cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Наследен ангиоедем
Знаци и симптоми
Инциденти на оток околу грлото или гркланот може да предизвикаат потешкотии при дишењето доколку отокот ги опструира дишните патишта. Ова е познато дека предизвикува голем број на смртни случаи кај оние кои се заболени од нарушување. Епизодите кои го напаѓаат гастроинтестиналниот тракт можат да предизвикаат голем број компликации, вклучително и дехидрираност од неможноста да задржат ништо (што, во зависност од должината на епизодата, може да биде фатално). Симптоми од оток на ГИ тракт вклучително и насилно повраќање, интензивна болка од запечење, дехидрирање и интензивно исцрпување.
Патогенеза
Погодениот татко кој има ХАЕ има мутација на еден од неговите гени (Ц1-ИНХ). Секој од неговите деца, без оглед на полот, ќе има 50% шанса да го наследи мутираниот ген Ц1-ИНХ од него. Генерално, ХАЕ се нарекува „доминантна“ состојба затоа што е потребно само мутација во еден од двата гени Ц1-ИНХ кај превозникот да предизвика болест.
Преваленцијата на ХАЕ е релативно мала - помеѓу 1 на секои 10,000 до 1 на секои 50,000 лица. Повеќето лица со ХАЕ се стекнуваат со мутација на C1 естераза инхибитор (C1-INH) од еден од нивните родители. Родител со ХАЕ обично има 50% веројатност да ја пренесе оваа состојба на едно од неговите деца од кој било пол, како што е прикажано на сликата (наследство HEA). Луѓето без претходна историја можат да се здобијат со ХАЕ со спонтани промени во спермата или јајце клетката. Во прегледот на пациенти кои немаат историја на ХАЕ во своето семејство, но кои имаат релативно ниско ниво на мутиран Ц1-ИНХ со постојан ангиоедем, 25% од новите пациенти кои имале ХАЕ имаат промени во Ц1-ИНХ кои не покажуваат знаци на наследство.
Дијагноза
Признавањето на ХАЕ е често тешко заради широката варијабилност во изразувањето на болести. Текот на болеста е разновиден и непредвидлив, дури и во рамките на еден пациент во текот на нивниот живот. Оваа болест може да биде слична во својата презентација со други форми на ангиоедем како резултат на алергии или други медицински состојби, но таа е значително различна во причината и третманот. Кога ХАЕ погрешно се дијагностицира како алергија, најчесто се третира со стероиди и епинефрин, лекови кои обично се неефикасни во лекувањето на епизодата на ХАЕ. Други погрешни дијагностицирања резултирале во непотребна истражувачка хирургија за пациенти со абдоминален оток, а други пациенти со ХАЕ известуваат дека нивната болка во стомакот погрешно била дијагностицирана како психосоматска.
ХАЕ сметка за само мал дел од сите случаи на ангиоедем. За да се избегнат потенцијално фатални последици, како што е горната опструкција на дишните патишта и непотребната операција на стомакот, важноста на правилна дијагноза не може да биде пренагласена.
ХАЕ терапија
Сѐуште не е пронајден лек за ова заболување, но постојат терапии кои се користат заспречување на манифестациите од ХАЕ, а некои од нив се користат и превентивно кајпациентите со посериозна клиничка слика. Терапиите најчесто се составени од концентрат наЦ1 инхибитор естераза, лекови од крвни деривати коишто делуваат инстантно и во рок одчетврт час го стопираат отокот, а со тоа и опасноста од живото-загрозувачка состојба. Лековитеод крвни деривати немаат несакани споредни ефекти и истите слободно можат да ги користатстат луѓе без разлика на нивната возраст. Во светски рамки се користи терапија базира на антагонисти на брадикинин. За пациентите во Македонија достапни се терапии од хуман и рекомбинантен Ц1 инхибитор. При превентивен третман може да се користат таблети засновани на транексемична киселина, а кај потешки форми на болеста, пред хируршки интервенции и сл. и лековите засновани на Ц1 инхибитор се даваат во превентивна форма. Во 2017 и 2018 година од страна на Американската агенција за лекови и Европската агенција за лекови одобрение за превентивна терaпија добија и 2 нови превентивни субкутани терапии, ХАЕГАРДА и ЛАНАДЕЛУМАБ кои се очекува значително да помогнат за подобрување на квалитетот на живот кај пациентите со ХАЕ. За ХАЕ се водат клинички испитувања во завршна фаза за орална превентивна терапија која се очекува да стане достапна во текот на 2020 година. треба да се разгледа доколку пациент се појави со:
Тест на крвта, идеално направен за време на една епизода, може да се користи за да се дијагностицира состојбата. Мерка: серумски комплемент на серумот 4 (C4), антигенски белковини C1 инхибитор (C1-INH), функционално ниво на C1 инхибитор (C1-INH), доколку бил достапен. Анализата на нивоата на инхибитори на C1 на комплементот можел да игра улога во дијагнозата. C4 и C2 се комплементарни компоненти.
Видови
Постојат три вида на недостаток на инхибитор на Ц1:
ХАЕ тип I првенствено е предизвикан од недостаток на белковини во крвта ( инхибитори на Ц1 естераза ) кои нормално ја потиснуваат активирањето на системот за дополнување. Резултираната преголема стимулација на овој систем доведува до производство на воспалителни анафилатоксини, што влијае на протокот на телесните течности помеѓу васкуларниот систем и телесните ткива. Овој недостаток е одговорен за околу 80–85% од случаите.
ХАЕ тип II поретко се среќава во форма на ова нарушување и опфаќа 15-20% од случаите. Во овој тип, се произведуваат атипични C1-инхибитори белковини кои се помалку способни да го потиснат активирањето на системот за комплементарни елементи. Како ХАЕ тип I, ова резултира во прекумерно стимулирање на овој систем.
