cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бартоломео Дијас
Цели на експедицијата
Дијас бил витез на кралскиот двор, управник на кралските складишта и началник на каравелата „Свети Христофор“ (São Cristóvão). На 10 октомври 1487 г. кралот Јован II го ставил на чело на експедиција исплови околу јужниот крај на Африка, со надеж дека ќе најде трговски пат до Индија. Му била доделена и задачата да ја бара земјата со која управува легендарниот свештеник и владетел Презвитер Јован.
Експедицијата
Бродот на Дијас, „Свети Христофор“ бил под спроводништво на Перо де Аленкер, а со него била испратена уште една каравела, „Свети Пантелејмон“ (São Pantaleão), под заповедништво на Жоан Инфанте и спроводништво на Алваро Мартинс. Брат му на Бартоломео, Перо Дијас, бил капетан на помошниот брод, под спроводништво на Жоан де Сантјаго.
Бродовите пловеле на југ, долж западниот брег на Африка. По пат, ги дополниле залихите во португалската тврдина Сао Жорже де Мина на Златниот Брег (денешна Гана). Одминувајќи ја Ангола, Дијас стасал до заливот Консејсан (денес Валфисбај, Намибија) во декември. Продолжил на југ, ја открил Ангара дос Илјеус, соочувајќи се со силна бура. По тринаесет дена, во кои веќе бил на отворен океан, се упатил кон исток во потрага по брегот и ги открил и искористил западните ветришта (кружната морска струја), но наместо копно, бил повторно пресретнат од океанската шир. Заобиколувајќи го ’Ртот на Добрата Надеж на значајно растојание од запад и југозапад, свртил накај исток, искористувајќи ги антарктичките ветришта кои дуваат силно во јужниот Атлантик, па се упатил североисточно. По 30 без копно на повидок, на 4 февруари 1488 г. навлегол во заливот Свети Власиј (Aguada de São Brás), денешен Моселбај. Експедицијата ја достигнала најдалечната точка на 12 март 1488 г. кога бродовите се закотвиле во Квајхук, крај устието на реката Бусманс, каде нејзините членови направиле голем споменик „Падран на Св. Григориј“, па се упатиле назад кон Португалија. Дијас сакал да продолжи кон Индија, но бил спречен од посадата, која настојувала да се вратат. ’Ртот на Добрата Надеж го забележале на враќање кон татковината, во мај 1488 г. Дијас се вратил во Лисабон во декември истата година, по шеснаесет месеци пловење.
Откривањето на преминот преку јужна Африка било од големо значење, бидејќи со тоа за првпат Европејците утврдиле дека можат да развијат непосредна трговија со Индија и другите делови на Азија, без да мора да го користат копнениот пат преку Блискиот Исток и скапите посредници. Службениот извештај од експедицијата не е зачуван.
Самиот Дијас го нарекол најјужниот крај на Африка „’Рт на Бурите“ (Cabo das Tormentas) поради искусеното невреме, но подоцна кралот Јован II му го дал името ’Ртот на Добрата Надеж (Cabo da Boa Esperança) бидејќи со него се отворил патот кон истокот, и со тоа, напредокот на португалската држава.
Последователни патешествија
Во деценијата што следела, Португалците го прекинале индоокеанското истражување, но добивале сознанија од тајниот агент Перо да Ковилја, кој бил испратен во Индија по копнен пат за да разузнава информации од полза за португалските морепловци.
Служејќи се со истражувачкото искуство, Дијас ја потпомогнал изградбата на бродовите „Свети Гаврил“ (São Gabriel) и „Свети Рафаил“ (São Rafael), со кои Васко де Гама испловил по откриениот пат и стасал до Индија. Дијас учествувал само во првата етапа на патешествието на де Гама, до Зелено’ртските Острови. По две години, бил еден од старешините на втората индиска експедиција, под водство на Педро Алварес Кабрал. Нивните бродови најпрвин во 1500 г. стасале до брегот на Бразил, а потоа продолжиле на исток за Индија. На 29 мај 1500 г. Дијас повторно дошол кај ’Ртот на Добрата Надеж, но заедно со три други брода, бил зафатен од страшна бура, во која го изгубил животот.
Дијас бил оженет и имал две деца:
Список на државни водачи во 747 година
Ова е список на државни водачи во 47 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Тенајука
Тенајука бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Џексептикај
Шон Вилијам Меклоглин(7 февруари 1990), подобро познат по неговото корисничко име Џексептикај или само Џек — ирски јутјубер. Тој е познат главно по неговото Let's Play и по неговите влогови на Јутјуб (YouTube).
До декември 2017, неговиот канал имал над 8,4 милијарди гледаност и преку 17 милиони претплатници
Кариера
Пред Џек да прави видеа тој бил тапанар во бендот „Дигнат до земјата“.
Џек почнал да работи на неговиот јутјуб канал во 2012 година, под името „jacksepticeye“ каде постира видеа во кои игра видеоигри. Тој бил спомнат од Пјудипај во 2013, со што добил голема популарност. И ако првото видео на каналот било постирано 12 ноември 2012, сепак каналот бил направен на 24 февруари 2007.
Во месецот јули 2014, каналот на Џек добил повеќе од 57 милиони гледачи
Список на затемнувања на Сонцето видливи од Македонија
Ова е список на сите затемнувања на Сонцето во XX и XXI век видливи од Македонија. Сите затемнувања во овие два дека се делумни.
Подолу се наведени сите целосни и прстенести видливи од Скопје од почетокот на XV век п.н.е. па сè до крајот на XXX век н.е.
Целосни и прстенести затемнувања видливи од Скопје
Ова е список на целосни и прстенести затемнувања на Сонцето видливи од градот Скопје.
Последното целосно затемнување на Сонцето видливо од Скопје се случило на 17 јуни 1433 г., а следното ќе биде на 6 мај 2236 г.
Кула (Нов Дојран)
Кула — археолошко наоѓалиште во дојранското село Нов Дојран. Претставува утврдена населба од римско време.
На висок рид со извонредна положба се гледаат грамади од градежен камен и траса од бедем на помала тврдина. На површината има фрагменти од керамички садови и питоси.
Златни години (филм)
Златни години e македонски игран филм по сценарио на Русомир Богдановски, а во режија на Иван Митевски.
Бела (Ајдовшчина)
Бела (словенечки: Bela) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Космос-504
Космос-504 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јули 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-504 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1495 км, а најмалото на 1323.
Теопансолко
Теопансолко бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Пелистер (Грција)
Најблиското гратче е Мечово, сместено на североисточниот крај. Други населени места на планината се Лепеница (Антуса) во југоисточниот, Дервендишта (Антохори) во северниот, Големо Готишта (Мегали Готиста) во западниот и Провала (Ватипедо) во југозападниот дел. Автопатот „Егнатија“ (А2) (Игуменица - Јанина - Кожани - Солун - Дедеагач) поминува северно од планините.
906 п.н.е.
906 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 906. година пред новата ера, 906. од првиот милениум п.н.е., 6. од 10 век п.н.е. и седма од 900-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4602 и 4603 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3844 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2854 и 2855 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 153 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 906 година се протега во 1730 и 1731, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1790 и 1791 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 363 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1574 и 1573 исламска година пред хиџра.
Богдан Шупут
Богдан Шупут (6 септември 1914, Сисак - 20 јануари 1942, Нови Сад) — српски сликар, член на групата „Десеторица“.
Биографија
Роден е на 6 септември 1914 во Сисак. На деветгодишна возраст, со родителите се преселил во Нови Сад. Тој се запишал на Државната гимназија за мажи во Нови Сад, а подоцна се запишал на Кралската уметничка школа во Белград, а професори му биле Бета Вукановиќ, Драгослав Стојановиќ, Симеон Роксандиќ, Љубомир Ивановиќ и Никола Бежевиќ. Сметајќи го за свој најнадарен студент, Љубомир Ивановиќ го убедил да се посвети исклучиво на графиката, а кога била основана Академијата за ликовни уметности во Белград во 1937 година, тој го предложил за свој асистент. Сепак, Чупут, кој во меѓувреме бил во Париз (Матица Српска го испратила на Меѓународната изложба во Париз како млад талентиран уметник) и бил воодушевен од бојата и сликата во масло, ја одбива понудата на неговиот омилен професор. Станува соработник на Студентската Матица во Нови Сад во 1935 година. Во исто време, тој започнал да објавува графики и карикатури во новосадските весници „Дан“ и „Реггели Úјсаг“, како и во белградските „Политика“ и „Ошишаном јежу“. Од 1936 до 1938 година, тој присуствувал на Академскиот курс на Уметничкото училиште во Белград, од каде што се откажал и отишол во Париз за да студира сликарство. Таму учествувал во основањето на Друштвото на југословенски ликовни уметници кои живеат во Париз во 1938 година. Во тоа време, тој објавил графики со социјални теми во алманахот „Војводијански зборник“ и списанието „Наш живот“ во Нови Сад.
Група „Десеторица“
Тој се вратил во Нови Сад од Париз на 23 јуни 1939 година и станал член на групата „Десеторица“, која биле Љубица-Цуца Сокиќ, Даница Антиќ, Јурица Рибар, Стојан Трумиќ, Алекса Челебоновиќ, Никола Граовац., Душан Влајиќ, Бора Грујиќ и Миливој Николајевиќ. Веднаш по формирањето на групата „Десеторица“, нејзините членови од 25 февруари до 7 март 1940 година, тие организирале заедничка изложба во големата сала на Уметничкиот павилјон „Цвиета Зузориќ“ во Белград. Според уметничкиот критичар: Богдан Шупут е несомнено најсилниот и најизразен талент од оваа пријатна група. Во средината на март 1940 година, Шупут го посетил Улцињ, а во август рудникот Љубија, на одмор и во потрага по нови сликарски мотиви. Есента истата година, тој отишол да ја отслужи својата воена служба во Сараево. Во априлскиот распад на Југославија, во 1941 година, тој паднал во германско заробеништво. Во затворот во Сталаг А во Олберсдорф, Саксонија, тој се приклучува на нелегалната организација „Друг“, но тој е активен во културно-уметничкиот живот и работи како сценограф за настапи. Тој успеал да го напушти логорот на 1 ноември 1941 година и по единаесет дена пристигнал во Нови Сад, но на 23 јануари 1942 бил застрелан заедно со неговата мајка и тетка во рација извршена од унгарски фашисти.
Опус
Богдан Шупут е роден во Првата светска војна и убиен во Втората светска војна. Смртта го прекина во нагорна линија. Тој бил голема надеж и најталентиран сликар од неговата генерација. Неговата плодна уметничка творба беше интензивна и краткотрајна, кондензирана, во еден здив. Тој останал во сеќавањето на неговите пријатели и обожаватели на ликовната уметност како вечно млад, насмеан, драг, исклучително надарен и одличен сликар, графичар, карикатурист, фанатично посветен на уметноста и уверен во своите способности, чии дела го привлекоа вниманието на сегашната уметнички критичари и љубители, а некои од нив претставуваат значајни антологиски вредности. Делата на Шупут освен во приватна сопственост, се наоѓаат во Националниот музеј во Белград, Музејот на град Белград, Музејот на современа уметност во Белград, Модерната галерија во Загреб, Меморијалната колекција Павле Бељански, галеријата „Матица Српска“ и Галерија за современа уметност во Нови Сад. Национален музеј во Смедеревска Паланка. Улица и средно училиште за применета уметност во Нови Сад се именувани по него.
Жељко Јоксимовиќ
Жељко Јоксимовиќ (Жељко Јоксимовић) (роден на 20 април 1972, во Белград, СР Србија, СФРЈ) е популарен српски пејач, продуцент и композитор. Тој е добро познат во Австрија, Бугарија, Босна и Херцеговина, Грција, Германија, Македонија, Словенија, Србија, Хрватска, Црна Гора и во други европски земји. На изборот за најдобра песна на Европа за 2004 година, Евровизија 2004, кој се одржи во Истанбул, Турција, Жељко ја претставуваше Србија и Црна Гора со песната „Лане Моје“ и заврши на второто место после украинската пејачка Руслана.
1999-2004: Амајлија, Ринтам и 111
Во 1999 г. Јоксимовиќ потпиша договор со Сити Рекордс, музичка етикета во сопственост на приватна српска телевизиска станица РТВ Пинк. Младиот пејач тогаш беше промовиран како фолк и поп пејач. Неговиот прв албум со наслов „Амајлија“, покрај другите седум песни ја имаше и песната „Песма сирена“. Неговиот прв голем успех беше со синглот „7 година“, напишана од него и Леонтина Вукомановиќ. Песната се искачи на прво место на српските поп музички топ листи и стана многу позната во другите поранешни Југословенски земји. Во 2000 г., Јоксимовиќ го објави својот втор албум „Ринтам“ наречен по песна во албумот. Други песни на албумот се „Вретено“, „Балада“, „Гадура“ и дуетот со Харис Џиновиќ „Шта че мени више од тога“. Три спота беа изработени за песните од овој албум. 111 беше објавен во 2002 г., достигнувајќи на прво место на топ листите во Србија и другите земји од регионот. Некои од песните се „Варнице“, „Заборављаш“ и „Караван“. Во 2003 г., Јоксимовиќ ја напиша песната „Чија си“ за македонскиот пејач Тоше Проески кој победи на Беовизија.
2004-2007: По завршувањето на Евровизија, IV и Платинска колекција
По успехот на натпреварот, истата година, Јоксимовиќ ја основа MINACORD PRODUCTION. Од тогаш, тој работи и компонира во своето студио. Во меѓувреме го снима и објавува синглот „Леџа о Леџа“ што се здоби со голема популарност во земјите каде Жељко обично држи концерти. Во 2005 г. тој уште еднаш компонираше песна за Србија и Црна Гора за националниот предизбор за Евровизија наречена Беовизија. Жељко ја компонираше баладата „Јутро“ во изведба на Јелена Томашевиќ. Во октомври 2005 г., тој компонираше и изведуваше дует со австрискиот пејач Tamee Harrison (Тамее Харисон). Песната беше насловена “I Live my Life for You” (Го живеам животот за тебе) која беше успешна низ Европа. Во ова време, Жељко го напиша својот прв филмски погодок. Во соработка со Cobra production тој компонираше песна за филмот „Ивкова слава“ и истата година го објави својот IV албум или „Има нешто у том што ме нечеш“. Во овој албум тој го промени музичкиот стил кој беше својствен за него. Песните на албумот се поп балади со некои етнички српски фолк елементи. 800.000 копии од албумот беа продадени низ цела поранешна Југославија. Во 2006 г., тој ја компонираше песната за Евровизија „Лејла“ за Босна и Херцеговина, во изведба на Хари Мата Хари. Песната заврши на трето место како најдобра изведба на Босна на натпреварот. Тој исто така ја освои престижната награда на најдобар композитор (COMPOSEAWARD 2006), доделена на Жељко од сите композитори кои учествуваа на тој фестивал. Во 2007 г., тој ја објави втората компилација на најголеми хитови наречена Платинска колекција што ги вклучуваше двата нови сингла „Девојка“ и „Није до мене“. Тој исто така ја компонираше музиката за ТВ серијата „Рањени орао“ и „Оно наше некад што бејаше“. Истата година, пред 18.000 луѓе, Јоксимовиќ имаше концерт каде што ги пееше сите негови хитови во Белградската Арена објавен во ДВД издание насловен како „Концерт Белградска Арена“.
2008-2011: домаќин на Евровизија и Љубави
Во почетокот на 2008 г., Жељко Јоксимовиќ компонираше песна во изведба на Јелена Томашевиќ во националното финале на Србија за избор на песна за Евровизија, Беовизјиа 2008, наречена „Оро“. Песната е фолк балада со традиционални Српски фолк елементи. Бидејќи Србија победи на Евровизискиот натпревар за песна во 2007, натпреварот следната година беше во Србија. На 24 март 2008 г. беше објавено од Евровизиските организатори 2008 г. на РТС дека заедно со Јована Јанковиќ тој ќе биде домаќин на Евровизија 2008 во Белград, давајќи му две улоги на натпреварот. Песната на Томашевиќ го освои шестото место од 25 земји во финалето. По едногодишна музичка пауза тој го објави својот петти албум со наслов „Љубави“ (2009) од продукцијата Минакорд и Сити Рекордс. „Љубави“ е името на истоимениот сингл од албумот. Синглот постигна голем успех во Србија и соседните држави. Во почетокот на 2010 г. го објави својот втор сингл од албумот „Жена за сва времена“. На 12 јуни 2010 г., го изведува најголемиот концерт до сега, кој беше одржан во Asim Ferhatović Hase Stadium во Сараево, Босна и Херцеговина, пред околу 40.000 лица, иако посетеноста за концерти може да се прошири да достигне и 80.000 посетители.
2012: Евровизиско враќање
Јоксимовиќ ја претставуваше Србија на Евровизија 2012 г. во Баку, Азербејџан. Песната „Љубав није ствар“ компонирана и изведена од Јоксимовиќ. Текстот е од Марина Туцаковиќ и Милош Рогановиќ. Англиската верзија на песната наречена „Synonym“ Љиља Јорговановиќ. Аранжманите на двете верзии беа на Жељко Јоксимовиќ и Алек Алеков. Постпродукцијата и усовршувањето го заврши Џејмс Круз, наградуван аудио-мастеринг инженер во неговото студио во Њујорк. Песната беше голем успех, и го освои третото место. Жељко се ожени со Јована Јанковиќ во јануари 2012 година.
Разговор со Спиноза
„Разговор со Спиноза“ — роман на македонскиот писател Гоце Смилевски, издаден во 2002 година во издание на „Дијалог“.
Содржина
Романот „Разговор со Спиноза“ од Гоце Смилевски во издание на „Дијалог“. За овој роман авторот ја добил наградата Роман на годината на „ Утрински весник“ во 2002 година. За него Венко Андоновски во својот предговор во третото издание на „Култура “ ќе напише: „Постмодерен роман што возбудува. Напишан е чисто, прецизно и јасно. Со план, предумисла и ерудиција на научник. Со страст и емоција на романтичар. Со убедливост на реалист. Со метафорика на модернист. И конечно со перо на постмодернист. Треба ли повеќе од тоа, за да објавиме: „Еве конечно роман, и, еве, конечно, автор“?“. Разговор со Спиноза е како целина, дијалошки конципиран, поделен е на три одвоени целини. Првата: Разговор со Спиноза (роман-пајажина); втората: Разговор со Спиноза (циркуска претстава со пет акробатски точки), и третата: Зошто Спиноза (наместо поговор). Раскажувачот во овој роман е ликот на филозофот Спиноза, станува збор за роман-разговор меѓу читателот и еден лик. Романот претставува „интелектуална биографија на осамениот човек, распнат меѓу живеењето на животот (кој е немоќен да го одживее полнокрвно и страсно) и промислувањето на тој живот, и во тој распон се содржи сета негова драма, сета трагика на неговата фатална осаменост“. На почеток на романот „Разговор со Спиноза“ постои авторската сугестија: „Нишките од овој роман се исткаени од разговорот меѓу Тебе и Спиноза. Затоа секаде каде што има празно место во говорот на Спиноза, изговори го своето име и впиши го во празнината“ (стр. 8) Главниот јунак на романот е филозофот Барух Спиноза. Смилевски ја следи приказната на неговиот живот и неговото учење. Во исто време ја открива и сликата на Европа во XVII век. Радикалниот мислител Барух Спиноза оставил малку зад себе лични факти. Авторот пак, во романот го прикажува живописно неговиот внатрешен живот, неговите мисли и пориви. На Смилевски не му било цел да пишува биографски роман, туку внатрешната борба на ликот на Спиноза. Романот почнува на смртната постела, а таму и завршува. За својот роман, авторот во интервјуто за Дневник на 09.03.2005 кажува: „Пишувајќи го „Разговор со Спиноза“, јас не пишував за славниот филозоф, затоа што славен станал по смртта, туку за прогонетиот човек Барух, за прегладнетиот човек Спиноза, за едно обично човечко суштество што го обмислува својот живот со помош на философијата што ја создава.“
Изданија
Романот „Разговор со Спиноза“ од Гоце Смилевски е објавен во Соединетите Американски Држави, Полска, Хрватска и во Словенија. Во САД романот се појави во издание на „Нортвестерн“, во Полска издавач е „Официна“, а во Хрватска романот е објавен во рамки на едицијата „Божичевиќ“. „Разговор со Спиноза“ се појави во Љубљана, во издание на Центарот за словенска книжевност. Автор на преводот на словенечки јазик е на Алеш Мустар. Во издание на „Арка“ бил издаден на српски јазик. Авторските права на Гоце Смилевски за странство ги застапува француската литературна агенција „Фонтен“. На македонски јазик објавени биле четири изданија на романот „Разговор со Спиноза“. А, во рамките на едицијата „Бисери на светската книжевност“ на „Дневник“ и „Утрински весник“ било негово петто издание во Македонија. „Разговор со Спиноза“ првпат се појави во издание на „Дијалог“ од Скопје, во 2002 година.
IC 817
IC 817 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 јули 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 817 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,6 m/лм2. IC 817 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 51 м 14,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 45' 27"".
Други поделби
Проучување на IC 817 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 95545.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Тепетлаосток
Тепетлаосток бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
NGC 2255
NGC 2255 — спирална галаксија во соѕвездието Гулаб, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2255 се споменува и како ESO 365-31, MCG -6-15-10, IRAS 06321-3446.
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2255 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2255 има привидни димензии од 1,5' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 33 м 58,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 48' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 152°.
Други поделби
Проучување на NGC 2255 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19260. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 360; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7082.
Црква „Св. Атанасиј“ - Сливје
Свети Атанасиj – главна и единствена црква во селото Сливје. Сместена е во крајниот северен дел од селото, на возвишение кое ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
Криптобиоза
Криптобиозата претставува етапа од животот на некои организми при која степенот на метаболичката активност е редуциран до немерливо ниво, со цел опстојување на организмот при неповолни услови на средината. Ова суспендирање на метаболизмот е повратно. Постојат неколку облици на криптобиоза:
Црква „Св. Атанасиј“ - Сливје
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна и над него има ниша со фреска во лоша состојба. На јужната страна има прозорец и уште една ниша со оштетена оштетена фреска. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата има квадратна основа и се издига непосредно од десната страна пред влезот на црквата. Во нејзиниот горен дел, отворена е од сите страни. Изградена е од бетонски тули и е покриена со низок пирамидален лимен кров.
Криптобиоза
Оваа појава се среќава кај сите царства на организми. Од животните, во криптобиоза влегуваат само без‘рбетниците (Tardigrada, Arthropoda, Rotifera, Nematoda, Brachiopoda).
Анхидробиоза
Механизам кој се активира при недостаток на вода во животната средина. Морфолошки промени кои настануваат кај тардиградите: инвагинација на екстремитетите, надолжна контракција на телото, вовлекување на интерсегментна кутикула, што резултира во стеснето тело. Се забележува и препокривање со восочна материја, што доведува до намалување на транспирацијата (испарување на вода од растенијата). За морфолошкиот процес треба мал активен метаболизам. Оживување во зависност од тоа колку долго тардиградот бил во анхидробиотичка состојба. Пример: тардигради на мовови од еден ботанички музеј се вратиле во живот по 120 години.
Се покажало дека јаглехидратот трехалоза игра голема улога при спречувањето на анхидробиозата. Доколку клетките дехидрираат без присуство на трехалоза, тогаш клеточната мембрана се собира и станува пропуслива за многу важни јони (гел состојба). При дехидрирање во присуство на трехалоза, овој шеќер реагира со молекулите на клеточната мембрана и го спречува собирањето на истата. Ова го спречува јонскиот изнес, со што штетните ефекти за клетката се елиминираат. Со други зборови, клетката останува во сол состојба, исто како што била и во нормалната состојба.
Криобиоза
Криобиозата е предизвикана од намалувањето на температурата до оној степен при кој водата во клетките замрзнува. Фатални ефекти од замрзнувањето на водата во клетката се рекристализација или појава на раст на кристали од мраз во клетката (што може да предизвика внатреклеточна повреда). Меѓутоа, различни организми развиле различни методи на заштита. Така на пример, антарктичката нематода Panagrolaimus davidi произведува супстанца (веројатно белковина) која делува криопротектантски. Инсектите за оваа намена создаваат антифриз-белковини.
Одредени видови тардигради можат да преживеат температури ниски и до -272 за време од неколку минути, што е блиску до апсолутната нула (поладна средина и од онаа во вселената). Исто така, тие преживеале и температури ниски и до -200 степени за повеќе од 20 денови. Други, пак, одат до нагорни екстреми и преживуваат температури високи до 125 степени, нешто повеќе од точката на вриење на водата.
Аноксибиоза
Се јавува како недостаток на кислород; сепак, ова не е вистински облик на криптобиоза. Животните во оваа состојба остануваат издолжени, подуени и неподвижни. Тардиградите се многу чувствителни на промени во делумниот притисок на кислородот, така што пролонгирана промена на истиот доведува до осморегулациски колапс. Аноксибиозата опфаќа внес на вода, при што животното станува надуено. Времето на оживување е правопропорционално со времетраењето на дормантниот период. Истражувањата направени од страна на Џон Кроув (1975) покажуваат дека примероците биле вијабилни само околу 3-4 дена, додека Kristensen и Hallas (1980) забележале преживување за дури до шест месеци во затворен систем.
Тешкоко (алтепетл)
Тешкоко (алтепетл) бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Шаховска олимпијада 2016
42. шаховска олимпијада организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала во 2016 во Баку, Азербејџан.
Модна недела (Лондон)
Лондонската модна недела (LFW) е ревија на облека што се одржува во Лондон двапати годишно, во февруари и септември. Изложувајќи над 250 дизајнери пред глобалната публика со влијателни медиуми и трговци, тоа е една од модните недели на „Големата четворка“, заедно со Њујорк, Милано и Париз.
Историја и организација
Во организација на Британскиот моден совет за Лондонската агенција за развој со помош на Одделот за бизнис, иновации и вештини, Модната недела во Лондон првпат се одржала во октомври 1983 година. Во моментов се рангира заедно со Newујорк, Париз и Милано како една од модните недели на „Големата четворка“. Се претставува пред финансиерите како трговски настан што привлекува значително внимание од печатот и им носи корист на даночните обврзници. Се наведува дека присуствуваат над 5.000 новинари и купувачи, а проценетите нарачки се над 100 милиони фунти Еден малопродажен настан, Лондонскиот фестивал на модната недела, се случува веднаш потоа на истото место и е отворен за пошироката јавност.
За време на сезоната пролет / лето 16 (прикажана во септември 2015 година) и есен / зима 16 (прикажана во февруари 2016 година), Британскиот моден совет донесе одлука да стане домаќин на изложбените салони на дизајнерите во „Фабриката за винил“, сместена на активниот паркинг во Сохо, покрај улицата Бруер.
По зголемениот број демонстранти против носење крзно, лондонската модна недела одржана во септември 2018 година била првата голема модна недела без крзно.
Во живо
Во пролетта 2010 година, Лондонската модна недела станала првата од големите четири модни недели што им нуди на дизајнерите кои покажуваат колекции на модната писта во куќата Сомерсет, да ги пренесат своите ревии во живо на Интернет. Во 2020 година, Британскиот моден совет објави дека ќе започне повторно со стриминг во живо од четврток 17-ти до вторник 22 септември 2020 година и ќе вклучува и дигитални активации на www.londonfashionweek.co.uk и физички настани, придржувајќи се на владините упатства за социјално дистанцирање. Распоредот ќе биде домаќин на над 80 дизајнери, вклучувајќи 40 женска облека, 15 машка облека, 20 машка и женска облека и пет брендови на додатоци. Ќе има вкупно 50 целосно дигитални активации, 21 физичка и дигитална, само седум физички и три дизајнери кои ќе се активираат само преку физички вечерен настан.
Дигиталната платформа на модната недела, лансирана во јуни, ќе продолжи да служи како Официјален дигитален центар и ќе биде слободно достапна за секого, и за професионалците од индустријата и за глобалните потрошувачи на мода. Оваа платформа ќе биде домаќин на ексклузивни мултимедијални содржини од дизајнери и партнери на брендови, овозможувајќи соработка и зближување на модата, културата и технологијата.
Машка Лондонска модна недела
Во летото 2012 година, Лондон вовел Лондонски колекции: Мажи, покрај изложбите на колекции во пролет / лето и есен / зима. Од нејзинато прво прикажување, изложбата се зголемила за 67% и вклучила 77 одделни дизајнери во јуни 2015 година. Лондонски колекции: Мажи биле преименувани во сезоната есен / зима 2017 во машка лондонска недела, за да помогнат подобро да се одрази растечкиот фокус на потрошувачите на настанот.
Фестивал на модната недела во Лондон
Следејќи ја модната недела во Лондон секоја сезона, 4-дневниот фестивал во Лондонска модна недела, порано познат како Лондонски моден викенд, нуди искуство од модната недела ориентирано кон потрошувачите.
Одржано во студиото The Store, 180 The Strand, фестивалот им овозможува на потрошувачите да купуваат кураторска редакција на дизајнерски колекции по ексклузивни цени, да седат во првиот ред на ревиите на дизајнерите од Лондонската модна недела, да добијат предност во клучните трендови од претстојната сезона и да слушаат говори од индустриски експерти.
Академија Домус
Академија Домус е приватно училиште за дизајн во Милано, Италија. Тој нуди постдипломски и професионални курсеви за мода, индустриски дизајн и управување со дизајнот.
Домус Академијата е основана во 1982 година од семејството Мацоки, сопственици на, која ги издавала списанијата и Кватроруоте. Марија Грација Мацоки била претседател на училиштето. Џанфранко Фере бил во персоналот од 1983 до 1989 година, и Андреа Бранци била културна директорка во првите десет години. Во 2009 година училиштето го купил Лауреат Едукација од Балтимор, Мериленд за околу десет милиони евра.
Стара џамија (Отушиште)
Архитектонски опис
Џамијата се наоѓа во центарот на селото, на главната улица „Маршал Тито“. Од сите страни е обиколена со улици и нема двор. Од североисточната страна има стара воденица, која сè уште работи. Џамијата е од типот на еднопросторни ашхаб-џамии на квадратна основа и покриена е со покрив на четири води и има масивни камени ѕидови. Влезот е преку затворен трем, каде се доградени чешми. На челната стена лево и десно од влезната врата има по еден михраб. Вратата има украсни геометриски елементи и стилизирани метални розети со алки. Во молитвениот простор доминира слепата дрвена купола, обработена со шарени цветни мотиви. Михработ е украсно обработен и поставен на југоисточниот ѕид со минбер во аголот. На северозападниот ѕид со дрвена конструкција е поставен махвил (галерија). Ѕидовите се украсени и со рамномерно поставени цветни елементи. Минарето е поставено на северозападниот агол на џамијата. Тоа е многуаголно, со основа од обработен бигор и завршува со конусен покрив. Преодот кон шерефето е украсен со стакалктити. На минарето се вградени две плочи. Eдната e камена, на која стои исламската година „1324“, односно 1906 - 1907 по грегоријанскиот календар; другата е мермерна со истата година, како и годината на реконструкција — 1988.
Тешкоцинго
Тешкоцинго бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Ламбада
Ламбада — танц од Бразил. На крајот на 80-тите години на минатиот век овој танц се раширил низ Европа, Филипините и низ цела Латинска Америка. Танцот ги прифатил движењата од други танци како што се фаро и салса. Ламбада е танц за парови. Танчерите играат така што чекорите одат на страна, се вртат и свиткуваат. Оригиналниот танц нема чекори напред и назад, туку само многу нагласени движења на колковите. Стандардизираниот начин на облекување за танчерките биле кратки лелеави здолништа, а танчерите долги панталони.
Каримбо
Каримбо е танц од времето кога Бразил бил португалска колонија, тогаш бил популарен на северот на земјата. Познат е и како ''забранет танц. Ритамот го оравеле'' со удирање на дрвени тапани. Овој танц се состоел од вртења и нишања на колковите на страна, што ќе станат основни движења на ламбадата.
Потекло
По некое време, радиостаницата во Белем почнала да ја нарекува новата музика „ритамот на ламбада“. Ламбада е мешавина од нова музика и стариот танц. Ламбада на португалски значи „силен удар“. Се разликува од другите латиноамерикански танци по тоа што танчерите со своите тела го имитираат движењето на брановите.
Карневал во Бахија
Ламбада се проширила по брегот додека не стигнала до Бахија, каде што била изменета под влијание на танцот Фаро. На карневалот во Бахија секоја година се појавувале нови танци кои исчезнувале кога туристите си заминувале. Ламбада кко танц на карневалот се појавила во 1988 година.
Музика
Во 1988 година, францускиот претприемач, Оливер Ламоте, го посетил Порто Дегуро во Бразил и го открил локалниот танц кој тесно бил поврзан со ламбадата и боливиската мелодија. Групата Каота од неколку музичари патувала во Европа и ја промовирала мелодијата. Француската група Каота ја снимила песната Ламбада која станала хит ширум светот. Во 1989 година биле продадени 5 милиони примероци. Песната на португалски се вика „Llorando se fue“ што значи плачам затоа што си заминал/а. За време на најголемата популарност била на 46-то место на листата на 100 најдобри.
Космос-505
Космос-505 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јули 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-505 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1497 км, а најмалото на 1353.
Деволски Мост (Фурка)
Деволски Мост — археолошко наоѓалиште во дојранското село Фурка. Претставува мост од средниот век.
Северозападно од селото, кај Деволска Чешма, десно од патот Валандово-Дојран (Р1105) и во непосредната близина на воените гробишта и на споменикот од Првата светска војна се гледаат остатоци од еднолачен мост изграден од плочести камења со варов малтер.
Список на државни водачи во 1252 година
Ова е список на државни водачи во 252 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Тисатлан
Тисатлан бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
746
746 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 746 година од новата ера, 746. од првиот милениум, 46. од VIII век и седма од 740-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6254 и 6255 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5496 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4506 и 4507 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1499.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 746 година се протега во 3382 и 3383, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3442 и 3443 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1289. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 128 и 129 исламска година.
Курирот на Гоце (телевизиска серија)
Курирот на Гоце — македонска телевизиска серија.
Паул Кле
Паул Кле (18 декември 1879 — 29 јуни 1940) — германско-швајцарски сликар, член на уметничката група Син јавач. Во својата работа, Кле бил под влијание на неколку правци на современата уметност: експресионизмот, кубизмот и надреализмот. Кле и негоиот пријател Василиј Кандински познати се по својата педагошка работа во училиштето Баухаус.
Животопис
Паул Кле е роден во 1879 година во Швајцарија. Татко му бил учител по музика, а мајка му швајцарска пејачка. Детството го поминал во Швајцарија, а бидејќи по татко добил германско државјансво, после матурата 1898 година се отселил во Минхен. После двоумењето помеѓу музиката, литературата ликовната уметност, сепак  се одлучил за сликарство. Прво студирал графика во приватното училиште на Хенрик Книр, каде стекнал уметничко искуство.
Дваесетта македонска ударна бригада
Дваесетта македонска ударна бригада била формирана на 18 октомври 1944 година во месноста Широк Дол, Беровско. Во составот влегле три пешадиски и еден следечки баталјон. Била формирана од околу 700 борци и старешини.
Команден состав
Командниот состав на бригадата го сочинувале:
Политички комесар бил:
Борбени дејства
Од денот на формирање па до крајот на војната, бригадата се наоѓала во составот на Педесет и првата македонска дивизија на НОВЈ. Дејствувала во реонот на Радовишко и Струмичко и во борбите за ослободување на Штип на 23 октомври 1944 година. По борбите против германската група Катнер, која се повлекувала од Струмица кон Штип, го ослободила Радовиш, со 80 заробени германски војници и офицери и запленето оружје и воен материјал. На 23 октомври 1944 година бригадата учествувала во борбите за ослободување на градот Штип, а по 29 октомври, заедно со останатите единици продолжила со воените акции против германските единици. Активно учествувала при ослободувањето на градот Струмица.
Bригадата влегла во слободниот Штип на 8 ноември, и потоа на 12 ноември ја запоседнала македонско-грчката граница меѓу Гевгелија и тромеѓето со Бугарија и Грција. Бригадата нараснала на 1767 борци на 28 ноември. По воената реорганизација, бригадата влегла во составот на Педесеттата македонска дивизија на НОВЈ, а еден баталјон во Осмата македонска дивизија на КНОЈ.
Тлакопан
Тлакопан бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Џамија (Горно Врановци)
Горноврановска џамија — османлиска џамија во велешко село Горно Врановци, Општина Чашка. Му припаѓа на Велешкото муфтиство на ИВЗ и прогласена е за значајно културно наследство на Македонија.
Во 1944 година во џамијата имало партизанска болница за единиците на НОВ и ПОМ. Градбата е обновена во 2004 - 2009 г..
Тлателолко (археолошко наоѓалиште)
Тлателолко (археолошко наоѓалиште) бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Космос-506
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јули 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-506 бил комуникациски сателит.
Манастир (Фурка)
Манастир — археолошко наоѓалиште во дојранското село Фурка. Претставува сакрален објект од средниот век.
На 5 км источно од селото, на десниот брег на Камилска Река се гледаат грамади од кршен камен и фрагменти од покривни ќерамиди.
Чапултепечки аквадукт
Чапултепечки аквадукт бил стар ацтечки град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
905 п.н.е.
905 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 905. година пред новата ера, 905. од првиот милениум п.н.е., 5. од 10 век п.н.е. и шеста од 900-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4603 и 4604 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3845 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2855 и 2856 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 152 пред основањето на Рим.