cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Девијантно однесување
Теорија на неутрализација
Теоријата на неутрализација на Грешам Сајкс и Давид Матза објаснува како оние кои имаат девијантно однесување го оправдуваат нивното девијантно однесување со приспособување на дефиницијата за нивното однесување и објаснувајќи си на самите себе и на другите за нивниот недостиг на вина за нивните постапки во одредени ситуации. Има 5 различни вида на рационализација, кои се одречување на одговорноста, одрекување на какви било повреди, не признавање на жртвата, осудување на осудениот и жалба до повисоките власти. Одрекувањето на одговорноста е аргументот дека тој што се однесувал девијантно бил не сакајќи вовлечен во девијацијата и дека под истите услови, било која друга личност исто така би реагирала.Одрекувањето на повредите е аргументот дека личноста која се однесувала девијантно не повредил никого и според тоа девијантното однесување не е морално грешно, поради основното верување дека дејството не му предизвикало ништо лошо на други поединци или на општеството. Не признавањето дека има жртви е аргумент дека некои индивидуалци кога девијантното однесување се смирувало никој не е повреден, но почувствувал некаква сила поради тоа што жртвата немала доблест или морал. Осудувањето на осуденикот е дело во кое личноста која се однесувала девијантно ги обвинува фигурите на власта или жртвите дека имале намера исто така што се однесуваат девијантно и на крајот хипокрити. На крајот, жалбата до повисоките власти е верување дека постојат власти и вредности кои одат зад границите на на законот; пријателствата и традициите му се поважни на личноста отколку правните граници. Теоријата за неутрализација тврди дека криминалците си ги оправдуваат делата со неутрализација на дефиницијата за криминал. Има 5 големи видови неутрализација:
Теорија на етикетирање
Франк Таненбаум и Ховард С. Бекер ја создале и ја развиле теојирата на етикетирање. „Драматизација на злото“ како што ја нарекувал Таненбаум. Бекер рекол дека „општествените групи ја создале девијацијата со создавањето на правилата чие прекршување ја создалд еевијацијата “. Теоријата на етикетирање предлагала дека девијацијата која е направена од страна на девијантната личност е негативно етикетирана, усојвувајќи ја етикетата и однесувајќи е во согласност со неа. Како што поминува времето, „девијантноста “ ги зема одликите кои дефинираат што треба да прави вистинска девијација и ја зема улогата на таква етикета со извршувањето на девиајциите кои се приспособуваат на таквата етикета. Поединечната и општествената преокупација со етикетирањето на девијантноста ја води девијантната личност до тоа да го следи себеисполнувачкото претскажување за соглњавуња со припишаната етикета. Оваа теорија, каои повеќе е симболичко-интеракционасилтичка теорија, исто така има елементи на теоријата на конфликтот како што доминантната група има моќ да одлучи што е девијантно и прифатливо и ја ужива моќта која е зад процесот на етикетирање. Пример за оваа теорија е затворскиот систем кој ги етикетира луѓето кои се обвинети за кражба и поради тоа тие почнуваат да се гледаат себеси како крадци.
Теорија на контрола
Теорија која нагласува колку слабите врски меѓу поединците и општеството, ги ослободуваат луѓето да се однесуваат девијантно. Спротивното пак, јаките врски ја прават девијацијата скапа. Според Хирши, оваа теорија прашува зошто луѓето се воздржуваат од криминално однесување, наместо тоа зошто луѓето имаат криминални однесувања. Теоријата на контролата се развива кога нормите излегуваат за да го одвратат девијантното однесување. Без оваа контрола девијантното однесување би се зголемило. Тоа води до согласување и групи. Луѓето се приспособуваат во групи кога тие веруваат дека мора да имаат добивка од согласувањето отколку од девијантноста. Ако се постигни посилна врска ќе има помалку можност да се појави девијантноста отколку ако се појават слабо поврзување. Хирши тврди дека личноста ги следи нормите бидејќи тие се поврзани со општеството. Врските се состојат од 4 фактори: посветеност, приврзаност, верување и замешаност, тие се позитивно поврзани. Кога некоја од тие врски е ослабена или прекинета тогаш има можност да се појави девијација. Посовремените теоретичари на контролата како што е случајот со Роберт Крачфилд и дадоа нов пристап на теоријата, тврдејќи дека искуствата во пазарот на трудот не само што имаат влијание на однесувањето и влоговите на поединечните работници, туку и влијаеле на развивањето на погледот на нивните деца во поглед на согласувањето и причин и предизвикуваат тие да се вмешаат во деликвентноста. Ова сѐ уште е проучување кое сѐ уште е во тек,како што тој нашол значајна поврзаност меѓу вмешаноста на родителите во пазарот на трудот и детската деликвенција, но не е емпириски демонстрирана родителското набљудување и однесувањето на децата. Истражувањето ќе се обиде да ја покаже поврзаноста меѓу раслојувањето на пазарот на трудот и однесувањето на поединецот (однесување на младината).
Теорија на конфликтот
Пример за понатамошно објаснување на теоријата на конфликтот:"Во државата Онтарио долго време се полемизирало дали треба да постои тринаесето одделение во училиштата.Претставниците на двете спротивставени страни ги образложувале своите аргументи, со цел да направат што е најдобро за учениците. Меѓутоа, теоретичатите на конфликтот утврдиле дека зад оваа дебата се крие конфликт помеѓу наставниците во средните училишта и наставниците на колеџите и универзитетите. Првите имале интерес да ги задржат своите ученици во училиштата колку што е можно подолго, за да си ги зачуваат работните места. Другите сакале тринаесеттото одделение да се елиминира од средните училишта затоа што истите ученици ќе станат нивни студенти. Со тоа се зголемува нивниот дел во образовните даночни стапки (платите)."
Марксизам
Маркс самиот не пишувал за девијантното однесување но пишувал за оттуѓувањето меѓу пролетеријатот – како и меѓу пролетеријатот и завршниот производ – кое предизвикува конфликт, а тоа предизвикува девијантно однесување. Многу марксистички писатели ја користеле теоријата на капиталистите во нивните аргументи. На пример, Стивен Шпитзер ја искористил теоријата на Буржоазиската контрола над општествените отпад и општествениот експлозив; Џорџ Руше бил познат по тоа што ја претставувал анализата на различните казнувања кои биле поврзани со општествениот капацитет на производство и инфраструктурата на работничката класа. Тој теоретизирал дека низ историјата, кога повеќе било потребна работна сила, суровоста на казните се зголемила и толеранцијата во однос на девијантното однесување исто така се зголемила.Џек Јанг, друг марксистички писател, ја презентирал идејата дека модерниот свет не ја одобрува разновидноста, но не се плашел од општествен конфликт. Подоцниот модерен свет, сепак, е многу толерантен во однос на разновидноста но многу се плашел од општествените конфликти, кое е објаснение дадено за политичкото движење за коректност. Подоцниот модерен свет лесно ги прифаќа разликите, но ги обележува оние кои не ги сакаат како девијантни личности и немилосрдно ги казнува и осудува.
Мишел Фуко
Мишел Фуко верувал дека измачувањето произлегло од модерното општество како резултат на дисперзијата на моќта; повеќе немало потреба од гневот на државата кон девијантните поединци. Попрво модерната држава би примила награда за нејзината чесност и поделба на власта која наместо да го контролира секој поединец, ја контролира масата.Тој исто така теоретизирал дека институциите ги контролираат луѓето преку употребата на дисциплината. На пример, модерниот затвор претставува храм за овие институции бидејќи ги контролира своите станари со помош на совршената употреба на дисциплината. Фуко исто така теоретизира дека постмодерното општество е карактеризирано од недостатокот на слободна волја од страна на индивидуалците. Институциите за знаење, норми и вредности се точно на место за да ги класифицира и контролира луѓето.
Други теории
Класичната школа за кримонологија доаѓа од делата на Цезар Бекариа и Џереми Бентам. Бекариа сметал дека утилитарниот поглед на општеството заедно со општествената договорна теорија на државата. Тој расправал дека улогата на државата била максимално возможна корисност за максимум број на луѓе и да ги намали оние дејности кои му штетат на општеството.Тој расправал дека луѓето ги извршувале девијантните дела (кои му штетат на општеството) поради корисноста што му е доделена на осамените поединци. Ако државите биле за да ја поврзат болката од казните со корисноста од различните девијантни однесувања, оној кој се однесува девијантно повеќе нема да има мотив за да извршува девијантни дела. (зебележи дека Бекариа расправал само за казнувањето како што се зголемувала суровоста на казнувањата без оглед на логичното мерење на корисноста ќе предизвика зголем степен на општествено зло штом еднаш ќе ја достигне една одредена точка). Правен Атри тврди дека генетските причини се одговорни за општествената девијација. Италијанската школа за криминологија тврди дека можеби биолошките фактори доведуваат до криминалот и девијантноста. Цезар Ломбросо бил меѓу првите кои ја проучувале и ја развиле Теоријата за биолошката девијација која тврдела дека некои луѓе се генетски предодредени за криминално однесување. Тој верувал дека криминалците се производ на поранешни генетски форми. Главно влијание на неговото прочување имал Чарлс Дарвин и неговата Теорија на еволуцијата. Ломбросо теоретизирал дека луѓето се родени како криминалци или со други зборови, помалку развиени како луѓе, и сме биолошки повеќе поврзани со нашите примитивни и животински нагони. Тврдел дека многу малку може да се направи за да се излечат родени криминалци бидејќи нивните се биолошко наследени. Со тек на време, голрем дел од неговото истражување било отфрлено. Негова единствена теорија која и денеска е точна е таа дека криминалците изгледа имаат сериозен недостаток на интелегенција.
Функции на девијацијата
Девијацијата ги афирмира културните вредности и норми, исто така ги разјаснува моралните пречки, промовира општествено единство создавајќи ни дихотомија, поттикнува општествени промени и обезбедува работни места за да ја контролира девијацијата.
Меѓукултурната комуникација како девијација
Меѓукултурната комуникација е поле на проучување што гледа на тоа како луѓето од различни културни потекла се обидуваат да комуницираат. Сите култури ја користат невербалната комуникација но нејзиното знашење варира низ културите. Во една одредена држава, невербалниот знак може да стои за една работа а да значи нешто сосем друго во друга култура или држава. Поврзаноста на меѓукултурната комуникација со девијацијата е тоа дека еден знак може за некого да биде навредлив во една култура и може да значи нешто сосем соодветно во дрога. Ова е важна област за проучување бидејќи воспитувачите, стопанствениците или било кој друг вид на работа каде е клучна комникацијата со некој од друга култура и треба да се познаваат невербалните знаци и нивното значење, за да се одбегне некоја навредлива комуникација или грешен разговор. Меѓукултурната комуникација може да слкопи но и да уништи некоја бизнис зделка или да го спречи воспитачот да го навреди студентот. Различни култури имаат различни методи на комуникација, затоа е важно да се разбираат културите на другите.
Девијацијата во литературата
Многу дела во литературата нудат алегорија за опишување на конфликтот помеѓу ликовите и општеството, во кои ликовите не се приспособуваат на нормите на општеството и затоа се отуѓувани, протерувани, дискриминирани или прогонувани.
Рак на желудник
Карциномот на желудникот може да се појави во било кој дел од желудникот и може да се прошири и на останатите органи, претежно во хранопроводот (езофагус), белите дробови, лимфните јазли и црниот дроб (хепар). Желудочниот карцином е причина за околу 800.000 смртни случаи годишно во светски размери.
Причини
Инфекцијата со Хеликобактер пилори се верува дека е причинител за повеќето случаи на карцином на желудникот, додека автоимуниот атрофичен гастритис, интестиналната метаплазија и многу генетски фактори се поврзани со зголемен ризик за појава на овој карцином. Диететскиот режим исто така има огромна улога во појавата на желудочниот карцином – димена храна, солена риба и месо. Нитратите и нитритите се најчести супстанци кои се наоѓаат во чадените меса. Тие се претвораат од страна на одредени бактерии како Хеликобактер пилори во компоненти кои директно предизвикуваат желудочен карцином. Од друга страна, конзумацијата на свежо овошје и зеленчук кои содржат антиоксидансни витамини (А и Ц) се поврзани со намален ризик од желудочен карцином. Многу важен но превентибилен фактор е употребата на цигари – го зголемува ризикот за 40% (кај лесните пушачи), до 82% кај тешките пушачи. Друг важен фактор е конзумацијата на алкохол, пред се, жестоки пијалаци. Желудочниот карцином почесто се јавува кај мажите отколку кај жените со однос 3:1.
Знаци и симптоми
Желудочниот карцином е често асимптоматски (не покажува симптоми) или предизвикува само неспецифични симптоми во најраните фази. Со тек на време со појавувањето на симптомите најверојатно е дека карциномот достигнал напредната фаза и обично има лоша прогноза.Желудночниот карцином ги дава обично следниве симптоми: Овие симптоми може да се појават и при други проблеми, како стомачен вирус, улкус на желудникот или целијакија.
Дијагноза
Се поставува врз основа на анамнезата и целокупната историја, физикалното испитување, гастроскопски испитувања, горно-дигестивна рендгенографија (со контраст), компјутеризирана томографија. Од абнормалното ткиво кое се гледа со гастроскопија се зема биоптичен материјал и се испитува хистопатолошки. Може да се земе примерок од столицата со цел испитување на окултно крварење.
NGC 3792
NGC 3792 — двојна ѕвезда во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Рак на желудник
Терапија
Оперативниот зафат е најчестиот третман за гастричните карциноми, при што се отстранува или дел од желудникот заедно со зафатените лимфни јазли или пак се отстранува и дел од дванаесетпалечното црево и панкреасот. Долнотретинските тумори може да подлежат на Билрот 1 или Билрот 2 оперативна процедура. Ендоскопската мукозна ресекција е третман за туморите во ран стадиум, каде промената е сместена само на мукозата.Хируршките интервенции се куративни кај помалку од 40% од случаите, а во случај на метастази, хируршката интервенција може да биде само палијативна метода.Хемотерапијата е стандард во терапијата. Се користат цитостатици како 5-флуороурацил, доксорубицин, митомицин Ц, цисплатин и таксотере или пак нивни комбинации.Радијационата терапија е палијативна метода која се користи за намалување на големината на туморот и намалување на болките.Мултимодалната терапија – претставува комбинација од оперативен зафат, хемотерапија и радијациона терапија.
NGC 3792
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1881 година од страна на Едвард Синглтон Холден, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3792 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3792 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 237; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 277. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 495.
Шандор
Шандор (Alex), е машко име кое се користи во унгарскиот јазик, кое води потекло од грчкото име (Αλέξανδρος) и има значење: војник, заштитник на луѓе.
Женски парници му се Александра и Сандра
378 п.н.е.
378 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 378. година пред новата ера, 378. од првиот милениум п.н.е., 78. од 4 век п.н.е. и деветта од 370-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5130 и 5131 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4372 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3382 и 3383 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 375.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 378 година се протега во 2258 и 2259, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2318 и 2319 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 165. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1030 и 1029 исламска година пред хиџра.
Некои го сакаат тоа жешко
Некои го сакаат тоа жешко (Some Like It Hot) - американски романтичен комичен филм од 1959 година, во режија на Били Вајлдер. Главните улоги ги толкуваат: Мерилин Монро, Тони Кертис, Џек Лемон, а споредните улоги ги толкуваат: Џорџ Рафт, Џо Е. Браун итн. Во 1960 година, филмот добил една награда „Оскар“, во категоријата за најдобри костуми, а бил номиниран во уште пет категории. Истата година, филмот добил три награди „Златен глобус“, и тоа за: најдобар филм - комедија, најдобра глумица во комедија или Мјузикл и најдобар глумец во комедија или мјузикл. Исто така, филмот се закитил и со една награда на БАФТА (Џек Лемон во категоријата „најдобар странски глумец“)
Содржина
Дејството на филмот се случува во Чикаго и Флорида, во 1929 година. Џо (Тони Кертис) и Џери (Џек Лемон) се музичари кои едвај заработуваат за живот. Сосема случајно, тие се сведоци на масакрот на денот на св. Валентин, кога една група мафијаши безмилосно убиваат други мафијаши. Знаејќи дека шефот на убијците, Спатс Коломбо (Џорџ Рафт) лесно ќе ги пронајде во Чикаго, тие му се приклучуваат на еден женски оркестар при што се преправаат во жени при што Џо го зема името Џозефина, а Џери - името Дафне. Се разбира, тие имаат големи проблеми во нивната нова улога, зашто тешко можат да им одолеат на девојките со кои се дружат.
Тие исто така се запознават со пејачката Сугар Кејн (Мерлин Монро) и се заљубуват во неа. Тие стануваат добри пријатели со неа. Кога пристигаат во хотелот во Флорида, милионерот Озгуд Филдинг III (Џо Е. Браун) се вљубува во Џери (Дафне), додека Џо одлучува да ја освои Шугар Кејн. За таа цел, Џо изигрува дека е милионер од семејството кое го поседува нафтениот гигант „Шел“. Шугар Кејн е незадоволна од себе, зашто веќе имала неколку лоши искуства со разни саксофонисти, кои ја напуштиле. Џо првин глуми незаинтересираност за неа, а потоа ја кани на „својата“ јахта (всушност, тоа е јахтата на Озгуд Филдинг III), каде ѝ кажува измислена приказна дека по несреќниот случај во кој погинала неговата девојка, тој има ментален проблем и не чувствува ништо кон жените. Шугар Кејн сака да му помогне со серија бакнежи и почнува да успева.
А Дафне и Озгуд танцуваат танго до сабајле. Озгуд сака да се ожени со Дафне, но Џери има свој план за да земи пари од Озгуд, ама Џо го одрекува од тој план бидејќи Џери не може да се ожени со Озгуд. Проблемите настануваат кога во истиот хотел се собираат мафијашите на нивното годишно собрание, меѓу кои и Спатс Коломбо. Џери и Џо се припремаат за бегство, за таа цел, Џо му се јавува на Сугар Кејн и сè уште глумејќи го лажниот милионер Џуниор, вели дека мора да се ожени за жена по изборот на неговиот татко и да замине за Венецуела. При нивниот обид за бегство, мафијашите ги забележуваат и почнуваат да ги бркаат во хотелот. Џо и Џери се кријат под масата на која седнува Коломбо, кој за време на состанокот е убиен заедно со неговите момци. Сега, Џо и Џери, кои се повторно сведоци на убиство, се прогонети од другите мафијаши. Успеваат да ги избегнаат и овие мафијаши. Џо, облечен како Џозефина, ја здогледува Сугар како пее на сцена. Тој ја бакнува и си заминува, тогаш Сугар сфаќа дека Џо е всушност Џуниор и Џозефина. Џо и Џери потоа веднаш заминуваат за јахтата на Озгуд Филдинг III. Додека пловат во чамецот, Џо и Сугар си ја признаваат љубовта меѓу нив, а Џери се обидува да го убеди Озгуд дека не можат да се омажат, но му се здосадува и си ја вади периката, откривувајќи го својот вистински идентитет на Озгуд. Независно од тоа сознание, тој сака да се ожени со него.
За филмот
Били Вајлдер го напиша сценариото за филмот "Некои го сакаат тоа жешко". Содржината е заснована на сценариото на Роберт Торен и Мајкл Логан од францускиот филм "Фанфари на Љубовта" од 1935 година. Меѓутоа, оригиналната скрипта за "Фанфари на Љубовта" не можеше да биде откриена, па Валтер Мирих најде примерок од германскиот римејк од 1951 година, "Фанфари на Љубовта". Тој ги купил правата за сценариото и Вилдер работел со ова за да создаде нова приказна. Иако "Некои го сакаат тоа жешко" се гледа како римејк на "Фанфари на Љубов", бидејќи и двата филма ја следат приказната за двајца музичари во потрага по работа, Вилдер беше творецот на гангстерската под-содржина која ги држеше музичарите во бегство.
Студиото го ангажираше Барбет, познат женски имитатор, да ги тренира Лемон и Кертис на родовата илузија за филмот.
Мерлин Монро работеше за 10% од бруто износот од 4 милиони долари, Тони Кертис за 5% од бруто износот над 2 милиони долари и Били Вајлдер 17,5% од првите милиони по пауза и 20% потоа.
Инаку, Тони Кертис бил забележан од Били Вајлдер додека го снимал филмот Худини (1953), бидејќи мислел дека Тони ќе биде совршен за улогата на Џо. "Бев сигурен дека Тони беше коректен за тоа", објасни Вилдер ", бидејќи тој беше многу убав и кога му кажа на Мерлин дека е дел од Шел Оил семејството, таа мора да може да го поверува тоа". Првата идеја на Вилдер за улогата на Џери беше Френк Синатра, но тој никогаш не дојде на аудицијата. Џери Лјуис и Дени Кеј се сметаа за улогата на Џери. Конечно, Вилдер го виде Џек Лемон во комедијата Операција Луд Бол и го избра за улогата на Џери. Били Вајлдер и Џек Лемон направија бројни филмови заедно до 1981 година, меѓу нив Стан и неколку филмови со Волтер Матау.
Според Њујоршки филмски белешки, Били Вајлдер и И.А.Л. Дијамант не очекуваа таква голема ѕвезда како Мерлин Монро да ја земе улогата Шугар, всушност, Вилдер рече: "Мици Гајнор беше таа што ја имавме на ум. Дојде збор дека Мерлин ја сака улогата и потоа моравме да ја имаме Мерлин". Вајлдер и Монро веќе го направија филмот "Седумдесетте години заедно" во 1955 година.
Филмот беше снимен во Калифорнија во текот на летото и есента 1958 година. Многу сцени беа снимени во хотелот Дел Коронадо во Сан Диего, кој се појави како "Семиноле Риц Хотел" во Мајами во филмот. Хотелот во Сан Диего се вклопи во ерата на 1920-тите и беше во близина на Холивуд, па Вилдер го избра, иако не беше во Флорида.
Имаше многу проблеми со Мерлин Монро во текот на снимањето, која немаше концентрација и страдаше од зависност од апчиња. Таа не можеше да запамети многу од нејзините реплики и мораше 47 пати да се сними за да го добие "Јас сум, Сугар" точно, наместо тоа велејќи "Сугар, тоа сум јас" или "Јас сум Сугар, јас". Тони Кертис и Џек Лемон направија залози за време на снимањето колку многупати му се потребни на Мерлин за да го направи тоа точно. За сцената со Шел Џуниор и Сугар на плажата беа закажани три дена за снимање. Иако Мерлин имаше многу комплицирани реплики, целата сцена меѓу Шел Џуниор и Сугар беше целосно завршена за само 20 минути. Глумечката учителка на Монро, Паула Стразберг и сопругот на Монро, Артур Милер, се обиделе да влијаат на продукцијата, што Вилдер и другите членови на екипажот ги најдоа досадни.
Били Вајлдер изјави во 1959 година за снимање на друг филм со Мерлин Монро: "Разговарав со мојот лекар и со мојот психијатар и ми кажаа дека сум премногу стар и премногу богат за да го повторам ова". Но, Вајлдер, исто така, призна дека: "Мојата тетка Мини секогаш ќе биде точна и никогаш нема да задржи продукција, но кој ќе плати за да ја види мојата тетка Мини?" Тој исто така изјави дека Монро одлично ја изииграла својата улога.
Иконската заврна реплика на филмот, "Никој не е совршен (No one's perfect)" - се најде на 78-то место на списокот на "Холивуд репортер" за 100 омилени филмски реплики во Холивуд - никогаш не требаше да биде во финалниот филм. Дијамант и Вилдер ја ставија во сценариото додека не најдат нешто подобро, но никогаш не најдоа.
КК Кожув
Историја
Клубот бил основан во 1955.
Најголемиот успех на „Кожув“ бил остварен во 2013 година, кога се пласирал во финалето на Првата македонска кошаркарска лига, но бил поразен од МЗТ Аеродром. Исто така поголем успех е учеството во финалето во Купот на Македонија во 2015 година, каде Кожув загубил од Работнички.
На крајот на 2015 година, претседателот на клубот Томе Главчев го напуштил Кожув, кој воедно бил и најголем финансиер на клубот.
Во јуни 2019 година, гевгелиските клубови Блокотехна (финансирана од Томе Главчев) и Кожув одлучиле кадарно и финансиски да се соединат. Правно, Кожув останал на кошаркарска карта.
Достигнувања
На 22 февруари 2015 година, „Кожув“ играл во 23. финале на Купот на Македонија (одиграно во салата „Јане Сандански“ во организација на МЗТ Аеродром), каде загубил од „Работнички“ со 66-74. Претходно, во полуфиналето, „Кожув“ го победил тимот на „МЗТ Аеродром“. Најдобри во тимот на „Кожув“ во финалниот натпревар биле Јанушевиќ, Дунѓерски и Божовиќ, со постигнати 15, 13 и 11 бода, соодветно. Гоцевски постигнал седум бода, Шепа и Албијаниќ имале учинок од по шест бода, Брчков и Главчев постигнале по три бода, а Богоев - два бода.
БИБЛ лига
Во сезоната 2014-2015, КК Кожув играл во групата Б на регионалната Балканска лига. Во третото коло, на домашен терен, „Кожув“ го победил тимот на „Сигал“ од Приштина, со 93-78, со што ја постигнал третата последователна победа. Најефикасни за „Кожув“ биле: Миладин Пековиќ (16 бода, 8 асистенции и 6 скока) и Драшко Албијаниќ (16 бода и 9 скока). Во петтото коло, на гостувањето во Бар, „Кожув“ го победил тимот на „Морнар“ со 75-67, со што ја остварил петтата последователна победа. Најефикасни во тимот на „Кожув“ биле Алексеј Нешовиќ, со 23 бода и Драшко Албијаниќ, со 16 бода. Во седмото коло, КК „Кожув“ постигнал победа на гостински терен, совладувајќи го во Приштина тимот на „Сигал“ со 100-87. Во 10. коло, КК „Кожув“, на домашен терен, го победил тимот на „Влазнија“ од Скадар со 99-59 и, со учинок од осум победи во осум натпревари, се пласирал во втората фаза од лигата БИБЛ, како единствена непоразена екипа.
Во втората фаза од лигата, „Кожув“ настапувал во групата Д, заедно со екипите на „Рилски“, „Сутјеска“ и „Сигал Приштина“. Притоа, во првото коло, на домашен терен, „Кожув“ го победил тимот на „Сутјеска“ со 79-76. Непобедливоста на КК „Кожув“ била прекината на домашен терен, кога клубот загубил од „Рилски спортист“ со 72-74. Најефикасен во редовите на „Кожув“ бил Владимир Брчков, со постигнати 18 бода, но поразот бил резултат на големиот број загубени топки (дури 17), на помалиот број скокови (33 наспроти 38) и на неефикасноста кон крајот на натпреварот, кога „Кожув“ постигнал само два бода во последните две минути. Сепак, во третото коло, „Кожув“ успеал да го победи „Рилски спортист“ во Самоков со 88-86 и на тој начин го освоил првото место во групата, со што го избегнал четвртфиналниот натпревар, т.е. директно се пласирал во полуфиналето на лигата „БИБЛ“. Најзаслужни за десеттата победа на „Кожув“ во лигата биле Милан Јанушевиќ со постигнати 21 бод, Филип Шепа со 18 и Владимир Брчков, кој постигнал 17 бода.
Во полуфиналето на лигата, „Кожув“ се сретнал со тимот на „Сигал“ од Приштина.
Моментален состав
{| border="1" cellpadding="4" cellspacing="0" width="930px" align:text="center" ! style="background-color:red; color:white;" align="center"| број ! style="background-color:red; color:white;" align="center"| име ! style="background-color:red; color:white;" align="center"| висина (см) ! style="background-color:red; color:white;" align="center"| позиција ! style="background-color:red; color:white;" align="center"| години ! style="background-color:red; color:white;" align="center"| државјанство ! style="background-color:red; color:white;" align="center"| пристигнал во (година) ! style="background-color:red; color:white;" align="center"| претходен клуб / Центар||align="center"|25|| || align="center"|2020 || Академија ФМП
Извор: Кошаркарска федерација на Македонија eurobasket.com
NGC 6146
NGC 6146 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6146 се споменува и како UGC 10379, MCG 7-34-24, CGCG 224-18.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 25 м 10,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 53' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 6146 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58080. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 80; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3065. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 743.
Обервизентал
Обервизентал (Oberwiesenthal) — град и скијачки центар во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на Рудните Планини, на границата со Чешка, 19 километри јужно од Анаберг-Буххолц и 23 километри североисточно од Карлови Вари. На 914 метри надморска височина, тој е највисокиот град во Германија. Олимпискиот и светскиот златен медалист во скијачки скокови Јенс Вајсфлог се натпреварувал за Трактор Овервизентал и Обервизенталер.
Панделе (планински врв)
Панделе — врв на ридот односно гребенот Скрка кој претставува најзападна огранка на планината Козјак во Мариово. Неговата надморска височина изнесува 1344 метри, а според својот изглед и средишна поставеност тој доминира над целата област Мариово при што воедно се здогледува од многу далеку и е особено забележителен по голите падини кои се спротивност од густите шумски предели наоколу. Поточно, ридот (гребенот) Скрка на кој се наоѓа врвот Панделе се наоѓа помеѓу мариовските села Полчиште и Бешиште издигнувајќи се високо над висорамнината на север, додека од југ е ограден со долината и течението на реката Сатока. На самиот врв се наоѓаат двете црквички посветени на Св. Вмч. Пантелејмон кои се дел од Полчишкиот манастир, а во Мариово се нарекува со името Панделе, поради што и местото на кое се наоѓа манастирот, односно и самиот врв го добило името Панделе. До манастирот се стигнува по стрмен кривулест пат, каде доминира врвот, што овозможува глетка на цело Мариово како на дланка. Според усните преданија кај народот од овој крај, многупати се вели дека “Панделе е на високо и гледа сè”. На самиот врв се наоѓа и археолошко наоѓалиште наречено Свети Пантеле (Полчиште) кое претставува кастел (тврдина) од раноантичко време.
NGC 1711
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1711 се споменува и како ESO 56-SC10, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 август 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1711 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,1 m. NGC 1711 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 50 м 36,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 59' 8".
Мала Одеса (филм)
Мала Одеса (англиски: Little Odessa) - американски филм од 1994 година, во режија на Џејмс Греј, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Тим Рот, Едвард Фарлонг, Максимилијан Шел, Ванеса Редгрејв, Наталија Андрејченко, Д. Вадим итн. Директор на фотографијата е Т. Ричмонд, а музиката е дело на Дејна Сано. Филмот претставува режисерско и сценаристичко деби на Џејмс Греј, кој го создал филмот на возраст од 25 години. Во 1994 година, филмот ја добил наградата „Сребрен лав“ на филмскиот фестивал во Венеција.
Содржина
Платениот убиец, Џошуа Шапиро (го игра Рот) добива задача во њујоршкиот кварт во Бруклин, наречен „Мала Одеса“, каде што тој го поминал детството и каде што живее неговото семејство. Џошуа не ги видел таткото Аркадиј (го игра Шел), мајката Ирина (ја игра Редгрејв) и братот Рубен (го игра Фарлонг). Притоа, мајка му боледува од тумор на мозокот, а татко му е во љубовна врска со младата Наташа (ја игра Андрејченко). Кога ќе пристигне во стариот крај, Џошуа го среќава стариот другар Саша (го игра Вадим), кој веста за неговото враќање ја проследува до поранешната девојка на Џошуа.
Рунолист
Називи
Јужнословенскиот назив „рунолист“ доаѓа од волнестиот изглед на листовите, како руно на овца.
Научниот назив Leontopodium е латинизација на грчкиот збор леонтоподион () = „лавја шепа“.
На романски, растението се нарекува floarea reginei, што значи „краличин цвет“. Персискиот назив му е голејах, што значи „леден цвет“.
Распространетост
Растението има нерамномерна распределба и претпочита карпести варовници на надморска височина од 2000 до 2900 м. Традиционално се користело како народен лек за болести во стомакот и дишните патишта. Густите влакна го штитат растението од студот, сувотијата и ултравиолетово зрачење.
Заштита
Поради неговата реткост, рунолистот е заштитен во многу земји, вклучувајќи ги Монголија, Бугарија, Хрватска, Швајцарија (од 1878), Франција, Норвешка, Иран, Индија, Италија, Србија, Малезија, Индонезија, Германија, Шпанија, Полска, Словачка и Словенија (во Горица и Градишка од 1896, а во Краина од 1898), Австрија (од 1886) и Романија (од 1933).
Одгледување
Рунолистот се одгледува во градини заради неговото интересно соцветие и сребрени листови. Растенијата се краткотрајни, но можат да се ‘ртат од семиња.
NGC 3793
NGC 3793 — ѕвезда во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3793 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 13,7 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3793 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 106; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2523. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1379.
Света Катерина (Караваџо)
Света Катарина Александриска (околу 1598 година) — маслена слика (173х133 см) од италијанскиот барокен мајстор Караваџо, насликана од 1598 - 1599 година. Таа е дел од колекцијата Тисен-Борнемиза во Мадрид.
Историја и опис
Сликата била дел од колекцијата на кардиналот Франческо Марија Дел Монте, која што била каталогизирана во 1627 година Светицата, заедно со Марија Магделена, биле меѓу омилените на кардинал.
Според Алесандро Зукари, таа била насликана на предлог на кардиналот кога Караваџо живеел со него во Палацо Мадама.
Како модел за светецот, Караваџо контроверзно ја избрал Филиде Меландрони, позната римска проститутка во која се вљубил и која му создала многу проблеми. Таа повторно му била модел во Марта и Марија Магдалена, Јудита го обезглавува Холоферн и во еден портрет изгорен во Берлин за време на Втората светска војна.
Приказна за Света Катерина
Света Катерина Александриска била популарна фигура во католичката иконографија. Нејзините квалитети би требало да се оние на убавината, бестрашноста, невиноста и интелигенцијата. Таа била од благородно потекло и го прифатила христијанството откако имала визија. На 18-годишна возраст се соочила со римскиот цар Максим (се претпоставува дека ова се однесува на Галериј Максимијан), дебатирала за неговите пагански филозофи и успеала многу од нив да ги претвори во христијанство. Затворена од царот, таа ја преобразила неговата царица и водач на неговите војски. Максим ги погубил своите преобратени (вклучително и царицата) роднини и наредила самата Катерина да биде убиена на шилесто тркало. Тркалото наводно се разбило во моментот кога таа го допрела. Потоа и била отсечена главата.
Во 1969 година црквата ја отстранила од календарот на светците, убедена од огромното мислење на историчарите дека таа веројатно никогаш не постоела. До 2002 година, додека мнозинството историчари не се предомислиле, Црквата го сменила тоа и нејзиното празнување било вратено назад.
Тијана Милошевиќ
Тијана Милошевиќ ( Белград, 1 март 1978 ) е позната српска виолинистка и концерт-мајстор на Белградската филхармонија.
Биографија
Тијана Милошевиќ е родена во Белград во музичко семејство. Тијана почнала да свири виолина во својата четврта година. На 15-годишна возраст се запишала на Факултетот за музичка уметност во Белград, каде што дипломира и магистрира во класата на професорот Дејан Михаиловиќ. Таа, исто така, завршила специјализирачки студии на Џулијард во Њујорк, во класата на Дороти Дилеј и Луис Каплан. Во 1998 година станала најмладиот концерт-мајстор во историјата на Белградската филхармонија. Тијана Милошевиќ е ангажирана и како заменик концерт-мајстор на Атинските камерати, а покрај позицијата концертмајстор на Белградската филхармонија, работи и како концертмајстор на камерниот ансамбл, кој со солистот Немања Радуловиќ настапува низ цела Европа. Тијана Милошевиќ е активна и во областа на образованието. Таа е иницијатор и една од менторите на проектот на Академијата на Оркестарски музичари на Филхармонијата, која им овозможува на младите музичари да практикуваат оркестарско свирење на крајот од студиите, преку предавања, работилници и практично образование. Филхадемијата обезбедува работа со ментори, индивидуална и секциска работа. За стекнување искуство во сите компоненти на оркестарското творештво, учесниците заедно со Филхармонијата го подготвуваат завршниот концерт предводен од одлично рангираниот диригент Фабрис Болон. Тој е професор по виолина на Академијата за уметности при Алфа Универзитетот.
Албуми
Таа има издадено неколку ЦД изданија за ПГП РТС, вклучувајќи соло албум од областа на класичната музика Музика за Тијана и етно џез класично амбиентално ЦД наречено World music contact.
Семејство
Тијана е мажена за перкусионистот Зоран Кики Чаушевиќ и со него има два сина, Аљоша и Арен. Тијана е ќерка на Божидар-Боки Милошевиќ, познат српски кларинетист и магистер на музиката. Има две сестри Ксенија и Гордан. Ксенија е пејачка, виолинистка и концерт-мајстор во Белградската филхармонија.
Настапи со познати личности
Тијана Милошевиќ настапувала со познати диригенти, меѓу кои Зубин Мехта, Невил Маринер, Курт Мазур, Дејвид Зинеман, Џејмс Де Прист, Михаил Јуровски и други, како и солисти како Исак Перлман, Џошуа Вајт, Гил Шахам, Сара Ханг, Миша Маиски и многу други.
Учество на Евровизија
Тијана учествувала на Евровизија како член на евровизискиот тим на Жељко Јоксимовиќ. Пејачот во 2004 година го освоил второто место на натпреварот во Истанбул, а виолинистката имала забележителна улога во неговиот настап.
Интересни факти
Тијана Милошевиќ свири на виолина на Енрико Роко (Џенова, 1910), која е во сопственост на Белградската филхармонија.
Тумба Чебрен
Тумба Чебрен — археолошко наоѓалиште во историското битолско село Чебрен кое денес потпаѓа во атарот на селото Зовиќ. Претставува населба од римско и доцноантичко време и средниот век. Се наоѓа на околу 3 км западно од селото Зовиќ, на падините на ритчето Марта, на височинка со надморска височина од околу 550 м. Највисокиот дел од височинката е заграден со одбранбени ѕидови, со простор од 700 м2 кој ја означува населбата од римскиот период. Населбата од доцноантичкото време зафаќа простор од 2,4 хектари и е оградена со импозантни одбранбени ѕидови од јужната страна. Егзистирала сè до паѓањето под турска власт, по што е сведена на манастирски комплекс, ограден од трет ѕид кој само се насетува на теренот. Во неговите рамки се населбата, Чебренскиот манастир со црквите „Св. Димитриј“ и „Св. Спас“. Целиот комплекс зафаќа површина од 27 хектари, која од три страни (јужната, западната и северната) е заокружена со Црна Река.
Васко Ѓурчиновски
Васко Ѓурчиновски ( во ) — македонски воен генерал. Тој е единаесетти началник на Генералштабот на Армијата на Република Македонија од 2018 година.
Животопис
Васко Ѓурчиновски е роден на 11 јуни 1970 година во градот Тетово, тогаш во СР Македонија, СФР Југославија, во семејството на Данило и Фролика Ѓурчиновски. Основно образование завршува во својот роден град, средно воено образование во Средната воена школа на Копнената војска на Југословенската народна армија (КоВ на ЈНА) во Сараево, СР Босна и Херцеговина, а високо воено образование на Воената академија на КоВ на ЈНА во Белград, СР Србија.
Потпоручник Ѓурчиновски ја започнува својата воена служба во 1991 година како командир на противтерористички вод во Загреб, СР Хрватска, во времето на распадот на Југославија. По осамостојувањето на Македонија од Југославија, во 1992 година е формирана Армијата на Република Македонија (АРМ), во која, како и други воени лица со југословенско образование и македонско потекло, служи и Ѓурчиновски. Во 1992 година е унапреден во чин поручник и од 1992 до 1994 година е командир на противтерористички вод на Воена полиција (ВП) во Скопје. Од 1994 до 1995 година е заменик командир на противтерористичка чета. Во 1995 година е унапреден во чин капетан. Од 1995 до 1999 година е командир на противтерористичка чета. Во 1998 година е унапреден во чин капетан 1. класа. Од 1999 до 2000 година е заменик командант на одред за специјални операции. Во 2002 година завршува командно-штабна академија во САД. Од 2002 до 2003 година е началник на секцијата С-3 во командата на одредот за специјални операции. Во 2003 година е унапреден во чин мајор. Од 2003 до 2004 година е командант на извидувачки баталјон. Во 2004 година е началник на С-5 во командата на одредот за специјални операции.
Во 2004 година е преместен во Тетово и оттогаш до 2007 година е командант на пешадиски баталјон. Во 2007 година е унапреден во чин потполковник и е преместен во Куманово, каде што е сместена Здружената оперативна команда (ЗОК), и оттогаш до 2010 година е началник на одделение за обука и вежби во Г-3 на ЗОК. Од 2008 до 2009 година учествува во меѓународната мировна мисија на Организацијата на обединетите нации (ООН) УНИФИЛ во Либан како штабен офицер во Здружениот оперативен центар во Накура. Во 2010 година е унапреден во чин полковник. Од 2010 до 2011 година е командант на 3. резервна пешадиска бригада.
Во 2011 година е преместен повторно во Скопје, каде што до 2013 година е аѓутант на врховниот командант на вооружените сили, тогаш претседателот на Републиката Ѓорге Иванов. Во 2013 година завршува високи одбранбени студии во Рим, Италија и истата година е унапреден во чин бригаден генерал. Од 2013 до 2015 година е командант на Полкот за специјални операции (ПСО), во чиј состав се двете армиски специјални единици, Баталјонот за специјални намени „Волци“ и Ренџерскиот баталјон. Во 2015 година е унапреден во чин генерал мајор и е преместен повторно во Куманово, каде што до 2016 година е командант на Здружената оперативна команда (ЗОК). Од 2016 до 2018 година е воен претставник на Република Македонија при Северноатлантската договорна организација (НАТО) во Брисел, Белгија.
Поликарп Смирнски
Поликарп Смирнски бил епископ на Смирна, еден од раните Апостолски отци, директен ученик на свети Јован Богослов. Напишал, и е предмет на две дела од збирот Апостолски Отци.
Според христијанското верување, тој бил жив изгорен во Смирна, седиштето на неговата Епископија (денешен Измир, Турција), во времето на царот Марко Аврелиј. Три дена пред смртта Св. Поликарп прорекол дека по три дена тој ќе биде жив изгорен. По три дена тој бил уапсен и запален.
Црквата го празнува неговиот спомен на 8 март (23 февруари ст.ст.).
Еклингероде
Еклингероде (Ecklingerode) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Џек Хејг (велосипедист)
Џек Хејг (Jack Haig; р. ) — австралиски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Го освоил пласманот за млад возач на Тур Даун Андер 2014. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
Во август 2017 година ја освоил својата прва професионална победа кога ја освоил шестата етапа на Трката околу Полска 2017.
Во мај 2018 година бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2018.
Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
Распоред на резултатите
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Бад Закса
Бад Закса (Bad Sachsa) — мал град во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во јужниот дел на планинскиот масив Харц, околу 15 километри јужно од Браунлаге и 25 километри југоисточно од Остероде.
Бад Закса била една од неколкуте општини во Западна Германија, кои увезувале електрична енергија од поранешната Источна Германија. Ова било правено преку трафостаницата Нојхоф.