ХАЕ тип III е ретка и е документирана само неодамна. За разлика од типовите I и II, оваа форма не изгледа дека е поврзана со недостаток на Ц1-инхибитор. Овој вид главно влијае на жените и се чини дека е под влијание на контакт со естрогени, како и со терапија за замена на хормони (на пр. Орални контрацептиви). Неговата патогенеза се смета за зголемена активност на ензимот киногеназа, што доведува до пораст на нивоата на брадикинин. Другите пациенти со типот III HAE имаат промени во генот F12, кој кодира белковина која учествува во коагулација на крв. Некои пациенти со типот III HAE имаат мутација во генот F12 кој произведува белковина вклучена во згрутчување на крвта. Поради резултатите од генетскиот тест на 4 погодени германски семејства, се верува дека овој вид на состојба е предизвикана од ген што предизвикува болести во хромозомот 5q.35.2-q35.3.
Превенција
Третманот со АКЕ инхибитори е контраиндициран во оваа состојба, бидејќи овие лекови може да доведат до акумулација на брадикинин, што може да ги расипе епизодите на болести.
Долгорочни
Во 2018 година, Управата за храна и лекови на САД го одобрил ланаделумаб, инективно моноклонално антитело, за да спречи напади на ХАЕ типови I и II кај пациенти постари од 12 години. Lanadelumab инхибира ензим плазма каликреин, која го ослободува кинини брадикинин и kallidin од нивните кининогенски претходници и е произведен во вишокот кај поединци со видови ерозии I и II.
Краток термин
Краткорочната превенција нормално се администрира пред операција или стоматолошки третман. Во Германија, концентратот Ц1-ИНХ се користи за ова и се дава на 1-1,5 часа пред постапката. Во земји каде што концентратот на C1-инхибитор не е достапен или е достапен само во итни случаи (ларингеален едем), третманот со високи дози на андрогин се администрира 5-7 дена.
Управување
Целта на акутниот третман е да се запре прогресијата на едемот што е можно побрзо, што може да биде заштеда на живот, особено ако отокот е во гркланот. Во Германија, повеќето акутни третмани се состојат од Ц1 инхибитор концентрат од крв на дарител, кој мора да се администрира интравенски; меѓутоа, во повеќето европски земји, Ц1 инхибиторот на инхибиторот е достапен само за пациенти кои учествуваат во специјални програми. Во итни ситуации кога не е достапен концентрат на C1 инхибитор, свежата замрзната плазма (FFP) може да се користи како алтернатива, бидејќи содржи и C1 инхибитор.
Другите модалитети за третман можат да ја стимулираат синтезата на C1 инхибиторот или да ја намалат потрошувачката на инхибитори на Ц1. Прочистениот инхибитор Ц1, добиен од човечка крв, се користи во Европа уште од 1979 година. Неколку третмани со инхибитори на Ц1 сега се достапни во Управата за храна и лекови на САД и два производи за инхибитори на Ц1 сега се достапни во Канада. Беринерт П (ЦСЛ Беринг), кој е пастеризиран, беше одобрен од ФДА во 2009 година за акутни напади. Cinryze (ViroPharma), кој е нанофилтриран, беше одобрен од ФДА во 2008 година за профилакса. Руконест (Фармирање) е рекомбинантен инхибитор на Ц1 одобрен во САД и Европа што не носи ризик од пренесување на заразни болести како резултат на патогени кои се носат од крв.
Лекот екалантид го инхибира пластичниот каликреин и беше одобрен од ФДА (но не и во Европа) за акутни напади во 2009 година. Icatibant го инхибира рецепторот на брадикинин Б2 и беше одобрен во Европа и САД. Во ХАЕ, можеби ќе треба да се избегнат специфични стимули што претходно довеле до напади. Не реагира на антихистаминици, кортикостероиди или епинефрин.
Прогноза
Околу 25% од погодените умираат во првите две децении од животот, главно заради недостаток на третман.
Епидемиологија
Податоците за епидемиологијата на ангиоедем се ограничени. Инциденцата на ХАЕ е една од 10,000-50,000 луѓе во САД и Канада. Стапката на морталитет се проценува на 15-33%, што резултира главно од ларингеален едем и асфиксија. ХАЕ доведува до 15.000-30.000 посети на одделот за итни случаи годишно.
Организации на пациенти
Постојат национални здруженија за пациенти со ХАЕ и нивните семејства во голем број на земји низ целиот свет. Овие национални здруженија се членови на глобалната организација ХАЕи - Меѓународна организација на пациенти за недостатоци на Ц1-инхибитор. ХАЕи е посветена на подигање на свеста за недостатоците на Ц1 инхибиторот низ целиот свет. Тоа е непрофитна меѓународна мрежа основана за промовирање на соработка, координација и споделување информации помеѓу специјалисти од ХАЕ и национални здруженија на пациенти со ХАЕ, со цел да се олесни достапноста на делотворна дијагноза и управување со недостатоци на инхибитори на Ц1 низ целиот свет.
Фондот за помош АД е американска непрофитна организација која нуди ко-плати помош за лекови кои третираат ХАЕ и е отворена за сите американски граѓани или имигранти кои пристигнале во земја, кои имаат осигурување.
Истражување
Во тек е клиничкиот развој на неколку нови активни супстанции, кои интервенираат во процесот на заболување на различни начини.
Фарминг групата НВ објави на 24 јуни 2010 година дека Европската агенција за лекови донесе позитивно мислење за конвест алфа (трговско име Руконест), Ц1-инхибитор за третман на акутни напади на ангиоедем.
Екалантид, инхибитор на пептид на каликреин, доби статус на сирачиња за ХАЕ и покажа позитивни резултати во испитувањата во фаза III.
Icatibant (се продава како Фиразир) е селективен антагонист на рецепторот на брадикинин, кој е одобрен во Европа и беше одобрен во САД од ФДА во август 2011 година. По првичните гранични резултати, оваа дрога се покажа како ефикасна во испитувања во фаза III. Киризе е одобрен од ФДА во октомври 2008 година.
Знаме на Џорџија
Во грбот, лакот го симболизира уставот на државата, додека столбовите ги претставуваат трите гранки на власта односно поделба на власта. Зборовите на државното мото „Мудрост, правда и умереност“ се обвиткани околу столбовите, чувани од машка фигура облечена во колонијална облека од Американската војна за независност. Во рацете, меч е извлечен за да ја претставува одбраната на уставот на државата со мотото на Соединетите Држави, „ Во Бог веруваме“, прикажано под овие елементи.
