cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Долношлеско Војводство
Градови и гратчиња
Војводството има 91 градски населени места, тука наведени по број на жители според состојбата во 2006 година:
Управна поделба
Западнопоморското Војводство е поделено на 30 округ, од кои 4 се градски, а 26 се земски. Тие пак се поделени на вкупно 169 општини.
Манастир „Вознесение Христово“ - Шипша
Вознесение Христово (Ιερά Μονή Αναλήψεως — женски манастир во селото Шипша, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.
Брегава
Брегава е река во Босна и Херцеговина која минува низ градот Столац. Брегава исто така е и лева притока на реката Неретва.
Дечје Новине
Дечје Новине — поранешна издавачка куќа од Горен Милановац, позната како најголем издавач на стрипови во поранешна СФРЈ. Освен списанија и стрипови, издавала и книги, како и албуми со самолепливи сликички.
Историјат
Основач на Дечје Новине бил Среќко Јовановиќ. Во својата прва фаза „Дечје Новине“ го претставувале неколку наставници, кои заедно со своите ученици на 11 декември 1956 година одлучиле, како воннаставна активност, да се занимаваат со издавање на училиштен весник, а на 12 јануари 1957 година го издале првиот број на весникот во 1.000 примероци. Првиот број на „Дечје новине“ излегол под наслов „Дечја Политика“. Дечје Новине своевремено спаѓале во редот на најголемите европски и светски издавачи за деца и млади. Имале скоро ексклузивно право за објавување стрипови од Волт Дизни во СФРЈ. Во осумдесеттите години од минатиот век, ИП „Дечје Новине“ биле еден од најголемите југословенски издавачи на книги и стрипови. За исклучителните напори на развивање пријателство и рамноправност помеѓу народите и народностите, претседателот на СФРЈ Јосип Броз Тито ги одликувал Дечје Новине со Орден на братство и единство со сребрен венец. Дечје Новине во својата историја биле добитници на уште околу 15.000 разни повелби, награди, дипломи и други признанија. Благодарејќи на „Дечје Новине“, Горен Милановац станал еден од најпознатите градови во тогашна Југославија.
Издавачката куќа доживува напредок и развој во осумдесеттите години на дваесеттиот век, за да, на почетокот на деведесеттите години, со избувнување на војната во СФРЈ и распадот на државата, пропаднала во потполност. Главни причини за пропаста се намалувањето на пазарот, хиперинфлацијата и несовесното водење на претпријатието. Стечајната агонија на Дечје Новине траела сè до почетокот на дваесет и првиот век, кога е распродаден преостанатиот имот за да се подмират бројните доверители.
Деловната кула на Дечје Новине (арх. Миодраг Дамњановиќ) после стечајот на претпријатието ја купила општина Горен Милановац и во неа денес се наоѓаат повеќе општински служби.
Прирок
Прирок — еден од главните составни елементи на реченицата.Тој го претставува името на глаголското дејствие. Традиционалната граматика го гледа прирокот како еден од двата главни елементи во реченицата, покрај подметот. Функцијата на прирокот е да го модифицира подметот. Според современите теории на синтаксата, прирокот соодветува со главниот глагол во реченицата, како и кои било помошни глаголи кои може да се искористат. Современата теорија не ги вклучува подметот и именската фраза на предметот во прирокот.
Прирокот и традиционалната граматика
Прирокот во традиционалната граматика се дефинира како составен елемент според кој е карактеризиран подметот. Така, прирокот може да е исказ кој може да биде „вистинит“ за нешто. Според тоа, исказот „се движи“ е вистинит за сите дејства кои се во движење. Класичното сфаќање за прирокот било усвоено горе-долу директно во грчките или латинските граматики и од таму во останатите граматики. Прирокот е еден од главните елементи на реченицата и прирокот го модифицира подметот. Прирокот мора да содржи глагол, а пак глаголот може да побара или подржи останати реченични елементи како што се предмет, предикативи или адјункти.
Прирокот дава информации за подметот, за тоа кој е подметот, што работи подметот или каков е подметот. Врската меѓу подметот и прирокот понекогаш се нарекува нексус. Прирочка именска фраза е именска фраза која функционира како главен прирок во реченицата, како на пример во реченицата „Џорџ III е кралот на Англија“, каде „кралот на Англија“ е прирочката именкска фраза. Подметот и именската фраза мора да се поврзани со глагол-врска или наречен копуларен глагол. Прирочка придавка е придавка која функционира како прирок, како во реченицата „Стефан е убав“, каде „убав“ е прирочка придавка. Како и кај прирочката именска фраза, така и тука, подметот и придавката мора да се поврзани со глагол-врска.
Кнежевство Бугарија
Кнежевство Бугарија била де факто независна вазална држава на Османлиското Царство формирана со Берлинскиот договор од 1878 година.
После Руско-турската војна, во која победила Русија, бил потпишан Санстефанскиот договор, кој предвидувал формирање на голема бугарска држава во чиј состав би влегол и поголемиот дел од Македонија. Сепак, Велика Британија и Австроунгарија биле против воспоставување на таква држава која ќе биде продолжена рака на Русија на Балканот. Поради тоа, големите сили во Берлин во 1878 година го потпишале договорот кој бил замена за Санстефанскиот договор (кој никогаш не стапил во сила). Со Берлинскиот договор се создало многу помалото Кнежевство Бугарија, а на Источна Румелија и се дала автономија во рамките на Османлиското Царство.
Во 1885 година, Кнежевството Бугарија се обединило со Источна Румелија. На обединувањето на Бугарија и прекршувањето на одлуките од Берлинскиот конгрес се спротивставила Србија, па истата година (1885) започнала Српско-бугарската војна. Во војната победила Бугарија, со што било признато нејзиното обединување. На 5 октомври 1908, тогашниот бугарски кнез Фердинанд I прогласил независност, а тој се прогласил за цар на новоформираното Царство Бугарија.
Богдан Кметовски
Богдан Филип Кметовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во своето родно село, по што се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во Шеснаесеттата македонска ударна бригада стапил од самото нејзино формирање. Се борел против балистите на Скопска Црна Гора, а учествувал и во ослободувањето на Скопје. Бил ранет во последната борба против балистите во Шишево и пренесен во Скопската болница на лекување, од каде бил пуштен на домашно лекување. Од последиците на раните, починал во почетокот на 1945 година. Бил закопан на гробиштата во Побожје.
Астрономско тело
Астрономско тело — природен физички ентитет, група и склоп во вселената. Поимот „астрономски објект“ напати се среќава како синоним на „астрономско тело“. Астрономското тело е поединечен целовит ентитет кој е целовит поради силата на гравитацијата (и понекогаш електромагнетизмот). Вакви примери се астероидите, месечините, планетите и ѕвездите. Астрономските тела се гравитациски сврзани ентитети што имаат дадена положба во просторот, но може да бидат составени од повеќе независни астрономски тела или тела. Овие тела можат да бидат поединечни планети, ѕвездени јата, маглини или цели галаксии. Кометата може да се нарече тело поради тоа што има замрзнато јадро од мраз и прашина, или да се нарече објект кога мислиме цврстиот дел заедно со дифузната кома и опашката. Во потесна смисла, поимите „астрономски објект“ и „астрономско тело“ се разликуваат од поимите „небесен објект“ и „небесно тело“ само по тоа што во второспоменатите не спаѓа Земјата. Во поширока смисла пак, овие поими може да се сметаат за синоними, и многу извори не ја прават оваа разлика бидејќи ја сметаат Земјата за небесно тело.
Вселената има хиерархиски состав. Во поголем размер, основен дел на составот претставува галаксијата, која е составена од џуџести галаксии. Галаксиите се групираат во групи и јата, честопати во поголеми суперјата кои се протегаат долж големи нишки помеѓу празнини, образувајќи мрежа што ја опфаќа метагалаксијата. Галаксиите и џуџестите галаксии имаат различни морфологии, и облиците зависат од нивното образување и развојна историја, вклучувајќи заемодејства со други галаксии. Зависно од нејзината категорија, галаксијата може да има едно или повеќеѕѕ карактеристични елементи како спирални краци, ореол и јадро. Највеќето галаксии во јадрото имаат супермасивна црна дупка, што може да предизвика активно галактичко јадро. Галаксиите имаат и свои придружници во обик на џуџести галаксии и збиени јата.
Составните делови на галаксијата се образуваат од гасовита материја што се насобира по пат на гравитациско самопривлекување, и тоа на хиерархиски начин. Вака добиените основни делови се ѕвездите, кои пак се насобрани во јата од разните маглини што се згуснуваат. Големата разноликост на ѕвездените облици се должи на разликите во масата, составот и развојниот степен на ѕвездата. Ѕвездите се среќаваат и во повеќеѕвездени системи што се вртат еден околу друг по хиерархиски систем. Од протопланетарни дискови што ги опкружуваат новосоздадените ѕвезди може да се образува планетарен систем со придружни елементи како астероиди, комети и отпаден материјал по пат на хиерархиско натрупување.
Астрономски тела
На табелава се наведени општите категории на тела по место и состав.
Three Days Grace
Three Days Grace — канадски рок-бенд кој е основан во Норвуд, Канада во 1992 година под името Groundswell.
Култура на Финска
{{документација|content=
Поврзано
}}
Вечеславци
Вечеславци (словенечки: Večeslavci) — населба во Општина Рогашовци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Сумеј
Сумеј — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Луре.
Археометрија
Археометрија е збир од физички и хемиски методи кои во археологијата се применуваат за одредување на староста и составот на материјалот. Опфаќа геофизички методи кои се користат за проспекција на археолошки наоѓалишта и објекти: магнетометриски мерења и мерења на електричниот отпор на погребните структури (метални предмети, материјали кои гореле, јами и ровови исполнети со органска материја, ѕидови и гробници). Потоа хемиски и геохемиски методи за одредување на составот на материјалот, како и физичко-хемиски методи за датирање.
Најголемата база за извор на врски поврзани со археометријата е ArchNet, т.е.WWW Virtual Library of Archaeology, каде можат да се најдат релевантни врски за археометријата, подредени според извори, почнувајќи од установи, области и континенти.
= Проект - Македонска лабораторија за археометрија =
Овој проект беше долго спреман и најавуван. Носител е Институтот за хемија при Природно-математичкиот факултет во Скопје. Во моментов работат со еден од најновите модели на инструменти т.н. микрорамански спектрометар, со чија помош може да се анализираат пигменти користени во средновековното фрескосликарство, како и неолитска и византиска керамика.
= Надворешни врски =
Фински фолклор
Фолклорот на Финска се однесува на традиционалните и народни практики, технологии, верувања, знаење, ставови и навики во Финска. Финската народна традиција, односно фолклор вклучува широк обем на финската традиционална народна култура, вклучително, руралните традиции.
Според познатиот есеј на Алан Данди, фолклорот вклучува барем народни приказни и други вербални традиции, музика, традиционални предмети и згради, религија и верувања, како и кулинарска традиција.
Старо верување
Религијата започнала како паганство, митологија и магија. Традициите биле делумно домородни, но и под влијание на балтичкото и нордиското паганство. Магиското пеење и обожувањето на мечката се карактеристични обележја на старата религија. Пред христијанизација во 11 век, финскиот паганство бил основната религија. Финците се блиски до природата и земјоделските корени се вградени во руралниот животен стил. Финците, исто така ја вреднуваат традицијата и се идентификуваат по етничка припадност или клан.
Субкултури
Субкултурите биле дел од финската историја. Најголемата субкултура се Финците кои зборуваат шведски. Во
Лапландскиот регион на север, (Лапонија) живее населението Сами (Лапонци). До околу 1500 година, Самите биле главно рибари и трапери, со номадски животен стил. Тие традиционално ги организираат своите општества поинаку од Финците поради нивниот номадски начин на живот. Нивниот мајчин јазик не е фински, туку е еден од трите лапонски јазици што се зборуваат во Финска.
Усна поетска традиција
Усната традиција се пренесувала од генерација на генерација. Таа вклучува бајки, народна мудрост, поговорки и поезија. Поезијата во "Калевала" е лесна да се запомни поради нејзината метрика, повторливите делови и алитерација.
Собирањето народна поезија, почнувајќи од 19 век, резултирало со најголема светска поетска архива, чија картотека брои околу 2,2 милиони записи. Овие собрани збирки биле финансирани од Финското литературно друштво кое меѓу другите, ги спонзорирала и десетте патувања на собирачот Елиас Ленрот. Тој ги уредувал песните и со другите ги собрал во националниот еп Калевала и Кантелетар и објавил збирки фински бајки и загатки.
Народна музика и танци
Лапонската музика е застапена во северна Финска, Шведска и Норвешка. Лапонците се познати првенствено по високо духовните песни наречени јојк.
Фолклорни фигури
Јулупуки е финска божиќна фигура. Името буквално значи "Божикна коза". Од овој стар скандинавски обичај фигурата на крајот станала повеќе или помалку поврзана со Дедо Мраз
Традиционални објекти и предмети
Еден од најпознатите предмети како дел од финската традиција е сауната која била дел од финските древни традиции.
Проект Лингва
Проектот Лингва е онлајн заедница за преведување, формирана во 2007 година, со цел да ги преведува написите од глобалниот проект за граѓански медиуми Глобал војсис онлајн, од англиски на други јазици, овозможувајќи комуникација помеѓу блогерите од целиот свет. Проектот моментално преведува на 15 различни јазици и неговиот тим е составен од приближно 50 влонтери преведувачи и уредници. Проектот Лингва е голема заедници за преведување, засновани на волонтерство, која постојано се проширува.
Почеток на проектот
Проектот Лингва започна како иницијатива од тајванскиот блогер Портноѕ Зенг, кој започна со преведување на написите на Глобал војсис на кинески во септември 2005. Првичната идеја стана проект на самитот на Глобал војсис во декември 2006, каде му беше дадено името „Лингва“. Од тогаш, овој проект се има драстично проширено.
Келечки Округ
Келечки Округ (powiat kielecki) — округ во Светокришкото Војводство, јужно-средна Полска. Создаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа усвоена претходната година. Седиште е градот Келце, иако не е дел од него. Опфаќа пет градови: Хенќини ( југозападно од Келце), Хмјелњик ( јужно од Келце), Далечице ( југоисточно од Келце), Боѕентин ( источно од Келце) и Моравица (13,7 км јужно од Келце).
Зафаќа површина од и има вкупно население од 208.798 жители (2016), од кои 4.421 живеат во Хенќини, 3.834 во Хмјелњик, 2.913 во Далечице, 2.247 во Боѕентин и 195.383 жители по селата.
Соседни окрузи
Освен со градот Келце, округот се граничи со Коњечкиот Округ на север, Скаржискиот на североисток, Стараховичкиот, Островјечкиот и Опатувскиот на исток, Сташувскиот на југоисток, Бускиот и Пињчувскиот на југ, Јенджејувскиот на југозапад и Влошчовскиот на запад.
Управна поделба
Округот е поделен на 19 општини, од кои 4 се градско-селски, а 15 се селски.
Хауардс Енд (филм)
Хауардс Енд (англиски: Howards End) - британско-јапонски филм од 1992 година во режија на Џејмс Ајвори по сценариото на Рут Проер Џабвала (Ruth Prawer Jhabvala), засновано врз истоимениот роман на Е. М. Форстер. Главните улоги ги толкуваат: Ентони Хопкинс (Anthony Hopkins), Ема Томпсон (Emma Thompson), Ванеса Редгрејв (Vanessa Redgrave), Хелена Бонам Картер (Helena Bonham-Carter), Џејмс Вилби (James Wilby), Семјуел Вест (Samuel West), Џема Редгрејв (Jemma Redgrave), Никола Бафет (Nicola Buffett), Адријан Рос Магенти (Adrian Ross Magenty) и Џозеф Бенет (Joseph Bennett). Филмот, кој претставува темелна студија на човечките карактери и на односите меѓу општествените класи, бил одлично прифатен од филмската критика и добил бројни награди: три „Оскари“ (за најдобра главна женска улога, најдобро адаптирано сценарио и најдобра сценографија), две награди на БАФТА (најдобра глумица и најдобар филм), „Златен глобус“ за најдобра глумица во драма, а на фестивалот во Кан добил посебна награда по повод 45-годипнината на фестивалот.
