cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Македонската книжевност во 19 век
Појава на првите печатени изданија на народен македонски јазик
Во почетокот на 19 век се формирала покомпактна македонска граѓанска средина која стекнала извесна економска моќ и со тоа дошло до менување на традиционалниот живот на Македонците во овој период. Покрај тоа, кај граѓанскиот започнало да се покажува интерес и за зацврстување на својата положба на културно-општествен план. Тоа резултирало со отворање на нови манастири, цркви и школи кои за кратко време биле обележани како „ќелијни училишта“.
Стремежот да се создадат упоришта на културно-просветна дејност се изразило видно во активноста на македонското граѓанство во првата половина на 19 век. Тогашните услови, политичко-историски, не дозволиле да се создаде голем образовен центар но се постигнал одреден степен на образование кај граѓанството. Таков прв обид е отворањето на печатницата на Теодосиј Синаитски во Солун во 1838 година.
Развојот на писменоста довел до експанзија на македонското авторство. Првата генерација претставници на македонската книжевност во XIX век ја сочинувале: Јоаким Крчовски, Теодисиј Синаитски, Кирил Пејчиновиќ. Тие создавале литература, наменета за широките народни маси, блиска до религиозните побарувања на црквата, но со световен призвук. Најчесто станувало збор за компилирање и прилагодување туѓи религиозни текстови на народен говор. Практиката да се пишува на црковнословенски јазик била отфрлена, поради потребите текстовите да бидат слушнати и разбрани од поголем круг читатели. Со вклучувањето на локалните говори, книгите полесно се обнародувале.
Понатамошен развој на македонската книжевност
По 50-те години, условно речено, се појавила втората генерација македонски книжевници: Ј. Х. К. Џинот, браќата Миладиновци, браќата Константин и Андреја Петкович, Григор Прличев, Рајко Жинзифов, Кузман Шапкарев и други. Карактеристично за нивниот книжевен ангажман е силното влијание на фолклорот. Сите тие собирале, проучувале и објавувале зборници со македонско народно творештво (песни, приказни, легенди, преданија, поговорки).
Што се однесува до жанровската определба која ја практикувале македонските автори, може да се заклучи дека еден од најзастапените книжевни видови била поезијата. Поетски творби оставиле Џинот („Труд ми е името“, „Река Вардар“, „Аврора“ итн.), Константин Миладинов („Т’га за југ“, „Шупелка“, „Бисера“ итн.), Прличев („В хилјада и седемстотин шездесет и второ лето“, „Охридски џган“, поемата „Сердарот“, епот „Скендербег“ итн.), Константин Петкович („Сон султана“ итн.), Андреја Петкович („Глас от далека землја“ итн.), Жинзифов („Безсоница“, „На чуждина“, „Гусљар в собор“, поемата „Крвава кошуља“ итн.), Ѓорѓија Пулевски („Самовила македонска“, „Плачење македонско“, „Македонцим ув прилог“ итн.), Цепенков („Редењето на дедо Марко Цепенков“, „Позив од мајка Македонија“, „Мојата песна“ итн.).
Смрт и погреб на Јосип Броз Тито
Смртта на Јосип Броз-Тито, доживотниот претседател на Социјалистичка Федеративна Република Југославија и на Сојузот на комунисти на Југославија на 4 мај 1980 година е еден од најзначајните настани во историјата на Југославија. Тогаш доаѓа до смена на власта од еден човек на колективно раководство - Претседателство на СФРЈ. Според многу историчари, ова е почетокот на распадот на СФРЈ.
Титовиот погреб, одржан на 8 мај во Белград, на кој присуствувале 211 делегации од 128 земји на светот официјално е најпосетен погреб на некој државник во историјата. Тој е погребан во поранешната зимска градина на својата резиденција, т.н. „Куќа на цвеќето“, а неговиот гроб досега го посетиле 17 милиони луѓе.
NGC 7246
NGC 7246 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Смрт и погреб на Јосип Броз Тито
Титовата болест
Здравјето на Јосип Броз - Тито значајно се нарушило во 1979 година. Истата година во Хавана учествувал на шестата конференција на Движењето на неврзаните. Новогодишната ноќ ја поминал во својата резиденција во Караѓорѓево, од чиј телевизиски пренос граѓаните на Југославија забележале дека новогодишните желби и честитки ги дава седејќи.
На 3 јануари 1980 година поради дијабетични компликации се развиле промени во Титовите долни екстремитети, па Броз е примен во Клиничкиот центар во Љубљана, каде што му се извршени испитувања на крвните садови во нозете. Со помош на артериографија е утвредно блокирање на потколеничната артерија на левата нога. По извршените дијагностички процедури, пуштен е на домашно лекување на 5 јануари.
NGC 7246
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7246 се споменува и како IC 5198, MCG -3-56-14, IRAS 22150-1549.
