Аравали
Природна историја
Аравали, претставува еродиран никулец во групата древни планини, е најстариот венец на стари планини во Индија. Природната историја на планинскиот појас Аравали датира од времето кога Индиската плоча била  одделена од евроазиската плоча со океан. Орогениот појас Протерозоичен Аравали-Делхи во северозападна Индија е сличен на помладите орогени појаси од типот на Хималаите од мезозојско - кенозојската ера (од Фанерозоикот ) во однос на составните делови и се чини дека поминал низ речиси уреден суперконтинентален циклус на Вилсон циклуси. Планинскиот појас се искачува во предкамбријата, наречен Аровали - Делхи Ороген. Планинскиот масив Аравали е североисточен - југозападен тренд на орогени појаси, кој се наоѓа во северозападниот дел на Индискиот полуостров. Тоа е дел од Индискиот штит што е формиран од серија кратонски судири. Во античко време, Аравали биле екстремно високи, но оттогаш еродирале речиси целосно со милиони години атмосферски влијанија, додека Хималаите, како млади планини, сè уште се зголемуваат. Аравали, како стари превиткувани планини, престанале да растат повисоко поради прекинот на нагонот за зголемување  кој бил предизвикан од запирање на движењето на тектонските плочи во Земјината кора под нив. Планинскиот масив Аравали се приклучува на два од сегментите на античката Земјина кора што го сочинуваат поголемиот индиски кратон, Аравали Кратон кој е сегмент Марвар на Земјината кора на северозапад од планинскиот појас Аравали и сегментот Бунделканд Кратон на Земјината кора на југоисток од планинскиот појас Аравали. Кратоните, генерално пронајдени во ентериерите на тектонските плочи, се стари и стабилни делови на континенталната литосфера што останала релативно неформализирана за време на циклусите на спојување и расцепување на континентите. Се состои од две главни низи формирани во протерозоичен еон, метаседиментарна карпа (седиментни карпи метаморфизирани под притисок и топлина без топење) и метаволкански карпи (метаморфизирани вулкански карпи) секвенци од надгррупата Аравали и Делхи. Овие две супер групи се одмораат над подножјето на Археан Билвара Гнајсик што е гнеисичен (висок степен на метаморфизам на седиментни или магливи карпи) подножјето е формирано за време на археанскиот еон пред 4 Га. Започнало како превртен слив, кој се расцепил и се распаднал во гранитоидено подножје, првично за време на пасивното раздвојување на Аравали пред околу 2,5 до 2,0 Га години, а потоа за време на активното расцепување во Делхи пред 1,9-1,6 Га години. Започнал со расцепување на крут гнејсиски комплекс со археански континент околу 2,2 Га со коегзистирачко формирање на аулакоген Билвара во неговиот источен дел и евентуално расцепување и разделување на континентот по линија паралелна со линијата на Ракабдев (Ришабхдев) на запад, истовремено со развојот на пасивна континентална маргина со подморските полици се креваат седименти наноси на подморскиот појас на Аравали-Џарол кои се таложат на ослабената кора на источното крило на одвоениот континент, со последователно уништување на континенталната маргина со додавање на лакот на островот Делхи (вид на архипелаг составен од лак во форма на лак вулкани тесно распореден паралелно со конвергентната граница помеѓу две контенграни тектонски плочи) од запад околу 1,5 Ga. Овој настан на судир со тектонски плочи вклучува рано потиснување со делумна опдукција (пресилување на океанската литосфера на континенталната литосфера на конвергентна плоча граница) на океанската кора долж Рахабдев со особеност, изедначување и евентуално поместување (исто така наречено погрешно движење при кое се лизга плочата, странично хоризонтално и движење на судир на плочи без вертикално движење) паралелно со зоната на судирот. Поврзаните мафички магловити карпи покажуваат и континентална и океанска толеитска геохемија (магнезиум и маглените карпи кои се богати со железо) од фанерозоичен еон (541-0) милиони) со магматски карпести формации поврзани со расцеп.