cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Виктор Чукарин
Виктор Иванович Чукарин (Виктор Иванович Чукарин, Віктор Іванович Чукарін; 9 ноември 1921 – 25 август 1984) — советски гимнастичар. Тој освоил единаесет медали од кои седум златни на Летните олимписки игри 1952 и 1956 (вклучувајќи ги поединечни титули во повеќебој на двете изданија) и бил светски шампион во повеќебој во 1954 година. Тој бил најуспешен спортист на игрите во 1952 година.
Животопис
Чукарин е роден во селото Красноармејски во Донецката област, но неговото семејство набрзо се преселило во Мариупол, каде тој започнал да тренира гимнастика. Подоцна, Чукарин студирал на Институтот за физичко образование во Киев, и во 1941 година волонтирал во Советската војска. Тој бил ранет, заробен во близина на Полтава и сместен во камп за воени заробеници во Зандбостел. Тој бил префрлан од еден во друг заробенички камп и кога бил ослободен во 1945 година тежел само 40 килограми. Тој не бил прифатен повторно во спортскиот институт во Киев, па се запишал на Иститутот за физичка култура во Лавов. Во 1947 година тој се натпреварувал во гимнастика на државното првенство на СССР и завршил на петтото место, а веќе смедната година станал државен шампион. Тој станал државен шампион во повеќебој во 1949 година и го повторил овој успех во 1950, 1951, 1953 и 1955 година.
Советскиот Сојуз се приклучил на Олимписките игри во 1952 кога Чукарин имал 30 години. До тогаш, Чукарин се здебелил и бил сметен за крупен за гимнастичар. Поради тоа тој добил ниски оцени во дисциплината партер, но сепак освоил шест медали, вклучувајќи го поединечниот повеќебој, победувајќи го за 0.7 бода својот сонародник Хрант Шахинјан. Тој освоил уште пет медали на Летните олимписки игри 1956, вклучувајќи сребрен медал во дисциплината партер.
Тој ја водел советската екипа до победата на Светското првенство 1954, освојувајќи ги златните медали во екипнкиот повеќебој и во поединечниот повеќебој.
Во 1957 година, тој и Лариса Латинина биле првите спортисти кои биле наградени со орденот Ленин.
Чукарин ја раскажал својата спортска кариера во својата книга од 1995 година насловена Патот до врвовите (Put K Vershinam). Во 1961 година, тој бил тренер на гимнастичката екипа на Ерменија, а две години подоцна станал асистент професор на Иститутот за физичка култура во Лавов.
Од 1984 година, една улица во Лавовската област Сихов го носи неговото име.
Гела Засејев
Гела Џамбулатович Засејев (Гела Джамбулатович Засеев; 20 јануари 1993) е руски фудбалер кој игра како играч за врска. Настапува за фудбалскиот тим Химки.
Меколи Калкин
Меколи Карсон Калкин(анг. Macaulay Carson Culkin) (роден на 26 август 1980) — Американски глумец кој се прослави со улогата на Кевин МекКалистер анг.Kevin McCallister) во филмот Сам дома и во Сам дома 2 : Загубен во Њујорк. Тој е исто поѕнат по својте улоги во Ричи Рич, во Вујко Бак, во Мојата Девојка и во музичкиот запис на Мајкл Џексон за песната Црно или бело. Калкин бил рангиран на второто место на топ списокот на музичкатаТелевизија Ви-Ејџ-Уан за “100 најдобри детски ѕвезди“ и на топ литата на телевизијата E! за “Топ 50 детски ѕвезди“.
Ран живот
Калкин е роден во Менхетн и израснат воЈорквил. Неговиот татко Кристофер Кит Калкин е поранешен глумец познат по неговите продукции на Бродвеј, неговата мајка е Патриција Брентруп која никогаш не се омажила за неговиот татко. Тој бил израснат во Католичко Семејство и посетувал Католичко училиште во Јорквил.
Калкин е трето од седум деца, пет машки и две женски : Шејн (роден 1976), Дакота (1978-2008), Киеран (роден 1982), Квин (родена 1984),Кристиан (роден 1987) и Рори (роден 1989). Во неговото детство Меколи и неговата фамилија живееле во мал стан, мајка му работела во телефонска централа а неговиот татко бил клисар во локалкната католичка црква.
Кариера
Калкин почнал со глумење на четири месеци. Но тој се здоби со интернационална слава со улогата на Кевин МекКалистер во блокбастер Сам дома (1990) и потоа во 1992 година во продолжението Сам Дома 2.
Врски
Калкин бил оженет со Рејчел Минер во 1998, се разделиле во 2000, а се развеле во 2002 година.
Во 2002 година тој бил во врска со Мила Кунис. Во 2006 г. Меколи живеел во Њујорк, а Кунис во Лос Анџелес. На 3 Јануари,2011 публицистите на Мила Кунис ја потврдиле веста за нивното раскинување.
Врска со Мајкл Џексон
За време после снимањето на првиот дел на Сам Дома Меколи станал добар пријател со пејачот Мајкл Џексон и се појави на музичкиот спот за песната "Црно или бело". На судењето на Мајкл, Калкин рекол дека спиел во спалната соба на Мајкл но дека Мајкл никогаш не го злоставувал сексуално. Калкин изјавил дека обвинувањата биле смешни. Калкин присуствувал на погребот на Мајкл Џексон.
ФК Барселона
Фудбалски Клуб Барселона (Futbol Club Barcelona, често познат како Барса или Барселона) — професионален фудбалски клуб, со седиште во Барселона, Шпанија. Се натпреварува во Ла Лига, и е еден од трите клуба кои никогаш немаат испаднато од првата шпанска лига.
Формиран во 1899 година од страна на швајцарски, шпански и каталонски играчи предводени од страна на Жоан Гампер, клубот станал симбол на каталонската култура и каталонците, под мотото „Més que un club“ (Повеќе од клуб). Официјалната химна на Барса е „Cant del Barça“ чии автори се Жуам Пикас и Жозеп Марија Еспинас. За разлика од многу други фудбалски клубови, навивачите ја поседуваат и раководат со Барселона. Барселона е вториот најбогат фудбалски клуб во светот во поглед на приход, со годишен обрт од 484 милилони евра. Клубот има долго соперништво со Реал Мадрид, натпреварите помеѓу овие два тима се познати како Ел Класико.
