cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тракија (автопат)
Планираната должина на автопатот „Тракија“ e 360 километри, од кои на крајот на август 2012 година 326 километри се во експлоатација и 34 километри од нив се во градежништво. Трасата, што е во експлоатација е во два дела — првиот е од Софија до Стара Загора и вториот — од Бургас до Карнобат.
Историја
„Тракија“ е првиот автопат во Бугарија и има исклучително значење за економијата и транспортот во земјата. Во 1964 година е донесена одлука за нејзина изградба, како дел од патниот прстен во кој влегуваат уште автопатот „Хемус“ и „Црно Море“. Изградбата на автопатот започнала во 1973 година. До средината на 90-те години во употреба бил речиси целиот дел од Софија до селото Оризово. Во 2001 година бил пуштен во употреба патниот јазол Оризово, кој се совпаѓа со почетокот на автопатот „Марица“. Тој вклучува 4 км од автопатот Тракија и 5 км од автопатот Марица. Во следните 10 години биле извршени проектни истражувања на делниците 2, 3 и 4. Во јули 2000 година бугарската влада склучила финансиски договор со Европската инвестициона банка во вредност од 100 милиони евра, со кои би се изградиле делниците Оризово-Стара Загора и Карнобат-Бургас. Од бугарска страна пак, кофинансирањето изнесувало околу 140 милиони евра. Ако нема одложување во извршувањето на градежните активности на делницa 4, автопатот треба да биде конечно завршен во почетокот на 2013 година.
Тевче (Ајдовшчина)
Тевче (словенечки: Tevče) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Чука (Врбјани)
Чука или Ливаѓе — археолошко наоѓалиште во прилепското село Врбјани. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на 2 км северозападно од селото, каде на поголема издолжена тумба, висока околу 2 м, се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1992 (мажи)
Првото место го освоил Германија, второто Австралија и третото Пакистан.
IC 837
IC 837 — галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 837 се споменува и како UGC 9939, MCG 0-40-4, CGCG 22-18, NPM1G -01.0464.
Откривање
Објектот е откриен на 28 мај 1889 година од страна на Луис Свифт.
Хуго Симберг
Животопис
Симберг е роден на 24 јуни 1873 година, во Хамина, Финска, син на полковникот Николај Симберг и Еба Матилда Симберг (родено Видениус). Во 1891 година, на 18-годишна возраст, се запишал на школата за цртање на пријателите на уметноста во Виипури, а студирал и на Училиштето за цртање на Финското уметничко друштво од 1893 до 1895 година. Потоа, во 1895 година, тој одлучил да стане приватен ученик на Аксели Гален-Калела во неговото студио Калела во Руовеши. Студирал под Гален-Калела три периоди помеѓу 1895 и 1897 година.
Во 1896 година, Симберг отишол во Лондон, а во 1897 година во Париз и  Италија. Во текот на овие години тој изложил неколку дела на есенските изложби на финските уметници, меѓу кои „Есен, мраз“, „Ѓаволот игра“ и „Тетка Александра“ (1898), кои биле добро прифатени. Критичниот успех довел до тоа да стане член на Финската уметничка асоцијација и да биде назначен да предава на школата за цртање на Виипури Пријатели на уметноста.
Во 1904 година, бил ангажиран да ја украси внатрешноста на црквата Свети Јован во Тампере (сега Катедрала во Тампере), проект што го реализирал со Магнус Енкел помеѓу 1904 и 1906 година. На крајот на годината 1907-08 тој бил во кратка посета на Соединетите Држави.
Од околу 1907 до 1913 година, тој предавал на школата за цртање на Финската асоцијација за уметност во Атенеум. Во 1910 година се оженил со Ани Бремер.
Починал во Ахтари на 12 јули 1917 година.
Стил
Сликите на Симберг нагласуваат главно фантазии, чуда и натприродни теми.Неговиот симболизам има посебна сликарска нарација која е спиритуална со низа на поетски реминисценции карактеристични за доцниот романтизам.
Друга позната слика е Градината на смртта, која, како и многу слики на Симберг, прикажува мрачна, необични сцени. Централните фигури потсетуваат на класичниот Грим Реапер облечен во црно, но парадоксално се стремат кон градините, традиционално симболи на раѓање или обновување.
IC 837
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 837 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 837 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 37 м 52,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 44' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 837 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55648.
Развојна помош
Помошта може да биде билатерална: дадена од една земја директно во друга; или може да биде мултилатерален : дадена од земјата дарител на меѓународна организација како Светска банка или Агенции на Обединетите нации (УНДП, УНИЦЕФ, УНАИДС итн.) кои потоа ги дистрибуираат меѓу земјите во развој. Пропорцијата во моментов е околу 70% билатерални и 30% мултилатерална.
Околу 80–85% од развојната помош доаѓа од владини извори како официјална помош за развој (ОДА). Останатите 15-20% доаѓаат од приватни организации како што се „невладини организации“ (НВО), фондации и други добротворни организации за развој (на пр. Оксфам ). Покрај тоа, дознаките добиени од мигранти кои работат или живеат во дијаспора формираат значителен износ на меѓународен трансфер. Најголемата помош за развој доаѓа од западните индустријализирани земји, но некои посиромашни земји исто така придонесуваат со помош. Некои влади, исто така, вклучуваат воена помош во поимот „странска помош“, иако многу невладини организации имаат тенденција да не го одобруваат ова.
Официјална развојна помош е мерка на помошта со придонес на владата, составена од Комитетот за развојна помош на Организацијата за економска соработка и развој (ОЕЦД) од 1969 година. ДАЦ се состои од 34 најголеми земји кои донираат помош.
