cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Френсис Бејкон
Политичка кариера
Иако за време на кралицата Елизабета бавно напредувал во службата, по доаѓањето на власт на Џејмс I, Бејкон започнал забрзано да напредува. Во 1603 година, тој бил прогласе за витез, следната година стапил во брак со Алис Барнхам, а во јуни 1607 година конечно му била доделена функцијата на јавен обвинител. Сепак, и покрај големите приходи, поради старите долгови и расипничкиот начин на живеење, тој останал во лоша финансиска положба. Во 1610 година започнала четвртата седница на првиот парламент на кралот Џејмс при што дошло до судир меѓу кралот и членовите од долниот дом, така што парламентот бил распуштен во февруари 1611 година. Во текот на овој период Бекон останал на страната на кралот и во 1613 година конечно бил назначен за јавен правобранител. Како јавен обвинител, Бекон кривично го гонел лордот Сомерсет во 1616 година.
IC 129
Други поделби
Проучување на IC 129 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14521.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Френсис Бејкон
Политичка кариера
Во 1617 година, Бејкон станал чувар на големиот државен печат, во 1618 година станал лорд-канцелар и барон, а во 1621 година бил прогласен за виконт од Сент Албанс. Така, тој го достигнал врвот во својата кариера, но истата година, врз основа на обвинение дека примил мито, тој бил отпуштен од службата и од парламентот, а исто така бил осуден на парична казна и бил затворен. По два дена, тој бил ослободен од затворот, а глобата ја платил кралот и подоцна казната му била простена и му било дозволено да се врати во парламентот. Сепак, тој никогаш повеќе не се вратил во политиката, туку остатокот од животот го поминал во научна работа. Бејкон умрел на 9 април 1626 година, како последица на настинката што ја добил едно студено пролетно утро, вршејќи експерименти со конзервирање храна со помош на снег. Подоцна, низ вековите се водела бурна расправа за карактерот на Бејкон при што некои сметале дека бил чесен човек и пожртвуван научник, а други сметале дека бил расипан и алчен политичар кој ги користел сите можни средства за да дојде до власт и до пари. На пример, познато е дека тој застанал на страната на кралицата Елизабета во пресметката со нејзиниот миленик грофот Есекс, кој претходно му направил бројни услуги на својот пријател Бејкон.
Поделба на науките
Во неколку свои расправи, кои требало да претставуваат замена за недовршениот прв дел на „Големата обнова“, Бејкон ги изложил своите сфаќања за класификацијата на науките. Притоа, слично на Аристотел, Бејкон ги комбинирал субјективниот и објективниот принцип, при што, главната поделба на науките ја извршил според субјективниот принцип, додека натамошното расчленување го направил врз основа на објективниот принцип. Меѓутоа, неговиот субјективен принцип се разликува во споредба и со Аристотел и со Платон. Како Платон, Бејкон тгрнал од принципот на раличност на духовната моќ, но за разлика од Платон, тој сметал дека волјата не може да претставува основа за поделба на науките, зашто волјата не е спознајна духовна моќ. Наспроти тоа, според Бејкон, науките може да се поделат само врз основа на интелектуалните духовни функции, како што се: паметење (memoria), фантазија (phantasia) и разум (ratio). Оттука, Бејкон ги поделил науките на: историја (која почива врз паметењето), поезија (која е заснована врз фантазијата) и филозофија (која с етемели врз разумот). Натамошната поделба на науките Бејкон ја извршил врз основа на предметот на проучувањето. Така, предметот на филозофијата е троен: Бог (Deus), природата (Natura) и човекот (Homo), така што таа се дели на природна теологија, филозофија на природата и антропологија. На овие три дисциплини им се придружува и philosophia prima која, според Бејкон, е „заедничка мајка на сите“ и „универзална наука“, така што таа е зачеток на теоријата на спознанието, а не метафизиката (онтологијата) како прва филозофија според Аристотел. Бејконовата класификација на науките претставувала голем чекор напред во споредба со сфаќањата на Платоновата, Аристотеловата и схоластичката класификација, така што била општоприфатена во текот на 17 и XVIII век, а со мали измени неа ја прифатиле и Д'Аламберт и Дидро.
Методот на научното истражување
Своето учење за методот Бејкон го изложил во делото „Нов органон“, во кое тој остро ја критикува схоластичката логика, обвинувајќи ја дека служи „повеќе за зацврстување на заблудите, кои се темелат врз вообичаените поими, отколку за истражување на вистината“. Главната задача на научниот метод е да ни овозможи вистинити и јасни поими, а тоа е можно само со помош на емпирискиот метод. Но, тоа не може да биде старата Аристотелова индукција по пат на едноставно набројување )per enumerationem simplicem), ниту пак индукцијата којашто од поединечните факти веднаш преминува на општи заклучоци, туку е потребна нова форма на систематска индукција која поаѓа од осетите и од поединечните факти и постојано се воздигнува кон најопштите заклучоци. Бејкон цврсто инсистира дека разумот не треба туку-така да скока од поединечните факти кон општите заклучоци, велејќи дека „на човечкиот разум не треба да му се дадат крила, туку подобро олово и тегови, за да спречат секаков скок и лет.“ Според тоа, Бејкон ја нагласува потребата да се пронајде нов вид индукција, но претходно треба да се исчисти човечкиот дух, т.е. треба да се пресметаме со „идолите“ — предрасудите, заблудите и лажните поими коишто се вгнездиле во човечкиот разум. Притоа, тој смета дека постојат четири вида идоли: Бејкон смета дека сите идоли „мора да бидат отфрлени и напуштени со цврста и свечена одлука и разумот мора да биде потполно ослободен и исчистен од нив“, но во предговорот на „Големата обнова“ признава дека искоренувањето на стекнатите идоли (idola theatri) е тешко, а искоренувањето на вродените идоли (останатите три групи) е невозможно. На тој начин, Бејкон само го посочил проблемот, но не понудил никакво решение. Навистина, на едно место, тој вели: „Останува само тие да се покажат и таа непријателска сила на разумот да се забележи и разобличи“, а луѓето да сфатат дека „разумот не може да суди поинаку, освен преку индукцијата во правилна форма“, но тоа никако не може да се смета за успешно решение, зашто то аподразбира дека душата најпрвин треба да се исчисти од идолите (значи, пред да се примени методот на индукција), а истовремено индукцијата е средство за чистење на душата. Меѓутоа, наспроти тоа, учењето на Бејкон за идолите е општествено прогресивно, зашто ги отфрла схоластичките предрасуди, како и филозофски плодно, зашто тој посочил на еден важен филозофски проблем.
