cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Крива Топола (Иловица)
Претставува населба и старохристијанска црква од римско време. На 3 км северозападно од селото има рид во чие подножје на простор од 500 × 700 м се среќаваат фрагменти од керамички садови. Во нивата на С. Ќосев биле откопани повеќе питоси. На долниот крај од наоѓалиштето се забележуваат остатоци од темели на црква.
Список на државни водачи во 1707 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Хун Каме
Во, мајанската митологија, Хун Каме е демонски господар на подземјето, наречен и Шибалба.
Мавеја
Мавеја (бислама: Mavea) е мало островче во покраината Санма во Вануату.
Географија
Островот се наоѓа непосредно до источниот брег на Еспириту Санто, северно од Аесе, западно од островчињата Малвануа, Малвапеву, Малвепе и Малоне. Северно е островчето Дени. Просечната надморска висина на островот е 63 метри.
Население
Според податоците од 2015 година, островот имал население од 232 луѓе во 47 семејства. Околу 30 луѓе го зборуваат локалниот мавејански јазик. Сите жители зборуваат и бислама.
Бенце Бичо
Бенце Бичо (19 јануари 1993) — унгарски пливач и златен медалист на Младинските олимписки игри.
Кариера
Бичо почнал да плива во 1999 година и наскоро се истакнал со својот талент. Во 2005 година тој ги сруши скоро сите рекорди на округот во својата старосна група. За да го обезбеди неговиот понатамошен развој, во 2007 година се преселил со своето семејство во Печ, каде што во моментов работи во ВШИ Печ.
Во 2011 Бичо го подобрил својот личен рекорд, тој испливал 1:54.79 на првенството во Унгарија и победил на трката пред Ласло Чех, бранителот на титулата и олимпискиот сребрен медал на дисциплината во 2008 година.
Каронделт (гребен)
Гребенот Каронделт (Carondelet Reef) е гребен во Островите Феникс во Кирибати. Гребенот се наоѓа околу 106 километри југоисточно од Никумароро. Се верува дека гребенот е дол 1.5 километар. Името на гребенот потекнува од бродот кој го открил.
Пикардски јазик
Пикардскиот (picard) е романски јазик, дел од групата на западноромански јазици од подгрупата на оилски јазици. Јазикот е сроден со францускиот, кој е исто така дел од групата на оилски јазици. Јазикот се зборува во северниот дел на Франција (Норд-Па-де-Кале и Пикарди), и во Белгија во регионот Валонија.
Статус
Пикардскиот е официјално признат како „регионален јазик“ во Валонија, Белгија, заедно со валонскиот, лоренскиот и шампањскиот. Овој пример не бил проследен од Франција и јазикот не е признат како регионален во Франција (таква е политиката на Франција кога се однесува за малцинските јазици). Сепак може да се пронајдат извештаи во Франција каде се дава посебен статус на пикардскиот, различен од францускиот.
Зборовен фонд
Поголемиот дел од зборовите во пикардскиот јазик потекнуваат од латинскиот.
Битка кај Крути
Битка кај Крути — битка околу селата Памјатне и Хороше Озеро, Украина, која траела од 28 февруари и 1 март, помеѓу воените сили на Русија и Украина, за време на Руската инвазија на Украина во 2022 година.
Пикардски јазик
Употреба
Пикардскиот не се учи во француските училишта и се зборува само во секојдневниот, приватен живот. Јазикот бил предмет на проучувања во универзитетите во Лил и Амјен. Поради слободното движење на народот, различните пикардски дијалекти стануваат се послични и меѓусебно поразбирливи. Во секојдневниот говор, кај јазикот се појавува тенденција да ги губи своите специфичности и да се претопува во францускиот.
Пишан пикардски
Денес пикардскиот е воглавно устен јазик. Сепак, ова не било секогаш така. Пикардскиот јазик имал писмена форма и во средновековито се произвела солидна литература на пикардски јазик. Сепак јазикот не се воздигнал како меѓурегионален јазик, што на францускиот му успеало, и останал регионален.
Крст (Иловица)
Крст — археолошко наоѓалиште во Иловица, Општина Босилово.
Претставува могила од римско време. На околу 1 км северозападно од селото, во нивата на Р. Киров се наоѓаат две могили, со пречник во основата од околу 30 м, од кои едната е прилично оштетена. На околу 40 м од нив се наоѓала уште една могила која е уништена со трасирањето на селскиот пат. Могилите се поставени во линија исток-запад, на меѓусебно растојание од 40 м.
Миладин од Кина (роман)
Миладин од Кина — роман на македонскиот писател Божин Павловски од 1967 година. Истата година, романот ја добил југословенската награда „Младост“.
