cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Биосферен резерват Северна Виџема
Историја
Од 2011 до 2013 година немало ниту еден член на персоналот кој е директно одговорен за управување со Биосферниот резерват. Од 2013 година е создадена позиција координатор на Биосферниот резерват.
Консултантскиот совет се состои од 24 члена, кои ги претставуваат локални општини, владини институции и невладини организации.
Уши Дигард
Уши Дигард (родена на 15 август 1948 година) е поранешна порно ѕвезда и модел претежно позната по нејзините улоги во филмовите на Рас Мејер. Родена е во Шведска со швајцарско-француско семејство.
Раните години
Имала манастирско образование и научила различни јазици. Таа научила да скија и го сакала животот на отворено. На училиште, левата рака и била врзана зад грб и ја натерале да пишува со десната рака, иако природно била левак.
По напуштањето на училиштето отпатувала во Италија, а потоа и во Франција за да го подобри својот италијански и француски јазик. Потоа отпатувала на Каналските Острови и во Лондон каде што работела во голем хотел. По ова, таа отпатувала преку Маракеш на Канарските Острови каде што работела во текот на зимата во фирма за накит со процентуално плаќање. Во текот на летото таа патувала наоколу. Работела и во продавници за накит во Шведска и Швајцарија. Својот сопруг го запознала на Канарските острови.
Кариера
Дигард влегла во кинематографијата во Шведска каде глумела во неколку меки еротски филмови. Во 1967 година, таа отишла во САД, каде што таа наскоро почнала да се појавува во бројни сексплоатациски филмови како што се Холивудската авантура на Уши (Мотелот на Ракел, 1970), филм со толку низок буџет што е снимен без звук, а потоа е додаван аудио елементот.
Таа се појавувала и во порнографски списанија. Таа била меѓу најпознатите модели со големи гради кон крајот на 1960-тите и раните 1970-ти. Списанијата во кои таа често се појавува ги вклучуваат Најт, Синема Икс, Латентна слика и Гент.
Дигард добила улога во „Чери, Хари и Ракел!“ на Рас Мејер! (1970) за да се обезбеди прекин во последната интерпретативна танцова сцена која ја симболизира смртта на антагонистот. Таа продолжила да се појавува во повеќе филмови на Мејер во 1970-тите: Supervixens (1975) и Под долината на ултра-виксените (1979). Таа била и копродуцент на Up! и Под долината на ултра-виксените. Таа, исто така, обезбедила нарација за ликот на Тунди Хорват во последниот филм на Мајер Пандора Пикс (2000).
Таа глумела и во „Единствената куќа во градот “ на Ед Вуд (1971).
Таа се појавила како Мејдеј во култната акциона комедија Суперчик (1973) со Џојс Џилсон во главната улога и глумеше со Џон Холмс во Те посакувам (1974).
Во 1977 година Дигард имала камео појавување (гола под туш) во сегментот „Католички средношколки во неволја“ во филмот на Џон Лендис „Кентаки Фрајд“.
Во 1979 година, таа настапила со Џон Холмс, Џони Кис, Серена, Кенди Семплс, Китен Нативидад и Кели Стјуарт во порнографскиот филм Џон Холмс и All-Star Секс Кралиците од Зејн Ентертејмент Груп. Во тие години, таа глумела и во некои кратки филмови за „секси борење“, главно за студиото „Триумф“ и „Белстоун“ на Рон Дворкин.
Енергетика на Грција
Во производството на енергија во Грција доминира Државната енергетска корпорација (позната под акронимот ΔΕΗ или на англиски јазик DEI). Во 2009 година, ДЕК обезбедила 85,6% од целата побарувачка за електрична енергија во Грција, додека овој процент паднал на 77,3% во 2010 година. Речиси половина (48%) од моќноста на ДЕК се генерира користејќи лигнит.
12% од електричната енергија на Грција доаѓа од хидроцентралите, а уште 20% од природниот гас. Помеѓу 2009 и 2010 година, производството на енергија на независните компании се зголемило за 56%, од 2.709 гигават часови во 2009 година на 4.232 во 2010 година.
Во согласност со Директивата на Европската комисија за обновлива енергија, Грција има за цел да добие 18% од вкупната енергија од обновливи извори до 2020 година. Во 2015 година, според независниот оператор за пренос на енергија во Грција (ΑΔΜΗΕ), повеќе од 20% од електричната енергија во Грција е произведена од обновливи извори на енергија и хидроелектрични централи. Овој процент во април достигнал 50%. Истиот тренд бил случај и за 2016 година.
Придонесот во бруто финалната потрошувачка на електрична енергија изнесувала 24,5% во 2016 година, додека хидроелектричната енергија претставувала околу 25% со инсталиран капацитет. Според грчкиот оператор на пазарот на електрична енергија (LAGIE), вкупниот инсталиран капацитет во грчкиот меѓусебно поврзан систем на крајот на 2016 година изнесувал речиси 16.615 мегавати, вклучувајќи 3,912 мегавати лигнит, 4.658 мегавати природен гас, 3.173 мегавати голема хидроцентрала и 4.873 мегавати обновливи извори на енергија.
Грција во моментов нема никакви атомски централи во функција, но во 2009 година Академијата во Атина предложиla да се започне истражување за можноста развој на грчките атомски централи.
Нафта и гас
Грција има 10 милиони барели резерви на нафта од 1 јануари 2011 година. Хеленик Петролеум е најголемата нафтена компанија во земјата, по што следи Мотор Оил Хелас. Грчкото производство на нафта изнесува 7.946 барели дневно, додека извозот изнесува 1.863 bbl / d и увезува 496.600 bbl/d.
