cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Александар Белев
Раните години
Белев студирал право на Универзитетот во Софија и во Германија пред да се врати во Бугарија за да работи како адвокат. Поминал неколку години работејќи во Министерството за внатрешни работи. Протеже на министерот за внатрешни работи Петар Габровски, силен поддржувач на фашизмот, Белев бил испратен во нацистичка Германија во 1941 година по иницијатива на Габровски, со цел да ги проучи законите на Нирнберг со цел да се воведе сличен систем за Бугарија. Белев веќе бил познат како еден од најискрените антисемитски политичари во земјата.
Комесаријат за еврејски работи
За тоа време, Белев бил близок соработник и политички сојузник на СС-Хаупстурмфуррер Теодор Данекер, началник на Гестапо во Бугарија и заменик на Адолф Ајхман.
Ентузијазмот за депортација на бугарските Евреи бил многу ограничен во рамките на политичкиот естаблишмент и навистина во јавноста излегле вести за планот, кои биле охрабрени јавно да протестираат. Меѓутоа, кога започнале протестите, тракиските и македонските Евреи веќе заминале. Се тврди дека фактот дека првите депортирани Евреи не биле бугарски државјани значело помал бес кај јавноста за нивната депортација, па затоа протестите не дошле во нивниот случај.
Протестите помогнале да се осигура дека деветнаесет Бугари подоцна ќе добиеле статус на праведници меѓу народите. Белев на крајот бил принуден целосно да се откаже од плановите кога му било наредено во телефонски разговор со кралот Борис Трети.
Во обид да се справат со бугарските Евреи, Белев во мај 1943 година насилно ги преселил Софиските 19,000 Евреи во помалите градови и села низ целата земја, иако овие обесправени Евреи во голема мерка ја преживеале војната.
Последните години и смртта
Во октомври 1943 година новоназначената влада на премиерот Добри Божилов го разрешил Белев од функцијата претседател на Комесаријатот за еврејски работи, заменувајќи го со поумерениот Христо Стомањаков.
Белев потоа бил прераспределен во Централниот директорат за контрола на Министерството за внатрешни работи. Отуѓен од Габровски, за кого Белев сметал дека сторил премалку за да го заштити од политичките махинации што резултирале со неговиот пад од власта, и откако се уверил дека германскиот пораз бил неизбежен, Белев се огорчил и и’ рекол на својата реномирана љубовница и поранешна секретарка, Лилијана Паница, дека тој имал намера да побегне во Германија и да исчезне под земја.
Белев исчезнал на 9 септември 1944 година, со гласина што ја обиколила Софија дека извршил самоубиство во банка во Сердика. Ова сепак се покажало како невистинито. Други гласини кружеле дека тој избегал во Германија, па дури и во САД и толку многу се верувало дека тој е сè уште жив што Народниот суд го осудил на смрт во отсуство. Белев избегал во Ќустендил, од каде што имал намера да отпатува за Германија, но кога пристигнал, бил заробен од партизаните кои го уапсиле и го вратиле во Софија. За патувањето, Белев бил придружуван од вооружен стражар, еврејски партизан, кој штом го напуштиле Ќустендил, го свртел пиштолот кон Белев и го убил. Неговото тело било фрлено во ров покрај патот, а инцидентот не бил пријавен дури до неколку години подоцна.
Коцкест кристален систем
Коцкест кристален систем (кубен кристален систем, наречен и изометриски) — кристален систем каде што единицата ќелија е во форма на коцка. Ова е една од најчестите и наједноставни форми пронајдени во кристали и минерали.
Примитивна кубика (скратена cP и алтернативно наречена едноставна коцкеста)
Кубично центрирано куќиште (скратено cI или bcc)
Лицецентрично кубично (скратено cF или fcc, и алтернативно наречено кубично затворено или ccp)
Bravais решетки
Трите Bravais решетки во коцкестиот кристален систем се:
Примитивниот кубичен систем (cP) се состои од една решетка на секој агол на коцката. Секој атом на точка на решетка потоа подеднакво се дели меѓу осум соседни коцки, а единицата ќе содржи вкупно еден атом (1/8 × 8).
Кубичниот систем центриран во телото (cI) има една решетка точка во центарот на единицата, покрај осумте агли точки. Таа има нето вкупно 2 решетки по единица клетка (1/8 × 8 + 1).
Лицецентричниот кубичен систем (cF) има точки на решетките на лицата на коцката, кои секој дава точно половина придонес, покрај точките од аголната решетка, давајќи вкупно 4 точки на решетка по единечна ќелија (1/8 × 8 од аглите плус 1/2 × 6 од лицата). Секоја сфера во cF решетка има координатен број 12. Координативниот број е бројот на најблиските соседи на централниот атом во структурата.
Коцкестиот систем во центарот на центарот е тесно поврзан со шестаголниот затворени (hcp) систем, каде што два системи се разликуваат само во релативните пласмани на нивните шестаголни слоеви. Плочата [111] на кубичен систем центрирано во центарот е шестаголна решетка.
Обидот да се создаде кубен кристален систем центриран во C (т.е. ставање дополнителна решетка во центарот на секое хоризонтално лице) ќе резултира со едноставна четириаголна решетка на Bravais.
Простор во единицата ќелија
Едноставна коцкеста единична ќелија има една коцкеста празнина во центарот.
