cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Чембало
Чембалисти
Современата изведба на чембало може да се подели на три периода, почнувајќи со кариерата на големиот возобновувач на чембалото, Ванда Ландовска (1879–1959). Ландовска користела чембало од марка Плејел кое, како и другите чембала во тоа време на раната возобнова биле мошне повлијаени од пијаното. Таквите инструменти, иако денес се сметаат несоодветни за изведба на автентича музика, сепак имаат некакво историско значење за делата кои се напишани баш за нив (како на пример концерти од Фаља или Пуленк). Во пост-Плејел периодот се вбројуваат познатите англиски изведувачи како Џорџ Малком и Тарстон Дарт кои изведувале на англиски инструменти изработени од мајсторот Томас Гоф и семесјтвото Гобл.
Во следната генерација на чембалисти спаѓаат пионерите на изведбата на инструменти направени по автентични методи од пораните периоди по истражувањата на познатите истражувачи-мајстори како Френк Хабард и Вилијам Доуд. Во оваа генерација на изведувачи спаѓаат Ралф Керкпатрик, Игор Кипнис, и Густав Леонхарт. Во последните декади меѓу најдобрите чембалисти спаѓаат Тревор Пинок, Кенет Гилберт, Кристофер Хогвуд, Тон Купман, Папас Јаковос, Кристоф Русе и Андреас Стајер.
Снимки
Како звучи чембалото (извадок од Менуетот Бр.1 од Партитата Бр.1 во Х-дур, Јохан Себастијан Бах)
Црква „Св. Димитриј“ - Смилево
Свети Димитриј — помала селска црква во демирхисарското село Смилево, сместена на неколку стотина метри пред селото, непосредно од левата страна од патот.
Јапонски железници
Јапонски железници (JRグループ; мктр. џејару гурупу) — претпријатие од седум здружени членки — наследнички на државното претпријатие „Јапонски национални железници“, приватизирано во 1987 г.
Групацијата раководи со главнината на железничката мрежа во Јапонија, со голем дел од меѓуградскиот сообраќај (вклучувајќи ги големобрзинските линии на „Шинкансен“) и градскиот сообраќај во рамките на поединечни населени места.
Претпријатија
„Јапонски железници“ се состои од: Постојат: За разлика од други групи, „Јапонски железници“ се сочинети од независни претпријатија кои немаат главна дирекција или холдинг со централна управа.
Шесте патнички превозници се поделени по подрачја и сообраќаат во тие граници, со исклучок на извесни далекусежни линии. Таква е линијата на возот „Ширасаги“ помеѓу Нагоја и Тојама, која вози со состав на Западнојапонските железници, но помеѓу Нагоја и Мајбара добива нов екипаж од Среднојапонските железници, како сопственик на тој дел од пругата.
Со превоз на стоки и суровини се занимава Јапонско товарно железничко претпријатие.
Покрај ова, групацијата има и две претпријатија со помошна улога кои не стопанисуваат со возови: Институтот за истражување на железничка техника и „Железнички информатички системи“.
Валентино Роси
Валентино Роси — италијански професионален мотоциклист и повеќекратен светски шампион во Мото ГП. Тој е еден од најуспешните мотоциклисти со девет светски гран-при првенства зад неговото име – седум од нив се во премиер-класата (кралската класа).
Следејќи ги стапките на неговиот татко Грацијано Роси, Валентино почна да се трка во гран-при во 1996 година за фабричкиот тим на Априлија во категорија до 125 cc и ја освои својата прва титула во светското првенство уште следната година. Оттаму се префрли во категоријата до 250 cc во фабричкиот тим на Априлија и го освои светското првенство во 1999 година. Во 2001 година го освои светското првенство до 500 cc со тимот на Хонда, а во 2002 и 2003 година ги освои Mото GP светските првенства, исто така со тимот на Хонда. По напуштањето на тимот на Хонда и приклучувањето во тимот на Јамаха ја продолжува својата серија на освојување на првенствата едноподруго во 2004 и 2005 година и повторно ја освојува титулата во 2008 и ја сочувува во 2009 година. Тој си оди од тимот на Јамаха и за да му се приклучи на тимот на Дукати во сезоната 2011.
Роси е прв на списокот на сите времиња со 79 победи во категоријата до 500cc/Мото ГП и втор на списокот на севкупни победи со 105 победи (зад Џакомо Агостини со 122).
Раните години
Валентино Роси е роден во Урбино и тој бил уште дете кога неговата фамилија се преселила во Тавулија. Син на Грацијано Роси поранешен мотоциклист, тој започнува да вози на многу рана возраст. Првата љубов кон возењето бил картингот. Поттикнат од неговата мајка Стефанија Грацијано, купува картинг во замена за мотоцикл, како резултат на мајчината грижа за безбедноста на нејзиниот син. Сепак, карактерот на семејството Роси за постојано да се вози побрзо ќе предизвикаат редизајн; Грацијано го заменил моторот од 60cc со нов 100cc картинг-мотор за, тогаш, неговиот петгодишен син.
Роси победува на регионалното првенство во картинг во 1990 година. По ова тој се издигнува во мини-мото категоријата и до пред крајот на 1991 година освојува бројни регионални трки. Роси продолжува да се трка со картинг и завршува петти на државното првенство во картинг во Парма. И Валентино и Грацијано почнале да гледаат за префрлање во италијанската 100cc категорија како и во соодветните европски категории кои најверојатно би го турнале во насока на Формула 1. Сепак високата цена на тркачките картинзи го доведоа до одлука да се трка исклучиво во мини мото категоријата. Во периодот од 1992 до 1993 година, Валентино продолжува да ги учи деталите на мини-мото трките.
Со помош на неговиот татко, Вирџинио Ферари, Клаудио Кастиљони и Клаудио Лусуарди (кој бил на чело на официјалниот Каџива спорт производствен тим) во 1993 вози Каџива Мито 125cc мотоцикл, кој го оштетува при несреќата во првиот свиок не повеќе од стотина метри од бокс-линијата. Тој завршил како деветти тој викенд. Иако првата сезона во италијанското првенство на спортско-производствени тимови била неизвесна, тој постигнал пол-позиција во последната трка од сезоната во Мисано, каде што ќе заврши на подиумот. Во втората година Роси бил снабден со фабрички Каџива Мито од страна на Лусарди со кој го освојува италијанското првенство.
