cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Динамика (музика)
Дрвени музички инструменти
Според тоа,доколку се појави потреба на пр.Акордот (це1,е1,г1и бе1) – се појави застапен за четири дрвени дувачки инструменти( во пп или фф),мора да се обрне внимание на природната динамика која ја имаат инструментите и која би сакале да ја употребиме за да добиеме најизедначено пропорционален звук.Во следните пр.тој ист акорд е даден во некои лоши и добри негови поставувања:
- це 1,е1 – две обои, ге 1 ,бе1 две флејти или два кларинета,тоа е лошо бидејќи се итакнува обоата,звукот не е изедначен; - це1,е1 - два кларинета,ге1,бе1 две флејти-тоа е добро звукот е изедначен.Ова се однесува за динамиката пп; - це1,е1- две флејти,ге1,бе1 две обои-лошо бидејќИ флејтата недоволно се слуша; - це1,е1-два кларинета,или две обои,ге1,бе-две обои или два кларинета,подобро звукот е изедначен.Ова се однесува за динамиката фф.
Со начините кои се дадени при користењето со ,звучно различни регистри можеме да кажеме дека меѓусебно имаат пропорционален однос така што дрвените дуваки инструменти сепак остануваат во основа 1:1,но пожелно е при тоа инструментите да бидат во приближно слични услови,при донесувањето на своите тонови.
МЕТАЛНИ ДУВАЧКИ ИНСТРУМЕНТИ
За металните дувачки инструменти порано е кажано дека според јачината на звукот се најсилни и дека нивната неизедначеност на регистрите во поглед на динамиката во мал обем и значење отколку кај дрвените дувачки инструменти.Меѓу металните инструменти треба да се извои хорната,која по природа во однос на својата звучност е послаба од останатите инструменти(труба, тромбон, туба). Н.Р.Корсаков прецизирал дека хорната во ф, во однос на останатите метални дувачки инструменти,се во пропорционален однос 2:1,т.е.две хорни се звуковни еквивалентни со една труба,т.е.еден тромбон или туба.Наведениве неколку акордски примери во однос на изедначеноста на звукот во комбинација хорна и останати инструменти(сите акорди се во ф - реален звук) :
ф1,це2 - две труби,а1-две хорни. Ф1 - две хорни,а1 и це2 -две труби. це1 - еден тромбон,е1 - две хорни,ге1 - една труба. це 1 – еден тромбон,е1,ге1 - четири хорни фа,це1 – два тромбони,ла – две хорни фа,ла – два тромбона,це1 – две хорно
Адам Ковачиќ
Адам Ковачиќ (Ádám Gergely Kovácsik, роден на 4 април 1991 година во Будимпешта) — унгарски фудбалер кој игра како голман за клубот МОЛ Види.
Кариера
Ковачиќ ја започнал кариерата како младински играч од Хонвед ФК во Будимпешта. Во 2002 година тој се преселил во Ferencvárosi TC. Во својата втора година од Ференцварош, Ковачиќ го освои божиќниот куп пред младинските страни на АС Милан и ФК Барселона. Во 2006 година, тој бил член на тимот кој го освои европското финале на Најк Премиер купот, еден од најпрестижните турнири во помладите категории. За неговите настапи во таа година, му беше доделена наградата Тибор Симон, награда наречена по поранешниот голман на Ференцварош, кој му ја дадваат на поединецот кој го покажал најприсутниот приказ во текот на целата сезона.
Следната година Ковачиќ потпишал за Реџина Калчо. Иако дебитирал за јужната италијанска страна на 30 мај 2010 година против ФК Албино Лефе како задоцнета замена, Ковачиќ останал само резервен играч до заминувањето на првиот голман Кристијан Пуџиони во летото 2011 година. Почнувајќи од сезоната 2011-2012, Ковачиќ добил повеќе минути за играње и постигнал неколку одлични перформанси.
Благица Дафовска
Благица Николовска Дафовска (Бабино,, ) — македонски поет и раскажувач.
Адам Ковачиќ
Кариера
Во зимскиот трансфер во 2012, Реџина го позајмил Адам на италијанската трета лига Фолињо.
Благица Дафовска
Животопис
Дафовска е родена во село Бабино, Демирхисарско на 24 јули 1946 година. Од 1952 до 1970 година живее во Битола каде завршува средно образование во гимназјата „Браќа Миладиновци”, а потоа дипломира на Педагошката академија, група македонски и српско - хрватски јазик и југословенска литература. По завршувањето на студиите извесно време работи како наставник во селата Цапари, Ѓавато и Рамна. Во 1970 година се иселува во Канада, каде формира семејство и мајка е на три деца. Од 1975 до денес работи како наставник по македонски јазик во училиштето за дополнителна настава при МПЦО „Св. Климент Охридски" во Торонто. Дафовска е многу активен член во културниот и општествениот живот во Торонто. Нејзини песни се објавувани на страниците на весниците „Наше новине“, „Духовна искра“, „Македонски збор", „Македонија". и други. Била водител на многу културни манифестации во Торонто. Таа е прв претседател на литературното друштво „Браќа Миладиновци во Торонто. Добитник е на многубројни награди и признанија меѓу кои и од „Обединети Македонци“ од Торонто.
Адам Ковачиќ
Кариера
Во следната сезона, тој бил позајмен во тимот на третата дивизија Павија.
На 13 јули 2013, официјално било објавено дека Ковачиќ ќе ја одигра сезоната со Серија Б од Карпи. Тој го имал своето деби во Купот на Италија против неговиот мајка-клуб Реџина, на загуба од 1-0. Тој го одигра својот прв натпревар во неговиот нов клуб, во Серија Б, против Тернана.
Во летото 2014 година, Ковачиќ се вратил во Реџина во Лега Про.
Ковачиќ ја претставувал Унгарија уште од најраното време. Неговиот најдобар резултат на меѓународната сцена дојде на Светскиот куп во ФИФА У-20, каде што го освои бронзениот медал.
Милош Димковски
Милош Димковски, познат како Евгениј Хоуп (роден е на 7 октомври 1991 година во Куманово, Република Македонија) е македонски писател.
Биографија
Евгениј Хоуп или Милош Димковски е роден на 7 октомври 1991 година, во Куманово, Република Македонија.
Дипломирал на Филолошки факултет во Скопје, отсек Општа и компаративна книжевност.
Бил дописник во Kултурната и Забавната редакција на Утрински весник.
Дела
„Годините кога научив да летам“ е едно од најпознатите дела на Димковски и е неговото искуство од поминати 30.000 километри со авто-стоп низ светот.
NGC 6616
NGC 6616 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6616 се споменува и како UGC 11192, MCG 4-43-22, CGCG 142-36, IRAS 18155+2213.
Откривање
Објектот е откриен на 12 јули 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6616 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6616 има привидни димензии од 1,4' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 17 м 41 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 14' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 59°.
Други поделби
Проучување на NGC 6616 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61693. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 159; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1580. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1089.
Чекајќи го Годо
Чекајќи го Годо — антидрама (театар на апсурдот) од Семјуел Бекет во која два лика, Владимир (Диди) и Естрагон (Гого), се впуштаат во низа дејствија и низа дијалози додека го чекаат насловниот лик Годо, кој никогаш не пристигнува. Чекајќи го Годо е Бекетов превод на неговата оригинална драма на француски јазик, , и има поднаслов „трагикомедија во два чина“.
Оригиналниот француски текст бил напишан од 9 октомври 1948 г. до 29 јануари 1949 г., и премиерно била изведена во Париз на 5 јануари 1953 г. Во анкета спроведена од Британскиот кралски национален театар во 1998/99 г., оваа драма била избрана за „најзначајна драма на англиски јазик во XX век“.
Чин I
Двајца пријатели, Владимир и Естрагон, стојат покрај безлисно дрво. Тие разговараат на различни теми, без некое посебно значење, и се открива дека чекаат човек по име Годо. Тие не се сигурни дали некогаш го сретнале Годо, ниту дали тој воопшто ќе пристигне.
Пристигнуваат еден патник по име Поцо и неговиот роб Среќко, и Поцо застанува за да разговара со Владимир и Естрагон. Среќко е врзан со јаже и треба да ги носи тешките торби на Поцо и физички го казнува ако смета дека движењата на Среќко се прелетаргични. Поцо им кажува дека оди на пазар за да го продаде Среќко. Поцо и Среќко заминуваат, а збунетите Естрагон и Владимир продолжуваат да го чекаат Годо.
Чин II
Владимир и Естрагон повторно чекаат кај дрвото, кое сега е разлистено за разлика од I. чин. Тие сè уште го чекаат Годо. Среќко и Поцо повторно се појавуваат. Поцо ослепел, а Среќко е нем. Поцо не се сеќава дека воопшто ги сретнал Владимир и Естрагон, а и тие самите не можат да се согласат кога последен пат ги виделе патниците. Среќко и Поцо заминуваат, а Владимир и Естрагон продолжуваат да чекаат.
Повторно се појавува момчето за да им каже дека Годо нема да дојде. Момчето им вели дека дотогаш воопшто не се сретнало со Владимир и Естрагон и дека не е истото момче што разговарало со Владимир вчера. Владимир во бес му вели на момчето да се сети на него утредента за да не се повторуваат постојано. Откако момчето ќе излезе, Владимир и Естрагон размислуваат за самоубиство, но немаат јаже со кое ќе се обесат. Тие решаваат да заминат и да се вратат следниот ден со јаже, но повторно остануваат неподвижни сцената додека се спушта завесата.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Воденица во Ривица
Воденицата во Ривица, се наоѓа во општина Ириг, таа била изградена во 1800 година, според натписот што постоел во близина на влезот и има статус на споменик на културата од големо значење.
Изглед
Воденицата со исправено тркало во Ривица, изградена според натписот, би била една од најстарите зачувани воденици во Срем. Таа била заедничка, што значи дека имало повеќе сопственици, со воспоставен ред за мелење на секој од нив. Изградена е од тврд материјал, покриена со кал и варосувана, освен од фронталната страна, каде што имало дрвено тркало со голем пречник, на чии шилци во дрвено корито паѓала водата од брегот. Се наоѓа во атарот на селото Јазавац.
Поради изградбата на езерото е пренесено во 1974 година на денешната локација, на неколку стотини метри од оригиналното место каде што била изградена. Во новата ѕидарска зграда на воденицата е пренесен сочуваниот механизам за мелење. Иако е делумно зачуван, тој е вон употреба, бидејќи нема воденички јаз или вода што би го поместила.
Надворешни врски
Напомена: Содржината на оваа статија е делумно или целосно преземена од http://www.sanu.ac.rs. Носителот на авторските права на материјалот дал дозвола за негово објавување под бесплатна лиценца. Доказ за тоа е на системот, а бројот на билети со конкретна лиценца е 2009072410055859.
Surviving Mars
Surviving Mars (Преживување на Марс) — стратешка видео игра од жанрот симулација изработена од компанијата Haemimont Games, а издадена од Paradox Interactive. Таа треба да излезе за оперативните системи Windows, OS X, Линукс, Плејстејшн 4 и Xbox One на 15 март 2018 година. Играчот има улога на надгледувач кој треба да ја колонизира планетата Марс и да се погрижи за преживување на колонистите.
Бела Вода (Мијачка)
Бела Вода — река во Македонија, сместена на планината Бистра.
Извор
Извира на западните падини на планината Бистра кај селото Јанче.
Тек
Реката поминува низ селото Јанче и се влева од десната страна во реката Мала Река.
Грбовен службеник
Грбовен службеник или хералдички службеник — лице назначено од владетелот или државата со овластување да извршува една или повеќе од следниве функции:
По традиција овие грбовни службеници се делат на три ранга: грбовни кралеви, хералди и персеванти (следбеници). Службениците со постојана функција се нарекуваат редовни грбовни службеници, додека пак оние назначени привремено или понекогаш се нарекуваат вонредни грбовни службеници.
Средновековниот обичај да се назначуваат хералди или персеванти за потребите на едно благородничко семејство е сѐ уште честа практика во европските земји, особено во оние каде не постои официјален хералдички орган. Ваквата функција постои и во Шкотска, каде сѐ уште постојат четири приватни грбовни службеници. Овие функции се чисто советодавни.
Англија и Шкотска
Во Англија пак, со сите хералдички работи раководат тринаесет редовни службеници кои го сочинуваат здружението на Кралеви, Хералди и Персеванти, и имаат надлежност над целиот Комонвелтот, со исклучок на Шкотска, Канада и ЈАР. Во Шкотска со хералдички работи раководат Лордот Лајон, три хералди, и три персеванти, во рамките на строг законски систем кој не постои дури ни во Англија. Лордот Лајон го назначува Круната, и, со овластување на Круната, тој самиот ги назначува другите шкотски службеници. Редовните службеници кои го сочинуваат Колегијатот на грбови се членови на кралскиот дом и примаат симболична плата.
Ирска
Во Република Ирска, за хералдичките и генеалошките работи е задолжен службеникот наречен Главен хералд на Ирска, иако правната основа за оваа надлежност е јавно оспорена.
Холандија
Во Холандија не постојат постојани хералдички функции. Приватната хералдика не е покриена со закон, додека пак со државната хералдика и хералдиката на благородништвото раководи Високиот совет на благородници. Меѓутоа на церемонијата на крунисувањето на монархот присуствуваат двајца грбовни кралеви и два или четири хералда. Овие лица обично се членови на Високиот совет на благородници. Како речиси сите други учесници на церемонијата, овие службеници денес не носат церемонијална облека, туку само бела пеперушка. Најстариот грбовен крал е тој што го прогласува наследникот за крал (или кралица), откако наследникот пред тоа ќе се заколне на верност кон уставот. Потоа од црквата Њивекерк во Амстердам, каде се одржува церемонијата, излегуваат хералдите за да му објават на народот надвор дека земјата има нов монарх. .
Македонија
Органот кој доделува грбови и раководи со хералдички работи во Македонија е Македонското грбословно здружение, чиј главен грбовен службеник е главен хералд д-р Јован Јоновски, кој во своја служба има двајца хералди: вардарски хералд д-р Иван Нацевски и еригонски хералд д-р Павле Арсоски. Постојат и два персеванти, Персевант Пчински и Персевант брегалнички, позиции кои моментално не се зафатени.
Мраморово кај Лужарји
Мраморово кај Лужарји (словенечки: Mramorovo pri Lužarjih) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
IC 19
IC 19 — галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 19 се споменува и како ESO 581-2, MCG -3-38-30, IRAS 14545-1900.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1887 година од страна на Френк Милер.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 19 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 19 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на IC 19 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53450.
Шкода Јети
Шкода Јети (кодно име Тип 5Л; на Škoda Yeti) е компактен кросовер дизајниран и произведен од чешкиот производител на автомобили Шкода Ауто. Автомобилот првпат бил прикажан на Женевскиот автосаем во март 2009 година како влез на производителот во популарниот пазар на теренски автомобили. Истата година англискиот магазин Top Gear го прогласил за Семеен автомобил на годината. Во 2017 година било најавено дека наследник на Шкода Јети ќе биде моделот Шкода Карок.
Мекерн (Тирингија)
Географија
Местото се наоѓа околу два километри источно од градското јадро на Штатрода.
Соседни места
Соседни места се Мерсдорф на исток, Липерсдорф-Ердмансдорф на југ, Тиса на запад, како и Квирла на север.
NGC 4016
NGC 4016 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4016 се споменува и како UGC 6954, MCG 5-28-63, CGCG 157-68, KUG 1155+278, Arp 305, VV 424.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1854 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4016 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 4016 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 4016 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37687. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1987. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Деан Дамјановски
Деан Дамјановски (роден на 17 јуни 1978 година во Битола, Република Македонија) е македонски режисер.
Биографија
Дипломира театарска режија во Софија, Република Бугарија. Вработен е како режисер во Театарот „Ј.Х.К.- Џинот“ во Велес.
Докторирал на ФДУ во Скопје на компаративна тема за односот помеѓу театарот и телевизиските серијали.
Што се однесува до педагошкото искуство, работи како помлад асистент на факултетот во Софија, предава на Филмската академија во Штип, и е хонорарен наставник по драма односно по Театар и Филм во средното училиште НОВА.
NGC 207
NGC 207 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 207 се споменува и како MCG -3-2-35, IRAS 00371-1430.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1857 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 207 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 207 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 207 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2395. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5271. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 884.
Список на државни водачи во 1811 година
Ова е список на државни водачи во 811 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Бела Вода
Бела Вода може да се однесува на следново:
Михаил VI Вринга
Станување цар
Царот Константин IX Мономах умрел на 11 јануари 1055 година. Власта уште еднаш ја презела царицата Теодора. Таа била последна претставничка на македонскиот царски дом и со нејзината смрт, на почетокот на септември во 1056 г., исчезнала оваа славна династиј. За свој наследник Теодора, на смртниот одар го одредила Михаил кој бил чиновник веќе во години, кој се чини порано вршел должност на логотет стратиотик и поради тоа тој го носел прекарот Стратиотик. Според оценката на Псел тој чеовек бил „помалку способен да раководи одошто да биде биде раководен“. Неговото доаѓање на престолот значело вистински триумф на цивилното благородништво. Членовите на сенатот биле опсипани со почести и дарови.
Владеење
Подготвен да ги исполни сите желби на владеачката цивилна странка Михаил бил глув за барањата на воените кругови и ја одбил депутацијата којашто ја предводеле истакнатите генерали Исак Комнин и Катакалон Кекавмен. Озлобените дигнале востание против цариградската влада. Во едно пафлагонско село Исак Комнин на 8 јули 1057 г. бил прогласен за цар. Приврзаници му пристигнале сите делови на Мала Азија и набрзо Исак со својата војска допрел до Никеја. Војската што цариградската влада ја испратила против него претрпела пораз. Михаил VI морал да стапи во преговори со својот противник и му понудил преку пратеништвото што го предводеле Константин Лихуд и Михаил Псел, титула на цезар и место на престолонаследник. Ваквите концесии само ги охрабриле неговите непријатели. Сега и во Цариград се кренала опозицијата и му подала рака на Исак Комнин. Пресудна улога одиграла Црквата како трета сила и најважен чинител покрај двете сопернички аристократски групи. Патријархот Михаил Керулариј се поставил на чело на опозицијата, Света Софија станала центар на агитација против владата. Михаил VI бил присилен да го напушти престолот и да се закалуѓери. На 1 септември 1057 г. Исак Комнин влегол во Цариград и од рацете на патријархот Михаил ја примил царската круна.
Групна брзина
Групната брзина на бранот е брзината со која се движи целокупниот облик на амплитудата на бранот - познат како модулација или коверт на бранот - кој се движи низ вселената. На пример, ако каменот се фрли во средиштето на мирно езеро, во водата се појавува кружен модел на бранови со мирен центар, исто така познат како капиларен бран. Раширениот прстен на бранови претставува бранова група, во рамките на која може да се спојат поединечните “мали бранови“ на различни бранови должини кои патуваат со различни брзини. Пократките бранови патуваат побрзо од групата како целина, но нивните амплитуди се намалуваат додека се приближуваат кон водечкиот раб. Подолгите бранови патуваат побавно, а нивните амплитуди се намалуваат како што излегуваат од задната граница на групата.
Дефиниција
Групната брзина
vg
се изразува преку равенката:
каде
ω
е аголната честота на бранот (обично изразена во радијани во секунда), а
k
е аголна бранова должина (обично изразена во радијани по метар). Фазната брзина е:
. Функцијата
ω(k)
, што дава
како функција на
, е познато како дисперзија релација. • Ако
е правопропорционалена на
, тогаш групната брзина е точно еднаква на фазната брзина. Бранот од која било форма ќе помине без исклучување со оваа брзина. • Ако
, но не е правопропорционална
, тогаш групната брзина и фазната брзина се различни. Ковертот на пакетот на бранови (како на сликата десно) ќе оди по групната брзина, додека поединечните врвови и корита во пликото ќе се движат со брзината на фазата. • Ако
, ковертот на пакетот на бранови ќе се искриви додека патува. Бидејќи пакетот на бранови содржи опсег на различни честоти (а со тоа и различни вредности на
∂ω/∂k
ќе биде различна за различни вредности на
). Затоа, пликото иако не се движи со една брзина, нејзините компоненти на брановата маса
) се движат со различни брзини, искривувајќи го пликот. Ако бранпакетот има тесен опсег на честоти, а
а оттука и
..
Деривација
Една деривација на формулата за групна брзина е како што следува.
x
t: α(x,t)
.
Нека
A(k)
биде нејзина Фуриева трансформација во времето , Со принципот на суперпозиција, брангрупата во секое време
t
е: where
ω
is implicitly a function of
k
каде
е имплицитна функција на
. Да претпоставиме дека пакетот на бранот
α
е речиси монохроматски, така што
е остар врв околу централната бранова должина
k0
. Тогаш, линеаризацијата дава каде
(види го следниот дел за дискусија за овој чекор). Потоа, по некоја алгебра,
Во овој израз постојат два фактора. Првиот фактор,, опишува совршен монохроматски бран со бранов вектор
, со врвови и корита кои се движат на фазната брзина  во рамките на пликот на бранпакет. Другиот фактор
го дава пликот на бранпакетот. Оваа функција за пликови зависи од позицијата и времето само преку комбинацијата.
Термини од повисок ред во дисперзија
[[File:Wave disp.gif|thumb|388px|right|Искрација на бранови групи со ефекти на дисперзија со повисок ред, за површински гравитациски бранови на длабока вода
). Ова ја покажува суперпозицијата на компонентите од три бранови - со 22, 25 и 29 бранови должини кои се вклопуваат во периодичен хоризонтален домен со должина од 2 km. Амплитудите на бран на компонентите се 1, 2 и 1 метар. Дел од претходната деривација е апсорпцијата на делот Тејлор:
Ако бранпакет има релативно голема честота, или ако дисперзијата
ω(k)
има остри варијации (како што се должи на резонанца) или ако пакетот патува на многу долги растојанија, оваа претпоставка не е валидна и повисок ред Термините во проширувањето Тејлор стануваат важни.
Како резултат на тоа, ковертот на пакетот на бранови не само што се движи, туку исто така го искривува, на начин што може да се опише со дисперзија на групата на материјалот. Општо кажано, различни честотни компоненти на брануваат патуваат со различни брзини, со побрзи компоненти кои се движат кон предниот дел на палубата и побавно се движат кон назад. Конечно, пакетот на бранови се испружува. Ова е важен ефект во ширењето на сигналите преку оптички влакна и во дизајнот на високомоќни, кратки пулсни ласери.
Други изрази
За светлина, показателот на прекршување
n
, вакуумската бранова должина
и бранова должина во медиумот
, се поврзани со со
фазната брзина. Групната брзина, според тоа, може да се пресмета со која било од следните формули,
Во три димензии
За брановите што патуваат низ три димензии, како што се светлите бранови, звучните бранови и математичките бранови, формулите за брзината на фазата и групата се генерализираат на директен начин: каде
значи градиент на аголната честота
ω
како функција на брановиот вектор \mathbf{k} и е единица вектор во насока
k
. Ако брановите се размножуваат преку анизотропна (т.е. не вртежно симетрично), на пример кристалот, тогаш векторот на фазната брзина и векторот на векторот на групата може да посочат во различни насоки.
Во загуба или профитабилен медиум
Групната брзина често се смета за брзина во која енергијата или информациите се пренесуваат по бран. Во повеќето случаи ова е точно, а групата брзина може да се смета како сигнална брзина на бранот. Меѓутоа, ако бранот патува низ апсорптивен или профитабилен медиум, ова не секогаш се одржува. Во овие случаи, групната брзина можеби не е добро дефинирана количина, или не може да биде значајна количина. Во својот текст "Распространетост на бранови во периодични структури", Бриллуин тврди дека во дисипативен медиум групата брзина престанува да има јасно физичко значење. Примерот за пренос на електромагнетни бранови преку атомски гас го дава Лудон. Друг пример се механичките бранови во сончевата фотосфера: брановите се задушени (со радијативен проток на топлина од врвовите до коритата), а во врска со тоа, брзината на енергијата често е значително помала од групната брзина на брановите. И покрај оваа двосмисленост, заеднички начин да се прошири концептот на групна брзина на сложени медиуми е да се разгледаат просторно задушени решенија на рамни бранови во внатрешноста на медиумот, кои се одликуваат со сложени вредносни бранови. Потоа, имагинарниот дел од брановиот вектор е произволно отфрлен и вообичаената формула за групната брзина се применува на реалниот дел на брановиот вектор, односно:
Вера Вржовска-Петревска
Вера Вржовска - Петревска Брајчино,, ) — македонска поетеса.
Групна брзина
Во загуба или профитабилен медиум
Или, еквивалентно, во однос на реалниот дел од комплексниот показател на прекршување, n =
Вера Вржовска-Петревска
Животопис
Вржовска Петревска е родена 1939 година во село Брајчино, Преспанско. Осумгодишучилиште завршува во родното село, понатамошното школување го прекинува заради преселувањето во Торонто, во 1964 година. Пишува уште од најрана младост. Вклучена е во активностите на МПЦО „Св. Климент Охридски“ во Торонто, а во 1986 година била претседател на женската секција при оваа црква.
Групна брзина
Во загуба или профитабилен медиум
има Може да се покаже дека оваа генерализација на групната брзина и понатаму е поврзана со очигледната брзина на врвот на еден бран-пакет. Сепак, горенаведената дефиниција не е универзална, но алтернативно може да се разгледа временското амортизирање на стоечките бранови (реални k, комплекс ω), или да дозволи групната брзина да биде комплексна вредност. Различни размислувања даваат различни брзини, но сепак сите дефиниции се согласуваат за случајот со загуба, без добивка. Горенаведеното генерализирање на групната брзина за сложени медиуми може да се однесуваат чудно, а примерот на аномална дисперзија служи како добра илустрација. На краевите на регионот на аномална дисперзија, v_g becomes infinite (surpassing even the speed of light in vacuum) и v_g лесно можат да станат негативни во рамките на аномалната дисперзија.
Португалци
Португалци (португалски: Portugueses) е израз кој во поширока смисла ги означува жителите на Португалија, додека во потесна смисла означува романска етничка група чијашто татковина е Португалија. Португалците јазично се дефинирани со користење на португалскиот јазик, и во помала мера култура чиј главен темел е христијанската римокатоличка вера.
Португалците своето потекло го влечат од древните жители на Иберискиот Полустров - ибериски и келтски племиња (Келтибери), од кои најпознати се Лузитанците - кои за време на римската власти се помешале со латинските доселеници и на тој начин се романизирани. Покрај нив, иако помалку, на создавањето модерна португалска нација имале блијание и германските освојувачи за време на Големата преселба на народите - Визиготи и Свеви, а во португалскиот етнички корпус, исто така, можат да се најдат Феникијци, Арапи, Маври и Бербери.
Денес, во државата Португалија има околу 10 милиони Португалци. Благодарение на повеќевековната португалска колонијална империја постојат значајни заедници на Португалци во земјите како Ангола, Шри Ланка, Мозамбик, Макао и Источен Тимор. Поради економските емиграции во XX век, посебно интензивирани со влезот на Португалија во Европската Унија, создадени се и бројни португалски заедници во западноевропските земји, но и во многу делови на Северна Америка, особено Канада.
За Португалци, може да се сметаат и најмалку 35% од денешните Бразилци.
Тимузин Шух
Тимузин Шух (Timuzsin Schuch, роден на 5 јуни 1985 година) е унгарски ракометар за Ференцварош и унгарската репрезентација.
Среден северен нуркач
Средниот северен нуркач (Mergus serrator), познат во Македонија и како белез е средно голема водна птица од семејството патки, редот на гусковидните. Една од најценетите птици-работнички во риболовот со птици на Дојранското Езеро
Тимузин Шух
Тој ја претставуваше својата земја на четири Европски првенства (2010, 2012, 2014, 2016), три Светски првенства (2011, 2013, 2017) и една Олимпијада (2012).
Среден северен нуркач
Распространетост
Белезот се размножува во северните делови на Европа, Азија и Северна Америка. Зимува по јужните крајбрежја на Европа, вклучително и Македонија. Живее крај езера, реки, морски и океански крајбрежја. Претпочита солени води.
Тимузин Шух
Лично
Неговиот татко е Унгарeц, додека неговата мајка е од Монголија. Двојката се запознала во Будимпешта, каде што студирала мајката на Шух.
Среден северен нуркач
Таксономија
Средниот северен нуркач бил опишан со своето сегашно научно име од страна на Карл Лине во неговата книга од 18 век, Systema Naturae.
Тимузин Шух
Лично
Неговото име, Тимузин се однесува на неговите монголски корени.
Среден северен нуркач
Опис
Возрасниот белез е долг 51–62 cm со распон на крилјата 70–86 см. Тој има остра креста (пувка) и долг тенок црвен клун со назабени рабови. Изразен е половиот диморфизам. Мажјакот има темна глава со зелен сјај, ​​бел врат и гради со боја на 'рѓа, грбот му е црн, а долните делови бели. Возрасните женки имаат сивкасто тело и глава со боја на ’рѓа. Младенчињата се како женките, но немаат бело кај вратот и на крилата.
Пливаат и нуркаат многу добро, но и по земја се движат, исто така, добро.
Женките се огласуваат со рапаво „праак-праак“, а мажјаците со тивки звуци како кивавица.
Исхрана
Средниот северен нуркач претежно се храни со мали риби, но и со водни инсекти, ракови, и жаби. Кога се храни нурка во водата и до длабочина од 30 метра и се задржува под вода пола минута, а најчесто околу 15 секунди.
Размножување
Средниот северен нуркач (белезот) е моногамна птица. Гнездото го прави на земја сред густа вегетација и високи треви подалеку од водата. Несе 4-14 јајца. Ги инкубира само женката во тек на 29-35 дена. Малечките се испилуваат доволно развиени да можат да се движат и хранат самостојно и го напуштаат гнездото уште првиот или вториот ден. Еден пар одгледува само едно легло годишно.
Статус
На средниот северен нуркач се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
Ли (река)
Ли (漓江,, Лиџанг) — река во покраината Гуангси во НР Кина и притока на Бисерната Река.
Избира во Маоар во округот Сјинган и тече јужно низ окрузите Гуејлин, Јангшуо и Пингле. Во Пингле реката се спојува со две други помали реки и продолжува на југ под името Гуеј, која пак се влева во реката Си, која е западна притока на Бисерната Река во Вуџоу.
Во горното течение, реката Ли е поврзана преку древниот канал Лингчи со реката Сјанг, која тече на север и се влева во Јангцекјанг. Затоа во минатото реките Ли и Гуеј претставувале мошне важни водни патишта кои ја поврзувале долината на Јангцекјанг со делтата на Бисерната Река.
Реките Ли и Гуеј имаат течение од 437 километри со карактеристични стрмни зелени ридови од обете страни. Позната атракција на реката Ли е рибарењето со корморани. Необичните карстни ридови во тие предели неретко се споредуваат со оние во заливот Халонг во Виетнам.
Предели
Долж 100 километри по течението на Ли се извишуваат планински врвови. Оваа област е меѓу најпознатите предели во Кина. Некои поважни места од интерес се:
Пределите на реката Ли се прикажани на банкнотата од 20 јуани.
Одбојка на Летните олимписки игри 2004 (жени)
Одбојката на Летните олимписки игри 2004 — официјален одбојкарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Атина, Грција. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил Кина, второто Русија и третото Куба.
Група А
14 авг.
16 авг.
18 авг.
22 авг.
Група Б
14 авг.
16 авг.
18 авг.
20 авг.
22 авг.
Четвртфинале
24 авг.
Полуфинале
26 авг.
Бронза
28 авг.
Злато
28 авг.
Харбург-Вилхелмсбург
Харбург-Вилхелмсбург бил град во пруската Провинција Хановер, со кратко постоење од 1927 до 1937, како последица на спојувањето на градовите Харбург и Вилхелмсбург. Во 1937, Харбург-Вилхелмсбург, заедно со градовите од пруската Провинција Шлезвиг-Холштајн, Алтона и Вандсбек, е припоен кон Хамбург со законот за голем Хамбург. И покрај неговото припојување кон Хамбург, Харбург продолжил да ја врши функцијата окружен главен град на хановерскиот округ Харбург. Во 1944, главен град на округот станал Винзен (Луе). Денес, поранешниот град се наоѓа во поголем дел од округот Харбург.
Харбург (Хамбург)
Харбург е округ во градот Хамбург, Германија и кварт во овој округ. Округот Харбург се наоѓа на јужните брегови на реката Елба и ги покрива деловите на пристаништето Хамбург, станбени и рурални делови и некои истражувачки институти.
Историја
До 1937, Харбург припаѓал на пруската Провинција Хановер, каде бил главен град на округот Харбург. Во 1927, бил припоен кон соседниот град Вилхелмсбург да го создадат градот Харбург-Вилхелмсбург. По донесувањето на законот за голем Хамбург, Харбург, заедно со другите градови, како што е Алтона, бил припоен кон градот Хамбург. И покрај припојувањето во Хамбург, Харбург продолжил да биде главен град на хановерскиот округ Харбург. Во 1944, окружниот главен град бил преместен во Винзен на Луе.
На 1 март 2008, квартот Вилхелмсбург од Харбург бил преместен во округот Хамбург-Мите, поради законот на Хамбург.
Административни единици
Како сите други окрузи на Хамбург, Харбург е поделен на повеќе квартови. Тие се:
Демографија
Во 2006, во округот живееле 201.119 луѓе. Густината на население била 1.253 луѓе на км2. 18,9% биле деца под 18 години, додека 18,7% биле над 65 години или постари. 20,1% од жителите биле странци. 12.785 луѓе биле регистрирани како неврабоени. Во 1999, имало 94.273 домаќинства, од кои 23.9% имале деца под 18 години, кои живееле со нив, а 40% од сите домаќинства биле сочинети само од еден член. Просечната големина на домаќинството било 2,11.
Население по години
Во 2006, имало 24.900 криминални дела во округот (124 дела на 1000 луѓе).
Овие броеви се однесуваа и за квартот Харбург.
Окружно собрание
Симултано со изборите за покраинскиот парламент (Bürgerschaft), Bezirksversammlung е избрано како претставник на граѓаните. Се состои од 51 претставник.
Избори
Изборите биле одржани во Хамбург на 24 февруари 2008. Пет партии кои имаа над 5 проценти (минимумот за квалификување) се: конзервативната ЦДУ, социјалдемократската СПД, еколошката Зелена партија (GAL), левата Ди Линке и либералната ФДП. Излезноста на гласачите била 54,6%.
Образование
Округот има 32 основни училишта и 26 средни училишта (на пр. Гимназија Фридрих Еберт), како и 3 основни и 4 средни училишта во квартот Харбург.
Техничкиот универзитет Хамбург има меѓународен углед за неговите инженерски објекти.
Здравствен систем
Постоеле 316 лекари во приватни ординации и 48 аптеки во 2006.
Сообраќај
Округот и квартот се опслужувани од железничкиот систем на градските возови преку неколку станици. Железничката станица Хамбург-Харбург е исто така станица за патничките возови на долги релации на германската железничка компанија.
Огнено оружје
Огнени оружја се специјално проeктирани и направени справи, кои со голема брзина испалуваат еден или повеќе проектили, користејќи ја добиената потисната кинетичка енергија на гасот ослободен во неколку секунди на согорување на експлозивот, односно полнење, на куршуми, односно на цевката. Куршумот може да биде цврст, течен, гасовит или само енергија, и може да биде слободен, како што се куршуми и артилерија шрапнел, или заробен, како што е случај со тазерски сонди и харпуни. Средствата за проекцијата варираат во зависност од дизајнот, но куршумите обично се под влијание на притисокот на гасот, произведени со побрзи согорувања на горивото или компримираните и складираните механички средства, кои делуваат на куршумите внатре на отворените цевки на пиштолот. Затворениот гас ги забрзува подвижните куршуми на подолгите цевки, давајќи доволна брзина да се одржи лет на проектили после прекинот на дејството на гасот на крајот на цевката. Алтернативно, може да се примени забрзувањето на генерирањето на електромагнетното поле, во кое случајот цевката не е неопходна, повеќе се користи водич.
Првите уреди кои се идентификувани како оружје се појавиле во Кина од пред околу 1000 години. До 12 век технологијата се проширила ширум Азија, а во Европа околу 13 век.
Историјата на огненото оружје
Во последните векови, огненото оружје станало оружје кое е во најчеста употреба. Масовно почнале да го употребуваат Хуситите и во Хуситските војни. Современото војување од ренесансата се потпира на вакво оружје, кое имало големо влијание на експанзијата и историјата на западната цивилизација. Огненото оружје на многу начини го променило водењето војни.
Кај историското огнено оружје вообичаено се употребувал проектил во облик на кугла. Современото огнено оружје секогаш употребува проектил, којшто при врвот има шпицест облик кај оружјата со подолга цевка, додека кај оружјата со пократки цевки, проектилот е во вид на парабола или конус односно купено, додека на задната страна има облик кој понекогаш се стеснува. Топовските гранати се со сличен облик, но по правило содржат експлозивно полнење.
Првиот уред идентификуван како огнено оружје, бамбусова цевка која користела барут за исфрлање на копјето, се појавила во Кина околу 1000 година. Кинезите претходно измислиле барут во 9 век.
Еден од раните видови на огнено оружје е огненото копје, каде цевка наполнета со црн барут била прицврстена на крајот од копјето. Тоа се користело како пламенофрлач. Понекогаш во цевката се ставал шрапнел така што истиот излетувал заедно со пламенот. Најраниот приказ на барутно оружје е илустрација на огненото копје од средината на 10 век на свилено знаме од Дуенхуанг. Де'ан Шоуџенг Лу, еден запис на опсадата на Де'ана од 1132 година, сведочи дека силите Сунг користеле огнено копје против Џурџија.
Со текот на времето пропорцијата на шалитрата во пропелантот е зголемена за да се максимизира експлозивната силата. Заради примената на тие експлозивни сили, листот и бамбусот од кои биле оригинално направени огнените копја биле заменети со метали. Исто така шрапнелот бил заменет со проектили чија големина и облик на истите потполно ја полнеле цевката. Со тоа се остварени три основни одлики на огненото оружје: цевка направена од метал, барут со висока содржина на нитрати, и проектил кој во потполност го затвора отворот на цевката така што потполно се искористува ослободената енергија на пропелантот.
Една теорија за тоа како барутот е донесен во Европа е дека е пренесен долж патот на свила низ Блискиот Исток, една друга зборува дека стигнал во Европа во текот на Монголската инвазија во првата половина од 13 век. Англиските државни рекорди содржат „рибалдис“, вид топ од 1340-тите, кој Англичаните ги користеле во опсадата на Кале во 1346 година. Најстаро преживеало огнено оружје во Европа е пронајден во Отепа во Естонија и датира од 1396 година.
Во доцниот 14 век во Европа, развиени се мали и портабилни рачни огнени оружја, со што се направени први облици на лични огнени оружја. Во доцниот 15 век Османлиското Царство користело огнено оружје во својата редовна пешадија.
Прво успешно огнено оружје со брз оган била Гатлинговата пушка, кој ја измислил Ричард Гатлинг. Неа ја користеле снагите на Унијата во текот на Американската граѓанска војна од 1860-тата.
Првиот подморски пиштол за лична употреба бил MP18.1. Пронаоѓачот на ова оружје бил Теодор Бергман. Во употреба бил воведен во 1918 година до страна германската армија во текот на Првата светска војна, како примарно оружје на јуришните трупови.
Првата автоматска пушка ја вовеле Германците во Втората светска војна, под името StG44. Тоа било прво огнено оружје кое го премостува јазот меѓу далекометните пушки, митралези и краткометните подморски пиштоли. Од средината на 20 век развиено е огненото оружје кое испалува снопови на енергија наместо цврсти проектили, како и оружје кое не е засновано на употребата на барут.
Класично огнено оружје
Пронаоѓањето на класично огнено оружје датира од 13 век. Класичното огнено оружје користи класична експлозивна материја - барут, со чие согорување во цевката односно чаурата, хемиската енергија се претвора во кинетичка енергија на гасот која го потискува проектилот со голема брзина.