cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Американски снајперист (филм од 2014)
Содржина
Додека Крис војува во Ирак, неговата жена се пораѓа. Неколкупати, Крис се враќа дома, но секогаш повторно оди на боиштето во Ирак, воден од своите патриотски побуди. Со текот на времето, неговата жена забележува дека војната го променила Крис и го моли повеќе да не оди во Ирак, но нејзините молби и закани се залудни. Кога конечно се враќа дома како легенда, Крис почнува да чувствува психички проблеми - станува нервозен, има зголемен крвен притисок и насекаде гледа опасност. Тој започнува да ги посетува болниците во кои се лекуваат поранешните војници од Ирак. Еден ден, тој оди да му помогне на еден воен ветеран, кој ненадејно го убива Крис. Така, на банален начин згаснува животот на легендарниот војник, кој успеал да ги преживее опасностите на војната.
Стеван Шијачки
Стеван Шијачки (Футог, 12 декември 1885 – Белград, 2 јануари 1957) – хорски диригент и композитор. Музичко образование го обликува во Српската музичка школа во Белград. Меѓу двете светски војни, како наставник по музика и хорски раководител, работи во повеќе градови на тогашното кралство. Во Македонија, дејствува во Скопје и во Велес како хорски диригент и како музички соработник во Народниот театар во Скопје. Неговото најистакнато хорско дело е циклусот „Кратовски песни“.
Велосипедизам на Летните олимписки игри 2012 - кеирин за жени
Кеирин за жени на Летните олимписки игри 2012 во Лондон се одржала на лондонскиот велопарк на 3 август.
Трките во кеирин вклучуваат пет и пол круга на велодромот зад мотор, по што следуваат два и пол круга спринт до крајот. Најпрвин, трката започнува во воведните групи и репасажи, потоа полуфинале и на крај самото финале. Во групите и репасажите настапуваат по 12 учесници. Во полуфиналето од преостанатите 12 остануваат по шест финалисти. Во самото финале исто така се случува и борбата помеѓу седмото и дванаесеттото место.
Викторија Пендлтон од Велика Британија го освоила златниот медал.
Космос-281
Космос-281 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 мај 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-281 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 300 км, а најмалото на 188.
IC 470
IC 470 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 470 се споменува и како ESO 74-19, AM 2048-711, IRAS 20489-7112.
Откривање
Објектот е откриен на 26 септември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 470 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 470 има привидни димензии од 2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 53 м 45,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -71° 1' 29". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на IC 470 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65665.
Анидрос
Анидрос (Άνυδρος) е грчки остров во општина Санторини, кој е во групата острови на Киклади. Сместен е северно од островот Анафи и southwest од Аморгос.
795 п.н.е.
795 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 795. година пред новата ера, 795. од првиот милениум п.н.е., 95. од 8 век п.н.е. и шеста од 790-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4713 и 4714 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3955 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2965 и 2966 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 42 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 795 година се протега во 1841 и 1842, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1901 и 1902 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 252 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1460 и 1458 исламска година пред хиџра.
Меритократија
Меритократија е систем на управување или администрација (како што е бизнис администрација) каде обврските се објективно доделени на поединци врз основа на нивните „заслуги“ (придонеси), односно врз основа на нивната интелигенција, способност и образованието, кои се утврдуваат преку оценки или испитувања. Најчеста дефиницја на меритократија е концептуализирана заслуга во однос на тестирана компетентност и способност, најчесто определени со коефициентот на интелигенција или стандардизирани тестови.
Меритократија сама по себе не е форма на владеење, туку идеологија. Во владините апликации, поединците назначени од меритократија се оценети врз основа на одредени заслуги кои би можеле да се однесуваат за интелигенција, моралот или општата способност за специфични знаења. Приврзаницте на меритократија не мора да се договорат за природата на "заслугата", сепак имаат тенденција да се согласат дека "заслугата" сама по себе треба да биде примарна грижа во текот на оценувањето.
Иако меритократија како термин е релативно нов поим, концептот потекнува од делата на Конфуциј, заедно со другите Легалисти и конфуцијански филозофи. Првата меритократија била спроведен во 2 век п.н.е., од страна на династијата Хан, која прва во светот започнала да ги оценување "заслугите" на своите државни служеници, секако дека и во поранешните периоди и во други делови на светот се вреднувале достигнувањата, меѓутоа тука станува збор за систем на управување. Меритократија како концепт се проширил од Кина во Британска Индија во текот на 17 век, а потоа и во континентална Европа и САД. Со преведувањето на конфуцијанските текстови во текот на Просветителство, со концептот на меритократија се запознале интелектуалци на Запад, кој во меритократија виделе алтернатива за традиционалните античките облици на управување во Европа. Во САД, атентатот врз претседателот Гарфилд во 1881 година го поттикнал заменувањето на американскиот покровителски систем (каде што една политичка партија, откако ќе победи на изборите, им дава работни места или служба на своите партиски луѓе како награда за победата, и како поттик да продолжат да работат за партијата) со меритократија. Во 1883 година, бил донесен закон кој утрврдил дека работните места во државната администрација треба да се доделува врз основа на заслужените оценки од конкурентни испити, наместо преку врски со политичари или политичка припадност.
