cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Карин Хансдотер
Подоцнежниот живот
Кога Џон го наследил тронот како крал по депонирањето на неговиот брат во 1568 година, тој ѝ доделил неколку дополнителни имоти, што ја направило прилично богата. Во 1572 година, Карин се омажила за кралскиот службеник Ларс Хенриксон Хордел (р. 1591 година). Нејзиниот нов сопруг бил облагороден од Џон III во 1576 година, под услов „отсега натаму верно и вредно да постапува кон Пресветата Дама и кон двете наши потомци“. Последователно на тоа, нејзиниот сопруг добил канцеларија, а нејзиниот син бил именуван како гувернер на замокот Або, а нејзините деца со Џон III биле облагородени во 1577 година, а нејзината ќерка Софија станала дама во чекање на принцезата Елизабета од Шведска. Од 1580 година, поради канцеларијата на нејзиниот сопружник и син, Карин можела да се врати во замокот Або и повторно да стане негова домаќинка и дама на нејзиниот двор таму. Таа имала старателство над нејзините внуци од нејзината ќерка Софија по смртта на Софија во 1585 година сè додека не биле однесени во Шведска во 1589 година.
Кога останала вдовица во 1591 година, Карин се пензионирала на својот имот, каде што била соседка на соборената кралица Карин Мансдотер, која живеела во имотот до нејзиниот. Карин починала во 1596 година за време на големиот фински селански бунт и умрела непосредно пред бунтовниците да стигнат и да го ограбат нејзиниот имот.
Деца и семејство
Карин и Џон имале четири деца:
Карин и нејзиниот прв сопруг Клас имале едно дете:
Карин и нејзиниот втор сопруг Ларс имале едно дете:
Скарамуча
Во периодот после 1661 година, Молиер ја делел сцената во Пале роајал со трупата на Италијанската комедија каде во улогата на Скарамуча играл глумецот Тибериј Фиорили, кој не носел воена униформа и дури не носел сабја и ја создал сликата на ликот кој како таков се задржал до денес. Италијанскиот драматург Карло Голдони исто така ја играл улогата на Скарамуча. Последниот фигурира и во два романи на Рафаел Сабатини, како и во песната "Бохемска рапсодија" на англиската група Квин.
IC 1021
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1021 се споменува и како 2nd * 30"" sf.
Откривање
Објектот е откриен на 6 ноември 1891 година од страна на Гијом Бигурдан.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1021 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 51 м 42,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 15' 0"".
Стентерело
Стентерело (Stenterello) – лик-маска од италијанската комедија дел арте. Маската се родила во Фиренца во XVIII век, кога комедија дел арте е на залез и нејзината популарност останала само во Тоскана.
IC 1021
Други поделби
Проучување на IC 1021 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Гамал Абдел Насер
Гамал Абдел Насер (арапски: جمال عبد الناصر I 15.1.1918 - 28.9.1970) бил вториот претседател на Египет од 1956 до својата смрт во 1970. Заедно со Мухамед Нагиб ја предводел египетската револуција (1952) со која бил соборен кралот Фарук II и започнал нов период на индустријализација на Египет, едновремено со јакнење на арапскиот национализам.
Насер ги инспирирал анти-колонијалистичките движења и арапските револуции во повеќе земји: Алжир, Либија, Ирак и Јемен, а играл и значајна улога во формирањето на Палестинската ослободителна организација во 1964, како и во основањето на Движењето на неврзаните.
Насер се смета за еден од најважните политичари во современата арапска историја и во земјите во развој во 20. век.
Керкена (острови)
Островите Керкена (قرقنة ) — група острови кои се наоѓаат покрај источниот брег на Тунис во Заливот Габес, со координати 34° 42'N 11° 11'E. Островите се ниско поставени, не повеќе од 13 метри над морското ниво. Главните острови се Шерги и Гарби. Архипелагот има површина од 160 квадратни километри и население од 15.501 (2014).
Главниот град Ремла има население од 2.000 жители. Населението на островите значително се намалило во текот на 1980-тите поради сушата. Островите не можеле да обезбедат соодветен систем за наводнување и со брзото истекување на чиста вода, поради кое голем дел од населението биле принудени да заминат кон копното на Тунис.
Историја
Керкена има долга историја. Домородците од Тунис и Керкена првично се населиле таму, но за време на ширењето на Римското Царство, Керкена бил користен како пристаниште и контролна точка од страна на Римјаните. Во 2 п.н.е., Октавијан Август го протерал Семпрониус Грач на островот заради неговите љубовни афери со неговата тогашна ќерка.
Во 532 година, Св. Фулгенциј изградил манастир на едно од островските места на групата.
Во Втората светска војна на 16 април 1941 година се одвила Битката за конвојот „Тријаго“.
Географија
Островите се топли и суви, со силни ветрови што преовладуваат. Ова главно се должи на неговото позиционирање во Заливот Габес, со силни морски ветрови, пренесени на копното.
Како резултат на недостатокот на песочни плажи привлечни за туристите, туризмот е ограничен на островот. Многу жители од Тунис ги поминуваат своите одмори во Керкена, а многу повеќе богати Тунижани често градат приватни куќи на островот. Туристите доаѓаат и од европски земји. Температурите на островот се високи, со минимум 15 °C (59 °F) и често достигнуваат 48 °C (118 °F).
На север има пристаниште познато како Кратен.
