cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бела Лугоши
Смрт
Лугоши починал од срцев удар на 16 август 1956 година, лежејќи на креветот во својот стан во Лос Анџелес, на возраст од 73 години. Гласините дека Лугоши го држеле сценариото за The Final Curtain, планираниот проект Ед Вуд, за време на неговата смрт, не е вистина. Лугоши бил погребан со облеката од „Дракула“ на Света Крст на гробиштата во Калвер Сити, Калифорнија. Спротивно на популарното верување, Лугоши никогаш не побарал да биде погребан во неговата наметка. Бела Г. Лугоши во бројни прилики потврдил дека тој и неговата мајка, Лилијан, всушност, ја донеле одлуката, но верувале дека тоа би го сакал неговиот татко.
Во 1979 година, расправајќи по предметот Lugosi v. Universal Pictures, Калифорнија донел одлука дека правата на личноста на Лугоши не можат да му ги пренесат наследниците, како авторски права. Судот пресудил дека според законот во Калифорнија, сите права на публицитет, вклучувајќи го и правото на неговиот имиџ, престанале со смртта на Лугоши.
Значење и влијание
Инспирирани од Бела Лугоши, британската рок-група „Баухаус“ ја снимила песната „Бела Лугоши е мртов“ (Bela Lugosi's Dead), која станала една од најпознатите песни во нивната кариера.
IC 82
IC 82 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 82 се споменува и како ESO 199-11.
Покајување (расказ)
„Покајување“ (понекогаш преведен како „Покаениот грешник“; руски: Кающийся грешник) ― расказ на рускиот автор Лав Толстој, првпат објавен во 1886 година. Расказот ги детализира тешкотиите на обидите на покаениот грешник да влезе во рајот.
IC 82
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 82 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 82 има привидни димензии од 0,8' х 0,2'.
Покајување (расказ)
Синопсис
Приказната започнува со претстојната смрт на 70-годишен грешник. Човекот никогаш во животот не направил добро дело, а само со последните зборови му се обратил на Бога и побарал прошка. Кога човекот ќе умре, неговата душа доаѓа пред портите на Рајот, но тие се заклучени. Човекот тропа и тропа на портите, но безуспешно. Конечно, Обвинителот наложува дека таквиот грешник не може да влезе во Рајот и сите гревови на човекот се читаат. Грешникот моли да го пуштат, но апостол Петар објаснува дека таков грешник не може да се дозволи. Грешникот истакнува дека и покрај сета доблест на Петар, тој сепак згрешил со тоа што се одрекол од Христа. Сè уште не е пуштен.
IC 82
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 3 м 9,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -50° 30' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Покајување (расказ)
Синопсис
Грешникот продолжува да тропа и повторно го пресретнува неговиот список на гревови од страна на Обвинителот. Сега кралот Давид објаснува дека на таков грешник не може да му се дозволи да влезе. Грешникот истакнува дека и покрај сета доблест на Давид, тој сепак згрешил со тоа што извршил прељуба. Сè уште не е пуштен.
IC 82
Други поделби
Проучување на IC 82 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11495.
Покајување (расказ)
Синопсис
Грешникот продолжува да чука и сега со него зборува апостол Јован. Грешникот го моли Јован, велејќи дека тој од сите луѓе треба да го разбере покајанието. На покајниот грешник конечно му е дозволено да влезе во Рајот.
KELT-9
KELT-9 — ѕвезда од спектрален тип А во соѕвездието Лебед. Во орбита околу ѕведата е забележана една планета именувана како KELT-9b.
Јелшане
Јелшане (словенечки: Jelšane) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Тамана (Кирибати)
Тамана (Tamana) е најмалиот атол во Гилбертовите Острови во Кирибати. Островот е поврзан со остатокот од земјата по морски пат, но и по воздушен пат бидејќи на атолот има мал аеродром кој има летови еднаш неделно. Вкупната површина на атолот е 5.2 км2 и население од 875 жители.
Бастардо дел Грапа
Бастардо дел Грапа е традиционално сирење произведено во подножјето на масивот Монте Грапа и во провинциите Тревизо, Белуно и Виченца, во Италија. Бастардо дел Грапа е сертифицирано ПАТ сирење кое се квалификува како оригинален италијански производ.
Историја
Историјата на полумасното сирење „бастардо“ датира од 800 година од нашата ера, време во кое се произведувало на пасиштата во регионот Венето. Така е наречен (бастардо значи „копиле“) поради млекото, со додавање на козјо млеко во неговиот состав, не може да се претвори во сирењето морлако. Иако приказната вели дека името произлегува од тоа што во минатото се произведувало и со козјо, овчо и кравјо млеко.
Области на производство
Бастардо дел Грапа е производ вистински поврзан со областа на масивот Монте Грапа и околу Борсо дел Грапа, Креспано дел Грапа, Падерно дел Грапа, Посањо, Кавасо дел Томба, Алано ди Пиаве, Керо, Фелтре, Серен дел Грапа, Арсие, дел Грапа, Сан Назарио, Солан, Пове дел Грапа и Романо д'Езелино.
