cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прекрасно (филм)
Содржина
Узбал (го игра Бардем) живее во сиромашен кварт на Барселона, грижејќи се за синот Матео (го игра Естрела) и ќерката Ана (ја игра Бучаиб). Тој е разделен од сопругата Марамбра (ја игра Алварес) - проститутка која страда од манична депресија и алкохолизам, а која го изневерува со брат му Тито (го игра Фернандес). Узбал е поврзан со илегалните имигранти - Африканците кои работат како улични продавачи, како и со Кинезите кои тајно произведуваат фалсификувани производи. Исто така, повремено оди на погреби каде на роднините им ги пренесува пораките што ги оставиле умрените. Неговиот живот се менува од корен откако ќе му биде дијагностициран рак на простатата во напредна фаза при што лекарот прогнозира дека Узбал ќе живее само неколку месеци. На почетокот, тој се согласува да оди на хемотерапија, но потоа, неговата пријателка, надри-лекарката Беа го советува да го прекине лечењето. Притоа, таа му дава два црни камења кои по смртта треба да им ги остави на децата. Во една акција, полицијата ги апси уличните продавачи, а во таа прилика е затворен и Узбал, но набргу го ослободува Тито. По излегувањето од затворот, Узбал ѝ помага на Иге (ја игра Даф), сопругата на еден уличен продавач кој е депортиран во Сенегал, така што ѝ дозволува да се всели во неговиот стан, а тој и децата се селат кај Марамбра. Исто така, во намера да им помогне на кинеските работници, тој им купува гасни греалки, но едно утро, нивниот работодавач Хај (хо игра Ченг) ги наоѓа мртви, а причината за смртта е труење од гасот. Тогаш, Узбал е несреќен, зашто се смета одговорен за нивната смрт поради тоа што купил евтини греалки. Работодавачите ги фрлаат телата на жртвите во морето, но утредента нив ги наоѓаат на брегот и за тој настан пишуваат сите медиуми. Узбал и Марамбра се договараат да ги однесат децата на краток одмор на Пиринеите, но поради случката со кинеските работници тој го пропушта патувањето, а потоа дознава дека Марамбра го оставила Матео дома. Тогаш, тој пак ги зема децата и се сели во својто стан каде живее заедно со Иге и нејзиното бебе. Узбал добива пари од кинескиот работодавач за да ја заташка случката со мртвите работници и парите ѝ ги дава на Иге со молба да се грижи за неговите деца, зашто Марамбра е на лекување. Меѓутоа, Иге ги зема парите и решава да се врати во Африка. На крајот од филмот, Узбал ѝ го дава на Ана прстенот кој му е единствениот спомен од татко му, а потоа умира. Во последната сцена се прикажани Узбал и неговиот татко (како момче) кого тој не го видел никогаш.
Висенте Алеиксандре
Висенте Пио Марселино Сирило Алеиксандре и Мерло (Vicente Pío Marcelino Cirilo Aleixandre y Merlo, (роден на, во - починат на , во ) — шпански поет, добитник на Нобеловата награда за литература во 1977 година „за креативно поетско пишување кое ја осветлува состојбата на човекот во космосот во денешното општество, а воедно и за обновувањето на славната шпанска поетска традиција помеѓу двете светски војни“.
Бил еден од поистакнатите претставници на познатата Генерација на 27-та.
Животопис
Во 1950 година, бил избран за член на Шпанската академија. Неговiте книги и антологии се објавуваат и денес, затоа што за нив и неговата поезија постои поголем интерес и читателска публика. Шведската кралска академија му ја доделила Нобеловата награда за литература за севкупното творештво, во 1977 година. Умрел во Мадрид на 14 декември 1984 година.
Творештво
Неговиот поетски опус имал неколку фази: рана, надреалистичка и поезија реализирана во поодминатите години.
Раната поезија на Алеиксандре, била пишувана во слободен стих, со примеси и елементи од надреализмот. Во нив, ја воспева природата, користи длабоки и оригинални симболи, со најчести, мотивски определби кои се инспирирани од морето и земјата. Многу од првите песни на Алексендер се исполнети со тага. Тие го одразуваат неговото чувство дека луѓето ја изгубиле страста и слободниот дух кој некогаш постоел во хармонија со природата. Тој бил еден од најголемите поети на шпанската книжевност заедно со Пабло Неруда и Федерико Гарсија Лорка.
Раната фаза
Неговата прва книга Поле, напишана помеѓу 1924 и 1927 година и објавена во Малага во 1928 година, е дело на поет почетник кој сè уште го барал својот автентичен израз. Краток и слободен стих, како и припаѓања кон потполната уметничка слобода и естетика кои биле под влијание на Хуан Рамон Хименес и Хорхе Гиљен како и елементи од класичната шпанска поезија од Златното доба.
Надреалистичката поезија
Во наредните години, помеѓу 1928 и 1932 година, радикално се менува поетската концепција на Алеиксандре.
Инспириран од претходниците на надреализмот, особено од творештвото на Артур Рембо и Лотреамон како и од Фројд, тој започнува да применува поетско изразување во форма на поезија во проза особено изразени во "Страста на Земјата" од 1935 година во која преовладувал слободниот стих со јасни надреални методи и визионерски слики.''
Во овој период, објавил низа поетски творби со истакната уметничка креативност: Мечеви слични на усните, Разорување или љубов, во 1935 година, Сенката на рајот, 1944 година. Овие збирки се истакнуваат со автентична оригиналност и поетска постапка која е значајна во развојот не само на шпанската поетска традиција. Во нив ја слави љубовта, природата, критикувајќи ги конвенционализмот со кој општеството се обидува да го зароби човечкиот дух и творечка слобода.
Антропоцентрична поезија
По Граѓанската војна во Шпанија, неговото дело повторно се променува, приближувајќи се кон социјалната поезија, во која главна тема е животот на обичниот човек, неговите страдања и илузии. Неговиот стил станува полесен и подостапен. Од оваа фаза се делата Историјата на срцето од 1954 година и Големиот демон, од 1962 година.