Говори против Катилина
Заговорот на Катилина и говорите на Цицерон
Катилина, кој по првиот неуспех по вторпат се кандидирал за конзулство, овој пат се обидел да си ја обезбеди оваа позиција по пат на бесрамни поткупи. Цицерон, огорчен од ова, донел закон со кој се забрануваат ваквите малверзации. Во сенатот секому било очигледно дека законот е всушност наменет за Катилина. Катилина пак, склопил заговор со неговите истомисленици со намера да се убие Цицерон и функционерот во сенатот одговорен за раководење со изборите. Цицерон го разоткрил овој план, па ги одложил изборите за да му даде време на сенатот да го разгледа овој пуч.
На одржаните избори Катилина повторно изгубил. Очекувајќи го ова, заговорниците веќе почнале да собираат војска, составена главно од ветераните на војсководецот Сула. Кон јадрото заговорници се придружиле и сенатори, чии расипани апетити ги оставиле без финансиски средства. Се планирало да се поттикне бунт во цела Италија, да се запали Рим и да се убијат што повеќе сенатори.
По свои канали, Цицерон повторно знаел за сето она што се планира. На 8 номеври тој свикал седница на сенатот во храмот на Јупитер Статор на Капитолскиот рид, кој се користел за оваа причина само при голема опасност. Катилина ја имал дрскоста да се појави и таму. Токму тука Цицерон ги одржал своите говори против Катилина.
Прв говор
Земајќи го предвид карактерот на политичките говори, овој говор бил релативно кус - околу 317 редови на латински - напишани мошне концизно. Воведната реч на овој говор нашироко се памети и денес, по 2,000 години: Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra? Quam diu etiam furor iste tuus nos eludet? Quem ad finem sese effrenata iactabit audacia?
До кога, Катилина, ќе го злоупотребуваш нашето трпение? До кога твоето лудило ќе си поигрува со нас? Ќе има ли крај на твојата незауздана дрскост? Катилина бил присутен на овој говор. Кога тој пристигнал во храмот на Јупитер Статор и седнал, другите сенатори си заминале од тој ред и го оставиле сам. По говорот Катилина се обидел да демантира, но сенаторите постојано го прекинувале и го нарекувале предавник. Тој истрчал од сенатот, истурајќи закани кон сенатот. Подоцна го напуштил градот и дошол во кампот на Манлиј, водачот на бунтовничката војска. Утредента Цицерон свикал народен собир и одржал уште еден говор.
Втор говор
Во овој говор Цицерон ги известил граѓаните на Рим дека Катилина го напуштил градот, не во бегство (како што се зборувало), туку за да се сретне со неговата противзаконска војска. Тој ги опишал заговорниците како богаташи кои биле во долгови, луѓе алчни за власт и пари, ветерани на Сула, пропаднати луѓе во надеж за некакви промени, криминалци, расипници и други луѓе од сортата на Катилина. Тој го уверил народот дека нема зошто да се плаши, бидејќи тој како конзул, и боговите ќе ја чуваат државата.
Во меѓувреме Катилина се сретнал со Манлиј, заповедникот на бунтовничката војска. Кога сенатот дознал за ова, двајцата ги прогласил за државни непријатели. Антониј, со војска лојална на Рим, го следел Катилина додека Цицерон останал дома за да го чува градот. За време на битката која се одвивала помеѓу вториот и третиот говор, Катилина увидел дека ќе изгуби, па па им се фрлил на римските војници, кои веднаш го убиле. Ова се случило во 62 п.н.е. Цицерон подоцна набавил документи и признанија од многу заговорници, кои ги изложил на очиглед на народот.
Трет говор
Во овој говор Цицерон тврди дека градот треба да се радува бидејќи бил поштеден од крвав бунт. Ги прикажал и сите докази за соучесниците на Катилина кои ја признале својата вина. За себеси тој не побарал ништо освен благодарен спомен, и признал дека оваа победа била потешка од онаа во странство бидејќи непријателите биле римски граѓани.
Четврт говор
Додека историчарите се согласуваат дека постапките на Цицерон, особено последните говори пред сенатот, ја спасиле републиката, тие исто така укажуваат на неговото себевеличење – и во извесна мера, завист – која веројатно потекнува од фактот што тој бил сметан за новус хомо, римски граѓанин без благородничко потекло или древни корени.
Список на државни водачи во 977 година
Ова е список на државни водачи во 77 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Канал Елба-Хафел
Каналот Елба-Хафел е долг 56 километри воден пат во Германија. Го поврзува Магдебург, на реката Елба, со Бранденбург на реката Хафел.
Од 2003, Каналот Елба-Хафел е поврзан со Средногерманскиот Канал со уникатниот водениот мост Магдебург, кој поминува над реката Елба. Средногерманскиот Канал обезбедува врска со западниот дел на Германија. На исток, реката Хафел ги поврзува Канал Одра-Хафел и Каналот Елба-Хафел, така создавајќи дел на континуиран воден пад од западниот дел до Берлин и Полска.
NGC 2477
NGC 2477 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2477 се споменува и како OCL 720, ESO 311-SC17.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2477 е од видот I3r. Видливиот сјај со голо око изнесува 5,8 m. NGC 2477 има само една позната привидна димензија, која изнесува 20'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 52 м 10 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 38° 31' 48".
Други поделби
Проучување на NGC 2477 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 362; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7646.