Процес на производство
Откако ќе се собере млекото наутро, се остава да одмори преку ноќ на ладно место. Маснотиите се отстрануваат во сад од бакар и млекото се меша, се загрева на температура од 38-42 степени целзиусови, со постојано мешање. Потоа се додава сириште, кое ѝ помага на сурутката од сирењето да се згрутчи во голема, мека топка. Постапката продолжува со повторно загревање на калдерата на 40-45°C. Смесата потоа се притиска благо во дрвени калапи и се прочистува 24 часа.
Тестото потоа се остава да одмори 2 до 3 дена, за да се создаде мазната текстура. Сирењето се посолува во саламура со околу 15 кг сол на хектолитри вода во период од 4 до 5 дена за да не се промени вкусот. Созревањето следи во соодветна просторија од 25 до 120 дена, иако може да трае и повеќе од една година. Тежината може да варира од 2,5 до 5 кг, дијаметар од 25 до 30 см и висина од 5 до 8 цм. Стврднувањето исто така носи промени во конзистентноста на тестото што станува позрнесто во зависност од неговата зрелост. Сирењето на кое пишува „бастардо“ е со жолто бледа до светла сламена боја, што исто така може да варира во зависност од зачините.
Јазици во Европа
Повеќето од јазиците во Европа се од индоевропско потекло. Тие се поделени во голем број на подгрупи, вклучувајќи ги романската, германската, балтословенската, грчката и други. Уралските јазици исто така имаат присуство во Европа, вклучувајќи ги националните јазици унгарски, фински и естонски. Туркиската и Монголската група исто така имаат неколку европски членови, додека севернокавкаската и картвелската група се важни за југоисточните делови на географска Европа. Баскискиот јазик на западните Пиринеи е изолиран јазик неповрзан со никоја друга група, додека малтешкиот е единствениот семитски во Европа со национален јазичен статус.
[[Податотека:Scripts in Europe.png|thumb|300px|Азбуки кои се користат во Европа:
]] [[Податотека:Scripts in Europe (1901).jpg|thumb|300px|Азбуки кои се користеле во Европа во 1900:
Индоевропски јазици
Индоевропското јазично семејство потекнува од праиндоевропскиот јазик, кој се верува дека се говорел илјадници години претходно. Индоевропските јазици се говорени низ цела Европа, но делумно доминираат во Западна Европа.
Ерменски јазик
Ерменски има два главни дијалекти, западноерменски и источноерменски. Зборуван е во Ерменија, каде има службен статус и во соседните Грузија, Иран и Азербејџан. Исто така, се зборува и во Турција од многу мало малцинство и од мали малцинства во други земји, каде членовите на широко распространетата ерменска дијаспора престојуваат.
Балтички јазици
Балтичките јазици се зборувани во Литванија (литвански, самогитиски) и Летонија (летонски, латгалски). Самогитиски и латгалски обично се сметаат за дијалекти на литванскиот и летонскиот соодветно.
Курскиот јазик е скоро исчезнат: бил говорен околу Курскиот Залив, кој сега е поделен помеѓу Литванија и Калининградската Област. Постојат и неколку исчезнати балтички јазици, вклучувајќи ги прускиот и јатвиншкиот.
Келтски јазици
Келтските јазици се посебна група индовропски јазици кои ги опфаќаат британските јазици, односко велшки јазик, бретонски јазик и корнски јазик. Овие јазици се зборуваат во Велс, Бретања (Франција) и југозападна Англија.
Германски јазици
300px|thumb|[[Западногермански јазици
Северни германски јазици
]]
Германските јазици се доминантни јазици во северозападна Европа, односно регионот од Исланд до Шведска и од Ирска до Австрија. Денес, само две голми германски групи опстојуваат, односно живи се запандогерманските и северногерманските јазици. Источногерманските јазици денес се мртви јазици, само готскиот јазик денес може да се сретне само во пишана форма.
Западногермански јазици
Оваа група германски јазици се дели на три големи подгрупи: англофризиски јазици, германски јазик, долнофранконски јазици.
Англофризиски јазици
Англофризиските јазици се составени од две главни групи:
Германски јазик
Германскиот јазик се зборува во Германија, Австрија, делови од Швајцарија и Луксембург. Овој јазик е составен од повеќе големи дијалектни групи.
Северногермански јазици
Северногерманските јазици се зборуваат во Скандинавија и ги опфаќаат следните јазици: дански јазик (Данска), норвешки јазик (Норвешка), шведски јазик (Шведска), елфдалски јазик (Шведска), фарски јазик (Фарски Острови) и исландски јазик (Исланд).
Грчки јазик
Грчкиот јазик е дел од индоевропските јазици, но нема свои сестрински јазици. Тој сочинува посебна гранка во индоевропското јазично семејство, исто ако албанскиот и ерменскиот.
Индоирански јазици
Индоиранските јазици се делат на две групи, односно еднате е индоариски јазици каде се наоѓа ромскиот јазик и другата е ирански јазици каде се опфатени курдскиот и осетскиот јазик. Постојат и други јазици, но овие се зборувани во Европа.
