cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кралот и кралот (2000)
„Кралот и кралот“ (2000 година) е сликовница за деца напишана и нацртана од Стерн Нејланд и Линда де Хаан. „Кралот и кралот“ ја раскажува приказната за младиот принц чија мајка го присилува да си најде принцеза. Откако ќе запознае многу принцези, принцот се заљубува во друг принц. „Кралот и кралот“ беше првично напишана на холандски, но е преведена на повеќе од десет јазици. Илустрациите во книгата имаат добиено и позитивни и негативни критики. Книжевната критика особено ја наградува оваа сликовница поради нејзината корисност во образовно-воспитниот процес, но и поради предизвикувањето на општествените норми.
Продажбата на оваа книга беше значајно зголемена по спротивставувањето од општествените конзервативци, кои сметаат дека децата не треба да бидат изложени на тематики поврзани со ЛГБТ заедницата.
Хетепхернебти
Хетепхернебти и кралската ќерка Инеткаес биле именувани на стела пронајдена околу пирамидалниот комплекс на Џосер во Сакара и на релјеф во Хелиополис, на кој е прикажан Џосер во придружба на двете.
Меѓу нејзините титули се „онаа која го гледа Хор“ (m33.t-ḥrw-) и „големата на скиптарот“ (wr.t-ht = s), и двете титули вообичаени за важни кралици во тој период. Исто така, таа била наречена „кралска ќерка“, што значи дека таа е можеби ќерка на претходникот на Џосер, Хасехемви и Нимаетхап, што ја прави сестра или полусестра на нејзиниот сопруг.
Брезје кај Велика Долина
Брезје кај Велика Долина (словенечки: Brezje pri Veliki Dolini) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Осиечко-барањска жупанија
Осиечко-барањската жупанија се наоѓа во источна Хрватска, а го опфаќа подрачјето на средна и источна Славонија, т.е. Барања.
Осиечко-барањска жупанија
Осиечко-барањската жупанија зазема површина од 4.152 км2, а според пописот од 2001 година брои 330,506 жители што претставува 7,54% од секупниот број на жители во Хрватска. Од тие 83,89% се Хрвати, 8,73% Срби, 2,96% Унгарци, 2,64% останати и 1,78% неопределени).
Морски крокодил
Морскиот крокодил (Crocodylus porosus) е најголемиот од сите преживеани видови на крокодиловидни животни и влекачи. Го среќаваме низ Југоисточна Азија, Северна Австралија и околните води.
Особености
Морскиот крокодил има подолга муцка од индискиот крокодил, и е двапати подолг во ширина. Возрасен мажјак од морскиот крокодил најчесто расте помеѓу 4,9 и 5,5 метри и тежи од 640 до 1100 килограми. Женките се помали од мажјаците (види полов диморфизам) и достигнуваат должина помеѓу 2,1 и 3 метри. Најголемата регистрирана женка била со должина од 4,2 метри. Морскиот крокодил има помалку коскени израстоци на вратот од останатите видови на крокодили и неговото широко тело е исто така поразлично од останатите, поради што на почетокот имало претпоставки дека се работи за алигатор. Максималната големина која овие крокодили можат да ја достигнат е тема на бројни контроверзии. Најдолгиот крокодил некогаш измерен од муцката до опашката и проверен преку мерење на неговата кожа, бил долг 6,2 метри. Бидејќи кожите имаат тенденција да се смалат откако ќе се одвојат од месото, должината на крокодилот кога бил жив е проценета на 6,3 метри, и се претпоставува дека тежел околу 1200 килограми. Нецелосни останки (череп на крокодил убиен во Ориса ) се декларирани дека се од крокодил дол 7,6 метри, но после експертската анализа на черепот заклучено е дека припаѓал на крокодил не подолг од 7 метри. Има и бројни декларации за крокодили кои надминувале 9 метри, сепак анализата на черепите покажала дека убиените животни биле со должина помеѓу 6 и 6,6 метри. Денес со обновата на живеалиштето на морскиот крокодил и со намалениот лов, можно е да има единки со должина од 7 метри или повеќе. Гинис прифатил тврдење за 7 метарски мажјак од морски крокодил, со проценета тежина од 2000 килограми, кој живее во паркот Бхитарканика во државата Ориса, Индија. Сепак поради невозможната мисија за фаќање и мерење на толку голем жив крокодил, нековите димензии никогаш не биле прецизно измерени. Еден крокодил убиен во Квинсленд во 1957 година бил пријавен со должина од 8,5 метри, но никогаш не се направени мерења за проверка, и не постојат какви било останки од овој крокодил. Реплика на овој крокодил е направена како туристичка атракција. Постојат и многу други пријави за крокодили кои надминуваат 8 метри меѓутоа овие се многу сомнителни и непроверени.
Распространетост
Морските крокодили се со намален број во повеќето региони и се смета дека се скоро изумрени во Тајланд (можно е да има неколку единки во националните паркови) и Виетнам (со исклучок на повремени „доселеници“ од Камбоџа). Во Камбоџа постојат мал број на крокодили кои живеат во реките и мочуриштата. Статусот и бројноста на морските крокодили во Мјанмар е непознат, а се знае дека постојат во Бангладеш. Иако морските крокодили некогаш биле доста чести во делтата на Меконг (каде изумреле во 1980-тите) и многу други речни системи, денес иднината на овие животни во југоисточна Азија не е многу светла. Сепак, опасноста од изумирање на овој вид е многу мала, поради неговата голема глобална распространетост и огромните популации во Северна Австралија и Нова Гвинеја. Во Индија е доста редок во повеќето региони, но е доста присутен во североисточниот дел на земјата, односно во Ориса и Сундербанс. Постојат спорадични популации низ Индонезија и Малезија, каде во одредени делови постојат огромни популации (Борнео на пример), додека во други делови популациите се во опасност од изумирање (Филипини). Морскиот крокодил исто така е присутен и во одредени делови на јужниот Тихи Океан, со средна популација на Соломонските Острови, мала популација на Винуату (се претпоставува дека ќе исчезне во блиска иднина, бидејќи брои 3 единки), и популација со солиден број единки но под ризик на Палау. Во северна Австралија (каде спаѓаат делови на Северна Територија, Западна Австралија и Квинсленд) популацијата на морски крокодили константно се зајакнува. Во овие региони се среќаваат и огромни единки кои надминуваат 6 метри. Според груба проценка популацијата на Австралиски морски крокодил брои 100 000 – 200 000 единки. Распространети се од Брум во Западна Австралија, преку целата Северна Територија, па сè до Рокхамптон во Квинсленд. Овој вид многу често се среќава и во Нова Гвинеја, каде живее во крајбрежните води, некои речни системи, делти и мочуришта. Морските крокодили некогаш го населувале и источниот брег на Африка и Сејшелските острови. Овие крокодили се верувало дека спаѓаат во видот на нилскиот крокодил, но потоа се докажало дека всушност се Crocodylus porosus.
Живеалиште
Морските крокодили за време на тропската дождовна сезона ги населуваат слатководните мочуришта и реки, а за време на сувата сезона мигрираат кон делтите на реките и понекогаш навлегуваат во морето. Крокодилите жестоко се борат меѓу себе за територија, и доминантните мажјаци ги заземаат најдобрите простори од слатководните реки и потоци. Младите крокодили се приморани да живеат во маргиналните делови на речните системи, а понекогаш дури и во океанот. Ова ја објаснува огромната распространетост на овој вид крокодил (од источниот брег на Индија до северна Австралија), и фактот што понекогаш го среќаваме и на многу невообичаени места како Јапонското Море.
Однесување
Морскиот крокодил е опортунистички грабливец кој е способен да го улови било кое животно кое ќе навлезе на негова територија, без разлика дали на копно или во вода. Познато е дека овие крокодили напаѓаат и луѓе. Младите крокодили напаѓаат помали животни како инсекти, водоземци, ракови, мали влекачи и риби. Колку крокодилот расте поголем, така расте и списокот на животни кои се вклучени во неговата исхрана. Сепак поголем дел од нивната исхрана ја сочинуваат мали животни. Морските крокодили можат да се хранат со мајмуни, кенгури, диви свињи, динго, птици, гоани, домашна стока, воден бивол, гаури, ајкули или луѓе, како и многу други животни. Домашната крава, коњ, вдниот бивол и гаурот, кои можат да тежат над тон, се сметаат за најголемиот плен кој може да биде уловен од мажјак морски крокодил. Единствена закана за возрасен морски крокодил претставуваат другите крокодили. Генерално овие крокодили делуваат незаинтересирано – одлика која им овозможува да преживеат месеци кога нема храна. Најчесто овие крокодили го поминуваат денот безделничејќи во вода или сончајќи се на брегот, а ловат за време на ноќта. Кога напаѓаат, изведувааат многу брзи движења, без разлика дали напаѓаат на копно или од вода. Бидејќи е грабливец кој напаѓа од заседа, крокодилот најчесто чека пленот да се доближи до водата пред да нападне. Повеќето животни се усмртени од огромната сила на вилиците, додека некои се дават откако крокодилот ќе го одвлече пленот во вода. Морскиот крокодил е многу силно животно и без пролем може да одвлече во вода возрасно водно бафало. Во неговиот најопасен напад, наречен „смртоносно превртување“, крокодилот го грабнува животното и се превртува. Ова е со цел да го го исфрли животното од рамнотежа со што може полесно да го одвлечка во водата. Ова движење го употребува и да растргнува веќе мртви големи животни. Иако морските крокодили се многу опасни животни, сепак нападите на луѓе не се толку чести. Повеќето напади од возрасен крокодил се фатални, со оглед на големината и силата на ова животно. Во Австралија, нападите се доста ретки. Има не повеќе од 1-2 пријавени напади годишно во земјата. Ниското ниво на напади, најверојатно се должи на многубројните предупредувања поставени од властите во близина на речиси секое мочуриште, река, езеро, па дури и на некои плажи, како и добрата информираност на населението. Во абориџинската заедница од Арнхемленд, која зазема одприлика половина од северниот дел на Северната Територија, можно е да има повеќе непријавени напади од крокодили. Во останатите делови каде што морскиот крокодил е распространет и каде не се преземени безбедносни мерки како во Австралија, бројот на напади е и до неколку илјади годишно. Најголемиот број од овие „непријавени“ напади се во Нова Гвинеја каде има огромни популации од овој вид. Регистрирани се и напади во Борнео, Суматра и Мјанмар.
Интелигенција
Доктор Адам Бритон ја проучува интелигенцијата кај крокодиловидните животни. Тој тврди дека иако крокодилскиот мозок е доста помал од тој на цицачите (околу 0,05% од телесната тежина кај морскиот крокодил), овие животни се способни да учат тешки задачи. Тој укажува дека морските крокодили се паметни животни и дека најверојатно можат да учат многу побрзо од лабораториските глувци. Докажано е дека овие крокодили се способни да ја научат миграциската патека на нивниот плен за време на климатските промени.
Рајхштет
Рајхштет (Reichstädt) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
Цимерот на татко ми (1990)
„Цимерот на татко ми“ (1990 година) е книга за деца од Мајкл Вилхојт. Таа е објавена од „Алисон Букс“ во 1990 година. „Цимерот на татко ми“ е една од првите детски книги која ја дискутира хомосексуалноста. Приказната раскажува за едно момче чиј татко по разводот живее со неговиот животен сопатник. Поради ваквата тематика, „Цимерот на татко ми“ е вклучена како лектира во многу образовни програми и е наградена со книжевната награда „Ламбда“ во 1991 година.
Поради контроверзната тематиката на книгата и нејзината намена како детска книга, постоеја бројни обиди таа да биде отстранета од училиштата и библиотеките.
Белградска кула
Белградска кула ( Кула Београд ), официјално позната како Кула Белград, е предложениот 168-метарски облакодер со мешана употреба на амбициозниот проект„ Белград на вода„ во Савамала, Белград. Таа е промовирана како „светилник на целата мастер планирана заедница“.
Преглед
Сместена во примарна локација на брегот на реката Сава, кулата Белград ќе понуди животен стил на вода. Наменети како „нов симбол на српскиот главен град“, програмерите имаа за цел да ја интегрираат традиционалната архитектура на Белград во современ развој. Кулата ќе има директен пристап кон шеталиштето на водата, кое се наоѓа во непосредна близина на Белградската тврдина. Исто така ќе биде поврзана со стариот град преку јавниот плоштад.
Средно Езеро
Средно Езеро — природно ледничко езеро на планината Кораб во Македонија. Се  наоѓа  веднаш  под  езерото  Бачилски  Камен,  на  височина  од  1,680  метри. .
Одлики
Површината на езерото се менува во текот на годината, така што во пролетниот период таа изнесува околу 950 м2, а во сушниот период  624 м2. Најголемата длабочина е проценета на околу 1.5 метри. За време  на  висок  водостој  на  езерската  вода,  тоа  ја  губи  водата  преку  природна  отока  во  крајниот север‐североисточен правец и подземно истекување низ моренските седименти.
Македонски лав
Македонскиот лав, како и македонската Ѕвезда од Кутлеш, е уште еден симбол на македонскиот народ, култура и традиција, популарно наречен лавче. Заедно со Ѕвездата се едни од најстарите симболи во Европа што денес сѐ уште се користат. На територијата на Македонија некогаш живееле лавови, што е и поткрепено од антички историчари и фосилните наоди од околината на Делчево. Ловот на лавови бил популарен помеѓу Македонците и како резултат на тоа пронајдени се поголем број на мозаици и слики со сцени од лов на лавови.
Среден век
Покрај споменатата колекција на грбови македонскиот грб со лав се вметнувал и бил дел и од други колекции на грбови. Така, во 1605 година во Унгарија се издала колекција со грбови чиј автор бил Зибмахер. Понатака кон крајот на 16. и почеток на 17 век, колекцијата на грбови на Палинич го вклучувала и македонскиот земен грб со лавот. Грбот покрај симболот, вклучувал и натпис напишан со рака на кој стоело "Macedonia regni". Исто така, во колекцијата на грбови на Алтан од 1614 година, може да се најде и македонскиот грб. На грбот е претставен македонскиот лав на црвен штит. Над грбот стоел натписот "Makedonske zemle cimeri", а додека под грбот стоел натписот "Insignia regni Macedonia". Христофор Жефарович, во својата Стематографија во 1741 година, го дава грбот на Македонија :
Денешна употреба
Денес, лавот заедно со Ѕвездата се користат како симболи на Македонците. Поголем број на политички партии во Република Македонија го користат лавот како главен елемент во грбовите на своите партии. Исто така поголем број на невладини организации или граѓански здруженија го користат лавот како симбол. Ѕвездата од Кутлеш и македонскиот лав се длабоко навлезени во срцевината на македонштината и се неделлив елемент од македонската историја, култура и идентитет.
Неорганска хемија
Неорганска хемија е гранка на хемијата која се занимава со изучување на својствата на неорганските соединенија. Ова поле ги покрива соединенијата на сите елементи од периодниот систем освен, големиот број на органски соединенија, кои се пак предмет на органската хемија. Разликата меѓу двете дисциплини е далеку од апсолутна. Органометална хемија е пример област каде што и двете дисциплини делат заеднички интерес.
Неорганската хемија има голем удел во секој аспект на хемиската индустрија, вклучувајќи  ги и науката, пигментите, сурфактантите, лаковите, медицината, горивото и земјоделството. Неорганските соединенија се поделени на повеќе групи според составот т.е. од кои елементи се составени. Тие се делат на:
Неоргански соединенија, со исклучок на ограничен број на соединенија на јаглерод [карбиди, карбонати, едноставни оксиди на јаглеродот(CO, CO2, и цијаниди), алотропи на јаглеродот (дијаманти и графити)]. Сепак, според биолозите може да се направи разлика меѓу органските и неоргански соединенија на поинаков начин кој не зависи од присуството на јаглероден атом. Базени на органска материја, на пример, кои биле метаболички приклучени на живи ткива се распаднати ткива, но како молекула може да оксидира во отворена средина, како што е атмосферата. Со ова се создава посебен базен на неоргански соединенија. Разликата помеѓу неоргански и органски соединенија, не е секогаш јасна кога се занимаваат со отворени и затворени системи, бидејќи сè е во крајна линија поврзано со сè друго на планетава. Некои научници, на пример, ја гледаат оваа отворена средина (односно, ecosphere) како продолжување на животот и од оваа перспектива може да се разгледа CO2 како органско соединение. МСЧПХ, агенција широко призната за дефинирање на хемиски услови, ни нуди дефиниции дали соединенијата се  неоргански или органски. Оттука, дефиницијата за неоргански наспроти органски соединенија во мултидисциплинарен контекст спојува поделба меѓу живите и неживите, прашање кое и понатаму останува отворено за дебата, според начинот на различните погледи на светот.
Мрежен разводник
Мрежниот разводник, активен разводник, етернетски разводник, повторувачки разводник или само разводник (англ. Ethernet/active/network/repeater/multiport hub) е уред кој се користи за поврзување на повеќе етернетски уреди заедно во еден мрежен сегмент, користејќи телефонски кабли или оптички кабли. Разводникот работи на физичкиот слој (1 ниво) од OSI моделот. Разводникот е еден вид на повеќепортен повторувач. Повторувачките разводници исто така учествуваат во откривањето на судири, па доколку се открие судир, разводникот праќа сигнал на заплетување до сите негови порти.
Технички информации
Мрежниот разводник е прилично несофистициран емитувачки уред. Разводникот не раководат со сообраќајот кој поминува низ нив, така што секој пакет што влегува во некоја од портите се регенерира и се препраќа надвор до сите останати порти. Бидејќи секој пакет се испраќа преку сите други останати порти, судирите со пакети во голема мера го отежнуваат протокот на сообраќај.
Потребата за хостовите да можат да откријат судири, го ограничува бројот на разводници и воедно и на вкупната големина на мрежата изградена со користење на разводници, додека пак преклопниците ги немаат овие ограничувања. За мрежи од 10 Мбит/с изградени со користење на повторувачки разводници, треба да се внимава на правилото „5-4-3“: до 5 сегменти, 4 разводници се дозволени помеѓу било кои две крајни станици. За мрежи од 100 Мбит/с, границата е намалена на 3 сегменти, односно 2 разводника помеѓу било кои две крајни станици. Некои разводници од производителот имаат специфични порти, што им овозможува да се комбинираат на начин на кој се овозможува користење на повеќе разводници, отколку едноставно поврзувањето преку етернетски кабли, но дури и така, за голема брза етернетска мрежа подобро решение ќе биде со користење на преклопници за да се избегне границата на поврзани разводници.
Повеќето разводници ги откриваат типичните проблеми, како на пример претерани судири и jabbering на поединечни порти, па се врши исклучување на истите од заедничкиот медиум. Па така, етернетска мрежа на основа на разводници е генерално повеќе робусна отколку етернетска мрежа на основа на коаксијални кабли (пр. 10BASE2), каде некој уред со неконстантно однесување може негативно да влијае на целата мрежа. Дури и ако не се поделат автоматски, разводникот ги поедноставува настанатите проблеми бидејќи тие ја отстрануваат потребата за соочување на грешки на долг кабел со повеќе славини; статусните светла на разводникот можат да укажат на можните проблеми или на можните извори на проблеми или пак како последно средство, уредите може да бидат исклучени од разводникот многу полесно отколку од уреди поврзани со коаксијален кабел.
Разводниците се класифицирани како слој 1 (физичкиот слој) уреди во OSI моделот. Кај физичкиот слој, разводниците имаат мала поддршка во однос на уредите кои работат во софистицираните мрежи. Разводниците не ги читаат податоците кои поминуваат низ нив и не се свесни за нивниот извор или одредиште. Разводникот едноставно прима дојдовни етернетски рамки, регенерира електричен сигнал и ги емитува овие пакети до сите други уреди во мрежата.
Двојно брз разводник
Во раните денови на брзиот етернет, етернетските преклопници биле релативно скапи уреди. Разводниците страдале од следниот проблем, ако имало некои 10BASE-T уреди поврзани во мрежата, тогаш целата мрежа морала да работи на 10 Мбит/с. Затоа било развиено решение меѓу разводник и преклопник, познато како двојно брз разводник. Овие уреди се состојат од внатрешен две-портен преклопник, поделувајќи на сегменти од 10 Мбит/с и 100 Мбит/с. Уредот обично се состои од повеќе од две физички порти. Кога мрежниот уред станува активен на било која од физичките порти, уредот може да се закачи на било кој од сегмент од 10 Мбит/с или 100 Мбит/с, односно како што е соодветно. Ова ја спречува потребата за сите-или-ништо миграцијата на брзите етернетски мрежи. Овие уреди се сметаат за разводници, бидејќи сообраќајот помеѓу уредите поврзани на иста брзина не е вклучен.
Користење
Во историјата, главната причина за купување на разводници, а не на преклопници била нивната цена. Овој мотиватор во голема мера е елиминиран со намалување на цената на преклопниците, но разводници сè уште може да бидат корисни во посебни околности како:
Водна Змија (соѕвездие)
Водна Змија (Hydra) е најголемото од сите 88 соѕвездија, со 1.303 квадратни степени. Има долга историја, и познато е уште од времето на Птоломеј. Најчесто се прикажува симболично како водена змија.
Бранко (фудбалер)
Клаудио Ибрахим Ваз Леал (роден на 4 април 1964 година во Баге, Бразил), подобро познат како Бранко, е поранешен бразилски фудбалер кој настапувал како одбранбен играч, односно на левата бековска позиција. Тој бил дел од националнот тим на Бразил на Светското првенство во САД во 1994 година, со кој го освоил златниот медал.Бранко бil познат специјалист за слободнии удар (како што подоцна бил неговиот репрезентивен наследник, Роберто Карлос познат по навиката да ја постави топката во правецот на кој тој сакал слободниот удар да оди.
Брачна Вас
Брачна Вас (словенечки: Bračna vas) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Палестинска ослободителна организација
Палестинската ослободителна организација (ПЛО) е палестинска политичка и воена организација. Основана од Арапската лига во 1964 година, нејзината првична цел беше уништување на Државата Израел по пат на вооружена борба и воспоставување на независна палестинска држава на територијата помеѓу Средоземното Море и реката Јордан. Подоцна, во 1988 година ПЛО го менува овој став и како своја цел го прифаќа решението за две држави на израелско-палестинскиот конфликт, при што Израел и Палестина би постоеле една покрај друга.
На чело на Извршниот комитет на ПЛО од 1969 до неговата смрт во 2004 беше Јасер Арафат. Негов наследник на оваа функција е Махмуд Абас.
Членки на ПЛО
Во ПЛО членуваат повеќе одделни воени и политички организации, кои често се нарекуваат фракции. ПЛО нема централизиран процес на донесување одлуки што би и’ овозможило да ги контролира овие фракции, но тие имаат обврска да се придржуваат до Повелбата на ПЛО и до одлуките на Извршниот комитет. Членството во ПЛО флуктуира и одредени организации ја напуштаат Организацијата или го суспендираат членувањето во неа за време на политичките турбуленции за најчесто подоцна повторно да се приклучат кон ПЛО. Сепак, не сите активисти на ПЛО се членови и на нејзините одделни фракции.
Поранешни членки на ПЛО беа:
NGC 1481
NGC 1481 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1481 се споменува и како ESO 549-32, MCG -3-10-53, NPM1G -20.0146.
Откривање
Објектот е откриен на 13 ноември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1481 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 1481 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 54 м 28,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 20° 25' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 133°.
Други поделби
Проучување на NGC 1481 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14079. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 312; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5887. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1517.
Швара
Швара (Schwaara) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
Абедин Мујезиновиќ
Абедин Мујезиновиќ (роден на 2 јуни 1993 година) е босански тркач на средна далечина.
Тој освои бронзен медал на Средоземните игри во 2018 година. Тој освои 2 настани на Европското екипно првенство во 2019 година во Скопје. Неговиот личен рекорд на 800 метри е од 1:46,20 часот, во Клеш (ИТА), на 25 август 2018 година.
Дванаесет Израилеви племиња
Израилеви племиња или Израилеви колена (שבטי ישראל, шивтеј Исраел) — дванаесет родови во Стариот завет (Хебрејската Библија) потекнати од дванаесетте сина на праотецот Јаков (наречен и Израил) и двете негови жени, Лија и Рахила, како и двете нивни слугинки, Зелфа и Билха.
Племиња
Израилците биле дванаесетте сина на праотецот Јаков кои станале родоначалници на племињата. Јаков имал и ќерка, Дина, чии потомци не станале одделно племе.
На потомците Ефрем и Манасија (двајцата синови на Јосиф и неговата жена-Египѓанка Асената) Јаков им го доделил статусот на самостојни племиња поради тоа што Јосиф добил двојно поголем дел откако Рувим го изгубил првородното право поради гревот со Билха.
Според библиското предание, во периодот од освојувањето на Ханан под водство на Исус Навин со создавањето на првото Израилското Царство, племињата направиле лабав сојуз, опишан во книгата Судии. Денешните стручњаци фрлиле сомнеж врз вистинитоста на оваа приказна, а образложението врз основа на освојувањата под водство на Исус Навин повеќе не го сметаат за историски исправно. The Раскажувањето за периодот на Судиите во Библијата се смета за сомнително во научната заедница. Под прашање е и постоењето на обединетото Израилско Царство.
Живеејќи во прогонство во VI век пр. н.е., пророкот Езекил добил видение за обновата на Израил, за идна утопија во која дванаесетте пламиња повторно ќе живеат во своите земји.
Распределба на земјата
Земјата Израилска била поделена на дванаесет дела, по еден за секое племе. Но на дело, оваа распределба не била според напишаното. Левиевото племе не добило земја, туку шест прибежишни градови со кои управувале, како и надлежност врз Ерусалимскиот храм. Јосифовото племе не добило земја, но двајцата Јосифови синови, Ефрем and Манасија добиле земја од делот на татка си, па основале свои изведени племиња.
Така, племињата што добиле земја се следниве:
Во христијанството
Авторот на Откровение 7,1-8 ги наведува дванаесетте племиња вака:
Во видението за Новиот или Небесен Ерусалим, имињата на племињата биле запишани на градските порти:
"... тој имаше големи и високи ѕидови, дванаесет порти, а над нив дванаесет ангели и напишани имињата на дванаесетте колена на синовите Израилеви: спроти исток – три порти, спроти север – три порти, спроти југ – три порти, спроти запад – три порти."
Во исламот
Во Куранот се вели дека Мојсеевиот народ бил разделен на дванаесет племиња. Во главата „Бедеми“ (Ел-А'раф) стои: "И Ние ги раздробивме во дванаесет племиња и дружини, и на Муса му вдахнавме кога народот негов побара од него да се напие вода: „Удри со стапот твој на карпата!“ И тогаш од неа потекоа дванаесет извори. Секоја дружина го знаеше поилото свое. И Ние од облак врз нив сенки соборувавме и препелици и мани им испраќавме. Јадете од добрата со кои ве снабдевме. И нам зулум не ни направија туку самите себеси зулум си направија!"
Röyksopp
Röyksopp е норвешко дуо кое прави електронска музика и е составено од Торбјорн Брунтланд и Свејн Берге. Дуото е основано во 1998 година во Тромсе, Норвешка.
Хит синглови
Од Melody A.M.:
Од The Understanding:
NGC 3377A
NGC 3377A — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3377A се споменува и како UGC 5889, MCG 2-28-7, DDO 88, CGCG 66-14.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3377A е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 15,1 m/лм2. NGC 3377A има привидни димензии од 2,2' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 3377A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32226. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Елзан Бибиќ
Елзан Бибиќ (,, Сјеница) — српски тркач на средни и на долги патеки. Тој освоил бронзен медал во категоријата П20 (Под 20 години) на Европското првенство во крос-кантри во 2018 година.
Трчање - кариера
Бибиќ првично играл фудбал пред да тренира како тркач на средни и долги патеки. Тој победил на трката на 3000 метри за момчиња на Европскиот младински летен олимписки фестивал 2015 година со време 8:50,10.
На 7 јули 2017 година победил на трката на 3000 метри на патека во Зеница, по што почувствувал болка во коленото. Набргу потоа му биле дијагностицирани оштетени лигаменти на коленото, што била прва сериозна повреда.
На 4 септември 2018 година, Бибиќ остварил личен рекорд од 3:37,79 во категорија мажи на 1500 метри на меморијалот Ханчековиќ во Загреб, завршувајќи на последното место меѓу длабокото меѓународно поле предводено од првопласираниот Илија Манангој.
Личен живот
Бибиќ е роден во Карајукика Бунари, познат како „Сибир“ на Србија поради екстремно студените температури кои често се забележуваат таму. Карајукица Бунари е на надморска висина од над 1.000 метри, се наоѓа на платото наречено Пештер. Бибиќ учел медицинско училиште во неговото живеалиште Нови Пазар. Неговите родители растеле спортувајќи. Неговиот татко Мурат играл фудбал, а неговата мајка Фатима играла одбојка.
Лични најдобри постигнувања
На отворено
Доха
Доха (الدوحة, ед-Давха или ед-Доха) — главен град на Катар. Градот врои 400.051 жител, според пописот од 2005 година и се наоѓа во општината Доха, на брегот на Персискиот Залив. Доха е најголемиот град во Катар, а воедно и најголем економски центар во земјата. Повеќе од 80% од населението во Катар живее во Доха и околината на градот. Градот е и седиште на многу административни институции во земјата, меѓу кои и Владата на Катар, на чие чело е шеикот Хамад бин Халифа, кој всушност е емир на Катар. Во Доха има и образовен град, кој се простира на површина наменета за истражување и образование. Во градот се одржа првата министерска средба во рамките на преговоите на Светската трговска организација. Во 2006, градот беше домаќин на Азиските игри.
Историја
Градот Доха е основане во 1850, апрвото име на градот било Ел-Бида. Во 1882 била изградена тврдината Ал Ваџба вон југозападниот дел од градот од страна на Ал Рајан. Следната 1883, во градот се војвала битката меѓу четите на шеикот Касима и османлиската војска, во која Османлиите биле поразени.
Во 1916, Доха станал престолнина на британскиот протекторат на Катар. Во 1917, шеикот Абдула бин Касим Ал-Тани дал наредба да се изгради тврдината Ал Кут, која се наоѓа во централниот дел од градот.
Во 1949, во околината на градот започнало истражувањето на нафта. Со пронаоѓањето на „црното злато“, Катар стана еден од најголемите производители на нафта во светот. Денес, во земјата се произведуваат околу 800.000 барели.
Во 1971 година по прогласувањето на независноста, градот станал главен град на независната држава Катар.
Во 1969, била изградена и отворена зградата на владата, а во 1973 во Доха е отворен Универзитетот Катар. Во 1975 бил отворен Националниот музеј на Катар, а во 1996 започна емитувањето на сателитскиот канал на телевизијата Ал Џезира.
Клима
Доха се одликува со пустинска клима. Градот се наоѓа во Арапскиот полуостров и како таков неговите климата се одлекува со многу високи температури во летниот период. Просечните дневни температури се околу 40 °C во периодот од мај до септември септември, а утринската температура во овој период од годината може да се спушти до 25 °C. Во текот на летните месеци, градот во просек речиси и да нема врнежи, а врнежите се помали од 25 mm за време на другите месеци. Ретките врнжежи се можни во периодот од октомври до март. Во зима, просечната дневна температура е нешто над 20 °C, а утринската може да се спушти и до 7 °C.
Демографија
Населението во Доха го сочинуваат голем број на имигранти, при што Катарците се малцинство. Најкголемиот дел од имигрантите се доселени од земјите од Јужна Азија, а има и голем број имигранти од другите арапските земји, Левант и Источна Азија. Доха, исто така, е дом на имигранти од САД, Франција, Велика Британија, Јужна Африка, Норвешка и многу други земји. Во минатото, на имигрантите им било забрането да поседуваат земјиште, но денес тоа е дозволено со поседување на дозвола.
Со зголемувањето на бројот на имигранти од сите делови на светот, во градот дојде и до промена на религиозната структура. Официјална религија во земјата е исламот, но сè повеќе Христијани се населуваат во Катар, а особено во Доха. оради тоа, емирот Хамад бин Халифа одлучи да додели земјиште за изградба на цркви. Првата католичка црква во градот беше отворена во март 2008, но сепак поради почитување на месното население, христијанските симболи сè уште не се јавно изложени. Во изградба се уште 5 цркви во градот.
Порастот на населението во градот Доха е прикажано во табелата.
Територијална поделба
Градот Доха е поделен на голем број на области, а некои од најпознатите се:
Стопанство
Градот е центар на нафтената индустрија и риболовот. Тој е најголемиот економски центар во земјата. Во Доха, се наоѓаат седиштата на големите компании, како што се Qatar Petroleum, Qatargas и RasGas. Во моментов, Владата на Катар се одржува курс за заштита на економијата, фокусирајќи се на производството на нафта и гас. Доха, исто така е и водечки туристички центар во земјата.
Викај ме со твоето име (2007)
„Викај ме со твоето име“ (2007 година) е роман на американскиот писател Андре Есимен кој се посветува на цутењето на романтичната врска меѓу интелектуано-напредното и љубопитно 17-годишно момче по име Елио Перлмен со американско-италијанско еврејско потекло и 24-годишниот научник Оливер со американско еврејско потекло. Дејството се случува во 1980-тите во Италија. Романот ја раскажува приказната за нивната летна романса и следните 20 години. Неговото продолжение, „Следи ме“, беше објавено во 2019 година.
Доха
Превоз
Доха има одлична патна мрежа, која во моментов доживува огромни подобрувања, вклучувајќи ја и изградбата на голем број патишта. Најголемиот автопат во изградба е експресниот пат Доха. Градот има и широка автобуска мрежа, управувана од компанијата Mowasalat, која исто така поседува и такси-компанија под нејзиниот бренд Karwa. Сепак, главно превозно средство во Доха е автомобилот, а автобусот најчесто се користи од страна на населението со ниски приходи. Пристаништето во Доха е меѓу најголемите пристаништа во земјата. Пристаништето е главен услужен поморски центар во Доха, иако плановите за изградба на ново пристаниште се во тек, а поради големото загадување на градот, новопредложената местоположба е во близина на градот Ал Вакра, јужно од аеродромот Доха.
Причина за најголемиот број на смртни случаи во градот се сообраќајните несреќи. Во просек од 15 до 22 лица дневно се жртви во сообраќајни несреќуи.
Образование
Образованието е во центарот на вниманието на катарската влада во последните неколку години. Во прилог на универзитетот Катар, основан во 1973 година, владата има намера да основа група на универзитети во Доха, со што градот би прераснал во Образовен град.
Проектот Образовен град е проект на невладината и непрофитна иорганизација Фондација Катар, чија цел е развој на образованието, науката и заедницата. Проектот беше изнесен и сваетскиот самит на образовни иновации. Самитот беше глобален форум кој ги спојува заинтересираните за развојот на образованието во светот.
Клучна институција во развојот на образованието во Катар е Врховниот совет за комуникација и информациска технологија ictQATAR. Со својот модел на електронско образование, ictQATAR го спојува развојот на образованието со развојот на информатичката култура во Катар.
Спорт
Во Доха има голем број на спортски стадиони, од кои многу беа реновирани во подготовките за 15. Азиски игри, кои се одржа во декември 2006 година. За игрите беа потрошени Доха потроши $2.8 милијарди долари. Доха, исто така, беше домаќин на 3. Западноазиски игри во декември 2005 година. Градот се очекува да биде домаќин на Азиските затворени игри - 2011, а истата 2011, Катар ќе биде домаќин на азиското фудбласко првенство, во чии рамки се очекува завршните натпревари да се одиграат во Доха.
Доха поднесе кандидатура за град-домаќин за организирање на Летните олимписки игри во 2016. Градот имаше речиси 70% од собиралиштат потребни за организирање на еден таков настан, во кои претходно се одржаа натпреварите од Азиските игри во 2006. Докиолку градот ја добиеше организацијата на Олимписките игри, Олимпиското село ќе беше изградено на површина од 67 хектари, со капацитет од 18,000 луѓе. Градот беше елиминиран од потесната група на кандидати за град-домаќин на игрите.
Образование
Градот е домаќин на Универзитетот во Катар, како и кампусот на деловното училиште ХЕК Париз.
NGC 5850
NGC 5850 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5850 се споменува и како UGC 9715, MCG 0-39-2, CGCG 21-6, IRAS 15045+0144.
Откривање
Објектот е откриен на 24 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5850 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5850 има привидни димензии од 4,5' х 3,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 7 м 7,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 32' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 5850 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53979. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 243; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 334. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1613.
Базилика Санта Марија дела Салуте
Базиликата Света Богородица на здравјето (италијански: Santa Maria della Salute) е црква која се наоѓа во Венеција, Италија. Христијанскиот храм се наоѓа на влезот од Големиот канал во градот и плоштадот Свети Марко.
Во текот на 1629 година, Венецијанската република била опфатена со голема епидемија, по кое две третини од вкупниот број на население починало. Молитвите на Свети Рок и Свети Лоренцо не успееле да ја сопрат епидемијата. Претходно земјата била завладеана од друга епидемија, во периодот од 1575-1576 година, кога починале 46.000 луѓе. Тогашната власт како знак за благодарност за крајот на епидемијата, му дала задача на Андреја Паладио да ја изгради црквата Ил Реденторе. Името на новата црква било посветена на заштитникот на Републиката, Богородица Марија.
Исто така од страна на сенатот било одлучено секоја година на 21 ноември во црквата да се одржува литургија. Оваа процесија денеска е позната како Феста дела Мадона дела Салуте, денеска учествуваат сите венецијански функционери.
Оваа двокуполна црква на полуостровот помеѓу Големиот канал итн. „Сплавови“ е една од најпознатите знаменитости на градот. Главниот влез на црквата, обликуван по пример на римските триумфални арки, подоцна станал предмет на имитација во неколку последователни катедрали во Венеција и пошироко.
Пливање на Летните олимписки игри 2016 — 200 м мешано за жени
Пливачката трка на 200 метри мешано за жени на Летните олмписки игри 2016 се одржа на 8–9 август 2016 година во Олимпискиот центар за водени спортови во Рио де Жанеиро.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд биле:
Следниве рекорди беа поставени за време на натпреварувањето:
Михаил Вивег
Михаил Вивег (роден на 31 март 1962 во Прага) е еден од најпопуларните и најпродаваните современи чешки писатели. Дипломирал на Филозовскиот Факултет во Прага, на групата чешки јазик - педагогија. Работел како наставник во основно училиште во Збраслав и уредни во издавачката куќа „Чески списовател“. Како професионален писател се дефинира од 1995 година.
Главно пишува за романтични врски на неговите современице со хумор и иронија, со обид за подлабоко значење. Неговите обожаватели го споредуваат со Ник Хорнби.
Библиографија
колекции на колумни:
Надворешни врски
Онлајн дела на англиски јазик:
NGC 1482
NGC 1482 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1482 се споменува и како ESO 549-33, MCG -3-10-54, IRAS 03524-2038.
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1799 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1482 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1482 има привидни димензии од 2,4' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 54 м 38,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 20° 30' 7". Положбениот агол на објектот е во износ од 103°.
Други поделби
Проучување на NGC 1482 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14084. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 312; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5887. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1517.
Боршт (Брежице)
Боршт (словенечки: Boršt) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Широките полиња на обичноста (2009)
„Широките полиња на обичноста“ (2009 година) е роман за млади од американскиот писател Ник Бард. Романот раскажува за летото по матурирањето на тинејџер од предградијата, кој ја крие својата хомосексуалност. Останатите главни карактери во книгата се неговата нова најдобра другарка која е лезбијка и двете момчиња кои му се симпатични: едниот е латино спортска ѕвезда кој игра американски фудбал, а другиот е дилер на дрога. Оваа книга е првиот роман на Бард.
Романот ја освои наградата „Стоунвол“ на Американската асоцијација на библиотеки во категоријата книжевност за деца и млади. Тој исто така беше финалист за книжевната награда „Ламбда“ за ЛГБТ книжевност за деца и млади. Списанието „Буклист“ ја вклучи оваа книга на Списокот на виножитото за 2010 година -- библиографија на книги за млади кој вклучуваат значителна тематика позврзана со ЛГБТ. Според „Њујорк Тајмс“, „Широките полиња на обичноста“ е една од најзначајните книги издадени во 2009 година.
Поради овој роман, списанието „Аут“ го вклучи Ник Бард на списокот „Аут 100“ меѓу стоте личности кои направиле значајни придонеси за ЛГБТ културата и политиката во 2009 година.
Авалска кула
Авалска кула (Авалски торањ) е 204.68 m висока телекомуникациска кула сместена на планината Авала, во Белград.Оригиналната кула е завршена во 1965 година, но била уништена на 29 април 1999 година, за време на бомбардирањето на НАТО на Југославија. Реконструкцијата на кулата започнала на 21 декември 2006 година и официјално била отворена на 21 април 2010 година.
Ацо Стојков
Ацо Стојков (Струмица, ) — македонски професионален фудбалер, член на ФК Вардар и на македонската репрезентација со 17 натпревари и четири постигнати погодоци. Игра на позицијата напаѓач.
Меѓународна фонетска азбука
Меѓународната фонеска азбука (МФА) — систем од знаци за фонетска и фонолошка транскрипција осмислена од Меѓународната фонетска асоцијација.
Уранополи
Уранополи (Ουρανούπολη) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Урануполи бил дел од општина Стагира-Акант.
Географија и местоположба
Урануполи се наоѓа на 15 километри југоисточно од градот Ерисово и на 132 километри источно од Солун, во југоисточниот дел на Халкидик, на третиот негов крак. Населбата е излезна точка за верниците кои патуваат до манастирите на полуостровот Атос (Света Гора). Еднаш дневно од Уранополи патува ферибот до пристаништето Дафне.