cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Науката во 1548 година
1548 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Граматика на холандскиот јазик
Независносложени реченици
Во сите овие реченици, „Јаспер“ е индиректниот предмет (се познава по тоа што му претходи предлогот „на“ таканаречен опишан индиректен предмет).
Прирокот доаѓа пред предметот ако предметот не е на почетокот на реченицата. Ако на почетокот на реченицата стои реченичен член кој што не е подмет, тоа е со цел да се даде дополнителен акцент на овој реченичен член во реченицата.
Временската прилошка определба по можност секогаш им претходи на другите прилошки определби, како на пример тие за место:
Зависносложени реченици
Редоследот СОВ важи за зависносложените реченици (bijzinnen).
Во зависносложените реченици, основен редослед на зборовите е: сврзник - подмет - индиректен предмет - прилошки определби за време и место - директен предмет - прирок и глаголски дел - неглаголски остаток .
На пример:
Прашална форма
Кога реченицата е прашална, најчесто се случува инверзија, што значи дека подметот и прирокот ги менуваат своите места во реченицата:
Кога подметот е пред прирокот во прашална реченица, се подразбира контролно прашање:
Во втората форма, зголемената интонација на еден или повеќе од последните зборови е многу важна. Со ова му се дава до знаење на соговорникот дека станува збор за прашање, а не за даден факт.
Глаголи
Како и во останатите германски јазици, глаголите можат да се поделат на три групи врз основа на конјугацијата: силни (sterk), слаби (zwak) и неправилни (onregelmatig).
Слаби глаголи
Најголемиот број глаголи во холандскиот јазик спаѓа во групата слаби глаголи. Ова значи дека во импрефект ги добиваат наставките -de / -te, додека помошниот глагол завршува на -d или -t.
Силни глаголи
Постојат три групи на силни глаголи: инфинитив, имперфект и минат партицип.
Подолу е пример за конјугација на силниот глагол поврзува (binden): binden - bond - gebonden Силните глаголи во холандскиот јазик се конјугираат во сегашно време (tegenwoordige tijd) на ист начин како и слабите глаголи. Во имперфектот, само множинската форма ја добива наставката -en додека другите форми не добиваат никаква наставка.
Неправилни глаголи
Најчестите неправилни глаголи се има (hebben), може (kunnen, mogen), сака (willen), сум (zijn) и ќе (zullen).
Именки
Најкарактиристични промени кои се случуваат на именките се формите за множина и деминутивот.
Форма за множина
Именките кои завршуваат на самогласка по правило ја добиваат наставката -s во множина: agente – agentes (агент – агенти). Во случаи каде што може да се појави недвоумење за тоа како треба да се изговори множината, наставката -s се обележува со апостроф: radio – radio's (радио - радија). Именките кои што завршуваат на -ie или -ij и чиј акцент паѓа на последниот слог, ја добиваат наставката -en во множина: boerderij – boerderijen (фарма - фарми), categorie – categorieën (категорија - категории)
Именките кои завршуваат со акцентиран слог кој завршува на согласка, по правило ја добиваат наставката -en во множина: stoel – stoelen. Исто така постојат и исклучоци, како на пример зборот kok (готвач) чија множина е koks. Кај некои зборови исто така се случува промена на гласовите: lid – leden  (член - членови), bad – baden (бања - бањи). Исто така постои и група на зборови за кои е карактеристична двојна множина, како на пример: kind – kinderen (дете - деца), rund – runderen (вол - волови).
Кај именките кои завршуваат на s се случува гласовна промена со која с се заменува во нејзиниот звучен пар z, во случаите каде што s е претходена од долга согласка: huis – huizen (куќа - куќи), kaas – kazen (сирење - сирења), roos – rozen  (роза - рози). Во случаите каде што на s ѝ претходат кратки самогласки, се случува повторување: bus – bussen (автобус - автобуси), das – dassen (кравата - кравати). И кај ова правило сепак постојат исклучоци каде што има промена на гласот како што е glas – glazen (чаша - чаши).
Кога последниот слог на именката која завршува на согласка, содржи неакцентирано e, множината ја добива наставката -s: tafel – tafels (маса - маси), emmer – emmers (кофа - кофи). На сите овие правила постојат исклучоци кои што се претставени во статијата список на неправилна множина.
Диминутив
Именките можат да се претворат во деминутив со користење на наставката -je на крајот на именката: klas – klasje (клас - класче). Во јужниот дел на холандското јазично подрачје, диминутивот на именките се образува со наставките -ke и -ken на крајот на зборот: glas – glaske(n) (чаша - чашиче). Кога именка завршува на самогласка или на една од согласките l, n и r и последниот слог се состои од самогласка или шва, диминутивот ја добива наставката -tje: radio – radiootje (радио - радивце), paal – paaltje (шипка - шипче), fietser – fietsertje (велосипедист - велосипедистче). Доколку се работи за збор кој што има слог со кратка самогласка, наставката се претвора во -etje: pal – palletje
Кога именка завршува на m на која и претходи долга самогласка, таа образува диминутив користејќи ја наставката -pje: raam – raampje (прозорец - прозорче). Кога дво- или повеќесложни именки завршуваат на ing, диминутивот ја добива наставката -kje при што g се менува: buiging – buiginkje (поклонување), но исклужоци се ding – dingetje (нешто) и verandering – veranderingetje (промена) slappeling – slappelingetje (слабак).
