cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Декларација за заштита на жените и децата во итни случаи и вооружени судири
Преглед
Декларацијата ја наведува обврзувачката природа на другите меѓународни правни инструменти, со именување на Универзалната декларација за човекови права, Меѓународниот пакт за граѓански и политички права, Меѓународен пакт за економски, социјални и културни права, Декларација за правата на детето.
Талбутал
Талбутал (Lotusate) е барбитурат со кратко до средно времетраење на дејството. Претставува структурен изомер на буталбитал. Талбутал е лек со распоред III во САД.
Фармакологија
Талбутал е барбитурат со кратко до средно дејство. Барбитуратите делуваат како неселективни депресанти на централниот нервен систем (ЦНС), способни да ги произведат сите нивоа на промена на расположението на ЦНС од возбудување до благо седација, хипноза и длабока кома. Во доволно високи терапевтски дози, барбитуратите предизвикуваат анестезија.
Механизам на дејство
Талбутал се врзува на специфично место за врзување поврзано со Cl- јонофор на GABA <sub id="mwFg">A рецепторот, зголемувајќи го времетраењето на времето за кое Cl- јонофорот е отворен. Според тоа, пост-синаптичкиот инхибиторен ефект на ГАБА во таламусот е продолжен.
Токсичност
Симптомите на акутно труење со барбитурати вклучуваат поспаност, конфузија, кома, респираторна депресија, хипотензија и шок.
Баханалии
Баханалии — религиозни празнувања кои се славеле во античко време. Во грчкиот и римскиот свет, баханалии (латински: bacchanalia) биле празнувања поврзани со дионизиските мистерии во чест на боговите Бахус или Дионис, на кои луѓето пиеле без мерка. Свештеничките кои ја организирале церемонијата биле наречени баханти, а името било поврзано со римските оргии. Примитивниот култ бил исклучиво женски и потекнувал од првичниот култ на богот Пан.
Потекло и еволуција
Инспирирани од античките грчки дионизии прославувани во чест на Дионис, церемониите на баханалиите биле воведени во Италија околу 300 пр.н.е., измешани со други обичаи, особено етрурски. Од самиот почеток, тие имале карактер на суеверие. Поминувајќи низ Рим, култот на Дионис го нагласил неговиот субверзивен карактер, „кој преминува од мит во реалност“ и кој ја губи секоја врска со виното. Овие празнувања тогаш се одржувале најмалку трипати годишно под надзор на почитувани матрони. Тие станале јавни и се славеле низ цела Стара Грција, во Египет и главно во Рим. Овие празнувања, кои траеле околу 3 до 5 дена во зависност од областа, биле главно фокусирани на театарски претстави кои служеле како верска церемонија.
Тие наскоро послужиле како изговор за најекстравагантни нереди затоа што тие еволуирале во сè почести ноќни празнувања со оргии (до пет пати месечно според сведочењето на Хиспала, забележено од Тит Ливиј, кој го открил скандалот со баханалиите ) што честопати имало лоша репутација, поради јавното пијанчење и сексуалните претерувања што ги предизвикувале.
Баханалиите во Рим
Римјаните биле претпазливи во врска со овој оргијастичен култ кој сеел неред (Рим сè уште живее во грчко-римски мистерии, барајќи таинственост од мистиците, што претставува ризик за државата).
Мажите глумеле свет бес, жените маскирани во баханти, трчале кон Тибар со факли. Сектата на иницирани била наскоро толку бројна што скоро формирала народ (jam prope populum, вели Тит Ливиј). Во своите редови вклучувал членови (мажи и жени) од висок ранг.
Било одлучено на церемониите учено да се примаат само млади луѓе на возраст под дваесет години, послушни инструменти за време на иницијативните оргии.
Скандал на баханалиите
Скандалот на баханалиите е политичко-религиозна афера што се случила во Рим во 186 година пр.н.е.
Куртизана по име Хиспала Феценија му ја открила тајната на овие постапки на еден млад човек кого го сакала, Публиј Аебутиј, со цел да го заштити од неговата мајка која сакала да го иницира во тајните на Бахус. Следејќи го советот на Хиспала, Публиј одбил да биде инициран во мистериите. Тогаш мајка му и нејзиниот маж го избркале од дома. Тој се засолнил кај една од неговите тетки која го советувала за оваа случка да зборува со конзулот Постумиј.
Конзулот одлучил да спроведе тајна истрага. Сенатот бил трогнат и се стравувало дека сектата крие заговор против Републиката л, па ги задолжил конзулите да известуваат вонредно против баханалиите и ноќните жртви, да им ветуваат награди на информаторите и да забранат собири на иницијанти.
Скандалот довел до репресија на друштвата организирани да го слават култот на Бахус, сфатени како опасен елемент за политичката и религиозната кохезија на Рим.
Сликарство
Оваа тема им се допаднала на уметниците затоа што дозволувала да се покаже голотијата на жената и да се нурне назад во антиката. Се појавува кај Филипо Лаури, Вилијам Бугеро, Елизабет Виже Ле Брен, Никола Пусен, Лео Пуц, Себастијано Ричи.
Белградска зоолошка градина
Белградска зоолошка градина, позната и како Градина на добрата надеж (Врт добре наде) — зоолошка градина во јавна сопственост сместена во паркот Калемегдан, центарот на Белград, Србија. Изградена на 12 јули 1936 година. Таа се смета за една од најстарите јавни зоолошки градини во југоисточна Европа. Зоолошката градина зафаќа 7 хектари и содржи колекција од 210 животински видови, со приближно 800 единки, што ја прави најголемата зоолошка градина во Србија. Со околу 400.000 годишни посетители, исто така е позната како една од најпопуларните туристички атракции во Белград.
