cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Девојка од милион долари
Содржина
Подготвувајќи се за борба против британската шампионка, Френки ѝ купува на Меги боксерски мантил на којшто на галски јазик е напишано „Моја мила, моја крв“, но одбива да ѝ го каже значењето на натписот. Како што напредува кариерата на Меги, таа собира доволно пари за да купи куќа за своите најблиски (мајката и сестрата), но тие се однесуваат многу лошо кон неа, сакајќи да ѝ ги земат парите. Во една борба за награден фонд од еден милион долари, противничката на Меги се служи со нечесни средства и за време на паузата меѓу рундите ја удира по тилот, по што Меги паѓа и со главата удира во дрвениот стол. Потоа, таа завршува во болница, а Френки ѝ обезбедува првокласна нега. Во болницата доаѓа мајка ѝ на Меги, која сака да ја наговори да ѝ го препише богатството. Бидејќи Меги е парализирана, постепено ѝ атрофираат мускулите и поради тоа ѝ ги ампутираат нозете. И покрај поддршката од Френк, Меги ја губи волјата за живот и го моли да ѝ го прекрати мачниот живот. Френк не може да го прифати тоа, но гледајќи ја како се мачи, една ноќ, тој ја посетува Меги и ѝ го шепнува значењето на натписот на галски јазик, по што ѝ го исклучува апаратот за вештачко дишење и ја убива со помош на инјекција со големо количество адреналин. Потоа, Френки исчезнува, а салата му ја остава на Еди.
NGC 1420
NGC 1420 — тројна ѕвезда во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 28 октомври 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1420 е од видот *3.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 42 м 40 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 51' 8".
Други поделби
Проучување на NGC 1420 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 267; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4723. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1485.
Европско првенство во ракомет за жени 1996
Европското првенство во ракомет за жени 1996 се одржа во Данска од 6 до 15 декември. Репрезентацијата на Данска по победата над репрезентацијата на Норвешка со резултат 25 - 23 го освои првенството.
Градови домаќини
Европското првенство се одржа во следните градови домаќини:
Врањанска градска песна
Врањанска градска песна е традиционална градска песна која била создадена и која се пее во Врање. Се пее од втората половина на XIX век до денес и во А капела и во вокално-инструментални аранжмани. Врањанската градска како изведувачка пракса развиена е помеѓу бројни музичари, пејачи и инструменталисти на подрачјето на Врање. Ставена е во Национален регистар на нематеријално културно наследство на Србија од 2012 година.
Одлики
Содржината на песната се однесува на конкретни места, личности и настани во самиот град. Со тажни, тихи и мирни стихови се опишува животот, обичаите и љубовта кои се раѓале и исчезнувале, а со бавни и спори ритмови се будат најдлабоките чувства.
Мелодиската линија ја одликува подвижност, склоност кон нагли, но нежни скокови и суптилна орнаментика. Метро-ритмичката основа ја сочинуваат рамномерни и мешовити тактови и ритмот рубато (rubato). Естетскиот императив е суптилност на пејачевиот глас и преданоста на содржината на песнат, со високи морални ставови кои пејачот ги произнесува како личност.
Она по што се специфични и нашироко препознатливи е господската и мирна атмосфера во која се пејат. Спорите ритмови и музичкото ткиво се комбинација од западните и отоманските скали, што е уште една посебност на оваа стара градска песна. За да се донесе Врањанската песна на прав начин, многу е важно како ја доживува певачот кој што ја интерпретира. Со оглед на тоа дека се знаат околностите во кои настанала скоро секоја песна, значајно е пејачот да ја чувствува. Само така веродостојно може да се пренесе на слушателите онаа што во песната сака да се каже.
Манифестација
Во Врање од 2019 година се одржува манифестацијата Врањанска градска песна. Повод бил 50 години од смртта на Стана Аврамовиќ Караминга, позната врањанска пејачка.
Значење
Преку Врањанските градски песни, т.е. текстовите на овие песни, стекнуваме јасен увид во Врањанската градска култура, и особено во некои нејзини посебни аспекти, како што се: игра, говор, традиционална свадба, слава, итн.
Со зачувување на Врањанската градска песна, се чува и традиционалната облека, карактеристична за Врање и неговата околина.
Многу често и детално се споменуваат делови од амбиентот и архитектурата. Врањанската градска песна така го одржува сеќавањето на културата и урбаниот контекст во кој живееле жителите на градот Врање во втората половина на 19-от и почетком на 20-от век. Со негување на Врањанската градска песна така воедно се негува и карактеристичниот врањски дијалект.
Врањските народни песни некогаш ги пееле Стана Аврамовиќ Караминга, Станиша Стошиќ, Василија Радојчиќ. Денес од заборав ги чуваат Бранимир Стошиќ Каце, Ивана Тасиќ, Чеда Марковиќ и др.
Инспирацијата за пишување и пеење на врањски градски песни се наоѓа во народот, обичаите и вистинските животни приказни. Токму секојдневните разговори, среќните и несреќните љубови, пријателствата и специфичноста на оваа поднебје, ги инспирирале генерациите пејачи да ги претворат во тивки, нежни и мелодични стихови.
„Димитријо, сине Митре” „Садила мома лојзе са бело гројзе”, „Магдо, мори, Магдо”, „Петлови појев, Морава”, „Кажи Суто, кажи душо”, „Тоља амамџија” само се некои од познатите врањски песни.
Врање е град кој нашироко е познат по музиката, песните и игрите. Покрај градската песна по која се прославил Станиша Стошиќ, многу попурен е и врањскиот мелос, кој најверно го пренел познатиот книжевник Бора Станковиќ низ своите романи „Нечиста крв” и „Коштана”. Врање е познато и по прекрасните трубачи, од кои најпознат бил оркестарот на Бакија Бакиќ, а народна игра специфична за Врање е веселиот врањски чочек.
