cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Motörhead
1986-1989 година – „Оргазматрон“ и „Рокенрол“
Од 26 март до 3 април 1986 година, бендот беше на турнејата „Велигденска метал експлозија“ во Германија, Холандија и Данска, а во јуни отсвирија две свирки во Болоња и Милан, во Италија. Нивниот спор со Бронз рекордс беше најпосле решен во корист на бендот. Менаџментот на бендот отвори своја сопствена продуцентска GWR. Снимаа во студијата Мастер рок, Лондон и на 5 јули беше издаден синглот „Deaf Forever“ како вовед за албумот „Оргазматрон“, кој беше издаден на 9 август. На истиот ден, Анди Кершо ги интервјуираше Леми и Вурцел на радио 1 на BBC Саботното шоу во живо и тие ги отсвирија „Orgasmatron“ и „Deaf Forever“. Синглот достигна до 67, а албумот 21 место на топ-листите во Велика Британија. На 16 август, бендот настапи на Монстерс оф рок во Кесл Донингтон и беа снимени од радио 1 на ВВС за наредното Петочно рок шоу. Настапот заврши со слетувањето на два германски авиони од Втората светска војна. Истиот ден Леми беше снимен имитирајќи го неговиот комичен говор „Лоши вести“ за комичниот стрип на Питер Ричардсон, под името „Уште лоши вести“, бидејќи во Донингтон бендот настапи заедно со Рик Мејел, Питер Ричардсон, Најџел Пленер и Адријан Едмондсон. Во септември, бендот отиде на турнејата „Оргазматрон“ во Велика Британија, со младите Зодијак Мајндуорп и Лов Риекшн како предгрупа. Во октомври тие беа на турнеја во Америка, а во декември во Германија. Во 1987 година, во текот на снимањето на „Eat the Rich“ – во кое Леми, заедно со добро познатите комични глумци, како Роби Колтрејн, Кети Бурк и многу други музичати, имаше улога – Гил го напушти бендот и Тејлор се врати да настапи на „In House Club Band“ заедно со Вурцел и Кембел. Бендот ја напиша „Eat the Rich“ специјално за филмот, чија музика содржеше песни од „Оргазматрон“ и соло-синглот на Вурцел „Бес“. Вториот албум на бендот со GWR беше „Рокенрол“, издаден на 5 септември, после напорна работа во студио. Додека имаа неколку популарни песни и ја искористија „Eat the Rich“ како втора песна за албумот, бендот искоментира дека албумот беше виртуелно „составен“. На 2 јули 1988 година, Мотохед беа снимени на фестивалот Џајнтс оф рок во Хемелина, Финска. Песните беа издадени на 15 октомври под името „Нема спиење до Хамерсмит“. За страната А, бендот ја сакаше песната „Traitor“, но наместо неа беше одбрана „Ace of Spades“. Кога бендот ја забележа промената, одби синглот да биде дистрибуиран до музичките продавници, и беше повлечен и стана достапен само на турнејата „Нема спиење воопшто“ и на обожавателскиот клуб на Моторглавотресачи. Бендот повторно се почувсвува несреќен од нивната кариера, и потоа следуваше судски процес, кој не беше разрешен се од средината на деведесеттите.
1990-1992 година – Epic/WRG години: „1916“ и „Марширај или умри“
Откако се реши судскиот процес, бендот потпиша договор со Epic/WTG и втората половина од 1990 година ја поминаа снимајќи нов албум и сингл во Лос Анџелес. Пред сесиите за албумот, претходниот менаџер на бендот, Даг Смит, го издаде концертот за десетгодишнината на бендот, наспроти волјата на бендот, а претходно, во 1986 година, му имаа речено дека не сакаат да се издаде. Тие снимија четири песни во студио со продуцентот Ед Стејсиум, пред да одлучи да си замине. Кога Леми слушна еден микс од песната „Going to Brazil“, го замоли да им ги врати четирите песни. Стејсиум беше отпуштен, а Пит Соли беше најмен за да им биде продуцент. Според Стејсиум, приказната беше дека поради зависноста од дрога и алкохол на Леми, Стејсиум изгуби трпение и затоа си замина. Синглот „The One to Sing the Blues“, издаден на 5 јануари 1991 година, беше проследен со албумот „1916“, во февруари. Синглот, кој беше издаден на касета од 7 инчи, 12 инчи и це-де сингл, и достигна до 45 место на топ-списокот на најдобри синглови во Велика Британија, албумот се искачи на 24 место на топ-списокот на најдобри албуми во Велика Британија. Бендот беше на британската турнеја „It Serves You Right“ во февруари, по која следуваше турнеја „Lights Out Over Europe“, која заврши на почетокот на април, кога бендот се врати во Британија за да настапи на уште шест концерти. Во јуни, бендот имаше пет настапи во Јапонија и пет во Австралија и Нов Зеланд. Помеѓу јули и август, тие настапуваа низ САД со Џудас прист, Алис Купер и предгрупата Дејнџерес тојс на турнејата „Operation Rock ‘n’ Roll“. Бендот ја заврши година со шест настапи во Германија во декември. На 28 март 1992 година, бендот настапи на последниот ангажман на Тејлор на Ирвин Медоус, Ирвин, Калифорнија. Бендот сакаше Леми да го отпушти нивниот менаџер, Даг Бенкер, на некое време и после несакана посета од Тод Сингермен, кој инсистираше дека тој треба да продолжи да ги менаџира и покрај тоа што тој никогаш порано не менаџирал ниеден бенд. По некое време бендот се состана со Сингермен и одлучи да го најми него а да го отпушти Бенкер. Во текот на замената на менаџерите, бендот снимаше еден албум во студијата Мјузик грајндер, источниот дел на Холивуд, во текот на бунтовите во Лос Анџелес во 1992 година. Три тапанари учествуваа во снимањето на албумот „Марширај или умри“: Фил Тејлор, кој беше отпуштен бидејќи не научи да ја тропа „I Ain’t No Nice Guy“; Томи Олдриџ, кој го сними повеќето од албумот; и Мики Ди, кој ја сними „Hellraiser“, песна оригинално напишана од Леми за албумот на Ози Озборн, „Нема повеќе плачење“. На албумот „Марширај или умри“ гостуваат Ози Озборн и Слеш.
