cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дона Самер
1986–1989
Исто така, за време на овој период Самер почнала да прави изложби со своите слики, во галерија. Рик Соломон, претседателот на Фајн Сркл Арт, бил импресиониран од необичните бои и слики на Самер. "Јас сум во бизнисот веќе 26 години", рекол, "... Дона има свој стил ... таа не е сликарка во Недела. Ох, некои критичари сметале дека е неопходно да ја удрат. Тоа е само онаа стара работа, претпоставувам - не можат да ја прифатат идејата дека пејач исто така може да биде и сликар".
1990–1999: Mistaken Identity, глумење и Live & More Encore
Во 1990 година била издадена компилација на Ворнер, The Best of Donna Summer (Без издание во САД). Албумот станал Златен во Обединетото Кралство, откако песната "State of Independence" била ре-издадена на компилацијата, за да го промовира албумот. Следната година, Самер работела со продуцентот Кеит Дајамонд, појавувајќи се со албумот Mistaken Identity, во кој биле вклучени елементи на R&B, исто како и новиот свинг ритам. Песната "When Love Cries" го продолжила нејзиниот успех на R&B топ листите, стигнувајќи до број 18. Во 1992 година Самер тргнала на светска турнеја, а подоцна таа година добила ѕвезда на Холивудската патека на славните. Таа повторно се обединила со Џорџо Мородер, за песната "Carry On", која била вклучена во изданието на Полиграм, The Donna Summer Anthology, во 1993 година; содржел 34 песни од материјалот на Самер со Казабланка и Меркјури Рекордс, како и од нејзиниот постојан договор со Атлантик и Гефен.
Самер потпишала за Меркури/Полиграм истата година, а во 1994 година повторно се здружила со продуцентот Мајкл Омаршн за снимање на Божиќниот албум, Christmas Spirit, на кој се наоѓале класичните божикни песни како "O Holy Night" и "White Christmas" и три песни напишани од Самер, "Christmas is Here", "Lamb of God" и насловната песна од албумот. Самер била придружувана од симфонискиот оркестар на Нешвил. Била издадена уште една колекција на хитови, Endless Summer: Greatest Hits, со осумнаесет песни. Во неа имало две нови песни "Melody of Love (Wanna Be Loved)" и "Any Way at All". Во 1995 година, "Melody of Love (Wanna Be Loved)" стигнала до број 1на У.С. денс топ листата, и број 21 во Обединетото Кралство.
Во текот на овој период, Самер имала улога во ситкомот Family Matters, како тетка Она на Стив Уркел (Џалиил Вајт). Имала неколку настапи во 1997 година. Во 1998 година Самер ја добила првата Греми награда за Најдобра Денс Снимка, откако ремиксираната верзија од нејзината соработка со Џорџо Мородер во 1992 година, "Carry On", била издадена во 1997 година. Во 1999 година, од Самер било побарано да го направи концертот Divas 2, но кога таа отишла и се сретнала со продуцентите, било одлучено дека тие самите ќе направат концерт за Дона. Самер снимила телевизиска емисија во живо за VH1, насловена како Donna Summer – Live & More Encore, со што бил направен вториот највисок рејтинг за мрежата таа година, по нивниот годишен Divas special. CD-то од настанот било издадено од страна на Епик Рекордс и на него имало две студиски снимки: "I Will Go with You (Con te partirò)" и "Love Is the Healer", и двете стигнале до број 1 на У.С. денс топ листите.
2000–2009: Подоцнежни снимки и Crayons
Во 2000 година Самер учествувала на третиот годишен Divas special на VH1, посветен на Дајана Рос, таа го пеела хитот на Супримс, Reflections, како и песни од нејзиниот сопствен материјал за шоуто. "The Power of One" е насловна песна од филмот Pokémon: The Movie 2000. Драмската балада ја продуцирал Дејвид Фостер, а биле, исто така, издадени и денс ремикс изданија за диџеите и станале уште еден подиумски успех за Самер, стигнувајќи до број 2 на истата топ листа во 2000 година. Во 2003 година Самер ја издала својата автобиографија, Ordinary Girl: The Journey, и издала комплет од најдобри песни со наслов "The Journey: The Best of Donna Summer". Во 2004 година, Самер била примена во Денс салата на славните, како уметник, заедно со Би Џис и Бери Гиб. Нејзината класична песна, "I Feel Love", била примена исто така, таа ноќ. Во 2004 и 2005 година, успехот на Самер на Денс топ листите продолжил со песните "You're So Beautiful" и "I Got Your Love".
Во 2008 година Самер го објавила нејзиниот прв студиски албум со целосно оригинален материјал за 17 години, насловен како Crayons. Издаден од издавачката куќа на Sony BMG, Бургунди Рекордс, стигнала до местото број 17 на У.С. Top 200 топ списокот на албуми, нејзино највисоко место на топ листите од 1983 година. Песните I'm a Fire, Stamp Your Feet и Fame (The Game) стигнале до местото број 1 на У.С. Билборд Денс топ листата. Баладата Sand on My Feet била објавена на станиците за современите возрасни и стигнала до местото број 30 на таа топ листа. Самер рекла: "Сакав овој албум да има многу различни правци на него. Не сакав да биде било кое бебе. Само сакав тој да биде претставителна колекција на вкусови и влијанија од целиот свет. Има само допир од ова, мала количина од нешто од тоа, цртичка од нешто друго, исто како кога готвиш.".
2010–2013: Финални снимања
На 29 Јули 2010 година, Самер дала интервју со Allvoices.com, каде што била запрашана дали ќе размисли да направи албум од стандарди. Таа рекла: "Всушност да, најверојатно во септември. Ќе почнам да работам на албумот за стандарди. Најверојатно ќе направам денс албум, користејќи ги сите ресурси и албум за стандарди. Имам намера да ги направам и двете и ќе ги издадеме и двете. Но не сме сигурни кој ќе биде прв.".