Во домашните првенства ФК Барселона освоила рекордни дваесет и пет Шпански купови, девет Шпански Супер Купови и два Лига Купови. Исто така е еден од најуспешните клубови во европскиот фудбал, со освоени  десет УЕФА натпреварувања. Барселона е единствениот европски клуб кој игра континентален фудбал секоја сезона од 1955 година. Во 2009 година Барселона стана првиот шпански клуб кој ги има освоено Ла Лига, Кралскиот Куп и Лигата на шампионите во една сезона. Истата година стана и првиот фудбалски клуб во светот кој има освоено шест од шест трофеи во една година, вклучувајќи ги и Шпанскиот Супер Куп, УЕФА Супер Купот и ФИФА светскиот клупски Куп.
Раѓање на ФК Барселона (1899-1922)
На 22 октомври 1899 година, Жоан Гампер ставил оглас во Лос Депортес изјавувајќи ја неговата желба за формирање на фудбалски клуб; состанокот во Gimnasio Solé  на 29 ноември  резултирал со позитивен одговор. Единаесет играчи присуствувале – Валтер Вилд (првиот директор на клубот), Луис Досо, Бартоломеу Терадас, Ото Кунѕл, Ото Маер, Енриг Дугал, Пер Кабо, Карлес Пужол, Жозеп Лобе, Џон Парсон, и Вилјам Парсон- и Фут-Бол Клуб Барселона (Foot-Ball Club Barcelona) беше роден.ФК Барселона имал успешен старт во регионалните и државните купови, натпреварувајќи се во Каталонското првенство и Кралскиот Куп. Во 1902 година клубот го освоил својот прв трофеј Копа Макаја и учестувал во првиот Кралски Куп губејќи со 1:2 од Бизгаја во финалето. Кампер станал претседател на клубот во 1908 година, клубот бил во финансиска криза откако не освоил ниту еден трофеј од Првенството на Каталонија во 1905 година. Претседателот на клубот на пет посебни прилики помеѓу 1908 и 1925 година, поминал вкупно 25 години на чело со клубот.Едно од неговите најголеми достигнувања е обезбедувањето на сопствен стадион на Барселона а со тоа и стабилен приход.
На 14 март 1909 година, тимот се пресели на Камп де ла Индустриа, поголем стадион со капацитет за седење од 8000 луѓе. Од 1910 до 1914 година Барселона учествувала во Пиринејскиот Куп во кој учествувале најдобрите екипи од Ландужок, Миди, Аквитаин ( Јужна Франција) Баскиската држава и Каталонија. Во тоа време натпреварувањето се сметало за едно од најдобрито натпреварување отворено за учество. Во текот на истиот период, клубот го сменил својот службен јазик од Кастиљански на Каталонски и постепено се развивал во значаен симбол на каталонскиот идендитет.За многу навивачи поддршката за клубот имала помало влијание  отколку самата игра  а повеќе да бидеш дел од идентитетот на клубот. Кампер започнал кампања за регрутирање на нови членови на клубот, и до 1922 година клубот имал повеќе од 20 000 членови и бил способен да финансира за нов стадион. Клубот се преселил на новиот Лес Кортс кој бил инагуриран истата година. Лес Корт имал почетен капацитет од 22.000, којшто подоцна бил проширен на 60.000 седишта. Џек Кренвел бил регрутиран како првиот менаџер со полно работно време и така иднината на клубот почнала да се подобрува и на теренот. За време на Камперовата ера ФК Барселона освоил единаесет првенства на Каталонија, шест Кралски Купови, и четири Пиринејски Купови, првата златна ера.
Ривера, Република и Граѓанска војна (1923-1957)
На 14 јули 1925 година, публиката на стадионот ја исмејувала државната химна во вид на спонтан протест против диктаторството на Мигел Примо Де Ривера. Како одмазда шест месеци теренеот бил затворен и Кампер бил принуден да се откаже од претседателството. Ова се совпаднало со преминот на клубот од аматерски во професионален; во 1926 година директорите на Барселона за првпат јавно објавиле дека Барселона е професионален клуб. Победата во Шпанскиот Куп во 1928 година била прославена со поемата со наслов „Ода а Платко“, напишана од поетот Рафаел Алберти, член на генерацијата од 1927 година, кој бил инспириран од херојскиот настап на голманот на Барселона. На 30 јули 1930 година, Кампер извршил самоубиство по период на депресија како последица на лични и финансиски проблеми.
Иако продолжил да има играчи од калибарот на Жозеп Есколија, клубот влегол во политички конфликт кој го засенил спортот во општеството. Иако тимот го освоил Првенството на Каталонија во 1930, 1931, 1932, 1934, 1936 и 1938 година, успесите на национално ниво (со исклучок на спорната титула во 1937 година) го одбегнувале. Еден месец по Шпанската Граѓанска Војна која започнала во 1936 година, неколку играчи од Барселона и Атлетик Билбао биле регрутирани во редовите на оние коишто се бореле против бунтот. На 6 август, Жозеп Суњол, претседателот на клубот и претставник на професионална независна партија, бил убиен од војниците на Фалангист во близина на Гуадарама. Наречено мачеништвото на Барселона убиството било клучен момент за историјата на ФК Барселона. Во летото 1937 година, составот заминал на турнеја во Мексико и САД, каде што бил примен како амбасадор на Втората Шпанска Република. Со таа турнеја клубот се обезбедил финансиски, но исто така резултирала со тоа што половина состав побарал азил во Мексико и Франција. На 16 март 1938 година, Барселона била авионски бомбардирана, што резултирало со 3 000 мртви; една од бомбите ги погодила канцелариите на клубот. неколку месеци подоцна Каталонија била окупирана. Како симбол на недисциплинирани каталонци, клубот, со само 3 486 членови, се соочил со бројни рестрикции. По граѓанската Војна, Каталонското знаме било забрането и на фудбалските клубови им било забрането да користат странски имиња. Овие мерки го принудиле тимот да го смени неговото име на Клуб де Фудбол Барселона (Club de Fútbol Barcelona) и да го отстрани каталонското знаме од клупскиот грб.
Во 1943 година, Барселона се соочила со лутиот соперник Реал Мадрид во полуфиналето на Копа дел Генералисимо. Нивниот прв натпревар на Ле Кортс завршил со победа од 3:0. Пред вториот натпревар, играчите на Барселона во соблекувлната имале посета од Франко директорор за државна безбедност. „Потсетувајќи“ ги дека тие играат само заради „рамнодушноста на режимот“. Реал Мадрид доминирал во натпреварот, победувајќи со 11:1. И покрај тешката политичка ситуација, Барселона уживала во успесите во текот на четириесеттите и педесеттите. Во 1945 година, со Жозеп Самитиер како менаџер и играчи како Цезар, Рамалет и Веласко, тие ја освоиле Ла Лига за првпат по 1929 година. На ова ги додале и титулите од 1948 и 1949 година. Исто така ја освоиле и својата прва Копа Латина титула истата година. Во јуни 1950 година, Барселона потпиша со Ладислао Кубала, кој требало да биде влијателна фигура во клубот.
На една дождлива недела во 1951 година, публиката пешки го напуштила Ле Прат по победата над Сантандер со 2:1, одбивајќи да си оди со трамваите изненадувајќи ги властите на Франко. Трамвајски удар се одржувал во Барселона, кој добил поддршка од навивачите на блауграната. Настани како овој го направиле клубот да не биде претставник само на каталонија; многу прогресивни Шпанци го гледале клубот како силен бранител на правата и слободите.
Клуб де Фудбол Барселона (Club de Fútbol Barcelona) (1957-1978)
Со Хеленио Херера као менаџер, младинецот Луис Суарез, Европскиот Фудбалер на Годината во 1960, и двајца влијателни Унгарци препорачани од Кубала, Сандор Коцис и Золтан Зибор, екипата освои уште една државна двојна круна во 1959 година,  Ла Лига и Купот на саемските градови во 1960 година. Во 1961 стана првиот клуб кој го победил Реал Мадрид во Европски Куп, но загубија со 3:2 од Бенфика во финалето.
Шеесеттите беа понеуспешни за клубот, со доминацијата на Реал Мадрид во Ла Лига. Израдбата на Камп Ноу заврши во 1957, што значеше дека клубот има малку пари за нови засилувања. Од друга страна, декадата ја забележа појавата на Жозеп Фусте и Карлес Рексач  и освојувањето на  Копа дел Генералисимо во 1963 година и Саемскиот Куп во 1966. Барса ја врати гордоста со победата над Реал Мадрид од 1:0 во финалето на Копа дел Генераисимо на Бернабе во 1968 предводени од Франко, со поранешнит републикански пилот Салвадор Артигас како менаџер. Крајот на Франковото владеење во 1974 ја забележа промената на официјалното име во Фудбалски Клуб Барселона и враќањето на амблемот во оригиналниот дизајн, вклучувајќи ги оригиналните букви.
Сезоната 1973-74 го одбележа доаѓањето на Јохан Кројф, кој беше купен за рекордни 920.000 фунти од Ајакс. Веќе докажан играч во Холандија, Кројф брзо ги освои симпатиите на навивачите на Барселона со нековата изјава во медиумите за тоа зошто ја избрал Барселона а не Реал Мадрид, изјавувајќи дека тој не би можел да игра во клуб кој е поврзан со Франко. Понатаму тој станува омилен со избирањето на Каталоското име Жорди за неговиот син, кој е локален светец. Рамо до рамо со квалитетни играчи како Жуан Мануел Асенси, Карлес Рексач и Хуго Сотил, тој му помогна на клубот да ја освои Ла Лига титулата за 1973-74 година за првпат после 1960 година, поразувајќи го Реал Мадрид со 5:0 на Бернабе во текот на сезоната. Тој беше крунисан со титулата за Европски Фудбалер на Годината во 1973 во неговата прва сезона за Барселона (негова втора Златна Топка; првата ја освои додека играше за Ајакс во 1971 година). Кројф доби престижна награда третпат по ред (првиот играч што успеал) во 1974 додека сè уште беше во Барселона.
Њунес и годините на стабилизација (1978-2000)
Почнувајќи со Жозеп Луис Њунес во 1978, претседателот на ФК Барселона избран од членовите на клубот. Оваа одлука беше тесно поврзана со Шпанската транзиција во демократија во 1974 и крајот на Франковото владеење. Главна цел на Њунес беше да ја развие Барса во светски клуб давајќи му стабилност како на теренот така и надвор од него. На препорака од Кројф, Њунес го назначи Ла Масиа на чело со младинската академија на Барселона на 20 октомври 1979 година. Неговото претседателство траеше 22 години и значително ја измени сликата на Барселона, додека Њунес строго се придржување кон политиката во поглед на платите и дисциплината, наместо да им ги исполни нивните барања, тој испушти играчи како што се Диего Марадона, Ромарио и Роналдо. На 16 мај 1979 година, клубот го освои својот прв УЕФА Куп на Победниците совладувајќи ја Фортуна Диселдорф со 4:3 во Базел, во финале кое беше гледано од 30 000 навивачи на Барселона. Во Јуни 1982 година Марадона потпиша за тогаш рекордна сума од 5 милиони фунти од Бока Јуниорс. Во наредната сезона под раководство на Меноти Барселона го освои Кралскиот Куп совладувајќи го Реал Мадрид. Престојот на Марадона во Барселона беше краток, тој наскоро ја напушти Барселона и премина во Наполи. На стартот на сезоната 1984-85 најмен беше Тери Венаблес како менаџер и ја освои Ла Лига со забележителени настапи на германскиот играч од средниот ред Берн Шустер. Следаната сезона Венаблес ја однесе Барселона во финале на Европскиот Куп, но загуби на пенали од Стеауа Букурешт во драматична вечер во Севиља.
По ФИФА Светскиот Куп во 1986 година, англискиот напаѓач Гари Линегер потпиша заедно со голманот Андони Зубизарета, но тимот не можеше да постигне значајни успеси затоа што Шустер беше отстранет од тимот. Венаблес беше отпуштен на почетокот на сезоната 1987-88 и заменет со Луис Арагонес. Играчите протестираа против претседателот на клубот Њунес во настанот познат како Хеспери Бунт, сезоната заврши со победа во финалето на Кралскиот Куп против Реал Сосиедад од 1:0.
Во 1988 година Јохан Кројф се врати во клубот како менаџер и го состави таканаречениот Тим од Соништата. Тој користеше шпански играчи како Жозеп Гвардиола, Жозе Мари Бакеро и Тики Бегиристан и интернационални ѕвезди како Роналд Куман, Михаил Лондруп, Ромарио и Христо Стоичков. Под негово водство Барселона освои четири последователни титули во Ла Лига од 1991 до 1994 година.Двапати ја совладаа Самдорија еднаш во финалето на Купот на Победниците во 1989 година и еднаш  во финалето на Европскиот Куп во Вембли во 1992 година.Исто така го освоија и Кралскиот Куп во 1990 година, Европскиот Супер Куп во 1992 година и три Супер Купа на Шпанија. Со 11 трофеи, Кројф стана дотогаш најуспешниот менаџер на клубот. Тој исто така стана и најверниот менаџер на клубот раководејќи го клубот осум последователни години. Иднината на Кројф се смени во последните две години, кога не успеа да освои ниту еден трофеј што резултираше со негово заминување.
Кројф беше на кратко замент од Боби Робсон, кој го презеде раководењето на клубот само на една сезона во 1996-97. Го донесе Роналдо од ПСВ и им донесе тројна титула на навивачите, освојувајќи го Кралскиот Куп, Купот на Победниците и Супер купот на Шпанија. И покрај добрите резултати на Робсон на него се гледаше како караткорочно решение додека клубот чекаше Луис ван Гал да стане достапен. Како и Марадона, и Роналдо не остана долго во клубот и се пресели во Интер. Сепак, нови херои како Луис Фиго, Патрик Клајверт, Луис Енрике и Ривалдо се појавија кои го освоија Кралскиот Куп и Ла Лига шапионатот. Во 1999 година клубот ја прослави својата титула во Примера димизион. Ривалдо стана четвртиот играч на Барселона кој ја имаше освоено наградата за Европски Фудбалер на Годината. И покрај успесите во домашното првенство, неуспехот да го совладаат Реал Мадрид во Лигата на шампиони доведе до поднесување на оставки од страна на претседателот Њунес и менаџерот ван Гал во 2000 година.
Заминување на Њунес, доаѓање на Лапорта (2000-2010)
. Заминувањата на Њунес и ван Гал не беа ништо во споредба со тоа на Луис Фиго. Како заменик капитен, Фиго стана култен херој на Каталонија. Навивачите на Барселона беа вознемирени со одлуката на Фиго да им се придружи на лутите соперници Реал Мадрид, и за време на неговата посетата на Камп Ноу Фиго беше дочекан многу непријтелски од страна на навивачите. По неговото прво враќање публиката фрли глава од прасе и полно шише виски кон него. Претседателот Њунес беше заменет од Жуан Гаспарт во 2000 година, во неговите три години на чело, клубот забележа доаѓања и заминувања на менаџери; ван Гал по вторпат беше на чело со клубот. Гаспарт не успеа да стекне доверба на теренот и надвор од него па така тој и ван Гал дадоа оставки во 2003 година.
По разарочувачката ера на Гаспарт, во комбинација за нов претседател беше младиот Жоан Лапорта, и нов млад менаџер, поранешен холандски играч Франк Рајкард. На теренот мешавина на интернационални играчи комбинирани со шпански играчи го врати тимот кон успесите. Барса ја освои Ла Лига и Супер купот на Шпанија во 2004-05 година, а играчот од средниот ред Роналдињо ја доби наградата за ФИФА Играч на Годината.
Во сезоната 2005-06, Барса ги повторила успесите во првенството и во супер купот. Во Лигата на шампиони во финалето Барса го победила англискиот клуб Арсенал со 2:1. Губејќи со 1:0 на само 15 минути пред крајот успеале да направат целосен пресврт врз Арсенал кој играл со играч помалку, со што на клубот им ја донеле првата Европска куп титула после 14 години. Исто така учествувале и во ФИФА Светскиот Клупски Куп но беа поразени со гол во последните минути од бразилскиот клуб Интернационал. И покрај тоа што беа фаворите и сезоната ја започнаа добро Барселона ја заврши сезоната 2006-07 без трофеи. Претсезонската турнеја во САД и расправата помеѓу играчот Самуел Ето и Рајкард беа наведени како главни фактори за неуспешната сезона и неосвојувањето на ниту еден трофеј. Во Ла Лига, Барса речиси постојано беше на првото место, но нивните лоши игри во новата година му овозможија на Реал Мадрид да стане шампион. Сезоната 2007-08 беше неуспешна, и Барса не успеа да ги повтори успесите од претходните години, па така менаџерот на резервниот тим Барса Б Жозеп Гвардиола го презеде раководењето на клубот од Рајкард на крајот на сезоната.
Барса го победи Атлетик Билбао со 4:1 во финалето на Кралскиот Куп во 2009, освојувајќи го натпреварувањето по рекорден 25 пат. Победа над Реал Мадрид три дена подоцна и над Манчестер Јунајтед со 2:0 на Стадио Олимпико во Рим за третата Шампионска титула а истовремено Барса стана и првиот шпански клуб кој ги има обединето трите титули.Екипата го победи Атлетик Билбао во Супер Купот на Шпанија во 2009 година и победи над Шахтјор Донеск во УЕФА Супер Купот во 2009, станувајќи првиот европски клуб кој ги има освоено и домашниот Супер Куп и Европскио Супер Куп. Во Декември 2009 година, Барселона го освои ФИФА Светкиот Клупски Куп и стана првиот тим што има освоено шест титули во една сезона. Барселона забележа уште два рекорди во шпанскиот фудбал, освојувајќи ја Ла Лига со рекордни 99 бода и победувајќи во Шпанскиот Супер Куп по деветти пат.
Поддршка
Прекарот culer на навивачите на Барселона е добиен од каталонското cul (Македонски: задник), бидејќи гледачите на нивниот прв стадион Камп де ла Индустрија, седеле со своите задници преку трибината .Во Шпанија, околу 25% од популацијата се смета дека се симпатизери на Барселона со што Барса е на второ место зад Реал Мадрид со 32% симпатизери, Валенсија е на треото место со 5%. Во Европа, Барселона е на второто место по популарност. Бројката на членови на клубот е значително зголемена од 100.000 во сезоната 2003-04 на 170.000 во септември 2009 година, големиот пораст на членови се препишува на влијанието на Роналдињо и на тогашниот претседател Жоан Лапорта.
Ел Класико
Често во националните лиги има луто соперништво помеѓу двете најдобри екипи, а посебно во случајот на Ла Лига, каде што натпеварот помеѓу Барселона и Реал Мадрид е познат како Ел Класико. Од почетокот на првенството овие два тима беа претставници на два сопернички региони во Шпанија : Каталонија и Кастиља, исто така имиња на два града. Соперништвото се смета дека е од политички и културни тензии помеѓу Каталонците и Кастиљанците за време на Шпанската Граѓанска Војна.
За време на диктаторството на Примо де Ривера а на посебно Франциско Франко (1939-1975) сите регионални култури биле потиснати. Сите зборувани јазици на шпанската територија, освен Шпанскиот (Кастиљскиот), биле забранети. Ова ја симболиризирало желбата за слобода на Каталонскиот народ, Барса стана Повеќе од Клуб (Més que un club)  за каталонците. Според Мануел Васкес Монталбан, најдобриот начин за каталонците да демонстрираат против нивниот иденитет било да се приклучат во Барса. Било помалку ризично отколку да се приклучат во анти- Франковото движење, и им овозможувало да го изразат своето незадоволство.
Од друга страна, Реал Мадрид бил гледан како олицетворение на суверениот угнетувачки централизам и на фашистичкиот режим во управувањето на ниво и пошироко (Сантјаго Бернабе е крстен по поранешниот претседател на клубот кој се борел со националистите). Сепак, за време на Шпанската Граѓанска Војна, членови и од двата клуба како Жозеп Суњол и Рафаел Санчес Герера страдале од Франковите поддржувачи.
За време на педесеттите соперништвото помеѓу клубовите е дополнително влошен со контроверзниот трансфер на Алфредо Ди Стефано, кој конечо заигра за Реал Мадрид и беше клучот за нивните успеси. Шеесеттите ги одбележа среќавањето на соперниците во нокаут фазата од Европскиот Куп. Последниот натпревар во Европските Купови беше во 2002 година и беше наречен наптревар на векот од страна на шпанските медиуми и беше гледан од повеќе од 500 милиони луѓе.
Ел Дерби Барселони (Градско Дерби)
Локален соперник на Барса отсекогаш бил Еспањол. Еспањол е еден од клубовите со кралско покровителство, основан од шпански фудбалски навивачи, за разлика од мултинационалнта природа на управата на Барса. Основачката порака беше јасна анти Барселона, и тие ја гледаа Барселона како тим на странци. Соперништвото беше зајакнат кога каталонците видоа провокативен претставник од Мадрид. Нивниот оригинален терен бил во богатата област на Сариа.
Традиционално, особено во времето на франковиот режим, Еспањол од мнозинството на граѓани во Барселона бил гледан како клуб кој е во согласност со централната власт, за разлика од револуционерниот дух на Барселона. Во 1918 година Еспањол започна контра петиција против автонимија, што во тоа време беше релевантно прашање. Подоцна, поддржувачка група на Еспањол им се приклучи на Фалангистите во Граѓанската Војна, кои беа на страна на фашистите. И покрај овие разлики во идеологиите, дербито им било отсекогаш поважно на навивачите на Еспањол отколку на Барселона. Во последните години соперништвото стана помалку политички, кога Еспањол го преведе своето официјално име и химна од шпански на каталонски.
Иако е едно од најиграните локални дербиња во историјата на Ла Лига, тоа е исто така и нај неурамнотежено, со убедлива доминација на Барселона. Во првенствената табела Еспањол успеал да ја заврши сезоната пред Барселона само во три наврати во речиси 70 години и во сите каталонски Кралски Купови победувала Барселона во 1957. Еспањол може да се пофали со најголемата победа во дербињата со 6:0 во 1951 година. Еспањол забележа победа од 2:1 против Барселона во сезоната 2008-09, со што стана првиот тим успеал да слави на Камп Ноу таа сезона.
Финансирање и Сопственост
Во 2010 година, Форбс ја процени вредноста на Барселона на околу 752 милиони евра( 1 милион долари), со што го зазеде четвртото место после Манчестер Јунајтед, Реал Мадрид и Арсенал, врз основа на бројките во сезоната 2008-09. Според Делоите, Барселона забележала приходи од 366 милилони евра истиот период, со што го зазема второто место по Реал Мадрид кој забележал приходи од 401 милион евра.
Заедно со Реал Мадрид, Атлетик Билбао и Осасуна, Барселона е организирана како регистрирано здружение. За разлика од друштво со ограничена вредност, невозможно е да се купуваат акции во клубот, само ченство. Членовите на Барселона, наречени социс формираат собрание на делегати кое е највисок орган на клубот. Од 2010 година клубот има 170.000 социзи.
Ревизија од страна на Делоите во јули 2010 година покажа дека Барселона има нето-долг од 442 милиони евра. Моментало 58% од нето вредноста според Форбс. Новата управа на Барселона, којашто нареди ревизија ги наведе стриктуралните проблеми како причина за долгот.
Рекорди
Мигели моментално го држи рекордот на најмногу вкупно одиграни натпревари за Барселона (548) и најмногу Ла Лига настапи (391), Чави, е играчот со најмногу интернационални настапи, до 9 мај 2010 година има одиграно 352 лигашки натпревари и 527 натревари во сите натпреварувања.
Најдобар стрелец на сите времиња во ФК Барселона во сите натпреварувања ( вклучувајќи ги и пријателските) е Лионел Меси со 368 голови голови. Рекордот со најмногу лигашки голови го држи Лионел Меси со 253 голови голови во Ла Лига, рекорд што нема да биде соборен уште долго време. Само четири играчи успеале да постигнат над 100 голови за „Барселона“: Цезар Родригес (195), Ладисало Кубала (131), Самуел Ето (108) и Лионел Меси (368).
На 2 февруари 2009 година, Барселона стигна до вкупно 5.000 голови во „Ла Лига“. Голот беше постигнат од страна на Лионел Меси на натпреварот против „Расинг Сантандер“ во кој Барселона славеше со 2:1. На 18 декември 2009 година, „Барелона“ го победила „Естудиантес“ со 2:1, со што ја освоила шестата титула во годината, и така станала првиот фудбалски клукб кој има освоено шест титули во една сезона. Барселона исто така го држи и рекордот на најмногу освоени Кралски купови (25) и заедничкиот рекорд со „Реал Мадрид“ за најмногу освоени Супер купови во Шпанија (8).
Најпосетениот натпревар на домашен терен на Барселона бил со 120.000 гледачи, и тоа на натпревар во Европскиот куп, во четвртфиналето против „Јувентус“ на 3 март 1986 година. Со модернизирањето на „Камп Ноу“ во текот на деведесеттите и со воведувањето на седиштата на сите трибини, капацитетот на стадионот бил поставен на 98.772 седишта, со што тој рекорд нема да биде соборен во блиската идинина.
Грб и Дрес
Клупскиот грб потекнува од крстот на свети Ѓорѓи, каталонското знаме, и боите на Барселона. Од своето формирање клубот играл со грб. Првиот грб бил со облик на четвртести дијамант на врвот со Круната на Арагаон и лилјакот на Кралот Џејмс и опкружен со две гранки, едната од ловорово дрво и другата од палма. Во 1910 година клубот одржал натпревар за неговите членови за да дизајнираат нов грб. Победникот бил Карлес Комамала, кој истовремено и играл за клубот. Предлогот на Камамала станал грбот кој денес е актуелен, со мали измени. Грбот е составен од крстот на свети Ѓорѓи во горниот лев агол со каталнското знаме до него и боите на Барселона на дното.
Дресеот со сина и црвена боја за првпат бил носен на натпревар против Хиспаниа во 1900 година. Имало неколку спротивни теории за црвено синиот дизајн и дресот на Барселона. Синот на првиот претседател, Атур Вити, тврдел дека идејата за боите на дресот на неговиот татко била иста со онаа на школскиот тим на трговецот Тајлор. Друго објаснување, според авторот Тони Струбел е дека боите се од првата република на Робеспјер. Во Каталонија сите делеле едно исто мислење дека боите се избрани од Жоан Кампер и дека се на неовиот домашен клуб ФК Базел.
Барселона го заврши несоработувањето со спонзори во сезоната 2011-2012, со веќе потпишаниот петгодишен договор со Катар Фондацијата вреден 150 милиони евра.
Стадион
Барселона на почетокот играше на Камп де ла Индустриа. Капацитетот бил околу 10.000, и функционерите на клубот сметале дека објектите се неадекватни за клуб во кој расте членството.
Во 1922 година, бројот на поддржувачи ја надминал бројката од 20.000 и со позајмување на пари на клубот, Барса можела да започне со градење на поголемиот стадион Камп де ле Кортс, којшто имал првичен капацитет од 20.000 гледачи. По Шпанската Граѓанска Војна клубот почнал да привлекува повеќе членови и поголем број на гледачи на натпреварите. Ова доведе до неколку проекти за проширување на : централната трибина во 1944година, јужната трибина во 1946 година, и конечно северната трибина во 1950 година. По проширувањето, Лес Кортс можел да смести 60.000 гледачи.
Откако било завршено проширувањето немало повеќе место за ново проширување на Лес Кортс. Освојувањето на двете Ла лига титули во 1948 и 1949 година и потпишувањето на Лазло Кубала во јуни 1950 година, кој подоцна ќе постигне 196 голови во 256 натпревари, ќе привлече поголем број на публика на натпреварите. Клубот започнал да прави планови за нов стадион. Изградбата на Камп Ноу е започната на 28 март 1954 година, пред 60.000 навивачи на Барса. Првиот камен на идниот стадион бил ставен на место под покровителство на гувернерот Фелипе Аседо Колунга и со благослов на архиепискотпот на Барселона Грегорио Модрего. Изградбата траела три година и завршила на 24 септември 1957 година по цена од 288 милиони пезети, 336 % над буџетот.
Во 1980 година, кога требало стадионот да се редизејнира за да ги исполни критериумите на УЕФА, клубот собирал пари со тоа што им ја нудел на поддржувачите можноста да го испишат нивното име на циглите за мала сума. Идејата била популарна кај поддржувачите, и илјадници луѓе ја платиле сумата. Подоцна ова станало центар на контроверзи кога медиумите од Мадрид ја објавиле веста дека на една од циглите било испишано името на долгогодишниот претседател на Реал Мадрид и поддржувач на Сантјаго Бернабе Франко. За подготовките на Летните Игри во 1992 година два реда со седишта биле изградени над претходниот покрив. Имал моментален капацитет од 98 787 со што бил најголемиот стадион во Европа.
Исто така има и други објекти, што вклучуваат:
Светски
Интернационален Куп
Ондорхан
Ондорхан (Өндөрхаан) или понекогаш Ундуркан — град во Монголија, 290 километри источно од Улан Батор. Ондорхан има население од околу 15.000 луѓе и е главен град на покраината Хентиј.
Географија
Ондорхан се наоѓа во Харлен и е најнаселен дел од покраината Хентиј. Овој град е втор најладен град во државата. Ондорхан се наоѓа во близина на реката Херлен и на зима температурата паѓа и до.
Досева кула
Местоположба
Се наоѓала на улицата „Гоце Делчев“ во близина на Симиќевата кула.
Опис
Најзината основа била правоаголна со димензии 7,70 х 8,50 метри, со дебелина на ѕидовите од 1,15 метри. Остатоците се едвај видливи.
Космос-725
Космос-725 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 466 км, а најмалото на 267.