Единица која се наоѓа на телото има шест октаедрични празнини кои се наоѓаат во центарот на секое лице на единицата, а дванаесет други се поставени на средината на секој раб од истата ќелија, за вкупно шест нето октаедрични празнини. Дополнително, постојат 24 тетрахерални празнини кои се наоѓаат во квадратен простор околу секоја октаедарна празнина, за вкупно дванаесет тетрахерални празнини. Овие тетрахерални празнини не се локални максимуми и не се технички празнини, но повремено се појавуваат во повеќејатурни единици.
Клената клеточна единица во центарот на лицето има осум тетрахерални празнини што се наоѓаат на половина пат помеѓу секој агол и центарот на единицата, за вкупно осум тетрахерални празнини. Дополнително, постојат дванаесет октаедрични празнини сместени на средните точки на рабовите на единицата ќелија, како и една октаедрична дупка во самиот центар на ќелијата, за вкупно четири нето октаедрични празнини.
Претпоставувајќи еден атом по точка на решетка, во примитивна кубична решетка со должина на коцка а, сферичниот полупречник би бил а2 и факторот на пакување на атомот ќе биде околу 0,524 (што е сосема ниско). Слично на тоа, во BCC решетка, факторот за пакување на атоми е 0,680, а во fcc е 0,740. Вредноста на fcc е највисока теоретски можна вредност за било која решетка, иако постојат и други решетки кои исто така ја постигнуваат истата вредност, како што е шестаголно затворено (hcp) и една верзија на тетраедарна bcc.
Како по правило, со оглед на тоа што атомите во цврстата се привлекуваат едни со други, поцврсто спакуваните аранжмани на атомите имаат тенденција да бидат почести. Меѓутоа, прилично осакатените аранжмани се случуваат, на пример, ако орбиталната хибридизација бара одредени агли на поврзување. Според тоа, примитивната коцкеста структура, со особено низок атомски фактор на пакување, е ретка по природа, но се наоѓа во полониум. ЦЦЦ и ФЦЦ, со нивните повисоки густини, се доста чести во природата. Примери за Bcc вклучуваат железо, хром, волфрам и ниобиум. Примери за fcc вклучуваат алуминиум, бакар, злато и сребро.
Мулти-елементи
Соединенијата што се состојат од повеќе од еден елемент (на пример, бинарни соединенија) често имаат кристални структури врз основа на кубен кристален систем. Некои од почестите се наведени овде.
Структура на цезиум хлорид
Покрај самиот цезиум хлорид, структурата се појавува и кај некои други алкални халиди кога се подготвува при ниски температури или високи притисоци. Општо земено, оваа структура е поверојатно да се формира од два елементи чии јони се со приближно иста големина (на пример, јонски полупречник на Cs + = 167 и Cl- = 181 часот).
Координативниот број на секој атом во структурата е 8: централниот катјон е координиран на 8 анјони на аглите на коцка, како што е прикажано, и слично, централниот анјон е координиран до 8 катјони на аглите на коцка.
Други соединенија кои покажуваат структура на цезиум хлорид се CsBr, CsI, RbCl, AlCo, AgZn, BeCu, MgCe, RuAl и SrTl.
Рок-сол структура
Просторна група на структурата на камен-сол (NaCl) се нарекува Fm3m (во Hermann-Mauguin нотација), или "225" (во Меѓународните табели за кристалографија). Ознаката Strukturbericht е "Б1".
Во камена сол или натриум хлорид (халитна) структура, секој од двата типа на атоми формира посебна кубична решетка со центри во центарот, при што двете решетки се испреплетуваат за да формираат шаблон за 3D шаблони. Наизменично, оваа структура може да се гледа како кубична структура со средно лице со секундарни атоми во неговите октаедрични дупки.
Координативниот број на секој атом во оваа структура е 6: секој катјон е координиран на 6 анјони во вертикалите на октаедар, и на сличен начин, секој анјон е координиран на 6 катјони во вертикалите на октаедар.
Меѓуатомското растојание (растојание помеѓу катјон и анјон, или половина од должината на единицата на клетката a) во некои кристали на камена сол се: 2,3 Å (2,3 × 10–10 m) за NaF, 2,8 Å за NaCl и 3,2 Å SnTe.
Други соединенија кои покажуваат камена сол како структура се LiF, LiCl, LiBr, LiI, NaF, NaBr, NaI, KF, KCl, KBr, KI, RbF, RbCl, RbBr, RbI, CsF, MgO, PbS, AgF, AgCl, AgBr и ScN.
Структура на цинкбленте
Просторна група на структурата на Цинкбленде се нарекува F43m (во нотација на Херман-Маугин), или 216. Структуралната ознака е "Б3".
Структурата на Zincblende (исто така напишана "цинк мешавина") е именувана по минерал цинкбленде (сфалерит), една форма на цинк сулфид (β-ZnS). Како и во структурата на карпестите соли, двата типа на атоми формираат две проникнувачки коцкести решетки центрирани во центарот. Сепак, се разликува од структурата на карпестите соли во тоа како двете решетки се поставени релативно една на друга. Структурата на цинкбленд има тетраэдрична координација: Најблиските соседи на секој атом се состојат од четири атоми од спротивен тип, позиционирани како четирите вертикали на редовен тетраедар. Севкупно, распоредот на атоми во цинкблендната структура е ист како дијамантната коцкеста структура, но со наизменични типови на атоми на различни мрежни решетки.
Примери на соединенија со оваа структура вклучуваат самиот цинкбленд, олово (II) нитрат, многу соединети полупроводници (како што се галиум арсенид и кадмиум телурид) и широк спектар на други бинарни соединенија.
