cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Климатските промени и сиромаштијата
Регионални ефекти
Работниците од пониска класа ги чувствуваат ефектите различно од регион до регион на климатските промени, но ефектите во некои од овие земји не се толку разорни поради подобрите методи на адаптација од другите во различни земји и региони. Сместена во Јужна Азија е земјата Шри Ланка која се бори со глобалните климатски промени, но прави повеќе за да се бори против нив отколку другите. Шри Ланка започнала да ја истражува адаптацијата на ниво на фарма кон климатските промени со набљудување на помалите земјоделски заедници во Шри Ланка. Овие фармери ги користат своите лични искуства и стекнато знаење за да се борат против глобалните климатски промени. Тие го нагласиле управувањето со неклиматски елементи над кои немаат контрола и тоа им помогнало побрзо да се прилагодат од повеќето земјоделски заедници на климатските промени. Климатските промени предизвикале зголемување на ефикасноста на овие земјоделци. Ова зголемување им дава поголеми шанси да не бидат премногу зафатени од климатските промени. Исто така, покажува како друштвените мрежи можат да влијаат на напорите за адаптација. Кога повеќе луѓе ќе го сфатат како сериозно прашање, одговорот ќе биде поголем. Шри Ланка зависи од земјоделските добра за да ја одржи нивната економија стабилна и многу луѓе зависат од тоа. Напорите за адаптација во Шри Ланка покажуваат како одговорот од општеството може да го диктира нивото на важност што луѓето го гледаат во ова прашање.
Разбирањето на начинот на кој луѓето ги обработуваат информациите е исто толку важно како и познавањето на информациите потребни за борба против социо-економските, когнитивните и нормативните аспекти во заедниците. За разлика од Нигерија, владата на Шри Ланка спровела и тестирала студии за тоа како да се прилагодат на климатските промени што им помага да не бидат целосно беспомошни против глобалните климатски промени. Земјите како Шри Ланка, кои имаат влада која зависи од извозот на земјоделството за да одржи дел од владата, сигурно се сосема поинаков одговор на борбата против климатските промени за разлика од местата како Нигерија. Кога проблемот ќе влијае на оние на врвот, адаптацијата ќе се случи со итност. Оваа војна предизвикува пристапите кон климатските промени да изгледаат поинаку додека сите не бидат подеднакво погодени. Напорите за адаптација треба да бидат колективни или нема да биде решен светскиот проблем или климатските промени во сиромаштијата.
Предложени политички предизвици
Најтешкиот политички предизвик е поврзан со дистрибуцијата. Иако ова е потенцијално катастрофален ризик за целиот свет, краткорочната и среднорочната распределба на трошоците и придобивките ќе биде далеку унифициран. Предизвикот за дистрибуција е особено тежок бидејќи побогатите нации кои во голема мера го предизвикале проблемот нема да бидат оние кои најмногу ќе страдаат на краток рок. Најсиромашните нации се најранливи на емисиите на стакленички гасови; иако тие немале и сè уште не се значајни придонесувачи за тоа.
1299
1299 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1299 година од новата ера, 299. од вториот милениум, 99. од XIII век и последна од 1290-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6807 и 6808 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6049 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5059 и 5060 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2052.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1299 година се протега во 3935 и 3936, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3995 и 3996 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1842. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 698 и 699 исламска година.
Алекси Гињар де Сен-Приест
[[Слика :François-Emmanuel Guignard de Saint-Priest.jpg|мини|десно| Франсоа-Емануел Гињар, гроф од Сен-Приест
дедо на Алекси Гињар, гроф од Сен-Приест]]
Сен-Приест бил во комората на Шарл X, потоа бил на служба во Парма, дипломат во Бразил, во Лисабон и Копенхаген. Во Домот на перовите на Франција ги наследил својот татко и дедо. За член на Француската академија бил избран ан 18 јануари 1849 година.
Формалдехид
Формалдехид (, уште познат и под името метанал, е природно органско соединение со хемиска формула CH2O и структурна формула H\sCHO. Чистото соединение е лут, безбоен гас кој полимеризира спонтано во параформалдехид, па затоа се складира како воден раствор ( „формалин“), кој исто така се користи за складирање на животински примероци. Т ој е наједноставното соединение од алдехидите (R\sCHO). Заедничкото име на оваа супстанца доаѓа од нејзината сличност и поврзаност со мравја киселина.
Формалдехидот е важен прекурсор за многу метријали и хемиски соединенија. Во 1996 година, инсталираниот капацитет за производство на формалдехид бил проценет на 8,7 милиони тони годишно. Главно се користи во производството на индустриски смоли.
Форми
Формалдехидот е покомплициран од многу едноставни јаглеродни соединенија со тоа што прифаќа неколку различни форми. Овие соединенија често може да се користат наизменично и може да се конвертираат меѓусебно.
Мала количина хемиски стабилизатор, како што е метанол, обично се додава за да се потисне оксидација и полимеризација. Типичен формалин од комерцијален степен може да содржи 10-12 % метанол како додаток на различни метални нечистотии.
Формалдехид првпат се користел како трговкса марка во 1893 година по претходното трговско име, „формалин“.
Структура и врски
Молекуларниот формалдехид содржи централен јаглероден атом со двојна врска со атомот на кислород и единечна врска со секој водороден атом. Оваа структура е сумирана со кондензирана формула H2C=O. Молекулата е рамна, во облик на Y и нејзината молекуларна симетрија припаѓа на C2v група на точки. Прецизната молекуларна геометрија на гасовитиот формалдехид е одредена со дифракција на гасни електрони и микробранова спектроскопија. Должината на врските се 1,21 Å за јаглерод-кислородна врска   и околу 1,11 Å за јаглерод-водородна врска,    додека аголот на H–C–H  врска е 117°,  блиску до аголот од 120° пронајден во идеална тригонална рамна молекула. Некои возбудени електронски состојби на формалдехид се пирамидални наместо рамни како во основната состојба.
Појава
Процесите во горниот дел на атмосфера придонесуваат до 90% од вкупниот формалдехид во животната средина. Формалдехидот е посредник во оксидацијата (или согорувањето) на метан, како и на други јаглеродни соединенија, на пр. во шумски пожари, автомобилски издувни гасови и тутунски чад. Кога се создава во атмосферата со дејство на сончева светлина и кислород на атмосферски метан и други јаглеводороди, тој станува дел од смог. Формалдехид е откриен и во вселената.
Формалдехидот и неговите производи се сеприсутни во живите организми. Се формира во метаболизмот на аминокиселините серин и треонин и се наоѓа во крвотокот на луѓето и другите примати во концентрации од приближно 0,1 милимолар. Експериментите во кои животните биле изложени на атмосфера која содржи изотопски означен формалдехид покажале дека дури и кај намерно изложените животни, поголемиот дел од производите на формалдехид-ДНК кои се наоѓаат во нереспираторните ткива се добиени од ендогено произведен формалдехид.
Формалдехидот не се акумулира во околината, бидејќи се разградува во рок од неколку часа од сончевата светлина или од бактериите присутни во почвата или водата. Луѓето брзо го метаболизираат формалдехидот, претворајќи го во мравја киселина, така што тој не се акумулира во телото. Сепак, тој може да предизвика значителни здравствени проблеми.
Меѓуѕвeзден формалдехид
HCN, HNC, H2CO и прашина се забележани во телото на кометите C/2012 F6 (Lemmon) и C/2012 S1 (ISON).
Лабораториска синтеза
Формалдехидот првпат бил пријавен во 1859 година од рускиот хемичар Александр Батлеров(1828–86) Во својот труд, Батлеров го нарекол формалдехидот како „диоксиметилен“ (метилен диоксид) [страница 247] бидејќи неговата емпириска формула за него била неточна (C4H4O 4 ). Тоа било дефинитивно идентификувано од Август Вилхелм фон Хофман, кој прв го објавил производството на формалдехид со поминување на пареа на метанол во воздух преку топла платинска жица. Со модификации, методот на Хофман останува основата на денешниот индустриски пат.
Добивањето на раствор од формалдехид, исто така, вклучува оксидација на метанол или метил јодид.
Индустрија
Формалдехидот индустриски се произведува со каталитичка оксидација на метанол. Најчести катализатори се сребро метал, железо(III) оксид, железо молибден оксиди [на пр. железо (III) молибдат] со површина збогатена со молибден, или ванадиум оксид. Во најчесто користениот формокс процес, метанолот и кислородот реагираат на околу 250–400 °C во присуство на железен оксид во комбинација со молибден и/или ванадиум за да произведат формалдехид како што е прикажано со хемиската равенка:
Катализаторот на база на сребро обично работи на повисока температура, околу 650 °C. Две хемиски реакции, катализирани од ваквиот катализатор, истовремено произведуваат формалдехид: онаа прикажана погоре и реакцијата дехидрогенизација:
Во принцип, формалдехидот може да се генерира со оксидација на метан, но овој пат не е индустриски остварлив бидејќи метанолот полесно се оксидира од метанот.
Во природата
Аминокиселината серин е извор на природен формалдехид според реакцијата подоле, во која како производ се јавува глицинот: Оваа реакција е катализирана од серин хидроксиметхилтрансферазата, ензим кој содржи пироксидал фосфат.
=Органска хемија= Формалдехидот е градежна компонента во синтезата на многу други соединенија од специјализирано и индустриско значење. Ги покажува повеќето хемиски својства на другите алдехиди, но е пореактивен.
Oксидација и редукција
Формалдехидот лесно се оксидира од атмосферскиот кислород во мравја киселина. Поради оваа причина, комерцијалниот формалдехид е типично контаминиран со мравја киселина. Формалдехидот може да се хидрогенизира до метанол.
Хидроксиметилација и хлорометилација
Формалдехидот реагира со многу соединенија, што резултира со хидроксиметилација: (X = R2N, RC(O)NR', SH). Добиените хидроксиметил деривати обично реагираат понатаму. Па, амините даваат хексахидро-1,3,5-триазин: Слично на ова, кога се комбинира со водород сулфид, формира тритиан:
Во присуство на киселини, тој учествува во електрофилна ароматична супституција, реакција со ароматично соединение што резултира со хидроксиметилирани деривати:
Реакција со база
Формалдехидот во присуство на вазни катализатори (Cannizzaro reaction) продуцира мравска киселина и метанол.
Индустриска примена
Формалдехидот е чест прекурсор на посложени соединенија и материјали. По приближен редослед на намалување на потрошувачката, производите генерирани од формалдехид вклучуваат уреа-формалдехид смола, меламинска смола, фенол формалдехид смола, полиоксиметиленска пластика, 1,4-бутандиол и метилен дифенил диизоцијанат Текстилната индустрија користи смоли на база на формалдехид како завршни материјали за да ги направи ткаенините отпорни на туткање..
