cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Планетарна преселба
Гравитациско расејување
Гравитациски расеаните планети може да се здобијат со високо занесени орбити со перихелија блиску до ѕвездата, со што на нивните орбити им се овозможува да бидат изменети од плимната сила со која тие дејствуваат врз ѕвездата. Занесувањата и наклоните на овие планети се исто така под влијание на овие средби, што е едно објаснувањата за распоредот на занесувањето кај вонсончевите планети кои орбитираат блиску една до друга. Таквите системи честопати се блиску до границата на стабилност. Како и во моделот на Ница, системите на вонсончеви планети со надворешен диск на планетезимали, исто така, може да претрпат динамички нестабилности по резонантните вкрстувања за време на преселбата поттикната од планетезимали. Занесувањата и наклоните на планетите со далечни орбити може да се пригушат со динамичко триење со планетезималите, а конечниот исход зависи од релативната маса на дискот и планетите кои имале гравитациони средби.
Плимна преселба
Плимната сила меѓу ѕвездата и планетата ја менуваат големата полуоска и орбиталното занесување на планетата. Ако планетата орбитира преблиску до ѕвездата, плимната сила на планетата предизвикува испупченост кај ѕвездата. Ако вртежниот период на ѕвездата е подолг од орбиталниот период на планетата, местото на испупчување заостанува зад линијата помеѓу планетата и центарот на ѕвездата со што се создава вртежен момент помеѓу планетата и ѕвездата. Како резултат на тоа, планетата го губи аголниот импулс и нејзината голема полуоска се намалува со текот на времето.
Ако планетата е во занесена орбита, плимната сила е посилна кога таа е во близина на перихелот. Планетата најмногу се успорува кога е во близина на перихел, што предизвикува нејзиниот афел да се намалува побрзо од перихелот, а со тоа се намалува и нејзиното занесување. За разлика од преселбата од дискот - која трае неколку милиони години додека гасот не се разотиде - плимната преселба продолжува и по милијарди години. Плимната сила врз блиските планети им ги намалува големите полуоски обично за половина од оние кои планетите ги имале во времето кога гасовитата маглина се разотишла.
Козаиеви циклуси и плимно триење
Орбитата на една планета која е наклонета во однос на рамнината на бинарниот ѕвезден систем може да се собере поради влијанието на Козаиевите циклуси и плимното триење. Взаемното дејство со подалечната ѕвезда доведува до тоа орбитата на планетата да подлежи на размена на занесување и наклон поради Козаиевото дејство. Овој процес може да го зголеми занесувањето на планетата и да го намали нејзиниот перихел во доволна мера за да создаде интензивни плимни дејства помеѓу планетата и ѕвездата. Кога е во близина на ѕвездата, планетата го губи аголниот импулс со што нејзината орбита се скратува.
Орбиталното занесување и наклон на планетата се повторува во циклуси, а тоа го оневозможува растот на големата полуоска на планетите. Ако орбитата на планетата се намали до мера во која нема влијание од далечната ѕвезда, Козаиевите циклуси завршуваат. Потоа орбитата на планетата побрзо ќе се намалува затоа што кружи под влијание на плимна сила. Поради овој процес планетата може да стане ретроградна. Козаиевите циклуси може да се појават и во систем со две планети кои имаат различен наклон поради гравитациското расејување меѓу планетите и како резултат на тоа можат да настанат планети со ретроградни орбити.
Преселба предизвикана од планетезимали
Орбитата на планетата може да се промени поради гравитациските дејства на многу планетезимали. Преселбата предизвикана од планетезимали се јавува како резултат на насобраниот аголен момент пренесен врз планетата за време на нејзините средби со планетезимали. Кај поединечните средби, количината на разменет аголен момент и насоката на промената на орбитата на планетата зависи од геометријата на средбата. Кај многу последователни средби, насоката на преселба на планетата зависи од просечниот аголен момент на планетезималите кон планетата. Ако е повисок, на пример диск зад орбитата на планетата, планетата мигрира нанадвор, ако е понизок, планетата мигрира навнатре. Преселбата на планетата која започнува со сличен аголен момент како дискот зависи од отстранувањата и изворите на планетезималите.
За систем со една планета, планетезималите може да се отстранат само со нивно исфрлање, што би предизвикало мигрирање на планетата навнатре. Во систем со повеќе планети, другите планети можат да бидат исфрлачи или извори. Планетезималите може да престанат да бидат под влијание на планетата откако ќе наидат на друга соседна планета или ќе преминат да бидат под влијание на новата планета. Овие интеракции предизвикуваат орбитите на планетите да се раздвојат бидејќи надворешната планета има тенденција да ги отстрани планетезималите со поголем импулс од внатрешната планета или да привлече планетезимали со помал аголен моментум, и обратно. Резонансите на планетата, каде што занесувањата на планетезималите се зголемуваат додека не се вкрстат со планетата, исто така дејствуваат како извор. Конечно, преселбата на планетата делува и како отстранувач и како извор на нови планетезимали создавајќи позитивен фидбек кој се стреми да се пресели кон првобитната положба.
Напуштена преселба е кога преселбата поттикната од планетезималите запира ако планетезималите се отстрануваат од орбитата на планетата побрзо отколку што наидуваат нови. Задржана преселба е кога нови планетезимали навлегуваат во влијанието на планетата побрзо отколку што се отстрануваат. Доколку при преселбата планетата се храни со честички кои наидуваат на планетата при самата миграција а за отстранување на планетезимали не е потребно присуство на друга планета, таквата преселба се нарекува преселба со бегање. Ако преселбата се должи на губење на планетезимали поради влијанието на други планети, таквата пресеба се вика присилна преселба.
Костромска област
Костромска област ({{руски: Костромская область) е федерален субјект на Русија (област). Административен центар е градот Кострома. Главни историски градови се Кострома, Нерехта, Галич, Солигалич и Макарев. Од почетокот на XVIII век, па наваму областа е текстилен центар.
Гувернер на областа е Виктор Андреевич Шершунов.
Географија
Костромската област се граничи со Волгодската област (С), Кировската област (И), Нижегородската област (Ј), Ивановската област (З), и Јарославската област (СЗ). Најголеми реки се Волга и Кострома. Областа е главно шумовита, и со тоа е еден од најголемите региони-производители на дрвена граѓа во Европа.
Часовен појас
Костромската област се наоѓа во Московската часовен појас (MSK/MSD). UTC +0300 (MSK)/+0400 (MSD).
Фленсбуршки Фјорд
Фленсбуршки Фјорд (Flensburger Förde; Flensborg Fjord) — најзападен теснец на Балтичкото Море, во источниот дел на полуостровот Јитланд. Преку него поминува дел од границата помеѓу Германија на југ и Данска на север. Нејзината должина е околу 40 до 50 километри, што зависи од дефиницијата на нејзините граници. На неговиот крај се наоѓа градот Фленсбург.
Има најголема површина од сите фјордови на Јитланд, кои претставуваат некоја комбинација на фјордови и фиртови.
Два полуострови, полуостровот Броагер на северната страна и полуостровот Холнис на јужната страна го делат фјордот на надворешен и внатрешен дел. Западни од нив, близу данскиот брег, постојат два мали острови, наречен Оксеер.
На данската страна, надворешниот дел на северната граница на фјордот започнува од островот Алс со градот Сенербор. Кон запад, продолжува на данската страна со општините Броагер, Егернсунд, Гростен, Ринкенс, Сендерхав и Колунд.
Во Германија, на данската граница се наоѓа Харисле, на внатрешниот крај на фјордот лежи градот Фленсбург, а источно од него, на јужниот брег градот Гликсбург и општините Мункбраруп, Лангбалиг, Вестерхолц, Кверн, Штајнберг, Нисграу, Гелтинг и Ниби.
Жвава-Квара
Жвава-Квара (ჟოეკვარა) е планинска река на запад од Абхазија, тече по сртовите Берчил, Лукивоху и Жовеху, главно во југозападен правец.
Должината на реката е 20 километри. Површината на одводниот слив е 72 км².
Започнува во близина на трактот Берчил југозападно од највисоката точка на планинскиот венец Арабика. Текот на реката минува низ варовниците на западната падина на венец Гагра, формирајќи длабок живописен кањон. Се влева во Црното Море на територијата на градот Гагра.
143
143 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 143 година од новата ера, 143. од првиот милениум, 43. од II век и четвртта од 140-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5651 и 5652 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4893 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3903 и 3904 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 896.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 143 година се протега во 2779 и 2780, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2839 и 2840 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 686. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 494 и 493 година пред хиџра.
Азавад
Азавад (أزواد‎, тифинашки: ⴰⵣⴰⵓⴷ, État indépendant de l’Azawad) е област во североисточниот дел на Мали. На 6 април 2012 година, Националното движење за ослободување на Азавад еднострано прогласило независност од Мали. Досега, ниту една земја членка на ООН ја нема признаено независноста на Азавад.
Потекло на поимот
Според Роберт Браун, „Азавад“ е арапски погрешен изговор на берберскиот збор „Azawagh“, кој е речен басен во западен Нигер, североисточно Мали и јужен Алжир. Зборот значи „савана“.
Историја
Во раниот 14 век, Азавад бил дел од Империјата Мали. Во 1324 година, кралот Муса Први кон оваа територија, со мирна анексија, го додал регионот Тимбукту. Во 15 век, над оваа територија, најголема доминација имале племето Туарег. Во доцниот 15 век, Азавад станува дел од Империјата Сонгај. Периодот на владеењето на Аскиа Мохамед Први (1493–1528) се нарекува златна ера на Империјата. Во тој период, регионот Тимбукту, со главен град Гао, уживал широка автономија. Трговијата со злато и робови во замена за сол од Тегаза (град во северен Мали) биле особено развиени.
Во 1591 година во битка северно од Гао, Џудар-паша го освојува регионот и го припојува кон мароканската империја на Ахмед Први ал-Мансур од династијата Саади. Следи период на економски и интелектуален пад, а развој на трговијата со робови.
Во 1737 година Туарег-племињата ја преземаат контролата врз територијата и градот Гао. Меѓу 1826 и 1865, регионот Тимбукту паѓа под власт на Империјата Масина (југозападна Африка), по што влегува во рамки на Тукулерската империја предводена од Ел Хаџи Умар Тал.
Француска власт
По Берлинската конференција од 1884 година, територијата меѓу 14тиот меридијан и Милту (во Чад, вклучително и Азавад) станува француска територија. Во 1893, Азавад станува дел од Француски Судан (денешен Мали), колонија на Франција. Во 1899 година, територијата на Азавад е поделена од страна на француските власти меѓу колониите Горен Сенегал (Сенегамбија) и Среден Нигер.
Република Мали
По добивањето независност од Франција во 1960 година, Азавад станува дел од Република Мали. До 2012 година, регионот претрпува четири вооружени бунта: Првиот туарешки бунт (1962-64), бунтот од 1990-1995 година, бунтот од 2007-2009 година и Бунтот на Националното движење за ослободување на Азавад (2012).
Во првите години на 21 век, регионот станува средиште на трговијата со дрога и криминалните групи во овој дел на Африка. Според некои истражувања, Азавад е богат со некои природни ресурси, како сурова нафта и ураниум.
На 17 јануари 2012 година, Националното движење за ослободување на Азавад објави почеток на бунтот против владата на Мали. Според Движењето, „бунтот ќе продолжи сè додека владата во Бамако не го признае Азавад како посебен ентитет“.
На 22 март 2012 година, Претседателот на Мали Амаду Тумани Туре беше симнат од власт со државен удар организиран од војската, еден месец пред закажаните претседателски избори.
Прогласување на независност
На 6 април 2012 година, Националното движење за ослободување на Азавад го прогласи Азавад за независна држава втемелена на демократија, која целосно ќе ги почитува принципите на ООН. Во интервју за францускиот канал France 24 на 6 април 2012 година, гласноговорникот на НДОА (Моса аг Атаер) изјави: „Мали е во состојба на анархија. Затоа национално-ослободителното движење формира армија која е способна да обезбеди сигурност и извршна власт способна да формира демократски институции. Од денес, објавуваме независност на Азавад.“ Тој истакна дека новата држава ќе ги почитува границите на своите соседи и повика на меѓународно признавање.
Демографија
Густината на населението во Азавад е 1.5 жители на километар квадратен. Населението по региони е според пописот во Мали од 2009 година.
Етнички групи
Областа традиционално е населена од Туарези, Мори, Сонгајци и Фулани. Сонгајците, Фуланите и Морите сочинувале 95% од населението, според податоците од 1950. Исто така има и Бамбари кои се населиле по 1960 година.
Религија
Повеќето од населението се Муслимани.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 200м делфин во женска конкуренција
Квалификациите и полуфиналето за 200мжени делфин се одржаа на29 јули 2009, а финалето на 30 јули 2009.
Сојузни држави во Палау
Сојузните држави во Палау се првостепените административни единици во државата. Тие функционираат како и административни региони, но се назначени како сојузни држави.
Ацетилхолин
Ацетилхолинот е органско соединение кое претставува невротрансмитер во многу организми, вклучувајќи го и човекот. Претставува естер на оцетната киселина со холинот.
Рецептори
Своето дејство ацетилхолинот го покажува со поврзување со неговите рецептори, кои можат да бидат никотински и мускарински.
Намолук
Намолук е атол и општина во сојузната држава Чук во Микронезија. Ова е најмал атол во Микронезија со вкупна површина од 13 км2. Намолук се наоѓа на 185 км југоисточно од Чук и на 50 км од Етал.
Острови
Останати острови:
1512
1512 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1512 година од новата ера, 512. од вториот милениум, 12. од XVI век и трета од 1510-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7020 и 7021 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6262 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5272 и 5273 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2265.
Tenthredo campestris
Tenthredo campestris е вид инсект од семејството Tenthredinidae.
Живеалиште
Овој вид оса се наоѓа низ цела Европа. Во Македонија се среќава во југозападниот дел.
Биологија
Возрасните единки може да достигнат должина од 12-15 милиметри. Главата им е црна, антените жолти, градите црни, од горната страна делумно црвеникави. Крилата се жолтеникави, на врвот затемнети, а жилките кафеави. Нозете се црни до колена, предните флемури жолтеникави, другите делови жолти. Абдоменот е жолт и црвеникав до средината, другите делови се црни. Најчесто последните четири сегменти се црни. Ларвите достигнуваат должина до 24 милиметри, и се развиваат во текот на јули. Возрасните форми се среќаваат од мај до август.
Архиепископ Охридски и Македонски г.г. Гаврил II
'''Архиепископ Охридски и Македонски г.г. Гаврил (вистинско име Ѓорѓи Милошев'''; Скопје, 17 април 1912 - 4 март 1996) — третиот архиепископ по возобновувањето на Македонската православна црква.
Гаврил бил првиот претседател на Друштвото на преведувачите на Македонија. Во 1977 година, отец Ѓорѓи Милошев се замонашил и по хиротонисувањето за архијереј бил прв декан на Богословскиот факултет во Скопје. Во 1986 година бил избран за архиепископ на МПЦ. Веднаш по застанувањето на престолот, тој ги продолжил веќе започнатите проекти на неговиот претходник Доситеј. Ова пред сè се однесувало на изградбата на црквата Свети Климент Охридски во Скопје, формирањето на Богословскиот факултет и издавањето на Библијата на македонски литературен јазик. Гаврил бил првиот македонски архијереј кој ја обновил древната традиција, фрлање крст во реката Вардар.
Архиепископот Гаврил се повлекол од престолот во 1993 година поради старост. Починал во 1996 година и е погребан во манастирот „Свети Наум“ во Радишани крај Скопје.
Рани години
Архиепископ Гаврил е роден во Скопје во 1912 година, како Ѓорѓи Милошев. Младоста ја минал во молитви и божји богослуженија во скопските цркви „Св. Петка“, „Св. Богородица“ и „Св. Мина“. Согледувајќи ги неговите квалитети, како одличен студент, скопската општина му доделила едногодишна стипендија по веронаука, а наставниците му биле Руси. Смртта на неговиот татко била причина да не може да ја оствари својата желба и се посветил на изучување на јазици. Во 1936 година дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје, отсек германистика и славистика.
Во Скопје бил ракоположен за свештеник, а бил поставен за парох во влашката црква „Света Богородица“ во Велес во 1942 година.
Период по војната
Веднаш по крајот на Втората светска војна, во 1945 година, отецот Ѓорѓи станал еден од првите професори во велешката гимназија. По кратко време учителствување, од свештенството на Велес и велешката околија бил избран за претседател на Духовниот одбор, и во таа улога учествувал како делегат на Првиот црковно народен собир во Скопје во 1945 година, на кој била донесена одлука за обнова на Охридската архиепископија во лицето на Македонската православна црква.
Дело
Со оглед на општестевно-политичките прилики во земјата во повоениот период и потребата од високообразовани кадри, бил принуден на неодредено време да престане активно да се занимава со свештеничката дејност и целосно да се посвети на просветата. Од 1949 година бил на служба во Државното книгоиздателство на Македонија – Скопје (подоцна „Просветно дело“). Оттогаш, па сè до смртта, скоро цели триесет години тој му се посветил на учебникарството и на просветителството. Поточно тој најмногу се посветил на усовршување и стандардизирање на македонскиот литературен јазик. Во овој период тој составил и издал прирачници, учебници, речници и училишна литература, па дури и периодика. Посебно за истакнување е неговиот научен пристап кон делата на Кочо Рацин и Војдан Чернодрински. Тој е еден од првите истражувачи од македонскиот научен свет кој се појавил со написи и анализи за опусот на поетот Кочо Рацин.
Во овој период започнал да се создава и развива и црковно-просветната дејност, во која отецот Ѓорѓи зел активно учество. Како плод на неговата неуморна работа, за првпат во овој период за потребите на богослужбата, биле преведени и издадени на македонски јазик Евангелијата и Апостолот. Издавач на ова дело бил Иницијативниот одбор за организирање на МПЦ.
Во 1949 година започнал со подготвувањето за издавање на Новиот завет, а истиот излегол од печат во 1967 година. Процесот на преводот на Библијата, започнал да се одвива веднаш по ослободувањето. Во овој период тој ги направил и првите чекори во големиот капитален проект кој значи целосен превод на Библијата на современ македонски јазик. Ова капитално дело, целосно било завршено во 1990 година, кога и излегло од печат.
По триесетгодишна дејност, отецот се повлекол во пензија.
Периодот пред да стане архиепископ
По смртта на сопругата, кон крајот на 1977 година, отецот Ѓорѓи бил повикан од г.г. Доситеј, возобновителот на Охридската архиепископија, односно на МПЦ, да прими епископски чин. Како просветител кој ја знаел потребата и важноста за Црквата од формирање на кадар со високо црковно образование, отецот Ѓорѓи Милошев, го условил стапувањето во архијерејскиот ред со отворање на Богословски факултет.
Така што кон крајот на декември 1977 година, по десетгодишно автокефално дејствување на Македонската православна црква (1967 – 1977) или по дваесетгодишно возобновено живеење на Охридската архиепископија во лицето на МПЦ (1958 – 1977) бил формиран Богословскиот факултет, со седиште во манастирот „Св. Јован Крстител“ во Капиштец, во Скопје. За прв декан на факултетот бил избран Гаврил.
Митрополит на Повардарската епархија
На 18 ноември 1977 година, Светиот архијерејски синод на Македонската православна црква на синодска седница одлучила да се оформи посебна Повардарска епархија, а архијереј на епархијата бил назначен Гаврил. На 29 јануари 1978 година Гаврил бил устоличен во Повардарски митрополит. Тој бил седмиот по ред хиротонисан епископ по обновувањето на Охридската архиепископија.
Седнувајќи на престолот на повардарските епископи митрополитот Гаврил се соочил со сите потешкотии во Повардарската епархија, како што се недостигот на свештеници, поправка на руинирани свети места и изградба на нови македонски православни светилишта. Во текот на оваа декада, како владика во Повардарската митрополија, Гаврил ја стабилизирал епархијата на духовен и материјален план и ја изградил новата митрополитска зграда во Велес.
