cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Трка околу Фландрија 2012
Преглед од трката
Во групата, првите напади дошле во текот на искачувањето на Ауде Куаремон, по околу 180 километри, отстранувајќи некои од послабите возачи, но сè уште голема група останала да вози напред. Но првиот голем настан се случил некои 10 километри подоцна, кога фаворитот Фабијан Канчелара доживеал несреќа на трката, кршејќи ја неговата клучна коска на четири места.
Балан, Бонен и Поцато заедно се искачиле на последното искачување на Патерберг и и покрај бројните обиди од Балан да се оттргне од другите двајца, тројцата возачи спринтале за победи. Во Ауденарде, Бонен го отспринтал Поцато за една должина на тркалото на линијата, додека Балан завршил трети. Група од 43 возачи завршиле во рамките на една минута зад лидерие, Грег ван Авермат го зазел четвртото место и го потиснал Петер Саган на петтото место. Со Ники Терпстра и Силвен Шаванел исто така во првите десет, заедно со победникот Бонен, Омега Парма-Квик Степ била далеку најсилната екипа на трката.
Суперлига на Србија во фудбал 2013/2014
Суперлига на Србија во фудбал во сезоната 2013-2014 година — 8-мо официјлно натпреварување организирано под тоа име од страна на Фудбалскиот сојуз на Србија. Сезоната започнала на 10 август 2013 година а завршила на 28 мај 2014 година. Во сезоната 2012/13, од лигата испаднале  БСК и Смедерево, а во лигата се пласирале два клуба, и тоа:  Напредак и Чукарички. Од оваа сезона бил воведен и бараж во кој третопласираната екипа од Прва лига на Србија се натпреварува со четиринаесетпласираниот од Суперлигата, за влез во најсилната лига.
Хајдук на седница која била одржана на 30 јули 2013 година донел одлука да се повлече од лигата главно поради лошата финансиска ситуација во клубот. На седница на Извршниот одбор на Фудбалскиот сојуз на Србија, одржан на 2 август 2013 година, била донесена одлука испразнетото место да биде пополнето од белградски Вождовац бидејќи исполнил три критериуми - спортски (во претходната сезона го освоил третото место во Првата фудбалска лига), инфраструктурни (нов, современ стадион со рефлектори) и финансиски критериум (без долгови).
Резултати
Домакините се наведени во левата колона.
Резултати по коло
Легенда:
Табела и статистика
Легенда:
Восковица
Восковица е обоениот дел непосредно над клунот на птиците. Тоа е делот помеѓу клунот и главата каде се наоѓаат ноздрвите на птиците.
Мохлос
Мохлос (Μόχλος ) е ненаселен остров во Грција, во заливот Мирабелон на источен Крит, веднаш до истоименото село. Во бронзеното време тоа бил полуостров.
Во јужниот дел на островот се наоѓаат урнатините на голема населба. Раните градби припаѓаат на средноминојскиот период MM IB, подоцнежните, вклучувајќи голема трикатна зграда, до доцноминојскиот период LM IB.
На северната страна на островот се наоѓаат урнатините на утврдувања кои датираат од римскиот и византискиот период. Зградите се направени од сапунски камен, мермер, гипс и варовник.
Во 1971 година продолжија ископувањата под раководство на грчкиот археолог Костис Даварас ( Κωστής Δαβάρας ), пронајден е златен накит од раниот минојски период. Во 1986 година биле извршени ископувања на местото на доцноминојските гробишта. Во 1989-1994 година, ископувањата биле извршени под заеднички надзор на американскиот археолог Џефри Солес и Костис Даварас.
Мајорон
Во честична физика, мајорони (именувани по Еторе Мајорана) се хипотетички тип на Голдстонови бозони за кои се претпоставува дека се посредници во неутринското масено нарушување  на лептонскиот број или B − L при одредени високоенергетски судири како што се:
Потраги
Експериментите кои ги проучуваат двојните бета-распади имаат поставено граници на распадните модови кои оддаваат мајорани.
НЕМО има забележано бројни различни елементи. ЕКсО и Камланд-Зен ги имаат определено времетраењето на полуживотите за мајоронските распади кај ксенонот.
По стапки од младост (раскази од младежта)
Технички одлики
Книгата е објавена во Скопје, во 1959 година, а самиот автор бил нејзин издавач. Книгата има 67 страници и била испечатена во тираж од 2 000 примероци. Корицата на книгата е дело на Благоја Поповски, а коректор бил Владо Коруновски.
Содржина
Покрај предговорот, напишан од учителот Ристе Наумовски, збирката содржи пет раскази:
Алексеј Лавов
Кнез Алексеј Фјодорович Лавов (руски: Алексей Фёдорович Львов) (1799–1870) бил руски композитор. Автор на химната на Русија насловена како „Боже, чувај го Царот!“ (рус. Боже, Царя храни!), операта „Ундина“ (1846) и други дела.
