cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Економија на Шри Ланка
Рударство
Шри Ланка е позната по производство на разни скапоцени камења, вклучувајќи хризоберил, корунд, гранат, рубин, шпинел и турмалин, и е водечки производител на сафир од сино-сина боја. Најпознати области за рударство на скапоцени камења во Шри Ланка СЕ Балангода, Елахера, Камбурупитија, Монерагала, Окампитија и Ратнапура. Покрај тоа, Шри Ланка има различни индустриски минерали, кои вклучуваат топчеста глина, каолин и други глини, калцит, доломит, фелдспат, графит, варовник, илименит, мика, рутилни минерални песоци, фосфатна карпа, кварц, циркон, доломит и силициум диоксид. песок. Депозитот на песок на плажата Пулмодаи е најважниот резерват на обоени минерали во Шри Ланка, како и едно од најбогатите наоѓалишта на минерални песоци во светот со тешки минерални концентрати од 50% до 60% и содржи многу минерали вклучувајќи титаниум
Шри Ланка е позната специјално по својот високо ценет и високочистен графит. Од 2014 година, графитот се произведувал во двата најголеми рудници за графит во Шри Ланка, рудниците Богала и Кахатагаха. Главни инвеститори во рударството на графит се „Графит Ланка“, „Богала Графит Ланка“, „Бора Бора Ресурсс Рибарс“. (BBR) од Австралија.
Глобални економски односи
Извозот во САД, најважниот пазар на Шри Ланка, бил проценет на 1,8 милијарди долари во 2002 година, или 38% од вкупниот извоз. Долги години, САД се најголемиот пазар за облека во Шри Ланка, примајќи повеќе од 63% од вкупниот извоз на облека во земјата. Индија е најголем снабдувач на Шри Ланка, со увоз вреден 835 милиони американски долари во 2002 година. Јапонија, традиционално најголем снабдувач на Шри Ланка, била четврта по големина во 2002 година со извоз од 355 милиони американски долари. Други важни добавувачи вклучуваат Хонгконг, Сингапур, Тајван и Јужна Кореја. САД се 10-ти по големина снабдувач на Шри Ланка. Увозот на САД изнесува 218 милиони американски долари во 2002 година, според трговските податоци на Централната банка.
Се гради ново пристаниште во Хамбантота во Јужна Шри Ланка, финансирано од кинеската влада како дел од кинеската помош за Шри Ланка. Ова ќе го олесни метежот во пристаништата во Шри Ланка, особено во Коломбо. Во 2009 година 4456 бродови ги посетиле пристаништата во Шри Ланка.
Кредитен рејтинг и комерцијално позајмување
Шри Ланка аплицирала за кредитен рејтинг од меѓународни агенции во нејзините напори да аплицира за заеми од меѓународните пазари во 2005 година по изборот на Махинда Раџапаксе за претседател. „Стандард и Пурс“ ја оцениле Шри Ланка со шпекулативен рејтинг „Б +“, четири оценки под оценката за инвестиции. Фич ја оценил Шри Ланка со „ББ-“ што е за три нивоа под оценката за инвестиција. Стандард и Пурс споменува за ограничени субвенции, подуен јавниот сектор, трансфер на државни претпријатија, како и високи каматни локални и меѓународни оптоварувања. Проценките на „Стандард и Пурс“, јавниот сектор достигна 95% од БДП, во споредба со проценките на ЦИА за 89% од БДП. Шри Ланка во средината на 2007 година се обидела да позајми 500 милиони долари од меѓународните пазари за да го поддржи влошениот курс и да го намали притисокот врз отплатата на пазарот на домашен долг. Шефот на опозициската УНП, Ранил Викремасинг предупредил дека ваквото интензивно задолжување е неодржливо и нема да ги отплаќа овие заеми доколку бидат избрани на власт.
Странска помош
Шри Ланка е многу зависна од странска помош, а неколку проекти од висок профил за помош биле започнати во 2003 година. Најзначајните од нив произлегле од конференцијата за помош во Токио во јуни 2003 година; ветувањата на самитот, на кој учествувале и претставници од Меѓународниот монетарен фонд, Светска банка, Азиската банка за развој, Јапонија, Европската Унија и САД, вкупно 4,5 милијарди долари.
Помош за долг и ММФ
До четвртиот квартал на 2016 година долгот се проценува на 64,9 милијарди долари. Во минатото биле направени дополнителни долгови од државни организации и се вели дека ова е најмалку 9,5 милијарди долари. Од почетокот на 2015 година, домашниот долг е зголемен за 12 проценти, а надворешниот долг за 25 проценти.
