cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Росина Хајкел
Лек
Хејкел добива ограничена лиценца за пракса, што и овозможува да лекува само жени и деца. Во текот на 1878 година, таа вежбала во Стокхолм и Копенхаген, а се преселила во Вааса во 1879 година за да се специјализира за здравјето на жените и децата. Таа не можела да се регистрира како член на Финското медицинско друштво сè до 1884 година. Во 1883 година за неа било создадено местото градски гинеколог во Хелсинки; потоа сменета во градски гинеколог и педијатар во 1889 година. Хејкел останува на оваа улога до 1901 година и ја одржува приватната ординација во Хелсинки до 1906 година
Активизам
Надвор од медицинската пракса, Хејкел била активен поборничка на движењето за правата на жените и феминистичкото здружение Naisasialiitto Unioni. Поборничка за образование на жените, таа помогна да се основа Konkordia-liitto, организација за женски академици. Во 1888 година, Хајкел зборува на состанокот на Финското медицинско друштво против легализираната проституција, а во 1892 година се обрати до Naisasialiitto Unioni за да промовира еднаквост во образовните можности за девојчињата и момчињата. Таа раководела со детска работна куќа и била застапник за здравјето на децата во рурална Финска.
Смртта
Хајкел починала на 13 декември 1929 година во Хелсинки, без преживеано семејство. Таа е погребана на гробиштата Хиетанеми во Хелсинки.
Црква „Св. Атанасиј“ - Олишта
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Олишта, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата има интересни фрески оД XIX век, дело на месни мајстори.
Постмодерна архитектура
Постмодерна архитектура — стил или движење, што се појавил во 1960-тите години, како реакција против штедењето, формалноста, и недостатокот на разноличност во модерната архитектура, особено во меѓународниот стил  кој го застапувале Ле Корбизие и Лудвиг Мис ван дер Ро. Доктрината на движењето ја создал архитектот и архитектонски теоретичар на уметноста Роберт Вентури во неговата 1966 книга Сложеност и Противречност во Архитектурата. Стилот го доживува својот најголем подем од 1980-тите низ 1990-тите години, особено во делата на Вентури, Филип Џонсон, Чарлс Мур и Мајкл Грејвс. Во доцните 1990-ти движењето се дели во мноштво од нови тенденции, вклучувајќи високотехнолошка архитектура, неокалсицизам и деконструктивизам.
Потекло
Постмодерната архитектура се појавила во 1960-тите години, како реакција против воочените недостатоци на модерната архитектура, особено нејзините крути доктрини, нејзината униформност, недостигот на украс, и неговата пракса на игнорирање на историјата и културата на градовите во кои се појавила. Архитектот и архитектонскиот историчар на уметноста Роберт Вентури го предводел нападот во 1966 година во својата книга, Сложеност и Противречност во Архитектурата. Во неа дава резиме за архитектурата која тој сака да го замени модернизмот: "Зборувам за комплексна и противречна архитектура која се темели на богатството и двосмисленоста на модерното искуство, вклучувајќи го искуството кое е својствено за уметноста. ... Јас ги прифаќам проблемите и ги искокористувам неизвесностите. ... Ми се допаѓаат хибридни елементи наместо „еднородни“, компромитирачки наместо „јасни“, ... Угодни наместо одбивни. ... Јас сум за неуредна виталност наместо очигледна унитарност. ... Претпочитам „заедно-и“ наместо „или-или“, црно и бело, а понекогаш и сиво, наместо црно или бело. ... Архитектурата на сложеност и противречност мора да го отелотвори тешкото единство на вклученост, наместо лесното единство на исклученост." Наместо функционалната доктрина на модернизмот, Вентури предлага акцентирање на фасадата, вклучување на историски елементи, суптилна употреба на невообичаени материјали и историски алузии, како и употреба на фрагментација и модулации со цел зградата да биде интересна. Во неговата втора книга, Учење од Лас Вегас (1972), Вентури продолжил да го развива аргументот против модернизмот. Тој ги повикал архитектите да ја земаат предвид и да ја слават постоечката архитектура, наместо да се обидуваат да ја наметнат визионерската утопија од своите фантазии. Тој тврди дека украсните и декоративните елементи "се приспособуваат на постојните потреби за разновидност и комуникација". Книгата била инструментална за отворање на очите на читателите за нови начини на размислување за објекти, бидејќи црпи од целата историја на архитектурата—и висок стил и народен јазик, и историски и модерен—и во одговор на Мис ван дер Ро-овата позната максима „Помалку е повеќе“, Вентури одговорил „Помалку е досадно.“ Вентури ги навел како пример своите згради, Еснаф Куќа, во Филаделфија, како пример за нов стил кој ги прифаќа различноста и историските наводи, без враќање на академски преродби на старите стилови.
Во исто време во Италија, сличен револт против строгиот модернизам бил започнат од архитектот Алдо Роси, кој ја критикувал обновата во модернистички стил на италијанските градови и згради, уништени за време на војната, кои немале каква било врска со архитектонската историја, оригиналните улични планови, или културата на градовите. Роси инсистирал градовите да се обновуваат на начини на кои се зачувува нивната историска ткаенина и локална традиција. Слични идеи и проекти  биле изложени на Венециското биенале за архитектура во 1980 година. На повикот за постмодерен стил одговориле Кристијан де Портзампрак во Франција, Рикардо Бофил во Шпанија, и во Јапонија од страна на Арата Исозаки.
Сложеност и противречност
Постмодерната архитектура се појавила како дејство против доктрините на современата архитектура, изразени од современите архитекти Ле Корбизие и Лудвиг ван дер Ро. Наместо модернистичките доктрини за едноставност изразени од Мис во познатата „помалку е повеќе“ и функционалсност „функционалност пред форма“ и доктрината на Ле Корбизије „куќа е машина за живеење“ постмодернизмот нуди комплексност и контрадикција. Постмоденистичките објекти имаат заоблени облици, украсни елементи, асиметрија, светли бои, својства што често се позајмени од постари периоди, бои и текстури неповрзани со функцијата на објектот. Одбивајќи го модернистичкиот „пуританизам“, постмодерната архитектура повикива на повторно користење оранменти, и збир од цитати и колажи од постари стилови. Либерално позајмува од класична архитектура, рококо, неокласична архитектура, виенската сецесија, британското движење на уметности и занаети, германскиот југендстил.
Постмодернистичките објекти често се комбинација на импресивни нови форми и карактеристи со навидум контрадикторни класични елементи.
Ејнат Ариф-Галанти
Ејнат Ариф-Галанти (родена 1975 година) е израелски визуелeн уметни к, главно позната по нејзините фотографски и видео дела.
Постмодерна архитектура
Фрагментација
Големите градби во постмодерната архитектура често се раздвоени во посебни структури и облици, кои понекогаш ги претставуваат различните функции на тие делови од објектот. Со користење на различни материјали и стилови една градба може да изгледа како мал град или село. Пример за ова е Стадитшес музејот од Ханс Холеин во Минхен (1972-1974).
Асиметрични и коси форми
Асиметричните форми се карактеристични за постмодернизмот. Францускиот архитект Клод Парент и филозофот Пол Вирило во 1968 проектирале црква, Св. Бернадет ду Банли во Неверс Франција, во облик на масовен бетонски блок навален на страна. Двајцата опишувајќи ја формата, напишале „дијагонална линија на бела страна може да претставува рид, или планина, или падина, нагорнина, или надолнина.“ Објектите на Парент биле делумно инспирирани од германски бетонски блок куќи кои ги открил на францускиот брег. Куќите се имале свлечено надолу по карпите, но воопшто не биле оштетени, со навалени ѕидови и накосени подови. Постмодерните композиции многу ретко се симетрични, избалансирани, и уредно наредени. Коси објекти кои се навалени, се виткаат, и изгледа како да паѓаат се вообичаени.
Ејнат Ариф-Галанти
Биографија
Ариф-Галанти е предавач на средното уметничко училиште Пардес во Гиват Вашингтон. Таа изложила на 10 самостојни изложби и учествувала на бројни групни изложби ширум светот, меѓу кои во: Музејот на Израел, Музејот на современа уметност Херцлија, Градскиот музеј на Кољењо, Торино, Музејот на уметност во Хаифа, и Музеј на фотографска уметност Кијосато, Јапонија. Во 2013 година таа го добила грантот на Советот за култура и уметност на лотаријата Паис Израел и во 2018 година наградата на израелското Министерство за култура и спорт за поттикнување на креативноста. Нејзините дела се вклучени во различни приватни и јавни збирки. Таа е и автор на списанието Untitled и дели студио во Art Cube Artists' Studios, Ерусалим. Нејзино дело е и во колекцијата на музејот за фотографска уметност Кијосато, Јапонија.
Актобинска област
Актобинска област е една од 14 покраини на Казахстан. Главен град на покраината е Актобе со население од околу 340.000 жители.
Постмодерна архитектура
Хумор
Хуморот е особена одлика на многупостмодернистички објекти, особено во Соединетите Американски Држави. Пример за ова е зградата двоглед во Лос Анелес, проектирана од Френк Гери во соработка со вајарот Клес Олденберг (1991-2001). Портата на објектот е во форма на џиновски двоглед, при што колите влегуваат во гаражата поминувајќи под двогледот. Постмодернистичката архитектура понекогаш ги користи смислата за театралност, смислата за апсурдност, и претерување со формите, слично како „камп“ стилот на хумор кој става акцент на текстурата, површината, и стилот на сметка на содржината и обожува претерување и нешта кои се спротивни од тоа што изгледаат на прв поглед.
Целите на постмодернизмот, меѓу кои спаѓаат надминувањето на пролемите на модернизмот, пренесување на двосмислени значења, и чувствителност за контекстот во кој се наоѓа објектот, изненадувачки се унифицирани за временски период  во кој архитектите во главно не соработувале меѓу себе. Сепак, овие цели оставаат простор за голем дијапазон на решенија што се гледа од разновидноста на објектите создадени за време на постмодернистичкото движење.
Европски кредит трансфер систем
Европски кредит трансфер систем - ЕКТС или Европски систем на пренос и акумулација на бодови (англиски: European Credit Transfer and Accumulation System) претставува бројчен систем за квалитативно вреднување на работата на студентите што била вложена за стекнување знаења, способности и вештини што се предвидени со програмата за студирање, односно со конкретниот предмет во рамките на таа програма.
Системот е еден од составните елементи на Болоњскиот процес, а со него е овозможено споредување на различните наставни програми на универзитетите и пооделните високошколски установи во Европа и признавање на дипломите. Првично, системот бил воведен за да се овозможи подвижност на студентите, но тој се покажал и како многу добра мерка за зголемување на севкупната ефикасност во студирањето.
Бројчената вредност (ЕКТС) на студентот (изразена во кредити, односно бодови), ги опфаќа бодовите за совладување на: ЕКТС (кредитите) бодовите не се засновани само на часовите по одреден предмет, туку на вкупната работа што ја генерираат тие часови (во формирањето на вредноста на ЕКТС бодовите за одреден предмет учествуваат сите елементи на активната настава).
Методологија
Квантитативната мерка за оптоварување на поодделен студент изнесува 60 бода во текот на годината, односно 30 бода во текот на еден семестар. Притоа, еден бод одговара на работата од 25-30 часови, при што е предвидено студентот да работи во просек 40 часа неделно. Со програмата за студирање е предвиден вкупниот број бодови што е потребен за стекнување на одредено звање.
ЕКТС (кредитите) бодовите се добиваат за вкупното ангажирање на студентот, а кое се однесува на активната настава: Сите облици на активна настава, вклучувајќи го и испитот, прават една целина. Бодовите се стекнуваат во рамките на наставните активности што се предвидени за секој предмет, и се применуваат откако студентот ќе го положи испитот од соодветниот предмет.
Стекнатите (кредити) бодови за поодделни предмети влегуваат во вкупната сума на бодови што се потребни за завршување на секоја година, односно за одреден степен на студирање:
Според тоа, за тригодишните студии од прв степен вкупно се потребни минимум 180 бода, за четиригодишните студии од прв степен минимум 240 бода (кредити), за универзитетски студии од втор степен кумулација од минимум 300 бода (заедно прв + втор степен), и за универзитетски студии од трет степен кумулација на минимум 480 бода (прв + втор + трет циклус заедно).
Оценки
Бодови му се доделуваат на секој студент кој успешно ќе го положи испитот. Покрај бодови, студентот добива и оценка која го опишува квалитетот на неговото знаење и постигнатите резултати за даден предмет. Оценката може да се прикаже како ЕКТС оценка, како бројчена оценка или како описна оценка. Студентот, покрај освоените ЕКТС бодови секогаш добива и оценка која поблиску го опишува неговото знаење за дадениот предмет.
Бодовите не можат да застареат и секогаш ја имаат истата вредност, што е предуслов за т.н. делумно студирање и едукација во текот на целиот живот.
Сослан Тигиев
Сослан Тигиев (роден на ) е узбекистански борач во слободен стил. Тој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои сребрениот медал во дисциплината слободен стил до 74 kg. Во 2006, тој исто така го освои и бронзениот медал на Азиските игри одржани во Доха.
Ана Анатолевна Дубровскаја
Ана Анатолевна Дубровскаја ( род. 27 ноември1972 Минск СССР   ) - руска глумица, почесен уметник на Русија (2004 година).
Животопис
Ана Дубровскаја е родена на 27 ноември 1972 година во Минск. Од самото детство, таа покажала разновидни способности: компонирала песни, учествувала во музички ансамбл, се занимавала со уметничко лизгање и играла во филмови. Најмногу од сè, Ана била љубител на театарот, што подоцна станува и нејзина професија. Во 1990 година, Дубровскаја дошла во Москва и започнала да учи во Театарското училиште. Б. Шчукин во групата на В. Иванов. Во 1992 година, таа ја одиграла својата прва голема улога - улогата на Оксана во филмската комедија Го сакам твојот сопруг.
По матурирањето на колеџ во 1994 година, Ана била примена во трупата на Државниот академски театар. Е.Вахтангов. Таа веднаш ја добила улогата на главниот лик во легендарната претстава „ Принцезата Турандот “. Во раните 2000-ти, Ана започнала да игра во главните улоги во голем број значајни премиери: Отело ( Галеб и наградата Триумф за улогата на Дездемона), сонот на чичкото, ловот на царот, Амфитрион, Фредерик, или Булевар на криминалот “во театарот. Вахтангов, „Планет“ Е. Гришковец.
Ана Дубровскаја ја избегнала смртта при уривањето на ледникот Колка во Северна Осетија, каде требало да учествува во снимањето на филмот „ Гласникот “ на режисерот Сергеј Бодров помладиот во 2002 година. Во пресрет на катастрофата, глумицата заминала во Москва на премиерна изведба и на тој начин ја избегнала трагедијата што ги однела животите на филмската екипа на Сергеј Бодров помладиот.
Во средината на деценијата, глумицата се здобила со дополнителна слава учествувајќи во блокбастерот Ноќна Стража. Во истиот период, таа ги играла и главните улоги во популарните телевизиски серии „Операција Боја на нацијата“, „Среќен“, „ Девет непознати “, „„Пријател или непријател““, како и во филмовите „ Гоблин “ и „ Гоблин 2 “. За последните две ленти, Ана исполнила и песни. На крајот во мај 2010 година на филмскиот фестивал во Киев се одржала премиерната проекција на филмот „ Иванов “, во кој глумицата ја играла улогата на Ана Петровна (Сара).
Во 2007 година, Дубровскаја ја добила својата втора награда галеб - за улогата на Беатриче во комедијата „ Многу врева за ништо“ ( театар на Малој Броној ).
Во септември 2009 година во театарот. Вахтангов, се одржала премиерата на претставата „Чичко Вања“, каде глумицата ја играла улогата на Елена Андреевна.
Семејство
Татко и е дизајнер-пронаоѓач, мајка и е глумица во театарот „Операта во Минск“. Постарата сестра на Илон.
Улоги во театарот
Театар нив. Вахтангов
Теофил (византиски цар)
Рано
Теофил бил син на византискиот цар Михаил II и неговата сопруга Текла, и кумашин на владетелот Лав V. Михаил II го крунисал Теофил за совладетел во 822 година, многу кусо по неговото седнување на престолот. За разлика од неговиот татко, Теофил бил образован од Јован VII, граматичарот, и бил голем обожаватеч на уметност и музика. На 2 октомври 829 година, Теофил го наследил својот татко како единствен владетел.
Теофил продолжил по стапките на своите претходници иконоборци,но без татковиот помирувачки тон, издавајќи указ во 832 година забранувајќи го почитувањето на иконите. Тој себеси се сметал за шампион на правдата, нешто што го изведувал мошне помпезносо погубување на татковите заговорници против Лав V веднаш по седнувањето на престолот. Неговата репутација као судија се одржала, и во книжевната творба Тимарион Теофил е претставен како еден од судиите на подземјето.
Војна против арапите
За време на своето владеење, Теофил бил обврзан да војува против арапите на два фронта. Сицилија уште еднаш била нападната од арапите, кој го освоиле градот Палермо по едногодишна опсада во 831 година, воспоставувајќи го Сицилискиот емират, и постепено почнале да се шират на островот. Нападот на Анадолија од страна на абасидскиот калиф ел-Маум во 83о, одбраната била воденалично од царот, но византијците биле поразени и изгубиле неколку тврдини. Во 831 година Теофил возвратил водејќи голема армија во Киликија и го освоил Тарс. Царот се вратил во Цариград со триумф, но есента бил поразен во Кападокија. Друг пораз во истата област во 833 година го приморала теофил да побара мир (Теофил понудил 100.000 златни динари и враќање на 7.000 затвореници), кој му биле вратени наредната година, по смртта на ел-Маум.
За време на примирјето со абасидите, Теофил го организирал грабнувањето на византиските заробеници населени северно од Дунав од страна на бугарскиот цар Крум. Спасувачката мисија била успешна во 836 година и мирот меѓу Бугарија и Византија бил набрзо воспоставен. Сепак, се покажало дека е невозможно да се одржи мирот на истокот. Теофил им дал азил на голем број на бегалци од истокот во 834 година, меѓу кои и Наср, кој бил персиец. Се покрстил во Теофоб, кој се оженил со тетката на царот Ирина и станал еден од неговите војсководци. Како што односите со абасидите се влошувале, Теофил се подготвувал за нова војна.
Магаза на Филипови
Магаза на Филипови — магаза во градот Охрид, прогласена за културно наследство на Македонија.
Теофил (византиски цар)
Војна против арапите
Во 837 година Теофил повел голема армија од 70.000 луѓе кон Месопотамија и ги освоил Малатија и Аршамашат. Царот ги зазел и разурнал Запетра, град за кои некои извори велат дека бил родното место на калифот ел-Мутасим. Теофил се вратил во Цариград во триумф. Желен за одмазда, ел-Мутасим собрал голема армија и спровел два долги напади на Анадолија во 838 година. Теофил одлучил да нападне една единица од калифовата војска пред да и се дозоли на истата да се спои со другата. На 21 јули 838 година во Битката кај Анзен во Дазимон, Теофил лично водел византиска армија од 25.000 до 40.000 луѓе против војската водена од ел-Афшин. Афшин го издржал византискиот напад, возвратил, и ја добил битката. Преживеаните во битката се разбегале во неред и не се вклучиле во понатамошниот поход на калифот.
Магаза на Филипови
Историја
Градбата е сместена на улица „Димче Маленко“ бр. 12, во непосредна близина на Стариот чинар и плоштадот „Крушевска Република“, на самото подножје на ридот. Се состои од подрум, приземје и еден кат. Му припаѓа на поновиот тип на камени трговски објекти од европски тип, таканаречените магази кои почнале да се јавуваат во средината на XIX век како замена за еднокатните дрвени дуќани. Изградена е во 1872 година од непознати мајстори. Натписот на плочата на магазата гласи: „1872 30 май Ставре ... Филипови“.
Теофил (византиски цар)
Војна против арапите
Ел-Мутасим ја зазел Анкира, и ел-Ашин му се придружил. Целата армија на абасидите напредувала кон Амориј, родниот град на династијата. Првично имало одлучен отпор. Муслимански заробеник избегал и му кажал на калифот каде имало дел со ослабени ѕидини. Ел-Мутасим го сконцентрирал бомбардирањето на ѕидините на овој дел од тврдината, и ѕидотт бил пробиен. Држејки се храбро педесет и пет денови, градот сега бил заземен од ел-Мутасим на 12 или 15 август 838 година.
Магаза на Филипови
Архитектура
Магазата е изградена од камен со обликување на аглите од големи обработени камени блокови. Отворите на приземјето и влезната врата имаат сводови од обработен бигор. На катот има помали правоаголни отвори нагласени со слепи вдлабнати лакови од обработени бигорни блокови. На прозорците на катот се зачувани два од металните капаци, типични за охридските магази. Најгоре завршува со обработена профилирана стреа од бигорни блокови, над која има повеќеводен покрив со нови ќерамиди.
Теофил (византиски цар)
Војна против арапите
За време на своите походи ел-Мутасим открил дека некои од неговите врвни војсководци спремаат заговор. Многу од војсководците биле уапсени и некои бил погубени пред да се врати дома. Ел-Афшин по се изгледа не бил замешан во ова, но бил обвинет за други дела и починал во затвор пролетта 841 година. Калифот ел-Мутасим се разболел во октомври 841 година и починал на 5 јануари 842 година.
Односите со Бугарија и Србија
Во 836 година, по истекувањето на 20-годишниот мировен договор меѓу Империјата и Бугарија, Теофил почнал да ја пустоши бугарската граница. Бугарите возвратиле, и под водство на Исбул тие пристигнале во Едрене. Во овој период, ако не и порано, бугаритего освоиле и Филиполис (Пловдив) и околината.Канот Маламир починал во 836 година.
Мирот меѓу Србите, византијците, и бугарите траел до 839 година. Властимир Српски обединил неколку племиња, и Теофил им дал на србите независност, Властимир го признал владението на царот. Освојувањето на западна Македонија од страна на бугарите ја променила политичката ситуација.Маламир или неговиот наследник виделе опасност во српското обединување и се задале да ги покорат во разгорената борби за освојување на словенските земји. Друга причина за нападот можно е да била тоа што византијците сакале да го одвлечат вниманието за да можат да се справат со словенското бунтување на Пелопонез, што значело дека ги пратиле србите за да ја започнат војната. Се сметало дека брзото ширење на бугарите над словените ги натерало србите да се обединат во држава.
Канот Пресијан (836–852) ја нападнал српските територии во 839 година (Погледајте Бугарско-српски војни). Овој напад довел до три годишна војна, во која Властимир бил победник Пресијан бил тешко поразен, и не стекнал нови територии, и загубил голем број од своите воини. Србите имале тактичка предност во ридовите, и бугарите биле протерани од војската на Властимир. Војната завршила со смртта на Теофил, што го ослободило Влстимир од неговите обврски спрема Византија.
Смрт и оставнина
Здравјето на Теофил постепено се влошувало, и тој починал на 20 јануари 842 година. Теофил ги зајакнал ѕидините на Цариград и изградил болница, која опстоила сè до самиот крај на Византија.
Семејство
Со неговиот брак со Теодора, Теофил имал седум деца:
Атентат врз Велимир Прелиќ
Атентатот врз Велимир Прелиќ бил извршен на 13 јануари 1928 година во Скопје на мостот на Вардар, тој од страна на ВМРО се сметал за одговорен за судењето на членовите на Младата македонска тајна револуционерна организација. За извршувањето на атентатот била задолжена тетовчанката Мара Бунева.
Хронологија
По судскиот процес во Скопје против членовите на ММТРО, кај Бунева се родила желба за одмазда против српските власти во Македонија. За таа цел таа ја напуштила Софија и се упатила во Свети Врач каде што се сретнала со Иван Михајлов и од него побарала лично таа да го изврши атентатот врз Прелиќа.
Веројатно во договор со раководството на ВМРО била донесена одлука Мара Бунева да замине во Скопје, во Вардарска Македонија под српска власт и таму да отвори шапкарски дуќан. За кратко време Бунева во својот дуќан започнала да изработува женски шапки, коишто во целата област важеле за последна мода. Дамите од високото друштво во тогашно Скопје започнале да купуваат само кај Мара Бунева. На тој начин атентаторката се запознала со многу угледни личности од владеачката српска гарнитура во Македонија, а преку неговата жена, која исто така купувала шапки во нејзиниот дуќан, и со Велимир Прелиќ.
Така биле постигнати две цели, од една страна сигурно се "плетела" конспиративната мрежа околу Прелиќ, а од друга страна со парите на српските дами се полнела касата на ВМРО. На денот на извршувањето на атентатот, на пладне, Мара Бунева според тогашните српски обичаи го затворила дуќанот и тргнала кон мостот на реката Вардар. Во тој момент низ него поминувал Велимир Прелиќ, при што атентаторката истрелала три куршуми во него од кои жртвата веднаш починала. Со четвртиот куршум од револверот, Мара Бунева си го одзела животот. По извршениот атентат, според некои верзии, се обидела да се самоубие со тоа што скокнала во реката Вардар, но на повредите подлегнала во болница.
IC 1142
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1142 се споменува и како ESO 157-7.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1142 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1142 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 11 м 24,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -54° 40' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 104°.
Други поделби
Проучување на IC 1142 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14628.
Список на психолози
Ова е список на психолози и непсихолози (невронаучници, невролози, психијатри, филозофи, педагози...) кои дале важен придонес во развојот на психологијата како наука.
Меган Фокс
Меган Денис Фокс (родена 16 мај 1986 г.) — американска глумица и манекенка. Таа ја започна нејзината глумечка кариера во 2001 г., со неколку помали телевизиски и филмски улоги, и имаше редовна улога во телевизиското шоу Хоуп и Фејт (Hope & Faith). Во 2004 г., таа дебитираше со улога во филмот Исповед на тинејџерска кралица на драмата (Confessions of a Teenage Drama Queen). Во 2007 г., ја играше улогата на Микаела Банс, љубовта на ликот којшто го глумеше Шаја Лабаф, во мегапопуларниот филм Трансформери (Transformers), со што се проби во светот на славните. Фокс повторно имаше улога во продолжението на филмот Трансформери: Одмазда на паднатиот (Revenge of the Fallen), во 2009 г. Подоцна во 2009 г. играше главна улога во филмот Телото на Џенифер (Jennifer's Body), под името Џенифер, што беше епоним за филмот. Фокс исто така се смета за една од модерните женски секс симболи, и се има појавено во списанија како што се „Максим“, „Ролинг Стоун“ и „ЕфЕјџЕм“.
Ран живот
На свои 5 години, таа започнува со обука за драма и танцување во Кингстон, Тенеси. Таа посетуваше часови по танцување во општинскиот центар таму, и беше вклучена во хорот на Кингстон основното училиште и во пливачката група Кингстон Клиперс („Kingston Clippers“). Таа продолжи со својата обука и по преселувањето во Санкт Петербург, Флорида, на свои 10 години. На 13 години, по освојување на неколку награди на Конвенцијата на американски модели и таленти во 1999 во Хилтон Хеад, Јужна Каролина, започнува да работи како модел. На 17 годишна возраст, таа го завршила школувањето со тестови преку допишување, со цел да се пресели во Лос Анџелес.
Фокс зборуваше опширно за времето кога се школувала; дека во средно училиште ја задевале и била малтретирана, и дека ручекот го јадела во тоалетот, за да не фрлаат по неа со кечап. Таа рече дека нејзиниот изглед не бил проблемот, туку тоа што секогаш подобро се сложувала со машките, и дека тоа ги иритирало некои луѓе. Фокс исто така кажа дека никогаш не била популарна во училиштето „''Сите ме мразеа, и ме одбегнуваа, имав само машки другари, бев многу агресивна, и девојчињата не ме сакаа поради тоа. Имав само една другарка целиот мој живот''“. Во истото интервју, споменува дека го мразела училиштето и вели „Не верував во формалното образование“ и „''Образованието што го добивав беше неважно. Не ме интересираше училиштето и на некој начин се откажав од него''“.
Кариера
На 16 години, во 2001 г., Фокс дебитираше во филмот Одмор на сонцето (Holiday in the Sun), како Бријана Валас — разгалена наследничка и соперничка на Алекс Стјуард (Ешли Олсен), којшто беше објавен дирекно на DVD на 20 ноември 2001 г. Во наредните години гостуваше во филмовите Што ми се допаѓа кај тебе („What I Like About You“), и Два и пол мажи (Two and a Half Men), исто така беше статист во Лоши момци 2 (Bad Boys II) во 2003 г. Во 2004 г. дебитираше во филмот Исповед на тинејџерска кралица на драмата (Confessions of a Teenage Drama Queen) во кој игра заедно со Линзи Лохан, и ја има споредната улога на Карла Сантини, соперник на Лола (Линзи). Фокс исто така имаше редовна улога во комичната серија на „ЕјБиСи“, Хоуп и Фејт (Hope & Faith), каде што ја играше улогата на Синди Шановски, заменувајќи ја Никол Паџи. Фокс се појави од 2-3 сезона, до откажувањето на шоуто во 2006 г.
По завршувањето на франшизата на Трансформери, Фокс ја доби својата прва главна улога во филмот Телото на Џенифер, за истоимениот лик, напишан од оскаровскиот сценарист Диабло Коди.
Во април 2009 г., Фокс започна со снимањето на филмот Џона Хекс, во којшто го глумеше ликот на Лејла, како вооружена убавица и саканата на Џона Хекс ( Џош Бролин). Филмот беше издаден на 18 јуни 2010 г. Иако нејзиното име беше на врвот на рекламниот плакат за филмот, таа својата улога ја опиша како камео улога (кратко појавување на славна личност во филм). Поради лошата изведба, беше откажана меѓународната дистрибуција, и поради тоа Џона Хекс се сметаше за критички и комерцијален неуспех во САД. Филмот беше наречен „најлош филм на годината“ од страна на „Houston Film Critics Society“. Потоа Фокс глумеше заедно со Мики Рурк во Игра на страста (Passion Play). Поради лошиот прием на филмот на Филмскиот фестивал во Торонто, конвенционалната дистрибуција во театар беше заменета со дирекно објавување на видео, и филмот беше кратко прикажуван на само два екрани, колку да се исполнат договорните обврски. Мики Рурк забележа дека Игра на страста е „…''ужасен. Уште еден ужасен филм''“. Во 3Д документарниот филм Легенда за делфините (Na Nai'a Legend of the Dolphins), Фокс го позајми гласот на Хавајските „Spinner Dolphins“. Филсмата екипа се состои од: Кејт Винслет, Елен Пејџ, Џерард Батлер, Џејмс Франко, Џулијан Ленон, Диего Луна, Чич Марин, Вупи Голдберг, Изабела Роселини и Дарил Хана.
Во март 2009 г., „Варајати“ соопшти дека Фокс се јавува како копродуцент заедно со Брајан Остин Грин, и ја има главната улога како Аспен Метјуз, во филмот, којшто е адаптација на комичната книга „Фатом“ (Fathom). Фокс се појавува заедно со Доминик Монаган во спотот за песната „Love the Way You Lie“ на Еминем и Ријана. Во 2012 г. таа за кратко се појавува во комедијата на Саша Барон Коен, Диктаторот (The Dictator), и со споредна улога во комедијата на Џуд Апатоу, Ова се 40-тите (This Is 40). Таа го позајми гласот на Лоис Лејн во епизодата „Robot Chicken DC Comics Special“, една епизода на комичната телевизиска серија „Robot Chicken“, и се емитуваше еднократно на 9 септември 2012 г. кога се емитуваше „Adult Swim“ на „Картун Нетворк“. Во јануари 2013 г. Фокс се појави во реклама за пивото Брахма, на бразилска телевизија. Во февруари 2013 г. Фокс ги занемари разликите меѓу неа и нејзиниот поранешен директор Мајкл Беј, и беше потврдено дека таа ќе работи повторно со него во Нинџа Желки (Teenage Mutant Ninja Turtles).
Имиџ
На 11 септември 2009 г. се појави непотпишано писмо од тројца членови на филмската екипа на Трансформери, во кое тие го бранат Мајкл Беј од обвиненијата на Фокс за неговото однесување при снимањето, и споредбата со Адолф Хитлер. Во писмото се наведува дека Фокс не е пријатна за време за снимањето и ја обвинуваат за неграциозно однесување што се разликува од нејзината јавна личност. Беј ја бранеше Фокс и рече дека не го „одобрува“ писмото. Асистентот на продукцијата, Антони Стеинхарт, исто така ја бранеше, изјавувајќи дека никогаш не сведочел настан каде што г-ца Фокс била груба или невнимателна со чувствата на луѓето или со работата.
Фокс многу често ја споредуваат со Анџелина Џоли, и медиумите ја нарекуваат „идната Анџелина Џоли“. Овие две глумици ги споредуваат бидејќи и двете имаат „колекција на тетоважи“ по нивното тело, и статус на „секс-симбол“. Фокс коментираше дека споредувањето е знак на недостаток на креативност во дел од медиумите, и дека споредбата со Анџелина Џоли се должи само на темната коса, тетоважите и улогите во акциони филмови. Постоеја неколку непотврдени озборувања дека Фокс ќе ја замени Џоли во наредното издание на филмот Лара Крофт. Фокс во врска со споредбата изјави: „''Јас сум црнокоса со тетоважи, пцујам и имам зборувано за секс. Се шегувам со тоа, а луѓето го сметаат за безобразно, па постојано го споредуваат тоа со неа''“. Таа додаде: „''Сигурна сум дека таа не знае која сум. Но ако бев на нејзино место, би рекла : По ѓаволите, кое е тоа глупаво детиште од Трансформерс што ќе биде идната јас? Не сакам да ја запознаам. Би се засрамила''“.
Фокс има 8 познати тетоважи, вклучувајќи ги името на нејзиниот сопруг „Брајан“ на долниот дел од колкот, слика од лицето на Мерлин Монро на нејзината десна подлактица, која што ја отстранува, и полумесечина која што се преклопува со петокрака ѕвезда, над нејзиниот десен глужд. Ова е единствената позната тетоважа во боја на Фокс.
Врски и семејство
Фокс е со глумецот Брајан Остин Грин уште од 2004 г., најпрво се запознаа на снимањето на Хоуп и Фејт кога таа имаше 18 а тој 30 години. Во 2006 г. се свршија, но потоа во февруари 2009 г. ја прекинаа свршувачката. Фокс беше цел на група на криминалци мотивирани од мода, познати како „The Bling Ring“, кои ја ограбија куќата на Грин бидејќи таа живееше со него. Фокс и Грин повторно ја објавија нивната свршувачка во јуни 2010 г., и на 24 јуни 2010 г. имаа приватна свадбена церемонија во „Four Seasons Resort“ на Големиот остров на Хаваите. Фокс и Грин имаат син по име Ноа Шанон Грин, кој се роди на 27 септември 2012 г. Фокс исто така е и маќеа на синот на Грин, Касиус (роден на 30 март 2002 г.), од претходната врска на Грин со глумицата Ванеса Марсел Џовиназо.
Интереси и други информации
Фокс е обожавател на стрипови, анимирани филмови и видео игри, нејзин омилен глумец е Мајкл Тарнер, чијашто комична книга „Фатом“, Фокс ја опишува како нејзина долгогодишна опсесија. Таа има две кучиња, од кои едното е померанско куче, крстено по басистот на Секс Пистолс, Сид Вишес. Во 2007 г. таа изјави: „Имам косумирано дроги, и од искуство знам дека не ги сакам“; сепак, таа ја поддржува легализацијата на марихуана, отворено признава дека ја пуши, и вели дека не ја смета за дрога, и дека би застанала прва во редот за да купи пакетче џоинт.
Фокс има изразено недоверба и одбивност кон сите „момчиња/ мажи“ општо, изјавувајќи дека : „''Момчињата на 20 г. се губење на време. Тие немаат што да понудат како тема на разговор; не се зрели“. Исто така се чувствува и за жените од филмската индустрија: „Особено не им верувам на девојките во оваа индустрија, бидејќи неверојатно многу сакаат да се натпреваруваат една со друга, а јас не сум заинтересирана за тоа“.
Во септември 2008 г. Фокс во едно интервју за списанието „ЏиКју“, алудираше дека е бисексуалец. Таа рече дека кога имала 18 години, се заљубила и се обидела да воспостави врска со стриптизета. Таа го користеше ова искуство за да го докаже нејзиното верување дека : „Секој човек е роден со способноста да биде привлечен од двата пола“ и додатно покажа интерес кон Оливија Вајлд. Во мај 2009 г., таа ја потврди нејзината бисексуалност, изјавувајќи: „''Не се сомневам во мојата бисексуалност. Но исто така сум лицемерна: Никогаш не би излегувала со девојка која е бисексуалец, бидејќи тоа значи дека таа исто така спие и со мажи, а мажите се нечисти, така што никогаш не сакам да спијам со девојка што има претходно спиено со маж''“. Во јунското издание на „Ел“ во 2009 г., таа откри дека донекаде ја уништила случката со нејзината врска со стриптезетата, велејќи дека на некои машки писатели им дала „возбудлива верзија“ од нејзиното минато. „''Тие се машки; лесно е да си играш со нив. Им кажувам приказни и тие ми јадат од раката. Се што им кажувам не е точно. Всушност, поголемиот дел се глупости''“. Фокс рече: „''Никогаш не реков дека таа ми беше девојка! Само реков дека ја сакав, и навистина ја сакав. Вистинската приказна е поотрезнувачка. Не е секси, забавна, приказна за фантазирање.Но тоа не е приказна што се кажува за „ЏиКју''““.
Фокс има откриено дека не се социјализира многу, „''Нема да верувате, но јас никогаш не излегувам навечер по дискотеки. Не сакам пијани, испотени луѓе чијашто единствена цел им е да имаат секс. Останувам дома и играм табла на мојот компјутер. Понекогаш одам во Color Me Mine каде што се занимавам со грнчарство''“. Потоа додаде: „Можам со денови, па дури и недели да не зборувам со друго човечко суштество“. Таа рече: „''Всушност никогаш не сум се социјализирала, секогаш бев анти-социјална и претпочитав да останувам дома. Никогаш, па дури и во моите касни тинејџерски години и моите рани дваесетти години, не излегував во клубови, не одев на забави и слични работи''“. Таа исто така откри дека била само со двајца мажи целиот нејзин живот – „''Мојата љубов од детството и Брајан. Никогаш не би можела да имам секс со некојшто не го сакам. Ми се лоши од самата идеја. Никогаш не ни бев блиску до врска за една вечер''“.
На 20 години таа добива страв од летање и откри дека за да го надмине стравот, слуша песни од Бритни Спирс додека лета. Таа исто така има брахидактилија („ кратки прсти на рацете и нозете“), и отворено зборуваше за нејзиното опсесивно-компулсивно нарушување (OCD), несигурност и самодеструктивност, признавајќи дека има многу мала самодоверба:
„''Не сакам да елаборирам. Никогаш не сум била некоја што се сече себеси поради депресија. Девојките минуваат низ различни фази додека растат, кога се мизерни и прават различни работи, било тоа да е нарушување во исхраната или само-повредување/сечење. Јас сум многу несигурна во врска со се. Свесна сум како изгледам, но има работи на мене што ги сакам и работи што не ми се допаѓаат. Косата ми е добра. Бојата на очите очигледно ми е добра. Многу сум ниска. Но во целост, не сум премногу возбудена околу целата таа работа. Мислам дека не сум достојна за ништо... Имам некое ненормално чувство дека цело време ме исмејуваат. Самата себеси се мразам. Тоа што се мразам себеси не ме спречува да бидам среќна. Но сепак, се борам за да бидам среќна. Многу сум чувствителна. Но исто така можам да бидам и агресивна, пакосна, надмоќна и себична. Емоционално сум непредвидлива и расеана. Јас сум контролор''“.
Фокс за списанието „Ескуајр“ во јануари 2013 г. изјави дека нејзината Христијанска вера е многу важна за неа, и дека се осврнува кон неа за да не тргне по патот на Мерлин Монро, Линзи Лохан и Бритни Спирс. Таа исто така кажа дека сè уште наоѓа мир во изговарање на неразбирливи зборови (глосолалија). „Морам да бидам сигурна дека јас го контролирам моето тело“, вели таа. „''Сигурно си мислите, зошто тогаш сакам да одам во црква и да практикувам глосолалија? Мора да сфатите, таму се чувствувам сигурно. Воспитувана сум да верувам во тоа дека сме сигурни во рацете на Господ. Но не се чувствувам сигурна со себе''“.
Вестминстер (град)
Град Вестминстер (англ. City of Westminster) е околија (borough) во Лондон, Англија со статус на град. Се наоѓа западно од Сити и северно од реката Темза, и обликува дел од Потесен Лондон и најголем дел од лондонското централно подрачје.
Во градот спаѓа речиси сет лондонски Западен Крај и седиштето на владата на Обединетото Кралство, со Вестминстерската палата, Бакингемска палата, Вајтхол и Кралските Судови.
Во 1965 оваа околија била создадена од некогашниот региони Метрополска околија Св. Мерилебон, Метрополитенска околија Падингтон и помалиот Град Вестминстер. Покрива многу поголем простор од првичниот Вестминстер.
Демографија
Околијата брои 198,779 жители, но некои проценки велат 220,000. 73% од населението е бело, 4% црни Африканци 3% индици. 35% од домаќинствата го поседуваат станот во кои живеат.
Политика
Градот се дели на 20 кварта.Советот е составен од 48 Конзервативци и 12 Лабуристи.
Окрузи
Градот Вестминбстер ги покрива следниве окрузи сосема или делумно:
Знаменитости
Во Вестминстер се наоѓаат многу од лондонските атракции. Некои од нив се Бакингемската палата, Вестминстерската палата (Домови на Парламентот) и Големиот Бен и блиската Вестминстерска опатија.
Мостови
Овие се Челзиски мост, Катедрален мост, Хангерфордски мост, Гросвенорски мост, Ламбетски мост, Воксалски мост, Ватерлуски мост и Вестминстерски мост.
Главни железнички станици
Овие се Черинг Крос, Мерилебон, Падингтон и Викторија.
Лондонско метро
Градот Весминстер го опслужуваат 27 метро станици, и 10 од 12 подземни линии (Источнолондонската линија и Ватерлу и Сити се исклучоци).
NGC 7117
NGC 7117 — елиптична галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7117 се споменува и како ESO 236-40, AM 2142-483.
Откривање
Објектот е откриен на 30 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7117 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7117 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 45 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 25' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 7117 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67303. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 413; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8440. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Аделаид Ернрут
Ловиса Аделаид Ернрут (17 јануари 1826 - 31 мај 1905) била финска феминистка и писателка. Аделаид Ернрут е родена во Настола, едно од 16-те деца на аристократско семејство. Родена е од Густаф Адолф Ернрут, херој од Финската војна. Џон Казимир Ернрут бил нејзиниот брат. Аделаид Ернрут никогаш не се омажила и го посветила својот живот на помагање на жените и на сиромашните.
Таа била основачка на Финската женска асоцијација - првото друштво за право на глас на жените во Финска. Таа, исто така, била активна во Union Kvinnosaksförening (Здружение за женска кауза) во 1884 година и годините по 1892 година, до нејзината смрт во Хелсинки. Хелена Вестермарк ја нарекува „првата жена новинар во Финска“.
Аделаид Ернрут предложила гласачки права за жените во 1869 година.
Настрана од нејзиниот активистички живот и пишување поезија, Аделаид Ернрут пишува за нејзините чести патувања.
Чекор (мерка)
Чекор — прамерка за одмерување на должини и растојанија. Должината на чекорот е околу 75 cm и се изразува како збир на стапка и лакот, што не претставува случајност, туку стара метролошка верижност на основните антропометриски единици.
NGC 4800
NGC 4800 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4800 се споменува и како UGC 8035, MCG 8-24-4, CGCG 245-5, ARAK 393, IRAS 12523+4648.
Откривање
Објектот е откриен на 1 април 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4800 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 4800 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 37,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 31' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 4800 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43931. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 75; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3459. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1350.
Wait Your Turn
„Wait Your Turn“ — песна на Р&Б изведувачката Ријана. Напишана од страна на The-Dream и самата Ријана, а продуцирана од StarGate и копродуцентите Чејс & Статус, песната е вклучена во четвртиот студиски албум на Ријана Rated R. Како официјален сингл ќе биде реализирана во 2010 во Велика Британија.
Позадина и реализација
Краток дел од песната со наслов „The Wait is Ova“ како позадинска музика се појави во промо видеото за Rated R на официјалното мрежно место на Ријана Rihanna Now. Подоцна беше потврдено дека официјалниот наслов на песната е Wait Your Turn. Авторот на песната изјавил дека продукциската куќа ја избрала баш оваа песна за втор сингл од албумот. Но, подоцна било објавено дека втор сингл од албумот во САД ќе биде „Hard“, а „Wait Your Turn“ ќе биде реализран како официјален сингл во раната 2010 во Велика Британија.
Омот
Како и претходно на омотот за Russian Roulette, Ријана и на овој омот е полугола. Таа ги крие своите гради со рацете и седи на столче со искинати сини фармерки. Исто така и на омотот за Hard таа е полугола и најверојатно така ќе биде на секој омот од сингл на Rated R.