Историчарка
Историчарка — деби-роман на американската авторка Елизабет Костова издаден во 2005 година. Содржината е мешавина на историјата и фолклорот на Влад Чепеш и неговиот измислен еквивалент грофот Дракула. Таткото на Костова бил тој кој и раскажувал приказни за Дракула кога била дете, а подоцна во животот таа се инспирирала искуството да го преточи во роман. На книгата работела десет години, а потоа ја продала во рок од неколку месеци на издавачката куќа Little, Brown and Company, кои ја купиле за 2 милиони американски долари.
Критичарите ја опишале Историчарка како комбинација на жанрови, вклучувајќи готски роман, авантуристички роман, детективска фикција, патепис, постмодерен историски роман, епистоларен еп и историски трилер. Намерата на Костова била да напише сериозно литературно дело и се гледала себеси како наследник на викторијанскиот стил. Иако делумно базирана на романот Дракула напишан од Брам Стокер, Историчарка не е хорор, туку морничава приказна. Една од темите е улогата на историјата во општеството и нејзиното прикажување во книгите, како и природата на доброто и злото. Како што објаснува Костова, „Дракула е метафора за злото што е тешко да се отстрани во историјата“. Посебна тема е злото што произлегува од религиозниот конфликт, а романот за да го прикаже тоа ги истражува односите помеѓу христијанскиот запад и исламскиот исток.
Издавачката куќа засилено ја промовирала книгата со што таа станала првиот дебитантски роман кој го достигнал првото место на <i id="mwKg">листата на</i> бестселери на Њујорк Тајмс уште во првата недела од продажбата. Од 2005 година, романот е најбрзо продаваниот дебитантски роман во историјата на САД. Романот бил оценет со помешани критики. Додека некои критичари го пофалиле описот на книгата на позадината во која се одвиваат дејствата, други ја критикувале нејзината структура и недостаток на тонска разновидност. Костова ја добила наградата „Бук Сенс“ во 2006 година во категоријата најдобра фантастика за возрасни и „Наградата Квил“ во категоријата дебитантен автор на годината. Компанијата Сони ги купила филмските права и од 2007 година, планирала адаптација.
Дом на Црноглавите
Германското бомбардирање на 28 јуни 1941 година ја претворил градбата во урнатини, а остатокот бил уништен од Советите во 1948 година. Тековната реконструкција била изведена од 1995 до 1999 година
Фирстенау (појаснување)
Фирстенау може да се однесува на следниве места:
NGC 4931
NGC 4931 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4931 се споменува и како UGC 8154, MCG 5-31-114, CGCG 160-118, DRCG 27-164.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4931 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4931 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 3 м 1,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 1' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на NGC 4931 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45055. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Јан ван Ејк
Јан ван Ејк (хол. Jan van Eyck; ~ 1385 – пред 9 јули 1441) — ранофламански сликар од XV век, многу славен во своето време. Историографот Џорџо Вазари грешно нѐ информира дека ван Ејк го измислил масленото сликарство и оваа заблуда и ден денес е широко распространета.
Јан бил член на сликарското семејство ван Ејк и бил помлад брат на сликарот Хуберт ван Ејк. Друг негов брат, Ламбер ван Ејк се споменува во дворски документи од Бургундија и се мисли дека и тој бил сликар.
Датумот на раѓање на Јан не е познат. Првиот запис за него од дворот на војводата Јован Баварски во Хаг. Тој датира од 1422 и споменува плаќање на Јан како дворски сликар, што укажува на фактот дека тој не можел да биде роден подоцна од 1395 (веројатно е роден доста пред тоа).
По смртта на Јован Баварски во 1425 Јан влегол во службата на моќниот и влијателен Валојски принц, војводата Филип Добриот. Јан живеел во Лил една година, а потоа се преселил во Брухе, каде живеел сè до неговата смрт во 1440. Разни документи издадени во 20 век сведочат за разните услуги на дворот. Во име на војводата Јан бил пратен на неколку мисии и работел на неколку проекти во кои веројатно се работело за повеќе од сликање. Со исклучок на два портрета на португалската кралица Изабела, кои Јан ги насликал во име на Филип како подарок во рамките на делегацијата пратена во 1428-9 за да ѝ ја бараат раката, точната природа на овие дела е нејасна. Ниедно од нив не е сочувано денес.
Како сликар и „valet de chambre“ на војводата, Јан ван Ејк бил извонредно добро платен. Тој уште од почетокот добивал огромна плата која следната година била удвоена задно со сите други бонуси кои ги добивал. Друга индикација на тоа дека како уметник и личност тој бил екстремно ценет наоѓаме во 1435 во кој војводата објаснува дека доколку Јан го напушти, тој никогаш не би можел да најде рамен на него. Војводата исто така бил и кум на Јановите деца, ја издржувал неговата жена-вдовица по неговата смрт и години подоцна ѝ помогнал на една од Јановите ќерки со финансирањето на нејзинот влез во еден манастир.