Протеохормони
Протеохормоните и пептидните хормони се хормони кои се нерастворливи во липиди (липофобни=нерастворливи во маснотии), кои имаат белковинска структура, односно се состојат од поврзани аминокиселини и настануваат преку белковинска биосинтеза. Според тоа, се работи за белковини со специјализирана функција на хормон, или гласничка функција, кои имаат одредено биолошко дејство во животинскиот или човечкиот организам
Постојат природни (нативни) и синтетички протеохормони, што значи дека тие се продуцираат природно во организмот, но можат да бидат и синтетички произведени во терапевтски цели. Протеохормоните се користат во хуманата и ветеринарната медицина за влијание врз одредени функции во организмот
Класификација
Исто како и стероидните хормони, протеохормоните се група на биомолекули. Терминот протеохормон се однесува на структурната класификација на хормоните. Протохормоните се белковински (белковински) молекули и затоа структурно се разликуваат од молекулите со прстенеста (стероидна) структура (стероидни хормони, стероиди), икозаноидите (пр. простагландин) и биогените амини (катехоламини, како на пример адреналин).
Според хемиска класификација, протеохормоните можат да бидат различени од аминокиселинските деривати, изопренските деривати, стероидните хормони и маснокиселинските деривати.
Пептидни хормони
Пептидите се белковини со краток ланец (синџир). Ако помалку од 10 аминокиселини се поврзани во синџир, тогаш станува збор за олигопептиди. Ако во еден синџир се поврзани 10 до 100 аминокиселини, тогаш се работи полипептиди. Ако во синџирот има повеќе од 100 аминокиселини, тогаш тој се нарекува белковина. Сепак, и полипептидите се исто така белковини, но поимот полипептид може да се земе како општ поим.
Во номенклатурата на пептидите и белковините, постои контрадикција во однос на бројот на аминокиселини. Како пептид важи синџир од аминокиселини кој не е подолг од 100 аминокиселини. Под пептиден хормон се подразбира гласничка молекула (хормон) која, од хемиска гледна точка е пептид составен од неколку (3–191) аминокиселини и кој поседува хидрофилни својства. Пептидните хормони, како на пример интерлеукините, поседуваат повеќе од 100 аминокиселини, иако според номенклантурата тие важат за мали белковини. Значи, во овој случај би требало границата на аминокиселини кај пептидите „мисловно“ да зголеми од 100 на 200 (макропептиди).
Пептидните хормони исто така може да се класифицираат според нивната молекуларна маса. Инсулин и соматотропин, двата хормони со структура на полипептид, имаат поголема моларна маса отколку, на пример, ACTH, пептиден хормон со помала моларна маса.
Подединици (подединици)
Пептидните хормони можат да бидат составени од еден или повеќе синџири на аминокиселини. На пример, за разлика од ACTH, LH и FSH се состојат од два пептидни ланци (синцири). Двата синџири потоа се нарекуваат α и β подединици.
Биосинтеза
Како и сите белковини, пептидните хормони исто така се синтетизираат in vivo преку белковинска биосинтеза.
Сигнални патеки
Како и другите хормони, по нивното формирање, протеохормоните се лачат во крвта, каде што можат да ги извршуваат своите ендокрини функции. Со тоа, протеохормоните како и сите други хормони се вонклеточни сигнални молекули, што значи дека се работи за молекули, кои се присутни надвор од клетките. По нивното формирање и лачење, тие циркулираат во крвта, но во осноова не се активни. Протохормоните дури подлежат на промена во крвта и на тој начин се регулираат. Биолошката активност на протеохормоните зависи меѓу другото од јаглехидратната (шеќерна) компонента што е прикачена на структурата на белковините. Активните хормони можат по контакт и интеракција со соодветни клеточни рецептори, кои можат да бидат сместени на клеточните мембрани, во цитозолот или јадрото на клетките, да го постигнат хормонското дејство, да го пренесат сигналот и да активираат ефекторни дејства во клетките. Врзувањето со хормонски рецептори често иницира формирање на сигнална молекула во внатрешноста на клетката (секундарен гласник) кој иницира каскада од реакции кои го засилуваат и прошируваат сигналот во клетката и доведуваат до активирање на различни ефекторни активности (пр. вградување канали во мембраната на клетката за превземање на глукоза во клетката, активирање на транскрпцијата на одредени гени).
Некои од хормоните кои циркулираат во крвта подлежат на активно отстранување од крвта. За оваа цел улога може да има шеќерната компонента прикачена на белковината. Ако сијалинската киселина, дел шеќерна компонента прикачена на протеохормонот ензиматски се отстрани од остатокот на шеќерната компонента, протеохормонот ќе може да биде препознает од соодветни рецептори на хепатоцитите (клетките на црниот дроб). Процесот кој доведува до клеточно превземање на протеохормонот со помош на рецептор се нарекува рецептор-посредувана ендоцитоза. Овој процес доведува до отстранување (клиренс) на протеохормонот од крвта. Друг пример за пептиден хормон кој се отстранува преку рецептор-посредувана едноцитоза во црниот дроб како и од клетките на други целни ткива е инсулинот. Во случај со инсулинот, не се отстранува сијалинска киселина и тука шеќерна компонента нема улога во процесот, туку доаѓа до иницирање на едноцитоза откако инсулинот ќе се поврзе за неговиот инсулински рецептор. Комплексот од инсулин-инсулин-рецептор понатаму подлежи на превземање во внатрешноста на клетката преку процесот на рецептор-посредувана ендоцитоза. Во клетката, инсулинот подлежи на ензиматска разградба.
Докажување
Неактивните хормони можат да се докажат на пр. преку специфични антитела против соодветниот хормон.
