cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Трансмисионен механизам на монетарната политика
Кејнзијански наспроти монетаристички разбирања за влијанието на парите врз стопанските движења
Кејнзијанците имаат поразлично гледање на влијанието на парите врз реалните стопански движења. Главна детерминанта според нив е каматната стапка, бидејќи сите промени на понудата на пари ги изразуваат преку нејзе, втора разлика од тврдењата на монетаристите е што кејнзијанците брзината на оптек на парите ја сметаат за нестабилна категорија, и трета разлика е што парите ги гледаат и како трансакционо средство и како неактивно средство и како шпекулативно средство. Доколку се земе предвид овде претходниот пример ќе се забележи дека одвишокот на пари нема по автоматизам да се претвори во реални добра, индивидувата може да одлучи да го задржи во пари. Зголеменото количество на пари ќе предизвика да се намали брзината на оптекот на парите и на тој начин количеството на пари ќе се сведе на првобитната големина. Според кејнзијанците одвишното количество на пари ќе може да се претвори во различни финансиски имоти како што се акции, обврзници. Зголемената побарувачка на хартии од вредност ќе придонесе да се зголеми нивната цена, а да се намали каматната стапка, односно каматата. Со тоа ќе се мотивира побарувачката на кредити и побарувачката на реални добра. На овој начин ќе се оствари индиректно влијание преку каматната стапка на стопанските движења. Затоа кејнзијанците сметаат дека врската помеѓу влијанието на монетарната политика и стопанските движења е слаба. Тие сметаат дека поефикасен инструмент е фискалната политика отколку монетарната политика.
Канали на пренесување на ефектите од монетарната политика
Ефектите од монетарната политика се пренесуваат преку следниве канали:
Каматите
За да се прикаже преносот, односно трансмисијата ќе се земе за пример рестриктивната монетарна политика и експанзивната монетарна политика
Верижна реакција на ефектите на рестриктивната монетарна политика: Верижна реакција доколку се води експанзивна монетарна политика: На овој начин централната банка ја отстварува нејзината крајна цел одржување ниска инфлација.
Кредити
Овој канал е тесно поврзан со претходниот канал. Централната банка може со преземање на мерки да влијае на кредитите на банките без да ги промени каматните стапки.
Претпоставки на кои се заснова овој трансмисионен канал: Сега ќе бидат прикажани примери кои ќе прикажат какви верижни реакции ќе настанат доколку се преземат експанзивни мерки и рестриктивни мерки за промена за кредитниот потенцијал на банките.
Верижна реакција на зголемувањето на задолжителната резерва: Верижна реакција на намалување на задолжителната резерва :
Цените на имотот
Ефектите кај овој канал се пренесуваат преку цените на формите на имот како што се реалниот и финансискиот имот. Овој канал е успешен доколу се остварени неколку претпоставки, односно земјата мора да има најразновидни форми на финансиски и реални имоти и да постојат развиени пазари за овие форми на имот.
На пример, како се пренесуваат ефектите од преземањето на експанзивна монетарна политика преку цените на финансискиот имот врз стопанските движења: Додека пак промени коишто можат да настанат и да се пренесат преку цените на реалниот имот, под претпоставка дека се води експанзивна монетарна политика,се: : Постојат три типа на трансмисиони механизми кои се одвиваат преку цените на имотот : Монетарната политика главно овде влијае врз очекувањата на стопанството и населението, на понудата и побарувачката на пазарите на имот и во крајна линија на целта на монетарната политика, односно стабилизација на општото ниво на цените.
Девизниот курс
Овој трансмисионен канал е значаен за економиите кои најголем дел од општествениот производ го разменуваат со странство, девизниот курс е најзначајна алатка за пренесување на ефектите врз цените. Каналот за девизен курс игра важна улога во новите пазарни економии поради неколку причини. Прво, влијанието на девизниот курс на побарувачката во малите отворени економии има тенденција да биде големо. Второ, девизниот курс често претставува клучна променлива за очекувањата на приватниот сектор за инфлацијата. Трето, промените во девизниот курс предизвикуваат големи промени на структурата на имотот  во оние економии каде што домаќинствата и фирмите имаат средства и обврски во странска валута. Влијанието на девизниот курс може да биде:
Директното влијание се реализира на тој начин што промените на девизниот курс се одразуваат врз разменливите добра. Пример за експликација на директното влијание на девизниот курс врз цените: Девизниот курс на домашната валута депрецира за 5%, со тоа се покачуваат цените на разменливите добра за ист процент. Индиректното влијание се реализира на тој начин што промените на цените на разменливите добра во однос на неразменливите предизвикуваат промени врз целокупните стопански движења, а со тоа и се постигнува крајната цел односно ценовната стабилност. Во случај на депрецијација на домашната валута се предизвикува пад на цените на разменливите стоки од домашно производство со што тие стануваат поевтини во однос на цените на увезените стоки. Со што се стимулира извозот наместо увозот, а со тоа и се влијае врз зголемување на производството. Доколку се случи апрецијација на курсот на домашната валута, ќе се зголеми увозот, а ќе се намали извозот. Со тоа ќе се намали домашното производство бидејќи домашните стоки стануваат неконкурентни на странскиот пазар.
Очекувањата
Иако не е самостоен канал, очекувањата се од значителна важност за делотворноста на сите други канали на трансмисија. Во зависност од степенoт  до кој платите на приватниот сектор и очекувањата за цените гледаат напред кон иднината, до тој степен и ќе бидат извршени  прилагодувањата на номиналната побарувачка и ќе бидат извршени промени во политиката на централната банка. Неефективната политиката може да влијае и врз промена на очекувањата на стопанството за преносот на инфлацијата. Делотворноста на каналот за очекувањата зависи од неколку фактори. Еден од нив е степенот на кредибилитет на централната банка: поголем кредибилитет води кон пообјективни предвидени ефекти на монетарната политика и обратно. Вториот фактор е степенот на предвидливост на активностите на централната банка, кој може да се подобри со зголемување на транспарентноста и јавното информирање за политиката што ја применува централната банка. Трет фактор е посветеноста на централната банка кон примена на конзистенти инструменти за влијание над стопанските движења. Овој фактор води кон создавање на постабилни очекувања за економската иднина.
