cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Девствениот извор
Содржина
Дејеството на филмот се одвива во 14 век. Родителите ја испраќаат својата единствена ќерка Карин (ја игра Биргита Петерсон) во една далечна црква каде треба да однесе свеќи. На патот, Карин е придружувана од бремената слугинка Ингери (Гунел Линдблом), која е љубоморна на неа. Во шумата, таа среќава тројца браќа кои пасат кози. Таа застанува и со нив го споделува својот ручек, но двајцата постари браќа (ги играат Аксел Дуберг и Тор Иседал) ја силуваат. Кога таа сака да си замине, едниот од нив ја удира со стап по темето и така ја убива девојката. Попладнето, браќата доаѓаат до домот на родителите на девојката, кои љубезно ги примаат и им даваат вечера и преноќиште. Кога еден од браќата ѝ нуди на мајката на девојката (ја игра Биргита Валберг) да ѝ продаде убава кошула, таа ја препознава облеката на својата ќерка и сфаќа дека тие се нејзините убијци. Тогаш, му кажува на таткото (го игра Макс фон Сидов), кој зема нож и ги убива тројцата браќа. Потоа, родителите одат на местото на злосторството, каде ја наоѓаат убиената девојка. Кога го подигнуваат нејзиното тело, од местото каде што лежела, почнува да тече вода. Иако во очај поради загубата на единствената ќерка, таткото ветува дека на тоа место ќе изгради црква.
Stargate (продукциски тим)
Stargate е Греми-освојувачки норвешки продукцсики и пишувачки тим, составен од Тор Ерик Хермансен (анг. Tor Erik Hermansen; роден 14 октомври 1972) и Микел Сторлир Ериксен (анг. Mikkel Storleer Eriksen; роден во 1972), заснован во Њујорк Сити. Жанровите во кои е застапен тимот се Р&Б, поп и хип-хоп. Stargate е основан во Трондхејм, Норвешка.
Баба (планина)
Често се нарекува и Пелистер ( - гулаб), иако тоа е само името на нејзиниот највисок врв. Според површината која ја зафаќа (436 км2) таа е тринаесетта најголема, а според височината (Пелистер, 2.601 м) трета највисока планина во Република Македонија.
Во 1948 година, поради особените природни убавини, историското и научното значење на шумите и шумските предели на планината Баба, еден нејзин дел со површина од 12 500 хектари, е прогласен за национален парк. (погл. Национален парк "Пелистер")
Местоположба
Баба се наоѓа меѓу Пелагонија на исток и Преспанската Котлина на запад. Таа, всушност, претставува хорст помеѓу овие две котлини, поточно помеѓу Битолското Поле на исток и Ресенското Поле и Преспанското Езеро на запад. Северната граница на Баба е превалецот Ѓавато (1.169 м), кој ја одвојува од планината Бигла, како и малата Цапарска Котлина. На југ, планината продолжува во Грција сè до превалецот Бигла (1.505 м), кој ја одвојува од Нередска Планина (Вич, 2.125 м), сместена во Грција. Преку нејзиниот јужен дел, односно преку врвот 'Ржана (2.334 м), се протега западниот дел на македонско-грчката граница. Приближно 65% од планинскиот масив на Баба се наоѓаат на територијата на Република Македонија, додека 35% на територијата на Грција.
Баба има правец на протегање од север кон југ, а исто така, се одликува со симетричен изглед, бидејќи планинското било е подеднакво оддалечено и од Преспанската Котлина и од Пелагонија.
Релјеф и земјишни облици
Баба е млада верижна планина. По својата тектонска положба и составот на карпите Баба и припаѓа на геотектонската целина Западномакедонска зона. Масивот на Баба е најјужниот дел на Родопскиот планински систем со алпски карактер. Планинското било е голо, извиено, нерасчленето и има должина од 25 км.
Испресечена е со повеќе надолжни, како и попречни раседи, кои формирале повеќе блокови на неа. Главната тектонска дислокација се протега на источната страна, на која се наоѓаат и минерални извори. На североисток, оваа дислокација се спојува со длабински расед, кој претставува граница помеѓу Западномакедонската зона и Пелагониската зона. Расед со меридијански правец на протегање поминува покрај западниот раб и ја одвојува од Преспанската котлина. На северната страна се наоѓа севернопелистерскиот расед.
Баба е поделена на повеќе гребени. Главниот гребен започнува на север со врвот Вртешка, а на југ завршува на територијата на Грција. Овој гребен ги разделува Јадранскиот и Егејскиот речен слив. На исток и запад од главниот гребен се раздвојуваат повеќе споредни гребени, кои се издвоени меѓусебно со речни долини. Од врвовите Пелистер, Козји Камен и Широка, издвоените гребени стрмно се спуштаат кон север до малата Цапарска Котлина. На исток, има постепено спуштање на гребените на Неолица и Дебел Рид кон долината на Драгор и Братиндолска Река. На запад, пак, поважни гребени се Марушица, 'Ржана и Порта, кои стрмно се спуштаат во долината на Брајчинска Река.
Релјефот на Баба е разновиден. На височина од 1.660 до 1.900 м се наоѓаат зарамнети делови, расчленети со повеќе паралелни долини. Камените реки се карактеристичен рејлефен облик на Пелистер и тие се протегаат на висичониа од 1.300 до 2.000 м. Тие се најизразени на северната страна на возвишението Црвена Стена и над месноста Копанки. Од флувијалните земјишни облици застапени се плавините. Понатаму, постои појас од плавини на северното, источното и западното подножје. На нив се наоѓаат повеќе села: Драгош, Велушина, Бистрица, Буково, Лавци, Трново, Магарево, Кажани, Крани итн.
Исто така, застапени се и леднички земјишни облици, кои потекнуваат од плеистоценот, кога на високите делови на Баба се наоѓале ледници. Од ледничките облици, застапени се циркови и морени. Циркови има на надморска височина над 2000 м, а два од нив се исполнети со вода - Големото и Малото Езеро, кои од народот се наречени Пелистерски Очи. Големото Езеро се наоѓа на 2218 м н.в., со должина 233 м, широчина 162 м и длабочина 14.5 м. Малото Езеро се наоѓа на 2180 м н.в. и е со размери - 79 м должина, 68 м широчина и 2.6 м длабочина. Нивните басени се преградени со морени.
Други карактеристични земјишни облици на Баба се камените мориња и слизнатите блокови.
Позначајни врвови
На планината постојат 24 врвови повисоки од 2000 метри. Најзначајни врвови на Баба се:
Од некои од овие врвови се гледа огромна површина - Солунска Глава на север, Пелагонија и Кајмакчалан на исток, на југ и југозапад погледот допира до грчко-албанските предели, а на запад до Преспанското Езеро, Галичица и Јабланица.
Геолошки состав
Геолошкиот состав на Баба главно е претставен со палеозоитски шкрилци и магматски карпи (гранит).
Флора и фауна
Од растителните заедници најголемо пространство заземаат моликовите шуми кои како чиста состоина се среќаваат на површина од 1174 ха, а се среќаваат и моликово-елови, моликово-букови, моликово-букови-елови, букови и дабово-букови шуми. Од флористичките елементи особено значајно е присуството на петоигличестиот бор молика (Pinus peuce) - автохтон реликт со терциерна старост кој расте само на неколку планини на Балканскиот Полуостров, а на планината Баба го достигнува својот еколошки оптимум на развој, простирајќи се на висина од 1000 до преку 2200 м. Во високиот планински дел се среќаваат ендемските растенија: пелистерска качунка (Crocus peristericus ), полегнатиот каранфил (Dianthus myrtinervius), пази-куќа (Sempervivum octopodes) и пелистерска небесна роса (Alchemilla pelisterica).
Од фауната посебно внимание заслужуваат: мечката (Ursus arctos), срната (Capreolus capreolus), рисот (Lynx Lynx), дивокозата (Rupicapra rupicapra), обичниот елен (Cervus elaphus), дивата свиња (Susscrofa), еребицата камењарка (Alectoris qraeca), златниот орел (Aquila chrystaetos), карпестиот лазач (Tichodroma muraria) и црвеноклуната галица (Pyrrhocorax pyrrchocorax). Од рибите значајно е присуството на ендемската пелистерска пастрмка (Salmo trutta peristericus).
Освен овие животни постојат и многу други видови на растенија, габи, членконоги, риби, влекачи, птици, цицачи итн., од кои некои се ендемски. (погл. Национален парк "Пелистер")
Клима и туризам
Климата на Баба е планинска, и како таква погодна е за развој на планински туризам (зимски и летен). Туризмот започнал да се развива меѓу Првата и Втората светска војна. На падините на планината се изградени повеќе туристичко рекреативни, планинарски и спортски објекти. Најатрактивен е хотелот Молика, додека постојат и планинарските домови Копанки и Големо Езеро. На самиот врв се наоѓа и антенскиот предавател на МТВ, постои работна организација капацитет од 200-300 деца, жичница од Бегова Чешма до Копанки, ски лифтови, неколку туристички капацитети на работни организации, а над селото Нижополе зимсколетен рекреативен центар на ХМС “Стрежево”‚ со хотелско сместување, посебна жичница и скијачка патека.
Болован
Болован — историско село во Гевгелиско, денес на територијата на Општина Богданци.
Географија
Селото се наоѓало во областа Трнова (во Бојмија), на неколку километри североисточно од градот Богданци во правец на Фурка, над денешното езеро Паљурци.
Историја
Во XIX век Болован било село во Гевгелиската каза. Според Димитар Гаџанов во 1916 г. во селото Ворован живееле 458 Турци.
Безбедност кај распределеното сметање
Безбедноста кај распределените сметачи систем се поврзува со поимот на сигурност (англ. dependable) и се однесува на систем во којшто оправдано веруваме дека ќе ги овозможи барањата и услугите кои му ги упатуваме. Потребата за безбедносни механизми кај распределените сметачки системи произлегува од желбата да се делат ресурсите. Тогаш барањето е да се заштитат сите процеси кои ги енкапсулираат заедничките ресурси кои се делат  и каналите кои  се користат за нивните интеракции  против сите можни форми на напади.
За да кажеме дека распределен сметачки систем е безбеден тој треба да обезбеди тајност и интегритет. Тајноста се однесува на заштитата од откривање на информации на неовластени лица. Системот треба да обезбеди тајност на податоците, на програмите и на машинската опрема. Интегритетот обезбедува дека примените податоци се исти како како и податоците пратени од овластениот испраќач. Тоа значи дека податоците не се дуплицирани, изменети или преуредувани. Системот уште треба да биде и достапен (англ. availability). Колку е поголем процентот на таа достапност толку таквиот систем е побезбеден.
Безбедносни закани, стратегии и механизми
Еден начин за постигнување на  безбедност кај распределен сметачки системи е да се обидеме да ги заштитиме услугите и податоците од безбедносните закани. Постојат шест видови на безбедносни закани.
Модификација значи дека некои делови од оригиналната порака се менуваат или пак се менува редоследот на податоците. Примери на модификација вклучуваат промена во записите на базата на податоци како и менување текст на пораки кои се испраќаат.
Повторување или препраќање на порака вклучува пасивно пресретнување на веќе создадена порака и последователно препраќање на истата со цел да се постигне нешто.
Прекин или блокирање на услуга е последица на напад кој има за цел услугите или податоците да станат недостапни, неупотребливи или да се уништат. Оневозможување на услуга (DOS) нападите се однесуваат на злонамарен обид да се онезвоможи некоја услуга. Ова е форма на напад каде натрапникот ги попречува активностите на авторизираните корисници преку претерани и бесмислени повици кон сервисите или пренос на порака преку компјутерска мрежа што резултира со преоптоварување на физичките ресурси. Ваквите напади вообичаено се направени со намера за закаснување или попречување на активностите на корисниците.
Концептот на пресретнување се однесува на ситуација каде неовластени лица имаат пристап до услугата или податоците. На тој начин неавторизирано се добива сервис или податок. Типичен пример за пресретнување е кога комуникација помеѓу две страни е прислушкувана од некој друг. Пресретнување исто така се случува кога податоците се нелегално копирани од директориумот на некој друг без негово знаење.
Безбедносните стратегии опишуваат што точно заштитуваме во системот, од кого заштитуваме и на кој начин. Се дефинираат акциите на субјектите кои им се дозволени да ги извршуваат и оние за кои немаат дозвола. Безбедносни стратегии присвојуваат и организациите за да обезбедат заштита и споделување на ресурси во рамките на одредени граници. На пример, компанија може да дозволи влез во нејзината зграда за нејзините вработени, деловни партнери и за други акредитирани посетители. Безбедносната стратегија може да биде и уште поконкретна и во документот да специфицира група на вработени кои ќе може да пристапат до одредени документи или пак може да се дефинирана и поеднинечно за секој корисник или за одредени документи. Безбедносните механизми претставуваат алатки кои овозможуваат да се спроведе безбедносната стратегија. Тие овозможуваат да се спроведат точките од безбедносната стратегија т.е да се направи системот да биде безбеден колку што сме дефинирале во стратегијата за безбедност. Разликата која постои помеѓу безбедносните стратегии и механизмите е еднакво важна за да може точно да се утврди дали даден распределен сметачки систем е безбеден.
Важни безбедносни механизми се:
Безбедна комуникација треба да обезбеди дека страните вклучени во комуникацијата се тие коишто тврдат дека се. Автентикацијата  претставува механизам со кој се проверува идентитетот на корисникот. Корисникот може да биде клиент,процес опслужувач или друг ентитет. Таа претставува заштита од малциозни корисници кои се обидуваат да играат улога на една од страните кои комуницираат.
Авторизацијата се однесува на механизмите кои одлучуваат дали корисник е овластен да изврши некоја задача. На авторизацијата и претходи автентикацијата па така откако клиентот е автентициран се проверува дали тој има право да го изврши дејството што го побарува. Кои привилегии корисникот ги има врз одреден систем е таков пример. Такви привилегии може да бидат бројот на часови на пристап кон директориум, пристап до податотека, колку меморија може да користи корисникот кој пристапува за складирање на податоци.
Енкрипцијата употребува математички алгоритми за трансформација на податоците во облик кој не е лесно читлив и кој напаѓачите не можат да го разберат. Таа обезбедува доверливост на податоците и проверка дали податоците се променети.
Алатките за ревизија претставуваат проверка на дневниците кои ги имаат системите и се користат за да го следат однесувањето на клиентот. Во овие дневници се запишува кој клиент кон што пристапува, на кој начин, за кој временски интервал. Иако ревизијата не дава вистинска заштита од заканите таа е корисна за анализа на нарушување на безбедноста така што доколку нешто сомнително се појави во овие дневници може многу често да се открие и да се преземат мерки против злонамерните клиенти.
Криптографија
Криптографијата претставува кодирање на информација во таков формат што ќе го разбере само оној на којшто му е наменет. Криптографијата обезбедува основа за автентикација на пораките како и нивната сигурност и интегритет. Алгоритмите со јавен клуч се асиметрични алгоритми и според тоа се засноваат на употреба на два различни клучеви кои ги користат испраќачот и примачот. Асиметричната криптографија користи два клуча кои се нарекуваат приватен и јавен.
Безбеден разговор со користење на криптографија со јавен клуч
Во безбедниот разговор со користење на криптографија со јавен клуч испраќачот енкриптира разбирлив (оригинален) текст. Ова е порака која може да се прочита или податоци кои се внесуваат во алгоритамот како влез. Со користење на јавниот клуч на примачот овој текст се енкриптира. Клучот кој се користи е познат на сите. Вака шифрираната порака се испраќа до примачот кој ќе ја декриптира пораката со својот приватен клуч. Само примачот може да ја декриптира пораката бидејќи никој друг не го знае приватниот клуч. Она што е енкриптирано со едниот клуч се декриптира со другиот клуч користејќи го истиот алгоритам. Овој алгоритам го прифаќа шифрираниот текст и соодветниот клуч и го произведува оригиналниот разбирлив текст.
Дигитални потписи и сертификати
Дигиталниот потпис или уште се нарекува и електронски потпис е автентикациски механизам кој му овозможува на творецот на пораката да прикачи код кој би одиграл улога на потпис. Тој претставува податочен стринг во дигитална форма кој ја поврзува пораката со нејзиниот автор. Обична текстуална порака се пресметува преку хаш функција и на тој начин добива вредност која се нарекува резиме на порака. Ова резиме на пораката, хаш функцијата и обичниот текст шифрирани со јавниот клуч на примачот се испраќа на примачот. Примачот ја дешифрира пораката со својот приватен клуч, ја пресметува преку хаш функцијата за вредноста на пораката да остане непроменета. Многу често, пораката е со временски печат од трета страна, која обезбедува не-одрекување. Дигиталните информации може да бидат потпишани со помош на дигитални сертификати. Сертификатите овозможуваат да се воспостави доверба помеѓу корисниците и организациите.
Јужен Регион (Исланд)
Јужен Регион (Suðurland, тр. Сидирланд) — регион во јужниот дел на Исланд. Населението брои 23.311 жители (2007). Најголем град и регионално седиште е Селфос, со население од 6.000 жители.
Рашче
Рашче (Rashçja) — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 2.697 жители.
Историја
Подрачјето на Рашче е населено уште од бронзеното време, за што сведочи наоѓалиштето Врело северно од селото, покрај самите извори.
Кон крајот на XIX век Рашче било село како дел од Скопската каза на Отоманското Царство. Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 2.697 жители, од кои 2 Македонци, 2.677 Албанци, 1 Турчин, 1 Ром, 2 Бошњаци и 14 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.835 жители, од кои 1 Македонец, 2.760 Албанци, 1 останат и 73 лица без податоци.
Родови
Рашче е албанско село.
Асе (општинска заедница)
Асе (̣Asse) — поранешна општинска заедница во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 10 километри југоисточно од Волфенбител. На 1 јануари 2015 година била споена со општинската заедница Шепенштет и ја создале новата општинска заедница Елм-Асе. Била именувана по ридскиот масив Асе. Нејзиното седиште било во селото Ремлинген.
Општинската заедница Асе се состоела од следниве општини:
Камчатска кафеава мечка
Камчатска кафеава мечка — подвид на кафевата мечка, кој живее на полуостровот Камчатка, Карагински Остров, и северно преку округот Корјак. Може да се сретне и на западниот брег на Охотското Море, на островите Шантар и на северните Курилски Острови.
Одлики
Овие мечки се физички доста слични на кодијакот од Алјаска, иако се со потемно крзно и малку помали. Иако доминираат единки со темно крзно сепак бојата може да варира од кафеаво-црна до темножолта. Канџите се темнокафени со жолти краеви и достигнуваат должина од 100 милиметри. Исправени, овие мечки достигнуваат должина од 2,75 метри, опашката им е долга од 16,5 до 21 сантиметар. Камчатската кафеава мечка е еден од најголемите подвидови на кафеaвата мечка, и достигнува тежина од 3/4 од тон. Најголемите единки живеат на Камчатка и на островите Шантар. Како и мечките од Алјаска и овие мечки растат огромни поради нивната исхрана која е богата со белковини, и која се состои од ловење на лосос во крајбрежните реки, и поради благата клима поради која имаат многу краток период на хибернација.
Фредериксхавн
Фредериксхавн е значаен град во Данска, кој се наоѓа во северниот дел на државата. Градот се наоѓа во рамките на покрајната Северна Данска, каде со околните населени места претставува општина, Општина Фредериксхавн. Денес Фредериксхавн има околу 23.000 жители во градот и околу 62.000 во поширокото градско подрачје.
Природни услови
Фредериксхавн се наоѓа во северниот дел на Данска. Од главниот град Копенхаген, градот Фредериксхавн е оддалечен само 480 километри северозападно.
Релјеф: Градот Фредериксхавн се наоѓа во источниот дел на најсеверниот дански остров Вендсисел. Градското подрачје е претежно рамничарско. Надморската височина на средиштето на градот се движи од 0-25 метри.
Клима: Климата во Фредериксхавн е умерено-континентална под големо влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.
Води: Фредериксхавн се форимирал на бреот на Скагерак, дел од Северно Море. Градот отсекогаш бил пристаниште, на што упатува и неговото име.
Историја
Подрачјето Фредериксхавн било населено уште во времето на праисторијата. Денешната населба првпат се споменува во средниот век, но немала поголемо значење. Дури во 17 век, со силната стратегиска положба на населбата, тука се гради моќна тврдина. Населбата во 1818 година ги добила градските права и го сменило името од Флатстрад во Фредериксхавн, по тогашниот дански крал.
И покрај пет годишната окупација над Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, градот и неговото население не претрпеле големи страдања.
Население
Денес Фредериксхавн има околу 23.000 жители во градските граници и околу 62.000 со околните населени места.
Етнички состав: Населението на Фредериксхавн до пред неколку децении било типично населено со етнички Данци, а можело да се најде и по некој Германец. И денес етничките Данци се поголемото мнозинство во градот, но мал дел од населението се доселеници.
Надворешни врски
Frederikshavn kommuna
Тарашкевица
Тарашкиевица или Белоруски класичен правопис  (тарашкевіца, клясычны правапіс   ) е правописна варијанта на белорускиот јазик, која е заснована на современиот белоруски јазик. Оваа прва стандардизирана форма на јазикот била направена од Бранислав Тарашкиевич во 1918 година и била во официјална употреба во Белорусија сè до белоруската правописна реформа од 1933 година. Од 1933, Тарашкиевицата била неформално користена во Белорусија и од белоруската дијаспора. Во потесна смисла на зборот, Тарашкиевицата се смета за јазична норма.
Името потекнува од презимето на Бранслав Тарашкиевич и се користи за да се истакне сличноста со работата на Тарашкиевич и се претпоставува дека овој поим се појавил пред Втората светска војна. Во 1994 година била воведена друга терминологија, класичен правопис, од страна на Винцик Вјачорка, кој е промотор и автор на современата кодификација на тарашкиевицата. Во 2005 година со објавувањето на „Белорускиот класичен правопис“, современата кодификација на нормата била направена. Во 2007 година тарашкиевицата добила свој интернет код, tarask, односно целосниот код be-tarask.
Погодна работа
Пристојна или погодна работа — вработување кое „''ги почитува основните права на човечката личност, како и правата на работниците во однос на условите за безбедност на работата и надоместокот. ... почитување на физичкиот и менталниот интегритет на работникот при вршење на неговата / нејзината работа'' “.
Погодната работа се применува и на формалниот и на неформалниот сектор. Таа мора да се однесува на сите видови работни места, луѓе и семејства. Според Меѓународната организација на трудот (МОТ), погодната работа вклучува можности за работа кои се продуктивни и обезбедуваат фер приход, безбедност на работното место и социјална заштита на семејствата, подобри изгледи за личен развој и социјална интеграција, слобода за луѓето да ги изразат своите мислења, организира и учествува во одлуките што влијаат на нивниот живот и еднаквоста на можностите и третманот за сите жени и мажи.
МОТ развива агенда за заедницата на работа, претставена од нејзините трипартитни избирачи, за да ги мобилизира своите значителни ресурси за да ги создадат овие можности и да помогне во намалувањето и искоренувањето на сиромаштијата. Агендата за погодната работа на МОТ е избалансиран и интегриран програмски пристап за спроведување на целите на целосно и продуктивно вработување и пристојна работа за сите на глобално, регионално, национално, секторско и локално ниво. Има четири столба: стандарди и права при работа, создавање работни места и развој на претпријатија , социјална заштита и социјален дијалог.
Елементи
Елементите на пристојна работа се :
Цели на пристојна работа за одржлив развој
Целите за одржлив развој, исто така, прокламираат пристојна работа за одржлив економски раст. Целите за одржлив развој имаat за цел да ја зголемат продуктивноста на трудот, да ја намалат стапката на невработеност и да го подобрат пристапот до финансиски услуги и поволности. Поттикнувањето на претприемништвото и создавањето работни места се клучни за ова, како и делотворните мерки за искоренување на присилната работа, ропството и трговијата со луѓе. Имајќи ги предвид овие цели, целта е да се постигне целосно и продуктивно вработување и пристојна работа, за сите жени и мажи до 2030 година. Областите на загриженост на Агендата за пристојна работа на МОТ биле споменати во други развојни цели како што се намалување на сиромаштијата и зголемување на пристапот до образование. ООН смета дека Агендата за пристојна работа на МОТ игра активна улога во постигнувањето одржлив развој.
Предизвици во спроведувањето
Иако малкумина не се согласуваат со Агендата за пристојна работа, за постигнување на „Пристојна работа“ се предизвикуваат и полемики. Во Африка, на пример, неформалното вработување е норма, додека добро платените работни места кои нудат бенефиции за социјална заштита се исклучок. Ова се припишува на потешкотиите во добивањето работни места во формалниот сектор како резултат на зголемениот притисок на глобализацијата. Но, постојат дебати за тоа дали намалувањето на големината на неформалната економија ќе донесе социјална помош.
Со цел да се постигне Агендата за пристојна работа, националните и меѓународните субјекти треба да се посветат на целта на создавање на квалитетни работни места и да се справат со нејзините предизвици. Сепак, пречка е тоа што е тешко да се убедат граѓаните на една земја дека помошта за развој и создавање работни места во странство е исто така корисна за земјата. За да останат конкурентни во светската економија, владите се во искушение да ги затворат пазарите и да ги намалат стандардите за работна сила, за кои се верува дека предизвикуваат депресивни плати и работни услови.
Различни глумци можат да влијаат на обезбедувањето на пристојна работа, иако постојните услови и стимулации не секогаш се залагаат за унапредување на агендата за пристојна работа. За илустрација:
Светски ден за пристојна работа
Идејата и концептот за пристојна работа произлегуваат од Меѓународната организација на трудот, промовирани во 1999 година, на 87 Меѓународна конференција на трудот. Се заснова врз сфаќањето дека работата е извор на лично достоинство, демократија и општ економски раст во заедницата. Пристојната работа е клучен елемент за постигнување на фер глобализација и намалување на сиромаштијата. Идејата за пристојна работа е прифатена на Светскиот самит на Обединетите нации, во 2005 година, потоа од Економско-социјалниот совет на Обединетите нации (ECOSOC) во 2006 г., а на Светскиот социјален форум одржан во Најроби, е покрената кампања „Пристојна работа, достоинствен живот“ (2007 г.).
Денес, 7 октомври е погласен како Светски ден за пристојна работа. Во текот на тој ден синдикатите, синдикалните федерации и другите здруженија на работници ги развиваат своите активности за промовирање на идејата за пристојна работа. Акциите варираат од улични демонстрации до музички настани или конференции што се одржуваат во многу земји.
Пристојна работа, кампања за пристоен живот
Пет организации, Solidar, ITUC, ETUC, Social Alert International и Global Progressive Forum, ја започнале кампањата „Пристојна работа, пристоен живот“ на Светскиот социјален форум во Најроби во јануари 2007 година и оттогаш работи во алијанса за промовирање на пристојна работа за пристоен живот како решение за сиромаштијата. Идејата за водење кампања за пристојна работа била замислена на Светскиот социјален форум, 2005 година, во Порто Алегре. Кампањата е насочена кон млади луѓе, синдикални активисти, невладини организации и носители на одлуки во развиените и земјите во развој.
Целите на кампањата се фокусираат на градење свест за пристојна работа и промовирање на пристојна работа како единствен одржлив излез од сиромаштијата, демократијата и социјалната кохезија.
Земјотреси во Молизе во 2018 година
Земјотресот во Молизе во 2018 година ги погодило италијанските региони Молизе на 15 август во 19:15 часот.
25 април 2018 година
Земјотресот бил јак 4,2 степени според Рихтеровата скала, а неговиот епицентар бил на околу километар од градот Аквавива ди Колекроче.
15 август 2018 година
Прво земјотрес со јачина од 4,7 степени го погоди регионот. Епицентарот е регистриран на 6 километри од Монтецилфон, на длабочина од 19 километри. Тоа е истиот епицентар на шокот што се случи на 25 април 2018 година. Потоа вториот шок од 2,3. Толку многу страв меѓу жителите, но само мала штета е пронајдена во Монтецилфон. Втор удар со јачина 2,3. - Вториот земјотрес со јачина од 2,3 степени бил со епицентар на 5 километри југоисточно од Палата.
Потресот се почувствувал низ Молизе и низ јадранското крајбрежје. Дури и пожарникарите потврдиле: разводните табли добиле многу повици за информации, но немало барање за акција.
Земјотресот со епицентар во Молизе е почувствуван и во Неапол, во неколку општини во покраината и во други области на Кампанија. Извештаите биле направени особено од луѓе кои се на горните катови од станбениот простор.
16 август 2018 година
На 16.08.2018 година во 20.19 часот се случил краток, но интензивен земјотрес со јачина од 5,2 степени. По него следеле уште неколку помали земјотреси со репликација, со еден во 22:22 часот со јачина од 4,5 степени. Земјотресите имаа епицентар во областа Монтецилфон. Длабочината на земјотресот била 9 километри под површината, а бил почувствуван низ централна Италија, особено во Абруцо, Лацио и Марке, но и во Апулија и Кампанија. Во Неапол имало многу аларми за пожар, но немало штета. Стравот извел стотици луѓе на улиците низ Абруцо, од Пескара до Киети, Терамо, Аквила и Васто. Мала штета била забележана во куќи во комуни во близина на епицентарот на земјотресот во Монтецилфон, имено Гуглионези, Палата, Ларино и Тавена.
17 август 2018 година
На 17 август 2018 година во 23:17 часот се случил земјотрес со јачина од 2,4 степени. Земјотресот бил со епицентар на Гуглионези.
18 август 2018 година
На 18 август 2018 година во 00:48 часот се случил земјотрес со јачина од 3,3 степени. Земјотресот бил со епицентар на Монтецилфон.
19 август 2018 година
Земјотресниот рој продолжил во Молизе. На 19 август 2018 година во 23,48 часот се случил земјотрес со јачина од 4,6 степени. Земјотресот бил со епицентар во областа Монтецилфон.
20 август 2018 година
На 20 август 2018 година во 2:07 часот се случил земјотрес со јачина од 3 степени. Земјотресот бил со епицентар во областа Монтецилфон. Имало околу 190 земјотреси лоцирани во областа од 14 август, од кои 22 со јачина еднаква или поголема од 2, од кои најсилниот е со магнитуда 5,1 во 20:19 часот на 16 август 2018 година.
21 август 2018 година
На 21 август 2018 година во 00:17 часот се случил земјотрес со јачина од 3,2 степени. Земјотресот бил со епицентар во областа Монтецилфон.
NGC 7131
NGC 7131 — леќеста галаксија во соѕвездието Јарец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7131 се споменува и како MCG -2-55-2, NPM1G -13.0540.
Откривање
Телото е откриено на 7 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7131 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 7131 има привидни димензии од 1,7' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 47 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 10' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Други поделби
Проучување на NGC 7131 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67359. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 301; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5800. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1123.
NGC 4819
NGC 4819 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4819 се споменува и како UGC 8060, MCG 5-31-14, CGCG 160-25.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4819 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4819 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 56 м 28 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 59' 13"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 4819 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44144. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Тео Гејган Харт
Тео Гејган Харт (Tao Geoghegan Hart; р. ) — британски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој моментално настапува за UCI World Tour екипата.
Возел за како стажант кон крајот на 2015 година и се приклучил на екипата постојано во сезоната 2017.
Ја освоил Џиро д’Италија 2020, преземајќи ја маичката по завршниот хронометар.
Ран и личен живот
Гејган Харт е роден во Лондон. Како најстар од четирите деца во семејството пораснал во Хакни, каде бил запишан во основното училиште Гејхрст. Неговото семејство има шкотско и ирско потекло. Името Тео е ирска верзија на личното име на неговиот татко Том. Играл фудбал до 12 години и бил голман. Бил одгледан како вегетаријанец. Исто така, станал посветен пливач откако започнал средно училиште; на 28 јули 2008 година, кога имал 13 години, бил дел од пливачката штафета која го поминала каналот Ламанш. Екипата од шестмина го завршила пливањето за 11 часа и 34 минути.
Гејган Харт научил да вози велосипед кога имал пет години и го имал својот прв бемикс велосипед како младо момче. Изјавил дека бил восхитен кога присуствувал на прологот на Тур де Франс 2007 во Лондон како гледач. Се здобил со сериозен интерес во велосипедизмот откако неговиот татко му купил половен женски велосипед спешалајзд долче кога имал 13 години. Земал учество во велосипедската трка Данвич Динамо летото во 2008 година. Во 2009 година, Тео присуствувал на почетокот на Тим Скај, приклучувајќи се на аматерската главна група зад Бредли Вигинс и Крис Фрум. Исто така работел кај Кондор Сајклс таа година, од каде добил велосипеди, тркала и облека. Исто така бил спонзориран од лондонската компанија Рафа како млад возач.
Гејган Харт е обожавател на фудбалскиот клуб Арсенал.
Кариера
Откако започнал со трки во 2010 година, Гејган Харт се приклучил на развојната програма на британската федерација, привлекувајќи внимание за победа надвор и места на подиумот на трки, како што биле третото место на Париз-Рубе за јуниори. Исто така ги освоил планинскиот, бодовниот и генералниот пласман на Џиро Интернационале дела Луниџана во 2013 година.
Во 2014 година, Гејган Харт возел за Развојната екипа Бисел на Аксел Меркс. Завршил трет на Лиеж-Бастоњ-Лиеж под 23 години и ја возел својата прва трка со ранкинг UCI 2. HC на Трката околу Калифорнија во мај пред да ја заврши втората на Трката околу Британија во септември, кога возејќи за британската национална екипа, завршил на 15. место во генералниот пласман.
Во 2015 година повторно завршил трет на Лиеж-Бастоњ-Лиеж под 23 години, осми на Тур Џила, 13. на Трката околу Калифорнија и седми на САД Про Сајклинг Челинџ, освојувајќи го пласманот за најдобар млад возач. Возел како помошник за во 2015 година, но избрал да остане во сегментот под 23 години за сезоната 2016.
Во август 2016 година, Гејган Харт бил потврден од за сезоната 2017. Во август 2018 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018. Во мај 2019 година бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
На 18 октомври 2020 година, Гејган Харт ја освоил својата прва етапа на некоја голема трка, освојувајќи ја етапата 15 на Џиро д’Италија на алпската завршница на Пјанкавало. По чекорите на претходните победници Марко Пантани и Микел Ланда, Гејган Харт се одвоил од остатокот од групата со двоецот од екипата Санвеб, Џеј Хиндли и Вилко Келдерман, претекнувајќи го Келдерман на целта за да ја освои етапата. Резултатот го однел Гејган Харт до четвртото место во генералниот пласман на трката пред вториот ден за одмор. На 24 октомври 2020 година ја освоил втората етапа на Џиро д’Италија, освојувајќи го второто место со исто време како предводникот и на последната етапа следниот ден завршил на 13. место на хронометарот со време со кое го освоил Џирото. Со освојувањето на маичката на завршниот хронометар станал прв возач во историјата на Џиро кој ја освоил трката без никогаш да ја носи маичката во текот на трката.
Распоред на резултатите на етапните трки
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Вечен претседател на Републиката
Вечниот претседател на Републиката (공화국의 영원한 주석) е назнака или функција во Северна Кореја која е создадена со амандман од уставот на државата на 5 септември 1998 година. Како вршител на оваа „функција“ е починатиот претседател на Северна Кореја Ким Ил-сунг. Тој бил претседател на државата до неговата смрт во 1994 година. Во 1998 година била укината функцијата претседател и била воведена сегашната „Вечен претседател на Републиката“ која се однесува за умрениот водач. Оваа функција во уставот на државата се споменува само во воведот, не во амандманите за поделба на власта, нема ингеренции, политичка моќ и не е поврзана со други функции. Ингеренциите на претседателот биле поделени на три функции: премиер на Северна Кореја, Претседател на Врховоното Народно Собрание и претседателот на Националната комисија за одбрана на Северна Кореја, која ја извршува Ким Џонг-ил и кој уставно е назначен за Врховен водач на државата.
IC 1160
IC 1160 — галаксија во соѕвездието Бик, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1160 се споменува и како LBN 793.
Откривање
Објектот е откриен во 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1160 е од видот EN. IC 1160 има само една позната привидна димензија, која изнесува 360'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 31 м 0 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 36' 0".
Други поделби
Проучување на IC 1160 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Лига 1
Лига 1 може да се однесува на:
Црква „Св. Никола“ - Граче
Свети Никола (Αϊ Νικόλας ο Πετρίτης) — црква кај селото Граче, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Првобитно била храм на некогашен манастир.
Црквата се наоѓа на мал рид кај Граче. Во близина се остатоците од дреновмакедонскиот град Ватина. Претставува мала еднокорабна црква од камен. Изградена е во 1417 г. во византиски стил, без припрата и со висока полукружна апсида на исток. Освен неа, има мали ниши за ѓаконик и проскомидија. Има димензии од 7 м во должина, 4 м во ширина и 5 м во висина. Покривот е сводест и покриен со камени плочи, сличен на оној на црквите „Св. Стефан“ (IX век) и „Св. Бессребреници“ (XII век) во Костур. Ѕидаријата има керамопластични украси. Ктиторскиот натпис над западната врата гласи: „Се изгради во година 6925 = 1417“ (ΕΚΤΙΣΘΗ ΕΝ ΕΤΗ ΣΤϠʹΚΕ). Храмот неколкупати страдал од палежи и инциденти.
Во 1991 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Хабл (вселенски телескоп)
„Хабл“ (Hubble Space Telescope, HST) — вселенски телескоп пренесен во орбитата со спејс-шатл во 1990 година.
Иако не е прв вселенски телескоп, Хабл е еден од најголемите и со најразновидна намена, a е добро познат и како значајна алатка за истражување, и како благодат за популарноста на астрономијата.
ВТХ е изграден од вселенската агенција НАСА од Соединетите Американски Држави, со помош од Европската вселенска агенција, а е управуван од Научниот институт за вселсенски телескопи. Именуван е по астрономот Едвин Хабл. ВТХ е една од “Големите опсерватории“ на НАСА, заедно со Комптоновата опсерваторијата на гама-зраци ( Compton Gamma Ray Observatory), Чандровта опсерваторија на Х-зраци (Chandra X-ray Observatory) и вселенскиот телескоп Спицер (Spitzer Space Telescope).
Вселенски телескопи се предложуваа дури и во 1923 година. Хабл беше финансиран во 70-тите години на 20. век, и беше предвидено да биде лансиран во 1983 година, но проектот беше попречен од технички одложувања, проблеми со буџетот и несреќата на „Челинџер“. Кога конечно беше лансиран во 1990 година, научниците открија дека главното огледало е неправилно избрусено, што сериозно ги компромитираше способностите на телескопот. Сепак, по мисијата за сервисирање во 1993 година, предвидениот квалитет на телескопот беше постигнат. Орбитирањето на Хабл надвор од изобличувањата на Земјината атмосфера му овозможува да прави остри слики без скоро никаква светлина во позадина. На пример, хабловата сликата на ултра длабоко поле, е најдеталната слика со видлива светлина што е некогаш направена на најоддалечените објекти во универзумот. Многу од набљудувањата на Хабл доведоа до откритија во астрофизиката, како што е прецизното одредување на степенот на ширење на универзумот.
Хабл е единствениот телескоп конструиран да биде сервисиран во вселената од астронаути. Од 1993 до 2002 година беа изведени четири мисии за сервисирање, а петтата беше откажана од сигурносни причини по несреќата со спејс-шатлот Колумбија. Сепак, по жолчните јавни дискусии, раководителот на НАСА, Мајк Грифин ја одобри и последната мисија за сервисирање извршена во 2009 година. Сега се очекува телескопот да функционира најмалку до 2014 година, кога треаба да биде лансиран неговиот научен следбеник, вселенскиот телескоп Џејмс Веб (James Webb Space Telescope).
Предлози и претходници
Зачетокот на вселенскиот телексоп Хабл може да се открие уште во далечната 1946 година, кога астрономот Лајман Спицер го напиша трудот „Астрономските предности на вонземска опсерваторија“ ("Astronomical advantages of an extraterrestrial observatory").Во него, тој зборува за двете главни предности кои би ги имала една опсерваторија во вселената, наспрема телескопите од површината на Земјата. Прво, аголната разложеност (резолуција, најмалото разделување при кое предметите можат јасно да се забележат) ќе биде ограничена само од дифракцијата, а не од турбуленциите во атмосферата, кои го предизвикуваат трепкањето кај ѕвездите, познато меѓу астрономите како гледање. Во тоа време телескопите од површината на Земјата беа ограничени на разложеност од 0,5-1,0 аголни секунди, во споредба со теориската разложеност за распрснувака граница од околу 0,05 аголни секунди, за телескоп со огледало од 2.5 м во пречник. Второ, вселенскиот телескоп може да ја набљудува инфрацрвената и ултравиолетовата светлина, кои атмосферата значително ги апсорбира.
Спицер посвети голем дел од кариерата во пропагирање да се создаде вселенски телескоп. Во 1962 година во извештајот на Националната академија на науките на Соединетите Американски Држави се препорачуваше развивање на вселенски телескоп како дел од вселенската програма, а во 1965 година Спицер беше назначен како шеф на комисијата, на која и беше дадена задачата за дефинирање на научните цели за голем вселенски телескоп.
Вселенската астрономија започна со многу мал степен на развиеност по Втората светска војна, кога научниците ги искористија напредоците кои се случија во ракетната технологија. Во 1946 година е добиен првиот ултравиолетов спектар на Сонцето, а во 1962 година НАСА лансираше орбитирачка опсерваторија околу Сонцето за да дојдат до спектри од УВ, Х-зраци и Гама-зраци. Во 1962 година беше лансиран орбитирачки сончев телескоп од страна на Обединетото кралство, како дел од вселенската програма „Ариел“, а во 1966 година Националната аеронаутичка и вселенска агенција (НАСА) ја лансираше првата мисија за Орбитирачка астрономска опсерваторија (ОАО). Батеријата на ОАО-1 откажа по три дена, со што мисијата заврши. По неа следеше ОАО-2, која од нејзиното лансирање од 1968 до 1972 година спроведе ултравиолетови набљудувања на ѕвезди и галаксии, и го надмина планираниот животен век од една година.