cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Три круни
Амблемот често се користи како симбол на официјалната државна власт од страна на Монархијата, Риксдагот, Владата на Шведска и шведските амбасади ширум светот, но исто така се појавува и во други помалку формални контексти, како што е шведската државна репрезентација за хокеј на мраз за мажи, кои го носат симболот на нивните џемпери и затоа се нарекуваат „Три круни“, и на врвот на градското собрание на Стокхолм (изградено 1911 – 1923 година). Трите круни се користат и како кружна ознака на воените авиони на шведските воздухопловни сили и како знак на шведската воена опрема воопшто, а исто така и на униформите и возилата на шведската полиција.
Поради нивното скандинавско потекло, Трите круни се исто така помалку познати одлики во кралскиот грб на Данска, каде што може да се наведат како „знак на синдикатот“.
Потекло
Едно од неколкуте, претходни, традиционални објаснувања сугерира дека Албрект од Мекленбург (1338–1412), кој владеел со Шведска 1364–89, го донел симболот од Германија како знак на неговото владеење со Шведска, Финска и Мекленбург. Освен фактот дека Финска во тоа време не се сметала за земја сама по себе, оваа теорија, сепак, била побиена со подоцнежните истражувања, имено, најавата во 1982 година за откривањето на фриз во Авињон во јужна Франција, се проценува дека датира од 1336 година. Фризот е насликан за меѓународниот конгрес предводен од папата и ги содржи симболите на сите земји-учеснички, вклучително и Шведска. Ова откритие сугерира дека симболот бил воведен не подоцна од претходникот на Албрект, Магнус Ериксон (1316–74).
Употребата на трите круни како хералдички симбол на Шведска е посведочена, во Нордиската семејна книга, до крајот на 13 век, трите круни најпрво ѕвонеле на штитот на Магнус Ладулас (1240-1290), а подоцна се појавија на монетите на Магнус Ериксон (1316-1374).
Рана шведска хералдика
Првиот грб на Шведска од 13 век прикажува златен лав на позадина со брановидни сини и бели дијагонални линии (во блазоните, „свиткано брановидно Аргент и лазур, лав или“). Сè уште е дел од сегашниот поголем грб на Шведска, кој се наоѓа на четвртина помеѓу грбот на лавот и трите круни. Со оглед на тоа што лавот и круните повремено се интерпретирале како грб на провинциите Геталанд и Свеланд, соодветно, лавот порано, погрешно, бил наречен „Гота лав“.
Сојузот на Магнус Ериксон
Иако Данска била реконсолидирана под кралот Валдемар Атердаг во 1340 година и ја вратила својата територија, а Норвешка ја напуштила унијата со Шведска во 1380 година, последователните шведски кралеви продолжиле да го користат синдикалниот грб со трите круни. Алтернативна, помалку добро поддржана теорија сугерира дека трите круни се трите кралства во традиционалната титула на шведскиот крал, кралот на Швеѓаните, Готите и Вендовите. (од кои двете последни ги одржа во конкуренција со данскиот крал). Швеѓаните-Готите-Венди претставуваат навремена ре-интерпретација на веќе добро воспоставениот амблем од петнаесеттиот век.
Калмарска унија
Кога Калмарската унија, личен сојуз меѓу Данска, Норвешка и Шведска, бил воспоставена од страна на кралицата Маргрета I во 1397 година, симболот на трите круни се вратиле на неговата употреба како симбол на обединувањето на трите царства. Така, нејзиниот наследник, Ерик од Померанија користел грб распореден меѓу грбовите на Данска (три сини лава на златен штит), Норвешка (златен лав со секира на црвен штит) и Шведска (златен лав на сини и бели брановидни ленти) плус синдикалната ознака со трите златни круни на синиот штит, што е случај и за следните синдикални кралеви во 15 век.
Употреба во пост-Калмараската унија Шведска
Бидејќи трите круни биле користени во Шведска меѓу синдикатите, и кралот Карл Кнутсон Бонде кој периодично ја извлекувал Шведска од Калмарската унија и кралот Густав Васа кој го прекинал во 1521 година, ги користеле круните - на четвртина со лавот - како симбол на Шведска, и тоа е случај до денес. Од 15 век, круните се сметаат за „главни“ краци на Шведска и затоа можат да се користат независно како помал грб на земјата.
Кубен метар
Претворање
1 кубен метар е исто што и:
Три круни
Употреба во пост-Калмараската унија Шведска
Познато е дека симболот бил поставен на моќната централна кула на замокот Тре Кронор (Три круни) во Стокхолм, уништен од пожар во 1697 година, не подоцна од почетокот на 16 век.
Конфликтот на трите круни
Во 1550-тите, шведскиот крал Густав Васа открил дека данскиот крал Кристијан III ги додал трите круни на својот грб. Бидејќи трите круни биле шведски симбол од 14 век и биле користени од данските монарси само за време на Калмарската унија, Густав ја протолкувал употребата на симболот од страна на Кристијан III како знак на намера да ја освои Шведска и да ја воскресне унијата. Кристијан возвратил дека со оглед на тоа што монарсите на унијата ги користеле трите круни, симболот сега им припаѓал на двете кралства и затоа тој имал право исто како и шведскиот крал да го користи.
