cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зен
Азучи-Момојама (1573-1600) и Едо (односно Токугава) (1600-1868)
Познати зен учители од овој период се Банкеи Јотаку (1622-1693) Матсуо Башо (1664-1694) и Хакуни Екаку (1686-1768).
Обновата на Мејџи (1686-1912) и експанзионизам
За време на периодот Мејџи (1868-1912) Јапонија го заменува феудалниот систем со Западен модернизам. Шинтоизмот постанува државна религија, и Будизмот се соочува со прилагодување кон новиот режим. Ринзај и Сото Зен се соочуваат со засрамувачките последици кога Јапонскиот национализам беше одобрен од Зен институциите.
Будистичките основатели во Западот се соочија со големи предизвици, главно поради потребата да се прилагодат одредени Зен гледиШта според Западната кутлура, додека истовремено треба да се одржува Јапонскиот идентите на оваа филозофија.
Денешно време (после 1945)
После Втората светска војна интересот за Зен филозофијата постојано растел. Јапонски учители дојдоа во Западот за да ги споделат своите Зен методи и учења додека луѓе како што се Филип Каплеау и ХоланЃанецот Јанвилен Ван Де Ветеринг заминале во Јапонија за да студираат Зен.
Современи зен-организации
Постојат три традиционални школи на Зен во современа Јапонија: Сото, Ринзај и Обаку. Сото е најголемата и најважаната школа, додека Ринзаи е на второ место.
Зен во Западот
Иако практилно е тешко да се следи кога во луѓето на Западот се запознале за постоењето на Зенот како посебна форма на Будизам, посетата на Соен Шаку, Јапонски Зен монах, во Чикаго во 1893 година на Светскиот Парламент на Религии често се користи како показател на настан кој го засилува неговото постоење во Западниот свет. Значителен број на заинтересирани луѓе во оваа религија се појавува во доцнежните педесетти и раните шеесетти кога, освен потомци на Азиски имигранти, одредени групи на луѓе од Западот покажале зголемен интерест, особено Јапонскиот Зен. Оваа заинтересираност е потпомогната од книгите на Алан Вотс и Региналд Хорацио Блајт со книги на Зен тематики издадени помеѓу 1950 и 1975, како и различни поетики од великани како Џек Керунак, Ален Гинсберг и Гери Снајдер.
Западни лози на Зенот
Во последниве педесеттина години најпознатите форми на Зен, водени од различни учители и нивните наследници од Источна Азија, почнуваат да се оформуваат и на Западот.
Потекло: Јапонија
Во Јужна америка, Зен наследствата од школата на Санбо Киодан, формирана 1954 од Јасутани Хакуун се најбројни. Имено, самата група е заснована во Јапонија, и има реформистички ставови, кои имаат значајно влијание на Зенот во Западот. Најраспростанети се наследствата на Хакују Таизан Маезуми и неговоите “Монаси на Белата Слива”. Наследници на Маезуми се Сузам Мјоји Андерсен, Џон Даидо Лори, Тетсуген Берндард Гласман, Николи Јикјо МекМејхон, Џоан, Хогетсу Хоберирхтс и Шарлот Јоко Бек.
Зен центарот на Сан Франциско, за Сото медитација, основан од Шунрију Сузуки, е серија на центри, составени од Зен манастирот Тасајара во 1967 како првиот од свој вид во Америка во близина на планискиот предел Биг Сур, Храмот за почетници и Зен-Фарма ценатрот Зелена Клисура. Проследено со други Сото центри за медитација, како Саншин Зен заедницата на Шохаку Окумура сместена во Блумингтон, Индијана, и уште неколку други центри сместени во Минеаполис и од гранката на Даџнин Катагири.
Исто така многубројни се Ринзаи Зен центри во Западот. Во Јужна Америка, некои од најистакнатите се Ринзаи-џи основана од Роши, Кјозан Јошу Сасаки Калфифорнија, Чозен-џи, основана од Роши Омори Соген во Хаваи, Даи Босатсу Зендо Конго на Роши Еидо Шимано и Роши Соен Накагава во Њујорк, Даијузенџи основано од Роши Доген Хосокава (ученик на Роши Омори Соген) во Чикаго, Илиноис и Чобо-Ји  на Роши Генки Такабајуши во Сиетл, Вашингтон.
Во Европа е воспоставен Манастирот Егли (Еглеѕ) од духовниот наследник на Еидо Шимано, Денко Мортенсен.
Потекло: Кина
Сјуен Хуа е првиот Кинески учител кој го споделувал своето знаење со луѓето во Јужна Америка. Неговите учења ги опфаќаат Чан и многубројни други традиции од кинескиот Будизам. Во близина на Јукиа, Калифронија, го има основано манастирот т.н. Град на Десет Илјади Буди кој се протега на површина на 237 акри/959,000 метри квадратни.
Други кинески Чан учители со Западни ученици е Шенг-јен, кој ги поседува мудростите на Цаодонг (една од т.н. Петте Куќи на Чан) и Линџи (школа која ги промовирала своите учења во Јапонија како Ринзаи ). Спонзорството на Будистичката Асоцијација во Сооединентите Држави го довела Шенг-јен во Америка во 1978 при што тој создава ланец од Чан Медитациони Центри во Квинс, Њујорк и Одморалиште “Дхарма Тапан” за Чан монаси, во Пајн Буш, Њујорк.
Основачот на Организацијата Фо Гуанг Шан (Светлата планина на Буда), една од гранките на Чан школата, е почитуваниот Учител Сјинг Јун , кој воедно е дел од гранка на Линџи (односно Ринзаи) Традицијата.
Потекло:Виетнам
Двајца учители вредни за споменување кои имале значајно влијание во Западните земји се Учителот Тиен-ан, кој дошол во Америка како професор на УЦЛА во 1966 предавајќи Тиен Медитација, и Учител Нат Хан, монах во Виетнам во време на Виетнамската Војна, кај што бил мировен активист. За неговите постигнувања бил номиниран од Мартин Лутер Кинг Џуниор во 1967 за Нобеловата награда за Мир. Во 1966, тој го напушта Виетнам и во денешницата живее во манастирот “Селото на Сливата” во Франција. На тема Будизам, има напишано над стотина книги, со што е вреднуван како еден од најистакнататите автори кои биле читани на Западот. Тој обрнува големо внимание на сати-одговонорноста и совесноста, како најзначајна одлики во секојдневниот живот.
Пан-наследедни огранизации
Во Америка, две вакви организации се имаат оформено во последните неколку години. Најстарата е “Американски Зен Учители” кои се спонозори на многу настани, како и најразлилни Јужно Американски Сото Учители, предводени од наследници на Таизан Маезуми и Шунрију Сузуки, кои имаат формирано своја “Сото Зен Будистичка Асосицијација”.
Историјата на Зен книжевноста
Иако се вели дека Зен скриптите не би можеле целосно да ја опиШат оваа филозофија, сепак Зен има многу богата литература. Најважен елемент од основните учења е сознанието дека ние сепак веЌе сме просветлени битија, со Бодислава идеалот, односно сочувство со сите сетилни суштества.
Спротивности
Во класичниот Кинески Чан, учењата за оригиналната просветленост се претставени како збирка од спротивности: Природата на Буда-Празноста (Сунуата), апсолутно-релативно, постепено и ненадејно самопознаније.
Буда-Природата и Сунуата
Кога Будизимот бил воведен во Кина, народот ја прифатил и ја разбрал во согланост со сопствената култура. Идејата за Будистичка природа била лесно прифатено, поради сличноста со Тао. Сунуата укажува на една основна суштина исто како Буда-природата. Но сепак на Кинеските Будисти им биле потребни неколку векови за да разберат дека Синуата не се однесува на одредена суШтина Што се наоЃа во позадината на видливиот свет. Ова сознание видливо ја одредува насоката на Чан развивањето.
Апсолутно-релативно
Прајнапарамита Сутрите и Мадхуамака ја нагласуваат непостоечката спротивност на формата и празнината. Како што вели Сутрата на Срцето- формата е празнина, празнината е форма. Идејата дека постои апсолутна реалност во нашиот секојдневен живот од релативна реалност, целосно се вклопила во Кинеската култура која истакнува непостојаноста на светов и општеството. Но ова не ви кажува како апсолутното е постојано во променливиов свет. Одговорите на слични прашања се објаснети во “Петте чинови и Десетте бика”.
Ненадејно и постепено просветлување
Во Зен-Будизмот главно се согледуваат два начина на просветлување: ненадејно и постепено.
Во почетоците на Чан се дава значајност на потепеното прочистување на човековите намери и мисли, навлегувајЌи во вистинската човекова природа, односно трансцендентност на телото и умот, и прочисување на знаењето и перцепијата.
Во 8 век на Чан историјата, шенхуи успеШно ги обновува застарените принципи откако создава поделба помеѓу таканаречената Северна Школа, водена од Јукуан Шенхиу чие учење пропагира постепена просветленост неговата таканаречена Јужна Школа, која пропагира ненадејно просветлување. Според Шенхуи просветленоста се случува наеднаш, затоа понатамошни дискусии не се потребни за оваа вистинска природа. Откако поделбата помеЃу ненадејно и постепено просветлување ги зацврстила своите корени, во подоценсниот тек на развитокот сепак се создала одредена тензија и горчина помеЃу голем број теории и размислување помеѓу школите Чан и Хуа-јен. Во Платформ Сутрата поделбата помеЃу ненадејно и постепено просветлување сепак не е толку остра. Анализите на Гуифенг Зонгми наследник на Шенхуи, ја согледуваат ненадејната просветленост како последица на постепено применување и негување на Будистички техники и мисли. Сепак потребата за негување на овие медитации после просветленоста е поддржано од Ринзаи школарта и Санбо Куодан.
Бодисатва идеал
Како важен дел од Зен учењето е и Бодисатва идеалот, поврзано со апосолутното, како и сочувство со сите суШтества.
Десетте будистички доблести (парамити) се дел од Бодисатва-идеалот, којшто исто така се спомнува во Диамон Сутра: -Дана (дарежливост, несебичност) -Сила (моралност) -Ксанти (трпение, толеранција, стрпливост, прифатливост, издржливост) -Вирва (поветеност, насочена енергија, напор) -Прајна (мудрост, согледување, увид)
Бодисатва идеалот е главна тема на прајнапарамита-сутрата.
Големиот учител Хакуин Екаку ја истанува неизбежната сочувствителност и поветеност кон сите битија, како најзначаен дел од Будистичкиот пат кон просветленост. Според Хакуин потебата за прочистување на умот од кругот на кармата, чекореќи кон тркалото на четирите универзални закону, посветувајќи се себеси кон спасот на сите битија додека се посветува секоја минут од животот свој кон придобивките на Дармата.
Посветеноста на Хакуин го овозможила неговото просветление:“Зарем избричената глава и облекава на монахов не припаЃа на еден просветлен ум? Зарем рецитирањето на сутрите, мантрите, и сараните не се кажани од еден просветлен ум(...) Јас конечно се сплотив во самото срце на оваа голема убавина. НаеднаШ, неочекувано, видов - беШе јасно како ден. Што всуШност претставува еден проветлен ум?... Па тоа е способноста да се прават добри дела, подарувајќи ги даровите на Дарма учењето.”
Амитабха, Авалокитесвара, Манјусри, Самантабадра и Кситигарба се исто толку почитувани и вреднувани како Гаутама Буда.
Зен литература
Зен-традиција развила богата текстуална традиција, заснована на толкувањета на будистичките учења и снимените изреки на Зен мајсторите. Кинески текстови.
Хуи-ненговата Платформна Сутра
Меѓу првите специјализирани Зен текстови, кои датираат од најмалку 8-от век, е платформната сутра на Шестиот патријарх, која му се припишува на Хуи-ненг. Таа била составена во текот на еден подолг временски период, и содржи различни слоеви на пишување. Таа е ... "...''...Прекрасен спој на почетните учења на Чан, едно виртуелно издишување на целата традиција до втората половина на ВИИИ век. Во срцето на проповедта е истото разбирање на природата на Буда што сме ја виделе во текстовите кои им се препишуваат на Бодидарма и Нингрен, вклучувајќи ја идејата дека суштинската природа на Буда е невидлива за обичните луѓе само поради нивните илузии"."
