cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Епикурејство
Епикур (341-270 п.н.е.) е роден на островот Самос. На 35 години се преселил во Атина каде ја основал својата школа во предградието на Атина. Тој школата ја нарекол „Градина“. Школата постоела повеќе од 800 години, била центар на античкиот материјализам и атеизам. На вратата на Градината имало натпис „Гостину, ќе ти биде добро овде, овде задоволството е најголемата среќа“. Тоа е втората школа во хеленистичката филозофија. И според нејзиниот основач-Епикур, наречена е епикурејска школа. Таа се надоврзала на идеите на Демокрит и на Киренската школа на Сократовиот следбеник Арисип, која развиваше психологија и етика на уживањето.
Филозофијата на Епикур има три дела: Каноника, Физика и Етика. Според Епикур, задача на филозофијата е на луѓето да им помогне во нивните душевни страдања, да им ја разведри душата; филозофијата е „дејност која со размислување и истражување реализира среќен живот“.
Канониката е основа на физиката на Епикур, за неговото атомистичко учење, кое е слично на она на Демокрит.
И двете науки служат како вовед во етиката, чија смисла е филозофијата да им помогне на луѓето вонивните духовни страдања.
Етиката на Епикур за основна цел го има обучувањето на човекот да биде среќен, за што треба правилно да се одбере предметот на стремежот. Човекот треба да се стреми кон задоволство, а да избегнува страдања и тие задоволства, кои водат до страдање. Контролата над изборот на задоволството му припаѓа на разумот. Конечната цел на мудриот е достигнување на блажен живот, кој се состои во ослободување на телото од страдање и душата од збунување. Важен услов за среќата е да се живее неприметно. Како што кажа подоцна германскиот драматург Брехт: „На хероите им требаат многу мали луѓе за своите подвизи, а за малиот човек најважно му е да го избегне учеството во овие подвизи".
Бабни Врт
Бабни Врт (во постарите извори и Бабин Врт, Babendorf ) ― мала населба во Крањ во областа Горењска во Словенија.
Име
Бабни Врт бил споменат во историските извори како Бабенворт (германски: Babenwort) помеѓу 1205 и 1208 година, Вабен гартен (Waben garten) и Вабинварт (Wabinwart) во 1444 година и Бабегарт (Babeygartt) во 1481 година, меѓу другите пишани варијанти.
Прора
Прора (Prora) — одморалиште на островот Риген, во Германија, особено познат по неговиот колосална градба изградена од нацистите за туристички цели. Масивниот комплекс е изграден помеѓу 1936 и 1939 г. како проект на организацијата „Сила преку радост“ (Kraft durch Freude). Осум згради се идентични и иако требало да биде најголемиот угостителски објект изграден некогаш, сепак никогаш не е користен за таа цел. Објектот се смета за особено добар пример за архитектурата на Третиот Рајх.
Месните жители го нарекуваат „Колосот“ поради неговата монументална структура.
Планови
Роберт Лај го замислувал Прора како паралела на Butlins — британски кампови за одмор кои пружале пристапен одмор за просечниот работник. Прора требало да има 20.000 кревети, со замисла дека секој работник заслужувал одмор на плажа. Проектиран од Клеменс Клоц (1886–1969), сите соби биле планирани да бидат со поглед на море, додека ходниците и санитарните јазли се наоѓаат на другата страна. Секоја соба била 5 на 2,5 метри, имала два кревети, шкаф и мијалник. Имало заеднички тоалети и тушеви на секој кат.
Плановите на Хитлер за Прора биле поамбициозни. Сакал огромно приморско одморалиште, „најмоќно и најголемо што некогаш постоело“, со капацитет од 20.000 кревети. Масивните градби биле изградени. Во исто време, Хитлер сакал да може да бидат пренаменети во воена болница во случај на војна. Хитлер настојувал да бидат вклучени плановите за масовна внатрешна сала на архитектот Ерих Путлиц. Салата на Путлиц требало да ги смести сите 20.000 гости во исто време. Неговите плановите вклучувале два пливачки базени и театар. Била планирана и марина за патничките бродови.
Кон крајот на 2008 биле одобрени плановите на Прора да му се врати првичната цел и да се преобрази во современо туристичко одморалиште. Советот ги изгласал плановите за изградба на станбен простор за 3.000 лица, како и младински хотел, кафетерии, диско, спортски сали, базени, тениски терени и мал трговски центар за да привлечат илјадници посетители. Керстин Каснер, локална советничка, го споредила брегот на Прора со „карипска плажа“. Меѓутоа, одлуката се соочила со скептицизам од месното население, кои веруваат дека веќе има премногу туристи во областа, а Хајке Тагсолд, историчар на Прора, изјавила дека историјата на градот е несоодветно место за туристите. Сепак, во 2011 бил отворен најголемиот младински хостел во Германија во еден од блоковите и станал омилен. Било предложено и можно проширување на објектот.
Изградба
Во текот на неколкуте години во изградба на Прора биле вклучени сите големи градежни претпријатија на Рајхот и скоро 9.000 работници. Со почетокот на Втората светска војна во 1939, изградбата на Прора запрела и градежните работници биле префрлени во фабриките за оружје во Пенеминде. Осум станбени блокови, театарот и киното останале празни, а пливачките базени и салата никогаш не се изградиле. Во текот на сојузничкото бомбардирање, многу луѓе од Хамбург се засолниле во еден од блоковите, а подоцна бегалци од источниот дел на Германија биле вдомени тука. До крајот на војната, овие градби биле користени од страна на женскиот помошен персонал на Луфтвафе.
Темните тајни на Африка
Темните тајни на Африка (изворно: Dark Secrets of Africa) е видео-игра со акција од 1999 година, развиена од германското студио New Generation Software и објавено од Magic Bytes за Windows. Била издадена на 18 август 1999 година.
