cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ромска дијаспора
Русија
На руски, Ромите се нарекуваат Цигане. Најголемата етничка група на општата група Роми во Русија се Руските Роми. Тие се и најголемата група во Белорусија. Тие се приврзаници на Руската православна црква.
Фридерика Баденска
Кралицата
Во 1807 година, за време на војната на четвртата коалиција, Фредерика интервенирала политички. Нејзината сестра, руската царица, ѝ испратила писмо преку нивната мајка, дека треба да го искористи своето влијание за да го советува кралот да склучи мир со Франција и дека се друго би било грешка. Таа навистина се обидела да го постигне тоа, но кралот го гледал како обид да влијае врз него во корист на Наполеон, а нејзиното мешање во работата предизвикало конфликт меѓу кралот и кралицата. За едно политичко прашање, Фредерика се заинтересирала за време на нејзиниот брак и било успешно спроведено, иако нејзината причина не била политичка. Веќе во првите години од бракот, кралот често зборувал за неговата желба да абдицира во корист на едноставно семејство како приватен живот во странство. На ова, Фредерика секогаш се спротивставувала и не се двоумела да го наметне своето мислење дури и кога тоа доведувало до расправии, но нејзината главна причина за тоа била наводно тоа што ако нејзиниот брачен другар абдицира, тоа ќе резултира со тоа што тие ќе мораат да го напуштат својот син, кој ќе бил наследник на неговиот татко, зад нив.
Ромска дијаспора
Русија
Тие дошле во Русија во 18 век од територијата на денешна Полска, а нивниот јазик вклучува полски, германски и руски зборови.
Фридерика Баденска
Пуч
На 12 март 1809 година, кралот Густав IV Адолф ги оставил неа и децата во палатата Хага да се справи со бунтот на Георг Адлерспар. Еден ден откако бил заробен во кралската палата во Стокхолм во Пучот од 1809 година, затворен во замокот Грипхолм и соборен на 10 мај во корист на неговиот вујко, кој го наследил како Чарлс XIII од Шведска на 6 јуни. Според депонирањето на условите направени на 10 мај 1809 година, ѝ било дозволено да ја задржи титулата кралица дури и по депонирањето на нејзиниот брачен другар.
Фредерика и нејзините деца биле чувани под стража во палатата Хага. Кралската двојка првично била држена разделена бидејќи водачите на пучистите се сомневале дека планира државен удар. За време на нејзиниот домашен притвор, нејзиното достоинствено однесување наводно и заслужило повеќе симпатии отколку што и биле дадени целиот свој мандат како кралица. Нејзината наследничка, кралицата Шарлот, која чувствувала симпатии кон неа и често ја посетувала, им припаѓала на Густавјаните и сакала да го зачува правото на тронот за синот на Фредерика, Густав. Фредерика ѝ кажала дека е подготвена да се раздели од синот заради наследство и побарала повторно да се соедини со нејзиниот сопружник. Нејзиното второ барање било одобрено по интервенција на кралицата Шарлот, а Фредерика и нејзините деца му се придружиле на Густав Адолф во замокот Грипхолм по крунисувањето на новиот монарх на 6 јуни. Односите меѓу поранешниот крал и кралицата наводно биле добри за време на нивниот домашен притвор во Грипхолм.
Ромска дијаспора
Русија
Руските Роми биле номадски трговци на коњи и пејачи. Тие патувале во текот на летото и престојувале во куќите на руските селани во текот на зимата. Сместувањето го плаќале со пари или со работата на нивните коњи.
Фридерика Баденска
Пуч
За време на нејзиниот домашен притвор во замокот Грипхолм, прашањето за правото на нејзиниот син престолонаследник Густав на тронот сè уште не било решено и било предмет на дебата.
Ромска дијаспора
Русија
Во 1812 година, кога Наполеон I ја нападнал Русија, ромската дијаспора од Москва и Санкт Петербург дала големи суми пари и добри коњи за руската војска. Многу млади Роми учествувале во војната како улани.
Фридерика Баденска
Пуч
Имало план на воената фракција на Густавија предводена од генералот Еберхард фон Вегесак да ги ослободи Фредерика и нејзините деца од апсењето, нејзиниот син да биде прогласен за монарх, а Фредерика за регент на Шведска за време на неговото малцинство. Овие планови всушност и биле претставени, но таа одбила: „Кралицата покажа благородност во нејзините чувства, што ја прави достојна за круна на честа и ја става над жалосното земно кралство. Таа не ги послуша тајните предлози што ѝ ги упати една партија, која сакаше да го зачува наследството на престолонаследникот и сакаше таа да остане во Шведска за да стане регент за време на малцинството на нејзиниот син... објасни таа. со цврстина, дека нејзината должност како сопруга и мајка ѝ кажала да го дели егзилот со сопругот и децата.“ Отстранувањето на нејзиниот син од редот за наследување, сепак, таа го сметала за правно неправилно.
Ромска дијаспора
Русија
На крајот на 19 век, рускиот Ром Николај Шишкин создал ромска театарска трупа. Една од нејзините драми била на ромски јазик.
Фридерика Баденска
Пуч
Семејството ја напуштило Шведска на 6 декември 1809 година, преку три посебни вагони. Густав Адолф и Фредерика патувале во еден вагон, придружуван од генералот Скјелдебранд; нивниот син Густав патувал во вториот со полковникот барон Посе; и нивните ќерки и нивната гувернанта фон Панхујс патувале во последниот вагон придружуван од полковникот фон Отер. На Фредерика и било понудено да биде придружувана со сите почести поради член на куќата на Баден доколку патува сама, но одбила и не донела со себе дворјанин, туку само нејзината германска собарка Елизабет Фрајдлајн. Семејството заминало за Германија со брод од Карлскона на 6 декември.
