cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Битка кај Мараџ ал-Дебаџ
Позадина
Градот Дамаск бил освоен од страна на Праведниот Калифат по опсадата на градот која траела од 21 август до 19 септември 634 година. Оваа тврдина била првата која била освоена од Арапите по започнувањето на нивната инвазија кон Левант. Византискиот командант Тома, врховен командант и гувернер на Дамаск, како и зет на императоротр Ираклиј I, откако разбрал дека муслиманските војници влегле во градот преку источната порта, тој мудро успеал да го излаже на Абу Убајдах, како муслимански командант за мирно предавање на градот. Кога Халид ибн ал-Валид разбрал за мировниот договор, тој најпрвин рекол дека треба истиот да се почитува. Според него, доколку Римјаните разберат дека во Сирија муслиманите ја прекршиле гаранцијата за безбедност, тогаш при нивните идни битки и опсади, никој друг град нема да сака да се предаде со кое муслиманското напредување ќе се забави. Сепак, Халид не бил доволен од одлуката. Грчкиот монофизитски свештеник Јона му предложил да ги брка протераните Византијци по три дена од договореното примирје. Тој исто така му дал скратен пат по кој побргу ќе ја престигнат византиската колона.
Битка
Поради обилните дождови, византискиот конвој се дисперзирани на платото, барајќи засолниште од временските услови. Први од муслиманските сили до конвојот пристигнале самиот свештеник Јона, кој дополнително се запознал со состојбата на теренот и се вратил за да му ги пренесе информациите на Халид. Халид наредил напад кон византиските сили од четири страни. Првиот полк од 1,000 војници ги нападнале византиските сили од зад грб во јужниот дел, по ова следело нападот на коњаницата од 1,000 војници од источната страна, па од север за да се блокира нивното повлекување кон Антиохија, и на крај од запад за да ги заобиколат целосно.
Византијците за првпат го приметиле присуството на муслиманите кога ги виделе коњаниците од јужната страна, предводена од Зирар ибн Азвар. По некое време забележиле дека се целосно опкружени. Халид во битката лично го убил Тома, наводно во двобој. По неколку обиди, римскиот отпор пропаднал. Сепак, голем дел од византиските сили успеале да побегнат додека оние кои не биле убиени, останале заробени. Според хрониката, свештеникот Јона во толпата ја најдел својата сопруга, но кога таа го видела се самоубила. По ова, Халид му ја понудил ќерката на византискиот цар но тој ова го одбил. Јона починал по неколку години, во Битката кај Јармук.
Димитар Благоев
Димитар Благоев (Димитър Благоев; Загоричани, Костурско, 14 јуни 1856 - Софија, 7 мај 1924) — македонски политичар од Бугарија, основач на Бугарската работничка социјалдемократска партија (БРСДП). Во 1903 приврзаниците на Благоев предизвикаа расцеп во партијата и ја преименуваа партијата во БРСДП (тесни социјалисти). Во текот на Првата светска војна БРСДП (т.с.) ја напушти Втората интернационала. Во 1919 БРСДП (т.с.) се преименува во Бугарска комунистичка партија (тесни социјалисти). Неговото име е овековечено во името на градот Благоевград, преименуван од дотогашното Горна Џумаја во 1950 г.
Животопис
Во март 1885 г. Благоев е уапсен и интерниран во Бугарија. Од јуни 1885 г. во Софија почнува да го издава списанието “Современ показател”. Во него тој ги застапува идеите на научниот социјализам. Во брошурата “Што е социјализам и има ли за тоа почва кај нас?” Благоев ги изложува основните положби на научниот социјализам и ги критикува мнението дека во Бугарија нема услови за социјалистичко движење.
Благоев е основач, идеолог и долгогодишен предводник на Бугарската работничка социјалдемократска партија, претходничка на Бугарската социјалистичка партија. БСДП е основана на 2 август 1891 г. на врвот Бузлуџа на Балкан планина.
Еден од поголемите градови во Пиринска Македонија Горна Џумаја, на 9 мај 1950 г. е преименуван во Благоевград, во чест на Димитар Благоев.
Димитар Благоев за Македонија и Македонците
Изјави на Димитар Благоев во Бугарскиот парламент по повод учеството на Бугарија во Балканските војни и во Првата светска војна (види: Орде Иваноски: “Искажување на Димитар Благоев за народността на Македонците пред Бугарскиот парламент во 1917“. Современост, Скопје, јануари 1967):
Други изјави Димитар Благоев:
Битка кај Сперхеј
Се одиграла кај реката Сперхеј во денешна Грција, во близина на Термопилите. Византиската војска ја предводел војсководецот Никифор Уран. Враќајќи се од походот во Јужна Грција, Самоил се улогорил на десниот брег на надојдената река, а Никифор Уран на спротивната страна. Византијците успеале да најдат премин преку реката и ноќе ненадејно го нападнале логорот на Самоил. Самоиловата војска доживеала катастрофален пораз. Во битката биле ранети Самоил и неговиот син Гаврил Радомир, кои се спасиле од заробување криејќи се меѓу загинатите војници. Во текот на ноќта успеале незабележано да се повлечат и да се вратат во Македонија. Поразот кај Сперхеј не влијаел битно на натамошното ширење и јакнење на Самоиловата држава, која набрзо потоа прераснала во царство.
Според хроничарот Скилица, оваа битка се случила во 996 година, но постојат индиции дека станува збор за 997 година.
Физиотерапевтски техничар
Физиотерапевт - специјалист со професионална едукација која ја враќа или ја поддржува оштетената моторна способност и капацитет на пациентот. Главните цели на нивната работа е да се отценат функционалните капацитети на клиентот и нивно подобрување,советување на клиентот,документирање на работата и адапционите помагала. За подобрување на функционалните способности на клиентот терапевтите користат вежба, различни физички третмани и масажа. Тие го советуваат секој кој има потреба од помош, за да ја подобри својата здравствена состојба Физиотерапевтите се специјализираат, врз основа на возраста и аспектот - во областа на деца, работоспособна возраст или физичка терапија. Исто така е можно врз основа на клинички специјализирани области: Покрај тоа, како што постои посебна областа на спортот физиотерапија, работна физиотерапија, ортопедска физиотерапија и рачно физикална терапија.
Услови за работа
Повеќето физички терапевти работат во истражувачки лаборатории и центри, универзитети, болници, или имаат приватна пракса, обезбедување на услуги за двете оние кои се во болница и пациенти. Физички терапевти, исто така, ги посетуваат пациентите дома. Природата на работата на физиотерапевти и условите се разликуваат во зависност од тоа дали тие работат во клиника, каде што тие ги третираат акутна болест, или - во постоперативна, и во оделот за рехабилитација. Многу пациенти избираат физиотерапевтски третмани, како алтернатива на операцијата.
Обука
За да се стекне со образование физиотерапевти може да студира во многу универзитети во земјата, Одделот за медицинска рехабилитација, физикална терапија. Во Европа, формирање на физиотерапевт исто така се постигнува со обука во средните училишта или универзитети. За да се стане физиотерапефт и не е така лесно.Потребна е соодветна обука и големо знаење кое студентите го стегнале во универизтетие и училиштата каде ја изучувале оваа струка. Студентите чекаат за интензивна медицинска обука, вклучувајќи 18-32 недели на медицинската пракса. По обуката, студентите ќе добијат диплома или напреден степен во физикална терапија. Многу физиотерапевти се повеќе специјализирани и се подложени на дополнителна обука со курсеви кои ќе им дозволи да добиат магистратура или докторат.
BC Лебед
BC Cygni (BC Cyg, HIP 100404, BD + 37 3903) — црвен суперџин и пулсирачка променлива ѕвезда од спектрален тип M3.5Ia во соѕвездието Лебед.
За BC Лебед е пресметано дека има температура од 2.858 до 3.614 K и да се менува по сјаност од. Големината при неговота најсјајна и најладна состојба полупречникот е пресметан дека изнесува споредено со  во најжешката и најтемната. Станува збор за една од најголемите познати ѕвезди. Доколку се постави на местото на Сонцето, нејзината фотосфера ќе ја надмине и орбитата на Јупитер доколку се земе предвид најголемиот полупречник. Со маса од околу, е пресметано дека загубата на ѕвездената маса, како прашина, и гас годишно изнесува. Ова маса укажува на фактот дека оваа ѕвезда најверојатно ќе го заврши својот живот како супернова.
Сјајноста на BC Лебед се менува според привидна светлосна величина +9,0 и +10,8 со период од 720 ± 40 дена. Помеѓу 1900 и 2000 година забележано е зголемување просечената сјајност за 0,5 величини.
Поштенски броеви во Македонија
Поштенските броеви во Македонија се составени од 4 броеви.
Македонија е поделена на неколку регионални центри, и тоа на:
Броевите се наследени од стариот поштенски систем на СФРЈ, каде што поштенските броеви започнуваа со 9XXXX.
NGC 78A
NGC 78A — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 78A се споменува и како NGC 78-1, UGC 193, MCG 0-2-4, IRAS 00178+0032, KCPG 6B, MK 547, CGCG 383-1.
Откривање
Објектот е откриен во 1879 година од страна на Карл Фредерик Пекиле, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 20 м 25,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 49' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 78A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216. Во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 591.
Сара Клисура
Сара Клисура (родена на 15 јули 1992 година) е професионална српска одбојкарка. Била членка на женската одбојкарска репрезентација на Србија од 2008 до 2013 година. Таа била дел од државната репрезентација која ги освоила сребрените медали на Светското првенство во 2009 година и Европското првенство 2009 и 2010 година. Нејзиниот сегашен клуб е 1. МСМ-Дијамант КЕ.
Пред 2010 година: Јуниорски години
Одбојкарската кариера на Сара Клисура започнала во 2006 година во составот на Спартак од Суботица, клуб кој настапувал во Одбојкарската лига на Србија. Во екипата на Спартак таа настапувала четири сезони. Во 2009 година, Сара пристапила на женската одбојкарска репрезентација на Србија до 18 години, каде што играла на страничната напаѓачка позиција. Репрезентацијата го освоила сребрениот медал и на Европското и на Светското првенство. Нејзините главни достигнувања како млада одбојкарка биле тоа што ја освоила наградата за најдобар сервер и тоа за време на две сезони.
Таа била една од наградените во 2010 година од страна на Одбојкарската федерација на Србија, кога била наградена како најдобар примател на топката. Сара го добила трофејот на МОК во име на нејзиниот тим, кога Олимпискиот комитет на Србија ги избрал машкиот и женскиот одбојкарски тим за најдобри српски државни репрезентации за 2010 година.
Сара Клисура била дел од вкупно 39 национални натпревари за својата репрезентација.
2010–2011: Визура Белград
Клисура започнала да игра на професионално ниво кога имала само 18 години. Подоцна во 2010 година преминала во одбојкарскиот тим на Визура од Белградкаде настапувала две сезони. За време на претстојот во Визура, клубот ги освоил сребрените медали и во Супер лигата и во Купот на Србија.
Од 2012 до 2017 година: Играње во Европа
Во 2012 година Сара Клисура започнала да игра во странство. Таа се приклучила на италијанскиот одбојкарски клуб Фопапедрети од Бергамо кој настапувал во Серија А, највисоката професионална женска одбојкарска лига во Италија. Во тој клуб останала две години. Во сезоната 2012-2013, клубот завршил на третото место во италијанската лига.
Во 2014 година, се приклучила на романскиот одбојкарски клуб ЦСМ од Тарговиште, кој настапувал во највисоката професионална одбојкарска лига во земјата, Дивицијата А1. Клубот завршил на 4-то место во сезоната 2014-2015.
Во 2015 година, Сара преминала во рускиот одбојкарски клуб Јенисеј од Краснојарск кој настапувал во Супер лигата, најквалитетната професионална женска одбојкарска лига во Русија. Клубот завршил на 7-то место во сезоната 2015-2016. Таа го напуштила клубот на Јенисеј по само една година и се вратила во Романија.
Во 2017 година, Клисура се приклучила на екипата на ЦСМ од Тарговиште, во вториот дел од сезоната 2016-2017 во Дивизијта A1. Клубот на крајот завршил на третото место во првенството.
Крајот на 2017 година - почетокот на 2018 година: Играње во Азија
Во август 2017 година, Сара Клисура била надгледувана од нејзиниот поранешен тренер, Моро Бранислав, за да би можела да настапува на натпреварувањето за ГН на ПСЛ во 2017 година на Филипините. Се приклучила на одбојкарскиот клуб Фотон Торнадос кој играл во филипинската Супер лига, полупрофесионална клупска одбојкарска лига која била признаена од ФИВБ и АВЦ. Клубот завршил на третото место по крајот на првенството. Клисура ја освоила наградата за најдобар поентер на еден натпревар кога реализирала 41 поен во еден од натпреварите. Овој резултат бил нејзин личен рекорд на поени во кариерата. Овој, резултат ѝ го отворил патот за добивање на прекарот, „Kill-sura“ (убиец, уништувач).
Во сезоната 2018 на PSL Grand Prix, таа преминала во тимот на Коколајф Асет Менаџер каде што настапувала како капитен на тимот. Клубот на крајот на сезоната завршил на 4-то место, а Клусура ја освоила 1-та награда за најдобар надворешен напаѓач.
Кон крајот на сезоната 2018-2019: Назад во Европа
Кон крајот на 2019 година, таа се приклучила на екипата на 1. МЦМ-Дијамант KE, унгарски одбојкарски клуб кој играл во Купот на Унгарија и во Екстралигата.
Тамбов
Тамбов — град во Русија и административен центар на Тамбовската област. Се наоѓа во европскиот дел на Русија, по потеченитето на реката Цна во плодна равница, покрај реките Ока и Дон, околу 480 километри југоисточно од Москва. Пописот од 2010 година дава податоци дека во тоа време во овој град живееле 280.457 илјади жители.
Население
Според прелиминарните податоци од пописот, во 2010 година во градот живееле 280.457 жители, 13.201 (4,50%) помалку отколку во 2002 година.
Список на државни водачи во 28 година
Ова е список на државни водачи во 8 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Sethstat (музичка група)
Sethstat — македонска џез-група.
Список на државни водачи во 28 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Sethstat (музичка група)
Состав
Членови на „Sethstat“ се:
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Скочивир
Свети Архангел Михаил – манастирска црква на Скочивирскиот манастир.
Историја
Црквата е изградена во 1967, а била реновирана во 1998 година.
Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата е сместен на западната страна и над него има застаклен мозаик на којшто е претставен Архангел Михаил, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Пред главниот влез се издига камбанаријата којашто е прилепена до западната страна. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди, додека апсидата е покриена со лимен кров.
Слатина (Барешани)
Слатина — археолошко наоѓалиште во битолското село Барешани. Претставува населба од римско време. Се наоѓа на околу 2,5 км источно од селото, каде според кажувањето на жителите на селото, при обработувањето на земјата биле пронајдени фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди. Денес на површината се среќава множество градежен материјал.
Љупчо Наумовски
Љупчо Наумовски (исто така и Louis или Lou, р. 1957 година во Битола, Македонија) е македонско-кандски претприемач. До 2017, тој бил потпретседател и генерален директор на московската канцеларија на Кинрос Голд корпорацијата, која е најголемиот странски ископувач на злато во Русија. Наумовски бил на бордоот на Македонија 2025, а моментално служи на одборот на ЦЕСО.
Роберт Вречер
Роберт Вречер (Robert Vrečer; р. ) — поранешен словенечки професионален друмски велосипедист, кој возел професионално од 2006 до 2014 година.
По позитивниот тест на кломифен, Вречер бил суспендиран, на дваесет месеци, на 30 јули 2014 година.
NGC 6486
NGC 6486 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6486 се споменува и како MCG 5-42-6, CGCG 171-12, NPM1G +29.0417.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јули 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6486 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 6486 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 52 м 35,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 49' 7"".
Други поделби
Проучување на NGC 6486 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61033. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 116; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2102. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 532.
Користена литература
Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)"", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).
Бигљанска Река
Бигљанска Река — се протега во пределот на Пијанец, западно од градот Делчево. Оваа река е лева притока на реката Брегалница.
Силво Плут
Силво Плут (29 мај 1968 - 28 април 2007) ― словенечки сериски убиец. Тој е осуден на 30 години лежење во затвор за убиството на Љубица Улчар и обидот за убиство на нејзиниот сопруг Миро Улчар на 24 февруари 2006 година. Плут бил ослободен на условна казна по 13 години затвор за силување и убиство на поранешната соученичка Марјанца Матјашич во 1990 година. Тој извршил самоубиство во својата затворска ќелија на 28 април 2007 година
Злосторства
Плут ја убил својата прва жртва, Марјанца Матјашич, на 16 февруари 1990 година во Словенија. Тој бил осуден на 15 години затвор. Во 2003 година, тој бил пуштен на условна слобода.
Тој ја убил својата втора жртва, 25-годишната Јасмина Ѓошиќ, на 18 ноември 2004 година, во Алексинац, Србија. Тој побегнал во Словенија, која одбила екстрадиција и покрај налогот од Србија.
Тој ја убил својата трета жртва Љубица Улчар (25) на 24 февруари 2006 година, ранувајќи го и нејзиниот сопруг Миро Улчар.
На 2 октомври 2006 година, судот во Љубљана го осудил Плут на 30 години затвор за убиство на Улчар. На 26 април 2007 година, судот во Ниш, Србија го осудил во отсуство на 40 години затвор за убиство на Ѓошиќ.
Тој извршил самоубиство во неговата затворска ќелија во Љубљана на 28 април 2007 година, со предозирање со апчиња за спиење.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Мандарина
Мандарината (Citrus reticulata), исто така позната како мандарински портокал, - мало цитрусно дрво со овошје кое личи на другите портокали, кое обично се јаде самостојно или во овошни салати. Танжерината е група на портокалово обоени цитруси, која се состои од хибриди на мандарина.
Мандарините се помали и сплеснати, за разлика од сферичните обични портокали (кои се хибрид од мандарина-помело). Вкусот се смета за помалку кисел, како и посладок и посилен. Зрелата мандарина е цврста до малку мека, тешка по својата големина и со камчеста кожа. Кората е тенка, со малку бел мезокарп, така што тие обично се олеснуваат да се лупат и да се поделат на делови. Хибридите обично ги имаат овие одлики во помал степен. Мандарината е нежна и лесно се оштетува на студ. Може да се одгледува во тропски и суптропски области.
Етимологија
Citrus reticulata е од латински, каде што ретикулата значи „омрежано“. Името мандарински портокал е позајмен превод од шведскиот „мандарин апелсин“ [„апелсин“ од германскиот „Афелсине“ (Афел + Сина) што значи кинеско јаболко], за прв пат заведено во 18 век. Зборот „мандарина“ потекнува од француското име за ова овошје. Причината за епитетот „мандарина“ не е јасна; може да се однесува на жолтата боја на некои облеки што ги носат мандаринските великодостојници.
Ботаника
Citrus reticulata е дрво со умерена големина, околу 7.6 м во висина. Стеблото и главните гранки имаат трње. Лисјата се сјајни, зелени и прилично мали. Лисјата се кратки, скоро без крилја или малку крилести. Цветовите се носат поединечно или во мали групи во пазувите на листовите. Цитрусите обично се самоплодни (потребна е само пчела за да се движи поленот во рамките на истиот цвет) или партенокарпични (нема потреба од опрашување и затоа нема семе, како што е сацумата). Зрело дрво од мандарина може да даде до 79 кг овошје.
Овошје
Плодовите на мандарината се мали 40-80 мм. Нивната боја е портокалова, жолто-портокалова или црвено-портокалова. Кожата е тенка и лесно се лупи. Нивната леснотија за лупење е важна предност на мандарините во однос на другите цитруси. Исто како и со другите цитруси, ендокарпот (внатрешното месо) е одделен на делови, кои за возврат се состојат од голем број издолжени клетки. Плодовите може да бидат без семиња или да содржат мал број семиња. Плодовите од мандарината имаат сладок вкус и може да се јадат како цели или исцедени за да се направи сок.
Монтелукаст
Монтелукаст претставува антагонист на леукотриенските рецептори кој се користи во третманот на астма и за олеснување на симптомите на сезонска алергија. Цистеинил леукотриените (LTC4, LTD4, LTE4) се моќни воспалителни еикозаноиди ослободени од различни клетки, вклучувајќи ги маст клетките и еозинофилите. Тие се врзуваат со цистеинил леукотриенските (CysLT) рецептори во белите дробови при што предизвикуваат бронхоконстрикција, мукозна секреција, васкуларна пропустливост и еозинофилно собирање. Врзувајќи се со овие рецептори, монтелукастот ги блокира и ги спречува овие ефекти.
Монт во името на лекот доаѓа од Монтреал, местото каде што Merck го развил лекот.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Турново
'''„Св. Ѓорѓи““''' — православен храм кој се наоѓа во Турново, Општина Босилово.
Историја
Денешната црква посветена на Свети Ѓорѓи во Турново започнала да се гради во 2005 година и била завршена во 2010 година. Претходно, на истото место постоела друга црква која била изградена во 1930 година и која била срушена. За разлика од старата црква, новата сѐ уште не е осветена, освен темелот кој е оставен од старата црква.
Веднаш до оваа црква се наоѓа помалата црква „Св. Петка“, која се користи главно за крштевки. Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта и капела.
Оливер Спасовски
Оливер Спасовски  ( во ) — македонски политичар. Бил технички премиер на Македонија од 3 јануари 2020 по изборот на новата техничка влада. Функцијата министер за внатрешни работи ја извршувал во два кратки периода. На функција стапил на 2 септември 2016 година до 12 декември 2016. Претходно, во периодот од 11 ноември 2015 до 19 мај 2016 ја извршувал истата функција, по договорот од Пржино. Оливер повторно стапува на должност како министер за внатрешни работи на Македонија на 1 јуни 2017 година кога парламентарното мнозинство ја изгласа новата влада на чело со Зоран Заев. На 3 јануари 2020 е избран за нов технички премиер во предизборната влада.
Животопис
Оливер Спасовски е роден 1976 во Куманово. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје. Во 2000 година работел како адвокатски приправник. Од 2001 до 2005 година работел како советник на градоначалникот на Општина Куманово. Од 2008 до 2011 година бил секретар на Општина Куманово. Во два мандата е избиран за пратеник, на изборите во 2006 и во 2011 година. На парламентарните избори во 2016 година бил носител на листа во изборна единица 2, предводена од коалицијата на СДСМ.
Рајхсмаршал
Рајхсмаршал (германски: Reichsmarschall, „Маршал на царството“) — највисокиот воен чин во армијата на Третиот Рајх за време на Втората светска војна.
Чинот „рајхсмаршал“ првибитно бил создаден пред XII век, за време на Светото Римско Царство. Историски, овој чин не бил нити уникатен, нити престижен, како за време на Втората светска војна. За време на Германското Царство и Првата светска војна, никој во германската војска не го имал овој чин.
За време на Втората светска војна, Херман Геринг бил единствениот човек со чин „рајхсмаршал“, кој го добил во 1940 од Адолф Хитлер. Геринг, кој бил главен командант на Луфтвафе, имал многу други престижни звања, како „Главен рајх-ловец“, „Ополномоштен комесар на четворолетката“ и „Министер на економијата“.
Хитлер му го дал овој чин на Геринг главно за да го назначи за старешина на сите членови на генералштабот на Вермахтот. Друга причина за ова е фактот што Хитлер го планирал Геринг за негов наследник, така што во случај на атентат би се воспоставила јасна линија на наследување од војската.
Обединето Кнежевство Влашка и Молдавија
Историја
По крајот на Кримската војна, австрискиот режим станал омразен меѓу населението, бидејќи бил потиснат материјалниот и политичкиот живот. Во мировните преговори меѓу Големите сили било одлучено замена на рускиот протекторат со колективен протекторат на земјите кои го потпишале договорот. Во исто време романските емигранти во Париз започнале се појасно да го поставуват прашањето за обединување на двете кнежевства. На едната страна застанале Австрија и Османлиското Царство заедно со Англија која била во добри трговски односи со Истанбул. Од друга страна била Франција, која не сакала Русија да излезе во своите сфери на влијание на Балканот, Средоземјето и Мала Азија, како и Русија која проценила дека едно соединување ќе доведе до слабеење на позициите на Османлиите. Најголема улога во обединувањето на двете дунавски кнежевства имале емигрантите во Западна Европа, посебно во Франција која не се спротивставувала на обединувањето.
По крајот на конгресот, австриските сили се повлекле од двете кнежевства, а во 1857 година биле спроведени успешни избори за обединување на двете кнежевства. На конвенцијата од 7 август 1858 било изгласено да се зачуваат двете кнежевства како одделни, но со право да основат заеднички управни органи. Во 1861 година Александар Јон Куза го објавил соединувањето на двете кнежевства, иако тие сѐ уште биле вазални на Османлиското Царство. Во 1861 година во османлиската престолнина била свикана меѓународна конференција која го признала официјално соединувањето на двете кнежевства под името Романија и како вазална земја на Османлиите била до Берлинскиот конгрес.
Путбус
Путбус (Putbus) — град на југоисточниот брег на островот Риген во Балтичкото Море, во округот Западна Померанија-Риген, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, во Германија. Градот претставува значајно туристичко одредиште со бројни приморски одморалишта. Тој е најстаро одморалиште на островот и службено бил признаен од државата како приморски град од 1997.
Путбус бил основан во 1810 од принцот Вилхелм Мате цу Путбус како негова резиденција и го изградил во неокласичен стил, па така градот создава хармонична унија со паркот и замокот (Schloss). Малте исто така го вовел морското капење во Германија кај Лаутербах, кој се наоѓа на околу 2 километри од Путбус. Градот бил наречен како „Бел Град“ (Weiße Stadt) поради неговите бело обоени куќи, но исто така го има и прекарот „Град на розите“ (Rosenstadt) поради многуте рози пред секоја поединечна куќа. Името Путбус потекнува од словенскиот збор epod boz што означува „зад постариот жбун“.
Географија
Градот Путбус се наоѓа на осум километри од Берген на Риген и се наоѓа во рамките на Биосферниот резерват Југоисточен Риген. Земјиштето околу Путбус е брановидно, а брегот на Ригенскиот Залив, на кој се наоѓа, е карактеризиран од наизменично рамни и стрмни делови на брегот. Малиот залив на Врехерското Езеро прави длабок влез во самата крајбрежна линија. Градскиот дел Лаутербах, со неговите 500 жители, има рибарско и едриличарско пристаниште. Близу шумата на Гор, принцот Малте го изградил првото приморско одморалиште на островот. Островот Вилм во Грајфсвалдскиот Залив, 2,5 километри од Риген, исто така припаѓа на Путбус.
Соседни општини
Путбус се граничи на запад со градот Гарц, на север со Зелен и градот Берген на Риген и на исток со Цирков и Ланкен-Границ.
Историја
Од 1808 до 1823, принцот Вилхелм Малте I од Путбус ја изградил неговата резиденција и бањска област во Лаутербах. Поради тоа, во 1816, било отворено првото приморско одморалиште на Риген. Во 1817/18, принцот Малте ги изградил бањите во Гор. Од 1819 до 1821 бил граден театарот и изменет во 1826. Кралските штали, градени од 1821–1824, биле дом на коњите на принцот Малте. На крај, од 1824 до 1853, изградил оранжерија. Преобразувањето на замокот започнало во 1825 и била надополнета во 1844–1846 со Дворската црква. Претворањето на дворскиот парк започнал во 1804; куќата на мајмунот била завршена во 1830, а куќата на фазанот пет години подоцна.
Првите граѓански куќи биле изградени во 1810 како мала пиварница. Резиденциските куќи на „Кругот“ (Circus) биле изградени помеѓу 1815 и 1860. Во 1836 стариот кралски Педагогиум (Pädagogium) бил отворен како образовна институција. Денес е дом на ИТ колеџот (IT-College Putbus).
Во 1889, Путбус добил железничка врска од Берген. Во 1895 бил завршен првиот дел од теснолиниската лесна железница „Побеснетиот Роланд“ до Бинц.
Во 1823, Путбус добил градски права за трговија и економија; меѓутоа, не ги добил целосните права до 2 јули 1960.
Во 1962 поранешниот Замок Путбус (Schloss Putbus) бил трагично уништен од источногерманскиот комунистички режим, кој го сметал како симбол на прускиот империјализам. Меѓутоа, неговите оранжерија и штаблите преживеале во многу убавиот парк.
Во 1818, Путбус станал дел од округот Риген. Од 1952 до 1955 округот бил поделен и Путбус бил центар на истоимениот округ. Од 1952 до 1990, Путбус припаѓал на Округот Росток, а потоа на покраината Мекленбург-Западна Померанија.
По Револуцијата во 1991, историскиот центар на градот со неговиот „Круг“, плоштадот и Градското собрание, оранжеријата и кралските штали, сега театар, биле во голема мера обновени како дел од урбаниот развој и проектите за заштита на наследството во градот. Денес, Путбус поседува необичен униформен бел изглед.
Во 2010 била изградена „Превртена куќа“ (Haus-Kopf-über) на патот кон Лаутербах како туристичка атракција.
Градот е исто така познат по малиот театар и резиденцијата на принцот (сега туристичко биро и музеј). Градот е поврзан со остатокот на Риген преку теснолиниската парна железница позната како „Побеснет Роланд“ (Rasender Roland) и со добри патни и велосипедски рути.
Кралски штали
Кралските штали биле користени за чување на коњите и за чување на коњските запреги и кочии за семејството на принцот и нивните гости, како и обезбедување сместување на помошниот персонал. Областа на кралските штали во дворскиот парк на Путбус исто така вклучува зона за јавање и стара ковачница. Во 1817 се одиграле првите изведби на театарски претстави за гостите. По уништувањето на старите штали, изградбата на новите штали се одвивала од 1821 до 1824 во класичен стил со 16 засводени прозори и три засводени врати, веројатно според плановите на берлинскиот архитект Јохан Готфрид Штајнмајер. Источните калкани на градбата се украсени од тондо со коњски релјефи.
Мавзолеј
Првично, Црквата Св. Богородица во Вилмниц служела како семејна гробница на семејството Фон Путбус. До 1867 денешниот мавзолеј не бил изграден на земјиште во дворскиот парк во неоготски стил. Прв член на семејството кој бил погребан тука била Ванда фон Путбус, жена на принцот Вилхелм Малте II (1833–1907), во 1868.
Поранешен Замок Путбус
Замокот Путбус во дворскиот парк била поранешната благородничка резиденција на принцовите од Путбус. Градбата била срушена помеѓу 1960 и 1964. Првичното место на замокот денес е означено со неколку метални плочи.
Театар Путбус
Стариот театар, изграден во класичен стил, стои наспроти паркот. Веројатно бил граден од 1819 до 1821 под водство на главниот архитект на принцот, В. Штајнбах. Во 1826 започнала обновата под водство на ученикот на Шинкел, Јохан Готлиб Штајнмајер, со која биле додадени калкани над краевите на градбата и над портик. Била макотрпно обновуван од 1992 до 1998 и е една од најпреовладувачките градби во градот. Историски, театарот бил обично користен само како летен театар. Путбус имал свој театар од 1952 до 1968. Денес, само други театарски куќи изведуваат претстави во театарот со неговите 244 седишта. Секоја година во мај, Фестивалот Путбус привлекува посетители од цела Германија.
Круг
Класичниот круг на градби околу кружниот тек, познат како „Круг“ (Circus), на кој се пресретнуваат сите локални патишта. Јасно одделениот парк го пополнува внатрешниот дел на плоштадот, чиј центар е обележан со висок обелиск. Кругот во Путбус е последниот униформно проектиран кружен тек во Германија, кој принцот Вилхелм Малте I го изградил во 1828, во исто време кога го основал Педагогиум, заснован на Кругот во англиското бањско одморалиште Бат (Aquae Sulis) и француските градини. Во 1845 го развил во периодот до 1845 со неокласични куќи. Сите градби кои биле изградени во времето на принцот Малте I се сè уште тука, само нивната употреба се променила. На пример, Кралскиот Педагогиум Путбус, кој бил изграден во периодот 1833-1836 по планови на Јохан Готфрид Штајнмајер. Оваа градба сега е дом на „ИТ Колеџот Путбус“.
Поранешниот Педагогиум
Најголемата куќа во Кругот е поранешниот Педагогиум. Целта на принцот Малте била неговото благородничко седиште да има повисока образовна институција и тука да учат децата од неговата територија. Ја изградил куќата со бр. 16 во Кругот во 1833. Педагогиумот на принцот бил изграден со интернат, кантина и гимназија. Во 1836 бил предаден на пруската држава како Кралски Педагогиум (Pädagogium Regium). До Втората светска војна, Педагогиумот бил најважна образовна институција во Западна Померанија по Грајфсвалдскиот универзитет. Од 1941 до 1945 тука се наоѓал Националниот политички институт за образование на Риген. По Втората светска војна, тука биле обучувани учителите од 1946 до 1975. Некогаш имало и по 200 студенти на обука. Од 1975 до 1994 биле подучувани глуви деца во зградата. Во 1994, добротворна организација за глуви, наглуви и глувослепи ја презела градбата. Од 2000 до 2002, историската градба била делумно празна и оставена да пропаѓа, поради тоа што организацијата се преселила во нова зграда во Путбус. Од 2002, Педагогиумот бил дом на ИТ Колеџот Путбус, приватна образовна институција.
Август Бебел Штрасе
На оваа улица се наоѓаат бројни еднокатни трговски куќи од времето на основањето на градот.
Црква во Касневиц
Во селото Касневиц е Црквата Св. Јаков, која потекнува од втората половина на век.
Бања Гор
Бањата Гор била изградена помеѓу 1817 и 1818 во класичен стил. Бањата била именувана по блиската шума во природниот резерват Гор-Муглиц, близу Лаутербах.
Споменик на жртвите на фашизмот
Споменик од 1978 е поставен пред Хаус Гор кај Лаутербах и е посветен на жртвите на присилната евакуација на концентрацискиот камп Штутхоф во април 1945. Споменикот бил направен од вајарот Вернер Штецер, со напис од чешкиот автор Јулиус Фучик. По уништувањето и кражбата на урбата во 1990, местото било повторно обновено во 1995.
Црква во Вилмниц
Црквата Св. Богородица е доцнороманска/готска црква во селото Вилмниц.
Мегалитски гробови
Помеѓу Лонвиц и Лаутербах на железничката линија „Побеснет Роланд“ се наоѓа мегалитски гроб од новото камено доба.
Парна теснолиниска железница
Денес, Путбус е почеток на теснолиниската железница позната како „Побеснет Роланд“ (големина: 750 мм) која води од Лаутербах преку Бинц до Герен. Оваа постоечка линија работи секој ден, била градена од 1895 до 1899 и денес главно се користи од туристите. Се користат парни локомотиви од класите 99,48 (направени: 1938) и 99,78 (направени: 1953). До 1999 линијата не била продолжена до Лаутербах (Моле). Тука се сретнува стандардната железничка линија од Берген до Лаутербах (Моле) и теснолиниската железница и создаваат двоен колосек.
Во 1999 било изградено современо депо според плановите на архитектот од Штралзунд, Никлас Динебаке.
Редовни настани
Во Путбус се случуваат следниве настани:
Автобуски
Регионални автобуси го поврзуваат Путбус со блиските градови, како Штралзунд и Берген. Автобусите се управувани од Rügener Personennahverkehr.
Бродски
Поранешното рибарско село Лаутербах, кое се наоѓа на бреговите на Ригенскиот Залив е денес село во градот Путбус. Од пристаништето Лаутербах се нудат разни екскурзии во текот на летната сезона, вклучувајќи патувања околу островот Вилм во Биосферниот резерват Југоисточен Риген, како и патување во заливот.
На 7 јуни 1993, брод за спасување на Германската крајбрежна служба за спасување бил крстен со името Путбус и оттогаш е сместен во пристаништето Лаутербах. Бродот бил направен во 1993 од Фасмер во Берн.
Железнички
Станицата Путбус е на железницата Берген на Риген-Лаутербах, како и на теснолиниската линија на парниот воз познат како Побеснет Роланд од Лаутербах (Моле) преку Путбус, Бинц, Зелин и Бабе до Герен. Обичниот колосек на двете железнички линии од Путбус до Лаутербах (Моле) била опремена со двоен колосечен систем за 750 мм и 1435 мм.
Олборг
Олборг е четврти град по големина во Данска и најголем град во северниот дел на државата. Градот претставува седиште на покраината Северна Данска, а воедно и нејзин најголем град, каде со околните населени места сочинува општина, општина Олборг. Денес Олборг има околу 125.000 жители во градот и околу 200.000 жители во поширокото градско подрачје. Олборг во меѓународните кругови е познат по далеку прочуениот Олборшки Универзитет.
Природни услови
Олборг се наоѓа во северниот дел на Данска. Од главниот град, Копенхаген, градот Олборг е оддалечен некаде околу 410 километри северозападно.
Олборг се наоѓа во северниот дел на данскиот полуостров Јитланд. Градот се формирал на сливот на некогашната река Лим во Северното Море (Категат). Градското подрачје е рамничарско. Средната надморска височина на градот е измеѓу 0 и 25 метри.
Климата во Олборг е умерено континетална, со влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.
Олборг се формирал на сливот на некогашната река Лим во Северното Море (Категат). Долниот дел на текот на реката доживеал провалија на морето во 1825 година, после што на тоа место е формирана големта делта и заливот Лимски Фјорд. Реката Лим го дели градот на голем, јужен и мал, север дел.
Население
Денес Олборг има околу 125.000 жители во градските граници и околу 200.000 жители со околните населени места во градот.
Стопанство
Традиционалните гранки на стопанството на Олборг денес се многу застапени. Риболовот е основната професија на овие луѓе. Постојан и фабрики за цемент, тутун, текстил, хемиски препарати, жестоки алкохолни пијалаци, бродоградежништво итн. Последните години стопанството на Олборг сè повеќе се потпира на работењето и во нудењето на квалитетни услуги. Исто така, постоењето на големиот и значаен универзитет придонесува многу до градската благосостојба.
Знаменитости на градот
Олборг има сочувано старо градско подрачје. Средновековни градби се катедрали и болници од 15 век.
Тумба (Барешани)
Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Барешани. Претставува населба од бронзено време. Се наоѓа во центарот на селото на место каде што се издига мала височинка со правилна кружна основа. Тоа е селска утрина, со незначителни оштетувања на одделни места од кои потекнуваат фрагменти од керамички садови од почетните фази на бронзеното време.
World of Tanks
World of Tanks (македонски: Светот на тенкови) — масовна мултиплеер онлајн игра развиена од белорускаакaта компанија Wargaming.net во која има борбени возила од средината на 20век. Таа е изградена врз Freemium бизнис модел, каде што учесниците имаат можност да платат мал надомест за премин во забрзана стапка. Фокусот е на играч против играч игра со секој играч контролира тенк или оклопно возило. Светот на тенкови дебитираше како eSports игра во Светските Сајбер Игри 2012.
Моделите на играта ефектите од двете оклопи и покритие и вклучува повеќе од 240 оклопни возила од Советскиот Сојуз, Германија, Велика Британија, Франција, Кина и САД. Јапонски тенкови исто така, се потврдени дека се во развој. Планираниот "Дрвото на Европа" исто така е потврдено во кое има италијански, шведски и полски тенкови со можност да има Унгарски и Романски. Возилата биле внимателно детално со историски визуелни точности, но бидејќи оваа не е тенк симулатор, одредени параметри (на пример намали главниот топ, одлики опсег и пенетрација на физиката се поедноставени) и во играта контролите се многу лесни за играње. На крајот, ќе има околу 500 возила на располагање во играта. Светот на тенкови беше ослободена на 12 април 2008 година во Русија. Една година подоцна тој беше ослободен за Народна Република Кина, подоцна станува достапна за териториите на Европа, Северна Америка, Југоисточна Азија и Виетнам.
Светот на тенкови е првата игра на белоруската компанија Wargaming.net да биде објавен во рамките на "Free-to-play"(бесплатно за играње) модел, кој ќе се види играта ослободена за бесплатно со приходите генерирани од мали плаќања во форма на валута во играта, кои потоа може да се користи за претворање на слободен стекнатото искуство со цел стекнување елитен статус на возило. За да се ​​претвори бесплатно искуство играчот е потребно да потроши пари за да купи валута за во играта, "злато". Претворање бесплатно искуство во употребливо искуство не е бесплатно.
Светот на тенкови има Гинесов светски рекорд во категоријата на повеќето играчи Онлајн истовремено на еден MMO опслужувачот. Рекорд беше регистриран на 23 Јануари 2011 година, кога бројот на играчи на руски опслужувач на играта изнесува 91.311. Овој рекорд беше надминат од страна на Европскиот опслужувач на 13 Април 2012 година во текот на годишнината посебно викенд, каде што сите играчи би можеле да внесете код на биде Премиум профил на сопствениците за еден ден. Броеви од над 305.000 беа снимени во текот на овој период.
Од 2012 година, има 45.000.000 регистрирани играчи низ целиот свет. На 4 октомври, 2012, играта достигна рекордни 500.000 истовремени играчи онлајн на еден опслужувач со седиште во Русија. Во рок од две недели од лансирањето на Јужна корејски опслужувач, бројот на истовремени корисници во Кореја достигна 10,000.
Бени Суејф (област)
Преглед
Главен град на оваа област е градот Бени Суејф, кој се наоѓа на околу 120 км јужно од Каиро на западниот брег на реката Нил. Областа е добро позната во Египет по фабриките за цемент. Блиската пирамида Мејдум е единствената истакната туристичка знаменитост во областа.
Зирксраде
Зирксраде (Sierksrade) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Бени Суејф (област)
Преглед
Стапката на сиромаштија е повеќе од 60% во оваа област, но неодамна биле обезбедени некои мрежи за социјална заштита во облик на финансиска помош и можности за работа. Финансирањето е координирано од Министерството за финансии на земјата и со помош од меѓународни организации.
Општински единици
Областа е поделена на следните општински единици за административни цели со вкупно проценето население заклучно со јули 2017 година од 3.171.186. Во некои случаи, еден марказ и кисма делат име.
Население
Според проценките на населението од 2015 година, мнозинството жители во областа живеат во рурални места, со стапка на урбанизација од само 23,2%. Од проценетите 2.856.812 луѓе кои живеат во областа, 2.193.871 луѓе живеат во руралните места наспроти само 662.941 во урбаните места.
Индустриски зони
Според египетската Управа за инвестиции и слободни зони, подредена на Министерството за инвестиции, следните индустриски зони се наоѓаат во оваа област:
.mh
.mh — највисок семрежен домен на Маршалските Острови. Мрежното место за регистрација не било обновено од 1997 година. Единствената активна страница е онаа за регистрација.
Повеќето луѓе од Маршалските Острови регистрираат страници на .com, .net или на .org домените. Скоро сите мрежни места во Маршалските Острови се хостирани од други држави.
Надворешни врски
Toppdomän
Битка кај Трајановата порта
Битка кај Трајановата порта или Битка кај Трајановата врата (денешен Ихтиман, 986 година) ― прва голема битка во Македонско-Византиската војна.
Даница Раденковиќ
Даница Раденковиќ (родена на 9 октомври 1992 година во Ниш) е одбојкарска репрезентативка на Србија во женска конкуренција. Таа е одлична сетерка и мометално настапува за екипата на Казалмаџиоре.
Кариера
Професионалната кариера на Даница Раденковиќ започнала во сезоната 2007-2008 година, кога за прв пат настапила во српската Суперлига со екипата на Шатор од Обреновац. Таму одиграла две сезони. Во 2009 година со селекцијата на Србија до 18 години ги освоила сребрените медали на Европското првенство и на светското првенство.
Во сезоната 2009-10 настапувала за екипата на Клек Србијашума, додека во наредните две години преминала во екипата на Спартак од Суботица. Подоцна таа била дел од српската селекција до 19 години и во 2010 година го освоила сребрениот медал на Европското првенство, на кое добила награда за најдобар дриблер.
Во сезоната 2012-13 Даница Раденковиќ била ангажирана за прв пат во странство, играјќи за екипата на Река од Пјаченца, клуб кој настапувал во италијанската А1 серија. Со новиот клуб Даница го освоила и Скудетото и Купот на Италија. Во 2012 година таа ги добила и првите прозивки во сениорската репрезентација. Во следната сезона таа настапувала во 1. Германска Бундес лига со клубот на Шверинер.