Целокупниот дизајн се базира на Првото национално знаме на Конфедерацијата. Од гласањето на Мисисипи за промена на дизајнот на нивното знаме во 2020 година, знамето на Џорџија останува едно од ретките државни знамиња со референци на Конфедерацијата. Тоа е едно од трите американски државни знамиња со зборовите „In God We Trust“, а другите две се знамињата на Флорида и Мисисипи.
Африканско првенство во ракомет за жени 1994
Африканско првенство во ракомет за жени 1994 — 11-то Африканско првенство во ракомет за жени кое се одржало во градот Тунис, Тунис во периодот од 5 ноември до 24 ноември. Вкупно учествувале 6 репрезентации. Ангола победил на турнирот.
Првенството од страна на Меѓународната ракометна федерација било прифатено како квалификациски турнир за Светското првенство кое се одржало во австрија и Унгарија, во 1995 година.
Кула Бретања
Кула Бретања — 37-катен облакодер кој се наоѓа во средиштето на Нант помеѓу главната сообраќајница, Кур де 50 отаж (Cours des 50 Otages) и Плас Бретањ (Place Bretagne). Била отворена на 18 ноември 1976 година, во 17:00 часот.
Со вкупна висина од 144 метри, доминира на хоризонтот на градот Нант и е трета највисока зграда во Франција вон Париз, по Тур Пар-Дие во Лион и кулата CMA CGM во Марсеј. Антените достигнуваат 25 метри над најгорниот кат.
Иницирана од Андре Морис, тогашниот градоначалник на Нант, зградата била проектирана од францускиот архитект Клод Деворсин во 1960-тите. До нејзиното завршување во 1970-тите, јавната естетика била променета и зградата била економско промашување, долго време била главно празна. Подоцна била користена за владини канцеларии.
Историја
Кулата се наоѓа во стар дел во средиштето на градот наречен Ле Марши („Le Marchix“). Оваа стара средновековна четврт се сметала за валкана и опасна долго пред американското бомбардирање во 1943 година, кое значително го оштетило.
За време на повоената обнова, изградбата на две важни модернистички згради долж Плас де Бретањ, во кои се сместени Министерството за финансии, зградата за социјално осигурување и главната пошта, ги инспирирало властите да изградат облакодер во близина. Кулата Бретања требало да ја претставува економската моќ на градот и да му ја прикаже пред светот.
Во 1966 година, со охрабрување на жителите на Нант, група наречена SELA (Société d'Equipement de Loire Atlantique) била задолжена за развој на проектот. СЕЛА побарала од Клод Деворсин, денес заборавен архитект, и Марсел Андре, инженерски советник, да го реализираат проектот. Во 1968 година, планот бил да се изгради шесткатна паркинг гаража во основата на кулата, комплетирана со бензинска пумпа, до која автомобилите би можеле да пристапат преку надворешна рампа. Следните три нивоа требало да бидат трговски центар со простор за 25 бутици и ресторан. Канцелариите би ги зазеле останатите катови освен последниот кат, во кој би бил сместен ресторан од кој би се имало панорамски поглед на околината. Изградбата започнала на 30 септември 1971 година и требало да биде завршена до летото 1974 година. Сепак, изградбата се одолговлекувала со голем број доцнења, главно поради непредвиден број промени на плановите за време на изградбата. Конечно, по пет години работа, кулата била отворена во 1976 година.
Со завршувањето кулата не наишла на добар прием. Биле потребни десет години за да се испланира и изгради, а менталитетот се променил од 1960-тите. По изградбата зградата се сметала за симбол на нечовечки урбанизам сосредоточен на заработка и архитектонска грешка што го искривува традиционалниот градски пејзаж.
Исто така претставувала економски неуспех, долго време останала главно празна, делумно поради високата кирија. Ресторанот на 29. кат набрзо бил затворен поради технички проблеми, а бесплатните посети на набљудувачницата биле прекинати по честите самоубиства. Исто така, не бил отворен ниеден бизнис во основата на кулата како што било првично замислено. За да се искористат 16.000 квадратни метри од деловниот простор, градската власт одлучила да премести дел од своите административни канцеларии во кулата.
Технички детали
Кулата, висока 144 метри, има осум лифта, седум ескалатори и резервоар за вода на кровот кој може да собере 91.000 литри. Поради промени во плановите, зградата сега има седум нивоа на паркинг, три „приземје“, „ниво нула“ (која се наоѓа на 66 ft над нивото на улицата) и 29 ката канцеларии на врвот од неколку ката кои содржат машини. Даночното биро, Метроцентарот на Нант и канцелариите на градското Биро за вработување заземаат три четвртини од просторот на зградите. Речиси 800 луѓе работат во кулата секој ден. Со кулата управува група косопственици составени главно од банки, но и градската власт.
Кулата денес
До крајот на 20 век, жителите на Нант, по долги поплаки за крутото и монолитно присуство на кулата, почнале со немилост да ја прифаќаат кулата. Постепеното прифаќање на кулата може да се види бидејќи таа почнала да се појавува на голем број поштенски картички, нешто што претходно било незамисливо, и се споменувала на летоците што ги дистрибуирала канцеларијата за туризам.
Терасата на 32. кат била повторно отворена на 15 јуни 2012 година, откако била затворена повеќе од 10 години. Целосно реновирана и обезбедена, се користи како ресторан, а неговиот распоред сугерира огромно птичјо гнездо, па оттука и името на ресторанот, Ле Ни („Гнездото“). Терасата дава целосен поглед од 360 степени на градот и неговата околина.
Африканско првенство во ракомет за жени 1996
Африканско првенство во ракомет за жени 1996 — 12-то Африканско првенство во ракомет за жени кое се одржало во градот Котону, Бенин. Вкупно учествувале 7 репрезентации. Брегот на Слонова Коска победил на турнирот.
Првенството од страна на Меѓународната ракометна федерација било прифатено како квалификациски турнир за Светското првенство кое се одржало во Германија, во 1997 година.
Знаме на Илиноис
Знаме на Илиноис — еден од симболите на сојузната американска држава Илиноис.
