Марк_Закерберг
Основање и цели
Закерберг го промовирал Facebook на 4 февруари од својата соба во студентскиот дом. Рана инспирација можеби пронашол во приватната гимназија Phillips Exeter Academy, во која што матурирал во 2002. Со објавувањето на сопствениот адресар „PhotoAdressBook“ (некогаш познат како “E Book”), но којшто студентите го опишувале како „The Facebook“. Таквите адресари со фотографии, претставувале значаен дел од друштвеното искуство на студентот во многу приватни училишта. Во нив, студентите можеле да ги набројат особините, како што се: студентски години, нивната блискост со пријателите и нивните телефонски броеви. На факултетот, Facebook-от на Закерберг започнал едноставно како „Проектот на Харвард“, сè додека тој не се одлучил да го рашири во другите училишта, со помош на цимерот Дастин Московиц. Прво започнале во Стенфорд, Дартмут, Колумбија, Њујоршкиот универзитет, Корнел, Браун и Јејл, а потоа и во другите училишта коишто имале друштвени контакти со Харвард. Цукербер заедно со Московиц и некои пријатели се преселил во Пало Алто, Калифорнија. Тие изнајмиле малечка куќа, која им служела како канцеларија. За време на летото, Закерберг го запознал Питер Тајл којшто инвестирал во компанијата. Првата канцеларија ја добиле кон средината на 2004. Според Закерберг, групата планирала да се врати на Харвард, но конечно се одлучиле да останат во Калифорнија. Тие веќе ги одбиле големите корпорации за откупување на Facebook. Во едно интервју во 2007, Закерберг го образложил своето размислување: „Не е поради парите“. За мене и за моите колеги, најважното нешто е тоа што создадовме отворен проток на информациите за луѓето. Не ме привлекува помислата конгломератите да ги поседуваат малите корпорации. Тој ги повторил истите цели на списанието „Вајрд“ во 2010: „Она што навистина ми значи е мисијата, да го направам светот отворен“. Претходно во април 2009, Закерберг побарал помош за финансиските стратегии на Facebook од поранешниот финансиски директор на Нетскејп Питер Кари. На 21 јули 2010, Закерберг објавил дека компанијата достигнала до 500 милиони корисници. Како последица на феноменалниот пораст на Facebook, кога го прашале дали со рекламите би можел да заработи повеќе, тој објаснил: Претпоставувам би можеле... Доколку забележите, колку многу нашата страница е окупирана со реклами, во споредба со просечните прашања за пребарување. Просечното за нас изнесува помалку од 10 % на страниците, а просечното за пребарување изнесува околу 20 % окупирани со рекалми... Тоа е наједноставното нешто што би можеле да го направиме. Но, не сме такви. Ние заработуваме доволно пари. Значи, мислам дека ги одржуваме нештата со посакуваното темпо. Во 2010, Стивен Леви, автор на книгата Хакерите: Херои на компјутерската револуција, напишал дека Закерберг „ очиглдено самиот себеси се смета захакер.“ Закерберг изјавил дека: „е во ред да не ги почитуваш нештата, за да ги направиш подобри“.Facebook ги вовел „хакатоните “ кои се одржувале на секои шест до осум недели и во кои учесниците имале една ноќ за да замислат проект и да го завршат. Компанијата за време на хакатоните обезбедувала: музика, храна и пиво, а редовно присуствувале и многумина од членовите на персоналот на Facebook, вклучувајќи го и Закерберг. Закерберг му рекол на Леви дека, „Идејата е во можноста, за една ноќ да се создаде нешто навистина добро. А тоа сега е дел од личноста на Facebook... А сигурно е и во сржта на мојата личност“. Списанието Венити Фер го назначил Закерберг за број 1 на нивната список на Топ 100 „највлијателни луѓе во Ерата на информациите“. Закерберг се најде на 23-то место во листата Венити Фер 100 за 2009. Во 2010, Закерберг бил избран како 16-ти од 50 највлијателни личности во годишното истражување на Њу Стејтмен.