Романски јазици
Романските јазици се сите наследници од стариот латински јазик кој се зборувал во Римското Царство. Меѓу најгомемите романски јазици се: шпански јазик, италијански јазик, португалски јазик, романски јазик француски јазик и каталонски јазик. За подетален преглед на сите романски јазици, видете ја статијата романски јазици.
Источнословенски јазици
Во оваа група јазици се опфатени следните: руски јазик (Русија), украински јазик (Украина), белоруски јазик (Белорусија), русински јазик (Украина) и панонскорусински јазик (Србија).
Запсднословенски јазици
Во оваа група јазици спаѓаат: чешки јазик (Чешка), словачки јазик (Словачка), кашупски јазик (Полска), шлески јазик (Полска), полски јазик (Полска), и лужичкосрпски јазик (Германија).
Јужнословенски јазици
Во оваа група спаѓаат: македонски јазик (Македонија), босански јазик (Босна и Херцеговина), бугарски јазик, хрватски јазик (Хрватска), црногорски јазик (Црна Гора), српски јазик (Србија) и словенечки јазик (Словенија).
Баскиски јазик
Баскискиот јазик е јазичен изолат кој се зборува во регионот Баскија во западните делови на Пиринеите односно северна Шпанија и јужна Франција. Баскискиот се поврзува со аквитанскиот јазик. Овој јазик најверојатно се зборувал и пред да дојдат индоевропските јазици на тлото на Европа.
Јужни кавкаски јазици
Јужните кавкаски ги опфаќаат картвелските јазици, меѓу кои се грузиски јазик, свански јазик и лазки јазик.
Северни кавкаски јазици
Овие јазици не се во сродство со картвелските јазици и се зборуваат во Русија и северните делови на кавксакиот регион.
Угро-фински јазици
Во Европа следните јазици се застапени: естонски јазик, фински јазик и унгарски јазик.
Алтајски јазици
Најзастапен алтајски јазик на територијата на Европа е турскиот јазик. За подетален преглед на оваа група јазици водете алтајски јазици.
Кипарски маронитски арапски јазик
Маронитскиот арапски јазик е варијанта на арапскиот јазик кој се зборува од помала група на Маронити во Никозија, Република Кипар. Овој народ бил населен на островот пред 700 години и јазикот со кој се служат е под силно влијание на грчкиот јазик.
Хебрејски јазик
Хебрејскиот јазик е семитски јазик кој се зборува оригинално во Израел. Овој јазик бил доста застапен во Европа преку еврејските заедници во сите европски држави. Денес бројот на еврејските заедници во Европа е намален за разлика од минатото поради познатите историски околности.
Малтешки јазик
Малтешкиот јазик е семитски јазик со поглемо романско и германско влијание. Јазикот се зборува во Малта. Јазикот е заснован на сицилијански арапски јазик и е единствениот семитски јазик кој се пишува со латиница.
Белковинско потсемејство
Белковинско потсемејство — степен во класификацијата на белковините врз основа на нивните блиски еволутивни односи. Ова ниво се наоѓа под повисоките степени на белковинско семејство и белковинско натсемејство.
Белковините обично делат поголема сличност во аминокиселинската низа и функцијата со членовите во склоп на едно потсемејство, отколку со членовите на семејството. На пример, во SCOP системот за класификација, членовите на едно потсемејство споделуваат исто посредиште на заемодејство и заемодејствени партнери. Овие критериуми се построги отколку кај семејството, каде членовите имаат слични структури, но можат да бидат подалечно сродни и да имаат различни поседишта. Постојат различни методи за назначување на потсемејство, вклучувајќи сличности во низата, низни мотиви поврзани со функцијата, или филогенетски клад. Не постои прецизна и доследна разлика меѓу белковинско потсемејство и семејство. Иста група на белковини понекогаш може да биде опишана како семејство или како потсемејство, во зависност од контекстот.
Врелото (Банско)
Врелото — археолошко наоѓалиште во Банско, Општина Струмица.
Белковинско потсемејство
Надворешни врски
с
Врелото (Банско)
Претставува депо на монети од античкото време. Во термоминералниот извор се најдени 40 бакарни монети од 5 век п.н.е. до 6 век од новата ера. Монетите се чуваат во Заводот и музеј во Струмица
Холстомер
„Холстомер“ (Холстомер, МФЗ: [xəlstɐˈmʲer], букв. „Шетач“) ― дело на Лав Толстој што се нарекува „една од највпечатливите приказни во руската книжевност“. Било започнато во 1863 година и останало недовршено до 1886 година, кога било преработено и објавено како „Холстомер: Приказната за еден коњ“. Георги Товстоногов го поставил во својот театар во 1975 година. Коњот бил одглумен од Евгениј Лебедев. Оваа приказна видно ја прикажува техниката на очудување со усвојување на перспективата на коњ за да открие некои од неразумноста на човечките начини.
Алтруистичкиот живот на Холстомер е раскажуван напоредно со оној на неговиот себичен и бескорисен сопственик. На крајот од приказната Холстомер умира, но неговиот труп раѓа нов живот - онаков на волчиња:
NGC 269
NGC 269 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 5 ноември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 269 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m. NGC 269 има само една позната привидна димензија од 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 48 м 21 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 73° 31' 54".
