cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стеван Силјановски
Биографија
Средбата на Стеван со Соколе Поповски и Лазар Колишевски се одржала во Задружниот Дом во с. Слоештица неколку месеци пред Стеван да ја преземе функцијата. Убеден од квалитетите на Стеван, во 1961 година, Колишевски наредува да биде поставен како прв претседател на општината Демир Хисар, која воедно тогаш била и првично формирана. Првиот мандат на Стеван траел 2 години, а после тоа редовно избран за уште еден мандат во траење од 4 години, со што бил на чело на општината помеѓу 1961 и 1967 година. По завршувањето на вториот мандат, не сакал да конкурира за уште мандат, иако имал висок рејтинг помеѓу жителите на општината, велејќи дека љубовта кон него ќе се претвори во омраза ако предолго се задржи на функцијата. Се повлекол како заменик директор и раководител на општоекономското одделение во рудникот во с. Сопотница. Во периодот помеѓу 1962 и 1971 година, два мандати служел како пратеник во соборот на општините во Собранието на СР Македонија во Скопје и потпретседател на истиот. Од 1973 до 1975 бил претседател на Сојузот на Комунисти во Демир Хисар, каде се судрил со демирхисарските технобирократи кои успева да ги разреши од партијата. Бил и заменик командант на територијална одбрана на Западна Македонија во времето на големите вежби на генералот Никола Љубичиќ.
Мезопелагиска зона
Вирусна и микробна екологија
Микробната биомаса и разновидноста обично се намалуваат експоненцијално со длабочината во мезопелагичната зона, следејќи го општиот пад на храната одозгора. Составот на заедницата варира во зависност од длабочините во мезопелагиката бидејќи различни организми се развиваат за различни светлосни услови. Микробната биомаса во мезопелагиите е поголема на повисоки географски широчини и се намалува кон тропските предели, што веројатно е поврзано со различните нивоа на продуктивност во површинските води. Сепак, вирусите се многу застапени во мезопелагичната зона, со околу 10 10 - 10 12 на секој кубен метар, што е прилично униформно низ целата мезопелагиска зона.
Стеван Силјановски
Биографија
Во 1972 година се сели во Битола, а во пензија оди 1984 година. Заедно со сопругата, Ристана од фамилијата Шулевци од с. Жван, имаат три деца, двајца синови и една ќерка. Починал на 27 декември 1991 година од проблеми со срцето. Погребан е на илиденските гробишта кај црквата Света Недела, во Битола.
Мезопелагиска зона
Екологија на зоопланктон
Мезопелагичната зона е домаќин на разновидна зоопланктонска заедница. Вообичаениот зоопланктон вклучува копеподи, медуза, сифонофори, ларви, главонози и птероподи. Храната е генерално дефицитарна во мезопелагиите, така што грабливците мора да бидат ефикасни во фаќањето храна. Се смета дека желатинозните организми играат важна улога во екологијата на мезопелагичните и се вообичаени грабливци. Иако претходно се сметало дека се пасивни грабливци кои само се движат низ водната колона, медузата би можела да биде поактивен грабливец. Едно истражување покажало дека медузата со шлем Periphylla periphylla покажува социјално однесување и може да се најдат во длабочина и да формираат групи. Ваквото однесување претходно се припишувало на парењето, но научниците шпекулираат дека ова би можело да биде стратегија за хранење за да се дозволи група медузи да ловат заедно. Мезопелагискиот зоопланктон има уникатни прилагодувања за слаба осветленост. Биолуминисценцијата е многу честа стратегија во многу зоопланктони. Се смета дека ова производство на светлина функционира како форма на комуникација помеѓу истомислениците, привлекувањето плен, одвраќањето на пленот и/или стратегијата за репродукција. Друга вообичаена адаптација се подобрените светлосни органи, или очи, што е вообичаено кај крилот и ракчињата, за да можат да ја искористат ограничената светлина. Некои октоподи и крилови дури имаат цевчести очи кои гледаат нагоре во водната колона.
Повеќето животни процеси, како стапките на раст и репродуктивните стапки, се побавни во мезопелагиката. Се покажало дека метаболичката активност се намалува со зголемување на длабочината и намалување на температурата во средини со постудени води. На пример, мисидот сличен на мезопелагичните ракчиња, Gnathophausia ingens, живее од 6,4 до 8 години, додека сличните бентосни ракчиња живеат само 2 години.
Екологија на риби
Мезопелагичната зона е дом на значителен дел од вкупната светска биомаса на риби. Мезопелагичните риби се наоѓаат на глобално ниво, со исклучоци во Северноледениот Океан. Студијата од 1980 година покажува дека биомасата на мезопелагичната риба е околу една милијарда тони. Потоа, една студија од 2008 година ја проценила светската биомаса на морска риба помеѓу 0,8 и 2 милијарди тони. Една понова студија заклучила дека мезопелагичната риба може да има биомаса од 10 милијарди тони, што е еквивалентно на околу 100 пати повеќе од годишниот улов на традиционалниот риболов од околу 100 милиони метрички тони. Сепак, има многу несигурност во оваа проценка на биомасата. Ова океанско царство би можело да го содржи најголемиот риболов во светот и постои активен развој за оваа зона да стане комерцијален риболов. Во моментов има триесет фамилии на познати мезопелагични риби. Една од доминантните риби во мезопелагичната зона се рибите-фенери ( Myctophidae ), кои вклучуваат 245 видови дистрибуирани меѓу 33 различни родови. Тие имаат истакнати фотофори долж нивната вентрална страна. Gonostomatidae, или bristlemouth, се исто така вообичаени мезопелагични риби. Тие би можело да бидат најзастапениот 'рбетник на Земјата, со бројки од стотици трилиони до квадрилиони.
