cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Национално здружение за право на глас на жените (Шведска)
Организација и активизам
ЛКПР ги повикувала претставниците од нивните локални секции на годишни состаноци на одборот со централниот одбор во куќата на Ластмакаргатан 6 во Стокхолм. Финансирана е со изработка на разгледници и слични предмети, уредување на пазари за болви и прилози од симпатизери. Меѓу најзначајните и најзначајните поединечни финансиери на шведското движење за право на глас биле Лотен фон Кремер и Мартина Бергман-Остерберг. Членството било само за жени. Причината била што главниот аргумент на опозицијата за правото на глас на жените била дека жените не сакаат да гласаат сами и дека се сметало за неопходно да се докаже дека жените се способни да се организираат политички и да се справат со одговорноста што ќе им ја даде правото на глас. полноправни граѓани. Меѓутоа, имало машка група за поддршка: Männens förening för kvinnans politiska rösträtt (Машкото друштво за право на глас на жените) или MFKPR (1911). Шведското здружение за право на глас на жените ги сметало понасилните методи на британските суфражети за неконструктивни и не сакале да бидат поврзани со нив, бидејќи се плашеле дека тоа ќе ги избришело сите симпатии за ова прашање. Само една улична демонстрација била организирана од општеството. Откако предлогот за право на глас на жените не бил изгласан во 1918 година, учесниците марширале со три транспаренти кои ги претставувале луѓето без право на глас. Првиот транспарент покажувал машки криминалец во затвор; вториот машки пациент во душевна болница; а третиот банер почитуваната авторка Селма Лагерлоф, членка на Кралската Шведска академија. Оваа демонстрација ја организирала Фрига Карлберг од делот Гетеборг, кој бил најрадикален од секциите. Исто така, Карлберг еднаш ја поканила Силвија Панкхерст како говорник. Тоа биле исклучоци.
Општата медиумска слика за жените кои баарале женско право на глас била неженствена, мажествено и хомосексуална жена. Поради ова, шведското здружение за право на глас на жените сметло дека е мудро да се отфрлат овие предрасуди со тоа што им препорача на своите членови да се обидат да се облекуваат женствено за време на нивниот активизам.
ЛКПР првенствено го користела методот на градење мислење преку користење на печатот, држење јавни говори, делење летоци и со примена на притисок врз политичарите и носителите на одлуки. Бергман-Österbergska samhällskurserna (Курсеви за граѓани Бергман-Остерберг), финансирано од Мартина Бергман Остерберг, ги информиало жените за нивните права и ги подготвувало за иднината како политички гласачи, а тие објавувале свое списание, Rösträtt för kvinnor (Женско право на глас) во периодот од 1912 до 1919 година.
ЛКПР формално била политички неутрална организација. Со друштвото претседавале Лидија Валстром (конзервативна), Сигне Бергман (социјалдемократка), учителката Ана Витлок и Ен-Маргрет Холмгрен (либерал). Било поддржано од жени со левичарски и десничарски политички симпатии. Во пракса, политичката неутралност била напуштена со резолуцијата од 20Јуни 1911 година, кога ЛКПР одлучило да формира бојкот на гласачите против сите политичари кои се противат на правото на глас на жените и да ги поддржат оние кои се за. Во реалноста, ова значело дека организацијата повеќе не била политички неутрална, бидејќи главната опозиција на правото на глас на жените биле конзервативците, додека либералите и социјалдемократите биле за право на глас на жените веднаш штом било воведено целосното право на машкото право, што било направена во 1909 година.
Неколку истакнати жени учествувале со нивна поддршка. Селма Лагерлоф била важен говорник, поради општата почит што и била дадена во сите делови на општеството. Лагерлоф била длабоко вклучена во шведското движење за право на глас и зборувала кога и да било побарано, а таа било добро познат претставник за тоа. Била вклучена и Елен Ки, но почесто била исмејувана во печатот. Елин Вагнер била од 1909 година една од најактивните поддржувачи. Таа учествувала во претстави во деловите на Џени Линд и Фредрика Бремер, а нејзиниот роман „ Пенскафтет“ (роман) (1910), кој зборувал за љубов без брак, станачл контроверзен успех во целото општество и се нарекувал „библија на шведското право на глас. движење“.
Акции
Во 1905 година, ЛКПР ги претставила своите барања до либералната влада на Карл Стаф, која им одговорил дека правото на жените треба да се воведе веднаш штом целосното машко право на глас, кое треба да биде на прво место. Владата организирала истрага за реформата, која требача да го претстави нејзиниот резултат по период од шест години. Во 1907 година, конзервативната влада на Арвид Линдман одбила да го допре прашањето повикувајќи се на оваа истрага. ЛКПР испратила делегација под Гертруд Аделборг кај шведскиот крал Оскар II, кој им ветил поддршка.
Шестата конференција на Меѓународната алијанса за право на глас на жените во Стокхолм во јуни 1911 година, понекогаш се нарекува најголемиот триумф на ЛКПР. Присутни биле многу меѓународни говорници, меѓу нив Ана Шо, Росика Швимер и Кери Чепман Кат. Селма Лагерлоф била говорник на Кралската шведска опера и Елен Ки во Скансен. Конгресот бил прославен со голема парада низ Стокхолм, која на својот балкон застанала да го поздрави својот најголем добротвор Лотен фон Кремер. Конгресот добил голема медиумска покриеност. Во врска со ова, била основана машката група за поддршка која меѓу нејзините членови ги вброила Карл Линдхаген, Ернст Бекман, Кнут Виксел, Мауриц Хелберг и Хенрик Петрини.
Ниби Махала
Ниби Махала — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Национално здружение за право на глас на жените (Шведска)
Акции
Во 1912 година, Карл Стаф презентирал предлог за право на глас на жените, кое не било изгласано од конзервативците, додека либералите и социјалдемократите гласаа да. Персоналот го охрабрил ЛКПР да поднесе листа за поддршка до Парламентот за да го замолчи аргументот дека жените не барале сами да гласаат, а во 1913 година, ЛКПР можела да претстави листа од 360.000 имиња на жени кои го поддржувале правото на глас на жените.
