cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хелен Ериксон
Кариера
Ериксон била првата претседателка на Друштвото за унапредување на моделирањето и моделирањето на улоги (САМРМ). Организацијата е основана во 1986 година на Универзитетот во Мичиген.
Таа е носител на титулата професор Емеритус на Универзитетот во Тексас во Остин. Таа служела во Управниот одбор на Американската корпорација за сертифицирање на холистички медицински сестри.
Приватен живот
Ериксон била омажена со Ленс Ериксон во 1957 година во Клер, Мичиген. Заедно живеле во Паркот Седар, Тексас.
Работи
Ериксон, Х. Ед. (2010 година) Истражување на интерфејсот помеѓу филозофијата и дисциплината на холистичката медицинска сестра : Моделирање и моделирање на улоги при работа. Cedar Park, TX: Unicorns Unlimited.
Ериксон, Х. (2010 година). Теорија за моделирање и моделирање улоги Ериксон, Томлин и Швајн. Во М. Паркер (Ед). Теории на медицински сестри и медицински сестри. Филаделфија, ПА: Компанија ФА Дејвис.
Ериксон, Х. (2009 година) Испитувања на холистички медицински сестри: Минато, сегашност, иден весник за холистичко медицинско сестри, септември 2009 година; вол. 27: стр. 186 - 202 година.
Ериксон, Х. (2008 година) Што е холистичко нега и зошто е тоа важно? Напредок за медицински сестри. Том 6, број 20, 29 септември, стр. 31
Ериксон, Х. (2007 година) Филозофија и теорија на холизмот, Клиники за медицинска сестра во Северна Америка, том. 42 (2), стр. 139–163.
Ериксон, Х. (Ед) (2006 година). Моделирање и моделирање на улоги: Преглед од светот на клиентот. TX: Еднорози неограничено.
Ериксон, Х. (2006 година). Барање животна цел: Откривање на значењето. Во Х. Ериксон (Ед). Моделирање и моделирање на улоги: Преглед од светот на клиентот. Tx: Еднорози неограничено, стр. 5–32.
Вокер, М. и Ериксон, Х. (2006 година). Односи ум-тело-дух. Во Х. Ериксон (Ед). Моделирање и моделирање на улоги: Преглед од светот на клиентот. Tx: Еднорози неограничено, стр. 68–85.
Ериксон, Х. (2006 година). Поврзување Во Х. Ериксон (Ед). Моделирање и моделирање на улоги: Преглед од светот на клиентот. Tx: Еднорози неограничено, стр. 300–322.
Ериксон, Х. (2006 година). Негување раст. Во Х. Ериксон (Ед). Моделирање и моделирање на улоги: Преглед од светот на клиентот. Tx: Еднорози неограничено, стр. 324–345.
Ериксон, Х. (2006 година). Олеснување на развојот. Во Х. Ериксон (Ед). Моделирање и моделирање на улоги: Преглед од светот на клиентот. Tx: Еднорози неограничено, стр. 346–390.
Клејтон, Д., Ериксон, Х., & Роџерс, С. (2006 година). Наоѓање на значење во нашето животно патување. Во Х. Ериксон (Ед). Моделирање и моделирање на улоги: Преглед од светот на клиентот. Tx: Еднорози неограничено, стр. 391–410.
Ериксон, Х. (2006 година). Процес на лекување. Во Х. Ериксон (Ед). Моделирање и моделирање на улоги: Преглед од светот на клиентот. Tx: Еднорози неограничено, стр. 411–443.
Ериксон, Х. (2002 година). Олеснување на генеративноста и интегритетот на егото: Примена на ерикосонски методи на популацијата што старее. Во BB Geary и JK Zeig, (Eds) The Handbook of Ericksonian Psychotherapy. АЗ: Публикации Зејг Такер.
Ериксон, Х. (1996 година). Холистичко заздравување: Интра / Интер односи на личност и околина. (Уредник на гости) Прашања на медицинска сестра за ментално здравје, том. 17, 3, 1996 година.
Ериксон, Х. (1991 година). Ериксон, Х. Моделирање и моделирање улоги и психофизиолошки проблеми. Извештај Весник на Instituto de Hipnoterapia Ericksoniana. Буенес Аирес, Аргентина.
Ериксон, Х. (1990 година) Медицинска сестра заснована на теорија. Во Кини, Ц., Ериксон Х. (Ед) Моделирање и моделирање на улоги: Теорија, пракса и истражување. Друштво за унапредување на моделирањето и моделирањето на улоги. Вол. 1 (1), 1-27.
Ериксон, Х. (1990 година). Знаење за грижа за себе: Истражувачка студија. Во Kinney, C. & Erickson, H. (Ed) Modeling and Role-Modeling: Theory, Practice and Research. Друштво за унапредување на моделирањето и моделирањето на улоги. Вол. 1 (1), 178-202.
Ериксон, Х. Моделирање и моделирање на улоги со психофизиолошки проблеми (1990 година). Во JK Zeig & Gilligan, S. (Eds. ) Кратка терапија: Митови, методи и метафори Њујорк: Брунер / Мазел, 473-491.
Kinney, C. & Erickson, H. (1990 година). Моделирање на светот на клиентот: Начин на холистичка грижа. Прашања во медицинската сестра за ментално здравје. Вол. 11 (2), 93-108.
Erickson, H. & Swain, MA (1990 година). Мобилизирање на ресурси за самогрижа: Интервенција на медицинска сестра за хипертензија. Прашања во медицинската сестра за ментално здравје. Вол. 11 (3), 217-236.
Barnfather, J., Swain, MA, & Erickson, H. (1989 година) Евалуација на две техники за проценка. Квартал за медицинска сестра. 4, 172-182.