Кога се третира со фенол, уреа или меламин, формалдехидот произведува, соодветно, тврда термозацврстена фенол формалдехидна смола, уреа-формалдехидна смола и меламинска смола. Овие полимери се трајни лепила што се користат во производството на иверица и теписи. Тие исто така се произведуваат во вид на стиропор за да се направи изолација, или лиење во обликувани производи. Производството на формалдехидни смоли сочинува повеќе од половина од потрошувачката на формалдехид.
Формалдехидот е исто така претходник на полифункционалните алкохол, како што е пентаеритритол, кој се користи за правење боја и експлозиви. Други деривати на формалдехид вклучуваат метилен дифенил диизоцијанат, важна компонента во полиуретански бои и пени и хексамин, кој се користи во фенол-формалдехидни смоли, како и во експлозивот RDX. Кондензацијата со ацеталдехид дава пентаеритритол, хемикалија неопходна за синтеза на PETN, силно експлозив. Кондензацијата со феноли дава фенол-формалдехидна смола.
Средство за фиксирање и балсамирање на ткива
Формалдехидот се користи како средство за зачувување или поправање на ткиво или клетки. Процесот вклучува вкрстено поврзување на примарните амино групи. Европската унија ја забрани употребата на формалдехид како биоцид (вклучувајќи балсамирање) според Директивата за биоцидни производи (98/8/EC) поради неговите канцерогени својства. Земјите со силна традиција на балсамирање трупови, како што се Ирска и други земји со постудено време, изразиле загриженост. И покрај извештаите за спротивното, не е донесена одлука за вклучување на формалдехид во Анекс I од Директивата за биоцидни производи за тип на производ 22 (течности за балсамирање и таксидерми).
Вкрстено поврзување засновано на формалдехид е искористено во ChIP-on-chip или ChIP-секвенционирање геномски експерименти, каде што белковините кои врзуваат ДНК се вкрстено поврзани со нивните сродни места за врзување на хромозомот и се анализираат за да се одредат кои гени се регулирани од белковините. Формалдехидот исто така се користи како денатурирачки агенс во RNК гел електрофореза, спречувајќи ја РНК да формира секундарни структури. Растворот од 4% формалдехид ги поправа примероците од ткивото на патологијата со околу еден мм на час на собна температура.
Фотографирање
Во развивањето на фотографија, формалдехидот се користи во ниски концентрации за процесот на стабилизатор C-41 (негативен филм во боја) во последниот чекор на миење, како и во процесот Е-6 чекор пред избелување, за да биде непотребно при последното перење.
Безбедност
Сепак, загриженоста е поврзана со хронична (долгорочна) изложеност со вдишување како што може да се случи од термичко или хемиско распаѓање на смоли базирани на формалдехид и производство на формалдехид што произлегува од согорување на различни органски соединенија (на пример, издувни гасови). Бидејќи формалдехидните смоли се користат во многу градежни материјали, тој е еден од најчестите загадувачи на воздухот во затворените простории. Во концентрации над 0,1 ppm во воздухот, формалдехидот може да ги иритира очите и мукозната мембрана. Формалдехид кој се вдишува во оваа концентрација може да предизвика главоболки, чувство на печење во грлото и отежнато дишење и може да предизвика или да ги влоши симптомите на астма.
Центрите за контрола и превенција на болести го сметаат формалдехидот како системски отров. Труењето со формалдехид може да предизвика трајни промени во функциите на нервниот систем.
Канадско истражување од 1988, поврзано со употребата на уреа-формалдехид смола во вид на стиропор како средство за изолација, покажало дека нивоата на формалдехидот од 0,046 ppm биле дирекно поврзани со иритацијата на очите и носот. Преглед на студии од 2009 година покажле силна поврзаност помеѓу изложеноста на формалдехид и развојот на детска астма.
Во 1978, била предложена теорија за канцерогеноста на формалдехидот. Во 1987 година, Агенција за заштита на животната средина на САД (ЕПА) го класифицираше како „веројатен човечки канцероген фактор“, а по повеќе студии СЗО Меѓународната агенција за истражување на ракот (IARC) во 1995 година исто така го класифицираше како „веројатен канцероген фактор за човекот“. Дополнителни информации и евалуација на сите познати податоци го навеле IARC да го рекласифицира формалдехидот како „познат човечки канцероген'' поврзан со рак на назалниот синус и назофарингеален карцином. Студии од 2009 и 2010 година, исто така, покажале позитивна корелација помеѓу изложеноста на формалдехид и развојот на леукемија, особено миелоидна леукемија. Ракот на назофаринксот и синонусот се релативно ретки, со околу <4000 случаи годишно во САД. Околу 30.000 случаи на миелоидна леукемија се јавуваат во САД секоја година. Некои докази сугерираат дека изложеноста на формалдехид на работното место придонесува за појава на синоназален карцином. Професионалната изложеност на формалдехидот, како што се работниците во индустријата за погреби и балсаматори, покажале зголемен ризик од леукемија и рак на мозокот во споредба со општата популација Други фактори се важни за одредување на индивидуалниот ризик за развој на леукемија или назофарингеален карцином. ''
За повеќето луѓе, иритацијата од формалдехид е привремена и реверзибилна, иако формалдехидот може да предизвика алергии и е дел од стандардната серија тестови за лепенки. Во 2005-06 година, тој беше седми најзастапен алерген во алерго тестовите (9,0%). На луѓето со алергија на формалдехид им се советува да избегнуваат и ослободувачи на формалдехидот („на пр.“, Quaternium-15, имидазолидинил уреа и диазолидинил уреа). Луѓето кои страдаат од алергиски реакции на формалдехид имаат тенденција да прикажуваат лезии на кожата во областите во кои имале директен контакт со супстанцијата, како што се вратот или бутовите (често поради формалдехид ослободен од трајната готова облека) или дерматитис на лицето (обично од козметика). Формалдехидот е забранет во козметиката и во Шведска и во Јапонија. Очите се најчувствителни на изложеност на формалдехид: најниското ниво на кое многу луѓе можат да почнат да мирисаат формалдехид се движи помеѓу 0,05-1 ppm. Максималната вредност на концентрацијата на работното место е 0,3 ppm. Во студиите со контролирана комора, поединците почнуваат да чувствуваат иритација на очите со околу 0,5 ppm; 5 до 20 проценти пријавуваат иритација на очите од 0,5 до 1 ppm; и поголема сигурност за сензорна иритација се појави на 1 ppm и погоре. Додека некои агенции користеа ниво од 0,1 ppm како праг за иритација, експертскиот панел откри дека нивото од 0,3 ppm ќе заштити од речиси секоја иритација. Всушност, експертскиот панел откри дека нивото од 1,0 ppm ќе избегне иритација на очите - најчувствителната крајна точка - кај 75-95% од сите изложени луѓе.
Нивото на формалдехид во градежните средини е под влијание на голем број фактори. Овие фактори вклучуваат моќта на присутните производи што емитуваат формалдехид, односот на површината на материјалите што емитуваат и волуменот на просторот, факторите на животната средина, староста на производот, интеракциите со други материјали и состојбата на вентилација. Формалдехидот може да се јави кај различни градежни материјали, мебел и производи за широка потрошувачка. Трите производи кои испуштаат највисоки концентрации се лесонит со средна густина, иверица од тврдо дрво и дрвени честички. Еколошките фактори како што се температурата и релативната влажност може да ги зголемат нивоата бидејќи формалдехидот има висок парен притисок. Нивоата на формалдехид од градежните материјали се највисоки кога зградата за прв пат се отвора бидејќи материјалите ќе имаат помалку време за испуштање на гас. Нивото на формалдехид се намалува со текот на времето како што изворите се потиснуваат.
Нивоата на формалдехид во воздухот може испита така што ќе се земат неколку примероци и ќе да се тестираат на неколку начини, вклучително и удирање, третиран сорбент и пасивни монитори. Националниот институт за безбедност и здравје при работа (NIOSH) има методи на мерење нумерирани 2016, 2541, 3500 и 3800.
Пријавени се студии за интеракциите помеѓу формалдехидот и белковините на молекуларно ниво за ефектите на белковината носител на телото, серумски албумин. Врзувањето на формалдехидот ја олабавува скелетната структура на албуминот и предизвикува изложување на ароматични прстенести амино киселини во внатрешниот хидрофобен регион. Симптомите може да влијаат на личната свест, правејќи личноста што е изложена да се чувствува уморено.
Исто така, се покажало дека вдишувањето на формалдехид предизвикува оксидативен стрес и воспаление кај животните. Глувците кои биле испитувани за време на изложеност на висока доза формалдехид (3 ppm), покажале зголемено ниво на NO, во плазмата. Овој резултат сугерира дека вдишувањето на формалдехидот или го намалило производството на НЕ или го зголемило чистењето на NO, што може да биде механизам против стрес во телото. Вдишувањето на формалдехид ја менува чувствителноста на имунолошкиот систем, што влијае на оксидативниот стрес.
Во јуни 2011 година, во дванаесеттото издание на Националната програма за токсикологија (NTP) во извештајот за канцерогени фактори(RoC) бил смени статусот на на листата на формалдехидот од „разумно се очекува да биде канцероген за луѓето“ во „познато дека е канцероген за човекот."  Истовремено, бил свикан комитетот на Националната академија на науките (NAS) и бил издаден независен преглед на нацрт-американската EPA IRIS проценка на формалдехидот, обезбедувајќи сеопфатна проценка на здравствените ефекти и квантитативни проценки на ризиците од негативни ефекти.
Формалдехидот се јавува природно и е „суштински посредник во клеточниот метаболизам кај цицачите и луѓето." „Формалдехидот се наоѓа во секој жив систем - од растенија до животни до луѓе. Брзо се метаболизира во телото, брзо се распаѓа, не е упорен и не се акумулира во телото."
Меѓународни забрани
Неколку веб-статии, тврдат дека формалдехидот е забранет за производство или увоз во Европската унија (ЕУ) според законодавството REACH (регистрација, евалуација, авторизација и ограничување на хемиски супстанции). Сепак оваа информација не е точна, бидејќи формалдехидот не е наведен во Анекс I од Регулативата (ЕЗ) бр. 689/2008 (регулатива за извоз и увоз на опасни хемикалии), ниту на приоритетна листа за проценка на ризикот. Сепак, формалдехидот е забранет за употреба во одредени апликации (конзерванси за системи за течно ладење и преработка, конзерванси за течности за обработка на метал и антифаулинг производи) според Директивата за биоцидни производи. Во ЕУ, максималната дозволена концентрација на формалдехид во готовите производи е 0,2%, а секој производ што надминува 0,05% мора да вклучи предупредување дека производот содржи формалдехид.