1993-1994 година – „Копилиња“
Леми го познаваше Мики Ди од времето кога Кинг Дајмонд беше на турнеја со Моторхед. Тој го имаше прашано Ди дали сака да им тропа на Моторхед, но Ди одби поради тоа што беше посветен на Кинг Дајмонд. Во тој момент, Ди беше слободен и се состана со бендот за да пробаат. Свирејќи ја песната „Hellraiser“, Леми веднаш помисли „тој беше добар од почетокот. Очигледно беше дека тоа ќе функционира“. После снимањето на „Hellraiser“ и „Hell on Earth“, првиот ангажман на Ди со Моторхед беше на 30 август во центарот Саратога перформинг артс. Новата постава тогаш тргна на турнеја заедно со Ози Озборн, Скју Сискин и Егзодус. На 27 септември, бендот настапи во Колосеумот во Лос Анџелес со Металика и Ганс ен роузес. Бендот беше на турнеја во Аргентина и Бразил во октомври и во декември заено со Саксон тргнаа на европската турнеја „Бомбаши и орли во ’92“. Моторхед настапија на два концерти во арената Обрас Санитариас во Буенос Аирес, во април 1993 година, низ Европа од почетокот на јуни до почетокот на јули, и се вратија во САД за да настапи на едно шоу во Њујорк Риц, на 14 август. За новиот албум бендот веќе имаше нов продуцент, за на крајот да го одберат Хауард Бенсон, кој ќе ги продуцира следните четири албуми на бендот. Бендот снимаше во студијата на А & M и Прајм тајм во Холивуд и албумот кој резултираше, „Копилиња“, беше издаден на 29 ноември 1993 година. Синглот „Don’t Let Daddy Kiss Me“ ја содржеше песната „Born to Raise Hell“ која исто така се појави на албумот и подоцна ќе биде преснимена во соработка со вокалистите Ајс Ти и фронтменот на Агли Кид Џо, Витфилд Крејн, и беше издадена како сингл. Како „Копилиња“ го пуштаа на радио, нивната продуцентска куќа, ZYX, не сакаше да плати за копии за промоција на албумот, па затоа бендот сам ќе ги продава копиите. Таа година тие направија уште една турнеја во Европа во текот на декември. Во февруари и март 1994 година, Моторхед отиде на турнеја низ САД со Блек сабат и Морбид Ејнџел. Во април, бендот ја продолжи турнејата низ САД до почетокот на мај, свирејќи на еден настап со Рамонс, на 14 мај на стадионот Велез во Буенос Аирес, каде имаше 50 000 публика. Бендот беше на турнеја во Јапонија на крајот мај и во Европа во јуни, август и декември.
1994-1995 година – „Жртвување“
Турнејата во 1995 година започна во Европа на крајот на април. Во јуни, бендот тргна на втора турнеја со Блек сабат, овој пат со Тијамат како предгрупа, додека бендот да се врати во Лос Анџелес, во студиото Чероки, во Холивуд, каде тие ќе снимаат албум. Во текот на сесиите стана јасно дека Вурцел не се труди доволно и по снимањето го напушти бендот. Насловната песна од албумот, „Sacrifice“, беше подоцна искористена во филмот „Tromeo and Juliet“, филм во кој Леми е раскажувачот. Бендот одлучи да продолжи како трио и во октомври и првите два дена од ноември имаше турнеја во Европа. Наредната недела во Јужна Америка одржаа тридневна турнеја. Подоцна таа година, Леми го прослави неговиот 50-ти роденден со бендот во Виски а го го во Лос Анџелес; Металика исто така свиреа на настанот со име „The Lemmy’s“. Во 1996 година, бендот започна турнеја во САД и на почетокот на јануари и до 15 февруари настапија на триесет места. Во јуни и јули имаа европска турнеја проследена со два настапи во Јужна Америка, во август.
1996-1997 година – „Сензација преку ноќ“
На почетокот на октомври 1996 година, започна турнеја низ САД со Дио и Спидбол со два настапи (Лос Анџелес и Холивуд) и заврши на 4 декември во Вашингтон. Дотогаш бендот го имаше снимено „Сензација преку ноќ“, во студиото Оушн и Трек хаус. Албумот беше издаден на 15 октомври и беше прв официјален албум на бендот како трио после „Уште еден совршен ден“ и најдобро дистрибуиран албум на бендот по долго време. Бендот ја заврши годишната турнеја со тринаесет концерти во Германија. Во текот на 1997 година, бендот засили со турнеи, започнувајќи го првиот дел од турнејата „Сензација преку ноќ“, на 12 јануари, во Лондон Асторија, каде музичари-гости беа синот на Фил Кембел, Тод Кембел, на „Ace of Spades“ и Брзиот Еди Кларк на „Overkill“. Европскиот дел траеше до март и беше проследен со четири концерти во Јапонија, од крајот на мај до 1 јуни, и американска турнеја со ВАСП до крајот на јуни. Во август, одржаа три концерти во Европа, после нив седум во Британија, кои завршија со шоу во академијата Брикстон, на 25 октомври, каде музичар-гостин беше Пол Индер, синот на Леми, на „Ace of Spades“. После тоа имаа четири настапи во Русија, во октомври, со што ја завршија 1997 година.
1998-1999 година – „Љубов со змиско каснување“ и „Се погласно од сите други“
Леми изјави дека турнеите им оделе исклучително добро, во некои земји како Аргентина и Јапонија настапувале во поголеми сали, и англиските промотери открија дека „можат да извлечат добар профит од настапите на Моторхед“. Според негово мислење, триото настапуваше одлично и беше крајно време да снимат уште еден албум во живо. На крајот снимија, но претходно беше снимен студискиот „Љубов со змиско каснување“, снимен во повеќе студија и издаден на 10 март 1998 година. На 3 април бендот, заедно со Џудас прист, ја започна турнејата „Љубов со змиско каснување“ во Јуниврзал амфитеатарот во Лос Анџелес. На 21 мај, Моторхед снимија настап во Д Докс, во Хамбург. Песните од овој настап беа подоцна издадени под името „Се погласно од сите други“. Бендот беше поканет на турнејата Озфест и настапуваше на концерти низ САД од почетокот на јули до почетокот на август, а во Европа од почетокот на октомври до крајот на ноември. Британскиот дел од турнејата беше наречен "No Speak With Forked Tongue", а предгрупи беа Груп Догдрил, Рејдиејтор и Сајко сквад, чиј фронтмен беше синот на Фил Кембел, Тод.
