cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марта Греам
Нова ера во танцот
Таа кореографирала сè до нејзината смрт во Њујорк во 1991 од пневмонија на 96 години. Таа била кремирана а нејзината пепел била распространета низ падините на планината Sangre de Cristo во Ново Мексико.
Влијание и наследство
Греам е обележана како ,,Пикасо на танцот‘, нејзиното влијание врз танцот е еквивалент на она на што Пикасо влијаел во модерната визуелна уметност. Нејзиниот белег е споредуван и со влијанието на Стравински на музиката и влијанието на Франк Ллојд Врајт на архитектурата. За да се прослави нејзиниот 117 роденден Гугл за еден ден го смени своето лого посветувајќи го на животот и наследството што Греам го остави.
Марта Греам се смета за жената која го донела танцот во 20 век. Благодарение на нејзините асистенти Рон Протас и Линда Ходс голем дел од нејзината работа и техники се зачувани. Тие документирале интервјуа на Греам опишувајќи ја својата техника и направиле снимки како танцува. Како што Глен Тетли рече на Агнес де Мил: ,,Прекрасното кај Марта во нејзините добри години беше нејзината великодушност .Толку многу луѓе го крадеа уникатниот вокабулар на Марта свесно или несвесно и го изведуваа на концерти. Ниту еднаш не ја чув Марта да рече ; Па тие ја играа мојата кореографија.‘‘. Таа создаде цело едно движење кое направи револуција во танцовиот свет денес познато како модерен танц. Сега танчери низ целиот свет го учат и го изведуваат модерниот танц. Кореографи и професионални танчери во нејзе гледаат инспирација.‘‘
Танцовата Компанија на Марта Греам
Марта Греам Танцовата Компанија е најстарата танцова школа во Америка. основана е во 1926 година. Тука учеле едни од најпознатите танчери и кореографи на XX и XXI век како Ерик Хокингс, Ана Соколов, Мерс Канингам и Пол Тејлор. Оваа школа продолжува со своите настапи вклучувајќи го Saratoga Performing Arts Center во јуни 2008 година, програма која се состои од : The Incense на Рут Ст. Денис, Греамовата преработка на Serenata Morisca на Тед Шон, Lamentation на Марта Грахам, обновувањето на Panorama Марта Греам од страна на Јурико изведена од танчерите на Skidmore College, преработката на Chronicle од филмот на Џулиен Брајан, Греамовата Errand into Maze and Leag Rag. Танчерите од школата имаат настапувано во 2007 година во Музејот на современа уметност во Чикаго со програма ос Appalachian Spring, Emabattled Garden, Errand into Maze and American Original.
Цитати
Според Агнес де Мил:
''Најдоброто нешто што таа некогаш ми го кажала беше во 1943 година по промовирањето на Оклахома, кога имав неочекуван, екстравагантен успех за дело коешто мислев дека е прилично добро по години запостаување на работата која мислев дека е само во ред. Јас бев збунета и загрижена дека целата моја скала на вредности е неверодостојна. Зборував со Марта. Добро го паметам целиот разговор. Беше во ресторанот Шрафт каде бевме излезени на по еден пијалак. И признав дека имам неизмерна желба да бидам одлична во работата но немав верба дека го можам тоа. Марта ми рече, многу тивко: Постои виталност, животна сила, енергија, забрзување кое ти го толкуваш преку акција и бидејќи постои само една ти во сите времиња тоа изразување е уникатно. Ако го игнорираш никогаш нема да биде пренесен преку ниту еден медиум и ќе се изгуби.Светот нема да го има како постоечко. Не е твоја задача да да одредуваш колку е нештото добро или вредно ниту пак како се споредува со другите видови на изразување. Твоја задача е да го зачуваш како твое и да ги оставиш каналите дирекно отворени. Ти дури и не мора да веруваш на себе и на твојата работа. Треба да останеш отворена и свесна за нагонот што те мотивира. Држи ги каналите отворени.....Ниту еден изведувач не е задоволен. Како и да е никогаш не постои задоволство. Постои само чудно божествено незадоволство, благословен немир кој не тера да маршираме и не прави поживи од другите. ''
''Виталните гестикулации се евоцирани од единствената вистинска убавина. Грдоста всушност може да биде убава ако е во плач со гласот на моќта''.- Марта Греам 1928 година
Признанија
ВО 1976 година Греам го добила Највисокото цивилно мирновременско одликување во САД од претседателот Гералд Форд (Првата дама Бети Форд танцувала заедно со Грахам во нејзината младост). Форд ја прогласил за национално богатство
Грахам била внесена во Алејата на славните при Националниот Музеј на Танц ,,Ц.В Витни‘‘.
Во 1998 година Time Magazine ја именува како ,,Танчер на Векот‘‘ а People Magazine ја нарекува ,,Икона на векот‘‘. Њујорк Магазин напиша дека таа е брилијантна, млада танчерка.
Кореографија
Извадокот од рецензијата на Џон Мартин за Њујорк Тајмс ни дава увид на кореографскиот стил на Греам:
Фабио Борини
Фабио Борини (роден на во, Италија) — италијански професионален фудбалер кој настапува за ФК Фатих Караѓумрук и за Репрезентацијата на Италија. Фабио Борини игра на позиција напад.
Својата фудбалска кариера ја започнал во младинскаа школа на ФК Болоња, пред да замине во ФК Челзи во 2007 година. Во Англија настапувал како позајмен играч за ФК Свонси, а во сезоната 2011–2012 како позајмен играч на ФК Рома. Во 2012 година потпишал за ФК Ливерпул, но следната сезона бил даден на позјамица на ФК Сандерленд, каде во 2015 година бил целосно откупен неговиот договор.