Допинг
Протеохормоните и пептидните хормони се воведени на списоците за допинг од 1989 година. Особено ЕПО (еритропоетин), hCG (хуман хорионски гонадотропин, за производство на тестостерон кај мажи), hGH (хуман фактор на раст, за раст) или ACTH се вклучени во списоците.
Видови
Протохормоните имаат многу различни функции и задачи во организмите.
Белковини
Гликобелковински хормони на хипофизата и хипоталамусот: TSH тиротропин (тироиден стимулирачки хормон) (функција на штитната жлезда)
Хормони за раст:
Невропептиди на хипоталамусот:
Анатомски термини на микроанатомија
Анатомската терминологија се користи за опишување на микроанатомски (или хистолошки) структури. Ова помага прецизно да се опише структурата, распоредот и положбата на објектот и се минимизира двосмисленоста. Меѓународно прифатена лексика е „Terminologia Histologica“. .
Епителија и ендотелија
Епителните клетки ги обложуваат површините на телото и се опишани според нивната форма, со три главни форми: сквамозен, колонообразен и кубоидален.
Епителот може да се распореди во еден слој на клетки опишан како „едноставен“, или повеќе од еден слој, опишан како „раслоен“. Според слојот, епителот е класифициран како едноставен епител, со дебелина на само една клетка (едностран) или раслоен епител како стратификуван сквамозен епител, раслоен кубоидален епител и слоевит колоноозен епител со дебелина од две или повеќе клетки (повеќеслоен), и двата типа на слоеви може да бидат составени од која било форма на ќелија. Меѓутоа, кога на повисоките едноставни колоноозни епителни клетки се гледа пресек, покажувајќи неколку јадра кои се појавуваат на различни висини, тие можат да се мешаат со раслотена епителија. Овој вид на епител е опишан како псевдостратификуван колоноозен епител.
Преодниот епител има клетки кои можат да преминат од сквамозен во кубоидален, во зависност од количината на напнатост на епителот.
Мукоза
Мукозната мембрана или мукозата е мембрана што поставува разни шуплини во телото и ја покрива површината на внатрешните органи. Се состои од еден или повеќе слоеви на епителни клетки кои прекриваат слој на лабаво сврзно ткиво. Претежно е од ендодермално потекло и е континуирано со кожата на разни отвори на телото како што се очите, ушите, внатре во носот, внатре во устата, усната, отворот на уретрата и анусот. Некои мукозни мембрани лачат слуз, густа заштитна течност. Функцијата на мембраната е да запре влегување на патогени и нечистотии во телото и да спречи дехидрирање на телесните ткива.
Субмукозни и мускулни слоеви
Слоевите не се навистина надолжни или кружни, туку слоевите на мускулите се спирални со различни точки. Внатрешниот кружен е спирален со стрмен чекор и надворешниот надолжен е спирален со многу поплиток наклон.
Позиција на клеточната мембрана
Шупливиот внатрешен дел на органот на телото (како што е гастроинтестиналниот тракт ) или цевката (како артерија ) се нарекува лумен. Страната на ќелијата свртена кон луменот се нарекува apical површина; спротивната страна, свртена настрана од луменот е базолатералната површина, која се свртува наместо кон интерстициумот и е далеку од луменот.
GLUT-4
Функција
Кога нивото на инсулин е ниско, везикулите GLUT-4 полека мигрираат кон ендозомите и подлежат на разградба. Кога се зголемува нивото на шеќер во крвта, расте и нивото на инсулин во крвта. Инсулинот посредува во спојувањето на везикулите со плазма мембраната на клеточната површина. По вградување на GLUT-4 на плазма мембраната на клетката како резултат на сигналната трансдукција иницирана од врзувањето на инсулинот за неговиот инсулински рецептор, навлегувањето на глукозата во клетката може брзо да се зголеми за 20-50 пати. Транспортерите (GLUT-4) потоа се внесуваат со ендоцитоза во внатрешноста на клетката и можат да бидат повторно искористени. Превземената глукоза во масните клетки се користи за синтеза на триглицериди (масти), а во мускулите може да се складира во форма на гликоген или пак де се искористи за добивање енергија за мускулна работа.
Регулација
Превземањето на глукоза во мускулните клетки се регулира преку бројот GLUT-4 молекули во клеточната мембрана и истовремено со честотата на нивното рециклирање преку ендоцитоза. Исто така може да се промени и активноста на GLUT-4 транспортерот. Бројот на GLUT-4 транспортери главно се зголемува преку ефектите на инсулинот. Брзината на рециклирање може да се забави со мускулна контракција, деполаризација или недостаток на енергија. Активноста на GLUT-4 се намалува кога ензимите глицералдехид-3-фосфат дехидрогеназа или хексокиназа II се врзуваат за GLUT-4.
Павел Погребњак
Павел Погребњак (руски: Павел Викторович Погребняк, роден на во ) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Рединг.
Погребњак својата професионална кариера ја започнал во 2002 година како играч на ФК Спартак Москва. Во текот на својата кариера настапувал за екипите на ФК Химки, ФК Шиник, ФК Том Томск и ФК Зенит. Во 2009 година потпишал за германскиот бундеслигаш ФК Штутгарт.
Во летото 2012 потпишал за Рединг
За Руската фудбалска репрезентација дебитирал во 2002 година, и има постигнато 8 голови.
Жистен Жил
Жистен Жил (Justin Jules; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој моментално настапува за професионалната континентална екипа.
Личен живот
Тој е син на Паскал Жил, професионален велосипедист кој бил активен во 1980-тите – освојувајќи една етапна победа на Тур де Франс во 1984 година – кој починал во сообраќајна несреќа кога Жистен имал само една година.
Во 2008 година, Жил бил казнет на три години затвор за убиство без умисла на неговиот очув во 2004 година. Казната му била намалена поради сложените услови и проблемите на неговиот очув со алкохолот.
Кариера
Жил настапувал како професионалец од почетокот на сезоната 2011, откако екипата на која се приклучил од екипата Вандеја У-По де ла Лоар, успешно станало континентална екипа. Жил ја остварил својата прва професионална победа на Трката околу Хајнан 2011, каде ја освоил првата етапа на трката, и го имал водството на трката една седмица. По замената со екипата Веранда Ридо-Супер У во 2012 година, Жил се приклучил повторно на за сезоната 2013. На неговата прва трка по повторното приклучување, Жил го освоил масовниот спринт на воведната трка во сезоната на Европската турнеја 2013, Гран При д’Увертир Ла Марсејез; успеал да се одржи пред возачот на, Самуел Димулен и возачот на , Тома Дамизо, за победа.
РК Струмица
РК Струмица — поранешен македонски ракометен клуб со седиште во Струмица.
Историјат
РК Струмица бил формиран во 1954 година и на почетокот бил дел од Спортското друштво „Партизан“ од Струмица. Најголем удел во развојот на ракометниот спорт од тоа време имал Марко Божинов, познат стопанственик и јавна личност. До 1976 година клубот постигнувал променливи резултати, играјќи во сите лиги и купови на Македонија. На средината од 1970-тите се случил пресврт и РК „Струмица“ бил постојан член на Втората лига, за во 1991 година да се пласира во Првата македонска лига, каде играл до 1993 година, кога повторно се вратил во понизок ранг.
Во многуте импулсивни години на подеми и падови во овој период, траен белег во клубот оставиле многу ракометари но и членови на управата: Благој Пакетов, Петар Василев, Петар Морарцалиев, Звонко Китанов, Мите Гарванлиев, Методи Гарванлиев, Ристо Василев, Кирил Бјадов, Петар Кечев, Ванчо Трендафилов, Наско Митров, Трајче Проданов, Панче Иванов и Томе Дрвошанов Петар Секулов Атанас Секулов
Настапи во Првата македонска лига
На почетокот на новиот милениум клубот го добил новиот спонзор „Супера“ и набргу струмичките ракометари повторно влегле во Првата македонска лига. Амбициите на клубот станале уште поголеми со учеството во полуфиналето од Купот на Македонија, каде, само со еден гол разлика, загубил од РК Пелистер од Битола. Веќе во следната, 2002 година, РК „Зомимак-М“ се пласирал во елитната ВИП Супер Лига на Македонија. Ова било времето на најголемите ракометни достигнувања, кога во градот владеела вистинска ракометна еуфорија. Меѓутоа, поради недоразбирања, спонзорот го напуштил клубот, па во 2003 година клубот повторно се спуштил во пониските ракометни кругови. Така, до 2011 година, клубот имал постојани активности на ниво на преживување, главно заради иницијативноста на спонзорот „Зоми Мак М“, кој не дозволил клубот да згасне со работа.
Оваа генерација оставила големи траги во струмичкиот ракомет, а како позначајни ракометари биле: Мите Пандев, Димитар Пандев, Пепи Пецанов, Жан Јанев, Ратко Маќенаџиев, Павле Велков, Владо Андовски, Ванчо Трендафилов (тренер и играч) Зоран Маќенаџиев, Ване Василев, Младен Лазаров, Мите Димитриев, Мики Танев, Никола Илиев, Новица Лапевски, Сашко Брндевски, Марјан Андонов, Тони Василев, Горан Филиповиќ, Дејан Ефтимов, Ристо Лазаров, Аата Тутенковски и Александар Котевски.
Во август 2016 година, клубот поради финансиски причини се распаднал и го откажал своето учество во Супер лигата.
Меѓународни настапи
За сезоната 2015/2016, „Зомимак М“ за првпат обезбедил учество во лигата „СЕХА“. Притоа, на првиот натпревар во Лигата „СЕХА“, одигран на домашен терен, РК „Макс Струмица“ одиграл нерешено екипата на РК „Војводина“, со резултат 25-25. Најефикасни во екипата на „Макс Струмица“ биле Маиќ и Чантурија, кои постигнале по девет и осум голови, соодветно. Подоцна, во шестиот натпревар, одигран на домашен терен, РК „Макс Струмица“ одиграл нерешено 30-30 со „Борац“ од Бања Лука, што било второ реми во „СЕХА“ по претрпените четири порази. Во струмичката екипа, најефикасен бил Реваз Чантурија, со постигнати 13 голови.
Состав
Мите Ристов
Британските Девствени Острови на Олимписките игри
Британските Девствени Острови  првпат настапиле на Олимписките игри во 1984 г. и оттогаш учествувала на сите игри.
Британските Девствени Острови првпат настапила на Зимските олимписките игри во 1984 г. и никогаш нема освоено медал.
Националниот олимписки комиотет на Британските Девствени Острови бил основан во 1980 година и бил признаен во 1982 година.
Освојувачи на медали на ЗОИ
По ЛОИ 2012.
NGC 5800
NGC 5800 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Волк, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5800 се споменува и како ESO 223-SC11.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5800 е од видот OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 8 m. NGC 5800 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 1 м 47,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -51° 55' 6"".
Други поделби
Проучување на NGC 5800 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 431; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8305. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Лесник
Лесник е митолошко битие кое е познато во јужнословенска митологија како демон или божество на шумата. Се сретнува како заштитник на шумската вегетација, и како заштитник на цикличниот принцип на животот. Неговото име доаѓа од старословенскиот збор лес ( [*lěsъ]) — „шума“.
