cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Римско Кралство
Историјат
Имињата на останатите шест кралеви можеби се автентични, но за нивното владеење има малку веродостојни податоци. Меѓутоа, бидејќи Римјаните подоцна сакале да ги објаснат своите стари обичаи и институции, античките историчари на овие кралеви им припишувале разни иновации, често на стереотипен и погрешен начин. Тројцата кралеви после Ромул сè уште претставуваат само имиња, без познати податоци за нив, додека последните тројца се историски поверодостојни и можат донекаде да се потврдат со археолошките наоди.
Според античкото предание, воинствениот Ромул го наследил Нума Помпилиј, чие владеење го карактеризира потполн мир и мирољубивост. Наводно Нума ги основал скоро сите религиски институциии верски обичаи. Традицијата за неговата побожност веројатно потекнува од погрешното поврзување на неговото име со латинскиот збор numen, што значи божествено провидение. Нума го наследил Тул Хостилиј, чие владеење било исполнето со војни, веројатно затоа што името Hostilius подоцна е доведено во врска со зборот hostilis, што значи воинствен. По него на престолот дошол Анко Марциј за кој се верувало дека е внук на Нума. Неговото владеење ги комбинирало одликите на владеење на неговите двајца претходници, значи религиски иновации и војувања.
Археолошки откритија
Археолошките откритија за раниот Рим се сиромашни и расфрлани, бидејќи се покажало дека е многу е тешко да се направат екстензивни ископувања на местата каде сè уште постојат подоцна подигнати градби. Постојните наоди често се двосмислени и не можат лесно да се поврзат со античките литературни преданија. Меѓутоа, тие понекогаш можат да ги потврдат или да ги отфрлат некои делови од античките историски преданија. На пример, археолошките наоди потврдиле дека најстарата населба била едноставно село, составено од колиби со сламени кровови, кое се наоѓало на Палатин, но почетоците на таа населба се датирани во X или IX век пред нашата ера, а не во половината на VIII век пред нашата ера. Затоа, не е можно до крајот на VI век со Рим да владееле само седуммина кралеви.
Исто така, археологијата покажува дека втор по рд е населен Есквилин, што е противречно на античкото предание кое вели дека после Палатин е населен Квиринал. Околу 670 - 660 г. п.н.е. палатинската населба се проширило во долината на подоцнежниот Римски форум и станала град на занаетчиите, кои живееле во куќи со камени темели. Материјалната култура сведочи за постоење трговија, како и за етрурско и грчко влијание. Археологијата на другите латински места укажува на тоа дека во тоа време Рим претставувал типична латинска заедница.
Во текот на VI век Рим поминал низ значајна транзиција, па од латинска заедница постепено се трансфромирал во вистински град. Мочуришната долина на форумот била исушена и поплочена, па станала центар на градот. Постојат јасни знаци дека дошло до брза изградба на храмови. Керамиката и остатоците од архитектурата укажуваат на разгранета трговија со Грците и Етрурците, како и на локалното работење под нивно влијание.
Урбаната трансформација на Рим ја извршиле последните три кралеви: Тарквиниј Приск (Priscus = “Стариот“), Сервиј Тулиј и Тарквиниј Гордиот (Superbus = “Гордиот“). Според античката традиција, двајцата Тарквиниј биле татко и син и дошле од Етрурија. Според едно предание, Сервиј Тулиј бил Латин, а според друго, син на еден Етрурец по име Мастарна. Сите три кралеви наводно биле големи урбанисти и организатори (ова предание го потврдила и археологијата). Денес нивното етрурско потекло скоро и да не се доведува во прашање, со оглед на близината на Етрурија, на сè поголемото значење на Рим и на јавните работи што ги спровеле самите кралеви, а кои биле одлика на тогашните современи етрурски градови. Затоа, изгледа дека во текот на VI век п.н.е. некои етрурски авантуристи ја презеле римската населба и ја претвориле во град според етрурските примери.
Античките преданија на Сервиј Тулиј му ја припишуваат реформата на државното и општественото уредување, од што нешто е задржано и во перидот кога Рим станал република. Тој ги распоредил граѓаните во четири градски области (tribus), на кои можеби им додал и шеснаесет селски области, при што тие области се засновале на територијална поделба, а не на сродството на нивните припадници. Врз основа на припадноста во овие области била спроведувана и регистрација на граѓаните и нивниот имот – што се нарекувало цензус (census), како и за собирање воен данок на имот, наречен трибутум (tributum). Понатаму, Сервиј ги поделил граѓаните во пет класи (classes) според нивната имотна состојба, а класите ги поделил на центурии (centuriae), кои во главно ја замениле старата поделба на братства (curiae), што донело и превласт на центуриските собранија над куриските.
Наводи
Re di Roma Reges Romae Lista de reis de Roma
Машка кошаркарска репрезентација на Канада
Канадската кошаркарска репрезентација ја претставува Канада во спортот кошарка и е исто така позната како „Тим Канада“. Оваа е една од репрезентациите под покровителство на Канада Баскетбол, канадската кошаркарска федерација. Најголем успех на репрезентацијата е освојувањето на второто место на ЛОИ во далечната 1936, а во понови времиња, под најдобриот канадски кошаркар на сите времиња, Стив Неш, учеството и освојувањето на седмото место на ЛОИ во Сиднеј во 2000. Канадската репрезентација поминува низ период од транзиција на почетокот на новиот век, но со време, младите играчи добиваат неопходно искуство. Водач на младиот канадски тим од 2007 сè до денес е Семјуел Даламберт од Филаделфија Севентисиксерс од НБА.
ФИБА Квалификации за ЛОИ 2008 одржани во Атина
Канада се извлече од фазата на групи, со минимална победа од 78-76 над Јужна Кореја, со кам-бек во последните минути. Во четврт-феналето, се сретна со Хрватска, и беше убедливо поразена од Хрватите, кои се пласираја и на самите Летни олимписки игри. На мечот против Јужна Кореја и против Хрватска, тренерот Лио Ројтинс го имаше суспендирано неговиот најдобар играч Семјуел Деламберт, запечатувајки ја судбината на Канаѓаните, кои беа ослабени со неиграњето на Стив Неш, Џамал Меглор и суспендираниот Денхам Браун. Извршниот одбор на репрезентацијата одлучи во иднина да самите селектираат репрезентативци, и тренер кој ќе ги води за тој одреден циклус, место тренер/селектор со полно работно време.
Селекција
ФИБА Олимписки Квалификации за Летни олимписки игри 2008 .
Сончев минимум
Сончев минимум — период на најмала активност на Сонцето во 11 годишниот сончев циклус. Во текот на овој период, активноста на сочевите дамки и сончевите ерупции се намалува. Сончевиот минимум просечно трае 12 месеци и е опишан од активноста на сочевите дамки, па така обично може да идентификува само по 6 месеци откако ќе се случи. Сончевиот минимум не е поврзан со промени во климата, но статии покажуваат врска со регионални временски шеми.
Сончевиот минимум е спротивен на сончевиот максимум.
Сончев минимум и максимум
Сончевиот минимум и сончевиот максимум се две крајности на сончевиот циклус. Кога е максимум, Сонцето е ишарано со сончеви дамки, избувнуваат сончеви ерупции и Сонцето исфрла милјардно тонски облаци од електризиран гас во вселената. Ова е погодно време за набљудувачите на поларните светлини, но не и за астронаутите кои треба да се пазат од радијационите бури. Последиците од сончевиот максимум се: прекин на електричната енергија, дефекти на сателитите, нарушување на комуникациите, дефект на приемник за ГПС итн.
Предвидување на циклусите на сончевиот минимум
Предвидување на сончева активност е многу тешко бидејќи активноста не е линиска појава. Сончевиот минимум се одликува со период на најмала сончева активност, со малку сочеви дамки. Ова е најпогодното време за астроунаутите да ги извршуваат своите мисии затоа што има помалку сончево зрачење. Три научници од НАСА успеале подобро да ги предвидат сончевите циклуси користејќи едноставна функција со 4 параметри, што придонесува да се открие времетраењето на овие циклуси. Научниците од националниот центар за атмосферски истражувања создале компјутерски модел на сончевата динамика за попрецизни предвидувања и поголема доверба во прогнозите, врз основа на низа на тестови со новоразвиениот модел за симулирање на силата на изминатите осум сончеви циклуси со повеќе од 98 % точност. Во ретроспектива предвидувата се покажале како неточни.
Во 2008-2009 година научниците на НАСА забележале дека Сонцето е во процес на „длабок сончев минимум“ наведувајќи „Немаме забележано сончеви дамки во 266 од 366 денови(73%)“. Поттикнати од овие бројки, некои набљудувачи предложуваат дека сончевиот циклус го достигнал дното во 2008 година. Бројот на сончевите дамки во 2009 година се намалил уште повеќе. Од 14 септември 2009 година немаше сончени дамки во 206 од 257 денови (80%). Од тоа произлегува заклучокот „Ние доживуваме многу силен сончев минимум“ според физичарот за сончева динамика Дин Песнел од центарт Годард за летови во вселената. „Ова е најтивкото Сонце скоро во еден век“ се согласува експертот за сончеви дамки, Давид Хатавај, Маршаловиот центар за вселнски летови од НАСА. Тоа е природен дел од циклусот на сочевите дамки, откриен од германскиот астроном Хенрих Швабе во средината на XIX век. „Временската Шема“ важи повеќе од 200 години.
Голем сончев минимум и максимум
Големиот сончев минимум се случува кога сончевиот циклус покажува активност, помала од просечната во текот на неколку децении или векови. Сончевите циклуси сепак се случуваат во периодите на голем сончев минимум, но тие се со помал интензитет од просечниот. Големите сончеви минимуми покажуваат врска со промените на глобалната и регионалната клима.
Големи минимуми на сончева активност се забележани во следниве години : 690 н.е., 360 п.н.е., 770 п.н.е., 1390 п.н.е., 2860 п.н.е., 3340 п.н.е., 3500 п.н.е., 3630 п.н.е., 3940 п.н.е., 4230 п.н.е., 4330 п.н.е., 5260 п.н.е., 5460 п.н.е., 5620 п.н.е., 5710 п.н.е., 5990 п.н.е., 6220 п.н.е., 6400 п.н.е., 7040 п.н.е., 7310 п.н.е., 7520 п.н.е., 8220 п.н.е., 9170 п.н.е..
Косово Поле
Косово Поле — град и општина во округот Приштина, во централниот дел на Република Косово. Населението на општината во 2011 изнесувало 34.827, а во градот живеат 12.919 жители.
Географија
Градот Косово Поле се наоѓа во централниот дел на Република Косово, 8 км од центарот на Приштина. Како што главниот град се шири кон запад, за неколку години постои можност да се спои со Косово Поле.
Историја
Косово Поле било именувано по местото на Битката на Косово во 1389 година. Населбата Косово Поле е основана во 1921 година за време на Кралството Југославија.
Во април 1987 година, кога Слободан Милошевиќ, тогашниот претседател на Сојузот на комунистите на Србија и беше испратен во градското собрание на Косово Поле да ја смири толпата од лути Срби кои протестираа за анти-српската дискриминација од страна на администрацијата на Косово со претежно албанско население. Кога српските граѓани се жалеле дека биле тепани од страна на полицијата на етничките Албанци во Косово, Милошевиќ им рече дека "Никој нема право да ве тепа. Никој нема да ве победи никогаш." Инцидентот ја подигна поддршката на српскиот народ кон Милошевиќ и го издигна на претседателството на Србија, две години подоцна.
Пред војната во Косово 1999, градот Косово Поле имаше, според проценката на УНХЦР од март 1998, вкупно население од околу 40.000, додека етничкиот состав беше 59% Албанци, 24% Срби и 17% од другите заедници.
Германци
Германци (германски: Deutsche) се етничка група што дели иста германска култура, односно чии припадници го зборуваат германскиот како мајчин јазик и имаат германско потекло. Германци исто така се викаат и носителите на германско државјанство.
Најголемиот број Германци живеат во Германија (59,3 милиони ). Од вкупно 100 милиони говорници на германскиот јазик во светот, околу 75 милиони се сметаат за Германци. Постојат и други 70 милиони луѓе со германско потекло (главно во САД, Бразил, Аргентина, Казахстан и Канада) чиј мајчин јазик не е германски, но кои сепак се сметаат за етнички Германци, со што вкупниот број на Германци во светот е помеѓу 75 и 160 милиони, во зависност од критериумот (германски како мајчин, целосно германско потекло или делумно германско потекло). Во САД, 15,2% од државјаните се декларираат како германски Американци, според пописот од 2000 година, што е повеќе од сите други етнички групи.
Германците како тема во книжевноста
Според Гете, Германците се „чуден свет“, зашто тие „си го отежнуваат животот со длабоки мисли и идеи, кои ги бараат сите и секаде ги применуваат“. Понатаму, според него, „Германците не можат да се ослободат од малограѓанштината“. Во своето дело „Ecce homo“, германскиот филозоф Фридрих Ниче вели дека „без сомнение, Германците се идеалисти“, но зборува и за „нивното невоспитување in historicis“, тврдејќи дека тие ги имаат на душа „сите големи културно злосторства во текот на четири столетија“, а сето тоа предизвикано од нивниот „кукавичлук пред реалноста“. Воопшто, Ниче се сметал себеси за „презирач на Германците par excellence“, велејќи: „Германците за мене се невозможни“. Во романот „Подемот и падот на Паркинсоновата болест“, српскиот писател Светислав Басара вели дека организираноста, педантеријата и дисциплината на Германците претставуваат истовремено нивна предност и проклетство.
Крумова династија
Крумовата династија — бугарска ханска и царска династија која владеела со Првото Бугарско Царство во периодот од 803 до 997 година.
Мелперс
Мелперс (Melpers) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 е дел од градот Калтенордхајм.
Географија
Градската единица Мелперс се наоѓа околу осум километри јужно од градското јадро на Калтенордхајм и три километри северно од градот Фладунген на границата на Тирингија со Баварија.
Мелперс е одвоено од самото градско подрачје и делува како ексклава одвоена со општината Ербенхаузен.
Жебник
Жебник (словенечки: Žebnik) — населба во Општина Радече во југоисточна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
1804 во книжевноста
1804 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Совет на Европската Унија
Советот е еден од двата законодавни дома во ЕУ, покрај Европскиот парламент. Советот е составен од 27 национални министри, по еден од секоја земја.
Општи податоци
Советот е главното тело што донесува одлуки во ЕУ. Како и Европскиот парламент, Советот e формиран со основачките договори во 1950-тите. Тој ги претставува земјите-членки и на неговите состаноци присуствува по еден министер од секоја од владите на одделните земји на ЕУ. Кој министер ќе присуствува на даден состанок, зависи од темите кои се наоѓаат на дневниот ред. Ако, на пример, Советот треба да дискутира на теми од областа на животната средина, на состанокот ќе присуствуваат министрите за животна средина од сите земји-членки на ЕУ и состанокот ќе биде познат под името “Совет за животната средина”. Со односите на ЕУ со останатиот дел од светот раководи “Советот за општи работи и надворешни односи”. Меѓутоа, составот на овој Совет има, исто така, прилично голема одговорност во однос на некои поопшти политички прашања, така што на неговите состаноци присуствуваат разни министри или секретари на држави, според изборот на нивните влади.
Корепер
Во Брисел, секоја земја-членка на ЕУ има постојан тим (“претставништво”) кој го застапува и брани интересот на својата земја на ниво на ЕУ. Шефот на секое претставништво е амбасадор на својата земја во ЕУ. Овие амбасадори (познати под името “постојани претставници”) се среќааваат еднаш неделно во Комитетот на постојани претставници (КОРЕПЕР). Улогата на комитетот е да ја подготви работата на Советот, со исклучок на прашањата од земјоделството, кои се во надлежност на Специјалниот комитет за земјоделство.
На КОРЕПЕР му помагаат голем број работни групи составени од претставници од администрациите на одделните држави. Претседателството на Советот ротира на секои шест месеци. Со други зборови, секоја земја презема одговорност над агендата на Советот и претседателствува на сите состаноци во период од шест месеци, промовирајќи законска регулатива и политички одлуки и преговарајќи за компромиси помеѓу земјите- членки. Ако, на пример, некоја средба на Советот за животна средина е закажана за втората половина на 2006, со средбата ќе претседава финскиот министер за животна средина, бидејќи тогаш Финска би била на чело на Претседателството на Советот.
Генерален секретаријат
На Претседателството му помага Генералниот секретаријат, кој го подготвува и обезбедува непреченото функционирање на работата на Советот на сите нивоа. Во 1999 година, Хавиер Солана бил назначен за генерален секретар на Советот. Тој е и висок претставник за заедничка надворешна и безбедносна политика и во ова свое својство му помага на Советот да подготвува и спроведува политички одлуки. Покрај тоа, тој се вклучува, во име на Советот, и во политички дијалог со земји што не се членки на ЕУ. На Генералниот секретар му помага заменик генерален секретар, кој има обврска да раководи со Генералниот секретаријат.
