cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Притискање на растенијата
Историја
Вилијам Витеринг англискиот ботаничар, геолог, хемичар и лекар напишал популарни книги за британската ботаника, а со опишување на притисната фабрика прес (и васкулум) го привлече вниманието на аматерските природонаучници во Британија околу 1770 година.
Карл Пирсон
Животопис
Карл Пирсон е роден во Лондон во 27 март 1857 год. Бил образован приватно во Универзитетското Колеџ Училиште, после што отишол во Кралевиот колеџ, Кембриџ за да студира математика. Потоа таму поминал дел од 1879 и 1880 година студирајќи за средновековниот период и за Германската литература од 16 век во универзитетите на Берлин и Хајделберг. Всушност, тој толку многу стана во сознание на ова поле што му беше нудено пост во Германскиот Департамент во Универзитетот на Кембриџ. Неговиот следен кариерски чекор беше во Линколкн Ин, каде што тој читал право сè до 1888 ( и покрај тоа што никогаш го практикувал). После ова, и се возврати на математиката, заменувајќи го професорот по математика во Кралевиот колеџ во Лондон во 1881 година и за професор во Универзитетскиот Колеџ во Лондон во 1883 година. Во 1884 година, тој беше назначен на Goldshmid на применета математика и механика на Универзитетскиот колеџ во Лондон. Во 1891 беше назначен како професор на геометријата на Грешам колеџ, тука се сретна WFR WELDON, зоолог кој имаше некои интересни проблеми кои бараа квантитативни решенија. Соработката, во биометрија и еволуционистичката теорија, беше плодна и траеше до моментот кога Weldon почина во 1906 година. WELDON го запозна Пирсон со Френсис Galton, кој беше заинтересиран во аспекти на еволуцијата како што се наследноста и евгениката, и ова беше уште еден многу наградувано партнерство. Галтон почина во 1911 година и го остави остатокот од својот имот на Универзитетот во Лондон за претседателство во евгеника. Пирсон беше прв носител на овој пост, во согласност со желбите на Голтон. Го формира Одделот за применета статистика, во кое тој кој го инкорпорира биометриската лабораторија и лабораторијата на Голтон.. Тој остана со одделот до неговото пензионирање во 1933 година, и продолжи да работи сè до неговата смрт во 1936 година. Пирсон се оженил со Марија Шарп во 1890 година, и имал 2 ќерки и еден син. Синот, Егон Sharpe Пирсон, го наследи како шеф на одделот за применета статистика во Универзитетскиот колеџ. Покрај неговиот професионален живот, Пирсон беше активен како истакнат слободен мислител и социјалист. Тој држел предавања за прашања како што се "прашањата на жената" (ова беше во ерата на суфрагет движењето во Обединетото Кралство), и по Карл Маркс. Неговата посветеност на социјализмот и нејзините идеали го наведоа да го одбие OBE (Редот на Британската Империја), кога беше понуден во 1920 година, а исто така и понудата за витез во 1935 година.
Математичка физика и потрага по вистината
Како аналитичар на еластичноста, некои од првите истражувања на Пирсон вклучувале, на пример, одредување на моментите на свиткување на мост со метална конструкција и пресметување на издржливоста на масивни брани.Заради тоа што Пирсоновите истражувања поврзани со еластичноста се судирале со практични проблеми и одредувањето на геометриските мерки на просторот преку испитување на површините внатре во телата било исто така проблематично, неговата визија за една поинаква вистина почнала да исчезнува.Заради тоа што аналитичар на еластичноста не може вистински да виде што се случува, освен на ограничен начин (на пример, местото на кршење), секој поглед на таа негова вистина не би бил физички очигледен. Етерот, како што Пирсон објаснил, физичарите сметале дека претставува всушност средината што би можеча да ги исполни празнините помеѓу телата и атомите на телата во надворешниот простор. Пирсоновата теорија за етерот била финалниот производ на неговата теорија за електромагнетизам и атомизам на која што тој работел од крајот на 1880-те. За Пирсон, материјата била геометрија во движење, заради тоа што таа ја претставувала променливата форма на просторот. Ангажманот на Пирсон во врска со етерот и неговите идеи за оваа тема биле под влијание на работата на филозофот и математичарот – Вилијам Кингдон Клифорд кој живеел и творел во периодот од 1845-1879 година. Тој ја претставувал идејата дека материјата и енергијата се едноставно различни видови на оформување на просторот и во неговата книга, The Common Sense of the Exact Sciences, тој побарал од Пирсон да го заврши неговото дело после неговата смрт. Пирсон ја развил неговата теорија со комбинирање на две струи на идеи. Но сепак, кон крајот на 1880-те, Пирсон се разочарал од неговата идеја за теоријата за етерот и тоа се должело најмногу на многу оскудната поддршка која ја добивал од страна на британските физичари.Неговиот труд бил објавен во American Journal of Mathematic. Пирсон, на крај сепак заклучил дека не било возможно за човечкиот ум да има толку големо знаење за крајната реалност. Пирсон набргу после тоа го напуштил својот теоретски ангажман и ги свртел своите интереси повторно кон еластичноста.
Придонеси за статистика
Работата на Пирсон беше сопфатена во широка примена и развој на математичката статистика,и опфатени од областа на биологија,епидемиологија,антропрометрија,медицина и социална хисторија. Во 1901 година,со Weldon и Galton,ја основал списанието Биометрика чија цел беше развојот на статистичата теорија.Тој ја уредувал ова списание сè до неговата смрт. Тој,исто така го основал списанието Аналите на евгеника (сега аналите на хумана генетика) во 1925 година.Тој го објави Draper’s Company Research Memoirs во голема мера да обезбеди евиденција на излез на Катедрата за применета статистика не се објавени на друго место. Размислувањата на Пирсон поткрепува многу класични статистички методи кој се во општа употреба и денeс. Примери за неговиот придонес се:
Коефициентот на корелацијa
Коефициент на корелација (прв замислен од Френсис Galton) е дефиниран како производ-момент, и нејзиниот однос со линеарна регресија беше изучувана.
хи-квадрат тест
Хипотезички тест со користење нормално приближување за дискретни податоци.
P-вредност
Дефинирана како мерка на веројатност на дополнување на топката со хипотезичка вредност како централна точка и хи далечина, како полупречник.
Пирсоновиот систем на континуирано криви
Систем на континуирана униваријантна веројатност, респореди кои дојдоа да ја формираат основата на сега конвенционалните, континуирана распределба на веројатностите. Бидејќи системот е завршен до четвртиот момент, тоа е моќен додаток на Пирсоновиот метод на моменти.
Линеарна регресија и корелација
Пирсон беше инструментал во развојот на оваа теорија.Еден од неговите класични сетови на податоци вклучува регресија на синови ’висина на нивните татковци’.Пирсон изгради 3-димензионален модем на оваа група на податоци (кој останува во грижа на Статистичката наука катедра) за да се илустрира на идеи.Пирсоновиот коефициент на корелација е именуван по него.
Класификација на распореди
Работата на Пирсон за класифицирање на распределба на веројатностите ја формира основата за многу современи статистички теории ; особено, експоненцијална семејството на распореди под теоријата на воопштен линеарен модел.
Коефициент на Корелација
Количеството r, наречен коефициент на линеарна корелација, ја мери силата и насоката на еден линеарен однос помеѓу две променливи. Коефициентот на линеарна корелација понекогаш е нарекуван како производ Пирсон момент,коефициентот на корелација во чест на неговата инвестиција Карл Пирсон.
На математичка формула за пресметување r е: Каде што n е број на парни податоци. Вредноста на r е таква што -1 <r <1. + И - знаци се користат за позитивни линеарна корелација и негативни линеарна корелација, соодветно.
Позитивна корелација: Ако x и y имаат силна позитивна линеарна корелација, r е блиску до 1. На вредност r на точно 1 покажува совршена позитивна. Позитивните вредности укажуваат на односот помеѓу x и y променливи како што како вредности за x се зголемува, вредностите за y, исто така, ќе се зголеми.
Негативна корелација: Ако x и y имаат силно негативно линеарна корелација, r е блиску до -1. На вредност r на точно -1 покажува совршена негативна. Негативни вредности укажуваат на односот помеѓу x и y, така што како вредности за x се зголеми, вредности за y се намалува.
Нема корелација: Ако не постои линеарна корелација или слаба линеарна корелација, r е блиску до 0. Вредност во близина на нула значи дека таму е случаен, нелинеарен односот помеѓу две променливи.
Корелацијата поголема од 0,8 начелно се опишува како силна, со оглед на тоа корелација помалку од 0,5 генерално се опишува како слаба. Овие вредности може да се разликуваат врз основа на "тип" на податоци што се испитува. Една студија користејќи научни податоци можат да бараат посилна корелација од една студија користење на општествените научни податоци.
Награди од професионални субјекти
Пирсон постигна широки распространети признавања низ различни дисциплини,и награди од разни професионални субјекти како:
Тој исто така беше избран за почесен соработник на Кралевиот колеџ во Кембриџ, на Кралското друштво од Единбург, Универзитетскиот колеџ во Лондон и на Кралското друштво на медицина, и член на Клубот на актуари.
Вајра
Вајра (Weira) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Вајра се наоѓа на северното подножје на Тириншките Шкрилни Планини.
Општински единици
Општината се состои од местата Вајра и Кробиц.
1724 во музиката
1724 година во музиката содржи некои значајни настани.
Папа Бенедикт VI
Бенедикт VI (лат. Benedictus PP. VI; ? - јуни 974) — римски папа од 19 јануари 973 до јуни 974. Бил избран за папа со протекција од императорот Отон I. по смртта на Отон, бил критикуван од жителите на Рим, а бил убиен по наредба на еден римски политичар.
Кирхберг (Саксонија)
Кирхберг (Kirchberg) — град во округот Цвикау, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на западниот крај на Рудните Планини, 11 километри јужно од Цвикау.
Втора битка кај Мазурските Езера
Втора битка кај Мазурските Езера e позната е и како Зимска битка на Мазурските Езера претставувала северни дел од офанзива која во тек на зимата 1915 година ја презеле Германија и Австроунгарија на Источниот фронт во Првата светска војна. Целта на офанзивата било преминување на реката Висла и задавање на тежок удар на Русите со цел да се исфрлат од војната. Битката завршила нерешено, а Русите загубиле дел од територијата.
Вовед
Германскиот началник на генералштабот Ерих фон Фалкенхајн верувал дека Германија ќе ја добие војната на Западниот фронт, па се двоумел да го поддржи Паул фон Хинденбург на Источниот фронт. Сепак Фалкенхајн ја одобрил планираната офанзива, која што ја предводел Хинденбург. Генералот Александар фон Лизинген го предводел нападот против Русите на Карпатите, со целт да се заземе Лавов. Генералот Светозар Боројевиќ од Бојна се обидел да го ослободи запоседнатиот Пшемишл.
Текот на битката
Осмата германска армија започнала ненадеен напад среде снежна вијулица на 8 февруари 1915 година. Русите биле изненадени и претрпеле тешки загуби, па се повлекле за 120 километари. Русите се повлекувале хаотично, така што многу од нив биле заробени. Најголеми загуби претрпел Дваесеттиот корпус под команда на генералот Булгаков. Десеттата германска армија ги заобиколила во шума, па на 21 февруари целиот корпус се предал. Иако Русите го загубиле целиот корпус, неговото херојско држење овозможило повлекување на останатиот дел од Десеттата руска армија која формирала нови одбранбени линии.