Потекло
Митологијата на словенските народи изобилува со зачувани траги на мноштво божества и демони блиску поврзани со вегетативниот свет. Во древната митолошка практика на Словените, леската зазема важна улога како апотропеен елемент при изведувањето обреди, а лесковата шума отсекогаш претставувала мистично подрачје на натприродните битија. Името на Лесники е блиску поврзано со некогашната практика на словенските жреци да ги сокријат своите идоли или храмови во длабоки шуми. Под името Лесник ова натприродно битие се среќава кај Јужните Словени, со варијациите: Лесовик, Лешак, Шуман. Во митологијата на Источните Словени се среќава Како: Лешиј, Леши, Лесовик, Лесовој, Лесун, Лесној и Лисун.
Опис
Самото име на ова натприродно битие укажува на неговите одлики, како и на место на живеење. Тоа е битие на длабоките шуми и се верува дека поседува моќ да се трансформира во дрво или животно. Според некои описи потсетува на античкиот кентаур, но во народните преданија се сретнуваат многу поживописни описи од вообичаениот приказ на човек-коњ. Се верува дека тој нема сенка, сенката ја имаат само неговите копита и рогови имаат сенка со исклучителни магиски моќи. Неговиот најверен пријател е медвед со кој се двиѓи по шумите. Неговата крв е сина, па одтаму се смета дека и бојата на неговата кожа, посебно на лицето била сина. Тоа е исклучително влакнесто битие со силно зелени очи, а неретко се верувало дека и влакната имаат зелена боја приспособена за мимикрија во длабоките шуми.
Дипломатски пасош
Дипломатски пасош — посебна патна исправа која се издава на државните претставници и други лица со дипломатски статус, со цел истите да го докажат и заштитат својот дипломатски статус, дефиниран според правилата на меѓународното право. Носителот на дипломатскиот пасош има целосен дипломатски имунитет во државата во која ги врши своите дипломатски функции или во која службено претстојува. Статусот на лицето со ваков документ при неслужбен престој во трети земји се регулира со домашното право и пракса. Покрај членовите на дипломатскиот кор, нивините члнови на придружното семејство во државата на акредитацијата исто така поседуваат дипломатскиот пасош и ако е предвидено со домашното законодавство и посебните лични карти кои се издаваат за лица со дипломатскиот статус (т.е. дипломатски лични карти).
Во Република Македонија, исто како и во најголем број други држави, со посебен Правилник за издавање на дипломатските и службените патни исправи е регулирано кои лица имаат право да поседуваат дипломатски пасош. Според сегашниот правилник, покрај вработените во Министерството за надворешни работи со статусот (од аташе и секретар до советник и амбасадор), предвидено е ваков пасош да поседуваат и Претседателот на Република Македонија, и Премиерот на Република Македонија, вклучувајќи ги и нивинте лични советници, потоа министрите во Влада на Република Македонија, како и Претседателот на Собранието на Република Македонија и претседателите на Уставниот и Врховниот суд, и Државниот јавен обвинител на Република Македонија. Потоа, Началникот на Генералштабот на Армијата на Република Македонија, директорите на безбедосните служби на Република Македонија и Директорот на Агенцијата за разузнавање. Натаму, министерот за надворешни работи на Република Македонија има дискреционо право да издаде дипломатски пасош и на такви лица чие функционирање во странство е од посебен интерес за Република Македонија.
Сличен вид патна исправа е и службениот пасош. Ваков пасош се издава на конзули или пониски службеници кои се дел од Министерството за надворешни работи кога тие се во службен претстој во странство. Како пример, во ова категорија се конзуларни агенти, административен и технички персонал во дипломатско-конзуларни претставништва, курири и лица за обезбедување.
Дипломатите на Обединетите нации и специјализираните агенции на Обединетите нации поседуваат посебен вид на дипломатски пасош на ОН United Nations Laissez-Passer. Таквата патна исправа се издава согласно на член VII од Општата конвенција за привилегии и имунитети на Обединетите нации, од 1946 г. Во овој документ е децидно формулирано дека дипломатскиот статус и користењето на дипломатските привилегии и имунитети е во функција на вршење должности и задачи на мегународната организација.
Сличен вид патна исправа е и службен пасош. Службениот имунитет и службени привилегии се регулирани според Конвенцијата за конзуларните односи од 1963 година.
Во системот на Обединетите нации, службениот пасош на Обединетите нации (United Nations Laissez-Passer) се разликува од дипломатскиот пасош на Обединетите нации United Nations Laissez-Passer по делумно редуцираниот обем на имунитетите и привилегиите (пред се функционално, зависно од работата на службено лице). Меѓу другото службениот пасош на Обединетите нации се употребува само при службени патувања и за строго службените намени на функционерите, експертите и административен и повисок техничкиот персонал на меѓународната организација. Според обемот на имунитетите и привилегиите службениот пасош на Обединетите нации (во сина боја) речиси не се разликува од дипломатскиот пасош на ООН (во црвена боја) односно во практиката единствена битна разлика е во функционалноста при вршење дејностите, односно црвениот пасош на ООН има асполутно и континуирано дејство во сите ситуации, независно дали лицето е на работа, врши работа или е вон работни обврски.
Службениот пасош на Обединетите нации (United Nations Laissez-Passer) дава целосна дипломатска покриеност на инспекторите на Меѓународна агенција за атомска енергија кога на пример вршат инспекција на нуклераните центри/фабрики за кои се сомнева дека произведуваат нелегален јадрен материјал (пример во Ирак и сл.), така што носители на Пасошот на ОН поседуваат целосен дипломатски имунитет (апсолутна дипломатска покриеност) при вршење на нивната работа и при претстојот во државата која е предмет на инспекција.
Пасошите на ОН (синиот и црвениот) имаат дејство на теориториите на сите држави-членки на ООН.
Општина Босилово
Општина Босилово — општина во Струмичко, Југоисточна Македонија. Седиште на општината е селото Босилово.
