cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џерманвингс
Историја
Авиокомпанијата беше основана во 1997 година, како "Eurowings Flug GMBH", и беше преименувана во Џерманвингс на 27 октомври 2002 година. Авиокомпанијата е во целосна сопственост на Eurowings, која пак е целосно контролирана од Луфтханза, која има и 49% удел во управувачкиот пакет на компанијата. Главни соперници на авиокомпанијата се останатите Европски ниско буџетни авиокомпании како: Ryanair и easyJet, како и TUIfly. Авиокомпанијата се шири со огромна брзина и продолжува да додава нови одредишта.
Одредишта
Погледни опширно: Одредишта на Џерманвингс.
Флота
Флотата на Џерманвингс се состои од еден единствен тип на авиони:
Погледни исто така
Аеродром Келн/Бон
Аеродром Берлин Шонефелд
Аеродром Хамбург
Аеродром Штутгарт
Луфтханза
NGC 2425
NGC 2425 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 8 март 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2425 е од видот III2p. NGC 2425 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 38 м 17,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 14° 52' 40".
Други поделби
Проучување на NGC 2425 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 274; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5409. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1521.
Вилијам Леви
Вилијам Леви (William Levy) е кубански глумец и поранешен модел.
Ран живот
Леви е роден на година во Хавана, Куба. Како најстар од трите деца, заедно со семејството емигрира во Мајами кога имал 14 години.
Џимиринки
Џимиринки, пршки или клиси — тип на јадење, добиени од свинско месо (сланина).
Постапката за да се добие џимиринка е да во метален лонец се пржат сланина и мрсно месо. При подготовката се добива маст, а ситни парчиња од месо се пржат и се сушат.
Џимиринките се чуват суви и се сервираат самостојни како пред јадење или служат како додаток во некои јадења (на пример качамак).
Душан Трпковски - Ринго
Душан Трпковски (роден во, ) - македонски рок, поп и џез музичар, член на групата „Резервоар“, и еден од основачите на групата „Меморија“.
Џимиринки
Во Ваљево се прават специјални џимиринки.
Душан Трпковски - Ринго
Ринго своевремено е член и основач на на групата Меморија заедно со Петар Георгиевски - Камиказа. Има членувано во други познати групи во Македонија и Германија.
Gypsy Eyes
71-ва година, Ринго (гитара) заедно со Бобан (бас и вокал) и Рамче (тапани) ја основаат групата Gypsy Eyes.
Резервоар
Во бендот Резервоар членуваат: Ринго (гитара), Петар Георгиевски - Камиказа (бас), Цвиц (тапани), Иван Лепчевски - Гале (гитара), Орша (вокал).
Реката Хелге
Реката Хелге е река која тече низ Смоланд и Сканија во јужна Шведска. Текот на реката ја води низ Кристијанштад и излегува до Ханобуктен во Балтичкото Море.
Во јужните делови има големи мочуришни предели со богат птичји свет. Биосферниот резерват на водното царство Кристијанштад се наоѓа во близина на Кристијанштад. Во сливното подрачје има 14 големи езера и 16 водотеци означени како од национална или регионална вредност. Има и 64 области на Натура 2000, од кои 14 се основани поради нивните високи природни вредности во водата.
Одредишта на Germanwings
Заклучно со јануари 2008, Germanwings лета на овие одредишта:
Список на државни водачи во 1081 година
Ова е список на државни водачи во 081 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Уметничко лизгање на Зимските олимписки игри 2010 - мажи
Поединечните натпревари во машка конкуренција во уметничко лизгање на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 16 и 18 февруари.
На 16 февруари, со почеток во 16:15 по месно време (UTC-8) се одржа кратката програма, а на 18 февруари, со почеток во 16:45 слободната програма.
Во слободната програма, учество обезбедија најдобрите 24 лизгачи од кратката програма.
На натпреварите учествуваа 30 лизгачи од 20 земји, меѓу кои златниот медал го освои Еван Лајсачек од САД.
Алберто Аквилани
Алберто Аквилани (италијански: Alberto Aquilani, роден на во Рим) — поранешен италијански фудбалер кој за последно настапувал за шпанскиот клуб ФК Лас Палмас.
Во 2009 година, Аквилани потпишал за англискиот премиерлигаш Ливерпул за сума од 20.000.000 евра. По една сезона помината во Ливерпул, бил даден на позајмица во Јувентус во 2010 година, а во сезоната 2011-2012 бил даден повторно на позајмица во Милан.
Аквилани бил член на сите младешки репрезентации на Италија. За првиот тим дебитирал во 2006 година против Турција.
Сценарист
Сценаристи се луѓе кои ги пишуваат сцеанаријата од кои филмовите и телевизиските серии се направени.
Има многу сценаристи кои пишуваат сценарија самостално без да бидат платени или тие сценарија да бидат порачани од некого. Откако ќе бидат завршени тие се издаваат и ако некој режисер сака да ги купи може да ги купи и да си направи филм од нив. Ваквиот вид на сценарија и сценаристи е многу чест.
NGC 4645
NGC 4645 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4645 се споменува и како ESO 322-66, MCG -7-26-37, DCL 168.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4645 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4645 има привидни димензии од 2,2' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 44 м 9,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -41° 44' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 52°.
Други поделби
Проучување на NGC 4645 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42879. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7779. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Барит
Членови на баритната гупа на минерали се:
Барит
Баритот може да биде безбојен или бел, а може да се најде и во зелена и жолта нијанса. Составен е од бариум сулфат BaSO4. Спаѓа во класата на сулфати, а во групата на барити.
Име и својства
Баритот своето име го добил од грчкиот збор „barys“ што значи тежок и густ. Хемискиот барит претставува сулфат на бариум — BaSO4, и истиот е инертен и нерастворлив. Чистиот барит е бел или безбоен по боја, но може да го обои минералот и во жолтеникави, зеленикави, синкави нијанси. Тој е мек 3-3,5 по Мосовата скала, не може да се изгребе со нокт, но не значи дека не може да се изгребе и со некој друг предмет
Кристална структура
Баритот може да се јави во три форми: нормални кристали, агрегатни кристали и во некристални форми. Баритните кристали се големи и сјајни. Најголем баритен кристал е пронајден со тежина од 45,5 кг.
Нормални кристали
Баритните кристали најчесто се плочести иако се срекаваат и кристали во лушпеста форма и со иглично обликувани врвови. Ромбично холоедриски кристализираат, имат остри иглести облици и мали призматични облици кои формираат аглести испакнувања на секоја страна. Надворешниот изглед им е сличен како кај дијамантот (сл. bр 2). Баритните кристали често се јавуваат во вид на цик-цак примероци и е резултат на рамнината на слабост кои се наогаат внатре во кристалната структура. Поради мекоста, неоштетените кристали се многу тешки за обработка, и може да биде несоодветен за јувелирска употреба
Генетско оформување
Некои баритни наогалишта се оформиле на тој начин што хидротермалните флуиди кои извирале од морското дно преципитирале барит. Со оддалечувањето на изворот и со мешањето на морската вода-хидротермалниот флуид претрпел промени и сето тоа имало влијание на составот на хемиските седименти. Други се оформени со ерозија на хемиски седименти или од полузацврстени глини кои содржат барит.
Период на минерализација
Баритните наоѓалишта се среќаваат кај карпи настанати од Архаик до Мезозоик, но повеќе во оние од среден доцен Палеозоик. Баритните наогалишта може да достигнат дебелина од неколку метри па до повеќе од 50 метри, а страничното простирање може да биде повеќе квадратни километри. Како приджувани минерали на баритот се јавуваат повеќе и тоа: халкопирит, пирит, цинк, сребро, железо, никел свалерит кварц и други. Поважни типови на карпи што содржат барит се: карбонати и силикатни шкрилци, аргилити, доломити и варовници.
Најголем дел од баритот од слоевити седиментни карпи се формирале кога баритот се сталожил на океанското морско дно, а кај некои ги има кои се исталожиле од топлите подземни води. Има многу баритни наоѓалишта но некои се исплатливи а некои не. Како експлоататори на барит се: Кина, Индија, Романија и Велика Британија.
Баритот е чест минерал, тој е безбоен но може да биде зонски обоен со светлокафеави срцевини. Како придружни минерали можат да се најдат пирит, хематит и други.
Економски фактори
Потребите на технолошкиот развој е битен дел за баритот што се појавува на пазрот да се добива како спореден производ од ископувањето на металите. Во последно време на баритатите без сулфиди им се дава предност од страна на производителите. Транспортните трошоци и содржината на земно- алакалните метали растворливи во вода и сулфиди се важни фактори за употреба на барит при дупчењето на гас и нафта.
Миле Исаковиќ
Миле Исаковиќ (роден на 17 јануари 1958 година) е српски ракометен тренер и поранешен играч кој се натпреварувал за Југославија на Летните олимписки игри 1980 и на Летните олимписки игри 1984 година.
Меѓународна кариера
На меѓународно ниво, Исаковиќ ја претставувал Југославија повеќе од една деценија. Тој бил активен член на тимот кој го освоил златниот медал на Летните олимписки игри 1984 година. Потоа, Исаковиќ и помогнал на Југославија да го освои златниот медал на Светското првенство во 1986 година.
Тренерска кариера
Во 1991 година Исаковиќ ја започна својата тренерска кариера во францускиот клуб ОМ Витролес. Тој го предводеше тимот до победа во Купот на победниците на куповите во 1993 година. Подоцна, Исаковиќ беше главен тренер на австрискиот женски тим Хипо Нидеростеррајх (2004–05) и италијанскиот машки тим Секија (2005–06). Тој следните две сезони ги помина на чело на неговиот поранешен клуб УС Кретеј.
IC 978
IC 978 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 978 се споменува и како ESO 474-44, MCG -4-3-32, AM 0053-242, IRAS 00531-2425.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 978 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 978 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 55 м 34,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -24° 9' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на IC 978 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3287.
Користена литература
Hemisphere""; also, Karachentseva, V.E., ""A Catalog of Isolated Galaxies."" Astrofiz. Issled. Izv. Spetz. Astrofiz., 7, 3, 1972, and 8, 3, 1973. (0,4) (Catalogs)
Минимизација на кола за Булови функции
Во Буловата алгебра, минимизацијата на кола е проблем на добивање на најмалото логичко коло (Булова формула) кое претставува дадена Булова функција или таблица на вистинитост. Долго време се претпоставувало дека проблемот на неограничена минимализација на коло е \Sigma_2^P-комплетно,резултат кој конечно бил докажан во 2008 година, но постојат ефективни методи, како што се Карноовите мапи и Квин-Меккласки алгоритмот кои го олеснуваат процесот.
Цел
Проблемот со сложеното коло (односно коло со многу елементи, како што се логичките порти) е тоа што секој елемент зазема физички простор за неговото спроведување, како и тоа што се трошат многу време и пари за негово создавање. Миниизацијата на колото може да биде една форма на логичка оптимизација која се користи за да се намали областа на комплексна логика во интегрираните кола.
Пример
Иако постојат многу начини да се минимализира (намали) колото, овој е пример кој ја минимализира (или поедноставува) Буловата функција. Треба да се забележи дека Буловата функција, извршена со помош на колото е директно поврзана со алгебарскиот израз од кој се имплементира. функцијата. Да го разгледаме колото кое се користи за да се претстави .Очигледно е дека тука се употребени две негации, две конјункции и дисјункција. Тоа значи дека за да се изгради колото потребни се два инвертора, две И порти и ИЛИ порта.
Колото може да се поедностави со примена на логички идентитети или со помош на интуиција. Поради тоа што примерот укажува дека А е точно кога Б е неточно или обратно, може да заклучиме дека тоа едноставно значи дека  A \neq B. Во однос на логичките врати, нееднаквоста едноставно значи ИКСИЛИ порта(исклучиво ИЛИ). Според тоа, .Двете кола дадени подолу се еквивалентни:
Дополнително може да ја проверите точноста на резултатот со користење на таблица на вистинитост.
Маргарета Кристина Обергсон
Маргарета Кристина Обергсон (Margaretha Christina Åbergsson ? - 1810) - шведска балерина.
Биографија
Во 1785 година, Маргарета студирала танц во Стокхолм во Кралската опера кај познатата италијанска балерина Џована Баси и дебитирала како соло танчерка во 1790 година. Пет години подоцна, во 1795 година, таа била втора танчерка, а во 1804 година станала прима-балерина. Во 1893 година се омажила за актерот Густав Обергсон и во овој брак таа имала неколку деца.
Во 1806-1810 година. имало пауза во работата на Маргарета во шведскиот театар, кој го затворил кралот Густав IV Адолф. Театарските критичари ја припишуваат Маргарета Обергсон во елитата на Кралскиот шведски балет 1790-1810 година. Таа се сметала за извонредна актерка. Одликите на Маргарет не биле совршени, туку грациозни со нејзината младешка бодрост.
Маргарета починала во 1810 година, наводно „од долга болка во градите“.
Варовник
Варовник — седиментна карпа составена претежно од калцит и арагонит, кои претставуваат различни кристални облици на калциум карбонат (CaCO3). Често варовниците се составени од парченца тврд материјал морски организми како корали и дупконосци.
Фризак (амт)
Фризак (Friesack) — општинска заедница во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Фризак.
Варовник
Овој вид на карпи сочинува 10% од седиментните карпи на светот. Растворливоста на варовникот во вода и благи кисели раствори доведува до образување на карстни предели, каде водата ги раствора варовничките карпи во период од илјадници до милиони години. Многу од пештерите во светот се наоѓаат во варовнички средини.
Фризак (амт)
Општинската заедница Фризак се состои од следниве општини:
Варовник
Варовникот има разни намени: како градежен материјал, во изградбата на патишта, како бел пигмент или пополнувач во производи (паста за заби или бои) и како хемиска суровина.
Во Македонија, варовникот e најзастапен на Жеден, Сува Планина, Караџица и Галичица, а најмногу се експлоатира во Бањани, Говрлево и Краста.
Опис
Некои видови варовници воопшто не се состојат од зрнца, туку настануваат исклучиво со хемиско таложење на калцит или арагонит. Вторичниот калцит може да се наслои со презаситени подземни води што таложат материјал во пештерите. Со ова се создаваат пештерски образби како сталактити и сталагмити. Калцитот може да биде и во облик на оолитски варовник, што се распознава по округлите зрнца.
Главен извор на калцит кај варовникот се морските организми. Некои од нив создаваат карпести гребени што ги надоградуваат со секое поколение. На длабочина под 3.000 метри, притисокот на водата и температурата предизвикуваат значајно поголемо растворање на калцитот, што значи дека варовникот не се создава на поголеми длабочини. Варовникот може да настане како со езерско, така и со испарно наслојување.
Скијање на даска на Зимските олимписки игри 2010 - полуцевка за жени
Натпреварите во дисциплината полуцевка во скијање на даска во женска конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 18 февруари. Со почеток во 12:15 и 16:00 по месно време (UTC-8) се одржаа квалификациите, а со почеток во 18:00 се одржа финалето.
Список на државни водачи во 919 година
Ова е список на државни водачи во 19 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Франкфуртски саем на книгата
Саемот на книгата во Франкфурт е меѓународен саем на книгата што се одржува секоја година во октомври на просторот на Франкфуртскиот саем. Основан e во 1949 година од страна на Берзанското здружение на германски продавачи на книги. Од 1976 година саемот дава регионални и тематски приоритети; од 1988 година секоја година се истакнува литературата и културата на земјата домаќин. За време на саемот на книгата се доделуваат Германската книжевна награда, Наградата за мир на германските продавачи на книги , Награда за германска литература за млади и многу други награди во областа на книжевноста.
Историја
Саемот на книгата во Франкфурт на Мајна има традиција повеќе од 500 години, постои уште од раниот современ период, откако Јоханес Гутенберг во Мајнц, на само неколку километри од Франкфурт, го револуционизираше печатењето на книги, а книжните печатачи Јоханес Фуст, Питер Шефер и Конрад Хенкис го претворија Саемот во Франкфурт во центар на ракописната и издавачката трговија.
До крајот на 17 век Франкфурт на Мајна остана централен европски книжевен саем. Меѓутоа, политичките и културните превирања што произлегоа од реформацијата сѐ повеќе го погодија бизнисот. Цензурата на Имперската комисија за книги, која се сметаше за главен католик на реформацијата на противниците, се покажа катастрофална. Франкфурт на крајот беше симнат од Саемот на книгата во Лајпциг во времето на просветителството во својата улога. Не беше до два века подоцна, саемот на книгата во Франкфурт беше оживеан како резултат на поделбата на Германија: 205 германски изложувачи се собраа од 18 до 23. Септември 1949 година во Франкфурт Полскирче за првиот саем на книгата во повоениот период. Сепак, само неколку години подоцна, странските изложувачи го сочинуваа мнозинството; Саемот на книгата во Франкфурт стана првиот вистински меѓународен настан од ваков вид.
Бројни награди ќе бидат доделени за време на Саемот на книгата во Франкфурт. Наградата за мир на германската книжевна трговија е најмногу политички значајна. Покрај тоа, постојат многу повеќе награди индустрија, некои посериозен карактер, како што се германската младинска наградата за литература или наградата на getAbstract Книга за деловни книги, некои помалку сериозна природа, како што во 1979 година доделена Дијаграм награда за повеќето невообичаени англиски јазик Наслов на книга на годината. Од 2008 година, постои соодветна награда за наслови на германски јазик, кои се доделуваат како љубопитни книги на годината.
Од 1993 година, Саемот на книгата во Франкфурт, исто така, беше отворен за електронските медиуми. На тој начин, саемот покажа, против многу опозиции во здружението и во јавноста, јасен знак за идниот развој на книжевната индустрија. Од 2003 година, Саемот на книгата во Франкфурт сè повеќе е во служба на маркетинг на книги. За таа цел, во разни сали беа отворени седум презентациски форуми. Во исто време, инсталацијата на Форумот Филм и ТВ служеше за вклучување на нови клиенти и излагачи. Овој принцип беше продолжен во 2011 година преку воспоставување на HotSpots. Предавањата се случуваат, меѓу другото, преку аудио книги и современата антикварница во Преведувачкиот и библиотекарскиот центар. Од 2005 година, првиот саем за антикварница во Франкфурт е поврзан. За првпат во 2005 година се воспостави заедничка индустриска презентација за издавачи на списанија на специјалист, јавен и меѓународен печат, како и заедничка изложба Игри и игри со Нюрнбершки играчки саем.
Добитникот на првата награда беше Арно Гајгер неговиот роман беше доделена Ние се прави добро.
Размислувањата за преместување на саемот за книга од Франкфурт до Минхен предизвикаа неизвесност во 2003 година. Причината беше високите трошоци за изнајмување на штанд и хотелите во Франкфурт, особено за помалите издавачи. Релевантните преговори доведоа до широка дискусија за локацијата на саемот, но на крајот тие не беа спроведени.
Во 2006 година, Саемот на книгата воспостави "Фокус на образование" со Litcam, литературна кампања која се бори против неписменоста во Германија и во целиот свет. 2007 започна во овој контекст u.  а. проект за раскази (Кој е на линија? Повик за бесплатно) од и за луѓе со миграција позадина.
Франкфуртер Алгемајне Цајтунг објави бесплатен книга за фер весник помеѓу 2008 и 2013 година. Се појавуваше секој ден на 24  Страници и тираж од 40.000   Копии и исто така беше понуден еден ден пред да го преземете во PDF формат на мрежната страница на издавачот. Во годината  Во 2014 година, фер-весникот за книга беше заменет со блог. Во 2009 година, изборот на Кина за земја-домаќин предизвика критики. На кинескиот симпозиум пред Саемот на книга, во средината на септември, голем дел од кинеската делегација ја напушти собата откако провладините писатели Беи Линг и Даи Кинг го напуштија подиумот. И двајцата претходно беа испратени под притисок од Кина, но сепак пристигнаа. Директорот на Саемот на книгата, Јерген Боос, потоа ѝ се извини на делегацијата и призна дека имало „непотребни компромиси“ во планирањето на состанокот.
Во 2016 година, во сала 4.1 беше вклучена новата програма „Уметностите +“"(The Arts +"), во непосредна близина на изложувачите на уметнички книги и Саемот на антикварници, на 2 000 квадратни метри изложбен простор со уметнички содржини и бизнис модели, како и прикажани теми од виртуелната реалност и 3Д печатењето.
Во 2017 година зголеменото учество на нови десничарски издавачи доведоа до контроверзии. На 14 октомври 2017 година во сала 4.2 група десничарски политичари започнаа демонстрации, кои беа спречени од страна на полицијата. Саемот на книгата се дистанцираше од секакво насилство и истакна дека е законски обврзан да им даде пристап до изложбата на таквите издавачи поради нивната светска монополска позиција.
Во 2018 година се одржа 70-от Саем на книгата во Франкфурт, 9-14 октомври. Саемот на креативната индустрија „Уметностите +“ имаше 3 000 учесници. Ново за програмата беше „Бѕкфест“ ("Bookfest") во Франкфуртскиот павилјон, кој привлече околу 25 000 учесници во изложбениот центар и во градот Франкфурт. Од објавувањето на Универзалната декларација за човекови права на 70-тата годишнина во 2018 година, Саемот на книгата официјално упати многу наводи, вклучувајќи ја и кампањата „На истата страница“, која се залагаше за слобода на изразување и за слобода на печатот. За време на Саемот, Борсеверен (Börsenverein) објави студија за пазарот, според која бројот на купувачи на книги во Германија од 2012 до 2018 година е намален за 6,1 милион. За време на Саемот, според тоа, беше главно промена на медиумите и како резултат на губење на позицијата на книгата како главен медиум.
Во 2018 година се одржа 70-тиот Саем на книгата во Франкфурт од 9 до 14 октомври. Саемот на креативната индустрија "The Arts +" имаше 3000 учесници. Ново за програмата беше "Bookfest" во Франкфулскиот павилјон, кој привлече околу 25.000 учесници во изложбениот центар и во градот Франкфурт. [13] Во периодот до саемот, Börsenverein објави студија на пазарот, според која бројот на купувачи на книги во Германија од 2012 до 2018 година е намален за 6,1 милиони. За време на саемот, поради тоа, главно беше за медиумската промена и поврзаната загуба на позицијата на книгата како водечки медиум.
Функција на саемот
Саемот на книгата служи како трговски саем првенствено издавачи, литературни агенти , книжарници , библиотекари , научници, илустратори, даватели на услуги, филмски продуценти, преведувачи, печатачи, асоцијации, уметници, автори, антиквари , но и софтверски и мултимедијални услужници да ја презентираат својата понуда и Затворање на продавници. Трговијата со лиценци за книги и права се одвива во сопствениот центар на агенти.
Овој т.н. B2B бизнис помеѓу компаниите е во фокусот на саемот, кој е вторпат наменет за општата јавност, која има пристап само во последните два дена од саемот.
Покрај тоа, саемот сè повеќе се користи како производствена локација за емитување. Радио и телевизиски емитувачи организираат во одделна фаза за време на фер деновите, многу емитувања во живо или емитуваат на Интернет, како што е сината троседот на ЗДФ. Важноста на новинарските понуди се рефлектира во голем број акредитирани известувачи. Во 2016 година, на саемот се пријавија околу 10.000 новинари; вклучувајќи и 2.000 блогери.
Саемот на книгата во Франкфурт, во соработка со Сојузниот министер за надворешни работи, Гете-институтот и други институции, го промовира преводот на германската литература во странство. Секоја година околу 25 учества се организирани на саеми на книги низ целиот свет. За промоција на преводот, од почетокот на деведесеттите години, во соработка со Гете-институтот се основаат информативни центри за книги, меѓутоа, тие меѓусебно се вклучени во дистрибутивната работа на саемот под името Германска книга канцеларија. Во моментов има постојани присуства во Њујорк, Пекинг, Москва, Букурешт и Њу Делхи. Покрај тоа, постојат програми за стипендии како што се програмата за покана финансирана од Министерството за надворешни работи за издавачи од Африка, Азија и Латинска Америка и Франкфуртската стипендија, која има за цел млади издавачи. За 50-то По повод годишнината од саемот на книгата, Програмата за градови на бегалците беше лансирана во 1998 година, која, поддржана од градот Франкфурт, им овозможи на прогонетите писатели да поминуваат по една година во Франкфурт.
Од објавувањето на добитникот на Нобеловата награда за литература често паѓа во рамките на неделата на саемот, саемот на книги традиционално е и првиот поголем форум на издавачката куќа, кој ги има делата на новиот лауреат на Нобеловата награда во програмата.
Раководител на саемот на книгата
Од 1949 до 1957 година, Вилхелм Милер го предводеше саемот на книгата, проследено со Сигфред Тауберт до 1974 година, претходно раководител на прес-службата на Börsenverein и портпарол на медиумите на саемот за книгата. Во 1975 година Питер Вајдхаас ја презеде функцијата директор на книгата, како и извршниот директор на изложбата и саемот ГмбХ. Тој претходно беше шеф на изложбениот дел од саемот на книгата. Питер Вајдаас напишал волумен за историјата на Саемот на книгата во Франкфурт и два тома автобиографија, од втората се занимава со своето време на Саемот на книгата.
По завршувањето на мандатот на Вајдеаш, Лоренцо Рудолф, поранешен директор на уметноста Базел, го следеше во канцеларијата на книжевниот саемски директор. Неговиот наследник веќе беше 2002 Волкер Нојман, претходно извршен директор на издавачката група Random House. Од 1. Април 2005 година, Јирген Боос е директор на Саемот на книгата во Франкфурт. Тој го предводеше маркетингот во издавачката куќа Вили-ВХХ.
Земји домаќини и нивните главни теми
Од 1988 година, Саемот на книгата има земја домаќин или регион за гости, што претставува посебен фокус, т.н. почесен гостин. Земјата домаќин организира културна програма со читања, книжевно финансирање, церемонии за доделување на наградите, итн. Во 2004 година, околу 500 од околу 3.000 настани беа поврзани со арапскиот свет како регион-домаќин. Изложби и читање тури на земјата-домаќин започнуваат пред саемот на книгата и одат многу подалеку. Индија (1986 и 2006 година), Бразил (1994 и 2013), Фландрија / Холандија (1993 и 2016) и Франција (1989 и 2017) се двапати домаќини.
Земјите-домаќини секој го дизајнираат сопствениот павилјон за нивната историја, култура и литература. Организација и финансирање на нивниот изглед се со почесните гости.
Пред 1988 година, имаше и тематски приоритети наместо земјите домаќини.
NGC 2426
NGC 2426 — елиптична галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2426 се споменува и како UGC 3977, MCG 9-13-38, CGCG 262-22, VV 284.
Откривање
Објектот е откриен на 10 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2426 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2426 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 2426 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21648. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 43; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3412. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 985.
Мајкл Кјарело
Мајкл Кјарело (роден на 26 јануари 1962 година) е американски славен готвач специјализиран за калифорниска кујна под италијанско влијание. Тој е домаќин на емисијата за готвење Лесно забавно со Мајкл Кјарело на Фуд Нетврок и водител на Напа Стајл на Фајн Ливинг Нетворк. Кјарело поседува винарија наречена, лоцирана во Калифонија. Тој е и сопственик на Кокета, која има две локации: една во долината Напа, Калифорнија и една во Сан Франциско, Калифорнија. Заедно со Кокета, тој поседува и готви за Ботега, лоцирана во долината Напа. Мајкл го поседувал и Напа Сајл, исто така лоциран во Јунтвил, Калифорнија, кој продава „избор на ексклузивни садови за пијалоци, садови за сервирање, дизајнерски парчиња за маса и многу повеќе“, но бил затворен на 4 јануари 2016 година. Кјарело бил натпреварувач во четвртата сезона на Следниот железен готвач. Во пролетта 2013 година, Мајкл го отвори Кокета, ресторан за предјадења на брегот на Сан Франциско. Во март 2016 година, двајца поранешни вработени поднеле тужби за сексуално вознемирување и прекршување на законот за работни односи. Тужбата за сексуално вознемирување била решена во 2017 година.
Ран живот и кариера
Роден во италијанско-американско семејство, Кјарело се прославил на млада возраст. По дипломирањето на Кулинарскиот институт на Америка во 1982 година, студирал угостителски менаџмент на Меѓународниот универзитет во Флорида, здобивајќи се со диплома во 1984 година. Следната година, го отворил хотелот Гранд Беј во Коконут Гроув, Флорида и Тоби бар и скара. Бил награден како готвач на годината во 1985 година од страна на магазинот Food &amp; Wine.
Подоцна во 1980-тите, Кјарело се преселил назад во неговата родна држава Калифорнија, правејќи го својот дом во долината Напа. Еден од неговите први потфати бил да е готвач во ресторанот Херитиџ во Турлок, кој пропаднал и банкротирал. Тој го отворил ресторанот Тра Вигне, создавајќи мени под влијание на кујната на родната Калабрија на неговото семејство и преполно со локални сезонски состојки. Оттогаш служел како извршен готвач во бројни американски ресторани, вклучително и Кафе Мусео во Сан Франциско, Ajax Таверн и Бампс во Аспен, Колорадо и Бисект во Скотсдејл, Аризона.
Медиумска кариера
Неговото прво шоу за готвење, Сезона по сезона, дебитирало на PBS во 2001 година. Тој бил домаќин на уште две серии за PBS, Напа на Мајкл Кјарело и Напа на Мајкл Кјарело: Случајно готвење во текот на следните две години.
Во 2011 година, Кјарело се појавил во промотивниот филм „Посетете ја Калифорнија“ чија цел била да го поттикне туризмот од Обединетото Кралство.
Личен живот
Во 2003 година, Кјарело се оженил за Ајлин Мари Гордон; со кој има еден син Ајдан, роден 2005 година. Тој има три ќерки, Марго, Фелисија и Џана од неговиот претходен брак. Во 2019 година, Кјарело поднел барање за развод од Гордон.
Фусноти
<references group="" responsive="1">
Збажди
Збажди (се сретнува и како Зб’жди) — село во областа Малесија, во Општина Струга, сместено високо на падините на планината Караорман.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Малесија, во северниот дел на територијата на Општина Струга, на западните падини на планината Караорман, а чиј атар се допира со подрачјето на Општина Дебрца. Селото е планинско, на надморска височина од 1.060 метри. Од градот Струга, селото е оддалечено 27 километри.
Помеѓу селата Збажди и ’Ржаново тече Збошка Река, која во текот на летниот период неретко пресушува. Се влева во Црн Дрим кај селото Глобочица.
Историја
Според одредени извори, западно од денешното село се наоѓа месноста Закаменска, од каде потекнува Олимпија, жената на Филип II и мајката на Александар Македонски.
Во век, Збажди било село во рамките на Охридската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Во селото во минатото постоела огромна земјоделска задруга во која се чувале овците од Струшкото Поле. Задругата била сместена на патот помеѓу селата Збажди и ’Ржаново.
Атарот е мошне голем и зафаќа простор оф 50,7 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 2.686,5 хектари, потоа следат пасиштата на површина од 1.600 хектари, а на обработливото земјиште отпаѓаат 646,3 хектари.
Селото има мешовита земјоделска функција.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 40 домаќинства и 96 жители мажи.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Збажди имало 550 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Збажди имало 640 жители.
Од Збажди се иселил значителен број од неговото население. Така, во 1961 година селото броело 449 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на само 15 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Збажди имало 10 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 10 жители, од кои 4 Македонци и 6 лица без податоци.
Родови
Збажди е чисто македонско село.
Според истражувањата во периодот од 1948 до 1950 година, родови во селото биле:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Струга, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Луково.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Струга. Селото припаѓало на некогашната општина Струга во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 селото припаѓало на тогашната општина Луково.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Караорман, во која покрај селото Збажди, се наоѓале и селата Богојца, Брчево, Глобочица, Локов, Мислодежда, Поум, Присовјани и ’Ржаново. Во периодот 1950-1952 година, селото Збажди било дел од некогашната општина Присовјани, во која влегувале селата Глобочица, Збажди и Присовјани.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1892 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште во селото Присовјани, а во кое влегуваат населените места Буринец, Локов, Присовјани, ’Ржаново, Селци и Збажди.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 22 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 19 гласачи.
Личности
Родени во Збажди
Потекло од Збажди
Таткото на познатиот македонски пијанист Симон Трпчески, Ѓоко, потекнува од селото Збажди. Поради тоа, првиот албум на Трпчески снимен во Македонија, бил посветен на ова село.
Иселеништво
Иселеништвото од ова село било масовно, така селото е пред целосно изумирање. Постари иселеници до 1950 година има во Ресен, Битола, Охрид, Белчишта, Волино, Царев Двор. А надвор од Македонија во Србија (Јабука, Белград, Суботица, Нови Сад), Бугарија (Ботевград), Хрватска (Сплит, Копривница), Германија, Австрија, Аргентина, Чешка. Иселувањето продолжило и после 1960-тите помасовно. Во тој период населението се иселувало во Охрид и Струга, а помалку во Скопје.
Визенауе
Визенауе (Wiesenaue) — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.
Василиј Баумгартен
Василиј Баумгартен (Василий Фёдорович Баумгартен; во македонските извори наведуван и како: Вилјем Баумгартнер и Вилијам Баумгартнер; Петроград, Русија, 1879 - 1941) бил руски архитект, кој во 1920 г. се доселил во Белград, Кралство Југославија.
Проектирал објекти за потребите на војската, во рамките на Министерството за војската. Автор е на Офицерскиот дом во Скопје, изграден во периодот од 1925 во 1929 г., којшто се одликувал со еклектички руски декоративизам, но бил разурнат од скопскиот земјотрес во 1963 година. Во 1930 г. ја напуштил војската и се занимавал со проектирање објекти од општествен карактер, како што се Хипотекарната банка и Рускиот дом во Белград.
Црква „Св. Петка“ - Бели
Света Петка – црква во селото Бели. Сместена е во во месноста Црквиште, во близина на основното училиште.
Историја
Црквата била изградена на темелите на постар храм. Осветувањето било извршено на 13 септември 2020 година од страна на Митрополитот Брегалнички г. Иларион.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со купола и полукружна апсида на источната страна. Куполата има шестаголна основа и на секоја страна има по една монофора. Влезот во црквата се наоѓа на западна страна, а пред него има отворен трем. На северниот и јужниот ѕид има по две хоризонтално поставени монофори. Објектот во целост е обоен во црвена боја и е покриен со кров од ќерамиди. На делот од кровот каде што тремот се спојува со главниот дел од црквата е надграден лак над којшто има крст.
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него има трпезарија.
Бабуш (Заграчани)
Бабуш — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Заграчани. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 800 м североисточно од селото. Денес, на емстото се наоѓаат ниви, по чиишто површини се пронадејни фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал.
Список на државни водачи во 1080 година
Ова е список на државни водачи во 080 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црн лебед
Црниот лебед (Cѕgnus atratus) — голема водна птица, која најмногу се среќава во југоисточните и југозападните делови од Австралија.
Таксономија
Црните лебеди за првпат биле видени од Европејци во 1697 година, кога експедицијата на Вилем де Вламингс ја истражувале Лебедовата река, Западна Австралија.
Црниот лебед прв го опишал научно англискиот природонаучник Џон Лејтам во 1970 година. Пред тој бил „сместен“ во монотипичниот род Chenopis.
Името „лебед“ е вообичаено за двата пола, но можеме да ги разликуваме како лебед мажјак, лебед женка и младо на лебед. Црните лебеди може да се видат поединечно, или во големо друштво, кое брои стотици или илјадници лебеди.
Изглед
Црните лебеди се птици со црни пердуви, со мал број на бели пердуви. Клунот им е светлоцрвен, со бледа линија и блед врв, а нозете и стапалата им се сиво-црни. Мажјакот е малку поголем од женката, со подолг и поправ клун. Малите лебеди се сиво-кафени, со побледи пердуви.
Еден возрасен лебед мажјак е долг од 110 до 142 см., и тежи од 3,7 до 9 кг. Распонот на крилјата му е од 1,6 до 2 метри. Вратот му е долг (релативно најдолг меѓу лебедите) и свиткан во форма на буквата „Ѕ“.
Црниот лебед испушта продорен звук, кој наликува на звук од труба, а тоа го прави за додека летаат или кога се во вода. Исто така, овие лебеди може и да свиркаат, особено кога дишат или кога се вгнездуваат.
Црниот лебед не личи на ниту една друга австралиска птица, иако на слаба светлина и од далеку може да заличи на гуска во лет. Меѓутоа, секогаш може да го препознаете по неговиот подолг врат и поспорото мавтање со крилата.
Австралија
Црниот лебед вообичаено може да се сретне во повлажните земји на југозападна и источна Австралија и на околните острови. Во југозападниот дел се наоѓаат во областите меѓу северозападен Кејп, Кејп Лиовин и Јукла, додека на источниот дел во поголеми региони како Атерон Тејбленд, Јуре Пенинсула и Тасманија, а Муреј Дарлинг Базин кој има голема населеност на црните лебеди. Во централна и северна Австралија ги нема овие лебеди.
Живеалиштето на црните лебеди се наоѓа во свежи и солени води, езера, реки и мочуришта со подводна вегетација, која им служи како храна и материјал за правење гнезда. Овие птици најмногу ги сакаат оние места што постојано се влажни, и кои имаат украсни езера, но ваквите лебеди може да се најдат и на потопени пасишта со живеалишта од кал, и повремено на отворено море покрај брегови и острови.
Порано се верувало дека црните лебеди не се селат, но сега знаеме дека тие се номадски вид. Нема поставена шема на селење, но ги избегнуват местат каде што има дождови и суша. Во годините во кои често врне дожд, тие есе селат од југозапад и југоисток во внатрешноста, и во обратен правец во посушните години. Ако во сувите централни региони, сепак, падне дожд, црните лебеди ќе се преселат во овие делови за да направат гнездо и да го израснат своето младо. Меѓутоа, доколку се врати сувоста на тоа место пред младото да порасне, родителите го напуштаат гнездото и нивните јајца или млади и се враќаат во влажните области. На црните лебеди, како и кај многу други водни птици, пердувите им паѓаат одеднаш, кога се митарат по приплод, и не можат да летаат приближно еден месец. Додека им се случува тоа, тие се сместуваат на големи, отворени води за да бидат побезбедни.
Места на коишто бил доведен црниот лебед
Пред доаѓањето на Маорите на островите на денешен Нов Зеланд, на островите се развиле подвидови на црниот лебед, кој се нарекувал новозеландски лебед, но бил ловен до истребување. Во 1864 година, австралискиот црн лебед бил донесен во Нов Зеланд, како украсна водна птица и сега може да се најдат во поголеми крајбрежни реки, особено во езерата Роторуа, Ваирапара и Елесмер, како и на островите Катам. Црните лебеди, исто така, природно се населиле во Нов Зеланд, што ги навело научниците да ги сметаат овие птици за тамошни, наместо егзотични птици, иако сегашните лебеди изгледа дека се донесени од некаде.