Содржиина
„Миладин од Кина“ е вториот роман на Павловски во кој тој ја разработува темата на миграцијата од селото во градот. Во романот се проследува судбината на девојката Розија, која решава да се пресели во градот во потрага по подобар живот. Во таа желба не ја спречува ни нејзината верност кон религијата, ни љубовта кон попот Василие. Меѓутоа, таа не успева да се снајде во градот и доживува слом. Емотивно растргната меѓу попот Василие, меѓу нејзиниот другар од детството Столе (кој е нејзин љубовник и божемен заштитник) и меѓу нејзиниот шеф и уценувач Бундале, Розија запаѓа во психички проблеми и завршува во душевна болница. Столе, Бундале и попот Василие прават напори да ја спасат, но не успеваат. Вториот важен лик во романот е Столе, кој воедно го води раскажувањето во романот. Тој упорно се бори со животот во градската средина, но постојано е поткопуван од несреќите во неговото семејство, што се растура во селото. Како последица на тоа, тој влегува во повеќе излишни врски, растурајќи ја својата енергија. Миладин, пак, е ликот кој по долги години поминати на печалба, а воден од носталгијата, се враќа во родното село, кажувајќи дека доаѓа од Кина. Тој умира сам во селото, додека неговиот син Бундале ги изведува своите љубовни авантури во градот.
За романот
Иако граден без строго назначено дејство и панорамски нанижан со опсервации од поширока животна средина, романот дејствува како осмислено, талентирано водено, вешто компонирано и кохерентно дело. Навистина, квалитетот на романот би можеле да бидат подобрени преку намалување на одредени фрагменти и поголема грижа на авторот за прочистување на стилот, но сепак тој останува забележан како сложен и сериозен зафат во македонската проза, посветен на проблемите на современиот живот.
Објект на Собранието на општина Битола на улица „Славко Лумбарко“ бр. 8
Местоположба
Се наоѓа на улица Славко Лумбарко бр.8, на раскрсницата со „Кирил и Методиј“. До него се наоѓа Објектот на Собранието на општина Битола на улица „Кирил и Методиј“ бр. 6.
Историја
Изграден во 1903 година како сопственост на „Свети Димитрија“, катедралната црква на грчката Пелагониска епархија. Објектот веднаш му бил даден под закуп на Грчкиот конзулат во градот.
Архитектура
Објектот е под влијание на архитектонските стилови кои доминирале во Западна Европа кон крајот на 19 век и има елементи на барокна и неокласична декорација. Главната фасада со големи скалила и два балкона дава монументален поглед на локацијата. Фасадата е богато украсена со столбови во дорски ред на скалите и балконскиот дел, балустрадата на балконите, огради со керамичка декорација, лента со брановидна линија, пластично обликувана под венецот.
Список на државни водачи во 293 година
Ова е список на државни водачи во 93 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Географија на Шкотска
Географијата на Шкотска варира, од руралните низини до недопрените планини, и од големите градови до ретко населените острови. Се наоѓа во Северна Европа, Шкотска сочинува една третина од островот Велика Британија, како и 790 околни острови кои ги опфаќаат главните архипелази на Шетландските Острови, Оркниските Острови и Внатрешните и Надворешните Хебриди.
Шкотска има само една копнена граница, а таа е со Англија, која се протега 60 милји во североисточна насока од Солвејскиот Ферт на запад до Северно Море на источниот брег. Одделен од Северниот Проток, островот Ирска се наоѓа на 21 километар од  Шкотската земја. Атлантскиот Океан ги допира бреговите на западна и северна Шкотска и нејзините острови, влијае на умерената, поморската клима на земјата.
Шкотска го содржи најголемиот дел од планинскиот терен во Велика Британија. Топографијата на Шкотска се разликува од геолошка карпеста фрактура која го преселува шкотскиот континент од Хеленсбург до Стоунхафен. Разгранетоста одделува два посебно различни физиографски региони, имено шкотските висорамнини на север и на запад и шкотските низини на југ и исток. Хајленд го сочинува поголемиот дел од планинскиот терен на Шкотска, вклучувајќи го и највисокиот врв, Бен Невис.
Ниските подрачја, во јужниот дел на Шкотска, се рамни и се дом на поголемиот дел од населението, особено на тесниот појас на земјата помеѓу Клајдскиот Ферт и Фортскиот Ферт познат како Централен појас. Глазгов е најголемиот град во Шкотска, иако Единбург е главниот град и политички центар на земјата. Додека ниските простори се помалку покачени, висорамнините и планинскиот терен се наоѓаат во Јужните Висови.
Изобилството на природни ресурси како што се јаглен, железо и цинк значително придонеле за индустрискиот раст на Шкотска во текот на 19 и почетокот на 20 век. Денес, енергијата е главна компонента на економијата на Шкотска. Шкотска е најголемиот производител на нафта на Северно Море во Европската унија, производствениот потенцијал на обновливите извори на енергија во Шкотска се појави како важен економски и еколошки проблем во последниве години.
Геологија и геоморфологија
Површината на Шкотска опфаќа 32% од областа на Обединетото Кралство (Велика Британија).
Геоморфологијата на Шкотска е формирана под дејство на тектонските плочи и последователна ерозија. Главната поделба на Шкотска е Хајленд границата, која го дели земјиштето на "планини" на север и запад, и "низини" на југ и исток. Шкотските Гори во голема мера се планини и претставуваат највисока почва во Велика Британија, тие се отсечени од Големиот Глен во Грампијанските Планини до на југоисток и на северозападните височини. Шкотските низини може понатаму да се поделат на Јужни Гори, и обработливо земјиште од Централниот појас и источна Шкотска.