Диого Жота
Диого Хозе Тешеира да Силва (р. 4 декември 1996 година, познат како Диого Јота), е португалски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за клубот од Премиер лигата Ливерпул и за репрезентацијата на Португалија.
Френсис Бејкон
Учењето за спознавање на природата
Според Бејкон, основната задача на науката е да се спознае природата со помош на индуктивниот метод, а вистинското сознание е она во кое се откриваат причините на појавите. Тука, Бејкон ги дели причините на: материја, форма, дејствувачка причина и цел. Меѓутоа, тој смета дека целта е бескорисна и влијае негативно на науката; материјата и дејствувачката причина, онака како што обично се истражуваат, се само празни и бессодржајни нешта; а плодоносно е само спознанието на формата и на латентниот схематизам на телата и нивниот латентен процес. Притоа, под латентен схематизам, Бејкон мисли на внатрешната структура, внатрешната градба на телата, којашто може да се открие само со мисловна анализа, додека под латентен процес тој мисли на континуиран процес со којшто настануваат, се менуваат и пропаѓаат конкретните сложени тела, а кој најчесто поминува незабележан од осетите поради неговата континуираност и постепеност. Сепак, можноста за сознание врз основа на латентниот процес е многу ограничена, зашто тука станува збор за спознавање на „делумните и посебни навики на природата“, т.е. на „едноставното својство“ (naura simplex). До основните и општите закони на природата може да се дојде само со спознание на формата.
Диого Жота
Јота ја започнал својата кариера со Пасос де Фереира, пред да потпише за клубот од Ла Лига, Атлетико Мадрид во 2016 година. По две сезони во Примеира лига, тој бил последователно позајмен на клубот од Примеира, ФК Порто во 2016 година и на англискиот ЕФЛ шампионат клуб Вулверхемптон Вондерерс во 2017 година. Откако им помогнал да се промовираат во Премиер лигата, тој му се приклучил на клубот во 2018 година за пријавени 14 евра милиони и продолжи со 131 настап за нив, постигнувајќи 44 гола. Во 2020 година, тој потпишал за Ливерпул за сума која беше пријавена дека изнесува 41 фунти милион.
Јота е поранешен младински репрезентативец на Португалија, кој ја претставува својата земја на нивоа под 19, под 21 и под 23 години. Тој бил вклучен во тимот за финалето на Лигата на нации на УЕФА во 2019 година, кое Португалија го освоила на домашен терен, и го имала своето сениорско деби во ноември 2019 година, играјќи на УЕФА Евро 2020 година.
Пасос де Фереира
Роден во Масарелос, Порто, Јота се приклучил на младинската група на Пасос де Фереира во 2013 година, од Гондомар. Тој бил промовиран во главниот тим на почетокот на сезоната 2014-15, и го имал своето деби за сениорот на 19 октомври 2014 година со почеток во победата од 4-0 на домашен терен против Атлетико де Регуенгос за Тача де Португалија.
Френсис Бејкон
Учењето за индуктивниот метод
Според Бејкон, проучувањето на фомрите треба да се врши со помош на индуктивниот метод при што треба да се почне со составување три тебели: Врз основа на овие табели можеме да поставиме хипотеза, т.е. произволно да ја одредиме бараната форма. Ова прво одредување на формата, кое не е дефинитивно, Бејкон го нарекува „олеснување на разумот“ (permissio intellectus) или „прва берба“ (vindeminatio prima). Така, во „Новиот органон“ Бејкон ја истражувал формата на топлината како пример при што дошол до првиот резултат според кој топлината е вид движење во кое телото тежнее: 1) да се прошири и 2) да се поктрене, 3) а неговиот носител се ситните честички на телото, 4) кои се движат многу брзо. Меѓутоа, на овој начин се доаѓа само до првиот заклучок во истражувањето, а за тој да биде конечно потврден, истражувањето треба да помине уште низ девет фази, од кои Бејкон стигнал да ја обработи само првата фаза, и тоа многу опширно. Станува збор за проучувањето на „прерогативните инстанции“, т.е повластените примери кои ја откриваат врската меѓу формата и природата појасно од другите примери. Бејкон наведува 27 видови такви прерогативни инстанции, како на пример, „инстанциите на крстот“ (Instantiae crucis), кои ги нарекува одлучувачки и пресудни, а кои ги претставуваат примерите кои лесно го решаваат проблемот во случаите кога се колебаме меѓу неколку веројатни претпоставки. Иако останало недовршено, Бејконовото учење за индуктивниот метод извршило големо влијание врз натамошниот развој на логиката. На пример, Џон Стјуарт Мил, кој ги поставил четирите методи на индукција, само ги усовршил идеите на Бејкон дадени во неговите табели. Оттука, иако Бејкон не е творец на индуктивниот метод, тој го поставил него во обликот во кој денес се употребува во научното истражување. Сепак, во разработката на индуктивниот метод, Бејкон не го зел значењето на дедуктивниот метод кој, исто така, има улога во поставувањето на хипотезите и во проверувањето на експерименталните резултати.