Во Соединетите Американски Држави, Конгресот усвоил нацрт-закон на 7 јули 2010 година во врска со употребата на формалдехид во тврдо дрво иверица и лесонит табла со средна густина. Нацрт-законот ја ограничил дозволената количина на емисии на формалдехид од овие дрвени производи на 0,09 ppm, а од компаниите се бара да го исполнат овој стандард до јануари 2013 година. Финалната одлука на ЕПА на САД ги специфицирале максималните емисии на „0,05 ppm формалдехид за иверица од тврдо дрво, 0,09 ppm формалдехид за дрвени честички, 0,11 ppm формалдехид за лесонит со средна густина и 0,13 ppm формалдехид за тенки фибер-плочести плочи."
Формалдехидот бил прогласен за токсична супстанција со канадскиот Закон за заштита на животната средина од 1999 г.
Контаминенти во храна
Се појавиле скандали во 2005 година во Индонезија и во 2007 година во Виетнам во врска со додавањето формалдехид во храната за да се продолжи рокот на траење. Во 2011 година, по четиригодишно отсуство, индонезиските власти откриле дека храната со формалдехид се продава на пазарите во голем број региони низ земјата. Во 2014 година, сопственикот на две фабрики за тестенини во Богор, Индонезија, бил уапсен поради употреба на формалдехид во тестенините. Запленети се 50 кг формалдехид. Храната за која се знае дека е контаминирана вклучува тестенини, солена риба и тофу. Се шпекулирало дека се загадени и пилешко месо и пиво. Во некои места, како Кина, производителите сè уште незаконски користат формалдехид како конзерванс во храната, што ги изложува луѓето на ингестија на формалдехид. Кај луѓето, се покажало дека внесувањето формалдехид предизвикува повраќање, абдоминална болка, вртоглавица, а во екстремни случаи може да предизвика смрт. Тестирањето за формалдехид се врши преку крв и/или урина со гасна хроматографија-масена спектрометрија. Други методи вклучуваат инфрацрвена детекција, цевки за детектор на гас, итн., од кои течна хроматографија со високи перформанси е најчувствителна. Во раните 1900-ти, американските производители често ставале формалдехид во млекото и млечни производи како метод за пастеризација поради недостаток на знаење и грижа во однос на токсичноста на формалдехидот .
Контаминација на храна соФормалин на била пријавена во Бангладеш, во продавници и супермаркети кои продавале овошје, риба и зеленчук кои биле третирани со формалин за да бидат свежи. Меѓутоа, во 2015 година, во Парламентот на Бангладеш бил донесен „закон за контрола на формалин“ со одредба доживотен затвор како максимална казна, како и максимална парична казна од 2.000.000 BDT но не помалку од 500.000 BDT за увоз, производство или складирање формалин без лиценца.
Формалдехидот бил еден од хемикалиите што се користиле во индустријализираното производство на храна во 19 век, што било испитувано од страна на д-р Харви В. Вајли со неговиот познат „Одред за отров“ како дел од американското Министерство за земјоделство. Ова довело до Закон за чиста храна и лекови од 1906 година, значаен настан во раната историја на регулација на храната во Соединетите држави.
Milites Templi
Milites Templi (во превод од латински „Војници на храмот“) е папска була издадена од папата Целестин II во 1144 која му наредувало на свештенството да го заштитува редот на темпларите и да ги охрабри верниците да го дадат својот придонес. Булата им дозволувала на темпларите да вршат собирање на данок еднаш годишно, па дури и во областите кои биле под интердикт.
Ова е една од најважните папски були поврзани со храмот, и заедно со Omne Datum Optimum (1139) и Militia Dei (1145) основа за идното богатство и идниот успех на редот н темпларите.
Знаме на Божиќниот Остров
Знамето на Божиќниот Остров е официјалното знаме на островот кој бил воведено во 1986 година. Знамето било усвоено на локален конкурс за избор на ново знаме. Знамето е составено од два триаголника во зелена и сина боја. На синиот триаголник има приказ на бели четири големи ѕвезди со седум краци и една помала со пет краци кои го симболизираат Јужниот крст. На зелениот триаголник има приказ на златна птица босун. Во средината има златен диск со приказ на картата на островот во зелена боја.
Висорамнина Атакама
Висорамнината Атакама или Пуна де Атакама е сушна висока висорамнина на Андите во северно Чиле (15%) и Аргентина (85%).
Географија
Висорамнината се наоѓа на просечна надморска висина од 4500 метри и се протега на површина од 180.000 квадратни километри. .
Во Аргентина, територијата на Пуна де Атакама се наоѓа во покраините Салта, Хухуј и западна Катамарка. Во Чиле, се наоѓа во покраините Антофагаста и сесевероисточна Атакама.
Меѓународна граница
Пред војната на Тихиот Океан (1879–1883), регионот припаѓал на Боливија. Во 1898 година ѝ бил отстапен на Аргентина како замена за признавањето на Тариха како дел од Боливија. Чиле, кој ја анектирал покраината Литорал од Боливија, ја прогласил размената за нелегална. Границата била дефинирана во 1899 година по спорот за Пуна де Атакама. Од 75.000 km2 за кои се спорело, 64.000 (85%) ѝ биле доделени на Аргентина и 11.000 (15%) на Чиле.
Ангел Безев
Ангел Иванов Безев — македонски национален деец од Пиринска Македонија, Бугарија.
Роден во 1964 година, тој е активен учесник во борбата за човекови права на македонското малцинство во Бугарија. Прирадник на ОМО Илинден, потоа на ОМО ИЛИНДЕН - Демократско движење, сопретседател на ОМО-ПИРИН, заменик-претседател и сопретседател на ОМО Илинден - Пирин.
