cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Источна туја
Значење
Траги од нејзино одгледување во Србија има во текот на 19 век. Така во 1887 година во „Ценовник на овошни дрвја и други растенија под управа на топчидерската економија“ единствен четинар кој се произведувал била „зимска зелена туја“. Петровиќ пишувал за источната туја во половината на 20 век:Покрај својата религиска и духовна вредност, источната туја честопати се користи во кинеското билкарство, каде што се смета за едно од 50-те есенцијални растенија. И листовите и семките содржат етерично масло кое се состои од борнеол, борнил ацетат, тујон, камфор и сесквитерпен. Листовите исто така содржат и родоксантин, аментофлавон, кверцетин, мирицетин, каротин, ксантофил и аскорбинска киселина. Листовите делуваат бактерицидно, антипиретички, антитусивно, адстрингентно, диуретички, еменагогички, емолиентно, експекторантно, фибрифугно, хемостатички и стомахично. Нивната употреба го подобрува растот на косата. Интерно се користат за лекување на кашлица, крварење, менорагија, бронхитис, астма, инфекции на кожата, заушки, бактериска дизентерија, артритична болка и предвремена ќелавост.
Генеративна размножување
Набраните шишарки лесно се отвораат во топла соба. Од 1 кг шишарки се добиваат околу 250 гр семки. Во еден килограм има околу 55.000-60.000 зрна. Ртењето на семето е од 50% па нагоре. Семето се сее без претходна подготовка, по суво складирање или кратка (4-6 недели) стратификација на 4. °C. Семето се сее во пролет, 10-15 г/м, на длабочина од околу 3 см, во леи на отворено. Со семето може да се размножи формата „Ауреа“ (“Aurea“), со прилично големо учество насадници со жолта или жолтеникави иглички кај генеративното потомство.
Вегетативно размножување
Источната туја, односно нејзините култивари, лесно се размножуваат со полузрели резанки засадени во септември-октомври во супстрат од 2 дела тресет и 1 дел песок, во ладни леи со претходен третман со 0,8% IBA; по 24-28 недели се ожилиле 58-100% од резанките, во зависност од сортата. Подеднакво успешно се размножува со зелени резанки земени во април, третирани со истиот фитохормон и прободени во истиот супстрат под мист со оросување во стаклена градина; после 4 недели се добиваат 60-100% ожилени садници.
Микропропагирањето е успешно со користење на хипокотилен калус.
Источната туја ретко се размножува хетеровегетативно, но поради нејзината компатибилност, таа е честа подлога за таксони од семејството Cupressaceae, како и за родовите: Callitris, Chamaecyparis, Cupressocyparis, Juniperus, Libocedrus и Thuja. Во некои комбинации, источната туја како подлога дава подобри резултати отколку некои таксономски поблиски видови. Така, во подрачја со интензивни врнежи, ризикот од гниење кај калемените садници на Chamaecyparis nootkatensis 'Pendula' се намалува неколку пати ако се користи подлогата Platycladus orientalis, додека ризикот е многу поголем кај подлогите Chamaecyparis lawsoniana.
Внатрекласни таксони
Големиот број на сорти на источна туја зборуваат за големата варијабилност на видот. Сортите се селекционирани најчесто по висина и хабитусот, а потоа и по бојата на четините. До 1965 година, Оден и Бум наведуваат 60 сорти, а до денес нивниот број сигурно надминал 100. <references group="" responsive="0">
Микоплазми
Микоплазмите (група Mycoplasma) се многу мали, самопропагирачки бактерии од класата Mollicutes (од латински: mollis, "меко" и cutis, "кожа", мекокожести). Со своите 580-1 380 kbp, родовите Mycoplasma и Ureoplasma го поседуваат најмалиот геном способен за саморепликација, заедно со архејскиот Nanoarchaeum equitans (~ 500 kbp). Микоплазмите се интра и вонклеточни паразити кај луѓето, животните и растенијата и причинители на многу заболувања. Тие се факултативни аероби и анаероби.
Систематика
Од научен поглед, класата Mollicutes ги содржи шесте еубактериски родови: Acholeplasma, Anaeroplasma, Asteroleplasma, Mycoplasma, Spiroplasma и Ureoplasma. Меѓутоа, членовите на Mollicutes се попознати како микоплазми.
Филогенетските врски меѓу овие родови и видови биле одредени уште со работата на Карл Виз со 5S и 16S rRNA. Заедничка одлика на микоплазмите (моликутите) е отсуство на клеточен ѕид, како и толерирањето на осмотските флуктуации во нивната животна средина. Антибиотиците кои дејствуваат врз клеточниот ѕид (како пеницилините) се практично неефективни за микоплазмите. Поради малата големина на микоплазмите, тие можат да ги преминат мембранските филтри со пречник на порите од 0,22 микрони. Молекуларните филогенетски rRNA истражувања покажаа дека моликутите се наоѓаат на основата од бактериското филогенетско дрво. Тие претрпеле дегенеративна еволуција од грампозитивните бактерии од групата на Lactobacillus и имаат мошне ниска содржина на GC во својата ДНК. Во текот на дегенеративната еволуција, значаен дел од генетската информација на микоплазмите е изгубен, што ги прави едни од организмите со најмал познат геном (Mollicutes: 580 kbp - 2,300 kbp, во споредба со Escherichia coli: 4,500 kbp, Arabidopsis thaliana: 100,000 kbp, Homo sapiens: 3.400.000 kbp). Микоплазмите не се слободноживеечки бактерии, туку тие зависат од домаќинска клетка или домаќински организам.
Како паразити или коменсали, тие добиваат од домаќинскиот организам неопходни метаболички состојки како што се масни киселини, аминокиселини и претходници на нуклеински киселини. Намалувањето на геномот се должи на паразитскиот начин на живеење. За растот на некои претставници од микоплазмите потребен е холестерол, состојка која обично не се наоѓа кај останатите бактерии. Синтетичките претходници за холестеролот се добиваат исто така од домаќинот.
Клинички значајни микоплазми
Микоплазмите се паразитски бактерии, причинители на многу заболувања кај луѓето, животните и растенијата. Општо, микоплазмите не го убиваат својот домаќин, но предизвикуваат хронични инфекции, што укажува на добра прилагоденост на домаќинот. Ова е еден многу успешен пример на паразитизам.