Шкотска има неспоредлива разновидност на геологијата за површината од нејзина големина. Тоа е, исто така, потеклото на многу значајни откритија и важни фигури во развојот на науката.
Најстарите карпи на Шкотска се Луизијан, кои биле формирани во периодот прекембриски, пред 3 милијарди години. Тие се меѓу најстарите карпи во светот. Понатамошни седиментни депозити биле формирани преку периодот Камбриан, од кои некои од метаморфизирани карпи во серијата Далрадиан.
За време на силуриан периодот (439-409), областа која станала Шкотска била дел од континентот на Лаурентија. Преку Јапес океанот на југ бил континентот на Балтица. Двата континенти постепено се судриле, приклучувајќи се кон Шкотска во областа која ќе стане Англија и Европа. Овој настан е познат како каледонски орогени. Силурските карпи формираат во Шкотска ги формираат Јужните височини, који биле засилени од морското дно за време на судирот. На горите, исто така, се наметнува како резултат на овој судир, и може да биде толку високо како модерните Алпите во тоа време. Стариот црвен песочник бил поставени во низинските подрачја во текот на овој период. Вулканска активност се случила низ Шкотска како резултат на судирот на тектонските плочи, со вулкани во јужна Шкотска и магмена комора на север, кои денес го формираат гранит планините како што се Карингормс.
За време на Карбонифероус периодот (363-290), Шкотска лежела близу до екваторот. Во текот на овој период се случиле неколку промени во нивото на морето. Депозитите на јаглен и депозитите на Ланаркшир и понатамошни седиментни депозити, датираат од тоа време. Повеќе вулканска активност се формирала во седиштето Артур во Единбург, меѓу другите ридови. Од страна на Триас, Шкотска била пустина, поради потеклото на големи песочни излети на југозапад. Иако големи количини на креда карпи би биле поставени над Шкотска, тие не ја преживеале ерозијата, како што е и алката на Англија.
Со тек на време, тектонските плочи повторно се движеле, одвојувајќи се во модерната Северна Америка и Европа со создавањето на Атлантскиот Океан. Поделбата се случила западно од Шкотска, оставајќи синџир на поранешни вулкански локации преку Хебриди, вклучувајќи ги Островот Скај и Св. Килда. Ова бил последниот период на формирање на карпи во Шкотска.
Екстремни точки
Екстремните точки на шкотскиот континент се:
Често е уште погрешно наведено дека Џон О' Гроата е најсеверната точка на копното Шкотска.
Екстремните точки на Шкотска, вклучувајќи ги и оддалечените острови, се:
Географскиот центар на Шкотска лежи неколку милји од селото Њутонморе во Баденоч, далеку на север од модерните населби. Географскиот центар на копното сам лежи во близина на врвот на Шиехалион.
Користење на земјиштето
Вкупната површина на Шкотска е 7.710.000 хектари. Тревите и грубите пасишта сочинуваат 67% од површината, шумите 17%, урбаниот развој 8%, култури и необработени 7% и друго земјоделско земјиште сочинуваат 2%.
Топографија, планини и ридови
Шкотска содржи најпланински терен во Велика Британија. Голем дел од највисоките височини лежат на север и западно од границата на Хајленд и. Остриот Калин, на островот Скај, претставува главен планински венец кој не се наоѓа на шкотскиот копнен дел. Се наоѓа на западниот крај на Грампските Планини, на надморска височина од 1344 метри, Бен Невис е највисоката планина во Шкотска и Велика Британија. Бен Макдуи и Браериач се, односно, вториот и третиот највисоки врвови во Шкотска. Двете се сместени во Карингормс, планинскиот венец во источните висорамнини, што е највисока висорамнина во Британија.
Во јужниот дел на Шкотска се наоѓаат Јужните планини, огромен, тркалезен планински ланец кој е помалку солиден и пошумен од Хајленд. Пократок од Хајленд, највисоката планина во опсегот е Меррик, на 843 метри (2,766 сантиметри).
Постојат низи на потивки ридови, дури и во централните низини на Шкотска. Таквите опсези ги вклучуваат Очил, Стирлинг, Кампси, надвор ги имаме Глазгов и Ломонд Хилс во Фајф.
Крајбрежје
Континенталниот дел на Шкотска опфаќа 6100 милји од крајбрежјето. Вклучувајќи ги и бројните острови, ова се зголемува до некои 10250 милји. Особено западниот брег е силно вдлабен, со долги ковчези одделени со фјорд како морето. Источниот брег е редовно, со серија големи естуариски долини и долги песочни плажи, на пример во Абердин.
Големи поморски брегови вклучуваат Лох Фин, Лох Лонг, Лох Рајан, Лох Лине, Лох Торидон, Лох Еве и на островот на Луис, Лох Симор.
Острови
Шкотска има околу 790 острови, од кои повеќето се наоѓаат надвор од северниот и западниот брег на земјата. Северните Острови и Западните острови на Шкотска може да се најдат во три главни групи: Шетландските Острови, Оркни Острови и Хебриди кои можат да се поделат на внатрешните хебриди и надворешните хебриди. Шетланд и Оркни, заедно со Саемот Остров и Строма се нарекуваат Северни Острови. Со вкупна површина од 8.000 квадратни километри, Луис и Харис (се бројат како два острови, но всушност е само еден).