Во 2011 година, грчката влада го одобрила почетокот на експлоатацијата и дупчењето на нафта на три локации во Грција, со проценето производство од 250 до 300 милиони барели во текот на следните 15 до 20 години. Проценетиот износ во евра од трите депозити изнесува 25 милијарди евра во период од 15 години, од кои 13 до 14 милијарди евра ќе влезат во државна каса. Спорот на Грција со Турција во Егејското Море претставува значителна пречка за истражување на нафта во Егејското Море.
Освен тоа, Грција исто така ќе започне истражување на нафта и гас на други локации во Јонското Море, како и во Либиското Море, во рамките на грчката ексклузивна економска зона, јужно од Крит. Министерството за животна средина, енергија и климатски промени објавило дека има интерес од различни земји (вклучувајќи ги Норвешка и САД) за истражување, и првите резултати во врска со количината на нафта и гас на овие локации се очекувале во лето 2012.
Голем број нафтоводи и гасоводи се во фаза на изградба или планирани во земјата. Ваквите проекти ги вклучуваат гасоводот Интерконектор Турција-Грција-Италија и гасовод Јужен тек.
Нафтоводот Турција-Грција е 296 километри долг нафтовод, кој ги поврзува турски и грчки гасни мрежи завршени во септември 2007 година.
1076 п.н.е.
1076 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1076. година пред новата ера, 76. од вториот милениум п.н.е., 76. од 11 век п.н.е. и седма од 1070-тите п.н.е.
Гума
Гума — еластомер (еластичен јаглеводороден полимер) кој првично се добива од латекс, колоидно млеко произведено од некои растенија со што се прави пресек на кората на растенијата. Латексот е леплив, се собира и потоа се преработува во гума, прочистената форма на гума е полистирен, кој пак може да се произведува и синтетички. Природна гума се користи во многу производи. Гумата е вообичаено многу раздвижлива, флексибилна и исклучително водоотпорна.
1076 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4432 и 4433 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3674 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2684 и 2685 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 323 пред основањето на Рим.
Гума
Историја
Со откривањето на Америка во 1492 година Европејците, покрај кафето, пченката и компирот, ја откриле и гумата. Каучуковото растение „Hevea brasiliensis“ е со потекло од Бразил, а денес ова растение расте на плантажи во речиси сите области на жешкиот појас. Млечниот сок, кој протекува од печеното дрво, се нарекува латекс. Млечниот сок кој капе од засечено стебло хевеја го нарекуваме латекс. Со згустувањето на овој сок настанува каучук, а овој збор потекнува од зборот на домородците „Cahuchu“, што означува дрво кое плаче.
Првите парчиња увезена гума во Европа служеле како многу интересна работа прикажана на саеми, додека научниците спроведувале тестови за да ја откријат можноста за нејзина примена за практични цели. Имало обиди да се создаде водоотпорни мантили од платно. Високата адхезија на гумата на собна температура, особено при малку повисока температура, ја спречувала поголемата употреба на овој производ. Англискиот научник Џозеф Пристли забележал во 1770 година дека гумата ја отстранува трагата на молив, и затоа денес во Англија и Америка, гумата се нарекува „rubber“, што значи, меѓу другото, „гума за бришење“.
Прв пронајдок на процес на преработка на каучук бил мастицирање, т.е. претворање на еластичен каучук со гмечење меѓу ваолоци во пластична маса. Така згмечениот каучук многу полесно се топел во бензин, бензол и другите органски растворувачи. Овој пронајдок е дело на Томас Хенког од Англија, 1820 година.
На пластичниот каучук му се додавани различни хемикалии со изложување во различните услови. Така 1839 година Чарлс Гудјир забележал дека каучукот со додавање на сулфур и затоплување се добивала нова смеса која имала значителна изменети состојби. Подоцна овој спој на каучук и сулфор добил име гума, а самиот процесе наречен вулканизација. Гумата за разлика од каучук не покажува поголема лепливост и поради зголемување на температура, а покрај тоа и нејзината цврстина е зголемена.
Употреба
Првата најголема употреба на гума била како електроизолационен материјал. Наглиот пораст на произведување на гума се јавува и со појава и развивање на автомобилите. Првите авто-гуми биле од полна гума, а од 1888 година според патентот на Даунолоп се преименуваат, како и денес, гуми исполнети со воздух. Најголема количина на каучук денес се преименува во изработка на пневматици, каде е незаменлив.
Согледувајки ја вредноста на каучукот бразилските власти забраниле извоз на семките и фиданките на хевеја под закана на смртна казна. Наспроти забраната Англичанецот Хенри Викам околу 1860 година, под изговор дека купува орхидеи, купил поголема количина семки и фиданки. Обидот за одгледување хевеја во ботанички градени во Лондон поради студената клима не успеал, па остатокот од семките и фиданките бил пренесен на островот Цејлон (денешна Шри Ланка). Наскоро потоа се појавиле плантажи на хевеја на целиот Малајски Архипелаг, кој и денес е најголем производител на каучук.
Зелена салата
Зелена салата или марула — умерено едногодишно или двегодишно растение кое најчесто се расте како лиснат зеленчук. Во некои земји, како Македонија, се јаде ладна и свежа, во салати, сендвичи, и други јадења, додека во некои, како да речеме Кина, зелената салата се јаде зготвена, и дршката има подеднаква важност како листот.
Зелената салата првично има стебленце (розетен раст), но кога процветува, стеблото се продолжува и разгранува, па дава многу цветни глави кои личат на оние кај глуварчето, само помали. Ова се нарекува прецветување. За да биде јадлива, зелената салата се бере пред да прецвета. Растението е храна за ларви на некои Пеперутки.
Историја
Марулата какошто ја знаеме денес започнала како коров по средоземјето. Се служи како храна повеќе од 4500 години, и се јавува низ историјата како на слики во египетски гробници, и во разликувањето на разните видови марула во делата на старогрчките научници. Кристофер Колумбо ја донел марулата во Америка, а со тоа подоцна истата почнала да се одгледува и во САД.
