cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KFC
Мени
Исто така, нуди хамбургери, храна со прсти од пилешки накит и пилешки обвивки. Додека другите синџири за брза храна, главно, нудат пилешки јадења направени од лиено месо, Кинтаки нуди речиси исклучиво филе.
Менијата се различни во земјите. На пример, во Германија и САД како придружба има салата од зелка, но во Англија и Ирска, на пример, BBQ грав. Таа се заснова на типични преференции на земјата.
Историја
KFC беше еден од првите американски синџири за брза храна што се прошири на меѓународно ниво, отворајќи продавници во Канада, Обединетото Кралство, Мексико и Јамајка до средината на 1960-тите. Во текот на 1970-тите и 1980-тите, таа доживеа мешани богатства дома, бидејќи помина низ низа промени во корпоративната сопственост со мало или никакво искуство во бизнисот со ресторани. Во раните 1970-ти, KFC беше продаден на дистрибутерот на алкохолни пијалоци Heublein, кој беше преземен од конгломератот за храна и тутун R. J. Reynolds; таа компанија го продаде синџирот на PepsiCo. Сепак, синџирот продолжи да се шири во странство, а во 1987 година стана првиот западен синџир ресторани што се отвори во Кина. Оттогаш, тој брзо се прошири во Кина, која сега е единствениот најголем пазар на компанијата. PepsiCo го отфрли својот оддел за ресторани како Tricon Global Restaurants, кој подоцна го промени своето име во Yum! Брендови.
Оригиналниот производ на KFC се парчиња пилешко пржено под притисок, зачинети со рецептот на Сандерс од 11 билки и зачини. Составот на рецептот е деловна тајна. Поголемите порции пржено пилешко се сервираат во картонска „кофа“, која стана одлика на синџирот откако првпат беше воведена од страна на франшизата Пит Харман во 1957 година. Од раните 1990-ти, KFC го прошири своето мени за да понуди други пилешки производи како како сендвичи и облоги од пилешко филе, како и салати и придружни јадења како помфрит и зелева салата, десерти и безалкохолни пијалоци; вториот често го снабдува PepsiCo. KFC е познат по своите слогани „It's Finger Lickin' Good!“, „Никој не го прави пилешкото како KFC“ и „So good
KFC е основана од Харланд Д. Сандрес. Тој работел во различни професии, кога тој почна да работи на бензинска станица во Корбин, Кинтаки, на возраст од 40 години, каде што повремено продава домашна храна. Во 1930 година го отвори својот прв ресторан спроти бензинската пумпа. Во 1952 година тој ја започна својот таен рецепт за да го продаде на други места, и побара пет центи за секое продадено пилешко. По дванаесет години, веќе имаше 600 ресторани кои работеа на неговиот рецепт.
Облаковска Планина
Облаковска Планина — планина во југозападниот дел на Македонија, сместена во близина на градот Битола. На падините на планината се сместени селата: Облаково, Снегово, Раштани, Крклино, Лера, Рамна, Кукуречани, Секирани, Стрежево, Братин Дол, Горно Оризари, Драгожани, Ново Змирново, Српци и Драгарино. Облаковска планина има планинска клима. На неа е застапена разновидна флора и фауна.
Меѓу најзастапените билки се вбројуваат: мајчина душица, ковил, кантарион, овчарска торбичка, кокиче и други видови.
Од фауна се среќаваат видовите: мечка, волк, зајак, лисица, орел, врабец, сокол, смок и други.
‎
Фридрих II (војвода од Австрија)
Фридрих II Бабенберг (Friedrich der Streitbare, роден на - починал на  во ) — владетел од династија Бабенберг како војвода од Австрија од 1230 година и војвода од Штаерска од 1230 до 1246 година.
Управување
Горд со византиското потекло, Фридрих II станал познат како „Зајадливиот“ поради конфликтите во управувањето и честите војни против соседите на Австија - Унгарија, Баварија и Бохемија. Дури австриската аристократска династија Куенрингер, традиционално верна на владетелската династија, започнала бунтови со стапувањето на Фридрих II на австрискиот престол. Најопасни му биле споровите со царот Фридрих II за време на востанието на царскиот син Хајнрих VII. Австрискиот војводата паднал во немилост пред царот и во 1236 година последниот му дал дозвола за Вацлав I, крал на Бохемија да навлезе во Австрија. Во годините на царската забрана, Виена станала царски слободен град. Сепак Фридрих II успеал да ја задржи својата позиција на гувернер на австриската држава.
Во 1239 година настапила промена во царската политика и војводата Фридрих II се претворил во еден од најважните сојузници на светиот римски цар. Конфликтот со Бохемија завршил со свршувачката на внука на Фридрих II, Гертруда Бабенберг и најголемиот син на Вацлав I - маркграф Вацлав Моравски. Исто така биле заапочнати преговори за издигнување на Виена во епископство на Католичката црква, а на Австрија (вклучувајќи ја и Штаерска) во кралство. Услов за тоа било внуката Гертруда да се омажи за педесет годишниот цар кој освен тоа неодамна бил отфрлен од папа Григориј IX. Во 1245 година било договорено по овој услов, но своеволно вереница одбила да се појави на церемонијата на соборот во Верона. Во годината пред неговата смрт војводата Фридрих успеал да ја добие и Крањска, но по неговата смрт таа територија била присоединета кон Војводство Корушка под власта на Бернхард фон Шпанхајм.
Амбициозните планови на војводата Фридрих биле спречени од неговата смрт во Битката кај реката Лајта во 1246 година, за време на граничниот конфликт со унгарскиот крал Бела IV Арпад. Фридрих II бил погребан во опатија Хајлигенкројц.
Наследство
Со своите премногу амбициозни планови кои често биле спречуани од хаотичноста на неговиот карактер и со агресивната политика, Фридрих се претворил во последен војвода од династијата Бабенберг и го означил крајот на една ера во австриската историја. По неговата смрт настапил период на интеррегнум и титулата владетел на Австрија била оспорувана од многу династии. На прв поглед, неговото наследство било прецизирано преку Privilegium Minus кој им овозможувал на жените да ја наследуваат власта.
Така сестрата на Фридрих, Маргарет фон Бабенберг и неговата внука Гертруда Бабенберг имале право на престолот. По смртта на Фридрих, Гертруда Бабенберг најпрвин се омажила за Владислав Моравски, кој починал следната година. Потоа таа се омажила за маркграф Херман VI Баденски кои не успеал да ја задржи својата позиција во Австрија. На крајот во 1252 година Гертруда се омажила за кнезот Роман Даниловиќ, помал брат на кнезот Лав I Руриковиќ, зет на унгарскиот крал. Во истата година бохемиската династија Пшемисловци извршиле втор обид да ги остварат своите претензии кон Австрија, преку организирање на брак меѓу Маргарет фон Бабенберг и Отокар, кој бил дваесет години помлад од неа, и кој бил син на Вацлав I. Како резултат од ова Австрија станала бојно поле на конфликтот меѓу Пшемисловци и унгарската династија Арпад во кој Отокар најпрвин имал предност, победувајќи го кралот Бела во Битката кај Кресенбрун, а конечно бил поразен и исфрлен од германскиот крал Рудолф I во битката на Моравско поле во 1278 година.
3 п.н.е.
3 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 3. година пред новата ера, 3. од првиот милениум п.н.е., 3. од 1 век п.н.е. и трета од 0-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5505 и 5506 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4747 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3757 и 3758 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 750.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 3 година се протега во 2633 и 2634, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2693 и 2694 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 540. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 643 и 642 исламска година пред хиџра.
Ново Село (Даутбал)
Ново Село или Ениќој (Νεοχωρούδα, Неохоруда) — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Даутбал на Солунскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.703 жители (2011), сите Македонци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Солунското Поле. Оддалечено е 10 км северозападно од Солун и 1,5 км источно од Градобор.
Во османлиско време
Во 1771 г. Ново Село е споменато како христијанско село, а во 1862 г. е заведено како село со 76 христијански куќи.
Велика Чешма
Велика Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 09 ' 27 , лонгитуда 22o 17 ' 18 .
Ново Село (Даутбал)
Во османлиско време
Во учебната 1894-95 г. под револуционерот Аргир Манасиев, а со помошта на првенците Ставре Новоселски, Ѓорѓи Саламурчев, Пецо Бакалинот, Христо Чочев и други отвориле унијатско училиште. Во него се запишале 30-35 деца.
По податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. Ново Село (Novo-Selo) имало 1.016 жители Македонци, од кои 552 биле под врховенството на Бугарската егзархија, а 464 под Цариградската патријаршија. Селото било изложео на две странски пропаганди — бугарската и грчката и во него работеле и бугарско и грчко училиште.
Припојување кон Грција
Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава кога имало 727 жители. Откупени се 8 имоти на жители кои се преселиле во Бугарија. Во неговиот патописен попис од 1917-18 г. Боривое Милоевиќ завел дека Ново Село има 145 македонски куќи. Во 1920 г. селото имало 884 жители (439 мажи и 445 жени).
Во пописот од 1928 г. Ново Село е заведено како македонско, со 919 жители, од кои 9 биле грчки бегалци доведени од Турција (3 семејства).
Население
Целото население на Ново Село до денешен ден е чисто македонско.
Стопанство
Населението произведува тутун, жито и други земјоделски производи, а делумно е застапено и сточарството.
Нифонт Новгородски
се одликувал со голема ревност во ѕидање и поправање на храмовите Божји и со голема храброст во спротивставување на насилните кнезови. На 13 дена пред смртта според христијаните му се јавил св. Теодосиј и му го навестил неговиот скорешен премин во другиот свет. се упокоил во 1156 година.
Православната црква нејзиниот ден го чествува на 8 април.
Само ангелите имаат крила (филм)
Само ангелите имаат крила е американски филм во режија на Хауард Хокс.
Факти за филмот
Филмот „Само ангелите имаат крила“ е режиран од режисерот Хауард Хокс, а главните улоги ги толкуваат Кери Грант, Рита Хејворт и Џин Артур.
Содржина
Американецот Џоф Картер води мала воздухопловна компанија во еден град во Перу, каде што пилотите разнесуваат пошта по блиските места, често летајќи во лоши временски услови. Џоф одлучува да вработи нов пилот, а на итниот оглас за работа се јавува Бет Макферсон, кој е човекот одговорен за смртта на брат му на Џоф.
1375
1375 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1375 година од новата ера, 375. од вториот милениум, 75. од XIV век и шеста од 1370-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6883 и 6884 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6125 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5135 и 5136 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2128.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1375 година се протега во 4011 и 4012, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4071 и 4072 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1918. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 776 и 777 исламска година.
Степска смрчка
Опис
Капата е висока 3-6 см, а на најшироко ниво на дното широко 2,4-4 см; овално издолжена и потесна кон врвот, но скоро редовно не симетрична, така што може да биде скоро праволиниска од едната страна и заоблена од другата. Главните, подигнати и подебели, двојни ребра честопати формираат поголеми јами (со пречник до 1 сантиметар); Од нив, на пониско ниво, секундарните ребра се разгрануваат, потенки и наизменични, и прават помали дупки во длабочината на поголемите. Повеќето од издолжените ребра се континуирани, но не се протегаат по целата должина паралелно, особено во долната половина прво се виткаат, прават кадрици и лавиринти. Попречните ребра не само што се послаби, туку претежно и не ја достигнуваат другата главна, така што јамата останува отворена од едната страна. кога се затворени, јамите се претежно четириаголни, но издолжени - парелопипедски. Младата капа често е бела, но наскоро ја добива основната сива сива боја. Капата кај зрелите смрчки е исто така розово-месеста боја до пурпурно-розова боја (форма), маслинесто кафеава (форма) или кафеаво до сиво-сива боја, која сепак му припаѓа на видот. Главните ребра стануваат црни.
Хименот се наоѓа само во јамите, односно во продолженијата, на нерамната површина. Имаат иста боја како ребрата, додека не поцрнат. Спорите се со кремова боја.
Стебло
Стеблото е со големина од 4-6 / 1,5-2,5 см, најчесто цилиндрично, може да се задебели на дното, а потоа претежно со еден жлеб што се протега во јамата. Голи, без зрна надвор. Шупливо како и капата.
Месо
Месото е танко,восочно бело од долната страна посипано со зрнца. Доста еластично но не и жилаво. Вкусот е сладок(да не се јаде сирово) мирисот е пријатен но неодреден.
Јадливост
Првокласна и многу ароматична печурка, само треба да се внимава да не е премногу стара, т.е. дека одвнатре мозолчињата не почнале да стануваат црвено-кафеави. Ако капата се распадне, тоа е исто така знак на застареност. Темелно измиени и темелно исцедени, најдобро е да се зготви пржен или печен, но сепак е многу вкусен подготвен на кој било начин, само не суров. Лесно се суши и е уште подобар е тогаш..
Слични видови
Високиот смрчак, во многу погледи неверојатно е сличен на него, се разликува претежно во зрната на дршката, големи се и видливи.
Стампедо во Пном Пен (2010)
Стампедото во Пном Пен се случило на 22 ноември 2010 година за време на одбележувањето на празникот на водата, при кое загинале најмалку 349 луѓе а над 400 биле повредени во главниот град на Камбоџа, Пном Пен.
Како што било соопштено од агенцијата АП, во несреќата која се случила на мостот кој го поврзува Пном Пен и малиот остров Дајмонд Ајланд, каде се одржувале свеченостите, неколку стотици луѓе се повредени. Повеќе од милион луѓе биле излезени на улиците во престолнината на Камбоџа на тридневната свеченост, чија главна атракција била традиционалната трка со бродови на реката Тонтле Сап. . Стампедото се случило во последниот ден на свеченоста, по последната трка, кога настанал метеж на мостот на кој во еден момент кога се нашле голем број луѓе.
Спам
Вовед
Спамот го праќаат организации од различна големина и со различни мотиви. Некои се големи, познати компании, како при маркетиншката кампања на Крафт фудс за кафето Гевалиа. Пораките чија намена е измама преку е-пошта, како што се „Нигериските шеми“ може да бидат испратени од една личност од интернет-кафе во земја во развој. Организираните „банди за спам“ кои оперираат во Русија и други земји на источна Европа имаат слични особини како другите форми на организиран криминал, како борби за територии и убиства од одмазда.
Спамерите може да се служат со намерна измама при праќањето на нивните пораки. Спамерите често користат лажни имиња, адреси, телефонски броеви и други податоци за контакт за да отворат привремени сметки на различни услужници на пристап до интернет. Тие често користат фалсификувани или украдени броеви од кредитни картички за да платат за овие сметки. Со тоа тие може брзо да се движат од еден до друг систем по откривањето и гасењето на опслужувачите што ги злоупотребуваат.
Спамот често се користи за прибирање лични информации кои потоа се продаваат на други компании, со што им се овозможува неовластен пристап до личните податоци на граѓаните - жртви на спамот.
Испраќачите на спам често вложуваат голем труд за да го прикријат изворот на нивните пораки. Големи компании може да најмат друга фирма за да ги праќа нивните пораки, која потоа ги добива жалбите или блокирањето на адресите за е-пошта. Други се служат со маскирање (спуфинг) на адресите за е-пошта, оти спамерот може да стави туѓа адреса во полето за извор благодарение на тоа што протоколот за е-пошта (SMTP) нема автоматска автентикација. Со оглед на тоа што податоците за патот на пораката се запишуваат во заглавијата на пораките, некои спамери додаваат дополнителни податоци во нив со цел да ја наведат истрагата кон дополнителни, легитими опслужувачи.
Спамерите сѐ повеќе користат мрежи од компјутери претходно намерно инфицирани со вируси (зомби-компјутери) за да го праќаат спамот. Зомби-мрежа е позната и како ботнет (роботска мрежа). Се проценува дека 80% од спамот преку е-пошта во јуни 2006 година, бил испратен од зомби-компјутери, за разлика од 30% од претходната година. Се проценува дека во јуни 2006 секојдневно биле испраќани над 55 милијарди спам-пораки, што претставува зголемување од 25 милијарди во однос на јуни 2005.
Спуфингот (прикривањето на појдовната адреса) има сериозни последици за корисниците на е-пошта кои не се спамери. Не само што нивните сандачиња за е-пошта се пренатрупуваат со пораки кои не може да се доделат (анг. "undeliverable" e-mails), покрај спамот што го добиваат, туку тие може по грешка да бидат сметани за спамери. Поради тоа не само што може да добиваат негативни реакции од други жртви на спамот, туку како резултат на жалбите до семрежните услужници може и да бидат исклучени од интернет како обвинети за спамирање.
Растот на спам преку е-пошта
Спамот расте експоненцијално и не покажува знаци на опаѓање. Количеството спам што корисниците го гледаат во нивните сандачиња е само врв на ледениот брег, оти листите на спамерите често содржат и многу невалидни адреси.
Ванг Цанфа
Ванг Цанфа (поедноставен кинески: 王灿 发; традиционален кинески: 王燦 發) ― кинески професор на Кинескиот универзитет за политички науки и право и основач и директор на Центарот за правна помош на жртвите од загадување со седиште во Пекинг (ЦППЖЗ). Ванг Цанфа е стручњак за еколошко право и учествувал во изготвувањето на многу кинески регулативи за животна средина. Професорот Ванг, исто така, обезбедил обука за животната средина на стотици адвокати и судии и воспостави мрежа на застапници за животна средина во Кина.
Во 1998 година, Ванг Цанфа го основал ЦППЖЗ, кој бил првиот центар кој обезбедувал правна помош на луѓето и заедниците повредени од загадувањето низ Кина. Додека професорот Ванг бил директор, ЦППЖЗ примил преку 10,000 телефонски повици на својата телефонска линија за помош и разгледа над 100 случаи. Професорот Ванг претставувал 1,700 тужители во една акција и донел пресуда од 730.000 долари против фабрика за хартија и хемиска фабрика во Шандонг. Ванг Цанфа има добиено многу награди и бил признат на списокот на списанието „Time Magazine“ за „Јунаци на животната средина“ во октомври 2007 година.
Никлева Чешма
Никлева Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 23 ' 06 , лонгитуда 21o 14 ' 51 .
Космос-1050
Космос-1050 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 ноември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1050 бил надгледувачки сателит.
Иг де Пајен
Иг де Пајен или Иго де Паен (околу 1070 - 1136) бил познат француски витез од провинцијата Шампањ којшто се смета дека е основач на витешкиот ред, темплари и првиот Голем мајстор. Тој заедно со светиот Бернард од Клерво го изработил Латинскиот правилник за однесувањето во редот на темпларите.
Животопис
Иг де Пајен најверојатно е роден во Пајнс на околу 10 км од градот Троа во областа Шампањ. Тој бил вазал на грофот Иго од Шампањ кого го придружувал во Првата крстоносна војна. Сосема веројатно е дека за време на крстоносната војна, Паен служел во армијата Годфроа де Булион. Кога грофот Иго од Шампањ отишол во Ерусалим по вторпат во 1108, тој бил придружуван од Иго де Паен. По враќањето во Франција, Иго де Паен подготвувајќи се повторно да оди во светата земја, по желба на папата Урбан II со себе земал 9 витези коишто биле ангажирани за обезбедување на аџиите коишто оделе во Ерусалим од пљачкашките банди и сиромашните крстоносци.
Де Паен стигнал до кралот Балдуин II во Ерусалим со 8 витези од кои двајца биле браќа, а сите биле роднини. Тоа биле првите витези, темплари. Нивните имиња биле Годфреј де Сант-Омер, Пајен де Монтдидие, Архамбо де Сент Агнан, Андре де Монтбард, Жофри Бизон и уште двајца витези препоантливи само по имињата Росал и Гондамер. Деветтиот витез е непознат, меѓутоа се шпекулира дека тоа е можно да бил лично грофот Иго од Шампањ.
Како водач на витешкиот ред, тој ги водел темпларите скоро 20 години, сè до неговата смрт. Тој се грижел за тоа витешкиот ред да прерасне во меѓународна воена и финансиска институција.
Де Паен отишол во Англија и Шкотска во 1128 година. Во близина на Лондон ја формирал првата темпларска куќа, а уште една формирал и во близина на Единбург, позната како Храм Мидиотијан.
Иго де Паен умрел во Палестина во 1136 година, а на чело на витешкиот ред го наследил Робер де Краон.
Хортач (село)
Хортач или Ортач (Χορτιάτης) — предградие на Солун, Егејска Македонија и поранешно село. Сместено е веднаш под планината Хортач, а припаѓа на општината Капуџилар-Хортач ().
Clavaria rosea
Clavaria rosea е вид на корални габи од фамилијата Clavariaceae. Има овошни тела слични на корали со „раце“ до 4 см висина и 3 мм дебели. Ливчињата се мазни, неразгранети, розови и имаат заоблени врвови. Држката е до 1.1 см долги и 2 мм дебела и црна. Спорите се мазни, хијалини (проѕирни), инамилоидни, во облик на пипка и се со димензии 7-10 на 2-3 Мм. Опишан во 1811 година од шведскиот лекар и натуралист Јохан Вилхелм Далман, овој вид се наоѓа во Азија, Европа и Северна Америка, каде што расте поединечно на земја во мешани шуми.
Дебора Сивас
'''Дебора А. Сивас''' - адвокат за животна средина од Соединетите Држави, во моментот професор во Стенфордската правна школа. Нејзината моментална одговорност се судски спорови за животната средина, одговорност и заштита.
Бик (појаснување)
Поимот Бик може да се однесува на:
NGC 5093
NGC 5093 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5093 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5093 има привидни димензии од 1,4' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 19 м 37,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 23' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.
Други поделби
Проучување на NGC 5093 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46472. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3022. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 133.
Илио Чешма
Илио Чешма е чешма во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 27 ' 12 , лонгитуда 21o 14 ' 07 .
NGC 2707
NGC 2707 — ѕвезда во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1877 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2707 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 14,9 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 56 м 5,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 3° 3' 57".
Други поделби
Проучување на NGC 2707 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 469.
Шарена дебелоглавка
Шарена дебелоглавка (Carterocephalus palaemon) е пеперутка од видот пеперутки дебелоглавки.
Опис
Оваа пеперутка има распон на крилјата од 29 до 31 мм. Горните страни на пеперутката се темно кафеави со портокалови лушпи во основата на крилјата и златни дамки. Основната шема на долната страна е слична, но предните крила се портокалови со темни дамки, а задните крила се румени со крем дамки обоени во црно. Половите се слични, иако женките се генерално малку поголеми.
Територијалност
Мажјаците ги бранат териториите и ги пресретнуваат женките што минуваат од омилените седници. Ова однесување има тенденција да се случи кога има концентрации на женки, ларви или растенија со храна. Областа каде што пеперутките ги ставаат ларвите се наоѓа помеѓу шумските почви и тресетите. Карираните капители го поставуваат домот блиску до изворите на нектар. Сепак, тие внимаваат да не дозволат нивната територија да привлекува други мажјаци. Кога е сезона на летови, познато е дека мажјаците го шират својот дом подалеку еден од друг.
Стојан Цицов
Стоян Цицов (Στέφος Τσίτσου, Стефос Цицу), познат како капетан Цицос (καπετάν Τσίτσος) — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација, по засилувањето на грчката вооружена пропаганда застанал на страната на грчката кауза предводејќи андартска чета и учествувајќи во Борбата за Македонија.
Животопис
Стојан Цициов е роден во мариовското село Бешиште, тогаш во Османлиското Царство. По засилувањето на македонското револуционерно движење се приклучил во Македонската револуционерна организација и станал војвода на чета со која го обиколувал Мариово сè до 1906 година.
Цицов со својот помошник Брајан Трајков (Μπραγιάννης Τράικος) од Живово и целата чета по засилувањето на грчката вооружена пропаганда преминал на страната на грчката кауза. Цицов како андартски капетан го обиколувал Прилепско и успеал под своја контрола, откако ги ликвидирал дејците на Македонската револуционерна организација, да ги контролира селата Врпско, Живово, Витолиште, Полчиште, Бешиште и Манастир.
Во 1907 година Цицов и Трајков побарале средба со четата на Иван Смичков, но на договорената средба не присуствувале. Марко Христов до Витолишта и Трајко Зојката ги ликвидирале андартите на Цицов, Васил и Мерко, а Стале Чашулков го ослободиле.
Во Полчиште и Бешиште, мариовската чета на Македонската револуционерна организација ги ликвидирала братот на Трајков и Петар Севдиков. Како одговор на овие ликвидации, андартите ги нападнале селаните од Витолиште, но биле сочекани во заседа во која биле убиени неколку андарти.
Во реонот на Цицов како помош дошол андартскиот капетан Константинос Кутас (капетан Гуда) со својата чета, но бил елиминиран од мариовската чета меѓу Живово и Врпско, во борбата учествувале и андартите на Цициов, а подоцна андартската чета бил разбиена од Васил Балевски во Полчиште.
Во 1912 година Цицов и Трајанов раководеле две андартски чети во Мариово.
Самаско-баџавски јазици
Самаско-баџавските јазици се група јазици кои се дел од малајско-полинезиските јазици од семејството австронезиски јазици. Јазиците се зборуваат во Баџав и на архипелагот Сулу меѓу Филипините и Борнео. Јазиците ги зборуваат народите Самаци, Баџавци и Јакани.
Јазици
Во оваа група на јазици спаѓаат:
IC 1602
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1602 се споменува и како VCC 93.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1602 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1602 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 13 м 48,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 41' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на IC 1602 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39031.
1374
1374 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1374 година од новата ера, 374. од вториот милениум, 74. од XIV век и петта од 1370-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6882 и 6883 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6124 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5134 и 5135 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2127.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1374 година се протега во 4010 и 4011, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4070 и 4071 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1917. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 775 и 776 исламска година.
Бик (кована пара од 2015 година)
Бик — кована пара за колекционерски цели на Народната банка на Република Македонија чија номинална вредност е 10 денари. Одлуката за издавање на парата била донесена на втората седница на Советот на Народната банка на Република Македонија одржана на 26 февруари 2015 година. Цената на апоенот во изнесува 2.700 денари. Оваа кована пара е дел од серијата на ковани пари „Хороскопски знаци“.
Лице
На лицето од парата е прикажана украсна композиција како симбол на времето, врз основа на Сонцето, Месечината и ѕвездите коишто го опкружуваат песочниот часовник. Сонцето е насликано со злато на вметнато, сино, тркалезно кобалтно стакленце. Прикажан е Грбот на Република Македонија, симболите на осумте планети од Сончевиот Систем, натписите: „Република Македонија“ и „10 денари“ на македонски јазик, како и годината на издавање „2015“ и ознаката „Ag925“.
Опачина
На опачината од парата е прикажана слика на глава на бик со три ѕвезди на челото. Левиот рог на бикот е поставен под вметнатото кружно кобалтно стакленце на коешто е насликано соѕвездието на хороскопскиот знак Бик. На долниот дел се прикажани симболот на хороскопскиот знак „Бик“ отпечатен на цвет и името на хороскопскиот знак на латински јазик. Одредени елементи на релјефот се насликани со злато.
Само еднаш се љуби (филм)
„Само еднаш се љуби“ (хрватски: Samo jednom se ljubi) е југословенски филм од 1981 година, во режија на Рајко Грлиќ. Главните улоги ги толкуваат: Предраг Мики Манојловиќ, Владица Милосављевиќ, Зијах Соколовиќ, Ерланд Јозефсон, Драгољуб Лазаров, Младен Будишчак, Звонимир Лепетиќ итн.
Содржина
По завршувањето на Втората светска војна, младиот партизан Томислав (го игра Манојловиќ) шеф на милицијата, а неговиот другар Мирко (го игра Соколовиќ) е поставен за директор на фабриката. Томислав се вљубува во балерината Беба (ја игра Милосављевиќ), која има буржоаско потекло. Наспроти противењето на соборците на Томислав, тој решава да се ожени со Беба, со која има страстна и скандалозна љубовна врска. Набргу, во нивниот стан се вселуваат и нејзините родители. Томислав се наоѓа растргнат помеѓу очекувањата на своите другари и своите чувства. По неколку сериозни испади, Томислав е уапсен и задржан на лекување во болницата. Набргу, тој е пуштен, но веднаш по враќањето дома предизвикува нов скандал така што повторно е затворен во болницата. Во меѓувреме, неговата сопруга е отпуштена од работа и таа се сели во Загреб, а нејзините родители се зближуваат со власта. Томислав бега од болницата и оди во Загреб, каде Беба настапува во кабаре. Ноќта, Томислав ја следи до кабарето и таму извршува самоубиство.
NGC 7501
NGC 7501 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7501 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7501 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 10 м 30,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 35' 22"".
Други поделби
Проучување на NGC 7501 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70619. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1161. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
4 п.н.е.
4 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 4. година пред новата ера, 4. од првиот милениум п.н.е., 4. од 1 век п.н.е. и четвртта од 0-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5504 и 5505 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4746 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3756 и 3757 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 749.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 4 година се протега во 2632 и 2633, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2692 и 2693 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 539. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 644 и 643 исламска година пред хиџра.
Кочна
Кошна со висина од 2,540 м, е втора по височина планина на Камничките Алпи и најзападниот врв на појасот Гринтовец ( Grintovci  ). Неговиот истакнат и лесно препознатлив врв е видлив од далеку. Планината има два врва: повисокиот Језерско Кожна ( Језерска Кожна, 2,540 м ) и блиската долна Кокрска Кочна ( Kokrska Kočna , 2,520 м ).
Име
Оронимот Кочна е изведен од словенечката именка кочна „ цирк “, што се однесува на долина со глава налик на амфитеатар, а исто така и на главата на долината со пасишта и шуми во подножјето на планината. Самата заедничка именка кочна е изведена од словенскиот корен * kǫtъ 'агол'. Името Кочна се среќава и како име на населба за блиското село Кочна и во изведеното име Подкочна.
Acaulospora alpina
Acaulospora alpina бил вид на габа од фамилијата Acaulosporaceae. Формирал арбускуларна микориза и везикули во корените. Габата била откриена во Швајцарија, во ризосферата на алпски пасишта на надморска височина помеѓу 1.800 и 2.700 метри.
Антипа Пергамски
Антипа Пергамски — христијански светец од I век.
Се споменува во Книгата на откровението како „мојот верен сведок Антипа (2,13), кој бил убиен меѓу вас, во чија што средина живее сатаната, т.e. во градот Пергам”. Според Библијата, жителите на овој град живееле во темнината на идолопоклонството и во крајна нечистота; биле робови на страсти. И тука меѓу нив живеел Антипа “како светлина во темнина, како ружа меѓу трње, како злато во кал”. добар и праведен се сметал оној кој ќе фател некој христијанин и ќе го убиел.
Според христијаните, уплашени од Антипа како од оган, демоните им се јавиле на вражачите во сон и исповедале како тие се плашат од Антипа, и како мораат поради него да бегаат од тој град. Вражачите кренале толпа народ против Антипа и почнале да го тормозат, и да го присилуваат да се одрече од новата вера и да им се поклони на идолите. Св. Антипа им рекол: „''Кога вашите т.н. богови, господари на вселената, се плашат од мене смртен човек и мораат да бегаат од овој град, зарем не познавате по тоа дека целата ваша вера e заблуда''?” Но тие се разлутиле и го довлекле Антипа пред храмот на Артемида, пред кој стоeл излиен вол од бронза. Го вжариле волот со оган и го фрлиле внатре слугата Божји. Светиот Антипа, внатре во огнениот вол, Го славел Бога со благодарност како некогаш Јона во китот или трите младенци во огнената печка. И се молел Св. Антипа за своето паство и за сиот свет сè додека душата не му се разделила од трошното тело и не излетала меѓу ангелите во Царството Христово. Завршил во маки и се венчал со невенлива слава во 92 година.
Православната црква нејзиниот ден го чествува на 11 април.
Карел Чапек
Карел Чапек (чешки: Karel Čapek; – ) — чехословачки писател кој пишувал романи, раскази, драми, критики и патописи.
Животопис
Карел Чапек е роден на 9 јануари 1890 година во Мали Сватоњовци, од татко д-р Антонин Чапек (1855-1929) и мајка Божена, родена Новотна (1866-1924). Карел имал една помала сестра Елена (1886-1961), мажена Кожелухова, а од 1930 година премажена како Паливцова, и еден помал брат Јозеф (1887-1945). Од 1895 до 1901 година, неговото семејство живеело во Упице, каде Карел завршил основно училиште и еден клас гимназија. Во периодот 1901-1909, тој учел средно училиште во Храдец Карлови, а потоа во Брно, а матурирал во Прага, каде неговото семејство се преселило во 1907 година.
Чапек студирал филозофија, естетика, историја на ликовната уметност, англистика, германистика и бохемистика на Философскиот факултет при Карловиот универзитет во Прага, а во текот на 1910-1911 година ги продолжил студиите во Берлин и во Париз. Во ноември 1915 година, Чапек станал доктор на науки.
Во 1917 година, Чапек работел како домашен учител на Прокопиј Лажански, во замокот во Хиши, во близината на Жлутици. Во октомври истата година се вработил во редакцијата на весникот “Народен лист”. Во 1921 година преминал во редакцијата на прашкиот “Народен весник”, каде работел до 1938 година. Исто така, во 1921-1923 година, тој работел и како драматург и режисер во Градскиот театар во Карлови Виногради. Во 1925 година, Чапек бил избран за претседател на чехословачкиот огранок на ПЕН-клубот. Истата година, заедно со братот Јозеф, се преселил во новиот дом во Виногради.
Во 1931 година бил именуван за член на меѓународниот одбор за духовна соработка при Друштвото на народите. Во 1933 година работел во Одборот за помош на германските бегалци, а исто така, бил заменик-претседател на ПЕН-клубот. Во 1935 година се оженил за Олга Шајнфлуг и го започнал реновирањето на домот во Стрже, кој брачната двојка го добила на поклон од Вацлав Паливец. Во 1937 година бил учесник на светскиот конгрес на ПЕН-клубот, а во 1938 година бил вклучен во организацијата на светскиот конгрес на ПЕН-клубот, одржан во Прага. Истата година, Чапек бил по вторпат предложен за Нобеловата награда за литература, која не ја добил. По конференцијата во Минхен, Чапек застанал на чело на борбата против чешкиот фашизам. Умрел на 25 декември 1938 година од воспаление на белите дробови, а бил закопан на 29 декември, на Вишеградските гробишта.
Асан Чешма
Асан Чешма е чешма во Република Македонија.
Габриел Екштајн
'''Габриел Е. Екштајн''' ― адвокат роден во Израел и професор на Правната школа при Тексашкиот A&M универзитет.
Екштајн е роден во Израел. Студирал геологија и меѓународни односи на Кентскиот државен универзитет пред да стане магистер по меѓународни работи на Флоридскиот државен универзитет. Екштајн станал доктор по правни науки, проследено со магистер по право во меѓународно право за животна средина на Вашингтонскиот правен колеџ.
Екштајн му била дадена дозвола за вршење на адвокатска дејност во Њујорк, Западна Вирџинија и Вашингтон. Тој служел како советник за голем број национални и меѓувладини организации, вклучително и агенција за меѓународен развој на Соединетите Држави, Организацијата на американските држави и УНЕСКО. Во Првната школа при Тексашкиот технички факултет, Екстејн предавал како вонреден професор од 2003 година, а подоцна бил назначен за раководител за правни води во 2006 година Тој се префрлил на Правната школа при Тексашкиот веслејан универзитет во 2010 година и се приклучил на Правната школа при Тексашкиот A&M универзитет во 2013 година. Во 2018 година, Екштајн бил избран за претседател на Меѓународното здружение за водни ресурси.
Серменин
Серменин — село во Општина Гевгелија, во областа Влахомеглен, во околината на градот Гевгелија.
Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во областа Влахомеглен, во западниот дел на територијата на Општина Гевгелија. Селото е сместено во југоисточната падина на планината Кожуф, чиј атар на тесен дел се допира со подрачјето на Општина Кавадарци. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 540 метри. Од градот Гевгелија е оддалечено 20 километри.
Атарот е мошне голем и зафаќа површина од 71,9 км2. На него преовладуваат шумите со површина од 5.895 хектари, а на обработливото земјиште отпаѓаат 302 хектари.
До селото води асфалтен пат преку селото Негорци, кој не е во целост довршен.
Во североисточниот дел на атарот, близу границата со Кованец се наоѓало некогашното село Брлево.