Денеска Јан ван Ејк е познат по своите слики насликани за приватна клиентела како хонорарна работа како додаток на неговата дворска работа. Најпознати од овие се Гентскиот олтар насликан за Јост Вејтс и неговата сопруга Катерина Борлут. Делото е започнато нешто пред 1426 и завршено, макар делумно, до 1432. Овој полиптих е можеби најимпресивното уметничко дело во Европа денес. Истото сѐ уште се чува на неговата првобитна локација, катедралата Св. Баво во Гент, Белгија. Делото има бурна историја, преживувајќи ги иконоборните бунтови во 16 век, Француската револуција, променливите вкусови кои воделе до распрснување, и грабежите на нацистите. По Втората светска војна делото било пронајдено во рудник за сол и приказната за неговата реставрација пробудила значителен интерес кај јавноста и многу придонела до напредокот на научните приоди кон сликарството. Не помалку бурна била и историјата на толкувањето на ова дело. Олтарот е изработен не само од Јан, туку и од брат му Хуберт, така што сѐ уште не е сигурно кој насликал што. Некои историчари на уметноста дури и не веруваат дека брат му на Јан воопшто придонел во ова дело.
Јан бил исклучок во своето време во тоа што ставал потпис и датум на своите слики, обично на рамката, која во тоа време се сметала за целина заедно со сликата (двете честопати биле сликани заедно). Еден познат исклучок од ова правило е сликата Портрет на Арнолфините (Лондон, Национална галерија) која може да се види погоре, каде Јан на ѕидот во позадината на делото испишал: „Johannes de Eyck fuit hic 1434“ (Јан ван Ејк беше овде, 1434). Оваа слика исто така претставува енигма за стручњаците до ден денес, но повеќе распоространети толкувања веќе се отфрлени. Ова не е насликана венчаница, или запис за нечие ветување. Жената не е трудна, бидејќи овој гест со раката се јавува и на други слики од тоа време.
Други исклучителни дела се плочата-паметник, „Богородица со канцеларот Ролин“ (Париз, Лувр), и „Богородица со каноникот ван дер Пеле“ (Брухе, Грениншки музеј), извесни други религиозни слики и ред други неверојатни портрети, вклучувајќи го и потретот на неговата жена, Маргарет (Брухе, Грениншки музеј и претпоставениот автопортрет, „Портрет на човек со турбан“ (Лондон, Национална галерија). Многу други дела сè уште не се потврдени, или се верува дека се дела на неговите помошници или следбеници.
Во најважниот ран извор за него, биографијата од хуманистот Бартоломео Фачо во 1454 (De viris illustribus), Јан ван Ејк се смета за „водечки сликар во своето време“. Овој текст разјаснува некои работи за неговите дела кои инаку се нејасни, споменувајќи сцена со капење како и карта на светот која Јан ја насликал за Филип Добриот. Фачо исто така кажува дека Јан бил учен човек и дека може да се види ги прочитал класиците, особено текстовите на Плиниј Постариот на тема сликарство. Ова може да се потврди со неговите латински натписи кои ги пишувале само образувани луѓе, како и фактот што тој знаел латински кога бил во дипломатска служба на војводата.
ван Ејк умира во Брухе во 1441 и бил закопан во црквата Свет Дар (уништена за време на Француската револуција).
Финансиска установа
Финансиска установа или банкарска установа — установа која обезбедува услуги како посредник на финансиските пазари. Општо кажано, постојат три главни типа на финансиски установи :
Финансиските институции можат да се разликуваат во две категории според сопственичката структура:
Некои експерти гледаат тренд кон хомогенизација на финансиските установи, што значи тенденција да се инвестира во слични области и да има слични деловни стратегии. Последица на ова може да биде помалку банки што служат специфични целни групи, а производителите од мал обем можат да бидат недоволно опслужувани. Ова е причината зошто целта на Обединетите нации за одржлив развој 10 е подобрување на регулативата и следењето на глобалните финансиски институции и зајакнување на таквите регулативи.
Илинденски истории XII
Илинденски истории XII е книга од македонскиот писател Илија Сланштанец. Книгата е објавена во Скопје, во август 1967 година, како 12. продолжение на серијата книги под наслов „Илинденски истории“, а издавач бил самиот автор. Таа има 80 страници и содржи еден подолг прозен текст, под наслов „Расцеп“, во кој се раскажува за борбата на македонскиот народ за ослободување од турското ропство, при што, дејството се случува во 1907 година. Книгата била испечатена во тираж од 2 500 примероци, во графичкиот завод „Гоце Делчев“ во Скопје. Јазичен коректор била Грозда Данова, која го напишала и предговорот. Корицата ја направил Богоја Поповски, а технички коректор бил авторот.
NGC 7250
NGC 7250 — спирална галаксија во соѕвездието Гуштер, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7250 се споменува и како UGC 11980, MCG 7-45-24, MK 907, CGCG 530-22, IRAS 22161+4018.
Откривање
Објектот е откриен на 8 ноември 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7250 е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7250 има привидни димензии од 1,7' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 7250 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68535. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 87; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3203. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 580.
