cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Слободна програмска опрема
Дефинирање на отворениот код
Лиценцата нема да ограничува никого од продавање или бесплатно делење на софтверот како компонента на агрегатна софтверска дистрибуција која содржи програми од различни извори. Лиценцата нема да бара надоместок или какво било друго плаќање за таквата продажба.
Програмата мора да содржи изворен код, и мора да дозволува дистрибуција во изворен код, исто како и во бинарна форма. Каде што некој проект не е дистрибуиран со изворен код, мора да постојат познати начини за добивање на кодот за не повеќе од разумна цена за репродукција, по можност со преземање од интернет без наплата. Изворниот код мора да биде претпочитаната форма во која програмерот ќе ја изменува програмата. Намерно криење на изворниот код не е дозволено. Форми на полупроизводи како што се излезите од препроцесори или преведувачи не се дозволени.
Лиценцата мора да дозволува модификации и дериватни работи, и мора да дозволува тие да бидат дистрибуирани под истите услови кои ги дозволува лиценцата на оригиналниот софтвер.
Лиценцата може да ограничи дистрибуирање на изворен код во изменета форма само ако лиценцата дозволува дистрибуција на 'пач податотеки' со изворен код за модифицирање на програмата во време на компајлирање. Лиценцата мора експлицитно да дозволи дистрибуција на софтвер изграден од изменет изворен код. Лиценцата може да бара дериватните работи да имаат различно име или број на верзија од оригиналниот софтвер.
Лиценцата не смее да дикриминира луѓе или групи на луѓе.
Лиценцата не смее да спречи никого од користење на софтверот во одредено поле на активност. На примр, не смее да ја ограничи програмата од користење во бизнис, или во генетско истражување.
Правата закачени за програмата мора да важат за сите на кои програмата им е дистрибуирана, без потреба да се додава друга лиценца од нивна страна.
Правата закачени на програмата не смеат да зависта од тоа што програмата е дел од одредена софтверска дистрибуција. Ако програмата е биде оддрелена од таа дистрибуција, и ако се користи и дистрибуира во рамките на условите на нејзината лиценца, сите страни до кои програмата е редистрибуирана треба да ги имаат истите права како оние кои се дадени во оригиналната софтверска дистрибуција.
Лиценцата не смее да дава ограничувања на друг софтвер кој се дистрибуира заедно со лиценцицираниот софтвер. На пример, лиценцата не смее да настојува сите други програми кои се дистибуираат на истиот медиум да бидат софтвер со отворен код.
Овие две дефиниции во практика значат иста работа. Всушност оние кои го воспоставија терминот 'отворен код' го опишуваат својот пристап како маркетинг пристап кон слободниот софтвер.
На дијаметрално спротивна страна од овие две се наоѓа неслободниот/затворениот софтвер (анг. proprietary). Водечки пример од оваа област е софтверот којшто го произведува софтверскиот гигант Microsoft.
= Лиценци =
Постојат дузини слободен софтвер/отворен код лиценци, но огромно мнозинство на софтвер користи четири главни лиценци:
Во 1999 година ГНУ-овата ограничена општа јавна лиценца ја има заменето ГНУ-овата библиотечна јавна лиценца (GNU Library General Public License).
Иницијативата за отворен код (OSI) ги нарекува овие лиценци класични отворен код лиценци. GPL и LGPL се наречени "copylefting" лиценци, бидејќи истите се дизајнирани за да спречат кодот да стане неслободен. Еве краток опис на овие лиценци:
GPL дозволува било кој да ја користи програмата и да ја променува, но забранува кодот да стане неслободен штом еднаш е дистрибуиран и забранува неслободните програми да се поврзуваат со него.
MIT и BSD-new лиценците дозволуваат било кој да прави скоро се со кодот, освен да го тужи авторот. Една мала компликација: всушност има две "BSD" лиценци, понекогаш наречени "BSD-old" и "BSD-new"; новите програми треба да ја користат BSD-new наместо BSD-old.
LGPL е компромис помеѓу пристапот на GPL и оној на MIT/BSD-new, и оригинално беше наменета за библиотеки со код. Како и GPL, LGPL-лиценциаранот софтвер не може да стане неслобден, но LGPL дозволува неслободни програми да се поврзуваат со библиотеката како што дозволуваат и MIT/BSD-new лиценците.
Сите овие лиценци (GPL, MIT, BSD-new, and LGPL) дозволуваат комерцијална продажба и комерцијално користење на софтверот, и многу такви програми се продааат и користат на таков начин.
Список на државни водачи во 428 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Слободна програмска опрема
Дефинирање на отворениот код
Најпопуларна од слободен софтвер/отворен код лиценците е GPL. На пример Freshmeat.net на 4 април 2002 извести дека  71.85% од 25,286 софтверски пакети кои ги следи се лиценцирани под GPL (следните две се LGPL, 4.47%, и BSD лиценцата, 4.17%). Sourceforge.net на 4 април 2002 извести дека GPL се наоѓа кај 73% од 23,651 "отворен код" проекти кои се хостирани таму (следните по популарност беа LGPL, 10%, и BSD лиценцата, 7%).
Линукс
Линукс (Linux) — јадро за оперативен систем. Започнат е како хоби проект на Линус Торвалдс во 1991, а со помош на огромен број програмери од целиот свет, денес е еден од најпознатите примери за Слободен софтвер. Терминот Линукс се однесува строго на Линукс кернелот и системи кои користат Линукс јадрото. Во повеќето традиционални Линукс систем е ГНУ/Линукс, кој е всушност комбинација на Линукс кернелот и ГНУ алатките. Оттаму, фер и правилно e користењето на терминот „ГНУ/Линукс“ во контекст на оперативниот систем во целост. Постојат повеќе од 300 различни дистрибуции на ГНУ/Линукс. На почетокот Линукс бил развиван и користен од страна на ентузијасти. Од тогаш па наваму како алтернатива на неслободните Unix и Microsoft Windows, Линукс ја има добиено поддршката на неколку од мамутите во индустријата за информатичка технологија како што се IBM и Hewlett-Packard. Линукс исто така станува сè попопуларен како оперативен систем за работни станици (работна површина). Аналитичарите го препишуваат овој успех на независноста од компаниите, ниската цена за имплементација, безбедноста и стабилноста.
Слободна програмска опрема
Дефинирање на отворениот код
Дополнителни информации за сите лиценци може да се најдат на gnu.org.
Во случај некои од вас да не ги разбраа горните дефиници и лиценци или пак во случај да се прашувате зошто ви е потребен пристап до кодот на софтверот кога не сте програмери, еве дополнително објаснување:
Отворениот код му дава можност на корисникот да ја контролира технологијата во која тој инвестира. Најдобра аналогија која ја илустрира оваа можност е начинот на кој купуваме автомобили. Само прашајте го прашањето: 'Дали би купиле автомобил со залепена хауба?'. Сите ќе оговориме - 'не!' Следното прашање: 'Што знаете за модерните мотори со внатрешно согорување?' Одговорот - 'па не многу.'
Ја бараме можноста да ја отвориме хаубата на нашата кола бидејќи тоа ни дава нам, на потрошувачот, контрола над производот кој сме го купиле и ја ттргнува истата од продавачот. Можеме да ја вратиме колата назад кај дилерот; ако добро сработи, ако не пренаплати и ги додаде работите кои ни требаат, пак ќе се вратиме кај него. Но ако пренаплатува, ако не сака да го реши нашиот проблем, или одбива да ја вгради таа музичка труба што отсекогаш сме ја сакале - тогаш има уште 10.000 други автомеханичари кои ќе не пречекаат со раширени раце.
Во бизнисот со неслободен софтвер, потрошувачот нема контрола над технологијата околу која тој го гради својот бизнис. Ако неговиот продавач му наплаќа премногу, или одбива да го поправи проблемот кој предизвикува пад на системите, или ако одлучи да не ја вклучи новата можност која му треба на потрошувачот, потрошувачот нема избор. Овој недостаток на контола резултира со високи трошоци, ниска доверба и многу фрустрации.
Секако, непобитен е фактот дека на програмерите, пристапот до кодот им е неопходен како воздух.
NGC 413
NGC 413 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 413 се споменува и како MCG -1-4-13.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 413 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 413 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 12 м 31,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 47' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 151°.
Други поделби
Проучување на NGC 413 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4347. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 217; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4681. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1272.
Рајмонд Кредер
Рајмонд Кредер (Raymond Kreder; р. во ) — холандски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа. Постариот брат на Кредер, Михел, и нивниот братучед Весли, обајцата се професионални велосипедисти за.
Канквен
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Гватемала.
HD 198820
HD 198820 (BD + 32 3974, SAO 70596, HR 7996) — ѕвезда со привидна величина од 6.44, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:52:00,3 и деклинација +32°50′57″
Краљо Поповски
'''Краљо С. Поповски''' ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Се занимавал со земјоделство и сточарство. По доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада во неговото село, активно ја помагал, а нешто подоцна и и се приклучил. Се борел против Германците кои се повлекувале низ Качаничката Клисура, како и против балистите кои биле вооружени од Германците за да им обезбедат заштитница. Балистите навлегувале и ги ограбувале селата на Скопска Црна Гора. Во спречувањето на ваквата разбојничка инвазија, загинал во септември 1944 година кај Долни Забел. Бил закопан на селските гробишта.
Лазарка (растение)
Лазарка, лепавец или миризлив брош (Galium odoratum) е повеќегодишно тревно растение. Поранешното професионално име                   (базионим) на ова растение е. Цветниот период е од мај до јуни.
Опис
Стеблото е исправено, високо до половина метар, без влакна. Листовите се во облик на прст, од 6 до 8 листови содржат. Обликот на листот е ланцелатен, со трн на врвот, не назабени, неподвижни, со големина од неколку сантиметри. Цветовите се многу мали, бели, со интензивен мирис и се организирани во групирани соцветија. Бројот на прашниците е 4. Семето е со поделени плодови, составени од 2 плодници со бројни влакна.
Ареал распрострањења
Се наоѓа во Европа, некои области на Азија и Северна Америка.
Потекло на името
Името Галиум потекнува од зборот гала, односно млеко на грчки јазик, бидејќи ова растение се користело како средство за добивање млечни производи, додека odoratum, латинска придавка, значи мирисна.
Употреба и лековитост
Сувото растение се користи како зачин. Се користи и како диуретик, антисептик и против мигрена. Семето може да се користи за правење пијалоци. Лазарката во народната медицина народот ја употебувал против астма, кашлица, бронхит и грип. Ја користеле и како средство за подобрување на апетитот, за болести на жолчката и црниот дроб. Се користела и како лек за несоница, хистерија и мигрена и друго.
Туркменистан
Туркменистан (туркменски: Türkmenistan), или претходно Туркменија — држава во Средна Азија. Сè до 1991 година, таа била дел од СССР. Туркменистан се граничи со Авганистан на југоисток, со Иран на југозапад, со Узбекистан на североисток, со Казахстан на северозапад и со Каспиското Езеро на запад. Државата е континентална и нема излез на отворено море. Името на државата доаѓа од персиско потекло и значи „земјата на Туркмените“. Главен град на Туркменистан е Ашхабад. Членка е на ОН од 2 март 1992.
Туркменистан е претседателска република. Од јануари 2013 претседател на републиката е Гурбангул Бердимухамедов. Државата се дели на 6 административно-територијални единици, 5 кои се вилаети, 1 - град кој има право на вилает.
Мнозинството од населението се муслимани.
Независноста на државата беше прогласена на 27 октомври 1991. Пред тоа, 69 години беше членка на СССР.
Етимологија на име
Името на државата потекнува од зборот Türk, име на народот во Туркменистан и наставката -stan која е идентична на македонската наставка „-ија“. Така, името значи „земја на туркмените“.
Историја
Во средината на 11 век, туркменскиот водач на Селџучкото царство воспоставила контрола на територијата на денешен Туркменистан и се обидела да ја прошири контролата во Хорасан, денес во Авганистан. Царството се распаднало во средината на 12 век и Туркмените ја изгубиле независноста кога биле под власта на Џингис Хан.
Подоцна територијата била под раководство на различни царства, за да подоцна стане дел од СССР. Туркменистан се здобил со независност во 1991 година.
Географија и клима
Со 488.100 km2, Туркменистан е 52 најголема земја во светот.
Околу 80% од територијата на Туркменистан е покриена со пустината Каракум. Во центарот на земјата доминира туранската депресија и пустината. Планинскиот појас Копет Даг минува покрај јужната граница и достигнува висина од 2.912 метри. На запад од земјата се наоѓа планинскиот појас Балкан.
Климата во Туркменистан е тропска и суптропска, со многу малку врнежи. Зимите се суви.
Брегот на Туркменистан е 1.768 километри долг и се наоѓа на Каспиското Езеро.
Политички систем
После 69-ен период под Советска власт, Туркменистан објавил независност на 27 октомври 1991 година.
Доживотниот претседател на Туркменистан Сапармурат Нијазов, поранешен бирократ на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз, владеел со Туркменистан од 1985 до неговата смрт во 2006 година. Тој имал апсолутна моќ во републиката после распадот на СССР. На 28 октомври 1999, Нијазов бил прогласен за доживотен претседател на Туркменистан од страна на парламентот.
Туркменистан е претседателска република, во која претседателот е на чело на државата и на владата. Под власта на Нијазов, Туркемнистан бил еднопартиски систем. Во 2008 година, Народниот Совет на Туркменистан го усвоил новиот устав со кој се преуредила државата од еднопартиски во повеќепартиски систем.
Моментален претседател на Туркменистан е Гурбанбули Бердимухабедов, кој ја презел оваа функција по смртта на Нијазов.
Поранешната Комунистичка партија на Туркменистан, сега позната како Демократска партија на Туркменистан. Политичките собири во Туркменистан не се дозволени, освен ако се одобрени од владата.
Туркменистан е една од дваесеттите најкорумпирани држави во светот.
Административна поделба
Туркменистан е поделен на пет покраини („вилаети“) и областа на главниот град. Покраините понатаму се делат на окрузи („етрапи“).
Стопанство
Половина од обработливата земја во Туркмениста е посадена со памук, со кој државата е десетти најголем производител на памук. Покрај тоа, Туркемистан е петта земја во светот со количество на природен гас.
Туркменистан презел претпазлив пристап кон економските реформи во земјата, надевајќи се дека ќе ги контролира гасот и памукот. Во 2004 година невработеноста во Туркменистан достигнала до 60%.
Население, јазик и религија
Туркменскиот јазик е службен во Туркменистан, иако рускиот јазик е сè уште широко зборуван во државата. Туркменскиот јазик го зборуваат околу 72% од населението, руски зборуваат 12%, узбечки 9% и 7% се служат со останатите јазици.
Исламот е доминантна религија во Туркменистан со околу 89% од населението. Покрај муслимани во Туркменистан има и православни (9%) и 2% од населението се изјасниле како без религија.
Култура
Туркмените биле номадски народ, па така дури и денес има такви мали номадски заедници во Туркменистан. Традиционално тие биле поделени на кланови одошто да бидат обединети како една етничка група, но тоа така било сè до потпаѓањето на Туркменистан под советска власт кога чувството за националност се воздигнало.
Симбол за Туркмените е нивната традиционална капа „телпек“ и со тоа се препознатливи во светот.
Список на државни водачи во 1571 година
Ова е список на државни водачи во 571 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Нов Чифлик (Костурско)
Нов Чифлик (Χλόη, Хлои, до 1963 Νέο Τσιφλίκι, Нео Цифлики) — село во Општина Костур во Костурскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Западна Македонија, Грција.
Религија во Бугарија
Доминантна исповед во Бугарија е источното православие предводено од страна на Бугарската православна црква. За време на османлиското владеење на Балканот, исламот се етаблирал во Бугарија, а Римокатолизмот своите почетоци во земјата ги поставил во средниот век, додека пак протестантството пристигнало во 19 век.
Нов Чифлик (Костурско)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 4 километри северно од градот Костур на брегот од Костурското Езеро во историско-географската област Корешта. Селото се наоѓа на надморска височина од 630 метри.
Религија во Бугарија
Членот 13 од Уставот на Бугарија од 1991 година ја гарантира религиозната слобода на населението кое живее во истата земја, и исто така ја задолжува бугарската држава и институциите во неа да ги почитуваат принципите на религиозна неутралност. Мнозинство од жителите на Бугарија се христијани. Поголемиот дел од нив (82,6%) се православни, 1,7% се римокатолици, а 1,6% се протестанти. Што се однесува до помалите религиозни организации, од вкупниот број на верници, 12,2% се муслимани, а 0,8% се евреи.
Нов Чифлик (Костурско)
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Нов Чифлик имало 45 жители Македонци Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година селото било евидентирано како напуштена населба.
Религија во Бугарија
Православие
Бугарската православна црква има 6,5 милиона верници во Бугариjа и мегу 1,5 и 2,0 милиони во Европската униja, САД и Австралиja и со 14 епархии - Варненска и Великопреславска, Великотрновска, Видинска, Врачанска, Доростолска, Ловчанска, Неврокопска, Плевенска, Пловдивска, Русенска, Сливенска, Софиска, Старозагорска и Загранични епархии: на САД и Австралиска, како и Западно и Средноевропска. Денес бугарски патријарх е Негово Светеjшество Максим - Патријарх Бугарски и Софиски владика.
Нов Чифлик (Костурско)
Демографија
Во следните пописи, селото не се споменува, но по крајот на Грчката граѓанска војна, било евидентирано дека во селото живеат 100 лица. Во 1963 година името на селото било променето во Хлои.
На пописот од 1961 година, во селото живееле 100 жители, во 1971 година имало 106 жители, во 1981 година имало 259 жители, додека во 1991 година имало 356 жители. Денеска, населението на селото е 819 жители според пописот од 2001 година.
Дос Пилас
— стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Гватемала.
Религија во Бугарија
Православие
Освен верници на Бугарската Православна црква, во Бугарија има членови и на Руската Православна црква, Украинската Православна црква, Романската Православна црква и Грчката Православна црква.
Во Бугарија, христијанството било воведено од страна на Борис I.
Католизам
Корените на Римокатолизмот во Бугарија датираат од средниот век. Денеска, најголемиот дел на Римокатоличките Бугари живее во Пловдивската област, центрирани околу Раковски, како и во некои села во северна Бугарија. Во времето на царот Калојан, бил склучен сојуз со Ватикан кое сепак не ја променила православна Бугарија.
Протестантство
Протестантството во своите различни форми во Бугарија се појавило во 19 век преку мисионерите кои главно потекнувале од САД. Според пописот од 2001 година, вкупно 42.308 лица се изјасниле дека протестанти од различни вероисповеди, за разлика од претходниот попис од 1992 година каде вкупно 21.878 се изјасниле дека се членови на оваа религија. Значителниот пораст на бројот на протестанти во последната деценија се должи поради големата сиромаштија која владее помеѓу Бугарските Роми, кои пак се директно финансирани или помагани од протестантската црква во Бугарија.
Ислам
Исламот во Бугарија е застапен од страна на турското малцинство, на муслиманските Бугари и Ромите. Во земјата, исламот зел голем замав во времето кога истата била завладеана од страна на Османлиското Царство. Следувал процес на исламизација на бугарското население. По создавањето на новата бугарска држава, голем дел од турското население ја напуштило земјата.
Денеска најголемите муслимански општества се наоѓаат во областа Крџали и Разградска област (главно Турци) и Смоенската провинција.
IC 297
IC 297 — галаксија во соѕвездието Рајска Птица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 297 се споменува и како ESO 44-15, IRAS 17306-7420.
Откривање
Објектот е откриен во јули 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 297 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 297 има привидни димензии од 1,6' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 37 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -74° 22' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на IC 297 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60582.
HD 198976
HD 198976 (BD + 29 4221, SAO 89241, HR 7999) — ѕвезда со привидна величина од 6.34, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:53:07,4 и деклинација +29°38′58″
Душко Ѓорѓиоски
Душко Ѓорѓиоски (р. година во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер. Долги години работеше во Македонската Телевизија како режисер на Македонски народни приказни.
Филмографија
Ѓорѓиоски ги остварил филмските улоги:
Знамиња на Африка
Ова е галерија на знамиња во Африка. Оваа листа ги опфаќа знамињата на меѓународно признатите држави и зависни самоуправувачки територии.
NGC 414
NGC 414 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ел Тинтал
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Гватемала.
NGC 414
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 414 се споменува и како UGC 744, CGCG 501-123, 4ZW 39, KCPG 25A.
Откривање
Објектот е откриен на 22 октомври 1867 година од страна на Пер Магнус Херман Шулц, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 414 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 414 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 11 м 17,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 6' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 414 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4254. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
Паланка
Паланка, или гратче или касаба, е човечка населба. Паланките се главно поголеми од селата и помали од градовите, иако критериумите за разликување значително се разликуваат во различни делови на светот.
Терминот паланка во Македонија, како и општо на Балканот, ретко се користи и не се прави разлика помеѓу паланка (мал град) и класичен град. Причината за ова е социолошко-општествениот развиток на населените места во Балканот кои биле претежно рурални односно селски.
Значење и употреба
Зборот паланка значи гратче, односно населба со мал или релативно мал број на жители.
Во некои случаи, „паланка“ е заменско име за „град“ или „село“ (особено поголемо село). Понекогаш, зборот „паланка“ е кратенка за „населено место“. Општо, денес градовите можат да се разликуваат од паланковините или селата врз основа на нивниот економски карактер, со тоа што поголемиот дел од населението на градот ќе има тенденција да го обезбедува своето живеалиште од индустријата за производство, трговија и јавни услуги отколку од индустриите од примарниот сектор како што се земјоделството или сродни активности.
Големината на населението на едно место не е сигурна одлучна на урбаниот карактер. Во многу области на светот, на пр. Во Индија барем до скоро време, едно големо село може да содржи неколку пати повеќе луѓе отколку една паланка. Во Обединетото Кралство, постојат историски градови кои се далеку помали од поголемите паланки. Современиот феномен на екстензивен приградски раст, сателитски урбан развој и селење на жителите на градовите кон селата дополнително ја усложува дефиницијата на паланките, создавајќи заедници урбани во нивните економски и културни одлики, но немаат други одлики на урбаните места.
Некои облици на не-рурално населување, како што се местата за привремени рудници, може да бидат јасно не-рурални, но во најдобар случај имаат сомнително тврдење дека се нарекуваат паланка.
Паланките често постојат како посебни единици на власта, со законски дефинирани граници и со некои или со сите додатоци на локалната самоуправа (на пр. полициски сили). Во Соединетите Држави овие се нарекуваат „инкорпорирани паланки“. Во други случаи, паланката нема сопствено управување и се вели дека е „неинкорпорирана“. Имајте на ум дека постоењето на неконкорпорирана паланка може законски да се утврди со други средства, на пр. зонирани области. Во случај на некои планирани заедници, паланката постои легално во сојузен облик за имотите во паланката. Пописот на Соединетите Држави идентификува многу места назначени за попис (ЦДП-ови) според имињата на неинкорпорирани паланки што се наоѓаат во нив; сепак, овие ЦДП-ови обично вклучуваат рурални и приградски области, па дури и околни села и други паланки.
Разликата помеѓу паланка и град на сличен начин зависи од пристапот: градот може строго да биде административен субјект на кој му е доделено назначувањето со закон, но во неформална употреба, терминот се користи и за означување на урбано место со одредена големина или важност: со оглед на тоа што еден средновековен град можеби поседувал дури 10.000 жители, денес некои сметаат за урбано место со помалку од 100.000 како паланка, иако има многу официјално назначени градови кои се многу помали од тоа.
Во топонимичката терминологија, имињата на одделни паланки и градови се нарекуваат астионими (од старогрчкиот / паланка или град, и  / име).
Шема за старост на паланките
Австралискиот географ Томас Грифит Тејлор предложил класификација на паланките според нивната возраст и моделот на употреба на земјиштето. Тој идентификувал пет типа на паланки:
Авганистан
Во Авганистан паланките и градовите се познати како шар (дариски : شهر, паштунски : ښار). Бидејќи земјата е историски рурално општество со неколку поголеми населби, со поголемите градови кои никогаш немале повеќе од неколку стотици илјади жители пред 2000-тите, јазичната традиција на земјата не прави разлика меѓу паланките и градовите.
Албанија
Во Албанија „qytezë“ значи паланка, што е многу слично со зборот за град ( „qytet“ ). Иако нема официјална употреба на терминот за какво било порамнување. На албански јазик „qytezë“ значи „мал град/гратче“ или „нов град“, додека во античко време „мал станбен центар во ѕидовите на замокот“.
Бугарија
Бугарите, воопшто, не прават разлика помеѓу „град“ и „паланка“. Сепак, во секојдневниот јазик и медиумите се користат термините „големи градови“ и „мали градови“. „Големите градови“ обично се однесуваат на Софија, Пловдив, Варна и Бургас, во кои живеат над 200.000 жители. Русе и Стара Загора честопати се вклучени, како резултат на присуството на релативно развиена инфраструктура и население над 100,000 жители. Тешко е да се наречат преостанатите покраински метрополи „големи градови“ бидејќи, воглавно, тие се помалку развиени и имаат намалување на населението, некои со дури 30.000 жители.
Во Бугарија, Министерскиот совет дефинира што претставува населба, додека претседателот на Бугарија му ја доделува титулата на секое решение. Во 2005 година, барањето селата што сакаат да се класифицираат како паланка мора да имаат социјална и техничка инфраструктура, како и население од не помалку од 3500 луѓе. За населбите-одморалишта, побарувањата се пониски, а населението треба да биде не помалку од 1000 луѓе, но инфраструктурните барања остануваат.
Чиле
Во Чиле, градовите (шпански: pueblos) се дефинирани од Националниот институт за статистика (ИНЕ) како урбан субјект со население од 2,001 до 5,000 или област со население од 1001 до 2000 година и утврдена економска активност.
Естонија
Во Естонија, нема разлика помеѓу паланка и град бидејќи зборот лин (linn) се користи и за поголемите и за помалите населени места, кои се поголеми од селата и околиите. Постојат 30 општински градови (omavalitsuslik linn) во Естонија и уште 17 градови, кои се споиле со една општинска парохија (vallasisene linn).
Финска
Во Финска, нема разлика помеѓу паланка и град бидејќи зборот каупунки се користи взаемно за поголемите и помалите населени места, кои се поголеми од селата и околиите; иако на некој начин, кога се зборува за зборот паланка, тој може да го користи и зборот пикукаупунки (пику значи „мало“). Во Финска има скоро сто општински паланки.
Иран
Во современите персиски текстови не се прави разлика помеѓу „град“ и „паланка“; и двете се преведуваат како „Шар“ (شهر). Во постарите персиски текстови (до првата половина на 20 век), арапскиот збор „касабех“ (قصبه) се користел за паланка. Сепак, во последните 50 години, овој збор застарел.
Постои еден збор на персиски што се користи за посебни сателитски паланковини и градски населби. Тоа е Шахрак (شهرک), (букв.: гратче). Друг помал вид на паланка или населба во еден голем град се нарекува Куј (کوی). Шахрак и Куј имаат различни законски дефиниции. Големите градови како Техеран, Мешад, Исфахан, Тебриз, итн. кои имаат милиони населенија се нарекуваат Калан-шар (کلان‌شهر; метропола).
Темпото со кое различни големи села добиле статус на град во Иран покажува драматично зголемување во последните две децении.
Поголемите градови и паланки обично се центри на еден паланковина (на персиски: шахрестан; شهرستان). Самиот шахрестан е поделба на остан (استان; покраина).
Ирак
Зборот „џарајех“ (جرَية) користен за да се опише село, зборот „гармат (كَرمة) за да се опише паланка и зборот „уилаја/вилаја“ (ولاية) за да се опише град.
Романија
Во Романија нема официјална разлика помеѓу град и паланка (зборот и за двајцата на романски јазик е: ораш (oraş). Градовите и паланките во Романија може да имаат статус или на градска општина, ставени на големите урбани средини, или само општина на помалите урбани места. Некои населби остануваат села (комуна) иако имаат поголемо население од другите помали паланки.
Куќата на браќата Крстиќ
Куќата на браќата Крстиќ се наоѓа во Белград, на улицата Крал Милутин бр.5, од 1973 година, со статус на културно наследство. Куќата е изградена кон крајот на 19 век како претставник на станбени згра. Бидејќи немаше зачувани податоци за архитектот, се претпоставуваше, врз основа на некои елементи на декорацијата, дека автор на проектот би можел да биде архитектот Јован Илкиќ. Набргу по подигањето на куќата, семејството Крстиќ се вселило. Семејството беше познато по нивните две деца, познатите архитекти Петар и Бранко.
Оваа куќа е една од ретките преживеани мали станбени згради на територијата помеѓу Теразије и плоштадот Славија. Петар и Бранко Крстиќ ја започнаа својата кариера со освојување проекти за југословенскиот павилјон на изложбата во Филаделфија во 1925 година, а потоа беа наградени за одлуката за изградба на храмот Свети Сава во 1927 година. Браќата припаѓале на група архитекти од модерната насока, а нивната заедничка работа вклучува десетици проектирани и изградени згради, вклучувајќи ја палатата, зградата на Аграрната банка, црквата Свети Марко и палатата Игуманс.
HD 199098
HD 199098 (BD + 44 3617, SAO 50182, HR 8003) — ѕвезда со привидна величина од 5.45, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:53:18,6 и деклинација +45°10′55″
Балада за орканата
„Балада за орканата“ — македонски телевизиски филм од 1970 година. Го режирал Ацо Алексов, а сценариото го напишал Видое Видичевски.
Список на државни водачи во 429 година
Ова е список на државни водачи во 29 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4238
NGC 4238 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4238 се споменува и како UGC 7308, MCG 11-15-41, CGCG 315-31, IRAS 12145+6341.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4238 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4238 има привидни димензии од 1,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 4238 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39366. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4158. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Манастир (Свето Тодори)
Манастир — археолошко наоѓалиште во битолското село Свето Тодори. Претставува осамени наоди од римско време. Наодите се пронајдени во урнатините на тогаш невобновениот Светотодорски манастир во старата средновековна црквичка, што се наоѓа на 1 км југозападно од селото. Тука биле пронајдени голем број антички сполии од мермер, и тоа: бази, столбови, делови од архитравна греда, како и една фрагментирана стела со релјефна претстава на 4 фигури.
Прва ламиска битка
Првата ламиска битка била водена во 209 година п.н.е меѓу силите на Филип V Македонски и Етолците предводени од Пирија. На Етолците им помогнале мала римска војска и војска од кралството Пергам. Македонците биле победници. Во текот на истата година била водена уште една битка кај Ламија.
Во Првата битка кај Ламија, Етолскиот сојуз претрпел скоро 1.000 жртви.
Позадина
Во пролетта на 210 година п.н.е., Левин повторно испловил од Коркира со својата флота, а со Етолците го заробил Фокиецот Антикира. Рим ги поробил жителите и Етолија го освоила градот.
Сепак, Еленците, Месенијците и Спартанците останале пасивни во текот на 210 п.н.е., а Филип продолжил да напредува. Тој вложил и го зел Ехин, користејќи обемни опсадни работи, со обид за олеснување на градот од страна на етолскиот стратег Доримах и римската флота, сега командуван од проконзулот Публиј Сулпикиј Галба. Движејжи кон запад, Филип, најверојатно, исто така ја зазел Фалара - пристанишниот град на Ламија, во Малиачкиот Залив. Сулпикиј и Доримах ја зазеле Егина, остров во Сароничкиот Залив, што Етолците го продале на триесет таленти на Атал, кралот на Пергам, и што требало да го искористи како своја база на операции против Македонија во Егејското Море.
Во пролетта 209 година п.н.е., Филип добил барања за помош од својот сојузник Ахајскиот сојуз во Пелопонез, кој бил нападнат од Спарта и Етолците. Тој, исто така, слушнал дека Атал бил избран за еден од двајцата врховни команданти на етолскиот сојуз, и гласини дека има намера да го премине Егејот од Мала Азија. Поради тоа кралот Филип решил да се упати кон југ кон Грција.
Чарлс Дарвин
Чарлс Роберт Дарвин (Charles Robert Darwin; – ) — англиски природонаучник кој го сфатил и изложил несовладливиот доказ дека сите живи видови еволуираат од заеднички предок, преку процесот кој тој го нарекол природна селекција. Фактот дека еволуцијата настанува, е прифатена од страна на научната заедница и поголем дел од народот за време на неговото живеење, додека неговата теорија на природна селекција доаѓа до таа точка да биде широко прифатена како основно образложение на процесот на еволуција во 1930-ите, и сега ги образува основите на модерната еволуциона теорија. Во изменета форма, Дарвиновото научно откритије е изедначувачка теорија на животните науки, овозможувајќи логично објаснување на разновидноста на животот.
Заинтригиран од географското распределување на дивиот свет и фосилите што ги собрал на неговото патување, Дарвин ја истражувал трансмутацијата на видовите и ја зачнал неговата теорија за природна селекција во 1838 година. Иако разговарал за своите идеи со неколку биолози, му требало време за опширно истражување и неговата геолошка работа била приоритет. Додека ја поставувал својата теорија во 1858 година, Алфред Расел Волес му испратил есеј во кој била опишана истата идеја, на што следело заедничко објавување на двете теории. Делото на Дарвин го утврдило еволутивното потекло со мала модификација како доминантно научно објаснување за разновидноста во природата. Во 1871 година, тој ја проучил човечката еволуција и сексуалната селекција во делото „Потеклото на човекот, и селекцијата според полот“, потоа следело „Изразувањето на емоции кај човекот и животните“. Неговото истражување за растенијата било објавено во неколку тома книги, а во неговата последна книга ги проучувал дождовните црви и нивното влијание врз почвата.
Како потврда за неговото најрано истакнување како научник, Дарвин бил еден од петте личности без кралско потекло што во 19 век биле почестени со државен погреб и погребан во Вестминстерската опатија, во близина на Џон Хершел и Исак Њутн. Дарвин е опишан како една од највлијателните личности во историјата на човештвото
Детство и образование
Чарлс Роберт Дарвин е роден во Шрузбури, Шропшајр во Англија на 12 февруари 1809 година во семејниот дом. . Тој е петто од шесте деца на богатиот доктор и финансиер Роберт Дарвин и Сузан Дарвин (моминско презиме Веџвуд), внук на Еразмус Дарвин по таткова линија, и Џозија Веџвуд по мајчинска линија.
Во 1825 година, Дарвин го поминал летото како доктор во пракса, помагајќи му на неговиот татко да ги лекува сиромашните луѓе во родното место, пред да замине на Единбуршкиот Универзитет во училиште за медицина со неговиот брат Еразмус во октомври 1825 година. Предавањата му биле досадни, а хирургијата стресна, па затоа ги запоставил студиите. Научил таксидермија од Џон Едмонстон, ослободен црн роб кој го придружувал Чарлс Вотертон во јужноамериканските дождовни шуми, и често бил во друштво на овој „многу пријатен и интелигентен човек“.
За време на втората година, Дарвин се зачленил во Плинианското Друштво, студентска група за природонауката чии дебати застранувале кон радикален материјализам. Му помагал на Роберт Едмонд Грант во истражувањата за анатомијата и животниот циклус на морските Безрбетници и на 27 март 1827 година го презентирал своето лично откритие дека црните спори кои може да се најдат во школките на остригите се јајца на еден вид пијавици. Во еден наврат, Грант ги пофалил идеите за еволуција на Жан-Батист Ламарк. Дарвин бил воодушевен, но не толку одамна тој прочитал слични идеи од неговиот дедо Еразмус и останал воздржан. Предавањата за природонауката кои ја опфаќале геологијата што ги држел Роберт Џејмисон му биле досадни, вклучувајќи ја дебатата помеѓу нептунизмот и плутонизмот. Учел за класификацијата на растенија, и помагал во работата со колекциите на Универзитетскиот музеј, еден од најголемите музеи во Европа во тоа време.
Запоставувањето на медицинските студии му пречело на неговиот татко, кој го пратил на Христовиот Колеџ во Кембриџ, за диплома која ќе го означи првиот чекор кон станување на англикански свештеник. Бидејќи не бил доволно квалификуван за свештеник од повисок ранг, тој се запишал на студиите за обична диплома во јануари 1828 година. Повеќе сакал јавање и пукање отколку студирање. Неговиот братучед Вилијам Дарвин Фокс го запознал со популарното лудило за колекционирање на бубачки кое Дарвин почнал ревносно да го практикува, а некои од неговите откритија биле објавувани во „Илустрациите на Британската ентомологија“. Станал близок пријател и следбеник на професорот по ботаника Јон Стивенс Хенслоу, и се запознал со многу други водечки природонаучници кои на научната работа гледале како на природна теологија, и меѓу овие луѓе станал познат како „човекот што се дружи со Хенслоу“. Дарвин се сосредоточил на своите студии кога дошло време за испити, и бил воодушевен од јазикот и логиката на делото на Вилијам Пејли „Докази за христијанството“. Добро поминал на последното испитување во јануари 1831 година, и бил десетти по ред од вкупно 178 кандидати за дипломата.
Дарвин морал да остане на Кембриџ до јуни. Учел за природната теологија, која расправала за божествениот дизајн во природата, објаснувајќи ја адаптацијата како дејствување на Бог преку законите на природата. Ја прочитал новата книга на Џон Хершел во која била опишана највисоката цел на природната филозофија како сфаќање на таквите закони преку индуктивно расудување врз основа на набљудување, и книгата на Александар Вон Хумболдт „Личен наратив на научни патувања“. Поттикнат со голема желба за придонес, по дипломирањето Дарвин планирал да го посети Тенерифе со неколку соученици за да ја проучуваат природонауката во тропските предели. Како дел од подготовките, тој се запишал на курс по геологија воден од Адам Сеџвик, и летото отишол со него на две недели за да документираат слоеви во Велс. .
Патешествието на „Бигл“
После поминатата недела со пријатели во Бармаут, се вратил дома и добил писмо од Хенслоу во кое го предлага Дарвин за соодветен (иако недипломиран) биолог како придружник со самофинансирање на Роберт Фицрој, повеќе како придружник отколку како обичен колекционер, на бродот „Бигл“ кој требало да замине за четири недели на експедиција за мапирање на крајбрежјето на Јужна Америка. Неговиот татко се противел на планираното двегодишно патување, нарекувајќи го губење време, но бил убеден од неговиот сват Џозија Веџвуд да се согласи за учеството на син му.