Диого Жота
Пасос де Фереира
Јота првпат се појавил во Примеира лигата на 20 февруари 2015 година, влегувајќи како доцна замена за Диого Росадо во ремито 2–2 на домашен терен против Виторија де Гимараеш. Тој ги постигнал своите први голови во натпреварувањето на 17 мај, постигнувајќи гол во успехот од 3–2 на домашен терен над Академика де Коимбра и станал најмладиот играч кој постигнал гол за клубот во највисокото ниво во тој процес.
Френсис Бејкон
Значењето на Бејконовата филозофија
За филозофскиот придонес на Бејкон постојат различни мислења. Така, Карл Маркс го сметал Бејкон за „татко на англискиот материјализам и на сите модерни експериментални науки“. Од друга страна, според англискиот логичар Минто, Бејкон не им припаѓа на нововековните научници, туку тој е дел од спекулативните природословци од Средниот век, зашто направил делумен чекор назад кон учењето на Роџер Бејкон (Roger Bacon) и на Аристотел. Б. Петрониевиќ е уште поостар во критиката на Бејкон, тврдејќи дека тој не е „основач на емпиристичкиот правец во новата филозофија“, ниту „творец на новата емпиристичка индуктивна природна наука“, ниту воопшто дека е „научник или филозоф“, туку тој е само „филозоф на науката“ и дека е првиот кој „точно го формулирал индуктивниот метод“. Слично на него, Меколи (Macaulay) тврди дека Бејкон не е пронаоѓач на индукцијата и дека неговата анализа на индукцијата нема никаква важност, туку неговото значење е во тоа што точно ја одредил целта на филозофијата – подобрување на човечкиот живот. Од друга страна, според Гајо Петровиќ, значењето на Бејкон лежи во тоа што создал релативно заокружена материјалистичка филозофска концепција за обнова на науката.
Диого Жота
Пасос де Фереира
На 30 мај 2015 година, Јота потпишал нов петгодишен договор со Пасос, држејќи го врзан до 2020 година Во првиот натпревар од кампањата, победата со 1–0 над Академика на Естадио да Мата Реал на 17 август, тој бил исклучен на крајот поради туркање на Хуго Секо ; Исклучен беше и Рикардо Насименто бидејќи возврати во име на неговиот соиграч.
Атлетико Мадрид
На 14 март 2016 година, Јота се согласил на петгодишен договор со Атлетико Мадрид, кој ќе важи од 1 јули. На 26 август 2016 година, сепак, тој се вратил во својата татковина и му се приклучил на ФК Порто на едногодишна позајмица. На 1 октомври, Јота постигнал хет-трик во првото полувреме во победата од 4–0 на гости против Национал. Јота учествуваше и во Лигата на шампионите на УЕФА 2016-17, постигнувајќи го својот прв гол во натпреварувањето на 7 декември во победата на домашен терен со 5-0 против Лестер Сити.
2017–19: Промоција во Премиер лигата и завршница на Лига Европа
На 25 јули 2017 година, Јота се преселил во клубот од англискиот шампионат Вулверхемптон Вондерерс на долгогодишна позајмица. Својот прв гол го постигнал на 15 август, во победата со 3–2 на гости кај Хал Сити.
Френсис Бејкон
Политичките, моралните, религиозните и практичните погледи на Бејкон
Своите општествени идеали Бејкон ги изнесол во делото „Нова Атлантида“. Во таа замислена земја, општественото уредување е слично на она што постоело во тогашна Англија, но во неа постои висок степен на развој на природните науки и на техниката, а постојат многубројни откритија како резултат на експерименталното проучување на природата.
Диого Жота
2017–19: Промоција во Премиер лигата и завршница на Лига Европа
На 19 јануари 2019 година, Јота постигнал трипати во победата од 4-3 на домашен терен над Лестер Сити - неговиот втор хет-трик во кариерата. Во тој процес, тој станал само вториот португалски играч кој постигнал подвиг во Премиер лигата по Кристијано Роналдо 11 години претходно. Ова било првпат за клубот во натпреварувањето и прв за клубот во највисоката лига на англискиот фудбал по Џон Ричардс, против истата опозиција, во Првата дивизија на фудбалската лига во октомври 1977 година. На 16 март 2019 година, Јота постигна гол во победата од 2-1 против Манчестер Јунајтед во ФА Купот 2018-19, за да им помогне на Вулвс да стигнат до своето прво полуфинале во натпреварувањето од 1997-98.
2019–20: Последна сезона со Вулвс
Во последниот натпревар од групната фаза во Лига Европа на домашен терен против Бешикташ на 12 декември 2019 година, Јота го заменил сонародникот Рубен Невес како замена во 56. минута со игра без голови, постигна гол по 72 секунди и завршил со хет-трик во рок од 12 минути кога „Волците“ истрчаа. 4-0 победници. Следниот 20 февруари, тој постигнал уште една тројна круна во победата со ист резултат над Еспањол во првиот натпревар од 32-та финале на турнирот. Неговиот 131. и последен настап за Вулвс беше како замена во второто полувреме во нивното четвртфинале во Лига Европа против Севиља на 11 август 2020 година; неговиот 44-ти и последен гол за клубот во победата од 3-0 во лигата над Евертон на 12 јули.
2020–21: Дебитантска сезона и адаптација
На 19 септември 2020 година, Јота му се приклучил на Ливерпул на долгорочен договор, наводно за 41 фунти милионска сума за трансфер, која се зголемил на 45 фунти милиони со потенцијални додатоци. Тој го направил своето деби во Купот на ЕФЛ пет дена подоцна, влегувајќи како замена во второто полувреме против Линколн Сити во победата од 7–2. На 28 септември, тој постигна гол на своето деби во Премиер лигата за клубот, со трет во победата со 3-1 против Арсенал на Енфилд. На 25 октомври, тој го постигнал победничкиот гол во победата од 2–1 против Шефилд Јунајтед на Енфилд. Три дена подоцна, Јота го постигнал 10.000-тиот гол на клубот во нивната историја кога го постигнал првиот гол против ФК Митјиланд во групната фаза на УЕФА Лигата на шампионите, и постигна хет-трик на 3 ноември во победата од 5-0 против Аталанта. БЦ во Лигата на шампионите во истото натпреварување на 3 ноември. Со тоа, тој станал првиот играч по Роби Фаулер во 1993 година кој постигнал 7 гола во неговите први 10 настапи на Ливерпул. На 22 ноември, Јота го постигнал вториот гол во победата од 3–0 против Лестер Сити, со што станал првиот играч на Ливерпул кој постигнал гол на секој од неговите први четири домашни натпревари во Премиер лигата. За неговите настапи во октомври, Јота бил прогласен за играч на месецот на Ливерпул од симпатизерите на клубот. На 9 декември, Јота претрпел повреда на ногата за време на натпреварот од Лигата на шампионите на УЕФА против Митјиланд, во мртов натпревар, па морал да биде надвор од теренот три месеци.
2021–22: Двоен Куп и европско финале
На 14 август 2021 година, Јота го постигнал првиот гол на Ливерпул во сезоната 2021–22 во Премиер лигата во победата од 3–0 на гости против новопромовираниот Норвич Сити. На 24 октомври, тој постигнал гол во победата од 5-0 на гости против големиот ривал на Ливерпул, Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд. На 3 ноември, тој го отвори резултатот во победата од 2-0 на домашен терен во Лигата на шампионите против неговиот поранешен клуб Атлетико Мадрид за да обезбеди квалификации на Ливерпул во осминафиналето, како победници во групата. На 20 ноември, Јота постигна гол во победата од 4–0 на домашен терен против Арсенал, по што следело погодок против Саутемптон една недела подоцна во натпревар со истиот резултат. На 1 декември, тој го постигнал четвртиот гол за Ливерпул во победата од 4–1 на гости против локалниот ривал Евертон во дербито на Мерсисајд, бидејќи клубот станал првиот тим во историјата на англискиот врв кој постигнал најмалку два гола во осумнаесет последователни натпревари во сите натпревари. За неговите настапи во ноември, тој бил награден за играч на месецот од навивачите на PFA. На 16 декември, Јота го постигнал првиот гол за Ливерпул во победата од 3–1 на домашен терен против Њукасл Јунајтед, што била 2.000-та победа на Ливерпул во првата лига. На 20 јануари 2022 година, во реваншот од полуфиналето на Лига купот, Јота ги постигнал двата гола во победата од 2–0 на гости против Арсенал и го испрати Ливерпул во финалето. На 27 февруари, по ремито без голови против Челзи по продолженијата, тој го постигнал својот пенал за да му помогне на Ливерпул да го освои својот прв лигашки куп од 2012 година
На 14 мај 2022 година, во финалето на ФА Купот 2022 година, Јота влегол како замена за повредениот Мохамед Салах по 33 минути. Ливерпул го добил финалето по изведувањето пенали, во кое Јота го реализираше својот пенал.
2022–23: Продолжување на договорот
Јота заработил повреда на тетивата во претсезоната поради која го пропушти почетокот на сезоната. На 2 август 2022 година, Јота потпишал нов долгорочен договор со клубот. Тој се вратил од повредата на 3 септември, заменувајќи го Дарвин Нуњез во 80. минута од ремито 0-0 против ривалите Евертон во дербито на Мерсисајд. На 12 октомври, Јота излезе од клупата на мечот од Лигата на шампионите на гостувањето кај Ренџерс, пред да обезбеди хет-трик со асистенции за прв пат во својата кариера на Мохамед Салах, кој исто така заврши хет-трик во простор од шест минути. и дванаесет секунди од евентуална победа од 7–1. На 16 октомври, тој претрпе повреда на потколеницата за време на победата на Ливерпул со 1–0 на домашен терен над Манчестер Сити, со што беше исклучен од Светското првенство.
Младинец
Јота започнал да игра за Португалија на ниво до 19 години, постигнувајќи го својот прв гол на 29 мај 2015 година во 6-1 домашен пораз од Турција за квалификациската фаза за Европското првенство на УЕФА. Тој го освоил својот прв натпревар за тимот до 21 година на 17 ноември истата година на уште не 19 години, играјќи 15 минути во поразот од Израел со 3-0 на гости во друг квалификациски натпревар. На 25 мај 2018 година, тој постигна гол за играчите до 21 година во нивната пријателска победа од 3–2 над Италија одржана во Есторил.
Сениор
Во март 2019 година, Јота бил повикан во сениорската страна за прв пат, пред воведните квалификациски натпревари за УЕФА Еуро 2020 против Украина и Србија. Сè уште без натпревар, тој бил дел од тимот што победи во финалето на Лигата на нации на УЕФА во 2019 година на домашен терен во јуни, но не се појави. На 14 ноември, тој го направил своето деби влегувајќи како замена во 84. минута за Кристијано Роналдо во победата со 6-0 против Литванија во квалификациите за УЕФА Евро 2020. Тој го постигнал својот прв меѓународен гол на 5 септември 2020 година во победата со 4–1 на домашен терен над Хрватска во Лигата на нациите на УЕФА.
Јота бил именуван во последниот тим на Португалија за одложениот турнир УЕФА Евро 2020, постигнувајќи гол во поразот од Германија со 4-2 во групната фаза. Тој ги одиграл сите натпревари во осминафиналниот пораз од Белгија.
На 18 октомври 2022 година, Јота бил исклучен од Светското првенство во ФИФА 2022 година поради повреда на потколеницата што ја заработил за време на првенствениот натпревар со Ливерпул против Манчестер Сити на 16 октомври 2022 година. Неговиот временски рок за опоравување е непознат, иако Јирген Клоп, менаџерот на Ливерпул, изјавил дека нема да бара операција.
Личен живот
Јота е страствен гејмер и од 6 февруари 2021 година бил рангирана на светскиот број 1 во табелата на шампиони на ФИФА 21. Тој има свој еСпорт тим познат како „Диого Јота еСпорт“ и редовно стримува на Твич. За време на заклучувањето за време на пандемијата СОВИД-19, тој учествувал на покана од серија на натпревари на ФИФА, водени од Премиер лигата, победувајќи го на крајот идниот соиграч Трент Александар-Арнолд во финалето на натпреварувањето.
Почести
Вулверхемптон Вондерерс
Ливерпул
Португалија
Индивидуален
Лебед OB2-9
Лебед OB2 #9 — сина суперџиновска ѕвезда во соѕвездието Лебед
Црквите (Иловица)
Црквите — археолошко наоѓалиште во Иловица, Општина Босилово.
Претставува некропола од римско време. Се наоѓа на 4 км северозападно од селото. Според податоците добиени од Илија Стаменов и од други селани, пред Втората светска војна овде биле откопани повеќе надгробни стели со релјефни претстави и натписи кои, наводно, биле однесени во Белград.
Список на државни водачи во 1705 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гран при Квебек 2016
Трката била освоена од светскиот првак Петер Саган во спринтерска завршница, пред Грег ван Авермат и Антони Ру.
Екипи
Бидејќи Гран при Квебек е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Биле повикани две професионални континентални екипи, како и националната екипа на Канада, со што главната група била составена од 19 екипи.
Улица 809 (археолошко наоѓалиште)
Улица 809 — некропола од римското време на подрачјето на скопската населба Тафталиџе, Македонија. При изведување на градежни работи во населбата Тафталиџе, на улица 809, бр. 135 е откриен надгробен споменик - ципус со бело-сив мермер, со латински натпис и со димензии 124 на 60 на 50 центиметри. Споменикот се наоѓа во Музејот на Македонија во Скопје.
Teachhoot
Teachhoot (се чита: Тичхут) — семрежна образовна платформа за одржување на приватни часови со тутор во виртуелна училница и објава на образовни проблеми. Создадена и основана од Тошо Мицевски и Деан Живковски во Скопје, 2016 година.
Платформата нуди онлајн приватни часови по класичните предмети: математика, физика, хемија, англиски јазик, како и нови интересни предмети како: програмски јазици, творечко пишување, софтверски апликации.
Молберген
Општински единици
Покрај главното место Молберген, кон општината припаѓаат и местата Двергте, Рестхаузен, Шталферден, Ермке, Гренхајм и Пехајм.
Соседни општини
Молберген на север се граничи со градот Фризојте, на североисток со општината Гарел, на исток со окружниот град Клопенбург, на југ со општината Ластруп, на југозапад со општината Линдерн (сите во округот Клопенбург) и на запад со општината Фрес (округ Емсланд).
Азем Садики
==== Азем Садики е роден на 1 февруари 1971 година во Студеничани. Основно училиште го завршил во основното училиште „Наим Фрашури“ во Студеничани и средното училиште во природно-математичката гимназија „Џevевдет Дода“ во Приштина. Г. Садики ги продолжи студиите за бизнис менаџмент во Скопје на универзитетот МИТ. ====
==== Работел како сметководител во семејното претпријатие. Од 2000-2005 година бил градоначалник на Студеничани. Од 2007-2009 година бил директор на Студентски дом Пелагонија во Скопје. Потоа беше реизбран за градоначалник на Студеничани за втор мандат во мандатот 2013-2017 година. Граѓаните на Општина Студеничани ја дадоа довербата да се изберат градоначалник на Студенитарани по трет пат за периодот 2017-2021 година. ====
Свети Спас (Колешино)
Свети Спас — археолошко наоѓалиште во Колешино, Општина Ново Село.
Претставува градиште од римско време.На 1 км јужно од селото, на едно зарамнето плато со површина од 200 × 80 м има остатоци од темели на бедем, а се среќаваат фрагменти од римска и средновековна керамика. Според кажувањето, биле откопани неколку питоси.
Црква „Св. Атанасиј“ - Никодин
Свети Атанасиј — црква во селото Никодин. Сместена е на самото сретсело.
Архитектура
Градбата на црквата претставува полукружно засводен еднокорабен храм со полукружна апсида на источната страна која содржи четири слепи ниши. Поделена е на два дела, од кои западниот е понизок и во него е сместен влезниот простор, додека источниот е повисок и во него е сместен главниот молитвен простор. Главниот влез е сместен на западната страна и води кон претсобјето, а црквата има и спореден влез на јужната страна кој води директно до моливениот простор. Над обата влеза има ниша со фреска на кој е претставен Атанасиј Александриски. Влезниот простор содржи неколку отвори од надворешната страна по западниот и јужниот ѕид, како и два правоаголни прозорци покриени со решетки на јужната страна. Главниот дел содржи три монофори на јужната и две на северната страна.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда со две порти. Оградата од обете страни е варосана во бела боја. Од нејзината внатрешна страна, спроти западната страна на црквата има три ниши со фрески на Света Петка, Богородица со Исус и Исус. Во дворот на црквата се сместени камбанаријата и помошен објект. Камбанаријата се наоѓа во северозападниот агол од дворот. Таа има квадратна основа и се издига над оградата. Нејзиниот долен дел е варосан во бела боја, додека горниот дел е отворен од сите страни.
Патување на местото на несреќата (филм)
„Патување на местото на несреќата“ (хрватски: Putovanje na mjesto nesreće) – хрватски филм од 1971 година, во режија на Звонимир Берковиќ. Главните улоги ги толкуваат: Ана Кариќ, Раде Шербеџија, Емил Кутијаро, Наташа Маричиќ, Стево Жигон, Звонимир Рогоз, Вера Орловиќ, Зденка Хершак и Инге Апелт. Ова е вториот игран филм на Берковиќ, кој претставува модерна психолошка анализа на вечната тема на односот на ерос и танатос, а за успехот на филмот придонесуваат и фотографијата на Александар Петковиќ и ефектната музика на Алфи Кабиљо кој дебитирал токму во овој филм.
Синопсис
Еден ден, младата Јелена (ја игра Кариќ) дознава од непознатото момче Влатко (го игра Шербеџија) дека нејзиниот сопруг е тешко повреден во сообраќајна несреќа и дека лежи во болницата во Сплит. Според неговите зборови, животот не нејзиниот сопруг не е во опасност, но тој не сака да го посети Јелена, туку неговата љубовница. Всушност, дури тогаш Јелена дознава дека нејзиниот сопруг има љубовница и тоа сознание ја исфрла од рамнотежата, па таа ја бара утехата во својот поранешен сопруг Нино (го игра Жигон), а потоа и кај својто татко Виктор (го игра Кутијаро), кој во минатото бил влијателен политичар, а сега е сместен во старечки дом. Меѓутоа, наместо утеха, разговорите со Нино и Виктор дополнително ја вознемируваат Јелена, па нејзината сосотјба само се влошува. Кога ќе сфати дека Влатко ѝ се додворува и кога тој ќе ѝ признае дека е вљубен во неа, Јелена го прифаќа неговото додворување. Меѓутоа, Влатко е површен и користољубив така што односот со него ја турка Јелена кон уште поголеми проблеми...
Вест Ауст
Содржина
Дејството на романот се одвива на еден мал остров со име Филип Ајланд во земјата под екваторот, прикриена со кратенката „Вест Ауст“. Островот е сопственост на Македонецот Димитар Ангелов (алијас Џими Змијата) и неговата жена Ана Миладинова, двајцата родени во Австралија, во семејства на наши доселеници. Тие располагаат со завидно богатство, но продолжуваат да се богатат со жестока експлоатација на сиромашните работници. Исто така, во романот се прикажани и судбините на тројцата браќа – Гоце, Даме и Војнило Алтин, како и на неколку други ликови, како: Илија Грабливиот (таткото на Џими Змијата), Џони Борделот, Италијанецот Виченцо, Гркот Маноли итн.
За романот
Романот е добитник на наградата „11 Октомври“, а тој е и првиот македонски роман објавен на француски јазик од страна на „Обединетите француски издавачи“ во 1979 година. Истата година, романот бил објавен и на српски јазик од страна на издавачката куќа „Просвета“ од Белград, а потоа бил преведен и на други јазици.
Операција „Безбедно пристаниште“
Операција „Безбедно пристаниште“ – операција за преместување на бегалци кој го извршил Маринскиот корпус на САД за да евакуира 15.570 до 21.000 од 200 000 унгарски бегалци во Соединетите Држави после Унгарската револуција од 1956 година. На 10 декември 1956 година Двајт Ајзенхауер наредил воспоставување на воздушен мост, како одговор на советското задушување на унгарскиот бунт. Тоа бил заеднички напор на Военото воздухопловство и Воената морнарица на САД, и разни комерцијални воздухоплови. На 1 јануари 1957 година биле релоцирани 9.700 бегалци во Соединетите Држави под команда на генерал-мајорот Џорџ Б. Дани. Дополнително на воздушниот транспорт, од 18 декември 1956 до 14 февруари 1957 година, силите на морнарицата транспортирале 8.944 бегалци од Бремерхафен во Германија до Њујорк во САД.
Вест Ауст
За романот
Според Гане Тодоровски, романот „Вест Ауст“ го најавил новото, поинакво поимање на романописецската уметност во Македонија. Поетиката на романот најдобро може да се дефинира како креативен реализам, а тој се одликува со чист и беспрекорен јазик и со јасна поставеност на идејата, на атмосферата, на композицијата и на ликовите. „Вест Ауст“ е вонредно читливо четиво со богата и слоевита тема, а најдрагоценото што го носи романот е сознанието: да се види светот со сопствените очи, со што тој се наметнува како роман што привлекува.
Лебед X-2
Лебед X-2 — рендгенска двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед.
Список на државни водачи во 295 година
Ова е список на државни водачи во 95 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Отпишаните (филм)
„Отпишаните“ (српски: Отписани) – југословенски филм од 1974 година, во режија на Александар Ѓорѓевиќ по сценариото на Драган Марковиќ и Синиша Павиќ, а автор на музиката е Миливоје Марковиќ. Филмот, снимен во продукција на ТВ Белград, претставува спој на првите две епизоди од истоимената телевизиска серија. Главните улоги ги толкуваат: Драган Николиќ, Воја Брајовиќ, Предраг Мики Манојловиќ, Владан Холец, Раде Марковиќ, Слободан Алигрудиќ и Стево Жигон.
Синопсис
Во текот на Втората светска војна, дознавајќи дека Германија го нападнала Советскиот Сојуз, група млади членови на СКОЈ решаваат да основаат тајна група која ќе му се спротивстави на германскиот окупатор. Најпрвин, тие успеваат од главната болница да ослободат една жена, членка на штабот, која е уапсена од Гестапо. Потоа, групата успева да уништи една голема гаража на германската војска.
NGC 307
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 307 се споменува и како UGC 584, MCG 0-3-35, CGCG 384-39, Z 054.0-0202.
Откривање
Објектот е откриен на 6 септември 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 307 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 307 има привидни димензии од 1,6' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 56 м 32,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 46' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 307 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3367. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 217; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4674. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1196.
Вилхелмин Рајхард
Јохане Вилхелмин Зигмундин Рајхард (родена Шмит) (2 април 1788, Брауншвајг, Германија – 23 февруари 1848 година, Долен, Германија) била првата германка жена-балонист.
Биографија
На 16 април 1811 година Вилхелмин Рајhард го направиla својот прв соло лет, почнувајќи од Берлин. Таа достигнаla висина од над 5000 метри и безбедно слетала во Геншаген, 33.5 километри од нејзината почетна точка. Ова не бил прв соло лет на жена во Германија; Французинката Софи Бланшар претходно летала во септември 1810 година, почнувајќи од Франкфурт. Третиот лет на Рајхард во 1811 година достигнал висина од приближно 7800 метри. Поради висината изгубила свест и нејзиниот балон паднал во шума; тешко повредена, ја спасиле локални фармери.
После некои тешкотии за време на Наполеонските војни, нејзиниот сопруг сакал да купи хемиска фабрика во Долен. За да ги собере парите, Вилхемин Рајхард извршил уште неколку летови. Нејзиниот прв лет по несреќата во 1811 година се случил во октомври 1816 година Подоцна остварила уште еден лет за време на Конгресот на Екс-ла-Шапел во Ахен во 1818 година. Летовите во Прага и Виена ја направиле позната и во Австро-Унгарија. Нејзиниот последен лет бил во октомври 1820 година, почнувајќи во Минхен на Октоберфест, кој се одржал на 10-годишнината од првиот Октоберфест. Во 1821 година започнала со работа хемиската фабрика.
Сопругот на Вилхелмин спроведувал летови со балон до 1835 година. Тој умрел во 1844 година, а Вилхелмин раководела со хемиската фабрика до нејзината смрт во 1848 година.
NGC 6710
Откривање
Објектот е откриен на 3 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6710 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6710 има привидни димензии од 1,7' х 1'.
NGC 2091
NGC 2091 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 6710
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 50 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 50' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
NGC 2091
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2091 се споменува и како ESO 57-SC21, in LMC.
Команчероси (филм од 1961)
„Команчероси“ (англиски: The Comancheros) – американски филм од 1961 година, во режија на Мајкл Куртиз по сценариото на Џејмс Едвард Грант и Клер Хафејкер, засновано на романот на Пол Велман. Автор на музиката е Елмер Бернстајн. Главните улоги ги толкуваат: Џон Вејн, Стјуарт Витман, Ли Марвин, Ина Балин, Мајкл Ансара итн. Ова е последниот филм на легендарниот режисер Куртиз, кој за време на снимањето бил тешко болен.
NGC 2091
Откривање
Објектот е откриен во - година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
NGC 6710
Други поделби
Проучување на NGC 6710 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62482. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 160; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2117. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 149.
Команчероси (филм од 1961)
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во 1843 година. Откако убива човек во двобој, коцкарот Пол Регрет (го игра Витман) мора да бега за да се спаси, зашто убиениот е син на месниот судија. На бродот, Пол ја запознава слободоумната и убава девојка Пилар (ја игра Балин) и со неа ја минува ноќта. Утредента, Пилар исчезнува, а Пол е уапсен од тексашкиот ренџер Џејк Катер (го игра Вејн). Додека јаваат низ индијанската територија, Џејк и Пол пристигаат на една фарма каде наоѓаат масакрирано семејство. Тие им копаат гробови на убиените, но притоа, Пол го удира Џејк со лопатата и успева да избега. По некое време, Џејк добива нова задача: да се уфрли меѓу Команчеросите, опасни разбојници кои за своите цели ги злоупотребуваат Индијанците. Тој се претставува како трговецот со оружје Ед Мекбејн при што започнува да работи заедно со Тули Кроу (го игра Марвин). Во една прилика, Џејк и Тули се приклучуваат на една партија карти во која игра и Пол Регрет...
NGC 2091
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2091 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m. NGC 2091 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 40 м 58,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 26' 14".
Други поделби
Проучување на NGC 2091 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
Хаџи Мурат (роман)
Инспирација
Толстој го пишува делото во нарушено здравје, а според подоцнежните писма пишувањето на ова дело му дало краток и последен момент на енергичност. Додека авторот се борел со неминовната смрт, со долготрајни медитации успева да ја заврши книгата, иако немал намера да ја објави, туку се грижел само да ја доврши. Отпорот на главниот лик е главна тематика во новелата, но можат да се сретнат и многу други идеи, како детерминизмот; што е повторување на идејата од „Војна и мир“. Многу повоочлива тематика е борбата меѓу христијанска Русија и муслиманскиот Кавкаски Имамат, традиционалната борба на западот против истокот - тематика од руската историја и многу други раскази и романи.
Делото има сличности со делото на Александар Пушкин „Капетановата ќерка“ затоа што е реалистичко дело засновано на вистински луѓе и настани и има сличен тек, иако главните ликови немаат ист крај. Толстој користел материјали од руските архиви, вклучувајќи го и досието за животот на Хаџи Мурат.
Историски контекст
Толстој, приказната ја сместува на Кавкаските планини во средината на 19 век во Русија. Во тоа време, руската војска сакала да ги освои овие предели, борејќи се против чеченско-дагестанската војска. Делото „Хаџи Мурат“ е поврзано и личните искуства на Толстој во армијата. Во 1851 г., му напишал на брат му: „Ако сакаш да ми кажеш новост... можеш да речеш дека извесен Хаџи Мурат пред неколку дена се предал на Руската Влада. Тој беше главниот јунак и најбестрашен во цела Чеченија, но беше натеран да го направи ова лошо дело“.
Во книгата се опишуваат случките од кавкаската и руската борба во која беа вклучени и Толстој и Хаџи Мурат. Иако е пишувана по педесетина години откако настаните се случиле, Толстој успешно ја отсликува руската цивилизација на времето. Ги прикажува разликите помеѓу бирократското трулење и здравиот страствен живот на еден планинец.
Содржина
Во предговорот, нараторот нѐ воведува во приказната со коментар за прегазениот, но сѐ уште жив магарешки трн во полето (симболика за главниот лик), по што почнува да ја раскажува приказната за Хаџи Мурат, славен и прочуен сепаратистички герилец кој ќе се скара со својот командант и ќе застане на руска страна, со надеж дека така ќе си го спаси семејството. Неговото семејството е заробено од Имамот Шамил - Аварски водач кој ги грабнал мајката, двете сопруги и петте деца на Хаџи Мурат. Мурат сака да се одмазди и за смртта на другите членови од неговото семејство. На почетокот од приказната Мурат со двајца соборци бегаат од Шамил (командантот на кавкаските сепаратисти), кој војува со русите. Се засолнуваат во куќата на Садо, лојален другар на Мурат. Мештаните дознаваат за тоа и го бркаат од селото.
Неговиот поручник стапува во контакт со Русите, кои му ветуваат дека ќе го пречекаат Мурат. Доаѓа во тврдината Воздвиженскаја за да им се приклучи на руските сили, со надеж дека ќе ја добие нивната поддршка за да го собори Шамил и да го спаси своето семејство. Пред да пристигне, Петруха Авдеев, млад руски војник, умира во локалната воена болница откако бил застрелан.во пресметка со чеченски и дагестански планинци крај тврдината. Толстој посветува едно поглавје за Петруха: без деца, доброволно се пријавил како регрут наместо брат му кој имал свое семејство. Таткото на Петруха се кае за ова, зошто Петруха бил работлив за разлика од брат му.
Во Воздвиженскаја, Мурат се спријателува со принцот Семјон Воронцов, син на кралскиот намесник, неговата сопруга Марија и син му, и добива благонаклоност од војниците стационирани таму. Восхитени од силата и славата, уживаат во неговото друштво, а Воронцови му подаруваат часовник. По пет дена откако дошол Мурат, пристигнува аѓутантот Михаил Лорис-Меликов со наредба да ја запише приказната на Мурат. Така читателот дознава дел од неговиот живот: роден е во селото Целмес и уште како мал бил во контакт со месните ханови затоа што мајка му била дадилка-доилка кај кралското семејство. Кога имал 15 години, во селото дошле муридисти и повикале на света војна (газават) против Русија. Мурат прво одбил, но откако му објасниле како ќе се води, колебливо прифатил. Шамил тогаш бил поручник кај муслиманите кои се бореле против Русите. Гамзат (нивниот водач) го напаѓа Хунзах (главниот град на Аварското Ханство) и ги убива проруските ханови, со што ја презема контролата врз овој дел од Дагестан. Колењето на хановите ги врти Хаџи и брат му против Гамзат, и тие успеваат да го намамат и убијат, а неговите следбеници успеваат да избегаат. Сепак. во обидот е убиен братот на Мурат, додека Шамил го заменува на Гамзат како водач на муслиманите. Шамил го повикува Мурат да им се приклучи во борбата против русите, но Мурат одбива бидејќи крвта на неговиот брат и хановите е на дланките од Шамил.
Штом Мурат им се придружил на русите, свесни за неговата позиција и способност преговарање, го сметаат за совршена алатка за да го фатат Шамил. Сепак, воениот министер Чершинов ги уништува плановите на Воронцов, Тој вика дека по наредба на царот, а под сомнение дека е шпион, Мурат не смее да ја напушта тврдината. Следува опис на рускиот цар Николај I, претставувјќи го како летаргичен и огорчен; опишувајќи ја неговата самобендисаност и горделивост, како и презирот кон жените, шурата Фредерик Вилијам IV од Прусија и руските студенти.
Царот наредува да се нападнат планинците, а Мурат останува во тврдината. Во меѓувреме, мајката на Мурат, сопругата и неговиот најстар син Јусуф, кои Шамил ги држи во заробеништво, се преместени на друго место. Согледувајќи си ја состојбата (ниту русите му веруваат да се бори со своја војска против Шамил, ниту може да се врати кај Шамил затоа што ќе биде убиен), Хаџи Мурат одлучува да избега од тврдината и да собере луѓе за да си го спаси семејството.
Приказната продолжува со пристигнување на група војници во тврдината кои ја носат отсечената глава на Мурат. Марија Димитријевна - придружничка на еден од офицерите и пријателка на Мурат - ја презира суровоста на луѓето во војна, нарекувајќи ги „касапи“. Војниците ја раскажуваат приказната за смртта на Мурат. Избегал од тврдината откако се отарасил од руската придружба со помош на пет негови поручници. По бегството, наишле на мочуриште кое не можеле да го поминат и до наредното утро се кријат меѓу грмушките. Некој старец им кажал на русите каде се наоѓаат, и Карганов (командантот на тврдината) со своите војници и некои козаци го опколуваат местото. Хаџи Мурат со дружината се утврдуваат и даваат отпор на војниците, јуначки загинувајќи. Откако му ја испоубиле дружината, Хаџи истрчал на отворен оган, и покрај тоа што бил ранет и со платно ги преврзал смртоносните рани на телото. По испукувањето на последниот куршум, во мислите му навираат случки од животот, а војниците мислат дека е мртов; се исправа за последната борба, но паѓа мртов. Руските војници во сласта на победата го обезглавуваат. Славејчињата, кои престанале да пеат за време на битката, одново ја започнуваат својата песна, а нараторот приказната ја завршува со потсетување на читателот за магарешкиот трн од почетокот на новелата.