cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бусилци
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Чашка, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Чашка.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Титов Велес. Селото припаѓало на некогашната општина Чашка во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Чашка, во која покрај селото Бусилци, се наоѓале и селата Голозинци, Еловец, Крива Круша, Мелница, Ново Село, Отиштино, Раковец и Чашка. Општината Чашка постоела и во периодот 1950-1952 година.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 2239 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 7 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 5 гласачи.
ФК Бело Брдо
ФК Бело Брдо — македонски фудбалски клуб од истоименото предградие на Штип, Бело Брдо. Клубот во својата историја има настапувано во 2 МФЛ (Втора македонска фудбалска лига).
Московски уметнички театар
Московскиот уметнички театар (руски: Московский Художественный Академический Театр) е руски театар специјализиран во театралниот натурализам. Бил основан во 1898 година од Константин Станиславски (уметнички директор) и Владимир Немирович Даншенко (административен директор) со единствена цел да се замени старомодното историско играње и режирањето со поедноставен и пореален стил. Театарот бил отворен со делото на Алексеј Толстој „Цар Фјодор Иванович“ (Царь Фёдор Иоаннович), а првиот голем успех го постигнал со делото на Антон Чехов „Галебот“ (Чайка). Покрај делата на Чехов, театарот поставил нови дела како на Максим Горки и Морис Матерлинк. Трупата на театарот со одушевување била примана на турнеите низ Европа и Америка во 1922 година и изврши влијание врз подоцнежниот развој на театарот низ целиот свет. Од 1939 година познат е како „Московски академски уметнички театар“ (Московский Художественный Академический Театр).
GPRS
Сервиси на располагање
GPRS ги проширува способностите на GSM мрежите за пренос на податоци преку комуникација на кола и ги овозможува следниве сервиси: PoC/PTT (Push to talk) Ако GPRS се искористи за праќање на SMS пораки, може да се пренесат до 30 SMS пораки во минута. Ваквиот пренос е многу побрз од стандардниот пренос преку GSM мрежата, каде што може да се испратат од 6 до 10 SMS пораки во минута.
Поддржани протоколи
GPRS сервисот ги поддржува следниве протоколи: Кога се користи TCP/IP протоколот, секој телефон може да има една или повеќе IP-адреси. GPRS сервисот ќе ги зачува и препрати пакетите кои се испратени на таа IP-адреса во моментот кога уредот преминува од една во друга мрежна ќелија. TCP протоколот се справува со проблемот на изгубени пакети, поради радио пречки во преносот и за момент ја зголемува брзината на пренос за да ги надомести истите.
Шеми и брзини на кодирање
Брзините на пренос на податоци кон и од интернет (анг. upload и download) кои можат да се постигнат преку GPRS зависат од неколку фактори како: Кодирањата кои ги користи соодветниот канал се претставени во следнава табела.
Најслабата, но најбрза шема на кодирање CS-4 е достапна во близина на базната предавателска станица (анг. base transceiver station - BTS), додека пак најсилната шема CS-1 се користи кога мобилната станица (анг. mobile station - MS) е уште подалеку од базната станица. Со користење на CS-4 шемата, можат да се достигнат брзини на пренос до 20.0 kbit/s за еден временски слот. Но, со користење на оваа шема ќелијата покрива само 25% од својата нормална големина. Со CS-1 можат да се постигне брзина од само 8.0 kbit/s за временски слот, но има покриеност од 98%. Поновите мрежни уреди ја одредуваат брзината автоматски, во зависност од далечината до мобилната станица. Дополнително на GPRS, постојат уште две други технологии под GSM мрежата кои нудат трансфер на податоци, и тоа: преку комуникација на кола (анг. circuit-switched data - CSD) висок пренос преку комуникација на кола (анг. high-speed circuit-switched data - HSCSD). Спротивно на технологијата на GPRS за делење на колата, кај овие технологии се зазема посебно коло за секој трансфер (обично се наплаќа по минута). Некои сервиси како видео повик можеби ќе претпочитаат да ја користат HSCSD, особено поради тоа што нема постојан проток на податоци меѓу двата уреди кои комуницираат. Следнава табела прикажува неколку можни конфигурации на GPRS и сервиси со комуникација на кола.
Повеќе пристапни шеми
Повеќе пристапните шеми (анг. multiple access methods) кои користат GSM со GPRS, се засновани на FDD (frequency division duplex ) и TDMA. За време на една сесија, на корисникот му се доделува еден пар на честотни канали за линкот за прикачување и линкот за симнување. Ова е комбинирано со статистичкото мултиплицирање на временскиот домен; односно пакетски режим на комуникација, што овозможува користење на истиот честотен канал од страна на повеќе корисници. Пакетите имаат константна должина, соодветна на GSM временскиот слот. Врската за симнување ги обработува пакетите по редот на пристигнување, додека пак врската на прикачување користи шема слична на R-ALOHA (reservation ALOHA).