Барнп, Ј., Свејн, м-р, Ериксон, Х. (1989 година). Конструирајте валидност на аспект на процесот на справување: Потенцијална адаптација кон стресот. Прашања во медицинската сестра за ментално здравје. 10, 23-40.
Ериксон, Х. (1988 година). Моделирање и моделирање на улоги: Ериксонски пристапи со физиолошки проблеми. Во J. Zeig, & S. Langton (Eds), Ериксонијанска пихотерапија: Состојбата на уметноста.
Ериксон, Х. (1986 година). Синтетизирање на клинички искуства: Чекор во развојот на теоријата. Ен Арбор, МИ: Биомедицински комуникации, Универзитет во Мичиген.
Ериксон, Х. (1985 година, март / април). Нови предизвици за медицинските сестри. DCCN, 99-100.
Кембел, Ј., Финч, Д., Олпорт, Ц., Ериксон, Х., & Свејн, М. (1985 година). Моделирање и моделирање на улоги: Формат на проценка на медицинска сестра. Весник за напредна медицинска сестра, 10, 111-115.
Ериксон, Х. (1984 година). Политички аспекти на сочувствителна грижа. Објавено во зборници од Повик за создавање, Универзитет Лојола во Чикаго, 1–4 јуни 1984 година.
Ериксон, Х. (1984 година). Знаење за грижа за себе: Односи меѓу концептите поддршка, надеж, контрола, задоволство од секојдневниот живот и физичкиот здравствен статус. Дисертација Апстракт Ериксон, Х. (1983, март). Справување со нови системи. Весник за медицинска сестра, 132-136.
Ериксон, ХЦ, Томлин, Е.М. и Швајн, МАП (1983/2010 година). Моделирање и моделирање на улоги: Теорија и парадигма за медицинска сестра. Енглвуд Клифс, NJујорк: Прентис-Хол) Второ-деветто печатење, 1988-2010; Компанија EST: Остин, Тексас.
Ериксон, Х. и Свејн, М-р (1982 година). Модел за проценка на потенцијалот да се прилагоди на стресот. Истражување во медицинска сестра и здравје, 5, 93-101.
Ериксон, Х. (1976 година). Идентификација на состојбите на справување со користење на физиолошки и психолошки податоци. Магистерски труд. Универзитетот во Мичиген.
Избрани апстракти: Ериксон, Х. грижа, утеха и лекување. Зборник на трудови од конференција. Шестата национална конференција на АЈН за медицинско-хируршка и геријатриска медицинска сестра. (19 октомври 1994 година)
Ериксон, Х., Кини, Ц., Актон, Г., Бекер, Х., Ирвин, Б., Јенсен, Б. и Милер, Е. (1994 година). Студија за интервенција: Лица со Алцхајмерова болест и нивни негуватели. Зборник на трудови од конференција. Петтата национална конференција за теорија на моделирање и моделирање на улоги.
Ериксон, Х. (1993 година). Интервентно истражување со лица со когнитивно оштетување и нивни негуватели. Предизвик за медицинска сестра: водство во менување на времињата. STTI 32 cd биенална конвенција. Индијанаполис, Индијана.
Ериксон, Х & Кенеди, Г. (1992 година). Гледање на светот низ очите на пациентот. Зборник на трудови: Славење на партнерства. AACN NTI. Newу Орлеанс, Луизијана.
Ериксон, Х., Актон, Г., Баас, Л., Робинсон, К., & Роси, Л. (1992 година). Стратегии за хуманизирање на грижата во ICU. Зборник на трудови: Славење на партнерства. AACN NTI. Newу Орлеанс, Луизијана.
Ериксон, Х. (1991 година). Односите меѓу знаењето за грижа за себе, ресурсите за самогрижа и физичкото здравје. Зборник на трудови од Петтата годишна конференција на јужното медицинско медицинско друштво.
Ериксон, Х. (1990 година). Моделот Мекенел: користење квалитативни методи за насочување на развојот на инструментот. Четврта годишна конференција на јужното медицинско медицинско друштво. стр. 115.
Ериксон, Х., Лок, С. И Свејн, М. (1989 година). Продолжување со проучување на конструктот за знаење за грижа за себе во теоријата за моделирање и моделирање улоги. Напредок во меѓународната стипендија за медицинска сестра. Сигма Тета Тау Меѓународен конгрес за истражување. Тајпеј, Тајван: Меѓународно друштво за честа на Сигма Тета Тау. стр. 84
Ериксон, Х. (1989 година). Студија за конструкцијата на знаење за грижа за себе. Трета годишна конференција на друштвото за истражување јужна медицинска сестра. стр. 10
Ериксон, Х. (1989 година). Врските ум-тело како фактор во грижата за луѓето со дијабетес. Трета годишна конференција на јужно-медицинско медицинско истражување стр. 47
Ериксон, Х. (1985 година). Знаење за грижа за себе: Односи меѓу концептите поддршка, надеж, контрола, задоволство од животот и физичко здравје. Социјална поддршка и здравје: Нови насоки за развој на теоријата и истражување. Универзитет во Рочестер. стр. 208–212.
Ериксон, Х. и Свејн, М-р (1977 година). Употреба на модел за медицинска нега за третман на есенцијална хипертензија. Циркулација. (Апстракт)}
Оливеира до Баиро
Оливеира до Баиро (португалски: Oliveira do Bairro) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 47.729 жители, на површина од 335.27 км2. Самиот град имал население од 3.077 во 2001 година.