Меритократија како поим исто така се разви во поширока дефиниција, која се користи за дефинирање на било која управа која е управувана од влијателна класа на образовани и способни луѓе. Ова е спротивно од поимот кој оригинално беше осмислен од Мајкл Јанг во 1958 година, тој критички го дефинира како систем, каде што заслугата се изедначува со интелигенција и трудот, а носителите се идентификувани на рана возраст и се избрани за соодветна интензивна едукација.
Најчестиот облик на меритократски скрининг денес е факултетската диплома. Високото образование е несовршен меритократски скрининг систем од различни причини, како што се недостатокот на унифицирани стандарди во светот или недостаток на пристап (некогаш некои талентирани луѓе немат можност да парципираат, поради недостаток на финансиски средства, особено во земјите во развој).
Кумановски дијалект
Кумановски дијалект — дијалект што спаѓа во подгрупата на источни дијалекти на северното наречје на македонскиот јазик. Дијалектот се зборува на територијата на градот Куманово и Кумановско, поточно во селата кои се наоѓаат во областите Жеглигово, Средорек, Козјачија и северните села во областа Которлак. Близок е со кратовскиот, кривопаланечкиот и овчеполскиот дијалект. Кумановскиот говор е доста популарен во Македонија и карактеристичен е по неговото брзо зборување и шегобијност, особено прославена со хумористиката на глумецот и водител Тони Михајловски. Овој дијалект е присутен и во македонската книжевност, а пример е драмата „Бегалка“ („Ленче Кумановче“) од Васил Иљоски. Исто така, дијалектот содржи и остатоци од падежи.
Крнино
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средното сливно подрачје на реката Бабуна. Сместено е во ридски предел, на надморска височина од 760 м, а атарот му зафаќа површина од
Историја
Подрачјето на Крнино е населено уште од римско време, за што сведочи наоѓалиштето Србиница, 1,5 км североисточно од селото.
На почетокот на XX век жителите на селото потпаднале под врховенството на Бугарската егзархија. Според статистиката на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. в Крнино (Karnino) живееле 376 Македонци, сите под егзархијата.
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го обележал Крнина (Krnina) како македонско христијанско село.
Стопанство
Селото има полјоделско-сточарска функција. Според податок од 1990-тите, 495 ха отпаѓале на пасишта, 397 ха на шуми и само 78 ха на обработливо земјиште.
Население
Населението на селото значајно пораснало на почетокот на XX век. По Втората светска војна е забележано располовување на бројноста. Во текот на 1950-тите населението значително опаднало на (42 лица во 1961 г.) и продолжило експоненцијално да опаѓа во наредните децении.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Иселеништво
Според истражување направено во 1920-тите, родот Крнинци (3 куќи) во селото Долно Чичево, Општина Градско бил доселен од Крнино, но не е даден податок кога.
Дакијци
Дакијци (Дачани или Гети) — древен индоевропски народ кој главно живел на територијте на денешна Романија, Молдавија, но исто така во северна Бугарија. Тие биле тракиски народи.
Есхати
Есхати (грчки: Εσχάτη) — мал грчки остров, кој е дел од Кикладите.
HD 202862
HD 202862 (BD + 42 4046, SAO 50671, HR 8144) — ѕвезда со привидна величина од 6.19, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:17:23,2 и деклинација +42°41′00″
Серхио Игита
Серхио Андрес Игита Гарсија (Sergio Andrés Higuita García; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Се преместил од професионалната екипа во мај 2019 година, откако првично им се приклучил во летото. Во август 2019 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019.
Халдор Лакснес
Халдор Килјан Лакснес (Halldór Kiljan Laxness), роден Халдор Гудјонсон на 23 април 1902 – 8 февруари 1998) — исландски писател од дваесеттиот век. Лакснес пишувал поезија, новинарски статии, драми, патописи, кратки раскази и романи. Главните влијанија ги вклучуваат Август Стриндберг, Зигмунд Фројд, Кнут Хамсун, Синклер Луис, Аптон Синклер, Бертолт Брехт и Ернест Хемингвеј.
Во 1955 година добил Нобелова награда за литература; тој е единствениот исландски Нобелов лауреат.
Рани години
Лакснес е роден во 1902 година во Рејкјавик. Неговите родители се преселиле на фармата во близина на парохијата Мосфелсвејт, кога тој имал три години. Почнал да чита книги и да пишува приказни уште на рана возраст. Во 1915 и 1916 година тој го посетувал техничкото училиште во Рејкјавик и до 1916 година имал статија објавена во весникот Моргунбладид. До објавувањето на неговиот прв роман (Барн наттуруннарр 1919), Laxness веќе ги започнал своите патувања на европскиот континент.
1920-ти
Во 1922 година, Лакснес се приклучил во Еби Сент-Мориц-ет-Сент-Маур во Клерво, Луксембург. Монасите ги следеле правилата на Сент Бенедикт на Нурсија. Лакснес бил крстен и потврден во Католичката црква на почетокот на 1923 година. По неговото потврдување, го усвоил презимето Лакснес, по фармата на која пораснал и го додал името Килјан (исландското име на ирскиот маченик Свети Килиан).
Додека престојувал во опатијата Лакснес практикувал самостојно учење, читал книги и студирал француски, латински, теологија и филозофија. Набргу по неговото крштевање, тој станал член на група, која се молела за враќање на нордиските земји назад во католицизмот. Лакснес пишувал за своите искуства во книгите Ундир Хелгахнук (1924), и уште поважно, во Вефарин микли фра Кашмир (Големиот Ткајач од Кашмир). Овој роман, објавен во 1927 година, бил поздравен од познатиот исландски критичар Кристијан Албертсон: "Конечно, конечно, голем роман кој се качува како карпа над рамнината на современата исландска поезија и фантастика! Исланд добил нов литературен џин - наша должност е да го прославиме фактот со радост! ".
"Религиозниот период на Лакснес не траел долго; за време на посетата на Америка тој бил привлечен од социјализамот". Помеѓу 1927 и 1929 година, Лакснес живеел во САД, давајќи предавања за Исланд и обидувајќи се да напише сценарија за холивудските филмови. Тој бил "вљубен" во филмот на Чарли Чаплин Градски светла. Лакснес изјавил дека "тој не станал социјалист во Америка од проучувањето на прирачниците за социјализам, туку од гледање на гладните невработени во парковите". Лакснес се приклучил на социјалистичката банда ... со книгата Албидубокин (Книгата на народот, 1929) со брилијантни бурлески и сатирични есеи ... "Покрај фундаменталната идеја за социјализмот, силното чувство за исландска индивидуалност се одржливите елементи во книгата Албидубокин. Двата елемента се вклопуваат заедно на карактеристичен начин и во самиот синдикат го даваат својот поединечен карактер ".
Во 1929 година во Хеимскрингла, канадски весник, била објавена статија од Лакснес, која ги критикувала Американците. Биле поднесени обвиненија против него, резултирајќи со негово притворање и одземање на неговиот пасош. Со помош на Аптон Синклер и АКЛУ, обвиненијата биле повлечени и Лакснес се вратил во Исланд подоцна, истата година.
1930-ти
До 1930-тите, Лакснес "станал апостол на помладата генерација" и "злобно" го напаѓал  христијанскиот спиритуализам на Еинар Хјерлеифсон Кваран, влијателен писател за кој се сметало дека ќе ја добие Нобеловата награда.
"... со Салка Валка (1931-32) ја започнал големата серија на социолошки романи, често обоени со социјалистички идеи, продолжувајќи речиси без пауза скоро дваесет години. Ова веројатно бил најбрилијантниот период од неговата кариера, и тој е оној кој ги создал оние од неговите дела кои станале најпознати. Но Лакснес никогаш не се приврзал засекогаш за одредена догма".
Во прилог на двата дела од Салка Валка, Лакснес ја објавил Фотатак манна (Чекорите на мажите) во 1933 година, збирка кратки раскази, како и други есеи, особено Даглеид а фјоллум (Еднодневно патување во планините) во 1937 година.
КК МЗТ Скопје
МЗТ Скопје Аеродром е кошаркарски клуб од Општина Аеродром, Македонија. Клубот ги игра натпреварите во Спортскиот центар Јане Сандански.
Клубот е основан во 1966 година и во својата историја има освоено шест титули во Македонската кошаркарска лига во рамките на Југославија (1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1979), седум по осамостојувањето на Македонија (2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019), како и девет титули во Кошаркарскиот куп на Македонија (1996, 1997, 1999, 2000, 2012, 2013, 2014, 2016, 2018).
1966 - 1990
Кошаркарскиот клуб МЗТ Аеродром бил формиран во 1966 година и до 1984 година бил активен во рамките на Младинското спортско друштво, а потоа преминал под покровителство на „Металскиот завод-Тито“. Оттогаш, клубот постојано настапувал под името „МЗТ“, со чести измени на некои додавки, кои ги одразувале спонзорите.
Кошаркарскиот клуб бил формиран од група ентузијасти, предводени од првиот претседател на клубот Миле Меловски. Во клубот веднаш се зачлениле голем број младинци, кои почнале да тренираат на асфалтното игралиште во населбата „Автокоманда“. Во првата екипа биле Трпезановски, Атанасовски, Стрезовски, Лазаревски и Домлевски, кој бил и првиот тренер. За две години, клубот станал член на Македонската лига, а набрзо, во периодот од 1970 до 1974 година, екипата станала републички првак. Тоа ѝ обезбедувало учество во квалификациите за учество во Втората сојузна лига, но на квалификационите натпревари (двапати на домашен терен и по еднаш во Титоград и во Младеновац), клубот не успевал да избори учество во Втората лига.
Халдор Лакснес
1930-ти
По ова следел романот од четири дела Хејмсљос (Светска светлина, 1937, 1938, 1939, 1940), кој бил "... постојано сметан, од многу критичари, како негова најважна работа". Бил лабаво заснован на животот на Магнус Хјалтасон Магнусон, малолетен исландски поет од крајот на 19 век.
КК МЗТ Скопје
1966 - 1990
Во 1971 година за претседател на клубот бил изран Урош Маљковиќ, а во 1972 година за тренер бил ангажиран Борис Соколовски. Со реорганизација на лигите, во 1974 година, клубот добил право да се натпреварува во Втората лига - Југ. Во првата сезона во оваа конкуренција, клубот го освоил седмото место, но поради лошата финансиска состојба постојано биле доведувани во прашање патувањата на туѓ терен. Тогаш со првата екипа наизменично работеле Домлевски и Стерули Андоновски, кој бил големо име во македонската кошарка.
Веќе следната година откако се натпреварувал во Втората лига, клубот стигнал до прволигашките квалификации. Но, поради пристрасноста на судиите, клубот го напуштил теренот во Иванград, така што првиот обид не се успеал, а по тој инцидент уследила и казна со одземање осум бодови за следната година. Во овој период, за клубот настапувале повеќе познати македонски кошаркари, како: Черепналковски, Кафеџиски, Ристевски, Никифоровиќ, Кардалев, Бошковски и Лазаров. Во тие години, за младинскиот погон бил одговорен Димитар Трпезановски.
Халдор Лакснес
1930-ти
Лакснес, исто така, патувал во Советскиот Сојуз и напишал одобрување на советскиот систем и култура.
КК МЗТ Скопје
1966 - 1990
Сепак, подоцна, клубот западнал во криза и повторно се нашол во Републичката лига. Тогаш за тренер бил ангажиран Таки Џиков, кој претходно работел како одбојкарски тренер. Со него, во 1979 година било освоено првото место во Македонската лига, а екипата имала успех и во квалификациите, па така повторно се вратила во Втората лига. Урош Маљкович успешно ја извршувал функцијата на претседател, а Трпезановски и натаму бил одговорен за пионерите и младинците. Тогаш, при крајот на 1970-тите, „Металскиот завод Тито“, барајќи и сопствена афирмација, почнал да вложува во клубот и на претседателската фотеља дошол Слободан Муцунски, еден од водечките луѓе во „МЗТ“. Комплетното преземање под патронот на „МЗТ“ било реализирано во 1984 година, кога за шеф на стручниот штаб бил ангажиран познатиот стручњак Лазар Лечиќ, а за тренер бил назначен Александар Књазев. Во составот на екипата во тој период се наоѓале уште: Дуковски, Зивчевиќ, Блажевски, Петровиќ, Мирчевски и Марковски. На овие играчи им се приклучиле уште неколку засилувања, па така, тимот под новото име „МЗТ“ во 1986 година станал член на Првата југословенска лига.
Халдор Лакснес
1940-ти
Во 1941 година, Лакснес го превел делото на Ернест Хемингвеј - A Farewell to Arms (Збогум за оружјето) на исландски јазик, што предизвикало контроверзи, поради неговата употреба на неологизмите.
КК МЗТ Скопје
По осамостојувањето на Македонија
По прогласувањето на независноста на Македонија, „металците“ веднаш станале еден од најрелевантните фактори во македонската кошарка, освојувајќи девет победи во Купот на Македонија (1996, 1997, 1999, 2000, 2012, 2013, 2014, 2016, 2018 година), три во Супер купот и шест шампионски титули (2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019). Притоа, клубот бил познат под различни имиња, меѓу кои: :
Халдор Лакснес
1940-ти
Помеѓу 1943 и 1946 година била издадена "епската" троделна работа на историската фикција, Исландсклуккан (Исландски ѕвона) на Лакснес. Била опишана како роман на широк "... географски и политички опсег ... експлицитно загрижен за националниот идентитет и за улогата на литературата во неговото формирање ... приказна за колонијалната експлоатација и застрашувачка волја на луѓето што страдаат". Тро-делниот Исландсклуккан на Халдор Килјан Лакснес... е веројатно најзначајниот (исландски) роман од 1940-тите. "
КК МЗТ Скопје
По осамостојувањето на Македонија
Во октомври 2014 година, по поразот од „Фени индустри“ на домашен терен со 73-80, тренерот на „МЗТ Аеродром“ Змаго Сагадин добил отказ, а на неговото место дошол Врбица Стефанов. Во ноември 2014 година, во тимот на „МЗТ“ се вратил Дамјан Стојановски, а една недела претходно и Сеад Шеховиќ и Дион Диксон. По оставката на Стефанов, на тренерското место дошле уште Боби Митев и Александар Јончевски. На 1 март 2015 година, во „МЗТ“ се вратил поранешниот тренер, Алеш Пипан (од сезоната 2012-2013), кој дошол во клубот откако претходно добил отказ од тимот на „Олимпија“. Со неговото враќање на тренерското место, Алекандар Јончевски се преместил на местото помошник во стручниот штаб. На тој начин, за само една сезона, „МЗТ“ сменил дури пет тренери. Сепак, дури и во такви услови, „МЗТ“ успеал да ја освои четвртата шампионската титула по ред, победувајќи го трипати КК „Куманово“ во финалето, и тоа: со 94:79 на домашен терен, 107-102 во гости и 94:85 на домашен терен. За најкорисни играчи во финалната серија биле прогласени Марко Симоновски и Сеад Шеховиќ.
Халдор Лакснес
1940-ти
Во 1946 година Независен Народ била издадена како клупски избор за Книга на месецот во САД, продавајќи над 450.000 примероци.
До 1948 година имал изградено куќа во руралните села надвор од Мосфелсбоер. Потоа, започнал ново семејство со својата втора сопруга, Аудур Свеинсдоттир која, исто така, ја презела улогата на лична секретарка и бизнис менаџер.
КК МЗТ Скопје
По осамостојувањето на Македонија
На 25 септември 2016 година, „МЗТ“ го повторил ланскиот успех и повторно го освоил Суперкупот на Македонија. Во финалето, „МЗТ“ бил подобар од „Карпош Соколи“ со резултат 87-84 (23-16, 25-14, 25-23, 15-29), а најефикасен играч на „МЗТ“ бил Тори Томас, со постигнати 19 бода. Токму Томас ја добил и наградата за најкорисен играч на Суперкупот.