Во Август 2010 година, Самер го издала синглот "To Paris With Love", напишан заедно со Брус Робертс и продуциран од Питер Стенгаард. Во Октомври 2010 година синглот стигнал до местото број 1 на У.С. Билборд Денс топ листата. Тој месец, Самер, исто така, се појавила на специјалната телевизиска емисија на PBS, Hitman Returns: David Foster and Friends. Во неа Самер настапила со Сил со мешавина од песните "Un-Break My Heart / Crazy / On the Radio" пред да го затвори шоуто со "Last Dance".
На 15 Септември 2010 година Самер се појавила како позната личност гостин, пеејќи заедно со натпреварувачот Принс Попикок, на телевизиското шоу America's Got Talent.
На 6 Јуни 2011 година, Самер била гостин судија во емисијата Platinum Hit, во епизодата насловена како "Dance Floor Royalty". Во Јули истата година, Самер работела во Парамаунт Рекординг Студиото во Лос Анџелес со нејзиниот внук, раперот и продуцентот О'Мега Ред. Заедно работеле на песна со наслов "Angel".
На 11 Декември 2012 година, по четири претходни номинации, Самер била посмртно прогласена како една од 2013 личности примени во организацијата Rock and Roll Hall of Fame, а била примена на 18 Април 2013 година, во Нокиа Театарот во Лос Анџелес.
Ремикс албумот насловен како Love To Love You Donna, кој содржел нови ремикси од некои класици на Самер, бил издаден во октомври 2013 година. Песната "MacArthur Park" била ремиксирана од Леидбек Лук за колекцијата од ремикси; исто така била ремиксирана и од Ралфи Розарио, чијашто верзија била издадена за денс клубовите низ цела Америка и успешно стигнала до местото број 1, давајќи и го на Самер нејзиниот прв посмртно број еден сингл и нејзиниот дваесетти број еден на топ листите.
Контроверзи
Во средината на 80-тите, Самер била вовлечена во контроверзи. Таа, наводно, искажала анти-геј забелешки за тогаш релативно новата болест, СИДА. Самер, во тоа време, повторно-родена Христијанка, наводно рекла дека СИДА-та била казна од Бога за неморалниот начин на живот на хомосексуалците. Поради оваа наводна изјава, илјадници нејзини плочи биле вратени во нејзината издавачка куќа и таа станала цел на бојкот, што и наштетило на нејзината кариера. Самер, јавно негирала дека некогаш дала такви коментари, и во писмото до групата што ја водела кампањата за Сидата, ACT UP во 1989 година, рекла дека тоа било "ужасно недоразбирање". Во објаснувањето зошто таа порано не одговорила на ACT UP, Самер изјавила: "Бев несвесно заштитена од оние околу мене, од критиките и писмата на омраза. Ако сум ви предизвикала болка, простете ми". Таа го затворила своето писмо со цитати од Библијата (од поглавието 13 за 1 Коринтјаните).
Исто така, во 1989 година, Самер за магазинот Адвокат изјавила дека "неколку луѓе со кои пишувам се хомосексуалци, а такви биле уште откако сум ги запознала. Што луѓето сакаат да направат со своите тела е нивна лична работа". Неколку години подоцна, таа поднела тужба против магазинот Њујорк, кога тој испечатил стара приказна во врска со гласините како факти, исто како што била таа околу објавувањето на нејзиниот албум Mistaken Identity во 1991 година. Како што е наведено во телевизиската програма за Биографии, посветена на Самер, во која таа учествувала во 1995 година, тужбата била решена надвор од судот, иако ниту една страна не можела да открие какви било детали.
Личен живот
Самер пораснала во Африканската Методистичка Епископска Црква. Самер се омажила за австрискиот глумец Хелмут Сомер во 1973 година и истата година ја родила својата ќерка (наречена Мими) Наталија Пиа Мелани Сомер. Тие се развеле во 1976 година, но Самер ја задржала англиската верзија на презимето на нејзиниот поранешен сопруг, како нејзино сценско име. Самер се омажила со пејачот на Бруклин Дримс, Брус Садано на 16 Јули 1980 година. На 5 Јануари 1981 година, се родила нивната ќерка Бруклин Садано, а наредната година на 11 Август 1982 година е родена нивната ќерка Аманда Садано. Во Лос Анџелес, Самер исто така била една од основачите на црквата Оејзис.
Ќерката на Самер, Бруклин е глумица, пејачка и танчерка. Третата и најмлада ќерка на Самер Аманда е една половина од музичкото дуо Џонисвим, заедно со Абнер Рамирез. Дуото било лансирано во 2005 година, а се венчале во 2009 година.
Смрт
Самер починала на 17 Мај 2012 година во нејзиниот дом во Неиплс, Флорида, на возраст од 63 години. Како непушач и бил дијагностициран рак на белите дробови, за кој верувала дека е предизвикан од вдишувањето на токсични гасови и прашина, по терористичките напади на 11 Септември во Њујорк Сити.
Кога Самер починала сè уште биле живи нејзиниот сопруг, Брус Садано; нејзините ќерки Мими (од поранешниот сопруг Хелмут Сомер), Бруклин Садано и Аманда Садано.
Погребната служба на Самер се одржала во Презвитеријанската Црква на Христос во Нешвил, Тенеси, попладнето на 23 Мај 2012 година. Точната локација и времето на службата биле чувани во тајност. Според Си-Ен-Ен, неколку стотици пријатели и роднини на Самер се појавиле на погребот. Погребот бил приватна церемонија, а камери не биле дозволени внатре во црквата. Била погребана во гробиштата Харпет Хилс Мемори Гарденс во Нешвил.
