cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taake (бенд)
Албумска трилогија (1999–2005)
Вториот дел од трилогијата, Over Bjoergvin graater himmerik, бил објавен во 2002 година од Wounded Love Records. На оваа плоча, Хоест се опкружил со бенд: вториот гитарист С. Коракс, басистот и пијанистот „Керидвен“ и тапанарот „Мут“ (Gaahlskagg, Trelldom, Sigfader).
Последниот дел од трилогијата, Hordalands doedskvad, бил објавен во 2005 година од Dark Essence Records. Го има и вториот гитарист „C. Коракс, басистот „Лава“ и тапанарот „Морд“. Исто така, има неколку гости вокалисти, вклучувајќи ги „Натефрост“ (Carpathian Forest), „Нордавинд“ (Carpathian Forest) и „Тајпан“ (Orcustus).
Краток прекин и прегрупирање (2005–сега)
Во текот на следните три години, Тааке објавиле четири кратки EP-а и свиреле на неколку фестивали (најзначајно на фестивалот Hole in the Sky во Норвешка, со Ивар Бјорнсон (Ivar Bjørnson) од Enslaved на гитара), но според Хоест, Тааке биле „на мраз некое време“.
Пред европската турнеја 2006-2007, Тааке ја обновиле својата официјална почетна страница. По злогласното шоу во март 2007 година во Есен, бендот бил отстранет од неколку фестивали и добил многу бурни реакции. Во исто време, Лава, која бил бас гитарист од 2002 година, го напуштил бендот.
Во 2008 година, бил издаден четвртиот албум, целосно снимен од Хоест и едноставно наречен „Тааке“. Албумот бил снимен за сопствената етикета на Hoest Svartekunst Produksjoner и бил дистрибуиран преку Dark Essence Records.
Во 2011 година, Taake го издале EP-то Kveld, со нови и повторно снимени песни. Набргу потоа следел петтиот целосен албум на Тааке, Noregs vaapen. Хоест соработуваше со многу истакнати норвешки блек металци за оваа плоча, вклучувајќи ги Атила Цихар, Ноктурно Култо, Демоназ и Ивар Бјорнсон. Повторно бил издаден на неговата сопствена етикета Svartekunst Produksjoner на големо признание од критичарите. Албумот бил номиниран за престижната награда Spellemann во Норвешка за врвно метал издание. Оваа номинација била дочекана со потсмев поради антиисламските текстови.
За да ја одбележи 20-годишнината на бендот, Тааке го издале компилацискиот албум Gravkamre, kroner og troner во 2013 година.
Тааке го одиграле своето прво шоу во Соединетите Држави во мај 2014 година на Maryland Deathfest во Балтимор.
Во 2014 година, Тааке го издале шестиот целосен албум Stridens hus и EP Kulde преку Dark Essence Records. Како поддршка на овој албум и како продолжение на нивното успешно шоу во Мериленд, Тааке најавиле турнеја во САД на источниот брег за прв пат во нивната историја, која ќе започнала во јуни 2015 година.
Во 2017 година, Тааке го издале својот седми студиски албум, Kong Vinter, заедно со EP Baktanker.
Тааке биле принудени да ја откажат својата планирана турнеја во САД за 2018 година, откако активистите на Антифа направиле кампања да ја прекинат, поради минатите контроверзии.
Контроверзии
Хоест служел затворски казни за напад во 2006 и 2007 година.
Во март 2007 година, за време на концертот во Есен во Германија, Хоест се појавил на сцената во Corpse paint со свастика насликана на градите, над превртен крст. Во Германија, употребата на свастика е забранета со закон, а останатите германски концерти на Тааке биле откажани. Набргу потоа, Хост изјавил:"Taake не е политички нацистички бенд [...] сите треба да знаат до сега дека целиот наш концепт е изграден на провокација и се што зло [...] искрено им се извинуваме на сите наши соработници кои може да имаат проблеми поради свастиката во Есеннскиот скандал (освен подлуѓето како сопственикот на тој клуб; можеш да цицаш муслиман!)"Подоцна Хоест објаснил дека „мочал“ и дека ја користел свастиката само „како уште еден симбол на злото“, велејќи дека „пентаграмот и превртениот крст повеќе не предизвикуваат реакции“. Музичкиот писател Стјуарт Вејн ги спореди постапките на Хоест со оние на Секс Пистолс и Сиукси Сиукс, кои исто така носеле кукасти крстови за шокантна вредност. Во јануари 2008 година, Хоест напишал:"Сфаќам дека е прилично непростливо да се прикаже свастика во Германија, да. Од друга страна силно чувствувам дека Блек Метал бендовите треба да си дозволат да користат секаков вид на деструктивна/негативна симболика, бидејќи основата на овој израз е пред се: Злото! Блек Метал сè уште не е, и никогаш не треба да стане, безопасен како сите други стилови на метал. Искрено, сметам дека е бесмислено што се извлекуваме со стихови за убиство, тортура, силување, некрофилија и самоубиство, но сме бојкотирани затоа што носиме симбол (кој, патем, нема никаква врска со концептот на бендот) во една прилика. Дел од нашата мисија е да се повикаме на негативни чувства, па затоа најдов сосема соодветно да ја потсетам нашата германска публика на нивниот најголем срам."Номинацијата на Тааке за наградата Спелеман во 2012 година била критикувана поради антиисламските текстови во нивната песна „Оркан“. Ја вклучува линијата „ Til Helvete med Muhammed og Muhammedanerne; utilgivelige skikker “ („По ѓаволите со Мухамед и Мухамеданите; непростливи обичаи“). Хоест одговори дека „ние не охрабруваме ниту насилство, ниту расизам“, додавајќи „нашиот став, во име на слободата на изразување, е дека е срамно да се придржуваме кон христијанството или исламот. Патем, христијанството се спомнува во истите стихови, но се чини дека на тоа не е даден никаков акцент“.
