Дуран_Дуран
1978-1980 година: Формирање и рани почетоци
Џон Тејлор и Ник Родс го формираа Дуран Дуран во Бирмингем во 1978 година, каде станаа резидентен бенд во градскиот ноќен клуб Рам Ранер. Во клубот и двајцата работе, Џон како вратар, а Ник како диџеј со дневница од 10 фунти. Тие почнаа да вежбаат и редовно да свират на собиралиштето. Во близина имаше повеќе ноќни клубови, а најзначајниот, каде што свиреа Секс Пистолс и Клеш, се викаше „Барбарела“. Сакаа на бендот да му го дадат името по бандитот од францускиот научно фантастичен филм Барбарела од Роџер Вадим. Бандитот, улога одиграна од страна на Мило О’Шиа, беше наречен Д-р Дуранд Дуранд. Првиот пејач во бендот беше Стефан Дафи. Наскоро на Родс, Тејлор и Дафи им се придружува и Стефан Коли. Коли првично во бендот свиреше на бас гитара, како што Тејлор во исто време свиреше на гитара. Ова беше првииот состав на бендот кој свиреше во живо. Во замена за тапаните и ударните инструменти, ја користеа електричната ударна машина од Родс. Коли го напушти бендот, пред да дојде Енди Тејлор. Неколку гитаристи кои беа последователно сослушани на аудиција (за поголемиот дел, безуспешно), како и неколку вокалисти кои му се приклучија на бендот по заминувањето на Дафи, го напуштија бендот на почетокот од 1979 година. Според автобиографијата на Енди Тејлор, меѓу неколкуте вокали кои ги имаа пред Сајмон Ле Бон, беше и Енди Викет кој играше голема улога во пишувањето на „Грлс он Филм“за време на својот „мандат“ во бендот. (Викет исто така се појавува и во неколку демо снимки кои биле презентирани на ЕМИ.) Според мрежните страници од Викет и Џон Тејлор, Викет у	чествувал во создавањето на почетна верзија на песната која стана позната под името “Рио” тенор соло на саксофон од Енди Хамилтон. По заминувањето на Коли и Викет, бендот во својот состав ги вброи пејачот Џеф Томас и гитаристот Алан Куртис, за многу краток период, пред конечно да се одлучат за Енди Тејлор како главен гитарист и за Сајмон Ле Бон како вокал во 1980 година.Средбата на тапанарот Роџер Тејлор со Џон Тејлор, Родс и Викет на забав во 1979 година, исто и заминувањето на Коли, доведоа до тоа Џон Тејлор да се префрли на бас гитара. Тогаш Роџер Тејлор стана нивниот “човечки” тапанар. Овој состав( Џон Тејлор на бас гитара заедно со Родс, Викет и Роџер Тејлор) ги создаде првите студиски демо касети на Дуран Дуран. Во април 1980 година, гитаристот Енди тејлор дојде од Њукасл на аудицијата на одговор на објавениот оглас во Мелоди Мејкер. Во мај 1980 година, лондонскиот вокал Сајмон Ле Бон му беше препорачан на бендот од страна на поранешната девојка која работеше во Рам Ранер. Сопствениците на клубот, браќата Пол и Мајкл Бероу, станаа менаџери на бендот плаќајќи им да таботат како вратари, диџеи и собирачи на стакло, кога не вежбаа. Групата, генерално, беше признат дел од Новата Романтичарска сцена, со друг “стил и танц” бендови како Спандау Балет, Јапан и АБЦ. Во 1980 година, снимија две демо касети и настапуваа по клубовиниз Бирмингем и Лондон. При крајот на 1980 година, кога имаа турнеја како предгрупа на Хазел О’Конор, бендот привлече критично внимание што резултираше со бојна на понуди помеѓу двете издавачки куќи ЕМИ и Фонограм Рекордс.” Со доза на патриотизам” за етикетата Битлси ги натера да потпишат со ЕМИ во декември. Ник Родс во интервју за магазинот Делукс во 1998 година изјави дека бендот бил ‘ужасно изгорен’ со договорот со ЕМИ. Дуран Дуран е еден од првите бендови кои работеа на ремиксови на своите песни. Пред добата на дигитални синтисајзери и аудио одмерувањето, создаваа повеќе слојни аранжмани на своите синглови, понекогаш снимајќи целосно различни и проширени изведби на песните во студиото. Овие ‘ноќни верзии’ беа достапни само на винилска плоча како страна Б на сингловите со 45 вртежи во минута или на (12 инчните) клупски синглови, сè до издавањето на компилацијата Ноќни Верзии: Есенцијалните Дуран Дуран во 1999 година. Од самиот почеток на нивната заедничка кариера, сите членови на бендот имаа изострена смисла за визуелниот стил. Работата со стилистот Пери Хејнс и со модните творци Кан & Бел и Ентони Прајс за да изградат остар и елегантен имиџ, кој подоцна ги надмина наборите и појасите кај „испиратизираниот“ ново романтистички изглед кој беше популаризиран од страна на Адам и Мравките во текот на 1980-81 година. Бендот продолжи да ја промовира модата како дел од пакетот во текот на нивната кариера. Во 90 – те години соработуваа со Вивиен Вествуд, а во 2000 година со Џорџо Армани. Бендот одржуваше креативна контрола на визуелното претставување и имаше блиска соработка со графичкиот дизајнер Малколм Герет многу други низ годините, за да создаде омоти за албумите, програми за турнеите и други материјали. Сите 5 членови на бендот беа фотогенични и беа етикетаирани како „најубавите момци во рокот“ од страна на списанието Пипл. Британските тин и музички списанија набрзо покажаа интерес за нивниот добар имиџ, а кратко потоа им се придружија и американските. Во раните 80-ти години редок беше месецот во кој не беше издадена барем една фотографија од членовите на бендот во тин списанијата како Смеш Хитс или Тајгер Бит. Џон Тејлор еднаш забележа дека бендот е како „кутија со чоколатца Квалити Стрит, секој има свое омилено“. Дуран Дуран подоцна зажалија за раното изложување во јавноста, но во тоа време помогна за да се привлече националното внимание. На почетокот на 1988 година, во интервју за списанието Рок Фивер Суперстарс, Џон Тејлор изјави: „Порано во 79 година бевме интригантно име за спомнување, но потоа дојде публицитетот на петте ѕвезди и нешто тргна наопаку. Нешто навистина тргна наопаку. Тоа не беше тоа што го барав. Не дека не сакав да вриштат по мене. Во еден момент навистина сакав.“