Санта Крус (департман)
Санта Крус — најголем департман на Боливија со површина од. Во 2001 година департманот имал население од 2.029.471 жител. Главен град е Санта Крус де ла Сиера.
Покраини
Санта Крус е поделен на 15 покраини.
Јазици
Најмногу зборувани јазици во Боливија и во департманов се шпанскиот, гварани, ајмарскиот и кечуанскиот, но и:
Битка кај Бугарофигон (896)
Битката кај Бугарофигон се одвила во летото на 896 година кај Бугарофигон, денешна Турција, помеѓу силите на Византиското Царство и силите на Бугарија. Битката е дел од Византиско-бугарските војни, а завршила со победа на Бугарите.
Позадина
За време на владеењето на Борис I, Бугарија поминала низ големи промени - христијанизацијата на земјата и прием на учениците на светите Кирил и Методиј, со што бил означен почетокот на создавањето и консолидација на средновековната бугарска литература и писмо. И покрај големиот број на воени успеси против повеќето соседни земји, Борис I успеал да го зачува бугарскиот територијален интегритет. . Во текот на Преславскиот собор во 893 година, кој бил свикан по неуспешниот обид на најстариот син на Борис, Владимир-Расате да ја врати традиционата бугарска религија на Тенгризам, било одлучено отстранување на византиското духовништво во Бугарија и неговата замена со бугарско црковно свештенство кое го ограничило политичкото и културното влијание на империјата во земјата. На соборот исто така било одлучено неговиот трет син Симеон, роден по покрстувањето на земјата, да стане следниот цар на Бугарија.
Овие настани ги намалиле византиските надежи да извршат влијание на новата христијанизирана земја, и царот Лав VI Мудриот (886-912) наскоро имал шанса да се одмазди. Монополот за трговија со Бугарија во Византија го добиле двајца големи трговци. Во спогодбата на Стилијан Зауцес овие трговци го пренеле центарот за трговија со Бугарија од Цариград во Солун и значително ги зголемиле царините со кое бил нарушен договорот од 716 година. Со тоа биле погодени бугарските интереси. , и откако сите протести останале без резултат. , Симеон навлегол во Византија, како прва економска војна во Европа. Во првата битка во 894 година византиската армија (составена претежно од царската гарда) била целосно поразена. Византиската дипломатија успеала да обезбеди сојузници - Унгарците кои во 895 година успеале на двапати да ги победат бугарските војници во Северна Бугарија (денешна Украина), па дури и да го опсаднат Симеон I во Дњепар и Дон.
Во третиот конфликт, Унгарците биле запрени и поразени од Борис I, кој ја напуштил манастирската мисија за да му помогне на својот син. Подоцна со заеднички активности Бугарите и Печенезите ја надминале унгарската опасност. Симеон I ги обновил активностите против Византија.
Интервенција на Унгарците
Византијците набрзина собрале голема војска во која беа вклучени императорската гарда која се состоеше од хазарските платеници. Во жестоката битка во темата Македонија (денешна Источна Тракија), веројатно околу Адријанопол, Византијците биле поразени и нивните команданти загинале. Поголемиот дел од Хазарите биле заробени и Симеон ги испратил во главниот град за срам пред Римјаните.
Бидејќи главните византиски сили биле ангажирани во источниот против Арапите, Лав VI се обидел преку византиската дипломатија ги придобие унгарските сил, испраќајќи пратеници со богати дарови на Унгарците, кои во тоа време живееле во степите на североисточниот дел на Бугарија. Кога Симеон одбил да склучи мир и го затворил византискиот пратеник, на крајот на 894 со помош на византиската морнарица унгарските сили започнале преку Дунав да интервенираат, и покрај фактот што Бугарите ја затвориле реката со синџири и јажиња. Симеон I, кој бил на византиско-бугарската граница, се соочил со Никифор Фока. Неговата војска била поразена од Унгарците некаде во Добруџа и самиот Симеон морал да побегне кон тврдината Дрестер (Силистра ).
Битка
Симеон кога се вратил во Преслав, горд на победата, започнал напади на Тракија. Византијците собрале многубројна армија од сите теми (тие дури ги оповикале и војниците кои се бореле против Арапите на азиската граница). Двете армии се сретнале крај Бугарофигон во летото 896. Според еден византиски историчар, византијците биле целосно поразени и сите убиени. Меѓу жртвите бил Теодосиј, вториот по команда на армијата, но дел од византиската армија успеала да побегне од бојното поле. Византискиот пораз бил толку сериозни што еден нивни војник во пензија, Лука Столпник станал аскет. .
Стекнувајќи превласт, Симеон I ги предводел бугарските војници во Цариград, опожарувајќи ги селата по патот. Според муслиманскиот историчар Ал Табари, Лав VI решил да го одбие мирот и бил принуден да ја собере армијата на арапските воени заробеници и да ги испрати против Бугарите, со ветување на слобода. Бугарите биле запрени надвор од ѕидините на Цариград и Симеон I се согласил да преговара.
Последици
Војната завршила со мировен договор кој формално траел до смртта на Лав VI во 912, според кој Византија била должна да плаќа на Бугарија годишен данок во замена за враќање на 120.000 заробени византиски војници и цивили. Според спогодбата, Византијците исто така отстапиле територии околу Црно Море и Странџа а Бугарите исто така ветиле дека нема да ги нападнат византиските територии.
Симеон I бил задоволен со резултатите и се смета дека имал супериорност над Византиското Царство. И покрај успехот, тој сфатил дека има уште многу да се направи. Поради тоа, тој започнал амбициозна програма за изградба на Преслав, кој ќе може да биде соперник на Цариград. Во меѓувреме, Симеон ја наметнал својата власт над Србија.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Оризарци
Местоположба
Црквата се наоѓа на северниот крај на селото.
