cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Аргеади
Аргеади — династија на кралеви-основоположници на Македонското Кралство и владеела со Античка Македонија од околу 700 п.н.е. до 309 п.н.е. За митолошки основач на династијата се смета Каран, а нејзини најславни припадници се Филип II Македонски и Александар Македонски, го поразил Персиското Царство и ја формирал Македонската Империја. Последен легитимен машки наследник од оваа династија бил Александар IV, син на Александар Велики со Роксана. По неочекуваната смрт на Александар Македонски, започнува периодот на војните на дијадосите кои доведуваат до распад на Македонската Империја и формирање на империи наследнички кои биле владеани од династии формирани од генералите во војската на Александар Македонски.
За потеклото на Аргеадите постојат две теории. Според едната, тие потекнуваат од Аргос на Пелопонез, а според втората, од Аргос во Орестида.
1495
1495 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1495 година од новата ера, 495. од вториот милениум, 95. од XV век и шеста од 1490-тите.
Аргеади
Историски
Најмалку 11 кралеви и кандидати за македонскиот престол загинале во текот на владеењето на династијата Аргеади: Алкет II, Архелај I, Кратер, Павзаниј, Аргеј II, Александар II, Птоломеј I, Аминта IV, Филип II, Филип III и Александар IV.
1495
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7003 и 7004 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6245 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5255 и 5256 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2248.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1495 година се протега во 4131 и 4132, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4191 и 4192 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2038. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 900 и 901 исламска година.
Радован Перчинковски
Радован Перчинковски (25 септември 1922, Башино Село - 4 јануари 1996, Скопје) — интернист-кардиолог, редовен професор и основоположник на Клиниката за кардиологија во Скопје.
Кариера
Радован Перчинковски бил избран за шеф на Кардиолошкото одделение на Интерната клиника при Медицинскиот факултет во Скопје во 1953 година. Во 1956 година бил избран за универзитетски предавач по предметот „Интерна медицина“, а во 1970 година бил избран за редовен професор по Интерна медицина. Бил ддекан на Медицинскиот факултет во Скопје во периодот од 1974 до 1976 година, ја организиарл Клиниката за кардиологија и бил избран за нејзин прв директор во 1975 година, а придонел и за организацијата на Центарот за рехабилитација на кардиоваскуларни болести во Охрид. Извршувал бројни функции, бил член на повеќе организации, меѓу кои Централниот одбор на Црвениот крст на Југославија, претседател на Комисијата за борба против алкохолизмот, претседател на Здружението на кардиолози на Југославија, и друго.
Објавил бројни научни и стручни трудови, а за своите залагања добил награди и признанија, меѓу кои: Орден на трудот со златен венец, почесна повелба и почесна плакета во злато на Баварскиот црвен крст, повелбата „Д-р Трифун Пановски“ и други.
Хуан де ла Куева
Хуан де ла Куева де Гароза (Juan de la Cueva de Garoza); (, -, ) — шпански поет и драмски писател од ренесансата и златниот век.
Ѕвер од улицата Брај
Звер од друмот Брај (англиски: Beast of Bray Road) е криптозоолошко суштество кое се појавува во близина на друмот Брај во американската сојузна држава Висконсин. Првпат е забележано во 1949 година кај градот Елкхорн (Висконсин). Слични суштества наводно се забележани на подрачјето од северниот Илиноис до острвот Ванкувер во Канада.
Хуан де ла Куева
Биографија
На почетокот на 1579 година, започнал да пишува театарски дела. Неговите комедии и трагедии, кои ги има вкупно четиринаесет, објавени се во 1588 година година,, и се сметаат за најрани манифестации на драмски методи кои ги развил Лопе де Вега. Бидејќи повеќе не наоѓал инспирација во Сенеканските трагеди, односно во моделот на пишување, кој станал популарен во Шпанија, Куева ги зел за свои теми прашањата за националните легенди, историските традиции, неодамнешните победи и актуелностите од современиот живот; оваа спојување на епските и реалните елементи, ја најавило појавата на шпанската романтична драма од 17 век.
Ѕвер од улицата Брај
Друм Брај е селски пат во близина на градот Елкхорн (Висконсин).
Хуан де ла Куева
Биографија
Иако ренесансата во „Новиот Свет“ дошла преку италијанските влијанија кои во мексиканската поезија ги вовел Гутијере де Сетина, Хуан де ла Куева, заедно со Еугенио Салазар де Аларкон и Педро де Трех, спаѓа во редот на попознатите мексикански ренесансни писатели.
Ѕвер од улицата Брај
Опис
Ѕверот од друмот Брај е опишан на неколку начина; како суштество кое наликува на мечка, влакнест двоножец, кој наликува на Бигфут, невообичаено голем волк (висок помеѓу 2 и 4 метри кој оди на две нозе), интелигентно суштество кое наликува на волк, кое оди на задните нозе и тешко е помеѓу 400 и 700 килограми. Исто така се мисли дека неговото крзно е во сива или темнокафеава боја и дека со изгледот потсетува на куче или мечка. Многу новински статии зборуваат дека оваа суштество всушност е врколак.
Објаснувања
Се предложени многу животни кои би можеле да бидат оваа суштество. Најчесто се мисли на диво куче, волк и хибрид. Исто така е можно тоа да биде некое обично животно, но дека некој измислил приказна дека тоа е врколак. Многумина мислеле дека тоа е всушност човек под маска, но луѓето кои го виделе тоа суштество, не се сложуваат. Тие зборуваат дека оваа суштество е високо 2 метри, дека трча многу бргу и дека има црвени очи. Оваа суштество еднаш е видено како лови елен во 1992 година. Двајца мажи се возеле со автомобил по патот. Едниот маж видел чудно суштество како јаде неке животно. Кога ги видело суштеството се исправило на задните нозе и ги нападнало. Возачот на автомобилот бргу дал гас и успеале да побегнат. Набргу повикале полиција, но таа на местото на настанот не пронашла никакви траги. .
Монтана (појаснување)
Монтана може да се однесува на:
164
164 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 164 година од новата ера, 164. од првиот милениум, 64. од II век и петта од 160-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5672 и 5673 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4914 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3924 и 3925 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 917.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 164 година се протега во 2800 и 2801, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2860 и 2861 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 707. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 472 и 471 година пред хиџра.
Шели-Ен Фрејзер-Прајс
Шели-Ен Фрејзер-Прајс (родена на 27 декември 1986 г.) е јамајската атлетичарка на кратки патеки. Фрејзер-Прајс ѝ станала позната на пошироката јавност на Летните олимписки игри 2008, кога на 21 годишна возраст успеала да стане првата жена од Карипските Острови со олимписки златен медал на 100 метри. Во 2012, таа успешно ја одбранила титулата на 100 метри, со што станала само трета жена во историјата со две последователни олимписки титули на 100 метри.
Наречена „џебна ракета“ поради ситната фигура (таа е висока 1,52 м) и експлозивниот почеток, таа го поседува четвртото најбрзо време во историјата на 100 метри од 10,70 секунди, поставено во Кингстон во 2012.
Летни олимписки игри 2008
Фрејзер, која за олимписките игри тренирала заедно со Асафа Пауел, станала првата јамајска атлетичарка која освоила олимписки златен медал во дисциплината 100 метри. Во првата рунда квалификации, таа завршила на првото место со време од 11,35 и се пласирала во втората рунда во која го подобрила своето време на 11,06 секунди, завршувајќи прва во својата група. Во полуфиналето Фрејзер повторно завршила прва, истрчувајќи пред Керон Стјуарт и Муна Ли за 11,00 секунди.
Во финалето, сите три јамајски спринтерки завршиле на подиумот. Фрејзер го освоила златниот медал и го постигнала своето најдобро време во кариерата од 10,78 секунди, кое за 0,20 секунди било подобро од времињата на нејзините сонароднички Шерон Симпсон и Керон Стјуарт кои во фотофиниш стигнале до сребрениот медал. Времето на Фрејзер било второ најдобро време на 100 м некогаш истрчано од Јамајчанка, и за само 0,04 секунди било послабо од државниот рекорд на Мерлин Оти од 10,74 секунди.
Заедно со Шери-Ен Брукс, Алин Бејли и Вероника Кембел-Браун, Фрејзер исто така настапила и во штафетната дисциплина 4×100 метри. Во квалификациите, јамајскиот тим завршил на првото место пред Русија, Германија и Кина. Време од 42,24 секунди кое тие го постигнале било најдобро меѓу шеснаесетте тимови. Со овој резултат, Јамајка се пласирала во финалето, во кое Брукс и Бејли биле заменети со Симпсон и Стјуарт. Како и да е, Јамајка не ја завршила трката поради грешка при предавањето на штафетната палка.
Светско првенство 2009
На државното првенство на Јамајка, во јуни 2009, Фрејзер победила на трката на 100 метри остварувајќи најдобар светски резултат за таа година од 10,88 секунди. Со оваа победа таа го обезбедила учеството на Светското првенство 2009 кое се одржувало во Берлин. Во финалето во Берлин, Фрејзер ја почнала трката експлозивно победувајќи ја сонародничката Керон Стјуарт за 0,02 секунди со време од 10,73 со што поставила нов јамајски рекорд на 100 метри, кој воедно бил четврти најдобар во историјата и најдобар во сезоната.
Подоцна на првенството, заедно со своите сонароднички таа настапила и во штафетата на 4×100 метри. Фрејзер истрчала извонредно во втората измена, престигнувајќи ги Чандра Старуп од Бахамите, Ана Мелингер од Германија и Кели-Ен Баптист од Тринидад и Тобаго, успешно предавајќи ја палката на Алин Бејли. На крајот, тимот на Јамајка го освоил златниот медал со време од 42,06 секунди пред Бахамите и Германија кои ги дополниле местата на подиумот.
Летни олимписки игри 2012
На патот до игрите во Лондон, Фрејзер-Прајс го подобрила државниот рекорд на 100 метри на 10,70 секунди на изборното натпреварување за олимписките игри. На игрите, таа успешно го одбранила златниот медал на 100 метри, оставајќи ги зад себе Американката Кармелита Џетер и сонародничката Вероника Кембел-Браун.