Халдор Лакснес
1940-ти
Како одговор на воспоставувањето на постојана американска воена база во Кеплавик, тој ја напишал сатирата Атомстодин (Атомска станица), акција која можеби придонела да биде ставен на црната листа во САД.
"Деморализацијата во периодот на окупација е опишана ... никаде толку драматично како во Халдор Килјан Лакснес" Атомстодин (1948) ... [каде што го прикажал] повоеното општество во Рејкјавик, потполно растргнато од нејзините приклучоци од лавината на странското злато. "
КК МЗТ Скопје
Сезона 2012-2013
Покрај настапите во Македонската лига, „МЗТ Аеродром“ настапувал и во регионалната „АБА Јадранска лига“, како и во ФИБА Еврокупот. Во сезоната 2012-2013, во АБА лигата, „МЗТ Аеродром“ успеал да ги порази „KK Цибона“ и „ХКК Широки ВВин“, а изгубил од „КК Будуќност Воли“, „КК Раднички Крагуевац“, „КК Сплит“, „КК Црвена Ѕвезда“ и „КК Игокеа“, а забележал големите победи против „КК Унион Олимпија“, „КК Цедевита“ и „КК Задар“. На крајот од првиот круг од сезоната, „МЗТ Аеродром“ доживеал убедлив пораз од „КК Партизан“, но и убедлив триумф над унгарскиот претставник „Шолнок Олај“.
Сезона 2014-2015
Во сезоната 2014-2015 година, тимот на „МЗТ Аеродром“ повторно играл во АБА лигата. На 7 октомври 2014 година, во првиот натпревар одигран на домашен терен, „МЗТ“ го победиле тимот на „Задар“ со 72:58. Во третото коло, на гостувањето во Подгорица, „МЗТ Аеродром“ бил убедливо поразен од домаќинот „Будуќност“ со 69-96. Потоа, тренерот Сагадин бил сменет и под водство на новиот тренер, Врбица Стефанов, во следното коло, одиграно на 18 октомври 2014 година на домашен терен, „МЗТ Аеродром“ го победил унгарскиот клуб „Шолнок“ со 74-58. Најефикасни играчи во тимот на „МЗТ Аеродром“ биле Александар Цветковиќ и Ненад Зивчевиќ, со по 14 бода. Во петтото коло, на гостувањето во Ново Место, Словенија, „МЗТ Аеродром“ бил убедливо поразен од „Крка“ со 52-85 (15-23, 16-20, 12-21, 9-21).
Халдор Лакснес
1940-ти
Со неговото испитување на современиот Рејкјавик, Атомстодин предизвикал многу критичари и читатели да го сметаат како пример "Романот за Рејкјавик".
КК МЗТ Скопје
Сезона 2014-2015
Поразите на „МЗТ“ продолжиле и во шестото коло, кога на домашен терен загубил од тимот на „Цедевита“ од Загреб со 61-76. Во седмото коло, одиграно на 9 ноември 2014 година, „МЗТ“ му гостувал на „Партизан“ во Белград при што загубил со 50-65 (15-11, 14-18, 11-21, 10-15). Најефикасен во тимот на „МЗТ“ бил новото засилување Дамјан Стојановски, кој постигнал 10 бода. Во 12. коло, на гостувањето кај „Цибона“, „МЗТ“ загубил со 61-70, со што го претрпил осмиот пораз во сезоната. Најефикасни во редовите на „МЗТ“ биле Дион Диксон, со постигнати 18 бода и Сеад Шеховиќ, со 12 бода. По одиграните 12 кола во АБА-лигата, тимот на „МЗТ“ бил на последното место во лигата според ефикасноста, со постигнати 66,33 бода по натпревар, со најслаб шут во лигата (реализација од 40,11%), најслаб шут за два бода (реализација од 46,06%) и најмал број асистенции (13,33 по натпревар). Непосроедно пред 23. коло, во тимот на „МЗТ“ се вратил тренерот Алеш Пипан, но и покрај тоа, „МЗТ“ претрпел тежок пораз од „Унион Олимпија“ од 57-76 (14-20, 14-19, 13-18, 16-19).
Халдор Лакснес
1950-ти
Во 1953 година Лакснес бил награден од советски спонзорираниот Светски мировен совет со награда за литература.
КК МЗТ Скопје
Сезона 2014-2015
По завршувањето на сезоната, во согласност со барањата на ФИБА за трансформација на лигата „АБА“, „МЗТ“ станал еден од нејзините сопственици.
Халдор Лакснес
1950-ти
Адаптацијата на неговиот роман Салка Валка била снимена од Свен Никвист во 1954 година.
КК МЗТ Скопје
Сезона 2015-2016
Во февруари 2016 година, во рамките на 24. коло од лигата „АБА“, екипата на „МЗТ Аеродром“ загубила на гостувањето кај КК „Задар“ со резултат 72-84. Со тоа, екипата на „МЗТ Аеродром“, со однос од 9 победи и 15 порази се доближила до зоната за испаѓање од лигата.
Халдор Лакснес
1950-ти
Во 1955 година Лакснес ја добил Нобеловата награда за литература, "... за неговата живописна епска моќ која ја обновила големата наративна уметност на Исланд":
КК МЗТ Скопје
Сезона 2016-2017
Во 22. коло на лигата „АБА“, екипата на „МЗТ“ извојувала победа над „Крка“ со резултат 89-65, во директна борба за опстанок. Најдобар играч на натпреварот бил Џош Скот, кој постигнал 24 бода и имал 13 скока (вкупно, 34 индексни бодови), поради што бил прогласен за најкорисен играч на колото. По ова коло, „МЗТ“ имал резултат од 8 победи и 14 порази, со што се наоѓал на 11. место во лигата, од вкупно 14 екипи.
Халдор Лакснес
1950-ти
"Неговите главни книжевни дела припаѓаат на жанрот ... [од] наративна прозна фантастика. Во историјата на нашата литература Лакснес се споменува покрај Снори Стурлусон, авторот на" Нјалс сага ", а неговото место во светската книжевност е помеѓу писателите како што се Сервантес, Зола, Толстој и Хамсун ... Тој е најплодниот и вешт есеист во исландската литература, и стара и нова ... ".
Во обраќањето за Нобеловата награда Е. Весен изјавил:
"Тој е одличен сликар на исландските сценографии и поставки. Сепак, тоа не е она што тој го замислил како негова главна мисија. ‘Сочувството е извор на највисоката поезија. Сочувство со Аста Соллиља на земјата, рекол тој во една од неговите најдобри книги ... Социјалната страст е во основата на сето она што го напишал Халдор Лакснес. Неговото лично првенство за современите општествени и политички прашања е секогаш многу силно, понекогаш толку силно што се заканува да ја попречи уметничката страна на неговата работа. Негова заштита тогаш е остриот хумор, кој му овозможува да ги види дури и луѓето што не му се допаѓаат, во светлина на искупување, а кој исто така му дозволува да гледа многу далеку во лавиринтите на човечката душа".
Во својот говор за прифаќање на Нобеловата награда тој изјавил:
"... моралните принципи што [неговата баба] ми ги всади: никогаш да не му наштетат на живо суштество; во текот на мојот живот, да ги смести сиромашните, смирените, кротките на овој свет над сите други; никогаш да не ги заборавиме оние што биле омаловажувани или запоставени или кои претрпеле неправда, бидејќи тоа се тие, пред сè, што ја заслужиле нашата љубов и почит ... ".
Лакснес сè повеќе се разочарувал од Советите, по нивната воена акција во Унгарија во 1956 година.
Во 1957 година Халдор и неговата сопруга заминале на светска турнеја, запирајќи во: Њујорк сити, Вашингтон, Д.Ц., Чикаго, Медисон, Солт Лејк Сити, Сан Франциско, Пекинг, Бомбај, Каиро и Рим.
Доцни години
Во 60-тите години, Лакснес бил многу активен во исландскиот театар, пишувајќи и продуцирајќи драми, од кои најуспешна била Банкетот за гулабот (Дуфнавеислан, 1966).
Во 1968 година, Лакснес го објавил "визионерскиот роман" Кристнихалд ундир Јекли (Под ледникот / Христијанството на ледникот). Во 1970-тите, Лакснес го објавил, она што тој го нарекол "есеистички романи": Иннансвејтаркроника (Парохиска хроника, 1970) и Гудсгјафабула (Приказна за Божјите подароци1972), од кои ниту еден не бил преведен на англиски јазик.
Лакснес ја добил Сонинговата награда во 1969 година.
Во 1970 година Лакснес го објавил влијателениот еколошки есеј Хернадуринн гегн ландину (Војната против земјата).
Тој продолжил да пишува есеи и мемоари во текот на 1970-тите и во 1980-тите. Кога почнал да старее, почнал да страда од Алцхајмерова болест и на крајот се преселил во старечки дом, каде што умрел на 95-годишна возраст.
Семејство и наследство
Лакснес имал четири деца: Сигридур Марија Елисабет Халлдорсдоттир (Марија, 10 април 1923 - 19 март 2016 година), Еинар Лакснес (9 август 1931 - 23 мај 2016), Сигридур Халлдорсдоттир (Сигга, род. 26 мај 1951) и Гудни Халлдорсдоттир (Дуна, род. 23 јануари 1954 година). Тој бил во брак со Ингибјорг Еинарсдоттир (3 мај 1908 - 22 јануари 1994) од 1930 година (разведен во 1940 година) и Аудур Свеинсдоттир (30 јуни 1918 - 29 октомври 2012) од 1945 па до неговата смрт.
Гљуфрастеинн (куќата на Лакснес и земјата, како и неговите лични работи), сега е музеј, управуван од страна на исландската влада.
Гудни Халлдорсдоттир е режисерка, чие прво дело била адаптацијата на Кристнихалд ундир Јокли (Под ледникот)  во 1989 година. Во 1999 година нејзината адаптација на приказната за Лакснес Унгфруин года ог Хусид (Честа на домот) била предложена за Оскар за најдобар странски филм.
Во 21-от век интересот за Лакснес се зголемил во земјите што зборуваат на англиски јазик, по повторното објавување на неколку од неговите романи и објавувањето на Исландски Ѕвона (2003), Големиот ткајач од Кашмир (2008) и Своеволни херои (2016), со нови преводи од Филип Рафтон.
Биографијата на Лакснес од Халлдор Гудмундсон, Исланѓанецот: Биографијата на Халдор Лакснес, ја освои Исландската  литературна награда за најдобра не-фикциска работа во 2004 година.
Бројни драмски адаптации на работата на Лакснес биле изведувани во Исланд. Во 2005 година, Исландскиот национален театар ја претставил премиерата на Олафур Хаукур Симонарсон, насловена Халлдор и Холивуд (Халдор во Холивуд), за времето на авторот поминато во САД во 1920-тите.
Библиографија
Дела од Лакснес
794 п.н.е.
794 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 794. година пред новата ера, 794. од првиот милениум п.н.е., 94. од 8 век п.н.е. и петта од 790-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4714 и 4715 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3956 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2966 и 2967 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 41 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 794 година се протега во 1842 и 1843, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1902 и 1903 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 251 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1458 и 1457 исламска година пред хиџра.
Космос-282
Космос-282 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 мај 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-282 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 320 км, а најмалото на 201.
Павлева Воденица (Секулица)
Павлева Воденица — населба од доцноантичкиот период во атарот на селото Секулица, Македонија. Во подножјето на ридот Мало Градиште и на двете страни од Секулички Дол се откриени неколку питоси, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди.
HD 202923
HD 202923 (BD + 53 2588, SAO 33281, HR 8147) — ѕвезда со привидна величина од 6.13, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:17:02 и деклинација +53°59′51″
Тони Калво
Антонио "Тони" Калво Арандес (роден на 28 март 1987 година во Барселона, Каталонија), е шпански фудбалер кој во моментов игра во првата бугарска фудбалска лига за тимот на Левски Софија како крило.
Фудбалски куп на Македонија 2012-2013
Фудбалски куп на Македонија 2012-2013 било 21. издание на Македонскиот Куп.
Тетекс ја освоил титулата и си обезбедил место во првата квалификациска рунда во Европа Лигата 2013-2014.
Шеснаестина финале
Натпреварите се одиграле на 21 и 22 август 2012.
Осминафинале
Првите натпревари се одиграле на 9 и 19 септември 2012, а вторите се одиграле на 26 и 27 септември 2012.
Четвртфинале
Првите натпревари се одиграле на 14 октомври и 7 ноември 2012, а вторите се одиграле на 21 ноември 2012.
Полуфинале
Првите натпревари се одиграле на 17 април 2013, а вторите се одиграле на 1 мај 2013.
Прекинат натпревар
Натреварот се одиграл на 22 мај 2013, но натпреварот бил прекинат по 10 минути од почетокот, поради неред во публиката.
Екипа победник
Тетекс '''2. титула'''
Надворешни врски
http://www.ekipa.mk/News.aspx?newsId=17441
NGC 6801
NGC 6801 — спирална галаксија во соѕвездието Лебед, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6801 се споменува и како UGC 11443, MCG 9-32-5, CGCG 281-3, IRAS 19264+5416.
Откривање
Телото е откриено на 5 август 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6801 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6801 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 27 м 35,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 22' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 44°.
Други поделби
Проучување на NGC 6801 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63229. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 54; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3921. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 774.
Сите во нашето семејство (филм)
„Сите во нашето семејство“ (романски: Toată lumea din familia noastră) — романско-холандски филм од 2012 година, во режија на Раду Јуде (Radu Jude), кој е автор и на сценариото, заедно со Корина Сабау (Corina Sabău). Главните улоги ги играат: Шербан Павлу (Şerban Pavlu), Софија Николаеску (Sofia Nicolaescu) и Михаела Сирбиу (Mihaela Sîrbu). Филмот бил прикажан на повеќе фестивали при што освоил неколку награди, како: „Срцето на Сараево“ за најдобар филм на Сараевскиот филмски фестивал, наградата на публиката на B-EST Букурешкиот филмски фестивал, гран-при на Anonimul Film festival, „Златна количка“ за најдобар долгометражен филм на Загребскиот филмски фестивал итн.
Синопсис
Мариус е маж на возраст од речиси 40 години. Тој е разведен, а неговата петгодишна ќерка Софија живее со мајка ѝ и тоа му предизвикува големо незадоволство. Еден ден, кога доаѓа да ја земе Софија за да ги поминат заедно празниците, му кажуваат дека таа е болна. Мариус не верува и упорно бара Софија да појде со него. Тоа предизвикува судир во кој се вклучува целото семејство, а набргу кавгата излегува од контрола...
Знаме на Оман
Знамето на Оман (علم عمان) е националното знаме на државата. Ова знаме се состои од три хоризонтални полиња во бела, зелена и црвена боја и со вертикална црвена лента на која е грбот на Оман. Белата боја означува мир и просперитет, зелената боја ја означува плодноста и зелените планини и црвената боја означува борбата на народот со странските окупатори. Црвената боја исто така е боја на поранешното знаме на Оман кога бил познат како Султанат Мускат. До 1970 година Оман користел чисто црвено знаме кога во 1970 година султанот предложил сосема ново знаме, денешното.
Лисиче (Велешко)
Лисиче — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
Население
Во 2002 година во селото имало 159 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 128 жители, од кои 126 Македонци и 2 Албанци.
Родови
Лисиче е македонско село.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2229 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селски дом.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 112 гласачи.
Иселеништво
После Втората светска војна се иселиле во Скопје (40 семејства) и во Велес (8 семејства).
Џозеф Брама
Џозеф Брама (Joseph Bramah; - ) бил англиски бравар и пронаоѓач.
По потекло од земјоделско семејство во Јоркшир, Брама во детството ја повредил ногата. Бидејќи не можел да работи на имотот, тој станал столарски чирак. Во 1778 година го патентирал усовршениот тоалет на вода, со вентил со шарки под тоалетната шолја, што се употребувал повеќе децении. Се оженил за Мери Лотон во 1783 година, а потоа патентирал многу сигурна брава, чии унапредени верзии и денес ги има на пазарот. Се преселил во Лондон и ја конструирал првата хидраулична машина за пумпање пиво од подрумот на гостилницата (применувајќи го Паскаловиот закон), а потоа и печатарската машина на хидрауличен погон.
Тракијци
Местоположба
Тракијците или Траките (старогрчки: Θράκες) биле стар индоевропски народ кој главно живел на територијата на денешна Бугарија, но исто така во европска Турција, Романија, северна Грција, источна Србија и источните делови на Македонија. Првпат ги споменува Хомер во епот Илијада како сојузници на Тројанците.
Тракиски племиња
Познати се повеќе тракиски племиња, како: Серди, Беси, Ордиси итн. Според Херодот, тие биле најбројен народ по Индијците. Во изворите се спомнуваат како груби и воинствени варвари. Некои известни тракиски племе се: Мизи, Витини, Гети (Готи, Даки), Беси, Струмяни, Мигдони, Одриси, Едони, Фриги (Бриги), Пелазги, Меди.
Одриската држава
Социјално-економскиот, политичкиот и културниот развиток на тракиските племиња постепено создал услови за обединување на некои тракиски племиња и за создавање на држава. Кон крајот на VI век пред н.е. кнезот Терес ја создал првата моќна Одриска Држава што ја зафаќала територијата на поречието на реката Марица.
Кралот ја имал целокупната власт во своите раце, од законодавната и судската, до религиозната и извршната. За позначајните решенија се советувал со Советот на претставниците на аристократијата. Најголемиот дел од населението го сочинувале слободните селани, а ропството не било многу масовно.
Со време, на север границата на Одриската Држава стигнала до бреговите на реката Дунав. Голем подем државата достигнала во времето на кралот Ситалк во втората половина на V век пред н.е. Ситалк склучил сојуз со Атињаните и презел неуспешен поход против македонската држава.
Македонскиот крал Филип II презел неколку походи во Тракија и во 341 година пред н.е. ја покорил Одриската Држава. Филип II го основал и градот Филипопол (денешен Пловдив).
По смртта на кралот Котис, неговата држава се распаднала на три дела и никогаш веќе не успеала да се обнови.
Во наредниот период одделни тракиски племиња преземале походи против Македонија, но брзо биле совладувани од моќната македонска војска. Постоеле и случаи кога владетелите од ордиската династија учествувале со војски како сојузници на страната на Македонија во војната против Римјаните.
Паѓањето на Тракија под римска власт
По паѓањето на Македонија под римска власт во 148 година пред н.е., поголемиот дел и од територијата на Тракија била вклучена во рамките на провинцијата Македонија. Во наредниот период римските провинциски управници во Македонија воделе чести војни со повеќе тракиски племиња. Меѓу нив највоинствени биле Бесите. Тие заедно со Македонците и со други балкански народи активно учествувале и во римските граѓански војни во I век пред н.е., поддржувајќи една од судрените страни на римската политичка елита.
Во почетокот на I век од н.е. Бесите кренале големо востание против Рим. По жестокиот судир и поразот од Рим, тие биле наполно разбиени. По овој пораз Бесите никогаш веќе не успеале да се опорават.
Поради нестабилноста на власта во Тракија, причинета од честите востанија и походи на тракиските племиња Рим решил да преземе нови мерки. За Таа цел Рим во 45 година од н.е. ја претворил Тракија во посебна римска провинција, издвојувајки ја од административната управа на провинцијата Македонија.
Во Тракија немало изградени поголеми градски центри и развиен патен систем. Поради тоа, по формирањето на провинцијата Тракија, Рим почнал да формира свои колонии, да подига нови градови и да гради патни комуникации.
Посебно значење добил патот од Сингидунум (Белград), преку Наисус (Ниш), Сердика (Софија), Филипопол (Пловдив) до Византион (Цариград). Овој пат овозможил поврзување на Средна Европа со Азија и придонел за интензивирање на трговските врски преку Тракија.
Бипериден
Бипериден, е лек кој се користи во третманот на Паркинсонова болест. Не се препорачува при тардивна дискинезија. Се администрира преку уста, интравенска, или интрамускулна инјекција.
Несаканите ефекти вклучуваат замаглен вид, сува уста, поспаност, констипација, и конфузија. Не треба да се користи кај луѓе со мегаколон или глауком. Бипериденот спаѓа во групата на антихолинергични лекови.
Бипериденот бил одобрен за медицинска употреба во САД во 1959 година.
Црква „Св. Илија“ - Ѕвегор
Свети Илија — манастирска црква на Ѕвегорскиот манастир.
Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 2 август 1990 година, а истата била изградена следната година и осветена на 15 септември 1991 година од страна на тогашниот Митрополитот Брегалнички г. Стефан.
Архитектура
Црквата е изградена од камени блокови обоени во бела боја. Во предниот дел има трем до кој водат неколку мермерни скали. Влезната порта е дрвена и е покриена со метална решетка, а над неа има слика на Свети Илија. Во задниот дел од градбата има полукружна апсида. Црквата во целост е покриена со ќерамиди. Внатрешноста на храмот не е зографисана.
IC 471
IC 471 — галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 471 се споменува и како ESO 187-28, IRAS 20487-5725.