cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Страници на љубовта (филм)
Содржина
Филмот се враќа назад во 1947 година. Додека го пробува венчалниот фустан со семејството и пријателите, Ели чита за куќата на Ноа во весник и се онесвестува. По многу размислување, таа решава да го посети.Кога пристигнува на имотот на Ноа таа делува многу нервозно и се обидува да си замине возејќи ја нејзината кола во рикверц. Таа удира во дрвена порта и нејзината кола не сака повторно да запали. Ноа оди кај неа и ја поканува да влезе внатре во куќата. Тие разговараат и вечераат заедно и Ели јасно нагласува дека ќе се мажи. Тие се навраќаат на нивните заеднички спомени и кога веќе е време Ели да си оди, Ноа ја замолува да се врати утре за изненадување. Наредниот ден, Ноа ја носи Ели на езерото во кану на живописен амбиент меѓу гуски и тие почнуваат да разговараат. Ели го прашува Ноа зошто се таму гуските, но Ноа и вели дека не знае и дека „ќе се вратат таму од каде што дојдоа“, можеби укажува на тоа дека Ели треба да му се врати. Пред да заврши разговорот почнува да врне и Ноа и Ели се смејат и таа почнува да вреска како да е ослободена. На враќање откако ќе пристигнат на пристаништето, Ели се вознемирува и бара да дознае зошто Ноа никогаш не и пишал. Ноа и кажува дека тој и пишал секој ден цела една година. И и кажува „не беше завршено, сè уште не е завршено.“ Тој го повлекува нејзиното лице до неговото и тие се бакнуваат, потоа водат љубов. Подва дена страст, мајка и на Ели се појавува додека Ноа е излезен и вели дека Лон ја следел до Сибрук. Мајка и на Ели ја носи на прошетка со колата во складиштето за дрвена граѓа. И објаснува како и таа еднаш имала летна романса, и дека сè уште понекогаш го гледа нејзиниот поранешен љубовник. Тие се враќаат назад во куќата на Ноа, каде тој седи на тремот. Таа и го подава на ќерка и пакетот од 365 писма кои Ноа ги напишал, велејќи и дека се надева дека Ели ќе го направи вистинскиот избор. Таа си заминува а Ели седнува на тремот до Ноа. Таа му објаснува дека Лон е во градот и дека изминатите неколку дена било прекрасни, но многу неодговорно. Ноа збеснува, и ја обвинува дека таа го сака Лон само поради неговите пари и вели дека ако таа замине, тој ќе ја мрази засекогаш. Таа истрчува кон нејзината кола и Ноа вика по неа дека нејзе и е досаден животот, ако не било така таа немало да доаѓа. Таа се завртува и вика дека тие нема да потраат бидејќи заедно се само 3 дена а тие веќе се расправаат. Тој ја моли да остане со него, велејќи и дека знае дека се караат и тој е спремен да работи на тоа секој ден ако тоа е потребно. И вели дека не се плаши да ги повреди нејзините чувства бидејќи тоа е тоа што тие го прават – се карат и се смируваат. Тој и кажува дека ако таа навистина сака да биде со Лон, тогаш таа треба да оди, бидејќи веќе еднаш ја изгубил може да го направи тоа повторно. Збунета, Ели си заминува.
Вознемирена, Ели ја застанува нејзината кола, ги чита писмата на Ноа за збогум и потоа заминува во хотелот каде престојува Лон. Лон и вели дека тој има три опциии: Да го убие Ноа, да го претепа, или да ја напушти Ели. Тој вели дека ниту еден не и дозволува да ја задржи, а ја сака. Таа вели дека и таа го сака, но се чувствува како две различни личности кога е со Лон и кога е со Ноа. Таа исто така вели и дека знае дека таа треба да биде со него (Лон) навестувајќи дека ќе остане со него. Меѓутоа, преминувајќи во куќата на  Ноа каде тој дреме на креветот покриен со ќебе, тој слуша бучава од кола надвор. Станува и забележува дека всушност тоа е Ели, која се чини дека го напуштила Лон и се враќа кај него. Тој излегува надвор каде Ели ги испушта своите куфери и истрчува во неговите прегратки при што тој ја замотува во ќебето и ја повлекува накај него и тие се бакнуваат страсно.
По враќањето во сегашноста, Ели сфаќа дека таа и Ноа се луѓето во книгата. Таа прашува колку време има пред повторно да го изгуби сеќавањето. Тие танцуваат и таа повторно се влошува. Мора сестрата да и стави инјекција бидејќи мисли дека Ноа е натрапник. Ноа се вознемирува и плаче. Кога оди да спие, тој погледнува во книгите и дознаваме дека самата Ели ја напишала книгата со оваа порака напишана напред: „ Читај ми го ова и јас секогаш ќе се враќам кај тебе.“ Наредното утро сестрата го наоѓа Ноа во критична состојба. Тој се спасува од срцев удар и ноќта се искрадува во собата на Ели. Таа се сеќава на Ноа и го прашува дали нивната љубов е доволно силна да направи чудо и да ги земе и двајцата заедно. Ноа вели дека нивната љубов може да направи се што тие ќе посакаат. Утрото, двајцата се најдени мртви, како спијат мирно додека се држат за раце. Филмот завршува со јато птици како летаат над едно езеро.
Критичко огласување
Страници на љубовта доби мешани до позитивни реакции од критичарите. Насобраниот преглед кај Rotten Tomatoes покажа дека 52% од критичарите позитивно го оцениле филмот, врз основа на 149 извештаи. Метакритичарите изјавија дека филмот имал просек од 53 од 100, врз основа на 34 прегледи. Роџер Еберт од Чикаго Сан-Тајмс го пофали филмот, оценувајќи го со три и пол од четири ѕвезди, нарекувајќи ја фотографијата „извонредна во нејзините богати, заситени ефекти“ и изјавувајќи дека „глумците се благословени со добар материјал.“
Финансии'''
Филмот започна да се прикажува на 25 јуни 2004 година, во Канада и во САД и собра 13,4 милиони долари во 2 303 театри првиот викенд од прикажувањето, рангирајќи се како 4 во благајната. Филмот насобра вкупно 115,6 милиони долари ширум светот, 81 милион долари во Канада и САД и 34,6 милиони долари во другите земји.
1296
1296 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1296 година од новата ера, 296. од вториот милениум, 96. од XIII век и седма од 1290-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6804 и 6805 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6046 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5056 и 5057 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2049.
Михаило Ристиќ
Михаило Ристиќ (5 септември 1864 — 15 август 1925) бил српски дипломат, конзул и дипломаски претставник. Главната активност на Ристиќ како конзул и дипломат била да помага на српскиот народ и црквата во Македонија и во Стара Србија, како и нивна заштита од бугарската и грчката пропаганда и оружани акции.
Животопис
Михаило Ристиќ бил син на Гаврил Ристиќ, белградски трговец, и Катарине Ќиприќ од семејство на белградски трговци. Основно училиште, гимназија и правен факултет завршил во Белград. Дипломирал во 1886 година, а потоа една година учел во Париз, во „Слободната школа на политички науки“.
Се оженил во 1895 година со Правда, ќерката на Владимир Јовановиќ, државен советник, министер и сенатор, и сестра на политичарот Слободан Јовановиќ. Михаило и Правда имале еден син Андрија Ристиќ, кој бил правник.
Кариерата ја започнал во Министерството за надворешни работи на Србија, во 1884 година, каде работел во отсекот - пропаганда. Како секретар на тоа министерство, во 1892 година го пропатувал Косово. Изјавил дека состојбата на Косово е толку лоша, што за десет години таму нема да има Срби. Во 1893 година, станал секретар на српското дипломатско претставништво во Цариград, а во 1896 година, бил секретар во Министерството за надворешни работи во Белград. Конзул во српскиот конзулат во Скопје станал во 1896 година, а во 1898 бил поставен за секретар на дипломатското претставништво во Виена. Од 1899 до 1903 година бил српски конзул во Битола, а од 1904 до 1906 година, повторно бил конзул во Скопје. Како конзул во Македонија, Ристиќ помагал да се спроведе српската четничка акција, а во 1904 година, го координирал преминот на четата на Јован Бабунски преку границата и преку Вардар. Во Букурешт бил на служба од 1906 година, а дипломатски пратеник во Рим бил од 1907 година. Во текот на 1920 година, бил делегат на кралството СХС во Дунавската комисија. Се пензионирал во 1924.
Во 1913 година, заедно со Никола Пашиќ го потпишал Букурешкиот договор.
Под псевдонимот П. Балкански ги напишал трудовите: „Низ гробишта, патопис по Стара Србија“ (1894) и „Српскиот народ во скопската епархија, расправа за црковно-школските прилики“ (1899).
Природен резерват Теичи
Природен резерват Теичи (Teiču dabas rezervāts) – природен резерват кој се наоѓа на исток на Латвија, распослан во општините Мадона, Варакљани и Крустпилс.
Историја
Природниот резерват бил основан во 1982 година. Неговата намена е да го заштити истоименото тресетиште, едно од најголемите во Латвија и балтичките држави. Природниот резерват опфаќа површина од 19.779 ha, од кои 13.681 ha го сочинуваат тресетиштето Теичи. Во ова влажно подрачје, се создале вистински мали езера, вкупно 18, но на одредени места издигнатите делови поцврста почва формирале острови од тресет.
Околу 3.729 ha од природниот резерват е под шума. Природниот резерват формира еден од најголемите екосистеми од овој вид во балтичкото подрачје, и самото тресетиште е едно од најголемите во балтичките држави, според информацијата од општината мадона, најголемо.
Географија
Областа ужива невообичаено висок степен на заштита како „строг природен резерват“, како што е дефинирано од страна на латвиските власти. Таа е една од само четири природни резервати во Латвија (од вкупно 683 специјално заштитени природни области). ). Ова е ознака резервирана за области со мала или никаква човечка активност и ретки или типични екосистеми. Од 2004 година, резерватот е дел од мрежата Натура 2000 на ЕУ.
Како строг природен резерват, пристапот до областа е регулиран. Областа е поделена на два дела, дел со регулиран пристап и дел со ограничен пристап. Пристапот до областа со ограничен пристап е нормално забранет; можни се само посети за научни цели при што е потребна дозвола од надлежниот орган. Пристапот до регулираниот пристапен простор е возможен во ограничено време од годината (1 јуни до 31 октомври), при што посетителите треба да бидат придружени со водич со соодветни квалификации. Исто така постои и кула за набљудување каде што може да се оди без водич, истата е сместена во делот на природниот резерват кој се наоѓа во општината Крустпилс.
Флора и фауна
Резерватот е дом на голем број на ретки или загрозени видови, вклучувајќи 38 заштитени видови на цветни растенија и папрати и 24 заштитени видови мов. Ова е важно живеалиште и за животните, вклучувајќи ги и безрбетниците. Резерватот е меѓународно важно место за птиците, како миграциските, така и оние кои се постојани. Образецот на повеќето птици познати како да живеат во латвиски мочуришта може да се најдат тука, некои во голем број - на пример, жерави и гуски.
На еден од островите од природниот резерват, Сиксала, живее мала група староверници. Етнички Руси, стигнале на островот Сиксала во 17 век, бегајќи од верско прогонство и сè уште опстануваат во нивното село.
Кирхбаркау
Кирхбаркау (Kirchbarkau) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Меглен
Меглен (Мегленско, Мегленија; Αλμωπία, поточно: Δήμος Αλμωπίας) — етно-географска област, општина и котлина во северниот дел на Егејска Македонија, денес во составот на Грција, која на север се граничи со Република Македонија.
Географија и местоположба
Котлината и областа Меглен се наоѓаат во северниот дел на Егејска Македонија, односно во среднишниот дел на етничка Македонија. На север се граничи со Република Македонија, односно со областите Тиквешија на север и Мариово на северозапад. Кон запад, југ и исток е отворена кон поширокот регион на Егејска Македонија (денес Грција), односно на југ и југоисток се граничи со пространото Солунско Поле, на запад со Воденско, а на исток со дел од областа Бојмија.
Мегленската котлина е интересен тип на котлина со ниска надморска височина, оградена со високи планини од сите страни. Од север е оградена со планините Кожуф и Козјак, од запад со планината Ниџе, на југозапад ја оградуваат огранките на Негушка Планина, а на исток е оградена со планината Пајак.
Низ плодното рамно Мегленско Поле, протекува реката Мегленица, која протекува и низ Солунското Поле, каде што преку канали дава вода за наводнување на обработливото земјиште, а таму се влева и во реката Бистрица, која пак се влева во Егејското Море. Во Мегленската Kотлина преовладува средоземната клима, додека пак на планините континетална и планинска.
Општина Меглен и населени места
Во административна смисла, до 1997 г. Меглен бил епархија во округот Постол. Од 1997 г. со законот „Каподистријас“, Меглен е поделен на општините С’ботско (Аридеја) во западниот дел и Капињани (Ексаплатанос) во источната. Од 1 јануари 2011 г., со законот „Каликратис“ станува една општина. Главен град на областа и општината е С’ботско.
Општинска единица С’ботско
Општинската единица С’ботско ги опфаќала следиве општински оддели и населени места:
На територијата на општинската единица се наоѓале и денес запустените села Горно Родиво (Άνω Κορυφή, Ано Корифи), Зборско (Πευκωτό, Певкото) и Кара Дере (Μαυρόλακκος, Мавролакос).
Општинска единица Капињани
Општинската единица Капињани ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
На територијата на општинската единица се ноаѓаат и денес запустените села Лесково и Извор.
Бали Огулари
Бали Огулари — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
ЖС „Браилово“
Железничка станица Браилово — железничка станица во близина на селото Браилово. Станицата има еден железнички колосек и се наоѓа во непосредна близина на регионалниот пат Десово - Браилово. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Велес - Битола.
Космос-1153
Космос-1153 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 јануари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1153 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1018 км, а најмалото на 964.
IC 1660
IC 1660 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1660 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 22 м 9,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 14' 6".
Други поделби
Проучување на IC 1660 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Зграда на Музејот на НОВ (Крушево)
Зграда на Музејот на НОВ — музејска зграда во градот Крушево, прогласена за културно наследство на Македонија.
Опис
Зградата е сместена северно од градот, во месноста Гумења, на улица „Нико Доага“ бр. 81. Изградена е во 1989 година од архитектот Марула Николоска. Носечката конструкција е од армиран бетон, а ѕидовите се од тули и керамички блокови. Подот е покриен со мермерни плочки. Летната сцена е направена од радијални камени терасести платоа, со дрвени столчиња на метални рамки.
Кантони во Луксембург
Гревенмахер Дикирх Луксембург
Поврзано
Kantone im Großherzogtum Luxemburg Kantons van Luxemburg
Знаме на Гана
Знамето на Гана е официјалното знаме на оваа африканска држава. Знамето било дизајнирано од Теодосија Окох и ова знаме го заменило знамето на Велика Британија кое се веело до 1957 година. Новото знаме на Гана се веело до 1959, потоа не се користело сè до 1966 кога повторно се завеало. Знамето е составено од три хоризонтални ленти во црвена, жолта и зелена боја со црна голема ѕвезда во средината на знамето. Боите се пан-африкански и ова е првото државно знаме по знамето на Етиопија кое ги носи овие бои. Црвената боја ја симболизира крвта на борците за независност на земјата, жолтата боја ги симболизира природните богатства, зелената боја ги симболизира шумите и црната петокрака ја претставува африканската слобода.
NGC 527A
NGC 527A — леќеста галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 527A се споменува и како ESO 352-66, MCG -6-4-19, AM 0121-351.
Откривање
Објектот е откриен на 1 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 527A е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 527A има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 23 м 54,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 3' 56". Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
ЖС „Воѓани“
Железничката станица „Воѓани“ — железничка станица во Република Македонија, со следниве географски координати: СГШ 41o 17 ' 51 , ИГД 21o 20 ' 04 .
Клајн Баркау
Клајн Баркау (Klein Barkau) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Баш Бахчели
Баш Бахчели — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Список на езера во Русија
Вкупните резерви на вода во езерата на Русија изнесува 26.000 км3. Поголемиот број на езера се со ледничко потекло.
Најголемите езера во европскиот дел на Русија (кои се наоѓаат претежно северозападниот дел ) се: Ладога (17.680 км2) и Онега (9.720 км2)
Најголемото езеро во областа Сибир а и во Русија (освен Каспиското Езеро) е Бајкалското Езеро кое воедно претставува и најдлабоко езеро во светот. Ова езеро содржи околу 85% слатка езерска вода во цела Русија и 22% на светските резерви со слатка вода. Должината на Бајкалското Езеро изнесува 636 км, со просечна ширина околу 48 км, а површината на езерото е 31.700 км2.
Список на езера според големината
Поголеми од 200 км2
Такси 2
Такси 2 (англиски: Taxi 2)е акциона комедија од 2000 година, во режија на Жерард Кравчик, врз основа на сценарио на Лук Бесон. Филмот е продолжување на такси од 1998 година.
Содржина
Девојката на Даниел, Лили би сакала да го запознае со нејзините родители, но Даниел треба да направи уште еден важен нагон како таксист. Кога конечно се сретнува со таткото на Лили, генералот Бернино, мисли дека Даниел е студент по медицина, вози амбулантни возила за да заработат дополнителни пари, а таксито е во сопственост на братот од даниел (кој дури и не постои) и тој само треба да "вози".
Кога Даниел го носи генералот на аеродромот за да подигне јапонски министер, тој го сретнува својот стар пријател Емилиен. Со несреќна случајност, Даниел мора да го вози министерот преку "терористичка патека" во хотелот, но министерот е киднапиран на патот од јапонската Јакуза. Даниел и Емилиен конечно успеале да го донесат министерот за безбедност.
Се разбира, овој филм, како и неговиот претходник, вклучува многу брзи автомобили.
Критика
"Забавна акција комедија против расните предрасуди, со бројни наводи за францускиот      менталитет, политиката и филмската историја".
Буџет
Буџетот од 10,7 милиони евра е компензиран од светските приходи од речиси 64,5 милиони долари (52,4 милиони евра).
Добитни награди
Марион Котилар победи на фестивалот Романтичен филм во Кабур во 2000 година, наградата за најдобра млада глумица во такси такси. Семи Насери беше награден за најдобар глумец на францускиот филмски фестивал на 19 февруари 2003 година
Музика
Музиката на Ал Кемја за филмот е многу минимална и се фокусира на хип-хоп елементи како типична филмска музика.
Смртен случај
Додека снимиал трик сцена, 41-годишен снимател умрел, а неговиот асистент претрпел сериозни повреди на нозете.
Чазма
Чазма — град во централниот дел на Хрватска. Градот е оддалечен околу 60 км од Загреб и околу 30 км од Бјеловар. Се простира на површина од 238 км2. Во градот живеат 8.095 жители од кои 96% се Хрвати.
Население
Според пописот од 2001 година, подрачјето на градот Чазма имало 8.895 жители.
Пред новата територијална поделба на Хрватска, постоела поранешна голема општина Чазма, која го имала следниот етнички состав:
Омега Кентаур
Омега Кентаур (ω Cen) или NGC 5139, Колдвел 80 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Кентаур, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како Omega Centauri и NGC 5139 се споменува и како Caldwell 80, GCL 24, ESO 270-SC11.
Откривање
Објектот е откриен во 1677 година од страна на Едмонд Халеј, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Омега Кентаур е од видот VIII. Видливиот сјај со голо око изнесува 5,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 6,1 m. Омега Кентаур има само една позната привидна димензија, која изнесува 55'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 26 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 28' 51"".
Други поделби
Проучување на Омега Кентауре вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 403; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8252.
Знаме на Гвинеја
Знамето на Гвинеја е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 10 ноември 1958 година. Знамето е составено од три вертикални ленти во црвена, жолта и зелена боја. Боите се засновани на боите на знамето на Гана, а формата на знамето е заснована на знамето на Франција. Црвената боја ја симболизира жртвениста на луѓето, жолтата сонцето и природните богатства и зелената ја претставува зелената вегетација на земјата. Боите се пан-африкански.
Вареш
Вареш (босански, српски, хрватски: Vareš) — град и општина во централна Босна и Херцеговина, познат по локалните рударски активности и производство на железо. Таа е дел од Зеничко-добојскиот кантон и Федерацијата на Босна и Херцеговина.
Автономија (1898 - 1902)
'''Автономија. Орган на политичките интереси на христијанското население во Турција''' (Автономия. Орган на политическите интереси на християнското население в Турция) бил весник на македонска емиграција во Бугарија.
Излегувал во Софија во периодот од 1898 до 1899 и од 1901 до 1902 година.
Вестникот излегувал во сабота и бил редактиран од Димитар Чохаџиев.
Во почетокот ги претставувал политичките интереси на Врховен македонски комитет, а подоцна весникот зазел центристичка позиција меѓу Комитетот и Македонската револуционерна организација.
Баскиска татковина и слобода
Баскиска татковина и слобода (на баскиски: Euskadi Ta Azkatasuna (ETA)) e воена баскиска националистичка и сепаратистичка организација. Групата е основана во 1959 година и оттогаш еволуирала од група која ја промовирала традиционалната баскиска култура во паравоена група со цел стекнување на независност за Баскија. ЕТА е главна организација на баскискиското движење за национално ослободување и е најважен учесник во баскискиот конфликт. ЕТА прогласила прекин на огнот во 1989 година, 1996, 1998 и 2006 година, но потоа истите ги прекршила. Сепак, на 5 септември 2010 година, ЕТА прогласила ново примирје, кое сè уште е на власт, а на 20 октомври 2011 ЕТА најавила "конечен престанок на нејзините вооружени активност".
Србиново
Србиново — планинско село во Општина Гостивар, во околината на градот Гостивар. До 2004 година, селото претставувало административно седиште на поранешната истоимена општина.
Баскиска татковина и слобода
Мотото на ЕТА е Bietan jarrai ("Задржете ги двете"), алудирајќи на двата свои симбола, змија ( која ја претставува политика) обвиткана околу секира (која ја претставува вооружена борба).
Од 1968 година, ЕТА е одговорна за убиствата на 829 лица, при што биле повредени илјадници луѓе и биле преземени десетици киднапирања. Групата е дефинирана како терористичка организација од страна на шпански, британски и француски институции, како и од страна на Европската унија и Соединети Американски Држави.
Србиново
Географија и местоположба
Србиново се наоѓа во областа Горни Полог, на јужните падини на Сува Гора. Оддалечено е 14 километри јужно од градот Гостивар.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Србиново живееле 440 жители, сите Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.039 жители, сите Албанци.
Космос-1154
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 30 јануари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3800 килограми. Космос-1154 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Србиново
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 317 жители, од кои 270 Албанци и 47 лица без податоци.
Космос-1154
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 641 км, а најмалото на 629.
Србиново
Родови
Како едни од најстарите албански родови во селото се споменуваат родовите: Исо Туше (13 куќи) и Вандре (18 куќи). Потекнуваат од местото Булчи во северна Албанија, од двајцата браќа: Исо и Идо. Во Србиново дошле кон крајот на 18-от век.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото:
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 521 и 521/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.165 гласачи.
NGC 7555
NGC 7555 — засега неутврден објект во соѕвездието Пегаз, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 11 септември 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7555 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 15 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 34' 0"".
Други поделби
Проучување на NGC 7555 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1167. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Стојан Ристески
Роден е на 2 ноември 1932 година во с. Лешани, Охридско. Со основно образование се стекнувал во Лешани, Белчишта и Охрид. Во Битола завршил учителска школа, а во Скопје завршил Виша педагошка школа и Философски факултет (група Историја на книжевностите на народите на Југославија). На 30 јуни 1975 година докторирал на Философскиот факултет во Нови Сад со тезата “Книжевното дело и живот на Радослав К. Петкоски“.
Д-р Стојан Ристески работел во основните училишта во селата Оровник, Злести и Требеништа, како и во учителската школа и во Гимназијата во Охрид(1960 - 1978); бил самостоен педагошки советник за македонски јазик (1978 - 1983). Од 1983 до пензионирањето во 1993 година бил професор по македонски јазик на универзитетите во Приштина и Ниш, а на Факултетот за туризам и угостителство во Охрид предавал Културно наследство и Култура на однесувањето.
Надворешни врски
Велгошти, текст на делото
Бајрам Шабани
Бајрам Шабани (с. Липково, Кумановско, 14 октомври 1922 - с. Белановце, Кумановско, 14 октомври 1941) бил учесник во НОВ во Македонија, првоборец и народен херој. За народен херој на Југославија бил прогласен на 10 октомври 1951 година.
Животопис
Во септември 1941 година Шабани е дел од групата која, по наредба на кумановската партиска организација, го проучува просторот на делување на Карадачкиот партизански одред. При престојот на групата во селата, Шабани на албански јазик ги убедуваше своите соговорници дека бугарската власт е ненародна и дека ги пљачкосува и Албанците и Македонците.
На 12 октомври 1941 година кога се формира Карадачкиот партизански одред, Шабани станува борец на одредот. Загинал по два дена, во борба со бугарската војска и полиција во атарот на с. Белановце, Кумановско, држејќи отстапница на своите другари. Во моментот кога ја фрлил последната бомба, бил погоден од митралески оган и паднал мртов.
За народен херој бил прогласен на 10 октомври 1951 година.
Башанли
Башанли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Кирен
Кирен (Kühren) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 2753/1
NGC 2753/1 — елиптична галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2753/1 се споменува и како MCG 4-22-15, CGCG 121-20, KCPG 187.
Откривање
Објектот е откриен на 21 февруари 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2753/1 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 2753/1 има привидни димензии од 0,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 7 м 8,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 20' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 2753/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25603. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1954. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 237.
Стопански развој
Стопански развој (или економски развој) — зголемување на економското богатство на определен регион или држава. Може да се разбере и како севкупност од сите напори кои една држава ги презема сè со цел да се зголеми стопанскиот раст односно стопанскиот живот на самите граѓани на определена земја.
ЖС „Даме Груев“
Железничка станица Даме Груев — железничка станица во близина на селото Вашарејца. Станицата има еден железнички колосек и се наоѓа во непосредна близина на магистралниот пат Прилеп - Битола. Објектот на станицата е во лоша состојба и е во голема мера разрушен. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Велес - Битола.
Битка кај Таненберг
Битка кај Таненберг е прв голем судир на Руското Царство и Германското Царство во  1914 година на Источниот фронт во првите денови на Првата светска војна. Во битката учествувале Првата и Втора руска и Осмата германска армија, битката траела од 17 август до 2 септември 1914 годиа.
Руската армија своите комункаци преку радио врски ги обавувала без шифрирање, бидејќи верувале дека Германците немаат познавачи на рускиот јазик. Германските сили со своите преведувачи на тој начин биле упатени во сите воени планови на Русите.
Тек на битката
Руските армии навлегле во Источна Прусија со цел да го заземат Калининград. На почетокот битката била поволна за руската војска која се пробивала на запад. Првата армија ја поминала границата на 17 август, неколку дена порано според германските проценки. Првиот германски контранапада бил одбиен на 20 август 1914 година. Германскиот командант фон Притвиц бил сменет кога се обидел потполно да ја напушти источната Прусија. Поради пропаѓање на Шлифеновиот план на запад, германската команда била доведена до паника и испратила дополнителна војска на Источниот фронт. Додека засилувањата од запад пристигала, командантот на германската Осма армија, Макс Хофман ги прегрупирал германските сили, оставајќи слаби сили шред уската Прва армија што пристигнувала од исток, а подготвил стапива за Втората армија која доаѓала од југ.
Германскиот командант Херман фон Франко ја пресекол издолжената линија за снабдување на Втората руска армија, а тоа довело до масовни предавања и речиси потполни уништување на Втората армија кај местото Фрогенау. Началникот на штабот на новиот командант на фронтот, фон Хинденбурга, Ерих фон Лудендорф, испратил телеграма за победата од блиското село Таненберга и битка според тоа место го добила името според строго барање на Хинденбург. Хофман верувал дека Хинденбург немал никакво ичество во битката, и на посетителите при покажување на фронтот и штабот на Хинденбург им говорел дека тоа е местото каде што фелдмаршал спиело пред, по и во токот на битката. Хинденбург инсистирал на ваков назив на Битката зашто на тоа место се одржала и Битката кај Гринвалд во 1410 година, кадешто словенските воини ги поразиле Тевтонските рицери. Во таа древна битка некој предок на Хинденбург го загубил животот.
Пред да му биде испратена порака за поразот на рускиот цар, Самсонов, командант на руските сили, извршил самоубиство со пиштол на 29 август. Неговото тело го пронашла германската патрола следниот ден. Командантот на Првата армија Рененкамф бил принуден да се повлече од Прусија.
Ова битка е централен мотив на романот Август 1914 на Александар Солженицин.
Објаснување на поразот
Од главниот штаб на Руската царска војска била испратена наредба да не се користат старите шифри поради можоста Германците да ги имаат дешифрирано (подоцна се дознало дека Германците никогаш не успеале да ги дешифрираат руските шифри) и поради тоа руската комуникација се одвивала на отворено, а Германците ги преведувале без проблеми.
За време на битката рускиот генерал Рененкампф бил со проститутки во кафана,а кога некој офицер дошол да го праша за понатамошните наредби, Рененкампф го избркал. Во шумите бил фатен германски војник, кој под закана со мачење на Русите им пренел дека германската команда ги дознала руските планови и дека армијата ана Самсон ќе биде уништена.
Германската команда одлично ја организирала својата војска и ги удрила силите на руската Втора армија кај што биле најслаби.
Црна смрчка
Црна смрчка (Morchella elata) е вид на габа од семејството Morchellaceae. Тој е еден од многуте сродни видови, попознат како црни смрчки, и до 2012 година, името Morchella elata било широко применето за црните смрчки низ целиот свет. Како и повеќето членови на родот, Црната смрчка е популарна габа за јадење и ја бараат многу ловци на печурки.
Таксономија и филогенија
Плодните тела на видовите смрчки, вклучително и црната смрчка( М. elata), се многу полиморфни по изглед, покажуваат варијации во формата, бојата и големината; ова придонело за несигурности во врска со таксономијата. Дискриминацијата помеѓу различните видови е комплицирана од несигурноста во однос на тоа кои видови се навистина биолошки различни. Ловците на печурки се однесуваат според нивната боја бидејќи видовите на смрчки се многу слични по изглед и значително се разликуваат во зависност од видот и возраста на секоја смрчка.
Раните филогенетски анализи ја поддржале хипотезата дека родот содржи само неколку видови со значителна фенотипска варијација. Најновата работа со ДНК, сепак, открива повеќе од десетина различни групи смрчки во Северна Америка, и над 60 низ целиот свет. Екстензивна ДНК студија покажала три дискретни носачи или генетски групи, кои се состојат од црна смрчка (Morchella elata и други), жолта смрчка (Morchella esculenta и други) и бели смрчка (Morchella rufobrunnea и Morchella anatolica). Видовите во рамките на елатската обвивка (исто така наречени Distantes), се одликуваат со постепено затемнување на нивните стерилни гребени по зрелоста, со исклучок на Конусна смрчка (Morchella tridentina) (= Morchella frustrata ), која има упорно бледи гребени. Во рамките на црно-жолтите обвивки, има десетици индивидуални видови, многу ендемски на одделни континенти или региони. Овој поглед богат со видови е поддржан од студии во Северна Америка, Западна Европа, Турција, Израел, Хималаите, и Кина.
Научното име на црната смрчка (Morchella elata) е предложено од Елиас Магнус Фрајс од Европа во 1822 година. ДНК-анализата во 2011 година покажала дека северноамериканските црни смрчки во голема мера се разликуваат од европските видови, затоа се ограничува употребата на името M. elata во Европа. Во 2012 година, Куо и сор. обезбедиле имиња за многу северноамерикански црни смрчки, кои во минатото се нарекувале црни смрчки (Morchella elata). Сепак, во следната студија на Ричард и сор. (2014), предлагајќи унифицирана таксономија за родот, се сугерира дека оригиналниот опис на Фрајс за црната смрчка може да одговара на филогенетската лоза Мел -10, која оттогаш е опишана од Северна Америка како Morchella importuna, но подоцна се покажало дека таа има широко распространето трансконтинентално живеалиште.
Разновидноста црната смрчка var. purpurescens, кои се одликуваат со пурпурни или розови нијанси на нејзините аскокарпи, сега се смета дека припаѓаат на филогенетски различна лоза (Ричард и сор. 2014).
Источна Северна Америка
Опис
Црната смрчка има апери со оперкалум (т.е. отворање на асци со апикален капак за испуштање на спорите). Понатаму има едноклеточни хиалински аскоспори со капки поларно масло.
И покрај фактот дека многу толкувања за црната смрчка (M. elata) постојат со текот на годините, повеќето автори се согласуваат дека оригиналниот концепт на Фрајс се однесува на вид со темни, конусни аскокарпи и повеќе или помалку паралелни вертикални гребени, со хоризонтални меѓусебно поврзани врвови распоредени во „скала“ шема
Овој вид е за јадење, иако како и другите смрчки, некои поединци може да бидат алергични на него, затоа мора да се готви пред да се јаде. Може да се исуши и за подоцнежна употреба. Сепак, според еден прирачник за смрчки, таа може да предизвика гастроинтестинално нарушување и не може лесно да се идентификува без микроскоп.
Екологија и распространетост
Плодното тело на црната смрчка во пролет на почвата. Оригиналниот опис на Фрајс, кој се засновал на примероци од под ела во Шведска, го пријавил како редок: " In silvis abiegnis, praecipue locis humidis adustis, raro ". Сепак, бидејќи вистинскиот идентитет на Црната смрчка (M. elata) сè уште не е целосно разјаснет, неговите точни еколошки преференции и дистрибуција остануваат нејасни.
Токсичност
Морелите содржат мали количини на токсини на хидразин или непознат токсин кои се уништуваат преку готвење, (присуството на хидразин е контроверзно бидејќи не се откриени примарни референци на хидразин кај видовите), затоа смрчките печурки никогаш не треба да се јадат сурови.
Космос-1155
Космос-1155 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 февруари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1155 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 354.
Косовци
Косовци се жителите на Косово, било да се работи за поранешната српска покраина Косово и Метохија, или денешната независна Република Косово. Србите на Косово се нарекуваат косовски Срби, Албанците - косовски Албанци. За првпат името почнува да се употребува во 1942 година. Има две значења — географско и историско. Под географското се подразбираат сите жители на областа (без Србите од Рашка) како жители на Косово, чијашто етимологија произлегува од српското кос. Под историското или поточно историско-етничкото значење Косовари се подразбираат Албанците коишто претендираат да се наследници на илирското племе Дардани. После Балканските војни со следната српска инвазија во областа, многу од албанските водачи бегаат во Албанија, кадешто формираат парламентарна група на Косоварите.
Косовски Албанци
Во текот на 17 век, албанското население во областа, посебно сконцентрирано во Метохија, расте. Во 19 век, пак, во Косово, како и во останатиот дел на Балканскиот Полуостров, се буди етничкиот национализам. Во Косово станува збор за албански етнички национализам, којшто вклучува романтични претстави за древна Илирија.
За време на управувањето на Слободан Милошевиќ во 1998 година, е започнато етничко чистење врз нив, поради кое НАТО ја напаѓа Србија, ја одделува областа од Србија и Црна Гора и ја поставува под свој протекторат.
Косовски Срби
Косовски Срби се жители коишто живеат на територијата на Косово и Метохија. За време на војната во Косово во 1998/99, голем број од ова население се иселува на север во Србија. Денес, нивниот број не достигнува ни 100.000.
Бејаздели
Бејаздели — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Лемкулен
Лемкулен (Lehmkuhlen) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Историја на Австралија
Во поголемиот дел од изминатите 40.000 години, Австралија била населена со Абориџини. Абориџините имаат азиско потекло и создале богата култура базирана на лов и собирање плодови. Нивниот мирен живот бил уништен со доаѓањето на Европејците кон крајот на 18 век. Првите доселеници биле затвореници од преполните британски затвори, а подоцна им се придружиле земјоделците и рударите привлечени од богатството на оваа земја. Во 1901 г. Австралија станала независна држава која се приклучи во битките во двете светски војни. Денес таа е мултикултурна земја со богата економија и блиски врски со Азија, Америка и Европа.
Пражители
Првите луѓе што ја населиле Австралија биле предците на денешните Абориџини. Тие пристигнале во Австралија пред околу 40.000 години пловејќи по плитките мориња кои подоцна ја одвоиле Австралија од Азија. Со подигање на нивото на морето, тие се повлекле во внатрешноста, и со секири сечеле дрва за да подигнат засолништа од дрво и кора.
Откривање и истражување
Во 17 век, шпанскиот морепловец Луис Ваз де Торес и Холанѓанецот Вилем Јансон ги истражувале островите во Азија и Тихиот Океан.
Иако има теорија дека португалци ја откритиле Австралија во 1520-тите, нема официјални докази за тоа. Вилем Јансон капетан на бродот Дајфкен,се смета за првиот Европеец кој стапнал на Австралија (1606 година). Истата година, шпанска експедиција која пловела во блиските води, предводена од португалскиот морепловец Педро Фернандес де Кеирос стигнал на Новите Хебриди и мислејќи дека тоа е митскиот јужен континент го нарекол островот „Austrialia del Espiritu Santo“ (Јужна земја на Светиот Дух), во чест на кралицата Маргарет од Австрија, сопруга на Филип III од Шпанија кој ја финансирал експедицијата. Истата година, заменикот на Кеирос, Луис Ваз де Торес поминал низ Торесовиот Проток, долж јужниот брег на Нова Гвинеја без да го забележи континентот Австралија.
Во 1628 година, генералниот гувернер на Холандска Источна Индија, Питер де Карпентие, испратил ескадрила од холандски бродови за да го истражи северниот брег. Овие бродови направиле детални испитувања, особено во Карпентарискиот Залив, именуван во чест на Де Карпентие.
Во 1642-43 година холанѓанецот Абел Тасман пловел околу Австралија без воопшто да го забележи тоа. Тој стигнал до островот кој го нарекол Ван Дименова Земја, (сега Тасманија). Исто така експедицијата на Абел Тасман била првата европска експедиција за која се знае дека стигнала на Нов Зеланд и го забележала островот Фиџи. На неговото второ патување во 1644 година, тој го мапирал Австралиското копно (кое го нарекол Нова Холандија).
Вилијам Дампиер, англиски борец и истражувач, во 1688 година и повторно во 1699 година стигнал на северозападниот брег на Нова Холандија, и објавил влијателни описи на Абориџините.
Во 19 април во 1770 година, британскиот истражувач капетан Џејмс Кук со својот брод Ендевор стигнал до источниот брег на Нова Холандија а десет дена подоцна се закотвил во заливот Ботани. Кук на 21/22 август 1770 година го прогласил целиот источен брег на Австралија за британска сопственост.
Во март 1772 година, Марк-Жозеф Марион ду Фресне, кој раководел со два француски брода, стигнал до Ван Дименовата Земја на својот пат кон Тахити и Јужните мориња. Тој со својата посада станале првите регистрирани Европејци кои се сретнале со домородците на Тасманија и убиле еден од нив. Истата година, француската експедиција предводена од Луј Алено де Сент Алоарн, станале првите Европејци кои формално побарале суверенитет над западниот брег на Австралија, но не бил направен обид ова да биде проследено со колонизација.