Дингелштет
Дингелштет (Dingelstädt) — град во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Албај
Албај е покраина на Филипините сместена во Бикол Регионот на островот Лузон. Главен град е Лагаспи Сити. Се граничи со Јужен Камаринес на север и Сорсогон на југ.
Население и култура
Население. Спорен пописот во мај 2000, Албај имаше население од 1.090.907 жители, што ја прави 22-ра покраина по население на филипините. Постојат 208.640 домаќинства со просек од 5,22 жители по домаќинство, додека државниот просек е 4,99.
Јазици. Бикол јазикот е прво по зборуваност, кој всушност е во целиот Бикол Регион. Но сепак мнозинствоте разбира и говори Таталог и Англиски.
Стопанство
Традиционална индустрија. Земјоделието е примарна стопанска гранка во покраината, со производство на кокос, ориз, шеќер, и сл. Следува шумарството, дрвната индустрија и рибарството.
Tранспорт. Излезот на море го прави Албој големо пристаниште. Најпознати се: Tabaco International, Legazpi National, Pio Duran Provincial, и Pantao Regional Port (во градба од 2003).Постои и меѓународен аеродром.
Административна поделба
Албај е поделен на 15 општини, 720 Барангаи и 3 градови. Три он нив, Полангуи, Дарага, и Гвинобадан се класифицирани како градови оид прв степен.
Магозд
Магозд (словенечки: Magozd) — населба во Општина Кобарид во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Британски Острови
Британските Острови (англиски: British Isles, ирски: Oileáin na Breataine) — острови покрај северозападниот брег на Европа, и ги опфаќаат Велика Британија (Англија, Шкотска и Велс), Северна Ирска и Ирска), островот Ман и неколку илјади помали соседни острови. Во документите на владата на Република Ирска понекогаш се смета дека таа не е дел од Британските Острови.
NGC 1627
NGC 1627 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1627 се споменува и како MCG -1-12-40, IRAS 04351-0459.
Откривање
Објектот е откриен на 22 декември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1627 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 1627 има привидни димензии од 1,6' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 37 м 37,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 4° 53' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на NGC 1627 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15675. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 224; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4743. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 918.
NGC 3561A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3561A се споменува и како NGC 3561, UGC 6224, MCG 5-27-10, CGCG 155-90, CGCG 156-11, DRCG 23-78, Arp 105, VV 237, Ambartsumians knot 30"" s.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3561A е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3561A има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3561A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 33991. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 106; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1983. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 99.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Валкенсвард
Валкенсвард (холандски. Valkenswaard) е општина и град во јужниот дел на Холандија, во Метрополитанскиот регион Ајндховен во покраината Северна Брабант. Општината во 2017 година имала население од 30,910 жители и се протега на површина од 56.49 км2 од кои 1.48 км2 се на вода.
Во 19 и 20 век, во Валкенсвард биле основани голем број фабрики за производство на пури, од кои двете најпознати се Вилем Втори и Хофнар.
Eurocircuit Valkenswaard е тркачка патека во автомобилизам што беше домаќин на Европското првенство во реликрос и Светското првенство на ФИМ во мотокрос. Говорен јазик е Кепенлендски (источно-брабантски дијалект, кој е многу сличен на разговорниот холандски).
Грекова одбрана
Грекова одбрана или МекКонелова одбрана е шаховско отворање кое името го добило по името на познатиот шахист Џоакино Греко и настанува со потезите:
Според ЕШО отворањето е категоризирано со кодот C40.
Од повеќето начини на кои црниот оможе да го заштити е-пешакот, потегот 2...Df6 за едно од послабите решенија, со кое црниот рано ја внесува во игра дамата, која станува цел на напади, а исто така и таа зазема поле за развој на црниот коњ. Но, сепак има и предност во ова отворање, а тоа е едка предноста на белиот се развива во тесна позиција. Иако, ова отворање е карактеристично за новајлиите, тоа било играно и од шахисти, кои според Гери Лејн „знаат подобро“.
Жорж Колтановски се сретнал со ова отвоарање на турнир во шах на слепо во 1960м каде одиграл played 3.Sc3 и победил во седум потези.
Самиот Греко го претставил продолжението на ова отворање во 1620:
Наводи
Gioacchino Greco Gioacchino Greco Unregelmäßige Eröffnungen mit e4 Τζιοακκίνο Γκρέκο Gioachino Greco Gioachino Greco ג'ואקינו גרקו Gioachino Greco ジョアッキーノ・グレコ ज्योआचिनो ग्रेको Gioachino Greco Gioacchino Greco Греко, Джоакино Ђоакино Греко Gioacchino Greco Джоакіно Ґреко
Монте Карло Мастерс 2010 – мажи поединечно
Рафаел Надал ја одбрани титулата од 2009 победувајќи го сонардоникот Фернандо Вердаско 6–0, 6–1, за да прекине серијата од 11 месеци без титула и да освои својат историска 6та последователна титула во Монте Карло.
Носители
Првите осум носители добија директен пласман во втората рунда.
<li> Хуан Карлос Фереро ''(Чертвртфинале) <li> Томаш Бедрух ''(Трета Рунда) <li> Давид Ферер ''(Полуфинале) <li> Томи Робредо ''(Трета Рунда) <li> Станислас Вавринка ''(Трета Рунда) <li> Хуан Монако ''(Втора Рунда) <li> Јурген Мелцер ''(Втора Рунда) <li> Маркос Багдатис ''(Прва Рунда) </ol>
Наводи
es:Anexo:Masters de Monte Carlo 2010 (single masculino) 2010年蒙地卡羅勞力士大師賽男子單打比賽
1716 во книжевноста
1716 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Кун де Корт
Кун де Корт (Koen de Kort; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Од 2002 до 2004 бил во развојната екипа на Рабобанк. Де Корт имал ветувачка аматерска кариера со победи на изданието до 23 години на трката Париз-Рубе. Во 2005 станал професионалец со екипата Либерти Сергурос-Вирт. Таа година освоил етапа на Тур де л’Авенир 2005. Во 2007 му се приклучил на. По позитивните тестови на допинг-тестовите на колегите Александар Винокуров и Андреј Кашечкин, Астана немала прилика да се натпреварува во 2007 и била ограничена во 2008. Зборувајќи за холандските медиуми, Де Корт го изразил своето незадоволство бидејќи немал шанса да настапува откако бил во слична ситуација во 2006 со екипата Либерти Сергурос. Ја напуштил Астана на крајот на сезоната 2008 и ѝ се приклучил на екипата Скил-Шимано.
