cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бубрег
Тубуларна реапсорпција
Дисталната тубула функционира во преносот на K+, H+ и NH3 во луменот и Na+, Cl- и HCO- надвор од него. Преносот на соли во оваа област е под ендокрина контрола и се подесува според осмотските услови. Потоа филтратот се движи кон собирачкото каналче, кое ја носи течноста до бубрежното легенче, мочководите и надвор од телото преку мочниот канал. Епителот на собирачкото каналче е пропуслив за вода, но не и за соли или уреа. Хормонот ADH од постериорниот дел на хипофизата ја контролира пропусливоста на вода во собирачкото каналче. Овој одговор доведува до губење на вода преку осмоза од филтратот (кој е хипоосмотски во однос на интерстициската течност) со што се зголемува концентрацијата на соли и уреа во урината. Во дното на собирачкото каналче, епителот е пропуслив за уреа. Дифузијата на дел од уреата надвор од филтратот во околните ткива помага во добивањето на интерстицискиот концентрациски градиент потребен за дифузијата на водата од симнувачкиот дел на Хенлеовиот јазол. Уреата исто така помага при истиснувањето на водата од филтратот во собирачкото каналче, со што му се овозможува на бубрегот да излачува урина која е хипертонична во однос на повеќето телесни течности, својство важно за зачувување (конзервација) на водата.
Тубуларна секреција
На неколку места долж нефронот, супстанците кои не се дел од првобитниот филтрат (бидејќи нивните молекули се преголеми за да се филтрираат низ гломерулот) се транспортираат активно од крвта во филтратот со цел отстранување од телото во урината. Некои материи, како токсини и дроги, се обработуваат во црниот дроб и се врзуваат со глукуронска киселина. Ова ги обележува за отстранување од крвните капилари во бубрегот и ги транспортира во луменот на нефронот, каде стануваат дел од филтратот.
Регулирање на pH
Регулацијата на pH е диктирана од јаглерод диоксид/бикарбонатниот пуферски систем во телото, кој се состои од три чекори:
CO2 + H2O → H2CO3 → HCO3- + H+
CO2 + OH- + H+ → HCO3- + H+
HOH → OH- + H+
Излачувањето на киселина од страна на бубрезите е еден од главните фактори кои влијаат на овој систем (другиот е излачување на јаглерод диоксид од белите дробови). Излачувањето на водородни јони (киселина) во урината е процес кој е одговорен главно за одржување на концентрацијата на HCO3- во плазмата. Урината кај цицачите е средно кисела, со pH од околу 6 и не содржи бикарбонати. Меѓутоа, првобитниот гломеруларен филтрат има висока концентрација на бикарбонати, а ниска концентрација на водородни јони. Затоа, при формирањето на урината, киселината мора да се додаде на филтратот, а бикарбонатот да се исфрли. Поради ова, излачувањето на H+ и враќањето на HCO3- се важни механизми со кои бубрезите му помагаат на телото да ја регулира pH.
Посебните клетки во дисталната тубула и собирачкото каналче, наречени клетки од А-тип и клетки од В-тип, го овозможуваат овој процес. Клетките од А-тип секретираат киселина и имаат АТPаза во апикалната мембрана и Cl- / HCO3- разменувачки систем во базолатералната мембрана. Клетките исто така содржат и карбонска анхидраза која го хидратира јаглеродниот диоксид што минува низ мембраната, при што се добиваат протони и бикарбонатни јони. Формираните протони се испумпуваат назад во луменот и можат да реагираат со бикарбонатот од филтратот за да дадат јаглерод диоксид и вода, која може да дифундира назад во клетката и да создаде внес на бикарбонат назад во крвта.
Клетките од В-тип, од друга страна, секретираат база. Тие, за разлика од А клетките, поседуваат различна форма на хлорид/бикарбонатен разменувач во апикалната мембрана и секретираат бикарбонат во луменот на тубулата во размена за хлоридни јони.
Така, регулацијата на pH се постигнува со менување на активноста на клетките од А- и В-тип, што одредува дали бикарбонатот ќе се реапсорбира или секретира. Друг механизам корситен при pH регулацијата е внесот на H+ од HPO4- и NH3 во луменот за да се зароби вишокот на H+ во филтратот. Ова се случува за да се врзе H+ со некоја молекула, така што овие протони не би оделе назад во епителните клетки и крвта, што би ја намалило pH вредноста.
Хесиод
Хесиод  — старогрчки поет, чии дела се едни од главните извори за старогрчката митологија; кој живеел и творел меѓу 750 и 650 г. п.н.е., приближно во истото време со Хомер. Тој, за првпат го употребува првото лице (самиот себе) во своето творештво како еден од ликовите во делата. Современите проучувачи, освен што го сметаат за вреден извор на старогрчката митологија, исто така, го сметаат и за зачетник на земјоделските техники, раната економска мисла (понекогаш и за прв економист), астроном и историчар.