Во ноември 2016 година, Меѓународниот монетарен фонд објавик дека ќе и исплати на Шри Ланка поголема сума од првично планираните 150 милиони американски долари, цели 162,6 милиони американски долари (119,894 милиони СДР). Евалуацијата на агенцијата била претпазливо оптимистичка за иднината: „''Додека инфлацијата е намалена, кредитниот раст останува силен. Централната банка укажува на подготвеност да го заостри ставот на монетарната политика дополнително доколку инфлаторните притисоци повторно се појават или продолжи да расте кредитот. Властите имаат намера да продолжат со создавање резерви преку целосно купување, додека овозможуваат поголема флексибилност на девизниот курс. Банкарскиот сектор во моментов е добро капитализиран. Се преземаат чекори за изнаоѓање на механизам за решавање на потресените финансиски институции. Одиме напред, има потреба од зајакнување на надзорната и регулаторната рамка и идентификување и ублажување на ранливоста во финансискиот сектор, особено во врска со небанките и државните банки''.
Како дел од програмата за управување со долгови, владата на Шри Ланка спровела неколку реформи кои вклучиле имплементација на новиот Закон за приходи од внатрешните држави, како и формула за автоматска цена на горивото. Даночните реформи исто така ги зголемиле стапките на ДДВ и ги намалиле ослободувањата и во третото прегледување од страна на ММФ било забележано дека перформансите се одвиваат на вистинскиот пат во однос на фискалната консолидација, мобилизацијата на приходите, управувањето со монетарната политика и акумулацијата на резервите. Во четвртиот преглед во јуни 2018 година, ММФ тврдела дека „Шри Ланка постигна важен напредок во рамките на својата програма поддржана од Фондот“, но ја истакнала потребата од понатамошен напредок со фискална консолидација заснована на приходи и претпазлива монетарна политика со постојани напори за градење меѓународни резерви. Во 2018 година Кина продолжи заем од 1,25 милијарди американски долари, кој се состои од синдициран заем пониска од пазарната стапка и помала обврзница Панда за спасување од Шри Ланка.
Дурасанли
Дурасанли (Μεσιανό, Месијано, до 1927 Δουρασανλή, Дурасанли) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 10 километри југозападно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 146 метри.
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Дурасанли имало 170 жители муслимани и 30 Роми.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека од селото се иселиле муслиманските жители. Во 1926 година, селото било преименувано во Парохтио.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 193 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 380 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 266 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 284 жители, во 1971 година имало 203 жители, во 1981 година имало 225 жители, додека во 1991 година имало 194 жители. Денеска, населението на селото е 195 жители според пописот од 2001 година.
NGC 807
NGC 807 — елиптична галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 807 се споменува и како UGC 1571, MCG 5-6-1, CGCG 503-84, CGCG 504-6, IRAS 02020+2844.
Откривање
Објектот е откриен на 11 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 807 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 807 има привидни димензии од 1,8' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 4 м 55,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 28° 59' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 807 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7934. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1764. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1248.
Милан Радин (политичар)
Милан Радин е политичар во Србија. Тој бил избран за пратеник во Народното собрание на Србија на српските парламентарни избори во 2020 година. Радин е член на Српската напредна партија.
Политичар
Радин бил член на Младинскиот сојуз на Напредната партија. Во 2018 година, тој учествувал во делегација на Прогресивната партија на состанокот на Европската народна партија во Атина, Грција.
Општинска политика
Радин ја добил седумдесет и четвртата позиција на изборната листа на Напредната партија за општинското собрание во Нови Сад на локалните избори во Србија во 2012 година и не беше вратен кога листата освои петнаесет мандати. Тој бил унапреден на педесет и втората позиција на локалните избори во 2016 година и повторно не бил избран кога листата освои триесет и осум пратенички места.
A Night at the Opera
A Night at the Opera е четвртиот по ред студиски албум на Queen.
Џамија (Речане)
Џамија (Речане) — главна селска џамија во селото Речане, во Општина Гостивар, Македонија.
Жолтоного блатарче
Жолтоногото блатарче е мала крајбрежна птица од семејството блатарки. Се рзамножува во арктичките тундри на северна Евроазија, од Норвешка до источен Сибир и на погодни висорамнини во Шкотска и на Алпите. Се среќава и во Македонија при преселбата во северна Африка. Миграциските престојувалишта се традиционални, внатреконтинентални, обично широки обработливи или тревни површини. Зимата ја поминува во полупустински предели.
Опис
Жолтоногото блатарче е малку помало и покомпактно од златното блатарче. Сите пердуви му завршуваат со бел раб и има еднобојни крилја во лет. Летно време, возрасните не можат да се згрешат, тие имаат костенливи гради обрабени со бело одозгора, црн стомак и топла кафеава боја на грбот. Нозете се жолти, а краткиот клун е црн. Женките се малку посветли од мажјаците.
Зимно врме им недостига богатата долна обоеност на пердувите, одвоена со белата градна линија и се посиви одозгора. Младенчињата се слични, но имаат полушпест изглед на грбот.
При лет се огласуваат со меко пиирр, а песната на женките е едноставно повторувачко свиркање.