Од 2013 до 2016 година бил член на Џајант, настапувајќи со екипата на седум големи трки и на 12 класични трки.
Во 2017 година се приклучил на екипата Трек-Сегафредо. Во јуни 2017 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
Личен живот
Оженет е со Австралијката, Кејтлин де Корт и времето го поминува помеѓу Европа и Австралија.
Самуел Димулен
Самуел Димулен (Samuel Dumoulin; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. Димулен го напуштил на крајот на сезоната 2012 по пет сезони со екипата и потпишал двегодишен договор со  за сезоните 2013 и 2014. Димулен е професионалец од 2002 со екипата. На крајот на 2003 се префрлил во пред да вози за.
Аматерска кариера
Димулен возел како аматер за ТККТ. Го освоил националното младинско првенство во 1996, потоа Париз-Тур за младинци и Париз-Осер во 2001.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Крикет (појаснување)
Крикет може да се однесува на:
Бокс на Летните олимписки игри
Боксот на Летните олимписки игри е воведен на Летните олимписки игри кои се одржале во Сент Луис во 1904 година, и оттогаш постојано е вклучен во програмата на Олимписките игри, со исклучок на Летните олимписки игри кои се одржале во Стокхолм во 1912 година бидејќи шведскиот закон го забранил овој спорт во земјата. До 2012 година боксувале единствено машките натпреварувачи, кога била вклучена и женската конкуренција.
Категории
Освен оваа поделба, боксот е прганизиран и како збир од турнири кои се распоредени според тежината на боксерите.
Гарсониера
Гарсониера — мал, еднособен (ретко двособен) стан, обично без кујна; наменет за самец, т.е., неженет човек. Зборот потекнува од францускиот збор garçon кој значи момче.
РК Ѓорче Петров
Ѓорче Петров ЖРК — женски македонски ракометен клуб од Скопје кој се натпреварува во македонската суперлига.
Под името Кометал Ѓорче Петров, клубот освоил 17 титули во македонската суперлига и 16 титули во македонскиот куп во периодот од 1993–2009 година. Во европски рамки, клубот бил европски шампион во 2002 година и европски вицешампион во 2000 и 2005 година.
Континуитетот на Кометал ЃП го продолжил клубот Ѓорче Петров кој во сезоната 2021–22 ја освоил 18. титула првак на Македонија.
Историја
Клубот е основан во 1979 година под името Женски ракометен клуб Ѓорче Петров. До осамостојувањето на Македонија, ЖРК Ѓорче Петров се натпреварувал во сојузните лиги на поранешна СФРЈ, а по добивањето на независноста и формирањето национална ракометна лига, клубот станал синоним за македонскиот ракомет со освоени 17 титули во македонската суперлига и 16 титули во македонскиот куп.
Во својата прва европска сезона во Лигата на шампионите во 1993 година, по победата од 20–16 во Скопје над тогаш четирикратниот европски шампион Хипо од Виена, во ЖРК Ѓорче Петров како главен спонзор влегол „Кометал трејд“ на чело со Трифун Костовски, кој инвестирал во клубот, претворајќи го во европски ракометен шампион. Најголемите успеси на Кометал ЃП на меѓународна сцена се освојувањето на титулата европски шампион во сезоната 2001–02 година (победа над Ференцварош) и вицешампионските титули во сезоните 1999–00 (пораз од Хипо) и 2004–05 (пораз од Шлагелсе). Во 2002 година, Кометал ЃП го освоил европскиот суперкуп.
По заминувањето на главниот спонзор, управата на клубот одлучила клубот да згасне, а тоа се случило на 16 септември 2011 година.
По згаснувањето на клубот, бил формиран нов клуб со првичното име ЖРК Ѓорче Петров од страна на Владимир Радиќ, кој долги години бил дел од стручниот штаб на Кометал Ѓорче Петров. На прославата на 20-годишнината од освојувањето на европската титула на Кометал Ѓорче Петров, поранешниот спонзор на клубот, Трифун Костовски и претседателот Иван Бојков ги предале титулите на новоформираниот ЖРК Ѓорче Петров, кој станал наследник на спортскиот континуитет и постигнувања на поранешниот европски првак Кометал Ѓорче Петров.
Во сезоната 2021–22, Ѓорче Петров ја освоил својата осумнаесетта титула во суперлигата на Македонија и бил финалист во македонскиот куп, во кој бил поразен од Металург.
Хјуберт Селби
Хјуберт „Каби“ Селби Јуниор (27 јули 1928 - 26 април 2004) - американски писател. Неговите најпознати романи се Последниот излез за Бруклин (1964) и Реквием за сон (1978), во кои ги истражува секојдневниот живот во Њујорк. Двата романи биле адаптирани подоцна како филмови, а тој се појавил во мали улоги и во двата филма.
Селби пишувал за суровиот живот во подземјето за што ретко било пишувано во литературата. Неговиот прв роман бил критикуван во Велика Британија поради непристојност во 1967 година и бил забранет во Италија, предизвикувајќи некои водечки автори како Ентони Берџес, да го бранат. Тој бил многу влијателен на повеќе генерации писатели; повеќе од 20 години, научил творечко пишување на Универзитетот во Јужна Калифорнија во Лос Анџелес, каде што живеел по 1983 година.
Животопис
Хјуберт Селби е роден во 1928 година во Бруклин, Њујорк. Татко му бил трговец морнар и поранешен рудар за јаглен од Кентаки. Семејството се преселило во Беј Риџ, каде што посетувал државни училишта. Неговиот детски прекар, „Каби“, му останал цел живот.
Селби се откажал од училиште на возраст од 15 години, за да работи на градските пристаништа, пред да стане поморски трговец во 1947 година. Таа година, додека бил на море, Селби се разболел од туберкулоза.
Тој бил симнат од бродот во Бремен, Германија, а потоа бил испратен во САД. Во следните три и пол години, Селби бил често во државните болници.
Селби примал експериментален третман со лекот стрептомицин, кој подоцна предизвикал некои тешки компликации. За време на операцијата, хирурзите му отстраниле неколку ребра на Селби за да стигнат до белите дробови. Едното белодробно крило му било отстрането, како и дел од другото. Селби имал хронични белодробни проблеми до крајот на својот живот, поради што редовно добивал лекови против болки, меѓу нив морфиум, заради што станал зависник.
Без никакви квалификации, без работно искуство и со лошо здравје, Селби не можел да најде работа. Тој се оженил со Инес В. „Слабата“ Тејлор и имале две деца, ќерката Клаудија и синот Кајл. Тој ги чувал децата додека неговата сопруга работела.
Без формална обука, Селби користел едноставен јазик за да го прикаже мрачниот и насилен свет кој бил дел од неговата младост. Тој рече: „Јас пишувам, делумно, по уво. Слушам и чувствувам и гледам, што пишувам. Отсекогаш сум бил воодушевен во музиката на говорот во Њујорк.“
Првите дела
Селби почнал да работи на својот прв расказ „Кралицата е мртва“ во 1958 година. Во тоа време, тој нашол работа преку ден, па затоа пишувал навечер. Во текот на денот, работел како секретар, придружник на бензинска пумпа и хонорарен текстописец. Расказот ја пишувал бавно во наредните шест години пред да ја објави.
Во 1961 година, неговиот расказ „Тралала“ бил објавен во весникот Провинстаун (The Provincetown Review), како и во весниците Преглед на Црната Планина и Нови насоки. Неговиот неструктуриран стил и груби описи го поддржале неговото портретирање на семениот живот (прогонуван со насилство, кражба и медиокритетска пара-уметност) и групно силување на проститутка. Голем број критичари ги нападнаа темите и грубоста на приказната. Уредникот на списанието бил уапсен за продажба на порнографска литература на малолетници. Списанието се користело како доказ во судењето за блуд, но случајот подоцна бил отфрлен после жалба.
На 24 октомври 1964 година, Селби се преженил со Џудит Лумино, но бракот наскоро се распаднал. Додека продолжил да пишува, неговиот долгогодишен пријател Лирој Џонс (подоцна Амири Барака), поет и драматург, го охрабрил да го контактира Стерлинг Лорд, тогашниот агент на Керуак. Селби ја комбинирал „Тралала“, „Кралицата е мртва“ и четири други лабаво поврзани раскази како дел од неговиот прв роман, Последен излез за Бруклин (1964). Романот бил прифатен и објавен од страна на Гроув Прес, а во ноември 1964 година, книжевниот критичар на Њујорк тајмс, Елиот Фремонт Смит, го опишал романот како „брутална книга“, заклучувајќи дека „не е книга која се препорачува - освен можеби на писатели. За тие кои сакаат да го прочитаат, романот заслужува внимание.“
Романот го ценеле многумина, вклучувајќи го поетот Ален Гинзберг, кој му предвидел голем успех. Сепак, многумина не сакале да читаат детални описи на хомосексуалност и зависност од дрога, како и групно силување и други форми на бруталност и суровост. Во 1967 година, романот бил даден на суд поради непристојност во Велика Британија. Познатиот британски писател Ентони Берџес бил меѓу писателите кои сведочеле во одбрана на романот. Подоцна, одлуката на поротата била преиначена по жалба. Романот бил забранет во Италија.
Во 1967 година Селби бил уапсен заради поседување на хероин и одлежал два месеца во затвор во Лос Анџелес. По излегувањето од затвор, се преселил во Лос Анџелес. Престанал да користи наркотици, но продложил со алкохол во наредните две години. Таа година ја запознал идната сопруга Сузана Викторија Шо. По два дена се преселиле да живеат заедно, а во 1969 година стапиле во брак, откако Селби се развел од втората сопруга. Во бракот имале две деца, ќерка Рејчел и син Вилијам.
Во 1971 година, Селби го објавил вториот роман, Собата, кој добил позитивни критики. Во романот се зборува за луд криминалец, заклучен во затворска соба, кој се присеќава на неговото лошо минато. Селби продолжил да пишува кратки раскази, како и сценарија и ТВ драми. неговите дела биле објавувани во бројни литературни списанија.
Во 1980-те години, Селби го запознал панк рок пејачот Хенри Ролинс, кој му помогнал да добие читатели, со тоа што му организирал литературни читања.
Во последните 20 години од животот, Селби работел како асистент по творечко пишување на универзитетот во Јужна Калифорнија.
Во 1989 година бил снимен филм според неговиот роман Последниот излез за Бруклин, во режија на Ули Едел. Селби се појавил на кратко во филмот, како возач на такси. Романот Реквием за еден сон (1978) бил филмуван во 2000 година. И во овој филм ,Селби се појавил во мала улога како чувар во затворот.
Последниот месец од неговиот живот Селби често бил во болница, и починал во Лос Анџелес на 26 април 2004 година белодробно заболување.
Селби бил главната тема на документарниот филм од 2005 Хјуберт Селби Јуниор: Утре ќе биде подобро
Карбанион
Во органската хемија, карбанион е анјон во кој јаглеродот е тривалентен (формира три врски ) и носи формален негативен полнеж (во најмалку една значајна резонантна форма ).
Формално, карбанион е конјугирана основа на јаглеродна киселина :
каде што B е основата. Карбанионите формирани од депротонација на алкани (на sp 3 јаглерод), алкени (на sp 2 јаглерод), арени (на sp 2 јаглерод) и алкини (на sp јаглерод) се познати како алкил, алкенил ( винил ), арил, и алкинил ( ацетилид ) анјони, соодветно.
Карбаниони имаат концентрација на густина на електрони на негативно наелектризираниот јаглерод, кој, во повеќето случаи, ефикасно реагира со различни електрофили со различна јачина, вклучувајќи карбонилни групи, имини / соли на иминиум, реагенси за халогенирање (на пример, <i id="mwJw">N</i> -бромосуцинимид и дијод ). и донатори на протони. Карбанион е еден од неколкуте реактивни посредници во органската хемија. Во органската синтеза, органолитиумските реагенси и Грињардовите реагенси најчесто се третираат и се нарекуваат „карбаниони“. Ова е погодно приближување, иако овие видови се генерално кластери или комплекси кои содржат високо поларни, но сепак ковалентни врски метал-јаглеродни врски (M δ+ –C δ- ), наместо вистински карбаниони.
Геометрија
Отсуство на π делокализација, негативниот полнеж на карбанион е локализиран во sp x хибридизирана орбитала на јаглерод како осамен пар. Како последица на тоа, локализираните алкил, алкенил/арил и алкинил карбаниони преземаат тригонални пирамидални, свиткани и линеарни геометрии, секое соодветно. Според правилото на Бент, поставувањето на електроните на карбанионскиот осамен пар во орбитала со значителен s карактер е поволно, што ги опфаќа пирамидализираните и свитканите геометрии на алкил и алкенил карбаниони, соодветно. Теоријата за одбивање на електронски парови на валентната обвивка (VSEPR) прави слични предвидувања. Ова е во контраст со карбокациите, кои имаат предност за ненаселени неврзувачки орбитали со чист атомски p карактер, што доведува до рамни и линеарни геометрии, соодветно, за алкил и алкенил карбокации. Сепак, делокализираните карбаниони може да отстапуваат од овие геометрии. Наместо да престојува во хибридна орбитала, карбанионскиот осамен пар наместо тоа може да заземе ap орбитала (или орбитала со висок p карактер). Орбиталата p има посоодветна форма и ориентација за да се преклопува со соседниот π систем, што резултира со поефикасна делокализација на полнежот. Како последица на тоа, алкилните карбаниони со соседните конјугирачки групи (на пример, алилни анјони, енолати, нитронати, итн.) генерално се рамни наместо пирамидирани. Слично на тоа, делокализираните алкенил карбаниони понекогаш фаворизираат линеарна наместо свиткана геометрија. Почесто, свитканата геометрија сè уште се претпочита за супституираните алкенилни анјони, иако линеарната геометрија е само малку помалку стабилна, што резултира со лесно рамнотежа помеѓу ( E ) и ( Z ) изомерите на (свитканиот) анјон низ линеарна преодна состојба. На пример, пресметките покажуваат дека матичниот винил анјон, H 2 C=CH −, има инверзивна бариера од 27 kcal/mol (110 kJ/mol), додека аленил анјонот H 2 C=C= H (↔ H 2  –C≡CH), чиј негативен полнеж се стабилизира со делокализација, има инверзивна бариера од само 4 kcal/mol (17 kJ/mol), одразувајќи ја стабилизацијата на линеарната преодна состојба со подобра делокализација π.
Трендови и појава
Геометријата, исто така, влијае на орбиталната хибридизација на карбанионот што носи полнеж. Колку е поголем s-карактерот на атомот што носи полнеж, толку е постабилен анјонот.
Карбаниони, особено оние добиени од слаби јаглеродни киселини кои немаат доволно корист од двата стабилизирачки фактори наведени погоре, генерално се чувствителни на кислород и вода до различен степен. Додека некои само се разградуваат и се распаѓаат во текот на неколку недели или месеци по изложување на воздух, други може да реагираат енергично и егзотермично со воздухот речиси веднаш за спонтано да се запали ( пирофорноста ). Меѓу најчесто сретнуваните карбанионски реагенси во лабораторија, јонските соли на водород цијанид ( цијаниди ) се невообичаени по тоа што се неодредено стабилни под сув воздух и се хидролизираат само многу бавно во присуство на влага.
Органометалните реагенси како бутиллитиум (хексамерен кластер, [BuLi] 6 ) или метилмагнезиум бромид (етер комплекс, MeMgBr(OEt) 2 ) често се нарекуваат „карбаниони“, барем во ретросинтетичка смисла. Сепак, тие се кластери или комплекси кои содржат поларна ковалентна врска, иако со електронска густина силно поларизирана кон јаглеродниот атом. Колку е поелектропозитивен прикачениот метален атом, толку е поблиско однесувањето на реагенсот до она на вистинскиот карбанион.
Всушност, вистинските карбаниони (т.е. вид кој не е прикачен на стабилизирачки ковалентно врзан метал) без супституенти за повлекување на електрони и/или конјугирање не се достапни во кондензираната фаза и овие видови мора да се проучуваат во гасната фаза. За некое време, не било познато дали едноставни алкил анјони може да постојат како слободни видови; многу теоретски студии предвиделе дека дури и метанидниот анјон    треба да биде неврзан вид (т.е. електронски афинитет на CH •   • било предвидено да биде негативно). Таквиот вид веднаш би се распаднал со спонтано исфрлање на електрон и затоа би бил премногу минлив за да се набљудува директно со масена спектрометрија. Меѓутоа, во 1978 година, метанидниот анјон беше недвосмислено синтетизиран со подложување на кетен на електрично празнење и електронски афинитет (EA) на CH •  • беше утврдено со фотоелектронска спектроскопија да биде +1,8 kcal/mol, што го прави врзан вид, но едвај. Структурата на   Откриено е дека  е пирамидална (C 3v ) со агол H−C−H од 108° и преграда на инверзија од 1,3 kcal/mol, додека CH •   • беше определено дека е рамна (група со точки D 3h ).
Едноставни примарни, секундарни и терциерни sp 3 карбанони (на пр., етанид     , изопропанид          , и т -бутанид (CH 3 ) 3 C − ) последователно биле утврдени дека тие се неврзани видови (EAs на CH 3 CH •   •, (CH 3 ) 2 CH •, (CH 3 ) 3 C • се −6, −7,4, −3,6 kcal/mol, соодветно) што покажува дека α супституцијата е дестабилизирачка. Сепак, релативно скромните стабилизирачки ефекти може да ги поврзаат. На пример, циклопропил и кубил анјоните се врзани поради зголемениот s карактер на орбиталата на осамениот пар, додека неопентил и фенитил анјоните се исто така врзани, како резултат на негативна хиперконјугација на осамениот пар со β-супституентот (n C → σ* C–C ). Истото важи и за анјоните со бензилна и алилна стабилизација. Гасофазните карбаниони кои се sp 2 и sp хибридизирани се многу посилно стабилизирани и често се подготвуваат директно со депротонација во гасна фаза.
Во кондензираната фаза само карбаниони кои се доволно стабилизирани со делокализација се изолирани како вистински јонски видови. Во 1984 година, Олмстед и Пауер ја претставиле солта на литиумската круна етер на трифенилметанид карбанион од трифенилметан, n -бутиллитиум и 12-круна-4 (која формира стабилен комплекс со литиумски катјони) на ниски температури:
На почетокот на 1904 година и 1917 година, Шленк подготвил две црвени соли, формулирани како [NMe 4 ] + [CPh 3 ] - и [NMe 4 ] + [CH 2 Ph] -, соодветно, со метатеза на соодветниот органонатриумски реагенс со тетраметиламониум хлорид. Бидејќи тетраметиламониумските катјони не можат да формираат хемиска врска со карбанионскиот центар, се верува дека овие видови содржат слободни карбаниони. Додека структурата на првата врска била потврдена со рендгенска кристалографија речиси еден век подоцна, нестабилноста на втората досега ја исклучувало структурната верификација. Реакцијата на наводната форумла „[NMe 4 ] + [CH 2 Ph] − “ со вода е пријавена дека ослободува толуен и тетраметиламониум хидроксид и која обезбедува индиректен доказ за тврдената формулација.
Една алатка за откривање на карбаниони во растворот е протонскиот NMR. Спектарот на циклопентадиен во DMSO покажува четири винилни протони на 6,5 ppm и два протони на метиленски мост со 3 ppm, додека циклопентадиенил анјон има единечна резонанца на 5,50 ppm. Употребата на 6 Li и 7 Li NMR обезбеди податоци за структурата и реактивноста за различни видови органолитиум.
Јаглеродни киселини
Секое соединение што содржи водород, во принцип, може да претрпи депротонација за да ја формира својата конјугирана основа. Соединението е јаглеродна киселина ако депротонацијата резултира со губење на протон од јаглеродниот атом. Во споредба со соединенијата кои вообичаено се сметаат за киселини (на пример, минерални киселини како азотна киселина или карбоксилни киселини како оцетна киселина ), јаглеродните киселини обично се многу послаби, иако постојат исклучоци (види подолу). На пример, бензенот не е киселина во класичната смисла на Arrhenius, бидејќи неговите водени раствори се неутрални. Како и да е, таа е многу слаба Бронштед киселина со проценета p K a од 49 која може да претрпи депротонација во присуство на супербаза како Лохман-Шлосеровата база ( n -бутиллитиум и калиум <i id="mw-A">t</i> -бутоксид ). Како конјугирани киселинско-базни парови, факторите кои ја одредуваат релативната стабилност на карбанионите, исто така, го одредуваат редоследот на p K a вредностите на соодветните јаглеродни киселини. Понатаму, вредностите на p K a овозможуваат предвидување дали процесот на пренос на протон ќе биде термодинамички поволен: Со цел депротонацијата на киселиот вид HA со база B − да биде термодинамички поволна ( K > 1), односот p K a ( BH) > p K a (AH) мора да се одржи.
Овие вредности подолу се p K a вредности утврдени во диметилсулфоксид (DMSO), кој има поширок корисен опсег (~0 до ~35) од вредностите утврдени во вода (~0 до ~14) и подобро ја рефлектираат базичноста на карбанионите во типични органски растворувачи. Вредностите под помали од 0 или поголеми од 35 се индиректно проценети; оттука, нумеричката точност на овие вредности е ограничена. Вредностите на воден p K a исто така често се среќаваат во литературата, особено во контекст на биохемијата и ензимологијата. Згора на тоа, водените вредности често се дадени во воведните учебници по органска хемија од педагошки причини, иако прашањето за зависноста од растворувачи честопати се отфрла. Општо земено, вредностите на p K a во водата и органскиот растворувач значително се разликуваат кога анјонот е способен за водородна врска. На пример, во случајот на вода, вредностите драматично се разликуваат: p K a во вода со вода е 14,0, додека p K a во DMSO на вода е 31,4, што ја одразува различната способност на водата и DMSO за стабилизирање на хидроксидниот анјон. Од друга страна, за циклопентадиенот, нумеричките вредности се споредливи: p K a во водата е 15, додека p K a во DMSO е 18.
Како што е наведено во горните примери, киселоста се зголемува (p K a се намалува) кога негативниот полнеж е делокализиран. Овој ефект се јавува кога супституентите на карбанионот се незаситени и/или електронегативни. Иако јаглеродните киселини генерално се сметаат за киселини кои се многу послаби од „класичните“ Бронстед киселини како што се оцетна киселина или фенол, кумулативниот (адитивен) ефект на неколку супституенти кои прифаќаат електрони може да доведе до киселини кои се исто толку силни или посилни од неорганскиот минерал. киселини. На пример, тринитрометан HC(NO 2 ) 3, тријанометан HC (CN) 3, пентацијаноциклопентадиен C 5 (CN) 5 H и фулминска киселина HCNO, се сите силни киселини со воден p K a вредности што укажуваат на целосен или речиси целосен пренос на протон на вода. Трифлидна киселина, со три трифлилни групи кои силно ги повлекуваат електроните, има проценета p K a многу под -10. На другиот крај на скалата, јаглеводородите што содржат само алкилни групи се смета дека имаат вредности на pK a во опсег од 55 до 65. Така, опсегот на константи на дисоцијација на киселина за јаглеродни киселини опфаќа над 70 реда на големина.
Хирални карбаниони
Со молекуларната геометрија за карбанион опишана како тригонална пирамида, прашањето е дали карбаниите можат или не да покажат хиралност, бидејќи ако бариерата за активирање за инверзија на оваа геометрија е премногу ниска, секој обид за воведување хиралност ќе заврши со расемизација, слично на азот. инверзија. Сепак, постојат цврсти докази дека карбанионите навистина можат да бидат хирални, на пример во истражувањето спроведено со одредени органолитиумски соединенија.
Првиот доказ за постоење на хирални органолитиумски соединенија е добиен во 1950 година. Реакција на хирален 2-јодооктан со <i id="mwAuk">s</i> -бутиллитиум во нафтен етер на -70 °C, проследено со реакција со сув мраз, дала претежно рацемична 2-метилбутерна киселина, но и количина на оптички активна 2-метилоктаноична киселина, која можела да се формира само од исто така оптички активниот 2-метилхептиллитиум со јаглеродниот атом поврзан со литиум карбанион
На ист начин реакцијата на (+)-( S ) -l -бромо- l -метил-2,2-дифенилциклопропан со n -бутиллитиум проследена со гаснење со метанол резултираше со производ со задржување на конфигурацијата :
Од неодамнешниот датум се соединенија на хирални метиллитиум:
Фосфатот 1 содржи хирална група со водород и супституент на деутериум. Станилната група се заменува со литиум до интермедиер 2 кој подлежи на фосфат-фосфорно преуредување во фосфоран 3 кој при реакција со оцетна киселина дава алкохол 4. Уште еднаш во опсег од −78 °C до 0 °C хиралноста е зачувана во оваа реакциона секвенца. ( Енантиоселективноста беше одредена со NMR спектроскопија по дериватизацијата со Мошеровата киселина . )
Историја
Оваа карбанионска структура за прв пат се појавила во механизмот на реакција за кондензација на бензоин како што е правилно предложено од Кларк и Артур Лапворт во 1907 година. Во 1904 година Вилхелм Шленк подготвил Ph 3 C −    во потрага по петвалентен азот (од тетраметиламониум хлорид и Ph <sub id="mwAz8">3  CNa ) и во 1914 година покажал како триарилметил радикалите може да се редуцираат во карбаниони со помош на алкалните метали Фразата карбанион беше воведена од Волис и Адамс во 1933 година како негативно наелектризираниот пандан на јаглеродниот јон
1714 во книжевноста
1714 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Вишиванка
Вишиванка (укр. вишива́нка = „везенка“) е традиционална облека на Украинците. Во крајот на XIX век бил направен голем број на варијации на дезенот. Материјалот најчесто се правел своерачно. Украсите на кошулата обично ги содржи особеностите на некој украински регион.
Во денешно време вишиванката е дел од современата кулура, и понекогаш се забележуваат на украинските улици.
Фич
Фич (англиски: Fitch) е мултинационална групација, која обезбедува финансиски информативни услуги. Групацијата „Фич“ дејствува во над 30 земји. Таа е составена од неколку компании, кои се занимаваат со собирање, анализа и дисеминација на финансиски информации, како и со анализа на ризиците. Најпознат дел од групацијата е компанијата „Фич рејтингс“, која е една од водечките меѓународни агенции за кредитен рејтинг.
Структура на групацијата „Фич“
Групацијата „Фич“ е во заедничка сопственост на „Fimalac“, со седиште во Париз и „Hearst Corporation“, со седиште во Њујорк. Taa е составена од неколку компании:
Историја
Групацијата „Фич“ е во заедничка сопственост на „Fimalac“, со седиште во Париз и „Hearst Corporation“, со седиште во Њујорк. На 12 април 2012 година, „Hearst Corporation“ го зголемил нивниот удел во „Fitch Group“ до 50%. Претходно, „Hearst Corporation“ учествувала со 40% од акциите на компанијата, додека „Fimalac“ бил мнозински сопственик со 60% од акциите. За продажбата на акциите, „Fimalac“ примил 177 милиони долари, односно 135 милиони евра од „Hearst Corporation“. „Фич“ има двојно седиште: во Њујорк и во Лондон. „Фич“ била една од трите национално признати рејтинг организации (NRSRO), признаени од страна на американската Комисија за хартии од вредност во 1975 година, заедно со „Мудис“ и „Стандард и Пурс“, а овие три агенции се познати како „три големи кредитни рејтинг агенции“.
Фирмата е основана од страна на Џон Ноулс Фич (John Knowles Fitch), на 24 декември 1913 година, во Њујорк, под името „Fitch Publishing Company“. Во декември 1997 година, оваа компанија се споила со „IBCA Limited“. Во 2000 година, „Фич“ ги презел фирмите „Duff & Phelps Credit Rating Co.“ и „Thomson Financial Bankwatch“.
„Фич рејтингс (Fitch ratings)“ е најмалата од „големите три“ национално признати статистички рејтинг агенции, покривајќи помал дел од пазарот во споредба со „Стандард и Пурс“ и „Мудис“. Во септември 2011 година, „Фич груп (Fitch Group)“ ја објавил продажбата на „Algorithmics“ (софтвер за анализирање на ризикот) на „ИБМ (IBM)“ за 387 милиони долари. Договорот бил реализиран на 21 октомври 2011 година.