Зоолошката градина во Белград официјално аплицирала за членство во ЕАЗА во 2017 година.
Историја
За време на австриската окупација во северна Србија од 1717 до 1739 година, тие спровеле обемен проект за обнова на Белград, претворајќи го градот во западизиран европски град во барокен стил. Овој период денес се нарекува барокен Белград. Гувернерот во овој период, Карл Александар, војводата од Виртемберг, наредил изградба на палатата Виртемберг, масивна зграда што се користела како негово седиште, која се наоѓала на модерната област на Плоштадот на Републиката. Таму, тој ја создал првата зоолошка градина во Белград. Тој им наредил на своите војници да фатат и да му донесат „диви ѕверови од шумите и планините на Србија“, кои потоа биле чувани во кафези. Австријците се повлекле во 1739 година, а Османлиите ја урнале зградата во 1743 година.
Првиот генерален урбанистички план на Белград, кој бил усвоен во 1924 година, предвидувал изградба на зоолошката градина во Топчидер, во тоа време на периферијата на градот.
Сегашната белградска зоолошка градина била официјално отворена на 12 јули 1936 година од страна на градоначалникот на Белград, Влада Илиќ. Зоолошката градина првично не била поголема од 3,5 хектари, но на крајот била проширена за околу 14 хектари. Брзо станала една од најпопуларните места кај месното население, па дури и кај членовите на династијата Караѓорѓевиќ, кои беа редовни во зоолошката градина. Во почетокот, животните се стекнувале преку лични донации. Првата група животни ја купил самиот градоначалник Илиќ, додека првиот менаџер Александар Крстиќ го купил првиот нилски коњ во 1937 година за да го прослави раѓањето на неговиот син.
За време на Втората светска војна, зоолошката градина била бомбардирана двапати, од нацистите во 1941 година и од сојузниците во 1944 година, при што силно ја оштетиле инфраструктурата и ги убиле повеќето животни. Зоолошката градина изгубила и седум хектари земја. Миодраг Савковиќ, управител на зоолошката градина за време на окупацијата од Втората светска војна, бил веднаш уапсен од новите комунистички власти и застрелан.
Зоолошката градина закрепнала со текот на времето, но повторно се соочила со тешки времиња во осумдесеттите. Животните биле запоставени и живееле во лоши услови. Во 1984 година зоолошката градина добила пар црни носорози како подарок од премиерот Роберт Мугабе и земјата Зимбабве. За жал, тие живееле само неколку месеци поради лошата грижа и недостатокот на знаење за овој вид. Во 1989 година, Муамер Гадафи поклонил и шест од неговите арапски камили. Владата, под притисок на групациите за недвижнини, исто така, неуспешно се обидувала да го присвои просторот за изградба на луксузни хотели, казина и ноќни клубови. Белградската зоолошка градина била зачувана благодарение на напорите на вајарот Вук Бојовиќ, кој бил директор на зоолошката градина од 1 мај 1986 година до неговата смрт на 17 септември 2014 година. Тој добил значително признание за неговата работа низ целиот регион. Бојовиќ направил различни подобрувања на условите за живот на животните. Донел бројни нови видови во колекцијата на животни - најзначајни биле мајмуните, белите тигри и лавови - го променил лошото управување на зоолошката градина и ја направил профитабилен бизнис.
За време на мандатот на градоначалникот Драган Ѓилас (2008–13), идејата за проширување на зоолошката градина до Доњи Град, која ја окупирала пред Втората светска војна, повторно се појавила, но експертите и самиот Бојовиќ биле против тоа. Урбанистичкиот план за тврдината од 1965 година веќе предвидувала целосно преместување на зоолошката градина надвор од тврдината, на некои од приградските локации, во кои во подоцнежните планови биле вклучени Велико Блато, Степин Луг или Јелезовац. Исто така, ќе го спречелоистражувањето на Доњи Град, кое сè уште е во голема мера неистражено и ќе ја остави Портата на Чарлс VI, ремек-дело на Балтазар Нојман.
Животни и експонати
Зоолошката градина во Белград прикажува колекција од 210 видови животни, со 800 единки. Една од најголемите атракции на зоолошката градина се белите лавови, кои се и симбол на зоолошката градина бидејќи името на Белград значи „бел град“. Првиот пар бил примен во 2005 година од Националниот парк Кругер, со што белградската зоолошка градина во тоа време била единствена во Европа која ги изложува овие животни. Откако го дочека своето прво младенче во 2008 година, зоолошката градина имала значителен успех во одгледувањето бели лавови. Понатаму, белградската зоолошка градина добила бел бивол од Тексас во 2007 година и го видела своето прво бело теле во 2018 година. Зоолошката градина содржи и неколку бели тигри. Белградската зоолошка градина е активна во напорите за зачувување на видовите на загрозената локална фауна како што се белоглавиот мршојадец, брадест мршојадец и балканскиот рис. Во септември 2018 година, зоолошката градина повторно го вовела својот прв белоглав мршојадец во дивината.