Леон Купер
Леон Купер (Leon N Cooper ) — американски физичар и Нобелов лауерат, кој заедно со Џон Бардин и Џон Роберт Шрифер ја развиле БЦС-теоријата за суперспроводливост. Тој исто така го именувал Куперовиот пар и придонел за развитокот на БЦМ-теоријата за синаптичката еластичност.
Биографија и кариера
Професорот Купер, кој е роден во Њујорк, во родниот град го завршува целото свое образование, вклучувајќи го и докторатот на престижниот Универзитет Колумбија во 1954 година.
Купер дипломирал во Средното училиште за науки во Бронкс во 1947 и добил диплома за уметности во 1951, магистрирал во 1953, и станал доктор по филозофија во 1954 на Колумбискиот универзитет. Поминал една година во Институтот за напредни студии и предавал во Илиноискиот универзитет и Охајскиот државен универзитет пред да дојде во Брауновиот универзитет во 1958. Моментално е Томас Џ. Вотсон професор по наука на Универзитетот Браун.
Работел на истражувања на реномирани институции низ целиот свет, меѓу кои Институтот за напредни студии, Универзитетот во Илиноис, Универзитетот во Охајо, како и Европската организација за јадрени истражувања (ЦЕРН).
Објавени дела
Купер е автор на неконвенцијалната либерално-уметничка книга по физика, оригинално: An Introduction to the Meaning and Structure of Physics („Запознавање со значењето и структурата на физиката“)
Електрични појави
Електрични појави — физички појави кои се јавуваат поради законитостите на електрицитетот, и можат да се сфатат како нивни последици.
Овие појави се дел од електромагнетните појави, иако ваквото сфаќање е прилично произволно.
Појави
Еве некои примери за електрични појави:
Готфрид Свартхолм
Пер Готфрид Свартхолм Варг (роден на 17 октомври 1984), алијас анаката, е компјутерски специјалист од Шведска, познат како поранешен соосновач на вдомувачот PRQ и соосновач на BitTorrent страната The Pirate Bay заедно со Фредрик Неиј и Петер Сунде.
Битка кај Курапедион
Битката кај Курапедион (Kurupedion) (281 г.пне) била последната голема битка во епохата на дијадосите; се одиграла на рамнината Курапедион во Лидија близу Сарди во денешна Турција, меѓу Лизимах и Селевк, за кралскиот престол во Македонија. Во Битката загинува Лизимах кој, како крал на Македонија (284–281), во овој период успева да ја наметне власта во Tесалија, Фокида и Етолија. Победникот Селевк (последниот од дијадосите, основач на династијата Селевкиди, која владее со азијскиот дел) истата година е убиен од Птолемај Кераун, син на Птолемај Лаг, еден од дијадосите, кој го владее Египет, основачот на династијата Птолемаиди.
Тестостерон
Тестостеронот — машки полов хормон што ги дава повеќето машки полови одлики. Се синтетизира во семениците. Лачењето на тестостеронот започнува во текот на феталниот и ембрионалниот период, при што лачењето се поврзува со поместувањето на тестисите од стомачната празнина во мошниците. Во пубертетот, лачењето се зголемува, додека околу 40-сеттата година од животот значително се намалува, но тој сепак продолжува да се лачи до крајот на животот. Неговото излачување е под контрола на гонадотропните хормони од хипофизата.
Во просек, возрасен маж синтетизира околу четириесет до шеесет пати повеќе тестостерон од возрасна женска, но жените се, од бихевиорална гледна точка, почувствителни на овој хормон.
Тестостерон е зачуван како таков во текот на еволуцијата кај повеќето ’рбетници, иако рибите поседуваат малку поинаква форма која се нарекува 11-кетотестостерон.
Пом
Клер Изабел Жео Поме (родена на 2 август 1996 година), позната професионално како Пом, е француска пејачка, текстописец и музичар.
Животопис
Клер Поме пораснала во областа на Лион. Таа учела музичка теорија од 6-годишна возраст, се придружила на детскиот хор „Ла Сигал д Лион“, на 7 години и научила да свири виолончело на 8-годишна возраст. Нејзината мајка, учителка и верничка, свири флејта; нејзиниот татко, агент за недвижнини, ги слушал Мишел Полнареф, Серж Реџани и Шарл Азнавур; и таткото на една нејзина пријателка ја запознал со американската фолк и кантри музика. Таа е самоука и објавува видеа на YouTube.
Во септември 2017 година, на 21-годишна возраст, таа за првпат настапила четири пати на „Ла Бул нуар“ во Париз. Во октомври таа го издала својот прв албум, насловен како „À peu près“; тој е опишан како мешавина помеѓу поп и фолк според Салом Рузерол-Дагла од Ле Фигаро. Новинарите на „Libération“ и „Le Figaro“ го истакнувале квалитетот на нејзините настапи во живо, на кои таа свирела автоматска харфа и гитара.
Стиховите кои ги пишува и ги компонира и половина од репертоарот што го изведува, честопати се теми поврзани со љубовта, смртта и „секојдневните ситуации кои прибегнуваат кон романтизам“ (Ле Фигаро). Љубовта, според нејзините текстови, не е само хетеросексуална, туку и бисексуална или хомосексуална; таа посветува песна на пејачката од Квебек Сафија Нолин, која порано била нејзина партнерка. Таа објаснувала за Телерама: „Јас сум природно удобна со мојата хомосексуалност, на пример, користејќи женски заменки во моите песни. И мислам дека е важно, со оглед на износот на благодарни пораки што ги добивам. Како тинејџерка, и јас сакав да се препознаам себеси во пејачките лезбејки“.
Во 2020 година, таа ја освоила наградата „Виктоар де ла Музик“ за „Албумско откритие на годината“ со својот опус „les failles“.
Телма Вуд
Телма Елен Вуд (3 јули 1901 - 10 декември 1970) била американски вајар, но била подобра позната по својот бунтовен живот. Родена е во Канзас и израсната во Сент Луис, Мисури. Таа беше втора од четири деца.
Покрај тоа што многу малку од нејзината работа преживеала, цртежите на Вуд биле изложени барем еднаш, во Њујорк во 1931 година, каде што беа позитивно разгледани.
Околу 1921 година, таа се пресели од Сент Луис во Париз со цел да учи за скулптурата, и го посетила Берлин, град за забави во тоа време за оние со странски пари. Информациите од тоа време, и од оние кои ја знаеле, ја опишуваат како "момчешка", скоро 1,80m висока, и "сексуално магнетна".
Во есента на 1921 година, фотографот Беренис Абот ја сретна Вуд и стана нејзин љубовник за кратко време. Абот остана блиска пријателка на Вуд за живот. Таа подоцна ја запозна Вуд со поетесата Џуна Барнс, и направи фотографски портрети и на двете. Вуд, исто така, имаше кратка врска со поетесата Една Сент Винсент Милеј во почетокот на 1920-тите.
Барнс и Вуд започнале врска која траеше од 1921 до 1929 година. Вуд наскоро стана вклученa во афера со една богата жена по име Хенриет Меткалф (1888-1981), со што Барнс го заврши својот однос со Вуд. Кога Nightwood, најпознатиот роман на Барнс, беше објавен во 1936 година, Вуд - наречена "Робин Воут" во книгата, била навредена и престана да зборува со Барнс целосно.
Околу 1942 или 1943 година, нејзиниот однос со Меткалф се влоши, и Меткалф ja заврши нивната 16-годишна врска. Меткалф, наводно, никогаш повеќе не зборуваше со Вуд, дури и кога Вуд при умирање ја побара. Еден фактор била врската на Вуд со Маргарет Беренс (1908-1986), прилично богат антички дилер, и тоа што таа се пресели во домот на Беренс. Врската траеше 27 години, до смртта на Вуд.
Црква „Св. Атанасиј“ - Селци
Свети Атанасиј — селска црква во селото Селци.
Историја
Во 2014 година, црквата била ограбена и од неа биле изнесени пет вредни икони, кои подоцна се пронајдени кај колекционер од Албанија. Станува збор за икони „Свети Ѓорѓи“ и „Вознесение на Пророк Илија“ од Дичо Зограф, „Жртвата на Пророк Илија“ и „Бегството на Лот со своите ќерки“ од син му Аврам Дичов, и незабележана икона на Архангел Михаил која отпрвин стоела на владичкиот стол под иконата на Христос Велик Архијереј.
Оберкац
Оберкац (Oberkatz) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 е дел од градот Калтенордхајм.
Географија
Оберкац е најисточниот дел на градот Калтенордхајм.
Соседни места
Оберкац се граничи со Штепферсхаузен на исток, Ренблик на југ, Ашенхаузен на запад, Калтенордхајм на северозапад, Епферсхаузен на север и Унтеркац на североисток.
Посредна демократија
Посредната демократија или претставничка демократија — извршување на власта преку претставништво. Претставништвото се обликува преку избраните претставници, пратеници од страна на народот. Таквото претставништво врз основа на легитимно спроведените избори во името на народот ја извршува власта и донесува одлуки.Правото на кандидирање на народни пратеници во претставничките тела во современите држави речиси целосно е монополизирано од политичките партии од надвор доаѓаат независни кандидати кои можат да бидат предлагани и од група на граѓани, односно определен број на граѓани со право на глас. За дејствувањето на посредната претставничка демократија од суштинско значење е прашањето како да се постави статусот на избраните народни претставници, односно на претставничкото тело и како да се организираат односите на претставништвото и претставуваните. Претставиштвото во себе секогаш крие опасност од алиенција (отуѓување) која може да биде голема кога не постојат соодветни институционални инструменти и политичка клима за да се сведе оттуѓувањето на најмала мера.
Практиката покажува дека изнаоѓањето мерка меѓу овие два вида на мандат со која ќе се отстранат крајностите и ќе се воспостави сразмерна рамнотежа, е тешка работа. Притоа, најважно е ни за миг да не се изгуби од вид дека избраните претставници застапуваат некого, а не самите себе и дека претставничкото тело треба да има можност максимално да ја развива својата иницијатива и ефикасно да може да ги решава проблемите зошто конечно тоа е претставник на целата опшествена заедница.
Основни илустрации на либерално- претставничката демократија
Основни илустрации на либерално-претставничката демократија се слободните избори и претставничко тело (парламент, односно собрание). Слободните избори претставуваат основен столб на оваа демократија. Слободните избори се засновват врз правото на глас за сите граѓани, државјани, кои се појавуваат во својство на избирачи. Всушност, ова право овозможува граѓаните поделени по изборни единици да одлучат кој поединец или политичка партија во определен мандат ќе ја добие довербата на мнозинството и ќе стане народен пратеник. Постои активно и пасивно избирачко право.Во првиот избирачки случај граѓанинот има право непосредно да учествува во изборот на народни претставници, додека во вториот случај, бирачкото право претставува право на граѓанинот да биде биран за претставник.
И активното и пасивното избирачко право може да биде општо или ограничено.За општо право на глас зборуваме тогаш кога сите полнолетни и душевно здрави државјани на една земја имаат изборно право.За ограничено избирачко право зборуваме кога од различни причини сите граѓани немаат право на глас.
Европско првенство во ракомет за мажи 2002
Европското петто првенство во ракомет за мажи во 2002 година се одржа во Шведска од 25 јануари до 3 февруари 2002 година.
Прелиминарна фаза
Првите три тима од секоја група продолжуваат кон главната фаза. Останатите тимови играат меѓу себе за позиции од 13 до 16 место.
Втора фаза
Првите два тима од секоја група влегуваат во полуфиналето.
Алекс Расмусен
Алекс Ники Расмусен (Alex Nicki Rasmussen; р. во Свендборг) — дански професионален велосипедист. Расмусен е специјализиран во велодромски велосипедизам и бил светски првак во скреч во 2005. Заедно со Михаел Меркев, Расмусен победил на данското првенство во медисон шест пати по ред, каде тие го добиле името „Пар број седум“ (Par nummer syv). Расмусен исто така имал успеси и во друмскиот велосипедизам, освојувајќи ја друмската трка на данското државно првенство 2007. Расмусен возел за екипите (2009–2010),  (2011) и  (2012). На 19 март 2013, повторно потпишал договор со него за остатокот од сезоната 2013. Расмусен го напуштил по завршувањето на сезоната 2013, и објавил дека сака да се врати на велодромскиот велосипедизам. Расмусен му се приклучил на за сезоната 2014.
На 15 септември 2011, неговиот договор со бил раскинат поради допинг контрола, бидејќи екипата била загрижена поради двата пропуштени допинг контроли, пред да се приклучи на екипата. Исто така, бил повлечен и од данската репрезентација на Светските друмски првенства во 2011 и се соочил со кривична постапка. Меѓутоа, на 17 ноември, Расмусен бил ослободен од обвиненијата, поради процедурална грешка во UCI. Неговиот претходен договор со, повлечен по вестите за обвиненија, повторно бил склучен. UCI ја обжалил оваа одлука на Арбитражниот суд за спорт во декември 2011, додека одлуката била донесена на 4 јули 2012. Како последица на одлуката, Расмусен добил 18-месечна ретроактивна забрана, што значи дека ќе биде суспендиран до април 2013. Неговиот договор со исто така бил раскинат.
Распоред на резултатите на Гранд Тур
СО = се откажал
NGC 3273
NGC 3273 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3273 се споменува и како UGC 5721, MCG 5-25-20, CGCG 154-24, WAS 13, IRAS 10294+2755.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3273 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3273 има привидни димензии од 2' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 3273 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31122. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 145; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7193.
Месталја
Стадион Месталја (Estadio de Mestalla; ) — фудбалски стадион во Валенсија, Шпанија. Стадионот е домаќин на ФК Валенсија и има сместивост од 55.000 седишта, при што е рангиран во петте најголеми стадиони во Шпанија.
Историја
Стадионот Местаља беше инаугуриран со пријателскиот натпревар на 20 мај 1923 година помеѓу ФК Валенсија и ФК Леванте на новиот стадион со сместивост од 17 000 гледачи, што е зголемен на 25 000 гледачи четири години подоцна. Во текот на Граѓанската војна Местаља беше искористена како концентрациониот логор а и магацин за складирање. Тоа ќе се задржи само на неговата структура, бидејќи остатокот е празна парцела на земјиште без тераси и демонстративни оштети за време на војната.
Во текот на 1950-тите години Местаља беше реновирана, што резултира со стадион со сместивост за седење од 45 500 гледачи. Таа беше сериозно оштетена од страна на големите поплави во 1957 година во Валенсија. Стадионот наскоро се врати во оперативна употреба со уште некои подобрувања, како што се додавање на вештачко осветлување, и беше отворена во текот на фестивалските свечености во 1959 година.
Во 1969 година името на стадионот е изменета во стадионот Луис Казанова, во чест на претседателот на клубот Луис Казанова Гинер. Промената траеше една четвртина од XX век, кога Казанова призна дека тој бил целосно обземен од таква чест и побара во 1994 година името на стадионот да се врати на Местаља.
Во 1972 се отвори седиштето на клубот, кое се наоѓало во задниот дел на нумерираните тераси. Тоа се состои од канцеларија дизајнирана во авангарда стил со трофејна сала, која го соржи знамето на клубот. Летото 1973 година се воведе уште една промена на Местаља, воведувањето на целосни места за седење, што значеше елиминација на четиринаесет редови на стоење тераси.
Иднината
Заменскиот стадион, Нова Местаља или Nou Mestalla, почна да гради во 2007 година, но сѐ уште не е завршен. Новиот стадион треба да има сместивост од 61 500 места за седење.
Меѓународни натпревари и Куп финалето
На Местаља се одиграа натпревари на фудбалската репрезентација на Шпанија за првпат во 1925 година.Исто така, Местаља беше избрано место за групната фаза на репрезентацијата на Шпанија на Светското првенство во фудбал 1982 и за време на Летни олимписки игри 1992 одржани во Барселона, каде што Шпанија го освои златото.
На Местаља се одиграа значајни меѓународни натпревари, од кои девет во финалето на Шпанскиот куп, Копа дел реј, исто така, беше привремен дом на ФК Леванте, дом на шпанската репрезентација и егзил за Кастељон и на Реал Мадрид во Купот на европските шампиони. Местаља беше домаќин на купот во 2011 година Копа дел Реј помеѓу Барселона и Реал Мадрид и во 2014 година на Копа дел Реј помеѓу истите две екипи.
Светско првенство во фудбал 1982
Стадионот беше едно од местата каде што се играше Светското првенство во Фудбал, и на него се одиграа следните натпревари:
1803 во книжевноста
1803 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
1802 во книжевноста
1802 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Константин IV
Константин IV (грчки: Κωνσταντίνος Δ, латински: Flavius Constantinus IV), ( во -  во ) бил византиски цар кој владеел во периодот од 668 до 685 година. Често погрешка на него се припишува прекорот на неговиот татко, Погонат.
Управувањето на Константин IV Погонат се совпаѓа со најголемиот подем на арапските напади против Византија во 7 век и доаѓањето на Бугарите кои основале своја држава околу делтата на Дунав. Поголемиот дел од управувањето на Константин IV поминало во тешки борби со арапските војници на територијата на Мала Азија.
Константин IV се смета за еден од најзначајните византиски владетели, кој ја намалил арапската закана и ја подигнал моќта на државата. Во неговото управување, исто така била основана Дунавска Бугарија во 681 година.
Војна со Арапите
Уште во 60-тите години поголемиот дел од териториите на централна, јужна и југозападна Мала Азија биле окупирани од Арапите. Во 669 година тие започнале со првата опсада на Цариград, приближувајќи се повеќе во обид за освојување на градот но без сериозни подготовки. Византиските војници успеале за многу краток период да ги принудат на муслиманите да се повлечат. Но периодот од 669 до 674 година поминал во напорна подготовка на Арапите за поголема опсада на Цариград. Подготвителни активности се вршиле и од византиската влада.
Недостатокот на доследност при нападите на тврдината (војниците од одделните области на Арапскиот калифат во ниеден момент на опсадата не презеле заеднички напад врз градот), слободата за напад на византиската флота, можностите за снабдување на градот со жито од Словените во текот на зимата и, особено важно - примената на грчкиот оган, измислен од сириецот Калиникос против арапските бродови, како и организаторски способности и воениот талент на Константин IV, претставувале главните причини за неуспехот на опсадата.
По крајот на опсадата на Цариград, византиската флота дејствувала успешно против арапските сили во Мраморно Море, а византската армија ги победила во Битката кај Сулајем (677). Во есента 678 година арапската флота била поразена, по кое арапско-муслиманските сили започнале повлекување. Тие биле пресретнати од византиски војници во Централна Мала Азија и конечно поразени.
Во 680 година Византија и Арапскиот калифат склучиле 30-годишен мир. Според договорот, арапскиот калифат морал да плаќа по 3,000 данок на Византија.
Додека траеле војните против Арапите, во 70-тите години лангобардите успеале да ги освојат византиските градови Бриндизи и Таранто во Јужна Италија, а на Балканскиот Полуостров Словените започнале две големи, но неуспешни опсади на Солун во 675 и 678 година.
Војна со Бугарите
Во меѓувреме, европските територии на империјата биле нападнати во крајот на 70-тите години од страна на Прабугарите кои ја напуштиле својата поранешна држава, притиснати од Хазарите, и биле пуштени да се населат околу делтата на Дунав од Византија. Во пролетта на 680 година Константин IV организирал голем поход и се упатил против нив на север од Дунав. Пред решавачкиот напад на бугарската фортификација, царот решил да ја остави командата на генералите, а тој самиот се повлекол кон Бургас или Несебар, под изговор дека ќе се лекува во топлите бањи. Вистинските причини за оваа постапка не се познати, но во меѓувреме гласините дека царот ја напуштил армијата започнале да се шират меѓу војниците, кои го изгубиле својот борбен дух по кое бугрските сили ги поразиле на византиските.
Како резултат на битката, Византиското Царство ја изгубила придунавската област Долна Мизија, каде трајно се населиле Бугарите, согласно склучениот потоа мировен договор, кој го обврзувал Константин IV да ја признае бугарската држава во Мизија и да плаќа данок.
Последни години
Константин не војувал во последните години и продолжил да се занимава со црковните дела. Уште во ноември 680 година тој го свикал во Цариград Шестиот вселенски собор, на кој биле потврдени догмите на предните пет соборот. Освен тоа, на соборот било забрането и монотелизмот.
На крајот од владеењето, Константин бил принуден да ја потиснува опозицијата меѓу најблиските кругови од неговото опкружување: во 681 ги лишува браќата Хераклит и Тибериј од титулите августи, по што наредил нивните носеви да бидат отсечени (влијание на сасанидските традиции), на тој начин ја фокусирал силата на главниот цар - автократор. Потоа царува заедно со неговиот син Јустинијан II. Во септември 685 Константин IV починал од дизентерија.
Сон Хеунг-мин
Сон Хеунг-мин (Hangul: 손흥민; Hanja: 孫興慜; <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[син.ɦɯŋ.мин.] ; роден на 8 јули 1992 година) е јужнокорејски фудбалер, крило или напаѓач на Тотенхем и на јужнокорејската репрезентација.
Сон го завршил својот развој во германскиот клуб Хамбургер, каде што тој го направил своето професионално деби во германската Бундеслига во 2010 година. Во 2013 година, се преселил во Бајер Леверкузен за клупски рекорд од 10 милиони евра, каде што настапувал во Лигата на Европа и во Лигата на шампионите. Две години подоцна, тој потпишал за Тотенхем за 22 милиони евра фунти, со што станал најскапиот азиски играч во историјата. Играјќи за Тотенхем, тој станал најдобар азиски голгетер во историјата на Премиер лигата.
Репрезентативната кариера ја започнал во 2010 година, и исто така ја претставувал Јужна Кореја на три Светски првенства во 2014, 2018 и 2022 како и на Азискиот куп во 2011, 2015 и 2019 година.
Давст, Увс
Давст (Давст, солено) е област во Монголија во покраината Увс.
Мургаш
Мургаш — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
Историја
Во османлиските даночни регистри на немуслиманското население од Вилает Кратово од 1618-1619 година селото е забележано, дека Мургап има 36 ханета (домаќинства).
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мургаш живееле 362 жители, сите Македонци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мургаш имало 416 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 63 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 11 жители, од кои 8 Македонци и 3 лица без податоци.
Родови
Мургаш е македонско село.
Според истражувањата од 1972 година, родови во селото се:
Иселеништво
Стари иселеници има во одредени кумановски села. А во поново време иселеништвото се одвивало во градовите Куманово и Скопје.