Архиепископ на МПЦ
По трагичната смрт на архиепископот г.г. Ангелариј, во катедралниот храм „Света Софија“ во Охрид, претставниците на Изборниот црковно-народен собир со тајно гласање го избрале Гаврил за трет поглавар на МПЦ. На 4 октомври 1986 година во катедралниот храм „Света Софија“ во Охрид г.г. Гаврил бил устоличен како нов поглавар на Македонската православна црква.
На 18 октомври 1990 година г.г. Гаврил го промовирал капиталното дело македонскиот превод од Библијата, издадено од печатницата на „Љубљанско дело“ во Љубљана, Словенија. На промоцијата на македонската Библија г.г. Гаврил истакнал дека овој историски чин нема само религиско значење, туку во исто време има и општествено значење, па затоа е огромна неговата големина. На македонскиот превод на Библијата, работел повеќе од 50 години.
Архиепископот Гаврил, заради старост и кревкото здравје, поднел оставка, а од 1993 година се повлекол во осамување во неговиот стан и ниту еднаш не излегол од него сѐ до неговата смрт. Починал во 1996 година и е погребан во манастирот „Св. Наум“ во Радишани крај Скопје.
Значење
Архиепископот Гаврил е првиот црковен великодостојник кој преку јавните медиуми на македонските православни верници им ги честитал Божиќните празници и тој е првиот македонски архиепископ кој ја обновил древната традиција на празникот Водици, во реката Вардар, да се фрла Богојавленскиот крст.
По повод големиот национален празник Илинден, исто така за првпат започнала традицијата редовно да се испраќа Соборна Синодска посланица до верниците, а за првпат новото време Гаврил го нарече „време на третиот Илинден“.
На 12 август 1990 година, во сослужение на сите членови на Светиот синод на МПЦ, бројното свештенство и пред многубројниот македонски народ, свечено бил осветен Светиклиментовиот соборен храм на МПЦ во Скопје, како вечно светилиште на македонскиот народ. Во однос на прашањето поврзано со признавањето на автокефалноста на МПЦ, кое ѝ биле наметнато од страна на другите православни сестрински цркви архиепископот Гаврил се залагал за решавање на проблемот, но по пат на братољубив дијалог.
Игор Васиљев
Игор Васиљев ( Роден во Белград, 17 мај 1928г. - а, починал во Ќуприја, 10 април 1954 ) бил српски сликар.
Биографија
Игор Васиљев е роден во 1928 година во семејството на руските емигранти Валентина Коваљскаја Јустинова и Алексеј Алексејевиќ Васиљев кои се запознале во Белград, на училиштето  за сликарство. Живеејќи во семејство на сликари, Игор почнал да слика уште како дете. Во средно ги заразил другарите со сликање, па ќе сликале во студио, кое сами го направиле на брегот на Сава од украдени трупци. По дипломирањето се запишал на Академијата за ликовни уметности во Белград во 1948 година години. Бил палав, со авантуристички дух и бурен  темперамент, сакал да биде изложен на разни опасности. За него животот бил постојано возбудливо искуство. Живеел бурен, брз живот, брзајќи да направи сè на овој свет што е можно поскоро, па уште пред матурата се оженил со училишна другарка. Наскоро тој станува татко на девојчето Светлана. На Академијата за ликовни уметности, неговиот слободоумен и невоздржан дух бил во постојан судир со социјалистичко-реалистичките ставови на професорите, па често доаѓал во конфликти, кои кулминирале кога добил, невообичаено, најниска оценка на Академијата.
,,Непријателски активности насочени кон вршење терор и разни диверзии, нелегално поседување оружје, читање и дистрибуирање антикомунистичка литература, членство во илегалната организација наречена  Демократска младина на Југославија“, се вели во обвинението според кое Игор и неговите пријатели се осудени на една година затвор, но Врховниот суд во Белград, ја сменува пресудата и ја зголемува на три години затвор. Единаесет месеци подоцна следуваше амнестија. Кога бил ослободен, се запишал на Историја на уметноста на Филозофскиот факултет во 1952 година   и постојано слика. Наскоро организирал самостојна изложба на слики и цртежи и бил примен во Друштвото на ликовни уметници како негов најмлад член. Тој трагично го загубил животот, под неразјаснети околности, паѓајќи од воз на екскурзија, на пат кон манастирот Раваница на 10 април 1954 година, во близина на Ќуприја. Некрологот на Васиљев ќе го објави М. Милошевиќ во „Видици“ број 9 за 1954 година. година, особено нагласувајќи ја неговата слика „Автопортрет“, која беше изложена на пролетната изложба на УЛУС таа година.
Зад себе оставил 120 слики и голем број цртежи. Над стотина негови цртежи останале во затворот Забела, на кои им се загубила секаква трага.
Документарниот филм за неговиот живот со наслов „Лавиринтите на Игор Васиљев“ е снимен во 2019 година
NGC 7459/1
NGC 7459/1 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7459/1 се споменува и како UGC 12302, MCG 1-58-21, double system, contact.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7459/1 е од видот P. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 7459/1 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 1 м 0,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 45' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на NGC 7459/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70261. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 582. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 821.
Религија во Нигерија
Нигерија, најголемата африканска земја според бројот на население (преку 182 милиони во 2015 година), е скоро еднакво поделена меѓу христијанството и исламот, иако точниот однос е неизвесен. Исто така постои и растечка популација на нерелигиозни Нигеријци кои учествуваат со околу 5%. Мнозинството од нигериските муслимани се сунити и се концентрирани во северниот дел на земјата, додека христијаните доминираат на југ. Pew Forum во извештајот од 2010 година направил споредба на извештаите од неколку извори. Нигерискиот попис од 1963 година покажал дека 36% од населението е христијанин, 38% муслимани и 26% припаѓаат на останати религии. Според податоци од 2008 година, 53% се муслимани, 45% христијани и 2% останати. Според анкетата спроведена од Афробарометар во 2008 година, 50% се христијани, 49% муслимани и 1% други, додека според истражувањето на Pew Forum, 52% биле муслимани, 46% христијански и 1% други. Според извештајот од 2001 година на The ​​World Factbook од ЦИА, околу 50% од населението на Нигерија е муслиманско, 40% се христијани и 10% се придржуваат кон локалните религии.
Поголемиот дел од христијаните во Нигерија се протестанти, додека една четвртина се католици. Од 1990-тите до 2000-тите имало значителен пораст во протестантските цркви. Исламот доминира на северот и има голем број поддржувачи во југозападниот дел од земјата. Нигерија има најголемо муслиманско население во Потсахарска Африка. Во однос на религиозните припадности на најголемите етнички групи во Нигерија, етничката група Хауса на северот е главно муслиманска, а западниот дел каде живее народот Јоруба, е поделен главно меѓу исламот, христијанството и традиционалните религии. Народот Игбо кое живее на источниот дел и народот Иџо кое живее на југ се претежно христијани (католици) и некои практичари на традиционалните религии. Средниот појас на Нигерија содржи најголем број малцински етнички групи во Нигерија и тие главно се христијани и припадници на традиционални религии со помал процент на муслимани.
Најголемиот дел од муслиманите во Нигерија се сунити, припадници на школата Малики. Значително малцинство припаѓа и на Шафиската школа. Голем број сунитски муслимани се членови на братствата на суфизмот, кои го следат движењето Кадирија, Тиџамија или Ахмадија. Постои значително шиитско малцинство.
2032
2032 (Римски бројки) ќе биде престапна година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2032 година од новата ера, 32. од третиот милениум, 32. од XXI век и трета од 2030-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7540 и 7541 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6782 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5792 и 5793 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2785.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2032 година се протега во 4668 и 4669, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4728 и 4729 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2575. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1453 и 1454 исламска година.
Аланин
Аланинот (со ознаки Ala или A) e α-аминокиселина со хемиска формула HO2CCH(NH2)CH3. Неговиот L-изомер е еден од дваесетте белковинообразувачки аминокиселини, односно аминокиселини кои влегуваат во состав на белковините. Кодоните на аланинот се GCU, GCC, GCA и GCG. Во биохемиски поглед, аланинот е неполарна аминокиселина. По застапеноста во белковините, аланинот е на второто место (по леуцинот) со 7,8% при споредување на 1150 белковини.
Структура
α-јаглеродниот атом на аланинот е поврзан со метил група (-CH3), правејќи го една од наједноставните аминокиселини во однос на молекуларната структура. Ваквата структура е и причина што аланинот се класифицира како алифатична аминокиселина. Метил групата на аланинот е нереактивна, така што речиси никогаш не е директно вмешана во функцијата на белковините.
Физиолошка улога
Аланинот игра клучна улога во глукозо-аланинскиот циклус кој се одвива помеѓу ткивата и црниот дроб. Во мускулите и другите ткива кои ги согоруваат аминокиселините со цел да добијат енергија, аминогрупите се собираат во форма на глутамат по пат на трансаминација. Глутаматот потоа ја пренесува својата аминогрупа преку дејството на аланин аминотрансферазата до пируватот, кој е производ на мускулната гликолиза, притоа формирајќи аланин и алфа-кетоглутарат. Формираниот аланин се пренесува во крвта и се транспортира до црниот дроб. Обратен тек на аланин аминотрансферазната реакција се случува во црниот дроб.
Глукзозо-аланинскиот циклус овозможува отстранување на пируватот и глутаматот од мускулите и нивно доставување до црниот дроб. Глукозата е способна да се регенерира од пируватот и на овој начин се враќа во мускулите.
Алесио Такинарди
Алесио Такинарди (роден на 26 јули 1975 во Крема) — поранешен италијански фудбалер, играч од средниот ред.
Меркиш Буххолц
Меркиш Буххолц (Märkisch Buchholz) — мал град во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Даме, 20 километри северозападно од Либен (Шпревалд) и околу 50 километри југоисточно од Берлин.
Алесио Такинарди
Ја започнал својата кариера во Аталанта. Во 1994 година, тој се преселил во Јувентус, каде што го поминал најголемиот дел од својата кариера, освојувајќи 17 трофеи; поради неговите успеси додека настапувал за клубот, Такинарди бил еден од 50-те играчи на Јувентус на кои нивните имиња биле испишани на новиот домашен терен на клубот, Стадион Јувентус. По двегодишната позајмица во шпанскиот клуб Вилјареал, тој се преселил во Бреша во 2007 година, каде и ја завршил својата кариера по една сезона помината во клубот.
Меркиш Буххолц
Градот е најмал во Бранденбург. Основан во 12 или 13 век, првото спомнување на градот е од 13 август 1301, опишан како castrum et oppidum Buchholt. Градот бил тешко оштетен во текот на последниот ден на Втората светска војна, поради стратешката положба на реката Даме во борбата кај Халбе. Сојузниот автопат Б179 го поврзува градот директно со Берлин.
Шенек (Саксонија)
Шенек (Schöneck, исто така познат како Шенек/Фогтланд) — град во округот Фогтланд, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 18 километри југоисточно од Плауен и 35 километри северно од Хеб. Шенек е познат како најголемиот скијачки центар во источниот дел на Германија. Сместен на надморска височина повисока од 700 метри (црквата) претставува град на највисока височина во округот Фогтландкрајс. Припаѓа на т.н. музички агол.
Единици на градот
Делови на Шенек се Арнолдсгрин, Ешенбах, Гунцен, Корна, Котенхајде, Шилбах и Цвотентал.
Историја
Шенек станал град во 1370 година, но првпат бил споменат еден век претходно, кога замокот castrum Schoennecke бил спомнат како средновековен дворец.
По уништувачките големи пожари (1632, 1680, 1761 и 1856), Шенек се приклучил во индустријализацијата во век. Главната дејност на градот била производството на цигари. Во 1875 била изградена железничката линија Фалкенштајн - Клингентал. Населението значително се зголемило до Втората светска војна, но подоцна повторно се намалило.
Грб на Либан
Грбот на Либан (شعار لبنان) се состои од црвен штит со бела лева лента на која стои кедар. Грбот е мошне сличен со знамето на Либан, со исклучок на шпанскиот појас на знамето кој грбот е заменет со лева лента.
Блазонот на грбот гласи Црвено, на сребрена лева лента кедар исправен, природно обоен.
Брет Фестерлинг
Брет Фестерлинг (роден на 3 март 1986 година) е канадски професионален бранител во хокеј на мраз кој моментално е неограничен слободен агент. Тој неодамна играл под договор со тогашните Томас Сабо Ајс Тајгерс во германската Дојче Ајсокеј Лига (ДЕЛ). Неговиот брат близнак Гарет исто така игра хокеј во Deutsche Eishockey Liga (DEL) и е под договор со Гризлис Волфсбург.
Космос-958
Космос-958 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Брет Фестерлинг
Играчка кариера
Познат првенствено како одбранбен играч, Фестерлинг ја започнал својата главна јуниорска кариера со Три-градските Американци од Западната хокеарска лига (WHL), првично појавувајќи се на три натпревари во 2001–02. Тој бил петти севкупен избор на Американците во 2001 WHL Bantam Draft. Откако го скршил зглобот во неговата година за драфтот за НХЛ, Фестерлинг бил разменет на средината на сезоната 2004-05 во Ванкувер Џајантс (заедно со напаѓачот Рајан Костанзо) во замена за напаѓачот Шон Веј и дефанзивецот Мајк Мекдоналд.
Руперт Томсон
Руперт Томсон (1955) е англиски писател, првенствено познат по белетристички романи. Роден е во Сасекс, Англија.
Космос-958
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 октомври 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-958 бил надгледувачки сателит.
Брет Фестерлинг
Играчка кариера
По освојувањето на Претседателскиот куп како шампион на WHL со Џајантс во 2006 година и последователно појавувањето во Меморијалниот куп, Фестерлинг бил именуван за капитен на тимот за сезоната 2006-07. Фестерлинг како капитен постигнал голем рекорд во кариерата, 21 поен во 70 натпревари. Сепак, гигантите биле поразени во финалето на WHL од Medicine Hat Tigers во седум натпревари. Како домаќини на Меморијалниот куп во 2007 година, гигантите се сретнале со Тигрите во последниот натпревар уште еднаш и ја освоиле првата титула во франшизата во CHL со победа од 3–1.
Космос-958
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 422 км, а најмалото на 317.
Руперт Томсон
Кариера на писател
Неговиот прв роман „Соништа за заминување“ ("Dreams of leaving") го купила Лиз Калдер а го објавиле Блум Сервис (Bloom Serv) во јуни 1987 година. „Кога некој пишува толку добро како Томсон“, вели магазинот „New Statesman,“, „ве тера да се запрашате зошто другите луѓе воопшто се обидуваат“, додека Николас Лезард од дневниот весник „Гардијан“ ("Guardian") го опишал романот како „Една од најнезаборавните, најзвучните и најпаметните“. „параболи за Англија што ќе ја прочитате“.
Брет Фестерлинг
Играчка кариера
Неподготвен од тимот на Националната хокеарска лига (НХЛ), Фестерлинг бил поканет во тренинг кампот на Моќните патки на Анахајм пред 2005-2006 година, а потоа бил потпишан на тригодишен договор на почетно ниво. По неговата победа во Меморијалниот куп со гигантите, тој бил доделен во филијалата на Патките во помалата лига, Портланд Пиратите од Американската хокеарска лига (АХЛ), за сезоната 2007-08. Тој постигнал 14 поени во својата прва професионална сезона.
Руперт Томсон
Кариера на писател
Томсон напишал 11 романи:
Брет Фестерлинг
Играчка кариера
Фестерлинг ја започнал сезоната 2008-09 со Ајова Чопс. Кога бранителот на Патки, Франсоа Бошемин, бил ставен на долгорочно повредената резерва со повреда на коленото, Фестерлинг бил повикан од Анахајм. Тој го направил своето деби во НХЛ во победата со 2-0 против Лос Анџелес Кингс на 16 ноември 2008 година, забележувајќи 17 минути ледено време во комбинација со Скот Нидермаер. Тој одиграл вкупно 40 натпревари во својата дебитантска сезона во НХЛ, забележувајќи пет асистенции. Во вонсезоната, на 20 август 2009 година, тој потпишал двегодишно продолжување на договорот со Анахајм.
На 14 октомври 2010 година, Фестерлинг бил деградиран во новата АХЛ филијала на Патките, Сиракус Кранч. Откако ја започнал сезоната 2010-11 со Crunch, на 31 декември 2010 година, тој бил разменет (заедно со изборот на Ducks во петтата рунда на драфтот за влез во НХЛ 2012 ) во Монтреал Канадиенс во замена за Максим Лапиер. Потоа, Фестерлинг веднаш бил доделен во филијалата на Канадиенс во АХЛ, Хамилтон Булдог.
На 28 февруари 2011 година, Фестерлинг бил разменет во Атланта Трешерс во замена за голманот Дру Мекинтајр.
На 23 јули 2012 година, Фестерлинг потпишал со Нирнбершките ледени тигри од германската врвна лига Deutsche Eishockey Liga (DEL). Во две сезони со Ледените тигри, тој обезбедил физичко одбранбено присуство и вкупно 20 поени во 72 натпревари.
Илевенсез
Во Обединетото Кралство и Комонвелтот, Илевенсез (англ. elevenses) е вид ужина слична на попладневниот чај, но се јаде претпладне. Обично овој оброк е помалку пикантен од бранчот (brunch), и може да се состои од колач или бисквити со шолја чај или кафе. Во Австралија, овој оброк се нарекува утрински чај (morning tea). Името на оброкот се однесува на времето од денот кога се јаде: околу 11 ч. претпладне. Зборот „elevenses“ се смета за старомоден и денес многу малку луѓе го нарекуваат така утринскиот чај.
Надворешни врски
Podwieczorek
Општина Богомила
Општина Богомила — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Чашка. Седиште на општината било селото Богомила.
Територијата на општина се наоѓала во областа Азот. Најголема река во општината била реката Бабуна. Општината се граничела со: Општина Долнени на југ, Општина Македонски Брод и Општина Самоков на запад, Општина Студеничани и Општина Велес на север, Општина Чашка на исток и Општина Извор на југоисток.
Дебелика
Дебелика или дива тиква (латински: Bryonia alba) (исто така познатo како бел брајони или див хмељ) е лоза од фамилијата тикви, која се наоѓа во Европа и северен Иран. Расте слично како куџу, што им дава голем потенцијал да се распространуваат и надвор од нивниот опсег како штетен плевел. Други вообичаени имиња вклучуваат лажен мандраке, англиски мандраке, дива винова лоза и див хмељ.
Општина Богомила
Демографија
На пописот од 2002 година, Општина Богомила имала 1.252 жители. Следува табела на националната структура на населението
Дебелика
Опис
Тревна, повеќегодишна лоза од семејството на краставици, белата лоза е еднодомна, но двојна (одделни машки и женски цветови кои се наоѓаат на истото растение) со туберест жолт корен. Зеленикаво-бели цветови се 1см преку долгите виткани ластари, цветовите и плодовите потекнуваат од пазувите на листовите со палмати лобуси. Плодот е  бобинка од 1.5 см која поцрнува додека созрева.
Распространетост
Дебеликата е проднајдена во Европа и северен Иран. Воведена е и во Соединетите Држави, каде што е наведена како штетен плевел во Вашингтон, Ајдахо и Монтана.
Општина Богомила
Надворешни врски
41.59306°N, 21.47167°W
Дебелика
Екологија
Птиците се најчестиот механизам за растурање на ова растение. Тие испуштаат семиња каде што јадат и се гнездат, па така дебеликата е распространета кај домашните растенија глог и во насадите со диви растенија. Листовите на дебеликата може да се користат како прехранбено растение на ларвите на молците од зелка.
Токсичност
Сите делови на дебеликата содржат брионин кој е отровен и може да предизвика болест или смрт. Добитокот може да се отруе и со конзумирање на плодот и на лисјата. Четириесет бобинки претставуваат смртоносна доза за возрасни луѓе.
Инвазивни видови
Надвор од местото на растење, оваа лоза често е многу агресивен инвазивен плевел. Може да размножи три лози одеднаш, од кои секоја расте до 15см дневно. Може да прерасне во густа подлога кога не може да се искачи нагоре. Откако ќе се воспостави, ќе се качува на други растенија и дрвја, како и на огради и згради, блокирајќи го сонцето, па дури и дождот од својот домаќин. Зимскиот снег или обилните дождови, создаваат дополнителна тежина, што доведува до кршење на екстремитетите на домаќинот, а некогаш и паѓаат цели дрвја на домаќинот.