cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Група 8 (Шведска)
Споредба на феминистичката еднаквост
Другите американски и европски земји имале свои начини да воспостават феминистичка еднаквост во 60-тите и 70-тите. Во Соединетите Американски Држави, феминистичкото движење во 1960-тите се фокусирало, меѓу другото, на нееднаквоста на работното место. Само 38% од жените имале работа, а овие работни места биле ограничени на наставници, медицински сестри и секретарки. Во овој период, повеќето бели жени билее образовани на факултет и се чувствувале иритирани што биле затворени во куќата. Група жени, вклучувајќи ја и Бети Фрејдан, одлучиле да основаат организација за борба против оваа родова дискриминација наречена Национална организација за жени (СЕГА). Американските феминистки се вметнати во државното, локалното и националното ниво на политика од 1960-тите. Во Британија, феминистките играле повеќе споредна улога. Британија има централизиран, затворен систем и нема политички мрежи. И Американците и Британците развиле противење кон феминистичките групи и ги намалиле нивните способности да иницираат политички политики.
За разлика од САД и Британија, шведските феминистки постигнале многу од нивните цели во однос на еднаквоста на жените. Иако пристапот на Шведска не бил многу ефикасен, тие сепак одиграле многу значајна улога во воспоставувањето на политики за недискриминација. Жените во Шведска почнале да се ослободуваат од своето патријархално општество уште во 17 век. Ним им било дозволено да посетуваат училиште, да водат бизнис на свое име и да стекнат еднакви права на наследство. Иако постигнал одреден напредок, Швеѓанките сè уште имале многу пречки на нивниот пат што ги спречувало да достигнат целосна еднаквост. Дури во 1968 година била создадена Групата 8.
Групата 8, милитантно, феминистичко движење во Шведска се зафатила со различни прашања, како што се барањата за проширување на градинките, 6-часовен работен ден, еднаква плата за еднаква работа и противење на порнографијата. Првично организацијата била со седиште во Стокхолм, но подоцна биле основани локални групи низ целата земја. Групата 8 се состоела од околу 1.000 членови, но немала вистински лидер. Жените од Групата 8 создале чувство на политички активизам преку употреба на медиумите. Тие се погрижиле феминистичките колумнистки и писателки да бидат ангажирани од двата главни весници во Шведска, овозможувајќи феминистичкиот глас да го слушнат речиси сите. Групата, исто така, спонзорирала домување издвоено само за жени со цел да помогне во заштитата, зајакнувањето и зајакнувањето на женската популација. За жал, Групата 8 никогаш не станала постојано силна организација бидејќи биле повеќе фокусирани на класата отколку на полот. Влијанието на групата 8 и напорите за еднаквост оттогаш многу исчезнале. Иако Групата 8 повеќе не зазема значајна позиција во феминистичкото движење, таа сепак секој месец објавува издание на нивното списание „Квинобултенен“. „Kvinnobulletinen“, познат и како „Женски билтен“, го започнала Гунила Торгрен, која била главен уредник од 1970 до 1975 година. Списанието првпат било објавено во 1970 година и покривало различни феминистички прашања како што се проституцијата, синдикализмот, жените на работното место, хетеросексуалноста и хомосексуалноста.
Шведската политичка структура
Меѓутоа, во 2005 година, била формирана феминистичка политичка партија (Феминистичка иницијатива ) која на крајот објавила дека ќе номинира кандидати за избори во иднина. Оваа политичка партија, првично под влијание на Групата 8 и слични организации, стекнала импресивни 2500 членови.
Влијание
Во 1971 година, групата повторно ги лансирала манифестациите на Меѓународниот ден на жената и исто така започнала да го објавува „ Квинобилтенен“.
До 8 април 1972 година, изложбата Жени била составена од Група 8 во Модерниот музеј (на шведски) - музеј на модерна уметност во Стокхолм. Подоцна, во истата година, Групата 8 се припишувала на пресврт што го спровел министерот за финансии, Гунар Штранг. Тие имале три многу јасни барања: правото на жената на работа, дневен престој и образование.
Во 1973 година, делот што сметале дека треба да се даде поголем акцент на класната борба се отцепил и ги формирале Жените на трудот (на шведски: Arbetets kvinnor ).
Откако дале вредни придонеси за шведските општествени прашања, важноста на Групата 8 за феминизмот во Шведска се намалил кон крајот на 70-тите. Во Шведска, некои од најголемите корисници на влијанието на Групата 8 ја вклучуваат Националната организација за засолништа за жени и девојки во Шведска (ROKS) и Феминистичката иницијатива.
Космос-1476
Космос-1476 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јули 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1476 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1463 км, а најмалото на 1445.
Фудбалот во 1932 година
1932 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
IC 1902
IC 1902 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1902 се споменува и како NPM1G +20.0333.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1902 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 1902 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Други поделби
Проучување на IC 1902 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1622809.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Михајло Андоновски
Михајло Митрев Андоновски е роден во ноември 1918 година во Ѓавато. Уште во раното детство нивната фамилија се преселила во село Гопеш. Конкретно Андоновски Михајло потекнува од сиромашна фамилија, која претежно се занимавала со сточарство, а и со земјоделство. Поради слабата материјална положба Михајло како и неговите браќа биле принудени да се глават како момоци кај имотните селани во разни места. Окупацијата Михајло го затекнала во Мариово каде што бил да работи како момок. Преку партиската организација се поврзал во село Рапеш со партизаните кои ги помагал на сите можни илегални начини, а во август 1944 и самиот се приклучил кон НОВЈ. Како борец зел учество во повеќе акции, меѓу кои попознати се оние на Ѓавато, за ослободување на Прилеп и други. Во борбите за ослободување на Охрид од Германците, Михајло го изгубил својот живот на 7 ноември 1944 година.
Гетеборшко здружение на жени
Göteborgs Kvinnoförening (Здружение на жени Гетеборг) била првата женска организација активна во Гетеборг, вториот по големина град во Шведска. Било активно од 1884 до 1891 година. Го издавало радикалното списание Framåt (Напред).
Göteborgs Kvinnoförening е основана на 30 октомври 1884 година од група либерални жени од високата класа во Гетеборг под водство на Матилда Хедлунд (претседател 1884–88), ќерка на радикалниот либерален публицист Свен Адолф Хедлунд, и имало 89 членови во текот на првата година. . Основано е како локален одговор на Здружението Фредрика Бремер, кое е основано во Стокхолм истата година. Неговата цел било преку информирање и дебата да работи на реформи во женските права и положбата на жената во општеството.
Здружението организирало библиотека за жени; едукативни предавања за сиромашни жени; агенција за вработување на жени; нудело оброци на сиромашни жени; договорени за одмор патувања за училишни деца; понуди оброци за сиромашните деца; организирало пензиски фонд кој плаќал боледување за жените; го организирало добротворниот синџир продавници за половни производи Мирорна ; и основало друштво за женска гимнастика. Се расправало за важни прашања за жените, како што е реформата на облекувањето, и организирало протести против регулираната проституција во согласност со Svenska Federationen.
Во 1886 година, здружението го објавило радикалното женско списание Framåt, со Алма Акермарк како уредничка и Ева Браг меѓу нејзините соработници. Подоцна истата година, сепак, Акермарк учествувала во Sedlighetsdebatten со објавување на написи за сексуално ослободување за жени, како што е романот Пирхусеграр од Стела Клеве. Ова предизвикало скандал, и иако Акермарк била поддржана од некои од членовите, како што е претседавачот Матилда Хедлунд, членовите гласале да ја повлечат својата поддршка за весникот во ноември со маргинални девет гласови - Акермар успеала да го објави трудот за три повеќе години, сепак.
Претседавачот, Матилда Хедлунд, ја напуштила Шведска во Данска по нејзиниот брак во 1888 година, а Гетеборгс Квинофоренинг било распуштено во 1891 година. Многу од активностите основани од него продолжиле, сепак, и во 1903 година, бил наследен од локалниот огранок на Гетеборг на Националната асоцијација за право на глас на жените, основана и со која претседавала Фрига Карлберг, претходно водечка членка на Гетеборг Квинофоренинг.
No Reason To Cry
No Reason to Cry е албум на Ерик Клептон издаден во 1976. „No Reason to Cry“ беше издаден на компакт диск на 25 октомври 1990. Албумот е специфичен бидејќи содржи дует со Боб Дилан на наговата неиздадена песна „Sign Language“
Жељко Бувач
Жељко Бувач (српски: Жељко Бувач; роден на 13 септември 1961) — босанско - српски фудбалски тренер и поранешен професионален играч. Тој е поранешен асистент менаџер во Премиер Лигата во тимот на Ливерпул, улога која ја презел во 2015 година, и од која во моментов е на лично неопределено отсуство.
Сред Село (Косел)
Сред Село — археолошко наоѓалиште во охридското село Косел. Претставува некропола од хеленистичко време.
NGC 7738
NGC 7738 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7738 се споменува и како UGC 12757, MCG 0-60-38, CGCG 381-33, IRAS 23414+0014.
Откривање
Објектот е откриен на 1865 година од страна на Гаспаре Станислао Ферари, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7738 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 7738 има привидни димензии од 2' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 44 м 2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +0° 31' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 7738 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72247. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 215; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 586. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 431.
Борис Џодовски
Џодовски Ѓорѓиев Борис е роден во село Ѓавато 1924 година во бедна фамилија. Уште како малечок Борис му помагал, а и подоцна често и самиот вршел препродавање на јаболка, дрва, риби и сл. за да ја издржува фамилијата. За време на окупацијата Џидовски со група прогресивни младинци ја помага НОБ, а кога во Ѓавото дошла Седмата бригада, ѝ се приклучил. Подоцна, на Сремскиот фронт, ѝ припаѓа на Втората македонска бригада каде зел учество во повеќе борби. Во една таква борба за Врполје, Џодовски бил тешко ранет, а нешто подоцна подлегнал на истите. Починал на 5 април 1945 година.
Микронезија
Микронезија е регион во Океанија. Регионот е составен од илјадници мали острови во западниот дел од Тихиот Океан. Јужно од Микронезија се наоѓа Меланезија, додека источно е Полинезија. Името Микронезија е со старогрчко потекло што значи „мали острови“. Овој термин бил воведен во 1831 година од Жил Димон Дирвил.
Географија
Микронезија е регион кој вклучува околу 2100 острови со вкупна површина од 2,700 km2. Најголем остров е Гуам со 582 km2. Вкупната морска површина е 7,400,000 km2.
Микронезија опфаќа четири островски групи:
и островот:
Административна поделба
Островите се во состав на следните политичко-административни ентитети:
Надворешни врски
Maykronisya
Фудбалот во 1931 година
1931 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Марко и Беле од Костур
Марко и Беле од Костур — македонска епска песна за Крале Марко.