Прора
Повоена употреба
Во 1945, Црвената армија презела контрола на областа и основала воена база во Прора. Втората артилериска бригада на Советската армија го зафатила блокот 5 од Прора од 1945 до 1955. Потоа, советската војска ги извадила сите употребливи материјали од градбата. Кон крајот на 1940-тите, два од блоковите, еден на северната страна, а друг на јужната страна, биле срушени.
Темните тајни на Африка
Играта го гледа историчарот Хауард Хок кој се придружува на Мардук и следбениците на Анубис во нивната борба против следбениците на Азаг-Тот.
Прора
Повоена употреба
По повторното обединување на Германија, Националната народна армија на ГДР била споена со западногерманскиот Бундесвер, кој ја преземал зградата. Делови на зградата биле користени од 1990 до 1992 од Военотехничката школа на Бундесверот. Од 1992 до 1994 дел од зградата бил користен за баратели на азил од Балканот.
Почнувајќи од раните 1993, објектот бил празен и градбите биле предмет на пропаѓање и вандализам. Исклучок на ова бил блокот 3, кој од 1995 до 2005 бил домаќин на бројни музеи, специјални изложби и галерија. Помеѓу 1993 и 1999, местото служело како една од најголемите младински хостели во Европа.
Темните тајни на Африка
Gamezone почувствувал дека насловот имал уживачко играње. Absolute Games им дале посебни пофалби на посебните ефекти.
Прора
Повоена употреба
Од 2000, Документацискиот центар Прора се наоѓа во јужниот дел на градбите. Овој центар ја документира изградбата и историјата на користење на градбата.
Продажба и развој
Од 2004, блоковите на градбата биле продавани поединечно за неколку различни цели. На 23 септември 2004, блокот 6 бил продаден за 625.000 евра на непознат понудувач. На 23 февруари 2005, блокот 3, поранешен музеј Миле, бил продаден на Inselboggen GmbH, кој објавил дека градбата ќе ја користи како хотел. Во октомври 2006, блоковите 1 и 2 биле продадени на Prora Projektentwicklungs GmbH, кој објавил планови за преобразување на градбите во продавници и апартмани. Меѓутоа, блокот 1 бил повторно понуден на продажба на аукција на 31 март 2012 и бил купен од берлински инвеститор за 2,75 милиони евра.
Религии во Европа
Религијата во Европа има големо влијание врз денешното општество, уметност, култура, филозофија и право. Најголемата религија во Европа е христијанството, но нерелигиозноста и практичната секуларизација се силни. Три земји во Југоисточна Европа имаат муслиманско мнозинство. Античките европски религии вклучувале почит кон божества како што е Зевс. Постојат современите движења за заживување на овие религии, како хетенизмот, родноверието, Ромува, друидизмот, вика и други. Помали религии се дармиските религии, јудаизмот и некои источноазиски религии, кои се најзастапени во Велика Британија, Франција и Калмикија.
Прора
Продажба и развој
Во ноември 2006, Сојузната агенција за станбен простор го купила блокот 5. Со финансиска поддршка од сојузната влада и покраината Мекленбург-Западна Померанија се планира да се основа младински хостел во зградата. Сместен во најсеверниот дел на комплексот бил поделен на пет допирни делови. Во јули 2011, долгопланираниот голем младински хостел со 402 кревети во 96 соби бил отворен.
Во септември 2010 биле објавени планови од германско-австриски инвестирот за обнова на блоковите 1 и 2 како дом за стари лица и хотел со 300 креведи, кој ќе вклучува тениски терени и базен и мал трговски центар. Инвестицијата се проценува на 100 милиони евра.
Религии во Европа
Римската Империја официјално го прифатила христијанството во 380 г. За време на раниот среден век, поголемиот дел од Европа поминал низ христијанизација, процес што во суштина завршува со христијанизацијата на Скандинавија во доцниот средниот век. Поимот „Европа“ и „Западен свет“ е тесно поврзан со идејата за „христијански свет“, а многумина го сметаат христијанството за обединувачко верување кое го создало европски идентитет, особено откако христијанството на Блискиот Исток било маргинализирано со подемот на исламот од 8 век. Овој судир ги предизвикал крстоносните војни, кои иако воено неуспешни, сепак биле важен чекор во појавата на европскиот идентитет заснован на религијата. Покрај тоа, традициите на народната религија продолжиле, главно независни од институционалната религија или догматската теологија.
Големиот раскол од 11 век и реформацијата во 16 век го разделуваат христијанскиот свет во непријателски фракции, а по просветителството на18 век, атеизмот и агностицизмот се рашируваат низ целиот континент. Ориентализмот од 19 век придонел за одредена популаризација на хиндуизмот и будизмот, а 20 век носи зголемен синкретизам, Њу ејџ и најразлични нови религиозни движења разведувајќи ја духовноста од наследените традиции за многу Европејци. Во последно време се забележува зголемена секуларизација и верски плурализам.
Селиште (Спанчево)
Селиште — археолошко наоѓалиште во кочанското село Спанчево. Наоѓалиштето претставува населба од Доцната антика. Јужно и западно од селото, во селските ниви и оризишта, на простор од 300 × 250 м се среќаваат фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди.
Ѓорѓи Калајџиев
Ѓорѓи Калајџиев е вработен во регионалната телевизија ТВ ВИС од Струмица. Тој е водител на две емисии во кои воглавно се обработуваат теми од културата. Освен тоа, Калајџиев бил ангажиран и како советник за медиуми на премиерот Зоран Заев.
Калајџиев се потпишал и на неколку народни музички песни, а бил на неколку пати водител на Фолк Фест Валандово.
Драган Даутовски
Драган Даутовски (роден на во Русиново, ) — македонски музичар и професор.