Историја
Во црквата има икони на преродбеничкиот зограф Димитар Вангелов.
Светско население
Региони
Во Азија живеаат повеќе од 4 милијарди луѓе, што е 60% од светското население. Само во Кина и во Индија заедно живеат повеќе од 41% од населението во светот. Следува Африка со околу милијарда жители, што е 15%, потоа е Европа со 733 милиони жители, што изнесува 11% од светското население. Јужна Америка и Карбите имаат 589 милиони (9%), Северна Америка 352 милиони (5%) и Океанија и Австралија со 35 милиони жители, што е помалку од 1% од светското население.
Земји
4,03 милијарди луѓе живеат во овие 10 земји што изнесува 58% од светското население.
Останатите држави по бројот на населението се:
Наводи
Penduduk
Ричард Виглсворт (рагби сојуз)
Роден е во Блекпул, Англија, го посетувал училиштето за граматика Киркам. Негоата позиција на Виглсворт може да биде во два вида како скррам-халф, а тој може да работи и како летечки играч или како крилен играч.
Клупска кариера
Виглсворт ја започнал својата професионална кариера со Сејл Шаркс кој доаѓал низ младинските редови и го започнал финалето во Премиершип 2005-06. Во јуни 2010 година, Виглсворт се преселил во Сараценс. За време на неговиот престој во Сарасенс, тој освоил уште пет титули во Премиер лигата во 2011, 2015, 2016, 2018 и 2019 година, со Виглсворт кој учествувал во сите пет финалиња. Тој, исто така, им помогнал на Сараценс да го освојат Купот на европските шампиони во 2016, 2017 и 2019 година  Тој го напуштил Сараценс на крајот на сезоната 2019-2020.
На 6 ноември 2020 година, Виглсворт му се приклучил на Лестер Тајгерс за сезоната на рагби во Премиершип 2020-21. Виглсворт бил првиот играч што се појавил на 300 натпревари во Премиершип на 5 јуни 2021 година, кога влегол како замена во второто полувреме од натпреварот против Бристол. Тој го започнал финалето на рагби во Премиершип во 2022 година кога Тајгри го победил неговиот поранешен клуб Сараценс со 15-12, при што Виглсворт ја освоил својата седма титула.
Тренерска кариера
Виглсворт му се придружил на тренерскиот тим на Лестер Тајгерс пред сезоната 2021-22. Тој ја презел оваа улога покрај тоа што останал активен играч.
Со откажувањето на Стив Бортвик и Кевин Синфилд од Лестер, тој бил промовиран во привремен главен тренер и веднаш се пензионирал како играч.
Во раните 2000-ти, додека бил професионален играч, Виглсворт бил дел од тренерскиот тим на аматерскиот клуб Ормскирк РУФЦ, споделувајќи го своето тактичко знаење и своите искуства со младинските тимови.
Меѓународна кариера
Виглсворт служел како тренер за одбрана и удар на Канада на Светскиот куп во рагби 2019 година.
Личен живот
Виглсворт се оженил за Линдзи Џејн Фицџералд во јули 2009 година и сега имаат две ќерки, Матилда и Маргот и синот Фреди. Линдзи е квалификуван стоматолог и дипломирала на курсот BDS на Универзитетот во Ливерпул во 2007 година.
Гран при Квебек 2014
Гран при Квебек 2014 — петто издание на професионалната велосипедска еднодневна трка Гран при Квебек. Била одржана на 12 септември 2013 година, на растојание од 201,6 километри, започнувајќи и завршувајќи во Квебек. Претставувала 25. трка во сезоната на Светската турнеја. Трката е една од двата настани дел од Светската турнеја на северноамериканскиот континент, другиот бил Гран при Монтреал 2014 одржан два дена подоцна.
Трката била освоена од Австралиецот Сајмон Геранс во масовна спринтерска завршница.
Екипи
Екипи кои настапувале на трката биле:
Железничка станица Киев-Волинск
Железничката станица Киев-Волинск (украински: Київ-Волинський) е железничка станица која се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Мари Форса
Мари Форса или Марија Лин (родена Инга Форса, 13 декември 1956 година во Фарста) е шведска глумица, активна во Европа во 1970-тите и најпозната по нејзините улоги во порнографски филмови.
Суперлига на Србија во фудбал 2010/2011
Резултати
Од 29 мај 2011
Домакините се наведени во левата колона.
Легенда
1Го напуштил натпреварувањето во Суперлигата, па третопласираната екипа од Прва лига на Србија, Нови Пазар влегла во лигата.
Дерби натпревари
Јавни опомени и исклучувања
Секој жолт картон носи по еден, а секој црвен по три поени
Награди
Изборот бил направен од страна на сите тренери од Суперлигата.
Млад играч на сезоната
За најдобар млад играч на сезоната бил прогласен Слободан Медојевиќ (Војводина).
Ахеронтија (град)
Ахеронтија бил мал град на античка Апулија, во близина на границите на Луканија, сместен на околу 14 милји јужно од Венезија, и 6 милји југоисточно од Ферентум. За неговатата положба на возвишен рид алудира Хорациј во добро познато дело. Современиот град Ацеренца е на исто местото, а го задржува и името на античкиот град. Изграден е на рид со значителна надморска височина. Се чини дека отсекогаш бил само мал град и не е спомнат од ниеден антички географ, но силата на неговата положба му дала важност од воена гледна точка и за време на војните на Готите против генералите на Јустинијан, бил окупиран од Тотила со гарнизон и станало едно од главните упоришта на готските водачи низ целиот свет. Дали при читање на Ахерунто кај Ливи ј се однесува на истото место е спорно.