Космос-1891
Космос-1891 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Валентино Роси
Светски првенства во категории до 125cc, 250cc и 500cc
Во 1994 година, Априлија преку тимот Сандрони го искористила Роси за да го подобри својот RS125R, а за возврат му дозволила да научи да се справи со новото брзо темпо на 125cc трки. Во 1994 година за време на италијанското првенство бил дел од тимот Сандрони и продолжил да вози за него во 1995 година во европскиот и италијанското првенство.
Космос-1891
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 октомври 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1891 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1028 км, а најмалото на 952.
Валентино Роси
Светски првенства во категории до 125cc, 250cc и 500cc
Роси немал некаков успех во светското првенство во 1996 година, не успевајќи да заврши пет трки од сезоната и паѓајќи неколкупати. И покрај ова, во август го освоил своето прво гран-при од светското првенство во Брно Чешка со својата AGV Aprilia RS125R. Тој ја завршил сезоната на деветтата позиција и продолжил да доминира во светското првенство до 125cc во следната година во која победил на 11 од 15 трки.
До 1998 година Aprilia RS250 го достигнала својот врв имајќи ги во својот тим Валентино Роси, Лорис Капироси и Тетцуа Харада. Смртта на двајца негови пријатели во сообраќајна несреќа имала последици врз него. Тој ја завршува сезоната на второто место во категоријата до 250cc, со само 3 бода зад Капироси. Сепак во 1999 година ја освоил титулата со 5 пол-позиции и 9 победи.
Поради неговиот успех во класата до 250cc во 2000 година Роси бил награден со место во тимот на Хонда во тогаш најдобрата класа во светското мотопрвенство до 500cc. Џереме Бургес му го претставил NSR500 и бил убеден дека во комбинација со Роси ќе носи само успеси. Пензионираниот светски шампион во класата до 500cc Мајкл Духан, кој исто така го имал Џереми Бургес за главен инженер, работел со Роси како негов личен ментор во првата година во Хонда. На Роси ќе му биде првпат да се трка против Макс Бјаџи, друг италијански возач со кој често бил споредуван од страна на новинарите. Ќе бидат потребни девет трки пред Роси да победи со својата Хонда, но како и неговите претходни сезони во 125 и 250cc, ќе се создадат услови за втора посилна сезона каде што завршува на второто место зад Американецот Кени Робертс, Џуниор.
Роси го освоил своето прво светско првенство во класата до 500cc во 2001 година (победувајќи 11 трки) во последната година од таа класа. Во следната година двотактните 500cc мотори биле сè уште дозволени, но таа година се видел почетокот на новата Мото ГП класа со четиритактни 990cc мотори со што 500cc машини биле застарени. Во 2001 година Роси се здружил со американскиот возач Колин Едвардс во осумчасовната трка на издржливост во Сузука возејќи ја Хонда VTR1000SPW. Едвардс и Роси победиле на трката и покрај недостатокот на искуство на Роси во трките Superbikes.
Хонда (2002-2003)
Воведната година за Мото ГП моторите била 2002 година кога возачите се соочува со проблеми навикнувајќи се на новите мотори. Роси победил на првата трка и продолжил со освојување на осум од првите девет трки во сезоната, остварувајќи вкупно 11 победи.
Во 2003 година била речиси истата ситуација за конкурентите на Роси кој освоил девет пол-позиции како и девет ГП победи со што го освои третото последователно светско првенство. Австралиското ГП на Филипинските Острови во 2003 година многу набљудувачи го сметаат за еден од најголемите моменти во кариерата на Роси поради уникатните околности. Откако му била дадена казна од десет секунди за претекнување за време на истакнатото жолто знаме поради несреќата на Трој Бејлис од Дукати, второпласираниот Роси продолжил да форсира и ја завршил трката со повеќе од петнаесет секунди предност анулирајќи ја казната и победувајќи на трката.
Во текот на втората половина од сезоната 2003 имало многу шпекулации за плановите за иднината на Роси. Некои луѓе се сомневале дека ќе успее во својот обид да ја освои третата последователна титула и се прашувале во кој тим е неговата иднина. Неговиот договор со Хонда истекувал на крајот од годината и постоеле гласини дека Роси станал помалку разочаран од неговиот мотор во Хонда. За време на неговиот мандат во Хонда тој успешно „возел” по својот зацртан пат обезбедувајќи ѝ на Хонда титула во светското првенство во класата до 500cc, како и последователни титули во Мото ГП светското првенство.
Здружен со зголемениот скептицизам дека причината за неговиот успех била доминацијата на RC211V, а не на Роси, било неизбежно Хонда и Роси да се разделат. Гласините во средината на сезоната посочиле кон можен премин во Дукати што ги довело италијанските медиуми до лудило; идејата големиот Италијанец на силен италијански мотор изгледала премногу добро за да биде вистинита. Дукати навистина пробал да го заведе Роси за да го вози нивниот Мото ГП мотор, „Desmosedici”, но поради голем број причини Роси ја отфрлил понудата, критичарите велат дека во споредба со другите производители Дукати имал долг пат пред да стане конкурентен дури и со Роси на помош. Ова се покажало како точно со незначајните перформанси на Дукати во сезоната 2004, кои дури биле полоши од воведната година во Мото ГП во 2003 година.
Во неговата афтобиографија “ Што Ако Никогаш Не Се Обидев”? Роси нуди уште една причина за изборот на Јамаха наместо Дукати потенцираќи дека начинот на размислување на Ducati Corse е премногу сличен на оној од Хонда од кој се обидувал да избега. На крај Роси потпиша две годишен договор со конкурентите Јамаха наводно во вредност над 12 милони американски долари, цена која ниеден друг производител, па дури ни Хонда не била подготвена да плати.
Јамаха (2004-2010)
Традиционалниот почеток на сезоната во Сузука бил откажан од безбедносни причини поради фатална несреќа на Даџуро Като, стартот на сезоната 2004 започна во Велком во Јужна Африка. Роси победил на трката, станувајќи единствен возач со последователни победи за различни производители, поведувајќи на последната трка од претходната сезона возејќи за Хонда. Роси ќе победи уште осум ГП трки од сезоната и првенствено борејќи се со Сете Жиберно за влакно ќе го освои првенството во инзвонредната трка на Филипинските Острови. Роси ја завршил сезоната со 304 бода, Жиберно со 257 и Макс Бјаџи на третото место со 217 бода.
Во гран-при мотоциклистичката сезона од 2005 година, Роси го освојува своето седмо светско првенство и петто последователно Мото ГП првенство. Завршил со 367 бода, 147 бода пред второпласираниот Марко Меландри (220 бода) и Ники Хејден на третата позиција со 206 бода. Роси ја започнува Мото ГП сезоната во 2006 година како фаворит за освојување на првенството, но тој имал проблеми во првата половина од првенството. Хејден го имал поголемиот дел од бодовите од повеќето трки низ сезоната, а Роси полека се искачувал до врвот. Роси конечно го зазема второто место во генералниот пласман зад Хејден на трката во Мотеги. Во португалското гран-при највозбудливата трка од сезоната Хејден бил соборен од својот клупски колега Дани Педроса со што не ја завршил трката. Ова доведе Роси да ги освои водечките бодови во генералниот пласман. Сепак, во Валенсија, последната трка од сезоната, Роси паѓа рано во трката со што Хејден го освојува Мото ГП првенството од 2006. Роси завршува како второпасиран.
Во Мото ГП сезоната 2007 Роси ја вози својата нова Yamaha YZR-M1 800 cc. Во првата трка од сезоната во Катар, Роси завршува втор зад Кејси Стонер возејќи Ducati Desmosedici. Роси подеди во Шпанија, втората трка од сезоната, и ќе победи уште 3 трки од сезоната. Стонер доминирал таа сезона со 10 победи, освојувајќи ја својата прва титула со предност од 125 бода од второпласираниот Дани Педроса. Победата на Педроса на последната трка во Валенсија во комбинација со откажувањето на Роси ќе го турне Роси на третото место со разлика од само еден бод. Ова бил најнизок пласман на Роси на првенствата уште од неговата прва сезона во 1996 година во категорија до 125 cc. Неговиот мотор бил недоволно конкурентен, посебно во максималната брзина споредено со Хонда или Дукати, поради што тој се закани дека ќе замине од Јамаха ако тие не направат подобар мотор.
Во 2008та Роси користи Бриџстоун гуми. За него сезоната започнува бавно со петто место во Катар, но неговата прва победа е во Шангај и на следните две трки. Од таа трка трка, Роси на секоја останата завршува на подиумот (освен во во Холандија во Асен каде што падна и ја заврши трката на единаесеттото место) победувајќи на вкупно девет трки од сезоната. Неговите победи во Лагуна Сека (по претекнувањето на Стонер во свиокот “Corkscrew” кој падна но продолжи и го освои второто место) и поради дожд скратената трка во Индијанаполис значело дека има победено на секоја патека во сегашниот календар. Победата во Мотеги била негова прва победа на Мото ГП мотор. Победата во Мотеги му ја донело првата тутула во Мото ГП на со мотор од 800cc, шеста во главната категорија и осма вкупно.
На осми јуни 2009 година, Валентино Роси возел Јамаха во почесен круг на познатата патека Isle of Man TT заедно со италијанскиот пријател и мото-легенда Џакомо Агостини кој бил наречен „Круг на боговите”.
Во сезоната од 2009 година Роси победил на шест трки и ја освоил својата деветта титула победувајќи го својот тимски колега Хорхе Лоренсо кој завршил на второто место со разлика од 45 бода. Шест победи е најмалиот број на победи што Роси го имал во првенство во кој тој го освоил. Претходниот резултат со најмал број на победи, девет, бил во 1999 година во класата до 125 cc и во 2003, 2004 и 2008 година во Мото ГП. Неговата победа во 2009 година во Холандија во Асен била стотата победа за Роси која го направи единствен натпреварувач во мото гран-при историјата со сто победи.
Сезоната во 2010 година започнала со врвни резултати на тестирањата пред почеток на сезоната. Победи на прваа трка во Катар по падот на Кејси Стонер кој бил водач во почетниот дел на трката. Роси го повредил своето рамо и грб веднаш пред закажувањето на јапонското гран-при за во октомври поради застојот во авио-сообраќајот предизвикан од втората ерупција Eyjafjallajökull во Исланд. Следните две трки Роси ги губи од својот тимски колега Лоренсо, додека Роси се жали на болки во рамото. На почетокот повредата не се сметала за посериозна и се очекувало да закрепне за неколку недели, но кинењето на лигаментот на рамото не заздравило доволно.
На 5 јуни 2010 година на домашната трка во Муџело, на втората слободна тренинг сесија Роси паѓа во Биондети возејќи околу 190 км/ч. Роси страдал од повеќекратна скршеница на неговата десна потколеница и бил негуван по хируршката интервенција во болница во Католика блиску неговиот дом по што било дијагностицирано дека најверојатно ќе го пропушти поголемиот дел од сезоната. Тоа било првпат Роси да пропушти трка во својата гран-при кариера. Сепак, пред британското гран-при, репортерката Сузи Пери во својата колумна за Дејли Телеграф изјави дека Роси планира да се врати на трката во Брно. Роси го потрврди истото само една недела подоцна. На 7 јули, Роси возел во Мисано на светскиот супербајк првенство на Yamaha YZF- R1 подготвена од Јамаха светскиот субербајк тим за да го провери закрепнувањето на на неговата нога. Тој извозел 26 круга во два наврати, со најдобро време на кругот што заостанувало околу 2 секунди зад времињата на другите скорешни времиња на патеката. На крајот на сесијата, Роси се пожалил на неудобност, изјавувајќи дека чувствува болки во ногата и раменото. На 12 јули Роси прави уште еден тест во Брно по што објавува дека е посреќен и дека е во поголема форма. По прегледите од главниот медицински доктор во четвртокот пред викендот, Роси се враќа на германското гран-при, две трки пред планираното и само 41 ден после несреќата. Тој успева да заврши на четвртото место по битката со Кејси Стонер за третото место. Тој додава уште една победа зад неговото име во Сепанг, Малезија собирајќи 10 подиуми во целата сезона, вклучувајќи ги петте последователни подиуми со оној на последната трка од сезоната и завршува како трет во генералниот пласман.
Дукати ( 2011-)
На 15 август 2010 година, по трката во Брно, Роси потврди дека ќе вози за Дукати Корс со потпишувањето на двегодишен договор почнувајќи од 2011та и ќе му се приклучи на поранешниот тимски колега од Хонда во тимот. На 9 ноември во Валенсија првпат го тестира Desmosedici и од неговиот прв настап во 1999 година првпат на италијански мотоцикл. Роси бил опериран на своето рамо што го повредил во сезоната 2010, со цел да биде спремен за претсезонските тестирања во Малезија. По добар напредок на првичните тестирања, на вториот тест Дукати потфрли пред очекувањата на тимот и го остави Роси незадоволен фавршувајќи со заостаток од 1.8 секунди зад Хондата на Кејси Стонер.
Роси ја започнал сезоната со седмо место во Катар по кое следело петто на влажната патека во Јерез, и покрај судирот со Кејси Стонер за кој Роси подоцна се извини. Следело уште едно петто место во Португалија, па трето во Ле Ман профитирајќи од судирот на Дани Педроса со Марко Симончели по што Педроса се откажа, а на Симончели му била дадена казна да помине низ гаражите. Следните четири трки Роси ги завршил во најдобрите шест, четврти во Асен, деветти во Сачесенринг, две шести места во Лагуна Сека и Брно, и десетто место во Индијанаполис.
Завршил на седмото место во Мисано по што бил десетти во Арагон и откажувањето во првиот круг во Јапонија по контактот со Хорхе Лоренсо и Бен Спајс по која несреќа имал мала повреда на прстот на раката. Тој се откажал поради падот на средина од трката во Австралија. Во Малезија се квалификува како деветти, но учествувал во сударот со Марко Симончели и Колин Едвардс во вториот круг од трката. Симончели бил четврти кога паднал попречувајќи им го патот на Едвардс и Роси, и двајцата удираат во неговата Хонда. Во инцидентот кацигата на Симончели испаѓа. Симончели подоцна им подлегна на повредите здобиени во несреќата, а трката била откажана. Во последната трка од сезоната Роси се откажал по инцидентот на Алваро Баутиста во првиот свиок кој паднал од својот мотор и со тоа ги повлекол Роси, неговиот клупски колега Хејден и Ренди де Пуниет. Неговото откажување значело дека Роси ја завршил сезоната без победа за првпат во во својата гран-при кариера, завршувајќи седми во генералниот пласман.
Конкуренти
Претходно во неговата кариера Макс Бјаџи се сметал за главен конкурент на Роси. Еднаш на неговото мрежно место дури го немало името на Макс, наместо тоа XXXX XXXXX стоело на местото кога неговото име требало да се спомне. Иако тие не се имаа тркано еден против друг дури до 2000 година, соперништвото помеѓу нив растело уште од средината на 90-тите. Соперништвото помеѓу нив исчезнало со освојувањето на последователните светски првенства и борбата на Бјаџи да најде поддршка и постојаност во неговите трки.
Во неговата автобиографија „Што ако никогаш не се обидев” голем број на причини за соперништвото со Бјаџи и некои од инцидентите кои довеле ескалација. Соперништвото е исто така прикажано во документарецот од 2003 година „Побрз”.
Најголем конкурент на Роси во сезоните 2003 и 2004 бил Сете Жиберно возејќи за тимот на Гресини мовистар Хонда на RC211V за кој Жиберно помогна да се развие во 2005 година. На почетокот тие беа пријателски расположени во гаражите и надвор од нив – Жиберно на неколку наврати се забавувал со Роси во италијанската ибица, но нивниот однос се влошил за време на сезоната 2004 и кулминирал при „инцидентот во Катар”. Тимот на Роси, како и Макс Бјаџи беа казнети да ја започнат трката од крајот на колоната поради што ја „чистеле својата почетна позиција”. Повеќе тимови вклучувајќи го тимот на Жиберно, Гресини, како и официјалниот Репсол Хонда фабрички тим, успешно се пожалиле Роси да биде казнет. Тој и неговиот главен механичар Џереми Бургес инсистирале дека тие не правеле ништо повеќе од другите кога се тркале по валкана патека.
Оттогаш тие двајца не проговориле и Роси се одлучил да го искористи овој инцидент за психички да го притисне Жиберно. Тој се заколнал дека по трката во Катар во која Жеберно победил, додека Роси паднал откако се искачил на шестото место, ќе направи сè за Жиберно никогаш повеќе да не се искачи на највисокото место на подиумот. Во 2006 година, Жиберно се откажал од гран-при натпреварувањата по неуспешната сезона со Дукати и сериозната повреда со која се здобил. Тој не победил на ниедна трка по Катар, објаснувајќи во италијанските и шпанските медиуми дека се повикува на клетвата од Катар.
Во 2007 година, Кејси Стонер се појавува како конкурент на Роси. Младиот Австралиец возејќи Дукати победил на првата трка во сезоната по која следеле многу победи и истата година ја освоил титулата во Мото ГП. Соперништвото помеѓу Стонер и Роси достигнала драматична кулминација на патеката Лагуна Сека во 2008 година. По бројните промени на позициите Роси го претекнал Стонер во свиокот „The Corkscrew“. Храбриот потег предизвикал Роси да излезе од патеката на земјата во внатрешната страна од десниот свиок, а при враќањето на патеката се приближил до Стонер што за малку не предизвикало судир помеѓу двајцата. Неколку круга подоцна Стонер излетал во земјата по бавниот влез во 11-от свиок. Стонер продолжил и завршил како втор додека Роси победил. По ова Кејси Стонер искоментирал: „Ја загубив почитта за еден од најголемите возачи во историјата”. За оваа изјава Стонер му се извинил на Роси на следната трка.
Во 2008 година, Хорхе Лоренсо му се приклучил на Роси во фабричкиот тркачи тим на Јамаха со што започнало ново соперништво. Роси ја освоил титулата во 2008 година, додека Лоренсо имал две сериозни паѓања во Лагуна Сека и Кина. Во 2009 година Роси и Лоренсо продолжиле со непријателството, но на крајот Роси уште еднаш излегол како шампион. Во 2009 година Роси го победил во неколку блиски битки во Валенсија, Асен, Сачсеринг и најзначајната домашна трка на Лоренсо во Каталуња, во која го претекнува во последниот свиок и победува на трката. Во 2010 година конечно Лоренсо излегува како победник во Битката за првенството откако Роси го повредил рамото на тренинг со мотокрос, а подоцна кршејќи ја својата писка при опасната несреќа во Муџело и пропуштајќи 4 трки.
Прекари
Валентино Роси имал повеќе прекари за време на својата тркачка кариера. Првиот значаен прекар бил „Росифуми” (Rossifumi). Тој објасни дека потеклото на овој прекар доаѓа како почит кон својот колега Норифуми Ејб. Неговиот следен прекар се појавил во деновите кога се натпреварувал во категоријата до 250cc. „Валентиник” се однесувал на италијанскиот херој Пајо Паторот „Папериник“.
Тој секогаш се тркал со бројот #46 во гран-при кариерата. Бројот со кој неговиот татко во 1979 година во Југославија, на 250 cc Морбидели, се тркал и ја освоил првата од вкупно три гран-при победи. Карактеристично е победникот на светското првенство да е награден со налепницата #1 за следната сезона. Сепак, со почит кон првиот возач од поновата ера кој останал со истиот број (#7), Бари Шин, Роси остана со сега насекаде познатиот број #46 низ целата кариера, иако како светски шампион го носел бројот #1 на рамото на неговите заштитни облеки.
Текстот на неговата кацига се однесува на името на гурпата на неговите пријатели :”Племето Чивава”, а скратеницата WLF или "Viva La Figa" на неговата облека значи “Да Живее Пичката ”. Тој доесга нема добиено санкции или ултиматуми да ги отстрани буквите “W” во “WLF” бидејќи претставува две “V” во “ВИВА”. Исто така очигледно е и дека и неговата способност да избегне каква било дисциплинска мерка од страна на ФИМ или ДОРМА, за тоа колку дрско ги стави буквите на предната страна на неговиот врат. Тој исто така ја користи и неговата омилена боја (флуоросцентно жолто) за творба на неговите заштитни костуми. Поради ова го доби прекарот „Фоломастерот Пен”. Најчесто го користат коментаторите Тоби Мудис и Јулијан Рајдер.
Мотоциклистот и поранешен тимски партнер Колин Едвардс како и некои ТВ новинари ко нарекуваат “Козата” (најдобар на сите времиња).
Други активности во мотоспортот
Роси го тестирал болидот од Формула 1 на Ферари во 2006 година, на 31 јануари 1 и 2 февруари. На првиот тест, Роси излетал од влажната патеката во песочната бариера, завршувајќи го својот прв ден од тестирањето. На вториот ден Роси постави деветто време во конкуренција на 15 возачи, околу 1 секунда побавно од Михаел Шумахер кој имал трето најбрзо време. Роси извозил побрзо од возачите на Ред бул, Марк Вебер и Дејвид Култхард како и од возачот на Тојота, Јарно Трули. На последниот ден од тестирањето Роси бил малку повеќе од пола секунда зад најбрзото време на Шумахер. Шуми изјавил дека Роси поседува огромен талент и дека е создаден да се натпреварува во Формула 1.
На 24 мај 2004 година, Роси изјави дека ќе остане во Мото ГП првенството, додека не почувствува дека неговата работа со моторите е „завршена”. Шумахер изјави дека се чувствува „тажен” по одлуката на Роси да остане во Мото ГП и дека во исто време го поддржува. Роси потпиша договор со Јамаха за сезоните 2007 и 2008 и подоцна за 2009 и 2010.
Покрај интересот за Формула 1, Роси исто така има и голема пасија кон рели-трките. Во младоста еден од идолите на Роси бил шампионот во рели, Колин Мекри. Колин го научил Роси на основните работи за возењето рели-автомобил. Двајцата се натпреварувале на Монца 2005 година, Мекри возел Шкода Фабија ВРЦ, а Роси Субару Импреза ВРЦ. Роси извојувал победа во оваа трка. Неговиот прв официјален обид во рели-првенството била во 2002 година на релито во Велика Британија, возејќи Пежо 206 ВРЦ, со кое излета во втората фаза на трката. На 11 октомври 2006 година било најавено дека Роси ќе се натпреварува на рели-трката во Нов Зеланд која требало да се одржи на 17 и 18 ноември истата година. Тој учествувал со Субару ВРЦ и завршил 11 во конкуренција на 29 возачи. На 26 ноември, Роси возејќи Форд Фокус ВЦР, победил на рели-трката во Монца која се одржува секоја година. Тој го победил победникот од претходната година Риналдо Капело освојувајќи седум од пет патеки. Исто така го победил и рели-шампионот Дидје Ороал за седум секунди, еден на еден во финалето на мастер-шоуто. Роси на крајот на митингот во Монца изјавил дека ќе се натпреварува на релито во Велика Британија во 2007 година но подоцна се повлекол. На митингот во Монца во 2007 година, Роси повторно го освоил првото место.
Роси бил поврзуван со трансфер во Формула 1 и Светското рели-првенство во 2007.
Но Роси одлучил да остане во Мото ГП првенството: „имам договор со Јамаха до 2008 година”, изјавил тој, „кога ќе заврши тоа ќе видиме што ќе се случи. Во едно сум сигурен, дека ќе возам до 31 или 32 години најмногу. Ќе барам нови стимули во наредните сезони, засега сум целосно мотивиран”. Роси потпишал нов двегодишен договор со Јамаха до 2010 година. Првично планирал да вози Импреза ВРЦ за време на неговото учество на релито во Велика Британија во 2008 година, но сепак настапил со Форд Фокус ВРЦ. Ја завршил трката на 12-то место, 13 минути и 20,4 секунди зад победникот Себастијан Леб.
Во јануари 2010, Роси изјавил дека кога ќе се повлече од Мото-ГП би сакал да се пресели во Рели првенството. “Нема моногу разлика во телото на човекот од 22 и 34 години така што сè уште имам време да се натпреварувам. Ќе го имам предвид преминот во трките со коли, веројатно рели, после тоа ќе пробам да си олеснам сам на себе... знам дека Формула 1 е полесно но во периодот кога ќе ја завршам кариерата во Мото-ГП ќе бидам престар да се натпреварувам во Формула1”. Стефано Доминчели директорот на Ф1 тимот на Ферари, ја искажа својата желба да се воведе трет болид на Ферари на патеките од Ф1 кој ќе биде управуван од Роси, и потврди дека Роси ќе тестира постар болид на Ферари на 21 и 22 јануари 2010.
Во март 2010 година, италијанскиот министер Франко Фратини го награди Роси со првата италијанска награда за начинот на кој ја претставува Италија на меѓународно ниво.
Кациги
Валентино Роси смени повеќе дизајни на својата кацига и повеќето со мотиви на сонцето и месечината кои (според Роси ) ги отсликуваат двете страни од неговиот карактер. Уметникот на сегашната кацига е Алдо Друди.
Теорија на броевите
Теорија на броевите е гранка од математиката која се занимава со одликите на броевите, особено со целите, како и со пошироките класи на проблеми кои произлегуваат од оваа студија.
Изразот аритметика исто така се користи за теорија на броевите. Ова е стар израз кој веќе не е популарен колку што некогаш бил. Теоријата на броеви некогаш ја нарекувалевисша аритметика, но ни овој израз веќе не е во употреба. Па сепак, изразот аритметика и понатаму се јавува во имињата на некои математички области (аритметички функции, аритметика на елиптичните криви, основна теорема на аритметика)та. Оваа смисла на изразот аритметика не треба да го мешаме ниту со елементарна аритметика, нити со гранката на логиката која ја проучува пеановата аритметиката како формален систем. Математичарите кои се занимаваат со теоријата на броевите се нарекуваат теоретичари на броеви.
Валентино Роси
Приватен живот
По напуштањето на наговиот дом во Тавулија, тој се пресели во Милано, а подоцна се преселу во Лондон, Англија во периодот кога вози за Хонда. Во овој период тој добива вила на Ибица што сеште ја поседува, но поради скандалот со затајување данок тој сега се врати и живее во својот главен дом во Италија блиску до неговата фамилија.
Теорија на броевите
Елементарна теорија на броевите
Во елементарната теорија на броевите, се проучуваат цели броеви без користење на техники од другите области на математика. Овде спаѓаат прашањата за деливост, користење на Евклидовиот алгоритам за пресметување на најголем заеднички делител, факторизација на цели броеви во прости броеве, проучување на савршени броеви и конгруенција. Неколку важни откритија од оваа област се Мала Фермаова теорема, Ојлерова теорема, Кинеска теорема за остаток и закон за квадратен реципроцитет. Својствата на мултипликативни функции покрај Мебијусовите функцији, Ојлеровите фи функции, низи на цели броеви, факторијел, и фибоначиевите броеви исто така спаѓаат во оваа област.
Валентино Роси
Забележителни заработки
Според Спортс илустрејтед, Роси е еден од спортските личности со најголема заработувачка во светот, со вкупна заработка од 34 милиони долари во 2007 година. Во 2009 година Форбс го рангира Роси на деветтото место на најплатени спортисти со заработка од 35 милиони долари во претходната година.
Теорија на броевите
Елементарна теорија на броевите
Многу прашања од областа на теоријата на броевите можат да се искажат во термините на елементарна теорија на броевите, но многу од нив бараат многу длабоко разгледување и нови пристапи кои се надвор од доменот на елементарната теорија на броевите. Меѓу ваквите примери се:
Валентино Роси
Скандалот со затајување на данок
Во 2007 година италијанските даночни власти објавиле дека Роси е под истрага за можно затајување данок. По претходно неуспешната истрага над Роси во 2002 година, властите изјавиле дека Роси е под сомнение за непријавен доход од 112 милиони евра (160 милиони долари) во периодот од 2000 до 2004 година. Властите изјавиле дека Европскиот договор за данок, помеѓу европските земји, односно вилата во Англија му овозможила да ги искористи поволните даночни услови, пријавувајќи ги приходите стекнати во Англија и избегнувајќи данок, профитабилно рекламирање и договорите со спонзорите, велејќи дека Роси имал: „живеалиште во Англија, но тоа не му е постојано место на живеење”. Нагласиле дека на формуларот за данок во Италија тој навел приход од 500 евра, додека приходите од спонзорите се наведени како да се направени со странски компании, но скандалот контролиран главно од Италија. Во 2008 година Роси објавил дека постигнал договор со италијанските даночни власти и дека платил 35 милиони евра за да го затвори случајот.
Теорија на броевите
Елементарна теорија на броевите
За теоријата на диофантски равенки е дури покажано дека е поколеблива (види десетти Хилбертов проблем).
Валентино Роси
Домашни миленичиња
Кучето милениче на Роси било британски булдог по име Гилдо, кое го имал од 2000 до 2008 година. Поради честите патувања на Роси, Гилдо живеел со неговата мајка во Тивулија. Гилдо се појавувал на различни делови на неговата облека како и на рекламниот материјал, носејќи затвореничка облека во текот на тестирањата пред сезоната и кога Роси заостанувал 32 бода во првенството во сезоната 2006, Гилдо бил облечен во инуитски костим. Гилдо умре во 2008 година по Австралијансксиот ГП, па Роси во знак во почит кон Гилдо, новиот светски шампион дизајнирал нова налепница на која Гилдо има англески крилја лебдејќи над небесни облаци. Смртта на Гилдо привлекла толку внимание што бил споменат во спортскиот магазин Газета дело спорт (Gazzetta dello Sport). Роси сега има две нови кучиња (едно машко, едно женско), Цезар и Цецилија. За време на гран-прито во Мисано во 2009 година, веднаш по грешката во Индијанаполис, кучињата на кацигата на Валентино имале магарешки уши.
Теорија на броевите
Алгебарска теорија на броевите
Во алгебарската теорија на броевите, концептот на број се проширува на алгебарски броеви кои се нули на полиноми со рационални коефициенти. Овие домени содржат елементи на аналогни цели броеви, таканаречени алгебарски цели броеви. Овде познатите својства на цели броеви (покрај единствена факторизација) не мораат да важат. Со помош на теоријата на Галоа, кохомологија на групи, класна теорија на поле, претставување на група и L-функција е можно во некој обем да се поврати тоа уредување за оваа нова класа на броеви.
Кон многу прашња од теоријата на броевите најлесно се приоѓа така што се проучуваат по модулот p за сите прости p''. Оваа се нарекува локализација и доведува до конструкција на p-адни броеви; оваа област се нарекува локална анализа и потекнува од алгебарската теорија на броевите.
Геометриска теорија на броевите
Геометриска теорија на броевите (традиционално кажана геометрија на броевите) вклучува некои основни геометриски поими во прашата на теоријата на броевите. Поаѓа од теорема на Минковски, а води до базични докази на коначноста на класниот број и Дирихлеова единечна теорема.
Комбинаторна теорија на броевите
Комбинаторна теорија на броевите се занимава со проблемите на теорија на броеви кои ги вклучуваат комбинаторните идеи во своите формулации или решенија. Пал Ердош е главниот основач на оваа гранка на теоријата на броевите. Типичните теми на оваа област ги вклучуваат покривачки систем, проблем на нулта сума, и аритметички прогресии во собирокот на цели броеви. Во оваа област се корисни алгебарските и аналитичките методи.
Компјутерска теорија на броевите
Компјутерска теорија на броевите ги проучува алгоритмите кои се важни за теоријата на броеви. Брзите алгоритми за тестирање на простоста на бројот и факторизација на цели броеви имаат важни примени во криптографијата.
Симеон ІІ
Симеон ІІ (Симеон Сакскобургготски) — бугарски политичар и цар на Бугарија од 1943 година.
Биографија
Роден е на во Софија како прв син и престолонаследник на Цар Борис III и царица Јоана. Престолот го наследува по смртта на татко му, но поради малолетноста во негово име управува регентскиот совет. Откако во 1946 г. монархиjата во Бугариjа е укината после референдум на комунистите, регентскиот совет е осуден на смрт, а царското семејство емигрира во Египет, кај дедото на Симеон - поранешниот италијански крал Виктор Емануел. Во 1951 г. Симеон заминува во Шпанија, каде живее до 2001 г. Женет е за шпанската благородничка Маргарита Гомес-Асебо и Сехуeла (ќерка на маркиз и далечна роднина на крал Хуан Карлос). Симеон има четири синови и една ќерка.
Во 2001 г. во Бугариjа го основа Националното движење "Симеон Втори" (НДСВ). НДСВ ги добива парламентарните избори во јуни 2001 г. и Симеон Сакскобургготски ја формира коалиционата влада на НДСВ и ДПС. Тој е премиер на Бугариjа до 16 август 2005 г.
Анет Олзон
Анет Ингегерд Олсон (родена на 21 јуни 1971 година), позната под уметничкото име Анет Олзон, е шведска пејачка, најпозната како поранешен главен вокал на финскиот симфониски метал бенд Nightwish од 2007 до 2012 година. Таа е исто така вокалист на шведската класична рок- група Алисон Авенија и на финскиот хеви метал бенд The Dark Element.
Ран живот
Олзон е израсната во музичко семејство и пее од детството. Нејзината мајка исто така ја терала да игра обое 8 години. Таа беше на турнеја со бендот на нејзината мајка и во некои прилики пееше со нив. Подоцна, таа започнала да учествува во разни шоуа за таленти и доби признание за восхит. Првиот бенд во кој се придружила на седумнаесет години (Тејк Кавер) беше група. Сепак, тоа траеше кратко, бидејќи таа учествуваше во неколку бендови и проекти. На дваесет и една, таа играше главна улога во рок-операта / мјузиклот „Грнсленд“ во Хелсингборг. После тоа, таа влезе во Балетакадемијан во Гетеборг. Пееше во хорови, работеше студио за разни проекти и повремено настапуваше како свадбена пејачка. Олзон, исто така, отпеа дует со Мајкл Борман (поранешен пејач на Jaded Heart) на неговиот албум Конспирација.
Во нејзините рани денови, Олзон одеше на часови по пеење на музичкиот конзерваториум во Копенхаген, во Хелсингар, Данска, со приватна учителка. Денес, таа зема лекции од приватна наставничка на Музичкиот универзитет во Малме кога е потребно.
Пред да пее, Олзон има работено во фабрика, во ресторан хамбургер, како келнерка, асистент на ветеринар, во голем број канцеларии и како комода. Студирала и образование за музички уметници, психологија, управување со проекти и водство и организација.
Дискографија
Studio albums:
EPs
Singles:
Nightwish
Studio albums:
Soundtracks:
Singles:
EPs, Live Albums & MCDs:
Alyson Avenue
Studio albums:
Singles:
Compilations:
The Dark Element
Studio albums:
Allen/Olzon
Studio albums:
Singles:
Променлива ѕвезда од типот на Делта Штит
Променлива ѕвезда од типот на Делта Штит (наречена и џуџеста кефеида кога замавот во појасот V е поголем од 0,3 mag) — поткласа на млада пулсирачка ѕвезда. Овие променливи и класични кефеиди се важни мерила (стандардни свеќи) со чија помош се утврдени растојата до Големиот Магеланов Облак, збиените јата, расеаните јата и галактичкото средиште. Променливите го следат односот помеѓу периодот и сјајноста во извесни појаси како другите стандардни свеќи како кефеидите. Променливите од типот на SX Феникс се сметаат за поткласа на променливите од типот на Делта Штит кои содржат стари ѕвезди, и можат да се најдат во збиени јата. SX Phe-променливите исто така го следат односот период-сјајност. Уште една поткласа се променливите од овој тип пред главната низа.
Со астрономските прегледи OGLE и MACHO се утврдени речиси 3000 променливи од типот на Делта Штит во Големиот Магеланов Облак. Обично имаат колебливост во сјајноста од 0,003 до 0,9 величини во V во траење од жнеколку часа, иако замавот и периодот на колебањата знае во голема мера да се разликува. Ѕвездите обично се џинови од типовите A0 до F5 или главната низа. Големозамавните променливи од типот на Делта Штит се нарекуваат и ѕвезди од типот на AI Едро. Тие го заземаат второто место по изобилност како извори на зрачење во Млечниот Пат, зад белите џуџиња.
Кај ѕвездите од типот на Делта Штит се забележуваат како радијални, така и нерадијални сјајносни пулсирања. Нерадијалните пулсирања се случуваат кога едни делови од површината одат навнатре, а други нанадвор во исто време. Радијалните се посебен случај, при што ѕвездата се шири и собира околу нејзината тежишна состојба со наизменично менување на полупречникот за да го одржи својот топчест облик. Оваа појава се објаснува со т.н. Едингтонов вентил или капа-механизам. Нивната атмосфера озиболува со хелиум, кој претрпува поголема јонизација при загревање, што го прави повеќе светлонепропуслив. Во најбледиот дел на циклусот, ѕвездината атмосфера има високонепропуслив хелиум кој го попречува излегувањето на светлината. Енергијата од оваа попречена светлина предизвикува загревање на хелиумот, кој потоа се шири, се јонизира, станува попропуслив за светлината. Со поголемата пропусност ѕвездата делува посјајна и, со ширењето, хелоумот почнува да се лади. Потоа хелиумот се збива и повторно се загрева, така продолжувајќи го циклусот. Во текот на својот животен век, ѕвездите од типот на Делта Штит пулсираат повеќе кога се сместени во класичниот кефеиден појас на нестабилност. Потоа преоѓаат од главната низа во гранката на џинови.
Прототипот на ваквите ѕвезди е Делта Штит (δ Sct), чија сјајност се колеба од +4,60 до +4,79 привидна величина во период од 4,65 часа. Други познати ѕвезди од овој тип се Алтаир, Денебола (β Лав) и β Касиопеја. Се претпоставува дека таква е и ѕвездата Вега (α Лира), иако тоа не е потврдено.
Примери
Други примери се Сигма Октант и Бета Касиопеја.
Катлановско Блато
Катлановско Блато (во литературата познато и како Катлановско Езеро) — мочуришна површина во Скопската Котлина и ботанички, ихтиолошки и орнитолошки резерват. Заштитено р во 1965 г. на површина 70 хектари, и е собирна станица на птиците-преселници наесен од Северна Европа.
Особености
Катлановското Блато е ставено под заштита во 1965 г. согласно Законот за заштита на природните реткости. Овој посебен резерват (ботанички, ихтиолошки и орнитолошки) се спомнува во документите од историско значење и како објект кој имал утврдувачко значење, бидејќи претставувал пречка за премин низ Таорската Клисура. Во повелбите (грамоти) издадени по повод обновувањето на манастирот посветен на свети Ѓорги-Горга, што бил по течението на реката Серава, е речено: „''Катлановското Блато и е подарено на црквата „Св. Горѓија“, со ловиштето за риби и другиот дивеч”''. Во грамотата е забележан и текстот:
Користењето на Катлановското Блато од XI век било регулирано со претходно добиено одобрение од црковните власти, а за секое друго користење била изрекувана казна. Големите количини риба во Катлановското Блато, на жителите од селата, со лов, им овозможувало зимата да ја минат безгрижно, неколку каци во визбите од селските куќи биле полни со посолена риба. Пред да почне мелиоризацијата, Катлановското Влато било попатно сопирно одморалиште на птиците преселници, кои доаѓале пред да настапи зимата и тоа од север во правец на југ-Солун, и подалеку до северниот дел на Африка.
Венерина муволовка
Венерината муволовка (Dionaea muscipula) ― инсективорно растение кое потекнува од суптропските влажни страништа на источниот брег на Соединетите Држави, поточно во Северна Каролина и Јужна Каролина. Го фаќа својот плен - главно инсекти и пајаци - со структура за заробување створена од завршниот дел од секој од листовите на растението, што се активира од ситни влакна (наречени „влакна за активирање“ или „чувствителни влакна“) на нивните внатрешни површини.
Кога инсектот или пајакот што ползи по листовите ќе дојде во контакт со влакно, стапицата се подготвува да се затвори и се затвора само ако се случи друг контакт во рок од приближно дваесет секунди од првиот удар. Активирањето може да се појави по десетина секунди од контактот. Барањето за непотребно активирање во овој механизам служи како заштита од трошење енергија со заробување на предмети без хранлива вредност, а растението ќе започне со варење дури по уште пет стимулации за да се осигура дека фатила жива бубачка достојна за „консумирање“.
Dionaea е монотипичен род, тесно поврзан со растенијата водениче (Aldrovanda vesiculosa) и росичка (Drosera), од фамилијата Droseraceae.
Иако широко се одгледува за продажба, популацијата на венерината муволовка рапидно се намалува во нејзиниот природен ареал. Видот моментално е под ревизија на Законот за загрозени видови од страна на американската служба за риби и диви животни.
Етимологија
Народното име на растението (оригинално „Венерина муволовка“) се однесува на Венера, римската божица на љубовта. Името на родот, Dionaea („ќерка на Диона “), се однесува на грчката божица Афродита, додека името на видот, muscipula, е латински и се означува „стапица за глувци“ и за „стапица за муви“. Латинскиот збор muscipula е изведен од <i id="mwOw">mus</i> („глувче“) и decipula („стапица“), додека хомонимниот збор muscipula е изведен од musca („мува“) и decipula („стапица“ ").
Откритие
На 2 април 1759 година, колонијалниот гувернер на Северна Каролина, Артур Добс, го напишал првиот писмен опис на растението во писмо до англискиот ботаничар Питер Колинсон. Во писмото тој напишал: „Имаме еден вид чувствителен на муви кој се затвора на се што ќе го допре. Расте на ГШ 34, но не и во 35. Ќе се обидам да го спасам семето овде.“