cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Космос-890
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јануари 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 700 килограми. Космос-890 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 105,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1015 км, а најмалото на 976.
1357 п.н.е.
1357 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1357. година пред новата ера, 357. од вториот милениум п.н.е., 57. од 14 век п.н.е. и осма од 1350-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4151 и 4152 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3393 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2403 и 2404 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 604 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1357 година се протега во 1279 и 1280, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1339 и 1340 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 814 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2039 и 2038 исламска година пред хиџра.
Откритија
1357 av. J.-C.
IC 1356
IC 1356 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1356 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,3 mag.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 14 м 10,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 23' 57".
Други поделби
Проучување на IC 1356 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Топоље (Железники)
Топоље (словенечки: Topolje) — населба во Општина Железники во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Беркли (музички колеџ)
Беркли колеџот за музика (англиски: Berklee College of Music) е независна музичка школа во Бостон, Масачусетс (САД) со многу познат факултетски кадар, дипломирани студенти, и уметнички гости. Се смета за една од најпрестижните школи за модерна музика во САД и во светот. Во него се запишани приближно 3,800 студенти и има околу 430 професори и универзитетски кадар - ова го прави најголема приватна музичка школа во САД. Колеџот запишува 26 % странци и 25 % женски студенти. Беркли нуди целосно акредитирана четиригодишна диплома. Цената за една година студии изнесува приближно 20,350 американски долари. Претседател на Беркли е Роџер Браун.
Беркли е создаден од Лоренс Берк во 1945 како "Шилингер музичка куќа", од почит спрема Џозеф Шилингер. Лоренс Берк го променил името на школата во "Беркли колеџ за музика" според својот син Ли Берк, во 1954, и под тоа име во 1973 школата била официјално регистрирана. При неговото формирање, колеџот задоволил огромна академска потреба, бидејќи не постоела друга школа за модерна музика. Денеска, Беркли се обидува да ја редефинира својата улога и да ја задржи високата репутација, и заради тоа донел нова развојна политика до 2015 година.
Беркли колеџот за музика не треба да се меша со подеднакво реномираниот универзитет на Калифорнија, Беркли.
1358 п.н.е.
1358 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1358. година пред новата ера, 358. од вториот милениум п.н.е., 58. од 14 век п.н.е. и деветта од 1350-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4150 и 4151 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3392 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2402 и 2403 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 605 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1358 година се протега во 1278 и 1279, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1338 и 1339 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 815 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2040 и 2039 исламска година пред хиџра.
Бања Хасеки Хурем Султан
Бањата Хасеки Хурем Султан (турски:Caferağa ) е амам кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Објектот бил изграден во времето на Сулејман Величествениот, а бил порачен од неговата сопруга Александра Лисовска. Нејзин архитект е Синан. Се наоѓа блиску до Аја Софија.
Картум
Картум (الخرطوم) — главен град на Судан и административен центар на сојузната држава Картум. Картум се наоѓа на спојот на реките Бел и Син Нил. Местото каде се спојуваат двете реки е познато како „ел-Могран“. Картум е голем град со население од над милион жители.
Аква Блу Спорт
Аква Блу Спорт (Aqua Blue Sport; кратенка според UCI: ABS) — професионална континентална велосипедска екипа основана во Ирска во 2017 година, која учествува на континенталните трки и добива специјални покани на трки од Светската турнеја.
Екипата била основана од стопанственикот Рик Делани, кој обезбедил финансирање за најмалку четири сезони со двегодишни договори за возачите.
Состав на екипата
Велосипедисти во рамки на екипата се следниве:
Лебин
Лебин — село и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011, е дел од градот Анабург. Општината припаѓала на заедницата на општини Анабург-Претин.
Географија
Лебин се наоѓа 8 километри јужно од Јесен.
Историја
До 1815, селото припаѓало на Амт Анабург. Во 1550, имало 15 мажи кои поседувале земја, меѓу нив дванаесет Hüfnerner, кои биле директно одговорни на Амт. Во самото село биле три слободни земјопоседници, кои во 1550 припаѓала на Ханс фон Везенагк, Никол фон Хондорф и Михаел ам Енде.
Селото се граничи со областа Анабург и селата Гербисбах, Шенајхо, Кенич, Хондорф и Плосиг.
Лебин некогаш бил дел од Аксин, и дури подоцна добил сопствена црква.
Антим VII Цариградски
Антим VII Цариградски (c. 1835 - декември 1913) — Вселенски патријарх од 1895 до 1896. Тој починал ово Халки во Турција.
Се родил во периодот меѓу 1827 и 1832 година во селото Пливица Епир. Првично се занимавал со трговија и му помагал на својот татко, но набгу се аинтересирал за црквата. Кога во 1856 година бил прогласен за ѓакон, и го земал името Антим и се придружил на школата во Халки. Таму соученик му бил патријархот Јоаким IV. Тој дипломирал со почести при што се вратил во Јанина, каде служел како свештеник, и професор во месното училиште.
Во 1869, година избран бил за митрополит Прамитски, па проглаасен бил за свештеник и подоцна епископ. Во 1877 година бил епископ Еношки и во 1888 година бил избран заепископ Помориски позиција која ја одбил. Во 1893 година бил избран за епископ на Горички а во 1894 година Лерошки и Калимношки.
За врем на неговото начелствување бил пуштена во употреба новата зграда на школата во Халки на 6 октомври 1896 година. Кус период пред избивањето на Грчко-турската војна приватил патеници од националното движење кои сакале да го информираат за целта на организацијата и нивните екстремни планови, кои вклучувале и палење на Истанбул. Заканувајќи им се дека ќе и пријави на властите Антим побарал нивно заминување од градот, што истите го направиле. Исто така за време на неговото начелствување била испратена делегација во Москва, која присуствувала на крунисувањето на царот на русија Никола II. Антим бил одликуан од султанот и царот.
Сепак бил присилен да се повлече на 29 јануари 1897 година, по две години на патријархување, бидејќи ја изгубил довербата на поголем број од претставниците на Светиот синод. По оова се повлекол на островот Бургаз, каде се анимавал со книжевна работа, а подоцна во Шишли, каде починал на 5 декември 1913 година.
Во 1895 година, тој ја критикувал енцикликата Praeclara gratulationis publicae на Лав XIII.
Димко Сарванов
Димко Сарванов (некаде познат и како Димче) меѓу народот попознат како Димче Могилче, Димко Могилчетo или Димче Могилчето — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација. Погребен бил на битолските гробишта Света Недела, а во октомври 2013 година неговите мошти се пренесени во црквата Св. Архангел Михаил во селото Могила.
Живот
Роден е во 1879 година во селото Могила (Битолско), од каде го добива и својот прекар Могилчето со кој ќе стане познат и популарен помеѓу народот. По завршувањето на основното училиште Димко Сарванов, станува член на ВМОРО и активно се вклучува во борбата за ослободување на Македонија и македонскиот народ од неподносливата положба во Отоманското Царство. Набрзо влегува во четата на Ѓорѓи Сугарев со која дејствува во битолскиот крај и Мариово. За време на Илинденското востание дејствува во реоните на Пелистер и Преспа. Во 1904 година станува војвода на самостојна чета. На 4 јануари 1908 година, со својата чета паѓа во заседа на турскиот аскер во селото Ношпал (Битолско), каде што се самоубива за да не падне жив во рацете на турскиот аскер .По потекло Димко бил од селото Ношпал(Битолско).
Абер ми иди од Могила
Абер ми иди од Могила е македонска народна песна во која се пее за подвигот на Димче Могилче по убиството на турскиот арачлија Шефкија, за што дознал и битолскиот валија Селим ефенди, кој се решил да се пресмета со Димче Могилче и комитите од Могила. Постојат неколку различни верзии на песната, чија разлика се состои единствено во некој од зборовите.
Сребрено
Сребрено или Сребрени (дијалектно: Стребрено / Стребрени; Ασπρόγεια, Аспрогија; до 1926 г. Στρέμπενο, Стрембено ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Суровичево на Леринскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 209 жители (2011), сочинето исклучиво од Македонци.
Географија
Селото е сместено 55 км јужно од Лерин во подножјто на планината Вич, на 1 км од главниот пат меѓу Суровичево и Костур. Лежи на границата помеѓу традиционалните краишта Леринско и Костурско.