Ромска дијаспора
Русија
За време на Втората светска војна, некои руски Роми влегле во војската, со повик и како доброволци. Тие учествувале во војната како војници, офицери, пешадија, тенкисти, артилери, авијатичари, возачи, парамедицински работници и лекари. Партизани биле и некои тинејџери, старци и возрасни мажи. Ромски глумци, пејачи, музичари, танчери (најчесто жени) настапувале за војниците во првата линија и во болниците. Огромен број Роми, вклучително и многу руски Роми, загинале или биле убиени на територии окупирани од непријателот, во битки и во блокадата на Ленинград.
Фридерика Баденска
Егзил
Откако им било одбиено да патуваат во Велика Британија, поранешниот крал и кралица се населиле во војводството Баден, каде што пристигнале на 10 февруари 1810 година. Откако станале приватни лица, некомпатибилноста меѓу Фредерика и Густав Адолф веднаш станала позната во нивното различно гледиште за тоа како да го живеат својот живот. Густав Адолф сакал да живее едноставен семеен живот во собранието на Моравската црква во Кристијансфелд во Слезвиг или Швајцарија, додека Фредерика сакала да се насели во палатата Мерсбург во Бодензе, што и било дадено од нејзиното семејство. На површина излегле и нивните сексуални разлики, бидејќи Фредерика одбила сексуални односи бидејќи не сакала да роди прогонети кралски членови. Овие разлики го натерале Густав Адолф да замине сам во Базел во Швајцарија во април 1810 година, од каде што изразил жалби за нивната сексуална некомпатибилност и побарал развод.
Ромска дијаспора
Словенија
Се проценува дека во Словенија живеат меѓу 10.000 и 12.000 Роми.
Фридерика Баденска
Егзил
Двојката направила два обиди лично да се смират: еднаш во Швајцарија во јули и втор пат во Алтенбург во Тиринген во септември. Обидите за помирување биле неуспешни и во 1811 година, Густав Адолф издал преговори за развод со нејзината мајка, наведувајќи дека сака да може повторно да се ожени. Фредерика не била подготвена да се разведе, а нејзината мајка предложи Густав Адолф да влезе во некаков таен моргански брак на страна за да го избегне скандалот со разводот. Густав Адолф навистина се согласил на овој предлог, но бидејќи не можеле да сфатат како да се договори такво нешто, конечно бил издаден соодветен развод во февруари 1812 година. Во спогодбата за развод, Густав Адолф се откажал од сите свои имоти и во Шведска и во странство, како и од својот иден имот во форма на неговите наследнички права по мајка му, на своите деца; се откажал и од старателството и старателството над своите деца. Две години подоцна, Фредрика ги ставила своите деца под старателство на нејзиниот зет, рускиот цар Александар. Фредерика одржувала контакт преку кореспонденција со шведската кралица Шарлот, на која и ги доверила своите економски интереси во Шведска, како и со нејзината поранешна свекрва, и додека таа не контактирала директно со Густав Адолф, таа постојано била информирана за неговиот живот и честопати финансиски придонесувал за неговата економија без негово знаење.
Ромска дијаспора
Белгија
Во Белгија има околу 30.000 Роми. Приближно една третина од нив се опишани како патници, Роми или Мануши/Синти.
Фридерика Баденска
Егзил
Фредерика се населила во замокот Бруксал во Баден, но исто така стекнала неколку други резиденции во Баден, како и селска вила, Виламонт, надвор од Лозана во Швајцарија. Во пракса, таа го поминувала поголемиот дел од своето време во дворот на Карлсруе од 1814 година наваму, а исто така многу патувала низ Германија, Швајцарија и Италија, користејќи го името грофица Итербург по урнатината во Хесен, што таа го стекнала.
Ромска дијаспора
Португалија
Ромите во Португалија се познати како Сиганос (Ciganos), а нивното присуство датира од втората половина на 15 век. Рано, поради нивната социо-културна разлика и чергарскиот стил на живеење, Циганите биле предмет на жестока дискриминација и прогон.
Фридерика Баденска
Егзил
Во согласност со условите за абдикација, таа ја задржала титулата кралица и имала свој двор, на чело со шведскиот барон О.М. Мунк аф Фулкила, и одржувала блиски контакти со нејзините многубројни роднини и семејството во Германија. Според нејзините дами во чекање, таа ги одбила предлозите од нејзиниот поранешен зет Фредерик Вилијам од Брауншвајг-Оелс и Фредерик Вилијам III од Прусија. Се шпекулирало дека тајно се омажила за учителот на нејзиниот син, француско-швајцарскиот JNG de Polier-Vernland, веројатно во 1823 година.
Ромска дијаспора
Португалија
Бројот на Ромите во Португалија е тешко да се процени, бидејќи нема службена статистика за расни или етнички категории. Според податоците од Европската комисија на Советот на Европа против расизам и нетолеранција има околу 40.000 до 50.000 распространети низ целата земја. Според португалскиот огранок на Амнести интернешенал, има околу 30.000 до 50.000.
Фридерика Баденска
Егзил
Во 1819 година, нејзината ќерка Софија се омажила за наследникот на тронот на Баден, полувујкото на Фредерика, идниот велики војвода Леополд I од Баден.
Последните години ја мачело ослабеното здравје. Таа починала во Лозана од срцева болест. Погребана е во Шлос и Стифтскирхе во Пфорцхајм, Германија.
Наследство
Во нејзина чест биле именувани заедниците Фредрика (1799), Доротеа (1799) и Вилхелмина (1804) сместени во шведска Лапонија. По неа е именуван и плоштадот Drottningtorget (Плоштад на кралицата) во Малме.
Мат Инграм
Матју Роберт Инграм (роден на 18 декември 1993 во Хај Викомб) — англиски фудбалер, голман на Хал Сити.