Христо Тасламиче
Христо Тасламиче — македонски мајстор-ѕидар од XIX век, роден во Прилеп.
Градби
Заедно со Петре Лауцо и Коста Лауцо, Христо Тасламиче е најпознатиот прилепски градител во XIX век. Со Коста Лауцо ги граделе црквата „Св. Благовештение“ во Прилеп (1838) и училиштето, а со Петре Лауцо: Саат кула во Прилеп. Тасламиче учествувал и во подигнувањето на конаците на манастирот Трескавец во 1867 година. Градители мајстори кои учествувале во овој потфат, покрај добро познатите Коста Лауцо, Перо Лауцо и Ристе Тасламиче, биле и повеќемина мајстори од Прилеп. Како самостоен градител Христо Тасламиче се јавува на црквата „Вознесение Христово“ во селото Мало Рувци.
Градењето на црквата „Св. Благовештение“
Најзначајниот објект на којшто работел Тасламиче била прилепската црква „Св. Благовештение“. Турските власти не дозволиле „нејзино надворешно нагласување, па затоа нејзината монументалност може многу повеќе да се согледа одвнатре“. Самата црква била со димензии: 32 метри долга, 26 метри широка, а 9 метри висока. Црквата била вкопана шест скалила од улицата која поминувала покрај неа. Била ѕидана од делкан бигорлив варовник, со многу колони од северната, западната и јужната страна, додека на исток се наоѓа олтарната апсида. Црквата има 3 влеза од западната страна и 1 влез од јужната страна. Околу црквата биле подигнати тремови (на југ, север и запад). Над тремовите се наоѓале галерии, додека пак, над западниот трем било подигнато место каде што требало да пее хорот за време на светите литургии. Од секоја страна каде што имало трем бил направен влез, па така преку нив можело да се влегува во самата црква. На западната страна од црквата била изградена камбанарија во барокен стил (1869 година).
Миша Котлар
Миша Котлар (1913, Сарни, Руска Империја – 16 јануари 2007 година, Буенос Аирес, Аргентина) ― математичар кој ја започнал својата научна кариера во Уругвај и работел поголемиот дел од својот живот на неа во Аргентина и Венецуела.
Според Алберто Калдерон, Котлар покажал во 1955 година „дека теоремите за еднина интеграли може да се генерализираат и да се стават во рамката на ергодичката теорија“. Според Краузе, Лејси и Вирдл, Карл Е. Петерсен во 1983 година објавил „особено директен доказ“ од теоремата на Котлар од 1955 година.
Во јануари 1994 година во Каракас била одржана меѓународна конференција во негова чест.
Раштак
Раштак — село во Општина Гази Баба, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото наоѓа на 11 километри североисточно од Скопје. Тоа е составен дел на Скопска Црна Гора. Сместено е во подножјето на Раштавска Планина, меѓу селата Љуботен од северозападна и Булачани од источна страна, по течението на Раштевска Река при нејзиниот излез од планинскиот дел.
Селото со другите села и со градот Скопје било постојано поврзано со два главни патни правци. Едниот ги поврзува преку Раштак селата Љуботен и Булачани. Според една легенда, овој пат минувал под селото. Се сметал за главен пат кој ги поврзувал Качаничка Клисура кон исток за Грција и Цариград и дека минувачите навраќале во селото и преку тоа селото имало контакти со надворешниот свет.
Другиот патен правец е оној за Скопје. Тој постоел од настанувањето на селото. Сите патни правци се користат и ден денес, некои повеќе некои помалку. Блискоста на Раштак до метрополата која од него се гледа како на дланка, го прави ова село привлечно за посета.
Подрачјето на селото во должина изнесува 9 километри и 600 метри, а во ширина 2 километри. Располага со 1.219 хектари површина од кои 831 се обработливи, а 377 се под шуми и пасишта.
Рамничарски дел
Рамничарскиот дел односно „Раштевско Поле“ е обработлив дел на кој се наоѓаат нивите, лозјата, овоштарниците и ливадите. Во полето се одгледуваат сите видови жита и лозја, а околу селото и во него помалку житни култури, а повеќе градинарски култури.
Раштак за време на Балканските и Првата светска војна 1912-1918 г.
Раштак се ослободува од турската власт кога е ослободено и Скопје. Со пробивот на Кумановскиот фронт на 23 и на 24 октомври 1912 година од страна на Првата српска армија, турската војска брзо отстапува кон Скопје, оттука кон Велес и Градско. Скопје од српската војска е заземено без борба кон крајот на октомври, само за шест-осум дена од пробивот на фронтот кај Куманово. При фронталното напредување на Првата српска армија од Куманово кон Скопје, една воена единица на таа армија во Раштак влегува во оној момент кога главнината на споменатата армија беше пред главниот влез на Скопје.
Воената единица во селото влегла од северната страна доаѓајќи преку раштевската планина во две колони. Едната преку Авдиовбрег и другата преку Табачица. Во моментот на влегување на оваа воена единица во селото немало турска војска, а немало ни арнаутски семејства. Тие претходно го напуштиле селото и заминале во разни правци, но најмногу во Скопје. Во договор и со заедничко учество на селаните, воената единица ги запалува сите куќи и другите недвижни објекти што биле сопственост на албанските (арнаутски) семејства. Албанските семејства, кои дотогаш живееле во селото, не се вратиле ни подоцна по завршување на војната, а нивните ниви, ливади и забели ги продале на православното население од селото и на некои лица од Љубанци.