Знамето на државата Илиноис се состои од грбот на Илиноис на бела позадина, со зборот „Илиноис“ под грбот. Сегашниот грб бил усвоен во 1869 година, знамето со централните елементи на грбот било усвоено во 1915 година, а зборот Илиноис бил додаден на знамето во 1970 година.
Опис
Сегашното знаме го прикажува Големиот грб на Илиноис, кој првично бил дизајниран во 1819 година и го имитирал Големиот грб на Соединетите Држави. Во клунот на орелот стои транспарент со државното мото „Државен суверенитет, национален сојуз“. Датумите на грбот, 1818 и 1868 година, ја претставуваат годината кога Илиноис станала држава и годината во која грбот бил редизајниран од Шерон Тиндејл. Иако „Државен суверенитет“ е на прво место во мотото, „Држава“ е на дното, а „Суверенитет“ е наопаку.
Знамето е едно од десетте американски државни знамиња на кои има орел, заедно со знамињата на Ајова, Мичиген, Мисури, Њујорк, Северна Дакота, Орегон, Пенсилванија, Јута и Вајоминг.
Гуна
Гуна или гуња - селска топла горна облека сошиена од шајак. Била изработена од клашна од природна темна волна, поставена, долга до колената и украсена со гајтани. Гуната претставувала статусен симбол, го изразувал социјалниот и економскиот статус на личност што го носела. Била носена сѐ до втората половина на 19 век.
Изглед и изработка на гуната
Гуната ретко се произведувала во домашна изведба, главно била изработувана во работилници. Жените подготвувала груб текстил – аба, од кој се изработувала гуната. Главно тоа била ткаенина од волна, ретко од козина, која се ткаела на хоризонтален разбој. После ткаењето, платното се валало во валавици за да се добие покомпактна текстура. Постапката на валање се комбинирало со удари со дрвени удиралки и вода. После валањето и сушењето, ткаенината се боела. Гуните можело да имаат украси и везови, украсите на гуните биле изработувани со пришивање на парчиња сукна, а везот бил изведуван на основата со волнени и свилени гајтани. Гајтанот се усукувал, а потоа се зацврстувал на облеката. Некои занаетчии имале чираци чија единствена задача била да усукуваат гајтани. Колку што гајтаните биле пораскошни тоа значело дека нарачателот бил побогат и дека занаетчијата бил многу вешт. Украсувањето на гуната можело да трае и по неколку месеци, во зависност од сложеноста на украсите.
Аџиите на поклонение носеле гуна изработена од тенка црна чоја со широки ракави без украси која се викала либаде.
Обликопомнечка легура
Обликопомнечка легура — легура што го памети својот облик. Ако таков материјал се деформира на ниска температура, ќе се врати во првобитниот облик кога ќе се загрее над одредена критична температура. На температури над критичната температура, обликопомнечкиот материјал се однесува супереластично (се враќа во првобитниот облик по деформацијата веднаш по растоварувањето, без загревање).
За првпат, појавата на обликопомнење била забележана во 1950-тите во случајот на легурата Ni-Ti, која подоцна била именувана нитинол, што е акроним за NIckel TItanium Naval Ordnance Laboratories, каде што оваа појава за првпат била забележана. Дури и денес, легурата Ni-Ti е најкористена меѓу обликопомнечките материјали, бидејќи има најповолни механички својства од сите, а стабилноста на обликопомнењето е исто така добра. Слаба особина на оваа легура е високата цена. Легурите на основа на бакар се поевтини (на пр. Cu-Zn-Al или Cu-Al-Ni, итн.), но имаат послабо обликопомнење. Познати се исто така и железни легури со обликопомнење, но тие се користат само во конкретни случаи. Денес ги познаваме и обликопомнечки полимери и керамика.
Појавата на обликопомнење кај металните легури може да се објасни со дејството на мартензитната трансформација. При оваа трансформација, кристалната структура на легурата се менува кога температурата се менува. Се вели дека легурата има различни фази. Фазата на висока температура се нарекува австенит, а фазата на ниска температура се нарекува мартензит. Температурата при која легурата се менува од една фаза во друга зависи од составот на легурата и може да се промени со промена на сразмерот на хемиски елементи или додавање на легирани елементи.
Поедноставно, австенитната структура е подобро подредена од мартензитната, така што легурата секогаш се враќа во првобитниот облик кога преминува од мартензит во австенит. Поради понискиот ред на подреденост на мартензитот, има повеќе можности за создавање на мартензитна структура, така што материјалот не го памети обликот во оваа фаза (зборуваме за еднонасочно обликопомнење). Со посебен термомеханички третман, можно е да се постигне и обликопомнење во мартензитната фаза, кое се нарекува двонасочно обликопомнење, но стабилноста на ова помнење е слаба.
Неопходен услов за појава на обликопомнење е присуство на мартензитна трансформација, која мора да биде реверзибилна. Ја знаеме и неповратната мартензитна трансформација, која се одвива на пр. кај челикот. Услов за реверзибилност на трансформацијата е да не се јавуваат деформации во кристалната решетка поради лизгање. Во пракса, невозможно е да се осигура дека не се случуваат неповратни деформации за време на мартензитната трансформација, така што стабилноста на обликопомнењето е ограничена. Со други зборови: кога транзицијата од мартензит кон австенит и обратно постојано се повторува, доаѓа до губење на помнењето. Бројот на повторувања пред да дојде до значително губење на помнењето зависи од материјалот и нивото на стрес. За легурата Ni-Ti, на пр. може да се достигне редослед од 100.000 - 1.000.000 повторувања без значително губење на помнењето.
Африканско првенство во ракомет за жени 1998
Африканско првенство во ракомет за жени 1998 — 13-то Африканско првенство во ракомет за мажи кое се одржало во градот Јоханесбург, Јужноафриканска Република. Вкупно учествувале 6 репрезентации. Ангола победил на турнирот.
Знаме на Северна Дакота
Знамето на Северна Дакота ја претставува американската држава Северна Дакота. Усвоен на 11 март 1911 година, неговиот дизајн е речиси точна копија на знамето на единицата што го носел државниот контингент во Филипинско-американската војна на сино поле.