Освен патогените својства на микоплазмите врз живите организми, значајна е нивната инфективност за клеточните култури (со Mycoplasma orale). Пронаоѓањето на микоплазмите може да се оствари со неколку методи. Како најбрз и евтин метод се јавува стандардната полимеразна верижна реакција (PCR, polymerase chain reaction).
Дакшин Ганготри
Станица Дакшин Ганготри (Антарктик)  беше првата научна базна станица на Индија сместена во Антарктик, дел од Индиската антарктичка програма.
Се наоѓа на растојание од 2500 km од Јужниот Пол.
За време на првото презимување од страна на индиските научници на Антарктикот, од декември 1983 до февруари 1985 година, беа извршени целогодишни мерења на јачината на снежната покривка до длабочина од 1 m на ледениот гребен Дакшин Ганготри на источен Антарктик, околу индискиот Антарктик. истражувачка станица Дакшин Ганготри (70°05′S, 12°E). Мерењата опфатија површина од 625 км2 околу станицата Дакшин Ганготри. Десет до 15 профили за цврстина на снег месечно беа земени на различни локации, користејќи швајцарски рамзонд, а вредностите на отпорноста на овенот добиени на различни длабочини беа просечни за секој профил во интервали на длабочина од 15 см. Овие вредности подоцна беа табели и беа пресметани минималните, максималните и просечните вредности добиени за секој месец. Вредностите на отпорноста на овенот, така добиени за секој период, потоа беа искористени за одредување на неограничени профили на јачина на притисок на снежната покривка за време на различни зимски периоди, користејќи ја корелационата функција дадена од Abele (1963).
Врз основа на овие вредности, беа пресметани просечната неограничена сила на притисок на снежната покривка за различни длабочини во опсегот 0–30 cm, 0–45 cm, 0–60 cm, 45–100 cm, 60–100 cm и 75-100 цм. Прелиминарните резултати покажуваат дека снежната покривка под 45 cm генерално има висока јачина во текот на годината, додека јачината на снежната покривка од 0 до 45 cm варира во голема мера во зависност од годишното време. Овој слој од 0 до 45 cm покажува општо зголемување на јачината од јануари до септември, при што врвните вредности се јавуваат помеѓу јуни и септември. Јачината постепено се намалува од октомври до декември, што е топол период на Антарктикот.
Вредностите на профилот на цврстина добиени од ramsonde, кога соодветно се претвораат во неограничена цврстина на притисок, даваат правилен показател за сообраќајноста на возилата на тркала и возила со трага во различни периоди од годината на ледената полица. Тие, исто така, укажуваат на носивоста на површинскиот снег за слетување на авиони со лесна до средна тежина. Во моментов се користи како база за снабдување и транзитен камп.Основата е именувана по Ледникот Дакшин Ганготри.
Основана е за време на третата индиска експедиција на Антарктикот во 1983–84 година.
Ова беше првпат индиски тим да помине зима на Антарктик за да изврши научни работи. Станицата беше изградена за осум недели од тим од 81 член во кој беше вклучен геологот Sudipta Sengupta.
Изградбата беше завршена кон крајот на јануари 1984 година со помош на индискиот rmy и Денот на индиската Република беше прославен на станицата заедно со Советите и Источните Германци.
Опис
Во Дакшин Ганготри беше поставена станица за автоматско снимање на времето, напојувана од сончева енергија. Освен ова, станицата се користеше за тестирање на радио бранови на Антарктикот.
Во 1984 година, локацијата за нова писта беше идентификувана на растојание од 2 км од станицата. Заедно со ова, 2000 филателистички капак беа означени со „Дакшин Ганготри“. Подоцна, во истата година, беше поставена мала теренска станица во ридовите, за да се овозможи директна комуникација преку високочестотна сателитска врска помеѓу индиското копно и станицата.
Во 1985 година, беа поставени инструменти како што се автоматскиот приемник за пренос на слика и радиометарот Sonde за да се пресметаат брзините на ветерот и сончевите интензитети за да се одреди изводливоста на создавање енергија на ветер и сончева енергија. Откажани се 2000 филателистички капак, додека видеата беа снимени на станицата. Беше изградена електрифицирана гаража за складирање на снежни возила и скидо, како и изградена е работилница за поправка за нив заедно со три куќи направени од претходно фабрикуван материјал, изградени од Организација за истражување и развој на одбраната. Индиската морнарица ] помогна да се постави комуникацискиот систем за безжичен пренос во Индија.
Претворање во база на снабдување и замена
Беше напуштена во 1988-1989 година, откако беше потопена во мраз.
Неа ја наследи истражувачката станица Маитри, која беше поставена во умерена климатска зона на растојание од 90 км и беше пуштена во употреба во 1990 година.
Во 1991 година, единаесеттата индиска научна експедиција на Антарктикот спроведе геомагнетни набљудувања истовремено во Дакшин Ганготри и Маитри.
Во 2008 година, Индија ја основа својата прва постојана истражувачка база на Северноледениот Океан, Химадри.
Во 2012 година, третата истражувачка станица, Bharati беше оперативна, иако само за тестирање.
Во 2014 година, беше пуштена во употреба втората арктичка истражувачка станица, вкотвена опсерваторија наречена IndARC.
Усеркаф
Усеркаф (познат на старогрчки јазик како Усерхерис, Ούσερχέρης) бил египетски фараон, основач на Петтата династија, кој владеел од седум до осум години на почеток од 25 век п.н.е. Тој, веројатно, припаѓал на гранката на кралско семејство од Четвртата династија, иако неговите родители се неизвесни и не се знае идентитетот на неговата кралица. Усеркаф можеби бил син на Кенткаус I кој се оженил со Неферхетепес. Имал барем една ќерка и многу веројатно син, кој го наследи како фараон Сахуре.
Неговото владеење го навестувало подемот на култот на Ра, кој делотворно станал бог на Египет во текот на Петтата династија. Усеркаф можби бил висок свештеник на Ра пред да се искачи на престолот и изградил храм сонце, познат како Некхенре, меѓу Абусир и Абу Гураб. Со тоа тој воспоставил традиција проследена од неговите наследници во период од 80 години. Некхенре во суштина функционирал како храм на мртовечница за зајдисонцето. Ритуалите што се изведувале во храмот биле првенствено посветени на Ра како творец и Ра како татко на кралот. По смртта на Усеркаф, неговиот храм бил граден во четири фази, и бил поставен голем обелиск.