Поведение
Живеалиштето на жолтоногото блатарче се сувите карпести ридови, покриени со ретки лишаи, мов и нискорастечка трева. Во планините сака области со рамен терен од камени плочи, на рабовите од шумата, со ретка вегетација. Во планините на Централна Азија гнезди на надморска височина од 3500 метри, во швајцарските Алпи во Европа до 2600 метри надморска височина, во австриските Алпи на околу 2200 метри надморска височина.
Размножување
На местата за гнездење птиците пристигнуваат во мали јата, кога тундрата е само во почеток на пролетта и поголемиот дел од земјата е покриена со снег. Спарувањето се случува во повеќето случаи веднаш по пристигнувањето. Карактеристично во додворувањето е тоа, што различно од другите птици, тоа го прави женката, а не мажјакот. Тогаш таа се обидува да го привлече вниманието на мажјакот, лета високо 100-300 метри, свирка, на земја ја врти главата и мавта со крилјата. Ако мажјакот не одговори на додворувањето, женката се враќа во главната група. Често на еден мажјак му се додворуваат неколку женки, меѓу кои може да настанат и помали конфликти. Јатото често се сели од место на место и постојано го менува својот состав. Оформениот пар се одвојува од главната група и си избира свое место за гнездење, подалеку, и кое подоцна ќе го штити од другите птици. На места каде што условите се ограничени, може да гнездат во мали групи од 2-5 пара. Гнездото обично се наоѓа на рамна, сува земја во мала дупка, слабо послана со растенија, тревки и лишаи. Растојанието меѓу две соседни гнезда е обично од 200 метри до неколку километри. Женката несе 2-4 јајца, најчесто 3, и 36 часа по снесувањето на последното јајце, го напушта гнездото и целата грижа за инкубацијата и одгледувањето на пилињата му ја остава на мажјакот. Женката може да биде во близина, да ја штити територијата, но може и да направи ново легло со друг мажјак. Инкубацијата трае 23-29 дена и тогаш мажјакот не се одделува од гнездото, па дури и ако му се приближите премногу. Кога ќе се испилат, пилињата веднаш одат по мажјакот, што не е многу лесна задача, особено за последното пиле кое нема време ни убаво да се исуши. Затоа тие често умираат. Уште првиот ден пилињата можат да поминат растојание од 50 метри, а веќе третиот ден и до 700 м. Можат да летаат на возраст од 4 недели.
Исхрана
Жолтоногото блатарче се храни со инсекти и други мали безрбетници, како полжави, црви и школки. Нив ги лови со трчи-застани техника, како морскиот пескар, за разлика од другите блатарки кои претежно полека одат и пасат по крајбрежјето.
Во културата
Оваа птица е многу кротка, доверлива и питома. Тоа доведува таа да биде лесен плен на нелегалните собирачи на птици. Нејзината кроткост, пак, во англискиот јазик, придонело зборот dotterel (како што се вика птицата на англиски), да добие негативна конотација, и кога ќе се употреби за човек има значење на „стара будала“. Галскиот назив Amadán има слично значење. Пријателската природа на жолтоногото блатарче го направило да биде и лесен плен за спортскиот лов, па така кралот Џејмс I на Англија, секоја година одел на лов на оваа птица. Исто така, птицата се сметала за деликатес, па 1534 година кралицата Ана Болејн била претставена со гозба со жолтоноги блатарчиња.
Статус
На жолтоногото блатарче се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
Гамелби
Гамелби (Gammelby) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Лауинген
Лауинген (герм. Lauingen) — град во округот Дилинген во Баварија, Германија. Сместен е на левиот брег на реката Дунав, 5 км западно од Дилинген и 37 км североисточно од Улм. Населението брои 10.736 жители.
Збратимени градови
Лауинген е збратимен со:
NGC 7817
NGC 7817 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7817 се споменува и како UGC 19, MCG 3-1-21, CGCG 456-28, KARA 4, IRAS 00014+2028.
Откривање
Објектот е откриен на 15 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7817 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7817 има привидни димензии од 3,5' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 3 м 58,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 45' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 7817 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 279. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 125; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1184. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1182.
Алштет-Калтенборн
Алштет-Калтенборн (Allstedt-Kaltenborn) — поранешна општинска заедница во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓала источно од Зангерхаузен. Седиштето на општинската заедница било во Алштет. Била распуштена на 1 јануари 2010.
Општинската заедница Алштет-Калтенборн се состоела од следниве општини:
Св. Петар (Јанче)
'''Св. Петар''' — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Јанче. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на околу 3 км југоисточно од селото, каде се гледа грамада од кршен камен, а во непосредната близина има камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад. Во 1967 година е откопан еден гроб без гробни прилози.
Томас Бернхард
Животопис
Томас Бернхард е роден во 1931 година во Херлен во Холандија, каде што неговата невенчана мајка Херта Бернхард работела како слугинка. Од есента 1931 до 1937 година живеел со баба му и дедо му во Виена кога неговата мајка, која во меѓувреме се омажила, го преселила во Траунштајн, Баварија, во Нацистичка Германија. Таму од него се барало да се придружи на Deutsches Jungvolk, огранок на Хитлеровата младина, која тој ја мразел. Татко на Бернхард, Алојз Цукерштатер бил столар и ситен криминалец кој одбил да го признае својот син. Цукерштатер починал во Берлин од труење со гас при претпоставено самоубиство во 1940 година; Бернхард никогаш не го запознал.
