cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Данско-шведска војна (1808-1809)
Борба во Енингдал
Откако Швеѓаните добиле засилување, тие на 14 јуни извршиле контранапад против позициите во Престебаке со цел усогласување на своите поранешни позиции. Главните норвешки сили се вратиле назад во тврдината Фредрикстен со голем број шведски воени заробеници, така што пократките норвешки пунктови во Престебаке, Енде и Гједелунд биле вратени назад по кратка битка. Но, Швеѓаните ги напуштиле своите позиции и се вратиле преку границата помеѓу 20 и 24 јуни, а норвешките сили брзо ги обезбедиле пограничните области и поставиле граничари. Ова дало на значење дека повеќе немаше шведски војници на норвешка територија.
Рации и помали кампањи
Во периодот до декември имало неколку помали офанзиви и од норвешка и од шведска страна, но тие биле од мало значење за војната. За норвешките трупи стационирани во северниот дел на Конгсвингер и во Матран, имало продолжен период на постојан надзор, покрај досадата и лошите услови во ретко населениот Еидског со минимална населба и малку храна. Многу од војниците морале да живеат во колиби направени од борови иглички и кора до крајот на летото и до есента.
Норвешките рации против цивили на шведската страна на границата биле забранети. Ако норвешки војник врати украдена роба од напад, тој биле вратен. Офицерите од двете страни биле многу загрижени дека нивните војници треба да се однесуваат добро кон цивилното население, но границата била ретко населена, а ретките резерви на храна брзо биле искористени од војската. Лошото сместување, недостатокот на залихи и недостигот на храна почнале да имаат деморализирачки и ослабувачки ефект врз војниците од двете страни на границата.
Напад во Еда и Јемтланд
Стафелд, кој бил унапреден во генерал-мајор на 30 јуни, ги држел своите трупи на границата во Ајдског до почетокот на јули, кога им било наредено да напредуваат преку границата и да извршат помали напади на неколку места. Колона од четири компании била испратена до Мораст, друга колона од две компании до Магнор и трета колона од три компании со мајорот Фредерик Вилхелм Стабел во областа јужно до Вестмарка. Групата на Стабел продолжила од таму до Шведска на 18 јули и напредувала до шведските позиции во Адолфсфорс. Војниците останале на шведската страна на границата два дена, пред да се повлечат преку границата и назад кон Матранд.
Во август 1808 година, 644 норвешки трупи од Тронделаг под команда на мајорот Колдевин напредувале со артилерија и монтирани змејови преку границата од Вердал и Мерокер во Јемтланд во Кампањата на Јемтланд од 1808 година. Стафелд, исто така, испратил војници во Фалун со цел да ја поддржи норвешката инвазија на Јемтланд и сили од 200 мажи кои напредувале во Митскоген на 10 август. Овие трупи марширале од таму до Далби во Шведска и се вратиле во Балтебол на 20 август бидејќи не можеле да најдат шведски војници во областа, освен граничната стража во Митскоген. Главната Норвешка офанзива во Јемтланд била запрена на зацврстување на Жарпен на 15 август, а по два дена, мајор Колдевин избрал да се откаже офанзивата, бидејќи шведските војници го зајакнале отпорот на Жарпен. Кампањата завршила на 19 август.
Прекин на огнот
Блокадата на Кралската морнарица на Норвешка постепено ја влошила ситуацијата за Норвежаните, а неколкуте залихи што пристигнале од Данска и северна Русија не биле доволни. Насекаде имало недостиг од снабдување, а било невозможно да се заменат униформите и другата опрема што биле дотраени и уништени по неколку месеци на терен. Можностите да се извршат дополнителни офанзиви исто така биле ретки, па затоа Кристијан Август решил да ги задржи своите трупи на границата. Работите не биле подобри за Швеѓаните во ретко населените погранични региони, бидејќи најголемиот дел од залихите отишле за војниците кои се бореле против Русите во Финска. Генерал-полковник Брор Седерстром исто така ја презел командата на граничната војска од Армфелд, кој заминал во август како резултат на неговото погрешно разбирање на наредбите на кралот.
Во текот на есента дошло до преговори меѓу Кристијан Август и Швеѓаните, но бидејќи било потребно време да се стапи во контакт со кралот Фредерик во Данска, Кристијан Август морал да дејствува главно без одобрение на кралот. Тој сакал да каже дека не може да продолжи со непријателствата против Шведска поради неволја и недостиг на залихи и кај населението и кај војниците во земјата. Така, спротивно на волјата на кралот, тој склучил договор за примирје на јужниот норвешки фронт на 22 ноември и Договорот за примирје стапил на сила на 7 декември 1808 година. Можело да се прекине со известување од 48 часа, но било применливо за остатокот од војната.
За жал, договорот за прекин на огнот пристигнал предоцна и за норвешката и за шведската армија, кои и двете биле тешко погодени од болести кои се прошириле од исток и во пограничната област, каде што илјадници живееле во ужасни услови неколку месеци. Војската на јужна Норвешка, составена од околу 17.000 луѓе, во текот на есента и зимата 1808 година би требало да доживее половина од војниците да страдаат од болест, а дека само меѓу април и септември умреле 700. Во март 1809 година, во теренските болници биле примени приближно 8.700, од кои 1.200 починале.
