cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Поделба на наследство
Поделбата на наследството е процес кој се одвивал кај високото раководство на Тавантинсују. Ова е процес каде владетелот, односно Сапа Инка, одбира од една страна свој наследник кој ќе се стекне со политичката моќ и права во државата, и друг наследник кој ќе се стекне со целокупното монетарно богатство на државата. Поради оваа традиционална церемонија на приморедавање на власта, Сапа Инка се трудел да овозможи што повеќе територија и богатство на својот населедник. Покрај земското богатство, Инките верувале дека задгробниот живот бил толку добар колку што била и материјалната состојба на земскиот живот, што бил додатен мотив за владетелот да се стекне со што побогат живот.
Вртечки судир на уништување
Во атомската физика, вртечкиот судир на уништување (или спин-дезориентација ) е физичко влијание кога аголниот момент на центрифугата на атомот е неповратно измешан.
Механизација
Механизација е употребата на машини како замена за човечка или животинска сила или употребата на мотори и погони за извршување на задачи од физикален карактер. Употребата на рачни алатки не спаѓа во механизација.
Изразот највеќе се користи во индустријата и земјоделството. Со примената на погонски алатки како дребунг на парен погон, времетраењето на извршување на задачите драстично се намалило, с со тао се зголемила и продуктивноста. Денес многу мал дел од изградбата на било што се врши рачно.
Воена употреба
Терминот се употребува и кај војската за гасеничарски оклопни возила, особено оклопни транспортери, за превоз на војска кој аинаку би марширала или би се возела во камиони. Механизацијата исто така дтрастично ја подобрила подвижноста и борбената способност на пешадијата. Кај вооружените сили на индустријализираните земји, обично пешадијата е механизирана во целост, можеби со исклучок на воздухопловните сили.
Салдуондо
Салдуондо — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија.
Црква (Горно Татеши)
Црква — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Горно Татеши. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 1.500 м северно од селото, на простор со димензии од околу 200 × 100 м, на повисока тераса со зарамнето плато која доминира над околниот терен. На местото, на кое денес се наоѓаат ниви, се среќаваат фрагменти од керамички садови, тегули, имбрекси и друг градежен материјал. При обработувањето на земјата се откриени темели од објекти градени од кршен камен и варов малтер.
Џиро д’Италија 2015 - етапа 1 до етапа 11
Џиро д’Италија 2015 започнала на 9 мај, а етапата 11 се одржала на 20 мај. Трката започнала со екипен хронометар од Сан Лоренцо ал Маре до Санремо.
Монтекампјоне
Монтекампјоне (италијански: Montecampione) ― скијачко одморалиште во Валкамоника, Ломбардија, северна Италија. Дел од комуните Артоњe и Пjан Камуно, се наоѓа на 60 км од Бреша и 95 км од Милано, во близина на езерото Изео и работи од средината на декември до крајот на март.
Монтекампјоне е најблиското скијалиште до миланскиотмеѓународен аеродром Орјо ал Серио.
Надворешни врски
45.83028°N, 10.18472°W
Самбрана
Самбрана — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија. Според податоци од 2018 година, Самбрана има 400 жители.
Борење на Летните олимписки игри 2016
Натпреварите во борење на Летните олимписки игри 2016 ќе се одржат од 14-21 август во Сала 3 од Олимписката вежбалница во Бара да Тижука. Спортот е поделен во две дисциплини: слободен стил и грчко-римски стил. Секоја од двете дисциплини е поделена во повеќе категории. Мажите ќе се натпреваруваат во обете дисциплини, додека жените само во слободен стил.
Околу 344 борачи се очекува да настапат во вкупно 18 натпревари. Во септември 2013, направени биле нови промени во правилата од страна на Меѓународниот олимписки комитет и ФИЛА (сега позната како „Обединето светско борење“). Притоа, по една категорија била укината од борењето во слободен и грчко-римски стил во машка конкуренција за да се додадат две нови категории во женска конкуренција и на тој начин да се намали половиот јаз и да се овозможи секој од трите стила да имаат по 6 категории.
Структура на натпреварување
Во секоја категорија се 19 мажи или 18 жени, и уште 6 други натпреварувачи распоредени преку земјата-домаќин или тројната комисија. Борачите преку жреб било одредено да се натпреваруваат во квалификации за нивниот број да се намали на 16, по што следува фаза на елиминации за одредување на финалистите и освојувачи на златен и сребрен медал. Натпреварувачите кои во двете половини од елиминациската фаза ќе бидат поразени во осминафиналето, четвртфиналето и полуфиналето од двајцата финалисти ќе разигруваат за два бронзени медали, при што поразените во полуфиналните натпревари ќе имаат натпревар помалку во разигрувањето.
Распоред
Натпреварите ќе бидат распоредени во два дела во секој натпреварувачки ден од олимписката програма. Освен последниот ден, првиот дел (квалификации и елиминациска фаза) ќе се одржи од 10:00 до 13:00 (UTC−03:00), а вториот дел (разигрување и финале) ќе се одржи од 16:0 до 19:00 (UTC−03:00). Поради церемонијата на свечено затворање во вечерниот дел од последниот ден, термините за првиот и вториот дел ќе бидат од 08:30 до 11:15 и од 12:45 до 15:15 (UTC−03:00) соодветно.
Официјални судии
Списокот на официјални судии е во продолжение:
Космос-1962
Космос-1962 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 285 км, а најмалото на 230.
Рубенс Корубин
Рубенс Корубин — македонски сликар.
