cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џејми Варди
Лестер Сити
На 17 мај 2012, англиските медиуми пренеле дека Варди би можел да направи трансфер во Лестер Сити пред стартот на сезоната 2012-2013, за наводна сума од 1 милион фунти, што би било рекорд за играч кој претходно не играл во професионалната фудбалска лига. Подоцна тој ден било откриено дека договорот би можел да достигне вредност и до 1.700.000 фунти со вообичаените бонуси. Веќе следниот ден Варди потпишал три-годишен договор со Лестер во трајност до јуни 2015. На 14 август 2012, тој го направил своето деби за Лестер против Торки Јунајтед во Лига купот. Тој бил и стрелец на тој натпревар што завршил со победа на лисиците со 4-0. Варди го постигнал својот прв лигашки гол во поразот на гости од Блекбурн Роверс со 2-1 на 25 август.
Во текот на сезоната 2013-2014 Лестер Сити изборил промоција во Премиер лигата завршувајќи како шампион во Чемпионшип, а Варди бил еден од најзаслужните играчи за успехот на лисиците придонесувајќи обилно со 16 постигнати гола во 37 натпревари.
Своето деби во Премиер лигата Варди го направил на 31 август 2014 во ремито 1-1 на домашен терен со Арсенал, појавувајќи се како замена во второто полувреме. Својот прв гол во Премиер лигата го постигнал на 21 септември 2014, во неверојатната победа на Лестер над Манчестер Јунајтед на домашен терен со 5-3, враќајќи се од 1-3 негатива во второто полувреме; Варди исто така бил прогласен за играч на натпреварот. Својата прва сезона во Премиер лигата ја завршил со 34 настапи и 5 гола, како 4 од неговите голови дошле во вториот завршен дел од сезоната помагајќи му на својот тим да се извлече од зоната за испаѓање и да заврши на сигурното 14 место.
Следната сезона Варди влегол во страшна форма постигнувајќи 10 гола во првите 10 натпревари на Лестер во Премиер лигата. На 28 ноември го скршил рекордот на Руд ван Нистелрој, постигнувајќи гол на 11 натпревари едноподруго во Премиер лигата. На 2 мај 2016, со Лестер ја освоил Премиер лигата на две кола пред крајот, благодарение на ремито 2-2 на најголемиот конкурент Тотенхем против Челси.
Репрезентативна кариера
На 21 мај 2015, Варди бил повикан во англиската репрезентација за првпат во пресрет на пријателскиот натпревар против Република Ирска и квалификацискиот натпревар за Евро 2016 против Словенија. Тој го направил своето деби на 7 јуни во ремито без голови против Република Ирска на Стадионот Авива во Даблин, влегувајќи од клупата за резерви на местото на капитенот Вејн Руни за последните 15 минути од натпреварот.
Тармштет (општинска заедница)
Тармштет (Tarmstedt) — општинска заедница во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Тармштет.
Општинската заедница Тармштет се состои од следниве општини:
0.999...
Во математиката, повторувачкиот децимален број 0.999... (честопати напишан 0. 9 ,, 0.(9)) го негира реалниот број кој може да биде покажан преку бројот 1.
Категорија:1
Eins Repeterende breuk
Кризов
Кризов (Kriesow) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Ролан Гарос (пилот)
Ролан Гарос (6.10.1888. - 5.10.1918.) (фран. Roland Garros) бил еден од првите француски пилоти и пилот на воен авион во текот на Првата светска војна. Летачката кариера ја започнал во 1909. со авион од типот Демоизел. Во 1911 почнал да се натпреварува на повеќе европски трки со авиони. Станал познат откако го прелетал Средоземјето од Фрежу во Франција до Бизерта во Тунис. Следната година се приклучил на француската војска на почетокот на војната.
Во 1915 принудно слетал на германска територија и бил заробен од германската војска. Избегал од камп за воени заробеници во февруари 1918 и повторно се придружил на француската војска. На 5 октомври истата година неговиот авион бил урнат од непријателски оган при што Гарос загинал, во близина на Вузие во областа на Ардените во Франција.
Роговници
Роговниците спаѓаат во одделот Anthocerotophyta. Како и кај сите други слични оддели на растенија, доминантната фаза од животниот циклус кај овие претставници е гаметофитот, кој се одликува со следните одлики:
За разлика од гаметофитот, спорофитот е паразитски и е зависен од самиот гаметофит, што значи дека тој е всаден во него:
Морфологија
Талусот на роговниците не е многу различен од оној на една џигерница. Тој е дебел околу една клетка на маргините и образува слој на клетки во средината. Талусот е неправилен и понекогаш е со набори на маргините. Под талусот се наоѓаат ризоидите. Шупливите региони од централниот слој на талусот може да носат симбиоткси цијанобактерии, кои најверојатно го снабдуваат растението со минерална храна.
Гаметофитните клетки на роговниците имаат само еден хлоропласт кој содржи хлорофил a и b, како и ксантофили и каротеноиди.
Архегониумите и антеридиумите се делумно всадени на горната површина на талусот во задебелениот централен регион. И двата имаат стерилна обвивка која се отовра како резултат на присуство на вода. Сперматозоидите се хемотактички привлечени од јајце-клетката. Најверојатно многу од роговниците се хомоталусни (еднодомни), така што сингамијата може да се случи помеѓу јајце-клетка и сперматозоид од истиот родител.
По оплодувањето, зиготот и резултирачкиот спорофит првично се зависни од гаметофитот за исхрана. Вратот на архегониумот потоа пролиферира во основата на сетата (дршката) и околу стапалото на спорофитот. Сетата го надрастува вратот, но, излегува на сончева светлина, со што започнува да се исхранува со помош на фотосинтеза. Така спорофитот расте додека гаметофитот дегенерира.