Во шведската армија условите биле уште полоши бидејќи болестите како тифус и дизентерија се прошириле од исток. Шведските извори немале прецизни информации за вкупниот број на болни, само делови од различните извештаи и записи на офицерите во армијата. Стапките на морбидитет се зголемиле од 22% меѓу војниците во септември на 25% во ноември, а 403 шведски војници загинале тој месец. Во зимата 1808-09 година не се воделе големи битки. На Норвежаните им недостигале залихи, а Швеѓаните биле концентрирани на војната на исток каде Русите сега успеале да ја окупираат цела Финска. Во исто време еволуирало незадоволство од апсолутистичкиот шведски крал и постоела желба за устав. Швеѓаните сè уште се плашеле дека норвешките трупи на Остландет ќе го искористат востанието против шведскиот крал и ќе го нападнат Свеланд или Геталанд. Така, водачите на револуционерните шведски сили морале да се осигураат дека Договорот за примирје од 7 декември 1808 година сè уште е валиден. Ова било обезбедено преку Конгсвингерскиот договор на почетокот на март 1809 година, кој бил устен договор меѓу шведските револуционерни сили и Кристијан Август со кој норвешките трупи треба да останат неподвижни на границата, додека шведските сили во Вермланд, под потполковник Георг Адлерспар марширале до Стокхолм за да го соборат кралот Густав IV. Повеќето Норвежани го поддржале пучот, а особено Кристијан Август бидејќи бил кандидат за шведскиот трон.
На 7 март 1809 година, потполковникот Адлерспар ја предизвикал револуцијата со подигање на знамето на бунтот во Карлштад и почнувајќи да маршира кон Стокхолм. За да го спречат кралот да им се придружи на лојалните трупи во Сканија, седуммина од заговорниците предводени од Карл Јохан Адлеркреуц упаднале во кралските станови во палатата на 13 март, го зазеле кралот и го затвориле него и неговото семејство во замокот Грипсхолм. Вујкото на Густав IV Адолф, стариот, слаб и бездетен Чарлс XIII, бил избран за крал на Шведска на 5 јуни, а следниот ден собранието на благородниците, свештенството, буржоазијата и селаните донело устав.
Борба во Јемтланд
Кристијан Август бил многу колеблив во пролетта и летото 1809 година да изврши каков било норвешки напад против Шведска, но на крајот бил притиснат на тоа од кралот Фредерик VI. На 2 јули, Кристијан Август наредил напад против Јемтланд од Трондхајм, а на 10 јули сили од 1.800 луѓе, под водство на генерал-мајор Георг Фредерик фон Крог, марширале преку границата до Јемтланд.
За да го запре норвешкото напредување, Георг Карл фон Дебелн бил испратен со баталјон од полкот Хелсинге во Јемтланд, во исто време дополнителен баталјон од Јевле бил испратен против Херједален и подоцна пристигнало засилување од полкот Лајф-гренадиер и полкот Калмар. Сепак, на 16 јули напредната норвешка војска го зазела опстојот Хјерпе кој штотуку бил напуштен од шведските сили од 200 луѓе под команда на полковникот Теодор Норденадлер. Набргу потоа Норвежаните ги зазеле и селата Морсил и Матмар. Но, кога гласините дека Шведска и Русија започнале мировни преговори стигнале до норвешката армија, фон Крог избрал да се повлече и наместо тоа да го насочи својот напад против Херједален. На 24 јули, шведските сили од 900 луѓе под фон Дебелн и 1.800 норвешки војници се сретнале во Херједален, норвешките сили биле поразени и морале да се повлечат. Следниот ден било напишано примирје во Блекасен во Алсенс. Еден услов бил сите норвешки трупи да ја напуштат Шведска до 3 август, што исто така се случило.
Последици
Во Норвешка, ситуацијата постојано се влошувала поради блокадата на Кралската морнарица и бидејќи тие повеќе не добивале залихи од северна Русија, откако Русите склучиле мир со Швеѓаните на 17 септември. Војната на два фронта во Шведска, исто така, се покажала како погубна за населението, а особено за војниците стационирани долж границата, поради болести и недостаток на залихи. Затоа, тоа било желба за мир од двете страни, а преговорите започнале во ноември.
Договорот од Јеншепинг
На 10 декември 1809 година, Нилс Розенкранц и шведскиот министер Карл Густаф Адлерберг се состанале во Јеншепинг за да го потпишат мировниот договор меѓу Данска-Норвешка и Шведска, со кој завршила Дано-шведската војна од 1808-1809 година. Договорот го подразбиралследново:
Но, Данска-Норвешка сè уште војувале со Обединетото Кралство, па дури и ако Шведска склучила мир со Наполеон во 1810 година, тие сè уште ќе бидат на страната на Коалицијата за време на Војната на Шестата коалиција. Ова дополнително ќе доведе до фактот дека Кралството Норвешка требало да му биде отстапено на кралот на Шведска со Договорот од Кил во 1814 година, откако бил вклучен во уште една војна со Шведска, иронично под регентско и воено раководство на истиот Жан Батист Бернадот кој ја предводел француско-шпанско-данската инвазивна армија во 1808 година по неговиот избор за престолонаследник на Шведска во 1810 година по неочекуваната смрт на истиот принц Чарлс Август кој командувал со данската армија во 1808 година, и бил избран за шведски престолонаследник по депонирањето на Густав IV.
NGC 3984
NGC 3984 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3984 се споменува и како NGC 3971, UGC 6899, MCG 5-28-47, CGCG 157-54.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3984 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3984 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 3984 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37443. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1987. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Парламентарни избори во Белгија (2010)
Белгиски парламентарни избори (2010) — предвремени парламентарни избори во Белгија одржани на 13 јуни 2010. По падот на владата на Летерм поради повлекувањето на либерал-демократите, кралот го распуштил парламентот и свикал нови предвремени избори. Новата фламанска алијанса предводена од Барт Де Вебеер издвоила победа на овие избори освојувајќи 27 места, едно повеќе од франкофонската Социјалистичка партија предводена од Елио Ди Рупо која била најголема партија во регионите Валонија и Брисел.
