cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
25. источен меридијан
Места
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" | 🇫🇮 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇫🇮 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇫🇮 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇪🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇪🇪 ! scope="row" | 🇱🇻 ! scope="row" | 🇱🇹 ! scope="row" | 🇧🇾 ! scope="row" | 🇺🇦 ! scope="row" | 🇷🇴 ! scope="row" | 🇧🇬 ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇱🇾 ! scope="row" | 🇪🇬 ! scope="row" | 🇱🇾 ! scope="row" | 🇪🇬 ! scope="row" | Границата меѓу 🇱🇾 / 🇪🇬 ! scope="row" | Границата меѓу 🇱🇾 / ! scope="row" | ! scope="row" | 🇸🇸 ! scope="row" | 🇨🇫 ! scope="row" | 🇨🇩 ! scope="row" | 🇿🇲 ! scope="row" | 🇳🇦 ! scope="row" | 🇧🇼 ! scope="row" | 🇿🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Портрет на Мадам Рекамиер
Портрет на Мадам Рекамиер е портрет од 1800 година на париската социјалистка Жулиет Рекамиер од Жак-Луј Давид што ја покажува во висина на неокласичната мода, потпрена на ампир троседот во едноставна класицистичка линија фустан со речиси голи раце и кратка коса „à la Titus“.
Историја на создавањето
Давид ја започнал во мај 1800 година, но можеби ја оставил недовршена кога дознал дека Франсоа Жерар добил нарачка пред него да го наслика портрет од истиот модел (Жерар портрет е завршен во 1802 година); од друга страна, многу портрети на Давид имаат иста гола позадина. Позата на лежечка фигура што гледа наназад преку нејзиното рамо бил потенциран во 1814 година од Жан Огист Доминик Енгр за неговата „Grande Odalisque“. Сега е во Лувр. Сликана на 23-годишна возраст, Жилиет Рекамиер (моминско Жана Бернар) била ќерка на советник на Луј XVI и се омажила во 1793 година, на 15-годишна возраст, за богатиот банкар Жак-Розе Рекамиер. Позната по својата убавина и нејзиниот дух, таа имала салон во нејзиниот приватен замок сместен на 7 rue de la Chaussée-d'Antin, кој го посетуваат особено Жермен де Стаел и Бенџамин Констан, сè до 1803 година кога владата го затворила бидејќи се сметаше за жариште на противење на првиот конзул.
Во издолжен формат, сликата ја претставува Жилиет Рекамиер полулегната на меридијан во држење на страна, горниот дел од телото свртен кон гледачот. Нејзиниот поглед го фиксира сликарот. Таа е облечена во долг антички бел фустан, чиј долен дел паѓа обвиткан на подот. Нејзината кратка, виткана коса е врзана со широка лента, таа е боса. Таа се потпира на троседот, левата рака се потпира на две перничиња, десната на ногата. Во подножјето на софата столче, лево од сликата канделабри во антички стил како и останатиот мебел, сосема спартанско. Сликата не е потпишана.
Сликата раскинува со традиционалното врамување на портрети, кои се позатегнати на лицето на моделите. Така Давид создава вистинска дистанца меѓу гледачот и полулегнатата млада жена, како римски патрициј. Тежината на антиката е ослабена со благодатта на моделот. Сликарот Ежен Делакроа ја поздравува „суптилната психологија и слика слика со „единечна мешавина на реализам и идеализам“. Тоа го илустрира општественото искачување отворено за буржоазијата, која се обидува да се наметне преку искористување на вредностите и претставите од антиката.
Полицаецот од Петлов рид
Полицаецот од Петлов рид е југословенска ттелевизиска серија од 12 епизоди. Снимена е во 1992 година и 1993 година во режија на Михаило Вукобратовиќ, сценариото го напишал Предраг Перишиќ Премиерно била прикажана на РТС 1, во два одделни циклуси,на 7 февруари 1993 година до 4 декември 1994 година
Кратка содржина
Полицискиот инспектор Бошко Симиќ има пет деца и четири жени. Вешт во постапките, необичен татко и „мајка“ за своите деца, единствени за неговите поранешни и идни жени. Сите негови поранешни сопруги се многу успешни деловни жени, а нивните кариери не оставаат време за семеен живот, додека Бошко живее со своите деца во куќа на Петлов рид.Со текот на времето, неговиот професионален живот страда затоа што неговиот шеф не сака да толерира постојани одложувања и отсуства од работа.Животот на неговотонеобично семејство е полн со комични ситуации,но семејната љубов помага секогаш да се најде најдобриот излез од секоја ситуација.
Доли Партон
Доли Ребека Партон (англиски: Dolly Rebecca Parton; родена на 19 јануари 1946 година) ― американска кантри пејачка, текстописец, филмска глумица и бизнисменка. Прво била успешен текстописец за други пејачи, а во 1967 година Доли Партон го објавила својот деби албум Hello, I'm Dolly. По овој албум имала успешни години во музиката (како соло пејачка и во низа дует албуми со Портер Вагонер). Во текот на 1970-тите честопати била на врвот на топ листите, а нејзините албуми имале голем комерцијален успех. Успесите продолжиле и во 1980-тите. По малиот пад во 1990-тите, во новиот милениум продолжила со успесите.