Дедото на Бернхард, се залагал за уметничко образование, вклучувајќи музичка настава. Бернхардовиот Lebensmensch (претежно австриски термин, кој бил измислен од самиот Бернхард и која се однесува на најважната личност во животот) била Хедвиг Ставијаничек (1894–1984), жена постара од него повеќе од триесет и седум години, за која се грижел до нејзината смрт. Тој се запознал со Ставијаничек во 1950 година, годината на смртта на неговата мајка и една година по смртта на неговиот сакан дедо. Ставијаничек му била главната поддршка на Бернхард во животот и во голема мера ја унапредила неговата книжевна кариера.
Во текот на неговите младешки години Бернхард страдал од белодробни заболувања, вклучително и туберкулоза. Тој ги поминал годините од 1949 до 1951 година во санаториумот Графенхоф во Санкт Вајт им Понгау. Се обучувал за глумец во Моцартеум во Салцбург (1955–1957) и секогаш бил длабоко заинтересиран за музиката. Неговата состојба на белите дробови, сепак, ја оневозможила кариерата како музичар. Потоа тоа, тој кратко работел кратко новинар, главно како известувач за криминал, а потоа станал професионалн писател.
Во 1978 година, на Бернхард му била дијагностицирана саркоидоза. По една деценија од постојаната медицинска нега за неговите бели дробови, тој починал во 1989 година во Гмунден, Горна Австрија, а според некои претпоставки, тој извршил самоубиство. Во својот тестамент, кој предизвикал големи контроверзии при објавувањето, Бернхард забранил какви било нови поставки на неговите драми и објавување на неговото необјавено дело во Австрија, но сепак, во 1999 година ова било поништено од неговиот наследник, Питер Фабјан.
Творештво
Бернхард е еден од најголемите австриски писатели на 20 век. Во неговите дела читателот секогаш се соочува со духовен земјотрес, зашто за авторот не постојат свети теми, туку тој постојано десакрализира. Неговата провокативна и уништувачка иронија никому не простува, а ниту самиот тој не е поштеден од неа. Тој се насочува кон сите мрачни страни на светот, ги демаскира сите предрасуди, ги исмејува разните идоли, а најчеста мета му е родната Австрија со нејзината тесноградост, дволичност и расипаност. Во делата на Бернхард има многу хумор, а секогаш кога ги читал, па дури и додека ги пишувал своите дела, тој многу се смеел. Неговите мотиви се често многу трагични, извлечени од црните хроники, но зад трагичните слики се кријат гротескните вистини за искривениот свет. Исто така, во долгите и елегантни реченици се чувствува неговата голема љубов кон музиката, а тој самиот му приоѓа на пишувањето како кон музичка композиција: постои тема, лајтмотив, варијации итн.
Често критикуван во Австрија како „Nestbeschmutzer“ (оној кој го валка сопственото гнездо) поради неговите критички ставови, Бернхард бил високо ценет во странство. Сепак, иако некои Австријци го навредувале за неговите отворени и груби ставови за неговата татковина, вклучувајќи го и нејзиното нацистичко минато, тој, за време на неговиот живот, исто така бил ценет во Австрија, освојувајќи голем број награди и многумина го сметале за истакнат писател од тоа време.
На неговата работа најмногу влијаело чувството дека е напуштен (во детството и младоста) и неговата неизлечива болест, поради која смртта ја гледал како крајна суштина на постоењето. Неговото дело вообичаено содржи монолог објаснување на осамениците, на прилично тивок слушател, нивните гледишта за состојбата во светот, често во врска со конкретна ситуација, а понекогаш и индиректна раскажувачка поставка. Покрај неговите сериозни и песимистички гледишта, неговите дела содржат и смешни опсервации за животот. Бернхард често се смета за гласен писател, но Андреас Доршел го проширил овој став покажувајќи дека ликовите на Бернхард (конкретно во Das Kalkwerk) осцилираат помеѓу прекумерен говор и многу економични изрази. Како што тврди Доршел, двата начина произведуваат низа спротивставености со заемно информирани страни.
Главните протагонисти на Бернхард, често научници или, како што тој ги нарекува, „Geistesmenschen“ (интелектуалци), осудуваат сè што е важно за Австриецот во тиради исполнети со контаумација против „глупавата популација“. Тој, исто така, ја напаѓа државата (често наречена „католичко-национал-социјалистичка“), генерално почитуваните институции како што е виенскиот Бургтеатар и многу саканите уметници. Неговото дело, исто така, се занимава со осаменоста, изолацијата и самоуништувањето на луѓето кои се стремат кон недостижно совршенство, бидејќи истото совршенство би значело стагнација, а со тоа и смрт.
