам публиката да размислува за механизираниот механизам на денешницата, да ги разбуди нивните духовни активности, затоа, оние активности кои се прилично мрзливи во денешницата, како што вели Чаплин. рекол: „модерно време“. Колку повеќе разновидност во играта, толку повеќе веселост во музиката, толку поживописни сцени со воздржана инструкција „се е добро што добро завршува“! Мислам дека „динамичното“ либрето и „танцовата“ музика даваат благодарни можности за богат театарски спектакл на современ израз. . . . Ќе спомнам уште една специфичност на овој балет. Во музичкото ткиво вметнав ритмички и мелодични елементи на џезот, секако стилизирани, прилагодени на целината за да не го нарушам стилското единство. На третата слика дури на сцената (во кафе-барот) се појавува вистински џез квинтет. И како уште еден додаток на вообичаените изразни средства на класичниот балет, мислам дека пантомимските сцени би биле многу применливи, а исто така, добредојдена е дискретна употреба на акробации. “
Две симфониски слики
Две симфониски слики од 1953 година, се состои од диптих во чија крајна позиција на оркестарот му се придружуваат женски хор и соло мецосопран. Радиќ, како мото на делото, на партитурата напишал цитат од Оскар Вајлд: „... И знам дека кога цвеќето значи дел од желбата, чекаат солзи во чашките од роза. „Првата слика ги опишува контурите на слободно обработената форма на соната во која основата на темата е хоралата на дувачки инструменти и шерцо линијата на сложени метрики. Трите делови од втората слика се постигнуваат со симетрично позиционирање на растојание од два дела во форма на рондо, меѓу кои, како оска на симетријата, има интермецо наречено Елегија. Напнатата тема со септимски скокови на соло виолината се менува во првиот дел со живи изведби на мецосопрани, додека во вториот оркестарскиот материјал е спротивен на хорскиот дел.
Список, тринаесет крокија за тринаесет изведувачи
Создаден за време на студиите како дело за сопран и пијано, Список, тринаесет крокови за тринаесет изведувачи, Радиќ конечно го завршил во 1954 година, инструментирајќи го за сопран, мецосопран, обоа, англиски хорна, саксофони, бас кларинет, харфа, контрабас и перкусии. Во својата оригинална форма, делото ја добило наградата на Здружението на композиторите на Југославија. Композицијата е напишана на концизните стихови на Васко Поуп, кој, според Радиќ, „ја слика внатрешната природа на предметите, нивниот жив, хуманизиран карактер“. Лапидарноста на поетскиот израз резултирал со „балканизирана“ структура на музичкиот тек, што се одразува не само во бројот на „скици“, туку и во нивните меѓусебни односи. Имено, Радиќ во Списокот манипулирал со многу голем фонд на изразни средства, смело третирајќи ги деловите, движејќи ги од тогаш вообичаениот хабитус. Вокалниот дел е особено динамичен, бидејќи интензитетот и квалитетот на изразувањето се постигнуваат преку пеење, остинато мотиви и говори, како и мелизми и инструментална обработка на гласот.
Гунгулици
Гунгулици за мешан хор е композиција инспирирана од фолклорот и делото на Стеван Мокрањац. Материјалот за ова дело Радиќ го нашол во збирката на Владимир Ќорѓевиќ од предвоена Србија. Тој не се водел од принципите на автентичност и територијална кохерентност на звучниот материјал, туку ги избирал песните според звучноста. Така, во овој дел има ритуални, љубовни, хумористични мелодии, чија низа не опишува никаква „логична“ драматургија, како што е познато од Руковети. Радиќ ја продолжил народната практика на користење иста мелодија за различни текстови и обратно, а со користење на мелодии со тесен опсег што најчесто ги користи за формирање остинато блокови, не се стреми кон „автентичен“ фолклор, туку создава модернистичка конструкција на намален израз.вторите согласки имаат одредени врски со традицијата на народното пеење, но пред се можат да се гледаат како дел од неокласичните тенденции на авторот.
Список на значајни дела
Вокално-инструментални достигнувања:
Композиции за оркестар:
Комерни дела:
Дела за пијано:
Метод на најголем остаток
Методот на најголемиот остаток (познат и како Харово-Нимејеровиот метод, Хамилтоновиот метод или како Винтоновиот метод ) е еден начин да се распределат места сразмерно за претставнички собранија со системи на гласање со списоци. Тој се разликува со различни највисоки просечни методи (познати и како методи на делител).
Метод
Методот на најголем остаток бара бројот на гласови за секоја партија да се подели со квота што претставува број на гласови потребни за едно место (т.е. обично вкупниот број на гласови донесени поделени со бројот на места, или некоја слична формула). Резултатот за секоја партија обично се состои од цел број плус дробен остаток. На секоја партија најпрво му се доделени голем број на места еднакви на нивниот број. Ова воглавно ќе остави неоддвоени некои места: партиите потоа се рангираат врз основа на поделените остатоци, а на партиите со најголеми преостанати им се доделува едно дополнително место сè додека не се распределат сите места. Ова му го дава името на методот.
Група Дрим Тим
Група Дрим Тим е музичка група формирана во 1997 година, во Кавадарци, Македонија. Низ годините Група Дрим Тим и Марјан Коцев имаат издадено неколку албуми на авторски песни и македонски народни песни. Тие патувале и одржале повеќе концерти низ светот во: Австралија, Америка, Канада, Германија и Швајцарија.
Членови
Поранешни членови:
Кеплер-6
Кеплер-6 — жолт џин сместен во соѕвездието Лебед. Ѕвездата се наоѓа во видното поле на мисијата Кеплер, која го забележала и е дел од мисијата на НАСА за откривање на земјовидни планети. Ѕвездата, која е малку поголема, и пометалична, малку поладна и помасивна од Сонцето, во орбитата има најмалку една вонсончева планета, планета налик на Јупитер именувана како Кеплер-6b која е во блиска орбита на ѕвездата.