За време на Првата светска војна, ЛКПР презела иницијатива за мировна организација формирана од жени од неутралните земји со цел да се изврши притисок врз неутралните влади да дејствуваат како посредници меѓу завојуваните страни. Движењето за мир било формирано од ЛКПР со членови, исто така, од Здружението Фредрика Бремер, КФУК, социјалдемократските женски организации (Стокхолмскиот allmänna kvinnoklubb и неговите локални ограноци), меѓу другите, со Ана Витлок, Емилија Броме и Керстин Хеселгрен како водечки членови. Голема мировна манифестација требало да се одржи 19Февруари 1915 година во организација на Швеѓанките со поддршка и учество и од жените од Данска и Норвешка. На 18Меѓутоа, во февруари, Агда Монтелиус била повикана кај кралицата Викторија од Баден, која побарала да се запре „глупавата претпоставка на жените“ да се вклучуваат во политиката. Шведскиот крал Густав V го прекинал и рекол дека жените се разбира имаат право да изнесуваат барања до владата, но дека ситуацијата го отежнува тоа и се повикал на министерот за надворешни работи, кој ги предупредил дека таквата постапка може да ја наруши шведската неутралност. Затоа, акцијата била замолчена и во Шведска, Данска и Норвешка, а вклучените жени ја префрлиле вината на Викторија од Баден. Меѓутоа, шведското движење за мир испратило 16 делегати на меѓународното женско мировно движење во Хаг во април 1915 година.
Во 1917 година, ЛКПР сакало да ја искористи револуционерната атмосфера со тоа што на премиерот Карл Сварц му го претставиле барањето за право на глас на жените. Во парламентот биле претставени неколку предлози во корист на женското право на глас, но ниту едно не било изгласано.
По изборите во 1917 година, конзервативците биле поразени од либералите и социјалдемократите. Притоа, во шведскиот парламент имало мнозинство за правото на глас на жените, а ЛКПР ги потсетиле партиите од левата страна на нивното старо ветување дека ќе воведат право на глас на жените веднаш штом ќе им се даде целосно право на глас на мажите. Во февруари 1918 година, Владата го исполнила своето ветување со презентирање на предлог-закон за право на глас на жените. Тој бил одобрен во вториот дом со 149 „за“ и 49 „за“, но бил одбиен во првиот дом со 62 „за“ и 36. ЛКПР организирала јавен протестен состанок на Гардет во Стокхолм со либералот Гули Петрини и социјалдемократката Рут Густафсон како говорници, а единствената улична демонстрација која некогаш била организирана од ЛКПР ја организирала Фрига Карлберг во Гетеборг.
Распуштање
По завршувањето на Првата светска војна, Владата ја вовела својата сеопфатна програма за демократски реформи, која вклучувала право на глас на жените. Бидејќи тоа барало промена на уставот, биле неопходни две одлуки: една за воведување на реформата и друга за нејзина потврда. Правото на глас на жените било одобрено во парламентот на 24мај 1919 година, а потврдено во јануари 1921 година.
Помеѓу усвојувањето на избирачкото право во 1919 година и изборите во 1921 година, Министерството за правда формирало државен комитет за реформирање на правниот статус на жените што би било неопходно пред да можат да го користат своето право на глас. Ова вклучувало нов закон за брак и законско мнозинство за мажените жени (бидејќи тие нема да можат да го користат своето право на глас доколку продолжат да бидат малолетни), како и закон со кој на жените им се овозможувал еднаков пристап до сите државни функции (формално донесен со Надлежноста Закон од 1923 година ). Комитетот ја вклучил и Матилда Стаел фон Холштајн меѓу своите членови, а со него претседавала Емилија Брум, првпат во историјата државен комитет да биде предводен од жена.
ЛКПР ја славела победа на 29мај 1919 година и организирала забава со музика на Елфрида Андре и говор на Селма Лагерлоф. Биле примени делегации од Данска и Норвешка, а била испратена делегација кај Социјалдемократските жени, кои исто така работеле за правото на глас на жените, на што одговорила депутацијата предводена од Ана Линдхаген. Потоа следел состанок во Скансен со Лидија Валстром, Рут Густафсон, Александра Скоглунд и Елен Хаген како говорници.
Откако била постигната целта, ЛКПР била распуштена. Многу членови се приклучиле на Здружението Фредрика Бремер, додека централниот комитет го формирал Svenska Kvinnors Medborgarförbund („Граѓанско друштво на шведските жени“).
Марјан Пејоски
Марјан Пеjоски - македонски моден творец кој живее и работи во Обединетото Кралство. Студирал на Школата за уметност и дизајн на Централ Сент Мартинс.
Тој е главно познат по дизајнирањето на иконскиот лебедов фустан на Бјорк, кој пејачката го носела многу пати: на насловната страница на албумот „Веспертин“, за Веспертин турнејата, за Канскиот фестивал 2000 година и за Оскарите во 2001 година. Тој не знаел дека таа го носела на Оскарите сè до следното утро.
Во 2004 година, Пејоски ги дизајнирал костумите за куполната турнеја на Мисија, „The Tour of Misia 2004 Mars & Roses“.
NGC 726
NGC 726 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 726 се споменува и како MCG -2-6-3, KUG 0153-110.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 726 е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 726 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 55 м 31,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 47' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 726 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7182. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5278. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1183.
ОУ „Мустафа Кемал Ататурк“ - Центар Жупа
Основно училиште „Мустафа Кемал Ататурк“ (службено: Основно општинско училиште „Мустафа Кемал Ататурк“ - Центар Жупа; скратено: ООУ „Мустафа Кемал Ататурк“) — централно основно училиште во дебарското село Центар Жупа.
Училиштето е именувано по турскиот државник Мустафа Кемал Ататурк.
Историја
Училиштето било изградено во 1999 година.
Во минатото училиште било именувано по југословенскиот народен херој Моша Пијаде.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на три јазик: албански, турски и македонски наставен јазик.
Петер Саган
Петер Саган (Peter Sagan; р. во ) — словачки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. Саган имал успешна јуниорска кариера во планинскиот велосипедизам и велокросот, победувајќи на Светското првенство во 2008 година, пред да се префрли во друмскиот велосипедизам.
По неговата победа на Светското друмско првенство 2017, Саган ја носел виножито-маичката во сезоната 2018 трета година по ред. Потпишал тригодишен договор со германската екипа, почнувајќи од 2017 година.
Александар Митевски
Александар Митевски може да се однесува на:
Петер Саган
Ран живот и аматерска кариера
Саган започнал да вози велосипед на возраст од девет години, кога се приклучил на Cyklistický spolok Žilina, мал локален клуб во неговиот роден град. Низ неговите јуниорски години Саган возел и планински и друмски велосипедизам и бил добро познат по неговиот необичен стил на возење во патики за тенис и маички, пиејќи само чиста вода. Саган привлекол поголемо внимание, кога се појавил на Словачкиот куп со велосипед позајмен од неговата сестра, откако по грешка го продал неговиот, а велосипедот од спонзорот VeloSprint доцнел во испораката. Возејќи обичен велосипед со не толку добри кочници и ограничена брзина, тој ја освоил трката.
2009
Саган се придружил на екипата за друмско тестирање, но не успеал да добие договор. Неговата фрустрација била толку голема, што тој одлучил да се откаже од друмскиот велосипедизам, меѓутоа притиснат од неговото семејство, тој се обидел со и успеал. Ликвигас му понудил на Саган двегодишен договор (2010–2011) со можност да вози планински велосипедизам за Канондале. Договорот бил продолжен до крајот на 2012 во април 2010. Докторите и менаџерите на Ликвигас биле зачудени од резултатите на медицинските тестови на Саган, велејќи дека никогаш не виделе возач со 19 години да биде толку физички силен и способен како Саган. Во текот на тренирањето, Саган уништил повеќе планински велосипедизам отколку кој било друг возач, поради неговата способност да вози повеќе отколку што издржува велосипедот. Неговите колеги започнале да го викаат Терминатор, и покрај тоа што како личност е мирен и многу љубезен.
2010
Ликвигас го одредил Саган за неговата прва Pro Tour друмска трка Тур Даун Андер во јануари 2010 година, на возраст од 19 години. Тој бил вклучен во пад во текот на втората етапа, но останал да вози со 17 шавови на неговата рака и левото бедро. На кралската етапа до Вилунга тој се приклучил во нападот преку последното искачување со Кедел Еванс, Алехандро Валверде и Луис Леон Санчес. Четворката се борела да се оддалечи од спринтерската група во следните 20 километри, со што Санчез победил на крајот.
Саган ја освоил првата и втората ProTour етапа во текот на друмската трка Париз-Ница 2010. Саган првично не бил одреден за трката, но му се приклучил на составот од екипата, откако неговиот совозач Маќеј Боднар ја скршил неговата клучна коска. Неговата прва етапна победа била постигната на 10 март 2010 година, кога Саган се приклучил на нападот поттикнат од Николас Роуш на последното искачување на третата етапа во Орилак и ги поминал Роуш и Хоаким Родригес за етапна победа. Оваа етапна победа исто така му го донела и водството во бодовниот пласман. Втората ProTour победа на Саган дошла два дена подоцна со соло напад во петтата етапа во Екс ан Прованс. Напаѓајќи во последните три километри од крајот на тешкото искачување, Саган бил способен да се оддели од главната група за победа. Покрај неговата две етапни победи, Саган исто така завршил втор на етапата 2 до Лимож и трет на шестата етапа до Турет сир Луп. Збирот на високите места во етапите и бодовите од средните спринтови му ја донеле зелената маичка на Саган за 2010. Ја завршил етапата на 17. место, три минути и дваесет и една секунда за победникот на трката Алберто Контадор, кој го пофалил младиот Словак и предвидел дека во иднина ќе му биде конкурент. Исто така завршил осми во пласманот за млад возач.
На Трка околу Калифорнија 2010, Саган победил на петтата и шестата етапа, доаѓајќи со кандидатите за генерален пласман во исто време. По грешка на етапата 3, тој каснел 17 секунди. Двете етапни победи не само што го поместиле на третото место во генералниот пласман, туку го преземал водството и во бодовниот пласман. На седмата етапа, хронометарот низ Лос Анџелес, тој доцнел само 9 секунди. Иако претходно имал некои успеси во пролозите, овој хронометар бил малку подолг и тој изгубил една минута и 35 секунди во генералниот пласман. И покрај овој неуспех, тој сепак успеал да го задржи водството во бодовниот пласман и пласманот за млад возач. Завршил осми во крајниот пласман, зад сезонските ветерани како Леви Лајпхајмер, Мајкл Роџерс, Давид Забриски, Крис Хорнер и Јенс Фогт, сите добро познати во велосипедизмот. Саган завршил четврти на почетниот пролог на Тур де Свис 2010, само три секунди зад Фабијан Канчелара, но завршил скоро 11 минути зад групата на втората етапа и не успеал да ја започне трката следниот ден поради алергија.
2011
Саган бил подготвен да продолжи во 2011 со истата екипа, сега преименувана во. Во тренинг-кампот во декември 2010, Саган изјавил дека негова прва цел за сезоната 2011 ќе биде Милано-Санремо.
По почетокот на неговата сезона со некои добри пласмани во неколку италијански еднодневни трки, Саган сериозно ја започнал сезоната на Џиро ди Сардења. Ги освоил трите од петте етапи на трката, како и генералниот и бодовниот пласман, тесно победувајќи го Хосе Серпа за 3 секунди во генералниот пласман.