Кај родот Anthoceros се развиени стоми и околустомини клетки. Исто така, горниот епидермис е со кутикула, а во внатрешноста на талусот се образува кортикален слој во кој се одвива фотосинтезата.
Околу спроводните елементи (хидроиди и лептоиди) во центарот на сетата се наоѓаат клетки кои стануваат стерилна обвивка и спороцити. Спороцитите подлежат на мејоза и произведуваат спори. Како што созрева сетата, таа се отвора надолжно и со тоа ги испушта спорите во околината. Но, една интересна особина на спорофитот е дека, нешто над стапалото, сетата се состои од творно ткиво (меристем) и може да создава нови сети за долг временски период, дури и по дегенерирањето на гаметофитот. На овој начин спорофитот станува недетерминиран во однос на својот раст. Сетата, всушност, го претставува "рогот" на една роговница. Бидејќи истата продолжува да расте од основата па нагоре, нејзиниот врв распукува и ги распространува спорите додека уште спори се создаваат во растечката сета под врвот. Бројот на спорите кои една роговница може да ги произведе е исто така недетерминиран. Присуството на фотосинтетски спорофит, неговиот недетерминиран раст и недетерминираниот репродуктивен капацитет се одлики кои се среќаваат и кај спорофитите на васкуларните растенија.
Ингрид Баклин
Ингрид Баклин (име Мајклсон) (родена на 16 мај 1920 година во Стокхолм, почина на 24 февруари 2013 година) — шведска глумица. Беклин дебитирала во 1940 година во „Семејството се врти“ од Ивар Јохансон, а подоцна учествувала во повеќе од 30 филмови. Таа била мажена за глумецот Стиг Јарел и е мајка на поранешниот пратеник Хенрик С. Јарел и Хелен Оберг.
Насмевка
Насмевката е мимика која е создадена со стегање на мускулите кои се наоѓаат блиску до двете страни на устата и оние кои се наоѓаат над неа.
Естареја
Естареја (португалски: Estarreja) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 26.997 жители, на површина од 108.17 км2. Единствениот град во општината е Естареја, кој е во урбаната парохија Бедуидо. Самиот град има население од околу 7.000 жители. Изграден е покрај бреговите на реката Антуа, во близина на Риа де Авеиро. Естареја е важен центар на хемиската индустрија, каде што се наоѓаат неколку фабрики.
Billbergia nutans
Billbergia nutans, или солзи на кралицата, е епифитично растение со потекло од Бразил, Парагвај, Уругвај и Аргентина.
Сорти
Препознатливи се две сорти:
Вилштет (Долна Саксонија)
Вилштет (Wilstedt; Wils) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
828
828 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 828 година од новата ера, 828. од првиот милениум, 28. од IX век и деветта од 820-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6336 и 6337 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5578 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4588 и 4589 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1581.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 828 година се протега во 3464 и 3465, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3524 и 3525 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1371. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 212 и 213 исламска година.
Рококо
Рококо (фр. rococo, а поретко и roccoco), наречен и „доцен барок“ — стил и уметничко движење од XVIII век, кој влијаел на неколку видови уметност, вклучувајќи ги сликарството, вајарството, архитектурата, внатрешното уредување, декоративната уметност, литературата, музиката и театарот. Стилот рококо се јавил во раниот XVIII во Париз како реакција против надменоста и строгите правила на барокот, особено на оној во Версајскиот дворец. Така, уметниците на ова движење избирале повесел, понакитен и пограциозен пристап кон барокната уметност и архитектура. На тој начин, уметноста и архитектурата во рококо стилот биле накитени и во нив често се користеле кремасти, пастелни бои, несиметрични конструкции, криви линии и злато. За разлика од барокот кој бил политички насочен, рококо стилот имал разиграни, а често и духовити уметнички теми. Што се однесува до внатрешното уредување, просториите во стилот на рококо биле изработени како цели уметнички дела со елегантен и накитен мебел, мали скулптури, украсни огледала и таписерија која ги надополнувала архитектурата, релјефите и сликите на ѕидовите. Исто така стилот рококо одиграл голема улога во театарот. Во книгата „Рококо“ (The Rococo), пишува дека нема ниедна друга култура која „создала подуховит, поелегантен и подисмејувачки дијалог полн со нејасен и прикриен јазик и гестови, префинети чувства и суптилна критика“ од оној на театарот во стилот на рококо, особено во Франција.
Кон крајот на XVIII век, стилот рококо започнал да излегува од мода, и бил во голема мера заменет со неокласицистичкиот стил. Во 1835 година Речникот на Француската Академија изјави дека зборот рококо „обично го опфаќа оној украс, стил и дизајн кој е поврзан со владеењето на Луј XV и почетокот на владеењето на Луј XVI “. Според тоа, ги вклучува сите видови уметности создадени околу средината на XVIII во Франција. Зборот рококо се гледа како комбинација од француските зборови „rocaille“, што значи камен, и „coquille“ што значи школка, поради тоа што овие предмети биле користени како мотиви во декорирањето. Поимот рококо може исто така да се протолкува како комбинација од италијанскиот збор „barocco“ (бисер со неправилна форма, од кој веројатно потекнува зборот барок – „baroque“ ) и францускиот збор „rocaille“ (познат вид на градина или украсување на ентериер со школки и камчиња). Зборот може да се користи да го опише префинетиот и необичен стил кој станал модерен во некои делови од Европа за време на XVIII век. Поради љубовта кон кривите линии во форма на школки и фокусот кон декоративните уметности од страна на стилот рококо, некои критичари го користеле терминот за потценувачки да посочат дека тој бил безвреден и помоден. Кога терминот, во околу 1836 година, за првпат започнал да се користи во англискиот јазик, неговото разговорно значење било „застарен“. Всушност, стилот бил остро критикуван, и некои го сметале дека е површен и дека има лош вкус, особено во споредба со неокласицизмот. Но и покрај ова, неговите естетски квалитети се фалеле и во средината на XIX век уметничките историчари го прифатиле терминот. Иако сè уште постои спор во врска со тоа дали стилот е историски важен за уметноста во целина, тој е широко признат како важен период во развојот на Европската уметност.
