cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тегавецов шаренец
Опис
Фритиларите на Хит имаат распон на крилјата од 39–47 милиметри. Горната страна е претежно темно кафена и портокалово-кафена, со портокалово-кафени дамки исцртани со темно кафеави (по и преку вените на крилата); до крилата има бел раб низ кој се протега темно кафената боја. Горната страна на телото е слично темно кафената со бојата на крилото, а основата на двете крила е темно кафена. На долната страна се гледаат ленти од црвена и бела, повторно со секоја вена темно кафеава и секоја боја исцртана со темно кафеава. Дијагностичка за идентификација е шаблонот на бели дамки во основата на задното крило (видливи во мирување).
Овие модели на крилја се многу слични на изгледот на Melitaea cinxia. Сепак, темно кафеавите ленти на долната страна на крилата се поизразени во здравствениот фритилар отколку кај M. cinxia.
Опсег
Фритиларите на гревовите се движат низ целиот регион на Палеарктикот од Западна Европа до Јапонија. Во Европа го нема од Исланд, Ирска, Шкотска, Велс, јужна Португалија, јужна Шпанија, средоземните острови и јужна Грција.
Во Обидинетото Кралство, тој е ограничен на пасиштата во Корнвол и Девон; Ексмур; и Кент и Есекс. Населението во Есекс е резултат на повторното воведување, и натамошните ревоведувања се во тек во разни други делови на Обидинетото Кралство. Во доцните 1990-ти, се проценува дека видот зазема само 0,2% во рамките на 10-километарските мрежни квадрати.
Неговиот висински опсег е од нивото на морето до 2600 метри.
Статус
На „Црвената листа“ во Германија е и Хит фритиларот.
Сепак, овој вид се смета за „најмалку загрижен“ на европско ниво.
Живеалиште
Во Европа, тревникот зафаќа разновидност на тревни, цветни живеалишта - суви или влажни, висорамнини или низини, со или без грмушки или дрвја, вклучително и шумски чистини и ридови.
Поконкретно, во Англија, овој вид зафаќа три различни живеалишта:
Во Франција, овој вид се јавува и на неподобрени ливади и пасишта со сено.
Проекти за заштита
Проектот Wilder Blean, предводен од Wildwood Trust и Kent Wildlife Trust, го воведува европскиот бизон во Обидинетото Кралство за прв пат по 6000 години. Нивните дејства создаваат отворени, светло поплавени дамки кои го поттикнуваат растот на кравјото пченица. Стадото од 3 женки и 1 мажјак ќе биде ослободено во 2022 година во зачувана област од 2.500 хектари во Блин Вудс во близина на Кентербери.
Навики
Фритиларите на Хит обично летаат блиску до земјата, со карактеристични „прелетувања“ и лизгања. Колониите имаат тенденција да бидат компактни, центрирани на омилените области за размножување. Фритиларите на Хит во најголем дел се многу седечки, возрасните ретко се движат повеќе од 100 m; сепак, некои се снимени како дисперзираат до 2 км. За еден вид на често краткотрајни живеалишта, тој има значително ограничена способност за колонизација; соодветни живеалишта над 600 m од постоечка колонија полека се колонизираат.
Луксембург (појаснување)
Зборот Луксембург може да се однесува на:
Тегавецов шаренец
Јајце
Женката хет фритилари ги положува своите јајца (или јајцеводи) во серии од (15-)80-150 на долната страна од листот на растение за храна за ларви или на растение во непосредна близина на растението за храна за ларви.
Јајцата се овални сфероиди со срамнети со земја, околу 0,5 мм висока. Тие се ребрести (надолжно, односно од горе до долу) и пругасти (попречно, односно околу јајцето). Бледо крем кога ќе се постават, јајцата потемнуваат до бледо жолти во рок од два дена, а потоа темно сиви неколку дена пред да се изведат. Јајцата созреваат за две до три недели.
Гасеница
Гасениците повторно се појавуваат во рана пролет. Кога е топло, тие се хранат малку, но поголемиот дел од времето го поминуваат на сончање. Има вкупно шест ѕвезди. Целосно порасната гасеница од шестата ѕвезда е 22-25 години мм долга и претежно црна; има бледи (жолто-портокалови) боцки и (сиво-бели) дамки.
Кукла
Куклите се 12,4-12,8 cm долга и трае 15–25 дена (почетокот на мај до крајот на јуни во ОК). Тие се бели со црни и портокалово-кафеави дамки. Куклите обично се наоѓаат блиску до земјата во или под мртвите лисја.
Студијата во Корнвол, Англија, забележа стапки на смртност во регионот од 50%, главно од грабеж од мали цицачи, но вклучително и грабеж од бубачки и паразитизам.
Имаго
Замислува веројатно да живее 5-10 дена. Мажјаците се активни во топлите сончеви денови. Женките се парат еднаш кратко по излегувањето; тие ги несат јајцата само за време на топлото време, поминувајќи го поголемиот дел од времето или во багаж или криејќи се во вегетацијата.
Период на летот
Низ неговиот опсег (види „Подвидови и варијации“ подолу), подвидови M. a. аталија покажува долг период на летот од средината на мај до средината на август. Во поволни локалитети и/или поволни сезони, делумно второ потомство е забележано од средината или крајот на август до септември. Во ОК, периодот на летот е од крајот на мај до почетокот на јули (на југозапад) и почетокот на јуни до почетокот на август (на југоисток).