Други соединенија кои ја покажуваат структура на сливот на цинк се α-AgI, β-BN, дијамант, CuBr, β-CdS, BP и BAs.
Вери-Феланова структура
Таа има 3 ориентации на наредени тетрадекаедрони со пиритоедарски клетки во празнините. Се наоѓа како кристална структура во хемијата, каде што е обично позната како "Клатратна структура од тип I". Гасните хидрати формирани од метан, пропан и јаглерод диоксид на ниски температури имаат структура во која молекулите на водата лежат на јазлите на Веру-Фелановата структура и се поврзани со водород заедно, а поголемите молекули на гасот се заглавени во полиедралните кафези.
Фудбалска Асоцијација на Израел
Фудбалската Асоцијација на Израел (хебрејски: ההתאחדות לכדורגל בישראל) е главна фудбалска организација во Израел.
Фудбалската асоцијација е основана во 1928 година. Има 283 регистрирани клубови. Член на Светската Фудбалска Федерација ФИФА е пд 1929 година, а член на Европската Фудбалска Унија УЕФА е од 1994. До 1976 година, Израел бил член на Азиската Фудбалска Конфедерација АФЦ, но бил исфрлен од политички причини.
Лигата во Израел се игра од 1932 година. Најуспешен клуб е ФК Макаби Тел Авив. Купот на Израел првпат е одигран во 1928 година. Најмногу победи имал клубот ФК Макаби Тел Авив.
Првиот меѓународен натпреват бил одигран во 1934 година во Каиро, Фудбалска репрезентација на Египет-Фудбалска репрезентација на Израел 7:1. Бојата на дресовите на репрезентацијата била бела. Националниот стадион Рамат Гану во Тел Авив има капацитет од 55,000 гледачи.
На Светските првенства националната селекција играла во 1970 година. Израел е единствената држава во светот која учествувала во квалификациите за Светското првенство во различни континентални групи, Азија (АФЦ) и Европа (УЕФА).
NGC 5829
NGC 5829 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 11 мај 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5829 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 5829 има привидни димензии од 1,7' х 1,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 5829 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53709. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 153; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2017. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 87.
Клисекајси (Бучим)
Клисекајси — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Бучим. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. На 100 метри северозападно од селото се наоѓаат аморфни камени плочи што прилегаат на камени конструкции.
NGC 1456
NGC 1456 — двојна ѕвезда во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ј. Герхард Лохсе, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1456 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 48 м 8,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 22° 33' 30".
Други поделби
Проучување на NGC 1456 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 132; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1800. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 31.
Котлин (остров)
Котлин (Ко́тлин; Reitskär) ― руски остров, кој се наоѓа во близина на врвот на Финскиот Залив, 32 км западно од Санкт Петербург во Балтичкото Море. Котлин го дели Невскиот Залив од остатокот од заливот. Утврдениот град Кронштат се наоѓа на островот и е дел од светското наследство што е „Санкт Петербург и сродните групи споменици“. Островот служи како порта кон Санкт Петербург и како таков бил место на неколку воени ангажмани. Програмскиот јазик Котлин е именуван по островот, исто како што програмскиот јазик Jава го дели своето име со индонезиски остров.
Историја
Градот Кронштат бил основан на островот Котлин од страна на Петар Велики, кој го презел од Швеѓаните во 1703 година. Во март 1921 година, Котлин бил местото на Кронштатскиот бунт, што резултирал со над 11.000 жртви.
Географија
Во општ преглед, островот образува издолжен триаголник; 12,1 км долг и околу 1,6 широк, со основата кон Санкт Петербург. Источниот или широкиот крај е опфатен од градот Кронштат, а гребените се протегаат за 2,4 км од западната точка на островот до карпата на која е изграден светилникот Толбакен.
Така, островот го дели пристапот кон морето кон Санкт Петербург на два канали; дека на северната страна е попречена од гребени кои се протегаат преку неа од Котлин до Лисиј Нос; јужниот канал, автопатот до поранешниот главен град, е стеснет со плунката што излегува од спротивната страна на Ломоносов на руското копно и, блиску до Кронштат, историски е силно чувана со батерии.
Поморскиот пристап кон Санкт Петербург бил многу олеснет со изградбата на каналот во 1875-1885 година, 7 м длабок, низ плиткото, додека автомобилите можат да патуваат по копно до островот користејќи ја браната Санкт Петербург од северниот и јужниот брег на Финскиот Залив. Започнат во 1980 година, но одложен поради политичките пресврти во 1990-тите, проектот на браната бил завршен во 2010 година и службено пуштен во употреба во 2011 година.
Превоз
Малата длабочина на водата во Невскиот Залив била поттик да биде изграден морски канал за да бидат сместени големи бродови, овој канал овозможува движење на бродови со провев од 11 метри (до свежа вода), должина од 320 метри и ширина од 42 метри.
NGC 3355
NGC 3355 — засега неутврден објект во соѕвездието Водна Змија, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1866 година од страна на Семјуел Ленгли, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3355 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3355 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6633. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1017.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Сергеј Чепчугов
Сергеј Чепчугов (руски: Сергей Андреевич Чепчугов, роден на во ) — руски фудбалски голман кој во моментот настапува за екипата на ФК ЦСКА Москва.
Чепчугов својата професионална кариера ја започнал во 2003 година како играч на ФК Металург Краснојарск, и во истиот тим се задржал до 2007 година, кога преминал во ФК Рига. Во сезоната 2008/2009 настапувал за ФК Сибир Новосибирск а во 2010 потпишал за ФК ЦСКА Москва.
Ратници
И покрај декретот за нивната лојалност кон монархијата и кралот Борис III од Бугарија, тој официјално ја распуштил организацијата во април 1939 година. Забраната сепак не била спроведена и тие останале постојни. Веднаш по забраната, тие извршиле едно од своите најозлогласени дела, т.н. „Бугарска Кристална ноќ“, кога на 20 септември 1939 година, Ратниците марширале во Софија фрлајќи камења кон еврејските продавници. Полицијата не интервенирала и некои излози биле скршени. Александар Белев, водечки член на групата, подоцна тврдел дека нападот бил негова идеја и дека тој лично ја водел толпата.
Со доаѓањето на Црвената армија и Болшевиците во Бугарија на 9 септември 1944 година, Ратниците исчезнале од бугарската сцена. Многу од водачите станале членови на бугарската национална влада во странство, некои од младите Ратници станале доброволци во Вермахт, додека други избрале да останат во Бугарија и да се борат против комунистите.
Ѕвезда од Кутлеш
Спектакуларен примерок на ѕвездата е ископан во 1977 г. за време на археолошки ископувања во Кутлеш, Егејска Македонија, од страна на професорот Манолис Андроникос кај с. Кутлеш во околината на Постол. Тој го открил сонцето на златен ларнакс во гробниците на кралевите на Античка Македонија, која сметал дека му припаѓа на кралот Филип II Македонски.
Денес таа пронајдена плоча се чува во музејот во Кутлеш, Егејска Македонија.
Ѕвездата се користела за време на Кралство Македонија и во Република Македонија од јули 1992 до 1995 година кога е сменето со денешното македонско знаме. Денешното македонско државно знаме е стилизирана верзија на Ѕвездата од Кутлеш, со осум краци наместо шестнаесет.
Толкување на симболот
Значењето на симболот денес не е сосема разјаснето. Во археолошките кругови постојат повеќе претпоставки за тоа дали симболот изворно на почетокот бил официјален симбол на Кралството Македонија, дали бил само симбол на војската или пак, едноставно претставувало украсно обележје.
Употреба на симболот
Симболот се користел отсекогаш за означување и истакнување на македонскиот идентитет. Низ вековите, македонскиот народ секогаш го користел симболот во своето секојдневие и активности. За важноста на симболот за македонскиот народ сведочат и голем број на икони во кои се нацртани 16- краки ѕвезди или во поупростената верзија- ѕвезда со осум краци.
Денешна употреба
Денес, симболот го користат скоро сите македонски здруженија во дијаспората, македонската општина Пустец во Албанија, многубројни организации во Македонија и беше државно знаме на Македонија од 1991 до 1995 година. Од друга страна пак, Грција вештачки го прифаќа како нивен симбол со тоа што Беломорска Македонија како провинција го има истото знаме но со сина позадина.
Сонцето од Кутлеш не е грчки симбол, освен тоа што случајно се пронајде на денешната грчка територија. Денешните грчки симболи и античките грчки симболи се скоро еднакви бидејќи луѓето живееле на иста територија.
Грб на Пустец
Симболот и грбот на македонската општина во Албанија, Пустец официјален грб на општина пустец. Грбот се состои од златна 16 крака Ѕвезда од Кутлеш на црвена основа. Над Ѕвездата од Кутлеш стои натписот Општина Пустец на македонски јазик а додека на долниот дел стои натписот Komuna e Liqenas (Општина Пустец на албански јазик)
Грб на ОМО Илинеден - Пирин
Грбот на ОМО Илинден - Пирин е службен грб на политичката партија на Македонците во Пиринска Македонија. На грбот е претставена зелена планина што ја симболизира Пиринска Македонија. Во позадина на планината е претставена Ѕвездата од Кутлеш и го симболизира македонскиот народ, територија, историја и идентитет. Во подножјето на планината се претставени три цвета. Македонците од Пиринска Македонија доста често го користат нашето национално знаме што се користеше до 1995 година. Дејствувањето на оваа политичка партија во Бугарија е речиси невозможно, а за прекршување на слободата на собири, државата беше осудена и од Европскиот суд за човекови права во Стразбур.
Ирак на Олимписките игри
Ирак — првпат учествува на Олимписките игри во 1948 година. Ирачаните не учествувале на игрите во 1952 година и ги бојкотирале игрите во 1956 година поради Суецката криза. По ова отсуство, Ирак се враќа на игрите и освојува бронзен медал на игрите во Рим 1960 година. Тие учествувале и на наредните три игри но повторно не се појавиле на игрите во 1972 и 1976 година за да ги бојкотираат апартхејдот во ЈАР. Придружувајќи се на бојкотот од 1976 година, Ирак бил втората неафричка земја која учествувала во бојкотот (другата била Гвајана). Уште на игрите во 1980 година, Ирак се појавиле на сите игри и покрај Ирачките војни. На 9 април 2003 година зградата на Националниот олимписки комитет на Ирак во Бгдад бил уништен, ограбен и запален. Ирачката олимписка програма се обновила навреме за да учествува на игрите во Атина 2004 година, при што замалку ирачката фудбалска репрезентација не го освоила бронзениот медал, биле поразени од Италија при борбата за третото место. Ирак се нема натпреварувано на Зимските олимписки игри.
Ирак има освоено еден медал од сите учества во дисциплината кревање тегови.
Претставувани се од Националниот олимписки комитет на Ирак од самиот почеток.
