cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Еврејски празници
Јом ашоа—Ден во чест на жртвите на холокаустот
За да се осигураат државните церемонии за Јом ашоа во Израел а со тоа и да не се прекршат шабатните забрани, датумот за Јом ашоа се разликува како што следи во продолжение:
Јом азикарон — Спомен-ден
Јом хазикарон („Спомен-ден“) е ден за сеќавање за паднатите борци во израелските војни. За време на првите години од независноста на Израел, овој помен се чествувал на самиот Јом аацмаут (ден на независноста). Сепак, во 1951 година, поменот бил одвоен од празничните славења на денот на независноста и е поместен на моменталниот датум, ден пред Јом аацмаут. Од 2000-та, опфатот на празникот се проширил и на цивилните жртви на тероризмот. Името на празникот сега е  („Ден за помен на паднатите во битките за Израел и за жртвите на тероризмот“).
Местата каде се одржуваат јавни забави се затворени низ целиот Израел во чест н празникот. Многу училишта, бизниси и други институции изведуваат помени на овој ден, и вообичаено е да се посетат гробовите на паднатите борци и да се рецитираат спомен-молитви. Начелните државни чествувања се предвечерната церемонија на Западниот ѕид и утринските служби за помен кои се изведуваат на воените гробишта низ целата земја, секој од овие помени започнува со звук од сирените. Државните чествувања завршуваат со служба на воените гробишта на Херцелската Гора која претставува премин до Јом аацмаут.
Надвор од Израел, Јом азикарон се чествува заедно со Јом аацмаут. Во Израел, Јом азикарон е секогаш ден пред Јом аацмаут, но овој датум се поместува за де се спречи прекршување на шабатните забрани за време на церемониите за секој од празниците. Погледајте го наредниот пасус за повеќе детали.
Јом аацмаут—Ден на независноста на Израел
Јомаацмаут  е денот на независноста на Израел. Чествувањето на овој ден од страна на Евреите во и надвор од Израел е широко рапострането, секуларната прослава (воени паради и скари) се разликува малку од религиозната прослава (рецитирање на халел и некои понови богослужби).
Иако независноста на израел била прогласена во петок, главниот рабинат долго време ја согледувал можноста чествувањата на Јом аацмаут (и Јом азикарон) да доведат до нарушување на шабатните забрани. За да се спречи ова нарушување датумите за Јом азикарон и Јом аацмаут се менуваат на следниов начин:
Скоро сите нехаредистични заедници имаат вклучено промени или подобрувања на богослужбите во чест на Јом аацмаут и ги одложувааат жалењата за периодот на броењето на омерот. (Погледајте повеќе за Јом аацмаут—религиозни обичаи.) Во религиозните ционистички и современите ортодоксни заедници, овие промени не се без контроверзии, и обичаите продолжуваат да се надоградуваат.
Харедистичкото религиозно чествување на Јом аацмаут е доста поразлично. Неколку харедистички заедници го слават денот на сличен начин како и нехаредимците. Повеќето харедимци едноставно на денот гледаат незаинтересирано, како вообичаен ден. И на крај другите (особено сатмарскиот хасидизам и натуреј карта) жалат на денот поради нивното противење на комерцијализацијата на празникот од страна на државата Израел.
Јом Јерушалајим—Ден на Ерусалим
Ден на Ерусалим  го означува обединувањето на Ерусалим од 1967 година за време на воената контрола при Шестдневната војан. Ова било првпат по 19 години Евреите да имаат пристап до ридот на храмовите, и првпат по уништувањето на Вториот Храм пред 1900 години ридот на храмовите бил под еврејска политичка контрола.
Надвор од Израел, чествувањето на денот на Ерусалим е широко рапострането, особено во ортодоксните кругови. Не е широко прифатено како Јом аацмаут, особено кај политички либералните Евреи, поради неандминливите судири околу иднината на градот.
Етнички празнувања
Израелската влада официјачно признава три традиционални празници на етничките еврејски заедници во Израел. Овие денови се чествуваат од истите заедници надвор од Израел.
Трета македонско-римска војна
Третата македонско-римска Војна се одвивала од 171 п.н.е. до 168 п.н.е. Војната се водела помеѓу Римската Република и македонскиот крал Персеј. Во 179 п.н.е. македонскиот крал Филип V умрел и неговиот честољубив и надарен син Персеј го наследил престолот. Персеј се оженил со Лаодика, ќерка на кралот Селевк IV и со тоа го зголемил бројот на својата армија. Исто така Персеј направил сојуз со племиња од Илирија и Тракија. Кралот изјавил дека ќе направи реформи и ќе ги поврати изгубените територии, мислејќи на карпестата и пуста Грција.
Јазд (покраина)
Јазд (, Ostān-e Yazd) е покраина во Иран. Се наоѓа во центарот на земјата и глевен град е истоимениот Јазд.
Провинцијата има површина од 73.467 км2 и е една од поненаселените покраини во земјата. Поделена е на 10 окрузи: Мајбод, Мехреез, Тафт, Аркадан,Бехабад,Катам,Садог, Бафк, Абар Кух и Јазд.
Црква „Св. Спас“ - Крушево (Серско)
Свети Спас или Вознесение Христово (Αναλήψεως Αχλαδοχωρίου) — средновековна пештерна црква кај селото Крушево, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е сместена во пештерата Капе, засолната во јужните пазуви на планината Алиботуш (Славјанка). Има зачуван живопис од доцновизантискиот период. Според преданието пренесено од Јордан Н. Иванов, изградена од некојси Трајче, кој тука се спасил во прогонот на христијаните. Месниот управник наредил да ја изгорат, но таа останала недопрена во пештерата. Храмот „Св. Спас“ е сликовито опишан од поетот Пејо Јаворов во делото „Ајдучки копнежи“. Во 1916 г. пиринскиот историчар и фолклорист Антон Попстоилов напишал:
Во 1992 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
Национален идеал за единство
Национален идеал за единство или НИУ (Natzionalen Ideal za Edinstvo) (Национален идеал за единство), е националистичка политичка партија во Бугарија. Името на партијата до 2012 година било ИМРО - Национален идеал за единство (ИМРО - НИУ).
Историја
Партијата била основана во 2010 година кога група членови на ИМРО - Бугарско национално движење предводено од градоначалникот на Пловдив, Славчо Атанасов, се одвоиле од партијата. Ова се случило кратко по вонредниот конгрес на ИМРО - БНМ на 18 октомври 2009 година, кога Атанасов не бил избран за лидер на партијата на местото на Каракачанов.
Структурата на управувањето со „ИМРО - Национален идеал за единство“ е Национален извршен комитет составен од 21 лице, Национален политички совет, Национална комисија за контрола, окружни комитети, локални организации.
На претседателските избори во 2011 година „ИМРО - Национален идеал за единство“ не номинирал свој кандидат и не поддржувал јавно ниту еден друг кандидат. Во исто време, на локалните избори во Пловдив, Славчо Атанасов изгубил во вториот круг избори за градоначалник. Партијата била вклучена во разни коалиции чии кандидати победиле во Карлово, Кресна, Ќустендил, Монтана, Тополовград, општина Хасково.
Во септември 2012 година партијата го сменила името во само Национален идеал за единство. На почетокот на 2014 година структурите на партијата се споиле во Националниот фронт за спас на Бугарија и ги номинирала своите кандидати за избори во Европскиот парламент во 2014 година.
NGC 1468
NGC 1468 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1468 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 1468 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 52 м 12,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 6° 20' 55". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 1468 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14004. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 267; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4724. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1485.
NGC 5838
NGC 5838 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5838 се споменува и како UGC 9692, MCG 0-38-22, CGCG 20-57, IRAS 15029+0217.
Откривање
Објектот е откриен на 24 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5838 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5838 има привидни димензии од 4,2' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 5 м 26 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 5' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.
Други поделби
Проучување на NGC 5838 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53862. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 243; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 338. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1613.
Позанко
Позанко — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Сабатон (бенд)
Сабатон е шведски хеви метал бенд од Фалун, Шведска. Најголем дел од нивните албуми се напишани за историски настани, главно војни и значајни битки. Сабатон е еден од „големите четири“ пауер метал бендови, заедно со Helloween, Blind Guardian и DragonForce. Тие се еден од најуспешните метал бендови во шведската историја.
== Состав == Сегашен состав:
Поранешни членови:
== Дискографија ==
Студентова t-проверка
Историја
Студентовата t-распределба прв ја дефинирал англискиот статистичар Вилијам Сили Госет, со прекар „Студент“ и го објавил под псевдонимот „Студент“ па така и распределбата го добила својот назив Студентова распределба. Дипломирал хемија и математика на Оксфордскиот универзитет, а потоа го вработиле во пиварницата „Guinness“ како еден од најдобрите дипломирани студенти од „Оксфордскиот“ и „Кембричкиот“ унвиерзитет избрани со цел да се подобри индустрискиот процес на претпријатието. Госет ја осмислил t-проверката (како економичен начин за вршење надзор на квалитетот на пивото. Ја објавил проверката во 1908 година, но бил приморан да не го користи своето лично име.
Примена
За да се примени t-проверката двете променливи што се проверуваат мора да бидат бројчени и доколку големината на примерокот е помала од 30 единици, распределбата треба да биде нормална или барем симетрична.
За негова реализација потребно е да се познаваат параметрите на статистичката маса: големина на примерокот ({n}), стандардно отстапување ({SD}) и аритметичка средина (\bar{X}).
Не е потребно да ја знаеме варијансата на основната маса, па заради тоа оваа проверка е попрактична од z-проверкаta, бидејќи проверувањето на хипотези за аритметичка средина на основната маса најчесто се одвива во услови кога варијансата на основната маса е непозната. Во такви услови варијансата на основната маса ја проценуваме врз основа на варијансата на примерокот, односно грешката на оценката на аритметичката средина на основната маса ја пресметуваме врз основа на стандардното отстапување на примерокот по следнава формула:
каде {n-1} се степени на слобода.
Под услов основната маса да има нормална распределба или {n>30}, а варијансата на основната маса не е позната, проверката на хипотезата се заснова на студентовиот t-проверка и се користи следнава формула:
каде \bar{X} е хипотетична, однапред позната вредност.
Студентовиот t-проверка се користи и за проверка на разликите меѓу аритметички средини на два големи или два мали примерока, каде неговата вредност е количник од разликата на аритметичките средини и стандардната грешка на оценката на таа разлика:
Како што веќе покажавме: Ако разликите на аритметичката средина на примерокот се распределат симетрично околу точните разлики, тогаш е логично и нивните стандардни грешки да имаат нормална распределба.
Толкувањето на добиената вредност на t-проверкаta се прави според Студентова t-распределба со одреден број степени на слобода и со таблиците за критични вредности на t-распределбата.
Од претходно наведеното произлегуваат следниве правила:
♦ Ако реализираната вредност е помала од граничните таблични вредности за одреден број степени на слобода и ниво на значајност, нултата хипотеза ({H_0}) се прифаќа како точна, а алтернативната хипотеза ({H_1}) се отфрла.
♦ Обратно ако реализираната t-вредност е еднаква или поголема од граничната таблична вредност, за одреден број степени на слобода и ниво на знчајност, тогаш нултата хипотеза({H_0}) се отфрла како неточна, а се прифаќа алтернативната хипотеза ({H_1}):
Со зголемување на примерокот t-распределбата се приближува кон стандардизираната нормална распределба, и кај големите примероци ( n>30 ; n1 + n2 > 60 единици) ги поприма сите особености од оваа распределба и t-вредноста (t-вредноста) се однесува како з-вредност (z-вредност). Кај големите примероци горните правила за прифаќање или одбивање на {H_0} се упростуваат и не бараат примена на таблиците за Студентова t-распределба, туку донесувањето на заклучок зависи од нивоата на дозволената гранична грешка.
Типови на t-проверка
Постојат 6 типа t-проверка:
Intensity (physics)
Electricity I Magnetizam
Bacteria e izvor na electricna energija vo strujnoto kolo Sekoja baterija Ima pozitiven Pol(+) gorgeous del od baterijata I negatives Pol (-) dolniot del od baterijata.
Svetilka e potrosuvac na electricna stryja vo stryknoto kolo.
Zica e sprovodnok sto go kontrolira tecenjeto na electricna stryja vo stryjnoto kolo.
Zyjalka e del od strujnoto kolo taa e potrosyvac na electricna stryja vo stryjnoti kolo. Zada napravime stryjno kolo tetra da imame elektricni komponenti:(baterija,prekidyvac,,zica,svetilka,zyjalka.
Халанд (округ)
Халанд (Hallands län) — округ (län) на западното крајбрежје на Шведска. Територијата приближно се совпаѓа со културно-историската покраина Халанд. Административен центар е Халмстад.
Се граничи со окрузите Вестра Јеталанд, Јеншепинг, Крунуберг, Сконе и заливот Категат.
Покраина
Историската покраина Халанд ги има речиси истите граници како денешниот округ, освен дел од општината Хилте, која ѝ припаѓа на покраината Смоланд.
Управа
Окружниот совет на Халанд (Landstinget Halland) е задолжен за здравството и јавниот превоз.
Населени места
Еве ги петте најголеми населени места во округот Халанд:
Пливање на Летните олимписки игри 2016 — 100 м делфин за мажи
Џозеф Скулинг од Сингапур го освоил златниот медал, а сребрениот медал го поделиле Мајкл Фелпс, Чад ле Клос и Ласло Чех кои на целта пристигнале со идентично време. Бронзен медал не бил доделен.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд биле:
Четврта македонско-римска војна
Четвртата македонско-римска војна се одржала во периодот од 150 п.н.е. до 148 п.н.е. Тоа било војна помеѓу Македонија и Римската Република. Причина за војната бил обидот на Андриск да го заземе македонскиот престол, сметајќи се себеси како син на Персеј, последниот македонски крал. Андриск бил поразен во Битката кај Пидна во 148 п.н.е. После две години Македонија станала римска покраина.
Гаврадија
Демографија
Селото за првпат на пописите се споменува во 1990 година но без жители. На пописот од 2001 година имало 46 жители. Денеска, населението на селото е 73 жители според пописот од 2011 година.
Филигран
Филигран – техника на изработување накит од тенка златна или сребрена жица слична на тантела и украс, украсен предмет, накит изработен во таква техника
Потекло на поимот
Името филигран доаѓа од латинските зборови filum (нишка) и granum (зрно), кој како збор се востановил во XVII век во Франција.
Опис
Филигранската техника е позната од многу одамна (2500 г.п.н.е) и во текот на вековите со нејзе се изработувал прекрасен накит како и украсни предмети на кои и денес им се воодушевуваме.
За изработка на предмети со оваа техника се користи сребрена, златна или поретко бакарна жица за компонирање на мотивите. Нишките од жицата се виткаат и преплетуваат, меѓусебно се врзуваат и така се обликува сложен мотив кој може да биде положен на метална подлога или да биде слободен. Мотивите од филигранска жица се различни од геометриски фигури до цветови и животни. На вака изработените предмети понекогаш се ставале ситни метални куглички.
Историја
Иако филигранот стана посебна гранка на јувелирството во модерно време, оваа техника била составен дел на златарите од античко време. Имено, целиот накит на Етрурците и во Стара Грција бил правен со лемење наместо со резба или гравирање на материјалите.
Филигранот е најраспространетата техника во уметничката обработка на сребро и злато. Бидејќи не постоеле мостри и шеми за изработка на мотиви, кај оваа техника најмногу е пројавен поединечниот народен дух. Секој мајстор ги комбинирал шарите „од умот“, а добрите мајстори на филигранот биле надалеку прочуени и добро платени за својата работа. Филигранската техника првенствено е застапена во Средоземјето. Познати се примероци накит кои се пронајдени во Троја и кои потекнуваат од 2500 г.п.н.е. како и во Микена од 1500 г.п.н.е. Преубави примероци накит изработени со филигранска техника откриени се во етрурските гробници кои потекнуваат од VI век п.н.е.
Начин на изработка и употреба
Може да се каже дека филигранската уметност се состои од виткање, усукување и плетење на тенки метални жици, и нивно спојување (лемење) една со друга во точките на допир како и со подлогата. За гранулирани мотиви, се сечат мали парчиња од златна или сребрена жица кои потоа се лепат со дувало или лемило во денешно време, при што добиваат сферичен облик и малку се разликуваат меѓусебе.
Брошовите, крстовите, обетките, копчињата и други лични украсни предмети изработени во филигранска техника во денешно време, за да го задржат својот облик се зацврстени со метални плочки или ленти.
Буниште
Буниште – место каде што се исфрла гнојот, ѓубрето од шталата. Исфрленото ѓубре е мешавина од крутиот и течниот измет на домашните животни и простирката (вообичаено слама). Оваа мешавина се разложува при што настанува зрело (прегорено) арско ѓубриво. Зрелото шталско ѓубре е сиромашно со леснорастворливи, а богато со тешко растворливи органски материи. Процесот на разградување на леснорастворливите органски материи не треба да биде потполн, туку треба да се прекине, тоа е обично после 2-3 месеци лежење на буништето во лето, а 3-5 месеци во зима. Потоа гнојот се разнесува по нивите кои треба да се ѓубрат.
Потекло на поимот
Зборот буниште има корен во италијанскиот збор bugna: кош ≃ bugno: кошница.
Канада на Олимписките игри
Канада првпат настапила на Олимписките игри во 1900 година и оттогаш учествувала на сите натпреварувања освен на Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирале.
Канада за првпат на Зимските олимписките игри настапила во 1924 година и оттогаш нема пропуштено ниту едно натпреварување. Спортистите на Олимписките игри имаат освоено вкупно 448 медали.
Домаќин
Канада како домаќин на Олимписките игри била трипати. Националниот олимписки комитет на Канада (-{Canadian Olympic Committee}-) бил основан во 1904 година и признаен во 1907 година.
Прадосегар
Прадосегар — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Сан Антонио
Сан Антонио (San Antonio) — град во американската држава Тексас. Овој град според статистиките во 2020 година, има 1,434,625 жители, што го прави најголем град во Тексас по Хјустон , и седми град по број на жители во САД.
Томе Буклески
Томе Буклески (Кичево, 21 октомври 1921 - 2 септември 2018) — македонски комунист, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ и државник.
Животопис
Бил член на КПЈ од 1941 година. Се вклучил во НОБ, заради што бил затворен во затворот во Тирана од април 1942 до септември 1943 година. Од септември 1943 станал и член на Окружниот комитет на КПМ во Кичево, политички комесар на повеќе бригади и баталјони на македонската народноослободителна војска.
По ослободувањето на Македонија, вршел повеќе високи партиски и државни функции. Бил член на Претседателството на ЦК СКМ, вработен во дипломатијата, пратеник во Сојузното собрание и во Собранието на СРМ, претседател на Матицата на иселениците на Македонија. Бил член, а од 29 април 1984 до 26 мај 1985 и Претседател на Претседателството на СРМ.
Бил носител на „Партизанска споменица 1941”.
Ахмадија
МАКЕДОНИЈА ]] Мислата на Ахмади муслиманите го нагласува верувањето дека исламот е конечно упатство дадено на човештвото, како што е објавено со Мухаммад ин Ислам (Muhammad in Islam), и ја истакнува нужноста од обновата на вистинската срж на исламот во неговиот исконски облик – загубен во текот на столетијата. Ахмади муслиманите веруваат дека Ахмад се појавил во Духот на Иса а.с., (Исус) Исус Христос, за да ги оконча религиските војни, да го осуди крвопролевањето и повторно да ги воспостави моралноста,  правдата и мирот. Веруваат дека со помош на божественото водство од исламот ги отстранил фанатичните и додадените верувања и однесувања, потенцирајќи ги вистинските и клучните учења на исламот, согласно со праксата на Мухаммед и на раната исламска заедница. Сходно на тоа, Ахмади муслиманите себеси се поимаат како водачи на обновата на мирно ширење на исламот.
.Мирза Гулам Ахмад движењето го втемелил на 23 март во 1889 година. По неговата смрт заедницата ја воделе халифи, и до 2016 година заедницата се проширила во 209 држави и територии на светот со најголемо членство во јужна Азија, источна и западна Африка како и во Индонезија. Ахмади муслиманите негуваат силна мисионерска традиција и меѓу муслиманските заедници тие се едни од првите кои стасале во Велика Британија, и во други западни држави. Заедницата моментално ја предводи Ахмад Мирза Масроор Ахмад, а нејзиното членство се движи помеѓу 20 милиони припадници ширум светот.
Ахмади популацијата скоро потполно конституира едно, високо организирано и обединето движење. Во таа смисла постои само една струја на Ахмади муслимани. Меѓутоа, во раната историја на заедницата група Ахмади муслимани се одвоила поради спорот околу карактерот на Ахмади пророштвото и наследството, и оформила Движење на Лахор Ахмадија, и тие денес претставуваат мала фракција на Ахмадии. Од зачетокот на движењето одредени верувања на Ахмади муслиманите се сметани за спротивни на современата средна мисла на исламот и поради тоа Ахмадиите биле и прогонувани. Мнозинство муслимани Ахмади муслиманите ги сметаат за неверници (кафир) и за кривоверци.
Потекло на поимот
Ахмадија движењето е втемелено во 1889 година, но името Ахмади е усвоено по една деценија кога во Индија бил направен попис на населението, при што не биле собирани податоци само за религиската туку и за деноминацијската припадност. Во манифестот од 4 ноември 1900 година Мирза Гулам Ахмад објаснил дека самото име не упатува на него самиот, туку на алтернативното име на Мухаммед – Ахмад. Според него, Мухаммед, што значи ’најфалениот‘, се однесува на славната судбина, величественоста и пророчката моќ, и тој тоа име го усвоил за време на хиџра; сепак, Ахмад, е арапски суперлатив кој значи ’високо фален‘, како и ’утешител‘, и ја потенцира убавината на неговите проповеди, квалитети на нежност, понизност, љубов и милосрдие кои се отелотворени во Мухаммед, и исто така го означува мирот кој со своето учење требало да го воспостави во светот. Според Ахмад, овие имиња упатуваат на два аспекта или надве фази на исламот, а во последно време вториот аспект бара поголемо внимание. Многуте различни имиња на разни секти и школи на исламската мисла кои произлегуваат од имињата на нивните водачи биле сметани за иновации (бида), бидејќи Пратеникот на исламот ги имал само овие две имиња.
Сходно на тоа, според мислењето на Ахмад, тоа била причината поради која Стариот завет го прорекол Пратеникот како ’сличен на Муса‘, што всушност се однесувало на Мухаммед, додека пак според Чесниот Кур'ан Исус го навестил пратеник по името Ахмад (Чесниот Кур'ан, 61:6). Исто така, употребил назив Ахмадија мадхаб (интелектуално школо внатре во исламот).
Резиме на верувањето
Ахмади верувањата се повеќе сродни на сунитската одошто на шиитска традиција, како на пример што се однесува до петте столба на исламот или шесте ставки на исламското верување. Исто така, Ахмади муслиманите го прифаќаат Чесниот Кур'ан за свој свет текст, свртувајќи се кон Каба во текот на молитвата, го практикуваат Сунитите (праксата и обичаите на пратеникот Мухаммед)) и го прифаќаат авторитетот на сунитските хадиси (забележани изреки на Мухаммед и приказни за него). Тоа се средишните верувања на Ахмади муслиманите.
Различноста во Ахмадија муслиманската заедница е во тоа што тие веруваат дека Мирза Гулам Ахмад е Ветениот Месија и Мехди, токму како што навестил Пратеникот Мухаммед. Резимирајќи го своето тврдење, Ахмад пишува. Сходно на тоа, тој верувал дека неговата цел е по мирен пат да го брани и штити исламот ширум светот, да ги оживее заборавените исламски вредности на мир, проштевање и сочувство кон целото човештво и да воспостави светски мир преку исламските учења. Верувал дека неговата порака била посебно битна за западниот свет, кој според него западнал во материјализам.
Учењето на Ахмади муслиманите смета дека сите големи светски религии се од божествено потекло и дека биле дел од Божјиот план насочен кон воспоставување на исламот како конечна религија, бидејќи е најцелосна и ги усовршила претходните учења на другите религии (сепак Ахмади муслиманите веруваат дека сите други религии застраниле од изворниот облик и станале расипани). Пораката на втемелувачите на тие религии била, според тоа, суштински еднаква на исламската, но сепак непотполна. Надополнувањето и довршувањето на религискиот развој настанало со доаѓањето на Мухаммед. Меѓутоа, глобалното ширење, признавањето и евентуалното прифаќање на неговата порака (т.е. усовршување на реалноста на пратеништвото на Мухаммед) било предодредено дури со доаѓањето на Мехди. Според тоа, Ахмади муслиманите Мирза Гулам Ахмад го сметаат за Мехди а со тоа и за ’Ветениот‘ на сите религии, кој всушност ги исполнува есхатолошките пророштва на Аврамските религии (Abrahamic religions), како што се изироастризмот, индиските религии, традиции на американските староседелци и други. Ахмади муслиманите веруваат дека Ахмад бил божествено одреден како вистински одраз на пратеништвото на Мухаммед за да го потврди Божјото Единство и да го потсети човештвото на должноста кон Бог и Неговата творба. Резимирајќи ја исламската вера, Ахмад пишува:
Божјо Единство
Ахмади муслиманите цврсто веруваат во апсолутното Божјо Единство. Признавањето на ова начело е најважно и Заедницата го смета за кардинално исламско начело. Од него произлегуваат сите останати исламски верувања. Се смета дека верата во Божјото Единство влијае на животот на личноста во сите нејзини аспекти и се верува дека има многу пошироко значење, како и подлабока примена. На пример, разработувајќи го Божјото Единство ајетот од Чесниот Кур'ан:ги поништува сите видови страв освен стравот од Бог. Го влева чувството на потполна зависност од Бог и чувството дека секое добро произлегува од Него. Општо, се смета дека верата во Божјото Единство ги ослободува верниците од сите облици на телесни страсти, ропство и впечаток на земски престој во затвор. Втемелувачот на Заедницата пишува: Понатаму, се верува дека исламскиот концепт на Божјото Единство придонесува за разбирање на единството на човечкиот род и така ги отстранува сите препреки во тој поглед. Разноликоста на расата, народноста и бојата се смета за прифатлива. Притоа, се смета дека  верата во Божјото Единство создава чувство на потполна хармонија помеѓу Создателот и неговата творба. Се подразбира дека не може да постои спротивност помеѓу Божјата реч и Божјото дело.
Исламот Бог го препознава како извор на сите прекрасни работи, ослободени од секој вид на несовршенство согласно на разбирањето на Заедницата. Бог се признава како Живиот Бог, кој насекаде се пројавува и ги слуша молитвите на свои слуги. Дистинктивно, меѓутоа, Ахмади муслиманите Божјите атрибути ги сметаат за вечни. По тоа прашање учењето на Ахмади муслиманите е застапено со ставот дека Бог со човештвото комуницира како и порано.
Ангели
Верувањето во ангелите се темелен дел од Ахмадија муслиманската заедница. Ангелите се духовни суштества создадени од Бог за да Му бидат послушни и да ги спроведуваат Неговите наредби. За разлика од човечките суштества, ангелите немаат слободна волја и не можат самостојно да делуваат. По Божјата заповед тие на пророците им ги носат објавите, на нивните непријатели донесуваат казни, го величаат Бог и ги забележуваат делата на човечките суштества. Ангелите не се видливи за човечкото око. Сепак, според Ахмади верувањата, понекогаш на луѓето им се прикажуваат во различни облици. Таквите појави, меѓутоа, не се со материјална туку со духовна природа. Ахамади муслиманите на ангелите гледаат како на небесни суштества со посебна природа. Нивната главна улога е пренесување на Божјата порака на луѓето.
Според Чесниот Кур'ан, со целиот материјален како и со духовниот космос управуваат духовни сили, кои се нарекуваат ангели. Што и да прават тие тоа е потполно одредено од Божјата волја и Неговиот план на случувања. Според исламот, во интерпретација на Ахмади муслиманите, нештата не можат да отстапат од одредениот тек или од доделената функција, или од севкупниот Божји план на случувањата.
Книги
За Ахмади муслиманите третата ставка од исламската вера се однесува на верување во сите свети списи кои Бог ги објавил на Своите пратеници. Тоа ја вклучува Тора, Евангелието, псалмите, свитоците на Аврам и Чесниот Кур'ан. Пред појавата на исламот, историја на религија се смета за низа објави во кои секој пратеник донесувал учење соодветно на подрачјето и на времето. Според тоа, во време на настанувањето, божествените учења се поклопувале во своите темели со исклучок на помали детали кои се однесувале на специфичноста на времето и на подрачјето.
Освен Чесниот Кур'ан, се верува дека светите списи се подложни на човечкото вметнување. Исламот признава дека Бог ги праќа Своите пратеници на сите нации како и на изолираните заедници во светот. Така, според учењето на Ахмади муслиманите се смета дека списите надвор од Аврамската традиција, како што се Ведите и Авеста, исто така имаат божествено потекло. Меѓу признатите списи, Заедницата верува дека Чесниот Кур'ан е конечната Божја објава на човештвото. Учењето на Чесниот Кур'ан се смета за безвремено.
Пророци
Ахмади муслиманите веруваат дека кога светот е полн со неправда и неморал, или некој негов дел, или кога следбениците на одредена религија станат расипани или во верата воведат расипани учења правејќи ја верата застарена и создавајќи потреба од божји Помагач, тогаш Божјиот пророк се испраќа за повторно да ја воспостави Својата божествена волја. Освен верата во сите пророци од Чесниот Кур'ан и Стариот завет, Заедницата како пророци ги смета и Заратустра, Кришна и Конфуциј.
Според Ахмади верувањето, исламските термини ’предупредувач‘ (натхер), ’пророк‘ (наби), ’пратеник‘ (расул) и ’гласник‘ (мурсал) се синоними. Меѓутоа, Заедницата разликува два вида на пророштво; пророци кои се носители на закон, кои носат нов закон и нови одредби, како што се Мојсеј (дадена му е Тора) и Мухаммед (даден му е Чесниот Кур'ан); и пророци кои не носат нови закони, а се појавуваат во рамките на дадените закони, како што се Јеремија, Исус и Мирза Гулам Ахмад. Адам го сметаат за прв човек со кој Бог разговарал и му ја објавил Својата божествена волја, па и тој спаѓа во пророците. Меѓутоа, Ахмади муслиманите Адам не го сметаат за прв човек на светот, наспроти исламското, христијанското и еврејското верување. Според Ахмадиската муслиманската заедница овој став е втемелен во самиот Кур‘ан. Ахмади муслиманите веруваат дека Мухаммед е последниот пророк носител на закон, но подучуваат на континуитетот на пророштвото.
Судниот ден
Петтата ставка е верата во судниот ден. Според Ахмади муслиманите, по верување во Едниот Бог верувањето во Судниот ден е најнагласена доктрина во Чесниот Кур'ан. Според верувањето на Ахмади муслиманите целата вселена ќе заврши на Судниот ден, тој став го имаат и сите останати исламски секти и школи на мислење. Мртвите ќе воскреснат и ќе ја положат сметката за своите дела. Луѓето со добри дела ќе влезат во рајот, а оние со зли дела во пеколот. Кај Ахмади муслиманите пеколот е сфатен како привремен престој, каде престојувањето трае исклучително долго, но не вечно – слично како кај Евреите. Пеколот го замислуваат сличен на болница каде што душите се чистат од гревовите и тој став е втемелен во Чесниот Кур'ан и во хадисите.
Божја одредба
Ахмадиската муслиманската заедница верува дека Божјата одредба управува со исходите на сите можни случувања во оваа вселена. Внатре во границите на Божјата одредба на човекот му е дадена слободна волја за избор на својот пат. Ахмади муслиманите веруваат дека на Судниот ден ќе им биде судено врз основа на нивните намери и дела. Веруваат дека науката е проучување на Божјите дела а религијата проучување на Божјата реч, и помеѓу нив не може да има спротивставеност. Врз основа на сфаќањето на Чесниот Кур'ан, Ахмади муслиманите веруваат дека Адам не бил прв човек на светот туку само прв пророк. Ахмади муслиманите веруваат во Ahmadiyya views on evolution, теорија на биолошка еволуција, иако сметаат дека всушност Бог ја води.
Петте столбови
Столбовите на исламот (арканал-Ислам; исто така, аркан ад-дин, ’столбовите на религијата‘ се петте темелни исламски чина, и истите се задолжителни за сите Ахмади муслимани. Во Чесниот Кур'ан се претставени како рамка за богобојазливост и знак за посветеност на верата. Тоа се ((w.en: Wikipedia>( Shahada šehadet (credo)), Шахада шехадет (кредо), салат (дневни молитви), зекат (задолжителна милостина), рамазански пост и аџилак во Мека барем еднаш во животот.
Ахмади муслиманите се согласуваат со шиитските и сунитските гледишта околу клучните детали при извршувањето на овие чинови. Меѓутоа, во Пакистан нив име забрането да се изјаснуваат како муслимани, а во некои други муслимански држави се и прогонувани поради тоа. Тоа донекаде им го отежнува извршувањето на задолжителните чинови на верата. Иако Ахмади муслиманите од некои држави одат на аџилак во Мека, тоа со саудиските закони всушност не им е дозволено.
Второто пришествие
Наспроти средната струја во исламското верување, Ахмади муслиманите веруваат дека Исус бил распнат и дека преживеал четирите часа на крстот. Подоцна од несвестицата се разбудил во гробницата. Ахмади муслиманите веруваат дека Исус починал од природна смрт во Кашмир барајќи ги изгубените израелски племиња. Веруваат дека Исусовите посмртни останки се  во кашмирска гробница на човек под името Јуз Асаф. Имено, се верува дека библиските и куранските пророштва за Второто пришествие на Исус се метафори и дека Мирза Гулам Ахмад со својот лик ги исполнил овие пророштва и второто пришествие на Исус. Ахмади муслиманите исто така веруваат дека ’Ветениот Месија‘  и ’Имам Мехди‘ се иста личност, и дека со помош на неговото учење, влијание и молитви, како и со неговите следбеници, исламот ќе го порази Антихристот или Ал-Масих ад-Дајјал Деџала во временски период сличен на периодот кој бил потребен за подем на христијанството (исто така, погледнете: однос Ахмади и христијанство), и моќта на Деџала полека ќе слабнее  - означувајќи ја најавуваната конечна победа на исламот и времето на мирот.
Печат на Пратеништвото
Иако Ахмади муслиманите веруваат дека Чесниот Кур'ан е последна Божја порака на човештвото, исто така веруваат дека Бог и понатаму на ист начин продолжува да комуницира со одбрани поединци. Сите Божји атрибути се вечни. Имено, Ахмади муслиманите веруваат дека Мухаммед пророштвото го довел до совршенство и дека тој е последен пророк, носител на закон, и тој е врвот на духовната еволуција на човештвото. Новите пророци можат да дојдат но мора да бидат потполно подредени на Мухаммед и не можат да го надминат во исклучителноста, ниту да го изменат неговото учење или пак да донесат некаков нов закон или религија. Исто така, тие повеќе се сметаат за Мухаммедовиот одраз одошто самостојни пророци, како што се античките.
Џихад
Според верувањето на Ахмади муслиманите џихад може да биде поделен на три категории: Ахмади муслиманите истакнуваат дека Мирза Гулам Ахмад, според исламското пророштво, џихад во воен облик го прикажал како неприменлив во актуелното доба бидејќи исламот, како религија, не е вооружено нападнат туку тој е нападнат преку книжевноста и медиумите, и затоа и одговорот треба да биде сличен. Тие веруваат дека на омразата треба да се одговори со љубов.
По прашањето за тероризмот четвртиот Халифа на Заедницата во 1989 година напишал дека, кога е во прашање исламот тој категорички го отфрла и го осудува секој облик на тероризам. Не дава никакво покритие или оправдување за каков било чин на насилство, било тој да е направен од поединец, група или влада.
Аброгација
За разлика од сунитите, но согласно со шиитите, Ахмади муслиманите веруваат дека ниту еден ајет од Чесниот Кур'ан не аброгира или не го укинува некој друг ајет. Сите ајети од Чесниот Кур'ан се еднакво вредни, согласно на нивниот акцент на ’ненадминливата убавина и неоспорна исправност на Чесниот Кур'ан‘. Ускладувањето на изгледот на несоодветните одредби се спроведува со нивната правна дефлација во Ахмади правото (фикх), така да одредбата (сметана за применлива само во специфичната ситуација за која е извршена) е активна не затоа што е последна извршена туку затоа што најдобро одговора на дадената ситуација.
Религија и наука
Ахмади муслиманите веруваат дека не може да постои судир помеѓу Божјата реч и Божјото дело, затоа религијата и науката мора хармонично да делуваат. Во врска со тој однос, вториот Халифа на Ахмадијатот тврдел дека ако сакаме да ја сфатиме Божјата објава, нужно е да ги проучуваме Неговите дела; а за да го сфатиме значајот на Неговите дела, нужно е да ја проучуваме Неговата реч.
Според нобеловецот Салам Абдус Салам, побожниот Ахмади муслиман, 750 ајети од Чесниот Кур'ан (скоро една осмина од Книгата) верниците ги наговараат на проучувањеto на природата, на размислувањето, и за најдобрата употреба на разумот во потрагата по конечното и на стекнување на знаење и научно разбирање како дел од општествениот живот.
Останато
Останатите својствени верувања вклучуваат:
Историјата на религијата има циклична природа и се обновува на секои седум милениуми. Актуелниот циклус, започнувајќи со библискиот Адам, се дели на седум епохи или доба, како што е неделата во месецот, со периоди на светлина и темнина. Мирза Гулам Ахмад се појавил како Ветениот Месија во шестата епоха назначувајќи го седмото и последното доба на човештвото бидејќи еден Божји ден е како илјада човечки години. Според Мирза Гулам Ахмад, како што е шестиот ден од неделата наменет за Џума намаз (заедничка молитва), така неговото доба е одредено за глобално собирање на човештвото со кое светот ќе се обедини под закрилата на една универзална религија – ислам.
Музеј Садберк Ханим
Музејот Садберк Ханим (турски: Sadberk Hanım Müzesi) е приватен музеј кој се наоѓа на Босфорот, во населбата Бујукдере во Истанбул, Турција. Музејот бил основан од страна на фондацијата Вехби Коч, во спомен на починатата сопруга на Вехби Коч, Саљдберк. Музејот е отворен секој ден освен среда.
Музејот се состои од две одделни згради кои датираат од 19 век. Оригиналната зграда претставува замок или дворец изграден од дрво чија архитектура е инспирирана од европската народна традиција. Зградата била купена од страна на семејство Коч во 1950 година и се користела од нив како летна вила до одлуката да истата се претвори во музеј во 1978 година. Во следните две години таа била реставрирана за да целосно објектот биде пуштен во употреба на 14 октомври 1980 година. Проектот бил подготвен од страна на Седат Хаки Елдем.
Денеска, во музејот се наоѓаат голем број на стари реликви и парчиња од сите периоди и цивилизации кои живееле на овие простори па и пошироко.
Тони Ристов
Тони Ристов (31 март 1974 - 14 август 2016) бил портпарол и член на извршниот и централниот одбор на ДОМ, како и секретар за меѓународна соработка на ДОМ и претставник на ДОМ на Советувањата на Европската Зелена Партија. Тони Ристов е роден на 31 март 1974 година во Дортмунд, Германија. Средното училиште го завршил во Скопје во машинското училиште „Гоце Делчев“, дипломирал во 2004 г. на Институтот за Историја, Филозофски факултет - Скопје при УКИМ, каде се стекнал со титулата Дипломиран професор по Историја. Бил вработен во националната установа Музеј на Македонија - Историски музеј, како кустос по средновековна историја. Од декември 2013 бил претседател на Надзорниот одбор на ЈП „Паркови и зеленило“ - Скопје.
Тириншка Шума
Тириншка Шума (Thüringer Wald) — подрачје со возвишенија кое се протега од северозапад кон југоисток, создавајќи непрекината верига од стари заоблени планини, предизвикувајќи големи потешкотии во сообраќајните рути, овозможувајќи само неколку можни премини во германската покраина Тирингија. Долга е околу 120 километри и 35 километри широка. Највисока точка е Гросер Берберг (Großer Beerberg) со 982 метри.
Тириншката Шума е позната по замокот Вартбург, во близина на Ајзенах (каде Мартин Лутер престојувал некое време во прогонсво) и целогодишниот туризам, вклучувајќи ги многуте центри за зимски спортови.
Геолошки, Тириншката Шума е дефинирана како појас на многу возвишенија и деформирани метаморфни и магматни карпи, кои ги делат од релативни рамните седиментни рамнини на Thüringer Becken (на североисток) од сличните карпести форми во долината на Вера (на југозапад). Реката Шварца, следејќи ја оската на антиклиналата на Шварцбург (Schwarzburger Sattel), ја дели Тириншката Шума од шкрилните ридови на Тирингија и Франконија на југоисток. Рудните богатства имале важна историска важност во развојот на регионот, на пример во Зул и Илменау.
Реки и езера
Североисточниот дел на планините припаѓа на сливот на десните притоки на Апфелштет, особено Шмалвасер и левите притоки на Ора, особено Кернвасер, преку Апфелштет, Гера и Унштрут во Зале. Апфелштет се влева во малото вештачко езеро Тамбарц-Дитхарц, а Шмалвасер и Ора во поголеми езера.
Јужниот дел припаѓа на сливот на Асбах, кој се влева во реката Штиле во Шмалкалде и во Хазел, реките и потоците на Шварца, Хезелбах, Лихтенау и Бах аус Албрехтс во Вера.
Делата на Јоже Плечник во Љубљана
Делата на Јоже Плечник во Љубљана претставуваат пример за урбано решение насочен кон промена на идентитетот на градот по распадот на Австроунгарското Царство, кога од провинциски град се претворил во симболичен главен град на Словенија. Трансформацијата била заснована на архитектонски дијалог со постариот град, служејќи ги потребите на новото модерно општество од 20 век.
Животопис
Јоже Плечник 1943 година Јоже Плечник е роден во 1872 година во Љубљана. Се школувал во Грац, а дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Виена, отсек за архитектура, под водство на Ото Вагнер.
По дипломирањето работел кратко во Италија, потоа десет години во Виена во студиото на Вагнер и на крајот како слободен архитект.
Помеѓу 1911 и 1921 година Плечник живеел во Прага и помеѓу Првата и Втората светска војна во Љубљана.
Љубљана на Плечник е тесно поврзана со неговиот дом во љубљанската населба Трново. Копнената оска од Трново и истоимениот мост, покрај улиците Емонска и Вегова, сè до центарот на градот и Конгресниот центар и паркот Звијезда ја носат идејата на Плечник. Водената оска ја сочинуваат неговите проекти за регулирање на речниот тек на реката Љубљанчица, нејзините притоки Градошчица, бреговите на реките во центарот на градот, Чевљарски мост, познатото Тромостовје и речната брана. Делата на Плечник се наоѓаат по двете линии, копно и вода, и создаваат целина која денес се нарекува Плечникова Љубљана. Се состои од плоштади, паркови, улици, шеталишта, мостови и јавни згради (Национална библиотека, цркви, трговски центри, гробишта).
Светско наследство
Во 2021 година, УНЕСКО ја прогласил Плечникова Љубљана за светско наследство.
Список на локации
Светското наследство опфаќа седум дела или ансамбли на Плечник:
NGC 3364
NGC 3364 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3364 се споменува и како UGC 5890, MCG 12-10-82, CGCG 333-56, IRAS 10448+7241.
Откривање
Објектот е откриен на 3 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3364 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3364 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3364 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32314. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 24; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4388. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 714.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)