Живот
Уште од античко време е вообичаено животот на Хесиод да се врзува со Хомер. Според Херодот, тие двајца им ги дале боговите на Хелените. Сепак, во научните кругови сè уште не е јасно чија поезија е постара. Нововековната традиција предност ѝ дава на Хомеровата поезија, временски поставувајќи го нејзиното создавање во подолг период пред VIII в.п.н.е., додека, пак, поезијата на Хесиод ја сместува во времето кон крајот на VIII век пред нашата ера. Оваа теза се должи на примери од кои треба да се види дека Хесиод тешко може да се разбере доколку не се познава Хомер. Но, првите сомнежи дека оваа теорија е точна се јавуваат зашто во античката традиција никаде недвосмислено не се тврди дека Хомер е постар од Хесиод. Дури, Херодот прв го спомнува Хесиод, а потоа Хомер, исто постапува и комедиографот Аристофан. Од еден легендарен приказ на поетски натпревар, кој веројатно е од подоцнежен период, имаме упатување на еднаква старост на двајцата поети, зашто тие се јавуваат како соперници.
Како и да е, податоци за животот на Хесиод црпиме од неговите дела, оние што му се припишуваат. Таткото на Хесиод бил од Кима во Ајолија (на брегот од Мала Азија) и се занимавал со поморска трговија, но се преселил во Аскра, село на југоисточните падини на планината Хеликон, близу градот Теспиј во Бојотија, каде почнал да се занимава со земјоделство. Најверојатно во Аскра е роден Хесиод, кој не го сакал родното место опишувајќи го како „плачевно село, тегобно зиме и лете, а пријатно в ниедно доба“ (Дела и дни). Истиот еп (Дела и дни), сведочи дека по смртта на таткото, Хесиод спори со својот брат Персе, кој успеал со подмитување на судиите да приграби многу поголем дел од наследството (имотот). Но, Персе не успеал умно да го искористи својот имот, па дошол кај брата си да бара помош, што Хесиод ќе го искористи во делото каде ќе му дава разни совети. При крајот на епот, дознаваме и дека Хесиод учествувал на поетски натпревар во Халкида (на островот Евбоја) како како аојд (поет-пејач) ја освоил првата награда и го добил триножецот. Оваа награда ја посветил на хеликонските музи (музите од планината Хеликон) благодарен што го научиле да пее прекрасни песни.
Податоците од разни легенди ни кажуваат дека Хесиод умрел во Аскра. Подоцна, местото било разурнато од соседните теспијци, па преживеаните жители се прибрале во градот Орхомена. По налог на едно пророчиште, орхомењаните ќе ги пренесат посмртните останки на поетот од Аскра во центарот на својот град. Аристотел сведочи дека гробот со натпис бил поставен спроти гробот на Миниас, херојот епоним на орхомењаните, што покажува колку тие го ценеле поетот.
За времето во кое живеел Хесиод нема поблиски податоци, но фактот дека Семонид од Аморгос, поет од VII в.п.н.е. е очигледно инспириран од едно место на епот „Дела и дни“ укажува дека Хесиод веројатно живеел кон крајот на VIII век пред нашата ера.
Творештво
Во антиката, обично три дела се издавале заедно, што му се припишувале на Хесиод: „Теогонија“, „Дела и дни“ и „Штит“ (или „Штитот на Херакле“) и тие се зачувани до денешен ден. Останатите се помногубројни, но зачувани фрагментарно. Според некои проучувачи, делата на Хесиод може да се поделат на:
Дела и дни
Дела и дни е поема составена од 828 стиха во хексаметар, а обработува две основни теми, за правдата и трудот, како и неколку други мотиви. По обраќањето кон музите на почетокот од епот, следува личното обраќање на Хесиод (во прво лице еднина) до брата си Персе поради спорот околу неправедно поделениот имот од таткото. Следуваат два мита: за Прометеј и Пандора (потеклото на сите зла) и за петте рода (златниот, сребрениот, бронзениот, херојскиот и железниот, поврзани со правдата). Потоа има една куса басна за јастребот и славејот (за насилникот и потчинетиот), по што повторно му се обраќа на брата си каде директно зборува за правдата и последиците од нејзиното непочитување. Преку сликата на градовите каде во едниот се почитува, а во другиот не се почитува правдата, доаѓа до мислата дека луѓето се разликуваат од животните токму во тоа, зашто Зевс им ја дал правдата на луѓето. Од темата за правдата поетот се префрла на темата за трудот, величајќи го, а понатаму дидактички советува и ја велича чесноста и побожноста. До крајот на епот ги опфаќа и темите за: потребата од воспоставување ред во извршување на работите, водење на домаќинството, земјоделството, совети за животот преку зима, преку пролет и лето, редот во животот на морепловците, советите за женидба, за односите со најблиските, за почитување на обичаите и верските забрани, и завршува со тоа кои се среќни, а кои несреќни денови.
Теогонија
Теогонија обично се смета за најрано дело на Хесиод. Овој еп има сосема различна тема од „Дела и дни“ и се однесува на потеклото на светот (космогонија) и на боговите (теогонија), почнувајќи со Хаос, Геја и Ерос и покажува посебен интерес за родословието. Иако имало многу разни варијанти на митовите во минатото, според Херодот, раскажувањето на митовите од Хесиод (и Хомер) станале прифатената верзија за сите Хелени.
Бери Линдон
Бери Линдон (англиски: Barry Lyndon) — британско-американски филм од 1975 година, во режија на Стенли Кјубрик кој е автор и на сценариото, засновано врз романот на Вилијам Мејкпис Текери. Главните улоги ги играат: Рајан О'Нил, Геј Хамилтон, Леонард Роситер, Дијана Кернер, Харди Кригер, Патрик Меги, Мариса Беренсон, Мари Кин, Леон Витали и Мареј Мелвин. Филмот освоил вкупно 17 награди, меѓу кои и четири „Оскари“ и две награди на БАФТА.
Прв дел: На кој начин Редмонд Бери го стекна стилот и титулата на Бери Линдон
Во средината на XVIII век, во Ирска, таткото на Редмонд Бери е убиен во двобој и него го одгледува мајка му. Бери (го игра О'Нил) се вљубува во неговата братучетка Нора (ја игра Хамилтон), која одлучува да се омажи за британскиот офицер Џон Квин (го игра Роситер). Бери се чувствува изигран и го предизвикува Квин на двобој и го убива. Поради тоа, тој мора да побегне во Даблин, но патем е ограбен од друмски разбојници. Бидејќи останува без пари, Бери е принуден да се пријави како доброволец во британската армија каде набргу дознава дека не го убил офицерот Квин, туку семејството на Нора исценирало лажен двобој. Бери заминува во Германија, како учесник во Седумгодишната војна, но веднаш почнува да кова планови за бегство. Наскоро, тој дезертира, облечен како британски офицер кој треба да однесе важна порака. Патем, тој среќава една Германка (ја игра Кернер) и кратко време живее со неа, а потоа го продолжува патот кон Холандија. Тогаш, него го пресретнува прускиот офицер Поцдорф (го игра Кригер), кој открива дека Бери е измамник и го принудува да служи во пруската армија. Во една борба, Бери се истакнува така што го спасува капетанот Поцдорф и така е одликуван од прускиот цар. По завршувањето на војната, Поцдорф го наговара Бери да се вработи како личен слуга на Шевалје де Балибари (го игра Меги) при што треба да биде шпион на пруската полиција. Меѓутоа, Бери веднаш му се исповеда на Шевалје и така станува двоен шпион. Така, Бери му станува помошник на Шевалје во комарот и заедно ги ограбуваат пруските благородници. Кога пруската власт го прогонува Шевалје, заедно со него бега и Бери и во следните неколку години двајцата патуваат низ Европа, занимавајќи се со комар. Во една прилика, Бери ја среќава грофицата Линдон (ја игра, која веднаш се вљубува во него, а по смртта на нејзиниот стар сопруг се мажи за Бери.
Човекот од дабовата шума
„Човекот од дабовата шума“ (српски: Човек из храстове шуме) — српски и југословенски филм од 1964 година, режиран од Миодраг Поповиќ. Главните улоги ги играат: Мија Алексиќ, Предраг Ќерамилац, Ксенија Цониќ и Тамара Милетиќ.
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Максим — некогашниот слуга, а сега осамен овчар во планината, сее страв во неколку планински села така што извршува низа убиства. Максим се заљубува во една жена која се занимава со трговија на црно во градот, а всушност работи за партизаните. Тој помислува дека жената сака злато, па затоа почнува да убива уште повеќе со намера да дојде до пари. Така, тој станува мета и на партизаните и на четниците, кои настојуваат да го убијат.
Драган Шојлевски
Драган Шојлевски ( во —  во ) — македонски агроном, истакнат научник, истражувач, педагог и основоположник на современата пејзажна уметност и архитектура во Македонија.
Во својата долгогодишна кариера тој создал голем број паркови, рекреативни центри, спомен-паркови, а некои од нив и ден-денес сѐ уште ги красат градовите и населбите низ Македонија.
Работел на просторното, урбанистичкото и пејзажното планирање. Има подготвени над 500 елаборати од пејзажната архитектура.
Образование
Шојлевски завршил основно и средно образование (гимназија) во Скопје во 1943 година, а дипломирал на Земјоделско-шумарскиот факултет во Загреб во 1952 година. Израснал во семејство со развиено чувство за ликовна и музичка култура, а нишката на поврзување на уметничката склоност ја наоѓа во пејзажната архитектура и уметност. Докторската теза ја одбранил исто така во Загреб во 1982 година.
Кариера
Професионалната кариера ја започнал како директор на јавното претпријатие „Паркови и зеленило“ во Скопје, а потоа бил ангажиран во Заводот за урбанизам и архитектура на Град Скопје, каде што учествувал во подготовката на генералниот урбанистички план на Скопје и неговата околина. Истовремено, бил главен автор и раководител на тимот што го изработува проектот за пејзажно обликување на Градскиот парк во Скопје.
Својата кариера ја продолжил во Институтот за просторно планирање со седиште во Охрид, каде што учествувал во изработката на просторниот план на Македонија во 1982 година. Учествувал во изработката и на други планови за развој, уредување и користење на просторот за повеќе општини и региони.
Како експерт на Обединетите нации, а по покана од Владата на Перу, во 1972 година работел во Перу, во тимот за урбанистичко и просторно планирање на градот Чимботе и неговата околина.
Станал прв раководител на новосоздадениот сектор за животна средина на поранешното Министерство за урбанизам во 1981 година.
Во 1982 година бил избран за редовен професор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, каде што предавал на Земјоделскиот факултет и на третиот степен образование на Природно-математичкиот факултет и на Архитектонскиот факултет.
Работната кариера ја завршил како советник за животна средина и просторно планирање во 1988 година во Собранието на Македонија.
Проекти
Најпознати проекти на Драган Шојлевски се:
Дела
Има објавено околу 80 научни и стручни трудови и две книги. Добитник е на околу 30 признанија за својата активност.
Во 1966 година ја има издадено книгата „Пејзажната уметност и обликување на просторот“. Истражувањата од неговата докторска дисертација „Македонската домашна градина како еден од изворните елементи на современото обликување на парковите“ ги има издадено во неговата втора книга „Македонска домашна градина и обликувањето на просторот“ во 1984 година.
Герман Каравангелис
Герман Каравангелис (Γερμανός Καραβαγγέλης) бил истакнато грчко духовно лице, патријаршијско костурски митрополит, еден од пионерите на грчката вооружена пропаганда во Македонија.
Рани години
Роден е под името Стилианос Каравангелис (Στυλιανός Καραβαγγέλης) во селото Стипси на остров Лезбос во 1866 година, но во 1868 година семејството му се преселило во Адрамити во Мала Азија, каде што израснал.
Во 1888 година ја завршил Богословијата во Халки, а бил хиротонисан е за ѓакон под името Герман по што заминал да учи теологија и филозофија во Лајпциг и Бон.
Во 1891 година се вратил во Цариград и почнал да предаваа во Халки. По четири години станал епископ на Пера и работел за неутрализирањето на француската пропаганда.
Костурски митрополит
Во 1900 година Каравангелис бил поставен за патријаршиски митрополит во западномакедонскиот град Костур.
Таму Каравангелис станал еден од пионирите на Грчката вооружена пропаганда во Костур и почнал да соработува со Елиномакедонскиот комитет како и со Павлос Мелас, Јон Драгумис и Ламброс Коромилас.
Каравангелис го организирал првите андарски грчки чети во Македонија составени од поранешни дејци на Македонската револуционерна организација и грчки воени офицери. Меѓу првите кој Каравангелис ги придобил за грчката кауза бил Коте Христов. Митрополитот Герман при средбата со Коте истакнал:
Во 1901 година Каравангелис презел мерки за засилување на грчката пропаганда, самиот митрополит во своите мемоари вели:
Во понатамошната дејност Каравангелис успеал кон грчката кауза да ги спечали Вангел Георгиев, Геле Трсијански и Павел Киров и со нивна помош ги организирал првите месни андартски чети.
По создавањето на андартските чети Каравангелис започнал да врши насилен притисок врз 30 егазрхиски села во Костурско како што биле Апоскеп, Бобишча, Бугарска Блаца, Вишени, Дреновени, Загоричани, Д’мбени, Косинец, Мокрени, Орман, Смрдеш и други. На своите луѓе им препорачал:
Герман Каравангелис директно ги координирал своите дејствијата со турските офицери и организирал акции против Македонската револуционерна организација со што се засилила Борбата за Македонија.
По пат на пари и насилство митрополитот Герман презел една широка акција во спречување на македонските села да се откажат од Цариградската патријаршија и да преминат кон Бугарската егзархија.
Во текот на задушувањето на Илинденското востание самиот Каравангелис присуствувал во текот на палењата на селата Бугарска Блаца, Черешница и Вишени, а лично настојувал да се ликвидираат по видни дејци од македонското револуционерно движење.
Илинденското востание било погодна можност за засилување на грчката пропаганда. Караванелис, четата на Вангел Георгиев и осаманлиските сили вршеле притсок врз опожарените селани да минат под леното на Патријаршијата :
Под притисок на таа агитација, 140 села биле принудени да го признаат своето елинско потекло. Меѓутоа истите тие села откако добиле султанова амнестија повторно се откажале од Патријаршијата.
Во 1903 година Каравангелис му платил 50 лири на Коте Христов за да го убие војводата Лазар Поп-Трајков, а фотографијата со главата на војводата ја закачил во својот кабинет.
Има тврдења дека Каравангелис е еден од главните организатори на крвавата свадба во Зелениче и масакрот во Загоричани. За овие случувања самиот митрополит истакнував дека:
Подоцнежна дејност
Поради својата дејност Каравангелис од страна на Патријаршијата бил отстранет од Костур и бил испратен во Амасија.
Во 1914 година митрополитот ги спречил турските бегалци да се населат во грчките села на Понт, а во 1916 година го спасил градот Самсун од опожарување.
1917 година бил уапсен од страна на турските власти, а по Грчко-турската војна бил осуден на смрт, но поради притисокот на Патријаршијата бил помилуван и поставен за митрополит во Јанина.
Во 1913 и 1921 година биле еден од кандидатите за патријаршискиот престол, а во 1923 година бил предложен за архиепископ на Грција но не бил избран.
Македонски фолклор
Каравангелис се спомнува во македонската народна песна Народе Македонски, во која се опејува анартскиот напад врз селото Загоричани.
Никола Караколев
Никола Караколев (роден 24 август 1987 во Куманово) — македонски кошаркар и бивш репрезентативец. Тој игра на бековската позиција во Еуро Никел 2005.
Животопис
Никола Караколев иако е роден во Куманово, тој бил израснат во Штип.
Клупска кариера
Во сезоната 2006/07, Караколев продолжил во редовите на МЗТ Аеродром. Сезоната 2007/08, Никола ја започнал во МЗТ Аеродром. Но за втората полусезона од Лигата, тој се преселил во Работнички. Во сезоната 2008/09, Караколев со Работнички, станал првак во Првенството и вицепрвак во БИБЛ 2008/09. За сезоната 2009/10, Караколев потпишал за Торус. Со Торус, Никола станал вицепрвак во Купот 2010. Во Торус, Караколев продолжил и во сезоната 2010/11. За сезоната 2011/12, Никола останал во Торус. Откако Торус се распаднал, Караколев заминал во второлигашот Гоце Делчев од Штип, таму започнувајќи ја второлигашката сезона 2012/13. Но во јануари 2013 година, се преселил во Лирија и таму ја завршил Првата лига 2012/13. Во Лирија продолжил и во сезоната 2013/14. Тогаш, Караколев со Лирија станал вицепрвак во Купот 2014. Во сезоната 2014/15, Караколев заиграл за новиот прволигаш Гоце Делчев. Поради распадот на Гоце Делчев, Караколев потпишал за второлигашот Шкупи и таму ја започнал сезоната 2015/16. Таму не останал долго и во декември 2015 се преселил во Куманово. Таа сезона, Караколев со Куманово бил вицепрвак во Првенството. Сезоната 2016/17 ја минал во кумановскиот клуб, откако го обновил договорот. Во сезоната 2017/18, Караколев продолжил да настапува за Куманово. За сезоната 2018/19, Караколев се преселил во редовите на Кожув. Караколев ја променил средината и потпишал за Еуро Никел 2005 за сезоната 2019/20. За сезоната 2020/21, во почетокот на јуни 2020 година, тој започнал да преговара со Еуро Никел. На крајот на јуни, тој го потпишал договорот на една сезона со кој ја продолжил соработката со Еуро Никел.
717
717 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 717 година од новата ера, 717. од првиот милениум, 17. од VIII век и осма од 710-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6225 и 6226 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5467 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4477 и 4478 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1470.
Самостојна македонска држава
Самостојна македонска држава е политичката и револуционерната цел на македонските револуционери и Македонската револуционерна организација. Револуционерната организација формално-правно во своите уставо-статутарни акти се залагала за автономија на Македонија и Одринско, меѓутоа врз основа на организациската документација и другите извори може да се заклучи дека Организацијата работела за самостојна македонска држава.
Ставови на организациските дејци
Зад автономниот принцип се криела поголема цел, а тоа е создавање на слободна и независна македонска држава. Тоа го потврдуваат и сведоштвата на првите луѓе на организацијата. Христо Татарчев истакнува дека:не се раководеле од друга тенденција, освен од идејата за слободата и благото на целиот македонски народ. Дамјан Груев од друга страна, во писмото до Никола Дејков од 7. 02. 1894 година го објаснува сепаратизмот на МРО и вели дека:
Во 1905 година Дамјан Груев во Софија имал средба со Лермонтов. Притоа Д. Груев истакнал дека организацијата дејствува самостојно издигајќи ја девизата Македонија на Македонците, и дека организацијата не сака за ништо судбината на Македонија да ја потчини на интересите на кнежевството. Главна цел на организацијата е автономија на Македонија а не нејзино присоединување кон Бугарија.
На 17. 10. 1895 година, Гоце Делчев испратил писмо до Ефрем Каранов во кое пишува за слободна државичка Македонија
Ставови на организацијата пласирани преку јавни гласила
Во весникот Право во 1902 година јасно се кажуваат целите на организацијата:
Во 1905 година во Револуционерниот лист, кои бил официјален орган на Внатрешната организација, се истакнува дека: Автономна Македонија од Организацијата се сфаќа како самостојна држава.
Ставови на Бугарската егзархија
Во писмото од 14. 04. 1901 година егзархот Јосиф I искажува стравување поради формулацијата обединување на сите без разлика на верата и народноста:
Список на државни водачи во 1277 година
Ова е список на државни водачи во 277 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Славка Недиќ
Славка Неделко Недиќ ( во —  во ) — македонска партизанка, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Живеела, учела и работела како професорка во Скопје. По окупацијата на земјата го напуштила својот роден град. Во 1941 година стапила во партизански одред. Четири години поминала во партизански единици, водејќи борби против окупаторот на боиштата низ цела Југославија. Служела за пример со својата храброст и совесност во извршувањето на поставените задачи. Во 1944 година со својата единица, дејствувала во Црна Трава. Во борбите против непријателот на позициите кај Власотинце била ранета и заробена од четниците, кои веднаш потоа ја стрелале.
IC 777
IC 777 — галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Дискус
Дискус — слатководна риба, чудни циклиди што потекнуваат од басенот на реката Амазон. Препознати се два вида, обата спаѓаат под Symphysodon (црвен дискус) или вообичаен дискус (Symphysodon discus) и синиот дискус (Symphysodon aequifasciatus). Двата вида се многу слични и можат да се вкрстуваат, продуцирајки бројни хибридни потомци. Прецизниот број на подвидови не е познат сѐ уште. Дискусите се во најблиска врска со хероите.
IC 777
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 777 се споменува и како IC 936.
Откривање
Објектот е откриен во јуни 1892 година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Дискус
Најпрепознатлива одлика на дискусот е неготово сплоснато тело. Компресирано е од страните во форма на чинија. И покрај тоа што шарите варираат, најчесто имаат истакнати бои во зелено, црвено, кафено, и сино. Висината и должината на возрасна единка се некаде околу 20 до 25 cm.
IC 777
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 777 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,1 m/лм2. IC 777 има привидни димензии од 0,2' х 0,1'.
Дискус
Втората типична одлика на дискусот е неговата грижа за ларвите. Како и кај сите циклиди, родителите се грижат за младите, но дискусот има уникатен начин: родителите лачат секрети низ нивното тело, од кои ларвите се хранат првите неколку дена. Може да се забележи како младите "јадат" од телото на нивните родители.
IC 777
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 44 м 3,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 38' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 777 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Фиренца (покраина)
Фиренца (Provincia di Firenze) — покраина во регионот Тоскана, Италија. Зафаќа површина од 3.514 км², а населението брои 933.860 жители (2001). Има 44 општини. Административен центар е градот (и општина) Фиренца, воедно главен град на Тоскана
Географија
Знаменити места во покраината и околината се:
Ораниенбаум (Германија)
Ораниенбаум (Oranienbaum) — поранешен град и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Ораниенбаум-Верлиц. Се наоѓа јужно од реката Елба, источно од Десау.
Историја
Поранешната населба Nischwitz (Нишвиц) била преименувана во 1673 по грофицата Хенриета Катерина од Насау, дел од династијата Орање-Насау (Oranje-Nassau) и принцеза на принцот Јохан Георг II од Анхалт-Десау. Од 1683, таа го градела дворецот Ораниенбаум, според плановите на холандскиот архитект Корнелис Рикверт. Денес, парковите се вклучени во градинарското кралство Десау-Верлиц, светско културно наследство на УНЕСКО од 2000.
NGC 2226
NGC 2226 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во - година од страна на Едвард Емерсон Барнард, со помош на -, чијашто леќа имала пречник од - cm.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2226 е од видот OCL. NGC 2226 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 26 м 37,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 38' 32".
Други поделби
Проучување на NGC 2226 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 272; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5368. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1506.
Режим (политика)
Режим — во политиката е облик на владеење или збир на правила, културни или општествени норми итн. што го регулираат работењето на влада или институција и нејзините интеракции со општеството.
Употреба
Додека зборот режим потекнува како синоним за секаков вид влада, модерната употреба му даде негативна конотација, што имплицира авторитарна влада или диктатура. Дефиницијата во Вебстеровиот речник наведува дека зборот режим се однесува едноставно на облик на владеење, додека Оксфордскиот англиски речник го дефинира режимот како „влада, особено авторитарна“.
Современата академска употреба на терминот „режим“ е поширока од популарната и новинарската употреба, што значи „среден слој помеѓу владата (која носи секојдневни одлуки и лесно се менува) и државата (која е сложена бирократија со задача со низа присилни функции).“
Голешница
Голешница — средновисока планина во средишниот дел на Македонија. Всушност му припаѓа на источниот дел од масивот Мокра Планина, но од него е морфолошки одвоена. Се наоѓа помеѓу горните делови од речните долини на Кадина Река и Тополка, со правец на протегање запад–исток. Зафаќа површина од. Највисоки точки се врвовите Лисец (1.935 м) и Сипичан (1.789 м). На север преку својата огранка Османбежица (1.730 м) и гребенот Дрмос се спојува со Китка, додека на запад преку Сипичан директно се поврзува со главниот јазол на целиот масив односно со Бегово Поле и врвовите Пржал и Солунска Глава. Самото име ни покажува дека е сиромашна со шуми, односно дека е обесшумена, што придонело да се развие интензивна рецентна ерозија. Таа е потпомогната и со големите наклони кои се карактеристични за северните и јужните падини.
Список на државни водачи во 723 година
Ова е список на државни водачи во 23 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Михаил Јужни
Михаил Јужни (руски: Михаи́л Миха́йлович Ю́жный) — руски тенисер, роден на во. Моментално се наоѓа на седумнаесеттото место според АТП листата.
Стоилко Ивановски-Планински
Стоилко Ивановски–Планински ( во Ораов Дол — во ) — македонски комунист, учесник во НОБ и професор. Бил носител на Партизанска споменица од 1941.
Михаил Јужни
Професионално со тенис започнал да се натпреварува во 1999 година, кога победил на четири турнира. Негов најголем успех му е полуфиналето од 2006 година на Отвореното првенство на САД.
Стоилко Ивановски-Планински
Животопис
Бил член на КПМ од 1941 година, организатор на партизанското движење во областа Азот. Летото 1942 година бил уапсен од бугарската полиција. Во септември 1942 година станал политички комесар на НОПО „Димитар Влахов“. По формирањето на баталјонот „Мирче Ацев“ на 18 август 1943 година на планината Славеј (Охридско), првата регуларна единица на НОВ и ПОМ, поставен е за негов политички комесар.
Бил заменик-политички комесар на баталјон во Првата македонско-косовска бригада и на партизанскиот одред „Трајче Петкановски“. Член на Првото заседание на АСНОМ и одговорен за создавањето на органите на власта во Скопската област.
По ослободувањето бил секретар на околискиот народноослободителен одбор за Велешката околија. Автор бил на повеќе книги со тематика од НОАВМ.
Липјан
Географија
Селото се наоѓало во областа Долни Полог, на десниот брег на реката Вардар, на околу 1,5 км југозападно од Стримница.
Историја
Познато е дека селото постоело уште од средниот век, и сè до неговото иселување било населено со Македонци. Во турските документи од 1467-68 г. се спомнува како село со 12 семејства, под надлежност на молк (лице со воени заслуги). Во 1795 г. е спомнато во тапијата на Реџеп-паша, кој селото му го подарува на Тетовското теќе.
Липјан е раселен некаде во првата половина на XIX век. Неколку семејства се преселиле во Челопек (од родовите Трајковци и Гуној), а едно во Жилче (од родот Стојчевци). Тие родови подоцна имале иселеници во Тетово, Скопје, Пловдив и други места. Во 1896 г. во книгата „Материјали по изучувањето на Македонија“, Ѓорче Петров го спомнува Липјан како веќе поранешно село, наречено по многуте липи на тоа место. Раскажува дека неговото население останало во сеќавањето како предавничко уште од времето на доаѓањето на Турците, кога самите ги повикале во Тетовско за да им помогнат да им се одмаздат на околните села од кои биле претходно малтретирани.
Пирибег
Пирибег (или често именуван и како Куќиногледски Врв) е планински врв на Шар Планина, во северозападниот дел на Република Македонија. Тој е составен дел на Шар Планина и неговата височина е 2.524 метри.
Местоположба
Во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија, македонскиот револуционер Ѓорче Петров, набројувајќи ги подгоријата (пределите) по главното било и срт на Шар Планина, овој предел погрешно го нарекол со името Терибег. Понатаму, детално опишувајќи го протегањето на главното шарпланинско било и срт запишал дека Езерце Планина со врвот Шилегарник и Голина со истоимениот врв го сочинуваат гребенот кој го соединува Љуботен со Шар, од што може да се заклучи дека друго име со кое се именувал овој врв и предел денес познат како Пирибег на крајот на XIX век било - Голина.
Ефрем Несторовски
Ефрем Митрев Несторовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Во потрага за подобар живот, се преселил во Скопје. Стапил во Треттата македонска ударна бригада со која учествувал во ослободувањето на Македонија и во ликвидирањето на балистичките банди. По успешно извршената задача со XV македонски корпус, заминал за Срем. Бил учесник во големите борби при пробивот на Сремскиот фронт и заземањето на Товарник и Винковци. На 16 април 1945 година во крвавата борба при заземањето на Врпоље, храбро загинал.
Градови во Финска
Финска има 113 населени места кои се нарекуваат град. Во 1977 година е отстранета административната разлика меѓу град, гратче и општина. Оттогаш се признават само општините, кои често се нарекуваат градови (фин. kaupunki) (швед. stad).
Секоја општина самостојно може да одлучи дали ќе го смени статусот на населено место од селска (фин. kunta) во градска општина.
718
718 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 718 година од новата ера, 718. од првиот милениум, 18. од VIII век и деветта од 710-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6226 и 6227 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5468 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4478 и 4479 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1471.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 718 година се протега во 3354 и 3355, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3414 и 3415 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1261. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 99 и 100 исламска година.
Жак Картие
Жак Картие ( - ) бил француски морепловец и истражувач којшто прв ја опишал картата на заливот Св.Лоренц, како и текот на истоимената река којашто тој ја нарекол Земја на Канаѓаните.Тој исто така е сведок и на двете големи населувања на Канада во Стадакона и Хохелага.
Животопис
Жак Картие е роден во Сент Мало на североисточната граница на полуостровот Бретања којшто подоцна (во 1532 година) е присоединет со Франција.Тој имал одлични морепловски познавања,а бил и позната личност во градот.Тој го подобрил својот социјален статус женејќи се со Мери Катерина де Гранше којашто била од најпознатото аристикратско семејство во Сент Мало.Тој бил и запишуван како кум и сведок од баптистите.
Првото патување, 1534
Откако во 1532 година Бретања била присоединета кон Франција францускиот бискуп Жан ле Венер го претставил на францускиот крал Франсис I.Жан ле Венер пред кралот ја докажал способноста во морепловсртвото на Жак Картие,па така кралот стекнал доверба во него и му го доверил својот план,со пловидба на исток да се стигне до богатите пазари во источна Азија.Во тоа време и во Франција постоело тврдењето дека Земјата е округла,а не рамна плоча.Жак Картие тргнал на својата прва пловидба по Атлантскиот Океан на 10 мај 1534 година.Откока стигнал на копно,тој веќе се наоѓал на островот Њу Фаундленд,а тој таму заплови по заливот Св.Лоренц,а го следел и текот на реката Св.Лоренц.Таму тој се сретнал со племето Ми-'Кмак.Тој ги разгледувал нивните каноа,и приклучил околу 40 со неговиот брод,а кога неколкумина припадници на племето кренале тревога во борба за мир тој наредил да се убијат.Тој се движел и низ шумите на новата територија,а на 24 јули 1534 година на новата територија подигнал крст на кој пишувале Долг живот за кралот на Франција,со што Картие ја земал во посед на францускиот крал Франсис И новооткриената територија.Таму тој открил и многу нови до тогаш не откриени видови на птици,животни и растенија.На ново откриената територија тој се сретнал со Шеф Донакона,а ги киднапирал неговите два сина.Тој се вратил во Франвција во септември 1534 година сигурен дека стигнал до Азија.
Второто патување, 1535-1536
Второто свое патување Жак Картие го започнал на 19 мај 1535 година.Тој тргнал со 3 брода и екипаж од 110 луѓе.Тој стигнал до реката Св.Лоренц,но овој пат за првпат пловејќи по нејзиниот тек по којшто стигнал до Стадакона кадешто Шеф Донакона бил земен од морепловците заедно со неговите два сина коишто тргнале заедно со експедицијата од Франција.
Тој потоа со мал брод се упатил по горниот тек на реката Св.Лоренц и стигнал до Хохелага (денешен Монтреал) на 2 октомври 1535.Хохелага го импресионирала повеќе од Стадакона,а таму тој подигнал и мост кој денес го носи неговото име.
На 11 октомври тој се вратил во Стадакона кадешто решил да презими.Тој не очекувал големи проблеми во текот на зимата,но се изненадил уште од ноемвриските студови и од многу ниските температури кои донеле до замрзнување на реките и до 1.2 м во длабочина,а на најтесното место биле замрзнати во должина од 1.8 м.Се хранеле со уловената риба од јужните водни текови коишто не биле целосно замрзнати.По доаѓањето на пролетта Жак Картие презимил со помалку придрѕжници (25 од 110 придружници умреле поради лошите зимски услови и ниските температури).Картие предводејќи ги останатите 85 придружници решил да се врати во Франција истата пролет (1536).Овој пат тој со себе го земал и Шеф Донакона во Франција кадешто на кралот сакал да му го покаже како доказ дека постои легендарното Кралство Сагвенај коешто е преполно злато.
Третото патување, 1541-1542
На 17 октомври 1540 францускиот крал Франсис I го повикал Жан Картие да појде на патување со цел да го најде златото од Кралството Сагвенај.На 15 јануари 1541 година тој се сретналч со хугенотистот Жан Франсоа де ла Рок де Робервал којшто имал влијание дури и да се смета како водаш на експедицијата.
На ова патување Картие тргнал со 5 брода на 23 мај 1541 година,но овој пат со цел да го најде Кралството Сагвенај,целосно заборавајќи на Азија.На 23 јули тој пристигнал во Стадакона,а таму изградил и прва населба со цел да започне населувањето на новата територија.Тој потоа стигнал до денешен Квебек кадешто посадил зелка,како и дриуги градинарски растенија со семиња од Европа.
Од третото патување Картие се вратил во Франција во октомври 1542 година,но без очекуваното богатство.
Набљудување на океаните
Следниве се сметаат за суштински океански климатски променливи од страна на Панелот за набљудување на климата за океаните (OOPC) кои во моментов се изводливи со сегашните системи за набљудување.
Подповршина
Постои композитна мрежа на подземни набљудувања. Тие вклучуваат:
Точност на мерењата
Квалитетот на in situ мерењата е нееднаков низ просторот, времето и платформите. Различни платформи користат голем број на сензори, кои работат во широк опсег на често непријателски средини и користат различни протоколи за мерење. Повремено, пловките се оставаат без надзор подолг временски период, додека бродовите може да вклучат одредена количина на влијанија поврзани со луѓето при собирањето и преносот на податоци. Затоа, контролата на квалитетот е неопходна пред податоците на самото место понатаму да се користат во научно истражување или други примени. Ова е пример за контрола на квалитетот и следење на температурите на површината на морето измерени со бродови и пловци, системот iQuam развиен во NOAA/NESDIS/STAR, каде што статистиката го покажува квалитетот на in situ мерењата на температурите на морската површина.
Еден од проблемите со кои се соочуваат океанските опсерватории во реално време е способноста да се обезбеди брза и точна проценка на квалитетот на податоците. Ocean Networks Canada е во процес на спроведување на контрола на квалитетот во реално време на дојдовните податоци. За скаларните податоци, целта е да се исполнат упатствата на групата за обезбедување квалитет на океанографски податоци во реално време (QARTOD). QARTOD е американска организација која има задача да ги идентификува проблемите поврзани со дојдовните податоци во реално време од американскиот интегриран систем за набљудување океани (IOOS). Голем дел од нивната агенда е да создадат насоки за тоа како да се одреди квалитетот на податоците во реално време и да се пријави на научната заедница. Тестирањето на квалитетот на податоците во реално време во Ocean Networks Canada вклучува тестови дизајнирани да ги фатат дефектите на инструментот и големите скокови или падови во податоците пред податоците да бидат достапни на корисникот. Тестовите за квалитет во реално време вклучуваат исполнување на стандардите на производителот на инструментите и севкупниот опсег на опсерваторијата/локацијата утврдени од претходните податоци. Поради позиционирањето на некои платформи за инструменти во високопродуктивни области, исто така се дизајнирани тестови со двојни сензори, на пр. за некои сензори за спроводливост. Тестирањето за контрола на квалитетот е поделено во 3 посебни категории. Првата категорија е во реално време и ги тестира податоците пред да се анализираат податоците во базата на податоци. Втората категорија е тестирање со одложен режим каде архивираните податоци се предмет на тестирање по одреден временски период. Третата категорија е рачна контрола на квалитетот од страна на експерт за податоци на Ocean Networks Canada.
Достапни историски податоци
Постојат различни збирки на податоци во библиотеката со податоци наведени на Универзитетот Колумбија: