cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Озонска обвивка
Потекло на озонот
Природните реакции освен озонско-кислородниот циклус опишан погоре исто така влијаат врз концентрацијата на озон во стратосферата т.е. во озонската обвивка. Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу нестабилни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои се природно наоѓаат во Земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). На пример, еден единствен атом на хлор може да претвори озон во кислородна молекула и оваа загуба на озон влијае врз создавањето на озон од високо енергетските УВ зраци кои ги погодуваат молекулите на кислород.
Уништување на озонската обвивка
За среќа, атомите на хлор не остануваат во стратосферата засекогаш. Кога слободниот атом на хлор ќе реагира со гасови како што е метанот (СН4), се сврзува во молекула на хлороводород (HCl), кој може да биде носен надолу кон тропосферата, каде тој исчезнува заедно со дождовите. Затоа, доколку луѓето престанат да употребуваат хемикалии како CFC и други кои се штетни по озонот, а одат во стратосферата, можеби озонската обвивка евентуално самата ќе се поправи.
Озонската дупка над Антарктикот
Секоја пролет, озонската обвивка над Антарктикот скоро исчезнува, образувајќи „озонска дупка“ над целиот континент. Дупката е создадена како резултат на интеракцијата на некои хемикалии создадени од човекот, на пример-фреонот со уникатната клима на Антарктикот и екстремно ниските температури. Озонот во стратосферата го апсорбира ултравиолетовото зрачење од Сонцето, а со тоа го заштитува живиот свет. По откривањето на озонската дупка, многу од хемикалиите кои го уништуваат озонот се забранети, но тие ќе останат во атмосферата уште десетици години.
NGC 7592
NGC 7592 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Озонска обвивка
Озонската дупка над Антарктикот
Во 2000 година, озонската дупка пораснала побргу од вообичаено и исклучително се проширила. До првата недела на септември дупката била најголема од кога и да е - 11,4 милиони квадратни милји. Релативно типична мерка за нивото на озон во атмосферата е 300 Добсонови Единици и е еквивалентно на 0,12 инчи дебела озонска обвивка. Нивоа под 200 Добсонови Единици се сметаат за значително уништување на озонот. Рекордно ниското ниво на озон се мисли дека е резултат на ниските температури на Антарктикот во есента и зимата. Во октомври, дупката се намалила драматично, многу побргу од вообичаено. До крајот на октомври, дупката била само една третина од претходната големина. Во типична година, озонската дупка не исчезнува до крајот на ноември. Научниците на НАСА биле изненадени со ова рано намалување на озонската дупка и шпекулираат дека е поврзано со климата во регионот.
NGC 7592
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7592 се споменува и како MCG -1-59-17, MK 928, VV 731, IRAS 23157-0441.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Озонска обвивка
Глобални напори за заштита на озонската обвивка
Процесот на уништување на озонската обвивка претставува сериозна закана за биосферата на нашата планета, вклучувајќи го и здравјето на човекот. Штетните ултравиолетови зрачења предизвикуваат повеќе сериозни заболувања како рак на кожата и перде. Поради овие причини, зачувувањето на ознонската обвивка е витално за нашиот живот. Од откривањето на проблемот до денес, човештвото презело повеќе мерки за заштита на озонската обвивка од нејзино понатамошно уништување, како и мерки со кои ќе се поправи веќе направената штета:
Во август 2003 г. научниците објавиле дека распадот на озонската обвивка можеби се намалува поради меѓународната забрана на CFC.
NGC 7592
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7592 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7592 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 18 м 22 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 24' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 7592 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70999. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5246. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 306.
Тврдина Алаџа Хисар
Тврдината Алаџа Хисар се наоѓа во Крушевац, во Србија. Тврдината е позната и како Град на кнез Лазар или Шарен град. За првпат, тврдината се споменува во 1381 година, и се смета дека била подигната од цар Лазар или пак истата била проширена од него. По Косовската битка, градот заедно со тврдината биле заземени од страна на Османлиите, но по кратко време Србите повторно ја вратиле во свои раце. Царот Стефан Лазаревиќ со Србија упрвувал до 1405 година од Крушевац, кога престолнината била префрлена во Белград. Но, градот не го изгубил своето значење ако се има предвид дека во 1413 година деспотот овде се состанил со Мехмед I. Во следните години следувале борби за освојување на градот, а конечно во 1437 година тој бил заземен од страна на Унгарците. Во 1454 година, градот го освоиле турските Османлии, кога градот се нарекувал Алаџа Хисар.
NGC 5154
NGC 5154 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Чрномељ
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Чрномељ (словенечки: Črnomelj; во постарите извори и Černomelj, Tschernembl ) ― град во југоисточна Словенија. Седиште е на Општина Чрномељ. Лежи на левиот брег на реките Лахиња и Добличица. Општината е во срцето на областа Бела Краина, југоисточниот дел на традиционалниот регион Долењска. Сега е вклучен во статистичкиот регион Југоисточна Словенија. Ги вклучува малите селски населби Чардак, Кочевје, Козји Плац, Лока и Нова Лока.
NGC 5154
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5154 се споменува и како UGC 8447, MCG 6-30-11, CGCG 190-11, KCPG 375B.
Чрномељ
Име
Чрномељ првпат бил споменат во пишаните извори во 1228 година како Ширномел (Schirnomel) (и како Церномел (Zernomel) во 1263 година, Церменли (Zermenli) во 1277 година и Чернемл (Tscherneml) во 1490 година). Името е изведено од *Чьрномлъ, засновано на хипокоризмот *Чьрномъ, со што првично значи „чрномска населба“. Во современиот германски, името било Чернембл (германски: Tschernembl).
NGC 5154
Откривање
Телото е откриено на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Чрномељ
Име
До 1918 година, австроунгарската поштенска служба ги користела двојазичните имиња Чернембл-Черномељ. Само германското име било користено од поштенската служба пред 1867 година.
NGC 5154
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5154 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 5154 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Чрномељ
Праисторија
Археолошките докази покажуваат дека областа била населена од доцното бронзено време па наваму, а населбата постепено се развивала низ железното време. Не е позната точната година на уништувањето на населбата од железното време од страна на Римјаните. Доказите покажуваат дека бил уништен или за време на походот на Октавијан против Илирите помеѓу 35 и 33 п.н.е., походот на Тибериј во Панонија во 12 до 9 п.н.е., или во Големиот илирски бунт од 6 до 9 н.е.; односно во временскиот распон помеѓу 35 п.н.е. и 9 н.е.
Среден век
Првпат се споменува како Ширномел (германски: Schirnomel) во пишаните документи кои датираат од 1228 година, во повелбата издадена од аквилејскиот патријарх. Пред 1277 година ѝ биле доделени пазарни права и се развил во регионално средиште. Се споменува како град во 1407 година, и затоа се претпоставува дека пред тоа добил градски привилегии, но и после тоа редовно се споменува како пазарски град. Во текот на 16 век заземал важна воена положба како еден од средиштата за организирање снабдување за воената граница. По создавањето на Карловац во денешна Хрватска во 1579 година, тој ја изгубил таа положба.
NGC 5154
Други поделби
Проучување на NGC 5154 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47041. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 116.
Чрномељ
Среден век
Чрномељ бил и дом на моќното благородничко семејство на фон Чернембл. Спомнати за прв пат во 1267 година, тие постепено постигнувале важни положби при хабсбуршкото благородништво во Крањска. Во текот на 15 век тие го прошириле своето влијание и еден од поглаварите на семејството, Георг фон Чернембл, ги држел положбите на капетан на Трст и капетан на Штаерска, една од најважните земји на Хабсбурговците. Во 16 век тие се придружиле на протестантското благородништво на Внатрешна Австрија и во 1564 година Ханс фон Чернембл ги продал своите бројни имоти во Карниола и се преселил на територијата на денешна Горна Австрија. Таму во 1567 година е роден најважниот и најпознат член на семејството, Георг Еразмус фон Чернембл, важен политички водач на протестантското благородништво на на териториите на денешните Горна и Долна Австрија. По неговата смрт во 1626 година, семејството повторно станало католичко и го вратило својот изгубен имот во Горна Австрија. Последниот машки член на семејството починал во 1667 година, но преку бројни женски членови нивната крвна лоза продолжила во некои од кралските куќи на денешна Европа. Тие послужиле како пример за уништеното благородништво од 18 век за германскиот писател Готлиб Август Кривел (гер.) и неговото дело „Прекрасни ливади“ (Schönwiesen), отпечатено во Берлин во 1911 година.
Современа историја
До 1918 година, градот бил дел од Австроунгарија (дел од австриската половина по компромисот од 1867 година). Местото било седиште на истоимената област и едно од 11-те окружни власти (Bezirkshauptmannschaften) во покраината Крањска.
Масовна гробница
Чрномељ е место на масовна гробница поврзана со Втората светска војна. Гробиштата во парохиската ложа (Grobišče v farovški loži) се наоѓа северно од гратчето на работ на мала варовничка дупка во шумата. Содржи останки на неодредени жртви.
Знаменитости
Парохиската црква во гратчето е посветена на Свети Петар и припаѓа на Римокатоличката епархија Ново Место. Сегашната градба е изградена во 17 век на местото на црква од 13 век. Во гратчето има уште две цркви. Едната, посветена на Свети Севастијан, се споменува како параклис на почетокот на 16 век, но била проширена во црква во 1646 година по избувнувањето на чумата. Била обновена во 1904 година и во 1963 година. Втората е посветена на Светиот Дух и е готска градба за прв пат спомената во документите кои датираат од 1487 година, но често престилизирана, неодамна во 1895 година. Изграден е на врвот на праисториските и римските опфатени слоеви.
Споменик во градот е посветен на паднатите партизани. Стои на мал рид наречен Гричек. Тоа е дело на Марко Жупанчич со скулптури на Јакоб Савиншек.
Култура и спорт
Гратчето е седиште на словенечкиот фудбалски клуб Бела Краина Чрномељ.
Џејмс Блант
Џејмс Хилиер Блант (роден 22 февруари, 1974 година), или попознат во јавноста само како Џејмс Блант е англиски пејач, текстописец, музичар и поранешен припадник на воените сили, чиј дебитантен албум „Повторно лудило“ (Back to bedlam), заедно со песните „You ‘re beautiful“ и „Goodbye my lover“, го одведе во светот на славата во 2005 година. Неговиот репертоар најдобро може да се опише како мешавина на поп со акустичен призвук на рок и фолк. По соработката со американскиот музички независен бренд Кастард Рекордс (Custard Records), Блант започнал да добива признанија за своите остварувања. Освоил две британски награди, две награди за најдобар видео запис на MTV музичките награди, две „Ајвор Новело“ награди за текстописец и композитор и во 2006 година бил номиниран за пет Греми награди. Следната година го издал својот втор албум „Сите изгубени души“ (All the lost souls). Неговиот трет студиски албум, „Некој вид неволја“ (Some kind of trouble), бил издаден во ноември, 2010 година. Блант, до сега има продадено повеќе од 15 милиони албуми ширум светот, а неговиот деби албум „Back to bedlam“, бил прогласен за најпродаван во Англија за 2000 година. Блант бил офицер во спасувачката гарда, полк кој функционира како дел од коњаницата во Британските воени сили и бил дел од екипажот на НАТО во Косово, за време на конфликтот во 1999 година. За време на неговиот воен ангажман во Косово, имал можност да се запознае со работата на MSF или „Лекари без граници“. Оттогаш, Блант станал поддржувач на нивната идеја и често нивните аукции се дел од неговите концерти. На 4 октомври, 2009 година, го купува својот прв дом на Ибица.
Младост
Џејмс е роден во воената болница во Тидворт, Велтшир во Англија, како прво дете на Џејн А.Ф. и Чарлс Блант. Детството го поминал живеејќи во Англија, Кипар и Германија, каде неговиот татко бил испраќан на воена служба. Тој бил полковник во воздухопловните трупи на Британските воени сили и пилот на воени хеликоптери. После Џејмс, семејството добило уште двајца помлади членови. Нивната фамилија имала голема поврзаност со воените сили, која датира уште од десетти век. Неговиот татко ја всадил во Џејмс желбата за летање, па како резултат на посветеноста добил дозвола за летање уште на 16 години. Откако научил да вози мотор на 16 години, станал доста заинтересиран и за мотоциклизмот.
Образование
Блант бил запишан на Елстри школата, во Велемптон во Беркшир и пред да го продолжи своето образование на Хароу, во северозападен Лондон, добил воена стипендија. Наместо Хароу, добива место на Универзитетот Бристол, обезбедено од восјката. Најпрво студирал воздухопловно машинско инжинерство, а подоцна се префрлил на Социологија. Дипломирал во 1996 година како лауреат на науки.
Воена служба
Со оглед на тоа што британската војска го спонзорирала неговото универзитетско образование, Блант бил обврзан да помине минумум четири години во служба на вооружените сили. На едно од неговите интервјуа за време на турнејата, по неговиот прв албум, Џејмс изјавил дека избрал да биде дел од воените сили под притисок на татко му, чија желба била Блант да си обезбеди сигурно вработување и високи приходи. Блант бил обучуван на Кралската воена Академија „Санхрст“ (Sandhurst). Бил именуван како втор подофицер на спасувачката гарда, која е единица на државната коњаница, каде достигнал ниво на капетан. Една од првите задачи, во 1998 година, му бил ангажманот во Британската воена единица за обука во Алберта, Канада, каде што неговиот баталјон бил задолжен, шест месеци да игра улога на непријателски воени единици во вежбите за борба.
Во 1999 година, служел како извиднички офицер на тешка артилерија во служба на НАТО силите во Косово. Во почетоко, добил наредба да врши дојави за ситуацијата на Македонско – Југословенската граница,  па така неговата единица била изведена во првите борбени линии, насочувајќи ги другите воени сили и обележувајќи мети на српска територија на кои требало да се упатат бомбите на НАТО. Неговата единица имала задача да го обезбедува меѓунардниот аеродром во Приштина заедно со 30.000 припадници на мировните сили, меѓутоа руската армија веќе претходно ја презела контролата над приштинскиот аеродром. Според сопствена проценка, Блант за целиот инцидент, одбил да ги послуша наредбите кои доаѓале од командата на НАТО, за да ги нападне Русите. За среќа, периодот во кој Блант престојувал на Косово бил прилично мирен. Со себеси ја понесол и својата гитара, па ги забавувал месните жители и припадниците на мировните сили на некои безбедни локации. Кратко време откако бил дел од воените сили ја напишал неговата „Нема храброст“ (No bravery).
Како вешт скијач, Блант го предводел скијачкиот тим на коњаницата во Вербие, во Швајцарија, за на крајот да стане и шампион на сите кралски артилериски трупи. Ја продолжил неговата служба во војската и во 2000 година, и после интензивен шест месечен курс за јавање, бил преместен во главниот државен полк на коњаницата, во Лондон, во Англија. За време на оваа должност, Блант јавно говорел за неговите одговорности и обврски во телевизиско шоу „Девојките на врвот“, серијал за необичен избор на кариера. Бил еден од чуварите на ковчегот на Кралицата Елизабета во деновите кога нејзиното тело било изложено пред народот и бил дел од погребните церемонии на 9 април, 2002 година. Џејмс ја напуштил војската на 1 октомври 2002, откако отслужил цели шест години.
Почетоци
Блант, уште како дете посетувал часови по пијано и виолина, меѓутоа неговиот прв значаен пристап кон музиката се случил на Хароу. Таму, негов соученик го запознал со мелодијата на гитарата, па Џејмс започнал да свири и да пишува музика уште на 14 годишна возраст. На универзитетот Бристол, негова омилена тема како студент била комодификацискиот одраз-производ на поп идолот, а негов главен ментор Симон Фрит, социолог, рок критичар и сегашен претседател на музичките награди Меркур.
Блант ја напуштил британската војска во 2002 година за да може комплетно да и се посвети на музиката. По кракток период, откако ги напуштил воените сили, потпишал со издавачката куќа EMI („Електрична и музичка индустрија“) и агенцијата за менаџирање TFA (Twenty first Artist). Договорот за плоча, сепак останал неисполнет, наведувајќи го како причина специфичниот изговор на Блант како пречка за промовирање во класно-расцепканата Британија. Линда Пери, која само што го лансирала сопствениот музички бренд Кастард Рекордс, во почетокот на 2003 година, ја слушнала промотивната лента на Блант при посета на Лондон. Набрзо после тоа имала прилика да го слушне во живо на фестивал во Тексас (South by South West Music festival), па му понудила соработка уште истата вечер. По само неколку денови Џејмс го потпишал договорот со Пери и еден месец подоцна веќе започнал да работи со продуценти како Том Ретрок.
„Повторно лудило“ – 2003/2006 (Back to bedlam)
Блант го снимил албумот „Повторно лудило“ (Back to bedlam) во 2003 година со продуцентот Том Ретрок во неговото домашно студио, со многу студиски музичари, и самиот Џејмс,  свирејќи на различни видови инструменти. Додека бил во Лос Анџелес, престојувал кај Кери Фишер, глумица која ја запознал преку семејството на неговата поранешна девојка. Фишер била огромна поддршка на неговите стремежи, давајќи му идеја дури и за името на албумот и отстапувајќи му простории од нејзиниот дом за да може да пишува. Всушност, во тоалетот од нејзината куќа, Џејмс го создал легендарниот хитот „Goodbye my lover“. „Back to bedlam“, конечно доживува своја реализација во Англија, во текот на окмтомври, 2004 година. Дебитантна песна со која се пробил на англиската музичка сцена е „High“, напишана во соработка со Рики Рос од „Дикон Блу“. Оваа песна во почетокот успева да влезе во англиската листа со Топ 100 песни, потоа следува успехот со „You’re beautiful“ која успева да се рангира меѓу првите 75 песни, пред да биде одново преработена. Како таква, била избрана да се појави во реклама за Водафон во Италија и така го достигнала врвот, рангирајќи се меѓу првите десет во оваа земја.
Дебитантниот албум од анонимниот Блант, во почетокот не привлекол многу внимание на критичарите и поради тоа не се појавиле многу изјави кои би го оцениле албумот низ музичките списанија. Неговите настапи во живо, најчесто биле посетувани од попознати музичари и генерално биле позитивно критикувани. Неговата леснотија на изведување на сцена и искуството заедно со променливиот и непостојан пристап кон публиката биле предмет на многуте коментари кои доаѓале од сите страни. Неговата музика најчесто ја поврзувале со онаа на Демијен Рајс и Дејвид Греј. Во март, 2004 година, додека Блант настапувал како гостин на Кејти Мелуа во Манчестер, пратејќи го сето тоа Алекс Мекеј за магазинот „Дизајнер“ напишал: „дека доминантноста на Блант е загарантиран пат до успехот, па така во ова време идната година неговиот албум  ќе  биде број 1 во светот, а многу од британските награди и други признанија ќе чекаат да бидат негови, многу поскоро отколку што можеме да замислиме“. По издавањето на албумот, кон крајот на 2004 и почетокот на 2005 година следувало  гостување на концертите на Елтон Џон и Лојд Кол и „Комоушнс“, а основал и бенд, со кој биле постојани гости во лондонскиот клуб "93 чекори источно" (93 feet East). Во март, 2005 година, неговата втора песна, „Wiseman“, била објавена.
Неговиот трет сингл „You’re beautiful“ била негова одскочна даска. Веднаш по пуштањето во етер го достигнала дванаесеттото место на англиските топ листи, за само шест недели подоцна да го достигне врвот и да се најде на првата позиција. Песната исто така била премногу вртена низ сите области од медиумите, што придонело целиот албум „Back to bedlam“ да се најде на врвот на англиската список на најуспешни албуми. Застапеноста по медиумите, несомнено ја довела во рацете на Блант наградата „Ајвор Новело“, за најизведувана песна. После успехот со „You’re beautiful“ на англиската сцена, песната допира до публиката во Европа, станувајќи еден од најголемите хитови за летото, 2005 година ширум целиот континент. Во Америка, песната за првпат се пушта во етер во летото, 2005 година на WPLJ, едно од најпознатите и најреномирани радија во Њујорк. Веднаш по нејзиното објавување, во есента, 2005 година, песната се искачила на топ 10 листите на три радија од комплетно различни видови. (Adult Contemporary music, Hot adult top 40 tracks и Adult Album Alternative). Блант станал првиот англиски изведувач кој го достигнал врвот на сите американските топ листи, а неговата „You’ re beautiful“ ја добила водечката позиција на листата „Билборд Хот 100“, во 2006 година. Пред Блант, истото го сторил и Елтон Џон пред околу цели десет години со неговата „Candle in the wind“, во 1997 година.
„Goodbye my lover“ била објавена во Англија како четврта нумера на албумот во декември, 2005 година, за подоцна да ја достигне втората позиција на американските топ листи. Нумерите „High“, заедно со „Wiseman“, биле одново издадени во 2006 година. Оваа, 2006 година, Блант започнал со славење на неговите успеси. Најпрво стигнале петте номинации за британските награди, потоа, победата за најдобар британски машки солист и најдобар поп изведувач. Започнал и единаесет месечна турнеја која го одвела насекаде ширум светот. На 31 август,2006 година Блант добил две награди од MTV музичките и видео награди, со неговата „You’ re beautiful“ освојувајќи ја наградата за најдобар видео запис од машки изведувач.
Турнејата низ Америка довела до уште поуспешна промоција, па така есента, 2005 година, Блант се појавил во „Шоуто на Опра Винфри“ и како музички гостин во „Саботното вечерно шоу“ (Saturday night live). Во текот на 2005 и 2006 година, осум од песните од дебитантниот албум биле изведени во телевиски шоуа (како „Округот Оринџ“ – The O.C., „Вовед во Анатомија“ – Grey’s Anatomy итн..), филмови („Неоткриени“ - Undiscovered) и рекламни кампањи (за Хилтон хотелите, Спринт телекомуникации итн..)
Блант ја изведува „You’re beautiful“ на 49те по ред, Греми награди во февруари 2007 година, посветувајќи ја песната на неодамна починатиот, Ахмет Ертегун, претседател на  Атлантик Рекордс, меѓутоа не осовјува ниту една од петте категории во кои е номиниран (вклучувајќи ја и онаа за најдобар дебитант).
Според последните податоци албумот е продаден во 11 милиони копии, освојувајќи ги врвовите на топ листите во 16 земји ширум светот. Во Америка пак, биле продадени 2.6 милиони копии и двапати бил прогласен за платински албум. Во Британија бил прогласен десет пати за платина и се продал во повеќе од 3 милиони копии, влегувајќи во Гинисовата книга на светски рекорди за најбрзо распродаден албум во период од една година. Во 2005 година, Блант се појавува во, над деведесет јавни настапи во живо, најчесто низ Америка и Европа, затворајќи ја годината со гостувањето на северно американската турнеја на Џејсон Мраз. Неговата турнеја „Back to bedlam“, започнала во јануари, 2006 година, покривајќи ги градовите во Европа, Америка, Австралија, Нов Зеланд и Јапонија. Други три одделни турнеи насочил кон Северна Америка, завршувајќи со сите ангажмани во текот на ноември, истата година. Со исклучок на оние настапи каде промовирал некоја песна или видео запис, Блант, во текот на 2006 година, извел над 140 настапи во живо. Тој изјавува дека ужива во искуството кое го нудат турнеите. Вели дека токму за време на претходната турнеја, во текот на јули, 2006 година, тој и неговиот бенд ги проживеале најдобрите денови од животот, будејќи се на различно место секој ден.
Видео записите за песните од албумот „Back to bedlam“, изобилуваат со симболизам, создавајќи мрачни ликови. Во првиот запис за нумерата „High“, Џејмс е закопан во пустина. Во записот за „Wiseman“, пак е киднапиран и држен во заложништво. Во записот за „You’ re beautiful“, најавува дека планира да се самоубие скокајќи од гребен во морето. Во драмата за „Goodbye my lover“, Џејмс е заробен во љубовен триаголник, замислувајќи го „соперникот“ со неговата девојка (ликови толкувани од Мет Далас од „Кајл XY“ и Миша Бартон од „Округот Оринџ“). Преснимувањето на записот за „High“ го покажува Блант како гори во шума, а новиот запис за „Wiseman“, пак, го покажува како пали и уништува лични документи, а потоа како и самиот, целиот во оган се движи низ шума.
Блант имал епизодна улога во една од епизодите на серијалот „Sesame Street“, премиерно прикажана на 14 ноември, 2007 година, каде ја извел „You’ re beautiful“.
Пародија на „You’ re beautiful“, насловена како „You’re pitiful“, била снимена од Откачениот Ал Јанковиќ. Блант, лично дал дозвола за оваа пародија да се најде на албумот на Јанковиќ, меѓутоа неговата продукциска куќа Атлантик Рекордс, се изјаснила против оваа идеја и го забраниле комерцијализирањето на песната. За жал, Јанковиќ, веќе направил МП3 снимки на пародијата и таа станала достапна за симнување на мрежните места. Тој повторно се обидел да стапи во контакт со продуцентите и да ги убеди оваа песна да се најде на неговиот албум, но менаџерот на Блант му одговорил преку маил, заблагодарувајќи му се за барањето, одново давајќу му до знаење дека ниту тој, ниту Џејмс нема никогаш да го одобрат објавувањето на песната.
На 28 декември, 2009 година, радиото на БиБиСи, објавило дека албумот  „Back to bedlam“ е најпродаван албум за последните 10 години во Англија.
„Сите загубени души“ – 2007/2008 (All the lost souls)
Вториот студиски албум на Блант, бил издаден на 17 септември, 2007 година, во Англија, а само еден ден подоцна, реализација доживеал и во Северна Америка. Се продал во 65.000 копии во текот на првата седмица по издавањето, а бил прогласен за платиски албум само по четири дена. Кон крајот на јануари, 2008 година, албумот се продал во 600.000 примероци во Англија и 4.5 милиони насекаде ширум светот. Блант го завршил албумот во текот на зимата, 2006-2007 година, во својот дом на Ибица. Извел пет од десет нумери од овој албум уште  во текот на неговата турнеја во 2005 година. Оттогаш текстот, мелодијата и хармонијата на песните биле променети за студиска намена, преработени заедно со Том Ретрок кој повторно се појавува како продуцент.
За разлика од првиот албум кој не бил предмет на многу критики, вториот и тоа како бил центар на внимание кај сите музички критичари, магазини, списанија итн.. 53 од 100 критики во „Метакритик“, биле насочени токму кон овој албум. Тоа е мрежно место која обработува критики, мислење, гледишта итн, за албуми, песни, видео записи и друго, а овие критиките наменети за „All the lost souls“ ги дефинирале како „збунувачки и просечни“. Ерик Дантон за магазините „Милвејк Сеншнел“ и „Хартфорд Курант“, напишал дека албумот е „толку благ и учтив, што дури и скромноста ја прави раскошна“, додека пак од магазинот „Ролинг Стоун“ велат дека „албумот има толку здодевни балади што прават, Колдплеј да изгледаат како Арктик Манкис“. Во нејзината критика за албумот, Кери Мејсон за „Билборд“, пишува дека „Блант покажува безгрижност и самодоверба на голем изведувач, што говори дека сите негови песни ќе го пронајдат патот до успехот“. А, пак на самиот албумот, Мејсон напишала „без ниту еден погрешен потег“. Подеднакво занесена од звуците на албумот, Лиз Хогард за „Обзервер“ напишала дека „е невозможно да му се одолее на поетичниот копнеж на Блант“.
Прв сингл од овој албум е „1973“, песна инспирирана од вечерите кои Блант ги поминал во „Пача“, клуб на Ибица кој бил отворен токму оваа година. Оваа песна станува нов хит со кој Блант го достигнува врвот на европските листи на „Билборд Хот 100“. Диџејот Пит Тонг направил ремикс на оваа песна, која ја промовирал во текот на неговиот летен престој токму во „Пача“ клубот, во 2007 година. Втора песна која се нашла на овој албум е „Same mistake“, објавена во почетокот на декември, 2007 година, која не ги исполнила претходните очекувања, заглавувајќи на 57то место од англиските топ листи. Врвот го достигнува само во Бразил и некои други јужно американски земји. Следна песна од албумот е „Carry you home“, издадена во март, 2008 година, која се нашла на дваесеттото место на на англиските топ листи, враќајќи го сјајот на албумот кој повторно котирал меѓу првите десет, само шест месеци по неговото издавање. Четврт и последен сингл е „I really want you“. Џејмс се впуштил во соработка со други уметници двапати, додека овој албум сè уште бил актуелен. Кон крајот на 2007 година, работел со францускиот рапер Синик. Ја објавиле нумерата „Je realize“, која била преработка на култната „I’ll take everything“, која се наоѓала меѓу првите три на француските топ листи. На 14 ноември, 2008 година, новиот албум на Лаура Паусини, „Primavera in anticipo“, бил издаден. Токму оваа насловна нумера е направена во соработка со Блант, а албумот го достигнал врвот на италијанските топ листи.
На 24 ноември, 2008 година, „All the last souls“ доживува полуксузна преработка со нови илустрации, нова песна, „Love, love, love“ и документарецот „Џејмс Блунт, Враќањето на Косово“.
„Некој вид неволја“ – 2010 (Some kind of trouble)
Третиот студиски албум на Џејмс, насловен како „Some kind of trouble“, e издаден на 8 ноември, 2008 година. Албумот се искачил на четвртото место на англиските топ листи, продавајќи над 100.000 копии во текот на првата седмица. Првата нумера на албумот „Stay the night“ е објавена на 27 октомври, 2008 година. Го достигнала 37то место во англискиот топ 40 и се задржала на втората позиција, на европските топ листи, цели пет седмици. Вториот сингл од овој албум, „So far gone“, во Англија требало да се појави на 3 јануари, 2011 година, меѓутоа поради критичкиот пристап, песната била преработена и во февруари, 2011 година, се распродала во над еден милион примероци, што претставува 9% од продажбата на првиот албум. Трета нумера од овој албум е „If time is all I have“, во Англија пуштена во етер на 4 април, 2001 година.
Приватен живот
Блант изјавува дека по неговите музички успеси, станал поблизок со семејстовто од кога и да е. Неговиот татко управувал со неговите финансии, а мајка му е главен виновник за инвестирањето во домот на Ибица, место каде Џејмс го поминувал целото слободно време уште од кога бил тинејџер. Блант исто така поседувал и вила во швајцарското гратче Вербие, која ја купил во февруари, 2007 година. Во ова гратче еден од новите ски лифтови го носи неговото име.
Блант, сосема случајно одиграл важна улога во животот на неговата сестра. Имено ја понудил на „продажба“ на eВay. Се работи за тоа што неговата сестра требало хитно да стигне на погреб во Ирска, меѓутоа поради неспособноста на траспортните центри била спречена, па така Блант го објавил ова на интернет нарекувајќи ја „дама во неволја“. Еден човек се понудил да помогне велејќи дека неговиот пријател има хеликоптер кој може да ги реши проблемите со транспортот. За жал подоцна се испоставило дека тоа е невозможно бидејќи оној кој го поседувал хеликоптерот во моментот се наоѓал во Шведска. На крајот, сестра му на Џејмс сепак остварила средба со сопственикот на хеликоптерот, Харисон, со кој започнале врска и на крајот завршиле со брак.
Приватниот живот на Џејмс честопати претставувал предмет на значајни дискусии, особено во жолтиот печат. Блант лично се обидува да не привлекува многу внимание бидејќи мисли дека неговиот живот не е до толку интересен, ниту бизарен. Вели дека „славата и ѕвездите се нешто што другите луѓе го создаваат и од тоа воопшто не сака да биде дел“.
Хуманитарни и еколошки придонес
Блант собирал парични средства за медицинската хуманитарна организација „Лекари без граници“, преку организирање на хуманитарни концерти и нудејќи на аукција средба со себе на некое од неговите шоуа. Неговата прво соочување со оваа организација било за време на војната во Косово каде бил воодушевен од нивната работа која ја извршуваат во прескромни услови, минимална поддршка, без ни малку себичност.
Исто така, поддржувач е и на идејата за здрава животна средина. На неколку од неговите концерти се прикажале кратки инсерти од документарецот „Суровата вистина“ (An inconvenient truth) за последиците од гобалното затоплување. А пак, билети во претпордажба, за неговите концерти можат да се најдат и на неговото мрежно место посветена на засадувањето на дрвата.
Deinococcus–Thermus
Таксономија
Коленото Deinococcus-Thermus се состои од една класа (Deinococci) и два реда: Иако овие две групи потекнуваат од заеднички предок, механизмите на резистенција се претпоставува дека еволуирале независно.
Џејмс Блант
Хуманитарни и еколошки придонес
Како поранешен припадник на воените сили, покровител е на организацијата „Помош за хероите“, чија цел е да собере парични средства кои ќе му го олеснат животот на повредените британски војници. Блант одржувал хуманитарни концерти и за оваа организација. Исто така го дал својот гласовен и музички придонес за создавање на „Everybody hurts“, сингл направен да ја побуди хуманоста за помош на жртвите од земјотресот на Хаити.
Deinococcus–Thermus
Молекуларни обележја
Најдени се молекуларни обележја во форма на CSIs (анг. conserved signature indels) и белковини (CSPs) кои уникатно се споделуваат само меѓу членовите на коленото Deinococcus-Thermus. Овие CSIs и CSPs се карактеристични обележја кои го оделуваат ова колено од сите други бактериски групи и се во согласност со разликите во физиологијата. Најдени се и CSIs и CSPs, кои ја поддржуваат таксономската поделба во склоп на самото колено. Некои од CSIs кои ја поддржуваат дистинкцијата на ниво на редовите се одговорни за екстремофилните одлики. CSIs најдени во бета подединицата на ДНК-зависната РНК полимераза и ДНК топоизомеразата во Thermales видовите може да е инволвирана во термофилноста на овие бактерии, додека оние најдени во ексцинуклеаза ABC, ДНК гираза, и RadA-белковината за поправка на ДНК во Deinococcales видовите може да се инволвирани во радиорезистенцијата. Два CSPs кои уникатно се присутни во родот Deinococcus се смета дека играат улога во формирањето на карактеристичниот радиорезистентен фенотип. Овие CSPs ја вклучуваат белковината за поправка на штети PprA.
Филогенија
Филогенијата е заснована на 16S рРНК-заснованото LTP ослободување 123 од Проектот "Животно дрво на сите видови" (анг. The All-Species Living Tree Project).
Моментално прифатената таксономија е заснована на Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN) и  Националниот центар за биотехнолошки информации (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI).
Секвенционирани геноми
Во моментов има вкупно 10 секвенционирани геноми на видови во ова колено. Двете Meiothermus видови беа секвенционирани под покровителство на проектот Genomic Encyclopedia of Bacteria and Archaea (GEBA), кој има за цел секвенционирање на организми за добивање на филогенетски податоци, и не е ограничен на патогените видови. Моментално, геномот на Thermus aquaticus Y51MC23 е во завршна фаза на комплетирање од страна на DOE Joint Genome Institute.
Ерек и Енида
Ерек и Енида (француски: Érec et Énide или во средновековниот оригинал: Erec et Enide) — првиот роман за легендата на Кралот Артур на Кретјен де Тора, напишан помеѓу 1160-1164 (според некои помеѓу 1165-1170 или точно во1170 ). Станува збор за дело од околу 7.000 стихови на старофранцуски кое ни е нам достапно преку седум различни ракописи и неколку фрагменти. Авторот во главно се инспирира од познатите бретански текстови, но и прочуената Историја на британските кралеви на Галфрид Манмутски. Овој роман е еден од првите витешки романи.
Кретјен де Троа игра клучна улога во создавањето на приказната за Артур. Во Ерек и Енида можат да се најдат многу од елементите на легендата за Артур, како повеќето главни ликови, витешките подвизи и жените или љубовта како двигател на дејството. Иако не е првата приказна која ги користи познатите елементи на Артуровата легенда, де Тора е заслужен за вопоставување на очекувањата на еден современ читател во однос на жанрот на витешки приказни.
Меѓународно фонетско здружение
Меѓународната фонетска асоцијација или МФА (англ. International Phonetic Association, IPA) е организација која се занимава со научно проучување на фонетиката и разните практични примена на таа наука. Најголемиот придонес на оваа организација кон фонетиката е создавањето на меѓународната фонетска азбука—стандард на нотација (бележење) за фонетски приказ на сите јазици во светот. Акронимот МФА (IPA) се употребува како за оваа асоцијација, така и нејзината азбука.
Асоцијацијата издава и свое списание, со наслов „Journal of the International Phonetic Association“.
Историја
Во 1886 г. во Париз, мала група на предавачи на јазик формирале асоцијација со цел на промовирање на употребата на фонетска нотација за странските јазици во училиштата, со цел да се помогне на учениците точно и правилно да ги усвојуваат изговорите на тие јазици, како и да се помогне со читањето при описменувањето на малите деца. Оваа група, предводена од Пол Паси, првично се нарекувала Dhi Fonètik Tîtcerz' Asóciécon (FTA). Во јануари 1889, асоцијацијата била преименувана во L'Association Phonétique des Professeurs de Langues Vivantes (AP), додека во 1897, името било повторно променето на L'Association Phonétique Internationale (API)—што на македонски значи „Меѓународна фонетска асоцијација“ или „МФА“.
Во 1917, асоцијацијата го доживува својот врв во бројноста на членството, како и во нејзиното влијание врз образованието, кога таа броела 1751 члена во вкупно 40 земји. Првата светска војна и нејзините последици предизвикале големи пореметувања во нејзиното работење, а нивното списание престанало да се печати сѐ до 1922 г.
Развој на азбуката
Првичната цел на ова група била создавање на низа симболи за кои ќе можат да важат различни изговори, така што секој јазик би имал своја посебна азбука особено прилагодена за претставување на звуците во тој јазик. Подоцна било решено дека всушност идеалното решение е да постои една и единствена универзална азбука, каде еден симбол би се користел за еден глас кој може да се јави во разни јазици, па така започнал развојот на меѓународната фонетска азбука и доживеал забрзан развој кон почетокот на XX век. Оттогаш, направени се разни промени во азбуката на неколку наврати, со некои додавања и одземања на симболи, во согласност со прогресот во полето на фонетиката.
Испити
Започнувајќи од 1908 г., Меѓународната фонетска асоцијација одржува испити по фонетика, за чие успешно положување се доделуваат дипломи за владеење на фонетиката на англискиот, францускиот или германскиот јазик.
Список на фобии
Следи список или список на фобии до сега регистрирани во психијатријата.
Не се фобии во медицинска смисла:
Убого
Географија и местоположба
Селото се наоѓа југоисточно од Велес, на околу 8 км северно од општинското седиште Градско. Сместено е од левата страна на реката Вардар, на надморска височина од 160 м.
Историја
Подрачјето на Убого е населено уште од неолитот, за што сведочи наоѓалиштето Ногаевски Пат во непосредна близина на селото.
Во XIX век Убого било македонско село во Штипската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Убогово имало 130 жители, сите Македонци.
Целото население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. Во статистиката на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Убогоно (Oubogono) живееле 80 Македонци, сите под егзархијата.
Според туркологот Димитар Гаџанов во 1916 г. во Убово имало и 3 Турци.
Население
Населението на Убого значајно нараснало во повоениот период, со речиси исклучив прилив од македонско население. Подоцна се доселиле и поголем број Албанци, како и доста лица чија народност во пописот не се определена (т.е. сместена во „останати“). Почнало масовно да се раселува некаде во 1960-тите и е сосема напуштено во 1970-тите. Според пописот од 2002 година, Убого немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
NGC 575
NGC 575 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 575 се споменува и како IC 1710, UGC 1081, MCG 3-4-51, KARA 53, CGCG 459-72.
Откривање
Објектот е откриен на 17 октомври 1876 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 575 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 575 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 30 м 46,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 21° 26' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 66°.
Други поделби
Проучување на NGC 575 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5634. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 128; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1204. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1251.
Полифонија
Полифонија (грчки  Πολυ повеќе и глас φονη) — начин на компонирање при кој две или повеќе независни мелодиски линии течат независно една од друга, но во исто време звучат хармонично.
Полифонијата првично се развила во повеќегласно хорско пеење во доцниот среден век. Делата компонирани со полифониска техника доминирале во европската музика од 12 век до средината на 18 век, а својот врв го доживеале за време на ренесансата.
Со полифонија е тесно поврзан поимот имитација - компонирање при што еден дел со задоцнување помалку или повеќе ја повторува мелодиската содржина на претходниот дел. Најочигледни примери за имитација се присутни во канон и фуга.
Потекло
Најполифонични региони на светот се наоѓаат во Потсахарска Африка, Европа и Океанија. Се верува дека почетоците на полифонијата во традиционалната музика временски се појавиле многу пред полифонијата во европската професионална музика. Во моментов постојат два контрадикторни пристапи при пронаоѓање на почетоците на вокалната полифонија: културен модел и еволутивен модел. Според културниот модел, почетоците на полифонијата се поврзани со развојот на музичката култура кај луѓето. Според еволутивниот модел, почетоците на полифонијата се поврзани со првите фази на човечката еволуција.
Иако не се познати почетоците на полифонијата во западната црковна традиција, трактатите Musica enchiriadis и Scolica enchiriadis, кои се од околу 900 година, се сметаат за најстарите запишани примери на полифонија.
Европска полифонија
Европската полифонија се појавила мелисматичкиот органум, најраното усогласување на пеењето. Композиторите од 12 век, како Леонин и Перотин го развиле органумот што бил користен векови претходно, и му додале трет и четврт глас. Во 13 век, тенорот се изменил, и се скрил зад секуларните песни, замаглувајќи ги светите текстови додека композиторот продолжувал со новината наречена полифонија. Текстот на љубовните песни можел да се пее над светите текстови во форма на тропа, или светите текстови можеле да бидат поставени со позната секуларна мелодија. Најстарото дело кое го имаме денес е музика од шест дела со наслов Sumer is icumen in (c. 1240).
По првиот милениум, европските свештеници започнале да ги преведуваат делата на грчките филозофи на народен јазик. Западните Европејци знаеле за Плато, Сократ и Хипократ во средниот век, но изгубиле допир со содржината на нивните дела, затоа што употребата на грчкиот како жив јазик била ограничена само за земјите на Источното Римско Царство. Откако овие стари текстови биле преведени, станале достапни, и извршиле големо влијание во филозофијата на Западна Европа. Се појавиле новини во медицината, науката, уметноста и музиката.
Авињон, седиштето на антипапите, бил центар на секуларната музика, од која голем дел бил под влијание на светата полифонија. Инструментите биле забранети во црква поради нивната асоцијација со секуларната и паганската музика, со тоа и полифонијата била забранета како „жаволска музика“. Папата Јован XXII откако ја забранил полифонијата во 1322 година, зборувал против елементите на оваа музичка новина во булата од 1324 година, Docta Sanctorum Patrum. Папата Климент VI, пак, уживал во полифонијата.