cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фердинанд II (Свето Римско Царство)
Семејство
На 23 април 1600 година во Грац, Фердинанд се оженил со Марија Ана Баварска (1574 - 1616), ќерка на војводата Вилхелм V, и имале седум деца:
На 2 февруари 1622 година во Инсбрук, Фердинанд се оженил со Елеонора Гонзага. Од овој брак не се родиле деца.
Антиминс
Антиминс ἈντιμήνσιονТоа е правоаголно парче ткаенина од лен или свила, обично украсено со претстави на Слегување на Христос од крстот, Четирите евангелисти и натписи поврзани со Страст. Во неа е зашиена мала реликвија на маченик.
Во црковната терминологија антиминс се нарекува едно четириаголно платно, од свила или лен, кое секогаш стои на светиот Престол во Олтарот, а кое е завиткано во илитонот, а се чува под Светото Евангелие. На овој антиминс се служи Божествената Литургија. На него е претставено погребението Христово, со Јосиф и Никодим, и жените мироносици, и четирите евангелисти на четирите агли, а на постарите зачувани антиминси претставен е само крстот Христов, односно распетието. Бидејќи антиминсот е замена за Престол, којшто пак го претставува Гробот Христов, затоа на него се претставува погребението Христово.
Мезечка тврдина
Мезечка тврдина (Неузетикон или Неутзикон ) – средновековна византиска тврдина изградена во 11-12 век западно од денешното село Мезек, општина Свиленград. Сместена е на издолжена тераса, формирана во подножјето на стрмно разделување на североисточните Родопи, кое се вика Св. Марина или Гора. Месното население тврдината ја нарекува „Кале“. Тврдината имала функции на гранично старо утврдување. Ги штитела териториите помеѓу реките Марица и Арда.
Антиминс
Името антиминс е грчко-латинска кованица, од зборовите „анти“ – наместо, и „менса“ – трпеза, маса, односно, наместопрестолие, или подвижен Престол за служење Литургија.
Мезечка тврдина
Местоположба
Тврдината се наоѓа до селото Мезек на надморска височина од околу 210 метра. До неа се пристига по пат од западната страна на селото кој води до врвот Шејновец. Тврдината е на околу километар северно од грчката граница, за што зборува и воениот објект на местото на најисточната кула, изграден во времето на Студената војна.
Тврдината припаѓа на природен резерватприродниот резерват „Калето“ за заштита на карпести формации, објавена за заштитено подрачје со број № 273 во регистарот на заштитени територии во Бугарија.
Антиминс
Во првите векови, кога Црквата била гонета, и Литургијата се служела тајно, (обично врз гробовите или телата на мачениците, во краен случај и врз дланките на ѓаконите или врз градите на епископот) се употребувало платно во кое, при опасност, ги завиткувале светите дарови и бегале на друго место. Кога христијанството станува легално и слободно, почнуваат да се градат храмови врзгробовите на мачениците, а потоа од оваа пракса се воведува правилото, во секој храм, во светиот Престол во Олтарот задолжително да се полагаат свети мошти од свети маченици. Бидејќи антиминсот е замена за Престол, односно подвижен Престол, затоа е воведено и во него задолжително да се полагаат свети мошти од маченици.
Мезечка тврдина
Проучување
Константин Јиречек ги идентификувал урнатините крај с. Мезек со познатата од писмените извори тврдина Неутзикон (гр. Νεούτζικον), која се наоѓала на границата меѓу Пловдивскатата и Одринската средновековна област. Населбата била спомната од Никита Хонијат за настани од 1193 година.
Првите археолошки истражувања на тврдината се извршени во 1930-тите години од арх. д-р Александар Рашенов. Тие се состојат од документација на системот за утврдување и мали проучувања на внатрешноста. Конзервационо-реконструкционите работи на ѕидовите се вршеле во 1963 и 1973 година. Во текот на 1983 година се спроведени поопстојни археолошки ископувања. Притоа бил прецизирана планот на тврдината, системот на одбрана и било разјаснето времето на настанување. Во време на ископувањата не се откриени не биле откриени средновековни материјали порани од 11 век. Најголемо количество било од 13-14 век. Согласно овие податоци настанувањето на тврдината би требало да датира од крајот на 11 и почетокот на 12 век, веројатно за време на владеењето на Алексиj I Комнин. Тврдината се користела до паѓањето на областа под османлиска власт. Во неа биле откриени голем број фрагменти од керамички садови, камени мелници и други предмети за домаќинствата. Биле откриени и два склада со јагленисано жито во нив.
Антиминс
Од XVII век антиминсот станува задолжителен за секој Престол, но можело и без мошти, а подоцна се наредува секој Престол да има антиминс, а во антиминсот да има свети мошти.
Мезечка тврдина
Опис
Мезечката тврдина е неголема, оградена површина од околу 7 декара со облик на неправилен четириаголник со димензии 110/60 m. Ѕидовите се изградени од кршен камен, споени со бел малтер, украсени со три појаси од тули на надворешната страна. Ѕидините завршувале со назабена ограда, која била зачувана до 1900 година. Тогаш таа и дел од тврдината биле разрушени со цел камењата да се искористат за градба на турски касарни во Свиленград. Најмногу настрадале северните ѕидини. Тие се зачувани до теренот од внатрешната страна. Јужната, западната и источната страна биле зачувани до височина на платформата. Ѕидините се со дебелина од 1,90 до 2,50 m. Влезот е на западниот ѕид, на неговиот северен крај. Заштитен е од една кула.
Антиминс
При осветување на храм се осветуваат и повеќе антиминси (а може и на обична Литургија, врз веќе осветен Престол, пред почетокот или за време на Литургијата), на кои е претставено погребението Христово, и на кои е наведено на кој датум, каде и од кој епископ е осветен антиминсот, и за која црква е наменет. Тоа е еден вид мандат за секој свештеник за да може канонски да отслужи света Литургија, доказ дека свештеникот има благослов од својот епископ да служи Литургија во конкретниот храм.
Мезечка тврдина
Опис
Одбраната на тврдината е засилена со девет кули со заоблена форма, кои се издаваат повеќе од половина вон дебелината на ѕидот и височина над 10 м. Пет од кулите се поставени на јужната страна, од кои две се аголни, а три се фронтални. Две од кулите се на западната страна – во средината и на главниот влез и по една има на северната и источната ѕидина.
Антиминс
Антиминсот денес се чува на светиот Престол, здиплен под илитонот, и под светото Евангелие, а се отвора при доаѓањето на архиерејот, и во текот на Литургијата, кога се кажуваат ектениите за огласените. Врз него се извршува светата Литургија, врз него се подготвуваат честички за причестување на болни, а се затвора на крајот, на последната ектенија, по причестувањето.
Мезечка тврдина
Историја
Името Неутзикон (гр. Νεούτζικον) го споменува Никита Хонијат како место, каде Исак II Ангел успева да го скрши бунтот на својот братучед Константин Ангел Дука во 1193 година. Младиот Константин бил назначен за управител на Филипопол околу 1192 година и постигнал големи успеси во војната против востанатите Бугари предводени од Асен и Петар. Во 1193 година, се прогласил за император, нашол приврзаници во византиската армија и се упатил кон Адријанопол, каде бил неговиот зет Василиј Ватаци. Уште пред Адријанопол приврзаниците на Константин го предале и го заробиле во местото наречено Неутзикон кое се наоѓало на границата меѓу Филипополската и Адријанополсакта епархија. Според К. Иречек това място е крепостта при с. Мезек.
Антиминс
При осветувањето на антиминси, се попорскуваат со миризливи материи, вода од трендафилови цветови (розова вода, етерично масло од розови трендафили), или мирисно вино, а се запечатува со свети мошти, намачкани со свето миро и запечатени со воскомастих (материја од восок, мастих-смола, темјан и мириси). По осветувањето на антиминсите тие остануваат во истиот храм уште седум дена, и во тие денови се извршува секојдневно божествена Литургија.
Мезечка тврдина
Опазване и консервация
Мезечката тврдина била прогласена за Народна старина во 1927 година. Во 1968 година била прогласена за архитектурно-градежен споменик од антиката и средновековието. Сега урнатините имаат статут на археолошки споменик на културата од национално значење, согласно важечкиот Закон за културното наследство.
Антиминс
Бидејќи антиминсот е замена за светиот Престол, кон него треба да се однесуваме со голема побожност, не смееме да го оставиме да се валка, да се уништува, и никој освен клирот не смее да го допира. Исто така не смее ни да се пере.
Мезечка тврдина
Опазване и консервация
Конзерваторски и реставраторски работи на ѕидините беле спроведени од страна на РИМ-Хасково во 1963 и 1973 година. . Била извршена реконструкција на фасадниот ѕид на западната страна, што е многу очигледно затоа бил користен различен по боја камен и малтер, како и различна техника на ѕидање.
Во 2007 година била преземена делумна конзервација во некои невралгични точки како што околу портата и некои врати кон кулите. Овие мерки биле финансирани програма од програмата за Прекугранична соработка меѓу Бугарија (Општина Свиленград) и Грција (Општина Димотика) по проектот „Развој на културното наследство на Општина Свиленград преку обновување на Мезечката тврдина“. Научен раководител на градежните работи бил Ирко Петров од РИМ-Хасково, со консултант д-р Атанасиос Гуридис, археолог во музејот во Софлу (Суфлион), Грција. Во рамките на истиот проект бил изготвен архитектонски проект за понатамошна сеопфатна конзервација и делумна реставрација, изготвен од архитект Петар Петров од Пловдив.
Во периодот 2012-2013 била завршена работата за целосна конзервација и ограничена реставрација на тврдината согласно архитектонскиот проект од 2007 година. Биле зајакнати и обновени скалите, фасадната ѕидарија и мал дел од платформата со оградата. Обновена била куполата на големата кула, носечката одбранбена платформа, а влезот на кулата бил обновен согласно археолошките истражувања со отстранување на неправилните градежни зафати на влезот од 1963 и 1973 година. Обновени биле повеќето бункери по кулите и ѕидините. Мерките биле организирани од општината Свиленград со финансирање по Оперативната програма „Регионален развој“ на ЕУ.
Монферина
Монферина е жив италијански народен танц во пат именуван по местото на неговото потекло, Монферат, во италијанскиот регион Пиемонт. Се шири од Пиемонт низ Северна Италија, во Ломбардија, Емилија-Ромања, Фриули-Венеција Џулија, па дури и во Швајцарија. Станал популарен и во Англија од крајот на 18 век како селски танц, под имињата монфрина, монфреда и манфредина, вклучени во кантри танците на Витстоун за 1810 година. Во Пиемонт обично е придружен со пеење и танцуваат по неколку парови.
Танцот се среќава под неколку различни имиња:, , , џардиниера (или ) и барагазина.
Извршување и позадина
Танцот започнува со две кружни шеталишта од парови рака-в-рака користејќи жив марширачкичекор. Поединечните парови потоа ги спојуваат двете раце за вкрстен чекор со свиткани колена. Танцот често содржи поклонување и мимирано задевање и убедување.
Сакс ја зема двојната структура на орото, процесија проследена со двојна фигура, како показател за неговата антика заедно со други италијански народни танци од овој тип како тресконе, гига и бергамеско.
Белешки
<references group="" responsive="1">
Хорево
Хорево — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Ернст Лудвиг Кирхнер
Ернст Лудвиг Кирхнер (гер. Ernst Ludwig Kirchner; Ашафенбург, 6 мај 1880 — Фраункирх, 15 јуни 1938) бил германски сликар, графичар и вајар во епохата на експресионизмот.
Кирхнер студирал архитектура во Дрезден. Заедно со своите пријатели Ерих Хекел и Карл Шмит Ротлуф ја основал во Дрезден уметничката група Мост (уметност) (Die Brücke) со цел да се надмине академското сликарство. Силно влијание на нив имал плошниот начин на сликање на Пол Гоген и Едвард Мунк како и колоритот на Винсент ван Гог и на фовистите. Бидејќи членовите на групата заедно сликале во едно ателје, дошле  до меѓусебно многу сличен стил. Кирхнер се занимавал воглавно со пејзажи, на призори на градот, со актови и со портрети. Во 1911 година групата се преселила во Берлин. Таму настанале Кирхнеровите слики на велеград насликани со динамичен начин на сликање и со остри рабови типични за неговиот стил (Улицата на слики на Ернст Кирхнер, 1913). Во 1913 година групата се распаднала. Кирхнер, кој веднаш по избивањето на Првата светска војна се пријавил во војска како доброволец, бил демобилизиран 1915 година, затоа што доживел психичко и физичко растројство. Тогош настанал неговиот потресен автопортрет Сликар како војник (1915) година. По оздравувањето се населил во Швајцарија. Тогаш насликал многубројни, по форма и боја посмирени пејзажи (Давос во снег, 1921). Во средината на триесеттите години на XX век нацистите заплениле преку 600 негови дела и го прогласиле за дегенеричен уметник. Кирхнерово главно дело од областа на графиката е неговиот циклус дрворези за збирката песни на Георг Хајм „Умбра вите“ (1924). За својите фигури во дрво инспирација наоѓал во уметностите на Африка и Океанија. Извршил самоубиство на 15 јуни 1938 година во Давос.
Волдемар Нелсон
Волдемар Нелсон бил руски диригент кој бил активен во Западна Германија и бројни други земји од 1976 година наваму. Се родил на 4 април 1928 година, а починал на 7 ноември 2006 година во Минхен.
Црква „Св. Недела“ - Туралево
Света Недела — селска црква во селото Туралево, во Општина Кратово.
Местоположба
Се наоѓа веднаш до регионалниот пат 2247, на врв на рид при излезот на селото.
Заксенхаген (општинска заедница)
Заксенхаген (Sachsenhagen) — општинска заедница во округот Шаумбург, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во градот Заксенхаген.
Општинската заедница Заксенхаген се состои од следниве општини:
Меј Ингрид Јанбел
Џенбел работи како професионална глумица од 1977 година. Заедно со Луиз Радер напишала драма наречена „Матдемонен“ (Демонот на храната), за анорексија и булимија, во 1992 година. Нејзиното прво филмско деби било во 1979 година, во Шарлот Ловенсколд на Џеки Седерман. Таа имала повторлива улога на Вирена во шведската детективска серија филмови Хасел.
