cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пептидогликан
Структура
Накрсното поврзување меѓу аминокиселини те од различните линеарни шеќерни ланци го изведува ензимот DD-транспептидаза. Специфичната аминокиселинска секвенца и севкупната молекуларна структура на пептидогликанот варира од еден до друг бактериски вид.
Биосинтеза
Мономерите се синтетизираат во цитозолот, а потоа се прикачуваат за мембрански носач наречен бактопренол. Бактопренолот ги транспортира мономерите низ клеточната мембрана каде што тие се вметнуваат во постоечкиот пептидогликан.
Во првиот чекор на биосинтезата, аминокиселината глутамин донира една аминогрупа на фруктоза 6-фосфат со што се формира глукозамин-6-фосфат. Во вториот чекор, една ацетилна група се трансферира од ацетил коензим-А на глукозамин-6-фосфат создавајќи N-ацетил-глукозамин-6-фосфат. Во третиот чекор, N-ацетил-глукозамин-6-фосфатот се изомеризира во N-ацетил-глукозамин-1-фосфат.
Во четвртиот чекор, N-ацетил-глукозамин-1-фосфат реагира со UTP при што се добива UDP-N-ацетил-глукозамин.
Во петтиот чекор, некои UDP-N-ацетил-глукозамин единици се претвораат во UDP-N-ацетил-мураминска киселина со додавање на лактат на глукозаминот. Исто така, во оваа реакција, C3 хидроксилната група отстранува фосфат од алфа јаглеродот на фосфоенолпируват. Ова создава таканеречен енолен дериват кој потоа се редуцира во лактат од страна на NADPH во шестиот чекор.
Новониколаевска област
Новониколаевска област е област во Волгоградската област, Русија.
Пептидогликан
Биосинтеза
Втората фаза се одвива во клеточната мембрана. Овде липиден носач наречен бактопренол ги транспортира мономерните претходници низ клеточната мембрана. Бактопренолот реагира со UDP-N-ацетил-мураминска киселина пентапептид, создавајќи PP-N-ацетил-мураминска киселина пентапептид. UDP-N-ацетил-глукозамин потоа се транспортира до N-ацетил-мураминска киселина, создавајќи липид-PP-N-ацетил-мураминска киселина-пентапептид-N-ацетил-глукозамин, дисахарид кој е претходник на пептидогликанот. Како оваа молекула се транспортира преку мембраната сè уште не е доволно проучено. Сепак, откако ја поминува мембраната се додава на растечкиот гликански полимер. Следната реакција е позната како трансгликолизација. Во оваа реакција, хидроксилната група на N-ацетил-глукозамин се поврзува со N-ацетил-мураминската киселина во гликанот при што се ослободува липид-PP од гликанската верига. Ензимот одговорен за оваа реакција е трансгликолаза.
Инхибиција
Некои антибактериски лекови како што е пеницилинот интерферираат со биосинтезата на пептидогликанот на тој начин што се врзуваат за бактериските ензими познати како пеницилин-врзувачки белковини или DD-транспептидази. Пеницилин-врзувачките белковини ги формираат врските помеѓу олигопептидите во пептидогликанот. За една бактериска клетка да се репродуцира преку проста делба, повеќе од милион пептидогликански подединици мора да се додадат на постоечките подединици. Мутации во гените кои кодираат за транспептидази што доведува до намалена интеракција со молекулата на антибиотикот е причина за стекнување на резистентност на бактеријата кон антибиотикот.
Лизозимот, ензим кој се наоѓа во солзите и е дел од вродениот имун систем кај човекот, ги раскинува β-(1,4)-гликозидните врски на пептидогликанот. На оваа реакција се должи неговото антибактериско дејство.
Карпатски флишки појас
Карпатскиот флишки појас е лачна тектонска зона вклучена во мегаструктурната височина на Карпатите на надворешната периферија на планинскиот синџир. Геоморфолошки е дел од надворешните Карпати. Геолошки е појасен појас со тенка кожа или аккреционен клин, формиран од пелени со корени кои се состојат од таканаречени флиши -наизменични морски наслаги од глинени камења, шкрилци и песочник кои биле одвоени од нивната подлога и поместени десетици километри на север (општо). Флишкиот појас заедно со неогенските вулкански комплекси е само тектонска зона што се јавува долж целиот карпатски лак.
Ареален обем
Карпатскиот флишен појас е поврзан со флишниот појас на Алпите (Реноданубиски флиш) и продолжува низ територијата на Чешка, Словачка, Полска, Украина и Романија. Појасот е околу 1.300км долга и 60 – 75км широк. Секвенци од флишовиот појас се набиени на маргините на карпатските предни делови на север. Предниот дел на флишкиот појас е изграден од Боемскиот масив на запад, Источно-европската платформа на север и Мезиската платформа на исток. На југ се граничи со појасот Пиенини Клипен во неговиот западен сегмент. Јужната граница на флишкиот појас во областа на романските Карпати е покриена со пелени од кристално-мезозојската зона.
Геолошка структура
Приближно на линијата Ходонин - Наместово - Нови Сач - Нерешница посебна зона на негативна гравиметриска аномалија што го следи јужниот раб на Боемскиот масив и Источно-европската платформа кои се под Карпатите. Аномалното задебелување на кората, значајно особено во југоисточна Полска и западна Украина, веројатно е предизвикано од отцепување на плочите. Земјината кора во оваа област достигнува и до 65км длабочина.
Од неотектонски аспект целата област на флишинскиот појас е зафатена со проширување, локално до 12mm годишно.
Регионална поделба
Надворешните карпатски тектонски единици вклучени во флишкиот појас се поделени според нивната структурна положба во рамката на планинскиот венец. Тектонските единици се разликуваат не само во нивната структурна положба туку и во разликите во седиментните низи и други аномалии. Воведени се различни тектонски поделби на флишкиот појас. Општо земено, овие главни зони може да се препознаат:
Еволуција
Седиментацијата во басените на флишкиот појас е забележана од периодот на горниот јура до олигоценот. почетокот на миоценот. Сливовите на зоната на флишот се формирани во среден јура - долен креден период на слегнување по расцеп. За време на горната креда-палеоценско време локално се случила инверзија. Во повеќето области слегнувањето продолжило низ палеоценот до средниот еоцен. Следеше синорогено затворање на басените во горен еоцен – долен миоцен. Пелените се претежно составени од турбидити - наизменични песочници и глинени камења.
Во минатото се веруваше дека изворната област на кластичните седименти доставени до басените е изградена со систем на линеарни островски коти кои биле паралелни со оската на планинскиот синџир. Иако таквите концепции сè уште остануваат, неодамнешните толкувања претпоставуваат дека материјалот бил обезбеден од подморските кањони од соседните полиња (на пр. Кањонот Несвачилка).
Андриго
Клупска кариера
Роден во Естрела, Рио Гранде до Сул, Андриго ја започнал својата кариера во блискиот Спорт клуб Интернасионал. Тој за прв пат бил интегриран во првиот тим на крајот на сезоната 2014 Кампеонато Бразилеиро Серие А, останувајќи неискористена замена во победите над Сосиедаде Еспортива Палмеирас и Фигуеренсе ФК. Тој бил дел од тимот што го освоил годишниот Копа до Бразил под-20, постигнувајќи го првиот гол на домашната победа над Еспорте Клубе Виторија со 2: 1 во финалето (вкупно 4: 2).
На 6 декември 2015 година, тој го имал своето професионално деби на последниот ден од сезоната, заменувајќи го Алекс во последните 14 минути од победата над Крузеиро Еспорте Клубе со 2-0 на Беира-Рио и добил жолт картон.
Андриго го постигнал својот прв гол за сениорскиот тим на 20 февруари 2016 година во исто годишниот Кампеонато Гаучо, заклучувајќи со 4-0 на домашен терен над Еспорте Клубе Крузеиро, четири минути откако го заменил Едуардо Саша. На 9 мај 2017 година, откако било умерено искористен во првото испаѓање на Интер во Кампеонато Бразилеиро Серие Б, тој бил позајмен во Атлетико Гојаниенсе до декември.
Меѓународна кариера
Андриго играл за победничката репрезентација на Бразил до 17 години на јужноамериканското фудбалско првенство за играчи до 17 години во 2011 година, стартувајќи двапати на шест настапи.
1977 во книжевноста
1977 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Михал Квјатковски
Михал Квјатковски (Michał Kwiatkowski; р. ) — полски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Квјатковски е сметан за силен универзален возач, со добри вештини за спринтање, искачување и хронометарски вештини, што му дозволува да освојува етапни трки и класични еднодневни трки. Неговиот талент рано се покажал во кариерата, освојувајќи го Светското јуниорско хронометарско првенство во 2008 година. Во 2014 година, Квјатковски станал светски друмски првак и бил член на екипата, со која го освоил Светското првенство во екипен хронометар 2013. Во 2017 година, го освоил својот прв монумент, Милано-Санремо 2017.
Рана кариера
Квјатковски е двоен европски првак (друмска трка 2007, хронометар 2008). Во 2009 станал национален друмски првак во категоријата под 23 години. Исто така освоил етапа на Трката околу Словачка. Станал професионалец во 2010 со, а во 2011 му се приклучил на и се пласирал на третото место во генералниот пласман на Три дена Западна Фландрија, Три дена Де Пане и Тур ду Поату-Шарент.
2013
Квјатковски ја започнал сезоната 2013 во одлична форма, завршувајќи седми на Волта ао Алгарве. Потоа завршил четврти во генералниот пласман на Тирено-Адријатико каде го освоил пласманот за млад возач, откако се покажал како еден од најсилните искачувачи на трката. Завршил на четвртото место на врвот Прати ди Тиво, кога го преземал водството на трката од колегата Марк Кевендиш, пред да го изгуби наредниот ден. Потоа, Квјатковски возел на класиците, завршувајќи четврти на Амстел Голд Рејс и петти на Флеш Валон. Во јуни, го освоил националното друмско првенство по првпат.
Одличната форма на Квјатковски му го донело местото во екипата на Тур де Франс. Ја носел белата маичка како предводник во пласманот за млад возач во првата недела откако завршил трет на втората етапа и четврти на третата етапа, обете редуцирани масовни спринтови. На седмата етапа повторно завршил на четвртото место. На деветтата етапа (планинска етапа) повторно стигнал до подиумот. Со силниот поединечен хронометар успеал да ја поврати белата маичка на единаесеттата етапа, но го загубил водството кратко потоа од Матео Трентин. Иако ја изгубил белата маичка, сепак успеал да заврши на 11. место на неговиот прв настап на Тур. Подоцна во сезоната бил првиот полски велосипедист, кој освоил медал на Светските друмски првенства, кога го освоил екипниот хронометар со неговата екипа.