По две години поминати во Сандерленд, во 2017 година Борини бил даден како позајмен играч на ФК Милан, за да по крајот на сезоната неговиот договор биде откупен.
Српски воени гробишта (Добровени)
Српски воени гробишта во Добровени — воени гробишта во селото Добровени на коишто се погребани војници кои загинале во Првата светска војна.
Били Ѕвер
Били Ѕвер (сценско име, анг. Billy Zver) (роден како Илија Делов на 26 јуни 1987 во Кавадарци) — македонски рапер кој заедно со Ѓоко Танески, ја претставуваше Македонија на Евровизија 2010 со песната Јас ја имам силата.
Животопис
Како мал започнува да оди во основно музичко училиште каде што почнува да свири хармоника. Подоцна полека навлегува во хип-хоп водите и тотално се пресвртува на рап музиката, почнува да снима синглови со познати изведувачи.
Српски воени гробишта (Добровени)
Историја
Во текот на Првата светска војна, во селото Добровени постоела болница, па починатите војници биле погребувани на различни места во близина на селото. По завршувањето на војната, поголем дел од гробовите биле префрлени на денешното место и на тој начин биле создадени воените гробишта.
Споменик на загинати поштари
Во склоп на гробиштата има споменик кој по свотојот изглед се разликува од останатите, но неговиот текст не е читлив поради оштетувањето низ годините. За време на Првата светска војна, во Добровени постоела воена пошта на српската војска. На 29 ноември 1916 година, скоро сите вработени во поштата загинале при нејзино бомбардирање од страна на германските воздухопловни сили. По завршувањето на војната, од страна на нивните пријатели поштари бил подигнат споменик со српскиот натпис:
Овај им споменик подигоше другови.
Денес, споменикот е преместен од првичното место и се наоѓа на воените гробишта.
Праисторија
Праисторија претставува временски период кој трае од појавата на човекот до појавата на некои од првите писма.
Праисториската археологија, на пример, го проучува временскиот период од најстарите регистрирани материјални остатоци, односно култури, до појавата на првите пишани документи во одредени култури. Во Европа праисториската археологија ги опфаќа палеолитот, мезолитот, неолитот, бакарното бронзеното и железното време.
Сумер во Месопотамија, долината на Инд и древниот Египет биле првите цивилизации кои развиле свои писма и ги зачувале историските записи. Ова се случило веќе во младото бронзено доба. Првите што следеле биле соседните цивилизации. Повеќето други цивилизации го достигнале крајот на праисторијата во железното време. Трипериодниот систем на праисторијата (камено време, бронзеното време и железното време), останува да се применува за голем дел од Евроазија и Северна Африка, но не се применува во оние делови од светот како што се Америка, Океанија, Австралија и поголемиот дел од Потсахарска Африка каде што изработката на тешките метали пристигнала нагло при контакти со евроазиските култури.
Овие области, освен некои случаи кај предколумбовските цивилизации во Америка, не развиле комплексни системи за пишување пред доаѓањето на Евроазијците, а нивната праисторија достигнува во релативно понови периоди.
Периодот кога културата е напишана од други, но не развила свое пишување, честопати е позната како протоисторија на културата. По дефиниција, од човековата праисторија нема пишани документи, па од суштинско значење е датирањето на праисториските материјали. Техниките за датирање не биле добро развиени до 19 век.
Почеток
Терминот "праисториски" може да се однесува на огромниот временски период од почетокот на универзумот или Земјата, но почесто се однесува на периодот од кој на Земјата се појавил животот, или уште попрецизно до времето кога се појавиле човечките суштества.
Крај
Датумот што го обележува крајот на праисторијата во одредена култура или регион, односно датумот кога релевантните пишани историски записи стануваат корисен академски ресурс, се разликуваат од област до област. На пример, во Египет е општо прифатено дека праисторијата завршила околу 3200 п.н.е., додека во Нова Гвинеја крајот на праисториската доба е многу поскорешен, околу 1900 година од нашата ера. Во Европа, релативно добро документираните класични култури на Стара Грција и Рим имале соседни култури, вклучувајќи ги и Келтите и во помала мера Етрурците, кои сепак имале некакво писмо.
Временски периоди
При поделбата на човечката праисторија, историчарите обично го користат системот од три периоди, додека научниците за предчовечките временски периоди обично го користат добро дефинираниот геолошки запис и меѓународно дефинираната база на слоеви во геолошката временска скала. Трипериодниот систем е периодизацијата на човечката праисторија во три последователни временски периоди именувана според нивните доминантни технологии за изработка на алатки:
Потекло на терминот
Терминот "праисторија" почнал да се појавува за време на просветителството во делата на антикварите кои го користеле зборот "примитивен" за да ги опишат општествата што постоеле пред пишаните записи. Според наједноставната дефиниција, поимот „праисторија“ е период од развојот на човештвото за кој нема никакви пишани документи.
Употребата на геолошката временска скала за предчовечкиот временски периоди, како и трипериодниот систем на човековата праисторија, е систем кој се појавил во доцниот 19 век во делата на британските, германските и скандинавските археолози, антикварите и антрополозите.
Средства за истражување
Главен извор за праисторијата е археологијата, но некои научници почнуваат да користат докази и од природните и општествените науки.
Првите истражувачи на човечката праисторија биле археолози и антрополози кои користеле ископувања, геолошки и географски истражувања и други научни анализи за да ја откријат и толкуваат природата и однесувањето на предписмените и неписмените народи. Генетичарите на човечката популација и историските јазичари исто така даваат вреден увид во овие прашања. Културните антрополози помагаат во обезбедувањето на контекст за општествените интеракции, со кои предметите од човечко потекло минувале помеѓу народите, овозможувајќи анализа на секој напис кој се појавува во човековиот праисториски контекст. Оттука, податоците за праисторијата се обезбедени од широк спектар на природни и општествени науки, како што се палеонтологијата, биологијата, археологијата, палинологијата, геологијата, археоастрономијата, компаративната лингвистика, антропологијата, молекуларната генетика и многу други.
