cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Африкански савански слон
Таксономија
Elephas africanus било научното име предложено од Јохан Фридрих Блуменбах во 1797 година. Loxodonte било предложено како родовно име за африканските слонови од Фредерик Кивје во 1825 година. Ова име се однесува на глеѓот во облик на дијамант на катниците, што значително се разликува од обликот на катничкиот глеѓ на азискиот слон.
Во 19 и 20 век, неколку зоолошки примероци биле опишани од натуралисти и куратори од природононаучните музеи од различни делови на Африка, вклучувајќи:
Денес, сите овие имиња се сметаат за синоними.
Филогенија
Генетска студија заснована на митогеномска анализа открила дека африканскиот и азискиот слон генетски се разидиле пред околу 7,6 милиони години. Филогенетската анализа на јадрената ДНК на африканските савански и шумски слонови, азискиот слон, волнениот мамут и американскиот мастодон открила дека африканскиот савански и африканскиот шумски слон обликуваат сестринска група која генетски се разидила пред најмалку 1,9 милиони години. Затоа се сметаат за посебни видови. Проток на ген помеѓу двата вида, сепак, можеби се случил по поделбата.
Големина
Африканскиот савански слон е најголемото и најтешкото копнено животно на Земјата, со максимална регистрирана висина на рамото од возрасен мажјак од 3,96 м и проценета тежина до 10,4 тони. Во просек, мажјаците се околу 3,20 м високи кај рамото и тежат 6 тони, додека женките се многу помали, околу 2,60 м високи кај рамото и 3 тони во тежина. Слоновите го достигнуваат својот најголем раст кога ќе го завршат спојувањето на епифизата, кои се јавуваат кај машките на возраст од околу 40 години и кај женките на возраст од 25 години.
Сурла
Сурлата е предизизично издолжување на горната усна и носот. Кратка допирна коса расте на сурлата, која има две функции слични на прстите на врвот. Овој високо чувствителен орган е инервиран првенствено од тригеминалниот нерв и се смета дека е манипулиран од околу 40,000-60,000 мускули. Поради оваа мускулна структура, сурлата е толку силна што слоновите можат да го користат за подигање на околу 3% од сопствената телесна тежина. Тие го користат за мирис, допирање, хранење, пиење, прашина, производство на звук, вчитување, одбрана и напад. Функционалното губење на сурлата поради синдромот на дискетни сурли понекогаш ги принудува слоновите да ги носат своите сурли преку нивните душки и да одат во длабока вода за да пијат.
Бивни
Двата пола имаат бивни, кои изглегуваат кога имаат 1-3 години и растат во текот на животот. Бивите растат од млечни заби познати како биви кои се развиваат во горната вилица и се состојат од коронка, корен и пулпална празнина, кои се целосно обликувани набргу по раѓањето. Бивните достигнуваат должина од 5 см. Бивните излегуваат кога слоновите имаат 1-3 години и растат во текот на животот. Тие се составени од дентин и обложени со тенок слој на цемент. Нивните врвови носат конусен слој од глеѓ, кој обично се троши кога слонот има пет години. Бивните на мажјаците растат побрзо од женските. Средната тежина на бивните на возраст од 60 години е 109 кг кај мажјаци и 17,7 кај женките. Најдолгата позната бивна од африкански савански слон била измерена 3,51 м и тежела 117 кг.
Катници
Стоматолошката формула на африканскиот савански слон е 1.0.3.3 врз 0.0.3.3 × 2 = 26. Тој развива шест катници во секој квадрант на вилицата кои излегуваат на различна возраст и се разликуваат по големина. Првите катници растат до големина од 2 см широки на 4 см долги, носени на возраст од една година и се губат на возраст од околу 2,5 години. Вторите катници почнуваат да излегуваат на возраст од околу шест месеци, растат до големина од 4 см широки на 7 см долги и се губат на возраст од 6-7 години. Третите катници излегуваат на возраст од околу една година, растат до големина од 5,2 см широки на 14 см долги и се губат на возраст од 8-10 години. Четвртите катници покажуваат на возраст од 6-7 години, растат во големина од 6,8 см широки на 17,5 см долги и се губат на возраст од 22-23 години. Забните алвеоли на петтите катници се видливи на возраст од 10-11 години. Тие растат до големина од 8,5 широки на 22 см долги и се носи на возраст од 45-48 години. Забните алвеоли на последните катници се видливи на возраст од 26-28 години. Тие растат до големина од 9,4 широки на 31 см долги и добро се носени на возраст од 65 години.
Распространетост и живеалиште
Во Етиопија, африканскиот савански слон историски е забележан на надморска височина од 2,500 м. До крајот на 70-тите години на минатиот век, населението се намалило на едно стадо во долината на реката Дава и едно близу до кениската граница.
Попово Поле
Попово поле се наоѓа блиску до Требиње, во источна Херцеговина. Зазема површина од 45,9 км² и должина од 31 km, а широко е 1,5 километри. Претставува една од најплодните подлоги во југоисточниот дел. Во потолност е кај север и североисток. На едниот крај се наоѓа пештерата Ветерница. Климата на Попово поле е средоземна со топли и суви лета.