Тааке биле принудени да ја откажат својата планирана турнеја во САД за 2018 година, откако активистите на Антифа направија кампања да ја прекинат, поради минатите контроверзии. Многу места ги откажале концертите откако биле контактирани и под закани од страна на групите Антифа, а актот за поддршка Кинг Еј се повлекол. Музичарот и активист Талиб Квели, исто така, го откажал шоуто на место каде што требале да настапат Тааке, нарекувајќи го местото „сочувствително на белиот национализам“. Хоест одговорил дека „Тааке не е расистичка група. Никогаш не била, никогаш нема да биде“ Тој рекол дека инцидентот покажал како „мало малцинство леви агитатори се способни да ја наметнат својата агенда на мнозинството“ преку „лаги, дезинформации“ и „закани со насилство“.
Основни средства
Основни средства — познати како материјални средства или имот, постројки и опрема, се термин кој се користи при сметководство за средства и имот што не може лесно да се претвори во пари. Ова може да се спореди со тековни средства како што се пари или банкарски сметки, кои се опишани како ликвидни средства. Во повеќето случаи, само материјалните средства се нарекуваат фиксирани.
Меѓународниот сметководствен стандард 16 (МСС 16) ги дефинира фиксните средства како средства чија идна економска корист е веројатно да се влезе во ентитетот чијшто трошок може да се измери веродостојно. Основните средства припаѓаат на еден од два вида: „бескорисни средства“ - средства кои се купени со законско право на сопственост и користени и „закупни средства“ - средства што ги користи сопственикот без законско право за одреден временски период.
Роговите на Амон
Роговите на Амон се свиткани рогови од овен, користени како симбол на египетското божество Амон (исто така напишано Амун или Амон). Поради визуелната сличност, тие исто така се поврзани со фосилни лушпи од антички полжави и главонози, вторите сега познати како амонит поради таа историска врска.
Амон, на крајот Амон-Ра, беше божество во египетскиот пантеон чија популарност растеше со текот на годините, сè додека не стана монотеистичка религија на начин сличен на предлогот дека јудео-христијанското божество еволуирало од античкиот семитски пантеон. Египетските фараони почнаа да ја следат оваа религија некое време, Аменхотеп и Тутанкамон ги зедоа имињата од нивното божество. Овој тренд се зафати, а другите египетски богови, исто така, понекогаш се опишуваат како аспекти на Амун.
Амон честопати бил прикажуван со рогови на овен, така што кога ова божество станало симбол на превласт, кралевите и императорите се прикажувале со рогови од Амон на страните на главата во профилот, како и божествата не само на Египет, туку и други области, така што Јупитер понекогаш беше прикажан како „Јупитер Амон“, со Рогови од Амон, откако Рим го освои Египет, како и грчкото врховно божество Зевс. Оваа традиција продолжи со векови, Александар Велики во Куранот се нарекува „Човекот со два рога“, упатување на неговиот приказ на блискоисточните монети и статуата како рогови од Амон. Неговото обожение како освојувач вклучуваше прогласување за „Син на Амон“ од страна на Ораклот во Сива.
Џузепе Креспи
Џузепе Марија Креспи (италијански Giuseppe Maria Crespi) (14 март 1665 – 16 јули 1747), со прекар Шпанецот (Lo Spagnuolo) е италијански сликар од доцниот барок на Болоњската школа. Сликал религиозни сцени и портрети, а познат е по своите тематски слики.
Џузепе Креспи, заедно со Џамбатиста Питони, Џован Батиста Тјеполо, Џован Батиста Пијацета, Каналето и Франческо Гуарди е дел од групата стари мајстори од тој период.
Животопис
Џузепе Креспи е роден во Болоња, во семејството на Џироламо и Изабела Креспи. Мајка му била далечна роднина со благородното семејство Коспи, а кои пак биле поврзани со семејството Медичи. Го добил прекарот „Шпанецот“ затоа што носел тесна облека карактеристична за шпанската мода од тоа време.
На свои 12 години, бил чирак кај Анџело Микеле Тони (1640–1708). Од 15 до 18 годишна возраст, работел кај Доменико Марија Канути. Сликарот Карло Сињани го поканил Креспи во 1681–1682 да се приклучи кон Академија дел Нудо и да учи цртање. Креспи останал таму до 1686 година, кога станал независен сликар.
Неговиот биограф, Џампјетро Заноти, рекол за Креспи: „Тој никогаш повторно не работел за пари, туку сликал според каприците на својата фантазија. Често сликал обични нешта, сиромашни луѓе кои служат на богатите.“ Ова се однесувало и на самиот Креспи, кој на почеток на својата кариера сликал уметнички дела по порачка на богатите.
Електичен уметник, Креспи сликал портрети и карикатури, а познат бил и по својот бакропис по Рембрант и Салватор Роза. За него се вели дека насликал неколку ремек-дела во различни стилови. Насликал и неколку фрески. Не бил многу ценет во свое време. Креспи доживува длабока старост, доживеал сликите да му бидат ценети и откупувани и надвор од Болоња. Добил признание од папата и кавалерски орден.