Светско првенство во фудбал 2010 - група Б
Натпреварите во Група Б на Светското првенство во фудбал ќе се одржат од 11 јуни до 22 јуни. Учсници во оваа група се: Аргентина, Нигерија, Јужна Кореја и Грција.
На последната Ранг список на ФИФА, Аргентина се наоѓа на 9 место, Грција на 10 место, Нигерија на 21 место и Јужна Кореја на 53 место.
На Пенештром
Општинската заедница На Пенештром се состои од следниве општини:
Хастати
Хастати (, еднина: Hastatus) биле класа на пешадија вработена во армиите на раната Римска Република кои првично се бореле со копје, а подоцна и како мечувалци. Овие војници биле главната единица откако Рим го отфрлил етрурското владеење. Тие првично биле некои од најсиромашните луѓе во легијата и можеле да си дозволат само скромна опрема. Сенатот ги снабдувал војниците со само краток убоден меч, гладиус, и со нивниот карактеристичен квадратен штит, скутум. Хастатите обично биле опремени со оваа опрема, и со едно или две меки железни копја за фрлање наречени пилум. Со оваа опрема се удвојувала нивната ефикасност, не само како силна водечка трупа на нивниот манипул, туку и како самостојна трупа. Подоцна, во хастатите се вклучувале и помлади мажи а не само сиромашни, иако повеќето млади биле релативно сиромашни. Нивната вообичаена позиција била во првата борбена линија. Тие се бореле во формација на квинкунс, поддржани од полесна пешадија. На непријателот му дозволувале да навлезе во првата борбена линија која се состоела од хастати, по што непријателот ќе налетал на поцврстите војници, принкипес. Тие на крајот биле распуштени по Маријанските реформи од 107 година п.н.е.
Историја и распоредување
Се чини дека хастатите биле остатоци од старата трета класа на војската на етрурските кралеви која била реформирана од Марк Фуриј Камил. Третата класа стоела во последните неколку редови на многу голема фаланга иако често биле опремени на сличен начин како хастатите, иако тие почесто биле поддршка на повисоките класи наместо да се борат сами. По борби со Самнитите и Брен, водач на Галите, кои користеле многу помали воени единици, Римјаните ја сфатиле важноста на флексибилноста на војската која што на фалангата ѝ недостасувало.
Камилански систем
До 4 век п.н.е. војската што ја наследиле Римјаните од Етрурците сè уште била користена. Иако ефикасноста на војската била сомнителна, таа се покажала делотворна против локалните противници на Рим. Кога Галите ја нападнале Етрурија во 390 година п.н.е., жителите побарале помош од Рим. Малата трупа пратена од Рим по одбивање на галските напаѓачи предизвикала целосен напад врз Рим. Целокупната римска војска била уништена во Битката кај Алија во огромниот пораз што ги предизвикало реформите од Марк Фуриј Камил. Според новиот систем, мажите биле подредени во класи засновани на богатство; хастатите биле трети најсиромашни, со тоа што рорариите биле малку посиромашни, а принкипите биле малку побогати. Хастатите биле вооружени со кратки копја односно хаста, до 1,8 метри долги, според кој војниците го стекнале своето име. Тие се бореле во квинкунс формација, обично носеле скутум, голем правоаголен штит, и носеле бронзени шлемови, често со голем број на пердуви закачени на врвот. Тие носеле лесен оклоп, а најчеста форма биле мали штитници на градите, наречени „штитници на срцето“.
Во овој тип на легија, 900-те хастати формирале 15 манипули, воени единици од по 60 мажи. Секоја манипула имала околу 20 лесно наоружана пешадија. Хастатите стоеле во првата борбена линија, пред принкипите кои биле на втората линија и триариите кои биле на третата. Во договорени битки, лесната пешадија стоела пред легијата и го напаѓале непријателот со своите копја за фрлање со што го прикривале напредувањето на хастатите. Доколку хастатите не успееле да го скршат непријателот за време на нивниот напад, тие ќе отстапеле назад и ќе ги оставеле потешките прикнипес да го преземат нападот. Ако прикнипите не можеле да ги разбијат непријателот, тие ќе се повлекувале зад триариите, кои со тоа влегувале во борба. Еквитес, коњаниците, биле користени на крилата ги гонеле непријателите. Рорариите и акцензите во последната борбена линија биле едни од последните трупи што напаѓале, и биле користени како поддршка, обезбедувајќи и зајакнувајќи ги областите на линијата што војската ги губи.
Полибијанскиот систем
До времето на Пунските војни во 3 век п.н.е., се покажало дека Камиланскиот систем не бил ефикасен. Според новиот полибијански систем, пешадијата биле подредени во класи според возраста и искуството, а не по богатството, а хастатите биле најмлади и најмалку искусни. Нивната опрема и улога биле многу слични како и во претходниот систем, освен што сега носеле мечеви односно гладиуси, наместо копја. Секој војник од хастатите носел и две копја за фрлање, пилум. Само со тежината се попречувал секој погоден штит (честопати го пробивал и штитот со што би се погодил човекот кој го користел), а железото било доволно тврдо што пилумот често се користел како рачно копје и против пешадијата и коњаницата. Во моментот кога копјата ќе стигнеле до непријателската линија (обично оддалечена само околу 14 м. за најдобар ефект), легионерите тргнувале во напад со мечевите. Ретко имало време непријателот да го најде копјето, да го извлече, и да го фрли назад.
Хастатите бројно се зголемиле до 1.200 по легија и формирале 10 манипули од по 120 мажи. Рорариите и акцензите биле распуштени. Левес биле заменети со велитес, кои имале слична улога, но сега биле приклучени кон принкипите и триариите. Договорените битки се воделе на сличен начин; велитите се собирале напред и фрлале копја за да го прикријат напредувањето на хастатите.
Овој редослед на битка се следел скоро секогаш, освен при Битката кај Големите рамнини и Битката кај Зама. Кај Големите рамнини, Скипион, римскиот генерал, ги поставил своите војници на вообичаен начин, но откако хастатите влегле во борба со непријателот, тој ги користел своите принкипес и триарии како придружна сила, по што картагинските трупи почнале да бегаат.
Маријански реформи
Со формалните воени реформи на Гај Мариј во 107 година п.н.е., наменети за да се справат со намалената работна сила поради војните против Југурта, кралот на Нумидија во Северна Африка и германските племиња на север, различните класи на единици биле распуштени во целост. Барањата за богатство и возраст биле укинати. Наместо тоа, било утврдено дека војниците професионално ќе се приклучат на легијата, наместо како услуга на градот, и сите ќе бидат опремени како тешка пешадија со истата опрема купена од страна на државата. Помошните војници, односно локалната нерегуларна војска, имале други улоги, односно служеле како стрелци и коњаница.
Астрид Асефа
Астрид Асефа, родена како Астрид Маргарета Енгелбректсон, е етиопско-шведска пејачка, глумица и театарски режисер. Родена е на 7 февруари 1953 година во Арвика, локалитет и седиште на општина Арвика во шведската област Вермланд. Таа е позната по своите глумечки настапи во „Децата што се кул, не плачат“ (2014), „Стокхолм Исток“ (2011) и „30: ноември“ (1995).
Кариера
Родена во 1953 година во Шведска, Асефа студирала на државното сценско училиште во Гетеборг и се занимавала со Кралскиот драмски театар, Рикстеатерн (најголемиот шведски театар за турнеи), Фолкеатерн во Јевле и Градски театар во Стокхолм. Работела како учителка по театар на Универзитетот во Адис Абеба во Етиопија, земјата на нејзиното потекло. Таа служела како театарски режисер Далатеатерн во Фалун и станала претседател на управниот одбор на Драматичниот институт, сега Драмски колеџ во Стокхолм. Таа понекогаш и служела како експерт во Државниот комитет за истрага за имиграција. Исто така учествувала како гостин во „Пејте заедно во Скансен“, програма со сите песни во Стокхолм, емитувана на шведската телевизија скоро секое лето од 3 август 1979 година. Во 2005 година, Асефа дебитираше на „Лето на П1“, програма на шведското радио П1 што се емитуваше секое лето.
Иштван Еркењ
Иштван Еркењ (унгарски: Örkény István, 5 април 1912, Будимпешта, Унгарија - 24 јуни 1979, Будимпешта, Унгарија) бил современ унгарски писател, драматург и сценарист.
Животопис
Иштван Еркењ е роден на 5 април 1912 година во Будимпешта како прво дете на Хуго Еркењ и Маргит Пето. Татко му бил познат аптекар. Во 1917 година се родила сестра му Мариан. Во 1918 година се запишал во основното евангелиско училиште на Деак Тер. Во 1922 година се запишал во гимназијата на Пиаристите каде што матурирал во 1930 година. Од 1930 до 1932 година студирал на Политехничкиот факултет во Будимпешта, на насоката за хемиски инженер. Од 1932 до 1934 година студирал фармација на универзитетот Петар Пазмањ во Будимпешта, каде што дипломирал. Во 1935 година се пријавил на курс за резервен офицер. Во 1937 година се оженил со Флора Гончи. Во текот на 1938 година патувал во Лондон и во Париз, живеејќи од разни привремени работи. На 30 август 1939 година, со последниот воз се вратил дома, непосредно пред почетокот на Втората светска војна.
Периодот на Втората светска војна
Во текот на 1939-1941 година повторно студирал политехника и овојпат се здобил со диплома за хемиски инженер. Истовремено, меѓу 1940 и 1941 година повеќепати бил повикуван во резервниот состав на армијата како санитетски офицер. Во 1941 година го напуштила жена му. Во 1942 година, повторно бил повикан во резервниот состав на армијата, но поради неговото еврејско потекло му бил одземен офицерскиот чин. Потоа, Еркењ бил испратен на принудна работа во Вороњеж, во состав на Втората унгарска дивизија. Во јануари-февруари 1943 година, во Битката за Вороњеж, поголемиот дел од Втората унгарска дивизија бил уништен и Еркењ бил заробен од страна на Црвената армија. Оттука, во текот на 1943 и 1944 година, тој се наоѓал во воено заробеништво во Тамбов, а од 1944 до 1946 година престојувал во логорот за воени заробеници во Красногорск, каде што работел како помошник во "партиската школа за превоспитување". Истовремено, Еркењ бил еден од уредниците на весникот на воените заробеници "Збор на вистината".
Враќањето од заробеништво
На 26 декември 1946, Еркењ се вратил во Будимпешта, каде што ги затекнал живи сите членови на неговото семејство. Во 1947 година станал член на Унгарската комунистичка партија и се вработил како драматург во еден театар, а истовремено добил редовна рубрика во весникот "Утро". Во 1948 година, Еркењ се оженил по вторпат, со Ангела Наѓ. Следната година, тие ја добиле ќерката Ангела. Во 1950 година, Еркењ добил функција на партиски активист во сојузот на писателите, а истовремено, тој работел во фабриката на MAVAG. Истата година, умрел татко му. Во 1954 година, на Еркењ му се родил синот Антал. Во текот на 1955 година, Еркењ патувал низ Чехословачка.
Преминот во опозицијата
По антикомунистичките демонстрации и воените нереди во Унгарија, Еркењ се оддалечил од комунистичката партија и преминал на страната на опозицијата. Така, во декември 1956 година, Еркењ го напишал воведниот говор за "Слободното радио Кошут", а во текот на 1957 и 1958 година учествувал во штрајкот на писателите. Како последица на тоа, му биле забранети јавните настапи. Во 1958 година, Еркењ работел како инженер-хемичар во една фабрика за лекови и прехранбени концентрати. Истата година, тој се развел и од втората жена. Во 1959 година се запознал со драматургот Жужа Радноти, а во текот на 1959 и 1960 година, поради артритис, двапати одел на операција. Во 1963 година, Еркењ дал отказ од фабриката за лекови, а во 1965 година се оженил со Жужа Радноти. Во 1968 година, Еркењ претрпел тежок инфаркт.
Болеста и смртта
На 25 јануари 1979 година, Еркењ го напишал својот тестамент. Истата година, тој бил опериран на клиниката за нервна хирургија поради скршен пршлен на ’рбетниот столб. На 24 јуни, истата година, умрел Еркењ.
Творештво
Еркењ е еден од најголемите унгарски писатели по Втората светска војна. Тој е особено ценет по своето дело "Едноминутни новели", кое доживеало голем број изданија, така што во Унгарија, тоа се смета како посебен жанр, како нов вид прозна форма. Со ова дело, Еркењ извршил огромно влијание врз современиот унгарски јазик и општественото мислење.
Така, за значењето на Еркењ, познатиот унгарски писател Петер Надаш рекол:
Предвоениот период
Своите први книжевни обиди Еркењ ги направил во 1920-тите, за време на своите гимназиски денови. Сепак, посериозно започнал да се занимава со пишување во 1930-тите години кога работел како уредник и спонзор на списанието "Kereszmetszet". Во текот на 1936 и 1937 година биле објавени неговите први песни и новели. Во 1937 година, Антал Серб дал препорака за неговиот роман "Полусон", издавачката куќа "Реваи" не го објавила романот. Истата година, во бројот јули-август на списанието "Убав збор" била објавена неговата новела "Револуција", лекторирана од Јожеф Атила. Во 1941 година, Еркењ ја објавил својата прва збирка раскази "Морска игра", која ја финансирал сам. Во периодот 1944-1946 година, за време на престојот во логорот за воени заробеници во Красногорск, Еркењ подготвил пет книги.
Периодот на шематизмот
Во 1946 година излегла од печат неговата книга "Додека се враќавме". Следната година ги објавил и делата "Луѓето на логорите" и "Вороњеж", кои биле напишани за време на заробеништвото. Во 1948 година била прикажана неговата пиеса "Жичиевата палата", напишана заедно со Миклош Ѓарфаш. Во 1949 година, на сцената била поставена и неговата втора пиеса "Вороњеж". Во 1950 година, како активен член на комунистичката партија, во весниците "Слободен народ" и "Книжевен весник", Еркењ објавувал репортажи од изградбата на Сталинварош (денешен Дунајварош). Во периодот 1951-1953 година, ги објавил збирката раскази и репортажи "Луѓето кои стануваат рано" и текстот "Сопрузи".
Еркењ како писател-опозиционер
Во 1953 година, Еркењ направил голем пресврт во своето творештво, бидејќи раскинал со шематизмот и преминал во кругот на писателите-опозиционери. Во 1954 година ја објавил збирката раскази "Во снежното невреме", а во 1956 година излегла од печат збирката скечеви "Сребрена пастрмка". Во втората половина од 1950-тите, поради судирот со власта, на Еркењ не му било дозволено да објавува, така што дури во 1962 година, повторно почнал да објавува раскази во списанието "Ново писмо". Следната година, во списанието "Живот и литература", Еркењ го објавил текстот "Кафетеријата Нијагара", кој наишол на остри политички критики. Истовремено, по нарачка на едно филмско студио, тој ги направил првите филмски сценарија - "Мачкина игра" и "Семејството Тот". Во 1966 година излегле делата "Принцезата од Ерусалим" и "Мачкина игра" (краток роман). Во текот на 1967 година, драмската верзија на "Семејството Тот" се прикажувала во Унгарија и во странство. Исто така, била објавена збирката раскази "Младоженци на меден месец во муволовка".
Зрелата фаза во творештвото и славата
Во 1968 година излегло од печат првото издание на "Едноминутни новели" - дело кое му донело голема слава и кое понатаму доживеало бројни изданија. Во 1969 година бил прикажан филмот на Золтан Фабри "Добредојдовте господине мајоре", направен според делото "Семејството Тот". Истата година, Еркењ ја завршил драмата "Пишти во крвавата бура", но таа била забранета за прикажување. Во 1970 година, делото "Едноминутни новели" доживеало преводи на: англиски јазик, француски јазик, холандски јазик, фински јазик, српски јазик, романски јазик, бугарски јазик, естонски јазик, чешки јазик, словачки јазик, полски јазик, грузиски јазик итн. Во 1971 година била прикажана драмата "Мачкина игра", која доживеала премиери и во САД, како и во неколку европски земји. Истата година,започнало издавањето на неговите собрани дела. Во 1974 година, на сцената била поставена неговата драма "Крвни врски", а следната година и драмата "Во потрага по клучот". Во 1979 година, конечно доживеала премиера дрмата "Пишти во крвавата бура". Истата година, за време на престојот во болницата, Еркењ го напишал своето последно дело - драмата "Сценарио".
Дива мачка
Дивата мачка е силно животно со тркалезна глава.
Особености
Има кратка муцка и кратки уши. Меѓу острите заби се издвојуваат острите долги песјаци. Телото е покрено со густо сиво-кафеаво крзно со напречни темни шарки. На кратката дебела опашка има црни прстени и црн врв. На предните нозе има пет прста, а на задните четири, што се одоздола секогаш црни. На прстите има канџи кои може да ги вовлекува. Градите и стомакот имаат побледа еднолична боја. Мажјакот е поголем и израснува до 90 cm во должина, од што опашката зафаќа околу 37 cm, а е тежок до 15 кг. Живее во во шуми со шумски чистини. Активна е и ноќе. Лови приквечер или в зори. Внимателна е, добро трча и се качува по дрвја. Лови жив плен - зајци, птици, глувци. При крајот на пролетта окотува до 4 младенчиња во засолниште меѓу камења или во шупливо стебло, ретко во грмушки.
Распостранетост
Освен во северна, распостранета е речиси во цела Европа. Таа е загрозен вид, зашто се лови заради ценетото крзно.
Зичиујфалу
Зичиујфалу (Zichyújfalu ) е село во унгарската жупанија Фејер. Соседни населени места на Зичиујфалу се Гардони, Пустасаболч, Шерегелиес и Сабадеѓхаза.
Селото има населението од 941 жители (2012) со густина на население од 86,97 лица/км2. Вкупната површина на селото е 10,82 км2 и истото се наоѓа на надморска височина од 125 метри.
Српски Македонци
Македонците во Србија, или Српски Македонци, се официјално признато малцинство.
Демографија
Според пописот од 2002 г. во Србија живеат 25 847 Македонци, од кои 14 062 во Централна Србија, а 11,785 во Војводина. Најголеми концентрации на Македонци има во Пландиште, Јабука, Глогоњ и Качарево каде што претставуваат 10-32% од вкупното население. Доколку се земе фактот дека и Горанците се дел од Македонскиот народ, тогаш спрема пописот на населението од 2002. година, во Србија (без Косово и Метохија) живееле 4.581 Горанци. Според проценките Горанци има над 60.000.
[[Податотека:Macedonians in Serbia.png|thumb|десно| Македонците во Србија
]]
Гилц
Гилц (Gültz) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Илирика Инвестментс АД Скопје
Илирика Инвестментс АД Скопје е водечка брокерска куќа во Македонија, која нуди квалитетни брокерски услуги и корпоративно финансирање и специјализира во менаџирање на средствата на инвеститорите. Во своето работење се темели пред сè на доверба и сигурност. Таа ја следи стратегијата за инвестирање на ниво на групација, која во својата дваесет годишна историја ги има докажано своите резултати.
Инвестициски фондови
Илирика Фунд Менаџмент АД Скопје е првото друштво за управување со инвестициски фондови во Република Македонија формирано во 2007 година и е дел од групацијата ИЛИРИКА. Друштвото е основано како акционерско друштво со основачки капитал од 500.000 евра во денарска противвредност и во целост е уплатен.
Илирика Фунд Менаџмент ги основаше првите инвестициски фондови во Македонија, потоа почна со менаџирање на поединечни портфолија и во 2013 го формираше новиот Илирика Кеш Фонд.
Финансиски податоци
Од ревидираните финансиските извештаи,се добиени следниве поважни финансиски показатели: * Илирика Глобал растечки пазари,со состојба 31.12.2012: Вкупен износ на средства 36,377,910 МКД Вкупни обврски 36,200,350 МКД Број на удели во фондот 777,637.2070 МКД Нето-вредност на имот од портфолио 31,763,446 МКД
* Илирика Југоисточна Европа,со состојба 31.12.2010: Вкупен износ на средства 29,688,326 МКД Вкупни обврски спрема изворите на имот 29,372,933 МКД Број на удели во фондот 489,701.4549 МКД Нето-добивка од вложувања во хартии од вредност -2,565,338 МКД
* Илирика Кеш фонд, со состојба 31.12.2013: Депозити 102% Обврски -2.0% Просечен принос од основање 0.09% Нето-вредност на имот 41.872.877,83 МКД
Берзанско работење
Основна дејност на Илирика Инвестментс АД Скопје е работење со хартии од вредност.Во рамките на својата дејност, Илирика Инвестментс прима и реализира налози на своите клиенти за купување и продавање на хартии од вредност со кои се тргува на Македонска берза на хартии од вредност. Таа е овластена членка на Македонската Берза од 2005. Друштвото ги вложува средствата од имотот на Фондот претежно во портфолио на нискоризични должнички хартии од вредност и инструменти на пазарот на пари. Хартиите од вредност каде што Фондот ги инвестира средствата се од издавачи чие седиште, односно претежна дејност се врши на територијата на следниве земји: Република Македонија, земји-членки на ЕУ и ОЕЦД и земји што не се членки на ЕУ и ОЕЦД ( Хрватска, Босна и Херцеговина, Србија, Црна Гора, Албанија, Украина).
Корпоративни финансии
Покрај конвенционалното бокерско работење, ИЛИРИКА нуди широка палета на услуги од полето на корпоративни финансии. Друштвото поседува специјалистички капацитети во котирање на нови компании. Илирика ги врши правните и регулативните обврски и се јавува како покровител да ја понуди котираната компанија на пазарот на најдобар начин за привлекување на инвеститори. Меѓу нашите успешни проекти можеме да ги наведеме Благој Ѓорев, Фруктал МАК и Технокомерц. Во рамките на корпоративните финансии, покрај котизацијата на берза, Илирика врши услуги од типот на спојувања на две или повеќе компании во една која ќе поседува поголем пазарен удел и поконкурентни способности, како и преземања на веќе постоечко препријатие кое ги веќе ги поседува сите капацитети кои се бараат.Исто така,фондот нуди услуги од типот на анализа и инвестициско советување, застапување на акционерски собрание, и изработка на бизнис план и советување.
Бенингштет
Бенингштет (Bönningstedt) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 8 километри источно од Пинеберг и 13 километри северно од Хамбург. Миленау и Ругенведелзау течат низ општината.
Радиометар
Радиометар — уред наменет за мерење на текот (флуксот или моќта) на електромагнетното зрачење. Обично под „радиометар“ се подразбира уред за востановување на присуството на инфрацрвено зрачење, но сепак ова може да значи и уред што работи на сите електромагнетни бранови должини. Чест пример за ваков уред е Круксовиот радиометар - рана варијанта на уредот, каде роторот (со темни и светли перки) е сместен во делумен вакуум и се врти кога е изложен на светлина.
Бенингштет
Кон општината припаѓаат местата Винцелдорф и Ругенберген. Бенингштет бил седиште на поранешната истоимена општинска заедница. Помеѓу јануари 2007 година и јануари 2013 година бил дел од општинската заедница Пинау. До 1 август 2008 година претставувал и нејзино седиште, откога тоа било преместено во Релинген. Од 1 јануари 2013 година ја напуштила општинската заедница Пинау и сега претставува слободна општина, која административно соработува со градот Квикборн.
Бенингштет е поврзан со јавниот сообраќаен систем на Хамбург преку железничката компанија АКН.
Радиометар
Микробрановиот радиометар работи на микробранови должини. Овој радиометар содржи аргон, што му овозможува да се врти.
Бенингштет
Повикувачкиот број во Бенингштет започнува со 040 (за Хамбург), иако општината се наоѓа во покраината Шлезвиг-Холштајн, каде броевите започнуваат со 041XX.
Лоренцо Мајтани
Лоренцо Мајтани (околу 1275–1330) бил италијански архитект и скулптор првенствено одговорен за изградбата и декорацијата на фасадата на катедралата Орвјето.
Мајтани ја воспоставил својата репутација во Сиена и бил повикан да ја надгледувал изградбата во Орвјето во 1308 година кога невидената висина и распон на сводовите и сводовите на катедралата предизвикале непредвидени тешкотии. Во 1310 година ја добил титулата капоместро на катедралата и станал, дополнително, надзорник на мостовите и граѓанските згради. [[Податотека:Orvieto064.jpg|лево|мини|300x300пкс|Евангелист Матеј
бронзена статуа на левиот столб на фасадата на Орвјетската катедрала, ИталијаMatthew the Evangelist bronze statue on the left pier of the façade of the Orvieto Cathedral, Italy]] Дизајнот на фасадата на катедралата се сметал за најважното дело на Мајтани. Иако било тешко да се одреди неговиот придонес за фасадата како скулптор, можело да се претпостави дека неговиот сензибилитет ја диктирал целокупната шема. Две од панелите што му се припишувале на Мајтани, „Сцени од Битието“ и „Последниот суд“, биле деликатни барелјефи обединети со растечка лоза што укажувала на француско готско влијание. Скулптурите што генерално му се припишувале на Мајтани ги вклучувале бронзениот „Орел на Свети Јован“ и „Ангелот на Свети Матеј“.
Список на градови во Сар по население
Ова е список на сите градови и општини во германската покраина Сар со повеќе од 10.000 жители. Во 2017 г. овој услов го задоволувале 38 градови. На овој список се наведени само поединечните општини во градските граници, а не општини или приградски населби во рамките на урбани агломерации.
Список
Во табелава се наведени 38 градови и општини во Северна Рајна-Вестфалија со население од барем 10.000 жители во 2017 г. според проценките на Сојузната статистичка служба на Германија. Главниот град на покраината е претставен со задебелени букви.
Страхил Андасаров
Страхил Илиев Андасаров ( во —  во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОВ.
Животопис
Тој потекнува од службеничко семејство. Уште во раната возраст неговите родители се преселиле во Скопје, каде го продолжил обрзованието. Тој бил вклучен во напредното младинско движење и земал активно учество и во помагањето на НОВ. Со својата дејност и стaнaл сомнителен на бугарската фашистичка полиција, поради што се повлекол во родното село Љубанци.
Во септември 1944 година стапил во 16та македонска ударна бригада. Како нејзин припадник учествувал во многубројни крвави борби против балистите и Германците на падините на Скопска Црна Гора, каде се истакнал како храбар борец.
Розита Ауер
Мод Розита Ауер, (родена на 4 август 1952 година) — шведска стомачна танчерка, глумица и пејачка. Таа пораснала во Губанген во Стокхолм. Преку пријатели таа стапила во контакт со индискиот танц, а потоа и со турскиот танц. Започнала да работи како стомачна танчерка во Клуб Камелен во Гамла Стен во Стокхолм во 1969 година. Покрај тоа, таа студирала и глума на театарската школа Кале Флигарес.
Страхил Андасаров
Животопис
По ослободувањето на Македонија, учествувал во пробивот на Сремскиот фронт како и во борбите кои следеле потоа. Загинал во битките против германските и усташките сили, во близината на Врпоље, на 14 април 1945 година.
Во близина на Љубанци, до манастирот „Свети Никола“ се наоѓа едно детско одморалиште кое го носи токму неговото име.
Розита Ауер
Како глумица учествувала во неколку театарски претстави и имала улоги во голем број филмови и ТВ-продукции. Меѓу другите претстави, таа учествувала во сценското шоу на Повел Рамелс „Тингел Тангел на Тирол“ помеѓу 1989 и 1990 година. Станала пионерка во Шведска како прва професионална стомачна танчерка, имала и часови по уметност на ориентален танц. Таа е и главна пејачка на групата Розита Оер Бенд.
Во 2016 година, Розита ја објави својата автобиографија наречена „Во главата на стомачна танчерка„.
NGC 5461
NGC 5461 — дел од галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5461 се споменува и како part of M 101.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5461 е од видот GxyP.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 3 м 41,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 19' 5"".
Други поделби
Проучување на NGC 5461 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
NGC 865
NGC 865 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 865 се споменува и како UGC 1747, MCG 5-6-20, CGCG 504-42, IRAS 02133+2822.
Откривање
Објектот е откриен на 9 септември 1871 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 865 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 865 има привидни димензии од 1,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 16 м 15,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 28° 36' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 865 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8678. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1777. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1248.
829
829 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 829 година од новата ера, 829. од првиот милениум, 29. од IX век и последна од 820-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6337 и 6338 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5579 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4589 и 4590 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1582.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 829 година се протега во 3465 и 3466, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3525 и 3526 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1372. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 213 и 214 исламска година.
Сари Дуанли
Сари Дуанли (Πετράδες, Петрадес, до 1927 Σαρή Δογανλή, Сари Доганли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 17 километри североисточно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро на планината Круша. Селото се наоѓа на надморска височина од 467 метри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Сари Дуанли се состоело од 25 семејства и 80 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Сари Дуанли имало 90 жители муслимани.
Во текот на Балканските војни, селото било опожарено од страна на грчките војски.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година, во селото биле евидентирани 59 жители, додека во 1920 година 49 жители Турци. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители. Во 1926 година, селото било преименувано во Килади.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 94 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 188 жители. Селото во пописот од 1951 година поради Грчката граѓанска војна било напуштено, на пописот од 1961 година, во селото живееле 99 жители, во 1971 година имало 15 жители, во 1981 година имало 19 жители, додека во 1991 година имало 148 жител. Денеска, населението на селото е 12 жители според пописот од 2001 година.
Алхаво
Алхаво (португалски: Ílhavo) — град и општина во Централниот регион, Португалија. Населението во 2011 година изнесувало 38.598 жители, на површина од 73.48 км2.
Перихел
Перихел — точка во орбитата на астрономскиот објект, каде што тој е најблиску до својот орбитален фокус.
Според Првиот Кеплеров закон, сите планети, комети и астероиди во Сончевиот Систем имаат приближно елиптични орбити околу Сонцето. Оттука, објектот којшто орбитира има најблиска и најдалечна точка од објектот околу кој се движи. Секоја екстремна вредност е позната како апсида. Орбиталното занесување ја мери сплесканоста на орбитата, односно отстапувањето од совршен круг.
Потекло на поимот
Поимот „перихел“ потекнува од старогрчките зборови περί (пери), со значење „блиску“, и Ἥλιος (хелиос), со значење „Сонце“.
Основни формули
Полупречникот на перихелот се пресметува со помош на формулата:
каде:
Брзината во перихелот се пресметува со формулата:
Земја
Перихелот на Земјата се случува на растојание од 147.098.291 км од Сонцето, што е на околу 2,5 милиони км помалку од средното растојание до Сонцето. Земјата се наоѓа во перихел на 2-3 јануари, во просек 13 дена по краткодневицата.
Други планети
Перихелот и останатите планети во Сончевиот Систем согласно информациите на НАСА се случува на следните растојанија:
Џејми Варди
Стоксбриџ Парк Стилс
Роден во Шефилд, Јужен Јоркшир, Варди ја започнал својата кариера во младинскиот систем на Стоксбриџ Парк Стилс на 16 години, откако бил ослободен од Шефилд Венздеј како неталентиран. Тој го поминува својот пат до првиот тим низ резервистите и го направил своето деби за приот тим под водство на менаџерот Гери Мароу во 2007 година. По импресивните партии голем број на клубови од професионалните дивизии на фудбалската лига станале заинтересирани и во 2009, тој поминал една недела на проби во екипата на Кру Александра. Меѓутоа, тој трансфер пропаднал, а подоцна самиот Варди одбил краткорочен договор со екипата на Ротерам Јунајтед.
Халифакс Таун
Во јуни 2010, менаџерот Нил Аспин, кој подолго време бил обожавател на талентот на Варди го доведува во играчот во својот клуб, Халифакс Таун за сума од само 15.000 фунти. Тој го направил своето деби на 21 август во натпревар против Бакстон, каде тој го постигнал и победничкиот гол во натпреварот што завршил со резултат 2-1 за неговиот нов клуб. Варди имал успешна прва сезона во Халифакс завршувајќи како клупски најдобар стрелец со 27 гола и бил изгласан за играч на сезоната на клубот. Кон крајот на сезоната дошол блиску до реализирањето на трет едноподруго хет-трик, но не успеал да постигне трет погодок во победата со 3-1 над Нантвич Таун. Неговите голови помогнале да се освои титулата во Премиер дивизијата на Севрната Премиер лига.
Флитвуд Таун
По нешто повеќе од една година со Халифакс, тој исто така имал постигнато и 3 гола во првите 4 натпревари за сезоната 2011-2012, кога Варди потпишал за екипата од Премиер Конференцијата, Флитвуд Таун за необјавена сума. Тој постигна цели 31 гол во 36 одиграни натпревари и му помогнал на клубот да ја освои титулата во лигата и да обезбеди промоција во професионалната дивизија Лига Два на фудбалската лига. Варди завршил како топ-реализатор во Конференција Премиер со два гола повеќе од напаѓачот на Мансфилд, Матју Грин кој имал 29. Тој исто така постигнал и два хетрика во текот на сезоната.