Во јужна Европа, подвидовите M. a. celadussa лета во едно потомство на голема надморска височина во јуни и јули. Меѓутоа, под субалпското ниво, тој е биволтин, лета во мај-јуни и крајот на јули-август-освен f. nevadensis во Сиера Невада, која е униволтинска.
Нојенкирхен (Анклам)
Нојенкирхен (Neuenkirchen) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Космос-2003
Космос-2003 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 февруари 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-2003 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 266 км, а најмалото на 231.
NGC 3032
NGC 3032 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3032 се споменува и како UGC 5292, MCG 5-23-46, CGCG 152-77, NPM1G +29.0177, IRAS 09492+2928.
Откривање
Објектот е откриен на 24 декември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3032 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 3032 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 52 м 8,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 29° 14' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 3032 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28424. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 104; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1967. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1396.
Цахир
Цахир (Цахир) е област во покраината Архангај во централна Монголија. Во 2009 година, населението било 2,143.
Јади, моли се, љуби (филм)
Јади, моли се, љуби (со работен наслов „Доблестите на животот“) е американски филм (комедија-драма), снимен во 2010 година, во кој главната улога ја игра Џулија Робертс. Филмот е снимен според истоимените мемоари на Џилберт Јади, моли се, љуби.
Содржина
Елизабет Џилберт (Џулија Робертс) го има она што се смета за добар живот: сопруг, куќа, добра работа, но сепак се наоѓа себеси незадоволна од таквиот живот, изгубена и збунета, и тргнува во потрага по она што навистина го сака. Ги презема првите чекори: се разведува и тргнува на пат околу светот. Всушност нејзиното патешествие се состои од три клучни земји: Италија, каде го учи јазикот и ја задоволува својата глад за италијанската храна, потоа Индија, каде поминува неколку месеци во будистички храм и учи да се моли и да медитира, и на крајот оди во Бали, каде учи да ја најде рамнотежата во животот. Таму го сретнува и човекот кој е вистинска љубов за неа.
Критики
Филмот доживеал претежно лоши критики во Италија. Во Бразил, критиката се однесувала повеќе на говорот на глумецот Хавиер Бардем, кој е Шпанец, а во филмот глуми Бразилец кој зборува лош португалски јазик.
Антон Бозуков
Антон Славов Бозуков бил бугарски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонскиот комитет.
Животопис
Тука старите арамии се оделиле со 40 души и се уптиле кон с. Кочариново. Од војводите останале Џалко, Ќучук и Љутата и дошле во судир со офицерите дали да се повлечат или да одат кон Струмица. Било решено да се упатат кон Струмица, но тие се разминале со Струмичката дружина, кој веќе се повлекува. На 8 јули кај Пехчево разбрале дека Струмичката дружина имал судир кај с. Габрово и се упатиле кон Пирин Планина. Старите арамиски војводи се оделиле за да вршат грабежи, а одердот спаднал на 66 души се пвлекле кон Бугарија. Одредот Пирин Планина не ја исполнил својата задача.
На ІІ македонски конгрес, Бозуков заедно со други офицери се отцепил и во декември го формирале Македонски комитет на офицерите. Во 1898 година поручникот Бозуков влегол со чета во Одринско. На VІ македонски конгрес во мај 1899 година Бозуков бил избран за член на Комитетот заедно со Борис Сарафов, Тома Давидов, Славчо Ковачев и Георги Петров. Во 1899 година како претставник на ВМОК го обиколувал Серско во заедно со Гоце Делчев. Во 1900 година заминал како доброволец во Англо-бурската војна. Избран е во раководството на Комитетот и на IX македонски конгрес во јули 1901 година, меѓутоа подоцна поднел оставка бидејќи не се дејствувало во согласност со бугарската влада.
Учествувал во Горноџумајското востание. Летото 1908 година заминал за САД, каде создал огранок на Бугарските конституциони клубови основани во Солун по Хуриетот. За време на Првата балканска војна 1912-1913 е командант на 6-та Охридска дружина при Македонско-одринското ополчение. Учествува и како офицер во Првата светска војна. По војната гравитираа околу дејците на Привременото претставништво на поранешната ВМОРО. Во почетокот на 20-те години му помага на ВМРО во Мало Трново и Царево.
NGC 1113
NGC 1113 — ѕвезда во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 декември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1113 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,2 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 49 м 4,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 13° 18' 27".
Други поделби
Проучување на NGC 1113 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 175; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 646. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 16.
Грепцка
Грепцка — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Поличани и општина Ќенд’р.
Остроготско Кралство
Остроготското Кралство, официјално познато како Кралство Италија (латински: Regnum Italiae), било воспоставено од Остроготите во Италија и соседните области од 493 до 553 година.
Во Италија, Остроготите предводени од Теодорих Велики, го убиле Одоакар. Под власта на Теодорих, првиот крал, Остроготското Кралство го достигнало својот зенит, протегајќи се од Франција на запад до Србија на исток. Теодорих самиот се нарекувал Gothorum Romanorumque rex („Крал на Готите и Римјаните“), демонстрирајќи ја желбата да биде водач на двата народи.
Почнувајќи од 535, Источната Римска (Византиска) Империја на чело со Јустинијан I ја освоила Италија.
Лазар Поп-Трајков
Рани години
Лазар Поп Трајков е роден 1878 година, во револуционерното село Д’мбени (Костурско), сега во Грција) во семејството на Поп Трајко кој бил чесен човек и голем патриот. Лазар Поп Трајков го завршува основното образование во своето родно село. Уште од мал, тој пројавува афинитет кон учењето и револт кон неправдата што османлиската држава ја врши на неговиот народ. По завршувањето на основното училиште, Лазар Поп Траков учи во прогимназијата во Костур, а потоа своето образование го продолжува во Солунската егзархиска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“.
Таму тој и ја започнува својата револуционерна дејност, станувајќи член на ТМОРО. По завршувањето на гимназијата, станува егзархиски учител во Костурско.
Организирање на Костурско
Поп Трајков развива интензивна револуционерна дејност во своето родно Костурско во периодот од 1898-1899 година. Својата работа како егзархиски учител, тој ја користи како прикритие за да обиколува по костурските села и да пропагира револуционерна борба.
Поп Трајков е првиот организатор на Костурската околија. Секој одмор го користи за да основа комитети на ВМОРО во селата. Во редовите на ВМОРО тој вклучува неколку стари ајдути како Коте Христов (којшто после станува грчки агент) и Митре Влаот, како и многу нови четници и реонски војводи (Манол Ризов, Никола Андреев, Пандо Кљашев и др.
За неполна година, Костурско е веќе организирано - во секое населено место има луѓе на организацијата што ја развиваат инфраструктурата на ВМОРО.
Поп Трајков наредува и ликвидација на неколку турски разбојници што го измачуваат народот. Освен против турското господство, тој се бори и против грчката духовна хегемонија. Костурско, како етничка граница меѓу Македонците и Грците, е под директен удар на грчката црква и нејзините агенти (под покровителство на турската власт). Во тоа време голем дел од Македонците во Костурско се декларираат како Грци (Гркомани), но после неколку обиколки на Поп Трајков по костурските села (потоа тоа го прави и Васил Чакаларов), бројот на гркоманите се редуцира на ништожна цифра.
На состанокот на костурските раководители во 1899 година, тој е назначен за врховен началник на ВМОРО во Костурско. Набргу почнува да прави обиди за набавување на големи пратки оружје од Грција за вооружување на населението, но во 1899 година е уапсен од турската полиција и осуден на 4 години затвор. Затворот го лежи во Корча.
Во предвечерието на Илинден
По апсењето на Поп Трајков, неговото дело како организатор го продолжува Васил Чакаларов, кој во 1900 година е испратен од Борис Сарафов во Атина за да организира канал за шверцување на оружје во Костурско и Битолско. Во 1901 година Чакаларов доаѓа во Костурско, каде што го зема местото на Поп Трајков и заедно со Пандо Кљашев го продолжуваат неговото дело.
По две години Поп Трајков излегува од затворот и повторно станува началник на Костурско - каде што затекнува потполна организација. Секое село има чета и доволно оружје за да почне востание. Но заради големиот број нови чети, присуството е забележливо и се зголемува бројот на битки со турски потери, кои завршуваат со големи жртви за Турците.
Поп Трајков, заедно со Чакаларов и Кљашев како костурски делегати, земаат учество на Смилевскиот конгрес на Битолскиот револуционерен округ (19-24 април 1903 година). Костурчани се за востание, затоа што кај нив ситуацијата е неподнослива заради постојаните турски чешлања на селата и предавствата од Грците и гркоманите (водени од грчкиот костурски владика Германос Каравангелис).
По завршувањето на конгресот, тие се враќаат во Костурско. На 9 мај 1903 година, Турците за да се одмаздат за големите жртви дадени во битките со четите на ВМОРО, го палат големото комитско село Смрдеш. На тој ден турските војници заедно со башибозукот масакрираат 85 души мажи, жени и деца. 150 од 300 куќи од селото се запалени, а 100 пушки уништени.
Десетина дена подоцна една од четите на Лазар Поп Трајков, Чакаларов и на Митре Влаот се предадени и нападнати над селото Руља, Леринско. Водени од Поп Трајков тие ја одбиваат војската и убиваат 15 турски војници, а даваат само 1 жртва.
Илинденското востание
На 20 јули 1903 година (нов стил 2 август) е објавено Илинденското востание. Лазар Поп Трајков е назначен за војвода на голема казнена чета. Заедно со Лазар Киселинчев, Иван Попов и Манол Ризов одат во село Руља и се помируваат со војводата Коте Христов, ги осветуваат 6-те знамиња, при што Коте ветува дека ќе биде верен на Организацијата и дека ќе земе учество во востанието.
На 23 јули, Поп Трајков и неговата казнена чета заедно со војводата Стерјо Стерјовски и востаници одат кон големото помачко село Жервени. После неколку предупредувања за разоружување, го напаѓа селото (во кое има војска и многу башибозук). После целодневна битка, војската е истерана од селото давајќи големи жртви, а башибозукот е истепан до еден. Востаниците водени од Поп Трајков победоносно влегуваат во селото. Поп Трајков наредува селото да се запали до темел, зашто Турците од Жервени со децении ги тероризирале околните македонски села (убивале, силувале, пљачкале).
После Битката кај Жервени, четата на Поп Трајков заедно со Чакаларов и Кљашев води неколку битки со аскерот, од кои најголема во којашто тој учествува е Битката кај месноста Франговица околу селото Д’мбени, каде што 600 востаници се нападнати од многуилјаден аскер. Во оваа битка Турците имаат и артилерија. Но и покрај тоа, секој турски напад е одбиен, а после последниот турски напад, востаниците прават противнапад и ја бркаат војската дури до соседното село Сливени. Во таа битка паѓаат 200 турски војници и 6 востаника. Заробен е и турскиот сигналист.
По еден месец борби скоро секаде во Костурско, здружените востанички сили (околу 2.000 на број) се разделуваат на две: 900 души на чело со Чакаларов заминуваат во казнена експедиција во Албанија за да изгорат неколку башибозучки села, а другата од 500 души на чело со Поп Трајков и Иван Попов заминува во Мариово (Прилепско) за да се приклучи на тамошното востание. Дел од востаниците остануваат во Костурско.
Групата на Поп Трајков, изнемоштена од борби и глад поминува со борба до Мариово. Но тука Поп Трајков се разочарува - во Прилепско нема востание. Како што кажува Иван Попов во неговите спомени:
Од тие 500 души, повеќе од 300 се враќаат во Костурско, потполно разочарани. Другите 150 остануваат со Поп Трајков во Прилепско, кајшто се сретнуваат со Ѓорче Петров (кој не успева да го крене Прилепско, или да направи нешто од почетокот на востанието). Еве како Ѓорче Петров во неговите спомени ги опишува костурските борци:
Се договораат заедно со четата на Ѓорче Петров (останати само 10 четника), да одат во Леринско и таму да ја дигнат во воздух железничката линија. Кон нив се придружува и Лука Иванов (подоцна станува воденски војвода) и Јово Јововиќ (Црногорец по народност, доброволец во востанието). На пат кон предвидената цел, кај мариовското село Чаништа групата од 160 души четници е нападната од 5.000 души аскер. Започнува лута битка. Врвовите окупирани од востаниците се задржени благодарение на фанатичноста на војводата Иван Попов, Јово Јововиќ, храброста на Костурчани, како и водачките способности на Лазар Поп Трајков. Турците еден по еден праќаат фанатички напади во коишто паѓаат како покосени многу аскери.
Кога вечерта се стемнува, четите го пробиваат обрачот и се извлекуваат. Оваа битка е еден од најголемите порази на Турците за време на востанието. Востаниците даваат 4 жртви и 6 ранети, додека Турците имаат 400 мртви (според Попов се 400, а според Ѓорче Петров се меѓу 200-300). Во оваа битка Лазар Поп Трајков е лошо погоден во устата и решава да се врати во Костурско да се лекува.
Смртта на Лазар Поп Трајков
Откако успева да се врати во родното Костурско, Лазар Поп Трајков решава дека е најдобро да оди да се лекува во селото на Коте Христов.
Како непомирлив борец против грчкото духовно господство во Костурско, Лазар Поп Трајков е трн во очите на Грците и тие нудат се што можат само да биде тој мртов. И така, во октомври 1903 година, изгледа дека во некој судир со Турците Поп-Трајков беше ранет во вратот и отишол некаде, на некоја планина, на лекување.
Наум, Трајко и Павел Киров, кој се издигна потоа во војвода и тие му ја отсекоа главата и ја донесоа во Митрополијата.
Причините за убиството на Лазар Поп Трајков
Во Костур пред повеќе од дваесетти повеќе години работеше Бугарската гимназија под раководство на првокомитаџијата Лазо Поп-Трајков, иако во Костур немаше бугарски семејства. Но Поп-Трајков мобилизираше стипендисти ученици од сите села за Костурската гимназија, кои се хранеа и учеа со пари на бугарската држава. Парите ги испраќаше Бугарскиот конзулат во Битола. Во Битола тогаш немаше ниту еден Србин. Од таа гимназија излегоа најзначајните и најфанатичните кадри на Бугарскиот комитет, кои му нанесоа најголемо зло на грцизмот, затоа што како што беа фанатизирани од учењето во гимназијата, беше природно тие да ги фанатизираат и своите роднини и познати во селото и да ги прават да поминуваат од Патријаршијата во Бугарската егзархија.
Многупати се обидов да го затворам тоа гнездо, укажувајќи и на Турската влада за опасностите што ги создаваше. Но, стана невозможно. Беше веќе вкоренето, оти работеше повеќе од дваесет години.
Но сега по Бугарското востание јас го искористив гневот на Турците, влегов во гимназијата и растурив сè пред мене. Мебел, прибор, клупи, средства за учење, карти, библиотски слики на егзархот Јосиф. Толкава беше катастрофата, така што оттогаш оваа школа не се отвори никогаш повеќе. Но и училиштата по селските населби им ги изгореа. Тогаш го убивме и главниот управител на Бугарскиот комитет за Костурско и Леринско Лазо Поп-Трајков. Тој беше од селото Косинец [1] и беше син на поп, на попот Трајко. Тој ја завршил бугарската гимиазија во Костур и се издигнал како најстрашен непријател на грцизмот. Ги гореше грчките книги по црквите и во нашите училишта и ги фанатизираше селаните во полза на бугарските идеи со своите обраќања во црквата, каде што влегуваше и проповедаше со својата чета без да е самиот поп. Тој во нашата околија беше најзначајниот фактор на Бугарскиот комитет. Македонската борба (мемоари) Германос Каравангелис
Песна за Лазар Поп Трајков
Заради неговиот благ и добродушен глас, како и заради угледот како борец против неправдата, Поп Трајков се здобил со голема популарност кај населението и народот го овековечил неговиот спомен во народната песна „Зошто плачиш, зошто жалиш“, упатена кон планината Лисич каде бил убиен Поп-Трајков.
Зошто плачиш, зошто жалиш
ти, високи Лисич?
Одговара жаловито
тој високи Лисич:
„Јас ќе плача и ќе жала,
дур до век и века,
зашчо виду ка заклае,
Лазо Попотрајков.
за пендесе лири,
однесое во Костура,
бакшиш на Деспота.
Страшно ести, страшно,
да се каже за Деспота,
а ушче пострашно ести
за тој шчо го уби.“
Бакарес
Бакарес  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Џоан Баез
Џоан Баез е американска фолк пејачка, текстописец, музичар и активист, чија современа народна музика често вклучувала песни за протести или социјална правда. Баез перформирала јавно повеќе од 55 години, и направила повеќе од 30 албуми. Зборува шпански јазик, како и англиски јазик, а исто така и снимила песни на најмалку шест други јазици. Таа се смета за народна пејачка, иако нејзината музика станала подиверзна од контракултурните денови од 1960-тите години и сега опфаќа се од фолк рок и поп до госпел музика.
Таа ја започна својата кариера во 1960 година, и постигна непосреден успех. Таа помогна песните на Боб Дилан да станат национално проминентни, и има прикажано доживотна посветеност на политички и социјален активизам во областа на ненасилството, граѓанските права, човековите права и животната средина.
Македонци во Велика Британија
Македонци во Велика Британија се оние групи кои оформиле заедница во оваа држава или се родени тука. Според пописот во 2001 во Обединетото Кралство се забележани 1.285 Македонци родени овде. Меѓутоа, проценките се дека овој број изнесува од 9.000 до 10.000 луѓе.
Историја
Поголемиот дел од Македонците во Велика Британија пристигнаа кога на граѓаните на Социјалистичка Федеративна Република Југославија им беше дозволена емиграција на запад во 1960-тите и 1970-тите. Многу Македонци особено од Демир Хисар, Битола и Прилеп заминаа за Велика Британија во текот на овој период. Во текот на 1980-тите многу професионалци заминаа од Скопје барајќи работа во Лондон за Социјалистичка Република Македонија и за меѓународните организации стационирани таму. По распадот на Југославија стотици етнички Македонци заминале за Британија. По војните во Југославија во 1990-тите повеќе етнички Македонци и Албанци од новата независна Република Македонија заминаа за Британија како бегалци. Во 2001 година бројот на луѓе родени во Република Македонија кои престојувале во Велика Британија изнесувал 1.285, иако се проценува од страна на македонското Министерство за надворешни работи дека околу 9,000-10,000 етнички Македонци живеат во Англија.
Организации
Во рамките на Обединетото Кралство беа формирани многу македонски организации. Најзначајна е "Здружение на Македонците во Велика Британија" познато и како Асоцијација на Македонците во Обединетото Кралство (AMUK). Оваа група е клучот за организирање настани меѓу заедницата на етничките Македонци во Британија. Исто така, придонесе за осветување на Македонската православна црква во Лондон заедно со Амбасадата на Република Македонија во Лондон.
Најистакнатите културни и уметнички друштва во рамките на заедницата на етничките Македонци во Обединетото Кралство е Македонско културно-уметничко друштво "Сонце". Тоа е основано во Лондон, на 17 ноември 2003.
Македонска православна црква
Македонската православна црковна општина "Свети Архангел Михаил и сите Ангели", била основана во Лондон, по иницијатива на мала група православни христијани, во 1993 година. Во првите неколку години оваа црковна општина успевала да организира богослужби само еднаш годишно за Велигден. Во 2007 година во оваа црковна општина бил назначен постојан свештеник. Веќе од наредната, 2008, црковната општина започнала да изнајмува храм во населбата Сохо во Лондон, каде што се богослужи барем еднаш во месецот, на македонски јазик. Според Митрополитот Европски, владиката Пимен, иако во Лондон нема изградено македонски храм, Лондонската црква е најубава во Европа.
Во 2010 година е формирано и неделно црковно училиште по македонски јазик, кое го посетуваат петнаесетина деца. Во 2014 се отвориле уште три паралелки, една во Лондон и по една во Литлхемптон и во Оксфорд.
Џамија Бодрум
Џамијата Бодрум (Bodrum Camii, или Mesih Paşa Camii) — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Таа е поранешна православна црква која била претворена во џамија од страна на Отоманското Царство по падот на Цариград. Црквата е позната по грчкото име Мирелаион (Eκκλησία του Μυρελαίου)..
Џамијата се наоѓа во близина на разрушената Цариградска палата во Фатих.
Историја
Неколку години пред 922 година, а можеби и во времето на војните против Бугарија и Симеон I, Роман I Лакапин купил една куќа во близина на брегот од морето, во местото наречено Мирелаион, или местото на смолата. По неговото крунисување за нов цар на Византија, ова место станало нова царска палата
Палатата била изградена врз една ротонда која датирала од 5 век, со надворешен пречник од 41.8 метри и била втора по големина по онаа во Рим. Во текот на 10 век, ротондата повеќе не се користела, па се претпоставува дека таа била претворена во цистерна со најмалку 70 столбови. Во близина на палатата на императорот била изградена црква чија намена била да се користи како гробница на императорот и неговото семејство.
Еренберг (Тирингија)
Еренберг (Ehrenberg) — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Еренберг претставува најмала општина во целиот округ.
Џамија Бодрум
Историја
Првиот човек кој бил погребан била неговата сопруга Теодора, која починала во декември 922 година. Во овој храм биле погребани и неговиот најстар син и ко-император Христофор Лакапин, кој починал во 931 година. Со ова, Роман I Лакапин ја прекинал традицијата сите византиски цареви од Константин I до негово време да бидат погребувани во црквата Свети Апостоли.
Подоцна императорот неговата палата ја претворил во манастир, а по неговата смрт во егзил како монах, тој бил погребан во манастирот.
Во текот на 1203 година, верскиот објект бил опожарен, во времето на Четвртата крстоносна војна. Во текот на Латинското Царство, објектот бил напуштен, а зградата била поправена дури во текот на следниот век.
По освојувањето на градот од страна на Османлиите во 1453 година, објектот бил претворен во џамија од страна на Големиот Везир Месих-паша во околу 1500 година, за време на владеењето на султанот Бајазит II. Џамијата бил именувана според неговата градба, односно зборот Бодрум значи подземен свод или подрум, а се знае дека во истиот се наоѓале голем број на сводови. Освен ова име, џамијата била позната и според нејзиниот основач.
Џамијата била оштетена од пожар во 1784 и 1911 година, кога била напуштена. Проучувањето и ископувањата под објектот било спроведено во новата турска република во 1930 година, кога Дејвид Рајс оркрил дека станува збор за нова откриена цистерна. Во текот на 1964 до 1965 година, градбата претрпела голема реставрација која била поддржана од страна на Археолошкиот музеј во Истанбул. Така била обновена фасадата. Сепак, по една година истражувањата завршиле.
Во 1986 година, објектот бил отворен како џамија. Цистерната се користи од страна на жените.
NGC 3033
NGC 3033 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Едро, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3033 е од видот II3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,8 m. NGC 3033 има само една позната привидна димензија, која изнесува 12'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 48 м 40 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 56° 24' 42".
Други поделби
Проучување на NGC 3033 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 426; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8606.
Штолпе (Пене)
Штолпе (Stolpe) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Во близина се урнатините на манастирот Штолпе.
Јас
Јас е лична заменка за прво лице еднина во македонскиот јазик. Оваа лична заменка се користи да се означиме себеси.
Лични заменки
Личната заменка „јас“ се користи како подмет во реченицата, односно да се означи лицето кое го врши дејството и лицето за кого се однесува нешто. Останатите форми за прво лице може да се видат во следнава табела, која патем ги наведува сите заменки во македонскиот јазик:
Потекло
Како што веќе е напоменато, македонската заменка „јас“ се развила од старословенската. Гласот „ј“ се развил во реченичниот санди, во позиција зад „и“ (спр. од Марк. ев. и  во преписка во Битолскиот триод од 12 в.). На крајот, „з“ преминало во „с“ по правилото на обезвучување.
Употреба
Во македонскиот јазик оваа заменка се користи за означување на себеси, односно прво лице еднина. Во поголем број дијалекти, како и во секојдневниот говор, личната заменка се среќава како ја, односно се изостава гласот 'с'.
Полузатворена задна заоблена самогласка
Полузатворената задна заоблена самогласка (или полувисока задна заоблена самогласка) е вид на самогласка во некои јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) ја бележи со симболот ⟨⟩.
И покрај истоветниот изглед со македонската буква, овој глас не се јавува во македонскиот гласовен систем. Македонската буква „о“ ја претставува полуотворената задна заоблена самогласка ⟨⟩,
Црква „Св. Архангели“ - Висока
Свети Архангели Михаил и Гаврил (Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών) — црква во селото Висока, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, трем од јужната страна и полукружна апсида на исток. Ѕидаријата е изведена од ситни камења, и во јужниот ѕид има вградени камени релјефи. Внатрешноста е пространа, што укажва на тоа дека храмот веројатно бил посветен на тројца светци. До 1960-тите постоела галерија со женска црква. Трите кораби се поделени со првобитните дрвени столбови, премачкани со гипс. За вредни се сметаат резбаниот владички престол и амвон, певницата и проскинитарите, како и клупите. На иконостасот има икони од XVII, XVIII и XIX век, од кои некои се дело на Кулакиската школа.
На 12 септември 2011 г. во жртвеникот на храмот, десно од олтарот се положени моштите на Света Кирана, маченичка од Висока. На 8 февруари 2012 г. десно од олтарната врата се положени дел од моштите на Света Акилина, маченичка од лагадинското село Загливер.
Движење за права и слободи
Движењето за права и слободи (Движение за права и свободи) е центристичката политичка партија во Бугарија која често се опишува како партија на етничките Турци. Движењето за права и слободи (ДПС) се смета за Либерална партија и е член на Либералната интернационала. Од основањето на партијата (на 4 јануари 1990) нејзин претседател е Ахмед Доган.
1985–1989
Партијата почнала како илегална организација во 1980-тите со името Турски Национално движење за слобода (Türk Millî Kurtuluş Hareketi) како одговор на Тодор Живков политиката на присилна бугаризација на турската малцинство во земјата.
Учество на избори
Движењето за права и слободи на изборите во 2001 година освоило 7,5% од гласовите и 21 пратеничко место (од вкупно 240 места) во бугарското собрание. ДПС подоцна се приклучи на владата предводена од поранешниот бугарски цар Симеон Сакскобургготски. На парламентарните избори во 2005 година, како резултат на водената политика партијата, значително го зголемува освоениот број на гласови. Таа освојува 13,7% од гласовите и вкупно 33 пратенички места. Сега стануваат дел од властта и претставуваат трет по сила политички субјект во владеачката коалиција.
На изборите за Европскиот парламент во 2007 година партија освоила 20,26% од гласовите и 4 од вкупно 18 пратеници. За одбележување е тоа што двајца од членовите на Европскиот парламент (Мариела Баева и Владко Панајотов) се етнички Бугари.
На парламентарните избори одржани во 2009 година ДСП освоила 14,5% од гласовите и вкупно 38 пратенички место што до сега, за оваа партија, претставува рекорд. Во новиот состав на парламентот оваа партија повторно поединечно претставува трета најголема партија со само две пратенички места помалку од Коалицијата за Бугарија (предводена од Социјалистичката партија на Бугарија).
Други политички субјекти кои ги претпочита турското малцинство во Бугарија
Во моментов во Бугарија постојат и три други помали т.н. турски политички партии кои претставуваа конкуренција на ДПС. Овие партии кои заедно ја претставуваат Балканската демократската лига се: Движење на демократско крило (ДДК), предводено од Осман Октај, Партијата за демократија и правда (ПДП), предводена од Недим Генчев и на Сојузот на Бугарски Турци (СБТ) предводен од Seyhan Türkkan.
Сепак, овие партии немаат свои претставници во бугарското собрание, а во 2005 година ДПС стана третата политичка сила во Бугарскиот парламент и претставуваше дел од трипартитната коалиција која ја формира тогашната влада.
Етнички карактер
На 8 октомври 1991, деведесет и тројца членови на Народното собрание на Бугарија - скоро сите на некаков начин поврзани со поранешната Комунистичка партија на Бугарија побарале од Уставниот суд да ја прогласи оваа партија за неуставна затоа што била формирана врз етничка основа. Но, на 21 април 1992, Уставниот судот ја потврдил уставноста на ДПС.
И покрај тоа што ДПС е легитимен субјект на бугарската политичка сцена некои Бугарски ултра-националисти, особено членови на екстремно десната Атака, продолжуваат да тврдат дека оваа партија е противуставна, бидејќи таа се состои главно од етнички Турци.
Сепак, во статутот на ДПС сосема јасно се вели дека партијата е независна јавна и политичка организација, основана со цел да придонесе за единство на сите бугарски државјани.
Од друга страна, симпатизерите на ДПС сметаат дека забраната за формирање на партии врз основа на нивниот етнички состав претставува пример на етничка дискриминација и е во спротивност со европското законодавство и со Рамковната конвенција за заштита на националните малцинства кои Бугарија е должна да ги почитува. Сепак, и покрај уставната забрана, религиозни партии во Бугарија постојат. Како на пример може да се спомне Бугарската христијанска коалиција која учествувала на парламентарните избори во 1997 година, и повторно во 2005 година, без при тоа да се реагира за непочитување на уставот на државата.
Неодамна, Антонина Желиазкова, раководител на Центарот за меѓуетничките односи во Софија, за Ахмед Доган вели дека Тој напорно работи за да се отвори партијата за сите граѓани и ги охрабрува симпатизерите на ДПС да гласаат за неетнички партии.
Наводната манипулација при гласањето
ДПС била жестоко критикуван од страна на бугарската ултра-националистичка партија Атака, од поголемите десни партии па дури и од коалиционите партнери, за наводно манипулирање со гласање на изборите во јуни 2005 година. во некои места од носат бугарски државјани од турско потекло, кои живеат во Турција за да гласаат на избори. Меѓутоа, обвинувањата упатени кон етничките Турци, кои доаѓаат за да гласаат во Бугарија во местата на кои имаат постојана адреса на живеење (и потоа се враќа во Турција) не можело да биде ниту проверено ниту потврдено од страна на меѓународните набљудувачи, чија процена на изборите била дека биле слободни и фер избори.
Меѓународните набљудувачи всушност повеќе внимание обратиле на тоа дека „ограничувањето на употребата на малцинските јазици може да се смета како пречка за целосно политичко учество од страна на припадниците на малцинските заедници“ и на „едностраното водената кампања од страна на владата за зголемување на излезноста“ на етничките Бугари.
Избори 2009 - блокирање на бугарско-турската граниица
Во текот на парламентарните избори во 2009 година за да се спречи гласањето на околу 100.000 бугарски Турци во огранизација на ВМРО-БНД бил блокиран граничниот премин Генералово. Овие луѓе биле протерани во доцните осумдесетти, а денес со оглед на своето потекло поседуваат и бугарски пасош.
Либералната партија која се спротивставува на приватизација
Во февруари 2005 година, ДПС се спротивстави на приватизацијата Булгартабак - најголема компанија за тутун во Бугарија. Приватизациајта била поддржана од страна на владата и од Европската унија. Спротивставувањето било со оглед на тоа што традиционално во тутунската индустрија се вработени поголем број на етнички Турци. Како резултат на настанатата ситуација тогашниот вицепремиер Лидија Шулева поднела оставка.
Харзум
Харзум (Harsum) — слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 6 километри северно од Хилдесхајм и 25 километри југоисточно од Хановер.
Општински единици
Харзум има девет населени места: Адлум, Азел, Борзум, Харзум, Хенерзум, Хидесзум, Клајн Ферсте, Махтзум и Раутенберг.
Соседни општини
Општината почнувајќи од североисток на десно се граничи со Хоенхамелн (Пајне), Шелертен, Хилдесхајм, Гизен, Зарштет и Алгермисен (сите во округот Хилдесхајм).
Грева (Дебар)
Грева — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, округот Пешкопеја и општина Мелан.
Космос-2004
Космос-2004 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 февруари 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 825 килограми. Космос-2004 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 105,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1017 км, а најмалото на 973.
Најниската температура забележана на Земјата
Најниската природна температура досега забележана на ниво на земјата на Земјата е −89.2 C на Советската станица Восток на Антарктикот на 21 јули 1983 година со мерења на земјата.
Историска прогресија
На 21 јануари 1838 година беше направена снимка од рускиот трговец Неверов во Јакутск, од −60 C На 15 јануари 1885 година Х. Диви објави дека на температура од −68 C е забележано во Верхојанск. Подоцнежното мерење на истото место во февруари 1892 година беше пријавено како −69.8 C Советските истражувачи подоцна објавија снимка од −67.7 C во февруари 1933 година во Ојмјакон, околу 650 km југоисточно од Верхојанск; ова мерење беше објавено од советските текстови низ 40-тите години на 20 век како рекордно ниско, со претходното мерење од Верхојанск ретроактивно прилагодено на −67.6 C
Следното веродостојно мерење беше направено во текот на сезоната 1957 година на станицата Амундсен-Скот на Јужен Пол на Антарктикот, со −73.6 C на 11 мај и −74.5 C на 17 септември. Последователно мерење на −88.3 C, на 24 август 1960 година, го држеше рекордот до температура од −89.2 C е измерена на Советската станица Восток, на Антарктичката Висорамнина, на 21 јули 1983 година. Ова останува рекорд за директно забележана температура.
Рани експерименти
Во 1904 година холандскиот научник Хајке Камерлинг Онес создаде специјална лабораторија во Лајден во Холандија со цел производство на течен хелиум. Во 1908 година тој успеал да ја намали температурата на помалку од 269 °C (−452,2 F, 4 К), што е помалку од четири степени над апсолутната нула. Само во оваа исклучително студена состојба хелиумот ќе стани течен, точката на вриење на хелиумот е на 268,94 °C (−452,092 F). Камерлинг Онес доби Нобелова награда за ова негово достигнување.
Методот на Онес се потпираше на депресурирање на предметните гасови, предизвикувајќи нивно ладење со адијабатско ладење. Ова произлегува од првиот закон за термодинамика;
каде што U = внатрешна енергија, Q = додадена топлина на системот, W = работа што ја прави системот.
Замислете гас во кутија со поставен волумен. Ако притисокот во кутијата е поголем од атмосферскиот, тогаш со отворање на кутијата, гасот ќе работи на проширување во околната атмосфера. Бидејќи оваа експанзија е адијабатска и гасот завршил работа
Сега како што се намали внатрешната енергија, така се намали и температурата.
Современи експерименти
Од ноември 2000 година, беа пријавени температури на јадрено вртење под 100 pK за експеримент во лабораторијата за ниска температура на Технолошкиот универзитет во Хелсинки. Сепак, ова беше температурата на еден посебен вид на движење - квантна особина наречена јадрено вртење - не вкупната просечна термодинамичка температура за сите можни степени на слобода. На толку ниски температури, концептот на „ температура “ станува повеќеслоен, бидејќи молекуларното движење не може да се претпостави дека се протега просечно низ степени на слобода. Соодветната врвна емисија ќе биде во радиобрановите, отколку во познатите инфрацрвени зраци, па затоа многу неефикасно се апсорбира од соседните атоми, што го отежнува достигнувањето на топлинска рамнотежа.
Лабораторијата за ниска температура забележа рекордно ниска температура од 100 pK, или 1,0 × 10 − 10 K во 1999 година.