cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Опел Зафира
Зафира A (1999–2005)
Користените мотори не биле снабдувани со боксер мотори на Субару, но биле конвенционални во линиските единици кои биле некарактеристични за препознатливите производи на Субару на пазарот, а целата технологија на погонот на тркалата исто така не била достапна.
Продажбата на „Зафира“ како Субару создала конфликт со претходно воспоставената „Јаназе“ копродукција, со тоа што „Јаназе“ веќе продавала производи на „Опел“, како „Зафира“. Кога завршило производството на Травик, Јанасе продолжил да увезува производи на Опел во Јапонија до 2006 година.
Во јуни 1999 година, наскоро по објавувањето на Зафира, Гриф Рис Џонс учествувал во реклами за „Опел Зафира“, во кој играл професор кој е фасциниран од автомобилот.
Зафира B (2005–2014)
Втората генерација на „Зафира“, наречена „Зафира B“, дебитирала во Европа во јуни 2005 година, а продажбата започнала на 9 јули 2005 година. Моделот ја имал истата платформа и механички делови како „Опел Астра H.“ Во февруари 2007 година, „Зафира Б“ била лансирана во Сингапур. До март 2007 година, моделот бил воведен само во Европа и Сингапур.
Моделот бил пуштен во продажба во Мексико во април 2006 година, а во Чиле во септември 2007 година. И во обете држави, тој бил брендиран како „Шевролет Зафира“. Иако оваа генерација била заменета кон крајот на 2011 година од страна на Зафира C, овој модел останал во производство до мај 2014 година.
Имиња и пазари
Во Мексико, моделот на Опел Зафира бил прекинат по 2006MY и заменет со Шевролет ХХР (прекинат во Мексико од 2009 година).
Мотори
Појавата на моторот на Зафира Б е делумно пренесен од претходната генерација на Астра/Зафира, но Опел ги заменил старите 2.0 и 2.2 турбодизел I4 мотори со 1,9 L вообичаени турбодизели развиени од Фиат (Multijet). Центарот за перформанси на Опел развил турбо-полнење со 240 КС (180 kW)
Проблеми
Во декември 2015 година, безбедносните службеници во Обединетото Кралство побарале од Воксхал да иницира целосна безбедност на моделот Зафира, поради загрижувачко ниво на пожари на автомобили кои очигледно или се тврдело дека биле предизвикани од „неправилни поправки“.
На 3 мај 2018 година, во Обединетото Кралство била покрената кривична истрага за справување со пожарите на Зафира Б.
Зафира C (2011–2019)
Третата генерација на Зафира, наречена Зафира Турер, била претставена на Саемот за автомобили во Женева во 2011 година, како „Концепт Зафира Турер“.
Моделот главно се заснова на Опел Астра Ј, а кога „Зафира Турер С“ излегла во продажба, „Зафира B“ останала во продажба од 2011-2014 година, иако во дополнета форма како „Фемили Зафира“, за да се разграничува како помала и поевтина верзија, бидејќи големината на Зафира Турер била зголемена за да дејствува како соодветен соперник на Форд Ц-Макс.
Се очекувло да следува хибридна/електрична верзија во текот на 2012 година. Овој автомобил индиректно го заменил моделот на Опел Синтра, кој бил прекинат во мај 1999 година, по само три години во продажба.
Производната верзија дебитирала на Саемот за автомобили во Франкфурт 2011 година во септември, а излегла во продажба ноември 2011 година.
Верзија со природен гас на Зафира Турер била објавена во декември 2011 година. Во јуни 2016 година следувал фејслифт за 2017 година, исфрлајќи го Турер од името. Како дел од надградбата, новите предни и задни браници и нов ентериер донеле стил во согласност со Опел Астра K. навигацијата OnStar била исто така воведена како дел од ажурираниот систем за инфозабава на IntelliLink.
Во јуни 2018 година, Опел Зафира Турер бил прекинат од Велика Британија.
Мотори
Сите мотори имале шест брзински рачен менувач како стандард, освен 1,8 Л, кој имал стандарден менувач со пет брзини. Автоматски менувач бил достапен како опција на 1.4T и 2.0 CDTI (165 КС), и без S/S.
ЕкоФлекс верзијата излегла во продажба во 2012 година, опремена со 2.0 CDTI (130PS) мотор и се здобила со систем Start/Stop за да се направи поекономичен, испуштајќи 119g/km CO2.
Во 2013 година, биле воведени два нови мотори: 1.6 SIDI Turbo бензински мотор со 170 КС и 200 КС, и ново развиен 1.6 CDTI дизел мотор со 136 КС.
ПУ „Славко Лумбарковски“ - Далбеговци
Основно училиште „Славко Лумбарковски“ (официјално: Подрачно основно училиште „Славко Лумбарковски“ - Далбеговци; скратено: ПОУ „Славко Лумбарковски“) — подрачно основно училиште во селото Далбеговци, составен дел на истоименото училиште во селото Новаци.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во средишниот дел од селото.
Објект
Објектот на училиштето претставува монтажна градба, донација од Министерството за образование и наука. Со оваа градба селото Далбеговци конечно добило свое училиште и учениците повеќе не морале да посетуваат настава во соседното село Дедебалци.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Судии (библиска книга)
„Судии Израилеви“ или Судии — книга од Стариот завет која спаѓа во групата на историските книги.
Содржина
По смртта на Исус Навин, браќата Јуда и Симеон започнуваат војна против Хананајеците, ги поразуваат и ја освојуваат нивната земја. Потоа, и другите еврејски племиња војуваат против Хананејците, но не ги убиваат, туку тие постануваат нивни поданици и им плаќаат данок. Следните поколенија по смртта на Исус го прекршуваат заветот на нивните предци и почнуваат да им служат на Ваал и на други богови. Затоа, Господ се разгневува и Евреите се поробени од околните народи. Така, Евреите трпат големи маки, а Господ им одредува судии за да го бранат народот од страдањата. По осумгодишно ропство, потомците на Израилот се ослободуваат и 40 години живеат во мир, но повторно народот прави зло поради што Господ ги казнува со ново ропство во траење од 18 години. Потоа, Евреите се ослободуваат и живеат во мир 80 години.
Поради непочитувањето на божјите заповеди, потомците на Израилот повторно се поробени. Тогаш, Господ праѓа ангел кај Гедеон, кој го разурнува жртвеникот посветен на Ваал и собира многуброен народ за да ги поведе во војна. Меѓутоа, Господ му кажува да избере само 300 луѓе и со нив Гидеон ги победува непријателите и ги убива двајцата нивни цареви, а потоа ги убива своите сонародници кои одбиле да му дадат храна во текот на војувањето. Гедеон остарува и умира, а неговиот народ повторно почнува да им служи на други богови.
Авимелех, вонбрачниот син на Гедеон, ги убива своите 70 полубраќа и станува владетел на земјата. Успева да се спаси само најмалиот син Јотам, кој ги проколнува сонародниците поради поддршката дадена на Авимелех. Потоа, Господ праќа лош дух меѓу народот, кој се бунтува против Авимелех и така почнува војна во која тој убива многу луѓе, но најпосле, народот го убива него. Подоцна, потомците на Израилот повторно се поробени затоа што го прекршуваат заветот даден на Бога. По некое време, луѓето го избираат скитникот Ефтај (инаку, вонбрачно дете) за свој кнез, кој со божја помош успева да ги победи непријателите. Пред борбата, тој се заветува дека сè што ќе види пред себе ќе му го посвети на Бога. По победата, него го пречекува ќерка му и тој е принуден да ја даде како жртва на Бога. Ефтај е судија Израилев во текот на шест години, а по неговата смрт се изменуваат други судии.
Бидејќи Израилевите потомци повторно се оддалечуваат од својот бог, тие се поробени од Филистејците во текот на 40 години. На една жена, која веќе долго време е неплодна, ѝ се јавува ангел божји за да ѝ каже дека наскоро ќе роди син кој ќе ги ослободи Израилевите потомци од филистејското ропство. Навистина, таа го раѓа синот Самсон, кој е благословен од Бога. Кога станува возрасен, Сансон се вљубува во една девојка. Одејќи во нејзиниот дома со намера да ја побара за жена, тој убива едне лав, а од лавот излегува мед. За време на свршувачката, Самсон им поставува гатанка на гостите, а тие никако не можат да го погодат одговорот. Самсон ѝ го кажува решението на неговата свршеница, а таа пак им го кажува на гостите. Меѓутоа, свршеницата набргу се премажува за негов пријател и, во знак на одмазда, Самсон убива многу луѓе и им ги пали лозјата, полињата и градините. Со божја помош, Самсон служи како судија на Израилот во текот на 20 години, но се вљубува во Далида која ја врбуваат Филистејците да им ја открие тајната на Самсоновата голема сила. На нејзиното упорно навалување, Самсон трипати ја лаже, но најпосле попушта и ѝ ја кажува тајната. Тогаш, таа му отсекува неколку перчиња од косата и Самсон ја губи силата по што Филистејците го фаќаат, го ослепуваат и го затвораат. Меѓутоа, како што минува времето, на Самсон пак му расте косата, а со тоа му се враќа силата и за време на една филистејска прослава тој ги урива столбовите на куќата во која се одржува прославата. Притоа, тој убива многу Филистејци, но и тој гине во урнатиинте.
Во времето кога потомците на Израилот немаат цар, еден млад човек со име Миха краде голем износ пари од мајка си, но потоа ѝ ги враќа. Мајка му прави статуа на бога и така Миха прави светилиште во својот дом, па дури вработува и еден свештеник. По некое време, кога Дановите потомци одат да го освојат градот Лаис, тие поминуваат крај домот на Миха и ги земаат статуата и свештеникот со себе. Еден левит, пак, зема жена од Витлеем, но по некое време, таа се враќа кај татко си. Левитот оди во нејзиниот дом и ја зема со себе. Кога пристигаат во градот Гаваон, во кој живее Венијаминовото племе, еден старец ги прима да преноќат дома, но граѓаните ја опколувата куќата, а потоа ја силуваат и ја убиваат жената. Левитот се враќа дома, ја сече мртвата жена на 12 делови и нив им ги испраќа на Израилевите племиња. Тогаш се собираат старешините на сите племиња и од жителите на Гаваон бараат да им ги предадат злосторниците. Кога тие одбиваат, здружените племиња го напаѓаат племето на Венијамин и го уништуваат, убивајќи ги сите жители, а успеваат да се спасат само 400 луѓе. По некое време, другите племиња му простуваат на Венијаминовото племе и на преживеаните луѓе им даваат 400 девојки. На тој начин, племето на Венијамин повторно се обновува.
Ристо Јанков
Клупска кариера
Јанков бил унапреден во првата екипа на Работнички во 2015 година. Во август 2017 година, тој биле позајмен во Локомотива во Втората македонска фудбалска лига, пред да се врати во Работнички на почетокот на 2018 година. Својот прв сениорски настап за Работнички во Првата македонска фудбалска лига го имал на 24 февруари 2018 година, влегувајќи како замена во 89. минута за Андреј Лазаров, откако почетниот голман Даниел Божиновски бил исклучен. Натпреварот завршил како победа на Работнички со 2–1.
Почести
Работнички
Фудбалски натпревари Германија - Италија
Фудбалските натпревари помеѓу Германија и Италија претставуваат фудбалски натпревари помеѓу фудбалската репрезентација на Германија и фудбалската репрезентација на Италија,    двете најуспешни фудбалски нации во Европа. Севкупно, двете репрезентации имаат освоено осум Светски првенства (секоја по четири) и оствариле вкупно 14 настапи во финалето на турнирот (осум за Германија и шест за Италија) - повеќе од сите други европски репрезентации комбинирано.
Тие играле еден против друг пет пати на Светското првенство, а многу од овие натпревари се забележани како незаборавни во историјата на турнирот. Популарниот "Натпревар на векот", одигран во полуфиналето на Светското првенството 1970 помеѓу овие две држави во кој Италија победила со 4–3 по продолженија бил толку драматичен што бил одбележан со плакат на влезот на Стадионот Ацтека во Мексико Сити каде што се одиграл. Покрај мундијалите, Германија исто така има освоено три Европски првенства додека Италија го освоила еднаш. Двете репрезентации се соочиле едни против други четирипати на Европското првенство, а исходот е три ремија (едно завршило со германски успех по изведувањето на пенали) и една победа на Италија.
Иако Германија беше подобра од Италија на меѓународни натпревари, Италија е доминантна во досегашните меѓусебни двобои со "панцирите", совладувајќи ја 15 пати на 35 натпревари, со 12 нерешени и 8 победи на Германија. Покрај тоа, Германија никогаш не ја победила Италија во официјален натпревар на голем турнир, сите победи на Германија над Италија се во пријателски натпревари, но сепак, Германија успеала да ја елиминира Италија на пенали по нерешените 1-1 по 120 минути игра во четвртфиналето на Европското првенство 2016. Исто така, ремито на Европско првенство 1996 во групната фаза исто така ја елиминирало Италија од турнирот, иако Германија веќе била квалификувана за нокаут фазата.
Исузу МУ
Верзијата со три врати била продавана како Исузу МУ и Хонда Џез во Јапонија, Исузу Амиго и подоцна како Исузу Родео Спорт во САД. Низ цела континентална Европа, моделот со три врати се нарекувала Опел Фронтера Спорт, а Воксхал Фронтера Спорт користена во Велика Британија и Холден Фронтера Спорт во Австралија.
Верзијата со долго меѓуоскино растојание (пет врати) била достапна како Исузу Визард во Јапонија, а во Северна Америка како Исузу Родео и Хонда Паспорт. Опел, Воксхал и Холден, исто така, продавале и верзии со пет врати како Опел Фронтера, Воксхал Фронтера и Холден Фронтера. Се продавал и како „Шевролет Фронтера“ во Египет, „Исузу Камео“ и „Исузу Вега“ во Тајланд, „Исузу Фронтиер“ во Јужна Америка и како „Шевролет Родео“ во Еквадор, Колумбија и Боливија.
Опел Грандленд X
Опел Грандленд X — теренски кросовер автомобил (SUV), кој се произведува од Опел од 2017 година. Моделот е заснован на платформата на Група ПСА - EMP2. Во Обединетото Кралство се продава како Боксхал Грандленд X.
Пукање во основното училиште „Владислав Рибникар“ во Белград
Пукањето во основното училиште „Владислав Рибникар“ во Белград се случило на 3 мај 2023 година, кога ученик отворил оган врз учениците и вработените во основното училиште во Општината Врачар во Белград, Србија, убивајќи десет лица - девет ученици и еден чувар. Полицијата го уапси напаѓачот кој имал 13 години, кој според српскиот закон не може да биде кривично гонет. Момчето користело два пиштоли кои биле законски во сопственост на неговиот татко.
Напад
Пукањето започнало околу 8:36 часот по локално време, на 3 мај 2023 година. Според српското Министерство за внатрешни работи, напаѓачот откако влегол во основното училиште „Владислав Рибникар“, прво пукал во обезбедувањето, а потоа и во учениците што биле дежурни во ходникот. Тој потоа ја сменил рамката на пиштолот, влегол во училницата по историја каде прво пукал во наставничката, а потоа и во другите ученици. Осомничениот излегол во дворот, каде го испразнил пиштолот, и ја повикал полицијата во 8:42 часот. По пристигнувањето, полицајците го уапсиле. Напаѓачот бил вооружен со два пиштола, едниот од калибар 9 мм со три рамки, ивториот малокалибарски пиштол. Исто така со себе носел и четири молотови коктели, кои не ги искористил.
Напаѓачот бил идентификуван како ученик од седмо одделение на тоа училиште, тринаесетгодишен К.К. (роден 2009 година), а случајот бил проследен до Центарот за социјална работа, бидејќи минимална старост за кривична одговорност според законите во Србија била 14 години.
Напаѓачот убиствата ги извршил со два пиштола кои биле сопственост на неговиот татко. Според соопштение на Министерството за внатрешни работи, тој го планирал делото најмалку еден месец претходно, а со својот татко одел на стрелиште каде вежбал гаѓање. Мотивот не е познат, а напаѓачот бил опишан како повлечен и добар ученик.
Жртви
Пукањето резултирало со смрт на осум ученици - седум девојчиња и едно момче и чувар. Според француското Министерство за надворешни работи, еден од починатите ученици бил француски државјанин. Покрај тоа, шест ученици и една учителка биле повредени. Од повредените, две момчиња и едно девојче биле пренесени на Универзитетската детска болница. Момчињата се здобиле со прострелни рани на долните екстремитети, додека девојчето се здобило со тешка повреда на главата и морало да се оперира. Подоцна било пријавено дека момчињата и учителката се во стабилна состојба, a девојчето починало на 15 мај, дванаесет дена подоцна.
Позадина
Србија има строги закони за оружје, но сепак има една од највисоките стапки на поседување оружје во Европа. Нелегалното оружје е широко распространето на Западен Балкан по војните во Југославија. Во 2018 година, со проценети 39.1 пиштоли во приватна сопственост на 100 луѓе, Србија била трета рангирана земја во светот во оваа статистика, заедно со Црна Гора, зад Соединетите Американски држави и Јемен. Масовните пукања се ретки во Србија.
Последици
Владата на Србија во 13.15 часот по локално време одржала вонредна седница. Прогласена е тридневна жалост. Наставата во сите училишта била прекината до крајот на денот, а наставата во училиштето „Владислав Рибникар“ била прекината до 10 мај, после што училницата во која било извршено делото, не била во употреба.
И двајцата родители биле уапсени брзо по пукањето, при што таткото бил задржан во притвор 30 дена. Напаѓачот бил сместен на Клиника за невропсихијатрија.
Реакции
Стотици граѓани, родители и ученици на основното училиште се собрале околу училиштето по пукањето. Граѓаните на другите градови ширум Србија исто така се собирале за да укажат чест кон настраданите.
Претседателот на Србија, Александар Вучиќ, предложил нови мерки, меѓу кои и намалување на кривичната одговорност од 14 на 12 години.
Владата на Црна Гора го прогласила 7 мај за ден на жалост.
Кошаркарите од клубот Партизан на плеј-оф натпреварот од Евролига, наредниот ден, 4 мај, носеле црни дресови во чест на жртвите.
Српскиот глумец Жарко Лаушевиќ напишал песна посветена на жртвите.
Словенечкиот кошаркар Лука Дончиќ понудил да ги плати трошоците за закоп на сите убиени во пукањето, сепак градот Белград го организирал и платил за погребот.
Пеперутка (филм)
„Пеперутка“ (англиски: Papillon) — американско-француски филм од 1973 година, во режија на Френклин Шафнер. Главните улоги ги играат: Стив Меквин, Дастин Хофман и Виктор Џори.
Синопсис
Шариер, наречен Пеперутка поради неговата тетоважа, (го игра Меквин) и луј Дега (го игра Хофман) се двајца француски затвореници кои треба да бидат префлени во Француска Гвајана на отслужување на казната, а дури и да бидат пуштени на слобода, тие не ќе можат да се вратат во Франција. Пеперутката е ограбувач на сефови, но е затворен поради убиство за кое тој тврди дека му е наместено. Дега, пак, е богат фалсификатор кој очекува дека сопругата ќе му помогне да го ослободи. Пеперутката и Дега склучуваат договор според кој Пеперутката ќе го заштитува, а Дега ќе го финансира обидот за бегство. Бидејќи минуваат многу време заедно, наскоро тие се спријателуваат, па нивните планови се менуваат...
Мартин Андов
Мартин Андов е Македонски продуцент и композитор роден во Неготино 1996 година.Работи на неколку музички жанрови:Рап,R'n'B,Поп,Deep House музика. Започнал да учи како се прави музика уште во своето основно училиште на само 14 години, за со текот на времето го зајакнувал својот талент па денес целосно работи на професионално ниво.
Референдум за задржување на СССР
Референдумот за задржување на СССР, одржан на 17 март 1991, е референдум одржан во поранешниот Советски Сојуз со цел да се потврди желбата на советското население да се задржи Советскиот Сојуз како една обединета федерација. Иако референдумот бил бојкотиран во Ерменија, Естонија, Грузија, Латвија, Литванија и Молдавија, референдумот достигнал излезност од 80,03% и завршил со резулат од 77,85% за и 22,15% против задржувањето на СССР. Овој референдум бил единствениот одржан референдум во Советскиот Сојуз пред распадот во 1991.
Мануел Азања
Мануел Азања (на Manuel Azaña Díaz; Алкала де Енарес, Покраина Мадрид, 10 јануари 1880 - Монтобан, 3 ноември 1940) — шпански политичар. Бил претседател на шпанската влада во два мандати (1931-1933 и 1936) и последен претседател на Шпанија (1936—1939). За време на неговиот претседателски мандат избила Шпанската граѓанска војна. По пропаста на Втората шпанска република побегнал во Франција, каде и починал. Останал запаметен како прв политичар кој вовел задолжително здравствено осигурување за сите работници и го намалил влијанието на Римокатоличката црква со укинување на црковните училишта и со зголемување на бројот на државните секуларни училишта.
Референдум за задржување на СССР
Преглед
На 16 Јануари 1991, Врховниот Совет на СССР ја донел одлуката да одржи референдум на 17 март 1991 за зачувување на Советскиот Сојуз.
КК Реал Мадрид
КК Реал Мадрид (Real Madrid de Baloncesto) е шпански кошаркарски клуб од Мадрид, и една од дисциплините на мултиспортското друштво Реал Мадрид. Моментално се натпреварува во најсилната шпанска кошаркарска лига, АЦБ лигата, а меѓународно се натпреварува во Евролигата.
Клубот е основан во 1931 година и е еден од најсупешните клубови во Шпанија и во Европа со рекордни 35 титули во шпанското првенство, 27 купови и 10 титули во Евролигата.
Историја
КК Реал Мадрид е основан на 8 март 1931 година, како кошаркарска секција на фудбалскиот клуб Реал Мадрид.
Медена земја
Критички осврт
Филмот Медена земја добил универзално признание од современите филмски критичари кои доделиле пофалби до вниманието кое режисерите им го дале на деталите и до пораката за зачувување на природата која ја пренесуваат кај гледачите. Документарецот освоил многу награди на европските и американските филмски фестивали и бил единствениот филм на фестивалот „Санденс“ во 2019 кој освоил три награди. Исто така, филмот бил номиниран на 92-та церемонија на Оскарите во категориите за најдобар интернационален филм и за најдобар документарен филм. Со ова постигнување, тој е единствениот документарен филм во историјата кој добил две номинации во уште една категорија, освен таа за документарни филмови. Исто така, тој е вториот македонски филм, по Пред дождот на Милчо Манчевски од 1994 година, кој бил номиниран за наградата „Оскар“. До 2020 година, филмот има заработено 768 010 американски долари.
Филмот оставрил забележителен успех на филмските фестивали во: Хонгконг, Полска, Индија, Шпанија, Израел, грција, Бразил, Русија, Австралија итн. Исто така, „Медена земја“ се нашла на првото место на списокот на најдобрите филмови во 2019 година, објавен од „Њујорк тајмс“, а Кружокот на њујоршките филмски критичари (The New York Film Critics Circle) го прогласил за најдобар документарен филм во 2019 година.
По проекцијата на филмот во Њујорк, американската глумица и продуцентка Сара Џесика Паркер на својот инстаграм-профил напишала: „Импресивна, интимна приказна што те остава без здив е приказната за пчеларката Атиџе Муратова, жена која нема да ја заборавам.“ Притоа, на својот профил, таа објавила и фотографија од филмот, изјавувајќи дека „со право овој документарен филм ги доби сите награди и признанија.“
Опел Антара
Опел Антара — теренски кросовер автомобил (SUV), кој бил дизајниран и произведуван од Опел од 2006 до 2015 година. Антара, заснована на платформата Тета, како модел поседувал својства на Шевролет Каптива. Сепак, овој модел бил понуден на пазарот со пет намето со седум седишта, и имал различен дизајн во внатрешноста и надворешноста. Продажбата започнала во ноември 2006 година.
Во Велика Британија, автомобилот се продавал како Воксхал Антара, во Австралија како Холден Каптива, а во САД и Канада се како Сатурн Вју. Антара се продавала како ЏМЦ Терајн на Блискиот Исток, Даеву Макс во Јужна Кореја, и како Шевролет Каптива Спорт во Америка освен Чиле, каде бил продаван како Опел.
Производство
Антара за првпат била претставена од концептниот автомобил со три врати „Опел Антара ГТЦ“ (Гран Туризо Кросовер), на Саемот за автомобили во Франкфурт во 2005 година. Антара ГТЦ се заснова на моделот со три врати, Шевролет T2X. Сличен автомобил со три врати подоцна бил прикажан на Меѓународниот автомобилски саем во Њујорк во 2006 година како Сатурн Превју.
Фејслифт
Во ноември 2010 година, бил најавен фејслифт на моделот. Предниот крај беше ревидиран, а двете предни и задни светла освежени. Новата ознака на Опел, исто така, се појавила на овој модел, соодветно. Однатре, моделот доживеал промени зголемувајќи го просторот за складирање и осветлување на ентериерот.
Електричната сопирачка за паркирање, shift up опцијата станале стандардни за моделот. Бил воведен дизел мотор со согласност со Еуро 5, 2,2 литри кој го заменил претходниот 2,0 литар и ажурирана верзија на бензинот од 2,4 литри.
Производството завршило во март 2015 година, при што индиректниот наследник на автомобилот станал Опел Грандленд X, кој бил лансиран во септември 2017 година.
Америка
„Џенерал моторс“ во Соединетите држави и Канада ја вовеле „Опел Антара“ како дел од дивизијата Сатурн под името „Сатурн Вју“ во 2007 година. Сатурн претходно се претставил со дизајнот на меѓународниот автомобилски саем во април 2006 година во Њујорк, и со моделот „Сатурн ПреВју“, и повторно во Лос Анџелес 2007 година на саемот одржан од ноември до декември 2006 година.
Институтот за осигурување на безбедноста на автопатите (IIHS) го прогласил моделот во 2008 година како најбезбеден, откако добил добар вкупен резултат при извршените тестови.
Сатурн поседува 169 КС (126 kW) 2,4 литарски Екотек мотор во четири брзини. 222 КС (166 kW) 3,5 литарски V6 и 3,6 литарски V6 мотор со 257 КС (192 kW) биле по избор.
Каптива Спорт бил прекинат во САД во август 2014 година, бидејќи Шевролет ги насочил купувачите кон Шевролет Еквинокс. Моделот исто така бил прекинат во Мексико околу октомври 2015 година, по повторното воведување на Шевролет Еквинокс. Сепак, објектот на „Рамос Ариспе“ продолжил да склопува за останатите латиноамерикански пазари до 2017 година, кога бил заменет со третата генерација „Еквинокс“.
Австралија
Австралискиот пазар ја добил Антара како дел од палетата на Холден Каптива. Кога бил воведен во ноември 2006 година, откако бил објавен претходниот септември, моделот на Антара бил познат како „Каптива Макс“, продавајќи се заедно со Шевролет Каптива.
Се нудел со единечен погон, автоматски со пет брзини опремен со 3,2 литарски V6 мотор. Моделот останал во продажба во Австралија до 2008 година, иако продажбата во Нов Зеланд продолжила до крајот на 2009 година.
Во пресврт на претходната позиција на пазарот на „Каптива“ врз основа на „Антара“, Холден во декември 2009 година повторно го вовел моделот со пет седишта, наречен „Каптива 5“, додека поскапите модели биле ребрендирани како „Каптива 7“.
Холден ја понудил „Каптива 5“ само со бензински мотор од 2,4 литри. Моделите на погон на предните тркала користеле само рачен менувач со пет брзини, со автоматска варијанта со пет брзини понудени само во комбинација со сите погони на тркалото. Ревизиите на серија II биле објавени за „Каптива 5“ во февруари 2011 година, а продажбата започнала во март.
Хидраулика
Хидраулика (ὑδραυλικός, од „вода“ и αὐλός „цевка“) — наука за законите на рамнотежата и движењето на течностите, како и вештина на искористување на водената сила. Теоретската подлога на оваа наука се изучува во хидромеханиката, која се задржува на техничката примена на особините на течностите. Во нејзината практична употреба, хидрауликата наоѓа примена во создавањето, контролата и преносот на сила користејќи течности под притисок. Во неа се опфатени концепти како протокот, проектирањето на брани, флуидиката и контролните кола со течности. Најзините начела се природни за човекот, поради присуството на истите во телесните системи како крвотокот. Слободноповршинската ахидраулика е гранка на хидрауликата која се занимава со текот на водата по слободни површини (без притисок), како кај реките, каналите, езрата, устијата и морињата.
Може да се рече дека оваа дисциплина е мошн сродна на пневматиката, која пак ги користи гасовите место течностите.
Во стариот и средниот век
Водената сила првпат почнала да се користи за наводнување во Месопотамија и стариот Египет уште во VI милениум п.н.е., како и за мерење на времето со водени часовници од почетокот на II милениум п.н.е. Други рани примери се канатскиот систем во стара Персија и турпанскиот систем во Средна Азија.
Стара Грција
Во Стара Грција се граделе сложени хидраулични погони за јавна употреба, како каналот во Самос, наречен Евпалинов тунел. Прв приемр за употребата на хидраулично тркало во европа е она во Перахора, изградено во III век п.н.е.
Се смета дека првите хидраулични автомати ги изработиле Ктесибиј (ж. ~ 270 п.н.е.) и Херон Александриски (~ 10 – 80). Херон опишува низа машини на хидрауличен погон со како клипни пумпи, кои се среќаваат во наоѓалишта од римско време како направи за подигање на вода и пожарникарски пумпи.
Персија
Персијците изградиле мошне напредни системи од воденици, канали и брани, каков што е историскиот хидрауличен систем во Шуштар. Проектот отпочнал во времето на ахеменидскиот крал Дариј Велики (VI - V век п.н.е.), а е завршен многу подоцна, од група римски инженери заробени во впјна од сасанидскиот крал Шапур I (III век). Системот е прогласен за светско наследство на УНЕСКО како „ремек-дело на творечка генијалност“. Персијците го измислиле и канатот, кој претставува подземен аквадукт; од него се напојувале неколку од големите градини во тоа време.
Кина
Во древна Кина работеле хидротехничари Суншу Ао (VI век п.н.е.), Симен Бао (V век п.н.е.), Ду Ше (~ 31), Џанг Хенг (78 – 139) и Ма Ѓуен (200 – 265), додека во средниот век се истакнале Су Сунг (1020 – 1101) и Шен Куо (1031–1095). Ду Ше поставил воденичко тркало како погон за мев на висока печка за производство на лиено железо. Џан Хенг бил првиот во Кина кој ја искористил хидрауликата како движен погон за вртење на армиларна сфера наменета за астрономски набљудувања.
Шри Ланка
Хидрауличната техника била мошне развиена во кралствата Анурадапура и Попонарува на древна Шри Ланка. Тука, пред повеќе од две илјади години се откриени принципот отпуст водниот на притисокот за негово регулирање со кула или од јама. Кон I век се завршени големоразмерни мрежи за наводнување. Укрепениот град Сигирија имал хидраулични состави во големи и мали размери, за задоволување на домашни и земјоделските потреби, за површинско исцедување и контрола на ерозијата, украсни и разонодни водотеци и разладни системи. Во масивните карпи на тврдината и денес се гледаат резервоари за собирање на вода. Големоразмерни резервоари во стара Шри Ланка биле оној во Кала Вева, Паракрама Самудра, Тиса Вева и Минерија, своевремено изградени од разни кралеви.
Новини во Стариот Рим
Старите Римјани исползувале најразлични хидраулични системи за јавните водоводи преку аквадукти, воденици во производството, како и насочени текови за хидраулично рударство. Биле меѓу првите кои се служеле со сифонскиот метод за пренос на вода преку долини и го применувале во големоразмерно измивање на почвата за вадење на метални руди. Водоводите имале цевки олово кои ја спроведувале водата за домашни и јавни потреби како снабдувањето на бањите.
Хидрауличното рударство било доста застапено во златоносните полиња на северна Шпанија, освоена од Октавијан Август во 25 г. п.н.е. Еден од најголемите златни рудници бил Мас Медулас, до кој воделе барем 7 долги аквадукти, наслаги и ги отстранувале меките наслаги на земјиштето, а потоа ја промивале јаловината за да го одвојат златото.
Бенедето Кастели
Во 1619 г. Бенедето Кастели (1578 – 1643), ученик на Галилео Галилеј, го објавил делото „За мерењето на проточните води“ (Della Misura dell'Acque Correnti), со што ги удрил темелите на современата хидраулика. Кастели работел како главен советник на папата по хидраулични проекти, и од 1626 г. почнал да раководи со регулацијата на реките во Папската Држава.
Блез Паскал
Блез Паскал (1623–1662) ги изулувал хидродинамиката и хидростатиката, задржувајќи се на принципите на хидрауличните течности. Законитостите кои ги открил довеле до пронаоѓањето на хидрауличната преса од Џозеф Брама, што овозможило увеличување на силата и површината на работа од едно на друго место. Паскаловиот закон цели дека кај една ненабивлива течност во мирување, разликата во притисокот е правопропорционалан со висинската разлика, и дека оваа разлика останува иста без оглед на промената во притисокот на течноста со примена на надворешна сила. Ова значи дека принемувајќи сила на едно место, истата истовремено се накачува насекаде без загуба.
Жан Поазеј
Францускиот лекар Жан Поазеј (1797 – 1869) се занимавал со испитување на крвотокот во телото и открил важен закон, кој го опишува соодносот помеѓу проточноста со пречникот на (цевката) во која се движи течноста.
Опсада на Азов (1736)
Опсадата на Азов — дел од руско-турската војна од 1735-1739 година, за време на која турската тврдина Азов била преземена од руските трупи.
Позадина
Во кампањата од 1736 година, руската влада избрала две насоки како цел на воените операции - Азов и Крим. Филдмаршалот Бурчард Минхен, во писмо до војводата Ернст Бирон, го изложил следниов поглед на целата војна:
„Во 1736 година: Азов е нашето секојдневие. Ќе станеме господари на Дон, Донец, Перекоп, Ногајските поседи меѓу Дон и Днепар долж Црното Море, а можеби и самиот Крим ќе ни припадне.
На 29 февруари (11 март) 1736 година, кога во Петербург сè уште се воделе дебати за претстојниот поход, грофот Миних го напуштил Изиум во тврдината Св. Ана, со цел на лице место да ја организира блокадата на Азов. Во исто време, како што објаснил самиот фелдмаршал, со своето патување имал намера да ги доведе во заблуда Турците за целиот поход. На 15 март, од селото Луганск, Миних наредил брзо испраќање на флотата, артилерија со залихи и намирници до тврдината Св. Ана. Во воениот совет во тврдината биле повикани генерал-полковник Василиј Левашов и контраадмиралот Пјотр Бредал. На 19 март, грофот Минхен пристигнал во тврдината Св. Ана, а на 20 март се одржал воен совет, на кој присуствувале командантот на тврдината, штабовите на 7-те полкови стационирани во тврдината и 7-те донски надзорници. И покрај недостигот од одредби и недоволното екипирање на полковите, советот одлучил веднаш да започне со акции за блокада на Азов. Ова ја олеснила веста дека поради горниот ветер, кој го попречува преминувањето на бродовите до Дон, гарнизонот Азов не може да прими засилување, а Русите, напротив, лесно можат да донесат засилување покрај отворените реки. За да ја започне операцијата, Миних имал одред од 9.250 луѓе составен од:
Војниците на 24 март започнале да го преминуваат Дон. На 25 март, Миних добил вест дека утврдувањата лоцирани над Азов, покривајќи ги приодите кон тврдината, имаат мали гарнизони и уништени утврдувања. Со таква информација и знаејќи дека Турците не очекуваат офанзива пред април, Миних решил да ги нападне кулите на 28 март, напаѓајќи ги од реката. За ова, бил назначен одред под команда на генерал-мајор Улрих фон Шпрајтер, составен од: 200 гранатери, 300 војници, 100 рудари и 1200 донски козаци на Иван Фролов. Овој одред требало да помине низ вода покрај Дон и да ги нападне кулите ноќта на 30 март
На 27 март, грофот Миних го преминал Дон со одред од 2.500 пешадија и 150 качени Козаци. На 28 март избувнала снежна бура, поради што нападот на кулите морал да почека. На 29 март, Козаците од Красношчеков се приклучиле на одредот на Миних, а на 30 март Миних кампувал на шест милји од Азов.
Ноќта на 31 март, одредот на Спрејтер ја нападнал и ја зазел кулата на левиот брег, по што тој испратил понуда да се предаде на гарнизонот на кулата на десниот брег под услов да биде издадено оружје и гарнизонот да замине за Азов. Командантот на кулата на десниот брег, Ада-Баш, ги прифатил условите и го предал утврдувањето. По преземањето на кулите, Миних го преселил својот логор поблиску до Азов. Откако дознал за нападот, гарнизонот Азов го запалил пустошот на тврдината и почнал да се подготвува за одбрана. Околу 1000 Татари, кои скитале во близина, не заминале во тврдината и прогонувани од Козаците на Красношчеков, отишле во Кубан. Откако ја проучувал ситуацијата, Миних дошол до заклучок дека сè уште има малку трупи да упаднат во тврдината и решил да се фокусира на обезбедување на блокадата. На 1 април војската на Миних организирала камп во близина на Дон и градините на Азов, на место каде што инженерите нашле доволно добра вода, огревно дрво, слама и трска. Кога Миних влегол во логорот и следниот ден, Турците застанале во целосна подготвеност на ѕидовите, чекајќи решителна акција од Русите.
Во обид да ја обезбеди блокадата, Миних испратил одред на генералот Спрејтер против тврдината Батеркуп. Тврдината се наоѓала северно од Азов и доминирала во устието на реката. На 3 април, одредот на Спрејтер се приближил до тврдината од исток, а Донските Козаци, откако пловеле по реката, заминале од запад. Гарнизонот на тврдината, не очекувајќи напад, се обидел да ја напушти тврдината и да замине во Азов, но бил заробен. Русите заробиле 20 пиштоли и залихи во тврдината. Откако го зазеле Батеркуп, Русите можеле да одат на морето, заобиколувајќи го Азов. За ова биле распределени 1000 Козаци, кои заминале на морето со чамци. Таму, одредот требало да изгради редови и да постави 14 топови. На 5 април, генералот Левашов пристигнал во Азов. На 6 април, грофот Миних му ја предал командата на Левашов, давајќи му детални упатства и заминал да подготви поход против Крим. Немајќи доволно сили за да дејствува против Азов, Левашов се концентрирал на обезбедување на блокадата (нејзино стеснување доколку е можно), изградба на дополнителни утврдувања за логорот и транспортирање на материјали и материјали потребни за опсадата. Турците се обиделе да ги вознемират руските војници. На 14 април сила од 300 пешадија и 300 Турци нападнале руски конвој придружуван од 100 војници. Русите го оградиле конвојот и ги задржувале нападите 2 часа додека не се приближиле Козаците, кои ги отфрлиле Турците назад. На 16 април, 1.000 јаничари и 500 коњаници се обиделе да го нападнат руското десно крило. Коњаницата ги нападнала донските Козаци, кои стоеле меѓу редутите, а јаничарите го нападнале редутот. Нападот бил одбиен. Турците изгубиле околу 100 луѓе, Русите 17 загинати и ранети. На 6 мај значаен коњанички одред повторно се обидел да нападне. Левашов дознал за нападот однапред и назначил 400 Козаци во заседа. Откако го промашиле непријателот, Козаците го нападнале од крилото и одзади, превртувајќи го непријателот, кој бил принуден да се повлече.
На 15 мај, Питер Ласи пристигнал во кампот, на кого му бил доделен чин генерал-фелдмаршал. Ласи бил назначен да командува со опсадата на Азов на 14 март 1736 година, кога се вратил со војска од походот на Рајна. Напуштајќи ја армијата во Нојхаус, еден марш од Виена, Ласи заминал за Азов и се сретнал со Миних во Царицинка на 27 април, разговарајќи за планот на опсадата. Брзајќи кон Азов, Ласи, на патот од Бузоваја кон Изум, бил нападнат од Кримските Татари. Со фелдмаршалот имало само 40 луѓе од милицијата. Откако изгубил 20 луѓе од конвојот, неговиот екипаж и работи вредни 10.000 рубли, фелдмаршалот успеал да замине на коњ. После тоа, тој повеќе не се осмелил да помине низ степата пред украинската линија, туку ја следел линијата до тврдината Св. Ана, а оттаму во Азов.
Опсада
Пристигнувајќи на локацијата на армијата, грофот Ласи истиот ден, 15 мај, ја испитал локацијата на неговите трупи и направил извидување на позициите на непријателот и околината на Азов. По наредба на фелдмаршалот, артилериците фрлиле 7 бомби од минофрлачи во тврдината, на што Турците одговориле со засилено пукање.
Војската што му била доверена на грофот Ласи се состоела од 8493 луѓе во редовни полкови и 3381 луѓе од нередовни трупи (Козаци и Калмици). Редовните трупи имале 177 кревачки и артилериски коњи, од кои 7 биле неупотребливи. Во редовните трупи имало 700 болни. Имало во служба три минофрлачи од 5 килограми и еден топ од 12 килограми, а остатокот од артилерија сè уште не бил истоварен од бродовите закотвени на пристаништето Скопински. Флотата сè уште била на пат, а војската располагала со 30 каеци и 6 полуколички. На денот на пристигнувањето на Ласи, контраадмиралот Бредал пристигнал во караулата со неколку галии. Во армијата имало голем недостиг од намирници и униформи. Во полковите имало необучени регрути кои немале ни униформи. Нередовните трупи во најголем дел се состоеле од старци или многу млади луѓе, кои, според фелдмаршалот, „не се само против непријателот да работи, и малку се од корист за работа“.
Ваквата состојба на армијата се објаснува со тоа што, во обид да не се пропушти моментот на изненадување, војниците тргнале без никаква подготовка. Во исто време, институциите кои требало да обезбедат набавки и надоместоци работеле исклучително бавно. Фелдмаршалот, во своите најподредени извештаи, постојано барал да се изврши притисок врз тоа кој треба да биде и „да му дадете на Вашето царско височество силни декрети“.
Човекови права во Хрватска
Човековите права во Хрватска се дефинирани со Уставот на Хрватска, поглавје трето, делови од 14 до 69.
Опсада на Азов (1736)
Опсада
По испитувањето на состојбата на одбраната на Азов, фелдмаршалот дошол до заклучок дека „градот, очигледно, е во солидна состојба и, според секојдневното пукање на артилерија, доволно е со гарнизонот за дејство, според извидувањата што се направени до сега и нивните сегашни чекори“. Исполнувајќи го планот за кампања, грофот Ласи решил да подготви напад. По извидувањето спроведено на 16 мај од страна на инженерите, под команда на генерал барон Питер де Брињи, тие решиле да нападнат од две страни. Главниот напад требало да се изврши на западниот фронт на тврдината, од левото крило на опсадната војска, а демонстративниот напад требало да се изврши против источниот фронт, на Алексеевскиот фронт, од десното крило.
Човекови права во Хрватска
Постојат бројни невладини организации кои се занимаваат со ова прашање во земјата, како и Канцеларијата за човекови права на хрватската влада и неколку тела за еднаквост, како што се Народниот правобранител за човекови права, Омбудсманот за родова еднаквост, Детскиот правобранител и Народниот правобранител за лица со попречености.
Опсада на Азов (1736)
Опсада
19 мај се смета за почеток на опсадата на Азов, кога започнала изградбата на апрошевите. Веќе на 17 мај започнало истоварувањето на артилерија и нејзиното транспортирање до кампот. На генерал-полковник Артеми Загријажски и на контраадмиралот Бредал им било наредено брзо да се преселат во Азов со полкови и флота. На 20 мај, 46 будари со одредби пристигнале во армијата, што овозможи да се издава месечен дел од надоместоците на полковите. Благодарение на повторените наредби на фелдмаршалот Ласи, засилувањата постепено пристигнувале во трупите, а во логорот за засилување секојдневно доаѓале засилувања во мали одреди.
Човекови права во Хрватска
Репродуктивни права
Иако абортусот е легален во Хрватска до 10 недели како иконтрацепцијата, постојат исклучоци за жените кои се бремени повеќе од 10 недели. Сепак, земјата е донекаде поделена по ова прашање, при што некои конзервативни групи повикуваат на забрана. Во еден пример, една жена која го поминала рокот од 10 недели била лишена од абортус во четири клиники, иако нејзиниот фетус имал тумор на мозокот, што довел до протести <cite class="citation web cs1" data-ve-ignore="true">"CROATIA 2022". Amnesty International. Retrieved 10 April 2023. : CS1 maint: url-status (link)
Опсада на Азов (1736)
Опсада
На 20 мај, во логорот пристигнал контраадмиралот Бредал, кој донел 2 галии (уште 4 галии дошле следниот ден) и 9 колички вооружени со 200 пиштоли од калибар 18 и 24мм. Грофот Ласи му доверил на Бредал преземање мерки за спречување на бродската комуникација со Азов и наредил некои од бродовите да се испратат до устието на Дон за да се спречи преминувањето на турската флота. Почнувајќи од 24 мај, опсадната артилерија отворила оган врз Азов и веќе пукала во текот на целата опсада. На 27 мај Турците направиле голем налет за да ја попречат опсадната работа. Одред од повеќе од 2.000 луѓе го нападнале левото крило на опсадната војска. Првично, Турците, поддржани од силен оган од ѕидините на тврдината, успеале да ги турнат Русите. Филдмаршалот Ласи, кој пристигнал со 500 гранати, лично го нападнал непријателот наоколу, што ги принудило Турците набрзина да се повлечат. Руските загуби биле: 21 убиени, од кои 2 офицери, 191 ранети, вклучително и 4 офицери.
Човекови права во Хрватска
Правата на мигрантите
Хрватска континуирано е критикувана од групите за човекови права поради одбивањето на мигрантите. Многу мигранти кои сакаат да влезат во Хрватска наместо тоа се враќаат назад во Босна и Херцеговина. Во некои случаи, полицијата употребила насилство врз мигрантите.
Во 2021 година, Европскиот суд за човекови права пресудил дека Хрватска ја прекршила Европската конвенција за човекови права кога испратила семејство од Авганистан во Србија. При руската инвазија на Украина, Хрватска дала статус за привремена заштита на 22.000 бегалци.
Дискриминација на Ромите
Постојат случаи на дискриминација на Ромите во Хрватска, а врз нив имало и насилни напади. Хрватска била критикувана за дискриминацијата врз Ромите при домување, вработување и здравствена заштита. Во една анкета од 2013 година, 44 отсто од Хрватите имале предрасуди кон Ромите. Според ОН, ромското население во Хрватска изнесува 30.000-40.000, што е еднакво на приближно 1% од населението.
Опсада на Азов (1736)
Опсада
На 2 јуни Бредал испратил 6 мали колички под команда на поручник Костомаров. Наскоро, флотата на Капутан-паша се приближила до устието на Дон, кој требал да достави засилување до Азов. Плиткоста на устието на Дон не дозволила флотата да влезе во реката, а позициите на руската флотила ја лишиле од можноста да контактира со Азов со чамци. Не можејќи да се пробие до Азов, Капутан-паша се повлекол.
Човекови права во Хрватска
ЛГБТ права
Хомосексуалноста била легализирана во 1977 година. Возраста за согласност била изедначена во 1998 година. На хомосексуалците не им е забрането да служат во војска. Во 2003 година, хрватската влада донела закони со кои се забранува дискриминација врз основа на сексуална ориентација при вработување и образование, дистрибуција на хомофобични материјали и клеветење на хомосексуалците. Ограничен опсег на права им беше доделен на истополовите парови по три години заеднички живот во 2003 година, но регистрираните заедници беа дозволени дури во 2014 година. Оттогаш, Хрватска ги обезбедува сите брачни права освен заедничкото посвојување на регистрирани и нерегистрирани истополови партнерства.
Опсада на Азов (1736)
Опсада
На 11 јуни Русите отвориле оган со сите пушки. Таквото пукање се одржувало во текот на целата опсада. За да обезбеди гранатирање од страната на реката, на Бредал му било наредено да стави колички на Дон над Азов. На 12 јуни една количка отворила оган, а од 13 јуни три колички отвориле оган. Успешниот оган на овие колички ја принудил командата да им додаде уште шест колички, кои пукале до денот кога тврдината била предадена.