cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Разузнавачка служба на ВМРО
За главни разузнавачи во Битолскиот револуционерен округ биле назначени: Битолска околија - Александар Ефтимов, Прилепска - Тодор Адамов, Ресенско - Никола Миљовски, Охридска - Христо Чорбев, Струшка - Христо Миладинов, Крушевска - Васил Клисаров, Кичевска - Силко Цветков, Дебарска - Гиче Лазаров, Кичевска - Тасе Димитров, за Леринско - Иван Трајков, за Костурско - Дамјан Илиев и Кр. Љачев, за Преспа - Герман Петров, за Демирхисарско и Смилево - Тасе Дељов и Алексо Стефанов.
Долг лак
Долг лак (longbow) — средновековно оружје карактеристично за Британија. Познат е и како велшки долг лак (Welsh longbow), според велшките стрелци во служба на кралот на Англија кои овозможиле две големи победи врз Франција (кај Креси и Азенкур) во текот на Стогодишната војна.
Легендарниот Робин Худ е често претставуван со долг лак.
Протогеровисти
Протогеровистите биле приврзаници на Александар Протоѓеров, личности што ги обединувале заедничките симпатии кон неговата личност и дејност, фракција на ВМРО и македонското револуционерно движење. На 7 јули 1928 година во Софија бил извршен атентат врз Александар Протоѓеров, членот на ЦК на ВМРО. Убиството било извршено од тројца атентатори: Стефанов, Гузданов и Витларев под раководство на Кирил Дрангов од михајловистичкото крило на ВМРО. Наредбата за атентатот била издадена од другиот член на ЦК, Иван Михајлов, под обвинение дека Протоѓеров учествувал во заговорот против Тодор Александров.
Суштинската причина за убиството на Александар Протоѓеров била борбата за превласт во редовите на ВМРО, каде Иван Михајлов решил преку физички ликвидации да ги отстрани сите негови евентуални конкуренти за водачкото место во ЦК.
По убиството на членот на ЦК на ВМРО, Александар Протоѓеров, покрај вербалните пресметки преку весниците, расправиите и несогласувањата меѓу двете спротивставени фракции - протоѓеровисти и михајловисти, се преселиле на улиците на бугарските градови и се расчистувале со куршуми. Според бројот на жртвите овие неколку години претставувале период со најмногу меѓусебни физички ликвидации во македонската историја.
На една страна се наоѓале приврзаниците на убиениот Протоѓеров кои во тие пресметки повеќе влегле изнудено и претежно се наоѓале во дефанзива, а нивниот начин на вооружено дејствување имал карактер на самоодбрана. На другата страна се наоѓале приврзаниците на Иван Михајлов, кои биле поенергични, подобро вооружени и со повеќе финансиски средства и затоа имале повеќе успех во извршените атентати.
Во меѓусебните убиства и атентати биле убиени повеќе стотина македонски дејци од сите идејни теченија во македонското националноослободително движење, со што му биле зададени големи загуби на македонското револуционерно ткиво.
Хипократ
Хипократ од Кос II или Хипократ од Кос (грчки: ), 460 П.Н.Е. –ц. 370 П.Н.Е., бил доктор во Стара Грција кој живеел во добата на Перикле. Заради неговите огромни придонеси во полето на медицина, Хипократ се смета за „татко на медицината“. Хипократската школа ја дефинирала медицината како засебна дисциплина (одворена од други како на пример, теургијата и филозофијата).
Хипократ и неговите следбеници го создале Хипократскиот Корпус, збирка на тогашните целокупни познавања поврзани со медицината и дефинирала морален код според кој докторите треба да живеаат и работат. Корпусот исто содржел клинички белешки за како да се прегледуваат пациентите. Белешките биле куси, но, мошне јасни и прецизни. Длабочината на информациите презентирани во овој корпус е мошне ценет до ден-денес. Модерните доктори сѐ уште ја земаат Хипократовата заклетва во малку изменета форма.
Животопис
Единствените податоци за Хипократ кои се знаат со сигурност се датумот на неговото раѓање, местото на раѓање и неговата професија. Историчарите се согласуваат дека Хипократ постоел како личност, дека е роден околу 460 П.Н.Е. на островот Кос и дека бил мошне познат доктор и професор по медицина. Сите останати биографски податоци се сметаат дека се можеби апокриф. Мошне е тешко да се одреди што точно се случило, а што е дел од легендата која што го прати Хипократ и неговото дело. Бидејќи „официјалната“ биографија била создадена дури неколку векови по неговата смрт, голем дел од тие податоци биле пренесувани од колено на колено и не се сметаат за целосно веродостојни.
Соранус од Ефес, за кого малку се знае, ја создал првата биографија на Хипократ и е извор на најголем дел од информациите за Хипократ како личност. Според Соранус, таткото на Хипократ бил докторот Хераклид, а мајка му била Пракситела, ќерката на Фенаретис. Тој имал два сина, Тесалус и Драко и зет кој се викал Полибус. Сите тројца биле негови студенти, но, Гален смета дека Полибус бил вистинскиот наследник на Хипократ. Според Гален, и Тесалус и Драко имале синови кои ги нарекле Хипократ според татко им.
Соранус исто тврдел дека Хипократ најпрвин научил за медицината од неговиот татко и дедо, додека за други области учел од Демокрит и Ѓорѓија. Се смета дека тој учел во Асклепионот во Кос и дека бил ученик на Херодикус од Селимбрија. Според Платон, Херодикус бил Асклепид. Други антички биографичари на Хипократ биле Суидас, Цецес и Аристотел.
Скоро е сигурно дека Хипократ патувал насекаде и дека ја посетил Тесалија, Тракија и Мраморното Море. Секаде каде што одел, Хипократ работел во функција на доктор. Се смета дека починал во Лариса кога имал 83 или 90 години, но, податоците за неговата смрт се сметаат за мошне неверодостојни. Некои извори тврдат дека Хипократ доживеал над 100 години старост.
ФК Брегалница Штип
ФК Брегалница - поранешен македонски фудбалски клуб од Штип. Клубот последен пат се натпреварувал во Третата македонска фудбалска лига - Исток. Своите натпревари ги играл на Градскиот стадион Штип, кој има капацитет од 4.000 гледачи.
Историја
ФК Брегалница била создадена во 1921 година. Првата фудбалска топка во Штип ја донел во 1921 година Васил Вагленарски тогашен студент во Загреб. Како прв официјален натпревар се смета оној што е одигран на военото игралиште на тогашниот 23 пешадиски полг, а потоа натпреварите се играле на Бело брдо.
Од 1922 година до 1928 година одиграни се само неколку натпревари особено од страна на младината.
Во 1928/29 година, името Брегалница се заменува со „Обилиќ “ по барање на тогашната власт.
Во својата историја, Брегалница има настапувано во Втората југословенска лига. По стекнувањето на независноста на Македонија, Брегалница станала член на Првата македонска фудбалска лига, но истата сезона (1992/93) таа испаднала од Лигата. По неколку сезони минати во второлигашка конкуренција, клубот повторно се вратил во Првата лига, во сезона 1996/97 и во сезона 1997/98, во која по одиграни 13 кола, се откажал од Лигата. Потоа настапил црн период за клубот, кој во сезоната 1999/00 испаднал од Втората фудбалска лига и неколку сезони играл во Третата лига - Исток.
Во летото 2008 година, ФК Алумина (тогашен второлигаш) била преземена од управата на Брегалница. Оттогаш името на Алумина било сменето во Брегалница 2008. Првичната Брегалница била распадната.
Навивачка поддршка
Навивачката група на штипска Брегалница го носи името Фаланга и е навивачка група на актуелната Брегалница 2008.
Птераспидоморфи
Птераспидоморфите (Pteraspidomorphi или Pteraspidomorpha) биле примитивни безвилични ‘рбетници од раниот Ордовик па сè до доцен Девон, што значи дека живееле пред околу 470 до 370 милиони години.
Фосилите од овие видови покажуваат јак штит на главата, што се образувал од кожните слоеви и коските кои се состоеле од аспидин. Птераспидоморфите го населувале морето, најчесто близу брегот, а се верува и дека некои видови продреле во слатките води. Скелетот бил ‘рскавичен, но кај Eriptychiida (и можеби Arandaspida) се најдени траги на калцификација. Освен опашката, другите делови од телото не поседувале перки. Кај некои птераспиди краевите од жабрените плочки (што ги препокривале жабрите) образувале криловидни издолжувања кои биле налик на перки.
Птераспидоморфите долго време се сметале за риби (односно ‘рбетници со вилица) врз основа на некои сличности меѓу овие две групи животни (синапоморфии), но со филогенетската систематика се откриени нивни својствени одлики (плезиоморфии) кои тие ги споделуваат со други групи.
Arandaspida (арандаспиди)
Арандаспидите или арандаспидидите биле само морски претставници. Најстарите фосили на арандаспиди доаѓаат од горниот Ордовик од Австралија. Друг добро познат фосил е 40 cm долгиот Sacabambaspis janvieri од Јужна Америка.
Арандаспидите имале рибовидна форма на телото, со една опашна перка. Главата и предниот дел од телото биле препокриени со грбна и стомачна коскена плоча (штит), меѓу кои се наоѓале жабрените отвори, кои имале посебни жабрени плочки. Сите плочки имале три слоеви: тенок базален, кожесто-сунѓерест и порозен надворешен слој. Внатрешната анатомија на овие животни е непозната, а телото било прекриено со долги вертикални лушпи.
Astraspida (астраспиди)
Астраспидите или астраспидидите, биле исто така исклучиво морски и биле современици на повеќето арандаспидиди од средниот Ордовик, пред околу 460 милиони години.
Нивната форма, надворешна анатомија, штитот и градбата на коскените плочки е слична како кај арандаспидидите. Нивната внатрешна анатомија е исто така непозната.
Важни фосили на астраспиди се Astraspis desiderata и Eriptychius americana, и двата од Северна Америка. Како најблиски на оваа група се сметаат или Arandaspida, или Heterostraci, во зависност од авторот.
Eriptychiida (ериптихииди)
Ериптихиидите потекнуваат од средниот Ордовик, од пред околу 450 милиони години. Фосили од единствените видови Eriptychius americanus и Eriptychius orvigi се најдени од Северна Америка. Кај нив е сочувана само калцифицирана ‘рскавица од егзоскелетот. Изгледот на овие животни е непознат, бидејќи пронајдени се само фрагментарни останки.
Heterostraci (разноштитни ‘рбетници или хетеростраки)
Разноштитните се најмладата група на птераспидоморфи, а нивните фосили датираат од Силур и Девон. Местата каде се пронајдени се Северна Америка, Европа и Сибир.
Повеќето биле морски видови, кои живееле во плитки води од лагуни и естуари. Некои веројатно живееле во слатки води. Достигнувале од 5 до 30 сантиметри, но еден претставник од фамилијата Psammosteidae бил значително поголем и достигнуал до 150 сантиметри.
Некои поглавни видови од вкупно 300 се: Doryaspis, Protaspis (Cosmaspis) и Allocryptaspis sandbergi.