Животопис
Корубин е роден во 1949 година во Прилеп. Дипломирал на Факултетот за ликовни уметности во Белград, а во 1976 завршил постдипломски студии во класата на Младен Србиновиќ. Зад себе има повеќе самостојни и групни изложби, како во земјата, така и во странство. Самостојно изложувал во Скопје, Сомбор, Белград, Битола, Прилеп и во Париз. Учествувал на повеќе групни ликовни изложби во земјата и странство. Корубин е автор и на два монументални мозаика: „Пелинце 2004“ и „Cupidae Legum Iuventuti“ на Правниот факултет „Јустинијан Први“ во Скопје. Добитник е на пет национални награди, меѓу кои и Гран при на Зимскиот салон на ДЛУМ во 2005 година. Женет е со модниот творец и мозаичарка Лиле Корубин со која имаат два сина Дамјан и Михаил. Живее и твори во Скопје.
Самостојни изложби
1979 Скопје, Галерија ДЛУМ
1980 Сомбор, "Уметничка есен"
1980 Скопје, Културен центар на Град Скопје
1982 Белград, Уметничка галерија на кулутрниот центар
1985 Прилеп, Дом на културата Марко Цепенков
1985 Битола, Уметничка галерија Моша Пијаде
1985 Скопје, Уметничка галерија Даут Пашин Аман
1987 Belgrade, Уметничка галерија Атриум
1992 Скопје, Уметничка Gallery Даут Пашин Аман
1997 Париз, Уметничка галерија  Le Lys
2001 Скопје, Музеј на Град Скопје
2010 Скопје, Културен информативен центар - Скопје "Месечеви приказни"
2011 Скопје, Канада, Безпала Браун Галерија "Уметникот и неговата муза"
Уметничките дела на Рубенс Корубин се дел од постојаната поставка на следниве музеи
- Бања Лука, 30 години - Музеј of современа уметност Бања Лука, Босна и Херцеговина
- Национална галерија на Македонија
- Музеј на современа уметност Скопје Македонија
Монументи
2004 Мозаик "Македонија" во Меморијалниот центар на АСНОМ - Пелинце
Бадухава
Бадухава ― термин кој означувал повеќе видови даноци, глоби или такси. Во бадухава се вбројувале: ресми-арус, џурм ве-џинает, ресми-тапу, ресми-тутун, качкун и други. Овие даноци ги плаќале и муслиманите и христијаните, како и припадниците на воениот ред и рајата. Во Турското Царство спаѓала во слободни ресуми, односно припаѓала во целина на носителот на имутетното добро. Најважна ставка во оваа група приходи бил диетот - крвнината, од која една половина му се давала на оштетеното лице, а другата на носителот на имунитетното добро.
Јангон
Инфраструктурата на Јангон е неразвиена во споредба со останатите поголеми градови во Југоисточна Азија. Јангон има голем број колонијални згради. Големи станбени и трговски објекти во градот биле изградени или реновирани, особено низ центарот, сепак околината на градот е недоволно развиена.
Потекло на поимот
Јангон (MY ရန်ကုန်) е збор составен од два збора yan (MY ရန်) и koun (MY ကုန်), што во превод значат „непријатели“ и „снемува“. Името на градот често се преведува како крај на борбата. Рангун потекнува од британскиот изговор на името.
NGC 1085
NGC 1085 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1085 се споменува и како UGC 2241, MCG 0-8-10, CGCG 389-8, NPM1G +03.0099, IRAS 02438+0323.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1085 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1085 има привидни димензии од 1,8' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 46 м 25,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 36' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 1085 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10498. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 50. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1453.
Фридрих Вилхелм Мурнау
Фридрих Вилхелм Мурнау, или пак скратено '''Ф. В. Мурнау', (роден на 28 декември 1888 како Фридрих Вилхелм Плам'' во Билефелд, починал на 11 март 1931 година во Санта Барбара, Калифорнија) се смета за еден од најважните германски режисери на неми филмови. Неговата работа била под влијание на експресионизмот, неговото психолошко раководство и тогашната револуционерна камера и монтажа отворила нови можности за младите медиуми за филм. Меѓу неговите најпознати дела се Носферату - Симфонија на ужасот (1922 година), Последниот човек (1924 година), Фауст - германска народна легенда (1926 година) и Сонцето - Песна за двајца (1927 година).
Рани години
До седумгодишна возраст живеел во Касел. Имал двајца браќа и две полусестри.
Кариера
После Првата светска војна, Фридрих се вратил во Германија и основал студијо заедно со глумецот Конрад Веидт.
Суперфлуидност
Суперфлуидноста е карактеристично својство на флуид со нула вискозност, кој тече без никакво губење на кинетичката енергија. Кога се промешува, суперфлуидот формира витли кои продолжуваат да ротираат на неодредено време. Суперфлуидност се јавува во два изотопа на хелиум ( хелиум-3 и хелиум-4 ) кога тие се течни со ладење до криогени температури. Исто така е својство на разни други егзотични состојби на материјата, теоретизирани дека постојат во астрофизиката, физиката на висока енергија и теориите на квантната гравитација. Теоријата за суперфлуидност е развиена од советските теоретски физичари Лев Ландау и Исаак Халатников.
Суперфлуидноста е често случајна со кондензацијата Бозе-Ајнштајн, но ниту еден феномен не е директно поврзан со другиот; не сите Бозе-Ајнштајн кондензати може да се сметаат како суперфлуиди и не сите суперфлуиди се Бозе-Ајнштајн кондензати.
Суперфлуидност на течен хелиум
Суперфлуидноста првично беше откриена во течен хелиум од Петар Капица и Johnон Ф. Ален. Оттогаш е опишана преку феноменологијата и микроскопските теории. Во течен хелиум-4, суперфлуидноста се јавува на далеку повисоки температури отколку во хелиум-3. Секој атом на хелиум-4 е бозонска честичка, благодарение на неговиот цел спин. Атом на хелиум-3 е честичка фермион; може да формира бозони само со спарување со себе на многу пониски температури. Откривањето на суперфлуидностa во хелиум-3 беше основа за доделување на Нобеловата награда за физика во 1996 година. Овој процес е сличен на спарувањето на електрони во суперспроводливоста.
Ултра ладни атомски гасови
Суперфлуидноста во ултра ладен фермински гас експериментално беше докажана од Волфганг Кетерле и неговиот тим кои набљудуваа квантни витли во 6 Li (Литиум 6) на температура од 50 nK на МИТ во април 2005 година. Таквите витли беа претходно забележани во ултра ладен бозонски гас со употреба на 87 Rb (Рубидиум 87) во 2000 година, и неодамна во дво-димензионални гасови. Уште во 1999 година, Лене Хау создаде таков кондензат користејќи атоми на натриум заради забавување на светлината, а подоцна и целосно запирање на истиота. Нејзиниот тим последователно го искористи овој систем на компресирана светлина да генерира суперфлуиден аналоген на ударни бранови и торнада:
=
- Лене Хау ======
Суперфлуиди во астрофизиката
Идејата дека суперфлуидноста постои во неутронските sвезди за прв пат ја предложи Аркадиј Мигдал. По аналогија со електроните во суперпроводниците кои формираат Куперови парови поради интеракцијата меѓу електрони и решетки, се очекува нуклеоните во неутронска sвезда на доволно висока густина и ниска температура, исто така, да формираат Куперови парови заради широко распростанетата привлечна јадрена сила и да доведат до суперфлуидност и суперспроводливост.
Во физиката со висока енергија и квантната гравитација
Теоријата на суперфлуиден вакуум (ТСВ) е пристап во теоретската физика и квантната механика каде што физичкиот вакуум се гледа како суперфлуид.
Средоземни игри 1993
XII Средоземни игри се одржаа во Лангдок-Русијон, Франција од 16 до 27 јуни 1993. На игрите учествуваа спортисти од 19 земји, кои се натпреварувале во 24 спортови.
Суперфлуидност
Во физиката со висока енергија и квантната гравитација
Крајната цел на пристапот е да се развијат научни модели кои ја обединуваат квантната механика (опишувајќи три од четирите познати фундаментални интеракции) со гравитацијата. Ова го прави ТСВ кандидат за теоријата на квантната гравитација и продолжување на Стандардниот модел.
Се верува дека развојот на таквата теорија ќе се обедини во единствен постојан модел на сите основни интеракции и ќе ги опише сите познати интеракции и основните честички како различни манифестации на истиот ентитет, суперфлуиден вакуум.
На макро-ниво поголем сличен феномен е случувањето како со синхронизираното летање и шумење во јато на сколовранците (птици). Брзината на промената во шемите на летање ја имитира фазната промена што доведува до суперфлуидност во некои течни состојби.
NGC 3008
NGC 3008 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3008 се споменува и како MCG 7-20-59, CGCG 210-39.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3008 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3008 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 3008 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28252. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2999. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 661.
Црн Камен
Црн Камен — село во Општина Виница.
Географија и местоположба
Оддалечено е 5 км од градот Виница.
Население
Во 2002 година во селото имало 107 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 58 жители, од кои 57 Македонци и 1 лице без податоци.
Родови
Црн Камен е македонско село.
Родови во селото: Костадиновци (2 к.) доселени се на крајот од XIX век од некое село во Прилепско. Го знаат следното родословие: Пано (жив на 35 г. крајот на 1950-тите) Пешко-Костадин, кој се доселил. Он во местото на старина убил некој Турчин, па затоа најпрво избегал во Пехчево, па преминал во денешното село; Јовевци (1 к.) деленици се од родот Костадиновци; Спасевци (1 к.) доселени се во 1900 година од селото Илиово, Делчевско; Стојчовци или Симоновци (2 к.) доселени се во 1900 година од селото Бигла, Делчевско; Алексовци (6 к.) и Џамбазовци (4 к.) доселени се во 1909 година од селото Безиково.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 329 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 74 гласачи.
Сигоитија
Сигоитија — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија. Според податоци од 2018 година, Сигоитија има 1,753 жители.
Бабичка гангстер
„Бабичка гангстер“ (англиски: Gangsta Granny) е роман за деца од британскиот писател Дејвид Валијамс (David Walliams), со илустрации на Тони Рос (Tony Ross). Оригинално, книгата била објавена во 2011 година од издавачката куќа „Харпер-Колинс“ (Harper Collins). Книгата е објавена на македонски јазик од издавачката куќа „Икона“ во 2014 година, а преводот го извршила Елена Кузмановска. Македонското издание на книгата има 300 страници, со димензии од 20 сантиметри, каталогизирано е во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-221-028-5.
Содржина
Книгата „Бабичка гангстер“ се состои од 34 глави: Супа од зелка, Шаткино квакање, Водоинсталатери, Мистерии и чуда, Малку скршена, Студено влажно јајце, Вреќи арско ѓубре, Мала перика во тегла, Црната мачка, Сè, Грав со сирење и колбаси, Љубовната бомба, Живот исполнет со криминал, Љубопитниот сосед, Непромислено и возбудливо, „Н“ „Е“ се чита „НЕ“, План за кражбата, Часови за посета, Мала експлозивна направа, Бум бум бум, Чевел за степување, На линч облечени во ликра, Полицајци на патот, Темни води, Опседнати со духови, Фигура во мракот, На прием кај кралицата, Обесени влечени и расчеречени, Вооружени полицајци, Пакетче шеќер, Златна светлина, Семеен сендвич, Тишина, Одалка со тркала, а покрај нив, книгата содржи и Постскриптум.
За делото
„Бабичка гангстер“ постигнала голем успех кај читателите при што цели 22 недели се наоѓала на врвот на списокот на најпродаваните книги во Велика Британија. Книжевниот критичар на весникот „Daily Mail“ ја нарекол книгата „скапоцен камен“, пишувајќи дека авторот се одликува со „силен хумор и со емоционална порака“, додека австралискиот весник „Courier Mail“ пишува дека Валијамс „продолжува со хумористичната традиција на непочитување што ја обликуваше Роалд Дал.
Подземна детелина
Подземна детелина (латински:Trifolium subterraneum) е вид на детелина роден во северозападна Европа, од Ирска на исток до Белгија. Името на растението доаѓа од неговиот подземен развој на семиња ( геокарпија ), одлика што не ја поседуваат другите детелини.
Некои систематисти ги сметаат трите растенија за посебни видови. Постојат многу видови и сорти на овие подвидови, но неколку се во широка употреба. Техниката на мешање на подвидот на едно поле е популарна како метод за обезбедување густа култура. Исто така, подземната детелина понекогаш се меша со луцерка за подолготрајна паша на животните.
Овој вид се само-ѓубрива, за разлика од повеќето фуражни култури од мешунки, како што се луцерка и други детелини, кои се опрашуваат од инсекти, особено од пчели. Цветовите на поддетелината често се наоѓаат под нејзините лисја и се со малку нектар, што го прави пристапот и тежок и непривлечен за пчелите. Овие одлики исто така го прават растението помалку привлечно за одредени видови инсекти штетници.
Подземната детелина е една од најчесто одгледуваните фуражни култури во Австралија. Обезбедува висококвалитетна сточна храна за добитокот. Исто така, се одгледува на места како Калифорнија и Тексас, каде што екстремните опсези на типот и квалитетот на почвата, врнежите и температурата ги прават променливите толеранции на поддетелина особено корисни.
Откритие
Додека подземната детелина била позната долго време во Централна и Јужна Европа, таа се сметала за трева покрај патот. Нејзината вредност како сточна култура била откриена, докажана и првпат промовирана од Амос Вилијам (AW) Хауард, од Маунт Баркер, Јужна Австралија. Хауард докажал дека детелината е вредна сточна храна во некои типови почви во умерена клима. Подземната детелина ја револуционизирала земјоделската практика, претворајќи многу фарми кои се борат во успешни сточарски стопанства.
Откритието се раширило низ Австралија и во многу други земји, главно поради великодушноста на Хауард во објавувањето написи за детелината, бесплатното снабдување со семе низ светот и советувањето за ракување. До моментот на неговата смрт на 2 март 1930 година, илјадници хектари во Јужна Австралијабиле засеани со подземна детелина. Растела и во сите австралиски држави, а барањата за семе и информации биле примени во голем број од речиси сите земји во светот кои имаат умерена клима.
Делото на Хауард е одбележано со плоча покрај патот, со вградување на лист од детелина во прегратките на Окружниот совет на планината Баркер, и со лозјето Хауард и винаријата на истото место.
Ние сме лудаци
Ние сме лудаци - читање, смеење и подголтнување; драма, епика и лирика во едно - збирка раскази на македонскиот писател Сашо Кокаланов. Книгата е објавена во 2016 година од издавачката куќа „Или-Или“. Книгата била кандидат за наградата „Роман на годината“ на Утрински весник.
Осврт кон делото
Книгата, објавена кон крајот на 2016 година, го свртела вниманието на јавноста најпрвин со необичната промоција, во која заедно со книгата се делеле и чоколади. Поднасловот на книгата го нагласува хумористичниот стил на книгата, а на сличен начин е решена и корицата, на која е прикажана убава девојка која со темноцрвен куфер чека покрај железничка пруга во некој пуст предел. Како мото на книгата, авторот избрал еден цитат од „Алиса во земјата на чудата“. Во делото, Кокаланов се определува за алегориски пристап, градејќи проза која функционира како свет за себе, т.е. создава сомнабулен свет којшто претставува симболичко-алегориска еманација на авторот, обременет од лудилото на времето во кое живее. Воопшто, лудилото е сеприсутно во збирката, зашто главните јунаци во неа се чудаци и лудаци, т.е. луѓе со несекојдневни афинитети, кои живеат во чудни семејства и средини, луѓе на кои им се случуваат чудни нешта и луѓе со извртена логика. Притоа, раскажувачот го разрушува дејството, прави несоодветни и немотивирани наводи и ги меша жанровите, така што текстот постојано осцилира меѓу создавањето фикции и илузии и уривањето на тие илузии. На тој начин, книгата може да се дефинира како сатира со постмодерна антиестетика. Сепак, таквата експлицитна присутност на самиот автор во раскажувањето е најголемата слабост на книгата.
Книгата има добра композиција - започнува со четири неповрзани раскази, а потоа авторот ги поврзува сите нив во една целина. Притоа, Кокаланов се покажува како мајстор на изразот: неговите реченици се полни, многузначни, реторички богати и добро исплетени, а како најсилни делови во книгата се токму оние каде добрата реченица е комбинирана со создавање фикција и со необична перспектива.
1890 во филмот
Ова е преглед на настаните од 1890 година во филмот, вклучувајќи список на филмови и значајни луѓе кои биле родени или кои починале оваа година.
Штрати (Горно Татеши)
Штрати — археолошко наоѓалиште во струшкото село Горно Татеши. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 500 м јужно од училиштето во селото, на простор со површина од 200 × 100 м на кој денес се простираат ниви. Според информација добиена од Народниот музеј во Струга, од ова наоѓалиште потекнуваат мермерна база од столб и профилиран камен, кои се наоѓаат во селските гробишта.
Суја
Суја — општина во покраината Алава од автономната заедница Баскија.
Wind-up Records
Wind-up Records е издавачка куќа која се наоѓа во Њујорк. Формирана е од Алан и Диана Мелтзер во 1997 година.
Соработувачи
Според официјалната страница на Wind-up од 30 октомври 2010.
Фатална љубав (албум)
„Фатална љубав“ е седми по ред албум на српската пејачка Светлана Ражнатовиќ - Цеца. Издаден во 1995 година.
Список на песните на албумот:
А7В
А7В бил единствениот тенк, кој бил направен во Првата светска војна од страна на Германија. Развиен кон крајот на војната, тој имал многу мало влијание врз војната поради малиот број на производство, само 20 парчиња.
Историја
По првата употреба на британскиот тенк Марк 1 на западниот фронт, во септември 1916 година, во рамките на германското министерство за војна бил формиран одделот 7, задолжен за транспорт. Проектирањето и изработката на првиот германски тенк му биле доверени на резервниот капетан и инженер Јозеф Фолмер. Возилото требало да има маса од околу 30 тони, да биде способно да совлада ровови широки до 1,5 метри, да биде вооружено во топови и митралези со предно и задно поле на дејствување, како и да постигнува максимална брзина од 12 км/ч. Делот за движење бил изграден врз основа на шасијата на тракторот од марката Холт. Откако биле претставени првобитните планови пред армијата во декември 1917 година, конструкцијата на шасијата била прилагодена за универзална намена, за да може да биде искористена не само за изработка на тенкови, туку и за неоклопни транспортни возила.
Името на тенкот било кратенка за седмиот отсек на Министарството за војна. На германски јазик, тенкот го носел името Sturmpanzerwagen, во превод јуришно оклопно возило.
Особености
А7В бил долг 7,34 метри, широк 3 метри и висок 3,3 метри. Оклопот го сочинувале челични плочи со дебелина од 20 mm на страните, 30 mm од предната страна и 10 mm од задната страна и 5 мм на покривот. За оклопот не бил користен кален челик, поради што оклопната заштита била слаба. Оклопот бил доволно силен да заштити од пушка и митралез, но не и од оружје со поголем калибар.
Посадата била составена од 17 војници и еден офицер: командир, обично поручник според чинот, возач, механичар, везист, дванаесет пешадијци (шест митралесци и шест помошници) и двајца топџии.
Вооружување
А7В бил вооружен со шест митралези МГ08 од калибарот 7,92 mm и со топ Максим-Норденфелт, калибар 5,7 cm, монтиран на предниот дел на тенкот. Некои од овие топови биле од британско производство кои биле претходно заробени во Белгија, а некои биле заробени во Русија, и биле руско производство.
Канал Св. Квентин
Тенкот А7В првпат бил употребен во борба на 21 март 1918 година. Пет тенкови од првата чета под команда на капетанот Грајф биле ангажирани северно од каналот Св. Квентин. Три тенка поради механички проблеми не улествувале во борбата, но затоа останатите тенкови успешно го запреле британскиот пробој.
Виер-Бретон
Првиот судир во историјата меѓу тенкови се случил на 24 април 1918 година, кога три тенка А7В заедно со возило со број на шасија 561, познато по името „Никсе“, во текот на поддршката на пешадијата се судриле со три британски тенка Марк IV (два тенка женска верзија наоружани само со митралези и еден тенк машка верзија наоружан со два топа од 6 фунти) во близина на Виер-Бретон. Во текот на битката, биле оштетени тенковите на двете страни. Според сведочењето на командирот на британскиот тенк, поручникот Френк Мичел, женскиот тенк Марк IV се повлекол од борба откако бил оштетен од германски противоклопни гранати. Потоа Мичел го нападнал водечкиот германски тенк со кој командувал поручникот Вилхелм Блиц, и го уништил. Германскиот тенк бил погоден трипати, а петтемина членови на екипажот биле убиени при обид да го напуштат возилото. Останатите два германски тенка се повлекле од борбата.
Други употреби
Во мај, тенковите А7В кои учествувале во напад на француските сили блиску до Соасон, во текот на Третата битка на Ена, не биле во можност да го совладаат широкиот ров, кој војниците го нарекувале „Дарданели“. Кај Ремс, на 15 јули, во текот на Втората битка на Марна, Германците употребиле осум тенкови А7В и дваесет заробени тенкови Мк IV против француските линии. Иако 10 тенкови Мк IV биле изгубени во акцијата, ниеден А7В не бил уништен.
Последната употреба на тенковите А7В во Првата светска војна се случила на 11 октомври 1918 година во текот на една мала и успешна акција во близина на Иви.
Енгелн
Енгелн е село и поранешна општина во округот Диепхолц, во Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2011 година, таа е дел од општината Бруххаузен-Вилсен.
Ковин (тврдина)
Тврдината Ковин  е тврдина која се наоѓа во близина на градот Приеполе, Србија. Не е познато кога точно била изградена тврдината, но се смета дека тоа било од Антика|античко време. По Косовската битка во 1389 година, Османлиите го зазеле градот, од кој денеска има останато само една кула.
Bring Me to Life
„Bring Me to Life“ е песна од американската рок група Evanescence. Издадена е на 22 април 2003 и е прв сингл од нивниот прв албум Fallen. Таа е една од песните во филмот Daredevil. Во настапите во живо наместо Паул Мекој следечки вокал на Ејми Ли е Џон Лекомп. Песната е напишана од Ејми и Бен Муди. Оваа песна е најуспешниот хит на бендот. Се има искачено на 15 интернационални листи, и има освоено Греми Награди за Најдобра Хард Рок Изведба и на 46 Греми награди.
Издавање
Песната е издадена на 22 април 2003 како прв сингл од нивниот прв албум Fallen. Отпрвин песната „Going Under“ требало да биде прв сингл, но бидејќи „Bring Me to Life“ требало да се појави во филмот Daredevil, „Going Under“ станал втор сингл на бендот. Б-страна на песната „Bring Me to Life“ е песната „Farther Away“ (верзијата од албумот Fallen, за која немало место да се појави во првиот албум, па била префрлена во албумот во живо Anywhere but Home).
Порани верзии од „Bring Me to Life“ биле снимани во демо албумите на бендот, пред да се издаде нивниот прв студиски албум, и сите верзии имале поразлични звуци отколку денешната верзија. Акустичната верзија е снимена на Bring Me To Life ДВД. И пораните верзии на песната се издадени како ремикс и акустична верзија. Верзијата во живо на песната се наоѓа во албумот во живо Anywhere but Home, каде Ејми Ли на почетокот свири на пијано и пее, а наместо Паул Мекој, следечки вокал е Џон Лекомп.
Појава на песната
Ејми Ли изјавила дека песната има повеќе значења.„Јас бев инспирирана да ја напишам песната кога еден човек ми рече нешто — Јас не го познавав па помислив дека е можеби, видовит," кажала Ејми за време на пауза од турнејата во Тулса за The Boston Phoenix. "Јас бев во врска и бев многу несреќна. Но го криев тоа. Бев малтретирана, но го криев тоа; Не сакав дури ни да си го признаам тоа на самата себеси. Па позборував можеби 10 или 15 зборови со тој човек, кој беше пријател на еден мој пријател. Ние ги чекавме другите да дојдат, влеговме во ресторан и седнавме на маса. Тој ме погледна и ми рече, ‘Дали си среќна?’ Јас почувствував дека срцето ми чука брзо, и помислив дека тој знае што мислам јас. И го излажав, му реков дека сум добра. Тој не е видовит.“ Другото значење е за „будењето од сите нешта кои ги пропуштате одамна“.
Подоцна таа во интервју наречено „Amy Lee: Back In Black“ изјавила дека песната била посветена на тогашниот пријател, а денешен сопруг Џош Хартзлер.
Музичко видео
За песната набрзо е снимено и музичко видео кое стана хит на MTV каде што се прикажуваше. Во ова видео е прикажана Ејми како спие на врвот на висока зграда. Истовремено остатокот на бендот свири во соседната зграда. Ејми сонува како паѓа од зградата, но ќе се разбуди кога ќе почне рефренот на песната. Таа ќе се искачува низ зградата додека не стигне до прозорецот на зградата каде што свири бендот. Паул Мекој тогаш ќе го отвори прозорецот и таа ќе почне да паѓа, но паѓајќи ќе се фати за работ на прозорецот. Следи делот каде Ејми и Паул пејат заедно, но Ејми нема да се спаси и ќе падне од зградата. На крајот од спотот таа ќе се разбуди; сето тоа било кошмар.
Други верзии
Џош Теш издал инструментална верзија на песната на албумот од 2007, A Passionate Life. Класичната пејачка од Велс, Кетрин Џенкинс, ја препеала песната на нејзиниот албум Believe. Германскиот бенд Gregorian издале друга верзија на песната на нивниот албум од 2010, Dark Side of the Chant.
Список на песни
Сите песи се напишани од Бен Муди, Ејми Ли, и Дејвид Хоџес, освен ако нема забелешка.
Сертификации
{| class="wikitable" ! Држава ! Сертификација
Иван III
Иван III Василевич (руски: Иван III Васильевич) (роден на 22 јануари 1440 во Москва - починал на 27 октомври 1505 во Москва), познат и како Иван Велики бил кнез на Московското Кнежевство и „голем кнез на сите Руси“ (руски: Великий князь всея Руси), понекогаш нарекуван како „обединувач на сите руски земји“, тој тројно ја зголемил територијата на неговата држава, го реновирал московскиот Кремљ и ги поставил темелите на руската држава. Тој бил еден од најмладите руски владетели во историјата.
Рани години
Иван Василевич е роден на 22 јануари 1440 година од страна на Марија Јарославна, ќерка на кнезот Јарослав Боровски, во екот на граѓанските војни помеѓу неговиот татко, големиот кнез Василиј II Слепиот и чичко му, Димитриј. Во 1446 година Василиј бил заробен и ослепен, а Иван некое време се криел во манастир, а потоа, исто така, бил фатен од противниците на својот татко. Тој бил верен од политички причини за Марија Борисовна, ќерка на големиот кнез на Твер, и во 1452 година се оженил за неа.
Во последните години од владеењето на татко му Иван Василевич добил одредено искуство во управувањето. Во 1452 година формално бил поставен на чело на походот против Галич Мерски на север, а во 1458 година учествувал во војна против Казанско ханство. По смртта на Василиј II на 27 март 1462 година Иван III станал голем кнез на Московското Кнежевство.
Во 1463 година Иван III го освоил Јарослав, а во следните неколку години водел неколку војни кои привремено го неутрализирале Казанското ханство. Во 1467 година неговата сопруга починала, оставајќи го со еден син, Иван Младиот. Во 1469 година тој добил понуда од римскиот папа да се омажи за Софија Палеологина која била ќерка на Тома, брат на последниот византиски цар Константин XI Драгаш, кој по падот на Цариград во 1453 година живел во Рим, заедно со своето семејство. Во 1472 година двајцата се венчавале во Москва, каде таа го прифатила името Софија.
Територијално проширување
Според различни проценки, за време на владеењето на Иван III Московското Кнежевство ја зголемило својата територија повеќе од четири пати. Ова се случило на сметка на соседните руски кнежевства, како и на областите на исток, населени со угро-фински народи.
Во следните години Иван постојано барал повод за конечна послушност на Новгород. Во 1477 година тој започнал нова војна и на 14 јануари 1478 година го зазел градот. Востанијата во 1479-1488 година биле задушени со погубувања на видни аристокрти.
Останатите независни руски кнежевства бие потчинети со помалку напор. Ростов бил приклучен во 1474 година, а Твер во 1485 година.
Односи со Монголците
Во времето на Иван III кнежевството успеало да ја отфрли зависноста од Монголското Царство, која владеела два века. Во 1480 година, тој одбил да го плати редовниот данок на Ахмат Кан, владетел на Големата орда. Кога Монголците ги собирале своите сили и се упатиле кон Москва, Иван Василевич побегнал и во бегство бил додека ростовскиот епископ не го обвинил дека му било страв да се соочи со ордата.
Во октомври двете армии се сретнале една против друга на двата брега на реката Угра. Монголската војска го чекала доаѓањето на литванските сојузници. За разлика од Куликовската битка, Русите не се осмелиле да нападнат. Откако Кримското ханство, сојузник на Москва, започнало воени дејствија против Литванија, Ахмат Кан решил да се повлече.
Во 1481 година Ахмат Кан подготвил нов поход против Московското Кнежевство но бил нападнат и убиен од Ивак, хан на Ногајската орда. Во 1487 година Иван III дури успеал да го стави под вазална зависност Казанското ханство. Тој ги задржил сојузничките односи со другиот голем муслимански сосед, Кримско ханство. Преку неговиот владетел Менгли I Гирај тој воспоставил дипломатски односи со Отоманското Царство и во 1495 година во Цариград пристигнал првиот руски амбасадор.
Односи со Европа
Со зајакнувањето на кнежевството, тоа постепено стекнало голема слава во Европа. Освен со Ватикан, во тоа време биле воспоставени дипломатски врски со Светото Римско Царство, Унгарија, Молдавија.
Иван III склучил унија со данскиот крал Ханс, насочен против Шведска. Тој ја иградил во тврдината Ивангород, која се покажала како особено корисна во подоцнежната Руско-шведска војна.
Понатамошното проширување на московските права на запад било олеснето по смртта на Кажимеж IV во 1492 година. Новиот голем кнез на Литванија Александар бил доста нерешителен и се обидувал да се заштити од нападите на Москва женејќу се со Елена, ќерка на Иван III. Сепак агресивното однесување на дедо му продолжило и во 1499 година кога двете држави биле повторно во војна. Во 1500 година Литванците претрпиле пораз кај Ведроша, а во 1503 година Александар склучил мир, според кој ги отстапил Чернигов, Новгород Северски, Стародуб, Гоме, Брјанск, Торопец, Мценск итн.
Последни години
Управувањето на Иван III е поврзано со занчителна централизација на државата. Во текот на неговото владеење бил создаден устав аспоред кој кнезот немал повеќе потреба да се советува со болјарите околу некои битни прашања во земјата.
Миланско метро
Миланско (Metropolitana di Milano) е систем за брз транзит кој служи во Милано, Италија, управувано од. Мрежата се состои од 4 линии, идентификувани по различни броеви и бои, со вкупна должина на мрежата од 96.8 километри, и вкупно 106 станици, претежно под земја. Има дневно забавување од околу 1,4 милиони во работните денови.
Иван III
Последни години
По 1485 година бил изграден Московскиот Кремљ. Таму биле изградени камбанаријата на Иван Велики, а во 1479 година и Успенскиот собор. По наредба на Иван III византискиот монах Максим Греко преведувал грчки и латински црковни книги на руски.
Миланско метро
Првата линија, линија 1, била отворена во 1964 година; Линијата 2 се отворила 5 години подоцна во 1969 година, линија 3 во 1990 година,  и линија 5 во 2013 година. Петтата линија, алинеја 4, моментно е во фаза на изработка и ќе стапи во употреба од 2023 до 2024 година. Подземната железница во Милано во моментов е најголемиот тразитен систем во Италија за должина, број на станици и возачи.
Иван III
Последни години
Последните години од владеењето на Иван III се поврзани со интриги околу неговото наследство. Под притисок на втората сопруга Софија првично за наследник бил одреден Димитриј кој бил подоцна отстранет. За наследник на престолот бил прогласен првиот син на Иван III од Софија, Василиј.
Пеколот нема граници
Пеколот нема граници (El lugar sin límites , „Место без граници“) бил роман од 1966 година напишан од Чилеанецот Хозе Доносо. Романот бил сместен јужно од главниот град на Чиле, Сантијаго, во мало гратче во близи на на регионалниот центар Талка. Ја раскажувал приказната за бордело и детално го прикажувал начинот на живот на проститутките. Главниот лик била Мануела, трансродовата жена која го поседувала борделото. Воведени биле голем број други незаборавни ликови. Романот бил добро прифатен, а самиот Доносо го сметал за негово најдобро дело: „најсовршено, со најмалку грешки, најкомплетно“.
Наслов
Насловот Пеколот нема граници се однесувал на репликата во драмата на Марлоу Доктор Фаустус, каде ликот Мефистофилис вели:
Иван III
Последни години
Иван III починал на 27 октомври 1505 година и бил погребан во Архангелската катедрала.
Пеколот нема граници
Белешки
<references group="" responsive="1">
Хагенов-Ланд
Хагенов-Ланд (Hagenow-Land) — општинска заедница во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Хагенов, иако самиот град не е член на општинската заедница.
Општинската заедница Хагенов-Ланд се состои од следниве општини:
Диктатура
Диктатура е форма на владеење во која земја или група земји се управувани од страна на едно лице ( диктатор) или од некоја политија и каде власта се остварува преку различни механизми за да се обезбеди дека моќта на владеачот останува цврста. Диктатура е еден вид на авторитаризам во кој политичарите го регулираат речиси секој аспект од јавното и приватното однесувањето на граѓаните. Диктатурата и тоталитарните општества обично користат политичка пропаганда за да се намали влијанието на застапниците на алтернативни управни системи. Во минатото различни верски тактики биле користени од страна на диктаторите за да ја задржат својата власт, како што бил монархискиот систем на Западот. Во XIX и XX век, традиционалните монархии постепено опаднале и исчезнале. Диктатурата и уставната демократија се наметнале како двете главни форми на владеење во светот.
Дефиниција
Во класичен контекст, зборот диктатор се однесува на „главен магистрат“, којшто во древниот Рим за време на опасност добивал асолутна моќ. Нивното владеење не било ниту своеволно ниту неодговорно, туку било целосно подлежно на законите. Подоцна во Римското Царство се појавиле друг вид диктатори кои силата и моќта ја користеле своеволно, односно за свои лични потреби. Примери за вакви владетели се принцепсите, односно римските цареви.
Диктаторите во модерно време се стремат кон тоа да ја користат моќта која што ја поседуваат во извршување на свои цели, не водејќи сметка на моралните односно етичките последици коишто тие акции ги предизвикуваат. Тие многу ретко доаѓаат на власт со помош демократски средства, најчесто до власта доаѓаат по пат насила односно револуции. Тие најчесто ги оправдуваат своите постапки велејќи дека ја користат силата и моќта која што ја поседуваат како би се справиле со некои тешкотии односно опасности, без разлика дали тие опасност биле реални или измислени. Диктаторите меѓутоа, многу ретко се откажувале од своите моќи и власта дури и тогаш и кога кризата односно опасноста ќе поминела. Понекогаш во недостаток од вакви кризи, диктаторите и нивните влади измислувале нови проблеми дако би можеле да останат на власт. Ваков е примерот со Јосиф Сталин во Советскиот Сојуз.
Ваквите режими најчесто се задржуваат на власт заради големиот страв којшто луѓето го чувствуваат во однос на владата. Диктаторите неретко ги користеле вооружените сили, пропагандата како и строгите казни во остварувањето на својата волја, воедно потиснувајќи го секое мислење коешто се разликувало од нивното. Диктаторите поддржувани од војската често создале еднопартиски системи во којшто немало избори или пак ако имало тие биле диктирани односно претставувале чиста формалност.
Голем број на култури под влијание на диктатурите поттикнуваат нешто што се нарекува "култ на личноста", каде што медиумите не само што се контролирани од страна на владата, туку тие служат како медиум преку кој се воздигнуваат како владата така и нејзиниот водач. Во нацистичка Германија сликите на Адолф Хитлер биле поставувани скоро на секоја зграда, во времето на Садам Хусеин цели музеи во Ирак биле преплавувани со цртежи, слики и скулптури на нивниот водач. Ова е само мал дел од огромниот број на вакви примери.
Постојаната потреба за злоупотребување на апсолутната власт уште и се нарекува мегаломанија. Владите којшто поседуваат односно ја злоупотребуваат апсолутната моќ често се нарекуваат тоталитаристички, термин којшто своето потекло му го должи на Бенито Мусолини, италијанскиот фашистички диктатор. Овој термин се користи како за десничарскиот тип на диктатура, авторитарната диктатура, така и за левиот тип на диктатура (марксистичкиот) односно "диктатура на пролетаријатот."
Некои диктатури во голема мера се поддржани од јавноста, таков е примерот со Нацистичка Германија. Овие режими ги користат периодите на смирување после граѓански војни или економските кризи за да дојдат односно, за да ја зацврстат својата власт. И повторно овие режими ги оравдуваат своите постапки велејќи дека тие се нужни за пребродувањето на некоја криза, па дури и откако таа криза ќе биде пребродена. Покрај поддршката која што ја даваат на владата луѓето со текот на времето почнуваат да тежнеат кон добивање на поголеми слободи, па од овие причини диктаторите се принудени да бараат нови начини за преживување. Ваков е примерот со комунистичките режими од бившиот Советски блок којшто во почетокот уживале голема поддршка кај народот.
Демократизација
Глобалната динамика на демократизација е централно прашање за политичките научници. Се вели дека Третиот бран на демократијата ги претвори некои диктатури во демократии (ова може да се види во контрастот помеѓу стапките на демократизација во 1988 и во 2008 година според Индексот за демократија-диктатура).
Мерењето на диктатурите
Постојат концептуални и методолошки разлики во литературата на политичките науки во однос на мерењето и класифицирањето на режимите или како диктатури или како демократии, со истакнати примери како што се Куќата на слободата, Политија IV и Индексот за демократија-диктатура и нивната валидност и сигурност.
Видови
Најопштиот термин е деспотизмот, форма на владеење во која едно лице управува со апсолутна власт. Тоа лице може да биде поединец како во автократијата, или тоа може да биде група како во олигархијата. Деспотизмот може да значи тиранија (доминација преку заканата за казна и насилство) или апсолутизам; или диктатура (форма на владеење во која владетелот е апсолутен диктатор, не е ограничен со уставот, законите или опозицијата итн.). Диктатурата може да биде во форма на авторитаризам или тоталитаризам.