Животопис
Како резултат на неговата работа на полето на фолклорот, настанало детското фолклорно студио “Детелинки”, кое активно работело и во ансамблот “Танец”. Во 1992 година го оформил ансамболт од народни инструменти „Миле Коларовски” со кој настапувал на голем број фестивали и манифестации во земјата и надвор од неа.
Со неговата работата со овој ансабл и пошироко на полето на фолклорот, започнала големата ренесанса на изворната музика во Македонија. Даутовски учествувал во голем број проекти. Партиципирал во изработката на музиката за филмот „Пред дождот”. Во 1995 година ја основал групата „Синтезис“, чија основна идеја била да го проучува македонскиот музичкифолклор и фолклорното богатство. Во 2000 година го формирал „Драган Даутовски Квартет“ во кој свири и настапува заедно со Александра Поповска (вокал, дајре и клавијатури), Бајса Арифовска (тамбура и кавал) и со неговиот син Ратко Даутовски (тапан, тарабука и други удирачки инструменти).
Пишувал музика за театарски претстави („Македонска приказна”, „Јонадаб”, „Писание” и др.), музика за кореографски постановки во ансаблот „Танец” („Џамала” и „Старо тешко”), музика за филмот „Ноќ спроти Василица”. Неговиот творечки опус изнесува над 600-тини композиции. Настапувал на бројни фестивалски сцени насекаде во светот: Холандија, Русија, Италија, Франција, Португалија, Германија, Полска, Белгија, Грција, Црна гора, Словенија, Бугарија, Франција, Австриа, Африка, Куба, Украина, Америка, Кина и др. Од 2005 година тој е артист на „Melody for Dialogue among Civilizations“.
Како музиколошки експерт, свири на повеќе од 20 народни инструменти. Единствено Даутовски свири и на уникатната теракотна топчеста флејта – окарина, која датира од неолитскиот период и чија старост е проценета на над 6000 години, а пронајдена е во 1989 година на археолошкиот локалитет „Мрамор“ до населбата Чашка во близината на Велес. Флејтата изворно има три тона што се добиваат од три отвора поставени во вид на триаголник, а Даутовски успеал на неа да отсвири 16 тонови.
Како педагог има остварено голем број настапи со студентите од неговата класа и иницијатор е за отворање на отсек за народни инструменти во средните музички училишта во Скопје и Штип и во основните музички ушилишта во Струмица, Штип, Прилеп, Кавадарци, каде што предаваат професори дипломирани во неговата класа.
Научни трудови и истражувања:
Лорик Цана
Цана играл во најквалитетните фудбалски првенства во Франција, Англија, Италија, и Турција, туку вклучувајќи ги и фудбалските соперници Пари Сен Жермен и Олимпик Марсеј на почетокот на неговата кариера. На свои 16 години бил поканет на проба во Арсенал, но не заминал бидејќи му било одбиено барањето за британска виза. Професионалната фудбалска кариера ја започнал во екипата на Пари Сен Жермен пред да премине во Олимпик Марсеј во 2004. Во 2009 направил трансфер во Сандерленд и станал првиот албански фудбалер кој настапил во англиската Премиер лига. Подоцна се приклучил на најтрофејниот турски клуб Галатасарај. По две години во Турција преминал во италијански Лацио, каде останал четири сезони. Во 2015 се вратил во Франција, потпишувајќи двегодишен договор со екипата на Нант.
Цана своето деби за албанската репрезентација го имал во јуни 2003 на 19 годишна возраст. Можел да избира дали би настапувал за репрезентациите на Албанија, Швајцарија, или Франција, бидејќи имал пасоши од трите земји. Иако има најмногу настапи за албанската репрезентација, Цана постигнал само еден гол во националниот дрес, и тоа во 2005 на пријателскиот натпревар против Азербејџан.
Надежда Муравјева
Надежда Константинова Муравјева (р. во Братск) — руска ракометарка, една од најпознатите активни женски играчи на овој спорт во светот.
Кариера
Како мало девојче се занимавала со гимнастика. Ракомет започнала да тренира на 13 годишнна возраст, во еден од најпознатите руски клубови Аква Волоград каде што тренер и бил Владимир Федорович Чивиков. За екипата на Аква Волгоград настапувала од 1996 до 2002 година. Потоа заминала во новоформираниот (во тоа време клуб) Лада Тољјати, каде што настапува до ден денес.
Носител е на титулата „Мајстор на спортот“ (што ја добила за одлично прикажаните игри во 2001 година).
Борис Цезар Вилхелм Хагелин
Борис Цезар Вилхелм Хагелин (2 јули 1892 – 7 септември 1983 година) бил Шведски бизнисмен и пронаоѓач на машини за шифрирање.
Биографија
Роден од шведски родители во Адшикент, Азербејџан, Хагелин посетувал интернат во Лундсберг, а подоцна студирал машинско инженерство на Кралскиот институт за технологија во Стокхолм и дипломирал во 1914 година. Искуството во инженерството го стекнал преку работа во Шведска и САД.
Неговиот татко Карл Вилхелм Хагелин работел за Нобел во Баку, но семејството се вратило во Шведска по Руската револуција. Карл Вилхелм бил инвеститор во компанијата на Арвид Герхард Дам Aktiebolaget Cryptograph, основана да продава машини со ротори изградени со патент на Дам од 1919 година. Борис Хагелин бил сместен во фирмата да ја застапува семејната инвестиција. Во 1925 година, Хагелин ја презел фирмата, а подоцна ја реорганизирал како Aktiebolaget Cryptoteknik во 1932 година. Неговите машини се натпреварувале со машините на Шербиус Енигма и се продавале прилично подобро.
