cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дијана и Актеон (Тицијан)
Историја
Сликите биле во кралската колекција во Мадрид до 1704 година, кога кралот Филип V му ги подарил на францускиот амбасадор, Луј-Филип Орлеански (1747-1793). Во 1791 година, две години пред својата смрт на гилотина, војводата му ја продал својата колекција на трговец со уметнички дела во Брисел. По изложбата во Лондон, оваа слика (заедно со сликата од истата серија, Дијана и Калисто) ги купил британскиот градежен на канали и рударски магнат, Френсис Егертон, третиот војвода од Бриџвотер, еден од најбогатите луѓе во Англија. Егертон починал без деца и дел од неговиот имот, вклучително и збирката Бриџвотер, го наследил неговиот внук, Џорџ Гавер. Импресивната колекција од околу 70 слики ја изложил во неговиот дом во Лондон, во куќата Бриџвотер во Вестминстер, а од 1803 година во летните месеци била отворена за избрани посетители. На почетокот на Втората светска војна, во 1939 година, збирката била преместена во Шкотска заради заштита. Од 1945 до 2009 година, сликите биле изложени како позајмени во Националната галерија на Шкотска во Единбург.
Во 2000 година, збирката ја наследил потомок на Френсис Егертон, Френсис Егертон, седми војвода од Сатерленд (роден 1940 година). Во 2009 година, тој ги понудил двете слики од Тицијан на различни музеи во Велика Британија за 100 милиони фунти.
Сликата со заеднички средства ја купиле Националната галерија во Лондон и Националната галерија на Шкотска за 50 милиони фунти (со што влегле во списокот на најскапи слики), со договор дека ќе се изложува наизменично во овие два музеи во петгодишен циклус. Во 2012 година, овие два музеи успеале да ја купат и втората Тицијанова слика, Дијана и Калисто, за 45 милиони фунти.
Стевче Алушовски
Стевче Алушовски е поранешен македонски ракометар, и член на Македонската ракометна репрезентација, актуелен тренер на Тор Акурејри. Играл на позицијата лево крило. Роден е на година, во, Австралија , но набргу на рани години со семејството се враќа во Битола, од каде што потекнува неговото семејство. Во Битола ги завршува основното, средното и високото образование.
Играчка кариера
Својата ракометна кариера ја започнува во Битола, каде што уште во детството ги прави првите чекори во ракометот во младинската школа на РК Пелистер. На 17 годишна возраст во сезоната 1990/91, станува член на првата екипа на РК Пелистер од Битола. Во текот на својата кариера играл за РК Пелистер, РК Преспа Јафа Промет од Ресен, РК Вардар од Скопје, а од 2010 преминал во РК Металург. Својата кариера најмногу ја поминал во РК Пелистер (10 сезони) и РК Вардар (9 сезони).
Во неговите професионални успеси се вбројуваат освоени единаесет првенства на Македонија и осум купови на Македонија. Во 2004 година е прогласен за најдобар ракометар на Македонија. Во својата спортска кариера има три настапи во Младинската репрезентација на Југославија. За Македонската ракометна репрезентација одиграл 243 натпревари со 352 постигнати голови голови.
За Македонската ракометна репрезентација одиграл 215 натпревари и учествувал на повеќе Европски и Светски првенства. Најзапметени ќе останат неговите решавачки голови и асистенции на Светското првенство во Хрватска во 2009, на натпреварите против Полска и Русија, по кои Македонија се пласира во втората фаза.
Тренерска кариера
По завршувањето на својата богата играчка кариера Стевче Алушевски, останал во ракометот каде продолжил да се занимава како тренер и главен менаџер на битолските ракометни екипи: РК Пелистер, каде поради разидување со раководството и покрај извонредната есенска полусезона во 2018/2019 каде под негово водство, Пелистер го завршил првиот дел од сезоната на водачката позиција на табелата со само еден пораз на стартот и фантастична серија од 11 победи по ред, по што на почетокот на 2019 бил назначен за тренер на РК Еурофарм Работник.
Во август 2021 година Алушевски се преселил на Исланд, и станал тренер на ракометниот клуб Тор Акурејри. По завршувањето на сезоната 2021–22, тој го обновил договорот со клубот на уште три години.
Марта Штимберг
Марта Штимберг (1921 - 2012) била шведски археолог.
Живот и работа
Марта Штимберг била една од првите жени-археолози што биле дел од академските кругови во Шведска. Таа ја започнала својата кариера како истражувач на Лундскиот универзитет и целата професионална кариера ја поминала на истиот универзитет. Таа продолжила да работи спорадично на универзитетот и по пензионирањето. Таа е опишана како една од најистакнатите експерти за нордиската праисторија во Шведска, но имала широка основа на знаење и експертиза што се протегала од знаење за каменото време до средниот век. Нејзиното истражување се засновало на пристапот кон теоријата на системите и се фокусирало на објаснување на социјалните и економските структури со проучување на моделите на населби во пределот во многу долга временска рамка ¨
Норвешка круна
Норвешката круна (норвешки:norsk krone) е официјалната валута на Норвешка. Поделена е на 100 ереа. ISO 4217 е NOK. Оваа валута ја издава Норвешката народна банка.
Докторски ментор
Докторски ментор — академски работник што упатува аспиранти за докторско звање во научноистражувачка работа на еден факултет. Менторот помага во изборот на градиво, во обликување и уточнување на поддисциплината во која аспирантот пишува дисертација и полага испит. Студентот го одбира менторот зависно од струката и интересите, како и нивната расположливост. За ова самиот ментор треба да даде согласност за ангажманот.
Во некои земји, менторот претседава со комисијата каде студентот го брани докторатот, додека во некои менторот воопшто нема право да биде во комисијата.
