cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Архимед
"Смртоносен зрак"
Во октомври 2005 група на студенти од Институтот за технологија од Масачусетс изведе експеримент со 127 квадратни плочки од 30 см, зацврстени на макета од дрвен брод на опсег од околу 30 м. Пламен изби на дел од бродот, откако небото беше без облаци и бродот остана неподвижен околу 10 минути. Беше заклучено дека оваа направа е употреблива под овие околности. Истата екипа го повтори експериментот за телевизиското шоу “Myth Busters “ користејќи дрвен рибарски брод во Сан Франциско како мета. Повторно се појави горење со мало количество на пламен. За да се запали, дрвото мора да ја достигне својата запалива точка, која е околу 300˚С (570˚F), а ова е потопло од максималната температура произведена од домашна печка. Кога “Myth Busters“ го пренесоја резултатот од експериментот во Сан Франциско во февруари 2006, тврдењето беше прогласено за неточно поради долгиот временски период и идеалните услови за негово реализирање.
Сличен тест на “ Архимедовиот смртоносен зрак“ бил извршен во 1973 г. Од страна на грчкиот научник Јоанис Сакас. Експериментот се изведувал во Сакрамагас морнарската база надвор од Атина. Биле користени 70 огледала, секое обложено со бакар и со големина од 1,5’х1м. Огледалата биле насочени кон макета од Римски воен брод од шперплоча на далечина од околу 50 м. Кога огледалата биле точно насочени, бродот избувнал во пламен за неколку секунди. Бродот бил премачкан со катран, кој е запалив и можеби токму тој придонел за избувнувањето во пламен.
Математика
Иако често се смета за дизајнер на механички направи, Архимед исто така дал придонес и во полето на математиката. Архимед беше способен да употребува бескрајно мали вредности на начин сличен со современата интегрална пресметка. Претпоставувајќи дека пропозицијата е точна и покажувајќи дека ова ќе води кон контрадикција, тој можеше да даде одговори на проблеми со произволен степен на точност, одредувајќи ги границите во рамките на кои се наоѓа одговорот. Оваа техника е позната како метод на исцрпување и и ја даде вредноста Π( Pi).Архимед го пресметал и 3+10/71 (приближно 3.1408).Исто така докажал дека површината на кругот е еднаква на П помножено со квадрат од полупречникот на кругот.
Во “Мерење на кругот“, Архимед ја дава вредноста на квадратниот корен од 3 како повеќе од 265/153 (приближно 1.7320512). Вистинската вредност е околу 1.7320508076 што го прави ова доста прецизна пресметка. Тој го дал овој резултат без да понуди објаснување за методот користен да се добие. Овој аспект од работата на Архимед го натера Џон Волтс да забележи дека : “ како да имаше поставено цел да ги покрие трагите од ова истражување, не сакаше да му ја пренесе на потомството тајната на овој метод на испитување, туку само сакаше да изнуди од нив согласност со неговите резултати“.
Во Квадратура на параболата, Архимед докажал дека површината опкружена со парабола и права линија е 4/3 помножено со површината на триаголникот со еднаква основа и висина. Тој го претставил решението на проблемот како геометриски серии кои ја сумираат бесконечноста со однос 1/4.
Ако првиот термин во оваа серија е површината на триаголникот, тогаш втората е сума на површината на двата триаголника чии основи се 2 помали линии итн. Овој доказ е варијација на бескрајната серија 1/4 + 1/16 +1/64 + 1/256 + ...која се сведува на 1/3.
Надежда Грачева
Надежда Александровна Грачева (руски: Надежда Александровна Грачёва, 21 декември 1969) - руска балерина, наставничка по балет и уметник кој играл за Бољшој балет.
Архимед
Математика
Во “Пребројувач на песокот“ Архимед се обидел да пресмета колку зрнца песок содржи универзумот. Со тоа тој го предизвикал тврдењето дека бројот на зрнца песок е премногу голем за да се изброи. Тој напишал “ некои сметаат Крал Гело(син на Хирон II) дека бројот на зрна песок е бесконечен; а јас под песок го подразбирам не само она што постои во Сиракуза туку и во останатиот дел на Сицилија, туку и она што го има во секој регион без оглед на тоа дали е населен или не е". За да го реши проблемот, Архимед измислил систем за броење заснован врз бесконечност. Терминот доаѓа од грчкиот збор mirious што значи небројно, и бил користен за да се означи бројот 10000. Тој предложил бројки користејќи ја моќта на 100 милиони и заклучил дека бројот на зрна песок потребен да се наполни универзумот е 8х10⁶³ изразено со современи симболи.
Надежда Грачева
Биографија
Надежда Грачева е родена во Семеј, Казахстан и студирала на Казахстанската балетска школа во градот Алмати. Откако го освоила второто место за јуниори на Меѓународниот балетски натпревар во Варна во 1986 година, ја примиле на Московскиот колеџ за кореографија каде што студирала со Софија Головкин.
Кариера
Откако ја завршила обуката Надежда се приклучила на Балетот на Бољшој во 1988 година и настапувала како солист. Како ученичка на Галина Улјанова а подоцна и на Марина Кондратијева, таа настапувала во многу улоги на класичниот репертоар, како и улоги во многу дела на современи кореографи. Скоро после тоа станала водечка балерина на Бољшој и ја освоила титулата примабалерина откако ја играла Ники во продукција на Ла Бајадера во 1991 година.
Архимед
Текстови
Првата книга се состои од 15 пропозиции со 7 постулати, додека втората се состои од 10 пропозиции. Во ова дело Архимед го објаснува законот на лостот, тврдејќи:"Исти тежини на исто растојание се во рамнотежа, и исти тежини на различно растојание не се во рамнотежа но се стремат кон тежината која е на поголемо растојание". Архимед го користел овој принцип за да ја пресмета површината и центарот на гравитација на различни геометриски фигури вклучувајќи триаголници, параболи и полутопки.
Надежда Грачева
Награди
Дел од наградите што ги добила се: Беноисова награда за танцување (1992), златен медал на јапонскиот меѓународен балетски натпревар (1995 година), награда за Народен уметник на Русија (1996 година) и Државна награда на Руската Федерација (1997 година). Таа го добила и рускиот орден на честа во 2001 година.
Архимед
Текстови
Ова е кратко дело кое се состои од три пропозиции. Напишано е во форма на кореспонденција со Доситеј од Пелусиум кој бил ученик на Конон од Самос. Во втората пропозиција Архимед покажал дека вредноста на π е поголема од 223/71 а помала од 22/7. Втората цифра се користеше како приближна вредност на π за време на средниот век кога е потребно цифрата да се заокружи.
Ова дело од 28 искази е исто така упатено до Доситеј. Студијата го дефинира она што сега се нарекува архимедова спирала.Тоа е средиштето на точки кои одговарат на локациите со текот на времето на точка која се движи од одредено место со постојана брзина по линија која ротира со забрзување на краевите. Соодветно,во поларни координати (r,θ) може да се претстави на следниов начин:
Во оваа студија ,адресирана до Доситеј, Архимед го добива резултатот кој го прави особено горд а тоа е односот помеѓу сферата и и ограничениот цилиндар со иста висина и пречник.Волуменот е 4/3 π³ за сферата, и 2 πr² за цилиндарот; поврчинат е 4π² за сферата, и 6 πr² за цилиндарот, каде r е полупречникот.Сферата ќе има две третини од волуменот и површината на цилиндарот.Овој доказ беше изгравиран на гробот на Архимед по негова желба. ''
Ова е дело со 32 пропозиции адресирани до Доситеј. Во оваа студија Архмед ги пресметува површината и волуменот на делови од конуси, сфери и параболи.
Во првиот дел од оваа студија, Архимед го дава законот за рамнотежа на течностите, и докажува дека водата зазема форма на сфера околу центарот на гравитација.Ова е можеби обид да се објасни теоријата на современите грчки астрономи како Ератостен дека Земјата е тркалезна.Течностите објаснети од Архимед не се самогравитирачки, бидејќи тој смета дека постои точка кон која сите останати нешта се движат за да се добие форма на сфера.
Во вториот дел, тој ги пресметува положбите на рамнотежа на делови од параблоиди. Ова е најверојатно идеализација на формата на трупот на бродовите. Некои од неговите делови лебдат со основата под вода а врвот над вода, слично со начинот на пловење на сантите мраз.Архимедовиот принцип за одржување над вода е даден во ова дело :"Секое тело целосно или делумно потопено во течност има еднаков притисок но спротивен волумен со истиснатата течност."
* За квадратура на параболата
Ова е дело од 24 пропозиции адресирано до Доситеј.Во оваа студија Архимед докажува со два методи дека површината опфатена со права линија е 4/3 пати помала од површината на триаголник со еднаква основа и висина.Тој го постигнува ова со пресметување на вредноста на геометриски серии кои се сведуваат на бесконечност со однос ¼. ''
Ова е сложувалка слична на Танграм, а студијата во кој е опишана беше пронајдена во покомплетна форма на архимедовиот Палимпсест.Архимед ја пресметува површината на 14 дела кои може да се соберат во форма на квадрат. Според истражувањето објавено од доктор Равиел Нец од Станфордскиот универзитет во 2003, Архимед се обидувал да открие на колку начини парчињата хартија можат да се соберат во форма на квадрат.Доктор Нец смета дека тоа може да се направи на 17.152 начини. Бројот на распределувања е 536 кога се исклучени солуциите кои се еквивалентни по ротација и одраз. Стомакион претставува пример за ран проблем во комбинаториката. Стомакион е грчки збор за стомак, а причината за името не е позната. ''
Ова дело беше откриено од Готхолд Ефраим Лесинг во грчки ракопис кој содржи поема од 44 реда во Херзог Аугуст библиотеката во Вилфенбутел, Германија во 1773. Адресирана е до Ерастотен и математичарите од Александриското сеучилиште. Архимед ги предизвикува да го избројат добитокот во стадото на сонцето решавајќи истовремени Диофантови равенки. Постои и потежок начин на решавање на проблемот во кој неколку одговори се квадратни броеви. Оваа верзија на проблемот е за првпат решена со помош н компјутер во 1965, а одговорот е многу голем бројка, приближно 7.760271x10²º⁶⁵⁴⁴⁹[³⁹].
Пребројувач на песокот
Во оваа студија, Архимед ги пребројува зрната песок во вселената. Во оваа книга се хелиоцентричката теорија за сончевите системи предложена од Аристарх од Самос (заклучува дека тоа е невозможно), современи идеи за големината на Земјата и растојанието помеѓу различни небесни тела. Користејќи систем на броеви кој се заснова на бесконечноста, Архимед заклучува дека бројот на зрнца песок во универзумот изнесува 8х10⁶³, изразено со современи симболи. Во воведното писмо се споменува дека татко му Фидиј бил астроном. Ова е единствената сочувана книга во која Аристотел ги изложува своите ставови за астрономијата.
* Методот на математички теории
Оваа студија се сметаше за изгубена сè до откривањето на Архимедовиот Палимпсест во 1906. Во ова дело Архимед употребува бесконечно мали вредности, и покажува како разложувањето на фигурата на бесконечен број неограничено мали вредности може да се искористи за да се утврди површината или волуменот.Постои веројатност Архимед да сметал дека на овој метод му недостига формална строгост, па затоа го употребил методот на исцрпување за да дојде до резултати. Исто како и Проблем со добитокот, Методот на математички теории е напишана во форма на писмо до Ератостен во Александрија.
Апокрифни дела
Архимедовата книга за лостовите е студија со 15 пропозиции за природата на круговите. Наjстарата позната копија на текстот е на арапски. Т.Л. Хит и Маршал Кладет сметаат дека не може да биде напишана од Архимед во сегашната форма, бидејќи го цитира Архимед, што сугерира на модификации извршени од страна на друг автор. Можно е да се заснова на постаро дело на Архимед кое е сега изгубено.
Арапскиот специјалист Abu’l Raihan Muhammed al – Buruni тврди дека Хероновата формула за пресметување на површината на триаголник од должината на неговите страни била позната на Архимед. Сепак, првото споменување на формулата е направено од Херо од Александрија, во првиот век од новата ера.
Архимедовиот палимпсест
Делата на Архимед не се зачувани до онаа мера како оние на Евклид и седум од неговите студии постојат само како споменувања од други автори. Папус од Александрија ја споменува “ За правењето на сферата“ и едно друго дело за полиедарот додека Теон од Александрија ги цитира забелешките за прекршувањето, отсега загубената “ Катоптирика “. Делата на Архимед биле собрани од византискиот архитект Исидор од Милет (533 г. од н.е), додека преводи на арапски и латински биле извршени во средниот век со цел да се сочува неговата работа. Преводод на арапски го направил Thăbit ibn Qurra (836 до 1 год од н.е), а на латински Gerard од Кремона (1114-1187 н.е). За време на ренесансата, Првото издание се појави во Базел во 1544 од страна на Johann Herwagen,со делата на Архимед на грчки и латински. Некаде околу 1586 Галилео Галилеј го открил хидростатичкиот биланс за мерење на метали во воздух и вода, очигледно инспириран од работата на Архимед.
Најважниот документ кој ја содржи работата на Архимед е во архимедовиот Палимпсест. Тоа е документ напишан на фин пергамент којшто бил искористен повторно на тој начин што мастилото од стариот текст било истружено и врз него бил напишан новиот. Ова често се правело во средниот век бидејќи пергаментите од животинска кожа биле скапи. Во 1906 год, данскиот професор Johan Ludvig Heiberg сфатил дека пергаментот од јарешка кожа од молитвите напишани во 13 век од н.е. содржел постар тескт од 10 век од н.е за којшто тој сметал дека е претходно непознатата копија од делата на Архимед. Пергаментот бил чуван стотици години во манастирската библиотека во Цариград пред да биде продаден на приватен колекционер во 1920 тите. На 29 октомври 1998 год. Беше продаден на аукција на анонимен купувач за $ 20 милиони во Кристис во Лондод. Палимпсесот содржи седум студии, вклучувајќи ја единствената сочувана копија од “ Лебдечки тела “ на оригинален грчки јазик. Тој е единствениот познат извор на “ Метод на механички теории “, споменат од Соидас и за кој се сметало дека е засекогаш изгубен. Stomashion беше исто така откриен во Палимпсестот, со поцелосна анализа на сложувалката од онаа на додтогаш познатите текстови.
Белешки
a. In the preface to On Spirals addressed to Dositheus of Pelusium, Archimedes says that "many years have elapsed since Conon's death." Conon of Samos lived c. 280–220 BC, suggesting that Archimedes may have been an older man when writing some of his works.
b. The treatises by Archimedes known to exist only through references in the works of other authors are: On Sphere-Making and a work on polyhedra mentioned by Pappus of Alexandria; Catoptrica, a work on optics mentioned by Theon of Alexandria; Principles, addressed to Zeuxippus and explaining the number system used in The Sand Reckoner; On Balances and Levers; On Centers of Gravity; On the Calendar. Of the surviving works by Archimedes, T. L. Heath offers the following suggestion as to the order in which they were written: On the Equilibrium of Planes I, The Quadrature of the Parabola, On the Equilibrium of Planes II, On the Sphere and the Cylinder I, II, On Spirals, On Conoids and Spheroids, On Floating Bodies I, II, On the Measurement of a Circle, The Sand Reckoner.
c. Boyer, Carl Benjamin A History of Mathematics (1991) ISBN 0-471-54397-7 "Arabic scholars inform us that the familiar area formula for a triangle in terms of its three sides, usually known as Heron's formula—k=sqrt(s(s-a)(s-b)(s-c)), where s is the semiperimeter—was known to Archimedes several centuries before Heron lived. Arabic scholars also attribute to Archimedes the 'theorem on the broken chord' [...] Archimedes is reported by the Arabs to have given several proofs of the theorem."
Тимолол
Тимолол е неселективен бета-адренергичен рецепторен антагонист индициран за третман на глауком, срцев напад, хипертензија и мигренозна главоболка.
Несакани ефекти
Најсериозни можни несакани ефекти на тимололот вклучуваат кардијална аритмија и бронхоспазам.
Несакани ефекти кога се нанесува на око се: чувство на печење, појава на црвенило на очите и др.
Лактоза
Лактоза претставува млечен шеќер, бидејќи најмногу се среќава во млекото. Преку таканареченото млечно киселинско вриење, лактозата учествува во добивањето различни млечни производи.
Атол
Атол (од അതൊലു, атолу = гребен) — корален остров кој содржи отворена или затворена лагуна.
Распространетост
Повеќето од светските атоли се наоѓаат во Тихиот Океан и Индискиот Океан. Пример за атоли во Тихиот Океан се Туамоту, Каролинските Острови, Маршалските Острови, Коралноморските Острови, Кирибати, Тувалу и Токелау. Познати атоли во Индискиот Океан се Лакадивските Острови, Чагос и Сејшелите. Во Атлантскиот Океан нема голем број атоли, освен една група од осум атоли во близина на Никарагва, кои се под колумбиска управа.
Создавање
Дарвин во 1842 година дал објаснување за создавањето на атолите во јужниот Тихи Океан. Објаснувањето се заснова на набљудување кое се одвивале за време на петгодишното патување со бродот „Бигл“.
56 Лебед
56 Лебед — единечна ѕвезда во северното соѕвездие Лебед, на растојание од 135 светлосни години од Земјата. Може да се забележи со човековото око како бела ѕвезда со привидна величина од 5,06. Ѕвездата се движи кон Земјата со околусончева радијална брзина од −21.5. Има релативно големо сопстввено движење, движејќи се низ небесната сфера со аголен чекор од /год. Според Еген (1998), станува зор за член на суперјатото Хијади.
Станува збор за ѕвезда на главната низа од спектрален тип A6 V. Ковли и други (1969) ја класифицирале како ѕвезда од типот на Делта Делфин, за која постои сомнеж дека е Am-ѕвезда. Ѕвездата е сос тарост од 394 милиони години со предидена вртежна брзина од 73 км/с. Нејзината маса е за 1,72 пати поголема од Сончевата маса и зрачи со сјај 13 пати поголем од Сончевиот од фотосферата при делотворна температура од 8.124 K.
56 Лебед има видлив придружник: ѕвезда со привидна величина 11,9 при аголно растојание од при положбен агол од 48°, од 2015 година.
Ултима Мк1
Потребни дарителски делови
Бидејќи Ултима Мк1 бил склопувачки автомобил, барало разновидни дарителски делови да се заврши. Мк1 користел 2.6L V6 и петтобрзински менувач од Рено 30, како и погонски вратила на тој автомобил, главчина, лежишта на тркалата и рачка на менувачот. Исто така, се користеле компонентите на управувачот, предните кревети, предните центри, предните сопирачки и рачната сопирачка од Мк3 Форд Кортина како и ладилникот од Остин Принцес и задните добоши од Ланчија Бета.
Изведба
Мк1 има шасија со квадратни цевки со просторни рамки и крилести врати. Задвижуван од моторот 2.6л (2664 куб. см) V6 PRV и петтобрзински менувач од Рено 30 произведувајќи 96 kW (128,7 кс).
Остров
Остров е копно опколено од сите страни со вода од море, езеро или река. Неговото потекло може да биде вулканско, корално, или, пак, островот може да биде продолжување на некој континент или врвови на подводни планини. Една заедничка одлика на сите острови е тоа што климата на нив е во голема мерка условена од близината на морето.
Сите острови на Земјата се класифицирани во неколку групи:
Единствен остров во Македонија е Голем Град во Преспанското Езеро.
ФК Струга
Историја
Клубот бил основан во 2015 година.
Остров
Список на десетте најголеми острови во светот:
55 Лебед
55 Лебед — ѕвезда син суперџин во соѕвездието Лебед. Се претпоставува дека е член на ѕвезденото здружение Лебед OB7 на растојание од 2.700 светлосни години.
Со привидна величина од 4,86, но со мали промени од каде и е и името V1661 Лебед. Кога првпат била анализирана ѕвездата, била класифицирана како неправилна суперџиновска проенлива ѕвезда, но дополнителните изучувања ја класифицираат како променлива од типот на Алфа Лебед. Кај ѕвездата се забележани пулсирања со повеќе периоди од неколку часови до 22 дена, и двата p- и g-модови. Покрај p- и g-модовите, забележани се и чудни модови и надоврзувачки нестабилности при моделирањето на ѕвездата. Спектарот исто така ги прикажува промените, со што ѕвездата добила нова класификација како променлива ѕвезда.
Точните својства на 55 Лебед не се прецизно определени и исто така се подложни на промени. Станува збор за сјаен суперџин со сјајност неколку стотици илјади пати поголема од сјајноста на Сонцето. Оваа ѕвезда првично била стандардот за спектралниот тип B3 Ia.
Видот на пулсирања карактеристични за 55 Лебед укажуваат дека ѕвездата претходно била црвен суперџин кој ги отфрлил надворешните слоеви. Најмасивните црвени суперџинови се очекува да поминет низ фазата на сини суперцинови, пред да постанат Волф-Рајеови ѕвезди и на крајот да експлодираат како супернови од типот Ib или Ic.
52 Лебед
52 Лебед е веројатно ѕвезда на хоризонталната гранка (црвена грутка), која во своето јадро врши соединување на хелиум, но сепак постои шанса од 25% дека сè уште е на гранката на црвени џинови (RGB) и соединува водород во обвивката околу јадрото. Како грутчест џин таа би требала да има старост од 2,27 Gyr, но доколку е црвен џин староста би била околу 910 Мyr. Сјае со болометриска сјајност од околу при делотворна температура од 4.677 K. Нејзиниот полупречник изнесува.
На аголно растојание од 6,0″ од 52 Лебед се наоѓа темниот придружник со привидна величина од 9,5.
Дијана Вишњова
Дијана Вишнева (руски: Диана Вишнёва, Ленинград, 13 јули 1976) - примабалерина на театарот „Мариински / Киров“.
Кариера
Своето балетско образование го стекнала во родниот град, во една од најпрестижните светски институции - Академијата Ваганова. Во Киров почнала да работи последната година пред дипломирањето, а веднаш по дипломирањето, во 1995 година добила постојана работа во овој театар.
Веднаш по вработувањето, таа ги добила главните улоги во класичните балети, а следната година станала примабалерина.
Посети
Дијана Вишнева е редовна гостинка на Американскиот балетски театар од Њујорк, а многу често гостува и на други важни сцени - Скала, Париската опера, Бољшој театар и други.
Драгомир Панков
Драгомир Панков (роден на година во  - починал на  година во ) — македонски филмски монтажер.
Животопис
По завршувањето на средното образование, заминал на специјализација за трговија и декоративна вештина во Нови Сад. Во ноември 1947 година започнал да работи во „Вардар филм“ во одделението за пропаганда. Покажувајќи интерес за монтажата на филмовите, од 1948 бил префрлен во одделението за монтажа, каде што се оспособил за ова занимање. Истата година ја започнал својата богата кариера на филмски монтажер, пред сè на документарните филмови на Кочо Недков. По 37 години работа како филмски монтажер и по околу 160 измонтирани филмови на огромен број автори и за повеќе филмски продуцентски институции, од јуни 1985 година заминал во пензија.
Награди
Филмографија Филмографија:
Алес (автомобил)
Алес бил дизајниран од инженерот Џуња Тојокава, годи пронаоѓач на жиро-компаси за контрола на авиони и бродови, а бил произведен од „Hakuyosha Ironworks Ltd“, Токио, во 1921 година. Развојот на двата опитни долговозни автомобили на Алес довел до производство на комерцијално продадениот Отомо од 1924 година. Едниот се напојувал со ладна вода, четири цилиндричен страничен вентилски мотор зафаќајќи 1610 кубни см, другиот бил воздушно ладен четирицилиндричен мотор кој зафаќал 780 кубни см.
Извори
^ Bill Emery, "Ales", in G.N. Georgano, ed., The Complete Encyclopedia of Motorcars 1885-1968 (New York: E.P. Dutton and Co., 1974), pp. 33.
Руска шапка
Руски шапки, козачки шапки или шубарици се вид на колачи што се послужуваат во балканските земји, а особено во Босна и Херцеговина, Хрватска и Србија. Тие обично се прават во кружна форма со големина од 150 mm. Се валкаат со кокос околу работ или понекогаш со сецкани ореви. Врвот е обично прелиен со глазура од чоколадо или ванила. Во средината има слоеви на обложени ванила и чоколадо.
Овој десерт се послужува ладен, најчесто во шарени чинии прелиени со чоколадо. Може да се јаде со виљушка, но понекогаш се јаде лежерно - со рака.
Наум Пановски
Наум Пановски (роден на година во ) — македонски театарски режисер и драматург и професор по глума, режија, теорија, и критика.
Животопис
Наум Пановски дипломирал на Отсекот за режија на Театарската академија во Белград. Завршил постдипломски студии на Универзитетот во Њујорк, во класата на професор Карл Вебер. Работел како режисер во МТВ (1973-1991). Од 1991 г. е професор на неколку универзитети во САД. Во неговиот режисерски опус рамноправно учествувале домашните и странските автори, а особено современите. Автор е на две книги: Театарот како оружје (Култура, Скопје, 1991) во која истражува разни аспекти на театарските структури и нивниот однос со општеството;
Раствор
Раствор е хомоген молекуларно-дисперзен систем, односно хомогена смеса во која големините на честичките се од редот на големината на градбените единки, најчесто од 0,1 до 10 nm. Во растворот разликуваме растворувач (обично се бележи со А) и растворена супстанца (обично се бележи со B). За растворувач се смета супстанцата застапена во најголемо количество во растворот, под услов кога е чиста да биде во иста агрегатна состојба како и добиениот раствор.
Кога се чисти, растворувачот и растворената супстанца може да бидат во една од трите агрегатни состојби (цврста, течна и гасовита), а исто така и растворот. Значи, во однос на агрегатната состојба на растворувачот и растворената супстанца можни се девет различни видови на раствори.
Најчесто се среќаваат течните раствори, а од нив најголемо значење имаат водните раствори - оние во кои растворувач е водата. Водните раствори имаат значење како во хемиските лаборатории, така и во живите организми. Живите клетки се составени главно од вода.
Фактори на растворање
Постојат повеќе фактори кои влијаат на растворањето на една супстанца во растворувач:
Квантитативен состав на раствор
Квантитативниот состав на растворите може да се изрази на повеќе различни начини: со односи, удели и концентрации.
Екстрофија на мочен меур
Знаци и симптоми
Класичната екстрофија на мочниот меур се манифестира со:
Знаци на ексторфија на мочен меур:
2.Урината постојано се излачува поради што на кожата во областа на интимните места има осип;
3. Мочниот систем се наоѓа премногу блиску до анусот.
Екстрофијата на мочниот меур се јавува во три клинички форми: нецелосна, комплетна или класична (extrophio - epispadio - complex) и трета, најтешка, екстрофија на клоаката.
Жените често имаат стеснат вагиналниот отвор, со бифиден клиторис, и дивергентни усни.
Причина
Причината сè уште не е клинички утврдена, но се смета дека делумно се должи на неуспешно засилување на клоакалната мембрана преку основниот мезодерм.
Дијагноза
Во мала ретроспективна студија на 25 бремености, откриено е дека пет фактори се силно поврзани со пренатална дијагноза на екстрофија на мочниот меур:
Додека дијагнозата на екстрофија на мочниот меур била поставена во поголемиот дел од бременостите, во само три случаи била поставена пренатална дијагноза.
Управување
Екстремната реткост на болеста ги ограничува хируршките можности за практикување на комплексно затворање што се бара кај овие пациенти. Поради оваа причина, пациентите имаат најдобри резултати кога затворањето на мочниот меур се изведува во големи центри, каде што хируршките и медицинските сестри имаат огромно искуство во грижата за болеста. Најголем центар во Соединетите држави и во светот е болницата Џонс Хопкинс во Балтимор, Мериленд; во последните 50 години виделе над 1300 пациенти со екстрофија.
При породување, изложениот мочен меур се наводнува и се поставува филм кој треба да се спречи што поголем контакт со надворешното опкружување. Во случај детето да не се родило во медицински центар со соодветен тим за поддршка на екстрофија, тогаш најверојатно ќе следи трансфер. По пренесувањето или за оние новороденчиња родени во медицински центар што можат да се грижат за екстрофија на мочниот меур, снимањето може да се случи во првите неколку часа од животот пред детето да биде оперирано.
Примарното (непосредно) затворање е индицирано само кај оние пациенти со мочен меур со соодветна големина, еластичност и контрактилност, бидејќи тие пациенти најверојатно ќе развијат мочен меур со соодветен капацитет по рана хируршка интервенција.
Состојбите што се апсолутни контраиндикации и покрај адекватноста на мочниот меур вклучуваат удвојување на пенисот или скротумот и значителна билатерална хидронефроза.
Хирургија
Современата терапија е насочена кон хируршка интервенција на мочниот меур и гениталиите. И мажите и жените се родени со оваа мана. Третманот е сличен.
Третман кај мажите: Во модерната етапирана поправка на екстрофијата (MSRE) почетниот чекор е затворање на абдоминалниот ѕид, честопати за потребна карлична остеотомија. Ова го остава пациентот со еписпадија на пенисот и недржење на мочта. Приближно на возраст од 2-3 години, пациентот се подложува на санација на еписпадија по стимулација на тестостерон. Конечно, поправањето на вратот на мочниот меур обично се случува на возраст од 4-5 години, иако тоа зависи од мочниот меур со соодветен капацитет. Во некои од интервенциите на мочниот меур, мочниот меур се зголемува со додавање на сегмент од дебели црева за да се зголеми зафатнинскиот капацитет на реконструираниот мочен меур. ( http://www.med.umich.edu/1libr/urology/BladderAugmentation.pdf ) Во целосното примарно санирање на екстрофијата (CPRE), затворањето на мочниот меур е комбинирано со поправка на еписпадија, во обид да се намалат трошоците и морталитетот. Оваа техника, сепак, доведе до значително губење на пенисот и физичкото ткиво, особено кај помладите пациенти.
Кај жени, третманот вклучува: Хируршка реконструкција на клиторисот, со разделување на две различни тела. Хируршка интервенција ја поправа поделбата на монсите, и се редефинираат структурата на вратот на мочниот меур и уретрата. Вагинопластијата ќе ја исправи предната раселена вагина. Ако е вклучен анусот, тој исто така се санира. Плодноста останува и жените кои се родени со екстрофија на мочниот меур обично развиваат пролапс поради послабите мускули на карличниот под.
Хируршкото затворање треба да се примени уште во раното детство со цел да се спречат тешки психофизички последици предизвикани од таквата мана. Единствениот метод на лекување е хируршка интервенција. Во негово отсуство, околу половина од децата не преживуваат до 10 години, а околу 75 % умираат за 15 години. Главната причина за смрт кај децата со оваа мана е инфекција на мочните патишта што доведува до развој на хроничен пиелонефритис - откажување на бубрезите. Некои литературни извори имаат информации дека неоперираните пациенти преживеале до 50 години, но во таквите случаи се зголемила веројатноста за развој на малигнен тумор.
Со оглед на горенаведените факти, хирургијата за елиминирање на екстрофијата на мочниот меур, особено кај девојчињата, треба да се изведува во периодот од  доенчиња до возраст од 1-2 години. Во овој случај, хируршкиот третман треба да ги реши следниве проблеми:
Прогноза
Најважниот критериум за долгорочно подобрување е успехот на првичното затворање. Ако на пациентот му требаат повеќе од едно затворање, нивната шанса за успех паѓа неверојатно со секое дополнително затворање - на само две затворања, шансата за поништување на е само 17%.
Дури и со успешна операција, луѓето можат да имаат долгорочни компликации. Некои од најчестите вклучуваат:
Епидемиологија
Стапка на распространетост е од 1 на 10 000 до 1 на 50 000 со сооднос маж-жена од 2,3-6: 1, екстрофија на мочниот меур е релативно ретка.Двојно повеќе е застапена кај мажите. Кај оваа малформација, инциденцата на карцином е 200 пати почеста отколку кај нормалниот мочен меур.За оние лица со екстрофија на мочниот меур кои ја задржуваат својата способност за репродукција, ризикот од екстрофија на мочниот меур кај нивните деца е приближно 500 пати поголем од општата популација.Во семејство со дете кое има екстрофија, веројатноста друго дете да се роди со екстрофија е едно од 100. Ризикот од дете со екстрофија е еден од 70, ако родителите имаат екстрофија.Овој вроден недостаток на раѓање се јавува кај еден од 10 000 до 50 000 живородени деца.
Никола Пандески
Никола Пандески (роден на година во  - починал на  година во ) — македонски математичар и редовен професор на Природно-математичкиот факултет во Скопје.
Образование
Никола Пандески е роден во 1948 година во Охрид, а починал во Охрид во 2006 година. Основно и средно образование завршил во Охрид. Во 1971 година дипломирал на Групата за математика при Природно-математичкиот факултет во Скопје. Во 1972 година бил избран за асистент на Институтот за математика при ПМФ во Скопје, а во 1971 година се запишал на постдипломски студии на Институтот. Магистерскиот труд „Лиеви групи и петтиот проблем на Хилберт" го одбранил во јануари 1977 година. Во 1984 година ја одбранил докторската дисертација „Максимални идеали на алгебрата Н∞ од ограничени аналитички функции во единичната топка од Sp.“
Работен век
Во 1984 година бил избран во звањето доцент по математичка ана­лиза, во 1993 година за избран за вонреден професор, а во 1998 година за редовен професор по математичка анализа на Институтот за математика при Природно-математичкиот факултет во Скопје. Изведувал настава по комплексни функции, бројчена анализа за групата математика математика I и II за физичари, математика I за групата математика-физика, диференцијално и интегрално сметање за информатика. Изведувал настава и по математика I на Шумарскиот факултет, а учествувал и во спроведувањето на наставата по математика на Педагошкиот факултет во Штип. На постдипломските студии по математичко образование одржувал настава по споредбено образование и современи образовани системи, а на постдипломците по теориска математика им одржувал стручни семинари од областа дистрибуции, конформни пресликувања, Hp простори. Бил ментор на осум магистерски трудови и на две докторски дисертации, а бил член на комисија на уште неколку магистерски трудови и седум докторски дисертации. Бил ментор и на повеќе од 100 дипломски работи.
Научен интерес на Пандески биле проблемите од аналитички функции, теоријата на дистрибуции-обопштени функции, интерполациони проблеми. Учествувал со свои соопштенија на меѓународни конференции во Аранѓеловац, Белград, Будва, Херцег Нови, Петровац, Ниш, Нови Сад, Пловдив, Софија и Варна (Бугарија) и во Охрид. Во 1973 година бил на студиски престој во Загреб (Хрватска), а во 1977-78 година бил на студиски престој на Универзитетот Беркли - Калифорнија, САД. Во периодот 2002-2005 година бил продекан за меѓународна соработка на ПМФ, кога биле остварени голем број контакти со реномирани научни институции од странство. Бил и претседател на организациониот комитет на Третиот конгрес на математичарите на Македонија, како и уредник и рецензент во повќе списанија. Раководител беше на два научни проекти „Апроксимации во реална и комплексна област и НP простори“ и учесник во проект раководен од проф. д-р Драган Димитровски. Има објавено учебник по математичка анализа за физичари, како и 32 научни труда во домашни и во странски списанија.
Авлиите (Руљак)
Авлиите — археолошко наоѓалиште во штипското село Руљак. Претставува доцноантичка некропола. На работ на селото, од источната страна има стрмна ридска падина со обработлива нива во која биле откриени гробови без конструкции, со инхумирани покојници. Во некои од нив имало сребрени предмети, со можност да биле накит, кои не се зачувани.
Голо Брдо (Руљак)
Голо Брдо — археолошко наоѓалиште во штипското село Руљак. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба. Јужно од селото, близу до атарот на селото Црвулево, во нивата на еден жител биле вадени камен и градежни тули од темели на градба.
Протеа (автомобил)
Протеа (латиница: Protea) бил првиот производствен автомобил во Јужна Африка. Спортскиот автомобил со два седишта е изграден во Јоханесбург од страна на „G.R.P. Engineering“ помеѓу 1957 и 1958 година. Или биле завршени 14 или 26 единици (изворите се разликуваат ). Протеа бил првиот спортски автомобил од Јужна Африка, проследена со помалку од 6 месеци од „Glass Sport Motors“ со нивниот Дарт, а подоцна и Фламинго.
Краниофарингеом
Краниофарингеом (Craniopharyngeoma) е бавно растечки тумор од епително потекло, кој може да се најде во селарниот регион (коскена формација во черепот во која се наоѓа хипофизата, во основата на мозокот) или од супраселарно потекло. Краниофарингеоните се тумори кои се доброќудни по природа, односно немаат потенцијал да метастазираат, но се злоќудни во однесувањето затоа што со нивниот раст можат да го уништат околното ткиво. Овие тумори покажуваат тенденција да се повторат и после операцијата. Застепеноста на краниофарингеомија е приближно околу 13 пациенти на 1 000 000 луѓе кај општата популација. Се јавува кај лица од сите раси, како и кај двата пола. Тие се јавуваат почесто кај деца (на возраст од 5 до 14 години), но може да се појават и кај лица над 65 години.
Формирање
Постојат две теории за појава на краниофарингеоми. Ембрионалната теорија зборува за заостанување  на одредени структури за време на периодот на ембрионалниот  развој, а постои и теорија за метаплазија (промена) на нормалните структури при развојот на овие тумори.
Клиничка слика
Бидејќи се работи за бавно-растечки тумор, потребни се многу години за да се појават одредени симптоми и знаци. Краниофарингеомите обично се манифестираат во детството, иако 45 % од пациентите за време на манифестацијата на болеста се постари од 20 години додека 20 % се постари од 40 години за време на дијагностицирањето.
Болеста кај децата започнува со знаци на зголемен интракранијален притисок што доведува до главоболка, повраќање и едем на папилата. Се јавуваат и визуелни нарушувања кои се манифестираат со губење на видот или проблеми во видното поле, застој во растот и задоцнет пубертет. Можна е појава на психолошки промени, дебелина и летаргија.
Кај возрасните, се јавуваат нарушувања во видот, може да се појави едем на папилата, главоболки, заостанување во менталниот развој, промени во однесувањето, хипогонадизам (намалено лачење на половите хормони), зголемување на телесната тежина. Едно од најчестите ендокринолошки нарушувања е хиперпролактинемија (се јавува кај околу една третина до една половина од пациентите). Дијабетесот на инсипидусот е исто така чест и се манифестира со зголемена жед и секреција на големи количини разредена урина.
Речиси секој втор пациент има симптоми на намалена функција на штитната жлезда (зголемување на телесната тежина, замор, запек, лоша толеранција на ладно).
Секој четврти пациент има симптоми и знаци на намалена функција на надбубрежната жлезда, намален крвен притисок, намален шеќер, намалена концентрација на калиум, нарушен срцев ритам, летаргија, анорексија, гадење и повраќање. Исто така, може да се појави и намалено либидо и проблеми со потенцијата.
Дијагностика
Анамнезата со клиничката слика и објективното испитување во голема мера помагаат за да се создаде сомнеж околу процесот на хипофизата, но потребни се дополнителни анализи за да се дојде до дефинитивна дијагноза. Лабораториските тестови на ниво на штитната жлезда, хормоните од надбубрежниата жлезда и половите хормони, се вршат рутински.
Дефинитивната дијагноза се поставува врз основа на резултатите добиени од комјутерска томографија (КТ) и од јадрена магнетна резонанца. Кај калцифицираните тумори, дијагностицирањето може да се направи и со рендгенско снимање на черепот во повеќе проекции. Конечната дијагноза се потврдува со хистопатолошки преглед.
Третман
Постојат два модалитети на третман. Комплетната хируршка ресекција на тумори со радикален пристап, обично резултира со значителни функционални дефицити, така што се препорачува конзервативен пристап во однос на делумна ресекција со помош на терапија со зрачење. Терапијата за надополнување на хормоните што недостасуваат е исто така важна. Биолошките лекови, како што е интерферон алфа, се во различни фази на истражување.
Мјанмар
Мјанмар, официјално Република на Унијата Мјанмар или позната и по старото име Бурма — независна република во Југоисточна Азија. Мјанмар се граничи со Кина на североисток, со Лаос на исток, со Тајланд на југоисток, со Бангладеш на запад и со Индија на северозапад. На југозапад Мјанмар излегува на Бенгалскиот Залив, додека на јужно од државата се наоѓа Андаманското Море. Мјанмар има брег од околу 1.930 километри. Вкупната површина на Мјанмар е 676.578 км2 каде живеат околу 33.234.000 жители. Службен јазик на Мјанмар е мјанмарскиот јазик, додека главен град на државата е Непјидо.
Потекло на поимот
Официјалното име на државата денес е Република на Унијата Мјанмар или скратено Мјанмар. Поранешното официјално име на државата било Република на Унијата Бурма или скратено Бурма. Името „Бурма“ доаѓа од мјанмарскиот збор „бамар“ што е разговорна форма од зборот „мјанмар“  или на старомјанмарски „мјанма“. Двата збора се однесуваат за државата и за мнозинското население, Бамари. Во Мјанмар, името на државата се изговара како Мјанма.
Во 1989 година воената хунта која владее со Мјанмар официјално го сменила името на државата во Мјанмар. Преименувањето на државата било спорно прашање. Различни припадници на малцинските заедници во Мјанмар не го прифаќаат новото име на државата, бидејќи сметаат дека терминот „Мјанмар“ историски се однесува само за мнозинското бамарско население, одошто на земјата како политичка единица.
Ран период
Археолошките ископувања во Мјанмар потврдуваат дека во земјата имало доста долг период до човекова цивилизација. Најстарите археолошки пронајдоци во Мјанмар се пештерските цртежи кои се наоѓаат во близина на градот Пада Лин и датираат од периодот на холоценот.
Во науката се смета дека најстари жители кои ја населиле територијата на Мјанмар се Монците, кои мигрурале во долината на реката Иравади и до средината на 11 век п.н.е. биле доминантен народ во јужен Мјанмар.
Народот Пју, кој е од тибетско-мјанмарските говорни народи, се доселил на територијата на Мјанмар во 1 век п.н.е. и создале неколку моќни град-држави, од кои најмоќна била Пјај во долината на реката Иравади. Монските и пјуските кралства биле важни транзитни зони при трговијата на Индија и Кина. Во 9 век, Пјуското Кралство почнало нагло да слабее и во долината почнала инвазијата на Кралството Нанчао.
Паганско Кралство
Бамарите, кои припаѓаат на тибетско-мјанмарските народи, започнале да се доселуваат во долината на реката Иравади. Бамарите почнале да се иселуваат од Кралството Нанчао во почетокот на 7 век. Бамарите при нивното доселување затекнале состојба каде немало силна држава, бидејќи Пјуското Кралство се распаднало, и тие ја искористиле таа ситуација и создале своја држава позната како Паганско Кралство во 849 година и главен центар на бамарската држава бил градот Паган. Ова кралство било мало во моќ и територија сè до доаѓањето на власт на кралот Анаврата. Под негова власт, Паганското Кралство го проширило своето влијание низ целата територија на денешен Мјанмар.
Откако Анаврата го зазел главниот град на Монците, Татон, во 1057 година, Бамарите го прифатиле Теравада Будизмот како своја религија. Во тој период исто така и мјанмарското писмо било создадено, кое се засновало на монското писмо. Бидејќи Паганското Кралство имало голема придобивка од трговијата, владетелите на Кралството изградиле голем број пагоди и храмови, од кои голем дел и денес постојат.
Моќта на Паган полека започнала да слабее во 13 век. Кублај Кан заедно со својата моќна монголска војска навлегле на територијата на Мјанмар во 1277 година и го зазеле Паган во 1287 година. Со тоа, Паганското Кралство и моќта на Паган биле завршени.
Малите кралства
Монголците кои навлегле и ја зазеле територијата на Мјанмар не можеле долго време да останат на тоа место поради своите зацртани планови и походи. Во меѓувреме, за време на инвазијата на Монголците, во долината на реката Иравади се доселиле Шаните и станале значаен фактор во гео-политичката ситуација во Југоисточна Азија.
Паганското Кралство, кое било покорено од Монголците, се распаднало на неколку помали кралства, како што се:
Овој период од мјанмарската историја е карактеристичен по константните воени судири меѓу Пегу и Ава, и во помали размери меѓу Ава и Шаните. Кралството Ава за краток период (1379–1430) имало контрола над Ракине и биле многу блиско до задавње пораз на Пегу, но никогаш не можеле да го обединат целото старо мјанмарско кралство. И покрај бурниот пилитички и воен период, Мјанмар влегол во културен златен период. Во овој период значаен е подвигот на кралицата Шин Сау Бу која ја издигнала пагодата Шведагон со денешната височина.
Поради зачестените воени судири, до 15 век Кралството Ава било веќе значително ослабено. Неговите периферни територии или станале автономни држави или станале сосема независни. Во 1486 година, кралот Минкјињо (1486–1531) се одделил од Кралството Ава и основал свое независно кралство. Во 1527 година, Шаните конечно го освоиле Кралството Ава. Шаните владееле со Горен Мјанмар сè до 1555 година.
Таунгу
Засилено од Бамарите кои пребегнале од Ава, малото Кралтво Таунгу под водство на кралот Табиншвехти го поразил помоќното монско кралство Пегу и со тоа се обединил Долен Мјанмар во 1540 година. Подоцна, наследникот на кралот Табиншвехти, Бајинаунг, поредводел поход за освојување на Манипур, Шанската Држава, Чијанг Мај, Кралството Ајутаја и Лан Санг со што голем дел од Југоисточна Азија била под негова власт и направил план за напад на Ракине.
Империјата на Бајинанунг почнала да се распаѓа веднаш по неговата смрт во 1581 година. Кралството Ајутаја се одделило од Империјата во 1593 година и започенале акции за заземање на Танинтари. Во 1599 година воените сили на Ракине, а помогнати од Португалците, го зазеле градот Пегу. Португалците ја искористиле оваа ситуација и воспоставиле своја контрола во Танлин, тогаш најзначаен приморски град во Мјанмар. Со ова ситуацијата во Мјанмар станала прекомплицирана.
Демократска република
На 4 јануари 1948 година, Мјанмар станала независна република позната под името „Унија Бурма“. Како прв претседател на новата држава бил Сао Шве Таик, додека прв премиер на државата бил У Ну. За разлика од останатите држави кои некогаш биле британски колонии, Мјанмар не бил дел од Комонвелтот на нациите. Бурманското собрание било дводомно, односно составено од Комора на пратеници и Комора на националности.
Денешните граници и територијата на Мјанмар се засновани со Пандлоншкиот Договор, каде во едно се соединиле Горен Мјанмар и Долен Мјанмар, но и Источните предели. Сите овие за време на колонизацијата имале посебни администрации.
Во 1961 година, У Тант, бурманскиот пратеник во ООН и поранешен Секретар на премиерот, бил избран за Генерален секретар на Обединетите Нации, кој воедно бил прв генерален секретар кој не бил од Западот и ја вршел таа функција десет години.
Административна поделба
Мјанмар е поделен на седум држави и седум области. Областите се населени со Бамари. Следува табеларен приказ на административната поделба на Мјанмар.