Мезопелагичните риби се тешки за проучување поради нивната единствена анатомија. Многу од овие риби имаат пливачки меури за да им помогнат да ја контролираат нивната пловност, што го отежнува нивното земање примероци бидејќи тие комори исполнети со гас обично пукаат кога рибите се креваат во мрежите и рибите умираат. Научниците од Калифорнија постигнале напредок во земање примероци од мезопелагични риби со тоа што развиле потопна комора која може да ги одржува рибите живи на патот до површината под контролирана атмосфера и притисок. Пасивен метод за да се процени изобилството на мезопелагичните риби е со ехозвук да се лоцира „слојот на длабоко расејување“ низ задното расејување добиено од овие акустични звучници. Студија од 2015 година сугерира дека некои области имаат опаѓање на изобилството на мезопелагични риби, вклучително и крајбрежјето на Јужна Калифорнија, користејќи долгорочна студија која датира од 1970-тите. Видовите со ладна вода биле особено ранливи на опаѓање. Мезопелагичните риби се прилагодени на средина со слаба осветленост. Многу риби се црни или црвени, бидејќи овие бои изгледаат темни поради ограничената пенетрација на светлината во длабочина. Некои риби имаат редови фотофори, мали органи кои произведуваат светлина, на нивната долна страна за да ја имитираат околината. Другите риби имаат огледални тела кои се под агол за да ги рефлектираат околните океански бои со слаба осветленост и ја штитат рибата од пронаоѓање, додека друга адаптација е засенчување каде рибите имаат светли бои на вентралната страна и темни бои на грбната страна.
Храната е често ограничена и нерасположена во мезопелагиката, што доведува до прилагодување на исхраната. Вообичаените адаптации што рибите може да ги имаат вклучуваат чувствителни очи и огромни вилици за засилено и опортунистичко хранење. Рибите исто така се генерално мали за да ја намалат потребата од енергија за раст и формирање на мускулите. Други адаптации за хранење вклучуваат вилици кои можат да се откачат, еластични грла и масивни, долги заби. Некои грабливци развиваат биолуминисцентни мамки, која може да привлече плен, додека други реагираат на притисок или хемиски знаци наместо да се потпираат на видот.
Морски отпадоци
Морските остатоци, особено во пластична форма, се пронајдени во секој океански слив и имаат широк опсег на влијанија врз морскиот свет.
Едно од најкритичните прашања е голтање на пластични остатоци, особено микропластика. Многу мезопелагични видови риби мигрираат во површинските води за да се насладуваат со нивните главни видови плен, зоопланктонот и фитопланктонот, кои се мешаат со микропластика во површинските води. Дополнително, истражувањата покажале дека дури и зоопланктонот самите ја троши микропластиката. Мезопелагичните риби играат клучна улога во енергетската динамика, што значи дека обезбедуваат храна за голем број грабливци, вклучувајќи птици, поголеми риби и морски цицачи. Концентрацијата на оваа пластика има потенцијал да се зголеми, така што би можеле да се контаминираат и економски поважни видови. Концентрацијата на пластичните остатоци кај мезопелагичните популации може да варира во зависност од географската локација и концентрацијата на морски отпад што се наоѓа таму. Во 2018 година, приближно 73% од приближно 200 риби земени во Северен Атлантик консумирале пластика.
Биоакумулација
Биоакумулацијата (акумулација на одредена супстанција во масното ткиво) и биозголемувањето (процесот во кој концентрацијата на супстанцијата расте додека се зголемува низ синџирот на исхрана) се сè поголеми проблеми во мезопелагичната зона. Живата во рибите може да се проследи наназад во комбинација на антрополошки фактори (како што е ископ на јаглен) покрај природните фактори. Живата е особено важен биоакумулациски загадувач бидејќи нејзината концентрација во мезопелагичната зона се зголемува побрзо отколку во површинските води. Неорганската жива се јавува при антропогени атмосферски емисии во нејзината гасовита елементарна форма, која потоа се оксидира и може да се депонира во океанот. Откако таму, оксидираната форма може да се претвори во метил жива, што е нејзината органска форма. Истражувањата сугерираат дека сегашните нивоа на антропогените емисии нема да се балансираат помеѓу атмосферата и океанот во период од децении до векови, што значи дека можеме да очекуваме сегашните концентрации на жива во океанот да продолжат да растат. Живата е моќен невротоксин и претставува здравствени ризици за целата прехранбена мрежа, надвор од мезопелагичните видови што ја консумираат. Многу од мезопелагичните видови, како што се миктофидите, кои ја прават нивната вертикална миграција кон површинските води, можат да го пренесат невротоксинот кога ќе ги консумираат пелагичните риби, птиците и цицачите.
Риболов
Историски гледано, има неколку примери на напори за комерцијализација на мезопелагиската зона поради ниската економска вредност, техничката изводливост и влијанијата врз животната средина. Додека биомасата може да биде изобилна, видовите риби на длабочина се генерално помали по големина и побавно се размножуваат. Риболовот со големи мрежи за трали претставува закана за висок процент на пропратен улов, како и потенцијални влијанија врз процесите на циклус на јаглерод. Дополнително, бродовите кои се обидуваат да стигнат до продуктивни мезопелагични региони бараат прилично долги патувања на брегот. Во 1977 година, советскиот риболов е отворен, но затворен помалку од 20 години подоцна поради нискиот комерцијален профит, додека јужноафриканскиот риболов се затворил во средината на 1980-тите поради тешкотиите во преработката поради високата содржина на масло во рибата.
Со оглед на тоа што биомасата во мезопелагијата е толку изобилна, има зголемен интерес да се утврди дали овие популации би можеле да бидат од економска употреба во други сектори освен директна човечка потрошувачка. На пример, се сугерира дека големото изобилство на риби во оваа зона потенцијално би можело да ја задоволи побарувачката за рибино брашно и хранливи материи. Со растечката глобална популација, побарувачката за рибино брашно за поддршка на растечката индустрија за аквакултура е висока. Постои потенцијал за економски исплатлива жетва. На пример, 5 милијарди тони мезопелагична биомаса може да резултира со производство на околу 1,25 милијарди тони храна за човечка исхрана. Дополнително, побарувачката за хранливи производи, исто така, рапидно расте, што произлегува од популарната човечка конзумација на Омега-3 масни киселини, како и од индустријата за аквакултура која бара специфично морски масло за добиточна храна. Рибите фенери се од голем интерес за пазарот на аквакултура, бидејќи се особено богати со масни киселини.
Климатска промена
Мезопелагискиот регион игра важна улога во глобалниот јаглероден циклус, бидејќи е област каде што се вдишува најголемиот дел од површинската органска материја. Мезопелагичните видови, исто така, добиваат јаглерод за време на нивната вертикална миграција за да се хранат во површинските води и го пренесуваат тој јаглерод до длабокото море кога ќе умрат. Се проценува дека мезопелагичните циклуси меѓу 5 и 12 милијарди тони јаглерод диоксид од атмосферата годишно, а до неодамна оваа проценка не била вклучена во многу климатски модели. Тешко е да се квантифицираат ефектите од климатските промени врз мезопелагиската зона како целина, бидејќи климатските промени немаат униформни влијанија географски. Истражувањата сугерираат дека во затоплувачките води, сè додека има соодветни хранливи материи и храна за рибите, мезопелагичната биомаса всушност може да се зголеми поради повисоката трофичка ефикасност и зголемениот метаболизам предизвикан од температурата. Меѓутоа, бидејќи затоплувањето на океаните нема да биде униформно низ глобалната мезопелагиска зона, се предвидува дека некои области всушност може да се намалат во биомасата на рибите, додека други да се зголемат.
Стратификацијата на водните столбови, исто така, најверојатно ќе се зголеми со затоплувањето на океаните и климатските промени. Зголемената стратификација на океаните го намалува внесувањето на хранливи материи од длабокиот океан во еуфотичната зона што резултира со намалување и на нето примарното производство и на тонење на честичките. Дополнителните истражувања сугерираат дека поместувањата во географскиот опсег на многу видови, исто така, може да се случат со затоплување, при што многу од нив се поместуваат кон полот. Комбинацијата на овие фактори потенцијално може да значи дека како што глобалните океански басени продолжуваат да се загреваат, би можеле да има области во оваа зона кои ќе го зголемат биоразновидноста и богатството на видовите, додека опаѓање во други области, особено оддалечувањето од екваторот.
Истражување
Има недостиг од знаење за мезопелагичната зона, така што истражувачите почнале да развиваат нова технологија за истражување и примерок на оваа област. Океанографската институција Woods Hole (WHOI), НАСА и Норвешкиот институт за морски истражувања работат на проекти за подобро разбирање на оваа зона во океанот и нејзиното влијание врз глобалниот циклус на јаглерод. Традиционалните методи на земање примероци како мрежите се покажале како несоодветни бидејќи ги плашат суштествата поради бранот на притисок формиран од влечената мрежа и светлината произведена од биолуминисцентните видови фатени во мрежата. Мезопелагиската активност најпрво била истражена со употреба на сонар бидејќи враќањето отскокнува од планктони и риби во водата. Сепак, има многу предизвици со акустичните методи на истражување и претходните истражувања процениле грешки во измерените количини на биомаса до три реда на големина. Ова се должи на неточното вклучување на длабочината, дистрибуцијата на големината на видовите и акустичните својства на видот. Норвешкиот Институт за морски истражувања лансирал истражувачки брод по име д-р Фридтјоф Нансен за да ја испита мезопелагиската активност со помош на сонар, со фокус на одржливоста на риболовните операции. За да се надминат предизвиците со кои се соочува со акустично земање примероци, WHOI развива подводно возило управувано од далечина и роботи (Deep-See, Mesobot и Snowclops) кои се способни попрецизно да ја проучуваат оваа зона во посветен напор наречен проект Ocean Twilight Zone што започнал во август 2018 година
Откривање
Експедицијата за Маласпина била научна потрага предводена од Шпанија во 2011 година за да се добие подобро разбирање за состојбата на океанот и различноста во длабоките океани. Собраните податоци, особено преку сонарни набљудувања, покажале дека проценката на биомасата во мезопелагичната зона е помала отколку што се сметало претходно.
Deep-See
WHOI моментално работи на проект за карактеризирање и документирање на пелагичниот екосистем. Тие развиле уред со име Deep-See со тежина од приближно 700 кг, кој е дизајниран да се влече зад истражувачки брод. Deep-See е способен да достигне длабочини до 2000 метри и може да ја процени количината на биомаса и биоразновидноста во овој мезопелагичен екосистем. Deep-See е опремен со камери, сонари, сензори, уреди за собирање примероци од вода и систем за пренос на податоци во реално време.
Месобот
WHOI соработува со Институтот за истражување на аквариумот Монтереј Беј (MBARI), Универзитетот Стенфорд и Универзитетот во Тексас, за да развие мал автономен робот, Месобот, со тежина од приближно 75 килограми. Месобот е опремен со камери со висока дефиниција за следење и снимање на мезопелагични видови при нивната секојдневна миграција во подолги временски периоди. Потиснувачите на роботот се дизајнирани така што да не го нарушуваат животот во мезопелагијата што ја набљудува. Традиционалните уреди за собирање примероци не успеваат да ги зачуваат организмите заробени во мезопелагичната зона поради големата промена на притисокот поврзана со површината. Месобот, исто така, има уникатен механизам за земање примероци кој е способен да ги одржува во живот организмите за време на нивното искачување. Првото поморско тестирање на овој уред се очекувало да биде во 2019 година.
МИНИОНС
Друг мезопелагичен робот развиен од WHOI се MINIONS. Овој уред се спушта по водната колона и прави слики од количината и пренос на големината на морскиот снег на различни длабочини. Овие ситни честички се извор на храна за други организми, па затоа е важно да се следат различните нивоа на морскиот снег за да се одликуваат процесите на циклус на јаглерод помеѓу површинскиот океан и мезопелагијата.
SPLAT камера
Океанографскиот институт Харбор Бранч ја развил техниката за анализа на просторни планктони (SPLAT) за да ги идентификува и мапира моделите на пренос на биолуминисцентните планктони. Различните биолуминисцентни видови произведуваат уникатен блиц што му овозможува на SPLAT да ги разликува одликите на блицот на секој вид и потоа да ги мапира нивните 3-димензионални модели. Неговата намена не била за истражување на мезопелагичната зона, иако е способна да ги следи моделите на движење на биолуминисцентните видови за време на нивните вертикални миграции. Би било интересно да се примени оваа техника на мапирање во мезопелагичната зона за да се добијат повеќе информации за дневните вертикални миграции што се случуваат во оваа зона на океанот.
Географија на Замбија
Замбија е континентална држава сместена во јужниот дел на Африка, на исток од Ангола. Државата има вкупна површина од 752.618 квадратни километри (малку поголема од Франција), од кои 9202 км2 се вода.
Граници
Замбија има вкупно 5 664 километри долга копнена граница, и таа се граничи со: Ангола во должина од 1110 км, Демократска Република Конго 1.930 км, Малави 837 км, Мозамбик 419 км, Намибија 233 км, Танзанија 338 км, Зимбабве 797 км и Боцвана помалку од 1 км.
Клима
Замбија има тропска клима, изменета поради висината на земјата. Постои дождовна сезона која трае од октомври / ноември до март / април.
Релјеф
Релјефот на Замбија е претежно високо плато, со некои ридови и планини чија висина се движи од 1000 до 1500 метри, испресечена со длабоки речни долини и тектонски канали. Најниската точка во државата е реката Замбези, на 329 метри надморска височина, а највисока е Мафинга Централ на Мафинга Хилс, на 2,339 метри надморска височина. Замбија е континентално затворена земја која на копно се граничи со Зимбабве на југ, граница поделена со Викториините Водопади, ДР Конго на север, Танзанија на североисток, Малави на исток и Мозамбик на југоисток. Општата топографија на земјата се одликува со подигнати плантажни површини. Општата позиција на државата е насочена од Запад кон Исток од басенот на Калахари.
Население и градови
Според пописот во 2016 година, Замбија има 16.591.390 жители. Главен град е Лусака кој има околу 1,2 милиони жители. Други поголеми градови се Ндола (550.000), Китве (500.000), Кабве (260.000), Чингола (240.000) и др.
Космос-656
Космос-656 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 27 мај 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 364 км, а најмалото на 195.
Ник Менза
Ник Менза (Nick Menza) — поранешен тапанар на треш метал бендот Мегадет. Доаѓа на испразнетото место на Чак Белер во 1989 г. и во бендот минува речиси 10 години. Во 2004 г. повторно се враќа во Мегадет, но само за снимање на албумот The System Has Failed. По завршување на сесијата се повлекол од групата. Денес е тапанар во некои помали состави.
Мажи со душа
Мажи со душа (англиски: Soul Men) е американски филм, во режија на Малколм Д. Ли. Главните улоги ги толкуваат: Семјуел Л. Џексон и Берни Мек.
Содржина
Во 1970-тите, Луис и Флојд биле придружни вокали во еден познат музички состав „Маркус Хук енд д риал диал“. Кога главниот пејач Маркус одлучува да започне соло-кариера, тој постанува меѓународна ѕвезда, додека Флојд и Луис успеваат да снимат еден заеднички албум, а потоа се повлекуваат.
Список на државни водачи во 838 година
Ова е список на државни водачи во 38 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Општина Горје
Општина Горје (словенечки: Občina Gorje) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Згорње Горје. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Денес е дел од Горењскиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Згорње Горје, општината ги опфаќа и следните населени места:
Секс, љубов и тајни
Секс, љубов & тајни кратка телевизиска серија на UPN. Се емитуваше во Северна Америка за време на септември и октомври, 2005. Серијата е создадена од Мајкл Генс и Ричард Реџистер. Серијата беше најавена како Секс, лаги и тајни кога UPN почна да ја најавува летото, но зборот Лаги беше променет со зборот Љубов.
Рејтинзи
Серијата имаше премногу ниска гледаност и само по 4 епизоди беше прекинато нејзиното емитување. Откако првата епизода не ја гледале голем број на гледачи, се имало надеж дека серијата ќе почне да се гледа повеќе од втората епизода но кога виделе дека сѐ уште не се гледа решиле да прикажат само уште неколку епизоди за да се решат некои работи во серијата и за да некои обожаватели видат барем нешто но кога виделе дека гледаноста била толку ниска веднаш ја прекинале.
Џек Бишоп
Џек Бишоп е познат американски готвач и автор на храна, чија специјалност е италијанската кујна. Тој е главен креативен директор на Американската тест кујна на PBS.
Кариера
Во 1988 година, Џек Бишоп започнал да работи во списанието Кукс. За време на неговиот мандат со Кукс, воспоставил конвенции за дегустација подоцна користени во Американската тест кујна. Бишоп го уредувал Најдобриот рецепт (1999), бил ко-режисер на Кукс кантри во 2005 година и станал член на актерската екипа на Американска тест кујна и Кукс кантри, домаќин на сегментите за тестирање лабораторија и бил извршен продуцент.
NGC 4565B
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4565B се споменува и како IC 3546, MCG 4-30-5, CGCG 129-9, CGCG 159-20, KUG 1233+264.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4565B е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4565B има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 35 м 41,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 13' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Пелагиска зона
Пелагистата зона се состои од водениот столб на отворениот океан и може дополнително да се подели на региони по длабочина, како што е илустрирано на десната страна. Зборот „пелагичен“ е изведен. Пелагиската зона може да се замисли во смисла на имагинарен цилиндар или воден столб кој оди од површината на морето речиси до дното. Условите во водениот столб се менуваат со длабочина: притисокот се зголемува; температурата и количината на светлина се намалуваат; соленоста и количината на растворен кислород (како и микронутриенти како што се железо, магнезиум и калциум) се менуваат.
Покрај горенаведените промени, морскиот живот е под влијание на батиметријата (подводна топографија) и од близината на копното што е под вода, како што е морското дно или крајбрежјето или подморската планина. Морскиот живот е исто така под влијание на близината на површината на океанот, границата помеѓу океанот и атмосферата, што може да донесе светлина за фотосинтеза, но може да донесе и ветер што ги поттикнува брановите и ги поттикнува струите во движење. Пелагиската зона се однесува на отворени и слободни води во телото на океанот кои се протегаат помеѓу површината на океанот и дното на океанот и не се премногу блиску до некоја граница, како што е брегот или морското дно или површината. Морскиот живот кој живее во оваа зона може слободно да плива во која било насока, непречен од топографските ограничувања.
Океанската зона е длабок отворен океан надвор од континенталниот гребен. Овие морски води се во контраст со крајбрежните води во близина на брегот, како што се во утоките или на континенталниот гребен. Водата може да се нурне во океанската зона до длабочините на абисалната зона, па дури и во хадалната зона. Крајбрежните води генерално се ограничени на релативно плитката епипелагиска зона, иако тие сè уште се пелагични води доколку не се во близина на морското дно. Севкупно, пелагиската зона зафаќа 1.330 милиони km3 (320 милиони mi 3 ) со средна длабочина од 3,68 километри и максимална длабочина од 11 километри. Рибите кои живеат во пелагиската зона се нарекуваат пелагиски риби. Пелагискиот живот се намалува со зголемување на длабочината.
Пелагиската зона може да се спореди со бенталните и подморските зони на дното на морето. Бентланата зона е еколошки регион на самото дно на морето. Ја вклучува површината на седиментот и некои подповршински слоеви. Морските организми кои живеат во оваа зона, како што се школките и раковите, се нарекуваат бентос. Демерсалната зона е веднаш над бенталната зона. На неа може значително да влијае морското дно и животот што го има таму. Рибите кои живеат во подморската зона се нарекуваат подморски риби и можат да се поделат на бентални риби, кои се погусти од водата за да можат да се потпираат на дното, и бентопелагиски риби, кои пливаат во водениот столб веднаш над дното. Демерсалните риби се познати и како хранење на дното и земјена риба.
Длабочина и слоеви
Во зависност од тоа колку е длабоко морето, пелагичната зона може да се прошири на пет вертикални региони во океанот. Од врвот надолу, тие се:
Епипелагиска зона (сончева светлина)
Ова е осветлената зона на површината на морето каде што има доволно светлина за фотосинтеза. Речиси целото примарно производство во океанот се случува овде. Следствено, растенијата и животните се во голема мера концентрирани во оваа зона. Примери на организми кои живеат во оваа зона се планктони, пловечки алги, медузи, туна, многу ајкули и делфини.
Мезопелагиска зона (самрак)
Најзастапените организми кои напредуваат во мезопелагиската зона се хетеротрофните бактерии. Примери на животни што живеат овде се сабјарка, лигњи, Anarhichadidae или и некои видови сипи. Многу организми кои живеат во оваа зона се биолуминисцентни. Некои суштества кои живеат во мезопелагиската зона ноќе се издигнуваат до епипелагиската зона за да се хранат.
Батијална зона (полноќ)
Името потекнува. На оваа длабочина, океанот е целосно црн, освен повремените биолуминисцентни организми, како што е удичарката. Овде не постои живо растение. Повеќето животни кои живеат овде преживуваат со консумирање на отпадоците што паѓаат од зоните погоре, што е познато како „морски снег“, или преку ловење другите жители на оваа зона. Други примери за жителите на оваа зона се џиновските лигњи, помалите лигњи и гримпотеутис или „ дамбо октопод“. Овде џиновските лигњи се ловат од кашалоти кои нуркаат длабоко.
Абисална зона (бездна зона)
Името е изведено (остаток од времето кога се верувало дека длабокиот океан или бездната е без дно). Многу малку суштества живеат на ниски температури, високи притисоци и целосна темнина на оваа длабочина. Меѓу видовите пронајдени во оваа зона се неколку видови лигњи; ехинодерми; морски членконоги вклучувајќи го и морскиот пајак. Многу од видовите кои живеат на овие длабочини се проѕирни и без очи поради тоталниот недостаток на светлина во оваа зона.
Хадална зона
Името потекнува од царството на Ад, грчкото подземје. Ова е најдлабокиот дел од океанот со повеќе од 6,000 m (20.000 стапки) или 6,500 m (21.300 ft). Таквите длабочини обично се наоѓаат во океански ровови.
Пелагиски екосистем
Пелагискиот екосистем се базира на фитопланктон. Фитопланктонот ја произведува сопствената храна користејќи процес на фотосинтеза. Бидејќи им е потребна сончева светлина, тие ја населуваат горната, сончева зона, која ја вклучува крајбрежната или неритичката зона. Биоразновидноста значително се намалува во подлабоките зони под епипелагиската зона, бидејќи растворениот кислород се намалува, притисокот на водата се зголемува, температурите стануваат поладни, изворите на храна стануваат ретки, а светлината се намалува и конечно исчезнува.
Пелагиски безрбетници
Некои примери на пелагиски без'рбетници вклучуваат крил, копеподи, медузи, ларви од декаподи, хиперидни амфиподи, ротифери и кладоцерани.
Правилото на Торсон вели дека бентосните морски безрбетници на ниски географски широчини имаат тенденција да произведуваат голем број јајца кои се развиваат до широко распространети пелагични ларви, додека на големи географски широчини таквите организми имаат тенденција да произведуваат се помалку и поголеми лецитотрофни јајца и поголеми потомци.
Пелагиска риба
Пелагиските риби живеат во водениот столб на крајбрежните, океанските и езерските води, но не на или близу до дното на морето или езерото. Може да се споредат со подморските риби, кои живеат на или близу до дното, и рибите од коралниот гребен.
Пелагиските риби често се преселни риби, кои се хранат со планктони, и поголемите грабливци кои следат и се хранат со фуражните риби. Примери за преселни фуражни риби се харинга, аншоа и.т.н. Примери на поголеми пелагични риби кои ја ловат фуражната риба се туна и океански ајкули.
Пелагиски влекачи
Pelamis platura, пелагиска морска змија, е единствената од 65-те видови морски змии што го поминала целиот свој живот во оваа зона. Носи живи млади на море и е беспомошен на копно. Видот понекогаш формира агрегации од илјадници покрај дамки во површинските води. Пелагичната морска змија е најраспространет вид змии во светот. Многу видови на морски желки ги поминуваат првите години од својот живот во пелагиската зона, приближувајќи се до брегот додека достигнуваат зрелост.
Пелагиски птици
Пелагиските птици, наречени и океански птици или морски птици, живеат на отворени мориња и океани наместо во внатрешноста или околу поограничените води како што се реките и езерата. Пелагиските птици се хранат со планктонски ракови, лигњи и фуражни риби.
Западна Белорусија
Западна Белорусија — историски регион во денешна Белорусија, кој ја сочинува територијата што припаѓала на Втората Полска Република за време на меѓувоениот период во согласност со меѓународните мировни договори. Пред нацистичко-советската инвазија на Полска од 1939 година, територијата го формирал северниот дел од полскиот макрорегион Креси. По завршувањето на Втората светска војна во Европа, територијата на Западна Белорусија била отстапена на Советскиот Сојуз од страна на сојузничките сили, додека градот Бјалисток со околината бил вратен во Полска. До распаѓањето на Советскиот Сојуз во 1991 година Западна Белорусија опфаќала значаен дел од Белоруската Советска Социјалистичка Република (БССР). Денес, тој дел претставува западен дел од суверената Република Белорусија.
Игор Јанев
Игор Јанев (роден во 1964 година во, Србија) — македонски професор по меѓународно право.
Западна Белорусија
Создадени од СССР по освојувањето на Полска, новите западни провинции на Белоруска ССР стекнати од Полска се: Барановичиски регион, Белостокски регион, Брестовски регион, Вилејски регион и Пинск. Тие биле реорганизирани уште еднаш за време на советската контра-офанзива од 1944 година во современите западни провинции на Белорусија, кои ги вклучуваат Гродно и Брест, како и делови од денешните региони на Минск и Витебск. Градот Вилно (денешен Вилнус) бил вратен од СССР во Република Литванија, односно на тогашната Литванска ССР.
Игор Јанев
Животопис
Игор Јанев е роден 1964 година во, Србија. Докторирал на Правниот факултет во Скопје во 1994 година, а пост-докторски студии завршил во САД (Вашингтон (School of Foreign Service ), Шарлотсвил (Department of Politics - Government & Foreign Affairs ) и Медфорд - Харвард(The Fletcher School of Law and Diplomacy )) во дисциплините на меѓународната политика и меѓународното право. Член е на неколку престижни меѓународни здруженија за мегународно право и меѓународни односи, мегу кои се ASIL и ACUNS.
Западна Белорусија
Позадина
Териториите на современа Белорусија, Полска, Украина и балтичките држави претставувале главен терен на операции за време на Првата светска војна. Болшевичката револуција ја поништила Привременатаѓ влада и ја формирала Советска Русија. Болшевиците се повлекле од војна со Централните сили со потпишување на договорот од Брест-Литовск, и ја отстапиле Белорусија на Германија во следните осум и пол месеци. Германската висока команда ја искористила оваа можност да ги пренесе своите војници на Западниот фронт за Пролетната офанзива во 1918 година, оставајќи го зад себе моќниот вакуум. Неруското население, кое живеело во земјите што ги дале Советите на Германија, го сметале договорот како можност да основаат независни држави под германска контрола. Три недели по потпишувањето на договорот од Брест-Литовск на 3 март 1918, новоформираниот Белоруски Централен совет го прогласил основањето на Белоруска Народна Република на територијата на денешна Белорусија. Идејата била отфрлена од Германците и од Болшевиците. За американската делегација предводена од Вилсон, истото било исто така неприфатливо. Американците имале намера да го заштитат територијалниот интегритет на Европска Русија.
Игор Јанев
Животопис
Игор Јанев е и член на Њујоршката академија на науките (NYAS). Од 2000 година Игор Јанев бил вработен во Институтот за политички науки во Белград, а во 2010 година ја добива и највисокота научна титула Научен советник (во ранг на редовен професор на Универзитетот во Белград).
Западна Белорусија
Позадина
Судбината на регионот не била решена следните три и пол години. Полско-советската војна која избувнала во 1919 година била особено горчлива и завршила со потпишан договор од Рига во 1921 година. Полска и балтичките земји се појавиле како независни земји наспроти СССР. Територијата на денешна Белорусија била поделена на полска Западна Белорусија и советска Источна Белорусија, со граничниот град во Микашевичи. Имено, мировниот договор бил потпишан со целосно активно учество на белоруската делегација на советската страна. Полска ги преотстапила сите права и побарувања на териториите на Советска Белорусија (став 3), додека Советска Русија ги преотстапила сите права и побарувања на Западна Белорусија.
Игор Јанев
Спор за името со Грција
Во македонските историски движења познато е дека Игор Јанев бил Специјален советник на Министерот за надворешни работи во 2002 година. Во научните анализи од 1998 година за легалитетот при приемот на Македонија во ООН открил кршење на Повелбата на Обеднинетите нации. Овој исклучителен научен придонес бил објавен во списанието со највисок научен рејтинг во правните науки American Journal of International Law. Ставовите на Игор Јанев ги презентирал и македонскиот претседател Ѓорге Иванов на 67-то Генерално собрание на ОН во 2012 година, кога го искажал ставот дека при приемот на Македонија во ООН Република Македонија била условена со два дополнителни услови надвор од пропишаните според Поевелбата на ОН
Западна Белорусија
Рада на БДР во егзил
]
Игор Јанев
Спор за името со Грција
Според Јанев таквите услови, посебни за македонскиот прием, се противни на Поевелбата на ОН (на член 4 од овој основен документ), според Советодавното мислење на Мегународниот суд на правда (од Хаг) од 1948 година, во кој е искажан ставот дека за специфични услови надвор од општите пропишани во член 4, во време лимитирани, не смее да се гласа во ОН, ниту таквите услови можаат да бидат поставувани на кандидатот за прием. Ова Советодавното мислење на Мегународниот суд на правда од 1948 година беше прифатено и од Генералното собрание на ООН истата 1948, како толкување на член 4 на Повелбата.
Западна Белорусија
Рада на БДР во егзил
Веднаш штом советскиот-германски мировен договор бил потпишан во март 1918 година, новоформираната Рада на Белоруската Демократска Република поставила територијални претензии кон Белорусија врз основа на областите наведени во Третата конститутивна повелба населени со белоруското мнозинство. Истата повелба на Рада, исто така, објавила дека договорот од Брест-Литовск од март 1918 година бил неважечки бидејќи бил потпишан од страна на странски влади кои делеле територии и кои не биле нивни.
Игор Јанев
Спор за името со Грција
По откривањето на кршење на Повелбата на ОН при приемот на Република Македонија со нелеганите дополнителни услови, Игор Јанев предложил стратегија за решавање на проблемот со името во ООН, која имала два модалитета. Првиот модалитет подразбира дека уставното име се воспоставува со политичкиот приод преку Резолуција на Генералното собрание на ОН (ГСОН), каде поаѓајќи од Советодавното мислење на Мегународниот суд од 1948, и од фактот дека Република Македонија ја поминала постапката во Советот на безбедност на ОН со искажан став дека општите услови за прием се исполнети, треба да побара продолжување на македонското членство во ОН под уставното име Република Македонија. Имено, прифакајки ги ставовите на Мегународниот суд од 1948, со простото мнозинство од присутните и кои гласаат во ГСОН (според модел од 1948.), Јанев покажа дека Македонија може да го продолжи членскиот статус во ОН под уставното име Република Македонија (заменувајки ја референцата односно деноминацијата "the former Yugoslav Republic of Macedonia "). Вториот модел е правната варијанта во која Јанев предлага еден мегу чекор, а тој е поставување прашање од ГСОН до Мегународниот суд за правда, слично како 1947, за тоа дали се специфични услови за прием на Македонија во ОН дополнителни во однос на пропишаните во Повелбата. По добивање на Советодавното мислење на Мегународниот суд дека условите се дополнителни односно дека референцата "the former Yugoslav Republic of Macedonia ", и преговорите за името се нелегани, при прифакањето на таквото мислње од Генералното Собрание на ОН би било воведено во ОН и правото на Република Македонија да го користи своето уставно име (односно со резолуцијатата на ГСОН членството би било продолжено со уставното име Република Македонија).
Западна Белорусија
Рада на БДР во егзил
Во Втората конститутивна повелба, Рада го укинала правото на приватна сопственост на земјиште (став 7) во согласност со Комунистичкиот манифест. Во меѓувреме, до 1919 година, болшевиците ја презеле контролата врз поголемите делови на Белорусија и ја присилиле белоруската Рада да замине во егзил во Германија. Болшевиците ја формирале Советската Социјалистичка Република Белорусија за време на војната со Полска на приближно иста територија што ја поседувала Белоруската Република.
Игор Јанев
Спор за името со Грција
Ставовите на Игор Јанев биле прифатени во научната периодика во светските научни списанија. Покрај American Journal of International Law (AJIL) ставовите на Јанев биле објавени и во Review of International Affairs, Political Review и во друѓи мегународни списанија.
Западна Белорусија
Втора Полска Република
„И покрај советските напори за запечатување на границата [со Полска], селаните - бегалци од БССР - преминале во Полска во десетици илјади“, напишал Пер Андерс Рудлинг. Според првиот полски национален попис од 1921 година имало 1 милион Белоруси во земјата. Некои проценки го процениле бројот на Белоруси во Полска на околу 1,7 милиони, а други до 2 милиони. Во годините што следеле, по мирот од Рига, илјадници Полјаци се населиле во областа, многумина од нив (вклучувајќи ветерани од Војната за независност на Полска) добиле управување или Осадник.
Игор Јанев
Спор за името со Грција
Во поново време Јанев застапува теза дека Преспанската спогодба е етноциден акт кои не е правно валиден и поради фактот што "Втората страна" во овој договор нема валиден правен идентитет(во Спогодбата во врска со идентитетот само се уптаува на Резолуцијата 47/225 на ООН те. Бројот на апликацијата за прием во ООН, без уставното име), па отааму и самиот договор не е валиден правен акт (со што Јанев сугерира унилатерлно дипломатско раскинување на ваков невалиден акт преку дипломатската нота за раскинување на договорот).
Западна Белорусија
Втора Полска Република
Во преговорите со белоруските водачи во Вилнус, Јозеф Пилсудски го отфрлил повикот за независност на Западна Белорусија. Во декември 1919 Радатс била распуштена од Полска и наместо тоа, до почетокот на јануари 1920 година било формирано ново тело наречено Rada Najwyższa без аспирации за независност, но со културни, социјални и образовни функции. Јозеф Пилсудски преговарал со западното белоруско раководство, но на крајот ги напуштил идеите за Интермариум, предложена федерација на делумно самоуправни држави на териториите на поранешниот Полско-литвански Комонвелт.
Игор Јанев
Трудови
Игор Јанев објавил над 160 научни трудови пред сè во мегународни списаниЈа надвор од Македонија, како и 18 книги и монографии од областите на меѓународната политика, надворешената политика и на меѓународното право и организации. Меѓу другото, Игор Јанев е и основач на Релационистичко-дијалектичка теорија во општата Онтологија (Филозофија). Основното филозофско прашање на постоењето е идентификувано како: Одкаде се што постои? Јанев доби соодветно решение на ова филозофско прашање со преформулацијата во форма: Одкаде се што постои, во однос на Ништо? Со негација на овој парадокс, поставувајки прашање Во који услови вакво прашање е нелогично?, Јанев покажа дека еден од двата аспекта е нужно невозоможен односно дека полот означен како Ништо е невозможен. Решението е најдено во нужната релација мегу Ништо и (спротивно на тоа) Нешто, кои се во системска врска. Како што заклучил Јанев, од ова произлегува дека основната релација е пофундаментална од елементите односно половите на која било релација. Ова филозофска концепција е и основа на новата релационистичка теорија на меѓународните односи, која ја застапуава Игор Јанев. Релационистичката методологија на Јанев се применува во повеќе дисиплини од општата филозофија и социологија до методологијата на природните науки.
Западна Белорусија
Втора Полска Република
На полските законодавни избори од ноември 1922 година, белоруската партија добила 14 места во полскиот парламент (11 од нив во Сејмот). Во пролетта 1923 година, полскиот премиер Владислав Сикорски најавил извештај за состојбата на белоруското малцинство во Полска. Тоа лето бил донесен нов пропис што го овозможил белорускиот јазик официјално да се користи и во судовите и во училиштата. Задолжителното учење на белорускиот јазик било воведено во сите полски гимназии во области населени со Белоруси во 1927 година.
Полонизација
Во јануари 1921 година, Староста од Вилејка пишувал за апатијата меѓу селаните во Западна Белорусија кон полските власти, осиромашено со барања на храна од болшевиците, како и од полската војска. Тој инсистирал на тоа дека, иако новите белоруски училишта „се развиваат насекаде“ во неговата област, Белорусите имале анти-полски ставови.
Во 1928 година имало 69 училишта на белоруски јазик во Западна Белорусија. Присуството било минимално, делумно поради понискиот квалитет на наставата. Првиот учебник за белоруската граматика бил напишан во околу 1918 година. Во 1939 година, над 90% од децата во Полска посетувале училиште. Како и насекаде, образовните системи исто така го промовирале и полскиот јазик. Во меѓувреме, белоруските агитатори депортирани во СССР од Полска биле советски членови на НКВД затворени во бунт како буржоаски националисти.
Белорусите биле поделени по религиозни линии, околу 70% православни и 30% римокатолици. Според руските извори, дискриминацијата била насочена кон асимилација на источните православни Белоруси. Полските црковни власти го промовирале полскиот јазик во православните служби, и иницирале создавање на полските православни општества во четири града, вклучувајќи ги Слоним, Бјалисток, Волович и Навагрудак. Белорускиот римокатолички свештеник отец. Винсент Хадлевски, кој ја промовирал белоруската национална свест, бил под притисок на неговите колеги од Полска. Полската католичка црква во Западна Белорусија издала документи за свештениците за користењето на белорускиот јазик, а не за полскиот јазик во црквите и католичките неделни училишта. Упатството објавено во Варшава на Полската католичка црква од 1921 година ги критикувала свештениците кои проповедале на белоруски јазик на католичките миси.
Храмада
Во споредба со поголемото украинско малцинство кое живело во Полска, Белорусите биле многу помалку политички свесни и активни. Најголемата белоруска политичка организација била Белоруската селанска и работничка унија, исто така наречена Храмада. Храмада добивала логистичка помош од Советскиот Сојуз и Комунистичката интернационала и служела како покритие за радикалната и субверзивната Комунистичка партија на Западна Белорусија. Поради тоа била забранета од страна на полските власти, а нејзините водачи биле осудени на разни затворски казни и потоа им биле предадени на СССР, каде што биле убиени од советскиот режим.