cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Петер Симон Палас
Живот и дело
Во 1767 г. Палас добил покана од царицата Катерина II да биде професор на Петербуршката академија на науките (тогаш главна во Русија). Помеѓу 1768 и 1774 г. предводел експедиција низ Поволжјето, Урал, западен Сибир, Алтај и Забајкалието, кајшто собирал природонаучни примероци за академијата. Го истражил Каспиското Море, Уралските, Алтајските Планини и горното течение на Амур, па на исток до Бајкалското Езеро. Редовните извештаи што ѝ ги испраќал на академијата бил издаден во збирка насловена како „Патување низ разни покраини во Руското царство“ (Reise durch verschiedene Provinzen des Russischen Reichs, 3 тома, 1771–1776). Во нив Палас обработува најразлични теми, вклучувајќи ја геологијата и минералогијата, домородното население и нивните верувања, како и описи на нови растенија и животни. Во 1776 г. бил назначен за странски член на Кралската шведска академија на науките.
По овој потфат, Палас се преселил во Санкт Петербург и станал миленик на Катерина II. Во ова својство, им предавал и природонаука на големите кнезови Александар и Константин. Добил растенија од други природонаучници за да го состави делото Flora Rossica, 1784–1815) и почнал да работи на Zoographica Rosso-Asiatica (1811–31). Се јавил и како уредник и издавач на патувањата на Јохан Антон Гилденштет низ Кавказ. Царицата ја купила неговата голема природонаучна збирка за 2.000 рубљи, за 500 над износот што го побарал, и му дозволила да ја задржи доживотно. Во овој период зел учество во подготовките за експедицијата на Муловски, која потоа се откажала. Помеѓу 1793 и 1794 г. Палас покренал уште една експедиција, овој пат низ јужна Русија. Го посетил Крим и Црното Море, во придружба на ќерката и сопругата, цртач, послуга и воена придружба. Во февруари 1793 дошле до Саратов, а потоа низводно до Волгоград. Пролетта ја провеле во во истражување на подрачјето на исток, а во летото дошле до Каспиското Море и Кавкаските Планини. Во септември дошле на Крим, презимувајќи во Симферол. Пролетта 1794 г. продолжиле на југоисток, а во јули ја прошле долината на Днепар, враќајќи се во Петербург во септември. Целото ова патување го опишал во делото P. S. Pallas Bemerkungen auf einer Reise in die Südlichen Statthalterschaften des Russischen Reichs (1799–1801). Царицата му доделила голем имот кај Симферопол, каде живеел сè со смртта на неговата втора жена во 1810 г. Потоа добил дозвола да се врати во Берлин и таму починал следната година. Погребан е на гробиштата во берлинскиот реон Кројцберг.
Паласит
Во 1772 г, Палас наишол на луѓе што му покажале 680-килограмска грутка од метал, пронајдена кај градот Краснојарск. Уредил истата да се превезе до Петербург и таму ја анализирал, заклучувајќи дека се работи на нов вид на каменожелезен метеорит. Овој тип на метеорит денес се нарекува паласит во негова чест, а самиот тој камен го добил името „Краснојарск“ или „Паласово железо“.
Видови наречени по Палас
Постојат повеќе животни што го носат името на Палас во народните називи како нивен откривач:
По Палас се именувани улици во Берлин и Кастроп-Рауксел (Pallasstraße). Во негова чест е наречен и градот Паласовка во Волгоградската област. Покрај ова, неговото име го носи и астероидот од главниот појас „21087 Петсимпалас“.
Минто (гребен)
Минто е гребен кој е во голем дел под вода. Гребенот е дел од сојузната држава Понпеј во Микронезија
Опис
Во средината на гребенот Миното има лагуна која е од 25 до 30 км2. Има неколку влезови за бродови во лагуната во јужната страна. Гребенот е најзападна и најсеверна територија на Понпеј. Најблизок атол е Оролук кој се наоѓа 93 км југоисточно. Во северниот дел на гребенот има песочен насип кој се издига на 1.8 метри. Гребенот е дел од општина Оролук.
Џаинизам
Џаинизам, традиционално познат како Џаим Дарма/Шраман Дарма (जैन धर्म) е античка религија од Индија. Џаинизмот е основан во 6 век п.н.е. Го основал Махавира (околу 540-468 година п.н.е.). Верниците се собираат во храмовите или во светилиштата на своите куќи. Џаинистите ги има околу четири милиони а најголемиот дел од нив живеат во Индија.
Џаинистите не веруваат во ниту еден Бог. Нивната вера се заснова на ненасилството кон сите живи суштества или ахимси. Џаинистите веруваат во циклусот на повторно раѓање. Според ова верување, добрите луѓе повторно ќе се родат, но како награда ќе добијат повисок ранг во животот.
Монасите и монахините џаинисти живеат во сиромаштија, послушност и невиност. Тие мораат да го штитат својот облик на живот. Со метлата пред себе ја чистат земјата за да не згазнат некоја бубачка, а истовремено носат и маски за да не им влезат инсекти во устата.