Во текот на својата историја, зоолошката градина имала неколку жители, добро познати по нивното научно значење или по значителното медиумско покривање. Шимпанзото Сами било првиот голем мајмун што бил прикажан во зоолошката градина. тој добил широко распространето внимание на јавноста кога побегнал од својот кафез само еден месец по неговото пристигнување во 1988 година. По еден час талкање низ централните улици на Белград, Сами бил смирен од менаџерот на зоолошката градина, Вук Бојовиќ, кој потоа го сместил во личното возило и го вратил назад во неговиот кафез. Мајмунот успеал повторно да побегне, само два дена подоцна, но овој пат бил фатен со помош на пиштол за смирување.Американскиот алигатор Муја се смета за најстариот примерок на светот од ваков вид. Тој бил префрлен во Белград во 1937 година од зоолошката градина во Германија без документи. И покрај фактот дека неговата вистинска возраст не е позната, одредени документи укажуваат дека тој имал две години во моментот на неговото пристигнување.
Покрај егзотичните животни, во зоолошката градина во Белград се сместени и домашните, како што се алпаките, зајаците и пигмејските кози, во зоолошката градина за галење, која била повторно отворена во април 2019 година. Прошетката низ отворено изложба која се протега на над 1000 m 2, исто така, располага со кафуле и детско игралиште.
Друга истакната изложба во зоолошката градина е куќатаза пингвини, кое било изградено во мај 2019 година. На почетокот биле прикажани седумнаесет Хумболт пингвини кои пристигнале од Виена и Емиратите. Во мај 2021 година, зоолошката градина го дочекала своето прво изведување на пингвини.
312 п.н.е.
312 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 312. година пред новата ера, 312. од првиот милениум п.н.е., 12. од 4 век п.н.е. и трета од 310-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5196 и 5197 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4438 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3448 и 3449 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 441.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 312 година се протега во 2324 и 2325, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2384 и 2385 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 231. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 962 и 961 исламска година пред хиџра.
Индер (округ)
Индер е округ на покраината Атирау во Казахстан. Административен центар на округот е градот Индербор.
NGC 6106
NGC 6106 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6106 се споменува и како UGC 10328, MCG 1-41-16, CGCG 52-1, IRAS 16163+0731.
Откривање
Објектот е откриен на 13 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6106 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6106 има привидни димензии од 2,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 18 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 24' 40"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 6106 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57799. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 201; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 380. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1067.
Архангај (покраина)
Архангај (монголски:Архангай), Северен Хангај) е една од 21 монголски покраини. Се наоѓа малку западно од главниот град на државата, на хангајските планини.
Население
Денес Архангај има површина од околу 55.2 км2, и има 96.4 илјади жители, што живеат во 19 области (сум) и 99 подбласти (баг).
Сообраќај
Има регуларни авионски летови на Цецерлегскиот аеродром.
Клима
Во зима главната температура се движи од -30 °C до -38 °C а додека во лето највисоката темпертура е помеѓу 25 °C и 36 °C.
Административна поделба на провинцијата
Главен град на покраината е Цецерлег и е географски сместен во областа Булган.
Викенд (филм од 1967)
„Викенд“ (англиски: Week-end) — француски филм од 1967 година. Режисер на филмот е Жан-Лик Годар (Jean-Luc Godard), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Миреј Дарк (Mireille Darc), Жан Јан (Jean Yanne), Пол Гегоф (Paul Gégauff), Жан-Пјер Лео (Jean-Pierre Léaud) и Жан-Пјер Калфон (Jean-Pierre Kalfon). На Берлинскиот филмски фестивал, Годар бил номиниран за „Златната мечка“.
Данил Граорковски - Галичанчето
Животопис
Пролетта 1944 година бил примен за член на СКОЈ. Како скоевец зел активно учество во НОВ и ПОЈ. Тој се приклучил на 11 македонска ударна бригада и бил распределен во II баталјон. Учествувал во сите акции на Бригадата, особено во борбите за ослободувањето на Прилеп, каде загинал во директна борба со германски единици.
Лисица (соѕвездие)
Лисица (лат. Vulpecula) е не толку видливо соѕвездие на северното небо. Забележано е во 17 век, и се наоѓа во средината на летниот триаголник (астеризам составен од од сјајните ѕвезди Денеб, Вега и Алтаир).
Тетрабарбитал
Тетрабарбитал (ИНН ; Бутисал, Бутиседал, Тетрамал) е дериват на барбитурати кој се користи како хипнотик.
Тетрабамат
Тетрабамат (Atrium, G Tril, Sevrium) е комбинирана формулација на лекови од фебарбамат, дифебарбамат и фенобарбитон што се продавала во Франција и Шпанија и се користела за лекување на анксиозност и мускулен тремор, агитација и депресија поврзана со анксиозност и одвикнување од алкохол. Во голема мера, но не целосно е прекината неговата продукција на 4 април 1997 година по повеќе од 30 години употреба поради извештаи за хепатитис и акутна хепатална инсуфициенција. Одлуката за ограничување на употребата на лекот била долгоочекувана.
313 п.н.е.
313 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 313. година пред новата ера, 313. од првиот милениум п.н.е., 13. од 4 век п.н.е. и четвртта од 310-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5195 и 5196 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4437 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3447 и 3448 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 440.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 313 година се протега во 2323 и 2324, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2383 и 2384 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 230. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 963 и 962 исламска година пред хиџра.
Брег на Оскар II
Брег на Оскар II (Oscar II Coast) — дел од источниот брег на Антарктичкиот Полуостров помеѓу ’ртот Ферведер на север и ’ртот Александарна југ. Откриен е во 1893 г. од капетанот Карл Антон Ларсен, кој го нарекол по шведско-норвешкиот крал Оскар II. На север од овој брег се наоѓа Норденшелдовиот Брег.
Шимон Перес
Шимон Перес (שמעון פרס;, - , ) – израелски државник роден во Полска. Тој бил деветти претседател на Израел во периодот од 2007 до 2014 година. Перес двапати бил премиер на Израел и двапати вршител на должноста премиер. Во својата долга кариера (66 години), бил член на 12 владини кабинети. Во Кнесетот бил избран во ноември 1959 година, и со исклучок на тримесечен период во почетокот на 2006 година, континуирано бил негов член до 2007 година кога станал претседател.
Тој држел неколку дипломатски и војни позиции за време и веднаш после Израелската војна за независност. Неговата прва висока позиција во владата била Заменик генерален директор за одбрана во 1952 година, за да во 1953 година стане Генерален директор. На таа функција се задржал до 1959 година. Во својата кариера бил претставник на пет политички партии во Кнесетот: Мапаи, Рафи, Маахар, Работничка и Кадима, а ги водел Коалиционата и Лабуристичката.
Во 1994 година Перес заедно со Јицак Рабин и Јасер Арафат ја добил Нобеловата награда за мир, за мировните преговори на кои учествувал како израелски министер за надворешни работи, а истите резултирале со Договорот од Осло.
Во почетокот на 2007 година, Кадима го номинирала Перес во трката за претседателските избор, од Кнесетот бил избран на 13 јуни 2007, а на 15 јули 2007 ја презел функцијата на период од седум години. Тој бил првиот поранешен премиер на Израел кој бил избран за претседател. Кога се пензионирал, во 2014 година, бил најстариот водач на држава.
Во неговиот приватен живот бил поет аматер, а некои негови поеми биле користени како текст за песни.
После тежок удар и двонеделна хоспитализација во медицинскиот центар Шеба близу Тел Авив, Перес починал на 28 септември 2016 година.
Тереза Керндлова
Тереза Керндлова (чешки: Tereza Kerndlová, родена на во Брно) е пејачка од Чешка. Од 2001 до 2005, настапувала во триото „Блек Милк“, а после тоа го издала нејзиниот прв соло албум Орхидеј.
Во 2006 ја претставувала Чешка на изборот на песна за Евровизија, со песната „Have Some Fun“.
Винбарбитал
Винбарбитал е хипнотички лек кој е дериват на барбитурати. Развиен е од Шарп и Доме во 1939 година.
Порторож
Порторож (словенечки: Portorož; италијански: Portorose) — мал град/населба во Општина Пиран на бреговите на Јадранското Море во западна Словенија. Населбата е едно од најголемите туристички места во државата. Порторож во превод значи „пристаниште на розите“. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
Апаче
Апаче (словенечки: Apače) — населба во Општина Апаче во источна Словенија. Населбата е центар на општината Апаче. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Астеризам
Астеризам — модел на ѕвезди видени на небото, а кои не се официјално соѕвездие. Како и соѕвездијата, составени се од ѕвезди кои, иако се во ист правец гледано од Земјата, не се физички во сооднос, и често се на различни далечини од Земјата. Астеризммот може да е составен од ѕвезди кои веќе припаѓаат на едно или повеќе соѕвездија. Нивната едноставна фигура ја сочинуваат неколку ѕвезди кои се лесни да се идентификуваат, и ова е корисно за оние кои се ориентираат преку ноќното небо.
Камсдорф
Камсдорф (Kamsdorf) — село и поранешна општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 6 јули 2018 година претставува дел од општината Унтервеленборн.
Географија
Камсдорф се наоѓа на источниот раб од Тириншките Шкрилни Планини. Окружниот град Залфелд се наоѓа на 8 километри, а на само неколку километри се наоѓа вештачкото езеро Хоенварте.
Соседни општини
Соседни општини се Унтервеленборн на север, Каулсдорф на југ, како и градот Залфелд на запад.
Општински единици
Општината Камсдорф се состоела од следниве две единици:
202 Хрисеида
202 Хрисеида (ознака за мала планета: 202 Chryseïs) е голем, лесно обоен астероид кој веројатно е составен од силикатни карпи.
Откриен е од C. Х. Ф. Питерс на 11 септември 1879 година, во Клинтон, Њујорк и бил именуван по митската Тројанка жената Хрисеида.
Вртежниот период на овој астероид е блиску до еден ден, така што изградбата на целосна светлинска крива бара фотометриски набљудувања од повеќе локации на широко распоредени географски широчини. Оваа задача беше завршена во јануари и февруари 2011 година, давајќи синодичен вртежен период од 23,670 ± 0,001 ч, со варијација на осветленоста од 0,20 ± 0,02 во магнитуда
Европска ракометна федерација
Европска ракометна федерација (European Handball Federation, EHF или ЕХФ) — раководен орган на ракометот во Европа. Основана е во 1991 г. со седиште во Виена, Австрија и брои 50 федерации-членки и две вонредни федерации (Англија и Шкотска). Тековен претседател е Жан Брио (на служба до 2016 г), а генерален секретар е Михаел Видерер.
Историјат
ЕХФ е основана на 17 ноември 1991 г. во Берлин, Германија, но на првиот собир одржан на 5 јуни 1992 г. е одлучено седиштето на организацијата да биде во Виена, Австрија со почеток од 1 септември истата година. Во 2012 г. федерацијата одбележала јубилејни 20 години од своето постоење. Во прво време во неа членувале 29 земји, но денес тој број се има накачено на 49 земји. Федерацијата ги застапува своите членови и во развојот на спортот — како за препознавање надарени играчи, така и деловниот развој на спортот. Најголеми извори на приходи за ЕХФ се првенствата кои ги организира, додека пак за најпривлечни за нови играчи и љубители се сметаат училишните ракометни натпревари и ракометот на песок.
Членки
Вонредни федерации
Исатај (округ)
Исатај е округ на покраината Атирау во Казахстан. Административен центар на округот е градот Акистау.
Питер Марфи
Питер Џон Џозеф Марфи (англиски: Peter John Joseph Murphy, 11 јули 1957) — англиски рок-музичар и композитор. Тој е најпознат како пејач на групата „Баухаус“, а потоа објавил низа самостојни албуми, како: „Длабоко“ (Deep), „Светиот чад“ (Holy Smoke) и „Љубовна хистерија“ (Love Hysteria). Тенок, со изразена јаболчна коска на лицето, со длабок глас (баритон) и со мрачни текстови, често го нарекувале „кум на готскиот рок“.
Животопис
Марфи е роден во Нортхемптон, но пораснал во Велингбороу, Нортхемптоншаер. Тој учел заедно со неговиот иден колега од „Баухаус“, Даниел Еш.
Музичка кариера
Даниел Еш го убедил Марфи да ѝ се придружи на „Баухаус“, една од најпознатите групи на движењето познато како „готиски рок“. Групата е позната по честата употреба на „вселенски“ музички ефекти и театарската естетика карактеристична за глам-рокот. Во 1983 година, групата „Баухаус“ се појавила во воведната сцена од хорор-филмот „Глад“ (The Hunger), исполнувајќи ја познатата песна „Бела лугоси е мртов“ (Bela Lugosi's Dead). Додека трае сцената, камерата е фокусирана речиси исклучително врз Питер Марфи, а само попатно ги прикажува главните глумци во филмот Дејвид Боуви и Катрин Денев. По распадот, групата „Баухаус“ повторно започнала да работ вио 1998 година, кога заминала на турнеја.
NGC 3749
NGC 3749 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3749 се споменува и како ESO 320-8, MCG -6-26-2, AM 1133-374, IRAS 11333-3743.
Откривање
Објектот е откриен на 21 април 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3749 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 3749 има привидни димензии од 4,2' х 1,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 3749 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35861. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 367; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7740. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Рака
Раката е горниот екстремитет во човековата анатомија. Често овој термин се користи да се означи и дланката, што често доведува до погрешна употреба. Кај животните, овој екстремитет се нарекува горен екстремитет или преден екстремитет.
Состав
Раката е составена од следните делови:
Коски
Во продолжение следи список на поголемите коски кои можат да се најдат на раката:
Арарат
Арарат (Ağrı Dağı, Արարատ) — заспан вулкански масив и највисока планина во Турција и сета Ерменска Висорамнина. Има два врва: Голем Арарат (5.137 м) и Мал Арарат (3.896 м). Масивот има пречник од околу 40 км, а иранско-турската граница минува источно од Мал Арарат.
Според Библијата, во „горите на Арарат“ застанала арката на пророкот Ное откако стивнал Светскиот потоп.
Планината зазема значајно место во ерменската култура и големоерменските идеи, и е претставена е на грбот на Ерменија.
Геологија
Масивот претставува стратовулкан, образуван од лава и вжештен исфрлен материјал, и нема кратер. На надморска височина преку 4.100 м, планината се состои претежно од магматски карпи покриени со ледена капа. Југоисточно од главниот врв, од истата основа се издига помалиот ќулав Мал Арарат, висок 3.896 м. Помеѓу двата врва лежи висорамнина сочинета од скаменета лава. Подножјата на двете планини зафаќаат приближно 1.000 км2. Се смета дека планините настанале во неогенот, при затворањето на праокеанот Тетида.
Винилбитал
Винилбитал, исто така познат како бутилвинал, е седативен хипнотички лек кој е дериват на барбитурати. Винилбитал бил развиен од Aktieboleget Pharmacia во 1950-тите.
Арарат
Искачување
Планината први ја освоиле германскиот природонаучник Фридрих Парот и мештанинот Хачатур Абовјан во 1829 г. Во 1845 г., Абовјан ја искачил планината со германскиот минералог Ото Вилхелм фон Абих, а следната година англискиот политичар Хенри Д. Симор.
Денес планината може да се искачува само со издадена дозвола и во придружба на ополномоштен водич од Турција.
Македонски искачувачи
Најпознат македонски искачувач на Арарат е алпинистот Живко Темелкоски, кој до 2008 г. планината ја има освоено на девет наврати.
Првата жена од Македонија што го искачила Арарат е планинарката Катица Борисовска, како учесник во V Меѓународно искачување на планината Арарат во 2006 г.
Во Библијата
Во Библијата, Арарат се споменува како местото кајшто застанала Ноевата арка по Светскиот потоп (Битие 8:4). Во неа се вели дека бродот застанал на „горите на Арарат“, споменувајќи го поширокото подрачје, па затоа не е сигурно дека се работи за самата планина која денес се нарекува „Арарат“.