Смрт и погреб на Јосип Броз Тито
Титовата болест
Лекарскиот конзилиум кој се грижел за Брозовото здравје го сочинувале 8 лекари - проф. д-р Богдан Брецељ, проф. д-р Миољуб Кичиќ, проф. д-р Миро Кошак, проф. д-р Јован Ристиќ, проф. д-р Ѓорѓе Поповиќ, проф. д-р Станислав Махкота, проф. д-р Предраг Лалевиќ и проф. д-р Иво Обрез. Дел од тимот биле и проф. д-р Мајкл Дебејки од САД и проф. д-р Марат Књажејев од СССР. По конзилијарниот преглед и консултации, констатирано е дека постои опасност од гангрена на долните садови, па на Тито му бил предложен хируршки зафат. Тито не прифатил, но подоцна се предомислил. Повремено се консултирани и проф. д-р Лудвиг Равник, проф. д-р Јоже Хиндешек, проф. д-р Чедомир Крстиќ и проф. д-р Радо Кведер. За време на лекувањето активна улога земаат и личните лекари на Јосип Броз: прим. д-р Звонимир Дитрих, д-р Радослав Ѓорѓевиќ, прим. д-р Светислав Челикиќ, д-р Дамир Храниловиќ, д-р Младен Радмиловиќ и д-р Миломир Станковиќ. На ручекот, кој го приредил Тито, присуствувал и Душан Драгосавац, тогашен заменик претседател на ЦК на СКЈ.
По советите на д-р Дебејки и д-р Књажејев, лекарскиот конзилиум врши артериски бајпас со цел да се подобри циркулацијата во левата нога. Првата операција на крвните садови на левата нога е извршена ноќта помеѓу 12 и 13 јануари на Клиниката за кардиоваскуларна хирургија при Клиничкиот центар во Љубљана. Во постоперативниот период и краткотрајно подобрување на состојбата, констатирано е дека операцијата е неуспешна. Поради целосен прекин на циркулацијата на крвта и забрзана девитализација на ткивото на левата нога, истата е ампутирана на 20 јануари. По ампутацијата, неговото здравје е подобрено, а на 28 јануари Тито од одделот за кардиоваскуларна хирургија е преместен на Клиниката за срцеви заболувања.
Кон крајот на јануари и почетокот на февруари, Броз може да ги извршува своите редовни претседателски должности. Во тој период за потребите на неговото закрепнување е изградена Вила Срна во близина на Моровиќ.
NGC 7246
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 17 м 42,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -15° 34' 12"". Положбениот агол на објектот е во износ од 162°.
Смрт и погреб на Јосип Броз Тито
Титовата болест
Во втората и третата десетка од февруари, здравствената состојба е утврдена како тешка, после 9 март прилично тешка, на 18 април многу тешка, а од 22 април констатирана е критична фаза, проследена со шок и кома. Завршната фаза на болеста настапила попладне на 4 мај, кога во првото лекарско соопштение е констатирана изразена кардиоциркулаторна нестабилност.
Подготовка за емитување телевизиски погреб
На 5 јануари 1980 во зградата на Сојузниот извршен совет потпретседателот Драгољуб Ставрев ги повикал на разговор директорот на Телевизија Белград Милан Вукос, главниот и одговорен уредник Душан Митевиќ и режисерот Мома Мартиновиќ. Состанокот е одржан околу полноќ во голема тајност. Ставрев ги информирал присутните дека здравствената состојба на Јосип Броз Тито е неизвесна и дека е направен план за погреб во случај Тито да умре. Планот наречен Дан Д+4 (Ден Д+4) требал да се реализира од денот на Титовата смрт до четвртиот ден, за кога е предвидена погребна церемонија, и бил испланиран до најситни детали. Претставниците на државната телевизија се информирани дека преносот на погребот ќе се изврши во зимската цветна градина, Куќа на цвеќето, дел од вилата во Ужичка 15, место каде што Тито ќе биде закопан. Дотогаш телевизијата никогаш не влегла таму, па ЈНА направила план на положбата на камерите за време на церемонијата. За овој состанок не знаел никој друг од телевизијата.
Мома Мартиновиќ, по налог на директорот Милан Вукос бил одреден за главен режисер на погребот, за што направил план. Тој опфаќал 10 репортажни коли и 42 камери за покривање на преносот. По претставениот план на главниот режисер, на затворен состанок за запознавање со состојбата се повикани најдобрите режисери на сите југословенски телевизии. ТВ-екипата, спремена за погребот, во негово исчекување ги гледала погребите на разни познати личности, меѓу кои и на Винстон Черчил и Џон Кенеди. Благодарение на Боривоје Мирковиќ, тогашниот директор на Втората програма на ТВ Белград, од ББС е добиена снимка од погребот на лорд Маунтбатен. Тој е оценет како најдобар и служи како пример за претстојниот Брозов погреб. За главен водител пред ТВ Белград избран е новинарот Миодраг Здравковиќ, кој требало да го прочита прогласот на ЦК на СКЈ на веста на смртта. По крајот на сите подготовки, планот е држен во тајност сѐ до денот кога е објавено дека Тито починал.
Смрт
Јосип Броз Тито починал во недела, на 4 мај 1980 година во 15:05 часот на Клиниката за срце и крвни садови при љубљанскиот клинички центар, 3 дена пред својот 88-ми роденден.
Веднаш по вестите за Титовата смрт, во Белград во 18 часот е одржана вонредна седница на Претседателствата на СФРЈ и на ЦК на СКЈ на која е донесен заеднички Проглас по повод смртта на претседателот на СФРЈ и СКЈ. На истата седница, во склад со Уставот на СФРЈ, донесена е одлука со која функцијата Претседател на Претседателството на СФРЈ ја презема Лазар Колишевски, дотогашен потпретседател, а функцијата на потпретседател Цвијетин Мијатовиќ, дотогашен член на Претседателството од СР БиХ. Во склад со статутот на СКЈ, дотогашниот претседавач со Претседателството на ЦК на СКЈ Стеван Дороњски ја презема функцијата на Претседател на Претседателството на ЦК на СКЈ. Веднаш потоа, одржана е седница на Сојузниот извршен совет на која е донесена одлука за седумдневна општонародна жалост.
Тагување
4 мај бил недела. Вообичаената телевизиска програма била прекината од полуминутен црн екран. По тоа, веќе одредениот водител Миодраг Здравковиќ ја прочитал следнава изјава на српскохрватски во живо: По овој краток вовед, следел и проглас на Претседателствата на СФРЈ и на ЦК на СКЈ.
Погреб
Попладне, по почесната стража на која присуствувале членови на Претседателството на СФРЈ и Претседателството на ЦК на СКЈ, Титовиот ковчег го изнеле 8 адмирали и генерали на ЈНА. По говорот на Стеван Дороњски, погребната колона тргнала по ул. Кнез Милош и бул. октомвриска револуција до музејот „25 Мај“. Последниот говор го одржале Лазар Колишевски пред Куќата на цвеќето и трибините поставени за странски државници. Со звуците на Интернационалата, ковчегот е внесен во Куќата по 15:00. Телевизијата која цело време го вршела преносот, не го покажала моментот на внесување на ковчегот, па се појавиле сомнежи дали Јосип Броз е навистина таму погребан.
Оваа дилема во 2002 година ја решил инженерот Драгомир Гавриловиќ. Според неговото сведочење, по погребот, во 16:30 часот дводелната мермерна маска која била поставена за време на погребот била тргната. Од гробот е изваден Tитовиот ковчег за да биде обложен со бакар и повторно е вратен назад. Преку сандакот е ставена бетонска плоча, а по тоа специјално подготвена дигалка го кренала кровот и преку него спуштила мермерна плоча тешка девет тони. Сѐ е завршено за еден ден и така Тито тој 8 мај е двапати погребан.
Следната дилема која се појавила е зошто Јосип Броз, како комунист, нема ѕвезда петокрака на гробот.
Наредните десет години секој 4 мај во 15:05 ширум СФР Југославија се вклучувале сирени и секој бил обврзан на минута молк за да оддаде почит на поранешниот водач.
Список на присутни државници
На Tитовиот погреб присуствувале 124 официјални државни делегации, на чие чело се наоѓале 38 шефови на држави (кралеви или претседатели), 5 принцови, 7 потпретседатели, 6 претседатели на парламент, 10 премиери, 3 вицепремиери, 12 министри за надворешни работи, 20 членови на влада и 21 државен функционер.
Гранит
Гранитот е едeн од најраспространетите плутонски магматски карпи. Името го добил по зрнестата структура (од латинскoто: grannum што значи зрно). По боја можат да бидат сиви, светлосиви, темносиви и црвеникави. Имаат зрнеста структура, но со мошне големи варијации на зрната. Според големината на зрната се разликуваат:
Гранитите содржат доста кварц (некогаш и 20 до 40%) и фелдспати, со присуство на лискун или некој друг минерал што поблиску го одредува вариететот на карпата. Гранитите се мошне отпорни карпи. Со нивно раздробување се добива гранитски грус. Одејќи од гранитите кон гранодиоритите и диоритите, пропорционално се смалува количеството на кварц и алкални фелдспати, додека количеството на натриумовиот плагиоклас расте.
Евридика II Македонска
Евридика II (умрела 317 п.н.е.) била ќерка на Аминта IV, син на Пердика III, и Кинана, ќерка на Филип II.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Блаце
Црква Успение на Пресвета Богородица се наоѓа во Блаце и е посветена на Успението на Пресвета Богородица кое се слави на 28 август. Црквата првично била изградена во 1892 година, но била уништена од страна на Бугарите во Првата светска војна. Повторно е изградена во 1935 година. Денес, црквата е седиште на Архиепископот Косанички.
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Луково
'''Св. Кузман и Дамјан (Свети Врачи''') — црква во струшкото село Луково. Му припаѓа на Дебарското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во XVII век во маалото Горно Луково. Во 1894 г. за црквата се изработени икони од раката на тресонечкиот мајстор Аврам Дичов.
Фазна контрола
Фазна контрола ( PFC ), исто така наречена фазно сечење или „фаза на агол контрола“, е метод за ограничување на моќноста, применет на наизменични напони. Работи со модулирање на тиристор, SCR, триак, тиратрон или други вакви затворени уреди слични на диода во и надвор од спроводливоста во однапред одредена фаза на применетата бранова форма.
Фазаната контрола (PFC) често се користи за контрола на количината на напон, струја или моќност што напојувањето го напојува со својот товар. Ова го прави за да создаде просечна вредност на нејзиниот излез. Ако напојувањето има DC излез, неговата временска основа не е важна за да се одлучи кога да се пулсира напојувањето вклучено или исклучено, бидејќи вредноста што ќе се пулсира вклучена и исклучена е континуирана.
PFC се разликува од модулацијата со ширина на пулсот (PWM) по тоа што се однесува на напојувања што излегуваат од модулирана бранова форма, како што е синусоидната AC бранова форма што ја издава националната мрежа. Тука, станува важно за напојувањето да пулсира вклучено и исклучено во правилна позиција во циклусот на модулација за да се постигне позната вредност; на пример, контролорот може да се вклучи на врвот на брановата форма или во нејзината база ако не се земе предвид временската основа на циклусот.
Фазните контролери го земаат своето име од фактот дека тие активираат пулс на излез во одредена фаза од циклусот на модулација на влезот. Во суштина, PFC е контролер кој може да се синхронизира со модулацијата присутна на влезот.
Повеќето контролни контроли кои работат со фаза, користат тиристори или други уреди за вклучување во цврста состојба како нивни контролни елементи. Контролорите засновани на тиристор можат да користат тиристори за исклучување на портата (GTO), дозволувајќи им на контролорот не само да одлучи кога да го вклучи излезот, туку и кога да го исклучи, наместо да чека да се врати брановата форма на нула.
Намалување на излезот со префрлање
Фазен контролер, како напојување со вклучен режим на топологија на бак, е во состојба да испорача максимум на излез еднаков на оној што е присутен на неговиот влез, минус сите загуби што се појавуваат во самите контролни елементи. Под услов модулацијата за време на секој циклус да биде предвидлива или повторлива, како што е на електричната мрежа на националната мрежа, за да се добие излез помал од неговиот влез, контролата со фазен режим едноставно се исклучува за даден фазен агол на циклусот на модулација на влезот. Со активирање на уредот во спроводливост под агол на фаза поголем од 0 степени, точка по започнувањето на циклусот на модулација, дел од вкупната енергија во рамките на секој циклус е присутен на излезот.
„Зголемување“ со омаловажување
За да се постигне ефект сличен на „поттик“, дизајните на PFC мора да бидат деградирани така што максималното присуство на влезот да биде поголемо од номиналните барања за излез. Кога снабдувањето е вклучено или работи под номинални услови, контролорот континуирано дава помалку од 100% од својот влез. Кога е потребно засилување, контролорот испорачува процент поблизу до 100% од максималниот достапен влез.
Дератирањето на регулаторите со напојување во мрежата, со фаза на работа е важно затоа што тие често се користат за контрола на оптоварувања на отпор, како што се грејни елементи. Со текот на времето, отпорноста на грејните елементи може да се зголеми. За да се земе предвид ова, контролата со фазен режим мора да може да обезбеди одреден степен на дополнителен напон за да се извлече истата струја на греење низ елементот. Единствениот начин да се постигне ова е намерно да се дизајнира снабдувањето за да се потребни помалку од 100% од циклусот на модулација на влезот кога елементите за првпат се ставаат на место, прогресивно отворајќи го напојувањето кон испорака на 100% од циклусот на влезна модулација како што стареат елементите.
Апликации
Најчеста примена е во прекинувачите за затемнетост за контрола на домашно осветлување.
За индустриски апликации претходно, како снабдување за такви елементи се користеле исклучително скапи и тешки повеќе-прислушувани трансформатори, при што соодветната чешма за ликвидација беше поврзана со елементот за да се добие посакуваната температура. Ова ја ограничи резолуцијата на температурата на бројот на достапни комбинации на чешми. Тие честопати се наоѓаат во контролорите дизајнирани за опрема како што се електрични печки и печки.
Во модерната, обично голема моќна опрема, трансформаторот се заменува со контролори со погон што го поврзуваат товарот директно со мрежата, што резултира во значително поевтин и полесен систем. Сепак, методот обично е ограничен на употреба во опрема што би било нереално без него. Ова е затоа што отстранувањето на мрежниот трансформатор значи дека товарот има електричен континуитет со влезот. За индустриските печки и печки, влезот е честопати национална мрежа наизменична струја, којашто е електрично повикувана на земја. Со излезот на контролорот упатен на земја, корисникот треба да биде само во контакт со земјата и еден од излезните терминали за да ризикува да добие електричен удар. Со многу опрема со голема моќност што работат од трифазни 415 V, влезови со голема струја и има заштитено (заземјно) присутно кабина или рамка, ова е сериозен ризик што мора внимателно да се процени.
Историја
Првиот патент за фазни контролери произлегува од 1912 година. Сепак, реализацијата за првпат била можна во 1920-тите, кога станале достапни исправувачите на вентил со жива-лак со контролни мрежи. Сепак, овој метод на регулација на напонот не бил вообичаен во тоа време, поради ограничувањата на вентилите на живиот лак. Таа стана широко распространета со пронаоѓањето на тиристори во цврста состојба на крајот на 1950-тите.
Поврзано
Контролори со пукање
Тихомир Шаревски
Тихомир Шаревски — македонски партизан, деец на НОВ.
Животопис
Тихомир Шаревски е роден на 15 април 1921 година во село Леуново, Мавровско. Својот активизам и дело го започнува во 1941 година кога се приклучува на месен комитет на СКЈ. По одреден период се истакнува и станува заменик-командир, потоа и командир на чета. Во 1944 година со формирањето на Прва македонска ударна бригада станува нејзин командант. По Втората светска војна достига чин генерал-полковник во СКЈ. Своето пензионирање го дочекува во 1981 година. Умира на 2 февруари 2004 година во Скопје. .
IC 1302/1
IC 1302/1 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1302/1 се споменува и како MCG 4-22-20, CGCG 121-30, VV 707.
Откривање
Објектот е откриен на 22 април 1897 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1302/1 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1302/1 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 10 м 1,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 51' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на IC 1302/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25844.
Глигор Стојковски
Глигор Стојковски — македонски поет, новинар, уредник, публицист. Член на Друштвото на писателите на Македонија.
Животопис
Филозофскиот факултет (Југословенски книжевности) го завршил во Скопје. Работел во „Нова Македонија“ (1976-1999) како новинар, уредник на Културната рубрика и уредник на додатокот „Лик“ (1985-1998), новинар во „Утрински весник“ (1999-2001), главен уредник (2001-2007) и извршен директор на „Култура“.
Книжевно творештво
Глигор Стојковски е автор на книгите : Преведуван на англиски, италијански, романски, бугарски, српски и хрватски јазик.
Троична логика
Троична логика (наречена и тривредносна, тривалентна или тринарна логика) — еден од неколкуте повеќевредносни логички системи каде постојат три вистинитосни вредности: точно, неточно и некоја трета вредност. Овој систем се разликува од поприсутната бивалентна, (двоична) логика (како на пр. Буловата логика) која дозволува само точно и неточно. Концептуалните основоположници на троичната логика се научниците Лукасјевич, Луис и Сулски.
Дефиниции
Што се однесува на непрецизносните својства, троичната логика формално се смета за логика од непрецизносен тип, бидејќи не оперира исклучиво со две вредности (0 и 1) како двојната логика. Меѓутоа и покрај ова, троичната логика се смета за прецизна логика.
Претставување на вредностите
Како и кај бивалентната логика, вистинитосните вредности кај троичната логика може да се претстават со помош на бројки, во овој случај бројки од троичниот (триномен) броен систем. Еве некои почести примери:
Оваа статија го обработува троичниот систем на исказна логика користејќи се со вредностите {неточно, непознато и точно}, и ја проширува примената на конвенционалните Булови оператори (сврзници) во тривалентен контекст. Постои и троична предикатна логика; овие го исчитуваат квантификаторот поинаку од класичната (двојна) предикатна логика, а може да содржат и алетернативни квантификатори.
Основна вистинитосна таблица
Ова е вистинитосна таблица на која се прикажани логичките операции за Клиниевата логика.
Во оваа вистинитосна таблица, состојбата НЕПОЗНАТО може да се сфати како запечатена кутија која содржи вредност ТОЧНО (TRUE) или вредност НЕТОЧНО (FALSE). Која вредност се крие во кутијата во дадена инстанца не ни е дадено. Меѓутоа извесни операции можат да дадат јасен резултат, дури и ако имаат барем еден оператор НЕПОЗНАТО (UNKNOWN). На пример, бидејќи ТОЧНО ИЛИ ТОЧНО дава ТОЧНО, а ТОЧНО ИЛИ НЕТОЧНО пак дава ТОЧНО, оттука можеме да заклучиме дека ТОЧНО ИЛИ НЕПОЗНАТО исто така дава ТОЧНО. Во овој пример состојбата НЕПОЗНАТО се крие во било која бивалентна состојба, но сепак обете даваат ист резултат, па така можеме да заклучиме дека резултатот ТОЧНО во сите три случаи.
Кај апликациите за бази на податоци
Јазикот за структурно пребарување на бази на податоци SQL употребува троична логика како начин за манипулирање со безвредносните (безначни) полиња наречени NULL. SQL користи NULL за претставување на отсутни податоци во една база. Ако едно поле не содржи дефинирана вредност, тогаш SQL претпоставува дека вредноста постои, но дека таа моментално не е заведена во базата. Треба да се напомене дека отсутна вредност не е исто што и бројчена вредност нула, или пак низна вредност со должина нула. Споредувањето на нешто со NULL (дури и друго NULL) резултира со вистинитосна состојба НЕПОЗНАТО. На пример, SQL изразот „ “ дава НЕТОЧНО за запис со „Чикаго“ во полето Град, но дава НЕПОЗНАТО за запис со поле за Град со вредност NULL. Со други зборови, за SQL, недефинираното поле претставува потенцијално било која возможна вредност: отсутниот град might or might not го претставува Париз.
Користејќи троична логика, SQL вака може да ја земе предвид вистинитосната состојба НЕПОЗНАТО при претставувањето (евалуацијата) на Булови изрази. Да го земеме изразот „ ". Овој израз дава ТОЧНО за секој запис чие поле Салдо содржи негативен број. Од истата причина, овој израз е ТОЧНО за секој запис со 'Париз' во полето Град. Изразот дава НЕТОЧНО само кај израз чиешто поле Град експлицитно содржи ниска која не е 'Париз', и чие поле Салдо експлицитно содржи не-негативен број. Во секој друг случај, изразот дава НЕПОЗНАТО. Причината за ова е тоа што отсутната вредност за Град можеби ја нема ниската 'Париз', а отсутниот Салдо можеби нема негативен број. Меѓутоа, без разлика на отсутните податоци, Буловата операција „ИЛИ“ е НЕТОЧНО само кога обата оператори исто така се НЕТОЧНО, така што не сите отсутни податоци водат кон резултат НЕПОЗНАТО.
Меѓутоа контролните ограничувања во SQL се однесуваат поинаку. Само вистинитосната состојба НЕТОЧНО резултира со прекршување на контролно ограничување. Вистинитосна состојба ТОЧНО или НЕПОЗНАТО означува дека редот е успешно проверен за ограничувањето.
Електроника
Теоријата на дигиталната електроника поддржува четири разни логички вредности:
Вредноста „X“ не постои во фактички кола, туку служи чисто како пополнувач кај симулатори, како и за дизајнерски цели. Некои симулатори поддржуваат знаци за вредност „Z“, додека кај други ова го нема. Вредноста „Z“ не постои во фактички кола, туку само состојба на излезот.
Употреба на вредноста „X“ при симулации
Многу симулациони алатки кај јазиците за опис на хардвер (HDL), како Verilog и VHDL, ја поддржуваат непознатата вредност како онаа погоре во текот на симулирањето на дигитална електроника. Непознатата вредност може да се должи на грешка во планот, која дизајнерот може да ја поправи пред истата со синтеза да премине на вистинско коло. Непознатата исто така претставува неупотребени складни вредности и влезови во колото пред симулацијата да утврди каква треба да виде вистинската влезна вредност.
Од алатките за HDL синтеза обично се добиваат кола кои работат само на двојна (бинарна) логика.
Употреба на вредноста „X“ во дигиталниот електродизајн
При дизајнирање на дигитално коло, извесни услови може да бидат вон опсегот на целите за кои е наменето колото. Затоа дизајнерот не се занимава со тоа што би можело да се случи под такви околности. Покрај ова, се случува влезовите во едно коло да се маскирани од други сигнали, така што вредноста на тој влез нема ефект врз работењето на колото.
При ваквите ситуации, по обичај се користи „X“ како пополнувач за да се назначи „Сеедно“ при создавање на вистинитосни таблици. Ова е особено често при дизајнирањето на конечни автомати и за упростување на Карноова карта. Вредностите „X“ додаваат дополнителни степени на слобода кон конечниот дизајн на колото, што резултира  in a simplified and smaller circuit.
Употреба на вредноста „Z“ за висока импеданца
Некои дигитални уреди поддржуваат облик на троичносостојбена логика само за излезните единици. Трите состојби се „0“, „1“ и „Z“.
Често наречена трисостојбена (tristate) логика, таа се состои од вообичаените состојби „точно“ и „неточно“, со трета транспарентна состојба на висока импеданца (или 'исклучена состојба') која фактички го исклучува логичкиот излез. Ова дава делотворен начин за поврзување на неколку логички излезни единици на една влезна, при што сите освен една се ставаат во состојба на висока импеданца, дозволувајќи ѝ на преостанатата излезна единица да работи на нормален бинарен начин. Ова честопати се користи за поврзување на ванки на сметачки склад и други слични направи на заедничка магистрала; вака голем број на направи можат да комуницираат преку истиот канал со тоа што тие ова го прават една по една.
Важно е да се спомене дека додека излезните единици можат да се во една од трите состојби, влезните можат да препознаат само две. Затоа взаемните односи прикажани на таблицата погоре не се случуваат. Иако може да се каже дека состојбата на висоак импеданца е фактички состојба „непознато“, најголемиот број електронски уреди не се предвидени да ја протолкуваат состојбата на висока импеданца како состојба сама по себе. Влезните единици можат да препознаат само „0“ и „1“.
Кога дигиталниот влез е исклучен (т.е. кога му е даден сигнал за висока импеданца), дигиталната вредност која ја толкува влезната единица зависи од видот на технологија која се користи. Транзисторско–транзисторската (TTL) технологија ќе протолкува „1“ по основно. Од друга страна, CMOS технологијата привремено ќе ја задржи претходната состојба забележана на тој влез (заради кондензација во влезната порта). Со време протекува извесно количество на струја, и CMOS влезот забегува во случајна и неодредена насока, со можност ова да ја префрли влезната состојба. Исклучените влезни единици на CMOS направите можат да попримат шум, можат да предизвикаат осцилација, дотокот на струја може драстично да се зголеми или пак направата може сосема да се самоуништи.
Егзотични троичнологички направи
Вистинската троична логика може да се имплементира во електрониката, иако ова досега се смета за комерцијално неисплатливо заради сложеноста на системот. Од овие причини главниот интерес е насочен кон истражување наместо производство, а посебно бидејќи 'нормалната' двојна (бинарна) логика е многу поевтина за имплементирање и во највеќето случаи лесно се прилагодува за емулирање на троичните системи. Меѓутоа, троичната логика наоѓа полезна примена во непрецизносната логика и исправање грешки, и досега се направени неколку вистински троичнологички направи (погледајте ги надворешните врски).
Лидинго
Лидинго, исто така познат во дефинитивна форма Лидингон и како Лидинголандет, е остров во внатрешниот архипелаг Стокхолм, североисточно од Стокхолм, Шведска. Во 2010 година, населението во урбаната област Лидинго на островот бил 31.561. Тоа е седиште на владата на општината Лидинго, округот Стокхолм.
Квалитетите на Лидинго привлекле богати жители како Бјорн Улвеус, Агнета Фелцког, Ани-Фрид Лингстад и Бени Андерсон од АББА. Ексклузивните региони го вклучуваат крајбрежниот регион помеѓу Молна и источниот врв на островот, Гошага, како и источниот врв на северниот дел од коњскиот чевел, наречен Елфвик. И покрај фактот дека многу Швеѓани од средната класа се преселиле на островот, (поради проекти за изградба на станови под наем), општината останала трета по богата општина во Шведска по Дендерид и Таби.
Рунски натписи
Две рунски натписи биле пронајдени на Лидингö. Најновиот, наведен во Рундата како Упински рунски натпис Fv1986 84, бил пронајден во 1984 година под 10 см дебел слој почва и мов во ненаселен регион. Натписот бил од Викиншката ера, околу 800–1050 н.е. Натписот е преведен како:
Фигурите покажуваат големи змии, а одозгора малтешки крст, типичен мотив за камењата на руната од доцното викиншко време.
Подоцна историја
Приближно 300 до 400 години по резбата на руните, жителите на Лидинго воспоставиле мали фарми. Лидинге првпат се споменувал во писмена форма во 1328 година, во тестаментот на Једвард Филипсон, во реченицата curiam in Lydhingø што значи „фарма Лидинго“.
Бо Јонсон (Грип) (почетокот на 1330-тите 20 август 1386 година) го купил целиот остров помеѓу 1376 и 1381 година. Околу 1480 година, островот бил преземен од семејството Банер од Дуршолм. На 29 август 1774 година, Јохан Габриел Банер (1733-1811) исто така од Дуршолм, го продал целиот остров и земјата била поделена на 25 фарми.
Во источниот дел на Лидинг, природниот резерват Лонгенген-Елфвик, кој вклучува 0.51 километар квадратен на отворено обработливо земјиште и поголемиот дел од шумското земјиште на Елфвик, има, зачувано во своите граници, една од најголемите стари фарми, фармата Елфвикс. Повеќето од оригиналните куќи, изградени од крајот на 18 век до средината на 19 век, биле спасени и обновени. Фармата е уште активна со говеда, овци и коњи и ја води општината Лидинг.
Првата црква била изградена во 1623 година.
Спортски
Следниве спортски клубови се наоѓаат во Лидинго:
Популација
Во 2018 година, на 31 декември има 47.818 жители на Лидинг.
Гранодиорит
Гранодиоритите се вариетет на гранитот, кај кои натриумовиот плагиоклас преовладува над алкалниот фелдспат. Имаат зрнеста (главно среднозрнеста до ситнозрнеста) структура. По боја се сивозелени, зелени или црвеникави (кога бојата им доаѓа од обоениот фелдспат). Бидејќи се побогати со боени состојки, гранодиоритите се главно потемни од гранитите. Минерали кои го градат гранодиоритот се:
Ноеми Батки
Ноеми Батки (родена на 12 октомври 1987 година) е италијанска нуркачка со унгарско потекло. Таа е член на италијанскиот национален нуркачки тим.
Гранодиорит
Структурата на гранодиоритот е зрнеста, а текстурата е масивна.
Ноеми Батки
Кариера
Таа е родена во Будимпешта, Унгарија, а на 3-годишна возраст се преселила и во Белуно, во Италија, со нејзината мајка Иболја Наѓ, унгарската нуркачка на платформа која учествувала на Олимписките игри во Барселона во 1992 година.
Таа го освои својот прв медал на 16-годишна возраст на Јуниорското Европско првенство во Ахен, во Германија, каде што таа го освоила и сребрениот медал во синхронизацијата на отскочна штица на 3 метри, заедно и со нејзината колешка Франческа Далапе, и го освои бронзениот медал за дисциплината платформа.
Во пролетта 2005 година, Батки се преселила во Трст. Во јули 2005 година, таа учествувала на Светското првенство на ФИНА во Монтреал, Квебек, Канада, каде што, на своето прво светско искуство, се пласирала на петтото место во синхронизацијата на отскочна штица на 3 метри заедно со добри резултати во натпреварите на отскочна штица на 1 метар и 3 метри. Истата година во Електростал, во Русија, таа го освоила својот трет медал за јуниори, сребрен, во конкуренција на 3 метри.
Во 2006 година, таа учествувала на Европското првенство во Будимпешта, нејзиниот роден град, каде што се пласирала на 6-тото место во 3 метри синхроно, а истата година го освои сребрениот медал на Купот на шампионите во Арена нуркање во Стокхолм.
Во 2007 година, таа го освоила бронзениот медал на Купот на шампионите во нуркање Арена во синхроната трка на 3 метри и го освои златниот медал во истата дисциплина на италијанското првенство во салата. Таа, исто така, учествувала на Светското првенство на ФИНА во Мелбурн, Австралија, каде што постигна многу добри резултати како што се 11-то место во трката на 1 метар и 9-то место во трката синхроно на 3 метри.
Во август 2007 година, Батки го освои златниот медал на 24-та Универзијада во Бангкок, Тајланд, во конкуренција на 1 метар, делејќи го истиот резултат како и украинската нуркачка Марија Волошенко.
Во февруари 2008 година, Батки се квалификувала за Летните олимписки игри 2008, а со пласманот на петтото место во синхрони конкуренцијата на 3 метри, заедно со нејзината колешка Франческа Далапе, на Светскиот куп на ФИНА во Пекинг. На Олимпијадата Батки и Далапе се пласираа на 6то место.
Во август 2010 година го освоила сребрениот медал на Европското првенство во Будимпешта, Унгарија, во трката на платформа на 10 метри, постигнувајќи 343,80, 11 поени дури и помалку од освојувачот на златен медал Кристин Стјуер, од Германија.
Во март 2011 година, Батки го освоила својот прв златен медал на едно Европско првенство, на второто Европско првенство во нуркање во арената во Торино, достигнувајќи го првото место на трката на платформата и освојувајќи 346,35 поени,кој е нејзинот нов личен рекорд. Со овој резултат таа ги доби и квалификациите за Летните олимписки игри 2012 година, па така се натпреварувала во Лондон и стигна до финалето за жени на платформа на 10 метри каде го освои и 8-то место. Таа, исто така, се натпреварувала на Летните олимписки игри 2016 година во Рио, каде што се натпреварувала во женска платформа на 10 метри и беше на 26-то место.
2017 година
Ноеми Батки учествувала и на светската серија за нуркање 2017 година во Казан, каде што настпила во мешано синхроно на 10 метри што ќе се одржи од 31 март до 2 април. Таа завршила на 5то место со резултат од 297,96.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Франческо Асишки (филм од 1961)
Синопсис
Во филмот се прикажува животот на светецот Франческо Асишки, основачот на францисканскиот калуѓерски ред. Дејствието се случува во Италија, на преминот од 12 во 13 век, кога младиот Франческо Бернардоне (го игра Дилман), син на богат трговец со облека од Асиси, незадоволен од бесмислениот живот, на повик на папата Инокентиј III се пријавува во војската која заминува во поход на Сицилија. За време на битката, тој го слуша божјиот глас кој му наредува да се врати дома. Таму, тој е прогласен за предавник и затворен. По излегувањето на слобода, тој повторно го слуша божјиот глас кој му наредува да ја обнови урнатата црква...
Драгољуб Николовски
Драгољуб Николовски-Ганди (, -, ) — истакнат македонски општественик и пратеник, долгогодишен пратеник во Собранието на Македонија, секретар на Околискиот комитет на СКМ – Велес, претседател на Одборот за просветно-културни прашања на Републичкиот собор во Собранието на Македонија, претседател на Одборот за општествено-политички систем во Собранието, член на повеќе републички и сојузни комисии, организации и тела. Тој имала особено значајна улога како секретар на Републичката заедница за образование и секретар на Републичката заедница за научни дејности, при што дал нескромен, голем придонес за развојот на образованието и науката во Македонија.
Животопис
Николовски е роден во Велес каде го завршил основното и гимназиското образование. Тој е дипломиран историчар на Филозофскиот факулет во Скопје, професор по историја, а во текот на неговиот животен век бил и директор на основно училиште и на гимназија во Велес. Добитник е на повеќе општествени признанија и признанија од институции. Добитник е на многу ордени меѓу коишто е и „Орден на Републиката со бронзен венец“ и медали за работа и за храброст. Тој се смета за исклучително значајна личност за развојот на образовно-научната дејност во Македонија. Неговата мисија и влогот во оваа дејност е од исклучително важно значење. Посебен придонес има за развојот на археолошкото наоѓалиште Стоби и во поддршка за проекти од образованието, науката и културата, како и поддршка на странски стипендии и проекти во Македонија. Накратко, во македонската современа историја, тој е еден од личностите-темелници на образовно-научната дејност во Македонија во текот на втората половина на XX век. Починал во Скопје на 13 мај 2016 година.
Награди и признанија
Добитник на „Орден на Републиката со бронзен венец“
Дона
Дона (Dohna) — град во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа јужно од Хајденау, во долината на Миглиц и е сместен западно од Рудните Планини. Бил познат како Донин во 1107, 1160 и до 1206; и од 1288 до 1408. Донајн до 1454, а други форми на името биле Донин, Донов и на крајот Дона. Името доаѓа од сопственост на дон(ови) од бохемиското име Здон.
Историја
Дона е еден од најстарите градови во Саксонија. Потекнува од 16 век п.н.е. и бронзеното доба. Првпат е споменат во 960 година во документ на императорот Ото I.
Бил поврзан со бохемискиот пат и стариот поштенски пад од Дрезден до Теплиц. Грофовијата било сместено помеѓу Грофовијата Мајсен, Кралството Бохемија и Готлојба.
Грофовијата било поразено во 1402 година, додека замокот бил седиште на владетелите до 1460 година, кога било преместено во Замокот Зоненштајн во Пирна.
Неговата изградба била повторно започната во 1845. Градот бил уништен од француските и руските трупи во текот на Наполеоновите војни.
Во 1999, Кетевиц и Кребс се придружиле на Дона. На 1 јануари 2002 година, градот станал седиште на истоимената општинска заедница.
453
453 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 453 година од новата ера, 453. од првиот милениум, 53. од V век и четвртта од 450-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5961 и 5962 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5203 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4213 и 4214 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1206.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 453 година се протега во 3089 и 3090, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3149 и 3150 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 996. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 174 и 173 година пред хиџра.
Градиште (Рожден)
Градиште — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Рожден. Наоѓалиштето претставува градиште од доцноантичко време.
На висок рид, што се издига на левиот брег на Мајденска Река, кај утоката во Крушка, на зарамнетиот врв што зафаќа простор од 150 × 100 м се наоѓаат остатоци од одбранбен бедем, граден од камен и варов малтер. По површината на градиштето се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал. На северниот крај на теренот се зачувани грамади од згура од топена железна руда.
Евридика I Македонска
Евридика I — родена околу 410 г.п.н.е. (била кралица во периодот 393/2–370/69 г.п.н.е.), прва жена на Кралството на Македонците, која оставила силен печат врз владеењето на нејзиниот сопруг Аминта III.
Нејзиното потекло е од Линкестида и е ќерка на горномакедонскиот владетел Сира, од познатото „Племе на рисовите“, или поточно од Четвртото македонско кралство, основано во денешниот битолски крај.
Македонскиот крал Архелај војувал со линкестискиот владетел Арабај и со Сира за превласт во Македонија. Архелај бил убиен во лов, а со тоа се јавиле и борби за македонскиот престол. По краткото владеење на Аероп II и Павзаниј, на власт застанува Аминта III. Евридика на 15 години му станала прва жена на Аминта III и му родила четири деца: ќерка Евриноја и синовите Александар II, Пердика III и легендарниот Филип II.
Ц/1999 Ј6 (СОХО)
Ц/1999 Ј6 (СОХО)  е мала комета, забележлива по тоа што е меѓу оние што се приближиле до Земјата.
За прв пат беше забележан од Сончева и хелиосферска опсерваторија (СОХО) базирана на вселената на 10 мај 1995 година.
Првиот близок пристап бил на 12 јуни 1999 година, но откритието било направено на 20 март 2000 година, за време на преглед на претходно снимени слики.
Вториот пристап го направи во 2004 година, кога беше познат како „Ц/2004 В9“. .
1132 п.н.е.
1132 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1132. година пред новата ера, 132. од вториот милениум п.н.е., 32. од 12 век п.н.е. и трета од 1130-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4376 и 4377 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3618 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2628 и 2629 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 379 пред основањето на Рим.