Пад на владата
По континуираното несогласување околу тоа како да се реши конфликтот околу изборните арондисменти во Брисел-Хале-Вилворде, либерал-демократите ја напуштиле владата на Летерм на 22 април 2010 со тоа продолжувајќи ја белгиската политичка криза. Премиерот Ив Летерм од Демохристијанската флеманска партија веднаш ја поднел доставил својата оставка на кралот Алберт II која била прифатена на 26 април 2010. По одржувањето на изборите на 13 јуни, се стравувало од времето кое би поминало околу договарање за коалиција поради тоа што белгиското претседателство со Советот на Европската Унија би можело да започне под привремена влада.
Уставност на изборите
Според изјава дадена од страна на фламанскиот претседател на белгискиот Уставен суд, Марк Босујт, изборите можеле да бидат неуставни доколку арондисментот Брисел-Хале-Вилворде би бил претходно поделен. На 4 мај, сите освен еден фламански судија-претседател на 13. фламанските првостепени судови напишале колективно писмо, каде што се велело дека изборите не можат да се одржат поради постојаните изборни единици и дека враќањето на дотогашните изборни арондисменти е неопходно. Спротивно на ова, Гислејн Лондерс, претседател на Касациониот суд изјавил дека сите судии се обврзани да соработуваат во однос на избирачкиот процес. Пред писмата на судиите, поранешниот претседател на Претставничкиот дом, Херман Де Кро изјавил дека ниеден суд не може да го спречи одржувањето на изборите.
Важност на изборите
Меѓународните медиуми гледале на изборите како клучни за одлучување на иднината на Белгија, и покрај тоа што се сметало дека децентрализација не би се случила веднаш.
Скудето
Скудето е карактеристична значка во облик на штит со боите на италијанското знаме, која се става на дресот на екипата која во претходната сезона го освоила италијанското првенство. Во проширена смисла на зборот "Скудетото" може да значи победа во најсилната италијанска лига или шампионска титула.
Скудетото било воведено во сезоната 1924-1925, кога за првпат оваа значка носена на дресот од страна на играчите на тогашниот првак на Италија Џенова.
Рекордер е екипата на Јувентус со освоени 35 скудета.
Брајтенбрун (Саксонија)
Брајтенбрун (Breitenbrunn) — општина во подрачјето на Рудните Планини во истоимениот округ, во Саксонија во Германија.
Составни делови
Општината се состои од Брајтенбрун со Брајтенхоф, Каролатал, Халбемајле и Рабенсберг, Антонстал со Антонсхее, Ерлабрун, Штајнхајфел и Фелбах, како и Ритерсгрин и Телерхојзер.
Соседни општини
Се граничи со Јохангеоргенштат, здравствениот ресорт Обервизентал и градот Шварценберг, сите во Ерцгебиргскрајс.
Местоположба
Брајтенбрун се наоѓа на планинскиот масив недалеку од долината Шварценвасер на исток. Опкружен е од, меѓу другите планини, Рабенберг и Зауберг.
Историја
Како највисоко село во Грофовијата Шварценберг, Брајтенбрун бил основан дури во 13-от век. Со помошта на огромните ливади и места, можело да се претпостави дека во прво време не се населиле повеќе од 10 семејства. Селото првпат било споменато во документите како „Breitinprun“ во 1380 во хроника на планинските грофови од Лајсниг, кога му биле доделени рударските права за рудникот за калај. Дури и пред основањето на Брајтенбрун, таму имало тврдина и кула, шанец и мала надворешна одбрана да го брани поседот на грофовијата Шварценберг како негова најјужна точка. Откако бил пронајден извор во рамките на шанецот, тој бил наречен „широк извор“ или breiten Brunnen на германски, и наскоро овој опис бил земен како име на местото.
Специјално историско значење имаат Breitenbrunn Papermill пронајдени во градот, од кои меѓу другите, Јохан Себастијан Бах ги добил неговите нотни листови.
Религија
Во времето на католицизмот, Брајтенбрун прво припаѓал на парохијата Шварценберг. Подоцна била изградена капела посветена на Свети Петар, правејќи го Брајтенбрун важна парохија во Шварценберг. Дури и по реформацијата била одржувана извесно време независна време. Меѓуоа, сега, Брајтенбрун има сестринска заедница во новооснованата парохија Гринстетел.
Денес, покрај евангелистичко-лутеранската заедница Свети Кристофер се наоѓа и евангелистичко-методистичката заедница.
Градоначалник
Градоначалник на општината е (Bürgermeister) Ралф Фишер, роден во 1955, бил избран на последните избори за градоначалник на 10 јуни 2001 со 98,4% од сите гласови.
Агрегатна понуда
Дефинирање на агрегатната понуда
Агрегатната понуда (AS) претставува однос помеѓу општото ниво на цените и вкупното количество финални добра и услуги што секторот напретпријатијата може да го произведе и понуди. Со оглед на оваа дефиниција, агрегатната понуда упатува на производствените можности на општеството, односно на потенцијалниот бруто-домашен производ.
Крива на агрегатна понуда
Постојат различни комбинации на општите нивоа на цени и количествата на добра и услуги што сите претпријатија во економијата се подготвени да ги понудат. Според тоа, агрегатната понуда може да се прикаже со помош на кривата на агрегатна понуда, и тоа на краток и долг рок.
Агрегатна понуда на краток рок
Агрегатната понуда на краток на рок е крива линија со растечки наклон. Зошто е тоа така? Кејнзијанците тврдат дека на краток рок цените и платите се нефлексибилни, ригидни, односно непроменливи нагоре и надолу. Ваквото тврдење, Кејнзијанците го потврдуваат со фактот што на краток рок платите на работниците се фиксирани преку процесот на преговори помеѓу синдикатите и работодавачите. Сè додека овој постигнат договор е во сила платите се нефлексибилни и нема да се направи ново усогласување поради тоа што процесот на договарање е скап. Истото се случува со цените на инпутите коишто се потребни за производство. Претпријатијата склучуваат договори за снабдување со материјали и суровини за производство (инпути) по фиксни цени кои на краток рок не се менуваат. Од кривата на агрегатна понуда се утврдува дека при ниски цени вкупната економска активност на земјата, осносно производството е мало. Благиот наклон на кривата на агрегатна понуда во почетокот се објаснува со тоа што на краток рок цените на платите и суровините се фиксни. Тоа е знак дека економијата има слободни, неангажирани производствени фактори. Да претпоставиме дека поради тоа што Централната банка ја зголемила понудата на пари во економијата дошло до пораст на општото ниво на цени, но не и на трошоците на производство (бидејќи цените на инпутите се фиксни). Каква ќе биде реакцијата на претпријатијата? Тие значајно ќе го зголемат производството на добра и услуги поради две причини:
Агрегатна понуда на долг рок
Агрегатната понуда на долг рок е детерминирана од расположливоста на производствените фактори и станува се пострмна за дефинитивно да се трансформира во вертикална линија, што е доказ дека економијата на долг рок функционира на нивото на својот потенцијален БДП. На долг рок, цените и платите стануваат флексибилни, променливи бидејќи времетраењето на договорите со кои платите и цените на суровините биле фиксирани истекло. Притоа, се прават нови преговори и ново усогласување на платите и цените на повисоко рамниште. Економските субјекти ја вградуваат инфлацијата во цените, а со тоа синдикатите ќе побараат зголемување на платите, а добавувачите ќе ги зголемат цените на суровините. Поради ова, цените и платите на долг рок се флексибилни и променливи променливи. Да претпоставиме дека во економијата повторно дошло до пораст на општото ниво на цените. Како на ова ќе реагираат претпријатијата? Тие сосема незначително ќе го зголемат своето производство поради две причини:
Поместувања на кривата на агрегатна понуда
Агрегатната понуда може да се менува под дејство на определени фактори. Кривата се поместува на десно кога агрегатната понуда расте и обратно, а фактори кои влијаат врз промена на агрегатната понуда се: појавата на нови технологии ја зголемува агрегатната понуда, поскапувањето на нафтата ја намалува агрегатната понуда (растат трошоците на фирмите, опаѓаат нивните профити и нивното производство). Во периодот од 1973-1974 година, цената на нафтата повеќекратно се зголемила, па така се случил и првиот нафтен шок, кој имал силни импликации врз економските движења. Зголемената цена на нафтата силно влијаела да се зголемат транспортните трошоци, а понатаму и цените на другите видови енергенси и цената на трудот. Крајниот резултат од повеќекратното покачување на цената на нафтата бил пораст на трошоците на фирмите како и намалување на нивните профити. Тоа влијаело дестимилативно врз нивното производство (пораст на невработеноста), со што кривата на агрегатна понуда се поместила кон лево. Тоа покажува дека општото ниво на цените се зголемило, односно во економијата проработила инфлацијата, а реалниот бруто-домашен производ се намалил. Очевидно, во економијата истовремено се појавиле трите најголеми зла: опаѓање на производството, присуство на инфлација и невработеност. Тоа е состојба кога економијата се соочила со стагфлација - ситуација во економијата кога стагнантните па дури и опаѓачки стапки на движење на БДП истовремено се проследени со растечки стапки на инфлација и висока невработеност.
Три животи и само една смрт
Синопсис
Во филмот се раскажуваат неколку приказни кои се меѓусебно порвзани. Во првата приказна, сопругот на Марија (ја игра Паредес) излегува надвор и запознава непознат стар човек, кој му плаќа пари за да поразговара со него. Непознатиот се претставува како Матео Страно (го игра Мастројани), поранешниот сопруг на Марија. Матео го убива сопругот на Марија, а потоа, како ништо да не се случило, влегува во куќата на Марија, која веднаш го прифаќа. Во втората приказна, професорот Жорж Викерс (го игра Мастројани) заминува на Сорбона каде треба да одржи предавање, но наеднаш се предомислува, излегува на улица и почнува да живее како питач. Од непознати причини, сите луѓе му даваат пари, така што другите љубоморни питачи го напаѓаат. Нему му помага проститутката Тања (ја игра Галјена) и тие се спријателуваат. Набргу, умира мајка му на професорот и тој и Тања се вселуваат во неговиот стан. Сепак, по некое време, тој повторно станува питач, а во меѓувреме открива дека тања била успешна деловна жена која сопругот ја натерал да се занимава со проституција. Во третата приказна, Мартин (го игра Пупо) и Сесил (ја игра Кјара Мастројани) се млад пар на кои непознат човек редовно има испраќа пари, а исто така им помага да најдат работа. Еден ден, тие добиваат вест дека непознатиот добротвор умрел и во наследство им го оставил дворецот во близината на Париз. Тие се вселуваат во дворецот во кој се наоѓа стариот батлер (го игра Мастројани). Батлерот им кажува дека тој е нивниот добротвор и бара да му го дадат новороденчето кое го остава пред влезот на станот на Марија. Во последната приказна, стопанственикот Лик Аламан (го игра Мастројани) ја напушта својата сопруга Хелена (ја игра Домбасел), а потоа ги посетува Марија, Тања, Хелена и Сесил при што се однесува необично, како во него истовремено да се содржат професорот Викерс, батлерот и Матео. Најпосле, тој се среќава со детето Карлос, кое му дава револвер, а потоа оди во ресторан каде се среќава со Сесил, Хелена, Марија и Тања и меѓу нив почнува вооружена престрелка. Откако го напушта ресторанот, тој пак се среќава со детето и со него се упатува кон кејот на Сена.
Изабела „Бела“ Свон
Изабела „Бела“ Мари Свон (Isabella „Bella“ Marie Swan) е измислен лик и протагонистот во серијата романи Самрак напишан од Стефани Мајер.