Во текот на Трка околу Калифорнија, ја освоил етапата 5 на патот кон победа во бодовниот пласман втора година по ред на оваа трка.
Во јуни учествувал на Тур де Свис, освојувајќи го импресивното трето место во воведниот пролог. Потоа ја освоил и планинската етапа 3, докажувајќи ја својата разновидност, кога го достигнал Дамијано Кунего близу Гросе Шајдег и потоа го одминал на самата цел. Исто така, Саган успеал да дојде до подиум на уште две низински етапи, како и победа на етапата 8 во масовен спринт. Оваа победа била доволна да го обезбеди бодовниот пласман на оваа трка.
Тој возел на Трката околу Полска како подготовка за Вуелта. Ја преземал водечката маичка по победата на етапата 4 и потоа ја освоил и етапата 5. Иако ја загубил маичката од Даниел Мартин по тешката завршница на етапата 6, тој успеал да ја поврати на последниот ден од трката, благодарение на бонус секунди на средните спринтови и второто место на етапата. Исто така го освоил и бодовниот пласман.
Саган возел и на Вуелта а Еспања, што му било прво појавување на некоја голема трка. Тој не разочарал, заработувајќи три етапни победи на трката. На етапата 6 предизвикал поделба на малата водечка група кога го возеле последниот спуст. Тројца негови колеги го преживеале спустот, како и Пабло Ластрас, кој заедно со Саган заминал кон победа во спринт. Исто така, ја освоил етапата 12 во спринтерска завршница. Негова следна цел била последната етапа во Мадрид, каде победил благодарение на многу малата разлика од соперниците Даниеле Бенати и Алесандро Петаки.
2012
На почетокот на 2012, Саган неофицијално објавил дека ќе го продолжи неговиот договор со Ликвигас до 2014. Во договорот, потпишан пред Вуелта а Еспања, Саган добил подобри финансиски користи за можноста да вози и неговиот брат Јурај во екипата. „За мене, Ликвигас беше првиот избор. Имав понуди од други екипи, кои дури и би ми дале поголема слобода во групата. Но Ликвигас ме доведе во професионалниот велосипедизам, тие веруваа во мене и јас сакам да им возвратам на тоа“, коментирал Саган за 53x11, чешки велосипедски месечник.
Ја започнал сезоната во добра форма, освојувајќи етапа, како и бодовниот пласман на Трката околу Оман. Саган победил на етапата 4 на Тирено-Адријатико и исто така играл клучна улога во помагањето на Винченцо Нибали во победата на целата трка. Добрата форма на Саган продолжува во сезоната на класиците, со четвртото место на Милано-Санремо, второ на Гент-Вевелгем, етапна победа на Три дена Де Пане, петто место на Трката околу Фландрија и третото на Амстел Голд Рејс.
На првата етапа на Трката околу Калифорнија, Саган имал незгода на 7 километри пред крајот. Но, успеал да се врати во групата и да ја избегне несреќата, која се случила на 3 километри пред крајот на етапата. Неговиот колега Даниел Ос го довел во последните неколку километри и Саган ги отспринтал сите соперници, земајќи ја етапната победа. Следниот ден, повторно ја освоил етапата 2 во Санта Крус. Откако доживеал пад на искачувањето, тој повторно се вратил и неговата екипа го довела до последната кривина на трката, на само неколку стотина метри од целта. Саган излегол прв од кривината и забрзал до крајот, со што ја освоил втората победа по ред. На третата етапа, Саган ја однел третата последователна победа со многу тесна разлика пред Хајнрих Хауслер третпат по ред. Тој повторно победил на четвртата етапа во масовниот спринт. Откако завршила трката, Саган имал пет етапни победи, вклучувајќи ја осмата и последна етапа во Лос Анџелес и бодовниот пласман, надминувајќи го претходниот рекорд по број на етапни победи на Трката околу Калифорнија со вкупно осум етапи, кој му припаѓал на Леви Лајпхајмер од екипата со шест победи. Тој исто така бил награден за неговиот резултат со спринтерската маичка.
Саган покажал добра форма уште еднаш на трката од Светската турнеја Тур де Свис преку освојување четири етапи и маичката во бодовниот пласман. Ги подредил работите со некако изненадувачката победа на воведниот пролог, надминувајќи го локалниот фаворит и специјалист за хронометри Фабијан Канчелара за 4 секунди на патеката од 7,3 километри. Втората етапа не била поставена за него бидејќи била планинска, но успеал на третата етапа во драматична завршница, каде групата ги достигнале последните двајца бегалци во последниот километар. Асфалтот бил влажен од дождот и стапалото на Саган излегло од неговата педала на една од последните кривини, но тој успеал да одржи рамнотежа и да го помине возачот на Баден Кук пред целта, со рацете во воздух и носејќи ја белата маичка за најдобар спринтер. Следниот ден ја освоил неговата трета победа во четири дена, уште еднаш во дождливи услови. На околу 350 метри пред целта, Маркус Бургхарт од започнал спринт до целта. Саган го поминал неговиот колега и влегол во заветрината на Бургхарт и го поминал за победа. Ѝ заблагодарил на неговата екипа за нивните напоро, особено на Морено Мозер, кој „го затвора секој напад на крајот на трката, дозволувајќи ми да спринтам; големо благодарам до Морено и се надевам дека ќе можам да му ја вратам услугата наскоро“. Следната победа дошла на етапата 6, последната етапа на трката, која била поставена за спринтери. Последните километри во Бишофсцел биле во урбана област со остри кривини и Саган останал на чело на групата. На 200 метри пред целта, Саган влегол во лева кривина и излегол на калдрма со полна брзина. Ги допрел бариерите додека од позади се појавил возачот на Михаел Албасини и спринтал за победа. Кога го прашале за блискиот пад во споменатата кривина, Словакот одговорил: „Краевите на Тур де Свис никогаш не се прави, така треба да измислиш нешто и да најдеш простор [...].“
Пред Тур де Франс, Саган направил облог со претседателот на Ликвигас Паоло Ѕани. Доколку Саган освои две етапи и зелената маичка, Ѕани ќе му купи автомобил Порше. Саган го започнал Тур со завршување на 53. место на прологот, откако изгубил некое време на кривините. Ја освоил првата етапа во Серен на врвот на мало искачување, откако се одвоил од другите следејќи го Фабијан Канчелара и го отспринтал него и Едвалд Боасон Хаген. На етапата 3, стигнал прв на последното искачување од категоријата 4 во Булоњ-сур-Мер, поминувајќи ја и оставајќи ја групата зад него. Откако ја поминал целната линија, која била сместена на 700 метри стрмно искачување, тој направил гест имитирајќи го Форест Гамп. Потоа ја освоил и етапата 6, која има терен за масовен спринт и завршувала во Мец. Ги победил главните спринтери Андре Грајпел од и Метју Гос од екипата, за малку повеќе од должината на едно тркало. Ја завршил трката со 3 етапни победи и зелената маичка, исто така заработувајќи ја наградата за најборбен возач на планинската етапа 14. Добил Порше по направениот облог со менаџментот на Ликвигас, дека може да победи 2 етапи и да го освои бодовниот пласман.