Историја
Дизајнот на знамето било усвоен од Законодавното собрание на Северна Дакота на 3 март 1911 година, иако бојата не беше прецизно наведена во тоа време. Законодавството во 1943 година го усогласила знамето со оригиналниот банер на војниците, кој е изложен во Центарот за наследство на Северна Дакота во Бизмарк. Знамето наликува и на Големиот печат на САД.
Дизајн и спецификации
Официјалните пропорции на знамето се 33:26, значително пократки од многу други државни знамиња; сепак, во пракса, знамето се произведува и продава во сооднос 5:3. Државниот код наведува дека знамето мора да биде изработено од сина свила или некој друг материјал што е способен
Според законот, дизајнот на знамето е идентичен со оној што го носела Првата пешадија на Северна Дакота за време на Шпанско-американската војна и Филипинско-американската војна.
Тоа е едно од десетте американски државни знамиња на кои има орел, заедно со оние на Илиноис, Ајова, Мичиген, Мисури, Њујорк, Орегон, Пенсилванија, Јута и Вајоминг.
Кaнтeн Aлис
Кaнтeн Aлис (Quentin Halys); (роден на 26 октомври 1996 година) — француски професионален тенисер. Највисок пласман на АТП списокот во сингл имал на 16 јануари 2023 година - 61. место, а во двојки на 3 октомври 2023 бил на 129. место. Има освоено шест титули во сингл на АТП челинџер турнеите и седум во двојки.
Небесен меридијан
Небесен меридијан — замислената голема кружница која минува низ небесните полови, како и зенитот и надирот од местото на набљудување. Затоа, на него лежат и северната и јужната точка на хоризонтот, и тој е нормален на небесниот екватор и хоризонт. Меридијаните, било небесни или географски, се определуваат со замислени прави кои минуваат низ Земјината вртежна оска. За дадено место што не е во географски пол, постои единствена меридијанска рамнина во ова осно шило низ тоа место. Пресекот на оваа рамнина со Земјината површина е географскиот меридијан, а пресекот на рамнината со небеснаа сфера е небесниот меридијан за тоа место и време.
Постојат неколку начини да се подели перидијанот во полукруг. Во хоризонтскиот координатен систем, меридијанот на набљудувачот е поделен на половини со завршетоци во северната и јужната точка. Горниот меридијан на набљудувачот минува низ зенитот, а пак долниот меридијан минува низ надирот. Поинаку кажано, меридијанот е поделен на месниот меридијан, полукружницата која ги содржи зенитот на набљудувачот и двата небесни пола, и спротивниот полукруг, на кој лежат наридор и двата пола.
На секој еден ѕвезден ден/ноќ, небесното тело делува како да патува преку или го преминува горниот меридијан на набљудувачот како што се врти Земјата, бидејќи меридијанот е неподвижен на месниот хоризонт. При кулминација, телото стапува во допир со горниот меридијан и ја достигнува највисоката точка на небото. Времето на кулминација се определува користејќи ја ректасцензијата телото и месното ѕвездено време (погл. часовен агол).
Поимот „меридијан“ доаѓа од латинскиот збор meridies што значи „пладне“ или „југ“, бидејќи небесниот екватор изгледа наклонет јужно од северната полутопка.
Адисонова болест
Адисонова болест (Addison Disease / MKB E 27.1), позната и како примарна надбубрежна инсуфициенција и хипокортизолизам, — долгорочно ендокрино нарушување во кое надбубрежните жлезди не произведуваат доволно стероидни хормони. Hадбубрежните жлезди се парни жлезди сместени над бубрезите. Секоја надбубрежна жлезда има своја кора и јадро кои се различни во структурата и функцијата. Кората на надбубрежните жлезди произведува хормони кортизол, алдостерон и андроген, а јадрото на надбубрежната жлезда произведува хормони адреналин и норадреналин. Симптомите обично се појавуваат полека и може да вклучуваат болки во стомакот и слабеење. Може да се појави и затемнување на кожата во одредени делови од телото. Под одредени околности, може да настане надбубрежна криза со низок крвен притисок, повраќање, болка во долниот дел на грбот и губење на свеста. Кризата на надбубрежните жлезди може да биде предизвикана од стрес, како на пример од повреда, операција или инфекција.
Третманот вклучува замена на отсутните хормони. Ова вклучува земање на кортикостероид, како што се хидрокортизон и флудрокортизон. Овие лекови обично се пијат. Потребна е доживотна, континуирана терапија со замена на стероид, со редовно следење на други здравствени проблеми. Исхраната со сол може да биде корисна кај некои луѓе. Ако симптомите се влошат, се препорачува инјекција на кортикостероид и луѓето треба да носат доза со нив. Честопати, потребни се и големи количини на интравенски течности со шеќерната декстроза. Без третман, надбубрежната криза може да резултира со смрт.
Адисоновата болест влијае на околу 0,9 до 1,4 на 10 000 луѓе во развиениот свет. Се јавува најчесто кај средовечни жени. Секундарната адренална инсуфициенција е почеста. Долгорочните исходи со третманот се обично добри. Името го носи по Томас Адисон, кој дипломирал на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Единбург, кој за првпат ја опишал состојбата во 1855 година. Поимот „адисон“ се користи за да се опишат одликите на состојбата, како и луѓето со Адисонова болест.
Знаци и симптоми
Симптомите на Адисоновата болест се развиваат постепено. Симптомите може да вклучуваат замор, слабост на мускулите, губење на тежината, гадење, повраќање, губење на апетит, раздразливост, депресија и дијареа. На некои луѓе им се отвора апетит за солена храна поради губење на натриум преку урината. Може да се види хиперпигментација на кожата, особено кога лицето е изложено на сонце, како и затемнување на палмарната бразда, неодамнешни лузни, границата со вермилион на усните и гениталиите. Овие промени на кожата не се среќаваат кај секундарниот и терцијарниот хипоадренализам.
На физички преглед, овие клинички знаци може да се забележат:
Адисоновата болест е поврзана со развој на други автоимуни заболувања, како што се прв тип на дијабетес, болест на штитната жлезда ( тироидитис на Хашимото ), целијачна болест или витилиго. Адисоновата болест може да биде единствената манифестација на недијагностицирана целијачна болест. И двете болести ги делат истите генетски фактори на ризик ( HLA-DQ2 и HLA-DQ8 хаплотипи).
Присуството на Адисонова болест во прилог на мукокутана кандидијаза, хипопаратироидизам, или и двете, се нарекува автоимун полиендокрин синдром од првиот тип Присуството на болеста покрај автоимуната болест на штитната жлезда, дијабетес од првиот тип или и двете, се нарекува автоимун полиендокрин синдром од втор тип.
Адренална криза
„Адренална криза“ или „Адисонска криза“ е констелација на симптоми што укажува на тешка надбубрежна инсуфициенција. Ова може да биде резултат на претходно недијагностицирана Адисонова болест, процесот на заболување одеднаш да влијае на функцијата на надбубрежните жлезди (како што се крварење на надбубрежната жлезда), или интеркурентен проблем (на пр. инфекција, траума) кај некој каде што е откриена Адисонова болест. Тоа е медицинска итна состојба и потенцијално опасна по живот, што бара итен третман.
Карактеристични симптоми се:
Причини
Причините за инсуфициенција на надбубрежните жлезди можат да се категоризираат според механизмот преку кој тие предизвикуваат надбубрежните жлезди да произведуваат недоволен кортизол. Тие се надбубрежна дисгенеза (жлездата не е формирана соодветно за време на развојот), нарушена стероидгенеза (жлездата е присутна, но е биохемиски неспособна да произведува кортизол) или уништување на надбубрежната жлезда (процеси на болести што доведуваат до оштетување на жлезда).
Уништување на надбубрежните жлезди
Автоимуниот адреналитис е најчеста причина за заболување од Адисоновата болест во индустријализираниот свет. Автоимуното уништување на надбубрежниот кортекс е предизвикано од имунолошка реакција против ензимот 21-хидроксилаза (феномен за првпат опишан во 1992 година). Ова може да биде изолирано или во контекст на автоимуно полиендокриниот синдром (APS тип 1 или 2), во кое може да бидат опфатени и други органи што произведуваат хормони, како штитната жлезда и панкреасот.
Уништувањето на надбубрежните жлезди е исто така одлика на адренолеукодистрофија и кога надбубрежните жлезди се вклучени во метастази, хеморагија (на пример, во синдромот Ватерхаус-Фридрихсен или синдром на антифосфолипид ), посебни инфекции ( туберкулоза, хистоплазмоза, кокцидиоидомикоза ) или таложење на абнормална белковина во амилоидоза.
Адренална дисгенеза
Сите причини во оваа категорија се генетски и, генерално, многу ретки. Овие вклучуваат мутации на SF1 факторот на транскрипција, вродена надбубрежна хипоплазија поради гените мутации DAX-1 и мутации на генот на рецепторот ACTH (или сродните гени, како што е во синдромот Triple-A или Allgrove). Мутациите DAX-1 може да се појават во синдром со недостаток на глицерол киназа со голем број други симптоми кога DAX-1 ќе се избрише заедно со голем број други гени.
Нарушена стероидгенеза
За да се формира кортизол, надбубрежната жлезда бара холестерол, кој потоа се претвора биохемиски во стероидни хормони. Прекините во испораката на холестерол вклучуваат Синдром-Лемли-Опиц синдром и абеталипопротеинемија.
Знаме на Арканзас
Знамето на Арканзас, познато и како знаме на Арканзас, се состоело од црвено поле наполнето со голема бела пастила со сина граница (или дијамант). Дваесет и девет ѕвездички со пет краци се појавуваат на знамето: дваесет и пет мали бели ѕвезди во сината граница и четири поголеми сини ѕвезди во белиот дијамант. Натписот „ARKANSAS“ се појавувал во сина боја во белата пастила, со една ѕвезда горе и три ѕвезди одоздола. Ѕвездата горе и двете надворешни ѕвезди долу насочени нагоре; внатрешната ѕвезда долу покажувала надолу. Знамето е дизајнирано од Вили К. Хокер од Вабасека, член на Поглавјето Пајн Блаф на Здружението на ќерките на американската револуција во Арканзас.
Адисонова болест
Нарушена стероидгенеза
Од проблемите со синтезата, вродената надбубрежна хиперплазија е најчеста (во различни форми: 21-хидроксилаза, 17-хидроксилаза, 11β-хидроксилаза и 3β-хидроксистероидна дехидрогеназа ), липоиден CAH поради недостаток на мутации на СТАР и митохондриска ДНК. Некои лекови се мешаат со ензими на синтеза на стероид (на пр., Кетоконазол ), додека други го забрзуваат нормалното разложување на хормоните од црниот дроб (на пр. Рифампицин, фенитоин ).
Знаме на Арканзас
Историја
Во 1912 година, Пајн Блаф поглавјето на ќерките на американската револуција одлучи да го претстави новонарачаниот воен брод УСС <i id="mwGg">Арканзас</i> со официјално државно знаме. Поглавјето го контактираше државниот секретар на Арканзас, Ерл Е. Хоџис, барајќи информации за тоа како да се добие државното знаме. Потоа, Хоџис го информираше поглавјето дека всушност не постоело такво државно знаме. Со поддршка на Хоџ, „Pine Bluff Chapter“ започна државен натпревар за дизајнирање на ново државно знаме. Била именувана комисија и побара да се достават дизајни на разгледување. Дизајнот на Хокер бил „правоаголно поле со црвено, на кое е поставен голем бел дијамант, граничи со широка лента од сина боја. Преку дијамантот е зборот „АРКАНСАС“, (поставен таму по барање на комитетот) „и сините ѕвезди, една горе, две под зборот. На сината лента се поставени 25 бели ѕвезди.“ Ова знаме било усвоено од законодавниот дом на Арканзас на 26 февруари 1913 година.
Адисонова болест
Предложени одлики
Рутинските лабораториски истражувања може да покажат:
Знаме на Арканзас
Историја
Во 1923 година, законодавецот додаде четврта ѕвезда, претставувајќи ги Конфедеративните држави. Оваа четврта ѕвезда првично била поставена така што имала две ѕвезди над името на државата и две подолу; ова требаше да ги вклучи Конфедеративните држави заедно со Франција, Шпанија и Соединетите Држави. Бидејќи ова ги наруши другите две значења на првобитните три ѕвезди, законодавниот дом го поправи ова во 1924 година со поставување на четвртата ѕвезда над „АРКАНСАС“ и оригиналните три ѕвезди под неа, како што е денес. Дизајнот од 1924 година бил потврден како закон во 1987 година со Законот 116, потпишан од гувернерот Бил Клинтон.
Адисонова болест
Тестирање
Во сомнителни случаи на Адисоновата болест е демонстрација на ниско ниво на надбубрежниот хормон дури и по соодветна стимулација (наречен тест за стимулација на ACTH или синактен тест ) со синтетички хипофизата ACTH хормон тетракозактид кој е потребен за дијагноза. Се изведуваат два теста, краток и долг тест. Дексаметазон не реагира со реакција и може да се администрира и за време на тестирањето.
Знаме на Арканзас
Историја
Во 2011 година, Законот 1205 (поранешен предлог-закон за дом 1546) бил потпишан од гувернерот Мајк Биби, додавајќи уште некои детали на знамето. Во однос на боите, црвената и сината боја што се користат на знамето на Арканзас се Old Glory Red и Old Glory Blue. Законот, исто така, наведе дека знамињата купени од државниот секретар мора да бидат произведени во Соединетите држави.
Дизајнот на Хокер имала правоаголно црвено поле на кое беше центриран бел ромб дијамант граничи со дваесет и пет бели ѕвезди на сина лента. Три сини ѕвезди, центрирани на хоризонталната оска на знамето на бело поле во ромбот, го комплетираа планот.
Во 2018 година, оригиналното државно знаме на Арканзас од 1913 година и верзијата од 1923 година биле подложени на трошоци за реставрација од околу 20.000 американски долари.
Знамето на државата Арканзас денес се вее над илјадници владини и приватни локации низ државата. Кодексот на Арканзас наведува неколку спецификации во врска со знамето, вклучително и прилики кога може да се вее на половина копје и да се бара да се вее во секое јавно училиште во државата, истакнато на истиот столб како и националното знаме.
Симболизам
Елементите на знамето имаат сложена симболика. Според државниот закон од 1987 година кој го дефинира знамето, дијамантот го претставува статусот на Арканзас како „единствена држава со дијамант во Унијата “. ( Кратер на дијаманти Државниот парк беше единствениот рудник за дијаманти во Северна Америка во тоа време, пред поновите откритија во Колорадо и Монтана . Сепак, државниот парк сè уште е единственото место каде што јавноста може да бара и да ги чува дијамантите. )
Бројот (25) на бели ѕвезди околу границата на дијамантот ја претставува позицијата на Арканзас како 25-та држава што се приклучува на Унијата.
Ѕвездата над „АРКАНСАС“ ја претставува Конфедерацијата, во која Арканзас бил примен на 18 мај 1861 година.
Трите ѕвезди под „ARKANSAS“ имаат три посебни значења:
Статутот наведува дека двете надворешни, насочени нагоре ѕвезди од трите се сметаат за „ѕвезди близначки“ што ги претставуваат „државите близначки“ Арканзас и Мичиген, за кои тврди дека биле примени заедно на 15 јуни 1836 година. Сепак, тој дел од статутот содржи две неточности:
Во 2001 година, истражувањето спроведено од Северноамериканското вексилолошко здружение (НАВА) го постави знамето на државата Арканзас на 45-то место по квалитет на дизајнот од 72-те рангирани знамиња на канадски провинции, американски држави и територии на САД.
Поздрав
Законот за дефинирање на знамето дефинира и текст што треба да се користи при поздравувањето на знамето: „Го поздравувам знамето на Арканзас со неговиот дијамант и ѕвезди. Ти ја ветуваме нашата лојалност.“ Поздравот го напиша авторката Вирџинија Белчер Брок.
Адисонова болест
Тестирање
Краткиот тест го споредува нивото на кортизол во крвта пред и по 250 микрограми тетракосактид (интрамускулна или интравенска). Ако, еден час подоцна, плазмата кортизол надминува 170 nmol / l и се зголеми за најмалку 330 nmol / l на најмалку 690 nmol / l, исклучување на надбубрежната жлезда. Доколку краткиот тест е абнормален, долгиот тест се користи за да се направи разлика помеѓу примарната надбубрежна и секундарната адренокортикална инсуфициенција.
Може да се извршат други тестови за да се направи разлика помеѓу различните причини за хипоаденаренализам, вклучително и нивото на ренин и аденонокортикотропен хормон, како и медицинска обработка - обично во форма на ултразвук, компјутерска томографија или магнетна резонанца.
Адреналеукодистрофијата и поблагата форма, адреномиелонеуропатија предизвикуваат надбубрежна инсуфициенција во комбинација со невролошки симптоми. Се проценува дека овие болести се причина за надбубрежна инсуфициенција кај околу 35% од дијагностицирани мажи со идиопатска Адисонова болест и треба да се земат предвид при диференцијална дијагноза на кое било машко со надбубрежна инсуфициенција. Дијагнозата се прави со тест на крвта за откривање на масни киселини на многу долг ланец.
Одржување
Третманот за Адисонова болест вклучува замена на исчезнатиот кортизол, понекогаш во форма на таблети хидрокортизон или таблети преднизони во режим на дозирање што ги имитира физиолошките концентрации на кортизол. Алтернативно, една четвртина преднизолон може да се користи за еднаков глукокортикоиден ефект како хидрокортизон. Третманот е обично доживотен. Покрај тоа, многу луѓе бараат флудрокортизон како замена за исчезнатиот алдостерон.
Луѓето со болеста често се советуваат да носат информации за нив (на пр., Во форма на нараквица MedicAlert или информативна картичка) за внимание на персоналот на итни медицински услуги, кои можеби ќе треба да ги задоволат нивните потреби. Исто така, се препорачува да се носат игла, шприц и инекции форма на кортизол за итни случаи. Лицата со Адисонова болест се советуваат да ги зголемуваат своите лекови за време на периоди на заболување или кога се подложени на операција или стоматолошки третман. Потребна е итна медицинска помош кога се појавуваат тешки инфекции, повраќање или дијареа, бидејќи овие состојби можат да предизвикаат адисонска криза. Лицето кое повраќа може да бара инјекции на хидрокортизон.
Криза
Стандардна терапија вклучува интравенски инјекции на глукокортикоиди и голем обем на интравенски солен раствор со декстроза ( глукоза ). Овој третман обично носи брзо подобрување. Ако интравенски пристап не е веднаш достапен, може да се користи интрамускулна инјекција на глукокортикоиди. Кога лицето може да пие течности и лекови, количината на глукокортикоиди се намалува сè додека не се постигне доза на одржување. Ако алдостерон е дефицитар, терапијата за одржување вклучува и орални дози на флудрокортизон ацетат.
Прогноза
Резултатите се обично добри кога се прима терапија. Повеќето луѓе може да очекуваат да живеат релативно нормални животи. Некој со заболување треба да биде набудуван на симптоми на „кризата на Адисон“ додека телото е затегнато, при ригорозно вежбање или ако е болен, честопати им е потребен итен третман со интравенски инјекции за лекување на кризата.
Поединци со болест Адисон имаат повеќе од двојно ниво на смртност. Понатаму, лицата со Адисонова болест и дијабетес мелитус имаат скоро 4 пати зголемување на смртноста во споредба со лица со дијабетес.
Епидемиологија
Честотата на стапката на заболување од Адисон кај човечката популација понекогаш се проценува приближно една од 100.000. Некои го ставаат бројот поблизу до 40-144 случаи на милионско население (1 / 25,000–1 / 7,000). Болеста може да влијае на лица од која било возраст, пол или етничка припадност, но обично се јавува кај луѓе на возраст меѓу 30 и 50 години. Истражувањата не покажале значителни предиспозиции засновани врз етничката припадност.
Историја
Адисоновата болест е именувана по Томас Адисон, британскиот лекар, кој прв ја опиша состојбата во „Уставните и локалните ефекти на заболувањето на капсулите на надбраната“ (1855). Тој првично го опиша како „мелазма супраренале“, но подоцна лекарите му го дадоа медицинскиот епоним „Адисонова болест“ како признание за откривањето на Адисон.
Сите шестмина од лицата кои имале Адисонова болест имале туберкулоза на надбубрежните жлезди. Додека истите во 1855 година имале надбубрежната туберкулоза, терминот „Адисонова болест“ не подразбира основен процес на заболување.
Состојбата првично се сметала за форма на анемија поврзана со надбубрежните жлезди. Бидејќи во тоа време малку се знаело за надбубрежните жлезди (тогаш наречени „Капсули супра-бубрежни капсули“), монографијата на Адисон што ја опишува состојбата е изолиран увид. Како што надбубрежните функции станале попознати, монографијата на Адисон станала позната како важен медицински придонес и класичен пример за внимателно медицинско набудување.
Други животни
Хипоаденорекортицизмот е невообичаен кај кучињата, и ретко кај мачките. Поединечни случаи се пријавени во сив печат, црвена панда и лисици.
DIDWW
DIDWW е глобална телекомуникациска компанија специјализирана за Voice over IP (VoIP) и Session Initiation Protocol (SIP).
Основана е во 2004 година и е со седиште во Даблин, Лејнстер, Ирска. Лина Заборас ја извршува функцијата извршен директор на компанијата.
Историја
DIDWW е основан во 2004 година во Даблин, Ирска. Во декември 2019 година, компанијата започна да обезбедува двонасочни СМС услуги во САД и Канада.
Во летото 2021 година, DIDWW соработуваше со PCCW Globa за да ги прошири услугите на SIP trunking во Европа и Азија.
Во 2022 година, Sunrise UPC GmbH, швајцарската телекомуникациска компанија, соработуваше со DIDWW за да го лансира Business Voice International.
Компанијата ја продолжи својата експанзија со партнерство со Telesmart.io во мај 2022 година. Од март 2023 година, решението за SIP trunking на DIDWW стана достапно на Genesys AppFoundry.
DIDWW е специјализиран за обезбедување меѓународно покривање на локални, национални, мобилни, бесплатни гласовни и СМС-овозможени виртуелни телефонски броеви, двонасочни локални и глобални SIP багажници, пристап до локални служби за итни случаи, преносливост на броеви и алатки за избор на броеви. Овозможува пристап до меѓународни телефонски броеви во 81 земја.
Шараф (ракомет)
Шараф – вид шут на голот во ракометот.
Напаѓачот ја фрла топката во една насока со такво ефе така што откога ќе падне на земја ја менува насоката. На овој начин топката го заобиколува голманот. Ваквите удари бараат големо мајсторство, па публиката ги цени и ги наградува со аплауз.
Знаме на Тенеси
Знамето на Тенеси прикажува амблем на црвено поле, со сина лента граничи со бела боја. Амблемот во средината се состои од три ѕвезди на син круг, исто така, со бела граница. Централниот амблем дел од знамето е усвоен како неофицијално лого на државата и се појавува во логоата на некои компании и спортски тимови со седиште во Тенеси. Примерите вклучуваат First Horizon Bank и Tennessee Titans.
Во 2001 година, Северноамериканското вексилолошко здружение ги анкетирала своите членови за дизајните на 72-те американски државни, територијални и канадски знамиња на провинцијата и го рангираше знамето на Тенеси на 14-то место.
Сегашниот дизајн, создаден од капетанот Лерој Ривс од пешадијата во Тенеси и одобрен на 17 април 1905 година, содржи три ленти и три ѕвезди. Ривс рече дека овие се однесуваат на „трите големи поделби на државата“ (можеби значи низинските региони на запад, централните висорамнини и областите на Апалачите), но исто така се вели дека ги претставуваат или тројцата претседатели кои живеел во Тенеси (Ендрју Џексон, Џејмс Полк и Ендрју Џонсон) или приклучувањето на Тенеси во Унијата како трета држава по првичните 13.
Историја
Како што се приближувала Американската граѓанска војна во 1861 година, првично било предложено знаме за државата.