cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ротвајлер
Историја
Како променлива раса која во последно време е користена за многу намени,Ротфајлерот е познат како најстарата раса на кучиња за чување на стоката.Ротфајлерот е способен да чува каква било стока во различни услови. Историјата на оваа раса кучиња потекнува дури од Римското Царство.Во тоа време,Романската легија патувала со своето месо и и’ била потребна помош од кучиња кои би ја чувале стоката.Еден ден,војската патувала преку Вутенбург до малиот пазарски град Ротвајл.Се верува дека предците на првите Ротфајлери во ова време,биле Римските кучиња-чувари на стока,кучиња кои војската ги сретнувала додека патувала и кучиња со налик на молосер(вид куче) кои потекнуваат од Англија и Холандија. Ова место стана важна сточна област и потомците на римските кучиња-чувари на стоката ја докажаа својата успешност во заштитување на стоката од разбојници и диви животни.Се верува дека Ротфајлерите ги придружувале касапите на пазарите во времето на средниот век за да ги чуваат вреќичките со пари кои биле врзани околу нивните вратови.Во меѓувреме,додека железничките пруги станаа основен начин на пренесување на стоката на пазарите,расата се намалила толку драстично што во 1900 имаше само една женка-Ротфајлер во Ротвајл. Со почетокот на Првата светска војна,започна големата побарувачка на полициски кучиња што доведе до оживување на интересот за Ротфајлерот.За време на Првата и Втората светска војна,Ротфајлерите имаа неколку улоги:гласници,кучиња за укажување прва помош и кучиња-чувари. Германскиот клуб за Ротфајлери ГКР(Deutscher Rottweiler-Klub -DRK)е првиот клуб за Ротфајлери во Германија,основан на 13 Јануари 1914 година и проследено со создавањето на Јужно германскиот клуб за Ротфајлери ЈГКР(Sueddeutscher Rottweiler klub -SDRK)на 27 април 1915 година,стана Меѓународен клуб за Ротфајлери(Internationall Rottweiler Klub).ГКР броеше околу 500 Ротфајлери додека ЈГКР 3000 Ротфајлери.Идеите на двата клуба беа различни.ГКР се стремеше кон создавање работни кучиња и не ја истакнуваше морфологијата на Ротфајлерот. Различните Германски Ротфајлер-клубови во 1921 година се соединија да го создадат Главниот Германски Ротфајлер клуб-ГГРК(Allgemeiner Deutscher Rottweiler Klub ADRK).Ова беше официјално заведено во регистарот на клубови и здруженија под окружниот суд на Штудгард на 27 јануари 1924 година.ГГРК е признает насекаде во светот како домашен клуб на Ротфајлерот. Во 1935 година,Американскиот Кенел клуб официјално го призна Ротфајлерот.Во 1936,Ротфајлерите беа изложени во Британија на Крафтс-Crufts (Годишно меѓународно првенство во изложба на кучиња). Во 1966 година,за оваа раса беше отворен посебен регистар.Всушност,во средината на 1990те години,популарноста на оваа раса го достигна врвот со што беше најрегистрираната раса на Американскиот Кенел клуб.
Физички опис
Кучињата од расата Ротфајлер поседуваат огромна сила,имаат црно крзно со јасно дефинирани кафеави шари чија моќна појава асоцира на благородност и тие се исклучително погодни за да бидат нечиј придружник,нечие помошно и работно куче. Анатомија на Ротфајлерот
Глава
Черепот е со средна должина,кој се протега помеѓу ушите.Линијата на челото е умерено заоблена,гледано од страна,со добро дефинирана тилна коска. Носот на Ротфајлерот е добро развиен,повеќе е широк отколку заоблен со релативно големи ноздри и секогаш е црн.Муцката е ниту издолжена ниту кратка во однос на кранијалниот регион.Почетниот дел на носот(кој се наоѓа меѓу очите) е широк и умерено заострен. Усните се црни,а непцата треба да се што поцрни. Горната и долната вилица се силни и широки.Според стандардите на ФЦИ(FCI),Ротфајлерите треба да имаат силна и целосно забно устројство (42 заба) со загриз налик на ножици односно горните секачи блиску да ги поклопуваат долните. Коскестиот дел кој се наоѓа под очите треба да е нагласен.Очите треба да се со средна големина во облик на бадем и со темнокафеава боја.Очните капаци се затвораат правилно. Ушите се средни по големина,висат,триаголни по форма,одвоени едно од друго и поставени високо на главата .Кога ушите се положени напред до главата,черепот изгледа проширен. Кожата на главата е релативно затегната,но додека кучето е вознемирено,може да биде малку збрчкана.
Врат
Вратот е силен, со нормална должина, мускулест, малку заоблен и без подбрадок.
Тело
Грбот е прав,силен и цврст.Слабините се кратки,цврсти и длабоки. Задницата е широка, со средна должина и малку заоблена. Градите се пространи, широки и длабоки и добро развиени(приближно 50% од висината на рамениците) со добро заоблени ребра.
Опашка
Опашката на Ротфајлерите се купира. Купирањето е забрането во многу држави,но исто така е и легално во некои. Некупирана опашка на ротфајлерот е во продолжението на нагорната линија на грбот, а може и да виси. Опашката може да биде свиткана како буквата „С“-наопаку.
Од(Држење)
Ротфајлерот е куче кое каса. Кога се движи,грбот е цврст и релативно стабилен. Движењето на кучето е хармонично, стабилно, енергично и во континуитет.