Кубен метар
Претворање
Кубен метар чиста вода при температура на максимална густина (3,98 °C) и стандарден атмосферски притисок (101,325 кПа) има маса од 1.000 кг, или еден тон. При 0 °C (кога водата е замрзната) кубниот метар има малку помала маса (999,972 кг)
Три круни
Конфликтот на трите круни
Во Шведска, од друга страна, Трите круни се сметале за исклучиво шведски симбол; ова довело до долготраен дипломатски конфликт меѓу двете земји, таканаречениот конфликт на три круни со Шведска, обвинувајќи ја Данска за империјализам користејќи шведски симбол, и Данска обвинувајќи ја Шведска за монополизирање на употребата на симбол на скандинавската унија.
Овој конфликт одигра улога на избувнувањето на Северната седумгодишна војна во 1563 година. На почетокот на 17 век конфликтот бил решен со тоа што на двете земји им било дозволено да ги користат трите круни во нивните грбови, иако во Данска имало помалку истакнато место во штитот и официјално се нарекувал хералдичко потсетување на поранешниот Калмарски сојуз. Данска ја има оваа практика од 1546 година, практика која Шведска ја оспорува до 1613 година
Друга употреба во Данска
Името „Tre Kroner“, Три круни, се користи и во Данска. Во текот на 17, 18 и 19 век, кралската данска морнарица честопати ги именувала своите бродови по ознаките на грбот на данскиот монарх, а морнарицата, следствено, често имала брод именуван по Трите круни. Оваа практика, пак, го позајмила името на поморската тврдина Трекронер чувajќи го пристаништето во Копенхаген, данската престолнина. Исто така, тоа било името на голем број фарми, поради што новиот градски кварт во Роскилде го добил името „Трекронер“ од една таква фарма.
Други три дизајни на круни
Некои хералдички прикази надвор од Шведска, исто така, вклучуваат дизајни на тројна круна. Некои од значајните од овие употреби се дискутирани подолу.
Во оклопот на централна и источна Европа
Историскиот регион Галиција, сега поделен меѓу Полска и Украина, под австроунгарска власт имал како грб син штит со три златни круни како дел од дизајнот. Се вели дека круните ја претставуваат Лодомерија, историска провинција која била обединета со Галиција, додека самата Галиција била претставена со црната врана.
Во француски и германски оклоп
Амблемот на Хенри III од Франција бил „Manet ultima coelo“ со три круни.
Францускиот карипски остров Свети Вартелемеј бил шведска колонија помеѓу 1784 и 1878 година, а грбот на островот ги вклучува трите круни како дел од дизајнот.
Германските градови Отерфинг и Тегернзе во Баварија ги користат трите златни круни на синиот дизајн на нивните грбови.
Во ирскиот оклоп
Практично идентична со трите круни на Шведска е онаа на грбот и знамето на провинцијата Мaнстер, регион на југозапад од Ирска. Како и шведскиот модел, тој се состои од две круни над и една долу. Овие ги претставуваат трите големи војводства на покраината, Дезмонд, Ормонд и Томонд. Дизајнот се користел како знаме на владеењето на Ирска помеѓу 1171-1541 година по норманската инвазија на Ирска додека не се замени со знамето на Кралството Ирска.
Во англискиот оклоп
Штитот од три златни круни, поставени две над една, на сина позадина, се користи како симбол на Источна Англија со векови. Грбот бил припишан од средновековните гласници на англосаксонското кралство Источна Англија и династијата Вуфингас која владеела со него. Знамето на источноанглискиот крал и светец, маченикот Едмунд се состои од три златни круни на сино поле ( Азур, три круни или ), Источноанглиското знаме како што е познато денес било предложено од Џорџ Хенри Лангам и усвоен во 1902 година од Лондонското друштво на источноанглијци (основано во 1896 година). Ги надградува трите круни во син штит на крстот на Свети Георгиј.
Трите круни се појавуваат, врежани во камен, на крстилницата (околу 1400 година) во парохиската црква во Саксмундхам и на тремот од 15 век на црквата Вулпит, двете во Сафолк.
Амблемот на три круни е евидентен во источноанглиската локална хералдика; тие се појавуваат во амблемот на бискупијата Ели и округот Бури Сент Едмундс каде што круните се прикажани прободени со стрели за да го претстават мачеништвото на Свети Едмунд. Тие исто така биле вклучени во амблемот на поранешниот совет на округот Остров Ели, округот Колчестер и Универзитетот во Источна Англија.
Дизајнот со три круни е грбот на градот Кингстон на Хул, големо пристаниште во Јоркшир, но овој дизајн ги гледа трите круни наредени вертикално и се однесува на Кралската повелба од 1299 година. Амблемот го користат градскиот совет и двата тима од градската рагби лига.
Во литературата, грбот на легендарниот крал Артур, исто така, често се дава како лазур со три златни круни. Навистина, Британија вклучуваше три царства, Логрес (Англија), Камбрија (Велс) и Алба (Шкотска).
Универзитето Оксфорд ги користи како свој амблем трите златни круни на сино придружени со отворена книга. Потеклото на трите круни не е точно познато, но може да се однесува на амблемот на Томас Кренли, управник на Њу колеџ помеѓу 1389 и 1396 година.
Две англикански епархии во Англија го користат амблемот со три круни; Ели (гули три војводски коронети два над еден или) и Бристол (самурни три круни наредени во бледо или слично на градот Хул).
Првиот корпоративен грб бил доделен во 1439 година на компанијата Дреперс во Лондон со три тројни круни. Три круни го формираат и логото на Coutts, приватните банкари со седиште во Лондон, но во овој случај дизајнот се состои од една круна на врвот, со две подолу.
Во шкотскиот оклоп
Грбот на началникот на кланот Грант ги прикажува трите златни круни на црвена позадина (гули, три антички круни или). Претходно е забележано дека биле три златни круни на сина позадина (лазур, три круни или). Оружјето на Грант ја формираше основата на грбот на Грантаун-он-Спеј, кој беше основан на земјата на кланот во 1765 година.
Грбот на началникот на кланот Артур (или кланот Мекартур) ги користи трите златни круни на сино (лазур, три антички круни или)
Во шпанскиот оклоп
Трите златни круни на синиот дизајн се појавуваат на грбот на шпанскиот град Буриана во Валенсијанската заедница, но, како и Coutts & Co, се распоредени еден над два наместо два на еден. Круните овде се однесуваат на фактот дека во 1901 година, кралицата на Шпанија, Марија Кристина од Австрија, му ја дала на градот титулата град и бил крунисан трипати.
Во современите трговски марки
Симбол со три круни користел Крајслер на некои од неговите модели на Њујоркер во 1960-тите. Симбол за врвниот модел на марката, круните беа поставени во низа на задниот дел на возилото и една над друга напред. Во текот на 1980-тите и 1990-тите, Brøderbund Software користел стилизирана варијанта на симболот.
Список на државни водачи во 1619 година
Ова е список на државни водачи во 619 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Герман (Кривопаланечко)
Герман — село во Општина Ранковце, во близина на македонско-српската граница, во околината на градот Крива Паланка. Селото е сместено на западните падини на истоимената планина.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подино
Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Подино. Црквата е сместена во западниот дел од селото, на возвишение кои ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
Герман (Кривопаланечко)
Географија и местоположба
Герман е планинско село, сместено во крајниот северен дел на Општина Ранковце, чиј атар се граничи со државната граница на Република Србија, а на другата страна со Општина Старо Нагоричане. Како едно од најсеверните села во Паланечко и воопшто во Македонија, селото Герман географски припаѓа на двете соседни области при што едниот дел припаѓа на Кривопаланечко односно котлината Славиште во долината на Крива Река, а другиот дел по на север припаѓа на подрачјето на изворишниот дел на Горна Пчиња. Оддалечено е 37 километри северозападно од Крива Паланка. Според записите на Ѓорче Петров, местоположбата на големото село Герман е по длабокиот дол меѓу Гоглин и паланечкиот Козјак, на исток од селото Дренак. Селото е високопланинско и од растурен тип, поделено на седум маала, оддалечени од два, па дури и до осум километри наоколу. Имињата на маалата во Герман се: Орашац, Средно Маало, Криврт, Шипак, Кршје, Опасница. Сите локални установи, како и главната селска црква, се наоѓаат на една висорамнина, која претставува центар на селото, иако таму нема постојано населени куќи. . Селото Герман е опркужено со следните соседни села: П'клиште на запад, Станча на југ и Криви Камен на исток. Од општинското средиште Ранковце е оддалечено 20 километри, од каде што води асфалтен пат, кој е во добра состојба, а од градот Крива Паланка селото е оддалечено 35 километри. Атарот на селото е мошне голем и зафаќа простор од 40,7 км2, на кој најголема површина заземаат шумите со 2405,2 ха, на обработливото земјиште отпаѓаат 1261,7 ха, а на пасиштата 311,7 ха. Според површината која го зафаќа атарот на селото, Герман и селото Петралица се најголемите села во Кривопаланечко. Селото Герман е богато со извори, при што во секој дол во селото има извор чијашто вода е различна - таму каде има дабова шума или „дабица“ водата е „лесна“ за пиење, а на пониското земјиште од изворите избива „косилава жолта“ вода.
Список на државни водачи во 1619 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подино
Историја
Се верува дека црквата била возобновена во 1916 година на темели на стара црква од римско време.
Герман (Кривопаланечко)
Стопанство
Врз основа на составот на атарто, селото Герман, во основ има поледелско-шумарска функција. Во селото нема стопански објекти и главно населението се занимава со сточарство, полјоделство и шумарство. Според кажувањата на селаните земјата за орање која што се наоѓа во зоната на дабовата шума е полодна и тука успеваат пченица, пченка и бостан, додека земјата односно почвата во пределот на буковата шума е „дива и студеница“ при што таму успеваат 'рж, јачмен, овес и компир. Од земјоделството најзастапено е одгледувањето на компир, грав како и на стрни жита во помал обем. Во значајна мерка е застапено овоштарството во чии рамки се одгледуваат и се подигнуваат новопосадени овоштарници на лешници и малини. Од сточарството најмногу е застапено одгледвуањето на крави, а се чуваат и 10 стада на овци и помал број на кози, чиешто млеко се преработува во овчо и козјо сирење чија цена изнесува 250 денари за килограм. Во атарот на селото Герман каде се застапени големи површини на разновиден вид на шума како листопадна од бука и даб, така и зимзелена од бор и елка, се наоаѓа едно од најголемите подрачја за сеча на огревно дрво со кои најмногу стопанисува подрачното шумско стопанство на ЈП „Македонски шуми“, но постои значаен дел на шуми во приватна сопственост на дрвни претпријатија и жители на селото. Со огревно дрво од шумите во и околу Герман се снабдува цела Македонија, па дури и најодалачените места и подрачја како Битола. Превозот на огревното дрво од Герман за поголемите градови и поодалечените подрачја се одвива со камиони, а за самото селото Герман и соседните и околни села се врши на домашни животни со самари. Шумите и планинскиот предел околу Герман е доста богат и со диви животни како диви свињи, најмногу волци, зајци, заради што селото е често посетено од ловци на дивеч. Во селото Герман работи и една продавница која што се наоѓа на самото сретсело.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подино
Историја
Во дворот на црквата се наоѓа и археолошкото наоѓалиште Св. Богородица. Во дворот може да се забележат неколку мермерни сполии, и тоа: мено од мермер вградено во скалите, пред влезот на црквата има голема мермерна плоча, а една парапетна плоча лежи покрај апсидата.
Герман (Кривопаланечко)
Население
Според пописот од 2002 година, во Герман живееле 311 жители, од кои 301 Македонец и 10 Срби. Сите жители припаѓаат на православната религија.
Во последниот период, населението се проценува да има одвај 200 жители.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подино
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Во продолжение на западната страна е дограден помошен објект чиј влез се наоѓа на јужната страна. Црквата е изградена од варовник и е покриена со кров од ќерамиди.
Герман (Кривопаланечко)
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 161 жител, од кои 135 Македонци, 7 Срби и 19 лица без податоци.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подино
Архитектура
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата се издига во североисточниот агол од дворот на црквата. Таа има квадратна основа, изградена е од камени тули, на секоја од четирите страни има по еден правоаголен прозорец, а покриена е со пирамидален кров од ќерамиди. Влезот во камбанаријата се наоѓа на западната страна.
Герман (Кривопаланечко)
Родови
Селото Герман е во целост населено со Македонци од православна христијанска вероисповед. Сите родови кои живеат од селото потекнуваат од доселени предци и сите се населени во свои посебни родовски маала. Денешното население на Герман се дели на следните родови: Средномаалци, Орашци, Дуранци, Гарејци, Здравковци, Гиздарци. Во рамки на овие родови денес живеат семејства со презимиња Миленковски, Стошевски, Јовановски, Каранфиловски (се среќава и во соседното село П'клиште ), Герасимовски, Станковски, Станиславовски.
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Ранковце, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка, додека во периодот по војната од 1957 до 1962 година се наоѓала во некогашната општина Ранковце. Во рамките на општина Крива Паланка се наоѓало во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на истоимената општина, во која покрај Герман се наоѓало и селото П’клиште. Самата Општина Герман била дел од Кривопаланечката околија. Општината Герман постоела и во периодот 1950-1952 година.
Иселеништво
Селото Герман е едно од селата во Кривопаланечко кое дало најмногу иселеници, како во рамки на Македонија, така и надвор од неа во Србија и Војводина. Првичното иселување од селото започнало во периодот по Втората светска војна кога луѓето се населувале во Војводина, особено во Јабука, Качарево и Глогоњ. Потоа, во деведесеттите години, имало иселување во Крагуевац, додека во поново време иселувањата се прават главно кон општинското средиште Ранковце и селото Тромеѓе. . Од Герман се иселиле следните семејства, во кумановско: Антовски во Умин Дол, Јовановски во Тромеѓа, Славевски во Доброшане, Шопци во Доброшане, Паланци во Косматац, Јовановски во Брзак; родот Ѓерманци со преку 20 куќи се иселил во кривопаланечкото село Петралица, а во скопско најголемиот дел иселеници од Герман живеат во селата во Општина Илинден и тоа во Марино, Мралино, Миладиновци, Илинден, Кадино.
Австриски Ниски Земји
Австриски Ниски Земји (холандски : Zuidelijke Nederlanden; француски: Pays-Bas méridionaux или Pays-Bas du Sud; германски : Österreichische Niederlande, Südlichen Niederlande ) ― територија на Бургундскиот царски округ од Светото Римско Царство во перодот од 1714 до 1797 година. Постоеле откако Австрија според Договорот од Раштат во 1714 година ги стекнала поранешните Шпански Ниски Земји и опстоиле до нивната Француска анексија по битката кај Спримонт во 1794 година и Базелскиот договор од 1795 година. Меѓутоа, Австрија не се откажала од своите претензии над покраината до 1797 година во Договорот од Кампо Формио.
Историја
Според Договорот од Раштат (1714), по Војната за шпанското наследство, преостанатите делови од Шпански Ниски Земји ѝ биле отстапени на Австрија.
Во 1780-тите, имало противење на либералните реформи на царот Јосиф II, кои биле сфатени како напад врз Католичката црква и традиционалните институции во Австриска Холандија. По немирите, познати како Мала револуција, во 1787 година, многу противници се засолниле во соседната Холандска Република каде формирале бунтовничка војска. Набргу по избувнувањето на револуцијата во Франција и Лиеж, емигрантската армија преминала во Австриска Холандија и на 27 октомври 1789 година ги поразила Австријците во битката кај Турнхаут. Бунтовниците, поддржани од востанијата низ целата територија, набрзо презеле контрола врз голем дел од територијата и прогласиле независност. И покрај премолчената поддршка од Прусија, независните Обединети Белгиски Држави, основани во јануари 1790 година, не признаваени од другите држави и набрзо биле поделени по идеолошка линија. Кон средината од 1790 година, Хабсбуршка Австрија ја завршила својата војна со Отоманската империја и се подготвила да ги потисне бунтовниците. Новиот цар Леополд II предложил амнестија за бунтовниците. По поразот во битката кај Фалмањ (22 септември 1790 година), територијата набрзо била завземена и во декември револуцијата била поразена. Меѓутоа, австриското владеење било краткотрајно, и територијата била освоена од Французите во 1794 година (за време на Војната на Првата коалиција ) по битката кај Флеурус.
NGC 2180
NGC 2180 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Орион, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2180 е од видот OCL. NGC 2180 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 9 м 36,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 4° 42' 44".
Други поделби
Проучување на NGC 2180 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 227; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 139. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 229.
NGC 4191
NGC 4191 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4191 се споменува и како UGC 7233, MCG 1-31-26, CGCG 41-49, VCC 94.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 4191 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39034. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 287. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
Неце (појаснување)
Неце може да се однесува на следниве топоними во Германија:
Неце
Местоположба
Неце се наоѓа на западниот раб од Природниот парк Брег на Елба-Дравен, сместена на истоимената река
Општински единици
Општината Неце се состои од следниве единици:
Диџериду
Диџериду, исто така и јидаки, е абориџински музички инструмент традиционално направен од суви гранки на дрво природно издлабени со работа на термитите. Се смета дека не е лесно да се свири, а произведува невообичаено гласно зуење. Во некои племиња се смета за свет машки инструментом, и дека за тоа жените не треба да го свират. Модерните диџериду можат да се прават од различни природни и вештачки материјали.
IC 236
IC 236 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 236 се споменува и како ESO 508-60, MCG -4-32-9.
Откривање
Објектот е откриен на 4 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 236 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 236 има привидни димензии од 1,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 23 м 13,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -26° 18' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на IC 236 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46768.
Ефимија (месечина)
Откривање
Откриена е од екипа во 2003 г. астрономи на Хавајскиот универзитет под водство на Скот Шепард. Месечината се изгубила по откривањето во 2003 г. и повторно забележана во 2017 г. по што ѝ била дадена трајна ознака.
Јаков Зографски
Јаков Зографски (околу 1820 - 1907) е зограф, претставник на дебарската зографска школа.
Ефимија (месечина)
Име
Месечината го добила сегашното име во 2019 г. по битието Ефимија од старогрчката митологија, кое е дух на добрите предзнаци, пофалбата, одобрението, победничките извици и ракоплескањето, ќерка на Хефест и Аглаја, внука на Зевс. Предлогот е даден на Твитер, во конкурс приреден од Карнегиевиот институт, на кој е усвоено и името на месечината Филофросина.
Јаков Зографски
Животопис
Припаѓа на големиот зографски род Рензовци од дебарското мијачко село Тресонче. Роден е околу 1820 година. Тој е син на Георги Дамјанов, од кого го изучува занаетот. Работи со својот брат Јанко и неговите роднини Даме и Иван Андрееви, Петар и Наце Николови под раководство на неговиот татко и чичковците, исто така познати зографи.
Ефимија (месечина)
Орбита
Ефимија кружи околу Јупитер на просечно растојание од 19.6 Гм и прави едно свртување за 628,06 дена. Има наклон од 146° кон еклиптиката (146° кон Јупитеровиот екватор) и оди во повратна насока со занесеност од 0,2507. Ѝ припаѓа на Ананкината група на повратни неправилни месечини кои кружат околу Јупитер на оддалеченост од 19,3 до 22,7 Гм со наклон од околу 150°.
Јаков Зографски
Животопис
Умира во Велес во 1907 година.
Ментеш Камхи
Ментеш Моше Камхи — македонски револуционер од еврејско потекло, член на Внатрешната македонско-едринска револуционерна организација.
Животопис
Ментеш Камхи е роден во 1877 година во Битола, тогаш во Османлиското Царство.
Татко му, Моше Соломон Камхи, бил банкар, претприемач и снабдувач на турската војска. Мајка му, Роза Батино, потекнувала од прочуено граѓанско семејство од Јанина. На двегодишна возраст останал без татко, а десет години потоа починала и мајка му.
По Солунскиот конгрес, брат му Рафаел Камхи добил значајна и одговорна задача: организатор на финансиските акции за помош на Организацијата, нејзин специјален курир и врска меѓу солунскиот Централен комитет, битолскиот Окружен комитет и Задграничното претставништво на Организацијата во Софија.
Во оваа активност учествувал и Ментеш. Активноста била откриена од турските власти, па ноќта на 17 мај 1903 година, турска патрола влегла во домовите на семејствата во битолското маало Али Чауш и со себе ги одвела браќата Рафаел и Ментеш Камхи. По пет-шест дневно задржување во битолската зандана, без да бидат изведени пред суд, само врз основа на полициски извештај од 21 мај 1903 година и службено писмо 133, тие биле депортирани во Дебар.
Заради поткупливоста и тромавоста на турската администрација, браќата се движеле слободно во Дебар, се поврзале со тамошната организација и учествувале во Илинденското востание.
Починал во 1943 година. Семејството му останало во Битола.
Надвозник
Надвозник е всушност дел од патот што поминува над патишта, пруги, пешачки патеки или велосипедски патеки. Градбата каде поминува патот под надвозникот се нарекува подвозник.
Во случај на надвозници, важна особеност е дозволеното оптоварување или тежина што треба да се напише на сообраќајниот знак пред надвозникот. Дозволеното оптоварување е важно за возилото да не го оштети надвозникот со својата тежина.
Опсада на Цариград (1422)
Првата опсада на Цариград  од страна на Османлиите се случила во 1422 година. Опсаата се случила во време кога на османлискиот престол застанал Мурат II. Во битката Османлиите за првпат употребиле топ, кој иако бил со краток дострел сепак помогнал во битката. Силите на двете страни биле технички исти. Османлиите морале да изградат свои бази за да ги нападнат ѕидините на градот. Византиските бранители ја освоиле оваа битка. Според византиската традиција, градот бил спасен благодарение на интервенцијата на Пресвета Богородица.
И покрај победата на Византија, империјата во тоа време се наоѓала во голема економска криза. Главно поради ова, како и проблемите во Западна Европа од каде Цариград не добил скоро никаква помош, градот во рацете на Османлиите паднал во 1453 година.
NGC 2181
NGC 2181 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2181 се споменува и како ESO 86-SC54, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2181 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m. NGC 2181 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 2 м 43,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 65° 15' 54".
Падеш
Падеш — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, денес во Општина Горна Џумаја на Благоевградската област, Бугарија.
Мојот најдобар непријател (филм од 2006 година)
Мојот најдобар непријател е италијански филм од 2006 година, во режија и во главната улога на режисерот Карло Вердоне.
Содржина
Ахил Де Белис е богат менаџер на голем ланец на хотели, со генерации кои припаѓаат на семејството на неговата сопруга Џиљола. Тој има убава куќа и има сè што човек може да посака. Додека Џиљола се занимава со подготовките за забавата за нивната дваесет и петта годишнина од брак, Ахил, еден ден, ја отпушта Анарита, хронично депресивна хотелска келнерка, поради кражба на скап лаптоп. Синот на жената, Орфео, дваесет и четиригодишен келнер постојано притискан од депресивните кризи на мајка му и од економската ситуација која не е баш најсреќна, се обидува, целосно убеден во својата невиност, да го убеди Ахил повторно да ја вработи.
Огорчен и лут поради целосната рамнодушност што му ја покажува Ахил, младиот келнер решава да му го уништи животот. Така, еден ден го чека Ахил надвор од хотелот и тајно го следи на својот мопед, гледајќи на тој начин како Ахил товари жена во автомобил на паркинг. Станува збор за Рамона, младата и убава снаа на Ахил, поточно сопругата на братот на Џиљола. Орфео ги следи и ги гледа како се засолнуваат во борова шума, каде што почнуваат да водат љубов во автомобилот. Откако ја овековечи сцената во серија на фотографии, младиот човек почнува да ги прогонува двајцата неверници преку застрашувачки пораки и мали вандалски чинови, сè до тој степен што отворено му се заканува на Ахил дека на семејството ќе му открие сè за неговата афера. Во меѓувреме, по сообраќајна несреќа, Орфео ја запознава Чечилија, девојка која неодамна се вратила од Лондон, каде што студира, со која со текот на времето воспоставува длабока љубовна приказна. На забавата на дваесет и петтата годишнина од бракот на Ахил со неговата сопруга Џиљола, Орфео, несвесен сепак дека таткото на Чечилија е Ахил, влетува на сцената на оркестарот и им ги покажува на гостите компромитирачките фотографии од неверството на Ахил. Со еден удар, Ахил на тој начин ги губи семејството, работата и љубовта на неговата ќерка.
Чечилија, потресена и згрозена од лицемерието на татко ѝ и од непромисленоста и бесчувствителноста што го покажа гестот на Орфео, решава да побегне. Откако мајката на Орфео му признава дека таа е вистинскиот виновник за кражбата, посветувајќи се да му помогне на својот љубовник во работата (оженет човек, кој не сака да го остави семејството за неа), таа е дефинитивно напуштена од нејзиниот син и така Орфео и Ахил, додека не чувствуваат меѓусебно сочувство, решаваат да ги здружат силите тргнувајќи во потрага по девојката. По многу подеми и падови, по огромната кавга меѓу двајцата, Ахил решава да го продолжи своето истражување во Истанбул, во минатото дестинација на семеен одмор на кој самата Чечилија, во една од нејзините песни, се присетува како на редок момент на вистинска среќа, додека Орфео, следејќи една од неговите наводи, свесен за тоа кога девојката ја споменува Швајцарија како татковина на правилата, точноста и прецизноста - сето она што таа го посакуваше - оди во Женева. Всушност, тој има предност, ја наоѓа девојката која работи како келнерка во бар во швајцарскиот град, Grand Cafè Istanbul. Двајцата млади момчиња, за да му угодат на Ахил, одат во Турција, правејќи го Ахил да поверува дека тој ја нашол својата ќерка и сето тоа завршува со слатка фотографија помеѓу татко и ќерка направена од Орфео и со тоа што тој го гледа, во триото формирано од сите нив заедно, неговото ново и вистинско семејство.
Продукција
Филмот на Вердоне е снимен во сцени помеѓу Рим, Фраскати, Сабаудија, езерото Комо, Женева и Истанбул, каде што завршува приказната. Филмот доби 12 номинации нанаградите Дејвид ди Донатело во 2006 година, но не освои ниту една.
Парични средства
Филмот имаше најголема заработка во Италија. Во својот деби викенд собра добри 5.000.000 евра. Севкупно, постигна благајна од приближно 18.598.000 евра, што го прави најголемиот комерцијален успех на Вердоне во Италија.
Домашно видео
Филмот имаше ДВД издание, со додавање на 20 минути од претходно невидени сцени, водич за зад сцената и оригиналниот трејлер за филмот.
Оброк
Оброк — чин на внесување храна, односно јадење кое се случува во одредено време и вклучува одредено приготвена храна.
Оброците најчесто се случуваат во домовите, рестораните и кафетериите, но може да се случи на кое било место. Редовните оброци најчесто се случуваат на дневна основа, најчесто неколкупати дневно. Специјални оброци се прават најчесто за некои посебни пригоди како родендени, свадби, годишнини и празници.
Оброк е различно од ужина, оброците се поголеми и се јадат во поголеми количини, додека ужините се помали и со високи калории. Како и да е, секоја храна која се јаде во доста мали количини во неодредено време може да се класифицира како ужина.
Излет е надворешен оброк каде секој си носи своја храна, како сендвич или подготвен оброк (понекогаш во излетничка кошница). Најчесто се одржува во природа или на некое слично место, како парк, шума, плажа или тревник. Банкет е голем, често формален, добро разработен и детален оброк со многу гости и специјалитети.
Типичнен непалски оброк
Повеќето земји од западниот свет следат стандарден редослед на оброци од различни јдења, под влијание на традиционалната француска висока кујна. Секој оброк треба да биде направен со одредена големина и жанр што му доликува на своето место во низата од многуте. Има варијации во зависност од локацијата и обичаите. Ова е заеднично за оброците од различни јадења:
Пред оброкот, домаќинот може ќе послужи закуска со соодветно вино или коктел, како и по оброкот домаќинот може ќе послужи грицки или благо како на пр.чоколадо, кафе и пијалаци ( коњак, бренди, ликер и сл.). Ова не се смета за дел од оброкот.
Вообичаени оброци
Ова се најчестите називи за време за оброк во западниот свет.
Партениј Зографски (манастир)
Партениј Зографски претставува женски манастирски комплекс во Стар Дојран. Основан е во 2001 година од страна на Струмичкиот митрополи Наум. Посветен е на големиот македонски светогорски монах од манастирот Зограф, еден од најобразуваните Македонци во XIX век и еден од најголемите ерудити на Балканот воопшто во тоа време, прв македонски епископ хиротонисан од Патријаршијата, преродбеник, поборник за воведување на црковно-словенскиот јазик во богослужбите, учебникар, писател и учител којшто го вовел македонскиот народен јазик во училиштата, проповедник и духовник.
Монаштво
Манастирот е женски и во него на почетокот на 2001 година од Вељушкиот манастир дошле првите две монахињи. Старешина на манастирот е сестра Февронија. Сестринството е мало и типикот на манастирот е од затворен карактер. Тоа значи дека посетителите можат да ја посетат главната манастирска црква и таа посветена на Светото Семејство Романови, додека конаците и малата црквичка посветена на св. Максим Исповедник и на Св. Григориј Палама спаѓаат во монашкиот затворен простор. Иконописот и плетењето бројанички, како и изработката на мали и уникатни монашки ракоделија е главното послушание меѓу часовите за молитвено тихување и богослужбите.
Го пратиле дедо в' планина
„Го пратиле дедо в' планина“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси „лош“ дедо кој во песната го праќале на места со некакви си намери, но тој успевал да се враќа со други исходи. Песната има општествен карактер.
Текст
-Го пратиле дедо во планина,
мечките да го изедат.
Бреј, бреј, лош дедо, бре.
Леле, леле, што е ова, лош дедо, бре.
Ете го дедо кај иде,
полна му торба со мечиња.
Го пратиле дедо на дрва,
волците да го изедат.
полна му торба со волчиња.
Го пратиле дедо на бања,
жените да го истријат,
жените да го избањат.
полна му торба со женчиња.
Ете го кај иде,
лош дедо, лош дедо,
бреј, бреј, бреј.
Тања Савиќ
Тања Савиќ (Радинац, 20 март 1985 ) е српска поп-фолк пејачка.
Биографија
Родена е на 20 март 1985 година во Радинац, кај Смедерево. Детството го поминала во Смедеревска Паланка. Станала позната благодарение на учеството во музичкиот натпревар на Ѕвездите на Гранд(2004), на кој го освоила трето место. Истата година ја снимила својата прва песна За мое добро, кој станал голем хит, а за која текстот го напиша Марина Туцаковиќ. Следната година го издаде својот прв албум Така млада со хитовите:Така млада (Тако млада), Како бродови(Као бродови), Минута љубов (Минут љубави), Стани(Стани), таго(Туго), Зошто во образот ме бакнуваш(Зашто ме у образ љубиш), За мое добро(За моје добро), Играчка, В година еден ден(У години један дан). Во 2006 година учествувала на Првиот Гранд фестивал и го освоила второто место. Истата година ја отпеала песната Сукњица во филмот Гуча. Учествувала на Беовизија 2007 година со Бане Мојиќевиќ со песната Симпатија. На Гранд фестивалот во 2008 година го освоила четвртото место со песната Златник. Во јуни истата година го издала својот втор студиски албум. Најголемите хитови од албумот се: златник(Zlatnik), Потписот мој (Потпис мој),Ало, мамо, Црвена буква(Црвено слово) ... Во филмот Српски лузни во 2009 година, ја отпеала песната Каде љубовта патува(Gde ljubav putuje). Во декември 2009 година, таа го издала својот трет албум - Сестри по солзи. На Гранд фестивалот во 2010 година го освоила второто место со песната Инцидент. По бракот се преселил во Австралија, а во 2013 година се вратил на сцената. Во 2014 годин таа бил една од учесниците во шоуто за таленти Твоето лице звучи познато. Таа година Тања соработувала со Дарко Лазиќ и песната Ти си таа(Ти си та) која наиде на добри реакции кај публиката. Следната година ја објавува соло песната Ѓердани.
Тања го имала својот голем повраток во 2016 година со песната Швалер, која има околу 25 милиони прегледи на Јутјуб и воедно е еден од најголемите хитови во Србија таа година. На почетокот на 2017 година Тања ја објави песната Простачка(Простакуша), која го повторила успехот од претходната. На крајот на 2017 година, Тања објави песна со помодерен звук , Очи со боја на виски(Очи боје вискија) (соработка со раперите Корона и Римски), која била уште поуспешна од претходните две. Во мај 2018 година, за еден месец, Тања ја објави баладата Соба на заблуди(Соба заблуде), а потоа во јуни, уште еден дует со Корона и Римски со песната Злосторник без доказ(Злочин без доказа). Во есента истата година, тој ја објави песната Погрешна адреса. По десет години, во декември 2019 г. го издаде својот четврти албум - Странци.
Список на државни водачи во 381 година
Ова е список на државни водачи во 81 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 382
NGC 382 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 4 ноември 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 382 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 382 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 7 м 23,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 32° 24' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 382 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3981. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
NGC 6784
NGC 6784 — елиптична галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6784 се споменува и како ESO 104-55, AM 1921-654.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6784 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 6784 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 26 м 31,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -65° 37' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 6784 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63209. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 456; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9096. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Неце (река)
Неце (Neetze) — река долга 53 километри, десна притока на Илменау, која извира во Државната шума Герде во Долна Саксонија, југоисточно од Даленбург.