cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Љубојно
Стопанство
Својата издршка, љубанци претежно ја обезбедувале преку поледелството, сточарството, занаетчиството, трговијата и печалбарството. Во рамките на поледелството најмногу произведувале житарици (’рж, пченица, јачмен, пченка, и др.), потоа саделе лозја, зеленчукови и овошни градини, во кои најмногу се одгледувале грав, пипер, патлиџан, кромид, лук, зелка и друго. Во рамките на сточарството најмногу се одгледувале волови, крави, коњи, магарињи, овци, кози и свињи. Покрај ова, во периодот меѓу двете светски војни и во годините на Втората светска војна и непосредно по неа, доста се занимавале со занаетчиство и трговија. Во тоа време, Љубојно имало 14 чевларски работилници, 8 дуќани на стока за широка потрошувачка и текстил, 5 кафеани, 6 дрводелски и 4 шнајдерски работилници, 2 фурни за леб, 8 воденици, 2 ковачници и 1 берберница. По ослободувањето на земјата, повеќе луѓе се вработиле во органите на управата, општествените дејности и претпријатијата. Љубанци одамна почнале со печалба, најмногу ги има во САД и Канада.
Денес, како и во другите села во Преспа единствена земјоделска гранка која е застапена за надворешни пазари и трговија е овоштарството, односно производството на јаболка.
Поради карактеристичната местоположба на селото и живата природа, Љубојно е типично македонско село со огромен потенцијал за еколошки туризам. Туристички активности во селото се поврзани претежно со езерскиот туризам. Останатите активности на селскиот туризам се многу скромни. Во селото, туристичкиот престој на голем број од посетителите е поврзан со месното население, заснован на роднинска поврзаност со посетителите кои доаѓаат од градските средини. Тоа е население по потекло од ова село коешто се иселило пред многу децении. Во обновените селски куќи или новоизградените, претежно во летниот период во текот на летните одмори и за време на викендите и празниците, во семејните куќи престојуваат сопствениците со семејството, со свои роднини или со пријатели. Најчест мотив за посета на туристите претежно домашни е езерото за капење и сончање.
Население
Во текот на своето постоење, Љубојно го бележело следниот демографски развој: во 1568/69 година селото имало 45 семејства (опширен пописен дефтер за казите Горица, Биглишта и Хрупишта).
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Љубојно имало 550 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Љубојно имало 786 жители.
Поради традицијата кон печалбарството и иселеништвото, Љубојно забележува голем, значаен и постојан пад на бројот на своите жители. Така Љубојно некогаш била голема печалбарска селска населба, но од неа се иселил значителен број на населението и таа преминала од големо во мало село. Во 1961 година во Љубојно живееле 884 жители, од кои 868 биле Македонци, 10 Албанци, додека во 1994 бројот се намалил на 238 жители од кои 223 Македонци, 12 Албанци и 1 Влав.
Според пописот од 2002 година, во селото Љубојно имало 186 жители, од кои 175 Македонци, 10 Албанци и 1 Влав.
Родови
Во селото Љубојно живеат исклучиво Македонци од православна христијанска вероисповед. Семејства и родови од Љубојно се: Алабаковци кои се доселиле од Котори во Леринско (од овој род потекнува познатиот македонски пејач Ламбе Алабаковски), Бубутиовци, Баковци кои се доселиле од Герман, Видиновци, Василевци кои се доселиле од Р’мби, Врчковци, Голомадевци, Грежловци, Герман(ов)ци кои се доселени од Герман, Граматниковци кои се доселени од Рудари, Грковци, Дупенци кои се доселени од Долно Дупени, Димовци, Долевци, Думбовци, Дораковци, Деникини кои се доселени од Крани, Јовковци, Јаневци, Јанковци, Кичовци, Казиовци, Кондовци кои се доселиле од Ѓирокастро во Албанија, Карапашовци кои се доселиле од Охридско, Клунковци, Крстиновци кои се доселени од Наколец, Калајџиовци доселени од Охридско, Ложенковци доселени од местото Лок, Лембовци, Лубаровци, Ластагарковци, Мартиновци, Мелевци, Марковци, Масларџиовци, Мешковци, Милевци, Манивиловци, Нановски доселени од Наколец, Нивичани доселени од Нивици, Најдовци, Николовци, Паспаловци кои се доселиле од Скребатно - Охридско, Петковци, Поповци, Пашариковци се доселиле од Брајчино, Панчевци доселени од Нивици, Петревци кои се доселиле од Граждено, Рајчовци, Стасовци, Србиновци, Стојковци, Трифуновци се доселиле од Крани, Томулевци кои се доселиле од Прмети во Албанија, Танчевци, Фотевци, Чулаковци, Шерденковци се доселиле од Ракицко во Албанија, Шалковци.
По педесеттите години на XX век, по различни основи, во Љубојно се доселиле и следните македонски семејства: Дурловци од Герман, Јовановци од Сливово - Охридско, Кузмановци од Лесково - Демирхисарско, Колевци од Велестово - Охридско, Колачковци од Герман, Настевци од Подмочани, Петревци од Езерани, Поповци од Брајчино, Тодоровци од Долно Дупени, Трајковци од Бач - Битолско, Цветановци од Единаковци - Демирхисарско и Џајковци од Брајчино.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1949 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Ресен, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Ресен.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Љубојно, во која покрај селото Љубојно, се наоѓале и селата Арвати, Брајчино, Долно Дупени, Крани, Наколец, Сливница и Штрбово. Во периодот 1950-1952 година, селото повторно било дел седиште на некогашната Општина Љубојно, во која влегувале селата Брајчино, Долно Дупени, Наколец и Љубојно.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1648 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селски дом.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 214 гласачи.