Востание на Скендербег
Востанието на Скендербег е востание на албанскиот народ од XIV век против Османлиското Царство.
Причини за востанието
Од 1378 година Османлиското Царство започнала постепено да ја наметнува својата власт и во Албанија. Таму како и во Македонија постоеле внатрешни феудални борби коишто ја слабееле државата, па Османлиите тоа без проблем го искористиле и го наметнале своето влијание.
Во периодот од 1419 до 1432 Османлиите во Албанија го воспоставиле тимаро-спахискиот систем.На населението му биле наметнати даноци, започнал процесот на исламизација поради што и албанските феудалци ги губеле имотите. Се земале машки деца коишто се воспитувале религиозно и биле претворани во јаничари. Поради ова животот на населението бил тежок и неподнослив и тие се кревале на востанија коишто завршувале без успех.
Почеток и тек на востанието
Ѓерѓ Кастриоти-Скендербег бил испратен како заложник во Едрене. Таму тој го добил турското име Искендер и бил воспитуван во муслимански дух. Тој поседувал многу добри воени вештини и способности и многу големи познавања по што бил многу ценет и од султанот Мехмед II.
Во Албанија Скендербег се вратил во 1438 година со титулата бег. Таму тој ја воочил лошата положба на населението и во 1443 година ја напуштил османлиската војска, се откажал од исламот и го кренал албанскиот народ на востание.
Скендербег ги искористил борбите коишто ги воделе унгарските војски на чело со Јанко од Хунедоара, па со 300 коњаници успеал да ја заземе тврдината Кроја(Круја), северно од Тирана. Турскиот гарнизон бил уништен, а востаниците го замениле османлискмото знаме со знаме со црвена основа и двоглав орел кој во тоа време бил симбол на Византија и на христијанството. По освојувањето на Кроја востаниците се упатиле кон централна Албанија каде што ослободиле уште неколку градови. Востанието било поддржано од селаните. По поразот на Турците Скендербег во ослободените области формирал принципати, а на чело на еден од нив бил лично тој. Во 1444 година Скендербег го свикал народното собрание на сите главатари коишто всушност биле албанските феудалци и со нив решил да се формира Албанска лига како воено-политички сојуз.
Во март 1444 година во Леска албанските феудалци се договориле за командант на војската да биде прогласен Скендербег, и да се формира Лига на албанските феудалци со цел феудалците за да ја поддржат борбата и годишно да собираат по 200.000 златни дукати. Меѓутоа и покрај договореното феудалците ја задржале својата автономија, а Скендербег од нив се разликувал само по тоа што бил прв меѓу еднаквите.
Тој околу себе собрал многу способни луѓе како што тоа бил Мојсеј Големиот. Била формирана Преторијанска гарда составена од 3.000 одбранбени војници.
Скендербег војувал цели 25 години против Османлиското Царство, а за тоа време имал и неколку славни битки. Во Битката кај Торвиол со 10.000 војници успеал да ја порази османлиската војска којашто броела дури 25.000 војници. Одбраната на тврдината Кроја против султаните Мехмед II и Мурат II широко се пренела низ цела Европа, а Скендербег бил прогласен за генерал на векот.
При своите војувања Скендербег сорабортувал и со Унгарија и Италија, а и самиот патувал низ Западна Европа. Во 1451 година кралот на Неапол му испратил и воена помош на Скендербег.
По смртта на Скендербег во 1468 година, со востанието раководеле неговиот син Жан Кастриот и неговиот внук Ѓерѓ Кастриот. Тие успеале да одолеат на османлиските напади сѐ до освојувањето на градот Скадар и тврдината Кроја (Круја) по што брзо го задушиле востанието. Меѓутоа за да го пацифизираат албанскиот народ им требало време од десетина години,се до 1479 година.
Последици од востанието
Востанието на Скендербег е прво посериозен активен вид на отпор на поробените балкански народи. Тоа вистински го опишува односот на османлиските власти кон балканските народи како и нивното незадоволство. По ова востание не престанало незадоволството од туѓата власт туку дополнително го зголемило револтот спрема Османлиите. На нивното уште поголемо незадоволство се надоврзало и тоа што по задушувањето на востанието во областите каде што тоа било најактивно бил извршуван огромен терор врз населението.
Омов закон
Омовиот закон се однесува на електрични кола, тој вели дека:
Математички, тоа се изразува како:
Каде што I е струјата во ампери, U е потенцијалната разлика во волти, и R е електричната отпорност изразена во омови. Потенцијалната разлика е позната и како пад на напонот, и може да се означува и со V, E или ЕМС (електромоторна сила).
Оваа законитост ја открил германскиот физичар Георг Ом, и ја објавил во 1827. година како резултат на лабораториски мерења, и во малку посложена форма.
Отпорноста на повеќето отпорнички материјали отпорници е константна за широк спектар на струи и напони. Кога отпорникот се употребува во вакви околности, неговата отпорност се нарекува „омска“. Покрај омската отпорност, постои и капацитивна и индуктивна, кои се јавуваат кај променливите и наизменичните струи.
Омовиот закон, во презентираната форма, е мошне корисен за електротехниката, затоа што опишува како напонот, струјата и отпорот се поврзани на „макроскопско“ ниво, односно како елементи на електричното коло. Физичарите кои ги проучуваат електричните својства на материјалите на микроскопско ниво ја употребуваат векторската равенка:
каде што J е густина на струјата (струја по единична површина), σ е електричната спроводливост, а E е електричното поле (во волти по метар).
Историја
Во јануари 1781 година, пред работа Георг Ом, Хенри Кевендиш експериментирале со Лејденови тегли и стаклени цевки со различен пречник и должина полни со солен раствор. Премери тековната забележувајќи колку силен шок тој се чувствува како тој заврши на колото со неговото тело. Кевендиш, пишува дека "брзината" (тековен) варираше директно како "степен на електрификација" (напон).
Ом ја правеше неговата работа на отпорот во годините 1825 година и 1826 година, и објавени неговите резултати во 1827 година како книга Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitet ("На галванска коло истрага математички"). Тој го привлече значителна инспирација од работата Фурие на топлина спроводливост во теоретско објаснување на неговата работа. За експерименти, тој првично користел галванични купови но подоцна се користат термоспој, бидејќи ова се предвидени постабилен извор на волтажа во смисла на внатрешен отпор и константен напон. Тој користи галванометар за мерење на струја, и знаеше дека напонот помеѓу терминали термоспој е пропорционален со температурата спој. Тој потоа додаде тест жици со различна должина, пречник, и материјал за да се заврши на колото. Тој открил дека неговите податоци можат да се моделираат преку равенката
каде x е читање од галванометар беше должината на тест диригент, еден зависеше само на раскрсницата термоспој температура, и б беше постојано на целиот подесување. Од ова, Ом определува неговиот закон за пропорционалност и објавени неговите резултати.
Закон Ом е веројатно најважниот од раните квантитативните опис на физиката на електрична енергија. Ние тоа речиси очигледно денес се разгледа. Кога ома првпат објавена на неговата работа, ова не беше случај; критичари реагираа на неговиот третман на предмет со непријателство. Тие го повикаа своето дело "интернет на голи мечтите"  и министерот за образование германски изјавил дека "професор кој проповедал како ерес беше недостоен да ги учат на науката." Преовладува научна филозофија во Германија во тоа време тврдеше дека експерименти не треба да се врши за да се развијат разбирање на природата, бидејќи природата е толку добро наредил, и дека научните вистини може да се одбие само преку расудување. Исто така, брат Мартин Ом, математичар, се борат со германскиот образовен систем. Овие фактори ограничувам на прифаќање на работа Ом, и неговата работа не стана широко прифатени до 1840-тите. За среќа, Ом доби признание за неговиот придонес кон науката и пред да умре.
Во 1850-тите, закон Ом беше познат како таков и е нашироко се смета докажано, и алтернативи, како што е "законот Барлоу е", беа дискредитирани, во однос на реалната апликации за телеграфски дизајн на системот, како што е наведено од страна на Семјуел FB Морс во 1855.
Додека стариот термин за електрична спроводливост, на mho (инверзна на отпорот единица омови), сè уште се користи, ново име, Сименс, беше усвоен во 1971 година, во чест на Ернст Вернер фон Сименс. Сименс е најпосакувана во формални документи.
Во 1920 година, откриено е дека сегашниот преку практичен отпорник всушност има статистички флуктуации, кои зависат од температурата, дури и кога напонот и отпорот се точно постојана; оваа флуктуација, сега познат како Џонсон Nyquist бучава, се должи на природата на дискретни набој. Ова топлински ефект подразбира дека мерењата на струјата и напонот што се преземаат доволно краток временски период ќе дадат коефициенти на V / I кои варираат од вредноста на Р имплицирани од просечното време или ансамблот просек од измерените струја; Закон Ом останува точни за просечниот струја, во случај на обичните резистивни материјали.
Работа Ом долго претходеше Максвеловите равенки и неразбирање на честота-зависни ефекти во AC кола. Современите случувања во електромагнетни теорија и коло теорија не се во спротивност закон Ом кога тие се оценуваат во соодветните временски.
Микроскопско потекло
Зависноста на густината на струјата од применетите електричното поле е во суштина квантната механика во природата; квалитативен опис што води кон закон Ом може да биде врз основа на класичната механика се користи моделот Drude развиена од страна на Павле Drude во 1900 година
Моделот Drude третира електрони (или други носители) како pinballs бие меѓу јони кои го сочинуваат структурата на материјалот. Електроните ќе се забрза во спротивна насока да електричното поле од страна на просечниот електричното поле во нивната локација. Со секој судир, иако, на електрони е оттргнат во случаен правец со брзина која е многу поголема од брзината стекнато од страна на електричното поле. Крајниот резултат е дека електроните се земе цик-цак патека се должи на судири, но генерално лебдат во насока спротивставени електричното поле.
Брзина лебдат потоа одредува густината на електрична струја и нејзиниот однос со Е и е независен од судири. Drude пресметана просечната брзина лебдат од p = -eEτ каде p е просечниот интензитет, -Е е цената на електрони и τ е просечното време меѓу судири. Бидејќи интензитетот и густината на струјата се правопропорционални со брзина лебдат, густината на струјата станува пропорционален на применети електричното поле; тоа води до закон Ом.
Хидраулична аналогија
Хидраулична аналогија понекогаш се користи за да се опише закон Ом. Притисокот на водата, се мери со паскали (или ПСИ), е аналог на напон поради утврдување разлика на притисокот на водата помеѓу две точки долж (хоризонтална) цевки предизвикува водата да тече. Стапка на проток на вода, како и во литри во секунда, е аналог на струја, како во кулони во секунда. Конечно, протокот restrictors-како што се отвори сместени во цевките помеѓу точките каде притисокот на водата се мери, се аналогни на отпорници. Велиме дека протокот на вода низ ограничувач отвор е пропорционална на разлика во притисокот на водата низ ограничувач. Слично на тоа, стапката на проток на електрично полнење, што е, на електрична струја, преку електрични отпорници е пропорционална на разликата во напонот мери низ отпорници.'''
Проток и притисок променливи може да се пресмета во течност проток на мрежи со користење на хидрауличните омови аналогија.На метод може да се примени и стабилен и минливи ситуации проток. Во регионот на линеарни ламинарен проток, право Poiseuille опишува хидрауличен отпор на цевка, но во регионот на турбулентен проток односи притисокот проток стане нелинеарни.
Хидрауличните аналогија на закон Ом се користи, на пример, да се приближи протокот на крв низ циркулаторниот систем.
Анализа на струјно коло
Секоја равенка е цитирана од некои извори како дефинирачки односот на закон Ом, или сите три се цитирани,или потекнуваат од пропорционални форма, [23] или дури само две што прават не одговара на оригиналната изјава Ом понекогаш може да се даде.
Заменливост на равенката може да биде претставена со триаголник, каде што V (напон) е поставена на горниот дел, јас (тековен) е ставен на лево дел, и R (отпорност) се става на правото. Линијата што го дели од левата и десната укажување на голем број делници, и делителот помеѓу врвот и на дното делови укажува поделба (оттука и бар поделба).