Карадаг
Карадаг или Кара Даг (од турското Kara Dağ, Црна Планина; Μαυροβούνι, Мавровуни; старо Καρά Νταγ) — ниска планина во Егејска Македонија. Највисок врв е Коџа Бали (1.177 м).
Опис
Карпите на планината се гнајсови, а има и малку амфиболити.
Бутковското Езеро во северното подножје планината е влажно подрачје од меѓународно значење, заведено со Рамсарската конвенција во 1974 г., а езерото со неговата околина во 2003 г. е прогласено за национален парк. Истото е вклучено и во мрежата Натура 2000 (бр. 1260001 и 1260008) и прогласено за место од орнитолошка важност (020).
До врвот Коџа Бали се стасува од селото Папрат (620 м) за околу 3 часа.
Оливер Драгојевиќ
Оливер Драгојевиќ (Oliver Dragojević) (, -, ) — хрватски музичар.
Детство
Роден е во Сплит, а по потекло е од Вела Лука на островот Корчула. Во Сплит посетува музичко училиште. Најпрво учи клавир, а потоа кларинет и гитара. Прва средба со музиката му била на петгодишна возраст кога од татко му Марко добива поклон усна хармоника со која ги забавувал децата од неговата улица и патниците од бродовите на линијата Сплит - Вела Лука.
Почетоци на естрадата
Прв естрадни настап му бил детскиот фестивал во Сплит 1961 година со популарната песничка Балони. Истовремено со братот Аљоша снима тогаш познати светски хитови за радиостаницата Сплит. Веќе во 1963 се здобива со голем успех како пејач и клавијатурист на култниот сплитски бенд Батали. На натпреварот аматери пејачи од Хрватска, освојува прво место пеејќи.
Соработка со Руњиќ
Фестивалски деби имал на Сплитскот фестивал 1967 на наговор од Зденко Руњиќ со неговото Пицаферајем. Оваа композиција не стигнала на завршната фестивалска вечер, ама оваа песна во седумдесеттите ќе стане еден од вечно зелените хитови на Оливер. По неуспехот во Сплит 1967 сè до 1972 година, Оливер свири по бројни западноевропски клубови усвојувајќи ги темелните одлики на подоцниот изведувачки манир. По краткотрајната епизода со Дубровачките трубадури која траела помалку од година дена и учеството на пионерските први сезони на сплитскaта група Море во летото 1974, повторно се приклучил на Баталите. На Сплитскиот фестивал се враќа во 1974 година, во голем стил ја освојува првата награда на публиката со композицијата Ча ће ми Копакабана. Потоа тогаш повторно воспоставува соработка со Зденко Руњиќ и во Сплит 1975 ја пее шансоната Галеб и ја, врвен погодок и почеток на долгогодишната соработка и наградите за најнадарениот авторски изведувач. Во наредните децении постигал бројни успеси на настапите на фестивалите, како и издавање на синглови и албуми. Награден е 21 пат со најзначајната хрватска музичка награда Порин. Добитник е на хрватското одликување во редот на Даница со ликот Марко Марулиќ.
Фестивали
Фестивал Сплит:
Мелодије хрватског Јадрана:
Београдско пролеће:
Фестивал Загреб:
Фестивал Опатија:
Карневалфест:
МЕСАМ - Београд:
Евросонг:
Преспа
Преспа (истор. знач. „песочна преграда“ или „снежен навев“) — котлина и историско-географска област во регионот Македонија, поделена помеѓу државите Македонија, Грција и Албанија.
Географски одлики
Во географска смисла на зборот поимот Преспа претставува голема котлина во чиј центар се сместени двете преспански езера — Големото и Малото.
Северната страна на областа, лежи во Република Македонија и се нарекува Горна Преспа и го опфаќа поголемиот дел од територијата на општината Ресен.
Јужната - Долна Преспа е разделена на:
Преспанската котлина од сите страни е обиколена со високи планини: Самата котлина неприродно е поделена помеѓу три држави од која најголемиот дел и припаѓа на Република Македонија, а останатите делови се во Република Грција и Република Албанија.
Во котлината се наоѓаат две езера: Преспанско Езеро.
Во водите на Големо преспанско езеро се наоѓа тромеѓето на македонската, грчката и албанска граница.
Хидрографија
Големото Преспанско Езеро има површина од со надморска височина од 853 м и најголема длабочина од 54 м, спаѓа меѓу најчистите езера во светот. Од површината на езерото 65% и припаѓаат на Република Македонија, 18% на Република Албанија и 17% на Република Грција. Во Големото Преспанско Езеро постојат два острова:
Малото Преспанско Езеро се наоѓа на територијата на Република Грција и само мал дел во Република Албанија. Во него исто така има два острова: Ова езеро зафаќа површина од 45,59 км2 и е за три метри повисоко од Големото Преспанско Езеро.
Преспанската котлина се наоѓа помеѓу двата национални паркови Пелистер и Галичица, всушност претставува составен дел на едниот и другиот национален парк.
Клима
Климата во Преспа е умерено континентална, со влијание од Средоземјето што условува топли лета со свежи ноќи и благи зими. Маглата е реткост во Преспа. Просечната температура во периодот јануари - февруари изнесува 0,3°С, а максималните температури јули - август од 28-32°С. Температурата на водата во Преспанското Езеро во периодот јули-август достигнува до 27°С, и е доста пријатна за капење.
Историја на регионот
Во денешните граници, регионот е поделен помеѓу три дела, што е резултат на поделбата на Македонија по Двете балкански и првата светска војна.
Уште за време на Римското владеење низ Преспа поминувал познатиот староримски пат Виа Игнациа. Покрај него биле изградени повеќе населби и попатни страници. Една од познатите станици била Скиританиа, на чие место подоцна израснала населбата Ресен.
Низ Преспа, покрај самото Преспанско Езеро поминувале уште и патот "Виа Епирица" - епирскиот пат и Костурскиот пат.
Во 1888 година во селото Герман, Долна Преспа, сега во Република Грција, пронајдена е надгробната плоча на Самуиловите родители, неговиот татко Никола - брсјачки кнез, мајка му Рипсимија и братот Давид, а датира од 993 година. Тоа е еден од првите пишувани споменици на словенски јазик. Моментално се наоѓа во Софискиот музеј, највероватно пренесен во виорот на војните. Од тој период на островот Ахил, во малото Преспанско Езеро, сѐ уште постојат остатоци од Катедралната црква подигната од Самуил во чест на Св. Ахил.
Црквата Св.Ѓорѓи во селото Курбиново со извонреден фрескоживопис од 1191 год. претставува еден од неколкуте бисери на средновековното сликарство во Македонија.
Борис Бизетиќ
Борис Бизетиќ (Белград, 28 ноември 1950 година) е српски композитор и текстописец, аранжер, поет, глумец, автор, водител на радио и ТВ емисии. Тој станал познат како најмлад хит-мејкер и текстописец во 1970 година, тој е исто така познат како основач и лидер на групата "Рокери од Морава". Бизетиќ компонирал музика и пишувал текстови за околу 40 поп пејачи на поранешна СФРЈ. Во седумдесетите години на минатиот век, по „одреден пад на популарноста“, Мики Јевремовиќ повторно постигнал голем успех пеејќи ги песните на Бизетиќ.
Биографија
Уште како млад Бизетиќ се истакнувал по својот талент, правел разни композиции за разни пригоди. Како што самиот признавал, на почетокот на кариерата не се сетил да снима мелодии на магнетофон, па ги памтел (што било многу тешко). Во војската го запознал Звонко Миленковиќ и таму се родила идејата за соработка. Во седумдесеттите неговите композиции достигнале голема популарност и биле продадени во повеќе од 1.500.000 примероци.
Во 1977 година ја основал групата „Рокери од Морава“, која изведувала песни со духовит текст и народна музика, но всушност многу сериозни, со критички осврт на општеството. Тој бил текстописец, аранжер, композитор и пејач (покрај Звонко кој испеал неколку песни). До 1991 година, тие објавиле 7 синглови и 19 долги песни биле продадени во 4.000.000 копии. Тие биле најпопуларната група од Србија. Тие го освоиеле првиот „Оскар на популарност“ во 1982 година. Групата престанала со работа во 1991 година, но Бизетиќ и Звонко Миленковиќ се здружиле и во 2006 година го издале новиот албум „Проект“. Низ групата продефилирале 20-тина членови, но без сомнение главниот и незаменлив дел биле Бизетиќ и Миленковиќ. За време на паузата од работата на групата, Борис продолжил да компонира песни, пишува за себе и за другите.
Бил автор на многу ТВ емисии. Во периодот од 1990 до 1991 година бил автор на емисијата „Фолк лига“ на телевизијата „Студио Б“ која ја водел и глумел во сите 10 епизоди. На телевизијата „Политика“ бил автор и глумец во хумористичната емисија „Бебевизија“. Емисијата имала 45 епизоди и се емитувала во периодот од 1992 до 1994 година. Подоцна се префрлил на ТВ Пинк (чиј сопственик Жељко Митровиќ претходно бил член на Рокерите од Морава) каде што направил емисија од сличен тип наречена ББ шоу. Снимени биле 536 епизоди, кои се емитувале помеѓу 1994 и 2002 година. Благодарение на овие емисии во 1995 и 1996 година добил Оскар на популарност, титула за шоумен на годината, како и многу други награди. Борис глумел многу херои, покрај него во шоуто учествувале и неговите пријатели, сестрата на вујкото Ксенија и ќерките Анита и Дорис.
Борис Бизетиќ работел и за белградската телевизија РТС како водител на музички емисии.
Од 2002 до 2004 година снимил 50 епизоди од емисијата „Слики од детството“ на телевизија „Канал Д“ (таа емисија се емитувала и на други телевизии).
Во октомври 2007 година започнал да работи во телевизијата „ТВ Кошава“, како уредник и водител на емисијата „Во свој стил“, во која покрај опуштен разговор со неколку гости, пуштал и спотови од „Рокери од Морава“. Скици од „ББ шоу“ и видеа од „Рокери“ вклучени во емисијата „Терапија со смеа“ се емитувале од 2005 година на 9 локални телевизии.
Тој бил автор и водител на некои други емисии кои се прикажувале на локалната телевизија, а некои емисии биле комбинација на некои претходни. Покрај тоа, тој бил домаќин на 8 авторски радио серии, објавил 5 книги поезија и напишал колумни за 6 весници и списанија.
Филмови и ТВ серии
Компонирал музика за 8 телевизиски серии и за филмови:
Се појавил во филмовите „Гњурац“, „Приградие“ (1972-ТВ) и „Тесна кожа 2 “, каде со Милан Гутовиќ ја отпеа песната „Танго Шојиќ“, која тој ја напишал и компонирал, а во филмот се глумел самиот. - како член на Рокери).
