cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Велосипедизам
Вежбање
Велосипедизмот во седечка позиција е вежба насочена кон кардиото, како пливањето, и малку ја зголемување густината на коските. Возејќи го велосипедот и надвор од седиштето, од друга страна, го префрла товарот на телото и на нозете. Меѓутоа, силното возење во стоечка позиција може да предизвика оштетување на колената. Се мислело дека велосипедизмот во стоечка позиција било помалку ефикасно за енергија, но неодамнешните истражувања докажале дека тоа не е точно.
Велосипедизмот на стационарен велосипед е често препорачувана вежба за рехабилитација, особено за повреди на нозете. Исто така, велосипедизмот е вообичаено користен при програми за физичка терапија на колената.
Како одговор на зголеменото глобално седење и постојаната зголемена тежина и дебелина, што е препорачувано од многу организации поврзани со здравјето и животната средина е промоцијата на активното патување, кое бара пешачење и велосипедизам, како и други привлечни опции на моторизираниот превоз. Земајќи предвид дека многу патувања се на кратка далечина, постои значителна можност да се замени употребата на автомобилот со пешачење или велосипедизам, иако во многу ситуации ова бара и соодветна промена во инфраструктурата, делумно за да ги привлече помалку искусните и самоуверени велосипедисти.
Безбедност
Велосипедизмот страда од мислењето дека е небезбеден. Во Велика Британија, стапките на смртност по километар се малку помали од оние при пешачење. Во САД, велосипедските стапки на смртност се помали за две третини од оние при одење на исто растојание. Меѓутоа, во Велика Британија на пример смртноста и стапката на сериозни повреди по час патување се двојно поголеми при велосипедизам отколку при одење. Така, ако лицето, на пример, замине на десеткилометарско патување до дадено одредиште во просек ќе биде побезбедно доколку оди со велосипед отколку пеш. Меѓутоа, доколку лицето сака, на пример, да вежба еден час се смета дека е поопасно тоа да го прави со велосипед отколку пеш.
И покрај ризичните фактори поврзани со велосипедизмот, велосипедистите имаат пониска стапка на смртност споредена со другите групи. Данска студија во 2000 година нашла дека дури и по прилагодувањето со другите ризични фактори, вклучувајќи ја и рекреативната физичка активност, оние кои не возеле до работа имале 39% поголеми стапки на смртност отколку оние што тоа го правеле.
Повредите (за велосипеди, од велосипедизам) може да се поделат на два вида:
Физичка употреба
Акутните физички повреди вклучуваат повреди на главата и екстремитетите предизвикани при падови или судири. Повеќето велосипедски смртни случаи се предизвикани од судир со автомобил или тешко возило, каде што и обајцата возачи биле одговорни за судирите. Меѓутоа, околу една петтина од несмртните повреди на велосипедистите не вклучуваат друго лице или возило.
Бидејќи голем дел од судирите помеѓу моторните возила и велосипедите се случуваат ноќе, осветлувањето кај велосипедите се препорачува за зголемување на безбедност при возење ноќе.
Преголема употреба
Многу велосипедисти страдаат од повреди на колената, кои се предизвикани од многу фактори:
Превисокото дигнато седло може да предизика болки во задниот дел на коленото, додека поставувањето на седлото прениско може да предизвика болка на коленото напред. Погрешно поставено седло може да доведе и до дисбаланс во мускулите. Се препорачува аголот на коленото при возење да биде 25 до 35 степени, за да се спречат вакви повреди.
Терминот „преголема употреба“ има релативно значења и капацитет значително се разликува помеѓу самите поединци. Некои кои започнуваат со велосипедизам мора да бидат внимателни во зголемување на должината и полека да го зголемуваат бројот на тренинзи, започнувајќи од еден до два часа на ден или сто километри по недела. Болките во мускулите се нормална појава на тренингот.
Велосипедизмот се поврзува со сексуалната импотентност поради притисокот на перинеумот од седлото, но местејќи вистинско седло дава превентива од овој ефект.
И покрај сомнежите за спротивното, не постојат научни докази кои го поврзуваат велосипедизмот со ракот на тестиси.
225 (број)
225 (двесте дваесет и пет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 224 а претходник на бројот 226.
Велосипедизам
Изложеност на загадување на воздухот
Една грижа често се искажува (како од некои велосипедисти, така и оние кои не возат), а тоа е дека возењето во сообраќај го изложува велосипедисто на повисоки нивоа на загадување на воздухот, особено ако тој или таа патуваат долж прометни улици. Некои тврдат дека ова е неточно, покажувајќи дека самиот воздух во рамките на возилата е загаден, (најмногу поради ограниченото движење на воздухот во рамки на автомобилот и поради тоа земањето воздух е непосредно од другиот сообраќај). Други пак нашла мали или незначителни разлики во концентрациите, но тврдат дека изложеноста на велосипедистите е повисока поради зголеменото вдишување во текот на една минута и е поврзано со мали биолошки промени.
Скокови во вода на Летните олимписки игри
Скокови во вода на Летните олимписки игри — спортска дисциплина која на Летните олимписки игри била воведена на Летните олимписки игри кои се одржале во Сент Луис во 1904 година.
Трајче Неделков Божиновски
Трајче Неделков Божиновски македонски револуционер, деец на ВМОРО.
Животопис
Трајче Неделков Божиновски е роден во селото Бабино, Демирхисарско. Во револуционерното движење учествувал од 1903 до 1908 година. За тоа време бил дел од четата на Јордан Пиперката во демирхисарско, и учествувал во битките против Османлиите кај селата Слоештица, Боиште и Прибилци.
Роберто Бенињи
Роберто Ремиџо Бенињи (Roberto Remigio Benigni) е италијански актер,комичар и режисер.Има добиено Оскар за филмот „Животот е убав„(1997) како главен лик и е кандидиран за Нобеловата награда за литература во 2007.Познат е по своите театарски монолози со комична иронија кои станале многу сакани од страна на италијанската и светската публика.Бенињи е читател, толкувач и коментатор на познатата „Боженствена комедија„ од Данте Алигиери.,.
Железна капела (Киев)
Железната капела (украински: Залізна каплиця) е поранешен верски објект кој се наоѓал во Киев, Украина.