Кила
Кила или хернија (hernia) е испупчување (испакнување) на перитонеумот надвор од стомачната шуплина, во која можат да бидат и делови на стомачните органи. Надворешната кила се испупчува низ стомачниот ѕид под кожата низ преформирани отвори (килна врата) или низ отвори настанати од повреда, операција и сл. Испупчениот дел на перитонеумот (килна вреќа) поминува низ вратата или каналот на килата, и во него како содржина се наоѓаат стомачните органи, најчесто црева, стомачната кошулка (марама) и др.
Кај внатрешната кила килната врата и вреќа се наоѓаат во самата стомачна шуплина и не излегуваат надвор од неа.
Природена кила се создава заради мани во развојот на некои делови од телото (на пр. кила кај папочната врвца, природена препонска кила и др.), додека во текот на животот кила се стекнува обично заради ненормални анатомски односи на идните килни врати, односно канали. Кила настанува и од силно напнување на стомачните мускули (кашлање, работници-носачи и дувачи на стакло).
Сари
Сари е релативно богата грофовија. Има најголем процент на шумски окрузи во Англија. Има четири патеки за трки со коњи, и терени за голф, вклучувајќи го и меѓународното место за натпреварување во Вентворт.
Гилдфорд е познато сметан како грофовски град, иако Советот на грофовијата Сари е со седиште во Рајгејт. Сари е поделен на единаесет области.
Образование
Обединетото Кралство има сеопфатен, образовен систем финансиран од државата, соодветно на тоа, Сари има 37 државни средни училишта, 17 академии, 7 колеџи од шести облик и 55 државни примари. Грофовијата има 41 независно училиште, вклучително и Чартерхаус (едно од деветте независни училишта споменати во Законот за јавни училишта од 1868 година) и Кралската граматичка школа во Гилдфорд. Повеќе од половина од државните средни училишта во Сари имаат колеџи од шест облици. Бруклендс (збратимени со место во Ешфорд, Сари), Рајгејт, Ешер, Егам, Вокинг и Вејверли се домаќини на еквивалентни колеџи од шести облик, секој со технички специјализации и стандардни курсеви за студии од шести облик. Колеџот Брукландс нуди курсеви за воздухопловно и автомобилско дизајнирање, инженерство и сојузнички студии што ги одразуваат авијацијата и моторната индустрија водечки центри за истражување и одржување во Обединетото Кралство, во близина.
Служби за итни случаи
Сари го опслужуваат следниве служби за итни случаи:
Августовски бомбашки напад на Московското метро (2004)
Августовскиот бомбашки напад на Московското метро се случил на 31 август 2004 година кога еден женски бомашки самоубиец го активирал својат експлозив при што загинале 10 луѓе, а над 50 биле повредени.
Официјалната истрага заклучила дека овој напад бил организиран од чеченските бунтовници.
Малтешки јазик
Малтешки јазик — јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици. Овој јазик се зборува во Малта, Австралија, Канада, Италија итн. од страна на околу 330 000 луѓе. Овој јазик е службен јазик на Малта, и еден од јазиците на Европската унија. Овој јазик е многу сличен на арапскиот јазик и тоа на тунискиот арапски јазик. Со неговото развивање, малтешкиот јазик преземал многу особини и зборови од италијанскиот и англискиот јазик. Како службен јазик на Малта станал во 1936 година.
Големи Баби (Голозинци)
Големи Баби — населба од римското време во атарот на селото Голозинци, Македонија. Во местото Рамниште, кое се наоѓа на десниот брег на Тополка, на 2 километри југоисточно од селото има простор со површина од 700 на 50 метри на кој се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и друг градежен материјал, потоа делови од мермерна архитектонска пластика и водоводни керамички цевки - тубули. Оттука потекнува торзо од женска статуа што се чува во Народниот музеј во Велес.
Андски јазик
Андски јазик — дел од аваро-андската група на јазици од североисточните кавкаски јазици. Во 1926 година бројот на Андите изнесувал 8.000 луѓе, а додека во 2002 година бројот на андски говорници изнесувал 23.000.
Андски јазици
Андските јазици се дел од северните кавкаски јазици. Често се поврзани со аварски јазик и со диди јазиците за да ја формираат аваро-андската јазична фамилија.
Моравче кај Габровка
Моравче кај Габровка (словенечки: Moravče pri Gabrovki) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
NGC 1722
NGC 1722 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1722 се споменува и како ESO 56-SC12, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1722 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m. NGC 1722 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 51 м 50,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 23' 56".
Други поделби
Проучување на NGC 1722 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9165.
Најденка (Орле)
Најденка — археолошко наоѓалиште во битолското село Орле. Претставува некропола од железното време. Се наоѓа на околу 700 м североисточно од селото, во приватна нива, каде сопственикот вадејќи плочи за селскиот мост, во 1975 година открил гроб од монолитни камени плочи и во него гробни прилози: керамички сад и накит од бронза (фибула во вид на очила). Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
NGC 6157
NGC 6157 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6157 се споменува и како MCG 9-27-39, CGCG 276-18, NPM1G +55.0256.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6157 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6157 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 25 м 48,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 21' 40"". Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Други поделби
Проучување на NGC 6157 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58101. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 51; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3881. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1101.
Дабар (река)
Дабар е река која тече недалеку од Сански Мост. Карактеристична е по тоа што бреговите на реката се нанеселни од извориштето па сè до таканаречените Дабарски пештери до влевањето во реката Сана, 6–7 km низводно.