Веќе на 22 февруари Дванаесеттата руска армија под команда на Павел Плехве прешла во противнапад. Противнападот ја запрел германската офанзива и понатамошното напредување, со што битката била завршена.
Св. Архангел Михаил (Штип)
'''Св. Архангел Михаил или Фитија''' — археолошко наоѓалиште во градот Штип. Наоѓалиштето претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа во долниот дел на падините на ридот Исар, од источната страна, покрај патот што води за кај тврдината. Изградена е во 1344 година со средства на протосевастот Хреља. Има купола, апсида, однадвор шестострано обликувана и основа во облик на пишан крст. Фасадните ѕидови се обработени во керамопластика. Околу црквата се наѕираат камени конструкции од гробови.
1723 во музиката
1723 година во музиката содржи некои значајни настани.
Диме Димов
Диме Димов (роден на во Скопје) — македонски професионален фудбалер кој настапува за Академија Пандев, во Првата македонска фудбалска лига.
Павел Плехве
Павел Адамович Плехве (30 јуни 1850 – 28 март 1916 година), германски офицер, служел исклучиво во руската армија за време на Втората светска војна.
Воена кариера
По дипломирањето во училиштето за офицерска коњаница, Плехве служел во полкот ухлан. Во 1877 година, дипломирал на Општата академија за персонал. За време на Руско-турската војна, Плехве служел како офицер на 13-от корпус, а по војната работел во бугарското воено министерство. Во Русија се вратил во 1880.
Првата светска војна
На Плехве му била доверена командата со Петтата армија, која ја предводел во Битката на Галиција и одбраната на Лоѓ. Следната година тој се префрлил во командата на ново формираната Дванаесетта армија, која ја водел во Втората битка на Мазурските Езера, во февруари 1915 година (каде руската Десетта армија била поразена од страна на Германците). Подоцна се вратил во командата на Петтата армија и, накратко го водел северниот сектор на Источниот фронт. Поради лошата здравствена состојба, Плехве конечно се пензионирал како инвалид во февруари 1916. Умрел подоцна во текот на истата година.
Милан Кашанин
Милан Кашанин (Бел Манастир, - Белград, ) — српски историчар на уметност, уметнички критичар, писател, историчар на литература и културен работник.
Животопис
Тоа доаѓа од сиромашно селско семејство. Мајка Анка Кашанин и таткото Никола Поповиќ не биле во брак, па постариот брат Радивој Кашанин и тој биле регистрирани во матичната книга на родените родени под презимето на мајка му Кашанин.
Студирал историја на уметност во Сорбона со професорот Малео, Баша и Шнајдер. Со тезата „Белата Црква Каранска“ докторирал во Белград во 1926 година. Тој беше кустос на Музејот на современата уметност, директор на Музејот на кнезот Павле и Галерија на фрески во Белград. Исто така е значаен како еден од организаторите на првите големи европски изложби во Белград: Италијански портрет низ вековите (1938) и Француското сликарство на 19 век (1939). Тој беше движечка сила и уредник на списанието Арт Преглед, кое беше објавено помеѓу 1937 и 1941 година. Музејот на кнезот Павле, како што тогаш беше наречен денешен Народен музеј во Белград, работеше од 1935 до 1944 година.
За да ја формира уметничката колекција на Музејот на кнезот Павле, Кашанин патувал низ Европа и остана, меѓу другото, во Холандија, како што беше потврдено со неговите патувања, објавени прво во дневниот весник Политика, Српски книжевен гласник, а подоцна во колекцијата "пронајдени работи" (1962). Кашанин, исто така, е заслужен за организирање на изложби на југословенската уметност во Амстердам, како и на холандската уметност во Белград, за што е украсен со Орден на Кралството Холандија.
Во своето научно дело, тој студирал српска уметност од средниот век до модерно време. Неговите толкувања се темелат на учењата на француското училиште меѓу двете светски војни и се засноваат првенствено на софистицирана анализа на стилот. Тој даде значителен придонес во познавањето на српската средновековна литература. според зборовите на Димитри Богдановиќ, неговата книга за старата српска литература претставува заминување од главниот тек на нејзиното учење, но со многу освежувачки пристап. Кашанин не сакаше да даде преглед на целиот развој на српската средновековна литература, но сакаше повторно да го воспостави своето место во српската култура и да ги промовира меѓу читателите највредните достигнувања на српското средновековно наследство. Тој објави уметничка критика од 1924 година во весниците Политика, Време и списание Збор и Слика.
На 21 февруари 2012 година, била откриена спомен плоча во една зграда во улицата Хиландар во Белград, каде што живеел.
Стефан Илиќ (фудбалер, 2001)
Стефан Илиќ (Ниш, 25 февруари 2001) е српски фудбалски голман.
Кариера
Стефан Илиќ е роден во Ниш, каде ги поминал сите помлади селекции на градскиот клуб Раднички. За прв пат добил лиценца за првиот тим на неговиот матичен клуб во натпреварувањето 2018/19, во Српската Суперлига. Тој двапати се нашол во официјалните протоколи за натпревари. Како чувар на мрежата на младинскиот тим на својот клуб, Илиќ бил најмладата голманска опција следната сезона, со тренерите Ненад Лалатовиќ и Милорад Косановиќ. По повредата на тогаш стандардниот Никола Петровиќ, Илиќ до крајот на натпреварувачката 2019/20. имал улога на резерва за Боривоје Ристиќ. На 13 јуни 2020 година, Илиќ дебитирал во професионална конкуренција во претпоследното коло во српската Суперлига. На местото на Ристиќ, Илиќ застанал пред голот на крајот од мечот со Радник во Сурдулица.