Потекло
Промените во ставовите кон моралната цел на Британското Царство и улогата што владата можела да ја има во унапредувањето на благосостојбата полека довеле до поактивна политика на економска и развојна помош кон сиромашните колонии. Првиот предизвик за Велика Британија бил економската криза што се случи по Првата светска војна. Пред донесувањето на Законот за колонијален развој во 1929 година, доктрината што управувала со Велика Британија (и другите европски колонизатори) со нивните територии била финансиска самодоволност. Ова едноставно значело дека колониите се одговорни за себе.
Велика Британија немала да ги искористи парите што и припаѓаат на метрополата за да плати за работите во колониите. Колониите не само што требало да плаќаат за развој на инфраструктурата, туку биле одговорни и за платите на британските службеници кои работеле на колониите. Колониите ги генерирале приходите за да ги платат овие преку различни форми на оданочување. Стандардно оданочување биле даноците за увоз и извоз. Стоката што излегувала од колониите се оданочувала, а оние што влегувале исто така се оданочувале. Тие генерирале значителни приходи. Освен овие даноци, колонизаторите вовеле уште две форми на даноци: данок на колиба и данок на труд. Данокот на колиба е сличен на данокот на имот денес. Секој возрасен возрасен маж имал своја колиба. Секој од овие морал да плати данок. Данокот на труд бил работа што народот морал да ја заврши без никакви надоместоци или со оскудни стипендии. Бидејќи економската криза се проширила и имало значително влијание врз колониите, приходите генерирани од даноци продолжиле да опаѓаат, имајќи значително влијание врз колониите. Додека траело ова, Велика Британија доживеала големи стапки на невработеност. Парламентот започнал да дискутира за начините на кои тие можат да се справат со стапките на невработеност во Велика Британија и истовремено да одговорат на некои итни потреби на колониите. Овој процес кулминирал со усвојувањето на Законот за колонијален развој во 1929 година, со кој се формирал Советодавен комитет за колонијален развој под надлежност на државниот секретар за колониите, лорд Пасфилд. Неговиот првичен годишен буџет од 1 милион фунти бил потрошен за шеми дизајнирани за развој на инфраструктурата за транспорт, електрична енергија и снабдување со вода во колониите и доминиони во странство за продолжување на царската трговија. Актот од 1929 година, иако бил оскуден во ресурсите што ги ставил на располагање за развој, бил значаен Закон затоа што им ја отворил вратата на Велика Британија да ги прави идните инвестиции во колониите. . Тоа претставувало голема промена во колонијалниот развој. Доктрината за финансиска самодоволност била напуштена и Велика Британија сега можела да користи митрополитски фондови за развој на колониите.
До крајот на 1930-тите, особено по британските западно индиски работнички немири од 1934-1939 година, станало јасно дека оваа почетна шема е премногу ограничена во обемот. Кралската комисија под водство на лорд Мојн била испратена да ги испита условите за живот во британските Западни Инди и го објавил својот Извештај во 1940 година, во кој биле обелоденети страшните услови за живот таму.
Во услови на зголемена критика за британската колонијална политика од странство и од дома,  Комисијата била претстава за да се покаже британскиот „добронамерен“ став кон нејзините колонијални поданици. Препораките на Комисијата повикале на иницијативи за здравство и образование, заедно со зголемени субвенции за шеќер за спречување на целосниот економски пад. Колонијалната канцеларија, желна да спречи нестабилност додека земјата била во војна, започнала да внесува големи суми на готовина во регионот.
Законот за колонијален развој и благосостојба бил донесен во 1940 година за да се организира и да се додели сума од 5 милиони фунти годишно на Британските Западни Инди со цел долгорочен развој. Околу 10 милиони фунти заеми биле откажани во истиот Закон. Законот за колонијален развој и благосостојба од 1945 година го зголемил нивото на помош на 120 милиони фунти за дваесет години. Понатамошните акти следеле во 1948, 1959 и 1963 година, драматично зголемување на обемот на парична помош, поволни бескаматни заеми и програми за развојна помош.
Повоена експанзија
Почетокот на современата помош за развој е вкоренет во контекст на Пост-втората светска војна и Студената војна. Лансирана како голема програма за помош од Соединетите Држави во 1948 година, Европската програма за обновување или Маршалов план се занимавал со зајакнување на врските со западноевропските држави за да се ограничи влијанието на СССР. Имплементиран од Администрацијата за економска соработка (ЕЦА), Маршаловиот план исто така ги проширил своите финансии за реконструкција на стратешките делови на Блискиот Исток и Азија. Образложението било добро сумирано во „Point Four Program“, во која претседателот на Соединетите држави, Хари Труман, го искажал антикомунистичкото образложение за помошта за развој на САД во своето инаугуративно обраќање од 1949 година, со кое било најавено и основањето на НАТО.
Во 1951 година, во рамките на Стејт Департментот била основана Администрација за техничка соработка (TCA) за да се спроведе Point Four program. Помошта за развој била насочена кон нудење технички решенија за социјалните проблеми без промена на основните социјални структури. Соединетите држави честопати беа жестоко против дури и умерените промени во социјалните структури, на пример, земјишната реформа во Гватемала во раните 1950-ти.
Во 1953 година, на крајот на Корејската војна, администрацијата во Ајзенхауер ја основала Администрацијата за надворешни операции (ФОА) како независна владина агенција надвор од Стејт Департментот за консолидирање на економската и техничката помош. Во 1955 година, странската помош била вратена под административна контрола на Стејт Департментот и ФОА била преименувана во Администрација за меѓународна соработка (ИЦА).