Роберто Баџо
Роберто Баџо (роден на година) — поранешен италијански професионален фудбалер кој главно играl како втор напаѓач или како офанзивен играч за врска, иако бил способен да игра на неколку офанзивни позиции. Тој е поранешен претседател на техничкиот сектор на Италијанската фудбалска федерација. Технички надарен креативен плејмејкер и специјалист за директни слободни удари, вештини за дриблинг и постигнување голови, Баџо нашироко се смета за еден од најдобрите играчи на сите времиња. Во 1999 година, Баџо го освоил четвртото место според ФИФА играч на векот избран преку интернет анкета, и бил избран во Дрим тимот на Светските фудбалски првенства во 2002 година Во 1993 година, тој бил прогласен за најдобар играч на годината од ФИФА и ја освоил Златната топка. Во 2004 година, тој бил именуван од Пеле во ФИФА 100, список на најголеми живи играчи во светот.
Баџо настапил за Италија на 56 натпревари, постигнувајќи 27 гола и е заеднички четврти најдобар стрелец за својата репрезентација, заедно со Алесандро Дел Пјеро. Тој учествувал во италијанскиот тим кој завршил на третото место на Светскиот куп на ФИФА 1990 година, постигнувајќи два голови. На Светското првенство во 1994 година, тој ја предводел Италија до финалето, постигнувајќи пет гола, ја добил Сребрената топка на Светското првенство и бил именуван во Ол-стар тимот на Светскиот куп. Иако бил главна ѕвезда за Италија на турнирот, тој го промашил одлучувачкиот пенал во пенал-серијата во финалето против Бразил. На Светското првенство 1998 година, тој постигнал два гола пред Италија да биде елиминирана од Франција во четврт-финалето. Баџо е единствениот Италијанец кој постигнал гол на три Светски првенства и со девет гола го држи рекордот за најмногу постигнати голови на светските турнири за Италија, заедно со Паоло Роси и Кристијан Виери.
Во 2002 година, Баџо станал првиот италијански играч во повеќе од 50 години кој постигнал повеќе од 300 голови во кариерата; тој е петти Италијанец со најмногу голови во сите натпреварувања со 318 гола. Во 2004 година, за време на последната сезона од неговата кариера, Баџо станал првиот играч во повеќе од 30 години кој постигнал 200 гола во Серија А, и е седми најдобар стрелец на сите времиња во Серија А, со 205 гола. Во 1990 година, тој се преселил од Фјорентина во Јувентус за светски рекорден трансфер. Баџо освоил две титули во Серија А, Копа Италија и Куп на УЕФА, играјќи за седум различни италијански клубови во текот на неговата кариера (Виченца, Фјорентина, Јувентус, Милан, Болоња, Интер и Бреша).
Баџо е познат како  („Божествената опашка“), за фризурата што ја носел во поголемиот дел од неговата кариера, за неговиот талент и за неговите будистички верувања. Во 2002 година, Баџо бил номиниран за амбасадор на добра волја на Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации. Во 2003 година, тој бил инаугуративен добитник на наградата Golden Foot. Како признание за неговиот активизам за човекови права, тој ја добил наградата „Човек на мирот“ од лауреатите на Нобеловата награда за мир во 2010 година. Во 2011 година, тој станал првиот фудбалер кој бил примен во Куќата на славните на италијанскиот фудбал. Во текот на неговата кариера, вклучувајќи ги и пријателските натпревари, Баџо постигнал 425 гола.
Рани години
Роберто Баџо е роден во Калдоњо, Венето, син на Матилде и Флориндо Баџо, шестиот од осумте браќа и сестри. Неговиот помлад брат, Еди Баџо, исто така бил фудбалер кој одиграл 86 натпревари во Серија Б.
1976–1985: Рана кариера и Виченца
Баџо ја започнал својата младинска кариера откако бил забележан од неговиот роден тим, Калдоњо, на деветгодишна возраст. До моментот кога наполнил 11 години, тој постигнал 45 гола и имал 20 асистенции на 26 натпревари, а исто така постигнал шест голови на еден натпревар. Неговиот талент бил препознаен од скаутот Антонио Мора, а тој бил купен од младинскиот тим на Виченца на 13-годишна возраст за 300 фунти (500.000 лири). Откако постигнал 110 гола на 120 натпревари, Баџо ја започнал својата професионална кариера во сениорскиот тим на Виченца во 1983 година, на 15-годишна возраст.
За време на крајот на неговата последна сезона во Виченца, Баџо ги скршил и предните вкрстени лигаменти (ACL) и менискусот на десното колено додека играл против Римини на 5 мај 1985 година, додека се обидувал да се справи со лизгање. Повредата се случила два дена пред да биде финализиран неговиот официјален трансфер договор во Фјорентина и сериозно ја загрозило неговата кариера, на 18-годишна возраст. Иако неколку тимски лекари се плашеле дека тој нема да игра повторно, Фјорентина ја задржала својата верба во него, согласувајќи се да се обврзе на трансферот, како и да ја финансира потребната операција, една од многуте причини за приврзаноста на Баџо со клубот.
1985–1990: Фјорентина
Фјорентина го купила Баџо во 1985 година за 1,5 милиони фунти. За време на неговиот престој во клубот, и покрај почетните повреди, тој станал исклучително популарен и се смета за еден од најдобрите играчи на клубот. Во неговата прва сезона со клубот, Баџо не се појавил во Серија А бидејќи бил надвор од теренот поради повреда; Фјорентина завршила на петтото место во лигата и стигнала до полуфиналето на Купот на Италија, при што Баџо го имал своето клубско деби во последното натпреварување. Тој конечно го направил своето деби во Серија А следната сезона на 21 септември 1986 година, во победата со 2-0 на домашен терен против Сампдорија и тој исто така го имал своето европско деби таа сезона на 17 септември 1986 година, во натпревар од Купот на УЕФА против Боависта. Баџо претрпел уште една повреда на коленото на 28 септември, и повторно бил опериран, барајќи 220 конци за да се обнови, при што изгубил 12 кг и пропуштил поголем дел од сезоната. Баџо се вратил и го постигнал својот прв лигашки гол од слободен удар на 10 мај 1987 година во ремито 1–1 против Наполи на Диего Марадона, следниот шампион во Серија А; Израмнувачкиот гол на Баџо ја спасил Фјорентина од испаѓање.
Баџо ја предводел Фјорентина до четврт-финалето на Купот на Италија за време на сезоната 1988-1989 под раководство на менаџерот Свен-Горан Ериксон, постигнувајќи девет гола, додека Фјорентина била елиминирана од следниот шампион Сампдорија. Оваа сезона претставувала голем пробив за Баџо, бидејќи постигнал 15 гола во Серија А, завршувајќи на третото место во титулата Капоканоние (најдобар стрелец). Тој, исто така, ѝ помогнал на Фјорентина да заврши на седмото место во Серија А и да освои место во Купот на УЕФА, асистирајќи до единствениот гол на Роберто Пруцо во квалификацискиот меч за тај-брејк против Рома. Тој формирал забележително напаѓачко партнерство со Стефано Боргоново, а парот постигнал 29 од 44-те гола на Фјорентина во Серија А, добивајќи го прекарот „Б2“. Настапите на Баџо го издигнале до статус на херој меѓу фановите, а тој привлекол пофалби од неколку експерти. Неговите одлики го навеле поранешниот плејмејкер на Фјорентина, Мигел Монтуори да рече дека Баџо е „попродуктивен од Марадона; тој е без сомнение најдобриот број 10 во лигата“, исто така наведувајќи дека Баџо има „мраз во вените“ поради неговата смиреност пред голот.
Иако Фјорентина се борела против испаѓање во текот на сезоната 1989-1990, Баџо го предводел клубот до финалето на Купот на УЕФА во 1990 година, кога бил поразен од неговиот иден клуб, Јувентус. Баџо постигнал 1 гол во 12 настапи во натпреварувањето, во осминафиналната победа со 1–0 на домашен терен против Динамо Киев, од пенал, на 22 ноември 1989 година; ова бил негов прв гол во европските натпреварувања. Тој го постигнал и решавачкиот пенал во пенал серијата во првото коло против Атлетико Мадрид. Со 17 гола, Баџо станал втор најдобар стрелец во сезоната 1989-1990 во Серија А по Марко ван Бастен, и бил награден со наградата „Браво“ како најдобар играч до 23 години во европските натпреварувања. Тој исто така се пласирал на осмото место за Златната топка во 1990 година. Со Фјорентина, Баџо постигнал 55 гола на 136 натпревари, од кои 39 биле во Серија А, од 94 настапи.
1990–1995: Јувентус
Во 1990 година, Баџо бил продаден на еден од ривалите на Фјорентина, Јувентус, за 8 милиони фунти, светски рекорден трансфер за еден фудбалер во тоа време. Тој го наследил дресот со број 10, кој порано го носел Мишел Платини. По трансферот, имало немири на улиците на Фиренца, каде биле повредени 50 лица. Баџо им одговорил на своите фанови, велејќи: „Бев принуден да го прифатам трансферот“.
Во својата втора сезона, под водство на новиот менаџер Џовани Трапатони, Баџо завршил како вицешампион на Марко ван Бастен за титулата најдобар стрелец во Серија А, постигнувајќи 18 гола и давајќи 8 асистенции, додека Јувентус завршил како второпласиран пред Фабио Капело на Милан во Серија А, и до Парма во финалето на Купот на Италија, во кое Баџо постигнал гол во победата на неговиот клуб од 1-0 во првиот натпревар од пенал. За време на неговата втора сезона во клубот, Баџо станал прифатен од навивачите на Јувентус, бидејќи се сметал за лидер околу кој се вртела играта на клубот. Сепак, Трапатони често го распоредувал Баџо во понапредна улога, што довело до мали несогласувања помеѓу играчот, неговиот тренер и раководството на Јувентус.
Баџо бил назначен за капитен на тимот за сезоната 1992-93. Тој имал доминантна сезона, освојувајќи го единствениот европски клупски трофеј во неговата кариера, откако му помогнал на Јувентус во финалето на Купот на УЕФА, во кое постигнал два гола и асистирал за уште еден гол, победувајќи ја Борусија Дортмунд со вкупни 6-1. На патот до финалето, Баџо постигнал два гола во победата на домашен терен од 2-1 против Париз Сен Жермен, во првиот натпревар од полуфиналето, а потоа го постигнал единствениот гол во реваншот. Јувентус стигнал и до полуфиналето на Купот на Италија, губејќи на гостински голови од локалниот ривал и победник Торино. Јувентус завршил на четвртото место во Серија А таа сезона, иако успеал да победи со 3-1 на гости против шампионот во Серија А, Милан, при што Баџо постигнал незаборавен индивидуален гол, а исто така го поставил и првиот гол на Андреас Мелер на натпреварот. Еден од најважните моменти во сезоната вклучувала дека Баџо постигнал четири гола во отворената игра против Удинезе во победата на Јувентус со 5-0 на домашен терен. Баџо повторно бил вицешампион за титулата капоканоние во Серија А со 21 голови и 6 асистенции. Тој постигнал личен максимум од 30 гола во сите клупски натпреварувања таа сезона, покрај петте гола со репрезентацијата на Италија. Во текот на календарската 1993 година, Баџо постигнал личен рекорд со 39 гола во сите натпреварувања, постигнувајќи 23 гола во Серија А, 3 во Купот на Италија, 8 гола во европските натпреварувања и 5 гола за Италија, помагајќи и на својата репрезентација да се квалификува за Светското првенство. Настапите на Баџо во текот на целата година му го донеле и трофејот европски фудбалер на годината, со 142 поени од можни 150, и наградите на ФИФА за најдобар играч на годината. Тој, исто така, бил награден со Onze d'Or, и Награда за светски фудбалер на годината.
Кашубија
Кашубија (на кашупски: Kaszëbë, на полски: Kaszuby) е историска област во северниот дел на Полска. Таа зазема плоштина од 6 200 км2. Населена е од етничката група кашуби.
Парсек
Парсекот (паралакса од една лачна секунда ; симбол: пс или pc, од parsec) — единица за астрономска должина, еднаква на околу 31 трилион (31) километри, 206265 ае, или околу 3,26 светлосни години е астрономска единица за растојание. Се дефинира како должината на соседната страна (катетата) на замислен прав агол во вселената. Двете димензии на триаголникот се паралаксниот агол (еднаков на 1 лачна секунда) и спротивната страна (еднаква на 1 астрономска единица (ае, ае), растојанието од Земјата до Сонцето). Постапката е потоа да се најде должината на соседната страна користејќи ги овие вредности и правилата на тригонометријата.
Роберто Баџо
1990–1995: Јувентус
Во сезоната 1993-1994, Баџо често играл како втор напаѓач покрај Џанлука Вијали или Фабрицио Раванели, а повремено и младиот Алесандро Дел Пјеро; Јувентус повторно завршил како второпласиран пред Милан во Серија А, а Баџо завршил на третото место во титулата капоканоние со 17 гола и 8 асистенции, додека клубот претрпел елиминација во четвртфиналето во Купот на УЕФА против Каљари. На 31 октомври 1993 година, Баџо постигнал хет-трик во победата од 4–0 над Џенова, во која бил вклучен и неговиот 100-ти гол во Серија А; тој исто така му асистирал на Милер за време на натпреварот. Баџо го забележал својот 200-ти настап во Серија А на 5 декември 1993 година во победата со 1–0 над Наполи. Откако се здобил со повреда претходно таа сезона, Баџо бил опериран на неговиот менискус во март 1994 година. Баџо се пласирал на второто место на Златната топка во 1994 година, трето место за најдобар светски играч на годината на ФИФА во 1994 година,  и му била доделена Бронзената нагрда во 1994 година.
Во сезоната 1994–95, замената на Трапатони, Марчело Липи, сакал да создаде покохезивен тим, помалку зависен од Баџо, кој бил распореден како надворешен напаѓач во формација 4–3–3. Баџо бил повреден во поголемиот дел од сезоната, па бил надвор од теренот повеќе од три месеци откако се здобил со повреда на коленото против Падова на 27 ноември 1994 година. Откако постигнал гол од слободен удар, тој бил заменет од Алесандро Дел Пјеро, кој привремено го зазел неговото место во тимот. Баџо се вратил во стартната постава во првиот натпревар од полуфиналето на Копа Италија против Лацио во Рим на 8 март 1995 година, асистирајќи му на Фабрицио Раванели. На неговиот прв натпревар во Серија А по повредата, на 12 март 1995 година, Баџо го постигнал вториот гол на Јувентус во победата од 2–0 над Фоџа и асистирајќи му на Раванели. Поради неговата повреда, Баџо имал само 17 настапи во Серија А, но сепак придонел за неговото прво Скудето со Јувентус со осум гола и осум асистенции. Тој имал 8 асистенции за три од погодоците во решавачкиот натпревар за титулата против Парма, кој Јувентус го добил со 4-0 во Торино на 21 мај 1995 година. Тој му помогнал на Јувентус да го освои Купот на Италија таа година, забележувајќи два гола и две асистенции, постигнувајќи го победничкиот гол во реваншот од полуфиналето. Тој помогнал да го одведе Јувентус до уште едно финале на Купот на УЕФА постигнувајќи четири гола, вклучително и два гола и една асистенција во двата натпревари од полуфиналето против Борусија Дортмунд. И покрај силниот настап на Баџо, Јувентус бил поразен во финалето на Купот на УЕФА од Парма.
Парсек
Историја
Во 1838 г. германскиот астроном Фридрих Вилхелм Бесел го извршил првото успешно мерење на оддалеченоста на објект на меѓуѕведено растојание во историјата. Бесел ја зел ширината на Земјината орбита како појдовна точка и користејќи паралакса и тригонометрија ја пресметал оддалеченоста на 61 Лебед. Паралаксата на една ѕвезда изнесува половина од аголното растојание на нејзиното опривидно придвижување по небесната сфера. Од гледна точка на ѕвездата, ова е зафатениот агол на големата полуоска на Земјината орбита.
Роберто Баџо
1990–1995: Јувентус
Баџо постигнал 115 гола на 200 настапи во текот на неговите пет сезони во Јувентус; Во Серија А биле постигнати 78 на 141 натпревари. Во 1995 година, Баџо бил номиниран за Златната топка и се нашол на петтото место на наградата за најдобар светски играч на годината на ФИФА во 1995 година. Тој, исто така, бил награден со наградата Onze d'Argent во 1995 година, зад Џорџ Веа. Баџо моментално е деветти најдобар стрелец на Јувентус во сите натпреварувања, и е заеднички десетти најдобар стрелец за Јувентус во Серија А, заедно со Пјетро Анастаси. Тој е шести најуспешен стрелец на Јувентус во Купот на Италија со 14 гола, а исто така е заеднички четврти стрелец на сите времиња на Јувентус во европските натпреварувања, како и заеднички петти стрелец на Јувентус на сите времиња во меѓународните натпреварувања, со 22 гола, уште еднаш покрај Анастаси. Во 2010 година тој бил прогласен за една од 50-те најголеми легенди на клубот.
1995–1997: Милан
Во 1995 година, Марчело Липи, Роберто Бетега и Умберто Ањели објавиле дека Баџо повеќе не е вклучен во нивните планови во Јувентус и решиле да се фокусираат на новата ѕвезда Алесандро Дел Пјеро, кој ќе го наследи дресот со број 10 на Баџо. Баџо се соочил со тешкотии со Ањели, Лучијано Моџи и раководството на Јувентус за време на неговата последна сезона, бидејќи тие изјавиле дека ќе го обноват неговиот договор само ако ја намали платата за 50%. По силниот притисок од претседателот на Милан, Силвио Берлускони и менаџерот Фабио Капело, Баџо бил продаден на миланскиот клуб за 6,8 милиони фунти, и покрај неколкуте протести на навивачите на Јувентус. Во тоа време, Баџо бил поврзуван со Интер, Реал Мадрид и клубовите од англискиот премиерлигаш Манчестер Јунајтед и Блекбурн Роверс.
Парсек
Историја
Парсекот како единица произлегува од овој метод по логичко следство, бидејќи оддалеченоста (во парсеци) е реципрочна на паралаксниот агол (во лачни секунди). Со други зборови ова е растојанието при кое големата полуоска на Земјината орбита опфаќа агол од една лачна секунда.
Роберто Баџо
1995–1997: Милан
Иако Баџо првично се борел со повреди на почетокот на неговата прва сезона со Милан, тој се вратил во стартната постава и бил назначен за главен изведувач на пенали. Тој му помогнал на Милан да ја освои титулата во Серија А, особено постигнувајќи гол против неговиот поранешен тим Фјорентина од пенал во натпреварот за одлучување за титулата. Баџо ја завршил сезоната со 10 гола во сите натпреварувања, во 34 настапи; седум негови голови биле постигнати во Серија А, на 28 натпревари, а тој исто така имал и 12 асистенции во Серија А, што го прави најдобар асистент во сезоната. Тој станал еден од шесте играчи кои го освоиле Скудетото во последователни години со различни тимови, и бил избран за најдобар играч на клубот во сезоната од навивачите, и покрај тоа што играл покреативна улога. Кон крајот на сезоната, Баџо имал несогласувања со Капело поради ограниченото време за играње, бидејќи Капело верувал дека повеќе не е доволно подготвен да игра 90 минути; иако Баџо често ги започнувал натпреварите, тој често бил заменуван во второто полувреме; во текот на сезоната, тој одиграл само девет натпревари во целост, бил заменет во 17 наврати, а двапати доаѓал од клупата за резерви.
Парсек
Историја
Поимот „парсек“ е првпат употребен во 1913, и за негов творец се смета Херберт Хол Тарнер.
Роберто Баџо
1995–1997: Милан
За време на отворањето на сезоната Серија А 1996-97 под новиот менаџер на Милан, Оскар Табарес, Баџо првично бил изоставен од првиот тим, а тренерот коментирал „[не] нема место за поети во современиот фудбал“. Баџо подоцна добил шанса да го убеди уругвајскиот менаџер во неговите способности и да заработи место во стартната постава; тој станал фокусна точка на офанзивната игра на тимот и првично започнал да игра во неговата претпочитана улога зад Џорџ Веа, а понекогаш и како лево крило или како централен плејмејкер од средниот ред. По серијата разочарувачки резултати, Баџо бил исфрлен на клупата, а како замена бил повикан поранешниот тренер на Милан, Ариго Саки, исто така поранешен тренер на Италија со кој Баџо се расправал по Светското првенство во 1994 година. Иако нивниот однос првично се подобрил, Саки му дал ограничено време за игра на Баџо, и тој набрзо паднал во форма, заедно со остатокот од тимот, што предизвикало нивниот однос повторно да се влоши. Милан не успеал да ја задржи титулата во лигата, завршувајќи ја сезоната на разочарувачкото 11-то место, и биле исфрлени уште еднаш во четврт-финалето на Купот на Италија. Баџо го направил своето деби во Лигата на шампионите на УЕФА во сезоната 1996-97, постигнувајќи го својот прв гол во натпреварувањето, иако Милан бил елиминиран во групната фаза. Милан го загубил и Суперкупот на Италија во 1996 година од Фјорентина, а Баџо остана на клупата. За време на неговиот престој во Милан, Баџо постигнал 19 гола на 67 настапи во сите натпреварувања; 12 негови голови биле постигнати во Серија А, на 51 настапи, 3 биле постигнати во Купот на Италија на 6 настапи, а 4 биле постигнати во европските натпреварувања, на 10 настапи.
1997–1998: Болоња
Во 1997 година, Капело се вратил во Милано, потоа изјавил дека Баџо не бил дел од неговите планови со клубот. Баџо избрал да се пресели во Парма, но менаџерот во тоа време, Карло Анчелоти, го попречил трансферот, бидејќи тој исто така не чувствувал дека Баџо ќе се вклопи во неговите тактички планови. Анчелоти подоцна изјавил дека жали за оваа одлука, изјавувајќи дека во својата наивност, тој верувал дека формацијата 4–4–2 е идеална формација за успех и сметал дека во тоа време креативните играчи како Џанфранко Ѕола и Баџо не биле компатибилен со овој систем.
Парсек
Парсеци и килопарсеци
Растојанијата што се мерат во парсеци се однесуваат на меѓусебната оддалеченост на соседни ѕвезди, како оние во ист спирален крак или збиено јато. Растојанието од илјада парсеци (прибл. 3,262 сг) се нарекува килопарсек (кпс, kpc). Во килопарсеци се изразуваат растојанијата помеѓу деловите на една галаксија, или во рамките на групи на галаксии. На пример:
Роберто Баџо
1997–1998: Болоња
Баџо потоа се префрлил во Болоња, со цел да го спаси тимот од испаѓање и да заработи место на Светското првенство во ФИФА 1998 година. Баџо ја обновил својата форма со клубот и имал доминантна сезона, постигнувајќи личен максимум од 22 гола во Серија А, како и давајќи 9 асистенции, водејќи ја Болоња до осмото место, овозможувајќи ѝ да се квалификува за Купот на УЕФА Интертото. Баџо станал еден од највисоко рангираните во Серија А таа сезона и трет стрелец во Серија А. Неговите настапи му донеле место во тимот на Италија за Светското првенство во 1998 година. Баџо ја предводел и Болоња до осминафиналето во Купот на Италија, каде постигнал еден гол на три настапи. Иако се искачил на статусот херој меѓу навивачите, имал потешкотии со неговиот менаџер Ренцо Уливиери, особено кога бил изоставен од стартните 11 против Јувентус. Уливиери подоцна негирал дека некогаш имал какви било недоразбирања со Баџо. На почетокот на сезоната, Баџо ја отсечел својата иконска „опашка“ на косат, означувајќи го неговото повторно раѓање. Баџо бил именуван за капитен на Болоња за дел од сезоната, пред да му ја предаде лентата на Џанкарло Мароки. Баџо го забележа својот 300-ти настап во Серија А додека бил во Болоња, во ремито 0-0 против Емполи на 11 јануари 1998 година. Баџо добил номинации и за Златната топка и за најдобар светски играч на годината на ФИФА поради неговите настапи за Болоња и Италија таа сезона. Тој исто така бил номиниран за наградите за италијански фудбалер на годината во Серија А во 1998 година и за најдобар фудбалер на годината во Серија А, губејќи од Алесандро Дел Пјеро и Роналдо, соодветно.
1998–2000: Интер
По Светското првенство во 1998 година, Баџо потпишал со неговиот омилен клуб од детството Интер за да се натпреварува во Лигата на шампионите на УЕФА. По повредите, разочарувачките резултати и неколку менаџерски промени во текот на сезоната, вклучувајќи ги Лујџи Симони, Мирча Луческу и Рој Хоџсон, Баџо се борел да добие време за игра, и бил искористен надвор од позиција како крилен напаѓач, често како замена. Баџо постигнал 5 гола и имал 10 асистенции во 23 настапи во текот на сезоната 1998-1999, додека Интер завршил на осмото место, пропуштајќи европско натпреварување. Тој му помогнал на Интер да стигне до полуфиналето на Купот на Италија, губејќи од следниот победник Парма. Баџо постигнал гол против својот поранешен клуб Болоња во натпревар од европскиот плеј-оф, но Интер ги загубил двата меча, не успевајќи да се квалификува за Купот на УЕФА. Баџо, исто така, постигнал четири гола во Лигата на шампионите, помагајќи на Интер во квалификациските рунди до четврт-финалето, каде што биле елиминирани од следниот победник Манчестер Јунајтед,, исто така, постигнувајќи незаборавeн натпревар против бранителот на титулата Реал Мадрид во групната фаза.
Парсек
Мегапарсеци и гигапарсеци
Растојанието од еден милион парсеци (приближно 3.262.000 сг) се нарекува „мегапарсек“ (Мпс, Mpc). Во мегапарсеци се изразуваат растојанијата помеѓу соседни галаксии и галактички јата.
Роберто Баџо
1998–2000: Интер
Во сезоната 1999-2000, Марчело Липи, поранешниот менаџер на Баџо во Јувентус, бил назначен за нов тренер на Интер. Липи не го фаворизирал Баџо и го оставил надвор од тимот во поголемиот дел од сезоната, наведувајќи дека Баџо не е во форма. Во својата автобиографија, Баџо изјавил дека Липи го отфрлил откако Баџо одбил да посочи кој од играчите на Интер изразил негативно мислење за тренерот, нагласувајќи го и инцидентот за време на тренингот каде што ги повикал Кристијан Виери и Кристијан Панучи дека му аплаудирале на Баџо за забележителна помош.
Парсек
Мегапарсеци и гигапарсеци
Галактичките растојанија понекогаш се изразуваат во Мпс/h или Mpc/h (претставено како „50/h Мпс“). h е параметар [0,5.0,75] што се однесува на несигурната вредност на Хабловата константа H за сметка на стапката на ширење на вселената: h = H / (100 км/с/Мпс). Оваа константа влегува во пресметката кога претвораме црвено поместување z на растојание d по формулата d ≈ (c / H) × z.
Роберто Баџо
1998–2000: Интер
Баџо бил ретко користен и често како замена, постигнувајќи 4 гола на 18 настапи во текот на регуларниот дел од сезоната во Серија А. Тој забележал пет настапи во Купот на Италија, со неговиот единствен гол постигнат против локалниот ривал Милан во реваншот од четврт-финалето, бидејќи му помогнал на Интер да стигне до финалето, каде бил поразен од Лацио. И покрај неговата ограничена минутажа, Баџо сепак успеал да даде неколку важни голови за да му помогне на Интер да заврши на четвртото место, покрај Парма, како што е неговиот победнички гол на натпреварот против Хелас Верона, откако бил исклучен од тимот од 18 декември 1999 година. Баџо, исто така, претходно помогнал во израмнувањето на Интер за време на натпреварот. Ова било првпат Баџо да даде гол за Интер по неговиот гол на 27 мај претходната сезона, а во интервјуто по натпреварот, тој ги отфрлил обвинувањата од Липи во однос на неговата лична форма.
Последниот важен придонес на Баџо за Интер било постигнувањето два незаборавни гола против Парма во плеј-оф натпреварот за последното преостанато место во Лигата на шампионите, кое Интер го освоил со 3–1; Липи бил принуден да го исфрли Баџо поради неколку повреди. Баџо добил совршена оценка 10 од италијанскиот спортски весник La Gazzetta dello Sport, кој го опишал неговиот настап како „апсолутно совршен во текот на сите натпревари“. Овој натпревар се смета за пример за професионализам што го покажал Баџо, бидејќи претседателот на Интер, Масимо Морати, изјавил дека Липи ќе остане само ако тимот се пласира во Лигата на шампионите.
Парсек
Мегапарсеци и гигапарсеци
Еден гигапарсек (Гпс, Gpc) изнесува милијарда парсеци и претставува најголемата мерка за растојание во редовна употреба. Еден гигапарсек изнесува околу 3,262 милијарди светлосни години, или приближно една четиринаесеттина од оддалеченоста на хоризонтот на метагалаксијата (што се наложува од вселенското позадинско зрачење). Во гигапарсеци се изразува крупниот состав на вселената како големината и оддалеченоста на Големиот Ѕид, растојанието помеѓу галактички јата и оддалеченоста на квазарите.
Роберто Баџо
2000–2004: Бреша
По две години со Интер, Баџо одлучил да не го продолжи договорот што му истекувал поради конфликтите со Марчело Липи, со што станал слободен агент на 33-годишна возраст. Тој бил поврзуван со неколку клубови од Серија А, како што се Наполи и Реџина, и исто така различни клубови од Премиер лигата и Ла Лига, вклучувајќи ја и Барселона. Баџо на крајот потпишал за новодојдените во Серија А, Бреша под водство на главниот тренер Карло Мацоне, со цел да ги спаси од испаѓање; тој останал во Италија со цел да има поголема можност да биде повикан за Светското првенство во 2002 година. Бил капитен и го добил дресот со број 10, играјќи како офанзивен играч за врска.
Парсек
Мегапарсеци и гигапарсеци
На пример:
Роберто Баџо
2000–2004: Бреша
И покрај проблемите со повреди во текот на првата половина од сезоната, Баџо ја обновил својата форма и постигнал десет гола и десет асистенции во сезоната 2000-2001. Бреша завршила на заедничкото седмо место, нивна најдобра завршница во Серија А од повторното формирање на лигата во 1946 година, и се квалификувала за Купот на УЕФА Интертото, исто така стигнувајќи до четврт-финалето на Купот на Италија, губејќи од следниот победник Фјорентина. Баџо и помогнал на Бреша во финалето на Купот на УЕФА Интертото во 2001 година, каде што биле поразени од Париз Сен Жермен поради помалку постигнати гостински голови. Баџо постигнал еден гол на турнирот, во финалето од пенал. Неговите изведби му донеле номинација за Златната топка во 2001 година и завршил на 25-то место во генералниот пласман на ранг-листата. Баџо бил еден од најдобрите офанзивни плејмејкери во лигата, ја освоил наградата Guerin d'oro во 2001 година, доделена од италијанскиот спортски магазин Guerin Sportivo, на играчот со највисок просечен рејтинг во текот на сезоната со најмалку 19 настапи.
На почетокот на сезоната 2001-2002, Баџо постигнал осум гола во првите девет натпревари, што го довел до врвот на табелата со голови во Серија А. Во неговиот осми лигашки настап во сезоната, против Пјаченца, Баџо постигнал гол, но подоцна се повредил. Една недела подоцна, против Венеција, тој постигнал гол од пенал, но претрпел посериозна повреда по тежок предизвик поради кој го скинал предниот вкрстен лигамент на левото колено, оставајќи го надвор од терените четири месеци. Тој претрпел втора сериозна повреда таа сезона, кинење на менискусот на левото колено, по враќањето во тимот и доаѓањето од клупата, во полуфиналето на Купот на Италија против Парма на 31 јануари 2002 година. Тој бил опериран на 4 февруари 2002 година и се вратил на три натпревари пред крајот на сезоната, опоравувајќи се за 76 денови. На 21 април 2002 година, во првиот натпревар по неговиот камбек, Баџо влегол како замена, постигнувајќи два гола против Фјорентина, помагајќи ѝ на Бреша да го добие натпреварот. Тој повторно постигнал гол против Болоња, со што ја спасил Бреша од испаѓање на последниот натпревар и го донел својот сезонски скор на 11 гола во 12 натпревари во Серија А. И покрај настапите на Баџо и барањето на јавноста, селекторот на италијанската репрезентација Џовани Трапатони не сметал дека тој е целосно способен, што го натерало тренерот да го остави Баџо надвор од последниот тим за Светското првенство 2002 година. Трапатони исто така изразил загриженост за доведувањето на Баџо на Светското првенство поради присуството на Франческо Тоти и Алесандро Дел Пјеро во неговата улога, верувајќи дека тоа може да создаде ривалство меѓу играчите. Откако го пропуштил турнирот, Баџо ја променил својата првична одлука да се пензионира по Светското првенство, изразувајќи ја својата намера да ја надмине границата од 200 голови во Серија А.
Парсек
Единици за волумен
За да го утврдиме бројот на ѕвезди во Млечниот Пат, одбираме волумени изразен во кубни килопарсеци (кпс3) во разни правци. Потоа ги броиме сите ѕвезди во овие волумени и нивниот вкупен број се определува статистички. Бројот на збиени јата, облаци од прашина и меѓуѕвезден гас се одредува на сличен начин. За да го утврдиме бројот на галаксии во едно суперјато, одбираме волумени во мегапарсеци (Мпс3). Потоа сите галаксии во овие волумени се класифицираат и пребројуваат. Вкупниот број на галаксии се определува статистички. Огромната празнина во соѕвездието Воловар се изразува во кубни мегапарсеци. Во космологијата се одбираат волумени во кубни гигапарсеци (Гпс3) кога се утврдува распределбата на материјата во метагалаксијата, како и бројот на галаксии во еден квазар. Сонцето е само во својот кубен парсек, (кпс3) но кај збиените јата, ѕвездената густина изнесува од 100 до 1.000.
Роберто Баџо
2000–2004: Бреша
Баџо одржал високо ниво на перформанси под водство на новиот тренер Џани Де Бјази. Баџо постигнал 12 гола и 9 асистенции во текот на сезоната 2002-03, помагајќи ѝ на Бреша да го освои осмото место и уште едно место во Купот на УЕФА Интертото. Тој го постигнал својот 300-ти гол во кариерата од пенал на 15 декември 2002 година, во победата на Бреша со 3-1 на домашен терен над Перуџа, исто така асистирајќи за еден од головите на Игли Таре.
Парсек
Пресметување на вредноста на парсекот
На дијаграмот погоре (не е во размер), С го означува Сонцето, а З е Земјата во дадена точка на нејзината орбита. Растојанието ЗС изнесува една астрономска единица (ае, ае). Аголот СРЗ изнесува една лачна секунда (1/3600 степен). Така, по дефиниција Р е место во просторот на растојание од еден парсек од Сонцето. Со тригонометрија, растојанието СР е
Роберто Баџо
2000–2004: Бреша
Во сезоната 2003-04, последната сезона од неговата кариера, Баџо забележал 12 гола и 11 асистенции. Тој го постигнал својот 200-ти гол во Серија А во ремито 2-2 против Парма на 14 март 2004 година, спасувајќи ја Бреша од испаѓање, бидејќи сезоната ја завршила на 11-то место. Баџо станал првиот играч во речиси 30 години кој ја надминал границата од 200 гола, а моментално е само еден од седумте играчи кои го постигнале овој подвиг. Баџо го постигнал својот последен и 205-ти гол во кариерата во Серија А на вториот последен натпревар, во победата од 2–1 на домашен терен над победникот на Купот на Италија, Лацио на 9 мај 2004 година; го поставил и првиот гол на Бреша на тој натпревар. Баџо го одиграл својот последен натпревар во кариерата на 16 мај 2004 година на последниот натпревар од сезоната на Сан Сиро против Милан, кој завршил со пораз од 4–2 од шампионот во Серија А; за време на натпреварот, тој асистирал за вториот гол на Матузалем. Во 88. минута, Де Бјази го заменил Баџо, што ги натерало присутните 80.000 гледачи на Сан Сиро да му дадат овации; Капитенот на Милан, дефанзивецот Паоло Малдини, кој бил поранешен соиграч на Баџо и во репрезентацијата на Италија и во Милан, исто така го прегрнал пред да го напушти теренот.
Парсек
Пресметување на вредноста на парсекот
Една ае ≈ метри, па затоа 1 парсек ≈  ≈.
Роберто Баџо
Младинска кариера и сениорско деби
Баџо постигнал вкупно 27 гола во 56 натпревари за својата репрезентација на сениорско ниво, што го правил четвртиот највисок стрелец во Италија на сите времиња, изедначен со Дел Пјеро, кој успеал во 91 натпревари. На младинско ниво, тој играл за Италија до 16 години во четири наврати во 1984 година, постигнувајќи три гола. Под водство на Чезаре Малдини, тој бил повикан за еден натпревар за Италија до 21 години година против Швајцарија на 16 октомври 1987 година, иако бил неискористена замена, и чудно не успеал да се појави за аѕурите.
Неговиот прв меѓународен повик за сениорската селекција бил од менаџерот Азељо Вичини, и тој го имал својот прв настап за Италија во ноември 1988 година на 21-годишна возраст во пријателската победа од 1-0 над Холандија, помагајќи му на Џанлука Вијали во победничкиот гол на мечот. Тој го постигнал својот прв гол за Италија на 22 април 1989 година, од слободен удар во ремито 1-1 против Уругвај на меѓународниот пријателски натпревар во Верона. Подоцна истата година, во неговиот следен меѓународен настап на пријателскиот натпревар на Италија против Бугарија, одржан во Чезена на 20 септември, тој го постигнал својот прв погодок за Италија во победата од 4–0, исто така подоцна асистирал за голот на Андреја Карневале со центаршут од слободен удар и придонел кон автоголот на Николај Илиев со додавање кон Вијали, чиј удар потоа бил одбиен од бугарскиот дефанзивец.
Светско првенство 1990
Баџо бил повикан за својот прв турнир на Светското првенство во 1990 година, на домашен терен. Баџо често бил користен како замена, настапувајќи на пет натпревари, но само на четири од нив стартувал, бидејќи селекторот на Италија Азељо Вичини го претпочитал поискусниот Џанлука Вијали. Баџо сèуште можел да ја покаже својата способност во текот на турнирот, а одлуката на Вицини да не го користи почесто била подоцна критикувана, бидејќи креативните комбинации на Баџо со Салваторе Скилачи биле пофалени. Баџо постигнал два голови за време на турнирот, вклучувајќи го и „голот на турнирот“ во победата од 2–0 во неговиот прв натпреварувачки меѓународен натпревар, во последниот натпревар од групата на Италија против Чехословачка. Голот, кој бил спореден со Џузепе Меаца, вклучувал размена со Џузепе Џанини на левото крило, проследено со дриблинг од средината на теренот, во кој Баџо претекнал неколку играчи, успешно поминувајќи го последниот дефанзивец со финта, пред да ја пренесе топката покрај голманот. Овој гол подоцна бил признат како седми најдобар гол во историјата на Светските првенства во анкетата на ФИФА. Во осминафиналето на натпреварот против Уругвај, кој Италија го добила со 2-0, Баџо ја започнал играта што довело до првиот гол на Италија, постигнат од Скилачи. Баџо исто така постигнал гол од директен слободен удар, но тој бил поништен бидејќи судијата досудил индиректен слободен удар. Баџо, исто така, постигнал гол погрешно досуден во офсајд во четврт-финалето против Република Ирска, кое Италија го добила со 1–0; Баџо уште еднаш бил вклучен во надоградувањето што довело до победничкиот гол на натпреварот на Скилачи. Италија била елиминирана на пенали против бранителот на титулата Аргентина во полуфиналето по ремито 1-1, иако Баџо можел да го реализира својот пенал во престрелката. Баџо влегол од клупата во второто полувреме заменувајќи го Џанини и бил блиску до победа на натпреварот со слободен удар, но неговиот удар бил одбранет од Серхио Гојкочеа.
Во натпреварот за бронзениот медал против Англија, Баџо се вратил во стартниот состав, играјќи зад Скилачи. Тој го постигнал првиот гол на Италија на натпреварот откако му ја украл топката на Питер Шилтон. Дејвид Плат за момент израмнил, но на пет минути до крајот, Баџо му додал на Шкилачи, кој бил фаулиран од Пол Паркер. Иако Баџо бил редовно назначуван за изведувач на пенали за неговата репрезентација, тој се повлекол за да му дозволи на Скилачи да постигне гол и да ја освои Златната копачка, гест што бил пофален од италијанските медиуми. Баџо асистирал за гол на Никола Берти во последните минути од натпреварот, но неправилно бил досуден офсајд. Италија го добила натпреварот со 2-1, освојувајќи го медалот за третото место.
По Светското првенство, Баџо не бил повикан често од Вицини за натпреварите од квалификациите за Еуро 1992, забележал само три настапи и постигнал два гола бидејќи Италија не успеала да се квалификува на турнирот, завршувајќи втора во својата квалификациска група зад Советскиот Сојуз.
Светско првенство 1994
Под водство на новиот селектор на Италија, Ариго Саки, Баџо бил најдобар стрелец на неговиот тим за време на нивната квалификациска кампања за Светското првенство 1994 година, постигнувајќи пет гола од 14-те гола на тимот во осумте натпревари со седум асистенции. Тој и помогнал на Италија да ја надмине својата група и да се квалификува за Светското првенство во 1994 година, особено придонесувајќи за победникот на Дино Баџо во решавачкиот последен натпревар во групата против Португалија, кој и го обезбедил местото на Италија во последното натпреварување. Еден од неговите најдобри перформанси за време на квалификациската кампања се случил на 14 октомври 1992 година против Швајцарија; Италија заостанувала со 2-0 на домашен терен, а Баџо го предводел својот тим до реми 2-2, постигнувајќи гол. Под водство на Саки, Баџо го направил својот прв и единствен почетен настап како капитен на Италија во квалификацискиот натпревар за Светското првенство 1994 година во Глазгов против Шкотска на 18 ноември 1992 година Сепак, тој бил заменет во последните минути од ремито 0-0 откако го повредил реброто.
И покрај серијата повреди пред турнирот, се очекувало Баџо да биде една од ѕвездите на Светското првенство во 1994 година, влегувајќи во конкуренцијата како актуелен победник на Златната топка и ФИФА светски играч на годината, и на врв на неговата кариера; по слабиот старт, тој го одвел својот тим до финалето со три натпревари за победа во нокаут рундите, носејќи го дресот со број 10 и постигнувајќи пет гола. Во разочарувачкиот прв натпревар против Република Ирска на стадионот Џајантс, Њу Џерси, Италија била поразена со 1–0. Во вториот натпревар против Норвешка, тој се појавил како поинспириран; сепак, голманот на Италија, Џанлука Паљука бил исклучен поради ракување со топката надвор од дозволената област. Лука Маркеџани бил донесен на негово место, а Ариго Саки решил да го жртвува Баџо во она што предизвикало негодување меѓу навивачите. Баџо подоцна изјавил дека Саки бил „луд“. Италија го добил натпреварот со 1-0. Италија продолжила да разочарува, бидејќи нивниот последен натпревар во групата завршил со нерешено 1-1 против Мексико, и тој повторно не успеал да влијае на резултатот. Италијанците завршиле на третото место во својата група, привлекувајќи многу критики од печатот и само напредувале од првото коло како четврто најдобро третопласирана екипа; Претседателот на Јувентус, Џани Ањели славно го нарекол Баџо un coniglio bagnato („влажен зајак“), мислејќи на неговото очајно однесување, надевајќи се дека ударот ќе го поттикне да постигне гол.