cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Византиска уметност
Оставнина
Раскошот на византиската уметност орсекогаш бил во умот на раносредновековните западни уметници и покровители, и многу од поважните движења во периодот биле свесни обиди за создавање на уметност погдна да се мери со класичната и византиската уметност. Ова било особено присутно во случајот на империјалните Каролинговата уметност и Отононската уметност. Луксузните производи на империјата биле високо ценети, аи пристигнале дури и на кралските англосаксонски погреби во Сатон Ху во Сафок во 620-ите, кој содржат нколку сребрени дела. Византиската свила била особено ценета и големиколичества биле дарувани како дипломатски подароци од Цариград. Постојат записи за византиските уметници кои работеле на запад, особено во периодот на иконоборството, и некои дела како на пример, фреските во кастелсеприо и минијатурите во Виенските царски евангелија, sнајверојатно се дела на византиски уметници.
Вообичаено, екипите на мозаисти биле испраќани како дипломатски гестови од императорите во Италија, лкаде ти честопати ги тренирале месните жители кои ја продолжиле својата работа во стил под дејство на Византија. Венеција и Норманска Сицилија ниле центрите на византиското влијание. Најраните зачувани слики на западот биле на стил, кој бил под силно влијание на тогашните византиски икони, сè додека не започнал да се развива посебен западен стил во Италија во Тренченто, тадиционалниот и сè уште влијателен наратив на Џорџо Вазари и останатите западни слики започнале одвојувајки се преку Чимабуе а подоцна и преку Џото ди Бонтоне од стегите на византиското влијание. Општо гледано византиското уметничко влијание во Европа било во остар пад во век  ако не и порано, и покрај непрекинатата важност на миграцијата на византиските учители во ренесансата во другите области.
Исламската уметност bзапочнала со уметници и мајстори кои биле тренирани во византиски стилови, и иако фигуративната содржина била во голем дел намалена, византиските украсни стилови оставиле големо влијание врз исламската уметност, и византиските уметници продолжиле да бидат повикувани за некои важни градежни проекти во одреден временски период, особено при изработката на мозаиците.
Соодветно дефиниранате византиска ера дошла до својот крај со падот на Цариград под власта на Османлиите во 1453 година, но во овој период византиското културно наследство било на широко дифузирано, раширено со ширењето на православието во Бугарија, Србија, Романија, Македонија, Албанија и најважно во Русија, која станала центар на православието по османлиското освојување на Балканот. Дури и под османлиското владение, византиските традиции за иконосликарството и други уметности преживеале, особено во венециско управуваните Крит и Родос, каде се развил „поствизантиски“ стил под влијание на западот во следните два века, создавајќи уметници како Ел Греко чие школување биле во Критската школа која била најживата поствизантиска школа, извезувајќи огромен број на икони во Европа. Волјата на Критската школа да го прифати западното влијание е атипично, во поголемиот дел на поствизантискиот свет „како инструмент на етничката кохезија, уметноста станала наметливо конзервативна за време на туркократијата“ (периодот на османлиското владение).
Руските икони започнале како целосно копирање и имитација на византиската уметност, како и уметноста во другите православни нации, и останала екстремно конзервативна во иконографијата, иако сликарскито стил развил посебни одлики, вклучувајќи го тука и поствизантиското влијание на апаната уметност. Сите источни православни цркви се останале чувари на своите високо негувани традиии во однос на обликот и содржината на сликите и на пример, современата православна претстава на раѓањето Исусово се разликув содржински многу малку од оние насликани во век.
IC 531
IC 531 — галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 531 се споменува и како ESO 76-25, IRAS 22446-6910.
Откривање
Објектот е откриен на 21 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Ерзељ
Ерзељ (словенечки: Erzelj) — населба во Општина Випава во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
IC 531
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 531 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 531 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 48 м 8,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -68° 54' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 172°.
Други поделби
Проучување на IC 531 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69744.
Штајнер-Лемусова теорема
Штајнер-Лемусова теорема — теорема од елементарната геометрија. Била формулирана од Даниел Лемус, а подоцна била докажана од Јакоб Штајнер. Таа гласи:
Теоремата прв пат била спомната во 1840 година во писмо од К. Л. Лемус испратено до Жак Шарл Франсоа Штурм, во кое тој за неа побарал чист геометриски доказ. Штурм им ја препратил оваа задача на други математичари и Штајнер бил помеѓу првите кои дале нејзино решение. Теоремата оттогаш станала многу популарна тема во елементарната геометрија и редовно биле печатени трудови кои се однесуваат на неа.
Директни докази
Штајнер-Лемусовата теорема може да се докаже со користење на елементарна геометрија преку докажување со претпоставка на спротивното (контрапозитивен исказ). Постојат контроверзии околу тоа дали е возможно да се даде „директен“ доказ; наводно постојат „директни“ докази и биле публикувани, но не се согласуваат сите со тоа дека овие докази се „директни“. На пример, постојат прости алгебарски изрази за бисектрисите на аглите изразени преку страните на триаголникот. Со изедначување на овие изрази и алгебарски манипулации на резултатите добиени од равенката, се добива производ на два множитела еднаков на 0. Но, само едниот од нив (a − b) може да биде еднаков на 0, а другиот мора да биде позитивен. Значи, a = b. Но, овој доказ не смее да се смета дека е директен бидејќи најпрвин мора да се образложи зошто другиот множител не може да биде 0. Џон Хортон Конвеј има образложено дека не може да има доказ во кој се „брка равенството“ бидејќи теоремата (поставена алгебарски) не е точна во произволно поле, или дури и ако како параметри се дозволени негативни реални броеви. Прецизната дефиниција на „директен доказ“ и во класичната и во интуиционистичката логика била дадена од Виктор Памбучјан, кој докажал, без да презентира директни докази, дека директните докази мора да постојат како во поставките на класичната така и во системот на интуиционистичката логика.
Стив Вај
Стивен Сиро Вај (англиски: Steven Siro Vai) (роден на 6 јуни 1960 во Њујорк) е американски гитарист-виртуоз, композитор, и продуцент, забележлив по тоа што ја добил наградата Греми (заедно со девет номинации) и често споменуван како влијание од многу гитаристи уште од 80-тите.
Ран живот
Додека растел, младиот Вај се заинтересирал за рок гигантите како Џими Хендрикс, Alice Cooper и Led Zeppelin што довело да започне да изучува да свири на гитара. Пред да се запише на музичкото училиште Беркли, Стив често свирел со неговиот учител и другар гитарски виртуоз Џо Сатриани и свирел во бројни локални групи. Тој го признава влијанието на многу гитаристи, меѓу кои и Џеф Бек и фузискиот виртуоз Алан Холдсворт.
Други активности
Вај ја поседува Favored Nations, компанија за снимање и издавање на албуми, чијашто специјалност е меѓународно откривање и зачувување на таленти.
Вај е оженет за Пија Мајоко, поранешна басистка на Vixen, која што може да биде видена во Hardbodies. Стив и Пиа имаат две деца, Џулијан Ејнџел и Фајр. Во неговото слободно време, Вај ужива во пчеларството, и произведениот мед Вај редовно го продава за неговата задолжбина „Make a Noise“.
Фудбалска репрезентација на Шведска под 21 година
Фудбалската репрезентација на Шведска под 21 година е фудбалска репрезентација на Шведска за играчи на возраст до и под 21 година и е контролирана од страна на шведската фудбалска федерација. Оваа репрезентација постои, откако била изврешена реорганизација на УЕФА Европското првенство за играчи под 23 години, кое било променето во натпреварување за играчи до 21 година во 1978 година. Најголемиот успех на репрезентацијата е токму освојувањето на Европското првенство во 2015 година.
Бараж
Шведска победила со вкупен резултат 4–3.
Моментален состав
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Играчи со најмногу настапи
Играчите во задебелен текст сè уште можат да играат за репрезентацијата под 21 година.
Најдобри стрелци
Играчите во задебелен текст сè уште можат да играат за репрезентацијата под 21 година.
Шампионски генерации
Победници на УЕФА Европското првенство за играчи под 21 година
Поканци (Младо Нагоричане)
Поканци - Селце  — археолошко наоѓалиште крај кумановското село Младо Нагоричане. Наоѓалиштето претставува населба од среден век. Во непосредната близина на селото Поканци се гледаат грамади од градежен камен, фрагменти од керамички садови, тегули и покривни ќерамиди.
Ланга (Костурско)
Ланга — село во Костурскиот округ, Егејска Македонија (денес Грција).
Список на државни водачи во 1445 година
Ова е список на државни водачи во 445 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Дупље
Дупље (словенечки: Duplje) — населба во Општина Випава во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Jуснан река (Вермланд)
61.21862°N, 17.06235°W Jуснан е шумска река во Северен Вермланд, Шведска. Речниот извор е во близина на норвешката граница. Има вкупна должина од 430км.
Силвија Ерл
Силвија Алис Eарл (Sylvia Alice Earle, р. ) — американски морски биолог, океанограф, истражувач, писателка и предавач. Таа е истражувач во резиденција на National Geographic од 1998 година. Ерл била првата жена главен научник на американската Национална управа за океани и атмосфера, и била именувана од списанието Тајм како прв Херој на планетата во 1998 година.
Ерл е дел од групата „Океански старешини“ (Ocean Elders) која е посветена на заштита на океанот.
Ерл доби голем публицитет кога беше прикажана во Seaspiracy (2021), документарен филм за Netflix Original на британскиот режисер Али Табризи.
Ерл јаде само вегетаријанска исхрана. Таа ја опишува акумулацијата на хемикалии кај месојадните риби, исцрпувањето од 90% на популациите на големите риби и упатува на здравјето на океаните преку нејзината одлука за исхрана. Исто така, таа ја опишува индустријата за морска храна како „фабрички бродови кои ја вакуумираат рибата и сè друго што им се наоѓа на патот. Тоа е исто како да користите булдожери за да ги убивате птиците …“.
Во дискусија на Конференцијата за добра храна во Калифорнија, Ерл предупредува на исчезнување на рибните резерви и дека иако исхраната на крајбрежните луѓе вклучувала морска храна со векови, комерцијалната риболовна индустрија повеќе не мора да има намена и поттикнува транзиција кон диети базирани на растенија како решение.
Ран живот и образование
Ерл е родена во 1935 година во делот Гибстаун во Гринич Тауншип, округот Глостер, Њу Џерси, во семејството на Алис Фреас (Ричи) Ерл и Луис Рид. И двајцата нејзини родители биле ентузијасти за природата и ги поддржувале раните интереси на нивната ќерка во природниот свет. Семејството се преселило во Данедин на западниот брег на Флорида за време на детството на Ерл. Ерл добила вонреден степен на колеџот во Санкт Петербург Џуниор (1952), диплома за наука од Државниот универзитет во Флорида (1955), магистер на науки (1956) и докторат по физиологија (1966) од Универзитетот Дјук.
Кариера
Ерл бил куратор за физиологија на Академијата на науките во Калифорнија (1979-1986) и научен соработник на Универзитетот во Калифорнија, Беркли (1969-1981), научник од Институтот Редклиф (1967-1969) и научен соработник на Универзитетот Харвард (1967 година). -1981).
По добивањето на нејзиниот докторат. во 1966 година, Ерл поминала една година како научен соработник на Харвард, а потоа се вратила во Флорида како постојан директор на морската лабораторија Кејп Хејз. Во 1969 година, таа поднела барање да се приклучи на проектот Tektite, инсталација педесет метри под површината на морето во близина на брегот на Девствените Острови, што им овозможи на научниците да живеат потопени во нивната област на проучување дури до неколку недели. Иако имала повеќе од 1.000 истражувачки часови под вода, Ерл била отфрлена од програмата. Следната година, таа била избрана да го води првиот целосно женски тим на акванаути во Tektite II.
Во 1979 година, таа нурнала ви костим на JIM во отворен океан, неврзана, до дното на морето во близина на Оаху. Таа го постави женскиот рекорд во длабочина од 381 метри што сè уште трае до денес. Во 1979 година, таа, исто така, го започна својот мандат како куратор по физикологија на Академијата на науките во Калифорнија, каде што служеше до 1986 година.
Во 1982 година, таа и нејзиниот сопруг, Греам Хокс, инженер и дизајнер на потопни системи, ја основаа Deep Ocean Engineering за дизајнирање, управување, поддршка и консултација за пилотирани и роботизирани подморски системи. Во 1985 година, тимот на Deep Ocean Engineering ја дизајнира и изгради истражувачката подморница Deep Rover, која работи до 1000 m. До 1986 година, Дип Ровер беше тестирана и Ерл му се придружи на тимот кој спроведува обука на островот Ли Стокинг на Бахамите.
Ерл ја напушти компанијата во 1990 година за да прифати назначување како главен научник во Националната управа за океани и атмосфера, каде што остана до 1992 година. Таа беше првата жена на таа позиција. За време на оваа функција, со оглед на нејзината експертиза за влијанието на нафтените излевања, Ерл беше повикана да води неколку истражувачки патувања за време на војната во Персискиот Залив во 1991 година за да ја утврди еколошката штета предизвикана од уништувањето на кувајтските нафтени извори од Ирак.
Во 1992 година, Ерл го основа Deep Ocean Exploration and Research ( DOER Marine ) за понатамошно унапредување на морското инженерство. Компанијата, која сега ја води ќерката на Ерл, Елизабет, дизајнира, гради и управува со опрема за околини во длабоки океани.
Од 1998 година, Ерл е истражувач во резиденцијата на National Geographic. Таа понекогаш се нарекува „Нејзината длабочина“ или „Генералот на есетрата“.
Од 1998 до 2002 година, таа ги водеше Sustainable Seas Expeditions, петгодишна програма спонзорирана од Националното географско друштво и финансирана од фондот Ричард и Рода Голдман за проучување на Националното поморско засолниште на Соединетите држави. Во тоа време, Ерл беше водач на Експедициите за одржливи мориња, претседател на советот за Истражувачкиот институт Харте за студии на Мексиканскиот Залив во Тексас А&М-Корпус Кристи и претседател на Советодавниот совет за океанот во Google Earth. Таа, исто така, обезбеди потопна вода DeepWorker 2000 што се користи за квантифицирање на видовите риби, како и вселенските ресурси што се користат во Националното поморско засолниште на банката Stellwagen.
Ерл ја основа Mission Blue (исто така познат како Алијанса Силвија Ерл, Фондација за длабоко пребарување и Дип пребарување) во 2009 година.
Во 2009 година, таа исто така ја доби наградата ТЕД од милион долари што и овозможи да продолжи со својата работа за застапување на океаните.
Во јули 2012 година, Ерл водеше експедиција во подводната лабораторија Аквариус на НОАА, сместена во близина на Ки Ларго, Флорида. Експедицијата, насловена „Славејќи 50 години живот под морето“, ја одбележа педесетгодишнината од проектот Conshelf I на Жак Кусто и ги истражуваше коралните гребени и здравјето на океаните. Марк Патерсон ја предводеше експедицијата заедно со Ерл. Нивниот тим за акванаути, исто така, вклучуваше подводен режисер Диџеј Ролер и океанограф М. Дејл Стоукс.
Glory (албум на Бритни Спирс)
Glory е деветтиот студиски албум на американската пејачка Бритни Спирс. Тој е објавен на 26 август 2016 година, преку РКА Евиденција. По обновувањето на нејзиниот договор со РКА, Таа почна да работи на нов албум во 2014 година. Поради тоа што немала ограничен период до кога требала да го заврши албумот, предизвикало тоа да ѝ биде еден од нејзините омилени албуми во нејзиниот каталог.
Glory доби позитивни критики од музичките критичари, кои ги пофалиле вокалите на Бритни на албумот исто така е спомнат како албум кој највеќе ѝ го вклучувал уделот и учеството во креирацијта уште од една декада. Албумот дебитираше на бројот три на американскиот Билборд 200, движејќи се 111,000 албум-еквивалентни единици во првата недела, со 88,000 копии од продажбата на албумот, исто така бил на врвот на листите во Чешка, Тајван, Ирска, Италија. Достигнувајќи во првите десет места на топ листите во уште 20 земји.
Мечување на Летните олимписки игри 2008 - Сабја (жени, екипно)
Натпреварот во екипно мечување со сабја во женска конкуренција на Олимписките игри 2008 во Пекинг се одржал на 14 август во Националниот собирен центар - Пекинг.
Екипниот натпревар со сабја од по три рунди со единечна елеминација и натпревар за бронза помеѓу поразените во полуфиналето како и класификационо полуфинале и финале за од 5то до 8мо место. Екипите имаат по три мечувалци. Секоја партија има по 9 борби, со тоа што секој мечувалец од едната се мечува со секој мечувалец од другата екипа. Целта на една екипа е да постигне 45 збирни бода. Рундите траат додека една екипа не постигне број на бодови делив со 5. На пример, ако првата рунда заврши со 5-3, тој резултат останува во следната рунда, и таа трае сѐ додека една екипа не постигне 10 бода. Борбите имаат временско ограничување од по три мунути; ско последната борба заврши пред било која екипа да освои 45 бода, победува екипата со највеќе бодови. Ако резултатот е израмнет, се допушта продолжение од една минута. Ако во таа минута никој не освои бод, победник на борбата е екипата претходно наменски извлечена на ждребување.
Катедрала Сантјаго (Билбао)
Катедрала Сантјаго (шпански: Catedral de Santiago de Bilbao) е катедрала која се наоѓа во Билбао, Шпанија. Како соборен храм катедралата била прогласена во 1950 година. Денешната римокатоличка катедрала најверојатно датира од времето кога бил основан градот, во околу 1300 година, кога Билбао бил едно мало собиралиште на рибарите.
Храмот е посветен на Апостол Јаков. Блиску до него минува итн. Пат за Сантјаго. Архитектонски, денешната градба претставува мешавина од повеќе стилови: готска од 15 век, и неоготска.
Катедралата не треба да се меша со Катедралата во Сантјаго де Компостела.
Петре Ѓончески
Петре Ѓончески - Гиле (, 1923 - 1951) ― македонски партизан и учесник во Народноослободителната борба на Македонија. Тој бил припадник на партизанскиот одред „Славеј“.
Улица во Струга го носи неговото име.
Космос-407
Космос-407 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 817 км, а најмалото на 789.
NGC 6865
NGC 6865 — леќеста галаксија во соѕвездието Орел, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6865 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 6865 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 5 м 56,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 2' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 6865 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64089. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 298; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5739. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 373.
Мигелн
Мигелн (Mügeln) — град во округот Северна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 9 километри југозападно од Ошац и 14 километри северозападно од Дебелн.
Географија
Мигелн се наоѓа на скоро иста оддалеченост од Лајпциг и Дрезден, по 50 километри од секој град. Мигелн не се наоѓа директно на некоја поважна сообраќајница, но 10 километри јужно од Мигелн постои пристап на автопатот А14 и 10 километри на север се наоѓа пристап до сојузниот автопат Б6, близу до Ошац. Најблиската железничка станица се наоѓа во Ошац.
Историја
Првите историски докази за Мигелн се пронајдени во документ од 984 година. Населението тогаш било главно сочинето од Лужички Срби. Во 1064, Мигелн паднал во власта на бискупијата Мајсен и во 1256, Мигелн ги добил правата за одржување пазар.
Градишче кај Випава
Градишче кај Випава (словенечки: Gradišče pri Vipavi) — населба во Општина Випава во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
IC 532
IC 532 — галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 532 се споменува и како ESO 76-28, FAIR 611.
Откривање
Објектот е откриен на 21 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 532 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 532 има привидни димензии од 1,1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 49 м 45,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -68° 41' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.
Космос-408
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 април 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-408 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1383 км, а најмалото на 197.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Национален музеј Андреј Шептицки во Лавов ( Національний музей у Львові імені Андрея Шептицького  ) е еден од најголемите музеи во Украина, посветен на украинската култура во сите нејзини манифестации. Основана е од митрополитот архиепископ Андреј Шептицки во 1905 година и првично бил познат како црковен музеј Лув. Во моментов го носи името на Шептицки.
Длабоконебесно тело
Длабоконебесно тело — секое небесно тело не не е поединечна ѕвезда или тело од Сончев Систем (како Сонцето, Месечината, планета, комета итн.). Оваа класификација претежно се користи во љубителската астрономија, каде под поимот се подразбираат слабосјајни тела кои можат да се набљудуваат со голо око или скромни телескопи како ѕвездени јата, маглини и галаксии. Поимот се однесува на приодот кон набљудување на телата, а не карактерот на самите тела.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Историја
Основачот донирал околу 10.000 предмети на музејот и ги собрал средствата потребни за негово одржување. Беше купена екстравагантна необарокна вила за да се сместат колекциите.
Длабоконебесно тело
Потекло и класификација
Класификацијата на неѕвездени небесни тела почнала набргу по измислувањето на телескопот. Еден од првите опфатни списоци е Месјеовиот каталог од 1774 г., каде се опфатени 103 „маглини“ и други сјабосјајни и матни тела кои му правеле пречки бидејќи Месје трагал по комети. Со унапредувањето на телескопите, овие бледи маглини почнале да се разложуваат на поопписни научни класи како меѓуѕвездени облаци, ѕвездени јата и галаксии.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Историја
По Втората светска војна, музејот беше преименуван во Лавов Музеј на украинската уметност. Колекцијата беше зголемена со додавање на голем број експонати конфискувани од други музеи во Лавов. До крајот на 20 век, музејските имоти на украински икони и народна уметност беа најголеми во земјата.
Список на државни водачи во 555 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Историја
Националниот музеј сега ја зазема украсената зграда на поранешниот индустриски музеј Лавов, во кој се наоѓаше Музејот на Ленин во советско време. Група спомен-куќи и музејот Сокалшчина во Червонорад се поврзани со Националниот музеј.
Длабоконебесно тело
Потекло и класификација
Длабоконебесно тело како астрономска класификација за овие тела води потекло од современата љубителска астрономија. Не е познато кој го вовел, но поимот е популаризиран во колумната „Чуда од длабокото небо“ (Deep-Sky Wonders) во американскиот месечник Sky & Telescope, чие прво издание излегло во 1941 г. Списанието го отпочнал Леланд Коупленд, а автор на текстовите долги години бил Волтер Скот Хјустон. Неговите колумни, како и подоцнежните книги во кои се собрани истите, го популаризирале поимот. Секој месец читателот бил воден низ мал дел од небото, истакнувајќи познати и помалку познати тела за набљудување со двоглед или мал телескоп.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Историја
За време на руската инвазија на Украина во 2022 година, делата беа отстранети од изложбата заради безбедност; тие го вклучиле Бохородчанскиот иконостас. Кустосот за книги и ракописи, Ана Науробска, ја опиша важноста на збирките како: „Ова е нашата приказна; ова е нашиот живот. Тоа ни е многу важно“.
Длабоконебесно тело
Набљудувања и активности
Постојат многу љубителски техники и активности поврзани со длабоконебесните тела. Некои од телата се доволно сјајни за да се најдат со двоглед или мал телескоп. Меѓутоа за најслабосјајните тела потребна е светлозбирна моќ на телескопи со голем објектив, и не можат да се најдат и видат со голо око. Ова довело до популарноста на телескопите GoTo кои автоматски ги наоѓаат длабоконебесни тела, како и големи рефлекторски телескопи (како оние во Добсонов стил) со широки видни полиња погодни за такви набљудувања. За набљудување на слабосјајни тела е потребно темно небо, па затоа ваквите преносливи телескопи се згодни за љубителите кои ги носат во природа, подалеку од светлински загадените урбани места. За да го сузбијат загадувањето и да го засилат контрастот, набљудувачите користат маглински филтри предвидени да примаат извесни бранови должини, а да попречуваат непожелни.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Колекција
Во денешно време, фондовите на музејот содржат над 100.000 предмети, кои ги претставуваат вековните традиции на развојот на украинската уметност и националната култура. Има четири постојани изложби: „Стара украинска уметност“; „Уметност од XIX до почетокот на XX век“; „Украинска уметност на XX век“; „Народна уметност“, со изложени 1.800 предмети. Во него се одржуваат и привремени изложби.
Длабоконебесно тело
Набљудувања и активности
Постојат организирани активности поврзани со длабоконебесните тела како Месјеовиот маратон, кој се одржува на извесен ден секоја година и го поттикнува набљудувачите да ги најдат сите 110 Месјеови објекти за една вечер. Бидејќи Месјеовиот каталог е откриен со релативно мали телескопи од XVIII век, тој е популарен меѓу набљудувачите бидејќи телата во него се на дофат на нивните љубителски инструменти. Постои многу потежок испит наречен „Хершел 400“ предвиден да ги испроба можностите на поголеми телескопи и искусни љубители.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Колекција
Музејот може да се пофали со најголемата и најпрекрасната колекција на средовечна украинска сакрална уметност од XII-XVIII век, вклучувајќи 4000 икони, скулптури, ракописи (вклучувајќи го евангелието Хородишче или Бухач) итн. Во колекцијата на музејот најраскошно се претставени иконите од XIV-XVIII век, главно од Западна Украина. Познато е дека Иларион Свиецки дошол во селото Мшанец, Бојкив, за лично да однесе некои од постарите икони од црквата Рождество на Пресвета Богородица во музејот.
Гростребен-Цветау
Гростребен-Цветау (Großtreben-Zwethau) — село и поранешна општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 година е дел од општината Бајлроде.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Колекција
Украинскиот период на ренесанса и барок се претставени со делата на Иван Руткович (иконостасот на Жовква од 17 век) и Јов Конџелевич (иконостасот Богородчански, 1698–1705).
Длабоконебесно тело
Видови на длабоконебесни тела
Постојат многу видови на тела кои одговараат на писот длабоконебесни. Критериумот е дека телата треба да не бидат од Сончевиот Систем и не се ѕвезди, па така списокот го опфаќа следново:
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Колекција
Постои скапоцена колекција на украински отпечатоци од XVII-XVIII век (околу 1000 парчиња).
Лиза Штајер
Лиза Штајер (26 јануари 1888 - 28 август 1928) била шведска балерина и балетски мајстор.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Колекција
Музејот има слики од уметници како што се Јохан Георг Пинсел, Иван Руткович, Серхи Василкивски, Антин Манастирски, Иван Труш, Олена Кулчицка, Михаило Бојчук, Јакив Хниздовскиј, Олекса Хришченко, Хрјшченко, Илич Билан, Олекса Новакивски, Иван Труш, Олександр Мурашко и Тарас Шевченко и други.
Националниот музеј на Лавов, исто така, има голем број важни ракописи, некои од нив многу ретки, како што се публикациите во Краков од Швајполт Фиол (1491-1493), печатењето во Прага и Виена од Франциск Скарина и практично сите публикации на Иван Федоров.
Лиза Штајер
Биографија
Штајер се роденила во Стокхолм и била ученик на Гунхилд Росен, Ханс Бек и Мишел Фокин. Таа станала студентка на Кралскиот шведски балет во Кралската шведска опера во 1895 година; фигурантен танчер во 1906 година, втор танчер во 1908 година, врвен танчер во 1913 година (до 1924 година), инструктор на балетот во 1921-1924 година и балетан во 1926-1927 година. Таа исто така била учителка по танц во Драмско студентско училиште за глумците во Кралскиот драмски театар.
Национален музеј „Андреј Шептицки“
Фондацијата
Научна и уметничка фондација на митрополитот епископ Андреј Шептицки.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Лиза Штајер
Биографија
Нејзините најпознати улоги биле главниот дел во Силфидерна, Арсиное во Клеопатра, Папилон во Карневал, соло настап на Лебедите, како и разни делови во оперските балети.
Во 1909 година се омажила за поручникот Леополд Тисо.
Црква „Св. Димитриј“ - Жужелци
Свети Димитриј (Αγίος Δημήτριος) — средновековна црква кај селото Жужелци, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата денес е во урнатини. Сместена е на рид, на околу 400 м од патот за Забрдени. Градбата е мала по димензии и значајно пострадала од крадци. Во непосредна близина до урнатините е изграден мал параклис посветен на Свети Димитриј.
Дизниленд Париз
Комплексот е сместен на 32км од центарот на Париз и најголемиот дел од него се наоѓа во општината Chessy, Seine-et-Marne.
Комплексот бил предмет на препирања во периодот кога се договарала неговата изградба кон крајот на 80-ите и почетокот на 90-ите, кога голем број истакнати личности од Франција изразиле спротивставување а биле одржувани и протести од страна на француските синдикати и други бунтовници. Уште една пречка по отворањето на комплексот било тоа што бројот на посетители на паркот, резервации во хотелите и приходите бил многу помал отколку што се предвидувал. Комплексот бил преименуван од Евродизниленд (Euro Disney Resort) во Дизниленд Париз (Disneyland Paris) во 1994 година. Во Јули, 1995 година, компанијата ја доживеала својата прва квартална добивка.
Вториот забавен парк Студијата на Волт Дизни (Walt Disney Studios Park) бил отворен за јавноста на 16ти март 2002 година. Со 15.405 посетители на двата парка Disneyland и Walt Disney Studios, во фискалната 2009 година, овие паркови биле најпосетуваните туристички места во Франција па и во Европа.
Основање и развој
По успехот на Дизниленд во Анахајм (Anaheim), Калифорнија и светскиот комплекс Волт Дизни (Walt Disney World Resort) во Флорида, во 1972 година почнале плановите за изградба на еден таков забавен парк и во Европа. Под раководство на Е. Кардон Вокер (Е.Cardon Walker) во 1983 година бил отворен Tokyo Disneyland во Јапонија кој постигнал моментален успех, со што бил формиран катализатор за меѓународно проширување. Кон крајот на 1984 година, одговорните за поделбата на забавниот парк Дизни, Дик Нунис и Џим Кора (Dick Nunis and Jim Cora), ја изнесле листата за околу 1200 можни локации за изградба на паркот во Европа.
До март 1985 година, бројот на предложените локации се намалил на четири од кои две биле Франција и две во Шпанија. И двете нации гледале потенцијална економска добивка од забавниот парк Дизни, па се натпреварувале меѓусебно нудејќи му финансиски спогодби на Дизни. Двете шпански локации се наоѓале близу Средоземното Море па со оглед на тоа можеле да понудат суптропска клима слична на онаа што е присутна во Дизни парковите во Флорида и Калифорнија. Дизни исто така покажал интерес и за област близу Тулон (Toulon), во јужна Франција, недалеку од Марсеј (Marseille). Пријатниот пејзаж, како и пријатната клима ја поставиле таа област меѓу главните кандидати за она што ќе се нарече Евродизниленд. Меѓутоа под овој регион биле пронајдени дебели слоеви темел кои ќе ја отежнеа изградбата, па биле исфрлен од конкуренција. На крај бил избран предел во новосоздадениот град Marne-la-Vallée поради неговата близина до Париз и неговата централна локација во Западна Европа. Оддалеченоста од оваа локација била пресметана на не повеќе од четири часа возење за 68 милиони луѓе и на не повеќе од два часа летање за околу 300 милиони луѓе.
Мајкл Ајснер (Michael Eisner), извршниот директор на Дизни во тоа време, го потпишал првиот договор со француската влада за плац од 20 км² (4.940 хектари) на 18ти Декември 1985 година. Наредната пролет биле склучени првите финансиски договори. Крајниот договор бил потпишан од страна на управителите на компанијата Волт Дизни и од француската влада и територијалните колективитети, на 24ти март 1987 година. Изградбата започнала во август 1988 година, а во декември 1990 година бил отворен информативниот центар наречен „Espace Euro Disneyˮ со цел да и го прикаже на јавноста она што се градело. Плановите за изградба на друг забавен парк, покрај Евродизниленд, заснован на забавната индустрија Disney-MGM Studios Europe, брзо почнале да се реализираат, и се утврдил и рок за крајна реализација до 1966 година, со вложен буџет од 2,3 милијарди американски долари. Раководител на изградбата бил Бовис.
Хотели, места за рекреација и ресторан
За во голема мера да се контролира хотелскиот бизнис било одлучено 5.200 хотелски соби што се во сопственост на Дизни да бидат изградени во рамките на комплексот. Во март 1988 година, Дизни и комисијата на архитекти (Frank Gehry, Michael Graves, Robert A.M. Stern, Stanley Tigerman and Robert Venturi) се решиле за една исклучително американска шема според која секој хотел ќе потсетува на регион од САД. До денот на отворањето, април 1992 година, биле изградени седум хотели со вкупно 5.800 соби.
До 2017 година, „Евро Дизниˮ, според условите назначени во договорот кој го беше потпишал со француската влада, треба да ја заврши изградбата на уште 18.200 хотелски соби на различна оддалеченост од комплексот. Комплексот за забава, шопинг и вечера заснован на Walt Disney World's Downtown Disney е дизајниран од страна на Френк Гери.
Дополнително бил создаден и Дизни фестивал.
За проценетата секојдневна посетеност од 55.000 луѓе, Евро Дизни предвидел послужување на 14.000 луѓе на час во Евро Дизниленд паркот. За да се оствари тоа, 29 ресторани биле изградени во внатрешноста на паркот, 11 во хотелите на Евро Дизни и 5 во областа каде се одржувал фестивалот Дизни. Менито и цените варирале а доминантни биле американските зачини. Забраната за служење на алкохолни пијалаци во паркот, која била воведена од порано, останала и понатаму.
Биле монтирани и 2.300 патио седишта (30% од местата за седење во паркот) со цел да се задоволи желбата на Европејците да јадат на отворено во пријатни временски услови. Во кујните каде се создаваат нови типови на храна во Светот на Волт Дизни, рецептите биле прилагодени за европскиот вкус. Волтер Мајер (Walter Meyer), одговорен за проширувањето на листата со јадење во Евро Дизни и за послужувањето на храната во Светот на Волт Дизни изјавил: „Има некои работи што треба да ги смениме, но повеќето луѓе сè уште ни велат: Прави го своето. Прави го американското’.”
Вработување
За разлика од забавните паркови на Дизни во Америка, Евро Дизни имал замисла да има постојани вработени (со проценета потреба од 12.000 за самиот забавен парк), плус дополнителните сезонски и привремени вработени со скратено работно време. Центрите за кастинг биле поставени во Париз, Лондон, и Амстердам. Дизни барал работници со задоволителни комуникациски вештини, кои зборуваат два европски јазика (француски и уште еден), и кои се дружељубиви. За таа негова потреба, Евро Дизни го основал универзитетот Дизни за обучување на работници. До ноември 1991 година аплицирале 24.400 луѓе.
Контроверзии
Изгледот на Дизни паркот во Франција бил предмет на многу дебати и контроверзии. Критичарите, меѓу кои беа и видните француски интелектуалци, го осудуваале сметајќи го за културен империјализам, односно непровинцијализам на Евро Дизни и сметале дека би го поттикнал во Франција нездравиот американски модел на потрошуваштво. За други пак, Евро Дизни претставувал само американски симбол во Франција. На 28ми јуни 1992 година, група француски земјоделци го блокирале Евро Дизни во знак на протест против земјоделските политики кои САД ги поддржувале во тоа време.
Еден новинар во францускиот весник Le Figaro напишал: „Од сѐ срце посакувам бунтовниците да го запалат Евро Дизнилендˮ. Ариан Нуцкин (Ariane Mnouchkine), сценограф од Париз, изгледот го нарекол „Просветен Чернобилˮ, фраза која се одгласила во медиумите и постоела напоредно со Евро Дизни во неговите почетни години.
Како одговор на тоа, францускиот филозоф Мишел Серес (Michel Serres) истакнал: Не е Америка таа која сака да не нападне. Ние сме тие кои сакаме да бидеме освоени и кои ја обожаваат нејзината мода и нејзините изрази. Тогашниот директор на „Евро Дизни С.Ц.А.ˮ Роберт Фицпатрик (Robert Fitzpatrick) пак одговорил: „Кога почнавме со работа ние не му ставивме беретка и багет на Мики Маус. Ние сме тие коишто сме.ˮ Исто така излегло на виделина и тоа дека потеклото на презимето на Волт Дизни е од едно село во Нормандија, Isigny-sur-Mer. Со Волт во целина (Walt d’Isigny), d’Isigny звучи како Дизни.
Понатамошни контроверзии настанале поради барањето на американските менаџери на Дизни на сите состаноци да се зборува англиски, како и поради составениот Кодекс на Дизни за правата на членовите на персоналот. Во него биле наведени правила и ограничувања за употребата на шминка, брада, тетоважи, накит.
Финансиски статус, статус на посетеност и статус на вработеност
Во мај 1992 година, забавното списание The Hollywood Reporter известило дека 25% од работната сила во Евро Дизни т.е. околу 3.000 мажи и жени поднеле оставка поради неприфатливите работни услови. Исто така било изјавено и дека посетеноста на паркот била далеку помала од очекуваната. Сепак, разочарувачката посетеност можела барем делумно да се оправда поради рецесијата и зголемената невработеност кои во тоа време ја погодиле Франција. Кога започнала изградбата на комплексот, економијата сè уште била во пораст.
„Евро Дизни С.Ц.А.ˮ дал интервју за The Wall Street Journal, каде како негов претставник Роберт Фицпатрик (Robert Fitzpatrick) наведил дека само 1000 луѓе ги напуштиле работните места. Како одговор за финансиската сосотјба Фицпатрик укажал на тоа дека проектот на Disney-MGM Studios Europe ќе биде ставен на пауза сè додека не биде донесена понатамошна одлука. И хотелските цени се намалиле.
И покрај напорите, во мај 1992 година дневната посетеност на паркот изнесувала околу 25.000 луѓе (според некои извештаи 30.000), што било половина од претходно, кога паркот дневно го посетувале и до 60.000 луѓе. Цените на акциите на компанијата Евро Дизни скокале надолу и на 23ти јули 1992 година Евро Дизни ја објавил очекуваната нето загуба во својата прва година од работењето, која изнесувала околу 300 милиони француски франци. Во текот на првата зима од отворањето на Евро Дизни посетеноста на хотелите била многу мала и поради тоа било одлучено да се затвори Newport Bay Club во текот на сезоната.
Единствена надеж им била просечната дневна добивка од 33 американски долари од посетител, но кон крајот на 1992та анализите покажале 12% помала добивка од очекуваната. Напорите да се зголеми посетеноста вклучиле и послужување алкохолни пијалаци заедно со храната во внатрешноста на паркот од 12 јуни 1993 година, како претпоставка дека тоа е она што го бараат Европејците.
Во јануари 1994 година, Санфорд Литвак (Sanford Litvack), адвокат од Њујорк и поранешен американски помошник јавен обвинител, бил назначен за главен преговарач во однос на иднината на Евро Дизни. На 2б февруари Литвак дал понуда (без согласност од Ајснер или Френк Велс) да се поделат долговите помеѓу доверителите на Евро Дизни и Дизни. Ајснер и Велс ги известил дури откако банките пројавиле интерес. На 14 март, денот пред годишниот состанок на акционерите, банките се согласиле на барањата на Дизни.
Банките доверители купиле акции на Евро Дизни во вредност од 550 милиони американски долари, опростувајќи му 18 месеци камата и 3 години одложено плаќање на каматата. Дизни инвестирал 750 милиони американски долари во Евро Дизни и му биле одобрени 5 години одложено плаќање. Во јуни истата година принцот на Саудиска Арабија Al-Waleed Bin Talal Bin Abdulaziz Al Saud оформил договор според кој компанијата Волт Дизни откупила 51% од новите акции во вредност од 1.1 милијарда американски долари. Останатиот процент му бил понуден на веќе постојаните акционери со каматна стапка под нормалната, а во случаи кога останувале не купени акции од страна на акционерите, принцот ги купувал истите.
Александра Никитична Аненскаја
Александра Никитична Аненскаја (Алекса́ндра Ники́тична А́нненская), (11 јули 1840 година - 19 мај 1915 година) била руски преведувач и писателка, која пишувала феминистички романи за млади девојки.
Дизниленд Париз
Пресвртот во 1995 година
На 31 мај 1995 година во забавниот парк била изложена нова атракција, Space Mountain: De la Terre à la Lunа, планирана уште од почетокот кога Евро Дизниленд бил именуван како Discovery mountain, но резервирана за во погодно време, за оживување на јавниот интерес. По реконструкција на атракцијата од 100 милиони американски долари (која ја имала својата премиера како Space Mountain во Walt Disney World Resort's Magic Kingdom во 1975 година), истата била отворена со церемонија на која присуствувале познати личности како Елтон Џон, Клаудија Шифер и Баз Олдрин.
Александра Никитична Аненскаја
Животот
Аненскаја е родена во село во Псковската Губернија, нејзините родители потекнувале од благородничко, но сиромашно семејство. Таа започнала да пишува феминистички романи за млади девојки. Нејзиниот брат бил револуционерниот писател Петар Ткачев кој требало да влијае врз Ленин. Семејството без татко се преселило во Санкт Петербург кога таа имала единаесет години. Таа била одобрена како наставник од Санктпетербуршкиот државен универзитет и создала основно училиште во 1860-тите. Во меѓувреме, нејзиниот брат бил вклучен во студентски немири.
Дизниленд Париз
Пресвртот во 1995 година
На 25 јули 1995 година „Евро Дизни С.Ц.А.ˮ го пријавил својот прв квартален профит од 35,3 милиони американски долари. На 15 ноември веќе можеле да се увидат резултатите од фискалната година заклучно со 30 ноември. За период од една година, посетеноста на забавниот парк се искачила од 8,8 милиони на 10,7 милиони луѓе, т.е. бил забележан пораст од 21%. Исто така пораснал и бројот на хотелските резервации од 60 на 68,5%. По исплаќањето на долгот, Дизниленд Париз ја завршил годината со нето профит од 22,8 милиони американски долари.
Александра Никитична Аненскаја
Животот
Се омажила за Николај Аненски во 1866 година.