cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Итриум
Изотопи и нуклеосинтеза
Итриум има најмалку 20 метастабилни ("возбудени") изомери кои се движат со масен број од 78 до 102. Поставени се повеќе состојби на возбудување за 80 Y и 97 Y. Додека повеќето изомери на итриум се очекува да бидат помалку стабилни од нивната основна состојба, 78m Y, 84m Y, 85m Y, 96m Y, 98m1 Y, 100m Y и 102m Y имаат подолги полуживоти од нивните основни состојби, бидејќи овие изомери се распаѓаат со бета распаѓање наместо изомерна транзиција.
Историја
Во 1787 година, воениот поручник и хемичар Карл Аксел Аррениус нашол цврста црна карпа во стара каменоломија во близина на шведското село Јтербери (сега дел од Стокхолмскиот Архипелаг ). Мислејќи дека тоа е непознат минерал кој го содржи новооткриениот елемент, волфрам, тој го нарекол итербит и испратил примероци до различни хемичари за анализа. Јохан Гадолин на Универзитетот во Або идентификувал нов оксид (или " земја ") на примерок на Аррениус во 1789 година и ја објавил својата завршена анализа во 1794 година. Андерс Густаф Екеберг ја потврдил идентификацијата во 1797 година и го именувал новиот оксид итрија. Во децениите потоа Антоан Лавуазје ја развил првата модерна дефиниција за хемиски елементи, се верувало дека Земјата може да се сведе на нивните елементи, што значи дека откривањето на нова земја е еквивалентно на откривањето на елементот во него, што во овој случај би бил итриум.
Во 1843 година, Карл Густаф Мосандер открил дека примероците на итрија содржат три оксиди: бел итриум оксид (итрија), жолт тербиум оксид (збунувачки, во тоа време се викал "ербија") и црвен ербиум оксид (наречен "тербија" кај времето). Четвртиот оксид, итербиум оксид, бил изолиран во 1878 година од Жан Чарлс Галисард де Марињак. Новите елементи подоцна биле изолирани од секој од тие оксиди, и секој елемент бил именуван, на некој начин, по селото Иттерби, во близина на каменоломот каде што биле пронајдени (види ytterbium, terbium и erbium ). Во наредните децении се пронајдени седум други нови метали во "Итријата на Гадолин". Бидејќи итрија била пронајдена како минерал, а не оксид, Мартин Хајнрих Клапрот ја преименувал во гадолинит во чест на Гадолин.
Фридрих Велер погрешно мислел дека изолирал метал во 1828 година од испарлив хлорид кој би требало да биде итриум хлорид,, но Хајнрих Роуз докажал спротивно во 1843 година и правилно го изолирал самиот елементот таа година.
До почетокот на 1920-тите, хемискиот симбол Yt бил користен за елементот, по што Y влегол во вообичаена употреба.
Во 1987 година, бил пронајден итриум бариум бакар оксид за да се постигне суперспроводливост на висока температура. Тоа бил само вториот материјал за кој се знае дека го изложува овој имот, и првиот познат материјал за постигнување на суперспроводливост над (економски значајната) точка на вриење на азот.
Изобилство
Итриум се наоѓа во повеќето минерали од ретките земји, се наоѓа во некои ураниумски руди, но никогаш не се наоѓа во Земјината кора како слободен елемент. Околу 31 делче на милион на Земјината кора е итриум, што го прави 28 најзастапен елемент, 400 пати почест од сребро. Итриум се наоѓа во почвата во концентрации помеѓу 10 и 150  ppm (сува тежина во просек од 23   ppm) и во морската вода на 9   ppt. Примероците на месечевите карпи собрани за време на американскиот Аполо проект имаат релативно висока содржина на итриум.
Итриум нема позната биолошка улога, иако се наоѓа кај повеќето, ако не и сите, организми и има тенденција да се концентрира во црниот дроб, бубрезите, слезината, белите дробови и коските на луѓето. Нормално, околу 0,5  милиграми се наоѓаат во целото човечко тело; мајчиното млеко содржи 4   ppm. Итриум може да се најде во јастиви растенија во концентрации помеѓу 20  ppm и 100   ppm (свежа тежина), со зелката која има најголема количина. Со околу 700  ppm, семето на дрвенестите растенија има најмногу познати концентрации.
Во април 2018 г. е обелоденето откривањето на многу големи резерви на реткоземни алементи на мал јапонски остров. Островот Минами-Торишима, исто така познат како остров Маркус, е опишан како да има "огромен потенцијал" за ретки елементи на земјата и итриум (REY), според една студија објавена во Научните извештаи.
Производство
Бидејќи итриумот е хемиски толку сличен на лантаноидите, се јавува во истите руди ( минерали од ретките земји ) и се екстрахира со исти процеси на префинетост. Мала разлика е препознаена помеѓу светлината (LREE) и тешките ретки земји (HREE), но разликата не е совршена. Итриумот е концентриран во групата ХРЕЕ поради неговата големина на јон, иако има пониска атомска маса. Редземните елементи (REEs) доаѓаат главно од четири извори:
Еден метод за добивање чист итриум од мешаните оксидни руди е да се раствори оксидот во сулфурна киселина и да се фракционира со хроматографија со јонска размена. Со додавање на оксална киселина, итриум оксалат преципитира. Оксалата се претвора во оксид со загревање под кислород. Со реакција на добиениот итриум оксид со флуороводород, се добива итриум флуорид. Кога кветерните амониумски соли се користат како екстрагенти, повеќето итриуми ќе останат во водена фаза. Кога контра-јон е нитрат, светлините лантаноиди се отстрануваат, и кога контра-јон е тиоцијанат, тешките лантаноиди се отстрануваат. На овој начин, се добиваат итриумови соли со чистота од 99,999%. Во вообичаената ситуација, каде што итриумот е во мешавина која е две третини тешки лантаноид, итриумот треба да се отстрани што е можно поскоро за да се олесни одвојувањето на останатите елементи.
Годишното светско производство на итриум оксид достигнало 600  тони до 2001 година; до 2014 година се зголемило на 7.000 тони. Глобалните резерви на итриум оксид беа проценети во 2014 година да бидат повеќе од 500.000 тони. Водечките земји за овие резерви се Австралија, Бразил, Кина, Индија и САД. Само неколку тони метал од итриум се произведуваат секоја година со намалување на итриум флуорид во метален сунѓер со легура на магнезиум од калциум. Температурата на лак печката е поголема од 1.600  °C е доволно за да се стопи итриумот.
Потрошувач
Црвената компонента на катодни цевки за телевизија во боја вообичаено емитува од итрија итрија  или итриум оксид сулфид  домаќински решетки легирани со европиум (III) катјон (Eu 3+ ) фосфори. Самата црвена боја се испушта од европиј, додека итриумот собира енергија од електронскиот пиштол и го пренесува на фосфор. Итриумските соединенија може да послужат како решетки за допинг со различни лантаноидни катјони. Tb 3+ може да се користи како допинг агент за да се произведе зелена луминисценција .Соединенијата на итриум, како што е итриум алуминиумски гранат (YAG), се корисни за фосфорите и се важни компоненти на белите LED диоди.
Дојчнојдорф
Дојчнојдорф (Deutschneudorf) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
Дамир Скомина
Дамир Скомина (Damir Skomina); — словенечки фудбалски судија од елитната категорија на УЕФА.
Итриум
Потрошувач
Итрија се користи како додаток за синтерување во производството на порозен силициум нитрид. Се користи како чест почетен материјал за материјалната наука и за производство на други соединенија на итриум.
Дамир Скомина
Животопис
Скомина бил четврт судија на повеќе натпревари од Европското првенство во фудбал 2008. Тој го судел четвртфиналниот фудбалски натпревар на Летните олимписки игри 2008.
Итриум
Потрошувач
Итриумските соединенија се користат како катализатор за полимеризација на етилен. Како метал, итриумот се користи на електродите на некои свеќи со високи перформанси. Итриум се користи во гасни мантили за пропан фенери како замена за ториум, кој е радиоактивен.
Дамир Скомина
Животопис
Скомина го судел натпреварот Арсенал и Милан во рамките на осминафиналето на Лигата на шампиони 2011/12. Тој исто така го судел четвртфиналниот натпревар од Лигата на шампионите меѓу Челси и Бенфика на стадионот Стамфорд бриџ на 4 април 2012 година. На Европското првенство во фудбал во 2012 во Украина и Полска, Скомина судел три натпревари: два во групната фаза и четвртфиналниот натпревар меѓу Германија и Грција. Подоцна истата година, тој бил назначен за судија на Супер куп натпреварот меѓу Челси и Атлетико Мадрид.
Итриум
Потрошувач
Во моментов во развој е цирконија стабилизирана со итриум како цврст електролит и како кислороден сензор во автомобилски издувни системи.
Дамир Скомина
Животопис
Тој бил четврт судија на Финалето на УЕФА Лигата на шампиони во 2013 година
Итриум
Гарнити
Итриум се користи во производството на широк спектар на синтетички гранети, и итрија се користи за да се направат итриумски железни гранети (          , исто така, "YIG"), кои се многу ефикасни микробранови филтри. Итриум, железо, алуминиум и гадолиниумски гранети (на пр Y 3 (Fe, Al) 5 O 12 и Y 3 (Fe, Ga) 5 O 12 ) имаат важни магнетни својства. YIG е исто така многу ефикасен како акустичен енергетски предавател и трансдуцер. Итриум алуминиумска граната (          или YAG) има цврстина од 8,5 и исто така се користи како скапоцен камен во накит (симулиран дијамант ). Критилите од јариум атриум гранат (YAG: Ce) со цериум се користат како фосфор за да се направат бели LED диоди.
Дамир Скомина
Животопис
Дамир Скомина бил судија на вториот полуфинален натпревар од Лигата на шампионите 2015/2016 меѓу Реал Мадрид и Манчестер сити на стадионот Сантјаго Бернабеу на 4 мај 2016 година.
Итриум
Гарнити
YAG, итрија, итриум литиум флуорид и итриум ортовандадат  се користат во комбинација со лептанти како што се неодиум , ербиум , итербиум кај инфрацрвени те ласери. YAG ласерите можат да работат со висока моќност и се користат за дупчење и сечење на метал. Единствените кристали на легиран YAG вообичаено се произведуваат со Чехралски процес.
Дамир Скомина
Животопис
Тој бил судија на осминафиналниот натпревар меѓу Англија и Исланд, како и четвртфиналниот натпревар меѓу Велс и Белгија на Европското првенство во фудбал 2016.
Итриум
Унапредување на материјалот
Мали количини на итриум (0.1 до 0.2%) се користат за намалување на големина на хром, молибден , титан и циркониум. Итриум се користи за зголемување на јачината на алуминиум и легури на магнезиум. Додавањето на итриум на легури генерално ја подобрува обработливоста, додава отпорност на висока температура рекристализација, и значително ја подобрува отпорноста на висока температура оксидација (види графит нодули дискусија подолу).
Дамир Скомина
Животопис
Скомина бил назначен за судија на финалето на Лига Европа 2017 меѓу Ајакс и Манчестер јунајтед на 24 мај.
Итриум
Унапредување на материјалот
Итриум може да се користи за деоксидирање на ванадиум и други обоени метали. Итрија ја стабилизира кубичната форма на цирконија во накитот.
Дамир Скомина
Животопис
На 29 март 2018 година, ФИФА објавила дека тој ќе води некои натпревари на Светското првенство во фудбал 2018 со Јуре Прапротник и Роберт Вукан како негови помошници.
Итриум
Унапредување на материјалот
Итриум е проучуван како нодулајзер во нодуларен леано железо, формирајќи го графитот во компактни нодули наместо снегулки за зголемување на еластичноста и заморот. Имајќи висока точка на топење, итриум оксидот се користи во некои керамики и стакла за да се пренесе шок отпор и ниски својства на топлинско ширење. Истите својства го прават таквото стакло корисно во леќите на камерата.
Медицински
Радиоактивниот изотоп на итриум-90 се користи во лекови како што е Yttrium Y 90-DOTA-tyr3-октореотид и Yttrium Y 90 ibritumomab tiuxetan за третман на различни видови на рак, вклучувајќи лимфом , леукемија , рак на црниот дроб, јајниците, колоректалниот, панкреасот и коските. Тој работи со придржување кон моноклонални антитела, кои пак се врзуваат за клетките на ракот и ги убиваат преку интензивно β-зрачење од итриум-90 (види терапија со моноклонални антитела ).
Техника наречена радиоемболизација се користи за лекување на хепатоцелуларен карцином и метастази на црниот дроб. Радиоемболизацијата е ниска токсичност, насочена терапија за рак на црниот дроб, која користи милиони мали гранчиња направени од стакло или смола што содржат радиоактивен итриум-90. Радиоактивните микросфери се доставуваат директно до крвните садови кои ги хранат специфичните тумори на црниот дроб / сегменти или лобуси. Тој е минимално инвазивен и пациентите обично може да се пуштат по неколку часа. Оваа постапка не може да ги елиминира сите тумори низ целиот црн дроб, но работи на еден сегмент или еден лобус во исто време и може да бара повеќе процедури.
Исто така, видете ја радиомбиолизацијата во случај на комбинирана цироза и хепатоцелуларен карцином.
Игли изработени од итриум-90, кои можат да сечат попрецизно од скалпелите, се користат за да ги прекинат нервите што ја пренесуваат болката во рбетниот мозок а итриум-90 исто така се користи за изведување на радионуклидска синоектомија во третманот на воспалителни зглобови, особено колена, кај страдаат од услови како што е ревматоиден артритис.
Ласер со итриум-алуминиум-гранат со неодим-легиран примерок е искористен во експериментална радикална простатектомија со помош на робусот во кучести, во обид да се намали колатералното оштетување на нервите и ткивата а ласерите со ербиум-легирање доаѓаат во употреба во козметиката за кожа.
Стојан Стојаноски (Попоец)
Стојан Ванчов Стојаноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Итриум
Суперпроводници
Вистинскиот суперспроводлив материјал често се наведува како YBa 2 Cu 3 O 7- d, каде што d мора да биде помал од 0,7 за суперспроводливост. Причината за ова сè уште не е јасна, но се знае дека слободните места се случуваат само на одредени места во кристалот, бакарните оксидни авиони и синџири, што доведуваат до необична оксидациона состојба на бакарните атоми, што на некој начин води до суперспроводливо однесување.
Стојан Стојаноски (Попоец)
Животопис
По завршувањето на основното училиште, поради сиромаштијата бил принуден да се занимава со земјоделие. Определен за борба против фашистичкиот окупатор, во Народноослободителната војска на Македонија стапил во септември 1943 година во Групата баталјони, а со формирањето на Првата македонско-косовска бригада во ноември 1943 година, станал нејзин борец. Со Бригадата заминал за Егејска Македонија каде учествувал во познатиот Богомилски поход. Загинал во февруари 1944 година во борба со бугарските војници.
Итриум
Суперпроводници
Теоријата на нискотемпературна суперспроводливост е добро разбрана од теоријата на БКС од 1957 година. Таа е заснована на особеност на интеракцијата помеѓу два електрони во кристалната решетка. Меѓутоа, теоријата на BCS не ја објаснува високата температурна суперспроводливост, а нејзиниот прецизен механизам сè уште е мистерија. Она што е познато е дека составот на бакар-оксидните материјали мора прецизно да се контролира за да настане суперспроводливост.
Мерки на претпазливост
Водо растворливите соединенија на итриум се сметаат за благо токсични, додека нерастворливите соединенија се нетоксични. Во експериментите на животни, итриумот и неговите соединенија предизвикуваат оштетување на белите дробови и црниот дроб, иако токсичноста варира со различни соединенија на итриум. Кај стаорци, инхалацијата на ттриум цитрат предизвика пулмонален едем и диспнеа, додека инхалација на итриум хлорид предизвика едем на црниот дроб, плеврални ефузии и пулмонална хиперемија.
Изложеноста на итриумските соединенија кај луѓето може да предизвика болест на белите дробови. Работниците кои биле изложени на летање од ватидати на итриум европиум ванадати, доживеале благо оштетување на видот, кожата и иритација на горниот респираторен тракт - иако ова може да биде предизвикано од содржината на ванадиум, наместо итриумот. Акутната изложеност на итриумските соединенија може да предизвика отежнато дишење, кашлање, болка во градите и цијаноза. Управата за безбедност и здравје при работа (OSHA) го ограничува изложувањето на итриум на работното место до 1  mg / m 3 во текот на 8-часовен работен ден. Националниот институт за безбедност и здравје при работа (NIOSH) препорача ограничување на изложеност (REL) е 1  mg / m 3 во текот на 8-часовен работен ден. На ниво од 500  mg / m 3, итриумот веднаш е опасен за животот и здравјето. Правот од итриум е запалив.
Сабански јазик
Сабанскиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Истражувањата за јазикот покажуваат измешани факти за неговото постоење. Така на пример, Бленч наведува дека јазикот е посебен, а пак „Етнолог“ во своето 18-то издание наведува дека „џелкуншки“ е само синоним за сабанскиот јазик. Ако се земе предвид записот на Етнолог, тогаш јазикот го зборуваат само 1.340 жители, североисточно од Мелфи во регионот Гера во Чад. Јазикот е сериозно загрозен и е пред изумирање. Луѓето зборуваат на арапски. Јазикот се пишува на латиница.
PubMed Central
PubMed Central е одделен проект од PubMed. PubMed Central е бесплатна дигитална архива ан целосни написи, достапни секому во секое време преку прелистувач (со различни уредби за понатамошна употреба). За разлика од тоа, иако PubMed е пребарлива база на одредници за биомедицински наслови и извадоци, полнотекстните написи се сместени на други места (печатени или семрежно, бесплатно или со претплата).
Во декември 2018 г. архивата на PMC содржела преку 5,2 милиони написи, со учество од издавачи и автори кои ги поднесуваат нивните ракописи во сладиштето согласно правилата на NIH. Од јануари 2013 до јануари 2014 г. поднесоците на авторска иницијатива броеле над 103.000 трудови во текот на тие дванаесет месеци. PMC опфаќа околу 4.000 стручни списанија кои придонесуваат кон складиштето со нивните објавени содржини. Некои издавачи ги поднесуваат содржините на PubMed Central извесно време по нивното издавање („период на ембарго“), и тоа од неколку месеци до неколку години (најчесто 6-12 месеци). PubMed Central е клучен пример за „систематска надворешно распространување од трето лице“ кое сè уште е недозволено според договорите на многубројни издавачи со нивните автори.
Стопанско возило
Стопанско возило е вид возило кое се користи во стопанството за пренос на стока и патници.
Саат Тумба (Живојно)
Саат Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Живојно. Претставува некропола од римско време.
Стопанско возило
Примери за вакви возила се:
NGC 3788
NGC 3788 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3788 се споменува и како UGC 6623, MCG 5-28-9, CGCG 157-10, KCPG 295B, Arp 294, VV 228, KUG 1137+321.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3788 е од видот SBab/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3788 има привидни димензии од 2,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 178°.
Други поделби
Проучување на NGC 3788 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36160. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 106; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2523. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1379.
Кивавица
Кивавица или rhinitis acuta најчесто е предизвикана од вируси. Бидејќи во носната слузница како сапрофити се присутни стрептококите и стафилококите, честопати тие се надоврзуваат на вирусната инфекција. Различни физички-хемиски причини како што се правот и отровните гасови имаат значење во појавата на ринитот. Додека посебен облик претставува алергискиот ринит предизвикан од полен т.е вазомоторен ринитис.
Клиничка слика
Најчесто почнува со чувство на чешање во носот и кивање. Во почетокот секретот е бистар потоа може да биде жолтозелен. Поради оток на носната слузница имаме отежнато дишење или диспнеја.
Лекување
Најчесто не е потребно лекување, или се даваат топли напитоци, аспирин и назли вазоконстриктори. При постоење на бактериска инфекција се зема брис од нос и се даваат антибиотици по антибиограм. Кај алергискиот ринит се даваат антихистаминици и кортикостероиди. Акутниот ринит може да премине во хронична форма во случај кога има постојано надразнување со физичките и хемиските агенси, или ако постои искривување на носната преграда. Лекувањето на хроничниот ринит се состои во избегнување на постојаните раздразнувачи.
Европски совет за бегалци
Во 2011 година, Советот изразил загриженост во врска со планираните репатријации на авганистанските деца азиланти.
Во 2014 година, Советот бил критичен кон ЕУ за намалувањето на операциите за спасување мигранти во Средоземното Море.
Норвешки совет за бегалци
Норвешкиот совет за бегалци (НСБ, Flyktninghjelpen) — хуманитарна, невладина организација која ги штити правата на луѓето погодени од раселувањето. Ова ги вклучува бегалците и внатрешно раселените лица кои се принудени да ги напуштат своите домови како резултат на конфликт, кршење на човековите права и акутно насилство, како и климатски промени и природни катастрофи.
Историја
НСБ е политички независен и нема верска припадност. Таа е единствената норвешка организација која е специјализирана за меѓународни напори да обезбеди помош, заштита и трајни решенија за луѓето погодени од раселување. НСБ вработува приближно 16.500 членови на персоналот и стимулативни работници во 32 земји низ Африка, Азија, Јужна Америка, Европа и Блискиот Исток. Седиштето на НСБ се наоѓа во Осло и има околу 280 вработени. Дополнително, организацијата има присуство во Брисел, Женева, Вашингтон, Берлин, Лондон и Адис Абеба.
НСБ е основан во 1946 година под името „Европахјелпен“ („Помош за Европа“), за да им помогне на бегалците во Европа по Втората светска војна. Во 1953 година, организацијата го променила своето сегашно име, Норвешки совет за бегалци (НСБ). Денес НСБ е организирана како независна, приватна фондација.
Примарниот фокус е обезбедувањето хуманитарна помош за време на итна фаза на конфликт или природна катастрофа. Следи холистички пристап заснован на права, кој вклучува итна помош и рано закрепнување, истовремено промовирајќи отпорност и одржливи решенија за раселување.
Јан Егеланд ја презел функцијата генерален секретар во август 2013 година, заменувајќи ја Елизабет Расмусон, која била назначена на позицијата помошник извршен директор на Светската програма за храна (WFP).
Основни активности
Засолниште: Засолниште за итни случаи, домување, училишта и воспоставување на други форми на јавна инфраструктура.
Безбедност на храната: Дистрибуција на храна и непрехранбени производи за помош.
Информации, советување и правна помош (ICLA): Фокусните области вклучуваат домување, земјиште и имотни права, правна документација, бездржавјанство и процедури за статус на бегалец.
Вода, санитација и хигиена: Пристап до безбедна вода за пиење, санитарни услови и капацитети за управување со отпад.
Образование: Образовните програми се насочени кон децата и младите.
Агенции
Во 1998 година НСБ го основал Центарот за следење на внатрешното раселување во Женева. Центарот придонесува за подобрување на националните и меѓународните капацитети за помош на луѓето ширум светот кои биле раселени. Центарот, исто така, развива статистика и анализа за внатрешното раселување, вклучително и анализи нарачани за употреба од Обединетите нации.
Публикации
НСБ претходно го издавала списанието „Перспектива“ четири пати годишно. Списанието се фокусирало на хуманитарните димензии на меѓународната политика. Списанието било во продажба во повеќе од 15 земји.
Награди и признанија
Наградата за бегалци „Нансен“ е меѓународна награда што годишно ја доделува Високиот комесаријат за бегалци на ОН (УНХЦР) на лице или група за извонредна работа во име на присилно раселените. Од 2009 година НСБ работи со УНХЦР за организирање и спроведување на церемонијата. Наградата се состои од комеморативен медал и парична награда од 100.000 американски долари донирани од владите на Норвешка и Швајцарија.
Инцидент во 2012 година
Во јули 2012 година, две возила со висока делегација на Норвешкиот совет за бегалци биле нападнати од заседа пред кампот Дадааб. Еден возач загинал, а четворица меѓународни службеници биле киднапирани. Според портпаролот на Норвешкиот совет за бегалци, била извршена анализа на ризик пред движењето низ Дадааб и било прогласено за безбедно за патување. Командант на кениската полиција изјавил дека била договорена безбедносна придружба да ја придружува делегацијата, но групата го одбила предлогот.
Жоао Гимараеш Роза
Жоао Гимараеш Роза (португалски: João Guimarães Rosa) (27 јуни 1908, Кордисбурго, Бразил - 19 ноември 1967, Рио де Жанеиро, Бразил) - бразилски писател.
Животопис
Жоао Гимараеш Роза е роден во градот Кордисбурго, во јужниот дел на сојузната држава Минас Жераис, како прво од шесте деца на неговите родители. Долго време работел како селски лекар.
Творештво
Жоао Гимараеш Роза се смета за еден од најголемите бразилски романописци на XX век, но неговата проза е малку позната во Европа, поради тоа што преведувањето на неговите дела се покажало како тешка задача. Во 1963 година едногласно бил избран за член на Бразилската академија на литературата. Неговите дела претставуваат смеса од фантазија, фолклор и мит, а во нив го опишува животот на земјоделците, трговците и разбојниците.
Штавица
Штавица — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп.
Географија и местоположба
Штавица е ридско село сместено на надморска височина од 800 метри, помеѓу селата Чумово на север, Марул на југ и Мало Рувци на запад. Од градот Прилеп селото е оддалечено 18 километри. Источно од Штавица се издига карпеста падина со оскудна паша. Нивите се во поголем дел прекриени со планински нанос и лежат западно од селото.
Водата за пиење се добива од една чешма и неколку кладенци. Штавица е село од разреден тип. Се разликуваат поедини групи на куќи, коишто се наречени по родовите, како – Вршковци, Дервишовци, Џаковци и други. Имињата на потезите околу селскиот атар се: Веселец, Џавато, Бутиње, Слива, Буков дел (таму е зачувана букова шума), Турска Планина, Рамна Леска, Горен Врв, Клетовник, Каменица, Метиловка, Среден Рид, Ветрова Воденица, Мекоец, Нерезиње, Црвеница, Смреков Дол, Бојчејча, Заридски Гробишта, Латински Гробишта и Крсто. Атарот на селото зафаќа површина од 17,4 км, од кои пасиштата заземаат 925 хектари, а обработливото земјиште 708 хектари.
Историја
Потегот „За ридски Гробишта“ лежи јужно од селото на оддалеченост околу 500 метри. На површината на земјата се гледаат надргобни камени плочи. Постои и еден крст. Кај овој крст до 1946 година, селаните „шетале со крстови на Духовден“. Жителите зборуваат дека „тоа се христијански гробја“ останати од некоја постара населба. Таа пропаднала „кога тепала чума“.
Денешната Штавица е основана пред околу 170 години од страна на доселеници. Најнапред се населиле предците на денешните родови кои го слават Св. Мина. Тоа се: Дељовци, Јолевци, Толевци и др. Дошле „од кај Тиквеш“ како еден род, после нив се населиле предците на останатите селски родови. Околу 2 км јужно од Штавица е местото „Латински Гробишта“. Сега таму се наоѓаат ниви. Се зборува дека на тоа место, биле закопани „бабари кои се испотепале меѓусебно“. Пред крајот на турското владеење во Штавица постоеле 4 чифлици. Сопственици биле Салија, Мујазија, Рушит и Рамо. Тоа биле прилепски Турци. Тие го зафаќале половината од селскиот атар. Селаните работеле како момци на чифлиците. Некои имале и своја земја. Чифлиците пропаднале 1912 година. Населението ја купило земјата. Во ова село постои црква, Рождество на Пресвета Богородица изградена пред околу 90 години. Гробиштето е северно од Штавица. Бројот на домаќинства кај населението изнесува: 1921 г. - 47, 1948 г. – 64, 1961 г. - 63 и 1971 г. – 63. Селото во 1955 година имало вкупно 70 домаќинства.
Стопанство
Според составот на селскиот атар и занимањето на жителите Штавица има поледелско сточарска функција. Малубројното останато население се занимава најмногу со сточарство односно одгледување на овци, а во помала мерка и на крупен добиток како крави и волови, и поледелство односно одгледување на тутун и жита како пченица и јачмен. Исто така некогашните жители кои сѐ уште имаат имоти и обработливо земјиште во селото, се занимаваат со одгледување на тутун.
Население
Според пописот од 2002 година во селото Штавица живееле 84 жители, сите Македонци.
Селото Штавица отсекогаш било населено исклучиво со Македонци, а во последните 50 години бележи постојан пад на бројот на своето население. Во 1961 година во Штавица живееле 494 жители, а во 1994 бројот спаднал на 107 жители, македонско население.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 41 жител, од кои 35 Македонци и 6 лица без податоци.
Родови
Во Штавица живее македонско население, кое потекнува од доселеници.
Според истражувањата од 1955 година, родовите се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на големата Општина Прилеп, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така било дел од тогашната помала Општина Прилеп.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Прилеп.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1439 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 71 гласач.
Култура и спорт
Мариовското село Штавица на сообраќаен знак пред селото е преименувано во Мал Холивуд. Штавица се наоѓа на патот од Прилеп за Мариово и е порта за огромната територија од Македонија со одвај 800 старци. Ретко посетуваните штавичани се гордеат дека биле домаќини на филмските глумци, продуценти и статисти во филмовите на македонскиот режисер Милчо Манчевски. Поради тоа, некому му текнало, и селото го прекрстил во Мал Холивуд. Ставил и табла на скршнувањето од асфалтот кон макадамот. Штавица беше примамлива за филмаџиите. Режисерот Милчо Манчевски таму снимаше кадри за филмовите „Пред дождот“ и „Прашина“.
Иселеништво
Постари иселеници има во Мало Рувци (Чакмаковци), Ерековци (Вршковци), Марул (Стевановци). После Втората светска војна населението воглавно се иселувало во градот Прилеп.
373 п.н.е.
373 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 373. година пред новата ера, 373. од првиот милениум п.н.е., 73. од 4 век п.н.е. и четвртта од 370-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5135 и 5136 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4377 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3387 и 3388 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 380.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 373 година се протега во 2263 и 2264, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2323 и 2324 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 170. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1025 и 1024 исламска година пред хиџра.
Жозуе Монтело
Жозуе де Соуза Монтело (португалски: Josué de Sousa Montello) (27 август 1917, Сао Луис де Марањао, Бразил - 15 март 2006, Рио де Жанеиро, Бразил) - бразилски писател.
Животопис
Жозуе Монтело е роден во Сао Луис де Марањао, каде го стекнал своето образование. Покрај книжевноста, тој се занимавал и со политика и бил назначен за амбасадор во УНЕСКО.
Јован Бранковиќ
Јован Бранковиќ (о. 1465 – 10 декември 1502) бил деспот на Србија од 1493 година до неговата смрт во 1502 година. Титулата деспот му ја доделил унгарскиот крал Владислав Јагелонски. Од 1493 до 1497 година ја имал титулата заедно со неговиот постар брат Ѓорѓе Бранковиќ, кој бил деспот од 1486 година. Во 1497 година, Ѓорѓе се откажал од титулата, а Јован останал единствен деспот на Србија, до неговата смрт во 1502 година. Јован бил последниот српски деспот од династијата Бранковиќ. Со својот брат го изградил Крушедолскиот манастир и давал разни дарови за Хиландар и другите православни манастири. Српската православна црква го прогласила за светец.
Живот
Јован бил помладиот син на Стефан Бранковиќ, прогонет деспот на Србија (1458–1459) и на албанската принцеза Ангелина Аријанитис. Тој е роден околу 1465 година, додека неговите родители престојувале во замокот Белградо, во регионот на Фурланија. Неговиот татко, деспотот Стефан, починал во 1476 година додека семејството сè уште живеело во Белград. Во 1479 година, царот Фридрих III им го доделил замокот Вајтенсфелд во Гурктал во Корушка, а Јован се преселил таму со остатокот од семејството.
Братучедот на Јован, Вук Бранковиќ, деспот на Србија, умрел во 1485 година, без директни наследници. Неговата титула и имотите во Кралството Унгарија останале празни, што го поттикнало унгарскиот крал Матија Корвин да најде соодветен наследник. Тој се определил за единствените преостанати машки членови од семејството Бранковиќ (Ѓорѓе и Јован), поканувајќи ги да дојдат во Унгарија.
Во 1486 година, тие пристигнале во Унгарија, а постариот брат на Јован, Ѓорѓе, ја добил титулата деспот на Србија од кралот Матија, кој им дал имот во Купиник, Сланкамен и Беркасово во областа Срем.
Од 1493 година наваму, браќата владееле заедно, бидејќи Јован ја добил и титулата деспот на Србија, како што било вообичаено во Кралството Унгарија различни високи функции да ги извршуваат заеднички двајца актуелни.
Во 1497 година, Ѓорѓе решил да ги отстапи сите свои титули и имоти на Јован. Во тоа време, Ѓорѓе дал монашки завети, земајќи го името Максим. Браќата подоцна го изградиле Крушедолскиот манастир во областа Срем.
Јован имал различни цели од оние на неговиот брат Ѓорѓе. Тој не се стремел да создаде небесно царство, туку се обидел да ги победи Турците и да ги истера од неговите земји, и како таков да ги добие правата на рангот на своите предци. Успешно се борел против Отоманската империја за време на неколку операции во Босна, особено околу Зворник. Јован исто така планирал да ги ослободи Србите од османлиската власт со помош на Венецијанската Република, но тоа било спречено со неговата смрт во 1502 година. По неговата смрт, надежта за обновување на Србија под напредната Отоманска империја станала послаба.