Реката Дабар е богата со риби осовено лосос и е омилено излетиште за жителите од населбата Сања. Секоја година на реката Дабар се одржува меѓународниот турнир Fly Fishing при крајот на месецот мај.
Јован Кастратовиќ
Јован Кастратовиќ (роден 22 јануари, 1993 во Кралево) — српски фудбалер кој моментално игра за Силекс. Висок е 1.88 м и игра на позицијата напаѓач.
Јап
Јап (јапски, волеајски, сатавалски, улитиски: Yap или Wa'ab ; англиски: Yap) е една од четирите сојузни држави во СД Микронезија. Јап е името главниот остров кој се наоѓа во Каролинските Острови и истото име се користи за посочување на уште три околни острови и поради тоа се нарекуваат Јапски Острови. Јапските Острови се блику еден со друг и се поврзани со корален гребен. Културата и традицијата на Јап е силно врзана со тие на околните острови.
Главен град на Јап е градот Колонија. Колонија е центар на самиот остров Јап, но и на уште 14 атоли кои се распространети на територија од 800 километри источно и јужно. Во Јап има пет службени јазици и тоа: англиски, јапски, волеајски, сатавалски и улитиски јазик. Во 2003 година Јап имал вкупно население од 6,300 жители, а вкупната површина изнесува 102 км2. Јап е познат по камените пари познати како раиски камења.
Општини
Сојузната држава Јап е поделена на следните општини :
Ридот (Голозинци)
Ридот — населба од неолитското време во атарот на селото Голозинци, Македонија. На околу 300 метри северозападно од селото, во нивите што лежат на десниот брег на Тополка се наоѓа голем број фрагменти од керамички садови и орудија од камен и кремен.
Дуќан на ул. „Блаже Крсточанец“ бр. 5 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Блаже Крсточанец“ бр. 5 — дуќан во Прилепската чаршија во градот Прилеп, заведена како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура.
Мост на Жепа
Мостот на реката Жепа — мост кој се наоѓа на реката Жепа, во населеното место Жепа во Општина Рогатица во Република Српска во Босна и Херцеговина. Камениот мост датира од Отоманското Царство и нејзината окупација на Босна. На самото устие на реката мостот се наоѓал сè до 1966 година, кога бил демонтиран и реконструиран на друга локација поради изградбата на Хидроелектраната „Баина Башта“. Новата локација се наоѓа на 500 метри од населеното место Жепа, недалеку од објектот Реџеп-пашина кула, која е изградена во исто време со мостот. Мостот е на списокот на национални споменици на Босна и Херцеговина.
Седрик Пино
Седрик Пино (Cédric Pineau; р. ) — поранешен француски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2008-2017 година.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Мамољ
Мамољ (словенечки: Mamolj) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Марокански арапски јазик
Мароканскиот арапски јазик — јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и во подгрупата на арапски јазици. Овој јазик се зборува во Мароко од страна на околу 20 000 000 луѓе.
394 п.н.е.
394 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 394. година пред новата ера, 394. од првиот милениум п.н.е., 94. од 4 век п.н.е. и петта од 390-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5114 и 5115 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4356 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3366 и 3367 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 359.
NGC 3807
NGC 3807 — ѕвезда во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1856 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3807 е од видот *. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,1 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3807 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1438. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Користена литература
Uppsala Astronomical Observatory, 1973. (15,543)
Заседа Требош (2001)
Заседа Требош (2001) — последен смртоносен настан во Војната 2001 година. Заседата се случила на 11 ноември 2001 година во 19 часот во атарот на тетовското село Требош, каде што загинуваат тројца припадици на Лавовите.
Тројцата убиени со останатите припадници на безбедносните сили се упатија кон Џепчиште и требаше да извршат физичко обезбедување на гробницата за каде што постоеја сознанија дека се закопани шестмина од киднапираните и убиени Македонци. Заседата терористите ја поставиле од двете страни на патот, затскриени зад високите тополи засадени покрај патот. Конвојот на полициските сили бил нападнат со минофрлачи и зољи, а акцијата за извлекување на убиените и повредените траела до раните утрински часови.
Ова воедно била и единствена акција на специјалната единица „Лавови“ која беше форимирана во јуни 2001 година од тогашниот министер за внатрешни работи, Љубе Бошкоски.
Настан
Инцидентот се случил кога албанските терористи на 11 ноември 2001 година во околу 19 часот, од заседа поставена на двете страни на патот кон селото Требош, отвориле оган врз возила на МВР. Од едниот бункер терористите пукале со автоматски пушки, додека од фортификациското утврдување од спротивната страна стрелале со рачен фрлач за гранати и со „зоља“. Во првото возило од колоната, џип „лада нива“, во кое се наоѓал еден од загинатите полицајци, терористите пукале со автоматско оружје.
Во исто време, од бункерот од другата страна на патот, албанските бандити со по една граната од „зоља“ и од рачен фрлач го погодиле второто возило од колоната, оклопниот транспортер „БТР“. Во транспортерот загинале двајцата полицајци. Полицајците од конвојот жестоко возвратиле на нападот. По пет минути жестоки престрелки, терористите го фрлиле оружјето и избегале кон Требош. Се претпоставува дека најмалку пет албански бандити учествувале во нападот. Албанска национална армија (АНА) вчера ја презеде одговорноста за убиството на тројцата македонски полицајци.
