cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хари Мегваер
Години на полна играчка зрелост
По одличните настапи на Светското првенство 2018 се појавиле шпекулации за трансфер на Мегваер во Манчестер Јунајтед, но менаџерот на Лестер Сити Клод Пуел изјавил на последниот ден од летниот трансферен прозорец (9 август 2018) дека Мегваер ќе остане во клубот. Тој исто така рекол дека неговото патување во Манчестер ќе биде за да игра против Јунајтед со екипата на Лестер. На 30 јануари 2019, Мегавер го постигнал изедначувачкиот гол за Лестер во ремито 1-1 против на Енфилд. На 16 март, во победата со 2-1 на гостувањето кај тој бил исклучен после само 4 минути игра, што бил неговиот прв добиен црвен картон по пауза од цели седум години.
Најскап одбранбен играч на светот
Во јули 2019, понудил 70 милиони фунти за Мегавер, една година подоцна откако тие ја испратиле својата прва слична понуда. Потоа тие испратиле нова подобрена понуда, која изнесувала 80 милиони фунти, која била прифатена од Лестер на 2 август. Трансферот бил комплетиран на 5 август, Мегваер потпишал шестгодишен договор со опција за уште една дополнителна година и станал најскапиот одбранбен играч на светот надминувајќи го трансферот на Вирџил ван Дајк во Ливерпул кој во јануари 2018 изнесувал 75 милиони фунти. Своето деби за Јунајтед го направил на 11 август во победата со 4-0 на домашен терен над и бил избран за играч на натпреварот. На 17 јануари 2020, тој бил назначен за нов капитен на Јунајтед од менаџерот Оле Гунар Солшер, по заминувањето на Ешли Јанг во Интер. Девет дена подоцна, со својот прв погодок во дресот на Јунајтед тој го отворил резултатот во победата со 6–0 над Транмир Роверс во ФА Купот. На 17 февруари тој го постигнал својот прв гол за Јунајтед во Премиер лигата во победата со 2-0 на гостувањето кај Челси.
Репрезентативна кариера
Мегваер бил повикан во репрезентација на Англија под 21 година за првпат во ноември 2012 година за пријателскиот натпревар против Северна Ирска. Селекторот Дани Вилсон изјавил: „Тој има фантастична зрелост за својата возраст, тој презема сè во своја рака и ништо не го плаши. Не очекувам ниту овој повик, затоа што тој е таков карактер“. Своето деби за репрезентацијата под 21 година Мегавер го направил влегувајќи како замена во 60-тата минута на местото на Андре Виздом во победата со 2-0 против Северна Ирска на Блумфилд Роуд.
На 24 август 2017 година, селекторот на англиската сениорска репрезентација Гарет Саутгејт го вклучил Мегваер во својот список за квалификациските натпревари против Малта и Словачка. Своето деби го направил играјќи како стартер во победата со 1-0 над Литванија, во последниот натпревар на Гордиот Албион во нивната успешна квалификациска кампања за Светското првенство 2018.
Мегваер бил избран во 23-члениот состав на Англија за Светското првенство 2018 во Русија. Во првиот натпревар на првенството на 18 јуни 2018 година, тој му асистирал на Хари Кејн за победничкиот гол против Тунис со кој Англија победила со 2-1. Својот прв гол за Англија го постигнал на 7 јули 2018 година, со удар со глава по центаршутот на Ешли Јанг во победата со 2-0 над Шведска во четвртфиналето.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 17 февруари 2020
Херонова формула
Во геометријата, Хероновата формула служи за пресметување на плоштината P на триаголник за кој се познати должините на трите страни a, b и c и гласи
каде што s e полупериметар на триаголникот:
Забелешка: Полупериметарот s на триаголникот е поголем од секоја од страните a, b и c (ова следува од неравенството на триаголник). Значи, сите четири множитела под квaдратниот корен во Хероновата формула се позитивни.
Пример: Нека е триаголник со страни a=7, b=4 и c=5. Полупериметарот на е: , а плоштината му е:
Пример: Нека е триаголник со страни a=3, b=4 и c=5. Неговиот полупериметар е:, а плоштината му е:. Ова е правоаголен триаголник познат под името египетски. Во него страната b е и висина во однос на основата a. Користејќи ја обичната формула за плоштина на триаголник, следи
.
Хероновата формула може да се напише и во кој било од следниве облици:
Тука и во доказите се користат формулите:
Историја
Формулата му се припишува на Херон, а доказ може да се најде во неговата книга „Метрика“ (Metrica), која е напишана во 60 година н.е. Постои мислење дека формулата ја знаел и Архимед, а земајќи во обѕир дека „Метрика“ е колекција на математички знаења со кои располагал античкиот свет, можно е Херон само да ја забележал, а да не ја открил оваа формула.
Формула која е еквивалентна на Хероновата формула, а запишана во обликот:
била позната во древна Кина и е откриена независно од Грците. Може да се најде во делото „Девет книги за математичката вештина“ објавена во 1247 година.
Доказ
Во доказот на Херон, тој користел тетивни четириаголници. .
Следи модерен доказ на формулата во кој се користи алгебра и тригонометрија и потполно е поинаков од оригиналниот доказ на Херон.
Нека a, b и c се страните на еден триаголник, а \alpha\,, \beta\, и \gamma\, се соодветните агли кои се наоѓаат наспроти нив. Без губење на општоста, ќе ја сметаме страната a за основа на триаголникот. Според косинусната теорема: Оттаму се добива алгебарската равенка: Висината на триаголникот која одговара на основата a има должина, па следува
Во горните трансформации полиномите се разложуваат според формулите за бином на квадрат и за разлика на квадрати.
Доказ со користење на Питагоровата теорема
Почнуваме од формулата за плоштина односно 4P^2=c^2h^2.
каде страната c ја земаме како основа, а со h ја означуваме висината спуштена кон неа. Подножјето на висината ја дели страната c на два дела со должини d и c-d, како на цртежот десно.
Од Питагоровата теорема следува: h^2+d^2=b^2 и.
Заменувајќи го првиот израз од Питагоровата теорема во равенката 4P^2=c^2h^2, следи: .
Значи, треба да се докаже дека:.
Десната страна на последното равенство може да ја запишеме како:
Следи:
или
.
Обопштување
Хероновата формула е специјален случај на Брамагуптината формула за плоштина на тетивни четириаголници, а двете формули се специјални случаи на Бретшнајдеровата формула за плоштина на четириаголник. Во двата случаја, Хероновата формула се добива ако должината на една страна од четириаголникот се земе дека е еднаква на нула.
Исто така, Хероновата формула е посебен случај на формула за плоштина на трапез во која се користат само страните на трапезот. Во неа се става должината на помалата основа да е еднаква на нула.
Хероновата формула може да се изрази со помош на детерминантата од каде се гледа сличноста на Хероновата формула со формулата на Николо Тартаља за зафатнина на тетраедар.
Друго обопштување на Хероновата формула до петаголници и шестаголници впишани во круг бил откриен од Давид П. Робинс.
Лесновски манастир
Свети Гаврил Лесновски или Лесновски манастир — манастир во с. Лесново, Пробиштипско. Главната црква е посветена на Светите Архангели Михаил и Гаврил. Постои мислење дека манастирот бил изграден кога св. Гаврил Лесновски се замонашил или пак по неговата смрт, кога се развил култот за подвижничкиот живот (како што е наведено во краткото негово житие од 1330 година). Времето во кое живеел Гаврил Лесновски не е прецизно утврдено. Постои мислење дека тоа треба да се бара во 11 век, а оттаму заклучокот дека манастирот бил изграден во втората половина на 11 век, кога во крајот северно од Брегалница бил развиен силно култот за пустожителите, меѓу кои и за светиот отец Гаврил.
Легенда
Настанувањето на манастирот се поврзува со животот на пустиникот Гаврил Лесновски. За св. Гаврил постојат повеќе житија (хагеографии). Првото е сосема кратко и е напишано околу 1330 година. Во опширното житие на пустиножителот од 1868 година стои дека за време на неговиот живот, манастирот постоел и во него тој се замонашил.
Според едно од житијата во средината на XI век во с. Лесново живееле четворицата големи испосници, светители — Јован Рилски, Прохор Пчински, Јоаким Осоговски и Гаврил Лесновски. Четворицата светители или како народот ги именува четворицата духовни браќа скоро 30 години живееле во пост, молитва и строг послужителски живот во пештера во тогашната многу густо пошумена лесновска гора во близина на селото Лесново. Откако оствариле духовна зрелост кај секој од нив се појавила потреба од поединечно продолжување на сопствената духовна мисија. Заминале на четири различни страни и изградиле манастири, при што Гаврил Лесновски останал во с. Лесново и го подигнал (основал) Лесновскиот манастир.
Историја
За првпат во пишани споменици се спомнува во 1330, кога книжевникот Станислав препишал во манастирот пролог, каде го сместил и краткото житие на Гаврил Лесновски. Денес ракописот се чува во Белград. Во 1341 година деспотот Јован Оливер го обновил, а по неколку години бил проширен со вториот дел. На црковниот собир во Скопје, 1347 година од страна на Стефан Душан бил назначен овој манастир за седиште на новоформираната Злетовска епископија, што ја заменила Мородвиската. Веројатно и тоа било причина манастирот да биде проширен.
Во 1381 година повторно бил приложен на манастирот Хилендар. Во 1558 година, при игуменот Неофит, манастирот бил поправен, а во 1581 при игуменот Спиридон, го препокрил кратовскиот болјарин Никола Бојчиќ. Благодарение на жителите на Кратовско и кривопаланечко, манастирот успеал да дотрае низ целиот среден век, па сè до денес, зошто од нив бил неколу пати поправан. При крајот на 17 век запустел, но во 1805 го обновил еромохајот Теодосиј. Во 1814, од една белешка гледаме дека тој бил игумен на манастирот. Овој манастир е еден од побогатите книжевни центри во Македонија. Низ повеќе институции надвор од Македонија се чуваат ракописи што се пишувани во него или потекнуваат од неговата богата библиотека. Познати се збирките во: Белград, Софија, Пловдив.
Досега славистиката идентификува значителен број ракописи од овој манастир, од кои позначајни се: Прологот од 1330 година, Минејот од 1342 година, Паранејсот од 1353 година итн. Голем е и бројот на книжевниците што во манастирот ја вршеле својата книжевна дејност. На прв план тоа е Станислав - првиот книжевник од Лесновскиот книжевен центар и основач на калиграфската школа; Партенија, негов ученик, псевдонимниот книжевник Тахота, Калиник, Драјко, Радоња, Силвестер, поп Лазар од Кратово, поп Никола итн. Неговото прераснување во книжевен центар се поврзува со фактот што поседувал економски богат статус. Под негова прбижна потчинетост биле многу цркви и манастири, како и села. Да се спомене дека истиот бил и засолниште за голем број револуционери и ослободителни групи, што се бореле за национална слобода на Македонскиот народ.
Лесновски скрипторум
Книжевното училиште во манастирот се нарекувало Скрипториум. Постоело уште од половината на XI век, но имало и калиграфско (препишувачко) училиште формирано во XIII век. Сè до 40-тите години од XIX век во манастирот се наоѓала и најголемата библиотека на Балканот, со огромен фонд на книги и ракописи собирани од најстарите времиња и најдалечни краеви, но и создавани тука на автохтоното македонско подрачје.
Главна манастирска црква
Според најстарото житие на свети Гаврил Лесновски, напишано од Станислав Граматик во 1330 година, овој храм и манастирот потекнуваат од 11 век, основан од Свети Гаврил Лесновски, посветен на Свети Архангел Михаил. Возобновен е во 1341 година од Деспот Јован Оливер. Фрескоживописот е завршен во 1347 година најверојатно од четворица зографи. Иконостасот е во длабока резба од 1811-1814, прво дело на тајфата на Петре Филиповски – Гарката.
Параклиси
Во дворот на манастирот се наоѓаат два параклиса. црквата „Св. Наум Охридски“ - Лесново, сместена во манастирските конаци; и црквата „Св. Јован Крстител“, сместена во обновениот источен конак. Црквата „Св. Јован Крстител“ била осветена на 9 октомври 2016 година.
Маглајска тврдина
Маглајска тврдина или Градина — стара тврдина во градот Маглај, Босна и Херцеговина.
Лесновски манастир
Метоси
Во рамки на манастирскиот имот како метоси влегуваат Зеленградскиот манастир посветен на Свети Спиридон, кој се наоѓа во близина на селото Зеленград; како и Злетовскиот манастир посветен на Богородица Марија, кој се наоѓа во близина на селото Злетово.
Конаци
Манастирските конаци се изградени во 19 век. Во нив е сместена камбанаријата и магацинска зграда.
Значење
Манастирот Св. Гаврил Лесновски е еден од најзначајните и најубавите средновековни и сакрални споменици на културата, не само во Република Македонија туку и пошироко. Не само што со своето богатство и содржини на иконостасот и фрескосликарството претставува голема мистерија, туку тој е познат и по својата моќ да лекува болни лица. Селаните веруваат дека светецот Гаврил Лесновски ги штити нив, нивното село и манастирот и дека неговиот дух е присутен. Тие исто така веруваат дека не случајно тука се настанати и селото и манастирот и со гордост истакнуваат дека овој простор е библиски.
Масовната посета на манастирот е за време на празниците 21 септември и 28 јануари, кога доаѓаат голем број поклоници, посетители и гости.
2007 во архитектурата
2007 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Стара Црква (Селокуќи)
Стара Црква — археолошко наоѓалиште во дебарското село Селокуќи. Претставува некропола од доцноантичко време. Се наоѓа среде село, во непосредната близина на селската чешма, на издолжен гребен со правец север-југ, каде во 1945/46 година, при нивелирањето на теренот за изградба на селското училиште биле откриени гробови градени од камени плочи - тип циста. Во гробовите не биле најдени предмети. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и камени плочи од гробни конструкции.
Ќерка е ќерка
Ќерка е ќерка (aнглиски: A Daughter's a Daughter) ― роман напишан од Агата Кристи и првпат објавен во Обединетото Кралство од издавачката куќа Heinemann на 24 ноември 1952 година. Првично необјавен во Соединетите Држави, подоцна бил издаден како мек повез од издавачката куќа Dell Publishing во септември 1963 година. Тоа бил петти од шесте романи што Кристи ги напишала под името Мери Вестмакот. Првично драма напишана од Кристи во доцните 1930-ти, заплетот раскажува за противењето на ќерката на планот на нејзината мајка да се омажи повторно.
Кристи се обидела да го заинтересира Питер Сондерс, подоцна продуцент на „Стапица за глувци“, за претставата во 1950 година. Тој предложил измени за ажурирање на некои од референците, кои сега биле стари дваесет години, и ја испробал претставата во Кралскиот театар, Бат каде што била отворена на 9 јули 1956 година и била изведувана една недела со осум изведби. Била издавана под името Вестмакот, но вистинскиот идентитет на Вестмакот бил познат на јавноста уште од 1949 година, а публицитетот околу новата претстава на Агата Кристи резултирал со добри бројки за посетеност. Меѓутоа, Сондерс сметал дека нема да преживее во Вест Енд и Кристи не го продолжила ова прашање понатаму.
По смртта на Кристи, авторските права за претставата биле во сопственост на нејзината ќерка, Розалинд Хикс, која не беше ентузијастична за претставата бидејќи се верувало дека главниот лик е заснован на неа. По смртта на Хикс во 2004 година, во лондонскиот Вест Енд на 14 декември 2009 година требало да биде отворена нова продукција на претставата, Џени Сигроув и Ханисакл Викс во главни улоги, и продуцирана од Бил Кенрајт. Кенрајт ја опишал претставата како „брутална и неверојатно искрена“ и „Тоа е доволно добра претстава за да се застане без брендот Кристи. Тоа е доста тешка претстафа. Тоа е значителна ноќ во театарот.“
Бунарче
Бунарче — село во Општина Кавадарци, југоисточно од градот Кавадарци.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Бунарче живееле 332 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Бунарче имало 224 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото живеат само 2 жители, Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Родови
Бунарче е македонско село.
Според истражувањата од 1920-тите, родови во селото се:
Вупер
Вупер е десна притока на Рајна во државата Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Извира во близина на Маринејде во западниот дел на Сауерленд поминува низ планинскиот регион на Бергишс Ланд во округот Берг и влегува во Рајна во Леверкузен, јужно од Диселдорф. Горниот тек се нарекува "брич". На должина од околу 116 km, Вупер поминува низ градот Вупертал, каде што железничката пруга се протега 10 километри над реката.
Преминува една од највисоките железнички мост во Германија во близина Мунгстен, меѓу Ремшид и Солинген. Неколку километри подолу, замокот Бург се наоѓа на еден рид со поглед на реката.
Хидроенергија
Од 15 век, Вупер и неговите многубројни потоци создале стотици работилници, мелници и фабрики на брегот. Првично, водата се користела за белење и перење платно и крпи, подоцна се користела за напојување на машини или транспортен отпад.
На тој начин, Вупер ја олеснува раната индустриска експанзија на Вупертал (германски за "Вупер долина") во текот на 18, 19 и почетокот на 20 век. Долината на Вупер била еден од првите индустријализирани региони во светот и ги овласти, меѓу другото, Рур како регион за рударство.
2008 во архитектурата
2008 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Комотинска тврдина
Комотинската тврдина се наоѓа во Босна и Херцеговина.
2009 во архитектурата
2009 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Претставници на еснафот на трговци со ткаенини
Проверувачи (De Staalmeesters) или Претставници на еснафот на трговци со ткаенини (De waardijns van het Amsterdamse lakenbereidersgilde) — слика масло на платно од 1662 година на Рембрант. Моментално е во сопственост на Ријксмузејот во Амстердам. Сликата е опишана како негов „последен голем колективен портрет“.
Луѓето (со исклучок на Бел кој е придружник, како што е наведено во неговата калота) се трговци со ткаенини кои биле избрани да го проценат квалитетот на ткаенината што ткајачите им ја понудиле на продажба на членовите на нивниот еснаф. Нивниот едногодишен мандат почнувал на Велики петок и се очекувало да вршат проверки трипати неделно. Холандскиот збор staal значи „примерок“ и се однесува на проценетите примероци од ткаенина. Проверувачите користеле клешти за да ги притиснат пломбите на нивниот град (напред) и еснафот (назад) во олово со големина на пени кои биле специјално залепени за да ги запишуваат резултатите од проверката. Имало четири оценки за квалитет, највисоката била означувана со притискање на четири заптивки, а најниската со притискање само на еден.
Луѓето, кои ја проценуваат должината на ткаенината во персиски стил се (од лево кон десно):
Еснафот го порачал овој портрет и бил изложен во нивниот еснафски дом, Staalhof (nl), сѐ до 1771 година.
Сликата е искористена на амбалажата на пурите на Дач мастерс (Dutch Masters). Сликата била прикажана и на ѕидот во куќата на Х.Џ. Велс во воведната секвенца на Временската машина. Сликата има значаен дел во книгата на Џефри Арчер од 2019 година „Nothing Ventured“.
Никола Боем
Никола Боем (Nicola Boem; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој последно возел за професионалната континентална екипа.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Душник (Албанија)
Душник — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Отлак.
Космос-2056
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 јануари 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 900 килограми. Космос-2056 бил комуникациски сателит.
Курасао
Курасао (Curaçao, папименто: Kòrsou) е остров во јужниот дел на Карипското Море, во близина на венецуелскиот брег. Островот Курасао, заедно со малиот ненаселен остров Мал Курасао, ја сочинуваат Земјата Курасао која е уставна држава во рамките на Кралството Холандија. Главен град на Курасао е Вилемстад.
Курасао е најголем и најнаселен остров од трите острови на поранешните Холандски Антили, често наречени острови ABC. Вкупната површина на Курасао изнесува 444 км2, каде живеат околу 141.766 жители. До распадот на Холандските Антили, островот бил познат под името Островска Територија Курасао.
Пимен
Пимен (ποιμήν — „пастир“) е машко име. Најчесто се употребува како свето име во православниот свет.
Тадија Драгиќевиќ
Тадија Драгиќевиќ (Тадија Драгићевић; роден на 28 јануари 1986 год.) е пензионирансрпски професионален кошаркар.
Црвеноврат нуркач
Црвеновратниот нуркач е водна птица преселница којашто ја среќаваме во умерените региони од северната полутопка. Зимското живеалиште во голема мера е ограничено на мирните води надвор од брановите на брегот на океанот, но некои птици презимуваат на големи езера. Тие ги претпочитаат плитките води на езерата, мочуриштата или рибните езера како места за парење.
Го има и во Македонија. Бил користен како птица-работничка во риболовот со птици на Дојранското Езеро
Црвеновратниот нуркач има неопределено темносива боја во зима. Во текот на сезоната на парење тие стекнуваат карактеристично црвена боја на вратот и пердувите, црна капа и бледосива боја на лицето од каде е добиено и неговото име. Тие, исто така, имаат развиено систем на додворување и разновидни гласни повици за парење. Откако ќе се спари, таа гради гнездо од водни растенија на врвот на подвижна растителност во плитките езера или мочуришта. Како сите водни птици црвеновратниот нуркач е добар пливач и особено добар нуркач и одговара на опасност повеќе со нуркање отколку со летање. Нозете му се поставени позади на телото, блиску до опашката, што ја прави птицата тромава на копно. Таа нурка за риба или за инсекти надвор од растителноста. Исто така, ги голта своите пердуви за да го заштити својот дигестивен систем. Заштитата на нејзините два подвида - P. g. grisegena кои се наоѓаат во Европа и западна Азија, и поголемата P. g. holboelii во Северна Америка и источен Сибир - се оценува како најмалку важна, бидејќи глобалната популација ѝ е стабилна или расте.
Таксономија
Нуркачите се мали до средноголеми водни птици со лопатести или поретко со мрежести прсти. Постојат повеќе родови од кои најзастапен е Podiceps со девет вида и еден неодамна исчезнат. Најблизок роднина на црвеновратниот нуркач е рибојадниот нуркач кокаљка (шатор)- од Европа и Западна Азија. Можно е црвеновратниот нуркач првично да еволуирал во Северна Америка, а подоцна да се проширил во Европа каде што ја менува исхраната со повеќе инсекти, за да ја намали конкуренцијата со нивниот роднина. Фосилите на овие видови, кои датираат од средниот плеистоцен се пронајдени во Италија.
Родот со име Podiceps доаѓа од латинскиот podicis со значење на „пропустливи“ или „анусот“, и pes што значи „стапало“, а се однесува на поставеноста на нозете на птиците кон задниот дел на нејзиното тело. Видовите со име grisegena се од латинскиот griseus (сива) и Gena (образ) и се однесува на лицето од возрасните птици за време на парење. Црвеновратниот нуркач има два подвида, посочените подвидови P. g. grisegena во Европа и западна Азија, и P. g. holboelii, именувана по данскиот истражувач на гренландски птици Карл Петер Холбел (Carl Peter Holbøll), во северна Америка и источен Сибир. Источната азиска птица има мали разлики од американската форма. Сепак, разликите се премногу мали за да се сметаат како трет подвид.
Опис
Црвеновратниот нуркач е средно голем нуркач, помал од кокаљката на Евроазија. Возрасните единки се долги 40–50 см, со 77–85 см просечен распон на крилјатa, и тежат 692-925 грама. Кога се во период размножување, имаат црна капа која се протега под окото, многу бледосиви образи и грло, црвен врат, темносив грб и слабини и бели долни делови. Очите се темнокафеави а долгиот, зашилен клун е црн со жолта основа.
Зимските пердуви на црвеновратниот нуркач се потемни од оние на другите нуркачи, неговата темносива капа е помалку дефинирана и се соединува со сивото лице, а бледата полумесечина која врти околу задниот дел на лицето ѝ претставува контраст со остатокот од главата. Предниот дел на вратот е белузлав или светлосив, задниот дел од вратот е потемносив; жолтиот дел од клунот е помалку видлив во лето. Иако кај црвеновратниот нуркач не може да има грешка во пердувите, тој е помалку препознатлив во зима, и може да биде помешан со слични видови. Тој е поголем од ушестиот нуркач, со релативно поголем клун и повеќе сиво, отколку бело лице. Тој по големина е поблиску до кокаљката, но тој вид има подолг врат, поконтрастна шара на главата, и секогаш има бела боја над окото. Половите се слични во изгледот, иако машките се во просек потешки од женките. Пилињата имаат пругаво-шарена глава и гради, а постарите малечки имаат пругаво-шарено лице, придушено-темна капа, бледоцрвен врат и интензивно жолта боја на клунот.
Подвидот P. g. holboelii е поголем од именуваната раса со 43–56 см должина, со 61–88 см распон на крилјата, и тежина од 750 до 1.600 грама. Перјата се исти како оние на именуваната раса, иако клунот на возрасните е поинтензивно жолт. Разликата во големината помеѓу половите е поголема за овој подвид во споредба со P. g. grisegena.
Црвеновратниот нуркач лета со долгиот врат испружен напред, а големите нозе му заостануваат зад телото, со што се добива еден растегнат изглед. Релативно малите крилја се сиви, малку бели и многу брзо мавта со нив. Малата површина на неговите крила значи дека нуркачот не е во можност да полета од земја, и му треба подолго трчање по вода за да постигне брзина потребна за полетување. Како и сите нуркачи, црвеновратниот нуркач е експерт за пливање, тој ги користи своите нозе како движечка сила под вода, и управува со ротирање на нозете, бидејќи неговата опашка е премногу кратка за оваа намена.
Ова е една од најгласните птици – нуркачи за време на сезоната на парење, но, како и нејзините роднини, таа е главно тивка во другиот дел на годината. Таа има силен, завивачки или врескачки повик „оууууууух“, испуштен од страна на една птица или пар птици во дует, ноќе или во текот на денот, а често и од засолниште. Долги секвенци до 60 последователни ноти можат да се чујат во текот на пеењето помеѓу птиците од соперничките територии. Голема разноликост на квакање, кокодакање, шиштење, кркотење и гугутење може да се чујат, и тоа, со многу поединечни варијации.
Распространетост и живеалиште
Размножувањето се одвива во плитките слатководни езера, заливи на поголеми езера, мочуришта, и други внатрешни водни тела, често помали од 3 хектари во обем и помалку од 2 m длабоки. Црвеновратниот нуркач претпочита води во пошумени области или, понатаму на север, во грмушкести тундри, и фаворизира места со изобилство растителност, како што се местата каде расте трска. Најдобри живеалишта се езерцата каде има риба, кои имаат изобилство храна како и задоволување на другите потреби за живот. Американската подвидови се помалку врзани за водени површини каде има густ растителен свет, и понекогаш се размножуваат на прилично отворени езера.
Сите популации се миграциски и во зима, главно се на море, обично во утоки и заливи, но често и подалеку од брегот каде што рибите се на дофат за нуркање во близина на плитки брегови или острови. Посакуваната промена и зимското живеалиште претставува вода поплитка од 15 метри со песок или чакал на дното, распрскани карпи и места со морски алги. Во текот на зимата, птиците обично се хранат сами и ретко се собираат во јата, но за преселба, се групираат повеќе од 2000 птици на поедини омилени локации. Преселбата е обично во текот на ноќта, но може да се случи и во текот на денот, особено кога летаат над вода. Ова е особено забележливо во есен на Големите Езера во Америка, кога до 18.000 птици може да поминат преку езерото Супериор; за кои се смета дека се канадски млади птици упатени кон Атлантскиот Океан за зимување. Оваа источна маршрута е подолга од онаа на Тихиот Океан, но се избегнуваат Карпестите Планини.
Просторот за размножување на црвеновратниот нуркач се поклопува со оној на ушестиот нуркач, иако вториот вид има тенденција да се дислоцира од локациите погодни за двата вида. Црвеновратниот нуркач претпочита копнена умерена клима, и е помалку успешен во близина на морски брегови и во субарктички и умерено топли зони. Тоа е обично птица, која живее во низини и која се размножува на висина под 100 m, иако таа прави гнезда и до 1800 метри висина во Турција. Именуваните подвидови се размножуваат од јужна Шведска и Данска, преку централна и источна Европа, на исток до западен Сибир, а презимуваат, главно во Северно и Балтичко Море, со помал број во Јадранско Море, Црно Море, Касписко Море, Средоземно Море и во езерата во внатрешноста. P g. holboelii се размножува во Северна Америка, во Алјаска, западна и централна Канада, како и северниот дел на САД источно до Минесота, во Азија се гнезди во источен Сибир од Камчатка, јужно до Хокаидо и западно до Монголија. Азиските птици презимуваат во морето од Јапонија до Источнокинеското Море, и американските птици презимуваат на Тихиот Океан, главно од Јужна Алјаска до Британска Колумбија (со помал број на југ до Калифорнија), и на Атлантикот од Њуфаундленд и Лабрадор до Флорида. Некои птици остануваат на Големите Езера, доколку тие се доволно одмрзнати. Овој вид понекогаш се јавува како заскитан вид преку зима во Авганистан, Пакистан и некои делови од северна и западна Индија.
Размножување и опстанок
Црвеновратните нуркачи вообичаено се гнездат во изолирани парови на далечина поголема од 50 m од гнездо до гнездо иако и полуколонијално гнездење може да се случи на погодни локации, каде што до 20 пара може да бранат една територија. Полуколонијално размножување поверојатно е да се случи на локации каде што има големи пловечки површини од растителност без никаква врска со брегот. Таквите локации, безбедни од многуте грабливци и доволно големи да обезбедат заштита од ветер и бранови, имаат гнезда на птиците многу поблиску помеѓу себе отколку кај птиците на брегот, односно на помала оддалеченост од 10 m.
Паровите кои се гнездат во овие колонии снесуваат поголем број јајца за квачење, кои порано се испилуваат и резултираат во покрупни младенчиња. Територијата се брани со покажување на разни начини на заплашување, вклучувајќи ширење на крилјата, интуиција, и со испружување на клуновите, паровите кои се размножуваат во колонии се поагресивни, и помалку е веројатно да го напуштат гнездото незаштитени и покажуваат поголема тенденција да се отселат од колонијата кога не се во процес на инкубација.
Размножувањето е често во слаба врска со галебите или други колонијални водени птици. Моногамното парење започнува во април или мај при преселбата или водата каде што се размножуваат, и ритуалот на гласно додворување започнува. Претставата пред самото размножување вклучува тресење на главата, спуштање на главата надолу, паралелно трчање во вертикална позиција и заедничко дарување на разновидно зеленило, а кулминира со „пингвин“ танц во којшто членовите на парот го подигаат целото тело исправено, гради до гради.
Како и сите нуркачи, така и црвеновратниот нуркач се гнезди близу вода во којашто тој може да избега, бидејќи позицијата на неговите нозе далеку позади на телото го спречува да може брзо да се движи по копно. Тој, за разлика од другите нуркачи, често се размножува и подалеку во трските. Гнездото претставува една пловечка платформа составена од растенија и отпорна на потонување или пак новоизрасната растителност, во вода со длабочина од 0.5 до 0.75 m, со поголемиот дел од гнездото под линија на водата. Полагањето на јајцата главно се случува од средината на април до мај во Европа, а нешто подоцна, од средината на мај до јуни, во Северна Америка. Родителите може да го напуштат гнездото во значајни периоди од ноќта, веројатно да избегаат од ноќните грабливци. Не е јасно дали ова претставува самозаштита или заштита на јајцата со свртување внимание од гнездото, и изгледа дека квачилото во гнездото, не трпи ништо од ова привремено напуштање, која било и да е причината.
Црвеновратниот нуркач снесува четири или пет (од едно до девет) темнобели или бледосини јајца, просечно широки 3,4 см, 5,1 см долги и тешки околу 30,5 грама, при што 10% тежи лушпата. Родителите се менуваат при квачењето на јајцата од 21 до 33 дена, сè додека не се испилат пердувести пилиња кои веднаш се качуваат на грбот од родителите и таму престојуваат поголем дел од времето додека не наполнат од 10 до 17 дена. Младите може да бидат хранети од родителите до 54 дена пред да почнат да летаат, а тие ќе може да летаат од 50. до 70. ден. Родителите не се мешаат при хранењето на малечките кога тие сè уште водат грижа за нив. Подоцна, тие се грижат за помладите уште некој период, а се агресивни кон постарите пилиња. Со ова се изедначува опстанокот на сите млади по нивното полетување и ја охрабрува нивната независност. Младите пилиња може да бидат одвоени така што секој родител храни само едно од пилињата. На овој начин, потребата за хранење на младите подеднакво се дели меѓу родителите. По размножувањето возрасните ги менуваат пердувите на крилата (се митарат) и привремено не можат да летаат, а преселбата започнува веднаш штом пердувите повторно израснат. Црвеновратниот нуркач обично има едно легло, иако второто легло и повторното гнездење, ако квачилото се изгубило, може да продолжи во јули или август.
Јајцата можат да бидат уништени и младите убиени од голем број грабливци, вклучувајќи го ракунот во Северна Америка и чавката мршојадец во Европа. Штуката може да ги улови младите при пливање. Во просек, за секоја возрасна птица, 0.65 млади птици се сè уште живи до нивниот четврти месец, иако стапката на морталитет кај возрасните птици е непозната. Црвеновратниот нуркач се обидува да ги избегне птиците грабливки со помош на нуркање. Кога се храни, во просек нурка помалку од 30 секунди, времето на нуркање потребно за спасување се пролонгира.
Хранење
На местото за размножување, Црвеновратниот нуркач главно се храни со безрбетници, вклучувајќи возрасни и ларвовидни водни инсекти, како што се водните бубачки и ларвите на морските коњчиња, вид ракчиња и мекотели. Рибата ) може да биде важна локално или сезонски, особено за американските подвидови, а раковите може да претставуваат и до 20% од исхраната на еден нуркач. Птиците кои живеат на брегот често летаат во потрага по храна кон езерата во внатрешноста или кон морето.
Статус
Црвеновратниот нуркач живее на голема територија која се протега од 1 до 10 милиони квадратни километри и глобалната бројка изнесува од 150 000 до 370 000 единки, а заедно со P. g. holboellii околу двапати побројнo. Популацијата не е сè уште точно изброена, но забележан е пад (опаѓање на повеќе од 30% во последните 10 години или за три генерации) според IUCN Црвената листа. Поради овие причини овој вид се оценува како најмалку загрижувачки.
Црвеновратниот нуркач е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските птици преселници AEWA. Од договорните страни се бара да вклучат широк спектар стратегии за заштита, кои се опишани во деталниот акционен план. Планот е наменет за решавање на клучни прашања, како што се: заштита на видовите и живеалиштата, управување со хуманите активности, истражување, едукација и имплементација.
Црвеновратниот нуркач бил ловен од страна на луѓето во северна Европа, во периодите мезолит и палеолит, но не постојат докази за некој позначителен лов во денешно време. Во северна Америка постојат потенцијални закани од загадувачите како што се полихлорирани бифенили (PCBs) пестициди, како што се ДДТ кои предизвикуваат намален репродуктивен успех, поради стерилност на јајцата и потенка лушпа. Областите за размножување може да биде загрозени поради модификација и деградација на езерата и од човечките нарушувања на водата поради разни рекреациони активности. Не постојат докази кои сугерираат дека овие закани може да резултираат со значителен ризик за целокупната популација на птиците, повеќе од 70% од популацијата на црвеновратниот нуркач во Северна Америка се размножува во Канада каде што таа е стабилна или се зголемува.
NGC 3062
NGC 3062 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3062 се споменува и како CGCG 8-2, NPM1G +01.0256.
Откривање
Објектот е откриен на 30 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3062 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 3062 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 56 м 35,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 1° 25' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 3062 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28699. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 234; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 237. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 470.
Тврдина Јајце
Тврдината Јајце се наоѓа во градот Јајце, Босна и Херцеговина.
Еникс (општина)
Еникс  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија .
Демографија
Source: INE (Spain)
Африкански куп на нации 1998
Африкански куп на нации во 1998 година — 21-то африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Буркина Фасо од 7 февруари - 28 февруари 1998 година. На ова првенство учество зеле 16 репрезентации. Вкупно биле одиграни 32 натпревари.
Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Египет.
Дисквалификувани репрезентации
На Нигерија и било забрането да учествува на првенството бидејќи се повлекла Африкански куп на нации 1996 откако веќе се квалификувала, додека на останатите репрезентации им било забрането поради повлекување во текот на квалификациите.
Деже Костолањи
Деже Костолањи (унгарски: Kosztolányi Dezső; - ) — познат унгарски поет и раскажувач.
Животопис
Костолањи е роден во Сабатка (Суботица) во 1885, тогаш дел од Австроунгарија, а денес северна Србија. Учи на Универзитетот во Будимпешта, каде се запознава со поетите Михај Бабич и Ѓула Јухас, а потоа заминува на студирање во Виена, но по кратко се откажува и станува новинар - професија што ќе му остане до крајот на неговиот живот. Во 1908 година, го заменува поетот Ендре Ади, кој во тоа време се наоѓа во Париз на местото известувач за еден дневен весник. Во 1910, од печат излегува неговата стихозбирка Тажаленките на сиромашното дете, книга која ќе го претвори во народен поет и која ќе го означи почетокот на мошне плодната кариера - во наредните неколку години, тој издава секоја година по една книга. Во 1936 година, умира од рак на непцето.
Дела
Литературното списание Њугат (унгарски за "Запад"), што ќе ја има главната улога во ревитализацијата на унгарската литература е основано во 1908 година, а Костолањи е негов ран дописник, претставник на таканаречената "прва Њугат генерација".
Од 1920 година, почнува да се занимава и со проза, издавајќи низа романи, раскази и новели, меѓу кои како најпознати се идвојуваат Нерон, Крвавиот Поет (за чие германско издание Томас Ман ќе го напише предговорот), Славеј, Златниот змеј и Ана Едеш. Во 1924 ја издава својата позната стихозбирка во која одзвукува неговото рано творештво и која го носи алузивниот наслов Тажаленките на Тажниот Човек.
Костолањи е исто така познат преведувач на дела на Оскар Вајлд, Рајнер Марија Рилке, Пол Верлен, на јапонски и кинески поети, како и на Зимска приказна од Шекспир и Алиса во Земјата на Чудата од Керол.
Млада жена со куче в скут
Млада жена со куче в скут (Portret van een vrouw met schoothondje) — слика масло на платно на непозната млада жена од холандскиот уметник Рембрант насликана околу 1665 година. Сега се наоѓа во Уметничката галерија на Онтарио, на која во 1955 година ѝ ја оставил филантропот Френк Питер Вуд. Претходно била идентификувана како снаата на Рембрант, Магдалена ван Лу (1641–1669), но жената денес се смета за непозната.
Рендгенските снимки откриваат значителни промени на долната половина на сликата додека Рембрант ги истражувал осветлувањето и бојата. Според Ернст ван де Ветеринг, овој аспект на делото го открива „доцниот Рембрант“ во неговите најдобри. Сликата не е потпишана, но можеби била пред подоцнежното досликување.
Палома Коста
Палома Коста Оливеира — бразилски студент по право, социоекологист, активист за велосипедизам, едукатор за клима и младински мобилизатор. Таа е една од седумте млади водачи за климата (на возраст од 18-28 години) назначена од генералниот секретар на Обединетите нации Антонио Гутереш во Младинска советодавна група за глобална акција за справување со климатската криза и спречување на климатските промени.
Активизам
Во 2019 година, заедно со активистката Грета Тунберг, Палома одржала говор на отворањето на Самитот за климатска акција, во Њујорк. Говорот предизвикал критика на нејзината изјава дека „Не ни требаат молитви, ни треба акција“, што за некои било сфатено како нерелигиозно. „Мојата поента“, појасни таа, „беше дека е безвредно да се објавува #prayforamazonia на Твитер, додека не престанува да јаде месо што доаѓа од уништување на шумите“. Коста се чувствувала позитивно во врска со искуството, но генерално разочарана: „Едноставно има посветеност ... ништо навистина не ми го допре срцето“. Таа објавила дека разговарала кратко со Ангела Меркел и Мишел Башелет, додека ниеден претставник од администрацијата на нејзината земја не би бил подготвен да ја покани на разговор.
Коста е поранешна студентка за размена на чилеанскиот универзитет и била практикант во Врховниот суд на Чиле. Таа е поврзана со Instituto Socioambiental (Социо-еколошки институт), организација предводена од младите Engajamundo, проект Ciclimáticos, кого го основале и движењето #FreeTheFuture.
Цар (тенк)
Зар бил прототип на оклопни автомобили на руската армија, кој бил развиен за време на Првата светска војна.
Концептот на Зар фундаментално се разликувал од дизајните на оклопни возила во други земји. Наместо синџири или обични тркала, борбеното возило имало пар од девет метри високи тркала на предниот дел, и погон од посебен мотор од 240 коњски сили. Преголемите тркала требало да дозволат надминување на рововите и другите пречки. Трите задни тркала биле многу помали со височина од околу еден и пол метри. Управувачкиот уред и делови од вооружувањето биле издолжени, а попречниот борбен простор бил широк дванаесет метри на висина на предната оска. Во боречкиот простор бил поставен висок бедем, 2,5 метри.
Едно возило на Зарот било завршено и тестирано во 1915 година. Се покажало дека возилото не може да ги исполни очекувањата за способност надвор од патот. Малиот заден тркач имал тенденција да се држи во мека земја, а големите предни тркала не биле доволни за да се ослободи застојот. Освен тоа, возилото било тешко за маневрирање, а високите предни тркала биле премногу чувствителни за гранатирање во борба.
Затоа, проектот бил прекинат во 1916 година и немало понатамошни копии.
Сиера Мадре де Чијапас
Сиера Мадре де Чијапас — голем планински венец во Средна Америка. Преминува преку Ел Салвадор, Гватемала, Мексико и Хондурас. Сиера Мадре де Чијапас е дел од американската Кордиљера, синџир на планински масиви кој се состои од скоро континуиран редослед на планински масиви што го формираат западниот „'рбет“ на Северна Америка, Средна Америка и Јужна Америка.
Географија
Опсегот се протега северозападно-југоисточно од државата Чијапас во Мексико, преку западна Гватемала, до Салвадор и Хондурас. Повеќето од вулканите на Гватемала, дел од вулканскиот лак во Средна Америка, се во опсегот.
Тесната крајбрежна рамнина лежи јужно од опсегот, помеѓу Сиера Мадре и Тихиот Океан. На север лежат низа висорамнини и вдлабнатини, вклучително и депресијата на Чијапас, која ги одделува Сиера Мадре од висорамнината Чијапас, Гватемалските висорамнини и внатрешните висорамнини на Хондурас.
Опсегот ја формира главната вододелница помеѓу речните системи на Тихиот Океан и Атлантикот. Од страната на Тихиот Океан, растојанието до морето е кратко, а потоците, иако се многубројни, се следниве мали и брзи. Неколку од потоците на тихоокеанските падини се издигнуваат во возвишението на Гватемала и присилуваат пат низ Сиера Мадре на дното на длабоките клисури. Од источната страна, голем број реки на падините на Атлантикот достигнуваат значителен обем и големина.
Екорегионот на влажни шуми во Сиера Мадре де Чијапас ги опфаќа јужните падини на планините. Планините пресретнуваат ветрови од Тихиот Океан, создавајќи магла, облаци и орографски врнежи што ги одржуваат облачните шуми на екорегионот. Екорегионот на централноамериканските борови дабови шуми ги опфаќа високите врвови и северните падини на Сиера.
Регионални имиња
Познато е во близина на градот Гватемала како Сиера де лас Нубс, а влегува во Мексико како Сиера де Истатан. Неговиот самит не е добро дефиниран грб, но често е заоблен или срамнет со земја во трпеза. Насоката на големите вулкански конуси, кои се издигнуваат во неправилна линија над неа, не е идентична со главната оска на самата Сиера, освен во близина на мексиканската граница, но има повеќе јужен тренд, особено кон Ел Салвадор.
Вулкани
Основата на многу вулкански магливи врвови лежи меѓу јужните подножје на јужниот регион на опсегот. Сепак, невозможно е да се подели Сиера Мадре на северен и вулкански ланец; зашто вулканите се изолирани од делови на релативно ниска земја; најмалку тринаесет значителни потоци течат надолу меѓу нив, од главниот слив до морето. Гледано од крајбрежјето, вулканските конуси се чини дека се издигнуваат директно од централните височини на Сиера Мадре, над кои тие се извишуваат. Но во реалноста нивните бази се, по правило, подалеку на југ.