Приказната не е фактички запис, туку состав од 8 век, најверојатно од страна на т.н „Школа на Воловата Глава“. Платформната сутра наведува и објаснува широк спектар на будистички текстови: Дијамантската Сутра, Лотусовата Сутра (Садарма Пундарика Сутра), Вималакири Нирдешката Сутра, Сурангамаската Сутра, Ланкаватараската Сутра, „Будењето на Верата во Махајаната“ Сутра и Махапаринирвана-та Сутра.
Пренос на Ламбата
Чан-традиција се разви од веќе-востановената традиција на "канонски будизмот", кој "остана норматививен за сиот подоцнежен кинески будизам". Таа е основана на крајот од шестиот век, како резултат на Кинезите кои развиле разбирање на будизмот во претходните векови. Еден од пронајдоците на овој канонски будизмот биле преносните листи, наречени "Пренос на Ламбата", литературен уред за воспоставување на лоза. Т'иен Таи и Чен го презеле овој литературен уред, за да дадат овластување на оние кои ги развивале традициите, и да ја гарантираат нивната веродостојност.
"Текстовите на Чан го претставуваат училиштето како самиот будизмот, или како централно учењето на будизмот, кое се пренесувало од седумте Буди од минатото до дваесет и осумте патријарси, како и сите генерации на кинески и јапонски Чан и Зен мајстори кои следеле."
Преносните записи на Чан – „Танг-Лу“,биле од суштинско значење во формирањето на идентитетот на Чан. Евиденциите на Преносот на Ламбата (Ќинг-те ч’уан-танг лу), составена од Тао-јун и објавена во 1004 година, вовеле неколку од клучните елементи на Чан-традицијата. Друг клучен текст е „Запис на Широкаиот Пренос Шна ламбата“ собран за време на ерата Т'иен-Шенг" (Тјен-Шенг Куанг-Танг Лу), составен од Ли Чун-Су и објавен во 1036, кој јасно ја претставил идејата за "специјален пренос надвор од наставата". Сè до Т'иен-Шенг Лу Куанг-Танг, Чан бил гледан како настава во согласност со будистичката библиска традиција. Во десеттиот век, во периодот кога имало превирање на Петте династии и десет кралства, регионално ориентирани училишта со различни погледи на идентитетот на Чен биле развиени. Еден поглед бил на Чиа-ваи Пие-ч’уан, кој гласел "специјален пренос надвор од наставата". Спротивен став бил тој на Чиао-ч’ан И-Чих, "хармонија меѓу Чан и учењето". Погледот на хармонијата помеѓу Чан и учењата бил доминантен во лозата на Фа-Тен Вен-И (885 -958), и преовладувал во Јужните кралства во десеттиот век.
Оригиналниот предговорот на Ќинг-те Чу’ан-танг Лу од страна на Тао-Јуан го одразува ставот на Фа-јен на хармонија со учењата. Тој бил заменет со вовед од страна на Јанг И, кој ја нагласил "посебната пракса надвор од наставата".
Според Тао-јуан, "Бодидарма не покажал вербалниот исказ ШПу-ших ју-јенк, и не воспоставил зборови и букви Шпу-ли Уен-цук." Разликите датиират до толкувањето на текстот на Лонг за „Расправијата на Двата Влеза и Четири Практики“, текст припишан на Бодидарма. Во овој текст, "влезот преку принципот" (Ли-џу) се одликува на два начина: Влезот преку принцип се вели дека е " Некој разбуден на вистината во согласност со предавањата“Шчи-Чиаок. Подоцна, откако ќе се сфати вистинската природа ШЧен-ХсингЌ, за еден се вели дека "живе цврсто, без треперење, и никогаш повеќе нема да биде занишан од писмени учења Вен-Чиаок."
Текстовите на Чан го претставуваат училиштето како самиот будизмот, или како централно учењето на будизмот, кое се пренесувало од седумте Буди од минатото до дваесет и осумте патријарси, како и сите генерации на кинески и јапонски Чан и Зен мајстори кои следеле.
традицијата развила свој корпус во овој жанр, со дела како „Антологија на патријаршиската сала“ (952) и „Џингде запизи за Преносот на Ламбата“ (објавена 1004).
Според Тао-јуан, "Бодидарма не покажал вербалниот исказ ШПу-ших ју-јенк, и не воспоставил зборови и букви ШПу-ли Уен-цук." Разликите датиират до толкувањето на текстот на Лонг за „Расправијата на Двата Влеза и Четири Практики“, текст припишан на Бодидарма. Во овој текст, "влезот преку принципот" (Ли-џу) се одликува на два начина: Влезот преку принцип се вели дека е " Некој разбуден на вистината во согласност со предавањата“Чи-Чиаок. Подоцна, откако ќе се сфати вистинската природа Чен-ХсингЌ, за еден се вели дека "живе цврсто, без треперење, и никогаш повеќе нема да биде занишан од писмени учења Вен-ЧиаоЌ."
Првата изјава може да се види како поддршка на хармонијата меѓу учењата и Чан. Втората изјава може да се види како поддршка на "специјалниот пренос надвор од учењата"
Линџи Јулу
Линџи Јулу ("Женжо Линџи Хуижао Чанси Јулу“) е плодотворен текст на Линџи и Ринзаи училиштето. Тој содржи снимени изреки припишани на Линџи Јихуан (Д. 866). Тој бил објавен во 1120, но се развивал во еден период кој се протегал 952-1120. Првото спомнување на Линџи е во Зутанг Џи(祖 堂 集 "Антологија на патријаршиската сала“), составена во 952, 86 години по смртта на Линџи. Тјеншенг Гуангденг Лу (天 圣 广 灯 录), „Проширен запис за Ламбата од ерата Тјеншенг", составена од Ли Зунжу (李 遵 勖) (988-1038) го поставува Линџи како главен патријарх на Чан и како наследник на Хонгжоу училиштето. Исто така го основа слоганот" Специјален пренос надвор од предавањата", поддржувајќи ги тврдењата на школата на Линџи дека "Чан е одвоен и супериорен во однос на сите други будистички учења". Женжоу Линџи Хуижао Чанси Јулу ("Записот за Линџи"), составена од Јуанџуе Зонган во 1120, е класична верзија на евиденцијата на Линџи.
Коан-колекции
Жанрот на „средбени дијалози“ се развил во различни збирки наречени „коани“, кои формирале еден голем литературен корпус.
Двете најпознати Коани се "Безпортна Порта" и „Записот на Синиот Брег“. Везпортната Порта(кинески: 无门 关 Њуменгуан; јапонски: Мумонкан) е збирка од 48 Коани и коментари објавена во 1228 од страна на кинески монах Вумен (无门) (1183-1260). Записот на Синиот Брег (кинески: 碧 岩 录 Бìѕáн Лù; јапонски: Хекиганроку) е збирка на 100 коани собрани во 1125 од страна на Ѕуанњу Кељин (圜悟 克勤 1063-1135).
Јапонски текстови
Јапонската зен-традиција, исто така развила сопствен корпус. Во текот на Токугава периодот, „Shōbōgenzō“ на Доген станал авторитетен текст на училиштето на Сото. Во Ринзаи-училиштето, коан-програми биле систематизирани од страна на дарма-наследници на Хакуин, кој самиот произведувал проширен корпус на пишани текстови.
Шобогензото на Доген
Во текот на Токугава-периодот, Сото-училиштето започнало да става поголем акцент на текстуалниот авторитет. Во 1615, било изјавено дека "Стандардите на Ехеиџи партијата мора да бидат правило за сите Сото монаси". Во тоа време со ова се мислело на сите сите дела на Доген, кои со тоа станале нормативен извор за учење и организација на Сото-училиштето.
Клучен фактор во овој растечки акцент на Доген била жалбата на Манзан да ги промени правилата за дхарма преносот, врз основа на аргументи кои произлегуваат од Шобогензо. Друга реформа била спроведена од страна на Генто Сокучу (1729-1807), кој се обидел да го очисти Сото-училиштето од употреба на коани. Генто Сокучу вградил нови прописи врз основа на прописите на Доген.
Овој растечки статус на Доген како текстуален авторитет претставувал проблем за Сото-училиштето.
Постапувајќи по барање на Сото Хиерархијата, во 1722 владата забранила копирање или објавување на кој било дел од Шобогензо. Во текот на обновата на Мејџи, споменот на Доген бил искористен за да се обезбеди централното место на Еихеи-Џи во Сото-организација, и "да се цементираат поблиски врски со луѓето“.
Зенжу Шибуроку
Зенжо Шибуроку, „Четирите Текста на Зен Сектата“ е колекција од 4 основни Зен тектови кои биле употребувани во Јапонија како воведни текстови во едукацијата на почетни Зен монаси. Колекцијата била составена од Југјузу (Десет Слики од Бикови), Шинџинмеи (Верба во Умот), Шодока (Песна на Просветлување) и Зазенги (Принципите на Зазен).
Посочување кон месечината
Зен учењето може да биде опишано како посочување на прстот кон месечината. Разбудување и просветлување, реализирање на комплетноста на дхармадхату. Но, зен традицијата исто така посочува дека не треба да се сфати буквално овој акт, посочување кон месечината како просветлување.
{{quote|Калуѓерката Вујин Чанг го замолила Хуи Ненг (Шестиот зен патријарх) да ја објасни Маханирвана Сутра. Учителот иако не знаел да чита и ветил дека ќе и помогне, па ја замолил калуѓерката да му го прочита текстот. Калуѓерката рекла: ако не знаеш да читаш, тогаш како би можел да ја разбереш вистината што ја содржат овие зборови? -Вистината и зборовите не се поврзани. Вистината може да се спореди со месечината-одговорил Хуи Ненг, посочувајќи кон истата. - а зборовите можат да се според со прстов. Можам со прстов да посочам кон месечината, но мојот прст не е месечината, а на тебе едноставно не ти е потребен мојот прст за да ја согледаш.
Ринзаи
Ова биле проследено со сатори вежби, потребни за достигнување на просветленост. Зен значењето не може да избледне кога ќе го разберете, и не постои можност да го отфрлите кога целосно ќе го прифатите. Колку повеќе рабираш, толку повеќе учи, толку повеќе прифаќаш, толку повеќе се трансформираш.
Постепеното негување на ова учење од Чан учителот Шенг Јен е опишано со следниве зборови: Чан значи просветленост, односно самопознавање на сопствената вистинска природа. Но дури и ова сознание не е доволно. Откако Ќе ја согледате својата природа, треба да дозволите ова искуство да созрее, односно треба да имате просветлени мигови повторно и повторно, и да го подрживе овој тек на настани со постојани вежби и медитации. Иако Чан учењето вели дека при првото просветлување ваШ поглед кон светот е ист ко тој на возвишениот Буда, вие сепак не сте целосен-комплетен Буда.
Многу други Зен учители ја поддржуваат идејата за постепено просветлување,а за да се постигне тоа изучување на зазен и коанот се од големо значење. Писателот Линји ги опишал овие постепени просветлувања во неговите Три мистеизони Порти, и Четирите Патишта кон Знањето на Хакуин.
Сото
Основачот на Сото во Јапонија големиот учител Доген, нагласува дека учењето и медитирањето неможат да бидат одвоено од просветленост.
Со самото учење и вежбање се изразува просветленост: Основното учење на Доген е дека секој акт како ученик на Буда и најважното достигнување (просветленоста) се една Целина и неможат да бидат оделни.
За Доген, важен елемент е зазенот или Шикантаза, кога станува збор за Будистичкото учење: Правилна местоположбан а телото при медитирање е основнот учење кога било пренесено од Буда на неговите ученици, оде ден учител на друг и така со генерации, без никакви промени или прекини кон оваа техника.
Школата Сото го заменила учењето од коанс со шикантаза во време на учителот Генто Сокучу.
Зен-учењето во западната цивилизација
Зен-учењето во западот е дел од современата верзија на Перениал филозофијата, иста идеја составена од неколку вистини што е поддржана он мноуг бројни луѓе низ различни временски периодии места;. Пишувањата на Сузуки се клучно поврзани со ова разбирање. но сепак самиот учител се нашол под влијание на западот и неговите традиции. Оваа интерпретација е составена од духовниот прогрес. искуство и дирекното познание на прекрасната неизбежна реалност, возбишена и исполнета со којашто се поврзува или идентификува човековиот ум. Ова разбирање се разликува од Јапонскиот Зен. кој е составен од учења и медитации во манастири, каде се прифатени обични домашни обврски од секојдневниот живот.
Зен медитации
Најважниот елемент на Зен-учењето се медитациите (дхуана). Зен-традицијата вели дека се потребни одредени медитации со специфична положба на телото за да се овозможи создавање на возвишената мудрост на Буда-природата. Има неколку термини опишувајќи го процесот на самоспознание какошто се интроспекција, чекор назад, пресвртување, или насочување на очите во внатрешноста.
Зазен
Седечката медитација (зазен) исто така може да се нарече и седечката дхуана. Учесниците обично за време на оваа медитација заземаат телесни позиции како што се лотус позицијата, полулотус, Бурмесе или Сеиза-формална седечка позиција, користејќи разни гестикулации (дхуана мудра). За насочено внимание и контрола на мислите, се практикува следење на дишењето, или да се насочи енергијата под папокот (анапанасати). Обично се користат душеци или преници, во некој случај и столици.
Шикантаза
Во школата Сото на Зен, главна предност се дава на медитации кои не опфаЌаат примена на каков било предмет. Учесникот едноставно се концентрира на неговиот мисловен тек, дозволувајќи на мислите да се појават и да исчезнат сами од себе без да остават одреден впечаток на неговот внимание. Доген Зенји напиша многу значајни текстови кои ја опфаЌаат оваа вештина.(Принципите на Зазен и Универзални Инструкции на Зазен учењето).
Сешен
Зен традицијата вклучува и интезивна групна медитација во манастири. Иако дневните вежби во манастирите се обвиваат неколку часа секојден, интезивниот тренинг бара целосна и постојана посветеност на седечката медитација. Во текот ан денот се повторуваат многубројни 30-50минутни медитации кои можат да бидат прекинати за извршување на одредена работа или за јадење но сето ова да биде изврШено со истата насочена енергија што се создава за време ан медитирањето. Спиењето трае 7 часа или помалку. Во модерните Бдустички манастири во Јапонија, Тајланд, и во Западот, учествувањето на интензивниот тренинг трае од 3,4,5 до 7 дена. Во групното Зен медитирање обично се кроситат дрвени кеисаки (стапови за предупредување)со кои се удираат учесниците за да останат фокусирани и будни.
Коан
Коан е приказна, дијалог, прашање или изрека која служи како провокација или тестирање за утврдување на Зен прогресот на ученикот. Односно Коан е дијалог помеЃу Зен учителот и ученикот и ги потенцира не толку воочливите мудрости на Зен учењето.
Да да може ученикот да учествува во коан дискусија, мора да го остави концептуалното размислување и логичниот редослед преку кој го уредуваме светов, за да може природно и спонтано да се развие одоговорт во самиот ученик. Но ова незначи дека зоборивте се безкорисни, поради самиот факт дека коан се зборови: Патот кон Сатори (просветлување) не зависи од зборови, дури иако тоа се зборовите на Буда или на некој друг голем учител, сепак нетрбеа да се одбиваат зборовите, без разлика колку се несоврШени тие се едиственото средство преку кое можеме да го пренесеме наШето просветление. со внимателност Треба да се користтат зборовите и идеите во коаните за да се постигне просветление, да не се помеШаат овие две работи. Концептуалност,а зборовите, лодиката и причините се средстцва преку кој еден може да постигне просветленост, но тие неможат да биде спореден си самото возвиШение на таа просветленост. Коаните се развиле во Кина, преку контекстот на прашања и одговори за време на сесиите на големите зен учители. Преку тоа се создале големи збирки на коани, која ја претставувало интеракцијата помеЃу учителот и ученикот. Во почетокот на династијата Сунг, Коаните станале многу популарни.
Суштината на просветленоста може да биде утврдена со интеракцијата помеѓу учителот и ученикот. Безразлика за каков учење станува збор, нејзината примена е секога лична, секогаШ персонална. Затоа просветленоста не се гледа повеЌе како самопознание туку како личен соживот помеѓу други луЃе.
Денеска Зен учениците при дијалог со учителот преку приватен разговор. учителите потенцираат дека проблемите Што се разреШуваат преку Коанот мораат да биде сфатен сериозно, и буквално. Иако праШањата претставени преку Коан дискусија не содржат некои специфични одоговри, сепак се очекува од учесниците да го покажаат своето разбирање на Зен и на Коанот преку нивните уникатни одговори. Учителот може да го одобори или да го одбие одговорот при што ќе го упати ученикот кон правилниот пат. Исто така има многубројни коментари напишани за Коани кои можат да служат како водич, и имаат голема вредност во сегашните учења на оваа тема. Коан дискусии можат да бидат практикувани за време на седечката медитација (зазен), движечката медитација (кинхин) како и низ било кои други активности од секојдневниот живот. Коан практиката е особено прифатено од страна на јапонската Ринзаи школа, но исто така и во многу други Зен школи.
Интеракција со учител
Уште еден важен аспек на Зен-традицијата кој е лесно занемарен е интеркацијата со Зен-учителот. Сепак има многу различни мислења поврзани со овој аспект, што дури и литературата врз која се основа коан-студијата се смета за несоодветна: Преку одземање на Сите реквизити, без текстови или други херменевтски методи, ученик практикува религизна трансформација под влијание на просветлен учител. На овој начин, употребата на скрипти, текстови, коани збирки се согледуваат како секундарни алатки во учењето, додека дирекната интеракција со Чан учител припаѓа на највисок степен на учење и медитирање.
Зен мантри и церемонии
Најважни елементи во монашкиот живот на будистите се мантрите и церемониите. Мантрите вклучуваат многубројни сутри како се Срцевата Сутра, и Лотус Сутрата(Авалокитешвара Сутра) Сутрата за големото сочувства и други слични мантри. Покрај олтарот во еден Будистички манастир можат да се најдат икони од Буда или Бодисатва. Ваквиот чин на обожување можат да се најдат во мнгоубројни јапонски куќи како што луѓето си создаваат мали светилишта во своите домови, а нивното рецитирање на мантрите се воочува како поврзување со големите светци од минатот. Ваквите молитви се кажуваат и за време на погреби и други настани, за да се разбудат натприродните сили.
Мантрите обично ги опфаќаат големите светци (Бодистави)како Авалокитешвара и Манјусри. Според Махајана Будизмот светците се прочистени битија кои останале вечно во кргуот на смрта и раѓање (самсара) само за да им помогнат на останатие луѓе во нивното ослобдување од овој мачен круг на непрекинато раѓање и умирање. Бидејќи учесниците на Зен патот го посакуваат ова ослобудвање тие ги користат овие мантра како комуникација со светците при што треба самиот зен идел да со разберат со оваа божествена поврзаност. На пример со постојано повторување на некоја манта од Авалокитешвара сутрата, луѓето можат да го зачнат самиот Бодисатва идел во нивната душа. Крајната цел е јасно напишана во последниот од сутрате каде се вели: Наутро биди еден со Авалокитешвара, навечер биди еден со Авалокитешвара. Со реализирање на празноста и на Махајана значењето дека сите битија ја содржат Буда-природата во себе, тогаш би се подразбирало дека нема разлика помеѓу комичката бодисатва и човековата единка. Мудрсота Што ја содржат мантрите, може да биде еднаква со внатреШната сочувствителност на самиот учесник на мантрата. Затоа прекината е поделбата помеЃу објектот и субјектот, личноста Што се моли и светецот. мантрата и сутрата.
Религиозни услуги
Иако во западот Зен медитирањео одржува клучна улога во самата Зен култура, сепак Јапонскиот зен има одредена улога кога станува збор и за религизони услуги во јавноста. Монасите сепак се важен дел од погребалните услуги, статистиките објавени од школата Сото изјавува дека 80 % од народот ги посетува Храмовие само за погребални услуга и други причини пворзани со смрт, додека само 17 % ги посетуваат манаситирте за духовни потреби и само 3% посетуваат Зен сештеник во случај на лични проблеми.
Зен организации и институции
Религијата не само што содржи голема значајност за индивидуецот туку претставув и дел од колективната свест. Иако во западниот свет, индивидиуалното искуство што го нуди иконскито свет на Зен е оппто прифатено, во зен традицијата ова искуство е одржано и пренесено преку висок степен на институционализација. Во Јапонија, формалниот систем на Зен ориентирани Школа, како што се Санбо Куодан и Нинген Зен Ксодан подлегнале на голем број на критики од современиов свет. Големиот предизвик за развивање на Зен учењето во западот се состои од ограничување на харизматичниот авторите и проблемите што ги носи со себе, како и одржување на легитимитет и авторитет со ограничување на бројот на овластени учители.
Обука во Храмови
За време на предавањата на источната планина, Зен учењето стана дел од монашкиот живот. Во школите Сото и Ринзаи, манастирите служат како објекит за обука и за образование на Зен свештениците, повеќето од кои имаат предизпоции да водат свој сопствен храм. Јапонското Сото и Ринзаи се организирани со сѕстем од централни храмови и споредни храмови.
Сото
Двата главни храма на Сото верската група се Еихеи-џи и Соџу-џи. Низ историјата Еихеи-џи храмовите се помалубројни во споредба со Соџу-џи. З а време на Токугава периодот, биел изградени приближно 16,200 Соџу-џи храмови, што билое значително голема бројка во споредба со 1,300 Еихеи-џи храмови. Исто така повеќе од 14,000 храмови кои се дел од Сото верската група. 13,850 од нив се идентификуваат со Соџу-џу група на храмови што е голема разлика во споредба со денешниве 148 храмови клои припаѓаат на Еихеи, главно сместени во Хоккаидо-поради колонизацијата за време на периодот Мејџи. Затоа, се вели дека Еихеи е главниот храм во смисла дека е глава на сите Сото дхарма лози.
Којун Ошо вели: "Секоја година, пристигнуваат околу 150 почетници. Околу 90% се синови на свештеници, што значи дека само 10% го избираат самоволно овој сопствен пат. Околу есен пристигнаа 250 монаси. Нивното учење се сотои од запознавање на сите верски обичаи и церемонии на школата Сото. Преку овој начон, можноста за споствено просветлување е секогаш присутна."
Ринзај
Ринзајската школа има 14 главни храмови. Тие се:
Наследување на дармата
Во зен-будизмот, наследувње на дармата е обичај преку кој ученивите создаваат нераскинлива врска со учителот, некој видн на духовно братство, кое започнало во времето на Буда. Ова наследување ја претставува важноста на семејната структура во древна Кина како и различните обичаи и ритуали кои го означуваат системот на духовни семејства. Метафорички, тоа може да се опише како пренесување на светлоста од една свеќа на друга. Оваа традиција исто така ги одржува Зен иституциите.
Семејството-структура-
Според Бодифор, Зен е предмонината фрома на будизам поради преносот на дармата. Ги слави своите предци со самото пренедување на нивното духовно богатство на пвистинските наследници, од генерација до генерација, коишто ќе ги продолжат семејните традиции.(...) Овој процесс на наследувањео на семејни традиции се создало преку формата на дарма преносот}}
Семејниот модел е лесно препознатлив во Источна Азија, бидејќи се користи истата терминологија за опишување на земјени и спиритуални семејни односи.
Во школата Сото, наследувањето на дармата создава доживотна поврзаност помеѓу учителот и ученикот. За да се класифицира како Зен свеШтеник, лицето треба да изврши доплонителнини обуки. Во Ринзај, најприфатливо наследување на дармата се означува преку одедениот престо на ученикот во храмот и неговите предизпозиции да стане свештеник. Но тука не спаѓа дипломата инка-Шомени, која се користи како сертификат на доплонителни учења на веќе квалификуваните свештеници. Има околу 50 до 100 сопственици на ина-шомени дипломи.
Самоспознание
Зен традицијата иако силно верува во формалното наследување на дармата, сепак постојат многу учители кои постигнале Муши-докуго како: Нонин, Џинул, и Сузуки Шосан кои иако биле запознаени со зен учењата, сами без учител постигнале просветление.
Зен-универзитети
Иако Сото и Ринзај се образовни институции, сепак се соочуват со силна конкурентност од страна на Комазава Универзитетот и Ханазоно Универзитето. Многу познати учители ги завршиле своите студии таму, какошто се Шохаку Окомура и Кеидо Фукушима.
Зен-организации на Западот
Приход - Зен групите и организациите имаат потреба од паричен приход за да преживеат.. Одерени центри нудат безплатни курсеви за медитација. Овие групи обично се соочуваат со голем број на учесници, чии лекции траат долги временски периоди. Станбени центри, прифаќаат ограничен број на учесници кои се многу посветени и што се од голема корист за заедницата. Донациите се главен извор на приход, а публицитетот се држи на ниско нивопоради можноста од рапиден раст на учесници кои ќе го нарушат балансот.
Легитимитет - Зен групите имаат потреба од легитимитет за да биде општесветно прифатени и ценети. Ова се одржува преку поврзаноста ученик-учител како и наследување на дармата. Тука припаѓаат традициите, како и адаптирање на традиции или позајмување на одредени ритуали од традициите.
Робер Сарф, исто така, ја истакнува потребата да се баланисра харизматичниот авторитет со институционалниот авторите. Останати анализи на слични скандали посочуваат дека религиозноста и наследноста на дармата им дава неограничн авторитет на учителите. Ваквите скандали довеле кон повторно организирање на зен центрите, каде управувањето на вакви центри се придава кон поголема група на луѓе, прекинувајќи ја улогата на харизматичниот авторитет.
Космос-1237
Космос-1237 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јануари 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 600 килограми. Космос-1237 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 355.
Класичен италијански готвач
Класичен италијански готвач: Уметноста на италијанското готвење и италијанската уметност на јадење е американски готвач од италијанската кујна на Марсела Хазан за прв пат објавен во 1973 година.
Минато
Марсела Хазан станала видлива како инструктор по италијанска кујна во Њујорк по интервјуто со Крег Клејборн од Њујорк Тајмс во 1970 година. По посетата на нејзиниот стан, уредникот на Харпер и Роу, Питер Молман, ѝ потпишал договор да го напише Класичниот италијански готвач „на лице место“.
Книгата била наменета како достапен ресурс за американските домашни готвачи да научат за италијанската кујна.
Прием
Класичниот италијански готвач добил главно позитивни критики за пристапниот формат и висококвалитетните рецепти. Дејвид Сипрес од „Њујоркер“ сметал дека книгата го научила како да готви, додека Фергус Хендерсон од „Гардијан“ ја пофалил Хазан велејќи дека таа „само ја сменила храната што ја знаев дома“. Марк Битман од Њујорк Тајмс ја нарекол книгата „врата на чудата на италијанското регионално готвење“ и ја споредува сеприсутноста на Хазан во дискурсот за храна по објавувањето на Класичниот италијански готвач на Јулија Чајлд, но истакнувајќи дека „Хазан била поважниот автор".
Подоцнежните изданија
Класичниот италијански готвач и подоцнежната книга на Хазан „Повеќе класично италијанско готвење“ биле ревидирани и комбинирани во „Основи на класичното италијанско готвење“, првпат објавена во 1992 година. Рецептите биле уредени за да бидат појасни и за да се земат предвид промените во вкусот од објавувањето на Класичниот италијански готвач. Essentials вклучува и нови рецепти и дел „Основи“ кои не се присутни во ниту еден од оригиналните тома. Хазан се надевала дека ќе вклучи готвење во микробранова печка во Essentials, но не можела да најде место за тоа во италијанската кујна.
Оливер Твист
„Оливер Твист“ (англиски: Oliver Twist) — роман на англискиот писател Чарлс Дикенс. Во него се опишува едно младо момче кое се соочува со секојдневните тешкотии на животот. Со оваа книга Чарлс Дикенс достигнал голема популарност, а врз основа на неа се снимени неколку филмови. ,.
Осврт кон делото
Во романот „Оливер Твист“ авторот пишува за судбината на сиромашните деца, укажувајќи на едно општествено зло, на рамнодушноста кон малите и незаштитени сирачиња. Главниот лик во романот, Оливер Твист, минува многу ускушенија во домот за сираци. далеку од родителската љубов и заштита, Оливер набрзо ќе ги почувствува суровиот однос на бексрупулозниот Бамбл и гладот како опомена за неговата неизведна и тешка судбина. На тој пат, Оливер треба многу нешта да издржи стоички, но и да промени многу нешта, и по цена на ризик, за да може да си обезбеди пристоен живот. Првото искушение на неговиот животен пат е сцената кога бара уште малку каша, а поради тоа е фрлен в затвор, а утредента за него е распишан оглас со награда за оној што ќе го преземе. Со тоа почнува новата епизода во животот на Оливер, кога тој работи како чирак во погребното претпријатие Сурбери, поднесувајќи ја тиранијата на сопственикот Ноа Клејпул. меѓутоа, кога Клејпул погрдно се изразува за неговата мајка, Оливер покажува ново, бунтовно лице. До оваа точка се одвиваат први два композициски елемента: експозицијата и заплетот, кои понатаму водат кон кулминацијата на дејствието. Бегството во Лондон отвора ново поглавје во животот на Оливер, кој станува дел од криминалното подземје под власта на изопачените злосторници Фејгин и Сајкс. Опишувајќи ги тие луѓе и настани, Дикенс мајсторски го води дејствието кон прашањето: Како натаму ќе тече судбината на малиот јунак? Пишувајќи за неправдата, Дикенс ја слави победата на правдата, а нејзините носители ги слика со голема љубов. Оттука, во романот има и позитивни ликови, како добриот Браунлоу кој прави сè да го докаже потеклото на Оливер и најпосле го посвојува, исполнувајќи ја последната желба на татко му на Оливер. Тоа е расплетот на романот во кој се открива дека „без голема љубов и благодарност на срцето никогаш не може да се почувствува среќата“. Опишувајќи го напатеното, горчливо детство на Оливер Твист, Дикенс покажал голема љубов кон сите обесправени деца, со порака дека неправдата може да се победи и дека мора да се стигне до вистината. Оттука, основната порака во романот е: да се верува во среќата и да се истрае на тешкиот пат до неа. Настаните во романот се опишани реалистично, со голема животна уверливост при што авторот особено се задржува на оние моменти од животот на главниот лик кои треба да го доближат неговите карактерни црти, сфаќања и желби. Сентиментален по природа, Дикенс често го слика насолзеното лице на Оливер, верувајќи дека сочувството на читателот со малиот јунак ќе му помогне да се избори со тешкотиите. Во таа смисла, авторот верува дека нашето сочувство и љубов се израз на толку потребната хуманост која луѓето ќе ги направи многу посреќни.
Јутјубер
Јутјубер, попознат како јутубер или творец на содржина на Јутјуб/Јутуб – позната личност на интернет и видеограф кој популарноста ја стекнал со објавување на видеоснимки на Јутјуб, мрежно место за делење видеозаписи. Поедини јутјубери имаат корпоративни спонзори кои плаќаат прикриено огласување (product placement) во нивните клипови или снимање на онлајн огласи.
Значењето на изразот јутјубер последните години се менувало заради ослонувањето на приходите од реклами и спонзорирани содржини.
Потекло на поимот
Поимот јутјубер се однесува на поединец чија главна или единствена платформа е јутјуб канал, персонализирана потстраница на Јутјуб, платформа за делење видеоснимки.
Историја
Доменот на интернет под име „ ” го покренала на 14 февруари 2005 година Чад Херли, Стив Чен и Џод Карим кога работеле за Пејпал. Првиот јутјуб канал под име Џод го отворил истоимениот соосновач на Јутјуб на 23 април 2005 година според тихоокеанското летно време (односно, на 24 април 2005 година според координираното универзално време). Истиот ден ја поставил првата кратка влог видеоснимка со име Јас во зоолошка градина.
Во октомври 2005 година, Јутјуб вовел можност за претплата на јутјуб канали. Њујорк тајмс тврди дека поголемиот број видеоснимки на Јутјуб до 2006 година биле сосредоточени на различни видови таленти: акробации како салто наназад, усни синхронизации и таленти на други луѓе кои биле аплодирани во форма на клипови, како клиповите од емисијата Во сабота навечер во живо. Од јуни 2006 година, познати холивидски и музички фирми почнале да воспоставуваат деловни врски со јутјуберите. Се смета дека прв јутјубер кој воспоставил такви врски бил блогерот и комчарот Брук „Брукерс” Бродак (со Карсон Дејли), потоа пејачот Џастин Бибер (со Ашер) и лекарот и политички сатиричар Басем Јусеф (со египатската телевизиска мрежа). Во 2007 година, Јутјуб го покренал „Партнерски програм”, аранжман за распределба на приходите од огласи кој им овозможил на јутјуберите да заработуваа пари од видеоснимки кои ги аплодираат на платформата.
Во октомври 2015 година, постоеле повеќе од 17.000 јутјуб канали со повеќе од 100.000 претплатници и скоро 1.500 со повеќе од милион претплатници.
Влијание
Во анкета од 2014 година која ја спровел Универзитот на Јужна Калифорнија, кај деца на возраст од 13 до 18 години во Соединетите Американски Дражави дали се повлијателни 10 јутјубери или 10 традиционални познати личности, јутјуб личностите ги зазеле првите пет места на ранг-листата, а јутјуб каналот Смош (Smosh) бил на врвот на списокот. Кога во 2015 година била повторена анкетата, јутјуберите ги зазеле првите шест места на списокот, при што Кеј-Ес-Ај бил на врвот на истиот.
Неколку истакнати јутјубери и нивното влијание биле предмет на научни истражувања, како Зоела и Пјудипаја. Заради нивото на влијание,, Роберт Ховден се залагал за создавање нов индекс сличен на г-индексот и х-индексот за процена на влијанието на Јутјуб.
Комерцијален успех
Успехот на нивните јутјуб видеоснимки ги направил јутјуберите мети на корпоративните спонзори кои плаќаат да бидат прикажани во видеоснимките. Во 2015 година, Форбс известил дека Феликс Шелберг, на платформата познат како Пјудипај, заработил 12 милиони долари во 2014 гподина, што било повеќе од некои популарни глумци како што се Камерон Дијаз или Гвинет Палтроу. Во август 2018 година, Волмарт, Нордстром и други компании ги барале јутјуб ѕвездите за амбасадори.
IC 1110
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1110 се споменува и како ESO 156-1, FAIR 388.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 35 м 57,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -52° 39' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 173°.
Други поделби
Проучување на IC 1110 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13295.
Горен кварк
Горен кварк или u-кварк (симб. u, од анг. up) — една од елементарните честички од која е создадена материјата. Најлесен е од сите кваркови. Заедно со долниот кварк ги формира неутроните (еден горен кварк и два долни кварка) и протоните (два горни кварка и еден долен кварк) кои се дел од атомските јадра. Дел е од првата генерација на честичките, има полнеж од +2/3 e и маса измеѓу 1.8 - 3.0 MeV/c2. Како и сите кваркови, горниот кварк е елементарен фермион со вртеж од -1⁄2 и ги искусува сите четири основни интеракции: гравитација, електромагнетизам, слабо заемодејство и силно заемодејство. Античестичката од горниот кварк се нарекува горен антикварк.
Постоењето на горниот кварк (заедно со долниот и чудниот кварк) беше постулиран во 1964 година од страна на Murray Gell-Mann и George Zweig за да се објасни "Осумкратниот пат" - класификационата шема на хадроните. Горниот кварк за првпат беше опитуван од експериментите во Stanford Linear Accelerator Center во 1968 година.
Историја
Во почетоците на физиката за честичките (првата половина на дваесеттиот век) за хадроните, како и протоните, неутроните и пи-мезоните се мислеше дека се елементарни честички. Сепак, како што беа откриени новите хадрони, бројот на честичката "zoo" порасна од неколку честички во раните триесетти и четириесетти години на дваесеттиот век во неколку десетици во педесеттите години на дваесеттиот век. Врската измеѓу нив беше нејасна сè до 1961 година кога Murray Gell-Mann и Yuval Ne'eman (независно еден од друг) предложиле класификациона шема на хадроните наречена "Осумкратниот пат".