Лебедово Окно
Особености
Лебедово Окно го опфаќа подрачјето на Дунав и неговите поплавени делови во јужниот дел од Панонската низина. Сместено е меѓу Делиблатското Песочиште на север и Рамското Езеро на југ. Подрачјето го опфаќа текот и бреговите на Дунав, речниот остров Жилава и Чибуклија, потопените меандри на Караш, устието на Нера, Ада Завојска, Дунавче и тесниот дел од десниот брег на Дунав.
Резерватот настанал со забавување на текот на Дунав по изградбата на акумулациското езеро Ѓердап. Името го добило затоа што дел од Големото блато секоја година го населуваат лебеди. На брегот на песокливите делови нема ни извори ни водени текови, додека во алувијалните рамнини на Дунав постојат подземни води кои формираат бари кои на повисоки водостои од реката, и при поплави, се спојуваат и меѓусебно и со коритото на реката.
Водените живеалишта се екосистеми на реките, речните плитоци, поплавените шуми и слатководните мочуришта, па затоа и покажуваат голема разновидност на живиот свет. Од флората се менуваат различни растителни заедници: водни, мочуришни, хидрофилно-ливадски, шумски, до степски пасишта. Од загрозените растителни видови се среќаваат белиот и жолтиот лотус, а во влажните шуми има врби, тополи, црн глог, даб и разни видови на габи. Ова подрачје е најзначајно место за гнездење, зимување, и е миграциска станица на барски птици во Србија. Тука се гнездат 55 вида на водни птици од кои голем дел се на списокот на загрозени видови. Резерватот е најважно зимувалиште на Балканот за обичната белочелна гуска, сивата гуска, белоопашестиот орел, гусковидната патка и црниот орел. Местото е најважно гнездилиште на малиот вранец во Србија и единствено место за гнездење на црниот ибис. Секоја година во овој резерват живеат околу 20,000 мочуришни птици, а во текот на преселбите при гнездење или зимување се собираат и преку 40,000 единки од малата чапја, белата кокаљка и црвеноглавата шатка. Во песочниот дел на Дунав се наоѓа најголемото јато на брегови ластовички со околу 15,000 парови.
Плитките води и блатото на Дунав се идеално место за мрестење на многу видови на риби. Има околу 50 вида на риби, од кои најзначајни се: крапот, штуката, белата риба, кечигови риби и други.
Има околу 15,000 видови на инсекти. Голем дел од инсектите се врзани за песокливите живеалишта на бреговите од реката. Тука спаѓаат осата-копачка, стеници, тврдокрилци, меѓу кои има бројни ендеми.
Во степските заедници живее пајакот крстач. Во водените биотопи се среќаваат: комарците, вилинските коњчиња, водениот пајак и речниот рак. Подрачјето е богато и со голем број на видови на водоземци и влекачи, како на пример: степскиот гуштер, степскиот смок, жабата црвеномешеста бумка (Bombina bombina), зелен гуштер (Lacerta viridis) и други.
Од 39 видови на цицачи најзначајно е слепото куче, кое е на Црвениот список на загрозени видови во светот. Ова подрачје е нивната најзначајна репродуктивна оаза во Панонската низина.
На ова подрачје живеат и неколку загрозени видови на лилјаци кои со својата исхрана се врзани за водените и мочуришните живеалишта. Во барско-мочуришните екосистеми живее и микропопулација на видри.
1015
1015 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1015 година од новата ера, 15. од вториот милениум, 15. од XI век и шеста од 1010-тите.
NGC 7764
NGC 7764 — спирална галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
1015
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6523 и 6524 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5765 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4775 и 4776 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1768.
NGC 7764
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7764 се споменува и како ESO 293-8, MCG -7-1-1, AM 2350-410.
1015
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1015 година се протега во 3651 и 3652, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3711 и 3712 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1558. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 405 и 406 исламска година.
NGC 7764
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7764 е од видот Sc    R. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 7764 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 7764 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72762. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 386; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8018. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Сефер Ага
Сефер Ага е познат припадник на башибозучки чети, којшто учествувал и при задушувањето на Илинденското востание, при што во една битка загинал. Имено, неговиот башибозук заедно со уште 1.000 турски војници стапиле во борба со 500-тината востаници коишто неуспевајќи да го заземат градот Кичево се повлекле во селото Карбуница. При таа битка загинале стотина Турци меѓу кои и самиот предводник на башибозукот, Сефер Ага.
За таа случка народот испеал и песна:
Не оди Сефер село Карбуница
Нели ти реков, седи не оди, седи не оди, село Карбуница? Бре Сефер, аго бре, бре, клето Турче, бре. Бре Сефер, аго бре, бре клети арамија.
Не оди Сефер село Карбуница, село Карбуница горе Ѓурѓевица. Бре Сефер, аго бре, бре, клето Турче, бре. Бре Сефер, аго бре, бре клети арамија.
Таму ми те чекат славните комити, славните комити, сè одбор јунаци. Бре Сефер, аго бре, бре, клето Турче, бре. Бре Сефер, аго бре, бре клети арамија.
Тебе ќе фатат, глава ќе ти сечат, глава ќе ти сечат, глава арамиска. Бре Сефер, аго бре, бре, клето Турче, бре. Бре Сефер, аго бре, бре клети арамија.
Ќе ти пресечат глава до рамена, глава до рамена, нозе до колена. Бре Сефер, аго бре, бре, клето Турче, бре. Бре Сефер, аго бре, бре клети арамија.
Овчаров Гроб (Брушани)
Овчаров Гроб — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Брушани, Македонија. На околу 1 километар источно од селото, во нивата на Костадин Егеецот има фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал: камен, имбрекси, тегули, а спорадично се среќава и згура од топена руда.
