cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Клаудио Џентиле
Афирмација: Јувентус
Почнувајќи од сезоната 1974-1975, тој го формирал стартното бековско дуо со Антонело Кукуреду; првично користен на левото крило а подоцна, по афирмацијата на Антонио Кабрини, бил преместен од десната страна, со повеќе одбранбени задачи. Со другиот млад дефанзивец Гаетано Ширеја придонесува за освојување на неговото прво скудето, но во првенството 1975-1976, поради дисквалификација и несогласувања со тренерот Карло Парола, привремено го загубил местото во тимот, и бил заменет со Марко Тардели. Во следната сезона, со Џовани Трапатони како тренер, тој се вратил во почетната постава придонесувајќи за ново скудето за црно-белите и за освојувањето на Купот на УЕФА.
Неговото искуство во Јувентус завршило во 1984 година, по единаесет сезони на верност во кои освоил вкупно шест скудета, два Купа на Италија, еден Куп на УЕФА и еден Куп на победниците на куповите. Собрал вкупно 283 настапи во лигата, а вкупно 415 вклучувајќи го Купот на Италија и европските купови.
Последните години од кариерата: Фјорентина и Пјаченца
Во летото 1984 година, на триесет и една година, тој го напуштил Јувентус за да се пресели во, искористувајќи ги предностите на новото правило за ослободување на играчите. Искуството кај виолетовите, кое траело три сезони, било исполнето со тешкотии: првично бил оспоруван од навивачите, поради неговото минато со Јувентус, а подоцна имал проблеми и со тренерот Алдо Агропи поради политиката за подмладување што ја водел на штета на постарите играчи.
Ослободен од Фјорентина, поминува неколку месеци без клуб, учествувајќи (заедно со другиот светски шампион Марко Тардели) во одморот за невработени фудбалери организиран во Помеција. Во декември 1987 година, тој бил потпишан од, новопромовираниот клуб во Серија Б: тој излегол на терен во 20 наврати, придонесувајќи за клубот да избори опстанок пред дефинитивно да ја заврши својата натпреварувачка кариера. Во својата кариера, има вкупно 353 настапи и 9 гола во Серија А.
Репрезентативна кариера
По неговото деби во репрезентацијата до 23 години, на 29 септември 1974 година, против истата возрасна група на Југославија, тој го направил своето деби со сениорската репрезентација на 19 април 1975 година, на дваесет и една година, во натпреварот Италија- (0-0) одигран во Рим. Во текот на 1976 година, тој привремено се нашол надвор од составот на аѕурите, откако ја загубил стартната позиција во Јувентус но исто така и поради некои несогласувања со селекторот Фулвио Бернардини. Сепак, по враќањето во репрезентацијата тој станал редовен стартер под водството на Енцо Беарцот, и го постигнал својот прв и единствен репрезентативен гол на 8 јуни 1977 година, во Хелсинки, при победата од 3-0 против во натпревар од квалификациите за Светското првенство 1978.
Учествувал на Светското првенство 1978 во Аргентина, на кое важел за еден од најдобрите дефанзивци на турнирот, првично играјќи како десен бек, а по повредата на Мауро Белуџи, се преселил во центарот на одбраната како стопер. Бил ангажиран за маркирање на напаѓачи од светска класа како што се Марио Кемпес, Ханс Кранкл, Џони Реп и Роберто Динамите, спречувајќи ги неговите директни противници да постигнуваат голови. Подоцна, тој бил стартер и на Европското првенство 1980 организирано од неговата Италија и повторно бил меѓу најдобрите, како и на победничкото Светско првенство 1982 во Шпанија, каде што посебно се истакнал со чувањето на Марадона и Зико. Во двата случаи тој бил санкциониран со жолт картон, ​​поради што ја пропуштил победата во полуфиналето против Полска; тој се вратил и го започнал финалето против, во кое неговата основна задача била да го затвори Пјер Литбарски.
Својот последен натпревар за националниот тим го одиграл на 26 мај 1984 година, на триесет години, во пријателскиот натпревар -Италија (0-2) одигран во Торонто, носејќи ја капитенската лента.
Вкупно за аѕурите забележал 71 настап.