Историски развиток
Иако обично се смета дека рококото прво се развило во декоративната уметност и во внатрешното уредување, тоа потекнува од делата на доцната барокна архитектура на Боромини (1599-1667) главно во Рим, и на Гварини (1624-1683) главно во Северна Италија но исто така и во Виена, Прага, Лисабон и Париз. Локалните кнезови, бискупи и кнез-бискупи ги навлекувале италијанските архитекти од доцниот барок/раниот рококо стил кон Католичка (Јужна) Германија, Бохемија и Австрија. Инспирирани од нив, регионалните фамилии на градителите од Средна Европа отишле уште подалеку и граделе цркви и дворци и со тоа го претвориле локалниот стил на германски барок во најразработен и најсензационален рококо стил.
1730-тите години претставувале врв во развитокот на рококото во Франција. Стилот, од архитектурата и мебелот, се проширил во сликарството и вајарството, за што се пример делата на Антоан Вато и Франсоа Буше. Рококото го задржало барокниот вкус за комплексни форми и нејасни шаблони. Но во овој период, тоа започнало да поприма разни други одлики, вклучувајќи го вкусот за Ориентален дизајн и за несиметрични композиции. Француските уметници и изгравираните публикации го распространиле рококо стилот.
Стилот рококо во Велика Британија секогаш се сметал дека е „француски вкус“ и никогаш не бил широко усвоен како архитектурен стил, иако неговото влијание се чувствува силно во некои области како изработувањето на предмети од сребро, порцелан и свила. Томас Чипендејл го адаптирал и го прочистил стилот, и со тоа го преобразил дизајнот на британскиот мебел. Вилијам Хогарт помогнал во развивањето на теоретска основа за убавината на рококото. Иако не упатувал директно на ова движење, во своето дело „Анализа на убавината “ (1753 година, „ Analysis of Beauty “) тврдел дека брановидните линии и линиите закривени во форма на буквата Ѕ карактеристични за рококо стилот се основа за грациозност и убавина во уметноста или природата (што не е случај со правата линија и кругот во класицизмот). Се смета дека развитокот на рококо стилот во Велика Британија е поврзан со оживувањето на интересот за Готската архитектура во XVIII век.
Крајот на рококо стилот започнал во раните 1760-ти години кога некои познати личности како Франсоа Волтер и Жак-Франсоа Блондел започнале да ја критикуваат оваа уметност како површна и изопачена. Блондел го осудувал „бесмислениот неред од школки, змејови, треви, палми и растенија“ во современите ентериери. До 1785 година, рококо стилот излегол од мода во Франција и бил заменет со редот и сериозноста на неокласичните уметници како Жак-Луј Давид. Во Германија, рококото од доцниот 18 век го исмевале со зборовите „Zopf und Perücke“ (перче и перика) и го нарекувале Zopfstil. Стилот останал познат во француските провинции и во Италија сè до втората етапа на неокласицизмот, Ампир, кој пристигнал со Наполеоновите владеења и го збришал рококото.
Помеѓу 1820 и 1870 година повторно се јавил интерес за стилот рококо. Британците биле меѓу првите да го оживеат „стилот Луј XIV“ како што тој на почетокот бил погрешно наречен. Плаќале високи цени за да купат половни луксузни добра кои во Париз едвај можеле да се продадат. Но истакнати уметници како Ежен Делакроа и владетели како царицата Евгенија исто така ја откриле повторно вредноста на грациозноста и разиграноста на уметноста и дизајнот.
Мебел и украсни предмети
Веселите теми и заплетканиот дизајн на рококо стилот најдобро се претставувал на поинтимно ниво од она на барокната архитектура и вајарство, кои биле наметливи. Не изненадува тоа што францускиот рококо стил бил присутен во домашните простории. Како што високите француски класи настојувале да ги опремат своите домови во стилот што тогаш бил во мода, металните предмети, порцеланските фигури и особено мебелот се издигнале на повисоко ниво.
Скандиум
Скандиум — хемиски елемент со симбол Sc и атомски број 21. Сребрено-бел метален д-блок елемент, историски е класифициран како редок елемент, заедно со итриум и лантаноидите. Бил откриен во 1879 година со спектрална анализа на минералите еуксен и гадолинит од Скандинавија.
Рококо
Мебел и украсни предмети
Стилот рококо претпочитал несиметричност, вкус кој бил нов за Европскиот стил. Оваа практика на поставување на елементите надвор од рамнотежа со цел да се постигне ефект се нарекува контраст. (contraste).
Скандиум
Скандиумот е присутен во повеќето депозити на ретки и ураниум соединенија, но се извлекува од овие руди во само неколку рудници низ целиот свет. Поради ниската достапност и тешкотиите при подготовката на метален скандиум, првпат направена во 1937, примените за скандиум не беа развиени до 1970-тите. Позитивните ефекти на скандиумот врз алуминиумските легури биле откриени во 1970-тите, а неговата употреба во такви легури останува неговата единствена главна примена. Глобалната трговија со скандиум оксид е околу 10 тони годишно.
Рококо
Мебел и украсни предмети
За време на периодот рококо мебелот бил и физички и визуелно весел. Поимот мебел се претворил во симбол на статусот и зазел улога во удобноста и разноликоста. Мебелот можел лесно да се разместува кога имало собири. Така се појавиле многу специјализирани форми на мебел како што се фотелјата, тапацираните столици и мали столици. Имало промени во дизајнот на овие столици од типот на одделени меки потпирачи за раце, продолжени меки потпирачи за грб и одделни перничиња за седење. Исто така мебелот бил слободно поставен наместо да биде прицврстен за ѕидот, со цел да се истакне веселата атмосфера и разноликоста на сите парчиња мебел. Во производството на мебел махагонот се користел често поради неговата цврстина, а тоа било причина многу столици од тоа време да немаат потпирачи за нозе. Исто така, огледалата закачени над камините станале уште попознати кога се развило необработеното стакло.
