cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Харли-Дејвидсон
"Стурџис"(Sturgis) моделот со диск со двоен појас, беше воведен. Од 1990 година, со воведувањето на "Фет Бој"(Fat Boy), Харли повторно стана водач на продажбата на пазарот во тешка категорија (над 750 кубни сантиметри). Во времето на воведувањето на Фет Бој моделот приказна брзо се прошири дека својата сребрена боја и други одлики на овој модел биле инспирирани од американскиот Б-29 самоубиец од Втората светска војна и дека Фет Бој името е комбинација од имињата на атомски бомби Фет Ман и Литл Бој (Fat Man and Little Boy) кои беа фрлени на Нагасаки и Хирошима. Сепак, Судските Страници за урбани легенди ја наведува оваа приказна како урбана легенда.
1993 и 1994 година видоа замена на FXR модели тесо Дуна (FXD), која стана единствена гумена монтажа на FX Биг Твин (Big Twin) рамка во 1995 година. FXR моделот беше оживеан на кратко од 1999-2000 за посебни ограничени изданија (FXR2, FXR3 & FXR4).
Во 2000 година, Форд компанијата додаде Харли-Дејвидсон издание на Ford F-серијата F-150, комплетирана со логото на Харли-Дејвидсон. Овој камион беше Супер кабината за моделот на 2000 година. Во 2001 година, Форд го смени камионот во Супер екипаж. Во 2002 година, Форд додаде супер-моќен мотор (5,4 L), кој продолжи да се произведува до 2003 година. Моделот на 2003 година носеше значки кои ја славеја 100-годишнината на двете компании. Во 2004 година, Форд / Харли камионетот е заменет со супер-Должност моделот, чие производство траеше до 2009 година. Форд го продолжи производството на Харли-Дејвидсон изданието на F-150 за моделот на 2006 година, како и Форд-F 150 Харли-Дејвидсон изданието продолжува во производство за моделот на 2013 година.
Градењето започна со 75.000.000 долари 130.000 квадратни метри (12.000 м2) музеј на Харли-Дејвидсон во долината Меномонее на 1 јуни 2006 година. Таа се отвори во 2008 година и е сместена огромна колекција на историски мотоцикли и корпоративни архиви, заедно со ресторан, кафе бар и простор за средба.
Компанијата за мотоцикли Бјуел
Соработката на Харли-Дејвидсон со производителот на спортски мотоцикли Бјуел компанијата за мотоцикли започна во 1987 година кога тие ги обезбедуваат Бјуел со педесет и згора XR1000 мотори. Бјуел продолжија да купуваат мотори од Харли-Дејвидсон до 1993 година, кога Харли-Дејвидсон купи Четириесет и девет отсто од Бјуел компанијата за мотоцикли. [59] Харли-Дејвидсон го зголеми својот удел во Бјуел на деведесет и осум проценти во 1998 година, аво 2003 година веќе ја имаше цела сопственост. [60]
Со обид да привлечат новодојденци во мотоциклизмот и општо во Харли-Дејвидсон Бјуел разви мотоцикл по ниска цена и лесен за одржување. Едно-цилиндричниот Бјуел Бласт беше воведен во 2000 година, [61] и беше произведуван и во 2009 година, која, според Бјуел, требаше да биде последната година на производството на тој модел. [62]
На 15 октомври 2009 година, Харли-Дејвидсон АД издаде официјална изјава дека ќе се укине Бјуек линијата и ќе се прекине производството веднаш. [63] Наведената причина беше да се фокусираат на брендот Харли-Дејвидсон. Компанијата одби да се разгледа продажбата на Бјуел. [64] Основачот Ерик Бјуел потоа ја основа компанијата Ерик Бјуел Рејсинг и продолжи да ги произведува и развива тркачките мотоцикли 1125RR на компанијата.
Клевети за манипулирање на пазарна цена
Во текот на периодот на максималната побарувачка, во текот на доцните 1990-ти и раната прва деценија на 21 век, Харли-Дејвидсон започна програма за проширување на бројот на дилерите низ целата земја. Во исто време, на сегашните дилери како и обично имаа листи на чекање, кои беа продолжени дури и до една година за некои од најпопуларните модели. Харли-Дејвидсон, како и авто производителите, евиденцијата на продажба не се води кога потрошувачот го купува неговиот производ, туку кога е доставен до дилерот. Затоа, можно е на производителот да му се зголеми бројот на продажба барајќи од дилерите да примаат повеќе инвентар од посакуваниот во пракса наречена канално полнење. Кога побарувачката омекна по единствената моделна 2003 година, оваа вест доведе до драматично намалување на цената на пазарната цена.Само во април 2004 година, цената на Хог акциите падна од над 60 долари до под 40 долари. Непосредно пред овој пад, извршниот директор Џефри Блустајн чие пензионирање беше во тек имаше профит од 42.000.000 долари за остварување на опции за работнички акции. [66] Харли-Дејвидсон беа обвинети во бројни тужби поднесени од страна на инвеститорите кои тврдеа дека биле намерно ограбени од страна на управувачките директори на Харли-Дејвидсон. [67] До јануари 2007 година, цената на акциите на Харли-Дејвидсон достигна 70 долари.
'''Проблеми со полициските Туринг модели ''' Почнувајќи од околу 2000 година, неколку полициски одделенија почнаа да пријавуваат проблеми со нестабилност при голема брзина на Харли-Дејвидсон туринг мотоциклите. [68]Полицаец од Рали, Северна Каролина, Чарлс Павле, беше убиен кога неговиот полициски туринг мотоцикл се уништи наводно,откако се соочил клацкање на мотоциклот при висока брзина. [69]Патролата на автопатот на Калифорнија спроведе тестирање на полициските туринг мотоцикли во 2006 година. Тест возачите пријавиле дека доживеале нестабилност од клацкање или ткаење додека управувале со мотоциклите на тест патеката. [70]
''' Штрајкот во 2007 '''
На 2 февруари 2007 година, по истекот на нивниот униски договор, околу 2.700 вработени во најголемиот производствен на погон Харли-Дејвидсон АД во Јорк, започнаа штрајк откако не успеаја да се договорат за нивните плати и здравствени придобивки. [71] [72 ] Во текот на овој штрајк, компанијата одби да плати за било кој дел од здравствените трошоци на вработените. [73]
На денот пред штрајкот, откако синдикатот гласа против предложениот договор и за да се овласти штрајкот, компанијата го затвори цело производството на фабриката. Во објектот во Њујорк има повеќе од 3.200 работници, и од синдикатот и надвор од синдикатот. [74] Харли-Дејвидсон објави на 16 февруари 2007 година, дека достигна договор со работниците од синдикатот во нивната најголема фабрика, тоа беше чекор напред во дво неделниот штрајк. [75] Штрајкот го прекина националното производство на Харли-Дејвидсон и имаше бранувачки ефекти дури и до Висконсин, каде што 440 вработени беа отпуштени, а многу Харли добавувачи, исто така отпуштија работници поради штрајкот. [76]
''' Групата MV Агуста '''
На 11 јули 2008 Харли-Дејвидсон објавија дека потпишаа дефинитивен договор за да ја купат групата MV Агуста за 109 милиони долари ( 70милиони евра). Групата МВ Агуста содржи две линии на мотоцикли: Едната е MV Агуста брендот со високи перформанси а другата е лесниот Кагива бренд [77] [78] Купувањето беше завршено на 8 август. [79] На 15 октомври 2009 година, Харли-Дејвидсон најави дека ќе откажи од својот интерес кон MV Агуста. [63] Харли-Дејвидсон АД го продадоа италијанскиот производител на мотоцикли MV Агуста на Клаудио Кастилјони, завршувајќи ја трансакцијата во првата недела на август во 2010 година.Кастилјони е поранешен сопственик на компанијата и беше претседател на MV Агуста,откако Харли-Дејвидсон ја купи во 2008 година. [80]
Операции во Индија
Во август 2009 година Харли-Дејвидсон објави планови за да влезат во пазарот на Индија, и почна да таму да продава мотоцикли во 2010 година. Компанија основа подружница, Харли-Дејвидсон Индија, во Гурагон, во близина на Њу Делхи, во 2011 година, и создаде индиска дилерска мрежа. [81] [82]
Финансиска криза
Според Интербренд, вредноста на брендот Харли-Дејвидсон се намали за 43% на 43.4 билиони долари во 2009 година. Падот на вредноста се верува дека е поврзан со 66 постотниот пад на профитот на компанијата во две четвртини од претходната година. [83] На 29 април 2010 година, Харли-Дејвидсон изјави дека тие мора да ги намалат трошоците за производството од своите производствени капацитети во Висконсин за 54.000.000 долари, и дека тие ќе истражуваат други сајтови на САД за да се оствари ова. Соопштението дојде во екот на големо реструктуирање на компанијата, кое започна во почетокот на 2009 година и во тоа беше вклучено затворање на две фабрики, еден дистрибутивен центар, и планиранираното елиминирање на речиси 25% од вкупната работна сила (околу 3.500 вработени). Компанијата објави на 14 септември 2010 дека ќе остане во Висконсин. [84]
Машини на мотоцикли
Класичните Харли-Дејвидсон мотори се V-twin мотори, секој со агол од 45 ° степени помеѓу цилиндрите. Коленестото вратило има една игла, и двата клипови се поврзани со оваа игла преку шипки. [7]Овој агол од 45 ° степени е покриен под неколку американски патенти и е инженерски губиток кој му овозможува голем, висок вртежен момент на моторот во релативно мал простор. Тоа предизвикува цилиндрите да работат во нееднакви интервали и произведува променлив звук кој е премногу силно поврзан со брендот Харли-Дејвидсон.
За да се поедностави на моторот и да се намалат трошоците, V-twin палењето е дизајнирано да работи со еден сет бодови и без дистрибутер. Ова е познато како систем за палење со двоен оган, предизвикувајќи ги двете свеќици да да фрлаат искра без разлика на кој цилиндар беше последно ударот на компресијата, со отпуштање на удар на цилиндарот на другата свеќичка ова се вика ефикасно "губење на искра". Издувната белешка е всушност грчлив звук со некое пукање. На 45 °аголниот дизајн на моторот со кој се создава приклучување отпуштање и секвенционирање како што е: Првиот цилиндар се пали, вториот (задниот) цилиндар се пали 315 °степени подоцна, тогаш постои луфта од 405 °степени сè додека првиот цилиндар не проработи повторно, давајќи му го на моторот својот уникатен звук. [85]
Харли-Дејвидсон користеше разни системи за палење во текот на нивната историја - било да е тоа на почетокот системот со точки и кондензаторот, (Биг Твин до 1978 година и Спортски 1970-1978), магнето системот за палење се користеше за спортските од 1958-1969, раниот електронски систем со центрифугална механичка тежина, (сите модели од 1978 година и половина до 1979 година), или на крајот на електронски со модул за транзисторско палење, повеќе позната како црна кутија или мозок, (сите модели од 1980 сè до денес).
Почнувајќи во 1995 година, компанијата воведе електронско вбризгување на гориво (EFI) како опција за 30-годишнината на изданието Electra Glide. [86] ЕВГ стана стандард на сите Харли-Дејвидсон мотори, вклучувајќи ги и спортските, по воведувањето на продуктната линија во 2007 година. [ 87]
Во 1991 година, Харли-Дејвидсон почна да учествува во работната група за квалитет на звукот, основана од страна на Орфилд лабораториите, Бруел и Кјаер, TEAC, Јамаха, Зајнхајзер, SMS и кортекс. Ова беше првата група на нацијата која ги сподели истражувањата на психолошката акустика. Подоцна истата година, Харли-Дејвидсон учествуваа во серија на студии за квалитет на звукот во Орфилд лабораториите, врз основа на снимки направени во Таладега, со цел да се намали нивото на звукот за стандардите на ЕУ, додека аналитички е фатен оној "Харли Звук". Ова истражување резултираше со мотоцикли, кои беа воведени во согласност со стандардите на ЕУ за 1998 година.
