cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Меровех
Име
Неговото латинизирано име потекнува од старогерманската форма Marwig ( māri "славен" + wīg "борба"). Првите франкиски кралски династии во негова чест себеси се нарекувале Меровинзи или ("потомци на Меровех").
Докази за постоењето
Постојат многу малку информации во историјата поврзани со кралот Меровех. Григориј Турски го именува само еднаш како татко на Хилдерик I но се сомнева дека татко му бил Хлодион. Многумина признаваат дека тоа се должи на легендата раскажана од Фредегер.
Легендата според Фредегер
Во Хрониката на Фредегер се вели дека Меровех бил син на кралицата, сопругата на Хлодион а дека татко му бил морскиот бог Нептуни. Според оваа легенда, напишана многу подоцна — во Хрониката на Фредегер ( III, 9) од 7 век — мајката на Меровех, која била жена на Хлодион, веќе била трудна откако била заведена од страна на „чудовиштето на Нептун, налик на кенотаур“ додека се капела во океанот. Човечката крв и крвта на чудовиштето се помешале за да се изроди нова династија чии членови се одликувале со големи моќи и аура на магија и натприродност, карактеристична за Меровинзите. Легендата првпат ја раскажал Фредегар во 7 век но таа веројатно била позната и порано и служела да го објасни потеклото на Салиските Франки како племе кое живеело на морскиот брег. Претставката "Меро-" или "Мер-" сугерира на море (види: староанглиски "mere," латински "mare," француски "mer" па дури и денешниот англиски збор "mermaid", итн.). "Салиски" веројатно се однесува на зборот сол но може да се однесува и на реката Ајсел (која Римјаните ја нарекувале Исала) која се наоѓа зад подрачјето од каде потекнувале Франките. Легендата може да се објасни и на многу полесен начин. Морското чудовиште можеби било странски освојувач, кој по воден пат, стигнал до подрачјето каде живееле Франките, кој се оженил со жената на умрениот крал (Хлодион или Фарамонд) за да го легитимизира своето владеење.
Други историски тврдења
Ниеден друг историски доказ не укажува на тоа дека Меровех некогаш постоел. Некои историчари тврдат дека Меровех, предокот на сите Франки, можеби било името на некое божество или полубожество кое Франките го славеле пред да го прифатат христијанството. Дури се вели и дека Меровех можеби се однесува на холандската река Мерведе денес дел устието Рона-Меза-Шелта но порано главна притока на Рона, во подрачјето каде, според римските историчари, некогаш живееле Салиските Франки. Една друга теорија вели дека оваа легенда се должи на создавањето на некакво митско минато потребно да се поткрепи брзорастечкото франкиско владеење во Западна Европа.
Во 451 година, Хуните на Атила ја освоиле римска Галија, Меровех ги пресретнал и ги победил во некоја битка помеѓу Корби и Роа, во низината Сантер. Најпосле, Меровех веројатно бил предводникот на Франките кои се здружиле со Гало-Римјаните и со другите Германи, во тек на крвавата битка каде генералот Аециј го победил Атила, на полето Каталауника (низина близу до Шалон ан Шампањ и Троа). Приск алудира на настани што се случиле во франкиското царство во времето на Меровех: Историчарите се поделени по прашањето дали Меровех е еден од протагонистите на оваа приказна. Некои како Ерик Зелнер мислат дека Рипуарските Франки му се нашле на патот на Атила, а не Салиските Франки, и дека овој пасус се однесува на тие првите. Други сметаат дека Меровех во 451 бил починат крал и дека син му Хилдерик впрочем бил посвоениот син на Аециј. Најпосле, Кристијан Сетипани смета дека ако пасусот се однесува на Салиските Франки, што не е сигурно, тогаш, хронолошки гледано, Хлодион е мртвиот крал во 451 а Меровех е синот кој станал сојузник на Римјаните. Кој и да бил едниот од франкиските принцови што ги споменува Приск, Меровех како историска личност веројатно живеел во Белгиска Галија, во регионот Брабант, со престолнина во Турне.
Во популарната култура
Легендата за Меровех била адаптирана во 1982 од страна на авторите Хенри Линколн и Ричард Ли во нивната книга Светата крв светиот грал, кои раскажуваат приказна дека лозата на Меровинзите по крвна линија е поврзана со Исус Христос. Хипотезата на Линколн и Ли во 2003 ја развил и Ден Браун во неговиот бестселер Кодот на Да Винчи.
Освен тоа, ликот на "Меровингот", кој го игра Ламберт Вилсон во научно-фантастичните филмови „Матрица“ (Matrix Reloaded и Matrix Revolutions) е претставен како носител на знаење својствено за моќни вештачки интелигенции (како Оракулот и мајсторот на клучеви) кои избрале егзил наместо да бидат избришани од Матрицата. Како погрешно насочена компјутерска програма, Меровингот тука е еден од членовите на стара владејачка класа која повеќе или помалку го оспорува системот. Неговиот "назив" се однесува на соборената кралска [франкиска] династија која во различните теории на заговор треба да ја држи моќта на Светиот Грал.
99 (број)
99 (деведесет и девет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 98 а претходник на бројот 100.
ОСУ „Јовче Тесличков“ - Велес
„Јовче Тесличков“ — средно училиште во Велес, Општина Велес.