Се оженил со српската благородничка Јелена Јакшиќ, со која имал неколку деца, но без преживеан машки наследник. По неговата смрт во 1502 година, унгарскиот крал Владислав Јагелонски (п. 1516) ѝ наложил на вдовицата на Јован, Јелена, повторно да се омажи (1504) за истакнат благородник, Иваниш Бериславиќ (п. 1514) од Пожешката жупанија. Потоа, на Бериславиќ му била доделена титулата Деспот на Србија и контрола над имотите на семејството Бранковиќ.
Јован се споменува во „Dell'Imperadori Constantinopolitani“, или ракопис на Масарели, пронајден во трудовите на Анџело Масарели (1510–1566).
Светост
Членовите на династијата Бранковиќ биле познати по нивната посветеност на православното христијанство, и Јован Бранковиќ исто така ја претставувал таа семејна традиција. Неговиот култ започнал во првата половина на 16 век. Тој бил погребан во Крушедолскиот манастир и положен заедно со останатите членови на неговото семејство во ковчези на олтарот. За време на Австро-турската војна (1716–1718), турската војска го нападнал Срем во 1716 година, го зазела манастирот Крушедол и ги запалила светите мошти, кратко по битката кај Петроварадин. Зачувани се само некои помали делови од моштите.
Семејство
Некои истражувачи сугерираат, откако ги земале предвид датумите на двата брака на Јелена (прво со Јован Бранковиќ, а второ со Иваниш Бериславиќ), дека некои од нејзините ќерки за кои обично се смета дека се од нејзиниот прв брак, всушност можеби се од нејзиниот втор брак.
Некои генеалогии, исто така, покажуваат дека друга ќерка, Милица Деспина, се омажила за Неаго Басараб, принцот од Влашка (1512–21). Некои веруваат дека Милица била премногу стара за да биде негова ќерка, но таа е родена околу 1486–1488 година. Милица Деспина можеби била вонбрачна ќерка на негов или друг близок роднина или дури и ќерка на братот на Јован, Ѓорѓе, со кој отишла во Влашка во 1503 година.
Дребах
Дребах (Drebach) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
Екваторска Гвинеја на Олимписките игри
Националниот олимписки комитет на Екваторска Гвинеја е основан во 1980 година, а бил признаен од страна на Меѓународниот олимписки комитет во 1984 година.
Јусеф Мсакни
Јусеф Мсакни (роден на 28 октомври 1990) е туниски фудбалер, напаѓач на Ојпен на заем од Ал-Духаил и на туниската репрезентација.
Клупска кариера
На 3 јули 2012 година, потпишал четири-годишен договор со катарскиот клуб Ал-Духаил, откако претходно одиграл преку 150 натпревари во сите натпреварување за Есперанс Тунис со кој бил 4 пати првак на Тунис и исто така првак на Африка во 2011 година.
NGC 6143
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6143 се споменува и како UGC 10358, MCG 9-27-24, CGCG 276-11, IRAS 16205+5512.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6143 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 6143 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 21 м 42,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 5' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на NGC 6143 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57919. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 51; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3881. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1101.
Конфликтот помеѓу Баја Пивљанин и капетанот Вук Мишељковиќ
Во 1684 година Кртолскиот Капетан Вук Миљешковиќ, од единицата на венецијанската (венецијанска) коњаница, запленила коњаничка опрема и оружје во близина на градот Дубровник и ги спречила да влезат во заливот Бока. Морлаците дошле од областа меѓу Далмација и Истра, Драгојло Николиќ (Бајо Пивљанин) слушнал за тоа и отишол да ја најде одземената опрема. Го нападнал Вук Миљешковиќ, кој веднаш го ранил, потоа на Бајо Пивљанин му се придружиле мештаните на Његуш, Стјепан Вучетин (од семејството на Његушкиот кнез Марко Вучетин) и Вујко Мрзјак од Његуш. Додека браќата Раде и Јане Старчевиќ од Кртолан. Во судирите биле на страната на Вук Миљешковиќ. За време на конфликтот, другите од страната на Баја Пивљанин биле исечени со меч, но не до смрт. Притоа никој од Кртолан не бил повреден или повреден во конфликтот.
Конфликтот довел до судска постапка во Котор, бидејќи Стјепан Вучетин и Бујко Мрзјак од Његуш поднеле тужба во Котор барајќи од Венецијанската Република да ги казни Вук Миљешковиќ и браќата Старчевиќ бидејќи од Венецијанците украле коњска опрема и оружје, со материјална штета и за нанесените телесни повреди. Главен сведок во судот бил Бајо Пивљанин. Судскиот извештај од Котор од судењето одржано на 13 јули 1684 година остава забелешка дека Бајо Пивљанин се означува како сведок се идентификува како Бајо Николиќ, син на покојниот Никола од Пива. Обвинетите биле ослободени, за што придонело и барањето на Бајо Пивљанин да биде ослободен, иако тој изјавил дека не би сакал некој да му го прави тоа, па решил да ги брани Венецијанците, што довело до конфликт. Според познавачите на српската историја на ајдуците, тоа ја потврдувало сукцесијата на ајдучкиот двор над венецијанскиот. Исто така може да се смета и дека имало влијание одлуката на Миљешковиќ да им ја врати опремата на Венецијанците и веројатно угледот во Бока, кој го имале семејствата од кои потекнувале обвинетите бидејќи се наведени како членови на Михољски збор. Исто така во книгата Пељешачки едрилици, која се занимава со тематската историја на далматинското морепловство, се наведува, на пр.за Миљешковиќ, за време на претходно успешната Бокељ-шпанска воена кампања за ослободување на Бока и Далмација од Турците од XVI век. По победата над Турците во Далмација, Шпанците и капетанот Миљешковиќ го контролирале поморскиот транспорт и трговија од Дубровник до Риека (запис од градскиот архив од градот Трогир, од 24 ноември 1570 година).