675 п.н.е.
675 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 675. година пред нашата ера, 675. од првиот милениум п.н.е., 75. од 7 век п.н.е. и шеста од 670-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4833 и 4834 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во градот Асур, станува збор за 4075 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3085 и 3086 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 78.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 675 година се протега во 1961 и 1962, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2021 и 2022 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 132 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1336 и 1335 исламска година пред хиџра.
674 п.н.е.
674 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 674. година пред новата ера, 674. од првиот милениум п.н.е., 74. од 7 век п.н.е. и петта од 670-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 674 година се протега во 1962 и 1963, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2022 и 2023 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 131 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1335 и 1334 исламска година пред хиџра.
Мултимодална интеракција
Мултимодалната интеракција му овозможува на корисникот повеќе начини на комуникација со компјутерските системи покрај традиционалните начини, (тастатура, глушец). Препознавање на говор, генерирање на говор, препознавање на ракопис напишан со рака и други пософистицирани методи на комуникација.
ФК Брегалница (Теранци)
ФК Брегалница е македонски фудбалски клуб од село Теранци, Општина Чешиново-Облешево. Клубот се натпреварува во Општинска Лига Кочани.
ФК Брегалница (Делчево)
ФК Брегалница Голак е македонски фудбалски клуб од Делчево.
Историја
ФК Брегалница е формирана во 1926 година. Клубот настапува на Стадион Гоце Делчев во Делчево кој има капацитет од 4,000 гледачи. Клупски бои се сината и белата. Клубот во својата историја има настапува и во 1 МФЛ, и тоа две сезони, 2002/03 и 2003/04. Во летото 2012, клубот престана да постои бидејќи немал спонзор. Но, потоа клубот беше обновен како Брегалница Голак. Моментално клубот се натпреварува во 3 МФЛ - Источен Регион. Навивачката група која ја следи делчевска Брегалница се вика Арамии.
Пајак-крстач
Пајакот-крстач, наречен и европски градинарски пајак или дијадемски пајак (лат. Araneus diadematus) — мошне распространет кругоплет пајак во западна и источна Европа. Живее и во делови од Северна Америка, од Нова Англија и југоисточните американски држави, па сѐ до северозападните држави и јужните предели на Канада.
Бојата им варира од многу светла жолта, па до многу темна сива, но сите се прошарани по грбот со пет или повеќе големи бели точки кои обликуваат крст. Белите точки се разултат на присуството на клетки кои содржат гуанин, кој е нуспродукт на белковински метаболизам.
Третипт пар нозе се специјализирани за потпомагање при плетењето на кружни мрежи. Ги користат и за одење по мрежата без да се заплеткаат. Овие нозе се употребливи само во мрежата; кога пајакот е на земја, овие нозе се пасивни, бидејќи не се прилагодени за одење по цврста површина.
Пајаците-крстачи знаат и да цврчат кога се во опасност.
Овој пајак е прилично крупен, и затоа не е лесно да се испровоцира за да касне - но дури и ако касне, ова е само малку непријатно, и сосема безопасно за луѓето.
Мажјакот, кој е многу помал, ѝ приоѓа внимателно на женката при парење. Доколку не е внимателен, може да се случи таа да го изеде.
Христијан Спировски
Христијан Спировски е познат пијанист од Битола. Pоден е на 24 ноември 1987 во Мелбурн, Австралија. Неговата кариера започнала кога имал 10 години. Како ученик при основното училиште напоредно бил и ученик во нижото музичко училиште.
Во 1999 година, Христијан се појаува во Македонската телевизија, за една година подоцна да го доживее врвот на својот успех кога ја освојува првата награда за најдобри инструменталисти во цела Македонија - „Вашиот Прв Аплауз“ пренесувано на 34 телевизиски куќи низ државава. Неговиот настап со Монти Чардашот беше вистинско изненадување за сите.
По завршувањето основно училиште, се запишува во училишиот центар за музичко образование во Битола, на инструментален отсек пијано во класата на младата професорка Маја Стојановска.
Овие две години, Христијан Спировски важи за еден од најдобрите битолски пијанисти. Tој бил наречен и „битолски Моцарт“ од страна на жири комисијата, Мате Грујовски и Анка Гиева.
Grand Theft Auto (серијал)
Grand Theft Auto (GTA) е познат серијал од американски видеоигри направени од Дејв Џонс. Овие игри се главно издавани од шкотската издавачката куќа Rockstar North и објавувани од страна на Rockstar Games.
Играњето се состои од акција, авантура, возење, крадење, убивање и насилство што ѝ донесе многу контроверзии на оваа игра. Секоја игра од серијалот се фокусира на некој протагонист кој се обидува да стекне слава и пари преку криминалот, а во секоја нова игра играчот ќе мора да игра со нов лик кој има свое контроверзно минато и различни мотиви од главните ликови во другите игри.
Првата игра беше издадена во 1997 година, а досега се создадени девет самостојни игри, додека пак на десеттата сѐ уште се работи. Ветерани во полето на филмот како Мајкл Мадсен, Берт Рејнолдс, Денис Хопер, Семјуел Л. Џексон, Крис Пен, Џејмс Вудс, Џо Пантолијано, Френк Винсет, Роберт Логија и Реј Лиота ги позајмуваат гласовите на сите главни ликови во овој серијал.
Преглед
Игрите од овој серијал му нудат на играчот да се знимава со криминал во поголемите градови. Скоро сите игри започнуваат со некој мал индивидуалец доаѓа во некој голем град во кој има роднини, почнува да се занимава со криминал, и станува познат криминалец во градот. Играчот мора да изврши многу различни мисии со кои ќе докаже дека е врвен криминалец, и дека е достоен за почитување. Мисиите најчесто се состојат од крадење на оружје или пари, убивање некого, бркање на некого, или бегање од некого. Во некои мисии ниедно од овие работи не се бара, туку само купување нова облека, правење нова фризура, учење како да се пука или како да се лета со авион, и други слични мисии.
Иако мисиите се неопходни за отклучување на некои места на мапата, или добивање на некои привилегии, тие не се потребни. Во секоја игра од серијалот, играчот може да го истражува големиот град и околината, да се занимава со криминал од забава, или пак да си најде некоја работа и да заработи пари.
Grand Theft Auto
Играта Grand Theft Auto е прва од овој серијал и беше издадена во 1997 за играчката конзола Playstation и за личен сметач. Оваа игра е сместена во градовите Либерти Сити, Сан Андреас и Вајс Сити. Смалена верзија за играчката конзола Game Boy Color и две раширување во кои дејството се обвива во Лондон во 1960 беа реализирани подоцна.
Grand Theft Auto 2
Втората игра од овој серијал, Grand Theft Auto 2, беше издадена за личен сметач, и за играчките конзоли Playstation и Dreamcast во 1999. Оваа игра поседува подобрена графика и променет начин на играње. Смалена верзија за играта беше реализирана за играчката конзола Game Boy Color подоцна.
Grand Theft Auto San Andreas
Како и претходните игри од Grand Theft Auto серијалот, критичкиот и комерцијалниот успех на San Andreas не поминал без контроверзија. Најзабележителната контроверзност била врз мини играта „Жешко-кафе“, чија функционалност била исклучена пред издавањето, но останала во кодот на играта. Нејзиното откритие го доведе San Andreas до повторна оценка за содржината за да биде евентуално проценета како игра за возрасни лица и да биде повлечена од полиците на дистрибутерите.
Вторичен извор
Вторичен извор или секундарен извор  — поим во информациската наука и науката воопшто кој претставува документ или запис во кој се пренесени информации со кои може да се дојде до првичните извори, а делумно и во третичните.
Причината за настануање на овој тип на извори на информации лежи во тоа што пребарувањето по потребните научни информации може да биде макотрпно со оглед на огромниот број изводи на првични информации. За да се олесни пребарувањето низ првичните извори на информации развиени се посебен вид на публикации кои се нарекуваат реферативни списанија (реферираат, односно ги пренесуваат најбитните информации од првичните извори) или реферативни бази на податоци. Нивната задача е да служат како водич низ литературата.
Во вторичните извори на информации обично се пренесуваат најбитните информации со кои може да се дојде до дадениот првичен извор на информации.
Некои видови на вторични извори на информации во науката
Најчесто вторичните извори на научни информации се делат на:
Суплементарни агли
Суплементарни агли се два агли чиј збир изнесува 180 степени.
Цефаласпидоморфи
Цефаласпидоморфите (Cephalaspidomorphi или Cephalaspidomorpha) сочинуваат таксон на безвилични ‘рбетници именувани по цефаласпидите, кои се група на коскоштитни (Osteostraci). Повеќето од членовите на оваа група се изумрени, но, таа е од голем интерес за биолозите, бидејќи би можела да ги вклучи и змиулките. Доколку е вака, змиулките би го продолжиле времето на постоење на оваа група од Силур и Девон до денес.
Систематика
Оттогаш мислењата за врските меѓу безвиличните ‘рбетници се најразлични. Повеќето автори ги сметаат безвиличните ‘рбетници за парафилетска група од која се развиле ‘рбетниците со вилица. Поради заедничките одлики како што се парните перки, потеклото на ‘рбетниците со вилица може да лежи во цефаласпидоморфите. Некои биолози не го користат повеќе името цефаласпидоморфи, бидејќи врските меѓу коскоштитните и безштитните се нејасни, а тука се замешуваат и афинитетите на змиулките. Други ја ограничуваат употребата на името на групите кои се многу појасно поврзани со коскоштитните, како што се Galeaspida и Pituriaspida, кои беа непознати во 1920-те.
Змиулки
Многу автори сè уште ги сметаат цефаласпидоморфите како линеовска класа чии единствени живи претставници се змиулките.
ФК Питу Гули
ФК Питу Гули ― македонски фудбалски клуб од Крушево. Моментално клубот се натпреварува во Третата фудбалска лига - Југ.
Историја
ФК Питу Гули бил формиран во 1945 година. Во својата историја клубот настапувал и во Втората македонска фудбалска лига. Во овој клуб својата кариера ја има почнато познатиот македонски репрезентативец, Илија Најдоски, а во Питу Гули има настапувано и Гоце Седлоски. Во сезоната 2018/19, клубот го освоил првото место во 3 МФЛ - Централен регион и бил унапреден во Втората лига - Исток. Во прекинатата сезона 2020/21 на Третата лига - Југ, екипата на Питу Гули завршила на единаесеттото место.
Надворешни врски
ФК Питу Гули на MacedonianFootball
Корејски календар
Употреба
Грегоријанскиот календар беше официјално усвоен во 1896 година, но традиционалните празници и пресметувањето на возраста за постарите генерации сè уште се засноваат на стариот календар. Најголемиот фестивал во Кореја денес е Сеолал, првиот ден од традиционалната корејска Нова Година. Други важни фестивали вклучуваат Даеборум, исто така, наречен Бореумдал (првата полна месечина), Дано (пролетниот фестивал) и Чусек (Фестивал на жетва месечина), и Самзин (фестивал на отворање пролет). Други помали фестивали вклучуваат Јуду (летен фестивал) и Чилек (монсунски фестивал).
Корејскиот календар е изведен од кинескиот календар. Традиционалниот календар ги означил своите години преку имињата на корејските ера од 270 до 963 година. Потоа името на кинеското време со имиња од корејски ера биле користени неколкупати до 1894 година. Во 1894/1895 година, Месечината беше користена со години, броеше од основањето на династијата Чосон во 1392 година.
Од 1945 до 1961 година во Јужна Кореја, грегоријанските календарски години биле сметани од основањето на Гоџосон во 2333 п.н.е. (сметано како година 1), датумот на легендарното основање на Кореја од Дангун, па според тоа, овие години на Данги биле 4278 до 4294. Оваа бројка беше неофицијално користен со корејскиот месечев календар пред 1945 година, но само повремено се користи од 1961 година, а најмногу во Северна Кореја пред 1997 година.
Рамен агол
Во елементарната геометрија, рамен агол е агол чија ротација е половина кружница. Значи, краците на рамен агол формираат права линија, а темето на рамен агол е точка на правата. Куржниот лак со што се означува рамен агол е полукружница. Внатрешниот дел од рамен агол е половина рамнина. Рамен агол:
Стандардна позиција
Во декартов правоаголен координатен систем, аголoт α е во стандардна позиција ако темето е О(0,0), а почетниот крак е позитивниот дел од х-оска. Крајниот крак се добива по ротација за големината на α во насоката спротивен на стрелките на часовникот.
Тригонометрија
Кај рамен агол, крајната точка на хипотенузата c е (-1,0). Оваа точка лежи на негативниот дел од х-оската. Значи крајната точка на легната (соседната) страна b e (-1,0), оваа легната страна и хипотенузата се преклопуваат и b=-1. Триаголникот нема висинa, односно спротивната страна a=0. Се разбира дека хипотенузата е полупречник c=1 (види слика).
Палеобалкански јазици
Палеобалканските јазици се подгрупа на индоевропските јазици. Во оваа група спаѓаат:
† - мртви јазици, вештачки зачувани во црквата или познати на науката по текстови.
Окупацијата на Солун во Првата балканска војна
Во текот на Првата балканска војна, во Солун на 28 октомври 1912 година влегуваат грчките и бугарските сили, како и одред на Јане Сандански. Странските конзули одлучиле Солун да ѝ се предаде на грчката војска. Следната година, со Букурешкиот мировен договор, Солун ѝ припаднал на Грција.
Бугарската војска
По избувнувањето на непријателствата помеѓу Бугарија и на Турција, на 18 октомври 1912 година на територијата на Источна Македонија, по долините на Струма и на Места биле дислоцирани бугарската 7. дивизија, наречена Рилска, со правец на движење од Горна Џумаја кон бугарско-турската граница и понатаму кон Егејското Море. На спротивната страна била турската Струмска армиска група на Али Надир-паша, стационирана по долините на Места и на Струма, составена од 14-та Низамска и од 8-та Серска редифска дивизија, со задача да го спречи пробивањето на бугарската армија.
Силите на Јане Сандански во бројна состојба од 2.000 души биле организирани во еден одред. Потоа одредот бил преформиран во чети и во седум оперативни групи. Покрај овие, под раководството на Сандански се ставиле бројни формации на селската милиција и самоиницијативно формирани месни (селски и градски) чети. Во реонот меѓу Мелник и Свети Врач (денес Сандански) на војводата Александар Бујнов, му се приклучиле уште 400 мелничани и 300 души од Свети Врач и од селата Плоски и Поленице и околу 70 души од селата Хрсово и Капатово. Главниот оперативен штаб на силите на Серската организација го сочинувале Јане Сандански, како главен раководител, и војводите Тодор Паница, Александар Бујнов и Георги Скрижовски. Овие сили во организацијата и извршувањето на борбените дејства биле целосно самостојни.
Грчката војска
Уште пред Балканските војни, во Атина биле формирани организации што непосредно ќе бидат ангажирани по македонското прашање: Македоникос силогос, Елинизмос, Етники Етерија и Скопефтики Етерија и други. Покрај Грци, во овие организации учествувале и Македонци, особено оние што биле под влијание на Цариградската патријаршија. Овие таканаречени македонски организации, веднаш по Илинденското востание испраќале андартски чети во Македонија, а пред Балканската војна таа активност била засилена со цел да се подготви теренот за војна.
Во почетокот на војната адвокатот Чичеликис од македонското население во Кожанско ја формирал таканаречената Света чета, што по пристигнувањето на грчката војска ја придружувала истата до освојувањето на Солун. Андартски чети составени од Македонци и од Власи биле формирани во селата Конско, Царушино и неколку чети биле формирани во Воденско-леринскиот реон. До протерувањето на турските сили, меѓу македонските, грчките и другите христијански чети постоело содејство, но потоа андартските чети и грчката војска ги протерале противничките чети и воспоставиле грчка власт. Македонските чети под команда на грчката армија учествувале во освојувањето на Лерин, Костур, Воден и особено на Солун.
Влегување во Солун
Состојбата во Солун била мошне критична. По приближувањето на сојузничките војски кон Солун, турската команда била принудена да ја повлече војската од градот. Поради тоа, таа преку странските конзули барала можност за спогодба со сојузниците или барем да им се овозможи под поволни услови да го напуштат Солун и да го предадат градот. Странските конзули, меѓу кои главна улога имале рускиот и францускиот, одлучиле Солун да ѝ се предаде на грчката војска. Предавањето го извршил командантот на турскиот гарнизон во Солун - Хасан Таксим-паша, со потпишување на два протокола: основен и дополнителен. Основниот протокол содржел 10 члена и бил потпишан на 26 октомври 1912 година од Хасан Таксим-паша и од делегатот на грчкиот престолонаследник Д. И. Метаксас.
Всушност, за состојбата на Балканот и за решавањето на спорните прашања по извлекувањето на турската војска, решавачка улога имала Русија. Под влијание на рускиот конзул во Скопје, конзулите на големите сили решиле по Кумановската битка на турската војска да не ѝ се дозволи повлекување во Скопје, туку преку Катланово кон Битола, а Скопје да ѝ се предаде на српската војска. Во Солун, дури по посетата на рускиот конзул кај грчкиот крал, било решено Таксим-паша да ѝ го предаде Солун на грчката војска.
На барање од српските конзули, предавањето го извршил командантот на турскиот гарнизон во Солун, Хасан Таксим-паша. Големите сили, преку своите дипломатски претставници, фактички им го предаваат градот на управување на Грците.
Во тоа време, српските сили се наоѓале во Дојран. Градот Кукуш уште на 23 октомври 1912 година го ослободиле четите на Тодор Александров и воспоставиле власт од претставници на месното население. Покрај тоа, Александров формирал месна милиција на чело со Гоце Междуречки. Четите на Александров го ослободиле и селото Ајватово, кое е мошне близу до Солун, но во градот Солун не влегле, бидејќи ја чекале Седмата рилска дивизија. За состојбата и силите што се приближувале кон Солун, Александров ја известил командата на 7. Рилска дивизија. По добивањето на известувањата за движењето на сојузничките и на турските сили, командата на 7. Рилска дивизија го забрзала движењето кон Солун. На 27 октомври во 1912 година, штабот на дивизијата пристигнал во Кукуш.
Јане Сандански влегува во Солун
Јане Сандански формирал одред од 300 души и заедно со војводите Стоју Хаџиев, Димитар Арнаудов, Ѓорги Казепов, Крсто Чапрашиков, Иван Чонтев и четата на Александар Бујнов кој останал на лекување во Неврокоп, на мазги и на коњи тргнале за Солун како претходница на бугарската 7. дивизија. Одредот од 300 Македонци предводен од Сандански, заедно со бугарската коњаничка група на мајорот Цонев, на 28 октомври 1912 година влегол во Солун. Истовремено, влегле и грчки трупи предводени од престолонаследникот Константин, а потоа влегла главнината на бугарската војска.
Во Солун особено бил свечено пречекан Сандански, кој имал изграден авторитет уште во Младотурската револуција како борец за слобода и за рамноправност прокламирани во неговиот Манифест до сите народности во Османлиското Царство. Поради тоа, народот го пречекал со аплаузи и со повици Да живее Сандански!, а од грчкото население со Зито Сандански!.
На една прослава организирана од генералот Георги Тодоров, началник на Штабот на 7. Рилска дивизија, се држеле здравици за ослободувањето на Македонија и за нејзиното приклучување кон татковината Бугарија. На таквите здравици станал и Сандански и наздравил со зборовите: „Пијам за слободна и автономна Македонија, за која се бореа и дадоа скапи жртви обединетите балкански народи.“ Како полеани со студен туш, бугарските офицери со пцости и со закани му се нафрлиле на Сандански, а некои му се заканиле дека за таквите зборови ќе го исечат со своите сабји. Сандански навидум спокоен, си заминал со сознанието дека протерувањето на турските сили за Македонија не значело ослободување, дека македонскиот народ е измамен, дека следи распарчување и нова окупација на Македонија.
Предавањето на Солун на Грција
По навлегувањето во Солун, бугарската војска го започнала воспоставувањето на бугарската власт. На тој начин се создало двовластие, односно кондоминиум. Постоела можност за вооружен судир меѓу бугарските и грчките сили. На 5 ноември 1912 година дошло до нормализирање на односите на грчката влада со странските конзули во Солун, а рускиот конзул го посетил и грчкиот крал.
На тој начин, фактички било предодредено Солун да ѝ припадне на Грција. Додека се воделе преговорите, грчкиот губернатор Рективан преку својата влада барал повлекување на бугарската војска од Солун, а со помош на критската жандармерија постепено, дел по дел, ја воспоставувал грчката власт. Потоа веднаш организирал воени и жандармериски патроли, на позначајните места воспоставувал вооружени стражи, а преку градоначалникот Аргиропулос одржувал постојани врски со странските конзули. На тој начин бил информиран за ставот на конзулите, односно на големите сили, па веднаш воведувал полициски час и строга цензура со цел да ги спречи несаканите настани.
Броен систем
Броен систем — систем на запишување на броевите, како и математичката нотација за броевите, со употреба на графеми или симболи. Постојат повеќе бројни системи од кои најпознати се:
СВОТ (анализа)
СВОТ анализа е метод на стратешко планирање, кој се користи за проценка на предностите, слабостите, можностите и заканите, вклучени во некој проект или бизнис потфат. Тоа вклучува одредување на целта на бизнис потфатот или проектот и идентификување на внатрешни или надворешни фактори, поволни или неповолни, за да се постигне целта. Оваа техника му се припишува на Алберт Хамфри, кој водеше конвенција на Универзитетот Стенфорд во 1960-тите и 1970-тите, користејќи податоци од годишната список на “Форчн” на 500-те најголеми американски корпорации.
СВОТ анализата прво мора да започне со одредување на посакуваната крајна состојба или цел. СВОТ анализата може да биде вклучена и во моделот на стратешко планирање. Стратешкото планирање беше предмет на многу истражувања.
Идентификацијата на СВОТ анализите е од суштинско значење, бидејќи следните чекори во процесот на планирање за постигнување на избраната цел може да произлезат од СВОТ анализите.
Прво, со оглед на СВОТ анализата ,носителите на одлуки треба да одредат дали целта може да се постигне. Доколку целта НЕ  МОЖЕ да се постигне, мора да се одреди друга цел  и да се повтори процесот.
СВОТ анализата често се употребува во академското образование, за да се нагласат и да се идентификуваат предностите, слабостите, можностите и заканите. Тоа е од особено голема помош за идентификување на областите за развој.
Усогласување и претворање
Друг начин на користење на СВОТ анализата е усогласувањето и претворањето.
Претворањето претставува примена на стратегии за претворање, со цел да се претворат слабостите или заканите во предности или можности.
Пример за стратегија на претворање е да се најдат нови пазари.
Доколку заканите или слабостите не можат да се претворат, компанијата треба да се обиде да ги намали или да ги избегне.
Докази за употреба на СВОТ анализата
СВОТ анализата може да ги ограничи стратегиите, кои се земени предвид во проценката. Ј. Скот Армстронг забележа дека “луѓето кои ја употребуваат СВОТ анализата можат да дојдат до заклучок дека извршиле соодветно планирање и ги игнорирале чувствителните работи како одредување на целите на фирмата или пресметување на профитот од инвестициите за алтернативни стратегии”. Наодите на Менон и други автори (1999) и Хил и Вестбрук (1997) покажаа дека СВОТ анализата може да им наштети на резултатите. Како алтернативна можност на СВОТ анализата, Армстронг опишува алтернатива за пристап во 5 чекори, која доведува до подобро корпоративен резултат.
Внатрешни и надворешни фактори
Целта на секоја СВОТ анализа е да ги идентификува клучните внатрешни и надворешни фактори, кои се важни за постигнување на целта.Тие произлегуваат од  уникатниот вредносен синџир на компанијата. СВОТ анализата ги групира клучните информации во две главни категории :
На внатрешните фактори може да се гледа како на предности и слабости, во зависност од нивното влијание врз целите на организацијата. Она што може да претставува предност за една цел, за друга може да биде слабост. Факторите можат да ги содржат сите 4 елементи на маркетинг миксот (4П), како и персонал, финансии, производствени способности итн. Надворешните фактори можат да содржат макроекономски прашања, технолошка промена, законодавство и социо-културни промени, како и промени во пазарот и конкурентната позиција. Често, резултатите се прикажуваат во форма на матрица.
СВОТ анализата е само еден метод на категоризација и има свои слабости. На пример, може да се стреми кон тоа да ги убеди копаниите да составуваат листи, отколку да размислува за тоа што всушност е важно за постигнување на целите. Исто така, ги прикажува листите со резултати без да изнесе критики и без да постави јасен приоритет, па така на пример слабите можности може да урамнотежуваат сериозни закани.
Разумно е да не се елиминира премногу брзо ниту еден од кандидатите за СВОТ анализа. Важноста на поединечните СВОТ анализи ќе се открие преку вредноста на стратегиите кои таа ги создава. Важен е елементот на СВОТ анализата кој создава корисни стратегии. Не е важен елементот, на СВОТ анализата, кој не создава никакви стратегии.
Употреба на СВОТ анализата
Ползата од СВОТ анализата не е ограничена на организации кои се стремат кон профит. Кога посакуваната крајна состојба (цел) е одредена, СВОТ анализата може да се употреби во било која ситуација на донесување одлуки. Примерите вклучуваат: непрофитни организации, владини единици и поединци.СВОТ анализата,исто така може да се употреби во планирањето пред да настапи криза и во превентивното управување со кризи. СВОТ анализата може да се употреби и за создавање препорака во текот на студија за изводливост/анкета.
СВОТ анализа на опкружувањето
Според наодите на Брендан Китс, Леиф Едвинсон и Торд Бединг (2000), СВОТ анализата на опкружување доловува  најразлични менаџерски ситуации  преку  визуелизација  и предвидување на  динамичната изведба на споредливи предмети. Постојано се идентификуваат промени во релативните резултати.
Се истакнуваат проектите (или други критериуми за оцена) кои би можеле да бидат предмет на потенцијална опасност или можност. СВОТ анализата на опкружување, исто така укажува на тоа кои се основните фактори на предност/слабост кои имале или ќе имаат најголемо влијание во однос на употребната вредност (на пример флуктуирање на вредноста на капиталот).
Корпоративно планирање
Како дел од развојот на стратегиите и плановите за да ѝ се овозможи на организацијата да ги постигне своите цели, таа ќе употреби систематски/ригорозен процес познат како корпоративно планирање. СВОТ анализата ,заедно со ПЕСТ/ПЕСТЛЕ анализите, може да се употребува како основа за анализата на бизнис фактори и фактори на опкружувањето.
Маркетинг
Маркетинг менаџментот често смета дека е неопходно да се инвестира во истражување, за да се соберат потребните податоци за изведување на точна маркетинг анализа. Според тоа, за да ја добие оваа информација менаџментот често спроведува истражување на пазарот (или истражување на маркетинг). Продавачите применуваат најразлични техники за да спроведат истражување на пазарот, но едни од најчесто применуваните вклучуваат :
Употребување на СВОТ за да се анализира позицијата на пазарот на консултантските куќи за мал менаџмент, со специјализација во областа на Управување со човечки ресурси (УЧР).
Франсоа Франкур
Франсоа Франкур (фр. François Francoeur), (8 август 1698–1787) бил француски виолинист и композитор. Роден е во Париз како син на Жозеф Франкур, констрабасист и подоцнежен член на ансамблот 24 violons du roy. Учел музика од татко му и се вработил во париската опера како виолинист кога имал 15 години. По турнеи во главните европски престолнини, се вратил во Париз и станал член на групата Concert Spirituel. Станал член на 24 violons du roy во 1730; музички инструктор во операта во 1739; и (заедно со Франсоа Ребел) оперски инструктор, во 1744. Во 1753 Ребел и Франкур станале управници на париската опера—која била центар на француската музика. Во 1760 Франкур бил назначен за Главен музичар на кралот. Кога умрел во 1787 на возраст од 89 год, тој бил поштеден од судбината што го чекала неговиот внук, Луј-Жозеф Франкур, Главен камерен музичар на кралот и директор на оркестар, кој бил затворен за време на Француската револуција сè до падот на Робеспјер во 1794.
Композиции
Композициите зачувани денес, издадени во Propylaen der Musik, V. 2 (1989), се две книги со виолински сонати, 10 опери и неколку балети, компонирани заедно со Франсоа Ребел. Ова често се наведува како редок случај на соработка во музичката композиција.
Музиколошки и стилистички белешки
Франкур понекогаш се категоризира како „класицистички“ композитор кој го одбегнувал „класицистичкиот стил на Хајдн и Моцарт“. Но неговите зачувани композиции (компонирани близу до 1773), иако современи на Хајдн и Моцарт, не претставуваат дворски маниризми какви што биле практикувани во класицистичката музика спонзорирана од кралевите во тоа време. Наместо тоа, музиката на Франкур има „напреден рококо“ карактер, збогатувајќи ги гудачките инструменти со креативна употреба на дувачки инструменти. Ваквата музика била особено популарна кај буржоазијата во подем и нижата аристократија во трговските центри како Лондон, Хамбург, Франкфурт како и во Париз, кој станувал сè поголем пазар за нови композиции.
Димитар Папрадишки
Димитар Андонов Папрадишки (1859 – 4 јануари 1954) — последниот македонски зограф, а воедно и првиот македонски профан (нерелигиозен) сликар кој ги поставил темелите на западното сликарство во земјата. Познат е и како историски сликар и портретист. Бил син на истакнатиот градител, копаничар и иконописец Андон Китанов (1829-1914).
Животопис
Димитар Андонов Папрадишки е роден во 1859 година во мијачкото село Папрадиште во непосредна близина на градот Велес. Во своето родно место, а потоа и во Велес, тој се стекнал со образование кое во тоа време било достапно и успешно завршил "четврто класно училиште". Немајќи можност да продолжи со своето школување во Велес тој на многу рана возраст, на само 20 години, веќе бил самостоен во својата зографска работа приклучувајќи му се на татко му кај кого и ги стекнал првите уметнички искуства. Димитар Андонов Папрадишки потекнувал од семејство кое под принуда на Арнаутите се иселило од родното малореканско село Тресонче, и кое со генерации наназад го практикувало не само зографскиот занает туку биле и градители, каменоресци и резбари. Оттаму избраниот позив на Андонов бил очекуван.
Желбата на Андонов да го оформи своето образование му се остварила во 1882/83 година кога ја посетува Художествената-иконографска школа во Киев, во класата на професорот А. Вишневски, и која со успех ја завршува. Во 1887 година му се пружила можност да продолжи да студира на престижната Московска академија каде тој по сугестиите на својот професор Вишневски се претставил на конкурсната изложба во Духовната академија во Москва со свое дело - икона во византиски стил. Иконата го освоила сребрениот медал на конкурсот со што Андонов се здобил со парична награда од 1000 рубљи и воедно бил примен на редовно школување со стипендија. Судбината овој пат не му била докрај наклонета и тој по едно известие дека целото село и неговото семејство биле потполно ограбени од страна на Арнаутите, се враќа во Македонија за да му помогне на своето многубројно семејство. Андонов веќе не се враќа назад да се дошколува, но веднаш се вклучува во зографските работи на татко му на црквите во Гевгелиско и Дојранско. Неговиот сликарски талент дошол до израз, и тој набргу, веќе бил самостоен во изработка на делата преземајќи ги работите кој му ги препуштил татко му, увидувајќи дека синот го надминал во неговата работа.
Рано творештво
Неговиот ран и долг творечки пат бил длабоко проткаен и обележан со неизвесната и трагична судбина на Македонија. Задоен со револуционерните идеи за ослободување на Македонија, подоцна како истомисленик и соработник на Гоце Делчев кого го запознавал во 1896 год во Штипско Ново Село, каде обајцата биле ангажирани професионално: едниот како уметник другиот како учител, тој повеќепати бил прогонуван и затворан. Веќе во 1878 година бил окован во затворот во Дојран каде бил наклеветен од страна на гркоманите за неговата просветителска активност да не се употребува грчкиот, на сметка на словенскиот јазик кај македонското население. Во 1905/1906 година за своите револуционерни активности Андонов заедно со други видни штипјани бил осуден со доживотна пресуда и затворен во Куршумли-ан во Скопје. Благодарејќи на интеренцијата на австрискиот конзул, по 9 месеци бил ослободен. Во 1913 година тој повторно бил затворен но овој пат од страна на српската власт во Велес а потоа бил префрлен во затворот на Косовска Митровица. По поделбата на Македонија со Букурешкиот мировен договор тој бил пуштен на слобода.