Реакција
пејачи и професионалци од музичката индустрија од целиот свет реагирале на смртта на Самер. Глорија Гејнор изјавила дека е "длабоко тажна" и дека Самер била "убава дама и човечко суштество". Лајза Минели рекла: "Таа беше кралица, Кралицата на Диското, и засекогаш ќе играме на нејзината музика". Таа рекла дека нејзините "мисли и молитви се секогаш со нејзиното семејство". Доли Партон рекла: "Дона, како и Витни, беше еден од најголемите гласови било кога. Ги сакав нејзините плочи. Таа беше диско кралица и ќе остане така. Ја познавав и открив дека е една од најпријатните и забавни луѓе воопшто. Таа ќе ни недостасува и ќе биде запаметена." Џенет Џексон напишала дека Самер "го сменила светот на музиката со нејзиниот прекрасен глас и неверојатен талент". Барбра Стрејсенд напишала: " Сакав да го пеам дуетот со неа. Таа имаше неверојатен глас и беше толку талентирана. Толку е тажно". Квинси Џонс напишал дека гласот на Самер бил "чукувањето на срцето и саундтрак на една генерација". Арета Френклин рекла:" Многу е шокантно да се слушне за заминувањето на Дона Самер. Во 70-тите, таа царуваше во диско ерата и го задржа диско скокањето. Кој ќе го заборави 'Last Dance'? Добар изведувач и многу добра личност". Чака Кан рекла:" Дона и јас имавме пријателство повеќе од 30 години. Таа е една од неколкуте црни жени со кои можев да зборувам германски и таа е една од неколкуте пријатели што ги имав во овој бизнис". Глорија Естефан нагласила дека "Ова е крај на една ера" и објавила нејзина фотографија со Самер. Мери Џ. Блајџ на објавила на Твитер "Почивај во мир Дона Самер !!!!!!!! Ти беше навистина менувач на играта !!!". Лени Кравиц напишал: "Почивај во мир, Дона, Вие сте пионер (зачетник) и вие го поплочивте патот за толку многумина од нас. Вие ја надминавте расата и жанрот. Почитување .. Лени ".
Бијонсе напишала лична забелешка: "Дона Самер направи музика која ме придвижи, како емотивно така и физички, да станам и да играм. Секогаш можевте да ја слушнете длабоката страст во нејзиниот глас. Беше многу повеќе од кралицата на диското, по што стана позната, таа беше искрена и надарена пејачка со беспрекорен вокален талент. Отсекогаш сум била голем обожавател, и чест ми беше да отпеам една од нејзините песни. Таа допре до многу генерации и за жал ќе ни недостасува. Мојата љубов е со нејзиното семејство во овие тешки времиња. Со љубов, Б".
Американскиот претседател Барак Обама рекол: "Мишел и јас бевме тажни кога слушнавме за заминувањето на Дона Самер. Петкратниот добитник на Греми наградата, Дона беше навистина "Кралицата на диското". Нејзиниот глас беше незаборавен, а музичката индустрија ја загуби својата легенда пребрзо. Нашите мисли и молитви одат кај семејството на Дона и нејзините посветени обожаватели.".
Самер била поздравена со голем респект, на церемонијата за доделување на Билбордовите Музички Награди во 2012 година. пејачката Наташа Бедингфилд ја поздравила Самер со голем респект, нарекувајќи ја "извонредна жена која донела толку многу светлина и која инспирирала многу жени, вклучувајќи се и себе, преку нејзината музика. И ако можеме да ја запамтиме преку нејзината музика, тоа никогаш нема да биде последниот танц". По нејзината изјава, таа почнала да ја пее песната на Самер "Last Dance", победничката песна од Наградите на Академијата. Додека таа ја пеела песната, фотографии од Самер биле прикажувани на екранот над главата.
Наследство
Според пејачот Марк Елмонд, соработката на Самер со продуцентот Џорџо Мородер "го променила лицето на музиката". Самер била првиот уметник кој имал три последователни двојни албуми, кои стигнале до местото број 1 на Билбордовата топ список на албуми: Live and More, Bad Girls and On the Radio: Greatest Hits Volumes I & II. Таа станала икона на културата и нејзината важност на денс топ листите, за која била наречена "Кралица на диско", ја направиле не само една од дефинирачките гласови на таа ера, туку и влијание врз поп-артистите од Мадона до Бијонсе. За разлика од некои други ѕвезди на диското, кои избледеле како музика станувала се помалку популарна на почетокот на 1980-тите, Самер била во можност да порасне и над жанрот и да се придружи на поп-рок звукот. Таа го имала еден од нејзините најголеми хитови во 1980-тите,  "She Works Hard For the Money", која станала уште една химна, овој пат за женските права. Самер била првата црна жена која била номинирана за МТВ награда за Видео Музика. Самер останала сила на Билборд Денс/Клуб списокот на песни во текот на нејзината кариера и освоила 19 број еден синглови. Од нејзиниот последен студиски албум, Crayons од 2008 година, три песни станале број 1 денс/клаб хитови и тоа "I'm a Fire", "Stamp Your Feet" и "Fame (The Game)". Во Мај 2012 година, било најавено дека песната "I Feel Love" е вклучена во списокот на зачувани снимки во библиотеката на Конгресниот Националниот Регистар на снимки. Во нејзината Рок енд Рол Хол оф Феим страница, Самер се споменува како "Diva De Tutte Dive, прва вистинска дива од модерната поп ера".
NGC 3088B
NGC 3088B — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3088B се споменува и како UGC 5384, MCG 4-24-11, CGCG 123-13.
Откривање
Објектот е откриен на 12 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3088B е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,6 m/лм2. NGC 3088B има привидни димензии од 0,5' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 1 м 9,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 22° 24' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 3088B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28998. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 144; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1418. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1352.
Уметноста во 1967 година
1967 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Рендинска крстокуполна црква
Рендинска крстокуполна црква (Τρουλλαίος ναός της Ρεντίνας) — средновековна црква кај селото Рендина, Лагадинско, Егејска Македонија. Денес е во урнатини.