Општината Босилово се граничи со Општина Берово на север, Општина Василево на запад, Општина Струмица на југозапад и Општина Ново Село на исток.
Географија
Општината се простира на површина од 161,99 км. Сместена во југоисточниот дел на Република Македонија, со правец на протегање североисток - југозапад, распространета во средишниот дел во Струмичкото Поле, зазема значајно место во Струмичкиот регион. Низ нејзиниот средиштен дел поминува реката Струмица и реката Турија кои подоцна се влеваат во реката Струма во Република Бугарија.
Општина Босилово се наоѓа на надморска височина од 250 метри, опфаќајки ги јужните падини на планината Огражден. Од север се граничи со Општина Берово, од исток со Општина Ново Село, југоисточно граничи со Општина Струмица, а западно со Општина Василево.
Општина Босилово има вкупно 14.260 жители со 16 населени места или вкупно 3744 домаќинства.
Сите села кои егзистираат на територија на оваа општина се низински, со просечна густина од. Централна населба на општината е Босилово, во кое живеат вкупно 1698 жители, или 11,9% од вкупниот број на жители во општината. Општина Босилово има прилично добра географска положба и сообраќајна поврзаност. Се наоѓа на само 7 км од најголемиот урбан центар во Регионот, Градот Струмица со кој е поврзан со магистралниот пат М6, кој воедно ја поврзува општината граничниот премин со Република Бугарија. Со повеќето локални патишта таа е поврзана и со останатите населени места во регионот.
Историја
Општина Босилово како локална самоуправа била формирана во 1996 година а инаку како стара општина функционира од 1963 година.
Демографија
Според последниот попис од 2002 година, општината има 14.260 жители.
Општествени установи
Во општината работат следниве основни училишта:
Самоуправа и политика
Општинската администрација на Општина Босилово се наоѓа во истоименото село Босилово. Градоначалник на општина Босилово е Зоран Зимбаков од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Босилово е составен од 15 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Во склоп на општината работат следните одделенија:
Култура и спорт
Знамето на Општина Босилово е составено од неколку елементи. Во прицврстениот дел има два триаголника кои се допираат во средината на страничната лента. Триаголниците се поставени на сина основа. Од триаголниците изгрева сонце со пет краци.
Алтенау (појаснување)
Алтенау може да се однесува на:
Black Star (парфем)
Black Star е првиот парфем на канадската пејачка Аврил Лавињ наменет за тинејџери. Парфемот се издава во шишиња од 10ml, 15ml, 30ml, 50ml и 100ml, во облик на гел за туширање, лосион за тело и дезодоранс. Мини гел за туширање доаѓа како Black Star подарок во Обединетото Кралство, а во германско/холандското издание со подарокот се добива и 50ml лосион за тело.
Позадина
Парфемот е објавен преку официјалната страна на Аврил Лавињ на 7 март 2009. Парфемот содржи делови на розов хибискус, црна слива и темна чоколада. Издаден е во неколку европски држави вклучувајќи ги Холандија, Германија, Белгија, Франција, Италија, Финска, Обединетото Кралство и Данска. Black Star е издаден во САД на 15 август, ексклузивно во Kohl's. Black Star е издаден во Канада, во Shoppers Drug Mart. Black Star исто така е издаден во Австралија, во Myer.
Во неколку земји, во зависнот од земјата и продавницата, Black Star се продава со подароци, вклучувајќи бразлетна, маица, звучници, компактно огледало и четири видови на торби. Цените можат да се најдат на официјалната страница на парфемот.
Рекламирање
Лавињ имала ексклузивна забава за Black Star во Лондон на 17 март 2009 година. На забавата биле присутни неколку новинари и тројца холандски обожаватели. Таа го претставила шишето на Black Star парфемот, а исто така ја презентирала и линијата на облеки Abbey Dawn. Во САД парфемот бил презентиран во Њујорк на новинарите. Лавињ не се појавила таму, но таа снимила неколку видео пораки кои им биле пуштени на присутните.
Во другите земји рекламирањето се вршело преку постери, пробување на парфеми и на други начини.
Песна
Аврил Лавињ сама ја напишала песната во рекламата за време на пауза во текот азискиот дел на турнејата The Best Damn Tour. Отпрвин песната требало да биде кратка, но потоа според магазинот Rolling Stone прераснала во "една од најамбициозните песни на Аврил Лавињ, убава приспивна песна која се врти околу гитарата и пијаното на бендот Coldplay". Лавињ кажала дека размислувала да ја издаде песната како сингл,тврдејќи дека има "има ист ефект на моите пријатели како и песната Girlfriend". Исто така песната се појавува на четвртиот студиски албум на Лавињ, Goodbye Lullaby, речиси две години откако е искористена како реклама за парфемот.
1897 во архитектурата
1897 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Black Star (парфем)
Видео
Рекламата за Black Star е режирана од Били Вудруф и е снимана во Лос Анџелес. Започнува со Лавињ која излегува од шишенце на Black Star. Таа забележува црна ѕвезда која се движи во воздухот, скока и ја фаќа, и потоа се претвора во Black Star шишенце. Ја отвора кутијата и се прска со парфемот, потоа го фрла шишенцето во камерата, и им го нуди на гледачите. Во некои земји рекламата е скратена и делот кога Аврил се прска е исечен. Лавињ кажала дека многу се забавувала за време на снимањето на видеото. Фустанот кој го носи е од 1980-тите.
Награди
Во мај 2010 година, Лавињ преку нејзината официјална страница изјавила дека парфемот Black Star е номиниран за FiFi наградите во категоријата "Парфем на годината - Популарен додаток на жените".
Подоцна истиот месец, Лавињ исто така кажала дека парфемот освоил награда за "Најдобар парфем" од Cosmetic Executive Women.
Татјана Лазаревска
Татјана Лазаревска (родена на во ) е македонска музичарка. Израснала во семејство кое отсекогаш било опседнато со фолклорен дух. Нејзиниот татко бил поранешен член на АКУД „Мирче Ацев“, додека мајка ѝ не се занимавала со музика, но поседувала гласови способности.
Уште како мала постојано ги следела настапите на АКУД „Мирче Ацев“ за во 1988 година и таа да стане член во играорната секција. Паралелно членувала и во пејачката група под раководство на Пеце Атанасовски, кој им овозможил место за настап во Долнени, Прилепско, каде што се закитиле со првото место.
Со АКУД „Мирче Ацев“ патувала низ целиот свет. При едно гостување во Белгија во 1995, се случил и првиот настап како изведувач.
Набргу по враќањето од Белгија, со голема помош од своето семејството, а посебно на маестро Милан Завков како главен иницијатор, ја снимила и првата песна „Не сакам да те преболам“, со музика и аранжман на Милан Завков и Томислав Которчевиќ. Од тогаш почнале да се редат настапи по реномирани ресторани во Македонија. Фестивалското деби го имала на „Охридски трубадури“ 1996 со песната „Блаже, Благоја“, музика и аранжман на Милан Завков и Томислав Которчевиќ.
Во 1997 година го издала првиот албум за издавачката куќа Сенатор рекордс од кој како хит се издвоила песната „А бре чичо“, за веќе во 1998 да ја има и првата прекуокеанска турнеја во Австралија, што е воедно и нејзино прво поголемо гостување надвор од државата. Истовремено настапувала на сите реномирани македонски фолк фестивали: „Цветници“, „Валандово“, „Тумба фест“, „Тетовски фолк фест“, „Струмичка пролет“, „Роса“, „Филиграни“ итн, и секогаш имала соработка со врвни и докажани автори. Во 1999 година го издала и вториот албум „Аце, Аце“ за Сенатор рекордс. Оваа песна станала како нејзина „лична карта“, песна по која ја препознаваат до ден денес и песна којашто ја однесе на многу гостувања во Америка, Канада, Швајцарија, Шведска, Италија, Франција, Германија итн.
Во 2000 година го издала и првиот професионален видео спот од областа на новосоздадената музика за песната „Знаат очите“ (музика и аранжман - Драги Станков, Борче Нечовски), во соработка со „EXIT-B“ продукција, и го поседува првото мрежно место во истата област.
Во 2003 година го издала и третиот албум „Сѐ ќе превртам“, повторно за Сенатор рекордс, каде што како хит се издвојува песната со најголема порака „Ништо без народно“. Од 2003 до 2005 се посветила на приватниот живот и оформувањето на своето семејство. На 3 мај, 2003 стапува во брак со својот сопруг и колега Новица, вокален солист во македонскиот вокално-инструментален и шоу бенд "Група Биоритам“.
2005 година прославува 10 години од својата досегашна кариера. По тој повод на 15 ноември, 2005 година одржала голем солистички концерт во Домот на културата „Благој Јанков – Мучето“ во Струмица и според неа „секогаш луѓето се прашуваат зошто во Струмица, затоа што ...“.
Во својата бурна музичка кариера направила и неколку излети во областа на водителството. Двапати била водителка на новогодишните програми на телевизија Интел - Струмица заедно со Зоран Ѓорѓиев, и во 2005 се појавила како водителка на фолк-фест Роса заедно со Александар Блажевски.
1898 во архитектурата
1898 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Харт-Пелниц
Харт-Пелниц (Harth-Pöllnitz) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
1899 во архитектурата
1899 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Софија Мондова Стоилова
Софија Мондова Стоилова (1888-1948), била македонска револуционерка и член на ТМОРО. Родена е во Невроскоп. Се школувала во бугарска женска гимназија во Солун. Есента во 1906 година поради револуционерната дејност била уапсена. Против неа била донесена смртна пресуда, која подцна била заменета со казна доживотен затвор. Казната ја издржувала во Дијар Бекит, Мала Азија. Со општата амнестија за време на Младотурската револуција била ослободена. Починала во Софија, Бугарија.
Фенчов
Фенчов (Ventschow) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Гури Крис (Лојане)
Гури Крис — рудник од римското време во атарот на селото Лојане, Македонија. Во пределот на Сува Гора, што се наоѓа на 2 километри југозападно од селото, во близината на денешниот рудник има остатоци од стари рударски окна, можеби од римското време.
.gt
.gt — највисок семрежен домен на Гватемала. Со доменот управува Universidad del Valle de Guatemala.
Надворешни врски
Toppdomän
1800 во археологија
1800 година во археологијата содржи некои значајни настани.
.gs
.gs — највисок семрежен домен на Јужна Џорџија и Јужните Сендвички острови. Со доменот управува Atlantis North Ltd.
Надворешни врски
Toppdomän
Џамија Абу Ханифа
Џамијата Абу Ханифа (арапски:مسجد أبو حنيفة) е муслимански храм кој се наоѓа во Багдад, Ирак. Во нејзиниот двор се наоѓа гробот на Абу Ханифах. Џамијата била оштетен во војната во 2003 година
Таданари Ли
(роден ) — јапонски фудбалер.
Време на Антарктикот
Антарктикот лежи на секој меридијан бидејќи на него се наоѓа Јужниот Пол во кој сите тие се среќаваат. Теоретски ова значи дека Антарктикот би бил во сите часовни појаси; меѓутоа, подрачјата јужно од Јужниот Поларник имаат екстремни дневно-ноќни циклуси околу јунскиот и декемврискиот сонцестој, што го отежнува одредувањето на соодветен часовен појас. Од практични причини, појасите обично се водат според територијалните претенденти; од друга страна, многу станици го користат времето на земјите кои ги поседуваат, или на земјите што ги снабдуваат (на пр. Мекмердо и Амундсен–Скот користат новозеландско време бидејќи главната база за залихи им е во Крајстчерч, Нов Зеланд). Станиците кои се физички блиску се водат во различни појаси бидејќи припаѓаат на различни земји. Многу краишта немаат часовни појаси бидејќи немаат дури ни привремено населени места. Таму едноставно важи UTC.
