cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ропство во САД
Северните филантропи продолжиле да го поддржуваат образованието на црнците во 20 век и покрај зголемувањето на тензиите во рамките на црнечките друженија, објаснува д-р Букер Вашингтон и д-р В.Е.Б Ду Боис, со посебно акцентирање нс индустриското и класичното академско образование на ниво на колеџ. Соработувајќи со д-р Вашингтон во првите децении на 20 век, филантропот Јулиј Росенвалд обезбедил соодветни фондови за обидите на заедницата да изградат училишта за децата црнци. Тој инсистира на соработка меѓу црнците и белците сакајќи да се осигура дека одборите кои ги контролираат училиштата за белци ќе придонесат во одржување и на овие училишта. До 1930 година локалните родители помогнале да се соберат средства (понекогаш со донирање на работа и земја) за создавање на повеќе од 5 000 рурални училишта на југ. Други филантропи како што се Хенри Х. Роџерс и Ендрју Карнеги секој од кои имале појавено скромни корени да станат богати, употребиле фондови кои ќе го стимулираат развојот на локални библиотеки и училишта.
Извинувања
На 24 февруари 2007 година, генералното собрание на Вирџинија донесе заеднички домашен резолуциски број 728 признавајќи го, со длабока жал несаканото слугување на Африканците и извозот на индијанци и барале помирување меѓу сите во Вирџинија. Со донесувањето на оваа резолуција, Вирџинија стана прва земја која преку нејзиното управно тело го признава негативното учество на државата во ропството. Усвојувањето на оваа резолуција се случи веднаш по прославата на 400 годишнина на градот Џејмстаун, Вирџинија кој е еден од првите пристаништа на робовите од американските колонии.
На 30 јули 2008 година, Домот на претставници на САД усвои резолуција со која се извинува за американското ропство и последователните дискриминаторски закони.
Оправдувања
Потребно зло
Во 1856 година Роберт Е. Ли напиша:
Постојат неколку, верувам, во ова просветлена доба, кои нема да признаат дека ропстовото како институција е морално и политичко зло. Пишувано е и за неговите недостатоци. Мислам дека е поголемо зло за белците отколку за обоената раса. Додека моите чувства силно се впишани во име на второво, моето сочувство е подлабоко за претходното. На црнците им е многу подобро морално, физички и општествено овде отколку во Африка. Болната дисциплина низ која минуваат е потребна за нивните понатамошни инструкции како раса, и ќе ги подготви, се надевам, за подобри нешта. Колку време е потребно за нивното слугување се знае и наредено е од милосливата Провиденс.
Алексис де Токвил во Демократија на Америка исто така го изрази спротивставувањето на ропството, но го почувствува присуството на повеќерасно општество без одржување на ропство и забележа пораст на предрасудите кон црнците како што тие се здобиваа со поголеми права (на пример во северните држави). Тој смета дека ставот на белите јужњаци и сместувањето на црното население на југ, поради извозот како резултат на забрани од север и климатски и економски причини, го носи белото и црното население во состојба на рамнотежа како опасност за двете раси. Така поради расните разлики меѓу господарот и робот, еманципација подоцна не може да постои.
Позитивно добро
Сепак како што растеше аболициската агитација и се прошируваше садењето, на Југот се помалку имаше извинувања кон ропството. Потоа извинувањата беа заменети со тврдења дека ропството е корисна шема за контролата на работната сила. Џон В. Калхон во познатиот говор пред Сенатот во 1837 година изјави дека ропството е “наместо зло, добро-позитивно добро”. Калхон го поддржал неговото гледиште со следниве размислувања: во едно цивилизирано општество еден дел од заедницата мора да живее од трудот на другите, учењето, науката и уметностите се извршуваат во слободното време, африканските робови љубезно се третираат од страна на нивните господари и господарки кои ги гледаат и во нивната старост, подобро им е отколку на слободните работници во Европа и се избегнуваат конфликти помеѓу капиталот и работата според системот на робови. Предностите на ропството во овој поглед, заклучува тој, “се повеќе и повеќе ќе се манифестираат ако се остават без надворешно мешање како што земјата напредува во бројки и богатство”.
Други кои исто така се воделе по идејата од потребно зло до позитивно добро се Џејмс Хенри Хемонд и Џорџ Фицхју. Тие накусо презентираа неколку аргументи за да го одбранат ропството на Југ. Хамонд како и Калхун верува дека ропството е потребно за да се изгради и остатокот од општеството. Во говор пред Сенатот на 4 март 1858 година Хамонд ја развил неговата теорија Мусдил со која го брани ропството изјавувајќи “ваква класа мора да има или ќе немате класа која ќе води кон напредок, цивилизација и префинетост. Тоа го претставува калливиот праг на општеството и на политичката влада. Може да се обидеш да изградиш и куќа во воздух, или да изградиш нешто друго, но не на овој каллив праг”. Хамонд верува дека во секоја класа мора да постои група која ќе мора да ја врши секојдневната обврска бидејќи без нив не може да просперираат водачите во општеството. Тој вели дека и изнајмените работници на север се робови, “Разликата е во тоа што нашите робови се изнајмени за цел живот и имаат добар надомест. Не постои глад, нема молење ниту барања за работа”, додека оние на север постојано бараат работа. Џорџ Фицхју како и многу други луѓе во тоа време верувал во расизам и неговоро верување го користел за оправдување на ропството, пишувајќи дека “црнецот е големо дете и мора да се третира како такво”. Во Универзалниот закон за ропство, Фиџхју тврди дека ропството обезбедува се што е потребно за живот и дека робовите не се способни да опстанат во слободниот свет бидејќи се мрзливи и не можат да се натпреваруваат со интелегентната Европска бела раса. Тој тврди дека робовите црнци на Југ се најсреќни и во некој смисол најслободните луѓе на светот. Без Југот тој (робот) ќе стане неиздржлив товар за општеството и општеството има право да го забрани тоа, но може да го направи само со подложување на домашно ропство.
Индијанци
За време на 16, XVII и XVIII век, индијанското ропство, поробувањето на домородното население од европските колонисти било многу често. Многу од овие домородци се извезувале во северните колонии и колониите на брегот, посебно во шеќерните острови на Карибите. Историчарот Алан Галеј смета од 1670 до 1715 година, британските трговци со робови продале околу 24 000 и 51 000 домородци на денешната јужна територија на САД.
Индијанците Хаида и Тлингит кои живееле југоисточно од брегот на Алјаска традиционално се познати како жестоки воини и трговци со робови, кои војувале сè до Калифорнија. Ропството било наследно откако робовите биле земени како затвореници во војната. Помеѓу некои тихоокеански северозападни племиња, околу четвртина од населението биле робови. Други племиња кои поседувале робови во Северна Америка биле Команче од Тексас, Крек од Џорџија, рибарските заедници како што е Јурок кои живееле на брегот што денес е од Алјаска до Калифорнија, Павне и Кламат.
По 1800 година, Черокес и други цивилизирани племиња почнале да купуваат и да користат робови црнци за да добијат некаква корист од Европа, пракса која продолжиле да ја користат и откако биле преселени на индијанска територија во 1830 година.
Појавата на ропство во заедницата Черокес често била копирана од белите заедници кои имале робови. Законот забранувал мажење меѓу Чероките и поробените Афроамериканци. Чероките кои им помагале на робовите се казнувале со стотина камшици по грбот. Во заедницата на Чероките оние со афроамериканско потекло имале забрана за да поседуваат канцеладии дури иако имале мешана крв со Чероките, големо влијание и поседувале имот, дури и учењето на Афроамериканците да читаат и да пишуваат го направиле илегално.
Пост-еманципација за прокламација на ропството
Неколку заробеници од другите племиња кои биле користени како робови не биле ослободени кога афроамериканските робови биле еманципирани. Жена Уте, заробена од Арапахо и подоцна продадена на Чејен е еден таков пример.
Црни сопственици на робови
Некои од сопствениците на робови се црнци или имале некои предци црнци. Во 1830 година на Југ имало 3 775 такви сопственици на робови, а од нив 80% биле сместени во Луизијана, Јужна Каролина, Вирџинија и Мериленд. Имало економски разлики меѓу слободните црнци од горниот југ и од оние во долниот, кои биле и помалкубројни, но побогати што е типично за мешана раса. Половина од црните сопственици на робови живееле во градовите а не на село, а повеќето биле сместени во Њу Орлеанс и Чарлстаон. Њу Орлеанс посебно имал голем број, релативно богато слободно црно население составено од луѓе од мешана раса, кое стана трета класа заедно со белците и поробените црнци под француска и шпанска власт. Релативно малку сопственици на робови биле значајни плантажери. Од оние што биле, повеќето биле од мешана раса, честопати потпомогнати од татковците со малку земја и социјална важност. Историчарите Џон Хоуп Френклин и Лорен Швенингер напишаа:
Голем дел од црните сопственици на робови кои се ориентирани кон профитирање живееле во долниот југ. За повеќето тие биле луѓе со мешано расно потекло, честопати жени кои биле љубовници на бели мажи или мулати.... Обезбедени со земја и робови од белците, тие имале фарми и плантажи, работеле со ориз, памук и полиња со шеќер и како нивните противници го имале проблемот со бегањето.
Историчарот Ира Берлин напиша:
Во ропското општество речиси сите, слободни и робови, тежнееле да влезат во робовладетелската класа и брз база на некои причини некои поранешни робови прераснале во робовладетели. Нивното прифаќање било со тешко срце, бидејќи тие го носеле срамот од спојување на нивното потекло, во случајов американско ропство, по бојата на нивната кожа.
Некои робови се сваќале како постојан симбол на закана за робовладетелите, предизвикувајќи ја идејата дека црн и роб се синоними. Слободните црнци се гледале како потенцијални сојузници на робовите бегалци и робовладетелите имале сведоци за нивниот страв и одвратноста од слободните црнци. За слободните црнци кои имале несигурна слобода, сопственоста на робови не била само економска удобност, но неопходен доказ за слободните црнци, одлука за да се раскине со ропското минато и нивното тивко прифаќање, ако не и одобрување на ропството.
Историчарот Џејмс Оак истакнува дека “Неопходен е доказот дека поголемото мнозинство на црни робовладетели беа слободни мажи кои земале членови на нивните фамилии или дејствувале без насилство”. По 1810 година јужните држави створиле многу тешкотии за кој и да било робовладетел да има робови. Честопати земањето на членови од фамилијата не оставало можност за избор, но го одржувало, на хартија, односот меѓу сопственикот и робот. Во 1850-тите имало зголемени напори да се забрани правото на кметови на териториите каде робовите треба да се чуваат подалеку од контролата само на белите луѓе. Во студијата на црните робовладетели ви Јужна Каролина од 1985 година, Лари Когер го предизвикал ова љубезно гледиште. Тој открил дека поголемиот дел од црните робовладетели имале робови како комерцијална одлука. На пример тој истакнува дека во 1850 година повеќе од 80% од црните робовладетели биле од мепана раса, но речиси 90% од нивните робови се сметале за црнци. Тој исто така истакнува и дека мал број на занаетчии во Чарлстаон имале робови за да им помогнат во бизнисите.
Дистрибуција на робови
Година	Робови	Слободни црнци	Вкупен број На црнци	 Слободни црнци	Вкупно Население Во САД	 Вкупен процент 1790	697,681	59,527	757,208	7.9%	3,929,214	19% 1800	893,602	108,435	1,002,037	10.8%	5,308,483	19% 1810	1,191,362	186,446	1,377,808	13.5%	7,239,881	19% 1820	1,538,022	233,634	1,771,656	13.2%	9,638,453	18% 1830	2,009,043	319,599	2,328,642	13.7%	12,860,702	18% 1840	2,487,355	386,293	2,873,648	13.4%	17,063,353	17% 1850	3,204,313	434,495	3,638,808	11.9%	23,191,876	16% 1860	3,953,760	488,070	4,441,830	11.0%	31,443,321	14% 1870	0	4,880,009	4,880,009	100%	38,558,371	13% Извор: Дистрибуција на робови во историјата на САД
Вкупно население во САД 1790-1860, по држави Година 1790	1800	1810	1820	1830	1840	1850	1860 Сите држави	694,207	887,612	1,130,781	1,529,012	1,987,428	2,482,798	3,200,600	3,950,546 Алабама 	–	–	–	47,449	117,549	253,532	342,844	435,080 Арканзас 	–	–	–	–	4,576	19,935	47,100	111,115 Калифорнија	–	–	–	–	–	–	–	– Конектикат 	2,648	951	310	97	25	54	–	– Делвер	8,887	6,153	4,177	4,509	3,292	2,605	2,290	1,798 Флорида 	–	–	–	–	–	25,717	39,310	61,745 Џорџија	29,264	59,699	105,218	149,656	217,531	280,944	381,682	462,198 Илиноис	–	–	–	917	747	331	–	– Индијана 	–	–	–	190	3	3	–	– Иова 	–	–	–	–	–	16	–	– Канзас 	–	–	–	–	–	–	–	2 Кентаки 	12,430	40,343	80,561	126,732	165,213	182,258	210,981	225,483 Луизијана 	–	–	–	69,064	109,588	168,452	244,809	331,726 Мајне 	–	–	–	–	2	–	–	– Мериленд 	103,036	105,635	111,502	107,398	102,994	89,737	90,368	87,189 Масачусетс 	–	–	–	–	1	–	–	– Мичиген 	–	–	–	–	32	–	–	– Минесота 	–	–	–	–	–	–	–	– Мисисипи 	–	–	–	32,814	65,659	195,211	309,878	436,631 Мисури 	–	–	–	10,222	25,096	58,240	87,422	114,931 Небраска 	–	–	–	–	–	–	–	15 Невада 	–	–	–	–	–	–	–	– Њу Хемпшајр 157	8	–	–	3	1	–	– Њу Џерси	11,423	12,422	10,851	7,557	2,254	674	236	18 Њујорк 	21,193	20,613	15,017	10,088	75	4	–	– Северна Каролина	100,783	133,296	168,824	205,017	245,601	245,817	288,548	331,059 Охајо 	–	–	–	–	6	3	–	– Орегон 	–	–	–	–	–	–	–	– Пенсилванија 	3,707	1,706	795	211	403	64	–	– Род Ајленд	958	380	108	48	17	5	–	– Јужна Каролина	107,094	146,151	196,365	251,783	315,401	327,038	384,984	402,406 Тенеси 	–	13,584	44,535	80,107	141,603	183,059	239,459	275,719 Тексас 	–	–	–	–	–	–	58,161	182,566 Вермонт 	–	–	–	–	–	–	–	– Вирџинија 	292,627	346,671	392,518	425,153	469,757	449,087	472,528	490,865 Висконсин 	–	–	–	–	–	11	4	–
Дистрибуција на робовладетелите
Со пописот на населението во 1860 година може да се заклучат следниве статистики за робовладетелите: Броејќи ги робовите по земја, 393 975 крстени луѓе имаат 3 950 546 некрстени робови, во процент по десет робови на човек. Бидејќи некои големи робовладетели имаат робови во голем број и групно се бројат, ова малку го преценува бројот на робовладетелите.
Шилести Рид (Кочани)
Шилести Рид  — археолошко наоѓалиште во градот Кочани.
Прва македонска кошаркарска лига 2000/01 - Разигрување
Првата македонска кошаркарска лига 2000/01 - Разигрување била конечната фаза на Првата македонска кошаркарска лига 2000/01. Разигрувањата започнале на 10 април, а завршиле на 13 мај 2001 година. Шест екипи играле во разигрувањето преку пласманот од регуларниот дел на сезоната. Разигрувањето го освоил Работнички и така станал првак на сезоната.
Шилести Рид (Кочани)
Претставува градиште и некропола од  доцна антика.
Ропство во САД
Исклучувајќи ги робовите, во 1860 година населението изнесувало 27 167 529, со 1 на 70 слободни луѓе кој е робовладетел. Од друга страа, броејќи ги само робовладетелите, ова го намалува бројот на луѓе кои просперираат од ропството и се во општество со сопственици на робови, т.е жени и деца на сопствениците. Само 8 % од сите американски фамилии имаат робови, додека пак на југ 33% од фамилиите имаат робови и 50% од војниците на конфедерацијата живеат во домаќинства кои имаат робови.
Дистрибуцијата на робовладетелите е многу нееднаква: сопствениците со 200 или повеќе робови, сочинувајќи помалку од 1% од сите американски сопственици на робови (помалку од 4000 лица, 1 во 7000 слободни луѓе или 0.015% од населението) имало во процент 20-30% од сите робови (800 000 до 1 200 000 робови).
Прва македонска кошаркарска лига 2000/01 - Разигрување
(3) МЗТ Аеродром 2000 против (6) Неметали Огражден
Поради подобар меѓусебен биланс во лигашкиот дел, серијата започнала со 1-0 за МЗТ Аеродром 2000.
Шилести Рид (Кочани)
На зарамнетото плато на Шилести Рид се среќаваат остатоци од утврдена населба. Од бедемот се зачувани темелите градени од камен и варов малтер. На површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. На највисокиот дел од ридот биле откриени и целосно уништени гробови во кои имало керамички садови и монети. Неколку монети се чуваат кај Т. Симов од Кочани. .
Ропство во САД
Деветнаесет сопственици на 500 или повеќе робови се идентификувани. Најголемиот робовладетел е Џошуа Џон Вард од Џорџтаон, Јушна Каролина, кој во 1850 година имал 1 092 робови и чијшто наследници во 1860 година имале 1 130 или 1 131 робови, тој се сомневал за убиец на одгледувачите на памук и една од неговите плантажи е сега дел од Брукгрин градините.
Историчарот Петар Колчин, пишувајќи во 1993 година, истакнува дека до скоро историчарите на ропството се концентрирале повеќе на однесувањето на робовладетелите отколку на робовите. Дел од ова се однесува на фактот дека повеќето робовладетели се писмени и може да се даде пишан запис за нивната перспектива. Повеќето робови биле неписмени и не боле во способност да остават пишани записи. Имало разлики меѓу интелектуалците дали ропството треба да се смета како љубезна или сурова институција.
Прва македонска кошаркарска лига 2000/01 - Разигрување
(2) Никол Ферт против (3) МЗТ Аеродром 2000
Поради подобар меѓусебен биланс во лигашкиот дел, серијата започнала со 1-0 за Никол Ферт.
Ропство во САД
Поголемиот дел од пишаниот приоритет на историјата во 1950 година имал различен расистички наклон. Сепак до 1970 и 1980 години, историчарите, користејќи археолошки докази, црн фолклор и статистички податоци биле во можност во детали да ја опишат и да ја нијансираат сликата за животот на робовите. Далеку од тоа робовите дека биле само жртви или предмет за задоволување, историчарите покажуваат дека робовите биле издршливи и автономни во многу од нивните активности. И покрај обидите за автономност и остварувањето живот во рамките на ропството, сегашните историчари ја признаваат несигурноста во состојбата на робовите. Историчари кои пишувале во тоа доба се Џон Бласингејм (Заедница на робовите), Евкениј Женовес (Рол,Џордан,Рол), Лесли Хауард Овенс (Овој вид на имот) и Херберт Гутман (Црната фамилија во ропство и слобода).
Исто така видете и:
•	Абрахам Линколн за ропство
•	Американски случаи за ропство на суд
•	Blackpast.org
•	Контраверзност за ослободениот Чероки
•	Колонизација и основање на Либерија
•	Образование за време на ропскиот период
•	Франсес Ан Кембел
•	Историографија на ропството во САД
•	Историја на ропството
•	Историја на ропството во Мериленд
•	Препродавањето на луѓе во Соединетите Држави
•	Тајно засолниште
•	Индустриски робови
•	Список на плантажи
•	Список на државите во САД од историското население
•	Романи во кои е вклучено ропството
•	Partus sequitur ventrum
•	Легла на робовите во САД
•	Осигурање на робовите во САД
•	Бунт на робовите
•	Ропството на индијанска територија
•	Ропство на брегот на Барбара
•	Востината за привремениот престој
•	Тутун и робови: Развојот на јужните култури во Чеспик
•	Уставот на САД, дебата за ропството на Конвенцијата
•	Белата вина
•	Јорк (Луис и Кларк)
Историја на ропството во државите посебно
•	Алабама
•	Алјаска
•	Калифорнија
•	Џорџија
•	Канзас
•	Кентаки
Грчки претставки
Можно е списокот да е нецелосен.
Ропство во САД
•	Луизијана
•	Мериленд
•	Масачусетс
•	Мисури
•	Небраска
•	Њу Џерси
•	Пенсилванија
•	Тексас
•	Вирџинија
•	Западна Вирџинија
Белешки
Библиографија
Државни и компаративни студии
Берлин, Ира. Генерации на заробеништво: Историја на афроамериканските робови
Берлин, Ира и Роналд Хофман. Ропството и слободата за време на Американската револуција, универзитетски прес во Вирџинија
Блекмон, Даглас А. Ропството под друго име: Повторното поробување на црните Американци од Граѓанската Војна до Втората светска војна
Бласингам, Џон В. Заедницата на робовите: Животот на плантажи во Југот
Дејвид, Пол А. и Темин, Петар. Ропство: Напредна институција? Весник за историјата на економијата
Дејвид Брајан Дејвис. Нечовечко поврзување: Порастот и падот на ропството во Новиот Свет
Елкинс, Стенли. Ропство: Проблем во Американскиот институционален и интелектуален живот.
Ференбачер, Дон Е. Ропство, закон и политики: Случајот на Дред Скот во историската перспектива
Фогел, Роберт В. Без согласност или договор: Пораст и пат на американското ропство
Фонер, Ерик (2005) Засекогаш слободен
Фонер, Ерик (2007) Дај ми слобода! Американска историја, Бостон, Масачусетс
Френклин, Џон Хоуп и Швенингер. Робови бегалци: Бунтовници на плантажите
Галеј, Алан. Индијанската трговија со робови (2002).
Џеновесе, Евегениј Д. Рол, Џордан, Рол: Светските книги за робови
Џеновесе, Евгениј Д. Политичката економија на ропството : Студии по економија и општество на јужните робови
Џеновесе, Евгениј Д. и Елизабет Фокс Џеновесе, Овошја на пазарот:
Хан, Стивен. Најголемиот бунт на робовите во модерната историја: Јужните робови во Американската граѓанска војна
Хогинботам, А. Леон, Јр. Прашање на боја: Расата и американскиот правен процес. Колонијалниот период.
Хортон, Џејмс Оливер и Хортон, Луис Е. Ропството и создавањето на Америка
Колчин, Петар. Американско ропство, 1619-1877 година Хил и Ванг
Литвак, Леон Ф. Невоља во умот: црнците од Југот во времето на Џим Кров.
Марбл, Манинг, Како се разви капитализмот во Црна Америка: проблеми во расата, политичката економија и јужното општество.
Мејсон, Метју. Ропството и политиката во раната американска република.
Мун, Данел, Ропство, статија во Енциклопедијата за силување, Мерил Д. Смит
Мур, Вилберт Елис, Американско црнечко ропство и укинување: Социологиска студија
Морган, Едмунд С. Американско ропство, Американска слобода: Ордел на колонијална Вирџинија
Морис, Томас Д. Јужно ропство и законот 1619-1860 Универзитет во Северна Каролина
Оак, Џејмс. Владејачката раса: историја на американските робовладетели
Рансом, Роџер Л. Дали навистина е толку добро да се биде роб?
Скарборо, Вилијам К. Набљудувач: Менаџмент со плантажите на стариот Југ
Стамп, Кенет М. Толкување на робовладетелите: преглед
Тадман, Мајкал. Шпекулатори и робови: Господари, трговци и робови на стариот Југ
Рајт, В. Д. Историчари и ропство: Критичка анализа на перспективата и иронијата во Американското ропство
Родригес, Хунес П. Енциклопедија на отпорот на робовите и бунтовите.
Родригес, Хунес П. Енциклопедија за еманципацијата и укинувањето во прекуокеанскиот свет.
Државни и локални студии
Филдс, Барбара Џ. Ропството и слободата на средната територија:Мериленд за време на деветнаесетти век
Клејтон Е. Џевет и Џон О. Ален, Ропството на Југ: Историја на држава по држава
Куликоф, Ален. Тутун и робови: Развојот на јужната култура во Чесапик
Мингес, Патрик Н. Ропството во Чероки:
Мор, Кларенс Л. На врвот на слободата: Господари и робови во Граѓанската војна
Монеј, Час Ц. Ропството во Тенеси
Олвел, Роберт. Господари, робови и предмети: Моќта на културата во Јужна Каролина
Рејди, Џозеф П. Од ропство до аграрен капитализм на плантажите со памук на Југ, централна Џорџија
Рипли, Ц. Петар. Робови и слободни луѓе во граѓанската војна во Луизијана, државен универзитет во Луизијана.
Риверс, Лери Еуген. Ропството во Флорида: Територијални деноци за еманципација, универзитетски прес од Флорида
Селер, Џејмс Бенсон, Ропството на Универзитетот во Алабама
Сиднор, Чарлс С. Ропството во Мисисипи
Такаги, Мидори. Ропството во Ричмонд, Вирџинија 1782-1865 година, универзитетски прес од Вирџинија
Болс, Џон Б. и Евелин Т. Нолен, Толкување на јужната историја: Историографички есеј во чест на Санфорд
Браон, Винсент. Општествена смрт и политички живот во студијата за ропството, Американски историски преглед.
Кембел, Џин. Децата и ропството во Новиот Свет: преглед, Ропството и укинувањето
Дирк, Брајан. Промена на перспективата на Линколн, расата и ропството, историски весник
Фогел, Роберт В. Дебати за ропството 1952-1990 година. Ретроспектива
Фреј, Силвија Р. Видливата црква: историографија на афроамериканската религија, ропството и укинувањето
Хетел, Валанс. Белото општество на стариот југ: повторно разгледани литературни докази.
Кинг, Ричард Х. Марксизам и робовскиот југ, американска поделба
Колчин, Петар. Американските историчари и антибунтовничкото јужно ропство 1959-1984 година
Лори, Брус. Работници, аболитичари и историчари: историографска перспектива, Работна сила: студии за работната класа во американската историја, зимата 2008 година.
Нели, Јр, Марк Е. Линколн, ропството и нацијата, весник за американската историја, септември 2009 година
Париш, Петар Ј. Ропството: историја и историчари
Пенингрот, Дилан. Пишувајќи ја историјата на ропството, април 2009 година
Стаки, П. Стерлинг. Одраз на училиштата со Африканско потекло и влијанието врз американското ропство
Свит, Џон Вуд. Предметот на трговијата со робови:последни случувања во историјата на Атлантикот, Велика Британија и Западна Африка
Тадман, Мајкал. Репутацијата на трговците со робови во јужната историја и општествената меморија на Југот.
Тулок, Хаг. Дебата за американската граѓанска војна
Првични извори
•	Алберт, Октавио В. Роџерс. Куќа на поврзувањето или Шарлот Брукс и другите робови, Универзитетот Оксфорд.
•	Куќа на поврзувањето или шарлот Брукс и другите робови, оригинален и живописен текст од изданието во 1890 година, заедно со насловна, главни слики и бев локација.
•	Берлин, Ира, Марк Фавре и Стивен Ф. Милер, Помнејќи го ропството: афроамериканско интервју за нивните лични искуства во ропството и еманципацијата. Новиот прес.
•	Бласингам, Џон В. Сведочења за ропството: Два века со писма, говори, интервјуа и автобиографии.
•	Брук, Дијана Мути, На границите на ропството: Малите сопственици на робови во Мисури 1815-1865 година.
•	Де Токвил, Алексис. Демократија во Америка. (Издание од Алфред А. Кнопф)
•	Раскажување за животот на Фредрик Даглас, Американски роб.
•	Робови херои. Автобиографија за слободата. Издавач: Џулија Грифит Бостон
•	Фредрик Даглас, Мојата врска и мојата слобода (1855 година)
•	Фредрик Даглас, Животот и времето на Фредрик Даглас.
•	Фредрик Даглас, Собрани информации од Фредрик Даглас, роб
•	Литвак, Леон, Да бидеш во бурата толку долго: Пресметување на ропството (1979 година).
•	Литвак, Леон, Северот на ропството: Црнецот во слободните држави, 1790-1860 година. (Чикаго Универзитет).
•	Документи: Листа чрнци во пролетната градина со познати години земени во јануари 1829 година . •	Колекција од ропството во архивата на историскиот музеј во Мисури
•	Равик, Џорџ П. Американски роб: составена автобиографија.
Понатамошно читање Усни истории на поранешни робови
•	Пред ослободувањето што можев да запаметам: дваесет и седум усни истории на поранешни робови во Јужна Каролина.
•	Пред ослободувањето: четириесет и осум усни истории на поранешни робови од Северна и Јужна Каролина.
•	Господе убиј ме, Гласот на поранешниот роб Клифтон Х. Џонсон.
Литературни и културни критики
•	Рајан, Тим А. повик и одговор: американски роман за ропството по Однесено со виорот. Батон Руж: универзитетски прес во Државата Луизијана
•	Ван Дебург, Вилијам. Ропството и расите во Американската култура. Медисо: прес на Универзитетот во Висконскин, 1984 година.
Надворешни врски
•	Роден во ропство: раскажувања на еден роб во проект на федерални писатели, 1936-1938 година, Американса меморија.
•	Гласовите за време на ропството: снимани интервјуа на 23 поранешни робови.
•	Ропството и создавањето на Америка.
•	Североамерикански робови раскажувачи, Документи од Американскиот Југ, Универзитет во Северна Каролина.
•	Ропството и Граѓанската војна, дигитална колекција, скенирани оригинални документи кои вклучуваат сметки од продавање, писма и сл.
•	Податоци за слугите имигранти, 1607-1820 година.
•	Како ропството навистина заврши, американски Њујорк Тајмс.
Лов на матно (филм од 1981)
„Лов во матно“ (српски: Лов у мутном) – југословенски филм од 1981 година, во режија на Властимир Радовановиќ. Главните улоги ги толкуваат: Драган Николиќ, Бата Живоиновиќ, Мира Бањац, Тихомир Арсиќ, Петар Краљ и Неда Арнериќ.
Синопсис
Една дива населба во Белград, изградена на брегот на Дунав треба да биде разурната, а тоа предизвикува загриженост кај нејзините жители. Столе Харинга му нуди на Паја Главоња општествен стан кој е празен веќе три години и тој се вселува во него, заедно со децата, со сопругата и со татко му. Меѓутоа, по некое време се појавува сопственикот на станот и тогаш почнуваат проблемите во врска со документацијата при што се покажува дека станот е изграден надвор од проектот, а градежното претпријатие повеќе не постои. И кога сè изгледа решено, за време на судењето доаѓа до неочекуван пресврт...
Аеродром Алтај
Аеродромот Алтај  е јавен аеродром кој служи на Алтај, кој е главен град на провинцијата Гови-Алтај ( целта ) во западна Монголија. Аеродромот се наоѓа 2 km западно од градот Алтај. Тој е способен да управува со авиони од типот Ан-24, вклучително и Фокер 50, Даш 8 и АТР 42.
Иван Минчев
Животопис
Минчев е роден на 25 декември 1874 година во Ваташа, Тиквешко, тогаш во Отоманското Царство. Во 1895 година завршил при машката гимназија „Св. Кирил и Методиј“ во Солун и уште како ученик станува член на Македонската револуционерна организација. Го помага Даме Груев во Кавадарци во 1894, при основањето на револуционерниот комитет во овој град, прв комитет на целата територија на Македонија. Во периодот меѓу 1895 - 1903 година Минчев бил учител во Кавадарци и член на тиквешкиот околиски комитет на Организацијата. Бега во Софија по прогонот од турските власти. Потоа работел во Бугарската егзархија во Цариград. За време на Првата светска војна служел во бугарската воено-санитарна служба. Иван Минчев умира на 24 ноември 1960 година во Софија.
Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“ 2018
Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“ 2018 — 4. издание на велосипедската еднодневна трка Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“, која се одржала на 28 јануари како втор настан во сезоната на Светската турнеја. Вторпат била вклучена во календарот на Светската турнеја.
Австралискиот возач Џеј Мекарти бил на чело на 24-члена група на целта и ја освоил трката, пред Италијанецот Елија Вивијани од екипата  на второто место, додека Јужноафриканецот Дарил Импи го заокружил подиумот за.
Екипи
Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2017 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Поради тоа, дванаесет од осумнаесетте екипи настапиле на трката. Дополнително, три професионални континентални екипи се натпреварувале, додека австралиската национална екипа ја заокружила главната група од 16 екипи.
Кејси Стонер
Кејси Стонер (Casey Stoner) е австралиски возач. Роден е на година во Саутпорт, Австралија. Најголеми успех во кариерата му е шампионската титула во кралската класа од 2007 година. Дебитираше во 2006 година. Моментално е втор во оваа сезона. Тој објави дека на крајот на сезоната ќе оди на операција на левиот рачен зглоб за како што рече спас на кариерата.
Bombardier Canadair Regional Jet
Bombardier Canadair Regional Jet или CRJ е цивилен регионален авион, дизајниран за регионален транспорт од канадскиот производител на авиони „ Bombardier Aeronautique (Бомбардиер аероспејс)“. Со овој авион, Бомбардиер измисли нов концепт на воздушен транспорт : регионален џет. Во 1992 година, CRJ влезе во редовна употреба. 1 945 авиони CRJ се доставени до големите и малите оператори низ светот, најновиот на 26 февруари 2021 година по преземањето на регионалните авионски активности на Bombardier од страна на Mitsubishi Heavy Industries.
CRJ 200
1996 година го означи лансирањето на Bombardier CRJ-200, втор во серијата, со поефикасни мотори. Овој авион може да прими до 50 патници во стандардна конфигурација и се нуди во 2 модели, имено, ER и LR. Производството на CRJ-200 престана во 2006 година.
CRJ 700
Програмата официјално започна во јануари 1997 година. CRJ-700 е дериват на CRJ-200 со 70 седишта (бројот на седишта варира од 66 до 78 седишта). Првиот CRJ-700 полетал во мај 1999 година мај и беше доставен до својот прв клиент, „ Брит Ер / Ер Франс“, во јануари 2001 година. Постои ER верзија, за Extended Range, со поголем полупречник на дејствување.
CRJ 900
CRJ-900 е регионален џет со капацитет од 90 седишта, испружена верзија на CRJ-700.
Во 2007 година, Bombardier ја започна програмата CRJ-900 NextGen за ажурирање на овој авион. Серијата CRJ-705 (варијанта на CRJ-700) е дериват на CRJ-900 каде што има бизнис класа и помалку места. CRJ-900 се натпреварува со авиони како Embraer 175.
CRJ 1000
На 19 февруари 2007 година, Bombardier ја започна програмата CRJ-1000, претходно именувана CRJ-900X. Ова е продолжување на CRJ-900 до 100 места. Првиот CRJ-1000 полета во 2007 година воМирабел во Канада. Влегувањето во редовна употреба беше закажано за крајот на 2009 година.
Сметачки потпомогнат доказ
Сметачки потпомогнат доказ — математички доказ кој е делумно создаден од сметачот.
Повеќето сметачки потпомогнати докази за датумот се имплементации на големи докази по исцрпување на математичка теорема. Идејата е за да се користи сметачка програма која што ќе ги врши долгите пресметки, и со тоа обезбедува доказ дека резултатот од овие пресметки ја имплицира дадената теорема. Во 1976 година, четирибојната теорема беше првата голема теорема која беше потврдена со помош на сметачка програма.
Направени се обиди во областа на вештачката интелегенција за да се создадат, нови, експлицитни и помали докази на математичките теореми. Како и автоматските докажувачи на теореми докажале поголем број на нови резултати и пронашле нови докази за познати теореми. Покрај тоа интерактивните докажувачки асистенти им овозможиле на математичарите да развијаат читливи докази кои се официјално потврдени за коректност. Иако овие докази може да се проверат од човек, тие не ги делат коннтраверзните импликации на сметачки потпомогнатите докази.
Методи
Еден метод се користи во докази поврзани со бројчени пресметки. Притоа се контролира грешката на заокружување и натрупувањето на грешките во интервалот на аритметичката техника. Поточно едно намалување на пресметките на секвенцата на основните оерации(+,-,*,/) резултира на елементарните операции кои се заокружени со сметачка прецизност. Сепак, може да се конструираат интервали обезбедени од горните и долните граници на резултатите на елементарната операција. Потоа една придонесува со заменувањето на броевите со интервали и вршење на основните операции помеѓу истите.
Список на теореми докажани со помош на сметачки програми
Вклучувањето во овој список не повлекува дека постои формален доказ проверен со сметач, туку повеќе дека сметачка програма е употребена на некој начин. Видете ги главните статии за повеќе детали.
Тесна кожа 2
„Тесна кожа 2“ – југословенски филм од 1987 година, во режија на Милан Живковиќ и Вуксан Луковац. Главните улоги ги толкуваат: Никола Симиќ, Милан Гутовиќ, Ружица Сокиќ, Јосиф Татиќ, Воја Брајовиќ и Снежана Савиќ.
Синопсис
При судар со автомобилот, Димитрије Пантиќ (го игра Симиќ) запознава еден Турчин кој патува низ Југославија и тогаш добива идеја да изгради мотел за Турците кои минуваат низ земјата. Тој и Шојиќ (го игра Гутовиќ) одат во Словенија со намера да најдат инвеститори за изградбата на мотелот. Директорот Шојиќ сака да ја минира идејата на Пантиќ и му кажува на Турчинот дека Пантиќ е хомосексуалец. Меѓутоа, неговата намера пропаѓа зашто испаѓа дека Турчинот е хомосексуалец. Така се случуваат неколку комични сцени додека Пантиќ не сфати за што се работи. Од друга страна, Шојиќ ѝ го препишува имотот на сопругата, а парите добиени со помош на различни малверзации ѝ ги дава на љубовницата на чување. На крајот, и сопругата и љубовницата успеваат да го измамат, па така, Пантиќ и Шојиќ завршуваат в затвор поради различни причини.
Echinosteliida
Echinosteliida е еден од петте редови на лигави габи од класата миксомицети со околу 20 видови. Поради тоа што се мали, често не се забележуваат во природата.
Одлики и екологија
Видовите од овој ред се многу мали. Претставниците поседуваат дршкасти спорангии со пречник обично помал од 0,5 милиметри, а ретко достигнува до 1,5 милиметри. Спороносното тело е заоблено, споровиот прашок е бел, розов или светлокафен.
Систематика
Овој ред е воведен во 1976 од страна на H.W. Keller и T.E. Brooks и опфаќа 3 родови и две фамилии:
Нивната точна положба во Myxogastria е нејасна; резултатите добиени од молекуларно-генетските истражувања е контрадикторни.
Факултет за драмски уметности - Скопје
Факултетот за драмски уметности при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје е основан во 1987 година како независна академска институција во рамките на универзитетот. На него се изучува продукција, режија, камера, монтажа, како и актерство.
Историја
Факултетот започнал со работа на 4 ноември 1969, кога бил основан Одделот за глума при вишото музичко училиште во Скопје. Со донесувањето на законот за здружен труд од 1976 година, се појавил поттик за преобразба на овој оддел во факултет, додека со законот за преобразба на вишите училишта во факултети од 1979 година, десет години по основањето на одделот за глума, вишото музичко училиште прераснало во факултет за музика и драмски уметности, со два одделни и независни дела: факултет за музика, и факултет за драмски уметности. Од 1987 година, факултетот за драмски уметности функционира како независна академска институција во рамките на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Оддели
На факултетот биле воведени глумечки класи на албански и турски јазик во учебната 1995/1996 година.
Опрема
Факултетот има на располагање четири училници, четири наменски простории за сценографија, камерен театар со сцена и 120 седишта, монтажна соба, библиотека со над 4.200 книги, филмска архива со 4.500 филмови на 16-mm филмска лента и видео архива со над 1.200 видео касети, како и фотографска лабораторија, тонска и проекциона соба, кабинети на професорите и деканот, темна комора, работилница, магацини и други помошни простории.
NGC 912
NGC 912 — елиптична галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 912 се споменува и како MCG 7-6-15, CGCG 539-20, NPM1G +41.0069.
Откривање
Телото е откриено на 30 ноември 1878 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 912 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 912 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 25 м 42,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 46' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 912 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9222. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2839. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Старичани
Старичани — село во Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
Џо Пас
Џо Пас (Joe Pass), роден како Џозеф Антони Пасалакуа (Joseph Anthony Passalaqua) –  е прославен американски гитарист, еден од најголемите гитаристи во историјата на џезот.
Слатина (Костурско)
Слатина (Χρυσή, Хриси; до 1926 г. Σλάτινα, Слатина ) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Нестрам на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Населението брои 124 жители (2011).
Географија и местоположба
Селото се наоѓа 40 км југозападно од градот Костур, високо на пазувите на планината Грамошта на надморска височина од 1.130 м.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Слатина било грчко село во Костурската каза на Горичкиот Санџак.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Слатина имало 120 жители, сите Македонци.
Според грчки извори, во 1905 г. Слатина имало 500 жители Грци.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоена кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година во Слатина се запишани 349 жители, кои во 1920 г. се намалиле за 325 лица.
Стопанство
Главно занимање на населението е шумарство, а помалку со сточарството и земјоделството.
Население
Слатина во минатото била чиста македонска населба, но е напуштена во немирните години. Подоцна во неа се населиле грчки семејства од областа Епир, познати како Качауни.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Аренес со седиште во селото Борботско, која припаѓа на поголемата општина Нестрам, во округот Костур. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Слатина, во кој влегува и селото Висанско.
Соња Васиќ
Кариера
Професионалната кариера ја започнала во 2006 година во Црвена звезда од Белград. По две операции на вкрстените лигаменти на коленото, Соња Петровиќ на 23 години сакала да стави крај на својата професионална кариера но Петровиќ во 2007 г. била прогласена за најдобра млада играчка на Стариот континент, а една година претходно ги напуштила Црвена Ѕвезда и Србија, иако против тоа било тогашното раководство на Кошаркарскиот сојуз на Србија. Влијанието на Барселона и талентот на Соња Петровиќ ја принудиле Фиби да направи преседан и да и дозволи да се пресели во Каталонија како малолетна. Во Барселона следел трансфер во француски Бриж со кој ја освоиле „тројната круна“, а потоа и трансфер во редовите на московски Спартак. Соња Петровиќ играла и во најсилната женска лига на светот, ВНБА, а во тимот на Чикаго Скај ги бранела боите на УСЦ Прага, поранешен освојувач на Евролигата.
Репрезентација
Како една од најзаслужните за триумфот на женската кошаркарска репрезентација на Србија, таа го постигнала најголемиот успех со освојувањето на златниот медал на Европското првенство во 2015 година, одиграно во Унгарија и Романија. Победата против Франција во финалето во Будимпешта - 76:68 (15:22, 18:10, 20:17, 23:19) го освоиле не само првиот медал за Србија како независна држава, туку и првото злато во целата историја на нашата женска кошарка. Воедно, обезбеден е и директен пласман на Олимписките игри 2016 година во Рио де Жанеиро. Таа имала просек од 13,8 поени и 1,4 асистенции на Евробаскетот, а многумина ќе ја паметат по решавачките поени во полуфиналето против Белорусија и поени (22) во финалето против Франција.
Заедно со Ана Дабовиќ била избрана во најдобрата петорка на ЕП 2015 година. Други членови на идеалниот состав се Алба Торенс од Шпанија и Сандра Груда и Селин Думер од Франција.
Со репрезентацијата на Србија освоила златен медал на ЕП 2021 година одржани во Франција и Шпанија. Таа била прогласена за МВП на првенството.
Приватен живот
Таа е ќерка на српскиот судија Раде Петровиќ.
Во јули 2019 година, Соња се омажила за Милош Васиќ, српски веслач.
Историја на уметноста
Историјата на уметност се однесува на визуелната уметност која може да се дефинира како секоја активност или производ создадени од човекот во визуелна форма за естетски или комуникативни цели, изразувачки идеи, емоции или главно како поглед на светот. Низ времето уметноста е класифицирана на различни начини, од средновековното разликување помеѓу либерална уметност и механичка уметност, до современата разлика меѓу ликовна и применета уметност или многуте современи дефиниции кои ја дефинираат уметноста како манифестација на човечката креативност. Подоцнежното проширување на списокот на главна уметност во 20 век, достигна до 9- архитектура, танц, скулптура, музика, сликарство, поезија (што е опишана во голема мера како форма на литературата со естетска цел или функција која исто така вклучува различни жанрови на театар и расказ), филм, фотографија и стрипови. Во концептуалното преклопување на одностот меѓу ликовната и визуелната уметност беа додадени дизајнот и графичката уметност. Во прилог на старите форми на уметничкото изразување како модата и гастрономијата, нови начини на изразување кои се сметаат за уметност се видеото, компјутерската уметност, перформансите, рекламата, анимацијата, телевизијата и видео игрите.