Дури и по смртта, Бернхард предизвикал вознемирување со неговата „Посмртна книжевна емиграција“, како што тој наводно ја нарекол, со што неговиот тестамент не дозволувал никакво објавување и инсценирање на неговото дело во Австрија. Меѓународната фондација „Томас Бернхард“, основана од неговиот извршител и полубрат д-р Петер Фабјан, оттогаш направила исклучоци, иако германската фирма Суркамп останува негов главен издавач.
Преписката помеѓу Бернхард и неговиот издавач Зигфрид Унселд од 1961 до 1989 година - околу 500 писма - била објавена во декември 2009 година во Суркамп Верлаг, Германија.
Библиографија
Бернхард напишал девет романи, неколку книги со раскази и кратки прози, како и неколку автобиографски дела и бројни драми.
Рејчел Молин
Рејчел Марија Елизабет Мохлин (родена на 29 мај 1973 година) е шведска глумица и импресионистка. Таа е најпозната по нејзините впечатоци од политичарите и познатите личности во емисијата Јавен сервис на радиото Sveriges, и како глумица и во комични и во драмски улоги. На телевизија, таа е можеби најпозната по нејзината улога во хумористичната серија Kvarteret Skatan на SVT.
Мохлин е родена во Скерштад, блиску до Јеншепинг, како Ракел Марија Елизабет Молин. Оттогаш таа го промени правописот и на името и на презимето. За време на нејзината младост била заинтересирана за глума; нејзиниот интерес за комедијата потекнува од учеството во кабаре на Лусија и голем број скеч-изведби. Од шеснаесетгодишна возраст, Мохлин била член на црквата Алијанс, која била една од многуте слободни црковни собранија на Јеншепинг. На деветнаесетгодишна возраст ја напуштила црквата и во 1990-тите почнала да работи како учителка по уметност додека се стажирала во Jönköpings länsteater. Студирала понатаму на Културама, а подоцна и на Скара Сколсцен.
По нејзиното време како практикантка во Сковде, таа го имала своето глумечко деби во сапунската опера на Канал 5 Vänner och fiender ; таа учествувала во 695 епизоди од серијата. Во 2003 година, таа учествувала во панел-комедиското шоу Snacka om nyheter на СВТ. Таа, исто така, имала улоги во хумористичната серија на ТВ4 c/o Segemyhr и SVT's Män emellan. Таа, исто така, учествувала во хумористичната серија на Канал 5, Партај, каде што стана позната по нејзиниот впечаток за лидерката на Централната партија, Ани Лоф.
Неодамна, таа имала успех како член на неделното сатирано шоу на Радио Сверигес, Јавен сервис, каде што стана позната по нејзините впечатоци за кралицата Силвија, Анитра Стин, Марита Улвског, Мод Олофсон и Гудрун Шиман. Во 2004 година, таа играла глас како рибата Лола во Hajar som hajar и глумела во филмовите Håkan Bråkan и финско-шведскиот филм Framom främsta linjen. Во 2006 година, таа глумела во филмот Den enskillde medborgaren. Таа е член на РЕА комедијата ревија група (Roligt Elakt Aktuellt) од 2006 година
Во 2015 година, Мохлин ѝ се придружила на Џозефин Борнебуш во хумористичната емисија Рејчел и Јосан: Утан филтер. Емисијата се емитувала на ТВ3.
923
923 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 923 година од новата ера, 923. од првиот милениум, 23. од X век и четвртта од 920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6431 и 6432 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5673 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4683 и 4684 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1676.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 923 година се протега во 3559 и 3560, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3619 и 3620 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1466. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 310 и 311 исламска година.
Починале
Роберт I (Франција)
Космос-1589
Космос-1589 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 8 август 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1500 килограми. Космос-1589 бил геодетски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1502 км, а најмалото на 1492.
Харта
Харта (Hartha) — град во округот Средна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 11 километри западно од Дебелн и 12 километри северно од Митвајда.
Сали Бериша
Сали Бериша — поранешен претседател на владата на Република Албанија од 2005 до 2013, поранешен претседател на политичката партија Демократска Партија на Албанија од 1991 до 1992, и повторно од 1997 до 2013 година, поранешен претседател на Република Албанија од 1992 до 1997 година.
Претседател на Република Албанија
По првите слободни избори во Албанија, Бериша беше избран за претседател на Република Албанија на 9 април 1992 година. За време на неговиот мандат како претседател на Република Албанија, Албанија беше отворена кон Запад, таа стана членка на Советот на Европа во 1995 година,а исто така е потпишана и Спогодбата за Партнерството и мир во 1993 година и воспостави тесна соработка со земјите на ЕУ и САД. Сите закони на комунистичката диктатура беа заменети со нови закони на европските стандарди и создаде нови институции, како Уставниот суд на Албанија и на Високиот совет за правда, кои претходно не постоеја.