По одлуката на спортскиот сектор на Ниш Раднички да го повлече Милорад Којиќ од истоимениот клуб од Пирот, кој се борел за статусот прв голман на тој клуб, Илиќ бил отстапен во пиротскиот прволигаш. Во подготвителниот период, пред почетокот на сезоната во Првата лига на Србија, бранел на неколку пријателски натпревари. За тоа натпреварување, во сезоната 2020/21 тој е лиценциран со бројот 12 на дресот. Тој официјално дебитира на отворањето на сезоната, кога натпреварот со Слога од Краљево завршил со резултат 1.: 1. Марко Тркуља дошол во Пирот неколку дена подоцна, како позајмен играч од Вождовац,, а Илиќ останал на клупата на натпреварот од 2. коло во Сремска Митровица, против локалниот Раднички. До крајот на календарската година, тој играл вкупно 6 пати во Првата лига на Србија, како и во шеснаесетфиналето на Купот на Србија против Нови Садски Пролетер. За сезоната 2021/22 Илиќ бил прекомандуван во екипата на Брзог Брод.
Репрезентација
Во април 2015 година Илиќ бил поканет на тренинг собирот на новоформираната најмлада натпреварувачка екипа, до 14 години, како еден од тројцата чувари на мрежата, заедно со Никола Степановиќ од Партизан и Лука Крстовиќ од Црвена ѕвезда. Тренерот Владимир Јешиќ сепак го изоставил од списокот на играчи на меѓународниот турнир кој се одржал во Загреб. Тој го направил своето деби за кадетската репрезентација во септември 2017 година. За таа селекција играл во дуел против соодветната селекција на Ерменија. Како селектор на јуниорската младинска репрезентација, Иван Јевиќ го поканил Илиќ на собир пред натпреварот со Италија, во септември 2018 година Илиќ подоцна беше повикан на дуел со своите врсници од ПЈР Македонија, а на вториот натпревар играл на Чаир во Ниш. На турнирот во Шефаџим, каде што бил со својот тим, Илиќ играл против Германија. Тој тогаш се нашол на списокот на делегацијата која ја претставувала Србија на меѓународниот турнир „Гран Канарија“ на Канарските Острови. Таму играл против јапонскиот тим, но и против домашната екипа. Конечно, Илиќ се нашол на списокот за пријателскиот натпревар со Словенија, каде што бил во стартниот состав на својата екипа.
Вселенски собор
Вселенски собор или Екуменски собор, (грч. οικουμενικος συνοδος, лат. Concilium) — собир на епископите кои ја претставуваат целата Црква и претставува колегијален начин на кој Вселенската Епископија се произнесува по религиозните и дисциплински прашања. Во периодот пред Големиот раскол (1054), на Вселенските Собори било задолжително присуството на епископи од целата империја. И Православната и Католичката црква ја признаваат важноста и одлуките на соборите одржани до 1054 година, но не се согласуваат само по едно прашање: периодот на одржување на Четвртиот Константиниполски Сабор според католиците бил одржан 869-870 година, додека православните тврдат дека бил одржан 879-880 година. Иако бил повикуван од страна на царевите, тој не бил / не е царска институција: царевите само ги потпишуваат актите усвоени на Вселенскиот Собор, но не би требало да влијаат врз улогата, ниту пак да гласаат - епископите ја имаат целосната автономија во распоравите и одлуките.
Одлуките донесени на еден од Вселенските Собори можат да бидат догми (кои имаат доктринска содржина) и канони (кои имаат дисциплинска содржина). Сите одлуки се задолжително, но само доколку претходно биле прифатени од сите сестрински цркви.
Често, како замена за Совет или Собор се користи и зборот Синод, иако неговото значење има повеќе локален (месен) отколку светски (екуменски) карактер.
Список на одржани вселенски собори
Во Новиот завет, во Дела Апостолски се спомнува Ерусалимскиот Собор, на кој се расправало за тензијата помеѓу континуираното одржување на еврејските правила во ранохристијанскиот период. Иако сите неговите одлуки се целосно прифатени од сите христијански Цркви и се потврдуваат на секој следен Собор, овој Собор не се вбројува во овој список.
Осми и Деветти Собор на некои Православни цркви
Овие два собора се признаени од Католичката црква, од кои само првиот како Вселенски. Поголемиот број Православни цркви ги сметаат за доста важни локални Собори, но нивниот екуменски-вселенски карактер се оспорува. Сепак, одлуките донесени на овие два Собора се почитуваат од страна на сите Православни цркви.
На овој Собор се случило судењето на цариградскиот Патријарх св.Фотиј; уште повеќе, на овој Собор се продлабочиле разликите помеѓу западните и источните Христијани. Исто така, било објавено и учењето за трихотомија.
На овој Собор се потврдиле теолошките учења на св.Георгиј Палама, а се отфрлиле учењата на про-западниот Барлаам од Калабрија.
Собори на Католичката црква
Римокатолиците ги признаваат првите осум вселенски собори, и на тие додаваат уште тринаесет Римокатолички вселенски собори после Големиот раскол:
9. Првиот собор од Латеран (1123).
10. Вториот собор од Латеран (1139).
11. Третиот собор од Латеран (1179).
12. Четвртиот собор од Латеран (1215).
13. Првиот собор од Лион (1245).
14. Вториот собор од Лион (1274).
15. Собор од Виена (1311-1312).
16. Соборот од Констанца (1414-1418).
18. Петтиот собор од Латеран (1512-1514).
19. Соборот од Тренто (1545-1563, со прекини).
20. Првиот собор од Ватикан (1870, официјално 1870-1960).
21. Вториот собор од Ватикан (1962-1965).
Прифаќање на Соборите
Римокатолиците ги признаваат првите осум вселенски собори, и на тие додаваат уште тринаесет Римокатолички вселенски собори после Големиот раскол.
Англиканците и протестантите ги признаваат првите Седум вселенски собори, но со доза на резерва.
Ориенталното православие ги прифаќа само првите три вселенски собори, Асирската Црква само Првиот и Вториот вселенски собор, додека Мормоните и другите цркви кои не ја прифаќаат Догмата за Пресветото Тројство не признаваат ниту еден Вселеснки собор.
Примерок (статистика)
Статистичкиот примерок е претставителен дел на масата во кого набљудуваната одлика се појавува приближно исто како и во целата маса. Во статистиката примерокот се користи за да се оценат одликите на популацијата врз основа на податоците од примерокот. Примерокот треба да биде претставителен, т.е. според својата структура да одговара на основната маса од која е земен. Според начинот на избор, примероците се класифицираат во две групи:
I. Намерниот (непробабилистички) примерок се формира од единиците на масата според личното убедување на истражувачот. Во групата на намерни примероци спаѓаат:
• Примерок заснован на субјективниот суд на истражувачот
• Квота-примрок
• Погоден примерок
II. Случаен (пробабилистички) примерок е оној во кој при изборот на единиците секоја единица има однапред позната веројатност да биде избрана. Случајните примероци се делат во две групи:
• Прости случајни примероци
• Контролирани примероци
Прост случаен примерок е оној во кој секоја единица на основната маса има позната и еднаква веројатност да биде избрана. Изборот може да биде: К е број на сите различни примероци со големина n коишто можат да се изберат од основната маса со големина N.
Кај контролираните примероци секоја единица има позната но не задолжително и еднаква веројатност на избор во примерокот. Во контролирани примероци спаѓаат:
• Стратификуван примерок – претставува унија на прости случајни примероци, а секој од нив е избран од по еден стратум;
• Примерок на целини – примерок со кој се опфатени сите единици на избраните целини;
• Повеќеетапен примерок – примерок во кој не ги опфаќаме сите елементи ви целините, туку по случаен пат избираме само некој од нив;
• Систематски примерок - примерок кај кого изборот на елементите го вршиме по некој систематски ред поаѓајќи од случајно избран почеток.
NGC 1691
NGC 1691 — спирална галаксија во соѕвездието Орион, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1691 се споменува и како UGC 3201, MCG 1-13-9, MK 1088, CGCG 420-19, IRAS 04520+0311.
Откривање
Објектот е откриен на 15 декември 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1691 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1691 има привидни димензии од 2,3' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 54 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 16' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Други поделби
Проучување на NGC 1691 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16300. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 224; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 89. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 974.
Major Lazer
Major Lazer — американски електронски бенд составен од Diplo, Jillionaire, и Walshy Fire. Бендот бил создаден од Diplo и Switch, но Switch напуштил во 2011 година. Нивната музика опфаќа бројни жанрови, микс од реге со денсхол, регетон, хаус и мумбатон.
Major Lazer издале три студиски албуми: Guns Don't Kill People... Lazers Do во 2009, Free the Universe во 2013, и Peace Is the Mission во 2015 година. Тие исто така издале мини-албум именуван Apocalypse Soon во март 2014 година, кој вклучувал вокални соработки со Фарел Вилијамс и Шон Пол. Покрај тоа, Major Lazer исто така го продуцирале албумот Reincarnated, кој бил прв реге албум на Снуп Дог под името "Снуп Лајн".
Вексилологија
Вексилологијата ― наука за знамињата. Денес под вексилологија се подразбира социјалната димензија на знамињата користени од групи и поединици, без оглед на нивниот дизајн. Вексилографијата се занимава со дизајнот на знамињата.
Дефиниција
Вексилологија е науката што ги истражува историските и современите знамиња и ги анализира симболите и боите користени кај нив, како и начините на кои знамињата се користат од поединци, влади и воени организации на копно и на море. Знамињата може да се користат да пренесат едноставна порака, како што е случај со семафорните знамиња на бродовите, а можат да бидат значајни симболи на национална гордост.
Историја
Знамињата – наречени вексилиуми – разнобојни платна, со одредена апликација, обесени на напречна прачка поставена на копје, најнапред ги обележувале римските коњички единици. Вексилиумот служел да се зајакне политичкото единство за создавање културно единство низ целата империја. Тие ја покажувале и силата на империјата која ги мотивирала војниците. Вексилоидите биле присутни и на сите церемонии и паради. Подоцна во средновековниот период Римска Империја, Христовиот монограм бил поставен на лаборумот на Константин за да ги привлече христијаните.
Потоа, од 12 век, знамињата биле симбол на слободниот статус на градот доделен од страна на императорот во облик на црвено знаме наречен „Блудбанер“, односно крваво знаме, како симбол дека градот сега може слободно судски да одлучува за животот и смртта на своите поданици. Со тоа знамињата освен симбол на идентификација станале и симбол на правен однос.
Вексилологијата, вообичаено, се сметала за гранка на хералдиката, бидејќи знамињата во најголем дел, некаде до Француската револуција, биле хералдички знамиња. Така за една од најстарите книги за знамиња се смета „Книгата на познавање на сите царства и земји и доминиони во светот и нивните знаци и грбови….“ од 14 век. Со интензивирање на морската пловидба во 17 век, знамињата станале задолжителни на секој брод, со што се зголемува и нивниот број.
Интересот за знамињата најнапред бил описен, за ликовниот дел. Во 19 век, во многу земји биле печатени книги со знамиња на сите земји во светот, наменети за нивните морнарици. Потоа такви албуми стануваат интересни и за обичната јавност. Првите интереси за знамиња се јавуваат токму за нивниот дизајн, без притоа да има интерес за нивното потекло и прифаќање. Зголемениот интерес за знамињата по Втората светска војна доведе до поединци и здруженија кои ги проучуваат знамињата и првото име на оваа дисциплина е банеристика. Така првиот интерес за знамињата е нивниот дизајн и одговорот на прашањето кои знамиња се добро, а кои лошо дизајнирани.