Крзно
Крзното се состои од површинско крзно и подкрзно.Површинското крзно е со средна должина,грубо,густо и рамно.Подкрзното не смее да се гледа преку површинското крзно.Влакната се малку подолги на задните нозе.Ротфајлерите кои живеат на места со топла клима може да се навикнат на климатските услови и да немаат подкрзно.Ротфајлерите имаат големи периоди на митарење пред нивните периоди(женка) или повремено(мажјак) иако општо земено,крзното на Ротфајлерот е лесно за одржување.
Големина
Според стандардите на ФЦИ(FCI)„средна/голема“ раса треба да изнесува 61-68 сантиметри мерено до највисоката точка на грбот за мажјаци, 55-63 сантиметри за женки и тежината треба да изнесува околу 50-59 килограми (тежина во однос на висина)за мажјаци и околу 41-47 килограми(тежина во однос на висина)за женки.
Темперамент
Според стандардите на ФЦИ,Ротфајлерот е добродушен,многу посветен,послушен и со голема желба за работа.Неговата појава е природна и рурална,а нивното однесување е самоуверено,смирено и бестрашно.Ротфајлерот реагира на неговото опкружување многу внимателно.Американскиот Кенел клуб( The American Kennel Club) вели дека Ротфајлерот е всушност мирно,самоуверено,храбро и повлечено куче кое не се впушта во моментални и неселективни пријателства.Ротфајлерот е самоуверено куче кое реагира мирно и со смирен став кон влијанијата на животната средина.Тоа има огромна желба да го заштитува домот и фамилијата и е интелигентно куче со екстремна цврстина и прилагодливост и огромна спремност за работа,со што тоа е одличен придружник,чувар и општо земено-куче за сите намени. Ротфајлерите се моќна раса со добро развиени генетски инстинкти за чување.Како кај секоја друга раса,Ротфајлерите можат да бидат опасни кога не се соодветно чувани од сопствениците,злоупотребувани,занемарувани или не се доволно социјализирани или тренирани.Сепак,извонредната сила на Ротфајлерите е дополнителен фактор на ризик кој не треба да се занемарува.Според ова,експертите за кучешки раси препорачуваат интензивен тренинг и социјализација за сите Ротфајлери.Според АКЦ(AKC),Ротфајлерите ги сакаат своите сопственици и можно е да се однесуваат будалесто кон нив,но тие се заштитнички настроени на нивната територија и не посакуваат најтопло добредојде на странци сè додека не ги запознаат добро.Задолжително е послушност,тренинг и социјализација. Расата има негативен публицитет.Во извештај на ЦДС( Centers for Disease Control and Prevention -CDC )во Соединетите Држави од 1997 година,Ротфајлерот беше на второто место за фатални човечки напади,по Пит Булот.Во 2008 година,членови на клубот за истражување на расата открија дека Ротфајлерите се просечно агресивни (за каснување или обид за каснување)кон сопствениците или други кучиња што покажува дека тие се поагресивни во просек кон странци.Оваа агресија не се појавува од страв на кучето туку со територијалните инстинкти.
Работен стил
Според Американскиот Кенел клуб,Ротфајлерите имаат природен стил за групирање(пример:група животни) и силна желба за контрола. Имаат голема способност за заплашување. Ротфајлерот често ја држи главата еднакво со грбот или ја држи главата нагоре додека вратот и рамената се малку наведнати.Некои женки го наведнуваат целиот преден крај.Мажјаците го имаат истиот став додека работат на отворен простор.Ова ретко се гледа кај мажјаците кога работат во затворен простор како на пример во дворови со стока. Ротфајлерот има одговорна,добра и природна рамнотежа,лае кога е неопходно и додека ја чува стоката настапува многу застрашувачки.Постои природна промена во енергичноста кога се работи за чување стока.Додека ја чува стоката,Ротфајлерот ги користи телото и рамениците и поради тоа треба да се внимава кога се работи за стока со рогови. Додека ја чува стоката,Ротфајлерот го пронаоѓа најдоминантното животно и го предизвикува.Откако ќе  докаже дека е подоминантен се повлекува и продолжува со работата. Некои одгледувачи открија дека Ротфајлерите се особено погодни за поместување тврдоглава стока со што  тие ги игнорираат кучињата  Бордер Колис,Келпис и други. Во некои случаи,Ротфајлерите започнале со чување стока без претходно искуство.Ако Ротфајлерот ја чува истата стока подолг период,кучето се обврзува со стоката и станува доста приврзан за истата.
Здравје
Ротфајлерите се релативно здрава раса.Како за повеќето големи раси,дисплазија на колкот може да претставува проблем.Затоа,голем број на клубови за расата Ротфајлер имаат ренгенски тестирања за кучињата.Состојбата која ги погодува зглобовите на рамениците- Osteochondritis Dissecans е исто така проблем кој се јавува кај оваа раса при брзиот раст. Тие исто така треба да имаат сертификати дека нивните расни кучиња немаат entropion или ectropion со што кучињата ќе имаат целосна и комплетна дентиција со загриз налик ножици.Како кај било која раса,присутни се наследните болести.Поради претераното размножување во последно време кај овие кучиња ,ракот стана еден од водечките болести за рана смрт кај ротфајлерите.Од непознати причини,Ротфајлерите се поподложни на Parvovirus(многу заразна и смртна болест кај кутрињата и младите кучиња)од другите раси.Parvovirus може лесно да се спречи со препорачано вакцинирање од ветеринар. Кога ротфајлерите се пренајадувани проследено со мала активност,тие се склони кон дебелеење.Дел од последиците на дебелината кај ротфајлерите можат да бидат многу сериозни вклучувајќи артритис,потешкотии со дишењето,дијабетис,срцева слабост,проблеми со репродуктивноста,болести на кожата,намалена отпорност на болести и поголема телесна топлина предизвикана од дебелиот слој масти под кожата.
Медиумско претставување
Претставувањето на Ротфајлерите како лоши кучиња во неколку играни филмови и ТВ серии,особено во филмот-Омен(The Omen) беше само дополнителен негативен публицитет.Ова доведе до забрана на кучињата во некои градови и тие понекогаш се сметаат за опасни кучиња со законодавство како на пример во Холандија,Полска,Португалија и Република Ирска.Сепак,холандскиот закон е сменет од 2008 година.Од друга страна,дел од актуелните медиуми ги претставуваат Ротфајлерите како добри кучиња:на пример,понежната страна на Ротфајлерот беше прикажан во филмот „Смртоносно оружје 3“(Lethal weapon 3)  каде главниот лик(Мел Гибсон) го смири кучето чувар на операција за криумчарење на оружје со закуска за куче.Кучето веднаш потоа беше спасено и посвоено од главниот лик.Исто така,во серијата „Амбиент“(Entourage)Ротфајлерот-Арнолд е сакано домашно милениче на главните ликови.Националниот шампион на Советот за Ротфајлери(Австралија) и двојниот шампион(за следење)Гудисвеј Баско(Goodiesway Basko) (AI)CDX ET TSDX PT го глуми милото семејно куче Кухо и гласот на официјалното мрежно место на ТВ сериите Кет и Ким (Kath and Kim).Јунакот на сликовницата „Добро куче,Карл“ (Good dog,Carl) и нејзините продолженија е Ротфајлер кој е доста позитивно претставен како нежен,внимателен,заштитнички и интелигентен чувар на членовите на фамилијата. Во ТВ серијата „Човечка цел“ Ротфајлерот Кармин(Симба)е лојалниот домашен миленик на главниот лик Кристофер Ченс кој го посвои кучето по убиството на неговиот прв сопственик.Името на кучето Кармин потекнува од Кармин Инфантино,еден од основачите на првите стрипови за „Човечка цел“. Во случај,кој медиумите го прикажаа насекаде во светот,две годишниот Ротфајлер од Велика Британија-Џејк  чиј сопственик е Лиз Макстед беше признат по својата храброст од РСПЦА(RSPCA).Кучето беше на прошетка со својот сопственик кога слушнаа вресоци.Џејк почна да го брка човекот кој малтретираше жена на Херсал Комон,Британија,во јули 2009 година.Кучето ги пронајде напаѓачот и неговата жртва ,го избрка напаѓачот,го донесе сопственикот на местото и стражареше до жртвата додека дојде полицијата.Напаѓачот го осудија за сериозен сексуален напад на 4 години затвор.Полицијата го номинира Џејк за награда за храброст и медал по инцидентот. Дет Кон Клив Лефтвич од Британската полициска станица,изјави:„Од наша гледна точка,Ротфајлерот Џејк запре сериозен сексуален напад да не прерасне во нешто полошо.“
Рицинус
Рицинус или морски коноп (Ricinus communis) е вид на скриеносеменици од семејството на млечки. Тој е единствениот вид од монотипниот род и подплемиња. Еволуцијата на рицинусот и неговата врска со другите видови во моментов се проучуваат со користење на современи генетски методи.
Размножување
Рицинусот се размножува со мешан полинационен систем кој претпочита самооплодување по пат на геитоногамија, но исто така може да се вкрстува анемофилно или ентомофилно.
Распространетост
Рицинусот потекнува од југоисточниот дел на средоземниот слив, Источна Африка и Индија, но е широко распространет и низ тропските предели (и се одгледува на многу други места како украсно растение).
Употреба
Семето на рицинус е извор на рицинусово масло, кое има многу примени. Семето содржи помеѓу 40% и 60% масло кое е богато со триглицериди, воглавно рицинолеин. Семето исто така содржи и рицин, токсин кој е растворлив во вода, кој е исто така присутен во помали концентрации во сите делови на растението.
Религија во Сејшелите
Религијата во Сејшели има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Најголема религија во земјата според последниот попис од 2010 година е христијанството со 89.2%, додека втора по големина е хиндуизмот со 2.4%, трета религија е исламот со 1,6% а 6.8% спаѓаат во групата на останати или нерелигиозни.
Христијанство
Првичните бели доселеници во Сејшелите биле Римокатолиците, а земјата останала католичка и покрај неефикасните британски напори за формирање протестантство на островите во текот на 19 век. Во 1890 година била формирена епархија а училиштата за мисионерство имале виртуелен монопол врз образованието сè додека владата не ги презела таквите училишта во 1944 година. англиканците потекнуваат од семејства кои на островот пристигнале во кон крајот на 19 и почетокот на 20 век. Евангелските протестантски цркви се активни и растечки.
Останати
Околу 2% од населението се приврзаници на други вери, вклучувајќи го и хиндуизмот со 2.4% и исламот со 1,6%. Во Махе постои хиндуистички храм и џамија. Ниту една од деноминациите не им наметнува ограничување на религиозното обожавање, а статусот на ослободување од данок е одобрен од владата.
Џејсон Јасперс
Џејсон Метју Јасперс (роден на 8 април 1981 година) е професионален центар за хокеј на мраз кој моментално е неограничен слободен агент. Тој неодамна играл за Гризлис Волфсбург од Дојче Ајшоки Лига (ДЕЛ).
Играчка кариера
Јасперс бил драфтуван на 71-то место во генералниот пласман од Феникс Којотите во драфтот за влез во НХЛ во 1999 година. Тој бил драфтуван од Садбери Волвс од Хокеарската лига Онтарио. Јасперс го направил своето професионално деби во сезоната 2001-02 со којотите филијалата на Спрингфилд Фалконс од Американската хокеарска лига. Јасперс го направил своето деби во НХЛ во истата сезона, откако го добил својот прв повик во НХЛ на 20 јануари 2002 година.
Јасперс потоа ги поминал следните четири години првенствено со Соколите на АХЛ. Не можејќи да го пробие НХЛ редовно, тој бил разменет од Којотите во Тампа Беј Лајнтинг за Џарод Скалде на 25 јули 2005 година. Сепак, Џејсон никогаш не играл со Молња, наместо тоа играл за нивната филијала, случајно за the Springfield Falcons.
Јасперс конечно ги напуштил Соколи, рангирајќи се на второто место во сите времиња, во сезоната 2006-07 кога потпишал со германскиот тим Адлер Манхајм, на 6 јули 2006 година. По три години со Адлер Манхајм потпишал на 6 април 2009 година, со Келнер Хаи.
Јасперс играл три сезони со Томас Сабо Ајс Тајгерс, пред да се одлучи да потпише едногодишен договор за да ја продолжи својата професионална кариера во ДЕЛ со Исерлон Ростерс на 23 јуни 2015 година.
По три сезони со „петлите“, Јасперс го напуштил клубот по завршувањето на неговиот договор, играјќи на проба преку претсезоната пред да потпише едногодишен договор со Ајсберен Берлин пред сезоната 2018-19 на 11 септември 2018 година. Тој играл на само 9 натпревари со Ајсберен Берлин пред да одлучи да го раскине договорот за да се приклучи на неговиот шести ДЕЛ клуб, Гризлис Волфсбург, на 10 октомври 2018 година. Јасперс го одиграл остатокот од регуларниот дел од сезоната со Гризлис, додавајќи 8 поени во 29 натпревари, пред да го напушти клубот на крајот на годината.
Личен живот
Во јули 2008 година, Јасперс се оженил со неговата средношколска љубов, Морган Меки. МекКи е од Садбери, Онтарио каде Џејсон играл помлад хокеј за Садбери Волвс. Џејсон се развел од Морган во 2012 година.
2044
2044 (Римски бројки) ќе биде престапна година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2044 година од новата ера, 44. од третиот милениум, 44. од XXI век и петта од 2040-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7552 и 7553 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6794 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5804 и 5805 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2797.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2044 година се протега во 4680 и 4681, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4740 и 4741 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2587. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1466 и 1467 исламска година.
Прва егејска ударна бригада
Прва егејска ударна бригада била формирана на 18 ноември 1944 година во селото Драгош, Битолско. Била формирана од дел од македонските воени единици што се одделиле од ЕЛАС и од дел од бригадата „Гоце Делчев“. Во нејзиниот состав влегле: Костурски, Лерински, Воденски и Придружен баталјон со тешкото вооружување.
Структура
Командант на бригадата бил Илија Димовски - Гоче, политички комесари: Михаил Пангов Керамитчиев и Динко Делевски, а началник на штабот бил Стив Георгиев - Димов. Во време на формирањето, бригадата броела околу 400 вооружени борци, а 600 други чекале вооружување. Во наредниот период бројот на борци и старешини достигнал околу 2000.
Борбен пат
По формирањето на организации на КПМ во одделните единици се одржала Првата партиска конференција на бригадата, во Битола на 22 ноември 1944 година. Бригадата ги разбила балистите во селото Острец, Битолско меѓу 4 и 5 декември и ги ликвидирала со гонење на 6 и 8 декември. Подоцна била упатена кон Полог на 3 јануари 1945 година, за ликвидирање на заостанатите балистички сили и по тридневен марш на 6 јануари стигнала во Гостивар. Младинската организација на бригадата избрала 5 делегати и тие учествувале во работата на Вториот конгрес на НОМСМ, во Скопје, од 6 до 8 јануари 1945 година. Во Полог стационарно се поделила на неколку дела: во Гостивар, во селата Врапчиште и Баница (Гостиварско) и во Тетово. Во двомесечните акции на просторот од селото Зајас, Кичевско, до Полог и кон Шар Планина биле ликвидирани над 400 балисти и нивни соработници во текот на јануари и февруари. Од новопристигнатите борци биле формирани уште два баталјона.
На почетокот на март бригадата била преместена во Скопјеа на 7 март била поделена на два ешалона: првиот ешалон преместен во Гевгелија, а вториот во Битола и потоа расформирани на 2 април 1945 година, а борците прераспределени во други воени единици. Делот од нејзиниот состав што бил прекомандуван на теренот во Гевгелија и Битола имал задача да ја штити македонско-грчката граница, каде останала до своето расформирање.
Акендорф
Акендорф (Ackendorf) — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Хое Берде.
155
155 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 155 година од новата ера, 155. од првиот милениум, 55. од II век и шеста од 150-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5663 и 5664 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4905 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3915 и 3916 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 908.
Слово за походот Игорев
Слово за походот Игорев (на староруски: Слово о плъку Игоревѣ, Игоря сына Святъславля, внука Ольгова) — најголема уметничка творба на старата руска книжевност. Во делото се опева кнезот Игор Свјатославич и неговиот поход против Куманите (Половци). Се смета дека делото настанало кон крајот на XII век (меѓу 1185 и 1187 година), но името на авторот не е познато.
Содржина
„Словото за походот Игорев“ може да се подели на вовед и шест слики. Во воведот, поетот го изнесува својот став во однос на постапката на опишување на историските настани, определувајќи се за реалистички пристап. Во првата слика, кнезот Игор ја поведува својата храбра војска кон земјата на Половците. Притоа, фонот е мрачен - се случува затемнување на сонцето како предвесник на несреќа. Војската на кнезот Игор е обвиена во темнина, но тој не отстапува, зашто сака да напие вода од Дон. Игор го чека својот брат Всеволд, кој е исто толку решителен во намерата да се бори против Половците. Всеволод го бодри својот брат и го потсетува дека двајцата се синови на храбриот Свјатослав. Потоа, нивната војска навлегува во половецките степи, а бројни животни ги предупредуваат браќата со злокобни знаци. Во втората слика, откако се разденува, руската војска ги напаѓа Половците нанесувајќи им пораз и земајќи голем плен. Притоа, борбата не е опишана, туку само плодовите од неа. Во третата слика, војската на Игор стои осамена во степата, која е покриена со црни облаци, секавици и силни ветришта. Борбата, која трае три дена, не е опишана во „Словото“, туку е дадена само сликата на храбриот Всеволд. Третиот ден, борбата завршува, а кнезот Игор, неговиот син Владимир и внукот Свјатослав се заробени. Во четвртата слика е прикажан сонот на киевскиот кнез Свјатослав и неговото „златно слово“, додека во петтата слика е прикажана тажачката на Јарославина, жената на Игор. Шестата слика го опишува бегството на Игор: на полноќ, некој од другата страна на реката му дава знак и тој ја преминува реката, јавнува коњ и бега по степата. Во потрага по него поаѓаат хановите Гзак и Кончак, но кога изгрева сонцето, Игор е веќе во руската земја. „Словото“ завршува со краток заклучок во кој се слават кнезовите.
Историјат на делото
Околу 1792 година, грофот А. И. Мусин-Пушкин, голем љубител и собирач на на старини, го нашол ракописот на „Словото“ во еден зборник на староруски текстови, напишан во XVI век. Со стручна помош на тогашните најпознати архивисти, А. Ф. Малиновски и Н. Н. Бантиш-Каменски, грофот го подготвил првото издание на „Словото“ во 1800 година, со наслов: „Херојска песна за походот на против Половците од уделниот кнез новоградско-северски Игор Свјетославич, напишан на стариот руски јазик кон крајот на XII век, со превод на сега употребуваното наречје“ (Ироическая песнь о походе на половцев уделнього княая Новагорода-Северскаго Игоря Свяатославича, писаннаястариннымрусским языком в исходе XII столетия, с переложением на употребляаемое ныне наречие). Најголем дел од првото издание на „Словото“, отпечатено во 1.200 примероци, бил уништен во големиот пожар во Москва за време на војната против Наполеон во 1812 година. Текстот на „Словото“ бил зачуван во дел од изданието на Мусин-Пушкин, како и преку еден препис направен за царицата Екатерина II. Во 1868 година, „Словото“ било објавено од страна на Тихонраљвов, кој направил повеќе полеографски поправки на текстот на Мусин-Пушкин.
Тематика
Во „Словото за походот Игорев“ се обработуваат бурните настани од руската историја кон крајот на 12 век. По смртта на моќниот киевски кнез Владимир Мономах започнале постојани војни меѓу феудалните владетели, а истовремено, руската земја сè почесто ја напаѓале разни номадски племиња од азиските степи. Игор Свјатославич (1151-1202), син на черниговскиот кнез Свјатослав Олегович и внук на Олег Свјатославич, станал кнез на Новгород-Северск во 1179 година, а во 1198 станал и кнез на Чернигов. Тој бил еден од највидните кнезови од родот Олегович кои биле во непријателски односи со родот Мономахович (потомците на киевскиот кнез Владимир Мономах). Од 1180 до 1183 година, кнезот Игор се борел против Мономаховичите, а бил во сојуз со ханот Кончак.
Пролетта 1185 година, кнезот Игор Свјатославич, заедно со братот Всеволод, синот Владимир и внукот од брат Свјетослав Ољгович, ги нападнал Половците, но неговиот поход завршил со пораз, при што Всеволод загинал, а Игор и двајца други кнезови биле заробени. „Словото“ ја прикажува судбината на походот на кнезот Игор и неизбежниот пораз како одраз на неслогата меѓу руските кнезови. Истовремено, сеќавањето на силната руска држава од 10 и почетокот на 11 век и визијата за сјајниот киевски престол води раката на творецот на „Словото за походот Игорев“. За да ги прикаже верно историските настани, творецот на „Словото“ се служи со сите средства: епскиот расказ, лирскиот приод, ораторското убедување и ритамот. Оттука, како финале на „Словото“ изронува само една мисла - вербата во непобедливоста на народот кога е сплотен и единствен, а таквиот оптимизам не го спречуваниту трагичноста на настаните. И навистина, една година по походот на кнезот Игор, јужните руски кнезови, под водство на киевскиот кнез Свјатослав, ги победиле Половците и го заробиле ханот Кобјак.
Без сомнение, авторот на „Словото“ бил воин, зашто на походот на кнезот Игор гледа со очи на војник. На почетокот на „Словото“, поетот го споменува името на неговиот славен претходник, певецот Бојан, кој живеел сто години претходно (во втората половина на 11 век), нарекувајќи го „славеј на старото време“, „вештиот Бојан“ и „внуче Велесов“. Меѓутоа, авторот на „Словото“ прави разлика меѓу неговата поезија и манирот на пеење на Бојан (кој го смета за застарен), велејќи: „Нека ја започнеме оваа песна по вистинските настани, а не по замислата на Бојан“. На тој начин, тој се определува за реалистичната постапка во опевањето на историскито настан. Така, тој си поставува задача на поет-публицист: неговото присуство се чувствува насекаде, и кога директно го изнесува својот став, и во „златното слово“ на кнезот Свјатослав и во ритмиката на „Словото“.
Научни студии
Од 1800 година, за „Словото“ биле напишани повеќе од 700 научни трудови. Ракописот што го пронашол Мусин-Пушки бил препис настанат кон почетокот на XVI век, т.е. цели триста години по настанувањето на изворното дело. Во овој препис имало одредени грешки, а тоа создавало бројни тешкотии во правилната реконструкција на текстот и за неговото правилно разбирање. Така, кон крајот на XVIII и почетокот на XIX век, во „Словото“ се барале остатоците од паганството, а никој не обрнувал внимание на неговата блискост со руската народна поезија и со летописите од старата руска литература. Тој аспект прв го согледал Пушкин, кој се занимавал со преведување на „Словото“ на современ руски јазик, а потоа таа линија во проучувањето на „Словото“ ја продолжиле И. Полевој и познатиот собирач на украински народни песни М. А. Максимович. Првиот во делото „Историја на рускиот народ“ го споредувал „Словото“ со скандинавските саги, додека вториот во 1835 година држел на Московскиот универзитет специјален курс за „Словото“, а потоа објавил низа статии за стилот во „Словото“ и за блискоста со симболиката во народната поезија. Во 1840-тите, голем интерес побудило изучувањето на „Словото“ во контекст на митологијата и народните верувања. Во тој поглед особен придонес дал московскиот професор Фјодор Буслаев, иако неговите митолошки погледи биле погрешни. Голем интерес побудила делото на В. Милер од 1877 година, „Взглядъ на Слово о полку Игореве“ во кое тој се обидел да докаже дека „Словото“ било напишано под влијание на византиската книжевност.
Советскиот научник Д. С. Лихачов извршил поделба на „Словото“ на ритмички единици, поаѓајќи од ритмичноста како негов суштински елемент. Исто така, тој ја направил и поделбата на пасуси, зашто во староруските ракописи немало пасуси. Притоа, на „Словото“ не можеле да се применат современите принципи на версификација, зашто ритамот во него се заснова врз рамнотежата на одделни синтаксички единици, синтаксички паузи и интонации: по три-четири кратки синтаксички единици следува една долга; долгите единици завршуваат со една кратка или две средни се градени симетрично. Карактеристична црта на ритмиката на „Словото“ е нејзината тесна врска со емоционалната и логичката смисла на раскажувањето.
Влијание
„Словото за походот Игорев“ извршило големо влијание врз руските сликари, поети и композитори. Така, во областа на книжевноста, неговото влијание е јасно видливо во „Руслан и Људмила“ на Пушкин, во „Снегурочка“ на Николај Островски, во „Нова Америка“ на Александар Блок, во „Крвен јазол“ на Лаврењова, итн. Исто така, низ вековите „Словото“ влијаело и врз другите народни дела, како што е случајот со „Задоншчина“ од крајот на 14 век, каде се зборува за друга тема, но влијанието на „Словото“ е очигледно во однос на стилот, сликите и повеќе содржински детаљи.
Срамота (роман)
Срамота (англиски: Disgrace) — роман на писателот Џон М. Куци од 1999 година.
Содржина
Романот претставува вознемирувачка приказна за тричлена банда што ја силува ќерката на посрамотениот професор и писател Дејвид Лури.
Космос-973
Космос-973 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 27 декември 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5700 килограми. Космос-973 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 321 км, а најмалото на 201.
Хроничност
Во медицината овој термин означува
1. Долго присуство на болеста (спротивно од акутен)
2. Бавен тек на развивање на карактеристичните симптоми за болеста
Бразил на Летните олимписки игри 2004
Бразил учествувал на Летните олимписки игри 2004 во Атина, Грција, од 13 до 29 август 2004 година. Ова било деветнаесетти настап на нацијата на Летните олимписки игри, без Летните олимписки игри 1928 година во Амстердам. Олимписки комитет на Бразил (Comitê Olímpico Brasileiro, COB) испратил најголем број до тогаш натпреварувачи во историјата на нацијата на Игрите. Вкупно 243 спортисти, 124 мажи и 119 жени, се натпреварувале во 24 спортови.
Бразил освоил вкупно 10 медали, од кои 5 златни, 2 сребрени и 3 бронзени.
Атлетика
Бразилските атлетичари постигнале квалификациски стандарди во следните атлетски настани (најмногу до 3 спортисти во секоја од настаните на „А“ стандард и 1 на „Б“ стандард“). Маратонскиот тркач Вандерлеј де Лима бил награден со престижниот медал Пјер де Кубертен од Меѓународниот олимписки комитет за спортска способност, откако бил нападнат од ирскиот демонстрант Корнелиус Хоран, кој го исфрлил од патеката на четири милји од целта.
Спринт
Легенда за квалификации: П = Квалификувње сè до финалето; q = Пласман во полуфинале
Тробој
"#" означува дека резултатот на овој натпреварувач не се брои во екипна конкуренција, бидејќи се бројат само најдобрите три резултати на тимот.
Прескокнување
* Победи во скок-оф
Женски турнир
Женската фудбалска репрезентација на Бразил на Летните олимписки игри 2004 го освоила сребрениот медал.
Машки турнир
Машката ракометна репрезентација на Бразил на Летните олимписки игри 2004 го освоила 10 место.
Веслање
Легенда за квалификации: ФА = Финале А (медал); ФБ = Финале Б (немедал); ФК = Финале Ц (немедал); FD = Финале Д (немедал); FE = Финале Е (немедал); ФФ = Финале Ф (немедал); СА/Б = Полуфинале А/Б; SC/D = Полуфинале C/D; SE/F = полуфинале Е/Ф; R = Повторно полнење
Едрење
М = трка за медали; OCS = На страната на почетната линија; DSQ = Дисквалификуван; DNF = Не заврши; DNS = Не започна; RDG = Дадена отштета
Машки турнир
Машката одбојкарска репрезентација на Бразил го освоила златниот медал.
Женски турнир
Женската одбојкарска репрезентација на Бразил го освоила четвртото место.
14 авг.
18 авг.
20 авг.
26 авг.
Траект
Траект или ферибот e специјален брод за превоз на возила, патници и стока преку река, море или езеро. Постојат специјални траектни за превоз на вагони и на цели железнички композиции. Зборот потекнува од анг. ferryboat. Во крајбрежни градови, како на пример Сиднеј, траектите се користат како секојдневен јавен превоз за голем број од населението.
Самара (притока на Днепар)
Самара е долга 320 километри и нејзиниот басен зафаќа површина од 22.600 км2. Количината вода е променлива, главно заради тоа што таа се напојува од извори кои смрзнуваат во зима, па просечниот истек е 20 m³/s. Ширината на реката варира од 40 до 60 метра, со максимална ширина од 300 метра.
Микоспорински аминокиселини
Микоспоринските аминокиселини се мали вторични метаболити присутни во организми кои живеат во средини со висока инсолација, обично морски средини. Бројот на соединенија во рамките на оваа класа на природни производи сè уште не е точно утврден, бидејќи се релативно скоро откриени, а нови молекули тековно се во процес на откривање, но нивниот сегашен број е околу 30. Воглавно се опишуваат како микробни УВ-филтри иако нивната функција се претпоставува дека не е ограничена само на заштита од УВ-зрачење.
Самара (притока на Днепар)
Најважните притоки на Самара се реките Вовча и Бик.
Микоспорински аминокиселини
Позадина
Микоспоринските аминокиселини се широко распространети во микробиолошкиот свет а се идентификувани во многу микроорганизми, вклучувајќи ги хетеротрофните бактерии, цијанобактериите, едноклеточните алги, аскомицетни  и базидиомицетни габи, како и некои повеќеклеточни организми како што се повеќеклеточните алги и некои морски животни. Повеќето истражувања на микоспоринските аминокиселини се однесуваат на нивните својства да апсорбираат светлина и штитат од зрачење. Првиот детален опис на микоспоринските аминокиселини бил направен на соединенија изолирани од цијанобактерии кои живеат во средини со високо ниво на УВ-зрачење. Сите микоспорински аминокиселини апсорбира УВ-зрачење кое може да биде деструктивно за биолошките молекули како ДНК, белковини, итн. Иако истражувањата главно се сконцентрирани на нивните фото-заштитни способности, тие, исто така, се смета дека вршат дополнителни функции во клетката. Покажано е дека се ефикасни антиоксиданси способни да ги неутрализираат слободните радикали, дека се во можност да ја зголемат клеточната толеранција од сушење, хиперсоленост и топлотен стрес.
Самара (притока на Днепар)
Најголеми градови долж реката се Тернивка и Новомосковск
Микоспорински аминокиселини
Хемиски својства
Микоспоринските аминокиселини се релативно мали органски молекули (<400 Da). Хемиските структури на околу 30 микоспорински аминокиселини се разјаснети и покажано е дека сите содржат централен циклохексенонски или циклохексеимински прстен супституиран со различни радикли. Сите микоспорински аминокиселини апсорбираат ултравиолетови бранови должини, обично помеѓу 310 и 362 нанометри. Тие се сметаат за едни од најјаките природни впивачи на УВ-зрачење. Оваа апсорбирачка способност им овозможува да делуваат како клеточни заштитни фактори од штетните УВ-Б и УВ-А зраци на сончевата светлина. Биосинтетските патишта за продукција на овие соединенија често делат заеднички ензими и интермедиери со примарниот метаболизам. Пример е патот на шикими киселината кој во примарниот метаболизам се користи за производство на ароматичните аминокиселини (фенилаланин, тирозин и триптофан); а служи и за биосинтеза на многу микоспорински аминокиселини.
NGC 2608
NGC 2608 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2608 се споменува и како UGC 4484, MCG 5-20-27, CGCG 149-55, IRAS 08322+2838, Arp 12, KUG 0832+286.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2608 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2608 има привидни димензии од 1,9' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 35 м 17,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 28° 28' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 2608 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24111. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 102; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1948. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 924.
1501
1501 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1501 година од новата ера, 501. од вториот милениум, 1. од XVI век и втора од 1500-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7009 и 7010 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6251 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5261 и 5262 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2254.
Сесквитерпен
Сесквитерпен се класа на терпени кои се состојат од три изопренски единици со молекулска формула C15H24. Како и монотерпените, сесквитерпените може да бидат ациклични или да содржат прстени. Со биохемиски модификации како оксидација или преуредување на молекулата се добиваат сесквитерпеноиди.
Биосинтеза
Во реакцијата помеѓу геранил пирофосфат со изопентенил пирофосфат како производ се добива фарензил пирофосфат кој е изграден од 15 C-атоми, и кој претставува интермедиер во биосинтезата на сесквитерпените.
Век на понижување
Терминот се појавил во 1915 година, кога растел кинескиот национализам, како спротивставување на Дваесет и едното барање на јапонската влада и нивното прифаќање од Јуан Шикаи, а потоа Куоминтанг (Кинеската националистичка партија) и Кинеската комунистичка партија го популаризирале поимот.
Историја
Кинеските националисти во 1920-тите и 1930-тите сметале дека Векот на понижување започнал во средината на 19 век, во предвечерјето на Првата опиумска војна.
Поразите на Кина кои се наведени како дел од Векот на понижување се:
Во овој период, Кина била распарчена, и ги загубила скоро сите војни во кои била вклучена и честопати била принудена да дава големи отстапки на големите сили во нееднакви договори. Кина била принудена да плати огромни суми на репарации, да отвори пристаништа за трговија, да даде територии на користење или да отстапи територии (како Надворешна Манџурија, делови од северозападна Кина и Сахалин на Руската империја, заливот Џиаожу на Германија, Хонгконг на Велика Британија, Макао на Португалија, Жанџијанг на Франција и Тајван и Далиан на Јапонија) и да направи многу други отстапки за суверенитет на странските „сфери на влијание “ по воените порази. Чианг Каи Шек, по престрелката со Јапонците во 1928 година, во својот дневник додал категорија со наслов „Одмазда за понижувањето“.
Крај на понижувањето
Уште за време на склучувањето на Боксерскиот протокол во 1901 година, некои од западните сили сметале дека Протоколот е премногу понижувачки. Како резултат на тоа, американскиот државен секретар Џон Хеј ја изготвил политиката на отворени врати, со која колонијалните сили се спречуваат да ја поделат Кина во де јуре колониите и гарантирал универзален трговски пристап до пазарите во Кина. Со намера да ги ослабне Германија, Јапонија и Русија, политиката била делумно спроведена и била прекината од ерата на воените лидери и јапонските интервенции. Со Договорот Рут-Такахира од 1908 година, САД и Јапонија ја поддржале Политиката на отворени врати, но други фактори довеле до продолжување на понижувањето од кинеска перспектива. Политиката на отворена врата пропаднала во Втората светска војна кога Јапонија ја нападнала Кина.
Во 1943 година, Обединетото Кралство и САД со договор склучен со Кина се откажале од екстратериторијалната јурисдикција и другите привилегии. За време на Втората светска војна, Вишиевска Франција ја задржала контролата врз француските концесии во Кина, но била принудена да ги предаде на колаборационистичкиот режим Ванг Џингвеи. Повоениот кинеско-француски договор од февруари 1946 година го потврдил кинескиот суверенитет над отстапките.
Чанг Кај Шек во 1943 година го прогласил крајот на векот на понижување преку поништување на сите неправедни договори, а Мао Це Тунг тој крај го прогласил по Втората светска војна, при што Чанг го промовирал својот воен отпор кон јапонската власт и местото на Кина меѓу Големата четворка во сојузничките сили во 1945 година, а Мао го прогласил со создавањето на Народна Република Кина во 1949 година.
Слична употреба
Во говорот од 2019 година, индискиот министер за надворешни работи С Џаишанкар го употребил терминот во индиски контекст велејќи: „Индија имаше два века понижување од Западот“.
Куќа на бул. „Први мај“ бр. 110 (Битола)
'''Куќа на ул. „Први мај“ бр. 110 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 83 во Битола.
Лаутер-Бернсбах
Лаутер-Бернсбах (Lauter-Bernsbach) — град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2013 година со спојување на поранешниот град Лаутер и општината Бернсбах.
Космос-974
Космос-974 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јануари 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-974 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 330 км, а најмалото на 178.
Кристина Јанг
Кристина Јанг (Cristina Yang) е измислен лик од телевизиската серија на ABC, Вовед во анатомија. Ликот е толкуван од глумицата Сандра О, која доби Златен глобус и SAG награда во 2006 за улогата. Сандра О оттогаш се има номинирано за најдобра споредна улога во драмска серија во 2007 на доделувањето Еми награди
Позадина
Кристина Јанг е доктор со корејско потекло, но е староседелец на Беверли Хилс, Калифорнија. Била израсната како еврејка и неколкупати за себе рекла дека е еврејка, иако верува само во наука и е цврст атеист, што укажува на тоа дека може да е хуманистички евреин. Нејзиниот биолошки татко умрел кога таа имала само 9 години во сообраќајна несреќа, каде што го гледала како крвари пред да пристигне помошта. Покрај тоа што е дислексичар, таа има диплома Дипломат по либерални уметности од Колеџот Смит, диплома Доктор по медицина од Медицински универзитет во Стенфорд каде завршува како првенец на генерација. И се здобива со диплома Доктор по филозофија од Калифорниски универзитет во Беркли.