Адресирање
Една GPRS врска се воспоставува преку препраќање од нејзиното APN (access point name) име. APN името дефинира некои сервиси како WAP, SMS (short message service), MMS (multimedia messaging service) и интернет сервисите како email и пристап до WWW (World Wide Web) мрежата. За да се постави GPRS врска преку безжичен модем, корисникот мора да го постави APN името, по потреба корисничкото име и лозинка и поретко IP-адресата, кои ги дава операторот на мрежата.
Употребливост
Максималната брзина на пренос на податоци преку GPRS врска во 2003 година беше слична на брзината на пренос преку dial-up телефонска врска кај компјутерите и изнесуваше 32 до 40 kbit/s, во зависност од телефонот. Латентноста е многу голема; времето на одговор (анг. round-trip time) изнесува околу 600-700 ms и често достигнува 1 s. GPRS типично има помал приоритет од звучниот повик и затоа квалитетот на врската значително варира. Уредите со латентност/RTT подобрувања (преку проширување на UL TBF режимот) генерално се достапни. Исто така, некои оператори нудат разни мрежни надоградувања. Со овие подобрувања, активното време на одговор се намалува и значително се зголемува брзината на пренос кај некои сервиси.
GSM
Знаме на Бахреин
Знамето на Бахреин (علم البحرين) е националното знаме на државата и се состои од две вертикални асиметрични полиња од кои левото е бело, додека десното е црвено и формира пет триаголници. Црвената боја е традиционална боја за земјите од Персискиот Залив. Петте триаголници ги претставуваат петте столба на Исламот.
Историја
Најстарото бахреинско знаме кое е познато е чисто црвено. Во 1820, Бахреин потпишал договор со Обединетото Кралство и на знамето се додало бело поле. Во 2002 година се сменило знамето на Бахреин и од 28 јазли се добиле само пет.
Женавље
Женавље (словенечки: Ženavlje) — населба во Општина Горњи Петровци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
NGC 6789
NGC 6789 — галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6789 се споменува и како UGC 11425, MCG 11-23-1, CGCG 323-11, KDWG 260.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6789 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6789 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 16 м 41,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +63° 58' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 6789 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63000. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 31; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4225. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1090.
Пристаниште Измир
Пристаништето во Измир (İzmir Limanı), алтернативно познато како пристаниште во Алсанџак — пристаниште во Измир, Турција. Сместено е во Изамирскиот Залив.
Историја
Измир претставувал важно пристаниште на Отоманското Царство и првиот кеј бил изграден во 1869 година. Пристаништето е изградено помеѓу 1955 и 1959 година. Негов прв оператор бил Турските државни железници. Во 1960 година било купено од ДенизБанк (државна банка одговорна за поморскиот бизнис). На 1 јануари 1989 година била вратена на Турските државни железници. Во 2007 година пристаништето било приватизирано. Но, од правни причини приватизацијата била стопирана. Во март 2017 година, станало сестринско пристаниште на пристаништето во Мајами. Во 2018 година пристанишната инфраструктура била вклучена во Турскиот суверен фонд.
Технички детали
Вкупната површина на земјиштето е 902,000 м2. Вкупната должина на кејот е 3.386 метри. Со оваа должина кејот служи за 18 брода. Просечната длабочина е 11 метри
Бизнис
Според бројките од 2018 година, бројот на морски пловни објекти кои го посетуваат пристаништето е 2.047. Вкупната големина на тргување во истата година изнесувало 9 милиони тони.
Лукајцтал
Лукајцтал (Luckaitztal) — општина во округот Горен Шпревалд-Лужица, во јужен Бранденбург, Германија.
Гробишта (Петралинци)
Гробишта — археолошко наоѓалиште во Петралинци, Општина Босилово.
Претставува осамен наод од римско време. Во селските гробишта е најдена плоча со претстава на Тракиски коњаник. Плочата се чува во Заводот и музеј во Струмица.
Хуан де Ерера
Хуан Баутиста де Ерера (Juan de Herrera; околу 1530, Мовељан — 15 јануари 1597, Мадрид) бил шпански архитект, претставник на шпанската ренесансна архитектура, кој се смета за основоположник на „неукрасениот“ ренесансен архитектурен стил.
Животопис
Хуан де Ерера се родил во дворјанско семејство во градот Мовељан во провинцијата Астурија. До пролетта 1548, се образувал на универзитетот во Ваљадолид. Во периодот од 1547 до 1551 година, како дворјанин го придружувал кралот Филип II на неговото патување во Италија и Брисел, а од 1551 до 1559 повторно го придрижувал кралот во Италија, каде учествувал во воените походи на царот Карло V, а потоа се преселил во Јуста.
Архитектонската кариера ја започнал во 1561 година, со работата на кралскиот дворец во Аранхуез. Уште во 1559 година, Ерера учествувал како помошник на Хуан де Толедо при изградбата ма манастирот-дворец Ескоријал, а по неговата смрт во 1567 година, ја презел изградбата и ја раководел сè до нејзиното завршување во 1584 година. Зачувувајќи го општопланираниот изглед на објектот, тој ги зголемил неговите димензии, го водвоил бројот на катови и ги обединил сите четири фасади со општ корниз. Освен тоа, проектирал и црква (1574-82), а изградил и лазарет. Уште во тој дел од работата, бил забележлив неговиот архотектонски стил, кој се одликувал со строгост на архитектурните форми и отсуство на украси. Тој стил бил наречен „неукрасен“ (desornamentado) или „херереско“ (herreresco, по името на авторот) и во шпанската архитектура се употребувал до средината на XVII век.
После 1567 година, Хуан де Ерера работел на изградбата на кралскиот дворец во Аранхуез, а по 1582 година се посветил на проектирањето на Севилскиот трговски центар, во којшто денес се наоѓа Архивот на Индија. По 1585 година работел на изградбата на Ваљадолидксата катедрала, кој послужил како модел за изградбата на катедралите во Мексико и Лима. Во XVIII век, катедралата во Ваљадолид била во голем дел изменета од страна на семејството Чуригера, поради што денес истата е во променет вид.
Значење и влијание
Ерера се смета за еден од најпознатите шпански архитекти на XVI век. Како вистински претставник на ренесансната уметност, се интересирал во многу области на науката. Неговото дело „Расправа за коцкестите форми“ (Discurso sobre la figura cúbica) ги покажува неговите познавања во областа на геометријата и математиката. Се интересирал и за астрономијата, па во 1562 година го напишал делото „Книга на знаење од астрономијата“ (Libro del saber de astronomía).
Тој имал решавачко влијание врз шпанската ренесансна архитектура, со напуштање на дотогаш најмногу застапеното платереско. Строгите математички пропорции и примената на украсните геометриски елементи (сфери и пирамиди) ја дефинираат појавата на новиот ренесансен стил во времето на кралот Филип II.
Исто така, Ерера успеал да ги примени фигуративните орнаментните во просторот, на начин карактеристичен за класичната архитектура. Влијаието на неговиот стил придонело тој да зааземе значајно место во историјата на архитектурата и во негова чест бил наречен „херерски“. Стилот широко се раширил за само еден век, а кон него се придружувале многу следбеници на Ерера, меѓу кои и Франциско де Мора, Хуан Гомез де Мора и Хуан Гомез де Трасмонте.
636 п.н.е.
636 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 636. година пред новата ера, 636. од првиот милениум п.н.е., 36. од 7 век п.н.е. и седма од 630-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4872 и 4873 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4114 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3124 и 3125 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 117.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 636 година се протега во 2000 и 2001, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2060 и 2061 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 93 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1296 и 1295 исламска година пред хиџра.
635 п.н.е.
635 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 635. година пред новата ера, 635. од првиот милениум п.н.е., 35. од 7 век п.н.е. и шеста од 630-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4873 и 4874 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4115 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3125 и 3126 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 118.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 635 година се протега во 2001 и 2002, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2061 и 2062 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 92 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1295 и 1294 исламска година пред хиџра.
Македонска патриотска организација
Македонската патриотска организација (МПО) е политичка организација основана во Форт Вејн, САД, во 1922 година од емигранти од Егејска Македонија. Првично органзацијата се нарекувала Македонска политичка организација, но го променила името во 1952 година. Од 1927 година започнала да го објавува весникот Македонска трибуна.
До 1990 година МПО ја поддржувала идејата за Независна Македонија, меѓутоа во поглед на националниот карактер на македонскиот народ, организацијата е блиска до погледите на Иван Михајлов и неговите приврзаници и ја брани тезата за бугарското потекло на македонските Словени. По распаѓањето на Југославија во 1991 година, МПО ја поддржала Република Македонија како независна држава и организирала кампањи во САД и Канада за нејзина заштита. Поранешен традиционален идеен противник на организацијата бил Македонскиот народен сојуз.
По 1990 година во МПО започнува да се зголемува влијанието на оние кои сметаат дека постоењето на македонската нација е реалност и организацијата постепено ги напуштила поранешните позиции според кој македонскиот народ е составен од Бугари, Грци, Албанци, Турци, Роми итн., односно македонскиот народ не претставува национална посебност. Оние кои се залагале за национална посебност на македонскиот народ врз културна, историска и етничка основа ја презеле организацијата. Пробугарските клонови на организацијата честопати се подложени на напади или се исклучуваат од неа. Така на пример Македонската патриотска организација се разликува од МПО "Љубен Димитров", Торонто, предводена од Георги Младенов и издава свој весник "Македонска трибина" со пробугарски позиции.
Македонската патриотска организација е најстарата организација во Северна Америка, која обединува Американци и Канаѓани со потекло од Македонија. Гранки на МПО се создавале и во Австралија, Нов Зеланд и Јужна Америка.
634 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4874 и 4875 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4116 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3126 и 3127 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 119.
Сива врана
Сивата врана е врапчевидна птица од семејството на враните (Corvidae). Распространета е низ северна, источна и јужна Европа, вклучувајќи ја и Македонија, како и во дел од Близок Исток. Taa e пепелавосива птица со црна глава, врат, крилја, опашка и слабини, како и црни очи, клун и нозе. Исто како другите врани, таа е сештојад и опортунист во исхраната.
Таксономија и систематика
Сивата врана е еден од многуте видови за првпат опишани од Linnaeus во неговата Систем на природата под нејзининото сегашно научно име Corvus cornix. Името потекнува од латинското Corvus, „гавран“, и cornix, „врана“. Многу години се сметаше за подвид на црната врана (Corvus corone), и беше позната како Corvus corone cornix, заради сличностите во структурата и навиките.
Сега, сивата врана има четири подвида (кои претходно се сметаа за подвидови на црната врана). Петтиот, Corvus cornix sardonius (Trischitta, 1939) се наоѓа во списокот иако е поделен меѓу C. c. sharpii (најбројна популација), C. c. cornix (Корзиканска популација) и C. c. pallescens (популацијата на Блискиот Исток).
Опис
Освен главата, грлото, крилјата, опашката и слабините кои се црни и сјајни, перјето на оваа птица е пепелавосиво, а темните линии ѝ даваат прошаран изглед. Клунот и нозете ѝ се црни, а очите темнокафеави.
Должината на телото на сивата врана варира од 48 до 52 см, распонот на крилјата е околу 98 см, а тежи просечно 510 грама. Се митари само еднаш, наесен, како и другите врани. Мажјакот е малку поголем, инаку половите се исти. Младенчињата со првото перје се многу поцрни од возрасните. Перјето им е побледо и имаат синкави или сивкави очи и во почетокот црвена уста. Летот ѝ е бавен и тежок, и обично прав.
Оваа птица со своето контрастно сиво-црно перје не може да се помеша со друга, но повикот е речиси идентичен со оној на црната врана.
Распространетост и живеалиште
Сивата врана се размножува низ северна и источна Европа, и блиските подвидови во јужна Европа и западна Азија. Каде опсегот со црната врана им се преклопува, во северна Велика Британија, Германија, Данска, северна Италија и Сибир, има многу хибридни форми.
Но, хибридите помалку се адаптираат од чистата форма и ова е една од причините зошто сивата врана е издвоена како посебен вид.
Исхрана
Сивата врана е сештојад и е постојан „чистач на улици“. Ги крши обвивките на мекотелите и ракчињата, на крајбрежните гребени ги краде јајцата од галебите и кормораните, а и од другите птици кога возрасните се отсутни; се храни со помали цицачи, птици, остатоци од храна и мрши.
Размножување
Гнездењето започнува подоцна во постудените предели, како во Русија, на пример, од средината на мај до средината на јуни, или при крајот на февруари во регионот на Персискиот Залив Во потоплите региони тоа се случува во април. Гломазното гнездо го сместуваат на високо дрво, пукнатини на карпи или стари згради и далноводни столбови. Поретко го сместуваат близу или на земја. Го прават од гранчиња, но често ставаат и животински коски и жици, а го постилаат со помеки материјали. Несат 4-6 сини јајца со кафеави точки, кои ги инкубира само женката во период од 17 до 19 дена, а за тоа време мажјакот ја храни. Пилињата се оперјуваат по 32 до 36 дена. Забележано е дека женките чуваат од сопствената храна за пилињата додека инкубираат.
Просечниот животен век не е познат, но оној на црната врана е 4 години. Максимална забележана возраст е 16 години и 9 месеци.
Овој вид е чест домаќин на паразитската кукавица, по страчката. Но, на местата каде страчката ја нема, враната е омилен домаќин.
Сивата врана, како и нејзините роднини, редовно се убивани од земјоделците. Во Ирска, раните осумдесетти биле убиени над 23.000 птици од овој вид.
Статус
Во Црвениот список на МСЗП не се разликуваат црната од сивата врана, но двата вида имаат широк опсег од 10 милиони км² и голема популација од 14 до 34 милиони поединци само во Европа. Популацијата не се намалува и се смета за вид со најмала загриженост од изумирање.
Австралија (филм)
Австралија (Australia) е австралиски драма– филм на Баз Лурман од 2008 год. ‘Австралија’ е навистина огромен проект и сите кои работат на него велат дека било напорно, но секако се исплатило. Снимањето траело долги десет месеци, а буџетот на крај е заокружен на вртоглави 150 милиони австралиски долари. Никол Кидман и Хју Џекмен ги прифатија улогите без да го видат сценариото, и всушност заблагодарувајќи и се на Кидман, која откако дознала дека Лурман го режира филмот, го наговорила Џекмен да биде дел од екипата. Главната машка улога на почетокот ја играше Расел Кроу, но се откажа откако продукцијата драстично му ја намалил платата за да заштедат на буџетот.
IC 454
IC 454 — галаксија во соѕвездието Микроскоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Австралија (филм)
Синопсис
Лејди Сара Ешли е англиска аристократка која живее во несреќен брак без љубов и потомство. Го поминала животот во потрага за совршенство, па со текот на времето се претворила во нешто што никогаш не би сакала да биде – ладна и бесчуствителна жена, која секој ден изгледа исто. Сепак за промена ќе и се пружи кога ќе дознае дека наследила голем дел земја од далечната и непозната Австралија и поради тоа го напушта Лондон и тргнува во авантура. Нејзиниот водич околу немилосрдното пространство на Северната Територија е Дровер, суров водич на стока, кој за разлика на своето однесување е тотално различен од префинетоста на Сара. Нивната вистинска меѓусебна нетрпеливост ќе наруши една трагедија, после која Сара мора да се грижи за едно шармантно сираче Нола. Пола Абориџин, пола белец, Нола ќе се најде во друштво кое го третира како аутсајдер. Истовремено, земјиштето кое Сара го наследила, ранчот Faraway Downs, се наоѓа на работ на пропаста, а злобниот управител Неил Флечер планира со кралот на сточарите Карни да ја забрза неговата пропаст и да го преземе земјиштето. Како би го спасила земјиштето, Сара мора да се здружи со Дровер и да префрли илјада и петстотини грло стока преку прекрасната, но злобната, австралиска пустелија. Сето тоа ја тера Сара да се претвори во жена каква што отсекогаш сакала да биде, додека нејзиниот несакан однос со Дровер расти во длабоко почитување и доживување, а потоа и љубов.
IC 454
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 454 се споменува и како MCG -6-45-4, ESO 400-29, AM 2025-361.
Австралија (филм)
Филмски критики
Критиките како и секогаш се поделени. Мрежното место Rotten Tomatoes оваа романтична драма ја оцени со 52%, а оштото мислење гласи дека нејзината совршена продукција и атмосфера ја расипуваат преедноставните ликови и недостатокот од оригиналност. И додека некои, како Houston Chroniclea во ‘Австралија’ гледаат совршенство: ''‘Филмот содржи се што е потребно – комедија и трагедија, акција и драма. Потполно квалитетен филм кој многу брзо ќе ја заинтересира и воодушеви својата публика’'', а други пак како на пр. USA Today велат вака: „''Режисерот едноставно премногу се трудел да направи филм со епски пропорции. Наместо тоа добивме исфорсирана мелодрама која пред сè е досадна.''“
IC 454
Откривање
Објектот е откриен на 25 јули 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 454 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 454 има привидни димензии од 2,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 28 м 33,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 1' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.
Милионер од гетото (филм)
Милионер од гетото (англиски: Slumdog Millionaire) е англиски филм од 2008 година, од жанрот драма, во режија на Дени Бојл и Лавлин Тандан. Филмот е адаптација на наградениот роман на индискиот автор и дипломат Викас Суарпур. Дејството на филмот е сместено во Индија и ја раскажува приказната за еден учесник на индиската верзија на квизот „Кој сака да биде милионер“.
Откако бил прикажан на различни фестивали, и на филмскиот фестивал во Торонто, филмот „Милионер од гетото“ ја имал својата ограничена премиера во САД на 12 ноември 2008 година, во продукција на Fox Searchlight Pictures и на Warner Bros. Филмот добил значително многу позитивни критики, по што следувала неговата премиера низ цел свет. Филмот бил номиниран и добитник на многу филмски награди, како што се: наградата „Златен глобус“ и наградата на БАФТА, во категоријата најдобар филм, а исто така бил номиниран во десет категории на доделувањето на Оскари во 2009 при што победил во осум од нив.
Синопсис
Во центарот на приказната е осумнаесетгодишниот Џамал Малик (го игра Дев Пател), сираче од улиците на Мумбај, кој се пријавува на квизот „Кој сака да биде милионер“, со цел да ѝ ја докаже својата љубов на девојката Латика (ја игра Фрида Пинто), при што го остварува најголемиот успех во својот живот. Во мигот кога целата нација го гледа неговиот настап, тој е дојден до прашањето што може да му донесе награда од 20 милиони рупии во индиското издание на квизот „Кој сака да биде милионер“. Но, откако ќе се изгаснат камерите, полицијата го апси и го обвинува дека мамел. Едноставно, никој не верува како може дете од улицата да има толкаво знаење. Решен да докаже дека не е виновен, Џамал ја раскажува својата животна приказна, притоа откривајќи како успеал да одговори на поставените прашања.
Малик и брат му Салим живеат во тешка сиромаштија, препуштени на улицата. Еден ден, за време на верските борби меѓу Хиндусите и Муслиманите, тие остануваат без мајка им, така што мора самите да се борат во животот, живеејќи на една депонија при што го запознаваат девојчето Латика. Меѓутоа, еден ден, локалниот криминалец Маман (го игра Анкур Викал) ги грабнува децата и ги носи во шумата, подготвувајќи ги за питачи. Малик и Салим успеваат да избегаат, но криминалците ја фаќаат Латика, која подоцна станува улична танчерка. Потоа, браќата заработуваат за живот служејќи се со ситни кражби и измами, но Малик не престанува да мисли на Латика. Конечно, тие ја пронаоѓаат Латика и ја ослободуваат при што Салим го убива Маман, а потоа станува дел до бандата на криминалецот Џавед (го игра Махеш Манџрекар). Малик се вработува во фирма за мобилна телефонија, а Латика станува заробеничка на Џавед. Малик повторно воспоставува контакт со Салим (го игра Мадур Митал), кој му овозможува да влезе во куќата на Џавед, каде повторно ја среќава Латика. Латика се обидува да избега, но Салим ја враќа кај Џавед. Сепак, во мигот кога Малик стигнува до последните прашања и стануав славен низ целата земја, Салим ја ослободува Латика и го убива Џавед, но и него го убиваат. На крајот, Малик успева да ја освои главната награда и повторно се среќава со Латика.
