cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мирагаја (диносаурус)
Филогенија
Мирагаја бил сместен во стегосауридите во 2009 година. Матеус и неговите колеги извршиле филогенетска анализа и го сместиле во групата со Дацентрурот) како сестринска група на Стегосауридите.
Позицијата на Мирагаја во стегосауридното еволутивно дрво е прикажана со овој кладограм :
NGC 4591
NGC 4591 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Шпионка
Шпионка е мал отвор (или стаклено окно) во врата, кое служи за ѕиркање надвор од вратата без да треба таа да се отвори. Стаклените шпионки во себе имаат леќи таканаречени „рибино око“ кои овозможуваат поширок видокруг од внатрешноста, а никаква видливост однадвор.
NGC 4591
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 39 м 12,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 0' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 37°.
Надворешни врски
NGC 4591
Жан Теди Филип
Жан Теди Филип (Jean-Teddy Filippe) — француски режисер познат по режирање на краткометражни филмови од таканаречениот жанр пронајдена снимка (found footage).
Негово најпознато дело е серијалот на краткометражни филмови, „Забранетите снимки“ во 1989 којшто се смета за еден од првите обиди за создавање на филмови од овој жанр за комерцијални цели. Овој жанр на филмови сепак не добил на популарност сè до појавувањето на филмот „Вештерката од Блер“ десет години подоцна. Некои филмски критичари сметаат дека еден од првите филмови од овој жанр е снимката Патерсон-Гимлин, односно, снимката каде наводно е снимено суштеството Бигфут.
Награда за краткометражни филмови Клермон Феран
1990: Гран при за краткометражните филмови од серијалот „Забранетите снимки“ (Les documents interdits):
689
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Проституција
Проституција претставува дејност или пракса на ангажирање во сексуална активност во замена за одреден надомест во пари или во производи. Проституцијата се опишува како сексуални услуги или комерцијален секс, а колоквијално се нарекува курвање. Исто така, таа се опишува со примена на еуфемизмот „најстариот занает“. Лицето кое се занимава со проституција се нарекува проститутка или сексуален работник (работничка), а колоквијалниот израз е „курва“.
689
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6197 и 6198 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5439 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4449 и 4450 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1442.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 689 година се протега во 3325 и 3326, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3385 и 3386 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1232. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 69 и 70 исламска година.
Надворешни врски
680'erne
Демографски центар на Шведска
Демографскиот центар на една земја е точката до која кумулативното растојание би требало да помине регистрираното население е најмало, доколку сите тие би се сретнале на една локација. Како што се менува распоредот на населението во една земја, демографскиот центар ќе се помести. Во Шведска, Статистика Шведска го пресметува официјалниот демографски центар, користејќи пондерирана средна популација по имот, по географски координати.
Пресметката на вистинската локација на централната точка, спроведена од страна на статистиката на Шведска во 2007 година, го утврди Хјорткварн како локација на демографскиот центар на Шведска. Истата пресметка направена во 1989 година резултираше со именување на Свенневад како централна точка. Двете места се во општината Халсберг, округот Еребру. Во текот на 18 години помеѓу пресметките, центарот се преселил неколку километри на југ, поради намалувањето на населението во северна Шведска и зголеменото население на југ.
Космос-698
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 декември 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 875 килограми. Космос-698 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 551 км, а најмалото на 512.
Куза Хота
Куза Хота (романски: Cuza Hota) бил романски комунист од македонско потекло. Хота при крајот на 1940-те години бил следен од американските разузнавачки служби и според нив бил поборник за влашка држава на балканот.
Животопис
Според документот со информативна пријава на ЦИА, Куза Хота е роден во Македонија но се преселил во Романија каде станал припадник на Романска Легија (Железна Гарда) позната како "Одред на смртта". Бил активен пропагандист на идејата за автономна Куцо-Влашка држава во Грција.
Сведок за агентите на агенцијата изјавил дека Хота бил испратен во Грција од германците како провокативен агент, со што неговата функција била Прес советник во Романското пратеништво во Атина. Според тоа грчките власти сакале да го депортираат назад во Романија но германците не го дозволувале тоа сè до 1945 година.
По ослободувањето на Грција во 1945 година, Куза Хота бил депортиран во Истанбул, Турција. Таму, според американските агенти бил во контакт со русите кои од него побарале да се врати во Букурешт за да помогне во организирањето на романски блок од Македонци со цел нивно вградување во Балканската федерација.
Јосиф Ковачев
Јосиф Антонов Ковачев — македонски педагог, реформатор, револуционер, политичар и научник во Бугарија.
Образование
Јосиф Антонов Ковачев своето образование најпрво го започнал кај својот татко Антон Ковачев, а го завршил кај учителот Павел Златанов, каде се здобил со името наусничар. Tака се нарекувале сите кои имале завршено во келијните училишта.
Ковачев потоа се запишал на богословија во Белград каде завршил во 1861 година. Јосиф Ковачев на 24 години, во 1863 година подготвил ракопис за педагошка пракса и заминал за Виена каде сакал да го отпечати.
Таму имал средба со со издавачот Д. В. Манчев и неговото дело под наслов Школска педагогија или методическо раководство за учителите на народните школи било испечатено во 1863 година.