Фестивали
Белградска пролет:
МЕСАМ:
Црква Свети Никола (Париз)
Црквата Сен Никола ду Шардоне (француски: Église Saint-Nicolas-du-Chardonnet) е црква која се наоѓа во Париз, Франција. Оваа католичка црква била изградена во 1658 година а била завршена во 1703 година.
Лактулоза
Вообичаени несакани ефекти вклучуваат надуеност и грчеви. Постои можност за промени во електролитниот статус како резултат на причинетата дијареа. Не се пронајдени докази за штетност врз бебето кога се користи за време на бременоста. Генерално се смета за безбеден за време на доењето. Класифициран е како осмотски лаксатив.
Боинг 777
Боинг 777 (англиски: Boeing 777) е патнички широкотрупен млазен авион со среден до голем долет. 777 собира од 283-368 патници и има долет од 9.695 - 17.500км, зависно од верзијата, и според тоа е комерцијален авион со најголем долет.
До август 2008. 56 авиокомпании го имаат нарачано овој модел на авион, со вкупно 1092 единици. Директни конкуренти Ербас А330, Ербас А340 и Ербас А350.
Особености
Извори: Одлики на Боинг 777 Airliners.net
Добри Дол (Воиславци)
Добри Дол — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Воиславци. Наоѓалиштето претставува средновековна некропола. Над десниот брег од големиот и длабок Вечи Дол, со ерозијата од поројните води се откриени гробови со камена конструкција. Постојат индиции и за остатоци од сакрален објект.
NGC 5830
NGC 5830 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5830 се споменува и како UGC 9670, MCG 8-27-56, CGCG 248-47, IRAS 15001+4804.
Откривање
Објектот е откриен на 23 април 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5830 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5830 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 1 м 51 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +47° 52' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Давид Хофштајн
Давид Хофштајн (דוד האָפשטיין, Давид Гофштейн; ( - ) е еврејски поет.
Роден е во Украина и се здобива со карактеристично еврејско образование; неговата апликација до Универзитетот во Киев е одбиена. На почетокот, Хофштајн пишува на еврејски, хебрејски, руски и украински јазик.
По Руската револуција од 1917, која восхитено ја поздравува, Ховштајн пишува само на еврејски. Соуредник е московскиот месечник Shtrom, последниот орган на слободната еврејска мисла печатен во Советскиот Сојуз. Песните во кои тој го велича комунизмот ќе го направат дел од Киевскиот триумвират на еврејски поети, покрај Лајб Квитко и Перец Маркиш.
Владимир Граиќ
Владимир Граиќ (роден на 19 февруари 1968 година) е српски композитор на популарна, филмска и телевизиска музика. Помеѓу другите дела, тој ја компонираше песната Молитва, изведена од Марија Шерифовиќ, која победи на Евровизија во 2007 година.
Биографија
Роден во Белград, Србија, од познатиот композитор Радослав Граиќ, тој имал афинитети и покажал аспирација кон музиката уште од раното детство и почнал со приватни часови по пијано на четиригодишна возраст. За време на основното и средното училиште, тој го продолжил истовремено музичкото образование. На шестгодишна возраст се запишува во Музичкото училиште „Јосиф Маринковиќ“ каде што 3 години имал часови по пијано. Потоа ги продолжил студиите по пијано и теорија од 1977 до 1982 година во Музичкото училиште „Мокрањац“, најстарата, една од најугледните и најреномираните српска музичка институција, која ја претставува основата на музичката култура и образование во Србија и поранешна Југославија. По завршувањето на средното образование, дипломирал на Електротехничкиот факултет на Универзитетот во Белград.
На почетокот најмногу се интересирал за електропоп музиката, но набргу потоа вовел чист поп звук и оттогаш пишува неизмерно популарни „поп“ песни. Компонирал и во повеќето други музички жанрови како што се рок, електрична, уметничка, детска музика итн. а од 2000 година се занимава и со народна музика во Србија. Владимир Граиќ секогаш тврдеше дека своите сериозни дела ги пишувал за себе, а за помалку сериозните за да живее; сепак неговиот мелодиски талент беше толку изобилен што тешко може да се разликува квалитетен градиент меѓу двете.
Во 1996 година се приклучил на српскиот државен ТВ и радио радиодифузен сервис Радио Телевизија на Србија (РТС), каде што ја преземал функцијата музички уредник на забавната програма на РТС. По шест години, во 2002 година беше унапреден на позицијата главен уредник за музичка продукција во музичката издавачка куќа на РТС. Отсекогаш бил активен во снимањето, збогатувајќи ја српската дискографија со десетици плочи. Откако е на оваа позиција, ПГП има над 300 изданија во класични, етно, поп, рок и фолк категории.
Во текот на 14 години од неговиот професионален ангажман во РТС, како автор или музички директор создаде бројни забавни ТВ емисии: Хит 2000, Неделно попладне (Неделно подно), Музичка жешка репортажа, Импулс (Импулс).
Во 1996 година започнува соработка со српските театри, а пишува музика за неколку претстави од современиот театарски репертоар.
Како разноврсна, многустрана личност, тој ги искористи своите таленти во многу повеќе уметнички активности: тој беше ко-основач и ко-режисер на најголемиот српски фестивал за поп музика „Беовизија“, првпат одржан во 2003 година, а организиран од РТС, српскиот национален радиодифузер. . Во 2004 година, српското полуфинале беше избор на песни за финалето на „Европесма“ (Евросонг). Победникот на Европесма требаше да ги претставува Србија и Црна Гора на изборот за песна на Евровизија. Во 2004 година го основа Радискиот фестивал на Србија (Радијски фестивал Србија), организиран од најпопуларната радио станица во земјата „ Радио С “, промовирајќи ја српската забавна музика. Освен ова, има учествувано на сите големи музички фестивали како музички директор, член на жири и автор на композиции.
Повеќе од 20 негови композиции беа наградени во различни категории на музички фестивали низ земјава. Неговите композиции се наградени и на меѓународни фестивали:
Во неколку наврати е прогласен за композитор на годината: 1994 (МЕСАМ); 2000 година (Оскар за популарност); 2006 година („Златни мелос“); 2007 година (ширум европските земји).
Ја има напишано и музиката за бројни рекламни кампањи: Космополитан (српско издание), Men's Health (српско издание), Хемофарм (Меѓународна фармацевтска групација), Србија (Државно претпријатие за стопанисување со шуми), Генекс Копаоник (Туристички ски центар) итн.
Од 1986 година е член на Здружението на џез, популарни и рок музичари во Србија, а член на Управниот одбор е од 1996 до 2000 година. Активен е и како член на организацијата за заштита на авторските музички права СОКОЈ и во моментов е член на Надзорниот одбор. Од 1998 година е член на Сојузот на композиторите на Србија и член на Управниот одбор од 2011 година. Од 2008 година беше член и на ГЕМА.
Ана Лилијан Вајнгар
Ана Лилијан Вајнгар (1867-1941) беше американска сликарка и илустраторка. Од околу 1900 до 1935 година била поврзана со уметниците од Бронксвил.
Ран живот и образование
Ана Лилијан Вајнгар е родена во 1867 година во Плејнвел, Мичиген. Дипломирала на колеџот Велсли во 1892 година. Вајнгар студирала во Италија и Париз со Френк Едвин Скот, Џузепе Костелини, Френклин Боте, Рафаел Колин и Керсон. Студирала на Академијата Колароси и Уметничката студентска лига на Њујорк.
Кариера како уметник
Вајнгар била активна како уметник во Бруклин, Њујорк. Таа била членка на Националното здружение на жени сликари и вајари и на клубот Мекдауел. Таа живеела во наслебата Бронксвил, Њујорк од околу 1900 година до 1935 година Таа станала  позната по нејзините импресионистички пејзажи и градинарски сцени.
Смрт
Винегар починала во 1941 година во Тусон, Аризона.
Челик-чомак
Челик-чомак (Çelikçomak), челик или клиса  – вид детска игра со две стапчиња, едното со должина од околу една педа „челик“ и другото со должина од 70 до 100 см „чомак“ и најмалку двајца учесници. За играта постојат голем број на имиња во зависност од областа, со мали промена на правилата на игра. Оваа игра со стапови била многу распространета на Балканот, но се игра и во доста други земји (Италија, Турција, Бангладеш, Индија, Непал, Камбоџа, Авганистан, Пакистан).
Челик-чомакот е стара игра во Индија, веројатно постара од 2500 години. Според одредени мислења западните игри како крикет, бејзбол и софтбол потекнуваат од оваа стара игра.
Потекло на поимот
Зборот е турцизам, доаѓа од турскиот збор за оваа игра çelikçomak.
Опис на играта
Секој учесник или група има свои „челик“ и „чомак“ кои се изработувале рачно и од нивната добра изработка, покрај од вештината на играчите, зависела и изведбата. Челикот бил помало, јако, дебело стапче, спротивно наделкано на двата краја со должина од 15-20 см. Чомакот бил подолг, со должина од 70 до 100 см, стап со кој се удирал челикот.
Се одредувала почетна точка каде се копала дупка во земјата или се местеле два камења еден до друг така што челикот да може да виси на нив и со чомакот да биде удрен одоздола. Околу оваа точка се цртал круг со полупречник од пола метар.
Се одредувала која екипа прва ќе почне и еден нејзин играч со чомакот го исфрлал челикот што подалеку, а другата екипа се обидувала да го фати или да го допре. Доколку успеела во тоа, таа екипа ја заземала почетната точка и се менувале улогите. Доколку не успеела, од местото каде што паднал челикот се обидувале да го вратат во кругот, додека играч од другата екипа го штител кругот со чомакот (имал право да го погоди и да го исфрли што подалеку). Бодовите се сметале со мерење на должината (со број на должини на чомакот) каде што паднал челикот по второто фрлање. Победувала екипата која ќе соберела најмногу бодови во однапред договореното време.
NGC 1459
NGC 1459 — спирална галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1459 се споменува и како ESO 482-43, MCG -4-10-1, IRAS 03448-2540.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 46 м 57,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 25° 31' 17". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Други поделби
Проучување на NGC 1459 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13832. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 312; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6451. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1472.
Казвин (покраина)
Покраината е формирана во 1996, кога произлегла од покраината Занџан. Има 20 градови: Казвин, Такестан, Абјек, Буин Захра, Екбалиех, Мохамадиех, Алванд, Исфарвадин, Махмуд Абад Немунех, Корам Дашт, Зиа Абад, Аваџ, Шаел, Данесфахан, Абгарм, Ардаег, Молаем Келаех, Размин Кухин и Бидестан. Овие градови составуваат 18 градски реони, 44 рурални реони и 1543 села.
Бозел
Бозел или Црн Боз (латински: Sambucus nigra L.) е растение од фамилијата Бозели (Sambucaceae). Бозелот е евроазиска билка, распространета на светли и топли места.