Многу од овие острови се зафатени од силната плима, помеѓу Скарба и Јура. Други силни плими се наоѓаат во Пентланд Ферт меѓу копното на Шкотска и Оркни, и "Сивиот пес" меѓу Скарба и Лунга.
Реки
Десетте главни реки на Шкотска, по должина, се:
Должината на сливот меѓу речните системи тече на запад кон Атлантскиот Океан и Северното Море е долг.
Клима
Климата на Шкотска е умерена и многу променлива, но ретко екстремна. Шкотска се затоплува со северниот дел на атлантскиот океан и со оглед на северната локација на земјата, има многу поблаги услови од областите на слични географски широчини, како што се Лабрадор во Канада.
Хебрејскиот остров Тири добил вкупно 329 часа на сонце во мај 1946 година, а повторно во мај 1975 година, најголем број на часови со сонце што било забележано во еден месец во Шкотска. Во најдолгиот дел во годината не постои целосна темнина над северните острови на Шкотска. Лервик, во Шетланд, има четири часа повеќе дневна светлина од Лондон, иако ова се менува во средината.
Заедно со останатите британски острови, ветерот преовладува од југозапад, со топол, влажен и нестабилен воздух од Атлантикот. Најтиражните области на Шкотска се на север и запад, со делови од надворешните хебриди, Оркнеј и Шетланд, кои се соочуваат со преку 30 дена со годишно ниво.
Човечка географија
Според Генералниот регистар за Шкотска, вкупното население во Шкотска изнесувало 5.168.500 во јуни 2008 година, што претставува пораст од 2.1% од пописот во 2001 година. Шкотскиот удел во Бројот на населението во Обединетото Кралство во последниве години опаѓа и изнесува нешто над 8,5%, поради диференцијалните стапки на раст во домашните.
Во споредба со остатокот од Европа, Шкотска има ниска густина на население на 65 луѓе на квадратен километар. Сепак, Шкотска е високо урбанизирана област, со 82% од населението кои живеат во населени места од 3.000 луѓе или повеќе. Како резултат на тоа, мнозинството од населението живее во Централниот појас на Шкотска, околу главните градови на Глазгов и Единбург. Други концентрации на населението го вклучуваат североисточното крајбрежје на Шкотска - главно опкружувајќи го градот Абердин и околината - и околу Инвернес. Со густина на населеност од 8 луѓе на квадратен километар, шкотските висорамнини се најретко населен дел од земјата и една од најретко населените области во Европа.
Речиси 100 шкотски острови се населени, најнаселен е Луис со 16.782 луѓе кои живееле во 2001 година. Помеѓу 1991 и 2001 година, вкупниот број на луѓе што живеат на шкотските острови се намалило за 3%. Спротивно на тоа, островите како Тири, Скје и Еиг доживеале зголемување на нивните популации во текот на истата деценија.
Економска географија
Се проценува дека бруто-домашниот производ на Шкотска во 2006 година изнесува 124 милијарди фунти, што резултира со БДП по глава на жител од околу 24.000 фунти. Големи индустрии вклучуваат банкарство и финансиски услуги, челик, транспортна опрема, нафта и природен гас, и виски.
NGC 304
NGC 304 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 304 се споменува и како UGC 573, MCG 4-3-18, CGCG 480-23, PRC C-6.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 304 е од видот S/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 304 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 56 м 6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 24° 7' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 304 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3326. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 127; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1740. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 857.
Russula laeta
Русула лаета е вид на Гулапка кои првпат биле опишани од Јулиус Шефер во 1952 година. Овој вид е критично загрозен во Белгија.
Линдерн
Линдерн (Lindern) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 20 километри западно од окружниот град Клопенбург.
Местоположба
Линдерн се наоѓа во југозападниот дел на округот Клопенбург во областа Олденбуршки Минстерски крај. Се наоѓа на границата со Емсланд.
Општински единици
Покрај главното место Линдерн во општината влегуваат и местата Ауен, Гарен, Гросенгинг, Хегел, Холтхаус, Клајненгинг, Линер, Марен, Нојенкемпен, Штиленфелд, Остерлиндерн и Фарбриге.
Во главното место живеа 2.426 жители, додека другите места се движат помеѓу 38 (Фарбриге) и 542 (Линер) жители (сост. 31 декември 2007 г.).
Соседни општини
Линдерн се граничи на југ со градот Ленинген, а на исток со општините Ластруп и Молберген во округот Клопенбург. Во округот Емсланд на север се граничи со Фрес, а на запад со Верлте.
Веење (жетва)
Веење — земјоделски метод развиен во античките култури за одвојување на зрната од плевата. Може да се користи и за отстранување на штетници од складирано жито.
Во наједноставен облик веењето се состои од фрлање на мешавината од зрна и плева во воздух така што ветерот ја дува настрана плевата која е полесна, а зрната паѓаат за повторно долу и се собираат. Се користеле разни техники како посебно обликувана корпа која се тресела за да се подигне плевата или користење на вила или лопата за веење.
Во Кина
Во древна Кина, методот бил подобрено со развој на вртечки проветрувач кој користел рачен проветрувач за добивање на воздушна струја. Ова било претставено во книгата Нонг Шу од 1313 година.
Во Европа
Во саксонските населби како што е идентификуваната во Нортамберленд како Бедовиот Ад Гефрин (денес Јеверинг) било покажано (со реконструкција на ископините) дека градбите имале влезови еден наспроти друг. Промајата создадена во амбарите од вака поставените врати се користела за веење.
Техниката развиена од Кинезите била прифатена во Европа дури во 18 век, кога веалките користеле „едрени проветрувачи“. Вртливите проветрувачи за веење биле донесени во Европа, од холандски морнари, меѓу 1700 и 1720 година. Очигледно ги добиле од холандската населба Батавија на Јава, Холандска Источна Индија. Швеѓаните ја донеле веалката од јужна Кина отприлика во исто време, а језуитите донеле неколку машини во Франција од Кина околу 1720 година.
Во Македонија
Веалката во Македонија се користела многу доло време, но во 1950-тите и 1960-тите веењето на житни култури во Македонија и на Балканот почнува да исчезнува со воведувањето на механизирано комбинирано жнеење, вршење и веење со комбајни.
.lr
.lr — највисок семрежен домен на Либерија.
Надворешни врски
Toppdomän
Енди Самберг
Енди Самберг (роден како Дејвид А.Ј. Самберг ; на 18 август 1978) е американски комичар, глумец, писател, ТВ-продуцент и музичар. Тој е член на комичната музичката група „Осамениот остров“ и поранешен член на глумечката екипа во Сабота вечер во живо (2005–2012), каде што тој и неговите колеги биле заслужни за популаризација на ,,дигиталните скечови".
Самберг глумел и во неколку филмови, меѓу кои „Хот Род“ (2007 година), „Те сакам, Човек“ (2009 година), „ Тоа е моето момче“ (2012 година), Селест и Џеси засекогаш (2012 година), Попстар: Никогаш не запирај никогаш да не запираш (2016 година) и Палм Спрингс (2020). Самберг имал главни улоги во „Вселенски шимпанзи“ (2008), „Облачно со шанса за ќофтиња“ (2009–2013), филмски серии „Хотел Трансилванија“ (2012–2021) и „Штркови“ (2016).
Од 2013 година тој го глуми Џејк Пералта во „Фокс“, а подоцна и во Ен-Би-Си, полицискиот ситком Бруклин девет-девет, за кој исто така е и продуцент. За неговата работа во шоуто, тој бил награден со Златна глобус награда за најдобра машка улога - Телевизиска серија Музика или Комедија во 2013 година.
Ран живот и образование
Самберг е роден во Беркли, Калифорнија на 18 август 1978 година. Неговата мајка Марџори „Марги“ е наставник во основно училиште, а неговиот татко Џо е фотограф. Тој има две сестри,Џохана и Дароу. На 5-годишна возраст, тој им рекол на своите родители дека сака да го смени името во Енди. Самберг е израснат во еврејско семејство; тој се смета себеси за „не особено религиозен“.
Во епизодата „Пронаоѓање на твоите корени“ во 2019 година, водена од Хенри Луис Гејтс, Самберг открил дека неговата мајка Марџори, која била посвоена од еврејски родители, е биолошка ќерка на сицилијанскиот (италијански) католички татко Салваторе Маида, кој емигрирал во 1925 година, и една германско-еврејска мајка бегалка, по име Елен Филипсборн, која дошла во САД во 1938 година; тие се сретнале во Сан Франциско. Дедото што го посвоил Самберг бил индустриски психолог и филантроп Алфред Ј.Мароу, преку кого е трет братучед на американскиот сенатор Тами Болдвин.
Самберг одел во основно училиште со својата идна ко-ѕвезда во Бруклин девет-девет Челси Перети. Тој открил на гостувањето во емисијата Сабота навечер во живо дека како дете се шмугнувал покрај неговите родители за да гледа професионално борење на телевизија. Тој бил опседнат со шоуто и неговата посветеност кон комедијата била фрустрирачка за наставниците, кои сметале дека е расеан и дистанциран од училишните работи.
Самберг завшил средно образование во гимназијата Беркли во 1996 година, каде што пројавил интерес за творечко пишување и изјавил дека часовите за пишување „биле оние за кои [тој] вложил најголем напор и тоа ќе го прави“. Тој се запишал на Универзитетот во Калифорнија, Санта Круз каде поминал две години пред да се префрли на Њујорк Универзитетот Тиш школата за уметност, каде што дипломирал во 2000 година Додека бил во Њујорк, писателот Мареј Милер бил негов цимер.
Глума и снимање филмови
Самберг студирал и завршил за експериментален филм. Тој станал ѕвезда на Интернет и направил своја комедија со своите двајца пријатели Акива Шафер и Џорма Таконе. Кога YouTube бил создаден во 2005 година, гледаноста на нивните видеа станала многу пошироко распространета. Самберг станал одличен член на Сабота навечер во живо делумно поради работата што ја завршил на своето мрежно место за комедија со скечови TheLonelyIsland.com, што им помогнало да ангажираат агент и на крајот да бидат ангажирани во емисијата Сабота навечер во живо. Пред да се приклучи на нејзината екипа, Самберг беше (и останува) член на комедиската група „Осамениот остров“, заедно со Таконе и Шафер. Триото започнало да пишува за Сабота навечер во живо во 2005 година и го издаде својот деби албум, Инкредибад, во 2009 година. Самберг се појави во бројни театарски филмови, реклами, музички спотови и беше домаќин на специјални настани, вклучително и на МТВ филмските награди во 2009 година.
Во 2012 година, Самберг одржал говор на Денот на класот на Универзитетот Харвард, и глумел заедно со Адам Сендлер во „Тоа е моето момче“ и „Хотел Трансилванија“ како главен лик, Џонатан, улога што ја репризирал за нејзините продолженија „Хотел Трансилванија 2“ и „Хотел Трансилванија 3“: Летен одмор. Во септември 2012 година, Самберг го одиграл Кукоо во БАФТА-овата номинирана БиБиСи Три серија Кукоо, во 2013 година ја добил улогата на детективот Џејк Пералта во серијата на Фокс (сега Ен-Би-Си) полициската комедија Бруклин девет-девет која ја емитуваше првата епизода на 17 септември истата година и доведе до тоа да Самберг ја добие наградата Златен глобус за најдобра машка улога - Телевизиска серијал мјузикл или комедија во 2014 година. Самберг бил домаќин на 67-те награди Прајмтајм на Еми на 20 септември 2015 година. Неодамна, тој бил домаќин на 76-те награди „Златен глобус“ со Сандра Ох на 6 јануари 2019 година.
Самберг глумел во видеото на Слитер-Кини „Нема градови за љубење“ заедно со глумци како Фред Армисен, Елиот Пејџ и Норман Ридус. На 16 мај 2016 година, Самберг и ,,Осамениот остров" го изведоа својот хит „Јас сум на брод“ од 2009 година со школски музички инструменти во Вечерното шоу со Џими Фалон.
Сабота навечер во живо
Во септември 2005 година, Самберг се приклучил на Сабота навечер во живо (анг Saturday Night Live) како клучен играч заедно со Шафер и Таконе како писатели на шоуто. Иако неговите улоги во скечовите во живо биле ограничени во неговата прва година, тој се појавил во многу претходно снимани скечови, вклучувајќи комерцијални пародии и разни други снимени сегменти. На 17 декември 2005 година, Крис Парнел и тој глумеле во дигиталното кратко шоу „ Мрзлива недела“, хип-хоп песна за потрагата да се види филмот „Хрониките на Нарнија: Лавот, вештерката и плакарот“. Краткиот филм станал феномен на Интернет и го привлекло вниманието на Самберг во медиумите и јавноста, како и „Дик во кутија“, дует со Џастин Тимберлејк, кој освоилЕми на креативни уметности за извонредна авторска музика и текст. Видеото на неговата комична група и соработката со Т-Пајн, „Јас сум на брод“, имало над 56 милиони прегледи на Јутјуб, по дебито на 7 февруари 2009 година. Песната беше номинирана за Греми награда. Друг дигитален краток спот „Мајкољубец“, во кој гостувал и Тимберлејк, бил објавен на 10 мај 2009 година, во знак на одбележување на Денот на мајката, и е продолжение на „Дик во кутија“. Надвор од неговите однапред запишани сегменти, тој исто така учествувал во периодични сегменти во живо, како што е неговиот скеч на Човекот олуја. На 1 јуни 2012 година, портпаролот на Самберг објави дека го напуштил шоуто. Тој се вратил во шоуто како водител на финалето на Сезоната 39 во 2014 година и во специјалниот 40-ти јубилеен дигитален краток филм.
Приватен живот
Самберг е оженет со музичарката Џоана Њусом. Тој еднаш се опиша себеси како „суперфан“. Тие се запознаа на еден од нејзините концерти. По пет години врска, Самберг ја запроси во февруари 2013 година и тие се венчаа на 21 септември 2013 година во Биг Сур, Калифорнија,  со ко- ѕвездата од Сабота навечер во живо, Сет Мејерс, како нивен кум. Во март 2014 година, Самберг и Њусом го купија имотот Муркрест во областа Кањон Бичвуд во Лос Анџелес, Калифорнија. Тие исто така поседуваат дом во Вест вилиџ во Њујорк. Двојката го објави раѓањето на нивната ќерка во август 2017 година.
NGC 4111
NGC 4111 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4111 се споменува и како UGC 7103, MCG 7-25-26, CGCG 215-28.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јануари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4111 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 4111 има привидни димензии од 4,6' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 4111 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38440. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3019. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1367.
Битка кај Херсон
Битка кај Херсон — битка околу градот Херсон, Украина помеѓу воените сили на Русија и Украина, како дел од Херсонската офанзива за време на Руската инвазија на Украина во 2022 година. Битката траела шест дена пред градоначалникот на градот да им се предал на напаѓачите.
Хун Хунахпу
Во, мајанската митологија, Хун Хунахпу е таткото на Мајанските херои-близнаци Хунахпу и Шбаланке.
NGC 2089
NGC 2089 — елиптична галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2089 се споменува и како ESO 554-36, MCG -3-15-16, IRAS 05456-1738.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2089 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2089 има привидни димензии од 1,9' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 47 м 51,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 17° 36' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
NGC 6708
Откривање
Објектот е откриен на 9 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6708 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 6708 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 55 м 35,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 43' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Други поделби
Проучување на NGC 6708 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62569. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 435; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8759. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Пасифаја (месечина)
Пасифаја (од Πασιφάη) — повратна неправилна месечина на Јупитер. Откриена е во 1908 г. од британскиот астроном Филибер Жак Мелот и подоцна наречена по Пасифаја, сопруга на кралот Минос и мајка на Минотаурот од старогрчката легенда.
Месечината е првпат е забележана на фотографија направена во Гриничката опсерваторија ноќта на 28 февруари 1908 г., а потоа е забележана на претходни слики наназад до 27 јануари. Ја добила привремена ознака  бидејќи не било јасно дали се работи за астероид или месечина на Јупитер, сè до 10 април, кога е утврдено дека телото е месечина.
Телото го добило сегашното име дури во 1975 г.; дотогаш се нарекувало , а понекогаш и „Посејдон“ between 1955 и 1975 г.
Орбита
Пасифаја кружи околу Јупитер по високозанесена и високонаклонета повратна орбита. По неа е наречена Пасифаината група на неправилни повратни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание од 22,8 до 24,1 милиони километри, на наклони од 144,5° до 158,3°. (Орбитални елементи од јануари 2000 г.) Тие постојано се менуваат поради сончевите и планетарните растројувања.
Познато е дека месечината е во секуларна резонанца со Јупитер (врзувајќи ја должината на нејзиниот перијов со должината на Јупитеровиот перихел).
Физички особености
Со пречник од околу 58 км, Парсифаја е најголемата повратна месечина и трета по големина неправилна месечина, зад Хималија и Елара.
Спектроскопските мерења на инфрацрвеното зрачење покажуваат дека Пасифаја е спектарски безлично тело, што одговара на претпоставеното астероидно потекло. Се смета дека месечината всушност е откршок од зафатениот астероид заедно со другите месечини од нејзината група.
Список на државни водачи во 1706 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Пасифаја (месечина)
Физички особености
Во видливиот спектар, месечината има сив изглед (бојни показатели B-V=0,74, R-V=0,38), слично на астероидите од типот C.
IC 128
IC 128 — галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 128 се споменува и како ESO 117-22, FGCE 375.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 128 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 128 има привидни димензии од 1,2' х 0,2'.
Други поделби
Проучување на IC 128 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14469.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Дренак (Кривопаланечко)
Дренак — село во Општина Крива Паланка, во областа Славиште, во околината на градот Крива Паланка.
Историја
Во XIX век селото било дел од Кривопаланечката каза во Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Дренак живееле 140 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Дренак имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, селото има 44 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 17 жители, од кои 7 Македонци и 10 лица без податоци.
Родови
Дренак е македонско село.
Според истражувањата од 1975 година, родови во селото се
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
NGC 305
NGC 305 — астеризам во соѕвездието Риби, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 305 е од видот *Grp.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 56 м 21 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 12° 3' 48".
Други поделби
Проучување на NGC 305 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 172; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 608. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1274.
.lk
.lk — највисок семрежен домен на Шри Ланка.
Ограничени регистрации:
Отворени регистрации:
Интернационализирани државни кодови за главен интернет домен
Во септември 2010 година 2 нови државни кодови за главен интернет домен биле донесени на 2 локални јазици во Шри Ланка.
Надворешни врски
Toppdomän
Портик
Портик — трем или пасаж со покрив кој се потпира на столбови непосредно пред влезот на една зграда.
Едно од најпознатите портика денес е портикот на Пантеонот во Рим.
Болоња, Италија е место славно по своите бројни портика. Тие се со збирна должна од некои 45 километра аркади, од кои 38 се во центарот на градот. Најдолгиот портик на светот со 3.5 км води од работ на градот до базиликата Свети Лука.
Улица „Партизански Одреди“ - Блок VI (археолошко наоѓалиште)
Улица „Партизански Одреди“ - Блок VI — некропола од римското време на подрачјето на скопската населба Тафталиџе, Македонија. Во 1969 година, при изградбата на станбени блокови, крај самата улица е откриен дел од помала некропола, која потекнува од II-III век. Освен еден целосно зачуван гроб - тип циста, граден од тули, и една оловна урна, откриени се три саркофази и два надгробни споменика - ципуси (камени квадери) со сите архитектонски елементи и украсни шишарки. Спомениците се наоѓаат во Музејот на Град Скопје.
Црква „Св. Атанасиј“ - Ракле
Свети Атанасиј — црква во селото Ракле. Сместена е во западниот дел од селото, на височина и која и овозможува доминантна положба во однос на остатокот од селото.
Историја
Црквата била изградена во средината на 19 век, а била живописана во 1864 година.
Архитектура
Градбата на црквата претставува трикорабен храм со полукружна апсида на источната страна. На јужната страна на црквата има припрата, каде е сместен влез над кој има ниша со фреска на кој е претставен Атанасиј Александриски. Објектот во целост е обоен во бела боја.
Сметководство
Сметководство е дисциплина што се занимава со запис, класификација, интерпретација и комуникација на финансиската информација. Практичарите се нарекуваат „сметководители“.
Историја на сметководството
Историјата за сметководството датира уште многу одамна, уште кога се започнувало да се создаваат цивилизациите на светот( шумерите во Месопотамија, на пример), кога со обработување на земјата се дошло до заклучок дека е потребно да се запамнува точната вредност на земјоделските производи. Самото елементарно сметководство е споменато и во Библијата (Новиот завет), во книгата на Матеј (Матеј 25: 19). Во исламскиот Куран исто така се коментира за елементарно сметководство (Куран 2: 282).
Во текот на 12 век, арапскиот писател Ибан Тајмијах пишува во својата книга Хизба („проверката“ или „пресметка“) дека пресметувањето на некои системни потреби од страна на муслиманите се употребувани уште од средината на седмиот век, попознати како СЕ. Оваа сметководствена практика подоцна била употребувана и од страна на римјаните и персијците. Првата книга за сметководството била составена од хрватинот Бенедикт Кортулевиќ трговец од републиката околу Дубровник, Хрватска). Според други пак, создавач на првата книга по сметководство „Сè за аритметиката, геометријата, пропорциите и пропорционалноста“ („Summa de arithmetica, geometrica, proportioni et proportionalita “, Венеција, 1494 г.) бил Лука Пачоли. Книгата содржи одделна глава во која за првпат се опишува сметководствениот систем во Венеција.
Поим
Сметководство е дисциплина што се занимава со запис, класификација, интерпретација и комуникација на финансиската информација. Практичарите се нарекуваат сметководители. Основата на секој сметководител треба да се темели врз националните сметководствени стандарди (US GAAP, General Accepted Accounting Principles), меѓународните сметководствени стандарди (IAS-International Accounting Standards) и друго. Секој кој се занимава со некоја стопанска дејност е должен да води евиденција според меѓународните стандарди.
Видови на сметководство
Сметководството главно може да се подели на следниве видови:
Ластруп
Ластруп (Lastrup) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри југозападно од окружниот град Клопенбург.
Местоположба
Општината Ластруп се наоѓа во областа Олденбуршки Минстерски крај во округот Клопенбург.
Општински единици
Општината се состои од главното место Ластруп и 14 други места:
Горен Шпревалд-Лужица
Горен Шпревалд-Лужица (Oberspreewald-Lausitz) — округ во јужниот дел на Бранденбург, Германија. Соседни окрузи се (од север надесно) Даме-Шпревалд, Шпре-Ниса, окрузите Бауцен и Мајсен во Саксонија и округот Елба-Елстер.
Солт Лејк Сити
Солт Лејк Сити (Salt Lake City) е главен и најголем град на американската сојузна држава Јута. Името на градот значи „град на Соленото Езеро“.
Според пописот извршен во 2010 година во градот живееле 186,440 жители а заедно со 15-те општини имал 1,124,197 жители.
Градот е опкружен со планини, а од Големото солено езеро, по којшто и го добил името, одвоен е со мочуришта
Градот е основан во 1847 година од мормонските доселеници на чело со Бригам Јанг. Од тогаш па сè до денес е престолнина на таа верска заедница. Подоцна градот се развил и како рударско средиште и железнички јазол. Со текот на времето, луѓе од најразлични краеви на светот како и од другите американски сојузни држави почнале да се доселуваат така што градот постепено го губел својот мормонски карактер. Денес градот претставува оаза на либерализмот на чело со Демократската партија на САД во конзервативната и републикански настроена Јута.
Солт Лејк Сити е познат и како домаќин на Зимските олимписки игри во 2002 година, еден од ретките причини кои ги донело организаторите до оголем профит. ЗОИ во градот се одржувале за време на скандалите поврзани за лобирање на Меѓународниот олимписки комитет.
Пелистерска битка
Пелистерска битка – последна битка од Илинденското востание која се одиграла на 22 септември 1903 година, во која загинале 48 од 92-те востаници, на Баба Планина над селото Цапари во месноста денес позната како Палиснопје.
Борба
Војводата Ацко Трајков од село Базерник, Демирхисарско, заедно со војводата Лефко Магаревчето од потпелистерското село Магарево, со уште стотина комити од Демирхисарско и Битолско, по неуспешното Илинденско востание требало да го му го предадат оружјето на ѓаконот Евстатиј кој бил задолжен за прибирање, складирање и обезбедување. Меѓутоа биле предадени и опколени од турски аскер. Со цел да избегнат запалување на селото Цапари, како што претходно се случило во селата Ѓавато и Смилево, војводата Ацко Трајков наредил повлекување кон Пелистер и така опколени, со големи загуби успеале да го пробијат обрачот кон високите делови од Пелистер.
Споменик
Во спомен на оваа битка, во непосредна близина на Ротинска Река, на патот кон врвот Пелистер во 1968 година подигнато е скромно спомен-обележје.