Тренерска кариера
По завршувањето на играчката кариера, Џентиле останал во светот на фудбалот, првично осврнувајќи се на менаџерската дејност. Во сезоната 1990-1991, тој се вратил во Јувентус како соработник, особено за реструктуирање на младинскиот сектор на клубот. Во периодот меѓу 1991 и 1993 година, тој бил генерален директор на, а исто така, ја покривал и улогата на спортски директор од март 1992 година.
Потоа тој се приклучил на тренерскиот сектор на FIGC, како тренер на италијанската репрезентација под 20 години. Во 2000 година, тој првично бил помошник на Џовани Трапатони на клупата на А тимот на Италија; во октомври, тој го заменил Марко Тардели (кој во меѓувреме се преселил во ), како селектор на италијанската репрезентација до 21 година. Со младата репрезентација на Италија стигнал до полуфиналето на Европското првенство за таа возрасна категорија во 2002 година, а две години подоцна, во 2004 ја водел Италија до титулата Европски шампион. Со победата на првенството, Италија изборила квалификација за Олимпискиот фудбалски турнир во Атина, каде под водството на Џентиле го освоиле бронзениот медал. Својата авантура како селектор на аѕурините ја завршил со елиминацијата во четвртфиналето на Европското првенство 2006.
Во јули истата година, тој бил заменет на селекторската позиција од Пјерлујџи Казираги со одлука на вонредниот комесар на FIGC, Гвидо Роси, и неговиот заменик Деметрио Албертини, и покрај добрите резултати и уверувањата за повторното потврдување на Џентиле на функцијата во младата италијанска репрезентација. Во следните години не тренирал ниту една екипа, и покрај тоа што бил во игра да го замени Чиро Ферара на клупата на Јувентус, како и за клупата на либиската репрезентација, по падот на Гадафи.
Во интервјуто дадено за Gazzetta dello Sport во септември 2013 година, тој открил дека во летото 2006 година, пред да биде сменет на чело на тимот до 21 година, голем клуб му понудил договор на Џентиле и ја известиле Фудбалската федерација, која го замолила да почека: кога бил сменет од раководството на Аѕурините, во меѓувреме исчезнала и можноста тој да биде тренер на големиот клуб, па овие настани го поттикнале да го тужи FIGC; затоа ги одбил понудите од различни фудбалски клубови добиени од 2006 година наваму, бидејќи доколку ги прифател немало да може да се обрати до граѓанското судство.
На 5 јуни 2014 година, бил назначен за тренер на Сион. но на 10 истиот месец не се појавил на клупскиот состанок а во наредните денови започнал спор за раскинување на договорот.
Aromobates leopardalis
Овој вид не е забележан најмалку една деценија. Потенцијални закани за него се доведената пастрмка и евентуално болест (хитридиомикоза); го дели своето живеалиште со Atelopus mucubajiensis, друга жаба која значително е намалена по бројност.
Aromobates duranti
Aromobates duranti ― вид жаба од семејство Aromobatidae. Таа е ендемична за Венецуела, каде што е познат во близина на Ла Кулата во Кордилера де Мерида. Нејзините природни живеалишта се јасни, брзотечни потоци во облачната шума на Андите и подпарамските грмушки. Мажјакот ги заштитува јајцата кои се снесени на копно. По испилувањето, мажјакот ги носи полноглавците на грб во вода каде што понатаму се развиваат.
Aromobates duranti е загрозен од губење на живеалиштата предизвикани од сточарството. На полноглавците им претходи инвазивна пастрмка.
Aromobates meridensis
Aromobates meridensis ― вид жаба од семејство Aromobatidae. Таа е ендемична за Кордиљера де Мерида во близина на Чоротал, Венецуела.
Опис
Aromobates meridensis е од 29-33 мм во должина на и имаат базална мрежа на прстите. Мажјакот ги заштитува јајцата кои се снесени на копно. По испилувањето, мажјакот ги носи полноглавците на грб во вода каде што понатаму се развиваат.
Живеалиште и зачувување
Природните живеалишта на Aromobates meridensis се потоци во облачна шума. На овој вид му се заканува губење на живеалиштата. Закана е и инвазивната крупна жаба Lithobates catesbeianus.