2013
Извонредната форма на Саган се одразила и на Милано-Санремо каде бил голем фаворит за победа. Меѓутоа, Саган бил победен во спринтерската завршница од Гералд Чолек. Победил на трката Гент-Вевелгем, која била скратена за 50 километри поради ладното време. Саган се одвоил од групата на 10 возачи на 4 километри пред крајот и победил сам, откако извел неколку круга по поминувањето на целта. Два дена подоцна, Саган ја докажал својата добра форма на Три дена Де Пане, каде победил во спринтот на првата етапа пред Арно Демар од. Демар се жалел на организаторите на трката дека Саган малку скршнал во последните метри, но без успех и Саган ја задржал победата. Саган завршил како втор на Трката околу Фландрија откако заминал во бегство со Фабијан Канчелара и им се приклучил Јирген Рулантс. Канчелара нападнал на последното искачување, Патерберг, каде отпаднал Саган и стигнал сам до победа. Саган предизвикал контроверзија на подиумот откако го штипнал задникот на една од девојките на подиумот и по силната медиумска реакција, се извинил наредниот ден. На церемонијата за потпишување пред Брабант Пејл, Саган лично ѝ се извинил на девојката од подиумот (Маја Леје) и ѝ подарил букет цвеќиња. Подоцна ја освоил трката, откако го достигнал нападот на Грег ван Авермат во последните километри. Само Филип Жилбер можел да го следи, но Саган бил побрз во последните метри на целта. Негова следна победа била третата етапа во мај на Трката околу Калифорнија. Во масовниот спринт, Саган стигнал од далеку до Мајкл Метјус, наоѓајќи премин на десната страна патот во последен миг. Ја завршил трката со победа на последната етапа, обезбедувајќи ја маичката во бодовниот пласман четврта година по ред.
На третата етапа на Тур де Свис, Саган покажал дека сè уште има вештина да се искачува на врвовите. Откако успеал да ја намали групата на искачувањето, Саган бил во можност да се оддалечи заедно со Руј Кошта, Роман Кројцигер и Матијас Франк на завршниот спуст, кој бил влажен и тесен. Четворката се одржала пред остатокот од групата и Саган ја освоил етапата. Саган ја зациментирал неговата победа во бодовниот пласман со освојувањето на осмата етапа, која била порамна и повеќе наменета за спринтерите. Го добил најдоброто од Даниеле Бенати и Филип Жилбер. Потоа го освоил националното друмско првенство по третпат, изјавувајќи дека ќе биде среќен да го носи националниот грб на неговата маичка на Тур де Франс. На Тур де Франс, Саган забележал бројни втори места пред да победи на седмата етапа, откако неговата екипа работела да ги отстрани најдобрите спринтери на искачувањето од втора категорија на етапата. Ја отспринтал избраната група на велосипедисти во која се наоѓал, поминувајќи на целта пред Џон Дегенколб. Саган ја задржал зелената маичка до Париз и ја офарбал неговата брада во зелено за да ја истакне победата. Потоа го освоил спринтерскиот пласман и неколку етапи на САД Про Сајклинг Челинџ (4 етапни победи) и Трката околу Алберта (2 етапни победи). Саган останал без победа на Гран при Квебек каде силно забрзан на едно од последните искачување, но ослабил пред целта. Ова го надокнадил по два дена откако победил на Гран при Монтреал, побегнувајќи од водечката група на искачување на 5 километри пред целта и сам дошол до победа.
Успешната година 2013 била признаена во Словачка, каде бил прогласен за спортист на годината, за првпат во неговата кариера.
2014
Саган ја започнал 2014 на Тур де Сан Луис, каде завршил втор на последната етапа. Потоа настапил на Дубаи Тур, каде завршил на второто и третото место. На двапати Марсел Кител бил подобар од него во спринтот. Завршил повторно како втор на Страде Бјанке, овој пат поразен од Михал Квјатковски. Двајцата возачи нападнале на 21 километар пред целта, но Квјатковски бил посилен на последното искачување. На Тирено-Адријатико, Саган освоил една етапа и бодовниот пласман. Саган завршил десетти на Милано-Санремо, и покрај тоа што бил сметан за еден од фаворитите пред трката. Потоа победил на Е3 Харелбеке и завршил трет на Гент-Вевелгем. Следниот обид на Саган за победа на некој монумент бил на Трката околу Фландрија, но завршил само на 16. место. Една недела подоцна Саган настапил на Париз-Рубе, каде завршил на шестото место. Саган ја освоил претпоследната етапа на Трката околу Калифорнија 2014, и го освоил спринтерскиот пласман, петта година по ред.
ВО првата недела на Тур, Саган забележал седум завршници по ред во првите пет, без притоа да забележи победа, подвиг кој не бил забележан после Шарл Пелисје кој имал осум завршници во првите пет по ред во 1914 година. Седмиот од овие резултати бил многу близок спринт помеѓу Саган и Матео Трентин решен во фотофиниш, во кој Саган морал да се помири со второто место за само неколку милиметри. Саган извозел на 63 етапи на Тур де Франс, од кои на 58 ја носел зелената маичка. Доколку се исклучат воведните етапи, каде ниеден возач не носи ниедна маичка, Саган поминал 58 од 60 етапи во зелената маичка. 26 пати завршил во првите пет.
На почетокот на август, Саган и неговиот постар брат Јурај Саган потпишале тригодишен договор со почнувајќи од 2015 година. Се очекува да заработува 3,5 милиони евра годишно.
Саган настапил на Класика де Сан Себастијан, но се повлекол. Потоа учествувал на Вуелта а Еспања и имал потешкотии во првата недела, додека прв позначаен резултат му бил третото место на осмата етапа. Ова му бил единствен подиум пред да се повлече на четиринаесеттата етапа. Се вратил на 16 септември на Копа Берноки, каде бил помошник на неговиот колега Елија Вивијани. Во ноември, Саган се искачил на Килиманџаро заедно со неговата нова екипа Тинкоф-Саксо како подготовка за идната сезона.
2015
Саган ја започнал неговата сезона на Трката околу Катар, освојувајќи го првото место на подиумот во сезоната на четвртата етапа, каде завршил втор. Повторно завршил втор наредниот ден. Ја завршил трката прв во пласманот за млад возач и ја освоил белата маичка. Потоа се упатил на Трката околу Оман, каде не успеал да дојде до првата победа во сезоната. Потоа, учествувал на Тирено-Адријатико, каде завршил втор на првата и на втората етапа. На шестата етапа, Саган ја освоил првата победа во боите на Тинкоф-Саксо на рамната етапа во многу лоши услови со дожд и бегства во групата. Ја завршил етапната трка прв во бодовниот пласман и ја освоил црвената маичка. Потоа учествувал на монументот Милано-Санремо, каде спринтал до четвртото место. На Е3 Харелбеке, Саган се одвоил од главната група со Герајнт Томас и Здењек Штибар на 41. километар, но опаднал во темпото откако Томас нападнал на четвртиот километар пред целта и завршил на 30. место. Два дена подоцна завршил десетти на Гент-Вевелгем, каде само 39 возачи ја завршиле трката поради лошите временски услови. Во април се нашол на четвртото место на Трката околу Фландрија. Ја следел водечката двојка со Грег ван Авермат, но се нашол во проблеми при крајот, слично како на Е3 Харелбеке. На Париз-Рубе бил во група која ја следела победничката двојка, но имал механички проблем со менувачот и морал да го промени неговиот велосипед во последните десет километри, што го чинело скапоцено време. Завршил на 23. место.
По прекинот на натпревари, Саган се вратил во мај на Трката околу Калифорнија. На првата етапа, завршил втор, во заветрина на Марк Кевендиш. Повторно стигнал до второто место следниот ден зад Кевендиш, но овој загубил за половина тркало. На третата етапа, Саган уште еднаш го повторил второто место зад осамениот бегалец, Томс Скујинш, кој завршил минута пред него. На четвртата етапа, Саган победил одвојувајќи се од Ваутер Виперт и Кевендиш на малото искачување пред целта. Откако поминал низ целта, Саган го удрил неговото предно тркало двапати на асфалтот и се упатил кон публиката за прослава. На петтата етапа, Саган се нашол на третото место. Меѓутоа, на идниот хронометар во Санта Кларита, Саган се покажал себеси на рамната и техничка патека, освојувајќи ја водечката маичка притоа. На следната седма етапа до Маунт Болди, Саган го изгубил водството од Жилијан Алафилип, меѓутоа со изненадувачки силен резултат кон крајот на етапата, се нашол на две секунди зад Алафилип во генералниот пласман и му дало шанса да го преземе водството преку временските бонуси на завршната етапа. Освоил секунда на средниот спринт на последната етапа до Пасадена, пред да заврши на третото место на целта, освојувајќи четири секунди бонус што му донело разлика од три секунди во генералното водство.
По мал одмор, Саган се вратил на Тур де Свис. Завршил четврти на прологот и десетти на втората етапа по освојувањето на спринтот во втората група на етапата. На планинската трета етапа, неговиот колега Рафал Мајка му помогнал во одбивањето на многу напади, пред Саган да ја претекне намалената група за победа на целта. Бил втор на четвртата етапа, пропуштајќи го водството на трката за една секунда. Ја освоил шестата етапа во масовен спринт за израмнување на рекордот за победи на Тур де Свис на единаесет. Носители на рекордот се Иго Кобле и Ферди Кублер. Саган бил приклештен во спринтот на следната етапа со сомнителен потег на Хосе Хоакин Рохас, но успеал да дојде до второто место зад Александер Кристоф. Ја завршил Тур де Свис со маичка од бодовниот пласман. Потоа го освоил националното хронометарско првенство на 26 јуни, по што следувала победа на националното друмско првенство два дена подоцна. Обете трки биле одржани во родниот град на Саган, Жилина.
На Тур де Франс, откако имал дупната гума и ја достигнал 25-члената водечка група, Саган дошол до второто место на втората етапа, каде Андре Грајпел го победил за влакно. На четвртата етапа со калдрма, Саган спринтал за трето место штитејќи го својот водач Контадор. На петтата етапа повторно се нашол втор зад Грајпел откако имал задоцнет напад на целта. Морал повторно да се задоволи со второто место на шестата етапа, откако Здењек Штибар отишол сам на последното мало искачување пред целта. На следната етапа завршил трет зад Кевендиш и Грајпел. Се нашол повторно втор на тринаесеттата етапа, завршувајќи со тркалото на Грег ван Авермат. На следната етапа, Саган бил дел од бегство, освојувајќи најмногу бодови на средните спринтови и завршувајќи петти. На петнаесеттата етапа, Саган повторно бил во бегство и завршил четврти во завршниот спринт. Ја добил наградата за борбеност на етапата. На следната етапа, со искачување од втора категорија близу целта, Рубен Плаза избегал од водечката група. Саган го следел преку спустот, но не успеал и Плаза стигнал до победа. Саган се нашол втор и повторно ја освоил наградата за борбеност на етапата. Саган освоил пет втори места на Тур и зелената маичка со разлика од 66 бода пред Грајпел.
Саган ја запрел својата суша со победи на големите трки на Вуелта а Еспања кога ги претекнал Насер Бухани и Џон Дегенколб на третата етапа. На следната етапа завршил втор зад Алехандро Валверде во масовна завршница. На осмата етапа, мотор од организацијата на трката кој ја претекнувал групата предизвикал Саган да падне. Иако Саган ја завршил етапата, бил приморан да се повлече од Вуелта, додека водел во бодовниот пласман.
На 27 септември, Саган го освоил Светското друмско првенство во Ричмонд, Вирџинија. Нападнал на краткото калдрмисано искачување сместено на малку повеќе од два километри пред завршницата, победувајќи сам. Ја завршил сезоната со трката Абу Даби, забележувајќи две втори места.
2016
Саган ја започнал сезоната на Тур де Сан Луис, освојувајќи го првиот подиум во годината на втората етапа, завршувајќи втор. Во февруари, по тринеделен тренинг на Сиера Невада во Шпанија, настапил на воведните трки во белгиската класична сезона, завршувајќи втор на Омлоп Хет Ниувсблад и седми на Курне-Брисел-Курне. Потоа, завршил четврти на Страде Бјанке, каде бил дел од четиричлениот одлучувачки потег, но отпаднал на последното искачување до Сиена. Учествувал на Тирено-Адријатико, каде завршил втор во генералниот пласман, една секунда зад Грег ван Авермат. Ова издание на трката било различно од останатите, бидејќи единствената планинска етапа била откажана поради снег. Саган, исто така, ја освоил маичката во бодовниот пласман. Саган го освоил своето осмо второ место без победа од Светското првенство на белгискиот класик Е3 Харелбеке, пред да ја освои првата победа како светски првак на Гент-Вевелгем, станувајќи прв моментален светски првак кој ја освоил трката од Рик ван Лој во 1962 година. По неговата победа на Гент-Вевелгем, Саган станал светски број 1 во новосоздадениот пласман.
Ги продолжил успесите освојувајќи го својот прв монумент на Трката околу Фландрија, победувајќи го неговиот последен соперник Сеп Ванмарке на Патерберг и завршувајќи ги последните 14 километри од трката сам, додека двоецот Канчелара-Ванмарке го држеле на поглед, но не успеале да го стигнат. Саган ја посветил својата победа на двајцата велосипедисти, кои починале тие денови, Антоан Демоатје и Дан Мингер. Една недела подоцна учествувал на Париз-Рубе, завршувајќи единаесетти откако главната група се поделила. Извел акробација на калдрмата откога Канчелара паднал директно пред него, правејќи „зајачки скок“ над велосипедот на Швајцарецот и избегнувајќи пад, и покрај тоа што само едната патика му била прикачена за педалите.
На Трката околу Калифорнија, Саган ја освоил првата етапа, каде имало масовен спринт, и четвртата етапа. На седмата етапа бил дел од бегството, останувајќи сам педесет километри, но бил достигнат на 20 километри до целта. Сепак успеал да дојде до второто место за само неколку сантиметри зад Александер Кристоф. На осмата етапа повторно завршил на второто место и го задржал бодовниот пласман. На следната трка, Тур де Свис, Саган спринтал за победа на ридестата прва етапа. Тоа било рекордна дванаесетта победа за словачкиот возач на швајцарската трка. Следниот ден освоил уште една етапа откако се приклучил на доцното бегство по нападот на намалената главна група на крајот на искачувањето и претекнувајќи го двоецот.
На Тур де Франс, Саган завршил трет на првата етапа. Потоа, ја освоил втората етапа која вклучувала завршница на искачување од трета категорија, при што ја освоил жолтата маичка по првпат во својата кариера. Спомнал дека не знаел дека победил, мислејќи дека други возачи од бегството ја поминале целта пред него. Саган бил дел од бегството на десеттата етапа. Завршил втор зад Мајкл Метјус и ја освоил наградата за борбеност за неговиот труд. На следната етапа, Саган се одвоил со носителот на жолтата маичка Крис Фрум, Герајнт Томас и неговиот колега Маќеј Боднар во завршните километри. Го претекнал Фрум, осуетувајќи ги спринтерските планови. По етапата, прашан зашто извел таков смел потег, изјавил: „Ние сме уметници“. Саган ја освоил третата победа на етапата 16 во Берн, победувајќи го Александер Кристоф во спринт за неколку центиментри. Завршил втор зад Грајпел на последната етапа на Шанзелизе, обезбедувајќи ја зелената маичка. Исто така, бил прогласен за најборбен возач на целиот Тур.
Негова следна трка му била планинската трка на Олимпијадата. Имал дупната гума на вториот круг, додека бил трет на патеката и поради тоа не успеал да забележи значаен резултат. По напуштањето на ГП Западна Франција поради вирус, победил на Гран при Квебек и завршил втор на Гран при Монтреал.
Во текот на 2016 година, агентот на Саган, Ломбарди, водел преговори за нов договор со. Според Олег Тинков, сопственикот на екипата Тинкоф, Саган се очекувало да заработи 6 милиони евра. Старата екипа Тинкоф ќе ја напуштел на крајот од сезоната 2016, кога се очекувало да се распадне.
На 16 октомври, Саган го освоил Светското првенство по вторпат во Доха, Катар. На целта дошол заедно со 24 други возачи вклучени во бегството, победувајќи во масовниот спринт пред Британецот Марк Кевендиш и Том Бонен од Белгија, соодветно. Во декември му била доделена престижната награда „Златен велосипед“ како најдобар возач во годината.
2017
Саган ја започнал сезоната 2017 на Тур Даун Андер, каде завршил на второто место на етапите 3, 4 и 6. По тренинг следните неколку недели, Саган завршил втор на Омлоп Хет Ниусблад зад олимпискиот првак Грег ван Авермат. Следниот ден, Саган нападнал од бегство на завршните стотина метри и ја освоил првата победа во сезоната на Курне-Брисел-Курне. Ова било прва победа за новата екипа и 90. победа за Саган во неговата кариера. Саган настапил на Страде Бјанке како фаворит, но по падот на околу 75 километри од трката, се повлекол 20 километри подоцна наведувајќи болест. Саган тврдел дека веројатно му треба шиење на неговата рака по падот и се надевал дека ќе биде подготвен за трката на почетокот на следната недела. Саган ја постигнал втората победа во сезоната со спринт на целта пред групата на третата етапа на Тирено-Адријатико. Два дена подоцна, Саган спринтал за уште една победа на петтата етапа по стрмното искачување. Следниот ден го освоил второто место зад колумбискиот спринтер Фернандо Гавирија и ја обезбедил црвената маичка во бодовниот пласман. На завршниот хронометар, Саган за малку избегнал повреда вртејќи од патот, кога жена со нејзиното куче поминувала на патот.
Завршил втор на Милано-Санремо откако започнал напад близу целта на падините на Поџо, а зад него биле Михал Квјатковски и Жилијан Алафилип. Полјакот Квјатковски бил подобар од него на крајот во близок спринт на Вија Рома и Саган се задоволил со второто место. Саган настапил на Трката околу Фландрија со надеж да ја одбрани титулата. На 55 километри пред целта, Филип Жилбер нападнал во групата и отишол во соло бегство. Во обид да се доближи до него, Саган започнал потера со соперникот Грег ван Авермат. На 17 километри до целта и 59 секунди зад Жилбер, рачката на Саган закачила во јакна обесена од гледач на пречката на Ауде Кваремонт што предизвикало да падне и да ги сруши шансите за победа. По трката изјавил: „За жал, мојот пад на Ауде Кваремонт значеа дека е крај. Не знам како паднав, но овие работи се дел од велосипедизмот“. На Тур де Свис, Саган успеал да освои две други победи, на петтата и осмата етапа. Исто така, го освоил бодовниот пласман.
Саган ја освоил третата етапа на Тур де Франс во Вител. По завршницата во масовен спринт на четвртата етапа, на која Саган завршил како втор, бил дисквалификуван откако организаторите на трката оцениле дека предизвикал Марк Кевендиш да падне, при што претседателот на судиите Филип Марин изјавил дека тој „сериозно ги загрозил некои од своите колеги“. Пред падот, Кевендиш се обидел да навлези низ просторот кој видел дека се затвора. Мислењата биле главно негативни за тоа дали Саган требало да биде дисквалификуван од трката. Кевендиш се повлекол од трката истиот ден поради повреди.
На 8 септември, Саган спринтал за својата 100. победа во кариерата на Гран при Квебек 2017. На 24 септември, Саган го освоил Светското друмско првенство трета година по ред. Го започнал завршното искачување на 80. место и завршил во масовниот спринт пред Норвежанецот Александер Кристоф и Австралиецот Мајкл Метјус.
2018
Саган ја започнал сезоната 2018 со победа на Пиплс Чојс Класик, критериум пред трката Тур Даун Андер. Два дена подоцна, го освоил третото место на првата етапа на Тур Даун Андер во масовен спринт со Андре Грајпел и Кејлеб Јуан, соодветно. На четвртата етапа, Саган го одржал темпото на водечката група и успеал да стигне до првата победа во сезоната по спустот до целта. Ја избегнал сезоната на првите трки во Белгија за да се подготвува во камп на Сиера Невада пред да ја започне европската сезона во Италија. Завршил осми на Страде Бјанке, 43. на Тирено-Адријатико, и шести на Милано-Санремо.
Одејќи на калдрмисаните класици, завршил на 26. место на Е3 Харелбеке пред да ја освои рекордната и израмнувачка победа на Гент-Вевелгем. Една недела подоцна завршил шести на Трка околу Фландрија. На 8 април, Саган победил на Париз-Рубе со напад на 55 километри пред целта приклучувајќи се на раното бегство. Единствено Силван Дилје успеал да го следи, а Саган го поразил Швајцарецот во меѓусебниот спринт на велодромот во Рубе. Ја затворил класичната сезона со четвртото место на Амстел Голд Рејс.
На Тур де Франс, Саган ја завршил првата етапа втор зад Фернандо Гавирија. На втората етапа, Саган победил и ја освоил зелената маичка и ја носел до крајот на трката. Повторно победил на петтата етапа и на тринаесеттата етапа. Паднал при спуст на седумнаесеттата етапа, но ја завршил и го освоил бодовниот пласман.
2019
Саган ја освоил петтата етапа на Тур де Франс. Го освоил бодовниот пласман, станувајќи прв возач кој го освоил седум пати.
Личен живот
Саган се оженил со својата девојка Катарина Смолкова во Долни Кубин на 11 ноември 2015 година. Живеат во Монако. Нивното прво дете, Марлон, се родило на 25 октомври 2017 година.
Саган е католик и се сретнал со папата Франциск во Ватикан во јануари 2018 година.
Фудбалот во 1943 година
1943 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
IC 1901
IC 1901 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1901 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 1901 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 46 м 17,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 47' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на IC 1901 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1635801.