Од крајот на октомври 1912 г. па до крајот на 1915 г., Раштак потпаѓа под воено-полициска управа на српските власти, кога под притисок на воената надмоќност на австроунгарската и бугарската војска, српската војска била принудена да го напушти Вардарскиот дел на Македонија, а со тоа и Раштак. Од крајот на 1915 г. до крајот на 1918 г. Вардарскиот дел на Македонија е под бугарска управа и така е и со селото Раштак.
Со победата над централните сили е пробиен македонско-солунскиот фронт и бугарската војска и нејзината германски сојузници биле истерани од Вардарскиот дел на Македонија, за потоа повторно се воспостави српската власт на овие простори.
Сите горенаведени лица учествувале на фронтовите против централните сили, претежно во Колубарската и Церската битка на местото викано Мачков Камен. Во тие борби загинуваат девет лица. Некои од раштак паднале и во заробеништво на централните сили. Заробените се вратени во своите домови по завршување на Првата светска војна и по средувањето на воените односи.
При повлекувањето на српската војска преку Албанија за островот Крф се повлекува и регрутираното лице од ова село Наце Даскалов. Тој во селото се враќа по пробивот на Солунскиот фронт со воените единици на Антантата. Поголем дел од нив при повлекувањето на српските војски преку Албанија избегале и се вратиле во своите домови. Но, нивното враќање не траело долго, дел од нив повторно се регрутирани, но сега од бугарските воени власти кои тогаш завладеале во Македонија. Тоа се: Петруш и Богдан Стојкови, Филип Јовчев, Ристо Милев, Томе Даскалов, Васил Божинчев, кој е загинат на Солунскиот фронт, Петре и Ѓорѓија Николовски, Димче Буниовски кој исто така, загинал на Солунскиот фронт, Митре Крстев, Нешо Цветков Даутов, Велко Шајковски и др. Дел од нив уште при нивната мобилизација (Филип Јовчев, Богдан и Петре Стојкови, Ристо Милев, Томе Даскалов) избегале и се криеле во планината и на други места до завршување на војната. Другиот дел од мобилизираните лица од селото што немале можност да избегаат учествувале во борбите на солунско-македонскиот фронт на страна на бугарската војска, а некои од нив на страна на српската војска. Двете држави ги спротивставиле браќата, татковците и синовите, роднините и пријателите да пукаат едни во други, меѓусебно да се убиваат за туѓи интереси.
Овој период на Балканските и Првата светска војна беше најголемата измама и подвала за македонскиот народ од страна на балканските држави и нивните сојузници. Но, и денешните односи многу не се разликуваат, ако се имаат предвид сите игри околу признавањето на Македонија.
На овие два фронта во тоа време Раштак дал 11 жртви, при тоа не знаејќи за кого луѓето и за чиј интерес се бореле.
Население
На пописот од 2002 година, селото имало 367 жители, од кои 362 Македонци, 2 Срби и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 457 жители, од кои 430 Македонци, 2 Срби, 8 останати и 17 лица без податоци.
Родови
Раштак е македонско село.
Според истражувањата од 1963 година, родови во Раштак се:
Доселеници: Мутавџини (11 к.), Буниовци (2 к.) и Мали Ѓоровци (4 к.) за овие три рода има предание дека се доселени од некое село во Прилепско, но кога точно не се знае. Овде дошле од крв; Чифлижанци (9 к.) доселени се однекаде, порано биле чифлиџии, и од тука името на родот; Николовци (19 к.) доселени се од некое место во близина на католичките села Шашаре и Летница кај Витина, Косово. Затоа ги викаат Латини, некои жители на овој род претпоставуваат дека нивното село се викало Тузла, го знаат следното родословие: Ѓорге (жив на 81 г. во 1963 година) поп Трпко-Стојан-Милош, предокот кој се доселил, родовското име го носат уште од старото место, роднини имаат во селото Романовце; Даскаловци (9 к.) потекнуваат од предок Ром, кој бил Ковач. Ромот се оженил со девојка рисјанка, и така се основал родот. Неговите потомци постепено се измезелиле. Од овој род подоцна имало учители и свештеници.
Иселеништво
Во ова село порано имало и неколку албански родови, кои се иселиле од селото 1912/13. Од селово многу се има иселено и македонското население, поголемиот дел се иселиле во Скопје (30 к.) и во поедини села и населби во скопско. Како Јурумлери (Ицковци, Калајџиовци, Стојкови, Пупунчеви, Караманови и Ѓевкови), Петровец (Раштевци), Огњанци (Милошевски), Идризово (Стојковски), Ченто (Појдовски), Маџари (Раштевци), Брњарци (Милошеви). Споменатите иселеници се воглавно гранки од горенаведените македонски родови во селото. Само родот Раштевци во Петровец бил посебен род, целосно иселен од селото. Нивното подалечно потекло било од Тетовско.
Уште стари иселеници од Раштак се Колевци и Цеевци кои живеат во селото Романовце кај Куманово.
NGC 4691
NGC 4691 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4691 се споменува и како MCG 0-33-13, UGCA 299, CGCG 15-23, IRAS 12456-0303.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4691 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4691 има привидни димензии од 2,7' х 2,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 4691 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43238. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4952. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1578.
Бас Тер
Бас Тер (Basse-Terre) — главен град (префектура) на Гваделуп, кој претставува прекуморски регион и департман на Франција во островската група Мали Антили. Градот е сместен на истоимениот остров, кој ја опфаќа западната половина на Гваделуп.
Иако претставува административен центар, Бас Тер е втор по големина во Гваделуп, по градот Поент а Питр. Поширокото градско подрачје има население од 44.864 жители, од кои 12.400 живеат во самиот град.
Историја
Градот е основан во 1643 г. во планинскиот дел на островот Бас Тер (еден од двата острова на Гваделуп). Повеќепати е уништуван во екот на Англо-француската војна и како нејзина последица. Во 1976 г. се јавил страв од избувнување на вулканот Суфриер, поради што градот бил привремено иселен.
Забележителности
Главна црква во градот е катедралата „Свети Петар и Павле“ (Saint-Pierre-et-Saint-Paul) од XIX век, направена од сив камен со бели статуи. Бас Тер има многу зачувани градби од колонијално време. Позначајни градски свратилишта се плоштадот „Арбоово Поле“ (Champ d'Arbaud) и паркот Жарден Пишон на југ. На врвот на месниот рид се наоѓаат зоолошката и ботаничката градина, сместени во поголем парк на брегот на реката Ерб кој претставува резерват на растенија и животни.
Клима
Бас Тер е сместен на преодно место помеѓу екваторскиот и монсунскиот климатски појас. Врнежите се застапени преку целата година, со нешто посув период од јануари до март. Најсувиот месец (февруари) има просечни врнежи од 60 мм. Температурата во градот е релативно рамномерна во текот на целата година.
Валашки Мезиричи
Валашки Мезиричи (Wallachisch Meseritsch) — град во злинскиот крај, Чешка. Градот брои 27,960 жители.
Реките Всетинска Бечва и Рожновска Бечва течат низ градот и ја формираат реката Бечва.
Збратимени градови
Валашки Мезиричи е збратимен со следниве градови:
Хезеберг
Хезеберг (Heeseberg) — општинска заедница во округот Хелмштет, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Јерксхајм.
Општинската заедница Хезеберг се состои од следниве општини:
Ернст Штадлер
Ернст Штадлер (герм. Ernst Stadler), ( - ) е германски експресионистички поет. Роден е во Колмар, тогашна Елзас-Лотарингија and educated in Стразбур и Оксфорд. Во 1906 добил Родсова стипендија за студии на Магдалениниот колеџ при Оксфордскиот универзитет.
Во првите Штадлерови дела се гледа влијанието на Стефан Георге, но по 1911 г, Штадлер го менува правецот. Така, неговата првата поважна стихозбирка „Тргнување“ (Der Aufbruch) (1914) денес се смета за најзначајно дело од раниот експресионизам. Во стуихозбирката, авторот ја искажува радоста на животот во слободни стихови со долги редови, по примерот на Волт Витман.
Штадлер загинал во битка кај Зандворде близу Ипр (Белгија) на почетокот на Првата светска војна.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2009 - синхронизирани скокови од 10м во женска конкуренција
Резултати
Зеленото ги означува финалистите
Јуџин Ајзексон
Јуџин Ајзексон (1919–2008), ― математичар од Соединетите Држави кој бил пионер на современата нумеричка анализа. Тој бил дипломец по математика и физика на Градскиот колеџ во Њујорк, а потоа влегол во програмата за последипломски студии по математика на Њујоршкиот универзитет под надзор на Курт Ото Фридрихс, добивајќи докторат на водени бранови на коси плажи во 1949 година. Неговата академска кариера потоа ја поминал во Курантовиот институт до неговото пензионирање.
И покрај почетниот интерес за топологијата, Ајзексон работел во поголемиот дел од својата кариера во применета и пресметковна математика и е најпознат по неговата работа на нумеричко решение на диференцијални равенки. Неговата книга со Херберт Келер, „Анализа на нумерички методи“, била водечки учебник во тоа време.
Работел како уредник за „Математика на пресметување“ и „Списанието на СИАМ за нумеричка анализа“.
Посебно издание на „Математика на пресметување“ било објавено во 1989 година за да го прослави неговиот 70-ти роденден. Соработниците ги вклучиле неговите синови Дејвид и Ели Ајзексон, исто така математичари, кои заедно напишале труд за овој том. Трудот е посветен на нивниот татко и нивната мајка Муриел „за тоа што ја овозможиле оваа соработка“.
Список на државни водачи во 1022 година
Ова е список на државни водачи во 022 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Триумфалната порта (филм од 1948)
Триумфалната порта (англиски: Arch of Triumph) - британски филм од 1948 година, во режија на Луис Мајлстоун (Lewis Milestone), кој и автор на сценариото, заедно со Хари Браун. Главните улоги ги толкуваат: Ингрид Бергман (Ingrid Bergman), Чарл Боер (Charles Boyer) и Чарлс Лафтон (Charles Laughton). Филмот е снимен според истоимениот роман на Ерих Марија Ремарк од 1945 година.
Жена
Жена — човек од женскиот пол. Терминот жена е обично резервиран за возрасни личности од женскиот пол, а терминот девојка е вообичаениот термин за женско дете или адолесцент. Жените обично се способни за раѓање од пубертетот до менопаузата.
Потекло на поимот
Зборот поттекнува од прасловенскиот збор жена, кој поттекнува од праиндоевропскииот gʷḗn.
Биолошки симбол
Симболот за планетата и божицата Венера или Афродита е знак кој исто така се користи во биологијата за означување на женскиот пол.
Терминологија
Женственоста е период во животот на човечко суштество од женски пол откако таа поминала низ детството и адолесценцијата, генерално на околу 18 годишна возраст.
Зборот жена може да се користи генерално, за сите луѓе од женски пол или поконкретно, за означување на возрасни луѓе од женски пол во контраст со зборот девојка.
Изразот „женскост“ едноставно се однесува на состојбата на постоење како жена, со поминувањето на менархе; „женственост“ се користи во однос на родовите улоги. Менархе, појавата на менструацијата, се јавува во просек на возраст од 12-13. Многу култури имаат обреди за премин, влкучувајќи некои гранки на Христијанството, Бат мицвата во Јудаизмот, или дури само обичај на посебна прослава за одреден роденден (обично помеѓу 12 и 21 години).
Биологија и пол
Во однос на биологијата, женските полови органи се вклучени во репродуктивниот систем, додека секундарните полови одлики се вклучени во негувањето на деца. Јајниците, во прилог на нивната регулаторна функција при производството на хормони, произведуваат и женски гамети наречени јајце-клетки кои, кога оплодени од машки гамети (сперма), формираат нови генетски поединци. Грлото на матката е орган со ткиво за заштита и одгледување на фетусот и со мускули за породување преку вагината. Изразот „вагина“ често се користи колоквијално и неточно за означување на вулвата односно надворешната женска гениталија, која се состои од (во прилог на вагината) лабијата, клиторисот и уретрата. Градите на жената еволуирале од потната жлезда и стекнале функција да произведуват млеко, хранливо лачење кое е највпечатливата одлика на цицачите.
За време на почетокот на феталниот развој, ембрионите и од двата пола изгледаат полово-неутрални. Како и во случаите без два пола, како што се видовите кои се размножуваат бесполово, полово-неутралниот изглед е поблиску до женскиот изглед. Фетусот обично се развива во машки, ако е изложен на значителен износ на тестостерон (бидејќи фетусот има Y хромозом од таткото). Инаку, фетусот стандардно се развива во женски, обично кога фетусот има X-хромозом од таткото, но исто така, и кога таткото не придонесе ниту X ниту Y хромозом.
Кај телата на девојчињата настануваат неколку промени за време на пубертетот, кој е процес на физички промени со што детското тело преминува во возрасно тело, способно за полова репродукција. Тој е инициран од страна на хормонални сигнали од мозокот до гонадите. Како одговор на сигналите, гонадите произведуваат хормони кои го стимулираат либидото и растот, функцијата и трансформацијата на мозокот, коските, мускулите, крвта, кожата, косата, градите, како и половите органи. Физичкиот развој—висината и тежината—се забрзува во првата половина на пубертетот и не завршува сè додека детето нема развиено возрасно тело. До созревањето на репродуктивните способности, претпубертетските, физички разлики меѓу момчињата и девојчињата се однесуваат на гениталијата. Пубертетот е процес кој обично се случува на возраст помеѓу 10 и 16 години. Главната ознака за пубертетот кај девојките е менархе, појавата на менструација, која се јавува во просек на возраст помеѓу 12 и 13 години.
Повеќето девојчиња поминуваат преку менархе по што можат да останат бремени. Проучувањето на женската репродукција и репродуктивни органи се нарекува гинекологијата.
Здравје
Женското здравје се однесува на здравствените проблеми специфични за женската анатомија. Постојат некои болести кои претежно влијаат врз жените, како што е лупусот. Исто така, постојат некои полови болести кои се наоѓаат почесто или исклучиво кај жените, на пример, рак на дојка, рак на грлото на матката или рак на јајниците. Жените и мажите можат да имаат различни симптоми за иста болест и исто така можат да одговорат на медицински третман поинаку. Оваа област на медицински истражувања се изучува од полово-заснованата медицина.
Прашањето за здравјето на жените е покренато од страна на многу феминисти, особено кога репродуктивното здравје е во прашање. Здравјето на жените е сместено во рамките на едно пошироко тело на знаење кое се наведува од страна на, меѓу другите, Светската здравствена организација, која го смета за особена важноста полот како социјален детерминант на здравјето.
Мајчинската смртност се дефинира од Светската здравствена организација како "смртта на жена во текот на бременоста или во рок од 42 дена од денот на прекинување на бременоста, без оглед на времетраењето и местото на бременоста, од која било причина поврзана со или влошена од бременоста или нејзиниот менаџмент, но не и од случајни причини." Околу 99% од мајчинските смртни случаи се во земјите во развој. Повеќе од половина од нив се случуваат во потсахарска Африка и речиси една третина во Јужна Азија. Главните причини за мајчинската смртност се тешкото крварење (најчесто крварење по породувањето), инфекции (обично по породувањето), прееклампсија и еклампсија, небезбеден абортус и компликации при бременоста од маларија и ХИВ/СИДА. Повеќето европски земји, Австралија, како и Јапонија и Сингапур се многу безбедни во однос на породувањето, додека потсахарските земји се најопасни.
Репродуктивните права и слободи
Репродуктивните права се права и слободи кои се однесуваат на репродукција и репродуктивно здравје. Меѓународната федерација на гинекологија и акушерство изјави дека: Повреди на репродуктивните права вклучуваат: присилна бременост, присилна стерилизација и присилен абортус.