Арно (река)
Арно (Arno) — најдолгата река во Централна Италија веднаш по реката Тибар. Оваа река е долга 241 км, извира на 1.385 м надморска височина на јужната страна од Врвот Фалтерона, на тосканско-ромањолскиот дел од Апенините. Се влева во Лигурското Море, во близина на градот Пиза.
Ливадиче (Добри Дол)
Ливадиче — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Добри Дол. Претставува некропола од средниот век Се наоѓа во непосредната близина на селското училиште, каде се откриени гробови градени од камени плочи, со насоченост исток — запад.
Османштет
Османштет (Oßmannstedt) — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од општината Илмтал-Вински Пат.
Република Ноли
Република Ноли (италијански: Repubblica di Noli) — италијанска поморска република со центар на градот Ноли, во Лигурија, која постоела од 1192 до 1797 година. За да се заштити од можни напади и инвазии на Савона и Маркизат Финале, Републиката влегла во сојуз во 1202 година со Република Џенова во еден вид протекторат, всушност, документите од тоа време покажуваат дека односот бил еднаков, а не на потчинување. Благодарение на овој сојуз, важноста на Републиката пораснала до таа мера што во 1239 година таму била основана епархија од страна на папата Григориј IX.
Иван Шишманов
Биографија
Иван Шишманов е роден на 22 јуни 1862 во Свиштов во познатото семејство Шишманови. Учел во Педагошкото училиште во Виена од 1876 до 1882. Потоа студирал филозофија и литература во Јена во 1884 и две години во Женева. Во 1888, завршил докторски студии во Лајпциг кај професорот Вилхелм Вунд.
Шишманов бил член на Народнолибералната партија, и во 1903 станал Министер за народна просвета, но во 1907 ја напуштил функцијата поради несогласување со властите. Како министер, тој отворил училиште за слепи во 1906.
Позната е неговата средба како министер за народна просвета со францускиот новинар Гастон Рутие во 1903, кој подоцна во неговата книга Македонското прашање го објавил нивниот разговор, при што Шишманов изјавил:
Починал во Осло на 23 јуни 1928, на 65 годишна возраст.
Министерство за Шкотска
Министерството за Шкотска (англиски: Scotland Office, шкотски гелски: Oifis na h-Alba) е министерство на Владата на Обединетото Кралство во рамките на Министерството за правда и е предводено од Државниот секретар за Шкотска. Министерството има за задача да ја претставува Шкотска во британската влада, овозможувајќи непрекинато работење на деволуција, врски помеѓу владата и деволуираната Влада во Единбург и управување со извесни резервирани работи на владата во однос на Шкотска.
Сѐ до формирањето на Шкотскиот парламент и шкотска влада, службата-претходник на Министерството за Шкотска, наречена Scottish Office, била големо британско министерство кое се занимавало со највеќето локални работи при управувањето на Шкотска - позиција наречена „административна деволуција“. Деволуцијата ја ограничила јурисдикцијата на оваа институција на резервирани работи со кои не се занимаваат други министерства на британската влада. Оваа институција, заедно со Министерството за Велс (Wales Office), била преземена од Министерството за правда. Државниот секретар за Шкотска исто така има извесни моќи на надгледување на работењето на Шкотскиот парламент согласно законот Акт за Шкотска 1998.
Функцијата Државен секретар за Шкотска продолжува и понатаму да постои, меѓутоа во последно време функцијата се извршува заедно со друго државно секретарство од страна на член на Кабинетот, иако моментално ова не е случај.
Локација
Министерството има и служба сместена на улицата Мелвил Кресент во Единбург. Генералниот адвокат, како државен правен функционер, исто така има канцеларија во Единбург.
Наводи
The Scottish Secretaries, David Torrance. (Birlinn 2006)
Логичка конјункција
Кај математиката, логичка конјункција (со знак и) е логички оператор кој резултира со неточност доколку еден од операндите е неточен.
Дефиниција
Кај логиката и техничките полиња кои се користат со неа, конјункција, или и, е логички оператор кај логичките анализи, и правило на инференција кај дедуктивните системи. Исходот од сврзувањето на два исказа исто така се нарекува конјункција. Конјункцијата е точна ако двата исказа се точни; инаку таа би било неточна.
За A и Б, таблицата на вистинитост на операторот е ваква:
Интуитивно, логичкиот оператор работи на ист принцип како и македонскиот збор „и“. Реченицата „врне и јас сум внатре“ ја искажува точноста на два исказа: дека врне надвор, и дека јас сум внатре. Логички, ова би се изразило: A заменува „врне“, Б заменува „јас сум внатре“, заедно A И Б.
На пример, разгледајте: Ако x е 36, тогаш x > 13 е точно, но x < 27 е неточно, така што оваа реченица е неточна. Но ако x е 20, тогаш двата дела од реченицата ќе се вистинити, така што целата конјункција е точна.
Аналогна на конјункцијата за (веројатно бесконечно) семејство од искази е универзалната квантификација, која е дел од предикатната логика.
Како правило на инференција конјункцијата е валиден, прост облик на аргумент:
или кај нотацијата на логичките оператори :
Обликот на анргументот има два исказа. Привот исказ е левиот конјункт, а вториот исказ е левиот конјункт. Од овие два исказа може логички д асе заклучи дека A и Б, мора да бидат точни ист така.
Еве пример за аргумент во облик на конјункција:
Знак
Математичкиот знак (симбол) за логичка конјункција не е ист насекаде. Покрај кратенката „и“, можеме да сретнеме и
Следниве се сите конјункции: A ∧ Б ¬A ∧ Б A ∧ ¬Б ∧ ¬В ∧ Г ∧ ¬Д Еквивалентниот поим кај теоријата за множествата е пресек кај теоријата за множествата.
Асоцијативност и комутативност
Можеме исто така што фи сврзуваме конјункциите, како A И Б И В, што е логички еквивалентно на (A И Б) И В и на A И (Б И В). Исказот е точен ако A, Б и В се едновремено точни. На покомплициран јазик, конјункцијата е асоцијативна. Исто така истата е комутативна; A И Б е исто што и Б И А.
Битова операција
Логичката конјункција често се користи за битови операции. Примери:
Треба да се спомне дека во информатиката, операторот И (AND) се користи за да се поставување на еден бит на 0 со придавање на „И“ кон бит со 0 (A и 0 = 0 за секоја (бинарна) вредност на A). Овој принцип се нарекува „битова маска“. На пример, ако имаме 4-бајтен цел број кој содржи вредност (информација) за некоја боја, кој може да биде искажан како 0xAABBGGRR (R-црвено; G-зелено; B-сино; A-алфа), можеме да избереме една од боите. Битовата маска за зелено би била 0x0000FF00. Ако ја примените оваа битова маска на 4-бајтен цел број, само броевите за зелена боја остануваат недопрени (0x0000GG00).
Пресек
Пресекот кој се користи кај теоријата на множествата се дефинира по пат на логичка конјункција: x ∈ A ∩ Б ако и само ако (x ∈ A) ∧ (x ∈ Б). Заради ова, логичката конјункција ги задоволува много од истите ентитети како и пресекот кај теоријата за множествата, како асоцијативност, комутативност, дистрибутивност и Де Моргановите закони.
NGC 5340
NGC 5340 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5340 се споменува и како MCG 12-13-13, CGCG 336-22, NPM1G +72.0115.
Откривање
Објектот е откриен на 6 мај 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5340 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5340 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 48 м 59,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +72° 39' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Да ја исчистиме Словенија 2012
Да ја исчистиме Словенија 2012 (Očistimo Slovenijo 2012) било словенечки волонтерски проект за животна средина организиран од еколошката организација Еколози без граници со цел да се приклучат на 250.000 луѓе на 24 март 2012 година и да се исчисти комуналниот отпад од нелегалните депонии во земјата. Било организирано и чистење на расфрлано ѓубре во урбаните средини. Проектот, продолжение на Да ја исчистиме Словенија за еден ден! спроведена две години порано, била одваховена од естонската кампања Да го сториме тоа 2008 и организирана во рамките на Светското расчистување 2012.
Работата започнала во март 2011 година и кулминирала со целосно-словенечко чистење на 24 март 2012 година. Околу 121.000 луѓе аплицирале до неколку дена пред настанот, со официјална поддршка од скоро сите словенечки општини. Податоците од пописот на дивите депонии создадени во соработка со словенечката служба за мапирање „Геопедија“ биле искористени за насочување на доброволците кон депониите.
Иницијативата за Светски расчистување 2012, која тој ден ја започнале Португалија и Словенија, продолжила со акции за расчистување во над 80 земји до септември 2012 година. Над 270.000 луѓе или 12% од населението учествувале во Словенија. Биле собрани 5000 тони отпад.
Џовани Антонио Амадео
Џовани Антонио Амадео (околу 1447 – 27 или 28 август 1522) бил италијански ренесансен скулптор од раната ренесанса, архитект и инженер.
Биографија
Амадео е роден во Павија. Во 1470 година, тој бил нарачан од Бартоломео Колеони да ја заврши својата погребна капела, Капела Колеони во Бергамо, која ја започнале Гинифорте и Франческо Солари. Амадео додал полихромна декорација и многу скулптури во антички стил, вклучувајќи медалјони, мали колони, бисти, релјефи на „Истории од Стариот завет“ и „Истории на Херкулес“. Амадео го дизајнирал и погребниот споменик на Медеа Колеони, кој бил наменет за црквата Санта Марија дела Базела во Урњано. Гробницата на кондотиерото била реализирана во соработка со други уметници, при што Амадео ги обезбедил релјефите на долниот саркофаг и на помалиот горен саркофаг, како и седум статуи на доблестите.
Амадео исто така бил нарачан од војводата Галеацо Марија Сфорца да работи неколку години во Сертоса ди Павија. Во текот на 1473–1476 година, Амадео реализирал половина од релјефите во десната страна на фасадата. Во 1480 година го завршил сводот на персиските маченици во манастирот Оливетани во Кремона (денес останале четири мермерни релјефи, датирани од 1484 година). Нему му се припишуваат и две статуи на правда и умереност во Кремона и релјефи во Националниот антички музеј во Парма. Во 1485 година соработувал со неговиот зет Пјетро Антонио Солари во Голема болница во Милано, проектот бил завршен десет години подоцна. Амадео тогаш бил активен во украсувањето на Миланската катедрала. Тој соработувал со Донато Браманте на фасадата на Санта Марија пресо Сан Сатиро во Милано. Во 1488 година, Амадео бил нарачан од кардиналот Асканио Сфорца, да стане директор на делата на новата катедрала во Павија, повторно при што Браманте имал помала улога. Во 1489 година, тој помогнал во дизајнирањето и изградбата на Арка ди Сан Ланфранко за црквата со тоа име во Павија. Во овој период работел и како војводски инженер за Лудовико ил Моро, проектирање на утврдувања во Кјавена и Пјатамале, како и поправка на патишта и мостови во Валтелина и (во 16 век) хидраулични работи; за Лудовико, тој исто така реализирал чардак во војводската палата Вигевано, како и некои статуи за Миланската катедрала. Од 1495 година, Амадео ги режирал и делата на црквата Санта Марија пресо Сан Селсо во Милано. Од 1497 година тој режираше дела во Миланската катедрала, завршувајќи го тамбурот во 1500 година.
Во 16 век, Амадео ја дизајнирал црквата Санта Марија ди Канепанова, исто така во Павија. Во 1501 година извајал релјефи со „Приказни за Картузијанците“ и „Животот на свети Бруно“ за Сертоса од Павија. Во 1982 година е докажано дека светилиштето Санта Марија ала Фонтана во Милано, кое многу години му се припишувало како дело на Леонардо да Винчи, всушност било дизајнирано од Амадео. Во 1508 година, тој исто така претставил модел за шпицот на Миланската катедрала, кој не биле извршени. Значајната фасада на катедралата во Лугано, која се смета за ремек-дело на ренесансната архитектура, исто така му се припишува како дело на Амадео. Починал во Милано во 1522 година.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Едмон Бушје Де Бел
Потекло и живот
Роден е во Везиње, Франција, во семејството на адвокат. Татко му бил успешен адвокат во Државниот совет и во Врховниот суд. Завршил класично образование во гимназијата Кондорсе, а потоа дипломирал на правниот факултет. По дипломирањето работи во Главната контрола, каде е примен во 1904 година како најдобар. Во 1912 година е наименуван за главен контролор. Освен зафати со економски и општествени прашана се забележани и неколку негови литературни студии. Заради звањето главен контролор во војската вршел функцијата на посебен благајник на армијата. Вршејќи административна работа, бил на фронтовите кај Сома, во Шампања, на подрачјето на Верден, и во Дуомон, каде е мобилизиран. Во војската влегува во пешадијата со чин на резервен поручик. Министерството на финансиите, што ги ценело неговите способности и компетенции, инсистирало тој да се врати на местото контролор. Тогаш самиот тој побарал својата должност да ја врши на тогаш најраздвижениот фронт во Македонија, така што на 14 декември заминал за Солун и веднаш е вклучен во Главниот штаб на Источната армија. Првите шест месеци ги поминал на кривината на Црна река, потоа во околините на Островското езеро, Лерин и Битола од септември до октомври 1918 година, преминал преку Прилеп и се нашол во Скопје, каде на 23 октомври 1918 година умира.
Македонија и Македонците
Книгата „La Macedoine Et Les Macedoniens“ - Македонија и Македонците, ја пишувал за време на трите години, кои ги поминал како припадник на француските трупи. Основната преокупација на книгата е да бара и да даде предлог за можни решенија на „македонското прашање“ по Војната. Обидувајќи се да се ослободи од влијанието на минатото, за да ја набљудува реалноста, тој ќе се потпре пред сè врз личните опсервации, при тоа престојувајќи во еден дел од Македонија, без можности за пошироки и потемелни истражувања. Според него основна причина за македонскиот јазол и тешкотиите на неговото размрсување е „оспорувата раса“, што ја населува земјата. Вложувајќи напори да внесе јасност во тие дилеми, тој ќе констатира:
„Во сите рамнини на Македонија живеат селани што зборуваат словенско наречје, со грчка православна вера и која главно има етнички надворешен изглед вообичаен за словенските народи. Тие несреќни суштества имаат ни малку завидлива привилегија на нив да полагаат право дури три различни народности....
Но, добронамерниот набљудувач ќе оди подалеку од овие пристрасни тврдења. Тој лесно ќе констатира дека - ако Македонецот многу им е сличен на балканските Словени, тој нема потполно ништо хеленско. Уште повеќе, ако во извесни обичаи, вероисповеда и јазикот личи на Бугаринот, во другите е сличен на Србинот а не се идентификува сосем ниту со едниот ниту со другиот. Впрочем, тоа што некого го прави Бугарин, Србин или Грк, тоа е - повеќе од етничката или јазичната особеност - свест дека има своја националност и дека учествува во организиран национален живот. Значи дека народот за кој станува збор јасно се разликува од трите други во тоа што ниту има национална свест ниту национален живот идентичен на останатите три народи. Прашајте го селанецот од околината на Острово или на Битола, што е. Во 90% од случаите ќе ви одговори : “МАКЕДОН“. Затоа добронамерниот набљудувач ќе го определува одделно ова население на кое, изгледа, најдобро би му одговарало името „Македонски Словени“ или пак просто ’Македонци’.”
Прашањето за односот Македонија-Европа де Бел го поставува преку две глобални категории: односнот на Србија, Бугарија и Грција спрема Македонија и односнот на Европа, односно шест држави, кои наметнуваат својата политика и волја. За првите ќе изрази становиште дека за Бугарија Македонија претставува најголем, најсилен апетит, тоа е најтешко прашање и прашање на национално единство. Србија, не дека нема право на Македонија, туку поради погрешната политика има изгубено многу, иако со Балканската војна добила и непланирано повеќе територија. Грција е опседната од големата идеја, и со Балканската војна зела најголема територија од Македонија. Интересот на големите држави тој ги определува според следните квалификации: Австроунгарија и Германија со својот пангерманизам се експанзионистички расположени спрема исток; Англија настојува да ги сочува клучните патишта, меѓу кои и оние преку Балкан за истокот, Франција нема јасни интереси, Италија да загосподари со Јадран, а Русија се „самоуби“. Според него по крајот на војната најсправедливо решение е санкционирање на поделбата на Македонија, за да се избегнат кавгите меѓу соседите. Во сите варијанти е вклучен и интересот на Македонците, но само како објект на поделба, разместување итн. Бидејќи не наоѓа аргументи да покаже дека вистинскиот фактор во решавањето - Македонците, не може да се одбегне, крајниот заклучок останува, дека Македонија ќе биде предмет на задоволување на туѓите интереси.
Покрај политичките тензии, де Бел ќе направи и интересни констатации за луѓето, кои си ја оспоруваат Македонија:
„Судир на расите:Бугарите, Србите и Грците
1.Бугарите - Бугарското население од Македонија има две потекла: населување на жители од Бугарија и бугаризација на македонските Словени.
3.Грците - во Хелените наоѓаме сосема нова раса, која од гореспоменатите се разликува не само по потеклото, карактерот и говорот туку во сите поединости на поединечниот и општествениот живот и во самиот начин на живеење.“
Книгата е завршена на 22 септември 1918 година во Лерин, а ќе биде обелоденета четири години подоцна во Париз
Творештво
„La Macedoine Et Les Macedoniens“ - Librarie Armand Colin 103, Boulevard Saint-Michel, Paris, 1922.
Старо Село (Брушани)
Старо Село — населба и некропола од доцноантичко време во атарот на селото Брушани, Македонија. На 4 километри од селото, од десната страна на патот за Возарци, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Откриена е и надгробна стела со грчки натпис.
Космос-1509
Космос-1509 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 ноември 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1509 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 290 км, а најмалото на 225.
Сибујанско Море
Сибујанско Море — мало море во Филипините кое ги двои Висаите на југ од Лузон на север.
Се граничи со островот Панај на југ, Миндоро на запад, Масбате на исток и Мариндуке и Биколскиот Полуостров (на Лузон) на север.
Поврзано е со Сулското Море преку Таблашкиот Проток на запад, Јужнокинеското Море преку Иславерденскиот Проток на северозапад и Висајското Море преку протокот Хинтотоло на југоисток. Во рамките на Сибујанското Море се наоѓа и архипелагот Ромблон.
Историја
На ова место на 24 октомври 1944 г. се одиграла Битката во Сибујанското Море, во која американско-австралиските сили го потонале моќниот јапонски борбен брод „Мусаши“. Овие судири биле дел од поголемата Битка во заливот Лејте — најголемата поморска битка во Втората светска војна.
Базилика Опимија
Изграден бил во 121 година п.н.е. во близина на храмот Конкорд и именуван по Луциј Опимиј, кој ја финансирал нејзината и изградбата на храмот. Кога Храмот на Конкорд бил проширен под Тибериј, базиликата морала да биде жртвувана и немало податоци за нејзиниот опстанок по тој датум.
Франческо Ајец
Франческо Ајец (Francesco Hayez; – ) — италијански сликар од периодот на романтизмот, познат по своите велелепни историски дела, политички алегории и исклучителни портрети.
Живот
Ајец е роден во Венеција како најмладиот од петте сина на релативно сиромашно семејство. Татко му бил со француско потекло, а мајка му била од Мурано. Малиот Франческо израснал кај тетка си од мајчина страна, омажена за богат бродопоседник и колекционер. Уште од мали нозе покажал дарба за цртање, па тетин му го испратил да го учи занаетот кај реставратор на слики. Подоцна, Ајец продолжува да го учи сликарството кај уметникот Франческо Маџото во текот на три години. Во 1806 г. се запишува на Новата ликовна академија и учи кај професорот Теодоро Матеини. Во 1809 г. го освојува конкурсот на венецијанската Ликовна академија за едногодишни студии на познатата академија „Св. Лука“ во Рим. Останал во градот сè до 1814 г., па се преселил во Неапол, каде добил значајна нарачка од кралот Жоашен Мира да наслика историско дело на тема „Улис на дворот на Алкиној“. Кон средината на 1830-тите го посетувал салонот „Салото Мафеи“ на Клара Мафеи во Милано (која ја насликал на портрет) и таму, во 1850 г. е назначен за директор на академијата „Брера“.
Ајец живеел долго и уживал плодно творештво. Сликите имаат историско-митолошка тематика во неокласичен, а потоа романтистички стил. Претставените ликови и настани се преземени од Библијата или класичната антика, понекогаш со родољубив карактер.
Творештво
Портретите на Ајец ја имаат изразната сила на Енгр и Назарените. Личностите се претставени седнати, со во воздржана црно-бела облека без додатоци. Насликал поголем број на уметници, музичари и благородници. Во подоцнежниот дел од творештвото работел и од фотографии.
Меѓу Ајецовите дела се истакнува сликата „Бакнеж“ како омилена меѓу современиците и до денес. Популарноста на оваа слика делумно се должи на нејзината достапност, односно тоа што момчето и девојката се анонимни, и не бараат претходно познавање на митологијата и книжевноста за да бидат протолкувани.
Ликовното творештво на Ајец не е лесно за проследување поради тоа што најчесто на делата не им ставал потпис и година. Најприближни информации за сликите добиваме од деловодните книги, каде е наведено кога сликата е купена или продадена. Друга усложнувачка околност е практиката на уметникот да ги слика истите слики во различни периоди со минимални или никакви измени.
Меѓу неговите ученици во академијата се вбројуваат Карло Белџојозо, Аманцио Катанео, Анџело Пјетрасанта, Алесандро Фокози, Франческо Валаперта, Телјо Мила Измаеле, Антонио Тавела, Ламперти Џовани, Сило Антонио Antonio и Ливо Пекора.
Канцеларија
Канцеларија — вообичаено просторија или друга област каде вработените во организацијата вршат административна работа со цел да ги поддржат и реализираат објектите и целите на организацијата. Зборот може да означи и позиција во рамките на организација со специфични должности поврзани со него (види службеник, службеник, службено лице); втората е всушност претходна употреба, канцеларија како место првично се однесува на локацијата на својата должност. Кога се користи како придавка, терминот „канцеларија“ може да се однесува на задачи поврзани со бизнисот. Во законот, фирма или организација има канцеларии на секое место каде што има официјално присуство, дури и ако тоа присуство се состои (на пример) од силос за складирање, а не од деловна единица. Канцеларијата исто така е архитектонски и дизајнерски феномен: почнувајќи од мала канцеларија, како што е клупата во аголот на мал бизнис со исклучително мали димензии (видете ја канцеларијата за мала канцеларија / канцеларија), низ целиот кат на зградите, до и вклучувајќи масивни згради посветени целосно на една компанија. Во модерни услови, канцеларијата обично е место каде што работниците-чувари ги извршуваат своите функции. Според Џејмс Стивенсон, „Канцеларијата е оној дел од деловното претпријатие кое е посветено на насоката и координацијата на нејзините различни активности“.
Кредиторска задолженост
Кредиторска задолженост или обврски спрема сметки (АП) се пари што ги должи бизнисот на своите добавувачи прикажани како обврска во билансот на состојба на компанијата. Таа е различна од обврските што се обврзуваат да бидат задолжени, кои се долгови создадени со документи од формални правни инструменти.
Пфифелбах
Пфифелбах (Pfiffelbach) — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од општината Илмтал-Вински Пат.
Република Сенарика
Република Сенарика (италијански: Repubblica di Senarica) — мала република во Италија, која постоела од 1356 до 1797 година на мала планинска територија околу истоименото село.
Сенарика и соседното село Поџо Умбрикио станале независни околу 1343 година, кога кралицата Јоана I од Неапол и доделила независност на областа поради жестокото противење на жителите против непријателските трупи на Милано под водство на роднината на лордот Лукино I Висконти, Амброџо Висконти.
Молака (Добри Дол)
Молака — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Добри Дол. Претставува утврдување од средниот век. Се наоѓа на 2,5 км западно од селото, каде на висок рид со извонредно поволна положба се гледаат остатоци - ѕидови од помала фортификација. По површината се среќаваат грамади од кршен камен.
Денот на придружба на рацете
Денот на придружба на рацете (Join Hands Day) е првата сабота во мај. Тоа е национален ден на доброволци и годишен настан спонзориран од Братскиот сојуз на САД.
Позадина
Денот го започнале тогаш наречени Американски друштва за братски придобивки во 2000 година, во партнерство со Фондацијата „Бодови на светлината“. Имал за цел да се фокусира не само на волонтирање, туку и на развој на младински и возрасни односи.
Во првите две години од Денот на придружба на рацете, од организациите било побарано да ги регистрираат своите Денот на придружба на рацете проекти преку службената мрежна страница. За неколку години, одреден број групи биле избрани да добијат парична награда за корисникот на нивниот проект или друга кауза и физичка награда и беа признати на годишната конференција на Националниот братски конгрес на Америка (НФЦА). Не била секогаш во првата сабота во мај; денот 2001 година се одржал на 16 јуни.
Организаторите на Денот на придружба на рацете им нудат на учесниците идеи за групни волонтерски настани што можат да ги здружат возрасните и младите во служба на заедницата, како што се поправка на велосипеди за давање на загрозени деца и учење за одржување на велосипеди, собирање столици од различни форми и големини за сликање, а потоа и на аукција за достојна причина или поправка на надгробни споменици и подобрување на уредувањето на гробиштата и документирање на историски гробни места.
Вилерштет
Вилерштет (Willerstedt) — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од општината Илмтал-Вински Пат.
Dire Straits
Dire Straits (анг.: Dire Straits, МФА: daɪər streɪts, транскрипција: Дајер Стрејтс) бил англиски рок бенд кој во 1977 бил формиран од Марк Нопфлер (гитара и вокал), неговиот брат Дејвид Нопфлер (гитара), Џон Илсли (бас гитара) и Пик Витерс (тапани), а нивни менаџер бил Ед Бикнел.
Најпродаваниот албум на „Dire Straits“, „Brothers in Arms“, бил продаден во над 30 милиони копии. Тие станале еден од комерцијално најуспешните бендови во светот, со вкупна продажба од над 120 милиони албуми. Бендот освоил бројни награди за време на нивната кариера меѓу кои и черити греми награди, три бритрански музички награди (две од нив за најдобра британска група) и две МТВ награди. Помеѓу најпопуларните песни на овој бенд се и песните „Sultans of Swing“, „Romeo and Juliet“, „Tunnel of Love“, „Private Investigations“, „Money for Nothing“, „Walk of Life“, „So Far Away“, „Your Latest Trick“ и „Brothers in Arms“.
Бендот опстојал 18 години. За тоа време претрпел неколку промени во членството со што само Марк Нопфлер и Џон Илсли останале како единствени членови кои свиреле од почеток до крај. „Dire Straits“ се расформирал во 1995 кога Марк Нопфлер ја започнал својата соло кариера.