Надворешни врски
איזבלה סוואן
Ватерполо на Летните олимписки игри 1932
Ватерполото на Летните олимписки игри 1932 — осмиот официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Лос Анџелес, САД.
Првото место го освоил Унгарија, второто Германија и третото САД.
514 п.н.е.
514 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 514. година пред новата ера, 514. од првиот милениум п.н.е., 14. од 6 век п.н.е. и петта од 510-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4994 и 4995 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4236 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3246 и 3247 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 239.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 514 година се протега во 2122 и 2123, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2182 и 2183 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 29. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1170 и 1169 исламска година пред хиџра.
514 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 514. година пред новата ера, 514. од првиот милениум п.н.е., 14. од 6 век п.н.е. и петта од 510-тите п.н.е.
Менде Диневски
Во 2013 година станал кандидат за градоначалник на здружената опозиција во Битола
Ајше Кулин
Ајше Кулин (Ayşe Kulin; во ) — турска писателка и новинарка.
Кариера
Со пишување на романи и биографски дела таа станала една од најчитаните писателки и има добиено многу награди. Поради едноставноста и течноста на стилот која ја поседува, Кулин има добиени големи пофалби поради што нејзините приказни и книги се снимани и пренесени на малите екрани. Таа дипломирала на Американскиот колеџ за девојки на одделот на литература и книжевност. Работела како уредник и новинар на разни весници и списанија. Многу години работела како продуцент во сцени на телевизија, рекламирање и филмови, уметнички директор и како сценарист.
Меѓу 1984-1996
Нејзината прва книга e создадена од приказни „Сврти го лицето на Сонце“, која била објавена во 1984 година. Во оваа книга, приказната за Гулизар, била снимена во филм со името „Скршена кукла“ и овој филм во 1986 година, освоил награда од Министерството за култура на Турција.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Вернар
Рождество на Пресвета Богородица (Γενέσιον τῆς Θεοτόκου) — црква во селото Вернар, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата е изградена од грчките доселеници од Мала Азија во 1920-тите. По Втората светска војна оваа црква е срушена и во близина е подигнат денешниот храм.
Во парохијата влегува и црквата „Св. Марина“.
Мартас Вињард
Мартас Вињард (Martha’s Vineyard), заедно со помалиот остров Чапаквидик (Chappaquiddick Island) е остров кој се наоѓа на југ од Кејп Код (Cape Cod) во Нова Англија(New England). Двата острови се дел од регионот Аутер Лендс (Outer Lands). Најчесто именуван само како ,, Градината’’( The Vineyard), островот има површина од 231,75 км2 (87,48 квадратни милји) и е 58-от најголем остров во САД, и трет најголем остров на источниот брег на САД. Тој е најголемиот остров на источниот брег на САД којшто не е поврзан со копното преку мост или тунел. Островот се наоѓа во државата Масачусетс, во Округот Дјукс (Dukes County), во кој исто така спаѓаат Катиханк (Cuttyhunk) и Елизабет Аиландс (Elizabeth Islands), како и островот Норманс Ленд (Nomans Land), којшто претставува Резерват за диви животни на САД како и Подрачје за вежби на морнарицата на САД кое и понатаму е оспорено. Тука е основана една од најраните заедници на глувите, и последователно на тоа овде се развива посебен знаковен јазик, Знаковен јазик на Мартас Вињард. Воглавно островот е познат како летна колонија и до него се стигнува само со брод или авион. Сепак, почнувајќи од шеесеттите години, населението кое живее таму во текот на целата година значително се зголеми. Едно проучување на Одборот на Мартас Вињард покажува дека животните трошоци на островот се за 60 проценти поголеми од просечните и дека цените за сместување се поголеми за 96 проценти.
Истражување
Најпрво ,а и сѐ уште населен од Вампаноаг северно американски индијанци, во нивниот јазик Мартас Вињард е познат како Noepe, што значи земја меѓу струите. Англискиот истражувач Бартоломеј Госнолд (Bartholomew Gosnold) којшто испловил до островот во 1602 година именувал еден помал остров на југ со името Мартас Вињард. Меѓутоа ова име набрзо му било дадено на големиот остров. Така тоа е осмото најстаро англиско име на место кое опстанало во Соединетите Држави. Мајката на сопругата на Госнолд како и неговото второ дете, кое починало во раното детство, се викале Марта. Најверојатно Госнолд го именувал островот Мартас Вињард по неговата ќерка, која била крстена во Црквата Св. Џејмс ( сега St Edmundsbury Cathedral ). Марта е погребана во Големиот двор на црквата кој се наоѓа спроти Урнатините Абеи помеѓу црквата Св. Мери и Катедралата. Островот некое време бил познат како Мартинс Вињард (најверојатно по името на капетанот на брод на Госнолд, Џон Мартин); до 1700 години многу островјани го именувале островот по ова име. Одборот за географски имиња на САД работел на стандардизацијата на спелувањето на имињата на места при крајот на 19 век, вклучувајќи го и испуштањето на апострофите. Така, некое време Мартас Вињард (Martha's Vineyard) официјално се пишувало Marthas Vineyard, но Одборот ја донел својата одлука во почетокот на 20 век, со што Martha's Vineyard станало едно од петте имиња на места во САД со апостров со кој се означува посесивност.
Ера на колонизација
Британското населување води потекло од освојувањето на Мартас Вињард, Нантакет (Nantucket) и Елизабет Аиландс од страна на Томас Меихју (Thomas Mayhew) од Вотертаун, Масачусетс. Меихју соработувал со двајцата Британски ,,сопственици’’ на островот и во текот на животот одржувал пријателски врски со Вампаноагите од островот делумно затоа што бил внимателен да ги почитува нивните права на земја. Неговиот син, исто така Томас Меихју, го започнал првото англиско населување во 1642 година во Греит Харбор (Great Harbor), подоцна именуван Едгартаун (Edgartown, Massachusetts). Помладиот Меихју започнал врска со Хиакумс, сосетка индијанка. Врската довела до преминување на семејството на Хиакумс кон Христијанството. Најпосле многу од племињата станале Христијани вклучувајќи ги и духовните и политичките водачи. Веројатно ова претставува прва успешна меѓукултурно црковна мисија во историјата на Протестанизмот ( дејствувањето на Елиот на копното започнува неколку години подоцна). Според сите докази и сознанија пристапот на Меихју бил независен од културниот империјализам и најчесто на страна од другите мисии од тој или од следните периоди.
Писменоста на индијанците во училиштата основани од Меихју и учена од Питер Фолџер, дедото на Бенџамин Френклин, резултирала со првите северно американски индијански дипломирани студенди на Харвард и тоа од Мартас Вињард, меѓу кои и синот на Хиакумс, Џоел Хиакумс. Бродот со кој пловел Џоел Хиакумс, враќајќи се кон Бостон од дома, непосредно пред церемониите за дипломирањето бил пронајден разбиен на бреговите на островот Нантакет. Кеилеб Чиишатомаук (Caleb Cheeshahteaumauk), син на политички водач на Хоумс Хол дипломирал на Харвард во 1665 година. Латинското име на компанијата на Чиишатомаук (New England Corporation), кое гласи  Honoratissimi benefactores  (најзначајни добротворци) било зачувано.
Тие биле писмени на јазикот на Вампаноагите, на англиски, хебрејски, грчки и латински јазик. Сите од раните северно американски индијански дипломирани студенти починале многу набрзо по завршувањето на нивните студии. Меѓутоа, на островот има многу домородни проповедници кои одвреме на време проповедаат во англиските цркви.
Традицијата која била воспоставена од Меихју траела со години. Левит Текстер (Leavitt Thaxter), кој се оженил со Марта Меихју (Martha Mayhew ) потомка на Томас Меихју, бил едукатор во Едгартаун и како што опишува индијанскиот комисионер Џон Милтон Ерл (John Milton Earle),, долгогодишен и верен пријател на индијанците’’. После живеењето во Нортемптон ( Northampton ), Текстер, адвокат, се вратил дома во Едгартаун, каде се зафатил со работа во училиштето кое го основал татко му Рев. Џозеф Текстер (Joseph Thaxter) работел во Стеит Хаус (State House ) и во Сенатот и бил член на Советот на владата на Масачусетс, а подоцна работел како наплаќач на царина за Мартас Вињард..Повторно христијанизирајќи го училиштето на татко му во Едгартаун, Текстер Академија, на 15 февруари 1845 година, Левит Текстер беше награден со сума од 50 долари годишно за ,, поддршка на Вилијам Џонсон, индијанец од чапаквидишко племе’’. Во тоа време, Левит Текстер, преземајќи ја својата улога, во еден акт издаден од Судот на Масачусетс, опишан е како ,, чувар на индијанците и обоените луѓе од Чапаквидик и Индиантаун од Округот Дјук (Dukes County). Текстер Академија, основана од Левит Текстер како прво основно училиште во 1825 година, стана позната по школување и на белата и на северно американаска индијанска младина. Во 1683 година, Округот Дјук, Њујорк беше присоединет заедно со Мартас Вињард. Во 1691 година целиот округ беше пренесен во новоформираната Province of Massachusetts Bay, со што беше поделен на Округ Дјук, Масачусетс и Округ Нантакет, Масачусетс.
19 век
Како и соседниот остров Нантакет, Мартас Вињард се прослави во 19 век со индустријата за китови, кога се праќале бродови по целиот свет да ловат китови заради нивната маст. Откривањето на петролеумот во Пенсилванија го зголеми пристапот до евтино масло за ламби и доведе до целосно пропаѓање на индустријата до крајот на 1870 година. Откако железницата на Олд Колони (Old Colony) стигна до копното Вудс Хол (Woods Hole) во 1872 година, на островот почнаа да се градат летни викендички, како Хартхевен (Harthaven) направена од Вилијам Х. Харт. Иако за време на Големата депресија, островот минуваше низ финансиска криза, неговата репутација како одморалиште за туристи и богати луѓе продолжуваше да се зголемува. На островот сѐ уште живее Вампаноаг население, главно сместено во градот Аквина (Aquinnah). Порано Аквина бил познат како Геј Хед (Gay Head), но неодамна оригиналното индијанско име што на јазикот на Вампаноагите значи ,, земја под ридот’’ беше променето.
Модерна ера
Јазичарот Вилијам Лабов напишал есеј за промените во дијалектот на Мартас Вињард на англискиот јазик. Студијата од 1963 година е широко призната како епохален труд за основањето на социојазичариката. По 18 јули 1969 година,инцидентот на Чапаквидик, во кој Мери Џо Копекн беше прегазена од кола која управувана од сенаторот на САД Едвард Тед Кенеди (Edward "Ted" Kennedy ) удрила во мостот Дајк, островот беше озогласен. Мостот преминувал преку мочуриштето Пуча на островот Чапаквидик. Како мост за пешачење, тој беше наменет за пешаци и велосипеди, како и за возилата за угрентни служби кога условите налагаат. Во моментов, 4x4 возила можат да поминат преку реконструираниот мост. На 23 ноември 1970 година, во Атлантскиот Океан, западно од Аквина, Симас Кудирка, руски морепловец со литванска националност, се обидел да прибегне во САД прерипувајќи на мало бротче на крајбрежните американски стражари од руски брод. Крајбрежниот стражар им дозволил на агенти од КГБ да се качат на бротчето, да ги уапсат Кудирка и да го вратат назад во Поранешниот Советски Сојуз. Во 1974 година, Стивен Спилберг (Steven Spielberg) го снима филмот Ајкули на Мартас Вињард. Спилберг ги избрал островјаните Кристофер Ребело (Christopher Rebello) како најстар син на началникот Броди, Мајкал Броди (Michael Brody); Џеј Мело (Jay Mello) како помал син, Шон Броди (Sean Brody); и Ли Фиеро (Lee Fierro) како Г-ѓа Кинтнер .Многу други жители на островот се појавуваат како статисти. Подоцна, на островот беа снимени сцени и од Ајкули 2 и Ајкули: Освета. Во јуни 2005 година островот ја прослави триесет годишнината од Ајкули со викенд фестивал посветен на Ајкули.
Последователно на повторното обиколување во 1977 година, Мартас Вињард ја гледаше можноста да се отцепи од државната заедница со Масачусетс и да стане 51 држава на нацијата. На 5 март 1982 година, Џон Белуши (John Belush) почина од предозираност од дрога во Лос Анџелес (Los Angeles ), Калифорнија (California), и по четири дена беше погребан на Гробиштата Ејбелс Хил (Abel's Hill) во Чилмарк. На неговиот гроб е напишано: ,,иако ќе умрам, Рокенролот ќе живее’’. Заради големиот број на посетители на неговиот гроб, како и старвот од ванализам, неговото тело е преместено на друго место во истите гробишта. За време на својот мандат, американскиот претседател Бил Клинтон (Bill Clinton) го помина својот одмор на островот заедно со неговата сопруга, Првата дама (а понатаму и сенаторка и државна секретарка на САД) Хилари Родам Клинтон (Hillary Rodham Clinton,) и нивната ќерка Челзи (Chelsea). Клинтон не беше првиот претседател кој го посети островот; Јулисес С. Грант (Ulysses S. Grant) ја посети викендицата на својот пријател бискупот Гилберт Хевен (Gilbert Haven) на 24 август 1874 година. Како забелешка, колибата како колач со ѓумбир на бискупот Хевен се наоѓа во Оук Блафс (Oak Bluffs) на авенија Клинтон 10. На 23 август 2009 година, претседателот Барак Обама (Barack Obama) пристигна во Чилмарк со своето семејство на еднонеделен одмор на изнајмениот имот познат како ,,Фармата на Блу Херон’’. На 16 јули 1999 година на бреговите на Мартас Вињард се урна мал авион, при што животите ги загубија пилотот Џон Ф. Кенеди Џуниор (John F. Kennedy, Jr.), неговата сопруга Керолин Бесет(Carolyn Bessette) и нејзината сестра Лорен Бесет (Lauren Bessette). Мајката на Кенеди, поранешната прва дама на САД Жаклин Кенеди Онасис (Jacqueline Kennedy Onassis) поседувала куќа во Аквина ( претходно Геј Хед ) сè до нејзината смрт во 1994 година. Во летото 2000 година избувнувањето на туларемија, исто така позната како глодачска чума, предизвика смрт на едно лице и го поткрена интересот на центрите за контрола на болести, кои имаа намера да го тестираат островот како потенцијална истражна област за Francisella tularensis. Во текот на следните лета, Мартас Вињард бил идентификуван како единствено место на потврдени случаи на туларемија предизвикани при косење трева.Ова откритие може да биде корисно при спречувањето на биотероризамот.
Наследна глувост и знаковен јазик
Речиси цели два века на Мартас Вињард стапката на наследна глувост беше висока. Наследната глувост на островот не може да се проследи преку еден заеднички предец, туку таа потекнува од Велд (Weald), регион во англискиот округ Кент, уште пред имиграцијата. Истражувачката Нора Гроус (Nora Groce) смета дека до доцните 1800 години, на 155 луѓе се раѓал по 1 глув човек ( 0,7 проценти), речиси 20 пати од проценката за нацијата во целост ( на 2730 по 1 или 0,04 проценти). Мешаните бракови помеѓу глуви лица и лица со слух изнесуваат 65 проценти од вкупниот број на бракови на глуви лица во крајот на деветнаесетти век, ( повисок % од просекот во САД од 20%) и знаковниот јазик на Мартас Вињард беше подеднакво употребуван и од лицата со слух и од глувите лица сè до средината на дваесеттиот век.Ова овозможи глувите лица лесно да се вклопат во општеството. Во дваесеттиот век, на островот, туризамот стана главна гранка на стопанството. Меѓутоа, туризмот како работа не беше толку наклонет кон глувите лица како што беа риболовот и земјоделството. Според тоа, како што мешаните бракови и понатамошната миграција ги доближија луѓето од Мартас Вињард до копното, островската заедница сè повеќе и повеќе наликуваше на поширока заедница. Последното глуво лице родено во знаковно јазичната традиција на островот, Кејти Вест (Katie West), почина во 1952 година, но неколку постари жители можеа да го распознаваат знаковниот јазик на Мартас Вињард до 1980 години кога започна истрaжувањето на јазикот.
Политичка застапеност
Мартас Вињард се состои од шест градови. Секој град е раководен од одбор на избраници, избрани од гласачи од градот, преку годишни и периодични градски состаноци. Секој град е исто така член на Комисијата на Мартас Вињард, која ги регулира градежните, еколошките и естетските интереси на островот. Некои владини програми на островот се поделени по региони, како што се школскиот систем, управување со вонредни ситуации и управување со отпадоци. Се прават напори за понатамошна поделба на региони во однос на спроведувањето на законот, третирање на водата и владина регионализација. Исто така секој град следи одредени прописи од Округот Дјук. Градовите се:
Воден тарнспорт
Мартас Вињард се наоѓа приближно на седум милји од јужниот брег на Кејп Код (Cape Cod). До него се стигнува со фериброд кој тргнува од Вудс Хол, Масачусетс (Woods Hole, Massachusetts) и со други ферибродови кои тргнуваат од Фалмут (Falmouth), Њу Бедфорт (New Bedford), Хајанис (Hyannis) и Консет Поинт, Род Ајленд (Quonset Point, Rhode Island). Стимшип Оторити (Steamship Authority) работи најмногу со кратките линии, додека другите помали фериброд сервиси работат со побрзите и подолги линии на ферибродовите до Род Ајленд и Хајанис.
Воздушен транспорт
Повратната авионска линија Кејп Еар (Cape Air) нуди чести авионски услуги до Мартас Вињард преку Аеродромот Мартас Вињард. Кејп Еар им нуди услуги на жителите на островот како и на туристите во текот на целата година за патување до Бостон, Хајанис, Њу Бедфорд, Провиденс и Нантакет. Таа исто така нуди сезонски услуги за патување до Вајт Плеинс (White Plains), Њујорк. Дополнителни услуги нудат и компаниите Континентал Експрес (Continental Express), како сезонски услуги до аеродромот Њуарк Либерти Интернешанал (Newark Liberty International Airport) и УС Ервеис Експрес (US Airways Express) која нуди патување до Њујорк- Ла Гардија (New York-LaGuardia) и Хајанис во текот на целата година, како и до Филаделфија (Philadelphia) и Вашингтон – Реган (Washington-Reagan ) во текот на сезоната.
Образование
,, Американските училишни автобуси со преден мотор’’-Сина птица, ги поседуваат и со нив вршат услуги државните училишта на Мартас Вињард. На островот фигурираат следните државни училишта: Во пет од шесте градови има основни училишта, освен во Аквина каде жителите најчесто посетуваат настава во основното училиште во Чилмарк. Во основното училиште во Чилмарк се одржува настава само до петто одделение, па учениците од шесто до осмо одделение посетуваат друго основно училиште, најчесто училиштето во Западен Тисбури. Регионалното средно училиште на Мартас Вињард, кое се наоѓа во Оук Блафс го посетуваат ученици од целиот остров.
Туризам и култура
Островот прерасна во туристичко одредиште примарно заради пријатното време во лето ( во текот на летото температурата ретко преминува 90 оF) и прекрасните плажи. Луѓето одат таму најпрво заради одмор и рекреација. Дружењето и забавите најмногу се одржуваат по куќите и поретко по градовите. За време на ерата на ловење на китови, богатите капетани и трговци од Бостон многу често граделе имоти на островот. Денес островот прерасна во едно од најпопуларните летни засолништа на исток, привлекувајќи бројни познати посетители. Во денешно време островот има население од 15 000 жители во шесте градови, коишто живеат на островот во текот на целата година, а во лето , населението достигнува до 100 000 жители и плус повеќе од 25 000 жители на краток временски рок кои доаѓаат и си одат со ферибродовите во текот на летната сезона. Најмногу посетеност има за викендот за 4 јули и викендот при крајот на август кога се одржува Земјоделскиот панаѓур. Воглавно, летната сезона трае од јуни до Денот на трудот, поклопувајќи се со месеците кога децата не одат на училиште. Во 1985 година Мартас Вињард и Чапаквидик станаа дел од Американската област на витикултура наменета за именување на вината со специфично потекло.
Оук Блафс
Колибите како колач од ѓумбир во Оук Блафс, Мартас Вињард.
Едгартаун
Едгартаун е стар град познат по ловење на китови кој во 20 век прерасна во летен град на едрење и плажи. Тој се одликува со куќи кои датираат од XVIII и XIX век, како и со добро зачувани домови на ловџии и значајни цркви. Овде е сниман филмот Ајкули и овој е измислениот град во новелата ,, Пријателство’’ од Питер Бенкли. Светилникот во Едгартаун, еден од петте светилници на островот се наоѓа на почетокот на пристаништето во Едгартаун. Може да се виде ако одите северно на улицата Норт Вотер Стрит пред хотелот Харборвју Хотел.
Ферибродот ,,На време’’ ( исто така познат како Чепи фери) е така наречен не затоа што нема распоред за движење на бродовите туку затоа што бродовите кои ја минуваат оваа рута биле изгардени на време, без задоцнување во изградбата. Патувањето од Мартас Вињард до Чапаквидик трае 2-3 минути.
1573 во архитектурата
1573 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Дарја Домрачева
Дарја Владимировна Домрачева (родена на 3 август 1986 г.) — белоруска биатлонка која се натпреварува во Светскиот куп во биатлон од 2006 година. Таа освоила златен медал на штафетната трка на 4×6 км и сребрен медал во дисциплината масовен старт на Зимските олимписки игри 2018, три златни медали во дисциплините потера, поединечно и масовен старт на Зимските олимписки игри 2014 и бронзен медал на поединечната трка на Зимските олимписки игри 2010. Таа била севкупен победник во Светскиот куп во биатлон во сезоната 2014–15. Покрај олимписките медали, таа има освоено два златни, четири сребрени и еден бронзен медал на Светските првенства во биатлон.
Кариера
Домрачева го освоила третото место во потера и четвртото место на поединечната трка на светското јуниорско првенство во 2006 година одржано во Преск Ајл, Мејн, САД. Во 2007 година, таа освоила два сребрени медали на светското јуниорско првенство одржано во Мартело, Италија.
На Зимските олимписки игри 2010 во Ванкувер, таа освоила бронзен медал на трката 15 километри поединечно. Подоцна во истата сезона, на 13 март, таа ја забележала својата прва победа на трка од Светскиот куп, во спринт во Контиолахти, Финска. Следниот ден таа победила и во потера.
Домрачева била прогласена за белоруска спортистка на годината за 2010 година, и исто така ѝ била доделена титулата почесен масјтор за спорт истата година. Во 2014 година, на Домрачева ѝ бил доделен медалот Херој на Белорусија, откако освоила три златни медали на трките потера, поединечно и масовен старт на Зимските олимписки игри 2014.