Во творбите од периодот кога рококо стилот бил најразвиен, како што е „Собна маса“ (Table d'appartement) (околу 1730 година) на германскиот дизајнер Ж. О. Месонје кој работел во Париз, не постои никаква поврзаност со рамна површина – дури и мермерната плочка на врвот е обликувана. Основата, ногалките, и подножјето се обединети во еден тек од спротивставени извиени делови во формата на С и од камчиња. Јазолот на подножјето го покажува асиметричниот „контраст“ кој бил иновација во рококо стилот.
Скандиум
Својствата на соединенијата на скандиум се нешто меѓу оние од алуминиум и итриум. Постои дијагонална врска помеѓу однесувањето на магнезиум и скандиум, исто како што постои помеѓу берилиум и алуминиум. Во хемиските соединенија на елементите од група 3, доминантната оксидациона состојба е +3.
Рококо
Мебел и украсни предмети
Стилот најмногу бил прикажуван и признат во „малите“ и декоративните уметности, и имал тенденција да ги затемнува традиционалните прифатени форми и структури или пак да се оддалечува од нив. Поради ова, противниците сметале дека стилот бил несоодветен за поголеми проекти и не го признавале како вистински архитектурен стил.
Скандиум
Хемиски одлики
Скандиум е мек метал со сребрен изглед. Развива слабо-жолтеникава или розова нијанса кога се оксидира со воздух. Подложен е на атмосферски влијанија и полека се раствора во повеќето разредени киселини. Не реагира со 1:1 мешавина на азотна киселина (HNO3) и 48% флуороводородна киселина (HF), најверојатно поради формирањето на непропустлив пасивен слој. Скандиумот се пали во воздух со светол жолт пламен формирајќи скандиум оксид.
Рококо
Мебел и украсни предмети
Француските дизајнери како Франсоа де Кивилје, Никола Пино и Бартоломео Растрели лично ги воведувале стиловите во Минхен и Санкт Петербург, додека германецот Жуст-Орел Месонје ја основал својата кариера во Париз. Водечките духови на парискиот рококо стил биле мала група на независни трговци, претходници на модерните молери, предводена од Симон-Филип Поарие.
Скандиум
Изотопи
Во природата, скандиумот се наоѓа исклучиво како изотопот
45 Sc, кој има јадрен спин од 7/2; ова е нејговиот единствен стабилен изотоп. Тринаесет радиоизотопи се карактеризирани, а најстабилниот од нив е 46 Sc, кој има полуживот од 83.8 дена; 47 Sc, 3.35 дена; испуштачот на позитрони 44 Sc, 4 часа; и
Рококо
Мебел и украсни предмети
Стилот на францускиот мебел останал донекаде порезервиран, поради тоа што украсите главно биле од дрво, или, според модата на резбање на дрво, помалку цврсти, понеприродни и поневесели во мешањето на природните со вештачките форми од секаков вид (пр. Мотиви со растенија, репрезентации на сталактити, гротескност, маски, имплементација на разни професии, беџови, слики, драгоцени камења).
Британскиот рококо стил бил повоздржан. Дизајнот на мебел на Чипендејл ги задржал кривите линии и чувството, но не и француската возвишеност и каприци. Веројатно најуспешниот претставник на британскиот рококо стил бил Томас Џонсон, надарен резбар и дизајнер на мебел кој работел во Лондон во средината на XVIII век.
Скандиум
Изотопи
48 Sc, 43.7  часа. Сите останати радиоактивни изотопи имаат полуживот пократок од 4 часови, а поголемиот дел од нив имаат полуживот помал од 2 минути. Овој елемент, исто така, има пет јадрени изомери, со најстабилниот од нив 44 мSc ( t 1/2 = 58.6  ч.).
Изотопите на скандиумот се движат од 36Sc до 60Sc. Примарниот режим на распаѓање на маси пониски од единствениот стабилен изотоп, 45 Sc, е електронскиот зафат, а примарниот режим кај масите над него е бета-распадот. Примарните продукти на распаѓање при атомски тежини под
Рококо
Мебел и украсни предмети
Зборот „рококо“ доаѓа од францускиот збор „rocaille“ кој се користел да ги опише делата од камен и школки на пештерите во Версај. Многу од резбаните парчиња мебел од 18 век, особено рамките на огледалата, во нивната композиција прикажуваат камења, школки и вода што капи, која често потсетувала на Кинеските фигури и пагоди.
Скандиум
Изотопи
45 Sc се изотопи на калциум, а примарните производи при повисоки атомски тежини се титаниум изотопи.
Рококо
Уредување на градина
Примери на градини уредени од Андре Ле Нотр:
Архитектура
Архитектурата во рококо стил, како што беше погоре споменато, била полесна, пограциозна, пообработена верзија од барокната архитектура, која била строга и накитена. Иако овие стилови биле слични, помеѓу рококо и барокната архитектура постојат забележителни разлики. Една од нив е симетријата. За разлика од барокот, рококо стилот ги нагласувал несиметричните форми. Нивните теми исто така се разликувале, и покрај тоа што двата стила биле изобилно украсени. На пример, барокот бил посериозен, му придавал големо значење на религијата и често се одликувал со христијански теми. (Всушност, барокот започнал во Рим како реакција на протестантската реформација). Рококо архитектурата била посветовна адаптација на барокот во XVIII век, која се одликувала со повесели и подуховити теми. Други елементи со кои се одликува архитектурниот рококо стил се многубројни закривени линии и украси, како и користење на бледи бои.
