cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Македонија на Евровизија 2015
Учествувачки записи
Меѓу натпреварувачките изведувачи беа и поранешните македонски учесници Тамара Тодевска која ја претставуваше Македонија на Евровизија 2008 и Влатко Илиевски кој ја претставуваше Македонија на Евровизија 2011. Викторија Лоба ја претставуваше Македонија на Детската Евровизија 2003 како дел од дуото Марија и Викторија. Меѓу натпреварувачките композитори беа Владимир Дојчиновски кој го компонираше македонскиот запис во 2011, Григор Копров кој ги компонираше македонските записи во 1998 и 2007, како и црногорскиот запис во 2008, Владо Јаневски кој ја претставуваше Македонија во 1998 и исто така беше соавтор на текстот за записот од 2000, Јован Јованов кој го компонираше македонскиот запис од 2004 и ги ко-компонираше македонските записи од 2009 и 2011, Лазар Цветкоски кој ги компонираше македонските записи од 2013 и 2014 и Магдалена Цветкоска која ги напиша стиховите за македонскиот запис од 2013.
Финале
Финалето се одржа на 12 ноември 2014. Сите дваесет пријавени беа придружувани од оркестарот на МРТ, под диригентство на Љупчо Мирковски. Комбинација 50/50 од јавно телефонско гласање и седум меѓународни жири групи ја избраа „Лисја есенски“ во изведба на Даниел Кајмакоски за победник. Доделени се и парични награди за првите три песни: победникот доби 20.000 евра, второто место 10.000 евра и третото 5.000 евра. Покрај настапите на натпреварувачите, на натпреварот гостуваа македонската евровизиска претставничка Каролина Гочева во 2002 и 2007 и македонската евровизиска претставничка Калиопи од 2012.
Подготовка
На 16 март 2015, официјалната евровизиска верзија на македонскиот запис беше премиерно прикажана од страна на македонскиот радиодифузер со објавување на официјалното музичко видео. На Скопје Фест 2014 Кајмакоски ја изведе песната на македонски јазик, но беше најавено дека на Евровизија ќе ја изведе „Лисја есенски“ на англиски како „Autumn Leaves“. Песната првично беше напишана на англиски од шведскиот текстописец Јоаким Персон. Кајмакоски работеше со македонскиот продуцент Роберт Билбилов за да ја создаде конечната англиска верзија на песната.
На Евровизија
Според правилата на Евровизија, сите земји со исклучок на земјата домаќин и „Големата петорка“ (Франција, Германија, Италија, Шпанија и Велика Британија) треба да се квалификуваат во едно од двете полуфиналиња за да се натпреваруваат во финалето; првите десет земји од секое полуфинале напредуваат во финалето. На натпреварот во 2015, Австралија, исто така, директно се натпреваруваше во финалето како поканет гостин. Европскиот радиодифузен сојуз (ЕБУ) ги подели земјите натпреварувачи во пет различни групи врз основа на моделите на гласање од претходните натпревари, а земјите со поволна историја на гласање се ставени во истиот сад. На 26 јануари 2015, беше одржана специјална ждрепка со која секоја земја се пласираше во едно од двете полуфиналиња, како и во која половина од шоуто ќе настапи. Македонија се пласираше во првото полуфинале, кое се одржа на 19 мај 2015, а беше извлечена да настапи во првата половина од шоуто.
Откако беа објавени сите натпреварувачки песни за натпреварот во 2015, редоследот за полуфиналето беше одлучен од продуцентите на Евровизија наместо преку друго извлекување, така што слични песни не беа поставени една до друга. Македонија беше ставена да настапи на позицијата 8, по Естонија и пред Србија.
Сите три емисии се прикажуваа на МРТ 1 и МРТ Сат, како и преку радио на Радио Скопје, а коментатор беше Каролина Петковска. МРТ ги прикажуваше и трите емисии на МРТ 2 и МРТ 2 Сат со коментар на албански јазик. Македонскиот портпарол кој ги објави македонските гласови за време на финалето беше Марко Марк.
Полуфинале
Кајмакоски учествуваше на техничките проби на 11 и 15 мај, по што следеле генералните проби на 18 и 19 мај. Ова го вклучуваше финалето на жирито каде што професионалните жирија на секоја земја, одговорни за 50% од гласовите на секоја земја, ги гледаа и гласаа за натпреварувачките записи.
На сцената настапи Кајмакоски облечен во тренч палто и изведувајќи кореографски движења со неговите придружни вокали. Позадинските ЛЕД екрани прикажуваа средновековни урнатини, лелеави есенски лисја и небо кое преминува од сиво во жолто додека песната напредува. На сцената, на Кајмакоски му се придружија тројца поранешни членови на Blackstreet: Марк Мидлтон, Ерик Вилијамс и Џереми Хана (кои претходно беа поранешни членови на американската R&B група Blackstreet (MERJ)).
На крајот од полуфиналето, Македонија не успеа да се пласира во финалето и не беше објавена меѓу првите десет земји. Подоцна беше откриено дека Македонија се пласирала на 15-тото место со вкупно 28 бодови.
Гласање
По објавување на целосна поделба на гласови од страна на ЕБУ по завршување на натпреварот, беше откриено дека Македонија се пласираше на 16-та (последна) позиција со јавното телефонско гласање и 15-та со гласањето од жирито во првото полуфинале. Во јавното гласање Македонија освои 22 бодови, додека со гласањето на жирито Македонија освои 42 бодови. Дополнително, ЕБУ објави дека ги дисквалификувала резултатите од македонското жири во финалето поради нерегуларности. За исклучување на гласовите беше одлучено во консултација со независен набљудувач на гласањето на натпреварот, а врз основа на одлуката на извршниот надзорник и претседателот на референтната група. Гласовите на Македонија во финалето беа доделени исклучиво од јавното телефонско гласање.
Подолу е преглед на бодови доделени на Македонија и доделени од Македонија во првото полуфинале и финалето на натпреварот, како и преглед на гласовите од жирито и телефонското гласање спроведено за времетраење на двете емисии:
Детални резултати од гласањето
Македонското жири го сочинуваа следните членови:
Стефан Верковиќ
Стефан Верковиќ роден во село Угљара, на босанскиот брег на Сава, на 5 март 1821 година. Умрел 30 декември 1893 во Софија. Бил фолклорист, етнограф, нумизматичар и археолог. Познат по контроверзната „Веда Словена“.
Животопис
Во 1843 година заминал во Белград. Од 1850 до 1877 година шетал низ Македонија како пропагатор на српската влада во Македонија. Имал можност да се запознае со македонските интелектуалци од тоа време, на кои им носел српски и словенски книги и списанија. Собирал народни умотворби низ Македонија.
Дела
Првата збирка на македонски песни „Народне песме македонских Бугара“ ја издал во 1860 година во Белград, во 1500 примероци.
"„Но самь ове песме назвао бугарскима а ни словенскима, збогъ тога, єръ данасъ кадъ бы когодъ македонскогъ Славенина запитао: што си ты? съ места бы му одговоріо: я самь Болгаринъ, а свой єзыкъ зову болгарскимъ.“"
Книгата содржела 335 песни собрани од Велес, Дебар, Крушево и Сер. Песните биле претежно лирски (женски) песни, кои ги поделил на два дела по девет групи. На собраните песни не им пишал ни име, место или време кога и од кого се чуени. Песните се полни со јазични грешки, но и правописни грешки.
„Веда Словена“ е книга која ја издал во два тома, првиот том во Белград во 1874 година, а вториот во Петербург во 1881 година. Ова дело содржи околу 30 илјади стихови. Верковиќ тврдел дека првата од ведите ја добил на 23 август 1865 година. Тоа биле фалсификувани македонски веди, за кои тој бил измамен, иако останува отворено прашањето дали соработувал и самиот со измамникот. Имал материјал и за трета книга.
По неговата смрт се објавени:
Камион
Камион е моторно возило наменето за транспорт на товар. Камионите се разликуваат значително меѓу себе, во зависност од големината, моќта на моторот и градбата. Помалите камиони се слични на автомобилите, а комерцијалните камиони имаат различна намена и се среќаваат под различни имиња, како: шлепер, миксер, кипер итн.
Крина
Крина (Krina) — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Мулдештаузе.
Список на државни водачи во 1908 година
Долу се наведени сите водачи во државите во светот, распоредени по држави во 1908.
Црква Свети Ѓорѓи (Рига)
Црквата Свети Ѓорѓи  (летонски: Svētā Jura baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Скарну 10/12.
Св. Петка (Зрзе)
'''Св. Петка''' — археолошко наоѓалиште во прилепското село Зрзе. Наоѓалиштето најверојатно претставува црква, но поради неистраженоста не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека во самото село постојат и се видливи остатоци од црква Посветена на Света Петка.
Хариет Бичер Стоу
Животопис
Хариет Бичер Стоу е родена на 14 јуни 1811 година во Личфилд, Конектикат. Нејзиниот татко бил свештеник и приврзаник на движењето за ослободување на Црнците од ропството. Тој во својот дом често криел Црнци кои избегале од своите бели господари и тоа било можност младата Хариета да ја согледа тешката положба на Црнците во САД и да се соживее со нивните проблеми, а како резултат на тоа, подоцна, таа станала активен поборник за укинување на ропството. Починала на 1 јули 1896, во Хартфорд, Конектикат.
Творештво
Абрахам Линколн на средбата со неа рекол: „Значи, ова е малата женичка што ја започна оваа нова голема војна!“
Верлабургдорф
Верлабургдорф (Werlaburgdorf; Бургдорф до 1958 г.) — село и поранешна општина во округот Волфенбител во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2013 година е дел од општината Шладен-Верла.
Географија
Селото се наоѓа северно од планинскиот масив Харц, околу 13 километри јужно од Волфенбител и 15 километри североисточно од Гослар. Се наоѓа помеѓу пошумениот ридски масив Одервалд на северозапад и вливот на потокот Варне во реката Окер на исток.
Верлабургдорф има пристап до сојузниот автопат Б395 на раскрсницата Шладен. Поранешната железничка станица имала возови на линијата од Берсум до Залцгитер-Бад до 1976 година, кога линијата била прекината.
Рамностран триаголник
Рамностран триаголник (или еднаквостраничен триаголник) — триаголник каде сите три страни се еднакви. Ваквите триаголници се воедно и рамноаголни, т.е. трите агли се меѓусебно складни и имаат по 60°. Рамностраните триаголници се правилни многуаголници, па затоа можат да се наречат и правнилни триаголници.
Надворешни врски
Triângulo
Скандинавскоромски јазик
Скандинавскоромски (romani, romani, скандинавскоромски: romani rakripa или tavringens rakripa ), познат и како норвешкоромски, таврингерскоромски, татерски јазик, и данскоромски, — мешан јазик кокшто настанал со јазичен допир на ромски и скандинавските јазици. Јазикот го говорат Скандинавските Роми во Норвешка (околу 100–150 постари лица) и порано во Шведска. Скандинавскоромскиот користи речник на деклинирани зборови од ромскиот јазик. Сепак, голем дел од првобитната ромска граматика била изгубена и неговите говорници денес зборуваат шведски или норвешки.
Нема стандардизиран облик на скандинавскоромскиот јазик, така што постојат разлики во речникот, изговорот и употребата на зборови од говорник до говорник. Во печатен облик, скандинавскоромските зборови често се запишани со шведски (S) или норвешки (N) букви (ä, æ, ø, å), како и комбинации од букви за ознака на ромските гласови, како на пример tj- или kj- ( или ) за ознака на ромската буква č  или čh. Некои примери на скандинавскоромски правопис се: tjuro (S) / kjuro (N) со значење „нож“; gräj (S) / grei (N) со значење „коњ“.
III периода на периодниот систем
Третата периода во себе содржи еден алкален метал, еден земноалкален метал, еден слаб метал, еден металоид, два неметали, еден халоген елемент и еден благороден гас. Третата периода содржи: натриум, магнезиум, алуминиум, силициум, фосфор, сулфур, хлор и аргон. Овие елементи имаат атомски бореви од 11 до 18. Во оваа периода има вкупно 8 хемиски елементи.
NGC 45
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 45 се споменува и како ESO 473-1, MCG -4-1-21, UGCA 4, IRAS 00115-2327, DDO 223, AM 0011-232.
Откривање
Телото е откриено на 11 ноември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 45 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. NGC 45 има привидни димензии од 8,5' х 5,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 14 м 4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 23° 10' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Други поделби
Проучување на NGC 45 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 930. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 305; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6413. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 577.
Слуз-цедење во грлото
Течењето слуз од носната празнина до грлото е здодевна компликација на заболувањата на дишните органи и најчесто се повлекува по излекувањето на основната болест. Слузта е физиолошки производ на слузницата на носните канали, но кога се создава во преголеми количества, почнува да тече во грлото наместо да се излева низ носните празнини. Кога оваа состојба ќе стане хронична (пр. алергии или долготрајно воспаление на синусите, слузта може да истече во бронхиите предизвикувајќи кашлање со исфрлање на слузта. Бидејќи ова нарушување е најчесто симптом на друга болест, поволно е да се открие и излечи основната болест.
Причинители
течењето на водлестата слуз од носната празнина во грлото, придружено со чешање на очите, носот, непцата или грлото, е последица на алергиски ринитис кој го предизвикуваат поленот,правта,животинските влакна и други алергени. Кај некои луѓе течењето на слузта во грлото го предизвикуваат други надразнувачки материи од околината, како чадот од цигарите или некои други отрови од воздухот. Ако течењето на слузта е придружено со болка во грлото,затнат нос и течење на носот,главоболка,ослабени сетила за мирис и вкус, тогаш се работи за вирусен ринитис-обична настинка. Повторното течење на слуз засилено со влажност на воздухот и додатен емотивен стрес, доведува до вазомоторен ринитис. Густата жолта или зеленикава слуз укажува на бактериска или вирусна инфекција на дишните органи. Ако секретот од носот е придружен со висока температура, тогаш станува збор за воспаление на синусите. Кај жени кои примаат хормонска терапија или користат естрогенски таблети за контрацепција, течењето на слуз може да се јави како придружна појава а и како мала компликација при бременоста.
Дијагностички постапки
Со помош на лабораториски анализи на слузта може да се утврди дали течењето на слуз е последица на алергија,ринитис или некоја друга болест.Лекарот ги прегледува носните канали и ако се покаже дека се во прашање синусите, потребно е рендгенско снимање.
Конвенционална медицина
Деконгестивите во капки или спреј што се купуваат без рецепт можат со отворање на носните канали да го ублажат течењето на слузта од носот во грлото. Долготрајната употреба на овие средства може да ја влоши состојбата па организмот да стане зависен од нив, а и е потребно долго време за одвикнување после долго користење. Луѓето со висок крвен притисок не смеат да користат орални деконгестиви без одобрение од лекар. Некои анхистаминици можат да предизвикаат сонливост и тогаш треба да се заменат со лекови кои нема да ги предизвикуваат тие промени.
Алтернативни начини на лекување
Алтернативните облици на лекување се засноваат на намалување на количеството на слуз и лекување на основната болест:
Ароматерапија
вдишувањето пареа помага при прочистување на дишните патишта. За дневно вдишување се користат етерични масла од Евкалиптус(Eucalyptus globules), Мелалеука(Melaleuca spp.), Pузмарин(Rosmarinus officinalis) или Нане(Mentha piperita). За вечерно вдишување се препорачува масло од Лаванда(Lavandula officinalis) за подобар сон.
Кинески лековити билки
кинеската медицина препорачува водени раствори со смеса од некои традиционални билки во препишани временски интервали. Смесата ’’мал змеј’’ се користи за ублажување на носната дренажа. За ова треба советување со лекар.
Лекување со лековити билки
видовата трева(eupharasia officinalis) може да помогне при сушењето на секретот од носот. Се прави инфуз или тинктура од листови или стебла или двапати дневно се пијат капсули од по 20 мг од приготвената билка.
Хомеопатија
При течење на густа или жолтозелена слуз во грлото, два дена се употребува Pulsatilla(12c), 3 до 4 пати на ден. За обична настинка се користи Nux vomica(12 c), 3 до 4 пати на ден, во текот на 2 дена, а за други видови слуз, хомеопатот ќе препише лековито средство соодветно на симптомите.
Лекување дома
Неправилно одржуваните навлажнувачи можат да шират бактерии.
Агнеса Антиохиска
Агнеса Антиохиска (1154 - околу 1184) била кралица на Унгарија од 1172 до 1184 како прва сопруга на Бела III.
Необичното откривање на нејзината непроменета гробница за време на унгарската револуција од 1848 година, обезбеди можност за патриотски демонстрации. Таа била единствената унгарска кралица од 12 век, чии останки биле проучувани од научници, а нејзиниот изглед бил реконструиран.
Живот
Таа била ќерка на Рејналд од Шатијан, и Констанца, принцеза од Антиохија.
Точниот датум на нејзиното раѓање е неизвесен. Се претпоставува дека е родена наскоро по тајниот брак на нејзините родители, што се случил пред мај 1153 година. Најчестото верување во историографијата било дека Агнес била роден во 1154 година. На крштевањето веројатно го добила името Агнес.
Во Цариград. Брак
Нејзиниот татко бил заробен од муслиманите во ноември 1160 година и бил затворен во Алеп во следните петнаесет години. Принцезата Констанца умрела околу. 1163/1167, и околу 1170 Агнес отишла во Цариград, каде што нејзината постара полусестра Марија живеела како сопруга на византискиот цар Мануил I Комнин. На барање на царот Агнес била во брак со цезарот Бела III од Унгарија, кој бил свршен со царската ќерка Марија Комина до раѓањето на синот на Мануил, Алексиј во 1166 година. Денот на свадбата на Агнес и Алексиј е непознат; се верува дека може да се случил околу 1168 а не подоцна од 1172. Во историографијата, постојат две прецизни датуми за свадбата: септември 1169 и март 1171.
Таа го добила името Анна во империјалниот суд. Во документите на Унгарците таа секогаш се појавувала со своето ново име, веројатно затоа што Агнес во тоа време било ретко име.
Кралица на Унгарија
Новиот пар отишол на поклонение во Ерусалим, каде што им дарувале на витешките болничари. Во летото, по смртта на кралот Стефан III од Унгарија (4 март 1172), нејзиниот сопруг се качил на престолот како крал Бела III, и тие се преселиле во Унгарија. Ана била крунисана на кралицата заедно со нејзиниот сопруг во катедралната базилика на Свети Стефан во Секешфехервор на 13 јануари 1173 година.
Ширењето на француските културни обрасци во Кралството Унгарија и се припишува на Ана / Агнес.
Активностите на кралицата исто така биле поврзани со присуството во Унгарија на првите цистерцијски монаси, кои дошле од Бургундија. Ана би можела да остане во контакт со бургундските цистерцијци преку предци на врските. Првиот цистериски манастир во Унгарија, бил основан во 1182 година, всушност бил тесно поврзан со трите цистерциски аббатства сместени во близина на Понтињи, а околните имоти припаѓале на семејството Донзи, од кое потекнувала Ана.
Проблем
Ана била предок на сите наредни кралеви на Унгарија, како и унгарскиот принцези, а од бракот на Piast Duchesses Свети Кинга и бл. Јоланта од Полска. Покрај тоа, од неа се спуштиле кралевите од Бохемија од семејствата Пршемислид, Луксембург , Хабсбург , Јагелон и Васа.
Смрт
Датумот на смртта на Ана не е снимен во кој било современ извор, но се претпоставува дека починала во 1184 година, иако е можно да починала малку порано од тоа.
Погреб
Ана била погребана во Катедралата базиликата Свети Стефан во Секешфехервар. Нејзините останки сигурно биле идентификувани од страна на археолозите во текот на ископувањата од крајот на 19 век во руинираната катедрала во Секешфехервар. Нејзините останки биле потоа преостанати во црквата Свети Матијаш во Будимпешта, со оние на нејзиниот сопруг.
Етнички македонски знамиња
Етничкото македонско знаме е термин кој се користи да се означат двете македонски етнички знамиња кои се користи од Македонците во Македонија и насекаде низ светот. Етничките македонски знамиња се знамето со Ѕвездата од Кутлеш и знамето со златниот македонски лав.
Ѕвездата од Кутлеш
Знамето е составено од црвена позадина каде во центарот има златно сонце со шестнаесет краци. Македонската народна партија е прва македонска национална партија формирана во Република Македонија во 1990 година и прва партија што како свој симбол го истакна македонското шеснаесетзрачно златно сонце и како партија се залагаше тој симбол да биде и официјално знаме на Република Македонија. Денес ова знаме за свој официјален симбол го користи македонската национална организација и партија од Пиринска Македонија - ОМО "Илинден" - ПИРИН.
Со независноста и новиот устав од 1991, се појави и прашањето на државните симболи. Државната химна остана истата. Се донесе ново знаме. Златно сонце на црвено поле, честопати именувано како ѕвездата од Кутлеш (или сонцето од Кутлеш). Поради спорот со Република Грција, во 1995 година, тоа беше заменето со друго, исто така претставувајќи Златно сонце на црвена основа. Денес ова знаме е знаме на македонската националност и го користат македонските заедници и организации во Македонија, соседните држави и странство.
Во 1977 година, во Кутлеш, после археолошките испитувања предводени од грчкиот археолог Манолис Андроникос, бил откриен гроб за кој се претпоставува дека е од таткото на Александар Македонски, Филип II Македонски. На истото место бил пронајден и древниот македонски симбол шестнаесетзрачното сонце или познато како Ѕвездата од Кутлеш.
Инаку, овој симбол (ваков приказ на сонце) може да се види и на многу други места низ Македонија, цркви, фрески, икони, монети, штитови, мозаици итн. Покрај во повеќе манастири во Охридско, ваков приказ на сонце со 16 и 8 зраци постоеле изработени во бел мермер на подот и во резба на иконостасот на црквата „Света Богородица“ која денес е во фаза на возобновување. Ваков приказ на сонце е пронајден и на повеќе македонски воени штитови од антиката, а во најновопронајдените воени штитови кај с. Бонче (Прилепско)  е забележано ваков приказ на сонце со 12 зраци. Овој симбол ставен на црвена основа го претставува етничкото знаме на Македонците и е употребувано насекаде кадешто живеат етнички Македонци, а од неодамна е ставен и на официјалниот грб на Општина Пустец  во Република Албанија каде што живее бројна македонска заедница која претставува над 98% од населението.
Златен лав
Македонскиот лав, како и македонската Ѕвезда од Кутлеш, е уште еден симбол на македонскиот народ, култура и традиција, популарно наречен лавче. Заедно со Ѕвездата се едни од најстарите симболи во Европа што денес сѐ уште се користат. На територијата на Македонија некогаш живееле лавови, што е и поткрепено од антички историчари и фосилните наоди од околината на Делчево. Ловот на лавови бил популарен помеѓу Македонците и како резултат на тоа пронајдени се поголем број на мозаици и слики со сцени од лов на лавови.
Денес, лавот заедно со Ѕвездата се користат како симболи на Македонците. Поголем број на политички партии во Република Македонија го користат лавот како главен елемент во грбовите на своите партии. Исто така поголем број на невладини организации или граѓански здруженија го користат лавот како симбол. Ѕвездата од Кутлеш и македонскиот лав се длабоко навлезени во срцевината на македонштината и се неделлив елемент од македонската историја, култура и идентитет.
Бургкемниц
Бургкемниц (Burgkemnitz) — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Мулдештаузе.
Список на државни водачи во 1907 година
Долу се наведени сите водачи во државите во светот, распоредени по држави во 1907.
Црква Свети Јосиф (Рига)
Црквата Свети Јосиф (летонски: Svētā Jāzepa Romas katoļu baznīca) е црква која се наоѓа во Рига, Латвија. Таа се наоѓа на адреса улица Ембутеж 12/14.
Договор од Ајналикавак
Договорот од Ајналикавак се однесува на договор меѓу Османлиското Царство и Руската Империја склучен на 10 март 1779 година. Името Ајналикавак се однесува на местото каде бил потпишан договорот односно во палата Ајналикавак во Истанбул
Османлиите ја изгубиле контролата над Кримското ханство по Кучуккајнарџискиот договор во јули 1774 година. Кримскиот хан Девлет Гирај апелирал до османлиските власти да биде обновена зависноста на неговата земја од Османлиите, но руската влада се вмешала и го принудила да абдицира од престолот. На негово место бил поставен Шихин Гирај како послушник на Русија. На тој начин Османлиите руската интервенција на Крим ја прогласиле против условите од Кучуккајнарџискиот договор. Како посредник дејствувал францускиот амбасадор и двете империи се согласиле на потпишување нов договор според кој биле ратификувани условите од Кучуккајнарџискиот договор, двете империи ветиле дека нема да се мешат во Крим, Русија ветила дека ќе ги повлече своите сили од ханството, а Османлиите го признале Шахин Гирај како хан.
Епително ткиво
Поради разновидноста на неговите клетки епителот има многу облици и многу намени. Врз основа на обликот и комбинацијата на неговите клетки ова ткиво е различно поделено. Клетките што влегуваат во градбата на епителното ткиво можат да бидат: лушпести, четвртест и издолжени.
Во клетките на епителните ткива се создаваат секрети како мукоза, дигестивен сок, пот и други супстанции. Дигестивниот тракт е покриен со посебен вид епител. Неговите клетки не создаваат само секрети туку учествуваат и во ресорбирањето на дигестивната храна. За разлика од тоа воздухот, поминувајќи низ респираторниот систем, минува низ други облици на епител кој го обвил овој систем. Овде слојот кој создава мукозен секрет има и тенки влакненца, наречени трепки. Мукозата, заедно со трепките, помага во спречувањето на ситните честитци на прав и други штетни материи да навлезат во белите дробови и да ги оштетат.
Некои ограни, како што е мочниот меур, имаат посебно набрано, рапаво ткиво наречено преоден епителиум, кое може многу да се растегнува и да се враќа во првобитната состојба. Одредени зони на епителот, што се наоѓаат на надворешната страна на кожата, можат да се приспособуваат при носење несоодветна облека или обувки, или при повреди. Создавањето и растењето на калисот (жуљ) е многу добар пример за тоа.
Епителот ако е повреден многу брзо се обновува. Ако, на пример, има исеченица, клетките што се блиску и околу раната ќе почнат да создаваат нови - сестрински клетки, и со растењето ќе ја затворат раната. Епителните ткива многу побрзо се обновуваат во зоните на организмот каде нормално повеќе се тријат и се повредуваат. Таков е примерот со кожата, надворешната страна на устата и покривката на дигестивниот тракт.
Активните клетки на многу жлезди, егзокрини или ендокрини, имаат епително потекло. Жлездата ја сочинува група на клетки што се специјализирани да создаваат материи што се потребни во другите делови од телото. Ваквите секрети се создаваат од составните делови на крвта со што се снабдуваат жлездите.
Југословенка (ТВ серија)
Југословенка е српска историска теленовела создадена од Роман Мајетиќ. Претставува наследник на серијата Црвена месечина. Премиерата била прикажана есента 2020 година на Пинк каналот.
Роман Мајетиќ потврдил дека серијата наместо 140 ќе има само 60 епизоди, а понатамошното снимање е прекинато поради лошата гледаност на проектот.
Останатите епизоди кои не се прикажуваат на ТВ се достапни за сите претплатници преку платформата Аполон.
Синопсис
Приказната започнува во најтемниот момент од 1916 година кога земјата била окупирана со војската на Крф. Дејствието ги следи историските настани до 1921 година и смртта на кралот Петар, значи Големата војна, ослободувањето на земјата, создавањето на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, односно Кралството Југославија: периодот во кој настанува она што владее и денес - корупција, скриени игри, лаги.
Софија Бауман како еден од главните ликови, е врската што ги поврзува. Постојат паралелни приказни на Крф и во Париз, кадешто повеќето од двете семејства биле за време на Првата светска војна. Додека ја следиме приказната за младите ликови, дознаваме детали од младоста од генерацијата на нивните родители. По ослободувањето на земјата, хероите ќе се обединат во Белград и ќе видат дека историјата се повторува. Сето она што родителите го доживувале во младоста, сега на поинаков начин го спознацаат младите.
Св. Архангел (Зрзе)
'''Св. Архангел''' — археолошко наоѓалиште во прилепското село Зрзе. Наоѓалиштето најверојатно претставува црква, но поради неистраженоста не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека во самото село постојат и се видливи остатоци од црква посветена на некој од архангелите.
Сократ
Сократ (4 јуни, 470 п.н.е. — 399 п.н.е), (грчки: Σωκράτης) — старогрчки (атински) филозоф, една од најзначајните икони на западната филозофска традиција. Тој не предложил никакво конкретно знаење или политика. Тој покажал како аргументот, дебатата и расправата можат да им помогнат на луѓето да ги разберат тешките проблеми. Повеќето прашања со кои се занимавал биле само политички на површината. Под нив, тие всушност биле морални прашања за тоа како треба да се живее.
Животопис
Сократ е роден во Атина. Го напуштил занаетот на татка си (каменорежач) и сиот свој живот го посветил на филозофијата. За него се знае дека имал една ќерка со куртизаната Лагиска. Во своето дело, „Пофалба на глупоста“, Еразмо Ротердамски вели дека децата на Сократ повеќе личела на мајката, т.е. биле глупави.
Сократ никогаш не напишал нешто. Сето она што го знаеме за Сократ е од она што другите луѓе го напишале за него. Нашиот главен извор за Сократ е од списите на неговиот ученик Платон. Некои од дијалозите на Платон, како што се „Критон“ и „Федон“, се лабаво засновани врз факти. Тие не се пишани записи, туку уметнички пресоздавања на Сократ.
Меѓу учениците на Сократ биле и двајца млади атински благородници: Алкибијад и Критија, кои подоцна станале политичари и биле осудени поради завера против републиката и за учество во аристократската олигархија (т.н. Триесетмина) која Спартанците ѝ ја наметнале на Атина. Оттука, тројца граѓани — Мелет, Анит и Ликон, покренале обвиненија против Сократ, а на крајот од судењето тој бил осуден на смрт.
Сократов метод
Сократ одел меѓу луѓето, разговарал со нив, ги терал на размислување, едностојно им поставувал прашања, а на одговорите други прашања. За него основен проблем е човекот, пред сѐ; неговото однесување во етичката сфера и во политичката. Тој решително им се спротивставувал на софистите, а пред сѐ, на нивниот реализам и субјективизам, сметајќи дека човекот можел да пронајде знаења кои важат општо и нужно. Сократ ги воодушевувал младите, но кај влијателните, авторитетите и власта, предизвикувал незадоволство од подбивот на кој ги излагал. Аристотел, исто така, тврдел дека овој метод не е погоден за етиката.
Сократ му поставувал прашања на кои собеседникот одговарал, но така вешто ги поставувал прашањето, што го принудувал соговорникот да признае дека не го знае она за кое на почетокот тврдел дека го знае, зашто инаку би се судрил со логичките закони. Тоа е оној дел од методичката процедура која се викала иронија. Вториот дел од постапката се состои во тоа што собеседникот со прашањата постепено, одејќи од блиското кон подалечното да дојде до дефиниција на поимот за кој се спори и со тоа да се постигне вистинско знаење. Овој создавачки дел од вештината се темели на изреката: „Познај се самиот себеси“.
Постојат некои клучни принципи за овој вид настава:
Филозофија
Исто така, Сократ сметал дека знаењето е добро а незнањето е зло. Тој бил противник на демократијата и остар критичар на нејзините недостатоци. Тој сметал дека само најспособните треба да бидат на власт. Тој велел дека човекот е родно место на вистината, дека треба да ја бара во себеси. Човекот треба да вложи напор, да ризикува и да се жртвува за да дојде до вистината. Тоа е она епохалното што Сократ го придонел во филозофијата. Од Сократ потекнуваат повеќе школи: мегарската, киничката и киренската.
Обвинувањата
Во 399 година п.н.е., кога Сократ бил старец, тројца граѓани — Мелет, Анит и Ликон — покренале обвиненија против Сократ. Веднаш потоа се одржало судење. Во Стара Атина постапката била доста поразлична од денешната. Од граѓаните било составено жири од 500 мажи. И обвинувачите и обвинетиот морале да одржат говори лично пред поротата. Вината или невиноста била донесувана од мнозинството гласови. Немало предвидена казна ако пресудата била „виновна“. И обвинувачот и обвинетиот држеле говори предлагајќи каква казна треба да биде. Повторно се гласало.
Против него имало две обвиненија. Општата тема била дека Сократ е закана за општеството. Првото обвинение било за ерес — неверување во боговите. Веројатно имало за цел да предизвика предрасуди кај поротниците. Всушност, Сократ ги почитувал сите правилни постапки на религијата од неговото време. Обвинението било успешно искористено против друг филозоф, Анаксагора.
Второто обвинение било дека тој ја расипал младината со своите учења. Што се мисли под ова? Очигледно, ова не било за неговиот личен однос со неговите ученици. Се работело за начинот на кој Сократ влијаел врз нивните политички ставови. Во неговиот круг биле вклучени голем број десничарски аристократи, чии идеи сега ги отфрлиле повеќето граѓани. Сјајниот Алкибијад, некогаш голем водач на Атина, сега се сметал за предавник.
Судскиот процес
Критон, пријател на Сократ, незаконски им платил на затворските чувари да му дозволат на Сократ да избега. Сократ, сепак, решил да не избега. Кога му се судело, тој одржал долг говор за да се одбрани од тврдењата изнесени од атинската влада. Ја имаме верзијата на Платон за тоа како Сократ се бранел во „Апологија“. Започнува: „Не знам каков ефект имаа моите обвинувачи врз вас, господа, но од моја страна бев занесен од нив — нивните аргументи беа толку убедливи. Од друга страна, аргументите беа толку оскудни, што едвај еден збор од она што го рекоа беше вистина“.
Пресудата
Кога од Сократ било замолено да предложи казна, тој рекол дека владата треба да му дава бесплатни вечери до крајот на животот за сето добро што го направил за општеството. Судот одржал гласање помеѓу давање парична казна на Сократ или негово осудување. Пресудата била да му се даде смртна казна на Сократ.
Смртта
Сократ не се плашел од смртта. Тој не се обидел да ја избегне смртта извинувајќи се за своите постапки, бидејќи сметал дека е морално исправно да се држи до неговите начела. На Сократ му било наредено да испие чаша отров (бучумиш). Тој го испил и починал бргу.
Платон за судењето и смртта на Сократ
Постојат неколку дијалози на Платон кои директно се занимаваат со судењето на Сократ и периодот до неговата смрт. Тие, по редослед на настаните, се:
Значење и влијание
Во прологот на „Гаргантуа“, Франсоа Рабле го нарекува Сократ „неоспорен кнез на филозофите“. Од друга страна, во делото „Ecce Homo“, Фридрих Ниче го смета Сократ за орудие на грчкото распаѓање и го нарекува „декадент“. Во својата комедија „Облаци“, Аристофан се потсмева со Сократ, велејќи дека еднаш фатил болва и ѝ ја ставил ногата во растопен восок и така ѝ направил папуча, а потоа ѝ ја собул оладената папуча и на тој начин ја измерил должината на скокот на болвата. Во 1971 година, италијанскиот режисер Роберто Роселини го снимил филмот „Сократ“ во кој се прикажани неговото судење и смртта.
Наводи
__ИНДЕКС__
NGC 6449
NGC 6449 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6449 се споменува и како UGC 10965, MCG 9-29-20, CGCG 278-20, IRAS 17429+5649.
Откривање
Објектот е откриен на 19 април 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6449 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6449 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Сашко Крстев
Сашо Крстев или Сашко Крстев - роден на 1 ноември 1975 година (46 години) во Неготино е македонски репрезентативен фудбалер во пензија кој последен пат играше за ФК Вардар Неготино. Тој исто така е и најдобар напаѓач - центрафор во историјата на Македонија и има постигнато извонреден фудбалски резултат и кариера.
Животопис
Сашко Крстев е роден во Неготино. Тој има 4 години помлад брат, Миле Крстев кој е исто така фудбалер (пензиониран). Во 1998 година се оженил со својата сопруга Снежана со која имаат две деца: Елена и Ване.
Своите фудбалски почетоци ги бележи уште во своите млади години. Уште на самиот почеток од својата фудбалска кариера ги изразил своите напаѓачки атрибути.
Фудбалска Кариера
Крстев ја започнал својата кариера во ФК Вардар Неготино на 14 годишна возраст и како талентиран фудбалер во 1994 година преминува во прволигашот ФК Победа - Прилеп и го потпишува својот прв професионален договор. Во 1996 година го прави својот прв интернационален трансфер во Атинаикос од Атина, Република Грција. Таму останува една година.
Следните три сезони, 1997-2000 година најдобрата понуда за неговиот талент му ја понудил најдобриот тим ФК Вардар - Скопје каде што пред 18.000 гледачи на 24.05.1998 година, со головите постигнати на Сашко Крстев и Николче Здравески за триумф над Слога Југомагнат од 2:0, Вардар стигна до четвртиот куп трофеј во својата историја. Крстев е победник на купот на Македонија со ФК Вардар. Исто така, во 1999 година го освоиле вториот Куп на Македонија.На пријателскиот натпревар ОФК Топличанин - Вардар (0:3), по повод 80-от роденден на домаќинот, одигран 1999 година на Градскиот стадион во Прокупље (Србија), стрелец на голот за Вардар бил Крстев, а со него и Петрески и Трајчов. На натпреварот со Пелистер (3:2) од 1. МФЛ, одигран на 21.11.1999 година на Градскиот стадион во Скопје, во неизвесен натпревар полн со пресврти, црвено-црните стигнале до победа со помош на головите на Крстев, Петрески и Шаќири. Крстев заедно со својот тим Вардар во натпреварувачката сезона 1999/2000 (пролетен дел) имаат учествувано и на традиционалниот меѓународен турнир „НОРЧИЈА КУП“ во Италија. Со овој клуб биле одиграни утакмици со различни клубови како што се: Легија од Варшава, Спартак од Трнава и други во европските купови.
Следните сезони 2000-2005 година се враќа во својот клуб ФК Победа во Прилеп каде што покажал дека се работи за напаѓач од најголемата класа. Како поминувало времето, тој во својот клуб уште повеќе го развивал својот неприкосновен талент кој што целото свое срце го оставал на терен. Тој го носел дресот со број 18. За пет години поминати во ФК Победа - Прилеп успеал да постигне многу значајни погодоци.
Во сезоните 06/07/08 голем удел Крстев имал и во клубовите Влазрими - Кичево, Ренова - Џепчиште и Милано - Куманово каде што постигнал вкупно 6 гола.
Крстев во 2007 година една сезона има играно и во фудбалскиот клуб Госк Габела во Чапљина, Босна и Херцеговина каде што постигнал одлични резулати како и за клубот, така и за самиот себе.
Крстев ја завршува својата кариера во родниот град, во клубот ФК Вардар Неготино во сезоната 2008/2009 година.
Репрезентативна кариера
Своето сениорско деби за А - Репрезентација на Македонија го имал во квалификацискиот натпревар за Светското првенство на ФИФА во март 2001 година на гости против Шведска и има заработено вкупно 16 натпревари. Крстев исто така бил во составот на А - Репрезентација против Турција, Словачка, Азербејџан, Молдавија. Во 2005 година на турнир со Парагвај, Иран и Того Репрезентацијата на Македонија го освојува второто место. Неговиот последен интернационален натпревар бил пријателскиот натпревар во ноември 2005 година против Иран.
Список на државни водачи во 1906 година
Долу се наведени сите водачи во државите во светот, распоредени по држави во 1906.
Муњано дел Кардинале
Мањано дел Кардинале — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 30 ноември 2017 година било 5,283 жители.
Фридерсдорф (Саксонија-Анхалт)
Фридерсдорф (Friedersdorf) — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Мулдештаузе.
Обликот на водата
Обликот на водата (англиски: The Shape of Water) — американски филм од 2017 година (фантастична драма), во режија на Гуљелмо дел Торо. Во главните улоги се појавуваат: Сали Хокинс, Мајкл Шенон, Ричард Џенкинс, Даг Џонс, Октавија Спенсер и Мајкл Сталбарг.
Обликот на водата добил бројни пофалби за изведбата на улогите, сценариото, режијата, продукцискиот дизајн и филмската музика, многу критичари го нарекле најдобриот филм на Дел Торо по „Фауновиот лавиринт“; а американскиот филмски институт го вброил меѓу најдобрите десет филмови за 2017 година. На 90. доделување на наградите Оскар, филмот заработил водечки 13 номинации, и добил награда во категориите најдобар филм, најдобар режисер, најдобра оригинална музика и најдобра сценографија. Филмот добил седум номинации на 75. доделување на наградите „Златен глобус“, победувајќи во две категории, и тоа за најдобар режисер и најдобра оригинална музика. На 71. доделување на наградите БАФТА, филмот добил 12 номинации, вклучително и за најдобар филм, и добил награда во категориите најдобар режисер, најдобра оригинална музика и најдобар продукциски дизајн.
Заплет
Елајза Еспозито (ја игра Хокинс), пронајдена напуштена во детството со мистериозни лузни околу својот врат, е нема и комуницира преку знаковен јазик. Таа живее сама во стан, сместен под едно кино и работи како чистачка во тајна владина лабораторија во Балтимор во текот на студената војна во 1962 година. Нејзини единствени пријатели се соседот Џајлс (го игра Џенкинс), кој ја гледа како татко и колешката Зелда (ја игра Спенсер), афроамериканка која често наместо неа комуницира со нивните надредени.
Наскоро во лабораторијата, во голем резервоар, е донесено необично суштество, кое полковникот Ричард Стрикленд (го игра Шенон) го уловил во река во Јужна Америка. Љубопитната Елајза открива дека суштеството е всушност човеколики водоземец (го игра Џонс) и започнува тајно да го посетува, градејќи близок однос со него. Со цел да се искористи суштеството како потенцијална предност во вселенската трка, генералот Френк Хојт (Сирси) му наредува на Стрикленд да изврши вивисекција над него. Еден од научниците, Роберт Хофстетлер (го игра Сталбарг), кој е всушност таен советски шпион, зазема став суштеството да се чува живо за дополнителни истражувања, но истовремено, добива наредба од неговите советски претпоставени да го убие. Елајза ги дознава американските планови во врска со суштеството и успева да го убеди Џајлс да ѝ помогне да го ослободат. Хофстелтер го открива планот на Елајза и одлучува да ѝ помогне. На почетокот Зелда не се согласува со нејзиниот план, но на крајот попушта и се вмешува во планот за ослободување на суштеството кој завршува успешно.
Елајза го чува суштеството во када во својот стан, додавајќи големи количества на сол во водата, планирајќи да го ослободи во блискиот канал кога каналот ќе се спои со океанот во следните денови. За тоа време Стрикленд се обидува да открие што се случило со суштеството и ги испитува Елајза и Зелда, но неуспешно. Во станот, Џајлс открива дека суштеството изело една од неговите мачки. Преплашено, суштеството го ранува Џајлс во раката бегајќи од станот. Тоа успева да дојде до кино салата под станот каде Елајза го пронаоѓа и го враќа во својата бања. Суштеството го допира Џајлс по неговата ќелава глава и ранетата рака и следното утро тој открива дека косата почнала повторно да му расте, а раката целосно му заздравела. Елајза и суштеството романтично се поврзуваат и водат љубов во бањата која таа за него ја поплавува.
Хојт му дава ултиматум на Стрикленд да го пронајде суштеството во следните 36 часа. Истовремено, Хофстетлер е известен од своите претпоставени дека ќе биде извлечен во следните два дена. Како денот на пуштање на суштеството низ каналот се приближува, така здравјето на суштеството се влошува. На денот на средбата на Хофстетлер со своите претпоставени, Стрикленд го следи. Русите пукаат на Хофстетлер, но пред да успеат да го убијат, Стрикленд ги убива нив и потоа го мачи него за да дојде до информации. Пред да им подлегне на повредите, Хофстетлер ги издава Елајза и Зелда. Стрикленд и се заканува на Зелда во нејзиниот дом, и нејзиниот преплашен сопруг открива дека суштеството е кај Елајза. Стрикленд го пребарува станот на Елајза и дознава на календарот каде таа планира да го одведе суштеството.
Кај каналот Елајза и Џајлс за последен пат се опростуваат од суштеството, но Стрикленд успева да стигне на време и пука во нив. Суштеството успева да се излечи и го убива Стрикленд. Тоа ја зема ранетата Елајза и со неа скока во каналот каде успева да ја излечи. Кога тоа со својот излечлив допир ја допира по лузните на нејзиниот врат, таа започнува да дише преку жабри. Во завршната нарација, Џајлс го истакнува своето верување дека Елајза и суштеството „живееле среќно до крајот на животот“.
Продукција
Идејата за филмот Обликот на водата се родила во 2011 година за време на еден заедничи ручек на Дел Торо и Даниел Краус, со кого Дел Торо подоцна го напишал романот Ловци на тролови. Филмот има сличности со краткометражниот филм Просторот помеѓу нас од 2015 година и со романот ''Г-ѓа. Калибан'' на авторката Рејчел Ингалс. Главната инспирација за приказната Дел Торо ја пронашол во спомени од своето детство кога го гледал филмот Суштеството од Црната лагуна, но за разлика од тој филм, во Обликот на водата тој сакал романтичната врска помеѓу суштеството и главниот лик да успее. Кога бил на разговори со раководните луѓе од Universal Pictures во врска со режирање на римејк на филмот Суштеството од Црната лагуна, Дел Торо се обидел да договори режирање на филм гледан од перспектива на суштеството, а во кој суштеството на крајот би завршило со главната глумица; раководните луѓе на студиото го одбиле тој концепт.