Општествена_социологија
Пол Лазарсфелд е наречен „основач на модеранта емпириска социологија“ за неговите бројни придонеси во полето на методологијата. Методите на истражување на општеството можат да се поделат во две пошироки категории: •	Квантитативните методологии кои им приоѓаат на општествените појави преку квантитативно измерливи докази. Тие пестопати се потпираат врз статистички анализи на многу случаи (или преку за таа намена создадени третмани во некој експеримент) за да се изработат валидни и сигурни (поуздани) општи податоци. •	Квантитативните методологии го исктакнуваат сфаќањето на општествените појави преку директно набљудување, комуникација со учесниците, или анализа на текстови, и ја потенцираат контекстуалната и субјективната прецизност пред генералната. Социлозите се поделени во групи за поддршка на некои конкретни истражувачки техники. Овие расправии се поврзани со епистемолошките дебати во историското јадро на општествената теорија. Иако се многу различни од повеќе аспекти, и квалитативните и квантитативните пристапи вклучуваат систематска интеракција помеѓу теоријата и податоците. Квантитативните методологии заземаат доминантно место во социологијата, особено во САД. Во двата најчесто цитирани журнали на оваа дисциплина, написите за квантитативниот пристап се побројни од оние за квалитативниот пристап за еднаш или двапати. (Повеќето написи објавени во најголемите британски журнали пак, од друга страна, се со квалитативен пристап.) Повеќето учебници за методологијата на истражувањето на општеството се напишани од квантитативна перспектива, а самиот термин „методологија“ честопати се користи како синоним со зборот „статистика“.Практично сите докторатски програми во САД во полето на социологијата бараат добра обученост во сферата на статистичките методи. Исто така, поголемиот дел од јавноста ја смета работата што ја вршат квантитативните истражувачи за „нешто на што може повеќе да му се верува“ и за „непристрасна“, иако оваа оценка постојано е на удар на антипозитивистите. Изборот на метода честопати зависи во голема мера од тоа што конкретно истражувачот намерава да истражува. На пример, еден истражувач кој е засегнат со изработка на енда статистичка генерална табела за една цела популација, може да подготви прашалник за еден претставителен примерок на испитаници од популацијата. Наспроти него пак, истражувачот кој трага по целосно контекстуално разбирање на постапките на едно лице во општеството, може да се реши за етнографско набљудување на испитаниците, или отворени интервјуа. Проучувањата обично ги комбинираат или ги „триангулираат“ квантитативните и квалитатитните методи, како дел од „мултистратешкиот“ пристап. На пример, едно квантитативно проучување може да се изврши со цел на добивање на статистички шеми или некој целен примерок, а потоа да се комбинира со квалитативни интервјуа, за да се одреди улогата на факторот независност (самостојност). Одбирање на примерок Галтоновата кутија (машина за демонстрирање на теоремата на централно ограничување и нормалната распореденост), е изработена од методологистот истражувач на општеството Сер Франсис Галтон, за прикажување на нормалната распореденост, што е важен елемент за поголемиот број на квантитативни испитувања на хипотезите. Квантитативните методи честопати се користат за поставување на прашања за една популација која е многу голема, кога спроведувањето на попис или детално пребројување на сите членови во таа популација е практично неизводливо. „Примерокот“ тогаш претставува еден поддел од таа популација, со кој може да се барата. При квантитативното истражување, се користи статистиката за да се донесат заклучоци од тие примероци за целата популација во целина. Процесот на селектирање на примерок испитаници се нарекува „одбирање на примерок. Додека најчесто е најдобро да се врши избирање на примерок по принципот на случаен избор, прашањата поврзани со разликите помеѓу специфични подпопулации понекогаш изискуваат слоевито одредување на примероци. Обратно, неможност за спроведување на избирање по принципот на случаен избор понекогаш изискува одбирање по принципот на неверојатност, како што е одбирањето на испитаници по желба на истражувачот или т.н. верижно одбирање на испитаници (кога веќе постоечките испитаници одбираат дополнителни испитаници од редовите на свои пријатели или познаници). Методи Следниов список на методи за истражување ниту е единствен ниту е краен: •	Архивско истражување или историска метода: се потпира врз секундарни податоци кои се наоѓаат во историските архиви и евиденција, како што се биографии, мемоари, журнали итн. •	Анализа на содржината: Содржината на интервјуа и други контексти систематски се анализира. Честопати податоците се „кодираат“ како дел од пристапот на теоријата на цврсти податоци, за кој се користи софтвер за анализа на квалитативни податоци, како што е софтверот NVivo. •	Експерименталено истражување: истражувачот издвојува еден општествен процес и го репродуцира истиот во лабораторија (на пример, создавајќи ситуација каде е можно несвесно презентирање на сексистички ставови), сакајќи така да утврди дали одредени општествени променливи можат или не можат да доведат до или да зависат од други променливи (на пример, утврдување на тоа дали чувствата на луѓето во врска со традиционалните улоги на половите можат да бидат манипулирани со активација на спротивни стереотипови за половите). Учесниците се одредуваат по принципот на случаен избор во одредени групи кои или служат како контролни групи - делувајќи како референтни точки, зашто тие се тестираат во однос на зависната променлива, иако не биле изложени на какви било променливи од интерес - или добиваат еден или повеќе третмани. Случајниот избор овозможува истражувачите да бидат сигурни дека какви било разлики во резултатите помеѓу групите се резултат на третманот. •	Истражување за добивање преглед/анализа: Истражувачот собира податоци преку интервјуа, прашалници или слични материјали со повратна информација, од група на луѓе одбрани по случаен избор од одредена популација од интерес. Темите во едно испитување со интервју или прашалник можат да бидат или отворени или затворени. Податоците од испитувањата (анкетите) обично се анализираат статистички со компјутер. •	Надолжна студија (испитување): Обимно испитување на некое конкретно лице или група во подолг временски период. •	Набљудување: Користејќи податоци од пописи, истражувачот може да евидентира информации за општествените појави или однесување. Техниките на набљудување можат, но не мораат да вклучуваат учествување. Во набљудувањето на учесникот, истражувачот оди на терен (како што е, на пример, некоја заедница, или некое работно место) и учествува во активностите на теренот во текот на подолг временски период, за да се здобие со подобро разбирање на работите. Податоците добиени со овие техники можат да се анализираат или квантитативно или квалитативно. Компјутерска (пресметкувачка) социологија