Менаџмент
Врвниот менаџмент на групацијата „Фич“ го сочинуваат:
Скала на кредитниот рејтинг
„Фич“ дава мислење за релативната способност на субјектот да ги исполни финансиските обврски, како камати, дивиденди, отплата на главницата, барања за осигурување или договорна обврска итн. Кредитниот рејтинг се користи од страна на инвеститорите како индикатор кој ја покажува веројатноста за враќање на заемот во согласност со пропишаните услови во договорот. Кредитните рејтинзи на оваа агенцијата го покриваат спектарот на корпорациите, финансиски, банкарски, осигурителни, општински и другите јавни финансиски субјекти, како и хартиите од вредност или другите обврски кои ги издаваат. Со текот на времето, за да се опише некоја од категориите од „ААА“ до „BBB“(позитивна инвестициска оценка) и од „BB“ до „D“ (спекулативна оценка), започнале да се користат изразите „инвестициска оценка“ и „спекулативна оценка“.
Инвестициската оценка покажува релативно ниско до умерено ниво на ризик, додека спекулативната оценка покажува високо ниво на ризик. Ознаката „не е оценет (NR)“ се користи за означување на хартии од вредност, за кои „Фич“ има оценето дел од хартиите од вредност, но не сите кои го сочинуваат капиталот.
Кредитниот рејтинг го одразува нивото на кредитен ризик, а не го одразува пазарниот ризик, промената на каматните стапки, ликвидноста итн. Сепак, треба да се земе предвид фактот дека случувањата на пазарот имаат влијание на способноста на должникот да си ја исполни својата обврска. Значењето на одделните оценки што ги користи „Фич“ е следното:
Долгорочен кредитен рејтинг
Долгорочните рејтинзи на „Фич“ се претставени според азбучна скала од „AAA“ до „D“. Тие за првпат биле претставени во 1924 година, а подоцна биле приспоосбени и лиценцирани од „Стандард и Пурс (Standard & Poor's)“. Кредитната агенција „Мудис (Moody's)“ користи слична скала за рејтинг, но разликата е во тоа што категориите се поинаку именувани. За подобро прикажување на оценката, „Фич“ ги користи и знаците +/- за секоја категорија помеѓу „АA“ и „CCC“, како на пример: АА+, AA, AA-, A+, A, A-, BBB+, BBB, BBB- итн.
„Фич“ „препорачува инвестирање“, доколку оценката на фирмата е една од следниве:
„Фич“ ги смета за „спекулативни“ оние фирми кои се оценети со некоја од следниве оценки:
Краткорочен кредитен рејтинг
Краткорочниот кредитен рејтинг го покажува потенцијалниот ризик за период од 12 месеци. Притоа, тој се означува со следниве симболи:
Поединечен кредитен рејтинг
Поединечниот кредитен рејтинг ја мери самостојната кредитна способност банката, т.е. веројатноста да не ги подмири своите обврски кон доверителите. При назначувањето на поединечниот кредитен рејтинг, Фич прави поделба на „обична поддршка“, од која банката има корист во вообичаениот тек на работење и „вонредна поддршка“, која се доделува на банка со неуспешно работење или банка што пропаѓа, со цел враќање на нејзината способност за одржливост. „Фич“ им доделува поединечен кредитен рејтинг на комерцијалните банки и на банкарски холдинг-компании, но не им се доделува на развојните банки. При одредување на поединечниот кредитен рејтинг, моделот на „Фич“ анализира пет фактори:
Понатаму, методологијата на „Фич“ ја анализира и можноста за доделување финансиска помош на банката, во случај таа да се најде во сериозни финансиски тешкотии. При анализирање на способноста на државата да даде финансиска помош на една банка или целиот банкарски сектор, освен големината на кредитниот рејтинг за државата во која се наоѓа банката, ги зема предвид и следните фактори:
Исто така, „Фич“ ја испитува и институционалната помош што би ја добила банката од банката-родител при што ги зема предвид следниве фактори:
Кога се испитува способноста на банката-родител или на групацијата за доделување финансиска помош, „Фич“ ги проценува следниве фактори:
Кредитен рејтинг за поддршка
„Фич“ врши процена на нивото на „кредитниот рејтинг за поддршка“ што би го добила банката, вообичаено од државата, како и потенцијалната поддршка од меѓународните владини институции, но овој кредитен рејтинг не го опфаќа потенцијалот за институционалната поддршка од акционерите на испитуваната банка. Кредитниот рејтинг за поддршка може да има вредност од еден до пет при што со еден се означува екстремно големата веројатност за добивање помош, а со пет се означува нивото во кое банката нема пристап до помош. Стандардниот кредитен рејтинг ја означува процената на веројатноста банката да не ги подмири своите обврски кон доверителите. Стандардниот кредитен рејтинг на долг рок се доделува посебно за обврските на банката во странска валута и во локална валута. Тоа се прави кога „Фич“ смета дека постои значајна разлика во ризикот за неплаќање на обврските во различни валути или кога одредувањето на стандардниот кредитен рејтинг за локалната валута е неопходно со цел да се добие кредит рејтинг за земјата во која се наоѓа банката.
Стандарден кредитен рејтинг
Методологијата на „Фич“ за додлеување на стандардниот кредитен рејтинг на долг рок го користи пристапот на доделување поголема вредност. Агенцијата најпрвин го одредува стандардниот кредитен рејтинг на долг рок, проценет само врз основа на самостојната финансиска сила на банката, која е пресметана преку самостојниот кредитен рејтинг или, пак, анализирајќи ја нејзината финансиска сила само преку големината на помошта што ја добива (државна или институционална), прикажана преку големината на кредитниот рејтинг за поддршка на банката. Потоа, „Фич“ најчесто ја зема поголемата вредност од овие два кредитни рејтинга за банката и го одредува нивото за стандардниот кредитен рејтинг на долг рок.