Aromobates mayorgai
Aromobates mayorgai ― вид жаба од семејството Aromobatidae. Таа е ендемична за сојузната држава Мерида во западна Венецуела. Нејзиното природно живеалиште е облачна шума каде што се јавува покрај планинските потоци. Мажјакот ги заштитува јајцата кои се снесени на копно. По испилувањето, мажјакот ги носи полноглавците на грб во вода каде што понатаму се развиваат.
Петрологија
Петрологија (од πέτρος „карпа“ и  „наука“) — гранка на геологијата која ги изучува карпите и условите во кои тие се образуваат. Поделена е на три полиња: магматска, метаморфна и седиментна. Магматската и метаморфната петрологија се изучуваат заедно бидејќи обете во голема мера вклучуваат примена на хемија, хемиски методи и фазни дијаграми. Седиментната петрологија, од друга страна, често се изучува заедно со стратиграфијата бидејќи се занимаваат со таложните процеси кои образуваат седиментна карпа.
Литологијата порано била синоминма на петрографијата, но денес литологијата се задржува на опишување на поголеми парчиња или цели изданоци, а петрографијата се занимава со микроскопските поединости.
Во нафтената индустрија, литологија и длабинските испитувања се вршат дупчење на извадоци за да се добие графичка слика за геолошките образби. Кога исечоците се вадат со сврдла од дупнатината, се земаат примероци, истите се испитуваат (обично под 10× микроскоп) и по потреба хемиски се третираат.
Методологија
Петрологијата се служи со минералогијата, петрографијата, оптичката минералогија и хемиска анализа за да го опише составот и текстурата на карпите. Петролозите ги вклучуваат и начелата на геохемијата и геофизиката во изучувањето на геохемиските трендови и циклуси, како и термодинамички податоци и опити за да добијат увид во потеклото на карпите.
Aromobates saltuensis
Aromobates saltuensis ― вид жаба од семејството Aromobatidae. Ендемична е на влажната долна планинска шума на сојузната држава Тачира во западна Венецуела. Нејзиното природно живеалиште се влажните долни планински шуми на Андите. Мажјакот ги заштитува јајцата кои се снесени на копно. По испилувањето, мажјакот ги носи полноглавците на грб во вода каде што понатаму се развиваат.
Aromobates saltuensis е загрозен од загубата на живеалиштата предизвикана од земјоделството, вклучувајќи ги и земјоделските култури и добитокот, како и сечата, загадувањето на водата и развојот на инфраструктурата. Појавата на неговата распространетост подлежи на силен антропоген притисок, а ниту една од населението на жабите не е познато дека се јавува во заштитени подрачја.
1967
1967 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1967 година од новата ера, 967. од вториот милениум, 67. од XX век и осма од 1960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7475 и 7476 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6717 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5727 и 5728 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2720.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1967 година се протега во 4603 и 4604, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4663 и 4664 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2510. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1386 и 1387 исламска година.
Aromobates molinarii
Aromobates molinarii ― вид жаба од семејство Aromobatidae. Таа е ендемична за венецуелските Анди во близина на Каскада де Баиладорес и Лас Плејтас во сојузната држава Мерида. Нејзините природни живеалишта се суви зимзелени планински шуми, каде што живее покрај бавни потоци. Мажјакот ги заштитува јајцата кои се снесени на копно. По испилувањето, мажјакот ги носи полноглавците на грб во вода каде што понатаму се развиваат.
Aromobates
Aromobates, понекогаш познати како творски жаби, ― род на жаба од Андите во Венецуела и Колумбија. Првично монотипичен род составен од творската жаба, само Aromobates nocturnus, родот подоцна бил проширен за да ги вклучи членовите од родот Nephelobates. Овие жаби тешко се разликуваат од родотAllobates без користење на молекуларни маркери.
Етимологија
Генеричкото име потекнува од латински збор арома, што значи „сладок мирис“. Мирисот на типскиот вид, Aromobates nocturnus, потсетува на твор.
Опис
Aromabates се мали до средни жаби кои имаат криптична боја. Тие имаат робусен облик на телото и базална до широка мрежа на прстите. На пример, релативно малите Aromobates meridensis и Aromobates walterarpi се околу 3 цм во должина и имаат само базална млазница, додека релативно големите Aromobates nocturnus (до 62 мм кај женките) имаат ципести стапала.
Видови
Постојат 18 видови, многу од нив се загрозени:
1968
1968 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1968 година од новата ера, 968. од вториот милениум, 68. од XX век и деветта од 1960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1968 година се протега во 4604 и 4605, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4664 и 4665 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2511. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1387 и 1388 исламска година.
Aromobates orostoma
Aromobates orostoma ― вид жаба од семејство Aromobatidae. Таа е ендемична за Венецуела, каде што е познат само во близина на неговиот типско наоѓалиште, Бока де Монте во сојузната држава Тачира. Нејзините природни живеалишта се планински потоци во облачните шуми. Мажјакот ги заштитува јајцата кои се снесени на копно. По испилувањето, мажјакот ги носи полноглавците на грб во вода каде што понатаму се развиваат.
Aromobates duranti е загрозен од загубата на живеалиштата предизвикана од земјоделството, вклучувајќи ги и земјоделските култури и добитокот, и земјоделското загадување.
Вила (полска)
Полска вила
Вилите што се користат за работа в поле или за чистење во градина имаат подолга рачка и помало растојание помеѓу заоблените заби, кои обично се 3 (вилушки за сено), 4 или 5 (вилушки за чистење на градината или расфрлање гној) или дури 10-12 (вили за утовар накомпири или на јаглен). Помалото растојание овозможува собирање помали остатоци.
Вилите за сено обично имаат три запци и нивната структура треба да овозможи подигање што е можно повеќе сено при собирање или при хранење на добитокот во штала. При работа со сено, често се користат вили со дрвен продолжеток, каде што средното продолжување (рог), го држи сеното бидејќи не е во иста рамнина со другите две.
Во поново време, употребата на вили в поле и на нива е намалена поради зголемената употреба на приклучоци за трактор, кои се користат за извршување на задачите многу побрзо.
Вили во митологијата и симболиката
Вилите се чест симбол на селските здруженија и политички партии, како и чест мотив на уметнички дела.
1969
1969 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1969 година од новата ера, 969. од вториот милениум, 69. од XX век и последна од 1960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7477 и 7478 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6719 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5729 и 5730 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2722.
1970
1970 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1970 година од новата ера, 970. од вториот милениум, 70. од XX век и прва од 1970-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7478 и 7479 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6720 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5730 и 5731 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2723.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1970 година се протега во 4606 и 4607, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4666 и 4667 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2513. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1389 и 1390 исламска година.
Бастион (музичка група)
Бастион — македонски рок бенд, активен од 1982 до 1985 година.
Почеток
Првата постава на бендот ја сочинувале половина од скопскиот џез-рок состав Пост Скриптум, Тоше Поп-Симонов (гитара) и Кирил Џајковски (клавијатури) и младата студентка по глума, со скромно искуство како придружен вокал на албумот Калабалак на Леб и сол, Ана Костовска. Од самиот почеток, рамноправен член на бендот задолжен за неговите текстови и видеоспотови, бил – тогаш режисерот во најава – Милчо Манчевски. Неофицијално, бендот почнал со првите проби есента 1982 година, а веќе во ноември, во импровизираното студио во Домот на младите „25 Мај“ (МКЦ), ги направил и првите две демо-снимки, „Мистер Комплекс“ и „Музеј“. „Мистер Комплекс“ била често вртена на Радио Скопје, но и на култната белградска радиоемисија „Вентилатор 202“. Краток период по појавувањето на овие демо-снимки, Тоше си заминал од групата и го започнал својот нов проект, бендот Урбан. Како нов постојан член на Бастион бил регрутиран Љубомир Стојсављевиќ-Кучкар, басистот на „Уста на уста“. Со доаѓањето на Кучкар, звукот на Бастион аранжмански се променил. Во некои интервјуа дадени во тој период, Кирил го нарекол тој звук технофанк.
1980-ти
Во јуни 1983 година членовите на Бастион влегле во студиото на РТС и ги снимиле старата нумера Мистер Комплекс и новите Деца на сонцето и Лица во огледало. Ги снимиле само матриците за песните, кои во март 1984 година Ана ги отпеала на македонски јазик. Во август/септември 1983 година членовите на Бастион за само 3 дена снимиле дополнителни 5 матрици и вокали за 8 теми, отпеани на српскохрватски. Бастион бил еден од првите македонски бендови кој снимал во студиото на РТС и самиот го финансирал тоа снимање.
По неколку месеци, во Домот на младите „25 Мај“ (МКЦ), бендот организирал промоција на спотот за песната „Hot day in Mexico“, снимен во јуни 1984 година. Спотот бил прифатен од медиумите и бил често вртен на тогаш најпрестижната музичка ТВ-емисија во цела Југославија, „Хит месеца“. По завршувањето на фестивалот во Опатија, ПГП РТБ го отпечатиле албумот кој немал официјално име. На омотот од плочата стои само името на бендот, Бастион. Иако тиражот им стоел во магацин, од нејасни причини ПГП РТБ уште долго време не го пуштиле во продажба. Првото концертно појавување на Бастион во Македонија, по враќањето на Кирил од ЈНА, се случило на 28 декември 1984 година во хотел Континентал во Скопје. Бендот бил специјален гостин на затворената скопска промоција на албумот Тангента на Леб и сол. Три месеци по овој настан, а година и пол по снимањето на материјалот, ПГП РТБ конечно го пуштил во продажба албумот на Бастион. ПГП РТБ без дозвола од авторот Милчо Манчевски, го променил оригиналниот омот на албумот, и тој бил објавен со сосема друго решение. Како промоција на албумот, на почетокот од март 1985 година, бендот со својот менаџер Стефче Ацевски ја организирал својата единствена, еднонеделна турнеја низ Македонија, која започнала на 1 март 1985 г. со концерт во Струмица. Следувале уште неколку настапи во Штип, Крива Паланка, Кавадарци, Свети Николе и во Неготино. Оваа турнеја, а и концертите по неа, бендот го отсвирил како трио. На турнејата, како состав во поддршка, настапувал и скопскиот „Морал“, во тоа време њу-вејв бенд.
За краток период, бендот имал уште неколку настапи на групни манифестации во Скопје. На 15 март 1985 г., заедно со Бадмингтонс, Психо, Инола Х, и др., бил дел од хуманитарниот концерт во Домот на младите „25 Мај“ (МКЦ) наречен „Рок концерт за етиопските мајки – храна за нивните деца“, а на 3 април 1985 г. настапиле и на дочекот на штафетата на младоста на Скопскиот саем, заедно со Бадмингтонс, Тумба, Карамела, и др. Бендот одлучил да го одржи својот прв самостоен концерт во јуни 1985 година во Скопје, во преполниот Сули ан, што е и последниoт концертен настап на Бастион. На него како предгрупа настапиле скопскиот состав Гино де Гаги и Нивните страсти.
Последното нешто кое се реализирало од страна на Бастион, есента 1985 година, е снимањето на уште една песна, повторно во РТС, Емил врати се. За песната бил изработен и ТВ спот кој дури во мај 1986 година, кога групата практично и не постоела веќе, бил промовиран на тогаш популарната емисија на ТВ Скопје „Видео метроном“. На почетокот од 1986 година, заедно со членовите на Леб и сол, Ана Костовска како вокал била дел од екипата што ја снимиле музиката за ТВ-серијата „Бушава азбука“. Во април 1986 година била снимена и последната песна на Бастион, Немирни ветрови, која е во суштина соло песна на Ана Костовска со Кирил како гостин, но во архивата на РТС запишана како песна на Бастион. Соло гитарата и басот ги свират Влатко Стефановски и Бодан Арсовски. Кратко по ова снимање, Ана заминала да работи во театарот во Суботица, и само одвреме-навреме се појавувала како соло изведувач на некои фестивали (Макфест, Евровизија и др.).
Во 2007 година, на иницијатива на Миле Јовановски, сопственик на неделникот „ТЕА Модерна“, се организиралпроектот „Трибјут ту Бастион“, кој е всушност цеде-реиздание на албумот на групата, со дополнување од 11 преработки на песни од Бастион, направени од актуелни македонски состави. Точно 33 години по објавувањето на единствениот албум на Бастион, на 9 март 2018 г. во Скопје, во МКЦ, било промовирано винилното реиздание на тој албум, објавено од страна на англиската издавачка куќа „ACC Records“. За првпат во македонската дискографска историја бил реиздаден албум на винил, кој и во своето оригинало издание е објавен во таков формат.
Aromobatidae
Aromobatidae ― семејство жаби со потекло од Средна и Јужна Америка. Тие се сестрински таксон на Dendrobatidae, отровните жаби, но не се толку токсични како што се повеќето дендробатиди.
Таксономија
Aromobatidae биле одвоени од Dendrobatidae дури во 2006 година, и некои извори продолжуваат да ги третираат овие жаби како дел од Dendrobatidae. Сепак, нивната положба како сестрински таксони е добро поддржана, а прашањето првенствено е дали тие треба да се рангираат како семејство или потсемејство.
Валидноста на потсемејствата во рамките на Aromobatidae е исто така нерешена. Некои докази укажуваат на парафилија на барем потсемејството Anomaloglossinae и родот Allobates, најмногу поради неизвесното поставување на Allobates olfersioides.
За некои видови е пријавено дека имаат мирис сличен на твор. Овој силен мирис се лачи преку кожата, но овие жаби не се токсични. Овој силен мирис е користен како одбранбен механизам против грабливци.
Размножување
Многу аромобатиди испуштаат мала бројка јајца во копнените гнезда. По испулувањето, еден од родителите ги пренесува полноглавците во мало водно тело, каде што го завршуваат својот развој до метаморфоза.
Подсемејства и видови
До крајот на 2019 година, опишани се 126 видови во три потсемејства и пет родови:
Дополнително, во ова семејство е сместен "Prostherapis" dunni (Риверо, 1961 година) , но не се знае неговото попрецизно поставување; тоа може да биде Aromabates.
Орб
Орб (Orb) — река во департманот Еро, јужна Франција. Долга е 145 км и се влева во Средоземното Море во гратчето Валрас Плаж.
Течение
Реката тече низ низ градовите Бедарје и Безје, каде е пресечена од Јужен Канал (Миди) по аквадукт над неа. Во антиката, Орб се преминувл во Капестан, по римскиот мост „Серм“ долг 1.500 м.
Географија
По своето течение, Орб минува низ следниве населени места:
Притоки
Реката ги има следнице притоки:
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 – 10.000 метри за мажи
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 на 10.000 метри за мажи — дисциплина која се одржала на 20 август 2004 година во Атина, Грција со почеток во 22:35 часот. За време на натпреварот учествувале вкупно 24 атлетичарки од 14 земји. Трката ја завршиле 21 од нив, додека 3 се откажале во текот на трката. Победникот Кенениса Бекеле од Етиопија поставил нов олимписки рекорд, бил соборен еден национален рекорд и неколку најдобри лични реззултати за сезоната.
Рекорди
(19 август 2004)
Надворешни жабри
Надворешни жабри ― жабри на животно, најчесто водоземец, кои се изложени на околината, наместо да се поставени внатре во голтникот и покриени со жабрени процепи, како што се кај повеќето риби. Наместо тоа, органите за дишење се поставени на брановидни стебленца што штрчат од страните на главата на животното. Овој вид жабри најчесто се забележува на водната ларва на повеќето видови опашкари, дводишалки и многуперки (кои имаат само еден голем пар), а се задржуваат кај неотинските возрасни опашкари и некои видови возрасни дводишалки. Тие се присутни кај видовите опашкари кои не се преобразуваат, како што се повеќето членови на семејството Proteidae (човечка рипка и Necturus) и семејството Sirenidae, кои природно никогаш не се метаморфозираат во форма што дише воздух. Ембрионите на жабите и цецилијаните, исто така, развиваат надворешни жабри во одреден момент од нивниот развој, иако тие или се собираат пред или исчезнуваат набргу по испилувањето. Фосилите на далечните роднини на современите водоземци, како што се Branchiosaurus и Apateon, исто така покажуваат докази за надворешни жабри.
Надворешните жабри вообичаено се состојат од едно стебленце кое излегува од жабрениот лак зад главата на животното, над поврзаниот жабрен отвор. Стебленцето обично содржи мускулно ткиво и животното може да го помести како слободен додаток, со цел да ја промеша застоената вода. Стебленцето е обложено со многу тенкоѕидни филаменти (фимбрии), кои содржат поголемиот дел од крвните садови кои се користат за размена на гасови. Животните обично имаат една надворешна жабра која потекнува од секој жабрен лак (освен хиоидот), што доведува до тоа да има три пара надворешни жабри кај опашкарите и четири во жабрените ларви на дводишалките.
1966
1966 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1966 година од новата ера, 966. од вториот милениум, 66. од XX век и седма од 1960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7474 и 7475 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6716 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5726 и 5727 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2719.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1966 година се протега во 4602 и 4603, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4662 и 4663 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2509. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1385 и 1386 исламска година.
Аријан Адеми
Аријан Адеми (Arijan Ademi); (роден на во ) — македонски фудбалер роден во Хрватска, играч од средниот ред на Динамо Загреб и на македонската репрезентација.
Адеми ја започнал својата кариера во екипата на Шибеник за која дебитирал во март 2008 година, на само 16 години. Во јуни 2010 направил трансфер во Динамо Загреб, клуб за кој настапува и денес.
На репрезентативно ниво Адеми ги поминал речиси сите младински селекции на Хрватска почнувајќи од селекцијата под 18 години, па под 19, под 20 и под 21 година. Тој забележал три настапи и за сениорската репрезентација на Хрватска во 2013 година, меѓутоа поради фактот што сите три натпревари биле пријателски и од неофицијален карактер, му било дозволено да ја смени репрезентацијата и да заигра за Македонија за која дебитирал на 9 октомври 2014 против Луксембург во натпревар од квалификациите за Европското првенство 2016.
Животопис
Адеми има македонско-албанско потекло и тој е братучед на македонскиот фудбалер и поранешен репрезентативец Агим Ибраими.
1965
1965 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1965 година од новата ера, 965. од вториот милениум, 65. од XX век и шеста од 1960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7473 и 7474 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6715 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5725 и 5726 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2718.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1965 година се протега во 4601 и 4602, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4661 и 4662 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2508. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1384 и 1385 исламска година.
Паралелен заем
Паралелен заем (англиски: Parallel loan) — финансиски аранжман во кој две претпријатија меѓусебе си одобруваат заеми во две валути. Паралелниот заем е претходник на валутниот своп.
Одлики
Паралелните заеми биле создадени во раните 1970-ти со цел да се заобиколат девизните контроли во Обединетото Кралство. Во тоа време, за да ги поттикне домашните инвестиции, британската влада вовела данок на девизните трансакции. Паралелниот заем вклучува четири учесници, на пример, британска фирма, нејзината подружница во Канада, канадска фирма и нејзината подружница во Британија. Ако британската фирма сака да ја финансира инвестицијата на нејзината подружница во Канада, таа треба да земе заем на домашниот пазар (деноминиран во фунти), а потоа фунтите да ги претвори во канадски долари. Меѓутоа, ако на таа трансакција се плаќа данок, тогаш британската фирма ќе настојува да го избегне данокот, а тоа може да го направи со паралелниот заем. Имено, двете фирми (британската и канадската) може да се задолжат на домашните пазари (британската фирма да земе заем во фунти, а канадската во долари), а потоа британската фирма да ѝ даде заем на британската подружница на канадската фирма, додека канадската фирма да ѝ даде заем на канадската подружница на британската фирма. На тој начин, бидејќи целиот аранжман се извршува на домашните пазари, односно не вклучува никакви девизни трансакции, двете фирми можат да ги избегнат девизните контроли. Сепак, паралелните заеми имаат и слаби страни, затоа што е потребно време за да се пронајде друга фирма која има спротивни потреби од првата. Ваквата потрага може да потрае подолго време или да биде неуспешна. Освен тоа, паралелниот заем, всушност, се состои од два посебни заема кои се независни еден од друг. Оттука, ако едниот должник не го врати заемот, должникот во другиот заем сè уште е одговорен за својата обврска.
Акватинта
Историја
Творец на оваа графичка техника бил Жан-Батист Ле Пренс (1734—1781), којшто за првпат ја презентирал оваа техника во 1769 година и која што веднаш после тоа станала мошне популарна, особено во Франција, каде што почнувале да изработуваат и повеќебојни графички листови со совршен квалитет.
Еден од најистакнатите автори којшто работел во оваа техника бил Франсиско Гоја (1746—1828), особено во неговите циклуси „Ужасите на војната“ и „Капричиоси“.
Други попознати автори кои ја применуваат акватинтата во соето творештво биле Камиј Писаро (1830—1903), Жорж Руо (1871—1958) или Џони Фридландер (1912—1992).
Процес
Стилски и изразно таа е слична на техниката на лавирање.
Надворешни врски
Техника акватинта
Акватинта
Мецотинта
Мецотинта (manière noire, schabkunst, mezzotint — графичка постапка длабок печат во кој матрицата - металната плоча се изработува и подготвува за печатење по механички пат.
Метод
Техниката се изведува со помош на посебен алат наречен лулашка, која има остра површина на крајот. Нишалката или лулашката се движи во сите правци на плочата со што прави рамномерно изрежани површини во вид на ситен растер. Со помош на овие ситно изрежани површини на плочата се добиваат многу суптилни нијанси и тонски премини слични како на старите црно-бели фотографии.
Мецотинтата е една од најпрецизните графички техники, спора во изработката и мошне деликатна.
1964
1964 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1964 година од новата ера, 964. од вториот милениум, 64. од XX век и петта од 1960-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7472 и 7473 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6714 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5724 и 5725 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2717.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1964 година се протега во 4600 и 4601, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4660 и 4661 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2507. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1383 и 1384 исламска година.
1962
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7470 и 7471 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6712 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5722 и 5723 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2715.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1962 година се протега во 4598 и 4599, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4658 и 4659 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2505. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1381 и 1382 исламска година.
1961
1961 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1961 година од новата ера, 961. од вториот милениум, 61. од XX век и втора од 1960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7469 и 7470 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6711 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5721 и 5722 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2714.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1961 година се протега во 4597 и 4598, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4657 и 4658 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2504. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1380 и 1381 исламска година.
1963
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7471 и 7472 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6713 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5723 и 5724 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2716.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1963 година се протега во 4599 и 4600, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4659 и 4660 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2506. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1382 и 1383 исламска година.
Опел Агила
Опел Агила (германски: Opel Agila) — градски мал автомобил кој бил произведуван од страна на германската марка на автомобили Опел во периодот од 2000 до 2014 година, како варијанта на „Сузуки Вагон Р+ “ (прва генерација) и „Сузуки Сплеш“ (втора генерација). Се продавал под марката Воксхал во Велика Британија.
Првата генерација била класифицирана како градски автомобил, додека втората генерација како минивен, а автомобилот бил заменет во март 2015 година од Опел Карл, кој е познат како Воксхал Вива во Велика Британија.
Агила А (2000–2007)
Првата генерација Агила претставува иста верзија како Сузуки Вагон Р+, кој бил произведуван во Јапонија. Опел Агила А се произведувал како бензинец од 1000 и 1200 кубици и дизел со 1300 кубици. Продажбата започнала во август 2000 година.
1,0 моторот бил моторот Z10XE со три цилиндри и 973 кубици. Моторот 1,2 бил Z12XE со четири цилиндри и 1248 кубика. Агила била произведувана во фабриката на Опел во Гливице, Полска, додека Сузуки Вагон Р + во фабриката Маџар Сузуки во Унгарија.
Агила B (2007–2014)
Втората генерација Агила била официјално претставена на 15 мај 2007 година и била претставена на Саемот за автомобили во Франкфурт во 2007 година. . Сузуки ја продавал оваа генерација под името Сплеш.