Колапсот на пирамидалните штедилници во крајот на 1996 година, во која Албанците изгубија над милиарда долари, доведе до демонстрации на кои луѓето ја обвинеа владата за крадење на државни пари. Проблемите создадени како резултат колапсот на штедилниците на почетокот на 1997 година го принудеа Бериша да донесе декрет за предвремени избори во јуни 1997 година. Овие избори беа освоени од страна на опозицијата и по ова Бериша поднесе оставка како претседател.
Премиер
На 3 јули 2005 година, коалицијата од пет централно-десничарски партии предводена од Сали Бериша победува и обезбедува мнозинство од 74 пратеници од вкупно 140 колку ги има во Парламентот а на 8 септември 2005 година со мнозинство од 81 гласови од пратениците е избран за премиер Албанија. На 4 април 2009 година, Албанија стана член на НАТО. Ова беше постигнато благодарение на реформите спроведени од страна на владата на г-дин Бериша. Според добро познатиот американски магазин Форбс Албанија беше речиси единствената земја во Европа која имаше економски раст и како архитект се смета Бериша на економскиот успех на Албанија.
На 28 јуни 2009 се одржаа следните парламентарни избори, каде што владејачката коалиција предводена од Демократската партија освои 70 места од вкупно 140 во Парламентот. Како претседател на Демократската Партија на Албанија, Сали Бериша го поканил водачот на Движењето за социјалистичка интеграција (ЛСИ) Илир Мета во заедничка коалиција, по што била составена влада. Новата влада се сметала како владата на интеграцијата на Албанија во Европската унија.
По поразот на неговата партија на изборите од 2013 година, Сали Бериша поднел оставка на позицијата претседател на партијата, но останал да биде член на парламентот.
Ќелије (езеро)
Ќелије е вештачко езеро во Србија.
Формирање на акумулација
Акумулацијата Ќелије е проектирана во 1965 година како повеќенаменска, како дел од системот за заштита на Ѓердапското Езеро од седименти од ерозивно потекло и како извор за водоснабдување на Крушевац и околните региони, меѓу другите функции. При изградбата на браната, акумулацијата Ќелије во 1977 година е прогласена за извор од прв ранг за меѓурегионално и регионално водоснабдување. Реката Расина, на местото на широките Златарска долина, Златарска клисура и Ќелијска котлина, била блокирана во 1979 година со брана висока 55 метри, со што започнала формирањето. Пополнувањето на акумулацијата е завршено во 1980 година. На местото каде што денес се наоѓа езерото се наоѓало селото Златари кое поради преградувањето на реката Расина делумно било преместено и делумно потопено. Истиот случај беше и со езерото Ќелије, по кое е наречено езерото и чиешто село Васиќи се наоѓа на брегот на денешната акумулација. Проектираното полнење на акумулацијата е 50 години, полнењето на акумулацијата се очекува во 2021 година, а целосното полнење во 2029 година. ЈКП Водовод Крушевац, кој се снабдува со вода од езерото Келије, со своите активности се обидува да го продолжи животниот век на акумулацијата до 2050 година.
Морфолошки и хидролошки одлики
Површината на езерото на кота со нормално забавување од 277 метри надморска височина изнесува 2,85, додека сливното подрачје е околу 600. На ниво на нормално забавување, должината на брегот е 21,7 km, а коефициентот на дивергенција (K) е 4,3, што укажува на многу вовлечен брег. Просечниот годишен проток на Расина низ езерото при проектирањето бил околу 6 во секунда, а сега поради глобалното прегревање е околу 4,5 во секунда. Во езерскиот слив на ниво на нормално забавување се акумулирале околу 41 милиони m³ вода, сега по 40 години постоење, околу 38 милиони m³. Просечната длабочина на ниво на нормално забавување е околу 14 m, додека максималната длабочина на езерото е 41 m. Провидноста во зима е до 4 m.
Амплитудите на нивото на водата на езерото Ќелије зависат од количеството на врнежите и волуменот на искористената вода. Највисоки водостои се кон крајот на пролетта, а најниски кон крајот на летото и почетокот на есента. Во некои години зимските месеци се одликуваат и со ниски водостои, бидејќи протокот на вода во езерото е сведен на минимум. Во текот на летните денови температурата на површинскиот слој на водата е од 25 до 27 °C, па затоа е погодна за пливање и спортови на вода. Во зима се воспоставува индиректна топлинска стратификација на водата, но мразот е исклучителен феномен само за време на постудени зими. Езерото Келије го посетуваат спортски риболовци, а повремено на него се организираат разни настани.
Снабдување со вода
Од акумулацијата на Ќелије, 87% од граѓаните на Крушевац и околните населени места добиваат квалитетна вода за пиење повеќе од триесет години. Жителите на соседните општини: Ќиќевац, Варварин, Александровац и Трстеник со децении имаат проблеми со водоснабдувањето. Во согласност со тоа, локалната самоуправа на Крушевац во март 2011 г. започна проектот „Реконструкција на фабриката за вода во Мајдев“.
Биоразновидност
Врз основа на податоците на Заводот за заштита на природата на Србија (2004), на подрачјето на езерото има:
IC 1951
IC 1951 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1951 се споменува и како vf diffuse object there.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1951 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 51 м 46,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 44' 10".
Други поделби
Проучување на IC 1951 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Гозефелд
Гозефелд (Goosefeld) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 808
NGC 808 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 808 се споменува и како ESO 478-1, MCG -4-6-3, AM 0201-233, IRAS 02015-2333.
Откривање
Телото е откриено на 14 октомври 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 808 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 808 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 3 м 56,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 23° 18' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 7°.
Други поделби
Проучување на NGC 808 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7865. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 309; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6430. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1287.
Наташа Петровиќ
Наташа Петровиќ (српски: Наташа Петровић; родена на во ) — македонска глумица со српско потекло. Дебитирала на ТВ-екраните во 2007 година, во македонскиот филм „Сенки“ на Милчо Манчевски, и постигнала светски успех во 2010 со филмот „Како да не сум таму“ од Хуанита Вилсон, кој е избран за ирски кандидат за најдобар странски филм на 84. Оскари.
Кариера
Петровиќ дебитирала на екраните со мала улога во „Сенки“, македонски филм од 2007 година во режија на Милчо Манчевски. Во 2009 година, таа ја добила главната улога во ирскиот филм Како да не сум таму, во режија на Хуанита Вилсон, чија премиера била во 2010 година. Иако најголемиот дел од филмот бил снимен на српско-хрватски јазик, тој бил избран за ирски кандидат за најдобар странски филм на 84. Оскари. Како да не сум таму собрал позитивни критики, додека личниот перформанс на Петровиќ и донел награда за најдобар глумица на Меѓународниот филмски фестивал во Сиетл, како и номинации за најдобра интернационална глумица на Ирски Филмски и Телевизиски Награди и најдобро глумечко остварување за жени на Милански интернационален филмски фестивал.
На 61-от Меѓународен филмски фестивал во Берлин, Петровиќ била една од десетте европски глумци - вклучително и Андреа Рисеборо, Клара Лаго, Александар Фелинг и Домнал Глисон - на кои им била доделена наградата „Ѕвезди што паѓаат“ од Европска филмска промоција. Американското списание „ Вариети“ исто така ја прогласило за една од најперспективните глумици денес. Во 2011 година, Петровиќ дебитирала на сцената како Селимен во „Мизантроп“ од Молиер. Истата година, таа ја играла Еликија во „Звукот на пукачки коски“ од Сузана Лебо.
Личен живот
Петровиќ течно зборува македонски, српски, англиски, босански, германски, бугарски, италијански и шпански. Таа студирала драма на Универзитетот Свети Кирил и Методиј од 2007 година, а се очекува да дипломира во 2011 година. Петровиќ е споредувана со тројната добитничка на Оскар, Ингрид Бергман, за нејзината убавина и талент.
Црвеноперка
Црвеноперката (лат. Rutilus rutilus) припаѓа на семејството краповидни риби (Cyprinidae)во родот Rutilus. Широко е распространета во слатките води на Европа, источно од Пиринеите и северно од Алпите, живее во водите на Сибир и сливот на Аралското Море. Најбројна е во Дунавскиот слив. Перките и се црвени по што го добила името. Ирисот и е редовно црвен. Оваа риба на прв поглед тешко се разликува од писата, а разликата е во тоа што црвеноперката има шилеста уста, и заоблен стомачен гребен меѓу стомачните и аналните перки. Диплоидниот број на хромозоми изнесува 52. Достигнува должина до 45цм и маса од 800 г. За Македонија е карактеристичен подвидот Дојранска црвеноперка (Rutilus rutilus dojranensis Karaman, 1928). Од дојранското езеро годишно се ловат по 323 000 кг. од овој подвид.
Опис
Црвеноперката има високо долгнавесто, странично сплескано тело покриено со крупни скралушки. Има крупна глава со крупни очи. Устата е горна, завртена нагоре. Перките се црвенкасти по боја, особено аналната и опашната перка. Грбната перка е поставена на средината на телото. Телото на горната страна е сиво зелено, додека странично е сребренесто. Бојата на стомачната страна е сребрено бела. По страните се протега надолжна темносива линија.
Размножување
Црвеноперката, како и поголем број на ципринидни видови за мрест доаѓа во крајбрежјето и икрата ја полага во помали или поголеми групи во кои по правило 1-2 единки се женски, а останатите единки се машки. По правило женските единки се поголеми од машките. Икрата има доста дебел ресест леплив слој со кој што се прилепува за подлогата, која што е составена во најголем број на случаи од крупни камења, на кои што често има големо количество на млади школки-жапки. Местата на кои што црвеноперката ја полага својата икра најчесто се просторно и временски идентични со тие на кленот, со таа разлика што црвеноперката икрата ја полага во подлабокиот дел од појасот покрај брегот. Бројот на зрна икра кај црвеноперката е доста различен и зависи од возраста на единките и нивната тежина. Единките на црвеноперката созреваат на различна возраст. Може да се сретнат полово зрели единки и на двогодишна возраст, но најголем дел од популацијата на црвеноперката е полово созреан во третата година од животот. Поголем дел од животот црвеноперката поминува во непосредна близина на брегот.