Основање и развој
ОСУ „Јовче Тесличков“ - Велес егзистира од 1956/57 година во склоп на гимназијата Кочо Рацин а од 01.09.1960 година е самостојно економско училиште. Покрај другите средни училишта во градот Велес успешно работи извршувајки ја својата воспитно-образовна дејност со децении.
Образува економисти со висок квалитет Училиштето почнува да егзистира и образува кадри од 1960 г. Во зградата во која се наоѓала првата велешка гимназија.Од учебната 1956-57 год до 31.08.1960 година училиштето работеше во склоп на гимназијата”Кочо Рацин”како економска паралелка при гимназијата, а од 01.09.1960 год се издвои како самостојно училиште со решение на народниот одбор на титовеле-шката околија бр.01-7269 од 14.09.1960 год кое гласи економско училиште”Јовче Тесличков”-Титов Велес. Од 0963-64 год работи во зградата на старата гимназија заедно со ЦОУ “Благој Ќирков”. Зградата во која работи училиштето е реновирана последен пат во 1974 година.
Од март 1975 г. Училиштето работи во реновирана зграда со ЦОУ ”Благој Ќирков”во две смени.
Од 1984 Економското училиште Јовче Тесличков се вклопи на новата концепција за насочено образование и го смени името во Училиште за средно образование со тровска и економска струка.
Од учебната 2005/2006 во ова училиште се остручуваат кадри од економско правна и трговска струка,поделена на три профила: економски техничар,деловен секретар,асистент за трговија и маркетинг.
Во ОСУ Јовче Тесличков се образувале(образовале), се образуваат и ќе се образуваат ученици ,потенцијални кадри за градот и Република Македонија. Може да се каже дека значителен економски кадровски,политички,научен и друг потенцијал завршил во ова училиште што е резултат на сите вработени во него.
Учество на натпревари
Учениците од ОСУ „Јовче Тесличков“ учествуваат на разни натпревари и манифестации каде го покажуваат своето теоретско и практично знаење. Од страна на директорот и професорите при ОСУ „Јовче Тесличков“ се води посебно грижа за зајакнување и единството на меѓучовечките односи во училиштето меѓу учениците и наставниците кои се на завидно ниво и претставува солидна база за успешна работа.
Учениците од ОСУ „Јовче Тесличков“ учествувале на меѓународни саеми на виртуелни компании и тоа:
Учениците во ОСУ „Јовче Тесличков“ усвојуваат знаење, способности и навики со помош на кои се развиваат нивните интелектуални способности а напоредно со тоа се изградуваат и како личности.
Освоени награди
Училиштето зема активно учество и во повеќе јавни манифестации како што се: орагнизирање на хуманитарна акција проследена со културно – уметничка програма, учество на финални работилници за проекти на ученици од средните училишта во организација на Црвениот крст на Р. Македонија, учество на образовното рандеву во организација на МАССУМ при што учениците се вратија со втора награда, организирање на отворен ден на училиштето, манифестација по повод патрониот празник на училиштето збогатена со културно – уметничка програма, претставниците од училиштето освоија и трето место на математичкиот натпревар Кенгур и прво место за најдобар бизнис план на ниво на републиката, балетска група од училиштето „Инфинити“ освои второ место на републичкиот напревар за танцување Мак – денс и многу  други награди и признанија.
За својата работа и остварените резултати нашето училиште е добитник на 9-то Ноемвриска награда за 2006 година од Советот на Општина Велес.
Ново Керамиди
Ново Керамиди (Νέο Κεραμίδι) — село во Општина Катерина во округот Пиерија, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 3 километри западно од градот Катерина на надморска височина од 38 метри.
Романдија
]]
Романдија (Suisse romande ), се среќава и како Француска Швајцарија, Францускојазична Швајцарија, Франкофонска Швајцарија или Западна Швајцарија — поим со којшто се опишуваат подрачјата на Швајцарија каде што се зборува францускиот јазик.
Романдија се состои од кантоните Женева, Јура, Нешател и Во со француски како службен јазик, како и франкофонските делови на двојазичните кантони Берн (Бил и Бернска Јура), Фрибур и Вале. И покрај тоа што населението од 2 милиони жители во Романдија претставува околу една четвртина од вкупното население на земјата, Женева е втор најголем град веднаш по Цирих и пред Базел, а Лозана е петти најголем град веднаш по Базел.
Packet Tracer
Packet Tracer е Cisco насочувач емулатор кој може да се користи во тренизни и образование, но исто така може да се користи и во истражување за прости симулации на компјутерска мрежа. Алатката е создадена од Cisco Системите и е доделена за бесплатна достава до факултетите, студентите кои учествуваат вво програмата на Cisco Академијата. Целта на Packet Tracer е да им понуди на студентите и професорите алатка преку која може да се научат принципите на мрежата како и посебни вештини од Cisco технологијата.
Packet Tracer одлики
Моменталната верзија на Packet Tracer поддржува низа од симулирани апликациски протоколи, како и од основно насочување со RIP, OSPF и EIGRP до опсегот што е баран од моменталниот CCNA наставен план. Додека Packet Tracer тврди дека овозможува реалистична симулација од функционална мрежа, апликацијата сама по себе содржи прилично мал број на опции кои може да се пронајдат во актуелниот хардер на моменталниот Cisco IOS. Така да Packet Tracer не е погоден за моделирање на продукциски мрежи. Со презентацијата на верзијата 5.3 повеќе нови опции се додадени, вклучувајчи BGP. BGP не е дел од CCNA наставниот план тој е дел од CCNP наставниот план.