Вексилологијата, пак, од своето формирање станува социолошка наука, каде основни прашања се околностите под кои некое знаме се појавило и е користено, и начинот на кој одредени социјални групи се идентификуваат со знаме. Така вексилологијата се занимава со проучување на знамињата како социолошки феномен, со што се оддалечува од прашањето на дизајнот на знамето, што Смит го нарекува „тривијална очигледна информација добиена од едноставно гледање на знамето“.
Видови знамиња
Според својата конструкција, знамињата можат да се поделат на три основни групи: хералдички, вексилолошки и неконвенционални знамиња. Хералдички знамиња се традиционални знамиња, банер, стандард и ливрејски бои. Знамињата што не произлегуваат од хералдичка основа се вексилолошки, кои практично започнуваат со Француската револуција и со тробојката, чие влијание понатаму целосно го менува концептот на знамиња кога сè повеќе преовладуваат вексилолошките – тробојки и двобојки како најзастапени.
Неконвенционални знамиња се различни печатени облици на платнена основа, како разни логоа, информативни натписи и уметнички знамиња. Со достапноста на дигиталниот печат на платно, тоа станува лесно достапна основа за изразување. Така разни настани добиваат свое знаме. Со тоа како да се губи дефиницијата за добро знаме која вели: „Добро знаме е тоа што секоја домаќинка може да го сошие или секое прваче може да го нацрта“.
Ботаничка експедиција
Ботаничката експедиција е научно патување или патување со цел да се испита флората на одреден регион. Експедицијата може да биде специјално дизајнирана за истражување на флората, или тоа би можело да биде дел од проучувањето на природната историја на регионот. Природникот или ботаничарот беше обвинет за цртање и опишување на флората, собирање примероци од непознати растенија во преса на растенија и идентификување на потенцијалните економски значајни растенија. За ботанички експедиции финансирани од владите, растенијата често беа собрани од страна на лицето во полето, но опишани и именувани од страна на научници спонзорирани од владата на ботанички градини и универзитети. На пример, многу од видовите собрани на експедицијата Луис и Кларк беа опишани и именувани од Фредерик Траугот Пурш.
Изданок
Изданокот или фиданка (лат. córmus) е еден од основните вегетативни органи на вишите растенија кој се состои од стебло на кое се наоѓаат листови и пупки.
Филогенија
Во филогенијата, изданоците се појавиле како приспособување кон копнен начин на живот; настанале со преобразба на безлисните цилиндрични органи - теломи - присутни кај риниевите растенија. Појавата на изданокот (т.е. листостебленоста) е крупно усложнување на градбата во историјата на растителниот свет на Земјата. Благодарение на плоснатата форма на листовите, силно се зголемила фотосинтетската површина, а исто така се зголемила транспирацијата, што придонело за развиток на коренот како најпогоден орган за земање вода и минерални соли од почвата.
Онтогенија
При онтогенезата, изданокот се развива од пупките на зародишот или од пазувните или додатни (адвентивни) пупки. Според ова, пупката се јавува како зародишен изданок. При `ртењето на семето од зародишната пупка се развива првиот изданок на растението - неговиот главен изданок или изданок од прв ред.
Од главниот изданок се образуваат странични изданоци или изданоци од втор ред, а со повторување на разгранувањето - од трет ред итн.
Адвентивни изданоци се формираат од адвентивните пупки.
Вака се образува систем од изданоци, претставен со главен изданок и странични изданоци од втор и последователен ред. Системот на изданоци ја зголемува општата површина на контакт меѓу растението и воздушната средина.
Во зависност од функцијата која ја исполнуваат, се разликуваат вегетативни изданоци, вегетативно-генеративни и генеративни. Вегетативните (невидоизменети) изданоци (што се состојат од стебло, листови и пупки) и вегетативно-генеративните (кои се делумно видоизменети и се состојат уште и од цвет или соцветие) ги земаат потребните состојки од воздухот за синтеза на органски и неоргански материи. Во генеративните (целосно видоизменети) изданоци најчесто не се одвива фотосинтеза, а се образуваат спорангии, чија задача е да го обезбедат размножувањето на растението (ваков изданок е цветот).
Основни делови на изданокот
Вегетативниот изданок кој не е видоизменет претставува единечен орган на растението кој се состои од стебло, листови и пупки, кои се образуваат од општата маса на меристемско ткиво (конус на нараснување на изданокот) и во кој се наоѓа единечен спроводен систем. Стеблата и листовите (кои се јавуваат како основни градбени елементи на изданокот) често се разгледуваат како негови составни органи, односно органи од втор ред. Освен нив, задолжителен дел на изданокот се пупките. Главната надворешна одлика по која изданокот се разликува од коренот е присуството на листови.
За изданокот е карактеристична метамерност, односно појава на повторување на еднакви делови - метамери. Листовите на стеблото се наоѓаат во определен распоред, во зависност од типот на распределбата на листовите, а делот од стеблото во ниво на одделување на листот се нарекува нодиум (јазол или коленце). Ако основата на листот целосно го опкружува стеблото, нодиумот се нарекува скриен, а обратно - откриен. Делот од стеблото кој се наоѓа меѓу два нодиуми е познат како интернодиум (меѓујазол или меѓуколенце). Секој повторувачки сегмент на изданокот кој во себе вклучува нодиум под кој се наоѓа интернодиум, а на кој исто така се наоѓаат и листови и пупки, се нарекува метамер. Аголот меѓу листот и горниот интернодиум се нарекува лисна пазува.
