Џонатан_Едвардс_(теолог)
Ран живот
Џонатан Едвардс, роден на 5 октомври 1703, беше син на Тимоти Едвардс (1668-1759), министер во Источен Виндзор, Конектикат (денес јужен Виндзор) кој ја заработуваше својата плата со подучување на момчиња за колеџ. Неговата мајка, Естер Стодард, ќерка на свештеникот Соломон Стодард од Нортхемптон, Масачусетс, беше жена со невообичаени ментални способности и независен карактер. Џонатан, нивниот единствен син, беше петти од единаесетте деца. Неговиот татко и неговите постари сестри кои имаа одлично образование го подготвуваа за колеџ. Кога имаше десет години тој напиша полухумористична расправа за нематеријалноста на душата. Тој се запиша на колеџот Јејл во 1716, на возраст под тринаесет години. Следната година тој стана познат со Есејот кој се однесува на Човечкото разбирање на Џон Лок, кој длабоко влијаеше на него. За време на неговите студии, тој ги означуваше своите тетратки со “За умот“, “Природни науки“, “Скриптите“ и “Зборник“, имаше голем план за работа врз природната и менталната филозофија, и самиот си извлече правила за своето дело. Тој се интересираше за природонауката и на седумнаесет години, напиша значаен есеј за навиките на “летачкиот пајак“. Пред неговото дипломирање во септември 1720 година, имаше добро формулирана филозофија. Тој помина две години по своето дипломирање во Њу Хевен учејќи теологија. Од 1722 до 1723 осум месеци беше свештеник кој држеше проповеди во мала презвитеријанска црква во Њујорк. Црквата побара од него да остане но тој одби. После два месеци поминати дома во учење, во 1724-1726 тој беше еден од двајцата тутори на Јејл, заработувајќи го името главен тутор заради својата лојалност кон факултетот и неговото ортодоксно поучување, во време кога ректорот на Јејл универзитот (Тимоти Катлер) и еден од неговите тутори преминаа во Англиканската црква. Годините од 1720 до 1726 се делумно забележани во неговиот дневник и во неговите анализи за своето однесување. Тој долго време трагаше по спасение и не беше целосно задоволен со своето преобразување сè додека во последната година на факултет кога сфати дека изборот на некои за спас и изборот на други за целосно проклетство е „ужасна доктрина“и неа ја сметаше за „извонредно пријатна, светла и слатка“. Тој почна да ужива во убавините на природата и беше воодушевен од алегоричната интерпретација на Песната на Соломон. Балансирањето на овие мистични радости е строг тон на неговата Резолуција, во која тој е речиси аскетски расположен да живее чесно и трезвено, да не го троши времето, да остане умерен во јадењето и пиењето. На 15 февруари 1727 година Едвардс беше назначен за свештеник во Нортхемптон и асистент на неговиот дедо, Соломон Стодард. Тој беше свештеник-научник и имаше свое правило за тринаесет часа дневно учење. Истата година тој се ожени со Сара Пирпонт. Тогаш седумнаесетгодишната Сара беше од свештеничко семејство од Нова Англија: нејзиниот татко Џејмс Пирпонт (1659-1714) беше основач на Универзитетот Јејл, а нејзината мајка беше внука на Томас Хукер. Духовната посветеност на Сара и нејзината врска со Бог беше инспирација за Едвардс - тој за првпат ја забележа нејзината голема побожност кога таа имаше тринаесет години. Таа беше весела личност, практична домаќинка, модел на сопруга и мајка на неговите единаесет деца, меѓу кои беше и Естер Едвардс. Соломон Стодард почина на 11 февруари 1729 година, оставајќи му на својот внук тешка задача, свештеничката одговорност за една од најголемите и најбогати заедници во колонијата, заедница горда на својот морал, култура и углед.