Прва фудбалска лига на Македонија 2007/2008
Првата фудбалска лига на Македонија 2007/2008 - 16. издание на Првата македонска фудбалска лига. Првак во оваа сезона бил Работнички Кометал и со тоа обезбедил место во првата рунда од квалификациите за Лига на шампионите. Второто место го освоил Милано со што освоил место во првата рунда од квалификациите за УЕФА Купот, а третото место, место коешто порано водело во Интертото Купот кој бил укинаат таа сезона, го освоил Пелистер со што исто така се квалификувал во УЕФА Купот. Испаднале Шкендија 79 и Цементарница 55.
Прва македонска кошаркарска лига 2013/14
Првата македонска кошаркарска лига 2013/14 - 22. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Сезоната започнала на 12 октомври 2013 година, а завршила на 3 јуни 2014 година. Во оваа сезона првак бил МЗТ Аеродром.
Екипи
1 Лирија два натпревари одиграла во салата Шабан Трстена во ОУ Иднина во Чаир.
2 Струмица еден натревар одиграла во училишната сала на СУ Никола Карев во Струмица.
Тренерски смени
Забелешка: Оваа тебела е нецелосна
Играч на колото
Извор: basketball.org.mk
Поединечна статистика - топ 5 во сезоната
МВП Индекс
Скокови
Дефанзивни Скокови
Блокади
Загубени топки
Шут за два бода
Бодови
Офанзивни Скокови
Асистенции
Украдени топки
Шут за еден бод
Шут за три бода
Извор:basketball.org.mk
Признанија
Извор:eurobasket.com
Петорки
Прва Петорка
Особен придонес
Втора петорка
Најдобра странска петорка
Трета петорка
Најдобра босман петорка
Извор:eurobasket.com
Гледаност Прва лига
Извор:basketball.org.mk
Гледаност Супер лига
Извор:basketball.org.mk
Гледаност Разигрување
Извор:basketball.org.mk
Перл Харбор (саундтрак)
Перл Харбор (Pearl Harbor) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 22 мај 2001 година.
== Список на песни ==
Скијачко трчање на Зимските олимписки игри 2010 - штафета 4х10 km за мажи
Штафетната трка на 4х10 km во скијачко трчање во машка конкуренција на Зимски олимписки игри 2010 се одржа на 24 февруари на патеката во Вислер, со почеток во 11:15 по месно време (UTC-8).
Златниот медал го освои штафетата на Шведска, за која настапија Даниел Рикардсон, Јохан Олсон, Андерс Содергрен и Маркус Хелнер.
Батинци
Батинци — село во Општина Студеничани, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Батинци се наоѓа во областа Торбешија.
Историја
Во XIX век селото било дел од Скопската каза во Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Батинци живееле 144 жители, од кои 120 Албанци и 24 Македонци.
Пописот од 1991 година не бил целосно одржан во Батинци, бидејќи дел од неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, во селото нема целосни податоци.
Батинци е големо село, коешто во 1961 година имало 845 жители, а во 1994 година 4.117 жители, од кои 2.135 Албанци, 306 Турци, 8 Роми, 1 Србин и 1.667 останати.
Според пописот од 2002 година, во селото имало 5.364 жители, од кои: 36 Македонци, 3.217 Албанци, 407 Турци, 2 Роми, 1 Србин, 1.660 Бошњаци и 41 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 7.267 жители, од кои 17 Македонци, 4.473 Албанци, 616 Турци, 2 Власи, 2 Срби, 1.625 Бошњаци, 41 останат и 491 лице без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Најголем дел од населението кое се определило како останати, всушност претставуваат Бошњаци, бидејќи во периодот 1961 - 1994 не постоела можност за декларирање на бошњачки народ.
Родови
Батинци е мешано село.
Според истражувањата од 1950 година. Родови во селото биле:
Албански
Торбешки
Наивец
„Наивец“ (српски: Наивко) — филм на режисерот Јован Живановиќ од 1975 година. Главните улоги ги играат: Љубиша Самарџиќ, Радмила Живковиќ, Велимир Бата Живојиновиќ, Павле Вуисиќ и Слободан Алигрудиќ.
Синопсис
Изградбата на една брана предизвикува немир меѓу жителите на едно мало село на планината Мироч. Притоа, секој од нив сака да заработи повеќе пари од продажбата на земјата на државата. За тоа време, младиот овчар Бузга го отктива својот сликарски талент, сликајќи на платното на мајсторот Жиле кому државата му платила да направи изложба со слики за изградбата на браната. Бузга, кому му се потсмева целото село, од ден на ден се претвора во голем уметник-наивец. Кога тој почнува да заработува од своите слики, сите селани наеднаш почнуваат да се бават со сликарство. Меѓутоа, нивните дела се безвредни, па на крајот, тие се обидуваат да го привлечат Бузга да им се придружи во нивната сликарска задруга, иако претходно тој бил избркан.
Азот
Азот (лат.: Nitrogenium) — хемиски елемент. Тој е гас без боjа, мирис и вкус, една од главните состоjки на воздухот. атомскиот број му е 7, додека атомската маса изнесува 14.00674. Служи основно за производство на вештачки ѓубрива и експлозиви.
Елементот на почетокот се чинел толку инертен што Лавоазје му го дал името azote, што значи "без живот". Подоцна се покажало спротивното. Кога е загреан, се врзува дирктно со магнезиумот, литиумот и калциумот. Кога е помешан со кислород и подложен на електрични искри, формира нитричен оксид (NO). Кога е загреан под притисок во присуство на водород и пригоден катализатор се формира амонијак.
Боконото
Боконото е пециво типично за италијанските региони Апулија, Абруцо и Калабрија. Често се јаде на Божиќ.
Неговото полнење варира во зависност од регионот во кој се произведува. Во Абруцо, ова полнење може да содржи какао во прав, цимет и препечени бадеми.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Павел Сухој
Павел Осипович Сухој (Павел Осипович Сухой, Павел Восіпавіч Сухі), (, -, ) – конструктор на авион кој за преку четири децении конструирал повеќе од 30 вида авиони. Посебно е познат по серијата млазни ловечки и јуришни авиони проектирани за потребите на Советското воено воздухопловство. Проектант е на првиот советски млазен авион и првиот надзвучен авион. Бил успешен проектант на авиони во светски размери.
Крал и Шут
Крал и Шут (руски: Корољ и Шут) бил руски панк-рок бенд од Санкт Петербург. Тие биле активни од 1988 до 2013 година. Народните приказни и легенди биле нивна инспирација, а во Русија оваа група има статус на легендарна. Групата „Крал и Шут“ престанала да постои во 2014 година. по смртта на нивниот пејач, Михаил Горшенев.
Павел Сухој
Галерија
= Попис на авиони кои ги проектирал или бил водач на проектот ==
Крал и Шут
Историја
Групата е формирана летото 1988 година во тогашниот Ленинград, денешен Санкт Петербург, под оригиналното име „Контора“. Вклучуваше и други училишта: Михаил „Горшок“ Горшенев, Александар „Балу“ Балунов и Александар „Поручник“ Шчиголев. Пејачот Андреј „Књаз“ Књазев се приклучил на бендот во 1990 година, а бас гитаристот Јаков Цвиркунов во 1997 година. Името на групата - „Кралот и Шутот“, е формирано во 1992 година, и до 1992 година се викале „Канцеларија“.
Текстовите на песната ги напишал Андреј Кназев и вклучуваат застрашувачки народни приказни за банди, пирати, тролови, духови и вампири, како и легенди од словенската митологија. Но, многу песни имаат смешен, саркастичен, ироничен карактер (црн хумор). Членовите на групата носеле хорор шминка како американската панк-рок група „ Мисфитс“.
Првиот албум на групата е снимен во 1991 година. година во полупрофесионални студија и емитувани на радио, по што групата одржувала концертни турнеи во клубовите во Санкт Петербург (првиот концерт се одржал во клубот „Тамтам“, каде што одржале концерти на руски јазик рок групите „Химера“ и „Текилајацз“).1993 година година, групата започнала да одржува концерти во Москва.
Во 1994 година, групата издала исто толку копии од аудио-лентата „Биди дома, патнику“. Во 1997 година, песните од оваа аудиокасета биле повторно снимени на вториот албум „Мажите јадеа месо“. Но, првиот официјален албум на групата „Камен на главата“ е произведен во 1996 година со етикетата „Мелодија“. Оттогаш се произведени многу албуми. Првото видео е произведено во 1998 година. години на песната „Мажите јадеа месо“.
Требонијан Гал
Требонијан Гал (латински:Gaius Vibius Trebonianus Gallus) бил римски цар. Роден е во 206 година. Со Римското Царство управувал до 253 година. Бил наследен од страна на Емилијан. Во негово време се осетила можноста од распаѓање на Римското Царство, навлегувајќи во голема криза. Бил избран за цар веднаш по смртта на Дециј Трајан со препорака од неговите најблиски војници да ги потисне готите. Напротив, тој склучил примирје со нив, и веднаш потоа заминал за Рим. Но готите не го спроведувале мирот, кои следните години навлегле длабоко на Балканот.
Крал и Шут
Историја
Пејачот на групата Михаил Горшенјов починал на 18 јули 2013 година во Санкт Петербург. Причината за смртта е срцева слабост. По последната концертна турнеја (есен, зима 2013), бендот престанал да постои во јануари 2014 година. Членовите на групата основале нова група „Северна флота“.
Требонијан Гал
Во империјата избувнала голема криза. Од исток империјата била потиснета од персијците, од кај Рајна германите, а кај Дунав веќе биле стационирани готите. Избувнала и епидемија на чума, умирајќи илјадници народи низ империјата. Од чумата починал и соцарот Хостилијан. Кон почетокот на 253 година, војсководецот Емилијан од страна на дунавската армија бил избран за цар, насочувајќи се кон Рим. Требонијан Гал за помош го повикал раководителот на Германија, Валеријан. Но тој закаснал во тоа, но подоцна истиот се предал на страната на претендентот. Требониан Гал и Волусијан биле убиени од сопствените си војници.
Кјоџа
Кјоџа (Chioggia; Cióxa, Џоза ; Clodia) — еден од крајбрежните градови во Италија. Исто така тој е и комуна на Митрополитот Венеција во регионот Венето во северна Италија.
Географија
Овој град се наоѓа на мал остров на јужниот влез на венецијанската лагуна на околу 25 km јужно од Венеција ( 50 km по пат); насипи го поврзуваат со копното и со неговата област, денес една четвртина од Сотомарина. Населението на оваа општина е околу 50.000, при што градот сочинува околу половина од тоа, а Сотомарина за поголемиот дел од остатокот.
Историја
Кјоџа и Сотомарина не беа истакнати во антиката, иако за прв пат се споменуваат во Плиниј како фоса Клодија. Локалната легенда го припишува ова име на неговото основање од Клодиј, но потеклото на ова верување не е познато.
Името на овој град е често менувано, како Клодија, Клуза, Клуџа, Чиоза, Чиоцо, Чиоџо, и Кјоџа. Најстарите документи кои го именуваат градот Кјоџа датираат дури од 6 век од нашата ера, кога таа била дел од Византиската империја. Кјоџа била уништена од италијанскиот крал Пипин во 9 век, но повторно била изградена околу нова индустрија заснована на тави за сол. Во средниот век, Кјоџа била позната како Клугија мајор, додека Клуџа мала била шипка со песок околу 600 m понатаму во Јадранот. Слободна комуна и епископско седиште од 1110 година, таа подоцна имала важна улога во таканаречената војна на Киоџа помеѓу Џенова и Венеција, која била освоена од Џенова во 1378 година и конечно од Венеција во јуни 1380 година. Иако градот останал главно автономен, потоа секогаш бил подреден на Венеција. На 14 март 1381 година, Кјоџа склучил сојуз со Задар и Трогир против Венеција, и конечно Кјоџа станала подобро заштитена од Венеција во 1412 година, бидејќи Шибеник во 1412 година станал седиште на главната царинарница и седиште на канцеларијата за потрошувачи на сол со монопол. за трговијата со сол во Кјоџа и на целото Јадранско Море.
Култура
До 19 век, жените кои што живееле во Кјоџа носеле облека заснована на престилка која можела да се подигне за да служи како превез. Кјоџа исто така е позната по производство на чипка ; како Пелестрина, но за разлика од Бурано, оваа чипка е направена со помош на бобини.
Кјоџа му служела на Карло Голдони како поставка за на неговата драма Le baruffe chiozzotte, еден од класиците на италијанската литература: баруфа била гласна тепачка, а chiozzotto (денес почесто chioggiotto на италијански, или cioxoto на венецијански ) претставува демонот за Кјоџа. Голдони сериозно го сфатил својот амбиент: претставата изобилува со чипки, рибари и други локални бои.
Главни знаменитости
Кјоџа често е наречена „ Мала Венеција “, таа е со неколку канали, меѓу кои главен е Canale Vena и карактеристичните тесни улички познати како calli. Кјоџа исто така има неколку средновековни цркви, многу преработени во периодот на нејзиниот најголем просперитет во 16-тиот и 17-тиот век.
Црквата која што е посветена на Света Богородица Успение, основана во единаесеттиот век, станала катедрала во 1110 година, а потоа била обновена како катедрала Кјоџа од 1623 година од Балдасар Лонгена.
Црквата посветена за Свети Андреј (18 век) има камбанарија од 11-12 век, најстариот часовник со кули во светот. Внатрешноста има Распетие од Палма Постарата.
Економија
Риболовот во Италија историски е егзистенција на пристаништето и останува значаен економски сектор. Други важни современи индустрии вклучуваат текстил, тули и челик; и Сотомарина, со 60 хотели и 17 камповите, речиси целосно е предаден на туризмот покрај морето.
Традиции и фолклор
Во текот на третата недела на крајот на јули секоја година, се одржува фестивалот на Палио дела Марцилијана.
Особеноста на презимињата
Поради големиот број луѓе со исто презиме, општината го официјализирала она што е познато како detto (популарни прекари кои се користат за разликување на различните гранки на истото семејство). Овие „трети имиња“ биле вметнати во секој официјален документ, вклучително и возачка дозвола и лична карта.
Збратимени градови — збратимени градови
Кјоџа е збратимена со:
Trivia
Кјоџа го дава своето име на различни цвекло, радикио (италијанска цикорија) и тиква (Marina di Chioggia).
Хостилијан
Хостилијан (латински:Gaius Valens Hostilianus Messius Quintus) бил римски цар. Роден е во 206 година. Познат и како Гај Валенс Хостилијан Месиј Квинт. Со Римското Царство управувал до 251 година, заедно со Требониан Гал и Волусијан. Бил наследен од страна на Емилијан.
Андре Бретон
Андре Бретон (André Breton,, - , ) – француски писател, поет и антифашист, најпознат како основач на надреализмот. Тој е автор на „Манифестот на надреализмот“ (Manifeste du surréalisme) од 1924 година, во кое го дефинира надреализмот како „чист психички автоматизам“.
Животопис
Бретон е роден во скромно семејство во Теншебре, Орн во Нормандија, во 1896 година, а во 1900 година неговото семејство се преселило во Париз, т.е. во предградието Пантен. Во 1913 година се запишал на подготвителен курс за студиите, по што студирал медицина и психијатрија. Во 1914 година се запознал со Пол Валери со кого отпочнал долготрајна кореспонденција. Во 1915 година бил мобилизиран во француската армија, најпрвин во артилеријата, а потоа во санитетската служба. Тој работел на невролошко одделение во Нант, каде што го сретнал приврзаникот на Алфред Жари, Жак Ваше, чие антисоцијално однесување и презир кон етаблираната уметничка традиција значително влијаеле врз него. Ваше се самоубил на возраст од 24 години и неговите писма од военото време, упатени до Бретон и до други лица, биле објавени во книгата насловена „Писма од војната“ (Lettres de guerre, 1919), за која Бретон напишал четири воведни есеи. Во 1916 година, Бретон се запознал со Гијом Аполинер и се воодушевил од психоанализата, а следната година ги запознал Пјер Реверди, Филип Супо и Луј Арагон. Во 1919 година, заедно со Супо, го основал списанието „Литература“, а истата година го запознал Пол Елијар и започнал преписка со Тристан Цара. Во 1921 година, Бретон го посетил Фројд во Виена. На 15 септември 1921 година, Бретон се оженил со Симон Кан. Двојката се преселила на улицата „Фонтен“ бр. 42 на 1 јануари 1922 година. Апартманот на улицата „Фонтен“ (во квартот Пигал) станал дом на Бретоновата колекција од повеќе од 5.300 дела: модерни слики, цртежи, скулптури, фотографии, книги, уметнички каталози, весници, ракописи и дела од популарната и океанска уметност.
Во 1924 година, Бретон започнал да го издава списанието „Надреалистичка револуција“, а во 1930 година го основал списанието „Надреализмот во служба на револуцијата“. Желен да ги комбинира темите од личната трансформација најдени во делата на Артур Рембо со политиката на Карл Маркс, Бретон ѝ се придружил на Француската комунистичка партија во 1927 година, од која бил исклучен во 1933 година. Во ова време, тој живеел најмногу од продажба на слики од својата уметничка галерија.
Во 1934 година, Бретон бил иницијатор за организирање протестен собир на интелектуалците по обидот за профашистички државен удар во Франција. Во 1935 година патувал во Брисел, во Прага и на Канарските Острови. Во 1938 година, Бретон прифатил да биде член на комисијата за култура на француската влада и со неа го посетил Мексико. По конференцијата за надреализмот, одржана во Националниот автономен универзитет на Мексико, откога се загубил во Град Мексико (никој не го чекал на аеродромот) Бретон изјавил: „Не знам зошто дојдов тука. Мексико е најнадреалистичката земја на светот.“ Во Мексико, Бретон го посетил Лав Троцки во Мексико и со него го напишал манифестот „За независна револуционерна уметност“ (''Pour un art révolutionnaire indépendent), но поради политички причини, наместо Троцки, манифестот го потпишал мексиканскиот сликар Диего Ривера.
Во 1939 година, Бретон бил повторно мобилизиран, а следната година се засолнил во Марсеј, но во 1941 година, со помош на Варијан Фрај и Хари Бингхам, успеал да замине за Мартиник, а оттаму во САД, каде веќе заминале повеќемина негови пријатели-надреалисти. Таму работел како водител во француските емисии на американското радио. Во 1943 година ја запознал чилеанката Елиза, која била неговата животна сопатничка. Во 1945 година отпатувал на Хаити при што едно негово предавање пред студентите во Порт о Пренс предизвикало штрајк на студентите што се претворил во општ штрајк, а како последица на тоа паднала владата. Во 1946 година, Бретон се вратил во Париз.
УЕФА Лига на шампиони 2000/01
— 9. сезона на најсилното натпреварување на европските фудбалски клубови под името УЕФА Лига на шампиони и 46. сезона од основањето на натпреварувањето.
Андре Бретон
Животопис
Кон крајот на Втората светска војна, Бретон решил експлицитно да го прифати анархизмот. Така, во 1952 година, тој напишал: „Во црното огледало на анархизмот, надреализмот се препозна себеси“. Бретон бил доследен во поддршката на франкофонската Анархистичка федерација и продолжил да ја нуди својата солидарност откога платформистите ја трансформирале во Слободарска комунистичка федерација (СКФ). Тој бил еден од ретките интелектуалци кој продолжил да ѝ нуди поддршка на СКФ за време на Алжирската војна, кога СФК била репресирана и била принудена да оди во илегала. Притоа, Бретон одбил да заземе страна при поделбите во француското анархистичко движење.
УЕФА Лига на шампиони 2000/01
Финалето било одиграно на 23 мај 2001 година на стадионот Џузепе Меаца во Милано, каде што Бајерн Минхен по нерешениот резултат 1:1, издвоил победа над Валенсија по изведување на пенали со резултат од 5:4 со тоа освојувајќи ја својата 4. титула во најсилното европско натпреварување. Бранителот на титулата од претходната година, Реал Мадрид, испаднал во полуфиналето, каде што загубил во двомеч од страна на Баерн Минхен.
Андре Бретон
Животопис
Во 1956 година, Бретон го основал списанието „Надреализам, токму тој“, а во 1960 година бил еден од првите потписници на „Декларацијата за правото на непокорување“, застанувајќи во одбрана на луѓето кои одбиле да учествуваат во војната во Алжир. Подоцна, во 1961 година, тој започнал да го објавува списанието „Ла Бреш“. Бретон починал на 28 септември 1966 година, во Париз, а бил погребан на гробиштата Батињол во Париз.
УЕФА Лига на шампиони 2000/01
Прво квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 12 јули, а реванш натпреварите на 19 јули 2000 година.
Второ квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 26 јули, а реванш натпреварите на 2 август 2000 година.
Андре Бретон
Бретон како колекционер
Бретон бил страстен колекционер на уметнички, етнографски материјали како и невообичаени ситни орнаменти. Бил особено заинтересиран за материјали од северозападниот брег на Северна Америка. За време на финансиската криза што ја имал во 1931 година, најголемиот дел од неговата колекција (заедно со неговиот пријател Пол Елијар) била дадена на аукција. Подоцна тој повторно ја создал колекцијата во своето студио и дома. Колекцијата нараснала до 5.300 ставки: модерни слики, цртежи, скулптури, фотографии, книги, уметнички каталози, весници, ракописи и дела од популарната и океанска уметност.
УЕФА Лига на шампиони 2000/01
Трето квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни од 7 до 9 август, а реванш натпреварите на 22 и 23 август 2000 година.
Прв круг на натпреварување по групи
Првиот круг на натпреварувањето по групи се играл од 12 септември до 8 ноември 2000 година.
Андре Бретон
Бретон како колекционер
Прочуениот француски антрополог Клод Леви-Строс, во интервју во 1971 година, кажувал за вештината на Бретон да ја одреди автентичноста на предметите. Строс дури го опишал нивното пријателство додека двајцата живееле во Њујорк: „Додека живеевме во Њујорк од 1941 до 1945 година, бевме големи пријатели, заедно посетувавме музеи и антикварници. Многу му должам за познавањето на процена на предметите. Никогаш не видов Бретон да згреши во процената на егзотични и необични предмети. Кога велам згреши, мислам во однос на автентичноста, но исто така и квалитетот. Тој (Бретон) имаше осет, скоро пророкување.“
УЕФА Лига на шампиони 2000/01
Втор круг на натпреварување по групи
Вториот круг на натпреварувањето по групи се играл од 21 ноември до 14 март 2001 година.
Четвртфинале
Првите натпревари биле одиграни на 3 и 4 април, а реванш натпреварите на 17 и 18 април 2001 година.