На 1 февруари 1994 година, компанијата поднесе трговска марка за специфичен звук на Харли-Дејвидсон мотоциклите: "Ознаката се состои од издувниот звук на мотоциклите, произведени од страна на V-twin, кренкпин моторите кога стоката е во употреба ". Девет од конкурентите на Харли-Дејвидсон е поднесоа коментари на спротивни на барањето, тврдејќи дека мотоциклите со крузер стил од различни брендови користат еден кренкпин V-twin мотор кој произведува сличен звук. [88] Овие забелешки беа проследени со судски постапки. Во јуни 2000 година, компанијата ги отфрли напорите за федерално регистрирање на трговска марка. [89] [90]
Големи V-twin мотори
Електра глајд "Ултра Класик" (Electra Glide "Ultra Classic") Ф-глава (F-Head), исто така познат како JD, џеб вентил и IOE (доза над издувот), 1914-1929 (1000 кубика) и 1922-1929 (1200 кубика) Флетхед (Flathead), 1930-1948 (1200 кубика) и 1935-1941 (1300 мл). Наклхед (Knucklehead), 1936-1947 61 кубни инчи (1000 кубика) и 1941-1947 74 кубни инчи (1200 cc) Пенхед (Panhead), 1948-1965 61 кубни инчи (1000 кубика) и 1948-1965, 74 кубни инчи (1200 cc) Шовелхед(Shovelhead), 1966-1984, 74 кубни инчи (1200 кубика) и 80 кубни инчи (1338 кубика) од крајот на 1978 Еволуција (Evolution)"Ево" и "Блокхеd" (Blockhead), 1984-1998, 80 кубни инчи (1340 cc) Двојно брегаст (Twin Cam) (познат и како "Фетхед") 1999-денес, во следните верзии: Двојно брегаст 88(Twin Cam 88), 1999-2006, 88 кубни инчи (1450 cc) Двојно брегаст 88B(Twin Cam 88B), контрабалансирана верзија на две брегасти 88, 2000-2006, 88 кубни инчи (1450 cc) Двојно брегаст 95 (Twin Cam 95), од 2000 година, 95 кубни инчи (1550 кубика) (мотори за рано CVO модели) Двојно брегаст 96, (Twin Cam 96од 2007 година. Од 2012 година, само Стрит Боб и Супер Глајд Прилагодено модели сè уште користат 96. 96 кубни инчи (1584 cc) Двојно брегаст 103 (Twin Cam 103), 2003-2006, 2009, 103 кубни инчи (1690 кубика) (мотори за CVO модели), Стандард за 2011 туринг модели: Ултра Ограничена (Ultra Limited), Роуд Кинг класик (Road King Classic) и Роуд глајд ултра (Road Glide Ultra) и Роуд глајд кастом (Road Glide Custom) и Стрит глајд (Street Glide) . Стандард на повеќето 2012 модели со исклучок на спортските и 2 Дуна модели Стрит Боб и Супер глајд кастом (Street Bob and Superglide Custom) Двојно брегаст 110 (Twin Cam 110), од 2007 година, 110 кубни инчи (1800 кубика) (мотори за CVO модели)
Мали V-твин
D Модел, 1929-1931, 750 cc Р модел, 1932-1936, 750 cc W модел, 1937-1952, 750 кубика, соло (2 тркала, рамка само) G (Servi автомобил) Модел, 1932-1973, 750 cc К модел, 1952-1953, 750 cc KH модел, 1954-1956, 900 cc Ајрон хед (Ironhead), 1957-1971, 900 кубика, 1971-1985, 1000 кубика Еволуција, од 1986 година, 883 кубика, 1100 кубика и 1.200 кубика
Револуционерен мотор
Револуцијата на моторот се заснова на VR-1000 Супербајк тркачка програма, развиена од страна на Пауертрејн Инжинерството,тимот на Харли-Дејвидсон и Порше факултетот во Штутгарт, Германија. Тоа е со водено ладење, двојна надземна радилица, внатрешно контрабалансиран V-twin мотор со 60 степени и зафатнина од 69 кубни инчи (1130 кубика), за производство на 115 КС (86 kW) при 8.250 вртежи во минута, со максимум од 9.000 вртежи во минута. [91] [92] Тој беше воведен за новата линија на V-Род во 2001 година за моделот за 2002 година, почнувајќи со еден VRSCA (V-Twin Рејсинг стрит кастом) модел. [93] [94]
Верзија од 1250 кубика на Скримин игл со револуционерниот мотор беше достапна за 2005 и 2006 година, и беше присутен потоа во еден производствен модел 2005-2007. Во 2008 година, 1250 кубниот револуционерен мотор стана стандард за целата VRSC линија.
Мотори со еден цилиндар
IOE единечни
Флетхед и ohv единечни
Едноцилиндричните мотори се враќаат во 1926 година. [97] Овие синглови беа достапни со или како флетхед мотори или како надземни вентили за мотори. [98] Фамилии на модели Модерните Харли-брендирани мотоцикли паѓаат во една од петте фамилии на модели: Туринг, софтејл, дуна, спортски и V род. Овие фамилии на модели се одликуваат со рамката, моторот, суспензијата, и други одлики.
На туринг фамилијата припаѓаат роуд кинг, роуд глајд и електра глајд моделите кои се нудат во разна уреденост. Роуд кинг моделите имаат ретро изглед и се опремени со голема проѕирна шофершајбна. Роуд кинг потсетува на големите V - твин модели од 1940-тите и 1950-тите. Електра глајд моделите можат да бидат идентификувани од страна на нивната полна предна маска. Повеќето Електра глајд модели имаат маска монтирана на предницата која се нарекува "Бетвинг" (Bat wing) поради неговата непогрешлива форма. На роуд глајд и роуд глајд ултра класик имаат маска монтирана на рамката, позната како "Шаркноуз" (Shark Nose). На оваа маска се вклучени уникатни, двојни предни светла.
Туринг моделите се препознаваат по нивните големи дисаги, задната серпентина воздушната амортизација и се единствените модели кои нудат целосна маска со радија и CBS. Сите туринг модели ги користат истите рамки, најпрво беа воведени со Шавлхед мотор во 1980 година, и продолжија натаму само со некои скромни надградби до 2009 година, кога беше опширно редизајниран. Рамката се препознава со локацијата на управувачот пред виљушката и беше првата Харли Дејвидсон рамка со гумена монтажа која го изолира возачот од вибрациите на големите V-twin мотори.