Скандиум
Појава
Стабилната форма на скандиум е создадена во супернови преку р-процесот.
Рококо
Архитектура
Има голем број на примери за рококо градби и архитекти. Помеѓу најпознатите се Екатеринскиот дворец во Русија, дворецот Келуш во Португалија, Дворците Аугустусбург и Фалкенлуст во Брил, Кинеската куќа (Потсдам), дворецот Шарлотенбург во Германија, како и елементи од Версајскиот дворец во Франција. Архитекти кои се прославиле со нивните градби од овој стил се Франческо Бартоломео Растрели, италијански архитект кој работел во Русија и кој се прославил со своите богати и раскошни дела, Филип де Ланж, кој работел во рамките на данската и холандската рококо архитектура, и Матеус Даниел Пепелман, кој работел во доцниот барок стил и кој учествувал во обновувањето на градот Дрезден во Германија.
Скандиум
Производство
Светското производство на скандиум се движи околу 15 тони годишно, во форма на скандиум оксид. Побарувачката е околу 50% повисока, и производството и побарувачката постојано се зголемуваат. Во 2003 година, само три рудници произведуваа скандиум: рудниците за ураниум и железо во Жови Води во Украина, рудниците за ретки елементи во Бајан Обо , Кина и рудниците за апатит на полуостровот Кола, Русија; Оттогаш многу други земји имаат изградено објекти за производство на скандиум, вклучувајќи производства до 5 тони годишно (7,5 тони / годишно Sc 2 O 3 ) од Никел Ази Корпорација и Сумитомо Метал Рударство на Филипините. Во секој случај, скандиумот е нус-производ од извлекувањето на други елементи и се продава како скандиум оксид.
Рококо
Внатрешно уредување
Пример за тоа како рококото се проби во европската архитектура се дворецот Солитуд во Штутгарт, Кинеската палата во Ораниенбаум, Баварската црква во Вис, и Сансуси во Потсдам.
Скандиум
Производство
За производство на метален скандиум, оксидот се претвора во скандиум флуорид, а потоа се редуцира со метален калциум.
Мадагаскар и Ивеланд-Еве регионот во Норвешка ги имаат единствените депозити на минерали со висока содржина на скандиум, тортвеитит (Sc,Y)2(Si2O7) и колбекит ScPO 4·2H2O, но тие не се експлоатираат.
Рококо
Внатрешно уредување
Во тие делови од континентот каде стилот рококо целосно навлегол, веселите, фантастичните и извајаните форми се претставувале со апстрактни орнаменти за кои се користеле огнени, листести текстури или текстури во форожма на школки, во асиметрични извивања, расцветувања или прекршени криви линии. Рококото во приватните домови ја заменува архитектонската поделба помеѓу архитравот, фризот и корнизот со сликовитото, љубопитното и ексцентричното, кои биле изразени преку пластични материјали како резбано дрво и пред се, штуко (во делата на Училиштето Весобрунер). Ѕидовите, таваните, мебелот и порцеланските и металните предмети претставувале една обединета целина. Боите користени во рококото биле понежни и побледи за разлика од примарните бои и темните тонови кои се претпочитале кај барокните вкусови.
Скандиум
Производство
Отсуството на сигурно, стабилно, долгорочно производство ги ограничува комерцијалните употреби на скандиум. И покрај ова ниско ниво на употреба, скандиумот нуди значајни придобивки. Особено ветувачки е зајакнувањето на алуминиумските легури со само 0,5% скандиум. Побарувачката на цирконијата стабилизирана со скандиум на пазарот расте поради нејзината употреба како високо ефикасен електролит во цврсти оксидни горивни ќелии.
Цена
Поради својата реткост, скандиумот е меѓу најскапите елементи. Цената за чист скандиум варира помеѓу 4,000 и 20,000 американски долари по килограм. Во меѓувреме, ограничениот пазар генерира различни цени во било кое дадено време. Во 2010 година, на врвот на недостигот на ретки елементи, цената на скандиумот се зголеми до над 15.000 американски долари за килограм, а широко користениот скандиум оксид (Sc2O3) се продава за над 7 000 американски долари по килограм. Оттогаш ограничената побарувачка заедно со постојаното производство ја задржува цената на нејзиниот 20-годишен просек.
Рококо
Внатрешно уредување
На крајот од 1720-тите неколку антиархитектурни навестувања брзо прераснале во целосно расцветан рококо стил. Тој почнал да влијае на внатрешното уредување и на декоративните уметности ширум Европа. Во Католичка Германија се наоѓале најбогатите форми на германскиот рококо стил.
Скандиум
Соединенија
Хемијата на скандиум е речиси целосно доминирана од тривалентниот јон, Sc 3+. Полупречниците на M 3+ јоните во табелата подолу укажуваат на тоа дека хемиските својства на скандиумовите јони имаат повеќе заедничко со итриумовите јони отколку со алуминиумските јони. Делумно поради оваа сличност, скандиумот често се класифицира како елемент сличен на лантаноид.
Рококо
Внатрешно уредување
Декоративното малтерисување во стилот на рококо на италијанско - шведските уметници-имигранти како Багути и Артари е одлика на куќите на Џејмс Гибс, а браќата Франчини од Ирска имитирале се што се појавувало во Велика Британија.
Скандиум
Халиди и псевдохалиди
Халидите ScX3, каде што X = Cl, Br или I , се многу растворливи во вода, но SCF3 е нерастворлив. Во сите четири халиди, скандиумот е 6-координиран. Халидите се Луисови киселини ; на пример, ScF <sub id="mwvA">3 се раствора во раствор кој содржи вишок на флуориди, за да се формира [ScF6]3-. Координатниот број 6 е типичен за Sc(III). Во поголемите Y3+ и La3+ јони, координатните броеви од 8 и 9 се чести. Скандиум трифлат понекогаш се користи како катализатор од тип на Луисова киселина во органската хемија.
Рококо
Внатрешно уредување
Стилот, воведен во Версајските простории, ја открива својата величественост во неколку париски градби (особено Отел Субиз). Во Германија, француските и германските уметници (Кувији, Нојман, Кноблесдорф, итн.) величествено ги уредија Амалиенбург во близина на Минхен, и замоците во Вирцбург, Потсдам, Шарлотенбург, Брил, Брухзал, Солитуд (Штутгарт) и Шенбрун.
Во Велика Британија, една од збирките на слики на Вилијам Хогарт, создадена во 1754 година, кои прават заедно мелодраматична морална приказна насловена како „Венчање по мода“(„Marriage à la Mode“), ги претставува собите за паради во една стилска лондонска куќа, во која единствено ѕидовите се направени во рококо стил. Паладијанската архитектура е доминантна. Кинеските и мандаринските вази насобрани на Кентскиот камин се сатирично претставени како одвратни мали суштества, а ѕидниот часовник во рококо стил претставува безоблична маса од гранки со листови.
Скандиум
Невообичаени состојби на оксидација
Соединенија што го содржат скандиумот во оксидациски состојби различни од +3, се ретки, но добро карактеризирани. Сино-црното соединение CsScCl3 е едно од наједноставните. Овој материјал донесува структура слична на лист, која покажува екстремно сврзување помеѓу центрите на (II)скандиумот. Скандиум хидридот не е добро разбран, иако се чини дека не е солен хидрид на Sc(II). Како што е забележано кај повеќето елементи, дијатомски скандиум хидрид е забележан спектроскопски на високи температури во гасната фаза. Скандиумските бориди и карбиди се нестехиометриски, како што е типично за соседните елементи.
Рококо
Внатрешно уредување
Генерално, причината поради која рококото е потполно ентериерен стил е тоа што богатите и аристократите се вратиле од Версај во Париз. Париз веќе бил изграден, па затоа, наместо да се впуштат во големи архитектурни дополненија, тие едноставно го реновирале ентериерот на постоечките градби.
Скандиум
Невообичаени состојби на оксидација
Пониски оксидациски состојби (+2, +1, 0), исто така, се забележани во органоскандиумските соединенија.
Историја
Дмитриј Менделеев, кој е познат како татко на периодниот систем , го предвиде постоењето на елементот екабор , со атомска маса меѓу 40 и 48 во 1869 година. Ларс Фредрик Нилсон и неговиот тим го откриле овој елемент во минералите еуксен и гадолинит во 1879 година. Нилсон подготвил 2 грама на скандиум оксид со висока чистота. Тој го именувал елементот скандиум, од латинскиот збор Scandia што значи "Скандинавија". Нилсон наводно не знаел за предвидување Менделеев, но Пер Теодор Клев го препознал елементот и го известил Менделеев.
Рококо
Сликарство
Иако стилот рококо потекнува исклучиво од декоративните уметности, тој може јасно да се забележи во сликарството. Сликарите користеле деликатни бои и заоблени форми и ги украсувале нивните платна со херувими и љубовни митови. Портретите биле исто така популарни помеѓу рококо сликарите. Некои дела прикажуваат еден вид на непослушно и развратно однесување на субјектите, и со тоа имплицираат на историскиот тренд на оддалечување од барокната црковна и државна ориентација. Пејзажите биле пастирски и често ги прикажувале излетите на аристократските парови.
Скандиум
Историја
Металниот скандиум бил произведен за првпат во 1937 со електролиза на евтектичка мешавина на калиум,литиум и скандиум хлорид, на 700-800 °C. Првиот килограм од 99% чист скандиум метал била произведена во 1960 година. Производството на алуминиумски легури започна во 1971 година, по патент од САД. Алуминиум-скандиум легури, исто така, биле развивани во СССР.
Рококо
Сликарство
Најчесто, прв важен рококо сликар се смета дека е Жан-Антоан Вато (1684-1721). Тој имал големо влијание врз подоцнежните сликари, вклучувајќи ги двајцата мајстори од доцниот период, Франсоа Буше (1703-1770) и Жан-Оноре Фрагонар (1732-1806). Дури и деликатноста и чувствителноста во сликите на Томас Гејнсборо (1727-1788) се одраз на рококо духот. Стилот на Елизабет-Луиз Виже ле Брун (1755–1842) е под големо влијание на рококо стилот, особено во нејзините портрети на Марија Антоанета. Други рококо сликари се Жан Франсоа де Трој (1679–1752), Жан-Батист ван Лоо (1685-1745), неговите два сина Луј-Мишел ван Лоо (1707-1771) и Шарл-Амеде-Филип ван Лоо (1719-1795), неговиот помлад брат Шарл-Андре ван Лоо (1705-1765) и Никола Ланкре (1690-1743). Жан-Батист-Симеон Шарден (1699-1779) и Жан Батист Грез (1725-1805) биле важни француски рококо сликари кои се смета дека биле против рококо стилот.
Скандиум
Историја
Ласерски кристали на гадолиниум-скандиум-галиум гранат (GSGG) биле користени во стратешки апликации за одбрана развиени за Иницијативата за стратешка одбрана (SDI) во 1980-тите и 1990-тите.
Рококо
Сликарство
За време на периодот рококо, портретите биле важен дел од сликарството во сите земји, особено во Велика Британија, каде главните имиња биле Вилијам Хогарт (1697-1764), со неговиот остар реалистичен стил, Франсис Хејман (1708-1776), Ангелика Кауфман од Швајцарија (1741-1807), Томас Гејнсборо и Џошуа Рејнолдс (1723-1792), со поласкави стилови под влијание на Антонис ван Дајк (1599-1641). Додека пак, во Франција за време на периодот рококо, Жан Батист Грез бил омилениот сликар на Дени Дидро (1713-1785), а Морис Кантен де Ла Тур (1704-1788) и Елизабет-Луиз Виже ле Брун биле вешти сликари на портрети и на историски теми.
Скандиум
Црвени џинови во близина на Галактичкиот центар
На почетокот на 2018 година, беа собрани докази од спектрометарски податоци за значителен број на скандиум, ванадиум и итриум кај црвените џинови во јадреното јато (NSC) во Галактичкото средиште, Понатамошните истражувања покажаа дека ова е илузија предизвикана од релативно ниската температура (под 3.500 K) од овие ѕвезди кои ги маскираат сигналите, и дека овој феномен бил забележан кај другите црвени џинови.
Апликации
Додавањето на скандиум на алуминиум го ограничува растот на кристалитите во топлинската зона на заварени алуминиумски компоненти. Ова има два корисни ефекти: преципитираниот Al3Sc формира помали кристали отколку кај другите алуминиумски легури, и волуменот на не-преципитирани зони кај границите на кристалититите кај зацврстени алуминиумски легури е намален. Двата од овие ефекти ја зголемуваат корисноста на легурата. Меѓутоа, титанските легури кои се слични во леснотијата и силата, се поевтини и многу пошироко се користат.
Рококо
Вајарство
Уште една област во која стилот рококо бил во голема мера прифатен е вајарството. Етјен-Морис Фалконе(1761-1791) е широко познат како еден од најдобрите претставници на францускиот рококо стил. Генерално, овој стил бил подобро изразен преку деликатните порцелански скулптури отколку преку впечатливите мермерни статуи. Самиот Фалконе бил директор на Севрскиот порцелански завод. Статуите одразувале љубовни и среќни теми, како и природни елементи, закривени линии и асиметрија.
Скандиум
Апликации
Легурата Al20Li20Mg10Sc20Ti30 е силен како титан, светол како алуминиум, и тежок како керамика.
Рококо
Вајарство
Вајарот Едме Бушардон го претставил Купидон каде што ги резба своите љубовни стрели од боздоганот на Херкулес, кој служи како одличен симбол на рококото. Полубогот е преобразен во нежно дете, опасниот боздоган се претвора во стрели за прободување на срцето, исто онака како што мермерот е така лесно заменет со штуко. Тука исто така попатно можат да се споменат француските вајари Жан-Луј Лемуан, Жан-Батист Лемуан, Роберт ле Лорен, Луј-Симон Боазо, Мишел Хлодион и Жан-Батист Пигал.
Скандиум
Апликации
Главната примена на скандиум по тежина е во легурите на алуминиум-скандиум за малите компоненти на воздушната индустрија. Овие легури содржат помеѓу 0,1% и 0,5% од скандиум. Тие биле користени во руските воени авиони, поточно МиГ-21 и МиГ-29.
Рококо
Музика
Во музичката историја исто така постоеше рококо период, иако не толку познат како претходната барокна и подоцнежната класична форма. Самиот музички рококо стил се разви од барокната музика како во Франција, каде што новиот стил беше познат како „галантен стил“ (style galante, односно „елегантен“ стил) така и во Германија, каде што тој беше познат како „чувствителен стил“ (empfindsamer stil). Тој може да се опише како лесна, интимна музика со детално обработени и префинети украсни форми.
Како пример, претставници од Франција се Жан Филип Рамо, Луј-Клод Дакен и Франсоа Купрен. Главни претставници на овој стил во Германија се Карл Филип Емануел Бах и Јохан Кристијан Бах, двајцата синови на прочуениот Јохан Себастијан Бах.
Увид во Францускиот термин „галантен“ може да се забележи во сликата на Буше „Појадок“ (Le Déjeuner), која нуди поглед на општеството кој го одразувал рококо стилот. Би било претенциозно за овие високи буржоазиски кругови да се искористи зборот „учтиво“. Сепак, гестовите на човекот се галантни. Стилскиот, но истовремено и удобен ентериер, неформалната и пристојна интимност во однесувањето на луѓето, интересните и восхитувачките детали кои се насекаде каде што ќе се погледнеш, луксузот во пиењето чоколадо – сето тоа е „галантно“.
Во втората половина од XVIII век се појавила реакција против рококо стилот, првенствено против воочливите прекумерни украси и декорации што се користеле. Предводена од Карл Филип Емануел Бах (успешен рококо композитор со право), Доменико Скарлати и Кристоф Кристоф Вилибалд Глук, оваа реакција била поведена во Класицизмот.
Световноста на стилот рококо и Римокатоличката црква
Стилот можел да се прифати во внатрешноста на црквите, особено кога неговите елементи биле мали или кога тие не привлекувале многу внимание. Тој бил посоодветен за ризницата или другите места кои не биле наменети за богослужение, отколку за во самата црква. Рококо стилот не бил соодветен ниту за свеченоста на божествената литургија ниту пак за богослужбените места како табернакулот, олтарот или амвонот. Рококото можело да изгледа привлечно кај големите структури и градби, иако можеби само поради тоа што неговите барокни корени, кога тогаш, доаѓале до израз. Но неговите фантастични призвуци и одлики најчесто не се долични за големите ѕидови на црквите.
Скандиум
Апликации
Некои парчиња спортска опрема, кои се потпираат на материјали за високи перформанси, се направени со скандиум-алуминиумски легури, вклучувајќи бејзбол палки и рамки за велосипеди и компоненти. Лакрос стаповите исто така се направени со скандиум. Американскиот производител на огнено оружје Смит и Весон произведуваат полуавтоматски пиштоли и револвери со рамки од легура на скандиум и цилиндри од титан или јаглероден челик.
Стоматолозите користат лабораториски ербиум-скандиум гранат (Er, Cr: YSGG) со итриум-скандиум-галиум легиран состав за подготовка на празнината и во ендодонтија.
Првите електронски халидни светилки засновани на скандиум беа патентирани од страна на General Electric и првично направени во Северна Америка, но денес се произведуваат во сите големи индустриски земји. Околу 20 кг на скандиум (како Sc2O3) се користи годишно во САД за високоинтензитетното празнење светилки. Еден вид на метал-халидна светилка, слична на ламбата со жива-пареа , е изработена од тридиод на скандиум и јодид на натриум. Оваа ламба е извор на бело светло со висок индекс на рендерирање на бои што доволно наликува на сончева светлина за да овозможи добра репродукција на боите со ТВ- камери. Околу 80 кг скандиум се користи во метал-халидните ламби/светилки на глобално ниво годишно. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="80kg? That's got to be wrong - too small a number to track (January 2017)">бара извор  ] Радиоактивниот изотоп 46Sc се користи во рафинериите за нафта како агент за следење. Скандиум трифлат е каталитичка Луисова киселина која се користи во органската хемија.
Здравје и безбедност
Елементарниот скандиум се смета за нетоксичен, иако екстензивно тестирање на животни со соединенија на скандиум не е направено. Средните смртоносни дози (ЛД 50) за скандиум хлорид за стаорци се определени како 4 mg/kg за интраперитонеална и 755 mg/kg за орална апликација. Според овие резултати, соединенијата на скандиум треба да се третираат како соединенија со умерена токсичност.
NGC 5462
NGC 5462 — дел од галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Пругав мунгос
Пругав мунгос (Mungos mungo) е животно со долго тело, остра и кратка муцка и кратки уши.
NGC 5462
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5462 е од видот GxyP.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 3 м 53 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 22' 2"".
Други поделби
Проучување на NGC 5462 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1964
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Зимските олимписки игри 1964 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоиле медали. Најуспешна нација на игрите била репрезентацијата на Советскиот Сојуз, која освоила 11 златни од вкупно 25 медали.
Најуспешен натпреварувач на игрите била советската лизгачка Лидија Скобликова, која освоила 4 златни медали.
Вилштет
Вилштет може да се однесува на следниве места во Германија:
Припслебен
Припслебен (Pripsleben) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Сан Кристобал (остров)
Сан Кристобал (San Cristóbal) или Четем (Chatham) — најисточен остров од архипелагот Галапагос во Тихиот Океан. Управно е сместен во покраината Галапагос во рамките на Еквадор. На југозападниот брег е сместено гратчето Пуерто Бакерисо Морено, кое претставува седиште на покраината.
На шпански, наречен е во чест на Свети Христофор, заштитник на морепловците. Англиското име „Четем“ го добил по британскиот државник Вилијам Пит Постариот, Ерл од Четем (1708-1778).
Историја
Островот е составен од три до четири споени изгнаснати вулкани. На него се наоѓа најстарото населено место во архипелагот и првиот остров посетен од Чарлс Дарвин. Единствен извор на пивка вода е кратерското езерце Ел Хунко. Во 1880 г. на островот е изградена казнена колонија за осуденици од Еквадор. Подоцна државата тука направила воена база и извозен центар за месните производи како што се шеќерот, кафето, касавата, говедата, рибите и лиметите.
Сообраќајни врски
Островот е сообраќајно поврзан преку аеродромот „Сан Кристобал“ со секојдневни летови од Кито и Гвајакил.
Стопанство
Највеќето жители на островот живеат во Пуерто Бакерисо Морено и вработени во месната управа, туризмот, или се занимаваат со поединечен риболов. Меѓу посетителските знаменитости во околината на населбата се издвојуваат гнездилната колонија на фрегати Серо Тихеретас и статуата на Чарлс Дарвин, поставена на местото кајшто тој првпат стапнал на Галапагос во текот на второто патување со бродот „Бигл“ на 16 септември 1835 г. Недалеку од гратчето е и колонијата на морски лавови „Ла Лоберија“.
Околу островот има места за нуркање до кои се доаѓа со туристички чамци. На ова подрачје се наоѓа карпестата образба „Заспан Лав“ (León Dormido), која е лавина купа расцепена на два дела. Од интерес е и островчето Исла Лобос, каде се гнездат синоноги блуни.
Пјер Ролан
Пјер Ролан може да се однесува на:
NGC 867
NGC 867 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 867 се споменува и како NGC 875, UGC 1760, MCG 0-6-60, CGCG 387-65, KCPG 62A.
Откривање
Телото е откриено на 21 декември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 867 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 867 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 867 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8718. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 219; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 38. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 852.
Шемс Тебризи
Шемс Тебризи (Персиски: شمس تبریزی‎‎), или Шемсудин Мухамед (1185-1248)) — персиски муслиман кој се смета за духовен водач на Мевлане Џелалудина Мухамеда Балхија, познат како Руми. Шемс Тебризи е често спомнуван во Румиевиот поетски опус, особено во „Дивани на Шемс Тебризи“. Според преданието, Шемс 40 денови го подучувал Руми во изолација во Конија, а потоа побегнал во Дамаск. Гробница на Шемс Тебризи неодамна била номинирана за вклучување во списокот на Светско наследство на УНЕСКО.
Животопис
Шемс се образувал во Тебриз и бил ученик на Бабе Кемалудина Џумдија. Пре да го запознае Руми, патувал од места до места, а се издржувал со плетуни корпи и продавање ремени. Постојат наводи дека Шемс дошол во Конија кога имал шеесет години, но разни стручњаци ги оспориле тие тврења.
Шемсовата прва средба со Руми
На ден 15 ноември 1244 година, човек облечен во црно од глава до пети дошол во место за трговци за подавање шеќер во Конија. Неговото име било Шемс Тебризи. Тврдел дека бил трговец кој патува. Барал нешто што ќе најде во Конија. На крајот го нашол Руми како јава коњ.