Доли Партон, со кариера од преку 50 години, го носи епитетот „легенда на кантри музиката“. Доли Партон продала преку 100 милиони плочи ширум светот, а нејзините албуми од Здружението на индустријата за снимање на Америка (RIAA) се сертифицирани со златен, платинест и мулти-платинест тираж. 25 нејзини песни се искачиле на прво место на топ листата од Билборд за кантри музичка што е рекорд за пејачка (заедно со Риба Мекентајр). Има рекордни 44 албуми кои се пласирале меѓу првите 10 албуми на топ листата за кантри албуми, а во последните 40 години има 110 песни кои се нашле на топ листа. Доли Партон компонирала преку 3.000 песни, меѓу кои се и: „I Will Always Love You“ (песна која два пати била на прво место на американската кантри топ листа, и меѓународен поп хит во изведба на Витни Хјустон), „Jolene“, „Coat of Many Colors“ и „9 to 5“. Како глумица, имала улога во филмовите Од 9 до 5 (1980) и Најдобрата мала јавна куќа во Тексас (1982), за кој била номинирана за Златен глобус за најдобра глумица, како и Вештачки дијамант (Rhinestone) (1984), Челични магнолии (1989), Директен разговор (1992) и Joyful Noise (2012).
Доли Партон освоила 11 Греми награди од 50 номинации, меѓу кои е и наградата Греми за животно дело; освоила десет награди од Здружението за кантри музика, меѓу кои и пејач на годината и таа е меѓу седумте пејачки кои добиле Награда пејач на годината од Здружението за кантри музика; пет награди од Академијата за кантри музика, меѓу кои и пејач на годината; четири награди од People's Choice; и три Американски музички награди. Исто така, е во мала група уметници кои барем еднаш биле номинирани за награда Оскар, Греми, Тони и Еми. Во 1999 година, Партон била примена во Куќата на славните од кантри музиката. Во 2022 година, била номинирана за Куќата на славните од рокенролот, таа прво ја одбила номинацијата, но потоа ја прифатила; Куќата на славните подоцна објавила дека Партон ќе биде примена.
Таа е ко-сопственик на The Dollywood Company, која управува со многу места за забава, меѓу кои е и забавниот парк Dollywood, водениот парк Splash Country и многу ресторански театари, како The Dolly Parton Stampede и Pirates Voyage. Доли Партон основала многу добротворни и филантропски организации, а најважна меѓу нив е Фондацијата Доливуд, која се занимава со проекти за овозможување образование и намалување на сиромаштијата во Источен Тенеси, каде што пораснала.
Дискографија
Студиски албуми
Ž
Ž — латинична буква која ја претставува фонетската вредност [ʒ]. Оваа буква се користи во чешкиот, словачкиот, хрватскиот, босанскиот, летонскиот и литванскиот јазик и за транскрипција на кириличната буква ж во македонскиот и српскиот јазик.
Роман Зозулја
Роман Вјачеславович Зозулја (роден на 17 ноември 1989, во Киев) — украински фудбалер, напаѓач на Бетис и на украинската репрезентација.
Дребсдорф
Дребсдорф (Drebsdorf) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Зидхарц.
Зауербратен
Зауербратен (германски: Sauerbraten „кисело печење" од сауер за „кисело" и братен за „печено месо") е германско јадење кое може да се подготви со различни меса, најчесто говедско, но и јагнешко, свинско, а традиционално се користи месо од коњ. Пред готвењето, сеченото месо се маринира и е оставено да отстои неколку дена (рецептите варираат од три до десет дена) во мешавина од оцет или вино, вода, билки, зачини. Бидејќи вообичаено се користат потврди парчиња месо за зауербратен, подолгото маринирање на месото е подобро, што резултира со готово јадење кое е нежно, меко и сочно. Состојките на маринадата варираат врз основа на регионалните стилови и традиции низ цела Германија.
Зауербратен се смета за едно од националните јадења на Германија, тоа е едно од најпознатите германски јадења, и често се наоѓа во менијата од рестораните во Германија, но и надвор од Германија. Неколку регионални варијации на јадењето ги вклучуваат оние од Франконија, Тирингија, Рајнска област, Сар, Шлеска и Швабија. Во неколку делови од Германија, со зауербратен се сервираат палачинки од компири.
Зауербратен традиционално се сервира со црвена зелка, кнедли од компир, тестенини од јајца и брашно, и варен компир.
Историја
На Јулиј Цезар му е доделена улогата на инспиратор за зауербратен, кога испратил амфори исполнети со говедско месо маринирани со вино над Алпите до новоформираната римска колонија Келн. Според оваа легенда (Јулиј Цезар бил убиен во 44 п.н.е., а римскиот град Келн бил основан во 50 н.е.), ова ги инспирирало жителите на Келн да го имитираат римскиот увоз. Иако се прилично чести, овие тврдења во голема мера се неосновани.
Според неколку извори ова јадење било измислено од Карло Велики во 9 век како средство за користење на преостанатото печено месо. Алберт Велики, исто така познат како Св. Алберт Велики и Алберт од Келн, исто така е заслужен за популаризација на јадењето во 13 век.
Зауербратен првично било правено од коњско месо, и вака сè уште го прават многу традиционални ресторани, особено во Рајнската област, но денес, зауербратен најчесто се прави од говедско месо.
Регионални варијации
Постојат многу регионални варијанти на зауербратен. Многу варијации се во состојките кои се користат за маринадата во која сеченото месо се потопува неколку дена пред да се готви.
Генерално, основата на маринадата е црвено вино, оцет или комбинација од двете. Додека Германија во голема мерка произведува бели вина, регионите во Германија кои се поблиску до Франција често го користат црвено вино како основа за маринадата. Вински оцет, јаболков оцет и други сорти може да се користат како основа. Рецептите од источните региони на Германија поблиску до Полска и Чешка, почесто го користат оцетот како основа. Во многу региони, виното и оцетот се користат заедно.
Избор на печено месо
Јадењето може да се направи од многу различни видови на печено месо.