Ипсарио
Врвот нуди поглед на целиот остров, како и на соседниот врв Агиос Илијас (Свети Илија).
Жаклин Кенеди Оназис
Жаклин Кенеди Оназис Ли Бувие ( - ) била жена на 35-тиот претседател на САД, Џон Ф. Кенеди, и служи како прва дама на САД во текот на неговото претседателствување од 1961 до неговото убиство во 1963 година. Таа подоцна беше во брак со грчкиот трговски магнат Аристотел Оназис од 1968 па сè до неговата смрт во 1975 година. За последните две децении од својот живот, таа имаше успешна кариера како уредник на книги. Таа се памети по нејзиниот придонес кон уметностите и зачувувањето на историската архитектура, нејзиниот стил, елеганција и грациозност.
Образование и младата зрелост
Бувие продолжува со средното образование во Holton-Arms School во Бетесда, Мериленд (1942-1944) и училиштето Мис Портер во Farmington, Конектикат (1944-1947). Кога таа го направи општественото деби во 1947 година, Херст, колумнистот Игор Касини дури ја нарече "дебитантот на годината." Бувие првите две години ги помина на колеџ во Vassar College во Poughkeepsie, Њујорк, и младите години (1949-1950) ги помина во Франција на Универзитетот во Гренобл и Sorbonne во програма преку Смит Колеџот. По враќањето дома во САД, таа се префрлила во Универзитетот Џорџ Вашингтон во Вашингтон, каде дипломирала во 1951 година, со диплома на уметности во француската литература. Дипломирањето на Бувие се совпадна со матурирањето на нејзината сестра, и заедно летото 1951 година го поминаа во патување низ Европа. Ова патување е темата на нејзината автобиографска книга, One Special Summer, што е исто така единствена од нејзините публикации која ги карактеризира нејзините цртежи. По дипломирањето, Бувие беше ангажирана како испитувачки Фотограф за "Вашингтон тајмс"-Хералд. Позицијата од неа барала да им поставува духовити прашања на поединци избрани по случаен избор на улица и да ги слика за да бидат објавени заедно со избраните цитати од нивните одговори во весникот. Во ова време, таа била свршена за еден млад трговски посредник, John Husted, за три месеци.
Бракот и семејството Кенеди
Жаклин и тогашниот претставник на САД Џон Кенеди припаѓале на ист социјален круг и често присуствувале на истите функции. Во мај 1952 година, на забава организирана од страна на заеднички пријатели, тие официјално се запознале за првпат. Двајцата почнале да се гледаат наскоро потоа, и нивната венчавка официјално е објавена на 25 јуни 1953 година. Бувие се омажила за Кенеди на 12 септември 1953 година, во Црквата Сент Мери во Њупорт, Род Ајленд во Mass славните од страна на Архиепископот на Бостон Ричард Кушингов. Се проценува дека 700 гости присуствувле на церемонијата и 1.200 присуствувале на приемот што следел во Хамерсмит Фарм. Свадбената торта е создадена од страна Пекарницата на Plourde во Fall River, Massachusetts. Венчаницата, сега се наоѓа во Кенеди библиотеката во Бостон, Масачусетс, фустани на нејзините придружнички беа создадени од страна на дизајнерот Ен Лоу на Њујорк. На меден месец биле во Акапулко, Мексико, и се сместиле во McLean, Virginia. Жаклин доживеала спонтан абортус во 1955 година и родила мртвороденче женско бебе во 1956 година. Истата година, двојката го продале нивниот имот, Hickory Hill, на Роберт Кенеди и неговата сопруга Ethel, и се преселиле во Куќа на Улицата N во Џорџтаун. Кенеди подоцна родила втората ќерка, Каролина, во 1957 година, и син Јован, во 1960 година, и двајцата преку царски рез.
{| class="wikitable" ! ИМЕ !! раѓање!! смрт !! белешки
Кампања за Претседателство
На 3 јануари 1960, Џон Ф. Кенеди, ја објави својата кандидатура за претседател и ја започна својата кампања на национално ниво. Иако таа имаше првична намера да преземе активна улога во кампањата, Кенеди дозна дека таа е бремена набргу откако започна кампањата. Поради нејзината претходна тешка бременост, лекарот на Кенеди и препорача да остане дома. Од Џорџтаун, Кенеди учествуваше во кампањата на нејзиниот сопруг со одговарање на писма, снимање телевизиски реклами, давање на телевизиски и печатени интервјуа, и пишување на неделни синдикирани колумни во весникот, "Кампања жена." Таа направи ретки лични настапи.
Како прва дама
. Во општите избори на 8 ноември 1960 година, Џон Ф. Кенеди тесно го победи републиканецот Ричард Никсон на претседателските избори во САД. А малку повеќе од две недели подоцна, Жаклина Кенеди го роди првиот син на двојката, Џон, помладиот. Кога нејзиниот сопруг положи свечена заклетва на функцијата претседател на 20 јануари 1961 година, Кенеди на 31 годишна возраст, стана, една од најмладите први дами во историјата, зад Frances Folsom Cleveland и Julia Tyler. Како и секоја прва дама на САД, Кенеди беше втурната во центарот на вниманието и не и пречеше да дава интервјуа или да биде фотографирана, но, таа претпочиташе да ја задржи приватноста за себе и своите деца колку што е можно. Кенеди се памети за реорганизирање на забава за Белата куќа, социјалните настани, кои бараат обновување на внатрешноста на претседателскиот дом, нејзиниот вкус за облека се носи за време на претседателството на Кенеди, нејзината популарност меѓу странски достоинственици и водење на земјата во жалост по атентатот врз нејзиниот сопруг во 1963 година. Кенеди спаѓа во редот на најпопуларните први дами.