Одлики на растот на изданокот
Во сезонската клима на умерените широчини, растот и развојот на изданокот од пупката има периодичен карактер. Кај грмушките и дрвјата, но и кај повеќето многугодишни треви, тоа протекува еднаш во годината - напролет или на почетокот на летото, по што се образуваат зимските пупки на следната година, а на крајот од летото завршува есенскиот раст на изданокот. Изданоците кои растат од пупки за време на еден вегетациски период еднаш годишно, се нарекуваат годишни изданоци. Меѓутоа, формирањето на нови изданоци од пупки во тек на една астрономска година може да биде и нееднократно. Кај растенијата, чиј вегетативен циклус се состои од неколку периоди на раст, одделени со слабоизразени периоди на мирување, растечките изданоци се познати како елементарни. Така на пример, неретко кај дабот се формираат по два елементарни изданоци во текот на годината: првиот е пролетен, а вториот во средината на летото; изданоците од летниот период се нарекуваат иванови изданоци. Кај цитрусовите растенија, чајната билка, многу тропски дрвја се образуваат 3 - 7 елементарни изданоци во една година. Кај многу повеќегодишни треви, годишните и елементарните изданоци не се јасно разграничени.
Системот на изданоци на тревестите поликарпни растенија се состои од изданоци кои по плодоносот не одумираат целосно, а се зачувуваат нивните базални делови со пупките за растење. Ова се т.н. монокарпни изданоци. Во зависност од траењето на периодот од појавата на пупката до плодоносот, нив ги делат на моноциклични (циклусот на развиток на изданокот протекува во еден вегетациски период), дициклични (во две години) и полициклични (во три или повеќе години). Изданоците кои одумираат пред цветањето и плодоносот се нарекуваат изданоци со нецелосен циклус на развиток.
Разгранување на изданокот
Бидејќи изданокот е осков орган, кај него присуствува апикален меристем, кој му овозможува неограничено растење во должина. Ваквиот раст е придружен повеќе или помалку со регуларно разгранување на изданокот. Кај нижите растенија, како резултат на разгранувањето, се добива разгранет талус, а кај вишите се образува систем од изданоци и корени. Разгранувањето дава многукратно зголемување на фотосинтетизирачката површина и со тоа му осигурува на растението органски материи.
Типови на разгранување
Кај растенијата се забележуваат неколку типови на разгранување: дихотомно, моноподијално и симподијално. При дихотомното, конусот на нараснување се дели на два дела. При моноподијалното, врвната пупка функционира во текот на целиот живот, се образува главен изданок (оска од прв ред) на која со акропетална последователност се развива оска од втор ред, на нив од трет ред итн. Кај симподијалното разгранување една од врвните пазувни пупки образува оска од втор ред која расте во иста насока како и оската од прв ред, сместена странично од нејзиниот изумрен дел. Најпрво ваквата поделба била предложена од германскиот ботаничар Пфитцер кон крајот на XIX век.
1721 во музиката
1721 година во музиката содржи некои значајни настани.
Пјеро
Пјеро́ (Pierrot, изведен облик на името Пјер, Pierre) — еден од типските ликови во францускиот народен саемски театар.
Историја
Во 1819 година, на сцената на парискиот театар „Фунамбул“, пантомимичарот Жан-Гаспар Дебиро одново го осмислил ликот на Пхеро, создавајќи слика на отфрлен и несреќен заљубен. Сликата на Дебиро великолепно е претставена во филмот „Децата на рајот“ (1944) на режисерот Марсел Карне.
Скулптура на Пјеро, изработена од страна на О. А. Уваров, била поставена во Московскиот парк на уметностите на установлена в Московском парке искусств на Кримскиот кеј.
Аеродром Аџи Тепе
Аеродромот Аџи Тепе — спортски и воен аеродром во околината на Режановце, Кумановско и го опслужува тој крај.
Црквиште (Гујновци)
Црквиште — археолошко наоѓалиште во пробиштипското село Гујновци. Наоѓалиштето претставува населба, некропола и црква од старохристијанско време и среден век.
Вернбург
Geografie
Вернбург се наоѓа јужно од градот Песнек и источно од Ранис.
Општински единици
Општината Вернбург се состои од местата Вернбург и Зебах.
Соседни општини
Соседни општини се Боделвиц, Појшен, Мокса, Шморда, како и градовите Ранис и Песнек.
Стари јужноарапски јазици
Класификација
Првичните истражувања наведувале или сметале дека сите јазици од оваа група се дијалекти на еден стар јужноарапски јазик. Сепа, во средината на дваесеттиот век Бистон докажал дека всушност станува збор за четири различни, но многу блиски јазици. Првично јазиците биле класифицирани како јужносемитски (поради географијата), заедно со современиот арапски, јужноарапските јазици и етиопско-семитските. Според новата класификација старите јужноарапски се сместени во централните семитиски јазици, заедно со арамејски, арапски и угарски со што денешните јужноарапски јазици и етиопско-семитските се оставени во посебна група.
Јазици
Старите јужноарапски јазици биле составени по бројни помали јазици, а следниве што се наведени се зачувани низ текстовите.
Фудбалска репрезентација на Алжир
Фудбалска репрезентација на Алжир го претставувa Алжир на меѓународните фудбалски натпрварувања и е под контрола на алжирската фудбалска федерација (الاتحادية الجزائرية لكرة القدم). Прекар на репрезентацијата е Guerriers du Désert (македонски: Пустински лисици).
Репрезебтацијата на Алжир досега четиринаесет пати учествувала на Африканскиот куп на нации. Најдобар резултат оствариле во 1990 година кога како домаќини на турнирот станале шампиони. До сега исто така имаат и 4 настапи на завршницата на Светските првенства, но само во 2014 година ја минале групната фаза. За официјален дом на репрезентацијата се смета Стадионот 5 јули 1962 во главниот град Алжир.
Историја
Репрезентацијата на Алжир досега играла на Африканскиот куп на нации, првпат во 1968. Истото натпреварување го освоила во 1990 година на домашен терен. Покрај тоа имаат уште едно финале (1980) и четири полуфиналиња (1982, 1984, 1988, 2010). На Светско првенство првпат се пласирале во 1982 година во Шпанија, кога несреќно испаднале во групната фаза, во која играле со Западна Германија, Австрија и Чиле. Во својот прв натпревар Алжир го изненадил целиот фудбалски свет, кога со головите на Маџер и Белуми ја победиле фаворизираната Западна Германија. Во вториот натпревар, пет дена подоцна, Алжир бил поразен од Австрија со 2:0, така да одлучувачки за пласман понатаму за нив бил третиот натпревар во групата против Чиле. Алжир го добил натпреварот против Чиле со резултат 3-2, со головите на Асад и Бенсаула. Бидејќи во последниот натпревар Западна Германија ја совладала Австрија, три репрезентации на врвот на табелата имале по четири бода (победа тогаш изнесувала два бода). Заради подобрата гол-разлика Западна Германија го освоила првото место, Австрија второто, а Алжир дури третото, и со тоа испаднале од натамошното натпреварување. Било тоа едно големо разочарување за оваа африканска нација. Четри години подоцна, во Мексико, Алжир ни од близу не бил истата репрезентација која настапила во Шпанија. Во група со Бразил, Шпанија и Северна Ирска, Алжир завршил како последен со само еден бод. Во првиот натпревар одиграл нерешено 1-1 со Северна Ирска, а голот за Алжир го постигнал Џамел Зидан. . Во вториот натпревар се минимално поразени од Бразил со 1:0, а во последниот натпревар од групата со високи 3-0 загубиле од Шпанија, што бил голем удар пред заминувањето дома. .
Моментален состав
Следниве 23 играчи се повикани за Африканскиот куп на нации 2015 и подготовките за нив.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Играчки рекорди
Лакдар Белуми настапил во 147 репрезентативни натпревари, но само 101 натпревар е признат од ФИФА.
Џаму и Кашмир
Џаму и Кашмир — сојузна територија во Индија со површина од 222.236 км2 и 10.069.917 жители. Ова е најсеверната сојузна држава и забележителна е по тоа што има два главни града според годишните времиња. Па, така Џаму е зимскиот главен град, а Сринагар летниот.
Горе (Храстник)
Горе (словенечки: Gore) — населба во Општина Храстник во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Ескимско куче
Ескимското куче е раса ловечко и запрежно куче, кое се среќава во близина на Северниот Поларник. Некои сметаат дека е чиста раса, која е стара 25.000-50.000 г., а други мислат дека потекнува од волкот. Се одликува со цврста градба и големи коски со висина од 51 до 64 см и тежина од 30 до 39 кг. Под долгото водоотпорно надворешно крзно, кое може да биде во различни бои, се наоѓа и дебел волнест слој.
Анласер
Анласер (германски: Anlasser) електростартер, запалувач / придвижувач — електромотор наменет за започнување на Мотор со внатрешно согорување.
Најчесто, анласерот, којшто е поврзан за акумулаторот, го завртува моторот преку запченик кој привремено се поврзува за замаецот. Со цел да се продолжи животот, односно рокот на траење на анласерот, тој не е постојано поврзан за замаецот.
Марјан Радески
Марјан Радески (роден на во Прилеп) — македонски професионален фудбалер кој настапува за ФК Академија Пандев, во Првата македонска фудбалска лига.
Љубљана
Љубљана (Ljubljana, Laibach) — главен град на Словенија, сместен на местото каде реката Љубљаница се влева во Сава, во Средна Словенија, меѓу Алпите и Средоземното Море. Претставува град со средна големина (според пописот од 2003 година има 265.881 жител) и седиште на Градската општина Љубљана. Љубљана е географски, културен, научен, економски, политички и административен центар на Словенија. Во Љубљана може да се доживеат влијанија на голем број култури. Таа била раскрсница на германската, италијанската и на културата на словенските народи, нивниот јазик, манири и навики.
Сообраќајните врски, сконцентрираната на индустрија, научно-истражувачките институции и индустриската традиција се фактори кои придонесуваат за нејзината водечка економска позиција во регионот. Љубљана е седиште на централната власт во Словенија, на јавната администрација и сите владини министерства. Градот, исто така, претставува седиште на законодавната власт на Словенија. Во Љубљана се наоѓа и резиденцијата на претседателот на Словенија.
Потекло на поимот
Историчарите не се согласни за потеклото на името на градот. Некои веруваат дека тоа произлегува од древниот словенски град наречен Laburus. Други мислат дека зборот доаѓа од латинскиот Aluviana според поплавите кои настанувале во градот. Тоа би можело да дојде и од зборот Laubach („мочуриште“). Некои сметаат дека името на градот потекнува од словенскиот збор Luba („љубена“). Старото германско име на градот е Лајбах и тоа било во службена употреба било сѐ до 1918.
Според една легенда, митскиот херој Јасон и неговите аргонаути по наоѓањеto на Златното руно, не се вратиле назад кон Егејското Море, туку тргнале на север и пловеле по реката Дунав. Одејќи нагоре, продолжиле по Сава, а потоа и кон изворот на реката Љубљаница. Потоа го напуштиле бродот и продолжиле кон Јадранското Море и за да се вратат дома. Помеѓу денешна градови Врхника и Љубљана, Аргонаутите откриле големо езеро. Легендата вели дека таму Јасон сретнал чудовиште. Ова чудовиште е змејот кој е присутен и денес на грбот и на знамето на градот. Денес неколку крилести змејови го красат Змејски мост во Љубљана.