Ангелко Крстиќ
Ангелко Крстиќ ( во Лабуништа, Струшко — во Лабуништа) — македонски поет, раскажувач, романописец и драмски автор.
Биографија
Ја завршил Подготвителната учителска школа во Белград во 1889 година. Од 1890 година учителствувал во селата на планината Јабланица.
Првиот литературен прилог го објавил во „Цариградски весник“ под псевдонимот „Дримколец“ во 1904 година. За романот „Трајан“ во 1934 година ја добива наградата на Академијата на седумте уметности во Белград за најдобар српски роман. Во 1940-1941 година е директор на скопскиот дневен весник „Глас југа“.
Ангелко Крстиќ пишувал на српски јазик.
Хонгор, Дархан-Ул
Хонгор е област покраината Дархан-Ул во северна Монголија.
Нове Грохале
Нове Грохале (Nowe Grochale) — село во општината Леонќин во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Бекминде
Бекминде (Bekmünde) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Ланген Јархов
Ланген Јархов (Langen Jarchow) — поранешна општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. На 1 јануари 2016 година, општината Ланген Јархов била распуштена и заедно со Царенсдорф ја создале новата општина Клостер Темпцин.
Апокалипто (филм од 2006)
Апокалипто (англиски: Apocalypto) — филм од 2006 година, режиран од Мел Гибсон. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Руди Јангблад (Rudy Youngblood), Далија Хернандез (Dalia Hernández), Џонатан Бруер (Jonathan Brewer) итн. Посебна одлика на филмот е тоа што глумците зборуваат на јазикот на Маите.
Синопсис
Филмот ја прикажува борбата за живот и грижата за семејството на еден млад воин, наречен Јагуарова шепа (го игра Јанглбад), чие племе живее во џунглата, на територијата на Маите. Едно утро, во неговото село упаѓа група воини, кои убиваат голем дел од жителите на селото, а повеќемина ги земаат како заробеници. Јагуаровата шепа успева во последен миг да ги скрие својата бремена жена (ја игра Хернандез) и детето во длабока јама. Заробениците ги носат во еден град, каде жените ги продаваат како робови, додека мажите треба да бидат убиени, со цел да се одоброволат боговите. Кога доаѓа редот на Јагуарова шепа да биде погубен, се случува чудо: месечината го затемнува сонцето и свештеникот на Маите прогласува дека боговите се задоволни од принесените жртви.
Сепак, со тоа воопшто не престануваат страдањата на заробениците, зашто непријателските воини ги пуштаат да бегаат преку една полјана и притоа ги гаѓаат со стрели и копја. Јагуаровата шепа речиси успева да избега, но најпосле е погоден со стрела. Иако ранет, тој успева да го убие синот на водачот на непријателските воини и бега во џунглата. Војниците на Маите започнуваат потера по него, во која Јагуаровата шепа се соочува со бројни предизвици: најпрвин го брка црн пантер, потоа пропаѓа во жив песок, па скока од висок водопад итн. Непријателските воини гинат еден по еден, но потерата по него продолжува. Бегајќи со последните сили, тој доаѓа во своето село. Таму, во меѓувреме, неговата жена се пораѓа, а поради обилниот дожд, јамата во која е скриена се полни со вода, така што нејзиниот живот е во опасност. На крајот, Јагуарова шепа успева да го убие и водачот на непријателите, а потоа исцрпен доаѓа на морскиот брег. Двајца непријателски воини го стигнуваат и тогаш здогледуваат три шпански брода кои штотуку пристигнуваат во царството на Маите. Соочени со необичната глетка, тие забораваат на Јагуарова шепа, а тој ги спасува жената и двете деца и со нив заминува во џунглата, во потрага по нов дом.
Литје Херн
Литје Херн (Lütje Hörn) — мал ненаселен источнофризиски остров и слободна област во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Островот се наоѓа во близина на северниот брег на Германија, со површина од 0,065 км2. Се наоѓа околу 3-4 километри југоисточно од островот Боркум.
Историја
Првпат бил споменат во 1576 година како Хоге Херн (Hooghe Hörn) во водич за пловење. Од 1859 година, островот бил прикажуван на топографските карти на калливите површини (Watt) југоисточно од Боркум.
Слушни ковчиња
Слушни ковчиња (ossicula auditus, ossicula auditoria) — ковчиња кои го сочинуваат механичкиот систем за пренос на вибрации од ушното тапанче на увото до овалниот прозорец, кој се наоѓа на спротивната страна од внатрешното уво, кај сите 'рбетници, со исклучок на рибите. Звукот се пренесува преку овој систем во облик на коскени вибрации. Слушните ковчиња се појавуваат еволутивно за прв пат кај водоземците во облик на единствено ковче или стремен (стапес). Кај цицачите, во текот на еволуцијата биле додадени уште две слушни ковчиња, чеканчето и наковалната.
Ембриологија
Слушните ковчиња произлегуваат од мезенхимот на првиот и вториот жабрежен лак. Главата и вратот на чеканчето, телото и краткиот крак на наковалната произлегуваат од првиот жабрежен лак. Рачката на чеканчето и долгиот крак на наковалната произлегуваат од вториот жабрежен лак, а базалната плоча на стременот има двојно потекло. Помал дел потекнува од вториот лак, а поголем дел од капсулата на лавиринтот (lamina stapedialis).
Слушните ковчиња прво се забележуваат во петтата недела од интраутериниот живот, а во петтиот месец имаат големина како кај возрасните, кога започнува нивното окоскенување (осификација). Осификацијата на наковалната и чеканчето се одвива паралелно, а во дваесет и петтата недела наковалната и чеканчето се осифицирани со исклучок на дисталниот крај на рачката на чеканчето. Овој доцен развој на рачката на чеканчето може да биде предизвикан од хипоплазија или аплазија.
Функција на слушните ковчиња
Звукот се пренесува преку системот на слушни ковчиња во облик на нивни вибрации. Внатрешното уво е исполнето со течност. Доколку средното уво не би постоело и звукот од надворешната средина директно би делувал на мембраната зад која се наоѓа течноста на внатрешното уво, разликата во импедансите на воздухот и течноста би го направила преносот на звучната енергија од надворешната средина на сетилникот е многу неефикасна.
И покрај тоа што слушните ковчиња се многу лесни (чеканчето и наковалната околу 20 mg, узенгијата 2-4 mg), нивната инерција претставува одредена заштита од ненадејно дејство на звучни вибрации (на пр. истрели од огнено оружје).
Чеканче
Чеканче (malleus) е првото слушно ковче во синџирот од три слушни ковчиња во средното уво, кое служи за пренос на звучни вибрации од мембраната на тапанчето на наковалната. Првото слушно ковче тежи 23 mg и е долго 6 mm. Рачката на чеканчето е поврзана со тапанчето, а главата на чеканчето преку седлеста површина е взглобена со наковалната. Бидејќи едниот крај на чеканчето е поврзан со средината на мембраната на тапанчето, тој се движи заедно со неа поради звучните осцилации во ушниот канал.
Анатомски гледано, главни делови на чеканчето се:
Наковална
Краткиот крак на наковалната (crus breve) е насочен напред, додека долгиот крак на наковалната (crus longum) завршува со лентикуларно продолжение (processus lenticularis) со кој е взглобена со главичката на узенгијата или стременот.
Стремен
Анатомски гледано главни делови на стременот се:
Главичката е взглобена со наковалната, а со основата на стременот затворено е овалното прозорче кон внатрешното уво.
Катрин Мајснер
Катрин Мајснер (германски: Katrin Meißner, родена на 17 јануари 1973 година ) Источен Берлин) била поранешна германска пливачка. Таа освоила голем број медали на речиси сите натпревари во кои учествувала.
Дасанечки јазик
Дасанечкиот е афроазиски јазик кој се зборува во Етиопија и Кенија. Јазикот е мајчин јазик на народот Дасанечи. Јазикот се зборува во долината на реката Омо и на бреговите на езерото Тукана.
NGC 3101
NGC 3101 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3101 се споменува и како MCG 0-26-11, CGCG 8-24.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3101 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3101 има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 1 м 35,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 59' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 3101 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29025. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 234; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4906. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 470.
Ханс Лутер
Д-р Ханс Лутер (германски: Hans Luther, Берлин, 10 март 1885 - Диселдорф, 11 мај 1962 ) бил германски државник.
Животопис
Роден бил во Берлин и студирал право во Кил, Женева и Берлин. Од 1907 година тој бил член на Градското собрание на Магдебург. Тој бил министер за исхрана и земјена економија во владата на Вилхелм Куно 1922 година - 1923 година и министерот за финансии во втората влада на Густав Стреземан (1923) и владите на Вилхелм Маркс (1923-1925; 1926 - 1928 ). Во меѓувреме, тој работел како германски претседател (февруари-март 1925) и канцелар Рајх (1925-1926 и 1926). Во 1928 година тој основал екстремно десничарска Алијанса за реконструкција на Германија. Помеѓу 1930 година. и 1933 година тој бил претседател на на Рајхсбанк, во периодот 1933- 1937 година. Амбасадорот Рајх во САД. Од почетокот на Втората светска војна, тој вршел пропагандни работи во Вермах. По 1945 година Во изминатата година тој успешно се занимавал со банкарски работи. Починал во Диселдорф.
Марко Бошнаков
Марко Бошнаков — македонски анархист, учесник во македонското револуционерно движење и член на Гемиџиите.
Животопис
Бошнаков е роден 1878 година во Охрид, Македонија. Станал член на Гемиџиите додека учел во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ и учествувал во Солунските атентати.
Тој го изнајмил дуќанот од спротивната страна од Отоманкста банка во Солун, од таму се ископувал тунел до темелите на банката и бил поставен динамитот. Подоцна во тој дуќан Јордан Поп Јорданов го запалили фитилот и ја разнел Отоманската банка.
Природен резерват Сајано-Шушенски
Природен резерват Сајано-Шушенски (Саяно-Шушенский заповедник) (исто така Сајано-Шушенски) — руски резерват „заповедник“ (строг еколошки резерват) во оддалечена област на планините Западен Сајан на јужен Сибир. Се наоѓа на јужниот брег на реката Јенисеи покрај акумулацијата Сајано-Шушенскоје. Со тоа резерватот штити голем дел од пошумената, планинска територија над резервоарот создаден од браната Сајано-Шушенскаја, најголемата електрана во Русија. И резерватот и браната се основани во 1976 година, а главната цел на резерватот покрај конзервацијата е проучување на еколошките ефекти на големиот резервоар врз локалната екологија. Резерватот зафаќа површина од 390.368 хектари. Сместен е во областа Шушенски во Краснојарскиот крај.
Марко Бошнаков
Животопис
Тој е еден од четворицата Гемиџии (Павел Шатев, Георги Богданов и Милан Арсов) кои биле уапсени и изведени пред специјален суд.
Природен резерват Сајано-Шушенски
Клима и екорегија
Сајано-Шушенски се наоѓа во екорегионот на планините Сајан од шумите со четинари, екорегија која се наоѓа на средните височини на планините Сајан, највисоките планини во Сибир. Се наоѓа во зона на транзиција помеѓу сибирската тајга на север и монголската степа на југ. Овој екорегион има високо ниво на биоразновидност како резултат на состанокот на еколошките зони, варијациите во висината и варијациите во релјефот.
Марко Бошнаков
Животопис
Неговиот череп од страна на Павел Шатев и Богданов бил донесен во Македонија. Веста за смрта на Марко Бошнаков е забелажана и во некрологот кој го издава Охридското друштво за помош,во кој се вели:
Природен резерват Сајано-Шушенски
Клима и екорегија
Климата на Сајано-Шушенски е субарктичка клима, без сува сезона (копеновата класификација на климата, субпртичка клима (Dfc) ). Оваа клима се одликува со благи лета (само 1-3 месеци над 10 °C) и студени, снежни зими (најстуден месец под −3 °C). Резерватот Сајано не доживува само климатски разлики засновани на надморска височина, туку преку целата линија на опсезите: северната падина е влажна (1000-1500 мм/годишно на врнежи), додека јужната степска страна во просек е само 400 мм/годишно. Северната падина може да забележи 1,5 метар снег, додека јужната 0,3 метри.
Марко Бошнаков
Животопис
Остатоците, т.е. главата на Марко Бошнаков била сместена во украсно дрвено ковчеже и била погребена на гробиштата во црквата Св. Богородица Перивлепта. Но помеѓу двете светски војни, поради отстранување на влага во црквата, извршено е отстранување на земја од северната, од источната и од западната страна, при што било извршено и отстранување на гробовите што се наоѓале на овој простор.
Природен резерват Сајано-Шушенски
Флора и фауна
Шумите на резерватот варираат според висината и блискоста до резервоарот. Шумите на средно ниво се претежно тајга ела и бор, со некои зони на ариш шуми. Планинските степски региони се издвојуваат дури и во грмушки-степски и пасишта. Флуктуациите на нивото на водата како резултат на работата на браната можат да бидат драматични (до 40 метри). Ова доведува до растителни зони кои содржат видови кои го рефлектираат влијанието на човечките активности и се примарен фокус на научниците во резерватот. Во горните региони на резервоарот, водите што се повлекуваат создадоа широки плавини. Најчестите цицачи во резерватот се оние кои се широко распространети во Сибир: самур, верверица, елен, волк, волк, рис и други. Во горните нивоа на планините има типични видови на Арктик: арктички шикови и ирваси. Во степскиот регион има повеќе претставителни монголски видови: сибирска планинска коза, мачка на Палас, долга опашка хрчак и сива мрмот. Во резерватот има мал број снежни леопарди. Евидентирани се над 100 видови птици. Оние претставници на сибирската тајга вклучуваат евроазиски морско оревче, сино славејче, свиркач на славеј, оревокршачка, кукавица од Хималаја и тетреб. Брадестата еребица е типична за областите со карпести степи, а птиците грабливки, како што се остриците, соколите и орлите, се вообичаени низ целиот свет. Влекачи вклучуваат змии од бакшиш и додатоци; водоземците се претставени со мур жаба и обична жаба.
Марко Бошнаков
Животопис
Посмртните остатоци од сите гробови, меѓу кои и остатоците од Марко Бошнаков, биле пренесени во црквата Св. Константин и Елена, која потоа станала еден вид костурница.
Природен резерват Сајано-Шушенски
Еко едукација и пристап
Како строг природен резерват, резерватот Сајано-Шушенски е претежно затворен за пошироката јавност, иако научниците и оние со цели на „еколошко образование“ можат да договорат управување со паркот за посети. Резервите одржуваат музеј на природата кој е отворен за јавноста и има две „екотуристички“ рути низ територијата што се отворени за јавноста, но бараат овие дозволи да се добијат однапред. Главната канцеларија е во градот Шушенскоје.
Добрешт
Добрешт (Dobreşti) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 1.844 жители.
Џамија (Прналија, Радовишко)
Џамија (Прналија) — џамија во селото Прналија.
Местополоба
Џамијата се наоѓа во непосредна близина на сретселото.
Архитектура
Градбата на џамијата е со четириаголна основа. Џамијата има едно минаре со едно шерефе. Објектот на храмот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди. Минарето во целост е исто така обоено во бела боја.
Џиро д’Италија 2022
Џиро д’Италија 2022 (позната и како Трка околу Италија 2022) — 105. издание на велосипедската голема трка Џиро д’Италија, која се одржала помеѓу 6 и 29 мај 2022 година. Трката започнала на 6 мај во Будимпешта, Унгарија, а ќе заврши на 29 мај во Верона, Италија.
Трката била освоена од Џеј Хиндли од екипата, освојувајќи ја првата голема трка и станувајќи прв Австралиец кој го освоил Џиро. Хиндли пристигнал на трката како еден од тројцата можни предводници на генералниот пласман во екипата пред да го преземе водството на екипата, кога ја освоил деветтата етапа, која завршила на Блокхаус. Во текот на последната половина на трката, се покажал како еден од најсилните качувачи, останувајќи во рамки на десет секунди зад водачот на трката до дваесеттата етапа до Мармолада. На таа етапа се одвоил од остатокот на фаворитите на завршното искачување со што го преземал водството на трката, кое го сочувал на завршниот хронометар. Второто место го освоил Ричард Карапас од екипата. Карапас ја презел розовата маичка на четиринаесеттата етапа, одржувајќи мала предност пред Хиндли. Двајцата биле неразделни до претпоследната етапа, кога Карапас отпаднал во рамки на последните три километри. Поради тоа, паднал на второто место, кое го потврдил на завршниот хронометар. Третото место му припаднало на Микел Ланда од екипата. Тој имал добри резултати на планинските етапи, прикажувајќи се како еден од најсилните качувачи на трката за негов прв подиум на голема трка од Џиро 2015.
Во другите пласмани на трката, Арно Демар од го освоил бодовниот пласман. Тој бил најдобриот спринтер на трката, освојувајќи три спринтерски етапи во текот на трката. Кун Бауман од го освоил планинскиот пласман, истовремено освојувајќи две етапи од бегство. Хуан Педро Лопес од го освоил пласманот за млад возач. Покрај тоа што завршил во првите десет, Лопес ја носел розовата маичка десет дена пред да ја загуби од Карапас. ги освоиле екипниот пласман и пласманот „добра игра“. Филипо Талјани од го освоил пласманот на средни спринтови со освојувајќи најмногу бодови на средните спринтови, додека неговиот колега, Матија Баис, го освоил пласманот за бегства откако поминал најмногу километри во бегство на трката. Матје ван дер Пул од ја освоил наградата за борбеност, а ја освоил и првата етапа и ја носел розовата маичка три дена пред да се вклучи во неколку бегства на остатокот од трката.
Екипи
Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.
Иако првично биле поканети на сите трки од Светската турнеја, тие ја одбиле нивната покана на овогодишниот Џиро одлучувајќи да се насочат на Тур де Франс и Вуелта а Еспања.
Фаворити пред трката
Ричард Карапас, првакот од 2019, бил сметан за фаворит пред трката, следен од Сајмон Јејтс и Жоао Алмеида. Нивен најблизок соперник се сметал Мигел Анхел Лопес, Микел Ланда и првакот од 2017 година, Том Димулен. Други кандидати се сметале Вилко Келдерман, Ромен Барде и Хју Карти. Бранителот на титулата Еган Бернал нема да учествува, бидејќи уште се опоравувал од повредите здобиени на тренинг надвор од сезоната.
Возачи за кои се верувало дека ќе бидат главни фаворити за победи на спринтерските етапи биле Марк Кевендиш, Матје ван дер Пул и Кејлеб Јуан.
NGC 1184
NGC 1184 — леќеста галаксија во соѕвездието Кефеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 16 септември 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1184 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1184 има привидни димензии од 2,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 16 м 45,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 80° 47' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 1184 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12174. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 5; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4520. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1226.
Космос-2123
Космос-2123 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 февруари 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-2123 бил навигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1006 км, а најмалото на 964.
Орхон, Дархан-Ул
Орхон е област во покраината Дархан-Ул во северна Монголија.
Аврам Садикарио
Аврам Јусеф Садикарио (Avram Jusef Sadikario; 14 мај 1919 - август 2007) — македонски поет со еврејско потекло.
Роден е на година во Битола. Завршил Медицински факултет во Софија и работел како доктор специјалист во Скопје. Член на ДПМ од 1973 година. Бил женет со истакнатата партизанка, писателка и профеорка, Жамила Колономос. Починал во август 2007 г.
Црква „Св. Никола“ - Селци (нова)
Свети Никола — главна селска црква во селото Селци. Сместена е на околу стотина метри западно од сретселото.
Историја
Црквата била изградена во XIX век.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со десетаголна апсида на источната страна и забележителна кромидеста купола. Главниот влез е сместен на западната страна, а спореден влез има и од јужната. Над споредниот влез има празна ниша. Објектот е изграден од варовник и е покриен со лимен кров. Куполата има осумаголна основа со по еден прозорец на секоја од страните и истата е изработена од лим.
Во дворот на црквата се наоѓа гробот на свештеникот Јон Попов (1856-1943), кој бил убиен од страна на балистите на 11 јули 1943 година.
‘Рбетен столб
[[Слика:Gray 111 - Vertebral column-coloured.png|thumb|‘Рбетниот столб кај човекот со неговите региони и прешлени.
Легенда:
]] ‘Рбетниот столб (на латински columna vertebralis) — дел од скелетот на ‘рбетниците кој се состои од ‘рскавични или коскени прешлени. Кај човекот тој е изграден од 32-34 прешлени (7 вратни, 12 градни, 5 карлични, 5 крсни и 3-5 опашни). Крсните и опашните прешлени се сраснати и ги образуваат соодветно крсната (лат. os sacrum) и опашната коска (лат. os coccygis). Познато е дека сите ‘рбетници поседуваат 7 вратни прешлени.
Градба на ‘рбетниот столб кај различни животни
’Рбетен столб или само ’рбет' (лат. columna vertebralis) — де од скелетот го градат 33-34 куси коски или прешлени (Vertebrae). Прешлените се делат на : Првите 24 прешлени слободни и подвижни, додека последните 9-10 меѓу себе се сраснати во две коски и тоа крстна коска (os sacrum) и тртичка коска (os coccygis). На прешлените се разликуваат заеднички и посебни особини.
Заеднички особини на коските на ’рбетот кај човекот
На секој прешлен се разликуваат следните делови: Прешленско тело(corpus vertebrae) обично е со валчеста форма. На него се разликуваат две страни, горна и долна. Идејќи од горе надолу телата на прешлените се наголемуваат бидејќи тие ја носат тежината на човечкото тело. Прешленскиот лак(arcus vertebrae) се протега од телото наназад и ограничува со него прешленски отвор (foramen vertebrale). Задебелен текстИзрастоци на прешленот служат за поврзувајне на мускули и за меѓусебно зглобување на прешлените.Тие се три парни и еден непарен: напречен израсток (processus transversus) што се протега бочно од обете страни на телото, горни и долни зглобни исрастоци (processus articulares superiores и processus articulares inferiores) за меѓусебно зглобување на прешлените и напречен шилчест израсток (processus spinosus), насочен наназад.
Градни прешлени (vertebrae thoracicae)
Главна одлика на градните прешлени со зглобните површини што се наоѓаат на бочните страни од телото за зглобување со ребрата.
Крстни прешлени (vertebrae sacrales)
Крстните прешлени меѓусебно се сраснати и градат единствена крстна коска (os sacrum). Таа е триаглеста со врв насочен надолу, а базата е зглобена со петтиот лумбален прешлен. Коската целосно е свиткана нанапред. Предната -мазна страна е карлична и свртена кон карлицата. На не а се забележуваат карлични сакрални отвори за премин на нерви. Задната е рапава а исто така поседува и надолжни коскени гребенипредизвикани од сраснатите зглобни израстоци. Меѓу гребените се забележуваат задни сакрални отвори. Бочно крстната коска носи по една зглобна површина налик на уво (facies auricularis) за зглобување со карличната коска.
Тртички прешлени (vertebrae coccygeae)
Тртичките прешчени меѓусебно сраснати градат единствена тртничка коска (os coccygis) зглобна со врвот од сакрумот.
Оворхангај (покраина)
Оворхангај  (Өвөрхангай) е една од 21 покраини во Монголија. Покраината е сместена на југ од земјата и главен град е Арвајхер. Името на покраината во превод значи Јужен Хангај. Во покраината се наоѓа едниот од најстарите и најзначајните будистички манастири во Монголија, Ердене Зу манастирот.
Бајан-Ул, Дорнод
Бајан-Ул (Баян-Уул) е област во Монголија во покраината Дорнод. Во 2017 година, неговото население било 4654.
Национален парк Словачки карст
Национален парк Словачки карст (Národný park Slovenský kras) — национален парк во планинскиот венец Словачки карст (Slovenský kras) во Југоисточна Словачка. Лежи во областите Гелница, Рожава и Кошице-околие во регионот Кошице. Националниот парк зафаќа површина од 346,11 км2 и неговата тампон-зона опфаќа 117,41 км2.
Паркот е основан на 1 март 2002 година, откако бil заштитено пределско подрачје од 1973 година. Словачки карст е првиот словачки биосферен резерват од 1 март 1977 година, кога беше вклучен во Програмата на УНЕСКО за човекот и биосферата. Во 1995 година, 12 од 700 пештери во паркот биле признати како светско наследство на УНЕСКО.
Сашо Мијалков
Сашо Мијалков — македонски политичар и поранешен директор на Управата за безбедност и контраразузнавање на Македонија.
Мијалков дипломирал на Универзитетот Свети Кирил и Методиј на Економскиот факултет во 1998 година. Магистрирал во областа бизнис администрација. Дипломирал и магистрирал и на Економскиот факултет во Прага во 1994 година. Во 1990 година станал член на ВМРО-ДПМНЕ.
Во периодот 2000 до 2001 година, бил советник за безбедносни прашања во Владата на Република Македонија. Од 29 август 2006 година е назначен за директор на Управата за безбедност и контраразузнавање на таа функција бил до 12 мај 2015 кога си поднел оставка.
На 8 март 2019 година бил осуден на три години затвор предметот „Титаник 2“ на СЈО.
Сашо Мијалков е син на Јордан Мијалков, првиот министер за внатрешни работи на Македонија.
Британска антарктичка експедиција (1901—1904)
Експедицијата на „Дискавери“ од 1901-1904 година, официјално позната како Британска национална антарктичка експедиција — прво официјално британско истражување на регионите на Антарктикот од патувањето на Џејмс Кларк Рос шеесет години порано (1839-1843). Организирана во голем обем под заеднички комитет на Кралското друштво и Кралското географско друштво (КГД), новата експедиција спровела научно истражување и географско истражување на тогашниот главно недопрен континент. Експедицијата ја започнала кариерата на Антарктикот на многумина кои ќе станат водечки фигури во т.н. херојското доба на истражување на Антарктикот, вклучувајќи ги Роберт Фалкон Скот кој ја предводел експедицијата, Ернест Шеклтон, Едвард Вилсон, Френк Вајлд, Том Крин и Вилијам Лешли
Неговите научни резултати опфатиле широка област во биологијата, зоологијата, геологијата, метеорологијата и магнетизмот. Експедицијата го открила постоењето на единствените антарктички долини без снег, кои ја содржат најдолгата река на Антарктикот. Понатамошните достигнувања ги вклучувале откритијата на колонијата на царскиот пингвин на Крозиеровиот ’Рт, на Земјата на Кралот Едвард VII и Поларното плато (преку западната планинска патека) на кое се наоѓа Јужниот пол. Експедицијата се обидела да стигне до Јужниот Пол патувајќи до најдалечната јужна точка пријавена 82°17′S.
Претходници
По Рос, немало регистрирани патувања во овој сектор на Антарктикот во следните педесет години. Потоа, во јануари 1895 година, норвешкото патување направило кратко слетување на Адеровиот ’Рт, најсеверниот врв на Викториината Земја. Четири години подоцна Карстен Борхгревинк, кој учествувал во ова слетување, ја презел својата експедиција во регионот, со бродот Јужен Крст. Оваа експедиција била финансирана со донација од 35.000 фунти од британскиот издавачки магнат Сер Џорџ Њунс, под услов потфатот да се нарече „Британска експедиција на Антарктикот“. Борхгревинк слетал на Адеровиот ’Рт во февруари 1899 година, подигнал мала колиба и таму ја поминал зимата во 1899 година. Следното лето тој отпловил на југ, пристигнувајќи на влезот на Росовиот Леден Гребен. Група од тројца експедитори потоа со санки продолжиле кон југ на површината на гребенот и стигнала до новиот најоддалечен југ на 78°50′.
Експедицијата Дискавери била планирана за време на напливот на меѓународен интерес во регионите на Антарктикот на крајот на 19 век и почетокот на 20 век. Германска експедиција под водство на Ерих фон Дригалски заминувала приближно во исто време со Дискавери, за да го истражи регионот на континентот јужно од Индискиот Океан. Шведскиот истражувач Ото Норденшелд водел експедиција во Греамовата Земја, а француска експедиција под Жан Батист Шарко одела кон Антарктичкиот Полуостров. Конечно, британскиот научник Вилијам Спирс Брус водел научна експедиција до Веделовото Море.
Кралската морнарица, Маркам и Скот
Под влијание на Џон Бароу, вториот секретар на Адмиралитетот, поларното истражување станало приоритет на Кралската морнарица по Наполеоновите војни. Поморскиот интерес се намалил по исчезнувањето во 1845 година на експедицијата на Џон Френклин, и многуте бесплодни пребарувања што следеле. По проблемите со кои се соочила експедицијата на Северниот Пол од 1874–76 година, предводена од Џорџ Нарес, и самата изјава на Нарес дека Северниот Пол е „неизводлив“, Адмиралитетот одлучил дека понатамошните поларни потраги ќе бидат опасни, скапи и залудни. Сепак, секретарот на Кралското географско друштво (а подоцна и претседател) Сер Клементс Маркам бил поранешен поморски човек кој служел на една од експедициите за помош на Френклин во 1851 година Тој го придружувал Нарес за дел од експедицијата 1874–76, и останал цврст застапник за продолжување на историската улога на морнарицата во поларните истражувања. Можност да се продолжи оваа амбиција се појавила во ноември 1893 година, кога истакнатиот биолог Сер Џон Мареј, кој ги посетил водите на Антарктикот како биолог со Челинџер во 1870-тите, се обратил до друштвото. Мареј претставил труд со наслов „Обновувањето на истражувањето на Антарктикот“ и повикал на целосна експедиција во корист на британската наука. Ова било силно поддржано, и од Маркам и од главното научно тело во земјата, Кралското друштво. Бил формиран заеднички комитет на двете здруженија за да се одлучи за формата во која требало да биде спроведена експедицијата. Визијата на Маркам за целосна поморска опфатеност по стилот на Рос или Френклин била спротивставена од деловите на заедничкиот комитет, но неговата истрајност била таква што експедицијата на крајот била обликувана главно според неговите желби. Неговиот братучед и биограф подоцна напишал дека експедицијата била „креација на неговиот мозок, производ на неговата упорна енергија“.
Долго време било практика на Маркам да ги земе предвид ветувачките млади поморски офицери кои подоцна би можеле да бидат погодни за поларни одговорности, доколку се укаже прилика. Тој за прв пат го набљудувал Роберт Фалкон Скот во 1887 година, додека вториот служел со ХМС Ровер во Свети Кристофер и се сетил на него. Тринаесет години подоцна, Скот, сега поручник на Маџестик, барал пат за напредување во кариерата, а случајната средба со Сер Клементс во Лондон го натерало да се пријави за раководство на експедицијата. Скот долго време бил во мислите на Маркам, иако во никој случај не секогаш и негов прв избор, но другите фаворизирани кандидати или станале премногу стари според него или повеќе не биле достапни. Со одлучната поддршка на Маркам, назначувањето на Скот било обезбедено до 25 мај 1900 година, по што брзо следело неговото унапредување во командант.
Наука наспроти авантура
Командната структура на експедицијата допрва требало да се реши. Маркам од самиот почеток бил решен дека неговиот генерален водач треба да биде поморски офицер, а не научник. Скот, пишувајќи му на Маркам по неговото назначување, повторил дека „мора да има целосна команда со бродот и пристигнувањата“ и инсистирал да биде консултиран за сите идни состаноци. Меѓутоа, Заедничкиот комитет, со прифаќање на Маркам, обезбедил назначување на Џон Волтер Грегори, професор по геологија на Универзитетот во Мелбурн и поранешен асистент геолог во Британскиот музеј, за научен директор на експедицијата. Ставот на Григориј, одобрен од фракцијата на Кралското друштво на Мешовитиот комитет, бил дека организацијата и командата на копнената група треба да бидат во негови раце: „....На капетанот ќе му биде наложено да даде таква помош како што се влечење мрежи, да стави чамци каде што е потребно на располагање на научниот персонал.“ Во спорот што следел, Маркам тврдел дека командата на Скот на целата експедиција мора да биде целосна и недвосмислена, а самиот Скот инсистирал на тоа до точка на повлекување од проектот   Ставот на Маркам и Скот преовладал, а Грегори поднеселоставка, велејќи дека научната работа не треба да биде „подредена на поморската авантура“
Оваа контроверзија ги влошило односите меѓу друштвата, кои се задржале по завршувањето на експедицијата и се одразиле во критиките за обемот и квалитетот на некои од објавените резултати. Маркам тврдел дека неговото инсистирање на поморска команда е првенствено прашање на традиција и стил, наместо да укажува на непочитување на науката. Тој јасно го кажал своето верување дека, само по себе, самото достигнување поголема географска ширина од некој друг е „недостојно за поддршка“.
Персонал
Маркам се надевал на полноправна кралска поморска експедиција, но бил предупреден од Адмиралитетот дека „сегашните потреби на поморската служба [ќе] ги спречат да позајмуваат офицери...“ Сепак, Адмиралитетот се согласил да го ослободи Скот и Чарлс Ројдс, а подоцна им дозволил на Мајкл Барн и Реџиналд Скелтон да се приклучат на експедицијата. Останатите офицери биле од Британската трговска морнарица, вклучувајќи го Алберт Армитаж, вториот човек во команда, кој имал искуство со експедицијата на Арктикот од Џексон-Хармсворт, 1894–97 година, и Ернест Шеклтон, назначен за трет офицер задолжен за резервите и одговорен за уредување на забавите. Адмиралитетот, исто така, ослободил околу дваесет ситни офицери и морнари, а остатокот од екипажот бил од трговската служба или од цивилно вработување. Меѓу комплементот на долната палуба имало некои кои станале ветерани на Антарктикот, вклучувајќи ги Френк Вајлд, Вилијам Лешли, Том Крин (кој се приклучил на експедицијата по напуштањето на морнар во Нов Зеланд), Едгар Еванс и Ернест Џојс. Иако експедицијата не била формален проект на морнарицата, Скот предложил експедицијата да се води на поморски линии и обезбедил доброволен договор на екипажот да работи според Законот за поморска дисциплина.