Вернер_Хајзенберг
Готинген, Копенхаген и Лајпциг
На почетокот на 1929 година, Хајзенберг и Паули ја поднеле првата од две статии со кои ги посавиле основите за релативистичната теорија за квантно поле. Во истата 1929 година, Хајзенберг патувал во Кина, Јапонија, Индија и САД каде држел и предавања. Набрзо по откритието на неутронот од страна на Џејмс Чедвик во 1932 година, Хајзенберг ја поднесол првата од три статии за протонско-нуклеонскиот модел на јадрото. Истава година тој ја добива и Нобеловата награда за Физика. Во 1928, Британскиот математички физичар П.А.М. Дирак ја изведе формулата за релативистични бранови во квантната механика, што имплицираше на постоењето на позитивни електрони, подоцна именувани позитрони. Во 1932 година, од фотографија на космички зраци со помош на комора со облаци, американскиот физичар Карл Дејвид Андерсон идентификува траги оставени од позитрон. Во средината на 1933, Хајзенберг ја претстави неговата теорија за позитронот. Неговото размислување за Дираковата теорија и понатамошното развивање на истата беа изнесени во две статии. Првата, "Bemerkungen zur Diracschen Theorie des Positron " ("Размислувања за Дираковата теорија за позитронот") била објавена во 1934, додека втората, "Folgerungen aus der Diracschen Theorie des Positron " ("Последици на Дираковата теорија за позитронот") била објавена во 1936 година. . Во овие статии, Хајзенберг е првиот кој ја реинтерпретира Дираковата теорија како "класична" равенка за секоја точкеста честичка со спин h/2, подложена на услови на квантизација, вклучувајќо и анти-комутатори. Со оваа реинтерпретација како кванта равенка која точно ги опишува електроните, Хајзенберг ја става материјата на исто ниво и како електомагнетизмот, односно опишана од равенките за релативистичкото квантно поле кое ја овозможува создавањето идеструкцијата на честиките. (Херман Веил веќе го имаше ова опишано при неговото писмо до Ајнштајн во 1929 година). Во раните 30-ти години во Германија, движењето "Германската Физика" беше антисемитичко и анти-теориско, особено за квантната механика и Теоријата на релативност. Како што се алудирало во универзитетските средини, политичките фактори имале приоритет над знаењето и способност,, иако најголемите поддржувачи на ова движење биле Нобеловите лауерати во областа на физиката-Филип Ленард  и Јоханес Старк. По доаѓањето на Адолф Хитлер на власт во 1933 година, Хајзенберг бил подложен на напади од медиумите, добивајќи ја етикетата "Бел евреин"" од приврзаниците на "Германска Физика" поради неговото инсистирање да се предава за улогата на Еврејските научници. Ова резултирало со истрага врз него од страна на SS, после обидот Хајзенберг да го наследи Арнолд Сомерфилд на Универзитетот во Минхен. Овај проблем бил решен во 1938 година од страна на Хајнрих Химлер, водач на SS. Иако Хајзенберг не го наследил Сомерфилд, сепак се вратил  во Заедницата на физичари за време на Третиот Рајх. Природно, приврзаниците на "Германска Физика" повторно ги нападнале теориските физичари, како Хајзенберг и Арнолд Сомерфeлд. На 29 јуни 1936 година, весник од Национал-Социјалистичка партија објавил колумна во која се напаѓа Хајзенберг. На 15 јули 1937 година, повторно е нападнат, овој пат во журнал од SS. Ова е почетокот на таканаречената Хајзенбергова Афера. Во средината на 1936 година, Хајзенберг ја претстави неговата теорија за снопови од космички зраци во две статии. . Во наредните две години објавени се уште четири негови трудови. Во јуни 1939 година, Хајзенберг купи летна куќа за неговата фамилија во Урфелд на Валхенсее, во јужна Германија. Во ова време, тој патувал и до САД во јуни и јули, посетувајќи го Семјуел Абрахам Гудсмит, при Универзитетот во Мичиген во Ен Арбор. Сепак, Хајзенберг ја одбил понудата да емигрира во САД. Со Гудсмит нема да се видат дури шест години по оваа посета, време за кое Гудсмит станал Главен Научен Советник на американската Операција Алсос при завршувањето на Втората светска војна. Иронично, при операцијата Алсос Хајзенберг бил уапсен и притворен во Велика Британија при Операцијата Епсилон.