Маринирање на печењето
Оцет и вино вообичаено се користат како основа на маринадата, која исто така вклучува и ароматични зачини, како што се црн пипер, каранфилче, морско оревче и ловоров лист, а поретко и коријандер, семе од синап, цимет, ѓумбир и мајчина душичка. Маринадата може да вклучува и зеленчук, како што се кромид, целер и моркови. Киселата маринада помага да се изедначи месото (што обично потешко се сече) пред да се готви. Маштеницата исто така се користи како маринада во одредени региони.
Се препорачува месото да се маринира во глинен, стаклен, пластичен или емајлиран сад, а не во сад изработен од чист метал, бидејќи киселата маринада ќе реагира со металот за време на процесот.
Готвење на печено месо
Откако месото се отстранува од маринадата, прво се пржи во масло или сало, а потоа се става со маринадата во покриена чинија да се пече. По варењето четири часа или повеќе, маринадата му дава вкус на печењето и, како што се готви месото, се ослободуваат и соковите.
NGC 2947
NGC 2947 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2947 се споменува и како IC 547, IC 2494, MCG -2-25-4, IRAS 09336-1212.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2947 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 2947 има привидни димензии од 1,5' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 36 м 5,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 26' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Вотерфорд (грофовија)
Вотерфорд (ирски -Contae Phort Láirge, англиски -County Waterford) е грофовија во покраината Манстер на јужниот брег на Ирска. Административно гледано истоимениот главен град Вотерфорд нема власт како центар на целиот округ. За другиот дел од грофовијата административните работи ги извршува градот Дангарван.
Други градови во округот се:
Дваесет и едно барање
Дваесет и едно барање (対華21ヶ条要求; поедноставен кинески: 二十一条; традиционален кинески: 二十一條; пинјин: Èrshíyī tiáo) биле збир барања од 18 јануари 1915 година кои владата на Јапонското Царство ѝ ги поставило на владата на Република Кина за време на Првата светска војна. Овие тајни барања во голема мера би ја прошириле јапонската контрола врз Кина. Јапонија требало да ги задржи поранешните германски области кои ги освоила на почетокот од Првата светска војна во 1914 година. Нивното прифаќање би довело до сериозно зајакнување на јапонското економско и политичко влијание во Кина, Манџурија и Јужна Монголија.
Најекстремните барања (во делот 5) на Јапонија требало да ѝ дадат одлучувачки глас во финансиите, полицијата и владините работи. Со последниот дел од барањата Кина всушност требало да стане протекторат на Јапонија, а со тоа да се намали западното влијание врз неа. Јапонија имала силна позиција, затоа што западните сили биле во војна со Германија. Велика Британија и Јапонија имале воен сојуз од 1902 година, а во 1914 година Лондон го повикал Токио да се приклучи во војната. Пекинг ги објавил тајните барања и се жалел до Вашингтон и Лондон. Тие го принудиле Токио да се откаже од делот 5. Во последната спогодба од 1916 година, Јапонија се откажала од петтиот сет на барања. Откако Кина ги прифитала ревидираните барања, Јапонија не добила речиси ништо но го изгубила големиот престиж и доверба кои ги уживала во Британија и САД.
Кинеската јавност одговорила со спонтан бојкот на јапонските стоки; Јапонскиот извоз во Кина драстично се намалил. Британија била навредена и повеќе не ѝ верувала на Јапонија како сојузник. Британија (и Соединетите Американски Држави) ја принудиле Јапонија да се откаже од петтиот сет на барања што би ѝ дале на Јапонија голема контрола врз целата кинеска економија и ја прекинале политиката на отворени врати. Јапонија и Кина склучиле серија договори кои биле ратификувани на 25 мај 1915 година.
Предуслови
Јапонија по победите во Првата кинеско-јапонска војна и Руско-јапонската војна добила голема сфера на влијание во северна Кина и Манџурија, и на тој начин добила ист ранг како и европските империјалистички сили во нивната борба да воспостават политичка и економска доминација над царска Кина водена од династијата Ќинг. По соборувањето на династијата Ќинг со Синхајската револуција, и основањето на новата Република Кина, Јапонија добила можност дополнително да ја прошири својата позиција во Кина.
Почетни преговори
Јапонскиот премиерот Окума Шигенобу и министерот за надворешни работи Като Такааки, ја подготвиле листата со дваесет и едно барање, кои биле разгледани императорот Таишо и одобрени од парламентот. Амбасадорот Хиоки Еки листата ја доставил до владата во Пекинг на 18 јануари 1915 година,   и предупредил дека доколку Кина ги отфрли ќе се соочи со страшни последици.
Дваесет и едното барање било поделено во пет групи:
Јапонски ултиматум
Откако Кина го отфрлила ревидираниот предлог на Јапонија на 26 април 1915 година, Јапонија ја избришала „Групата 5“ од документот, бидејќи се покажало дека кинеската влада имала најмногу приговори за нив. Помал сет од „Тринаесет барања“ бил доставен на 7 мај во форма на ултиматум, со рок за одговор од два дена. Јуан Шикаи, натпреварувајќи се со други месни воени лидери за да стане владетел на цела Кина, не бил во позиција да ризикува војна со Јапонија и прифатил смирување, тактика што ја следеле неговите наследници. Конечната форма на договорот била потпишана од двете страни на 25 мај 1915 година
Сигурјон Ејнарсон
Сигурјон Ејнарсон (исландски и норвешки: Sigurjon Einarsson) — исландски и норвешки филмски режисер.
Дваесет и едно барање
Последици
Последиците од ревидираната конечна (Тринаесет барања) верзија на Дваесет и едното барање биле повеќе негативни отколку позитивни за Јапонија. Без „Групата 5“, новиот договор на Јапонија ѝ дал малку повеќе од она што веќе имала во Кина.
Сигурјон Ејнарсон
Животопис
Сигурјон Ејнарсон е роден во Исланд, но живее во Норвешка веќе 22 години. Тој режирал неколку телевиски програми и документарни серии, над 300 телевизиски реклами и музички спотови. Покрај инволвираноста во филмската индустрија, Ејнарсон работи и во музичката индустрија каде работи со Мортен Харкет. Ејнарсон бил инволвиран во борбата за независност на Источен Тимор за кој и снимил филм. Покрај источнотиморскиот филм, скоро Ејнарсон снимил и филм за Македонија, за името на Македонија, историја и култура.
Дваесет и едно барање
Последици
Од друга страна, САД остро реагирале на јапонското отфрлање на Политиката за отворени врати. Во белешката на Брајан, издадена од државниот секретар Вилијам Џенингс Брајан на 13 март 1915 година се изразува загриженост за понатамошно нарушување на кинескиот суверенитет.
Велика Британија, најблискиот сојузник на Јапонија, изразила загриженост поради јапонските обиди да воспостават јапонски протекторат над цела Кина.
Купидон и Психа (Давид)
Купидон и Психа или Љубов и Психа ― уметничка слика од 1817 година на Жак-Луј Дејвид, сега во Музејот на уметност Кливленд. Ги прикажува Купидон и Психа. Направана е за време на егзилот на Давид во Брисел, за покровителот и собирачот Џан Батиста Сомарива. На својата прва изложба во музејот во Брисел, таа ги изненадила гледачите со реалистичниот третман на фигурата на Купидон.
S/2004 S 31
С/2004 С 31  е природен сателит на Сатурн и член на Инуитската група
Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џевит и Јан Клејна на 8 октомври 2019 година од набљудувања направени помеѓу 12 декември 2004 и 22 март 2007 година.
D
D — четвртата буква од латиницата. Оваа буква има фонетската вредност /d/, /t/, а во виетнамскиот јазик /j/ или /z/. Оваа буква се користи во македонскиот јазик за транскрипција на кириличната буква Д|д.
Олга Иванова
Животопис
Родена е во Скопје на 2 март 1939 година. Докторирала во 1980 година како прв доктор по ономастика во Македонија. Работела како научен советник во Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“, а извесен период била и негов директор.
Трудови
Извор:
Олимписки богови
Олимписките богови или дванаесетте олимписки богови, познати и како Додекатеон (Δωδεκάθεον < δώδεκα, додека, „дванаесет“ + θεοί, тео, „богови“), во старогрчката митологија, се главните богови на грчкиот пантеон, живеејќи на врвот на планината Олимп. Првиот антички навод за религиозни свечености приредени во нивна чест е најден во Хомеровата химна за Хермес. Класичната шема на Дванаесетте олимписки богови (Прописните дванаесеттемина на уметноста и поезијата) е составена од следните богови: Зевс, Хера, Посејдон, Деметра, Арес, Хермес, Хефест, Афродита, Атена, Аполон, Артемида и Хестија. Соодветната римска шема е составена од следниве богови: Јупитер, Јунона, Нептун, Церера, Марс, Меркур, Вулкан, Венера, Минерва, Аполон, Дијана и Веста.
Херодот го вбројува Херакле како еден од дванаесетката. Лукијан ги вклучува Херакле и Асклепиј во дванаесетката, без при тоа да објасни кои два бога ги исфрла. На Кос, Херакле и Дионис се додадени на дванаесетката, а Арес и Хефајст се изоставени. Како и да е, Пиндар, Аполодор и Херодор не се согласуваат со ова. За нив Херакле не е еден од дванаесетте олимписки богови, туку оној кој го востановил нивниот култ.
Олимписки богови
''
Финале на Лига Европа 2018
Финале на Лига Европа 2018  ќе биде финалниот натпревар на УЕФА Европа Лигата во сезоната 2017-2018 година, како 47-та сезона во Европскиот средно клупски фудбалски турнир организиран од страна на УЕФА, и 9. сезона под овој назив бидејќи турнирот бил преименуван од Куп на УЕФА во УЕФА Лига на Европа. Натпреварот се одиграл во Парк Олимпик Лион во Десен-Шарпје, Лион, Франција на 16 Мај 2018 година,  помеѓу француски от Олимпик Марсеј и шпанскиот Атлетико Мадрид.
Победникот стекнал право да игра против победникот на  Лигата на Шампионите 2018 година во УЕФА Супер Купот 2018 година. Тие исто така, ќе се квалификуваат за влез во групната фаза на Лигата на Шампионите во сезоната 2018-19 година.
Александар Луковиќ
Александар Луковиќ (23 октомври 1982) е српски фудбалски менаџер и поранешен играч кој играл како дефанзивец. Тој е менаџер на фудбалската репрезентација на Србија до 16 години. Тој играл на Светското првенство во 2010 година.
Рана кариера
Луковиќ кариерата ја започнал во родниот клуб Слога Краљево. Во 2002 година потпишал со Црвена Звезда. Својот прв натпревар од Купот на УЕФА го одиграл на 15 август 2002 година, откако го заменил Немања Видиќ во второто полувреме. Црвена Звезда победила со 2–0 од ФК Каират.
Удинезе
Во средината на 2006 година, по потпишувањето на преддоговорот со Удинезе, Луковиќ бил позајмен во Асколи од Црвена Звезда од Белград, со цел клубот да ја „позајми“ квотата за регистрација на Асколи за Удинезе што не е членка на ЕУ. Тој во јануарскиот преоден рок бил „позајмен“ во Удинезе од Асколи.
На 27 јануари 2007 година, тој го одиграл својот прв натпревар во Серија А за Удинезе против Торино.
Тој трајно потпишал во средината на 2007 година за Удинезе од Црвена Звезда.
Зенит Санкт Петербург
На 29 јули 2010 година, официјално било објавено дека Луковиќ потпишал четиригодишен договор со ФК Зенит Санкт Петербург за необјавена сума. Првично тој бил постојан стартер за тимот, но на крајот доби намалена минутажа со доаѓањето на Доменико Кришито во клубот на позицијата лев бек.
Враќање во Црвена звезда Белград
По неколку последователни трансфер прозорци на гласини за неговото враќање, на 29 декември 2014 година било објавено дека Луковиќ потпишал 2,5-годишен договор со Црвена Звезда. На 6 февруари 2015 година, на пријателски натпревар против Рубин Казан, Луковиќ доживеал сериозна повреда која го оддалечи до летото 2015 година На 23 август 2015 година, Луковиќ конечно го забележал својот прв настап за Црвена Звезда по неговата повреда, а целиот стадион му аплаудирал кога влегол како замена за Саво Павиќевиќ. По завршувањето на договорот со клубот во летото 2017 година, Луковиќ го напуштил клубот како слободен агент. Во јули истата година, Луковиќ се повлекол од професионалното играње фудбал.
Репрезентативна кариера
Тој го направил своето репрезентативно деби против Полска на 15 август 2005 година. Тој имал удел за време на квалификациите за Светското првенство 2010 година и најмногу му бил партнер на Немања Видиќ во централната одбрана бидејќи Александар Коларов бил претпочитан како лев бек. Тој бил исклучен на воведниот натпревар на Србија на Светското првенство 2010 година против Гана на 13 јуни 2010 година.
Во март 2011 година, две недели пред клучниот натпревар од квалификациите за Евро 2012 против Северна Ирска, Луковиќ ги изненадил сите со тоа што реши да се повлече од репрезентацијата на 28-годишна возраст, избирајќи да се фокусира на неговиот клуб Зенит. Во истата прилика со истото се огласи и неговиот соиграч Данко Лазовиќ.
Клуб
Црвена звезда Белград
Зенит Санкт Петербург
Брадулец
Брадулец (Brăduleţ) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.149 жители.
Санта Крус де ла Сиера
Градот бил основан во 1561 година од шпанскиот истражувач Њуфло де Чавес на околу 200 км од сегашната местоположба на градот. Низ историјата градот се изместувал неколкупати сè додека не бил конечно изграден на сегашната положба во 16 век. Во голем дел од историјата на Санта Крус, градот бил мал и власта не обрнувала внимание за развојот на Санта Крус. По Втората светска војна со развојот на земјоделството градот забележал забрзан развој.
Денес, градот е најнаселен, а департманот Санта Крус е втор најнаселен департман во државата. Градот станал најзначаен трговски центар во земјата и е одредиште на голем број доселеници.
Географија и клима
Санта Крус се наоѓа во источна Боливија на 416 метри надморска височина. Санта Крус е главен град на истиомениот департман и се наоѓа во покраината Андрес Ибањес.
Градот има тропска клима со просечни годишни врнежи од 23 степени целзиусови. Иако општо гледано времето е суво, периодично има појава на постудени ветришта кои доаѓаат од Аргентина. Најмногу врнежи на дожд има во јануари и февруари
Демографија
Првично, градот бил населен од шпански доселеници, но и Гварани кои дошле од Парагвај. Во градот имало и работници од фламанско, португалско, германски и италијанско потекло. Меѓу првите доселеници имало и Евреи кои подоцна го примиле христијанството.
Јозеф Рот
Јозеф Роф (германски: Joseph Roth, Бродиј, Австроунгарија, 1894 — Париз, Франција, 1939) — австриски писател и публицист.
Животопис
Јозеф Рот е роден во малото место Бродиј во Волинија, Источна Галиција, како син на сиромашна Еврејка, додека својот татко никогаш не го видел. Благодарение на финансиската помош на неговите роднини завршил гимназија во Бродиј, а потоа студирал во Лавов и во Виена. Кога избувнала Првата светска војна, Рот бил прогласен за неспособен за воена служба, но во 1916 година се пријавил како доброволец во војската и бил испратен на источниот фронт при што бил заробен од руската војска токму во Галиција. Војната ја поминал во заробеништво во Сибир, а по нејзиното завршување се вратил во Виена, каде работел како новинар. Потоа се преселил во Берлин и во Франкфурт каде се истакнал со своите фељтони и патеписни репортажи објавени во весникот „Франкфуртер алгемајне цајтунг“. Како дел од работата, во овој период тој многу патувал ширум Европа. Во 1933 година, тој се преселил во Австрија, а потоа во Париз, каде живеел во голема сиромаштија при што бил алкохоличар. Рот умрел во една болница за сиромашни во Париз.
Творештво
Во Виена, Рот се запознал со познатиот есеист и критичар Карл Краус, кој извршил големо влијание врз младите луѓе во Австроунгарија. Истовремено, таму ги создал своите први поетски творби. Во 1920-тите, Рот почнал да објавува поголеми прозни дела: романи, новели и поголеми есеи. Во неговите први романи, „Хотел Савој“ (1924), „Бунт“ (1924) и „Бегство без крај“ (1927) преовладуваат безнадежноста и немирот кои завршуваат со неуспех, разочараност и смрт. Подоцна, во 1930 година ја објавил книгата „Паноптикум“ која ги содржи неговите скици, статии и размислувања од неговите патувања низ големите европски градови. Истата година го објавил романот „Јов“ кој го претставува неговиот прв книжевен успех. Подоцна ги објавил романите: „Маршот на Радецки“ (1932), „Исповедта на убиецот“ (1936) и „Мајмунска гробница“ (1938) кој претставува продолжение на „Маршот на Радецки“.
Некои историчари на книжевноста го сметаат Рот во предвесниците на неореализмот и во лирските расположени неоромантичари. Иако творештвото не Рот тешко може да се класифицира, сепак може да се каже дека тој е продолжувач на традицијата на виенскиот роман, но во неговите дела се препознава и влијанието на руските и на француските реалисти од 19 век, како и на древните еврејски легенди. Во неговиот епски опус преовладува носталгијата по исчезнатата австроунгарска монархија, а во неговите дела преовладува животниот став на луѓето од таа епоха кои знаеле да уживаат во животот. Притоа, сеќавањето на нивната лекомисленост е испреплетена со еврејската трагика и со космополитските чувства. Делото на Рот се наоѓа во средината на гротеската и тагата, меѓу сентименталноста и остроумноста. Благодарение на способноста да им одолее на чувствата, наспроти својот конзервативизам, Рот успеал да даде критичка слика на времето во кое живеел.
Проксима Кентаур
Проксима Кентаур(и) — ѕвезда која се наоѓа во соѕвездието Кентаур. Таа е најблиска ѕвезда до нашето Сонце. Оддалечена од Земјата 4,28 светлосни години. Се наоѓа во тројниот ѕвезден систем Алфа Кентаур. Алфа Кентаур, иако троен систем се гледа како сјајна ѕвезда, најсјајна во соѕвездието Кентаур кое се наоѓа на јужното небо. Не се забележува од територијата на Македонија. Проксима Кентаур е најмалиот член на тројниот систем, и е оддалечена околу 10 000 астрономски единици од центарот на тој систем. Припаѓа на класата црвени џуџиња, и е со пречник околу една седмина од пречникот на Сонцето, а додека нејзината маса е околу осмина од масата на Сонцето. Густината на Проксима Кентаур е околу 40 пати поголема од сончевата. Иако мала ѕвезда, поради нејзината голема близина, често е цел на астрономски набљудувања.
NGC 1024
NGC 1024 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1024 се споменува и како UGC 2142, MCG 2-7-20, CGCG 439-22, Arp 333, IRAS 02365+1037.
Откривање
Објектот е откриен на 18 септември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1024 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 1024 има привидни димензии од 3,9' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 39 м 11,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 10° 50' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 1024 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10048. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 175; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 642. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1300.
Фиона Штајл-Антони
Фиона Штајл-Антони (10 јануари 1989, Нидеркорн, Луксембург) — луксембуршка шахистка која ја поседува титулата женски меѓународен мајстор.
Шаховска кариера
Фиона за првпат настапила за Лукесмбургна светското младинско првенство во шах во Оропеза дел Мар во 2000 година, по што продолжила да учествува на истиот турнир вкупно шест пати. Таа исто така настапувала за Луксембург и четири пати на европските младински првенства во шах, како и на светското јуниорско првенство во шах во Пуерто Мадрин во 2009 година.
Штајл-Антони учествувала на седум Шаховски олимпијади (2002-2014) како дел од репрезентацијата на Луксембург, вклучувајќи го и нејзиниот настап како дел од машката репрезентација во Ханти-Мансијск во 2010 година. Нејзиниот најдобар резултат го остварила на Шаховската олимпијада 2006 во Торино, каде што остварила учинок 10/12 и го освоила златниот медал на втора табла. За овој успех, таа ја добила титулата женски ФИДЕ-мајстор.
Фиона била првенка на својата земја неколкупати и завршила како втора на отворениот турнир во Клаксвик во 2010, турнирот во Уксбриџ истата година и на турнирот во Мулхаус во 2012 година.
Штајл-Антони настапила за Луксембург на Екипното шаховско првенство на мали нации во 2009 и 2013 година, при што го освоила бронзениот медал во Андора ла Веља. Таа била дел од репрезентацијат на Луксембург и на европското екипно првенство во шах во Порто Карас во 2011 година.
Заедно со меѓународниот мајстор Том Вебер, Фиона Штајл-Антони го освоила турнирот во брзопотезен шах во двојки во Гибралтар во 2011 година. Ова било прво учество на клубот „Смешинг понс“ (оригинал: The Smashing Pawns) на какво било натпреварување. Моментно, Фиона игра за клубовите Смешинг понс (Луксембург), Вандевр (Франција) и Чедлтон (Англија).
Хајнроде (Јужен Харц)
Хајнроде (Hainrode) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Јужен Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Јужен Харц.
Куќа на бул. „Први мај“ бр. 21 (Битола)
'''Куќа на бул. „Први мај“ бр. 21 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 13 во Битола.
Мидинци
Географија и местоположба
Селото Мидинци се наоѓа во областа Горно Кичево, на Зајаска Река. Селото е меѓу планините Буковиќ и Бистра, оддалечено 13,4 километри северно од Кичево. Атарот на селото Мидинци граничи со атарите на селата: Од исток Букојчани, од запад Колари, од југ Зајас, и од север Србиново. Одделни места во атарот на селото ги носат следните имиња: Присој, Буковиќ, Поле, Осијница, Момиран, Колиби, Киш, Варвароец, Качидол, Бачишки ридои, Гура и Голема ледина. Селото е со куќи од збиен тип и се состои од Горна, Чилевска и Илијовска маала.
Историја
Според податоците од 1873 година, селото Мидинци имало (познато како Маданци) 19 домаќинства со 70 жители христијани (Македонци).
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Мидинци:
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мидинци живееле 192 жители, сите Македонци. Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) од 1905 година, во Мидинци имало 152 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Мидинци живеат 33 жители, од кои 31 Македонец и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 60 жители, од кои 25 Македонци, 28 Албанци, 1 останат и 6 лица без податоци.
Родови
Мидинци е населено со македонско православно население, во селото има и староседелски и доселенички родови.
Родови во Мидинци се: Чилевци (10 к.), Лазевци (2 к.), Степановци (2 к.) и Илијовци (4 к.), ова се староседелски родови, родовите Лазевци и Степановци потекнуваат од ист предок; Китановци (4 к.) доселени се од некое село во мијачкиот крај, затоа овој род ги нарекуваат Мијаци; Иљковци (2 к.) доселени се од сега албанското село Колари, го знаат следното родословие: Петре (жив на 38 г. во 1961 година) Методија-Стојан-Иљо кој се доселил; Столевци (2 к.) доселени се исто така од селото Колари, го знаат следното родословие: Столе (жив на 52 г. во 1961 година) Гаве-Исе кој се доселил. Тие се најмлад род во селото.
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Балтовци (3 к.), Мијовци (6 к.), Станишовци (5 к.) и Влчевци (1 к.) староседелци. Од Влчевци има иселеници во Ваљево; Китановци (5 к.) доселени се од мијачкиот крај; Чилевци (4 к.) доселени се, но не знаат од каде; Тодоровци (1 к.) доселени се од некое околно село; Столевци (3 к.) доселени се од мијачкото село Тресонче. Некои од нивниот род преминале во Колари, и таму се поалбанчиле. Ги викале Садиковци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 822 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селски дом.
Иселеништво
Од средината на XIX век Мидинци било изложено на напади од околните Албанци од селата Зајас и Колари, па поради тоа Македонците почнале непрестајно да се иселуваат. Иселениците се иселувале во Белград и Смедерево, а иселеници има и на други места. Така родот Здравковци се иселил во Требино, а од Требино подоцна се иселиле во Латово, од кои потекнува Мицко Крстевски. После Втората светска војна, во Кичево се иселиле 4 домаќинства.
Космос-1938
Космос-1938 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 април 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1938 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 288 км, а најмалото на 223.
Атанасиј I (охридски архиепископ)
Атанасиј I бил православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1596-1598 година, повторно околу 1606-1614 година и за трети пат околу 1614-1615 година.
Во 1596 година испратил писмо до венецијанскиот провизор и до капетанот на островот Крф, Ангел Базадона, со цел да ја придобие Венеција за востание во Албанија. По 1596 година го прекинал архиепископувањето и тргнал за Неапол и Рим, со што започнало неговото патешествие по Европа. Стасал дури до Прага, насекаде барајќи помош против Турците. Не добил никаква поддршка, па во почетокот на 1606 година се вратил во Охрид. Таа година побарал во Русија милостина како охридски архиепископ. Не се знае кога бил сменет, но по трет пат управувал со Охридската архиепископија во 1615 година, кога испратил писмо до неаполскиот вицекрал за своите политички планови против Турција. Неговото трето управување не траело подолго од една година, по што веќе не се појавуваат други податоци за него.
Атика (појаснување)
Атика е регион во Грција, но Атика може исто така што се однесува на :
Џони Радучану
Џони Радучану (1 декември 1931 – 19 септември 2011 година) бил романски џез пијанист со ромско етничко потекло, чие семејство има долга музичка традиција која датира од 17 век.
Роден е во Браила и почнал да свири контрабас на 19-годишна возраст пред да се префрли на пијано. За време на неговата музичка кариера, некои од неговите многубројни соработки надвор од Романија биле оние со Арт Фармер (труба) и Слајд Хемптон (тромбон) и Фридрих Гулда (пијано). Во 1987 година, Радучану добил почесно членство во Академијата Луис Армстронг во Њу Орлеанс. Тој бил основач на романската џез-школа, а за време на музичката кариера долга повеќе од половина век, открил, негувал и обучил неколку генерации романски џез музичари. Леонард Федер го нарекол „Господин Џез од Романија“. Бил претседател на Романската џез-федерација. Радучану бил во брак со Гета Костин од 1962 до 1970 година.
Радучану починал во својот стан на улицата Олтарулуи во Букурешт и е погребан на локални гробишта во Черница, округот Илфов, блиску до главниот град.
Будаса
Будаса (Budeasa) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 3.838 жители.
Планинска тресиопашка
Таксономија и систематизација
Планинската тресиопашка за првпат била опишана од Мармадук Танстел во неговата „Орнитологија британика“ од 1771 година.
Односите на овој вид не се доволно расветлени; припаѓа на неафриканскиот клад тресиопашки кои се малку конфузни во надворешната морфологија и мтДНК. Овој вид најверојатно е најблизок до цитронската тресиопашка и подвидот со сина глава од жолтата тресиопашка, но точната поврзаност е нејасна.
Опис
Оваа вита тресиопашка има права бела линија над окото и скршен престен околу очите. Горните делови ѝ се сиви и во контраст со жолтото кај задникот и белите долни делови. Мажјакот во сезоната на парење има црно грло кое е обрабено со бели линии како мустаќи. Тие пасат крај бреговите на мочуриштата сами или во пар. Ги користат и камењата и гранките од дрвјата за перчење. Имаат јасен остар повик, а пеењето им е содржано од црцорења.
Распространетост и живеалиште
Птицата е широко распространета низ палеарктичкиот регион и има неколку добро забележани популации. Номинираната форма (вклучувајќи ја и caspica од Иран, Турција и Кавказ) е од западна Европа, со Британија, Скандинавија и Средоземјето. Расата melanope, која не е целосно издвоена како подвид е опишана како популација која се размножува низ источна Европа и Средна Азија, претежно од Урал, Тјан Шан и Хималаите. Зимуваат во Африка и Азија. Расата robusta се размножува во североисточните делови на Азија и Сибир, проширувајќи сè до Кореја и Јапонија. Овие зимуваат во југоисточна Азија. Островските форми ги вклучуваат: patriciae на Азурен Брег, schmitzi на Мадеира и canariensis на Канарски Острови.
Понекогаш се среќаваат на островите кај западна Алјаска и заскитуваат до Калифорнија на југ.
Поведение
Сезоната на размножување им трае од април до јули, а гнездата ги сместуваат во близина на брзи потоци или реки, на насипи од камења или меѓу корења. При додворувањето, мажјакот прави кратки летови нагоре и полека, размавтано се спушта надолу испуштајќи серија чипови високи ноти. Во Европа, гнездта често се направени во дупки од човечки структури. Леглото содржи 3-6 испрскани јајца, и може да имаат повеќе легла, но секое наредно има помалку јајца. Вообичаената големина на леглото во Ирска е 5 јајца со успешност од 80%. На Канарските Острови леглата се помали, а сезоната на парење не е толку кратка и точно определена. Инкубацијата трае околу две недели и уште толку за оперјување на пилињата. Живеат најмногу 8 години во дивина.
Овие птици се хранат со различни водени безрбетници, вклучувајќи муви, водни цветови, бубачки, ракови и школки. Тие често „пасат“ долж патишата зимно време, одлетувајќи со остар повик чи-чип, но по извесно растојание повторно се враќаат на истото место на хранење.
Зимно време се собираат во мали јата. Тие се враќаат на истите места секоја зима, понекогаш во градските градини.
Финале на Лига Европа 2014
УЕФА Европа Лига Финалето во 2014 беше финалниот натпревар на 2013-14 УЕФА Европа Лигата, 43 сезона на второто по квалитет европско клупско фудбалски натпреварување организиран од страна на УЕФА, и петтата сезона, откако ова фудбалско натпреварување беше преименувано од УЕФА Купот во УЕФА Европа Лигата. Натпреварот се одиграл на Juventus Стадионот во Торино, Италија на 14 Мај 2014 година,  помеѓу шпанскиот фудбалски клуб ФК Севиља и португалскиот фудбалски клуб  Бенфика. Севиља победи на натпреварот со краен резултат 4-2 по изведување на пенали, по нерешениот резултат 0-0 во истекувањето на регуларното време и продолженијата.
Валаам (охридски архиепископ)
Валаам  бил православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1597 до 1598 година.
E (латиница)
E — петтата буква од латиницата. Оваа буква има фонетската вредност /e/ или /i/ и изведени гласови од нив. Оваа буква се користи во македонскиот јазик за транскрипција на кириличната буква е.
Валаам (охридски архиепископ)
Се смета дека го наследил Атанасиј I по неговото архиепископување.
Денеска нема многу податоци околу неговото делување. Се знае дека бил погубен од Отоманците во, на 28 мај, 1598 година.
Гуанлонг
Гуанлонг   (Guanlong) –род на рани тираносауриди, еден од најстарите претставници на тираносауроида.
Тој достигнал должина од околу 3 метри и тежешл неколку десетици килограми, живеел пред 160 милиони во доцната Јура, околу 90 милиони години пред тираносаурусот.
Овој двоножен теропод на многу начини бил сличен на неговите потомци. Неговото откритие може да стане важно за разбирање на еволуцијата на тираносауридите, бидејќи споделува одлики со предците на целуросаурусите на тираносаурусите. ,.
Опис
На главата на гуанлонг имало голем гребен на коските, во кој веројатно имало воздушни вреќи за време на нејзиниот живот, овозможувајќи гласни звуци.
Структурата на чешлите бил премногу филигранска за да се користи во борба. Предните екстремитети на Гуанлонг биле многу подолги од оние на Тираносаурусот и завршувале со три прста. Одредени одлики на гвалонгот укажувале на неговото сродство со парадоксот Дилонг ​​(„империјален парадокс“), кој беше пернат. Гуанлонг можел да носи и слична обвивка на телото. Коскениот гребен го правела гуанглонгот сличен на Monolophosaurus jiangi („еден грб гуштер“). Според некои истражувачи, Гуанлонг всушност можел да биде млад монолофосаурус
Класификација
Досега е познат Гуанлонг вукаи од два скелета пронајдени во близина на Вукаиван во сливот Јунгарин во северозападна Кина, близу до границата со Монголија и Казахстан. Едниот припаѓал на 12-годишно животно кое го завршило растот на 7-годишна возраст, а другиот на 6-годишно младо. Двата скелета се пронајдени и во јами познати под името „Стапица на смртта за диносаурусите“. Откриени биле две лица заглавени во кал од вода и вулкански пепел срушени едни врз други. Овој диносаурус бил опишан во списанието Nature од 9 февруари 2006 година од Ксу Ксинг и неговите колеги. Придавката wucaii значи „пет бои“, што се однесува на боите на карпата во која се наоѓаат фосилите.
Карлоу (грофовија)
Карлоу (ирски -Contae Cheatharlach, англиски -County Carlow) е грофовија во покраината Ленстер, сместена во јужниот исток на Ирска. Има население од 50.349 жители во април 2006 г. Главен град град е Карлоу и се наоѓа на реката Бероу. Има население од 20.724 жители (2006).
Ерол Ризаов
Ерол Ризаов — македонски новинар и политички аналитичар. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје во 1975 г. на отсекот историја на уметност. Со новинарство почнал да се занимава во 1977 г. Прво работел како приправник во Градската рубрика, а потоа како соработник и коментатор во внатрешно-политичката рубрика на весникот Нова Македонија. Едно време ја вршел функцијата заменик на главниот и одговорен уредник, а во периодот 1996-1999 бил одговорниот уредник во дневниот весник Нова Македонија.