cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Грб на Шкотска
Опис на грбот
Штитот бил крунисан со златен турнирски шлем крунисан со кралска круна. Во златна боја е исто така наметка што штрчи под шлемот. На круната седи директно црвен крунисан лав со азурно сини канџи и јазик, држејќи во десната шепа државен меч со златна рачка и сребрен нож, а во левата златно жезло. Што би требало да биде - мотото „ In My Defens God Me Defend“, кратенка „ IN Defens “, што значи - Во својата одбрана Бог ме штити, испишан на сребрена лента со црвени букви.
Национален стадион на Косово
Составни простории
Врз основа на плановите претставени од градежното друштво Tabanlıoğlu Architects, Националниот стадион на Косово ќе има:
Грб на Шкотска
Опис на грбот
Околу штитот е ѓердан од најстариот благороден ред, со знак на Свети Андрија. На страните на штитот се држат (чуваат) два еднорози со златни рогови, грива и копита, врзани во златни ланци. Држачите стојат на зелен тревник обрасната со чички и држат две копја со стилизирани знамиња на Шкотска.
Промени на блазонот на грбот
Дофенот на Франција (1558–1559) Кралството Франција (1559–1565) Кралството Франција (1603–1707) Кралството Англија (1603–1707) Кралството Ирска (1603–1707) преградата, со мотото на Најстариот и најблагородниот Ред на Трн; Nemo me impune lacessit, и елементите од грбот на: Куќата на портокалово-Насау Кралството Франција (1707–1800) Кралството Ирска (1707–1800) Електорат Хановер (1714–1800) Електоратот Хановер (1801–1814) Кралството Хановер (1814–1837)
Вилијам Ван Дузер Лоренс
Вилијам Ван Дузер Лоренс (1842–1927) беше американски милионер за недвижнини и фармацевтски магнат кој бил најпознат, по тоа што го основал колеџот Сара Лоренс во 1926 година и болницата Лоренс во 1909 година. Тој одиграл клучна улога во развојот на заедницата Бронксвил, Њујорк, богато предградие на Њујорк Сити, дефинирано со прекрасни домови и шармантни апартмани во градина во амбиент како земја. Неговото име е прикачено на историскиот округ Лоренс Парк и брокерството за недвижнини Хулихан Лоренс. Лоренс е погребан на гробиштата Кенсико во Валхала, Њујорк.
Развој на Бронксвил, Њујорк
Лоренс го искористил своето богатство за да продолжи со широк спектар на претприемачки и филантропски ентузијазми. Еден од нив бил развојот на недвижен имот. Во 1889 година, на предлог на неговиот зет, тој излегол на железницата Њујорк и Харлем во малото село Бронксвил за да ги испита изгледите за да направи нешто на поранешната  фарма од приближно 86 акри (350, 000 м2)   во близина на железничката станица. Тој ги ценел можностите на својот имот и неговата погодна локација и го купил целиот имот следната година. Тој замислил планирана заедница на добро дизајнирани и добро изградени приградски домови. Парцелите беа релативно скромни по големина и неправилни по форма. Тие не беа наменети да бидат имоти за богатите, туку локации доволно големи за удобни домови од средната класа, секој од нив планираше да ја искористи природната средина. Тесните, искривени патишта беа поставени за да ги следат контурите на земјата, а постоечките дрвја беа зачувани секогаш кога беше можно.
Тој ангажирал архитект по име Вилијам Август Бејтс за да ги дизајнира првите куќи, кои ќе се нарекуваат „ Парк Лоренс “. Бејтс имаше разновиден стил, но тој слободно позајмувал и од многуте различни стилови во модата на крајот на 20 век. Тој претпочитал одредени одлики како што се големите заливи со повеќе прозорци и кружни или октогонални кули со конусни покриви. Првите куќи се продадоа брзо и Бејтс продолжил да ги дизајнира повеќето куќи во соседството.
Таа никогаш, не била наменета да биде социјално или економски разновидна. Дури и неговиот комплекс на градски домови, Мерестоун Тераса, беше дизајниран и изграден по многу повисоки стандарди од обичните повеќесемејни станови со цел да привлече повеќе богати клиенти. Ограничувањето на најголемиот дел од изградбата на едносемејни домови на големи парцели помогна да се обесхрабрат луѓето со ограничени финансиски средства да се населат таму. Се надеваше дека овие мерки, во комбинација со рестриктивни договори или „џентлменски договори“, ќе го задржат белиот, протестантски, богат, приградски карактер со децении. Немаше ништо суптилно или скриено во оваа агенда. Лоренс Парк гордо рекламираше во Куќа и градина во 1925 година: „Ограничувања? Да! Бронксвил е внимателно чуван во неговиот развој. . . Индексот на пожелност отсекогаш бил карактерот, културата и способноста лесно и природно да се вклопат во социјалната шема.“
Придонеси
Вилијам Ван Дузер Лоренс остави зад себе неколку значајни институции, вклучително и колеџот Сара Лоренс и болницата Лоренс. Едно од неговите наследства беше директно поврзано со Лоренс Парк: Хулихан Лоренс, една од поголемите фирми за недвижнини во земјата, е директен потомок на компанијата Лоренс Парк за недвижнини.
Следена од колеџот Бенингтон, Сара Лоренс беше првиот колеџ за либерални уметности во Соединетите Држави кој инкорпорираше ригорозен пристап кон уметноста со принципите на прогресивно образование, фокусирајќи се на приматот на наставата и концентрацијата на наставните напори на индивидуалните потреби.
Лоренс ги отелотвори идеите од прогресивистичкото движење од 1890-тите, особено неговиот став дека уметностите се клучен елемент во социјалната еволуција на поединците и семејствата во развојот на приватниот и јавниот сензибилитет, како и создавањето еднакви односи меѓу мажите и жените.
Семејство
Вилијам и Сара Лоренс имаа пет деца: Алис (1868-1869), Луиз Лоренс Меигс (1870-1965), Артур В. Лоренс (1875-1937), Ана Лоренс Бисланд (1873-1950) и Дадли Б. Лоренс (1880). -1970). Ана и нејзиниот сопруг, Пресли Бисланд, беа згрижувачки родители на поетот Лоренс Ферлингети, кој беше оставен на нивниот имот Плашбурн од неговата тетка по мајка - француската гувернанта на Биланд. Децата и внуците на Лоренс продолжија да го водат бизнисот со недвижнини на нивниот татко до 1990 година, кога беше купен од друго локално семејство.
Семејството Лоренс може да се пофали со импресивно потекло за кое се вели дека потекнува од Сер Роберт Лоренс од Ештон Хол, Ланкашир, Англија, кој го придружувал Ричард Кур де Лајон во Третата крстоносна војна. Џон Лоренс, кој пристигна во Плимут, Масачусетс во 1635 година, беше патент на Хемпстед, Њујорк под холандскиот гувернер Вилијам Кифт и служеше како градоначалник на Њујорк во три мандати. Вилијам Лоренс (1620-1682), заедно со Џон, поседувале дополнителни патенти и населиле голем дел од денешните Флешинг и Бејсајд во Квинс. Друг значаен предок беше маченикот во војната од 1812 година, капетанот Џејмс Лоренс, чија желба на умирање, „Не се откажувај од бродот“, е овековечена во американската историја.
IC 371
IC 371 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 371 се споменува и како ESO 142-3.
Откривање
Објектот е откриен на 17 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 371 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 371 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 25 м 29,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 40' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 13°.
Други поделби
Проучување на IC 371 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63189.
NGC 4288
NGC 4288 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4288 се споменува и како UGC 7399, MCG 8-23-6, DDO 119, CGCG 244-6.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4288 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4288 има привидни димензии од 2,2' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Брусник
Брусник може да се однесува на:
Ганчо Хаџи Панзов
Ганчо Хаџи Панзов (Велес, 1900 - Мадрид, 18 ноември 1936) — македонски комунист и поет, учесник во Шпанската граѓанска војна. Тој е меѓу првите македонски интербригадисти кои загинале во Шпанија.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени копје
Копје за жени на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 1 и 2 септември.
Ганчо Хаџи Панзов
Животопис
Ганчо Хаџипанзов е роден во Велес, во едно од најбогатите велешки семејства на почетокот на 20-от век. Уште како ученик се вклучува во револуционерното движење на Велес, поради што е исклучен од велешката гимназија. Во 1920 година се вклучува во предизборната кампања на КПЈ за општинските и парламентарните избори. Истата година, заедно со Никола Оровчанец, Бане Андреев, Георги Шоптрајанов и други, членува во Литературно-уметничкото друштво „Нада“. По Обзнаната, заедно со други комунисти од Велес, во 1921-1922 година учествува во издавањето на илегалниот весник „Искра” (на велешки дијалект). Поради исклучувањето од велешката гимназија, заминува за Скопје каде го продолжува своето школување во Поштенско-телеграфското училиште, а потоа работи како поштенски службеник. Од пролетта 1922 до првата половина од 1923 година служи воен рок во школата за резервни офицери во Скопје. Постојано следен и прогонуван, при крајот на летото 1923 година илегално ја преминува бугарската граница. Работел на пристаништето во Бургас од каде во есента 1924 година преку Грција заминува за Париз. Таму се вклучува во работата на синдикатите и станува член на Комунистичката партија на Франција. Од 1925 до 1928 година е секретар на балканската комунистичка група. Се вклучува и во работата на македонската емиграција, станувајќи член на Македонската народна федеративна група и ВМРО (Обединета).
По избувнувањето на Шпанската граѓанска војна, Хаџипанзов веднаш се вклучува во активностите на КП Франција за помош на Шпанската република. Вклучен е во прифаќањето на доброволците кои преку Франција заминуваат за Шпанија да се борат на страната на Републиката. При крајот на септември или на почетокот на октомври 1936 година и самиот заминува да се бори во Шпанија. По воената обука во која се стекнува со чин водник и е избран за командир на вод на Балканската чета во состав на баталјонот „Едгар Андре“, Хаџипанзов станува дел од Првата меѓународна бригада што е формирана во октомври 1936 година. Бригадата, набрзо по формирањето, на почетокот од ноември е испратена да помогне во одбраната на Мадрид, каде веќе се во тек жестоки битки со франкистичките сили. Првиот напад на франкистите е одбиен, а при офанзивата на републиканските сили на 19 ноември на фронтот кај Универзитетскиот град трагично загинува Ганчо Хаџипанзов, како еден од првите Македонци жртви на војната. Во моментот на неговата смрт до него се неговите соборци Трајко Мишковски и Борис Атков, кои подоцна и го погребуваат.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени копје
Квалифкиации
Квалификации: Перформанс за квалификување 61.00 (Q) или најмалку 12 со најдобар перформанс (q) продолжуваат во финалето.
Ганчо Хаџи Панзов
Животопис
На шестмесечниот помен во родната куќа на Хаџипанзов, неговите другари и почитувачи ќе организираат пригоден собир. Во таа прилика Кочо Рацин, добар пријател со сестра му на Ганчо, Румена Хаџи Панзова, ја чита песната „Испанска балада“ посветена на трагичната смрт на Ганчо. Собирот прераснал во отворен и гласен бунт против тиранијата, на што веднаш реагирала полицијата и прекинувајќи го поменот, ги однела присутните на сослушување.
Творештво
Творечката активност на Хаџипанзов е поврзана со периодот на неговиот престој во Париз. Пишувал на француски јазик, а од неговото творештво сочувана е поемата „Ќе се вратам” и неколку песни: „Бал на вентилаторите“, „Сирени“, „Алказар“, „Детството на еден град“ и „Поема за родниот град“.
Во 1961 година во книгата „На шпанската земја“ која содржи сеќавања на Македонци учесници во Шпанската граѓанска војна, во превод на Кирил Ќамилов, првпат е објавена поемата на Хаџипанзов „Ќе се вратам“.
Список на државни водачи во 1510 година
Ова е список на државни водачи во 510 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Трајко Чундев
ВМРО (Автономистичка)
Се приклучува во редовите на ВМРО по Првата светска војна. Станал близок соработник на Ванчо Михајлов. Се борел против српското влијание во Македонија, со цел да го спроведе бугарското влијание. Раководел со нападот врз српската касарна во Велес. Учествувал во основањето на Бугарскиот централен акционен комитет во текот на 1941 година. На 17 јануари 1943 година бил избран за потпретседател на скопското здружение на Илинденската организација. На 2 август 1944 година, во манастирот „Св. Прохор Пчински“ се одржало Првото заседание на АСНОМ, на коешто, по иницијатива на Методија Андонов Ченто, во новата власт биле поканети да учествуваат и дејци од пробугарското крило на ВМРО, меѓу нив и Трајче Чундев и Јордан Чкатров. Чундев учествувал и на второто заседание на АСНОМ. Во време кога Ченто бил претседател на Президиумот на АСНОМ, тој лично го повикал Чундев да премине во редовите на партизаните.
Во следниот период зазел одговорни функции во новосоздадената Народна Република Македонија во рамки на СФРЈ и учествувал во комисијата за кодифицирањето на македонскиот јазик. Трајко Чундев жестоко се спротивставувал на србизацијата на македонскиот јазик, која е кодифицирана врз основа на српската караџица, по моделот на Вук Караџиќ („Пишувај како што зборуваш“). Чундев сметал дека македонскиот јазик морал да се заснова на старословенската азбука, основана од Свети Кирил и Методиј, како и неговиот ученик Свети Климент Охридски. „Партизанските лекции“ биле прочитани во село Горно Врановци, каде во тоа време се наоѓала агитпроп на Главниод штаб и редакцијата на списанието „Млад Борец“. Таму се подготвувал и првиот број на весникот „Нова Македонија“. По нив имало дискусии по изнесените прeдлози. Во еден свој емоционален исказ, тој ја осудил кодификацијата на македонскиот јазик врз основа на караџицата со зборовите:
Смртна казна
Исказот на Трајко Чундев три години подоцна, кога целосно била уништена против српската линија во политичкиот врв во Македонија, ќе го чини глава. Против Чундев е изречена смртна пресуда која била извршена. Според сведоштва на судскиот процес, најголемиот доказ за „неговата непријателска пропаганда и за ширење омраза кон другите југословенски народи, односно српскиот“, бил неговиот личен дневник, пронајден при претресот на неговото живеалиште. Од дневникот, јавниот обвинител Лазар Мојсов го истакнува токму она место, каде Чундев го опишал своето мислење кон Блаже Конески, сторено во село Горно Врановци:
Судот ја имал предвид револуционерната дејност на Чундев како член на ВМРО. Но, и покрај тоа што таа негова дејност била главна причина за пресудата, се јавила потреба за поцврсти докази за противнародна дејност против југословенската федерација, а судот ја искористил како аргумент препирката со студентот Блаже Конески. Противењето на србизацијата на Македонија се толкувало како реакционерно и антидржавно дејствие коешто водело до распалување на меѓунационална омраза во Југославија и за секој прекршител следувала смртна казна. Слично како што многу други македонски револуционери во тој временски период кои се спротивставувале на новата комунистичка власт и србизацијата, тој бил обвинет дека е бугараш поради неговите ставови околу кодифицирањето на македонскиот јазик и по наредба на УДБА бил осуден на смрт и застрелан помеѓу 20 и 24 ноември 1948 година на непознато место во Скопје.
Килена (месечина)
Килена, исто така позната како  — месечина на Јупитер. Откриена е од група на астрономи од Хавајскиот универзитет предводен од Скот Шепард во 2003 година, добивајќи ја привремената ознака .
Килена има пречник од околу 2 километри и кружи околу Јупитер на просечно растојание од (23,4 милиони км) 23 396 000 км за 731,099 дена (2,00 Земјини години), со наклон од 140,149 ° до еклиптиката (139,543 ° до екваторот на Јупитер), во спротивновртечка насока и со ексцентричност од 0,4116.
Лабаново (Леринско)
Лабаново (Λαμπάνοβο) — некогашно село во Леринско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Лерин, Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало во северен Вич, североисточно од Негован и југозападно од Баница. На место на поранешното село стои црквата „Св. Атанасиј“.
Историја
Во втората половина на XV век Лабаница било дервенџиско село во Леринската нахија.
Мали Корен
Мали Корен (словенечки: Mali Koren) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Димитар Ставревски
Димитар Николов Ставревски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По завршувањето на основното училиште изучил занает и работел како кројачки работник. Слабите и материјални услови за живеење го принудиле да се пресели во Скопје. Активно се вклучил во помагањето на оруженото востание. Учествувал во собирањето на народна помош, во растурањето на летоци и организирање на младината за вклучувањето во народноослободителното движење. На 6 септември 1944 година заминал на Китка и стапил во четвртиот баталјон на Дванаесеттата македонска ударна бригада, при нејзиното формирање. Подоцна, во состав на истата единица учествувал во сите борби и акции против балистите и Германците. Во жестоката борба против балистите, храбро загинал во близина на селото Добри Дол. Неговите останки биле пренесени и погребани на скопските гробишта.
642 Клара
642 Клара — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 8 септември 1907 година.
Алберт Шпер
Бертолд Конрад Херман Алберт Шпер (Berthold Konrad Hermann Albert Speer), познат као Алберт Шпер (Albert Speer; 19 март 1905 — 1 септември 1981) бил германски архитект и еден од највисоките службеници на нацистичката влада (Химлер, Гебелс, Геринг, Борман и Шпер). Понекогаш е нарекуван првиот архитект на Третиот рајх.
Список на државни водачи во 490 година
Ова е список на државни водачи во 90 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Непалски јазик
Непалскиот јазик () е јазик од групата индоариски јазици во рамките на индоевропското семејство.
Претставува службен јазик и лингва франка во Непал, но се говори и во Бутан, Делови од Индија и делови од Мјанмар (Бурма). ВО Индија, непалскиотужива статус на службен јазик во сојузната држава Сиким и округот Дарџилинг во Западен Бенгал. Неговото влијание е забележливо во Бутан и извесни делови од Бурма. Низ историјата, јазикот се развивал во содејство со околните јазици од тибетско-бурманското семејство, од кои поважна улога одиграле кирантскиот и гуруншкиот, поради што непалскиот има влијанија од истите.
Во минатото, јазикот најпрвин се нарекувал каскура (говор на „касите“, т.е. оризари), потоа гуркали (говор на Гурките), за на крај да биде наречен непали („непалски“). Други називи се парбатија („планински јазик“, говор на народот Парбатија во Непал) и лоцамика („јужен јазик“, говор на народот Лоцампа во Бутан).
Писменост и книжевност
Непалскиот денес се пишува со писмото деванагари, како хинди и санскрит. Во извесен период се користело писмото такри, особено во западен Непал, Утараканд и Химачал Прадеш. Други постари писма што некогаш биле во употреба се буџимол (автохтоно непалско писмо) и ранџана.
Јазикот развил значајна книжевност за краток период во XIX век, поттикнат од дела како Адјатма Рамајана, Сундарананда Бара (1833); Бирсика (анонимна збирка на народни приказни) и верзија на јужноазискиот еп „Рамајана“ од поетот Банубакта. Јазикот се издигнал на светско ниво благодарение на делата на тројца книжевници: Лекнат Пудјал, Лаксми Прасад Девкота и Балкришна Сама. Значаен придонес имаат и авторите што живеат во странство, особено оние од Дарџилинг и Ванараси во Индија. Во последно време се јавуваат и истакнати писатели од дијаспората во Европа, Америка и другите азиски земји.
Стадион Балмор
Балмор (исто така познат како Стадион Балмур; Balmoor Stadium) ― фудбалски стадион во шкотскиот град Питерхед, Абердиншир. Тоа е дом на ФК Питерхед. Стадионот има сместивост од 3,150 гледачи, од кои 1.000 можат да седат.
Стадионот бил отворен во 1997 година, откако стариот стадион на ФК Питерхед бил продаден на стопанското друштво на супермаркети Safeway. Стандардот на составните простории во Балмор бил еден од главните причини зошто Питерхед бил избран во Шкотската фудбалска лига во 2000 година, заедно со Елгин Сити.
Рекордна посетеност на Балмор е 4.855, за натпревар од третата лига на Шкотска фудбалска лига против Ренџерс на 20 јануари 2013 година. Ова го соборило претходниот рекорд од 4.505 луѓе.
Најблиската железничка станица до Балмор е Железничката станица „Абердин“, која е 51 км далеку. Ова е најголемото растојание помеѓу фудбалскиот терен за сениорска лига и најблиската железничка станица во Велика Британија. Балмор се наоѓа на патот А982, северно од средиштето на градот Питерхед.
Елешница (Петричко)
за други значења видете Елешница (појаснување)
Елешница — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Петрич на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото Елешница се наоѓа во полупланинска област во северниот дел на планината Беласица во регионот на Подгорjе. Климата е преодно-средоземна со летен минимум и зимски максимум на врнежи од дожд. Просечните годишни врнежи од дожд се околу 700 мм. Просечната надморска височина е 380 метри, со најниски делови од селото околу 320 метри надморска височина и највисока на 440 метри надморска височина. Почвите се делувиални, ливадни, песочни и песочно-глинести. Реката Струмица тече низ селото, опкружувајќи го атарот на селото на север. Атарот на селото зафаќа простор од 26,622 км2.
Селото произведува квалитетно овошје и зеленчук, и најпознато е по црешите и праските. Селото е сместено во подножјето на планината, и нуди прекрасен поглед. Можно е планинско пешачење, лов и риболов во реката Иваник, како и собирање костен и печурки во есен. Над селото се наоѓаат некои од најголемите шуми од костен во земјата (јадливи костени). Има неколку шумски патишта на планината, а околу нив жителите на селото имаат изградено неколку чешми. Во август 2013 година во селото работи аматерска метеоролошка станица на 381 метри надморска височина.
Историја
Две историски верзии за појавата на селото се сочувани денес. Според првата верзија, жителите на поранешното село во областа Марковица (западно од Елешница) се преселиле по поплавата која го зафатила нивното село. Според другата верзија, жителите на исчезнатото село Лешница се преселиле поради епидемија која го зафатила нивното село.
Отоманско Царство
До 1960 година, селото се викало Елесница, а денес официјалното име на селото е Беласица. Под ова име селото се споменува во отоманските регистри од 1570 и 1664-1665 година. Според првиот регистар, 70 христијански домаќинства живееле во селото. Селото каде што се наоѓа денес, било населено во втората половина на XVIII век.
Во XIX век, населението главно егзистирало и се занимавало со земјоделство (пченица, пченка, ориз, сусам, афион, памук, афион, лозови насади, лен, зеленчук) и сточарство (овци, кози, свињи) и се произведувло масло од сусам и вино. Економските односи се одржуваале со Горно Порој (денес во Република Грција), со пристигнување на изведувачи и трговци кои купувале дел од земјоделското производство и го снабдувале со некои индустриски производи (на пр. крпа), како и со градовите Петрич, Дојран и Струмица.
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Долне Елешница (Dolné Elechnitza) се состоело од 150 куќи од кои 85 жители муслимани и 385 Македонци Во 1872 година, Георги Урумов го отворил првото егзархиско училиште во регионот на Петрич. Во 1885 година била изградена училишна зграда со доброволно работење и донации. После Берлинскиот договор од 1878 година, селото останало под отоманска власт, а делегација заминала за градот Кукуш, која со помош на католичките мисионери ги принудиле на отоманските власти да ги запрат злоупотребите врз населението.
Во 1891 година, Георги Стрезов за селото напишал:
Во 1897 година била изградена црквата „Св. Пророк Илија“, која денес е споменик на културата. Храмот е насликан во 1910 година од зографите Теофил Минов и Мина Марков од селото Караќој, Неврокоп. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 830 жители, од кои 230 Турци и 600 Македонци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 880 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија. Во градот имало едно основно училиште со еден учител и 21 ученици.
По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, осум лица од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети. Во текот и по крајот на војната, турското население било убиено или протерано, а турската џамија целосно изгорена.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.
За време на Втората светска војна, значајни германски трупи и магазини за оружје биле сконцентрирани во близина на селото во областа Копанчето. Во 1944 година, Петричкиот партизански одред „Антон Панов“ оперирал над селото Елешница.
По демократските промени и враќањето на земјиштето, во селото продолжило да се развива земјоделството и лесната индустрија, како фабриката за чевли и фабриката за столарија.
Во селото има околу 5 маркети за храна, 5 кафулиња, фризер, здравствена услуга, пошта, основно училиште, градинка, осигурителен брокер, фудбалски стадион, каде што се натпреваруваат ФК Беласица 08 и други. Во 2012 година, недалеку од селото, била изградена мала хидроцентрала на реката Иваник.
Лазо Стаматовски
Лазо Стаматовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Основното училиште го завршил во родното село. Во потрага за подобар живот, се преселил во Скопје и работел како општ работник. Како напреден младинец стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада, во септември 1944 година. Беше борец во втората чета на првиот баталјон. Уште во првите борби против балистичките банди, се истакна како храбар борец. На 13 ноември 1944 година, со бригадата се упатил кон Скопје, за да учествува во борбите за ослободување на главниот град на Македонија. Учествувал во уличните борби против фашистичкиот германски окупатор. Храбро загинал при преземањето на зградата на Радио Скопје. Неговите посмртни останки биле погребени на градските гробишта.
Мали Камен
Мали Камен (словенечки: Mali Kamen) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Колин М. Фицпатрик
'''Колин М. Фицпатрик''' (Colleen M. Fitzpatrick; р. ) е американски научник, претприемач и основач на областа форензичка генеалогија. Позната е по учествувањето во идентификацијата на остатоците пронајдени на местото на несреќата на Североисточниот Лет 4422 кој се урна на Алјаска во 1948.
Животопис
Фицпатрик е родена на 25 април 1955 во Њу Орлеанс, Луизијана. Дипломата по физика ја добива во 1976 на Рајс Универзитетот, а магистрира (1983) и докторира (1983) на Универзитетот Дјук по јадрена физика. Таа работи на оптички мерни техники со висока резолуција во Спектрон лабораториите за развој, по што основа компанија за оптика која работи на истражување и развој на Рајс системите.
Немајќи што следно да прави, Фицпатрик ја завршува книгата што ја започнала во 2002 на тема форензичка генеалогија, а откако издавачите на ја прифаќаат нејзината книга, таа ја самообјавува. во 2005 Компанијата расте и вработува седум научници, но се затвора во 2005 откако НАСА започнува проект во кој компанијата започнува да се продава на генеалошки конференции. Фицпатрик основа содветно мрежно место и почнува со пишување на колумни на теми за магазини и мрежни места. Во 2006, од неа е побарано да најде исчезнат човек од некој кој сакал да купи земјиште, но сопственикот не бил пронајден; ова води до нејзиниот следен потфат, Identifinders International, што ги користи техниките на форензичката генеалогија за пронаоѓање на исчезнати луѓе. Станува позната во 2008 кога учествува во идентификувањето на остатоците од несреќата на Северноисточниот Лет 4422, која се случува на Алјаска во 1948.
Во 2016, игра важна улога во откривањето на вистинскиот идентитет на Лори Ерика Руф, жена која во 1988 зема лажен идентитет, а извршува самоубиство во 2010, по што семејството на нејзиниот сопруг открива дека таа го украла идентитетот на починато дете. Се открива дека Руф е всушност Кимберли МекЛин, која ги прекинала сите врски со своето семејство и присвоила нов идентитет само за да не биде сместена од нив.
Колин е член на Друштвото на фотооптички инженери (СПИЕ) и вонреден член на Американската академија за форензички науки. Таа е широко призната како основач на модерната форензичка генеалогија.
Во 2017, заедно со Маргарет Прес, го создаваат ДНК Дое проектот кој има за цел идентификување на мртвите луѓе за нивните семејства. Нивниот прв успех во 2018 беше идентификувањето во Охајо на мртвата „Бакскин“ девојка како Марсија Кинг од Арканзас. Тие исто така ги идентификуваа телата на Лајл Стевик и Џозеф Њутон Чендлер III (Роберт Николс) во 2018.
IC 372
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 372 се споменува и како ESO 142-6, AM 1922-602, IRAS 19220-6026.
Откривање
Објектот е откриен на 13 август 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 372 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 372 има привидни димензии од 1,5' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 26 м 25,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -60° 20' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 178°.
Други поделби
Проучување на IC 372 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63204.
Користена литература
Sternwarte zu Heidelberg, several papers, 1916-40. (0,4) and Associations, 2nd edition. Budapest: Akademiai Kiado, 1970. (5,0) (Catalogs)
Лопушнец
Лопушнец — некогашно село во Леринско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Лерин, Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало на билото Кула, разгранка на планината Вич, југоисточно над Горно Неволјани.
Историја
Лопушнец се распаднал на почетокот на XIX век поради разбојнички банди. Меѓу Лопушнец и Калуѓерица, крај патот по билото останата е срушената црква „Св. Троица“ која ја посетувале жителите на Лопушнец и Калуѓерица.
Васе Стаматовски
Васе Пандил Стаматовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Заедно со своите родители се преселил во Скопје. Во Скопје бил приклучен во припремите за оружено востание против окупаторот. Стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада и бил борец во вториот баталјон. Се истакнал во борбите на бригадата против непријателот, како храбар борец и затоа му било доверено да стане пушкомитралезец. Посебно се истакнал во борбите кон приодите на Скопје. На 13 ноември 1944 година во уличните борби за ослободување на Скопје, учествувал во опколувањето на поголема група Германци во нивната офицерска менза што била сместена во зградата на бившото училиште Гоце Делчев. Без да чека посебна наредба се префрлил и приближил до утврдената зграда и со рафалите од својот пушкомитралез успеал да уништи голем број Германци. Во оваа последна борба, смртно бил погоден од непријателски куршум. Неговите останки биле закопани на скопските rpoбиштa.
Црква „Вознесение Христово“ - Нерези
Вознесение Христово или Свети Спас — селска црква во селото Нерези.
NGC 478
NGC 478 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 478 се споменува и како ESO 476-3, MCG -4-4-5, VV 398, AM 0117-223, IRAS 01177-2238.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 478 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 478 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 20 м 8,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 22' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на NGC 478 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4803. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 308; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5854. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 366.
Никица Клинчарски
Никица Клинчарски — поранешен југословенски фудбалер.
Кариера
Од 1985 до 1988 играл мал фудбал во САД во екипите Американс од Лас Вегас (1985), Питсбург Спирит (1985-1986) и Чикаго Стинг (1986-1987). После враќањето во редовите на Партизан (1987-1989) една сезона игра во Фролунда, Шведска, а играчката кариера ја завршува во АИК од Бачка Топола (1989-1991).
По кариерата како играч се посветил на работтата како тренер. Од 1994 работел како тренер во Младинската школа на Партизан. Од 1995 до 2000 бил селектор на кадетската репрезентација на Србија со која освојува четврто место на Европското првенство за кадети во Данска.
Пчелести колибрија
Пчелести колибрија — род птици од семејството на колибријата (Trochilidae). Родот е утврден од францускиот зоолог Матирен Жак Брисон во 1760 г. и опфаќа два вида:
Името Mellisuga е кованка од латинските зборови mel или mellis („мед“) иsugere („смукање“).
Список на државни водачи во 1509 година
Ова е список на државни водачи во 509 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Панко Стамболиев
Животопис
Произлеrува од земјоделско семејство. Завршил основно училиште, а потоа работел на својата земја. По формирањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада активно ја помагал. Собирал храна и друг потребен материјал за партизаните. Како активист, по една тешка борба на бригадата против балистите, бил фатен и ѕверски претепан. Од тешките последици по мачењето, починал во почетокот на 1945 година.
Ханс Фриче
Ханс Фриче (Бохум, 21 април 1900 — 27 септември 1953),— популарен радиокоментатор на кој на Нирнбершкиот процес му било судено наместо тогаш веќе покојниот Гебелс. Бил ослободен од оптужбата. Фриче бил еден од трите нацистички фигури кои биле ослободени на судот. Роден е во Бохум (Рурска област). На 1 мај 1932 година се зачленил во Националсоцијалистичка германска работничка партија на Германија. Бил важен член во Гебелсовото министерство. На денацификациските судови бил осуден на девет години затвор, од каде што бил пуштен во 1950 година. Умрел од рак нешто по неговото пуштање од затвор.
NGC 4289
NGC 4289 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4289 се споменува и како UGC 7403, MCG 1-32-15, CGCG 42-38, IRAS 12184+0400, VCC 449, FGC 1418.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4289 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 4289 има привидни димензии од 3,9' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 1°.
Други поделби
Проучување на NGC 4289 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39886. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 285. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Добра Вода
Добра Вода — висока венечна планина во Македонија што се издига помеѓу долината на Мала Река од исток и Кичевската Котлина од запад. На север започнува од Дупен Камен (1.857 м), со којшто е одделена од Сува Гора, а на југ се протега до долината на реката Треска. Централното било има динарски правец на протегање северозапад - југоисток. Се дели на два дела: северен (познат и под името Челоица) со највисок врв Добра Вода (2.062 м) и јужен (познат како Песјак) со врвовите Кула (1.917 м) и Коњарник (1.874 м). Зафаќа вкупна површина од 396 км2. Неотектонските движења овде се особено манифестирани, така што од сите страни е ограничена со раседи. Планинското било се протега во должина од 25 км. Највисокиот дел е под пасишта, а планинските страни се под дабова и букова шума.
Туризам
На планината постои планинарски дом наречен „Железна Река“.
Вик на Фер
Вик на Фер (Wyk auf Föhr; фериншки: Wik, a Wik или Bi a Wik; Vyk på Før) — единствен град на островот Фер, втор најголем на Севернофризиските Острови на германскиот брег во Северното Море. Како и целиот остров, и градот припаѓа на округот Северна Фризија, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Вик се дели на два окрузи Болдиксум и Зидштранд.
Географија
Вик се наоѓа на југоисточниот крај на островот. Во градот живеат околу 4.500 жители, но во текот на туристичката сезона населението достигнува 20.000 или повеќе луѓе кои престојуваат во градот. Служи како регионално средиште за островите Фер и Амрум, обезбедувајќи продавници, здравствени установи, пошта и други институции. Главен извор на приходи на Вик е туризмот.
Соседни општини
Вик се граничи со обете општини Вриксум и Ниблум.
Историја
Во 1704 година, Вик добил права на морско пристаниште, а две години подоцна и права на град. Во 1819 година била основана морска бања, прва од таков вид во Шлезвиг-Холштајн.
Така, покраината започнала да се изедначува со балтичкиот дел (Хајлигендам, 1794 и источнофризиската област (Нордернај, 1794). Во првата година дошле 61 посетител, а во 1802 година 102, но од 1840 година бројките надминувале 200. Од 1842 до 1847 година, данскиот крал Кристијан VIII го одбрал Вик како негова летна резиденција, што привлекло нови туристи. Во 1844 година, Ханс Кристијан Андерсен го следел кралот до Вик и е позната неговата изрека за плажата на Вик: „Се бањав секој ден и морам да кажам дека тоа беше најубавата вода, во која некогаш сум бил“. Но, Андерсен исто така дал критика за проблемите околу неговото патување. На пример, од Хамбург по пат, на посетител му требале четири дена за да стигне до Фер, а со брод преку Хелголанд, би му требале само два дена, но со вклучена опасност од болест.
Во 1910 година, Вик добил целосни градски права, а во 1924 година Болдиксум се приклучил на градот.
За време на Кристалната ноќ во ноември 1938 година имало нереди на еврејски семејства и децата од еврејските детски домови и Евреите морале да го напуштат островот. Кратко пред завршувањето на војната во 1945 година, инженерската школа за воздушна техника се преселила во Вик. Таа продолжила со работа и по капитулацијата и била затворена во август 1945 година.
Од 1950 година Вик ја носела титулата „морска бања на Северното Море“.
Знаменитости
Црквата Св. Никола е во романескнен стил, изградена во век, која се наоѓа во округот Болдиксум. Поседува шаренолика и богато украсена внатрешност.
Во 1974 година била изградена католичката црква Св. Богородица на Ребелштиг.
Туризам
Шеталиштето „Зандвал“ (Sandwall) во Вил не нуди само поглед на морето, туку и поглед на хализите, омилено од кралот Кристијан. Се вбројува помеѓу најубавите приморски шеталишта во Германија.
Не само поради високиот број на санаториуми и здравствени објекти, Вик е високо посетувана бања во текот на годината.
Во 2002 година, Вик припаѓал на десетте најважни туристички центри во Шлезвиг-Холштајн: 46.368 гости, 325 (0,7%) од нив од странство, со остварени 492.041 ноќевање. Градот има 4.733 кревети.
Во 2011 година бројот на ноќевања се искачил на околу 540.000, при што забележал благ пад.
Сообраќај
Вик е единствено пристаниште на Фер, обезбедувајќи фериботско пристаниште, рибарници и товарно пристаниште, како и марина. Од фериботското пристаниште испловуваат неколку фериботи на ден до пристаништето на копното, Дагебил, додека другите фериботи одат во спротивна насока до островот Амрум. Фериботите се управувани од Wyker Dampfschiffsreederei Föhr-Amrum GmbH чие седиште е во Вик. Покрај дневните фериботи, постојат бродски тури до хализите Лангенес и Хоге и во летната сезона, патнички фериботи до Хернум на Зилт.
До Вик може да се стигне и со мали авиони преку летaлиштето, а во летниот период постои дневен лет помеѓу Фер и Зилт. Автобуски линии ги поврзуваат селата на островот.
Образование
Вик поседува една гимназија, средно стручно училиште, основно училиште, специјално училиште и данско училиште. Воедно, во него се наоѓа и дисперзирани студии на Окружното музичко училиште.
Медиуми
Вик е седиште на редакцијата на дневниот весник „Дер Инзел-Боте“ (Der Insel-Bote).
Збратимени градови
Вик на Фер е збратимен со следниве градови:
Пчелесто колибри
Пчелесто колибри — вид од семејството на колибријата (Trochilidae) и најмала птица во светот.
Опис
Како најмала птица, ова колибри е мошне лесно. Женката тежи 2,6 г и долга е околу 6,1 см и е малку поголема од мажјакот, чија просечна тежина изнесува 1,95 г и има должина од 5,5 см. Како што укажува самото име, птицата има слична големина на пчела. Како и сите колибрија, птицата е силен и спретен летач.
Мажјакот има зелена глава и црвено грло, гуша со прелеани бои и издолжено странично перје, сино во горните делови, додека статокот од подолните делови е претежно сивобел. Женкатае нешто поголема. Таа е зелена горе, а белузлава долу, со бели врвови на опашните пердуви. Во споредба со другите мали колибрија, кои се тенки, пчелестото колибри има заоблен и набиен изглед.
Женките се синозелени со светлосива долна страна. Врвовите на опашката се просеани со бели точки. Во парната сезона, главата и грлото на мажјаците стануваат црвеникаво-розови. Женката несе по две јајца, секое со големина на зрно грашок.
Силните прелеани бои на перјето на пчелестото колибри му дава изглед на скапоцен камен. Прелевањето не е секогаш забележливо, туку зависи од аголот на гледање. Тенкиот клун е приспособен за достигање на нектарот длабоко во цветовите, но птицата понекогаш јаде инсекти или пајаци, грабнувајќи ги со јазикот кој го испружува и вовлекува со голема брзина. Хранејќи се, птицата нафаќа полен на клунот и главата, пренесувајќи го на другите растенија кога лета од цвет на цвет. На овој начин, колибрито игра важна улога во размножувањето на растенијата. Во текот на еден ден, птицата може да посети до 1.500 цветови.