cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Драга Љочиќ
Приватен живот и семејство
Д-р Драга Љочиќ починала на 5 ноември 1926 година во Белград, на седумдесет и една година. Таа е погребана на Новите гробишта во Белград.
Македонија во 1999 година
март
?? март - Р.Македонија за првпат аплицира за членство во Европската Унија, иако поранешните социјалистички држави тоа го прават од 1992 г.
Фудбал
* Пријателски натпревари
Кошарка
Квалификации за Евробаскет 1999
Евробаскет 1999
Чудата на Свети Димитриј
Чудата се состојат од две книги. Првата била завршена помеѓу c. 610 и c. 620 од солунскиот архиепископ, Јован, а втората била завршена во 680-те.
Никола Дедовиќ
Никола Дедовиќ ( Белград, 25 јануари 1992 ) е српски ватерполист.
Биографија
Тој израснал во белградски Партизан, со кој го освоил Купот на Србија, Евро Интерлига и ЛЕН Лигата на шампионите. Во клубот Раднички во Крагуевац се пресели во летото 2014 година. години.
Тој е ватерполо репрезентативец на Србија. Тој бил вклучен во списокот за Олимписките игри 2020 година (одржани во 2021 година) во Токио. Тој ги освоил Олимписките игри во Токио 2020 година со репрезентацијата на Србија која во финалето ја победи Грција со 13:10.
Нина Ангеловска
Нина Ангеловска — македонска политичарка и поранешна министерка за финансии.
Ран живот и кариера
Ангеловска се школувала во Скопје на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, каде што дипломирала и магистрирала на насоката Е-бизнис на Економскиот факултет. Ангеловска дипломирала како студент на генерацијата и била наградена со Френк Менинг за најдобар студент во генерацијата економски науки во 2010 година. Ангеловска победила на националниот натпревар за најиновативен бизнис план и била соосновач на Grouper.mk во 2011 година, познат како прва македонска платформа за зделки и водечка македонска компанија за е-трговија. Ангеловска докторирала во 2016 година во областа на менаџмент на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“.
Пред да се приклучи на Владата, Ангеловска била на чело на Grouper.mk како извршен директор и исто така работеше како консултант во дигитална економија, развој на бизнис и е-трговија. Групер вработувал 20 лица и имал 200.000 клиенти во 2018 година.
NGC 5303B
NGC 5303B — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Нина Ангеловска
Ран живот и кариера
Во 2016 година Ангеловска била признаена како една од 100 жени основачи во Европа, листа составена од германскиот стартап магазин Хундерт. Во 2018 година била именувана за Форбс 30 под 30 години во е-трговија и трговија на мало за Европа. Во 2019 година UNCTAD ја признал како една од седумте глобални застапнички за жени во е-трговија.
Политичка кариера
Во август 2019 година, Ангеловска била назначена за министер за финансии во Македонија. Таа била назначена од премиерот Зоран Заев, кој претходно ги изненадил критичарите, преземајќи ја и финансиската улога покрај улогата на премиер.
NGC 5303B
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5303B се споменува и како MCG 7-28-66, CGCG 218-46, KUG 1345+385B, KCPG 397B.
Нина Ангеловска
Политичка кариера
На 24 септември 2019 година, Конференцијата на Обединетите нации за трговија и развој објавила седум „Е-трговија за жени застапнички“ од земјите во развој. Покрај Ангеловска, останатите биле Назанин Данешвар, Кларисе Ирибагиза, Шаофеи Јао, Патриша Зунди Јао, Клаудија де Хередија и Хелијанти Хилман. Тоа било објавено на периферијата на Генералното собрание на Обединетите нации во Њујорк.
Ангеловска го интервјуирала Кендис Нкот Бисек за „е-трговија за жени застапнички“ за Форбс во 2020 година. Нејзиниот буџет за 2020 година за Македонија ги зголемил трошоците за 50% инвестиции во човечки капитал (здравство, образование и сл.) додека планирала да го намали и националниот долг во однос на БДП.
NGC 5303B
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5303B е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5303B има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 47 м 45,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 15' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 5303B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48920. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3027. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 154.
Балкански јазичен сојуз
Балкански јазичен сојуз претставува структурална и граматичка нивелација на балканските јазици, резултат од активниот соживот на балканските народи во регион без граници под исти економски и културни околности: полуномадско сточарство, заеднички пазари, мешани бракови и др. Доминацијата на грчката култура и римската администрација поставиле основа на балканскиот јазичен сојуз. Погодни услови за таков развој имало и под Византија, а процесот бил забрзан под османлиска доминација, кога христијанската вера на немуслиманско население му служела и за национална идентификација. Потребата од заемно разбирање ги довела луѓето до масовна дво- и тројазичност, што придонесло за спонтано образување на заедничка структура во разнородните балкански јазици.
Нивните заеднички структурни особености -балканизми (аналитичка деклинација, описна компарација, удвојување на објектот и др.) претставуваат уникатна појава. Според мерката до која е стигнат развојот на овие особености во еден балкански јазик, се суди и за степенот на неговата балканизација. Македонскиот припаѓа кон централниот круг (аромански, јужноалбански тоскиски дијалект и бугарскиот). Во јазиците од вториот круг (новогрчки, северноалбански гегски дијалект, југоисточни српски говори и европски турски) развојот на некои балкански црти е недовршен.