Обемот на меѓународната помош за земјите во развој (во тоа време наречен „ Трет свет “) драматично пораснал од 1960-тите. Оваа помош доаѓала главно од земјите на САД и Западна Европа, но имало и значителен придонес од Советскиот Сојуз во замена за прекуокеанско политичко влијание во контекст на зголемените глобални тензии од Студената војна.
Праксата за проширување на помошта за политичко усогласените партии во земјите приматели продолжува и денес; Феј и Нихаус (2012) се во можност да воспостават каузална врска помеѓу политиката и помошта во нациите приматели. Во нивната анализа на конкурентските избори во Палестина во 2006 година, тие забележуваат дека УСАИД обезбедува финансирање на развојни програми во Палестина за поддршка на палестинските власти, ентитетот поддржан од САД кој се кандидира за повторен избор. Феј и Нихаус откриле дека колку е поголем степенот на усогласување на партијата примател со субјектот дарител, толку повеќе помош добива просечно во текот на една изборна година. Во анализата на трите најголеми нации дарители (Јапонија, Франција и САД), Алесина и Долар (2000) откриле дека секоја има свои нарушувања на помошта што ја дава. Јапонија се чини дека дава приоритет на давањето на помош на нации кои користат слични преференции на гласање во Обединетите нации, Франција најмногу испраќа помош на своите поранешни колонии, а САД диспропорционално обезбедуваат помош на Израел и Египет. Овие алокации често се моќни алатки за одржување на стратешките интереси на земјата дарител во земјата примател.
Комитетот за развојна помош е основан во 1960 година од Организацијата за европска економска соработка за координирање на помошта за развој меѓу богатите нации. Со резолуција од 1961 година било утврдено дека:
Критики на помошта за развој
Помошта за развој честопати се обезбедува со поддршка на проекти за локална помош за развој. Во овие проекти, понекогаш се случува да не е во сила строг кодекс на однесување. Во некои проекти, работниците за помош во развојот не го почитуваат локалниот кодекс на однесување. На пример, локалниот кодекс на облекување, како и социјалната интеракција. Во земјите во развој, овие работи се сметаат за многу важни и не почитувањето може да предизвика сериозни прекршоци, а со тоа и значителни проблеми и одложување на проектите.
Исто така, има многу дебата за проценка на квалитетот на помошта за развој, наместо едноставно за количината. На пример, врзаната помош честопати се критикува бидејќи дадената помош мора да се потроши во земјата дарител или во група избрани земји. Врзаната помош може да ги зголеми трошоците за проектна помош за развој до 20 или 30 проценти.
Исто така, има критики затоа што дарителите можат да дадат со едната рака, преку големи количини на помош за развој, но сепак да земат со другата, преку строги трговски или миграциски политики или со тоа што ќе добијат основа за странски корпорации. Индексот на заложба за развој ги мери целокупните политики на дарителите и го проценува квалитетот на нивната помош за развој, наместо да прави само споредба на дадената официјална помош за развој.
Степен на помош
Најголема официјална помош за развој (ОДА) доаѓа од 28-те членки на Комитетот за развојна помош (ДАЦ), или околу 135 милијарди американски долари во 2013 година. Уште 15,9 милијарди дошле од Европската комисија и земјите кои не се членки на ДАЦ дале дополнителни 9,4 милијарди американски долари. Иако помошта за развој се искачила во 2013 година на највисоко ниво забележано досега, продолжил трендот на опаѓање на учеството на помошта во најсиромашните потсахарски африкански земји.
Врвни земји приматели
ОЕЦД исто така ги наведува земјите според количината на ОДА што ја даваат како процент од нивниот бруто-национален доход. Топ 10 земји од ДАЦ се како што следува во списокот подолу. Пет земји ја исполниле долгогодишната цел на ООН за сооднос ОДА / БДП од 0,7% во 2013 година: The European Union accumulated a higher portion of GDP as a form of foreign aid than any other economic union.
Земјите од Европската унија кои се членки на Комитетот за развојна помош дале 0,42% од БДП (без 15,93 милијарди долари дадени од институциите на ЕУ).
Ефект врз развојот на земјата примател
Моделот на „Излез, Глас и Лојалност“ (ЕВЛ) на Алберт Хиршман го покажува ефектот што помошта за развој може да го има врз развојот на земјата примач и истакнува дека помошта потенцијално може да и наштети на таа земја.
Моделот на Хиршман се заснова на основата дека „под кој било економски, социјален или политички систем, поединци, деловни фирми и организации, генерално, се предмет на пропусти од ефикасно, рационално, почитување на законот, доблесно или на друг начин функционално однесување”. Клиентот кој е засегнат од пропустот во системот (пад на квалитетот на производот што го консумираат) има два начина да одговори на ова - „излез“ или „глас“. Ако поединецот избере „излез“, тие едноставно престануваат да го купуваат производот и му нанесуваат пад на приходот што ја принудува фирмата или да ја поправи својата грешка или да престане да постои. Ако поединецот ја избере опцијата „глас“, тогаш ќе го изрази своето незадоволство или кон фирмата или кон нешто што има надлежност над неа. Ова ќе ја принуди фирмата да го реши нивниот пропуст, но нема да претрпи пад на приходите. И на крај, Хиршман ја воведува опцијата „лојалност“, што се случува кога потрошувачот не може да „излезе“ и фирмата не се грижи за ефектот што „гласот“ ќе го има врз нивните приходи, а потрошувачите што го избраат продолжуваат да го трошат пропаднатото добро.
Моделот на Хиршман се применува на политичките случувања во рамките на една нација. Кога владата менува политика што има негативно влијание врз благосостојбата на некои граѓани или веќе не реагира на штетната состојба, граѓаните имаат исти 3 избори на одговор како и порано. Овде, „излезот“ може да има форма на граѓани што ја напуштаат земјата „Уметност да не се управува“ и оттука лишување на државата од данок или едноставно преуредување на нивниот капитал и стока за да не бидат оданочени од владата, како што се гледа со британските трговци кои се заканувале да го преселат капиталот во Холандија. „Глас“ има форма на ненасилна граѓанска непослушност, како што се гледа со протестот на Ганди во Фергусон, насилни демонстрации, како што се гледа со т.н. протести на Лудити кој се манифестирал со кршење машини за ткаење во знак на протест против недостатокот на протекционистички политики од страна на англиската влада, па дури и „секојдневен отпор“ каде што малата, несоодветна корпорација создава големи трошоци за државата. „Лојалноста“ повлекува дека граѓаните едноставно ја прифаќаат ситуацијата и го продолжуваат својот живот како порано.
Ефекти на странската помош во Африка
Додека повеќето економисти како Џефери Сакс сметаат дека помошта е двигател на економскиот раст и развој, други тврдат дека помошта повеќе доведува до зголемување на сиромаштијата и намалување на економскиот раст на сиромашните земји. Економистите како Дамбиса Мојо тврдат дека помошта не води кон развој, туку создава проблеми вклучувајќи корупција, зависност, ограничувања на извозот и холандска болест, што негативно влијае на економскиот раст и развој на повеќето африкански земји и други сиромашни земји низ целиот свет. Сепак, економистот Сакс признава дека членовите на политиката треба да бидат одговорни за разбирањето на географските ефекти врз сиромаштијата. Сакс тврди дека со цел странската помош да биде успешна, творците на политиките треба „да обрнат поголемо внимание на развојните бариери поврзани со географијата - конкретно, слабата здравствена состојба со ниска земјоделска продуктивност и високите трошоци за транспорт“. Светска банка и Меѓународниот монетарен фонд се две организации за кои Сакс тврди дека во моментов се клучни во советувањето и насочувањето на странската помош; сепак, тој тврди дека овие две организации премногу се фокусираат на „институционалните реформи“. Странската помош е особено повеќеслојна во земјите во Потсахарска Африка поради географските бариери. Повеќето напори за макро странска помош не ги препознаваат овие проблеми и, како што тврди Сакс, предизвикуваат недоволно меѓународна помош и подобрување на политиката. Сакс тврди дека доколку странската помош не обезбеди механизми за надминување на географските бариери, пандемиите, како што се ХИВ и СИДА, предизвикуваат трауматски жртви во региони како што е Потсахарска Африка, ќе продолжат да се грижат за милиони жртви.
За помошта да биде делотворна и корисна за економскиот развој, мора да има некои системи за поддршка или „ traction“ што ќе овозможи странската помош да го поттикне економскиот раст. Истражувањата исто така покажале дека помошта всушност го оштетува економскиот раст и развој пред да се постигне „влечење“.
Смрт на локалните индустрии
Странската помош ги убива локалните индустрии во земјите во развој. Странската помош во форма на помош на храна што им се дава на сиромашните земји или неразвиените земји е одговорна за смртта на локалните земјоделски индустрии во сиромашните земји. Локалните земјоделци завршуваат без деловни активности затоа што не можат да се натпреваруваат со изобилството на евтина храна за увезена помош, што е донесена во сиромашните земји како одговор на хуманитарната криза и природните катастрофи. Голем прилив на пари што доаѓаат во земјите во развој, од развиениот свет, во странска помош, ја зголемува цената на локално произведените добра и производи. Поради високите цени, извозот на локална стока се намалува. Како резултат, локалните индустрии и производители се принудени да ги напуштат деловните активности.
Неоколонијализам
Неоколонијализмот е местото каде што државата е „''теоретски, независна и ги има сите надворешни стапици на меѓународниот суверенитет. Во реалноста, нејзиниот економски систем, а со тоа и нејзината политичка политика е насочена однадвор'' “. Политичките и економските работи на една држава под неоколонијализмот, се директно контролирани од надворешни сили и нации од глобалниот север, кои нудат помош или помош на земјите од глобалниот југ или земјите во развој. Неоколонијализмот е новото лице на колонијализмот, што е овозможено со странска помош. Земјите дарители нудат странска помош за сиромашните земји, додека се договараат за економско влијание на сиромашните или земјите приматели и стандарди за политика што им овозможуваат на земјите дарители да ги контролираат економските системи на сиромашните земји, во корист на земјите дарители
Странската помош создава систем на зависност каде земјите во развој или сиромашните во голема мера зависат од западните или развиените земји за економски раст и развој. Бидејќи помалку развиените земји стануваат зависни од развиените земји, сиромашните земји лесно се експлоатираат од развиените земји, така што развиениот свет е во можност директно да ги контролира економските активности на сиромашните земји.
Зависност од помош
Зависноста од помошта се дефинира како „ситуација во која една земја не може да извршува многу од основните функции на владата, како што се работење и одржување или испорака на основни јавни услуги, без финансирање и експертиза од странска помош“. Помошта ги направила многу африкански земји и други сиромашни региони неспособни да постигнат економски раст и развој без странска помош. Повеќето африкански економии станале зависни од помошта и тоа е затоа што странската помош станала значајна норма на системите за меѓународни односи меѓу земјите со високи и ниски примања низ целиот свет.
Странската помош ги прави африканските земји зависни од помошта затоа што творците на политиката ја сметаат за редовен приход, така што тие немаат никаков поттик да донесуваат политики и одлуки што ќе им овозможат на нивните земји самостојно да го финансираат нивниот економски раст и развој. Дополнително, помошта не ја поттикнува владата да ги оданочува граѓаните, поради постојаниот прилив на странска помош, и како резултат на тоа, граѓаните немаат никаква обврска да бараат обезбедување на добра и услуги насочени кон развој.
Корупција
Иако помошта за развој е важен извор на инвестиции за сиромашните и честопати небезбедни општества, комплексноста на помошта и буџетите кои постојано се зголемуваат ја оставаат ранлива на корупција, но сепак дискутирањето за тоа останува тешко бидејќи за многумина претставува табу-тема.
Странската помош поттикнува на rent-seeking, каде владините службеници и водачи ја користат својата позиција и овластување да го зголемат своето лично богатство без да создадат дополнително богатство, на штета на граѓаните. Повеќето африкански водачи и официјални лица, се во можност да соберат огромни суми на лично богатство од добиената странска помош - тие се збогатуваат и не ја користат помошта предвидена за намената.
Корупцијата е многу тешко да се измери бидејќи често е тешко да се разликува од другите проблеми, како што се трошење, лошо раководење и неефикасност, за да се илустрира поентата, над 8,75 милијарди американски долари биле изгубени преку, измами, злоупотреби и лошо управување во напорите за помош од штетите предизвикани од ураганот Катрина. Во последните неколку години невладините организации вложиле големи напори да го зголемат учеството, отчетноста и транспарентноста во справувањето со помошта, но сепак хуманитарната помош останува слабо разбран процес за оние што треба да ја примат - треба да се направат многу поголеми инвестиции во истражување и инвестирање во релевантни и ефективни системи за отчетност.
Сепак, има мал јасен консензус за размената помеѓу брзината и контролата, особено во итни ситуации кога хуманитарниот императив за спасување животи и ублажување на страдањата може да биде во судир со времето и ресурсите потребни за минимизирање на ризиците од корупција. Истражувачите од Институтот за развој ја истакнале потребата за справување со корупцијата, но не ограничувајќи се на следниве методи:
Позитивни ефекти од помошта во Африка
Иако помошта имала некои негативни ефекти врз растот и развојот на повеќето африкански земји, истражувањата покажуваат дека помошта за развој има силно и поволно влијание врз економскиот раст и развој. Помошта за развој има позитивно влијание врз растот, бидејќи таа всушност може да промовира долгорочен економски раст и развој преку промовирање инвестиции во инфраструктурата и човечкиот капитал. Повеќе докази сугерираат дека помошта навистина имала позитивен ефект врз економскиот раст и развој во повеќето африкански земји. Според студијата спроведена меѓу 36 потсахарски африкански земји во 2013 година, 27 од овие 36 земји доживеале силни и поволни ефекти на помошта врз БДП и инвестициите што е во спротивност со верувањето дека помошта е неефикасна и не води до економскиот развој во повеќето африкански земји.
Истражувањата исто така покажуваат дека помошта по глава на жител го поддржува економскиот раст за африканските земји со ниски примања како што се Танзанија, Мозамбик и Етиопија, додека помошта по глава на жител нема значително влијание врз економскиот раст на африканските земји со среден приход како Боцвана и Мароко. Помошта е најповолна за земјите со ниски примања затоа што таквите земји користат помош добиена за да обезбедат образование и здравствена заштита за граѓаните, што на крајот го подобрува економскиот раст на долг рок.
Космос-537
Космос-537 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Развојна помош
Делотворност
Во економијата, постојат две конкурентни позиции за помошта. Гледиштето за помошта, поддржана од Џефри Сакс и Обединетите нации, кое тврди дека странската помош ќе даде голем притисок да се разбие стапицата за сиромаштија со ниски примања во кои се заробени посиромашните земји. Од оваа перспектива, помошта служи за финансирање на „основните придонеси за развој - наставници, здравствени центри, патишта, бунари, медицина... “(Обединетите нации, 2004). Постои и гледиште кое е скептично во врска со влијанието на помошта, поддржано од Вилијам Пастерли, што укажува на тоа дека помошта не се покажала како успешна по 40 години големи инвестиции во Африка.
Космос-537
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 25 ноември 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5900 килограми. Космос-537 бил надгледувачки сателит.
Развојна помош
Делотворност
Ван де Вале подоцна тврди дека овие фактори генерирани од државата што го попречувале делотворното спроведување на реформата на економската политика, дополнително се влошуваат со странска помош. Според тоа, помошта ги прави реформите во политиката помалку веројатни, отколку поверојатни. Ван де Вале смета дека меѓународната помош ја одржува економската стагнација во Африка со:
Космос-537
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 301 км, а најмалото на 202.
Развојна помош
Делотворност
Со цел помошта да биде продуктивна и успешно да се спроведат реформите во економската политика во Африка, односот меѓу дарителите и владите мора да се промени. Ван де Вале тврди дека помошта мора да биде условена и селективна за да се поттикнат државите да преземат реформи и да се генерираат толку потребните отчетност и капацитет во африканските влади.
Riding with the King (албум на Би Би Кинг и Ерик Клептон)
Riding with the King е блуз албум од Ерик Клептон и Би Би Кинг кој е издаден во 2000. Овој албум е нивната прва соработка и ја доби греми наградата за најдобар традиционален блуз албум. Албумот го достигна првото место на списокот на најдобри блуз албуми во Билборд магазинот и во САД му е доделен сертификат платина.
Развојна помош
Делотворност
Дополнително, асиметријата на информациите честопати ја попречува соодветната распределба на помошта; Блум (2016 година) забележува дека и Јужен Судан и Либерија неверојатно се борат со плаќање на вработените и контролирање на протокот на пари - Јужен Судан има значителен број духови на платниот список, додека Агенцијата за државни служби на Либерија не можеше соодветно да плаќа на државните службеници затоа што имаше минимална комуникација од министерствата за здравство и образование во врска со нивните соодветни платни списоци.
Riding with the King (албум на Би Би Кинг и Ерик Клептон)
Генерлано, албумот бил позитивно искоментиран од музичките критичари иако некои сметале дека можело да биде и подобро.
Развојна помош
Делотворност
Многу економетриски студии во последниве години го поддржале ставот дека помошта за развој нема никакво влијание врз брзината со која се развиваат земјите. Негативните несакани ефекти на помошта може да вклучуваат неурамнотежена апрецијација на валутата на примателот (позната како Холандска болест ), зголемување на корупцијата и неповолни политички ефекти како што се одложувања на неопходните економски и демократски реформи.
Riding with the King (албум на Би Би Кинг и Ерик Клептон)
Историја
Riding with the King е првиот албум во соработка на Ерик Клептон и Би Би Кинг. За првпат, заедно свиреле во „Cafe Au Go Go“ во 1967 во Њујорк Сити кога Клептон има 22 години и бил член на „Cream“, но не снимале заедно сè до 1997 кога Кинг соработувал со Клептон за песната „Rock Me Baby“. Клептон со задоволство свирел при соработката и отсекогаш сакал да сними албум со Би Би Кинг. Кинг рекол дека често разговарале за тој проект и на тоа додал: „Му се восхитувам на тој човек. Мислам дека тој е број 1 во рокенролот како гитарист и број 1 како одлична личност.“ Во времето кога е снимен албумот „Riding with the King“ Клептон имал 55, а Кинг 74 години.
Развојна помош
Делотворност
Покрај некои случаи кога само претседателот (и / или неговата блиска придружба) ги добивале парите што произлегуваат од развојната помош, парите што се добиваат честопати лошо се трошат На пример, во Чад, бил формиран Проектот за извоз на Чад, проект за производство на нафта поддржан од Светска банка. Заработката од овој проект (6,5 милиони долари годишно) била искористена за набавка на оружје. Владата ја бранела оваа набавка со изјава дека „развојот не беше можен без безбедност“. Сепак, војската на Чад е позната по тешкото лошо однесување кон населението (злоупотреба, силување,) и дури не го бранела населението во неволја (на пр. Во конфликтот во Дарфур ). Во 2008 година, Светска банка се повлекла од проектот што на тој начин го зголемило загадувањето на животната средина и човечкото страдање.
Riding with the King (албум на Би Би Кинг и Ерик Клептон)
Историја
Клептон започнал со снимањето сесии за „Riding with the King“ и вклучил некои од неговите регуларни сесиски музичари во изработката на албумот. Тој, исто така, ги избрал и песните и го продуцирал албумот заедно со неговиот соработник на неколку претходни албуми, Симон Клими. Иако ова асоцира на албум на Клептон кој е снимен со Кинг, Клептон му ја препуштил главната улога на Кинг со тоа што тој преовладува со неговиот вокал и гитарски сола.
Развојна помош
Делотворност
Друга критика е дека западните земји често ги проектираат своите потреби и решенија врз другите општества и култури. Како одговор, западната помош во некои случаи станала „ендогена“, што значи дека се измислуваат потреби, како и решенија во согласност со локалните култури. На пример, понекогаш се формираат проекти кои сакаат да направат неколку етнички групи да соработуваат. Иако ова е благородна цел, повеќето од овие проекти не успеваат поради оваа намера. Покрај тоа, иако целта во полезноста да се обезбеди поголема социјална придобивка може да биде оправдана како достојна, поттик за етички извори ќе бидат проекти кои не бараат можност да наметнат социјална хиерархија преку соработка, туку повеќе заради вистинска помош приматели. Целта на соработката не е нужно причина за неуспех, туку самата природа на различните аспирации кон дефинирање на доблестите што постојат во директен контекст со соодветните општества. На овој начин може да се сфати прекин на врската меѓу оние кои им ги наметнуваат своите доблести на етничките групи кои ги толкуваат.
Riding with the King (албум на Би Би Кинг и Ерик Клептон)
Содржина
Албумот содржи пет песни на Кинг од 1950-тите и 1960-тите: „Ten Long Years“, „Three O'Clock Blues“, „Help the Poor“, „Days of Old“ и „When My Heart Beats Like a Hammer“. Во останатите песни се вклучени „Key to the Highway“ на Биг Бил Брунзи (која Клептон ја снимил во раните 1970-ти со „Derek and the Dominos“), „Worried Life Blues“ на пијанистот од Чикаго Месио Мериведер, преработка од композицијата „Hold On, I'm Comin'“ на Исак Хеис и „Come Rain or Come Shine“.
Развојна помош
Делотворност
Центарот за глобален развој објавил есеј на постојната литература што го проучува односот помеѓу Помтаош и јавните институции. Во овој преглед, тие заклулеја дека голетама и одржлива помош може да има негативен ефект во развојот на добри јавни институции во земјите со ниски примања. Тие, исто така, споменуваат некои од аргументите изложени во овој напис како можен механизам за овој негативен ефект, на пример, тија и сметаат холандската болест, обесхрабрувањето на наплатата на приходите и влијанието врз државниот капацитет меѓу другите.
Riding with the King (албум на Би Би Кинг и Ерик Клептон)
Содржина
Песните се микс од акустични („Worried Life Blues“) и електрични песни ("Three O'Clock Blues") и неколку бавни („Ten Long Years“) до средно брзи („Help the Poor“).
Развојна помош
Делотворност
Понатаму, докажано е дека ефектот на Помош врз интензитетот и почетокот на конфликтот има различни влијанија во различни земји и ситуации. На пример, за случајот Колумбија Дубе и Наиду (2015) покажал дека помошта од САД се чини дека е пренасочена кон паравоени групи, зголемувајќи го политичкото насилство. Покрај тоа, Nunn and Qian (2014) откриле дека зголемувањето на помошта за храна во САД го зголемува интензитетот на конфликтот; тие тврдат дека главниот механизам што го придвижува овој резултат е претскажување на помошта од бунтовничките групи. Всушност, тие забележуваат дека помошта може да има ненамерна последица од реално подобрување на способноста на бунтовничките групи да продолжат со конфликтот, бидејќи возилата и комуникациската опрема обично ја придружуваат украдената помош. Овие алатки ја подобруваат способноста на бунтовничките групи да се организираат и да им дадат средства за трговија со оружје, веројатно зголемувајќи ја должината на борбите. Конечно, Крост, Фелтер и Џонстон (2014) покажале дека развојната програма на Филипините имала несакан ефект од зголемување на конфликтот заради стратешка одмазда од бунтовничката група.
Исто така, се тврди дека помошта заснована врз директна донација создава зависност и корупција и има негативно влијание врз локалното производство. Како резултат, се случило поместување кон помошта заснована врз активирање на локалните средства и мерки за стимулација како што е микрокредитот .Помошта е исто така неефикасна во младите земји приматели во кои постојат силни етнички тензии: понекогаш етничките конфликти спречуваат ефикасна испорака на помош. Во некои случаи, западните вишоци што произлегуваат од погрешно земјоделство или други политики се пренесуваат во сиромашните земји, со што се брише локалното производство и се зголемува зависноста.
Во некои случаи, западните вишоци што произлегуваат од погрешно земјоделство или други политики се пренесуваат во сиромашните земји, со што се брише локалното производство и се зголемува зависноста. Во многу случаи, западните влади правеле нарачки кај западните компании како форма на нивно субвенционирање, а подоцна ги испраќале овие добра во сиромашните земји кои честопати не ги ни користеа за нив. Овие проекти понекогаш се нарекуваат „бели слонови“. Според Џејмс Фергусон, овие проблеми може да бидат предизвикани од ефицитарна дијагностика на агенциите за развој. Во својата книга „Анти-политичка машина“, Фергусон го користи примерот на проектот „ Таба-Цека“ во Лесото за да илустрира како лошото дијагностицирање на економската активност на населението и желбата да се држат настрана од локалната политика, предизвикаа неуспех на проектот
Според Martijn Nitzsche, друг проблем е начинот на кој понекогаш се градат развојни проекти и како тие се одржуваат од месното население. Честопати, проектите се прават со технологија тешко разбирлива и премногу тешка за поправка, што резултира со неизбежен неуспех со текот на времето. Исто така, во некои случаи месното население не е многу заинтересирано да види како проектот ќе успее и може да се врати на расклопување за да се задржат вредни изворни материјали. Конечно, селаните не секогаш одржуваат проект бидејќи тие веруваат дека оригиналните работници за развој или другите во околината ќе го поправат кога ќе пропадне (што не е секогаш така).
Честа критика во последниве години е дека богатите земји ставаат толку многу услови на помошта што ја намалува ефикасноста на помошта. Во примерот на врзана помош, земјите дарители честопати бараат примателот да купи стоки и услуги од дарителот, дури и ако тие се поевтини на друго место. Другите услови вклучуваат отворање на земјата за странски инвестиции, дури и ако таа не е подготвена да го стори тоа.
Сите овие проблеми направиле многу голем дел од потрошените пари на помош за развој едноставно да се потрошат бескорисно. Според Герберт ван дер Аа, за Холандија, само 33% од помошта за развој е успешна, други 33% не успеваат, а од останатите 33% ефектот е нејасен. Ова значи дека на пример за Холандија се загубени 1,33-2,66 милијарди бидејќи потрошила 4 милијарди вкупна помош за развој (или 0,8% од бруто-националниот производ).
Во извадок од неодамна објавената книга на Томас Дихтер, и покрај добрите намери : Зошто пропадна помошта за развој на третиот свет гласи: „''Оваа индустрија стана една во која придобивките од потрошеното сè повеќе во обратна пропорција со потрошената сума - случај на повеќе ве носи помалку. Бидејќи дарителите се привлекуваат врз основа на апели за нагласување на „производот“, резултатите и отчетноста ... тенденцијата да се вклучат во развој, заснован на проекти, станува неизбежна. Бидејќи финансирањето за развој е сè повеќе конечно, оваа ситуација е игра со нула сума. Она што се губи во оваа мешаница е далеку попредизвикувачкиот долгорочен процес на развој''“.
Делотворноста на помошта за развој може да се тврди дека не е координирана и неодржлива. Помошта за развој има тенденција да се дава на специфични болести со високи стапки на смртност и едноставни третмани, наместо да се финансираат здравствените основи и инфраструктурата. Иако се појавиле многу невладини организации и финансирање, направени се малку одржливи резултати. Ова се должи на фактот дека парите не одат за развој на одржлива медицинска основа. Пари се даваат на специфични болести за да покажат краткорочни резултати, одразувајќи ги најдобрите интереси на дарителот, отколку потребите на граѓаните. Евидентно е дека многу проекти за развојна помош не помагаат во основната и одржлива здравствена заштита поради генерално големиот број смртни случаи како резултат на болести што можат да се спречат. Помошта за развој би можела да има поголема правда ако се користи за генерирање општо јавно здравје со инфраструктура и обучен персонал, наместо да укажува на специфични болести и да се постигне брза поправка.
Студија заснована на МИТ
Институтот за технологија во Масачусетс презел строга студија за релативно малку независни проценки на успесите и неуспесите на програмата за помош. Тие сугерираат дека следниве интервенции се обично многу ефикасни форми на помош во нормални околности:
Парламентарна студија на Обединетото Кралство
Истрагата за ефикасноста на помошта од страна на Парламентарната група на сите партии на Обединетото Кралство (АППГ) за долг, помош и трговија содржи докази од Росалинд Ејбен, соработник на Институтот за развојни студии. Нејзиниот доказ за истрагата навел дека делотворната помош бара исто толку инвестиции во врски, колку и управување со пари. Во врска со ова специфично истражување, д-р Ејбен ги истакнала следниве точки:
Жаргон
Во жаргонот за развојна соработка, хардверот и софтверот се однесуваат на различните аспекти на трансферот на технологија. Додека хардверот се однесува на самата технологија, софтверот се однесува на вештини, знаење и капацитет што треба да се изградат за да се направи трансферот на технологијата успешен. Трет поим, orgware, се појавува да се однесува на градење на капацитети на различните институционални чинители вклучени во процесот на адаптација на новата технологија.
Приватна помош
Добротворните организации за развој сочинуваат огромна мрежа на невладини организации, верски министерства, фондации, деловни донации и стипендии за колеџ посветени на помошта за развој. Проценките се разликуваат, но приватната помош е барем голема како ОДА во САД, со 16 милијарди долари во 2003 година. Светските бројки за приватна помош не се следат добро, па споредбите не се доволно можни, иако се чини дека по лице, некои други земји може да дадат повеќе или имаат слични стимулации што САД ги имаат за своите граѓани да ги охрабруваат да даваат.
Помош за родова еднаквост
Почнувајќи од почетокот на Декадата на ООН за жени во 1975 година, пристапот на жените во развој (WID) кон меѓународниот развој започнал да го информира обезбедувањето помош за развој. Некои академици го критикувале пристапот на WID за потпирање на интеграција на жените во постојните парадигми за помош за развој, наместо да објавуваат специфична помош за поттикнување на родовата еднаквост. Пристапот за пол и развој бил создаден како одговор, да се дискутира за меѓународниот развој во однос на родовите улоги во општеството и да се оспорат овие родови улоги во рамките на политиката за развој. Жените во развој преовладувале како пристап кон родот во помошта за развој низ 80-тите години на минатиот век. Почнувајќи од раните 1990-ти, влијанието на родот и развојот го охрабрило вклучувањето на родот во меѓународната помош за развој.
Светската конференција за жени, 1995 година, објавила интеграција на половите на сите нивоа на политики за Обединетите нации. Вклучувањето на родовите текови било усвоено од скоро сите единици на ООН, при што Економскиот и социјален совет на ООН усвоил дефиниција што укажува на „крајна цел... да се постигне родова еднаквост“. ООН вклучила промовирање на родова еднаквост и зајакнување на жените како една од осумте милениумски развојни цели за земјите во развој.
ЕУ ги интегрирала жените во размислувањето за развој во својата политика за помош, почнувајќи од Конвенцијата во Ломе во 1984 година. Во 1992 година, латиноамериканската и азиската развојна политика на ЕУ јасно кажала дека развојните програми не треба да имаат штетни ефекти врз положбата и улогата на жените. Оттогаш ЕУ ја продолжила политиката за вклучување на родовата еднаквост во помошта за развој и програмите. Во рамките на ЕУ, родовата еднаквост сè повеќе се воведува на програмски начини. Најголемиот дел од помошта на ЕУ за родова еднаквост се обидува да го зголеми пристапот на жените до образование, вработување и услуги за репродуктивно здравје. Сепак, некои области на родова нееднаквост се насочени според регионот, како што се земјишните реформи и спротивставување на ефектите врз жените во Латинска Америка.
Организацијата за економска соработка и развој обезбедува детална анализа за обемот на помошта за родова еднаквост. Земјите-членки на ОЕЦД ги означуваат своите програми за помош со родови ознаки кога програмата е дизајнирана за унапредување на родовата еднаквост. Во 2014 година, земјите-членки на ОЕЦД дале скоро 37 милијарди долари за помош за родова еднаквост, со над 7 милијарди американски долари за програмите каде родовата еднаквост е главна програмска цел.
Делотворност на помошта за родова еднаквост
Три главни мерки на родова нееднаквост се користат при пресметување на родовата еднаквост и програмите за тестирање за целите на помошта за развој. Во Извештајот за човечки развој во 1995 година, Програмата за развој на Обединетите нации вовела Индекс за родов развој и Мерка за зајакнување на родот. Мерката за зајакнување на полот се пресметува врз основа на три мерки, процент на жени во националните парламенти, процент на жени на позиции за донесување економски одлуки и учество на жените во приходите. Индексот за родов развој го користи индексот на човечки развој и ги коригира своите резултати во очекуваниот животен век, приходите и образованието за дисбаланс на половите. Поради критиките кон овие два индекси, Програмата за развој на Обединетите нации во својот Извештај за човечки развој во 2010 година вовел Индекс на родова нееднаквост. Индексот за родова нееднаквост користи повеќе метрики и се обидува да ги покаже загубите од родовата нееднаквост.