Присилната стерилизација била практикува за време на првата половина на 20 век од страна на многу од западните земји. Присилната стерилизација и присилниот абортус, во моментов се практикуваат во земјите како што се Узбекистан и Кина, обично при абортирање на женски фетуси.
Недостатокот на соодветни закони за сексуалното насилство во комбинација со недостатокот на пристап до контрацепција и/или абортус, се главна причина за присилната бременост.
Културата и родовите улоги
Традиционално, жените од средната класа биле вклучени во домашните задачи, со потенцирање на детската заштита. За сиромашните жени, особено тие од работничката класа, економска неопходност ги присили да бараат вработување надвор од домот. Многу од занимањата кои им биле достапни биле со пониски плати од оние достапни за мажите.
Со промените во пазарот на трудот за жените станало достапно вработувањето не само во фабрики туку и во пореспектабилни канцелариски работни места за кои се барало повеќе образование, учеството на жените во САД во работната сила се зголеми од 6% во 1900 до 23% во 1923 година. Овие промени во однос на работната сила довеле до промени во однос на ставовите за жените на работа, овозможувајќи за револуцијата која резултираше со тоа што жените станале ориентирани кон кариерата и образованието. Во 1970-тите, многу женски академици, вклучувајќи ги и научниците, избегнувале да имаат деца. Меѓутоа, во текот на 1980-тите години, институциите се обиделе да ги еквализираат условите за мажите и жените на работното место. И покрај тоа, нееднаквостите во домот ги отежнувале можностите на жените да успеат колку и мажите. Професионалните жени сè уште генерално се сметаат за одговорни за домашниот труд и за грижата на децата. Тие имаат "двојно оптоварување", кое не им дозволува да имаат време и енергија за да успеат во своите кариери. Исто така, иако има зголемување во однос на усвојувањето на егалитарни родови улоги во домот од страна на и жените и мажите, неодамнешно истражување покажа дека жените се фокусирале на работите за моралноста, правичноста и благосостојбата, додека мажите се фокусирале на социјалните конвенции. До почетокот на 20-от век, американските женски колеџи барале нивните женски членови на факултетот да останат немажени, врз основа на тоа дека не би можеле да имаат две професии со полно работно време одеднаш. Според Шибингер, "Да се биде научник и сопруга и мајка е товар од општеството кое очекува од жените почесто отколку од мажите да го стават семејството пред кариерата.".
Движењата се залагаат за еднаквост на можностите за двата пола и еднакви права независно од полот. Преку комбинација на економските промени и напорите на женското движење, во последниве децении жените во многу општества сега имаат пристап до кариери надвор од традиционалните.
Иако поголем број на жени добиваат високо образование, нивните плати често се пониски од оние на мажите. CBS News тврди дека во 2005 година во САД жените на возраст од 30 до 44 со универзитетска диплома заработувале само 62% од она го заработувале слично квалификуваните мажи, пониска стапка отколку во сите освен 3 од 19-те земји за кои статистики биле достапни. Некои западни нации со поголема нееднаквост во однос на платите се Германија, Нов Зеланд и Швајцарија.
Насилството врз жените
Декларацијата за елиминација на насилство врз жените на ОН го дефинира „насилството врз жените“, како: и идентификува три форми на таквото насилство: она што се случува во семејството, она во рамките на општата заедница и она што е сторено или поддржано од страна на државата. Таа, исто така, наведува дека "насилството против жените е манифестација на историски нееднакви односи на моќ меѓу мажите и жените".
Насилството против жените и понатаму останува широко распространет проблем, поткрепен од страна на патријархалните општествени вредности, недостатокот од соодветни закони и недостаток на спроведување на постојните закони. Социјалните норми кои постојат во многу делови од светот го попречуваат напредокот кон заштита на жените од насилството. Во студија од 2010 година спроведена од страна на Pew Research Center покажа дека каменувањето како казна за прељуба беше поддржано од страна на 82% од испитаниците во Египет и Пакистан, 70% во Јордан, 56% Нигерија и 42% во Индонезија.
Специфични форми на насилство кои влијаат врз жените вклучуваат: женската генитална мутилација, трговијата со луѓе, проституцијата, принудниот брак, силувањето, сексуалната злоупотреба, убиствата за чест, фрлање на киселина и насилство поврзано со миразот. Владите можат да бидат соучесници во насилство против жените, на пример преку практиките на каменување (како казна за прељуба).
Исто така, има многу форми на насилство кои историски биле претежно против жените, особено ловот на вештерки, жртвата на вдовиците (на пример, сати) и врзувањето на стапалата. Просекуцијата на жени обвинети за вештерство има долга традиција, на пример судењата за вештерство во раниот модерен период (помеѓу 15 и 18 век) биле чести во Европа и во европските колонии во Северна Америка. Денес и понатаму постојат региони на светот (како што се делови на потсахарска Африка, рурална северна Индија и Папуа Нова Гвинеја) каде верувањето во магии се одржува од страна на многу луѓе и жените обвинети за вештерство се изложени на сериозно насилство. Покрај тоа исто така постојат земји кои имаат кривично законодавство против практикување на вештерство. Во Саудиска Арабија, вештерство останува кривично дело казниво со смрт, и во 2011 година земјата има отцепено глава на жена поради "гатање и магии".