Граница (појаснување)
Граница може да се однесува на:
Демографија на Косово и Метохија
Демографијата на Косово и Метохија е прикажување на демографската структура на Автономната покраина Косово и Метохија. Србите биле мнозинско население во Косово и Метохија од XIII до XVIII век ; пред крајот на деветнаестиот век, како резултат на иселување и протерување на Србите се сменила демографската структура и Албанците станале мнозинското население. Според последниот попис од 1991 година, во Косово и Метохија живееле 194.190 Срби, додека бројот на Албанците, тогаш се проценувал на 1.596.072 жители.
14 век
Во Дечанската повелба од 1330 година има детален список на домаќинствата кои се попишани во Метохија и во северозападниот дел на Албанија, и кои биле метох на манастирот Високи Дечани:
Несрпската популација на Косово и Метохија не преминувала 2% до крајот 14 век.
15 век
Во 1455 година, постоел турски катастарски попис (дефтер). Оригиналната верзија на турски јазик се чува во архивот во Истанбул, а во 1972 година Институтот за Блискоисточни студии (Ориентален институт) во Сараево направил превод на овој попис под наслов Област на Бранковиќи - опширен катастарски попис од 1455 година.
Турски попис во областа Бранковиќ во 1487 година
17-18 век
За време на Големата турска војна (1683-1699 г.), која се одвивала меѓу Османлиското Царство и Хабсбуршкото царство, Срби застанале на страната на Хабсбурговците во борба против Турците. Хабсбурговците успеале да дојдат до Скопје, но тука биле поразени од Турците и се повлекле преку Сава и Дунав. Плашејќи се од турска одмазда, дел од српското население се повлекло со Хабсбурговците и тој настан е познат како Првата преселба на Србите. Од Косово и Метохија заминале околу 180.000 Срби, (само од подрачјето на Призрен заминале 20.000) и се населиле на австриските поседи во Војводина и Воена Краина. Метохија, пак, ја населиле исламизирани Албанци од високопланинските подрачја на Малесија. Овој процес се повторил во текот на XVIII век.
Слична ситуација се случила и во 1737 година при Втората преселба на Србите.
19 век
Во текот на 19 век започнале несогласувањата околу бројот на жителите на Косово и Метохија. Некои извори им дале предност на Србите, а некои на Албанците. Турската пописна статистика не била релевантна бидејќи се попишувала религиската припадност, а не етиничката, при што биле користени податоци од книгите на родените.
Истражувањата на Австриецот Јозеф Милер од 1838 година спомнувале дека Метохија е сè уште претежно словенска, и дава податоци за три преодни целини (Bezirke): Призрен, Пеќ и Ѓаковица, што било приближно целото подрачје на Метохија. Подрачјата кои се граничеле со Албанија, биле најмногу населувани од Албанци. Од 195.000 жители на Метохија, Милер регистрирал:
Резултатите на Милер за градови:
Картите кои во 1861 година биле направени од францускиот етнограф Лежан (G. Lejean), покажуваат дека Албанците живееле на околу 57% од денешната територијата на Косово и Метохија, додека слична карта, која во 1867 година била направена од страна на британските патописци Мекензи (G. M. Mackenzie) и Ајрби (A. P. Irby), покажува нешто помала површина. И двете карти не ја покажуваат бројноста на населението, туку само големината на просторот кој го заземале.
Студијата на австрискиот полковникот Петар Кукуљ (Peter Kukulj) од 1871 година, направена за внатрешна употреба за австроунгарската војска, покажува дека Призренскиот Мутесарифлук (кој по површина одговарал на денешно Косово и Метохија) имал околу 500.000 жители, од кои:
Се проценува дека од 200.000 - 400.000 Срби биле протерани од Косовскиот вилает во периодот од 1876-1912 година, а посебно за време на Грчко-турската војна од 1897 година.
Картите кои биле објавени од страна на германските историчари Хајнрих Киперт (Heinrich Kiepert), Ј. Хан (J. Hahn) и австрискиот конзул Сакс (K. Sax), во 1876 година, покажуваат дека Албанците живееле на поголемиот дел од територијата на денешната провинција, но и тие не го покажувале бројот на жителите туку само површината. На овие карти, регионите на Косовска Митровица и Косово Поле биле претежно населени со Срби, додека поголемиот дел од западните и источните делови од сегашните територии биле населени од исламизирани Албанци.
Етничкиот состав во Косовскиот вилает и пљеваљскиот Санџак, според австриската статистика објавена во 1899 година во Виена:
20 век
Британскиот новинар Хенри Бреилсфорд (Henry Brailsford) проценил дека две третини од косовско-метохиската популација ја сочинувале Албанци, а останатите биле Срби.
За најнаселените области Ѓаковица и Пеќ било објавено дека имаат помеѓу 20.000 и 25.000 албански домаќинства, во однос на 5000 српски. Картата на Алфред Стед (Alfred Stead) од 1909 година, покажува сличен број на Срби и Албанци кои живееле на Косово и Метохија.
Германскиот научник Густав Вајганд (Gustav Weigand) дал следни статистички податоци за Косово и Метохија, кои биле засновани на предвоената ситуација, пред 1912 година:
Метохија заедно со градот Ѓаковица, според Вајганд биле дефинирани како исклучиво албански територии.
Структурата на жителите била потполно променета во 20 век. Српската академија на науките и уметностите (САНУ) и нејзиниот истакнат член Васо Чубриловиќ подготвиле документ за иселување на Албанците под наслов Иселување на Арнаутите, што било во согласност со тогашните разменувања на населението кое се случувало на Балканот.
Поради сложената политичка ситуација, просторот на Косово и Метохија бил цел на населување на Албанци или Срби, со цел да тој простор се интегрира во албанско или српско општество и со тоа стане интегрален дел на една од овие држави.
Колонизацијата во текот на 20 век се одвивала во три најважни периоди:
Попис на населението во 1921 година
Попис на населението во Кралството СХС било спроведено на 31 јануари 1921 година.
Вкупно - 439.010
Јазичен состав:
Попис на населението во 1931 година
Вкупно - 552.064
Јазичен состав:
Програмите за колонизација спроведени од југословенската власт во периодот од 1922-1929 година и 1933-1938 година, довеле на Косово и Метохија 10.000 српски семејства од Лика, Далмација, Херцеговина и Црна Гора, главно на север од Косово, околу Косово Поле и долж реката Лаб.
Била потпишана спогодба за емиграција на 200.000 Албанци и Турци во Турција, во 1938 година. Турците се повлекле од спогодбата поради страв дека нема да можат да ги задоволат сите барања за прифаќање и репатријација, така да само 4.000 муслимани го напуштиле Косово.
Властите на Кралството Југославија во 1939 година процениле дека има 125.000 Албанци на Косово, што било многу потценет број.
Втора светска војна
Поголем дел од територијата на Косово и Метохија во текот на Втората светска војна била окупирана од италијанската марионетска државна творба Велика Албанија, која убила 10.000 и етнички исчистила 100.000 Срби и истовремено населила околу 100.000 Албанци од Албанија. На сите Срби кои биле населени по 1912 година им било забрането враќање по Втората светска војна, што исто така ја намалило српската популација во покраината.
Попис на населението во 1948 година
Вкупно - 727.820
Етнички состав:
Попис на населението во 1953 година
Вкупно - 808.141
Етнички состав:
Попис на населението во 1961 година
Вкупно - 963.959
Етнички состав:
Попис на населението во 1971 година
Етнички состав:
Пописот на населението во 1981 година
Вкупно - 1.584.440
Етнички состав:
Попис на населението во 1991 година
- Проценка на ПЗС Косово и Метохија:
Вкупно - 1.956.196
Етнички состав:
Попис на населението од 2011 година
Вкупно - 1.739.825
Етнички состав:
Напомена: пописот од 2011 година во Косово бил спроведен од соодветните органи на Република Косово. Овој попис бил бојкотиран од поголемиот дел на косовските Срби, така што вистинскиот број на Србите во Косово бил многу повисок од искажаните официјални резултати на пописот.
== Демографски податоци на Заводот за статистика на Република Косово == Проценката на населението во долната табела не е веродостојна од 1990-тите години. Од 1990 година, податоците исклучуваат некои родени и починати во местата населени со Срби.
== Демографски податоци на ЦИА ==
Писменост
Методологија: процент на население над 15 години кое знае да чита и пишува
Емиграција
Бројот на државјаните од Косово и Метохија кои се наоѓаат во следниве земји: (Забелешка: Во некои статистики се вброени и родени на Косово и Метохија, а немаат државјанство на некоја од следните држави; а во некои други статистики се вбројани и сите кои се родени на Косово и Метохија, живеат во наведените земји со или без државјанство)
Извори: француска Википедија (демографија по држави) и нејзините извори.
Ротердам–Хаг (метрополитенска област)
Метрополитенска област Ротердам–Хаг (Metropoolregio Rotterdam Den Haag) е градското подрачје која ги опфаќа градовите од Ротердам и Хаг, како и 21 друга општина. Таа ја наоѓа својата правна основа во законот. Основана е во 2014 година. Областа има популација од над 2 милиони жители низ 1,1301130 km2. Најголемото европско пристаниште и многу меѓународни организации живеат во рамките на границите на оваа област.
Паскал Браконо
Паскал Браконо — климатски научник за климатски и еколошки науки во Институтот Пјер Симон Лаплас. Таа била вклучена во пишувањето на четвртиот и петтиот извештај за проценка на IPCC.
Ротердам–Хаг (метрополитенска област)
Областа е исто така дел од поголемата урбана област наречена Ранстад. Воздушниот сообраќај е поддржан од Аеродромот во Ротердам - Хаг кој нуди услуги во голем број европски градови, но повеќето патници во воздухопловот го користат аеродромот во Амстердам- Схипхол, кој е околу 45 километри оддалечен од Хаг. РандстадРеил нуди лесен железнички јавен превоз во областа како и метрото Ротердам- Хаг, трамвајот во Ротердам и чест воз на холандските железници се популарни начини за јавен превоз.
Паскал Браконо
Ран живот и образование
За време на нејзините докторски студии, Браконо работела на модели на тропски океани користејќи статистички методи. Таа е заинтересирана за азиските и африканските монсуни за време на холоценот. Браконо била една од првите која користела тридимензионален модел на споен океан за да ја покаже важноста на повратните информации од океанот во почетокот на глацијалот. Работела на Ел Нињо и холоценската инсолација. Во 1992 година била назначена за француска Комисија за алтернативни енергии и атомска енергија.
Ротердам–Хаг (метрополитенска област)
Цел
Главната причина за соработка е економски. Областа треба да остане и да стане повеќе привлечни за меѓународните компании и организации.
Економија
Областа има две главни јадра, градови Ротердам и Хаг. Градот Делфт се наоѓа помеѓу овие два големи градови. Областа има БДП од 170 милијарди евра. Постојат 2700 странски компании.
Паскал Браконо
Истражување и кариера
Во 2014 година, на Браконо ѝ бил доделен грант од 2,7 милиони евра од фондацијата БНП Париба за климатски истражувања. Таа била вклучена во четвртиот и петтиот извештај за проценка на IPCC. Таа била избрана да биде вклучена во состанокот за определување на опсегот на Шестиот извештај за оценување на IPCC во 2017 година. Во 2017 година Браконо напишала писмо до Емануел Макрон за да изрази загриженост за повлекувањето на Франција од јадрената енергија. Во 2019 година Браконо била избрана за офицер на Заедничкиот научен комитет на Светската програма за истражување на климата.
Салон Хармони
Салон Хармони — македонска телевизиска серија од 1998 година во режија на Тихомир Бачовски.
Василиј Поленов
Дмитриевич Василиј Поленов (Поленов Василий Дмитриевич; 1 јуни (20 мај според јулијанскиот календар) 1844, Санкт Петербург, - 18 јули 1927, Поленово во Тулса Регион) бил руски пејзажен сликар поврзан со движењето на Передвижник во рускиот реализам.
Поленов изучувал уметност кај Павел Чистјаков во Кралската Академија на уметности од 1863 до 1871 година. Тој бил пензионер на Академијата на уметностите во Италија и Франција, каде што се насликани повеќето слики инспирирани од европската историја во духот на кадемизмот; во исто време работел надвор од институцијата.
NGC 2749
NGC 2749 — елиптична галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2749 се споменува и како UGC 4763, MCG 3-23-36, CGCG 90-69.
Откривање
Објектот е откриен на 5 март 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2749 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 2749 има привидни димензии од 1,7' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 5 м 21,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 18° 18' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 69°.
Јазици во Лихтенштајн
Јазиците во Лихтенштајн е поим со кој се опфаќаат јазиците кои се зборуваат на територијата на државата. Лихтенштајн, официјално е еднојазична држава.
службен јазик
Локалниот германски дијалект се вика алемански дијалект, кој се зборува и во Швајцарија, делови во Франција и во мали делови во Германија и Австрија. Околу 86% од населението се Алемани.
Останати јазици
Во државата се зборуваат и други јазици, но тие се доселенички.
Странски јазици
Најзборувани странски јазици во државата се англискиот и францускиот.
Знамиња со Јужниот Крст
Знамиња со Јужниот Крст се знамиња каде има приказ на Јужниот Крст. Ова е назив за соѕвездие кое е видливо од јужната полутопка. Овој симбол може да се најде како елемент на поголем број грбови на зависни и независни држави. Најчесто овој симбол го користат држави од јужната полутопка.
Петрос Моливијатис
Петрос Моливијатис (грчки: Πέτρος Γ. Μολυβιάτης) (роден на на ) е грчки политичар и Министер за надворешни работи на Република Грција во периодот од 2004 до 2006 година.
Моливијатис своето образование го завршил во Атина. По завршувањето на правниот факултет, тој бил вработен во Министерство за надворешни рабти на Грција. Во текот на својата политичка кариера, тој бил и амбасадор на Грција во Москва, Русија. Од 1974 до 1980 година, Моливијатис бил дипломатски советник и генерален директор на политичкиот кабинет на премиерот Константин Караманлис. За време на мандатот на Константин Караманлис, тој беше генерален секретар во канцеларијата на претседателот. Во 1996 и 2000 година на парламентарните избори бил избран за член на грчкиот парламент од страна на партијата Нова Демократија.
Тој бил назначен за грчки министер за надворешни работи мај 2004 година по победата на Нова демократија, партијата на парламентарните избори на 7 март 2004. Зборува англиски и француски. Тој е претседател на Фондацијата Константин Караманлис. Тој е оженет и има една ќерка и еден син.
Еласмосаурус
Еласмосаурус (од грчки: ελασμος; „еласмос“ односно 'тенка плочка', што се однесува на тенките плочки што ги има на карлицата + σαυρος; „саурус“ односно 'гуштер) — род од редот на плезиосаурусите со многу долг врат, кој живеел во периодот доцна креда од мезозојската ера пред 80,5 милиони години.
Опис
Еласмосаурусот бил околу 14 метри долг и тежел преку 2.000 килограми, вбројувајки се меѓу најголемите плезиосауруси. Од сите останати плезиосауруси се разликува по тоа што имал 6 заба на секоја пермаксила (мали коскички на врвот од максилата кои кај човекот се споиле со истата) и 71 вратен пршлен. Черепот му бил сплескан, со неколку долги, остри заби. Долната вилица била споена на врвот сè до четвртиот и петтиот заб. Вратните пршлени најблиску до черепот биле долги и имале издолжени странични краеви. Како повеќето еласмосауриоди (elasmosaurids), еласмосаурусот имал околу 3 градни пршлени, а опашката не помалку од 18.
Знаме на Мали
Знамето на Мали е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 1 март 1961 година. Знамето е составено од три вертикално поставени ленти во зелена, жолта и црвена боја, кои се воедно и пан-африкански бои. Ова знаме е слично со поранешното знаме на Мали, кое било и знаме на Федерацијата Мали. За разлика од новото знаме, старото имало црна силуета на човек, која симболизирала унија.
NGC 5135
NGC 5135 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5135 се споменува и како ESO 444-32, MCG -5-32-13, IRAS 13229-2934.
Откривање
Објектот е откриен на 8 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.