Користење во образование
Packet Tracer се користи од мрежната Cisco академија каде што студентите работат и учат за добивање на CCNA сертификат. Порати границите во функционалноста, Cisco академијата ги користи само за наставна цел, а не како замена на Cisco насочувачи и разделни кутии.
100 (број)
100 (сто) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 99 а претходник на бројот 101.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ореше
Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во азотското село Ореше.
Црквата се наоѓа на влезот во самото село, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
Историја
Нема податоци кога е започната нејзината изградба.
Црквата била обновена во 1967 година.
Фрескоживопис
Фрескоживописана е од Миле и Јован Мацеви од Прилеп.
Лимета
Лимета — име на неколку различни агрумни овошја од семејството цитруси, кои се начелно округли, зелени по боја, 3-6 см во пречник, содржат кисела внатрешност и потенка кора. Слични се на лимонот, освен по бојата и донекаде во вкусот. Често се користат како додаток во храна и пијалаци.
Видови
Најчестиот вид на лимета се големите, зелени персиски лимети (Citrus × latifolia) и нешто пожолтите мексикански лимети (Citrus aurantifolia). . Меѓу другите видови се и
Пијалаци
Сокот од лиметата се користи во пијалаци како лиметада (за разлика од лимонада). Исто така, лиметата се додава во многу коктели со алкохолни пијалаци, на пример: џин-тоник, маргарита, мохито, кајпириња и куба либре. Исто така, многу пијалаци се украсуваат со кришка или кора од лимета. И пивото, особено во Мексико, се служи со резанка од лимета задената во грлото од шишето. И други неалкохолни пијалаци се прават со извесно количество лимета.
Готвење
При готвењето, лиметата се користи и поради киселоста на сокот и поради растителната арома. Се става во некои видови десерти, потоа во многу јадења од мексиканската и тајландската кујна. Сушените лимети се употребуваат како зачин во персиската кујна. Лиметата е исто така основна состојка во тамилската кујна.
Други примени
Со цел да се спречи скорбутот во текот на XIX век, Британските морнари добивале дневно следување на цитрусни овошја, лимети или некои други. Подоцна се открило дека болеста се добива од недостиг на витамин Ц и дека лиметата содржи големи количини на тој витамин.
Екстрактите од лимета и етерични масла се користат и во производството на парфем, производи за чистење и ароматерапија.
Производство
Според податоци на Агенцијата на ОН за храна ФАО од 2005 година, Мексико произведува скоро 12% од вкупното произведено количество на лимети во светот, а потоа следат Индија, Аргентина, Иран и Бразил.
Стебло
Стеблото е оној дел од растението кој ги поврзува коренот и листот. На секое стебло разликуваме нодиуми и интернодиуми. Во поглед на морфологијата, има зелјести и дрвенести стебла.Стеблото содржи повеќе ткива и тоа : Механичко ткиво, ткиво за растење, спроводно ткиво (ксилем и флоем), основно ткиво и епидермис. Ксилем и флоем (спроводно ткикво)
Механичкото ткиво има потопрна функција кај растението. Ткивото за растење се наоѓа во срцевината и служи за растење. Спроводното ткиво служи за спроведување на храна и вода низ растеието. Основното ткиво служи за складирање на храна и помага во фотосинтезата. Епидермисот е заштитно ткиво.
Зоран Ногачески
Зоран Ногачески (р. ) — градоначалник на Општина Дебрца од октомври 2017 година. Ногачески е оженет и татко на две деца.
Животопис
Постојано живее во село Волино. Дипломирал на Правниот факултет „Јустинијан Први“, при Универзитетот „Свети Кирил и Методиј“, Скопје, во 1992 година и се стекнал со високо образование.
Професионалната кариера ја започнал во 1997 година, кога бил избран за секретар на советот на поранешната Општина Мешеишта, која функција ја извршувал до 2005 година. Од 2005-2017 година е вработен како државен службеник во општинската администрација на Општина Дебрца и тоа: од 2005-2011 година како комунален инспектор, од 2011-2013 како раководител на одделението за правни прашања и општи работи, од 2013-2017 како раководител на одделението за инспекциски работи.
Зоран Ногачески од 2013-2017 година е претседател на општинската организација СДСМ Дебрца. На локалните избори одржани на 15 октомври 2017 година, Зоран Ногачески е избран за градоначалник на Општина Дебрца, освојувајќи мнозинство гласови во првиот изборен круг од локалните избори 2017. На локалните избори во 2021 година тој е реизбран за градоначалник, но овој пат како независен кандидат.
NGC 1531
NGC 1531 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1531 се споменува и како ESO 359-26, MCG -5-11-1, AM 0410-325.
Откривање
Објектот е откриен на 19 октомври 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1531 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 1531 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 11 м 59,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 32° 51' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 122°.
Други поделби
Проучување на NGC 1531 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14635. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 356; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7033.
Список на џамии
Список на најпознати џамии во светот
Окаванго
Окаванго е река во Јужна Африка. Окаванго е четврта најдолга река во Јужна Африка. Реката е долга 1.600 километри и тече во југоисточен правец. Реката извира во Ангола, каде е позната како Кубанго. Јужно таа ја сочинува границата меѓу Ангола и Намибија, а потоа тече на територијата на Боцвана и ја сочинува познатата делта.
Реката не се влева во отворена водна површина, како што се мориња или океани. Наместо тоа, реката се празни во мочуриште во пустината Калахари и тоа место е познато како Делта на Окаванго.
Количина на водата
Поради сувата клима зимно време, водата на Окаванго пристигнува до делтата дури со вишемесечно доцнење, дури кога притисокот на поројот во дождливиот период ја потисне на југ. Поради тоа, Окаванго во својот среден и долен тек, честопати е слична на помала рика или поток, а понекогаш нејзиното корито потпуно пресушува. Годишен просек на количината на водата која Окаванго ја донесува во својата делта изнесува околу 10 милијарди m³.
Должина
Податоци за должината на Окаванго варираат делумно поради различните извори од кои потекнуваат но главна причина се временските услови и промена на коритото, кои егзактното мерење го прават невозможно. Доволно е значи да се каже дека Окаванго е долга помеѓу 1.600 и 1.800 километри односно околу 1.700 километри. Кон неточните мерења придонесува и делумното раздвојување на Окаванго на повеќе рекички кои, зависно од годишното време повторно се спојуваат или потполно исчезнуваат во мочуриштата или пустината. Во дождливиот период една таква рекичка се влева во езерото Нгами.
Сливот на Окаванго
Вкупен слив на Окаванго зазема површина од околу 721.258 км2.
101 (број)
101 (сто и еден) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 100 а претходник на бројот 102.
NGC 3464
NGC 3464 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3464 се споменува и како ESO 569-22, MCG -3-28-21, UGCA 222, IRAS 10521-2047.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3464 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 3464 има привидни димензии од 2,5' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 112°.
Други поделби
Проучување на NGC 3464 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32778. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6082. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1012.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Хоенкирхен
Хоенкирхен (Hohenkirchen) може да се однесува на следниве места во Германија:
Мелетиј III Цариградски
Мелетиј III Цариградски — Вселенски патријарх во 1845 година. Роден е на островот Кеа во 1772 година.
Антим VI Цариградски
Антим VI Цариградски, (о. 1790 – 1878) — Вселенски патријарх во три периоди од 1845 до 1848 година, од 1853 до 1855 година и од 1871 до 1873 година. Роден е на остров во Егејското Море и починал во Кандили, денешен Истанбул.
Пред да стане патријарх, Антим бил монах во Есфигменскиот манастир во Света Гора, и станал митрополит Серски (1829), Бурски (1833) и Ефески (1837). Во 1845 година тој го надградил католиконот манастирот, доградувајќи две капели, вестибил и трем.
NGC 5912
NGC 5912 — елиптична галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5912 се споменува и како MCG 13-11-11, CGCG 354-22, KCPG 460B.
Откривање
Објектот е откриен на 12 декември 1797 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5912 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 5912 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 11 м 40,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +75° 23' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 129°.
Други поделби
Проучување на NGC 5912 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54237. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 11; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4560. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 768.
Авгански дневници
Авгански дневници е книга од Ана Пејчинова, издадена во едицијата „Блог-записи“. Едицијата е составена од 14 книги на независни автори - блогери на издавачката куќа „Аквариус пет“.
Авторката Ана Пејчинова е родена 1973 година во Скопје. Работела во Авганистан во мисиите на ООН и УСАИД и оттаму произлегуваат записите за Авганистан, сместени меѓу кориците на книгата, а кои првобитно се објавени на блог. ''„Кога првпат ги видов одблиску пустините на Авганистан, ми ги зедоа очите. Непрегледни, цврсти... празни. Толку празни, што нивната празнина биеше во очи помоќно од секакво присуство“'' - вели Пејчинова.
.ky
.ky е највисок државен домен (ccTLD) на Кајманските Острови. Право на регистрација имаат само жителите на островите и фирмите регистрирани таму, за што се бара локална адреса и телефонски број. Меѓународниот трибуквен код на Кајманските Острови е CYM, поради што го добиле правото на доменското име .cym за идното проширување на главниот интернет домен, чиј претендент бил и Велс.
Второстепени домени
Регистрирањето е дозволено непосредно на вториот степен, или пак на трет степен под следниве наставки:
Наводи
Toppdomän
Мотошени
Мотошени (Motoşeni) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 4.023 жители.
102 (број)
102 (сто и два) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 101 а претходник на бројот 103.
Владимир Атанасовски (професор)
Владимир Атанасовски – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.
Животопис
Владимир Атанасовски е роден во Скопје во 1980 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирал во 2004 година, магистрирал во 2006, а докторирал во 2010 година. На факултетот се вработил веднаш по дипломирањето како демонстратор, напредувал во асистент во 2006, доцент во 2010, вонреден професор во 2015 и редовен професор во 2020 година. Во мандатниот период 2020-2024 година бил избран за Продекан за финансии и соработка со стопанство. Досега објавил повеќе од 40 трудови во меѓународни списанија и на меѓународни конференции. Учествувал во неколку меѓународни научно истражувачки проекти (FP5, FP6, FP7, NATO SfP). Партиципирал и во поголем број домашни научноистражувачки и апликативни проекти. Член е на Центарот за безжични и мобилни комуникации при Факултетот од неговото основање во 2004 година и на IEEE од 2001 година. Полиња на научно-истражувачки интерес му се вертикалните меѓунивовски оптимизации, управувањето со ресурси во интероперабилни безжични средини, когнитивните радиомрежи и безжичните ad-hoc и сензорски мрежи.
Кијоши Куромија
Кијоши Куромија (Kiyoshi Kuromiya, 9ти мај, 1943 - 10ти мај, 2000) беше американски автор и активист за човекови права. Тој се залагаше за хомосексуално ослободување, за кревање на јавната свест околу ХИВ/СИДА и против водењето на војни. Куромија, кој има јапонско потекло, беше роден во концентрациониот логор „Харт Маунтин“ во Вајоминг, САД, каде биле затворени бројни Американци со јапонско потекло за време на Втората светска војна. Во 1960тите, Куромија беше помошник на Мартин Лутер Кинг Џуниор и беше еден од најгласните противници на Виетнамската војна.
Како еден од основачите на Фронтот за хомосексулано ослободување во Филаделфија, Пенсилванија, САД, Куромија беше уредник на првиот правилник за медицински третман и меѓукултурна компетенција за луѓе кои живеат со ХИВ/СИДА.
На 4ти јуни 2022 година, Гугл го чествуваше Куромија со цртеж на главната страница на пребарувачот.
Основен суд Струмица
Основен суд Струмица — суд со основна надлежност сместен во градот Струмица и го опфаќа подрачјето на општините Струмица, Василево, Босилово и Ново Село. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во Струмица и Радовиш.
Судот во Струмица ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Струмица одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
Историја
Основниот суд во Струмица, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Првично, судот работел во денешниот објект на Собранието на Општина Струмица, а подоцна преминал во друга зграда во стариот дел на Струмица.
Во 1947 година, судот се преселил и ја продолжил работата во простории од приватна зграда на улицата „Благој Мучето“. Во 1951 година, судот пак се преселил и работел во старата зграда.
Во 1952 година, судот станал надлежен и за судското подрачје на Радовиш, откако радовишкиот суд бил укинат и споен со струмичкиот.
Внатрешна организација
Основниот суд во Струмица е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Струмица биле следниве:
Николај Хаџигенов
Николај Димитров Хаџигенов (бугарски: Николай Димитров Хаджигенов; роден на 30 јуни 1971 година) — бугарски адвокат, јавна личност и политичар.
Животопис
Николај Хаџигенов е роден на 30 јуни 1971 година во градот Софија. Дипломирал право на Новиот бугарски универзитет. Тој е познат активист за јавни права и адвокат за кривична одбрана, кој често разговара за граѓански и политички прашања на неговиот личен блог. Тој се здобил со признание дека бил бранител на Десислава Иванчева, поранешна градоначалничка на округот Младост во Софија.
Хаџигенов е еден од организаторите на бугарските протести 2020-2021 година и отворен противник на корумпираното владеење и олигархијата кои ја трошат бугарската јуриспруденција, политика и бизнис.
Избран е за пратеник во 45. Народно собрание, од 25. МИР, во градот Софија, од квотата на „''Стани! Мафија, излези!''“ коалиција. За пратеник е избран во 46. Народно собрание, од 25. МИР, во градот Софија, од квотата на коалицијата „''Стани.БГ! Доаѓаме!''“.
Јавна дејност
Во март 2021 година, позицијата на „''Стани! Мафија, излези!“ коалицијата била објавена во весникот 24 Часа'', кој се изјасни против геј браковите и Истанбулската конвенција. По оваа изјава, Николај Хаџигенов, заедно со Виктор Лилов - единствениот отворено геј кандидат за пратеник во 45-тото Народно собрание, одржале средба со ЛГБТ заедницата.
Адвокатот Хаџигенов јавно ја поддржува борбата за правата на ЛГБТ луѓето, но поддршката ја кажува како личен став, а не во име на коалицијата.
Османлиско-венецијански договор (1416)
Османлиско-венецијанскиот поморски договор од 1416 година бил договор меѓу двете земји ставање на крај на краткиот конфликт и пропишување на правилата за поморска трговија меѓу двете земји.
По падот на Селџуците, анадолските бејлици како Кареси, Ајдин и Ментеше немале доволно сила за да го контролираат Егејското Море. По нивното вклучување во Османлиското Царство, Османлиите ги зазеле нивните флоти и се заканиле на венецијанската доминација во Егејот. Во времето кога трите анадолски бејлици ја вратиле својата независност по инвазијата на Тимур, тие немале сила за да се здобијат со своите поранешни флоти.
Во 1415 година, набргу по Отоманскиот интеррегнум, Венеција испратила 10 галии во Мраморното Море за проверка на османлиската флота. До судир дошло на 14 мај 1416 година кога венецијанската флота ја поразила османлиската.
Византискиот цар Мануил II Палеолог доброволно се пријавил за медијатор, и двете страни се договориле најпрвин да се ослободат воените заробеници од конфликтот, се обврзиле дека ќе биде воведена војна против пиратите, а Венеција им дала неколку трговски концесии на Османлиите.
Антички македонски олимписки игри
Античките македонски олимписки игри започнал да ги организира кралот Архелај I, во светиот град на Античките Македонци, Дион, на подножјето на планината Олимп. Тие претставувале пандан на хеленските олимписки игри.
Лохајде
Лохајде (Lohheide) — слободна област во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во јужниот дел на Линебуршкото Поле.
Областа има површина од 91,32 км² и има 755 жители (2017 г.). Заедно со слободната област Остерхајде е дел од воениот полигон „Берген-Хоне“.
Правен статус
Според член 16 од општинските одредби на Долна Саксонија, управувањето со нездружени подрачје е регулирано. Целосната верзија на овие одредби биле издадени на 4 декември 1996 година. Таму се наведува дека „испораката на јавни добра за областа е одговорност на земјопоседникот“, што во случај на Лохајде и Остерхајде, е сојузната влада. Управувањето со нездружено подрачје е различно од она на општините. Тие имаат окружен предводник (Bezirksvorsteher) и совет на избрани претставници од жителите.
Знаменитости
Следниве знаменитости може да се најдат во Лохајде:
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Лазаровци
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во кичевското село Лазаровци, Македонија. Прогласена е за споменик на културата на Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Историја
Црквата е градена од крајот на век или почетокот на  век, но неосновано се тврди дека е од постар датум, како што истото го истакнува Тома Смиљаниќ.
Архитектура
Храмот е мал и еднокорабен. Ѕидовите на црквата се градени од камен намачкани со малтер, а е покриена со камени плочки.
Црквата е широка 2,4 метри, долга е 4,2 метри, а висината во највисокиот дел изнесува 3,5 метри. Ѕидовите се градени од камен и варов малтер, а покривот со камени плочки. Покривот е граден на две води, а под нив се наоѓа слој на земја која ја чува внатрешната температура постојано на 18 степени целзиусови. Ова придонело сè до денешен ден да се зачува фрескоживописот.
Внатрешната структура на просторот е организирана како еднокорабен наос со калота, олтарски простор со полукружна апсида однатре и петострана апсида на надворешната страна од источниот ѕид, и една полукружна нишa во жртвеникот. Црквата е со влез од западната страна.
Во минатото црквата поседувала трем, кој веројатно бил изграден во истиот период кога била подигната црквата или можеби нешто подоцна и имал исти градежни одлики, како и црквата. Стариот трем бил урнат во јуни-јули 2012 година, а на негово место бил изграден нов трем со купола. Во стариот трем имало четири прозорски отвори на северниот ѕид и мал правоаголен прозорец во средината на петстраната апсида однадвор, кој се пробива низ дебелината на ѕидот во близина на нивото на теренот, а служел за проветрување на олтарот. Со новиот трем се намалени дебелината на ѕидовите, биле поставени четири прозорци на северниот ѕид, два на јужниот и по три носечки столбови на секоја од страните. Исто така, била изградена осумстрана купола со прозорски отвор на секоја од страните.
Фрескоживопис
Внатрешноста на црквата е живописана. Традиционалната идејно-тематска концепција на сликаната програма се одликува со хармоничен колорит, шематизиран цртеж и геометризирани облици, со извесни обиди за пластична моделација на светителските ликови. >
Фрескоживописот потекнува од периодот на постанокот на црквата Св. Ѓорѓи. Ѓоѓе Мано Зиси го споменува селото Лазаровци и кажува дека во црквичката се наоѓал запис во кој се споменувал Кралот Твртко I и жена му.
На најголемиот дел од фреските се забележуваат оштетувања за кои итно треба да се интервенира од страна на конзерваторите за да се заштити барем тоа што е останато. Фрескоживопис имало и на предниот дел на влезот во црквата. Меѓутоа, при изградбата на трпезаријата тој во голема мерка е оштетен.
Иконостас
Иконостасот е изработен во век.
Камбанарија
Во поново време е подигната нова помала камбанарија.
Документи
Во црквата се чуваат повеќе евангелија на старословенски јазик кои настанале во век.
Богдан Радивоевиќ
Богдан Радивоевиќ (2 март 1993) е српски ракометар на СЦ Пик Сегед и на српската репрезентација.
Клупска кариера
Радивоевиќ го направил своето деби за сениорскиот тим за Партизан во сезоната 2010-11, кога тимот ја освоил титулата во лигата. Подоцна се преселил во странство во Германија и потпишал со СГ Фленсбург-Хандевит, помагајќи му на клубот да ја освои Лигата на шампионите на ЕХФ 2013-14.
Меѓународна кариера
Репрезентативец на Србија од 2012 година, Радивоевиќ учествувал на две Светски првенства (2013 и 2019 година) и на четири Европски првенства (2014, 2018, 2020 и 2022 година).
Минско-Могиљовска архиепископија
Минско-Могиљовската архиепископија (Archidioecesis Minscensis Latinorum-Mohiloviensis Latinorum, Мінска-Магілёўская архідыяцэзія) — католичката архиепископија во Белорусија. Минско-Могиљовската архиепископија се состои од Витепската, Гродненската и Писнката епархија. Катедрала на архиепископија е Црквата Пресвета Богородица во Минск. Ко-каедрала е Катедралата на Успение на Дева Марија во Могиљов.
Историја
Могиљовската архиепископија била формирана на на 15 април 1783 врз основа на Onerosa pastoralis officii cura од страна на папата Пиј VI. Нејзината катедрала се наоѓала во Санкт Петербург.
На 9 август 1798 година била формирана Минската епархија која подоцна влегла под јурисдикција на Могиљовската архиепископија. Во 1869 година Минската епархија била укината, а нејзината територија била припоена кон Могиљовската архиепископија. Во 1917 година Минската епархија била повторно воспоставена и де факто траела само до почетокот на 20-тите години, кога повторно била укината од страна на советските власти. Единствениот мински епископ бил Зигмунд Лозински.
На 1 декември 1921 година, Могиљовската архиепископија предаде дел од својата територија за изградба на апостолски викаријат, кој на 2 март 1923 година беше преобразен во Владивосточната епархија.
На 13 април 1991 година, папата Јован Павле II ја издал булата Ex quadam, што де јуре ги обедини Могиљовската архиепископија и Минската епархија. На истиот ден Могиљовската архиепископија предаде дел од својата територија за изградба на апостолската администратура на Москва (денес Архиепископијата на Божјата Мајка) и Новосибирск (денес Преобразбенската епархија на Новосибирск).
Структура
Архиепископијата ја зафаќа територијата на Минската и Могиљовската област. Првично, беше вклучена и територијата на Витепската област, за која во 1999 година беше формирана Витепската епархија. Другите епархии на Белорусија се подредени на Минско-Могиљовската архиепископија.
Епископи
Како прв архиепископ бил назначен кардиналот Казимир Свјонтек. На 14 јуни 2006 година, папата Бенедикт XVI ја прифати неговата петицијата за ослободување од раководство на епархијата, за апостолски администратор бил назначен Антониј Демјанко.
На 21 септември 2007 година за нов архиепископ на Минско-Могиљовската архиепископија бил назначен Тадеуш Кондрусјевич, поранешниот архиепископ на Архиепископијата на Божјата Мајка во Москва. Помошни епископи се Јуриј Кособуцки и Александар Јашевски.
Денешна состојба
Според catholic-hierarchy.org во 2013 година, епархијата нумерирала 610 илјади католици (13 % од вкупното население), 122 свештеници, 76 монаси (вклучувајќи 65 јеромонаси), 69 монахињи и 222 пароси.
103 (број)
103 (сто и три) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 102 а претходник на бројот 104.
Стенвајк
Стенвајк — град во Холандија во покраината Оверајсел. Градот се наоѓа во општината Стенвајкерланд. Тој е најдолгиот град во целата општина.
Стенвајк ги добил градските права во 1327 година. За време на осумдесетгодишната војна (1568–1648) беше освоен од страна на Шпанците во, 1581 година, но после опсадата на Стенвајк во 1592 година бил повратен од страна на Холандија во 1592 година.
Стенвајк беше посебна општина до 2001 година, кога се спои со Бредевиеде и Ајселхам. Новата општина прво беше наречена "Стенвајк", но подоцна беше преименувана во 2003 година во "Стенвајкерланд".
Почва
Почва — површинскиот слој од литосферата на Земјата кој најчесто е плоден и претставува повеќефункционален хетероген и отворен четирифазен структурен систем кој се образува со раздробување на карпите и животната активност на организмите. Таа се смета за посебна природна мембрана (биогеомембрана) што го регулира заемодејството меѓу биосферата, хидросферата и атмосферата на Земјата. Почвата се образува под влијание на климата, релјефот, првобитниот почвообразувачки материјал (родителски материјал или матичен супстрат), но исто така и од микроорганизмите и останатите живи организми. Почвата се менува со текот на времето.
Според ГОСТ 27593-88, почвата е независно природно-историско органоминерално природно тело кое се создало на површината на Земјата како резултат на долготрајното изложување на биотичките, абиотичките и антропогените чинители, кое се состои од тврди минерални и органски честички, вода и воздух и кое има специфични генетско-морфолошки својства создадени за растот и развитокот на растенијата при соодветни услови.
Терминологија
При изучувањето на почвата секогаш се среќаваме со следните поими:
Морфологија
Во процесот на почвообразување, пред сè под дејството на вертикалниот (искачувачки и симнувачки) проток на материја и енергија, а исто така и на нееднородноста на распространувањето на живата материја, матичниот супстрат се раслојува на генетски хоризонти. Често почвите се образуваат на првобитни вертикално нееднородни двочлени карпи, состојба која има влијание на почвообразувањето и распоредот на хоризонтите.
Хоризонтите се сметаат за еднородни или хомогени (низ целата почвена маса) делови на почвата, меѓусебно поврзани и заемно обусловени, кои се одликуваат по хемискиот, минералошкиот, гранулометричкиот состав, физичките и биолошките својства. Комплексот од хоризонти, својствен на даден тип на почвообразување, го образува почвениот профил.
Хоризонтите овозможуваат да се определи градбата на профилот. На пример, за подзолните почви, профилот е следен: A0-A0A1-A1-A1A2-A2-A2B-BC-C. .
Се среќаваат следните типови на хоризонти:
Тврда фаза на почвата
Густината на тврдата фаза (ρs) на минералните почви се движи од 2,4 до 2,8 г/см3, а кај органогените 1,35—1,45 г/см3. Порозноста (ε) е поврзана со густината според следната формула: ε = 1 — ρb/ρs
Минерален состав
Приближно 50-60% од обемот (волуменот) и до 90-97% од масата на почвата се состои од минерални компоненти. Минералниот состав на почвата се разликува по составот на карпите од кои таа се образувала — колку постара е почвата, толку посилна е оваа разлика.