Други поделби
Проучување на NGC 269 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 460; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9141.
Сребрена папрат
Сребрена дрвенеста папрат или понга (од ponga) — вид на дрвенеста папрат со средна големина ендемски на Нов Зеланд. Изразот понга се употребува како генерички израз за трупците од сребрена папрат кои се користат за уредување на земмјиште. На маорски ponga се однесува на дрвенестите папрати, особено од родот Кјатеа. На новозеландски англиски понга често се изговара како пунга.
Оваа папрат расте до височина од 10 м и повеќе. Крошната му е густа, а листовите долги околу 4 м и имаат сребреникаво-бела боја на опачината. Оваа карактеристична боја се користи за обележување на патеки ноќе. Крлушките му се темнокафени, често извртеии и светкави.
Вирее на главните новозеландски острови источно до Четемските Острови, обично во потканапни делови на посуви шуми и во грмушки на отворено. Добро вирее и во добро оцеден хумус, и откога ќе фати корен, трпи и суша. Не сака ветер и мраз. Оваа папрат не расте под густите канабиња на стари шуми.
Месен Меѓуѕвезден Облак
Месен Меѓуѕвезден Облак или ММО (Local Interstellar Cloud, LIC) — меѓуѕвезден облак со големина од околу 30 сг (9,2 пс) низ кој се движи Сончевиот Систем. Непознато е дали Сонцето се наоѓа во самиот Месен Меѓуѕвезден Облак, или во подрачјето каде Месниот Меѓуѕвезден Облак замодејствува со соседниот G-облак. Како G-облакот и други, ММО е дел од т.н. „многу месна меѓуѕвездена средина“ која почнува онаму каде завршуваат хелиосферата и меѓупланетарната средина — најдалечното место до кое имаат стасано сондите.
Структура
Сончевиот Систем е сместен во структурата наречена Месен Меур, малогустинско подрачје на галактичката меѓуѕвездена средина. Во ова подрачје е Месниот Меѓуѕвезден Облак (ММО), каде подрачјето е малку побогато со водород. Се проценува дека Сончевиот Систем има невлезено во ММО во изминатите 10.000 години. Неизвесно е дали Сонцето сè уште е во ММО или има навлезено во преодната зона меѓу ММО и G-облакот. Со анализа е проценето дека Сонцето целосно ќе излезе од ММО за највеќе 1900 години.
Облакот има температура од приближно 7.000 K (6.730 °C), иста како површината на Сонцето. Меѓутоа, неговиот специфичен топлински капацитет е многу низок бидејќи не е многу густ (0,3 атоми/см3). Оваа густина е под просекот за меѓуѕвездената средина во Млечниот Пат (0,5/см3), иако шестпати погуста од гасот во врелиот и малогустински Месен Меур (0,05/см3) кој го опкружува месниот облак. За споредба, Земјината атмосфера на работ на вселената има 1,2 молекули на кубен сантиметар, кои се намалуваат на 50 милиони (5,0) на 450 км. Поради оваа слаба густина, подрачјето можеби подобро би се претставило како празнина отколку како облак.
Облакот тече нанадвор од здружението Скорпија-Кентаур, ѕвездено здружение кое е ѕвездородно подрачје, приближно нормално на правецот на самото Сонце, претпоставувајќи дводимензионалност.
Во 2019 г. истражувачите нашле меѓуѕвездено железо-60 (60Fe) на Антарктикот, кое го поврзуваат со Месниот Меѓуѕвезден Облак.
Содејство со Сончевото магнетно поле
Потенцијалните ефекти на Месниот Меѓуѕвезден Облак врз Земјата во голема мера се намалени благодарение на сончевиот ветар и Сончевото магнетно поле. Ова заемодејство со хелиосферата се проучува од Истражувачот на меѓуѕвездените граници (IBEX), сателит на НАСА кој ги исцртува границите меѓу Сончевиот Систем и меѓуѕвездениот простор.
Список на државни водачи во 253 година
Ова е список на државни водачи во 53 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Иван Пендаровски
Иван Дуков Пендаровски или Пендарски (, - починал во ) — македонски револуционер и дебарски војвода на ВМОРО.
Животопис
Иван Пендаровски е роден во Галичник во 1863 година, по занимање бил овчар.
Во август 1902 година по наредба на Централниот комитет, заминал за Софија со другарите Трајче Атанасов (од Галичник) и врховистот Владимир Милчин(ов) (од Прилеп. Подоцна преку Србија, Австрија и оттаму во Албанија се вратиле во Галичкиот крај за да бидат од помош на ВМРО при борбите.
Предадени на османлиските власти од непознато лице, во Тирана биле затворени и ставени во тешки пранги. Потоа биле испратени со силно обезбедување во битолскиот затвор. Таму Иван Дуков останал цели три години, по што бил пуштен на слобода. По Илинденското востание, како војвода бил на услуга на галичко-реканската револуционерна организација. Починал во 1917 година.
Дополнителна бригада на XV корпус
Историјат
Дополнителната бригада е формирана во село Војка, во близина на Белград во март 1945 година. Таа била формирана од борци кои биле резерва после пополнувањето на македонските бригади на Петнаесеттиот корпус. На почетокот бригадата била основана од 600 борци, но подоцна бројот достигнал до 4000 борци и старешини. Целта на бригадата била да ги пополни останатите бригади на корпусот.
Награди Златен глобус
Златен глобус (The Golden Globe) е американска филмска награда која се доделува за филмови ( а од 1970те и за серии )и после Оскарот е втора најважна награда во САД. Основана е во 1943 година а ја составува жири од странски новинари.
Категоријата за филм е поделена на два дела: еден за најдобар филм и најдобар анимиран филм, глумица и глумец во комедија и мјузикл и трет за драма. Другите категории, како што се режија, сценарио и спореден глумец и глумица се поделени заеднички.
Пол Лукас
Пол Лукас (роден Пал Лукач, 26 мај 1894 година  - 15 август 1971) бил унгарски глумец. Тој ја освоил наградата Оскар за најдобар глумец за неговата улога во филмот Стража на Рајна (1943), повторувајќи ја улогата што ја создаде на сцената во Бродвеј.
Животопис
Лукас е роден Пал Лукач во Будимпешта во еврејско семејств, син на Адолф Мункаци и Марија Шнекендорф. Подоцна тој бил усвоен од страна на Марија и Јанос Лукач, извршен директор за рекламирање.
Лукас дебитирал во Будимпешта во 1916 година и неговото деби во 1917 година. Отпрвин играл елегантни мазни жени, но повеќе станувал тиквест како негативец. Имал успешна сценска и филмска кариера во Унгарија, Германија и Австрија, каде што работел со Макс Реинхарт. Тој пристигнал во Холивуд во 1927 година и станал натурализиран државјанин на САД во 1937 година. Тој бил ангажиран во 1930 година, се појавил во филмови како мелодрама Рокабај, скок на криминална пргавост,  филм на Алфред Хичкок, комедијата Дами во љубовта, и драмата Додсворт. Тој ги следел Вилијам Пауел и Василиј Ратбон, прикажувајќи го серијата детектив Фило Венс, космополитен Њујоркер, еднаш во случајот "Убиство за казино" (1935).
Во 1943 година, тој го глумел истоимениот лик во една епизода на радио програмата Суспенс. , како и ликот на слепиот композитор во епизодата "Свет на темнината". На 2 април 1944 година, тој глумел во "Упорното срце" со Сребрениот театар.
Модерните гледачи, исто така, се сеќавалр на Лукас за неговата улога како професор Аронакс во филмската верзија на Волт Дизни на 20.000 лиги под морињата на Џулс Верн (1954). Дотогаш, тој, на возраст од 60 години, страдал од проблеми со меморијата за време на производството, што очигледно го навело да се налути со екипажот. Дури и пријателот Питер Лорен не бил имун на злоупотребата.
Во 1940-тите, Лукас бил член на Унијата за филм за зачувување на американските идеали, конзервативна група за лобирање, која се спротивставила на можното комунистичко влијание во Холивуд.
Филмската кариера на Лукас во 1960-тите го освоила со шест филма, меѓу кои и Забавата во Акапулко со Елвис Присли во 1963 година и Лорд Џим со Питер О'Тул во 1965 година. Неговиот последен филм, Предизвик, бил снимен во 1970 година.
Кон крајот на неговата кариера се преселил од Холивуд до сцената на телевизија.
Лукас починал на 15 август 1971 година во Тангер, Мароко наводно, барајќи место за пензионирање. Тој е погребан во Шпанија.
Признавање
Лукас бил почестен со ѕвезда на Холивудската улица на славните на булеварот Холивуд во 6821 на 8 февруари 1960 година.
Јасен (Илирска Бистрица)
Јасен (словенечки: Jasen) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
IC 83
IC 83 — галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 83 се споменува и како ESO 357-3.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 83 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 83 има привидни димензии од 1,4' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на IC 83 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11665.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Кики Димула
Василики „Кики“ Димула (родено Раду ; Κική Δημουλά  ; 6 јуни 1931 – 22 февруари 2020 година) била грчки поет. Таа била првата поетеса која некогаш била вклучена во поетската серија на престижниот француски издавач Галимар.
Работа
Делото на Димула е прогонувано од егзистенцијалното распаѓање на повоената ера. Нејзини централни теми се безнадежноста, несигурноста, отсуството и заборавот. Користејќи различни теми (од „момче од Марлборо“ до мобилни телефони) и извртувајќи ја граматиката на неконвенционални начини, таа ја истакнувала моќта на зборовите преку чудење и изненадување, но секогаш успевала да го задржи чувството на надеж.
Нејзиното пишување ја свртело граматиката на грчкиот јазик против значењето на зборовите, обидувајќи се на тој начин да ја зајакне емотивната моќ на стихот преку зачуденост и изненадување. Сите нејзини реплики укажуваат на стабилноста на светот што очите не можат да го видат, но кој станува цел преку неговата имагинарна реконструкција во песната како органска целина. Оваа димензија на зачуденост и изненадување стана активен емотивен фактор во современата грчка поезија.
Поезијата на Димула ги третирала темите на отсуство и заборав како во калеидоскоп, каде боите и формите се раствораат и се мешаат за да се реконструираат во скриена хармонија и ред.
Нејзината поезија е преведена на англиски, француски, германски, шведски, дански, шпански, италијански и многу други јазици. Во 2014 година, единаесеттиот број на Тинпахар го објави „Кики Димула во превод“, во кој беа претставени три англиски преводи на нејзините попознати дела.
Препознавање
Димула двапати беше награден со грчката државна награда (1971, 1988), како и со наградата Костас и Елени Уранис (1994) и Арιστείο Γραμμάτων на Академијата во Атина (2001). Таа беше наградена со Европската награда за литература за 2009 година Од 2002 година Димула беше член на Академијата во Атина.
Животот
Димула работеше како службеник во Банката на Грција. Таа беше мажена за поетот Атос Димулас (1921–1985), со кој има две деца.
Белешки
<references group="" responsive="1">
Кнанаја
Кнанаја или Кнанајнски Христијани е термин со кој се именуваат еврејските христијани од Керала, Индија. Тие припаѓаат на заедницата Насрани, која е дел на сириската христијанска традиција од Керала.
Историја
За Кнанајските Христијани се верува дека се потомци на 72 (седумдесет и двете) јудео-христијански фамилии кои мигрирале од Едеса (или Урфа), првиот град-држава кој го прифатил целосно христијанството.
NGC 2051
NGC 2051 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2051 се споменува и како ESO 56-SC169, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2051 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m. NGC 2051 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 36 м 7,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 71° 0' 41".
Други поделби
Проучување на NGC 2051 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
NGC 6674
NGC 6674 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6674 се споменува и како UGC 11308, MCG 4-44-7, CGCG 143-8, IRAS 18365+2519.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6674 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 6674 има привидни димензии од 4,2' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 38 м 33,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 22' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.
Други поделби
Проучување на NGC 6674 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62178. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 160; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2111. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 284.
NGC 4080
NGC 4080 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4080 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4080 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 122°.
Други поделби
Проучување на NGC 4080 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38244. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1988. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Копија фераресе
Рецепт
Состојки: 1 kg меко пченично брашно од типот „0“, 350 g вода, 60 g чисто свинска маст, 30 или 40 g ладно цедено маслиново масло, 100 g природен квасец, сол и слад.
Готвење: Мешајте ги состојките помеѓу петнаесет и дваесет минути за да направите тесто. Тестото се развлекува во цилиндар кој потоа се сече на ленти и се намотува. Добиениот леб се става на дрвена даска, се покрива со чаршав и се остава да стаса помеѓу седумдесет и деведесет минути. Лебот се пече во статични печки. Кога ќе се испече, тежи помеѓу 80 и 250 g.
Културно влијание
Копија фераресе е главен дел од културата на градот Ферара и е именуван како еден од двата најкритични делови на кујната (заедно со специјализирана салама). Во 2008 година, Фолко Квиличи раскажувал како неговото семејство во секој разговор со непознати лица го спомнува лебот. Тој е прогласен за најдобар леб во светот од Рикардо Бакели, додека Корадо Говони изјавил: „Нашиот леб: гордост наша од Ферара. Подарок од воздух, вода, човек. Дарежлив подарок на Ферара на светот“.
Теократија
Теократија е облик на државно уредување во кое владее Бог преку свештенството или преку некој световен поглавар како негов застапник. Главноземено, верата т.е., религијата ја има главната улога со донесените одлуки и управата во теократско општество.
Примери на теократски системи:
Поврзано
Фундаментализам
Дервиш (Банско)
Дервиш — археолошко наоѓалиште во Банско, Општина Струмица.
Претставува некропола од доцноантичкото време. Се наоѓа на источниот раб на селото, непосредно над термоминералниот извор „Врелото“. Во 1977 година, при изградбата на хотелот „Термица“ биле откриени неколку гробовицисти од камени плочи и еден гроб од тегули – тип „на две води“. Подоцна се извршени заштитни ископувања со што се откриени уште 11 гроба, сите од 4 век. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Струмица.
Список на државни водачи во 1746 година
Ова е список на државни водачи во 746 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Иван II
Иван II Иванович Убавиот (руски Иван II Иванович Красный) бил кнез на Големото московско кнежевство и голем кнез на Владимирско-суздаљското Кнежевство во периодот од 1353 до 1359 година.
Иван Иванович е вториот син на големиот кнез Иван Калита и го наследил поголемиот си брат Симеон Гордиот, кој како кнез починал од црната смрт заедно со своите синови, на тој начин неоставајќи никакви наследници. Пред да стане кнез, тој раководел со градовите Руза и Звенигород. Тој успеал да ги одржи и зачува блиските односи на кнежевството со Златната орда, но не успеал да ја зголеми територијата на кнежевството.
Во ова време сѐ уште се водела битка околку доминацијата на Московското Кнежевство над останатите кнежевство во денешна североисточна Русија. На Иван II од голема корист и помош му биле московските бојари и свештенството.
Од втората сопруга Александра Ивановна Велеминова, ќерка на тогашниот градоначалник на Москва, Иван Иванович имал неколку деца, од кој еден и и неговиот наследник Дмитриј Донски.
Слободан Живојиновиќ
Тениска кариера
Живојиновиќ настапил за СФР Југославија како петнаесетти носител на Летните олимписки игри 1988 во Сеул, Јужна Кореја, и бил поразен во второто коло од французинот Ги Форже.
Тој освоил две титули во својата кариера во поединечна конкуренција (Хјустон, 1986 и Сиднеј, 1988), како и осум титули во двојки. Највисоко место на АТП листата во поединечна конкуренција, Живојиновиќ постигнал на 26 октомври 1987 година, кога бил на 19. светски тенисер.
На Гренд слем турнирите, Живојиновиќ двапати успеал да стигне до полуфинале. Како играч кој не бил носител на Отвореното првенство на Австралија во 1985 година, тој незаборавно забележал победа над Џон Мекинро во пет сета во четвртфиналето за да се пласира во полуфиналето (каде загубил во три сета од Матс Виландер). Следната година, тој стигнал до полуфиналето на Вимблдон, во кое во пет сета бил поразен од Иван Лендл.
Во текот на кариерата, Живојиновиќ остварил биланс од 150 победи и 138 порази. Поголем успех тој постигнал во игра на двојки, освојувајќи ја титулата на Отвореното првенство на САД во 1986 година заедно со Андрес Гомез. Истата година тој победил на уште три турнири. На 8 септември 1986 година, тој бил рангиран на 1. место на АТП листата во двојки.
Јанежево Брдо
Јанежево Брдо (словенечки: Janeževo Brdo) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Паскуал Јордан
Ернест Паскуал Јордан (Pascual Jordan - ) бил теоретски и математички физичар  кој направил специфични продонеси за квантната механика и теорија за квантните полиња. Тој придонел многу за развојот на математичкиот облик на матричната механика, и развојот на канонските антикомутаторски односи за фермиони. Воедно неговиот изум Јордановата алгебра не се користи често во квантната механика, но нашла други математички примени и сѐ уште се користи во проучувањето на математичките и основните темели на квантната теорија.
Јордан се придружил на нацистичката партија, како ѝ Филип Ленард и Јоханес Штарк. Поради ова истите биле изолирани од заедницата на физиката.
Семејна историја
Јордан во 1921 година се запишал на Техничкиот Универзитет во Хановер каде што тој студирал зоологија, математика и физика. Како што било вообичаено за еден студент на германските универзитети, тој ги префрлил своите студии на друг универзитет пред да да се стекне со диплома. Гетингенскиот универзитет, е установата во која во 1923 година го постигнал сопствениот зенит и таму ја стекнал неговата слава во математичките и физичките науки. Јордан на овој универзитет прво станал асистент на математичарот Рихард Курант,а подоцна и на физичарот Макс Борн.
Научна работа
Заедно со Макс Борн и Вернер Хајзенберг Јордан бил соавтор на многу важна серија од трудови за квантната механика. Станува пионер на првобитната квантна теорија за полето пред целосно да го насочи својот фокус кон космологијата пред Втората светска војна.
Јордан поставува еден тип на неповрзана алгебра, сега именувана како Јорданова алгебра во негова чест, во обид да создаде алгебра од променливите за квантната механика и квантната теорија а полето. Денес, алгебрите на фон Нојман се користат за оваа цел. Јордановите алгебри од тогаш се употребуваат во проективната геометрија, аритметиката, комплексната нализа, оптимизиацијата и многу други области од чистата и применета математика, и продолжуваат да бидат употребувани во изучувањето на математичките и концептуални темели на квантна теорија.
Во 1966, Јордан го објавува делото од 182 страни насловено ''Die Expansion der Erde. Folgerungen aus der Diracschen Gravitationshypothese'' (Ширењето на земјата. Заклучок од Дираковата гравитациона хипотеза) во кое тој ја развива својата теорија дека, според Дираковата хипотеза за постепеното слабеење на гравитацијата низ историјата на универзумот, Земјата можно е да се проширила до сегашната големина, од првичниот пречник од само 7.000 километри. Оваа теорија може да даде објаснување зошто дуктилниот долен СиМа слој на Земјината кора е со подеднаква дебелина, додека лесно кршливиот СиАл слој на Земјината кора се разделил на постоечките континентални плочи. Континентите кои морале да се приспособат на се порамната површина на растечката топка предизвикало планинските вериги како одговор на оваа промена на површината на Земјата, да наликуваат на збиени набори.
Политичка определба
Јордан се придружил на Луфтвафе во 1939 година каде работел привремено како метеоролог во центарот за ракети Пенеминде. Во текот на војната тој се обидел да го задржи интересот на нацистичката партијата со различни идеи за напредни оружја. Неговите предлози биле занемарени зашто го сметале за „политички неподобен“, најверојатно поради неговота мината работа со евреите (во главно: Рихард Курант, Макс Борн и Волфганг Паули) итн. „Еврејската Физика“.
Јордан да не се придружил на нацистичката партијата, Нобеловата награда за физика во 1954 година ќе ја споделел со Борн и Волтер Боте.
Волфганг Паули го прогласил Јордан за „рехабилитиран“ до надлежните, некое време по завршувањето на војната, со што му се овозможило да добие академската работа после двегодишен период и да го обнови неговиот целосен статус како професор во 1953 година. Јордан отишол спротивно на советот на Паули, и повторно влегол во политиката откако периодот на денацификација завршил под притисоците на Студената војна. Тој си осигурал мандат во Бундестагот како кандидат на конзервативната Христијанска демократска унија. Во 1957 Joрдан ги поддржал наоружувањето на Бундесверот со тактички јадрени оружја под Аденауеровата влада, додека пак групата Гетинген 18 (каде се вклучени Борн и Хајзенберг) го изнеле Гетингенскиот манифест како знак на протест. Овие негови одлки, а и други прашања придонеле за понатамошно затегање на неговите односи со поранешните пријатели и колеги.
Владимирско-суздаљско Кнежевство
Владимирско-суздаљско Кнежевство — големо староруско кнежевство кое се простирало во денешните предели на Североисточна Русија. Во периодот од 10 до средината на 12 век спаѓало во составот на Ростовско-суздаљското Кнежевство, односно во составот на Киевска Русија. Престолнина на кнежевството бил градот Ростов и Суздаљ. Во текот на 1238 година било опустено од страна на монголските татари. Подоцна, ова кнежевство влегло во составот на денешната Руска федерација.
Гамајун
Гамајун е легендарна претскажувачка од источнословенскиот фолклор, замислена е како голема птица, со преубав глас, со глава и лице на преубава жена која живее на остров во близина на ириј (рај). Гласничка е на богот Велес, со пеење ги пренесувала божјите пораки и ја претскажува иднината за оние кои можат да ја слушнат. Зне се за создавањето на небото и земјата, боговите, херите и луѓето, чудовиштата, животните и птиците. Кога лети од исток донесува силна и смртоносна бура. Слична е на митските птици Сирин и Алконост.
Гамајун во хералдика
Рајската птица Гамајун е застапена и во руската Хералдика како симбол на мирот, благосостојбата, богатството и напредокот.
Изгубена можност
„Изгубена можност“ (руски: Упустишь огонь - не потушишь, букв. Ако го пуштиш огнот, нема да го изгасиш) ― басна на рускиот писател Лав Толстој од 1889 година. Приказната била вклучена во публикацијата од 1889 година, „Кројцеровата соната и други расказни“.
Резиме
Приказната е вовед на „Параболата за непростувачкиот слуга“, парабола за Исус која ја илустрира важноста на правичноста во примањето и давањето простување (Матеј 18.21-35). Напишана како басна, „Изгубена можност“ следи две соседни семејства кои, на почетокот, се сакаат и почитуваат еден кон друг. Тие се однесувале едни со други како што сакале да се однесуваат кон нив. Потоа се смениле главите на семејствата и се смениле односите меѓу семејствата. Иван и Гаврил сега биле мажите задолжени за нивните семејства и малите расправии довеле до целосно обвинување за кражба. Двете семејства почнуваат да се караат меѓу себе за мали нешта. Мудроста понудена од таткото на Иван се игнорира и вербалните напади се претвориле во физички. Физичките напади завршуваат со тоа што Гаврил ја запалува куќата на Иван, а искрите од куќата на Иван ја запалуваат куќата на Гаврил - двете куќи изгоруваат до темел. Приказната завршува со тоа што двете семејства си возвратуваат почитувачки темперамент едни кон други додека ги обновуваат своите куќи.
Каптажа (Банско)
Каптажа — археолошко наоѓалиште во Банско, Општина Струмица.
Претставува некропола од хеленистичко време .
Марија Бакалова
Марија Валчева Бакалова ( /b ə ˈ k ɑː l ɒ v ə / bə-KAH -lo-və ; родена на 4 јуни 1996 година) е бугарска актерка. Добитничка е на различни признанија, вклучително и награда од изборот на критичарите, покрај номинациите за Оскар, филмска награда на Британската академија, награда Златен глобус и награда на Здружението на актерите на екранот.
Родена и израсната во Бургас, Бакалова ја започнала својата кариера во бугарската кинематографија со глумење во филмски продукции додека ја посетуваше Националната академија за театарска и филмска уметност во Софија. Таа претежно толкувала драматични улоги во филмови како Престап (2017), Таткото (2019), Последен повик (2020) и Жените плачат (2021). Бакалова стана познат откако глумеше како Тутар Сагдиев во макетанскиот филм Борат последователен филм од 2020 година. Нејзината изведба во филмот и донесе номинација за Оскар, прва за бугарска актерка. Последователно, таа имала главни улоги во комедијата The Bubble (2022), slasher филмот Bodies Bodies Bodies (2022) и драмата за полнолетство Fairyland (2023).