Исклучок: Кога последниот слог од именката завршува на l, m, n, ng of r и содржи кратка самогласка, диминутивот ја добива наставката -etje: lam – lammetje (јагне - јагненце), kar – karretje (кола - количе), gang – gangetje (ходник - ходниче).
Падежи
Во постарите форми на холандскиот јазик, се користеле падежи. Моментално падежите постојат само во versteende taalvormen. Еден од падежите, саксонскиот генитив, сè уште се употребува често.
Определени членови
Холандскиот јазик познава два определени членови:
Het се користи за зборови од среден род во еднина. При користење на множинската форма на зборот, се користи секогаш de. Примери:
Неопределен член
Холандскиот јазик познава само еден неопределен член:
Неопределениот член een се користи во холандскиот јазик само во еднина, а за да се изрази неопределена множина не се користи никаков член. Пример:
Во јужните дијалекти на холандскиот, има три неопределени членови:
Негациски член
Негацискиот член geen појаснува дека има недостаток на нешто или дека има негирање за нешто:
Членови за инфлекција
Холандскиот јазик познава и инфлективни членови кои се препознаваат по четирите традиционални падежни. Присвојните заменки (mijn, jouw, zijn, haar, ons, uw, jullie и hun односно мое, тво, негово, нејзино, наше, Ваше, ваше и нивно) и негирачкиот член geen се конјугирани како неопределениот член een, на пример: Dat is zijns inziens een slecht idee (eens inziens). In het meervoud bestaat er geen onbepaald lidwoord in het Nederlands, daarom is in het schema het woord geen gebruikt.
Инфлектираните членови (ene, eens, ener, enen; des, der, den) се користат ретко и поради тоа се претставени меѓу загради во табелата наведена погора. Од 80-те години, е на пример commissaris van de Koning(in) (комесар на Кралот) почесто користен од commissaris der Koningin или des Konings. Во некои изрази, ваквите форми ја имаат задржано структурата како на пример во procureur des Konings или во други дадени фрази:
Член на присвојните придавки
Кај одреден број на присвојни придавки кои можат да се користат самостојна, меѓу кои mijne, jouwe, zijne, hare, onze и hunne (мојот, твојот, неговиот, нејзиниот, нашиот и нивниот), може исто така да се користат членови.
Придавки
Придавките во холандскиот јазик може да се поделат на следните поткатегории:
Инфлекција
Придавките главно ја добиваат наставката -e кога се наоѓаат пред именката во определена форма:
Постојат повеќе случаи каде што придавката не ја носи оваа наставка:
1. Кога подмеѕот е во среден род, еднина, придавката не добива наставка во својата неопределена форма:
Во определената форма, придавката ја добива наставката -e: Het mooie meisje (убавото девојче)
2. Кога придавката прикажува материјал тогаш ја добива наставката -en:
3. Кога придавката е неразделен дел од зборовна група со именката, не добива -e. На пример:
4. Во некои случаи, помеѓу неопределениот член и именката се користи придавка без наставката -e. Во тој случај, се нагласува некоја извонредна одлика:
Степенување
Придавката може да добие три форми со кои се прикажува нејзината силност односно степен. Овие степени на придавката се образуваат со додавање на наставките -er и -st кон придавката. Придавките кои завршуваат на -r, во степенуваниѕе формк добиваат -d- (на пример raar – raarder (чуден - почуден), ver – verder (далечен - подалечен)).
Примери:
Некои придавки имаат неправилни форми на степенување, и најчести од нив се:
Зборовите кои претставуваат комбинација од прилог и придавка, се поделуваат при образувањето на степенот. Во такви случаи, само прилогот се појавува во суперлативен степен:
Со зборови кои веќе означуваат некоја финална одлика не може да се образуваат степени на споредба. Со други зборови, нема градација на термини кои што сами посебе формираат дихотомија, што е случајот кога се работи за одлика која одредена именка или ја има или ја нема и не постојат нијанси. Ваков пример е "бременост" (холандски: zwangerschap) во кој случај некој не може да биде во меѓусостојба.
Сепак постојат и случаи кај слични зборови каде што може да се формираат степено на споредба. На пример de meer/meest ideale („поидеален и најидеален“) или minder ideaal („помалку идеален“), и покрај тоа што ideale е веќе највисокиот степен на придавката. Друг пример е heel uniek (многу уникатен) поради тоа што ако некоја именка е уникатна, постои само една форма од неа.
Употреба на dan и als
Во стандардниот холандски јазик, споредбата со придавки се прави со користење на 'dan' или 'als'. Кога се користи придавка за да се истакне сличност помеѓу именките, се употребува 'als', а кога се користи споредба се употребува 'dan'. Примери:
Во некои случаи во кои постои нееднаквост помеѓу придавките, може да се искористи 'als' и покрај тоа што се нагласуваат разлики при споредбата. Примери:
Употреба на meer и meest
Во некои случаи се користат зборовите meer (повеќе) и meest (најмногу) за да се прикажат компаративот и суперлативот. :
Во холандскиот јазик, вообичаено се дава предност на придавките кои што не се конструирани од два збора. Кај мајчините говорители на холандскиот се забележува трендот, пред сè во зборувањето, да се користат англиските правила: meest bekende (најмногу познат) наместо bekendste (најпознат). Употребата на изрази како de tweede grootste (вториот најголем) наместо постарата почеста форма de op een na grootste (вториот најголем) исто така покажува на овој феномен. Оваа употреба исто така се проширува и во конструкции коишто не се употребуваат во англиски, како meest goede (најмногу добар) наместо beste (најдобар).