Црквата е сместена во источниот дел на Рендинската тврдина. Изградена е во времето на династијата Палеолози. Претставува крстокуполен храм со тлоцрт на слободен крст. На влезот на црквата има остатоци од живописан портрет на ктитор од XIV век. Внатре има остатоци од забележителни керамички украси.
Буцаган
Буцаган (Бууцагаан) е област во Монголија во покраината Бајанхонгор. Во 2006 година, неговото население било 3,452.
Митрофан (појаснување)
Митрофан може да се однесува на:
Хелен Педерсдатер Странге
Нејзиниот татко бил данскиот витез Педер Стренџсон, а нејзината мајка била Ингеборг Есбернсдатер, од благородниот клан Хвиде, внука на данскиот надбискуп Абсалон. Се верува дека таа се омажила за шведскиот регент Кануте околу 1225 година, иако точната година не е позната. Од 1222 година тој бил регент на детето монарх, кралот Ерик XI од Шведска, и самиот го презел тронот во 1229 година, со што ја направило Хелена, или Елин, како што често ја нарекувале во Шведска - Кралицата. Таа го користела истиот печат како и нејзиниот сопруг на официјалните документи, љубопитен факт што укажува дека можеби вршела некакво политичко влијание.
Кострома
Кострома (Кострома) — град во Костромската област во Русија.
Хелен Педерсдатер Странге
Во 1234 година, нејзиниот сопруг починал, а соборениот крал Ерик се вратил. Кралицата Давагер Елин повторно се омажила за благородникот Филип Лоресон. Во 1247 година, таа била сведок на нејзиниот син од првиот брак како се бунтува против новиот монарх; не успеал и бил погубен во 1248 година. Нејзиниот втор син бил погубен во 1251 година, а истата година таа станала вдовица. Таа починала околу 1255 година.
Лотреамон
Гроф Лотреамон (Comte de Lautréamont), родено име: Изидор Лисјен Дикас (; - ) — истакнат француски поет роден во Уругвај.
Неговите дела, „Песните на Малдорор“ и „Песни“, имале големо влијание врз модерната литература, особено за надреализмот. Делото „Песните на Малдорор често“ се опишува како прва надреалистичка книга. Тој починал млад на возраст од 24 години.
Животопис
Во октомври 1859, на возраст од тринаесет години, Исидор бил испратен во средно училиште во Франција од страна на неговиот татко. Учел во Империјалната гимназија во Тарб. Во текот на 1863 година се запишува во лисејот Барту во По, каде што присуствуваа на часовите по реторика и филозофија како еден од најјаките ученици. Бил добар по цртање на аритметика и ја покажувал својата екстравагантност во начинот на размислување и во стилот. Исидор бил читател на Едгар Алан По, а особено ги сакал Шели и Бајрон, како и Адам Мицкевич,  Милтон, Алфред де Мисе, и Бодлер. Во текот на училиштето тој бил фасциниран од Расин и од  Корнеј. По дипломирањето, тој живеел во Тарб, каде почнал да се дружи со Жорж Дазе, синот на неговиот старател, и одлучил да стане писател.
Влада Урошевиќ
Основни биографски податоци
Роден е во Скопје во 1934 година. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Докторирал на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје во 1987 година. Работел како соработник и уредник на Редакцијата за култура и уметност на Телевизија Скопје. Во 1982 година е избран за доцент на Катедрата за општа и компаративна книжевност на Филолошкиот факултет во Скопје, а во 1988 година станал редовен професор. Бил уредник на списанието „Разгледи“. Урошевиќ е член на ДПМ од 1961 година. Исто така, тој е член на МАНУ, како и дописен член на меѓународната „Академија Маларме“ во Париз и редовен член на Европската поетска академија со седиште во Луксембург и член на Македонскиот ПЕН центар.
Книжевно творештво
Влада Урошевиќ е еден од најзначајните претставници на македонскиот модернизам, фокусиран врз истражување на чудесното, фантастичното и надреалното. Покрај со пишување, Урошевиќ се занимавал и со преведување. Така, познати се неговите препеви на песни од руските поети: Пушкин, Лермонтов, Сологуб, Каменски, Хлебников, Мајаковски, Пастернак итн.
Најпознати дела на Урошевиќ се:
Антологии:
Свети Митрофан Цариградски
Свети Митрофан Цариградски — христијански светец и Цариградски патријарх во периодот од 306 до 314 година.
Неговиот татко Дометиј, брат на римскиот цар Пров, побегнал од Рим како христијанин и отишол во Византија. Византискиот епископ Тит го посвети за презвитер. По смртта на Тит Дометиј станал епископ Византиски. По смртта на Дометиј, епископскиот престол го зазеде неговиот постар син Пров, а по кончанието на овој, престолот епископски го зазел Митрофан. Кога Константин Велики првпат го виде Митрофан, според христијанската традиција, го засакал како татко.
Во времето на Првиот вселенски собор Митрофан бил на 117 години, па не можејќи самиот да земе учество во работите на Соборот за свој заменик го одредил хороепископот Александар. Царот му го дал чинот Патријарх, станувајќи прв Цариградски патријарх. Кога царот го запрашал кого би го сакал за наследник на патријаршискиот престол, Митрофан го посочил Александар, а потоа му рекол на Александар Александриски: „О брате, пресветол наследник ќе оставиш ти!“ И го зел за рака архиѓаконот Атанасиј, подоцна Свети Атанасиј Велики, патријарх Александриски, и го пофалил пред сите. По ова пророштво се простил со сите и по десет дена ја предал душата на Бога, во 325 година.
Уметноста во 1968 година
1968 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Света Јоана (филм)
„Света Јоана“ (англиски: Saint Joan) - американско-британски филм од 1957 година, во режија на Ото Премингер (Otto Preminger) по сценариото на Греам Грин (Graham Greene), засновано врз истоимената драма на Џорџ Бернард Шо. Главните улоги ги толкуваат: Ричард Видмарк (Richard Widmark), Џин Себерг (Jean Seberg), Ричард Тод (Richard Todd), Антон Волбрук (Anton Walbrook) и Џон Гилгуд (John Gielgud).
Синопсис
Дејствието на филмот започнува во 1456 година, кога францускиот крал Шарл VII се присетува како ја запознал 17-годишната селанка Јоана Орлеанка на која ѝ ја дал задачата да заповеда со француската војска, а на крајот ја запалил поради ерес...
Екваторија
Екваторија (арапски: الاستوائية) е регион во Јужен Судан. Првично, Екваторија била покраина на Египет, која се наоѓа на јужниот дел од Јужен Судан. Порано, во овој регион биле сметани и Уганда со езерото Алберт.
Позначајни населени места во Екваторија се Ладо, Гондокоро, Дуфиле и Ваделај. Последните две населби се денес во Уганда. За време на британскиот протекторат Судан, Екваторија била една од осумте покраини. Бахр ел Газал се отцепил од Екваторија во 1948 година. Во 1976 година, Екваторија била поделена на Источна Екваторија и Западна Екваторија. Денес, Источна, Западна и Централна Екваторија се сојузни држави на Јужен Судан, кој од 9 јули 2011 е независна држава.
Mary Jane
Mary Jane е првиот издаден сингл на Мегадет од нивниот трет студиски албум So Far, So Good... So What!. Автори на песната се Дејв Мастејн и Дејвид Елефсон.
Песната „Mary Jane“ не е за марихуана, како што првично се мислело. Се работи за една девојка што се занимава со маѓесништво, која потоа бара за прошка од нејзиниот татко да биде жива погребана. Текстот говори за човек кој е прогонуван од магиите на девојката. Ненамерно или промислено, музиката завршува точно на 4:20 минута од песната, што го симболизира датумот на марихуаната (20 април).
Музичката критика забележала дека нумерата има уникатна, мрачна мелодија, каде водечката гитара свири според невообичаени нотни записи.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 200м мешано во машка конкуренција
Натпреварите во 200м поединечно мешано за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 27 и 28 јули. Прелиминациите и полуфиналето се одржаа на 27 јули, додека финалето на 28 јули.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
Следниве рекорди беа поставени за време на натпреварувањето::
Прелиминации
47 пливачи учествуваа во 6 групи.
Полуфинале
Полуфиналето се одржа во 19:24.
Финале
Легенда: СР = Светски рекорд
NGC 1171
NGC 1171 — спирална галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1171 се споменува и како UGC 2510, MCG 7-7-18, CGCG 540-31, IRAS 03006+4312.
Откривање
Објектот е откриен на 4 декември 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1171 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1171 има привидни димензии од 1,9' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 3 м 58,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 43° 23' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 147°.
Други поделби
Проучување на NGC 1171 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11552. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2859. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Ана Павлова
Ана Павловна (Матвејевна) Павлова (руски: Анна Павловна [Матвеевна] Павлова) ( - ) била руска балерина од крајот на 19 и почетокот на 20 век.
Таа се смета за еден од најпознатите и најпопуларните класични балетски уметници во историјата и е најстариот забележан главен изведувач на Империјалниот руски балет и Рускиот балет на Серж Дјагилев. Павлова е најпозната по нејзината соло сценска изведба Лебед на умирање. Таа со сопствената компанија ќе стане првата балерина која ќе појде на балетска турнеја низ светот.
По неа е именувана тортата „Павлова“, која претставува пенест десерт. Починала од пневмонија малку пред да наполни 50 години.
Марит Бјорген
Марит Бјорген (норвешки: Marit Bjørgen; родена на 21 март 1980 година) е норвешка нордиска скијачка. На вечната листа од Светскиот куп во скијачко трчање таа е рангирана на првото место со 114 победи во поединечна конкуренција. Бјорген е и најуспешната спринтерка во историјата на Светскиот куп во скијачко трчање, со 29 победи. Таа освоила најмногу медали на Зимските олимписки игри во 2010 година; освоила пет медали од кои три златни. Како петкратна учесничка на Олимписки игри, освоила рекордни 15 медали, повеќе од било кој спортист во историјата на Зимските олимписки игри.
На 6 април 2018 година, Бјорген објавила дека се повлекува од натпреварите во скијачко трчање по завршување на сезоната 2017-18. Во мај 2020 година, Бјорген објавила дека ќе се врати на натпреварувањето, со цел да учествува на трката во Васалопет во март 2021 година.
Светски куп
Марит Бјорген на почетокот била одлична на спринтерските трки, а со седумте победи во тие трки биле доволни за да го освои второто место во генерален пласман во Светскиот куп во скијачко трчање во сезоната 2003–04. Но, од сезоната 2004-2005, Бјорген станала врвен скијач на долги патеки.
Светски првенства
Бјорген има осумнаесет златни медали од Светските првенства во нордиско скијање, од кои дванаесет во поединечна конкуренција. Својот прв златен медал на Светските првенства го освоила спринтерската трка во Вал ди Фиеме во 2003 година, каде што исто така освоила сребро во трката 4 × 5 км. Таа освоила три медали во Оберстдорф во 2005 година во 30 км класично, тимски спринт и 4 × 5 км. Таа исто така освоила сребро во 7,5 км + 7,5 км двојна потера и бронза на 10 км слободно на истите игри. На првенството во 2007 година во Сапоро, Бјорген освоила две бронзени медали во екипен спринт (со Астрид Јакобсен) и во 4×5 км. Во Холменколен во 2011 година таа победила на спринтот во поединечна категорија, на 15 км потера, на 10 км класично, и на 4×5 км и освоила сребро на 30 км. На Светското првенство во Вал ди Фием во 2013 година, таа победила на спринтот во поединечна категорија, двоен потера, 4 x 5 км, 30 км и освоила сребро на 10 км слободен стил.
Олимписки игри
На 21-годишна возраст, таа учествувала на Зимските олимписки игри во Солт Лејк Сити 2002 година, каде што освоила сребро во штафетата 4x5 километри. На Зимските олимписки игри 2006 во Торино, освоила сребрен медал на 10 километри слободно и завршила на четвртото место во штафетата 4x5 километри. На Зимските олимписки игри 2010 во Ванкувер, Бјорген освоила пет олимписки медали во сите дисциплини во кои учествувала: златен медал на 15 километри, класичен спринт и штафетна трка 4x5 километри, како и сребрен медал на 30 километри масовен старт и бронзен медал на 15 км.
Норштет
Норштет (Norstedt; Nordsted; севернофризиски: Noorst) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Марит Бјорген
Олимписки игри
На Олимписките игри 2014 во Сочи, Русија, освоила три златни медали: 15 километри скиатлон, 30 километри масовен старт и екипен спринт. Со овие три олимписки медали, дотогаш имала освоено вкупно десет медали, со што го израмнила рекордот за најмногу освоени медали на зимските олимписки игри во женска конкуренција, заедно со Стефанија Белмондо и Раиса Сметанина; но од сите три наведени рекордери, Бјорген имала најмногу злата.
На Олимпијадата во Пјонгчанг 2018 година, освоила злато на 30 км класично, 4х5 км штафетната трка, сребро на 15 километри скиатлон и бронза на 10 километри слободно и екипен спринт.
Бјорген учествувала на пет последователни Зимски олимпијади, од Солт Лејк Сити во 2002 година, каде што го освои својот прв сребрен медал, до Зимските олимписки игри 2018 во Пјонгчанг кога ги освоила последните пет олимписки медали, и со вкупно 15 освоени медали таа има освоенонајмногу медали во историјата на Зимските олимписки игри.
Уметноста во 1969 година
1969 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Ерденецогт
Ерденецогт (Эрдэнэцогт) е област во Монголија во покраината Бајанхонгор. Во 2006 година, неговото население било 4,235.
Австрискa музичкa наградa Амадеус
Австрискa музичкa наградa Амадеус е годишна церемонија на доделување награди за извонредност во музичката индустрија Австрија. Се доделува на најуспешните австриски музичари и се одржува во Народниот театар во Виена секој март од 2012 година. Тоа е австриски еквивалент на Греми.
Историја
Церемонијата на доделување награди била основана од IFPI Австрија во 2000 година, а била емитувана од австрискиот национален радиодифузер Österreichischer Rundfunk (ORF). Анди Нол бил домаќин на шоуто.
Во 2008 година, радиодифузерите Puls 4 и ProSiebenSat.1 Media почнаа да ја одржуваат церемонијата заедно. Мајкл Островски бил домаќин на шоуто од 2008 до 2010 година, а Мануел Рубеј почна да го води во 2012 година.
Награди
Наградите се доделуваат на секој музичар со австриско државјанство или кој својата кариера ја има воспоставено во Австрија. Од 2016 година наградата има 19 категории.
Црква „Св. Никола“ - Мраморец
'''Св. Никола''' — црква во охридското село Мраморец, Општина Дебрца, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е градена четириесет години, од 1846 до 1886 г. и претставува гробишен храм. Во 1896 г. иконостасот, амвонот и владичкиот престол на храмот се изработени од дебарскиот копаничар Јаким Тодоров. Во него име икони од мијачкиот мајстор Крсте Колоски. Се смета дека црквата била целосно завршена во 1909 г.
Храмот е изграден од кршен и делкан камен, има големи димензии и седумстрана апсида на исток, целата од бигор со слепи аркади.
Ветин-Лебејин
Ветин-Лебејин (Wettin-Löbejün) — град во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2011 со спојување на поранешните општини Лебејин, Ветин, Брахвиц, Деблиц, Домниц, Гимриц, Науендорф, Нојц-Летевиц, Плец и Ротенбург.
Црква „Св. Никола“ - Мраморец
На два метри југоизточно од апсидниот дел на храмот се наоѓа постарата црква, исто така посветена на Свети Никола, која претставува еднокорабен храм од камен со полукружна апсида. Во црквичката може да се забележат неколку стари, но потполно уништени, икони.
Зафати и преосветување
Црквата е реконструирана во 1996 г. според плоча на фасадата. До летото 2011 г. црквата се одликувала со сиромашен фрескопис и иконопис, но тогаш, таа била целосно насликана со фрески. Автор на фреските е битолскиот уметник Стефан Малбашиќ, а црквата биле преосветена на 16 септември 2012 г. Согласно каноните, храмот бил преосветен од митрополитот Тимотеј во сослужение на протојерејот Игор Никовски и свештеникот Душан Јорданоски.
Ешборн-Франкфурт 2022
Ешборн-Франкфурт 2022 (позната и како: Трка околу Франкфурт 2022) — 61. издание на велосипедската еднодневна трка Трка околу Франкфурт, која се одржала на 1 мај како 19. настан во сезоната на Светската турнеја.
Екипи
Како нов настан на Светската турнеја, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Со тоа, единаесет од осумнаесетте екипи избрале да учествуваат. Дополнително биле поканети и осум професионални континентални екипи, со што на трката настапиле вкупно 19 екипи.
Бостанџија (расказ)
„Бостанџија“ е расказ од рускиот и советскиот писател Михаил Шолохов од 1925 година. Расказот е објавен на македонски јазик, во превод на Цветко Мартиновски, како дел од збирката „Донски раскази“, објавена во 1965 година од издавачката куќа Култура.
Содржина
Селскиот атаман, Анисим Петрович се вратил дома радосен и пред семејството ја соопштил веста дека бил назначен за командант на селскиот суд. На неговата вест воопшто не се израдувал постариот син Фјодор, кој соработувал со болшевиците. Поради тоа, помеѓу него и татко ми започнала караница, по што татко му го удрил со бакарно лонче. Вечерта, Фјодор ѝ придружил на Црвената армија, а во тоа му помогнал помалиот брат, четиринаесетгодишниот Миќка. Поради тоа, утредента, Анисим брутално го претепал својот син.
Еден ден, Козаците дотерале во селото заробени војници на Црвената армија, кои ги затвориле во селската плевна. Жалејќи ги заробениците, Миќка започнал редовно да им носи храна, која ја приготвувала неговата мајка. Еднаш, кога Миќка морал да замине на работа по наредба на татко му, наместо него, мајка му им однела храна на заробените војници. Меѓутоа, Анисим дознал за тоа и затоа брутално ја претепал својата жена, а Миќка морал да избега од дома.
По еден месец, тој се главил за бостанџија во едно село покрај Дон, служејќи бесплатно, само за малку храна. Чувајќи го бостанот, тој постојано гледал како Козаците ги водат заробените црвеноармејци на стрелање во близината на реката. Еднаш, на полноќ, во неговата колиба дошле Козаците, барајќи тројца заробеници кои им побегнале. Во мугрите, Миќка забележал еден од нив како се крие во бостанот, а тоа бил неговиот брат Фјодор. Така, Миќка започнал да се грижи за него, сè додека еден ден, во неговата колиба не дошол татко му, барајќи го Фјодор. Миќка не признавал дека го крие братот, а кога татко му го открил Фјодор и сакал да го убие со револверот, Миќка го убил, удирајќи го со секирата по тилот. Потоа, двајцата браќа го препливале Дон, префрлајќи се на другиот брег, каде што биле безбедни од Козаците.
Градиште (Здуње)
Градиште или Градец (според истоимениот рид) — археолошко наоѓалиште во поречкото село Здуње. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на полуостров на езерото Козјак, 600 м од североисточниот крај, во место каде порано се составале реките Треска и Оча. Се наоѓа на надморска висина од 545 метри. На северозападните падини на Градец во IV век од нашата ера била подигната крајпатна рудничка крепост – тврдина која била регионален центар во северниот дел на Порече. Во преданието за ова доцноантичко гратче се зборува дека живеела некоја месна владетелка, а нејзиниот дворец се наоѓал на самиот врв од ридот. Во неделните утра кога одела на молитва во градската црква која се наоѓала надвор од одбранбените ѕидини на тврдината во месноста Градиште таа се спуштала со платно и по истата патека се враќала во тврдината. Просторот почнувајќи од самиот врв по широкиот гребен кон запад е обиколен со ѕид во малтерна техника, а главниот влез се наоѓал на северозападното чело фланкиран со одбранбена кула.
Тврдината има издолжена форма со димензии 195 × 45 м или вкупно зафаќа површина од 0,6 ха. Во горниот дел на тврдината видливи се контури на простории, а во средишниот дел се наоѓаат урнатини од поголема градба. По површината што ја опфаќа одбранбениот ѕид има интензивен културен хоризонт. Се среќаваат многу бројни парчиња од топено железо и од аморфно олово како полупроизвод, железни алатки за разна намена-црепни, парчиња на грнчарија и покривни ќерамиди. Како површински наоди се пронајдени голем број на монети од IV век и VI век и византиски скифати и метални украси. Од железните предмети има украси за појас – ѕвездести аплики, потпирачи за појасен колан од тн. “пропелер“ тип, аплики во облик на пеперутка, окови за ремени со кукести гајки, ѕвонци, прапорци, шила за перфорација на кожа, алатки за обработка на керамика и друго. Од бронзените предмети привлекуваат внимание три средновековни прстени со плочеста глава со изгравирани ѕвездести орнаменти. Тврдината Градец била регионално средиште кое егзистира од доцната антика па сè до средниот век, како рударски и стратегиски центар во овој дел на Порече. Во гратчето се обработувала железна руда, а веројатно и оловна руда која била носена од рудните лежишта што се наоѓаат во планинските пазуви југоисточно од Градец. Чистењето на рудата се извршувало на реката Оча во северното подножје на гратчето. Топењето и примитивната обработка на железото се вршело во печките сместени во месноста “Присој“ во долината на реката Оча, а понатамошната обработка била во работилниците во тврдината. Стратешката функција била да ја брани главната комуникација М.Брод-Здуње-Капина-Кула-Скопје од непријателски упади во областа.
Пикилакта
Пикилакта (кечуански: Piki Llaqta) е големо археолошко наоѓалиште на 20 километри од градот Куско во Перу.
Пониц
Пониц (Ponitz) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија.
Особено е позната по нејзините барокни оргули од Готфрид Зилберман и по нејзиниот извонредно ексцентричен ренесансен дворец. Општински единици на Пониц се Чепел, Мерлах, Гутеборн и Гринберг.
Подградец (Здуње)
Подградец — археолошко наоѓалиште во поречкото село Здуње. Претставува населба од доцноантичко време и ран среден век. Се наоѓа на крајните западни падини на Сува Гора, под Црни Врв, каде реката Оча се влева во Треска. Тука на висок рид, од сите страни тешко пристапен (со зарамнето плато), кој доминира над околината, се зачувани темели од одбранбен бедем. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и др. Во 1986 година, со заштитните археолошки ископувања биле откриени 4 гробни целости со наоди што се датираат од крајот на V век. Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје. Сребрената обетка е изработена во техника на лиење како дело на локална работилница, а бронзената обетка е во проста форма со кружен пресек на краевите кои се допираат. Археолошките предмети од извршените дополнителни археолошки истражувања во текот на 1998 година биле во фаза на обработка и конзервација.
Воскресение (роман)
Воскресение (на руски: Воскресение, Voskreseniye) е последниот роман напишан од великанот на руската литература, Лав Николаевич Толстој. По неговата смрт во 1910 г. се публикувани уште неколку негови помали епски дела, но ова остварување е последно од неговите подолги романи. Романот е објавен на повеќе делови во руското списание Нева. Содржински гледано, во „Воскресение“ се обработени темите за кризата на моралот во социо-општествениот живот, како и хипокризијата на политизираната православна црква. Поради контроверзната содржина на ова дело и нападите насочени директно кон улогата на религијата во општествениот живот, руската црква ќе го протера Толстој од редот на верниците и ќе го прогласи за еретик и богохулник.
Освен врските помеѓу верата и правото, Толстој овде се занимава и со психолошкиот портрет на осудениците, за тоа како општеството гледа на нив и дали ним навистина им се пружа втора шанса во животот. Опфатени се детални описи за работата на судот, но и за условите во кои живеат затворениците и обвинетите. Преку животните патешествија на двата носечки карактери во делото, Маслова и Нехљудов, Толстој прави една компарација на моралните падежи кај претставници од различни општествени слоеви. Иронично ја нагласува апсолутната вистина за тоа дека развратот е дозволен за луѓето од богатите кругови, но оние грешници од подолните слоеви се доживотно жигосани и ставени на маргините на општеството.
Ја забележува очигледната неправда која секојдневно им се врши на послабите и незаштитените од страна на оние кои располагаат со моќ и пари. Но преку ликот на кнезот Нехљудов, го изнесува својот став дека луѓето иако нечесно и подло живеат, сепак со силна волја и истрајност можат да отплатат за сторените гревови и да започнат нов, чист и морален живот.
За разлика од претходните негови епски хроники, како „Ана Каренина“ и „Војна и мир“, Толстој овде акцентот повеќе го става на пораката која читателот треба да ја прими, отколку на естетската функција на четивото. Доста чести се и поглавјата каде нема класично развивање на фабулата, туку авторот само изнесува лични ставови и погледи за животот. Иако спаѓа во областа на психолошкиот реализам, дел од литературната критика го смета овој роман како предвесник на подоцнежното модернистичко движење. Оваа теза ја бранат со ставовите дека на одделни места во текстот, писателот целосно отстапува од сижето и се посветува на внатрешните монолози на стожерните ликови. Во текот на фабуларното дејство доаѓа до морален пресврт кај Дмитри Нехљудов, што воедно е и лајт-мотивот на ова литерарно остварување.
Содржина
Романот е поделен на три целини, кои во себе содржат по неколку глави, различни по обем и должина. Во воведниот пасус, Толстој дава широк и естетски совршен опис на градот Н. во кој се случува судската постапка покрената против проститутката Екатерина Маслова. Таа во придружба на неколку полициски службеници е спроведена во блискиот основен суд, каде требало да ја одбрани својата чест и невиност. Во продолжение на приказната, авторот прави ретроспекција на минатото на Маслова. По игра на судбината, еден од поротниците се случува да биде кнезот Нехљудов, кој имал бурно минато со обвинетата. Одеднаш во него се буди неговата задушена совест, која му вели дека треба да и се оддолжи на Маслова со тоа што ќе ја избави од неправедната казна. Предметот по кој е обвинета Маслова и труењето на трговецот Смељков, кој претходната вечер ја минал во најзино друштво. Освен што бил отруен, на Смељков, кој инаку бил богат трговец, му биле украдени парите и златниот прстен по неговата смрт. Освен Катерина, осомничени биле и нејзината претпоставена и соработникот Карнтинкин. Секој од нив тројца ќе раскаже сопствена верзија на настанот, но сите не звучеле еднакво убедливо. Поротата ја осознава очигледната невиност на Маслова, но поради мала немарност во нивиот писмен одговор доставен до судијата, Катјуша е прогласена за виновна и осудена на доживотна робија во Сибир. Сите обиди на Нехљудов да ја исправи сторената неправда биле залудни поради судско-правните лавиринти кои го спречувале во таа негова намера. Најмил и елитен адвокат во името на Фанарин, кој го искористил сето негово познавање на правните науки да ја извлече Маслова од казната која и била изречена. Но, ниту стручноста на адвокатот, ниту неговата упорност не биле доволни да издејствува амнестија за Катјуша од повисоките судски тела.
Првичната замисла на Нехљудов била тој да ја избави Катјуша од прогонство и потоа да се ожени со неа, како би и надоместил за уништениот живот. Знаел дека таа негова одлука ќе му ја наруши тешко стекнатата положба во аристокрактските окружувања, но бил подготвен да ја поднесе таа жртва. Ќе оствари неколку средби со Маслова во затворот и тогаш ќе се соочи со грозоморното дело кое го сторил пред многу години. На почетокот Катерина не верувала во искреноста и добронамерноста на Нехљудов, но подоцна и самата таа се уверила во неговото вистинско покајание, па така му ги простила сторените гревови. Останала само уште потешката работа, т.е. да се извлече Катерина од заплетканиот процес против нејзе, а со оглед на тешката корупција која владеела во судскиот систем, тоа воопшто не бил лесен потфат. По одбивањето на жалбите од неколку пониски апелациони судови, Нехљудов со својот авторитет се заложил лично кај царот да го разгледа случајот на Маслова. И кога се чинело дека се е загубено, во рацете на Маслова пристига документ со кој се поништува судската грешка и се добива помилување лично од рускиот монарх. Катјуша решава да му се придружи на Симонсен, исто така затвореник како нејзе, додека тој ја одлежува затворската казна во Сибир и притоа да му даде можност на Нехљудов за отпочнување нов живот. Нехљудов е свесен за добрината која му е сторена, па така решава да го продаде сиот стекнат имот и наследство и да се повлече настрана живеејќи мирен и спокоен живот. Катерина, пак, целосно и се посветува на добродетелта, помагајќи ги протераните и осудените со материјална и морална поддршка.