Историја
Прв кој ги забележал сличностите помеѓу балканските јазици кои припаѓаат на различни јазични фамилии бил славистот Јернеј Копитар во 1829. Август Шлајхер (1850) поексплицитно го развил концептот за ареална поврзаност наспроти генетската, а Франц Миклошич (1861) ги изучувал врските помеѓу словенските и романските јазици на Балканот.
Падежен систем
Бројот на падежи е редуциран, а некои од падежите се заменети со предлози. Во развојот на бугарскиот и македонскиот јазик дошло до губење на сите падежи, освен вокативот.
Падежниот систем на балканските јазици обично го сочинуваат следниве падежи:
Губење на инфинитивот
Употребата на инфинитивот (која е заедничка за останатите Романски и Словенски јазици) во Балканските јазици воглавно е заменета со субјунктивни конструкции, по примерот на грчкиот јазик.
На пример, „Сакам да пишувам“ на неколку балкански јазици:
Постпозитивен член
Одлика на балканските јазици е постпозитивниот член, т.е. тој доаѓа како наставка на именката. Ниту еден од другите сродни јазици (како што се другите романски и словенски јазици) ја немаат оваа одлика. Можно е постпозитивниот член кај источните јужнословенски јазици (македонски, бугарски) да се јавил како резултат на влијанието од источнороманските јазици (романски или влашки) за време на Средниот век. Кај словенските јазици постпозитивен член може да се сретне и во некои северноруски дијалекти (спротивно на општата тенденција во источнословенската група на јазици). За разлика од овие дијалекти, појавата на членот во македонскиот и бугарскиот јазик не може да се смета за самостојна појава, независна од контактот со балканските јазици.
Лексика
Неколку стотини зборови се заеднички за Балканските јазици; нивното потекло е грчко, словенско или турско.
Liquid Tension Experiment
Liquid Tension Experiment (LTE) бил инструментален рок проект кој се состоел од членовите на Dream Theater - Џон Петручи (гитара), Џордан Рудес (клавијатури) и Мајк Портној (тапани), како и прогресивната рок икона Тони Левин од King Crimson (бас, чапманов стик). Проектот бил формиран како страничен проект на Dream Theater во 1998. Иако некои сметаат дека Рудес бил поканет да им се придружи на Dream Theater најмногу поради успехот со Liquid Tension Experiment, иако претходно имал одбиено понуда да им се придружи во 1994 и наместо тоа, станал член на The Dixie Dregs. Групата свирела брзо, заснована на фузиски делови слични на оние на Dream Theater, само во стил поблизок на џезот и во остуство на вокали.
NGC 716
NGC 716 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 716 се споменува и како IC 1743, UGC 1351, MCG 2-5-54, CGCG 437-49, IRAS 01503+1227.
Откривање
Телото е откриено на 1 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 716 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 716 има привидни димензии од 1,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 52 м 59,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 12° 42' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 716 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6982. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 174; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 629. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 15.
NGC 7727
NGC 7727 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7727 се споменува и како MCG -2-60-8, VV 67, Arp 222, IRAS 23367+2651.
Откривање
Објектот е откриен на 27 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7727 е од видот SBa/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7727 има привидни димензии од 4,7' х 3,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 39 м 53,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 17' 34"". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
Други поделби
Проучување на NGC 7727 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72060. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 304; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5833. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 788.
Бранислав Митровиќ (ватерполист)
Бранислав Митровиќ ( 30 јануари 1985 година ) е српски ватерполист и освојувач на златни олимписки медали во 2016 и 2020 година. Игра како голман, а моментално настапува за ВК Васас.
Кариера
Ватерполо патувањето на младиот Новосаѓанец започнало во Војводина. По помладите селекции и сезоната во најдобриот состав, одиграл две и во Партизан, а веќе десет години ги радува ватерполистите во Унгарија. Во 2010 година заминува од Партизан во Ференцварош и одиграл една сезона. По три години се преселил во Дебрецен, по што заминал во Егер. По четири сезони во Егер, Митровиќ во 2018 година потпишал договор со ОСЦ Будимпешта, за која настапувал до пролетта 2020 година. Откако клубот го напуштил главниот спонзор, на играчите им биле раскинати договорите. Наскоро се согласил да соработува со В.К. Вашаш, исто така во Унгарија.
Репрезентација
„Несреќата“ на Бранислав Митровиќ е што во претходните години како конкуренти за А репрезентацијата ги имал постарите и поискусни Денис Шефик, Слободан Сора и Гојко Пијетловиќ, па во таква конкуренција морал да ги чека своите пет минути.
Европски првенства
На Европското првенство во Ајндховен дебитирал како втор голман со Слободан Сора, каде веднаш покажал дека Србија може да смета во иднина. Покрај Ајндховен во 2012 година, тој се натпреварувал и на уште четири европски првенства. Во Будимпешта 2014, Белград 2016 и Барселона 2018 година. Освои злато, додека во 2020 г. завршил на петтото место во Будимпешта.
Светски првенства
Митровиќ играл двапати на светските првенства. Едно злато ( Казан 2015 ) и седмо место од Барселона во 2013. Две години подоцна ја чувал српската мрежа во Казан и го освои златото. Во Русија бил прогласен за најдобар голман на последниот ден. Тој го пропуштил Светското првенство во Гвангжу во 2019 година со одлука на селекторот Савиќ сите поискусни играчи по добивањето олимписка виза за Токио 2020 година да добијат паузи од тешки натпревари.
Олимпијади
И покрај добриот настап во Ајндховен, селекторот Удовичиќ го оставил надвор од списокот на патници на Игрите во Лондон. Следен бил на списокот на селектори Дејан Савиќ и на Олимписките игри во Рио 2016 година, каде неговата одбрана ги бодрела соиграчите на патот до златото.
Други натпреварувања
Шест пати бил шампион на завршниот турнир на Светската лига. Србија во 2016 година ја освоила 10. јубилејна титула во Хајжу, а Митровиќ бил прогласен за најдобар играч на завршниот турнир. Двапати бил на подиумот на Средоземните игри. 2005 година како репрезентативец на Србија и Црна Гора и 2018 г. повторно злато, но со српскиот тим.
Помлади селекции
Освен во сениорската репрезентација, успеси бележи и во помладите репрезентации. Бил капитен на студентската репрезентација која освои бронза на Универзијадата во Белград во 2009 година и на Универзијадата во 2011 година. во Шенжен злато.
Животот надвор од базенот
Од 2014 година се во брак со Јелена Дрезгиќ. Јелена и Бранислав имаат две деца. Дипломирал на Техничкиот факултет на Универзитетот во Нови Сад и магистрирал менаџмент инженерство. Бранислав Митровиќ во 2017 г. објави книга наречена Пресврт. Книгата зборува за неговиот напредок во кариерата, како и за промените и правилните избори кои водат до големи победи во развојот на поединецот.
Ланџа
Ланџа или Лимни (Λίμνη, Лимни) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Лимни бил дел од општина Маслар. Денеска е дел од општина Скепасто.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 24 километри западно од Ставрос и 71 километри источно од Солун, во североисточниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа во јужното подножје на Богданска Планина (Кердилија), на северниот дел на денес исушеното Ланџанско Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 380 метри.
Во селото се наоѓа црквата посветена на „Св. Константин и Елена“, изградена во 1952 г.
Историја
Во XIX век Ланџа било муслиманско село кое се наоѓало во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 90 жители Турци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Понд, додека муслиманското население било принудено да ги напушти своите домови. .
Во 1928 година селото било преименувано во Лимни, или во превод „Езеро“.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско село со 24 семејства и со 79 жители. , додека во 1940 година селото броело 226 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 261 жител, на пописот од 1961 година во селото живееле 340 жители, во 1971 година имало 277 жители, во 1981 година имало 235 жители, додека во 1991 година имало 202 жители а во 2001 имало 256 жители. Денеска, населението на селото е 232 жители според пописот од 2011 година.
Бруно Малтар
Бруно Малтар (Bruno Maltar; р. ) — хрватски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа. Возел на Светското друмско првенство во 2014 година.
Космос-1450
Космос-1450 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 април 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 513 км, а најмалото на 468.
Евровизија 2010
Евровизија 2010 (Eurovision Song Contest 2010) беше 55. натпревар за најдобра песна на Европа. Се одржа во Норвешка, чија победа ја донесе Александар Рибак, којшто победи во 2009 година со песната „Бајка“ (англиски: Fairytale). Двете полуфиналиња се одржаа на 25 мај и 27 мај, а финалето, на 29 мај 2010. Победник беше Германија со песната „Satellite“ на Лена Маер-Ландрут. Второто место го освои Турција, а третото Романија.
Победата на Лена Мејер-Ландурт, ја носи Евровизија 2011 во Германија
Арена
Норвешкиот министер за култура Тронд Гиске и директорот на НРК објавија дека во натпреварот ќе вложат 17 милиони евра (или 150 милиони Норвешки круни). Износот е помал од оној кој е потрошен во 2009 за Евровизијата во Москва, но е поголем од оној потрошен во 2007 во Хелсинки.
На прес конференцијата во Осло на 27 мај 2009 беше најавено дека шоуто ќе се одржи во градското подрачје на Осло. НРК објави дека тоа е единствениот град со доволно капацитет, простор и инфраструктура кој може да организира натпревар. На 3 јули 2009 година НРК за место на одржување ја објави новоизградената сала Теленор Арена во соседната општина Баерум. Салата, Осло Спектрум, кадешто се одржа Изборот за песна на Евровизија во 1996 година, беше отфрлена од игра, поради помалата големина и капацитет.
Гласање
На 11ти Октомври 2009 ЕБУ објави дека концепцијата на полуфиналињата ќе биде променета така што резултатите ќе бидат одлучени со комбинација на 50% натионално жири и 50% телефонско гласање, правејќи ги послични со финалето. Гласовите на секоја држава ќе бидат одлучени во комбинација на гласовите од жирито и телефонските резултати; првите десет држави со највисок број на бодови во секое полуфинале ќе се квалификуваат да учествуваат во финалето. Ова го променува форматот кој беше користен на Евросонг 2008 во Белград и Евросонг 2009 во Москва кадешто деветте држави со највисок број на бодови од телефонското гласање во двете полуфиналиња во секое полуфинале се квалификуваа за во финалето. Десеттото место од двете полуфиналиња беше тогаш дадено на државата којашто освоила нависок број на бодови дадени од жирито,а којашто не се квалификува од телефонските гласови (како во Белград,кога Македонија беше 10та според телевотингот,а местото за во финале и беше дадено на Шведска,која беше изборот на жирито). На 26 октомври 2009 ЕБУ одлучи дека гласањето ќе биде отворено низ цел натпревар,пошнувајќи од изведбата на првата до последната песна и ќе заврши со екстра 15 минути по завршувањето на последната песна.
Можно враќање на оркестарот
Голем број на обожаватели почнаа кампања на друштвеното мрежно место Facebook, оркестарот да биде вратен на Изборот за Песна на Евровизија во Осло,Норвешка,за првпат од 1999 година кога оркестарот беше отфрлен од Евровизија. Оркестарот,користен од првиот избор за песна на Евровизија 1956 година, беше отфрлен после Евросонг 1998 (кога Македонија за првпат се приклучи во ова натпреварување). Причината поради која беше отфрлен оркестарот била токму заради најновите технолошки и музишки достигнувања, и воедно заради тоа пеењето на матрица стана повеќе користено.
Интервал
Интервалскиот акт вклучуваше неколку живи танцовни точки околу Европа, кои беа планирани од промотивни причини, но беа направени за да се појават серии на спонтани спотови. Надворешните снимки беа сечени и беа направени со помош од веб камери од поединечни приватни куќи. Питер Свар, портпаролот за прес на Евровизија во името на НРК, рече "Ние сакаме да го делиме Евросонг, наместо само да го емитуваме." "Седум и пол минутната песна, беше продуцирана и соавторски напишана од тимот Елемент а беше изведена од страна на групата Медкон.
Земји учеснички
Вкупно 39 земји учествуваат во годинашниот натпревар за најдобра песна на Европа, вклучувајќи ја и Грузија, која се враќа во фестивалот после нејзиното излегување минатата година кога на нивната песна „We Don't Wanna Put In“ и беше забрането да учествува, бидејќи содржи политички навреди, а тоа е спротивно на правилата на Евровизија.
Европската радиодифузна унија објави дека ќе работи напорно со цел да ги врати Австрија, Италија и Монако во Евровизија 2010. Во 2009 директорот на ЕРУ Бјорн Ериксен објавил за време на конференцијата дека Австрија ќе се врати и дека Европската радиодифузна унија има свои причини да верува дека Луксембург и Монако исто така би учествувале, а сега им недостига само Италија. Сепак претставниците од Австрија, Монако и Луксембург негирале дека ќе земат учество во годинашниот натпревар за најдобра песна. Австрискиот претставник Волфанг Лоренц дал образложени дека Австрија нема да учествува поради тоа што тие сметаат дека натпреварот е „уништен со новите правила“. „Теле Монте Карло“ исто така објавиле дека Монако нема да се врати на натпреварот и како причина ги навеле економските проблеми. Луксембург не учествува на Евровизија од 1993 година, а исто така нема да учествува ни оваа година.
Полуфиналиња
Триесет и четири земји ќе земат учество во двете полуфиналиња кои ќе се одржат на 25 и 27 мај 2010.
Гласање за време на финалето
Во финалето, се гласаше по следниот редослед:
<li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li>
Надворешен долг
Надворешен долг или странски долг — вкупниот долг што земјата го должи на странските кредитори, дополнет со внатрешниот долг на домашните заемодаватели. Должниците можат да бидат владата, корпорациите или граѓаните на таа земја. Долгот вклучува пари што се должат на приватните комерцијални банки, други влади или меѓународни финансиски институции како што се Меѓународниот монетарен фонд (ММФ) и Светска банка.
Having a Rave Up
Преработки на албумот
Компилациониот албум „Ultimate!“ на „The Yardbirds“ од 2001 содржи осум од десетте песни од оригиналниот албум. „Having a Rave Up“ бил преработуван од неколку продуцентски куќи и тоа „Sunspots“, „JV“C, „Get Back“, и „Repertoire“. Во прилог на десетте оригинални песни на албумот, преработките на „Repertoire“ ги вклучуваат американските синглови на „The Yardbirds“ (1 & 2), снимени демоа од март-април во 1966 за нивниот следен албум - „Yardbirds aka Roger the Engineer/Over Under Sideways Down“ (3-10) и преработка на „Train Kept A-Rollin“ како музика за филмот „Blow-Up“ (11).
Српскохрватска граматика
Граматиката на српскохрватскиот јазик (т.е. на хрватскиот, српскиот, босанскиот и црногорскиот јазик) е карактеристична по тоа што нема членови за именки, именките имаат седум падежи и има сложени граматички времиња. Именките имаат три рода и два броја. Придавките во српскиот јазик можат да се степенуваат на три начина: позитив, компаратив и суперлатив.
Падежи и деклинација на именки
Во српскиот јазик има седум падежи: номинатив, генитив, датив, акузатив, вокатив, инструментал и локатив. Кога именките се деклинираат, акцентот се менува за датив и локатив.
''* Во зборови како што е љубов, кога се додава -ју на крај. Некои зборови се менуваат како на пример: Љубав се менува во Љубављу или Младост станува младошћу и Смрт станува Смрћу''
Како да се одредат кои именки спаѓаат во кои класи:
i) Ако именката завршува на согласка, најверојатно таа спаѓа во првата класа за м.р.
ii) Ако именката завршува на самогласките – o, или -e во еднина, тогаш таа спаѓа во првата класа на с.р. Но сепак некои мажки имиња не спаѓаат во оваа класа.
iii) Ако именката завршува на – a, тогаш таа е втора класа во ж.р. Исто така има и некои мажки именки што имаат женски завршетоци на – a, (пр: судија).
iv) Именките на класа III се сите од ж.р. и завршуваат на согласки. Тие се разликуваат од првата класа поради тоа што тие означуваат апстрактни именки (пр: љубав, смрт, болест, младост).
Инфлекција
Придавките имаат три родови (машки, женски и среден), шест падежи (номинатив, датив, генитив, акузатив, инструментал и локатив) и два броја (еднина и множина).
Компарација на придавки
Придавките имаат три степени: позитив, компаратив и суперлатив.
Глагол јесам
Нема инфинитив и има само сегашно време:
Глагол бити
Овој глагол е ист со македонскиот помошен глагол сум.
1075
1075 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1075 година од новата ера, 75. од вториот милениум, 75. од XI век и шеста од 1070-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6583 и 6584 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5825 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4835 и 4836 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1828.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1075 година се протега во 3711 и 3712, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3771 и 3772 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1618. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 467 и 468 исламска година.
Максимилијан III Јосиф
Максимилијан III Јосиф (Maximilian III. Joseph Karl Johann Leopold Ferdinand Nepomuk Alexander von Bayern, роден на во  - починал на  во ) — владетел од династијата на Вителсбаховците како Изборен кнез на Баварија (1745–1777).
Рани години
Максимилијан бил син на царот Карло Албрехт и неговата сопруга Марија Амалија Хабсбург-Австриска. Максимилијан учел на Инглоштатскиот универзитет. По смртта својот татко, Максимилијан го презел управувањето на Баварија.
Управување
Три месеци по почетокот на владеењето, Максимилијан III Јосиф склучил сојуз со Марија Терезија, и на тој начин се откажал од претензиите на својот татко кон Хабсбурговците преку Војната за австриското наследство.
Максимилијан III се оженил на 9 јули 1747 година во Минхен за принцезата Марија Ана Саксонска (1728-1797), ќерка на полскиот крал Август III и неговата сопруга Марија Јосиф Австриска. Двајцата немале деца.
Во 1751 година бил објавен Максимилијановият кривичен законик (Codex Maximilianeus Juris Criminalis) преку кој биле кодифицирани казните и во духот на просветителството бил воведен принципот на еднаквост. Исто така биле отстранети и некои практики како што било на пример обезглавувањето, но биле воведени многу построги казни како бесилка за крадците. Максимилијан III Јозеф вовел данок на богатството на опатија и ги направил првите чекори кон зазимање на контрола над црквата.
Максимилијан III Јосиф се откажал и од намерите на своите предци да ја направи Баварија голема сила и бил неутрален за време на Седумгодишната војна. Обезбедувањето на долгогодишен му го донел на владетелот прекарот „Многусаканиот“. Во 1759 година била формирана Баварската академија на науките, а од 1771 година била воведена училишна реформа односно воведување задолжително одење на училиште.
ОУ „Магдалена Антова“ - Куманово
Основно училиште „Магдалена Антова“ (официјално: Основно општинско училиште „Магдалена Антова“ - Куманово; скратено: ООУ „Магдалена Антова“) — основно училиште во населбата Карпош во градот Куманово.
Училиштето е именувано по учесничката во НОБ, Магдалена Антова.
Местоположба
Училиштето се наоѓа во населба Карпош, сместено на излез од градот до регионалниот пат Куманово-Крива Паланка.
Историја
Сегашната училишна зграда започнала да се гради во 1980 година и била завршена во 1986 година. Средствата за изградбата биле обезбедени со доброволни прилози на месното население.
Поради зголемување на бројот на ученици и паралелки, кон училиштето бил изграден нов дел од објектот со нови училници и канцеларија за наставниците.
Во поново време била извршена обнова на училишната зграда, каде биле сменети вратите, прозорците и пластичниот под на училниците.
IC 1892
IC 1892 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1892 се споменува и како NPM1G +19.0327.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1892 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. IC 1892 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 41,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 30' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на IC 1892 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2090098.
Панакота
Панакота (што на италијански значи „варен крем“) е италијански десерт од засладен крем задебелен со желатин и обликуван. Кремот може да се ароматизира со кафе, ванила или други ароми.
Историја
Името панакота не е споменато во италијанските готвачи пред 1960-тите, сепак често се наведува како традиционален десерт во северниот италијански регион Пиемонт. Една непроверена приказна вели дека бил измислена од една Унгарка во Ланге во раните 1900-ти. Речникот од 1879 година споменува јадење наречено лате инглезе („англиско млеко“), направено од крем варен со желатин и обликуван, иако други извори велат дека лате инглезе се прави со жолчки од јајце, како крем англаиз; можеби името ја опфатило која била задебелена подготовка слична на крем.
Јадењето може да потекнува и од францускиот рецепт од бавароа од Мари-Антоан Карем. Всушност, овој рецепт што можеме да го најдеме е ист како модерната панакота со таа разлика што еден дел од кремот се мати за да се направи шлаг и се вклучува во подготовката пред да се додаде желатин.
Регионот Пиемонт ја вклучува панакотата во својот список на традиционални прехранбени производи од 2001 година. Неговиот рецепт вклучува крем, млеко, шеќер, ванила, желатин, рум и марсала истурени во калап со карамела.
Панакота станалала популарна во САД во 1990-тите.
Подготовка
Шеќерот се раствора во топол крем. Кремот може да се ароматизира со додавање на зачини и слични додатоци или со додавање рум, кафе, ванила итн. Желатинот се раствора во ладна течност (најчесто вода), а потоа се додава во топлата смеса од кремот. Ова се истура во калапи и се остава да се стегне. Калапите може да имаат карамела вона дното, што дава резултат сличен на крем-карамел. Откако ќе се зацврсти, панакотата обично се поставува на чинија за сервирање.
Гарнири
Панакота често се служи со кули од бобинки или сос од карамела или чоколадо. Може да биде покриено со друго овошје или ликери.
Поврзани јадења
Баварскиот крем е сличен на панакота, но обично вклучува јајца, како и желатин и се меша со шлаг пред да се стегне.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Влахомеглен
Влахомеглен  — етногеографска област во Македонија, денес поделена меѓу Егејска и Вардарска Македонија. Влахомеглен е помал предел во состав на пошироката област Меглен, во нејзиниот североисточен дел.
Територија и населени места
Само три села во Влахомехлен се наоѓаат на територијата на Република Македонија, тоа се селата во Гевгелиско, во југоисточните падини на Кожуф: Ума, Серменин и Конско. Во политичките граници на Грција се наоѓаат села Баровица, Купа, Мала Ливада, Лесково, Тушин, Нонте (Н'нте) и др. Вкупниот број на влахомегленските села изнесува 15. Во нив живеат Власи (во помал број дојдени од други делови од Македонија), освен во Лесково и Тушин во кои живеат Македонци.
Население и занимање
Од вкупно 14.000 жители во Влахомеглен колку што живееле во 1890 година, мнозинството од работоспособното население се занимавало со земјоделство и со одгледување на свилената буба. Исклучок чини населението од најголемото влахомегленско село Нонте, кое се занимавало со грнчарство.
Јордан Грабулоски
Јордан Грабуловски - Грабул (, —, 25 мај 1986) — македонски вајар, член на МАНУ.
Животопис
Академски вајар, роден на 19 март 1925 година во Прилеп и еден од најистакнатите македонски уметници, познат по своите дела, не само во Македонија, туку и надвор од неа. Неговите уметнички реализации, проткаени со мотиви од социјална тематика, тематика од НОВ и тематика од повоената изградба, се траен белег и потврда на неговиот творечки потенцијал.
Завршил Академија за ликовна уметност во Белград во 1952 година. Бил на студиски патувања во Италија, Грција, Египет, Сирија. Бил директор на Училиштето за применета уметност во Скопје, претседател на ДЛУМ, член на ликовната група «Денес», дописен член на МАНУ од 1981 година.
Учествувал на повеќе изложби во земјата и во странство. Самостојно излагал во Скопје (1966, 1970, 1986, 1988 — ретроспектива), Охрид (1961), Париз (1985), а групно во Белград, Загреб, Љубљана, Сараево, Париз, Лондон, Виена, Атина, Венеција, Каиро, г. Мексико и др.
Почетоците на неговото уметничко творештво датираат уште од гимназиските денови во Прилеп, зашто тој бил еден од талентираните младинци во последната група што Велебит Рендиќ ги открил меѓу своите ученици во прилепската гимназија и што ги подучувал во ателјето на ликовната секција, кое работело и по забраната на Уметничкото здружение, на две години пред почетокот на Втората светска војна. Во тој период Грабулоски бил соученик и се дружел со Димче Маркоски, со кого заедно цртале пејзажи низ Прилеп. Од тогаш зачувани се доста негови дела: седум цртежи, пет пејзажи — три со молив, два со креда, еден автопортрет со молив, «Глава на младинец» со креда, потоа, од двете страни на еден картон, два пејзажи во пастел, две скулптури во непечена глина — «Глава на селанец» и «Жена со стомни».
Во почетокот, неговите пејзажи биле работени во духот на цртежите од Љубомир Ивановиќ, но подоцна во неговите дела доаѓаат до израз поединечни белези. Во двата пастели, во цртежите «Глава на младинец», «Автопортрет» и «Селски пејзаж», како и во скулптурата «Глава на селанец», се јавуваат и лирски белези.
Јордан Грабулоски е еден од основоположниците на современиот вајарски израз во Македонија во педесеттите и во шеесеттите години на XX век, односно претставник на споменичната скулптура во повоеното ликовно творештво на Македонија и на минималистичката скулптура.
Покрај делата од времето на гимназиските денови во Прилеп, во кои среќаваме видови на реализам, Јордан Грабулоски е автор и на:
Неговите скулптури поставени во функционалниот простор прават една целина, која ги потврдува уметничките пораки за траен пиетет кон минатото и за трајна вљубеност во убавото — како оптимистичка убеденост дека во светот во кој живееме не сме ни од вчера, ни сами.
Грабулоски двапати бил добитник на наградата „11 октомври“, во 1966 и 1970 година.
Починал во Скопје, на 25 мај 1986 година. Негова сопруга била познатиот македонски архитект и уметник Искра Грабул, додека негова ќерка е Лира Грабул, позната македонска костимографка.
Мадја Прадеш
Мадја Прадеш е сојузна држава во Индија со површина од 342.236 км2 и 56.473.122  жители (сос: 1. јан. 2001). Често се нарекува "Срцето на Индија" затоа што се наоѓа во централниот дел на Индија. Главен град е Бопал. До 2000. и настанувањето на државата Чатисгар Мадја Прадеш била најголема индиска држава. Се граничи со Утар Прадеш, Чатисгара, Махараштра, Гуџарат и Раџастан. Во Бопал на 3 декември 1984. токсичниот гас од фабриката Јунион Карбид уби 3.000 граѓани на лице место, 12.000 умреа од последиците, а 150.000 луѓе имаа извесни последици.
Географија
Се наоѓ во срцето на Индија. Се граничи со Гуџарат на исток, Раџастан на северозапад, Утар Прадеш на североисток Махараштра на југ и Чатисгар на исток. Мадја Прадеш има неколку лингвистички и културни различни региони. Реката Нарвада и Тапти и нивните сливови ја делат државата на два дела. Горниод дел му припаѓа на сливот на Ганг, а јужниот дел на сливот на Годавари и Маханади. Мадја Прадеш се состои од неколку лингвистички и културни различни региони:
Степски орел
Степски орел (Aquila nipalensis) — орел со средна големина од семејството јастреби (Accipitridae) кој се размножува во јужните степски региони на Русија, Африка, Средна Азија, Арабија, Индија, Монголија и Кина. Женката снесува до три јајца, на кои заедно со мажјакот лежат 40-50 дена.
Опис
Степскиот орел е орел со средна големина со распон на крилата од 165 до 190 см, може да порасне 62-74 см. Тежи 1,5-3,5 кг. Може да живее 50-60 години. Се движи помалку од другите орли. Се храни со мали цицачи до големина на зајак, особено со глодачи, поради што се преселува во области каде што ги има повеќе. Исто така, фаќа птици и инсекти, како и трупови. Понекогаш краде храна фатена од други ѕверови. Делумно е птица преселница.
Се наоѓа на знамето на Казахстан.
Распространетост
Се размножува на територијата што се протега од Романија на запад, преку јужна Русија и степите на Средна Азија, до Монголија на исток. Снесува 1-3 јајца во гнездото што го прави на дрво. Европските и централноазиските популации презимуваат во Африка, а источните популации во Индија.
Може да се види и во југоисточен Пакистан, особено во Карачи. За време на преселбата, во Непал може да се забележат голем број птици. Во текот на октомври и ноември до 15,3 птици на час.
Живеалиште
Населува суви живеалишта, како што се пустини, полупустини, степи и савани. Се храни претежно со свежи мрши од сите видови, но повремено лови жив плен, мали цицачи како глодачи и зајаци и мали птици не поголеми од еребици. Исто така, храна може да обезбеди со крадење од други грабливци.
Кнежевство Шаумбург-Липе
Кнежевство Шаумбург-Липе, исто така Липе-Шаумбург (германски: Grafschaft (Fürstentum) Schaumburg-Lippe) — создадена како грофовија во 1647 година, станала кнежевство во 1807 година, слободна покраина во 1918 година и до 1946 година била мала покраина во Германија, која се наоѓа во денешната покраина Долна Саксонија, со нејзиниот главен град во Бикебург.
Космос-1451
Космос-1451 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 8 април 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1451 бил воен сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 322 км, а најмалото на 226.
Римс
Римс (Riems) — остров во југозападниот дел на Грајфсвалдскиот Залив, широка, плитка област од Балтичкото Море помеѓу германското копно и островот Риген. Римс административно припаѓа на градот Грајфсвалд, но како посебна зона. Римзерорт претставува општина во неговите рамки, но се наоѓа на спротивниот крај на островот од копното.
Географија
Островот Римс се протега 1.250 метри од исток кон запад и има максимална широчина од 300 метри. Од раните 1970-тите, тој е поврзан со копното со 500 метри долг насип. Поради тоа станал вештачки полуостров во последните 40 години. Пред насипот, ферибот бил користен за сообраќајни добра до копното. Сега фериботот го нема, но руини од неговите станици се сè уште видливи. Поради недостигот на свежа вода до Гристовер Вик (Gristower Wiek) се појавило недостиг на кислород во плиткиот залив во есента 2007, поради што 30 метри од насипот бил отворен и бил изграден мост врз тој дел, за да се дозволи свежата вода да дојде до тие области.
Фауна
Римс е важна област за одмор на водените птици. Природниот резерват Полуостров Фаренбринк (Naturschutzgebiet Halbinsel Fahrenbrink) е прогласен за покраински резерват. Околу 15 проценти од северноевропските птици ја поминуваат зимата во областа на Грајфсвалдскиот Залив и Штрелазунд. Поради тоа била прогласена за европски птичји резерват.
Историја
Римс бил населен од праисториски времиња, како што покажуваат археолошките пронајдоци од каменото доба и словенскиот период. Подоцна островот припаѓал, заедно со блиското село Гристов, на семејството Дотенберг. Помеѓу 1375 и 1382, Римс и Гристов станале посед на градот Грајфсвалд, кој го изнајмувал тогаш ненаселениот остров како пасишта. По 1820, градот изградил мала куќа, но бил вратен на претходниот сопственик во 1883.
Римс е дом на најстарата виролошка истражувачка институција во светот, сега наречена Институт Фридрих Лефлер, која била изградена од Фридрих Лефлер во 1910. Лефлер, професор на Грајфсвалдскиот универзитет, правел филтрациски тестови во 1898 и пронашол дека опасната болест шап и лигавка не била бактерија, туку непозната класа која ја нарекол „најмалиот од сите организми“. Тој утврдил дека станува збор за вирус. Откако истрагите покажиле дека Лефлер ненамерно ја заразил целата област на Грајфсвалд со болеста, тој го преместил неговиот институт на островот Римс во 1910.
Додека Источна Германија го контролирала Римс, околу 800 луѓе работеле на истражување и развој на вакцини, додека денес тој број е двојно помал. Населението на островот е прилично мало. Постојат само 62 станбени единици.
Од 1997, истражувачкиот комплекс е седиште на Институтот Фридрих Лефлер Римс (FLI). Надлежностите на институтот вклучуваат истражување на болести кај животните, како што се говедска спонгиформна енцефалопатија, шап и лигавка и свинска чума и развојот на превентивните и заштитните мерки против нив, особено вакцините против нив. До 2006, Римс работел на вакцина за птичјиот грип. Во 2010, институтот ги намалил нивните објекти од Тибинген, Вустерхаузен и Јена, на само Јена и Римс. Вкупниот буџет за зголемување на работата е околу 150 милиони евра. Изградбата треба да се изведе внимателно, поради многуте историски стари градби.
Поранешната фабрика за производство на животински вакцини била успешно приватизирана од страна на Riemser Arzneimittel AG. Има околу 150 вработени.
По 1990-тите, населената област во западниот дел на островот била слободна за населување неколку години. Меѓутоа, поради обновените истражувачки работи со вирусите на островот, тој повторно е затворен за јавноста. Карантинските делови и лабораториите се од ниво 4. Ова значи дека вработените и посетителите на комплексот мораат да се пресоблекуваат и да се тушираат, кога влегуваат и излегуваат од него.
Асурбанипал
Асурбанипал, Ашурбанипал или Сарданапал, (владеел 669 - 627 п.н.е.) — последниот голем крал на стара Асирија. Познат е по тоа што бил еден од ретките кралеви во антиката кој самиот можел да чита и пишува. За време на неговата власт, асирската скулптура го достигнала својот врв (Северна палата и Југозападна палата Нинива, Битка кај Улај). Кај грците тој бил познат како Сарданапалос; латинските и другите средновековни текстови го нарекуваат Sardanapalus. Во Библијата тој е наречен Ас(е)напар или Оснапер (Езра 4:10).
За време на неговото владеење, Асирската слава не само што била видлива по воената моќ, туку и по културата и уметноста. Асурбанипал ја создал „првата систематска библиотека“ во Нинива, позната како Асурбанипалова библиотека, каде тој ја собрал сета клинеста литература во тоа време. Покрај ова имало и архива.
Таблиците од Нинива претставуваат најцелосен извор за сумерската и акадската верзија на Епот за Гилгамеш. Други збирки таблици нудат сумерско-акадски речник. Исто така тука се наоѓале и астрономски/астролошки текстови. Од сите групи на таблици, најголемата се занимава со тоа како да се препознаат предзнаци. Речиси сите денес се наоѓаат во Британскиот музеј во Лондон).