Во 1864 година заминал за Киев, каде се запишал на Богословскиот факултет. Неговото школување траело 4 години, при што се запознал со делата на најголемите руски педагози и со делото на основачот на руската педагогија Константин Димитриевич Ушински.
Особено кај Ковачев влијаела идејата за поделба на учениците по возраст и во посебни одделенија. Ковачев како одличен студент добил стипендија од фондацијата на познатиот Васил Евстатиев Априлов, позната како Фонд Априлов. Јосиф ковачев покрај Богословскиот факултет во Киев, студирал и завршил Педагогија со психологија.
Дејноста и реформите во Македонија
Во учебната 1869-1870 година се вработил во Основното училиште во Штип. Таму Ковачев започнал со своите училишни реформи, притоа формираал посебна институција за подготовка на учители со два класа, каде го вовел класниот и предметниот систем на настава, вклучувајќи ги и световните предмети покрај богословските. На 18 јули 1874 година се вработил како директор на народното училиште во Прилеп, каде останал три години од 1874 до 1877 година. Ковачев го вовел и пеењето како световна содржина, напоредно со црковното пеење (псалтикија) во училиштата. Црковното пеење го предавал според руската (киевската) црковна традиција. Најголема новина е основањето на црковниот хор составен од учениците кои вежбале редовно во црквата ''Св. Блаовештение'' во Прилеп.
Дејноста во Бугарија
По создавањето на бугарската држава е поставен за началник на народното просветителство во Пловдив, а потоа е училиштен инспектор во Софиската околија. Избран е за претставник во Народното Собрание во 1879 година потоа е избран за претседател на општинскиот совет во Софија. Од 1880 година до 1887 година ја извршува функцијата главен секретар на Министерството за внатрешни работи, член на Државниот совет и градоначалник на Софија (1886 - 1887). Јосиф Ковачев во Бугарија заземал многу значајни позиции, но секако најпрестижната, е кога при основањето на Универзитетот во Софија во 1888 година, бил назначен за доцент на Катедрата по педагогија, на Историско - Филозофскиот факултет. Таму ги предавал предметите: социологија, педагогија, историја на педагогија и педагошка психологија.
Оставил својот имот за поттикнување истражувањата на "бугарското отечественоведение", а во 1908 година е основан фонд "Екатерина - Јосиф", средствата од кој се користат "за награди за студентски научни студии по историја на бугарскиот јазик, бугарската етнографија и бугарската културна историја, како и двегодишна стипендија за странство на студент од Софискиот универзитет за развој по словенска филологија, бугарската историја, бугарската географија, филозофија и педагогија".
Историски погледи за делото на Јосиф Ковачев
За делото на Јосиф Ковачев постои подвоеност во историската наука. Имено, бугарската историографија го смета за буаграски општествени и деец. Од своја страна пак, македонската историографија го смета за прв автор од областа на педагогијата и реформатор на школскиот систем во историјата на македонскиот народ и култура.
Надворешни врски
Издвоени страници од педагошките книги на Јосиф Ковачев.
IC 941
IC 941 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 941 се споменува и како NPM1G +11.0569.
Откривање
Објектот е откриен на 2 декември 1893 година од страна на Стефан Жавел.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 22 м 39,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 23' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 941 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1392792.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Црква „Св. Пантелејмон“ - Капуџилар
Свети Пантелејмон (Αγίου Παντελεήμονος Πανοράματος) — средновековна црква кај солунското преградие Капуџилар, Егејска Македонија.
Урнатините на црквата се наоѓаат на планината Хортач северно од Капуџилар, на границата со Пејзаново. Изградена е во доцновизантискиот период како храм на стар манастир. Во внатрешноста се зачувани дел од фреските.
Во 1987 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Граѓанска кула (Павија)
Граѓанската кула (италијански: Torre Civica, се изговара: Торе Чивика) ― поранешна кула изградена во италијанскиот град Павија во 11 век, веднаш до Павијанската катедрала. Изградена во правоаголен облик, била 72 м висока.
Помеѓу 1583 и 1585 година, архитектот Пелегрино Тибалди ги водел работите за додавање просторија на врвот на кулата за да се сместат ѕвоната на катедралата, што го правел сè додека не било преместено во камбанаријата на катедралата.
На 17 март 1989 година, во 8:55 часот наутро, Граѓанската кула се урнала, оставајќи 8,000 кубни метри шут од тули, песок и гранит. Во уривањето загинале четири лица, а петнаесет биле повредени. Не е повторно изградена, иако некои елементи од него сега се изложени во градскиот Висконтиев замок.
По уривањето на кулата, италијанската влада ја затворила Кривата кула во Пиза на 7 јануари 1990 година поради загриженоста дека познатото туристичко место исто така може да биде во опасност од уривање.
Лукаш Боднар
Лукаш Боднар (Łukasz Bodnar; р. ) — полски професионален друмски велосипедист. Тој е брат на велосипедистот Маќеј Боднар.
Боднар го напуштил на крајот на сезоната 2013 и се приклучил на  за сезоната 2014.
Бернар Ино
Бернар Ино (Bernard Hinault); (Ифинијак, ) – поранешен француски професионален велосипедист и светски првак.