Кристофер Клим
Кристофер Клим е американски писател.
Список на земји без политички партии
Ова е список на држави и зависни територии со постојано настеление во кои не постојат политички партии. Некои имаат групи спротивставени на власта кои работат потајно.
Кристофер Клим
Книжевниот живот
Роберт Говер ја споредил работата на Клим со Џон Стајнбек. Од 2003 година до 2015 година, Клим бил главен уредник за враќање на делата на  Ерик Хофер во печатење. Клим, исто така, бил уредник во вторато  враќање на работа на Роберт Говер во печати и уредување на неговото крајно трио од книги.
Црква Санта Пудензиана
Црквата Санта Пудензиана (италијански :Basilica di Santa Pudenziana) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 2 век, а во петтиот била реконструирана, реновирана во 1588 година. Црквата е посветена на Света Пудензиана.
Ахелој (река)
Ахелој е река во Источна Бугарија. Изворот на реката се наоѓа на оддалеченост од околу 1,5 км од периферијата на селото Дријанковец, во месноста Адата, на висорамнината Карнобацко-Аитоската-Планина. Реката се влева во Црното Море јужно од градот Ахелој. Должина - 39,9 км. На реката има истоимен резервоар.
Битка од 917 година
Во 917 година во близина на реката се случила битка меѓу бугарските чети на чело со цар Симеон I и византиските чети, чиј врховен командант бил Лев Фока. Битката била, според хроничарот Симеон Логофет, „што не се случило веќе еден век“. Лав Ѓаконот, кој го посетил местото на битката 75 години подоцна, забележал: „И денес, во близина на Ахелоус, можете да видите купишта коски на тогаш срамно претепаната римска војска која бегала“.
Челопеци
Челопеци — средно село во областа Рабетинкол, во Општина Кичево, сместено на патот помеѓу градовите Кичево и Македонски Брод.
Етимологија
Се претпоставува дека името е добиено бидејќи селото секогаш било на „чело“, односно пред другите села.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Кичевската Котлина, во областа Рабетинкол, во источниот дел на територијата на Општина Кичево, непосредно до патот Кичево-Македонски Брод. Селото е рамничарско, на надморска височина од 620 метри. Од градот Кичево селото е оддалечено 9 километри. Сместено е помеѓу планините Добра Вода и Песјак.
Селото се наоѓа во подножјето на возвишувањето Голјак од северозапад и низината околу Треска од југоисток. Местоположбата на селото му овозможила стопанска корист, поради можноста за користење на шумите и пасиштата на повисокиот дел од атарот, а во низината да ги обработуваат нивите.
Месностите во низинскиот дел на атарот на селото ги носат следниве имиња: Белостено, Камејнца, Зад Водејнца, Преку Река, Лаг, Злато Поле, Ливади, Долни и Горни Душец, Меѓа, Марин Дол, Агои Ливади, Трајчејца и Црешна. Месностите во планинскиот дел на атарот на селото ги носат следниве имиња: Марина Чешма, Бела Вода, Рамна Краста, Бел Коњ, Темно, Црн Кањем, Голема Кутлина, Рамниште, Присој, Радежи, Емров Даб, Емров Камен, Долои, Ѓубриште, Нивишта, Страње, Грујоа Нива, Прелоиште, Капина и Огради.
Челопеци е поделено на три маала: Горно, Средно и Долно. Во Горно и Долно се населени Торбеши, додека во Средното Маало живеат православните Македонци. Роднинските куќи се групирани и се поблиску една до друга. Селото има збиен тип.
Историја
Во историските извори, селото под името Челопек се споменува во втората половина на век во турските пописни дефтери, кога броело 42 словенско-христијански куќи, во кои живееле 38 семејства, 3 неженети и 4 вдовици, сите христијани.
Преданието говори дека старото село се наоѓало во месноста Прелоиште, 500 метри над денешната местоположба. Таму се наоѓа изворот Долец и има ѕидови од куќи. Недалеку од селиштето има месноста Трајчео Трло, а токму Трајче бил еден од мештаните во селото. Во селиштето имало и црква, а селски гробишта имало на повеќе места. Едни такви гробишта се наоѓаат и кај денешната црква. Преданието кажува дека селото се преместило откако Крал Марко го испуштило езерото да истече од Кичевската Котлина.
На денешното место селото се префрлило на крајот на или почетокот на  век. Први се преселиле Стојанци, а потоа следеле и други македонски родови. Од средината на век во селото започнале да се населуваат торбешки родови.
Во век, Челопеци било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
До 1880 година, селото било чифлиг на некој крушевски Влав, Мијалче. Таа година бил убиен на патот за Кичево кај селото Бигор Доленци.
На 12 септември 1944 година во близина на селото била создадена Петнаесеттата македонска ударна бригада.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 7,1 км2. На него преовладуваат пасиштата на површина од 271 хектар, на обработливото земјиште отпаѓаат 265 хектари, а на шумите 141 хектар.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Земјиштето во селото во текот на век, најпрвин било поседувано од крушевчанецот Мијалче, а по неговото убиство во 1880 година преминало на некои кичевски Торбеши. Тие ја поседувале земјата до крајот на Првата светска војна, која земјата ја купиле Македонците од Челопеци и другите околни села.
Население
Според податоците од 1873 година, селото Челопеци имало 29 домаќинства со 120 жители христијани (Македонци).
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото имало 390 жители, од кои 290 христијани и 100 муслимани, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Челопеци имало 160 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Челопеци:
Селото во 1961 година броело 421 жител, од кои 218 биле Македонци, а 202 Турци. Во 1994 година бројот се намалил на 388 жители, од кои 315 Турци, 62 Македонци, 8 Албанци и 2 Срби.
Според пописот од 2002 година, во селото Челопеци живееле 318 жители, од кои:
* Населението е од македонско потекло со исламска вероисповед како што наведуваат историските податоци, но поради политички причини дел од населението се изјаснило како Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 287 жители, од кои 9 Македонци, 9 Албанци, 221 Турчин, 3 Бошњаци и 45 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Челопеци:
Родови
Челопеци е македонско-торбешко село. Сите родови се доселенички.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се:
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Вранештица.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Орланци, во која покрај селото Челопеци, се наоѓале и селата Дупјани, Козичино, Крушица, Миокази, Орланци, Патец, Рабетино, Речани и Светораче. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната Општина Челопеци, заедно со селата Лисичани, Миокази, Орланци и Челопеци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0813 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 385 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 388 гласачи.
Личности
Личности родени во Челопеци:
Иселеништво
Од православните Македонци иселеници има во Белград, Земун и Суботица, се иселиле околу 10 семејства. Тоа се иселеници од времето помеѓу двете светски војни. После Втората светска војна, иселеници има во Кичево и Скопје.
Од Торбешите (Македонци-муслимани) иселеници има во Турција. Таму во периодот од 1959 и 1960 година се иселиле 25 семејства. Нивните потомци денес се наоѓаат во Едрене, Истанбул, Луле-Бургас и Ада-Пазар.
Голем Бесик
Голем Бесик — солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Злокобен (филм од 2012)
Злокобен (англиски: Sinister) — американски филм од 2012 година, во режија на Скот Дериксон. Главните улоги ги толкуваат: Итан Хоук и Џулиет Рајланс.
Содржина
Писателот на вистинити злосторства, Елисон Освалт (го игра Хоук), се сели со семејството во куќа во која е извршено стравично злосторство, но неговото семејство не знае за тоа. Тој се обидува да дознае за злосторствата што се случиле таму и да напише книга за тоа, со намера да ја оживее својата кариера, која веќе е на залезот. Во куќата, тој пронаоѓа и гледа видео-ленти за кои мисли дека ќе му помогнат во истражувањето, но притоа сфаќа дека открил нешто што не го очекувал.
Сокехс (остров)
На островот се наоѓа „карпата Сокехс“, најпозната географска одлика на Микронезија. На местото се одвил Сокехскиот бунт. Жителите на островот во октомври 1910 година се побуниле против Германското Царство, која владеела со Микронезија. Бунтот бил задушен во 1911 година и биле протерани 15 бунтовници и преселени неколку стотици жители во Палау. Островот е дел од општината Сокехс.
Темвен
Темвен е мал остров во сојузната држава Понпеј во Микронезија. Островот се наоѓа во близина на јужниот брег на Понпеј. Островот е познат по рушевините од градот Нан Мадол.
IGN
IGN (се чита: ај-џи-ен) (скратено од претходното име Imagine Games Network) — мултимедијално мрежно место за рецензии и новости во врска со видеоигри. Неговото матично претпријатие е IGN Entertainment, кое поседува и управува мрежни места како GameSpy, GameStats и AskMen.
Главното место на IGN се содржи од неколку места, или „канали“, кои имаат свое поддомен на IGN и се занимаваат со одредено подрачје. Каналите за игри се занимаваат со игри за ЛС, Wii, Nintendo DS, Nintendo DSi, Xbox 360, PlayStation 2, PlayStation 3, PSP, Xbox Live, мобилни телефони, ретро и iPhone. Покрај нив, IGN има и канали за филмови, музика, опрема и технологија, спорт, стрипови, телевизија и друго.
Суперкуп на УЕФА 2020
Суперкуп на УЕФА 2020 било 45. издание на Суперкупот на УЕФА, годишниот фудбалски натпревар помеѓу победниците во Лигата на шампионите и Лигата на Европа, двете најсилни европски клупски натпреварувања организирани од страна на УЕФА.
Првично, натпреварот бил закажан да се игра на Драгао во Порто, Португалија, на 12 август 2020 година; сепак, откако пандемијата на COVID-19 предизвикала одложување на завршницата на Европските клупски турнири од претходната сезона, Извршниот комитет на УЕФА избрал да го додели презакажаното Финале на Лигата на шампионите на Португалија и го премести Суперкупот во Будимпешта.
Бајерн Минхен го освоил Суперкупот на УЕФА, победувајќи ја Севиља со 2-1 по продолженија. Головите за победничкиот тим ги постигнале Леон Горецка и Хави Мартинес, додека стрелец за Севиља бил Лукас Окампос од пенал.
Екипи
Белешка: Со задебелени бројки се напишани годините кога екипата го освоила натпреварувањето.
Преглед на натпреварот
По 13 минути на и бил досуден пенал, кога Иван Ракитиќ бил непрописно блокиран и повален на земја во казнениот простор од Давид Алаба. Лукас Окампос бил сигурен реализатор на пеналот, шутирајќи во левиот долен агол за да ги доведе шпанците во водство. Во 34-тата минута Бајерн Минхен изедначил на 1-1 со голот на Леон Горецка, по повратната топка од Роберт Левандовски. Натпреварот отишол во продолженија, каде замената Хави Мартинес, го постигнал победничкиот гол за Бајерн во 104-тата минута со удар со глава откако претходно голманот на Севиља Јасин Буну ја одбил топката во поле.
Детали
Победникот во Лигата на шампионите се водел како домаќин поради административни причини.
Екипа победник
Бајерн Минхен Победник на Суперкупот на УЕФА 2020 2. титула
Шнакенмор
Шнакенмор ― природен резерват сместен на северозапад од шумскиот предел Клевенштен во Хамбург, Германија. Клавенстин е шумска област и рекреативна зона на западот од Хамбург. Шнакенмор опфаќа и некои области од Гротенмор, Шпицендорфер Морфлаген, Бабенбишенвег и Фелдвег 83.
Шнакенмор се појавил во доцното ледено време, пред околу 10 000 години. Се развил од долга песочна дина, која приближно опфаќала област што достигнувала од Елмсхорн до Гликштат. Во денешно време, Шнакенмор се состои главно од мов, кои создаваат основа од околу 1 метар слој од мов.
Истражувачи на растенија и други биолози наоѓаат многу ретки растителни и животински видови во Шнакенмор. На пример, различни видови на пејзажи се наоѓаат на оваа мала област. Како примери за тоа се внатрешните дини, необработени тревести ридови, хелдовини или ливадите. Од животински видови застапени се на пример брадавичен гуштер, жаба мор, голем мочурлив скакулец и вкрстена шарка.
Во 2006 година, областа Шнакенмор се зголемила за околу 100 хектари. Оттогаш биле преземени некои мерки за одржување на Шнакенмор, па делови од боровите шуми се сечеле за да се задоволат неговите потреби. Шнакенмор служи како за истражувањето така и како рекреативна област, а исто така и целата клевенштенска област.
Космос-605
Космос-605 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 октомври 1973 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5500 килограми. Космос-605 бил сателит за проучување на влијанеито на зрачењето на живите суштества.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 424 км, а најмалото на 221.
Ајан-Дере
Ајан-Дере е поток на југоисточниот брег на Крим, на територијата на урбаната област Алушта (според административно-територијалната поделба на Украина - Градскиот совет на Алушта ) на Крим. Должината на водотекот е 5,0 километри, површината на одводниот слив е 5,0 км².
Географија
Изворот на потокот се наоѓа во близина на планината Карасан (југоисточни млазови на Демерџи), тече во јужен правец. Се влева во Црното Море во тракт Александрискаја дача, зоната за заштита на водата на е поставена на 50м.
Ристо Палигора
Ристо Палигора (влашкиː Risto Paligora;, - , ) —  македонски историчар на уметноста и публицист. Бил советник конзерватор во Завод и музеј –Битола и познат експерт во Македонија од областа на конзервацијата и историјата на уметност.
Животопис
Палигора е роден во Битола во 1961 година во влашко семејство. Тој учествувал во конзервацијата на поголем дел од верските објекти во Битола и Битолско и се залагал за поголема заштита на историско-културното богатство во овој регион. Тој бил и вклучен во изработка на проектот за заштита на црквата „Св. Ѓорѓи“ во селото Курбиново, Преспанско. Бил автор на голем број дела поставени на уникатноста и заштитата на културното наследство, а последната книга ја објавил еден месец пред да почине во ноември 2018 година, била посветена на Влашката црква во Битола. Починал во Битола на 24 декември 2018 година.
Цел за одржлив развој 4
Цел за одржлив развој 4 (скратено ЦОР 4) — четврта од Целите за одржлив развој на Обединетите нации донесени во 2015 година којашто има за цел постигнување „квалитетно образование“. Официјалниот текст гласи: „да се обезбеди инклузивно и еднакво квалитетно образование и да се промовираат можностите за доживотно учење за сите“.
ЦОР 4 се стреми да им овозможи на децата и младите квалитетно и лесно достапно образование и други можности за учење. Една од нејзините потцели е да се достигне универзитетска писменост и бројчена писменост. Важен составен дел на стекнувањето знаење и вредни вештини е средината на учење. Оттука, се јавува итна потреба да се изградат повеќе образовни установи и да се надградат постојните за да се обезбедат безбедни, сеопфатни и ефективни средини за учење за сите.
Преовладувањето на екстремна сиромаштија, немир, општествени судири и други чинители значително го забавуваат напредокот во многу земји во развој. Децата од сиромашните домаќинства се соочуваат со повисока веројатност да се откажат од училиште отколку нивните сожители од побогатите кругови. Неусогласеностите меѓу руралните и урбани подрачја и натаму се високи. Во Западна Азија и Северна Африка, тековните воени конфликти водат до зголемување на бројот на деца без можност за образование. Најголем напредок во запишување во основно образование од сите подрачја во развој имаат постигнато земјите од Потсахарска Африка, каде што е забележан пораст од 52% во 1990 на 78% во 2012 година, иако сè уште постојат големи неусогласености.
Александар Ѓорѓевиќ
Александар „Саша“ Ѓорѓевиќ (српски: Александар Ђорђевић; роден на година во ) — бивш југословенски кошаркар. Тој ја започна својата кариера за школскиот тим во својата Деветта београдска гимназија, со која и го освои средношколското Првенство на Белград во 1986. Тој одигра 108 мечеви за репрезентацијата на Југославија. Тој има настапувано за тимовите на КК Партизан, Филипс, Тимсистем, Портланд Треилблејзерс КК Барселона и КК Реал Мадрид. Тој има освоено бројни трофеи: првенството на Југославија во 1987 и 1992, Купот на СРЈ во 1989 и 1992, Купот на Европски шампиони во 1992, сите со КК Партизан, првенството на Шпанија во 1997 и 2000, Купот Радивоје Корач во 1989, 1993 и 1999, сребро на Олимписките игри 1996, злато на Светско првенство во 1998, злато на Европските првенства во 1991, 1995 и 1997 и бронза во 1987. године. Тој е најдобро запомнет по неговите тројки во последите секунди во финалето на Купот на европските шампиони со КК Партизан, и на репрезентативниот меч против Хрватска, со кои донесе победи на својот тим и држава. Тој ја заврши играчката кариера на 3 јули 2005, по што стана шеф на стручниот штаб на италијанскиот прволигаш Армани Џинс Милано. Тој е југословенски амбасадор на добра волја и основач на таканаречената „Група седум“.
Париз-Рубе 2021
Париз-Рубе 2021 — 118. издание на велосипедската еднодневна трка Париз-Рубе, која се одржала на 3 октомври како 28. настан во сезоната на Светската турнеја. Првобитно била закажана да се одржи на 11 април 2021 година, но била одложена поради пандемијата на КОВИД-19 во Франција. Планираната трка во 2020 година исто така била откажана поради пандемијата. По првпат женската трка била одржана еден ден пред машката трка.
Италијанецот Сони Колбрели ја освоил трката во троен спринт пред Флоријан Вермерш и Матје ван дер Пул. Ова било првпат италијански велосипедист да ја освои трката по Андреа Тафи во 1999 година.
Екипи
Бидејќи Париз-Рубе е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи. Од нив, само не учествувале со максималните дозволени седум возачи. Од вкупно 174 возачи, 96 ја завршиле трката.
IC 1553
IC 1553 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1553 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 32 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 14' 55"".
Други поделби
Проучување на IC 1553 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Мездра (Бугарија)
Мездра (Мездра) — град во северозападниот дел на Бугарија, во Врачанската Област. Градот е административен центар на општина Мездра. Според пописот од 2022 година, во Мездра живеат 9.562 луѓе.
Географија
Градот е сместен крај река Искар, на кривината од југ на исток северно од Стара Планина. Релјефот на општината е полупланински. Најголем дел од нејзината територија заземаат земјоделските површини и шуми. Климата е умерено континентална.
Историја
Сегашната населба е основана со изградбата на железничката линија Софија - Горна Орјаховица во крајот на 19 век и населението е дојдено од околните села. На местото се пуштила во употреба станицата „Мездра“ и крај неа почнуваат да се населуваат луѓе. По изградбата на линијата Мездра - Видин, станица Мездра станала втората по важност во Северна Бугарија, веднаш зад Горна Орјаховица.
Голем дел од населението во Мездра се наследници на доселеници од градот Кичево и неговата околина во Македонија. До 1944 г. има културно-просветно друштво со името на познатиот кичевски војвода Јордан Пиперката.
Има статус на град од 1953 г.
Интересно
Поморски нос (’рт) Мездра (’’Mezdra Point’’) на островот Сноу на Антарктикот е наречен во чест на градот.
39
39 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 39 година од новата ера, 39. од првиот милениум, 39. од I век и последна од 30-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5547 и 5548 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4789 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3799 и 3800 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 792.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 39 година се протега во 2675 и 2676, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2735 и 2736 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 582. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 601 и 600 година пред хиџра.
Починале
30er
Руполовата дрег трка
Руполовата дрег трка (англиски RuPaul's Drag Race) е американско телевизиско реално шоу од натпреварувачки карактер. Во оваа емисија е прикажана потрагата на Рупол по „следната дрег суперѕвезда на Америка“. Во серијата, Рупол се појавува во улога на домаќин, ментор и главен судија во разните неделни предизвици кои им се даваат на натпреварувачите. Освен Рупол, во евалуацијата на неделните предизвици и генералниот напредок на натпреварувачите се приклучуваат и други судии. Досега се снимени вкупно 12 сезони од оваа серија, со вкупно 12 победници од секоја сезона: Биби Захара Бене, Тајра Санчез, Ража, Шерон Нидлс, Џинкс Монсун, Бјанка Дел Рио, Вајолет Чачки, Дрег Кралицата Боб, Саша Велур, Акварија, Иви Одли и Џејда Есенс Хол.
1437
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6945 и 6946 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6187 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5197 и 5198 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2190.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1437 година се протега во 4073 и 4074, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4133 и 4134 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1980. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 840 и 841 исламска година.
Сењавинови Острови
Сењавиновите Острови се островска група во Микронезија. Островите ги опфаќаат главниот остров Понпеј и атолите Ант и Пакин.
Историја
За Европејците островите ги открил Педро Фернандес де Кирос. Во 1828 рускиот морепловец Фјодор Литке ги именувал островите во чест на Дмитриј Сењавин.
Псалтир
Псалтир (книга со псалми) — дел од часослов кој содржи псалми и други песни за молитва и пеење на богослужба. Името доаѓа од грчкиот збор ψαλτήριον (псалтерион) за музички инструмент сличен на цитрата или харфата со која се пееле псалмите.
Во средниот век, ваквата книшка била и буквар од кој учеле да читаат приправниците за свештеници и другите верници. Често бил богато илустриран.
Најпознати македонски псалтири се:
Тав (буква)
Тав или таф е дваесет и втора и последна буква од семитските абџади („азбуки“). Буквата се користи во феникиски, арамејски, сириски, хебрејски и арапски јазик. Буквата се изговара како „т“ (/t/).
Арапски
Буквата во арапскиот се пишува како ت и се чита „т“ (/t/).
Хебрејски
Буквата се исговара како „т'.
Ѓорѓи I (Грција)
Ѓорѓи I (грчки: Γεώργιος A', Βασιλεύς των Ελλήνων, Geōrgios A',Vasileús tōn Ellēnōn; роден на во – починал на  во ) бил крал на Грција во периодот од 1863 до 1913 година.
По прогонувањето на Отон I, во Грција биле одржани избори. Во март 1864 година бил донесен нов устав, изработен по модел на белгискиот устав. Според него, народот имал висок суверенитет, законодавната власт се состоела од Национално собрание, право на глас имале мажите кои наполниле 21-годишна возраст и имале имот. Извршната власт му припаѓала на кралот, но кралските наредби станувале валидни само по одобрувањето им од ресорниот министер. Во меѓувреме биле водени преговори за избор на нов крал. Круната била нудена на неколку кнезови, но како услов се барало пристап до Јонските Острови на Грција. Така, на грчкиот престол застанал данскиот принц Георг, кој во октомври 1863 година пристигнал во Атина и бил крунисан под името Ѓорѓи I.
Ѓорѓи бил првиот крал на Грција од династијата Шлезвиг-Холштајн-Сондербург-Гликсбург, син на данскиот крал Кристијан IX. Кога данскиот принц застанал на грчкиот престол, тој имал само 17 години. Во 1867 година Ѓорѓи I се оженил за големата кнегиња Олга Константиновна (1851-1926) од руската династија Романови. Тие се венчале во 1867 година.
Инаку, како прв монарх на новата грчка династија, владеењето на Ѓорѓи I од речиси 50 години (најдолга во историјата на современата Грција) се одликува со големи територијални придобивки на Грција, која земјата ги добила до започнувањето на Првата светска војна. Тој бил убиен во Солун, во времето на Првата балканска војна, од страна на Александрос Схинас, грчки анархист.
Наследник на Ѓорѓи I бил неговиот син, Константин I.
Мемоарите на една гејша (филм од 2005)
Мемоарите на една гејша (англиски: Memoirs of a geisha) е американски филм од 2005 година, во режија на Роб Маршал. Главните улоги ги играат: Зији Занг, Мишел Јео, Кен Ватанабе, Сузука Охго и Гонг Ли. Во 2006 година, филмот освоил „Оскар“ за најдобра сценографија, костимографија и камера. Во 2006 година, Џон Вилијамс освоил „Златен глобус“ и награда на БАФТА за најдобра музичка нумера, а во 2007 година и „Греми“ за најдобар албум со филмска музика.
Содржина
Филмот ја раскажува приказната на малата Чијо (ја игра Охго), која во 1929 година, заедно со својата сестра, е продадена во градот, откако нивната мајка се разболува. Таа станува слугинка во една куќа во која се одлгедуваат гејши. Кога ќе порасне, славната гејша Мамеха ја воведува во својот свет, учејќи ја на сите вештини што ги знае. Наското, Чијо го добива името Сајури и станува една од најпознатите гејши на своето време.
NGC 5053
NGC 5053 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Береникина Коса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5053 се споменува и како GCL 23.
Откривање
Телото е откриено на 14 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5053 е од видот XI. Видливиот сјај со голо око изнесува 9 m. NGC 5053 има само една позната привидна димензија, која изнесува 10'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 16 м 27 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 41' 55"".
Други поделби
Проучување на NGC 5053 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 150; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1454. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 80.
Изебек
Каналот Изебек (изворно: Isebekkanal) ― канал во Хамбург, Германија. Има должина од околу 3 км и е остаток од поранешниот поток Изебек. Малиот поток Отерсбек се влева во него. Изебек каналот се влева во Алстер.
Местоположба
Изебек каналот, особено соседната улица Кајзер-Фридрих-Уфер (позната и под кратенката Каифу) е позната со џогери и пешаци, исто така јавниот отворен базен на Каифу-Бад може да се најде тука.
Историја
Исебек значи железен поток. Името потекнува од високата содржина на железо во водата. Железото се претпоставува дека идело од мала притока која го плакнела железото од ливадите во Лангенфелде во поранешниот Изебек. Првично, потокот течел од својот извор кај Баренфелд во езерцето Диебштајх (кое се наоѓало на улицата Килер Штрасе) и оттаму во Алстер. Имињата на улиците Изебекштрасе и Изебекстиг (во близина на денешната станица Дибштајх) потсетуваат на поранешниот поток.
Здравец (пеперуга)
Здравецот (Cacyreus marshalli) е пеперуга од видот на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
Здравецот е автохтона во Јужна Африка. Пеперутката првпат била воведена во Европа кон крајот на 20 век, каде што брзо се проширила во многу јужни и источни европски региони. Од нејзиното воведување во Европа, здравецот станал штетник за култивираните растителни видови пеларгониум и гераниум. Во моментов, се прават напори да се запре ширењето на пеперутките здравец, како и да се одреди најефективниот пестицид за овој вид.
Опис
Распонот на крилата на возрасната пеперутка од здравец се движи од 15–23 mm кај мажјаците и 18–23 mm кај женките. Крилата се кафеави/бронзени со бела граница што ги оцртува крилјата. Долната страна е сиво-кафеава со потемни ленти испреплетени со бело, создавајќи сложена шема. Задните крила содржат дамка за очи со цел да ги одвратат грабливците од напад. Мажјакот и женката се слични по изглед.
Филип Георгиевски
Филип Георгиевски — македонски поет. Завршил природно-математичка гимназија. Досега ги објавил стихозбирките:
„Ново Видение” (2010),
„Чудодејствија” (2011)
„Под стреите на темнината” (2011),
„Соголување“ (2012) ,
„Оросница“ (2015),
„Песни за љубовта и смртта “ (2016)
сите во издание на „Бата пресс милениум”. Член е на Друштвото на писателите на Македонија од 2013 година.
Асторија (Орегон)
Асторија (англиски: Astoria) е град во сојузната американска држава Орегон. Асторија е центар на округот Клатсоп. Градот се наоѓа на устието на реката Колумбија и името на градот потекнува од американскиот инвеститор и прв милионер Џон Џејкоб Астор. Неговата компанија за крзно го основала Форт Асторија во 1811 година. Местото било инкорпорирано на 20 октомври 1876 година од Орегон. Асторија е познат по тоа што е прв град на западниот брег на САД основан од Американци.
Демографија
Според пописот од 2000 година, градот имал население од 9,813 жители.
Збратимени градови
Асторија е збратимена со еден град :
Цел за одржлив развој 5
Цел за одржлив развој 5 (скратено ЦОР 5) — петта од Целите за одржлив развој на Обединетите нации донесени во 2015 година којашто има за цел постигнување „родова еднаквост“. Официјалниот текст гласи: „да се постигне родова еднаквост и да се охрабрат жените и девојчињата“.
Родовата еднаквост до 2030 година побарува итна активност во насока на отстранување многу коренити причини за дискриминација коишто ги ограничуваат женските права во приватната и јавната сфера на живеење. Отстранувањето на насилството и силувањето по родова основа е приоритет имајќи предвид дека претставува нарушување на човековите права. Обврзаноста да се унапреди родовата еднаквост има предизвикано подобрувања во некои подрачја, но тезата за свет во којшто секоја жена и девојка уживаат целосна родова еднаквост сè уште потфрла.
Киро Димитровски - Дандаро
Киро Димитровски - Дандаро (, - с. Поткамен,, ) — македонски графичар,  комунистички деец и првоборец. Бил активист на на УРС-овите синдикати, член и секретар на МК на КПЈ во Битола (1939). Ја основал првата партиска техника на МК на КПЈ во Битола во 1940 поради што на 5/6.09.1940 бил упасен, а на 13.12 веднаш бил осуден, при што бранител му бил д-р Иван Рибар. Затворската казна ја издржувал во затворите Главњача и Ада Циганлија и во Казнениот завод во Сремска Митровица, од каде што успеал да избега преку подземен тунел на 21/22.08.1941 по што станал борец на Фрушкогорскиот НОП одред од неговото формирање на 9.09.1941. Работел како типограф во печатницата на весникот „Борба“ во слободното Ужице во месец октомври 1941 година. Со единиците на НОВ и ПОЈ и Врховниот штаб, преку Златибор кон Нова Варош, успеале да ја евакуираат и печатницата до с.Доброселце, а тој заедно со други соборци се префрилил во Босна и се приклучил во Витешкиот вод на Романискиот НОП одред. Потоа бил политички комесар на Првата чета на Петтиот шумадиски баталјон на Втората НО пролетерска бригада на НОВ и ПОЈ. Загинал во борба против италијанските окупаторски сили. По ослободувањето, на 18.05.1948 година, неговите посмртни останки биле пренесени во Битола, а неговото име како патрон до денес го носи, тогаш основаната битолска печатница.
Бранислав Лечиќ
Животопис
Роден е во Шабац од татко Александар и мајка Живана како единец.
Дипломирал глума на Факултетот за драмски уметности во Белград во 1978 година во класата на професор Миња Дедиќ. Со неговата дебитантска улога  на Фикрет во филмот "Специјално воспитување" (1977), Горан Марковиќ, поставува параметри за понатамошно толкување на неприлагодени особи. Особено се мисли на одлучните, бескомпромисните ликови, цврсто уверени во исправноста на своите постапки. Многу внимателна и истакната улога ја оствари во ТВ серијата "Сив дом" (1984), во режија на Дарко Бајиќ. Многу е успешен и во театарот, за што тој беше поструко наградуван. Еден е од основачите на најзначајните алтернативни театарски групи, кои значително влијаат на театарскиот живот во земјата. Член е на Југословенскиот драмски театар од 1980 година.
Основачот е на единствениот образовен центар Лекарт со цел да помогне на секој човек без оглед на возраста и професионално искуство да се открие себеси во уметничкиот свет. Во образовниот центар го води одделот на "Програма за глума режија". Работи како редовен професор на Академијата за ликовна уметност и мултимедија, каде што тој е, исто така, Заменик-Декан за развој
Покрај глума, се занимава и со  политичка работа: ја раководел т.н. "Кадифена револуција" (протест кај Теразијска фонтана), а по победата на демократските партии и петтооктомвриските промени, беше Министер за култура, во првата демократска влада на Србија, која ја предводел д-р Зоран Ѓинѓиќ, а која е избрана 25 јануари 2001 година. По исклучување на Чедомир Јовановиќ од Демократската партија  ја напушта неа и станува еден од основачите на Либерално-демократска партија (2005), а подоцна и член на претседателска  партија. 2007 година ја напушти ЛДП,а  во мај 2010 година, пристапи на Демохристијанска партија на Србија, чиј е Заменик Претседател.
Бранислав Лечиќ е Амбасадор на Фондацијата "Тијана Јуриќ".
Награди и признанија
За претставата Контејнер со пет ѕвезди
Театар
Уште во осумдесеттите години, една од најгледаните претстави на ЈДП-А таа била Луди од љубов, во која тој играл со Владица, Милосављевиќ. Во моментов во неговиот матичен театар ЈДП игра во претставата, "Не смртта велосипед да ти го украдат". Во Звездара театар, најгледана претстава во минатата сезона беше "Генерална проба за самоубиство", во која игра две улоги. Од минатата сезона, игра во претставата "Самоудица" во Атеље 212. Бранислав Лечиќ се обиде во детскиот театар Бошко Буха во претставата "Змејовини пангалози". Во Народниот театар од сезоната 2011/2012 година игра во претставата Кањош Мацедоновиќ.
100% те љубам
100% те љубам — песна изведена од македонската женска поп група XXL, со која тие победија на националниот избор за песна на Евровизија 2000, а потоа настапија на Евровизија 2000 во Стокхолм, Шведска, каде го освоиле 15-тото место.
Песната ја напишаа Орце Зафировски и Владо Јаневски, а е компонирана од Драган Каранфиловски.
Песната била отпеана на македонски и англиски.
Врановци
Врановци — село во Општина Врапчиште, во околината на градот Гостивар.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 480 жители, од кои 2 Турци, 477 Албанци и 1 останат.
Родови
Врановци е албанско село.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 453 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Ново Село.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 697 гласачи.
NGC 2662
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2662 се споменува и како MCG -2-23-2, NPM1G -14.0271.
Откривање
Објектот е откриен на 16 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2662 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2662 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 45 м 32 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 7' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 2662 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24612. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 276; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6012. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1528.
Еминем
Еминем (Сент Џозеф, Мисури, САД, ), вистинското име Маршал Брус Метерс (познат и под називот Слим Шејди) е американски рапер, продуцент и глумец. Еминем се здобил со огромна популарност во 1999 г. по објавувањето на неговиот прв комерцијален албум The Slim Shady LP, кој освоил Греми награда за најдобар рап албум. Неговиот следен албум The Marshall Mathers LP, станал најбрзо продаваниот соло албум во американската музичка индустрија. Албумот го издигнал Еминем во музичките височини, што резултираше со отворање на неговата сопствена продукциска куќа Шејди Рекордс. Како последица на неговиот комерцијален успех, рап групата од Детроит Д12, во која воедно членува и тој, премина од андерграунд во меинстрим рап.