NGC 5640
NGC 5640 — спирална галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Михал Квјатковски
2014
Во 2014 година, Квјатковски победил на италијанскио класик Страде Бјанке. Го следел силниот напад на Петер Саган на 20 километри пред крајот и двоецот соработувал добро додека Квјатковски не го претекнал Саган на последното искачување до Сиена. Го освоил третото место на Лиеж-Бастон-Лиеж, како и на Флеш Валон, а на Амстел Голд Рејс завршил на петтото место.
NGC 5640
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5640 се споменува и како CGCG 353-35, NPM1G +80.0106.
Михал Квјатковски
2014
Во септември, ја презел водечката маичка на Трката околу Британија по победата на четвртата етапа преку спринт на шесторица возачи. На крајот, завршил втор во генералниот пласман и го освоил бодовниот пласман.
Подоцна истиот месец, станал првиот полски велосипедист кој победил на Светското друмско првенство. Квјатковски имал соло напад на седум километри пред целта при спуст. И покрај доцниот напад, успеал да го одржи водството и да помине сам низ целта, освојувајќи ја виножито маичката. По трката, Квјатковски го објавил своето возење на Страва (спортска апликација), што помогнало да се одреди неговата статистика за трката. Се искачил 5.106 метри и изгубил 6.338 килокалории во текот на трката со време од 6:29:45, произведувајќи просечна сила од 240 вати со просечни срцеви отчукувања од 148 во минута. Прва трка на која возел со виножито маичката била Џиро ди Ломбардија и завршил на 77. место.
NGC 5640
Откривање
Објектот е откриен на 20 декември 1797 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Михал Квјатковски
2015
Пред да стане светски првак, Квјатковски најавувал дека почетокот на 2015 година ќе му биде помалку агресивна отколку 2014 и дека ќе започне со поголемите трки подоцна. Ги искористил Волта ао Алгарве и Париз-Ница како подготовка за класичните трки, каде завршил втор на две трки. Во април, Квјатковски ја освоил престижната победа на Амстел Голд Рејс. По последното искачување на Кауберг, забрзал да ја достигне малата група предводена од Филип Жилбер. Пред целта се создала група од петнаесет возачи и Квјатковски успеал да победи во спринтот и да стигне до победата.
NGC 5640
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5640 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5640 има привидни димензии од 0,9' х 0,4'.
Михал Квјатковски
2015
Го напуштил Тур де Франс 2015 на седумнаесеттата етапа.
NGC 5640
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 20 м 40,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +80° 7' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 24°.
Михал Квјатковски
2016
На 27 септември 2015 година, го објавиле потпишувањето со Квјатковски за сезоната 2016.
NGC 5640
Други поделби
Проучување на NGC 5640 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51263. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 10; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4565. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 768.
Михал Квјатковски
2016
На 25 март 2016 година, Квјатковски го освоил својот прв калдрмисан класик, Е3 Харелбеке, со претекнување на Петер Саган откако двоецот се одвоил од групата на 30 километри пред целта.
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016, но се откажал на седмата етапа.
2017
На 4 март 2017 година, Квјатковски победил на Страде Бјанке по нападот од група на четворица фаворити на трката на околу 15 километри пред целта и успеал сам да се одвоил за победа на трката во Сиена. Со тоа, станал втор возач, по Фабијан Канчелара, кој освоил повеќе изданија на трката.
На 16 април, Квјатковски го освоил второто место на Амстел Голд Рејс, откако бил поразен од Филип Жилбер во меѓусебната спринтерска завршница.
Бил избран во составот на Скај за Тур де Франс, благодарение на неодамнешните успеси, исполнувајќи ја целта да вози на Тур со предводникот на екипата Крис Фрум. Завршил осми на воведната етапа во Диселдорф, како и втор на завршниот хронометар во Марсеј. Меѓутоа, имал несебична поддршка на Фрум, поради што бил наречен и супер-помошник, особено на четиринаесеттата етапа и на петнаесеттата етапа, кога го поклонил своето задно тркало на Фрум, кога тој имал механички проблем.
На 29 јули ја освоил трката Класика де Сан Себастијан претекнувајќи ги Тони Галопен и Бауке Молема. Една недела подоцна потпишал тригодишно продолжување на својот договор со Тим Скај.
2018
На Волта ао Алгарве 2018 во февруари, Квјатковски, додека бил на второто место зад колегата Герајнт Томас, се нашол во бегство од 31 член кое се одвоило на почетокот на завршната етапа. Квјатковски ја освоил етапата и со тоа и трката за 1 минута и 31 секунда пред Томас.
Џесика Частејн
Џесика Мишел Частејн (родена на 24 март 1977 г.) — американска глумица.
Михал Квјатковски
2018
Во март, Квјатковски повторно ја презел водечката маичка од Томас на Тирено-Адријатико, кога Томас имал механички проблем на 1,5 километри од врвот на последното искачување на четвртата етапа, што му донело да изгуби 34 секунди и водечката сина маичка. Квјатковски ја освоил трката на крајот.
Џесика Частејн
Частејн ја започнала својата холивудска кариера со гостински улоги во неколку телевизиски серии, остварувајќи го своето филмско деби во драмата Џолин (2008). Во 2011 година, таа се здобила со светска популарност со улогите во филмовите Засолниште, Дрво на животот и Слугинки, а за нејзината изведба во Слугинки таа добила номинациии за наградите Оскар, Златен глобус и БАФТА за најдобра глумица во споредна улога.
Михал Квјатковски
2018
Во јули, Квјатковски повторно одиграл поддржувачка улога за Тим Скај на Тур де Франс 2018, помагајќи му на Томас да ја освои трката, а Крис Фрум да заврши трет. Една недела по Тур де Франс, на почетокот на август, Квјатковски возел на домашната трка, Трка околу Полска. Ја освоил четвртата етапа и успешно го одбранил водството на следните етапи, со што ја освоил трката на крајот.