Ино е петкратен шампион на Тур де Франс, тој е третиот велосипедист кој успеал да победи пет пати, пред него тоа го направиле Жак Анкетил и Еди Меркс. Исто така тој е еден од петте велосипедисти кој ги освоил сите три гран тур трки: Тур де Франс, Џиро д’Италија и Вуелта а Еспања, и еден од двајцата велосипедисти кој секоја од овие трки ја освоил повеќе од еднаш (вториот е Алберто Контадор). Се вбројува во најтрофејните и најуспешните велосипедисти на сите времиња. Остварил преку 200 победи за 12 години.
Јуниорска кариера
Јуниорската кариера Ино ја почнал во 1972 година и во првата сезона го освоил државното првенство за јуниори. Во 1974 година го освоил државното првенство на трката за јуниори и второто место на трката Руте де Франс.
1975 — 1977
Ино професионалната кариера ја почнал во 1975 година. Станал пријател со Сирил Гимар кој ја завршил кариерата заради повреда. Гимар ја презел позицијата спортски директор во тимот Житан-Кампањоло и Ино му се придружил на тимот. Првата година го освоил националното друмско првенство и за аматери и за професионалци. Во 1976 година, Ино победил на трката Париз-Камамбер, каде покажал исклучителни хронометарски способности. Истата година Лисјен ван Импе го освоил Тур де Франс за тимот на Житан.
Во 1977 година Ино ги освоил Гент-Вевелгем, Лиеж-Бастоњ-Лиеж, Гран при на нациите, а потоа и Критериум ди Дофине, на кој победил многу од фаворитите за Тур де Франс, вклучувајќи го и победникот од таа година Бернар Тевне. По совет на Гимар не учествувал на Тур де Франс.
1978 — 1983
Ино ја освоил Гран при на нациите втора година по ред, а потоа за да се подготви за Тур де Франс, ја возел шпанската Вуелта, каде победил на четири етапи и ја освоил. Со победата на Вуелта, Ино се чувствувал спремен за Тур де Франс, а пред оваа трка го освоил државното првенство во друмско возење. На Тур де Франс водел голема борба со Јоп Зутемелк, победил на три етапи и го освоил Тур де Франс после завршениот хронометар.
На почетокот на 1980 година, Ино и Гимар објавиле дека целта им е „тројна круна“, Џиро д’Италија, Тур де Франс и светското првенство, што претходно му пошло од рака само на Еди Меркс. Пред Џиро, Ино ги освоил Тур де Романди и Лиеж-Бастоњ-Лиеж. Победата на Ино на трката Лиеж-Бастоњ-Лиеж останала запаметена по тоа што победил со преку 10 минути предност. На Џиро д’Италија победил на 14 етапа и го освоил. На Тур де Франс немал среќа затоа што морал да ја напушти трката заради повреда во моментот кога бил водач. Ино се повратил од повредата и го освоил светското првенство.
Во 1981 година ги освоил трката Париз-Рубе, Амстел Голд Рејс, Критериум ентернасионал и Критериум ди Дофине, а потоа целосно доминирал на Тур де Франс, победил на четири етапи, ја освоил класификацијата во комбинација и го освоил својот трет Тур де Франс поминувајќи 18 дена во жолтата маица.
Во 1982 година ги освоил Гран при на нациите и Тур де Луксембург, а потоа повторно доаѓа на Џиро д’Италија и го освојува по вторпат во исто толку учества, при што победил на пет етапи. После тоа го освоил својот четврт Тур де Франс победувајќи на четири етапи.
Во 1983 година го освоил Флеш Валон, а заради повреда морал да го пропушти Тур де Франс, а го освоил неговиот тимски совозач, Лоран Фињон. Потоа Ино ја освојува Вуелта а Еспања, каде победил на две етапи. Со ова Ино дошол до неверојатно остварување, од осум возени гран тур трки, ги освоил сите осум.
1984 — 1986
Несогласувањата со Гима довеле до нивно разијдување и Ино во 1984 година премина во тукушто формираниот тим Ла ВИла. Ги освоил Џиро ди Ломбардија и Гран при на нациите, а потоа на Тур де Франс водел борба со актуелниот шампион и бивш совозач Лоран Фињон. Ино победил во прологот на првата етапа, но немал снага во брдата и Фињон го освоил Тур де Франс со преку 10 минути предност пред Ино, кој завршил втор.
Во 1985 година, Ино по третпат се вратил на Џиро д’Италија и го освоил победувајќи на една етапа. На Тур де Франс, Ино го освоил прологот на првата етапа, а потоа победил и на осмата етапа. Голем соперник имал во својот тимски совозач Грег Лемонд, кој бил под притисок од страна на тимот да не се бори за победа, туку да го пушти Ино да го освои Тур де Франс. Така и било, Ино го освоил својот петти Тур де Франс изедначувјќи се со Жак Анкетил и Еди Меркс. Лемонд го освоил второто место со ветување од Ино дека наредната година ќе му помогне да го освои.
Во 1986 година, Ино го возел својот последен Тур де Франс кога требало да му ја врати услугат ана Лемонд и да му помогне да победи, но не било така. Ино возел доста агресивно, оправдувајќи се дека тоа го прави за да ги исфрли од трката соперниците на Лемонд, а всушност и самиот Лемонд заостанувал. Лоран Фињон возел дефанзивно од почетокот, а потоа ја напуштил трката заради повреда. На Алп д’Иез, Ино нападнал, Лемонд го бркал, го стигнал и престигнал, му ја зел жолтата маица и победил на Тур де Франс. Ино завршил втор, победил на три етапи и ја освоил брдската класификација. Во подоцнежните изјави, Лемонд велел дека Ино тогаш го издал со својата тактика.
Крај на кариерата
На крајот на 1986 година, Бернар Ино се повлекол од велосипедизмот, а потоа продолжил да работи како еден од организаторите на Тур де Франс. На крајот на секоја етапа, им честита на победниците и на носителите на маици. Исто така работел како технички консултант во компанијата Лук, која се занимавала со производство на педали за велосипеди.
Ино возел 12 гран тур трки, 10 освоил, а двапати бил втор (на Тур де Франс). На вечниот список на гран тур шампиони е втор, зад Еди Меркс кој освоил 11 гран тур трки.
Тихомир Јовановски
Тихомир Јовановски (Лазарополе, -, ) — македонски економист, универзитетски професор и научник.
Животопис
Јовановски е роден во 1933 година, во Лазарополе, а во 1969 докторирал на Економскиот факултет во Скопје, каде што бил професор до пензионирањето. Тој бил активен и како автор, при што издал повеќе научни трудови од областа на монетарната економија, го издавал и стручното списание „Економија и бизнис“, а бил активен и во асоцијациите на економистите. Во текот на својата академска кариера, Јовановски објавил околу 500 библиографски единици и трудови.
Во 1995 година, Јовановски бил одликуван со Орден на трудот со златен венец и Орден за заслуги за народ со сребрени зраци. исто така, тој е добитник и на наградата „11 Октомври“ за наука, за животно дело. Од 1983 до 1987 година бил вицегувернер на Народната банка на Југославија, а во 2009 година станал член на Српската академија за економски науки. Јовановски починал во Скопје, на 13 мај 2011 година, а бил погребан на градските гробишта во Бутел.
Список на државни водачи во 1135 година
Ова е список на државни водачи во 135 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Асер
Acer исто така продава гејмерски компјутери и додатоци под својот бренд (Predator). Во почетокот на 2000 година, Acer имплементираше нов бизнис модел, префрлајќи се од производителот кон дизајнер, продавач и дистрибутер на производи, при вршење на производствени процеси преку производители на договор. Во 2015 година Acer беше шести по големина продавач на лични сметачи во светот. Во моментов, во прилог на своите основни ИТ производи бизнис, Acer, исто така, има нов деловен субјект кој се фокусира на интеграција на облак услуги и платформи, како и развој на паметни телефони и уреди погоден за носене со додадена вредност IoT апликации.
Во ноември 2013 година претседател и извршен директор J.T. Ванг и претседателот Џим Вонг, и двајцата поднесоа оставка поради лошите финансиски резултати на компанијата. Ванг, наводно, требаше да го напушти Acer на крајот на годината, и требаше да биде наследен од Вонг. Соосновачот на Acer Стен Ших го презеде функцијата претседавач и привремен претседател по заминувањето на Ванг и Вонг и почна да бара нови кандидати за да ги преземе улогите на извршниот директор и претседател. На 23 декември Acer го именуваше Џејсон Чен, потпретседател на светската продажба и маркетинг на Тајван Полупроводнички Производство, за свој нов претседател и извршен директор, делотворен на 1 јануари.
Корпорацијата Acer America, со седиште во Сан Хозе, Калифорнија, е членка на Acer Group. Acer's R & D, инженерство, производство и маркетинг операции во САД и Канада се управувани од страна на Acer Америка. Седиштето на САД беше отворено со персонал од три во 1985 година, како Multitech Electronics USA, во Mountain View, Калифорнија. Во 1986 година, штабот на САД беше преместен во Сан Хозе, Калифорнија.
Значење на имињата на астероидите
Ова е список на мали планети, кои официјално се именувани од страна на Работна група за именување на малите тела (РГИМП) дел од Меѓународниот астрономски сојуз (МАС). Списокот се состои од делумни страници, секој од нив покрива имиња во опсег од 1000 тела, наведувајќи го изворот по кој е наречено малото тело. Преглед на сите постоечки делумни страници е подолу во делот.
Меѓу стотиците илјади наброени мали тела само мал дел од тие тела имаат имиња. , именувани се 22.944 мали тела од вкупниот број на 600.000 наброени тела. Поголемиот број од овие тела се именувани по личности, особено астрономи, како и ликови од митологијата и фантастиката. Дел од нив се именувани и според места како што се градови, гратчиња и села, планини и вулкани; по реки, опсерватории, како и по организации, здруќенија и астрономски друштва. Некои се именувани по животни и растенија. Неколку мали планети се именувани по егзотични уреди како што се суперкомпјутери или пак имаат непознато потекло.
Првите неколку илјади мали тела се именувани, со близуземскиот астероид (4596) 1981 QB е моментално е малото тело кое се уште има нумерирана ознака. Првите 3 страници од табелите подолу содржат 1.000 именувани тела. Оние од 13 и 33 страници содржат најмалку 500 или 100 именувани тела. Првите списоци кои не содржат именувани тела започнуваат од 258001–259000. Постојат и неколку спорови околу именувањето а поврзани со други тела, најчесто со планетарните сателити и меѓу самите тела.
Следејќи го предлогот на астрономот откривач, новите мали тела се одобрени и именувани и објавени од страна на Работната група при МАС неколку пати во годината. Работната група применува бројни правила кои се изменети неколку пати. Некои се за ограничување на употреба на навредливи имиња или вулгарности. Со текот на годините овие правила се изменувани неколку пати. На почетоците, на пример, повеќето мали тела биле именувани споиред женски ликови од старогрчката и римската митологија.
Показател
Ова е преглед на сите веќе постоечки делумни списоци за значењето на имињата на малите (ЗИМ). Секоја табела опфаќа точно 100.000 мали тела, при што секоја единка од табелата е делумен список од 1.000 последователно нумерирани тела. Засивените единки се уште не содржат наводи за соодветниот бројчен опсег. За вовед, Погледајте .
Значење на имињата од 600.001 до 700.000
<!--
Значење на имињата од 900.001 до 1.000.000
-->
Надворешни врски
Some systematic sources of citations are: In the first two cases you need only modify the last argument of the address to the name or number of the minor planet. The lists of discovery circumstances are split into groups of 5000 minor planets, each containing links for individual named minor planets that access the script displaying citations.
NGC 2368
NGC 2368 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2368 се споменува и како OCL 571.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2368 е од видот IV2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m. NGC 2368 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 21 м 2,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 22' 28".
Други поделби
Проучување на NGC 2368 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 274; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5399. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1619.
Заборје
Заборје — историско село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Денес тоа е отпишано и нема постојани жители. Било населено со православни Македонци.
Географија
Селото се наоѓало во областа Голо Брдо, помеѓу селата Големо и Мало Острени. Денес на местото на селото има воени објекти.
Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Заборие (Zaborié) било село со 90 домаќинства со 245 жители православни Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Заборје (Заборье) живееле 115 Македонци.
На почетокот на XX век во селото се наметнала бугарската пропаганда. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Заборје (Zaborie) имало 80 Македонци, сите под егзархијата.
Весникот „Дебарски глас“ во 1909 г. напишал:
По Првата балканска војна во 1912 г. Заборје влегло во состав на новосоздадената Албанија.
До 2015 г. подрачјето на селото било на територијата на Општина Острени.
Анета Георгиева
Анета Георгиева (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како напаѓач за репрезентацијата на Македонија.
Меѓународна кариера
Георгиева го имала своето деби за репрезентацијата на Македонија на 3 март 2011 година, против Литванија.
Нифонт II Цариградски
Нифонт II,, роден како Николај, бил Вселенски патријарх трипати: од 1486 до 1488, од 1497 до 1498 и краток период во 1502 година. Тој се слави како светец во православната црква со празник на 11 август.
Живот
Тој се родил на островот Пелопонез во јужна Грција, чии родители имале различно потекло, неговата мајка била благородна грчка дама, додека неговиот татко бил Албанец. Тој бил пострижен како монарх во Епидаур, земајќи го религиозното име „Нифонт“. Тој се занимавал со калиграфија и копирање ракописи. Потоа тој следел монарх по име Захариј и се сместил во манастирот „Богородица“ во Охрид. Кога Захариј бил избран за охридски архиепископ, Нифонт заминал во Света Гора и бил ракоположен како јеромонахот. Во 1482 тој бил избран за митрополит на Солун и при крајот на 1486 тој бил избран за цариградски патријарх, поддржуван од богатите владетели на Влашка, кои на овој начин се запишале во историјата на надворешните влијанија врз процесот на избирање на патријарх.
По осумнаесет месеци избувнал скандал, кој предизвикал Нифонт да биде симнат од престолот. Поточно, претходниот патријарх Симеон I починал без да ја искаже својата последна желба. Искендер Беј, еден од синовите на спозорот на Симеон, Џорџ Амируц, се оддал на исламот и во тоа време бил благајник на султанот. Тој побарал целото наследство на Симеон, кое вклучувало црковни предмети, да биде предадено на султановиот благајник. За да го избегне ова, Нифонт глумел дека внук на покојниот патријарх бил легитимен наследник, откривајќи дека три монаси лажно сведочеле. По откривањето на вистината, султанот Бајазит II го конфискувал имотот на Симеон, го казнил свештенството замешано во скандалот и го прогонил Нифонт. Нифонт бил протеран на некој остров во Црното Море на Созопол и бил тргнат од престолот во првите месеци од 1488 година. Според научникот Стивен Рансиман, Нифонт бил будалест и незадоволителен патријарх.
Летото 1497 Нифонт бил избран по вторпат како наследник на патријаршискиот престол, секогаш со поддржшка од Влашка, но неговото владеење траело до август 1498 кога бил оттргнат од младиот Јоаким I, кој бил поддржуван од Константин II. Нифонт бил осуден на доживотен затвор и бил протеран во Адријанопол.
Угледот на Нифонт бил толку голем што влашкиот војвода Раду IV Велики му се поклонил кога отишол да го посети затворениот патријарх. Набрзо потоа Раду IV добил кауција за Нифонт од отоманскиот султан. Нифонт се преместил во Влашка, каде бил топло пречекан од свештенството и мирјанството и каде истовремено ракоположил двајца епископи. Во 1502 светиот синод го избрал за Цариградски патријарх по третпат и испратил емисари во Влашка за да го информираат, сепак Нифонт решително го одбил назначувањето и не се вратил во Истанбул.
Помеѓу 1503 и 1505, Нифонт неоспорно ја предводел влашката црква, сè до конфликтот со принцот. Конфликтот избувнал поради непопустливоста на патријархот во одбивањто да го прослави бракот на постарата сестра на Раду, Калпеја со молдавскиот болјарин Богдан Логотет, кој веќе бил оженет. Загрозен од Раду, Нифонт ги собрал луѓето, одржал говор и го екскомуницирал младоженецот. Тој, исто така, му пророчил несреќи, ги оставил патријахалните одежди на олтарот и ја напуштил црквата, заминувајќи во напуштена колиба. Со цел да го избегне негодувањето на луѓето, Раду се обидел да го смири старецот со додворувачки зборови, ветувања и подароци и го молел да му прости на неговиот зет, но Нифонт останал непопустлив и заминал во Македонија, земајќи ги со него неговите два ученика. Во Македонија поминал низ сите градови вршејќи мисионерски проповеди. При неговото враќање во Света Гора, тој не им бил познат на монасите од манастирот „Дионисијат“, кои првично го сметале за обичен говедар.
Црква „Св. Никола“ - Печково
Свети Никола — главна селска црква во гостиварското село Печково, Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа на самиот влез во селото, на левата страна од патот. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
Драгана Гегова
Драгана Гегова (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како дефанзивец и играч од средниот ред за Драгон и репрезентацијата на Македонија.
Меѓународна кариера
Гегова дебитирала за репрезентацијата на Македонија на 27 ноември 2020 година, доаѓајќи како замена за Теодора Димоска против Казахстан.
До крајот на светот, Мјанмар
До крајот на светот, Мјанмар или Каба Ма Кјеи (ကမ္ဘာမကျေ/ Kaba Ma Kyei) е државната химна на Мјанмар. Често, химната се преведува како „Никогаш нема да се откажеме од нашата татковина, Мјанмар“, но овој превод не е веродостоен на оригиналот. Мјанмар, заедно со уште неколку држави, се ретките каде химната се заснова на традиционална музика. Текстот и музиката на химната биле напишани од Саја Тин, а била усвоена во 1947.
Македонски превод
Во прилог следува буквален превод на химната на македонски јазик.
Џоистик
Џојстик е влезен уред кој се состои од стап кој се врти на основата и го известува својот агол или насока на уредот што го контролира. Џојстикот, исто така познат како контролна колона, е главниот контролен уред во пилотската кабина на многу цивилни и воени авиони, или како централен стап или страничен стап. Честопати има дополнителни прекинувачи за контрола на различните аспекти на летот на авионот.
Џоистиките често се користат за контрола на видео игрите и обично имаат едно или повеќе копчиња чија состојба може да биде и прочитана од компјутерот. Популарна варијација на џојстикот што се користи на модерните конзоли за видео игри е аналоген стап. Џоистиките исто така се користат за контролирање на машини како што се кранови, камиони, подводни беспилотни возила, инвалидски колички, камери за надгледување и косилки за косење со нулта вртење. Минијатурни џојстици со лансиран прст се усвоени како влезни уреди за помали електронски уреди, како што се мобилни телефони.
Ралф Х. Баер, пронаоѓач на телевизиски видеоигри и конзола "Магнавокс Одисеј", објавена во 1972 година, ги создадоа првите видео игри во 1967 година. Тие беа во можност да ја контролираат хоризонталната и вертикалната позиција на место прикажано на екранот. Најстариот познат електронски играчки џојстик со копче за оган беше објавен од страна на Sega, како дел од нивната аркадна игра "Ракетен" од 1969 година, симулативна игра со стрелач што ја користеше како дел од раната шема за двојна контрола, каде што се користат две насочни копчиња за движење на моторизирани резервоарот и двонасочниот џојстик се користат за снимање и ракување на проектилот кон идните авиони прикажани на екранот; кога авион е погоден, експлозија се анимира на екранот заедно со експлозивен звук. Во 1970, играта беше издадена во Северна Америка како С.А.М.И. од страна на Midway Games.
Таито го објави четиригодишниот џојстик како дел од нивната аркадна тркачка видео игра Астро во 1973 година, додека нивната 1975 година и пиштолот мулти-насочен стрелач игра Западен пиштол претстави двојна контрола контроли со еден осум начин џојстик за движење и а другата за промена на насоката на снимање. Во Северна Америка, беше издаден од страна на Мидвеј под насловот (Gun Fight). Во 1976 година, Таито го објави Interceptor, рано симулатор за борба против летот од прва личност, кој вклучуваше пилотирање на авионски борец, користејќи го двонасочниот џојстик со цел да се насочи со крстосница и да пука на непријателски авиони.
Места
По реката е наречена општината Места во Кавалскиот округ, Егејска Македонија.
Згорње Горје
Згорње Горје (словенечки: Zgornje Gorje) — населба во Општина Горје во западна Словенија. Населбата е центар на општината Горје. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Елифалет Даер
[[Податотека:Eliphalet Dyer (NYPL NYPG94-F149-419948).jpg|мини|Елифалет ДаерШеф на правда на Врховен суд во КонетикатВо служба
1789-1793Делегат на континенталниот конгресВо служба
1782-1783Говорници на Претставничкиот дом на КонектикатЧлен на на Претставничкиот дом на Конектикат
Во служба1756-1784Лични детали
Роден: Септември 14, 1721Починал: Мај 13, 1807 (на возраст од 85) Виндхам, КонетикатПогребан на гробишта во Виндам
Сопруга: ХулдаДеца: Амелија, ТомасПрофесија: Адвокат
Служба во војскаРанк: ПолковникБитки/војни: Француска и Индиска војна]] Елифалет Даер (14 септември 1721 - 13 мај 1807) бил правник, поротник и државник од Виндам, Конектикат. Тој бил делегат за Конектикат на многу сесии на Континенталниот конгрес, ја потпишал Континенталната асоцијација и е еден од основачите на Соединетите Држави.
Даер е роден во Виндам и студирал на Јеил каде што дипломирал во 1740 година. Тој читал право и бил примен во адвокатурата во 1746 година. Станал член на милицијата, а потоа во 1747 година бил избран за мировник и член на колонијалното собрание. Тој, исто така, бил вклучен во неколку шеми за развој на земјиштето за областите Сускехана и долината Вајоминг.
Во француската и индиската војна, Даер бил потполковник во милицијата. Учествувал во експедицијата што ја зазела Краун Поинт од Французите, како полковник на Третиот провинциски полк во Конектикат во 1755 година. Во 1758 година, тој го водел својот полк во Канада како поддршка на операциите на Амхерст и Волф.
Во 1763 година, тој го посетил Лондон како агент за компанијата Susquehanna Land во неуспешен обид да се здобие со титула за колонијален потфат во регионот Вајоминг. Конектикат го испратил Даер во Њујорк на Конгресот за Законот за поштенски марки. Овој протестен Конгрес бил важен претходник на Американската револуција. Во 1766 година, тој бил избран за судија на повисокиот суд во Конектикат. Тој ја одржал таа функција до 1793 година, служејќи како главен судија по 1789 година.
Како што започнала револуцијата, Даер бил именуван во Државниот комитет за безбедност и именуван за делегат на Континенталниот конгрес во 1774 година. Служел во Конгресот во текот на 1774-1775, 1777-1779 и 1782-1783 година. Џон Адамс, во својот дневник, го окарактеризирал Дајер како „... долготраен и кружен, нејасен и облачен, многу зборлив и многу досаден, но сепак чесен, достоен човек; мисли добро и добро проценува“.
Даер се повлекол од јавниот живот во 1793 година. Починал дома во Виндам на 13 мај 1807 година и бил погребан на гробиштата Виндхам. Неговата ќерка Амелија била мажена за Џозеф Трамбул, кој служел со Даер во Континенталниот конгрес.
Космос-699
Космос-699 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 24 декември 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3000 килограми. Космос-699 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 442 км, а најмалото на 427.
Викторија Панчурова
Викторија Панчурова (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како голманка за прволигашкиот клуб ЖФК Тиверија Истатов и женската репрезентација на Македонија.
Менует во ге-дур
Менует во ге-дур е клавијатурна композиција во рамките на збирката „Тетратка за Ана Магдалена Бах“. Порано се сметала за дело на Јохан Себастијан Бах (BWV Anh. 114), но денес за нејзин творец се смета Кристијан Пецолд. Делото има своја придружна композиција — „Менует во ге-мол“.
Ралф Валдо Емерсон
Ралф Валдо Емерсон (англ. Ralph Waldo Emerson, – ) — американски предавач, есеист и поет, но најмногу е запаметен како водач на трансценденталистичкото движење во XIX век. Тој се смета за поддржувач на индивидуализмот и критичар напротивставените општествени притисоци, а ги искажувал своите мислења преку десетици објавени есеи и преку повеќе од 1500 јавни предавања, кои ги одржувал низ територијата на Америка.
Емерсон постепено се одвојувал од религиозните и општестени верувања на неговите современици, формулирајќи ја и изразувајќи ја филозофијата на трансцендентализмот во есејот „Природа“ објавен во 1836 година. Продолжувајќи со оваа идеологија, Емерсон во 1837 година објавил говор, насловен „Американскиот научник“,кој Оливер Вендер Холмс Сениор го сметал за „интелектуална Декларација за независност“ на Америка. Како еден од најголемите предавачи во тоа време, Емерсон имал ентузијазам и почит кон својата публика.
Емерсон ги напишал повеќето од неговите најважни есеи како предавања, но потоа ги преработил и ги објавил. Неговите први две збирки есеи – „Есеи: прва серија“ и „Есеи: втора серија“, објавени во 1841 односно 1844 – го претставуваат неговото размислување и ги вклучуваат познатите есеи како што се „Самостојност“, „Кругови“, „Поет“ и „Искуство“. Заедно со „Природа“, овие есеи го обележаа периодот од половината на 1830 до половината на 1840 година и овој период се смета како најплоден за Емерсон.
Емерсон пишувал за различни теми, развивајќи одредени идеи како индивидуалност, слобода, способноста на човекот да оствари речиси се, како и врската помеѓу душата и околниот свет. „Природата“ на Емерсон е повеќе филозофска отколку натуралистичка; „Филозофски сметано, универзумот е составен од Природата и Душата.“
Иако неговиот стил на пишување се смета за неразбирлив, дури и во неговото време, есеите на Емерсон се важен дел од американското размислување, а неговите  дела влијаеле на секој поет, писател и филозоф по неговото време. Кога бил запрашан да ги резимира своите дела, тој рекол дека неговата доктрина била „бесконечноста на човекот”.
Живот, семејство и образование
Емерсон е роден во Бостон, Масачусетс на 25 мај 1803 година како син на Рут Хаскинс и отец Вилијам Емерсон, унитаријански свештеник. Тој бил именуван по братот на неговата мајка, Ралф, и прабабата на татко му, Ребека Валдо. Ралф Валдо бил вториот од петте синови кои доживеале зрелост; другите биле Вилијам, Едвард, Роберт Булкели и Чарлс. Трите други деца – Фиби, Џон Кларк и Мери Каролина – умреле во детсвото.
Школовањето на Емерсон започнало во Бостонското школо за латински во 1812 година додека имал девет години. Во октомври 1817, на 14 години Емерсон се запишува на Харвард колеџ и бил назначен за потпарол на претседателот на класот. Кон средината од неговата бруцошка година, Емерсон започнал да води список на книги што ги прочитал, како и дневник во тетратки, кои подоцна ќе ги нарече „Широк свет“. Емерсон започнал да работи како келнер и како повремен учител со неговиот вујко Самјуел во Валтам, Масачусетс. Тој работел за да може да ги покрие своите трошоци за школување. За време на неговата последна година, Емерсон се решил да го користи неговото средно име, Валдо. Емерсон служел како поет на класот; како што и било обичај, тој презентирал песна на денот во својот клас на Харвард, еден месец пред неговото официјално дипломирање на 29 август 1821, кога имал 18 години. Како студент, не се одвојувал од другите и дипломирал со среден просек во клас што броел 59 луѓе.
Во 1826 година, соочен со лошото здравје, Емерсон оди да бара места со потопла клима. Тој најпрвин пристигнал во Чарлстон, Јужна Каролина, но и овде било преладно. Тој потоа заминува уште повеќе на југ. Стасал на Свети Августин, Флорида и овде тој уживал во долгите прошетки на плажата и започнал да пишува поезија. Додека бил на Св. Августин, тој се запознал со принц Ахил Мурат. Мурат, кој бил внук на Наполеон Бонапарт, бил втора година на факултет. Емерсон и Мурат станале многу добри пријатели и уживале во меѓусебното друштво. Двајцата се впуштале во дискусии за религијата, општеството, филозофијата и владата. Емерсон го сметал Мурат за важна фигура во неговото интелектуално образование.
Рана кариера
Братот на Емерсон, Едвард, кој бил две години помал од Емерсон, се вработил во канцеларијата на адвокатот Даниел Вебстер. Физичкото здравје на Едвард започнало драстично да опаѓа и тој наскоро претрпел и нервен слом. Тој бил одведен во лудница на 23 години. Иако се опоравил од неговата ментална состојба, тој сепак умира во 1834 година од туберколоза. Чарлс, кој бил исто така еден од помладите браќа на Емерсон и кој ветувал многу, исто како и Едвард, умира од туберколоза.
Емерсон ја запознал својата прва жена, Елен Луис Такер, во Конкорд, Њу Хемпшир, на Божиќ во 1827 година и се оженил со неа кога таа наполнила 18 години. Тие се преселиле во Бостон, земајќи ја Рут, мајката на Емерсон, да се грижи за Елен, која била болна од туберколоза. За помалку од две години, Елен умира на дваесетгодишна возраст на 8 февруари 1831, откако ги кажала последните зборови: „Не ги заборавам мирот и радоста“. Емерсон бил тешко погоден од нејзината смрт и секојдневно го посетувал нејзиниот гроб во Роксбари. Во неговиот дневник датиран на 29 март 1832, Емерсон напишал: „Го посетив гробот на Елен и го отворив ковчегот“.
Втората црква на Бостон го поканила Емерсон да проповеда како помлад пастор и тој бил прифатен на 11 јануари 1829 година. Неговата почетна плата изнесувала 1.200 $ годишно, зголемувајќи сè до 1,400$ до јули, но со неговата црковна улога тој презел и други одговорности. Тој бил капелан на законодавниот дом на Масачусетс и член на бостонскиот школски комитет. Со црковните работи постојано бил зафатен, иако за време на овој период, со смртта на неговата жена, тој започнал да се сомнева во неговите сопствени верувања.
По смртта на неговата жена, тој започнал да не се согласува со методите на црквата и во неговиот дневник вели: “Понекогаш мислев дека за да бидеш добар свештеник, треба да го напуштиш свештенството. Професијата е застарена. Во поинакво време, ние ги возвишуваме мртвите форми на нашите предци.” Неговите несогласувања со официјалните лица на црквата околу начинот на служење на евхаристиската служба  дојдоа до таа мера што Емерсон мораше да си даде оставка во 1832 година. Како што тој напиша, „Овој начин на прославување на Христа не ми одговара. Тоа е доволна причина за да го напуштам ова.“