Политички граници
Арарат речиси образува четворомеѓе помеѓу Турција, Ерменија, Азербејџан и Иран. Врвот се наоѓа 16 км зашадно од иранската и азербејџанската граница, како и 32 км јужно од ерменската граница.
Ваквите граници важат од 1991 г. со осамостојувањето на Азербејџан и Ерменија, но исцртани се во 1923 г, по судирите во Првата светска војна и падот на Отоманското Царство, особено во Ерменско–азербејџанската војна (1918- 1920) и основањето на Република Турција со Лозанскиот договор (1923) во кој е уредена поделбата на Отоманското Царство.
Од 1923 до 1991 г, ерменско-азербејџанската граница била внатрешна, во рамките на Советскиот Сојуз (помеѓу Ерменската ССР и Нахичеванската АССР). Пред Првата светска војна, подрачјето било поделено помеѓу Руското, Отоманското и Персиското царство.
Планината е отворена за посетители дури во 1998 г., а од 2004 г. сочинува дел од природен резерват.
Значење во ерменскиот национализам
Според ерменската митологија, Арарат бил дом на боговите. Во поново време, симболизмот планината е заживеан како обележје на ерменскиот национален идентитет. Една од причините е тоа што Арарат се издига над Ереван и има големо присуство во градскиот видик. Како таква, планината е претставена во штитот на грбот на Ерменија. Истата стоела и на грбот на Ерменската ССР, заедно со српот и чеканот и црвена ѕвезда зад неа. По распадот на СССР, усвоена е малку изменета верзија на грбот на ДР Ерменија и таквиот стои до денес.
Арарат е прикажан и на разни банкноти на ерменскиот драм од периодот помеѓу 1993 и 2001 г.
Гамбје
Гамбје (Îles Gambier или ) — мал архипелаг во Тихиот Океан, дел од Француска Полинезија. Вкупната површина на островите се 30 км2 и има население од 1319 жители. Островите се продолжеток на Туамоту но сепак се сметаат за посебни острови поради нивната култура и јазик. Мангареванскиот јазик е поблизок со маркиските јазици, а покрај тоа, островите се од вулканско потекло а Туамоту се атоли.
Географија
Главните острови се Мангарева. Само овие имаат 26.6 км2 и население од 1319 жители според податоците од 2016 година. Главен град на островите е Рикитеа. Највисока точка на островите е планината Даф со 441 метри.
Островите Гамбје се составени од островите:
Yoü and I
„Yoü and I“ била инспирирана од врската на Гага со нејзиното поранешно момче Лук Карл и е поставена во бавно темпо со инструментација составена од електрична гитара и пијано, а Гага и Ленг позајмуваат позадински вокали. Песната добила позитивен прием од критичарите кои ја нарекувале најдобра песна на Born This Way. После издавањето на албумот, „Yoü and I“ се искачила на табелите во Канада, Обединетото Кралство и САД поради бројот на дигитални спуштања на Born This Way. Натпреварувачката на десеттата сезона на American Idol, Хејли Рејнхарт ја извела „Yoü and I“ во мај 2011 за време на издавањето и добила позитивни критики. Нејзината студио сника била издадена на iTunes Store како сингл, и се појавила на компилацискиот албум, American Idol Top 5 Season 10.
Музичкото видео за песната било издадено на 16 август и било снимено од долгогодишниот соработник на Гага, Лореан Гибсон во Спрингфилд, Небраска. Веднаш по издавањето добило позитивни критики од повеќето музички критичари.
Музичко видео
Музичкото видео за „Yoü and I“ било снимено во Спрингфилд, Небраска и било режирано од кореограферот на Лејди Гага, Лоријан Гибсон. Во видеото Гага оди да го земе своето момче од Њујорк.
Кредити и личности
Кридитите за песната „Yoü and I“ се земени од забелешките на албумот Born This Way.
Благоевград (полуостров)
Благоевград (полуостров Благоевград) — претежно замрзнат полуостров кој се протега 15 км во југоисточен правец од Брегот на Оскар II во Греамовата Земја на Антарктикот. Широк е 17 км. Се граничи со ракавот Вон на север и ракавот Егзасперејшн на југ, завршувајќи со ’ртот Фојн на југоисток. На источниот брег на полуостровот е заливот Јамфорина, а внатрешноста е делумно заземена од југоисточниот дел на Поибренските Возвишенија. Образуван е со распадот на Ларсеновиот Леден Гребен во 2002 г. и повлекувањето на ледниците Еванс и Каленица.
Полуостровот е наречен по Благоевград (изворно: Горна Џумаја), главен град на Пиринска Македонија, Бугариjа.
Под јаремот
„Под јаремот“ (бугарски: Под игото) — роман во три делови на бугарскиот писател Иван Вазов, целосно објавен за првпат во 1894 година и посочен како прв пример за роман во бугарската книжевност. Творбата е најпопуларното и ценето дело на писателот.
Романот е напишан за време не прогонот на Вазов во Одеса и е пренесен во Бугарија со руска дипломатска пошта. Бил издаден од издавачката куќа „Т. Ф. Чипев“.
Поднасловот на романот гласи „Од животот на Бугаринот во предвечерието на Ослободувањето“. Бил напишан во периодот 1887–1888 во Одеса (тогаш Руско Царство, денес Украина). Првиот дел бил објавен по првпат во 1889 година во „Зборник за народни умотворби, наука и книжнина“. Во 1890 година, во истиот зборник биле објавени и другите делови. Во 1894 година бил објавен како самостојна книга.
Според издавачот „Бук рајет“ (Book riot) „Под јаремот“ е книга на бугарски јазик преведена на најмногу странски јазици - 30+.
Universal studios
Универзал Студио
Универзал Пикчрс (уште попознато како Универзал Сити Пикчрс, Универзал Сити Студио, Универзал Сити или поедноставно Универзал), е придружница наКомкаси дел од НБЦ Универзал ,и е едно од шесте најголеми филмски студија. Основано во 1912 година од страна на Carl Laemmle, претставува најстаро филмсо студио во САД. Исто така, претставуа второ најстаро студио со континуирано производство, прво е Гаумонт Пикчрс додека по настаро е Парамоунт Пикчрс. На 11 мај 2004 година контролниот пакет акции на Вивенди Универзал беа продадени на Генерал Електрик, сопственикот на НБЦ. Како разултат на продажбата беше преименувано во НБЦ Универзал додека името Универзал Студио Инц продолжи да се користи кај продукциските подружници. Освен фактот што поседува гоелма колекција на филмови од кои дел се од самите почетоци на кинематографијата, поседува и огромна колекција на ТВ програми преку подружницата NBCUnivedrsal Television Distribution. Исто така ги поседува и правата на неколку проминентни филмски трудови оригинално издадени во други филмски студија. Продукциските студија се наоѓаат на адреса 100 Universal City Plaza Drive во Universal City, California. Дистрибуцијата и останатите корпоративни канцеларии се наоѓаат во Њујорк. Universal Pictures е најстарото Холивудско филмско студио. Universal Studios е член на асоцијата МППА
Падот на Освалд и воздигнувањето на Мики Маус и Дизни
Спорните бизнис зделки на Universal доведе до поинаков развој на анимираните филмови. Иако Walt Disney и Ub Iwerks го создадоа "Oswald the Lucky Rabbit" кој уживање успешни театарски претстави, правата за него ги имаше universal. Тоа му даваше за право на Universal да дава на Дизни помал хонорар за изработка на анимираниот филм. На крај, Дизни одби да соработува со Universal и заедно со Iwerкs го создадоа денес познатиот Mickey Mouse чија популарност нагло порасна со додавање на звучни ефекти во првиот таков анимиран филм Steamboat Willie. Дизни ја формира Walt Disney Studios а со тоа Universal го изгуби приматот кај анимираните филмови. Universal формираше ново анимациско студио под раководство на Walter Lantz. Во 2006 година после 80 години, NBC Universal ги продаде сите анимирани филмови направени од страна на Дизни за зајакот Освалд назад на компанијата на Дизни. За возврат, Дизни го ослободи од договорот спортскиот коментатор Al Michаels за истиот да може да работи за NBC. Сепак, Universal ги задржа анимираните филмови создадени од Walter Lantz во периодот од 1929 до средината на 30-тите години.
Зачувување на водачката позиција на студиото во семејството
Во 1928 година Laemmle сениор го постави својот син Carl јуниор за шеф на Universal Pictures како подарок за 21-от роденден. Universal имаше репутација за непотизам. Дури 70 роднини беа на платен список на студиото. Еден од нив беше и добитникот на Оскар за режија William Wyler. По заслуга на Carl јуниор Universal се поднови. Се купија и изградија киносали, студиото почна со продукција на звучни филмови со висок квалитет. Неговите напори ги вклучија продукциите како Show Boat (1929) и мјузиклот Broadway (1929) во кој беа употребени сцени изработени од Technicolor со што стана првиот колор филм на Universal, потоа King of Jazz (1930) и All Quiet on the Western Front(1930) кој беше награден со Оскар за најдобар филм. Напоредно, Laemmle сениор создаде неколку успешни хорор филмови како што се Frankenstein, Dracula, The Mummy и The Invisible Man. Постерот за Frankenstein (81х81 инчи) се смета за највреден постер во историјата на кинематографијата и постои само една копија. Од тој период треба да се спомнат и филмовите Imitation of Life и My Man Godfrey за кои беше направен колор римејк во 1950 година.
Преземањето од страна на MCA
До крајот на 50-тите години филмската индустрија почна да пропаѓа. Тоа се должеше на растот на телевизијата. Музичката Корпорација на Америка (MCA), која во тоа време беше агенција за таленти, стана моќен телевизиски продуцент и изнајми голем простор за својата подружница Revue Productions. Во период на замирање на сите проекти Universal се согласи да го продаде своето филмско студио со големина од 360 акри (1.5km2) на MCA за сума од 11 милиони долари во 1958 година и истото беше преименувано во Revue Studios. Иако MCA беше сопственик на земјиштето но не и на Universal, MCA имаше влијание во проектите на Universal. Студиото беше надградено и модернизирано а клиентите на MCA како Doris Day, Lana Turner, Cary Grant како и режисерот Alfred Hitchcock потпишаа договори со Universal Pictures. Долго очекуваното преземање на Universal Pictures од страна на МСА, Inc. конечно се случи во 1962 година како дел од интеграцијата со Decca Records. Компанијата го врати старото име Universal Pictures. Како последен гест пред да излезе од бизнисот како агенција за таленти, секој од клиентите на МСА потпиша нов договор со Universal. Во 1964 година се формира Universal City Studios, Inc. во кое се интегрираа производството на филмови и телевизијата. Во тие години под раководство на МСА, Universal прерасна во нешто што до тогаш никогаш не било, најголемо филмско првокласно студио со филмски ѕвезди и режисери со полн договор. Но, сето тоа беше прекасно бидејќи публиката повеќе не беше заинтересирана па во 1968 година производството почна да замира. Главниот товар го понесе телевизискиот дел бидејќи Universal доминираше со американската телевизиска мрежа, посебно со NBC (кој подоцна се интегираше со Universal и го формира NBC Universal) каде што во неколку сезони снабдуваше со барем половина од ударните телевизиски програми. Ваквата разврска за Universal доведе до иновација на филмовите направени специјално за телевизија. Во тоа време, Hal Wallis, продуцент од редовите на Paramount, се пресели во Universal каде што продуцира неколку филмови од кои треба да се споменат Anne of the Thousand Days (1969) и Mary, Queen of Scots (1971) кои не доживеаа финансиски хит но и двата добија номинации за Оскар. Првито доби номинации за најдобар филм, надобар глумец во главна улога (Richard Burton), најдобра глумица во главна улога (Genevieve Bujold) и најдобар глумец во споредна улога (Anthony Quayle). Wallis се пензионира откако го направи филмот Rooster Cogburn во 1975 година. Филмот беше продолжение на True Grit, кој беше направен во Paramount. Во Roostern Cogburn главните улоги ги толкуваа John Wayne, кој ја репризираше улогата од True Grit за која доби Оскар, и Katharine Hepburn. Филмот имаше половичен успех. Иако филмскиот оддел на Universal произведуваше хитови како Airport, the Sting, American Graffiti, Earthquake и блокбастерот Jaws, во текот на ’70-тите години Universal служеше како телевизиско студио. Неделните сериски продукции беа примарен дел комапнијата. Сепак од време на време се произведуваа филмски хитови како E.T. the Extra-Terrestrial, Back to the Future и Jurassic Park но филмскиот бизнис беше ризичен.
Универзал Продукција– Франција
Во раните 50-ти години Universal отвори дистрибуциска компанија во Франција а во доцните 60-ти години се започна со продукциска компанија во Париз наречена Universal Productions France S.A., иако понекогаш беше нарекувана како Universal Pictures France. Освен со изработката на два филма од својата продукција, делата на Claude Chabrol – Le Scandale (Англискi наслов: The Champagne Murders) и Romain Gary - Les oiseaux vont mourir au Pérou (Birds in Peru), оваа компанија се занимаваше главно со ко-продукција. Попознати дела од ко-продукцијата се делата на Louis Malle – Lacombe, Lucien, потоа Bertrand Blier – Les Valseuses (Going Places) и Fred Zinnemann – The Day of the Jackal. Компанијата произведе околу 20-тина филмови пред да биде затворена во средината на 70-тите години.
CIC и UIP
Во раните 70-ти години Universal и Paramount Pictures се здружија и ја формираа Cinema International Corporation, што се занимаваше со дистрибуција на филмовите од продукцијата на Paramount и Univerzal низ целиот свет. Во 1981 година истата прерасна во United International Pictures кога се здружи и Metro-Goldwyn-Mayer. UIP ја започна дистрибуцијата со формирањето на студиото DreamWorks во 1997 година, MGM излезе од оваа групација во 2001 година препуштајќи му ја дистрибуцијата на филмови на 20th Century Fox. МСА во 1990 година ја создаде МСА/Universal Home Video Inc. и на тој начин навлезе во индустријата со видео касети која подоцна се претвори во ДВД индустрија.
Matsushita и Vivendi
Нестрплив да ја прошири компанијата долгогодишниот претседател Lew Wasserman побара богат партнер. Договор падна со Matsushita Electric (попозната како Panasonic), јапонскиот производител на електроника, кој се согласи да ја купи МСА за 6.6 милијарди долари во 1990 година. Продукциската придружница беше преименувана во Universal Studios Inc. a Matsushita обезбеди средства за производство но судирот на култури беше преголем па 5 години подоцна Matsushita продаде 80% од акциите на канадскиот дистрибутер за пијалаци Seagram за сума од 5.7 милијарди долари. Seagram ги продаде своите акции во DuPont за да може да го финансира влезот во забавната индустрија. Надевајќи се да изгради империја околу Universal, Seagram го купи PolyGram во 1999 година заедно со неколку продукциски недвижнини, но несигурниот профит, карактеристичен за Холивуд не беше добра замена за сигурниот прилив од акциите во DuPont. За да собере пари, шефот на Seagram, Edgar Bronfman Jr. ги продаде телевизиските имоти заедно со кабелската мрежа на Barry Diller (подоцна овој имот беше откупен повторно по пониска цена). Во јуни 2000 година, Seagram беше продаден на француската медиска компанија Vivendi (сопственик на StudioCanal). Медискиот конгломерат се преименува во Vivendi Universal. Подоцна, Universal Pictures ги откупи правата за дистрибуција на неколку филмови на StudioCanal низ САД од кои попзнати се Mullholland Drive (кој доби номинација за Оскар) и Brotherhood of the Wolf (кој стана втор најпрофитабилен филм од француско говорно подрачје во САД во последните две децении). Universal Pictures и StudioCanal заедно ко-продуцираа неколку филмови, пример е Love Actually со буџет од 40 милиони долари кој подоцна заработи 246 милони долари низ целиот свет.