Палеолит
"Палеолит" значи "Старо камено доба", и започнува со првата употреба на камени алатки. Палеолитот е најраниот период на каменото време.
Младиот палеолитот претходи на Хомо сапиенс, почнувајќи од Хомо хабилис (и сродните видови) и најраните камени алатки, датирани пред околу 2,5 милиони години. Доказите за контрола на огнот кај првите луѓе за време на младата палеолитска ера се неизвесни. Најшироко е прифатено тврдењето е дека ''Х. еректус или Х. ергастер'' користеле оган меѓу 790.000 и 690.000 п.н.е (пред овој период) на наоѓалиштето Мостот на ќерките на Јаков, Израел. Користењето на огнот им овозможил на првите луѓе да готват храна, да обезбедат топлина и да имаат извор на светлина во текот на ноќта.
''Х. сапиенс'' потекнува од пред 200.000 години, и живеел во средниот палеолит. Анатомските промени кои укажуваат на модерниот јазичен капацитет, исто така, се појавуваат за време на Средниот палеолит. За време на средната палеолитска ера, постојат први дефинитивни докази за човечката употреба на оган. Во наоѓалишта во Замбија најдени се коски и дрво, кои биле датирани од 61.000 п.н.е. Систематски погреб на мртвите, музика, првата уметност и употребата на повеќе софистицирани орудија се одлика за средниот палеолит. Во тек на овој период луѓето главно живееле во номадски групации чија главна активност била ловот.
Мезолит
"Мезолитот" или "Средно камено доба" (од грчките зборови "мезос", "средиште" и "литос", "камен") бил периодот во развојот на човекот помеѓу палеолитскиот и неолитскиот период во каменото време.
Мезолитскиот период започнал на крајот од плеистоценот, околу 10.000 п.н.е, и завршил со воведувањето на земјоделството, чиј датум варирал согласно географските области. Во некои области, како што е Блискиот Исток, земјоделството веќе се спроведувало на крајот на плеистоценот, и тука мезолитот е краток и слабо дефиниран. Во областите со ограничено ледничко влијание, понекогаш се користи терминот "Епипалеолит".
Регионите кои доживеале поголеми влијанија врз животната средина со завршувањето на последното ледено доба, имаат многу поочигледна мезолитска ера, која траела со милениуми. Во Северна Европа, општествата успевале да живеат добро на богатите резерви на храна од мочуриштата, поттикнати од потоплата клима. Овие услови, исто така, го одложиле доаѓањето на неолитот сè до 4000 година п.н.е. (6000 пред сегашноста) во северните делови на Европа.
Мезолититот се одликува во повеќето области со мали композитни алатки за кревање,риболов и разни дрвени предмети, како на пр. кануа и лакови (најдени на некои локации). Овие технологии најпрвин се појавувиле во Африка, пред да се рашират во Европа преку иберомавританската култура во Северна Африка и кебаранската култура на Левант.
Неолит
"Неолит" значи "Ново камено доба". Иако имало неколку видови човечки суштества за време на палеолитот, во неолитот останал само Хомо сапиенс сапиенс. (Homo floresiensis можеби преживеал до самиот почеток на неолитот, пред околу 12.200 години.) Ова бил период на примитивна технологија и општествен развој. Започнал околу 10 200 пред сегашноста во некои делови на Блискиот Исток, а подоцна и во други делови од светот и завршил околу 4,500 и 2,000 пред сегашноста. Неолитот е развиток на однесувањето и културните одлики и промени кај човекот, вклучувајќи ја и употребата на домашни животни.
Раното неолитско одгледување било ограничено на тесен опсег (пченица, просо) а околу 6.900-6.400 п.н.е., вклучувало одгледување домашни животни, воспоставување на трајни или сезонски населби и употреба на керамика. Неолитскиот период го одбележал развојот на раните села, земјоделството, припитомувањето на животните, алатките и почетокот на најраните регистрирани војни. Населбите станале подолготрајни. Подоцнежните населби имале правоаголни куќички од калливи тули каде што семејството живеело заедно во една или повеќе простории. Погребните наоди сугерираат култ на предците, каде што луѓето ги сочувувале черепите на мртвите. Винчанската култура можеби создала најран систем на пишување. Мегалитските храмски комплекси од Џгантија во Малта се значајни заради нивните гигантски структури.. Се чини дека повеќето од облеката била направена од животински кожи. Волната и ленот можеби станале достапни за време на подоцнежниот неолит
Халколит
Во археологијата на Стариот Свет, „халколит“, „енеолит“ или "бакарно време" се однесуваат на преодниот период во кој се појавила металургијата со бакар, заедно со раширената употреба на камените алатки. Во овој период, некои оружја и алати биле направени од бакар. Овој период сè уште во голема мера имал неолитски карактер. Тоа е фаза од бронзеното доба, пред да биде откриено дека додавањето на калај во бакарот ја формира потешката бронза. Бакарното време првично било дефинирано како преод помеѓу неолитот и бронзеното време. Сепак, поради тоа што се одликува со употреба на метали, бакарното време се смета за дел од бронзеното време, а не од каменото доба.
Археолошко наоѓалиште во Србија го содржи најстариот сигурно датиран доказ за производство на бакар на високи температури, пред 7.500 години. Ова откритие во јуни 2010 го проширува познатиот запис за топењето на бакар за околу 800 години и сугерира дека топењето на бакар можеби било измислено во одделни делови на Азија и на Европа, наместо да се шири од еден извор. Појавата на металургија можеби се случила прво во Плодната полумесечина, каде бронзеното доба започнало во 4-от милениум п.н.е. (традиционално видување), иако наодите од Винчанската култура во Европа сега се цврсто датирани порано од оние на Плодната полумесечина. Долината Тимна содржи докази за рударството на бакар пред 9.000 до 7.000 години. Северна Африка и долината на Нил ја увезле нивната железна технологија од Блискиот Исток. Меѓутоа, железното време и бронзеното време се случиле истовремено во голем дел од Африка.
Бронзено време
Бронзеното време е најраниот период во кој некои цивилизации дошле до крајот на праисторијата, преку воведување на пишани записи. Бронзеното време или неговите делови се сметаат за дел од праисторијата само за регионите и цивилизациите кои усвоиле или развиле систем за водење на пишани записи во подоцнежните периоди. Пронајдокот на пишувањето се совпаѓа во некои области со раните почетоци на бронзеното време. Набргу по појавата на пишувањето, луѓето почнале да создаваат текстови, вклучувајќи пишани извештаи за настани и евиденција за административни работи.
Терминот бронзеното доба се однесува на период во човечкиот културен развој, кога најнапредната обработка на метали (барем во систематска и широка употреба) вклучува техники за топење на бакар и калај.
Додека бакар е честа руда, во Стариот Свет се ретки рудниците на калај, па честопати морало да се тргува што поттикнало создавање на широки трговски патишта. До крајот на бронзеното време, големите држави, кои често се нарекуваат империи, се појавиле во Египет, Кина, Анадолија (Хетејците) и Месопотамија, каде писменоста била развиена.
Железно време
Железното време не е дел од праисторијата за цивилизациите кои вовеле пишани записи за време на бронзеното време. Повеќето цивилизации тоа го направиле во железното време, најчесто преку освојување од страна на империите, кое продолжило да се шири за време на овој период. На пример, во поголемиот дел од Европа освојувањето од страна на Римското Царство значи дека терминот железно време по освојувањето се заменил со "римски", "галоримски" и слични термини.
Во археологијата, железното време се однесува на појавата на металургијата. Усвојувањето на железо се совпадна со други промени во некои култури од минатото, честопати со пософистицирани земјоделски практики, религиозни верувања и уметнички стилови. Железото долго време се користело главно за изработка оружје, додека бронзата останала типична за алатките, како и во уметноста.
Хронологија
Сите датуми се приближни и претпоставени, добиени преку истражувања од областа на антропологијата, археологијата, генетиката, геологијата или лингвистиката. Сите се предмет на ревизија поради новите откритија или подобрените пресметки. (ПС = пред сегашноста)
Бадањ (пештера)
Пештерата Бадањ (бошњачки: Pećina Badanj) ― пештера која се наоѓа во селото Боројевиќи во близина на градот Столац, Босна и Херцеговина. Оваа прилично мала пештера го привлекла вниманието на јавноста по откривањето на нејзините времиња на пештери во 1976 година, кои датираат од 12,000 до 16,000 г.п.н.е.
Благодарение на месните природни придобивки и претпочитаниот состав, топографијата, климата, хидрографијата и растителноста и богатите ловишта секогаш привлекувале праисториски доселеници - регионот е населен уште од античко време. Местото е засолниште за карпи или е надвиснато под карпа што се спушта на десниот брег на реката Брегава.
Две хронолошки различни слоеви на старокаменото заземање биле идентификувани под површинскиот слој. Од особено значење било откривањето на одредена резба на наоѓалиштето Бадањ, како што се смета меѓу најстарите уметнички дела во Босна и Херцеговина. Резбата е пресечена во дијагонална површина на голем полиран блок од камен и веројатно претставува коњ гледан од вонстранично крило, кој бил погоден од стрели. Преживува само задната половина од телото, со крила карактеристични за коњ и дел од телото; остатокот од цртежот е делумно оштетен.
Гроснаундорф
Гроснаундорф (Großnaundorf) — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија.
Народноослободителна бригада „Гоце Делчев“
Формирање
Во текот на формирањето на бригадата во Софија пристигнале командантот на ГШ на НОВ и ПОМ Михајло Апостолски, политичкиот комесар Бане Андреев - Ронката, и делегатот на ЦК КПЈ и ВШ на НОВЈ Светозар Вукмановиќ - Темпо. Се издвоиле две гледишта, според едното бригадата да остане под команда на бугарското воено раководство, и според второт гледиште, бригадата да биде опремена и упатена во Македонија каде нејзините борци ќе бидат распределени во македонските единици од составот на 50 и 51 дивизија. Поради оваа несогласица, споро течело формирањето и испраќањето на боречкиот состав на бригадата во Македонија.
Командат на бригадата бил Пецо Трајков, а политички комесар Мире Анастасов. Бригадата броела околу 4.600 борци и веднаш по формирањето баталјон по баталјон била упатувана во Македонија. На 30 септември 1944 година за Македонија заминал првиот баталјон на оваа бригада, а вториот баталјон на 7 октомври 1944 се присоединил кон единиците на НОВ и ПОМ на планината Плачковица.
По кратко време била расформирана, а постојните борци биле прерасподелени во 19., 20. и 21. македонска народоноослободителна бригада, кои дејствувале во завршните операции за ослободување на Брегалничкиот и Струмичкиот регион, при што 19. македонска бригада го презела името „Гоце Делчев“.
Успение Богородичино (Владимир)
Успение на Пресвета Богородица (Владимир) (понекогаш наречена Катедрала Успение) (Собор Успения Пресвятой Богородицы) — православна црква на Руската православна црква во градот Владимир, катедрала на епархијата на Владимир. Станува збор за извонреден споменик на руското градителство изведена на бел камен од век, а сега е државен музеј. Во 1992 година била вклучена во списокот за светско културно наследство на УНЕСКО.
Историја
Катедралата е изградена помеѓу 1158 и 1160 година по наредба на кнезот на Владимир-суздаљското Кнежевство Андреј Богољубски. Во 1185 до 1189 година таа била проширена за да се исполни истакни престижот на Владимир.
Со своите 1.178 квадратни метри, тој останува најголемиот храм во Русија за следните 300-400 години. Во 1408 година била украсена со нови фрески изработени од Андреј Рубљов и Даниел Чорни.
Подоцна, овој градежен споменик служел како модел за други храмови, како што е црквата Успение во московскиот Кремљ.
Тоа е еден од ретките храмови во кои се зачувани фреските на Андреј Рубљов.
Во 1810 година била изградена камбанарија до катедралата.
Западнохерцеговски кантон
Западнохерцеговскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина. Кантонот зазема територија на регионот Херцеговина.
Општини
Кантонот ги содржи следните општини: Широки Бриег, Посушје, Груде и Љубушки.
Симболи
Локалната власт ги користи грбот и знамето на хрватската самопрогласена република Херцег-Босна, симболи кои ги користи и десеттиот кантон. Исто така судот порачал дека тие симболи не смеат да се користат, но локалната власт ги користи, а полицијата нема никакви симболи во рамките на кантонот.
Легато
Стандардната нотација го означува легатото или со зборот легато или со закривена линија под белешките што формираат една легато група. Легато, како стакато, е еден вид артикулација.
Постои средна артикулација наречена или мецо-стакато или нон-легато (понекогаш се нарекува портато).
Инструменти со клавиши
Легато се реализира на инструментите со клавиши така што притиснатата дирка се ослободува во моментот кога ќе притисне следната. За ова, се неопходни техники на свирење. Легато не било „нормален“ начин на свирење во барокниот и раниот класичен период, туку се користелo само за кратки пасажи.
Пијано
На пијаното постои и таканаречениот "sostenuto" педал. Легатото, исто така, може да се постигне ако раката треба да ја смени положбата, но ако бројот на гласови е преголем, односно имаме созвучја (акорди), "прстната врска" повеќе не е возможна. Легато може да се добие со притискање на десниот педал (на кој се стапнува заедно или веднаш по притискање на дирката) и неговото држење дури звукот го дозволува тоа. Наместо десниот педал - доколку е достапен sostenuto - средниот педал, може да се користи. За разлика од десниот педал, овој педал не дава резонанции од другите жици. Оваа техника затоа се препорачува кога е посакуван особено јасен, „сув“ звук.
Легатото се развило (главно поради влијанието на Бетовен) околу 1800 година.
Синтисајзер
Во синтисајзерите легато е еден вид монофона операција. За разлика од типичниот монофон режим каде што секоја нова нота го артикулира звукот со рестартирање на генераторите на ефекти (ADSR - attack, decay, sustain, release), во режимот легато ефектите не се активираат повторно ако новата нота се свири „легато“ (додека претходната нота сèуште трае). Ова предизвикува почетната минливост од фазите на напад (attack) и распаѓање (decay) да звучи само еднаш за целата легато низа од ноти. Ефектите што достигнуваат фаза на одржување (sustain) остануваат сè додека не се објави последната нота.
Класични жичeни инструменти
Во музиката за класични жични инструменти, легато е артикулација што честопати се однесува на ноти свирени со полн лак и свирени со најкратка тишина, честопати едвај забележлива, помеѓу нотите. Свирачот го постигнува ова преку контролирани движења на зглобот на раката што манипулира со гудалото, честопати маскирани или засилени со вибрато. Таквиот стил на свирење легато може да се поврзе и со портаменто.
Гитара
Во свирењето гитара (освен класична гитара) легато се користи наизменично како етикета и за музичка артикулација и за одредена примена на техника - свирење музички фрази со помош на левата рака, за свирење на нотите - користење техники како што се глисандо, свиткување на жици (bending), чукање (hammer-on) и повлекување (pull-off), наместо да бира за да ги озвучи нотите. Фактот дека истиот прст ја удира жицата и ја поставува висината, доведува до помазни премини помеѓу нотите, отколку кога едната рака се користи за обележување на висината, додека другата ја удира жицата. Техниката легато за да обезбеди артикулација на легато на електрична гитара обично бара свирење на ноти блиски и на иста жица, следејќи ја првата нота со другите што се свират со чукања и повлекувања на жиците.
Некои виртуози на гитара (особено Алан Холдсворт, Шон Лејн и Брет Гарсед) ја развиле својата легато-техника до тој степен што можеле да изведат екстремно сложени пасуси со вклучување на какво било менување на нотите на жица во екстремно темпо, а особено во случајот на Холдсворт, избгенувал повлекување на жиците целосно, заради тоа што некои сметаат дека е штетно за тонот на гитарата бидејќи жицата се влече малку настрана. Терминот „чекани од никаде“ најчесто се користи кога се преминува низ жиците, потпирајќи се единствено на јачината на раката за да се произведе нота, но на повлечена жица. Многу виртуози на гитара се добро упатени во техниката легато, бидејќи тоа овозможува брзи и „чисти“ трчања. Повеќекратни чукања и повлекувања заедно понекогаш исто така се нарекуваат колоквијално како „ролни“, упатување на флуидниот звук на техниката. Брзата серија на чукања и повлекувања помеѓу еден пар ноти се нарекува трилери.
Легато на гитара обично се поврзува со свирење повеќе ноти во рамките на ритамот отколку наведениот тајминг, т.е. свирење на 5 (петоли) или 7 (септоли) ноти наспроти четвртини ноти, наместо вообичаениот парен број или триоли. Ова му дава необичен тајминг на пасусот, а кога се свири полека - необичен звук. Сепак, ова е помалку забележливо на уво кога се свири брзо, како што е обично легато. Постои тенка линија помеѓу легато и тапинг, што во некои случаи ги прави двете техники потешко да се разликуваат по уво. Општо, легато додава пофлуиден, мазен звук на еден премин.
Нуклеофилна супституција
Во хемијата, нуклеофилна супституција е класа на супституциска хемиска реакција во која богатиот со електрони нуклеофил ја напаѓа молекулата и заменува група или атом, наречени заминувачка група. Ова е фундаментална реакција во органската хемија, каде реакцијата се случува на јаглеродниот центар.
Ако се игнорираат електричните полнежи, општата формула на оваа реакција би била:
Електронскиот пар (:) од нуклеофилот (Нук) го напаѓа супстратот (R-ЗГ), притоа образувајќи нова хемиска врска, додека заминувачката група (ЗГ) "заминува" со еден електронски пар. главниот производ во овој случај е R-Нук. Нуклеофилот може да биде електронеутрален или со негативен полнеж, додека супстратот е обично неутрален или со позитивен полнеж.
Пример за нуклеофилна супституција е хидролизата на алкил бромидот (R-Br) под алкални услови, каде напаѓачкиот нуклеофил е OH−, а заминувачка група е бромидот (Br-):
Був (маглина)
Був (NGC 3587 или Месје 97, M67) — планетарна маглина во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Був и NGC 3587 се споменува и како Messier 97, M 97, PK 148+57.1, CS=15.9.
Откривање
Телото е откриено на 16 февруари 1781 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Був е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m. Був има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,83'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на Був е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3827. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Уљјановска Област
Уљјановска област (руски: Улья́новская о́бласть) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Уљјановск. Областа и градот се наречени по деецот В. И. Уљјанов Ленин.
Басилан
Басилан — островска покраина на Филипинитекоја е сместена во Автономниот Муслимански Регион Минданао (АМРМ). Главен град е Изабела.
Географија
Басилан е само еден од системот на 7.107 острови кои се дел од филипинскиот архипелаг. Регионално, Базилан е дел од Сулу Архипелагот помеѓу островот Минданао и Борнео кој вклучува 400 острови.
Стопанство
Земјоделието е најголемата стопанска гранка на покраината кој најмнугу придонесува производството на каучук. Па следува производството на кафе, бибер, и палмино масло. Помалку застапени се пченката, какаото, сл. Рибарството и туризмот имаат исто така во голем удел во економијата.
Лејџоу (полуостров)
Историја
За време на династијата Ќинг (XVII - XX в.) на полуостровот имало важна поморска база.
Географија
Полуостровот Лејџоу е трет по големина полуостров во Кина со површина од и е сместен на југозапдниот крај на покраината Гуангдунг, со Тонкинскиот Залив на запад и 30 км широкиот Хајнански Проток (Ќунгџоу) на југ, кој со своите  го двои островот Хајнан. Претставува најјужна точка на континентална Кина.
Во геолошки поглед, 43% од површината на полуостровот е опфатена со базалтни тераси. Остатокот се состои од крајбрежни тераси (27%) и наносни рамнини (17%). На Лејџоу има неколку заспани вулкани, низа плажи и ниски плавни рамнини.
Лејџоу има две одделни вулкански полиња: плеистоценско–холоценско поле на северниот крај западно од Џанѓанг и северниот крај на вулканското поле Ќунглеј или Лејѓунг, кое се протега преку протокот во северен Хајнан. Вулканите потекнуваат од тектонското истегање во правец исток-запад и истенчувањето на литосферата поврзано со настанокот на котлината на Јужнокинеското Море. Во средишниот дел на полуостровот се сместени базалтните стратовулкани Јингфенглинг и Тјенјангод, кои се оддалечени еден од друг и потекнуваат од плеистоценско време. Има и трето вулканско поле, одговорно за некои од околните острови.
Морски свет
Некогаш водите околу полуостровот Лејџоу биле зимско породилиште за денес критично загрозени видови како јапонскиот и сивиот, грбавиот и синиот кит. Денес тие се истребени на ова подрачје поради постојаниот замав на јапонските китоловци по водите околу Кина и Кореја.
Клима
Полуостровот има тропска клима, со влијанија од континентални монсуни од североисток и поморски монсуни од југоисток и југозапад. Повремено се јавуваат и тајфуни, кои доаѓаат од Тихиот Океан или од Јужнокинеското Море. Лејџоу има годишни врнежи во износ од 1.400–1.700 мм.
Шарл VII Победникот
{| align=right Шарл VII Победникот (роден на 22 февруари 1403 во Париз - починал на 22 јули 1461 во Меун на Ивр) бил крал на Франција од династијата Валоа. За време на неговото владеење се појавила Јованка Орлеанка, која претставувала пресвртница во Стогодишната војна. Го добил прекарот „победник“, поради тоа што успеал да ги ослободи сите територии на Франција под англиска власт, со што завршила Стогодишната војна. Тој е познат и како голем реформатор на војската, но спровел реформи и во целата држава.
Турново
Турново — село во Општина Босилово, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Турново се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во источниот дел на Струмичка Котлина и во југоисточниот дел на Општина Босилово, на 11 километри од градот Струмица. Низ селото поминува патот Струмица-Ново Село. Тука тече реката Турија (според која селото го добила името), која како лева притока се влева во реката Струмица.
Ран период
Во дамнешно време на тоа место немало населба. Земјиштето во атарот на денешно Турново било покриено со вода, било блато. Со текот на времето водата, преку реките Струмица и Струма истекла во Егејско Море. На одводнетото земјиште подоцна била осована мала селска населба. Прво во неа се населило семејството Катарџиевци, кое според народното предание, дошло од селото Крвичево (сега месност во падините на планината Огражден). Подоцна тука се населиле и други семејства од околните краишта и така била основана населба, која во средновековните пишани извори се спомнува со името Торњево.
За името на селото има три легенди. Првата имато на селото го поврзува со поодамнешното минато, кога атарот на Турново бил исполнет со вода. Ѓолската вода била богата со риби. Најмногу ја имало рибата Штука, која уште ја викаат Турна. Рибата Турна селаните ја ловеле со кошеви, а можеле да ја ловат и со рака. Рибарите уловената риба ја ставале во каци и ја сушеле за да им се најде за храна во зимските месеци. Се претпоставува дека од изобилството на рибата Турна блатото а подоцна и селото било наречено Турново. Другата легенда вели дека на денешната локација на селото имало азмак – разни бодливи растенија, трни. Од месност обрасната со трње, турново, торново, по некаква аналогија било добиено името Турново. Третата легенда името на селото го поврзува со реката Турија, која тече крај селото и се влева во реката Струмица.
Селото се споменува во повелбата на Јован Драгаш и Константин Драгаш, датирана од околу 1378 година со името Торњево.
Отоманско Царство
Во XIX век Турново било село со мешано население. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Турново било село со 70 семејства со 159 Македонци и 60 Турци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 280 жители Македонци и 250 Турци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 240 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и работело едно егзархиско училиште.
Југославија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. По крајот на војната, кога се дознало за одлуката дека селото и Струмичкиот крај ќе и припаднат на Бугарија, грчките војски пред да се повлечат од овие простори извршиле голем број на насилства, а селото било опожарено. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион.
Македонија
По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Босилово.
Стопанство
Населението којшто живее во Турново се занимава со земјоделство, а во последните години во подем е сточарството. Според некои анализи во Турново има околу 400 грла крупна стока и 200 овци.
Население
Во почетокот на XX век, населението било со мешана етничка структура, односно живееле Македонци и Турци, кои подоцна се иселуваат. Од пописот во 1948 година, до денес селото е во целост населено со Македонци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 941 жител (сите Македонци) и спаѓа во групата на големи и развиени села.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 634 жители, од кои 584 Македонци, 3 останати и 47 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1825 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 988 гласачи.
Миле Арнаутовски
Миле Арнаутовски ― македонски генерал и учесник во Народноослободителната борба.
Ран живот и образование
Арнаутовски е роден на 22 јуни 1925 година во Белград. Тој потекнува од занаетчиско семејство како син на Климе и Аспасија.
Тој бил гимназијалец. Високото образование го стекнал на Техничкиот факултет во Загреб во периодот 1947-1953 на насоката бродоградителство.
Борбени активности
На 30 јуни 1944 година постанал борец при Првата македонска народноослободителна бригада кога бил поставен за раководител на СКОЈ во баталјон и подоцна раководител во бригада. Истата година бил уапсен од бугарските власт, но набрзо бил ослободен. Со бригадата учестувал во ослободување на Вардарскиот дел на Македонија и пробивањето на Сремскиот фронт. Во завршување на Војната, тој и неговиот Петнаесетти корпус се вратиле во Македонија и останал во корпусот сè до септември 1947, кога се упатил да студира на Техничкиот факултет во Загреб.
Повоена кариера
Откако ги завршил студиите во Загреб, тој бил вработен како инженер проектант во Морнаричко-техничкиот институт при Југословенската воена морнарица во Сплит и таму бил до 1958 година. Потоа бил во Тиват од 1958 до 1960 година како шеф на проектантско биро. Потоа се вратил во Загреб, овојпат како началник на одделение и заменик директор на Морнариско-техничкиот институт во периодот 1960-1969 година. Следна работна положба му била во Скопје. Периодот 1969-1973 година, Арнаутовски бил секретар на комитетот на Сојузот на комунисти во ЈНА во Скопската армиска област. Во декември 1971 година бил унапреден за генерал-мајор. Миле Арнаутовски бил поставен за помошник на командантот на Скопската армиска област за политичко-правни работи од 1973 до 1976 година. Следните шест години ги минал како Републички секретар за народна одбрана.
Скуби- ду и Скрапи -ду
Кратките филмови за  Скуби-Ду и Скрепи-Ду ја претставуваат петтата серија на саботната утринска цртана серија на Хана-Барбера Скуби-Ду.
Оригиналниот формат на четирите деца и нивните кучиња кои решаваат лажни -натприродни мистерии на половина час, се избегнува за поедноставни, покомични авантури во кои се вклучени вистински натприродни негативци (негативците во претходните епизоди на Скуби речиси секогаш биле обични луѓе маскирани).
Вкупно 33 получасовни епизоди, од кои секоја создавала по три кратки снимки од 7 минути, биле создадени во три сезони, од 1980 до 1982 година на. Биле создадени 13 епизоди за сезоната 1980–81, а уште седум мина1981–82 како сегменти од шоуто Ричи Рич/Скуби-Ду. Останатите тринаесет епизоди беа создадени како делови од Скуби ду и Папи дог за сезоната 1982-1983. Од 99 продуцирани шорцеви, 86 од нив ги прикажуваат Скуби-Ду, неговиот внук Скрепи-Ду и Шаги без остатокот од бандата мистери, а другите 13 ги прикажуваат само Скрапи-Ду и Јаба-Ду.
Епизоди
Следниот водич вклучува само 30-минутни сегменти од Скуби-Ду од секоја емисија. Не вклучува други серии од оригиналните емисии за емитување пакети.
Сезона 1 ( Шоуто на Ричи Рич/Скуби-Ду ) (1980)
Следното траело од 1980 до 1981 година, како дел од шоуто Ричи Рич/Скуби-Ду. Тоа шоу, и остатокот од новата постава на ABC во саботата наутро од 1980 година, не дебитирало дури на 8 ноември (наместо традиционалната прва или втората недела од септември) поради штрајкот на гласовните глумци.
Сезона 2 ( Шоуто на Ричи Рич/Скуби-Ду ) (1981)
Следниве се појавија во 1981 година, како сегменти на шоуто Ричи Рич/Скуби-Ду. По последната епизода од прва серија на 31 октомври, репризите од првите сезони беа повторувани заедно со епизодите од втората сезона.
Сезона 3 ( The Scooby & Scrappy-Doo/Puppy Hour ) (1982)
Следниве се појавија во 1982 година, како сегменти од The Scooby & Scrappy-Doo/Puppy Hour. Сите сегменти беа напишани и снимени во Хана-Барбера, но беа продуцирани и анимирани од тогашната сестринска компанија Ruby-Spears Enterprises. Забелешка: Третата епизода за секој наведен датум на емитување е епизодата Scrappy и Yabba-Doo од тој датум.
Лука Мезгец
Во септември 2015 година било објавено дека Мезгец потпишал двегодишен договор со од сезоната 2016.
Во август 2020 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2020.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Death (музичка група)
Death е еден од највлијателните и најзначајните дет метал бендови оформен во 1983 и растурен во 1999. Чак Шулдинер (гитара/вокал) е основач на бендот и на стилот дет метал воопшто. Првиот албум на групата е Scream Bloody Gore (1987), од критиката ословен како „првиот вистински“ дет метал албум. Чак Шулдинер е единствениот којшто бил во групата од почетокот до крајот. Death исто така важи за комерцијално најуспешната група од својот жанр, со продадени околу 2 милиони плочи на глобално ниво. Во САД нивната бројка изнесува 370 илјади продадени албуми.
Историјат (1983-2001)
Бендот е оформен во 1983 година од страна на 16 годишниот Чак Шулдинер и првично бил наречен Mantas. 1984 било снимено првото демо наречено Death By Metal и бендот бил преименуван во Death. Кон крајот на годината излегува уште едно демо наречено Reign Of Terror составено од 5 песни. Во 1985 е снимено Infernal Death кое содржело 3 песни. Во 1986 повторно излегува ново демо Mutilation кое содржи 3 песни. 1987 конечно бендот живнува и го снима првиот албум Scream Bloody Gore поддржан од продукциската куќа Комбат Рекордс. За време на албумот бендот бил составен само од Чак Шулдинер (гитари/бас/вокал) и Крис Рајферт (тапани). Истата година, малку подоцна доаѓаат Рик Роз (гитара), Тери Батлер (бас гитара), и Бил Ендрус (тапани).
Волде (Шлезвиг-Холштајн)
Волде (Wohlde; Volde) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Death (музичка група)
Историјат (1983-2001)
1988 се спремаат и го снимаат вториот албум Leprosy со истата постава. 1989 ја минале на турнеја низ Европа заедно со бендот Gangreen, а во 1990 го снимиле третиот албум Spiritual Healing, но точно пред излегувањето на албумот, гитаристот Роз го напуштил бендот и бил заменет од Џејмс Марфи, а за време на турнејата пак дошол Алберт Гонзалес на негово место, за на крајот и тој да биде заменет од Пол Масвидал, член на групата Cynic.
1991 со нови промени во поставата пристапил и тапанарот на Cynic, Шон Рајнерт и Стив Диџорџио на бас од треш групата Sadus и го снимиле албумот Human, како и првиот спот за песната „Lack Of Comprehension“. Започнува и турнејата „Inhuman“ заедно со Cannibal Corpse, Pestilence, Napalm Death и Dismember. 1992 е издаден компилациски албум Fate. Во 1993 следи нов албум Individual Through Pattern, а заедно со албумот е направен и вториот спот и тоа за песната „The Philosopher“. 1995 Чак потпишал договор со Роудранер Рекордс и излегла плочата Symbolic. 1996 Чак оформува уште еден бенд Control Denied и го снимаат првото демо составено од 4 песни.
Во 1998 последниот албум Sound Of Perseverance е издаден од продукциската куќа Nuclear Blast, која подоцна во 2001 година ги издава двата албуми во живо Live In L.A. и Live In Eindhoven. Control Denied го издаваат нивниот прв и последен албум во 1999 The Fragile Art Of Existence. Подоцна истата година Чак открива за неговата болест, тумор на мозокот и во 2000 започнува да спрема материјал за новиот албум на Control Denied, When Man And Maschine Collide, но болеста го победила и Чак умира на 13 декември 2001.
Кеко (фудбалер)
Серхио Гонтан Галардо (роден на 27 декември 1991), познат како Кеко, е шпански професионален фудбалер кој игра за Реал Ваљадолид на позајмица од Малага CF како десно крило.
Атлетико Мадрид
Кеко е роден во Брунете, Заедница на Мадрид .Производ од родниот град на младите редови на Атлетико Мадрид , тој го направи својот прв тим - и Ла Лига - дебитираше на 12 септември 2009 година, земајќи го теренот како 63-минутна замена во домашниот рејтинг против Рејсинг де Сантандер со резултат 1-1 , на возраст од само 17години. Говорејќи со Дијарио АС по натпреварот, тој рече: "Вистината е дека отсекогаш сум сонувал да играм на овој стадион, и покрај нерешениот резултат, тоа беше сон. Не размислував за протестите надвор од теренот, а јас само сакав да постигнам.  Се надевам дека ќе имам повеќе шанси, но морам да бидам смирен и да видам што одлучува тренерот ".
До крајот на јануари 2010 година, Кеко беше позајмен во клубот на  Реал Ваљадолид до крајот на сезоната. Тој го направи своето деби за неговиот нов тим против Валенсија, кој се појави како доцна замена во евентуалната загуба од 0-2 на 6 февруари.