cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Албрехт Алтдорфер
Биографски податоци
Бил роден околу 1480 година како син на сликари на писма и илустратори на книгите на Улрих Алтдорфер, кој работел во Регенсбург помеѓу 1478 година  и 1491  година. За Албрехт Алтдорфер има малку податоци за неговата појава и има многу малку податоци за неговиот живот и не се знае каде и како се образувал. Во 1505 година Албрехт добил граѓански права. Во овој град работел како градски архитект од 1526 година сè до неговата смрт. Неговите рани дела вбројуваат цртежи со мал формат во светло-темна боја кои се поврзани со италијанското влијание. Од овој период доаѓа серијата на бакрорезци. Две патувања по Дунав во периодот од 1503 година до 1505 година и 1511 година  го донеле во врска со уметничките слики на т.н. Дунавско училиште, кое имало одлучувачко влијание врз неговата работа. Околу 1515 учествувал во работата на  Диреровата почесна капија и на молитвената книга (цртежи на маргините) на царот Максимилијан.
Најпознатите дела
Во 1518 година го насликал големиот олтар на Свети Флоријан во Линц 1529 година.
Алтдорфер бил познат како уметник кој го насликал првиот пејзаж во европската уметност, кој е целосно ослободена фигура и кој може топографски да се одреди  ( пејзажот на Дунав со замокот Верт Регенсбург, околу 1525 година). Некои од неговите бакропии и цртежи, исто така, содржат такви пејзажи. Околу 1535 тој направил профани ѕидни слики за регенсбургскиот бискуп.
Последната уметничка слика која ја насликал била во 1537 година. Таа ја прикажува Лота со своите ќерки. Неговата сликарска работа не е многу обемна и има нагласено влијание на Дирер врз него, но првенствено е поврзана со романтичните, а понекогаш и драматичните приказни на пределот на Дунавската школа. Покрај Волф Хубер, тој се сметал за главен претставник на ова уметничко движење.
NGC 3227
NGC 3227 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3227 се споменува и како UGC 5620, MCG 3-27-16, CGCG 94-28, IRAS 10207+2007, Arp 94, VV 209, KCPG 234B.
Откривање
Објектот е откриен на 15 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3227 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3227 има привидни димензии од 4,1' х 3,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 23 м 30,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 51' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 3227 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30445. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 144; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1423. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 58.
Принцеза Лилијан од Шведска, војвотка од Халанд
Раниот живот во Британија
Лилиан Меј Дејвис е родена на 30 август 1915 година, во Свонси, Јужен Велс, ќерка на Вилијам Џон Дејвис, кој имал тезга на пазарот откако работел во рудник за јаглен, и неговата сопруга Гледис Мери (моминско Куран), продавачка. Местото на терасовидната куќа каде што живееле сега е под трговскиот центар „Квадрант“. Нејзините родители се разделиле во 1920-тите, но тие се развеле дури во 1939 година. Таа се преселила во Лондон кога имала 16 години. Отфрлила едно „л“ од своето име кога станала манекенка. Таа се фотографирала за списанија како Вог.
Во 1940 година, Лилијан се омажила за шкотскиот глумец Иван Крег (1912 – 1995) во Хоршам, Западен Сасекс. Набргу по нивната венчавка, Крег ѝ се придружил на британската армија и заминал за Африка, каде што видел активна служба за време на Втората светска војна. Во негово отсуство, Лилијан работела во фабрика која произведувала радија за Кралската морнарица и во болница за ранети војници.
Брак со принцот Бертил од Шведска
Во 1943 година, таа го запознала шведскиот принц Бертил, војводата од Халанд, во Лондон, наводно на коктел за нејзиниот 28-ми роденден. Набргу по нивната средба, тие станале љубовници иако таа сè уште била во брак со Крег. Кога таа и нејзиниот сопруг биле повторно обединети по војната, Крег ја изразил својата желба да се ожени со друга жена, и тие биле спогодбено разведени на 7 ноември 1947 година.
Постариот брат на Бертил, принцот Густаф Адолф, војводата од Вестерботен, бил втор по ред на шведскиот престол; но тој починал во 1947 година. Бидејќи синот на Густаф Адолф, Карл Густаф, имал помалку од една година, се чинело веројатно дека, кога кралот умрел, Бертил ќе мора да служи како регент (други наследници се откажале од своите места во редот на наследување поради неприфатливи бракови на кралот). Поради оваа причина, Бертил избрал да не се омажи за Лилијан, па парот едноставно живееле заедно дискретно повеќе од триесет години. Во 1946 година, принцот Бертил стекнал куќа во Сен Максим, Франција, која станала нивно приватно одморалиште.
Бертил никогаш не морал да стане регент, бидејќи неговиот татко, кралот (кој се качил на тронот во 1950 година), живеел доволно долго за да го види полнолетството на неговиот внук, Карл Густаф. Карл XVI Густаф од Шведска се искачил на тронот во 1973 година и, откако се ожени со обичен човек, го одобрил бракот на Бертил и Лилијан, што значело дека Бертил ќе можел да ги задржи своите титули и место во редот на наследување, и дека Лилијан ќе станела принцеза. Тие се венчале на 7 декември 1976 година во црквата на палатата Дротнингхолм во присуство на кралот и кралицата.
Вдовство
Принцот Бертил починал на 5 јануари 1997 година во нивниот дом. Од 1997 до 2010 година, Лилијан продолжила да го претставува кралското семејство на разни веридби и други пригоди. Таа била покровител на многу организации. Во 2000 година, Лилијан објавила биографија за нејзиниот живот со Бертил.
Во август 2008 година, Лилијан паднала и ја скршилаа бутната коска во нејзиниот стан; и, во февруари 2009 година, таа повторно доживеала пад во нејзиниот дом. На 3 јуни 2010 година било објавено дека Лилијан е заболена од Алцхајмерова болест и повеќе не можела да се појавува во јавноста. Последните години ги живеела во Вила Солбакен, нејзиниот долгогодишен дом во областа Ѓургарден во Стокхолм, каде присуствуваа три медицински сестри.
Лилијан починала во Стокхолм на 10 март 2013 година, на 97-годишна возраст, шеснаесет години по нејзиниот сопруг. Кралската палата не ја навела причината за смртта, но таа била во лоша здравствена состојба неколку години. Нејзината смрт дошла додека кралското семејство се подготвувало за свадбата на принцезата Медлин, а семејството го прекинлоа она што го правело за да ги помине последните моменти заедно со неа.
Нејзиниот погреб на 16 март бил емитуван во живо на SVT. На него присуствувале нејзиниот внук и внука, кралот и кралицата на Шведска; нејзините внуки Кралицата на Данска, принцезата Маргарета, принцезата Биргита, принцезата Дезире и принцезата Кристина ; нејзините внуки, принцезата Викторија и принцезата Медлин ; и нејзиниот внук и внук, принцот Карл Филип и принцот Даниел. Присутна била и принцезата Астрид од Норвешка, како и нејзините пријатели Роџер Мур и неговата сопруга од Шведска Кики Толструп.
Матијас Плахта
Матијас Плахта (роден на 16 мај 1991) е германски професионален хокеар кој во моментов игра за Адлер Манхајм, тим кој се натпреварува во првата германска хокеарска лига. Тој е син на поранешниот германско-полско-шлески играч, и поранешен тренер на репрезентацијата за хокеј на Полска, Јацек Плахта.
Тој играл за Германија на светското првенство во хокеј, во 2018 година.
Бугарско општество
Бугарско општество била бугарска емигранска политичка организација, основана во Букурешт (Романија) во јуни 1868 година.
Бугарското општество се јавува како продолжение на ТБЦК во Букурешт. Во создавањето учествуваат и дејци на Добродетелната дружина. Меѓу членовите се Иван Касабов (секретар), Димитар Ценович, Константин Чокан, Спиро Константинов и др. Печатен орган на организацијата е весникот "Народност". Во својата работа организацијата ги продолжува политичките позиции на ТБЦК и го помага бугарското револуционерното движење. Значаен е нејзиниот придонес за вооружувањето на четата на Хаџи Димитар и Стефан Караџа, четата на Филип Тотју (не преминува во бугарски) и дава парична помош на Васил Левски за да ја започне својата прва обиколка низ бугарските земји. Поради несогласувањата во редовите на организацијата, во почетокот на 1869 година таа постепено ја прекинала работа.
1931 во музиката
1931 година во музиката содржи некои значајни настани.
Лажица
Лажица е прибор за јадење кој се состои од мал плиток сад, овален или кружен, на крајот со дршка. Лажицата се користи во подготовка на храна и за да се измери, се меша, се промешува и се додаваат состојки, сервирање и други работи. Денес лажиците се направени од метал (особено сребро или есцајг, обложено или цврсто), дрво, порцелан, или од пластика.
Лажицaтa претежно се користи за течни и полутечни јадења, како супа, чорба или сладолед, или многу ситни прашкасти материи,кои неможат да се земат со виљушка, на пример шеќер, сол, ориз, житарки, грашок и друго. Во југоисточна Африка лажицата е главен прибор за јадење кој се користи за јадење, виљушките се користат за да ја туркаат храната во лажицата како ориз на пример, исто така како и нејзината западна употреба за сечење на храната. Лажиците претежно се користат и во готвењето и сервирањето на храната. Во пекарството, се користат за црпење на течно тесто.
Историја
Зачуваните примероци на различни форми на лажици што се користеле во Древен Египет се изработени од слонова коска, кремен, глинен камен и дрво, а многу од нив имаат изрезбани религиозни симболи. За време на неолитската цивилизација во Сардинија, се користеле керамички црпалки и лажици, додека за време на династијата Шанг во Кина, лажиците биле изработувани од коски. Првите лажици од бронза во Кина се претпоставува дека биле користени како црпалки. Во Стара Грција и Стар Рим лажиците биле изработувани од бронза и сребро, при што дршката имала форма на зашилен колец. Постојат примероци што се чуваат во Британскиот музеј кои имаат различни форми.
Во муслиманскиот свет, лажиците се користеле за јадење супа. Средновековните лажици за домашна употреба најчесто се изработувале од рог на крава или од дрво, додека лажици направени од месинг, и други метали биле вообичаени во 15 век. Што се однесува до лажиците од сребро или злато, тие биле дел од приборот за јадење на кралските и богатите куќи, со што се нагласува нивната посебна вредност. Првиот запис за лажици во Англија е направен во тестамент од 1259 година. Меѓу личните предмети на кралот Едвард I запишани во 1300 година, споменати биле златни и сребрени лажици со парискиот знак флор-де-лис. Комплет на „апостолски лажици“, кои биле популарни во тјудорскиот период, се предмет на интерес за антикварниците.
Вилкув над Висла
Вилкув над Висла (Wilków nad Wisłą) — село во општината Леонќин во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Розиц
Розиц (Rositz) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Кралските воздушни сили ја бомбардирале нафтената рафинерија во Розиц на 14/15 февруари 1945, како дел од операцијата Тандерклап.
Старо Село (Томино Село)
Старо Село — археолошко наоѓалиште во поречкото село Томино Село. Претставува некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на место помеѓу Томино Село и Сушица, каде по површината се среќаваат грамади од градежен материјал. Според кажувањето на жителите, на ова место се најдени монети кои се сопственост на месен жител.
Грабфелд
Соседни општини
Општината Грабфелд се граничи (од североисток надесно) со следниве општини: Лојтерсдорф, Фахдорф, Нојбрун, Риченхаузен, Унтермасфелд, Зилцфелд, градот Мајнинген во округот Шмалкалден-Мајнинген, градот Мелрихштат, Хендунген и Хехајм во баварскиот округ Рен-Грабфелд, како и Ремхилд, Дингслебен, Санкт Бернард, Бајнерштат и Темар во округот Хилдбургхаузен.
Историја
Во рамки на Германското Царство (1871–1918), територијата на денешната општина Грабфелд била дел од Војводството Саксо-Мајнинген.
Гинтер Грас
Гинтер Вилхелм Грас (Günter Wilhelm Grass; во  —  во ) — германски писател, интелектуалец, уметник и борец за човекови права, добитник на Нобеловата награда за литература во 1999 година. Тој бил писател кој повеќе од било кој успеал да ја објасни историјата на дваесеттиот век, покажувајќи дека можеби не сме успеале да ја видиме нејзината позадина со доволно изострен поглед, се велело во образложението на Шведската академија.
Грас бил четвртиот германски писател - добитник на Нобеловата награда за литература. Пред него добитници биле - Томас Ман (1929), Нели Закс (1966) и Хајнрих Бел (1972).„Веста дека ја добив Нобеловата награда не ме шокира, туку ме израдува и се почувствував горд. Во оваа прилика сакам да ги повикам моите непријатели да не ги грицкаат ноктите, туку да ми се приклучат во големата работа“, била првата реакција на Грас.
Животопис
Потекнувал од полско-германски родители. Образованието го започнал во Народното училиште во Данцинг, каде што завршил гимназија. Во 1930 година ѝ се приклучил на младината на Хитлер и на 16-годишна возраст заминал во војска. Во 1945 година бил ранет, а потоа бил заробен од сојузничката војска. Во 1946 година работел во фирмите и рудниците за калај. Сликарство и вајарство на Академијата во Диселдорф почнал да студира во 1948 година, а од 1953 до 1955 година студиите ги продолжил во Западен Берлин на Државната академија за фини уметности. Во 1954 година се оженил со Ана Маргарета Шварц, во 1978 година со неа се развел, а во 1979 година се оженил со Уте Грунерт. Грас работел и живеел во повеќе места - во Париз, во Берлин, во Индија, а од 1986 година живеел во Белендорф, мало село во околината на Либек. Во подоцнежните години Грас се вклучил во политичкиот живот на Германија. Бил близок соработник на поранешниот канцелар Вили Брант. Во 1982 година станал и формално член на Социјалдемократската партија на Германија. Книжевното дело на Грас ја обележало повоената епоха на Германија. Тој важел за една од најконтроверзните личности на повоената германска историја, но се сметал и за еден од најжестоките критичари на германското општество. Бил претседател на Академијата за уметност во Западен Берлин, почесен доктор на универзитетите во Харвард, Позан и Гдањск.
Творештво
Грас имал напишано повеќе од 50 книги: романи, збирки, поезија, драми, есеи и либрета за балет. Покрај Нобеловата награда за литература тој бил добитник и на бројни германски и меѓународни награди.
Дела
Меѓу првите негови дела спаѓала збирката песни „Илјадници“. Во неговото книжевно творештво најголем акцент е дадено на првиот роман „Лимениот барабан“ (1959). Потоа следувале романот - новела „Мачка и глушец“ (1961), романот „Кучешки години“ (1963), романот „Плебејците се обидуваат да скренат востание“ (1966). Во поновите остварувања се вбројуваат - „Широко поле“ (1992) и личната хронологија наречена „Мојот век“ (1999). Во издание на Книгоиздателството „Детска радост“, во 2000 година бил објавен на македонски јазик (во превод на Димитар Гацов) романот „Мојот век“.
Македонија на Евровизија 2009
Македонија учествуваше на Евровизија 2009 во Москва, Русија, со песната Нешто што ќе остане отпеана од групата Next Time. Го освои 10. место во првото полуфинале, неуспевајќи да влезе во финалето.
Можно повлекување
Постоеле гласини за можно повлекување на Македонија од Евровизија 2009, поради финансиски потешкотии во МТВ што можеле да завршат со банкрот или ликвидација на телевизијата. Со тоа, не би имало македонски радиодифузер во Европски радиодифузен сојуз, организатори на натпреварот, и повлекување на Македонија од натпреварот би било неизбежно.
Покрај ова, МРТ го потврдила учеството на Македонија на Евровизија 2009 во Москва, Русија, официјално објавувајќи дека барале нов метод на селекција на претставникот за Евровизија 2009. Седмични дебатни програми беа одржувани од МРТ на телевизија, кои беа користени како платформа за дискусија меѓу МРТ и македонската публика за тоа како процесот на избор на македонскиот претставник да биде фер и успешен.
Скопје Фест 2009
Скопје Фест 2009 бил избор за песна организиран од МРТ што служел како македонско национално финале за избор на нивниот претставник за Евровизија 2009. Натпреварот се состоел од 3 шоуа одржани меѓу 19 и 21 февруари 2009, кои се одржале во Универзална сала во Скопје, чии домаќини биле Зоран Љутков и Билјана Ѓорѓиовска, и биле пренесувани на МРТ1, МРТ Сат и преку радио на Македонско радио.
Формат
Вкупно 32 акти се натпреварувале на Скопје Фест 2009, кој се состоел од 2 полуфиналиња на 19 и 20 февруари 2009 и финале на 21 февруари 2009. 16 акти се натпреварувале во секое полуфинале, а најдобрите 8 се квалификувале во финалето од секое полуфинале. Во финалето, победникот бил одбран од преостанатите 16 акти. Резултатите од полуфиналињата и финалето биле одлучени со комбинација 50/50 од гласови од стручно жири и телефонско гласање.
Натпреварувачки акти
Повик за аплицирање бил отворен за заинтересирани уметници и композитори да ги пријават своите композиции помеѓу 26 ноември 2008 и 25 декември 2008. МРТ добиле 142 пријави на затворањето на рокот. 32 песни биле одбрани од избирачки комитет составен од Гордана Андрашевска, Љупчо Мирковски, Мери Попова, Радица Митиќ, Аритон Крлиу и Данаил Дарковски. Натпреварувачките пејачи и песни биле објавени на 6 јануари 2010 и 15 јануари 2010.
Полуфиналиња
Две полуфиналиња се одржале на 19 и 20 февруари 2009. 16 песни се натпреварувале во секое полуфинале и најдобрите 8 песни се квалификувале во финалето со комбинација 50-50 од телефонско гласање и стручно жири.
Финале
Финалето се одржало на 21 февруари 2009. 16 песни се натпреварувале и 50/50 комбинација од телефонско гласање и стручно жири ја одбрале Нешто што ќе остане изведена од Next Time како победник.
Евровизија 2009
Песната се натпреварувала во првото полуфинале но не успеала да се квалификува во финалето, завршувајќи 10та.
Коментатори за МРТ биле Каролина Петковска и Александра Јовановска. Гласноговорникот за МРТ кој ги соопштил македонските резултати од телефонското гласање во комбинација со жирито била Фросина Јосифовска.
Ѕвездена џамија
Ѕвездената џамија, позната и како Тара Масџид џамија (бенгалски: তারা মসজিদ),) е џамија која се наоѓа во Дака, Бангладеш. Џамијата била изградена во првата половина на 19 век од страна на Мирза Голам Пир.
NGC 1279
NGC 1279 — спирална галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1279 се споменува и како PGC 12449.
Откривање
Објектот е откриен на 12 декември 1876 година од страна на Јохан Лудвиг Емил Дреер, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1279 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1279 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 19 м 59,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 28' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 1279 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12448. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2856. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Милан Талевски
Милан Талевски (роден во Велес, 2 ноември 1954) — македонски стопанственик и политичар, првиот градоначалник на град Скопје по осамостојувањето на Македонија, од 1991 до 1993 година.
Животопис
Тој е роден на 2 ноември 1954 година во Велес. Завршил гимназија во „Ѓорѓи Димитров“ во Скопје, а потоа дипломирал и на Електротехничкиот факултет при Скопскиот универзитет. Меѓу 1985 и 1990 година работел во ТП „Караорман“.
Во декември 1990 година е избран за градоначалник на градот Скопје, на која должност стапува на 23 јануари 1991 година. Мандатот му траел до 1993 година. Ја изградил санитарната депонија „Дрисла“ во атарот на селото Ракотници, со капацитет за депонирање смет за Скопје и околните градови предвиден до 2025-2030 година. Санитарната депонија била пуштена во употреба на 21 септември 1993 година. Потоа изградил канал за кајакарство кој бил изграден согласно европските и светски стандарди. Потоа учествувал во основањето на претпријатието „Талинг“.
Фриденсдорф
Фриденсдорф — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 31 декември 2009, е дел од градот Лојна.
1930 во музиката
1930 година во музиката содржи некои значајни настани.
53. сезонска руска антарктичка експедиција
53-та сезонска руска антарктичка експедиција била Руска антарктичка експедиција. Експедицијата траела од 6 ноември 2007 година до 2 јуни 2008 година (210 дена). Основата на експедицијата била истражувачки брод „Академик Федоров“. Прелетани биле над 47.000 наутички милји, од кои 21.500 милји се летале во Антарктик континент.
Програма
Во согласност со програмата за експедиција, екипажот ја извршила следната работа:
Експедицијата на Антарктикот ја спроведе меѓународен тим: покрај Русите, во екипажот на истражувачкиот брод беа и специјалисти од Австралија и Јужна Кореја. Во работата на експедицијата учествуваа и научници од Австрија, Германија, Белорусија, Полска, САД и Франција, кои работеа на поларните станици.
Туборг
Туборг — данска компанија за производство на пиво, основана во 1873 година од Карл Фредерик Тиеген. Од 1970 година е дел од групацијата Карлсберг. Пиварницата е основана во Хелеруп (Општина Гентофте), дел од северниот дел на Копенхаген, Данска.
Историја
Името Туборг произлегува од замокот Тусборг, Копенхаген, сместен во областа на пиварницата. Тоа еволуирало и било прифатено внатре во локалните имиња, како што се Лили Туборг и Стор Туброг. Улицата "Tuborgvej" во Копенхаген е именувана по местото на оригиналната пиварница Туброг.
Туборг првично произведувало бледо лагер пиво за данскиот пазар. Таа се споила со Обединетите пиварници во 1894 година, а потоа во 1903 година стапила во договор за делење профит со Карлсберг. Во 1970 година, Обединетите пиварници биле купени од страна на Карлсберг.
Денес, таа произведува лагер за глобален извоз, како и различни континентални стилови за домашните и странските пазари.
Во 1996 година последното пиво Туборг било произведено во Хелеруп, а областа сега обезбедува модерни апартмани, куќи и деловни простории.
Пива
Туборг продава различни пива во повеќе од 31 земја, вклучувајќи ги: Туборг Грин, Туборг Лимон, Туборг Божик Пиво, Туборг Голд, Туборг Црвен, Туборг Твист, Туборг Црн и алкохолниот силен Фестивал на Туборг Фин.
Туборг Голд е доста популарен низ Данска и јужна Шведска, при што во Шведска лесно се наоѓа на полиците на продавниците како и другите шведски пивари, како што се Припс Бла или Фалкон. Туборг Грин е исклучително успешен во Источна Европа, особено во Русија, каде што брендот забележал двоцифрен раст веќе неколку години и сега е најголемото премиум меѓународно пиво во земјата.
Туборг Ред било првото пиво на компанијата во 1875 година. Туборг Ред не се подготвувало редовно, но се подготвува еднаш годишно во мај за да го поздрави роденденот на компанијата.
Во својата татковина Данска, Туборг е познат и за дополнителни марки, вклучувајќи го и Туборг Ред и различни безалкохолни пијалаци, вклучувајќи го и Туборг Скуаш со вкус на портокал. >
Промоции
Во 1990 година Туборг го лансирал своето годишно Божиќно пиво во втората среда во ноември, со маркетиншки термин "Ј-ден"; Исто така, се користат "снегрмам" (меланхолија) и "снефалд" (снежни врнежи). 'J' е за Јули (Божиќ) или јулебриг (Божиќни пива). Слично на тоа, постои роденден за (Велигденски пијалак). Во 1999 година, J-ден се преселил во првиот петок во ноември. Сообраќајната полиција изготвила план за контрола на алкохол за таа вечер. Во 2009 година J-денот бил повторно преместен во последниот петок во октомври, , но во 2010 година се вратил во првиот петок во ноември. Во 2008 година, Туборг објавил договор за спонзорство со Ридинг и Лидс музичките фестивали, за да подоцна стане нивни ексклузивен официјален партнер за пиво, позиција која во претходните години била одржана од страна на Карлинг. Во 2009 година, исто така бил договорен ексклузивен договор со фестивалот за преземање на официјално пиво и да има посветена сцена наречена по пивото.
Туборг, исто така, ги спонзорира Наградите на Туборг Фотогафиите „Tuborg Image Awards“, годишна музичка награда што се одржува во Непал.
Дел од успехот на брендот во Русија доаѓа од нејзините силни врски со музиката во Источна Европа (Поврзано и Туборг Грин Фест) и со тоа што е едно од првите пива на пазарот за да ја започне иновативната капа за повлекување на прстите.
Касиљас
Касиљас — општина која во покраината Авила, во автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Брајтунген (Вера)
Брајтунген (Breitungen) — општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Брајтунген се наоѓа на реката Вера, помеѓу Тириншката Шума и ридскиот масив Рен.
Кон местото припѓаат седум помали местенца: Вине, Бусхоф, Кнолбах, Крајмар, Грумбах, Нојхоф и Фарнбах.
Хелиобактерии
Хелиобактериите (фамилија Heliobacteriaceae) се мала група на фотосинтетски бактерии, кои се единствените фототрофи во коленото Firmicutes.
Главниот фотосинтетски пигмент кај овие бактерии е бактериохлорофил g, кој исклучиво се среќава кај нив, а има уникатен апсорпционен спектар што им дава на хелиобактериите одредена ниша во животната средина.
Хелиобактериите се фотохетеротрофи, што значи дека како извор на јаглерод можат да користат само органски соединенија (за разлика од цијанобактериите кои се фотоавтотрофи бидејќи како извор на јаглерод го користат јаглерод диоксидот). Поради осетливоста на бактериохлорофилот g на кислород, хелиобактериите се стриктни анаероби. Досега, тие се најдени само во почвите, особено во влажните почви на оризовите полиња. Нивната азотофиксирачка способност се смета дека придонесува за плодноста на оризовите полиња.
Таксономија
РНК-заснованите филогенетски дрва ги сместуваат хелиобактериите во рамките на коленото Firmicutes, меѓутоа тие не се бојат Грам-позитивно како останатите припадници на ова колено.
Тие не поседуваат надворешна мембрана, а слично на клостридиите способни се да формираат топлински отпорни ендоспори кои содржат високо ниво на калциум и дипоколинска киселина.
Хелиобактериите не треба да се мешаат со Helicobacter, кој е сосема различен род на бактерии, од друго колено.
NGC 5625/2
NGC 5625/2 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Хелиобактерии
Таксономија
Фамилија Heliobacteriaceae Забелешки:
♠ Видот се наоѓа во Националниот центар за биотехнолошки информации (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI), но не во Бактериолошкиот кодекс (Bacteriological Code, 1990 година и последователна ревизија), како што е наведено од страна на Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN) како резултат на следниве причини:
NGC 5625/2
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5625/2 се споменува и како MCG 7-30-13, CGCG 220-17, VV 24.
Откривање
Објектот е откриен на 28 април 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Хелиобактерии
Таксономија
• Не се валидно објавени бидејќи делотворната публикација го документира видот или сојот само во една призната колекција од култури.
Млада Бугарија
Млада Бугарија била бугарска емигранска политичка организација, основана во Букурешт, Романија во 1869 година од страна на Иван Касабов, Димитар Ценович, Кириак Цанков, Иван Кршовски по распадот на Бугарско општество.
Печатен орган на "Млада Бугарија" е весник "Тапани". Организацијата не успеала да ја обедини околу себе бугарската емиграцијата и не можела да ги координира активностите на бугарските револуционерните сили. Нејзини ограници биле формирани и во други дунавски градови дунавски како Браила и др.
NGC 5625/2
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5625/2 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5625/2 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Млада Бугарија
Во "Млада Бугарија" се создале различни идејни теченија. Браилската организација го нападнала весникот "Народност" кој се објавил за официјален на организацијата. Дваесет души испратиле писмо до Иван Касабов во кое го повикале да не легитимира весник "Народност" како официјален орган на организацијата бидејќи "Народност" бил е во спротивност со донесената идеологија на "Млада Бугарија"-Браила "да служи за поврзување на духовното единство и братство меѓу Бугарите ".
NGC 5625/2
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 27 м 2,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 57' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Млада Бугарија
Букурешката организација испратила делегација до италијанските и руските револуционерни движења чија цел е да бидат одобрени и поттикнати. На средбата во летото 1869 Михаил Бакунин им ветил помош на Бугарите во привлекувањето на Франција кон бугарската кауза, а Џузепе Мацини понудил совети и конкретни чекори за подготовка на сенародно востание. Советите не нашле практична примена. До крајот на својата дејност "Млада Бугарија" ги помагала активностите на Васил Левски во бугарската земја.
Моравска мисија
Повод за Моравската мисија на Кирил и Методиј било писмото на моравскиот кнез Ростислав до византискиот цар Михаило III. Ростислав настојувал да ја осамостои и зацврсти својата држава, Моравија, на која и се заканувала опасност од германското свештенство. За да ја отстрани опасноста тој побарал проповедници кои ќе го шират Христовото учење на словенски јазик. Византија ќе ја прифати неговата порака зашто германско-бугарскиот сојуз бил опасност и за Моравија и за безбедноста на Византија.
Кирил и Методиј ја прифатиле оваа задача, но наишле на многу проблеми, а еден од нив е немањето азбука на која би ги превелe најпотребните книги за богослужба. Константин помогнат од Методиј ја создал првата словенска азбука (855та година), глаголица која содржи 38 букви. Во глаголицата 24 букви биле по образец на грчката брзописна деловна азбука, а останатите 14 според гласовниот систем на словенскиот јазик.
Во 863 година пристигнале во Моравија каде отвориле голем број училишта и цркви во кои се ширела просветата на словенски јазик, а биле оспособени голем број нови учители. Латино-германското свештенство почнало да ги обвинува за ширење ерес, па затоа папата ги повикал во неговиот двор во Рим. На пат за Рим, Константин, Методиј и нивните ученици се задржале во Панонија каде ги удриле темелите на словенската писменост и во оваа земја.
Пред да пристигнат во Рим кратко се задржале во Венеција каде Константин, кој бил познат како добар филозоф и оратор спорел со тријазичниците т.е. оние коишто се застапувале за ширење на Христовото учење само на грчки, еврејски и латински јазик. Константин ги разбил обвинувањата велејќи дека секој народ има право на свој јазик.
Кога пристигнале во Рим, Константин ги донел моштите на римскиот папа Климент кој бил маченички удавен во 100 година н.е. а кого подоцна Римската црква го прогласила за светец.
Во Рим во 869 година папата Адријан ги посветил словенските книги, што значи дека Римската Црква официјално ја признала словенската писменост.
Набргу по официјалното признание Кирил се разболел и умрел. По неговата смрт Методиј ја продолжил започнатата дејност, но бил постојано напаѓан и клеветен од германското свештенство и исцрпен од борбите со нив, од затворите и прогонствата умрел во 885 година. Кирил и Методиј превеле повеќе црковни книги како Неделното евангелие наменето за читање во неделните и празничните денови, Службеникот - книга што содржи молитви и читања при разни служби, Требникот - книга со молитви и читања за различни случаи од животот на луѓето.
Методиј го превел Номоканонот што претставува зборник од правила и закони за црквата, Патерикот - зборник од кратки житија за разни црковни отци.
Во житието на Кирил се спомнува и како оригинален автор на различни стихотворби.
Кирил и Методиј врз основа на јазикот на македонските словени од околината на Солун го создале првиот литературен јазик за сите Словени познат како старословенски или црковно-словенски јазик, ја создале првата словенска азбука, глаголица, ги превеле првите книги на словенски јазик и преку ширењето на христијанското учење на словенски јазик ги удриле темелите на словенската писменост и култура.
Небесен координатен систем
Небесен координатен систем — астрономски координатен систем за определување на местоположбата на објектите на небесната сфера. Постојат различни небесни координатни системи, и секој од нив користи сферни координати проектирани на небесната сфера, аналогно на географскиот координатен систем за места на површината на Земјата. Системите се разликуваат само по нивните основни рамнини, кои го делат небото на две еднакви полутопки (полутопки) долж голема кружница. На пример, основната рамнина на географскиот систем е Земјиниот екватор. Секој од овие координатни системи е именуван по неговата основна рамнина.
Координатни системи
Во оваа табела се прикажани стандардните координати системи што ги користат астрономите. Основната рамнина ја дели сферата на две еднакви полутопки и ја определува основната линија за еквивалентната географска ширина во координатите, т.е. еквивалент на екваторот во географскиот координатен систем (ГКС). Двете точки што се наоѓаат на 90° од основната рамнина се сметаат за полови. Колоната со координати се наведени еквивалентите на географската ширина и должина во ГКС.
Хоризонтски систем
Хоризонтскиот (алтазимутен) систем поаѓа од местоположбата на набљудувачот на Земјата, која се врти околу својата оска еднаш на ѕвезден ден (23 часа, 56 минути и 4,091 секунди) во однос на „неподвижната“ ѕвездена позадина. Поради ова местоположбата на објектот според хоризонтскиот систем е минлива, и се користи претежно за пресметување на времето на изгрев и залез, како на пр. изгрејсонце и зајдисонце. Во подалечното минатото овој систем се користел во морепловството — за утврдување на азимутската местоположба на една планета, со прецизна пресметка на времето, а оттука се наоѓала географската ширина и должина на бродот. Многу телескопи имаат алтазимутни стативи, но пресметката на хоризонтската положба според времето, географската положба и положбата на објектот се врши со сметач.
Екваторски систем
Екваторскиот координатен систем поаѓа од центарот на Земјата како свое средиште и го третира небото што нè опкружува како неподвижно, додека Земјата се врти околу својата оска и ние заедно со неа. Овој систем го опишува небото гледано од сончевиот Систем — современите ѕвездени карти речиси без исклучок користат екваторски координати. Ѕвездените карти на древните источни земји го користеле овој систем.
Екваторскиот систем е нормален координатен систем за највеќето професионалци и многу аматери работат со телескопи со екваторски стативи што го следат движењето на небото во текот на ноќта. Небесните објекти се наоѓаат со усогласување на скалата на телескопот со екваторските координати на бараниот објект.
Доста застапен избор за полот и екваторот е постариот систем B1950 и соверемениот систем J2000, но може да се користат и тековни (соодветни на денот на набљудување) како при мерење на местоположбата на планета или вселенско летало. Ова понатаму се дели на средновредносни тековни координати, кои се вопросечени и ја занемаруваат нутацијата, и верни тековни коордианти, кајшто се зема предвид нутацијата.
Еклиптички систем
Еклиптичкиот систем го опишува орбиталното движење на планетите околу сонцето со средиште во барицентарот на сончевиот Систем, кој се наоѓа во сонцето. Основната рамнина е рамнината на која орбитира Земјата, наречена еклиптичка рамнина. Системот наоѓа примена во изучувањето на планетите, положбата на планетите и други важни податоци како наклонот, јазлите на искачување и спуштање, положбата на перихелот итн.
Висински агол
Висинскиот агол (алтитуда) е вертикалниот агол измерен од астрономскиот хоризонт (0°) кон зенитот (+90°). Може да има и негативна вредност, ако објектот се наоѓа под хоризонтот, сè до надирот (-90°).
Поимот зенитно растојание почесто се користи во астрономијата и е комплементарен на висината. Ова значи: 0° во зенитот, 90° на хоризонтот, па сè до 180° во надирот.
Екваторски во хоризонтски координати
Нека H биде часовниот агол, а δ деклинацијата на екваторските координати. Ако сакаме да ги пресметаме висината a и азимутот A во екваторски координати. Тогаш, за набљудувачот на географска ширина Φ, равенките за претворање ќе бидат:
каде θ е зенитниот агол (или зенитното растојание - 90° комплементарен на висината). Потоа вредностите на координатите се добиваат со обратни тригонометриски функции.
НАПОМЕНА: Обратниот косинус има двојна вредност, т.е. 160° и 200° имаат ист косинус. Горенаведеното треба да се исправи. Ако H < 180 (Пи радијани), тогаш Az = 360 - Az е изведено од равенката погоре.
Бранко Секулоски
Бранко Секулоски (,  – на автопатот Скопје - Тетово,, ) бил македонски бранител, возач во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
Живот и борба за егзистенција
Бранко Секулоски е роден на 26 ноември 1958 година во Прилеп. На почетокот од последната деценија на минатиот век, со распаѓањето на СФРЈ, а со тоа и распаѓањето на системот „Симпо“, Бранко Секулоски остана без работа. Во истото време, сметајќи на подобро, семејството го напушти и домот на своите родители, надевајќи се дека ќе го издржи притисокот на живеење под кирија и побрзо ќе најде начин да дојде до сопствен стан. Потоа „Солидарност“ со што сопругата остана без работа. На крајот, на 8 август 2001 година, при терористичкиот напад врз воениот конвој кај месноста Марков Ѕид во близина на Групчин, Бранко Секулоски, како возач на камионот, прв го загуби животот.
Откако Бранко останал без работа, работел се што ќе му паднело до рака. Сепак, основен извор за егзистенција била платата на сопругата. Но кога и таа останала на улица, животот сосема се искомплицирал. Немајќи друг излез, во претходните две години, изнајмувајќи туѓи ниви, станале и тутунопроизводители. Тоа им била основна преокупација, но и натаму подработувале и нешто друго ако им се укажела шанса. На тој начин Бранко успеал да дојде до средства за на старо да купи некое камионче. Имале идеја со камиончето Бранко да си биде свој на своето. Дошло време и за регистрација на возилото, а Бранко, од гордост не сакал да чепка во семејните резерви.
Учество во војната 2001 г.
За да го регистрира возилото, а да не чепкне во семејното ќесе, Бранко три - четири пати се пријавувал на јавниот оглас за возач во касарната. Толку пати жена му со децата успеала да ја повлече неговата молба. Последниот пат крадешкум се пријавил и успеал да добие работа. Возел низ Прилеп, низ касарната, до Кичево или Куманово. Возел и до Криволак. Во два случаја одел и до Тетово. Сето тоа го правел близу три месеци и секогаш во рамките на работното време.
На кобниот 8 август 2001 година, со камион на „Витаминка“ заминал за Тетово. И рекол на сопругата дека учествува во конвој што ќе носи смена на војници за тетовското подрачје. Бил товарен со муниција. Конвојот упаднал во заседа, најнапред бил погоден хермелинот, потоа еден од автобусите и најнакрај, со зоља бил погоден камионот што го возел Бранко. Според податоци на АРМ, Бранко загинал од шрапнел, а другите беа убиени во вкрстен оган бидејќи во нив било пукано од сите страни. Некој од нив изгореле живи. Бранко зад себе ја остави сопругата и неговите две деца. Посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Чука (Требовље)
Чука — археолошко наоѓалиште во поречкото село Требовље. Претставува градиште од средниот век.Откриен е за време на археолошките испитувања кога се градела акумулацијата Козјак.
Во ритамот на срцето (2017)
„Во ритамот на срцето“ (In a Heartbeat, 2017 година) е американски анимиран краток филм во продукција на Ринглинговиот колеџ за уметност и дизајн. Режисерите Естебан Браво и Бет Дејвид се и сценаристи на филмот, кој беше финансиран преку платформата Кикстартер. На оваа донаторска платформа, тимот собра преку 14.000 американски долари од повеќе од 400 поддржувачи. Краткиот филм ја раскажува приказната за прикриената хомосексуалност на едно момче кое има симпатии кон негов соученик и неговото срце сака да се заедно. „Во ритамот на срцето“ доби бројни позитивни критики во разни медиуми и беше на кратката листа за Оскар за најдобар анимиран краток филм.
Бел шум
Бел шум — наједноставен стационарен процес. Се нарекува и потполно случаен процес. Се означува со et, каде t = 1, 2, ... n. Терминот се користи во повеќе научни дисциплини, вклучувајќи ги физиката, телекомуникациите, статистички предвидувања и слично.
Одлики на белиот шум
Тој се состои од низа на некорелирани случајни променливи кои имаат константни средина и варијанса. Ако процесот има средина еднаква на 0 (σ=0), а претходните три услови важат, тогаш се добива бел шум со нула средина. Ако се внесе и дополнителен услов случајните променливи да се и независни (не само некорелирани), тогаш процесот се нарекува строг бел шум. Ако се претпоставува дека случајните променливи следат нормален распоред, во овој случај некорелацијата гарантира независност и процесот е строг бел шум. Овој процес се нарекува нормален бел шум.
На оваа слика е прикажана симулација на нормален бел шум со нула средина. Со генератор на случајни броеви, добиени се 1000 вредности на бел шум кој следи нормален распоред со средина еднаква на нула и варијанса од еден. Белиот шум нема забележлива структура.
Патување во центарот на Земјата
Патување во центарот на Земјата  (Voyage au centre de la Terre) — класичен научнофантастичен роман од Жил Верн.
Прво бил објавен на француски јазик во 1864 година, потоа повторно издаден во 1867 година во ревидирано и проширено издание.
Професорот Ото Лиденброк е централната фигура на приказната, ексцентричен германски научник кој верува дека има вулкански цевки кои стигнувале до самиот центар на земјата. Тој, неговиот внук Аксел, нивниот исландски водич Ханс рапел влегуваат во познатиот неактивен вулкан на Исланд Snæfellsjökull, потоа се соочуваат со многу опасности, вклучувајќи ги и пештерските земјотреси, потполарните торнада, подземен океан и живи праисториски суштества од епохите мезозоик и кенозоик. (Ревидираното издание од 1867 година донело и дополнителен праисториски материјал во поглавјата 37–39.) На крајот, тројцата истражувачи се исфрлени на површината од активниот вулкан, Стромболи, во јужна Италија. .
Покрај тоа, тој исто така спаѓа во романите во кои покрај литературните вредности и исклучителната стилска совршеност во жанрот на научната фантастика, преовладува и одредената ситуација во која авторот покрај литературата, ќе остане и запаметен и со своите предвидувачки наслутувања како и познавањето на одредени содржини кои се далеку пред неговото време.
Во овој роман, Верн покажал и исклучително познавање на геологијата, минералогијата, праисторијата и ја најавува актуелната тема за исчезнатиот подземен живот како што подоцна е оној за таинствената планина Кајлас и внатрешниот живот во нејзината подземна утроба.
Палеонтологијата на романот во голема мера се потпирала на описите на праисторијата во популарното-научно дело на Луј Фигје од 1863 година La Terre avant le déluge („Земјата пред потопот“); Верн лично го познавал Фигје како колега член на Парискиот круг на научниот печат.
Гастарбајтер
Гастарбајтер (гостин работник) — име за странски работници кои дошле во Германија во 1960-тите и 1970-тите на привремена работа како дел од програмата за привремени странски работници во Германија.
По Втората светска војна економијата на Западна Германија доживеала брз пораст. По издигнувањето на Берлинскиот ѕид, имало недостиг на неквалификувана работна сила што дотогаш доаѓала од Источна Германија. Поради оваа причина, во 1960-тите, Западна Германија склучила неколку работни договори со земји како Италија (1955), Шпанија (1960), Грција (1960), Турција (1961), Мароко (1963), Португалија (1964), Тунис (1965) и Југославија (1968). Профилот на просечниот гастарбајтер бил млад, неквалификуван човек кој бил добро платен со сите придобивки што ги имале германските работници, но кој исто така се очекувало да се врати дома по долги години работа во Германија.
Дух (филм)
Дух — романтична драма од 1990 година со Патрик Свејзи, Деми Мур, Тони Голдвин и Вупи Голдберг во главните улоги. Сценариото е на Брус Џоел Рубин, а режијата на Џери Цукер. Филмот бил номиниран за повеќе оскари меѓу кои и за најдобар филм, а добил оскар за најдобро оригинално сценарио и најдобра споредна женска улога за Вупи Голдберг.