Часовни појаси
Ова се времињата во часовните појаси според нивниот запис во базите zone.tab и tz. Ова се однесува само на трајно населените станици. Некои летни станици може да следат поинакво време. Координатите се однесуваат на географска ширина и должина, а за секоја од нив има по 2 до 3 цифри за степени, 2 цифри за минути и кај некои, по 2 цифри за секунди.
Летно сметање на времето
Летното сметање на времето (ЛСВ) во голема мера не се користи на Антарктикот бидејќи 95 % од континентот се наоѓа јужно од Јужниот Поларник. Поради присуството на полноќното сонце, летното време е излишно, и само дополнително би го усложнило општењето со земјите кои полагаат право на подрачјата.
Сепак, неколку области како Росовата Зависност, а порано и Палмерова Земја, го следат летното време како што се смета во земјите од кои добиваат залихи — Нов Зеланд и Чиле. Станува збор зе летото на јужната полутопка (обратно од северната), на која се наоѓаат овие две земји.
.gu
.gu — највисок семрежен домен на Гуам. Со доменот управува Гуамскиот мрежен информациски центар.
Надворешни врски
Toppdomän
Герсбах
Местоположба
Герсбах се наоѓа во земјоделски регион. Тоа е село на потокот Голдене Ауе, источно од окружниот град Нордхаузен.
Кон самата општина Герсбах припаѓа и местото Аумиле.
Хартмансдорф (Грајц)
Хартмансдорф (Hartmannsdorf) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
Горен Харц (општинска заедница)
Горен Харц (Oberharz) — поранешна општинска заедница во округот Гослар, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓала во западниот дел на планинскиот масив Харц, околу 15 километри југозападно од градот Гослар. Нејзиното седиште било во градот Клаустал-Целерфелд. Била распуштена во јануари 2015 година, кога нејзините членки биле приклучени кон градот Клаустал-Целерфелд. Општинската заедница Горен Харц се состоела од следниве општини:
1801 во археологија
1801 година во археологијата содржи некои значајни настани.
Ротенбург
Ротенбург може да се однесува на следниве места:
Лојане (археолошко наоѓалиште)
Лојане — некропола од доцноантичкото време во атарот на селото Лојане, Македонија. Во 1957 година во нивата на Бајрам Незири е откопан гроб во чија конструкција биле вградени два надгробни споменика со латински натписи од семеен карактер.
Штрелазунд
Штрелазунд (Strelasund) — проток или лагуна на Балтичкото Море, кој го раздвојува островот Риген од германското копно. Поврзан е со патен и железнички мост наречен Ригенски мост со Штралзунд. Се протега од северозапад до југоисток од малиот залив северно од Штралзунд наречен Кубички Залив до друг таков залив, Грајфсвалдски Залив на југоистокот. Протокот е не повеќе од три километри широк, достигнувајќи ја својата најголема широчина кон неговиот југоисточен крај. Долг е околу 25 километри.
Единствениот остров во Штрелазунд е Денхолм, врз кој се наоѓа Ригенскиот мост преку протокот.
На страната на Риген, брегот на многу места е стрмен, иако ова е разделено подолу на некои места. На копното, меѓутоа, бреговите се претежно рамни.
Штрелазунд бил средиште на две битки. Првата во 1362 и втората во 1369, обете на данскиот крал Валдемар IV против ханзеатската флота. Разликите помеѓу двете страни биле разрешени со Стокхолмскиот договор во 1370.
Џамија ел-Абас
Ал-Абас (арапски: مسجد الامام العباس ) е верски комплекс каде се наоѓа мавзолеот на Ал-Абас Ибн Али во Карбала, Ирак. Ал-Абас бил брат на Хасан Ибн Али и Кусеин Ибн Али кои учествувале во Битката за Карбала во 680 година. Секоја година светилиштето го посетуваат милиони аџии кои доаѓаат од целиот свет
Георги Сталев Поповски
Георги Сталев Поповски (Витолиште,, ) — македонски поет, прозаист, драмски посател, научен работник, преведувач. Тој е доктор по филолошки науки и универзитетски професор.
Животопис
Сталев Поповски е роден е на 22 април 1930 година во селото Витолиште, Мариово, Прилепско. Филозофски факултет завршил во Скопје. Бил долгогодишен уредник на списанието „Современост“. Член е на ДПМ од 1956 година. Добитник е на наградите: „Климент Охридски“, „13 Ноември“ во 1981, „Златен венец“ на фестивалот МЕС-Сараево, Медал од Фондот на Лермонтов - Москва, „Григор Прличев“ и „Кирил Пејчиновиќ“.
Хормозган
Хормозган (, Ostān-e Hormozgān) е покраина во Иран. Се наоѓа на југот од земјата обиколувајќи го Оман преку Ормускиот Проток. Има површина од 70.697 км2, a главен град е Бандар Абас. Покраината има 14 острови сместени во Персискиот Залив.
Поголеми градови се: Бандар Лангех, Хаџиабад, Минаб, Кешм, Џаск, Бастак, Бандар Камир и др. Покраината има 21 округ, 69 општини и 2046 села. Во 2007 имала околу 1,5 милиони жители.
1802 во археологија
1802 година во археологијата содржи некои значајни настани.
Розенбах
Розенбах може да се однесува на следниве места во Германија: