cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Опсада на Цариград (1394–1402)
Крстоносна војна во Никопол била покрената за да го ослободи градот, но таа била решително поразена од Османлиите. Во 1399 година, пристигнале француски експедициони сили под водство на Жан Бусико, но не биле во можност да постигнат многу. Ситуацијата станала толку ужасна што во декември 1399 година, византискиот цар Мануил го напуштил градот за да ги обиколи земјите на Западна Европа во очајнички обид да обезбеди воена помош. Царот бил дочекан со почести, но не обезбедил дефинитивни ветувања за поддршка. Цариград бил спасен кога султанот морал да се спротивстави на инвазијата на Тимур во 1402 година. Поразот на Бајазид во битката во Анкара во 1402 година и османлиската граѓанска војна што следела, дури им овозможило на Византијците да повратат некои изгубени територии, според Договорот од Галиполе.
Тереза Дескејру
Тереза Дескејру (француски: Thérèse Desqueyroux) - роман на францускиот писател Франсоа Шарл Моријак од 1927 година.
Содржина
Романот се состои од пролог и од 13 глави.
Дејството во романот почнува така што Тереза Дескејру излегува од судот во едно мало место, откако штотуку добила ослободителна пресуда. Надвор ја чека нејзиниот татко, господинот Жером Ларок, кој сака што побрзо да се забошоти случајот, бидејќи има намера да се кандидира на изборите за сенатот. Надвор од градот ја чека кочија којашто ја носи до железничката станица во Низан, каде што се качува на возот за Аржелуз, каде што се наоѓа нејзиниот дом. Додека патува, таа е вознемирена од скорешната средба со нејзиниот сопруг, господинот Бернар Дескејру, кој со неговата лажна изјава ѝ помогнал да ја добие ослободителната пресуда. Затоа, таа се подготвува за соочувањето со него, а истовремено се сеќава на настаните што му претходеле на судењето:
Тереза го поминала детството во малото место Аржелуз, дружејќи се со Ана де ла Трав, посестрата на нејзиниот иден сопруг. Тереза се омажила со Бернар со цел двете најбогати семејства во околината, Ларок и Дескејру, да ги здружат своите имоти. Уште на денот на нејзината венчавка, на Тереза ѝ станале одрватни нејзиниот брак со Бернар и здодевниот живот во Аржелуз. За време на нивното свадбено патување во Париз, Тереза добила неколку писма од Ана во кои таа ѝ раскажува за својата љубов кон соседот Жан Азеведо. Меѓутоа, семејството на Ана не било согласно на таа врска, зашто имало други планови за нејзината иднина. Оттука, Ана привремено отпатувала, а Тереза ја презела задачата да го убеди Жан да ја прекине врската. Кога Тереза се сретнала со Жан, тој ѝ кажал дека никогаш немал сериозни намери во врска со Ана. Истовремено, за време на краткотрајното дружење со него, Тереза слушала за возбудливиот и слободен живот во Париз. Кога се вратила од патувањето, Ана била скршена до заминувањето на Жан, но постепено му се потчинила на семејството и се согласила да се омажи со Дегилем. Мразејќи го својот здодевен живот во Аржелуз, Тереза случајно добила идеја како да се ослободи од својот сопруг, кој во тоа време почнал да пие мали дози арсен. Еднаш, таа ги фалсификувала рецептите на домашниот доктор и од аптеката зела поголема доза различни отрови, а потоа систематски го труела Бернар чие здравје почнало драстично да се влошува. Меѓутоа, подоцна бил откриен фалсификатот и Тереза била обвинета за убиство на сопругот. Сепак, за да се сочува угледот на семејството, Бернар ја потврдил лажната изјава на Тереза дека не ги фалсификувала рецептите, туку дека ги добила од некој непознат човек.
Кога Тереза пристигнува дома, Тереза воопшто нема можност на Бернар да му ја раскаже својата приказна, зашто тој веднаш ѝ ги соопштил своите услови: во интерес на угледот на семејството, тие ќе продолжат да живеат заедно; таа не смее да излегува од дома; а ќерката Марија ќе отпатува со свекрвата на Тереза и со Ана. Кога останува сама во собата, Тереза најпрвин ја посетува ќеркичката, а потоа го зема пакетчето со отровот што го набавила од аптеката, со намера да се убие, но токму тогаш во собата влегува слугинката со веста дека умрела нејзината тетка Клара. Така, случајот ја спасува Тереза од смртта. По некое време, Бернар заминува од дома и Тереза останува да живее сама во Аржелуз, каде почнува телесно да пропаѓа и им се препушта на фантазиите и соништата. Подоцна, во Аржелуз се враќаат Бернар и Ана, заедно со нејзинито свршеник Дегилем и Бернар ѝ ветува на Тереза дека ќе ја ослободи по свадбата на Ана. Еден мартовски ден, Бернар и Тереза седат во една кафеана во Париз и тој ја прашува за нејзиниот мотив за обидот за убиството. Тереза се обидува да му објасни, но тој не сака да поверува во нејзината приказна. Потоа, тој си заминува, а таа останува сама, задоволна што конечно останала сама, далеку од здодевниот провинциски живот.
Список на ѕвезди во соѕвездието Вага
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Вага, надолно подредени според сјајноста.
Станко Георгиев
Станко Георгиев (, Кочанско - ) — македонски сликар.