Теодора Дукина Ватацина
Теодора Дукина Ватацина (грчки: Θεοδώρα Δούκαινα Βατάτζαινα, Theodora Doukaina Vatatzaina, 1240 - 4 март 1303) била византиска царица, сопруга на царот Михаил VIII Палеолог.
Семејство
Во 1253 Јован III ја омажил Теодора за Михаил Палеолог, кој бил внук на византискиот цар Алексиј III Ангел и Ефросина Дукина Каматерина. Благодарение на потеклото и квалитетите, сопругот на Теодора бргу се подигнал во империјалната хиерархија.
Теодора Ватацина и Михаил Палеолог имале седум деца:
По смртта на Јован III, власта во Никејската империја преминала во рацете на Теодор II Ласкарис. Новиот цар бил прв братучед на таткото на Теодора, поради што таа и сопругот ја уживале довербата на новиот цар.
Теодор II сепак ја остава администрацијата во рацете на бирократите од средната класа наместо во рацете на повисоките аристократи. Тоа е причина, против царот и неговиот прв министер - мегадоместика Георги Музалон, да се формира опозиција во лицето на благородниците. На чело на благородничките фракција застанува сопругот на Теодора. Во 1256 година Михаил Палеолог е фатен во заговор со султанот Кеикубад II и бил избркан од Никеја во Иконија. Не е познато дали Теодора го придружувала својот сопруг во егзил или останала во Никеја.
Во 1258 година Теодор II го отповикалМихаил назад во Никеја, давајќи гаранции за неговата безбедност. Михаил е рехабилитиран и е вратен на претходната позиција - командант на француските платеници.
Царица
На 1 јануари 1259 Михаил Палеолог бил прогласен за ко-цар на Јован IV. Михаил ја имал поддршката на старите сојузници од аристократската фракција и со онаа на Република Џенова.
На 25 јули 1261 година никејскиот војвода Алексиј Стратегопул успеал да го заземе Цариград, главен град на Латинското Царство по 1204 година. На 15 август 1261 Михаил Палеолог влегол триумфално во градот. Наскоро во Цариград пристигнале Теодора и децата нејзини. Во септември 1261 г. Михаил Палеолог бил крунисан за цар на Византија. Теодора била прогласена за царица и ја добила титулата августа.
На 25 декември 1261 година останатиот во Никеја Јован IV бил детронизиран и ослепен по наредба на Михаил VIII Палеолог.
Михаил VIII Палеолог починал на 11 декември 1282. Царицата Теодора го надживеала својот сопруг за речиси 21 години. Таа починала на 4 март 1303 година.
1126 п.н.е.
1126 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1126. година пред новата ера, 126. од вториот милениум п.н.е., 26. од 12 век п.н.е. и седма од 1120-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4382 и 4383 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3624 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2634 и 2635 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 373 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1126 година се протега во 1510 и 1511, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1570 и 1571 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 583 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1801 и 1800 исламска година пред хиџра.
Афентис Христос (остров)
Афентис Христос ( Αφέντης Χριστός , „Господ Христос“) е мало островче крај северниот брег на грчкиот остров Крит именувано по малата капела изградена таму. Островчето и капелата се на кратко растојание од плажата во Малија и на кратко од островчето Аја Варвара. Афентис Христос е администриран од Малија во регионалната единица Ираклион.
Далечинско пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 10км во машка конкуренција
машката трка на 10км на 2009 Светско Акватичко Првенство се одржа на 22 јули на [плажата Остиа во Рим. Вкупно 48 мажи од 27 држави учлествуваа на трката.
Резултати
Забелешка: Резултатите од трката беа подоцна објавени поради протестот на Италија и Грција за завршувањето на Фран Крипен, кои тврдеја дека е неправилно.
Подоцна беше одлучено дека финишот на Фран Крипен е регуларе и му беше доделен бронзен медал
Лие
Лие (Lühe) — општинска заедница во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Штајнкирхен.
Општинската заедница Лие се состои од следниве општини:
1784
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7292 и 7293 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6534 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5544 и 5545 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2537.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1784 година се протега во 4420 и 4421, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4480 и 4481 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2327. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1198 и 1199 исламска година.
Кременица
Кременица во минатото Кенали — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Селото е сместено во јужниот дел на Битолското Поле, на самата граница со Грција, оддалечено 18 километри јужно од Битола и 22 километри северно од Лерин.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Кременица живееле 1 445 жители, од кои 2.200 жители, сите Турци.
Според Димитар Гаџанов во 1916 во Кенали живееле 2.400, сите Турци.
Според пописот од 2002 година, во селото Кременица се забележани 134 постојани жители, од кои 112 Македонци, 20 Турци, 1 Србин и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 100 жители, од кои 78 Македонци, 3 Албанци, 9 Турци, 2 Роми, 4 Срби и 4 лица без податоци.
Родови
Кременица денес е доминантно македонско православно село, а во минатото до педесеттите години на XX век во селото живеело исклучиво турско население.
