cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Современо ропство
Принудна работа од страна на владата и регрутација
Во Северна Кореја, владата принудува многу луѓе да работат за државата, и внатре и надвор од самата Северна Кореја, понекогаш на повеќе години. Глобалниот индекс на ропство во 2018 година процени дека 2,8 милиони луѓе биле робови во земјата. Вредноста на целата работа што ја направија Севернокорејците за владата се проценува на 975$ милиони, при што дулјеокдае (младински работници) беа принудени да работат опасни градежни работи, а инминбан (жени и девојки) принудени да прават облека во дуќани. Работниците честопати се неплатени. Дополнително, армијата на Северна Кореја од 1,2 милиони војници честопати е натерана да работи на градежни проекти кои не се поврзани со одбраната. Владата има дури 100.000 работници во странство.
Во Еритреја, според проценките на истражителите на ООН, околу 300,000 до 400,000 луѓе се во програма на неопределен воен рок, што претставува масовно ропство. Нивниот извештај исто така открил сексуално ропство и друга присилна работа.
Околу 35–40 земји во моментов присилуваат воени регрути од некој вид, дури и ако тоа е само привремена служба.
Задолжително е да се напомене дека принудната работа на владата доаѓа во различни форми, бидејќи се знае дека владите учествуваат и во практики на принудна работа, кои не вклучуваат воена служба. Во Узбекистан, на пример, владата секоја година ги принудува студентите и државните работници да собираат памук, од кој земјата е главен извозник; присилно напуштање на нивните други одговорности во процесот. Се разбира, ова не е единствениот вид на ропство што се наоѓа во овој пример бидејќи употребата на студенти, вклучително и оние во основно, средно и високо образование, значи дека детскиот труд е исто така истакнат.
Затворска работа
Во кинескиот систем на работни затвори (порано наречен лаогај), милиони затвореници биле предмет на присилна, неплатена работа. Системот лаогај се проценува дека моментално сместува меѓу 500.000 и 2 милиони затвореници, и предизвикал десетици милиони смртни случаи. Паралелно со лаогај, Кина работеше на помалото ревоспитување преку работниот систем на затворите до 2013 година. Покрај двете, Кина работи и со кампови за принудна работа во Ксинџијанг, затворајќи стотици илјади (можеби дури милион) муслимани, ујгури и други етнички малцинства и политички неистомисленици.
Во 1865 година, Соединетите Држави го усвоија 13-тиот амандман на Уставот, со кој се забранува ропството и присилното службеност „освен како казна за кривично дело за кое странката ќе биде соодветно осудена“, обезбедувајќи законска основа за да продолжи ропството во земјата. Од 2018 година, многу затвореници во САД работат. Во Тексас, Џорџија, Алабама и Арканзас, затворениците воопшто не добиваат плата за нивната работа. Во други држави, заклучно со 2011 година, на затворениците им плаќале од 0,23$ до 1,15$ на час. Федералната затворска индустрија им плаќала на затворениците во просек 0,90$ на час во 2017 година. Во многу случаи, казнената работа е принудена, при што затворениците се казнуваат со самица ако одбијат да работат. Од 2010 до 2015 година и повторно во 2016 година и во 2018 година, некои затвореници во САД одбиле да работат, протестирајќи за подобра плата, подобри услови и за крај за присилната работа. Водачите на штрајкови во моментов се казнети со самица на неопределено време. Принудната затворска работа се јавува и во јавните/државните и во приватните затвори. Индустријата за затворска работна сила заработува над една милијарда долари годишно продавајќи производи што ги прават затворениците, додека на затворениците им се плаќа многу малку или ништо за возврат. Во Калифорнија, 2.500 затворени работници се борат со шумски пожари за само 1$ на час преку Програмата за заштита на кампот на ЦДЦР, што и заштедува на државата дури 100 милиони долари годишно.
Во Северна Кореја, десетици илјади затвореници може да бидат задржани во логори за принудна работа. Затворениците страдаат од тешки услови и биле принудени да копаат свои гробови и да фрлаат камења кон мртвото тело на друг затвореник. Во концентрациониот логор Јодок, децата и политичките затвореници биле предмет на присилна работа. Јодок е затворен во 2014 година и неговите затвореници биле префрлени во други затвори.
Врзана работна сила
Врзаната работна сила, позната и како ропство и должник на долг, се јавува кога луѓето се предаваат на ропство кога се позајмуваат или кога наследуваат долг од роднина. Циклусот започнува кога луѓето земаат екстремни заеми под услов да го отплатат долгот. „Заемот“ е дизајниран така што никогаш не може да се исплати и често се пренесува со генерации. Луѓето стануваат заробени во овој систем кои работат привидно кон отплата, иако честопати се принудени да работат далеку од оригиналната сума што ја должат. Тие работат под сила на закани и злоупотреби. Понекогаш долговите траат неколку години, а понекогаш долговите дури се пренесуваат и на идните генерации.
Врзаната работна сила се користи во различни индустрии со цел да се произведуваат производи за потрошувачка низ целиот свет. Најчесто е во Индија, Пакистан, Бангладеш и Непал.
Во Индија, мнозинството врзани работници се Далити (недопирливи) и Адивасис (домородни племиња). Пуспал, поранешен работник во печка за тули во Пенџаб, Индија, изјави во интервју за antislavery.org; „Не застануваме дури и ако сме болни - што ако нашиот долг се зголемува? Значи, не се осмелуваме да застанеме“. Во Индија, кога се споредува со цената на земјиштето, платената работна сила или волови, цената на робовите чини 95% помалку отколку во минатото. Додека беше донесен силен закон, Закон за врзан работен систем (Укинување), осудите се речиси невозможни, а казните често се помалку од 2$. <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="The material near this tag failed verification of its source citation(s). (May 2020)">неуспешна верификација  ]
Принудна мигрантска работа
Луѓето може лесно да бидат намамени да мигрираат со ветување за работа, само за кога ќе пристигнат, да им бидат запленети документите и да бидат принудени да работат под закана на насилство врз нив или нивните семејства. Имигрантите без документи, исто така, можат да бидат искористени; како без законски престој, тие честопати немаат правен регрес. Заедно со сексуалното ропство, ова е форма на ропство што најчесто се среќава во богатите земји како што се САД, во Западна Европа и на Блискиот Исток.
Во Обединетите Арапски Емирати, некои странски работници се експлоатирани до степен каде тие се повеќе или помалку робови. Поголемиот дел од населението во ОАЕ се странски мигранти, отколку локални жители. Земјата има кафала систем кој ги поврзува работниците мигранти со локалните спонзори на Емиратите со многу мал владин надзор. Ова честопати доведувало до присилна работа и трговија со луѓе. Во 2017 година ОАЕ донесе закон за заштита на правата на домашните работници.
Во Соединетите Држави се знаеше дека различни индустрии ја искористуваат присилната мигрантска работна сила. За време на Државниот саем во Њујорк 2010 година, 19 мексикански мигранти кои легално престојуваа во САД, со цел да работат со камиони за храна, во суштина беа робови од нивниот работодавец. На мажите им беа исплатени околу 10% од ветеното, работеа многу подолги денови отколку што беа договорени и беа под закана дека ќе бидат депортирани доколку се откажат од работата бидејќи тоа би претставувало кршење на нивните визи.
Сексуално ропство
Заедно со ропството на мигрантите, присилната проституција е форма на ропство што најчесто се среќава во богатите региони како што се Соединетите држави, во Западна Европа и на Блискиот Исток. Тоа е примарна форма на ропство во Источна Европа и Југоисточна Азија, особено во Молдавија и Лаос. Многу детски сексуални робови се шверцуваат од овие области на Запад и на Блискиот Исток. Околу 20% од робовите до денес се активни во сексуалната индустрија. Сексуалната експлоатација исто така може да стане форма на ропство од долг кога поробниците инсистираат на тоа дека жртвите работат во сексуалната индустрија за да плаќаат за основните потреби и превозот.
Многу од оние кои стануваат жртви на сексуално ропство првично го прават тоа доброволно под маската дека ќе вршат традиционална сексуална работа, за на крајот да останат заробени подолг временски период, како што се оние вклучени во колото за трговија со луѓе во Нигерија.
Присилен брак и брак со деца
Главно водени од културата во одредени региони, раниот или присилниот брак е форма на ропство што влијае на милиони жени и девојки низ целиот свет. Кога семејствата повеќе не можат да ги издржуваат своите деца, најчесто ќерките, ги мажат за мажи од побогати, помоќни семејства. Овие мажи се најчесто значително постари од девојчињата. Енките се принудени на живот чија главна цел е да им служат на своите сопрузи. Ова честопати поттикнува средина за физичко, вербално и сексуално злоставување. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (September 2014)">потребно е цитирање  ] Присилни бракови се случуваат и во развиените нации. Во Велика Британија имало 3.546 пријави до полицијата за присилен брак во текот на три години од 2014 до 2016 година.
Во Соединетите држави над 200.000 малолетни лица биле законски во брак од 2002 до 2017 година, а најмладиот имал само 10 години. Повеќето беа во брак со возрасни. Во моментов 48 сојузни држави во САД, како и ДЦ и Порторико, дозволуваат брак на малолетни лица сè додека постои судска согласност, родителска согласност или ако малолетничката е бремена. Во 2017–2018 година, неколку држави започнаа да донесуваат закони или за ограничување на детскиот брак  или целосна забрана/
Детски труд
Децата сочинуваат околу 26% од робовите денес. Иако децата можат легално да се занимаваат со одредени форми на работа, децата може да се најдат во ропство или во ситуации слични на ропство. Присилното питачење е вообичаен пример и начин за децата да бидат принудени да учествуваат во трудот без нивна согласност. Повеќето се домашни работници или работат во какао, памук или рибарска индустрија. Многумина се тргувани и сексуално експлоатирани. Во земјите разорени од војни, децата биле киднапирани и продавани на политичките партии за да ги користат како деца војници. Присилниот детски труд е доминантен облик на ропство на Хаити.
Рибарска индустрија
Според Хјуман рајтс воч, индустријата за извоз на риби во Тајланд, вредна милијарди долари, и покрај владините завети дека ќе ја уништи службеноста во својата индустрија за риболов, останува малтретирана со човековите права. Хјуман рајтс воч спроведе интервјуа со 248 рибари, ја документираше присилната работа на трговија со луѓе во тајландската рибарска индустрија. Жртвите на трговија со луѓе честопати се измамени од лажните ветувања на брокерите за „добри“ работни места во фабриката, за потоа да се принудени на рибарски бродови каде што се заробени, купувани и продавани како добиток, задржани против нивна волја со месеци или години, принудени да работат исцрпувачки 22-часовни денови во опасни услови. Оние што се спротивставуваат или се обидуваат да побегнат се тепани, мачени и често убиени. Ова е вообичаено заради расположливоста на слободните работници.
И покрај некои подобрувања, ситуацијата не е променета многу од големото истражување спроведено на скоро 500 рибари во 2012 година, според кое скоро еден од петмина „пријавени работеле против нивна волја, со казна што би ги спречила да заминат“.
Занимања
Покрај сексуалното ропство, современите робови честопати се принудени да работат во одредени бранши. Заедничките занимања вклучуваат:
Знаци дека некој можеби е присилен на ропство вклучуваат недостаток на лични документи, недостаток на лични добра, облека што е несоодветна или има многу абење, лоши услови за живот, избегнување на контакт со очи, неподготвеност за разговор и неподготвеност да побара помош. Во Велика Британија луѓето се охрабруваат да пријават сомневања во модерна телефонска линија за помош на ропството.
Трговија со луѓе
Во последниве години, интернетот и популарните страници за друштвено вмрежување станаа алатки што трговците ги користат за да најдат ранливи лица кои потоа можат да ги искористат. Во извештајот на Ројтерс за 2017 година се дискутира како една жена го тужи Фејсбук за небрежност, бидејќи шпекулираше дека раководителите биле свесни за ситуацијата што се случила уште во 2012 година, кога била сексуално злоупотребена и тргувана од некој што се претставил како нејзин „пријател“. Друштвените мрежи и апликациите за паметни телефони се користат и за продажба на робови.
Во 2016 година, колумна од Вашингтон Пост откри дека администрацијата на Обама ставила деца мигранти со трговци на луѓе. Тие не успеаја да направат соодветни позадински проверки на возрасните, кои тврдеа дека децата се нивни, па им дозволија на истите да преземат старателство над повеќе крвно неповрзани деца и редовно ги сместуваа во домови без да ги посетуваат локациите. Неколку тинејџери од Гватемала беа пронајдени заробени од трговците со луѓе и принудени да работат во локалната фарма за јајца во Охајо.
Организациски напори против ропството
Владите кои се заслужни за најсилниот одговор против модерното ропство се Холандија, САД, Велика Британија, Шведска, Австралија, Португалија, Хрватска, Шпанија, Белгија, Германија и Норвешка. Во Велика Британија, владата го донесе Законот за модерно ропство 2015, поддржан со големи реформи во правниот систем воспоставен преку Законот за кривични финансии 2017, стапува на сила од 30 септември 2017 година. Според последниот акт, постои транспарентност во врска со меѓубанкарското споделување на информации со агенциите за спроведување на законот, за да се помогне во сузбивањето на агенциите за перење пари поврзани со современото ропство. Актот исто така има за цел намалување на инциденцата на затајување данок, што се припишува на профитабилната трговија со робови спроведена според доменот на законот. И покрај ова, владата на Велика Британија одбива азил и ги депортира децата тргувани во Велика Британија, како робови. Ова ги става децата на ризик да бидат подложени на контрола од страна на ропските банди по втор пат. Исто така, ги одвраќа децата-жртви да не излегуваат со информации.
Спротивно на тоа, владите обвинети за преземање најмалку активности против неа се Северна Кореја, Иран, Еритреја, Екваторска Гвинеја, Хонгконг, Централна Африка Република, Папуа Нова Гвинеја, Гвинеја, Демократска Република Конго и Јужен Судан.
Додека земјите можат да бидат прегледани затоа што не преземаат доволно активности за борба против ропството во рамките на нивните граници, има малку што може да се стори бидејќи има дипломатски опции кои нискоризичните нации може да ги земат во обзир.
Статистика
Современото ропство е индустрија вредна неколку милијарди долари, со аспект на принудна работа што генерира 150$ милијарди секоја година. Глобалниот индекс на ропство (2018) проценува дека околу 40,3 милиони лица во моментот се фатени во современо ропство, со 71% од оние кои се жени, а едно од четири се деца. Заклучно со 2018 година, земјите со најмногу робови биле: Индија (8 милиони), Кина (3,86 милиони), Пакистан (3,19 милиони), Северна Кореја (2,64 милиони), Нигерија (1,39 милиони), Иран (1,29 милиони), Индонезија (1,22 милиони), Демократска Република Конго (1 милион), Русија (794 000) и Филипини (784 000).
Различни јурисдикции сега бараат од големите трговски организации да дадат изјава за ропство и трговија со луѓе, во врска со нивните синџири на снабдување секоја финансиска година (на пр. Калифорнија, Велика Британија, Австралија ). Фондацијата Слободно Одење објави во 2018 година дека ропството во напредните демократски нации е многу почеста отколку што се знаеше претходно, особено во САД и Велика Британија, кои имаат 403, 000 и 136,000 робови, соодветно. Ендру Форест, основач на организацијата, рече дека „Соединетите држави се една од најнапредните земји во светот, но сепак има повеќе од 400.000 современи робови кои работат присилена работа“.
Во март 2020 година, Владата на Велика Британија откри дека современото ропство се зголеми за 51% во Велика Британија од март 2018 година до март 2019 година. Владата го објави бројот на регистрирани случаи во март 2019 година на 5.144, во споредба со 3.412 година пред тоа.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Боиште
'''Св. Ѓорѓи''' — црква во демирхисарското село Боиште. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Храмот е граден во две фази. Првата е од 1850 година, што е означено над влезот.
Црквата има правоаголен облик со седумстрана апсида на запад, која е покриена архитравно. Западниот влез е обликуван со релјефни камени пиластри и над него има камен релјефен крст. Апсидата, венецот, окната и аглите са изградени од делкан бигор. Покривот е калкански, првично покриен со камени плочки, а подоцна со ќерамиди. Таваницата внатре е со штици и опшивни лајсни. Северниот и јужниот ѕид се живописани со фрески во 1878 година.
454 Матезида
454 Мaтезида — астероид од Главниот астероиден појас откриен од германскиот астроном Фридрих Карл Арнолд Швасман на 28 март 1900 година. Привремената ознака му била 1900 FC.
Фотометриските набљудувања на овој астероид од опсерваторијата Алтимира во 2004 година дале светлинска крива со период од 8,37784 ± 0,00003 ч и промена на светлоста од 0,32 м. Ова се разликува од периодите од 7,075 ч забележан во 1994 година и 7,745 ч во 1998 година.
Муслиманска населба
Муслиманската населба е една од четирите антички квартали кој се наоѓа во стариот дел од Ерусалим, Израел. Муслиманската населба се наоѓа во североисточниот дел на стариот дел. Во неа се влегува преку Јафа на север. Во оваа населба се наоѓа џамијата Ал Акса, која е точно зад Ѕидот на плачот, како и Златната џамија.
Втор бран (феминизам)
Втор бран на феминизмот е поим воведен од Марша Лир за да упати на женските групи во САД, Британија и Европа во доцните 1960-ти. Терминот „втор бран” имплицира дека феминизмот од првиот бран завршил во 1920 година. Разочарувањето со политиките на граѓанските права, движењата против војната и на студентите за демократско општество доведе до тоа американските жени да создадат групи за подигање на свеста за социјалната состојба и позиција на жените. Овие активности беа водени со слоганот „личното е политичко”.
Заедничка точка со феминизмот од првиот бран е расната еднаквост, но феминизмот од вториот бран е радикално различен. Ослободувањето на жените ги прошири термините „политика” и „економија” на сексуалноста, телото и емоциите и на други области од општествениот живот кои претходно беа третирани само како „лични”, како и грижата за домаќинството. Феминистичкото движење од вториот бран исто така создаде нови политички организации, мали антихиерархиски групи за подигање на свеста кои дејствуваат независно од мажите и претпочитаат алтернативни обрасци на живот. Јадрото на феминизмот од вториот бран се протега од темите за репродукцијата, што доведе до првите програми на женски студии на Универзитетот во Чикаго 1967, па до отфрлање на градниците во 1968, борбата против сексуалното и домашното насилство, кампањите за еднакви плати и за правото на абортус. Преку поврзувањето на темите на репродукцијата со темите на продукцијата, личното со политичкото, феминизмот од вториот бран го промени современото политичко мислење.
Белешки
Feminismus
Дејан Митрев
Дејан Митрев (роден на во  ) — македонски фудбалер, кој во моментот настапува за екипата на ФК Турново.
IC 1726
IC 1726 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1726 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 17 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 18 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 1726 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 26 м 19 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 7' 47"".
Други поделби
Проучување на IC 1726 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Ариба
Ариба (грчки: ) (373 п.н.е. - 343 п.н.е., 330 п.н.е. - 319 п.н.е.) бил крал на Молосијците, син на Алкета, брат на Неоптолем I, дедо на Пир Епирски.
Ариба своето образование го стекнал во Атена. Кога се вратил во Молосија го напишал уставот за Молосијците и низа закони.
Ариба се оженил со Троа (сестра на Олимпија). Некаде околу 360 п.н.е., за време на Илирскиот напад, Ариба го евакуирал цивилното население во Етолија дозволувајќи им на Илирите слободно да навлезат и пљачкаат. Стратегијата функционирала, Молосијците ги нападнале Илирите кои натоварени со пленот тешко се движеле, што било можност за војската на Аримба да ги порази.
Аримба едно време бил во сојуз со Филип II Македонски. Сојузот бил зацврснат со женидбата на Филип со Олимпија, ќерката на Неоптолем, односно внука на Аримба. Во бракот на Филип и Олимпија се родил Александар Македонски.
Ариба владеел со Епир сè до 342/1 п.н.е., кога бил симнат од престолот од страна на Филип II, а на престолот бил поставен Александар I.
Син на Ариба бил Алкета II, кој владеел како крал на Епир од 313 п.н.е. до 303 п.н.е. Тој можеби бил Ариптеј, крал на Молосијците спомнат од Диодор 18.11.1, кој се здружил со хелените во таканаречената Ламиска Војна.
Ариба исто така бил победник на Олимписките и Питиските игри во тетрипон (chariot race).
Територијално проширување на Отоманското Царство
Територијално проширување на Отоманското Царство (1453-1683) претставува период од историјата на Отоманското Царство кој следел по создавањето и подемот на империјата (1299-1453). Овој период го одбележува проширувањето на империјата кон Северна Африка, како и војните со Сефевидите од исток. По завршувањето на овој период следувал стагнација во Отоманското Царство (1683-1827).
Бајазит II
Во 1481 година, султанот Мехмед II неочекувано починал. На негово место, на прерстолот се застанал неговиот поголем син Бајазит II. Според законите на Отоманското Царство, тоа означувало смртна пресуда за Кем, кој бил помал брат на Бајазит. Во тоа не се согласил Кем, па затоа во околината на Караман успеал да собере одредена војска и да тргне кон Бурса. Во меѓувреме, пред градот веќе била соберена војската на Бајазит на чело со Ајас-паша. Во битката помалиот брат излегол како победник, по кое се самопрогласил за отоманскли султан. Сепак Бајазит успеал да ја мобилизира својата војска и да го порази на својот брат кај Јенишехир. По неговиот пораз, Кем побегнал во Каиро. Од таму тој се вратил следната година. Во почетокот тој забележал одредени успеси, но сепак на крајта морал да се повлече кон Родос бидејќи започнал да ги губи своите позиции. По ова, Кем заминал во Западна Европа каде на 25 февруари 1495 во Капуа починал.
Во 1499 година избила Османлиско-венецијанска војна, која траела до 1503 година кога Отоманците ги добиле последните венецијански упоришта на Пелопонез и некои градови по должината на јадранскиот брег. Во почетокот на 16 век започнала и војна со Мамелуците, која завршила со победа на империјата во 1513 година.
Отоманска граѓанска војна
Отоманската граѓанска војна била војна која се водела од 1509-1512 година. Во времето на војната, Бајазит II бил султан на империјата. Војната се водела помеѓу неговите синови Ахмед и Селим. Во 1509 година Ахмед успеал да ги порази Сефевидите и нивните сојузници во Мала Азија. По ова тој се упатил кон Цариград. Плашејќи се за својата безбедност, Селим организирал бунт во Тракија, но бил поразен од страна на Бајазит и принуден да побегне во Крим (1511). По ова Бајазит дознал дека Ахмед се приближува кон престолнината, па затоа одбил да му ги отвори портите на градот. Селим се вратил од Крим и со поддршка од јаничарите, најпрвин го поразиле а подоцна и го убиле Ахмед. По овој настан, Бајазит абдицирал од престолот (25 април 1512). Тој заминал кон родната Демотика, но по патот починал. Тој бил погребан во Бајазитската џамија во Цариград.
Селим I
Во текот на овој период, империјата натпреваруваа со големите европски колонијални сили, во Индиски Океан. Голем број на флоти, со војници и оружје, биле испраќани за поддршка на муслиманските владетели во Кенија и во Ачех. Овде Отоманците изградиле тврдина кои биле обезбедувани со тоопови.
Во Битката кај Чалдиран во 1514 година, отоманските сили на чело со Селим издвојувале голема победа над Сефевидите, со кое била обезбедена источната граница на земјата.
Сулејман Величествениот
Сулејман I е еден од најуспешните султани на Отоманското Царство. На султанскиот престол се качил во 1520 година и владеел до 1566 година. Ги освоил најсветите муслимански градови Мека, Медина, Ерусалим, Дамаск и Багдад. Во август 1521 година била освоена речиси цела Србија. Во 1522 година бил заземен Родос. На 29 август 1526 година започнала Мохачката битка. Отоманците ги поразиле сојузничките христијански сили предводени од Лајош II. Победата сепак не им дала голема сигурност на Османлиите. Битката го означил крајот на Кралство Унгарија. Од 1541 година Сулејман го контролирал поголемиот дел до денешна Унгарија, како и Трансилванија, Влашка и Молдавија кои станале вазалства на султанот.
Сулејман водел три воени походи против Сефавидското Царство во Персија и Ирак. Во 1534 година бил заземен градот Багдад. Вториот поход (1548-1549) резултурал со заземање на Тебриз и Азербејџан, провинцијата Ван и делови од денешна Грузија. Третиот поход се случил во 1555 година, кој завршил со договорот од Амасија, според кој биле признаени границите на Отоманското Царство. Во текот на неговото владеење биле спроведени воени походи во Северна Африка во кој биле заземани Тунис, Алжир и Триполитанија. Во овој период, Отоманското Царство станала доминантна во Средоземно Море. Отоманската морнарица исто така обезбедила контрола и над Црвено Море и Персискиот Залив во 1554 година, кога нивните сили биле поразени од страна на Португалија. По ова следувал поразот во Битката кај Аден во 1548 година. Во 1533 година, Хајредин Барбароса спровел воен поход против Хабсбуршка Шпанија.
Во 1535 година, светиот римски цар Карло V издвојувал значајна победа над Османлиите во Тунис, но во следната година бил склучен сојуз помеѓу Франсоа I и Сулејман I. Во 1538 година, флотата на Карло V била поразена во Битката кај Превеза, со која победа се обезбедил источниот дел од Средоземјето, кој под отоманска власт останал во следните 33 години.
Во 1541 година бил опсаднат градот Будим. Опсадата резултирала со заземање на градот Будим. По оваа победа, Османлиското Царство воспоставила контрола над централна Унгарија. Битката е дел од т.н. Мала војна во Унгарија. Победата претставува една од најзначајните на Османлиите против Фердинанд I, најмногу поради тоа што градот во следните 150 години бил под нивна контрола.
Револти и обнова (1566-1683)
По смртта на Селим, неговите следни два наследника Мурат III и Мехмед III продолжиле со борбата за превласт во харемот. Нивното време се одбележува со голема корупција. Од овие два султани се очекувало премногу, но сепак тие живееле типичен сарајски живот. границите на империјата повеќе не можеле да бидат проширувани бидејќи самиот султан не размислувал за тоа.
Ахмед I на престолот застанал во 1603 година, на свои 14 години. Во 1617 година бил потпишан мир со Персија и Молдавија. Тој бил првиот султан којшто не извршил братоубиство. Својот брат Мустафа I го прогласил за негов наследник бидејќи синот му Осман бил премногу млад. Мустафа I по само три месеци бил сменет од страна на Осман II. Осман II ја обезбедил источната граница со потпипшшување на мировен договор со сефевидски Иран. Тој ја предводел инвазијата над Полска. По Битката кај Котин, Отоманците биле поразени и Осман бил принуден да се врати во престолнината во срам, обвинувајќи ги јаничарите за поразот.
Мурат IV на престолот дошол во 1623 година. Тој е познат по тоа што го вратил авторитетот на земјата преку бруталноста на неговите мерки. Честопати знаел да заповеда да дојде некој паша кај него и едноставно да го погуби. Тој водел победоносна војна со Персија, освојувајќи го Азербејџан, Тебриз и Хамадан. Во 1638 година го зазел и Багдад. Мехмед IV имал само 7 години кога бил прогласен за султан. Државната власт била управувана од страна на Валиде султан и самите јаничари. Во 1664 година неговите сили доживеале пораз кај Сентготард. Големиот везир Кара Мустафа-паша залудно се свртел кон Виена во 1683 година и ја ставил под опсада. По неговата неуспешна опсада, Кара Мустафа-паша бил погубен.
Недозволени финансиски текови
Нелегалните финансиски текови, во економијата, се форма на нелегално бегство од капитал што се случува кога парите се незаконски заработени, пренесени или потрошени. Овие пари се наменети да исчезнат од какви било записи од земјата на потекло, а заработката од залихите на недозволени финансиски текови надвор од земјата генерално не се враќа во земјата на потекло.
NGC 589
NGC 589 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 589 се споменува и како MCG -2-5-4, MK 999, NPM1G -12.0063.
Недозволени финансиски текови
Недозволени финансиски текови можат да се генерираат на различни начини кои не се откриваат во бројките на националните сметки или билансот на плаќања, вклучително и трговското потценување, движењето на големи готовини, хавала трансакции и криумчарење.
NGC 589
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Недозволени финансиски текови
Иако недозволените финансиски текови се тесно поврзани со бегството на капитал, тие се разликуваат во една голема смисла; бегството на капитал е израз што буквално го става целиот проблем на земјите во развој од кои доаѓаат парите. Без да се потенцира, тоа сугерира дека бегството на капитал е целосно нивна одговорност за решавање на проблемот. Изразот недозволени финансиски текови прави подобра работа во разјаснувањето на овој феномен како „двонасочна улица“.
Постојат неколку економски модели кои се користат за да се обезбедат проценки на незаконски финансиски текови и бегство на капитал. Двата најчести методи се престојувачкиот модел на Светска банка и моделот за намалување на трговијата, кој ја користи базата на податоци за статистика за трговија на ММФ (БПСТ) за да ги анализира разликите во трговската статистика меѓу партнерските земји. Друг начин да се процени трговското потценување е моделот заснован на IPPS, развиен од Џон Зданович од Меѓународниот универзитет во Флорида. Оваа метода ги користи поединечните увозни и извозни трансакции на САД со остатокот од светот за да се најдат недоследности во цените на извозот и увозот. Економистите во овие проценки користат и метод на „врели пари“ и „Дули“ методот.
NGC 589
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 589 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 589 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Недозволени финансиски текови
Во труд од 2013 година, овластен од Рејмонд В. Бејкер, директор на глобалниот финансиски интегритет, проценува дека нелегалните финансиски текови од „земјите во развој се приближно $1,000,000,000,000 годишно“. Оваа студија исто така открива дека Кина, Русија и Мексико учествуваат со трите најголеми удели на светски недозволени финансиски текови.
Цел 16 за одржлив развој на ООН има за цел значително намалување на нелегалните финансиски текови и зајакнување на наплатата и враќањето на украдените средства до 2030 година.
Свазиленд
Свазиленд изгубил приближно $556,000,000 од незаконски финансиски текови во 2012 година и рекордни $1,139,000,000 во 2007 година.
NGC 589
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 32 м 39,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 2' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Црква „Св. Наум Охридски“ - Чанаклија
Свети Наум Охридски — македонска православна црква во струмичкото село Чанаклија. Се наоѓа на крајниот западен раб на селото, на сторина метри северно од селските гробишта. Црквата е изградена е во 1995 година, а осветена била во 2000 година од страна на струмичкиот епископ, господин Наум.
NGC 589
Други поделби
Проучување на NGC 589 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5758. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5279. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1207.
Занско
Занско или Занцико (Ζώνη, Зони; до 1928 г. Γερακοχώρι, Геракохори ; до 1927 г. Ζάντσικον, Занцикон ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 63 жители (2011).
NGC 7608
NGC 7608 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7608 се споменува и како UGC 12500, MCG 1-59-44, CGCG 406-62.
Откривање
Објектот е откриен на 25 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7608 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7608 има привидни димензии од 1,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 19 м 15,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 21' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 7608 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71055. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1162. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Јанково
Јанково е село во Егејска Македонија, Република Грција.
Грб на Тринидад и Тобаго
Грбот на Тринидад и Тобаго е дизајниран во 1962 и го претставува народот на Тринидад и Тобаго. Штитот е со исти бои (црвена, црна и бела) како и знамето. На штитот се наоѓаат три Колумбови бродови Нина, Пинта и Санта Марија. На штитот исто така се наоѓаат и две колибри, затоа што земјата е позната по колибрите. Штитот го придржуваат две птици ибис и кокрико. Под штитот се наоѓа натпис "Together We Aspire, Together We Achieve".
Сребрена белоочка
Сребрената белоочка или среброочка (лат. Zosterops lateralis) е мошне мала песнопојна птица со потекло од Австралија, Нов Зеланд и југозападните тихоокеански острови Лорд Хау, Нова Каледонија, Верни Острови, Вануату и Фиџи. Птицата се среќава во изобилство ширум релативно плодните југозападни и југоисточни предели на Австралија (вклучувајќи ја и Тасманија и островите во Басовиот Проток), како и ширум добро наводнетата крајбрежна зона на Квинсленд, вклучувајќи го и полуостровот Кејп Јорк.
Во Нов Зеланд, Маорите ја нарекуваат Таухоу („туѓинче“).
Таксономија
Постои голем број на подвидови; меѓу кои се:
Есик
Есик (, понекогаш запишано и како Исик, Јесик) е град во покраината Алмати во Казахстан, административен центар на округот Енбекшиказах. Сместен е на реката Исик, на подножјето на Тјеншан, 53 км источно од Алмати и 112 км од езерото Исик Ќол. Население:
Основан е од козаците во 1858 под името Надеждинскаја станица. Исик Курган и познатиот „златен човек“ се во близина.
Блиското езеро Исик (не е големото езеро Исик Ќол во Киргистан) е познато по тоа што е создадено како резултат на лизгање на земјиштето кое ја преградило долината, за подоцна да биде уништено од уште едно лизгање на земјиштето во 1963 година, при што последици имали самиот град Есик, за повторно да биде создадено од човекот.
Американски мировни сили
Есик бил домаќин на 20-тата група на Американските мировни сили OCAP (Organization and Community Assistance Program), доброволци во Казахстан кои тука го имале почетниот тренинг. 20 семејста ги здомиле доброволците за периодот од 3 месеци, почнувајќи од нивното пристигнување во земјата во август 2008 година.
Збогум, Ленин!
Збогум, Ленин! - германски филм од 2003 година, жанровски одреден како трагикомедија. Филмот е во режија на Волфганг Бекер, а главните улоги ги толкуваат Даниел Брил, Катрин Сас, Кулпан Хаматова и Марија Симон. Повеќето сцени биле снимени на булеварот „Карл Маркс“ во Берлин,околу Платенбау и Александарплац.
Заплет
Во пролог, Алекс Кернер (Даниел Брил) заедно со неговите сонародници биле горди кога првиот човек од Источна Германија, Сигмунд Јен заминал во вселената. Остатокот од филмот се одвива во Источен Берлин. Алекс живее со својата сестра Аријан, мајката Кристијане и малата ќерка на Аријан, Пол. Нивниот татко избегал на Запад во 1978 година и го напуштил семејството. Во негово отсуство, Кристијан станува екстремен идеалист и ја поддржува владејачката Партија на социјалистичкото единство на Германија. Алекс учествува во анти-владините демонстрации, каде што случајно се сретнува со девојка, но е разделен од полицијата пред да се запознаат. Кристијана случајно поминува и кога гледа дека нејзиниот син е уапсен доживува срцев удар и паѓа во кома. Полицијата не му дозволува на Александар да и помогне на мајка си и го приведува, но подоцна тој е пуштен и оди во болница за да ја посети. Додека е во посета на својата мајка, Алекс повторно ја среќава девојката од демонстрациите и дознава дека се вика Лара. Таа е млада медицинска сестра од Советскиот Сојуз, која моментално се грижи за неговата мајка. Алекс е фасциниран од неа. Во кратко време тие почнуваат да се гледаат и стануваат многу блиски. Набрзо после тоа се случува падот на берлинскиот ѕид. Капитализмот навлегува во Источен Берлин и Алекс го губи работното место.
Награди
Филмот добил награда од страна на БАФТА, номиниран како најдобар филм во неанглиско говорно подрачје, како и најдобар европски филм од страна на Златен глобус. Исто така се закитил и со наградата за најдобар филм од Европската унија.
Павел Неделковски
Павел Неделковски (роден на во Струмица) — поранешен македонски фудбалер.
Кариера
Во текот на неговата сезона тој играл за ФК Вардар, ФК Раднички Ниш, ФК Работнички, ФК Беласица и ФК Цементарница 55. Тој играл и за фудбалската репрезентација Македонија до 21 година.
Црква „Св. Никола“ - Опила
'''Св. Никола''' — православна манастирска црква во кумановското село К’шање, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кривопаланечкото архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во 1853 г. врз темели на храм од XIII - XIV век. Во неа се влегува по скали нагоре, што е реткост за црквите градени во турско време. Натписот на западната страна ги содржи имињата на ктиторите — Ѓорѓи Котарин, поп Ѓорѓи Мулин, Ѓорѓи Прокупов, Петко Дервиш и Симеон Котарин Устабашијата. Претставува еднокорабна градба со калкански покрив и полукружна апсида. На западната и делумно на јужната страна има отворен трем. Изградена е од камен и тули користени за лажните лаци над прозорците, слешата ниша под покривот, како и околу камената розета и крстовите.
Храмот е насликан во 1904 г. од прочуениот мајстор Димитар Андонов Папрадишки.
Мавровица (река)
Мавровица (нарекувана и Орелска Река) — река во источниот дел на Македонија, лева притока на Светиниколска Река во Овче Поле.
Течение
Реката извира во ридестиот предел Манговица, североисточно од градот Свети Николе. Нејзиното течение продолжува низ Овче Поле и се влева во Светиниколска Река на источната граница од градот.
1245
1245 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1245 година од новата ера, 245. од вториот милениум, 45. од XIII век и шеста од 1240-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6753 и 6754 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5995 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5005 и 5006 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1998.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1245 година се протега во 3881 и 3882, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3941 и 3942 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1788. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 642 и 643 исламска година.
Религија во Гвинеја
Религијата во Гвинеја има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Постојат поголем број на религиозни групи, а најголеми се исламот и христијанството. Околу 85% од населението се муслимани а 8% се христијани додека 7% припаѓаат на останатите религиозни групи или се нерелигиозни, според податоци на CIA factbook. Според ARDA, 84.8% се муслимани, 3.7% се христијани, и 11.3% се анимисти.
Ислам
Најголемиот дел од муслиманите се сунити кои припаѓаат на Маликиската школа, под влијание на суфизмот, додека има и верници од редот Тиџанија и Кадирија.
Исламот се проширил од неговото родно место во Арапскиот Полуостров во Африка. Сундијата Кеита (1217-1255), основач на Царство Мали (кое опфаќало дел на денешна Гвинеја, како и други земји), не бил муслиман, но од 1300 година неговите наследници го прифатиле исламот. Десеттиот владетел на империјата, Муса I (1280-1337), исламот го направил државна религија.
Фута Џалон, планински регион на Гвинеја, станал упориште на исламот од крајот на 17 век. . Имаматот Фута Џалон, муслиманска теократска држава, била основана околу 1725 година.
Во времето на колонијалната ера, во 1891 година била основана Француска Гвинеја, но новата власт имала мала улога во влијанието на религијата. По прогласувањето на независност во 1958 година, првиот претседател на земјата, со марксистички погледи, се обидел да го намали влијанието на исламот, но неговата популарност се намалила и во 1970 година тој морал да започне преговори со муслиманските институции за озаконување на неговото владеење. Во 1982 година била изградена Големата џамија во главниот град Конакри, со финансии од саудискиот крал. Оваа џамија е најголемата џамија во Западна Африка, со внатрешен просор кој може да се собере 10.000 верници.
Христијанство
Христијанството е втора најголема религија во земјата. Таа вклучува верници од Римокатолици, англиканци, Баптисти, Евангелисти,  Адвентисти и други припаници. Јеховини сведоци се активни во земјата и признати од страна на Владата.
Верско насилство
Во јули 2013 година започнале етничко-религиозни борби во градот Нзерекоре помеѓу етничката група Кпеле кои се христијани или анимисти, и етничката група Конијанке, кое се муслимани. Во конфликтот загинале најмалку 54 луѓе.
Грб на Венецуела
Грбот на Венецуела е усвоен од страна на конгресот на 18 април 1836. Грбот во денешниот облик датира од 1954. Се состои од штит во боите на назионалното знаме. Во горниот лев агол се наоѓа пченица со дванаесет листа кои ги претставуваат дваесетте држави на Венецуела. Во горниот десен агол се наоѓаат две знамиња на венецуела, како и меч, сабја и копје. Во долниот дел на штитот се наоѓа бел коњ којшто го претставува коњот Симон Боливар. Над штитот се наоѓаат два рогови иполнети со природни богатства, а околу штитот се наоѓаат маслинови и палмови гранки. Под штитот има трака со натпис:
Горан
Горан — старо словенско машко име, настанато од именката гора. Во вистинска смисла означува оној кој е роден во шума, планина, но и оној кој е голем и силен. Се претпоставува дека во минатото е извадено од името Горислав, а по некои етимолози од името Георгије. Исто така, постои мислење дека има и грчко потекло. Името постои во Србија, Хрватска, Македонија и Словенија, но и во Шведска (се пишува Göran) и значи „фармер“. Во оваа земја се слави и именден на 23 април.