Добрава (Радече)
Добрава (словенечки: Dobrava) — населба во Општина Радече во југоисточна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Небесна сфера
Nебесна сфера — замислена сфера vо астрономијата и морепловството со произволно голем полупречник која е концентрична на Земјата и се врти на оска. Сите објекти на небото можат да се сфатат како да се проектирани на оваа небесна сфера. Небесниот екватор и небесните полови се нагорно проектирани од Земјиниот екватор и нејзините полови. Небесната сфера претставува мошне практично помагало во положбената астрономија.
Евдоксиевиот планетарен модел, на кој се засноваат Аристотеловиот и Птоломеевиот модел, е првото геометриско толкување за „скитањето“ на планетите. Се сметало дека на најнадворешната од овие „кристални сфери“ биле сместени неподвижните ѕвезди. Евдокс одговорил на Платоновиот предизвик: „Со какви рамномерни и складни движења можеме да ги протолкуваме привидното движење на планетите?“ користејќи се со 27 сферни тела.
Небесни полутопки
Небесната сфера се дели на две полутопки (полутопки): северна и јужна. Располовена е во местото кајшто ја сече екваторот, и на овој начин можеме да ги пронајдеме и северниот и јужниот небесен повратник и северниот и јужниот небесен пол. Положбите и одредниците на разни објекти на небото се утврдуваат со помош на небесен координатен систем.
Саранда
Саранда (албански: Sarandë; италијански: Santi Quaranta; грчки: Ágii Saránda) — град во јужна Албанија, сместен покрај брегот на Јонското Море. Саранда е центар на истоимената околија и е една од најважните туристички центри во Албанија. Наспроти Саранда се наоѓа познатиот грчки остров Крф. Во градот Саранда живеат околу 32.000 жители, а има и бројно етничко грчко население.
Небесна сфера
Небесни полутопки
Небесната полутопка од гледиште на набљудувачот почесто се нарекува небесен свод.
Саранда
Етимологија
Името Саранда доаѓа од византискиот манастир Агии Саранда (Άγιοι Σαράντα), што значи „Четириесет светители“, во чест на четириесетте маченици од Севастија. За време на Османлиското владеење, градот станал познат како Аја Саранди а потоа како Сарандоз. Поради венециското влијание во регионот, на западните карти често е запишан под италијанското име Санти Куаранта.
Небесна сфера
Ѕвездено време
Бидејќи Земјата околу прави едно свртување околу својата оска на секои 24 часа од запад кон исток, нам ни изгледа дека небесната сфера и сите објекти на неа се вртат од исток кон запад околу небесните полови. Ова е дневното движење. Затоа ѕвездите изгреваат на исток, ја достигнуваат врвната точка на линијата север-југ (меридијанот) и заоѓаат на запад (со исклучок на околуполарните т.е. незаоѓачки ѕвезди). Следната ноќ извесна ѕвезда повторно ќе изгрее, но нашите обични чесовници (со 24 часа 0 минути) ќе покажат дека ѕвездата изгреала 4 минути порано. Следната ноќ разликата ќе биде 8 минути, и сè така за секоја следна ноќ (или ден).
Честична физика
Честична физика — гранка на физиката која ги узучува честичките што ја сочинуваат материјата (честички со маса) и зрачењето (безмасени честички). Иако поимот „честичка“ може да биде нешто што е многу ситно (на пр. протони, гасни честички, па дури и прашина), честичната физика ги иследува најмалите неупростиви честички, како и основните полиња на неупростиви со кои тие се објаснуваат. Според тековните сознанија, елементарните честички претставуваат возбудувања на квантните полиња, кои исто така ги одредуваат нивните заемодејства. Најприфатената теорија која ги објаснува честичките, полињата и нивната динамика е стандардниот модел. Оттука, современата честична физика се занимава со иследување на стандардниот модел и негово дополнување и прилагодување, од најновите познати честички (на пр. Хигсовиот бозон) до најстарите познати сили како што е гравитацијата.
Небесна сфера
Ѕвездено време
Причината за оваа недоследност е фактот што на небесната сфера Сонцето не стои мирно како другите ѕвезди, туку се движи на исток за околу 1° дневно долж голема кружница наречена еклиптика (правејќи 360° или цел круг за една година). Бидејќи аголот од 1° соодветствува на 4 минути време (360° = 24 часа), потребни ни се 4 дополнителни минути дневно движење за да го видиме Сонцето повторно на истото место. Со тоа едно свртување трае точно 24 часа (во просек, занемарувајќи ги ситните сезонски варијации)
Честична физика
Субатомски честички
Денешните честичнодизички истражувања се задржуваат на субатомските честички — составниците на атомите како електроните, протоните и неутроните (протоните и неутроните се сложени честички наречени бариони, сочинето од кваркови), оние кои настануваат со радиоактивни и расејувачки процеси како фотоните, неутрината и мионите, како и најразлични егзотични честички. Динамиката на честичките зависи и од квантната механика, од каде се гледа нивната браново-честична двојност, однесувајќи се како честички под едни, а како бранови под други опитни услови. Потехнички изразено, овие појави ги опшуваат векторите на квантната стотојба во Хилбертов простор, со кои се занимава и квантната теорија за полето. Договорно, честичните физичари ги нарекуваат елементарни они честички кои се, според нашите тековни сознанија, важат за неделиви на помали честички.
Сите досега утврдени честички и нивното поведение можат да се опишат со квантата теорија за полето наречена стандарден модел. Согласно тековните сфаќања, стандардниот модел има 61 елементарна честичка. Овие елементарни честички можат и да се здружат, образувајќи сотици видови сложени честички откриени од 1960-тите наваму. Заклучено е дека стандардниот модел е складен со речиси сите опитни проби направени досега. Сепак, највеќето стручњаци сметаат дека сегашниот модел не претставува целосно образложение за нештата и појавите во природата, и дека оваа задача ја има некоја уште потемелна теорија која допрва треба да се развива. Во најново време, измерената маса на неутрината се смета првиот опитен доказ отстапување од стандардниот модел.