Формирање на именки
Формирањето на именки се образува најчесто со додавање на наставката -e (de grootte, големина, доаѓа од groot - голем), или некои наставки како -heid, -te и -nis.
Лични заменки
Во холандскиот јазик, формата на личните заменки зависи од перспективата на говорителот, бројот и во третата форма, исто така од родот. Во второ лице, постои и посебна заменка за формално обраќање (односно персирање). Речиси сите форми можат да се појават во скратена форма, односно во неакцентирана форма која што е поблиску до говорниот јазик. Во доленаведената табела, скратената форма е прикажана во загради.
Множина
Формата во прво лице еднина ik го покажува говорителот. Значењето на множинската форма во прво лице wij е: јас и еден или повеќе други личности. Другите личности може исто така да се тие кон кои се обраќа со формата, но исто така може да не се присутни, што зависи од дадената ситуација.
Wij може да значи:
Второ лице jij или u покажува кон личноста кон која се зборува. Множинската форма jullie може да се однесува кон личноста кон која се обраќа и тоа претставува точна множина. Исто така може да се однесува кон други личности кои не се физички присутни, но тоа зависи од дадената ситуација.
Jullie може да значи:
Присвојни заменки
Формата на присвојната заменка зависи од лицето и бројот. Речиси сите форми имаат скратена форма покрај стандардната форма, односно форма која што е поблиску до говорниот јазик. Скратената форма е прикажана помеѓу загради.
Взаемни заменки
Формата mekaar е понеформална, elkander и mekander припаѓаат на повисок/политературен стил.
Прикажување на именски зборовни групи
Поточно: wie е индиректниот предмет во зависносложената реченица и прикажува личности. Не се употребува толку често во денешно време: во овие случаи често се користи die или aan wie:
Формата dat често се заменува со wat (het boek wat ... - книгата што). Оваа употреба не е препорачана од јазичарите. Формата dat претходена од човечка форма се користи кај сè поголем број на говорители, претежно луѓе кои сè уште го изучуваат холандскиот јазик и кои ја мешаат формата со die (een meisje die ...). Комбинацијата од односната заменка dat и предлог се заменува со заменски прилог и waar како прилог: Исто така комбинацијата од заменски прилог и wie со сврзник може да се замени со заменски прилог и waar како прво член, но јазичарите препорачуваат оваа форма да се образува со wie. Односно се препорачува да не се користи: ''... waarmee ik heb gesproken.''
Други, поретко употребувани форми се:
Антецедент
Со антецедент кој не е експлицитно именуван, најчесто се употребуваат зборовите wie (за личности), wat en hetgeen (во други случаи):
Јазичарите препорачуваат да се употребува односната заменка wat (што) само во следните ситуации:
Односните заменки wiens (чиј), wier (чиј), welks en welker (чии) се генитивни форми, односно форми на вториот падеж. Во денешно време се употребуваат поретко отколку во минатотото и употребата е ограничена пред сè во пишаниот јазик. Синоними на ваквите форми се конструкциите van wie (којшто) en waarvan (чијшто). Формата wiens се употребува сè почесто за да прикаже именки во множина и женски род. Оваа употреба не е генерално прифатена. Wier исто така се користи за зборовни групи кои не се од женски род и прикажуваат кон личност со биолошки женски род:
Неопределени заменки
Самостојно употребената неопределена заменка се користи разделено од останатите заменки, односно не може да се користи како придавка. :
Примери на останати неопределени заменки кои може да се користат самостојно:
Несамостојна (но придавска форма) неопределена заменка кажува за друг главен збор, и често стои веднаш до неа:
Примери на други несамостојни неопределени заменки
Со збирни заменки, се подразбире дека неопределената заменка посочува кон одредена група:
Други неопределени заменки кои може да се користат како збирни
Доколку таква неопределена заменка прикажува некоја личност која не е именувана во истата реченица, се додава наставката -n. Во други случаи (односно кога антецедентот е во истата реченица) се користи следната наставка:
Покрај овие, постојат и незбирни неопределени заменки:
Примери на други неопределени и незбирни заменки:
Знаме на Бразил
Знамето на Бразил се састои од зелена подлога во чиј средиштен дел се наоѓа голем жолт ромб во внатрешноста на ромбот се наоѓа син круг со бели звезди во пет различни величини и заоблена бела трака преку нив. Во внатрешноста на траката е испишано мотот Ordem e Progresso (португалски: Ред и Напредок)
Модерната верзија на знамето е официјално усвоена на 19 ноември 1889 година. Концептот го осмислил Рејмундо Тексиера Мендес во соработка со Мигел Лемосо и Мануел Перера Реис. Верзијата со 27 ѕвезди е усвоена на 12 мај 1992 година.
Натриум јодид
Натриум јодид (хемиска формула NaI) е јонско соединение формирано од хемиска реакција на метален натриум и јод. Под стандардни услови, тоа е бела, растворлива во вода цврста материја која содржи 1:1 мешавина на натриумови катјони (Na+) и јодидни анјони (I−) во кристална решетка. Се користи главно како додаток во исхраната и во органската хемија. Се произведува индустриски како сол што се формира кога киселите јодиди реагираат со натриум хидроксид. Тоа е хаотропна сол.
Додаток во исхрана
Натриум јодид, како и калиум јодид, најчесто се користат за лекување и спречување на дефицит на јод. Јодираната кујнска сол содржи 10 ppm јодид.