NGC 3615
NGC 3615 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3615 се споменува и како UGC 6313, MCG 4-27-12, CGCG 126-21.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3615 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3615 има привидни димензии од 1,4' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 3615 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34535. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 146; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1981. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1353.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
112 п.н.е.
112 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 112. година пред новата ера, 112. од првиот милениум п.н.е., 12. од 2 век п.н.е. и трета од 110-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5396 и 5397 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4638 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3648 и 3649 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 641.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 112 година се протега во 2524 и 2525, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2584 и 2585 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 431. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 756 и 755 исламска година пред хиџра.
Волапик
Волапик (Volapük) е вештачки создаден меѓународен јазик.
Историја
Во 1879 германскиот калуѓер, Јохан Мартин Шлејер (Johann Martin Schleyer) еден свој преокт за новиот јазик за употреба во целит свет, како што и самиот изјавувал: по саветот на Бога. Идејата станала популарна, и новиот јазик волапик постига стотина илјади приврзаници во  Европа и Америка. Веќе од 1889 постоеле 316 учебници на 25 јазици, 283 клубови, и  25 весници и списанија на овој јазик.
После тој успех, после десетина години движењето се распаѓа заради борбата за превласт во движењето, како и поради разните реформски обиди. Многу од приврзаниците на Меѓународниот јазик преминува во таборот на основачите на есперантското движење (почнувајќи од 1887.), и денес само неколку десетина претежно стари активисти го познава или го говори овој јазик. Годината 1931 Ари де Жон (Arie de Jong) извршиле реформа на волапикот, која ја прифатиле скоро сите тогашни волапикисти.
Најзначајната колекција на Волапик јазикот, денес се наоѓа во Музејот на есперантото во Виена, la American Philosophical Society (Американско филозофско друштво) Филаделфија, Пенсилванија, , и Centre de documentation et d'étude sur la langue internationale во Шо де Фонд, Швајцарија.
Изговор и пишување
Во Волапик се пишува на латиница така што во секоја буква одговара по една гласовна вредност. Во неговата азбука не постојат буквите q, w, (a во првиот проект) ни буквата r. Следуваат буквите на Волапикот, и гласовните вредности по  меѓународната фонетска транскрипција:
Акцентот паѓа на последниот слог.
Со реформата на Де Жон се воведува „р“ и се менуваат неколку зборови кои првобитно ја имале  „л“ да би биле попрепознатливи. На пример, "lilöm" (= "дожд", од англискиот "rain") во реформираниот волапик станал "rein".
Речник
Шлајер го презел фондот на зборови од различните европски јазици, лесно измешани до степен на тешко препознавање. На пример, "vol" (свет) и "pük" (јазик) потекнува од англискиот збор "world" и "speech".
Морфологија
Граматиката на волапикот се потпира на правилата преземени од индоевропските јазици: граматичките облици се создаваат со додавање на корен од зборови на непроменетите граматичи додатоци, слично како во германскиот. Именките имаат флексија за 4 падежи: номинатив, генитив, датив и акузатив. Глаголите добиваат флексија за време, свршен и несвршен облик, лице, број и (во трето лице) за пол субјект. Множината се добива со помош на наставката "-s": "ob" = ја, "obs" = ми, итн. Реформата која ја извршил Де Јонг донекаде ја упростиле граматиката.
пример: Оче наш: O Fat obas, kel binol in süls,
paisaludomöz nem ola!
Kömomöd monargän ola!
Jenomöz vil olik,
äs in sül, i su tal.
Bodi obsik vädeliki givolös obes adelo.
E pardolös obes debis obsik,
äs id obs aipardobs debeles obas.
E no obis nindukolös in tentadi,
sod aidalivolös obis de bad.
Михаил Фрадков
Михаил Ефимович Фрадков (р. 1 септември 1950) — руски политичар и поранешен Премиер на Русија.
Фрадков е роден близу Самара во еврејско семејство. Студирал на московскиот „Станкоинструментальный институт“ (дипломирал 1972) и на Академијата за меѓународна трговија (дипломирал 1981). Во 1973, се вработил во економскиот оддел на амбасадата на СССР во Индија, каде останал да работи две години. Подоцна држел неколку други функции во Русија. Во 1991, Фредко ја претставувал Русија на Општиот договор за царини и трговија (GATT) во Женева.
Доцна во 1992, Фрадков бил назначен за Заменик Министер за надворешни економски врски. Помалку од една година подоцна, во октомври 1993 станал Прв Заменик Министер за надворешни економски врски. На 15 април 1997, по претседателска одлука, Борис Елцин го назначува Фрадков за Министер за надворешни економски врски и трговија, каде служел речиси една година. Кон средината на 1999, со друга претседателска одлука Фредков станува Министер за трговија.
Во 2001 Владимир Путин го назначува за директор на Федералната Даночна Полиција, пред што бил Заменик Секретар на Советот за Безбедност. Во 2003 бил назначен за претставник на Русија во Европската Унија. На 1 март 2004, Путин го номинира Фрадков за следен премиер и ова назначување добива согласност од Думата на 5 март истата година.
Назначувањето на Фрадков за премиер било изненадување за многу луѓе, бидејќи тој видливо не бил дел од потесниот круг на Путин. Некои ова го објаснуваат со идејата да се постави некој независен, кој не припаѓа на ниту еден од „клановите“ во Кремљ. Поранешниот Премиер Сергеј Степашин, под чие водство служел Фрадков, се искажал за Фрадков како за човек кој е „апсолутно независен од било кој вид на политички клан или група“. Путин и неговите соработници го величаат Фрадков како искусен, професионален и чесен. Неговото назначување побудило незадоволство кај руските националисти, бидејќи Фрадков е евреин.
На 12 мај 2004, Фрадков повторно бил назначен за премиер, по повторната изборна победа на Путин и неговото пристапување на 7 мај.
На 12 септември 2007 Фрадков му најавил оставка на претседателот Путин, која тој ја прифатил, и го номинирал Виктор Зубков за наследник. Фрадков останал на должност сѐ до потребната потврда од Думата. Зубков бил потврден на 14 септември.
Калуѓер (Рогачево)
Потекло на името
Според верувањата тука прво се населиле калуѓери по битката на Косово, а дури после тоа настанало селото.
Начин на пристапување
До ова место се стигнува по асфалтиран пат кој води кон караулата која се наоѓа на крајот од селото.
Место
Во месноста „Калуѓер” се наоѓа црквата „Св. Илија”. Тука извира изворот „Калуѓер”. На полјаната се направени голем број дрвени и мермерни клупи и маси. Веднаш под црквата се наоѓа главниот дел од ова излетничко место. Тоа е покриена бетонска платформа која располага со шест отвори за казани, скара, маса и чешма од која тече изворска вода
Природни атракции
Во 2005 година реализиран е Проект за заштита на постоечката каптажа и партерното уредување на околината на изворот „Калуѓер”, како дел од програмата наменета за заштита на животната средина и природата.
Проектот за заштита на изворот „Калуѓер” спаѓа во проектите за заштита на изворите на чиста вода за пиење од отпадните води и заштита на природни богатства на Република Македонија.
Оса (Тасманија)
Планината Оса (англиски: Mount Ossa) е највисока планина во Тасманија чиј врв достигнува 1617 метри надморска висина. Оса е дел од Пелионовиот венец во Централните висорамнини на Тасманија во Австралија.
За прв пат била забалежана од Европејците во 1860-те години, а како највисока планина во сојузната држава била прогласена во 1954 година. Како и повеќето врвови во областа, таа е прекрена со дијабаз.
Историја
Областа на планината Оса се протега на границата меѓу Биг Ривер и Северните Абориџини во Тасманија. Неколку артефакти и кампови кои содржат разни видови камен и алатки се откриени околу Пелион на север и езерото Сент Клер на југ.
За прв пат била забележана од Чарлс Гулд во 1860-тите и била именувана по планината Оса во Грција следејќи ја темата на класичните грчки имиња поставени од Џорџ Френкленд, ран тасмански геодет. Сепак, нејзината локација била обележана како на она што сега се нарекува планина Нереус. Со години се сметало дека планината Кредл е највисока во Тасманија.
Искачување
На планината Оса може да се искачи преку добрa патека од Пелион Гап до врвот. Може да се пристапи или како спореден пат до Оверленд или преку патеката на реката Арм. Состојбите можат да бидат многу тешки во зима, со силни ветрови и температури до смрзнување.
Суперкуп на Македонија во кошарка 2016
Суперкупот на Македонија 2016 било 8. издание на Суперкупот на Македонија во кошарка. Финалниот турнир се одиграл во спортскиот центар Јане Сандански во Скопје во организација на Македонската кошаркарска федерација. Во ова издание првак бил МЗТ Аеродром.
Признанија
Извор:
Лас Палмас (покраина)
Покраина Лас Палмас ( /l ɑː s  Стр ɑː Л М ə / таа, UK : / p ɑː m ə / таа ; Provincia de Las Palmas    ) е покраина во Шпанија, која се состои од источниот дел на автономната заедница на Канарските Острови.
Во 1927 година, Покраината Канарски Острови била поделена на две покраини: Лас Палмас и Санта Круз де Тенерифе. Во 1982 година, двете покраини станале дел од новоформираната автономна заедница на Канарските Острови.
Хуни
Хуните биле номадски народ кој живеел во Источна Европа, Кавказ и Средна Азија помеѓу 4 век и 6 век од н.е. Тие всушност се сметаат за иницијатори на големата преселба на народите.
Рана историја
Кинеските извори ја следат историјата на Хуните на подрачјето на денешна Монголија уште од IV век п.н.е. Според нив овој номадски народ во североисточна Кина во IV век п.н.е формирал племенски сојуз кој обединувал 24 родови, кој во кинеските пишани извори бил наречен Империја Хуну. Во II век од н.е овој народ станал значаен фактор во историјата на средноазиските и источноевропските области. Под притисокот на нивните источни и јужни непријатели – тунгускиот народ Сиен-Ги од исток и династијата Хан во Кина од југ, еден дел од хунските маси население започнал да се раздвижува на запад кон Аралското и Каспиското Море. Во почетокот на III век Хуните продреле во европска Сарматија и Подкавказието, каде до средината на IV век успеале да го потчинат поголемиот дел од сарматското племе Алани, а другиот дел го принудиле да се повлече кон запад, во Средна Европа, помеѓу реките Тиса и Дунав. На тој начин околу 350 година на териториите помеѓу реките Дон и Волга и планината Кавказ бил формиран големиот племески воен сојуз на Хуните. Западно од него се наоѓал племенскиот сојуз на Остроготите. Во 375 г. во жестока битка Хуните ги поразиле Остороготите и го ликвидирале нивниот племенски сојуз. По победата над Остроготскиот сојуз, Хуните продолжиле да се движат кон запад и предизвикале раздвижување на цела низа племиња со што и започнала Големата преселба на народите.
Хунскиот племенски сојуз во Панонија
Покорувајќи ги Остроготите Хуните го продолжиле своето освојувачко движење кон запад. Во исто време тие преземале и напади кон југ, во Азија, на Кавказ, а продреле дури до Сирија, на Балканскиот Полуостров (во Тракија) и стигнувајќи дури до Цариград. Основале широк племенски сојуз со средиште во Панонија соединувајќи ги пред себе племињата: Остроготи, Гепиди, Скири, Хазари (кои во тоа време живееле на Понт), словенското племе Анти и др. Власта на тој сојуз се протегала на исток до Волга. Многу Хуни стапувале во војските на римските цареви и служеле и во трупите на Аециј и Стилихон. Вујкото на најпознатиот хунски водач Атила, Руа (Ругила) добил римска воена титула, со годишна плата од 350 фунти во злато.
Атила и хунските пустошења по Балканот
По смртта на Руа, на чело на власта во Хунскиот племенски сојуз дошле Атила и Блида, синовите на Мундиох. Во тие тешки времиња со Византија сè уште владеел царот Теодосиј II, кој војувал на две страни: на запад со Вандалите во Африка и на исток со Сасанидите кои ја нападнале Ерменија во 441 година. Оваа зафатеност на византискиот крал им овозможила на Атила и Блида во 441 година да навлезат во Илирик и централните делови на Балканскиот Полуостров. Хунската војска ги опустошила Маргус и Виминацијум, а ги зазела и Сингидунум и Сирмиум пред да го стопираат продорот. Настапило затишје во 442 година, решавајќи да го искористи тоа Теодосиј II ја отповикал својата војска назад од боиштето во Северна Африка и наредил ковање на голем број монети за да можел да ја финансира војната со Хуните. Откако се подготвил, Царот решил повеќе да не преговара со Атила и да ги прекине сите постоечки договори. Атила на тоа одговорил со обнувување на походот во 443 година. Хуните го опседнале Наисус, а потоа продолжиле долж реката Нишава и ги заземале Сердика, Филипол и Аркадиопол. Византиските војски биле победени пред Костантинопол, но поради недостаток на опсадна опрема не успеал да го заземе градот. Теодосиј II го признал поразот и го испратил својот дворски пратеник Анатолиј да преговара за условите за мир, кои биле пооштри од претходните: царот се сложил да плати 6000 фунти злато поради непочитување на договорот и секоја година да дава данок во изност од 2100 фунти злато. Во 445 година Атила го ликвидирал својот брат Блида и продолжил да владее самостојно. Во 447 година Атила повторно тргнал на југ преку Мизија. Римската војска предводена од Арнегисклус се сретнала со Хуните кај реката Вид и била поразена, но им нанесла тешки загуби на Хуните. Немајќи војска пред себе, Хуните успеале да се пробијат до Термопилите. Самиот Цариград го спасил перфектот Флавиј Константин кој ја организирал обновата на Теодосиевиот ѕид, кој претходно бил оштетен од земјотрес, а на некои места биле изградени и нови утврдувања. Атила како услов за мир барал Византијците да продолжат да го плаќаат данокот што тој им го наложил и да ја повлечат византиската војска од пограничните територии со Хунскиот племенски сојуз. Преговорите траеле околу 3 години. На хунскиот двор во 448 година бил испратен византискиот пратеник Прист. Тој повеќепати со својата дипломатска активност успевал да го разубеди Атила во намерата да ги продолжи своите ограбувања и освојувања на територијата на Источното Римско Царство. Но за жал поголемиот број од неговите историски дела се зачувани само во фрагменти. Балканскиот Полуостров бил сосема уништен, а финансиската моќ на Византија исцрпена кога Атила најпосле тргнал на запад. При навлегувањето во Галија, меѓутоа тој бил поразен од страна на западно римскиот војсководец Аециј во Битката кај Каталунските полиња (451). Идната година Хуните страотно ја ограбиле Италија, но веќе во 453 година Атила ненадејно умрел, па неговото огромно царство се распаднало.
Општествено уредување на Хунскиот племенски сојуз
За општественото уредување на Хунскиот сојуз можеме да судиме врз основа на вестите кои се сочувани од изгубеното дело на Приск, учесник во пратеништвото на римскиот цар Теодосиј II кај Хуните во Панонија. Хуните не се занимавале со земјоделство. Тие и понатаму останале сточари-номади, кои аграрните плодови ги добивале од своите покорени племиња, кои исто така биле принудени да им плаќаат данок. Но Хуните веќе имале утврдени градови, од кои еден од нив опкружен со ѕидини бил престолнината на Атила. Исто така кај нив бил развиено робовското стопанство, и оделни претставници на хунската аристократија располагале со цели села на луѓе зависни од нив. Родовската и чиновничката аристократија имала голема власт во сојузот. Положбата на основната маса војници не била тешка; впрочем нивната положба била далеку подобра од положбата на римското население кое било оптоварено со тешки даноци и честите војни. Затоа поедини претставници на римското општество доколку биле заробени од страна на Хуните останувале и по нивното ослободување во нивна служба.
Хуманоста во акција
Хуманоста во акција е меѓународна непрофитна организација што ги едуцира и поврзува младите луѓе кои сакаат да станат лидери за прашања поврзани со човековите и малцинските права.Организацијата,основана во 1997 година,одржува канцеларии во седум земји: САД, Данска, Франција, Германија, Холандија, Полска и Босна и Херцеговина.Неговата водечка програма,стипендија за хуманост во акција,сместува повеќе од 100 студенти на колеџ и неодамна дипломирани студенти во интензивни образовни програми за стипендија во еден од петте европски градови секоја година.Во 2015 година,Хуманоста во акција започна партнерство со Националниот центар за граѓански и човекови права во Атланта за да започне шеста програма за стипендии,именувана по конгресменот и лидер на граѓанските права Џон Луис.
Клучните теми истражени во стипендијата „Хуманост во акција“ вклучуваат национален идентитет, имиграција, ксенофобија,исламофобија, антисемитизам, расизам,политички екстремизам, човекови права, малцински права и дискриминација на Ромите.
Покрај стипендијата за хуманост во акција,организацијата управува и со други програми за образовни и професионални стипендии во САД и Европа.Овие вклучуваат стипендија за дипломатија и разновидност,Конгресната стипендија Лантос-хуманост во акција во Конгресот на Соединетите држави и стипендијата Пат Кокс-хуманост во акција во Европскиот парламент.
Со седиште во Њујорк, Хуманоста во акција е предводена од извршниот директор Џудит Голдстајн.
Историја
Д-р Џудит Г. Голдстајн,историчар кој докторирал на универзитетот Колумбија,го основал човештвото во акција во 1997 година.Организацијата започна како пилот проект за истражување зошто некои општества реагираат на малцинското население со политики на толеранција и прифаќање,додека други реагираат со зголемено ниво на ксенофобија,омраза и насилство.Организацијата се обиде да го искористи историскиот пример за тоа како данските граѓани и нивниот монарх интервенирале за да ги спасат животите на данските Евреи за време на Втората светска војна како единствена студија на случај за да се истражи ова прашање.Првичните пилот-програми на Голдстејн обединија групи дански и американски студенти за да го проучат овој момент во историјата и нејзините лекции за идните предизвици за човековите права.
Во 1999 година,организацијата официјално ја започна стипендијата „Хуманост во акција“,нејзината водечка програма за универзитетски студенти и неодамна дипломирани студенти.Првите години на стипендијата се одржаа во Амстердам и Копенхаген со студенти од три нации: САД, Данска и Холандија.Слично како и првичните пилот-проекти,стипендијата го искористи холокаустот како образовен фокус за поголемо истражување на човековите и малцинските права.
Мисија
Хуманоста во акција има за цел да ги всади вредностите на човечкото достоинство и моралната одговорност за заштита на правата на малцинствата во новата генерација на социјални,културни и политички лидери.Организацијата се обидува да ја постигне оваа цел преку своето образовно програмирање, кое ги зближува студентите од широк спектар на земји за кратки,интензивни програми за стипендија.Студентите се соочуваат со предизвик да истражуваат иновативни пристапи за заштита на човековите права преку мешавина на дискусии,посети на страници,проекции на филмови,предавања и други настани.
Хуманоста во акција става посебен акцент на развој на својата мрежа на алумни,познати како Високи соработници.Организацијата се обидува да ги едуцира идните лидери за човекови права преку интензивно искуство во стипендија што ги надминува нормите на една типична училница на колеџ.Понатаму се обидува да ги поврзе овие идни млади лидери заедно како дел од глобалната мрежа на креатори на промени.На крај, се надева дека ќе ги инспирира студентите да постапуваат по прашања што се однесуваат на човековите и малцинските права.На оваа последна точка, организацијата се обидува да поттикне проекти засновани на заедницата-т.н. „акциони проекти“-организирани и извршени од нејзините високи соработници.
Програми за стипендии
Хуманоста во акција организира неколку програми за стипендии во Европа и САД.Програмите се поделени помеѓу оние со едукативен фокус и оние кои обезбедуваат професионално работно искуство.
Стипендија за хуманост во акција
Стипендијата за човештво во акција е водечка програма на Хуманоста во акција.Оваа програма обединува околу 120 студенти на универзитети и неодамна дипломирани студенти секој јуни за да ги изучуваат човековите и малцинските права.Програмите се одвиваат истовремено во шест градови: Амстердам,Атланта,Берлин,Копенхаген,Сараево и Варшава.Стипендијата обединува учесници од 10 земји: Босна и Херцеговина, Данска, Франција, Германија, Грција, Холандија, Полска, Турција, Украина и САД.
Студентите на секоја програма започнуваат едномесечно истражување на прашања од социјална правда.Учесниците на стипендијата се вклучуваат во дебати,ги посетуваат блиските историски места и се среќаваат со говорници кои работат на прашања релевантни за нивните интереси.
Едномесечното дружење кулминира со учесници од сите пет програми кои се состанаа за меѓународната конференција „Хуманост во акција“.Минатите конференции се одржуваа на локално ниво како Берлин,Сараево и Варшава.
Конгресна стипендија за човештво во акција Лантос
Лансиран во 2001 година,Конгресната стипендија „Лантос-хуманост во акција“ ги става учесниците во професионално дружење во рамките на Конгресот на САД.Студентите најчесто се сместуваат во канцеларијата на член на Претставничкиот дом или подкомитетот на Конгресот.
Оваа четиримесечна стипендија е наменета за млади луѓе заинтересирани за кариера во политиката и политиката во Вашингтон.Стипендистите добиваат работно искуство и присуствуваат на образовни сесии слични на оние на стипендијата за човештво во акција.До денес,повеќе од 100 соработници учествуваа во програмата.
Конгресната стипендија Лантос-хуманост во акција е именувана по Том Лантос,единствениот преживеан од холокаустот што некогаш служел како американски конгресмен.Хуманоста во акција ја координира оваа програма со Фондацијата Лантос за човекови права и правда.
Стипендија за Пат Кокс-Хуманост во акција
Во 2004 година,Хуманоста во акција ја воспостави стипендијата Пат Кокс-Хуманост во акција.Моделирана по стипендијата на Конгресот „Лантос-хуманост во акција“ во Вашингтон,оваа програма обезбедува професионално работно искуство во рамките на Европскиот парламент.Учесниците се сместени или во канцеларијата на пратеник или во непрофитна организација со седиште во Брисел.Слично на програмата во Вашингтон,стипендијата е структурирана да нуди практично работно искуство и образовно програмирање.
Стипендијата Пат Кокс-Хуманост во акција е именувана по Пат Кокс,претседател на Европскиот парламент од 2002 до 2004 година.
Стипендија за дипломатија и разновидност
Во 2014 година,Хуманоста во акција ја воспостави стипендијата за дипломатија и разновидност,нејзината прва програма за дипломирани студенти.Ова образовно стипендија се фокусира на прашања поврзани со меѓународните работи и надворешната политика.Едномесечната програма ги постави учесниците и во Вашингтон и во Париз во својата инаугуративна година.Во 2015 година,Хуманоста во акција ќе ја прошири програмата за да го вклучи Берлин.
Учесниците на стипендијата за дипломатија и разновидност се вклучуваат во групни дискусии,се среќаваат со етаблирани лидери и пишуваат статии за истражување за прашањата истражени за време на програмата.
Во 2016 година,24 дипломирани студенти од Европа и САД учествуваа во програмата.
Стипендија за Џон Луис
Во 2015 година, Хуманоста во акција ја објави стипендијата Џон Луис, образовно стипендија за раси и граѓански права во Америка.Програмата се одвива во Центарот за граѓански и човекови права во Атланта,Џорџија.Слично како и нејзините други програми, стипендијата собира млади луѓе од Европа и Соединетите Држави за мешавина од групна дискусија и образовни посети.Инаугуративната програма се одржа летото 2015 година.
Стипендијата Џон Луис е именувана по Реп.Џон Луис, конгресмен на САД и инструментална фигура на Движењето за граѓански права.
Забележителни алумни
Повеќе од 1.700 луѓе учествуваа во програмите за стипендија на „Хуманост во акција“ од 1999 година.Познати постари соработници на организацијата вклучуваат:
Меѓународни конференции
Покрај програмите за стипендии,Хуманоста во акција организира меѓународни конференции,одржани во различни градови низ Европа, во градови како Берлин,Сараево, Варшава,Сараево, Хаг, Атина,Сенербор и Стразбур.Секоја конференција има специфичен фокус или сет на прашања со кои има за цел да се вклучи и панелисти, експерти и главни говорници се поканети да ги разгледаат и да обезбедат контекст на темите на конференцијата.Првата конференција во Амстердам се одржа во 2010 година, на која се собраа 200 постари стипендисти,алумни и институционални партнери за да се изградат можности за соработка и да се споделат меѓу-теренски знаења.
Кирк Хамет
Кирк Ли Хамет (Kirk Lee Hammett; роден на во, САД) е водечкиот гитарист на хеви метал бендот Металика. Тој е во групата од 1983, а дошол од бендот Егзодус. Има напишано и компонирано неколку песни на Металика, од кои ги издвојуваме „Creeping Death“ и „Enter Sandman“. Се смета за еден од повештите современи гитаристи, а доста виртуозни се неговите соло изведби во песните „Fade to Black“ и „Damage, Inc.“ Бил многупати вбројуван на списоците на најдобри хеви метал гитаристи, а во 2009 г. станал дел од музичката Куќа на славните како член на Металика.
На 1 октомври 2012 ја издал книгата Too Much Horror Business, која е збирка од неговите омилени хорор филмови и слики од чудовишта.
Што се однесува до неговиот приватен живот, Хамет се женел двапати. Првиот брак му траел три години (до 1990), кога се развел од тогашната сопруга Ребека, токму за време на студиските сесии за Црниот албум. По вторпат се оженил во 1998 г. за Лени, со која е во брак до ден денес. Со нејзе има две деца, Енџел (роден 2006) и Виченцо (роден 2008). Тој живее во Сан Франциско заедно со своето семејство. Инаку бил студент на факултетот за филм и азиска уметност од Сан Франциско, каде посетувал настава во периодот 1991-1996.
Животопис
Кирк е роден во САД, како дете на странски имигранти. Неговата мајка по потекло е од филипинската покраина Себу, додека таткото имал ирски корени. Основно училиште завршил во Ричмонд (Калифорнија), а таму се спријателил со Лес Клејпул од Примус. Како млад работел во Бургер Кинг за да заработи доволно пари за електрична гитара и дополнителна музичка опрема опрема.
Неговиот интерес за хеви метал музиката беше причина заедно со Пол Балоф, Гери Холт, Џеф Ендрус и Том Хантинг да го основа бендот Егзодус. Таа група била еден од предводниците на треш метал правецот од раните 80′ти. Но неговиот престој во Егзодус завршил со само една направена демо снимка.
Историја на ботаниката
Историјата на ботаниката ги испитува човечките напори да го разберат животот на земјата со следење на историскиот развој на ботаничката дисциплина - оној дел од природните науки кои се занимаваат со организми кои традиционално се третираат како растенија.
Кирк Хамет
Животопис
Во 1983 година Хамет добил покана да се придружи на Металика, откако Дејв Мастејн си заминал за да го основа бендот Мегадет. Поканата стигнала непосредно пред почетокот на снимањето на албумот Kill 'Em All. Во тоа време Кирк земал часови кај гитарскиот гуру Џо Сатријани.