Одредени форми на насилство против жените биле признаени како кривични дела само во текот на последниве децении и не се универзално забранети, така што многу земји продолжуваат да ги дозволуваат. Ова е особено случај со брачното силување. Во западниот свет, има тренд кон обезбедување на полова еднаквост во бракот и гонењето на случаите на семејно насилство, но во многу делови од светот жените сè уште губат значајни законски права при влегување во брак.
Сексуалното насилство врз жените во голема мера се зголемува за време на војната и вооружените конфликти, за време на воена окупација или етнички конфликти; најчесто во форма на воено силување и сексуално ропство. Во Колумбија, вооружениот конфликт исто така резултираше со зголемување на сексуалното насилство против жените.
Законите и политиките за насилство против жените се разликуваат според јурисдикцијата. Во Европската Унија, сексуалната злоупотреба и трговијата со луѓе се предмет на директиви.
Облека, мода и закони за облека
Жените во различни делови од светот се облекуваат  на различни начини, со што нивниот избор на облека зависи од локалната култура, верските постулати и традиции, општествените норми и модните трендови, меѓу другите фактори. Различни општества имаат различни идеи за скромноста. Меѓутоа, во многу јурисдикции, жениските избори во однос на облеката не се секогаш слободни, со закони за ограничување на она што тие можат или не можат да го носат. Ова е особено случајот во однос на исламската облека. Додека одредени јурисдикции законски ја мандатираат облеката, други земји го забрануваат или ограничуваат носењето на одредена облека (како што е бурката/покривањето на лицето) на јавни места (на пример во Франција). Овие закони се доста контроверзни.
Плодноста и семејниот живот
мини|300x300пкс|Светска мапа која ја покажува вкупната стапка на фертилитет (TFR), според [[„Светска книга на факти“ на ЦИА|CIA World Factbook од 2015 година.
]] Вкупната стапка на фертилитет (TFR) - просечен број на деца родени од една жена во текот на нејзиниот живот — значително се разликува помеѓу различни региони на светот. Во 2016 година, највисоко проценувана TFR беше во Нигер (6.62 деца родени по жена), а најниска во Сингапур (0.82 деца/жена). Додека поголемиот дел од земјите во потсахарска Африка имаат висока TFR, што создава проблеми поради недостигот на ресурси и придонесува за пренаселеност, повеќето западни земји во моментов имаат подзаменска стапка на фертилитет која може да доведе до стареење на населението и опаѓање на населението.
Во многу делови од светот имало промени во структурата на семејствата во текот на изминатите неколку децении. На пример, на Запад, има тренд на оддалечување од поширокото семејство кон потесното семејство. Има исто така и тренд на оддалечување од брачната плодност кон небрачната плодност. Децата родени надвор од бракот можат да биде родени на кохабитирачки парови или на немажени мајки. Додека децата родени надвор од бракот се целосно прифатени во некои делови од светот, на други места тие се многу стигматизирани, со што немажените мајки се соочуваат со остракизам, вклучувајќи го и насилството од членовите на семејството, и во екстремни случаи, дури и убиства за чест. Покрај тоа, сексот надвор од бракот останува нелегален во многу земји (како што се Саудиска Арабија, Пакистан, Авганистан, Иран, Кувајт, Малдивите, Мароко, Оман, Мауританија, Обединетите Арапски Емирати, Судан, и Јемен ).
Социјалната улога на мајката се разликува помеѓу културите. Во многу делови од светот, од жените со мали деца се очекува да останат дома и да ја посветат целата своја енергија на одгледувањето на детето, додека во други места мајките најчесто се враќаат на работа.
Религија
Одредени религиозни учења имаат посебни одредби кои се однесуваат на родовите улоги, општествени и приватни интеракции помеѓу половите, соодветната облека за жените и разни други прашања што влијаат врз жените и нивната положба во општеството. Во многу земји, овие верски учења имаат влијание врз кривичниот закон или врз семејното право на овие јурисдикции (Шеријатскиот закон, на пример). Односот помеѓу религија, законот и половата еднаквост е дискутиран од страна на меѓународните организации.
Образование
Женското образование вклучува области на половата еднаквост и пристапот до образованието, и нивната поврзаност при ублажувањето на сиромаштијата. Исто така вклучени се и прашањата за образованието според полот и верата со што поделбата на образованието според половите линии, како и според религиозни учења биле традиционално доминантни и сè уште се доста релевантни во современите дискусии за едукацијата на жените како глобален предвид.
Иако женското движење ја има промовирано важноста на прашањата во прилог на женското образование дискусијата е широка и во никој случај не е тесно дефинирана. Таа може да вклучува, на пример, едукација за ХИВ/СИДА.[1] Универзалното образование, што значи основно и средно оразование обезбедено од државата, независно од полот сè уште не е глобална норма, дури и ако тоа се претпоставува во повеќето развиени земји. Во некои западни земји, жените ги имаат надминато мажите на многу нивоа на образование. На пример, во САД во 2005/2006, жените ги добиле 62% од вонредните димпоми, 58% од тие на додипломски студии, 60% од магистерските дипломи и 50% од докторатите.[2]
Писменост
Светската писменост е пониска за жените отколку за мажите. CIA World Factbook дава проценка од 2010 година што покажува дека 80% од жените се образувани, во споредба со 88.6% од мажите (на возраст од 15 години и повеќе). Стапките за писменост се најниски во Јужна и Западна Азија и во делови на потсахарска Африка.