Рамката беше изменета за моделот од 1994 година кога резервоарот за нафта отиде под преносот а акумулаторот беше преместен внатре под десната дисага под седиштето. Во 1997 година, рамката повторно беше изменета за да се овозможи да се намести поголем акумулатор под седиштето и можност за намалување на височината на седиштето. Во 2007 година, Харли-Дејвидсон воведе мотор од 96 кубни инчи (1570 кубни сантиметри) [99] двојно брегаст 96, како и шест-брзински пренос за да му се даде на возачот подобра брзина на автопат.
Во 2006 година, Харли воведе FLHX стрит глајд, мотоцикл дизајниран од страна на Вили Г Дејвидсон за да биде лично негов,во склоп на своите туринг модели. [100] Во 2008 година, Харли додаде анти-блок систем за сопирање и контрола на крстарење како фабрички инсталирана опција на сите туринг модели (стандард на CVO и годишнинските модели) [101] Исто така ново за 2008 година е 6 галонскиот (23 литри) резервоар за гориво за сите туринг модели.
За моделот на 2009 година, Харли-Дејвидсон го редизајнира целиот туринг опсег со неколку промени, вклучувајќи ја и новата рамка, целосно изменета монтажа на моторот, 17-инчни (430 мм) предни тркала за сите, и 2-1-2 издуви. Промените резултираа со поголема оптоварување, носивост, подобро ракување, посмирен мотор, подолг период и помала издувна топлина пренесена на возачот и патниците. [102] [103] Исто така објавено за моделот на 2009 година е FLHTCUTG Три глајд ултра класик, првиот Харли на три тркала откако Серви автомобилот беше укинат во 1973 година. Моделот беше опремен со уникатна рамка и мотор од 103-кубни инчи (1690 кубика) ексклузивно за моторот на три тркала. [104]
Софтејл
Овие мотори профитираат од силната вредност на Харли традицијата. Со задната суспензија скриена под преносот, тие се визуелно слични на "хардтејл" чоперите кои беа популарни во 1960-тите и 1970-тите години, исто така и нивната поранешна историја. Во согласност со таа традиција, Харли нуди софтејл модели со "Спрингер" предница и "Херитиџ" стил, кој вклучува дизајн од реплики од текот на историјата.
Ознака
Софтејл моделите користат голем V – твин мотор и софтејл шасија (СТ). Софтејл моделите кои користат дијаметриски мали телескопски предници слични на оние што се користат за спортските мотори имаат ознаки што почнуваат со FXST, на пример, FXSTB (вечерниот воз), FXSTD (двојка), а FXSTS (Спрингер). Софтејл моделите кои користат телескопски предници со голем пречник слични на оние што се користат за туринг мотоциклите имаат ознаки кои почнуваат со FLST, на пример, FLSTF (Фет Бој), FLSTC (херитиџ софтејл класик), FLSTN (Софтејл Делукс) и FLS (Софтејл Слим). Софтејл моделите кои користат Спрингер предници со 21-инчно (530 мм) тркало имаат ознаки што почнуваат со FXSTS, на пример, FXSTS (Спрингер Софтејл) и FXSTSB (Бед Бој). Softail моделите кои користат Спрингер предници со 16-инчно (410 мм) тркало имаат ознаки што почнуваат со FLSTS, на пример, FLSTSC (Спрингер Класик) и FLSTSB (Крос Боунс).
Дуна
Дуна-рамката на мотоцикли беше развиена во 1980-тите и раните 1990-ти и дебитираше со FXDB Стурџис моделот во 1991 година понуден во ограничена количина. Во 1992 година линијата продолжи со ограничено издание на FXDB Дејтона и производствен модел FXD Супер Суперглајд. Новата рамка на Дуна беше опремена голем В – твин мотор и традиционален стил. Тие се разликуваат од Софтејл по традиционалната спирална суспензија која го поврзува главниот дел на задната суспензија со рамката, а од Спортските по нивните поголеми мотори. На овие модели, преносот исто така го вдомува резервоарот за масло на моторот.
Пред 2008 година, Дуна моделите беа обично опремен со тесни, XL-стил предница и предни тркала. Оваа постава традиционално ги вклучува Супер Глајд (FXD), супер-Глајд Кастом (FXDC), Стрит Боб (FXDB), и Лоу Рајдер (FXDL). Еден исклучок беше Вајд Глајд (FXDWG), кој се задржа на дебелината на XL предниците и тесното предно тркало, но предницата позиционирана на таков начин на кој му дава погломазен изглед. Во 2008 година, Дуна Фет Боб (FXDF) беше воведен во поставата на Дуна, вклучувајќи агресивен стил како нов 2-1-2 издувник, две светла, 180 милиметарска задна гума, а за првпат во поставата на Дуна, 130 милиметарска предна гума.
За моделот на 2012 година,Дуна СвичБек (FLD) стана првата Дуна која ја скрши традицијата на постоење на моделот FX со монтажни насликани тешки дисаги, туринг шофершајбната, поголеми цевки за предница, светлата начеле и широка предна гума со целосен фендер. Новата предница личи на голем V-твин FL модели од 1968-1971. Тие, исто така се наведени од страна на Харли како дел од нивниот туринг опсег.
Семејството Дуна користи мотор од 88-кубни инчи (1440 кубика) со две брегасти од 1999-2006. Во 2007 година, поместувањето се зголеми до 96 кубни инчи (1570 кубика) заедно со фабрика која го зголеми ударот на 4,375 инчи (111,1 мм). За моделот на 2012 година, производителите почнаа да нудат Дуна моделот со зафатнина од 103-кубни инчи (1690 кубика). Сите Дуна модели користат гумени монтажа на моторот за да се изолира возачот од вибрациите на моторот.
Duna моделиte користат голем V-tvin мотор (F), малa пречникska телескопскa предница слична на оние што се користат за Спортските (X) до 2012 година, додека кај еден модел не се искористи предница со голем пречник слична по изглед на оние што се користат за Туринг (L) моделите и Dyna шасија (Д). Затоа, освен за FLD од 2012 година до денес, сите Dyna модели имаат ознаки што почнуваат со FXD, на пример, FXDWG (Дуна Вајд Глајд) и FXDL (Dyna Лоу Рајдер).
Спортски
Во 2007 година, Харли-Дејвидсон ја славеше 50-годишнината од Спортскиот модел и произведе ограничена серија наречена XL50, од кои само 2.000 беа направени за продажба во целиот свет. Секој мотор е поединечно нумериран и се продаваше во една од две бои, проѕирно сребрена со портокалова или живописно црна. Исто така во 2007 година, електронското вбризгување на горивото беше воведено во Спортстер фамилијата, а моделот Најтстер (Nightster) беше воведен во средината на оваа година. Во 2009 година, Харли-Дејвидсон го додаде Ајрон 883 (Iron) на Спортстер линијата, најновата во Дарк Кастом серијата.
VRSC
Во 2008 година, Харли додадe анти-блокирачки систем за сопирање како фабрички инсталирана опција на сите VRSC модели. [101] Харли исто така ja зголеми зафатнината на фабричкиот мотор од 1130 на 1250 кубика (69-76 кубни инчи), кои претходно беа достапни само на Скримин Игл. VRSC модели вклучуваат: VRSCA: V-Род (2002-2006), VRSCAW: V-Род (2007-2010), VRSCB: V-Род (2004-2005), VRSCD: Најт Род (2006-2008), VRSCDX: Специјален Најт Род (2007 -2010), VRSCSE: Скримин Игл CVO V-Rod (2005), VRSCSE2: Скримин Игл CVO V-Rod (2006), VRSCR: Стрит Род (2006-2007), VRSCX: Скримин Игл Трибјут V-Род ( 2007), VRSCF: V-Род (2009-2010).
VRSC моделите користат револуционерен мотор (VR), и на уличните верзии се назначени Стрит Кастом (SC). По VRSC претставката која е заедничка за сите Стрит Мотоцикли, следната буква означува модел, или (база V-Род:надвор од производство), AW (база V-Rod + W (wide) за широк со 240 милиметарски задни гуми), Б (надвор од производство ), Д (Најт Род: надвор од производство), Р (Стрит Род: надвор од производство), SE и SEII (CVO Специјално издание), или X (Специјално издание). Понатаму разликувањето на моделите е направено со дополнително писмо, на пример, VRSCDX означува Специјален Најт Род.
VRXSE
VRXSE V-Род Дестројер е производство на Харли-Дејвидсон за мотоцикл за трки по права линија, изграден да се кандидира на четвртина милја за помалку од десет секунди. Тоа се заснова на истатиот револуционерен мотор кој е искористен на VRSC линијата, но VRXSE користи Скримин Игл од 1.300 кубика, кој има 75 милиметарско коленесто вратило, 105 mm Пистонс, и 58 mm гасовни тела. V-Род Разурнувачот не е улично легален мотоцикл. Поради тоа, се користи "Х", наместо на "SC" за означување намотоцикл кој не е наменет за улична употреба. "SE" означува CVO Специјално издание.
Операции за возила по нарачка
Операциите за возила по нарачка (CVO) е тим во рамките на Харли-Дејвидсон, кој произведува ограничена верзија персонализирани модели на Харли. Секоја година почнувајќи од 1999 година, тимот избира 2 од 5 фабрички модели на компанијата и им додава мотори со поголема зафатнина, надградби на перформанси, посебна боја, повеќе хромирани или акцентирани компоненти, надградби на аудио систем, и електронски додатоци за создавање на персонализации со врвен квалитет за сопствениот пазар на фабриката.
Моделите најчесто се надградби на Ултра Класик Електра Глајд, која е избрана за CVO третман секоја година од 2006 година сè до денес, и Роуд Кинг, кој беше избран во 2002, 2003, 2007, и 2008 година. Исто така за персонализирање се одбираат и некои од фамилиите на Дуна,Софтејл и VRSC.
Еколошки рекорд
Агенцијата за заштита на животната средина спроведува емисии за сертификација и претставни тест емисии во Ен Арбор, Мичиген, во 2005 година. Субсеквентно, Харли-Дејвидсон произведе "еколошка гаранција."Оваа гаранција го осигурува секој сопственик на возилото дека е дизајниран и изграден без никакви дефекти во материјалите и изработката кои би предизвикале возилото да не ги исполни стандардите на ЕПА. [109] Во 2005 година, ЕПА и Одделот за заштита на животната средина на Пенсилванија (PADEP) потврди дека Харли-Дејвидсо ќе биде првата корпорација доброволно да се запише програмата за расчистување. Оваа програма е наменета за расчистување на почвата и подземните води погодени од страна на поранешната фабрика на Њујорк за морнарска артилерија. Програмата е поддржана од страна на државата и локалната власт, заедно со учесничките организации и корпорации. [110]
Пол Готол, директорот за операции на ЕПА, им честиташе на компанијата за мотоцикли: Харли-Дејвидсон нивните еколошки обврски ги има сватено многу сериозно и веќе постигна значителен напредок во истрагата и расчистувањето на минатата контаминација. Доказ за напорите на Харли може да се најде во последните определбна ЕПА што го означува имотот Харли како "под контрола" во врска со целите за расчистување. Оваа одлука значи дека не постојат сериозни контаминациски проблеми на објектот. Според новата програма за расчистување, Харли, ЕПА, и PADEP ќе се забрза завршувањето на истрагата на имотот за да се достигне конечно решение што трајно ќе го заштити човековото здравје и животната средина. [110] Харли-Дејвидсон, исто така,го купи поголемиот дел од Касталој, што е Јужно-австралискиот производител на лени мотоцикли тркала и центри. Јужно Австралиската влада утврди "заштита на купувачот (Харли-Дејвидсон) против ризици за животната средина". [111]
Култура на брендот
Според една неодамнешна студија за Харли-Дејвидсон, во 1987 година половина од сите Харли мотоциклисти беа на возраст под 35 години. [112] Сега, само 15% од Харли купувачите се под 35 години, [112] а во 2005 година, просечната возраст се искачи на 46.7%. [113] [114] [115] [116]
Приходот на еден просечен возач на Харли-Дејвидсон е исто така зголемен. Во 1987 година, просечниот домашен приход на еден возач на Харли-Дејвидсон беше 38.000 $. До 1997 година, просечниот домашен приход за тие возачи се зголеми за повеќе од двојно, на 83.000 $. [112] [појаснување е потребно]
Харли-Дејвидсон привлекува лојална заедница на брендот, [117] со лиценцирање на Харли-Дејвидсон логото кое вреди речиси 5% од нето приходите на компанијата (41.000.000 $ во 2004). [118] Харли-Дејвидсон снабдува многу американски полициски сили со нивните мотоцикли. [119] Харли-Дејвидсон мотоциклите одамна се поврзани со суб-културите на Бајкерите, мото клубови, и Разбојнички (Outlaw) мото клубови.
Потекло на "Хог"(свиња) прекарот
Со почеток во 1920 година, тим од фармерски момчиња, кој стана познат како "Хог момчиња", вклучувајќи го и Реј Вејшар, постојано освојуваа трки. Групата имаше жива свиња која ја користеја како нивна маскота. По победата, тие ќе ја ставеа свињата на нивните Харли и вртеа победнички круг. [17] Во 1983 година, компанијата формира клуб за сопственици на својот производ искористувајќи ја предноста на долготрајниот прекар со правењето на "Хог" (свиња) во акроним HOG (Harley Owners Group)Група на сопственици на Харли.. Харли-Дејвидсон се обиде да го направи Хог заштитна марка, но го загуби случајот против независен специјалист на Харли-Дејвидсон, Хог фарма на Западна Сенека, Њујорк, [120] во 1999 година Апелациониот панел пресуди дека Хог стана генерички термин за големи мотоцикли и затоа бил незаштитлив како трговска марка. [121]
На 15 август 2006 година, Харли-Дејвидсон АД NYSE симболот го промени од NYSE на Хог. [122] WHQG, мејнстрим рок радио станицата која му служи на метрополитенската област на Милвоки, го користи овој прекар на нивниот официјален број за повици (102,9 ХОГ) како почит за нивниот производител на мотоцикли од родниот крај, како и нивните поддржувачи корисници и возачи.
Сент Мартин (остров)
Сент Мартин (корнски: Brechiek, со значење шарен предел покриен со светлина и темнина) е најсеверниот населен остров на Островите Сили во Англија. Има површина од 237 хектари.
Опис
На островот има три поголеми населени места Хајер Таун, Мидл Таун и Лоуер Таун,и повеќе расфрлани фарми и куќи со вкупен број на жители 136 според пописот од 2001 година.
Постојат две пристаништа: едното е кај Хајер Таун и е наречено докот на Хајер Таун и е во функција кога е плима, а второто пристаниште е наречено Хотел док и се наоѓа кај Лоуер Таун и е во функција кога е осека. Во Хајер Таун постои пошта.
На островот има лозови насади.
Северниот дел од островот за време на осека е споен со островот Вајт.
Дневен светилник
На североисточниот агол од островот се издигнува висок дневен светилник обоен со бели и црвени пруги. Подигнат е во 1683 година од Томас Екинс првиот служител на Годофин семејството кој живеел на островот.
Светилникот е мазна, гранитна, кружна кула со пречник 4.8 метри и височина 6.4 метри,со конусна завршница и вкупна висина од 11 метри. Има заоблена влезна врата што е блокирана и на неа е врежан неточен датум – 1637 година. Белите пруги се обоени до 1822 година,а црвените до 1833 година, така да денес целата кула е со бели и црвени пруги.
Иако светилникот е од современ датум, тој заедно со неколкуте камени могили  е вброен во важни древни споменици.
Светилникот е изграден на највисоката точка на Сент Мартин, која е втора по височина на Островите Сили, и е единствената тригонометриска точка на мапата на Националната агенција за мапирање (OS) на Островите Сили, што значи дека светилникот може (ако времето тоа го дозволува) да биде виден од Корнвол и обратно од таму да се види копното на Англија.
Религија
Постојат две цркви на Сент Мартин: Англиканска епархиска црква Сент Мартин и методистичка капела. И двете се наоѓаат во околината на Хајер Таун. Методистичката капела била изградена околу 1845 година.
Граѓанска парохија и избирачко место
Сент Мартин е една од петте цивилни епархии на Островите Сили, и е избирачко место. На оваа епархија покрај овој остров и припаѓаат и неколку ненаселени острови и гребени заедно со островите Истерн Ајлс, Греит Ганили, Вајт и Инглиш Ајланд. Од овој остров се избираат двајца советници за советот на Островите Сили. Граѓанската епархија денес не функционира.
Образование
На островот постои основно образование кое е дел од Академијата на петте острови на Островите Сили (порано се нарекувало Училиште на петте острови). Учениците од средно образование се школуваат на островот Сент Мери. каде и престојуваат за време на работните денови сместени во интернат, а дома се враќаат за време на викендот.
Наводи
<references group="" responsive="">
Кеген
Кеген (Кеген) — село во источниот дел на округот Кеген во Алматинската област, југоисточен Казахстан. Населението брои
NGC 2469
NGC 2469 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2469 се споменува и како UGC 4111, MCG 10-12-35, CGCG 287-17, ARAK 147, IRAS 07540+5648.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2469 е од видот Sb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 2469 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 58 м 3,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 56° 40' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 2469 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22327. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 43; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3791. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 985.
Нојбуков-Залцхаф
Нојбуков-Залцхаф (Neubukow-Salzhaff) — општинска заедница во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Нојбуков, иако самиот не е дел од општинската заедница.
Општинската заедница Нојбуков-Залцхаф се состои од следниве општини:
Бегалци од Грчката граѓанска војна
Бегалци од Грчката граѓанска војна — членови или симпатизери на поразените комунистички сили, кои ја напуштиле Грција како политички бегалци во периодот од 1946 до 1949 г. Поразот на ДАГ и евакуацијата на ККЕ во Ташкент во 1949 година, довеле до тоа илјадници луѓе да ја напуштат земјата. Проценето е дека до 1949 година, Грција ја напуштиле повеќе од 100.000 луѓе, заминувајќи за Југославија и источниот блок, дел во СССР и Чехословачка. Меѓу бегалците имало десетици илјади деца (познати како деца-бегалци), кои бие евакуирани од ККЕ во организирани акции.
Грчка граѓанска војна
Откако силите на оската биле поразени, избива судир меѓу Демократската армија на Грција (ДАГ) и грчката влада, вратена од изгон. Многумина решиле да ја прифатат владата како легитимна, па затоа набрзо избувнала Грчката граѓанска војна. Кон KKE и ДАГ се приклучиле: селани, левичари, комунисти, социјалисти, Понтски Грци, Кавкаски Грци, малцинствата од северна Грција меѓу кои и Македонците. Тие добиле помош од СФРЈ и Народна Република Албанија за да ја продолжат борбата. Најголем број од борците регрутирани во ДАГ биле Македонци. Се проценува дека до 1949 година, меѓу 40-60 проценти од борците во ДАГ, биле Македонци, или 11.000–14.000 од борбените сили на ККЕ. Со цел да ги привлече Македонците, ККЕ ја менува политиката, така што на Петтиот пленум, кој се одржал на 31 јануари 1949 година, донесена е резолуција според која, по победата на ККЕ, Македонците ќе добијат „признавање на националноста“ во рамките на обединетата грчка држава. Иако дале сè за да ја добијат војната во полза на ККЕ, тоа сепак не било доволно.
Деца бегалци
На 4 март 1948 година, „Радио Слободна Грција“ објавило: сите деца под 15 години да бидат евакуирани од подрачјата кои се под контрола на привремената влада. Постарите жени добиле инструкции да ги пренесат децата преку граница во Југославија и во Албанија, а помладите жени биле земени во партизани. Вдовиците на загинатите партизани, се претвориле во замена за мајки на децата, и ги придружувале децата на нивното патешествие до земјите од Источниот блок. Многумина си ги евакуирале своите сопствени деца. До 1948 година, голем број на деца умреле од неисхранетост, болести и повреди. Проценето е дека 8.000 деца го напуштиле Костур и околината во текот на наредните недели. Децата биле групирани, и тргнале кон албанската граница. Партизаните кои ги воделе децата (млади жени и мажи), им помагале да избегаат од граѓанската војна.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Истанбул
Црквата Свети Ѓорѓи (турски: Aya Yorgi Kilisesi ) е христијански храм кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Од 1600 година, овде се наоѓа седиштето на Вселенската патријаршија.
Бегалци од Грчката граѓанска војна
Деца бегалци
Илјадници деца, Македонци, Грци и Власи, биле евакуирани од подрачјата контролирани од комунистите. Специјалниот Комитет на Обединети Нации за Балканот (UNSCOB) во извештај потврдува дека во етнички чистите македонски села, жителите биле многу порешени да ги евакуираат децата. Денес се познати под називот „Децата Бегалци“. Се проценува дека од 28.000 до 32.000 деца биле евакуирани во текот на 1948 и 1949 година. Според некои извори, најголемиот дел од децата испратени во Источниот блок, биле со македонско потекло, кои го зборувале својот мајчин македонски јазик, но ова го негираат документите на ККЕ и изјавите дадени од политичките бегалци во годините по евакуацијата. Бил направен исклучок за децата од две или три години, кои биле оставени со мајките, и не биле евакуирани. До 1950 година, имало: 5.132 деца во Романија, 4.148 во Чехословачка, 3.590 во Полска, 2.859 во Унгарија и 672 во Бугарија.
Официјалниот став на Грција бил дека овие деца се насилно грабнати од родителите од страна на комунистите и однесени во земји со социјалистички систем на уредување. Грчките историчари и политичари, овој чин го нарекуваат Паидомазома (Παιδομάζωμα), налик на османлискиот Данок во крв.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Истанбул
Црквата се наоѓа во истанбулскиот реон Фенер, на северозапад од историскиот центар на стариот Цариград. Оваа црква е релативно мала црква, особено земајќи го предвид нејзиниот статус во православниот свет. Црквата е скриена зад високи ѕидови, издигнати, за да не привлекува несакани погледи во исламската империјална престолнина. Црквата има едноставна надворешна фасада, но е богато украсена внатре.
Историја
По падот на Цариград под власта на Османлиите во 1453 година, главен центар на православниот свет во претежно муслиманскиот град станал квартот Фенер. Во 1600 година, патријарх Матеј II (1596-1603) го преселил седиштето на Патријаршијата во оваа црква. Црквата била реконструирана многупати и малку е останато од оригиналниот вид. Патријарх Тимотеј II (1612-1620) ја реконструирал и проширил во 1614 година. Црквата била повторно реконструирана во времето на патријархот Калиник II (1694-1702). Во почетокот на 18 век црквата пострадала од пожар и истата бла повторно обновена.
Нов голем пожар во 1738 година повторно нанел тешки штети на црквата. Дури во 1797 година патријарх Григориј V успеал да започне големи реставрационни дејствија. Сегашниот изглед на црквата е од тоа време.
Сегашниот изглед на црквата е во општи линии плод на тоа обновување.
Музеј на Природната приказна на Венеција
Музејот на Природната приказна на Венеција е музеј за природна историја сместен во Фондако деи Турчи, кој се наоѓа на Големиот канал, Венеција, Италија. Нејзините колекции се однесуваат главно на природната историја на венецијанската лагуна што го опкружува градот. Денес е едно од 11-те места управувани од Фондационе Музеи граѓански во Венеција.
Градење и историја
Музејот се наоѓа во Фондако деи Турчи, првично изграден во 13 век како палацо за семејството Пезаро. Изграден е во венецијански византиски стил, првично користен како трговско складиште за стоки од исток.
Во 1381 година, зградата му била дадена на господарот на Ферара, Николо II д'Есте. Во 1621 година, таа станала фондако (или фонтего) за турските трговци, место за живеење и за бизнис, до 1838 година. Од 1865 година, зградата била опширно реставрирана. По ова дело, во него се сместени Музејот Корер, а потоа и Природонаучниот музеј од 1969 година.
Музеј
Природонаучниот музеј во Венеција е основан во 1923 година за да чува и прикажува голем број научни збирки од Музејот Корер и Венето Институт за науки, писма и уметност, меѓу другите. Ова подоцна било проширено, со околу два милиони предмети во колекцијата. Тие опфаќаат ботанички, ентомолошки и зоолошки примероци, фосили и етнографски збирки.
Библиотеката има над 40.000 книги.
Библиотеката е специјалистички центар обединет со музејскиот истражувачки институт. Собира материјали кои имаат различно потекло и дела од значајни венецијански натуралисти како Џовани Доменико Нардо, Николо Контарини, Џовани Миани и Антонио Карло Донди Дал Орологио. Од 1923 година неговото седиште се наоѓа во Фондако деи Турчи. Библиотеката има многу богато наследство кое се состои од антички и модерни книги, како и материјал од различни видови
Музејот го води Фондација на граѓански музеи во Венеција (MUVE).
Фајал (остров)
Faial, Ilha do Faial, е вулкански остров, дел од Централната Група на архипелагот на Азорските Острови. Неговата површина изнесува 173 км2. Врвот на островот, Кабешо Гордо, изнесува 1043 м. надморска височина издигнувајќи се над калдера чиј пречник изнесува 2 км со 400 метри длабочина. Главен град на островот е Хорта. Најблискиот остров е Пику кој се наоѓа на 6 км, на исток.
Историја
Островот бил откриен во првата половина на 15 век, а човечкото населување започнало веројатно во 1460.
За време на средновековни легенди и неосновани приказни за мистичните земји островот Фајал за првпат се појавил во 1375–1377 на Каталонската Мапа, како Ilha da Ventura или Insula de La Ventura (македонски: Остров на Авантурата).
Населување
Во 1427 година било откриено тоа што повеќемина го претпоставувале: острови во средината на Атлантикот (поточно островите Санта Марија и Сао Мигел). Следните години се појавиле и нови откритија додека, за време на неговото прво истражувачко патување (во 1451 година), морепловецот Диого де Теиве не го истражил брегот на Фајал.
До 1460, морепловните мапи го назначувале овој остров како Ила де Сао Луис. Во ова време Валентим Фернандес да Моравија, германски интелектуалец и преведувач кој престојувал во Лисабон, ја раскажал првата приказна поврзана со населувањето на островот. Како што напишал, Фрејр Педро, исповедникот на кралицата, патувал со Инфанта Д. Изабела од Португалија, Војвотката од Бургундија, во Фландрија, каде што се запознал и развил пријателство со благородникот Жосе ван Хуертер. За време на нивните разговори, Педро разговарал со Ван Хертер за островите и дека постојат депозити на сребро и калај (за кои тој претпоставувал дека се Илас Каситеридес, на македонски со значење, Калајски Острови). Ван Хуертер убедил 15 други побогати мажи да вложат во архипелагот.
Експедициите на Ван Хуертер
Околу 1465 година, Хуертер за првпат стигнал на плажата Праја де Алмофариз (сега Праја де Алмоксарифе). Експедицијата останала на подрачјето на Ломба дос Фрадес околу една година, сè додека нивните резерви не се потрошиле. Неговите сонародници биле налутени од недостатокот на ветените благородни метали, и набрзо Ван Хертер избегал во Фландрија и во дворот на Бургундија. Во 1467 година, Хуертер се вратил на Фајал со нова експедиција, поддржана од Војвотката Изабела која наредила мажи и жени од сите сталежи да бидат испратени на островот. Инфанте Д. Фернандо (Војвода од Визеу) му ја дал на Ван Хуертер титулата капетан-мајор за островот. Новите колонисти се соочиле со проблеми во својата нова колонија, поради недостаток на вода за пиење. Тие ја пренеле својата населба во соседната долина (која и денес да го носи името "Фламенгос", португалски термин за "фламански" или буквално "фламански народ"). Ван Хуертер изградил мала капела, осветена во името Санта Крус (Светиот Крст). На крајот, тој привремено се вратил во Лисабон, каде што се оженил за Беатриз де Маседо, гувернанта на војводата Визеу. Сè уште преговарач, тој се вратил на Фајал, промовирајќи го населувањето на колонијата и неговите имоти. Тој ја убедил втората група доселеници, под фламанскиот благородник Вилем ван дер Хеген (подоцна позната како Гилерме да Силвеира) да ги донесе своите сограѓани, нивните семејства и помошен персонал на островот во 1467 година.
Доселениците се сконцентрирале во областа на Кончеичао и Порто Пим, создавајќи јадра во Вила де Орта (подоцна Вила де Хорта), име транслитерирано од презимето на Ван Хуертер. До 1490 година, оваа фламанска заедница броела околу 1500 луѓе, а им се придружиле неколку семејства од Алентехо, Моинхо и други острови во архипелагот. Брзиот раст на островот, во оваа фаза, бил резултат на одгледувањето пченица и пораст на индустријата. Подоцна, името на островот се променило во "Фајал", поради големиот број дрвја од видот Myrica faya. Со подобрувањето на економијата на островот, тука се доселиле Португалците и набрзо фламанското влијание се намалило.
Во 1583 година, како дел од шпанската окупација на Азорските Острови на Фајал била испратена шпанска флота. За време на Иберскиот сојуз на Португалија и Шпанија, островот честопати бил напаѓан од Велика Британија и од француски пирати. За да се заштитат, Фајалците изградиле голем број тврдини. Во 18 век имало повеќе од 20.
Вулканот Кабешо Гордо избувнал во 1672 година, што довело до емиграција во Бразил, но економијата не била значително оштетена. Хорта станала пристаниште за језуитски мисионери кои патувале во и од Бразил и од Азија. Језуитите изградиле училиште во Хорта, како и кармелитите и францисканските монаси. Истражувачот Џејмс Кук, исто така, стигнал до островите пред да започне со своите патувања во Тихиот Океан, во текот на 18 век.
Фајалците биле активни учесници во борбите меѓу либералите и револуционерите. Тие ја поздравиле посетата на кралот Педро IV во 1832 година а за својата лојалност, Хорта била прогласена за град.
Стопански подем
Растот од индустријата и трансатлантскиот поморски сообраќај ја прошириле важноста на Хорта, како безбедно пристаниште и база за складирање на јаглен. Во 1919 година, првиот авион што го преминал Атлантикот пристанал во Хорта. Извонредната местоположба на Хорта, исто така, довело до тоа Американците да ја основаат базата Клипер. Слично на ова, во Хорта биле сместени британските, американските, француските, германските и италијанските меѓуконтинентални подморници. За време на Втората светска војна, Хорта исто така била важна поморска база, давајќи засолниште на некои сојузнички бродови што учествувале во инвазијата во Нормандија.