Усеркаф изградил пирамида во Сакара, близу до онаа на Џосер, место кое што архитектите биле принудени да го постават храмот во невообичаена положба, јужно од пирамидата. Вториот бил многу помал од оние изградени за време на Четвртата династија, но погребниот комплекс бил раскошно и екстензивно украсен со убави насликани релјефи. Покрај пирамида и храм, Усеркаф изградил помала пирамида блиску до неговата за една од неговите кралици, најверојатно Неферхетепес. Иако Усеркаф бил предмет на погребен култ по неговата смрт, како и другите кралеви од Петтата династија, тој бил релативно неважен и бил напуштен по завршувањето на династијата. Малку од неговите активности се познати освен изградбата на пирамидата и храмот на сонцето. Надвор од границите на Египет, можеби имало воена експедиција во Ханаан или во Источна пустина, а трговските контакти со егејската цивилизација се чини дека постоеле во тоа време. Точното времетраење на владеењето на Усеркаф не е познато. Со оглед на историските и археолошките докази, консензусот меѓу египтолозите е дека владеел седум до осум години на почетокот од Петтата династија на Египет. Прво, анализата на речиси истовремените кралски анали на Старото Кралство покажува дека владеењето на Усеркаф било забележано во осум оддели што одговараат на цели седум години, но не и многу повеќе. Второ, за Усеркаф е запишано владеење од седум години во третата колона, ред 17 од Кралскиот канон од Торино, документ препишан за време на владеењето на Рамзес II од постари извори.
Основач на Петтата династија
Поделбата на античките египетски кралеви во династии е изум на Манетон во делото Aegyptiaca, наменето да се придржува кон очекувањата на патроните на Манетон, птоломејските владетели на Египет. Меѓутоа, разликата помеѓу Четвртата и Петтата династија може да биде призната од страна на древните Египќани, како што е запишано во многу постара традиција пронајдена во приказна од папирусот Весткар. Во оваа приказна, на кралот Куфу од четвртата династија му бил претскажан крај на неговата линија и подем на нова династија преку пристапувањето на тројца браќа, синови на Ра, на престолот на Египет. Оваа приказна датира од Седумнаесеттата или можеби Дванаесеттата династија.
Надвор од таквите историски докази, поделбата меѓу Четвртата и Петтата династија се чини дека ги одразува вистинските промени кои се случувале во тоа време, особено во египетската религија и во улогата на кралот. Надмоќта на Ра над остатокот од египетскиот пантеон и зголемената кралска посветеност кон Ра, го направил еден вид бог на државата, новина во споредба со Четвртата династија, кога поголем акцент бил ставен на кралските погребувања.
Позицијата на Усеркаф пред да се искачи на престолот е непозната. Гримал наведува дека можел да биде висок свештеник на Ра во Хелиополис или Сакебу, култен центар на Ра, спомнат во папирусот Весткар. Хипотезата за поврзаноста меѓу почетокот на Петтата династија и Сакебу првпат била предложена од страна на египтологот Флиндерс Петри, кој истакнал дека во египетските хиероглифи името Сакебу наликува на она на Елефантина, градот кој Манетон го дава како лулка на Петтата династија.
Цимерн
Цимерн може да се однесува на следниве места во Германија:
Бенкеренсија де ла Серена
Бенкеренсија де ла Серена — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Список на ѕвезди во соѕвездието Мала Водна Змија
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Мала Водна Змија, надолно подредени според сјајноста.
Емин Махмудов
Емин Махмудов (руски: Эмин Джабраил-Оглы Махмудов, роден на во ) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Спартак Москва.
Махмудов својата професионална кариера ја започнал во 2009 година како играч на ФК Сатурн во младинскиот тим. Во 2011 потпишал за Спартак Москва.
136 (број)
136 (сто триесет и шест) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 135 а претходник на бројот 137.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Алакинци
Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во светиниколското село Алакинци, Македонија.
Црквата се наоѓа над селото и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта. Истата е во запуштена состојба и предниот дел од храмот е целосно срушен.
Местоположба
Црквата се наоѓа северозападно од селото Алакинци, во месноста Кривуљица.
Историја
Не се знае точната година на изградба на црквата, но мештаните наведуваат дека е најстар храм во овој дел на Овче Поле.
Архитектура
Покривот на црквата е од камени плочки.
Фрескоживопис
Внатрешноста на црквата е фрескоживописана.
Иконостас
Црквата поседува иконостас на кој е впишана 1888 година, што веројатно претставува годината кога бил направен.
Сирена (митологија)
Во старогрчката митологија, сирените (грчки, еднина: Σειρήν Seirēn, грчки, множина: Σειρῆνες Seirēnes) биле опасни и убави суштества, прикажани како фатални жени кои со својата маѓепсувачка музика и глас ги примамувале морнарите во близина да доживеат бродолом на карпестиот брег на нивниот остров. Тие се ќерки на Ахелој и Муса Терпсихора. Римските поети ги претставиле како живеат на некои мали острови наречени Sirenum scopuli (Карпи на Сирените). Во некои подоцнежни, рационализирани традиции, дословната географија на „цветниот“ остров Антемоеза или Антемуза е дефинирана: понекогаш на ’Ртот Пелоро, а според другите традиции на островите познати како Сиренуза, во близина на Паестум или на Капри. Сите вакви места биле обиколени со гребени и карпи.
Кога на Сирените им било дадено сопствено име, биле сметани за ќерки на речниот бог Ахелој со Терпсихора, Мелпомена, Стеропа или Хтон (Земјата; Во Еврипидовата Елена 167, Елена во своето страдање ги повикува „Крилестите девици, ќерки на Земјата“). Иако ги примамувале морнарите, за Грците, Сирените во своите „ливади опсипани со цвеќиња“ не биле морски божества. Римските писатели ги поврзале Сирените поблиску со морето, како ќерки на Форкиј. Сирените ги има во многу грчки приказни, особено во Хомеровата Одисеја.
Нивниот број често е опишан меѓу два и пет. Во Одисеја, Хомер не кажува ништо за нивното потекло или имиња, но бројот на Сирените е два. Подоцнежните писатели ги споменуваат и нивните имиња и нивниот број: некои тврдат дека имало три: Пеисиноа, Аглаопа и Телксипеа или Партенопа, Лигеја и Леукозија. Еустатиј тврди дека имало две: Аглаофема и Телксипеа. Нивните поединечни имиња се различно дадени во подоцнежните извори како: Телкспиеа/ Телксиопа/Телксиноа, Молпа, Аглаофона/Аглаопа/Аглаофема, Писиноа/Пеисоноа/Пеиситоа, Партенопа, Лигеја, Леукозија, Раидна и Телес.
Сирените и смртта
Според Овидиј (Метаморфози V, 551), Сирените биле придружнички на младата Персефона. Деметра им дала крилја за да ја бараат Персефона кога била грабната. Сепак, Хигиновите Митови (Fabulae) раскажуваат како Деметра ги проколнала Сирените бидејќи не успеале да интервенираат при грабнувањето на Персефона. Сирените биле нарекувани и Музи на долниот свет. Волтер Копланд Пери забележал: „Нивната песна, иако неодоливо нежна, не била ништо помалку тажна, и ги опфаќала и телото и душата во фатално мртвило, претходник на смртта и распаѓањето.“ " Нивната песна постојано ја повикува Персефона. Поимот „песна на Сирените“ се однесува на повикот на кој е тешко да се одолее, но ако се послуша, ќе доведе до лош крај. Подоцнежните писатели врз основа на описот на Кирка – „врткајќи се таму во својата ливада, околу нив купишта трупови скапуваат, партали од кожа се стуткуваат на нивните коски.“ - заклучиле дека Сирените јаделе луѓе. Како што Џејн Елен Харисон за Керите како Сирени забележува: „Во исто време е чудно, но и убаво што Хомер требало да направи Сирените да го повикуваат духот, а не месото.“ Песната на Сирените е ветување за Одисеј за пророшките вистини; со лажно ветување дека тој ќе живее за да им раскаже, тие пеат:
Штом еднаш ќе го слушне душевниот мир на своето срце, помудар човек ќе исплови. Ние ги знаеме сите болки кои Грците и Тројанците еднаш ги истрпија на широката рамнина на Троја кога боговите така сакаа- сѐ тоа доаѓа за да се пренесе на плодната почва, ние го знаеме сето тоа!
„Тие се пророшки суштества како Сфингата со која имаат многу заедничко, знаејќи ги и минатото и иднината,“ Харисон забележува. „Нивната песна има влијание на пладне, во тишина, без ветер. Крајот на песната е смрт.“ Тоа што месото на морнарите скапува, сепак упатува на тоа дека не е изедено. Се претпоставувало дека ако им се украдат пердувите, нивната божествена природа ќе ги одржува во живот, но не би можеле да ги прехранат посетителите, кои умирале од глад одбивајќи да си заминат.
Според Хигин, судбината на Сирените била да живеат сѐ додека смртниците кои ги слушнале нивните песни можат да поминат покрај нив.
Изглед
Сирените биле комбинации од жени и птици на различни начини. Во раната грчка уметност, Сирените биле претставени како птици со големи глави на жени, птичји пердуви и крлушести стапала. Подоцна, тие биле претставени како женски фигури со нозе на птици, со или без пердуви, свирејќи на различни музички инструменти, особено на харфи. Византиската енциклопедија од X век, Суда, вели дека од градите нагоре, Сирените имале форма на врапчиња, надолу биле жени, или алтернативно, дека биле мали птици со женски лица. Птиците биле избрани поради нивниот убав глас. Подоцна Сирените понекогаш биле прикажани како убави жени, чии тела, а не само гласови, се заводливи.
Римскиот историчар од I-иот век, Плиниј Постариот, ги отфрлил Сирените како чисти приказни, „иако Динон, таткото на Клеаркиј, славен писател, тврди дека тие постојат во Индија и дека ги привлекуваат мажите со својата песна и дека откако прво ќе ги успијат, ќе ги раскинат на парчиња.“ Во своите белешки, Леонардо да Винчи запишал за Сирените: „Сирената пее толку нежно што ги успива морнарите; потоа се качува на бродовите и ги убива заспаните морнари.“
Во 1917 година, Франц Кафка во Тишината на Сирените напишал: „Сега Сирените имаат пофатално оружје од својата песна, имено нивната тишина. И иако такво нешто никогаш не е признато дека се случило, сѐ уште е возможно дека некој можеби избегал од нивното пеење; но од нивната тишина сигурно никогаш.“
Таканаречената „Сирена од Каноза“ ги придружувала мртвите низ гробните добра на погребување и изгледа дека имала некои психопомпни одлики, водејќи ги мртвите на задгробно патување. Леаната фигура од печена глина има траги од нејзиниот оригинален бел пигмент. Жената има стапала, крлија и опашка на птица. Се чува во Националниот археолошки музеј на Шпанија, во Мадрид.
Средби со Сирените
Во Аргонаутика (4.891-919), Хирон го предупредил Јазон дека при неговото патување ќе му биде потребен и Орфеј. Кога Орфеј ги слушнал нивните гласови, тој ја извадил својата лира и свирел музика поубава од нивната, заглушувајќи ги нивните гласови. Сепак, еден член од посадата, херојот со остар слух, Бут, ја слушнал песната и скокнал во морето, но божицата Афродита го фатила и го однела на безбедно.
Одисеј бил љубопитен што му пеат Сирените, па советуван од Кирка, ги натерал сите свои морнари да си ги затнат ушите со пчелин восок, а него да го заврзат за јарболот. Им наредил на своите луѓе да го остават силно заврзан за јарболот, без оглед на тоа колку ќе ги преколнува да го одврзат. Кога ја слушнал нивната убава песна, им наредил на своите морнари да го одврзат, но тие го врзале уште посилно. Кога го одминале дометот на глас, Одисеј со муртење им покажал да го одврзат.
Некои писатели по времето на Хомер тврдат дека Сирените имале судбина да умрат ако некој ги слушне како пеат и им избега и дека откако Одисеј поминал оттаму, тие се фрлиле во водата и исчезнале. Исто така е кажано дека Хера, кралицата на боговите, ги натерала Сирените да се натпреваруваат во пеење со Музите. Музите победиле на натпреварот и потоа им ги откорнале сите пердуви на Сирените и си направиле круни од нив. Стефан Византиски пишува дека поради нивната мака што го изгубиле натпреварот, Сирените станале бели и се фрлиле во морето кај Аптера („без пердуви“) каде ги создале островите во заливот кои биле наречени Суда (денешни Лефкаи).
Христијанско верување
До IV век, кога паганските верувања биле исчезнати поради христијанството, верувањето во вистински Сирени било обесхрабрено. Иако Јероним, кој ја изработил латинската Вулгата верзија на Библијата, го користел зборот „Сирени“ за да го преведе хебрејскиот збор tenim (чакали) во Исаија 13:22 и исто така преведил збор за „бувови“ во Јеремија 50:39, ова Амвросиј Медиолански го објаснил како обичен симбол или алегорија за земско искушение, а не за прифаќање на грчкиот мит.
Сирените и понатаму редовно биле користени низ христијанската уметност на средновековната ера како симбол за опасно искушение отелотворено во жената. Сепак, во XVII век, некои језуитски писатели почнале да го тврдат нивното вистинско постоење, вклучувајќи го и Корнелиј, кој за жената рекол: „нејзиниот поглед е како на легендарниот базилиск, нејзиниот глас е глас на сирена – со нејзинот глас таа маѓепсува, со нејзината убавина го одзема разумот – гласот и погледот на ист начин се справуваат со уништувањето и смртта.“  Антоно де Лореа исто така расправал за нивното постоење, а Атанасиј Кирчер расправал дека сигурно и за нив биле изградени оддели на бродот на Ное.
Раното христијанско евхемеристичко толкување за митолошките човечки суштества добило долготраен поттик од Етимологии или Потекла (Etymologiae) на Исидор Севиљски. „Тие (Грците) замислуваат дека „имало три Сирени, дел девици, дел птици,“ со крилја и канџи. „Едната од нив пеела, другата свирела на флејта, а третата на лира. Тие ги привлекувале морнарите намамени од песната, да доживеат бродолом. Според вистината, сепак, тие биле проституки кои ги доведувале патниците до сиромаштија и за кои се велело дека ги присилувале да доживеат бродолом.“ Тие имале крилја и канџи бидејќи Љубовта лета и ранува. За нив се велело дека останувале во брановите бидејќи еден бран ја создал божицата Венера.“
Чарлс Берни околу 1789 година, во Општа историја на музиката објаснил: „Името, според Бохарт, кој го изведил од феникијскиот јазик, подразбира песнопојка. Поради тоа е можно во античко време да имало одлични пејачи на брегот на Сицилија, кои биле со расипан морал и кои преку заведување на патниците ја воздигнале оваа приказна.“ Џон Лемприер во неговиот Класичен речник (1827) напишал: „Некои претпоставуваат дека Сирените биле повеќе блудни жени од Сицилија, кои се проституирале на странци и ги терале да заборават на своите потраги додека се давеле во незаконски задоволства. Етимологијата на Бохарт, кој го изведува името од фенекијски поим кој означува песнопојка, е наклонет кон објаснувањето дадено во приказната од Дам. Овој истакнат критичар ги прави Сирените одлични пејачки и ги лишува од приказните почитувајќи ги сите нивни извонредни особини, тој претпоставува дека поради привлечноста на музиката и песната ги заробувале патниците и правеле целосно да ја заборават својата сопствена земја.“
Ваквите евхемеристички толкувања биле заборавени уште од подоцнежните години на XIX век, во корист на анализите на старогрчката митологија во поглед на историските грчки социјални структури и нивниот систем на култура, како и грчката таксономија на духовниот свет.
Американската музика во 1970-тите
Забавната музика на Соединетите Американски држави во 1970 –те согледувала различни форми на поп-музика која доминирала на листите.Често карактеризирани како површни ,поп-музиката во 70-тите  има различни форми и може да се согледа како реакција против големата енергија и  и поп активистите од претходната деценија.Таа започнува со пејачите-текстописци како Карол Кинг и Карли Сајмон кои се наоѓале на врвот на топ листите, додека Њујорк согледува период на голема иновација; хип-хоп ,панк рок  и салса биле измислени во 70-тите во Њујорк ,кој исто така бил центар за  електронската музика ,техно и диско.
До средината на деценијата ,различни трендови се борат за популарен успех. Лајт прогресивен- рок (анг.Light progressive –rock )   бендовите како Kansas, Journey, Chicago и  Styx имале долготрајна популарност. Брус Спрингстин освоил позитивна критика во текот на поголемиот дел од деценија, конечно на голем начин пробивајќи се во доцните 70-ти. Диско, особено Bee Gees, била доминанта на листите во последните неколку години од деценијата, додека панк рок и други жанрови се развивале потајно.
Рок
1970-тите се согледувала појавата на хард рок како еден од најистакнатите поджанрови на рок-музиката. Бендови како Alice Cooper и Deep Purple биле многу популарни во 1972 година.Звуците на гитарата станале посилни а рифовите побрзи.До втората половина на декадата ,неколку бендови достигнале статус на ѕвезди ,имено, Lynyrd Skynyrd, Aerosmith и Kiss.Арена рок (анг.Arena rock )  ја зголемила популарноста преку прогресивни бендови како Styx ("Come Sail Away"), и хард рок бендови како  Boston ("More Than a Feeling").
Хеви метал музиката (иако не признат како посебен жанр од хард рок во тоа време ) стекнало култно следење во 1970-тите ,предводено од Led Zeppelin, Black Sabbath и Deep Purple,со нивните стилови кои подоцна влијаеле на другите бендови како Judas Priest и Motörhead,кој најверојатно го започнале Новиот бран на Британски Хеви метал во 1980-тите.
Психоделик рок ја изгубил популарноста по смртта на Џими Хендрикс и Џим Морисон и распадот на Битлси.
Софт рок била значајна одлика на многу Топ 40 и современи хит радио станици во текот на 1970-тите.Софт рок често користел акустични инструменти и ставал акцент на мелодии и хармонии.Во 1970-тите се вклучуваат големи софт рок изведувачи, Карол Кинг, Џејмс Тејлор, Били Џоел, Чикаго, Америка и Флитвуд Мек, чиишто  Rumours  (1977)  бил најдобро продаваниот албум на деценијата. Rolling Thunder Revue на Боб Дилан 1975-1976 го соединува со бројни фолк-рок изведувачи од неговите  раните денови на  изведување,осовено Џон Баез.
Голем број на кантри –поп и софт рок песни се вклопуваат во класификацијата на пејачите-текстописци –тоа се ,песни напишани и снимени од иста личност.Некој од најуспешните изведувачи пејачи-текстописци биле Џексон Браун, Ерик Кармен, Џим Кроче, Џон Денвер, Стив Гудман, Арло Гатри, Џоел, Дејв Мејсон, Дон Меклин, Џони Мичел, Пол Сајмон, Тејлор и Нил Јанг.Некои изведувачи –вклучувајќи ги Кинг, Крис Кристоферсон и Гордон Лајтфут -претходно биле првенствено текстописци но почнале со реализирање на свои албуми и песни.Албумот на Кинг ,Tapestry  станал еден од најпродаваните врвни албуми на деценијата ,и песната "It’s too Late" станала една од најголемите песни во 1970-тите.Песната на Меклин во 1971-та "[American pie]" ,инспирана од смртта на Бади Холи ,станала една од најпризнатата песна на XX век на забавната музика,благодарение на апстракното и живописното раскажување на приказна , која се однесува на "The Day the Music Died"  и забавната музика на рок ерата.
Раните 1970-ти се одбележуваат со заминувањето на Дајана Рос од The Supremes и распадот на Симон и Гарфункел. Рос, Симон и Арт Гарфункел сите продолжиле енормно успешни снимени кариери во текот на деценијата и пошироко.Неколку од новните песни се на списокот на најголемите хитови од 1970-тите : “Bridge Over Troubled Water “ на Сомон и Гарфункел ,соло хитот на Симон "50 Ways to Leave Your Lover"  и  "Ain’t No Mountain High Enough" на Рос.
Кантри рок и саутерн рок
Кантри рок е формиран од спој на рок-музика и кантри музика ,освојувајќи најголем комерцијален успех во 1970-тите ,започнувајќи со не-кантри изведувачи како Боб Дилан, Грам Парсонс и Бирдс (eng .The Byrds ) .Од средината на 1970-тите Линда Ронстанд, заедно со други нови изведувачи како Емилоу Харис  и  Eagles уживале популарен  успех  и популарност кој трае до ден денес. Eagles се појавиле како еден од најуспешните рок изведувачи на сите времиња ,создавајќи албуми кој го вклучувал  Хотел Калифорнија  (анг. Hotel California ) ( 1976)
За време на 1970-тите ,сличен стил на кантри рок наречен саутерн рок (eng.Southern rock) ( соединувајќи  рок ,кантри и блуз музика, и фокусирајќи се на електрични гитари и вокали) којшто уживале  популарност со кантри  публика ,благодарение на такви кои не се кантри изведувачи како Lynyrd Skynyrd, The Allman Brothers Band и The Marshall Tucker Band.
Прогресивен рок
Американскиот бренд на прог рок (анг.prog rock ) од електричен и иновативен Steel Heart, Frank Zappa, Captain Beefheart и  Blood, Sweat and Tears, до по поп рок ориентирани бендови како Boston, Foreigner, Kansas, Journey и  Styx.Овие ,и покрај Британските бендови како Jethro Tull, Supertramp и Electric Light Orchestra,сите домострирале влијание на прог рок и додека се пласирале  меѓу најкомерциајлно успешните изведувачи во 1970-тите ,издавајќи во периодот на промп  (анг.promp) или арена рок ,кој ќе траел сè додека трошоците на сложените шоуа  (често со театраска сцена и специјални ефекти ) не  бидат заменети со поекономични рок фестивали како  главни места  во живо во 1990-тите.
Нов бран
Многу Американски бендови во доцните седумдесетти започнале да екпериментираат со синтисајзери ,формирајќи го стилот на нов бран.Оригиналните Американски бендови ги вклучувале Talking Heads, The Cars, и Devo.Во осумдесеттите ,Британија ќе одговори со synthpop стил, кој ќе ја прошири дефиницјата на “нов бран”
Power pop
Комбинирајќи елементи од панк рок  и поп-музика ,бендовите како The Romantics, The Knack, и  Cheap Trick го креарирале “power pop ” звукот .Исто така согледувајќи краток успех  е  Loverboy.
Блуз рок
Блуз рок останува популарен ,согледувајќи најголем успех со Ерик Клептон ZZ Top, и George Thorogood
Диско
За многу луѓе ,диско е жанр на музика најлесно поврзан со 1970-тите.Првпат се појавил во клубовите во средината на деценијата ( со хитови како "The Hustle" од  Van McCoy),пејачките како Дона Самер ,Глорија Гејнор и Анита Вард (во Северна Америка) и Далида (во Европа ) го прославиле жанрот и биле опишани во следните децении како “диско диви ”.Филмот Саботна Ноќна треска бил издаден во декември 1977 во кој глуми Џон Траволта  и карактеристична со музиката на Би Гис и неколку други изведувачи.Тој имал  ефект на прилагодување  на диско манијата во Соединетите Американски држави.Саудтракот на Би Гис  на Саботна ноќна треска  станал нјдобро продаваниот албум на сите времиња сè до 1983 година кога  Thriller  на Мајкл Џексон  го срушил тој рекорд.
Исто толку брзо како што славата на диско дошло ,исто така ,набрзо излегло од употреба.Жанрот започнал да станува сè повеќе комерцијализиран ,и голем број на диско песни ги поплавивле радијата во 1978-79 –тата година резултирајќи со пораст на реакции против него,  како олицетворение на "Disco Demolition Night" подвиг од Чикаго диск џокеј на безбол играта во Comiskey Park  во јули 1979.Диско клубовите исто така постигнале репутација како  декадентни места каде луќето употребувале  дрога и  промискутиетен секс.Популарноста на жанрот исчезнала, и во 1980-тите "Funkytown" од  Lipps Inc била една од последните диско хитови.Заедно со пропаѓањето на диско дошло крајот на оркестрациите и музичките инструменти (како жичени ) кој биле поврзани со диското ,делумно поради високта цена на производството на таква музика.Електричната и синтетизираната музика брзо ја заменила бујните оркестрални звуци во 1970-тите и рок-музиката се освежила во јавност со нов бран бендови како што се Blondie ("Heart of Glass"), The Knack ("My Sharona") и Devo ("Whip It"),сите кои формирале нивни бендови во 1970-тите .Многу изведувачи како што се Bee Gees ,кои биле поврзани со диско ,кои имале потешкотии да продаваат снимки или билети за концерти во 1980-тите.
R&B и urban
Заедно со диско,фанк било една од најпопуларните музички жанрови во 70-тите.Првенствено Африканско –Американски жанр ,бил карактеризиран со прекумерната употреа на бас и “wah-wah” педали.Ритамот бил истакнат преку мелодија.Изведувачите како Џејмс Браун, The Meters, Parliament-Funkadelic и Sly And The Family Stone го предводеле жанрот .Тоа предизвикало изведувачи како Стиви Вондер ,Браќата Џонсон ,Earth ,Wind &Fire, Bootsy's Rubber Band, King Floyd, Tower of Power, Ohio Players, The Commodores, War, Kool & the Gang, Confunkshun, Slave, Cameo, the Bar-Kays, Zapp, и многу други.
The Jackson 5 станале еден од најголемите поп-музички феномени во 1970-тите ,свирејќи од репертоарот на ритам и блуз ,соул ,поп и подоцна диско .Браќата Џексон - Џеки, Тито, Џермејн, Марлон и Мајкл –првото дело во историјата на снимањето да ги имаат нивните први четири најголеми етикетирани синглови :"Те сакам назад", "ABC", "Љубовта што ја зачува ", и "Јас ќе бидам таму " го достигнале врвот на Билборд Хот 100 (eng . Billboard Hot 100) .Бендот служел како отскочна штица за соло кариерите на нивните водечки пејачи Џереми и Мајкл, додека Џереми имал некој успех ,Мајкл е тој што ќе ја  трансформира неговата рана слава во поголем успех како возрасен уметник ,со песни како што се “ Не запирај додека не ми е доста “ и “Rock with You” The Commodores биле друга група којшто свиреле од различен репертоар ,вклучувајќи ги Р&Б (анг.R&B) , фанк и поп. Лајонел Ричи кој напреднал кон поголем успех како соло изведувач во 1980-тите ,се соочил со најголемите 1970-ти хитови на групата ,вклучувајќи ги “Лесно ”,”Трипати дама ”и ”Сè уште ”.
Поп
Некој од позначајните поп групи за време на 1970-тите биле the Carpenters, the Jackson 5, Bay City Rollers, The Guess Who, the Osmonds и  Queen. Машки солисти којшто ја карактеризираат поп-музиката од тоа време биле Бери Менлоу, Ерик Кармен, Лав Сајер, Шон Касиди и Род Стјуарт.Женски солисти кој се олицетворие на 70-тите се Шер , Карли Сајмон, Дион Ворик, Барбра Стрејсенд, Рита Кулиџ, и Хелен Реди.
Кантри
Бројни стилови ја дефинирале кантри музиката за време на 1970-тата деценија.На почетокот на деценијата ,кантриплотанот –како изданок на раниот “Нешвил звук ” во доцните 1950-ти и раните 1960-ти – и хонки –тонк претопен Бејкерсфилд звук биле некои од популарните стилови. Кантриполитан звукот –елегантен, аеродинамичен карактеризирајќи се со жичени делови, придружни вокали и кронинг придружни вокали –бил прославен од уметници вклучувајќи ги Лин Андерсон, Глен Кембел, Ен Мари, Доти  Вест , Теми Вајнет  и други,достигнувајќи ги нивните успеси преку песни како што се “ (Никогаш не ти ветив ) градина од рози “, “Снежна  птица ” и други.Бајкерсфилд звукот ,првпат прославен во раните 1960-ти ,го продолжил својот врв на популраност прекуизведувачи како што се Бак Овенс и Мерл Хагард. Но други стилови започнале да се појавуваат за време на 1970-тите .Еден од најуспешните стилови бил "outlaw country", вид на музика мешајќи ги традиционалните и хонки-тонк звуци на кантри музика со рок и блуз музика ,и мешајќи се со гнев на отуѓени субкултури на нацијата за време на периодот.Водачи на движењето биле Вејлон Џенингс и Вили Нелсон, иако други поврзани со движење биле Дејвид Алан Кој, Џеси Колтер , Томпел Гласер , Гери Стјуарт и Били Џо Шејвер.Напорите на Џенингс, Нелсон, Колтер и Гласер се врзуваат во 1976-тите со албумот Wanted! The Outlaws.
Кантри поп звукот бил наследник на кантриполотан звукот во ранитте 1970-ти.И покрај изведувачите како Мареј и Кембел,неколку изведувачи кои не биле првично познати како кантри уживале вкрстена слава со кантри публика преку радио станици и продажба.Најуспешни од овие изведувачи биле Браќата Белами, Чарли Богата, Џон Денвер, Оливија Њутн-Џон, Мари Осмонд , B.Џ Томас и Кени Роџерс. Њутн Џон,Австралиски поп пејач, бил именуван Женски вокал на годинта од Здружението на кантри музика ,предизивкувајќи дебата која продолжува до ден денес –што е кантри музика ? Група на традиционално-умстевени изведувачи ,засегнати од овој тренд ,го формирале краткотрајното Здружение на кантри-естрадни уметници ,со цел да го вратат традиционалниот хонки-тонк звук на врвот.Дебатата продолжила во 1975 ,година каде шест песни го достигнале Бр.1  и на Billboard Hot Country Singles и Billboard Hot 100 листите .Работите дошле до врвот кога, на годишното CMA Awards,Рич –сегашниот Естраден уметник на годината , и самиот вкрстен изведувач -ја врачил наградата на неговиот наследник “мојот добар пријател, Г-дин Џон Денвер ”.неговата изјава ,земена како сарказам ,и неговото палење на пликото (кое го содржало името на Денвер ) со запалка се семтало за протест против порастот на поп стилот во кантри музика. Во доцната половина на 1970-тите ,Доли Партон, многу успешна традиционално-умствена кантри изведувачка од доцните 1960-ти поставила кампања од висок профил да премине во поп-музика ,колумнирајќи во нејзиниот хит во 1977 “Добродојде повторно” кој се издигнал на Бр 1 кантри и Бр.3 поп.Роџерс поранешен пејач на The First Edition ,искористил успешна кариера во поп ,рок и фолк музиката со префрлање во кантри музика .Како ,Партон тој уживал долга серија на успешни песни што биле на листата и на Hot Country Singles и на  Billboard Hot 100 листите ;прва од многуте била “Лусил”  Бр.1 кантри и Бр.5 поп хит. Кристално Гејл, Рони Милсеп, Еди Ребит и Линда Ронстенд биле неколку од другите изведувачи кој нашле успех и на кантри како  и на поп листите со нивните снимки. 1970-тите продолжил трендот на зголемување на Бр.1 хитовите на Billboard Hot Country Singles листите .Во 1970 ,имало 23 песни кој го достигнале врвот на листите ,но во средината на 1970-тите ,повеќе од 40 наслови ротирале во и надвор од врвот за првпат во историјата .Трендот повремено се влошувал од доцните 1970-ти ,која околу 30 до 35 песни го достигнале годишно врвот на листите.
Други настани
Во втората половина на деценијата, во 1950-тите насталгичното движење ја поттикнува Rockabilly Revival модата. The Stray Cats го воделе заживувањето во раните 1980-ти .Били Џоел ги составил “Пијано човек ” и ”Само добрите умираат млади ”.Исто така овој тренд го симболизирал хит филмот Grease  во 1978 ,во улога на Џон Траволта и Оливиа Њутон- Џон. Врзувајќи се со насталгичната треска, неколку изведувачи во доцните 1950-ти и раните 1960-ти успешно ги оживеале нивните кариери за време на раните до средината на 1970-тите после неколку години пасивност.Најуспешните од овие биле Рики Нелсон (“Забава во градина ”,1972 ), Нил Седака ("Смеата на  дождот" и "Лоша крв", и двете во 1975), и Френки Вали  и како соло артист ( "Моите очи те обожаваат  ",1975 ) и со The Four Seasons  (" Декември 1963 (О, Каква  ноќ) " 1976 ).Освен тоа ,Пери Комо –еден од најуспшните пред –рок ера изведувачи –уживале во продолжениот успех ,иако во многу помал обем  ( како што повеќето од неговите обожаватели биле возрасни којшто пораснале за време на 1940-тите и ранитте 1950-ти снимен рок за млади ) ;неговиот најуспешен хит на деценијата бил “Невозможно е ”(1970) и песната на Дон Мек Лин  “Ја сакав многу ”(1973) Двајца од најуспешните изведувачи на забавната музика умреле во рок од шест недели во 1977 :Елвис Присли (на 16 август ) и Бинг Крозби (на 14 октомври ) Присли –чиишто топ хитови во 1970-тите биле “Burning Love ”во 1972 –рангирана меѓу топ изведувачите во рок ерата ,додека Крозбил бил помеѓу најуспешните пред-рок ера изведувачи. Раните седумдесетти исто така се обележани со смртта на рок легените Џим Морисон, Џенис Џоплин, и Џими Хендрикс, исто како и авионската несреќа во 1977 во која тројца членови на Линирд Скинирд (eng. Lynyrd Skynyrd) биле убиени.
Драгиша Биниќ
Драгиша Биниќ (роден на 20 октомври 1961 година) е поранешен српски фудбалер кој настапувал за тимот на Црвена ѕвезда. Тој бил дел од тимот кој го освоил Купот на европските шампиони или Европскиот куп во 1991 година во Бари. Одиграл три натпревари за фудбалската репрезентација на тогашна СФРЈугославија и при тоа постигнал еден гол. Неговиот син Владан Биниќ е исто така професионален фудбалер.
Црвена ѕвезда од Белград
Во 1987 година, на неполни дваесет и шестгодишна возраст напаѓачот Биниќ потпишал за тимот на Црвена ѕвезда од Белград. Тоа значело дека се случило повторно спојување со неговиот поранешен соиграч од тимот на Раднички од Ниш, Драган Стојковиќ. Стојковиќ во екипата на Црвена ѕвезда пристигнал една година претходно и веќе била миленик во тимот и кај навивачите. Тимот од Белград, предводен од главниот тренер Велибор Васовиќ, имал амбиција да се врати на победничкиот патеки по разочарувачката лигашка сезона од минатата година. Други засилувања на клубот во таа година биле: дваесет и четири-годишниот одбранбен играч Горан Јуриќ од тимот на Вележ од Мостар, дваесет и две-годишниот одбранбен играч Рефик Шабанаџовиќ од тимот на Железничар од Сараево и талентираниот осумнаесет годишник и креативец од средниот ред Роберт Просинечки од тимот на Динамо од Загреб.
Драгиша Биниќ во нападот на клубот најголема конкуренција имал во Бора Цветковиќ и Хусреф Мусемиќ. Екипата била добро вкомпонирана речиси на сите позиции. Покрај одличниот напад добро биле покриени и останатите делови од тимот, во одбраната со Слободан Маровиќ и Миодраг Кривокапиќ, а во средниот ред Драган Стојковиќ. По добриот почеток на сезоната кога Биниќ постигнал гол на гостувањето кај тимот на ФК Приштина, темпераментниот многу брзо влегол во кавга со тренерот Васовиќ. Се развиле антагонистички односи помеѓу нив при што Биниќ бил суспендиран од тимот поради кавги и непослушност кон тренерот. Во наредниот период Драгиша Биниќ настапувал за тимот, но активно бил во тренажен процес. Недоразбирањата помеѓу тренерот и играчот продолжиле и во иднина. Се случил уште еден инцидент со тренерот и тоа пред пред неговата приватна резиденција.
Меѓународни голови
Во првата колона со резултати се прикажани бројот на голови на Југославија, а во втората колона со резултати се прикажани бројот на постигнати голови по голот на фудбалерот Драгиша Биниќ.
Признанија
Црвена ѕвезда Белград
Универзитет „ел-Азхар“
Универзитетот Ал Азхар (арапски:الأزهر الشريف) е една од водечките образовни установи во Каиро, Египет. Овој објект бил граден во времето на шиитската фатимитска династија (909-1171) чија престолнина се наоѓала во Каиро. Во склопот на овој објект се наоѓа и џамијата Ал-Азхар, а своето име го добила по ќерката на пророкот Мухамед, Фатими Ал-Захри. Изградбата на џамијата започнала во 969 година а била завршена две години подоцна, во 971 година. Самиот универзитет бил отворен во 988 година, каде бил проучуван шиитскиот ислам. Кон крајот на средниот век, универзитетот станал сунитски. На овој универзитет можат да се запишат само исламски верници. Во склопот на овој објект се наоѓа и библиотека, која има 99 062 книги.