Портпаролот на АНА, Албан Периши, испратил пишана изјава до канцеларијата на германската новинска агенција ДПА во Приштина, во која освен за убиството на тројцата припадници на македонската полиција се презема и одговорност за киднапирањето на македонски цивили во тетовскиот регион. Во текот на акцијата на македонските безбедносни сили се уапсени учесниците од заседата, меѓу кои се Самии Изаир, Нухи Мустафи, Музафер Зеќири, Арбен Јакупи, Јетмир Бејтула и Шкодран Идризи.
Имињата на загинатите припадници на Лавовите се:
Валдкирхен (Саксонија)
Валдкирхен (Waldkirchen) — село и поранешна општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 1 март 2008 година е дел од општината Гринхајнихен.
Валдкирхен се зголемувал откако се изградила црквата на крајот од селото, од каде потекнува и името („шумска црква“), долж неименуваната странична долина на реката Чопау. Со реформацијата во 1539 година, Валдкирхен станала независна парохија. Населбата Чопентал (спомената во црковните книги за првпат во 1663 година) била основана на реката Чопау, каде во 1687 година била изграден погон за добивање на бои.
Крсте Јовановски
Крсте Јовановски (р. во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Во 1984 година завршува Факултет за Драмски уметности, на отсекот за актерска игра во класата на проф. Љубиша Георгиевски, и истата година се вработува во Струмички театар. Од 2012 година работи во Театар Комедија.
Филмографија
Јовановски има остварено бројни филмски улоги:
Гунтрам (крал)
Свети Гунтрам (c. 532, Соасон – ) (исто така нарекуван и Гонтрам, Гонтран, Гунтхрам, or Гунтхрамн) бил крал на Бургундија од 561 до 592. Тој бил син на (трет најстар, втор најстар кој преживеал) на Хлотар I и Ингунда. По смртта на неговиот татко (561), станал крал на четвртото од кралствата на Франките, и го направил Орлеан своја престолнина. Неговото име Гунтрам, означува « Воинствен гавран », Gunth Chramn на старофранкиски јазик, Gunth (битка) и Chramn (гавран) , Тој бил еден од оние Меровинзи кој бил канонизиран и прогласен за светец од страна на Црквата. Неговиот патронат се слави на 28 март.
Животопис
Морал да се бори против другите варварски народи кои му се заканувале на кралството. Исто така во одреден период се обидувал и да ги помири своите завојувани браќа Сигеберт и Хилперик. По смртта на вториот, тој бил повикан од страна на кралицата Фредегонда за да ја заштити нејзе и нејзиниот син Хлотар II.
Бидејќи неговите синови починале на рана возраст, тој во 577 го присвоил својот внук, Хилдеберт II, синот на Сигеберт и на Брунехилда.
Кога епидемија на чума го зафатила градот Марсеј, тој му наредил на населението да се скрие во црквите а да се моли за божја милост, да јадат само леб од `рж и да пијат само вода. .
Ја изградил катедралата Св. Петар од Женева, и поради посветеност на Св. Жан-Батист, ја изградил црквата Сен-Жан-де-Морен, на која бил и владика.
Починал во својата постела, на 28 март 592 или 593 на возраст од шеесет и осум години. Закопан е во Сен-Марсел ле Шалон (71) во баззиликата којашто ја изградил во чест и врз гробот на Св. Марсел, лионски маченик од 2 век. Оваа градба била изградена во 584. После неговата смрт неговото кралство му припаднало на Хилдеберт II. Владиците на неговото кралство него го жртвувале.
Поколение
Следниве конкубини и потомци на Гунтрам се познати: :
Култ
Григориј Турски зборува за повеќе чуда кои биле извршени за време и после неговата смрт и а кои тој самиот бил сведок (лекувал болни заразени од колера). Гробот на “добриот крал Гунтрам“ бил пронајден во 15 век, со што култот почнал да се шири во неговото кралство. Но во 16 век хугенотите го опустошиле неговиот гроб и ги растуриле реликвиите. Останала само главата која е зачувана во еден реликвиум.
Тој се смета за свет заштитник на разведените и молитвите кон него се во насока на смирување на семејните кавги и за помирување на две гранки од некое раскарано семејство.
Рамуш Харадинај
Рамуш Харадинај (албански: Ramush Haradinaj), Глоѓане кај Дечани, ) - поранешен герилски водич на ОВК и поранешен премиер на Косово. Обвинет е за воени злосторства врз Србите за време на Косовската војна.
Животопис
Харадинај е роден на 3 јули 1968 година во Глоѓане, Дечани во Косово. По демонстрациите на Косовските Албанци, во 1989 година емигрирал во Швајцарија, каде што е регрутиран во Народното движење на Косово од кое се создала Ослободителна Војска на Косово. Во Швајцарија научил кунг-фу и воени вештини. Во Албанија, во 1996 година, завршил обука и се приклучил во основањето на терористички бази во градовите Кукс и Тропоја. На Косово доаѓал само илегално, додека во средината на 1997 година се вратил трајно во Косово, каде што, со браќата Даути и Шкељзени, организирал терористички напади на полицијата ширум Косово. Во април истата година, станал еден од регионалните команданти на ОВК.
Харадинај бил обвинет од правосудните органи во Србија за воени злосторства за време на војната во Косово, поради што е издадена меѓународна потерница по него. Врз основа на тоа, кон крајот на 2016 година, Харадинај бил уапсен во Франција.
Мавер (Паралово)
Мавер — археолошко наоѓалиште во битолското село Паралово. Претставува некропола од доцноантичко време. Откриен е случајно во времето на изградбата на новиот пат, на 1,2 км западно од селото, каде била откриена и делумно оштетена некропола. Во 1986 и 1988 година биле извршени заштитни ископувања со кои се откриени 62 гроба градени од големи камени плочи. Погребувањето е скелетно, а од гробните прилози најмногубројни се керамичките садови, прстените и монетите. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Институт на Обединетите нации за истражување на разоружување
Институт на Обединетите нации за истражување на разоружување (УНИДИР) — интитут кој бил основан во 1980 година од Генералното собрание на Обединетите нации за да ги информира државите и глобалната заедница за прашањата поврзани со меѓународната безбедност и да помогне во напорите за разоружување за да се олесни напредокот кон поголема безбедност и економски и социјален развој за сите.
Препознавајќи ја потребата за објективно и сеопфатно истражување за разоружување и безбедност, Генералното собрание прецизирало дека УНИДИР ќе биде автономен ентитет во структурата на Обединетите нации, така што неговата работа може да се спроведува во научна независност.
Позадина
Преку своите истражувачки проекти, публикации, мали состаноци и експертски мрежи, УНИДИР промовира креативно размислување и дијалог за разоружувањето и безбедносните предизвици за денес и за утре.
Работејќи со истражувачи, дипломати, владини претставници, невладини организации и други институции, УНИДИР делува како мост помеѓу истражувачката заедница и земјите-членки на Обединетите нации. Работата на УНИДИР е финансирана од придонеси на влади и фондации на дарители.
УНИДИР е со седиште во Женева, примарен центар за преговори за безбедност и разоружување, дом на Конференцијата за разоружување и глобална фокусна точка за хуманитарни проблеми како што се човекови права, бегалци, миграција, здравствени проблеми и труд.
Области за истражување
Во 2018 година, Одборот на доверители ја одобрила следната агенда за истражување на организацијата за 2018-2020 година:
Мандат
УНИДИР работи врз основа на одредбите од Завршниот документ на Првото специјално заседание на Генералното собрание на ООН посветен на разоружувањето и исто така ги зема предвид релевантните препораки на Генералното собрание. Програмата за работа се разгледува годишно и е предмет на одобрување од Советодавниот одбор на Генералниот секретар на ООН за прашања за разоружување, кој исто така функционира како одбор на доверители на УНИДИР. Директорот годишно поднесува извештаи до Генералното собрание за активностите на Институтот.
Мандатот на УНИДИР е следен:"Работата на Институтот има за цел:""(а) Обезбедување на меѓународната заедница со поразновидни и поцелосни податоци за проблемите во врска со меѓународната безбедност, трката за вооружување и разоружувањето на сите полиња, особено во јадреното поле, со цел да се олесни напредокот, преку преговори, кон поголема безбедност за сите држави и кон економскиот и социјалниот развој на сите народи;""(б) Промовирање на информирано учество на сите држави во напорите за разоружување;""(в) Помагање на тековните преговори за разоружување и продолжување на напорите за обезбедување поголема меѓународна безбедност на постепено пониско ниво на вооружување, особено јадрено вооружување, преку објективни и фактички студии и анализи;""(г) Спроведување на подлабоко, гледано и долгорочно истражување за разоружување, со цел да се обезбеди општ увид на проблемите кои се вклучени и стимулирање на нови иницијативи за нови преговори."Мандатот е од член II, став 2 од Статутот на Институтот, кој може да го најдете тука.
Менаџмент
Сите внатрешни работи и истражувања направени од УНИДИР се под надзор на Одборот на доверители и директорот. Одборот, исто така, служи како Советодавен одбор на Генералниот секретар за прашања за разоружување. Секој член мора да биде познавач на безбедноста, контролата на оружјето и разоружувањето. Секој член е избран од Генералниот секретар за да служи двегодишен мандат.
Директор
Во февруари 2021 година, Робин Гајс бил назначен за директор на УНИДИР, наследувајќи ја ирската експертка за разоружување Рената Дван. Гајс порано бил на позицијата директор на Глазговскиот центар за меѓународно право и безбедност на Универзитетот во Глазгов и како швајцарски претседавач за меѓународно хуманитарно право со Женевската академија за меѓународно хуманитарно право и човекови права.
Избрани публикации
Оружје за масовно уништување и други стратешки оружја
Безбедност и технологија
Конвенционално оружје
Пол и разоружување
Марко Гобељиќ
Марко Гобељиќ (роден 22 септември, 1992 во Кралево) е српски фудбалер кој моментално игра за Црвена Ѕвезда.
Свети Пантелејмон
Свети Пантелејмон е роден во градот Никомидија во третиот век. По раѓањето бил наречен Пантелеон, што значи «во сѐ како лав», но подоцна тоа име било заменето со Пантелејмон, што значи «семилостив». Уште во детството бил воспитуван во христијанската вера, бидејќи мајка му била христијанка. Меѓутоа таа се упокоила кога Пантелејмон бил сè уште дете, а неговиот татко бил многубожец кој го носел сина си во идолскиот храм, и во паганско училиште. Одејќи кон училиштето, по патот Свети Пантелејмон го запознал стар христијански свештеник Ермолај, кој подцна ќе го крсти. Свети Ермолај го засакал Пантелејмон и Господ му внел во срцето желба да го просвети момчето со светлината на вистинската вера. Свети Ермолај живеел со два други свештеници, Св. Ермипиј и Св. Ермократ, и сите тројца биле преживени од масакрот на 20 000 христијани во 303 година.
Кога се враќал од кај учителот, видел мртво дете на патот каснато од змија. Првиот впечаток бил страшен бидејќи живата змија лежела до детето. Кога ги повикал зборовите на старецот за Божјата благодат, тој се обратил со молитва кон Христа за помош. Наеднаш детето се разбудило од сон а змијата умрела. Пантелејмон многу се израдувал и веднаш побарал да биде крстен од Ермолај. Тој веќе станал познат лекар, кај него се обраќале многу на помош. Еднаш донеле еден слеп, којшто никој не можел да го излекува во градот. Поучен од Божјиот дух, Пантелејмон го повикал вистинскиот Бог преку молитвата и тој човек оздравел и поверувал. Поради тоа, и тој наскоро маченички пострадал како христијанин.
Набљудувајќи ги неговите дела, лекарите дознале дека Пантелејмон ги лекува затворениците - христијани и за тоа се пожалиле кај царот. Царот кога го повикал го праша каква вера исповеда и му рекол дека треба да ја исповеда верата на многуте богови. Тој му рекол : ”Јас сум се откажал од лажните богови и го прославувам Христа.” Потоа го замолил императорот да донесат некој болен од кој лекарите одамна кренале раце - и рекол дека тој ќе се помоли на Живиот Бог и ќе го исцели, предизвикувајќи ги и незнабожеките лекари да го сторат истото. Луѓето донеле некој парализиран човек, кој сиот живот бил болен: паганските лекари се молеле на нивните идоли за исцелување на болниот, но ништо не се случило. Свети Пантелејмон се помолил на Господ Исус Христос, и болчниот бил излекуван. Императорот се разјарил, го убил излечениот, а Пантелејмон го дал на измачување.
Биле доведени и тројцата свештеници кои го вовеле во христијанската вера; тие ја исповедале својата вера пред императорот и биле обезглавени. Свети Пантелејмон бил луто озмачуван, но сепак ги преживувал маките. Разбеснет, Максимијан наредил да му ја отсечат главата. Војниците, сакајќи да му ја пресечат главата додека се молел, останале вчудовидени кога нивните мечеви се стопиле на неговиот врат. Откако завршил со молитвата, се чул глас одозгора, како го повикува. Војниците биле преплашени, но Пантелејмон ги повикал да го извршат тоа што им било наредено. Потоа неговото тело било фрлено во оган, но не изгорело.
Христијаните го извадиле од огнот и го погребале неговото тело. Тоа се случило во 305 година а дел од неговите мошти можат да се најдат во неколку манастири и цркви во Романија, а дел од нив почиваат и во рускиот манастир на Света Гора.
Свети Пантелејмон се повикува во молитвите за водоосветување и елеоосветување, заедно со св. Ермолај у другите бессребреници и чудотворци.
Грамеш
Грамеш или Грамш (Gramsh(i)) — град во средна Албанија, главен град на округот Грамеш, кој се граничи со округот Поградец на исток. Населението брои 11.556 жители (2005). Во турско време градот го носел името Грамеч.
Мала Села (Литија)
Мала Села (словенечки: Mala sela) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Цеблиц
Цеблиц (Zöblitz) — град во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Се наоѓа на Рудните Планини, 5 километри источно од Мариенберг и 30 километри југоисточно од Кемниц. Од 31 декември 2012 година е дел од Мариенберг.
Заксендорф (Саксонија-Анхалт)
Заксендорф (Sachsendorf) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Барби.
Дрина
Дрина — река од Црноморсикт слив, а настанува со спојување на реките Тара и Пива кај Шчепанското Поле (надморска височина 470 м). Долга е 346 км, а сливното подрачје ги опфаќа југозапдниот и западниот дел на Србија, северниот дел на Црна Гора и источниот дел на Босна и Херцеговина. Правецот на нејзиниот тек е од југ кон север и има доста притоки. Поголеми притоки од лева страна се: Сутјеска, Бистрица, Прача, Дрињача и Јања, а од десната страна: Чехотина, Лим, Рзав, Љубовиќа и Јадар.
Катински масакр
Катинскиот масакр или масакрот во Катинската шума (zbrodnia katyńska, 'Катинскиот криминал'; Катынский расстрел) е масовно погубување на полски граѓани што го наредила советската власт на 5 март 1940 година. Проценките за бројот на убиени лица се движат од 1803 (според руската влада ) до 21 768 (според полската влада ). Полските воени заробеници и затвореници биле убивани во Катинската шума крај Твер (рус. Тверь), харковските затвори и на други места. Околу 8000 од убиените биле офицери заробени во 1939 година за време на советскиот напад на Полска, додека останатите биле полски граѓани - земјопоседници, жандарми, сопственици на фабрики и државни службеници — осудени за шпионажа и саботирање. Полскиот воен систем налагал секој кој поседувал универзитетска диплома да биде резервен офицер, така што Советите на овој начин убиле голем број на полски интелектуалци.
Најпрво името „Катински масакр“ се однесувало само на масакрот во Катинската шума, близу до селото Катин и Гнездово (на 19 km западно од Смоленск, Русија), извршен над полските офицери кои се наоѓале во логорите за воени заробеници во Старобелск и Осташков, како и на убиството на политички затвореници во западна Белорусија и западна Украина кои се стрелани во Катинската шума по наредба на Сталин, потоа во штабот на НКВД (рус. Народный комиссариат внутренних дел) во Смоленск при т. н. Смоленска кланица и во затворите Калинин (Твер), Харков, Москва и други руски градови.
До Катинскиот масакр се дошло по одлуката на Политбирото на ЦК на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз од 5 март 1940 година да се убијат сите воени заробеници кои НКВД ги држел во логорите на територијата на СССР. Масакрот е извршен во строга тајност, но веќе во 1943 година се откриени масовните гробници во Катин на просторот кој привремено го окупирала Нацистичка Германија. Советскиот Сојуз ја негирал одговорноста за извршувањето на масакрот сè до 1990, кога е објавено дека тајната полиција на НКВД го извршила масакрот и се обидела да ги сокрие доказите за него. Овој масакр, по мислењето на Институтот на народното сеќавање (пол. Instytut Pamięci Narodowej), поради идеолошките позадини, како и големиот број на жртви, може да се смета за геноцид (злосторство против човештвото). Официјална Русија го отфрлува ваквиот став, меѓу другото, и поради стравувањето дека семејствата на убиените би можеле да бараат оштета. Руската власт го призна злосторот, но не го означи како геноцид, масакр или воено злосторство. Полската влада и денес инсистира на тоа да се казнат преживеаните учесници од ова дело. Русија исто така не ги вброи убиените меѓу жртвите на сталинистичката репресија.
Воденица во Кусиќ
Воденицата во Кусиќ, место во општина Бела Црква, била изградена кон крајот на 19 век и е еден од спомениците на културата во категоријата недвижни културни добра од големо значење.
Воденица та се наоѓа на каналот на реката Нера во јужен Банат и едната е заштитена од некогашните многубројни воденици што постоеле. Внесен е на картата на Генералштабот според податоците од 1912 година. и 1921 г година. Точното време на негјзиното создавање не е познато, но на сандакот за брашно е забележана 1891 г одина, за кое може да се претпостави дека настанало во тие или претходните години, а името Петар, напишано веднаш до годината, го означува името на еден од сопствениците на воденицата.
Изградена е од мешани материјали - полнеж, штици и тули - кои сведочи за измените на кои била изложена со текот на времето. Надолжната страна била поставена преку водотекот, оддалечена околу два метри од јазот од кој водата и се насочувала кон три хоризонтално поставени мелничарски тркала. Значајно како сведоштво за народното техничко знаење, таа е како редок примерок на воденица во Војводина, ја заокружува типолошката слика на градбите за мелење жито во тој крај.
Воденицата била срушена.
Коалиција на радикалната левица
Коалиција на радикалната левица (позната и како СИРИЗА) — политичка партија од Грција. Водач е Алексис Ципрас (претседател на поранешната партија Синаспизмос).
Основање
СИРИЗА е формално основана пред парламентарните избори во 2004 година, меѓутоа коалицијата влече корени од организацијата Простор за дијалог за единство и заедничка акција на левицата која е основана во 2001. „Простор“ бил составен од различни организации на левицата, кои покрај идеолошките разлики, имале заеднички погледи на неколку најважни прашања како што се:
Поголемиот број членови на „Простор“ работеле на развивање на заедничка платформа која би довела до формирање предизборна коалиција. СИРИЗА е формирана во јануари 2004 година. Партиите кои ја основале коалицијата се:
Полско-литванска Државна Заедница
Полско-литванска Државна Заедница или Жечпосполита (официјално: „Земја на Двата Народа“, „Жечпосполита на Двата Народа“; полски: Rzeczpospolita Obojga Narodów; литвански: Žečpospolita Abiejų tautų respublika; латински: Serenissima Res Publica Poloniae) — федерација меѓу Кралството Полска и Големото Кнежевство Литванија, кое постоело во периодот од 1569 до 1795 година. Земјата во текот на своето постоење била една од најголемите во Европа.
Сојузот имал некои специфични одлики. Така, политичкиот систем (познат и како „Златна слобода“) се одликувал со строга контрола врз власта на монархот. Оваа контрола била спроведувана од страна на законодавното тело „сејм“, коешто било под контрола на аристократијата („шлахта“). Ваквиот политички систем претставувал предвесник на современите концепции на демократијата, уставната монархија  и федерацијата. Двете земји, кои го сочинувале сојузот биле формално еднакви, но сепак Полска била доминантен партнер во сојузот.
Полско-литванската Државна Заедница се одликувала со висок степен на етнички диверзитет и невообичаена верска трпеливост, којашто сепак, со тек на време се менувала.
По неколку декади на моќ, за време на Златниот век на заедницата, државата се соочила со период на политичко, воено и економско опаѓање. Слабостите кои брзо се појавувале довеле до нејзините поделби, меѓу соседите: Австрија, Прусија и Русија, на крајот од XVIII век. Кратко пред пропаѓањето, биле направени обиди за големи реформи и притоа бил донесен уставот од 3 мај 1791, кој бил вториот најстар национален устав во современата историја.
Етимологија на името
Името „Жечпосполита“ (пол. Rzeczpospolita) е словенизирана верзија на латинското Res Publica, (lat. res, полски: rzecz и lat. publica, полски: pospolita).
Основање и реформи
Сојузот бил основан со основањето на Лубинскиот Сојуз. Овој настан се смета за еден од најголемите успеси на Зигмунд II Август, последниот монарх од династијата на Јагелонците. По неговата смрт, следувал период од три години на т.н. меѓуцарствие. Овој период завршил со воведување на нови реформи и промени на уставот на сојузот. Со овие промени на аристократијата ѝ била доделена поголема власт.
Во времето на избор на нов крал, шлахтата повеќе се залагала за странски кандидат, којшто нема да има право да создаде уште една таква моќна династија каква што била онаа на Јагелонците. Но, ваквите стремежи, често доведувале до создавање, односно избирање на неефективни монарси, кои биле постојано во конфликт со аристократијата. Освен тоа, со исклучок на Стефан Батори (1576 — 1586), монарсите кои потекнувале од друга земја најчесто се стремеле, интересите на сојузот да ги потчинат кон интересите на земјата од каде што тие потекнувале. Тоа најмногу се почувствувало во времето на првите два крала од шведската династија Васа, чија политика ја довела земјата до конфликт со Шведска и го означува почетокот на распаѓањето на сојузот.
Златен век
Со спроведените реформи, сојузот започнал да зајакнува во сите сфери. Организацијата на државата била налик на демократија, што било во спротивност со апсолутистичките монархии кои постоеле во тоа време во Европа. Парламентот („сејм“) и неговите институции биле управувани од страна на аристократијата и не биле наклонети кон постојано војување, за разлика од соседните земји во тоа време. Потврда за ова е и неучеството на сојузот во Триесетгодишната војна. Сепак, најголеми воени успеси, Полско-литванската Државна Заедница постигнала против Шведска, Русија и Османлиското Царство. Сојузот за краток период владеела дури и со руската престолнина, Москва.
Богатството на земјата започнале да се зголемува, со зголемувањето на профитабилноста од земјоделскиот извоз. Големиот природен прираст во западна Европа ја зголемило побарувачката за храна, па Полско-литванската Државна Заедница станала водечка земја во Европа, по производството на жито. Профитот, кој го заработувале трговците бил наменет, пред сè за развој на руралната економија, иако во тој период во западна Европа во подем биле урбанизацијата и капитализмот.
Намалување на моќта
Годините по востанието на Зебжидовски (1606 — 1607) го одбележале периодот на значително зголемување на магнатите и демократизацијата во шлахтата постепено била претворана во олигархија на магнатите.
Во XVIII век, сојузот се соочил со внатрешни проблеми, кои биле причинети и поради лошите односи со соседните земји. Овие настани во целост го дестабилизирале политичкиот систем на земјата, доведувајќи го на работ од анархија.
Подоцнежни реформи
Полско-литванската Државна Заедница направила повеќе обиди да го реформира својот политички систем. На 3 мај 1791 година, во Сејмот бил изгласан уставот од 3 мај 1791, кој бил вториот најстар национален устав во современата историја. Уставот го претворил политичкиот систем на сојузот во унитарна држава со наследна монархија. Освен тоа, со донесувањето на уставот биле укинати, но и задржани некои елементи од стариот систем. Така, со новиот устав било укинато слободното вето; се предвидувало поделба на власта на законодавна, извршна и судска; се создал народен суверенитет, кој ги проширил политичките права; се зголемиле правата на селското население; се сочувала религиозната толеранција.
Овие реформи сепак биле воведени многу доцна, ако се има предвид фактот што по само неколку месеци, сојузот била нападнат од страна на сите свои соседи, кои биле задоволни со напуштањето на сојузот, но грубо реагирале на обидите за реформи на кралот Станислав Август Понјатовски и другите обиди за реформи, кои би ја зајакнале државата. Русија стравувала од реформите предвидени со новиот устав на сојузот и од можноста истата да стане европска империја. Катерина Велика го сметала уставот за фатален за нејзиното влијание и го прогласила за јакобински. Григори Потемкин направил нацрт на Тарговицката конфедерација, што посочувало на тоа дека уставот е „зараза на демократски идеи“. Во меѓувреме, Прусија и Австрија, кои исто така биле исплашени од создавање на моќна Полска, го искористиле уставот како изговор за понатамошни територијални проширувања. Прускиот министер Евалд фон Херцберг, уставот го нарекол „удар за пруската монархија“,, плашејќи се од нова доминација на Полска над Прусија. Сепак, третомајскиот устав никогаш не бил целосно спроведен, а сојузот постоел уште само 4 години од неговото донесување.