cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марија Тереза Рафаела Шпанска
Делфина на Франција
Инфанта била омажена за делфинот преку посреднички брак во Мадрид на 18 декември 1744 година и ја напуштила Шпанија во јануари 1745 година. Таа пристигнала во Версај на 21 февруари 1745 година. Официјалниот брак бил одржан во Версајскиот дворец на 23 февруари 1745 година и го извршил Кардиналот Роан. Во Франција била позната како Мари Терез Рафаел Шпанска или Бурбонска. Бракот имал за цел да ги подобри односите помеѓу збратимените судови на Франција и Шпанија; за време на младештвото на Луј XV, тој бил свршен со Марија Ана Викторија Шпанска, најстарата ќерка на Филип V Шпански. Свршувачката била прекината, а односите меѓу двете земји биле студени. Овој најнов сојуз требал да ги подобри врските меѓу двата дворци. Обраќана како „Мадам ла Дофин“ (Делфинска госпоѓа) во Версај, Марија Тереза Рафаела била највисоко рангирана жена во Кралството по Кралицата Марија. Таа била првата Делфина по смртта на Мари Аделајде Савојска во 1712 година. На 24 февруари бил одржан „Балот на исечениот тис“ во чест на младенците. Настанот го означил и доаѓањето на Мадам де Помпадур во Версај. На балот присуствувале кралот, кралицата, Мадам Анриет, Мадам Аделаид; Војвотката на Шартр, Принцезата на Конти и Војвотката на Модена заедно со другите крвносродни принцези. Бракот не започнал со добар почеток бидејќи не бил завршен со првата брачна вечер. Ова бил голем срам за младата делфина и како резултат на тоа била нарушена нејзината положба во дворот. И покрај тоа, таа имала добри односи со кралот и кралицата, а нејзиниот сопруг брзо се вљубил во неа. Иако делфината била опишан како убава, достоинствена, побожна и добро образована, биле направени негативни забелешки поради нејзината црвена коса. Нејзината срамежлива природа дополнително ја изолирало од дворот и таа била отворено непријателски кон кралот за неговата афера со Мадам де Помпадур. Делфинот и Делфината не ја сакале кралската љубовница за начинот на кој му го одвлекла вниманието од кралицата Марија Лешчинска. Конечно, бракот бил завршен со првата брачна ноќ во септември 1745 година, завршувајќи ги дворските озборувања. Двојката станала многу блиска и посветена едни на други поминувајќи го поголемиот дел од своето време заедно. На 19 јули 1746 година во Версај, Марија Тереза Рафаела родила ќерка. Нејзината смрт на 22 јули предизвикала силна тага кај Делфинот, кој опстојувала и во неговиот втор брак. Луј XV морал физички да го одвлече неговиот син од смртната постела на неговата сопруга. Да бидат работите уште полоши, таткото-крал на Делфината, Филип V Шпански, починал само 13 дена пред неа на 9 јули. Детето било крстено Мари Терез и било наречено Мадам Ројал, но починало во Версај во 1748 година.
Мари Тереза Рафаел била погребана во Кралската базилика Сен Дени, француската кралска некропола надвор од Париз на 6 август 1746 година. При нејзината смрт, нејзиниот полубрат Ферданандо VI Шпански, предложил Делфинот да се ожени со нејзината сестра Инфантата Марија Антонија Фернанда, но Луј XV одбил. Следната година, нејзиниот сопруг повторно се оженил со Принцезата Марија Јозефа Саксонска, ќерка на Август III Полски и Марија Јозефа Австриска, од која имал околу седум деца, вклучувајќи го и идниот Луј XVI. Кога Делфинот починал во 1765 година, тој побарал неговото срце да биде поставено покрај гробот на Марија Тереза Рафаела.
Андислебен
Андислебен (Andisleben) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Општината се наоѓа на реката Гера во западниот дел на округот Земерда.
Во Селото (Бања)
Во Селото  — археолошко наоѓалиште во кочанското село Бања. Претставува населба од доцната антика.
Во селото, особено покрај бањата се среќаваат многу фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Западна Померанија
Западна Померанија или Предна Померанија (Vorpommern) — западниот дел од историската област на војводството, подоцна Покраина Померанија, денес поделена помеѓу германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија и Полска. Името Померанија потекнува од словенското по море, што означувало земја на морето.
Сместена на јужниот брег на Балтичкото Море, границите на Западна Померанија се менувале низ вековите и негови поседници биле Полска, Шведска, Данска и Прусија. Пред 1945 ја опфаќала целата област на Померанија западно од реката Одра. Во 1945, градовите на левиот брег Шчеќин (Штетин), Швиноујшќе (Свинеминде) и Полице (Пелиц) припаднале на Полска, додека остатокот на областа станал дел од Источна Германија. Германскиот дел на областа денес претставува околу една третина од денешната сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија.
Германската област има население од околу 470.000 жители во 2012 (окрузите Западна Померанија-Риген и Западна Померанија-Грајфсвалд заедно) — додека полските окрузи на областа имале население од околу 520.000 жители во 2012 (градовите Шчеќин, Швиноујшќе и Полице заедно). Вкупно, денес живеат околу еден милион луѓе во рамките на некогашната област, додека агломерацијата Шчеќин достигнува многу повеќе.
Областа е омилено туристичко одредиште во Германија и релативно слабо населена, па така поседува големи природни станишта. Во пејзажот преовладуваат заливите, рамните ридови, стрмните брегови (како на пример во Јазмунд или Аркона) и долги појаси на песочни плажи покрај морето.
Поголеми градови во Западна Померанија се Штралзунд и Грајфсвалд. Историски, исто така и градот Штетин, кој сега се нарекува Шчеќин е во рамките на Полска од 1945.
Помали градови во областа се Дамгартен, Берген (на островот Риген), Анклам, Волгаст, Демин, Пазевалк, Гримен, Засниц (на островот Риген), Икерминде, Торгелов и Барт.
Познати морски одморалишта во Западна Померанија се Албек (на островот Узедом), Аренсхоп, Банзин, Бинц (со Прора), Герен (на островот Риген) Херингсдорф (на островот Узедом), Козеров, Лубмин (близу Грајфсвалд), Преров, Зелин, Свинеминде (историски, денес во Полска), Трасенхајде, Икериц, Цемпин, Цингст и Циновиц.
Потекло на поимот
Името Померанија потекнува од словенското по море, што означува „земја на море“.
Низ македонската книжевност оваа област најмногу се сретнува под името Западна Померанија и германското име означува „пред Померанија“, иако многу ретко се сретнува и како „Предна Померанија“, што би било побуквален превод на германскиот назив. Областа на локалниот дијалект гласи Vörpommern.
Полска има дел од историската и географската област Западна Померанија, а едно од нејзините војводства е наречено Западнопоморско или Западна Померанија, кое се протега на западниот дел од полскиот дел на Померанија.
Географија
Главна особеност на Западна Померанија е нејзиниот долг брег, кој денеска претставува најголем дел од брегот на Мекленбург-Западна Померанија. Особено карактеристично е „двојниот брег“, при што островите ги одвојуваат заливите (т.н. bodden; залив со плитка вода) од отвореното море, создавајќи уникатен пејзаж. Двата најголеми германски острови, Риген и Узедом, припаѓаат на Западна Померанија.
Најголем град во Западна Померанија е Штралзунд, некогаш моќен ханзеатски град во текот на Ханзата. Денес е сè уште најважниот економски град во областа. Верски и судски центар, поради многуте покраинските судски институции и повеќевековниот Универзитет Ернст Мориц Арнт е ханзеатскиот град Грајфсвалд, околу 35 километри од Штралзунд.
Градовите Штралзунд и Грајфсвалд заедно, по Росток, се вторите најголеми центри по население во покраината. Дополнително, областа ја има втората најголема густина на населеност во четирите плански региони во покраината.
Иришоа
Иришоа (Irixoa) или Ирихоа (Irijoa) — општина во Шпанија, во покраината А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Западна Померанија
Географија
Друга област во Западна Померанија, која е под заштита, е долината на реката Пене.
Административна поделба
Западната Померанија денес се протега на островите Риген и Узедом и блиското копно, приближно поклопувајќи се со административните окрузи Западна Померанија-Грајфсвалд и Западна Померанија-Риген, иако границите на овие окрузи со Мекленбург не се поклопуваат со демаркациската линија од пред 1945.
Областа е спомната во покраинскиот устав на Мекленбург-Западна Померанија како еден од двата уставотворни региони на покраината со право да создаде обласна служба (Landschaftsverband), која е административна поделба подредена единствено на покраината. Во текот на неуспешната реформа на окрузите во 1994 се размислувало да се вратат старите граници, но ова не било остварено. Рибниц од Северна Западна Померанија и Малхин од Демин порано биле дел од Мекленбург. Старата западна гранична линија е зачувана во поделбата помеѓу двете протестантски црковни тела на Евангелистичко-лутеранската црква на Мекленбург (Evangelisch-Lutherische Landeskirche Mecklenburgs) и Померанската евангелистичка црква (Pommersche Evangelische Kirche).
Економија
Популарни туристички одморалишта можат да се најдат долж балтичките плажи на полуостровот Фишланд-Дарс-Цингст и островите Хидензе, Риген и Узедом. Старите ханзеатски градови се исто така омилени туристички одредишта поради нивната средновековна архитектура во готски стил со тули, центарот на Штралзунд е светско културно наследство на УНЕСКО. Штралзунд, Грајфсвалд и Волгаст исто така имаат бродоградбена индустрија. Во Мукран близу Засниц на Риген, се наоѓа меѓународен фериботски терминал кој ја поврзува Западна Померанија со Шведска, Данска, Литванија и други прекуморски земји. Во индустрискиот комплекс североисточно од Лубмин близу Грајфсвалд се наоѓа затворената атомска централа, која се очекува да биде срушена, а гасоводот Северен поток излегува на ова место. Во Грајфсвалд, Грајфсвалдскиот универзитет води неколку институции и големи болници во областа. Исто така, Грајфсвалд е место на научно истражување, како истражувачкиот центар Венделштајн и биотехнолошки претпријатија, повеќе нив најпознат е сојузниот Институт Фридрих Лефлер.
Пред 1121
Во праисториски времиња, областа била населена од мегалитски култури. Во првата половина на првиот милениум, источногерманските Руги се забележани во областа, кои се познати по тоа што подоцна основале кралство далеку на југ во Панонија во век.
До и  век, Западните Словени ја населиле областа. Ако тие сретнале позначително население на Ругите и дали и/или како биле асимилирани од Словените не е познато. Словенските жители, исто така нарекувани и како дел од Вилцен/Велети, се поделиле на неколку мали племиња, подредени од северозапад кон југоисток: Рујани околу Риген, Цирципанес околу реката Пене, Љутичи околу храмот на Ретра, Волинци на островот Волин, Толензи околу реката Толензе и Украини околу реката Икер во Укермарк. Тие се обединиле кон крајот на век за да го обезбедат нивниот суверенитет. Нивното седиште било кај Ретра, каде делегати од независните обединети племиња ги одржувале нивните состаноци. Дали Рујаните биле дел од Велетите или подоцна Љутичи не е целосно утврдено. Словенските племиња нарекувани како Поморци се населиле источно од реката Одра.
Во ова време, големи мешани словенско-скандинавски населби биле изградени кај природните пристаништа на брегот, од кои најважни биле Ралсвик (Риген), Алтес Лагер Менцлин на реката Пене и Волин, за која се претставува дека се работи за Винета и Јомсборг. Важни пагански храмови биле Аркона и Ретра. Други локални упоришта биле Димин (Dimin; Демин) и Штетин (Stetin, Шчеќин).
На почетокот на вториот милениум, западнопомеранските племиња биле опкружени од растечките сили: Данска на север, Пјаст Полска на југоисток и германското Свето Римско Царство на југозапад. Додека источната офанзива на царските сили можела да биде задржана некое време од словенските востанија на јужните (Хавелјани) и западните (Ободрити) соседи на западните померански племиња, тие источно од реката Одра биле освоени од Полјаците кон крајот век и останале вазали на Пјастови до 1007, морале да плаќаат данок до 1042 и биле повторно освоени во 1121.
Померанското Кнежевство и Кнежевство Риген
Померанскиот војвода Вартислав I успешно започнал да ја освојува областа западно од неговиот бург во Штетин во годините по 1121. Овие земји биле значајно ослабени од претходните борби: брегот бил напаѓан од Данците, кои го уништиле Јомсборг во 1043, префрлајќи ја моќта кон југ, кон делтата на Одра, односно до померанскиот Штетин. Ретра била нападната и уништена од Германите во зимата 1068/69, сојузот на племињата се распаднал и наместо тоа тие започнале да се борат едно против друго.
Вендските крстоносни војни во 1147 (Wendenkreuzzug) започнати од Светото Римско Царство завршиле кога граѓаните на Демин и Штетин ги убедиле крстоносците дека тие веќе биле христијани.
До средината на век, Кнежевството Риген во северозападна Померанија останало последната паганска држава во Средна Европа. Во 1168, данска флота предводена од архиепископот на Роскилде Абсалон го опколиле Риген. Храмот Аркона бил заземен и уништен. По ова уништување на главниот храм, глацниот град на Риген Кореница (Venzer Burgwall) се предал и сите други храмови биле оставени на Данците да ги уништат, а Јаромар I станал дански вазал. Потоа, Рујаните станале христијани.
Од Риген, кој сè уште имал силна морнарица и армија, Данците вршеле притисок на Померанија. Војводата на Померанија, Богислав I, го внел своето војводство во Светото Римско Царство во 1181, откако се здружил со Хајнрих Лав од 1164. Така, Померанија станало првото словенско војводство во Светото Римско Царство. Но, новиот сојуз не ги одвратил Данците од успешно напаѓање и во 1186 ја покориле цела Померанија. Данското владеење завршило во 1227 кога данската морнарица била поразена во Борнхефед од Германите и Померанија освен Риген (до 1345 кога умрел последниот ригенски војвода) припаднала на Светото Римско Царство.
Колонизација и германско населување
Оттогаш, областа дели слична историја со Задна Померанија.
Шведска и пруска покраина
Дел од областа јужно од реката Пене (Стара Западна Померанија) потпаднала под пруски суверенитет по Стокхолмскиот договор. Со Килскиот договор, остатоците на Шведска Померанија (Нова Западна Померанија) биле префрлени во Данска во 1814, но овој договор не траел многу, бидејќи на Виенскиот конгрес во 1815 ја доделил територијата на Прусија.
Од 1815, цела Западна Померанија била приклучена во пруската Покраина Померанија, администрирана како административен округ Штралзунд (областа Нова Западна Померанија) и административниот округ Штетин (областа Стара Западна Померанија. Округот на Штралзунд бил припоен кон Штетин во 1932.
Мекленбург-Западна Померанија
На крајот на Втората светска војна во 1945, мал дел од Западна Померанија, вклучувајќи го Шчеќин, главниот град во областа, и Швиноујшќе бил доделен заедно со Предна Померанија на Полска. Главниот дел на Западна Померанија станал дел од новосоздадената покраина Мекленбург-Западна Померанија. Зборот Западна Померанија бил избришан од името на покраината на инсистирање на советската воена администрација во 1947, а целата покраина Мекленбург била укината од Источна Германија во 1952. Померанските окрузи биле дел од округот Росток (крајбрежна област) и округот Нојбранденбург, а мала област околу Гарц била дел од округот Франкфурт на Одра.
Покраината од 1945-1952 била повторно создадена, со одредени гранични промени, како Мекленбург-Западна Померанија при повторното обединување на Германија во 1990. Западна Померанија е уставотворен регион на покраината, но сепак не е административна целина.
По административните реформи во септември 2011, целината на Западна Померанија е во рамките на окрузите Западна Померанија-Риген и Западна Померанија-Грајфсвалд, додека некои области во Демин се останати во округот Мекленбуршка Езерска Област. Во 2012, Померанската Евангелистичка Црква ќе се спои со Мекленбуршката и Северноелпската Евангелистичка Цркви.
Битеф театар
Театарот Битеф бил основан во 1989 година кај реконструираната германска евангелска црква кај Балонискиот пазар. Пред ова бил мал плоштад наречен „Плоштад Мира Траловиќ “ Улогата на театарот „Биттеф“ уште од првите денови бил, покрај реализацијата на фестивалот „ Битеф “, и ширењето на ефектите на фестивалот и новите театарски тенденции во текот на целата година.
Концепт
Концепт на театарот „Битеф“ остана ист до денес. Отворено бил за сите видови на нови изрази, да ги надмине утврдените граници, да ги истражува и поддржува уметниците кои се подготвиле да преземат смели чекори. Театарот Битеф се обидувал да покаже дека театарот е институција која создавала култура, а не оној што само фаворизира одреден културен модел. Затоа посебно внимание се посветувало на театарските аспекти што биле недоволно развиени во домашниот театар, како што бил современиот танц и театарот за движење. Театарот „Битеф“ бил организиран во стилот на современите европски театри.
Л’гои (Здуње)
Л’гои — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Здуње. Претставува некропола од доцноантичкото време. Се наоѓа на источниот дел од селото, каде при изградбата на станбена куќа бил уништен дел од некропола со гробови градени од добро обработени плочи од бигор - тип циста.
Космос-1758
Космос-1758 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 јуни 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1600 килограми. Космос-1758 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 671 км, а најмалото на 628.
Лојбниц
Лојбниц (Leubnitz) — село и поранешна општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 година е дел од општината Розенбах.
Дебарска Каза
Дебарска каза била помала административна единица во Отоманското Царство. Била дел од Дебарскиот санџак и Битолскиот вилает. Центарот на казата бил во Дебар. Во состав на казата имало вкупно 109 села и градот Дебар. Во казата живееле Албанци, Турци, Роми, Македонци муслимани и христијани кои во поголем број биле под врховенството на Бугарската егзархија.
Карл-Хајнц Румениге
Карл-Хајнц Румениге (германски: Karl-Heinz Rummenigge; 25 септември 1955 во Липштат ) — поранешен германски фудбалер.
Дебарска Каза
Население
Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, во Дебарската каза живееле 53 505 жители, од кои:
Карл-Хајнц Румениге
Тој постигнал најголем успех во кариерата, играјќи за Баерн Минхен, со што освоил Меѓународен куп, Европски куп на шампиони и бројни титули на германски шампиони. Со германската фудбалска екипа го освоила Европското првенство во 1980 година, додека на Светското првенство двапати ( 1982 и 1986 година ) ) биле вице-шампиони. Тој бил двапати номиниран за најдобар фудбалер на годината.
Куќа на Паунковци
Куќа на Паунковци — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија.
Архитектура
Куќата е сместена на ул. „7-ми Ноември“ бр. 29 и 31. Изградена е во 1930 година по проект на инженерот Ѓорѓи Ѓурчинов. Ова е братска куќа со сутерен, приземје и мансарда над влезниот трем. Има нагласено богато обработена југоисточна фасада и претставува мешавина од архитектонски стилови. Има барокни елементи — полуоблиот тимпанон со гипсена розета над два сводести отвора кои образуваат лоѓија со балустрадна ограда, со поткровје — надоѕидок со мали украсни вути. Прозорците се големи и правоаголни со пиластри и други украсни елементи. Сутеренот е направен од делкан камен.
Асгард
Во нордиската митологија, Асгард (Ásgarðr) е еден од деветте светови и е дом на племето Ејсиер составено од богови. Один и неговата сопруга, Фриг, се владетели на Асгард.
Една од најпознатите локации во Асгард е Валхала, во која владее Один.
Потекло на поимот
Асгард доаѓа од старонордиски āss, бог и garðr, комплет; од индоевропскиот корен ansu- дух, демон (сродно на ахура; и асура) и gher- фаќа, комплет (сродно со градина и двор), со значење „градина на боговите“.
За митот
Темелите на митот за Асгард доаѓаат од „Проза еда“, напишана во 13 век од страна на исландкиот автор Снори Стурлусон, и „Поетската еда“, напишана во 13 век врз основа на многу постари скалдски поеми.
Поетската еда
Волушпа, првата песна во делото, споменува многу од одликите на Асгард споменати од страна на Снори, како што се Јгдрасил и Идаволер. Асгард се составен од 12 царства, меѓу кои Валхала, Трудхејм, Брејдаблик каде владеат Один, Тор и Балдр соодветно.
Прозна еда
Во Проза еда се претставени два ставови во однос на Асгард. Во Прологот Снори дава објаснување на митовите и приказните, кое е евхемеризирано и под влијание на христијанството. Тој претпоставува дека Асгард е дом на Ејсир, со значење „луѓе од Азија“, а не божества, кои се доселиле од Азија на север, а некои од нив се измешале со локалните луѓе што веќе живееле таму. Сноти натаму пишува дека Асгард е многу плодна земја, каде има изобилство на злато и накит. Ејсирите се одликувале со сила, убавина и талент.
Снори ја дава локацијата на Асгард а тоа е Троја, центарот на земјата, каде имало 12 кралства и 12 владетели. Едниот од нив се оженил со ќерката на Пријам, Троан, и со неа го имал синот Трор односно Тор на старонордиски јазик. На 12 годишна возраст, бил побел од слонова коска, имал светла коса посјајна од злато, и можел да крене 10 мечкини кожи одеднаш. неговиот татко, Один, започнал преселба кон северните земји, каде мажите се женеле со тамошните девојки кои им раѓале деца, и на тој начин целата територија на север била населена со Ејсир. Еден од синовите на Один бил Ингви, основачот на Инглингите, најстарото кралско семејство во Шведска. Овие записи биле напишани 200 години по христијанизирањето на Исланд.
Во првиот дел по Прологот на „Прозна еда“, наречен Гјулфагининг, Снори ја дава митолошката верзија. Во древниот Асгард владеел постар бог, таткото на сè, кој имал 12 имиња. Тој бил владетел на сè и создавач на небото и земјата. Подоцна, синовите на Бор го создале Асгард да биде дом на Ејсирите, кои биле божества. Один е претставен како таткото на сè, а Асгард како место на земјата. Мост од виножито, Бифрест, бил врската меѓу Асгард и небото. Во Асгард постои храм за 12 богови, и друг храм за 12 божици. Рамнината Идавол е центарот на Асгард. Боговите секој ден имале средби, под пепелното дрво Игдрасил, каде расправале за судбината на луѓето и боговите. Кон крајот на овој дел од „Прозната еда“, Сноти го опишува Рагнарок, самракот на боговите.
Барбулеј
Барбулеј — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Клос и во општината Дерјан.
Париз-Рубе 2015
Париз-Рубе 2015 — 113. издание на велосипедската етапна трка Париз-Рубе. Се одржала на 12 април и била десетта трка во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од Џон Дегенколб во спринт пред Здењек Штибар и Грег ван Авермат. Дегенколб станал само втор Германец кој ја освоил трката, по победата на Јозеф Фишерс на првото издание на трката.
Рута
Париз-Рубе 2015 била долга 253,5 километри, малку пократка отколку претходните изданија. И покрај името што кажува дека трката започнала во францускиот главен град, всушност започнала во Компјењ, 80 километри северно од Париз. Трката вклучувала 27 делници со калдрма во вкупна должина од 52,7 километри. Последните 750 метри од трката биле возени на велодромот во Рубе.
Екипи
Бидејќи Париз-Рубе е дел од Светската турнеја, сите 17 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа. На осум професионални континентални екипи им биле доделени специјални покани и така била заокружена групата од 25 екипи.
Екипи во Светската турнеја биле:
Екипи кои добиле специјални покани биле:
Расправа
Трката била одбележена со несреќна околност, кога дузина велосипедисти небезбедно преминале преку железнички премин, додека рампите биле спуштени. Другите велосипедисти биле спречени од поминување, дури кога полицискиот мотор интервенирал. Неколку секунди подоцна поминал брз воза низ преминот.
Француските железници (SNCF) повикале полицијата да ја преземе дејствија по инцидентот, изјавувајќи дека лесно би можело да настане трагедија.
Штефан Требст
Штефан Требст (Stefan Troebst; р. во ) — македонист, политички научник, новинар и експерт за Источна Европа.
Од 1999 е професор за културни студии на институтот за славистика на Лајпцишкиот универзитет, како и заменик-директор на Лајпцишкиот центар за историја и култура. Во 1979/80 бил студент на размена на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје и гостин-научник на Институтот за национална историја.
Грамади (Бања)
Грамади — археолошко наоѓалиште во кочанското село Бања. Претставува населба од доцната антика.
На 500 м западно од селото, на еден зарамнет простор има повеќе грамади од насобрани камења и фрагменти од покривни ќерамиди. На површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси.
Пештера
Пештера претставува подземна шуплина во која не допира или незначително допира дневна светлина со претежно хоризонтално протегање во внатрешноста на карбонатните терени. Настануваат со комбинирано дејство на механичката и хемиската ерозија на подземните водни текови кои денес или некогаш протекувале низ нив и се состојат од пештерски канали и сали.
Пештерски делови
На таваниците во пештерските канали или сали често се среќаваат вертикални канали - оџаци кои во висина се стеснуваат и завршуваат.
Видови
Проста пештера се состои од еден канал или подземна просторија, додека сложена се  состои од  повеќе канали и сали (пештерски систем). Каналите на една пештера можат да бидат распореден и во повеќе нивоа. Во тој случај  станува  збор за катни (етажни) пештери, чии најниски канали се најмлади и по правило со најактивна хидрографска функција, додека највисоките се надвор од хидрографска функција.
Во зависност од тоа дали во нив постои речен тек се делат на суви (фосилни)  и речни (активни)  пештери. Речните пештери се наоѓаат во активна фаза на изградување и во зависност од хидрографската функција се делат на понорски,  кои претсавуваат понири на површинските водотеци и сифонски од кои  избива вода на   површината (карстни извори). Според режимот на подземниот тек речните пештери се делат на постојани и  периодични. Сувите пештери  претставуваат фосилни пештери кои се  наоѓаат надвор од секаква   хидрографска функција и нивната натамошна  еволуција е поврзана за дејството на водата прокапница и уривањето  на карпестиот материјал од таваниците.
Со процесот на рушење на таваниците пештерите постепено се уништуваат и како завршна фаза во  еволуцијата на речните пештери остануваат  прерасти – лаковидни делови во вид на природни мостови и  прозорци – заостанати делови од пештерските канали при целосно уништување на пештерите.
Јогурт
Јогурт ― производ кој се создава преку природна постапна на ферментација на млекото со помош на бактерии. Со делувањето на бактерите доаѓа од ферментација при што млечниот шеќер (лактоза) преминува во млечна киселина. Овој процес се користи при индустриско добивање на јогурт.
Подготовка
Под поимот јогурт како производ се подразбира полутечен млечен производ кој се добива со загревање на млекото и додавање на бактериите на млечните киселини (-{Lactobacillus bulgaricus}- и -{Streptococcus thermophilus}-). На температура од 42°-45 °C за 2-4 часа доаѓа до ферментација и скиселување на млекото. Потоа, јогуртот се лади со што се успорува скиселувањето и се продолжува трајноста. Јогуртот содржи околу 0,7% млечни киселини.
Јогуртот може да се подготви и дома. Потребно е да го загреете млекото на 40-42 °C, се додава малку јогурт (на 2 литра млеко доволно е 1 децилитар јогурт), добро ќе го измешате и ќе го оставите поклопено на топло место 2-3 часа. После тоа треба го ставите во фрижидер.
Хранливост
Јогуртот е богат со белковини, калциум, витамин Б2 (конкретно рибофлавин) и Витамин Б12.
Луѓето кои не поднесуваат млечен шеќер (лактоза) може слободно да пијат јогурт, бидејќи лактозата во процесот на ферментација се претвора во млечна киселина. Исто така, јогуртот се користи и во медицината, конкретно за лечење на проблеми во системот за варење и за спречување дијареја предизвикана од антибиотици.
Рудина (Здуње)
Рудина — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Здуње. Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа на околу 2 км од селото, во непосредната близина на селската чешма, каде се среќаваат фрагменти од керамички садови и многу градежен материјал од помала ридска населба.
Огнена Земја (покраина)
Огнена Земја (полн назив: Огнена Земја, Антарктика и Јужни Атлантски Острови; Provincia de Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur) е покраина во Аргентина. Се граничи со Чиле и Атлантикот. Со остатокот од Аргентина нема копнена врска.
Географија и клима
Покраината може да се подели на 3 области: островите во Огнена Земја, Аргентински Антарктик и Островите во Јужниот Атлантик.
Огнена земја
Има ниски планини и песочни плажи. Има на север неколк степи и помали реки како Гранде, Mонетa, Она, Ласифашај. карактеристична е по ниските температури (годишна просечна 5.3 °C), и врнежи од 300 mm на север и 550 mm на југ.
Аргентински Антарктик
Тука преку целата година е ладно и ветровито.
Островите во Јужниот Атлантик
Тука е климата нешто попријатна, со исклучок на Фокландски Острови.
Стопанство
Оваа покраина има исклучителни поволности поради сигурната поддршка на индустријата и неиселувањето на населението.
Стандардот на населението е исклучително висок исто како и во главниот град Буенос Аирес, и покраината Санта Крус.
Административна поделба
Покраината е поделена на 4 департмани (departamentos), од кои само првите два се под аргентинска власт:
Зирау
Зирау (Syrau) — село и поранешна општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 година е дел од општината Розенбах.
Бугарија на Олимписките игри
Бугарија е една од 14 земји кои учествувале ан првите модерни Летни олимписки игри, кои се одржале во 1896 во Атина. Бугарија учествувала во состав: Тодор Јончев, Панајот Белев, Илија Пенчев, Димитар Илиев и Шарл Шампо. Спортскиот дел од делегацијата го сочинувал само еден спортист Шарл Шампо од Швајцарија. Шампо долго престојувал во Бугарија, како еден од дванаесетте најмени наставници по гимнастика, на крајот од XIX век, кои дошле во Бугарија со цел да го зголемат квалитетот на овој спорт во земјата.
Националниот олимписки комитет на Бугарија е Бугарскиот олимписки комитет, кој е основан и признаен во 1923. Првиот бугарски тим, испратен на Олимписките игри по ова, бил во 1924. Оттогаш, бугарските спортисти не учествувале само на игрите во 1932 (поради големата светска економска криза), во (по Втората светска војна) и во 1984 (поради бојкотот на источноевропските земји).
На Зимските олимписки игри, Бугарија за првпат учествувала во 1936 и оттогаш учествувала на сите зимски игри.
До 2009, бугарските спортисти освоиле вкупно 218 медали на Олимписките игри, од кои најголем број се освоени во борење и кревање тегови.
Палата Анкер
Палатата Анкер се наоѓала во Белград, Теразије 26 и претставувала недвижен културен имот како културен споменик. Зградата е изградена во 1899 година на проектот на архитектот Милан Антоновиќ. Оваа двоспратна куќа со места за приземје и канцеларии на првиот кат ја изградила компанијата за осигурување Анкер за свои цели. Структурниот и функционалниот дизајн била зградата која имала карактер на архитектурата датира од крајот на XX век. Објектот бил изграден од класичен материјал, тула и варов малтер. Палатата Анкер, на монументален израз, била значаен пример на академската архитектура од 19 век во Белград, претставувајќи го архитектот Милан Антоновиќ како познавач на академизмот. Локацијата била оваа зграда е од особеното значење затоа што со палатата „Атина“, хотелот „Москва“, куќата на Алекс Крсмановиќ и банката Смедерево, таа претставувала дел од урбаниот амбиент на Теразије, кој бил формиран кон крајот на 19-ти и почетокот на 20-ти. век.
Халштат
Халштат (Hallstat) — гратче во округот Гмунден во покраината Горна Австрија, Австрија. Сместен е на брегот на истоименото езеро, на автопатот помеѓу Салцбург и Грац. Зафаќа површина од и тука живеат 794 жители.
Халштат е познат по добивањето на сол, кое датира уште од праисторијата. Освен тоа, Халштат е прочуен по Халштатската култура, која е една од првите култури на келтските, пракелтските и предилирските народи од младото железно време, кои живееле на местото околу 800–450 г. п.н.е.
Никола Беровски
Никола Беровски ( во -, 1993) — македонски просветител и преведувач, кој целиот работен век го минал меѓу Македонците во Албанија.
Една од организациите на Македонците во Албанија го носи името Фондација „Никола Беровски“.
Во 2013 година, Албанија го препечатила неговиот речник во тираж од 500 примероци, во чест на 90-годишнината од неговото раѓање. Во чест на овој настан активистот Никола Фоте, ги истакнал имињата на сите дејци кои работеле заедно со Никола Беровски во деветте села од Преспа. Тоа биле учителите Пере, Никол, Ѓорѓи и други, учителот Борис Малески, Кристо Тане, Гуре Дума, како и генерациите кои со грижа на Никола Беровски се подготвувале и ја продолжиле наставата на македонски мајчин јазик.
Награди
Добитник е на високото признание на Република Македонија „Климентова награда“, за 1991 година.
Саша Петровиќ (фудбалер)
Саша Петровиќ ( Serbian Cyrillic , роден на 31 декември 1966 година) е црногорски фудбалски менаџер и поранешен голман.
Клуб
Откако играше за ОФК Титоград, тој се пресели во ФК Будуќност Подгорица каде играше скоро една деценија, како единствен исклучок како позајмица во ФК Сутјеска Никшиќ. Следно играше две сезони со ОФК Београд. Во 1996 година, тој ќе потпише со друг јужнокорејски клуб, Џеонам Драгонс од К Лига. Во 1997 година, тој ќе игра една сезона во шпанскиот клуб од втората лига Елче ЦФ, пред да се врати во ОФК во 1998-99. Ја заврши својата кариера играјќи повторно со Шандонг до 2000 година, како тренер на српскиот менаџер Слободан Сантрач.
Меѓународен
Тој одигра еден натпревар за репрезентацијата на СР Југославија на 28 јануари 1998 година, во пријателски натпревар против Тунис, со победа од 3-0. Тој влезе како доцна замена за Драгоје Лековиќ.
Менаџерска кариера
Во август 2015 година, тој стана помошник менаџер на Миодраг Божовиќ во српската Суперлига, за Црвена звезда во Белград.
А Ларача
А Ларача— општина во Шпанија, во покраината Ла Коруња на автономната заедница Галиција, Шпанија.
Космос-1759
Космос-1759 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 јуни 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1759 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1003 км, а најмалото на 967.
Дијалект
Дијалект (διάλεκτος) или наречје е разновидност на еден јазик којшто се зборува на одредена географска област и којшто не е кодифициран (за разлика од книжевниот јазик). Дијалектот се употребува при усно општење, а поретко и писмено. И покрај тоа што дијалектот не е официјално кодифициран, сепак тој си има одредени граматички, фонетички, синтактички и пред сè лексички особености, коишто во помала или поголема мерка го прават поразличен од книжевниот (литературен, стандарден) јазик. Дијалектот на поширока област може да се дели и на поддијалекти, а тие на свои поддијалекти итн.
Науката којашто ги изучува дијалектите се нарекува дијалектологија.
Поврзано
Narječje
NGC 2833
NGC 2833 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2833 се споменува и како CGCG 181-27.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2833 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2833 има привидни димензии од 0,9' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 19 м 57,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 55' 39". Положбениот агол на објектот е во износ од 168°.
Други поделби
Проучување на NGC 2833 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26389. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2496. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 952.
NGC 955
NGC 955 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 955 се споменува и како UGC 1986, MCG 0-7-27A, CGCG 388-29, IRAS 02279-0119.
Откривање
Телото е откриено на 6 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 955 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 955 има привидни димензии од 2,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 30 м 33,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 6' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.
Други поделби
Проучување на NGC 955 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9549. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4698. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1283.
Р-БОТ 001
Р-БОТ 001 е првиот робот полицаец во Русија кој патролира по улиците на Перм. Конструиран во Московски државен техничен универзитет. Р.БОТ 001 е 1,80 метри висок, има пет камери.
Тркањски Рид (Бања)
Тркањски Рид — археолошко наоѓалиште во кочанското село Бања. Претставува населба од доцната антика.
На границата на атарот со селото Тркање има низок рид на кој се среќаваат фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди, а откопани се и големи питоси.
Ринглебен (Земерда)
Ринглебен (Ringleben) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Шпатани
Шпатани — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Поличани и во општината Жапа.
Меридијан
Меридијан или пладневник — линија на географска должина е замислен лак околу површината на Земјата од Северниот до Јужниот Пол. Сите места кои се наоѓаат на даден меридијан се вели дека се на иста географска должина. Името „меридијан“ доаѓа од латинскиот збор за пладне: на некој меридијан (географска должина) на Земјата е пладне кога Сонцето се наоѓа точно над таа линија.
За почетен се смета нултиот меридијан, кој се наоѓа во Гринич, Англија.
Космос-1760
Космос-1760 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 19 јуни 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1760 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 69,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 347.
Мелтојер
Мелтојер (Mehltheuer) — село и поранешна општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 година е дел од општината Розенбах.
Вади Дегла Спортинг Клуб
Вади Дегла Спортинг Клуб, познат и само како Вади Дегла е египетски фудбалски клуб со седиште во Каиро, Египет. Основан е во 2002 година. Од сезоната 2009-2010 се натпреварува во Премиер лигата на Египет, највисокот ниво на египетскиот фудбал.
Лаше (Шпанија)
Лаше (Laxe) или Лахе (Lage) — општина во Шпанија, во покраината А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Неправилна променлива ѕвезда
Неправилна променлива ѕвезда — вид на променлива ѕвезда чии колебања во сјајността немаат периодичност. Се делат на избувни и пулсирачки.
Избувните неправилни променливи се делат на три категории:
Пулсирачките неправилни џинови или суперџинови, наречени бавни неправилни променливи, се сите од понапреднатите спектрални типови (K, M, C или S), и се класификуваат како тип L-LB за џинови и LC за суперџинови. Засега е нејасно колку од нив се всушност полуправилни променливи.
Патолошки ефект
Патолошки афект е екстремна патолошка реакција на несразмерен повод која е пропратена со стеснување на свеста,дезинтеграција на психичките доживувања,психомоторен немир кој се развива до брутална агресивност,авто психичка и ало психичка дезориентација и амнезија. Во патолошки афект може да западне секој поединец,но најчесто се сретнува кај емоционално незрели и психопатско структурирани личности.
Катјуша-Алпесин
Катјуша-Алпесин (Катюша, кратенка на екипата според UCI: KAT) — поранешна руска професионална велосипедска друмска екипа, која настапува со велосипедите Кањон. Тим Катјуша настапувала во склоп на Светската турнеја помеѓу 2009 и 2012 година. Во јануари 2013 година, екипата добила професионална континентална лиценца, меѓутоа во февруари 2013 година, Спортскиот арбитражен суд пресудил дека екипата треба повторно да добие лиценца за Светската турнеја. На 18 февруари 2013 година, UCI потврдил дека ќе има 19 екипи во рамки на Светската турнеја 2013.
Гренландски кит
Гренландскиот кит (Balaena mysticetus) има заоблена долна челуст и најдолги рожни плочки (уси) меѓу китовите, долги до 4,5 м. Тој има сиво-црна боја, со светла брада, голема брада наспроти телото и особено дебел слој масти што се добар изолатор во речиси замрзнатата вода. Овие китови може да поминат нагоре низ мразот поделеб од 30 см, што им овозможува да ги одржуваат дупките во мразот за дишење во текот на целата арктичка зима.
Македонска Каменица
Историја
За првпат Каменица се спомнува во турските записи, како село во 1570-1573. Градот е основан пред 1950 година, којшто во почетокот бил само населба за рударите, кои работеле во рудникот Саса. Во времето кога подрачјето било под српска власт, обновено е рударењето во старите римски рудници. Подрачјето го населиле рударски племиња Саси, кои се доселиле од Унгарија и Германија. Името на рудникот Саса е добиено по нив.
Во XIV век, подрачјето влегува во состав на кнежевството на Константин Дејановиќ, по неговата смрт потпаѓа под турска власт. Во втората половина на XVI век се јавува ајдуштвото како форма на отпор, поради поволниот планински регион. Од подрачјето на Македонска Каменица позната е четата на војводата дедо Иљо Малешевски и Румена Војвода.
Географија
Преку градот поминуваат магистралниот пат А3 и регионалниот пат Р1210, кои се врска со останатиот дел на државата и со рудникот Саса. Градот е оддалечен 24 километри западно од Делчево и 29 километри североисточно од Кочани.
Население
Во 1570-1573 година во селото Каменица биле запишани 80 семејства и 59 неженети лица.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Каменица живееле 350 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Каменица имало 320 Македонци, егзархисти.
Градот има 2.437 поединечни домаќинства и 2.971 стан.
Според пописот на населението од 2002 година, во градот имало 5.147 жители и спаѓал во групата на мали градови. Етнички гледано, населението е составено од:
Според последниот попис на населението во Македонија од 2002 година, градот имал 5.147 жители. Следува табела на националната структура на населението:
Во градот се зборуваат следниве јазици :
Во Македонска Каменица се застапени следните религиски групи :
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Избирачко место
Во градот постојат избирачките места бр. 609, 610, 610/1, 611, 611/1, 612 и 612/1 според Државната изборна комисија, сместени во основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 4.272 гласачи.
Образование
Во Македонска Каменица има едно основно училиште ОУ "Кирил и Методиј", во чиј дел спаѓаат и подрачните училишта од околината, едно средно училиште СОУ „Миле Јаневски-Џингар“.
Култура
Градот има кино сала, која служи за сите поголеми културни случувања. Покрај ова, има и библиотека со 6.500 книги, Дом на културата и Центар за културно-уметничка издавачка дејност.
Редовни настани
Од особено значење за градот е настанот „Каменичко културно лето“ кое се одржува секоја година и привлекува разни познати настапувачи.
Медиуми
Медиумски е покриен со една радио станица „Радио Македонска Каменица“ и кабловска телевизија „Кам-Сат“.
Спорт
Во градот настапува ФК Саса, кој сега се натпреварува во регионалната лига, но во минатото бил дел од првата македонска фудбалска лига. Градот има стадион со капацитет за 2.000 гледачи и градски парк.