2000-2001 година – „Ние сме Моторхед“ и „25 и живи“
Во 1999 година Моторхед направија турнеја во САД од 20 април до 2 јуни, пред да преминат во студијата Каро во Брекел, Германија за да го снимаат нивниот следен албум, „Ние сме Моторхед“, кој беше издаден во мај наредната година. Додека беа сесиите за тој албум, бендот свиреше во Европа, а прв настап имаа во Фила форум во Асаго, близу Милан, каде Џејмс Хетфилд од Металика им се придружи на бендот на сцена за да ја свират „Overkill“. Во октомври и почетокот на ноември, бендот настапуваше низ САД со Нешвил пуси. До крајот на ноември бендот ја заврши нивната европска турнеја „Монстерс оф д милениум“ со Мановар, Дио и Лајонс шер, завршувајќи го милениумот со два настапи во Лондонската Асторија. На првиот настап од фестивалот Керенг Екс-фест предгрупа беа Бекјард бејбис, а на вториот гости вокалисти беа Скин, од Сканк Ананзи и Нина С. Елис од Скју сискин на „Born to Raise Hell“, и Ејс од Сканк Ананзи ја отсивири „Overkill“ заедно со бендот. Во мај 2000 година, изданието „Ние сме Моторхед“ и неговиот сингл, „God Save the Queen“, беа издадени на почетокот на турнејата „Ние сме Моторхед“ низ Јужна и Северна Америка, во текот на мај и јуни, по што следуваа девет настапи во Европа, во јули. Потоа тие имаа настапи во САД и Франција, па на 12 септември го издадоа дуплиот компилациски албум „Д Бест оф“. Одржаа уште четири настапи во Јапонија пред концертот за 25-годишнината на бендот, на 22 октомври во академијата Брикстон, во Лондон, каде гостуваа „Брзиот“ Еди Кларк, Брајан Меј, Доро Пеш, Витфилд, Ејс, Пол Индер и Тод Кембел. На настапот го имаше истото осветлување од „Бомбаш“. Настапот беше снимен и издаден наредната година, како ДиВиДи „25 & Alive Boneshaker“, а две години подоцна беше издадено и це-де од шоуто „Во живо од академијата во Брикстон“. Леми изјави дека причината за ДиВиДи-то е желбата „да се сними, што и да е тоа, за спомен. Не направивме ништо за десет, ниту за дваесет-годишнината, па затоа имаше смисла да се направи нешто за 25-годишнината“. После тоа следуваше турнеја во Западна и Источна Европа, во октомври, ноември и декември. Распоредот за источноевропската турнеја беше брутален – имаше две возења од по осумнаесет часа, седејќи грб со грб, и малку време пауза, а во Варшава, на еден настап, бендот не пристигна до 11 часот, се местеа до 1 часот по полноќ, а обожавателите чекаа.
Хидразин
Хидразин — неорганско соединение со хемиска формула. Тоа е едноставен пниктоген хидрид и е безбојна запалива течност со мирис налик на амонијак. Хидразинот е многу токсичен освен ако не се постапува во раствор како, на пример, хидразин хидрат.
Хидразинот главно се користи како средство за пенење при подготовка на полимерни пени, но апликациите ги вклучуваат и неговите употреби како претходник на катализаторите за полимеризација, фармацевтските производи и агрохемикалиите, како и долгорочно складирачко гориво за погон на вселенски летала. Дополнително, хидразинот се користи во различни ракетни горива и за подготовка на прекурсори на гас што се користат во воздушните перничиња. Хидразинот се користи и во циклусите на пареа на јадрената и конвенционалната електрична централа како чистач на кислород за контрола на концентрациите на растворениот кислород во обид да се намали корозијата.
Од 2015 година, светскиот пазар на хидразин хидрат изнесувал 350 милиони долари.[9] Околу два милиони тони хидразин хидрат беа употребени во средствата за дување на пена во 2015 година.
Етимологија
Номенклатурата е двовалентна форма, со префикс hydr- што се користи за означување на присуството на атоми на водород и суфикс што започнува со -az-, од францизираниот корен azote, што се користи за означување на присуството на азот.
Производители на гас и погони
Најголемата употреба на хидразин е како претходник на средствата за дување. Специфичните соединенија вклучуваат азодикарбонамид и азобизизобутиронитрил, кои произведуваат гас по грам прекурсор. Во сродна апликација, натриум азид, средството за формирање гас во воздушните перничиња, се произведува од хидразин со реакција со натриум нитрит.
Хидразинот исто така се користи како долгорочно складирачко гориво на вселенските возила, како што е мисијата Зора во Церес и Веста, и за намалување на концентрацијата на растворениот кислород во и за контрола на pH на водата што се користи во големите индустриски котли. Борбениот авион Ф-16, Еурофајтер Тајфун ,  Спејс шатлот и шпионскиот авион U-2 користат хидразин за гориво на нивниот систем за итно стартување во случај на застој на моторот.
Претходник на пестициди и фармацевтски производи
Хидразинот е претходник на неколку фармацевтски производи и пестициди. Често овие апликации вклучуваат конверзија на хидразин во хетероциклични прстени како што се пиразоли и пиридазини. Примери на комерцијализирани биоактивни деривати на хидразин вклучуваат цефазолин, ризатриптан, анастрозол, флуконазол, метазахлор, метамитрон, метрибузин, паклобутразол, диклобутразол, пропиконазол, хидразин сулфат, дибеденазоладими, дибеденазоладими.
Соединенијата на хидразин можат да бидат ефективни како активни состојки во мешање или во комбинација со други земјоделски хемикалии како што се инсектициди, митициди, нематициди, фунгициди, антивирусни агенси, привлечни средства, хербициди или регулатори за раст на растенијата.
Мал обем, ниша и истражување
Италијанскиот производител катализатор Acta (хемиска компанија) предложила користење на хидразин како алтернатива на водород во горивни ќелии. Главната придобивка од користењето на хидразин е тоа што може да произведе над 200 mW/cm2 повеќе од слична водородна ќелија без потреба да се користат скапи катализатори од платина. Бидејќи горивото е течно на собна температура, може да се ракува и складира полесно од водород. Со складирање на хидразин во резервоар полн со двојно врзан јаглерод-кислород карбонил, горивото реагира и формира безбедно цврсто тело наречено хидразон. Со испирање на резервоарот со топла вода, се ослободува течниот хидразин хидрат. Хидразинот има поголема електромоторна сила од 1,56 V во споредба со 1,23 V за водород. Хидразинот се распаѓа во ќелијата за да формира азот и водород кои се поврзуваат со кислород, ослободувајќи вода. Хидразинот се користел во горивни ќелии произведени од Allis-Chalmers Corp., вклучително и некои кои обезбедуваа електрична енергија во вселенските сателити во 1960-тите.
Мешавина од 63% хидразин, 32% хидразин нитрат и 5% вода е стандардно погонско гориво за експериментални артилерии со течно погонско гориво. Мешавината на гориво е една од најпредвидливите и најстабилните, со рамен профил на притисок за време на палењето. Погрешните пожари обично се предизвикани од несоодветно палење. Движењето на обвивката по погрешно палење предизвикува голем меур со поголема површина за палење, а поголемата стапка на производство на гас предизвикува многу висок притисок, понекогаш вклучувајќи и катастрофални дефекти на цевката (т.е. експлозии). Од јануари–јуни 1991 година, Армиската истражувачка лабораторија спровела преглед на програмите за рано натоварени пиштоли со течно гориво за можна релевантност со програмата за електротермички хемиски погон.
Воздухопловните сили на Соединетите Американски Држави (USAF) редовно користат H-70, мешавина од 70% хидразин и 30% вода, во операции со користење на борбен авион F-16 фајтинг фалкон и Локид U-2. Единечниот млазен мотор F-16 користи хидразин за напојување на неговата единица за напојување за итни случаи (EPU), која обезбедува итна електрична и хидраулична енергија во случај на гаснење на пламенот на моторот. EPU се активира автоматски или рачно со пилотска контрола, во случај на губење на хидрауличниот притисок или електричната енергија со цел да обезбеди контроли на летот во итни случаи. Единечниот млазен мотор U-2 користи хидразин за напојување на неговиот систем за итно стартување (ESS), кој обезбедува многу сигурен метод за рестартирање на моторот во лет во случај на застој.
Ракетно гориво
Хидразинот се користи како ниско-моќен монопропелант за маневрирање на погоните на вселенските летала и се користел за напојување на помошните единици за напојување (APU) на Спејс шатл. Покрај тоа, ракетните мотори со хидразинско гориво со моно-погон често се користат при терминално спуштање на вселенските летала. Таквите мотори биле користени во програмата на Викинг во 1970-тите, како и на Марс од Феникс (мај 2008), Curiosity (август 2012) и Perseverance (февруари 2021 година).
Мешавина од хидразин и црвена испарувана азотна киселина била користена во Советска вселенска програма каде што бил познат како ѓаволски отров поради неговата опасна природа.
Кај сите хидразински моно-погонски мотори, хидразинот се пренесува преку катализатор како што е иридиум метал поддржан од алуминиум со висока површина (алуминиум оксид), што предизвикува негово распаѓање на амонијак, азотен гас и водороден гас според следните реакции:
Бидејќи хидразинот е цврст под 2 °C, тој не е погоден како ракетно гориво за општа намена за воени цели. Други варијанти на хидразин кои се користат како ракетно гориво се монометилхидразин, CH3NHNH2, исто така познат како MMH (точка на топење -52 °C) и несиметричен диметилхидразин, (CH3)2NNH2, исто така познат како UDMH (точка на топење -57 °C). Овие деривати се користат во двокомпонентни ракетни горива, често заедно со динитроген тетрооксид, N2O4. Мешавина од 50:50 по тежина од хидразин и UDMH се користела во балистичката ракета Титан II и е позната како Aerozine 50. Овие реакции се екстремно егзотермни, и горењето е исто така хиперголично (почнува да гори без никакво надворешно палење).
Постојат тековни напори во воздушната индустрија да се замени хидразин со неговата потенцијална забрана низ Европската унија. Ветувачките алтернативи вклучуваат Комбинации на гориво базирани на азотен оксид, а развојот го водат комерцијалните компании Dawn Aerospace, Impulse Space, и Launcher. Првиот систем базиран на азотен оксид кој некогаш летал во вселената бил од Д-Орбит на нивниот сателитски носач ION Satellite Carrier во 2021 година.
Здравствени ефекти
Потенцијалните начини на изложување на хидразин вклучуваат дермални, окуларни, вдишување и голтање.
Изложеноста на хидразин може да предизвика иритација на кожата/контактен дерматитис и печење, иритација на очите/носот/грлото, гадење/повраќање, отежнато дишење, пулмонален едем, главоболка, вртоглавица, депресија на централниот нервен систем, летаргија, привремено слепило, напади и кома. Изложеноста може да предизвика и оштетување на органите на црниот дроб, бубрезите и централниот нервен систем. Хидразинот е документиран како силен сензибилизирач на кожата со потенцијал за вкрстена сензибилизација на деривати на хидразин по првичната изложеност. Покрај професионалните употреби разгледани погоре, изложеноста на хидразин е исто така можна во мали количини од чад од тутун.
Официјалното американско упатство за хидразин како канцероген е мешано, но генерално постои препознавање на потенцијалните ефекти кои предизвикуваат рак. Националниот институт за безбедност и здравје при работа (NIOSH) го наведува како „потенцијален канцероген за работа“. Националната програма за токсикологија (NTP) открива дека „разумно се очекува да биде канцероген за луѓе“. Американската конференција на владини индустриски хигиеничари (ACGIH) го оценува хидразинот како „А3-потврден животински канцероген со непозната важност за луѓето“. Американската агенција за заштита на животната средина (EPA) го оценува како „Б2 - веројатен канцероген за човечкиот организам врз основа на докази од студии на животни“.
Меѓународната агенција за истражување на ракот (IARC) го оценува хидразинот како „2A — веројатно канцероген за луѓето“ со позитивна поврзаност забележана помеѓу изложеноста на хидразин и ракот на белите дробови. Врз основа на кохортни и пресек студии за професионалната изложеност на хидразин, комисија од Националните академии на науките, инженерството и медицината заклучило дека постои сугестивен доказ за поврзаност помеѓу изложеноста на хидразин и ракот на белите дробови, со недоволни докази за поврзаност со рак на други места. Европската комисија на Научниот комитет за професионална изложеност (ограничувања на професионална изложеност SCOEL) го става хидразинот во канцерогена „група Б - генотоксичен канцероген“. Генотоксичниот механизам што комитетот ги навел наводите за реакцијата на хидразин со ендоген формалдехид и формирање на ДНК-метилирачки агенс.
Во случај на вонредна состојба поврзана со изложеност на хидразин, Националниот институт за безбедност и здравје при работа препорачува веднаш да се отстрани контаминираната облека, да се мие кожата со сапун и вода, а за изложеност на очите да се отстранат контактните леќи и да се исплакнат очите со вода за најмалку 15 минути. Националниот институт исто така им препорачува на сите со потенцијална изложеност на хидразин да побараат медицинска помош што е можно поскоро, во зависност од видот и сериозноста на симптомите. Светската здравствена организација (СЗО) препорачува потенцијалните изложувања да се третираат симптоматски со посебно внимание да се посвети на потенцијалното оштетување на белите дробови и црниот дроб. Минатите случаи на изложеност на хидразин го документирале успехот со третман на Пиридоксин (Витамин Б6).
Граници на професионална изложеност
За персоналот во воздухопловството, Воздухопловните сили на Соединетите Американски Држави користат упатство за изложеност во итни случаи, развиено од Националната академија на науките и Комитетот за токсикологија, кој се користи за нерутинска изложеност на општата јавност и се нарекува Краткорочно упатство за изложеност во итни случаи во јавноста (SPEGL). SPEGL, кој не се однесува на професионалната изложеност, се дефинира како прифатлива максимална концентрација за непредвидени, единечни, краткорочни итни изложувања на пошироката јавност и претставува ретка изложеност во текот на животот на работникот. За хидразин, 1-часовниот SPEGL е 2 ppm, со 24-часовен SPEGL од 0,08 ppm.
Ракување и медицински надзор
Комплетна програма за надзор на хидразин треба да вклучува систематска анализа на биолошки мониторинг, медицински скрининг и информации за морбидитет/морталитет. Центарот за контрола и превенција на болести препорачува да се обезбедат резимеа за надзор и едукација за надзорниците и работниците. Пред поставување и периодични медицински скрининг треба да се спроведуваат со специфичен фокус на потенцијалните ефекти на хидразин врз функционирањето на очите, кожата, црниот дроб, бубрезите, хематопоетскиот, нервниот и респираторниот систем.
Вообичаените контроли што се користат за хидразин вклучуваат затворање на процесот, локална издувна вентилација и лична заштитна опрема (PPE), отпорни очила, штит за лице и во некои случаи респиратор. Употребата на респиратори за ракување со хидразин треба да биде последно средство како метод за контрола на изложеноста на работниците. Во случаите кога се потребни респиратори, треба да се имплементира правилен избор на респиратор и целосна програма за заштита на респираторниот систем во согласност со упатствата на Управата за безбедност и здравје при работа.
Молекуларна структура
Хидразинот има формула NH2NH2, или појасно H2N\sNH2, со две амински групи NH2 поврзани со една врска помеѓу двата азота. Секоја подединица N\sNH2 е пирамидална. Растојанието на единечна врска N–N е 1,45 Å (145 pm) ротациона бариера е двојно поголема од етан. Овие структурни својства наликуваат на оние на гасовитиот водороден пероксид, кој прифаќа „искривена“ антиклинална конформација, а исто така доживува силна ротациона бариера.
Синтеза и производство
Развиени се различни правци. Клучниот чекор е создавањето на единечната врска N–N. Многуте правци можат да се поделат на оние кои користат хлор оксиданти (и создаваат сол) и оние што не користат.
Оксидација на амонијак преку оксазиридини од пероксид
Хидразинот може да се синтетизира од амонијак и водороден пероксид со кетонски катализатор, во постапка наречена Пероксиден процес. Следи нето реакцијата : The net reaction follows:
Добиениот азин се хидролизира за да се добие хидразин и да се регенерира кетонот, метил етил кетон:
За разлика од повеќето други процеси, овој пристап не произведува сол како нуспроизвод.
Оксидации базирани на хлор
Олинорашигов процес, првпат објавен во 1907 година, произведува хидразин од натриум хипохлорит (активна состојка во многу белило) и амонијак без употреба на кетонски катализатор. Овој метод се потпира на реакцијата на монохлорамин со амонијак за да се создаде N-N единечна врска, како и хидроген хлорид нуспроизвод:
Поврзано со процесот Рашиг, уреата може да се оксидира наместо амонијак. Повторно натриум хипохлорит служи како оксиданс. Нето реакцијата е прикажана:
Процесот генерира значајни нуспроизводи и главно се практикува во Азија.
Процесот на Баер кетазин е претходник на процесот на пероксид. Тој користи натриум хипохлорит како оксиданс наместо водород пероксид. Како и сите правци базирани на хипохлорит, овој метод произведува еквивалент на сол за секој еквивалент на хидразин.
Киселинско-базно однесување
Хидразин формира монохидрат N2H4*H2O кој е погуст (1,032 g/cm3) од безводен облик N2H4 (1,021 g/cm3). Хидразинот има основни (алкали) хемиски својства споредливи со оние на амонијак:
(за амонијак Kb = 1,78 × 10−5)
Тешко е да се дипротонира:
Редоксови реакции
Идеално, согорувањето на хидразин во кислород произведува азот и вода:
Вишокот на кислород дава оксиди на азот, вклучувајќи азот моноксид и азот диоксид:
Топлината на согорување на хидразин во кислород (воздух) е 19,41 MJ/kg (8345 BTU/lb).
Хидразинот е удобен редуктор бидејќи нуспроизводите се типично азотен гас и вода. Ова својство го прави корисен како антиоксиданс, кислороден чистач и инхибитор на корозија во котлите за вода и системите за греење. Исто така се користи за редуцирање на металните соли и оксиди до чистите метали никел и плутониум екстракција од отпад од јадрен реактор. Некои фотографски процеси во боја користат и слаб раствор на хидразин како средство за стабилизирање. Хидразинот е најчестиот и најефикасен редукционен агенс што се користи за претворање на графен оксид (GO) во редуциран графен оксид (rGO) преку хидротермална обработка.
Хидразиниумови соли
Хидразинот може да се протонизира за да формира различни цврсти соли на хидразиниум катјонот [N2H5]+, со третман со минерални киселини. Вообичаена сол е хидразиниум хидрогенсулфат, [N2H5]+[HSO4]-. Хидразиниум хидрогенсулфат бил испитуван како третман на кахексија индуцирана од рак, но се покажал како неефективен.
Двојната протонација дава [N2H6](2+), од кој се познати различни соли.
Органска хемија
Хидразините се дел од многу органски синтези, често оние од практично значење во фармацевтските, како и во текстилните бои и во фотографијата.
Хидразинот се користи во Волф-Кишнерова редукција, реакција која ја трансформира карбонилната група на кетон во метиленски мост (или алдехид во метил група) преку посредник. Производството на високо стабилниот динитроген од дериватот на хидразин помага да се поттикне реакцијата.
Бидејќи е бифункционален, со два амини, хидразинот е клучен градежен блок за подготовка на многу хетероциклични соединенија преку кондензација со опсег на дифункционални електрофили. Со 2,4-пентанедион, тој се кондензира давајжи го 3,5-диметилпиразол.
Бидејќи е добар нуклеофил, N2H4 може да ги нападне сулфонил халидите и ацилхалидите.
Хидразин се користи за расцепување на N-алкилирани деривати на фталимиди. Оваа реакција овозможува фталимидниот анјон да се користи како амин прекурсор во Синтезата на Габриел.
Формирање хидразон
Илустративно за кондензацијата на хидразин со едноставен карбонил е неговата реакција со пропанон за да се добие диизопропилиден хидразин (ацетон азин). Вториот реагира понатаму со хидразин за да го добие хидразонот:
Пропанон азинот е посредник во Атофина-ПЦУК процес. Директната цел на хидразините со алкилхалиди во присуство на база дава алкил-супституирани хидразини, но реакцијата е типично неефикасна поради лошата контрола на нивото на супституција (исто како и кај обичните амини). Редукцијата до хидразини претставува чист начин за производство на 1,1-диалкилирани хидразини.
Во поврзаната реакција, 2-цијанопиридините реагираат со хидразин формирајќи амид хидразиди, кои може да се конвертираат со помош на 1,2-дикетони во триазин.
Биохемија
Хидразинот е посредник во процесот на анаеробна оксидација на амонијак. Се произведува и бактеријата на отворен океан anammox (Brocadia anammoxidans).
Лажниот морел произведува отров гиромитрин кој е органски дериват на хидразин кој се претвора во монометилхидразин со метаболички процеси. Дури и најпопуларната печурка Agaricus bisporus произведува органски деривати на хидразин, вклучувајќи агаритин, дериват на хидразин на амино киселина и гиромитрин.
Историја
Името „хидразин“ го измислил Емил Фишер во 1875 година; тој се обидувал да произведе органски соединенија кои се состоеле од моно-супституиран хидразин. До 1887 година, Теодор Куртиус произвел хидразин сулфат со третирање на органски диазиди со разредена сулфурна киселина; сепак, тој не можеше да добие чист хидразин, и покрај повторените напори. Чистиот безводен хидразин првпат бил подготвен од холандскиот хемичар Лобри де Брујн во 1895 година
Бенделебен
Бенделебен (Bendeleben) — село и поранешна во округот Кифхојзер, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2012 е дел од општината Кифхојзерланд.
Жирафа
Жирафа е животно кое потекнува од Африка и е највисокото животно со најдолг врат.
Со просечна маса од 1190 кг., жирафата е најголемиот жив преживар.
Од сите цицачи, жирафата има најмалку потреба од сон - во просек помалку од 2 часа во деноноќие.
Должината на јазикот на просечна жирафа е околу 45 см. Со помош на јазикот, жирафата може потполно да го исчисти своето лице од инсекти како и да влече помали гранки од растенијата со кои се храни.
Срцето на просечна жирафа има проток од 60 литри во минута, тежи 12 кг., и создава притисок околу 3 пати повисок од крвниот притисок на човек, со цел крвта да може да достигне доволна циркулација во најоддалечените делови, посебно мозокот на жирафата. Крвните садови во вратот на жирафата имаат посебни залистоци кои спречуваат притисокот на крвта во главата да минува низ нагли промени кога животното нагло ја спушта или крева главата.
И машките и женските жирафи имаат рогови.
Сопоќани
Манастир Сопочани (Манастир Сопоћани / Manastir Sopoćani) — манастир кој бил изграден како донација на кралот Стефан Урош I во периодот од 1259 до 1270 година. Манастирот се наоѓа во близина на изворот на реката Рашка во регионот на Рас, центарот на српската средновековна држава. Манастирот е вклучен во списокот на светско наследство од 1979 година заедно со Стари Рас. Манастирот се наоѓа на 15 км западно од градот Нови Пазар.
Историја
Архиепископот Сава II, кој станал поглавар на Српската православна црква во 1263 година, е претставен во архиепископската поворка во делот на олтарот. Фреските на Сопочани некои познавачи на српската средновековна уметност ги сметаат за најубави во тој период. На западниот ѕид од наосот е позната фреска на Успението на Богородица.
Во 16 век монасите морале привремено да го напуштат манастирот во неколку наврати поради османлиската закана. Конечно, за време на еден од нападите во 1689 година, Турците го запалиле манастирот и го однеле оловото од покривот на црквата. Братството побегнало со некои важни мошти на Косово - но не се вратило во Сопочани; така местото останало напуштено повеќе од двесте години, до 20 век. Црквата полека се распаѓала: нејзините сводови паднале заедно со неговата купола, а остатоците од околните згради биле покриени со урнатини и земја.
Конечно, во текот на 20 век, манастирот бил обновен и денес е населен од просперитетно братство на посветени монаси. Факт е дека повеќето од фреските сè уште блескаат со сјајна убавина - преживеале повеќе од два века екстремна изложеност на елементите.
Сопочани е прогласен за споменик на културата од исклучително значење во 1979 година, а е заштитен од Република Србија.
Историја на уметност и влијание
Уметноста во Сопочани периодично се спроведувала низ годините по нејзиното завршување во 1260 година. Предметите на уметноста вклучуваат христијански светци, национални светци, како и епископски и илуминативни наративи на христијанството. Овие наративи следат редослед на раскажување од лево кон десно, што треба да се гледа во одреден редослед за да се разберат. Класичниот уметнички стил на црквата е во голема мера под влијание на доцната византиска уметност, како што е базиликата Сан Витале и другите византиски цркви. Некои од фреските во црквата се пример за транзиција на византиските уметнички периоди, од Комненски во Палеолошки, бидејќи многу слики биле завршени помеѓу 1263 и 1268 година. Успението, со своите прекрасни композиции и монументални фигури, е пример за ова. Периодот по иконоборството довел до оживување на овие уметнички стилови напредувајќи во 13 век, во времето на изградбата на манастирот. Други мотиви што се гледаат во црквата (како што се водните птици и употребата на специфични лотоси) се индикативни за влијанија од раната византиска уметност кои датираат од ерата на Јустинијан I, иако овие влијанија се помалку истакнати во црквата.
Имплементацијата на оваа уметност може да се подели на неколку различни периоди. Во 1263–1268 година, биле создадени различни слики, вклучувајќи ги и оние на синовите на Стефан Урош I, Драгутин и Милутин. Во 1331–1346 година, за време на владеењето на кралот Стефан Душан, црквата се проширила и добила одлики на катедрала, проширувајќи ја уметноста и украсите на црквата. Во 1335–1371 година, се претпоставува дека фрескоживописот на црквата бил завршен, за што сведочат стиловите на сликање видени во други блиски цркви. Во 1370–1375 година, во црквата е забележан првиот пример на пребојување, а копирањето на сопочанските дела го создало сопочанскиот стил кој се проширил и влијаел на другите црковни слики. И на почетокот на 20 век, уметноста на Сопочани послужила како инспирација за современите српски уметници.
Уметничка реконструкција
Во 1689 година, различни фактори придонеле за широко распространета штета со која се соочила црквата. Војната со Турците Османлии довела до сквернавење на манастирот. Покрај тоа, лошото време и продолжената изложеност на сонце довеле до оштетување на голем дел од уметноста. Имало два периода во почетокот на 20 век (1925-1929 и 1949-1958) во кои започнале кампањи за реконструкција во голем обем на манастирот. Имено, бојата и јасноста на сликите биле обновени, но голем дел од контурите со златни листови остануваат тешко да се забележат на фреските на црквата.
Слики
Фреските во Сопочани се насликани во сличен стил како оној на византиските уметници, но потеклото на самите уметници останува непознато. Стилот се состоел од поставување гипс, дизајнирање со јаглен, нанесување во различни слоеви и слично. Сепак, постоеле и исклучоци од овој метод, како што е случајот со Успението, кое било насликано преку видливи линии. Успението е уште еден пример на доцно-комненовата фреска, која се одликува со употреба на раскошен наративен линеарен стил. Некои од поистакнатите фрески во црквата имале тесери со златни лимови нанесени во нивните контури, одлука што ја донел Стефан Урош I за да обезбеди поголемо чувство за визуелна величина.
Иконографија
Се создала побарувачка за преносливи икони поради византиското влијание и воведувањето иконостас во црквите. Иконите во Сопочани во голема мера претставуваат матријархална идеологија, прикажувајќи го животот и смртта на Дева Марија, меѓу другите. Во портретите на овие икони се вградени техники и симболика од византискиот и од претходниот римски стил, што ја нагласува поставеноста на главата, како и машките и женските квалитети на рацете. На пример, левата рака често се смета за женска, држејќи книги или свети списи. Десната рака би се сметала за машка, која држи меч, крст или копје. Овие квалитети можат да се видат во иконите на мачениците, светителите, апостолот и евангелистот во Сопочани. Приказот на фигурите во овие икони се случувал со развојот на натурализмот во сликарството, пронајден во други византиски икони и мозаици, како што е Дејзсот во Света Софија.
Во популарната култура
Сопочани, две епизоди од документарниот серијал „Сведоци на времињата“ произведен од радиодифузниот сервис РТБ во 1999-2000 година е создаден од Петар Савковиќ, во режија на Стеван Станиќ и Радослав Московловиќ, музиката ја компонирал Зоран Христиќ.
Бајан-Ондор, Оворхангај
Бајан-Ондор (Баян-Өндөр) е област во Монголија во покраината Оворхангај.
Алберт Лорцинг
Густав Алберт Лорцинг (германски: Gustav Albert Lortzing, Берлин, 23 октомври 1801 - Берлин, 21 јануари 1851 ) бил германски композитор.
Кариера
Првично бил оперски пејач (тенор), но потоа акапела во Лајпциг, Виена и Берлин. Изградил еден вид на германска комична опера (Спиелопер), врз основа на германската "" и француската комична опера. Тој го составил најголемиот дел од 13те опери на неговото либрето, и тие биле популарни благодарение на нивниот талент, едноставност и национална насока. Многу од нив сè уште се работи на германскиот оперската сцена.
Ротероде
Ротероде (Rotterode) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Штајнбах-Халенберг.
Варакљани (општина)
Варакљани (Varakļānu novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Космос-2354
Космос-2354 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 15 јуни 1998 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 225 килограми. Космос-2354 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 117,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1872 км, а најмалото на 1306.
Адријано Малори
Адријано Малори (Adriano Malori; р. во ) — поранешен италијански професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2010-2017.
Кариера
Тој бил последен возач на Тур де Франс 2010, завршувајќи скоро четири и пол часови зад победникот Енди Шлек.
Возејќи за екипата од август 2009, Малори ја напуштил екипата на крајот на сезоната 2013 и му се приклучил на. Го освоил завршниот поединечен хронометар на Вуелта а Еспања 2014.
На 23 јануари 2016 година, на Тур де Сан Луис, Малори доживеал тежок пад предводејќи ја групата. Неговото предно тркало зафатило во пукнатина на патот и прелетал преку неговиот велосипед, паѓајќи на глава. Бил ставен во вештачка кома. Три дена подоцна бил преместен во специјална клиника во Буенос Аирес. Извештаите наведувале дека докторите пронашле дека повредата на главата не била последица, туку причина за падот, наведувајќи можна аневризма. Меѓутоа, екипата ги демантирала тие извештаи, велејќи дека оштетувањето на патот биле причина за падот. Во август, Малори објавил дека ќе се врати на трките следниот месец на ГП Квебек и Монтреал.
Малори го најавил своето повлекување од професионалниот велосипедизам на 10 јули 2017 година поради повреда.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Наоки Сома
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 1998.
Анфилд
Анфилд (англиски: Anfield) — фудбалски стадион во Анфилд, Ливерпул, Англија кој има сместивост за седење од 54.074 места, што го прави шести по големина фудбалски стадион во Англија. Тоа е дом на Ливерпул од нивното формирање во 1892. Тоа беше првично домот на ФК Евертон 1884-1891, пред да се пресели во Гудисон Парк по спорот со претседателот на клубот.
Стадионот има четири терени: на Спион Коп, главен терен, вековниот терен и Енфилд Роуд. Рекордот на посетеноста беше поставен на натпреварот помеѓу Ливерпул и Вулверхемптон во 1952 година, каде што присуствуваа 61.905, гледачи Земјата на стадионот била  претворена во во седишта на стадионот во 1994 година, како резултат на Тејлоровиот извештај кои во голема мера ја намали сместивоста на стадионот.
Две порти кон земјата се именувани по поранешни менаџери на Ливерпул: Бил Шенкли и Боб Пејсли. Статуа на Шенкли се наоѓа надвор од стадионот. Земјата е претворена на| 2 | кимолометри| километри | }} од железничката станица Ливерпул. Тоа беше предложено во 2002 година да се замени стадионот со нов [стадион [Стенли Парк | Стенли Парк]] во непосредна близина, но по преземањето на ФК Ливерпул од страна на Fenway Sports Group во 2010 година беше јасно дека тоа нема да се случи.
Конструкција за продолжување на главениот терен започна на 8 декември 2014. Оваа екстензија ја зголеми сместивоста на стадионот на 54.074, што го направи еден од најголемите стадиони со седишта еден во европскиот фудбал. Постојат идни планови за проширување на Енфилд кон патот за мирување кој ќе донесе поголема големина на стадионот на околу 59.000 места за седење.
Руско-украински односи
Денеска, дипломатските или билатералните односи меѓу Украина и Русија се прекинати. Двете земји се во де факто во воена состојба од 24 февруари 2022 година, иако Русија ги нападнала регионите на Крим и Донбас во Украина во февруари 2014 година. По украинската Револуција на достоинството во 2014 година, украинскиот полуостров Крим бил окупиран од необележани руски сили, а подоцна илегално припоен од Русија, додека проруските сепаратисти истовремено ја вклучиле украинската војска во вооружен конфликт за контрола над источна Украина; овие настани го означиле почетокот на Руско-украинската војна. Во големата ескалација на конфликтот на 24 февруари 2022 година, Русија започнала целосна инвазија на украинското копно преку широк фронт, што предизвикало Украина да ги прекине сите формални дипломатски врски со Русија.
По распадот на Советскиот Сојуз во 1991 година, билатералните односи на земјите-наследнички поминале низ периоди на врски, тензии и целосно непријателство. Во раните 1990-ти, во политиката на Украина доминирале аспирациите да се обезбеди нејзиниот суверенитет и независност, проследена со надворешна политика која ја балансирала соработката со Европската унија (ЕУ), Русија и другите моќни политики.
Односите меѓу двете земји станале непријателски по Украинската револуција во 2014 година, која била проследена со руската анексија на Крим од Украина, и војната во Донбас, во која Русија ги поддржала сепаратистичките борци на Народна Република Доњецк и Народна Република Луганск. Во судирите загинале повеќе од 13.000 луѓе до почетокот на 2020 година и придонеле за воведување на санкции од Западот кон Русија. Била раскинати бројни билатерални договори и биле прекинати економските врски.
Во текот на 2021 и 2022 година, руското воено засилување на границата со Украина ги ескалирало тензиите меѓу двете земји и ги заострило нивните билатерални односи, што на крајот довело до тоа Русија да иницира целосна инвазија на земјата. Украина ги прекинала дипломатските односи со Москва како одговор на руската инвазија на Украина во 2022 година. Улиците со имиња на руски личности и споменици кои го симболизираат руското и украинското пријателство биле отстранети од различни локации низ Украина. Во март 2023 година, украинскиот парламент ја забранил топонимијата со имиња поврзани со Русија.
Киевска Русија
И Русија и Украина тврдат дека се наследници на Киевска Русија, држава која ги обединила повеќето источнословенски и некои фински племиња и го усвоила византиското православие во деветтиот до единаесеттиот век. Според старите руски хроники, Киев, главниот град на модерна Украина, бил прогласен за мајка на градовите во Русија, бидејќи бил главен град на моќната доцносредновековна држава Русија.