cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ерик Кантона
Ерик Даниел Пјер Кантона (фр. Éric Daniel Pierre Cantona, р. 24 мај 1966) — француски глумец и поранешен фудбалер. Тој ја завршил својата професионална кариера во Манчестер Јунајтед каде што освоил четири премиер лигашки титули во рок од пет години вклучувајќи и две од лига купот и ФА купот. Се смета дека Кантона имаше голема улога во оживувањето на Манчестер Јунајтед како енергичен играч и тој уживаl во својот статус на фудбалска икона во клубот а и воопшто во англискиот фудбал. Тој го носеl познатиот дрес со број седум кој претходно бil носен од Џорџ Бест и Брајан Робсон и подоцна носен од Дејвид Бекам, Кристијано Роналдо и Мајкл Овен. Во 2001 година тој беше изгласан за најдобриот играч на Манчестер Јунајтед на векот со што се здоби со прекарот „Кралот Ерик“. Моментално тој е менаџер на францускиот фудбалски тим на песок. По неговото повлекување од фудбалот тој започнал кариера во кината каде имал голема улога во филмот Елизабета во 1998 година каде го глумел Кејт Бланшет, и во 2009 година во филмот ,,Барајќи го Ерик”. Во 2010 година тој дебатирал во претставата ,, Face au paradis”, француска изведба под режија на неговата жена Рашида Бракни.[2]
Ран живот
Иако се сметал дека тој е роден во Париз всушност Кантона е роден во Марсеј името на неговиот татко е Алберт Кантона и неговата мајка Елеонора Раурич. Неговиот семеен дом бил пештера во еден од ридовите кои се наоѓале во областа Каијлос Марсеј помеѓу 12 и 13 округ за кој се ширеле гласини дека бил поставен како надгледувачница за германската војска за време на Втората светска војна. Местото било одбрано во средината на 1950-тите години од страна на бабата на Кантона чиј сопруг Јосеф бил ѕидар. Додека Кантона е роден 1966 година, ридската пештера прераснала и пештерата не претставувала ниту една соба од новиот дом којшто била пристојна за живот. Кантона има двајца браќа: Жан-Мари кој е четири години постар и Џоел кој е 17 месеци помлад. Кантона потекнува од семејство на имигранти. Неговиот дедо односно татко на неговиот татко се доселил во Марсеј од Сардинија додека родителите на неговата мајка потекнуваат од Каталонија (Шпанија). Педро Раурич, татко на мајката на Кантона бил Републиканец кој се борел против националната армија на Генерал Франко во Шпанската граѓанска војна во 1938 каде што се здобил со сериозна повреда на црниот дроб и морал да се повлече во Франција со неговата жена за да добие третман на повредата. Така тие престојувале во Сен Прист пред да заминат во Марсеј.
Лидс Јунајтед
На 6 ноември по победата од 3-0 на Ливерпул над Оксер во втората рунда на УЕФА Мајкл Платини се сретна со менаџерот на Ливерпул Грам Соунес и му кажа дека Кантона би сакал да игра за Ливерпул. Соунес му се заблагодари на Платини но ја одби понудата цитирајќи дека причината е хармонијата во соблекувалната. Во јануари 1992 Кантона дојде во Англија на една неделна проба во Шефилд водени од Тревор Францис кој беше на патеката за освојување на третото место во првата дивизија сан една година по промоцијата. Кога му беше предложено една недела продолжување на пробата тој одби и наместо тоа пристапи кон Јоркшир соперникот на Лидс Јунајтед на кој беше член на тимот кој го освои првенството на првата англиска дивизија пред да биде заменет со Премиер лигата како врв на англискиот фудбал. Лидс го купи за 900.000 фунти од Нимес. Кантона имаше 15 настапи за Лидс во сезоната на освојувањето на првенството. Покрај фактот дека Кантона постигна само 3 голови тој беше клучен за освојувањето на титулата со многу асистенции посебно за головите постигнати од страна на голгетерот Ли Чапман. Тој постигна хет-трик во супер купот со победата од 4-3 над Ливерпул во 1992 година по која следеше и победа од 5-0 во лигата над Тотенхем Спарс. Неговиот хет-трик против Спарс беше првиот хет-трик постигнат во Премиер лигата. Неговиот хет-трик во супер купот го стави во малата елита на играчи кои постигнале три или повеќе голови во натпреварите на Вембли стадионот. Кантона го напушти Лидс Јунајтед за Манчестер Јунајтед за 1,2 милиони фунти на 26 ноември 1992. Претседателот на Лидс Бил Фортби му телефонираше на претседателот на Манчестер Јунајтед Мартин Едвардс да праша за достапноста на Денис Ирвин. Едвардс беше на состанок со менаџерот на Јунајтед Алекс Фергусон во тоа време и двајцата се согласија дека Ирвин не е за продавање. Фергусон потенцираше дека на неговиот тим му е потребен напаѓач и дека имаат дадено понуда за Давид Хирст, Мет Ле Тисер и Брајан Дин и му даде инструкции на неговиот претседател да го праша Вилкинсон дали Кантона е за продажба. Бил Фортби мораше да се консултира си менаџерот Хауард Вилкинсон и само за неколку денови зделката беше завршена.
сезона 1992-1993
Кантона за првпат настапи за Манчестер во пријателскиот натпревар против Бенфика во Лисабон за обележување на 50 роденден на Еусебио. Тој првото деби во натпреварите го имаше кога влезе како резерва во второто полувреме на натпреварот против Манчестер Сити на Олд Трафорд на 12 декември 1992 година. Јунајтед победи со 2-1, а Кантона не направи голем впечаток тој ден. Сезоната на Јунајтед беше разочарувачка по потпишувањето со Кантона. Тие заостануваа сè повеќе зад големите потрошувачи како Астон Вила и Блекбурн Роверс во трката за првата титула на ФА Премиер лигата но и зад предизвикувачи како Норвич Ситу  и КПР. Постигнувањето на голови стана проблем по завршувањето на првата половина на сезона што ги чинеше губење на титулата во лигата. Брајан Мекклер и Марк Хјуз беа надвор од форма а Дион Даблин со кого потпишаа летото ја имаше скршено ногата рано во сезоната што го тргна од терените цели 6 месеци. Кантона брзо се прилагоди во тимот не само со постигнување на голови тука и со правење на шанси за другите играчи. Неговиот прв гол за Јунајтед го постигна на натпреварот против Челзи на Стемпфорд Бриџ на 19 декември 1992 кој заврши 1-1. Неговиот втор гол го постигна на Boxing Day во нтпреварот против Шефилд на Хилсборо кој заврши со нерешен резултат 3-3 и покрај тоа што губеа со 3-0. Својот талент и висока класа Кантона ги покажа на натпреварот против Тотенхем на 9 јануари 1993 година на кој постигна еден гол и учествуваше во другите голови кои ја донесоа победата од 4-1. Но лошите случување не останаа настрана од него на неговото враќање на Elland Road за натпреварот против Лидс неколку недели подоцна  тој имаше расправија со еден навивач и беше казнет со 1000 фунти од ФА. Во првите две сезони на Олд Трафорд Јунајтед имаше големо достигнување со победите во почетокот на Премиер лигата во 1993 година. Тие имаа повеќе 10 бодови на добриот почеток на втората половина од сезоната. Сето тоа беше во голема мера инспирирано од Кантона и тие беа крунисани како шампиони на Англија за првпат по 1967 година. Со освојувањето на оваа титула Кантона стана првиот и досега единствениот играч кој ја освоил највисоката англиска дивизија со различни клубови.
сезона 1993-1994
Тие продолжија да се борат во Премиер лигата и двата пенала на Кантона помогнаа во победата од 4-0 над Челзи во финалето на ФА купот. Тој освои второ место во Фудбалскиот лига куп во кој Јунајтед дојде до финалето само за да биде поразен од Астон Вила со 3-1. Тој исто така беше изгласан за играч на годината во ПФА за таа сезона. Сезоната не помина без инциденти како исклучување на натпреварот од Лигата на Шампиони против Галатасареј кое следуваше по расправија со судијата и кога тој беше исклучен во натпреварите од Премиер лигата против Свиндон и Арсенал. Двата црвени картони го суспендира Кантона на 5 мечеви од кои еден беше четврт финалето во ФА купот против Олдам Атлетик кој заврши 1-1 и доведе до преигрување за кое Кантона беше во можност да игра и им помогна да победат со 4-1. 1993–1994 беше првата сезона каде тимовите од Премиер лигата добија броеви на дресовите. На Кантона му беше доделен дресот со број седум дрес кој тој го носеше до крајот на неговата кариера во Јунајтед.
сезона 1995–1996
Јунајтед имаше продадено неколку клучни играчи на почетокот на сезоната и ги замени со играчи од младинската екипа на тимот и шансите за освојување на лигата не изгледаа поволни по поразот од Астон Вила со 3-1 на денот на отворањето на сезоната. Голема прашина се крена околу враќањето на Кантона во игра против Ливерпул на 1 октомври 1995 година до кој Манчестер се врати од поразот на отворачкиот ден на сезоната и беше втор во лигата. Постоеја стравови од многу поединци дека тој нема да може да се снајде во англискиот фудбал никогаш повторно и дека мачењето и провокациите од другите противници и поддржувачите на соперничките тимови ќе се покаже премногу за него. Во првиот натпревар од неговото повторно враќање тој по само две минути му намести гол на Ники Бат и постигна гол од пенал по фаулот над Рајан Гигс. Осумте месеци бе натпреварувачки фудбал имаа големо влијание врз Кантона и тој се бореше за влегување во форма во период пред Божиќ, а разликата помеѓу водачот Њукасал Јунајтед и Манчестер беше зголемена на 10 бодови до 24 декември. Стварите тогаш се сменија кога во средината на јануари кога со голот на Кантона против Вест Хем Јунајтед на Уптон Парк започна серијата од 10 победоносни натпревари во лигата. Во втората половина од сезона уште неколку натпревари завршија со резултат 1-0 каде Кантона го постигна единствениот гол и исто така натпреварот кој заврши нерешено (во кој Кантона го постигна изедначувачкиот гол) со Куинс Парк Ренџерс на 9 март. По овој натпревар Манчестер конечно го надмина Њукасал поради гол разликата. Тие останаа на врвот на табелата до крајот на сезоната и сите сомнение за шампионот беа отфрлени на последниот ден од сезоната кога Манчестер го совлада Миделсборо со 3-0 на Риверсајд стадионот со што ја освоија третата титула во последните четири сезони. Во склоп на тоа беше и 1-0 резултатот и истиот голгетер од 1966 година на финалето на ФА купот против Ливерпул кога Кантона стана првиот играч надвор од британските острови којго освои ФА купот како капитен(постојаниот капитен Стив Брус го пропушти натпреварот поради сомнение во неговата физичка подготвеност. Нападот се случи на пет минути пред крајот на мечот и тој гол беше можеби најпознатиот гол во кариерата на Кантона. Корнерот од десната страна му создаде проблеми на голманот на Ливерпул Дејвид Џејмс кој ја избоксува топката. Топката се одби до Кантона кој се имаше повлечено наназад кога пред корнерот да биде изведен и со волеј удар го постигна победоносниот гол. По завршеток на натпреварот Кантона даде интервју изјавувајќи: ,, знаете тоа е живот. Искачување и паѓање”. Манчестер стана првиот тим кој ја освои двојната круна двапати.
сезона 1996–1997
Кантона беше потврден како капитен на Манчестер за сезоната 1996-1997 година по заминувањето на Стив Брус во Бирмигам Сити. Кантона го водеше Јунајтед до поголеми успеси заедно со Рајан Гигс и младинци како Дејвид Бекам, Пол Сколс, Ники Бат и Гери Невил кои беа инспирирани од него. Манчестер ја задржа титулата во сезоната 1996-1997. Кантона освои четири премиерлигашки титули во пет година со Јунајтед (шест во седум години вклучувајќи ги тие освоени со Марсеј и Лидс Јунајтед) исклучок е само сезоната 1994-1995 во која тој ја пропушти втората половина од сезоната поради суспензија. На крајот од една општо познато несјајна сезона според неговите стандарди кој беше сочинета од елиминацијата на Манчестер во четврт финалето на УЕФА шампионската лига од Борусија Дортмунд тој објави пензионирање од фудбалот на 30 годишна возраст и оваа одлука беше пречекана со големо незадоволство кај навивачите на Јунајтед. Неговиот последен првенствен натпревар беше против Вест Хем на 11 мај 1997 година а последниот настап беше само пет дена подоцна на 16 мај во сведоштво на Дејвид Буст (играч чија кариера заврши поради добиена повреда во натпреварот со Јунајтед претходната година) против Ковентри Сити на Highfield Road во кој Кантона постигна Кантона постигна два гола а конечниот резултат беше нерешен 2-2. Кантона постигна вкупно 64 лига голово за Манчестер јунајтед, 11 во натпреварите од домашниот куп и пет во Лигата на Шампиони што го доведува до вкупно 80 голови за период помал од 5 години.
По заминувањето
Во неговата автобиографија од 1999 година ,,Менаџирање на мојот живот “ Алекс Фергусон тврди дека Кантона го известил за неговата одлука за пензионирање 24 часа пред европскиот настап на Јунајтед, но секако таа одлука не беше кажана во јавност дури и цел месец потоа. Во тоа време постоеја шпекулации за неговата иднина во Јунајтед како и за негово заминување во Реал Сарагоса од Шпанија. Враќајќи се во Британија за да ја земе наградата за прекуморски играч на декадата на 10 Премиерлигашко доделување на награди Кантона за неговото прерано пензионирање изјави: ,, Кога се откажуваш од фудбалот не е лесно, животот ти станува тежок. Јас треба да знам затоа што понекогаш чувствувам дека се откажав премлад. Ја сакам играта но повеќе ја немав страста да одам рано во кревет да неизлегувам со моите пријатели, да не пијам, и да не правам многу други нешта кои ми се допагаа во животот Во 2004 Кантона беше цитирана дека изјавува ,, Јас сум горд затоа што навивачите сè уште го пеат моето име, но се плашам дека утре тие ќе престанат. Се плашам затоа што го сакам тоа. Се она што го сакаш се плашиш дека ќе го изгубиш”. Во 2006 весникот ,,Сонце” објави дека Кантона изјавува дека Манчестер Јунајтед ја изгубиле нивната душа и дека сегашните фудбалери се само група овци. Идолот на Олд Трафорд ги ценеше деновите на бунтовни забавувачи како него и Џорџ Бест кои беа веќе поминати и се плашеше дека Црвените ѓаволи вршеа предавство на нивното минато со составување на досадни функционални тимови. Напротив тоа тој беше интервјуиран од ,,Број “ издание на Јунајтед списанието во август 2006 во кое тврди дека тој ќе се врати во Манчестер само како ,,Број 1” (мислејќи дека нема да се врати како помошник менаџер или помошник тренер) и дека ќе создаде екипа како никоја друга која ќе игра фудбал како што тој мисли дека треба се игра фудбал. Кантона се спротивстави околу презамањето на Манчестер Јунајтед од страна на Глејзер и изјави дека тој нема да се врати во клубот ниту како менаџер додека семејството Глејзер е на чело. Ова беше разочарување за многу навивачи на Манчестер Јунајтед кои гласаа тој да биде идниот избор за менаџер на Јунајтед според анкетата направена летото 2000 година. Во оваа време се сметаше дека Сер Алекс Фергусон ќе се пензионира 2002 година но менаџерот потоа имаше пресадување на срце и еве ште цела декада потоа сè уште е на чело на клубот. Како и да е во јули 2008 година беше објавено во Sunday Express дека Кантона размислува поинаку, открива близок пријател на Канона: ,, На Ерик му се допаѓа идејата да помага со тренирањето во клуб како Манчестер Јунајтед... тој ужива во појавувањето и режирањето на филмови, во вклученоста во фудбалот на песок но отсекогаш тој сакал да придонесе за создавање на екипа во негов стил и знааел дека Сер Алекс Фергусон ќе го охрабри во тоа ”. И покрај неговата изјава дека тој никогаш нема да се врати во Манчестер додека семејството Глејзер е на чело се чини дека тој има и друго размислување.
Француската репрезентација
На Кантона му беше дадено комплетно интернационално деби против Западна Германија во август 1987 од страна на тогашниот менаџер Хенри Мајкл. Во септември 1988 година налутел поради тоа што беше изоставен од репрезентацијата кантона се обрати кон Мајкл со зборовите ,,вреќа со гомна” во телевизискота интервју по натпреварот и беше суспендиран на неодредено време од сите интернационални натпревари. Но кратко потоа Мајкл беше отпуштен затоа што не успеја да се квалификува за Светското првенство 1990. Нов тренер беше Мајкл Платини и едно од првите нешта кои ги направи беше повикување на Кантона кој му беше миленик. Тој тврдеше дека Кантона ќе биде избиран сè додека игра врвен фудбал. Платини го потикна заминувањето на Кантона во Англија и обновувањето на неговата кариера. Франција се квалификуваше за Европското фудбалско првенство 1992 одржано во Шведска, но не успеа да победи ниту еден меч и покрај напаѓачкиот тандем Кантона Жан Пјер Папин. Платини даде оставката по заврашувањето на финалето и беше заменет со Џерард Хулиер. Под водство на Хулиер Франција не успеа да се квалификува за Светското првенство 1994 година во САД по поразот од 2-1 дома од Бугарија и тоа кога дури и нерешен резултат беше доволен. Дејвид Гинола ја загуби топката што доведе до водечкиот гол на Бугарија кој го постигна Емил Костадинов. Кантона по натпреварот беше лут на Гинола. Хулиер даде оставка и на чело дојде Ејми Жаке. Жаке започнал да го преизградува репрезентацијата во пресрет на подготовките за Европското првенство 96 година и го назначил Кантона за капитен. Кантона останал капитене сè до инцидентот Selhurst Park incident во јануари 1995 година. Суспензија што резултираше од овој инцидент хо спречи да игра на интернационалните натпревари. До истекот на суспензија Кантона ја изгуби улогата на играч за врска која беше преземана од друга ѕвезда Зинедин Зидан како што Жаке го измени тимот и внесе свежа крв приспособена за играта на Зидан. Кантона,Папин и Гинола ги изгуби своите места во репрезентацијата и го пропуштија Европското првенство 96. Постоеја кротик за неизбирањето на Кантона кој играше врвен фудбал во Премиер лигата. Самиот Жаке изјави дека тимот се справува добро без Кантона и дека сака да ја одржи вербата во играчите кои ги донесоа дотука. Одлуката беше отфрлена кога Лес Блеус го освои Светскиот куп 1998 година. До овој ден Кантона сè уште беше одбиван од луѓето кои бе на чело на неговиот репрезентација но исто така обожаван во земјата во која играше.на Европското првенство 2004 и ФИФА Светскиот куп 2006 година тој ја поддржа Англија а не Франција. Во 1998 Фудбалска лига како дел од  вековната прослава го вклучи Кантона во списокот на 100легенди на лигата. Достигнувањата на Кантона беа забележени во 20002 година кога тој стана значаен регрут на Англиска фудбалска сала на славата.
Кино,ТВ и музика
Наредна кариера на Кантона беше најмногу во француските кина, особено како глумец но исто така и како режисер на краткиот филм Apporte-moi ton amour во 2002. Надвор од Франција тој имаше улога на француски амбасадор во филмот Елизабета глумејќи го Кејт Бланшет во 1988. Како гостин глумец тој глумеше како  мистериозен филозоф во независниот Британски фил ,,Вели Џек” објавен на ДВД во септември 2008 година. Тој глумеше како директор Тиери Гриманд во ,, Француски филм” и беше ко-продуцент и прв главен глумец во Ken Loach's Palme D' или номинираниот филм ,,Барајќи го Ерик” и двата објавени во 2009. По пензионирањето од професионалната фудбалска кариера имаше настапи во бројни европски телевизиски реклами, особено за Nike. Кантона се појави во две реклами една како играч на бразилската репрезентација играјќи фудбал на аеродромот и втората вклучувајќи ги државните репрезентации на Бразил и Португалија. Во светската рекламна кампања пред Светскиот ФИФА куп 2002 тој започна како организатор на натпревари од ,,подземјето” (брендирани од Nike ,,Шкорпија КО”) помеѓу фудбалски играчи Тиери Анри, Хидетоши Наката, Франческо Тоти, Роналдо, Роберто Карлос и Луис Фиго. Во првите реклами на СК Nike тој се појави играјќи ,,аматерски” фудбал на Hackney Marshes заедно со други ѕвезди како Јан Рајт Стив Мекманаман и Роби Фаулер. Во кампањата на Nike за ФИФА Светското првенство 2006, Кантона се појави како главен водител за организацијата Јога Бонито здржение кое се обидуваше да го елиминира лажирањето во фудбалот. Тој исто така глумеше во рекламата Ирски Евро-милиони. Во 2009 година тој се појави во реклама на британската телевизија за Рено лагуна. Во 2007 година тој имаше улога на говорник во албумот La mécanique du cœur, на францускиот рок бенд Dionysos.
Политичко гледиште
Ерик Кантона беше повикан за социјална револуција против банките и охрабрување на корисниците да ги повлечат своите пари од банките на 7 декември 2010 година во знак на протест на глобалната економска криза. Овој предлог тогаш стана основа за интернет кампања барајќи за дејствување на банките.
Живковиќ
Живковиќ (српска кирилица: Живковић, српскохрватска латиница: Živković) е заедничко српско и хрватско презиме.
А1 Македонија
А1 Македонија — македонско акционерско друштво од областа на телекомуникациите.
Историја
Во октомври 2015 година официјално започнала со работа новото трговско друштво „Оне.Вип“ настанато со спојување на двата оператора „Оне“ и „Вип“. Притоа, во новата фирма, Телеком Австрија поседувала 55% од акциите, додека 45% биле во сопственост на Телеком Словенија. Во 2019 година, името на „Оне.Вип“ било променето во „А1 Македонија“.
Организација и менаџмент
Главни извршни директори на А1 Македонија биле:
Активности
„А1 Македонија“ нуди услуги во мобилната телефонија, фиксната телефонија, телевизијата и информациско-комуникациската технологија (A1 Cloud Mesaaging, виртуелниот приватен сервер A1 VPS, виртуелната клауд инфраструктура Exoscale, апликацијата за масовно испраќање СМС-пораки итн.). Исто така, во 2020 година, „А1 Македонија“ ги претставила првата виртуелна продавница на македонскиот пазар за мобилна телефонија - „А1 Лајв шоп“ (A1 Live Shop), како и „Славчо“, виртуелниот експерт заснован врз вештачка интелигенција.
5 век п.н.е.
5 век пред нашата ера (п.н.е.) — век кој започнал на 1 јануари 500 г. п.н.е., а завршил на 31 декември 401 г. п.н.е.
Во овој век бил основан Паталипутра, главниот град на империјата Магада. Градот опстанал повеќе од илјада години и станал главен град на многу индиски кралства. Овој период бил одбележан и со развојот на две големи филозофски школи во Азија, Џаинизам и Будизам. Махавира и Буда своите учења ги рашириле по северните рамнини на Индија, што, во суштина, ја сменило социо-културната и политичката динамика во регионот на Јужна Азија. Будизмот подоцна се развил во една од најголемите светски религии.
Во овој период делата на древно-индискиот граматичар Јаска станале широко познати. Тој ја создал Нирукта, една од најстарите дела по граматика позната на човештвото, со која го поставил камен-темелникот на санскритската граматика.
Овој век во Европа традиционално е познат како класичниот период на Грците, кој продолжил и во 4 век п.н.е. сè до времето на Александар Македонски. Животот и делото на Сократ претставувало значајно обележје во грчката филозофија, иако неговите учења преживеале само преку делата на неговите ученици, особено на Платон и Ксенофонт. Творците на класичните грчки трагедии Есхил, Софокле и Еврипид, како и големиот творец на комедии Аристофан, ѝ припаѓале на оваа ера, а нивните дела сè уште се сметаат за класика на европското театарско творештво.
Грчко-персиските војни, кои се воделе меѓу коалицијата на грчките градови и големото Ахеменидиско царство (Првата персиска империја) биле клучниот настан во грчката политика. По успешното спречување на анексијата на Грција од страна на Персијците, Спарта, доминантната сила во коалицијата, немала намера за понатамошни напади и сметала дека војната е завршена. Во меѓувреме, Атина продолжила со нападите, ослободувајќи ги грчките градови на Јонското крајбрежје од Персиската империја и ја создала новата коалиција наречена Делски сојуз. Тензиите меѓу Атина и нејзините растечки империјалистички амбиции како водач на Делскиот сојуз и традиционално доминантната Спарта довеле до Пелопонеската војна.
Сите се добро (филм)
Сите се добро (англиски: Everybody's Fine) е американски филм, во режија на Кирк Џонс. Главните улоги ги играат: Роберт Де Ниро и Дру Баримор.
Содржина
Френк Гуд (го игра Де Ниро) го поминал целиот живот во локалната фабрика за кабли, напорно работејќи за да го прехрани своето семејство. Кога заминува во пензија, тој сфаќа дека во изминатите години поминувал малку време со своите четири деца и решава повторно да се зближи со нив.
Сподња Браница
Сподња Браница (словенечки: Spodnja Branica) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Инфиртел
Инфиртел (буквално на германски за "Инска Четврт"; исто така викан Инкрајс) – историска област во Австрија југоисточно од реката Ин. Претставува западен дел од сојузната покраина Горна Австрија и граничи со германската сојузната покраина Баварија. Инфиртел е една од четирите историски "четврти" на Горна Австрија. Другите се: Хаусрукфиртел, Милфиртел и Траунфиртел.
Географија
Оваа четврт ги опфаќа австриските окрузи Шердинг, Рид им Инкрајс и Браунау ам Ин. Поголеми градови во Инфиртел се окружните седишта Браунау ам Ин, Рид им Инкрајс и Шердинг како и Матигхофен и Алтхајм.
Сместена во подножјето на австриските Алпи, руралниот Инфиртел зафаќа површина од приближно 2250 км2 и ја опфаќа долината на Ин, која е рамна и плодна и соседниот брановит крај на исток, кој е богат со гранит и јаглен.
Историја
Од раниот среден век областа му припаѓала на германското етничко војводство Баварија и се викало Инбајерн. Била управувана од градот Бургхаузен и земјиштето зад реката Ин со векови имало две битни улоги: стратешки како источна одбранбена линија од растечкото Надвојводство Австрија и економски како обработливо земјиште за одгледување земјоделски култури. Во текот на Баварското народно востание против хабсбуршкиот император Јосиф I, краткотрајниот Парламент на Браунау се состанал во 1705 година, рано појавување на парламентарен систем во Светото Римско Царство.
По Војна за баварското наследствоВојната за баварското наследство и Тешенски договорТешенскиот договор во 1779 година Инфиртел му бил отстапен на Австрија. За време на Наполеоновите војни повторно ѝ бил вратен на Баварија по Шенбрунскиот договор од 1809 година заедно со соседниот Хаусрукфиртел, но конечно станал дел од Австриското Царство во 1815 година согласно Финалниот акт на Виенскиот конгрес.
Демографија
Денес Инфиртел има околу 215.000 жители во неговите градови, села и селца. Неговите баварски корени се гледаат во локалниот германски дијалект инфиртириш, западна централна австро-баварска варијанта слична на јазикот што се зборува во соседната Долна Баварија.
1769 во музиката
1769 година во музиката содржи некои значајни настани.
Алтенплен
Алтенплен (Altenpleen) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Лујо Адамовиќ
Лујо Адамовиќ (Ровињ, 31 јули 1864 - Дубровник, 19 јули 1935) бил српски ботаничар. Татко му бил српскиот педагог и историчар - Вичко Адамовиќ.
Биографија
Лујо Адамовиќ студирал медицина во Виена и природни науки во Белград и Берлин. Работел како средношколски професор на повеќе места во Србија. По одбраната на докторатот, од (1901-1905) бил професор на Големата школа во Белград, а потоа заминал во Виена како доцент. За време на Првата светска војна бил управител на Ботаничката градина во Белград. Ја проучувал флората и вегетацијата на Балканскиот и Апенинскиот полуостров, а особено ги опфатил областите на Србија, Црна Гора, Бугарија и Далмација. Тој вовел многу концепти во модерната гео-ботаничка наука. Неговите трудови биле објавени во многу научни списанија (Рад, ЈАЗУ; Глас, САН и др.). Негови најзначајни дела се: За шумите на Југоисточна Србија (Дело, 1899); Вегетациски односи на Балканскиот Полуостров (Лајпциг, 1909); Растително-географски формации на зимзелениот појас на Далмација, Херцеговина и Црна Гора (1911) и Фитогеографска положба и поделба на Италија. Покрај ова, објавил и многу други стручни трудови. Во научната литература ги вовел вегетациските поими псевдомаки и грмушки, а се занимавал и со докажување на законитоста на развојот и распространетоста на растителните видови.
Широки Бриег
Широк Брег или според официјалната транскрипција Широки Бриег (босански, српски, хрватски: Široki Brijeg) — град и општина во југозападна Босна и Херцеговина. Во периодот од 1945 до 1990 година градот се викал Лиштица, по реката која поминува низ него. Градот се наоѓа во Западнохерцеговскиот кантон во Федерацијата Босна и Херцеговина. Широк Брег има население нешто околу 10.000 жители.
1971
27.285 вкупно во општина Широк Брег:
1991
Во 1991 година Општина Широк Брег имала 26,437 жители:
Само градот имал 6,864 жители, од кои 99.37% биле Хрвати.
Орнстин-Зерникова равенка
Во статистичка механика, Орнстин-Зерниковата равенка (именувана по Леонард Орнстин и Фриц Зернике) е интегрална равенка со која се дефинира директна функција на сооднос. Оваа равенка опишува како се пресметуваат корелациите меѓу две молекули. Нејзината примена е најчесто во теоријата за флуиди. Молекуларните теории за јонски флуиди ја користат Орнстин-Зерниковата равенка да објаснат во однос на релативни веројатности како честичките (атоми, молекули итн.) се распространети низ времето и просторот врз основа на нивната енергија на заемодејство.
1768 во музиката
1768 година во музиката содржи некои значајни настани.
Окрузи во Израел
Израел е поделен на 6 окрузи (хеб. מחוזות, „мехозот“, едн. „махоз“) со 15 подокрузи (נפות, „нафот“, едн. „нафа“). Секој подокруг потоа се дели на природни региони (вкупно 50).
Податоците во статијава се преземени од Централната служба за статистика на Израел, и затоа ги опфаќаат сите места под израелска цивилна власт, вклучувајќи ги теритоториите окупирани од Израел. Таков пример е подокругот Голан и неговите четири природни региони кои не се признаени од Обединетите Нации и меѓународната заедница како израелски територии. Наведеното население на Ерусалимскиот округ ги вклучува и жителите на Источен Ерусалим, чие припојување кон Израел исто така нема меѓународна поддршка. Единствено невбројани остануваат жителите на округот Јудеја и Самарија, бидејќи Израел не ја наметнува својата цивилна власт во тој дел од Западниот Брег.
Јудеја и Самарија
Овој округ претставува географска класификација за израелските населби на Западниот Брег освен Источен Ерусалим и поранешната „ничија земја“ на израелско-јорданската граница близу Латрун. Подрачјето потпаднало под израелска власт по Шестдневната војна (1967) но сè уште не е приклучено кон Израел поради долгите преговори за неговиот статус. Многу Израелци го сметаат за дел од т.н. „Израелска Земја“, но не е признаено како такво од ООН и ниедна странска земја.
Назар
Назар (тур. nazar boncuğu или gökçe munçuk) име за амајлија во форма на око, која има за цел да заштитува од уроклив поглед. Потекнува од Турција, а целосното име значи: назар (урокливо око) и банџугу (амајлија).
Се среќава во Турција, Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Грција, Кипар, Сирија, Либан, Израел, Египет, Ерменија, Иран, Авганистан, Пакистан, Ирак, Алжир, Мароко, Тунис и други.
Име му е изведено од арапскиот збор nazara (арап. نظر), што значи поглед. Покрај потковиците, лукот, волчјите заби, животинскиот рог, оловото и камењата, кристалното сино око е еден од заштитните симболи во Тенгриз, античката религија на турските народи. Најчесто е поставено да виси во домовите, канцелариите, автомобилите или се поставува во накит и украсите. Типичниот Назар е изработен од рачно изработено стакло. Цртежите се во темна сина, бела, светлосина и црна боја, со што се создаваат концентрични кругови или вид на солзи во форма на елипсоидни форми. Понекогаш темносивата боја се заменува со златна.
Овој симбол се користи и на друго место, во вид на лого, како што е на пример турската приватна авиокомпанија Флај ер. Исто така, тој е симбол на Крајегин, основачот на производителот на игри Крајтек, основана од тројца браќа со турско потекло. Назаритскиот еквивалент кај семитските народи е хамса, додека кај христијанските е крстот.
Дендроцелум макулатум
Дендроцелум макулатум (Dendrocoelum maculatum) се ендемичен вид сплескани црви (планарии) од класата Турбелариа (Turbellaria ) во Охридско Езеро. Тоа е пигментирана серија на ендемски дендроцелиди од Охридско Езеро.
Опис
Дендроцелум макулатум најпрво бил опишан од Станковиќ и Комарек во 1927 година. Според нив, димензиите на полово-сзрелите единки се движат од 15 до 20 мм во должина и 3-4 мм во ширина. Постојат и такви единки кои достигнуваат до 25-26 мм должина.
Челниот раб кај овој вид, за време на движењето, се диференцира во три дела: широк, средиштен дел и пар на помали, округли странични делови. Зад главата после вратното стеснување, страничните рабови од телото постепено дивергираат, достигнувајќи ја максималната ширина околу средината на телото, а после тоа се насочуваат кон формирање на умерено заострен заден крај на телото. Движењето на животните е со лизгање и ползење. При лизгањето, бочните рабови од телото се мазни, а при ползењето формираат одредени набори. Очите кај Дендроцелум макулатум се сместени во нивото на вратнотот стеснување. Растојанието меѓу нив изнесува околу ½ од ширината на главата во нивото на очите.
Основниот тон на грбната површина го дава темнокафеавиот пигмент. Почнувајќи од нивото на очите па сè до задниот крај на телото, по средишниот дел на грбот, се протега една светложолтеникава трака. Оваа трака пред очите формира едно светло, триаголно поле. Од двете страни на траката, по должината на телото, се наоѓаат 6-8 жолтеникави дамки. Кај животните во движење, дамките се надолжно издолжени и најчесто имаат тенденција на спојување, образувајќи на тој начин мрежа на грбната страна. По должината на бочните рабови од телото темнокафеавиот пигмент избледнува, преоѓајќи во светложолт, односно, со исклучок на бочните рабови од главата, формира една тесна бочна светложолта трака. Стомачната страна е исто така пигментирана, но за разлика од грбот, таа е посветло пигментирана со жолт или ѓолто-кафеав пигмент. вака опишаната грбна пигментација карактеристична е за половозрелите единки од популацијата, додека кај младите единки пигментацијата е поедноставна; бочните дамки се помалку разгранети и често округли.
Усниот отвор кај Дендроцелум макулатум е сместен нешто зад средишниот дел на стомачната страна. Голтката е цилиндрична. Градбата на нејзиниот внатрешен мускулест слој ги покажува сите особини на претставник од потсемејството Dendrocoelinae.
Половиот отвор кај овој вид е сместен постфарингијално во почетокот на втората половина од стомачната страна. Тој е опкружен со висок епител чии клетки се без рабдити и продупчени со многубројни паралелни канали од жлездите сместени во мезенхимот на стомачната страна.
Гениталниот отвор води во општиот атриум кој комуницира со каналот на семеприемникот, машкиот атриум и папилата на аденодактилот. Во машкиот атриум е сместен пенисот.
Мама Рома (филм)
Мама Рома е италијански филм од 1962 година, во режија на Пјер Паоло Пазолини, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Ана Мањани и Еторе Гарофоло. Филмот е снимен во црно-бела техника, со моно звук.
Содржина
Во филмот се прикажува тешкиот живот на една римска проститутка (ја игра Мањани), која на сите начини се обидува да му обезбеди пристоен живот на својот син....
Радијална дистрибуциска функција
Во статистичка механика, радијалната дистрибуциска функција (РДФ), или уште позната како функција на сооднос, g(r), опишува како густината на одреден систем е дистрибуирана почнувајќи од референтна честичка (атом, молекула итн.)
Најпросто објаснето, оваа функција е мерка за веројатноста да пронајдеме друга честичка на растојание r од координатниот почеток, во споредба со идеален гас—во тој случај g(r) = 1. Најопштиот алгоритам ги брои честичките кои се наоѓаат на растојание меѓу r и r + dr од секоја честичка. Ова е прикажано на десно, каде црвенатa честичка е референцата, а сините честички се сместени со својот центар во слојот означен со портокалово.
Радијалната дистрибуциска функција се одредува преку пресметување на растојанијата меѓу сите парови на честички во системот и нивно распоредување во хистограм. Хистограмот е нормализиран со тој за идеален гас, каде честичките се распоредени без никаков сооднос. Во три димензии, факторот за нормализација е бројчената густина на системот, \rho, помножена со волуменот на сферниот слој, т.е. .
Ако имаме функција за потенцијалната енергија, може да ја пресметаме радијалната дистрибуциска функција или со компјутерски методи како Монте Карло симулации или со Орнстин-Зерниковата равенка, користејќи приближни релации, како Перкус-Јевиковата апроксимација или Теоријата на хипервмрежениот ланец, за непознатите величини. Доколку целта е да се одреди со опити, радијалната дистрибуциска функција произлегува од техники со зрачно расејување или од директни набљудувања на големи (барем еден микрометар) честички со помош на традиционална или конфокална микроскопија.
Радијалната дистрибуциска функција е од особено значење бидејќи, заедно со Керквуд-Бафовата теорија на раствори, може да даде врска меѓу микроскопските детали и макроскопските својства на материјата.
1767 во музиката
1767 година во музиката содржи некои значајни настани.
Вероника реши да умре
Резиме
Вероника е млада, убава жена од Љубљана, Словенија која има совршен живот, но сепак одлучува да изврши самоубиство со земање на преголема доза апчиња за спиење. Додека таа чека да умре, одлучува да чита списание.
Откако здогледува една статија во списанието која духовито прашува „Каде во Словенија?”, таа одлучува да напише писмо до магазинот за да го оправда нејзиното самоубиство, идејата за да направи дека се самоубила затоа што луѓето не ни знаат каде е Словенија. Нејзиниот план пропаѓа и таа се буди во ментална болница во Словенија, каде што и кажуваат дека има уште една недела за да живее.
Нејзиното присуство таму влијае на сите пациенти во болницата, особена на Зедка кој е има клиничка депресија, Мари која страда од напади на анксиозност и Едуард кој има шизофренија, во кој Вероника се заљубува. За време на нејзината интернација во Вилете таа сфаќа дека нема што да загуби и сака, без разлика што другите пациенти мислат за неа како ментален пациент, малку е веројатно таа да биде критикувана. Од новонајдената слобода Вероника ги искусува сите работи кои досега никогаш не и биле дозволени, вклучувајќи ја омразата, љубовта и сексуалното будење.
Во меѓувреме, шефот психијатар во болницата, д-р Игор, обидува со еден фасцинантен, но провокативен експеримент. Може ли да шокирате некого за да сака да живее доколку му кажете дека неговата смрт е неизбежна? Како доктор применува дефибрилатор на срцев удар, прогнозите на д-р Игор за да започне ново вреднување за Вероника и за светот околу неа.
Видова Пештера
Видова Пештера — сува пештера на севернiot отсек на планината Тара и е во рамките на НП Тара. Пештерата се наоѓа над Перуќац, на 490 м.н.в. и нејзината должина изнесува 25 m.
Формирана е во карбонатни седименти — банковити микроспарити. Отворот е висок 8 m, широк 10 m, ориентиран кон североисток. Од отворот кон внатрешноста хоризонталниот канал се смалува, така што на седмиот метар, висок е 3 м, а широк 1м. Во продолжение се доаѓа до мала сала широка 3м и долга 4м. Оттаму вертикално се двојат два канала долги по 8 м. Пештерата е без накит, со парчиња варовник од таванот. Во подножјето на пештерата, благо североисточно, се наоѓа Перуќачкиот вруток, кој во пораната фаза најверојатно истекувал од пештерата. Опкружувањето на пештерата е обраснато со густ шумски покривач.
Кафе и цигари
Кафе и цигари е наслов на три кратки филма и еден уметнички филм од 2003 година на независниот режисер Џим Џармуш. Филмот од 2003 година содржи 11 раскази, во кои се вклучени претходните три филма.
Бунец
Бунец — планински превој во западниот дел на Македонија, кој ги поврзува Шар Планина на северозапад и планината Бистра на југоисток, а ги раздвојува Дебарско-реканската Котлина на југозапад и Полошката Котлина на североисток.
1766 во музиката
1766 година во музиката содржи некои значајни настани.
Константин Величков
Константин Величков (Константин Величков Петков) — бугарски писател и општественик.
Биографија
Роден е во Пазарџик во 1855 година во занaетчиско семејство. Образование добива во цариградскиот "Гала Сарај" (1868-1874 година). Професор е по бугарски и француски јазик, историја и географија во Пазарџик (1874-1876), претседател на читалиштето "Преродба" во Пазарџик. Член е на револуционерниот комитет во Пазарџик. Заедно со Тодор Каблешков активно учествува во подготовка на Априлското востание. Уапсен и осуден на смрт. Неколку месеци е во затвор, спасен е од европската комисија. Бил писар во Бугарска егзархија (1876-1877).
По Руско-турската војна се вратил во Пазарџик. Избран е за член, а потоа за претседател на Окружниот административен совет во Пазарџик (1878) и народен претставник во Обласното собрание (1879-1885) од Народната партија, бил директор на народна просвета (1884-1885) во Источна Румелија. Изучувал право во Франција (октомври 1880 - август 1881). Народен претставник во IV Национално собрание (НС) (мај 1886).
За време на Стамболовото владеење е политички емигрант во Фиренца, Италија (1887-1889), каде што изучувал сликарство. Професор по француски јазик во егзархиските гимназии во Солун (1890-1891) и Цариград (1891-1892) и "доброволен изгнаник" во Цариград (до 1894). Се враќа во Бугарија во почетокот на јуни 1894. Избран за претседател на бирото на Народната партија и за народен претставник во VIII Народно собрание. Бил назначен за министер на јавните згради и комуникации (1894), на народнота просвета (1894-1897), за трговија и земјоделство (1897-1898). Во 1898 се приклонил кон прогресивно-либералната партија. Дипломатски претставник во Белград (1902-1904). Со одлука на Владата на Рачо Петров е отповикан од функцијата и предвремено пензиониран. Разочаран од општествено-политичката реалност и со лошо здравје, К Величков повторно емигрира. Умира на пат за Гренобл, по 2 година коските му се пренесени во Софија. Член е на БКД (дн. БАН) (1884).
Стара Гора (Нова Горица)
Стара Гора (словенечки: Stara Gora) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
1765 во музиката
1765 година во музиката содржи некои значајни настани.
Вергилиј
Публиј Вергилиј Марон (на латински: Publius Vergilius Maro, 15 октомври 70 п.н.е. — 20 септември 19 п.н.е., Калабрија) — римски поет, најзначајниот претставник на римската поезија. Тој творел во времето на Цезаровиот наследник - Октавијан Август. Најпознато негово дело е епот „Енеида“, во кој поетски се прославува родот на Јулиевците. За време на животот, Вергилиј не објавувал, но по неговата смрт, по налог на Октавијан Август биле објавени сите негови дела. По 1300 години од неговата смрт, Вергилиј бил издигнат на пиедесталот од страна на Данте Алигиери.
Животопис
Вергилиј е роден на 15 октомври, 70 г. п.н.е. во селото Анди со близина на Мантова, денес во северна Италија. Овој крај бил населен со келтски и илирски племиња, па значењето на неговото име не е сосема познато. Вергилиј не припаѓал на моќно семејство, но бил образован, а за тоа се погрижил неговиот татко. Во младоста одел на училиште во Кремона и во Милано. Подоцна, тој пристигнал и во Рим, каде студирал реторика, медицина и филозофија. Во Рим стекнал голем број пријатели, меѓу кои и императорот Август, а благодарение на неговата поддршка бил материјално обезбеден и можел да му се посвети само на пишувањето. Имал тивок и благ карактер, но бил со слабо здравје. Умрел во Брундизи, а бил погребан во Неапол.
Творештво
Во Рим, Вергилиј другарувал со елегичарот Корнелије Гал и со историчарот Азиниј Полион како и со Алфен Вар кој, исто така, пишувал песни. На овие пријатели Вергилиј им посветил некои од неговите „Пастирски песни“, и тоа: на Гал десеттата, на Полион четвртата и осмата, а на Вар деветтата. По наговор на Азиниј, Полион испеал збирка на пастирски песни по примерот на Теокрит и ги нарекол „Буколики“.
Најважни дела на Вергилиј се:
Значење и влијание
Вергилиј бил познат како „римскиот Хомер“. Во првото пеење на „Пеколот“, Данте го нарекува Вергилиј „светлост и глава на поетите“, велејќи дека е поклоник на неговите ремек-дела и дека од него го усвоил убавиот стил, а во второто пеење, за него вели: „ти учител си, водач и мој господар“, Според италијанскиот поет Џакомо Леопарди, Вергилиј претставува нависок пример на совршенството, иако во младоста сметал дека Вергилиј нема поголема вредност од просечните писатели.
Од друга страна, во романот „Наспроти“, францускиот писател Жорис-Карл Уисманс го нарекува Вергилиј „еден од најстрашните ситничари, еден од најкобните и најздодевните луѓе што некогаш ги произвела антиката“, кој бесрамно позајмувал од Хомер, Теокрит и Лукрециј, при што неговите песни ги опишува како „неискажлива празнотија“, како „сентенциозни и студени“, како „ситничарска и сува прозодија“ со „рапави и претенциозни стихови, здрвени во нивното официјално руво“, „стихови механички преселени со непоколеблива цезура, затнати одзади, секогаш на истиот начин, со судир на еден дактил и еден спондеј“, со „хексаметри кои ѕвечкаат како лим“ и „со непроменлива метрика, позајмена од усовршената ковачница на Катул, без фантазија, безмилосна, преполна со непотребни зборови, со крпеници, со исти и предвидливи клинови и копци; таа мизерија од хомеровски епитет кој непрестајно се враќа без ништо да означи, без ништо да покаже, тој беден речник со матни и еднолични бои.“
Наумбуршка катедрала
Денешната евангелистичка '''катедрала Наумбург, Св. Петар и Павле''' во Наумбург (Заале) е поранешната катедрала на епархијата Наумбург и во главо потекнува од првата половина на 13 век. Таа е една од најзначајните згради на доцниот романтизам во Саксонија-Анхалт, е станица на патот на романиката и од 2018 година е дел од Светското културно наследство на УНЕСКО.
По реформацијата во 1542 година со Николас од Амсдорф за првпат бил поставен протестантски бискуп. По смртта на последниот бискуп Јулиј фон Пфлуг во 1564 година, епархијата била распуштена и црквата ја изгубила својата функција како епископско седиште.
Замокот Наумбург
Во периодот околу 1000 Екехард I († 1002), гроф од Мајсен и веројатно најмоќниот човек на источната граница на Германското Царство, го изградил своето ново седиште на височинка од околу 25 метри на десниот брег на Зале. Погодната местоположба на крстосницата на неколку трговски патишта веројатно била одлучувачка за изборот на ова место.
Неговите синови Херман и Еккехард II, кратко потоа во западниот дел пред замокот основале црква посветена на Св. Марија, која се споменува во Мерзебуршката хроника од 1021 година во епископската. Во 1028 година кралот Конрад II ја преселил епископската црква од Цајц во Наумбург на инсистирање на браќата. Преносот го одобрил папата Јован XIX. во декември 1028. Како причина се наведува небезбедноста на Цајц.
Историја на црквата
Набргу по одобрувањето на преносот на епископијата од Цајц во Наумбург, најверојатно во пролетта 1029, започнала градбата на првата ранороманска катедрала во Наумбург.
За време на ископувањата биле пронајдени темелите на првата катедрала под сегашната катедрала. Првата Наумбуршка катедрала била трикорабна базилика во облик на крст, помала од сегашната катедрала. Под бискупот Енгелхард (1207-1242) во 1210 година започнала градбата на доцна романескна црква. Конечното посветување на катедралата според извор од 18 век се случило на 29 јуни 1242. Куриозитет се два мајмуна претставени како играат шах на еден столб.
Елаиза
Елаиза — германски музичка група од Берлин. Групата се состои од три членови: Ела Штајнмец (пее и свири на клавир), Лаура Цимерман (свири на хармоника и виолина) и Натали Плегер (свири на контрабас). Името на бендот доаѓа од името на пејачката. Музичката група Елаиза е позната по тоа што ја претставувала Германија на евровизија во 2014 година. Овој музички натпревар се одржал во Данска и бендот го освоил осумнаесеттото место.