Содржина
Крале Марко седнал да вечера и ѝ се налутил на жена му, зашто таа не му ја полнела чашата до крај. Затоа, тој си заминал во Солун, каде останал три години. Тогаш, Марковица му пишала писмо, молејќи го да ѝ се смири и да си дојде дома, но Марко ѝ напишал друго писмо, кажувајќи ѝ дека од инает нема да се врати уште три години. Марковица пак му испратила писмо, известувајќи го дека ќе го чека уште еден месец, а потоа ќе се премажи. На тоа, Марко ѝ дал дозвола да се премажи, но под услов да најде поголем јунак од него.
Тогаш, Марковица испратила гласници, кои три дена и три ноќи барале јунак која ќе сака да ја земе за жена. На повикот одговорил Беле од Костур, кој дошол во Варош, ја зел Марковица, заедно со седумгодишниот син, и го ограбил богатството на Марко. Мајка му на Марко му испратила писмо, молејќи го да си дојде дома и да го покрие срамот. Марко ја послушал, а потоа, слушајќи ги нејзините совети, заминал во Света Гора, каде се преправил во калуѓер и оттука заминал во Костур. Таму, некое време просел низ градот, а кога Марковица се породила, Беле ги отворил портите на својата тврдина, канејќи ги луѓето на веселба по повод крштевката на синот.
Така, Марко успеал да влезе во дворецот на Беле. За време на гозбата, Беле ја побарал големата чаша од која Марко пиел вино и ја испразнил двапати. Потоа, чашата почнала да кружи меѓу гостите, при што, седумгодишниот син на Марко успеал да испие половина чаша. Кога чашата стигнала до Марко, тој се преправал дека не може ниту да ја држи во рацете. Потоа, Беле ја побарал сабјата на Марко и лесно ја извадил од футролата. Синот на Марко успеал само малку да ја извади сабјата, а кога таа стигнала до него, Марко за миг го пресекол Беле на два дела. Потоа, ја завиткал Ангелина во рогозина, намачкана со смола и катран, ја запалил, а нејзиното бебе го исекол на парчиња. Потоа, Марко си го зел својот син и се вратил во Варош, на голема радост на мајка му.
Уште една тура (филм)
„Уште една тура“ (дански: Druk) — данско-шведски филм од 2020 година, во режија на Томас Винтерберг. Главните улоги ги играат: Мадс Микелсен, Томас Бо Ларсен и Магнус Миланг. Филмот е добитник на наградата на БАФТА, како и на „Оскар“ за најдобар странски филм (покрај тоа, бил номиниран и во категоријата „најдобра режија“). Микелсен, пак, ја освоил Европската филмска награда за најдобар глумец.
Синопсис
Филмот е необична приказна за група професори зафатени од кризата на средните години, кои ја испитуваат теоријата дека животот може да се унапреди со постојано одржување на нивото на алкохол во крвта. Нивното постојнао опивање ги доведува во различни ситуации, од забавни и смешни, до опасни. Притоа, секој од нив на свој начин се носи со годините, проблемите на работното место и во семејството, но најпосле, секој од нив мора да сфати дали алкохолот е помош или само уште еден од проблемите.
Смолика
Смолика (Σμόλικας, Смоликас, Smolcu) — највисоката планина од венецот Пинд, која ја дели Егејска Македонија на исток, од Северен Епир на запад. Со надморска височина од 2.637 м, Смолика е втората по висина планина во денешна Грција, по Олимп.
Подрачјето на планината го опфаќа севениот дел од округот Јанина во Епир и западниот дел од округот Гребен во Егејска Македонија. Околни планини се Грамошта (Грамос) на север, Тимфи на југ и Пинд на југ и исток. Во поширока смисла сочинува дел од Пинд, под кој се подразбира целиот планински систем на денешна западна Грција.
На планината Смолика се сместени некои од највисоките населени места во Егејска Македонија и цела денешна Грција, како што се гребенското село Самарина, кожанското село Падеж и јанинското село Фурка. Од Смолика извираат две притоки на Бистрица — Венетик (Βενέτικος) и Гребенска Река (Γρεβενιώτικος).
Масивот на Смолика има должина од 15-20 км во правец исток-запад, а ширина 10 км од север кон југ.
Екологија
За време на плеистоценот, северните и источните падини, вкл. и соседните долини биле прекриени со ледници. Конечното топење на ледниците се случило пред околу 11.500 години.
Смолика е прекриена со густ растителен свет, каде се вбројуваат црниот бор, муниката, буката и други широколисни растенија. Под највисоките врвови на планината се сместени и двете Змејски Езера (Δρακολίμνη, Драколимни). Помали планински езера има и на други места по планината.
Планинарски патеки
Смолика има низа врвови чија надморска височина надминува 1.600 м. Непосредно на исток од Смолика се врвовите Лемос (2.540 м) и Мосија (Μόσια, 2.610 м). Недалеку од главниот врв на север се сместени Куцуро (Κούτσουρο, 2.318 м ) и Аркудалона (1.798 м). На североисток се наоѓаат врвовите Капетан Цекура (Καπετάν Τσεκούρα, 2.253 м) и Богдани или Вузи (Βούζι, 2.239 м). Други врвови на планината се Конското (Αλογότοπος, Алоготопос, 2.230 м), Палиострунги (Παλιοστρούγγι, 2.221 м), Мисорахи (Μισσοράχη, 2.217 м), Атина (2.106 м), Мугурија (2.080 м), Далијаполи (Νταλιάπολη, 2.077 м), Срнечки Камен (Πέτρα Γκαγκαράντζα, Петра Ганкараџа, 2.045 м), Смилјани (Σμίλιανη, 2.014 м), Скурџа (Σκούρτ, , 1.799 м), Аница (Ανίτσα, 1.700 м), Киркори (Κίρκορη, 1.860 м), Зекири (Ζεκίρι, 1.700 м), Тамбури (Ταμπούρι, 1.878 м), Циганското (Γύφτισα, Гифтиса, 1.752 м), Пророк Илија - Фурка (Προφήτης Ηλίας Φούρκας, Профитис Илијас Фуркас, 1.650 м) и Клифтис (Κλέφτης, 1.846 м).
Популарните патеки одат до врвовите на Смолика од Самарина од исток, од Керасово (Аја Параскеви) од север и од Палиосели и од Падеж од југ.
Космос-1477
Космос-1477 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1465 км, а најмалото на 1461.
1060
1060 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1060 година од новата ера, 60. од вториот милениум, 60. од XI век и прва од 1060-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6568 и 6569 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5810 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4820 и 4821 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1813.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1060 година се протега во 3696 и 3697, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3756 и 3757 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1603. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 451 и 452 исламска година.
Милава
Милава (словенечки: Milava) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Александар Митевски (пејач)
Александар Митевски — македонски пејач на забавна музика, композитор и продуцент. Го оформи своето тонско студио ТОРУС во 2001 година.
Животопис
Митевски е роден на 27 јануари 1978 година во Скопје. За првпат се појавува на македонската сцена како тинејџер во 1993 година кога со рап бендот "Океј Бенд" учествува на "Рап енд Рол фестивал" во организација на ревијата "Екран". Во 1995 година започнува своја соло кариера и како деби сингл ја пишува и издава баладата Матадор во срцето. За првпат во 1996 година се појавува на фестивалите како автор, кога на штипскиот Макфест неговата песна Виолина и гитара во изведба на Дуле и Коки ја освоила првата награда од публиката, а тој е автор на текстот. Во 1997 се појавува за прв пат на Макфест со песната "15 до 2" и истата таа година во издание на Макфест од Штип се појавува неговата деби-касета Ти си секси.... Инаку, материјалот за овој проект е снимен во студиото "Ентерпрајз" на Валентино Скендеровски, освен една тема која е снимена во студиото на Бранко Попчевски.
Паралелно со музиката Александар бил на студии по новинарство, а работел и како ТВ-телевизијата во емисијата на МРТВ — "Розови очила". Беше радио водител и дел од тимот на популарното радио "Антена5". Поголем успех и поголема медиска експонираност имаат песните кои следуваат, Писмо (за која е направен и ремикс) како и 100% фанки, Латино ЦД. Во 1999 го отвори своето прво студио во АХА и ја сними баладата Срце тетовирано во дует со познатиот стопанственик Трифун Костовски. Паралелно со работа на својот втор проект, тој пишувал песни и компонирал и за други изведувачи и групи, од кои се издвојуваат: Угро, Каролина Гочева, Дарио, Биба Додева, Тамара, Нови дечки и др. Го издава албумот "Диско" во септември 2001, а во декември 2002 година, во друштво со Дарио и Угро е реализирана новогодишната тема "Еднаш човек живее".
Во 2002 година ја пишува спортската химна наменета за ракометниот клуб Кометал, "Кометал шампионе" која ги бодреше ракометарките и беше широко прифатена. Во 2005 година ја пишува песната за Град Скопје, "Мојот град", која беше проследена со одличен видео запис од Чедо Поповски. Во 2006 година го издава својот последен студиски албум "Кирилица" на кои се сместени хитовите "Душа Калдрма", "Кирилица" и многу други. 2007 година ја снима баладата "Кинески Ѕид", а последна негова снимена песна е "За век и векови" од летото 2009 година на која му гостуваат многу градски ликови и пријатели. Тој го продуцира албумот со инструментални обработки на Зоран Џорлев - "Не кажувај либе" во 2009 година.
Добитник е на повеќе награди "Златна Бубамара на Популарноста" за најдобри радиски реклами, а последната ја доби за албумот на Џорлев. На 10 ноември 2007 неговата авторска композиција-химна "Македонија навива за вас" која ја отпеа легендарниот Тоше Проески, беше прогласена за македонска официјална спортска химна, кратко по трагичната смрт на македонскиот миленик. Митевски во 2011 со помош на Фондацијата Тоше Проески ја продуцираше обработката на Тоше на "Can you feel the love tonight" заедно со Зоран Џорлев и хорот Златно Славејче.
Како дипломиран новинар од 2000 до 2010 работеше во забавната рубрика на Утрински весник, а сега е дел од тимот на Дневник 2 со своите колумни, рецензии и музички коментари.
ОУ „Наим Фрашери“ - Ливада
Наим Фрашери — основно училиште во Ливада, Општина Струга. .
Марек Хамшик
Марек Хамшик ( роден 27 јули 1987) е словачки професионален фудбалер кој игра како напаѓач или играч за врска, и воедно е капитен на италијанскиот клуб Наполи, и заменик капитен на словачкката репрезентација,.
Ново Лисиче
Ново Лисиче — високоурбанизирана населба во Општина Аеродром, на 5 км од средиштето на Скопје.
Потекло на името
Бидејќи било изградено на атарот на Горно Лисиче, го добило топонимот Лисиче, и бидејќи била сосем нова населба, ја добило претставката Ново.
Историја
Населбата Ново Лисиче е изградена во годините 1985-1990, во атарот на тогаш селото Горно Лисиче. На местото на денешната населба се наоѓала најплодната алувијална рамнина во Скопската Котлина, на која наместо пченица никнале згради. Основни фирми кои ја граделе населбата биле Бетон, Маврово и Гранит.
Населбата порано припаѓала кон Општина Кисела Вода, но со Законот за новата територијална поделба во август 2004 година е создадена новата Општина Аеродром и населбата потпаднала кон новосоздадена општина, створена на 12 април 2005 кога за првпат била одржана седница на Советот на општината.
Местоположба, сообраќај и инфраструктура
Како пооддалечена населба од средиштето на градот, а со голем број на станбени згради и жители, кон Ново Лисиче водат многу автобуси како 3, 3А, 3Б, 15, 15А, 5, додека автобусот 23 го обиколува цело Ново Лисиче бидејќи населбата има облик на квадрат. Со Центар и западниот дел на Скопје (Карпош, Ѓорче Петров) е поврзана со булеварот „Јане Сандански“ кој преку населбите Аеродром и Јане Сандански оди кон Центар, а кон Маџари, Автокоманда и Индустриската зона води мостот „Тодор Александров“/„Близнаци“.
Во Ново Лисиче водат два главни булевари, и тоа „АСНОМ“ и „Видое Смилевски-Бато“. Булеварот „Видое Смилевски-Бато“ потоа преминува во булеварот Јане Сандански. Двата главни булевара се разгрануваат во многу улички и паркинзи кои ја сочинуваат патната инфраструктура на Ново Лисиче.
Демографија
Ново Лисиче е урбана населба составена исклучиво од станбени згради со оглед на тоа има голем број на жители и има разни демографски движења.
Според некои проценки и пописни списоци за Скопје (во периодот на првата половина на 2000-тите), Ново Лисиче имало околу 17.200 жители од кои 97,5% се Македонци, 1% Срби, 0,5% Албанци и 1% други. Младо население во Ново Лисиче имало од 32-34%, наталитетот е со средна големина (исто бил како во Капиштец), а миграционите движења се сѐ уште големи како внатрешните од други скопски населби така и од другите делови на Македонија многу луѓе се доселуваале и отселувале од Ново Лисиче. Вработеноста била околу 81%, а писменоста на населението околу 94,8%.
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, населбата Ново Лисиче била статистички споена (под статистичкиот назив Аеродром) со населбите 13 Ноември, Аеродром, Горно Лисиче, Јане Сандански, Лисиче, Мичурин, Острово, Реонски Центар. Таа статистичка целина имала 75.108 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
Културни знаменитости
На 28 август 2010 година, свечено била пуштена во употреба спомен фонтаната со ликот на Тоше Проески. Фонтаната се наоѓа на Детската улица и е изработена од мермер со кружен облик, со пречник од седум метри. Средишниот дел е со квадратен облик, висок 1,45 метри, каде е поставена слика од Тоше. Фонтаната и околниот дел е осветлен со канделабри и неонски светилки, хортикултурно е уреден со зеленило и клупи. Фонтаната била пуштена на еден од најголемите христијански празници Успение на Пресвета Богородица.
Редовни настани
Секоја година се одржува натпревар во мал фудбал на Спортскиот центар Ново Лисиче, кој е одржуван на 28 август (Успение на Пресвета Богородица).
Традиционално е одржуван Меѓународениот фестивал на комедијата „Гола месечина“. Од 20 до 29 јуни 2016 година било одржано неговото трето издание.
Лангенхорн (Северна Фризија)
Лангенхорн (Langenhorn; Langhorn) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општината претставувало административно седиште на поранешната општинска заедница Штолберг.
Немечка кралица и Марко
Немечка кралица и Марко — македонска епска песна за Крале Марко.
Содржина
Германската кралица напишала писмо наменето за Крале Марко, кое му го испратила по еден гавран. Бидејќи тој не го познавал Марко, таа му кажала дека ќе го најде во Охридската нахија, каде што пие по меаните. Навистина, гавранот го препознал Марко и му ги спуштил писмото во скутот. Марко го прочитал писмото во кое кралицата му пишала дека веќе триесет години во нејзината земја дошле некои Арапи, кои не дозволувале да се одржи свадба. Тогаш, Крале Марко ја собрал дружината, а со себе го зеле и детето Секула, кого го преправиле во невеста. Кога пристигнале во Германија, Арапите им ја грабнале невестата, но потоа, дружината на Марко ги нападнала Арапите и сите до еден ги заклале. Во знак на благодарност, кралицата им дала огромно богатство и ги задржала три месеци да јадат и пијат.
Борис Буџевски
Буџевски произлегува од сиромашна земјоделска печалбарска фамилија од село Ѓавато. Роден е 1923 година. Уште како мало дете ја почувствувал сета сиромаштија, бидејќи морал да работи за да се прехранува. Подоцна бил овчар. За време на окупацијата Буџевски се дружел со прогресивните младинци од селото. Од нив добивал летки но не ги покажувал на власта. Во август 1944 година Буџевски ѝ се приклучил на НОВЈ. како борец на Втората македонска бригада зел учество во сите борби што ги водела неговата единица на Сремскиот фронт. Во една жестока борба кај Стризивојна, митролезецот Буџевски, на 17 април 1945 година загинал.
Градиште (Коњско)
Градиште — археолошко наоѓалиште во охридското село Коњско. Претставува населба од хеленистичко време.
На околу 1,5 км северозападно од селото, а источно од хотелот „Метропол“ има доминантен висок рид со зарамнето плато на кое се забележуваат остатоци од тврдина.
Лангенхорн
Лангенхорн може да се однесува на следниве места во Германија:
Светкава пеперутка
Светкавата пеперуга (Apatura iris) е пеперуга од семејството на Шарени пеперуги. Оваа пеперуга ја има и во Македонија и важи за редок вид.
Опис
Возрасните имаат темнокафеави крилја со бели ленти и дамки, и мал портокалов прстен на секоја од пречките. Мажјаците имаат распон на крилјата од 70–80 милиметри и имаат светкаво виолетово-син сјај на. Ларвите (гасениците) се зелени со бели и жолти обележја, а имаат два големи „рогови“ на предниот крај и помал на задниот дел.
Живеалиште
Женките поголемиот дел од својот живот го поминуваат во крошна на дрвјата, фаворизирајќи густи и зрели дабови територии, слегуваат само да ги положат своите јајца во малите мирни грмушки. Мажјаците, исто така, го поминуваат поголемиот дел од времето во врвовите на дрвјата, бранејќи ја својата територија од соперниците, иако понекогаш се симнуваат за да пијат од барички или да се хранат. За разлика од повеќето пеперутки, светкавата пеперуга не се храни од цвеќиња, туку со сокови од дрвајата и остатоци од животни.
Животен циклус
Тие полагаат јајца кон крајот на летото на горниот дел од лисјата (дабови, тополи). Ларвите стојат на листот, каде што се добро камуфлирани, и се хранат само ноќе. Во текот на зимата тие хибернираат во на мирни гранки, каде ја менуваат бојата од зелена во кафеава за да одговараат на околината. Следниот јуни тие формираат бледо зелена хрисалис, долг 30-35 мм и ширина од 12-15 мм, што личи на лист. Возрасните обично се појавуваат во јули, летајќи до август.
Обична ровчица
Обичната ровчица (Sorex araneus), позната и како евроазиска ровчица, е најчестиот вид ровчици и еден од најчестите цицачи, низ Северна Европа, вклучително и Велика Британија, но со исклучок на Ирска. Тоа е 55 до 82 милиметри долго и тежи од 5 до 12 грама. Има кадифено темно кафеаво крзно со бледа долна страна. Малолетните имаат посветло крзно. Обичната ровчица има мали очи, зашилена, подвижна муцка и заби со црвени врвови. Има животен век од приближно 14 месеци.
Тие се активни дење и ноќе, земајќи кратки периоди на одмор помеѓу релативно долгите изливи на активност.
Територија
Вообичаените ровчици се наоѓаат низ шумите, пасиштата и жива ограда во Британија, Скандинавија и Источна Европа. Секоја итрица воспоставува опсег на дом од 370 до 630м2. Мажјаците често ги прошируваат границите за време на сезоната на парење за да најдат женки. Ровчиците се екстремно територијални и агресивно ќе ги бранат своите домови од другите ровчици. Гнездата ги прават под земја или под густа вегетација.
Диета
Месојадната и инсектојадната исхрана на обичната ровчица се состои од инсекти, голтки, пајаци, црви, водоземци и мали глодачи. Тие треба да консумираат храна од 200 до 300% од нивната телесна тежина секој ден за да преживеат. За да ја постигне оваа цел, една ровчица мора да јаде на секои 2 до 3 часа. Животното ќе изгладне ако остане без храна повеќе од неколку часа. Тие не хибернираат во зима бидејќи нивните тела се премногу мали за да складираат доволно масни резерви и затоа што имаат кратко времетраење на постот.
Ровчиците развиле адаптации за да преживеат во текот на зимата. Нивните черепи се намалуваат за речиси 20%, а нивните мозоци се намалуваат за дури 30%. Нивните други органи исто така губат маса, а кичмата им станува пократка. Како резултат на тоа, вкупната телесна маса опаѓа за околу 18%. Кога ќе се врати пролетта, тие растат додека не ја достигнат приближно нивната првобитна големина. Научниците веруваат дека падот на температурите ги поттикнува нивните тела да ги разградат коските и ткивата и да ги апсорбираат. Како што температурите почнуваат да растат со почетокот на пролетта, нивните тела почнуваат да ги обновуваат изгубените коски и ткива. Ова значително ги намалува нивните потреби за храна и ги зголемува нивните шанси за преживување во зима. Дополнително, обичните ровчици покажуваат три различни сезонски фенотипови. Сепак, овие фенотипови имаат иста релативна потрошувачка на кислород и покрај различните температури.
Ровчиците имаат слаб вид и наместо тоа ги користат своите одлични сетила за мирис и слух за да најдат храна.
Парење
Сезона на размножување на ровчицата трае од април до септември, но, врвовите ги достигнува за време на летните месеци. По гестациски период од 24 до 25 дена, женката раѓа пет до седум бебиња. Една женка одгледува две до четири млади секоја година. Младенчињата се одвикнати и независни во рок од 22 до 25 дена.
Младите ровчици често формираат караван зад својата мајка, секој со устата ја носи опашката на својот брат или сестра напред.
Заштита и популација
Обичната ровчица не е загрозен вид, но, во Велика Британија, како и другите видови ровчици, е заштитена од одредени методи на убивање со Законот за дивиот свет од 1981 година.
Во Британија, ровчици може да се најдат со густина до еден на 200 м² во шумските предели. Главните грабливци на ровчици се бувовите, мачките, ласиците, змиите, козлите и црвените лисици.
Бојан Крстевски
Бојан Крстевски (роден на во ) — македонски кошаркар. Тој моментално е играч на МЗТ Аеродром.
Младинска кариера
Младинската кариера ја има поминато во младинските категории на Работнички.
Професионална кариера
Својата професионална кариера ја започнал во Вардар во сезоната 2007/08, сезона во која го добил признанието „најдобра дебитантска петорка во лигата“. Сезоната 2008/09 исто така ја одиграл во Вардар. За 2009/10 сезоната, Крстевски продолжил во Вардар. За сезоната 2010/11 се префрлил во Торус со кој стигнал до полуфиналето во Лигата и во Купот 2011. Со Торус пак стигнал до полуфиналето на Првенството 2011/12 и Купот 2012. После распадот на Торус, Крстевски потпишал за грчкиот второлигаш Кавала. Со Кавала во сезоната 2013/14 завршил на третото место во Втората лига. Во сезоната 2014/15, Крстевски со Кавала ја освоил Втората грчка лига. Во септември 2015 година, Крстевски потпишал за Работнички. Како играч на Работнички станал вицепрвак во Суперкупот на Македонија 2015. Во јануари 2016 година, Крстевски се здобил со скршеница на стапалот при што морал да го пропушти остатокот на сезоната 2015/16. За сезоната 2016/17, Бојан Крстевски се преселил во Кожув. Во јуни 2017 година, Бојан Крстевски повторно станал играч на Работнички. Во таа сезона, Крстевски со Работнички бил вицепрвак во Купот 2018, додека во Првенството бил првак. За сезоната 2018/19, Крстевски продолжил во редовите на Работнички. Со Работнички, Крстевски го освоил Купот 2019, додека во Првенството станал вицепрвак. По завршувањето на сезоната, на Крстевски му истекол договорот со Работнички. На крајот на јули 2019 година, Крстевски се договорил и потпишал двогодишен договор со МЗТ Аеродром. Во мај, тој го освоил Купот на Македонија 2021.
Младинска репрезентација
На Европското првенство под 16 години - Б Дивизија во 2005 година, Крстевски бил вклучен во македонската репрезентација под 16 години. Неговиот просек по натпревар бил 3,3 бода, 4 скокови и 0,3 асистенции. На Европското првенство под 20 години - Б Дивизија во 2007 година, Бојан Крстевски учествувал со македонската репрезентација под 20 години. Неговиот просек бил 6,3 бода, 4,3 скокови и 1,2 асистенции. Следната година, исто така играл на Европското првенство под 20 години - Б Дивизија. Просек имал од 0,6 бода, 0 скокови и 0 асистенции. Во јуни 2009 година, Бојан настапил на Европското првенство под 20 години - Б Дивизија. Тогаш на седум натпревари тој имал просек од 25,1 одиграни минути, 9,9 бода, 3,9 скокови, 1,1 асистенции, 1,3 блокади, 0,6 украдени топки.
А репрезентација
Поради повреда, Крстевски не учествувал во квалификациите за Евробаскетот 2015, како и на завршниот турнир. Во квалификациите за Евробаскетот 2017, Крстевски на шест натпревари имал просек од 2,3 одиграни минути, 0,3 бода, 0,7 скокови и 0,2 асистенции. Поради повреда Крстевски не учествувал во преткалификациите за Светското првенство 2019. Крстевски бил вклучен во репрезентацијата за претквалификациите за Евробаскетот 2021. Во јануари 2020 година, селекторот на Македонија, Александар Тодоров го објавил поширокиот состав за февруарските квалификации за Евробаскетот 2021 во кој бил вклучен Крстевски. Потоа во февруари, тој бил избран во составот на репрезентацијата.
Тодор Чумковски
Тодор Спиров Чумковски е роден во село Ѓавато на 24 март 1924 година, во мошне бедна селска печалбарска фамилија. Се школувал до четврто одделение. Заминувајќи на печалба татко му им ја оставил цела грижа на Тодор, наречен Тодија и брат му Борис, односно тие ги паселе говедата и така привредувале за фамилијата. По капитулацијата на стара Југославија, Тодија од Дервен прибрал, како и многуте Ѓаваштани, оружје, муниција, шаторски крила и сл. и добар дел од тоа му предал на ѓаватската партиска ќелија. Така, на пример, покрај другото, го дал митролезот марка „Горки“ и уште еден пушкомитролез. Тодија во 1944 година на 11 септември ѝ се приклучил на НОВЈ и ѝ припаѓал на Втората македонска бригада. Со заминувањето на Сремскиот фронт Чумковски зелу чество во повеќе борби, а во една таква кај Врполје, на 17 април 1945 година загина како борец - митролезец.
Махнети
Махнети (словенечки: Mahneti) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Космос-1478
Космос-1478 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 јули 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1478 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1480 км, а најмалото на 1463.
Искушување на ѓаволот (филм)
„Искушување на ѓаволот“ (српски: Искушавање ђавола) — југословенски филм од 1989 година, во режија на Живко Николиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Драган М. Николиќ. Главните улоги ги играат: Алан Нури, Драгана Мркиќ, Љубиша Самарџиќ, Бранко Видаковиќ, Оливера Викторовиќ, Ева Рас и Рада Ѓуричин. Филмот обработува две поврзани теми: љубовта и човековата вечна покорност на традиционалните симболи, а во двете се развива митската идеја на искушувањето. Притоа, таа идеја се покажува низ општите меѓучовечки односи: од најинтимните до семејните односи, кои преку традиционалните симболи настојуваат да ги достигнат самоосознавањето и смислата на својот и туѓиот живот.
Богдан Диклиќ
Богдан Диклиќ (Бјеловар, 1 август 1953) српски глумец.
Биографија
Во неговиот роден град, тој бил глумец аматер. Основно и средно училиште завршил во Бјеловар. Во 1972 година се запишал на глумечка игра на Факултетот за драмски уметности во Белград во класата на Огњенка Милиќевиќ.
Станал популарен по значајната улога во филмот „Национална класа“ (1979). Глумел и во филмовите „Мајстори, мајстори“ (1980), „Вариола вера“ (1982 година), „Маратонците го трчаат почесниот скут“ (1982 година), „Невидено чудо“ (1984 година), „Октоберфест“ (1987 година), „Центар за собирање“. (1989), „Три билети за Холивуд“ (1993 година), „Лаење на ѕвездите“ (1998 година), „Буре барут“ (1999 година ), „Малиот свет“ (2003 година)
Глумел и на телевизија во сериите: „Со грлото во јагодите“ (1976), „Сијамски“ (1981 година), „Камионџии 2“ (1983 година), „ Избришан простор “ (1985 година), „Балкан експрес“ (1989), „Отворени врати“ (1995).
Од 1975 година до 1995 година бил постојан член на Народниот театар во Белград и играл во претставите: „Калигула“ (Стипијан), „Војна и мир“ (Пјер Бажухов), „Како ти се допаѓа“ (Оливер), „Невоља поради умот“ (Молчалин), г-ѓа министерка“ (Перо Калиниќ), „Орестија“ (Егист), „Тартиф“, „Тартиф, к. г), „Покондирана тиква“ (Ружичиќ).
Во 1995 година станал член на ЈДП во Белград, каде играл во претставите „Белградска трилогија“ (Душан), „Молиер, уште еден живот“, „Италијанска ноќ“ (Алфонсо), а во Белградскиот драмски театар играл во претставата „Пандорината кутија“ (Андријан).
Играл и во претставата „Оксиморон“ на Култниот театар во Белград.
Во театарот „Ѕвездара“ играл во претставите „Професионалец“ (Теодор Крај), „Женски бакнеж“ (Молина), „Смешна страна на музиката“ (Тапанар).
Добитник е на бројни награди и признанија за театарски и филмски улоги.
Во 2009 година, Друштвото на филмски уметници на Србија му ја доделило наградата „Павле Вуисиќ“ за неговиот севкупен придонес во филмската уметност. Објавено во 2011 година. книгата „За глумење без глума“. Живее и работи во Белград. Тој бил оженет со Дијана Маројевиќ, српска глумица и професорка на Факултетот за драмски уметности во Белград.
NGC 728
NGC 728 — тројна ѕвезда во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 16 октомври 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 728 е од видот *3.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 55 м 1,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 4° 13' 22".
Други поделби
Проучување на NGC 728 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 219; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 33. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 21.
Услуга
Во економијата и маркетингот, услугите се сите оние активности, претежно од недопирен карактер, кои резултѓаат со одредени користи, односно кој решаваат одредени проблеми на корисниците, и кое корисникот спремен директно или индиректно да плати.Економијата е фундаментална научна дисциплина која ја проучува и има за цел да ја пронајде најпродуктивната алокација на ретките и ограничени ресурси.Економистите би можеле да се опишат како рационални и егоистични луѓе кои нудат производи и услуги во размена за пари. Според учењата на Адам Смит кој се смета за татко на економијата економистите се субјекти со двојна позитивна функција од една страна остваруваат приход, додека од друга ги задоволуваат потребите на опшеството.Услуги можaт да се наречат сите оние активности кои претежно имаат неопиплив карактер задоволуваат одредени потреби кои корисникот е спремен директно или индиректно да ги плати.
Струмички амфитеатар
Струмички амфитеатар — мал амфитеатар кој се наоѓа во истоимениот град, Македонија.
Објектот бил изграден во текот на 2010 година, и официјално пуштен на 10 декември 2010 година, по повод празникот на градот Свети Петнаесет тивериополски маченици. Самиот објект бил изграден по претходна консултација со локалните местни заедници и финансиски поддржан од страна на швајцарската Агенција за развој и соработка и Општина Струмица.
Амфитеатарот е сместен во Градскиот парк на површина од 300 м2 со капацитет од 200 седишта. Изведувач на градба била фирмата ДГТ “Неимар“ ДОО Струмица, а за надзор над изведувачот на градбата бил избран ДГУТ “Конинг градба“ ДООЕЛ Струмица.
NGC 7739
NGC 7739 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7739 се споменува и како CGCG 381-38, NPM1G +00.0645.
Откривање
Објектот е откриен на 1865 година од страна на Гаспаре Станислао Ферари, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7739 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7739 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.