Исхрана
Најчесто се движи во помали јата и само за време на мрестот се групира во поголеми јата. Се храни со организми кои што живеат на дното, планктон, како и со делови на водната растителност.
Росла-Зидхарц
Заедницата на општини Росла-Јужен Харц се состоеле од следниве општини:
Репка (приказна)
„Репка“ е руска народна приказна објавена во 1863 година од истражувачот на фолклорот Александар Афанасиев во неговата колекција „Руски народни приказни“. Приказната е снимена во покраината Архангелск. Приказната раскажува за обидот на старецот да искорне огромна репка, тој повикал помош прво од членовите на неговото семејство, а потоа и од животните.
Во фолклорната верзија на Афанасјев, нозете се поврзани за да учествуваат во извлекување на репката од земјата: Само со пристигнување на петтата нога, репката можела да се извлече од земјата.
Имитации
Заплетот на приказната предизвикал многу пародии и варијации од: Антон Павлович Чехов, Владимир Мајаковски, Данил Хармс, И.Г. Архангелск, Кир Буличев, Лео Каганов, и други.
Исто така познати се неколку транскрипции за деца, вклучувајќи ги оние на Константин Ушински (1864), В.И. Дал (1870) и А.Н. Толстој (1940).
„Репка“ во обработката на Ушински е објавена во учебникот „Родное Слово“ подготвен од него, и во оваа верзија за првпат кучето кое учествува во процесот престанало да биде безимено: очигледно, составувачот, не без причина, го сметал зборот „кучка“ несоодветно за вакво објавување и затоа го заменил со „Жучка“: „Бабата ја повикала внуката. Внуката за бабата, бабата за дедото, дедото за репката: влечат, влечат, не можат да извлечат. Внуката ја повикала Жучка. Жучка за внуката...“. Во иднина, таа останала Жучка во прераскажувањата на В.И. Далја и А.Н. Толстој. Покрај тоа, учебникот „Родное Слово“ бил препечатен неколку пати во значајни изданија, дистрибуиран до најоддалечените краеви на земјата и, се разбира, можел да има влијание врз оралната фолклорна традиција.
Во 1891 г. прераскажувањето на „Репка“ на украински јазик го објавил Иван Франко.
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote"> Познато е дека „Репка“ била една од омилените бајки на Зоја Космодемјанскаја и нејзиниот брат.
Критика
Новинарот Валери Пањјушкин забележува за верзијата на Афанасиев, каде се појавуваат пет нозе: „Ми се чини дека штом разберам какви се овие нозе и што всушност се случило со овие нозе со репката, дедото, бабата, внуката и кучката, ќе ја разберете суштината на руската народна душа и ќе си ги објаснам сите пресврти на националната историја и ќе ја видам иднината на мојата татковина, и воопшто можам да умрам во мир... Но, тајната на петтата нога не се знае. Ги прашав фолклористите. Ниту тие не знаат. Понекогаш ми се чини дека Архангелската баба (или дедото), која пред повеќе од сто години му ја кажала на истражувачот Харитонов својата единствена и необјаснива верзија на приказната за репката, била едноставно пијана или отворено го исмевала градскиот ексцентрик со очила, сериозно ги запишал бајките што дури и децата не ги слушаат внимателно.“
Богдан Филов
Богдан Димитров Филов (на Богдан Димитров Филов;, – , ) — бугарски археолог, историчар на уметност и политичар.
Тој бил претседател на Советот на министрите на Царството Бугарија за време на Втората светска војна. За време на неговиот премиерски мандат Бугарија станала седмата држава која се приклучила на Силите на Оската.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 100м делфин во машка конкуренција
Квалификациите и полуфиналето за 100м мажи делфин се одржаа на 31 јули 2009,а финалето на 1 август 2009.
Клајншвабхаузен
Клајншвабхаузен (Kleinschwabhausen) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Себастјен Рајхенбах
Себастјен Рајхенбах (Sébastien Reichenbach; ) — швајцарски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Во август 2015 година, екипата објавиле дека Рајхенбах се согласил на двегодишен договор со екипата од 2016 година.
NGC 5395
NGC 5395 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5395 се споменува и како UGC 8900, MCG 6-31-34, CGCG 191-26, KCPG 404B, 1ZW 77, VV 48, Arp 84, KUG 1356+376B.
Откривање
Објектот е откриен на 16 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5395 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5395 има привидни димензии од 2,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 58 м 37,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +37° 25' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 2°.
Други поделби
Проучување на NGC 5395 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49747. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2550. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 106.
Татјана Хмирова
Татјана Хмирова (роден на во ) — руска ракометарка, среден бек на Шиофок и на руската репрезентација.