Космос-1289
Космос-1289 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1289 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1464 км, а најмалото на 1427.
31 п.н.е.
31 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 31. година пред новата ера, 31. од првиот милениум п.н.е., 31. од 1 век п.н.е. и втора од 30-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5477 и 5478 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4719 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3729 и 3730 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 722.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 31 година се протега во 2605 и 2606, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2665 и 2666 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 512. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 672 и 671 исламска година пред хиџра.
Ибупрофен
Ибупрофенот е лек во класата на нестероидни антиинфламаторни лекови (НСАИЛ) кој се користи во третманот на болка, треска и воспаление. Тука спаѓаат менструални болки, мигрена и ревматоиден артритис. Околу 60% од луѓето имаат подобрување со било кој даден НСАИЛ и се препорачува доколку еден не делува треба да се проба со друг. Може да се користи преку уста или интравенски. Обично дејството му започнува до еден час после администрирањето.
Црква „Св. Атанасиј“ - Ланга (Костурско)
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Ланга, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Црквата е гробишна, сместен на северниот крај на селото. Ова е стар храм, изграден од некогашното македонско население пред трајното населување на сегашните качауни дојдени од Епир. Внатре се чуваат вредни икони.
Тврдина Благотин
Тврдината Благотин се наоѓа во близина на градот Крушевац, Србија. Денеска, од тврдината има останато само нејзините темели и две кули.
Хотур
Хотур — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Волшебното котле и други бајки
Волшебното котле и други бајки  – македонски избор Драги Михајловски. Книгата е издадена во 1995 година во Македонија.
Содржина
„Волшебното котле и други бајки“ е книга за деца во која се објавени неколку познати бајки за деца.
Тошка (езеро)
Езерото Тошка (بحيرات توشكى, фонетски: boħeˈɾæːt ˈtoʃkæ) е назив за неодамна створени ендореични езера во Егпетскиот дел на Сахара.
Асуанската брана, изградена 1964—1968, го направила Насерово Езеро, со максимална надморска висина од 183 m. Во 1978 година, Египет почнал да го гради Садатовиот канал северозападно од Насеровото Езера низ Вади Тошка како би се овозможило да вода над 178 m се влева во депресија на јужниот крај на еоценските варовнички висорамнини. Кон крајот на 1990-те водата почнала да тече низ Садатовиот канал во Западната пустина. Овој канал кој води низ Нил е обложен со бетон, за да се избегне губитокот на вода. Водата од Нил оди нормално во каналот, а од него се пумпа преку големата пумпна станица Мубарак северно од Абу Симбел.
Надворешни врски
Toška
Ахтервер (амт)
Ахтервер (Achterwehr) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Ахтервер. Општинската заедница Ахтервер се состои од следниве општини:
NGC 7634
NGC 7634 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 26 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 21 м 41,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 53' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 7634 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71192. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1162. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Александар Серов
Александар Николаевич Серов е руски популарен пејач кој е роден во Украина и е најпознат по раните успеси со песните на руски јазик на Игор Крутој. Се родил на 21 март 1954 година.
Тој постигнал успех во Москва и е Народен уметник на Русија (2004).
1220
1220 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1220 година од новата ера, 220. од вториот милениум, 20. од XIII век и прва од 1220-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1220 година се протега во 3856 и 3857, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3916 и 3917 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1763. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 616 и 617 исламска година.
Либеречки крај
Либеречкиот крај (Liberecký kraj) крај во Чешката Република, во најсеверниот дел на историската област Чешка. Наречен е по неговиот администртивен центар Либерец.
Регилус
Регилус било античко езеро во Латиум, Италија, познато во легендарната историја на Рим како езеро во чие соседство се случила (во 496 г. п.н.е.) битката кај езерото Регилус помеѓу Римјаните и Латините која конечно ја решила хегемонијата на Рим во Лациум. Езерото, сега е исцедено, и било во близина на денешниот град Фраскати.
За време на битката, како што е приказната, римскиот диктатор Постумиј ветил дека ќе им изгради храм на боговите близнаци Кастор и Полукс, кои биле посебно почитувани во Тускулум, главниот град на Латините (римски обичај е да се повикува на помош на боговите на непријателот). Двојката пристојно се појавила за време на битката облечени во бели оклопи јавајќи бели коњи, им помогнала на Римјаните да надвладеат, а потоа веста за победата ја однеле во Рим. Таму ги поеле своите коњи кај изворот Јутурна, блиску до кој потоа бил подигнат нивниот храм во Форумот.
Може да има мало сомневање дека езерото Регилус навистина постоело. Од различните предложени идентификации, најдобра е онаа на проф. Л. Парети, кој го лоцира езерото во кратерот, ( Пратапорци ), кој се наоѓа северно од Фраскати. Оттогаш, езерото е исцедено од емисариум со неизвесен датум. Повеќето од другите предложени локации не се, како што треба да биде Регилус, во границите на територијата на Тускулум.
Наводи
41.84028°N, 12.69306°W 41.84028°N, 12.69306°W
Рохинги
Рохинги — етничка група во Мјанмар. Рохингите се муслимани и се населени во источната мјанмарска држава Ракине, а нивниот број изнесува околу 1,1 милион. Говорат рохиншки јазик, кој е припадник на источната гранка на индоариските јазици.
Положбата на Рохингите во Мјанмар
Голем дел од Рохингите дошле во Бурма за време на англиското владеење во оваа земја. За време на Втората светска војна, британската власт им ветувала независност на Рохингите за да ги привлече во борбата против јапонската агресија, но подоцна тие ветувања биле повлечени. По стекнувањето независност на Бурма во 1948 година започнале проблемите на Рохингите, зашто според тогашниот Закон за државјанство на унијата, сите етнички групи, станале државјани на Бурма, со исклучок на Рохингите. Тие можеле да добијат лични карти само ако докажеле дека живеат во Бурма барем во текот на две генерации. Сепак, во тоа време, некои припадници на Рохингите биле дури и пратеници во парламентот. Но, во 1974 година, на Рохингите им било одземено правото на идентитет и тие биле прогласени за странци, по што започнал нивниот масовен егзодус во соседните држави. Во 1982 година бил донесен нов закон за државјанство, но повторно, тој не ги опфатил Рохингите, на кои им било одземено правото да живеат во Мјанмар ако не можат да докажат дека нивните предци живееле во земјата пред стекнувањето на независноста. Според податоците на ООН, 420.000 Рохинги живеат како бегалци во Југоисточна Азија. Во номеври 2016 година, ООН ја обвиниле владата на Мјанмар за „етничко чистење“ на Рохингите, откако војската навлегла во селата во провинцијата Ракине каде живеат Рохингите. Во август 2017 година почнал уште еден егзодус против нив при што високиот комесар на ОН за човекови права изјавил дека „ова е пример како од книгите за етничко чистење“.
Cellypha goldbachii
Cellypha goldbachii е вид на габи од фамилијата Tricholomataceae и видот вид од родот Cellypha.
NGC 624
NGC 624 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 624 се споменува и како MCG -2-5-10, IRAS 01333-1015.
Откривање
Телото е откриено на 28 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 35 м 51,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 0' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 624 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5932. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5277. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1207.
Валидност (логика)
Поимот валидност во логиката се однесува на својството на дедуктивните аргументи, иако многу логички лекции го применуваат и на искази (исказ е реченица која може да биде точна или неточна). Во оваа статија, аргумент е множество искази, од кои еден е заклучок а останатите се премиси. Премисите се причини со кои се покажува дека заклучокот е, или веројатно е, точен.
Кога аргументот се поставува за да се покаже дека заклучокот е вистинит (наспроти веројатно вистинит), тогаш тој е дедуктивен. Кога аргументот се поставува за да се покаже дека заклучокот му е веројатно вистинит, тогаш тој е индуктивен. Валидниот аргумент е оној каде заклучокот навистина следи од премисите. Тоа значи дека аргументот е валиден кога е неможно да има точни премиси, а неточен заклучок. Еве е прилично типична дефиниција:
Аргументот кој не е валиден се нарекува „невалиден“.
Валидниот аргумент не е валиден само заради тоа што има точни премиси и точен заклучок, туку чинот на логичка невозможност да биде поинаку. За разлика од горниот, овој аргумент е невалиден:
Во овој случај не е невмозможно премисите да бидат точни, а заклучокот неточен: можеме да замислиме дека може да постои коњ по име Сократ, па така премисите ќе бидат точни, а заклучокот неточен. Оваа можност е условот за невалидност.
Стандардно гледиште за тоа дали аргумент е валиден зависи од неговата логичка форма. Логичарите употребуваат многу техники за прикажување на логичката форма на еден аргумент. Прост пример, којвцажи за двете илустрации погоре, е следниов: Нека буквите ‘P’, ‘Q’ и ‘s’ бидат множество луѓе, множество смртници, и Сократ. СО помош на овие симболи, првиот аргумент можеме да го претставиме како:
Така, вториот аргумент е:
Овие кратенки јасно ја покажуваат логичката форма на секој од аргументите. Ова важи за било кој аргумент кој се вклопува во горенаведените облици, заменувајќи ги P, Q и s со соодветни изрази. Од особен интерес е фактот дека можеме да ја истражиме формата на аргументот за да видиме дали аргументот од кој е добиен е валиден или не. За да го направиме ова дефинираме „толкување“ на аргументот како дозначување на множества предмети на големите букви во аргументната форма, и дозначуваме поединечен член на множество малите букви во таа аргументна форма. Така, со тоа што P претставува множество луѓе, Q претставува множество смртници, и s го претставува Сократ, ова е толкување на секој од горенаведените аргументи. Користејќи се со оваа терминологија, можеме да дадеме формален аналог на дефиницијата за дедуктивна валидност:
Како што веќе видовме, горенаведеното толкувње на вториот аргумент му дава точи премиси и неточен заклучок, па затоа ја демонстрира неговата невалидност.
Аухаген
Аухаген (Auhagen) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Славјанка Влахчева
Славјанка Влахчева (Штип, - Скопје, ) — прва образована медицинска сестра во Македонија. Била позната како Македонското девојче во бело.
Животопис
Влахчева е родена во Штип во 1900 година. Го завршила Училиштето за медицински сестри на Друштвото на црвениот крст во Белград во 1924 година. Откако се вратила во родниот град, активно се вклучила во борба против маларијата. Подоцна преминала на работа во Антитуберкулозниот диспанзер во Скопје. Имала особена заслуга за воведувањето на патронажната служба и спроведувањето на бесеже вакцинацијата. Активно ја помагала НОАВМ и во борбите за ослободувањето на Скопје се приклучила во Четиринаесеттата македонска младинска НО ударна бригада „Димитар Влахов“. По Ослободувањето добила задача да основа Училиште за медицински сестри во Скопје во 1945 година и била именувана за негов прв директор. Пројавила и особена активност во Црвениот крст на Македонија. Умрела во Скопје на 4 април 1988 година.
Цакнохор
Цакнохор или Цакиохор — село во Егејска Македонија, Република Грција.
563 Сулејка
563 Сулејка — астероид во орбита околу Сонцето. Порано познат по привремената ознака 1905 QK, бил откриен од германскиот астроном Паул Гец на 6 април 1905 година во Хајделберг, Германија.
Фотометриските набљудувања на овој астероид во опсерваторијата Окли Тере Хот, Индијана за време на 2006 година дале светлинска крива со период од 5,628 ± 0,002 h и промена на светлосната величина од 0,28 ± 0,01 m.
Аманда Кернел
Аманда Кернел (роден на 9 септември 1986 година) е шведски, јужен самиски режисер и сценарист. Таа е најпозната по филмот Sami Blood, кој освоил неколку награди.
Биографија
Аманда Кернел е родена во Умео. Во раните тинејџерски години таа се посветила на глумата и режија во рамките на општинскиот театар. Нејзината мајка е Швеѓанка, но преку нејзиниот татко развила корени во културата на Сами. Таа, меѓу другото, работела како филмски едукатор во округот Вестерботен, и глумела во филмот Maison (2007). Во годините 2009-2013, Кернел присуствувала и дипломирала на Националната филмска школа на Данска во Копенхаген. Кернел живее во Копенхаген, каде што, покрај снимањето филмови, предава и филмска режија.
Охридски клен
Охридски клен е вид слатководна риба од семејството на крапoви.
Опис и градба
Охридскиот клен се разликува од другите видови во родот Squalius по:
Тодор Светиев
Тодор Светиев (р. во ) — македонски пијанист и универзитетски професор на Факултетот за музичка уметност при Скопскиот универзитет.
Животопис
Како солист и камерен музичар развил богата концертна дејност и настапувал успешно на подиумите како во Македонија така и во други земји каде што реализирал повеќе успешни турнеи. Учествувал на повеќе музички фестивали.
Во неговиот репертоар се вбројуваат дела од најразлични епохи, а премиерно изведувал и голем број на дела од македонски автори. Исто така настапувал со оркестрите на Македонската филхармонија, Камерниот оркестар на МРТВ, Филхармонијата од Бургас, Фестивалскиот оркестар на СОКОМ и други.
Добитник е на повеќе награди и признанија меѓу кои се наградите: „Златна Лира" за 1999 година, а во 2014 ја добива „Златна Лира" за животно дело, награди кои ги доделува СМУМ. За концертот одржан на фестивалот „Охридско Лето" каде што настапил како гостин - солист на триото „Цирих“, ја добил наградата „Охридска Изида“ за најуспешен концерт на фестивалот во 1993 година. Во 2015 година ја добил наградата за животно дело во областа на музичката педагогија која ја доделува здружението на „Музичките и балетските педагози на Македонија“.
Светиев повеќе години успешно работи како професор по пијано на Факултетот за музичка уметност при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Сиромавиот и чучурлигата
Сиромавиот и чучулигата  – македонски е книга за деца од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 2001 година во Македонија.
Тодор Светиев
Животопис
Како претседател на Сојузот на музичките уметници на Македонија во 2007 година го иницира за првпат одржувањето на фестивалот на СМУМ „Златна лира“ во Скопје и циклусот концерти „Pro musica“.
Сиромавиот и чучурлигата
Содржина
„Сиромавиот и чучулигата“ е книга за деца во која се објавени десет македонски волшебни приказни како литературна подлога е користена нарацијата на Марко Цепенков, според кој се и изградени овие нови раскажувачки видувања на авторот.
Космос-1290
Космос-1290 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1290 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1465 км, а најмалото на 1441.
Фелон
Во минатото, фелонот го носеле и епископите. Таквиот фелон бил украсен со многу крстови, па затоа бил наречен и полиставрион (многу крстови).
32 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5476 и 5477 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4718 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3728 и 3729 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 721.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 32 година се протега во 2604 и 2605, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2664 и 2665 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 511. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 673 и 672 исламска година пред хиџра.
IC 1762
IC 1762 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1762 се споменува и како NPM1G +38.0255.
Откривање
Објектот е откриен на 11 јуни 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Гробот на Никанор
Пештерата на Никанор е древна пештерата-гробница сместена на Скопуска Гора во Ерусалим, Израел. Ископувања во пештерата откриле костурницата се однесуваат на "Никанор творецот на вратата. Пештерата се наоѓа во Национална ботаничка градина на Израел врз основа на гората Scopus кампусот на Еврејски универзитет во Ерусалим.
IC 1762
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1762 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 1762 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Гробот на Никанор
Националниот пантеон на Израел
Во 1934 година, посмртните останки на Леон Pinsker од Одеса беа повторно закопани во пештерата Никанор, на иницијатива на Менахем Ussishkin, кој предвидуваше националниот пантеон на планината Scopus. Сепак, само друго лице погребан самиот Ussishkin, кој почина во 1941 година А националните водачи парцела е основана на Херцелска Гора по основањето на државата во 1948 година, делумно поради Монт Scopus стана енклава во Јорданскиот окупираната територија.
IC 1762
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 28 м 59,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +37° 43' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на IC 1762 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2108047.
Џамија (Саждево)
Џамија (Саждево) — главна и единствена џамија во селото Саждево, во Општина Крушево, Македонија.
Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Саждево, во близина на основното училиште.
Историја
Џамијата во селото била подигната кон крајот на век.
Ханс Поторст
Ханс Поторст ( 1440 – 1490) бил гусар, од германскиот град Хилдесхајм.
Во 1925 година, истражувачот Софус Ларсен предложил дека Потхорст можеби дошол во Северна Америка, заедно со Дидрик Пининг, во 1470-тите, речиси дваесет години пред патувањата на Кристофер Колумбо. Научниците сега сметаат дека ова е малку веројатно.
Биографија
Според она што малку се знае за Поторст, тој често е поврзуван со Дидрик Пининг. Како и Пининг, и Поторст најверојатно бил од Хилдесхајм. Веројатно службата на Поторст на воениот брод Бастијан во Хамбург била официјално прекината на 1 јули 1473 година. Некаде во 1470-тите, Пининг, Поторст и Жоао Ваз Кортереал биле испратени од данскиот крал Кристијан I на поморска експедиција на Северно-Атлантикот. За време на подоцнежните години на владеењето на Кристијан I, се вели дека Поторст и Пининг се истакнале „не помалку способни морнари отколку бесплатни бутери без конкуренција“.
Подоцна, тој се споменува како приватен човек, а во Скиби Хроникл Поторст и Пининг се споменуваат меѓу многуте пирати кои „наидоа на бедна смрт, или беа убиени од нивните пријатели или обесени на бесилка или удавени во брановите на морето."
Ахтервер
Ахтервер (Achterwehr) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Ахтервер се наоѓа на 12 километри западно од Кил и околу 5 километри јужно од Килскиот Канал. Автопатот А210 од Кил до Рендсбург поминува на север од Ахтервер, а низ општината тече и реката Ајдер.
Општината претстатвува административно седиште на истоимената општинска заедница.
40 МТФ „Војдан Чернодрински“ - 2005
Програма
Во официјалната програма биле прикажани следниве претстави: Режија: Владо Цветановски; Народен театар „Војдан Чернодрински“ - Прилеп (Претстава по повод отворањето на Фестивалот)
Режија: Владимир Милчин; Детски театарски центар – Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Мартин КОЧОВСКИ; Дејан ПРОЈКОВСКИ; Деан ДАМЈАНОВСКИ; Народен театар - Битола Дом на култура „Марко Цепенков“
Режија: Љубиша Георгиевски; Театар „Солза и смеа“ – Софија, Бугарија Народен театар „Војдан Чернодрински“
Koреографија: Искра Шукарова; Музика: Дарија Андовска; Денови на македонската музика и „Локомотива“- Скопје Фоаје на Дом на култура „Марко Цепенков“
Режија: Коле Ангеловски; Театар за деца и младинци – Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Гаро Ашикјан; Народен театар „Антон Панов“ - Струмица Дом на култура „Марко Цепенков“
Режија: Александар Поповски; Турски театар - Скопје Народен театар - Битола
Режија: Владимир Милчин; Народен театар - Куманово Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Мартин Кочовски; Народен театар - Битола Народен театар - Битола
Режија: Јуџел Ертен; Турски театар - Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Филип Ле Моан; Македонски народен театар - Драма Дом за култура „Марко Цепенков“
Режија: Дејан Пројковски; Народен театар - Куманово Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Адонис ФИЛИПИ; Албански театар - Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Слободан Унковски; „Футура 2/2“, „Театарфест“ и Драмски театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков“
Факултет за драмски уметности - Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Дејан ПРОЈКОВСКИ; [[Народен театар - Штип Дом на култура „Марко Цепенков“
Режија: Срѓан ЈАНИЌИЈЕВИЌ; Албански театар – Скопје Народен театар - Битола
Режија: Петрос Панамас; Народен театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Драган ОСТОЈИЌ; Народен театар „Тоша Јовановиќ“ - Зрењанин и Арт клуб „Занзибар“ Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Деан ДАМЈАНОВСКИ; Драмски театар – Скопје Народен театар - Битола
Режија: Коле Ангеловски; Народен театар „Војдан Чернодрински“ - Прилеп Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Љупчо Ѓоргиевски; Драмски театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков “
Режија: Димитар Станкоски; Театар „Ефемерид“-Роан, Франција и Театарска група „Планета“ - Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“
Режија: Виолета Џолева; Универзална сала - Скопје (Претстава во чест на наградените)
Награди
На фестивалот биле доделени следниве награди: Награди на 40.Македонски театарски фестивал „Војдан Чернодрински“ Прилеп: Награди за животно дело: 1.Вера Вучкова; 2. Елена Дончева и 3. Душан Наумовски.
1. Награда за рекламен материјал: Игор и Владимир Ѓорѓијоски за рекламниот материјал од претставата „Рибарски караници“, НТ Прилеп.
2. Награда за кореографија и сценски движења: Александра Хонг за кореографијата во претставата „Црнила“, НТ Штип.
3. Награда за млад глумец „Трајко Чоревски “: Камка Тоциновски за улогата на Мала во претставата „Друга страна“, Футура 2/2, Театар-фест и Драмски театар - Скопје.
4. Награда за епизодна улога „Димче Трајковски “: Мустафа Јашар за улогата во претставата „Азизнаме“, Турски театар - Скопје.
5. Награда за музика: Тургај Ерденер за музиката во претставата „Азизнаме“, Турски театар - Скопје.
6. Награда за костимографија: Благој Мицевски за костимите во претставата „Лет во место“, Драмски театар – Скопје.
9. Награда за текст: Дејан Дуковски за претставата „Друга страна“, Драмски театар - Скопје.
10. Награди за глумечки остварувања: Ирена Ристиќ за улогата на Лили во претставата „Друга страна“, Футура 2/2, Театар-фест и Драмски театар - Скопје., Рефет Абази за улогата на Азалканов во претставата „Вишновата градинка“, НТ Куманово и Габриела Петрушевска за улогата на Слободата во претставата „Духот на слободата“, НТ Битола. 11. Награда за уметничко остварување на претстава во целина: Претставата „Лет во место“, во режија на Љупчо Ѓоргиевски, во изведба на Драмски театар - Скопје.
Папа Симах
Симах (лат. Symmachus PP.; ? - 19 јули 514) — римски папа од 22 ноември 498 до 19 јули 514. Се родил на Сардинија. Бил избран за папа, откако го победил кардиналот Лаврентиј. За да стане папа го корумпирал остроготскиот крал теодорх. Нивната антивизантиска позиција се совпаѓала. По неговото враќае во Рим, бил донесен декрет, со кој се збранувало да се врши каква било предизборна агитација, сѐ додека еден папа е жив. Во тој декрет, се вели дека пишувало и дека папата е оној којшто треба да го именува својот наследник, ако таква ситуација не се исполни поради н еочекувана смрт на папата. Во таква ситуација новиот папа го избираат свештениите. Предвремената форма на избор од страна на свештенството била укината. Византија силно го обвинувала, дека врши неканонски дејствија, па дуруи и прељуба, но имал шанса да се оправда.
NGC 5198
NGC 5198 — елиптична галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5198 се споменува и како UGC 8499, MCG 8-25-15, CGCG 246-10, 1ZW 59.
Откривање
Објектот е откриен на 12 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5198 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5198 има привидни димензии од 2' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 30 м 11,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 40' 15"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.