Родови во Кременица се: Муса Оџа (60 куќи), Мачелар (50 куќи), Каратлар (60 куќи), Аџи Уларе (50 куќи), Тоскалар (50 куќи), Дели Мусалар (30 куќи), Раманлар (30 куќи), Амедалар (40 куќи) и Калафлар (30 куќи). Сите овие родови доселени се од Мала Азија, од селото Кенали, во XVIII век. Родот Тоскалар од Мала Азија најпрво се населил во јужна Албанија, каде некој нивен предок бил управник, а потоа дошле во селото. И по тоа го носат името Тоскалар.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 139 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 93 гласачи.
Иселеништво
Од 1924 до 1930 година од селото 100 семејства се иселиле во Турција. Сепак најсилен бран на иселување на турското население имало во 50тите на минатиот век.
Кога цветаа тиквите
Кога цветаа тиквите (српски: Kad su cvetale tikve) — краток роман на српскиот писател Драгослав Михаиловиќ од 1968 година.
Содржина
Романот се состои од 24 глави во кои се раскажува за животниот пат на Љуба Сретеновиќ, наречен Шампион, поранешен боксер кој живее во Естерсунд, Шведска. Глава 1: Тој е оженет со Швеѓанката Инге со која го има синот Арне (всушност, роден од претходна вонбрачна врска на Инге). Љуба е вреден работник во една фабрика, а одвреме-навреме, кога ќе го фати носталгија, тој вози до Југославија, ја поминува границата, но наместо да го посети родното место, се враќа назад во Шведска.
Глава 2-5: Љуба живеел во Душановац, населба во Белград, каде се дружел со маалските мангупи, а по Втората светска војна почнал да тренира бокс во полицискиот клуб „Раднички“ и подоцна станал првак на Србија. Во боксот остварил забележителни успеси, а единствено не можел да се носи со боксерот Јовица Чаушевиќ кого успеал да го победи само еднаш во кариерата. Благодарение на боксот, Љуба имал голем успех кај девојките, а еднаш, поради една девојка дошол во судар со познатиот мангуп од Душановац, Столе Апаш.
Глава 6-8: За време на Информбирото, татко му Андро и брат му Владимир биле уапсени. По интервенција на претседателот на клубот „Работнички“, татко му бил набргу ослободен, меѓутоа бил отпуштен од работа, поради што товарот за издржување на семејството паднал врз Љуба. Револтиран, Љуба го напуштил клубот и се префрлил во „Црвена Ѕвезда“, а во меѓувреме бил регрутиран во војската, и тоа во десантните единици за кои воениот рок траел дури три години. Пред да замине во војската, еден негов пријател му обезбедил работа на татко му на Љуба.
Глава 9-16: Додека Љуба бил во армијата, Столе Апаш продолжил да господари во Душановац, но еднаш се степал со силниот милиционер Суљо и во тепачката се здобил со големи повреди, а потоа исчезнал некаде. Во армијата, Љуба повторно почнал да тренира и учествувал на армиски бокс-меч во Загреб, каде бил тепко нокаутиран. Еден ден, тој добил писмо дека неговата сестра се обесила, откако претходно била силувана, а подоцна дознал дека ја силувал Столе Апаш. Еден месец подоцна, умрела мајка му на Љуба. За време на следното отустсво, тој станал армиски првак на турнирот во Белград, а притоа дознал дека Столе Апаш се наоѓа во санаториум во Сурдулица. По враќањето во Загреб, неговиот тренер му ја откажал соработката и го испратил во прекоманда во Ниш. На патот кон Ниш, Љуба за последен пат се видел со татко му, кој набргу умрел.
Глава 17-24: Љуба се договорил со дежурниот водник да му дозволи да ја напушти касарната еден ден порано, а во документите да пишува дека бил демобилизиран утредента. Оттука, тој заминал во Сурдулица, каде вечерта го пречекал Столе Апаш на патот кон санаториумот. Искористувајќи ја слабоста на Столе, Љуба го удрил неколкупати во градите, а потоа Столе умрел. Два дена подоцна, Столе бил погребан во Белград, а Љуба го посетиле полициски инспектори, испрашувајќи го во врска со настанот. Бидејќи во Душановац се раширил гласот дека Љуба го убил Столе Апаш, попладнето во домот на Љуба дошла мајка му на Столе, но Љуба упорно негирал дека има некаква врска со смртта на нејзиниот син. Меѓутоа, нејзината посета силно го вознемирила и утредента тајно ја поминал границата во близината на Марибор. Во Австрија потпишал документ дека е политички емигрант, по некое време побегнал во Франција и најпосле се преселил во Шведска. Кога се оженил, Љуба добил шведско државјанство, а потоа и југословенско државјанство. Подоцна, тој се обидел да стапи во контакт со југословенскиот амбасадор во Рим, кој бил поранешен претседател на боксерскиот клуб „Раднички“, но неговите обиди биле неуспешни. Еден ден, Љуба добил писмо од брат му во кое бил известен за смртта на амбасадорот и тогаш тој се испијанил. Оттогаш, тој немал повеќе надеж дека неговата родна земја ќе го повика да се врати назад.
Осврт кон делото
Романот дава едноставна, домашна приказна раскажана од еден емигрант кој се наоѓа на периферијата на животот. Без никаква патетика, без разубавување, но и без горчина, тој го раскажува својот личен живот, но низ него се прекршува една цела епоха. Обработувајќи обична тема која се случува во специфичен амбиент, романот се одликува со фасцинантен јазик, со брилјантни дијалози, со атмосфера што остава горчлив вкус и со галерија на силни ликови. Со ова дело Михаиловиќ зазел високо место во новата српска и југословенска книжевност. Од првата до последната реченица, книгата се чита во еден здив, како балада која го привлекува вниманието како со целата своја фабула, така и со одделни епизоди опишани во неа. Во романот, како низ чисто стакло се гледаат бројни вкрстени и сложени трагедии: на еден човек, на едно семејство, на едно време и на едно поднебје.
Изданија
Романот „Кога цветаа тиквите“ доживеал бројни изданија во Србија, а бил преведен и на неколку други јазици:
Карен Хачанов
Карен Хачанов ( Карен Абгарович Хачанов; роден на 21 мај 1996 година, Москва ) е руски тенисер.
Кариера
Тој освои четири АТП- титули во поединечна конкуренција. Хачанов во моментов е седумнаесетти тенисер во светот.
NGC 2503
NGC 2503 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Карен Хачанов
Кариера
Некое време негов тренер беше Игор Бисенко во Москва и Ведран Мартиќ од Сплит. Во 2014 година беше под водство на Гало Бланко. Од 2017 година тренира со неговиот претходен тренер Ведран Мартиќ.
NGC 2503
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2503 се споменува и како UGC 4158, MCG 4-19-19, CGCG 118-41, KARA 222.
Карен Хачанов
Кариера
На АТП мастерс турнирите, тој го постигна најдобриот резултат во Париз 2018 година кога го освои турнирот победувајќи во финалето на Новак Ѓоковиќ.
NGC 2503
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2503 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 2503 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 0 м 36,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 22° 24' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 2503 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22453. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1388. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 226.
IC 1308
IC 1308 — галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1308 се споменува и како NPM1G +34.149.
Откривање
Објектот е откриен на 25 април 1903 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1308 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1308 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 17 м 24,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +34° 40' 29". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на IC 1308 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3088630.
Пазар на пари
Пазар на пари (англиски: money market) претставува пазар на кој се тргува со разни видови краткорочни финансиски инструменти, чиј рок на достасување не преминува една година. За разлика од другите организирани пазари, како што се на пример берзите, кои имаат одредена локација, пазарот на пари најчесто нема одредена специфична локација. Пазарот на пари, во современи услови, е всушност најчесто „телефонски“ пазар.
Функции и значења
Добро развиен пазар на пари е од суштинско значење за потребите на модерната економија. Сепак, историски, на пазарот на пари се развил како резултат на индустрискиот и трговскиот напредок. Пазарот на пари има неколку важни функции:
Пазарот на пари придонесува за пораст на индустријата на два начина:
(а) пазарот на пари им помага на индустриите во обезбедувањето краткорочни кредити за финансирање на обртниот капитал преку издавање комерцијални записи итн.
(б)на индустриите генерално им треба долгорочни кредити, кои се дел од пазарот на капитал. Сепак, пазарот на капитал зависи од карактерот и условите на пазарот на пари. Краткорочните каматни стапки на пазарот на пари влијаат на долгорочните каматни стапки на пазарот на капитал. Така, пазарот на пари индиректно им помага на индустриите преку својата врска со пазарот на капитал.
Пазарот на пари им овозможува на комерцијалните банки да ги користат нивните вишоци на резерви во профитабилни инвестиции. Главната цел на комерцијалните банки е да се заработи приход од своите резерви, како и одржување на ликвидноста за да се задоволат неизвесната побарувачка на пари на штедачите. На пазарот на пари, вишокот на резерви на комерцијалните банки се инвестирани во средства билски до паричните средства (на пример, краткорочни меници) кои се високо ликвидни и лесно може да се претвори во готовина. Така, комерцијалните банки заработуваат профит, без губење на ликвидноста.
Иако централната банка може да функционира и да влијаат на банкарскиот систем во отсуство на пазар на пари, постоењето на развиен пазар на пари кој функционира со леснотија и ја зголемува ефикасноста на централната банка.
Пазарот на пари ѝ помага на централната банка на два начина:
(а) на краток рок, каматните стапки на пазарот на пари служи како индикатор на монетарните и банкарските услови во земјата и на овој начин ја води централната банка да донесе соодветна банкарска политика.
Учесници на пазарот за пари
Учесниците за пазарот на пари се, или оние субјекти кои на краток рок имаат потреба на краток рок од готови пари, или пак, субјекти кои сакаат да ги претворат своите привремените вишоци од готови пари во краткорочни каматоносни инструменти или пак,одредени посредници кои ги доведуваат во врска првите и вторите учесници. Првите се јавуваат во улога на купувачи,вторите во улога на продавачи на пазарот, а третите само посредувачи.Оние кој сакаат да позајмуваат готови пари на пазарот на пари, можат да го направат тоа, или дирекно, или преку продажба на одредени краткорочни финансиски интрументи или преку емисија (издавање)  на нови инструменти. Стабилноста на пазарот на пари и можноста брзо и лесно да се позајмат парични средства кога се потребни, им овозможува на претпријатијата преку постојано обновување да обезбедуваат обртни средства во континуитет. Пазарот на пари е посебно важен за комерцијалните банки, кои се јавуваат како најголеми учесници било на страната на побарувачката, било на страната на понудата. Пазарот на пари им овозможува на комерцијалните банки ефикасна алокација на нивните средства и резерви да ги држат на најниско можно ниво.Секако тука има важна улога и централната банка.
Централната банка има големо влијание врз пазарот на пари, не само преку т.н отворен пазар на операции, туку и преку дисконтните операции. Имено, комерцијалните банки можат краткорочно да се позајмуваат кај централната банка за решавање на нивните ликвидносни проблеми наместо да одат на пазарот за пари. Исто така, оние комерцијални банки кои имаат привремен вишок на ликвидни средства можат, наместо да ги пласираат на пазарот на пари, да ги употребат за враќање, отплата, на позајмените средства на централната банка ако оценат дека е поисплатливо. Така централната банка преку отворениот пазар на операции - директно, а преку дисконтните операции – индиректно, има главна улога во пазарот на пари. Пазарот на пари е еден од основните механизми преку кои централната банка ги остварува основните цени и задачи на монетарната политика.
Меѓу позначајните учесници на пазарот на пари се и специјалните посреднички финансиски организации. Во развиените пазарни економии постојат голем број посреднички организации, меѓутоа, не се сите учесници на пазарот за пари. На него можат да учествуваат само оние кој ќе добијат дозвола од централната банка. Инаку специјалните финансиски организации кои се учесници на пазарот на пари се поделени во две големи групи:
Одлики на државните записи
Постојат четири какартеристики на државните записи. Со кои тие се разликуваат од другите вредносни хартии на пазарот за пари и влијаат инвеститорите да се одлучат да ги купат нив. Тоа се: отсуство на ризик, ликвидност, даночни олеснување, ниска минимална деноминација.
Благајнички записи на централната банка
Централните банки во развиените економии ги користат благајничките записи што тие ги имитуваат како инструменти за реализирање на цените и задачите на монетарно кредитната политика, како и за стабилизирање на работењето на пазарот на пари.Роковите на кој ги имитуваат благајничките записи најголемиот  до број централни банки се од 7 до 90 денови. Специфичноста на овие банки е што како купувач се јауваат само деловни банки. Во поглед на приносот не се привлечни, по правило, каматата е многу ниска , но затоа сигурноста, ликвидноста и искуството на каков било ризик ги прави многу привлечни.
Пренослива банкарска потврда за депозит
Овој инструмент е една од најважните краткорочни вредносни хартии преку чија емисија деловни банки доаѓаат до ликвидни средства.Првпат се појавуваат во САД во раните 1960-ти .Банките обично исдаваат вакви сертификати во големи деноминации( над 100.000 долари). На нив е специфициран износот на депозитот, денот на достасување каматната стапка.Рокот на втасување обично се договара меѓу договорните страни .Тој се движи во распон од две недели до 12 месеци. Преносливите банкарски потврди се подложни на два вида ризици: кредитен ризик и пазарен ризик. Кредитниот ризик е поврзан со неможноста банката која ги издала сертификатите да ја изврши својата обврска .Додека пазарниот ризик се однесува на неможноста  да веднаш не се најде  купувач кога продавачот сака да го продаде банкарскиот сертификат.
Евродоларскиот банкарски сертификат
Евродоларскиот банкарски сертификат е финансиски инструмент издаден од банка надвор од САД. Првите почетоци на овој инструмент потекнуваат од 1996 г. Рокот на втасување на евродоларскиот банкарски сертификати се движи од еден месец до 5 години. Инвеститори главно се големи корпорации.
Непренослива банкарска потврда за депозит
Овој инструмент претставува важен дел во вкупните депозити на комерцијалните банки.Тие не се сметаат за пазарни инструменти бидејќи не се ликвидни.Најголеми инвеститори на овој инструмент се јавните установи. Исто така корпорации кои немаат проблем со ликвидноста решаваат дел од своите  средства да ги орочат, заради повисоката камата што можат да ја добијат, во споредба со другите  претходно споменати инструменти.
Комерцијални потврди
Комерцијални потврди се краткорочни неосигурани хартии од вредност, издадени од големи корпорации врз дисконтна основа на инстуционални инвеститори и на други корпорации. Бидејќи овој инструмент не е осигурен, него го издаваат главно големи корпорации со висока репутација, каде самото име е доволна гаранција. Околноста што не се подложни на регистрација и одобрување од комисија за вредносни хартии ги прави посебно  привлечни, бидејќи ја олеснува нивната процедура за издавање.
Банкарски акцепти
Банкарскиот акцепт може да биде издаден на многу начини и од тие причини многу се употребува во банкарската практика. Банкарскиот акцепт претставува еден вид меница. Кога банката ќе ја акцептира меницата, таа всушност се обврзала да го исплати износот на кој гласи меницата, на донесителот на денот на нејзиното достасување. Во основа се јавуваат три главни учесници во прометот со банкарски акцепти: Акцептирачка банка, дилери, инвеститори.
460
460 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 460 година од новата ера, 460. од првиот милениум, 60. од V век и прва од 460-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 460 година се протега во 3096 и 3097, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3156 и 3157 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1003. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 167 и 166 година пред хиџра.
Трисули
Трисули е една од главните притоки на реката Гандак во центарот на Непал. Реката Трисули тече од Бетравати до Нарајанг.
Легенда
Според легендата, Трисули настанал кога богот Шива го прободел ледникот над езерото Госаикунд со својот трозабец за да ја задоволи својата жед предизвикана од случајно проголтан отров.
Рафтинг
Непал моментално има репутација како една од најдобрите дестинации за рафтинг во бела вода во светот. Трисули има ниво на тежина од 3+ до 4. Таа е најпопуларната река за рафтинг во Непал поради нејзината пристапност (тече паралелно со главниот пат) и можноста брзо да се стигне до неа од Катманду и Похара.
Мадона на животните
„Мадона на животните“ — цртеж на карта од 1503 година на уметникот Албрехт Дирер, со димензии 32 × 24 см. Некои полиња на цртежот исто така имаат акварел. Сега се чува во збирката на отпечатоци и цртежи во музејот Албертина во Виена.
Рапешки мост
Рапешки мост — бетонски мост кој ја премостува Црна Река во близина на селото Рапеш по коешто и го добило името. Мостот се наоѓа на 29 км од селото Новаци и претставува влез во т.н. Старо Мариово.
Туризам
Мостот е привлчено место за рибари кои ловат во Црна Река, а за починка го користат и патниците кои патуваат до селата: Зовиќ, Брник, Будимирци, Старавина и Градешница. Во непосредна близина на мостот, од левата страна на Црна Река и непосредно на левата страна од патот се наоѓа параклисот „Св. Архангел Михаил“, каде што е планирана изградба на манастир.
Андреј Марков
Андреј Андреевич Марков (руски: Андрей Андреевич Марков) ( - ) е руски математичар.
Марков е роден во Рјазањ. Студирал на универзитетот во Санкт Петербург во 1874 под туторство на Пафнутиј Чебишов. Во 1886, станува член на Руската Академија на науките. Најпознат е по неговите проучувања во теоријата на стохастичките процеси. Неговите истражувања подоцна стануваат познати како Маркови вериги.
Кјавена
Кјавена е општина во покраината Сондрио во северниот италијански регион Ломбардија. Тој е центар на алпскиот регион Валкиавена.
Географија
Кјавена се наоѓа на околу 100 километри северно од Милано и околу 40 километри северозападно од Сондрио. Градот се наоѓа на десниот брег на реката Мера на околу 16 километри северно од езерото Комо. Текот на реката води до Вал Брегаља на исток и швајцарската граница кај Катасења.
Кјавена се граничи со следните општини: Месе, Пиуро, Прата Кампортачо и Сан Џакомо Филипо.
Општината Кјавена ги содржи фразиони Кампедело, Лорето, Пјанацола и Сан Карло. Од 31 декември 2004 година, имало население од 7.263 жители и површина од 11.1 квадратни километри.
Антиката
Името Кјавена, за кое се верува дека потекнува по паретимологија од clavis што се однесува на неговата клучна позиција на планинските премини помеѓу Северна Италија и долината на задната Рајна, во реалноста доаѓа од многу постар, предлатински етимон клава, што значи паднати карпи од планинско лизгање. Во римско време, Клавена, освоена во 16 п.н.е. од војските на Царот Август за време на неговите алпски походи, привремено била град во провинцијата Раетиа и Винделиција, иако всушност се наоѓал на италијанската страна на алпскиот гребен. , северно од главата на Лакус Лариус на влезот на Вале Сплуга.
Римјаните имале два важни патишта изградени од Клавена: маршрутите покажуваат дека рутата до Вале Сплуга до преминот Сплуген била посетувана во античко време; како и друг, кој се одвоил од него во Клавена, и водеше по повеќе кружна рута до Вал Брегаља и преку преминот Септимер до Курија, каде што повторно се приклучи на претходниот пат. Овие премини веќе играле важна улога како линија за снабдување на римската легија.