Животопис
Станко Ѓорѓиев дипломира на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, во класата на проф. Петар Мазев, член е на ДЛУМ од 1984 година. Учесник е на бројни самостојни изложби и преку 80 групни изложби во Македонија во Скопје, Кочани, Струмица, Штип, Струга, Охрид, Гевгелија, Куманово и надвор од државата, меѓу кои и самостојна изложба во Софија. Добитник е на значајни ликовни награди во Скопје и Тузла.
Мелничка Пештера
Местоположба и изглед
Пештерата се наоѓа веднаш над раселеното село Мелница, односно на карпестото возвишение со врв (кота) Пешта високо 881 метар, кое се издигнува од десната страна на реката Бутурица, веднаш над бачилата односно сточарските станови и до рудникот за ископ на мермер и камен, од левата страна на регионалниот пат Прилеп - Витолиште, а наспроти манастирот „Св. Илија“ во Мелница. Самото име на возвишението Пешта укажува на постоење на пештера, а на топографските карти во непосредна близина кон север е означена месност Јанчева Пештера, што може да укажува на тоа дека во подалечното минато кога во овој предел имало повеќе постојано население, една од пештерите - Мелничка 1 или 2, од месните жители да го носеле името Јанчева Пештера. Непосредната околина на пештерата е обрасната со нискостеблеста растителност на зимзелени и листопадни грмушки (шипови) и дабови и многу каменест терен, поради што пристапот до неа е отежнат. Уште на самиот влез, глетката најавува многу извонредно ретки и убави облици создадени од природата. Влезот е составен од два отвори, а на самиот негов почеток има многу интересна карпеста форма на „мост“ кој се испушта од десниот ѕид и се поврзува со левиот висејќи еден метар над земјата. Влегувањето во првиот дел е отежнато и поради ниската таваница, мора да се оди ползечки или во клекната положба. Во овој дел постојат неколку помали проширувања кон десно и лево и уште неколку помали „висечки“ карпести форми налик на мостови. По неколку десетини метри, таваницата се извишува и над 2 -3 метри, при што може слободно исправено да се стои во цел човечки раст. Од овој дел главниот пештерски канал завртува кон лево, при што тој значително се проширува и извишува и продолжува да се спушта во северозападен правец на повеќе стотици метри, а на почетокот постои и едно проширување и кон десно. Во овој дел, таваницата на пештерата содржи многу интересни жолти, виолетово-пурпурни, црвеникави бои, кои укажуваат на градбата и составот на пештерските ѕидови. Во однос на геоморфолошките одлики, Мелничката пештера се наоѓа на варовнички - карстен терен кој е дел од поголемата мермерна греда со прекамбриска старост, составена од доломитски и калцитски мермери, а која што се протега во меридијански правец низ средишниот дел на Мариово и тоа од Беловодица преку Вепрчани, Мелница и Лабиница. Најверојатно стените од мермерната серија во овој варовнички (карстен) преел во голем дел биле препокриени со камбриски, кредни, неогени и квартерни седименти. Почетниот дел од влезот на пештерата е доста правлив и при секое стапнување се крева прашина, а веќе во внатрешноста тлото станува на места и расквасено и калливо, но во основа во овој дел пештерата е сува и нема влага.
NGC 1783
NGC 1783 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1783 се споменува и како ESO 85-SC29, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 13 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1783 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,9 m. NGC 1783 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 59 м 8,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 65° 59' 7".
Други поделби
Проучување на NGC 1783 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8889.
1595 во уметноста
1595 година во уметноста содржи некои значајни настани.
1596 во уметноста
1596 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 6211
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6211 се споменува и како UGC 10516, MCG 10-24-27, CGCG 299-14, KAZ 82, 7ZW 655.
Откривање
Објектот е откриен на 25 јуни 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6211 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6211 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 41 м 27,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 47' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 99°.
Други поделби
Проучување на NGC 6211 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58775. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 52; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3885. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1101.
1597 во уметноста
1597 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Спрингвелс Село Хисторик дистрикт
Спрингвелс Село (Springwells Village) е дистрикт во Детроит, Мичиген. Се наоѓа во југозападно од градот, до Дирборн.
Дејан Пановски (скијач)
Дејан Пановски – македонски алпски скијач. Се натпреварувал во две дисциплини на Зимските олимписки игри 2002.
415 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Дуќан на ул. „Илинденска“ бр. 56 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Илинденска“ бр. 56''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
415 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 415 година се протега во 2221 и 2222, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2281 и 2282 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 128. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1068 и 1067 исламска година пред хиџра.
Никола Андреев
Никола Андреев — македонски револуционер, војвода и член на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Нема многу податоци од биографијата на Никола Андреев. Се знае дека е роден во селото М`клен, Серско. Се вклучил о редовите на Организацијата и заминал како четник кај драмскиот војвода Михаил Даев. Учествувал во Балканските војни, 1912-1913 година.
Аеродром Цирих
Аеродромот Цирих (IATA: ZRH, ICAO: LSZH), исто така познат како Аеродром Клотен, е аеродром сместен во Клотен, предградие на Цирих, Швајцарија. Аеродромот е најголем во Швајцарија, а е исто така и база на Swiss International Air Lines.
Во 2003 беше направена голема експанзија на аеродромот, со која се изгради нов паркинг, нов терминал и железничка линија помеѓу терминалите. Аеродромот изгуби доста сообраќај кога Swissair прогласи мораториум, со кој сите авиони беа приземјени. Но, потоа Луфтханза ја презеде работата на Swissair, ја преименува компанијата во Swiss International Air Lines, по што, сообраќајот почна повторно да се зголемува.
Железничката станица во состав на аеродромот (Zürich Flughafen) е сместена под терминалот. Преку станицата, лесно може да се стигне до Цирих, како и до Винтертур, Берн, Луцерн и Женева. Минатата година преку аеродромот беа превезени 20.7 милиони патници.
Истроромански јазик
Истроромански јазик — источноромански јазик што е зборуван од неколку жители на две села на полуостровот Истра во Хрватска. Порано се зборувал на поголема територија на североисточно. Луѓето се нарекуваат себеси Vlahi, Rumeni, Rumêri или Rumâri но денес исто така се нарекуваат и според околните планини па така имаме Ćići (Ќиќи) и Ćiribiri (Ќирибири). Тие се поделени во две групи и тоа: Ќиќи околу Жејане и Влахи околу Шушњевица.
Аркебуза
Аркебуза е едно од првите, примитивните, видови на рачно стрелачко огнено оружје, а се појавува на крајот на 14 век во Германија. Најчесто се користело во периодот помеѓу 15 и 17 век. Претставува премин од самострел и топ кон пушка, и пво почетокот била толку тешка па кога се користела се држела на метална подлога. Била со должина до 2 метри, со метална цевка (калибар 12.5-20 -{mm}-) и со дрвен кундак. Била тешка 5-7 кг, а дометот бил 200-250 чекори. Војникот кој користел аркеубуза се нарекувал аркебузер. Кон крајот на 16 век ја заменила мускета.
Тиса
Тиса — дрвенест зимзелен вид на четинари од родот тиса. Природниот ареал на распространетост ги опфаќа западна, средна и јужна Европа, северозападна Африка и југозападна Азија до северен Иран. Во Србија се среќава на Златибор, Копаоник, во Ѓердапската клисура. Поради занмливата форма на круната и долговечноста, тиса е дел од фолклорот на различни народи, како и нивната народна медицина. Во парковите широко се одгледува и може да расте во многу различни услови - во сенка и на многу отворени положби, на длабока и богата, но и на плитка и сиромашна почва.
Опис
Европската тиса по форма е грмушка до средна високо дрво, високо до 20 см. Нејзиното стебло е со неправилна форма, до 1 во пречник, со широка пирамидална круна. Кората е тенка, има црвено-кафеава боја. Иглолистите (листовит) се распоредени во форма на чешел по гранките, а на врвот нагло се зашилени, долги до 3 и широки до 2,5, сплоснати. Тиса е голосеменка, па поради тоа нема цветови и плодови. Тиса е дводомно растение, при размножување користи еднополови шишарки. Семето е сјајно, со темно кафеава боја, опкружено со силно црвен арилус. Со исклучок на арилусот, целото растение содржи алкалоиден таксин, кој е исклучително отровен. Расте бавно и претставува долговечен вид, може да доживее 2.000-4.000 години.
Лидија Неделкова
Лидија Неделкова (родена на 17 февруари 1961 во Скопје) е позната македонска правничка, поранешен кривичен судија, актуелна претседателка на Врховниот Суд на Република Македонија.
Тиса
Опис
Дрвото од тиса е тврдо, цврстопати и еластично. Тешко се дели, но површината многу добро се обработува. Најчесто се користи во уметничкото столарство и резбарење, за столбови, изработка на дрвени садови и прибор за јадење. Некогаш неговото дрво се користело за бродоградба и за изработка на чешми на буриња. Се смета дека масовното сечење и употребата на тисата, како и народните верувања во нејзината заштитна моќ, речиси придонеле за нејзиното истребување. Денес тисата е законски заштитен вид.
Народното верување вели дека тисата штити од лошите духови, па на местата каде што растела, луѓето го шиеле нејзиното дрво во облека или го носеле обесено околу вратот во фрма на крстенце. Од тисиното дрво изработувале употребни (лажици и стапчиња) и украсни (ѓердани) предмети. Магичната моќ на тисата се објаснувала со нејзината долговечност.
Лидија Неделкова
Биографија и образование
Родена е во Скопје, каде што го завршила своето основно и средно образование во училиштето „Димитар Миладинов“ (тогашно „Браќа Рибар“) и познатата скопска гимназија „Раде Јовчевски - Корчагин“. Во својата младост и средношколски денови, активно се занимавала со спорт, тренирајќи ракомет. Високото образование го завршила, дипломирајќи со одличен успех и висок просек, на Правниот факултет во Скопје во 1983 година. Мајка е на еден син. Одлично го говори англискиот јазик.
Работно искуство
Веднаш по завршувањето на своето образование, се вработува во судството, каде што има 26 години стаж и работно искуство. Својата професионална кариера ја започнала како стручен соработник во Основниот Суд Скопје 2. Во 1996 година, од страна на Собранието на Република Македонија е избрана за судија во Основниот Суд Скопје 2, каде судела предмети во кривична постапка. Со основањето на одделот за организиран криминал во рамки на Основниот Суд Скопје 1, Лидија Неделкова ја продолжува својата професионална судиска кариера како кривичен судија, судејќи ги едни од најзначајните, најтешките и најважните судски процеси и постапки во историјата на Република Македонија. Како кривичен судија во одделот за организиран криминал при Основниот Суд Скопје 1, Лидија Неделкова ги водела судските процеси и донела пресуди по случаите „Пепел“, „Бродец“, „Агим Красниќи“, „Јака Табак“, „Изгрев“ и др. Во јули 2009, од страна на Републичкиот судски совет е избрана за претседателка на Кривичниот суд Скопје 1, со кој раководела 3 години сè до 15 март 2012 година, кога е избрана за судија во Врховниот суд на Македонија. На 4 декември 2012, едногласно со 13 гласови за, судскиот совет ја избра за претседател на Врховниот суд на Македонија, со што станала првата жена претседател на Врховниот Суд во историјата на Македонија. Учествувала на повеќе стручни семинари и обуки, во државата и во странство. Од 2006 година, е редовен предавач во Академијата за судии и обвинители, а предавања за новите кривични законици одржува и на Полициската академија.
1598 во уметноста
1598 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Омаха (Небраска)
Омаха (Omaha) е град во американската држава Небраска. Овој град според статистиките во 2008 година, има 432 921 жители, што го прави најголем град во Небраска, и 60-ти град по број на жители во САД. Се наоѓа во Среден Запад во САД.
NGC 3862
NGC 3862 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3862 се споменува и како UGC 6723, MCG 3-30-95, CGCG 97-127, 3C 264.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3862 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3862 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3862 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36606. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Алтинемел
Алтинемел е град во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
1599 во уметноста
1599 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Херједален
Херједален (швед. ) е историска покраина (landskap) во средишниот дел на Шведска. Се граничи со Норвешка и шведските покраини Даларна, Хелсингланд, Меделпад и Јемтланд. Покраината била дел од Норвешка сè до 1645, кога ѝ припаднала на Шведска со Договорот од Бремсебру.
Управа
Традиционалните покраини во Шведска немаат административна улога, туку постојат само како културно-историски целини. Во Херједален постои истоимена општина (kommun) јужниот дел на округот Јемтланд, но општината е поголема од покраината.
Географија
Четири петтини од покраината се планински, со над 500 м надморска височина, во состав на Скандинавските Планини. Во покраината е сместено највисокото населено место во Шведска - селото Хегволен (835 м).
Необична одлика на покраината е што воопшто нема градови. Најголемо населено место е скромното село Свег, поранешен административен центар на покраината.
Еден од симболите на покраината е пролетното дремниче (арктичка синоличка), кое може да се сретне и на повисоките делови на Алпите во остатокот од Европа.
Историја
Првите жители на Херједален се доселиле во областа пред 9.000 години. Населението се издржувало со лов и риболов недалеку од копнениот мраз кој тогаш веќе почнал да се топи. Во местото Руендан во североападниот дел на Херједален има големо наоѓалиште на карпести цртежи кои сведочат за ова време. Има вкупно дваесет цртежи на кои се претставени луѓе, мечки, лосови и ирваси. Цртежите се откриени во 1896 и се проценува дека се стари 4000 години.
Голем дел од жителите на Херједален се иселиле во Америка кон крајот на XIX век, претежно во северозападниот дел на Минесота.
Црква „Св. Никола“ - Џидимирци
Свети Никола — главна селска црква во велешкото село Џидимирци, Македонија.
Црквата се наоѓа над селото Џидимирци, на земјениот пат кон селата Дивље и Трстеник. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Местоположба
Црквата е гробишен храм, сместен на околу 800 метри североисточно од селото Џидимирци.
Архитектура
Храмот е претставник на Македонската преродба.
Во него има дела кои му се припишуваат на Крсте Зограф.
Вјешховини (Једлињск)
Вјешховини (полски: Wierzchowiny) е село во општината Једлињск,во границите на округот Радом, во Мазовското Војводство,во централна Полска. Селото е сместено 10 километри североисточно од Једлињск, 21 километри северно од Радом, и 72 километри јужно од Варшава.
Боро Ацевски
Боро Ацевски-Пашата ( во —  во ) — македонски сликар и иконограф. Сликарство учел кај Димитрија Папрадишки.
Покрај со сликарство, учел и соло-пеење кај С. Зикова и П. Холотков.
Животопис
Ацевски бил член на Операта и Балетот на Македонскиот народен театар (1948-1951), каде што исполнувал помали тенорски улоги. Имал своја улога и во првата македонска опера Гоце.
Носии од Дебарски Дримкол
Носијата во Дебарски Дримкол била носена во седумте села од овој регион. Оваа носија надоврзува на носијата од Голо Брдо со истите облековни елементи, но со разлики во нивното украсување и потемни колористични решенија.
Женска носија
Облеките што ја сочинуваат невестинската носија, наречени срамачки се најмногу украсени и најдекоративни, што е посебно забележливо на ракавите од невестинската кошула, означени како тноки рокаи - за денот на свадбата, оние наменети за понеделникот по свадбата - дотноки рокаи, како и декоративна мала невестинска скутина бофча, со долги волнени рески.
Машка носија
Старата машка носија од овој предел се состој од бела платнена кошула и гашти, бечви (над чиј биле врзани дизги широки колку 1 прст), џамадан (без ракави, долг до појасот) од црвена чоја, бел платнен фустан во вид на сукња, закопчени бели клашнени тозлуци преку кои се носеле колчиња, чевли, колчиња (бели волнени чорапи), тонос (црвен фес со црни свилени рески), бела клашнена долама и бел волнен појас широк 15-20 cm.
Кај младоженците се одликува носењето на:долама - (опис) од бела клашна со долги ракави, сечени од внатрешната страна од пазувите до лактите, а долга до колената, и таа е тесна околу појасот и се шири од појасот надолу. Горниот дел се состои од една задна и две предни страни (не се закопчува од предната страна) ; а долниот дел се состои од 20-30 клинови. Насекаде по работ, на ракавите и на составот на клиновите се шијат гајтани со обично „мешана“ (плава) боја. На предните рабови како и на крајот од ракавите на горниот дел има гајтани. Гајтанот е од 2-3 реда. Таа била носена над црвениот џамадан и фустан.
Во времето после 20тиот век, поновиот рувет се разликува со носењето на бел клашнен џамадан со црни гајтани по рабовите, можел да се закопчува и се носел над кошулата ; рокалник од бело сукно ; кусале од црна/темно-кафеава клашна, носено над џамаданот или рокалникот, а под доламата (тие што ја носеле) ; шалвари од црно сукно (носени в'лето) или бечви (носени в'зима) од црно/бело сукно на кои имало џепови ; појас кој бил црн или бел околу 15-20cm и бил носен над шалварите и џамаданот ; чорапи од црна, алова црвена, бела или жолта волна, долги до колена и носени под шалварите и бечвите ; опинци од говедска кожа ; гуња од црна клашна, без ракави, долга до глуждовите и носена од овчарите.
Бутадиен
1,3-Бутадиен е органско соединение со формула (CH2=CH)2. Тоа е безбоен гас кој лесно се кондензира во течност. Индустриски е важен како претходник на синтетичката гума Молекулата може да се гледа како спој на две винилни групи. Тоа е наједноставниот конјугиран диен.
Иако бутадиенот брзо се распаѓа во атмосферата, тој се наоѓа во амбиенталниот воздух во урбаните и приградските области како последица на неговата постојана емисија од моторните возила.
Името бутадиен може да се однесува и на изомерот1,2-бутадиен, кој е акумулиран диен со структура H2C=C=CH−CH3. Овој ален нема индустриско значење.
Историја
Во 1863 година, францускиот хемичар Е. Кавенту го изолирал бутадиенот од пиролизата на амил алкохол. Овој јаглеводород бил идентификуван како бутадиен во 1886 година, откако Хенри Едвард Армстронг го изолирал од производите на пиролиза на нафтата. Во 1910 година, рускиот хемичар Сергеј Лебедев полимеризирал бутадиен и добил материјал со својства слични на гума. Сепак, било откриено дека овој полимер е премногу мек за да ја замени природната гума во многу апликации, особено во автомобилските гуми.
Употреба
Конверзијата на бутадиен во синтетичка гума се нарекува полимеризација, процес со кој малите молекули (мономери) се поврзуваат за да направат големи (полимери). Самата полимеризација на бутадиен дава полибутадиен, кој е многу мек материјал. Полимеризација на бутадиен и стирен и/или акрилонитрил, како што се акрилонитрил бутадиен стирен (ABS), нитрил-бутадиен (NBR) и стирен-бутадиен (SBR). Овие кополимери се цврсти и/или еластични во зависност од односот на мономерите што се користат при нивната подготовка. SBR е материјалот кој најчесто се користи за производство на автомобилски гуми. Прекурсори на уште други синтетички гуми се подготвуваат од бутадиен. Еден од нив е хлоропрен.
Помали количини на бутадиен се користат за да се направи адипонитрил, претходник на некои најлони. Конверзијата на бутадиен во адипонитрил повлекува додавање на водород цијанид на секоја од двојните врски во бутадиенот. Процесот се нарекува хидроцијанизација.
Бутадиенот се користи за производство на растворувачот сулфолан.
Бутадиенот е исто така корисен во синтезата на циклоалканите и циклоалкените, бидејќи реагира со двојни и тројни врски јаглерод-јаглерод преку реакциите на Дилс-Алдер. Најшироко користените вакви реакции вклучуваат реакции на бутадиен со една или две други молекули на бутадиен, т.е. димеризација и тримеризација соодветно. Преку димеризација, бутадиенот се претвора во 4-винилциклохексен и циклооктадиен. Всушност, винилциклохексенот е вообичаена нечистотија која се акумулира кога се складира бутадиенот. Преку тримеризација, бутадиенот се претвора во циклододекатриен. Некои од овие процеси користат катализатори кои содржат никел или титаниум.
Структура, конформација и стабилност
1,3-бутадиенот е термодинамички стабилизиран. Додека моносупституираната двојна врска ослободува околу 30,3 kcal/mol топлина при хидрогенизација, 1,3-бутадиен ослободува нешто помалку (57,1 kcal/mol) од двојно оваа енергија (60,6 kcal/mol), што се очекува за две изолирани двојни врски. Тоа подразбира енергија на стабилизација од 3,5 kcal/mol. Слично на тоа, хидрогенизацијата на крајната двојна врска на 1,4-пентадиен ослободува 30,1 kcal/mol топлина, додека хидрогенизацијата на крајната двојна врска на конјугиран ( E )-1,3-пентадиен ослободува само 26,5 kcal/mol, што значи многу слична вредност од 3,6 kcal/mol за енергијата на стабилизација. Разликата од ~ 3,5 kcal/mol во овие жештини на хидрогенизација може да се земе како резонантна енергија на конјугиран диен.
Реакции
Индустриските употреби ја илустрираат тенденцијата на бутадиенот да се полимеризира. Неговата подложност на реакции на 1,4-додавање е илустрирана со неговата хидроцијанизација. Како и многу диени, тој е подложен на реакции катализирани од Pd кои продолжуваат преку алил комплекси. Тој е партнер во реакциите на Diels-Alder, на пр. со малеински анхидрид за давање тетрахидрофтален анхидрид.
Здравје и безбедност на животната средина
Бутадиенот е со ниска акутна токсичност.
Долготрајната изложеност е поврзана со кардиоваскуларни болести. Постои постојана поврзаност со леукемијата, како и значајна поврзаност со други видови на рак.
1,3-бутадиенот е препознаен како високо реактивно испарливо органско соединение (HRVOC) поради неговиот потенцијал лесно да формира озон.
Тивкиот човек (филм од 1952)
Содржина
Дејството на филмот се случува во Инисфри (Innisfree), мало провинциско место во Ирска, во 1920-тите. Свештеникот Питер Лонерган (го игра Бонд) се сеќава на еден пролетен ден кога од возот слегол Шон Торнтон (го игра Вејн). Неговото пристигнување го привлекло вниманието на жителите на Инисфри, но речиси никој не знаел дека тој е син на нивните мештани кои своевремено емигрирале. Принуден самиот да заработува за живот, Шон почнал да се занимава со бокс, а од тие времиња тој има трауматични сеќавања. По доаѓањето во Инисфри, Шон се вљубува во црвенокосата девојка Мери Кејт Денахер (ја игра О'Хара), но не знае дека таа му е сестра на богатиот фармер Скваер Вил Денахер, наречен „Црвениот“ (го игра Меклаглен), со кого наскоро ќе мора да се судри. Навистина, штом Шон ќе одлучи од богатата вдовица Тилејн (ја игра Нетвик) да ја откупи својата стара семејна куќа, тоа го вознемирува Скваер, кој го посакува неговиот имот. Така започнува серија неволји и сплетки чии сведоци се и симпатичниот локален пијаница Флин (го игра Фицџералд) и отмената госпоѓа Елизабет Плејфер (ја игра Кроу)...
Авона
Авона — поранешна македонска балетска група активна кон крајот на 70-тите и почетокот на 80-тите години на век.
По примерот на популарните белградски Локици, Авона како балетска/танцувачка група во своите настапи придружувала повеќе југословенски и македонски естрадни имиња, а настапувале и на модни ревии како фотомодели и на Скопски фестивал.
Групата имала повеќе членови. Во првата постава биле Фроска, Пепи (Петранка), Жане, Бети и Вељко Павичевиќ. Подоцна се приклучиле Вељка и Еви (Евдокија).
На 31 август 1983 година, на патот Куманово - Свети Николе во голема сообраќајна несреќа загинале три главни члена на групата Авона - Вељко Павичевиќ (26), Петранка (27) и Евдокија (23). Во истата несреќа загинале 9 лица, меѓу кои и популарната пејачка Сашка Петковска, естрадни уметници, нивни пријатели, колеги, како и припадници на тогашната ЈНА. Автобусот во кој патувале требало да одржи концерт за припадниците на Југословенската народна армија кои се наоѓале на извршување на редовните обврски кај Свети Николе.
NGC 3863
NGC 3863 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3863 се споменува и како UGC 6722, MCG 2-30-28, CGCG 68-54, IRAS 11425+0844.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3863 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3863 има привидни димензии од 2,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 3863 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36607. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 192; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 864. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 468.
Горан Стојановски (бранител)
Горан Стојановски (,  – Брест,, ) бил македонски бранител, припадник на посебната единица ПЕП, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Убиен е на кукавички начин на 8 март 2001 година откако налетал на нагазна мина во придружба на конвојот со хуманитарна помош. Потоа бил гранатиран од минофрлач од страна на терористите од ОНА.
Живот и војната 2001 г.
Горан Стојановски е роден на 27 мај 1973 година во Крива Паланка. По завршување на осумгодишното училиште пројавил желба да заврши полициско школо. За возврат на родителите што му одобриле да учи тоа што сака, бил меѓу најдобрите ученици на генерацијата 1988 - 1992 година. Со покажаниот успех можел веднаш да се запише на Факултетот за безбедност во Скопје, за што се залагал и директорот на училиштето, меѓутоа Горан не можел и не сакал да ги натовари своите родители и со обврска за натамошно школување. Веднаш се вработил во полициската станица во Крива Паланка. Работел неколку години а потоа, кога наслушнал дека наскоро ќе се укине полицискиот факултет, се запишал на вонредни студии. Иако работел и студирал, факултетот го завршил во минимален рок, со просек повисок од „деветка“. Дипломирал на факултетот за безбедност во февруари 2000 година. Во последните години на неговиот живот им припаѓаше на посебните полициски сили.
Горан е однесен на терен на Прочка, 25 февруари, недела. Дома се вратил сосема ненајавено на 7 март вечерта. Во разговорот со домашните кажал дека утредента ќе оди за Гошинце и Брест. На инсистирање на мајка му да не оди таму, бидејќи знаел што само пред три дена им се случило на тројца војници, Горан одговорил да не се секираат бидејќи не оди во војна туку со конвој со помош за населението и со „големци“ од полицијата. Уште во зори, сабајлето, заминал за Скопје. Од МВР се јавил кон 08:00 часот, честитајќи и го празникот на својата сопруга, мајка си, и мајка и на сопругата. Во околу 18:00 часот, Горан загинал. Сите што го познаваат Горан, посебно неговите колеги, тврдат дека десетмина професионалци убијци се малку за да можат да го убијат Горан лице в лице. Дури сабајлето, кога во куќата на Стојановски дошол началникот на полицијата и другарите на Горан, сфатиле што се случило.
Смрт и заседата кај Брест
Горан и неговата екипа на 5 март 2001 година, со одобрение и помош на градоначалникот на Липково Хусамедин Халили престојуваа речиси цел ден во Гошинце. Тие долго време разговараа со населението и тие ги уверуваа дека на тоа подрачје нема терористи. Мештаните се пожалија дека немаат оружје за самоодбрана и дека резервите со храна им се потрошиле, а немаат намера да го напуштаат селото. Ветено им беше дека ќе се погрижат за хуманитарната помош. Во тој контекст, заедно со организираната помош и настојувањето на полицијата за го заштити населението, заминаа на 8 март 2001 година во Гошинце со конвојот. Конвојот го предводеше министерот Љубе Бошкоски, градоначалникот Халили, помошникот на министерот Бошкоски, Рефет Елмази, пратеникот Хисни Шаќири, повеќе високи функционери на МВР, меѓу кои и Близнаковски кого го возеше токму Горан и претставници на политичките партии на Албанците од Куманово. По долги и сосема пријателски разговори со месното население, некаде кон 14 часот беше воспоставена времена полициска станица во Гошинце. Истата слика требаше да се повтори и во блиското село Брест што во споредба со Гошинце се наоѓа на доминантна позиција. Кон 15 часот, дел од конвојот замина за Брест. Брзајќи заради извештајот од настанот за бројот од 9 март, знаејќи дека ништо посебно нема да има, екипата на Горан сама се врати преку Липково, Отља, Матејче, Ропалце и Никуштак во Скопје. Единствено што ги бодеше во очите за сето време во Гошинце беше однесувањето на пратеникот Хисни Шаќири кој постојано некаде се јавуваше со мобилниот телефон.
По заминувањето на колегите на Горан, дел од конвојот отишол во Брест и сценариото со разговорите и поставувањето на времена полициска станица се повториле. Горан бил во Брест. Бидејќи процедуралните работи привршувале, се вратил со џипот по тројцата колеги - возачи што останале во Гошинце. Им рекол да дојдат и тие за да си ги земат старешините и прв тргнал назад кон Брест. Наближувајќи кон селото, загинал од нагазна мина што веројатно меѓувремено е поставена од терористите на ОНА. Од искажувањата на другарите на Горан, не загинал само од нагазна мина, туку бил погоден и со зоља. Малку подоцна по експлозиите, повлечен е конвојот од Брест заедно со инсталираната полициска станица. Речиси на исто место, конвојот е начекан во заседа од која цела ноќ не биле во состојба да се извлечат. Заедно со нив, утредента е извлечен и мртвиот Горан. Неколку дена по неговата смрт, помошникот министер, на семејството му ја испратил ветровката што Горан ја соблекол и му ја дал во Брест за да се заштити од студеното време. Горан зад себе ги остави своите два сина и сопругата. Посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Почудни нешта
Почудни нешта (Stranger Things) — американска научнофантастична драмска телевизиска серија на ужасите создадена од браќата Дафер, кои исто така работеле како водители и извршни продуценти заедно со Шон Леви и Ден Коен. Продуцирана од Monkey Massacre Productions и Levy's 21 Laps Entertainment, првата сезона била објавена на Нетфликс на 15 јули 2016 година. Втора, трета и четврта сезона следеле во октомври 2017 година, јули 2019 година и мај и јули 2022 година, соодветно. Во февруари 2022 г., серијата била обновена за петта и последна сезона.
Сместена во 1980-тите, првенствено во измислениот град Хокинс, Индијана, серијата се фокусирала на голем број мистерии и натприродни настани што се случувале низ градот и нивното влијание врз ансамбл од детски и возрасни ликови. Во него играле Винона Рајдер, Дејвид Харбор, Фин Волфхард, Мили Боби Браун, Гејтен Матарацо, Кејлеб Меклафлин, Наталија Даер, Чарли Хитон, Кара Буоно, Метју Модин, Ноа Шнап, Сејди Синк, Џо Кери, Маја Хок, Прија Фергусон и Брет Гелман.
Браќата Дафер ја напишале „Почудни нешта“ како мешавина од истражувачка драма и натприродни елементи прикажани со ужас и детска чувствителност, истовремено внесувајќи референци за поп-културата од 1980-тите. Неколку тематски и режисерски елементи биле инспирирани од делата на Стивен Спилберг, Џон Карпентер, Дејвид Линч, Стивен Кинг, Вес Крејвен и ХП Лавкрафт. Тие, исто така, земале инспирација од експериментите спроведени за време на Студената војна и теориите на заговор кои вклучувале тајни владини експерименти.
Една од водечките серии на Нетфликс, „Почудни нешта“ привлекла рекордна гледаност на платформата за стриминг. Серијата била критикувана за карактеризацијата, атмосферата, глумата, саундтракот, режијата, пишувањето и почитта на филмовите од 1980-тите. Имала добиено бројни награди и номинации, вклучувајќи номинации од наградите Златен глобус, телевизиските награди на Британската академија, наградите на Здружението на режисери на Америка, наградите на Здружението на писатели на Америка и наградите Греми, како и победи од Primetime Emmy Awards, Screen Actors Guild. Награди, Американски филмски институт, телевизиски награди за избор на критичари и награди за избор на луѓе.
Преглед
Телевизиската серија „Почудни нешта“ била сместена во измислениот селски град Хокинс, Индијана, во текот на 1980-тите. Блиската Национална лабораторија Хокинс навидум вршела научни истражувања за Министерството за енергетика на Соединетите држави, но тајно правела експерименти за паранормалното и натприродното, вклучувајќи ги и оние кои вклучувале човечки испитаници. Ненамерно, тие создале портал на алтернативна димензија, „Наопаку“. Влијанието на „Превртено“ почнувало да влијае на несвесните жители на Хокинс на катастрофални начини.
Првата сезона започнала во ноември 1983 година. Вил Баерс бил киднапиран од суштество од „Превртено“. Неговата мајка Џојс; началникот на градската полиција, Џим Хопер; и група доброволци го барале. Младата психокинетичка девојка по име Единаесет избегала од лабораторијата и ја пронашле пријателите на Вил. Единаесет се спријателила и им помогнала во нивните напори да го најдат Вил.
Втората сезона била сместена една година подоцна во октомври 1984 година. Вил бил спасен, но тој почнувал да претчувствува за падот на Хокинс предизвикан од суштество во "Превртено". Кога ќе се откриело дека Вил сè уште бил опседнат од ентитет од „Превртено“, неговите пријатели и семејството дознале дека постоела поголема закана за нивниот универзум.
Третата сезона била сместена неколку месеци подоцна, во деновите пред прославата на четврти јули во 1985 година. Новиот трговски центар „Starcourt“ станува центар на вниманието на жителите на Хокинс, поради што поголемиот дел од другите локални продавници не работат поради популарноста на трговскиот центар. Хопер станува сè позагрижен за врската на Елевен и Мајк и станува многу заштитнички настроен кон својата ќерка. Не знаејќи за градот, тајна советска лабораторија под Старкурт се обидува да ја отвори портата кон „Превртено“. Во меѓувреме, Mind Flayer користи контрола на умот за да го натера Били да ја исполни својата понуда.
Улоги и ликови
Винона Рајдер како Џојс Бајерс, мајка на Вил и Џонатан Бајерс. Таа била разведена од Лони Баерс, таткото на Вил и Џонатан. Во втората сезона, таа излегувала со својот стар соученик во средно училиште, Боб, до неговата смрт подоцна во сезоната. Таа и Хопер имале чувства еден за друг.
Дејвид Харбор како Џим Хопер, началник на полицискиот оддел Хокинс. Откако неговата мала ќерка Сара починала од рак, Хопер се развел и паднал во алкохолизам. На крајот, тој станал поодговорен, спасувајќи го Вил Баерс откако бил однесен во првата сезона, како и земајќи ја Елевен како своја посвоена ќерка. Тој и Џојс имале чувства еден за друг.
Фин Волфхард како Мајк Вилер, средно дете на Карен и Тед Вилер, брат на Ненси и Холи и еден од тројцата пријатели на Вил Баерс. Тој бил интелигентен и совесен студент и бил посветен на своите пријатели. Тој развил романтични чувства кон Единаесет и подоцна излегувал со неа.
Мили Боби Браун како Единаесет / Џејн Хопер („Ел“), тинејџерка со телепатски и психокинетски способности, резултат на тоа што била една од испитаниците на д-р Бренер од Националната лабораторија Хокинс. Таа избегала од лабораторијата и на крајот станала посвоена ќерка на Џим Хопер земајќи го неговото презиме, и се приспособувала да живее нормален живот со помош на Мајк (со кого подоцна излегувала) и неговите пријатели.
Гејтен Матарацо како Дастин Хендерсон, еден од пријателите на Вил Баерс. Неговата клеидокранијална дисплазија предизвикала негово лиснување. Во втората сезона се гордеел со новите предни заби и ја привлекувал Макс. Во третата сезона, тој добил девојка, Сузи (портретирана од Габриела Пицоло), која ја запознал во Камп Ноу Каде пред почетокот на сезоната.
Кејлеб Меклафлин како Лукас Синклер, еден од пријателите на Вил. Тој бил претпазлив за Елевен, но подоцна се спријателил со неа. Во втората сезона, тој бил еден од љубовните интереси на Макс и на крајот станал нејзино момче во третата сезона. Тој станал попопуларен во сезоната 4 како резултат на приклучувањето на кошаркарскиот тим Хокинс Хај, што накратко го ставило во судир со неговата редовна група пријатели.
Наталија Дајер како Ненси Вилер. ќерка на Карен и Тед и постара сестра на Мајк и Холи. Ненси нашла друга страна од себе додека ја истражува лабораторијата Хокинс и смртта на нејзината пријателка Барбара. Во првите две сезони, таа била девојка на Стив Харингтон, но раскинала со него и потоа излегувала со Џонатан Бајерс. Таа била аспиративна новинарка.
Чарли Хитон како Џонатан Бајерс, постар брат на Вил Бајерс и син на Џојс Бајерс. Тој бил тивок и љубезен тинејџер, аутсајдер на училиште и аспирантен фотограф. Тој бил близок со мајка му и брат му, а станал момче на Ненси Вилер.
Кара Буоно како Карен Вилер (сезони 1-3; исто така глумела во сезона 4), мајка на Ненси, Мајк и малата Холи. Карен имала кратка средба со Били во третата сезона.
Метју Модајн како Мартин Бренер (сезони 1 и 4; периодичен во сезона 2) научникот задолжен за лабораторијата Хокинс и обуката Елевен. Манипулирачки и далечински, тој и неговиот тим ја бараат Елевен во првата сезона, откако таа бега. Тој е наведен како „Папа“ од Елевен. Во 4-та сезона, тој се враќа за да и помогне на Елевен да си ги врати овластувањата и да ја заштити од владините агенти да не ја прогонуваат.
Ноа Шнап како Вил Бајерс (сезона 2 – сегашна; повторлива сезона 1), син на Џојс Бајерс и помлад брат на Џонатан Бајерс. Тој е фатен од чудовиште од „Превртено“, алтернативна димензија откриена од научниците од лабораторијата Хокинс во сезоната 1 Сејди Синк како Макс Мејфилд (сезона 2 – сегашна), помладата полусестра на Били и момче кое го привлекува вниманието и на Лукас и на Дастин, на крајот излегувајќи со Лукас. Во 4-та сезона, таа е една од тинејџерите кои се нападнати од Векна.