Минералите кои се јавуваат како остаточен (резидуален) материјал при раздробувањето и почвообразувањето се наречени првични или примарни минерали. Во зоната на хипергенезата повеќето од нив се нестабилни и се распаѓаат со различна брзина. Едни од првите кои се распаѓаат се оливинот, амфиболите, пироксените и нефелинот. Постабилни се фелдспатите кои чинат 10-15% од масата на тврдата фаза на почвата. Многу често се јавуваат во облик на релативно големи песочни честички. Со висока отпорност се одликуваат епидотот, дистенот, гранатот, ставролитот, цирконот и турмалинот. Нивната застапеност е незначителна, меѓутоа тие даваат индикации за потеклото на матичниот супстрат и времето на почвообразување. Најотпорен е кварцот, кој се раздробува за неколку милиони години. Благодарение на ова во услови на продолжено и интензивно раздробување, придружено со изнесување на производите од распаѓањето на минералите, произледува неговата релативна акумулација.
Почвата се одликуваа со висока содржина на вторични или секундарни минерали, образувани како резултат на големата хемиска преобразба на првичните минерали, или, пак, синтетизирани непосредно во почвата. Особено важна улога меѓу нив имаат глинените минерали — каолинит, монтморилонит, халуазит, серпентин и многу други. Тие имаат високи сорпциони (впивачки) способности, поголем капацитет за размена катјони и анјони, способност за набабрување и задржување на водата, адхезија итн. Овие својства во голема мерка се обусловени од апсорптивниот капацитет на почвата, нејзината градба и во краен случај, плодноста.
Високата содржина на минерални оксиди и хидроксиди на железото (лимонит, хематит), манганот (вернадит, пиролузит, манганит), алуминиумот (гибсит) и др., исто така влијае на својствата на почвата — тие учествуваат во образувањето на структурата, почвениот апсорптивен комплекс (особено кај силно растреситите тропски почви), а земаат учество и во оксидационо-редукционите процеси. Голема улога во почвата играат карбонатите (калцит, арагонит, видете карбонатно-калциумова рамнотежа во почвата). Во сушните региони во почвата често се натрупуваат леснорастворливи соли (натриум хлорид, натриум карбонат и др.), кои влијаат на целиот тек на почвообразувачкиот процес.
Гранулометрички состав
Во почвата можат да се најдат честички со пречник помал од 0,001 мм, како и такви со повеќе од неколку сантиметри. Помалиот пречник на честичките означува поголема специфична површина, а ова од своја страна — поголеми вредности на капацитетот за размена на катјони, водозадржувачка способност, подобра агрегација, но помала порозност. Тешките (глинести) почви можат да имаат проблеми со содржината на воздух, а лесните (песочните) — со водниот режим.
За подробна анализа на целиот можен дијапазон на големини, разните честички со определена големина се делат на оддели наречени фракции. Не постои унифицирана класификација на честичките. Во руската педологија се користи скалата на Никодим Антонович Качински. Особеностите на гранулометричкиот (механички) состав на почвата се дадени врз основа на содржината на фракцијата од физичка глина (честички помали од 0,01 мм) и физички песок (повеќе од 0,01 мм), имајќи го предвид и типот на почвообразување.
Во светот широко се применува определувањето на механичкиот состав на почвата по Фереовиот триаголник: на една страна се наоѓа фракцијата на прав (честички од 0,002-0,05 мм), на друга фракцијата на глинени честички (< 0,002 мм), а на трета — песочни честички (0,05-2 мм), кои се сретнуваат на местата каде се сечат сегментите од триаголникот. Внатрешно триаголникот е разделен на сегменти (отсечоци) од кои секој соодветствува на одреден гранулометрички состав на почвата. При тоа не се зема предвид типот на почвообразување.
Органски дел на почвата
Во почвата има одредено количество на органска материја. Во органогените (тресетни) почви таа може да преовладува, а во повеќето минерални почви нејзиното количество не надминува неколку проценти во горните хоризонти.
Хумусните киселини немаат определена формула и претставуваат одделна класа на макромолекуларни соединенија. Во советската и руската педологија тие традиционално се делат на хумински и фулвокиселини.
Елементарниот состав на хуминските киселини (по маса) е следен: 46—62 % C, 3—6 % N, 3—5 % H, 32—38 % O. Составот на фулвокиселините е: 36—44 % C, 3—4,5 % N, 3—5 % H, 45—50 % O. Кај двете соединенија се среќава и сулфур (од 0,1 до 1,2%) и фосфор (стотици и десетици делови од %). Молекуларната маса на хуминските киселини изнесува 20-80 kDa (минимална 5 kDa, максимална 650 kDa), а на фулвокиселините е 4-15 kDa. Фулвокиселините се подвижни, растворливи се при секаква pH вредност (хуминските се таложат во кисела средина). Односот на јаглеродот во хуминските и фулвокиселините (Cгк/Сфк) се јавува како важен показател за хумусната состојба на почвата.
Во молекулите на хуминските киселини се издвојува јадрото, кое се состои од ароматичен прстен, кој понекогаш може да биде и азотосодржечко хетероциклично соединение. Прстените се соединуваат со ,,мостови‘‘ од двојни врски кои создаваат издолжен конјугиран ланец, што ја дава темната боја на супстанцата. Јадрото е опкружено со периферни алифатични ланци, меѓу кои од јаглеводороден и полипептиден тип. Ланците имаат различни функционални групи (хидроксилни, карбонилни, карбоксилни, аминогрупи и др.), што е причина за високиот апсорпционен капацитет од 180—500 мг-екв/100 г.
За структурата на фулвокиселините се знае многу помалку. Тие имаат ист состав на функционални групи, но повисок апсорпционен капацитет — и до 670 мг-екв/100 г.