66. издание Златен Глобус
Најдобар драма филм - победник
Најдобар оригинален саундтрак – победник
Најдобро сценарио (Симон Буфо) – победник
81. издание Оскар
Најдобар филм - победник
Најдобар режисер (Дени Бојл) - победник
Најдобро адаптирано сценарио - победник
Најдобра кинематографија - победник
Најдобар саундтрак - победник
Најдобра песна - победник
Најдобра звучна монтажа - номиниран
Најдобри миксани звуци - победник
ХК Модо
Хокеарскиот клуб Модо доаѓа од градот Ерншелдсвик во Шведска. Клубот моментално настапува во најсилната шведска лига. Формиран е далечната 1921 година. Бил двапати првак на Шведска во хокеј и тоа во 1979 и 2007 година. Своите домашни натпревари тимот ги игра во арената „Фјелревен центарот“ (поранешна Сведбанк арена) со капацитет од 7.600 места за седење за хокеарски натпревари.
Богомила
Богомила — село во областа Азот, во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
ХК Модо
Историја
Клубот е формиран во 1921 година под името Алфредшемс како спортско друштво. Хокеарската секција започнала со натпревари во 1958 година. Поради промената на спонзорот и финансирањето во 1963 година тимот го менува името во Модо АИК. Клубот во тоа време своите натпревари ги играл во салата „Кемпехален“ сè до 2006 година.
Богомила
До 2004 година, селото претставувало административно средиште на поранешната истоимена општина, а служи како главно село за останатите села во областа Азот. Се наоѓа на половина пат на железничката пруга Скопје-Битола.
ХК Модо
Историја
Во 1975 година клубот бил помеѓу десетте клубови кои ја формирале новата лига „Елитесријен“. Во 1979 година клубот ја освојува  првата титула шампион на Шведска по победата во финалето над хокеарски клуб Ѓургарден. Во осумдесетите години на минатиот век клубот на Модо најчесто завршувал во долниот дел на табелата со просечни резултати.
Богомила
Потекло на името
Името на селото првпат е споменато како „Богомила“ во 1337 година. Името потекнува од личното име „Богомил“ и означува село што му припаѓа на Богомил.
ХК Модо
Историја
Од 1987 година тимот од своето име го отфрла суфиксот АИК и од таа година се натпреварува под името „Модо“.
Богомила
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Азот, во источниот дел на територијата на Општина Чашка, во изворишното сливно подрачје на реката Бабуна. Како најголема населба во овој крај, Богомила претставува и важна железничка станица на линија Скопје-Битола. Богомила, иако е ридско село, сепак, лежи на алувијална рамнина на реката Бабуна, на надморска височина од 510 метри. До неа е изграден локален второстепен пат од мостот на реката Бабуна кај селото Извор, а инаку од градот Велес, селото е оддалечено 46 километри.
ХК Модо
Историја
Паралелно со сениорскиот тим егзистира и младинскиот тим на Модо од чии редови произлегле неколку одлични играчи како Петер Форсберг и Маркус Неслунд.
Богомила
Географија и местоположба
Богомила е заградена на север со Јакупица, на запад со Даутица и на југ со планината Бабуна. Селото се наоѓа во северозападниот дел од Богомилско Поле и лежи на бреговите на реката Бабуна. Низ селото тече и малата река Сушица, која се влева во Бабуна. Селото зафаќа положба во која рамнината околу реката од исток се допира со планинската падина на запад. Селото е сместено на надморска височина од 510 метри. Од градот Велес е оддалечено 46 километри, а од градот Прилеп е оддалечено 48 километри. Селото е поврзано со железничката пруга Велес-Битола. Околните села Нежилово, Папрадиште, Ореше и Бистрица се поврзани со Богомила со асфалтни патишта.
633 п.н.е.
633 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 633. година пред новата ера, 633. од првиот милениум п.н.е., 33. од 7 век п.н.е. и четвртта од 630-тите п.н.е.
Богомила
Географија и местоположба
Поединечни краеви на атарот вдолж неговата граница ги носат следните називи: Осојница, Старец, Преслап, Кале (овие две места се во непосредна близина и преку нив води патот од Азот и долината на Бабуна за Прилепско), Буниште, Павлева Нива, Бобиш, Орешка Река, Свирчовец, Црна Стена, Пепелавец, Црешневска Река, Ќаве и Дупка. Внатрешните делови на атарот се викаат: Присој, Сеченица, Сулејманец, Нивишта, Кораб, Ралева Орница, Калуѓерци, Радов Дол, Лагови, Вилашица, Горно Село, Драгасија, Желинец, Слатина, Здуње.
ХК Модо
Историја
Во периодот од 1999 до 2002 година клубот трипати игра во финалето на нациналното првенство на Шведска и сите трипати ги губи натпреварите и не успева да стане шампион на државата.
Богомила
Географија и местоположба
Богомила е село од збиен тип, во кое се разликуваат следните маала: Станковска, Данчевска, Камчевска, Крстевска, Поповска, Лукановска, Видоевска, Клисаровска, Валајчарска и Бубановска. Последното маало се наоѓа лево од реката Бабуна, додека сите останати се на десниот страна од Бабуна.
633 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Богомила
Географија и местоположба
Богомила, заедно со уште 12 села сместени по текот на реката Бабуна, ја претставува областа Азот. Името на оваа област, кое потекнува од турскиот збор „асии“ што значи непокорлив.
ХК Модо
Историја
Во 2006 година тимот на Модо преминува во новата сала наречена „Сведбанк арена“ за чија изградба извесни средства обезбедил некогашниот суперстар на Модо Петер Форсберг. Првата сезона на Модо во новата арена е повеќе од среќна. Имено во сезоната 2006 година тимот во финалето го победува тимот на Линчепинг и станува шампион на Шведска.
Богомила
Историја
Богомила спаѓа во редот на старите населби во областа на Бабуна и Азот. Нејзиното име потекнува од познатата верска секта и општествено-филозофското движење наречено богомилство или патаренство, кое било започнато од попот Богомил уште во првата половина на век и од овие краишта се раширило низ целиот Балкан и Западна Европа. Споменатото верско движење и секта оставило и други длабоки траги во имињата на пределите (топономастиката) околу Богомила како што се: планината и реката Бабуна (богомилите биле познати и под името бабуни), Богомилско Поле итн. Овие имиња јасно укажуваат дека областа на Бабуна и Тополка била една од главните подрачја на богомилството. Во Македонија, богомилството било засилено во XII век, а потоа повеќе се одомаќинило во Босна, од каде што се раширило и во Италија, јужниот дел на Франција, па сѐ до Шпанија и Португалија, каде богомилите биле познати и под името „катари“.
ХК Модо
Историја
Во наредните 8 сезони клубот игра доста лошо и никогаш не успеал да влезе во доигрувањето на првенството и на двапати дури и игра натпревари за опстанок во лигата.
Богомила
Историја
Со оглед на стратешки важната местоположба, на патот кој во срцето на средишниот дел на Македонија води кон Прилепско, Скопско, Порече и останатиот дел на Азот и Велешко, на местото на Богомила население имало уште од древните времиња кога во овие предели била границата каде живееле античките македонски племиња Пеонци, Пелагонци и др. Важноста на местото на Богомила се зголемила и во римскиот период и средновековието, за што сведочат стариот камен мост на селото и повеќе остатоци од тврдини и ѕидини на одбранбени утврдувања во околината. Под името Богомила во пишаните историски извори, селото за првпат се споменува во 1335 и 1337 година. Во еден документ некаде пред 1329 година се наведува дека Стефан Дечански го испратил својот син Душан „на безбожните и погани Бабуни“. Овој пак многу од нив ги испоубил земајќи голем плен. Набрзо потоа, во 1335 година, во областа на Бабуна се споменуваат повеќе „пусти селишта“ како – Хоморани, Техово. Друг историски спомен за Богомила потекнува од околу 1460 година, кога селото имало 46 куќи. Народното предание наведува дека порано околу денешното село Богомила постоеле и други помали македонски села: Кораб на југоисток, Калуѓерци на запад, Горно Село на северозапад, Желинец крај реката Бабуна на исток, Слатина и Здуње. Тие селца подоцна пропаднале затоа што нивните жители преминале во поголемото средишно село Богомила. Тоа се случило во втората половина на XVIII век. На селиштата на споменатите села се познаваат остатоци од куќи, гробишта, се ископуваат земјени ќупови итн.
633 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4875 и 4876 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4117 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3127 и 3128 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 120.
Богомила
Историја
Во текот на XIX век, благодарение на природниот прираст и доселениото население од околните села, Богомила станала значајна населба во горното течение на долината на Бабуна. Според бројот на домаќинства, заостанувала единствено зад селото Бистрица. Богомила се наоѓа под превојот Преслап преку кој води стариот пат помеѓу областа на Бабуна и околината на Прилеп. Поради тоа Богомила во текот на век се развивала на попречниот каравански пат и како трговско средиште. Во Богомила се создал пазар и започнале да се продаваат производи од едната и другата област: стока и сточарски производи од областа во сливот на Бабуна и жито од околината на Прилеп. Во пазарен ден овде се продавале и до 200 товари жито. Ваквата голема и активна стопанско-економска состојба, доаѓањето на луѓе на пазарот од разни места, но и долгата историска традиција уште од времето на богомилството, придонела луѓето од Богомила да се развијат како доста свесни и будни луѓе во однос на општествените и политичките текови. Поради ова Богомила отсекогаш се истакнувала со луѓе кои биле големи и посветени борци за слободата на Македонија и македонскиот народ. Меѓу нив, најпознат е големиот македонски револуционер, еден од основачите на ТМОРО (ВМРО) — Петар Поп Арсов — кој во 1868 година се родил и живеел во Богомила, каде денес се наоѓа негова спомен-куќа. Тој потекнувал од познатото семејство на Поп Арсови кој бил истакнат преродбенички род од Богомила. Тие биле едно од водечките семејства во Богомила и Азот во постојана служба на народот и Македонија. По иницијатива на ова семејство, во 1868 година во Богомила било отворено четиригодишно основно училиште, во кое се предавало на македонски народен јазик. Споменатото училиште било изградено со заеднички пари на сите селани во висина од 10.000 гроша.
633 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 633 година се протега во 2003 и 2004, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2063 и 2064 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 90 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1293 и 1292 исламска година пред хиџра.
Богомила
Историја
Во век, Богомила било село во Велешката каза на Отоманското Царство.
Населението на Богомила доста настрадало во Првата светска војна, кога бугарската војска убила околу 120 старци, жени и деца. Македонскиот револуционер Ѓорче Петров, во својата книга „Материјали по изучувањето на Македонија“ од 1896 година, запишал дека Богомила е најпознатото село во Азот и претставува негово административно и трговско средиште. По изградбата на железничката пруга кон Прилеп и Битола, во 1935 година, поволната положба во однос на сообраќајот уште повеќе го поттикнала и интензивирала економскиот живот и стопанскиот развој на Богомила, која станала важна увозна и извозна станица во горниот слив на Бабуна. Во големи размери се извезувале дрва, стока и сточарски производи. Оттогаш, Богомила уште повеќе се истакнала како голема населба.
За време на Втората светска војна, првата акција на партизанските одреди во Македонија се случила токму во Богомила, на 21 август 1941 година, кога кај тунелите над Богомила бил убиен еден бугарски војник. Во октомври 1942 година, со цел да се разбие духот на овој народ и неговиот стремеж за национална слобода, бугарските окупаторски сили ја спровеле т.н. „Бабунска акција“. Во неа, на 17 октомври 1942 година, само во Богомила брутално биле убиени и масакрирани 16 борци, 64 души биле интернирани во логорите во Бугарија, а други 48 во затворите во Скопје и Велес. Селото е познато и по т.н. Богомилски поход што партизанските единици го презеле во 1944 година, како дел од познатиот Февруарски поход. По Втората светска војна, Богомила кратко време била седиште на посебна истоимена општина, која подоцна постоела и по осамостојувањето на Македонија, во периодот од 1996 до 2004 година.
Стопанство
Селото има голем атар, која зафаќа површина од 31,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 1.415,1 хектар, обработливото земјиште зазема површина од 1.040,7 хектари, а на пасиштата отпаѓаат 467 хектари.
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција.
Во селото Богомила мештаните, кои повеќето се постари лица, се занимаваат со земјоделство, но само за своите потреби (грав, пченка, компири), а во мал обем се одгледува и тутун. Од пролет до есен, селаните и други гости во селото берат шумски плодови, лековити растенија и печурки. Бидејќи селото е опкружено со пространи ливади и шумски предели, тоа има услови за одгледување на пчели.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Богомила имало 900 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Богомила имало 1.248 жители.
Во 1961 година, селото броело 1.544 жители и било големо село, додека во 1994 година бројот се намалил на 458 жители, од кои 450 биле Македонци и 4 жители Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Богомила живееле 476 жители, од кои 471 Македонец, 2 Албанци, 1 Турчин, 1 Србин и 1 останат.
ФК Три Чешми
ФК Три Чешми е македонски фудбалски клуб од населбата Три Чешми, Општина Штип, и е оформен 1950 година. Во својата историја клубот има настапувано во 2 МФЛ (Втора македонска фудбалска лига)
Богомила
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 359 жители, од кои 319 Македонци, 3 Албанци, 1 Бошњак, 4 останати и 32 лица без податоци.
Родови
Богомила е македонско православно село.
Во селото Богомила отсекогаш живееле претежно православни Македонци. Староседелски родови во селото се: Поповци, Стамболџиовци, Луковци и Видоевци. Доселени родови се: Станковци, Митковци, Ристевци, Крстевци, Клисаровски (сите доселени од соседното раселено село Кораб), Дончевци (од соседното раселено село Калуѓерци), Камчевци, Валајчаровци (од соседното раселено село Слатина), Бубановци (од соседното раселено село Желинец), Мишевци, Веселиновци, Антевци (сите од с. Согле), Кочовци (од битолското село Гопеш), Ореовчани (од с. Ореов Дол).