Менторот обично е редовен професор, но во некои земји може да биде и вонреден професор, или пак доцент, делувајќи во со соучество на редовен професор како коментор.
Во Македонија
Во македонскиот високообразовен систем, менторот се бира согласно потесната област на истражување на аспирантот и е член на советот на студиската програма, и од список на ментори по програми и потпрограми, кој се објавува секоја година.
Според Правилникот за докторски студии на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, менторот ги има следниве задолженија:
Родословие
Кај истакнатите научни работници и општествени дејци се зборува за „академско“ или „научно родословие“, кој ја проследува лозата на менторство. Така, на пример, меѓу математичарите, Јохан Фридрих Пфаф му бил ментор на Карл Фридрих Гаус, кој му бил ментор на Кристијан Лудвиг Герлинг — ментор на Јулиус Пликер — ментор на Феликс Клајн — ментор на Фердинанд фон Линдеман, кој пак му бил ментор на Давид Хилберт итн.
Бистра (Романија)
Бистра (Bistra, Bistrau) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 5.066 жители. Се состои од 35 села.
Наводи
Bistra, Alba
Сен Мало
Сен Мало (француски: Saint-Malo, бретонски: Sant-Maloù, гало: Saent-Malô) е пристаништен град во Бретања на северозапад на Франција на брегот на Ла Манш. Градот, опкружен со ѕидини, денес е туристичко одредиште со многу стари привлечни градби.
Население
Заедно со предградијата, градот брои околу 153.000 жители, а во летната туристичка сезона достигнува и 200.000 жители.
Жителите на Сен Мало се нарекуваат малуанци (француски: malouins).
Историја
За време на средниот век Сен Мало бил утврден остров на устието на реката Ренс и го контролирал не само сливот на реката, туку и отвореното море. Утврдувањето Алет, јужно од модерниот центар, го контролирало пристапот на Ренс од римско време, но модерниот Сен Мало ги влече своите корени од монашката населба основана од Сен Арон и Сен Брендан во почетокот на шестиот век. Името го добил според некој следбеник на Брендан, Сен Мало или Маклу.
Градот имал традиција за обезбедување на својата автономија во преговорите со француските власти и дури и со локалните бретонски власти. Од 1590 до 1594 година, Сен Мало се прогласил за независна република, и негово мото било „не француска, не бретонска, туку малуанска“.
Сен Мало станал злогласен како дом на гусарите. Во XIX век, оваа „практична“ злогласност е портретирана во драмата на Жан Ришпен „Гусар“. Пиратите од Сен Мало не само што ги присилувале англиските бродови да плаќаат за поминување, туку носеле и богатство од подалеку. Жак Картје кој пловел по реката Сент Лоренс, влегол во Квебек Сити и во Монтреал, и со тоа се вброил во откривачите на Канада, живеел во Сен Мало. Фолкландските Острови на француски јазик се нарекуваат Ил Малуин (Малуански Острови) и веројатно оттаму доаѓа и шпанскиот назив Малвински Острови. Во 1758 година Британците го освоиле соседниот град Сен Серван и уништиле 30 бродови пред да заминат.
За време на Втората светска војна, за време на борбите во втората половина на септември и почетокот на септември 1944 година, историскиот град Сен Мало бил скоро целосно уништен од бомбардирањето на Сојузниците. Сен Мало бил обновен во 12-годишниот период од 1948 до 1960 година.
Храна
Сен Мало има една од највисоките концентрации на ресторани во Европа. Познат е по своите остриги од соседниот град Канкал.
Господинот Дидс оди во градот (филм)
„Господинот Дидс оди во градот“ (англиски: Mr. Deeds Goes to Town) — американски филм од 1936 година, во режија на Френк Капра. Главните улоги ги толкуваат: Гари Купер, Џин Артур и Џорџ Бенкрофт. Филмот е добитник на „Оскар“.
Пингвините од Мадагаскар
Во серијата настапуваат пингвините од филмот Мадагаскар, а главниот лик е: Капетанот, кој ја предводи пингвинската војска, воедно им помага на своите војници да се подготват што подобро за задачите кои им претстојат и за него не постојат нерешливи проблеми. Ковалски е најумниот, тој постојано измислува изуми кои и помагаат на војската совршено да функционира во сите воени задачи и вежби. Војникот е најмлад, најемотивен, но и најслаб по чин во четата, кого сите ликови го исмејуваат. Рико е тотално откачен и непредвидлив, кој многу сака да ги разнесува работите во воздух, а негови омилени звуци се звуци на бомба. Ова се четирите главни лика од њујоршката зоолошка градина кои се обучени за специјални боречки, а и други вештини, со чија помош одржуваат ред во градината. Најголем непријател им е откачениот мајмун Џулијан- самопрогласен крал од неговиот род, а негови потчинети мајмуни му се Морис и Морт, кои сакаат само да се глупираат и не почитуваат никакви правила. Џулијан е спореден лик кој секогаш им се потсмева на пингвините и секогаш сака да се жали на нивна сметка.. Алис е чуварка на зоолошката градина која ги мрази пингвините и не ја сака својата работа .. Серијата е работена во извонредна компјутерска анимација, изобилува со многу гестикулации и вербален хумор, а сите ликови се неодоливо слатки, шармантни и смешни.
Цртаната серија „Пингвините од Мадагаскар“ во Македонија се емитува на МТВ 1 и А1 телевизија.
Демократска армија на Грција
Демократската Армија на Грција (грчки: Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας) била армија учесник во Граѓанската војна во Грција (1945-1949). Демократската армија на Грција била под команда на Комунистичката Партија на Грција и се борела за воспоставување на комунистички режим на народна демократија во Грција под покровителство на СССР. Армијата броела 35.000 војници од кои 20.000 биле регрутирани од Егејска Македонија, од кои 14.000 биле етнички Македонци.
Формирање на ДАГ
Демократската Армија на Грција била формирана уште во почетокот на 1945 година како продолжение на ЕЛАС (Грчка Народноослободителна Војска) која била целосно разбиена и уништена од германските нацистички сили и грчките монархо-фашисти. Во почетокот на 1946 година на ДАГ и КПГ во борбата и се приклучува македонската организација НОФ која дотогаш вооружено дејствувала самостојно и под покровителство на КПМ во областите населени со Македонци. На чело на ДАГ биле челниците на КПГ, Никос Захаријадис, Леонидас Стрингос, Константин Барџотас и др.
Македонците во ДАГ и односот на КПГ кон македонското национално прашање
По директивата на КПЈ за спојување на македонската организација НОФ со КПГ (ставање под целосна команда на КПГ), ДАГ добива големо зголемување на бројот на своите војници и добива голема поддршка од македонското население во Егејска Македонија кое сметало дека со победата на ДАГ над монархо-фашистите ќе добие национални права и слобода и можност за самоопределување. До крајот на војната во ДАГ учествувале 14.000 борци-Македонци, а 20.000 од 50.000 жртви во војната биле Македонци. Сепак, и покрај големата помош која ја дале Македонците на ослободителното движење, раководството на КПГ и ДАГ водело дискриминаторска политика кон борците-Македонци. Ниту еден Македонец не бил ставен на повисоко раководно место од поручник, ниту еден Македонец немало ниту во привремената комунистичка влада на Грција, од целата класа на полковници на ДАГ ниту еден не бил Македонец, а немало ниту еден Македонец командант на баталјон или комесар на област од Егејска Македонија, а на многу од борците што претходно се бореле во Втората светска војна не им биле признати чиновите и заслугите.
За време на Резолуцијата на Информбирото и кон крајот на војната, со заладувањето и прекинот на односите меѓу КПГ и КПЈ, многу борци-Македонци (повеќето млади, помлади и од 18 години) биле осудени на смрт преку монтирани судски процеси од страна на КПГ под обвинение дека се „титови агенти“ и „дезертери“, познати масовни стрелања на македонски борци до ДАГ се Буфската и Африканската афера, стрелањето на неколкумина Македонци од селото Герман и друго.
На почетокот ставот на КПГ кон македонското национално прашање бил за рамноправност на Македонците во рамките на грчката држава. На Вториот конгрес на НОФ одржан во март 1949 година, ќе се усвои одлуката за „обединета и независна Македонска држава во рамките на Балканската федерација“. Имајќи ја предвид состојбата поради Резолуцијата на Информбирото и заладените односи со КПЈ, КПГ ја прифаќа оваа парола и ја поддржува користејќи ја за пресметка со КПЈ и КПМ. По ова прашање имало два различни ставови. Едниот, на Паскал Митревски, сметал дека Вардарска Македонија ќе треба да се припои кон Егејска Македонија, додека пак ставот на Михајло Керамитчиев и Вангел Ајановски-Оче сметал дека Егејска Македонија треба да се припои кон Вардарска Македонија со оглед на тоа дека на територијата на Вардарска Македонија веќе постои НР Македонија официјално призната како национална држава на Македонците и дека Отечественофронтовската влада на Бугарија на чело со Георги Димитров подготвува припојување на Пиринска Македонија кон Вардарска Македонија. По битките на Вичо и Грамошта (Грамос) КПГ го отфрла овој став и се враќа на стариот став за рамноправност на Македонците во рамките на грчката држава.
Расформирање на ДАГ
По офанзивата на грчките монархофашистички сили врз ДАГ кон крајот на август 1949 година и целосниот пораз на ДАГ на битките на Вичо и Грамошта, голем број од борците на ДАГ и нејзиното раковдоство заедно со целото раководство на КПГ пребегнуваат на територијата на Албанија со што целосно престанува борбената дејност на ДАГ во Грција.
Шаховска олимпијада 1952
Јубилејната '''10. шаховска олимпијада''' организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 9 до 31 август 1952 во Хелсинки, Финска.
Поврзано
I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)
II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)
III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)
Весник
Видови весници
Дневни весници се оние кои излегуваат секојдневно, секој ден. Се викаат дневници. Во нив луѓето се известуваат за важните случувања од вчерашниот ден. Постојат неделни весници (неделници), полумесечни весници (полумесечници), месечни весници (месечници) и годишни весници (годишници).
Влуша
Влуша — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Полчан и во општината Лешња.
Таура
Таура (Taura) — општина во округот Средна Саксонија, во Саксонија, Германија.
Баро Фере
Пјер Џозеф „Баро“ Фере (1908–1976) бил ромски џез гитарист и композитор. Тој бил познат по неговиот ромски прекар „Баро“, што значи „Големиот“ или дури „Кралот“ на ромски. Преку неговиот брат, Жан „Матело“ Ферет, Баро го запознал Џанго Рајнхард и двајцата станале и пријатели и ривали. Од 1931 година, браќата Фере, заедно со нивниот трет брат Етјен „Саран“ Фере и роднината Рене „Шалан“ Фере, биле омилени соработници на Рајнхард.
Браќата Фере свиреле со музичари меѓу кои и Диди Дупрат.
Баро ја напуштил својата музичка кариера за време на Втората светска војна, и се посветил на водење барови и бизниси на црниот пазар за време на германската окупација на Париз, активност што ја продолжил и во раните 1970-ти.
Како композитор, на Баро делата биле со години пред своето време. Неговите дела како „Паника...!“, „Лудата“, „Свинг Валцер“ (напишан со белгиско-францускиот хармоникаш Гас Висур) и „Разделбата со Зоро“ сите биле модернистички, несфатливи за тоа време, и луѓето ги карактеризирале како нереални. Изведбите биле дел Мизет, дел модерен џез.
Неговите внуци, синовите на Жан „Матело“ Фере, Булу и Елиос Фере продолжиле да изведуваат џипси џез.
Фарска круна
Фарска круна (дански:færøsk krone) е официјалната валута на Фарски острови. Поделена е на 100 ојра. ISO 4217 е DKK. Оваа валута ја издава Данската народна банка.
Ањета Старк
Ањета Старк (родена на 9 февруари 1946 година) — вицеканцелар на Универзитетот Даларна во Шведска и била претседател на Меѓународната асоцијација за феминистичка економија (IAFFE) од 2012 до 2013 година. Таа е исто така потпретседател на Здружението на шведското високо образование.
Главните области на истражување што таа ги опфаќа се економската теорија, сметководствената теорија и исто така, полот и економските промени.
For the Love of God
Делото кое трае шест минути, вклучува legato и tremolo техники, како и гитарска хармонија и гитарско crescendo и други техники. Ваи, кој секогаш истражува нови техники за здобивање со спиритуална балансираност, е исто така добро познат по нагласувањето на подготовките. Според една приказна, Ваи постел и медитирал 10 дена со ред за подготовките за снимањето на оваа песна.
Инструменталката била изгласана како 29-то најдобро гитарско соло во една анкета за 100-те најдобри гитарски сола на магазинот Guitar World.
For the Love of God For the Love of God Por el amor de Dios For the Love of God fa:به عشق خدا For the Love of God (objet) For the love of God For the Love of God Na miłość boską Бриллиантовый череп For the Love of God
Синхронизирано пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - слободно тимски
Натпреварите во слободно тимски во синхронизирано пливање на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 20 јули со прелиминарната рунда и финалето на 23 јули.
Резултати
Прелимианрната рунда се одржа на 20 јули. Финалето се одржа на 23 јули.
Џипси Кингс
Џипси Кингс се група фламенко, салса и поп музичари од Арл и Монпеље на југот на Франција, кои настапуваат главно на шпански, но и мешајќи јужнофранцуски дијалекти. Иако членовите на групата се родени во Франција, нивните родители главно биле Гитани - шпански Роми кои избегале од Шпанија за време на шпанската граѓанска војна во 1930-тите. Тие се познати по тоа што ја донесоа румбата фламенка, поп-ориентирана музика која далечно потекнува од традиционалната фламенко музика, до светската публика. Групата првично ја именувале „Лос Рејес“.
Кариера
Џипси Кингс, родени во Франција, но израснати со шпанска култура, во голема мера се одговорни за пренесување на звуците на прогресивното поп-ориентирано фламенко до светската публика. Бендот започнал во Арл, град во јужна Франција, во текот на 1970-тите, кога браќата Николас и Андре Рејес, синовите на фламенко уметникот Хозе Рејес, се здружија со нивните братучеди Жак, Морис и Тонино Балиардо. Во тоа време, Рејес и Манитас де Плата биле дуо кое што ја поттикнало пошироката популарност на румба фламенка (исто така позната како шпанска или ромска румба). Кога Рејес се разделил од Манитас де Плата, тој основал група составена од неговите синови, кои ги нарекол Лос Рејес (како и нивното семејно име, рејес значи „кралеви“ на шпански).
Лос Рејес започнале како ромски бенд. Тие патувале низ Франција, свирејќи на свадби, фестивали и на улица. Бидејќи живееле номадски, како ромите, бендот го усвоил името Џипси Кингс. Подоцна, тие биле ангажирани да свират на забави од висока класа, на места како Сент Тропе, но нивните први два албума не привлекле многу внимание. Во овој момент, Џипси Кингс почнале да свират традиционално фламенко..
Успех
Џипси Кингс (албумот) бил издаден во САД во 1989 година и поминал 40 недели на топ листите, еден од ретките албуми на шпански јазик што успеа да го направи тоа. Бендот направил ковер на песната „I've Got No Strings“ за видеото и компилацискиот албум на Дизни од 1991 година „Едноставно лут на глушецот“. Нивната ковер верзија на „Хотел Калифорнија“ е пример за брза фламенко гитара и ритмичко тропање. Тој ковер бил прикажан во филмот на браќата Коен од 1998 година, Големиот Лебовски. Филмот „Приказна за играчките 3 “ од 2010 година ја прикажува нивната изведба на „Имаш пријател во мене“, верзија на шпански јазик насловена „Hay un Amigo en Mi“, и изведена во препознатлив фламенко стил. Хитот „Бамболео“ го прикажале во сцената во самопослугата, во филмот Пејте со нас од 2016 година.
Бендот бил критикуван од пуристите на фламенко, но, Николас Рејес во едно интервју изјави дека светот на фламенкото не е во одлична форма и дека бендот се гордее со нивниот успех. Нивниот албум од 1997 година, Компас содржи повеќе традиционална фламенко музика.
Соло проекти
Некои од поединечните членови на бендот имаат објавено свои албуми. Во 1988 година, Канут Рејес го издал својот соло проект Болеро. Оттогаш го издаде вториот соло албум, насловен Гитано.
Андре Рејес снимил соло албум во 1992 година, но никогаш не го објавил официјално. Нелиценцирани копии биле купени од обожавателите и ги објавиле на интернет.
Тонино Балиардо го издал својот сопствен инструментален албум, Essences, во 2001 година, повторно издаден во 2003 година.
Соработки
Џипси Кингс соработувале со многу реномирани уметници. Овие напори вклучуваат „Зборувајќи за соништа“ со Џоан Баез во 1990 година, „Мојот начин“ со Френсис Кабрел во 1993 година, верзија на „Една љубов“ на Боб Марли, испеана со неговиот син Зиги Марли и песната на Жорж Рејс „Donde esta el amor“ со Николас Рејес во 2006 година. Тие ја изведоа и „Стани!“ со Капетан Џек, и обработија верзија на „Long Train Running“ на Браќата Дуби со Бананарама на нивниот албум Pop Life, под псевдонимот Alma de Noche.
Членови на бендот
Џипси Кингс првично се состоеше од две роднински семејства: Рејес и Балиардо. Браќата Рејес, синови на Хозе Рејес, се внуци на Манитас де Плата. Браќата Балиардо се негови синови.
Чико Бучики, ко-основач на групата, зет на Хозе Рејес, исто така бил член, но заминал по албумот Mosaïque во 1989 година за да создаде свој бенд.
Почнувајќи од 2015 година, само основачите, Николас Рејес и Тонино Балиардо останале во тековната постава на Џипси Кингс. Промотивните известувања за тековната турнеја ги наведуваат како „Џипси Кингс (со Николас Рејес и Тонино Балиардо)“
Биосферен резерват Чамела-Куиксама
Биосферен резерват Чамела-Куиксама — природен резерват на тихоокеанскиот брег на мексиканската држава Халиско. Паркот е основан во 1993 година и зафаќа 131,42 квадратни километри во општината Ла Хуерта. Земјата е планинска и содржи сува тропска шума и ридови и алувијални рамнини.
Див свет
Дивиот свет вклучува јагуар, пума, оцелот, јагуарунди, којот, коати, армадило, скан, белоопашст елен, пекари, американски крокодил, геко, потоос, соколи, луњи, штркови, мршојадци, удави, отровници, корални змии, жаби, морски желки, опосуми, ара и клукајдрви. Покрај тоа, регионот на Тихоокеанската падина во Мексико и самиот резерват поддржуваат висока разновидност на неотропски видови преселни птици во текот на зимата.
Заштита
И Националниот автономен универзитет во Мексико (УНАМ) и еколошката фондација Куиксама, поседуваат поголем дел од земјиштето во резерватот. Резерватот е загрозен од развојни проекти во граничните делови.
Биолошка станица УНАМ
Во 1971 година, Биолошкиот институт на Националниот автономен универзитет во Мексико, изградил истражувачка станица во резерватот.
Главните цели биле:
Надворешни врски
http://www.ibiologia.unam.mx/ebchamela/
Parks watch
Мустафа Јашар
Филмографија
Јашар има остварено бројни филмски улоги:
Салаковски Езера
Салаковски Езера — две леднички езера на планинскиот масив Мокра (Јакупица) во Македонија.
Местоположба и одлики
Езерата се сместени на надморска височина од 2.178 метри во еден заеднички цирк, кој е создаден за време на плеистоцената глацијација. Имено цирк претставува широка вдлабнатина во форма на амфитеатар, кој настанува со делување на процесот на глацијација односно со делување на ледничките маси, кои движејќи се го продлабочуваат теренот. Во овој случај циркот е настанат со движењето на Салаковскиот ледник. Овој цирк е обиколен со билото Горни Пепељак од северозапад, Убава од југ и Салаковска Планина од исток. Во минатото Салаковскиот цирк бил исполнет со вода од едно ледничко езеро, но бидејќи истеката на ова езеро лежи врз ерозивни моренски мтеријали, таа постепено се всекува и езерото ја губи водата. Денес се останати само најдлабоките делови од тоа некогашно езеро (Големото и Малото Салаковско Езеро). До Салаковските Езера може да се дојде од повеќе населени места: Црн Врв од север, Алдинци (пл. дом Караџица) од североисток, Тажево и Белица (Порече) од југозапад и Патишка Река од северозапад.
За местоположбата, одликите и преданијата за Салаковските Езера кон крајот на XIX век пишувал и македонскиот револуционер Ѓорче Петров, кој во својата книга „Материјали по изучувањето на Македонија“ запишал дека на скопските планини има две мали, но длабоки езера, коишто се наоѓаат едно до друго на планината Црн Врв. Со заедничко име ги викаат „езерината“, едното „големо“, а другото „мало“ езеро. Малото зафаќа место колку едно гумно, а големото е двапати поголемо од него. Бреговите и на двете езера се образувани од високи карпи, коишто им придаваат изглед на вдлабнатини. Кога има ветер, бучењето на водата се слуша подалеку, од што може да се претпостави дека стените (на дното) на езерата под водата се, исто така, карпести. Некогаш тие езера биле без истек. Тој исто така, веројатно помешувајќи ја со Салаковска Река, погрешно наведува дека од големото езеро потекува Патишка Река, којашто над Ибраимица се соединува со Сува Река.
Народни преданија и верувања
Според првото предание, соменатите езера, си имаат свој стопан - тоа е еден силен ѕвер, како што прилега на едни такви големи творби, какви што се тие езера. Среде големото езеро над водата се издигнува една гранитна карпа и тука често се јавува ѕверот или стопанот на езерото за да види бел свет. Штом види некој човек, тој се фрла во водата толку силно, што целата вода се заматува од него. Овчарите од околните планини си ги капат во езерото овците и јагнињата. Кога ќе ги соберат блиску до водата, ги втеруваат внатре овните, а по нив овците сами се фрлаат во водата. На тој начин овците поминуваат низ езерото еднаш - двапати додека волната да им се измие добро. Пред да ги втераат во езерото на капење, овчарите фрлаат во водата пари и стрелаат со пушки, за да ја покажат својата почит кон господарите на езерата. Ако тоа не го направат, нужно ќе им се изгуби нешто. Или „ќосот“ (овенот) ќе го завлече стадото во вртежот и така ќе се удави целото стадо или дел од стадото ќе се качи на карпата и од таму нема да може да се истера, или најпосле во мирната вода ќе се удави некоја овца. Во потврда на ова Ѓорче Петров наведува дека братучедот на неговиот раскажувач во неверување, без да ја изврши претходната церемонија, го втерал „ќосот“ во водата, а после него внатре влегло целото стадо при што повеќето овци излегле надвор, но 17 јагниња останале на средната карпа и на никаков начин не можел да ги натера да ја напуштат карпата и да излезат надвор. Братучед му тогаш го препливал езерото до карпата и ги истерал јагнињата од таму. За да излезе од езерото, тој замавнал со нозете од карпата за да земе сила, со чијашто помош сакал да се доближи до брегот, но не можел да се движи нанапред, затоа што нешто го влечело наназад - тоа бил стопанот (таласамот), кој го туркал наназад и го завлекувал долу во водата. Со големи напори после 10 минути се појавил одгоре над водата и почнал да плива нанапред, но мачно можел да се одржува и да плива над водата, затоа што се чувствувал тежок, како да имал цела куќа над него. На неговите повици за спас другарите му пуштиле прачка и го извлекле на брегот - ѕверот го пуштил за да прикажува на светот за случката. „Но колку ќе биде жив? - не поминаа две недели и умре. Од тогаш и турско и каурско се плаши од ѕверот! Господ да чува!“.
Другите две верувања и приказни се однесуваат на нивните физички својства, имено на подземните врски. Се верува дека од нив под планината тече вода којашто избива кај селото Белица (Поречко) под јужната падина на Караџица на аголот со Даутица. Над тоа село има извор од планината Караџица. За забележување е тоа што во тоа село мислат дека водата на тој извор потекнува од некоја друга планина во Скопско. Таа повраност на езерото со изворот се открила на следниот начин: Некојси овчар од село Белица случајно фрлил во изворот еден стап. Стапот излегол на изворот кај село Белица. Поттикнат од тоа случајно откритие, тој намислил да ја прехранува својата куќа од овците на својот господар. На секои 20 дена тој колел по еден овен и го пуштал во езерото завиен во неговата кожа. Овенот излегувал во изворот кај селото Белица од каде што жена му го прибирала. Господарот забележал дека стадото му се намалува и бидејќи не верувал во објаснувањата на својот овчар за причината на тоа намалување, тој излегол еден ден да го следи. Видел дека овчарот заклал брав и го пуштил во езерото завиен во неговата кожа. Разлутен од тоа, тој го фрлил овчарот во езерото и кога жена му излегла по обичај да го прибере бравот, заедо со него го прибрала и телото на својот маж.
Според третото предание и верување, тие езера имаат поврзаност и со реката Треска. На дното на реката во таа клисура имало една вдлабнатина во која се забележувал некаков воден вртеж. Веруваат дека таа пропаст е без дно и дека од неа извира една голема вода, којашто незабележано се соединува со водата на реката Треска. Почетокот на таа вода се наоѓа во езерата. Среде големото езеро имало силен вртеж кој проголтувал и потопувал сѐ што ќе попаднело во него. Претпоставуваат дека под тој вртеж има една бездна пропаст, којашто води во реката Треска во гореспоменатата пропаст. По тој подземен ходник излегува вода од езерото во споменатиот извор на Треска. Пронаоѓањето и откривањето на таа тајна се припишуваат на еден овчар од тамошните блиски села. Тој бил главен кај некој господар, кому му ги пасел овците на Црн Врв крај езерата. Еднаш, како што седел на карпата покрај езерото, кавалот му паднал во водата и се изгубил. Кавалот пропаднал во дното на езерото и по подземниот премин излегол на изворите на Треска. Жената на овчарот која случајно излегла на реката да пере алишта го пронашла и го закачила вкуќи со другите работи на мажот ѝ. Овчарите кои пасат стада во планините имаат обичај еднаш во месецот да отидат дома на преслекување. Кога споменатиот овчар, по некое време отишол дома на преслекување, го нашол кавалот дома, закачен на ѕидот. По објаснувањата на жена му се разбрала работата - тие ја дознале тајната за поврзаноста меѓу езерото и изворот крај реката Треска. Како и првиот овчар и последниот се користел од тој случај, но најпосле и него го стигнала судбината на првиот.
Во записите на Ѓорче Петров се сретнува и уште едно предание кое повеќе се однесува на блиската месност и превој Бразда и во кое се вели дека кога Крали Марко посакал вода за својот манастир кој се наоѓа во подножјето на Црн Врв, ја пробил од едната страна карпата којашто го заградува големото езеро и пуштил од него вода од којашто се создала Маркова Река.
Капинова пеперуга
Капиновата пеперуга (Callophrys rubi) е пеперуга од семејството Сивци од видот опашкари. Пеперугата ја има и во Македонија.
Опис
Распонот на крилјата е од 26 до 30 мм. Горната страна на крилјата се кафеави. Долните делови на крилјата се светлозелени со тенка бела лента. Гасениците се зелени со жолти ознаки по грбот.
NGC 2889
NGC 2889 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Капинова пеперуга
Животен циклус
Овие пеперуги може да се најдат кон крајот на март и летаат до јуни. Но понекогаш може да се видат и во јули и август. Никогаш не се одмараат со расширени крилја, и така се камуфлирани поради зелената боја на долниот дел од крилјата. Мажјаците покажуваат територијално однесување.
NGC 2889
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2889 се споменува и како MCG -2-24-26, IRAS 09247-1125.
Капинова пеперуга
Животен циклус
Јајцата се полагаат единечно. Ларвите се хранат со растенијата: Vaccinium myrtillus, Vaccinum uliginosum, Betula, Rubus idaeus, Vicia cracca, Trifolium medium, Calluna vulgaris, Frangula, Rhamnus, Ribes, Spiraea, Caragana, Chamaecytisus, Hedysarum, Genista, Trifolium и  Hippophae rhamnoides.
NGC 2889
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Капинова пеперуга
Живеалиште
Оваа пеперуга се храни со голем број на растенија и поради тоа може да се најде на многу различни места. Може да се најде во ливади, мочурливи места и шуми. Пеперугата може да живее на надморска висина и до 2.300 метри.
NGC 2889
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2889 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2889 има привидни димензии од 2,3' х 1,9'.
Капинова пеперуга
Распространетост
Пеперутката се наоѓа во скоро цела Европа, Северна Африка, Русија, Мала Азија и Сибир. Во средоземните земји пеперугата се наоѓа покрај бреговите.
NGC 2889
Други поделби
Проучување на NGC 2889 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26806. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 278; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5468. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1016.
Подвис (Кичевско)
Подвис — село во областа Копачка, во Општина Кичево, на патот помеѓу градовите Кичево и Охрид. До март 2013 година, селото било дел од поранешната Општина Другово, која била споена со Општина Кичево.
Селото е значајно за македонската историја и култура бидејќи во ова село во селското училиште во 1943 година за првпат се одржала настава на современ македонски јазик.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Копачка, во јужниот дел на територијата на Општина Кичево, во горното сливно подрачје на реката Треска, недалеку од левата страна на регионалниот пат Кичево-Охрид. Селото е ридско, на надморска височина од 840 метри. Од градот Кичево е оддалечено 10 километри.
Селото е сместено десно од реката Треска, на западната падина на масивот Планиница (1.053 метри). Околни села се: Видрани, Пополжани, Другово и Лавчани.
Селото има збиен тип. Постојат две маала, Горно и Долно маало.
Денес, Горното маало, или старото село Подвис, е целосно напуштено и во него се наоѓаат останати стари руини на куќи и главната селска црква, како и старото селско училиште, по кое селото е познато.
Историја
Северно од селото се издига тврдината Градиште. Тврдината претставувала една од најважните утврдувања во Кичевската Котлина. Служела за заштита на патиштата Кичево-Охрид и Кичево-Дебар. Денес, може да се најдат остатоци од ѕидини и понекогаш уште се наоѓаат монети.
Источно од селото се наоѓа месноста Селиште. По зборување на мештаните, таму некогаш имало село. Исто така, се верува дека се живееле и на месностите Стара Куќа, Маало, Лајкина Куќа и Горна Куќа.
Денешното село потекнува од крајот на век. Тогаш во него се населиле доселеници од Закамен. Од основачите на селото потекнува големиот македонски род Каракашовци.
Во век, Подвис било село во Кичевската каза на Отоманското Царство.
За време на Втората светска војна, на 23 септември 1943 година во селското училиште во Подвис за првпат се одржала настава на македонски јазик на слободната територија, а за прв учител бил наименуван Василко Лазарески од Подвис.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 8,5 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 629 хектари, на пасиштата отпаѓаат 121 хектар, а на обработливото земјиште само 78 хектари.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 19 домаќинства со 78 жители христијани (Македонци).
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Подвис имало 304 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Подвис имало 280 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Подвис:
Подвис е мало село, населено со македонско население. Во 1961 година броело 188, а во 1994 година 99 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Подвис живееле 72 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 55 жители, од кои 53 Македонци и 2 лица без податоци.
Родови
Подвис е населено со православни Македонци. Сите родови во Подвис се доселенички. Првиот род во селото дошол крајот на ХVIII век од Закамен, а потоа дошле и други родови.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се:
Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Каракашовци (21 к.) и Бојовци (17 к.).
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Другово.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Другово, во која покрај селото Подвис, се наоѓале и селата Горно Добреноец, Долно Добреноец, Другово, Јаворец, Лавчани, Манастирско Доленци, Пополжани и Србјани. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната Општина Подвис, во која влегувале селата Горно Добреноец, Долно Добреноец, Лавчани и Подвис.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0775 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 60 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 60 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 55 гласачи.
Иселеништво
Од Подвис се иселени 12 домаќинства. Иселениците живеат во соседното село Другово (2 к.), во Кичево (2 к.), во Битола (2 к.) и во Софија (6 к.).
Големо Салаковско Езеро
Големото Салаковско Езеро претставува ледничко езеро на планината Јакупица во Македонија. Езерото е широко 38,5 метри, а долго 46,4 метри, со најголема длабочина од 1 ,30 метри. Има елипсоидна форма со најголема издолженост во правец југоисток-северозапад од 48 метри, додека неговата широчина во правец север-југ изнесува 38 метри. Големото езеро за разлика од Малото има помала длабочина, а истата изнесува 1,3 метри. Со вода се снабдува од притока која доаѓа од Малото Салаковско езеро, од врнежи како и од топење н снегот. Водата ја губи со испарување и од истека, од која истекува Салаковска Река (лева притока на Кадина Река). Според најдеталните истражувања, Големото Салаковско Езеро се наоѓа на надморска височина од 2150 метри и зафаќа површина од 1340 м2 при што има обем од 162,5 метри. Најголемата длабочина на Големото Салаковско Езеро изнесува 2,35 метри, додека годишното колебање на нивото на водостојот изнесува 0,60 метри, што значи дека тоа има речиси постојано ниво без поголемо повлекување на водата во текот на целата година. Должинските параметери на Големото Салаковско Езеро изнесуваат во правците: југ-север 38 м, запад-исток 45 м, југоисток-северозапад 40 м, југозапад-североисток 48 м. Езерото има провидност низ целиот профил, односно тоа има исклучително бистра вода. Температурата на водата измерена во 11 часот на 12.09.1979 изнесувала 12 °С. Фактот што Големото Салаковско Езеро има потопла температура на водата се должи на тоа што тоа е поплитко од Малото Салаковско Езеро. Езерото вода добива од врнежи, преку топење на снегот и од притока која доаѓа од Малото Салаковско Езеро, а има должина од 12 метри, а водата ја губи преку испарување и истека која се наоѓа на североисточниот дел од езерото. Тоа е всушност изворот на Салаковска Река, лева притока на Кадина Река.
Злоќудна хипертермија
Злоќудна хипертермија е ретка, живото-загрозувачка состојба која е предизвикана поради изложеност на некои лекови за општа анестезија, особено испарливите анестетици и невромускулниот блокирачки агенс суксаметониум хлорид. Кај суспектибилни поединци овие лекови индуцираат драстичен и неконтролиран пораст на оксидативниот метаболизам на скелетните мускули, што го надминува капацитетот на организмот за снабдување со кислород, отстранување на јаглерод диоксид, и регулирање на телесната температура, што може да доведе до циркулаторен колапс и смрт доколку не се третира брзо.
Кога ќе се развие состојба на злоќудна хипертермија, вообичаено се започнува со третман со дантролен натриум; дантроленот и прекин на инхалационата анестезија значително ја намалуваат смртноста од оваа состојба.
Водес
Водес — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Ура Вајгуроре и во општината Лумас.
Сесилија Содерберг-Науклер
Сесилија Содерберг-Науклер, родена 1967 година, е шведски имунолог, професор по микробна патогенеза на Каролинскиот институт. Во 2013 година таа покажала дека едноставен антивирус може да го подобри очекуваниот животен век на болеста глиобластом. За време на пандемијата COVID-19 во Шведска, Söderberg-Nauclér во неколку наврати остро го критикувала одговорот на Шведска на SARS-CoV-2, тврдејќи дека тие ја водат земјата во катастрофа и побарала шведскиот државен епидемиолог да поднесе оставка.
Шаховска олимпијада 1954
11. шаховска олимпијада организирана од ФИДЕ, која содржела натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои биле одржани со цел да се промовира играта се одржала од 4 до 25 септември 1954 во Амстердам, Холандија.
Поврзано
I неофицијална шаховска Олимпијада (Париз 1924)
II неофицијална шаховска Олимпијада (Будимпешта 1926)
III неофицијална шаховска Олимпијада (Минхен 1936)
Швајцарски франк
Швајцарскиот франк (германски :Franken) е официјалната валута на Швајцарија. Поделена е на 100 сантима. ISO 4217 е CHF. Оваа валута ја издава Швајцарската народна банка.
Национално народно собрание
Националното народно собрание (全国人民代表大会; пинјин: Quánguó Rénmín Dàibiǎo Dàhuì), скратено: ННС (Rén-Dà) — еднодомниот законодавен дом (парламент) на НР Кина. Заседава во Големата народна сала во Пекинг и има 2.987 пратенички места. Со тоа е најголемиот парламент во светот. ННС заседава секоја година заедно со Народното политичко советодавно собрание (НПСС), чии членови претставуваат разни општествени групи. Овие две тела заедно се нарекуваат „лиангхуј“ (две средби) и играат клучна улога во политичкиот живот на земјата.
Во теорија, ННС е највисокиот државен орган во земјата со големи уставно-пропишани законодавни надлежности. Од 1990-тите наваму ННС претставува форум за расправање и усогласување на разликите помеѓу разните делови на партијата, владата и општествените групи. Меѓутоа, и покрај ова, извесни надворешни аналитичари сè уште го сметаат за „партиски апарат за дигање раце“.
Надлежности и должности
ННС има низа надлежности и должности, меѓу кои се избирањето на претседателот на државата и одобрување на назначениот премиерот на Државниот совет и работните извештаи на државниот врв. Согласно уставот, секојдневната работа на установата ја врши Постојаниот комитет.
Избирање на пратениците
Собранието има околу 3.000 пратеници, кои се бираат за мандат од пет години преку повеќестепен застапнички изборен систем. Пратениците се бираат на покраинските собранија, чиј состав пак се бира на собранија од понизок ранг, и така сè до собранијата што се избираат непосредно од гласачкото тело.
Постојат ограничувања на бројот на претставници. На државно ниво, тоа се 110 кандидати за 100 места, а на покраинско ниво соодносот е 120 кандидати за 100 места. Овој сооднос се зголемува во секој нареден степен assemblies, сè до најдолниот (селска заедница) каде нема ограничувања. Официјалниот став е дека бројот на кандидати треба да е поголем за 20% до 50% од бројот на пратенички места.
===Пратеници на досегашните заседанија  ===
Президиум
Президиумот на ННС е тело на ННС со 178 члена. Се состои од виши функционери на Комунистичката партија (КПК), државата, некомунистичките партии (Обединет фронт) и Секинескиот индустриско-трговски сојуз, независни членови, началници на државните служби и народните организации, најистакнати членови на сите 35 делегации на заседанијата на ННС (вкл. оние од Хонгконг и Макао) и војската (Народна ослободителна армија). Овој орган ги предлага претседателот и потпретседателот на државата, претседателот, потпретседателот и генералниот секретар на Постојан комитет на ННС, претседателот на Централниот воен комитет и претседателот на Врховниот народен суд. Сите предложени лица потоа одат на гласање пред ННС. Функциите на телото се пропишани во Органскиот закон на ННС, но не и неговиот состав.
Постојан комитет
Постојаниот комитет на ННС е траен орган со состав избран од пратениците и се состои од следниве функционери: