cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3429
Други поделби
Проучување на NGC 3429 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32552. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 846. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Надворешни врски
NGC 3429
Паргарешт
Паргарешт (Pârgăreşti) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 4.845 жители.
Русјаци
Русјаци — село во Општина Македонски Брод, во областа Долно Кичево, во околината на градот Македонски Брод.
Потекло на името
Името на селото првпат е споменато како „Русјак“ во век. Името потекнува од старословенскиот збор „Русјаци“ или пак од личното име „Русин“ со наставката „-ци“.
Постои предание дека селото првобитно се викало Јасика. Но тука некогаш поминале Козаци (Руси) кои биле истерани од Русија и биле примени да го чуваат Султанот. Еден Козак се загледал и се заљубил во една жена од селото, која му родила дете. Тоа копиле бил мал Русјак, па оттука сите околни села населението на Јасика почнале да го нарекуваат Русјаци. Но ова предание не може да биде веродостојно, бар не за XVIII век, бидејќи во историските документи ова село се споменува под името Русјак во 1476/77 година, кога имало имало 7 словенски христијански домаќинства.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долно Кичево, во југозападниот дел на територијата на Општина Македонски Брод, од левата страна на реката Треска. Селото е ридско, на надморска височина од 660 метри.
Атарот зафаќа простор од 13,5 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 844 хектар, на пасиштата отпаѓаат 389 хектари, а на обработливото земјиште 93 хектари.
Историја
Во век, Русјаци било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Русјаци имало 430 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Русјаци имало 440 жители.
Селото од средно по големина преминало во мало село, населено со македонско население. Во 1961 година, селото броело 328 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 68 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Русјаци имало 43 жители, од кои 42 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 14 жители, од кои 10 Македонци, 1 останат и 3 лица без податоци.
Родови
Русјаци е македонско православно село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 60-тите години на XX век родови во селото се: Станковци (12 к.), Мечкаровци (8 к.), Јанковци (7 к.), Чакаловци (3 к.), Несторовци (2 к.) и Вретенаровци (1 к.), староседелци, порано живееле во местото Горно Село, во родот Станковци се знае следното родословие: Насте (жив на 86 г. во 1961 година) Филип-Стојко-Нове-Милош, предокот Стојко преминал од местото Горно Село во денешното; Главиновци (2 к.) доселени се од поречкото село Суводол; Патерковци (6 к.), Џаџовци (3 к.) и Чулевци (3 к.), доселени се од селото Цер, Железник; Кркевци (2 к.), доселени се од некое село во Леринско, Егејска Македонија; Кунтафеловци (1 к.), потекнуваат од домазет доселен од прилепското село Ропотово; Поповци (1 к.), доселени се во турско време од селото Орланци и Латовци (1 к.) доселени се од селото Латово.
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Несторовци (4 к.), Милошевци (30 к.), чии гранки се Србиновци, Кршковци и Пурјаковци; Бежановци (27 к.), чии гранки се Каровци и Суводолци, овие родови се доселени од Закамен, Малесија (според авторот од охридско) дошле Милош, Божин и Нестор; Кулевци (6 к.) доселени однекаде; Поповци (1 к.) доселени од селото Орланци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Самоков.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Русјаци, во која влегувале селата Ореовец и Русјаци.
Во периодот 1955-1957, селото било дел од тогашната општина Брод.
Во периодот 1957-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Брод.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Брод.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0226 според Државната изборна комисија, кое е сместено во Селскиот дом.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 33 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 30 гласачи.
Иселеништво
Од селото има големо иселување. Така тоа е пред целосно исчезнување. Постари иселеници има во Орланци (Тутунџиовци), Раштани (Пршевци). После Втората светска војна, до 1961 година од селото се иселиле преку 10 семејства во Кичево, Прилеп, Скопје, како и во Србија, во Белград и селото Јабука кај Панчево. Целосно изумрел родот Барбарчани кои биле доселени од раселеното село Барбарос во Порече.
Христос на крстот (Зурбаран)
Христос на крстот ― слика од 1627 година на Франсиско де Зурбаран, сега во Уметничкиот институт во Чикаго,. Во 1626 година, Зурбаран потпишал нов договор со Доминикански манасти Сан Пабло де Реал во Севилја за изработка на 21 слика за 8 месеци. Еден од нив била „Христос на крстот“, на кој современиците на уметникот толку му се восхитувале што градскиот совет на Севилја предложи тој трајно да се пресели таму во 1629 година.
Како и kaj Диего Веласкез од 1632 година Распнатиот Христос, уметникот ги покажува двете стапала на Христос заковани одделно - бројот на клинците користени за да се распне Христос, тогаш било прашање на контроверзност, со Бригита Шведска се споменувале на четири клинци. И двете дела, исто така, се потпираат на трендот на Контрареформацијата по Советот на Трент кон претстави кои се фокусираат исклучиво на Христос, а не на свитата собрана околу него.
Изет Мехмед-паша
Изет Мехмет Паша (1743 - 18 септември 1812) — голем везир на Отоманското Царство и служел од 1794 до 1798 година.
Изет Мехмет Паша е роден во Сафранболу (денес покраината Карабик, Турција ). Негов чичко бил Капудан-паша (големиот адмирал)  Изет Мехмед Паша дошол во Истанбул во 1759/60 за да работи со него. Во 1778 година, тој се оженил со ќерката на Халил Хамид Паша, станувајќи негов зет.
Потоа работел како османлиски гувернер на Хабеш Ејалет (1787–1790), Мореа Ејалет (1790–1791), и Египет скиот пашалак (мај 1791 - септември 1794).
На 19 октомври 1794 година тој бил назначен за голем везир од султанот Селим III. Тој бил разрешен на 30 август 1798 година и е протеран во Хиос (сега грчки остров), а потоа и во Маниса. Умрел во Маниса на 19 септември 1812 година.
Наследство
Изет Мехмет наредил да се изгради караула во 1797 година и џамија во 1798 година во неговиот роден град Сафранболу (види Изет Мехмет Пашина џамија ).
Список на прекари на државите во САД
Ова е список на прекари на државите во САД, и официјални и традиционални (официјалните државни прекари се со задебелени букви).
„Мак Млин“ - Чешиново
МАК МЛИН — претпријатие од мелничарската и оризопроизводствената индустрија од с. Чешиново, Македонија. Една од најголемите мелници во Кочанскиот Регион и Источна Македонија и меѓу најголемите производители на ориз во Македонија.
Дејност
Основната активност и е производство на брашно Тип-500 и Тип-400, интегрално брашно, ‘ржано брашно, производство на трици и пченичен крш. Се произведуваат производи со врвен квалитет, што е резултат на новата технологија. Капацитетот на производство изнесува е 1500 кг/час. Репроматеријалите се набавуваат со откуп од поединечни земјоделци при што МАК МЛИН има воспоставено кооперативни односи со околу 5000 поединечни земјоделски производители кои веќе со години ги пласираат производите во фабриката.
На почетокот на 2000-та започнато е со изградба на фабрика за преработка на ориз, исто така, со сопствени средства. Капацитетот е пуштен во прозводство во октомври истата година. Оризова арпа се набавува од поединечните производители од општината Чешиново-Облешво, како и од соседните општини во Кочанско кој е најголемиот регион во кој се одгледува ориз во Македонија и пошироко.
Во 2002-та отпочнавме со ново инвестициско вложување за изградба на силоси за складирање на пченица, со капацитет од 5.000 тони, односно 4 ќелии од по 1.300 тони. Новоизградените силоси се пуштени во употреба во 2002 година.
Во 2003 година на тендер за продажба купена е нова Фабрика за преработка на ориз, со магацински простор кој е целосно реновиран. Оваа фабрика денес работи со полн капацитет. Во дел од магацинскиот простор отворен е погон за пакување на бел ориз во мали пакувања.
Во 2014 година воведена е нова производна линија, производство на оризов гриз и пченичен гриз кој производ е побаруван на странските пазари.
Опремена е со најсовремен уред Infratec 1241 FOSS кој работи на принцип NIT (инфрацрвена светлина) кој е наменет за автоматска, брза и прецизна хемиска анализа на цело зрно и брашно. Анализите ги дава во рок за една минута.
Falling Number FN1305 е светски признат метод наменет за испитување на алфа амилазната активност на брашното. Неговата работа се заснова на брзо желатинизирање на суспензијата од брашно во епруветата, преку кое се утврдува одредување на вискозност на брашното според времето на паѓање на мешалката на дното според активноста на амилазата.
Farinograph – AT е светски признат метод за определување на апсорпција на вода и реолошки одлики со користење на Farinograph. Extensograph _ E е светски признат метод за определување реолошки одлики со користење на Extensograph, определува енергија, отпор, растегливост и односен број помеѓу отпорот и растегливоста.
Лабораторијата е опремена и со специјални сита за пченица и брашно кои ни ја олеснуваат работата за отстранување на примеси во пченица и за одредување на гранулација на брашното кое се испитува.
За во понатамошна иднина планираме да ја збогатиме лабораторијата со уште нови уреди кои ќе ни го подобрат квалитетот на резултатите а со тоа и да ја прошириме работата со повеќе задоволни клиенти.
Цел на лабораторијата Мак Млин Доо е со имплементација на најновите научни методи да стане водечка лабораторија во поширокиот регион за вршење на квалитативни анализи на жита, ориз и брашно.
Изложување на телото на Свети Бонавентура
Изложување на телото на Свети Бонавентура (French - Exposition du corps de saint Bonaventure) е слика од 1629 година на Франсиско де Зурбаран, сега во Лувр ..
Околу телото на Свети Бонавентура има фигури меѓу кои Јаков I Арагонски и Папата Григориј X, прикажани во разговор.
Тоа беше дел од серијата слики за животот на светителот - другите дела се Свети Бонавентура на Советот на Лион (Лувр), Свети Бонавентура и Ангелот (Дрезден) и Свети Бонавентура и Свети Тома Аквински пред распетие (Берлин).
Пражешт
Пражешт (Prăjeşti) — општина во округот Бакау во Романија.
Народни бигори
Народни бигори – збирка поезија од Венко Марковски, објавена во 1938 година во Софија. Таа е прва стихозбирка објавена на македонски јазик, по која следела „Огинот“ од истиот автор, исто така објавена во 1938 година.
Издавање и значење
Стихозбирката ја објавил во 1938 година во Софија, откако избегал од Кралството Југославија каде бил прогонуван заради членство во Македонската ослободителна револуционерна организација (МОРО), подоцна преименувана во Македонска младинска револуционерна организација (ММРО). „Народни бигори“ со „Огинот“ се „првите современи збирки песни објавени воопшто на македонски јазик“
Содржина
Традицијата на фолклорот е препознатлива не само во темите и мотивите на песните, туку пред сè во формата на стихот.
Песните се испеани според централните македонски говори со некои исклучоци, а некои зборови, нивното значење, се преведени и дообјаснети во фусноти на бугарски јазик. Овие фусноти се еден вид на минијатурен македонско-бугарски речник, прв за овие два јазика.
Во збирката најчесто се среќава стихот во форма на осмерец, поточно во формата 5 + 3, со цезура после петтиот слог, а изосилабизмоте не е нарушен никаде. Освен осмерецот застапен е и десетерецот во форма 4 + 6. Стиховите се организирани во катрени без римување.
Во збирката е застапена лириката со чисто љубовни мотиви, но исто така, се застапени и борбените, комитските, илинденските мотиви, историјата, социјалната положба на народот, со забележително нагласување на наративноста на песните со истакнување на епскиот елемент кој го содржат.
Стихозбирката му е посветена „На Никола Т. Балабанов/Во знак а длабока почит“. Истата опфаќа 17 песни :
Пи2 Лебед
Пи2 Лебед — троен систем во северното соѕвездие Лебед. Може да се забележи со голо око на околу 2,5° источно-североисточно од расеаното ѕвездено јато M39, со привидна ѕвездена величина од 4,24. Врз основа на годишната промена на паралаксата од 2,95 лмс, се наоѓа на растојание од околу 1.100 светлосни години од Сонцето.
Внатрешниот пар на ѕвездите во овој симбол има еднолиниска спектроскопска двојна ѕвезда со орбитален период од 72,0162 денови и занесеност од 0,34. Примарната, составница A, е џиновска ѕвезда од B-тип и ѕвездена класификација B2.5 III. Станува збор за променлива ѕвезда од типот на Бета Кефеј со проценета маса за 8,4 пати поголема од масата на Сонцето и со полупречник околу 7,1 поголем од Сончевиот полупречник. Се смета дека ѕвездата е стара околу 33 милиони години и се врти со брзина од 50 км/с. Зрачи со сјајност 8.442 пати поголема од Сончевата сјајност од својата надворешна атмосфера при делотворна температура од околу 20.815 K.
Третиот член на системот според мерењата од 1996 година е со величина од 5,98 на аголно растојание од 0,10 лачна секунда долж положбен агол од 129°.
Именување
На Кинески,, со значење Летечка Змија, се однесува на астеризам кој се состои од Пи2 Лебед, α Гуштер, 4 Гуштер, Пи1 Лебед, HD 206267, ε Кефеј, β Гуштер, σ Касиопеја, ρ Касиопеја, τ Касиопеја, AR Касиопеја, 9 Гуштер, 3 Андромеда, 7 Андромеда, 8 Андромеда, λ Андромеда, κ Андромеда, ψ Андромеда и ι Андромеда. Последователно, кинеското име за π2 Лебед е (, третата ѕвезда во Летечка Змија)
Технологија
Технологија е широк концепт кој го опфаќа користењето и разбирањето на алатки и вештини од страна на некое суштество и како тоа влијае на неговата спопсобност да ја контролира и да се приспособи на својата природна околина. Технологијата е израз со етимолошки корени од грчките зборови τεχνολογία - τέχνη („занает/вештина“) и λογία („изрека“). Изразот „технологија“ може да ги претставува материјалните предмети кои ги користи човештвото, како што се: машини, алатки и слично, но може да опфаќа и пошироки теми, како: системи, методи на организација и техники. Изразот „технологија“ може да се употребува за општи појави или за одредени области, како на пример: „кострукциска технологија“, „медицинска технологија“, „информатичка технологија“ или „најсовремена технологија“
Евдокија Носал
Евдокија Ивановна Носал (Евдокия Ивановна Носаль, Євдокія Іванівна Носаль) беше помлад поручник и заменик командант на скадрила во 588. Ноќен бомбашки полк за време на Втората светска војна. Посмртно е прогласена за Херој на Советскиот Сојуз на 24 мај 1943 година, станувајќи првата жена пилот што ја добива оваа титула за време на војната.
Цивилен живот
Носал е родена на 31 март 1918 во украинско семејство во селото Бурчак во Украинската Народна Република, што денес се наоѓа во денешна Украина. Работи како наставничка во Михајлов, пред да дипломира на воздухопловниот клуб во Херсон во 1940. По завршувањето на воздухопловното училиште, работи како инструктор за летање во Николаев сѐ до придружувањето во армијата во 1941 година.
Воена кариера
Носал ѝ се придружува на армијата на почетокот на Големата Патриотска војна и е испратена на Јужниот фронт во мај 1942 по завршувањето на обуката на училиштето за воено воздухопловство Енгелс. Доделен ѝ е Орден на Црвената Ѕвезда на 9 септември 1942 ; по 215 летови на кои испушта 31 276 килограми експлозив над силите на Оската, го добива и Орденот на Црвеното Знаме на 31 декември 1942.
По полетувањето ноќта на 22 април 1943 и бомбардирањето на мета, авионот со кој пилотира Носал е следен од германски Месершмит Бф 110 и е нападнат од тешка противвоздухопловна артилерија. Еден експлозив влегува во кабината на авионот По-2 и шрапнел ја погодува Носал директно во главата. Нејзиниот навигатор Глафира "Ирина" Каширина успева да преземе контрола и безбедно да го слета авионот. Евдокија Носал умира на нејзиниот 354-ти лет, во раните утрински часови на 23 април 1943 на 25-годишна вораст.
Топка маст
„Топка маст“, позната и како „Крофна“ (француски: Boule de suif) — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан. Расказот бил првпат објавен на 15/16 април 1880 година во во Les Soirées de Médan(како дел од збирка раскази посветени на Француско-пруската војна), а подоцна бил дел од неговата збирка „Топка маст и други приказни од војната“ (Boule de Suif et Autres Contes de la Guerre).
Содржина
Дејствието на расказот се одвива за време на француско-пруската војна, кога Руан и околината се окупирани од пруската војска. Група богати граѓани (трговци, грофови, калуѓерки) заминуваат во Авр, а заедно со нив, во кочијата патува и дебелата проститутка Елизабет Русе, наречена Крофна, односно „Масна топка (Boule de suif). Кога ја забележуваат, патниците нагодуваат поради нејзиното присуство, сметајќи ја за недостојна да патува со нив. Бидејќи патот е завеан од снег, кочијата патува многу бавно и патниците огладнуваат, но никој не се стил да понесе храна со себе. Тогаш, Крофна ја споделува својата храна со нив и дури тогаш угледните граѓани полека ја прифаќаат, па дури и започнуваат разговор со неа. Од разговорот се дознава дека таа е голема приврзаничка на монархијата и огорчена противничка на Прусите. По 13-часовно патување, патниците пристигаат во едно попатно место и се сместуваат во локалната гостилница. Таму, прускиот офицер веднаш ја забележува Крофна и од неа бара сексуални услуги. Таа одлучно го одбива, а утредента тој не им дозволува на патниците да го продолжат патувањето. На почетокот, угледните граѓани застануваат на страната на Крофна и ја фалат нејзината чест и смелост. Но, кога не успеваат да го убедат офицерот да им даде дозвола за патување, тие стануваат загрижени и се здружуваат, обидувајќи се да ја наговорат Крофна да го прифати барањето на офицерот. Најпосле, притисната од нив, таа попушта. Утредента, патниците добиваат дозвола да заминат, но откако се качуваат во кочијата, сите ја осудуваат нејзината постапка и никој од нив не сака ниту да разговара со неа. Во текот на патот, тие огладнуваат и почнуваат да јадат од своите залихи, но никој воопшто не ѝ понудува храна на Крофна. Тогаш, таа почнува тивко да плаче, а еден од патниците (единствениот кој не учествувал во убедувањето) почнува да ја пее Марсељезата.
Ветрен (Немањици)
Ветрен — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Немањици. Наоѓалиштето претставува некропола од  железно време.
Местоположба и наоди
На 2,7 км југоисточно од селото, во подножјето на ридот и археолошко наоѓалиште Градиште, има остатоци од гробови со конструкција од грубо обработени плочи, како и фрагменти од големи питоси кои наведуваат постоење на погребувања во питоси. Спорадично се среќаваат и фрагменти од керамички садови со груба фактура.
Страбон
Страбон (Στράβων) — старогрчки историчар, географ и филозоф. Ги напишал делата „Географија“, којашто е поделена на 17 книги, и „Историски записи“.
Роден е околу 64. год.п.н.е во Амазија во Понт, Турција. Дошол во Рим во 29 година, п.н.е, но брзо го напуштил и како придружник на Елија Гала- кого во 24 година п.н.е. Август го испратил со својата војска против Арапите, тој отишол во Египет, и така пропатувал од Александрија до Фила. Се вратил во Рим околу 20 година. Починал околу 24 година. п.н.е.
Од неговите историски дела Историски белешки во четириесет и три книги се зачувани само фрагменти. Негова сочувана книга е и Географија -во седумнаесет книги. Како резултат на долгорочни проучувања ги објавува првите две книги на физичко-математичка географија. Во 3та до 10та книга е опфатена географија на Европа, од 11та до 16та. географија на Азија, а 17 во книгата географија на Африка.
NGC 5877
NGC 5877 — тројна ѕвезда во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 мај 1867 година од страна на Јохан Фридрих Јулиус Шмит, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 6,2 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5877 е од видот *3.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 12 м 53,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 55' 27".
Други поделби
Проучување на NGC 5877 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 244; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5009. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1431.
Саат кула Долмабахче
Саат кулата Долмабахче (турски: Dolmabahçe Saat Kulesi) е саат кула која се наоѓа во Истанбул, Турција во дворот на истоимената палата. Кулата била изградена во времето на османлискиот султан Абдул Хамид II (1842-1918), а конструирана од страна на познатиот архитект од ерменско потекло, Саркис Балјан, во периодот од 1890 до 1895 година. Во близина на кулата и палатата се наоѓа и џамијата Долмабахче. Кулата е изградена во стил на необарок, и истата е виска 27 метри.
Марко Сторари
Марко Сторари (италијански: Marco Storari) — италијански фудбалер, голман кој за последен пат настапувал за екипата на ФК Милан.
На почетокот на кариерата бранел во пониските италијански лиги, додека првото искуство во Серија А му било во дресот на Месина. Освен кај нив, бил член и на фудбалскиот клуб Милан, каде не успеал да се избори за стандардно место во тимот. По неколку сезони минати на позајмица во италијанските прволигаши, потпишал за неговиот сегашен клуб Јувентус.
Месина
Сторари е роден во Пиза, а првите фудбалски вештини ги стекнал во локалните клубови Перуџа и Монтеварки. Неговиот прв професионален договор бил со тимот на Анкона, кој тогаш настапувал во третата италијанска лига. Уште во неговата прва сезона во овој тим, успеале да се изборат за место во Серија Б, во сезоната 1999/2000.
По две минати години во Анкона, Сторари заминал за Наполи. Во тоа време и Наполи бил во Серија Б, но Марко не ја добивал потребната минутажа кај нивниот тренер. Поради таа причина заминал за Месина, кои со негова помош се здобиле со прволигашки статус. Дебито во Калчо лигата го остварил на 12 септември 2004 г. на мечот против Парма, кој завршил без победник 0-0. Таа сезона Месина ја завршила на седмото место. И следните две сезони бил прв чувар на мрежата на Месина, која во нејзината втора сезона во Серија А едвај изборила опстанок, а по крајот на сезоната 2005/06 била судски преместена во Серија Б поради аферата Калчополи.
Милан
Во зимскиот преоден рок 2007 год, Сторари направил трансфер во Милан за 1,2 милиони евра. Договорот му бил со времетраење од 2 и пол години (до летото 2010). Во тој период првите двајца голмани Дида и Жељко Калач биле повредени, па така Марко веднаш застанал на голот на Милан. Почетокот во овој клуб, не му бил најсјаен, бидејќи на првите три прволигашки меча за новиот тим, примил дури 7 голови. Во продолжението од сезоната настапил на вкупно 10 натпревари, во кои не успеал да го докаже својот несомнен голмански потенцијал. Па така, по крајот на сезоната морал да си бара нов клуб.
Било решено Сторари да замине на двегодишна позајмица кај шпанскиот прволигаш Бетис. Марко и неговиот личен менаџер веднаш заминале за Шпанија, но не успеале да остварат средба со претседателот на Бетис. Со ова пропаднал договорениот премин, а алтернативно решение бил двегодишниот престој во Леванте како позајмен фудбалер.
Во Леванте се задржал само 6 месеци, бидејќи клубот западнал во тешка финансиска криза и не бил во можност да ги исплати своите фудбалери. Во јануари 2008 г. се вратил во Италија, во дресот на Каљари. За неговото искуство со Леванте, Сторари накусо раскажал: „''Тимот беше финансиски нестабилен и не можеше да ме плати... раководните луѓе беа премногу љубезни и искрени кон мене, но јас како професионалец не можам да си дозволам да играм без финансиска придобивка.''“
Шест месеци минал и во Каљари, а потоа бил ангажиран од страна на Фиорентина како замена за стартерот Себастијан Фреј. Целата таа сезона ја минал во редовите на „виолетовите“ од Фиренца, за потоа да се врати во неговиот стар клуб Милан. Таму немале постојан чувар на мрежата, па Сторари одново добил шанса за докажување. Првите три месеци бил во почетните 11 на Милан, земајќи му го местото на ветеранот Дида. Имал забележителни настапи, што резултирало со потпишување на нов повеќегодишен договор во октомври 2009 г. За негова несреќа набрзо се повредил, што го загубил тешко стекнатото место во првиот тим од бразилецот Дида. Во меѓувреме се опоравил и Кристијан Абијати, со што му се создала дополнителна конкуренција на Сторари. Поради овие промени на голманската позиција во Милан, Сторари одново заминал на позајмица, овој пат во Сампдорија, на 15 јануари 2010 г. Неговиот прв натпревар со новиот клуб му бил против Катанија, со кои одиграле нерешено 1-1.
Јувентус
Сампдорија сакала да потшише перманентен договор со Сторари, но несогласувањата со Милан околу трансфер оштетата го спречиле тој премин. Јувентус изразиле желба да го видат Сторари во своите редови, откако ја загубиле битката со Интер за потписот на Лука Кастелаци. На 23 јуни 2010 год, за сума од 4.5 милиони евра, Сторари заминал за Торино, каде тогашен тренер бил Лујџи дел Нери, со кого претходно соработувал во Сампдорија. Ставил потпис на тригодишен договор кој бил парафиран на 1 јули, со што Јувентус обезбедиле адекватна замена за Џанлуиџи Буфон, кој влечел повреда од Светското првенство во фудбал 2010. Во тимот бил и Алекс Манингер, кој му конкурирал за втората голманска позиција. Во Милан пристигнал Марко Амелија како негова замена за испразнетото голманско место.
Репрезентативна кариера
Марко Сторари никогаш не настапил за репрезентацијата на Италија, иако бил трет избор на голманската позиција на Марчело Липи за Светското првенство во фудбал 2006.
Клупска статистика
Статистиката последен пат е ажурирана на 31 јули 2010 год.
Колумбус
Колумбус (Columbus) е главниот град на американската држава Охајо. Овој град според статистиките во 2007 година, има 747 755 жители, што го прави најголем град во Охајо, и петнаесетти град по број на жители во САД. Се наоѓа во Среден Запад во САД.
Вирцова синтеза
Вирцова синтеза или Вирцова реакција (се среќава неисправно како Вурцова синтеза/реакција) — спојна реакција во органската хемија, органометалната хемија, и неорганската хемија (неоргански полимери и мешовити полимери). Наречена е по францускиот хемичар Шарл Адолф Вирц (1817-1874). При Вирцова синтеза две алкилни халогениди се спојуваат со помош на натриум и како производ се добива алкан или повторно алкилхалогенид со поголем број на јаглеродни атоми (доколку имаме еден или повеќе халогени елемент како радикали), а како спореден производ се добива натриумова сол на халогенидот:
R-X + 2Na + X-R -> R-R + 2NaX
Механизам на Вирцова синтеза
Реакцијата се одвива преку слободни радикали, односно првиот чекор се состои од оддавање на еден електрон од металот (во овој случај натриум) кон молекуларната орбитала на јаглеродниот атом и халогенот при што настануваат натриум халогенид и слободен радикал.
Алкилскиот радикал е многу реактивен и поради тоа реагира со вториот атом на натриум при што настанува органонатриумова врска. Притоа јаглеродот е делумно негативно наелектризиран, а натриумот делумно позитивно наелектризиран. Алкиланјонот од органонатриумовата врска во една SN2 реакција го заменува халогениот елемент во другиот алкилхалогенид, а како производ на оваа реакција се добива алкан или алкилхалогенид и натриумова сол на халогенидот.
Примери и ограничувачки фактори
Типичен пример за Вирцова синтеза е додавањето на јодометан или хлороетан во концентриран диетил етер. Алканите коишто се добиваат во ваквата реакција во себе содржат двојно повеќе јаглеродни атоми, од јодометанот настана етан, а од хлороетанот настана бутан. Вирцовата синтеза, главно поради големиот број на ограничувачки фактори, не наоѓа голема примена. Доколку за реактанти бидат земени две различни алкилни халогениди, производот на реакцијата ќе биде смеса од повеќе алкани. Поради малите разлики во точките на вриење, тешко е да се одвојат истите. Вирцовата синтеза се заснова на супституција на слободни радикали, поради што во една споредна реакција може да се добие алкен.
Гимнастика на Летните олимписки игри 2016 – прескок за жени
Гимнастичкото натпреварување во прескок за жени на Летните олимписки игри 2016 било одржано во ХСБЦ арената на 14 август 2016 година.
Симоне Бајлс станала првата гимнастичарка по Лариса Латинина на Летните олимписки игри 1956 која освоила златни медали во екипен повеќебој, поединечен повеќебој и во прескок. Таа исто така е првата американска гимнастичарка со златен медал во прескок.
Дипа Кармакар од Индија, влегла во историјата за својата држава како прва гимнастичарка која се пласирала во финале.
Квалификации
Гимнастичарките кои ќе се пласираат во најдобрите осум во квалификациите изборуваат место во финалето.
Во случаите кога во најдобрите осум има повеќе од два гимнастичарки од една земја, последно пласираните меѓу нив не се квалифкуваат во финалето. Наместо нив, се квалификуваат следните најдобри гимнастичарки.
Сенад Лулиќ
Технички одлики
Лулиќ настапува на позицијата лево крило, иако со текот на годините повремено по потреба играл и како лев бек. Тој е неуморен играч кој без разлика на позицијата на која игра е активен и на двете страни од теренот: се приклучува во нападот, а се враќа да помогне и во одбраната. Тој претпочита да игра на левата страна и покрај тоа што е природен деснак. Неговите специјалности се центаршутевите и издржливоста, како и тактичката флексибилност, секогаш ставајќи се во опција за тимот, без разлика на која позиција да му биде одредено да игра.
Детство
Лулиќ е роден во Мостар, но тој поголемиот дел од детството го поминал во Јабланица. Подоцна тој се преселил во Швајцарија заради војната во Босна, каде и ја започнал својата фудбалска кариера во екипата на Шур 97.
Годините поминати во Швајцарија
Откако ги поминал младинските категории Лулиќ го направи своето професионално деби за Шур 97 во третата швајцарска лига во сезоната 2003-04.
Во летото 2006 тој направил трансфер во Белинцона, каде што тренер бил Владимир Петковиќ со кој ќе соработува и подоцна во својата кариера во Лацио. Тој дебитирал за новиот клуб на 28 јули 2006, во поразот на гостувањето кај Ксамакс со 3-0. Следната сезона (2007-09) тој бил еден од најплодните стрелци на клубот постигнувајќи 10 гола со кој им помогнал на Белинцона да се вратат во Супер лигата, но за него тоа била последна сезона во клубот бидејќи му се приклучил на Грасхопер следното лето.
Лулиќ дебитирал за Грасхопер на 23 јули 2008, во натпреварот против Базел што завршил 1-0 (за Базел). По две сезони во кој не успеал да дојде до трофеј, тој потпишал за Јанг Бојс на 17 мај 2010, друг клуб од Супер лигата. Играјќи за нив тој исто така дебитирал во Лигата на шампионите, каде Јанг Бојс бил елиминиран во последната рунда квалификации од Тотенхем, а подоцна и во Лига Европа. Во својата единствена во тимот од Берн, тој постигнал 6 гола во 31 настап во првенството и 3 гола во 11 натпревари во европските турнири.
Лацио
На 16 јуни 2011, италијанската екипа Лацио потврдиле дека го комплетирале трансферот на Лулиќ од Јанг Бојс за 3.000.000 евра. На 18 август 2011 тој го направил своето деби влегувајќи како замена во натпреварот Лацио-Работнички (победа на домаќините 6-0) од Лигата на Европа. На 9 септември 2011 Лулиќ го направил своето деби во Серија А влегувајќи во второто полувреме во натпреварот против Милан (завршил 2-2), на местото на Стефано Маури. На 23 октомври 2011 година го постигнал неговиот прв гол во дресот на бјанкочелестите против Болоња, при победата на неговиот тим со 2-0 на гости. Тој бил стрелец на вториот гол во 48-ата минута од натпреварот. Две недели подоцна, Лулиќ повторно бил стрелец за Лацио на гостувањата, овојпат го постигнал првиот погодок во 39-тата минута во убедливата победа против Каљари со 3-0. На 18 декември 2011 година го постигнува својот прв гол на Олимпико, израмнувајќи на 1-1 во натпревар што Лацио го играл со Удинезе кој на крајот завршил 2-2.
На 24 февруари 2013 во текот на домаќинската победа против Пескара, Лулиќ постигнал прекрасен погодок со шут со десната нога од 20-тина метри со кој ги поставил конечните 2-0, тоа бил првиот негов гол во втора сезона со Лацио. На 26 мај 2013, тој го постигнал одлучувачкиот гол во 71-ата минута од финалето на италијанскиот куп против градскиот соперник Рома, носејќи му ја шестата титула на Лацио во ова натпреварување.
На 18 август 2013, Лулиќ бил стартер и го одиграл целиот натпревар за Лацио во поразот од Јувентус во Суперкупот со 4-0.
Репрезентативна кариера
Лулиќ дебитирал за репрезентацијата на Босна и Херцеговина во 2008 година против Азербејџан, кога сите стандардни репрезентативци го бојкотирале тој натпревар заради изненадната смена на селекторот Мехо Кодро. По тој натпревар веќе не добивал повик во репрезентацијата сè до август 2010 година, кога селекторот Сафет Сушиќ повторно го повикува во репрезентацијата. Од тогаш тој е стандарден репрезентативец на Босна и Херцеговина. Својот прв репрезентативен погодок го постигнал во натпреварот од квалификациите за Светското првенство 2014 година во Бразил против Латвија, одиграна на 7 јуни 2013 година.
Емили Марфи
Емили Марфи (родена Емили Гован Фергусон, - ) била канадска активистка за женски права, правник и автор. Во 1916 година станала првата жена судија за прекршоци во Канада и Британската Империја. Таа е најпозната по нејзиниот придонес за феминизмот во Канада, посебно за прашањето дали жените се „личности“, според канадскиот закон. Емили Марфи е позната како член на „Славната петорка“, која е група на канадски активистки за женските права, чии членови биле и Хенриет Едвардс, Нели Маклунг, Луиз Макини и Ирена Парлби.
Војводства во Полска
Војводството (województwo) е крупна административна единица на Полска уште од XIV век, па до денес.
Постојат 16 војдовства, воведени со реформите на локалната самоуправа (1999), заменувајќи ги дотогашните 49 војводства од 1975 г.
Денешните војводства се претежно наречени по историско-географските области, а оние до 1998 г. ги носеле имињата на нивните административни центри. По површина се движат од 10.000 км2 (Ополско Војводство) до над (Мазовско Војводство), а по население, од милион (Лубушко Војводство) до преку пет милиони (Мазовско Војводство).
Административните надлежности управник назначен од владата — војвода ('), обласно собрание (') и извршни власти избрани во собрание. На чело на извршната власт стои маршалек . Војводствата понатаму се делат на окрузи (повјати) и општини (гмини).
Надлежности
Надлежностите на војводствата се поделени помѓу војводата, обласното собрание и извршната власт. Во сите случаи освен два, сите служби и установите се наоѓаат во административниот центар.
Војводата го назначува премиерот како обласен претставник на централната влада и началствува со државните установи во војводството (на пр. противпожарна служба, пасошки одделенија, инспекторати и сл), раководи со државната сопственост во областа и раководи со работата на локалната управа и јавната проблематика, но има и посебни овластувања во случај на вонредна состојба.
Обласното собрание се бира на секои четири години, на истите локални избори каде се бира управата во окрузите и општина|општините. Носи подзаконски акти, вклучувајќи го буџетот и стратегијата за развој на војводството. Ова тело го избира маршалекот и другите членови на извршната власт, кои пак одговараат пред него.
Извршниот огранок () е задолжен за изготвување на буџет и развојни стратегии, спроведување на донесеното во обласното собрание, раководење со средствата на војводството и рази други аспекти од обласната политика како управувањето со средствата од ЕУ.
Список на војводства
(¹) седиште на војводата (²) седиште на собранието и маршалот
Ракачуни
Ракачуни (Răcăciuni) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 7.969 жители.
JRock
JRock е синоним за јапонска музика која не може да се стави во само еден жанр туку опфаќа повеќе жанрови почнувајќи од самиот рок,панк,метал,гранч,индустриал па сè до поп-рок.
JRock почнал да се развива во 80-тите години кога се случил и најважниот „покрет„ кој ние денес го знаеме како Visual kei.
Visual kei ヴィジュアル系 значи е покрет во JRock -от ,кој се одразува со ексцентричен изглед .Во дословен превод Visual kei значи визуален стил а неговата цел е да го изедначи изгледот со музиката-па така изводителите *бендовите* се одликуваат со тешка шминка,необични фризури,„крос дресинг„ и така натака.
Бендовите се најчесто составени од машки членови иако поради андроганскиот *женкастиот* стил честопати се заменети за жени.
VDoll *Visual kei bend*
Иако вакви бендови може да ви изгледаат само како шпминкери ,тежината сепак паѓа на музиката.Музиката како што кажав има широк лак на стилови од рок,панк,метал,гранч,индустриал па сè до поп. Најмногу бендови може да се сврстаат како ну-метал или како некои би кажале „хардкор„ бендови но сепак во секоја песна може да се најдат и други одлики ,како индустриал/електро позадина или пак готик метал ритам.
Moi Dix Mois *visual kei бенд во кој може да се најде gothic lolita модата *
Gothic Lolita ゴスロリ е мода за која може да се каже дека има корени во Visual kei модата :најпознат е бендот Malice Mizer кој беше музички проект на гитаристот и дизајнерот Mana кој сега има нов бенд кој исто така ја користи оваа мода -Moi Dix Mois.
Од Visual kei се развиле уште неколку под групи/стилови како што се Oshare-kei (шарен и помалце инфантен стил кој најчесто во музиката подсетува на некои весели/лигави скримо теми) Nagoya-kei (мрачен стил кој е мешавина на хардкор,блек метал и пост панк ).
An Cafe *oshare kei bend*
Видението на Свети Петар Ноласко
Видението на Свети Петар Ноласко ― слика со масло на платно од 1629 година од Франсиско де Зурбаран, сега во Музејот дел Прадо во Мадрид.
Лавонгајско-налички јазици
Лавонгајско-наличките се подгрупа на новоирските јазици од групата на океански јазици. Јазиците се зборуваат на островот Нова Ирска во Папуа Нова Гвинеја.
Видението на Свети Петар Ноласко
Зурбаран создал две слики од оваа тематика Видението на Свети Петар Ноласко за Свети Апостол Петар биле нарачани од Перцедари за Опатија Мерцед Калзада годината по канонизацијата на Петар Ноласко од страна на папата Урбан VIII, кој ги основал и Редот и Опатијата. Редот, исто така, нарачал дваесет други слики за оваа пригода, иако само двојството на Зурбаран и девет други сè уште опстојуваат.
Лавонгајско-налички јазици
Јазици
Според Етнолог, јазиците во оваа група се :
Видението на Свети Петар Ноласко
Видението го прикажува Ноласко како сонува за Небесен Ерусалим од Книга на Откровението, прикажан горе лево и ангел надесно му покажува. Во 1808 година, платното било купено од канонот Лопез Цеперо, кој го подарил и остатокот од неговата колекција на Фердинанд VII од Шпанија во 1821 година.
Душан Вемиќ
Душан Вемиќ (роден на 17 јуни 1976 година во Задар) — поранешен српски тенисер, специјалист за двојки. По повлекувањето во 2011 година, почнал да работи со Новак Ѓоковиќ како спаринг-партнер.
Професионална кариера
Својата професионална тениска кариера Вемиќ ја започнал во 1995 година. Највисокиот пласман во сингл е 146. место (25 февруари 2008 г.), а во двојки 31. место (12 јануари 2009 г.). За време на кариерата заработил 821.902 долари.
Вемиќ почнал во 2007 започнал на 386 место, 170 позиции пониско од почетокот на 2006 година. Во 2007 година имал успех на тениски турнири од сите нивоа - од фјучрс, преку предизвикувачи до АТП турнири. Две полуфиналиња и едно финале на фјучрс турнири, квалификации на 3 АТП турнири и квалификации во предизвикувач од највисоко ниво го вратиле меѓу најдобрите 300 тенисери во светот во средината на април. После тоа, тој стигнал до полуфиналето на предизвикувачите на Бермуди во април и се квалификувал за главниот ждреб на Отвореното првенство на Франција во мај, каде загубил во четири сета од Јанко Типсаревиќ. Во август истата година, тој стигнал до полуфиналето и финалето на два предизвикувачи, по што се вратил во топ 200 за прв пат од 2004 година.
Во текот на 2008 година. Вемиќ се натпреварувал во Светскиот тимски тенис World TeamTennis) лига со тимот на Канзас Сити Експлорер. Тој исто така освоил пет челинџерски турнири во конкуренција на двојки, а неговите најголеми успеси таа година биле полуфиналето на Ролан Гарос и четвртфиналето на УС Опен во пар со Бруно Соарес. Со Флавија Пенете се пласирал и во четвртфиналето на УС Опен во конкуренција на мешани двојки.
Во текот на 2009 година често менувал партнери во двојки. Играл со Новак Ѓоковиќ, Иво Карловиќ, Џејми Марија, Миша Зверев, Томаш Бердих. Најдобри резултати таа година му биле четвртфиналето на турнирот од серијата АТП 250, но и четвртфиналето на Мастерсот во Мадрид со Новак Ѓоковиќ.
Во 2010 година го одбележале пласманот во полуфиналето на Австралија опен со Иво Карловиќ, каде биле поразени од Ненад Зимоњиќ и Даниел Нестор со резултат 6:4, 6:4. Меѓу позначајните резултати се: четвртфиналето на Индијан Велс и Србија Опен и полуфиналето во Ница.
Во текот на својата професионална кариера, Вемиќ во неколку наврати бил репрезентативец на Дејвис купот на Србија. Своето деби го имал во 1996 година а односот победи-порази бил 20:9.
Од ноември 2020 година бил назначен за селектор на женската тениска репрезентација на Србија.
Приватен живот
Вемиќ во јули 2018 година. се оженил за глумицата и модел Јелена Живановиќ, која во Америка е позната под уметничкото име Илена Волф Elena V. Wolfe).
Награди
1995 година
1997 година
Ивица Зориќ
Маестро д-р Ивица Зориќ, е македонски диригент, роден во во 1948 година. Основно образование завршил во Тетово, а средно музичко училиште во Битола. Дипломирал, магистрирал и докторирал на ФМУ во Скопје, како прв Доктор од областа на интерпретација во Република Македонија. Во 1977 година го основа детскиот хор "Лале", а во 1981 година го основа и женскиот младински хор "Менада" во Тетово.
Кариера
Од 1980 до јули 2007 година бил директор на ОМУ "Тодор Скаловски - Тетоец" од Тетово, под чие раководство учениците од оваа училиште освоиле 180 републички и 50 меѓународни награди. На репертоарот со хоровите со кои работи поставил повеќе од 450 композиции од различни стилови и епохи на 18 јазици. Во македонската и меѓународната културна јавност познат е пред сè како реномиран хорски диригент. Со хоровите "Лале" и "Менада" има остварено повеќе од 1000 настапи во земјава и странство. Како диригент со хоровите настапувал на фестивали, коцертни турнеи и конкурси во 17 земји: Албанија, Бугарија, Србија, Грција, Словенија, Турција, Романија, Италија, Австрија, Германија, Чешка, Полска, Шпанија, Шведска, Холандија, Данска и Португалија.
Награди
Како учесник на меѓународните хорски натпревари во странство ги освоил следните награди: Прва награда во Добрич, Бугарија; две втори награди во Литомишл, Чешка; една прва и една втора награда во Гисен, Германија; една втора и една трета награда во Цеље, Словенија; една втора и една трета награда во Превеза, Грција; две први награди и "Гран при" во Бад Ишл, Австрија. На меѓународниот хорски фестивал "Драган Шуплевски" во Скопје во 2002 година ја освои третата награда, а на фестивалот во Хајновка, Полска во 1999 година доделена му е наградата за најуспешен диригент на фестивалот. На републичкиот натпревар во Кавадарци со хоровите "Лале" и "Менада" освоил 21 прво место и 2 втори места, како и повеќепати награда за диригент и награди за праизведба. Повеќе македонски композитори посветиле композиции за маестро Ивица Зориќ и за хоровите со кој работи. Како музички истражувач, теоретичар и педагог од областа на хорската музика учествувал со свои трудови на домашни и меѓународни собири и трибини. Во организација на Хорскиот фестивал "ТЕХО" вклучен е од самиот почеток, денес е претседател на Управниот одбор на оваа, кај нас, единствена меѓународна хорска манифестација.
Како општественик во областа на културата, организирал повеќе од 1000 концерти на сериозна музика со реномирани домашни и странски уметници. Иницијатор и основач е на "Балканскиот хорски форум", во Тетово во 1998 година во кој членуваат претставници од Македонија, Албанија, Бугарија, Грција, Турција, Србија и Романија.
Во 1979 година ја добива "19 Ноемвриската" награда на Тетово, во 1982 година наградата "Кирил Пејчиновиќ", во 2005 највисоката државна награда на Р. Македонија "11 Октомври" и во 2007 година наградата на Здружението на музички педагози за "Повеќегодишна успешна работа во областа на музичката педагогија".
Вилкинсов Проток
Вилкинсов Проток (Wilkins Sound) — проток на Антарктикот, претежно зафатен од леден гребен. Се наоѓа на југозападната страна на Антарктичкиот Полуостров, помеѓу вдлабнатиот западен брег на Александровиот Остров и бреговите на островите Шарко и Латади поназапад.
Вилкинсовиот Леден Гребен е квадратен леден гребен со димензии од 150 × 110 км. This feature occupies the central part of Вилкинсовиот Проток, по кој а наречен. Името е дадено по предлог на британскиот антарктички комитет (UK-APC) во 1971 г.