Органска синтеза
Натриум јодид се користи за конверзија на алкил хлориди во алкил јодиди. Овој метод, реакцијата Финкелштајн, се потпира на нерастворливоста на натриум хлорид во ацетон за да ја поттикне реакцијата:
Јадрена медицина
Некои радиоактивни јодидни соли на натриум, вклучително и Na125I и Na131I,имаат радиофармацевтски карцином на штитната жлезда и хипертироидизам или како радиоактивен трагач при снимањето (види Изотопи на јод > Радиоизотопи I-123, I-124, I-125, и I-131 во медицината и биологијата).
Сцинтилатори со NaI(Tl) допирани со талиум
Натриум јодид активиран со талиум, NaI(Tl), кога е подложен на јонизирачко зрачење, емитира фотони (т.е., сцинтилат) и се користи во детектори за сцинтилација, традиционално во јадрената медицина, геофизиката, јадрената физика и мерењата на животната средина. NaI(Tl) е најшироко користен материјал за сцинтилација. Кристалите обично се споени со фотомултипликаторна цевка, во херметички затворен склоп, бидејќи натриум јодидот е хигроскопен. Фино прилагодување на некои параметри (т.е., цврстина на зрачење, последователен сјај, проѕирност) може да се постигне со менување на условите на растот на кристалите. Кристали со повисоко ниво на допинг се користат во детектори за рендген со висок спектрометриски квалитет. Натриум јодид може да се користи и како единечни кристали и како поликристали за оваа намена. Брановата должина на максималната емисија е 415 nm.
Радиоконтраст
Антонио Егас Мониз барал радиоконтрастно средство за церебрална ангиографија По експериментите на зајаци и кучиња, тој се реши на натриум јодид како најдобар медиум.
Податоци за растворливост
Натриум јодид покажува висока растворливост во некои органски растворувачи, за разлика од натриум хлорид или дури и бромид:
Стабилност
Јодидите (вклучувајќи натриум јодид) се детектираат оксидирачки со атмосферскиот кислород (O2) до молекуларен јод (I2). I2 и I− комплекс за да се формира тријодидниот комплекс, кој има жолта боја, за разлика од белата боја на натриум јодид. Водата го забрзува процесот на оксидација, а јодидот исто така може да произведе I2 со фотооксидација, затоа за максимална стабилност натриум јодидот треба да се чува во темни услови, ниски температури и ниска влажност.
Бизум-Веселбурен
Бизум-Веселбурен (Büsum-Wesselburen) — општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во Бизум. Била создадена на 25 мај 2008 година од поранешните општински заедници Црковна парохиска општина Бизум, Црковна парохиска општина Веселбурен и градот Веселбурен. Општинската заедница Бизум-Веселбурен се состои од следниве општини:
Љубан (Белорусија)
Географија
Љубан се наоѓа на 139 км јужно од Минск. Љубан е оддалечен 58 км од Салигорск, 30 км од Слуцк и 26 км од Старја Дароги. Северно од градот се наоѓа Љубанското Езеро, а западно рударското место Кали.
Ролинг Стоун
Ролинг Стоун (Rolling Stone) е списание со седиште во САД, посветено на музиката, политиката и популарната култура. Излегува на секои две седмици. Ролинг Стоун бил основан во Сан Франциско во 1967 година од страна на Џан Венер (кој сѐ уште е уредник и издавач) и музичкиот критичар Ралф Ј. Глисон.
За да го основа весникот, Венер позајмил $7,500 од членовите на неговата фамилија и од фамилијата на неговата тогаш идна жена Џејн Шинделхејм. Првото издание било објавено на 9 ноември 1967 година.
Списанието е познато по неговите насловни почнувајќи од 1970-тите, со енигматскиот и контроверзниот гонзо новинар Хантер С. Томпсон. Магазинот Ролинг Стоун го сменил форматот во 1990-тите како обид да допре до помладите читатели, кои најчесто биле фокусирани на телевизијата или на филмските глумци и поп-музиката. Ова довело до критики дека магазинот го нагласува стилот пред статистиките. Магазинот продолжил со традиционалните содржини, вклучувајќи и политички приказни и неговиот промет е доста зголемен.
Бушојараш
Бушојараш (унгарски: Busójárás, што значи „Бушо-одење“, на хрватски: Pohod bušara) е годишна прослава на Шокците кои живеат во градот Мохач, Унгарија, што се одржува на крајот од карневалската сезона, и завршува пред Пепелна среда. На прославата има Бушо (луѓе кои носат традиционални маски) и вклучува народна музика, маскирање, паради и танцување. Бушојараш трае шест дена, обично во текот на февруари. Започнува во четврток, проследено со карневалот во петокот, со најголемата прослава, и продолжува со Фарсанг вазрап (Фарсанг недела) на седмата недела пред Велигден; а прославата завршува со „Погребот на Фарсанг“ наредниот вторник. Овие традиционални свечености се запишани на Претставителниот список на нематеријалното културно наследство на човештвото на УНЕСКО во 2009 година.
Месните жители го објаснуваат карневалот со две поврзани, но различни легенди. Според најпопуларната легенда, за време на османлиските времиња на територијата, луѓето од Мохач го напуштиле градот и почнале да живеат во блиските мочуришта и шуми за да ги избегнат отоманските (турски) војници. Една ноќ, додека седеле и зборувале околу огнот, еден стар човек од етничката група Шокци одеднаш се појави од никаде и им рекол: „Не плашете се, вашите животи наскоро ќе се свртат кон добро и ќе се вратите во вашите домови. Дотогаш, подгответе се за битката, изработете разни оружја и страшни маски за себе, и почекајте бурна ноќ кога ќе дојде маскиран витез.“ Тој исчезнал ненадејно како што пристигнал. Бегалците ги следеле неговите наредби, а неколку дена подоцна, во бурна ноќ, пристигнал витез. Тој им наредил да ги стават своите маски и да се вратат во Мохач, правејќи колку што е можно поголем врева. Тие го следеле неговото водство. Турците биле толку уплашени од буката, маските и бурата во ноќта, за кои сметале дека се демони што ги напаѓаат, и избегале од градот пред изгрејсонцето.
Во постарата, помалку популарна приказна, бушарите не ги заплашуваат Турците, туку само зимата.
Во секој случај, месните жители од почетокот на февруари секоја година го прослаавуваат Бушојараш, а на овој фестивал присуствуваат и други држави од соседните земји (Хрватска, Србија, Словенија, како и локалните Шокци Хрвати), а исто така и од Полска.
Науката во 1549 година
1549 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Индиска монета од 20 рупии
Индиската монета од 20 рупии (20 ₹) е деноминација на индиската рупија. Монетата од 20 рупии е монета со највисока вредност, искористена во Индија од нејзиното воведување во 2019 година. Сегашната монета од 20 рупии во оптек е од дизајнот за 2019 година. Ова се користи заедно со банкнотата од 20 рупии. Оваа монета била пуштена во оптек во мај 2019 година заедно со новата серија на руписките монети.
Владата на Индија најавила во март 2020 година да воведе нова монета од 20 рупии што би била многуаголник со 12 рабови (додекагон).
Детали
Новата монета од 20 рупии е многуаголник со 12 рабови (додекагон) со надворешен прстен со пречник од 27 мм и тежина од 8,54 грама. Надворешниот прстен е составен од 65% бакар, 15% цинк и 20% никел, додека внатрешниот прстен (средене дел) е составен од 75% бакар, 20% цинк и никел од пет проценти.
Опачина
Лицето на монетата ќе носи деноминациска вредност „20“, а рупискиот симбол ќе биде прикажан над деноминациската вредност. Дизајнот на зрна се крие на левата периферија на монетата за да го прикаже земјоделскиот аспект на Индија. Горниот и десниот дел на десната страна ќе го носи зборот Рс (Rs) 20 на хиндиски и „ДВАЕСЕТ РУПИИ“ (TWENTY RUPEES). Годината на ковање во меѓународни броеви ќе биде прикажана на центарот на левата страна на монетата.
Пајакот Лукас
Пајакот Лукас ― анимиран лик создаден од аниматорот Џошуа Слајс, именуван според и даден глас од неговиот внук. Лукас се заснова на скокачки пајак (можеби од родот Phidippus) и бил главен лик во повеќе кратки видеа на Youtube. Лукас добил многу позитивен прием за неговата нежна и срдечна природа. Првото видео на Пајакот Лукас било поставено на 5 ноември 2017 година.
Fresh TV ги стекнал правата на Пајакот Лукас и започнал со производство на кратки видеа на YouTube со планот да создаде долгообразна серија со помош на ликот.
Во 2018 година, плишенка од Пајакот Лукас била пуштена на продажба на Интернет.
Во декември 2018 година, Пајакот Лукас се појавил на YouTube Rewind 2018.
Во февруари 2020 година било објавено дека серијата „Пајакот Лукас“ обезбедил глобален договор за дистрибуција со Cartoon Network и Бумеранг.
Од 16 април 2021 година, нема нови епизоди на Пајакот Лукас од декември 2019 година. Во различните одговори во рамките на објавите на коментарите на неговиот Инстаграм, Слајс изјавил дека тие „не објавиле нова содржина веќе некое време, бидејќи тимот работи напорно на ТВ-шоуто!“.
Кратки видеа на Youtube
Должината на епизодите е од деветнаесет до осумдесет секунди. По ова, биле објавени три кратки компилации:
Илоило
Илоило е покраина на Филипините која е сместена во Западен Висајас Регионот. Се наоѓна на југоисточниот дел на Панај Островот, и се граничи со Антике на запад и Капиз на север. Главен град е Илоило Сити
Административна поделба
Покраината е поделена на 42 општини и 2 града.
Туризам
Поради долгата ера на шпанска колинизација во Илоило се наоѓаат едни од најубавите архитектонски зданија, кои се многу слични со колонијалните градби во Латинска Америка.
Џени Ерпенбек
Џени Ерпенбек (родена на 12 март 1967) е германска писателка и оперска режисерка, добитничка на Наградата за независна странска белетристика.
Живот
Таа е родена во Источен Берлин, Ерпенбек е ќерка на физичарот, филозоф и писател Џон Ерпенбек и арапската преведувчка Дорис Килиас. Нејзините баба и дедо се авторите Фриц Ерпенбек и Хеда Цинер. Таа ја посетувала напредната гимназија во Берлин, каде дипломирала во 1985 година. Потоа завршила двегодишно чиракување како книгоподвезник пред да почне да работи во неколку театри како реквизитор и надзорник на гардероба.
Од 1988 до 1990 Ерпенбек студирала театар на Универзитетот Хумболт во Берлин. Во 1990 година ги променила нејзините студии во Режисер на музички театар (студирајќи со, меѓу другите, Рут Бергхаус, Хајнер Милер и Питер Конвитшник) на Музичкиот конзерваториум Ханс Ајслер. По успешното завршување на студиите во 1994 година (со продукција на операта на Бела Барток: Дворецот на Синобрадиот Војвода, во нејзината парохиска црква и во „Kunsthaus Tacheles“), прво поминала некое време како асистент на режија во оперската куќа во Грац, каде што во 1997 година, таа самата ги поставила нејзините продукции на Erwartung од Шенберг, Дворецот на Синобрадиот Војвода од Барток и светската премиера на нејзинот сопствено дело Мачките имаат седум животи. Како независен режисер, во 1998 година таа режирала во различни оперски куќи во Германија и Австрија, вклучувајќи ги и: L'Orfeo на Монтеверди во Ахен, Ацис и Галатеја во Берлинската државна опера и во Заиде на Волфганг Амадеус Моцарт во Нирнберг/Ерланген.
Делата на Ерпенбек се преведени на дански, англиски, француски, грчки, еврејски, холандски, шведски, словенечки, шпански, унгарски, јапонски, корејски, литвански, норвешки, полски, романски, арапски, естонски и фински.
Ерпенбек живее во Берлин со нејзиниот син, Франц, роден 2002 година, и нејзиниот сопруг, диригентот Волфганг Божиќ.
Блуз за бегалци
„Блуз за бегалци“ била песна на В.Х. Оден, напишана во 1939 година, една од бројните песни што Оден ги напишал во средината до крајот на 1930-тите во блуз и други популарни метри, на пример, мерачот што го користел во неговата љубовна песна. „Калипсо“, напишана во исто време. Поемата ја коментира состојбата на еврејските бегалци од нацистичка Германија во годините пред Втората светска војна, особено рамнодушноста и антагонизмот со кои се соочиле кога барале азил во демократските држави од тој период. Во некои подоцнежни изданија на поезијата на Оден, песната не е идентификувана по име, туку е прва од десетте песни групирани заедно во „Десет песни“, која ја вклучува и гореспоменатата „Калипсо“.
Науката во 1550 година
1550 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Бизум (амт)
Црковна парохиска општина Бизум (Kirchspielslandgemeinde Büsum) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. На 25 мај 2008 година била споена со општинската заедница Црковна парохиска општина Веселбурен и градот Веселбурен и ја создале општинската заедница Бизум-Веселбурен. Нејзиното седиште било во Бизум.
Бакарниот кањон (филм од 1950)
Содржина
По завршувањето на Американската граѓанска војна, група војници на Конфедерацијата се обидува да живее нормален живот во малиот град Копер Таун. Меѓутоа, нив постојано ги вознемирува група локални разбојници, предводени од шерифот и неговите помошници. Особено е злогласен заменикот на шерифот Лејн Тревис (го игра Кери), а со разбојниците, всушност, раководи убавата и опасна девојка Лиса Росел (ја игра Ламар). Поради тоа, поранешните војници тајно го повикуваат Џони Картер (го игра Миланд), кој настапува во еден циркус. Најпрвин, Картер ги одбива, зашто со настапот во циркусот тој го крие вистинскиот идентитет, криејќи се од власта. Но, подоцна, заедно со циркусот, тој пристигнува во Копер Таун и веднаш се вљубува во Лиса.
Аполинарија
Аполинарија била ќерка на Антимиј, намесникот на малолетниот цар Теодосиј II. Таа му била постарата ќерка, додека помладата била безумна. Аполинарија не сакала да се мажи, туку и се оддалечила во пустина. Во машка облека и под машко име доротеј, таа се населила во машки манастир, каде што се подвизувала вознесувајќи го својот дух непрестајно кон Бога и зборувајќи со љубов кон својот Творец. Некој го посоветувал царскиот намесник Антимиј да ја испрати својата безумна ќерка кај пустиниците да ѝ прочитаат молитва.
Така, според преданието, се случило својата безумна сестра да ја исцели постарата сестра со силната молитва. Кога Аполинарија умрела, се открила тајната дека таа не e машко туку женско. Мажествената храброст на оваа света девица останала како пример и поттик низ вековите на многумина, кои мислеле за своето спасение. Починала во 470 година.
Броило на електрична енергија
Броило на електрична енергија, електрично броило или струјомер – уред со кој се мери и регистрира електричната енергија испорачана на потрошувачот во електроенергетскиот систем. За домаќинствата се мери и пресметува само активната енергија, а мерната единица е киловатчас (kWh).
Работата на класично броило се заснова на регистрирање на вртежите на индукциски мотор на механички бројач. Моторот има одвоени намотки за напон и струја со кои се постигнува аголната брзина на роторот да е сразмерна на електричната моќност, што може и да се проверува бидејќи ознаката на роторот е видлива низ отворот на предната плоча. Бидејќи вкупното завртување на роторот е еднакво на интегралот на аголната брзина во даденото време, а енергијата е еднаква на интегралот на моќноста во време, значи дека и вкупното завртување е сразмерно на енергијата.
Модерните електронски броила множењето на напонот и струјата, како и интеграцијата, ја вршат со електронски склопови.
Најчесто во употреба е Халов сетилник на напон во кој се индуцира напон сразмерен на струјата на оптоварување. Потоа, во логичките модули се врши множење на напонот и струјата, а со множење со изминатото време се добива износот на преземената електрична енергија кој е испишан на дисплејот со течни кристали (LCD). Освен Халовата сонда, за мерење на струјата се користи и струен трансформатор или прецизен отпорник – шант, па со множење на напонот и струјата се врши со помош на посебно дизајнирано интегрирано коло (чип).
Понапредните комби електронски броила одвоено мерат 4 енергии: работна потрошена, работна произведена, јалова индуктивна и јалова капацитивна енергија. Освен енергијата електронските броила ја мерат моќноста и имаат интегриран лимитер. Најголемата предност на електронските броила е што може да се вмрежуваат и да се отчитуваат со рачен терминал или далечински преку ГСМ или фиксен модем. Најчесто електронските броила имаат одвоени месечни извештаи за потрошувачката и моќноста најмалку за 12 месеци и тоа се вика пресметковен период. Електронските броила најчесто имаат повеќе од две тарифи и самостално ја префрлаат тарифата преку сопствен саат и складирани времиња за префрлање. Ваквите броила, освен интегрираниот саат, може да имаат и интегриран приемник за мрежно тонско управување кој ги прима командите од мрежата и врз основа на нив ги префрла тарифите, ги менува поставените времиња на префрлање или го синхронизира часовникот на броилото.
Михаил Плетњов
Михаил Василевич Плетњов (рус. Михаил Васильевич Плетнёв; р. 14 април 1957 во Архангелск) — руски пијанист, диригент и композитор.
Роден е во мошне музикално семејство; татко му свирел и предавал армоника, а мајка му пијанo. Се запишал на Централното музичко училиште на возраст од 13 години, а во 1974 влегол во Московскиот конзерваториум, во класата на славните пијанисти и учители Јакоб Флир и Лав Власе. На 21 годишна возраст го добил Златниот медал на VI Меѓународен натпревар „П.И. Чајковски“ во 1978, со што се здобил со меѓународно признание и привлекол големо внимание ширум светот. Предавал на Московскиот конзерваториум и транскрибирал и изведувал транскрипции на симфониски и балетски дела од Чајковски.
Плетњов има договор како ексклузивен пијанист за „Дојче Грамофон“.
Благородна Бурева
Благородна Бурева ( во —  во ) — првата македонска оперска певица.
Животопис
Благородна Бурева е родена на 23 февруари 1903 година во Виница. По завршувањето на гимназијата во Штип, дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1935 година.
Кариера
Учествувала во исполнувањето на првата оперска претстава во Штипскиот театар во операта Палјачи со улогата на Неда (29 август 1925) под водство на Сергеј Михајлов, во режија на Душан Будимировиќ.
Науката во 1551 година
1551 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Коприва (Разкрижје)
Коприва (словенечки: Kopriva) — населба во Општина Разкрижје во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Знаме на Венецуела
Знамето на Венецуела потекнува од 1811 година. Тогаш биле усвоени три главни бои: жолта, сина и црвена. Распоредени се во три хоризонтални полиња. Подоцна на знамето е додаден грбот.
Жолтата боја го симболизира богатството, сината храброста, а црвената независноста.
Во 19 век на знамето биле додадени 7 ѕвезди кои ги претставувале покраините во Венецуелла. На 20 ноември додадена била и 8-ма ѕвезда затоа била спроведена и новоослободената покраина Гијана.
Во 1954 година биле усвоени и воените и поморските знамиња чии горни десни агли го содржеле грбот. На грбот се наоѓа коњ во галоп, а правецот на неговото движење бил променет во 2006 година.
Вилаварци
Вилаварци или Вилавар биле племе на ловци кои живееле во Тамилакам, јужниот дел на древна Индија. Зборот вилавар потекнува од дравиндскиот збор за лак (вил). Вилаварците живееле во ридски гори и шуми. Кралевите на Чера ја користеле титулата вилаван.
Росоман
Росоман — село во областа Тиквеш, во околината на градот Кавадарци, во јужниот дел на Македонија и седиште на истоимената општина.
Потекло на името
Се смета дека селото е наречено по истоветното лично име Росоман, кое како такво е посведочено уште од најраните записи во XV век.
Народни преданија за името
Според друга легенда, си била една убава девојка Роса, која сакале да ја потурчат. Не сакајќи да го прифати тоа, таа се фрлила во Црна Река и според нејзиното име, местото било наречено Росоман.
Постои и трета легенда, според која, најголемиот недостаток (маана) на Росоманското поле е росата, која често ги зафаќа ливадите. Оттука, со спојување на именките роса и маана настанало името Росоман.
Географија и местоположба
Росоман е село коешто се наоѓа во Росоманското Поле, по долното течение на Црна Река, на надморска височина од 140 метри. Низ Росоман поминува патниот правец Р-106 кој, преку Прилеп и Битола води за Охрид, а до сите населби постојат локални асфалтирани патишта кои водат за Скопје. Селото се наоѓа 14 километри северозападно од Кавадарци, 22 км западно од Неготино и 32 километри јужно од Велес.
Антика
Местото е населено уште од римско време, за што сведочат остатоците од населба во наоѓалиштето Савова Чешма недалеку од селските гробишта.
Во Отоманското Царство
За време на Отоманското Царство, во близината на Росоман се наоѓало едно од двете речни пристаништа во Македонија. Од пристаништето во Росоман се превезувале земјоделски производи до Солун, а во Росоман имало и барутарница. Пристаништето било најактивно во втората половина на XIX век, кога Росоман бил означуван како „варошица“, со полуградски тип, бидејќи во него имало чаршија со дуќани. Значењето на Росоман започнало да опаѓа со изградбата на железничката пруга од Солун до Скопје во 1873 година, а особено по 1888 година, кога била изградена пругата кон Србија. Иако со послаба активност, пристаништето функционирало до 1912 година.
На крајот од век Росоман било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К'нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Росоман живееле 940 Македонци муслимани и 100 Македонци христијани.
На почетокот од век целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар на Бугарија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Росоман живееле 80 жители, сите Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Росоман живееле 1.040 жители, сите Македонци (940 муслимани и 100 православни). Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Росоман имало 80 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Росоман е големо тиквешко село, кое што во 1961 година имало 1.480 жители, а во 1994 година 2.489 жители, од кои 2.027 биле Македонци, 9 Роми, 334 Срби и 119 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.553 жители, од кои 2.285 Македонци, 2 Албанци, 21 Ром, 4 Власи, 169 Срби, 16 останати и 56 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Росоман било македонско муслиманско село, сега е доминанто православно село.
Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 720, 721 и 722 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на ново основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 2.166 гласачи.
Иселеништво
Муслиманите од селото се иселени во Турција.
Локална самоуправа во Македонија
Локалната самоуправа во Македонија претставува систем на закони, подзаконски прописи и институции со кои се уредува и извршува локалната самоуправа.
Организација на локалната самоуправа
Локалната самоуправа е една од темелните вредности на уставниот поредок на Република Македонија. Уставот содржи пакет на одредби со кои се дефинира концептот на локалната самоуправа, се гарантира независноста на општините во остварувањето на нивните надлежности, како и специфичниот статус на Град Скопје. Македонија има едностепена локална самоуправа. Локалната самоуправа во Македонија е организирана во 80 општини и градот Скопје, како посебна единица на локалната самоуправа. 34 единици на локалната самоуправа се со седиште во град, а останатите 46 се со седиште во село. Сите општини, освен неколку, се основани за подрачје на повеќе населени места. Општините ги извршуваат своите надлежности преку органи избрани непосредно од граѓаните, за време од четири години. Органи на општината се: советот и градоначалникот. Во општината можат да се основаат облици на месна самоуправа и тоа: во градовите - урбани заедници; во селата - месни заедници.
Органи на општината
Органи на локалната самоуправа се советот и градоначалникот.
Совет на општината
Советот е претставнички орган на граѓаните кој одлучува во рамките на надлежностите на општината. За разгледување на прашања и утврдување предлози ододредена област, советот од својот состав може да формира постојани и повремени комисии, при што составот на комисиите соодветствува на пропорционалната застапеност на политичките партии во советот. Советот го сочинуваат претставници на граѓаните избрани на општи, непосредни и слободни избори со тајно гласање. Бројот на членовите на советот се утврдува во зависност од бројот на жителите во општината и не може да биде помал од девет ниту поголем од 33 члена, и тоа:
Градоначалник на општината
Градоначалникот се избира секоја четврта година, на општи, непосредни и слободни избори со тајно гласање. Градоначалникот ги има следните задачи:
Администрација на општината
За извршување на работите од надлежност на органите на општината се организира општинска администрација. Општинската администрација се организира во сектори и одделенија. Општината може да организира општински инспекторат заради вршење на инспекциски надзор над вршењето на работите од нејзина надлежност. Организацијата, делокругот и начинот на извршување на задачите на општинската администрација ги утврдува советот, врз основана предлог на градоначалникот. Вработените во општинската администрација кои вршат стручни, нормативно– правни, извршни, управно- надзорни работи и решаваат управни работи имаат статус на државен службеник. За вработените во општинската администрација кои вршат административно- технички и помошни работи се применуваат одредбите од работното законодавство. Општинската администрација ги извршува следните задачи:
Надлежности на локалната самоуправа
Општините, во рамките на законот, во согласност со начелото на супсидијарност, имаат право на своето подрачје да ги вршат работите одјавен интерес од локално значење, што не се исклучени од нивна надлежност или не се во надлежност на органите на државната власт. Општините самостојно, во рамките на законот, ги уредуваат и вршат работите од јавен интерес од локално значење, утврдени со закон и се одговорни за нивното вршење. Со законот со кој се утврдуваат други надлежности на општината се определуваат и изворите на финансирање за вршење на тие надлежности. Општините се надлежни за вршење на следниве работи:
Заради извршување на своите надлежности, општините можат да основаат јавни служби, во согласност со закон. Општината може да го делегира вршењето на одредени работи од јавен интерес од локално значење на други правни или физички лица, врз основа на договор за извршување на работи од јавен интерес, во согласност со закон. Општината е супсидијарно одговорна за извршувањето на работите од јавен интерес.
Финансирање на локалната самоуправа
При изготвувањето и донесувањето на буџетот, Советот на Општината мора да се води од рамките и роковите утврдени со Законот за буџетите и Законот за финансирање на единиците на локалната самоуправа, но и да ги има предвид спецификите на сопствената општина. Советот на Општината е должен да донесе буџетски календар во кој ќе ги утврди роковите за планирање на буџетскиот календар, односно роковите во кои: градоначалникот ги доставува до општинските буџетски  корисници главните насоки за изготвување на финансиските планови, општинските буџетски корисници ги доставуваат своите финансиски планови до градоначалникот и градоначалникот го доставува предлог–буџетот до Советот на Општината. Согласно законските прописи активностите кои треба да бидат предвидени со буџетскиот календар во општините се следните: