Средно_образование
Образование на возрасни - Историска позадина и преглед на достигнувањата
Потоа дојде Мисијата за Национално писменост (NLM). За кратко време,за време на ерата на профилот на мисии на високата технологија, некои внимание е посветено на прашањата како имунизација, безбедна вода за пиење и писменоста, заедно се зборува за учеството на луѓето и социјалната ревизија на овие програми. Во 1989 година, областа заснована на кампањите на вкупната писменост (TLC) се појави како програмска стратегија за мисијата наа Националната писменост против оваа позадина. И покрај тоа што е правилно предвидено дека првичната социјална мобилизација за време на сериозна кампања дава инспирација да се рашири за масовно учество на луѓето, на волонтерска основа своето време и енергија за да предизвикаат како писменост, следење на програмата не се работеше јасно. Сепак, признавајќи и признавање на многу пропусти и неуспеси на ’пристапот на кампањата ', дури и уште порано од 1994 година, NLM продолжи со истиот TLC стратегија и се обиде да го поткрепат со подобар мониторинг, внатрешна евалуација и во моментов со заживување напор преку она што се нарекува " Реконструирање на Операцијата“. Разгледување на функционирање на овие програми, Авик Гош заклучува: "Во моментов се фокусира на NLM за писменоста мора да се смени, и слично, мисијата на моделот- сериозно-време на NLM треба да отстапи пред потрајна и постојана програма за образование на возрасни кои одговара на потребите на возрасните како поединци и како членови на маргинализираните групи ". Вкупните кампањи на писменост, првично во најмала рака, помогна во зајакнувањето на партиципативен пристап во справувањето со ова прашање, иако тука повторно, остана проблемот на одржување на динамиката.Во буџетот за 1999-2000, средства за проектот за Програмата за рурална Функционална писменост не се споменуваат посебно. Целокупната распределба на образованието за возрасни, сепак, е зголемен за околу 40%. Освен ако не се во контекст на револуционерните општествени трансформации, недостатокот на спектакуларен успех во програмата за образование на возрасни, како и за одржување на својата динамика е разбирливо. Тоа е откако сите многу далечен роднина во однос на финансиската трошоци за формален систем (во буџетот на 1999-2000, вкупната алокација на ресурси (како план и не-план) за четири програми за основно образование, Операција Црн одбор, неформално образование и образование на возрасните соодветно, 3037, 400, 350 и 113,4 10 милиони соодветно). Понатаму, тука е многу реален проблемот на педагогијата. На пример, како професор Џалалудин (1986) вели: "Иако 1652 мајчиниот јазик, се идентификувани во последните пописи во Индија, само 15 главни литературни јазици ставени на политички статус во рамките на осмиот Распоред на индискиот устав. Потоа, тука е проблемот на сценариото. Во контекст на национално ниво писменоста на возрасните и програма за образование, на прашањето за стекнување на повеќе од едно писмо, па дури и по сценарио на јазичните малцинства станува важна област на јазикот за планирање. Терминот билитерарност се користи во овој контекст во Индија. "Понатаму, во земји како Индија, кои имаат долга традиција на пренос на идеи и мудрост усно, како поединечните и општествени трансформации преку кампања на масовно описменување, туку се еден вид на обновување на природата од се адитив или богат ". Исто така постои и проблемот кој продолжи за одржување на кампањскиот пристап. Постојат некои знаци кои се надеваат на ИКТ-поддржан услуги кои се користат за премостување на Персискиот Залив. Некои партнерство на Владата на Индија и невладини организации во партнерство со меѓународни организации и приватниот сектор се најверојатното и резултат од таквата соработка а напорите можеби може да го покажат патот.