На почетокот на Втората светска војна, Хагелин се преселил од Шведска во Швајцарија патувајќи низ Германија, па преку Берлин до Џенова, носејќи ги документите за дизајн за најновата машина на компанијата и повторно ја основал својата компанија таму (сè уште работи како Crypto AG во Цуг). Тој дизајн бил мал, евтин и умерено безбеден, и тој ја убедил американската војска да го примени. Биле направени многу десетици илјади од нив, а Хагелин станал доста богат како резултат на оваа зделка. Хагелин со измама продавал компромитирани машини на различни клиенти. Историчарот Дејвид Кан сугерирал дека Хејгелин бил единствениот производител на шифри-машини кој некогаш станал милионер.
Специјално јавно обвинителство
Специјално јавно обвинителство (скратено: СЈО) — јавно обвинителство за гонење на кривични дела поврзани и кои произлегуваат од содржината на незаконското следење на комуникациите, кое претставува и официјален назив на целото обвинителство.
Историја
Специјалното јавно обвинителство произлегува од пржинскиот договор, договор потпишан помеѓу водачите на четирите најголеми политички партии за разрешување на политичката криза во Македонија. СЈО е формирано со Законот за јавно обвинителство за гонење на кривични дела поврзани и кои произлегуваат од содржината на незаконското следење на комуникациите. На функцијата Специјален јавен обвинител, Советот на јавните обвинители на 15 септември 2015 година ја избрал Катица Јанева.
По предлог на Катица Јанева на 14 октомври 2015 година, од страна на Советот на јавни обвинители биле избрани јавните обвинители Елизабета Јосифоска, Фатиме Фетаи, Стевчо Дончев, Бурим Ристеми, Љубомир Лапе, Марија Горгева, Лејла Кадриу како јавни обвинители кои му помагаат на Јавниот обвинител кој раководи со Специјалното јавно обвинителство.
На 4 ноември 2015 година, по повторен предлог на Јавниот обвинител кој раководи со СЈО, од страна на Советот на јавни обвинители биле избрани јавните обвинители Гаврил Бубевски, Ленче Ристовска, Трајче Пеливанов, Артан Ајро и Лиле Стефанова.
Наум Евро
Животопис
Наум Евро е роден во Струга, тогаш Отоманско Царство. Во 1872 година, Наум Евро станал член на друштвото „Свети Климент“ од Охрид и станал силен поборник против Бугарската егзархија. На 5 октомври 1875 година, Наум Евро заедно со други граѓани на Охрид направиле неуспешен обид за возобновување на Охридската архиепископија. Заедно со Темко Попов, Коста Групче и Васил Карајовов го основале Тајниот македонски комитет, најверојатно пред 1885 година. Поради тоа биле апсени во Софија. Во Истанбул го издавале македонскиот весник „Македонски лист“ на 26 јули 1887 година и се обиделе да издадат буквар. Наум Евро се вратил во Струга на 8 октомври 1888 година поради болест. .
ЖС „Овче Поле“
Железничката станица „Овче Поле“ — железничка станица на железничката линија Велес-Кочани во селото Амзабегово, во средишниот дел на Македонија. На неа поминуваат регионалните домашни возови од Скопје кон Кочани. Станицата поседува три колосеци.
Местоположба
Железничката станица се наоѓа недалеку од селото Амзабегово, Светиниколско, на 10 километри јужно од градот Свети Николе.
Историја
Нејзината изградба започнала во 1923 година под водство на архитектот Петар Гачиќ, а пуштена е во употреба во 1924 година.
Станицата првично имала богати фасадни украси кои денес се отсутни поради несоодветната обнова по нејзиното уништување во Втората светска војна.
NGC 85
NGC 85 — леќеста галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 85 се споменува и како MCG 4-2-7, CGCG 479-9, NPM1G +22.0017.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 85 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 85 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 85 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1375. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 126; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1730. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1188.
Хипоталамус
Хипоталамус е дел од меѓумозокот. Тој го гради подот од долната половина од бочниот ѕид на третата мозочна комора. Сраснат е за долниот крај од таламусот. На долната страна од хипоталамусот се наоѓа крстосницата на оптичките патишта, а до неа петелка на која виси задниот нервен дел од хипофизата.
Функција
Хипоталамусот има централна невроендокрина функција во организмот, најзначајна во контролата на предниот дел на хипофизата, која пак регулира голем број на ендокрини органи.
Ботафого
Ботафого ( local/standard alternative Brazilian Portuguese pronunciation: ) е крајбрежна населба ('bairro' ') во Рио де Жанеиро, Бразил. Таа е претежно населена од средна класа население и има мала комерцијална заедница која се наоѓа меѓу ридовите на Мундо Ново, Дона Марта (која го одделува од Ларниераиса) и Сао Жоао (која ја одделува од Копакабана). Зборот Ботафого, исто така, се однесува на танцовиот потег на Латинска Америка во салата за танц, именуван затоа што областа на Ботафого е од каде потекнува.
Ертимологија
. Ботафого бил именуван по Жоао Переира де Соса Ботафого, кој бил одговорен за артилеријата на галеон на  Ботафого. Поради тоа, тој го добил прекарот "Ботафого" и го вклучил во неговото презиме. Кога отишол да живее во Бразил, португалската круна му ја дала земјата позната денес како Ботафого. Името буквално значи "го запали" (упатување на артилериската моќ на "Галеон" "Ботафого"). Во средината на XIX век, англиските говорници исто така го нарекуваle Бота Фого.
Атракции и удобства
Плажата Ботафого е во заливот Гуанабара, засолната од Атлантскиот Океан на полуостровот Урка и Шеќерната гора. Meѓу атракциите исто така е и домот на Руи Барбоса, Музејот на Индијанците - кој ја истражува културата и историјата на главните домородни народи на Бразил - и Вила-Лобос музејот. Јавниот архив на државата Рио де Жанеиро е исто така во Ботафого.
Спорт
Ботафого е дом на фудбалскиот клуб Ботафого, мулти-спортски клуб, најпознат е по тоа што е еден од најголемите фудбалски тимови во Бразил.
Инфраструктура
Населбата е опслужувана од страна на Ботафого станицатаи метрото на Рио де Жанеиро.
Обраование
Приватно училиште:
Список на државни водачи во 35 година
Ова е список на државни водачи во 5 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6492
NGC 6492 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6492 се споменува и како ESO 102-22, AM 1757-662, IRAS 17576-6625.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6492 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 6492 има привидни димензии од 2,5' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 2 м 48,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -66° 25' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 6492 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61315. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 455; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9067. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)"", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).
Жичено треперење
Жичено треперење или жичена вибрација — резонанца која предизвикува една жица да произведува звук со постојана честота, односно константна интонација. Ако должината или тензијата на жицата е правилно прилагодена, произведениот звук е музички тон. Вибрирачките жици се основа на голем број инструменти, како што се гитарата, виолината и пијаното.
Бран
Брзината на пропагирање на бранот во жица ( \upsilon) е пропорционална со коренот од силата на тензија на жицата ( Т ) и обратно пропорционална од коренот на линеарна густина ( \mu) на жицата
Овој однос бил откриен од Винченцо Галилеј кон крајот на 1500-тите
Деривација
Нека   е должината на едно парче жица,m е неговата маса,и \mu нејзината линеарна густина. Ако хоризонталната компонента на тензијата во жицата е константна Т, тогаш напнатоста што делува на секоја страна од жичниот сегмент е дадена со:
Ако двата агли се мали, тогаш тензиите на двете страни се еднакви и вкупната хоризонтална сила е нула. Од вториот Њутнов закон за вертикалната компонента, масата на ова парче пати неговото забрзување ,ќе биде еднаква  вкупната сила на парчето:
Со делење на овој израз со \Tau и заменување на првата и втората равенка,се добива:
Тангенсите на аглите на краевите на жицата се еднакви на падините на краевите, со дополнителен минусен знак,поради дефиницијата на алфа и бета. Користење на овој факти преуредување обезбедува:
Во границата во која се приближува кон нула, левата страна е дефиниција на вториот дериват на :
Ова е бранова равенка за и коефициентот на второто време на деривативниот термин е еднаков на ,така што:
каде што е брзината на пропагирање на бранот во жицата
Сепак, ова изведување важи само за вибрации со мали амплитуди,за оние со голема амплитуда.не е добра апроксимација за должината на парчето жица,хоризонталната компонента на тензијата не е нужно постојана, а хоризонталните тензии не се добро пресметани со.
Бранова честота
Ако должината на низата е, основниот хармоник е оној произведен од вибрациите чии јазли се двата краја на жицата,така што е половина од брановата должина на основниот хармоник .Оттука, се обива законот на Мерсен:
каде што е тензијата (во Њутни),е линеарна густина (односно маса по единица должина),и е должината на вибрирачкиот дел од стрингот. Затоа:
Покрај тоа, ако ја земеме n-та хармоника како да има бранова должина дадена со ,тогаш лесно можеме да добиеме израз за честотата на n-ти хармоник:
== Набљудување на жиче ни вибрации == Можат да се видат брановите форми на вибрирачка жица ако честотата е доволно ниска и вибрирачката жица се одржува пред CRT екран, како што е телевизорот или компјутерот (не е аналоген осцилоскоп). Овој ефект се нарекува стробоскопски ефект, а брзината со која се чини дека низата вибрира е разликата помеѓу честотата на жицата и брзината на освежување на екранот. Истото може да се случи и со флуоресцентна светилка со брзина што е разликата помеѓу честотата на низата и честотата на наизменичната струја.(Ако брзината на освежување на екранот е еднаква на честотата на стрингот или целниот број од него, стрингот ќе се појави и понатаму, но ќе се деформира.)При дневна светлина и други не-осцилирачки извори на светлина, овој ефект не се појавува и жицата се појавува, подебели и полесни или нејасни, поради упорноста на видот.
Сличен, но повеќе контролиран ефект може да се добие со употреба на стробоскоп. Овој уред овозможува совпаѓање на честотата на ксенонската флеш-лампа со честотата на вибрации на жицата.Во темна соба, ова јасно го покажува бранот. Инаку, може да се користи со свиткување или, можеби полесно, со прилагодување на главите на машината, за да се добие иста или повеќекратна AC-честота за да се постигне истиот ефект. На пример, во случај на гитара, 6-тата (најниската интонација) низа притиснат на третиот лак дава G на 97.999 Hz. Мало прилагодување може да го смени до 100 Hz, токму една октава над честотата на наизменична струја во Европа и повеќето земји во Африка и Азија, 50 Hz. Во повеќето земји во Америка, каде што честотата на наизменична струја е 60 Hz менувајќи го A# на петтата низа, првиот смут од 116,54 Hz до 120 Hz произведува сличен ефект.
Ваке
Ваке (Waake) — општина во округот Гетинген, во Долна Саксонија, Германија.
Аусеналстер
Аусеналстер или Надворешен Алстер е едно од двете вештачки езера во рамките на градот Хамбург, Германија, кое е создадено од реката Алстер (другото е Биненалстер). Големината на Аусеналстер е 1,6 км².
Фразата „надворешен“ се однесува на старите градски ѕидини на Хамбург. Аусеналстер бил дел од езерото, кое било „надвор“ од градските ѕидини. Денес, градските ѕидини не постојат, наместо два патнички и жечезнички моста, Lombardbrücke и Kennedybrücke, кои се протегаат над реката.
Аусеналстер е користено од жителите на Хамбург за рекреациски активности, како што се едрење и веслање. Скоро сите брегови на Аусеналстер се јавни. Бреговите се опкружени од мали делови до големи јавни паркови (Алстерфорланд). Многу е популарно да се трча околу езерото (околу 7 километри).
Црвено Море (област)
Областа Црвено Море ― една од 27-те области (гувернерства) во Египет. Сместена помеѓу Нил и Црвеното Море на југоисток од земјата, нејзината јужна граница е дел од границата на Египет со Судан. Нејзин главен град и најголем град е Хургада.
Општински единици
Областа е поделена на општински единиции со вкупно проценето население заклучно со јули 2017 година од 361.480. Во случајот со Областа Црвено Море, некои се целосно урбани, некои се целосно рурални, а некои се комбинација од рурални и урбани.
Географија
Областа Црвено Море се граничи на север со Областа Суец, на исток со Црвеното Море и на запад со областите Асуан, Кена, Сохаг, Асјут, Миња и Бени Суејф. На југ се граничи со Вилаетот Црвено Море на Судан. Ја содржи спорната територија на Халаибскиот Триаголник, вклучувајќи ги и Островите Сијал.
Население
Областа Црвено Море забележува голем процент на зголемување на населението во последните децении.
Тешки индустриски зони
Според египетската Управа за инвестиции и слободни зони, подредена на Министерството за инвестиции и меѓународна соработка, следните индустриски зони се наоѓаат во оваа област:
Економија
Брегот е туристичко одредиште. Од раните 1980-ти, Хургада е познато одредиште за љубителите на плажите и нуркачите. Туризмот расте и во јужните градови Ал-Кусајр, Сафага и Марса Алам. Покрај бројните хотели и туристички градби во средиштата се наоѓаат во Ал-Бахр ал-Ахмар 2 службени природни резервати треба да се развијат за туризам или. Националниот парк Вади ал-Гамал (Долината на камилите) во Хамата во близина на градот Марса Алам и Националниот парк Гебел Елба во спорниот Халаибски Триаголник северно од градот Халаиб. Покрај силната туристичка индустрија, постои и голема крајбрежна рибарска индустрија. Околината, која се протега над покраината, е богата со минерали, како на пример со фосфати. Регионот Рас Гариб содржи 70% од египетското производство на нафта.
Тајфун
Тајфунот е локално име за тропски циклон кое се користи во источна и југоисточна Азија. Во тајфуните се појавува т.н. око на циклонот во кое владее тотален мир, не врни дожд и не дува ветер. Местото кое се наоѓа во центарот на окото на циклонот останува мирно околу 1 час. Тајфуните најчесто се појавуваат во летно време, а исто така и на есен. Ветровите во внатрешноста на тајфунот можат да достигнат огромна брзина, дури до 300 км/ч. Тајфуните со себе носат обемни врнежи и можат да предизвикаат огромни штети.
Едвард Лир
Едвард Лир бил англиски уметник, илустратор и поет, познат по литературниот нон-сенс во поезијата и прозата. Ги поминува годините од младоста како цртач во Зоолошкото Друштво, а потоа како уметник на Британскиот Музеј. Во 1832 е вработен од благородникот Ерл од Дерби, за изработка на цртежи во боја на ретки птици и животни во неговата фарма на Ноусли Хол. Благородникот му овозможива на Едвард Лир да патува. Лир почнува да патува и да објавува патописни книги од своите патувања во Италија (1846), Албанија и Илирија (1851), Калабрија (1852) и Корзика (1870). Ја посетува исто така Светата Земја и Грција. Едвард Лир ја посетува Македонија во есента 1848 г, од 11-ти до 25 септември.
Велико Блато (езеро)
Езерото Велико Блато е природно езеро во Белград. Се наоѓа во населбата Крњача во општина Палилула, во близина на патот за Зрењанин и Панчевачкиот кост, на околу 8,5 километри од центарот на Белград. Езерото Велико Блато е заштитено природно богатство на градот Белград.
Одлики на езерото и неговата околина
Езерото е опкружено со земјоделско земјиште и шуми, а еден дел од брегот води до дива населба. На северната страна на езерото се наоѓа рибникот Мика Алас, а до него е дел од рибникот наменет за спортски риболов. Езерото се наоѓа во појас од трски и влажни ливади, а целата област се одликува со богата флора и фауна. Покрај ретките и загрозени растителни видови, езерската област е дом на многу видови птици. Живеалиштето на езерото опфаќа над 15 видови риби ( амур, штука, крап и други), 190 видови растенија, 120 птици и два вида орхидеи кои се под заштита - големото барско кану Orchis palustris) и барска калуѓерка ( Epipactis palustris).
Бојник (птица)
Бојник — средноголема крајбрежна птица која се размножува во северните делови на Европа и Азија, а зимува во јужна и западна Европа, Африка, јужна Азија и Австралија. Се среќава и во Македонија.
Опис
Бојникот има мала глава, среднодолг клун, долгнавест врат и овално тело. Долгите нозе се жолти или портокалови. Во лет има подлабок и побавен удар со крилјата од другите слични птици и има тенка бела лента на крилјата и на двете страни од опашката. Бојникот покажува значителен полов диморфизам иако има мал процент мажјаци кои наликуваат на женките. Но, типичните мажјаци се доста поголеми од женките и имаат впечатливи пердуви во сезоната на парење. Мажјакот е долг 29–32 см има распон на крилјата  54–60 см и тежи околу 180 грама. Во сезоната на парење која е обично од мај до јуни, нозете, клунот и голите делови на лицето на мажјакот се портокалови и има карактеристични пердуви на главата и голем пердувест околувраник. Овие орнаменти поединечно варираат, па може да бидат црни, костенливи или бели, шарени, со рабови или насекаде прошарани. Сиво-кафениот грб има скалести шарки, често со црни и костенливи пердуви, а долниот дел му е бел со интензивна црна боја на градите. Вон сезоната на парење, овие декорации на пердувите и бои на нозете, клунот и околу очите се губат, и стануваат пообични. Тогаш мажјакот има сиво-кафенест грб и бели долни делови, со сиви шарки на градите и страните. Женката, пак, е долга 22–26 см со распон на крилјата  46–49 см и тежина околу 110 грама. Во сезоната на парење има сиво-кафени горни делови, со пердуви кои се темни во средината и бели на рабовите. Градите и боковите ѝ се со црни точки. Зиме се слични со мажјакот, само се разликуваат по големина. Перјето на младенчињата е слично на возрасните кога се вон сезона на парење, но горните делови имаат шарки во скелеста форма, со темни внатрешни делови на пердувите, а одоздола се со потемна нијанса.
Типичниот мажјак бојник почнува со здобивање на впечатливите пердуви за парење уште пред да се врати на територијата за парење. Двегодишните птици заостануваат во декорациите. Имаат помала телесна тежина и можеби долгиот пат на преселба ги истоштува, па немаат доволно сила за навремено да се „украсат“.
Бојниците од двата пола имаат дополнителна состојба на перјето меѓу зимувањето и конечната летна – за размножување. Пред да му се развие целосната декорација со китки и гривни во боја, мажјаците добиваат шарени пердуви. Женките, исто така, добиваат мешавина од зимски и летни пердуви. Мажјакот конечните летни пердуви ги добива откако ќе ги замени сите, и зимските и овие преодни, додека женките ги менуваат само зимските, а преодните им остануваат. Можеби преодните пердуви биле оригиналните пердуви за размножување, но заради силната конкуренција, мажјакот развил уште една фаза на преобразување.
Поведение
Бојниците при преселбата формираат големи јата составени од стотици, па и илјадници птици. Мажјаците, кои немаат никаква улога во инкубацијата и одгледувањето на младенчињата, го напуштаат местото на размножување порано, кон крајот на јуни или почетокот на јули, а женките и младенчињата заминуваат при крајот на јули. Тие одат по различни патеки до местото на зимување. На пример, во Британија запираат само јата со мажјаци, додека во Кенија претежно се женки.
Размножување
Во сезоната на парење мажјаците се покажуваат на отворен простор и, како ретко кои други птици, тоа го прават за другите мажјаци. Односно, кај нив се води борбата меѓу соперниците. Има три форми на мажјаци: типични територијални, сателитски, со бела грива и третите, неодамна откриени – кои личат на женките. Територијалните, кои се околу 84 % од вкупниот број, вообичаено заземаат мала територија од просторот за парење и имаат црни или костенливи пердуваи на гривата. Тие активно им се приближуваат на женките и покажуваат висок степен на агресија кон другите мажјаци; 5–20 територијални мажјаци држат по 1 м своја територија, со празен простор во центарот. Нивното покажување вклучува: мавтање со крилата, скокање, исправено стоење, кревање на пердувите на гривата или борење со соперникот. Тие се тивки, дури и за време на ваквото покажување, освен понекогаш испуштаат мек звук како „гу-гу-гу“.
Мажјаците сателити се околу 16% и имаат бела или светла грива и не заземаат територии, туку влегуваат во територијата и се обидуваат да се спарат со женките кои ги посетуваат териториите на другите мажјаци. Територијалните мажјаци ги толерираат сателитските зашто тие привлекуваат дополнителен број женки. Женките, исто така, сакаат поголеми простори за размножување, опкружени со повисока вегетација што им овозможува подобро место за гнездење.
Третиот вид мажјаци, за првпат откриени 2006; личат на женките и се околу  1% од вкупниот број мажјаци. По големина се меѓу територијалните мажјаци и женките и немаат гриви. Тие влегуваат во територијата за парење заедно со женките и ги „крадат“ кога ќе бидат подготвени за парење.
Гнездење
Гнездото претставува плитка дупка во земјата едвај покриена со трева, гранки и листови, скриено во висока трева, а оддалечено е околу 400 метри од местото на парење. Јајцата се малку светкави, зелени или маслинастозелени, со потемни дамки. Вообичаено несат 4 јајца со димензии 44 x31mm и тешки 21 g. Јајцата ги лежи само женката 20–23 дена, а на пилињата им треба уште 25–28 дена за да се осамостојат. Младенчињата имаат окер и костенлива боја ододздола, набрано и обрабено со црно и малку матирано со бела боја одозгора. Сами се хранат со мали инсекти, но предводени од женката. Се одгледува по едно легло секоја година.
Исхрана
Вообичаено, бојниците се хранат одејќи и прибирајќи храна што ќе ја здогледаат, најчесто ларви од инсекти и инсекти. Понекогаш ги собираат од површината на водата. Се хранат ноќе, како и дење.
Врски со луѓето
Во 1465 година, по повод востоличкувачкиот банкет на архиепископот Невил, во Англија, биле послужени 2400 бојници. Биле фатени на територијата на парење. Така, во Англија до 1880 година овој вид дошол до границата на исчезнување, но полека со мал број нови колонии се ревитализираат од 1963 година.
Статус
Бојникот е распространет на 1–10 милиони квадратни километри и има популација од најмалку 2,000,000 птици. Европската популација од 200,000–510,000 пара, опфаќа повеќе од половина птици, што е за 30% порасната во последните 10 години. Но, таа бројка можеби произлегува од промените на местата на размножување. Бројот од популацијата на Азија не се зголемил. Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици се однесува и на бојникот. This commits signatories to regulate the taking of listed species or their eggs, to establish protected areas to conserve habitats for the listed species, to regulate hunting and to monitor the populations of the birds concerned.
Легенда за Преспа
На местото на денешното убаво Преспанско Езеро, според легендата се простирало широко плодородно поле. Во близината на ридот имало седум кладенчиња, кои никогаш не замрзнувале. Нивните бистри води биле гордост за цела долина. Навечер кладенчињата со чепови (цифуни) се затворале.
Во тоа време, две племиња, непрестајно војувале за убавата долина. Ќерката на кнезот од едното племе Преспа, била многу убава. Таа секоја вечер одела под ридот, до кладенчињата, по вода. Еднаш, кај кладенчињата Преспа го видела синот на кнезот од другото племе. Нивните погледи се сретнале. Срцата им затрепериле. Се родила љубов. Оттогаш, младите почнале скришум да се сретнуваат. Една вечер, младиот син на кнезот кој се викал Лабид, ја чекал убавицата недалеку од кладенчињата. Таа стрчала, неосетно му се приближувала убвата девојка, лесна како срна. Таа стрчала, намерно ги извадила седумте чепа од кладенчињата и водата бликнала на долж и шир по долината... Кога ја видел младичот, со неколку скока ѝ го попречил патот и се нашле лице в лице ... Се фатиле за раце и тргнале кон ридот. Се качиле на врвот. Се прегрнале и паднале во љубовна игра. Шумолењето на водата и љубовната игра ги успала двајцата млади. Кога се разбудиле, во раните зори, пред нивните очи светнало едно сиво-зеленикаво езеро ... Дотогаш, стражарите на двете племиња ги известиле своите кнезови за покачувањето на нивото на водите и тие, племињата тргнале на пат - едното тргнало на југ, а другото се населувало во полите на Галичица... Лабид ја прегрнал Преспа и бакнувајќи ја, му рекол:
Друга легенда за Преспа
Во градот Преспа живеел богат трговец кој имал ќерка-единка. Девојката била на 15-16 години, со убави очи, руса коса, и достојна става.
Градот и приредил величествен закоп, облечена во свила, со многу злато и сребро која целата ја обвиваа во сјај.
Двајца од гробарите се договориле вечерта да ја откопаат мртвата, и да ги земат сите скапоцености.
Ја исфрлиле земјата ја извадиле, и ја скриле во црквата, вечерта на сон им се јавила..и ги молела да и го вратат нејзиното..утредента пак заминале во црквата со цел да и го извадат златниот синџир од вратот, но тој не се кинел, решиле да и го пресечат вратот..
Таа паднала, и се разбудила, кога виделе гробарите се исплашиле..
Постариот рекол да ја погубат..таа паднала на колена за милостина..помалиот се нажалил и и рекол, ќе се викаш Преспа од денес, зошто ти не беше мртва, туку преспа, заколни се дека никому нема да говориш за ова..таа се согласила, ја продале како робинка на некој трговец...од тогаш градот го носи името Преспа.
elijah (разговор) 19:41, 12 мај 2013 (CEST)
Список на јазици по општ број на говорници
Ова е список на јазици кои се поредени по бројот на луѓе кои го користат јазикот како мајчин јазик. Јазиците кои се користат како мајчини од повеќе од 1 милион луѓе се набројани на списокот, и се вметнати како секундарни локации кога ги зборува повеќе од 1% од населението.
Белешки
Поголеми извори: Етнолог, 15та онлајн едиција
Нојхарденберг (амт)
Општинската заедница Нојхарденберг се состои од следниве општини:
Словенија во Втората светска војна
Втората светска војна во Словенечките Земји започнала во април 1941 година и траела до мај 1945 година. Словенечките земји биле во уникатна ситуација за време на Втората светска војна во Европа, само Грција го споделила своето искуство на тројна поделба, меѓутоа, Дравска Бановина (отприлика денешна Словенија) била единствениот регион што доживеала дополнителен чекор - вклучување и припојување кон соседна Германија, Италија и Унгарија. Територијата населена со Словенци била поделена главно помеѓу Германија и Италија, со помали територии окупирани и припоени од Унгарија и Независната Држава Хрватска.
Окупација, отпор, соработка, граѓанска војна и повоени убиства
На 6 април 1941 година, Југославија била нападната од силите на Оската. На тој ден, дел од територијата населена со Словенци била окупирана од Германија. На 11 април 1941 година, други делови од територијата биле заземени од Италија и Унгарија. Германците ја окупирале Горењска, Долна Штаерска, северозападниот дел на Прекмурје и северниот дел на Долењска. Италијанците ја зазеле Внатрешната Карњола, поголемиот дел од Долна Карњола и Љубљана, додека Унгарците го окупирале поголемиот дел од Прекмурје, кој пред Првата светска војна и припаѓал на Унгарија. Отпорот на војската на Кралството Југославија бил незначителен. Во 2005 година, словенечките автори првпат објавиле информации за шест села во Долењска кои биле припоени од Независната Држава Хрватска, а историчар од Марибор првпат објавил изворно истражување за тоа во 2011 година, но останува нејасно зошто селата од Дравската Бановина биле заземени спротивно на познатиот германско-хрватски договор.
Под нацистичка окупација
Германците имале идеја за присилна преселување на словенечкото население во таканаречениот триаголник Ран. Областа била погранична област кон италијанската окупациска зона. Германските жители (Готчевци) во Кочевје биле преместени во таа област и образиле народносна пречка за другите словенечки земји. Остатокот од словенечкото население во Долна Штаерска се сметало за вендиско, кое требало да биде асимилирано. Националистичките активисти и луѓето кои се преселиле од другите делови на Југославија по 1919 година биле протерани во марионетските држави Недиќева Србија и НДХ. Бидејќи Хитлер се спротивставувал да има етничките германски Готчевци во италијанската окупациска зона, тие биле преселени надвор од неа. Околу 46.000 Словенци биле превезени во Саксонија во Германија со цел да се направи простор за преместените Готчевци.