Објектот бил изграден во периодот од 1869 до 1871 година и разрушен од страна на болшевиците во 1928 година.
Во 1866 година, Дмитриј Каракозов направил неуспешен атентат врз рускиот император Александар II. Така, по овој настан било решено да се изгради храм кој ќе биде посветен на заштитата на царот на Русија. Изградбата на капелата започнала истата година, а била завршена и официјално пуштена на 28 март 1871 година. Капелата била најпрвин затворена, за да во 1928 година истата биде срушена. До 1928 година таа немала никаква намена.
Сандулени
Сандулени (Sănduleni) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 4.329 жители.
Халотан
Халотан е инхалационен општ анестетик. Неговото IUPAC име е 2-бромо-2-хлоро-1,1,1-трифлуороетан. Тој е единствен инхалационен анестетик кој содржи атом на бром.
226 (број)
226 (двесте дваесет и шест) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 225 а претходник на бројот 227.
Шенбергер Ланд
Шенбергер Ланд (Schönberger Land) — општинска заедница во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Шенберг.
Општинската заедница Шенбергер Ланд се состои од следниве општини:
Јашуњски манастири
Јашуњски манастири е споменичка целина која се наоѓа североисточно од Лесковац, во близина на селото Јашуња.
Опис
Комплексот опфаќа два манастира од самиот крај на XV и почетокот на XVI век :
Тие биле изградени во релативна близина еден од друг и во блиско време, а народното предание ги поврзува со припадниците на семејството Кантакузин. Според него, едниот од нив бил изградена како женски, а другиот како машки манастир, додека на половина пат помеѓу нив била направена заедничка трпезарија. Врз основа на постоечките извори, познато е дека на едниот сигурно бил ктитор еден Кантакузин и тоа извесен Андроник со неговите браќа, додека другиот бил подигнат од калуѓерката Ксенија, со сестрите. Оскудни историски податоци како за целата област на стара Дубочица така и за овие манастири и недоволната истраженост се причините поради кои овие вредни старини се уште се многу малку познати на културната, па и на научната јавност. Оваа уметничка целина од 1983 година се наоѓа под заштита на Република Србија, како споменик на културата од големо значење.
Трите форми на единство
Трите форми на единство е заедничко име за Хајделбершкиот катехизис, Белгиската исповед и Каноните од Дорт, кои ги отсликуваат учењата на континенталниот калвинизам и се прифатени како официјални доктринални изјави во многу реформирани цркви.
Историја
Од 1618 до 1619 година, Холандската влада во името на Холандската реформирана црква ги повикала и одржала Дортскиот синод. Холандските делегати, заедно со дваесет и седум реформирани претставници од осум други земји, се сретнале на Дортскиот синод и ги сумирале нивните погледи во документот кој се нарекува „Каноните од Дорт“.
Истиот Синод потоа ги додал овие канони во два други документи, кои заедно биле во редовна употреба во Холандската црква од тоа време: Хајделбершкиот катехизис (1563) и Белгиската исповед (1561).
Со тоа Синодот имал за цел:
Различните документи служат за различни цели.
Арјен Робен
Почеток на фудбалска кариера
Робен е роден во Бедум, предградие на Гронинген во североисточна Холандија. Тој започна со фудбал уште од рана возраст, станувајќи приврзаник на методот на Коервер. Вештината на контрола на топката и одличната работа со нозе го направија Робен ценет играч, и тој набрзо потпиша договор со регионалниот клуб Гронинген. Таму, тој го развил својот препознатлив стил на менување правец и префрлање на топката од десната на левата нога постигнувајќи неколку спектакуларни голови.
Гронинген
Гронинген го именува Робен во првиот тим за сезоната 1999-00. Тој постигнал три гола во лигата. Менаџерот Јан ван Дијк го вклучил крилото во првиот тим на Гронинген пред натпреварот на гости со Твенте во ноември 2000 година, но тој не настапил сè до натпреварот со Валвијк на 3 декември 2000 година, како замена за повредениот Леонардо дос Сантос во 79-та минута. Во текот на зимата, Робен се избори за место во почетниот состав. Во 18 старта за Гронинген во текот на сезоната 2000-01, тој постигнал два гола. Во неговата прва сезона со тимот, Робен бил именуван за играч на годината, и заедно со тимскиот колега Хорди Хугстрат, тој ја демонстриралсилата на младинската школа на Гронинген. Робен останал во Гронинген и постојано се подобрувал во сезоната 2001-02, во која настапил на 28 натпревари и постигнал 6 гола. Робен преминал во ПСВ за 3.9 милиони евра пред почетокот на сезоната 2002-03.
ПСВ
Во текот на неговата прва сезона во ПСВ, 2002-03, Робен одиграл 33 натпревари и постигнал 12 голови. Тој бил прогласен, заедно со напаѓачот Матеја Кежман за најдобар играч на ПСВ, со кого го сочинувале напаѓачкото дуо, познато кај навивачите на ПСВ и како “ Бетмен и Робен”. Тој му помогнал на ПСВ во освојувањето на нивната 17-та титула во Холандија, и ја освои наградата за најталентиран играч на годината. По добриот почеток, подоцна ПСВ не можешл да остане во чекор со соперникот Ајакс и биле принудени да се борат за второто место во холандската лига ( Ередивизие). Робен отпатувал во Лондон и се состанал со менаџерот на Манчестер Јунајтед, сер Алекс Фергусон. Понудата на Фергусон била премала за апетитите на ПСВ и Робен, притоа претседателот на ПСВ, Хари ван Раи, му соопштил на Манчестер Јунајтед дека најмногу што може да добијат со нивната понуда од 7 милиони евра е дрес со автограм од Робен. Речиси веднаш, сопственикот на Челзи, Роман Абрамович, понуди 18 милиони евра (12.1 милион фунти) и ПСВ прифатил. Останатиот дел од сезоната за него во ПСВ, била разочарувачка. Тој ја повредил тетивата двапати и пропуштил неколку натпревари. До крајот на сезоната, Робен постигнал пет гола на 23 натпревари во првенството.
Челзи
Робен не дебитирал за Челзи во официјален натпревар сѐ до ноември 2004 година, откако тој се повредил во предсезонски пријателски натпревар против Рома и ја скрши метатарзалната коска на стапалото во двобој со Оливие Дакур. Во текот на овој период, тој им соопштиl на клупските доктори дека забележал непознат израсток на еден од тестисите. Медицинскиот тим брзо направи тестови за да провери дали станува збор за рак на тестиси, но подоцна му било соопштено дека сѐ е во ред. Робен се покажал како клучен играч во сезоната 2004-05, во ноември 2004 година, тој ја добил наградата за најдобар играч на месецот во англиската Премиер лига. Робен ја завршил сезоната 2004-05 со седум постигнати гола, втора по учинок во професионалната кариера. Тој бил во потесниот список за најдобар млад играч на годината, но наградата отишла кај Вејн Руни од Манчестер Јунајтед. Робен бил тешко повреден на гостувањето кај Блекбурн Роверс во Премиерлигата и бил принуден да биде надвор од тимот на Челзи во Битката за титулата и пласманот во полуфиналето на Лигата на Шампионите. Откако се вратил по повредата за сезоната 2005-06, Робен бил составен дел од левата крилна позиција на Челзи. На 28 натпревари, Робен придонел со шест гола во освојувањето на втората последователна титула на Челзи во Премиер лигата, прва последователна титула за тимот од западен Лондон.
Во сезоната 2005-06, Робен бил инволвиран во неспортски инцидент со голманот на Ливерпул, Пепе Реина. Кон крајот на првенствениот натпревар помеѓу Ливерпул и Челзи, на Стемфорд Бриџ кој го добил Челзи со 2-0, Реина го зграпчил Робен за лицето по неколку провокативни зборови од страна на Робен. Робен паднал театрално на тревата, а Реина добил црвен картон за насилно однесување, бидејќи насилното однесување е нелегално. Како резултат на тој инцидент, Реина дал коментар дека Робен го сторил тоа толку театрално, што е доволно за да освои Оскар. Подоцна, менаџерот на Ливерпул, Рафаел Бенитез во интервју дадено по натпреварот, се пошегувал дека ќе оди во болница за да провери каква е состојбата на Робен. Црвениот картон на Реина не бил поништен. Подоцна, Робен бил именуван за играч на натпреварот против Виган на 23 декември, на кој асистирал во постигнувањето на два гола и го постигнал победоносниот гол.
Робен се здобил со уште една повреда на натпреварот против Ливерпул, на 20 јануари 2007 година. Робен се вратил на теренот во победата од 3-0 против Мидлсборо, во февруари, на кој упатил удар кој го одби голманот Марк Шварцер во неговиот соиграч Абел Ксавиер кој си постигна автогол. Робен постигнал гол во нокаут фазата во Лигата на Шампионите против Порто, кој му помогна на Челзи да го добие двомечот со вкупен резултат од 3-2. На крајот на месец Март 2007 година, Робен беше подложен на операција на коленото, откако се повредил додека имал обврски со репрезентацијата и се очекувало да биде надвор од терените најмалку четири недели. Шпанскиот клуб Реал Мадрид, бил заинтересиран за двајца играчи на Челзи. Тренерот Бернд Шустер, изјавил дека се заинтересирани за Михаел Балак, додека поранешниот претседател на Реал, Рамон Калдерон, бил наклонет кон Робен. Робен изјавил пред новинарите на шпанскиот весник АС: “ Не знам кога ќе биде постигнат договор. Би сакал да им испратам порака на навивачите на Реал Мадрид, но не можам сè додека мојата иднина не се реши.
На крајот, Реал Мадрид ги осигура услугите на Робен во август 2007 година. Тој, за официјалното мрежно место на Челзи изјавил: “ Тешко беше да си заминам, бидејќи поминав три одлични години во Челзи и стекнав доста пријатели. Немаше време да се збогувам, бидејќи договорот беше склучен во среда, во 22 часот вечерта, а веќе следното утро морав да одлетам. Кога би имал еден слободен ден, би сакал да се вратам и да се збогувам со навивачите бидејќи ним им должам едно големо благодарам, затоа што тие беа секогаш добри со мене. Во моите три години, ги освоив сите награди што можат да се освојат во Англија.
Европско првенство 2004
Робен има одиграно 52 натпревари за Холандија и постигнато 16 голови. Првото репрезентативно искуство во кариерата на Робен, беше на Европското првенство во 2004 година, кога селекторот, Дик Адвокат, повика во составот помлади фудбалери како што се Весли Снајдер и Џони Хеитинга. За време на Европското првенство 2004, Адвокат го замени Робен во 66-та минута за да го брани водството од 2-1 против Чешка. Сепак, Чешка потоа постигна два гола и победи со 3-2, што доведе до критики околу одлуката на Адвокат. На истото првенство, Робен беше тој кој го постигна решавачкиот пенал во пенал рулетот помеѓу Холандија и Шведска, постигнувајќи го петтиот погодок, а Холанѓаните конечно победија на пенали.
Светско првенство 2006
Робен играше во првите за него квалификации за Светското првенство во 2006 година. На шест натпревари за Холандија, Робен постигна два гола. Холандија се пласираше на Светското првенство 2006 и на премиерниот натпревар против Србија и Црна Гора, Робен го постигна победоносниот погодок во 18-та минута и беше прогласен за играч на натпреварот. На натпреварот против Брегот на Слоновата Коска, Робен ја доби оваа награда по вторпат, со тоа станувајќи еден од осумтемина играчи на првенството што ја добиле наградата за играч на натпреварот повеќе од еднаш.
Европско првенство 2008
За време на Европското првенство во 2008 година, селекторот Марко ван Бастен ја промени формацијата во 4-2-3-1, претпочитајќи го триото од средниот ред Рафаел ван дер Варт, Весли Снајдер и Дирк Кајт. Робен го загуби местото на крилната позиција од Робин ван Перси. Во натпреварот од групата против Франција, кој го доби Холандија со 4-1, Робен влезе во игра на полувремето. Тој ја влечеше топката од половината на теренот далеку од противничките дефанзивци поминувајќи тројца од нив, а потоа упати центаршут до Ван Перси, кој испрати удар во голот на Грегори Купе, кој успеа само да ја допре топката со рака пред да влезе во голот. При резултат 2-0, Анри постигна гол за 2-1, и речиси веднаш по тргнувањето од центарот по постигнатиот гол, Робен беше проигран од Снајдер и по тркот кон францускиот гол се најде пред “мртов” агол, но и покрај тоа, тој ја упати топката во мрежата на Купе.
Светско првенство 2010
Робен беше избран од холандскиот селектор, Берт ван Марвијк, во финалниот состав од 23 играчи за Светското првенство. На последниот пријателски натпревар со Унгарија, непосредно пред летот за Јужна Африка на 4 јуни, Робен падна незгодно кон крајот на натпреварот и заработи повреда на тетиватакоја предизвика загриженост околу неговата спремност за Светското првенство. На 5 јуни, Ван Марвијк објави дека одлучил да не повика замена за Арјен. Сакам да му ја дадам секоја шанса да настапи на Светското првенство. На 12 јуни 2010, Арјен пристигна во Јужна Африка и се приклучи на тимот. Тој не влезе во игра од клупата, на премиерниот натпревар против Данска, кој го добија без многу напор со резултат 2-0, и повторно во победата од 1-0 над Јапонија. Тој влезе во игра во 73-та минута против Камерун во победата од 2-1, и ја погоди стативата, по што Клас-Јан Хунтелар по одбиената топка постигна гол. На 28 јуни 2010, тој за првпат го започна натпреварот против Словачка, и го постигна првиот погодок во елиминационата фаза од натпреварувањето, натпревар кој го доби Холандија со 2-1. Тој, исто така ја доби наградата за играч на натпреварот. Робен го постигна третиот гол, со добро пласиран удар со глава, во полуфиналето против Уругвај, што го доби Холандија со 3-2 и се пласираше во финалето. Робен го одигра целиот финален натпревар, што го загуби Холандија со 1-0 од Шпанија. Исто така, Робен беше номиниран и за “златна топка” на Светското првенство, награда за најдобриот играч на првенството 2010 која ја освои Диего Форлан.
Приватен живот
На 9 јуни 2007 година во Гронинген, Робен се ожени со неговата девојка Бернадин Елер. Двајцата се запознале во средно училиште во градот, Камерлин Он. Тие имаат два сина, Лука роден 2008 година и Каи роден 2012 година, и една ќерка Лин родена 2010 година. Таткото на Робен, Ханс, работи како негов менаџер. Околностите под кои за првпат се запознале Арјен и Бернадин ги соопшти неговиот поранешен младински тренер, Баренд Белтман.”Ајрен беше мотивиран и решителен уште од мала возраст. Тој беше секогаш точен, никогаш не доцнеше. Но, едно петочно попладне, тој се појави со 15 минутно задоцнување на тренингот. Го прашав што се случува. Бевме на пазарот на плоштадот, се забавувавме, рече тој. Имаше некои девојки и неговите пријатели, па го прашав, Дали е вредна? Да тренер, вредна е, рече. Му реков да ја облече опремата и да се вклучи на тренингот. На неговата свадба, слушнав дека жената што ја запозна тој ден, сега е негова жена и мајка на неговите деца. Бернадин е нејзиното име.” Робен,течно зборува: холандски, германски, англиски и шпански.
Репрезентативна статистика
!Вкупно||53||17
Клупски
ПСВ
Челзи
Реал Мадрид
Бајерн Минхен
IGMP
Internet Group Management Protocol (IGMP) („Семрежен протокол за управување со групи“) — комуникациски протокол кој се користи од страна на хостовите и соседните насочувачи на IP мрежите за воспоставување на мултикастирани групни членства. IGMP е составен дел од IP multicast спецификацијата. Тоа е аналогно на ICMP за unicast врски. IGMP може да се користи за онлајн стриминг на видеа и игри, а овозможува и поефикасно користење на ресусрсите кога ги поддржува овие типови на апликации. IGMP се користи на IPv4 мрежите. Multicast управувањето на IPv6 мрежите се раководи од Multicast Listener Discovery, кој користи ICMPv6 за праќање пораки за разлика од IGMP чистата IP енкапсулација.
Архитектура
Мрежа дизајнирана да доставува multicast сервис со користење на IGMP
IGMP се користи помеѓу клиентот компјутер и локалниот мултикаст насочувач. Склопки кои имаат IGMP snooping даваат корисни информации преку набљудување на овие IGMP трансакции. Multicast независниот протокол (PIM) потоа се користи помеѓу локалните и оддалечените мултикаст насочувачи, да го насочуваат мултикаст сообраќајот од multicast опслужувачот на многу multicast клиенти. IGMP работи над мрежниот слој, и покрај тоа што всушност не дејствува како транспортен протокол.
Стандарди
Постојат три верзии на IGMP, како што е дефинирано од страна на "Барање за коментари" (RFC) документи на Internet Engineering Task Force (IETF). IGMPv1 е дефиниран од страна на RFC 1112, IGMPv2 е дефиниран од RFC 2236 и IGMPv3 е дефиниран од RFC 3376. IGMPv2 се подобрува над IGMPv1 со додавање на способноста за вдомување за да го сигнализира желба да оставите multicast група. IGMPv3 се подобрува над IGMPv2 главно со додавање на способноста да ги слушаат multicast потекло од збир на извор само на IP-адреси.
Хост и насочувач имплементации
IGMP протокол е имплементиран како хост страна и насочувач страна. Хост страната изветува за нејзиното членство во група на својот локален насочувач, и насочувач страната ги слуша извештаите од домаќините и периодично испраќа барања (query). FreeBSD, Линукс и Windows оперативни системи го поддржуваат IGMP како хост страна.
За спроведување на опслужувач страната, Линукс користи даемон како mrouted да делува како IGMP Линукс насочувач. Постојат, исто така, цели рутинг suites (???) (како XORP), који што претвораат обичен компјутер во полноправен мултикаст насочувач.
IGMPv3 пакет структура
IGMP пораките се пренесуваат во IP пакети со IP протокол број 2. Транспортниот слој не се користи со IGMP пораки.
Порака за членско пребарување
Членски пребарувања се праќаат од multicast насочувачите за да се утврди кои multicast адреси се од интерес за системите прикачени на својата мрежа. Насочувачите периодично праќаат општи пребарувања за освежување на состојбата на групно членство за сите системи во својата мрежа. Групно-насочени пребарувања се користат за одредување на рецепционата состојба на одредена multicast адреса. Групни и Изворно-насочени пребарувања му овозможуваат на насочувачот да утврди дали некои системи имаат желба за прием на пораки пратени до multicast групата од изворната адреса дадена во списокот на unicast адреси. Кога ова подесување е поставено, тоа покажува на примачките насочувачи дека тие треба да ги потиснат нормалните тајмер надградби. Ако ова не е нула, ја содржи Робустната променлива вредност која се користи од страна на испраќачот на барањето. Насочувачите треба да ги обноват своите Робустни Променливи да одговара на најновото примено барање освен ако вредноста е нула. Овој код се користи за одредување на Интервалната вредност на барањето (во секунди) кој се користи од страна на querier (побарувачот??). Ако бројот е под 128, вредноста се користи директно. Ако вредноста е 128 или повеќе, тоа се толкува како експонент со mantisse.
IGMPv2 пакет структура
Каде што: Type is Membership Query (0x11), Membership Report (IGMPv1: 0x12, IGMPv2: 0x16), Leave Group (0x17) IGMPv3 adds type Membership Report (0x22) Максимум време на одговор го одредув временскиот рок за соодветниот извештај. Полето има резолуција од 100 милисекунди, каде што вредноста се зема директно. Ова поле е значајно само во Членското пребарување?? (0х11), а во други пораки е поставено на 0 и игнорирано од страна на примачот.
Истек (река)
Истек (Ίστακος, Ιστακός, Ίστεκος; Истакос, Истекос) — река во Костурско, Егејска Македонија. Ова е мошне кратна река која извира кај селото Крпени и се влева во Костурското Езеро.
Слив
Сливот на Истек е мошне мал, со површиа од само. Средниот проток се проценува на 174 л/сек, а за време на врнежи изнесува 300 л/сек. Завршува во Костурското Езеро во источниот дел на сливот, заедно со Стара и Фотинишка Река.
Моника Белучи
Моника Белучи е родена на 30 септември во 1964 во градот на Кастло во Лама. Започнува да работи како модел за да ги плати студиите за факултет на универзитетот за право во Перуџа. Филмсаката кариеар ја започнува на почетокот на 90 тите години. Но нејзината популарност започнува да расте во 2000 та година кога игра во италијанскиот филм „Малена“. Во ноември 2007 постанува заштитно лице за Интимисими. Во 3 август во 1990 год. склучила брак со францускиод глумец Винсент Касел.
Интуиција
Интуиција е способноста за стекнување со знаење без донесување заклучоци и/или употреба на разумот. Зборот „интуиција“ доаѓа од латинскиот збор intueri кој најчесто се преведува како „да погледне внатре“ или „да расудува“. Интуицијата нè снабдува со верувања кои ние не можеме секогаш логички да ги оправдаме. Од оваа причина, таа е предмет на проучување на психологијата, како и предмет на интерес во сферата на натприродното. „Десниот мозок“ многу често се поврзува со интуитивните процеси какви што се естетските способности. Некои научници тврдат дека интуицијата е поврзана со иновациите во научните откритија. Интуицијата исто така е честа тема во Њу Ејџ литературата.
Во психологијата
Според швајцарскиот психолог Карл Густав Јунг интуицијата е еден од четирите психолошки типови или функции на егото. Во овој ран модел на психата на личноста, интуицијата е спротивставена на осетите по една оска, а чувствата се спротивставени на мислењето по друга оска. Јунг тврди дека во дадена личност, една од овие четири функции е првична, најизразена и развиена во свеста. Спротивната функција обично е слабо развиена кај истото лице. Останатиот пар (од другата оска) е свесно активна, но во помал степен во однос на основната функција. Оваа шема е веројатно попозната денес како типологија на Мајерс-Бригс.
Во психологијата, интуицијата може да ја вклучува способноста на единката да ги знае точните решенија на проблемите и да ги одбира. На пример, моделот наречен Recognition primed decision (RPD) објаснува како луѓето можат да одберат релативно брзи решенија, без да биде потребно да се споредуваат варијанти. Гари Клејн востановува дека под притисок на времето, високите залози, како и промената на параметрите, експерти, основувајќи се на претходното искуство, препознаваат слични ситуации и интуитивно ги одбираат точните (правилни) решенија. Така, моделот RPD е мешавина од интуиција и анализа. Интуицијата е процес кој брзо предлага можен начин на дејствување. Анализата е умствена симулација, осознавачки и преднамерен преглед на начините за дејствување.
Според познатиот невропсихолог и невробиолог Роџер Волкот Спери, интуицијата е активност на десниот дел од мозокот, додека фактичката и математичката анализа се активност на левиот дел.
Сигурноста на интуицијата на дадена единка зависи од искуството и знаењата здобиени во дадена специфична област. На пример, некој, кој поседува поголемо искуство со деца, ќе има подобар инстинкт или интуиција за разрешување на одреден проблем со нив. Се разбира дека не може да се каже дека човекот со најголемо искуство секогаш ќе ја поседува најпрецизната интуиција (тој може да биде предубеден), но неговите шанси секако се поголеми.
Се смета дека аналитичката психолошка теорија на Јунг за синхроноста на елементите е еднаква на интелектуалната интуиција.
Хистамин
Хистаминот е органско азотно соединение вклучено во локалниот имун одговор како и во регулација на физиолошките функции во цревата и делува како невротрансмитер. Хистаминот е вклучен во инфламаторниот одговор и има централна улога како медијатор при прурит. Како дел од имуниот одговор кон патогените, хистаминот се создава во базофилите и маст клетките кои ги има во околните сврзни ткива.
Синтеза
Хистаминот во организмот се добива со декарбоксилација на аминокиселината хистидин, реакција катализирана од ензимот L-хистидин декарбоксилаза.
Култ на личноста кон Хејдар Алијев
Култот на личноста на Хејдар Алиејв, познат и како Хејдаризам (heydərizm), станал значаен дел од азербејџанската политика и општество откако тој дошол на власт во 1993 година и продолжил по неговата смрт во 2003 година, кога неговиот син Илхам Алијев го наследил. Алиејв, поранешен член на советското политбиро и лидер на Советски Азербејџан од 1969 до 1987 година, станал претседател на Азербејџан во 1993 година. Потоа почнал внимателно да дизајнира автократски систем, со големо потпирање на членовите на семејството и кланот, преку приходите од нафта и покровителство.
Во Азербејџан Хејдар Алијев е претставен како „татко на азербејџанската нација“.
Сликата на Хејдар Алиев во Азербејџан
Во својата книга од 2003 година Новата голема игра: Крв и нафта во Средна Азија, германскиот новинар Луц Клевеман ја опишал ситуацијата: ''Во своето осумгодишно владеење, автократот оркестрирал вистински култ на личноста. Сликите на Алијев како сфинги зјапаат од ѕидот во секоја канцеларија низ земјата. Сликите со натпис „Сјајниот син на народот“ прикажуваат неверојатно подмладен претседател кој испушта црвени и жолти зраци на светлина, додека всушност осумдесетгодишниот Алијев боледува од рак и одамна го избрал својот син Илхам да го наследи како претседател''.
Опозицискиот аналитичар Зардушт Ализаде рекол дека Алиев „беше последниот претставник на политичкото наследство на Сталин и Берија. [Тој] ги олицетвори најстрашните искуства во судбината на азербејџанскиот народ.“ Записите и дебатите на американскиот Конгрес од 2006 година, исто така, изразиле загриженост за тоа како владата на Илхам Алијев одржува „посебна државна телевизиска мрежа од советската ера и го издигна Хејдар Алијев до статус на помала култна личност“.
Џули Хил го опишал култот во нејзината книга од 2005 година, Повторно посетен Патот на свилата: пазари, трговци и минариња, на следниов начин: ''Помеѓу супермаркет и продавница за железарија на прометна улица блиску до центарот на градот [Баку] има плакат на кој се прикажани портретите на Хејдар Алијев, подоцнежен претседател на Азербејџан и, според зборовите на неговиот син Илхам Алијев, актуелниот претседател, „основач на независна азербејџанска држава“. Во Баку, знаците на појавувањето на култот на Алијев, кој почина во 2003 година, се насекаде. Неговиот портрет свети од постери на сообраќајните раскрсници. Аеродромот, училиштата и фабриките се именувани по него. Неговата биста е во јавните згради. Мојот прв инстинкт беше да помислам дека секогаш присутните портрети се нешто незначително за неговиот наследник. Но, беше очигледно дека културата што ја создаде Хејдар сега добро му служи на Илхам. Синот ја презеде власта по смртта на неговиот татко и ја зацврсти контролата по изборите опфатени со измами во ноември 2005 година''.
Реакција на Хејдар Алијев
Во 2001 година, кога новинарите од земјите на ЗНД го прашале Хејдар Алијев за неговиот култ на личноста, тој одговорил: ''Народот ме сака, не можам ништо со тоа. Не така одамна, претседателот на извршниот комитет на градот Гања одлучи да постави моја статуа пред зградата на комитетот. Му се јавив и му реков дека е непотребно. Тој се спротивстави, но јас му реков „стави статуа откако ќе умрам''..."
Места именувани по Хејдар Алијев
Секој град во Азербејџан има улица именувана по Хејдар Алијев, вклучувајќи и една од централните авении на главниот град Баку. Според официјалните информации, во Азербејџан има 60 музеи и центри кои го носат името на Хејдар Алијев.
Други места именувани по него вклучуваат:
Outside of Azerbaijan
На 14 јуни 2005 година, комеморативна плоча била отворена во Санкт Петербург, Русија на улицата Гороковаја бр. 6, во близина на куќата во која живеел Алиев од 1949 до 1950 година.
Друго
Редот Хејдар Алиев, основан во 2004 година, е врховен ред на Република Азербејџан.
Ѓул бајрами
Годишно, од 2000 година, во Баку се одржува фестивал во чест на Хејдар Алијев, наречен Ѓул бајрами, што во превод значи „Цветен празник“. Почнува на 10 мај и трае неколку дена. Традиционално се одржува во паркот Хејдар Алијев, пред Централната банка на Азербејџан, каде што се собрани уникатни цвеќиња од целиот свет. Според опозицискиот весник „Јени Мусават“, на овој фестивал во 2013 година биле потрошени над 76 милиони долари.
Голема сипка
Големата сипка е врапчевидна птица од семејството на сипките Paridae. Таа е широко распространета низ Европа, Среден Исток, централна и северна Азија во секакви шумички. Генерално е постојан жител, освен во многу студените зими кога се сели во потопли краишта.
Култ на личноста кон Хејдар Алијев
Филмови
Во 2003 година биле снимени два филма во знак на сеќавање на 80-тиот роденден на Алијев. Црна етикета (Qara nişanə) бил режиран од Вагиф Мустафаев, а полскиот глумец Тадеуш Хук ја играл улогата на Алијев. Моментот на вистината бил режиран од Рамиз Фаталијев со рускиот глумец Александар Балуев кој ја игра главната улога.
Во Азербејџан
Речиси секој поголем азербејџански град има барем еден споменик на Хејдар Алијев. По неговата смрт во 2003 година, многу повеќе биле подигнати во Азербејџан и во други земји, особено во постсоветските држави.
Голема сипка
Таа е карактеристична птица, со црна глава и врат, бели образи, маслинести горни делови од телото и жолти долни делови. Претежно се храни со инсекти, но зиме јаде речиси сè. Гнезди во дупки од дрвја, но добро е прилагодена во градските средини и прифаќа куќички за птици. Ја има низ градините и парковите, и секаде низ Македонија.
Култ на личноста кон Хејдар Алијев
Во Азербејџан
Во главниот град Баку, има најмалку три статуи на Хејдар Алијев: на меѓународниот аеродром Хејдар Алијев, во Алејата на честа и во паркот Хејдар Алијев на улицата Рашид Бехбудов.
Голема сипка
Таксономија
Големата сипка, оригинално по своето сегашно научно име била опишана од Linnaeus во неговата Systema Naturae од 18 век. Името потекнува од латинското parus - сипка и maior - голема.
Култ на личноста кон Хејдар Алијев
Во Азербејџан
Населбите во Азербејџан со статуи и споменици на Хејдар Алијев вклучуваат:
Голема сипка
Таксономија
Порано се сметаше дека големата сипка е распространета од Велика Британија до Јапонија и на југ до островите на Индонезија, со своите 36 подвида поделени во 4 групи. Групата major имаше 13 подвида низ Европа, умерена Азија и северна Африка, групата minor со 9 подвида и опсег во југоисточна Русија и Јапонија, групата cinereus со 11 подвида со распространетост од Иран низ јужна Азија до Индонезија. Трите подвида на групата bokharensis често се сметаа за посебен вид Parus bokharensis, туркестанска сипка. Оваа поделба е отфрлена по испитувањето на секвенците од митохондриска ДНК кои докажаа дека четирите групи се различни и дека хибридизационите зони меѓу групите се резултат на секундарен контакт по периодот на изолација.
Култ на личноста кон Хејдар Алијев
Надвор од Азербејџан
Од смртта на Алијев во 2003 година, многу статуи се поставени и надвор од Азербејџан.
Голема сипка
Таксономија
Студија објавена 2005 година потврди дека групата major е различна од групите cinereus и minor и дека заедно со P.m. bokharensis се одвоила од овие две пред 1.5 милиони години. Поделбата меѓу bokharensis и major групите, пак, настанала пред околу половина милион години.
Култ на личноста кон Хејдар Алијев
Надвор од Азербејџан
Првата статуа на Алијев надвор од Азербејџан била поставена во Киев (2004). Истата година, бистата на Алијев била поставена во Букурешт, во паркот именуван по него во 2007 година. Подоцна статуи биле подигнати во Комрат, Гагаузија, Молдавија (2007), Тбилиси (2007) Каљуб, предградие на Каиро (2008) белградскиот парк Ташмајдан (2011) и Мексико Сити (2012). Сепак, вториот бил отстранет во 2013 година по значителни контроверзии.
Голема сипка
Таксономија
Во родот Parus порано се наоѓаа поголемиот дел од видовите сипки во семејството Paridae, но морфолошките и генетските истражувања доведоа до разделување на тој голем род во 1998 година. Големата сипка остана во родот Parus, кој сè уште е најголемиот во семејството, но може да се подели повторно.
Подвидови
Моментално се издвојуваат 14 подвида на големата сипка:
Култ на личноста кон Хејдар Алијев
Надвор од Азербејџан
За само две години, три статуи на Алијев биле подигнати во Русија: во Улјановск (2009), село Џемикент, округ Дербентски, Дагестан (2010) и Астрахан (2010).
Голема сипка
Опис
Оваа птица е голема во однос на другите сипки, со должина од 12.5 до 14 см и има карактеристичен изглед по кој лесно се препознава. Номинираната раса P. major major има синкавоцрна круна, црн врат, грло, лигавче и глава и бели образи. Градите се светло лимон жолти и има црна линија што оди од под брадата до задникот. Има бледа бела точка на тилот која преминува во зеленикавожолта на горниот дел од тилот. Остатокот од тилот и грбот се зелени со нијанса на маслинесто. Горните пердуви на крилјата се зелени, а останатио дел од крилјата е синкавосив, со една бела линија. Опашката е синосива со бели краеви. Женките се слични, но кај нив боите се поизбледени, лигавчето е неинтензивна црна боја, како и линијата која се протега по стомакот која е и потенка, а понекогаш и прекината. Младите птици се како женките, освен што имаат побледи маслинавокафеави врат и тил, сивкави задници и сивкави опашки на кои не се дефинирани белите краеви.
Култ на личноста кон Хејдар Алијев
Надвор од Азербејџан
Статуи на Алијев биле поставени и во четири турски градови: Карс (2007), Анкара, Истанбулскиот парк Хајдар Алијев, и Измир (2018). Биста на Алијев била поставена во Ташкент, Узбекистан во 2018 година
Голема сипка
Опис
Силно жолтата боја на градите на мажјаците се покажа дека е поврзана со посилната сперма и тоа е еден од начините да ѝ ја покажат на женката својата репродуктивна способност.
Огласување
Големата сипка има над 40 видови повици и песни. Повиците се генерално исти меѓу половите, но мажјакот е погласен, а женката поретко се огласува. Како повици за контакт често се користат меките единечни пит, спик или чит. Гласното тинк го користат мажјаците за тревога при навлегување во нивната територија. Еден од највообичаените е повикот тичр-тичр кој се користи за означување сопственост на територијата. Порано, старите го сметале остриот повик на сипката за претскажувач на дожд.
Распространетост и живеалиште
Големата сипка има широка распространетост во речиси цела Евроазија. Ја има во цела Европа, освен Исланд и северна Скандинавија, вклучувајќи ги и бројните средоземни острови. Во северна Африка, ја има во Мароко, Алжир и Тунис. Потоа е распространета низ Среден Исток, делови од централна Азија, од северен Иран и Авганистан до Монголија, како и преку северна Азија од Урал до реката Амур.
Големата сипка има широк спектар живеалишта. Најчесто тоа се отворените листопадни шуми, мешаните шуми и рабовите на шумите. Во густите шуми, вклучувајќи ги и иглолисните, тие се наоѓаат на чистинките. Во северниот дел на Сибир се наслува во тајгите. Во северна Африка го претпочита дабовите шуми, кедарот, па дури и палмовите шуми, а на исток од распространетоста, во Монголија и Кина ги фаворизира речните врби и брезовите шуми. Речните врби и тополите се живеалишта во Туркистан во Средна Азија, како и ниските грмушки, а на повисоките надморски височини ги зазема живеалиштата кои се движат од густи листопадни и зимзелени шуми до отворени подрачја со расфрлани дрвја.
Овие птици, воопштено не се преселници. Паровите, обично ќе останат во близина или на нивната територија преку целата година, дури и во северните делови на нивниот опсег. Младите птици ќе се распрскаат од територијата на нивните родители, но обично не одат далеку. Популации од над илјада птици може да се преселат во услови на пресиромашни или студени зими од северна Европа во балтичките земји, Холандија, Велика Британија, па дури и на јужниот дел на Балканот.
Исхрана
Големата сипка се храни претежно со инсекти и пајаци кои ги наоѓа на лисјата од дрвјата. Од безрбетниците јаде лебарки, скакулци и штурци, бубачки, мравки, муви, пчели и оси, полжави и др. За време на сезоната на парење претпочита малечките да ги храни со гасеници кои се богати со белковини. Студија објавена во 2007 година покажала дека големита сипка помогнала да се намалат оштетувањета од гасеници во овоштарниците со јаболка за дури 50%. Наесен и зиме, кога инсектите не се достапни, сипката се храни со бобинки и семиња. Семињата и овошките се од листопадните дрвја, а тука се вклучени и семиња од даб и леска. Јадат и од хранлики, а во студените зими може да изедат сончоглед 44% од нивната тежина. Тие често пребаруваат храна по земја, а зиме се приклучуваат во мешани јата во потрага по храна.
Големите сипки ја комбинираат сестраноста во исхраната со интелигенцијата и учењето со увид, а не ги решаваат проблемите со обиди и грешки. Во Англија, тие научиле да ги пробиваат капачињата од фолија на шишињата млеко пред домашните прагови, за да дојдат до кајмакот. Ова, за првпат е забаележано 1921 година, а потоа нагло се проширило следните две декади.
Размножување
Големите сипки се моногамни птици со строго определена територија за размножување. Овие територии се воспоставуваат на крајот од јануари, а започнуваат да се бранат на почетокот од пролетта. Обично се зазема истата територија од претходната година. Женката може да отиде на нова територија ако гнездото претходната било нападнато. Иако, социјално сипките се моногамни, често се случува мажјаците да имаат екстра копулација.
Гнездото го прават во дупка од дрво и понекогаш во пукнатини од карпи, но и со задоволство прифаќаат куќички за птици. Внатрешноста на гнездото е изградено од женката, која постила мека трева, мов, волна, коса и пердувчиња. Несе многу јајца, и до 18, но најчесто 5-12. Второтo легло е дупло помало. Јајцата се бели со црвени точки и ги инкубира само женката, но за тоа време мажјакот ја храни. Таа е постојано на гнездото и с’ска ако ја вознемируваат. Инкубацијата трае 12-15 дена.
Малечките се испилуваат без перје и слепи. Кога ќе почнат да се оперјуваат, невообичаено, тие веднаш се шарени, слични на своите родители. На тилот имаат јасно изразена жолта дамка која го привлекува вниманието на родителите со својот ултравиолетов отсјај. Можеби е ова вака за полесно да ги забележат во потемни услови или да се привлече вниманието на родителите. Оваа дамка станува бела по првото митарење, на двомесечна возраст.
Обата родитела ги хранат младенчињата. Овој период трае 16-22 дена, а малечките стануваат независни 8 дена по оперјувањето. Хранењето може да продолжи уште најмногу 25 дена, а дури 50 кај второто легло. Младенчињата во второто легло имаат послаб имунитет и телесна состојба, па затоа и стапката на морталитет е поголема.
Односи со луѓето
Големата сипка е популарна градинарска птица со своите акробатски претстави додека се храни со ореви и семиња. Нејзината подготвеност да се насели во куќичка за птици ја направи вреден субјект за истражување на поведението, но особено за големината на леглата.
Теолепт II Цариградски
Животопис
Бил внук од брат на паријархот Митрофан III. и најпрвин владикувал како пловдивски митрополит. Иако патријархот Еремија II му помогнал, Теолепт ковал заговор против него, врзувајќи се со Пахомиј II. Со симнувањето на Пахомиј, Теолепт на 16 февруари 1585 г. бил назначен за вселенски патријарх не негово место и устоличен во март истата година од александрискиот и антиохискиот патријарх.
Во мај 1586 г. бил на обиколка за прибирање средства низ Молдавија и Влашка, кога ѓаконот Никифор (†1596), приврзаник на прогонетиот патријарх Еремија, успеал да го симне од престолот. Никифор служел како месточувар на престолот до април 1587 г., кога е повторно избран Еремија II, иако бил отсутен од Цариград на долго патување низ Украина и Русија. Еремија дознал за неговото преназначување дури во 1589 г. кога бил Молдавија, на пат за Цариград, каде стасал во 1590 г.и го презел престолот. Во меѓувреме со црквата управувал Никифор, со исклучок на десет дена, кога го заменувал ѓаконот Дионисиј (подоцна лариски митрополит, †1611).
По април 1587 г. синодот го помилувал Теолепт и го испратил во Иберија (Грузија) да прибира средства за црквата, која била во долгови. Во 1587 г. Теолепт усвоил печат на манастирот Сумела, но не е познато дали истиот е издаден правно или бесправно. Познато е дека Теолепт на крајот се помирил со Еремија II и дека помагал во управувањето на црквата до 1590 г., но потоа му се губи трагата во историските записи.
Теолепт е послениот патријарх што заседавал со синодот во црквата „Богородица Себлагословена“ пред да биде претворена во џамија (1586). Патријаршијата се преселила во сиромашната црква „Богородица Утешителка“ (подоцна во маалото „Влав-сарај“ — домот на влашкиот господар во Цариград), каде била сместена сè до 1597 г.
Гварино Гварини
Гварино Гварини (Guarino Guarini; 7 јануари 1624, - 6 март 1683, ) — италијански архитект, математичар, филозоф, автор и театински свештеник, кој се смета за значаен претставник на доцниот барок и на т.н. сицилијански барок.
Како архитект, најактивен бил во Торино, каде што проектирал неколку градби за членовите на семејството Савоја. За најзначајно негово дело се смета Палацо Карињано, кое се одликува со заоблената фасада во барокен стил и се вбројува меѓу најубавите палати во втората половина на XVII век.
Автор е и на неколку дела, чијашто содржина главно се однесува на математиката и архитектурата и претставуваат основа за појавата на нацртната геометрија.