Во Отоманското Царство
На почетокот на XX век Сребрено е заведено како чисто македонско село. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ за 1873 г. Сребрени е заведено двапати, еднаш со 125, а вторпат со 200 жители — во обата случаја со 60 домаќинства.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Сребрени имало 560 жители Македонци. Сребрено било жртва на особено силна грчка пропаганда. На почетокот на векот целото Сребрено било под врховенството на Цариградската патријаршија и претставувало едно од упориштата на гркоманството во Леринско. Во Сребрено е роден еден од најактивните дејци на грчката вооружена пропаганда Вангел Георгиев, организатор на една от првите андартски чети, составена претежно од негови соселани гркомани, иако самиот првично бил војвода на ВМРО.
По данни на секретаря на екзархията Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Сребрено имало 960 Македонци под патријаршијата и во оселото работело грчко училиште. По 1908 г. и прекинот на гркоманските андартски дејности, 25 македонски семејства од Сребрено прешле под врховенството на Бугарската егзархија. Во селото се појавила и бугарската пропаганда, која отворила училиште. Три години тука предавал деецот Атанас Шишков од Пателе, кој ги поправил црквата и училишната зграда. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во годините пред Балканските војни селото се состоело од 170 македонски куќи.
Во Грција
ППо Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година во него се попишани 693 жители, кои во 1920 г. се смалиле на 586, веројатно поради војните. Во 1926 г. селото е преименувано во Аспрогиja. На пописот од 1928 г. населението пораснало на 647 лица. Според грчките власти, во 1932 г. во Сребрено имало 139 македонојазични семејства, од кои 79 биле со изјавена сопствена национална свест. Во 1940 г. во Сребрено се попишани 813 лица.
За време на Втората светска војна Бугарите регрутирале четири чети во паравоената организација „Охрана“. Селто настрадало при борба помеѓу германската војска и грчка паравоена чета, кога селото било запалено. Во 1945 г. властите напишале дека селото имало 909 македонојазични жители, од кои 359 со „негрчка национална свест“, 450 со грчка и 100 со неутврдена свест. Во периодот меѓу двете светски војни имало извесно иселување од Сребрено, и тоа 20 семејства во прекуокеанските земји и неколку во Бугарија.
За време на Граѓанската војна во Р. Македонија се иселиле 13 семејства и 60 поединци, а извесен број загинале во борбите. Така, во 1951 г. селото броело 652 жители, кои во 1961 г. биле 662. Бројот на жители почнал да опаѓа во во 1960-тите и 1970-тите кога доста жители се иселиле во Канада, САД и Австралија, за во 1981 г. да се сведе на 318 лица.
Селска слава е Преображение Господово на 6 август. На влезот во селото има голема статуа на месниот гркоман Вангел Георгиев, која грчката власт ја поставила во знак на триумф над македонското население.
Стопанство
Во селото се произведуваат компири, грав и жито, а делумно е развиено и сточарството.
Галактичка испакнатина
Галактичка испакнатост — густа група на ѕвезди во внатрешноста поголем облик. Поимот целосно се однесува на централната група на ѕвезди во повеќето спирални галаксии (Погледајте галактички сфероид). Испакнатостите историски биле сметани за елиптични галаксии кои околу себе имаат дискови на ѕвезди, но сликите со голема разделна моќ добиени од вселенскиот телескоп Хабл дека всушност галактичките испакнатости се особености кои ги поседуваат спиралните галаксии. Денес се смета дека постојат два вида на испакнатости, испакнатости кои се како елипсоиди и испакнатости кои се како спирални галаксии.
Класични испакнатости
Испакнатостите кои имаат својства слични на елиптичните галаксии честопати се наречени класични испакнатости поради нивната сличност со историскиот поим за испакнатостите. Овие испакнатости се поврзани со ѕвездите кои се постари од II генерација на ѕвезди, и поради тоа имаат црвеникава обоеност (Погледајте ѕвезден развој). Овие ѕвезди исто така кружат околу орбити кои се всушност случајни во споредба со трамнината на галаксијата, со што испакнатоста има одреден сферичен облик. Поради недостатокот на гас и прашина, испакнатостите имаат мало или скоро никакво ѕвездообразие. Распределбата на светлината е опишана со де Воклулеровиот закон.
Класичните испакнатости се смета дека се резултат на судирите на помалите структури. Со ова се нарушува патеката на ѕвездите, што доведува до создавање на случајни орбити во испакнатоста. Исто така за време на спојувањето, веројатноста е голема облаците од гас да се претворат во ѕвезди, поради ударните бранови настанати од спојувањето (Погледајте создавање на ѕвезди).
Испакнатости налик на диск
Многу од испакнатостите имаат својства кои се послични со оние на спиралните галаксии отколку елиптичните галаксии. Честопати се нарекувани и псевдо испакнатости или дисковити испакнатости. Овие испакнатости имаат ѕвезди кои не орбитираат случајно, туку орбитираат на начин сличен на оној во надворешниот диск. Ова е во целосна спротивност со она што се случува кај елиптичните галаксии.
Овие својства укажуваат дека некои од испакнатостите не се создадени од истиот процес како елиптичните галаксии и класичните испакнатости. Сепак теориите за создавањето на псевдо испакнатостите се со помала точност од класичните испакнотости. Псевдоиспакнатостите можно е да се резултат на спојувањето на богатите со гас испакантости, спојувања кои се случиле неодамна отколку спојувањата кои ги создале класичните испакнувања (во последниве 5 милијарди години). Сепак, мала е можноста дисковите да го преживеат процесот на спојување, со што се фрла сомнеж на ова сценарио.
Многу астрономи велат дека испакнатостите кои се налик на дисковите се создадени во внатрешноста на дискот, и ен се добиени низ процесот на спојувањето. Кога овие дискови би биле препуштени сами на себе истите би ги прередиле ѕвездите и гасот. Производот од овој процес (наречен секуларен развој) честопати е набљудуван кај дисковите галаксии, како што се спиралните дискови и галактичките пречки се резултат на секуларниот развој на галактичките дискови. Од секуларниот развој се очекува достава на гас и ѕвезди во центарот на галаксијата. Ако ова се случи со тоа би се зголемила густината на ѕвездите во центарот на галаксијата, и со тоа би се создала испакнатост која има својства слични на дисковите галаксии.
Ако секуларниот развој, или пак спориот, стабилен развој на галаксијата, е виновен за создавањето на значаен број на испакнатости, кај многу галаксии кои не искусиле спојување од самото создавање на дискот. Ова би значело дека моменталните теории за создавањето и развојот на галаксиите има преголемо превидување на бројот на спојувања во минатите 5 милијарди години.
За повеќето испакнатости се смета дека поседуваат супермасивна црна дупка во нивниот центар. Ваквите црни дупки по дефиниција не би можело да се набљудуваат, но можно е да се добијат непосредни докази за нивното постоење, и двата се во испакнатостите на спиралните галаксии или пак во центрите на елиптичните галаксии. Масата на црните дупки, е во согласност со испакантостите, најблиску за записот M–σ, кој се однесува на масата н црната дупка и брзината на расејување на ѕвездите во испакнатоста. До неодамна се сметало дека не може да постои супермасивна црна дупка без да се има испакнатаост околу истата, но сепак се забележани галаксии кои не поседуваат испакнатости а сепак поседуваат супермасивни црни дупки.
Армен Купциос
Армен Купциос (Άρμεν Κούπτσιος) бил андарт, член на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Купциос е роден 1885 година во гагауско семејство драмското село Волак, тогаш во Османлиското Царство, (денес Волакас, Грција).
На 18 години под влијание на капетан Даис кој бил тогаш учител во Просечeн, Купциос се приклучил на грчката вооружена пропаганда и зел учество во Борбата за Македонија и борбите против четите на Македонската револуционерна организација.
Тие му поставиле заседа на Плацев кај Чобанка крај Турско село (денес Милопотамос) и го убиваат. Меѓутоа истрелите биле слушнати од страна на турскиот гарнизон во Османица (Калос Агрос).
Бојадзис и Мандзас успеале да се извлечат бегајќи кон Чаталџа и Алистрати, но Купциос бил заробен. И покрај сите молби на грчкиот драмски митрополит Хрисостомос и на грчкиот конзулат во Солун, тој бил изведен пред воен суд и осуден на смрт. По пресудата бил пренесен во Драма, каде што Елиномакедонскиот комитет направил неуспешен обид да го извлече од затворот.
На 14 септември во Драма, Купциос бил обесен. Во 1967 година грчките власти во центарот на Драма му подигнале споменик, а по неговото име е именувана и една улица во центарот на градот.
315
315 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 315 година од новата ера, 315. од првиот милениум, 15. од IV век и шеста од 310-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5823 и 5824 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5065 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4075 и 4076 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1068.
Катара (културно село)
Катара е културно село во Доха, Катар. Се наоѓа на источниот брег помеѓу Западниот залив и островот Бисер.
Селото било отворено во месец октомври, 2010 година, за време на Филмскиот фестивал Трибека, во Доха, настан на кој ова културно село е домаќин.
Етимологија
„Катара“ бил историскиот назив кој народот го користел за Катар пред 18ти век. Географот Клаудиј Птолемеј го нарекувал Катарскиот Полуостров „Катара“ во 150та година од нашата ера. Овој назив исто така се користел и во средината на вториот век од нашата ера, во Историскиот атлас на Исламот.
Преглед
Голем број на канцеларии на катарските организации се лоцирани во Катара.
Зградите и објектите во Катара биле намерно изградени со цел да го изложат културното и архитектонското наследство на земјата.
Објекти
Катара има отворен амфитеатар, оперска куќа, повеќенаменско кино, повеќенаменска конференциска сала, плажа и пазар. Музејот кој што го прикажува поморското наследство на земјата бил отворен во ноември 2015 година. Тоа е исто така место на аукциската куќа Ал Бахи.
Културни организации
Катара е домаќин на повеќе културни организации. Овие се:
Патувањето Фат Ал Кеир
Патувањето Фат Ал Кеир е патување организирано од страна на раководството на Катара, со цел да го промовира поморското наследство на Катар.
Првото патување се одржало во Персискиот Залив, и траело од 22 ноември до 18 декември, 2013 година. Второто патување било изведено на 6 октомври, 2015 година. Бродот сочинувал екипаж од 40 Катарци во традиционална облека и пловел околу Арапското Море, а клучните дестинации биле Оман и Индија. Индискиот амбасадор во Катар ги означи патувањата како достигнување во билатералните односи на земјите.
Уметничкиот форум во Катара
Во Катара во 2014 година бил отворен дводневен форум за отворени дискусии за теми од уметноста. Како годишен настан, на форумот има меѓународни и локални истражувачи кои одржуваат говори на теми како што се историјата на арапската уметност и арапските уметнички групи.
NGC 7289
NGC 7289 — леќеста галаксија во соѕвездието Јужна Риба, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Катара (културно село)
Аида
Во октомври 2012 година, перформансот на класичната опера Аида на Џузепе Верди, во амфитеатарот на Катара бил првата опера што се одржа во Катар. Катарската филхармонија била прикажана во операта, заедно со најмалку 80 пејачи и 35 актери.
NGC 7289
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7289 се споменува и како ESO 405-23, MCG -6-49-6.
Катара (културно село)
Транспорт
Подземната метро станица на Катара е најголемата метро станица на Катар. Оваа метро станица е најзначајна за транспортот на жителите на Катар.
NGC 7289
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7289 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7289 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 29 м 20,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -35° 28' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 7289 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68980. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 384; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7503. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Торка
Торка (словенечки: Torka) — населба во Општина Железники во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Прерогатив
Прерогатив е исклучително право дадено од страна на една влада или држава на некое лице или група, чија содржина е засебна од општите закони кои се уживаат во нормативната држава. Прерогативот често се среќавал кај феудалното право.
Во колоквијална употреба, прерогатив значи егалитарна состојба на нечие право за самоопределба, како на пр. нечиј „прерогатив“ да прави што сака. Ова е спротивно од значењето на зборот во правилна употреба - дека правото треба да се даде од горе, без разлика на личната самоопределба, за разлика од правата кои другите ги делат (т.е. антиегалитаризам).
Космос-891
Космос-891 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 517 км, а најмалото на 468.
1733
1733 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1733 година од новата ера, 733. од вториот милениум, 33. од XVIII век и четвртта од 1730-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7241 и 7242 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6483 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5493 и 5494 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2486.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1733 година се протега во 4369 и 4370, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4429 и 4430 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2276. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1145 и 1146 исламска година.
IC 1357
IC 1357 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1357 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,5 mag.
Други поделби
Проучување на IC 1357 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Белградска тврдина (Албанија)
Белградската тврдина (Kalaja e Beratit) — тврдина во градот Белград, Албанија. Достапна е само од нејзината јужна страна. Пред да биде изградена денешната тврдина, на нејзиното место се наоѓало засолниште на Римјаните во околу 200 п.н.е. Доградена е во времето на византиските цареви Теодосиј II и Јустинијан I. Истата била проширена во XIII век. Во следните векови станала седиште најпрвин на српските а подоцна и на османлиските власти.
NGC 4967
NGC 4967 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4967 се споменува и како MCG 9-22-5, CGCG 270-50, CGCG 271-6.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4967 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 4967 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 5 м 36,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +53° 33' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 139°.
Други поделби
Проучување на NGC 4967 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45281. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3843. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 675.
1359 п.н.е.
1359 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1359. година пред новата ера, 359. од вториот милениум п.н.е., 59. од 14 век п.н.е. и последна од 1350-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4149 и 4150 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3391 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2401 и 2402 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 606 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1359 година се протега во 1277 и 1278, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1337 и 1338 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 816 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2041 и 2040 исламска година пред хиџра.
NGC 2523B
NGC 2523B — спирална галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2523B се споменува и како UGC 4259, MCG 12-8-30, CGCG 331-30, IRAS 08072+7342.
Откривање
Објектот е откриен на 7 септември 1885 година од страна на Едвард Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2523B е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2523B има привидни димензии од 1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 12 м 56,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 73° 33' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 92°.
Дигитален брендинг
Дигиталното брендирање е техника за управување со бренд што користи комбинација на интернет-брендирање и дигитален маркетинг, интернет маркетинг за развој на бренд во низа дигитални места, вклучувајќи врски создадени на Интернет, апликации засновани на уреди или медиумска содржина. Дигиталното брендирање се појави во текот на последната деценија заедно со своите корени од директниот маркетинг.
Концепт
За разлика од дигиталниот маркетинг, дигиталното брендирање има за цел да создаде врски помеѓу потрошувачите и производите или услугите што се испорачуваат така што препознавањето на брендот е воспоставено во дигиталниот свет. Накратко, целта на дигиталното брендирање не е нужно за водење на продажбата, туку се користи за подобрување на свеста, имиџот и стилот на брендот. Дигиталното брендирање ја поттикнува долгорочната лојалност на клиентот.
Основањето на брендот вклучува четири клучни точки:
Дигитални канали за брендирање
Според извршниот директор на Mabbly, Ханк Остолхоф, дигиталното брендирање се фасилитира преку повеќе канали. Како рекламатор, основната цел е да се пронајдат канали што овозможуваат максимална двонасочна комуникација и подобар вкупен поврат на инвестициите за брендот. Постојат повеќе достапни мрежни маркетинг канали, имено:
Лично дигитално брендирање
Како што платформите за друштвени медиуми се развиваат во последните неколку децении, дигиталното брендирање стана и лично. Поединци ги користат друштвените медиуми за се брендираат и рекламираат во градењето на нивниот личен и професионален живот. Следствено, границите помеѓу личното и професионалното полека бледнеат.
Оние што учествуваат на мрежните места на друштвените мрежи треба да бидат претпазливи да ги задржат своите содржини на друштвените медиуми на професионално ниво или да се воздржат од објавување содржина што не би сакале да ја гледаат колегите или клиентите. Многу универзитети и работни места имаат воспоставено политика за друштвени медиуми. Добро уреденото присуство на друштвените медиуми може да биде привлечно за работодавците, додека лошото претставување може да биде пречка за вработување.
Македонска православна црква - Охридска архиепископија
Македонска Православна Црква — Охридска Архиепископија (МПЦ-ОА) или само Македонска Православна Црква (МПЦ) — автокефална и национална црква на Македонците со православна вероисповед, но и Црква за сите православни верници во Македонија и надвор во дијаспората.
Македонската Православна Црква останала непризнаена од сите канонски православни цркви сè до мај 2022 година. На 9 мај 2022 година, Вселенската патријаршија ја примила Македонската Православна Црква во канонско евхаристиско единство и ѝ ја признала посебноста, но под називот Охридска Архиепископија. Одлучувањето за управните прашања, Патријаршијата ѝ го препуштила на Српската правоаславна црква. Македонска Православна Црква — Охридска Архиепископија, по повеќе од пет децении од едностраното прогласување автокефалност на Третиот македонски црковно-народен собор, повторно воспоставила канонско единство со Српската Православна Црква во мај 2022 година.
Рано христијанство
Христијанството во етничка Македонија, па и пошироко на Балканот, прв го проповеда и шири апостол Павле при своите мисионерски патувања, за што сведочи и библиската книга Дела на светите апостоли. На тие негови патувања го придружуваат и Лука, Тимотеј, Сила и Тихик кои и самите независно од апостол Павле работат на христијанизација на овие простори. Низ Македонија проповеда и Апостол Андреј Првоповикан кој и го поставува апостол Урбан за прв епископ во Македонија. Апостол Силуан бил првиот епископ во Солун, а Епафродит во Адрија или Адријакија (погранично место со Тракија). Што значи дека уште тогаш се поставени темели на организирана Црква. Би спомнале тука и дека апостолите Аристарх и Секунд биле солунјани, Епафродит бил од Филипи, а Гај од Добер (Дервија) кој се лоцира накаде меѓу Струмица и Валандово. Во тоа време Македонија била под римска власт така што често ги менувала своите граници и својот етнички состав. Како резултат на христијанизацијата извршена во првите три века, веќе на почетокот на IV век христијаните на просторот на Македонија имале организирана Црква со црковна ерархија, чии епископи понатаму редовно учествуваат на помесните и вселенските собори.
Охридска архиепископија
Во втората половина на X век, во рамките на Самуиловата држава е организирана Охридската автокефална архиепископија, во достоинство на патријаршија, а подоцна, по паѓањето на Самуиловото Царство, повторно е сведена на степен на архиепископија и како таква постои цели осум века, сè до 1767 година кога е укината од страна на турскиот султан Мустафа III, а нејзините епархии се присоединети кон Цариградската патријаршија.
Обновување на црквата
Пред самиот крај на војната, во 1944 г. во селото Врановци бил создаден Иницијативен Одбор за организирање на Македонската православна црква. На 3 јануари 1945 година, Иницијативниот одбор за обновување на Охридската архиепископија испратило писмо до Светиот архијерејски синод на Српската православна црква со образложение на иницијативата. Писмото пристигнало до СПЦ на 22 јануари 1945, а на него одговорил протераниот скопски митрополит Јосиф, со зборовите: „штом бидам слободен, ќе се погрижам да се видам со вас, во Белград или Скопје“. На 4 март 1945 година, во Скопје бил одржан Првиот црковно-народен собор, на кој била донесена резолуција за обновување на Охридската архиепископија, како Македонска православна црква. Оттука, на 9 март 1945 година, Иницјативниот одбор испратил телеграма до СПЦ со известување дека „на 4 март, во Скопје, во главниот град на Македонија, се собра македонскиот црковно-народен собор на кој делегатите ја искажаа еднодушната желба на сите православни Македонци за што побрзо прогласување самостојна Македонска православна црква, односно обновување на историската Охридска ариепископија“. Светиот синод на СПЦ го замолил митрополитот Јосиф да замине во Скопје, но министерот за внатрешни работи не му издал патна дозвола.
На 2 април 1945 година, митрополитот Јосиф го известил Светиот синод на СПЦ дека формирал црковен суд за Скопската епархија, со привремено седиште во Врање. Како реакција на тоа, со акт на претседателството на владата на Македонија, број 1.228 од 25 јули 1945 година, доставен до администраторот на Српската патријаршија, било испратено известување дека свештенството на Скопската епархија, на својата редовна седница од 18 јули 1945 година, ги разгледувало провокациите на митрополитот Јосиф, кој во црквите во Македонија го испраќал својот гласник кој делел пари за помош на Скопската, Злетовско-струмичката и Охридско-битолската епархија.
На 7 декември 1946 година, делегација на Иницијативниот одбор (составена од свештениците Нестор Попов, Кирил Стојанов и Мукаетов, заедно со две цивилни лица) одржала состанок со српскиот патријарх Гаврил и митрополитот Јосиф, на кој дошло до израз недоразбирањето меѓу двете страни во спорот. Подоцна, патријархот Гаврил се согласил во рамките на СПЦ, Македонците да поставуваат свештеници и да избираат нови црковни одбори и совети во кои би влегле и Македонци. Исто така, тој предложил да се достави акт до владата со молба да им се дозволи на митрополитот Јосиф и на епископите Викентие и Венјамин да се вратат во Македонија за да воспостават црковен поредок.
На 10 мај 1947 година, во 20 часот и 30 минути, кај партијархот Гаврил дошле генералот Љубодраг Ѓуриќ и Лазар Колишевски. На средбата, генералот Ѓуриќ ја истакнал ропската положба на македонскиот народ во минатото и ја критикувал великосрпската пропаганда, истакнувајќи дека Македонците сакаат своја црква, а истото го истакнал и Колишевски. Во долгата дискусија, која траела два часа, патријархот Гаврил ја бранел позицијата на СПЦ и рекол дека „во Македонија мора да се воспостави редовна црковна состојба“. Притоа, тој изјавил дека би дозволил „внатрешна употреба на македонскиот дијалект, полна слобода во изборот на епархиските и црковно-општинските совети“ и изразил подготвеност за договор за имињата на парохиите. Тогаш, Колишевски рекол дека народот е поделен, т.е. едни сакаат автокефалност, а други автономија и се заканил дека ако СПЦ не попушти, владиката Борис од Пиринска Македонија е готов да се стави во служба на Македонците. Потоа, Колишевски рекол дека враќањето на митрополитот Јосиф во Македонија е невозможно, зашто против него се народот и свештенството, велејќи дека ако митрополитот Јосиф се појави во Македонија, тој ќе биде линчуван. На крајот, Ѓуриќ и Колишевски повториле дека Македонците нема да отстапат од своите барања и дека прашањето уште повеќе ќе се заострува. Тука завршил состанокот и Колишевски и Ѓуриќ си заминале во 23 часот.
Архијерејскиот собор на СПЦ упорно опстојувал на своите ставови и поради тоа, по Соборот од 9 и 10 мај 1946 година, во своите понатамошни барања, Иницијативниот одбор истапувал со помали барања, т.е. наместо како автокефална, се барало да биде признаена како самостојна црква. Но, барањето на Иницијативниот одбор повторно не наишло на одобрување. По долги години на статус-кво состојба, од 4 до 6 октомври 1958 година, во Охрид бил одржан Вториот македонски црковно-народен собор, каде што била прифатен предлогот за обнова на Свети-Климентовата Охридска архиепископија, олицетворена во самостојната Македонска православна црква, а за нејзин прв епископ бил избран г. Доситеј.
Архијерејскиот собор на СПЦ се согласил со одлуките на Македонскиот црковно-народен собор, во одлуката АС. бр. 47/1959 година и 6/1959 година зап. 57 од 17/4 јуни 1959 година. Одлуката за самостојност на МПЦ била потврдена преку отслужувањето на заедничка архијерејска литургија со српскиот патријарх Герман, на 19 јули 1959 година во црквата Св. Мина во Скопје, а истовремено била извршена и хиротонија на преспанско-битолскиот владика Климент. Со тоа, Светиот архијерејски синод на СПЦ дал самостојност на Македонската православна црква, со тоа што таа и понатаму останала во канонско единство со СПЦ, преку нејзиниот патријарх. По неколку дена, во црквата Св. Никола во Штип, г. Наум бил хиротонисан за владика на Злетовско-струмичката епархија. Исто така, бил конституиран Синодот на МПЦ според Уставот на МПЦ, како и другите административни органи и тела во архиепископијата и во епархиите.