cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Околуѕвезден диск
Расејување и еволуција на дискот
Расејување на внатрешниот диск се јавува кај внатрешниот дел од дискот (на растојание од 0,05 до 0,1 ае). Овој регион е најжежок затоа што е најблиску до ѕвездата, а материјалот кој го има во него обично емитира краткобраново зрачење во близу-инфрацрвено подрачје од електромагнетниот спектар. Истражувањата на зрачењето што го емитира врелата прашина во тој дел од дискот покажуваат дека има емпириска врска меѓу насобирањето од дискот во ѕвездата и исфрлањата при одлив.
Расејување на средниот диск, се јавува во регионот на средниот диск (од 1 до 5 ае) и се одликува со присуство на многу поладен материјал од оној во внатрешниот дел на дискот. Следствено, зрачењето емитувано од овој регион има поголема бранова должина, во среднобраново инфрацрвено подрачје, што го отежнува откривањето и предвидувањето на ерата на расејување во овој регион. Направените истражувања за да се одреди периодот на расејувањето во овој регион даваат широкока временска рамка од помалку од 10 до 100 милиони години.
Расејување на надворешниот диск се јавува во региони од 50 до 100ае, каде што има многу пониски температури, а брановата должина на емитираното зрачење се зголемува до милиметарското подрачје од електромагнетниот спектар. Масата на прашина во овој регион просечно изнесува ~ 10−5 сончеви маси. Испитувањата на постарите остаточни дискови (од 107 до 109 години) наведуваат дека масата на прашина во нив е 10−8 сончеви маси, што значи дека расејувањето во надворешните дискови се одвива во многу долг временски период.
Околуѕвездените дискови не се тела кои се во рамнотежа, туку постојано еволуираат. Еволуцијата на густината на површината на дискот \Sigma, која се пресметува како количина маса по единица површина, па откако густината на волуменот на одредено место во дискот се интегрирана преку вертикалната структура, се прикажува како: каде r е местоположбата на пречникот во дискот, \nu е вискозноста во точката r. Оваа равенка претпоставува дека дисковите се симетрични со оската на вртење, но може да се применува за секоја вертикална структура од дискот.
Вискозноста во дискот, без разлика дали е молекуларна, турбулентна или поинаква, го пренесува аголниот момент нанадвор во дискот, а поголемиот дел од масата навнатре, и на крајот ги насобира во централен објект. Насобирањето на масата во ѕвездата \dot{M} при вискозност на дискот \nu се изразува како: каде што r_\text{in} е внатрешниот полупречник.
Митови според кои се живее
Mитови според кои се живее (анг. Myths to Live By) е збирка есеи (првобитно предавања) на митологот Џозеф Кемпбел собирани во периодот од 1958 до 1971 години.
Акантоди
Акантодите или понекогаш не сосема правилно нарекувани бодликави ајкули (Acanthodii) образуваат класа на изумрени риби кои имале особини како на `рскавични, така и на коскени риби. Во суштина, телото им било ајкуловидно, но нивниот епидермис бил препокриен со ситни ромбоидни плочички, слично како кај холостеите. Тие би можеле да бидат независна филогенетска гранка на риби кои еволуирале од помалку специјализираните форми блиски до денешните `рскавични риби.
Особини
Акантодите имале `рскавичен скелет, но нивните перки имале широка, коскена основа и биле засилени од нивната предна маргина со дентинска боцка.
Најраните акантоди биле морски форми, но за време на Девон се појавиле и доминирале слатководни видови. Тие се разликуваат во два погледи: тие биле најраните `рбетници со вилица и имале дебели боцки кои ги потпирале нивните перки, правејќи ги неподвижни (како ајкуловата грбна перка).
Втора грчка република
Втората република била прогласена на 25 март 1924, како последица на поразот на Грција во Грчко-турска војна (1919-1922), за кој била обвинувана ројалистичката влада. За време на нејзиното кратко постоење, Втората република се покажала за нестабилна. Грчкото општество и понатаму останало поделено, како и по Националниот раскол, помеѓу прорепубликанските Венизелисти и монархистите претставени од Народната партија, кои одбивале дури и да ја признаат легитимноста на Републиката.
Расколот во општеството се проширил и на културни и социјални прашања како разликите за употребата на грчкиот јазик до архитектонските стилови. На оваа поларизација било додадено и дестабилизирачкото вклучување на војската во политиката кое резултирала со неколку удари и обиди за државен удар. Економијата била во пропаст после една декада на војување како и неможноста да се поддржат 1.5 милион бегалци кои пристигнале со размената на население со Турција.
И покрај напорите на реформистичката влада на Елефтериос Венизелос во 1928–1932, Големата депресија имала катастрофално влијание врз грчката економија. Победата на Народната партија во 1933, и двата неуспешни државни удари од страна на Венизелистите, го отвориле патот за повторно стапување на власт на кралот Георги II.
Трајче Ѓоргиев
Трајче Ѓоргиев (Кочани, — Скопје, ) — македонски глумец и драмски режисер, осбено вклучен во пантомимата.
Животопис
Ѓоргиев дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Скопје на отсекот за актерска игра во класата на Љубиша Георгиевски во 1991 година. Од 1997 година работел во Македонскиот народен театар (МНТ).
Творештво
Во периодот од 1990 до 2010 година, Ѓоргиев играл во повеќе од 40 претстави, во МНТ, дебитирајќи со улогата на Акаст во „Мизантроп“ во 1989 година. Во својата кариера ги играл улогите на Густав во „Надвор од умот“, Пандар во „Троил и Кресида“, Ивковиќ во „Народен пратеник“, Чинели во „Јануари“, Спасе во „Македонска крвава свадба“, Етјен во „Кројач за дами“, Сапорта Робесвјер во „Мисија“, Благоја Ќелавиот во „Немушт јазик“, Виргински во „Демони“, Силјан во „Писание“, Доктор Финаш во „Болва в уво“, Тетин Јаков во „Госпоѓа министерка“, Бу змијата во „Самовилско јајце“, Комесарот во „Подемот и падот на кабарето“, Фридрих Ниче во „Аферата Елсињор“, Лиходеев во „Мајсторот и Маргарита“, Јанушек во „Прекината одисеја“, Бил Остин во „МАММА МIА!“ и Докторот во „Бесачи“. Исто така, од 1991 година почнал да работи и како театарски и видео режисер, претежно како предводник на театарското студио во Културниот центар во Кочани. Во април 2004 година го режирал својот прв настап на малата сцена на Македонскиот народен театар, а подоцна во 2010 година ја режирал „Вишновата градина“ на големата сцена на МНТ. Работел како режисер во Словенија, Србија и Македонија. Во април 2005 година ги режирал и играл во петте пантомими за глумечката претстава „Човекот“ од Марсел Марсо со која ја стекнал титулата магистер по пантомима на Академијата за театар и филм „НАТФИЗ“ во Софија, Бугарија. Ѓорѓиев бил основач, главен двигател на ПАНФИЗ, меѓународниот фестивал за пантомима. Во својата долгогодишна кариера, тој бил добитник на неколку награди, како: „Гран при“ за најдобра претстава и најдобра режија за претставите „Кралот Иби“ „Настојник“ „Домот на Бернарда Алба“ и други; во 2006 година станал добитник на две големи награди за претставата „Човекот“, и тоа: наградата за најдобра сценска игра на фестивалот „Златен рис“ во Бања Лука и наградата на директорите на фестивалот на Меѓународниот фестивал во Габрово, Бугарија.
Филмографија
Филмови и ТВ-серии
Космос-326
Космос-326 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 март 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-326 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 229 км, а најмалото на 206.
Михаил Чигорин
Михаил Иванович Чигорин (роден на 12 ноември 1850 во Гачина (според некои во Санкт Петербург), Руска Империја - починал на 25 јануари 1908 во Лублин, Полска) бил познат руски шахист и најдобриот руски шахист на преминот од 19. во XX век. Тој се смета за основополжник на „руската шаховска школа“, којашто сè уште доминира во светот на шахот.
Чигорин учествувал на многу силни турнири, на кои остварил забележителни резултати. Во 1889 и 1892 година, на двапати го предизвикал светскиот првак Вилхелм Штајниц, но и во двата меча загубил.
Тој бил активен и како шаховски теоретичар, за што сведочат и неколку варијанти во отворањата кои се именувани по него, меѓу кои најпозната е Чигориновата одбрана во Дамин гамбит.
Рани години и рана кариера
Чигорин се родил во Гачина, во близина на Санкт Петербург. Неговите родители починале, додека бил дете, па детството го поминал во Гачинското сиропиталиште на царот Николај I. Кога имал 16 години, неговиот учител во сиропиталиштето го научил на основните правила на шахот. Две гподини подоцна, го напуштил сиропиталиштето и по завршување на курс станал државен службеник.
Врвна кариера
Првиот меѓународен турнир, Чигорин го одиграл во 1881 година во Берлин. На турнирот учествувале многу силни шахисти, а Михаил завршил на делба на третото место, заедно со Шимон Винавер, а веднаш зад Џозеф Блекберн и Јоханес Цукерторт.
На шаховскиот турнир во Лондон во 1883 година, тој завршил четвртти, зад Цукерторт, Штајниц и Блекберн. На овој турнир, Чигорин победил во двете партии, кои ги одиграл против светкиот првак Вилхелм Штајниц. Меѓу партиите одиграни на турнирот е следниот цитат: На Чигорин несомнено му претстои голема шаховска иднина. Тој, сè уште нема искуство како Цукерторт или Штајниц, но во него има енергија, која е неопходна за да се стане познат мајстор. Во 1889 година, светскиот првак Вилхелм Штајниц побарал од Чигорин да го предизвика за светски првак. Мечот за светски првак се одиграл во Хавана од 20 јануари до 4 февруари 1889, а Чигорин загубил со реузултат 6½-10½ (+6-10=1). Во продолжение, учествувал и на силниот турнир во Њујорк, на завршил на делба на првото место, заедно со Макс Вајс (дополнителниот меч завршил 2-2 со 4 партии кои завршиле реми).
Следната година, двајцата шахисти одиграле телеграфски меч, во кој победил Чигорин. Истата година, Чигорин одиграл меч против Исидор Гунсберг, кој завршил со резултат 11½-11½ (+9-9=5).
Од 1 јануари до 28 февруари 1892 година, повторно во Хавана, се одржал вториот меч за светски првак меѓу Штајниц и Чигорин. Чигорин повторно загубил, но со резултат 10½-12½ (+8-10=5). По мечот, Штајниц за својот противник рекол: Достоинствен противник во борбата за светското првенство.
Чигорин одиграл нерешно, со резултат 11-11 (+9-9=4), во меч против Зигберт Тараш одигран во Санкт Петербург во 1893 година.
Во првата половина од 1890-тите, Чигорин станал веројатно најдобриот руски шахист и еден од најдобрите во светот. Неговата надмоќ во својата земја била забележителна и од резултатите коишто ги постигнал во неколку одиграни мечеви против силни руски шахисти. Така, во мечот против Андреј Ашарин, одигран во Рига во 1892 година, победил со 3-0, а во мечот против Александар Соловцов, одигран во Москва во 1892 и 1893 година, победил со резултат 4-0.
На турнирот во Хејстингс во 1895 година, Чигорин го освоил второто место, со само ½ бод зад победникот Хери Пилсбери, но пред светскиот првак Емануел Ласкер, Зигберт Тараш и поранешниот светски првак, Вилхелм Штајниц. На турнирот учествувале сите најдобри шахисти во тоа време, а Чигорин во меѓусебната партија го победил победникот на турнирот, Пилсбери. Во 1896, на шаховскиот турнир во Будимпешта, Михаил завршил на делба на првото место, заедно со Рудолф Харузек, кого го победил во дополнителниот меч со 3-1 (+3-1). На турнирот во Келн во 1898 година, завршил на делба на второто место, заедно со Вилхелм Кон и Рудолф Харузек, веднаш зад Амос Берн.
Подоцнежна кариера
Во 1899 година, во Лондон се одржал силен турнир, на кој Чигорин завршил на 7. место, што прстставувало разочарување.
На преминот во новиот век, надвор од меѓународниот шах, тој учествувал на првите сèруски турнири во 1899, 1900-1901 и 1903 година и на сите три победил.
Со победата на гамбитниот турнир во Виена во 1903 година и со победата во мечот против актуелниот светски првак Емануел Ласкер со 3½-2½ (+2-1=3) во Брајтон истата година, Чигорин ги покажал своите вештини во гамбитните отворања. Мечот против Ласкер содржел партии, кои имале за цел да го промовираат Рајсовиот гамбит, кој во тоа време не бил доволно познат и според некои аналзии му давал предност на шахистот со црни фигури.
Како редовен учесник на силните меѓународни турнири, Чигорин станал вистински амбасадор на рускиот шах. Во подоцнежната кариера, тој држелчасови, пишувал статии за разлипчни весници и шаховски списанија, а познато е дека ги издавал списанијата „Шаховски лист“ и „Шаховски весник“. Тој основал и шаховски клуб во Санкт Петербург и се обидел да основа шаховска асоцијација, што се остварило некокку години по неговата смрт.
Стил на игра
Стилот на игра на Михаил Чигорин бил универзален. Неговата игра се одлилкувала со напаѓачки карактер, оригинални стратешки замисли, постојан стремеж кон иницијатива и полнокрвна борба. Поседувал одлични комбинаторски способности, за што сведочи и оваа реченица на Исидор Гунсберг: Такви комбинации, како оние на Чигорин, може да создаде само голем мајстор.
Поради неговата игра во завршницата, која се одликувала со правовремени маневри, искористување на незначителните придобивки од секоја позиција и високата техника на реализација за стекнување на предност, Карл Шлехтер го нарекол „исклучителен мајстор на завршниците“.
Шаховски теоретичар
Чигорин внел ценети придонеси во теоријата на отворањата. Неговото име го носат различни варијанти и системи во Шпанска партија, Дамин гамбит, Евансов гамбит, Француска и Староиндиска одбрана. За неговиот прдионес во отворањата, светскиот првак Емануел Ласкер изјавил: Творештвото на Чигорин во областа на отворањата може да послужи како пример за шаховските мајстори.
Во Шпанска партија, Чигориновата варијанта е отворање кое и денес има голема примена. Овторањето настанува со потезите: 1.е4 е5 2.Sf3 Sc6 3.Lb5 a6 4.La4 Sf6 5.0-0 Le7 6.Te1 b5 7.Lb3 d6 8.c3 0-0 9.h3 Sa5. Денес, анализите на оваа низа на потези е продлабочена и постојат голем број на подваријанти на Чигориновата варијанта во Шпанска партија.
Чигориновата одбрана е шаховска варијанта, која се јавува како една од алтернативите за црниот да го одбие „даминиот гамбит“ (1.d4 d5 2.c4 Sf6). Ова отворање денес не е многу популарно, а од врвните шахисти, само Александар Морозевич истото го вклучува во својот репертоар на отворања. Во 2007, тој издаде книга посветена на ова отворање, насловена Чигориновата одбрана според Морозевич.
Со потезите: 1.d4 d5 2.c4 c6 3.Sf3 Sf6 4.Sc3 e6 5.e3 Sd7 6.Ld3 Ld6, настанува Чигориновата варијанта во Словенска одбрана.
Паметници
Денес, шаховски клуб во Санкт Петербург го носи името по Михаил Чигорин.
Меморијал турнир „Михаил Чигорин“
Во чест на големиот шахист, во 1909 година во Санкт Петербург бил одржан меморијален турнир. Турнирот не се одржувал сè до 1947, кога вториот меморијален турнир се одржал во Москва. По 1963, турнирот главно се одржувал во Сочи, но во 1993 организацијата на турнирот повторно се вратила во Санкт Петербург. Турнирот, отсекогаш го привлекувал вниманието на светската шаховска јавност, а меѓу победниците се вбројуваат и светските прваци Михаил Ботвиник, Василиј Смислов, Михаил Таљ и Борис Спаски.
Во уметноста
Познатиот меч на Чигорин против Штајниц од 1892 година е искористенаа како основа за романот Квадратите на градот од Џон Брунер од 1978.
Атлетика на Летните олимписки игри 2004 – трискок за жени
Трискок за жени на Летните олимписки игри 2004 — дисциплина која се одржала во периодот од 21 август до 23 август 2004 година на Олимпискиот стадион во Атина, Грција.
Космос-327
Космос-327 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 март 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 400 килограми. Космос-327 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 786 км, а најмалото на 263.
NGC 6813
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6813 се споменува и како SG 3.148.
Откривање
Објектот е откриен на 7 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6813 е од видот EN. NGC 6813 има привидни димензии од 3' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 40 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 18' 34"".
Други поделби
Проучување на NGC 6813 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 162; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2146. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 289.
Филип Давид
Филип Давид (Крагуевац, 4 јули 1940 година) е еврејско-српски писател, есеист, драматург и сценарист. Тој е долгогодишен уредник на Драмската програма на Телевизија Белград e редовен професор по драматургија на Факултетот за драмски уметности во Белград.
Животопис
Филип Давид е роден во Крагуевац во еврејско семејство. Дипломирал на групата за југословенска и светска книжевност на Филолошкиот факултет и драматургија на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград. Долго време работел како уредник на драмската програма на Телевизија Белград и како професор по драматургија на Факултетот за драмски уметности во Белград. Тој е еден од основачите на Независните писатели на Србија, здружение основано во 1989 година во Сараево во кое се собирале најзначајните писатели на Југославија во тоа време. Исто така, бил основач на „Белградскиот круг“, основан во1990 година, здружение на независни интелектуалци кое се спротивставувало на политиката на Слободан Милошевиќ. Поради основањето на Независниот синдикат во 1992 година ја загубил работата во РТС. Член е на „Групата 99“, основана на Саемот на книгата во Франкфурт и еден од втемелувачите на независната книжевна асоцијација „Форум на писатели“, основана во 1999 година.
Дела
Филип Давид напишал повеќе ТВ драми и филмски сценарија, книги на раскази, романи и есеи. Заедно со Мирко Ковач ја објавил „Книгата со писма 1992-1995“
Делата на Филип Давид се преведени на повеќе јазици, како: шведски, француски, полски, унгарски, италијански, албански, македонски, словенечки, хрватски, есперанто, а неговите раскази се застапени во околу 20 антологии. Исто така, неговите книги освоиле повеќе признанија, како: наградата на „Младост“, наградата „Милан Ракиќ“, Андриќевата награда, наградите на „БИГЗ“ и на „Просвета“ за книга на годината, а за романот „Куќата на сеќавањата и заборавот“ ја добил престижната НИН-ова награда во 2014 година. Покрај тоа, тој е добитник е на повеќе меѓународни награди ѕа драматургија. Како драматург, сценарист или косценарист работел на многу значајни филмови, меѓу кои и „Окупација во 26 слики“, „Падот на Италија“, „Кој тоа таму пее“, „Буре барут“, „Посебен третман“, „Павилјонот 6“, „Сонот на зимската ноќ“ и „Кога ќе осамне денот“ кој бил српски кандидат за Оскар во 2012 година.
Мектеб
Мектеб или мејтеф (арап. - училиште), познат и како „кутаб“ на арапски јазик е име за (основно) училиште чија основна цел е учениците да ги научат основите на исламската вера, основите на исламскиот начин на живот и однесување во општеството, основите на арапското писмо (читање, пишување и изговор), основите на арапската граматика и учење (правилно исчитување) на Куранот.
Атанасиј II Цариградски
Атанасиј II Цариградски — последниот Вселенски патријарх пред падот на Цариград. Начествувал од 1450 до 1453 година.
Петар I (Бугарија)
Управување
Петар склучил црковен брак на 8 октомври 927 година во Цариград со внуката на император Роман I Лакапин, ќерката на Христофор Лакапин и Софија - Марија, која била прекрстена во Ирина Лакапина во чест на мирот кој требало да настапи помеѓу двата народи. Согласно склучениот договор Бугарската архиепископија била подигната во ранг на патријаршија. Тогашниот архиепископ на Дрестер (денес Силистра) - Дамјан, станал првиот бугарски патријарх. Освен тоа Византија официјално ја признала царската титула на бугарскиот владетел. Од бракот со Ирина се родил идниот Борис II и Роман-Симеон, крстен на славните си прадедовци.
Со потпишувањето на договорот, незадоволството во преславскиот двор започнало да се зголемува. Против активностите на Петар се објавиле сите кои ја поддржувале политиката на цар Симеон кој се потпирал главно на воените дејствија против Византија. Во 928 година Иван (или Јован), помалиот брат на Петар, се обидел да крене бунт против новиот владетел, но неговите постапки наскоро биле спречени. Две години подоцна, во 930 година, сличен обид направил и синот на Симеон I, Михаил, кој успеал да освои голем број приврзаници во регионот на Долна Струма. Царот Петар сепак брзо се справил со ситуацијата и со оваа закана, со што се утврдил на престолот.
Петар не успеал да се справи со задржувањето на големата држава која ја наследил од својот татко. Во околу 931 година српскиот владетел Чеслав Клонимировиќ побегнал од Преслав и кренал востание. Петар бил принуден да се помири со обновата на српската автономија. Унгарците од своја страна ги нападнале бугарските територии на неколкупати, и тоа во 934, 943, 948 и 958 година. Петар најпрвин се обврзал да им плаќа данок, а подоцна бил принуден да склучи мировен договор насочен против Византија.
Конфликт со Рус
Во 968 и 969 година во Бугарија започнала руската инвазија на киевскиот кнез Светослав I, поттикната од император Никифор II Фока. Во 969 година тие пристигнале до Преслав. Петар не ја издржал тензијата и добил мозочен удар. Петар управувал најдолго во историјата на Првото Бугарско Царство.
Црква
Петар посветил големо внимание на Бугарската црква и по неговата смрт бил канонизиран како светец. Во управувањето на Петар, Бугарската црква за првпат добила состојба на автокефалност, односно израмнување со другите независни цркви во тоа време. Така Бугарската патријаршија успеала да постигне големи успеси во однос на интеграцијата и ширењето на старобугарската култура и јазик меѓу другите словенски народи. Благодарение на напорите на цар Петар, црквата станала најмоќниот столб на православието меѓу Словените.
Григориј III Цариградски
Григориј III Цариградски — Вселенски патријарх за време на периодот од 1443 до 1450 година. Не се знае многу за неговиот живот. Не се знае ни неговото презиме. Во неповерливата Chronicum Majus на Георгиј Сфранцес, забележано е дека потекнува од Крит, и неговото првично име било Мелисен. Во други дела се споменува како Мелисен Стратегопул.
Тој се замонашил во 1420 година и се верува дека бил исповедник на царот Јован VIII. Тој бил поддржувач на унијата со католиците и учествувал на Фиренскиот собор. Тој бил избран за патријарх по смртта на Митрофан II.
Григориј направил се што можел за да ги помири монасите, и црковната хиерархија, и граѓанството со договорот од Фиренца, но се било залудно. Негов најголем противник бил Генадиј II и Јован Евгеник, кој нашироко пишувал против соборот. Водечкото антиунионистичко свештенство одбило да се моли за својот цар. Тензијата во свештенството нараснала до тој степен што Григориј го напуштил своето место, и заминал во прогон во Рим во август 1451 година. Тој бил примен од страна на папата Никола V, кој му помогнал финансиски и му вршел притисок на византискиот цар повторно да го стави да начелствува. Навистина, проунионистите во латинско освоените делови на Грција продолжиле да го сметаат за легитимен Цариградски патријарх, занемарувајќи го неговиот наследник, антиунионистот Атанасиј II.
Григориј починал во Рим во 1459 година. Тој бил почитуван како светец и чудотворец од страна на католичката црква. Тој напишал два трактати за confutation за делата на антиунионистичкиот епископ Марко Евгеник, и еден за потеклото на Светиот дух. Некои од неговите писма се зачувани, додека останатите три необјавени теолошки трактати, За неквасениот леб, За првичноста на папата и За небесното Beatitude.
759 п.н.е.
759 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 759. година пред новата ера, 759. од првиот милениум п.н.е., 59. од 8 век п.н.е. и последна од 750-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4749 и 4750 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3991 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3001 и 3002 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 6 пред основањето на Рим.
760 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4748 и 4749 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3990 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3000 и 3001 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 7 пред основањето на Рим.
759 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 759 година се протега во 1877 и 1878, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1937 и 1938 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 216 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1422 и 1421 исламска година пред хиџра.
760 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 760 година се протега во 1876 и 1877, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1936 и 1937 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 217 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1423 и 1422 исламска година пред хиџра.
Кристијан Ѓурасек
Кристијан Ѓурасек (Kristijan Đurasek; р. во ) — хрватски професионален друмски велосипедизам, кој настапува од 2005 година и моментално вози за UCI World Tour екипата. Ја претставувал Хрватска на Летните олимписки игри 2012 завршувајќи 68. на друмската трка и на Летните олимписки игри 2016.
Перутнина Птуј (2006–2008)
Ѓурасек започнал да вози за словенечката континентална екипа во 2006 година, но неговата професионална кариера започнува дури во 2008 година. Во тоа време немал голем успех на меѓународните трки. Настапувал за Перутнина Птуј три години, кога освоил пет медали на националните првенства.
Лоборика (2009–2011)
Ѓурасек потпишал договор со хрватската континентална екипа Лоборика на почетокот на 2009 година. Во 2011 година ја освоил првата трка од Европската турнеја, на ГП Фолињано. Два дена подоцна, го повторил успехот со победа на Трофео Бастијанели. Во текот на овој период освои уште три медали на националните првенства, вклучувајќи ги и двете титули на првенствата во 2011 година.
Адрија Мобил (2012)
Во 2012 година, Ѓурасек настапувал за континенталната екипа. Негови најголеми резултати биле третото место на ГП Индустрија & Артиџанато ди Ларчано, седмото место на Џиро дел’Апенино и третото место на етапа на Џиро ди Паданија. Настапил на Летните олимписки игри 2012, како доцна замена за Роберт Кишерловски, кој се повредил на четиринаесеттата етапа на Тур де Франс. Завршил 68. на друмската трка, 40 секунди зад победникот Александар Винокуров.
Лампре-Мерида (2013–)
На крајот на сезоната 2012, Ѓурасек потпишал договор со за сезоната 2013. Со тоа станал третиот хрватски велосипедист кој некогаш возел за UCI ProTeam. Негова прва трка во Светската турнеја била Париз-Ница, каде завршил 80. Негова прва победа била на Тре Вали Варезине на 23 август 2013. На крајот на сезоната 2013, Ѓурасек настапил на Светското првенство на друмската трка, но не успеал да ја заврши трката. Завршил седми на Трката околу Турција 2014, 45 секунди зад победникот Адам Јејтс.
Во 2015 година, Ѓурасек ја освоил водечката маичка на Трката околу Турција на шестата етапа со завршница на нагорнина, преземајќи го водството од Давиде Ребелин. Ја освоил трката во генералниот пласман, забележувајќи историски резултат за хрватскиот велосипедизам. На Тур де Свис ја освоил втората етапа со напад на водечката група од осум други велосипедисти, оставајќи четири секунди разлика. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015.
Во 2016 година, Ѓурасек се натпреварувал на вторите олимписки игри. На Игрите одржани во Бразил, Ѓурасек завршил 18. со повеќе од 3 минути зад победникот Грег ван Авермат. Со тоа го имал најдобриот пласман на Хрватска на ЛОИ на велосипедските настани. Истата година учествувал на Тур де Франс и на Вуелта а Еспања.
На почетокот на сезоната 2017, Ѓурасек освоил етапа на Трката околу Хрватска, претекнувајќи го Винченцо Нибали.
NGC 4424
NGC 4424 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Кристијан Ѓурасек
Распоред на резултати на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
NGC 4424
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4424 се споменува и како UGC 7561, MCG 2-32-58, CGCG 70-90, VCC 979, IRAS 12246+0941.
Откривање
Објектот е откриен на 27 февруари 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4424 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4424 има привидни димензии од 3,5' х 1,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 4424 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40809. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 874. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Космос-329
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 3 април 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 220 км, а најмалото на 195.
Северен Крст
Северен Крст — астеризам на северната небесна полутопка во соѕвездието Лебед. Зафаќа многу поголема површина од соѕвездието Јужен Крст и се состои од најсјајните ѕвезди на Лебед — Денеб, Садр, Џена, Фаварис и Албирео. „Главата“ на крстот, Денеб, воедно е дел и од астеризмот Јужен Триаголник.
Како и Јужниот Триаголник, Северниот Крст е показател за годишните времиња. Околу полноќ крстот се наоѓа право врз набљудувачот на средносеверна географска должина во текот на летните месеци; може да се забележи напролет, ако се погледа кон исток во раните утрински часови. Наесен крстот се гледа навечер на запад сè до ноември. Никогаш не се спушта под хоризонтот, или над 45° СГШ, туку при најниската точка се допира со северниот хоризонт во места како Минеаполис, Монтреал и Торино. Од јужната полутопка се гледа наопачки и ниско на небото во текот на зимските месеци.
Во ѕвездениот атлас Уранометрија (XVII век) Јохан Бајер вели дека Алфа, Бета и Гама Лебед го образуваат дирекот на христијански крст, додека пак Делта и Епсилон ја сочинуваат накрсната греда. Променливата ѕвезда P Лебед тогаш се сметала за телото на Христос.
Космос-328
Космос-328 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 март 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-328 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 304 км, а најмалото на 199.
Тиквеш
Тиквеш или Тиквешија — низина и етногеографска област што се наоѓа во централниот и јужниот дел на Македонија. Најголемото населено место е Кавадарци, а по него е Неготино.
Географија и местоположба
Тиквешијата се наоѓа западно од реката Вардар (од нејзината десна страна) и ги опфаќа следниве релјефни целини: Тиквешката Котлина, северниот дел од висорамнината Витачево и долината на Раечка Река. На исток Тиквеш се граничи со Повардарието, на југ со Мариово (Тиквешко Мариово), на запад со Пелагонија, а на север преку врвот Ножот на планината Клепа е одделена од малата Изворска област и Азот односно поширокиот Велешки регион.
Во своите географски описи македонскиот револуционер Ѓорче Петров ги наведува следните граници на Тиквешкото Поле: на запад тоа е заградено со голите огранки на Клепа, на југ со Дамјанската Планина, од исток со Пајак Планина, при што во неговиот северен крај протекува реката Вардар, а по средината го пресекува Црна Река во своето долно течение. Според Ѓорче Петров, релејфно-површински и орографски, Тиквеш претставува продолжение на Овче Поле преку Вардар, бидејќи по видот, одликите и изгледот многу наликува на него. Во својот напис целосно посветен за Тиквеш насловен како „Љубљано-Пеонија“, објавен во „Цариградски Весник“ на 12 февруари 1855 година, македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот запишал дека Тиквеш кој го именува со името „Љубљани“ се наоѓа 8 часа на југ од Велес помеѓу 39° и 40° и е земја плодоносна од сешто. За негови граници определува дека од север го опкружува река Црна која е побујна од Вардар, а од југ планините Клисура, Давидовска и Гродненска; од запад планините Моклишка и Азот; од исток Струмица и Дојран. Хидрографски Тиквеш е средно богат со реки и низ него течат Раечка Река, Дошница, Бошава, а низ Тиквешијата тече и Црна Река на која е изградено познатото вештачко Тиквешко Езеро кое е едно од најголемите вештачки езера во Република Македонија. Во Тиквешијата се изградени и 2 хидроцентрали и 1 термоцентрала за добивање електрична енергија: „ХЕЦ Тиквеш“, „ХЕЦ Дошница“ и „ТЕЦ Неготино“.
Легенда за Тиквеш
Населението од другите села, откако разбрале дека баба Ружа го предала градот за да се одмаздат и да се исмејат и го дале прекарот Бружа. Заклучокот од таа легенда која е пренесувана од поколение на  поколение, е дека  ако не беше предавството на баба Ружа – Бружа, градот Тиквеш ќе се зачуваше до денес и тапаните до ден-денешен ќе биеја...
На северниот крај на градот Тиквеш се нашало селото Брушани, кое според легендата името го добило по баба Бружа, која била погребана на местото каде што е сега селото. Градот Тиквеш веќе не постои, но сега името Тиквешија го носи целиот тој крај.
Население
Во Тиквешијата живеат 57.953 жители, од кои 55.267 (95,37%) се Македонци, а останатиот дел се претежно Срби, Роми и Турци. Сепак најголем дел од населението е сконцентрирано во Кавадарци и Неготино, а како и во останатите македонски региони па така и во овој селата масовно се празнат.
Економија
Главна гранка на економскиот живот на жителите на Тиквешијата и носител на стопанскиот развој во целиот регион е земјоделието односно лозарството, по кое Тиквешијата е најпозната во Македонија и на Балканот. Лозовите насади во Тиквешијата се распространети на околу 11.000 хектари (8.000 на подрачјето на Општина Кавадарци и 3.000 на подрачјето на Општина Неготино). Тиквешијата претставува најголемо виногорје во Македонија и на Балканот. Од сортите на грозје кое се одгледува најзастапени се „смедеревка“ и „кратошија вранец“, а на помали површини се одгледуваат и десертните и трпезните сорти грозје: „кардинал“, „хамбург“, „афус али“, „рибиер“ и др. Како резултат на големите лозови насади во Тиквешијата има голем број на винарски визби кои грозјето го преработуваат во вино и ракија кои се пласираат на странските пазари. Најголеми винарски визби се „Тиквеш“ Кавадарци (најголема во Македонија) и „Повардарие“ Неготино, а во поново време сè повеќе се отвораат и приватни винарски визби како „Попови“, „Чекорови“, „Китвин“, „Бовин“ ид-р Од земјоделието исто така многу застапена гранка е и овоштарството пред сè одгледувањето на праски и кајсии кои највеќе се одгледуваат во околината на Росоман. Македонскиот револуционер Ѓорче Петров во своите записи, за Тиквеш наведува дека главни негови производи се виното, ракијата, афионот, оризот, оцетот, анасонот и сусамот.
Покрај земјоделието најголеми капацитети кои вработуваат многу луѓе се индустриските капацитети пред сè од металургијата и металопреработувачката индустрија. Недалеку од Кавадарци се наоѓа комбинатот за феро-никел „ФЕНИ Мак“ во кој има и слободна економска зона „Долина на Никелот“. Комбинатот „ФЕНИ Мак“ се снабдува со никелова руда од рудникот „Ржаново“ кој заедно со Алшар се единствените рудници во Тиквешијата богати со најразлични видови руди. Други индустриски капацитети и фирми од металската индустрија се „Металекс“ Кавадарци, „ИГМ Трејд“, „МИК“ и други.
Етнологија
Од етнолошки аспект тиквешкиот крај најповеќе е познат по специфичниот дијалект кој се зборува. Во Тиквешијата се познати и носиите од долните и горните села (во висорамнината Витачево, кон планината Кожуф и Мариово), како што етнографски се дели Тиквешијата. Од обичаите најпознати се Џоломарите од селата Бегниште и Ресава кој паганскиот обичај на маскирање за избркување на злите духови го зачувале до денес и традиционално секоја година се одржува на Василица (како и Вевчанскиот карневал), а Џоломарите редовно се претставуваат и на карневалот во Струмица. Џоломарите се најчесто облечени во дебели ленени костими, со вештачки бели бради и мустаќи, црно измачкани лица и со закачени ѕвонци на телата и рано изутрина одат низ селата започнувајќи го над илјада година стариот ритуал.
Културни знаменитости
Тиквешкиот регион изоблиува со културни знаменитости како што се манастирите, црквите и пештерните цркви од средновековието. Познати манастари во Тиквешијата се Полошкиот Манастир „Свети Георги“ и Моклишкиот Манастир. Во средишниот дел на областа се наоѓаат двете познати пештерни цркви „Свети Лазар“ (во близина на село Бегниште) и „Свети Никола“ (во близина на селото Драдња).
Познати македонски личности од Тиквешијата
Како и секој македонски регион така и Тиквешијата дала огромен број видни македонски личности, како што се борци и национални дејци за слободата на Македонија и Македонците, уметници, политичари, професори итн.
Евровизија 2003
Евровизија 2003 беше 48-миот Евровизиски концерт, кој се одржа во Рига, Летонија, на 24 мај 2003 година. Сертаб Еререр, турскиот претсавник победи со песната "Everyway That i Can" со освоени 167 бода.
Џиновски соленодон
Џиновскиот соленодон (Solenodon arredondoi) е изумрен ровкообразен вид кој живеел во западниот дел на Куба. Поголемо животно од сè уште преживеаниот кубански соленодон, се верува дека видот е искоренет со уништување на живеалиштата и воведување на грабливи кучиња во Куба од пред-колумбиските луѓе.
Менорска катедрала
Катедралата Менорка (шпански: Catedral de Santa María de Ciudadela) е катедрала и базилика која се наоѓа во истоимениот град, Шпанија. Катедралата била изградена по наредба на кралот Алфонсо III од Арагон, освојувачот на островот, во 1287 година, на местото на стара џамија.
Во текот на Шпанската граѓанска војна, храмот бил разрушен во 1936 година, но по крајот на војната тој бил обновен под денешниот изглед.
Баскер
Баскер — уличен уметник, акробат, кој изведува уметнички точки на отворено на јавен простор. Баскерите може да изведуваат различни уметнички точки, вклучително: пантомима, жонглирање, акробации, илузионизам итн.
Панфиз
Панфиз — меѓународен фестивал на пантомима и физички театар, кој се одржува во Скопје, Македонија. Фестивалот „Панфиз“ започнал да се одржува во 2007 година, со цел да ја промовира идејата на реално место да се постави пантомимата како сценска, театарска дисциплина. Се одржува во месец август. На фестивалот со свои изведби на пантомима настапиле групи од Македонија, Франција, Бугарија, Романија, Германија и Србија.
NGC 4425
NGC 4425 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4425 се споменува и како UGC 7562, MCG 2-32-59, CGCG 70-91, VCC 984.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4425 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4425 има привидни димензии од 2,8' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 4425 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40816. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
NGC 6814
NGC 6814 — спирална галаксија во соѕвездието Орел, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6814 се споменува и како MCG -2-50-1, IRAS 19399-1026.
Откривање
Објектот е откриен на 2 август 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6814 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6814 има привидни димензии од 3' х 2,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 6814 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63545. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 297; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5728. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 294.
Бегонска базилика
Бегонската базилика (шпански: Basílica de Nuestra Señora de Begoña) е базилика која се наоѓа во Билбао, Шпанија. Таа е посветена на Света Бегона, заштитничка на градот. Базиликата започнала да се гради во текот на 16 век, а како главен дизајнер бил избран архитектот Санчес Мартинес де Арего. Во текот на 19 век била оштетена.
Список на државни водачи во 531 година
Ова е список на државни водачи во 31 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.