Фрејзер-Прајс исто така настапила и на трката на 200 метри, каде со истрчаното време од 22,09 секунди кое е нејзин најдобар резултат на оваа делница го освоила сребрениот медал зад Алисон Феликс. Успешниот настап во Лондон, Фрејзер-Прајс го заокружила со сребрениот медал кој го освоила како член на јамајскиот штафетен тим на трката на 4×100 метри.
Суспензија
Фрејзер-Прајс отслужила шестмесечна забрана од атлетиката откако во примерок од нејзината урина на митингот од дијамантската лига во Шангај во 2010 бил пронајден забранет наркотик, оксикодон. Таа тврдела дека имала забоболка, и нејзиниот тренер, Стивен Френцис, ја убедил да земе лек кој тој го користел за камен во бубрег за да ја ублажи болката. Фрејзер-Прајс изјавила дека тој лек го содржел забранетиот наркотик, но тоа таа не го знаела. Сепак, Фрејзер-Прајс презела одговорност за своите постапки изјавувајќи: „Јас сум професионален спортист. Онаа што треба да биде пример за другите – па што и да е ставено во моето тело јас треба да ја преземам одговорноста за тоа, и јас тоа го сторив“.
Личен живот
Фрејзер била именувана за прва амбасадорка на добра волја на УНИЦЕФ од Јамајка на 22 февруари 2010. На 23 февруари 2010, таа била именувана за амбасадор на добра волја за мир за 2010 година во партнерство со Грејс Фудс (Grace Foods) и непрофитната организација PALS (Peace and Love in Society).
Во јануари 2011, таа се омажила за долгогодишното момче Џејсон Прајс, и го сменила презимето во Фрејзер-Прајс. Таа е посветена христијанка.
Коми (јазик)
Коми или „коми-зиријански јазик“ е дел од групата на пермски јазици, зборуван од Комите во европскиот дел на Русија. Јазикот е сличен со удмуртскиот.
Космос-983
Космос-983 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 10 јануари 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-983 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1537 км, а најмалото на 1464.
NGC 5004B
NGC 5004B — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5004B се споменува и како IC 4210, MCG 5-31-148, CGCG 160-155.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5004B е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5004B има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 10 м 47,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 42' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 5004B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45742. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1996. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Саксонија-Анхалт
Саксонија-Анхалт (на германски Sachsen-Anhalt) — една од шеснаесетте сојузни покраини во Германија. Главен град на покраината е Магдебург и е опколена со германските покраини Долна Саксонија, Бранденбург, Саксонија и Тирингија.
Саксонија-Анхалт покрива површина од 20.447,4 км2. Има население од 2,34 милиони (повеќе од 2,8 милиони во 1990).
Саксонија-Анхалт не треба да се поврзува со Саксонија или Долна Саксонија, исто така, германски покраини.
Географија
На север, во Саксонија-Анхалт доминираат рамнините (Северна германска низина). Во ретко населениот Алтмарк се наоѓаат старите ханзини градови како што се Залцведел, Гарделеген, Штендал или Тангерминде. Транзицијата од регионот Алтмарк во регионот Елба-Берде-Хит со неговата плодност, ретко пошумениот крај Магдебуршко Берде се остварува од страна на Колбиц-Лецлинген Хит и Дремлинг во близина на Волфсбург. Познати градови во Магдебуршко Берде се Халденслебен, Ошерслебен (Боде), Ванцлебен, Шенебек (Елба), Ашерслебен и Магдебург, од кој го добил и името.
На југозападот, се наоѓаат планините Харц, се состојат од националниот парк Харц, подножјето на Харц и Мансфелд Ланд. Највисоката планина во Харц е Брокен, со висина од 1.141 метар, која во исто време е и највисоката висина во Северна Германија. Во оваа област, можат да се најдат следниве градови Халберштат, Вернигероде, Тале, Ајслебен и Кведлинбург.
Сместена на реките Зале и Унштрут на југот на покраината, го формира делот на Средна Германија, таму е винската област Зале-Унштрут и градовите Цајц, Наумбург (Зале), Вајсенфелс и Фрајбург (Унштрут).
Метрополитенската област Хале (Зале) формира агломерација со Лајпциг во Саксонија. Оваа област е позната по нејзината високо развиена хемиска индустрија (Chemiedreieck - хемиски триаголник), со главни производствени погони во Лојна, Шкопау (Buna-Werke) и Битерфелд. На крај, на истокот, се наоѓа Десау-Рослау на реката Елба (како и главниот град Магдебург) среде регионот Анхалт-Витенберг.
Административна поделба
Главен град на Саксонија-Анхалт е Магдебург. Исто така, е и најголем град во покраината, во трка со Хале.
Саксонија-Анхалт е поделана на 11 рурални окрузи и три урбани окрузи. Моменталната состојба била создадена по двете окружни реформи. Со првата од 1994, 37-те окрузи биле реформирани на нови 21 округ. Последната реформа се случи на 1 јануари 2004, кога 21 округ биле реорганизирани во сегашните 11 окрузи.
Од 1994 до 2003, Саксонија-Анхалт била поделна на 21 рурален округ („Landkreise“). Над овој степен, се наоѓале трите административни окрузи (Regierungsbezirke): Десау, Хале и Магдебург. На 1 јануари 2004 овие три административни окрузи биле укинати.
Рурални окрузи се:
Историја
Во април 1945 американската армија го ослободила поголемиот дел од западниот и северниот дел од идната Саксонија-Анхалт. Американски совет за контрола, Германија (скратеница од ОМГУС) го назначил првиот ненацистички функционер на водечко место во областа. Така Ерхард Хибенер, отфрлен од нацистите, бил повторно назначен за саксонски Landeshauptmann (гувернер). До почетокот на јули, американската армија се повлекла, со цел да ѝ се дозволи на црвената армија да ја заземе пруска Саксонија, како дел од советската окупациска зона, како што било договорено со Лондонскиот протокол во 1944.
На 9 јули советската воена администрација во Германија (СВАГ) наредила да се припојат Слободна држава Анхалт, Хале-Мерзебург, гувернат Магдебург (во тогашните граници), Алштет (пред Тирингија) и некои брауншвајшки источни енклави (Калферде и источниот дел од поранешниот округ Бланкенбург ) во пруската Провинција Саксонија. Во меѓувреме, првично саксонскиот гувернат Ерфурт станал дел од Тирингија.
За поранешната историја, видете ги соодветните статии на овие ентитети пред 1945. На Анхалт името му потекнува од замокот Анхалт во близина на Харцгероде; потеклото на името на замокот останува непознато.
СВАГ го назначила Хибенер како претседател на провинциската саксонска администрација, новосоздадена функција. Администрација била со седиште во Хале на Зале, со што станал главен град, исто така и на подоцнежната Саксонија-Анхалт, сè до 1952. На 3 септември 1945, новата администрација инспирирана од Советите, донела одлука за масовна експропријација, најмногу погодувајќи ги носителите на голем недвижен имот, најмногу благородниците.
По повод првите, како и единствените избори во Советската зона, дозволувајќи им на партиите навистина да се натпреваруваат за местата во провинцискиот и покраинските парламенти, на 20 октомври 1946, Провинцијата Саксонија била преименувана во Провинција Саксонија-Анхалт (Provinz Sachsen-Anhalt), сметајќи го првичното спојување. На 3 декември 1946, членовите на новиот провинциски парламент го избрале Хибенер како прв министер-претседател на Саксонија-Анхалт со гласовите на ДХС и Либерално-демократската партија на Германија (ЛДПД). Така, станал единствениот гувернер во Советската зона, кој не бил член на комунистичката партија за социјалистичкото единство на Германија (СЕД). Тој бил невообичаен гувернер за советските власти.
По официјалната сојузничка одлука за распуштање на слободната држава Прусија, која останала во агонија по прускиот удар во 1932, нејзините поранешни провинции, кои сè уште постоело, добиле државност, така што провинциите се здружиле во Држава Саксонија-Анхалт на 6 октомври 1947. Станала дел од Германската демократска република (Источна Германија) во 1949. Од 1952 до 1990 источногерманските покраини биле распуштени и територијата на Саксонија-Анхалт била поделена во два источногермански окрузи Хале и Магдебург. Во 1990, поради германското реобединување, окрузите бил повторно припоени како покраина.
Покраински избори на 20 март 2011
Поранешниот министер-претседател Волфганг Бемер (CDU) не учествувал на изборите.
Ова биле службените изборни резултати (второ гласање):
Развој на економијата
По повторното обединување на Германија во 1990 година, распадот на неконкурентните поранешни индустрии, предизвикале големи економски и социјални проблеми. Во 2000, Саксонија-Анхалт ја имала највисоката стапка на невработеност од сите германски покраини, со 20,2 проценти.
Меѓутоа, процесот на економска трансформација изгледа е завршен. Масовните инвестиции во модерната инфраструктура, кои се направиле од 1990 ги направиле и постоечките и новоотворените бизниси, високо конкурентни. На пример, индустрија го зголемила за двапати своето учество во меѓународните приходи од 13 проценти во 1995, на 26 во 2008. Во меѓувреме, стапката на невработеност поднала на задоволителни 11,3 проценти (до јуни 2011).
Како дел од оваа обнова била да се добијат добри резултати за германската економија, па така Саксонија-Анхалт не само што го следи националниот тренд, туку и има подобри резултати од некои други германски покраини. На пример, таа е пред 3 други германски покраини по стапката на невработеност (до јуни 2011): германскиот главен град и градот-покраина Берлин (13,3 проценти), Мекленбург-Западна Померанија (11,9 проценти) и градот-покраина Бремен (11,6 проценти).
Религија
Во 2010, мнозинството граѓани на Саксонија-Анхалт не биле религиски определени и повеќе луѓе ги напуштале црквите отколку што влегувале во нив.
Мартин Ковачев
Мартин Ковачев е фудбалер, роден е на 13 март 1982 во Ќустендил кој моментално игра одбранбен играч во македонскиот ФК Пелистер од Битола.
Ротенштајн
Ротенштајн (Rothenstein) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Ротенштајн се наоѓа јужно од Јена на западниот брег од Зале, додека местото Елкниц се наоѓа на источниот брег.
Медлин Шарлот Фокс
Медлин Шарлот Фокс (14 декември 1880 Малта - 15 септември 1954 Блек Буртон ) била англиски ботанички илустратор.
Студирала на Факултетот за ликовни уметности Слејд. За време на посетата на нејзиниот брат Валентин Фокс, кој се занимавал со земјоделство во близина на Фиксбург во Јужна Африка, таа ја насликала локалната флора и била наградена со Гренфел медал од Кралското хортикултурно друштво за нејзините прикази на дивите цвеќиња од Лесото.
Лајмска болест
Лајмска болест (Lyme disease) или Лајмската борелиоза за првпат била препознаена во 1975 година по истражувањето направено од причина што на невообичаено голем број деца им бил дијагностициран јувенилен ревматоиден артритис во Лајм, Конектикат (САД) и два соседни града. Истражувачите откриле дека повеќето од заразените деца живееле во близина на шумски области населени со крлежи. Тие, исто така, откриле дека првите симптоми кај децата обично се појавуваат во летните месеци што се совпаѓа со сезоната на крлежи. Неколку испитани пациенти опишале дека имале осип непосредно пред развојот на артритисот и многумина се сеќавале и на каснување од крлеж на местото на осипот. Понатамошните истражувања откриле дека малите крлежи биле заразени со спирална бактерија или спирохета (подоцна наречена Borrelia burgdoferi) и биле одговорни за појава на артритис во Лајм. Лајмската борелиоза се јавува со висока фреквенција во локализирани региони низ Европа, САД, поранешниот Советски Сојуз, Јужна Африка, Австралија и Азија. Приближно 8 од 100.000 луѓе се заразени на годишно ниво.
Луѓето кои живеат или работат во области опкружени со шуми или обраснати грмушки и оние кои посетуваат природа за рекреативни цели се изложени на најголем ризик. Престојот во природа во топлите месеци го зголемува ризикот од добивање на болеста. Крлежите претпочитаат влажна и затемнета средина од отпадни лисја или ниска вегетација во шумски, области со грмушки или предели со високи треви.
На кожа
Еритема мигранс (ЕМ): ЕМ е црвенило на кожата на местото на каснувањето од крлеж кое бавно се шири и достигнува дијаметар обично над 5 сантиметри и е присутно долго време (и по неколку недели). Црвенилото во средината постепено исчезнува, најчесто создавајќи карактеристична форма на ЕМ. ЕМ не е алергиска реакција на кожата на каснување од крлеж. ЕМ може да биде придружена со т.н „мали симптоми“ како што се главоболка, вкочанетост, вртоглавица, болки во зглобовите и мускулите, тешкотии со концентрацијата.
Се сеќаваш ли Доли Бел
„Се сеќаваш ли Доли Бел? (српскохрватски: Сјећаш ли се Доли Бел) — филм на режисерот Емир Кустурица од 1981 година (неговиот прв долгометражен филм). Филмот е снимен по сценариото на Абдулах Сидран, а главните улоги ги играат: Славко Штимац, Љиљана Благојевиќ, Слободан Алигрудиќ и Мира Бањац.
Лајмска болест
На зглобовите
Воспаление на зглобовитe или артритис: по неколку месеци, околу половина од заразените лица кои не се лекуваат, имаат болни и отечени зглобови. Ова се повторува и трае со денови или месеци. Хроничниот артритис се развива кај 10 до 20 % од нелекуваните луѓе.
Се сеќаваш ли Доли Бел
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Сараево во 1963 година. Главниот лик во филмот е момчето Дино (го игра Штимац), кој го запознава светот, растејќи со филмовите што ги гледа во блиското кино и со музиката што ја слуша во младинскиот центар. Исто така, тој е опседнат со хипнозата. Една ноќ, по наредба на нејзиниот макро, Дино е принуден да се грижи за проститутката Доли Бел (ја игра Благојевиќ) и постепено се вљубува во неа.
Лајмска болест
Невролошки симптоми
Лајмската болест може да влијае и на нервниот систем, предизвикувајќи симптоми како вкочанет врат и силна главоболка (поради менингитис), привремена парализа на мускулите на лицето (Белова парализа), нечувствителност на дразби, болка или слабост во екстремитетите или слаба координација на мускулите.
Срцеви проблеми
Мал број луѓе можат да имаат проблеми со срцето, како што се неправилни отчукувања на срцето и тоа неколку недели по инфекцијата. Поретките симптоми вклучуваат воспаление на очите и тешка слабост на организмот.
Дијагноза
Лајмската борелиоза најлесно се дијагностицира врз основа на карактеристична промена на кожата (ЕМ). За жал, црвенилото понекогаш може да остане незабележано. Лабораториските тестови можат да помогнат да се потврди дијагнозата, но тие обично не се позитивни во првите неколку недели по каснувањето од крлеж. Понекогаш е неопходно да се изолираат бактериите од местото на каснувањето, односно црвенилото, за да се постави дијагноза со биопсија на кожата. Кога постои сомневање за Лајмска борелиоза, обично се користи Вестерн блот тест (Western blot test) за да се потврди или отфрли дијагнозата.
Третман
Лајмската борелиоза се третира со антибиотици. Важно е да се третира во првата фаза на болеста, за да се спречи развојот на потешки и хронични форми на болеста. Во третманот на ЕМ кај нас, азитромицин се препорачува еднаш дневно во текот на 5 дена и кај деца и кај возрасни. По третман со ЕМ, некои пациенти можат да имаат долготрајна болка во мускулите и зглобовите и често се онесвестуваат, и се дел од т.н постлајмов синдром кој не треба да се лекува со антибиотици. Во светот постои и вакцина која се препорачува за луѓе кои живеат во ендемски области за оваа болест и поминуваат многу време во шумски или тревни области.
Превенција
Очигледно, најдобра превенција претставува одбегнувањето на каснување од крлеж при движење низ терените каде што има крлежи. Не постои опасност од крлежи во карпести и суви терени. Крлежи има во влажни терени, особено во трева. Да се користи средината на пешачките патеки кога се оди во шума. Долгите панталони (со светла боја за полесно воочување на крлежите), вовлечени во чорапи, оневозможуваат пристап на крлежите до кожата.
Потребно е секојдневно проверување на кожата по движење низ терените каде што има крлежи, и нивно отстранување. Прилепениот крлеж лесно се отстранува со негово свртување под врвовите на навлажнетите прсти или со повлекување на крлежот со пинцета (клешта). Постојат специјални пинцети за таква намена кои можат да се набават во аптеки. Треба да се одбегнува грубо повлекување со притисок на крлежот поради тоа што неговата глава може да остане во кожата и да предизвика локална пурулентна инфекција. Доколку се случи тоа, откинатата глава на крлежот спонтано ќе се исфрли. Методата на отстранување на крлежот не влијае врз можниот ризик за инфекција со борелиите. Прилепениот крлеж треба да се отстрани што порано, уште првиот ден, поради тоа што со тек на времето се зголемува ризикот за инфекција.
Направени се експерименти за развој на вакцина против лајмската борелиоза. Таквата вакцина мора да се приспособи на локалниот спектар на борелија супспециеси. Вакцини базирани на надворешниот површинска белковина А на Borrelia Burgdorferi извесно време биле користени во САД, но веќе не се произведуваат. Спектарот на борелија супспециеси и антигенскиот состав во Европа се разликуваат од тие во САД.
Џамија Кул Шариф
Џамија Кул Шариф (Кол Шәриф мәчете; Мечеть Кул-Шариф) – џамија во Казанскиот кремљ позната по тоа што во времето на изградбата била една од најголемите џамии во Русија и Европа, вон Истанбул.
Историја
Првично, џамијата била изградена во Казански кремљ во 16 век. Името го добила по Кул Шариф, верски учен кој таму служел. Кул Шариф погинал со своите многубројни ученици, додека го бранел Казан од руските сили во 1552 година. Се верува дека зградата вклучувала минариња, во облик на куполи и шатори. Неговиот дизајн бил традиционален за Волшка Бугарија, иако веројатно биле искористени и елементи од раната ренесанса и отоманската архитектура. Во 1552 година, за време на опсадата на Казан Иван Грозни го уништил градот.
Татарските научници шпекулираат за тоа дали некои елементи од џамијата Кул Шариф можат да се видат во црквата Свети Василиј во Москва (8 минариња и централна купола, што не е карактеристично за руската архитектура). Од 1996 година, џамијата почнала повторно да се гради во Казански кремљ, иако нејзиниот изглед е модерен. Нејзината инаугурација на 24 јули 2005 година го означила почетокот на прославите посветени на милениумот од основањето на Казан. Таа може да прими 6.000 верници.
Неколку земји придонеле во фондот кој бил основан за обнова на џамијата Кул Шариф, конкретно Саудиска Арабија и Обединетите Арапски Емирати. Денес џамијата претежно служи како музеј на исламот. Во исто време за време на големите муслимански прослави илјадници луѓе се собираат таму за да се молат.
Комплексот Кул Шариф бил предвиден да биде важен дел од архитектурата на Казан. Освен главната зграда во џамијата, комплексот вклучува и библиотека, издавачка куќа и канцеларија на имамот.
Либиј Север
Либиј Север — цар на Западното Римско Царство од 461 до 465 година. Како цар бил прогласен на 19 ноември 461 година, од страна на Рицимер, практичниот владетел на империјата. Сепак, византискиот цар Лав I одбил да го признае за цар. Либиј Север не поседувал никаква власт и никогаш не се појавил со некоја своја одлука во царството. Во 465 година бил тргнат од својството цар по заповед на Рицимер. Не е познато дали бил убиен или отровен од негова страна.
Макропрудентна супервизија
Историја
Поимот „макропрудентно“ бил за првпат употребен во доцните 1970-ти во необјавени документи на Куковиот комитет (предвесник на Базелскиот комитет за банкарска супервизија) и Банката на Англија. Но, дури во раните 2000-ти, по период од две декади со финансиски кризи во индустриските и најчесто во пазарните економии во појавување, започнал да се промовира макропрудентниот пристап во регулаторната рамка, особено од страна на челниците на Банка за меѓународни порамнувања. Поголема согласност за примената на овој пристап била постигната по финансиската криза од доцните 2000-ти.
Цели и оправданост
Главна цел на макропрудентната супервизија е да се намали ризикот и макроекономските трошоци од финансиската нестабилност. Прифатено е дека неопходно треба да се пополни јазот меѓу макропрудентните политики и традиционалната макропрудентна супервизија на финансиските институции.
Макропрудентна наспроти микропрудентна супервизија
Макропрудентните и микропрудентните политики се разликуваат во поглед на нивните цели и разбирањето на природата на ризикот. Традиционалната микропрудентна супервизија бара да се зајакне сигурноста и цврстината на поединечни финансиски институции, за разлика од макропрудентната супервизија којашто се фокусира на благосостојбата на целокупниот финансиски систем. Понатаму, ризикот во микропрудентната супервизија се зема предвид како егзогена променлива, така што се претпоставува дека секој шок којшто предизвикува финансиска криза потекнува надвор од финансискиот систем. Од друга страна, макропрудентниот пристап претпоставува дека факторите на ризик може да се анализираат како ендогени променливи, т.е. како системски феномен. Во склад со ова размислување, макропрудентните политики ја опфаќаат меѓусебната поврзаност на поединечните финансиски институции и пазари, како и нивната заедничка изложеност на економските фактори на ризик. Тие исто така се фокусирани на процикличното однесување на финансискиот систем со цел да се одржи неговата стабилност.
Теоретско начело
На теоретска основа се смета дека реформата во прудентната супервизија треба да обединува три различни парадигми: агентската парадигма, парадигмата на екстерналии и парадигмата на промени во расположението. Улогата на макропрудентната супервизија посебно се однесува на последните две.
Агентската парадигма го нагласува значењето на агентскиот проблем. Главен аргумент е тоа што државата во улога на последен кредитор и осигурувач на депозитите ги менува поттиците за банките да преземаат ризик. Ова е одраз на агентскиот проблем попознат како морален хазард. Имено, постоењето на систем за осигурување на депозитите и недоволно регулирани портфолија на банките ги поттикнува финансиските институции да преземат поголем ризик. Меѓутоа, оваа парадигма претпоставува дека ризикот произлегува од поединечните прекршоци и со тоа отстапува од нагласокот на целокупниот систем како основа на макропрудентниот пристап.
Во парадигмата на екстерналии, клучниот концепт е наречен парична екстерналија. Таа се дефинира како екстерналија којашто се јавува кога дејствието на еден економски агент влијае врз благосостојбата на некој друг агент преку ефектите врз цените. Кога постојат нарушувања во економијата (на пр. нецелосни пазари или несовршени информации), спроведувањето на политики може да ја подобри благосостојбата на секој агент во смисла на Паретовата ефикасност. Всушност, голем број на автори покажале дека кога агентите се соочуваат со ограничувања во позајмувањето или други видови на финансиски фрикции, произлегуваат парични екстерналии и се појавуваат други нарушувања (на пр. прекумерно позајмување, прекумерно преземање на ризик и превисоки нивоа на краткорочен долг). Во овој контекст, макропрудентната супервизија може да ја подобри општествената ефикасност. Студијата на политиките спроведена од страна на Меѓународниот монетарен фонд укажува на тоа дека екстерналиите на ризикот меѓу финансиските институции и од нив кон реалниот сектор се пазарен неупсех којшто ја оправдува примената на макропрудентната супервизија.
Во парадигмата на промени во расположението, Кејнзовите животински духови значително влијаат врз однесувањето на менаџерите на финансиските институции, предизвикувајќи прекумерно ниво на оптимизам во добри времиња и ненадејно смалување на ризикот во лоши времиња. Како резултат на тоа, ценовните сигнали на финансиските пазари може да бидат неефикасни, зголемувајќи ја веројатноста од системска неволја. Поради тоа, улогата на макропрудентната супервизија во ублажување на неизвесноста и готовноста за справување со ризиците поврзани со финансиските иновации е оправдана.
NGC 2615
NGC 2615 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2615 се споменува и како UGC 4481, MCG 0-22-19, CGCG 4-59, IRAS 08320-0222.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1885 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2615 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2615 има привидни димензии од 1,9' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 2615 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24071. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 231; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4866. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1305.
NGC 7474
NGC 7474 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 9 септември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7474 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7474 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 4 м 4,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 4' 4"".
Други поделби
Проучување на NGC 7474 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70379. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 168; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1717. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1161.
Шпагети
Шпагети се тестенини со тенок и издолжен облик, отприлика 2 mm дебели и 30 cm долги кога се несварени. Шпагетите главно се продаваат во пакување од 500 грама. Се спремаат така што се варат во посолена вода од 5 до 10 минути.
Дубровничка република (појаснување)
Терминот Дубровничка република може да се однесува на:
Сакрален објект
Сакрален објект (од латински sacralis - свет) во археологијата го означува објектот кој е симбол на предмети и луѓе на кој му припаѓаат божествени и верски појави.
Долен Западен Подрегион (Калдас, Колумбија)
Долен Западен Подрегион ― подрегион на колумбискиот департман Калдас.
Олдендорф-Химелпфортен
Олдендорф-Химелпфортен (Oldendorf-Himmelpforten) — општинска заедница во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Химелпфортен.
Општинската заедница Олдендорф-Химелпфортен се состои од следниве општини:
Космос-984
Космос-984 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 јануари 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5500 килограми. Космос-984 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 289 км, а најмалото на 205.
Тато и другите (филм)
Тато и другите (англиски: Daddy and Them) е американски филм од 2001 година, во режија на Били Боб Торнтон. Улогите ги играат: Били Боб Торнтон, Лора Дерн Џеф Бејли, Џејми Ли Кертис, Бен Афлек, Џим Варни итн.
Содржина
Музичарот Клод Монтгомери (го игра Торнтон) и жена му Руби (ја игра Дерн) дознаваат дека вујкото на Клод е обвинет за убиство, така што го очекува судење. Затоа, тие одат во Алабама, каде што израснале. Таму, двајцата влегуваат во пријателска вербална војна со семејството, вклучувајќи ги таткото, мајката и сестрата на Клод.
Антемиј
Антемиј бил цар на Западното Римско Царство од 467 до 472 година. Познат е и како Флавиј Прокопиј Антемиј. Се смета дека е последниот цар на западот којшто покажал некаква способност на раководен план. Водел борби со визоготите во Шпанија, со вандалите под раководство на Гејзерх, кои во Северна Африка создале своја држава. Во почетокот бил поддржуван од страна на византискиот цар Лав I. Бил оженет со ќерката на Рицимер. Бил во добри односи и со клавниот раководител на Илирика, Марцелин. Но, дој доживеал пораз против вандалите. Во 470 година се разболел, а кога закрепнал започнал со освета кон својот народ, за кое сметал дека врз него имало пуштено црна магија. Така, Рицимер во Милано започнал побуна против тоа, а со своите 6.000 војници го заробил Антемиј и го убил.
Шепс
Шепс (Schöps) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Општината се наоѓа во долината на Зале, 10 километри јужно од Јена на околу 170 метри. Местото Шепс се наоѓа лево од Зале, додека местото Јегерсдорф се наоѓа десно од Зале. Источно од Шепс се простира Тириншки Холцланд.
Соседни општини
Општината се граничи со следниве места (почнувајќи од север, надесно): Ротенштајн, Клајнбокедра, Унтербодниц, Гроспиршиц и Алтенберга.
Религија во Сомалија
Религијата во Сомалија има значајна улога во секојдневниот живот на луѓето во земјата. Најголема религија во земјата е исламот со скоро 99.9%, додека втора по големина е христијанството со 0.1%
Ислам
Исламот влегол во регионот многу рано, кратко време по хиџра. Џамијата во Зејла датира од 7 век и е најстарата џамија во градот. Во доцниот 9 век, Ал-Јакупи напишал дека муслиманите живеат по должината на северниот брег на Сомалија. Тој, исто така, спомнал дека Адалскиот султанат го има својот главен град, сугерирајќи дека Адалскиот султанат со Зејла како седиште датира од 9 или 10 век. Според И. М. Луис, политиката била управувана од локални династии, кои исто така владееле слично како воспоставениот Султанат Могадишу во регионот Бенадир на југ.
Улогата на верските функционери започнала да се намалува во 1950-тите и 1960-тите, бидејќи некои од нивните законски и образовни овластувања и одговорности биле пренесени на секуларните власти. Позицијата на верските водачи значително се променила по револуцијата од 1969 година и воведувањето научен социјализам. Сијад Баре инсистирал на тоа дека неговата верзија на социјализмот е компатибилна со принципите на Куранот и го осудил атеизмот. Верските водачи, сепак биле предупредени да не се мешаат во политиката.
Новата влада вовела законски измени што некои верски личности ги сметале за спротивни на исламските правила. Режимот остро реагирал на критиките, убивајќи некои од демонстрантите. Подоцна, религиозните водачи започнале да бидат дел од владата.
Денес, најголемиот дел од жителите на Сомалија се муслимани. Најголемиот дел од муслиманите се сунити кои припаѓаат на Шафиската школа под влијание на суфизмот, иако некои се приврзаници на шиитската муслиманска вероисповед. Суфизмот, како мистичен аспект на исламот е исто така добро воспоставен.
Членот 2 од привремениот устав на Сомалија го дефинира исламот како државна религија на земјата и исламскиот шеријат како основен извор за националното законодавство. Исто така, уставот предвидува дека не може да се донесат закони што не се во согласност со основните начела на шеријатот. Членот 11 гарантира еднакви права и слобода од прогон за сите граѓани пред законот, без оглед на религијата. Дополнително, членот 17 ја штити слободата на религијата.