Распоред на резултатите
СО = се откажал; — = не учествувал
Распоред на резултатите на класиците
СО = се откажал; — = не настапил
Џесика Частејн
Ран живот
Таа завршила на средното училиште Ел Камино во Сакраменто во 1995 година, а потоа запишала политика на Универзитетот Сакраменто, каде била член на дебатниот тим. Во 1998 година, таа ја добила улогата на јулија во драмата Ромео и јулија, која ја продуцирала компанијата TheatreWorks од Сан Франциско. Таа добила стипендија од фондот на Робин Вилијамс за да се школува во њујоршката школа Juilliard School, каде била член на одделот за глума. Таа била активен учесник во драмскиот оддел и играла во неколку театарски претстави и во студентски филмски проекти. Таа дипломирала во 2003 година.
Личен живот
Честејн е разделена од нејзиниот биолошки татко и одбива да ги потврди различните вести за неговиот идентитет. Во интервју за Vogue во 2013 година, таа изјавила дека на нејзиниот извод на родени не фигурира нејзиниот татко и дека таа го смета нејзиниот очув Мајкл Хасти, за нејзин татко.
Таа има две помлади сестри и два помлади браќа. Во 2014 година, таа открила дека нејзината вмешаност во непрофитната организација To Write Love on Her Arms била поттикната од самоубиството на една од нејзините сестри.
Џастејн е феминистка и веганка. Од јуни 2015 година, таа живее во стан во Њујорк.
Таа била во долга љубовна врска со режисерот Нед Бенсон пред да се разделат во 2010 година. Од 2012 година, таа е во врска со италијанецот Џанлука Паси де Пропосуло кој е извршен директор на италијанскиот моден бренд Монклер.
Беличица (река)
Беличица — река во Македонија, извира на планината Бистра.
Поминува низ истоименото село и се влева во Мавровското Езеро.
Селемлиско Езеро
Потекло на поимот
Езерото името го добило по селото Селемли, во чијашто непосредна близина се наоѓа.
Географија
По својата големина, Селемлиско Езеро спаѓа во групата на мали вештачки езера, при што неговата зафатнина изнесува 840.000 м3 вода. Езерото има издолжен облик и се протега во правец север-југ. Неговата должина изнесува околу 600 метри, додека најголемата ширина изнесува околу 400 метри. Езерото има длабочина од 3 до 10 метри. Основен извор за полнење со вода е мала рекичка која извира во Егејска Македонија, но од неа езерото нема постојан прилив на вода, така што значаен извор се есенските и пролетните дождови. Нивото на водата во езерото е доста променливо, па во некои сушни години опаѓа и за повеќе од 3 метри.
Риби
Езерото располага со богат рибен фонд и е привлечно место за рекреација на спортските риболовци. Во минатото езерото било испразнувано и порибувано, така што во него денес се среќаваат следните видови риба: крап, караш, сончаница, црвеноперка, љињак, штука, сом и костреш.
Риперсхаузен
Риперсхаузен (Rippershausen) — општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Риперсхаузен се наоѓа околу пет километри западно од окружниот град Мајнинген и долината на реката Вера во подножјето на ридскиот масив Рен.
Александар Коновалов
Александар Коновалов (руски: Александр Владимирович Коновалов, роден на во Ленинград) — руски политичар и моментален министер за правда, од 2008 година.
Дипломирал на Ленинградскиот универзитет во 1992 година. Во периодот оф 1992 до 2005 година работел во канцеларијата на јавното обвинителство во Санкт Петербург. Од 14 ноември 2005 година станал специјален претставник на Владимир Путин во Приволшкиот федерален округ.
NGC 1293
NGC 1293 — елиптична галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1293 се споменува и како MCG 7-7-75, CGCG 540-116, NPM1G +41.0114.
Откривање
Објектот е откриен на 17 октомври 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1293 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1293 има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 21 м 36,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 23' 36".
Други поделби
Проучување на NGC 1293 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12597. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Замок Големиот Весби
Големиот Весби е објект сличен на замок, сместен на крајот на Големиот Весби во алеја на парохијата Хамарби, општина Упландс Весби, округот Стокхолм. Директно јужно од објектот е урбаната област Уплaндс Весби. Растојанието до центарот на Стокхолм е 25 километри и до Упсала 45 километри. Главните згради се создадени во 1750 -тите и 1760 -тите години од архитектите Карл Херлеман и Жан Ерик Рен. Големиот Вссби е во сопственост на барониското семејство Гир од 17 век и денес се смета за една од најдобро зачуваните згради во шведскиот рококо период во Упланд. Од 1977 година, главните згради, вклучувајќи го замокот, крилата и оранжериите, се заштитени како архитектонски споменици.
Антички период
Местото било населено уште во антиката, како што сведочи големо гробиште директно источно од главната населба. Димензиите на гробницата се приближно 300 x 200 метри и се состојат од приближно 140 антички остатоци кои се состојат од приближно 20 насипи и приближно 120 кружни поставувања од камен.
Сопственост
Фармата е позната од крајот на 14 век. Вестби или Весби се споменати во раните 1400-ти години како дворец во кој живеелплеменикот Ерик Нилсон. Фармата била во сопственост во 1485-1506 година од подредениот Кнут Карлсон.
Во 17 век, имотот му припаѓал на советникот Јанс Кнутсон Курк Помладиот. Неговиот син Кнут Курк ја продал Стора Весби во 1668 година на сопственикот на мелницата Емануел Де Гер во Ловстабрук. Имало поставено градина и парк и изграден и дворот Каролингија, кој бил пред сегашната главна зграда. Сегашната главна зграда е додадена во 1750-ти и 1760-ти години. Емануел Де Гер починал неженет и го наследил неговиот внук, гувернерот Чарлс Де Гер аф Леуфста (1660-1730).
Непосредно пред неговата смрт, тој со тестамент на 6 мај 1730 година, Големиот Весби, го предал на фидекомeсарот, кој потоа го презел тогаш само десетгодишниот внук Чарлс Де Гир аф Леуфста. Имотот тогаш бил во сопственост на семејството Де Гер, кое го поседува и денес. Во 1925 година, баронот Луис Де Гир се приклучил на фидеикомисијата. За време на неговото време, дворот бил обновен со почит под раководство на архитектот Исак Густаф Класон и украсен со стилски мебел. Неговиот син, директорот на банката Карл Де Гер, ја продолжил работата и, исто така, успеал да откупи и неколку предмети што претходно постоеле во Весби.
Главни згради
Главните згради на Весби се наоѓаат на пресекот на двете авении, една од југ и една од исток. Последната претставува 1Централна оска долга 400 метри по која биле поставени замоците, крилата и паркот. Сегашната главна зграда започнала да се гради во раните 1750-ти под водство на Карл Херлеман. Неговите нови градежни планови се оформиле во 1748 година. Тој никогаш немал време да ја заврши својата работа, но таа била завршена по неговата смрт во 1753 година од Жан Ерик Рен, кој исто така додал свои дизајнерски елементи. Тој имал поддршка и од сликарите Јохан Паш и Ларс Боландер.
Изградбата траела долго и во 1759 година сè уште била недовршена. Архитектот Карл Густаф Тесин ја посетил локацијата во летото 1759 година. Завршената зграда станала мал замок за задоволство, куќа за задоволство во француски стил каде новата зграда и крилата формираат хармонична единица со висок уметнички квалитет што е реткост во Шведска.
Главната зграда е двокатна камена куќа со благо испакнат централен дел. Фасадата е поделена со пиластри на два ката еден над друг и е крунисана со антички фронтон со низок врв со краците на семејствата Де Гирс и Рибинг. Средниот дел е украсен со пар бисти, како и венци и фестони во песочник. Главните згради се опколени на исток со четири крила, надворешните се закривени. Внатрешните крила се обединети со висока кована, крунисана ограда која останала од каролиншкиот двор и дело на вештите ковачи на Ловстабрук.
Лила Весби
Лила Весби се наоѓа на јужната страна од влезниот хол, сосема блиску до автопатот. Местото се состои од мал замок опкружена со две слободно стоечки крила на југоисток. Зградите веројатно датираат од 18 век, а не порано и се на мапа од 1724 година, пријавена како Гриндторпет. Главната зграда е направена од дрво со фасади обложени со жолто обоена покривна плоча под скршен двокрилен покрив. Над влезот се забележува мал Фронтон. Северното крило е станбено, а јужното било стабилно. Во постарите времиња, Лила Весби била дом на поверениците. Фармата била реновирана во 1953 година, а во 1970-тите била населена од член на семејството на Де Гир. Во 2016 година, куќата била целосно реновирана и понудена на продажба за 15 милиони круни.
Паркен
На запад, изградбата продолжила во голема барокна градина во француски стил, која почнала да се гради уште на крајот на 17 век со учество на Никодим Тесин. Барокниот парк имал симетрично исечена и засадена жива ограда и дрвја, како и три езерца. Јужно од градината за задоволство, била поставена кујната и овошната градина. Денес, градината е предвоена и преку неа минува железница која била поставена западно од замокот во 1860-тите и автопатот ( Е4 ) кој во 1960-тите земал дел од источната страна на паркот и го пресекол монументалниот влезен хол.
Големи делови од паркот денес се обраснати, но работата за негово обновување е започната. Паркот ќе биде дел од патеката што ќе се протега низ општината. На северната страна од паркот сè уште останува издолжената поранешна оранжерија, дизајнирана од Рен и денес претворена во канцелариии. Наспроти оранжеријата е поставена стаклена градина од крајот на 17 век. Јужно од замокот се сместени зградите на фармата, меѓу другото и големиот стабилен плоштад кој бил изграден од камен во 1750-тите, тој изгорел во 1988 година и бил повторно изграден.
Внатрешност
Според сопственикот на музејот Госта Селинг, датотеките од собите создадени од Рен и Паш покажуваат „величен ефект на перспектива каде што различните бои и украси на различните простории се зголемени од кул класицизам до раскошно рококо“. Оригиналната поделба на собите во голема мера е зачувана, но употребата на собите со текот на времето се променила и се приспособила на моменталните потреби. Внатрешните ѕидови имаат панели со маслени архитектонски мотиви во златни рамки и врвови на вратите кои го претставуваат Купидон. Јохан Паш и Ларс Боландер биле одговорни за сликарската работа.
Неодамнешни промени на куќата
Во текот на 1920-тите, архитектот Исак Густаф Класон работел во Стора Весби за да изврши внатрешни и надворешни реновации. Во текот на 19 век, замокот бил познат како „бел замок“. Во 1927 година, замокот бил обновен и обоен под водство на Класон и конзерваторот Алфред Нилсон. Замокот потоа се здобил со светло жолт карактер кој потоа бил зајакнат до жолто-кафеава шема на бои во 1960-тите. Во 1995 година, под раководството на замокот архитектот Јан Лисински, замокот бил обезбоен до сегашниот карактер со жолти фасади, црвено 'рѓосување на висината на приземјето и други архитектонски детали во сива боја. Црвената боја се базирала на примероци од боја од основниот малтер.
Имотот зафаќа 449 хектари, од кои 179 хектари се обработливо земјиште. Фармата работи со земјоделство, шумарство, како и лов и риболов. Денес, главната зграда, шталите и оранжеријата се претворени во канцеларии. Зградите на крилата се претворени во домови.
Олховска област
Олховска област е област во Волгоградската област, Русија.
Средногорногермански јазик
Средногорногермански (скратено MHG, Mittelhochdeutsch, abbr.  ) е термин за форма на германски јазик што се зборува во средниот век. Тој е конвенционално датиран меѓу 1050 и 1350, кој се развил од старогорногерманскиот и во раноновогорногермански. Горногерманскиот се дефинира како оние сорти на германски кои биле погодени од Второто звучно смена ; среднодолногермански и среднохоландски јазици што се зборуваат на север и на северозапад, кои не учествувале во оваа звучна промена, не се дел од МХГ.
Додека не постои стандарден МХГ, угледот на судот Hohenstaufen во доцните 12 век довело до над-регионален литературен јазик (  ) врз основа на Швабија, алемански дијалект. Ова историско толкување е комплицирано од тенденцијата на современите изданија на текстовите на МХГ да користат нормализирани манифестации засновани на оваа сорта (обично наречена "класична МХГ"), што го прави пишаниот јазик да се појави повеќе доследен отколку што всушност е случај во ракописите. Научниците не се сигурни дали литературниот јазик отсликува супрарегионален говор на јазикот на судовите.
Важен развој во овој период бил Остсајдлунг, проширување на германското населба на исток надвор од Елбе-Сале линија која ја означи границата на старогорногерманскиот јазик. Овој процес започна во 11-от век, а сите источногермански дијалекти се резултат на ова проширување.
"Јудео-германската", претходник на јазикот на Јидиш, гледа во атестирањето во 13 и 14 век, како низа средногорногермански напишани со хебрејски ликови.
Периодизација
Средногорногерманскиот период генерално датира од 1050 до 1350 година. Постар поглед ја става границата со (Рано) новогорногермански околу 1500.
Постојат неколку фонолошки критериуми кои го одделуваат МХГ од претходниот старогорногермански период:
Културно, двата периоди се одликува со преод од претежно свештена писмена култура, во која доминантниот јазик бил латински, во еден центриран на судовите на големите благородници, при што Германскиот постепено го проширил својот опсег на употреба. Порастот на династијата Hohenstaufen во Швабија го прави Југозападот доминантен регион и во политички и културни услови.
Демографски, периодот на МХГ се одликува со голем пораст на популацијата, прекината од демографската катастрофа на Црната смрт (1348). Заедно со зголемувањето на населението доаѓа и територијална експанзија кон исток (  ), каде што доселениците што зборуваат германски зборуваат за колонизирано земјиште претходно под словенска контрола.
Лингвистички, преодот кон раноновогорногерманскиот е обележана со четири самогласки кои заедно го продуцираат фонетскиот систем на современиот германски, иако не сите дијалекти учествуваа подеднакво во овие промени:
Центрите за култура во ЕНХГ периодот веќе не се судовите, туку градовите.
Дијалекти
Со исклучок на Thuringian, источните централногермански дијалекти се нови дијалекти кои произлегуваат од .
1976 во книжевноста
1976 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Список на ѕвезди во соѕвездието Жерав
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Жерав, надолно подредени според сјајноста.
1975 во книжевноста
1975 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Паласовска област
Паласовска област е област во Волгоградската област, Русија.
Библиотека „Трифун Димиќ”
Библиотеката „Трифун Димиќ“ ― огранок на Градската библиотека во Нови Сад. Била основана во мај 2010 година како „прва ромска библиотека на Балканот“. Се наоѓа во новосадската населба Шангај на Првата улица бр. 15. Името го носи по големиот ромолог, преведувач и писател Трифун Димиќ.
За библиотеката
Библиотеката се простира на 150 м2. Има две простории: библиотека и читална со седум маси и 40 столчиња. Во библиотечниот фонд има 6.550 публикации. Меѓу книгите на српски јазик, има мал број публикации на унгарски и англиски јазик. Книгата објавена на ромски јазик е во 349 примероци. Подружницата на библиотеката „Трифун Димиќ“ има сметач и интернет.
Бројот на корисници кои се запишани во библиотеката е околу 400, меѓу кои пред се има основци, но и ученици Роми кои го користат книжниот фонд на ромски јазик, потоа претставници од невладиниот сектор, како и полнолетни граѓани.
Библиотечни активности и проекти
Покрај својата основна дејност, оваа библиотека организирала и бесплатна работилница „Вклучи сметач и научи“, како и бесплатен курс по англиски јазик.
Огранокот е многу специфичен, бидејќи се занимава со инклузивна работа. Нагласокот е ставен на активностите и проектите:
Во соработка со наставниот кадар на основното училиште во населбата Шангај, организирани биле различни активности во насока на образование на децата, како што се претставување на ромските автори, и доближување на ромската книжевност до децата.
Децата учествуваат на работилници на теми: книжевност, улогата на формалното и неформалното образование, добро однесување, насилство во училиште и семејство, професионална ориентација, хигиена на телото и просторот за живеење, заштита на животната средина, однесувањето на децата во сообраќајот, односот на децата кон возрасните, правилна исхрана и друго. Посебно внимание се посветува на борбата против дискриминацијата и насилството врз жените и во семејството.
Благодарение на дарувањата, библиотеката на децата им дели по 25 оброци секој ден. За некои од децата тоа е единствениот зготвен оброк во текот на денот.
Трсатска тврдина
Трсатската тврдина  се наоѓа во Трсат, во Хрватска. Замокот се наоѓа на стрмен рид со поглед на Речинската клисурата, на левиот брег, веднаш над градот Риека. Се верува дека замокот лежи на местото на поранешни антички и римски тврдини. Во текот на нејзината историја била во сопственост на Франкопанската династија. Благородникот Вук Крсто Франкопан е закопан во една од црквите кај замокот. Трсатската тврдина била целосно реновирана и реконструирана во 19 век.
Нушиќијада
Нушчијада е годишен фестивал на комедијата што се одржува во градот Ивањица, во регионот Моравица во југозападна Србија.
Историја
Фестивалот е основан во 1967 година под името „Септември во Ивањица“. Тој бил организиран на иницијатива на Радован Васовиќ, а бил замислен како фестивал на афирмација на големите социјалистички компании кои дејствуваа во Ивањица.
Следната година, фестивалот го сменил името во „Нушијада“ и се одржувал како прослава на филмската комедија од 1968 до 1972 година, која ја привлекла културната елита на тогашна Југославија. Фестивалот имаше Тркалезна сцена со катче. Фестивалот го носи името на познатиот српски комичен драматург Бранислав Нушиќ, кој ја употреби реченицата „Ти си врзан за Ивањица!“ како удар во неговите комедии, што укажува на заканата од егзил во овој град од 19 век. Подоцна тоа стана слоган на фестивалот и покана за Ивањица. Во 1972 година, фестивалот заврши.
Во 2008 година, граѓанска петиција за заживување на фестивалот била потпишана од над 10% од населението. Формирана е граѓанска организација по име КудеС (Културна децентрализација на Србија) која го водела процесот на организирање на новиот фестивал. Откако локалното Собрание го усвоило предлогот, општината Ивањица, Културниот центар Ивањица и Туристичката организација Ивањица се приклучија на партнерството, а овие четири организации ја организираа Нушиќијадата почнувајќи од 2010 година.
Kenzo
Kenzo (на кирилица: Кензо) — француска марка за облека, обувки и други луксузни производи.
Нушиќијада
Историја
Според организаторите, Нушијадата во 2015 година привлекла повеќе од 55.000 посетители, што е најголема бројка од нејзиното основање. Нушијадата во 2016 година повторно привлекла 55.000 посетители.
Kenzo
Модната куќа била основана во 1970 година од страна на јапонскиот моден творец Кензо Такада, кој е роден во Јапонија и се преселил во Париз во 1964 година за да ја започне својата кариера во светот на модата. Со тек на време станал познат, умешно вклопувајќи ги азиските и јапонските црти во строго утврдените правила на европската висока мода. Првата продавница била отворена во Париз и била наречена „Jungle Jap“ и била сместена во Париз.
Нушиќијада
Историја
Во март 2018 година, претседателот на општината и локалниот водач на владејачката Српска напредна партија донеле одлука да го исфрлат КудеС (водачот на преродбата на фестивалот и неговиот главен организатор) од списокот на организатори на настанот. Овој потег нашироко се сметал за политички мотивиран, бидејќи поранешните учесници на настанот сатирично го исмеваа претседателот на Србија и лидер на Српската напредна партија Александар Вучиќ.
Kenzo
Во декорот на модната куќа се искористувале украси коишто биле инспирирани од естетиката на џунглата. Во прво време, Кензо се посветил на создавање женска облека, изработувајќи ја рачно. Во 1983 година, тој започнал да изработува најпрвин машка, а потоа и детска облека. Во 1987 година започнал да изработува и производи за украсување на внатрешен простор. Денес, марката Kenzo е во сопственост на претпријатието LVMH, коешто го има купено во 1993 година.
Марин Црвенов
Марин Црвенов (, -, ) — македонски балетан, кореограф и педагог.
Животопис
Црвенов е роден во Велес на 3 февруари 1945 година. Својата балетска наобразба ја добил во Балетското училиште во Скопје во класата на Р.Пакашки. Од 1975 до 1977 година престојувал во Москва каде што ја завршил својата специјализација. Од 1962 до 1990 година бил првенец на Балетот при МНТ. Тој се занимавал и со педагошка дејност, а делумно и со кореографија, а од 1977 до 1979 година бил шеф на Балетот при МНТ. Ги толкувал улогите: Ромео во „Ромео и Јулија” од Сергеј Прокофиев, Базил во „Дон Кихот”, Алберт во „Жизел”, Зигфилд во „Лебедово езеро” од П.И.Чајковски. Црвенов е добитник на Државната награда „11 Октомври“ и на наградата „Национален уметник“ на Македонија. Починал во Скопје на 15 октомври 2015 година.
Серафимовичска област
Серафимовичска област е област во Волгоградската област, Русија.
Универзитет во Бон
Универзитет во Бон (Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universität Bonn) е германски универзитет која е основана во 1818 година. Универзитетот се наоѓа во Бон, Германија.
NGC 3243
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3243 се споменува и како ESO 317-24, MCG -7-22-5, IRAS 10232-3934.
Откривање
Објектот е откриен на 22 април 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3243 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3243 има привидни димензии од 2,1' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 25 м 28,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 39° 49' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 3243 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30594. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4908. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 467.
Драган Богдановски
Драган Богдановски (с. Клечевце, Кумановско, 18 септември 1929 - Фредериција, Данска, 31 мај 1998) — еден од најпознатите македонски политички емигранти по 1945 година и еден од основачите на ВМРО ДПМНЕ. Богдановски 30 години бил во челните редови на патриотски настроената македонска емиграција.
Рани години
Потекнува од позната селско-земјоделска фамилија со патриотски корени (дедото на Драган е илинденец-комита во четата на Атанас Бабата). Основно училиште завршува во родното село, а средно образование во Куманово и Битола, по што во 1948 г. се запишува во Белград (Земун) на факултет за земјоделство и шумарство. Во Белград уште во третиот семестер од студиите се пројавува како иницијатор за формирање на „Македонски студентски клуб”, за која активност бива затворен и издржува казна од 4 месеци во злогласниот затвор на Обилиќев венац. По излегувањето од затвор е исклучен од факултетот без право на упис на било кој факултет во Југославија.
Јужна Америка и Франција
Таа драконска мерка на факултетските власти во основа го менува животот на Богдановски. Одлучува да ја напушти земјата и во пролетта 1950 г., заедно со неколкумина колеги студенти, кај Гевгелија ја преминува границата. По задолжителен престој во бегалски логор, кон крајот на 1950 г. заминува за Јужна Америка, каде престојува во Аргентина и Бразил до 1954 г. Желбата за наука не го напушта, за што се враќа во Париз и на Сорбона запишува Факултет за политички науки и новинарство. Уште веднаш започнува со политичко дејствување, ја формира организацијата „Македонски национален фронт” и започнува со издавање на весникот „Македонска искра”. Од овој весник успеваат да излезат неколку броеви и по интервенција на југословенската и грчката амбасада е забранет.
Норвешка
Во 1958 г. се жени со Брита, ќерка на тогашниот главен архитект на Осло, и заминува да живее во Норвешка. Со неа има два сина (Пер-Арне и Иван). Во Осло оспособува печатница на кирилично писмо и преку пишан збор врши национално-политичка активност. Во 1958 г. се јавува како покренувач за издавање на повеќе весници, списанија и книги за Македонија. Го издава списанието „Македонска лоза” и „Слободна Македонија”, потоа го печати весникот „Македонија”, списанието „Македонска нација” и сл.
Осудување и заробеништво
Богдановски за првпат ќе биде оквалификуван како противник на Југославија по состанокот со Владо Дапчевиќ, еден од творците на Новата комунистичка партија на Југославија, формирана со поддршка од тогашниот СССР. Донесена е одлука за доведување на Драган Богдановски во Југославија и негово судење. Како раководител на ДООМ во 1977 г. Богдановски е киднапиран во Париз и доведен во Југославија. Него го киднапираат припадници на СДБ, во станот на друг член на ДООМ, и со дипломатско возило е пренесен во Љубљана, а подоцна и во Скопје. Со врзани очи бива одведен во полициски објект во близина на Македонски Брод каде што е под истрага 18 месеци. Судскиот процес против него е организиран зад затворени врати, на кој процес е осуден на 13 години затвор. Помилуван е во 1988 година.
Последни години
Умира на 31 мај 1998 г. во воз (во местото Фредериција, Данска), на пат од Шведска во Германија. Погребан е во присуство на семејството и најблиските во Куманово на 1 август 1998 г. Беше погребан на 2 август, на погребот учествуваа членовите на неговото семејство, неговите пријатели, општинските раководители на градот Ресен и само еден претставник од ВМРО ДПМНЕ.
Политички организации во странство
Неговата активност најмногу е изразена како иницијатор за основање на бројни политички организации на Македонците во странство. Во 1963 г. доаѓа до формирање на прва македонска национална организација Ослободителен комитет на Македонија (ОКМ), која во 1972 г. се трансформира во Движење за ослободување и обединување на Македонија (ДООМ). Богдановски на чело на ова организација доаѓа уште во 1967 г.
ДООМ развива широка активност помеѓу Македонците кои по 1960-тите години масовно ја напуштаат својата земја од економски или политички причини, поради што набргу се соочува со тогашната Служба за државна безбедност (СДБ), која ги следи и повремено ги попречува неговите активности. Се организира кражба на неговата печатница во Минхен, која е пренесена од Осло во Брисел па во Минхен и во која се печати списанието „Македонска нација”.
Сепак, СДБ не презема акции за целосна елиминација на дејноста на Драган Богдановски, бидејќи тој со својата борба делува против дејствувањето на разни странски пропаганди, политички или црковни институции кои Македонците во странство ги поплавува со прогрчка, пробугарска и друга пропаганда, каква што спроведуваа „Панмакедоники”, МПО на Ванчо Михајлов, „Славјански комитет” на НРБ и други. Во тој период (1958-1977) најголема битка водеше против МПО.
Основање на ВМРО-ДПМНЕ
На првиот конгрес на ВМРО ДПМНЕ, одржан во Прилеп на 6 и 7 април 1991 г., Богдановски е избран за почесен претседател на партијата, а од 1991 до 1993 г. е претседател на Задграничниот комитет на ВМРО ДПМНЕ за Европа.
Роза (Тирингија)
Роза (Rosa) — општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Роза се наоѓа во истоимената долина во подножјето на Штопфелскупе, висок 620 метри, некогашна вулканска купа.
Космос-2332
Космос-2332 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 24 април 1996 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 103,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1562 км, а најмалото на 295.