Редовни настани
Во Љубојно, „Суроа“ се одбележува вечерта спроти Василица, во близина на Полената (сретсело). Вечерта се пали голем оган и се принесува трпеза на која главниот дел од јадењето го носи „кумот“, се пие топла ракија и вечерта се развива во народна веселба во која селото функционира како духовна целина. Заедницата ги гони лошите работи од годината која заминува и ја прославува новата година. Рано наутро на самиот ден Василица, мали коледарчиња ги обиколуваат селските куќи и пеат пригодни песни, а домаќините ги даруваат со прилози во слатки, овошје и ситни пари.
Ова е уште еден од празниците кои можат да се вклопат во културната понуда. Во зависност од поставеноста на селата, осветувањето на водите и фаќањето на крстот се врши на езерскиот брег (Стење), или во локалните реки (Љубојно, Брајчино).
Овој празник во Љубојно се прославува како верски празник и како современа манифестација од циклусот на „иселенички средби“. Прославата започнува на 1 август со културни манифестации од типот на промоции на книги и монографии за селото и литературни читања. Наутро, на 2 август, жителите на селото одат во црквата Свети Илија каде палат свеќи, а подоцна во текот на денот сите куќи во селото се отворени за гости кои доаѓаат на „визита“. Селото е едно од опожарените места во Преспа за време на Илинденското востание, настан кој се одбележува со полагање на свежо цвеќе на спомен-плочите на загинатите во Илинденското востание и во Втората светска војна. Вечерта на 2 август на селската Полена (сретсело) се организира голема народна веселба, на која гостуваат културно-уметнички друштва, врвни македонски фолк и поп-ѕвезди. Овој дел од прославата е најмасовен и според љубанци се собираат помеѓу две и три илјади посетители. Локалната НВО за развој на туризмот организира и продажба на промотивен материјал од Љубојно (престилки, капчиња...) се продаваат и слатки и домашни бели печива на посебно поставени штандови. За Љубанци, Илинден е „најголемиот ден“ во годината и сите масовно се трудат да бидат присутни во селото, без разлика каде живеат во светот.
Иселеништво
До 1949 година иселеници од селото имало во САД (13 семејства), Битола (11 семејства), Србија (5 семејства), Канада (2 семејства), Бугарија (1 семејство), Штип (1 семејство), Австралија (1 семејство), Ресен (1 семејство), Скопје (1 семејство).
Галерија
Архитектура
Дискографија на 2NE1
2NE1 - поранешна женска група од Јужна Кореја која соработувала со YG Entertainment. Дискографијата се состоела од три студиски албуми, три мини албуми и 25 синглови. CL, Бом, Дара и Минзи го сочинувале квартетот. Групата се наметнала во корејската музичка сцена во март 2009 година, со објавувањето на „Lollipop“, соработка со музичкиот бенд Биг Бенг.
„Fire“ служела како официјален деби-сингл и бил објавен на 6 мај 2009 година. Песната служела како прв сингл за мини албумот 2NE1, објавен на 8 јули 2009 година. Тој албум се искачил на првото место и продал над 180.000 примероци.
2NE1 го издале својот прв целосен студиски албум To Anyone на 9 септември 2010 година. Тој бил предводен од промотивните синглови „Clap Your Hands“, „Go Away“, „Can't Nobody“ и „It Hurts (Slow)“. Секоја достигнала во топ 5 на табелата на музички записи во Јужна Кореја.
Нивниот втор корејски албум, Crush, бил објавен на 7 март 2014 година, и продал над 5000 примероци во Соединетите Држави и биле на 61. место на Билборд 200 табелата во својата прва недела на издавање. Притоа, албумот скршил две рекорди: најпродаван К-поп албум и највисокиот рангиран К-поп албум на Билборд 200, победувајќи ги рекордите што претходно ги имале Биг Бенг со мини албумот Alive (4100 примероци) и Girl's Generation-TTS со мини албумот Twinkle (што достигнал врв на број 126), редоследно.
По нивното распуштање во ноември 2016 година, групата го објавила својот последен сингл „Goodbye“ на 21 јануари 2017 година како проштален подарок на своите обожаватели. Во песната учествувале само трите преостанати членови CL, Бом и Дара, бидејќи Минзи веќе го напуштила YG Entertainment во мај 2016 година.
1614 во уметноста
1614 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Историја на Константинопол
Терминот Историја на Константинопол може да се однесува на:
1615 во уметноста
1615 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Стојко Костоски
Стојко Спасев Костоски (3 октомври 1926 во Турје, Охридско — 24 октомври 1944 на Сува Гора) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Стојко Спасев Костоски е роден во селото Турје. Во НОБ стапува доброволно на 27 август 1944 година. Загинува како борец на Шестата македонска бригада во борбите против балистите на Сува Гора, на 24 октомври 1944 година.
Градиште
Градиште означува урнатини од стар град или тврдина.
Дуќан на ул. „Илинденска“ бр. 68 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Илинденска“ бр. 68''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
486958 Арокот
486958 Arrokoth — класичен објект во Кајперовиот Појас и таргет на сондата Нови Хоризонти, избран во август 2015 за прелет на 1 јануари 2019. После четири промени на курсот на 22, 25, 28 октомври и 4 ноември, Нови Хоризонти сега е упатен кон, за кој се проценува дека има пречник од 45 км.
Името е привремена ознака и покажува дека тој е 1745-ти објект откриен помеѓу 16 и 30 јуни 2014 г.
Тодор Митрески
Животопис
Тодор Спасев Митрески е роден во селото Лешани. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ доброволно стапува на 28 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада, учествува во повеќе борбени акции, по што се разболува и умира во воената болница во Скопје, во февруари 1945 година.
Тисабеч
Тисабеч (Tiszabecs) — село во округот Саболч-Сатмар-Берег во регионот Големи Северни Рамници во источна Унгарија.
Географија и демографија
Селото и неговиот атар зафаќаат површина од 17,14 км², а населението брои 1.055 жители (2001). Наречено е по реката Тиса, која влегува во Унгарија кај селото.
Масакр во Битола (1903)
Масакр во Битола - масакр извршен врз Македонци во Битола во почетокот на септември 1903 г., од страна на албанскиот башибозук. Масакрот се случил како последица на Илинденското востание.
Настан
Според американскиот весник The Daily Item, албанските башибозук, под команда на османлиската власт, масакрираа стотици жители од Битолско. Според изворот, битолската река Драгор била полна со тела на жени и деца кои биле масакрирани од албанските башибозук.
Аиртау (округ)
Аиртау е округ во Казахстан во покраината Северен Казахстан со центар Саумалкол.
Мартина Шилд
Мартина Шилд (родена на 26 октомври 1981 година во Бриенц) - швајцарска алпска скијачка која се натпреварува во спуст и супервелеслалом.
На Зимските олимписки игри 2006 го освоила сребрениот медал во женскиот спуст. Таа се пласирала на 6. место во женскиот супервелеслалом.
Метрополитенски области во Германија
Метрополитенските области во Германија се единаесет густо населени области во Сојузна Република Германија. Тие ги содржат најголемите германски градови и нивната околина и формираат политички, комерцијални и културни центри во државата. Единаесетте метрополитенски области во Германија се организирани во политички единици за плански цели.
Во потесна смисла на метрополи, само четири градови ја поминуваат границата од најмалку еден милиони жители, меѓу нив се: Берлин, Хамбург, Минхен и Келн.
Метрополитенски области
Подредени по азбучен ред:
Големата петорка
Секој од нив формира видови на кластери и постигнува различни видови на резултат во области како што се економската активност, човечкиот капитал, информациска и технолошка размена, културно искуство и политичко учество.
Список
највисок резултат од сите метрополитенски области   највисок резултат од сите метрополитенски области
Надворешни врски
Metropolregion
Тихањ
Тихањ е село на северниот брег на езерото Балатон на полуостровот Тихањ (Унгарија, Веспрем). Целиот полуостров е историска област.
Центарот на областа е бенедиктинската Тиханска опатија, која е основана во 1055 година од страна на Андрас (Андреј I). Основачката повелба на оваа опатија е првиот постоен запис на унгарски јазик, зачуван во Панонхалмскиот бенедиктински архипелаг. Самата црква е обновена во барокен стил во 1754 година. Опатија е популарна туристичка атракција поради нејзиното историско и уметничко значење. Исто така, има најдобар поглед на езерото Балатон.
Опатија, исто така, се одликува во историјата на Хабсбург - последниот Австриски император од Австрија Чарлс I накратко бил затворен тука по неговиот втор обид за враќање на престолот на Унгарија.
Тихањ е познат по ехото, кое постои од 18 век. Имало песни напишани за ова ехо, како што биле Михали Цоконаи Витез и Михали Верешмарти, но најпознатиот е Јанос Гарај,  легендата за тоа место. Оттогаш ехото се намалува, поради промените во пејзажот. Другиот дел од легендата се однесува на "goats nails". На брегот на езерото Балатон се наоѓа и еден камен, кој се верува дека е на извикувачката девојка, на поранешната летна резиденција на Хабсбуршката империјална фамилија која останала во приватна сопственост на семејството до крајот на Втората светска војна. Оттогаш се користела како хотел, но сега е во приватни раце и не е достапно за јавноста
Името доаѓа од словенскиот Тичон: тивок човек (потекнува од тичо: тишина).
Швина
Швина (Świna, Swine; поморски: Swina) — кратка река во северозападна Полска, 2-4 км од германската граница. Се влева во Шчеќинскиот Залив на Балтичкото Море помеѓу островите Узнам (Узедом) и Волин. Реката е ракав во устието на Одра и одлева околу 75 % од неа (преостанатите 15 % отпаѓаат на Пенештром, а 10 % на Ѓивна). Долга е околу 16 км. На рекат е сместен градот Швиноујшќе.
Помеѓу 1874 и 1880 г. реката е заградена и продлабочена, создавајќи го Пјастовскиот Канал (Kaiserfahrt). Каналот го поврзува северниот дел на Швина непосредно со Шчеќинскиот Залив и пристанишниот град Шчеќин (Штетин). Со ова реката добила на важност како воден пат од морето до индустриски град. По Втората светска војна е извршено етничко чистење и подрачјето ѝ е предадено на Полска.
NGC 3867
NGC 3867 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3867 се споменува и како UGC 6731, MCG 3-30-103, CGCG 97-134.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3867 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3867 има привидни димензии од 1,5' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 173°.
Други поделби
Проучување на NGC 3867 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36649. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Теорија
Зборот теорија потекнува од старогрчкиот збор ‘θεωρείν’, што значи ‘да се гледа на нешто’. Според некои извори, зборот често се користел во фрази како да се гледа на театарска сцена, што објаснува зошто некогаш зборот теорија се користи провизионално или не баш вистински.
Во математика, поимот теорија се користи неформално во однос одредено математичко знаење. Ова знаење се содржи од аксиоми, дефиниции, теореми и сметачки техники, сите поврзани на одреден начин низ традиција или пракса. Пример е групната теорија.
Во тврдите науки, една теорија е модел или рамка за разбирање. Во физика, поимот генерално се користи да означува математичка рамка изведена од мал сет на основни принципи способни за производство на експериментални предвидувања за дадена категорија на физички системи. Еден пример би бил електромагнетната теорија, која обично се зема како синоним за класичниот електромагнетизам, прецизните резултати од кој можат да се изведат од Максвеловите равенки.
Во хуманистичките науки, поимот теорија често се користи како синоним за критичка теорија и се однесува на обид да се разбере структурата на општество, како и да се концептуализираат алтернативите.
409 п.н.е.
409 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 409. година пред новата ера, 409. од првиот милениум п.н.е., 9. од 5 век п.н.е. и последна од 400-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5099 и 5100 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4341 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3351 и 3352 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 344.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 409 година се протега во 2227 и 2228, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2287 и 2288 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 134. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1062 и 1061 исламска година пред хиџра.
Хохтор
Хохтор (Hochtor) — планина во Штаерска, Австрија. Со висина од 2.369 м претставува највисокиот врв на Енсталските Алпи, кои пак се во состав на Северните Варовнички Алпи.
Периналдо
Периналдо (Perinaldo, Preinòud) — општина во покраината Империја на регионот Лигурија, северозападна Италија. Сместен е 120 км југозападно од Џенова и околу 30 км западно од градот Империја. Според пописот од 2015 г. населението брои 850 жители.
Расеан Диск
Расеан Диск — далечен околуѕвезден диск во Сончевиот Систем не толку густо исполнет со замрзнати мали тела во Сончевиот Систем, кои се всушност подгрупа на сеопфатното семејство на заднептунци. Телата од Расеаниот Диск (ТРД) поседуваат орбитални занесувања кои се движат од 0,8, и наклони сè до 40° и перихели поголеми од 30 AU. Овие крајности во орбитите се верува дека се должат на гравитационото „расејување“ од страна на гасовитите џинови, и овие тела и понатамошно се под влијание на растројувањата предизивкани од страна на Нептун.
Иако најблиските тела од Расеаниот Диск му се приближуваат на Сонцето на околу 30–35 ае, нивните орбити може да се протегаат и подалеку од 100 ае. Ова пак значи дека телата од Расеаниот Диск се меѓу најладните и најдалечните тела во Сончевиот Систем. Највнатрешниот дел од Расеаниот Диск се преклопува со тороидно обликуваната област на орбитални тела кои традиционално се наречени Кајперов Појас, но надворешните граници се протегаат многу подалеку од Сонцето над и под еклиптиката на Кајперовиот Појас.
Поради нестабилната природа, строномите денес гледаат на Расеаниот Диск како место напотекло на повеќето периодични комети во Сончевиот Систем, каде Кентаурите, групација на смрзнати тела меѓу Јупитер и Нептун, кои се всушност посредната фаза во преместувањето на телата од Расеаниот Диск во внатрешниот Сончев Систем. Непосредно, растројувањата од џиновските планети ги насочуваат овие тела кон Сонцето, со што постануваат краткопериодични комети. Многу тела од Ортовиот Облак се верува дека имаат потекло од Расеаниот Диск. Одвоените тела не може непосредно да се разликуваат од телата во разеаниот диск, и некои од нив како Седна понекогаш се сметаат како дел од оваа групација.
Откривање
Традиционално, направите како споредувачките трепкачи се користеле во астрономијата за да се забележат телата во Сончевиот Систем, бидејќи овие тела ќе се придвижуваат меѓу две експозиции, што пак вклучувало и потреба од подолги временски периоди за експозиција и развивање на фотографски филмови или плочи, а подоцна луѓето користеле споредувачки трепкач рачно да ги забележат овие тела. Во текот на 1980-ите, употребата на УНВ-камери и телескопи овозможиле директно да се добијат електронски слики кои веднаш можеле да се дигитализираат и претворат во дигитални слики. Бидејќи дека УНВ зафаќале повеќе светлина од филмовите (околу 90% наспроти 10% од упадната светлина) и трепкањето можело сега да се направи од прилагодлив сметачки екран, и на овој начин прегледите обезбедувале повисока исходност. Како резултат на ова имало поплава од нови откритија: биле забележани преку илијада заднептунци во периодот меѓу 1992 и 2006 година.
Првото тело од Расеаниот Диск (ТРД) потврдено како такво тело е, првично забележано во 1996 година од страна на астрономите сместени во Мауна Кеја на Хаваите. Биле забележани уште три од истиот преглед во 1999 година:, и. Првото тело кое денес се класифицира како ТРД е, забележано во 1995 година од страна на Спејсвач.
Од 2011 година, препознаени се преку 200 ТРД, меѓу кои се Г'кун-хомдима (забележано од Швамб, Браун и Рабиновиц), (БЗАС), Ерида (Браун, Трухиљо и Рабиновиц), Седна (Браун, Трухиљо и Рабиновиц) и  (Длабок еклиптички преглед). Сепак бројот на тела во Кајперовиот Појас и Расеаниот Диск се претпоставува дека е грубо еднаков, постои можност поради големите растојанија да се забележани далеку помалку ТРД до ден денес.
Поделба на заднептунскиот простор
Познатите заднетунци честопати се поделени во две потсемејства: Кајперов Појас и Расеан Диск. Се претпоставува дека постои и трето семејство на заднептунци, Ортовиот Облак, но досега истото не е директно забележано. Некои од уистражувачите предлагаат и постоење на преминувачки простор меѓу Расеаниот Диск и внатрешниот Ортов Облак, населен со „одвоени тела“.
Расеаниот Диск наспроти Кајперовиот Појас
Кајперовиот Појас е релативно задебелен поростор во облик на торус (или „крофна“), кој се протега од 30 до 50 ае населен со две главни семејства на тела од Кајперовиот Појас (ТКП) и тоа: класични тела од Кајперовиот Појас (или „кубевани“), кои пак се во орбити надвор од влијанието на Нептун, и резонантните тела од Кајперовиот Појас, односно оние кои Нептун ги заробил во прецизен орбитален однос 2:3 (телото прави две орбити за периодот за кој Нептун ќе направи три орбити) и 1:2 (телото прави една орбита за периодот за кој нептун ќе направи две орбити). Овие односи, наречени орбитални резонанции, им овозможуваат на ТКП да опстојуваат во областите кои Нептуновото гравитационо влијание би ги отстранило со развојот на Сончевиот Систем, бидејќи овие тела никогаш нема да се во близина на Нептун, за да бидат расеани под дејство на неговата гравитација. Оние кои се во резонанција 2:3 се познати под името „плутина“, бидејќи Плутон е најголемиот член на ова семејство, додека пак оние во резонанција 1:2 се познати како „тутина“.
Спротивно на Кајперовиот Појас, телата од Расеаниот Диск може да бидат зафаени и прераспределени од страна на гравитационото влијание на Нептун. Телата од Расеаниот Диск навлегуваат во влијанието на Нептун при нивното најмало растојание, (~30 ае) но нивните најголеми растојанија се неколкукратно поголеми од овие. Тековните истражувања наведуваат дека кентаурите, група на смрзнати планетоиди во орбита меѓу Јупитер и Нептун, можно е да се ТРД, кои биле внесени во внатрешниот Сончев Систем од страна на Нептун, што всушност нив ги прави да бидат „преднептунци“, наместо заднептунци од Расеаниот Диск. Некои тела, како на пример (29981) 1999 TD10, ја заматуваат границата и Центарот за мали планети (ЦМП), кој официјално ги каталогизира заднептунците, во моментот кентаурите и ТРД ги заведува како дел од едно исто семејство.
Сепак ЦМП, прави јасна разлика меѓу Кајперовиот Појас и Расеаниот Диск, раздвојувајќи ги телата со стабилни орбити (Кајперов Појас) од оние со расеани прбити (Расеаниот Диски и кенатаурите). Секако, разликата меѓу Кајперовиот Појас и Расеаниот Диск не е јасна, и многу астрономи гледаат на Расеаниот Диск не како посебно семејство на тела туку како на надворешен дел на Кајперовиот Појас. Друга кованица која се користи е „расеано тело од Кајперовиот Појас“ (или РТКП) за тела од Расеаниот Диск.
Морбидели и Браун предлагаат разликата меѓу телата во Кајперовиот Појас и Расеаниот Диск е во тоа што телата од Расеаниот Диск „се пренесени во големата полуоска преку блиски и далечни средби со Нептун“, додека пак телата од Кајперовиот Појас не биле подложни на блиски средби. Оваа поделба не е соодветна (како што и самите забележуваат) бидејќи во текот на развојот на Сончевиот Систем, телата „заробени во резонанција“ може „да преминат од расеана фаза во нерасеана фаза (и обратно) многупати.“ Со други зборови, заднептунците може да се движат меѓу Кајперовиот Појас и Расеаниот Диск со текот на времето. Од оваа причина, тие се одлучуваат да ги дефинираат областите, наместо самите објекти, дефинирајќи го Расеаниот Диск како „област од орбиталниот простор каде може да се забележат тела кои биле пресретнати од Нептун“ во полупречникот на Хиловата Сфера, и Кајперовиот Појас како негов „содружник ... во областа на растојание > 30 ае“; областа од Сончевиот Систем исполнета со тела чија голема полуоска е поголема од 30 ае.
Одвоени тела
Центарот за мали планети ги класифицира заднептунските тела како на пример 90377 Седна како тело од Расеаниот Диск. Нејзиниот откривач Мајкл Браун дал мислење дека треба да се смета за дел од внатрешниот Ортов Облак наместо како тело од Расеаниот Диск, бидејќи, со перихел од 76 ае, премногу е далеку за да биде под влијание на гравитационото привлекување од надворешните планети. Според оваа дефиниција, тело со перихел поголем од 40 ае може да се класифицира како тело надвор од Расеаниот Диск.
Седна не е единственото вакво тело: (забележано пред Седна) и  имаат перихел доволно голем за да не бидат под влијание на Нептун. Ова довело да се развие полемика меѓу астрономите за т.н. збир на нови мали планети, наречен Проширен Расеан Диск (ПРД). може да се смета за тело на внатрешниот Ортов Облак или (најверојатно) тело во премин меѓу Расеаниот Диск и внатрешниот Ортов Облак. Неодамна, за овие тела се користел поимот „одвоен“, или далечно одвоено тело (ДОТ).
Не постојат јасни граници меѓу Расеаниот Диск и областите со одвоените тела. Гомез и др. ги дефинираат ТРД дека имаат „орбити со големо занесување, перихели зад Нептун и големи полуоски зад резонансата 1:2.“ Според оваа дефиниција, сите далечни тела се ТРД. Бидејќи орбитите на одвоените тела не може да се добијат од расејувањето предизвикано од Нептун, дадени се дополнителни предлози за дополнителни механизми, вклучувајќи и премин на ѕвезда или далечно, планетарно тело. . Алтернативно, се дава и мислење дека овие тела се зафатени од ѕвезда во минување.
Шема воведена во извештај од 2005 година од Далечниот еклиптички преглед на Џ. Л. Елиот и др. прави разлика меѓу две категории: близурасеани (т.е. вообичаени ТРД) и продолжнорасеани (т.е. одвоени тела). Близурасеани се оние чии орбити се нерезонантни, не ги пресекуваат орбитите на планетите и имаат Тисеранов параметар (во однос на Нептун) помал од 3. Продолжнорасеаните тела имаат Тисеранов параметар (во однос на Нептун) поголем од 3 и имаат просечна временска занесеност поголема од 0,2.
Воведена е и дополнителна класификација, од страна на Брет Гледман, Брајан Марсден и К. ван Лаерховен во 2007 година, користејќи 10 милионско годишна орбитална интеграцција наместо Тисеранов параметар. Едно тело се класифицира како ТРД доколку орбитата не е резонантна, има голема полуоска не поголема од 2000 ае, и, за време на интеграцијата, невните големи полуоски имаат пречекорување од 1,5 ае или повеќе. Гладман и др. го користат поимот тело од Расеаниот Диск за да ја објаснат денешната подвижност. Ако телото не е ТРД според горе наведената дефиниција, но неговото орбитално занесување е поголемо од 0,240, се класифицира како одвоени заднептунци. (телата со помало орбитално занесување се сметаат за класични.) Во оваа шема, дискот се протега од орбитата на Нептун до 2000 ае, до областа која се смета за внатрешен Ортов Облак.
Орбити
Расеаниот Диск е многу динамична средина. Бидејќи сè уште постои можноста да дојде до растројувања предизвикани од страна на Нептун, секогаш постои можност да дојде до нарушување на орбитите на ТРД, или ќе бидат упатени кон Ортовиот Облак или кон кентаурите и конечно во групацијата на Јупитерови комети. Од оваа причина Гладман и др. оваа област ја нарекуваат „Расеан Диск“. За разлика од телата во Кајперовиот Појас (ТКП), орбитите на телата од Расеаниот Диск можат да имаат и наклон и до 40° над еклиптиката.
ТРД се тела кои типично се окарактеризирани со орбити со средни и големи орбитални занесувања со голема полуоска поголема од 50 ае, но нивниот перихел ги носи во близина на Нептун и неговото влијание. Перихел од околу 30 ае е една од дефинираните одлики на расеаните тела, бидејќи го овозможува гравитационото влијание на Нептун.
Класичните тела (кубевани) се многу поразлични од расеаните тела: повеќе од 30% од сите кубевани се со мали наклони и со скоро кружни орбити, чии орбитални занесувања не надминуваат 0,25. Класичните тела имаат и орбитално занесување од 0,2 до 0,8. Иако наклоните на расеаните тела се сличнни со крајните ТКП, мал е бројот на расеани тела кои имаат орбити блиски до еклиптиката како што има поголемиот дел од ТКП.
Иако движењата во Расеаниот Диск се случајни, тие имаат тенденција да следат слични насоки, што значи дека ТРД можно е да бидат зафатени во резонанција со Нептун. Примери за можни резонантни орбити во Расеаниот Диск се 1:3, 2:7, 3:11, 5:22 и 4:79.
Создавање
Расеаниот Диск останува мистерија: не е направен ниту еден модел за создавањето на Кајперовиот Појас и Расеаниот Диск кој ги објаснува нивните набљудувани својства.
Според современите модели, Расеаниот Диск се создал кога телата од Кајперовиот Појас (ТКП) ниле „расеани“ во занесени и наклонети орбити поради гравитационото заемнодејство меѓу Нептун и другите надворешни планети. Потребниот период за да се случат настаните останува непознат. Една претпоставка предвидува период еднаков на целокупната старост на Сончевиот Систем; додека пак друга претпоставка вели дека расејувањето се случило мошне брзо, за време на раното Нептуново поместување.
Моделите за непрекинато создавање низ постоењето на Сончевиот Систем укажуваат на постоење на слаба резонанција во Кајперовиот Појас (како 5:7 или 8:1), или на границите на посилните резонанции, телата стекнуваат слаби орбитални нестабилности во текот на милионите години. Резонанцијата 4:7 има особено голема нестабилност. Исто така е можно и ТКП да бидат поместени во нестабилни орбити при преминот во близина на масивни тела, или при судири. Со текот на времето, Расеаниот Диск ќе се создаде од овие изолирани настани.
Компјутерските симулации исто така наведуваат на побрзо и порано создавање на Расеаниот Диск. Современите теории укажуваат дека ниту Уран ни Нептун не можеле да се создадат на лице место зад Сатурн, бидејќи не постела праисконска материја во доволни количества на тие растојанија за да се создадат тела со толку големи маси. Наместо тоа, овие планети, и Сатурн, можно е да се создадени поблиску до Јупитер, но биле исврлени нанадвое за време на раниот развој на Сончевиот Систем, особено преку размената на аголниот момент со расејаните тела. во моментот кога орбитите на Јупитер и Сатурн се промениле на резонанција 2:1 resonance (две Јупитерови орбити за една на Сатурн), нивното заедничко гравитационо привлекување ги нарушило орбитите на Уран и Нептун, туркајќи го Нептун во привремениот „хаос“ на младиот Кајперов Појас. Како што Нептун се приближувал, расејувал тела во орбити со големо орбитално занесување и наклон. Овој моделукажува дека 90% или повеќе од телата во Расеаниот Диск „се најверојатно поместени во занесените орбити од страна на Нептуновата резонанција за време на неговото приидвижување...[па така] Расеаниот Диск и не е толку расеан“.
Состав
Расеаните тела, како и другите заднептунвци, имаат мали густини и се во голема мера составени од замрзнати волатили како вода и метан. Спектралната анализа на избран дел од Кајперовиот Појас и телата од Расеаниот Диск, дале записи за сличен хемиски состав. И Плутон и Ерида, на приме, имаат записи за присуство на метан.
Астрономите првично верувале дека сите заднептунци имаат слична црвена површинска боја, бидејќи се мислело дека потекнуваат од истата област и биле подложни на истите физички процесиСпе. Специфично, за ТРД се очекувало да имаат големи количества на површински метан, хемиски изменет во сложени органски молекули од енергијата на Сонцето.Ова значи дека ќе впиваат сина светлина, што ќе им дава црвеникава обоеност. Поголемиот дел од класичните тела ја имаат оваа боја, но расеаните тела ја немаат, наместо тоа тие се обени со бела или сива боја.
Едно објаснување е, и изложувањето на побелите површини на удари; друго е пак дека расеаните тела поради големото растојание од Сонцето создаваат составен градиент, подеднаков на составниот градиент на земјоликите и џиновските гасовити планети. Мајкл Браун, откривачот на Ерида припадникот на Расеаниот Диск, укажува дека нејзината бледа боја се должи на моменталното растојание од Сонцето, наејзината метанска атмосфера е замрзната над површината, создавајќи обвивка дебела неколку десетиа сантиметри од сјаен бел мраз. Соодветно пак Плутон које поблиску до Сонцето, е доболно топол за метанот да замрзнува само при поладните, области со високо албедо, со што областите со мало албедо се препокриени со толин, без присуство на мраз.
Комети
Првично се сметало дека Кајперовиот Појас е изворот на еклиптичките комети во Сончевиот Систем. Сепак, изучувањата на областа од 1992 година покажале дека орбитите во Кајперовиот Појас се релативно стабилни, и дека еклиптичките комети потекнуваат од Расеаниот Диск, каде орбитите се воопшто понестабилни.
Постојат бројни разлики меѓу ТРД и ЈСК, иако голем број од кометите во Јупитеровото семејство се со потекло од Расеаниот Диск. Иако кентаурите делат црвеникава или неутрална обоеност со ТРД, нивните јдра се посини, што укажува на значајна основна хемиска или физичка разлика. Една претпоставка е дека на кометното јадро се таложат нови слоеви како што кометата се приближува кон Сонцето од подповршински слоеви кои ги затрупуваат постарите површински слоеви.
1617 во уметноста
1617 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Трајан Митрески
Трајан Јончев Митрески (1923 во Ботун, Охридско — 15 декември 1944 во Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Трајан Јончев Митрески е роден во селото Ботун. Се занимавал со земјоделие. Како младински активист доброволно стапува во НОБ. Учествува во борбите што ги води Шестата македонска бригада. Есента се разболува од проширената епидемија на стомачен тифус во Кичевско и умира на 15 декември 1944 година.
Франческо Фаили
Франческо Фаили (Francesco Failli; р. во Монтеварки) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната UCI екипа.
Распоред на резултатите на Гранд Тур
СО = се откажал
Поволна позиција
Синопсис
Двајца тајни агенти Томас Барнс и Кент Тејлор се задолжени да го заштитуваат претседателот на Америка, Ештон во текот на престојот во Шпанија на состанокот за глобалниот проблем – тероризмот. Но, штом ќе пристигне во Шпанија, нештата тргнуваат во погрешна насока. Меѓу луѓето што го следат говорот на претседателот е и Хауард Луис, американски турист кој го снима историскиот настан, за кога ќе пристигне дома да им го покаже на своите деца. Таму е и Рекс Брукс, телевизиска продуцентка, која известува за американската телевизија. Но, во текот на говорот се случува обид за атентат врз претседателот. Хауард им ја предава видеолентата на агентите, бидејќи е убеден дека случајно го снимил атентаторот што пука од покривот на соседната зграда.
Карл Гама
Карл Гама (роден на 19 септември 1927 година) - швајцарски алпски скијач. Тој се натпреварувал во машкиот слалом на Зимските олимписки игри 1948.
Убиство со умисла
Убиство со умисла е секое противправно убивање на друг човек, без никакво оправдание или изговор, особено противзкаонско одземање на човечки живот со претходна намера. Во зависност од правната регулатива, во некои законодавства, овој облик се разликува од убиство без умисла кое означува убиство без лоша намера, предизвикано од разумна провокација или од намален капацитет за расудување.
Во повеќето општества, убиството се третира како најсериозна форма на злосторство при што извршителот вообичаено се осудува на тешка казна (повеќегодишна затворска казна, доживотен затвор или дури и смртна казна).
1618 во уметноста
1618 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Кула Џеда
Кулата Џеда (برج جدة) — облакодер во изградба во Џеда, Саудиска Арабија. Кога ќе биде целосно изградена со височина од 1 km ќе стане највисока градба изградена од човекот досега. Одлуката за изградбата ја објавил принцот Ал-Валед бин Талал, најбогатиот човек на Блискиот Исток.
NGC 1788
NGC 1788 — отсјајна маглина во соѕвездието Орион, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1788 се споменува и како LBN 916.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1788 е од видот RN. NGC 1788 има привидни димензии од 5' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 6 м 53,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 20' 28".
Други поделби
Проучување на NGC 1788 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 225; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4754. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1519.
Дуќан на ул. „Илинденска“ бр. 70 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Илинденска“ бр. 70''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Полибутилен
Chemical compound Полибутилен (полибутен-1, поли(1-бутен), PB-1) е полиолефин или заситен полимер со хемиска формула (CH2CH(Et))n. Ова соединение не треба да се помеша со соединението полибутен.
Производство
Полибутиленот се произведува со полимеризација на 1-бутен со помош на катализатори од типот Ziegler-Natta.
Одлики
PB-1 е високомолекуларен, линеарен, изотактички и полукристален полимер. PB-1 ги комбинира типичните одлики на конвенционалните полиолефини со одредени својства на техничките полимери.
Кога се применува како чиста или армирана смола, може да замени материјали како метал, гума и инженерски полимери. Исто така се користи за менување на одликите на другите полиолефини како полипропилен и полиетилен. Поради неговите специфични својства, главно се користи како флексибилно пакување, за производство на бојлери и адхе.
Изотактичкиот полибутилен кристализира во три различни форми. Кристализацијата од растворот дава форма-III со точка на топење од 106,5 °C. Ладењето од топењето резултира во форма II која има точка на топење од 124 °C и густина од 0,89 g/cm 3. На собна температура, спонтано се претвора во форма-I со точка на топење од 135 °C и густина од 0,95 g/cm 3.
PB-1 генерално е отпорен на хемикалии како што се детергенти, масла, масти, киселини, бази, алкохол, кетони, алифатични јаглеводороди и топли поларни раствори (вклучувајќи вода). Покажува помала отпорност на ароматични и хлорирани јаглеводороди, како и оксидирачки киселини од другите полимери како полисулфон и полиамид 6/6. Дополнителните одлики вклучуваат одлична отпорност на влажно триење, лесна протечност на топење (разредување со смолкнување) и добра дисперзија на полнила. Компатибилен е со полипропилен, етилен пропиленска гума и термопластични еластомери.
Некои својства:
Еколошка долговечност
Системите за водовод и греење направени од PB-1 се користат во Европа и Азија повеќе од 30 години. Првите референтни проекти во системите за централно греење и подно греење во Германија и Австрија од раните 1970-ти сè уште се во функција денес.
Меѓународните стандарди поставуваат минимални барања за перформанси за цевки направени од PB-1 што се користат во апликации за топла вода. Стандардизираните методи на екстраполација предвидуваат животен век поголем од 50 години на 70 години °C и 10 бари.
Парк Ибни Пајко
Парк „Ибни Пајко“ — парк сместен во срцето на некогашното Пајко Маало, во просторот помеѓу Националната филхармонија и Даут-пашиниот амам, во близина на некогашната Ибни Пајкова џамија.
Останати содржини
На ѕидот на ДМБУЦ „Илија Николовски - Луј“ изработен е мурал со наслов „Тамбурица“. Истиот е изработен од загрепскиот уличен уметник Лонац.
Трајче Сколоски
Трајче Темелков Сколоски (1910 во Годивје, Охридско — 24 октомври 1944 на Сува Гора) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Трајче Темелков Сколоски е роден во селото Годивје. Се занимава со земјоделие. Во НОБ пристапува доброволно на 5 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада загинува во борбите против балистите на Сува Гора, на 24 октомври 1944 година.
Хрчавка (река)
Хрчавка е река во источниот дел на Босна и Херцеговина и се наоѓа во составот на Националниот парк Сутјеска. Извира во шумовитите предели на источните падини на планинскиот масив Оборено точило. Минува низ кањон помеѓу Орлина и Паша-Липовиот дол, т.е. Стружине и Градина, а потоа се влева во реката Сутјеска. На тоа кратко патување ја придружуваат бројни реки и потоци. Хрчавка е богата со риба, особено пастрмка.
Во скоро недостапниот кањон на реката Хрчавка, се наоѓа и водопадот Скакавац. Од непристапните карпи извира вода која паѓа во кањонот.
На устието на реката Хрчавка и Сутјеска, во наоѓалиштето Сувода, во непосредна близина на патот Фоча - Гачко, се наоѓа идеално место за излет и за љубителите на долгите пешачки етапи.
Париз-Рубе 2017
Париз-Рубе 2017 — 115. издание на велосипедската еднодневна трка Париз-Рубе, која се одржала на 9 април како петнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од Грег ван Авермат во петочлен спринт — за негова прва победа на монумент — пред возачот на, Здењек Штибар и Себастијан Лангевелд од.
Екипи
Бидејќи Париз-Рубе е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Во февруари 2017 година, организаторите на трката повикале седум професионални континентални екипи, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
Стетоскоп
Стетоскопот е медицински инструмент, апарат за слушање на работата на срцето и белите дробови. Стетоскопот го измислил францускиот лекар Рене Теофил Јасинт Ленек во 1781 година. Со помош на овој инструмент може да се слушнат шумовите при работата на срцето и белите дробови.
Давид Лопес
Давид Лопес е име на следниве лица:
Тупкараган (округ)
Тупкараган е округ во Казахстан во  покраината Мангистау со центар Форт-Шевченко.
1619 во уметноста
1619 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Чума (болест)
Чума, морија или панукла - вид тешка заразна болест.
Дедо Мраз
Дедо Мраз — личност во северноамериканската култура, од легендарен, митолошки и фолклорен карактер, кој настанал со комбинација на холандскиот Синтерклас (Sinterklaas), англискиот Татко Божик (Father Christmas) и други традиционални божикни личности кои носат подароци. Тој носи подароци во домовите на добрите деца, за време на Бадниковата ноќ, на 24 декември. Ликот на Дедо Мраз потекнува од холандскиот лик Синтерклас, кој е дел од хагиографските приказни, во кои се раскажува за Свети Никола, историска личност која дели подароци.