cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на Сканија
Сканија стана освојување на шведската круна, 1658–1720 година
Во 1676 година, покраината била повратена од Данска и многу Сканјани или се приклучиле на данската војска или се бореле со Данската. Членовите на ова партизанско движење беа познати како „ фрискидтер “, но денес се најпознати по шведското понижувачко име Снапфанар. Војната од 1676 до 1679 година меѓу Данска и Шведска за Сканија била погубна за жителите на Скане. Тоа практично заврши нерешено, по многу уништување на имотот и страдање на цивилното население. Сканија, со исклучок на Малме и нејзината тврдина Малмехус, се вратила на данската администрација. Цитаделата Ландскрона стана користена како примарна данска база и центар за регрутирање Пресвртниците дојдоа со шведските победи во битката кај Лунд во декември 1676 година и битката кај Ландскрона во јули 1677 година. Но, војната продолжи уште две години.
Во Договорот од Фонтенбло (1679) на 2. Септемврискиот ( грегоријански календар ) мир беше вратен со француска интервенција. За мала сума, доколку се обноват границите на Договорот од Копенхаген (1660), и повторно Сканија би станала подредена на шведскиот крал против волјата на својот народ и договорот бил потврден како Договор од Лунд точно две недели подоцна, на 16-ти.
Делот 9 од мировниот договор Роскилд првично обезбеди автономија во Сканија и во дополнителен договор, потпишан во рецесот во Малме во 1662 година, Шведска гарантира дека старите закони и привилегии на Сканија ќе продолжат да важат во регионот. Договорот за одмор во Малме дополнително обезбеди дека на сканиските благородници, свештеници и селани ќе им биде дозволено да испратат претставници во парламентот на Шведска.
Меѓутоа, во 1680 година, првата ера на апсолутна монархија во Шведска била воведена бидејќи шведскиот крал Чарлс XI успеал да го убеди Диетата, ( Риксдагот на имотите, рана форма на шведскиот парламент ) да го прогласи кралот „христијански владетел со апсолутна моќ. да владее со неговото царство по негова дискреција“. Во 1682 година, Диетата го намали Државниот совет на Кралски совет и му даде на кралот неограничени овластувања да донесува закони без потреба од потврда од Диетата. Наскоро следеше одлука да не се почитува договорот од одморот во Малме и во Сканија беше имплементирана поостра програма за шведување, со цел да се создаде униформност во шведското кралство. На Scania и беше дозволено да ги задржи своите стари закони и обичаи до 1683 година, во тој момент шведската администрација ја убеди сканиската аристократија да се откаже од сканиските закони и привилегии во корист на новиот шведски закон и црковна уредба, како услов за да им се дозволи на скананците да имаат застапување. во шведскиот парламент.
Последната битка меѓу Данска и Шведска во врска со контролата на Сканија била битката кај Хелсингборг (1710) за време на Големата северна војна. Во март истата година, последните дански трупи ја напуштија провинцијата.
Сканија, на крајот станала официјален дел од Шведска по договорот во Стокхолм од 3 јули 1720 година, иако Сканија била поделена на две окрузи, округот Малмехус (означен по замокот Малмехус ) и округот Кристијанштад веќе во претходната година.
Две окрузи добија гувернери и административен модел идентичен со другите шведски окрузи. Меѓутоа, непријателствата меѓу Данска и Шведска за време на Наполеоновите војни предизвикале Шведска повторно да ја воведе функцијата генерален гувернер. Помеѓу 1801 и 1809 година, Јохан Кристофер Тол бил назначен за генерален гувернер на Сканија, при што му одговарале гувернерите на окрузите на округот Кристијанштад и округот Малмехус.
Во Вториот договор од Бремсебро (1645), шведските претставници прогласија слобода на патарина во Ересунд за земјата, и по овој момент, Шведска беше ослободена од плаќање на данската звучна патарина. Меѓутоа, овој аранжман завршил во 1720 година, кога Договорот од Фредериксборг официјално ставил крај на бесплатниот статус на Шведска. Данска продолжила да собира звучна патарина до 1857 година.
Кралот Карл XII се преселил во градот Лунд две години по неговото враќање во Шведска од Отоманската Империја во 1716 година.
По 1720 година и последниот мировен договор
Последниот мировен договор меѓу Шведска и Данска бил потпишан во летото 1720 година (во Стокхолм), а од таа година Сканија станала шведска провинција.
Земјината реформа, таканаречената „Енскифте“ била спроведена на крајот на векот 1700/1800 година. Во тоа време населението на покраината штотуку помина 250.000 жители. Рутгер Меклин беше првиот што ја спроведе оваа во голема мера добра реформа во 1780-тите, во неговите феудални домени околу замокот Сванехолм. Но, тој исто така ги запали земјоделските села што подоцна предизвика некои непотребни проблеми кога генерално беше спроведена реформата.
Жан Батист Бернадот, идниот крал Чарлс XIV Јован, слета во Хелсингборг на 20 октомври 1810 година на пат од Париз за Стокхолм.
Во 1811 година избувнаа бунтови во различни делови на Шведска поради дополнителните регрути на земјоделците. Во престрелките во Клагеруп, 30-40 цивили биле застрелани до смрт од војската. Неколку стотици беа заробени или/и беа ранети. Последователно, двајца мажи јавно прво ја отсекоа десната рака, а потоа беа обезглавени на плоштадот Сторторгет во Малме. Исто така многу други беа физички казнети.
Првата пруга со коњи (иако со дрвени шини) на шведска почва била отворена во 1798 година во Хоганес, поврзувајќи го рудникот за јаглен со пристаништето. Во 1856 година беше отворена една од првите јавни железници во земјата помеѓу Малме и Лунд.
Во 1863 година населението на Сканија достигнало 500.000 жители.
Во 19 век Сканија стана лулка на Шведската социјалдемократска партија кога Август Палм го одржа својот говор „Hvad vilja socialisterna? ( „Што сакаат социјалистите?“ ) во Малме во 1881 година, каде што го започнал и весникот Фолквиљан.
Железнички фериботи почнале да пловат на рутата HH помеѓу Хелсингборг и Хелсингер во 1892 година и од 1909 година на релација Трелеборг – Засниц, Германија. Подоцна, железничките фериботи почнаа да превезуваат и автомобили и камиони. На 18 и 19. Декември 1914 година, во Малме се одржа состанокот на трите кралеви. Со цел да се потврди заедничката скандинавска неутралност за време на тогаш тековната светска војна, шведскиот крал Густав V, данскиот крал Кристијан X и (неговиот брат) норвешкиот крал Хокон VII се состанаа заедно со нивните министри за надворешни работи во Малме. Состанокот на Тројцата кралеви, исто така, го означи целосното шведско прифаќање на отцепувањето на Норвешка од поранешната шведско-норвешка унија во 1905 година. Шведскиот крал од 1905 година, Оскар II не можел да ја прифати загубата на Норвешка. Но, во 1907 година неговиот син Густав V станал крал, и барем до 1914 година, новиот шведски регент можел да го види повикот за нормализација меѓу шведскиот и новиот норвешки суд. Од овој кралски состанок во Малме, кралските односи меѓу Шведска, Данска и Норвешка навистина се одлични.
По Февруарската револуција во Русија 1917 година, се зголеми ли надежта на Германија за посебен мировен договор со Русија. Но, новиот руски „привремен лидер“ Александар Керенски одби. Тогаш Германија му даде на рускиот комунистички агитатор Владимир Ленин и неговите придружници во Швајцарија безбедно да се однесува низ Германската империја, со надеж дека Ленин и комунистите ќе ја дестабилизираат Русија за да се надеваме дека мирот би можел да се постигне на Источниот фронт. Во август 1917 година, Ленин и неговата придружба пристигнаа во Сканија, на ова историски важно патување, преку железничката ферибота линија помеѓу Засниц (Германија) и Трелеборг (Сканија во Шведска).
Помеѓу 1930 и 1939 година се одржаа ТТ-трките Саксторп. Мото трки наликуваат на оние на Островот. Девет од нив во сите десет трки собраа посетеност над 100.000, до 160.000. Ниту еден друг спортски настан во Шведска нема толпа од оваа големина. Трката од 1937 година „само“ привлече 80.000 луѓе поради силниот дожд.
Првиот автопат во Шведска беше отворен во 1953 година што ги поврзува Малме и Лунд (денес дел од европската рута Е22 ).
За Светското првенство на ФИФА во 1958 година беше изграден стадионот во Малме, тој беше место за фудбал и за атлетика. Воведниот натпревар на целото првенство се играше таму кога БРД или „Западна Германија“ ја совладаа Аргентина со 3–1. Неколку натпревари се одиграа и на Олимпија во Хелсингборг.
Во средината на 1970-тите, населението на покраината ја мина границата од еден милион.
Првото киднапирање на авион во Шведска се случи во септември 1972 година на аеродромот Бултофта во Малме, во кој беа вклучени хрватски терористи.
Нов административен модел беше воспоставен во 1997 година кога округот Кристијанштад и округот Малмехус беа споени, формирајќи го областа Сконе со 33 општини.
Во јули 2000 година беше отворен мостот Оресунд, создавајќи фиксна железничка и патна врска меѓу Шведска и Данска.
Во 6.22 часот по средноевропско време, на 16 декември 2008 година, многу необичен земјотрес ја погоди не само Сканија, туку беше почувствуван во големи делови на Геталанд, Данска и Северна Германија и Полска. Неговиот епицентар беше сместен во близина на Сјобо, и се мери 4,8-4,9 на степени според Рихтеровата скала, и беше една од најлошите земјотрес во Шведска за еден век или повеќе, во зависност од најблиските seismographic станица, која се наоѓа во Берлин, Германија, На craw -Растојанието на летот помеѓу Сјобо и Берлин е помало од 400 km.
Папата Франциско ја посети покраината на 31 октомври и 1 ноември 2016 година. Неговата 24-часовна сканска посета ја одбележа 500-годишнината од почетокот на Реформацијата. Во катедрала Лунд стара 900 години се одржа вселенска литургија, а следното утро папата одржа католичка миса на стадионот во Малме ФФ. За време на екуменската комеморација во катедралата, папата и претседателот на Лутеранската светска федерација, бискупот д-р Муниб Јунан потпишаа договор во кој лутераните и католиците си ветија дека во иднина ќе гледаат повеќе на она што обединува отколку што се разликува помеѓу овие две гранки на христијанството. (Папата претходно го стори истото со Православната црква ).
Во текот на 2015 година населението во покраината надмина 1,3 милиони.
Бањичко Кале
<mapframe text="Местоположба на Бањичко Кале" latitude="41.6947" longitude="21.628" zoom="11" width="300" height="225" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "town-hall", "marker-color": "228B22", "marker-size": "medium"}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 21.628046035766605,         41.69457784419823        ]      }    }  ] } Бањичко Кале (или само Кале) — археолошко наоѓалиште и споменик на природата сместен на 5 км југозападно од селото Бањица во Општина Чашка, Велешко. Претставува доминантен рид со зарамнет врв, кој зафаќа површина од околу 2 декара.
Палеонтолошки наоди
Бањичкото Кале во 1983 г. е прогласен за природна знаменитост поради застапеноста на фосили во варовничката карпа од периодот на горната креда. Во варовничките плочи се најдени остатоци од богата морска фауна, претставена со школки, амонити и полжави. По богатството на наодите спаѓа во редот на најинтересните наоѓалишта.
Песна за Нибелунзите
Песната за Нибелунзите — средновековен јуначки еп.Текстот како што го знаеме денес бил напишан на почетокот на 13 век напишан на средновисокогермански. Сепак, материјалот е значително постар.
Епот бил повторно откриен во средината на XVIII век и во XIX и XX век важел за национален еп на Германците, а Зигфрид бил толкуван како национален херој.
Автор и настанување
Авторот на Песната за Нибелунзите не се именува себеси во текстот. Ова е во согласност со конвенција на херојскиот еп, кој не го нагласува поединечниот литературен придонес на поетот, туку потеклото на материјалот што се раскажува во усната традиција.
Денес се претпоставува дека авторот на епот бил духовно и книжевно образован човек во кругот на бискупот од Пасау и дека неговата публика биле свештениците, монасите, калуѓерките, трговците и благородните лаици.
Јазик и стил
Песната за Нибелунзите е напишана во строфи од по четири стиха што можат да се приспособат за пеење (овој вид строфа е денес наречен Нибелуншка строфа), но нивната мелодија е непозната и нивниот ритам е реконструиран само колку што дозволува метриката. Оваа метричка форма е одлика на херојскиот еп и е преземена и во нешто подоцна настанат еп за Кудрун од непознат поет. Епската строфа што може да се пее значително се разликува од дворската раскажувачка литература од тоа време, особено од античкиот роман и романот за кралот Артур. Тие се напишани речиси без исклучок во стихови со паралелна рима наменети за рецитирање. Во оваа смисла, Песната за Нибелунзите е постара од „модерната“ витешка литература на Хартман, Волфрам и Готфрид.
Јазикот и раскажувањето во песната претставува двојна дилема. При нејзиното запишување требало да се премости јазот од една страна помеѓу усната традиција и барањата на жанровските конвенции, а од друга страна помеѓу народниот, (псевдо)историски материјал и христијанско-дворскиот свет.
Средновековна социјална структура
Книжевната верзија на периодот околу 1200 година се тематизира различни концепти на феудалното општество: Зигфрид го отелотворува владејачкиот тип, чие владеење се темели на физичката сила, но и на наследениот кралски чин и прифаќањето на следбениците, кои ги придобива на своја страна со мудри пресуди. Кралот Гинтер претставува владетел чија моќ се заснова на членовите на семејството и министерството и која ја делегира борбата за моќ.
Централниот конфликт е конфликтот помеѓу вазалството, кое бара потчинување и послушност и модернизирано феудално владеење.
Социјалниот свет на Песната за Нибелунзите е, барем делумно, архаичен. Особено во менталниот склоп на Хаген централниот поим е „следи“, односно потчинетиот мора да го следи својот господар на патувања или во војна ако така му е заповедано.
Родовите улоги
Според некои толкувања, делото може да се чита на таков начин што ќе се прикаже проблемот со родовите улоги: кралевите од Вормс не се воведуваат како такви, туку во својство на чувари на нивната сестра Кримхилд, главниот лик. По смртта на таткото, таа е прво под старателство на браќата, а по бракот под старателство на брачниот другар. Нејзината снаа Брунхилд ја прифаќа превласта на мажот само ако тој може да ја победи, но потоа ја прифаќа целосно. Спротивно на тоа, Кримхилд најпрвин целосно ги прифаќа родовите улоги, иако често има тешкотии со нив: Кога за својата свадба бара од браќата да ѝ дадат дел од наследството што ѝ припаѓа како на едно од четирите деца на починатиот татко, сите мажи се против тоа, вклучувајќи го дури и нејзиниот сопруг Зигфрид. Особено за Хаген е незамисливо дека во иднина може да стане следбеник на жена. Наследна обврска на неговото семејство е да им служи на „кралевите“. и тој се чувствува длабоко навреден од овој предлог од Кримхилд. Кримхилд најпрвин се потчинува. Го прифаќа дури и правото на сопругот да ја казни (кога Зигфрид претепува како казна заради тоа што ја навредила Брунхилд). Меѓутоа, дури кога Брунхилд не само што ѝ го убива сопругот, туку и со измама ја лишува од нејзиниот имот, таа расте над оваа подредена улога: „Кога би била витез“, си посакува таа (стих 1413 од верзијата Б). Кога таа конечно сосема ја напушта улогата на жена, самата посегнува по меч и ја отсекува главата на Хаген, таа не може да го издржи светот на мажите: Иако самиот Хилдебранд се обидел да го убие Хаген, за него е незамисливо да дозволи херој да умре од раката на жена и затоа ја убива Кримхилд. Со целосното напуштање на улогата на жена завршува и нејзиниот живот.
Содржина
Песната за Нибелунзите може да се подели на два дела: Во првиот дел е опеан првиот брак на Кримхилд со Зигфрид и смртта на Зигфрид, а во вториот е одмаздата на Кримхилд.
Нибелунзите во средниот век
Материјалот поврзан со сагата за Нибелунзите бил многу познат и широко распространет низ средниот век во германското, нордиското и англиското говорно подрачје. Поетите и историчарите повремено споменуваат ликови од легендата.
Преработки
Материјалот од Песната за Нибелунзите бил снимен како филм во 1924, 1957 и 1967 година за кино и во 2004 година за телевизија. Најуспешен и историски значаен филм е дводелната филмска верзија од 1924 година во режија на Фриц Ланг.
Хеленско-римска астрологија
Традицијата на астрологијата која се практикувала во хеленскиот период како и онаа во Стариот Рим ја нарекуваме хеленско-римска астрологија. Под „хеленска астрологија“ спаѓаат повеќето текстови пишувани на грчки јазик (какви што имало и во Египет), а оние на латински се пишувани во Римското Царство.
Историја
Од Вавилон, астрологијата е пренесена во Стара Грција. Околу 600 година п.н.е., Питагора и неговите современици го презеле целото расположливо знаење од древниот свет и го вметнале во својата наука и филозофија. Некои од првите погледи за астрономијата во Грција се содржани во „Активности и денови“, напишана од поетот Хесиод, некаде пред 750 п.н.е. Хесиод дава список на деновите во кои е најдобро да се преземат одредени активности, како што е гроздоберот, на пример, а ги дефинира според појавувањето на одредени ѕвезди: Кога Орион и Сириус ќе ја допрат средината на небото, и Артурус ќе изгрее со зората, тогаш, о, Персес, собери го твоето грозје и донеси го дома.
Како основач на грчката астрономија обично се смета Талес (624 п.н.е.), кој е запомнат како основач на јонската школа. Најпознатата приказна за Талес е таа дека ја предвидел еклипсата чиј ефект било запирање на војната меѓу Медеите и Лидијците, во Мала Азија. Малку се знае за Талес, дури ни тоа дали тој сметал дека Земјата е топка или рамна плоча, но се знае дека неговата генијалност лежи во неговиот материјализам, неговото посматрање на природните појави и неговото отфрлање на митологијата како значајна при научните објаснувања.
Третиот јонски филозоф е Анаксименес (околу 550 п.н.е.), кој се смета за важна фигура во развојот на астрономијата, иако малку се знае за неговата работа. Нему му се припишува познатата максима: „Како горе, така и долу“.
Питагорејците
Најголемиот придонес на Питагора за астрологијата лежи во неговата теорија дека бројот и бројчените врски се основа на универзумот, дека универзумот може да се објасни преку броеви, и дека затоа секој број содржи значење надвор од буквалната претстава за него. Во модерната астрологија четвртата натална куќа го претставува домот, а тоа е задржано од питагорејскиот концепт за бројот четири. Дури и Кеплер неговите теории за планетарните движења ги базирал врз геометријата на Питагора.
Филолаус (5 век п.н.е.), ученик на Питагора, го поставил најзначајното прашање за астрономијата, кое било актуелно сè до 17 век во европската мисла: ако сите планетарни орбити по кои се движат планетите се совршени кругови, како тоа од Земјата се гледаат како неправилни? Се развиле две главни школи на мислење: едната што ја создал Филолаус, која тврдела дека Земјата не е центар на универзумот, и втората, која ја одобрувале Платон и Аристотел, која ја става Земјата како апсолутен центар на универзумот.
Емпедокле (495-430 п.н.е.), ја вовел идејата дека сите нешта во универзумот се комбинација од четири елементи - оган, земја, воздух и вода. Емпедокле не бил астролог, затоа што астрологијата сè уште не се практикувала во негово време, но неговата теорија за елементите е важна за астрологијата до денешен ден.
Астролози
Најпознатата приказна што се однесува на астролозите од тоа време доаѓа до нас во вид на легенда за раѓањето на Александар Македонски, во 357 п.н.е. Како што запишал астрологот од XVIII век, Ебенезер Сибли, астрологот Нектанебус бил присутен на чинот на раѓањето на Александар, и ја преколнувал мајка му да не го раѓа бебето додека тој не каже дека може. Нектанебус астролошки пресметал дека ако бебето се роди во одреден момент - ќе биде крал на светот, а како што знаеме, неговото залагање било успешно. Исто така се вели дека смртта на Александар била предвидена од астролозите во Вавилон.
Во 280 година п.н.е., Берос, свештеник на Бел од Вавилон, отворил школа за астрологија на островот Кос, каде што било медицинското школо на Хипократ. Но, денес немаме никакви записи од активностите на хеленските астролози од тој период.
Хипарх (190-120 г. п.н.е.) често се споменува како „големиот татко на вистинската астрономија“. Тој ја открил прецесијата на рамноденица (движењето на летната точка низ соѕвездијата), чиј ефект било разделувањето на сидералниот од тропскиот зодијак. Хипарх е исто така познат како пронаоѓач на географската ширина и должина како координати за географското мерење, без кои ниедна денешна астролошка карта не би била можна.
Бројноста на астролошките текстови од тоа време необично се зголемила на сметка на астрономските, но ние денес речиси ништо не знаеме за астролозите од тоа време кои извршиле понатамошни унапредувања.
Астрологијата во Рим
Кога Римјаните ја откриле астрологијата, тие веднаш ја вградиле во нивната религија, иако астролозите никогаш не биле многу популарни како авторитети. Традицијата вели дека во Рим астрологијата најпрво била воведена од роб, Антиохус, во 2 век п.н.е. Поврзаноста на астрологијата со исток, за Римјаните била доволна за да ги наречат сите астролози - халдејци.
Првиот латински писател што ја спомнува астрологијата е Ениус (239-169 п.н.е.), а неговиот став бил скептичен. Големиот оратор, Като, во 149 п.н.е. јавно предупредувал против консултирањето на „халдејците“, кои ги нарекол „опасно странско влијание“.
Сепак, астрологијата била прифатена од водечките фигури во Рим. Марк Антониј и Октавијан Август имале свои астролози. Наредните императори ја отстранувале астрологијата до тој степен, што понекогаш ги убивале астролозите ако им даделе астролошки совет.
Најголема фигура на астрономијата и астрологијата на римскиот свет бил Клавдиј Птоломеј (роден 70 година од нашата ера), кој живеел во Александрија, Египет, тоа време во рамките на Римското Царство. Птоломеј ги имал на располагање сите книги од големата Александриска библиотека, која го содржела целото знаење на древниот свет. Астрономскиот текст на Птоломеј, „Алмагест“ (или Синтаксис на грчки) и иноваторската теорија за планетарното движење што ја пропагирал, имале долготрајно влијание, и биле основа на системот што го предлагал Коперник во 1543 година.
Современикот на Птоломеј, Ветиј Валенс (144-170 г.) држел своја школа и напишал прирачник за предавање астрологија, што ни укажува на можноста дека астрологијата била добар бизнис во источното Средоземје.
Плотин (роден 203 година) е можеби последниот голем филозоф до паганскиот свет. Нему му се припишува основањето на неоплатонизмот, филозофија која повеќе од било која друга е филозофија на астрологијата.
Последниот голем астролог на римската ера бил Јулиј Фирмикус Матернус, кој живеел во првата половина од 4 век. Тој е забележан во историјата на астрологијата како преобратен христијанин. Неговата книга „Матезис“ е една од првите книги кои се откриени повторно и преведени во 10 век во Шпанија, дури и пред делата на Птоломеј.
Стомна
Стомна или бардаче е сад кој служи за леење или сипување течности. Може да биде изработен од керамика, стакло или метал. Некогаш биле со поголеми димензии. Најчесто имаат една рачка, но некои вридови можат да имаат и две или да бидат потполно без нив.
Се користеле од настанувањето на првите култури, преку антиката, па сè до денес.
Шлотхајм (општинска заедница)
Шлотхајм (Schlotheim) — поранешна општинска заедница во округот Унштрут-Хајних, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Шлотхајм. Била распуштена во декември 2019 година.
Општинската заедница Шлотхајм се состоела од следниве општини:
Зад Воденицата (Бардовци)
Зад Воденицата — осамен наод од римското време. Во лозјето на семејството Блажевски во село Бардовци е откриен жртвеник со латински натпис посветен на божицата Белона. Димензии: 136 × 52 × 28 см. Жртвеникот се чува во дворот на семејството Блажевски.
Еукариоти
Еукариотите се организми чии клетки (означени како еуцити) имаат јадро во кое генетскиот материјал е одделен од цитоплазмата. Тоа ги прави посложени од прокариотите, со кои ги споделуваат клеточната мембрана и рибозомите. Освен по присуството на јадро, еуцитите се одликуваат со најразлични цитоплазматични органели и со цитоскелет. Најголемата и најзабележлива органела на еуцитот е јадрото, со пречник од околу 5 μm. Генетскиот материјал во јадрото на еуцитите е организиран во линеарни наместо во кружни ДНК молекули. Јадрото е место каде се одвива репликацијата на ДНК и синтезата на РНК, додека транслацијата на РНК во белковини се одвива во рибозомите на цитоплазмата.
Еукариоти се протистите, растенијата, габите и животните. Името доаѓа од грчките зборови ευ, што значи добро/вистинско, и од κάρυον, што значи лешник или јадро.
Организација
Освен јадро, еукариотската клетка содржи различни органели обградени со мембрани во цитоплазмата. Овие органели се компартмани во кои се одвиваат различни метаболички процеси. Еуцитите се генерално многу поголеми од прокариотските клетки. Компартманизацијата овозможена од органелите им дозволува на еуцитите да функционираат ефикасно. Две од овие органели — митохондриите и хлоропластите — играат значајни улоги во енергетскиот метаболизам. Митохондриите, кои можат да се најдат кај речиси сите еукариотски клетки, се места на одвивање на оксидативниот метаболизам и се одговорни за производство на поголемиот дел ATP добиен од разградувањето на органските молекули. Хлоропластите се места каде се одвива фотосинтезата и се наоѓаат само во клетките на растенијата и зелените алги. Лизозомите и пероксизомите се исто така специјализирани метаболички компартмани за дигестија на макромолекулите и за различни оксидативни реакции, соодветно. Многу растителни клетки содржат и големи вакуоли кои имаат многу функции, меѓу кои и дигестија на макромолекули и складирање на екскрети и хранливи состојки.
Еволуција
Еукариотите се појавиле пред околу 2,7 билиони години, и тоа по околу 1 до 1,5 билиони години од еволуирањето на прокариотите. Проучувањата на нивните ДНК секвенци укажуваат на тоа дека археите и еубактериите се исто толку различни меѓусебе како и од денешните еукариоти. Затоа, еден многу ран настан во еволуцијата по сè изгледа дека бил појавата на три еволутивни линии кои потекнале од еден заеднички предок (археи, еубактерии и еукариоти). Интересно е тоа што многу архејни гени се послични со тие на еукариотите одошто на еубактериите, што укажува на тоа дека археите и еукариотите споделуваат заедничка линија на еволутивно наследство и се поблизу поврзани меѓусебе отколку со еубактериите. Митохондриите и хлоропластите потекнале од ендосимбиотското здружување на аеробни бактерии со цијанобактерии, соодветно, заедно со предците на еукариотите.
Важен чекор во еволуцијата на еуцитите било создавањето на подклеточни органлеи обвиени со мембрани, што поттикнало развој на сложениот карактер на овие клетки. Се смета дека органелите се добиени како резултат на здружувањето на прокариотските клетки со предокот на еукариотите.
Хипотезата за потеклото на еуцитот од симбиотско здружување со прокариоти (ендосимбиоза) е прилично добро поддржана од страна на истражувањата на митохондриите и хлоропластите, за кои се мисли дека потекнале од бактерии што живееле во големи клетки. Овие две органели се слични на бактериите по својата големина, и како и бактериите, се делат со бинарна делба. Исто така, и двете содржат своја сопствена ДНК, која ги кодира некои од нивните составни делови. Митохондриската и хлоропластната ДНК се реплицира секој пат кога ќе се подели органелата, а гените кои таа ги кодира се транскрибираат во органелата и се транслираат до органелните рибозоми. Според ова, митохондриите и хлоропластите содржат нивни сопствени генетски системи, кои се различни од јадрениот геном на клетката. Понатаму, рибозомите и рибозомската РНК на овие органели се поблиски до тие на бактериите отколку на оние кодирани од јадрените геноми на еукариотите.
Географија на Ирска
Граници
Вкупната површина на земјата изнесува 70.273 км2, и според тоа се наоѓа на 120 место по големина во светот. Република Ирска единствен сосед ѝ е Северна Ирска која припаѓа на Обединетото Кралство. Западно од Република Ирска се наоѓа Атлантскиот Океан, на североисток Северниот канал, а на исток Ирското Море.
Население
Според пописот, вкупното население во Република Ирска е околу 4.239.848 жители. Густината на населеноста е 60 жит. на км2.
Клима
Климата во Република Ирска е умерена.
Јакути
Јакутите (Саха) се туркиски народ, кој главно живее во Република Јакутија во Руската Федерација, а некои се протегаат и во регионите Амур, Магадан, Сахалин и автономните области Тајмир и Евек. Тие претставуваат 48% од вкупниот број на населението во Јакутија. Во светот се проценува дека живеат околу 600.000 Јакути, од кои во Русија околу 444.000.
Повеќе од јакутскиот народ се со православна вероисповед и го зборуваат јакутскиот јазик.
Чешма (Скупи)
Чешма — осамен наод од римското време. Местото на водоводот е на околу 2 километри од градската територија на Скупи, на 1 километар од асфалтниот пат за селото Бардовци и на 200 метри западно од железничката пруга Ѓорче Петров-Качаник. При земјоделски работи е пронајдена надгробна плоча со латински натпис и димензии од 245 × 75 × 25 см. Во правоаголното поле на фронтонот се наоѓа релјефна претстава на сцена на задушна гозба. Плочата се наоѓа на местото каде што е откриена.
Список на државни водачи во 1048 година
Ова е список на државни водачи во 048 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Паханг
Паханг (јави: ڨهڠ) е трета по големина држава во Малезија, после Саравак и Сабах, и го зафаќа големиот речен басен на истоимената Паханшка Река. На север се граничи со Келантан, на запад со Перак, Селангор, Негери Сембилан, на југ со Џохор и на исток со Теренгану и Јужнокинеското Море.
Главен град е Куантан, додека кралска престолнина е Пекан. Други поголеми градови се: Џерантут, Куала Липис, Темерлох и др. Арапското име за Паханг е Darul Makmur ("Место на Спокојот").
Демографија
Етничкиот состав на населението е околу 1.000.000 малајци и Бумипутра, 233.000 кинези, 68.500 индијци, 13.700 други, и 68.000 без малезиско државјанство.
Основни судови со проширена надлежност во Македонија
Основни судови со проширена надлежност во Македонија — судови кои ја извршуваат судската власт на Македонија во прв степен. Овие судови за подрачјата за кои се основани, се надлежни да одлучуваат во прв степен по кривични дела и прекршоци.
Во рамките на судовите со проширена надлежност задолжително се основаат специјализирани судски оддели кои ќе постапуваат за одделни видови на спорови.
Основни судови
Постојат 14 основни судови со проширена надлежност со седиште во Битола, Велес, Гостивар, Кочани, Куманово, Охрид, Прилеп, Струга, Струмица, Тетово и во Штип. Следниве основни судови се со проширена надлежност. Овие судови ги вршат надлежностите и на подрачјата на судовите со основна надлежност.
Ќин Ше Хуанг
Ќин Ше Хуанг (259 п.н.е. – 210 п.н.е.), лично име Јинг Џенг  бил крал на кинеската држава Ќин од 246 п.н.е. до 221 п.н.е. и обединител на Кина и нејзин прв цар.
Тој е контроверзна личност во кинеската историја. По обединувањето на Кина, тој и неговиот главен советник Ли Сји извршиле серија економски и политички реформи. Тој основал џиновски проекти меѓу кои и првата верзија на Кинескиот ѕид. За да ја осигурал својата сигурна политичка моќ, запалил голем број на книги и бил познат по тиранскиот начин на владеење.
Скијачко трчање на Зимските олимписки игри 2010 - тимски спринт за жени
Натпреварите во тимскиот спринт во скијачко трчање во женска конкуренција на Зимски олимписки игри 2010 се одржа на 22 февруари на патеката во Вислер. Со почеток во 10:15 по месно време (UTC-8) се одржаа полуфиналните трки, а со почеток во 12:30 финалето.
Во натпреварите учествуваа 36 спортисти од 18 земји, а златото го освоија Германките Еви Захенбахер-Штеле и Клаудија Ништад.
Шлотхајм
Шлотхајм (Schlotheim) — поранешен град во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 31 декември 2019 година претставува дел од градот Нотертал-Хајлингер Хеен. Се наоѓа на 14 километри источно од окружниот град Милхаузен.
Местоположба
Шлотхајм се наоѓа на средина од Германија.
Градски единици
Покрај самото градско јадро, кон него припаѓале и местата Мерштет и Хоенберген.
Соседни општини
Соседни места на Шлотхајм се Ботенхајлинген, Исерсхајлинген, Клајнвелсбах, Кернер, Маролтероде, Нојнхајлинген и Обермелер.
Чермец (Бегниште)
Чермец — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Бегниште, Македонија. На 3 километри југозападно од селото, над утоката на Каменица во Црна Река, по површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Фитнес
Фитнесот овозможува фантастична можност за одржување на здравјето на телото и духот. Билдерите прават големи мускули со кревање товар, и од масивноста на мускулите понекогаш не можат да трчаат.
Сигурно, во тој спорт има и такви кои сакаат да го успорат зголемувањето на мускулите со користење на потенцијално опасни допинг супстанци, како хормоналните препарати. Прекумерното развивање на телото на денешните билдери не е можно без користење на хемиски супстанци. Определувањето на супстанци притоа се сретнува доста често, затоа што се почесто се стигнува, и не само преку првите билдери до несакани случаи, туку понекогаш и со трагичен епилог. Спортистите во споменатиот случај се доведуваат до критична состојба од која не можат да се излечат. Луѓето веднаш се потсетуваат за починатите билдери, од светска класа како Мохамед Беназиза (1992), Андреа Мунцер (1996) и Ралф Рајхенбах (1998), чија смрт се поврзува со допинг.
Тренирањето би довело до најдобри можни резултати само кога се надополнува со потребната количина на здрава храна. Поради тоа секој амбициозен билдер интензивно се занимава со прашањата за исхраната. Друг значаен градителен елемент на тренингот за успешно оформување на телото, е одморот. Навистина, добар напредок е можен само тогаш кога во текот на тренингот на телото се даваат доволни фази за одмор.
На крајот, позитивното психичко мислење за тренирањето и често недоволниот режим на исхрана, е значаен дел за успешниот билдер. Секој кој поимот билдер го поврзува само со монотоно подигање на тежината, греши. Фитнесот означува стил на животот кој доведува до одлично здравје, живот и привлечен изглед. Користењето на чудесните можности коишто се предлагаат при правилните тренинзите, вклучувајќи го потребното хранење и потребните одмори се позитивни сигнали за вашето добро здравје.
Добро избраните и илустрирани справи како и методите на одделните фази на тренирање даваат можност секој сам да организира свои тренинзи.
NGC 2452
NGC 2452 — планетарна маглина во соѕвездието Крма, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2452 се споменува и како PK 243-1.1, ESO 493-PN11, CS=19.0.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 47 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 27° 20' 6".
Други поделби
Проучување на NGC 2452 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 320; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6548. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 420.
Мала сабота
Мала сабота е европски концепт особено прославен во Шведска, Норвешка, Финска и Бугарија што ја додава средата на листата на „денови за пиење“. Многу ноќни клубови и барови остануваат отворени до доцна и нудат многу видови на мали саботни професии, како што се музички шоуа и специјални пијалоци.
Варијанти по земја
Шведските и норвешките тинејџери и младите возрасни често користат lillördag, lille lørdag како синоним за среда. Во Бугарија „малката събота“ или Малата сабота е добро позната и кај младите и кај постарите генерации. Во ОК и Ирска, „Мала сабота среда“ нуди студентски попусти во некои барови, а средата како мала сабота на некои места се смета за студентска ноќ, иако не е толку распространета како во други земји.
Во Шведска, традицијата доаѓа од piglördag (сабота на слугинките), која се паѓало во среда. Тоа бил денот кога слугинката имала слободен ден, бидејќи вообичаено немала слободно време во сабота.
„Мала сабота“ е исто така вообичаен термин меѓу жителите на преријата Нокс, Северен Тексас Плајнс, што се однесува на раниот викенд пауза.
„Мала сабота“ што се однесува на среда е исто така добро познат концепт меѓу Јужноафриканците, млади и стари и се користи за да се оправда падот во средината на неделата кога неделата изгледа премногу долга.
Во Итака Њујорк, малите саботи се нарекуваат „групна терапија“.
Во Бугарија „Малката събота“ или „Мала сабота“ е многу вообичаено луѓето да излезат и да пијат. Вообичаената перцепција е дека човекот многу ќе се опие во среда и ќе го искористи четвртокот за да оди на работа за да се отрезни додека истиот тој човек не биде доволно трезен за да излезе во петок и повторно да се опие после работа.
Пафтали џамија
Пафтали џамија — стара запустена џамија во градот Битола, денес во разрушена состојба.
Местоположба
Џамијата е сместена во северниот дел на градот, во маалото Баир близу до Соук Чешма.
Историја
За џамијата нема зачувани писмени податоци, ниту пак натпис. Се смета дека е изградена во XVII век. Во минатото имало и гробови, како и мектеб (исламско основно училиште). На крајот на XIX век е изградено дополнително молитвено пространство на јужната страна, коешто се користи како дрводелска работилница.
Архитектура
Џамијата е претставник на провинцијалната ранокласична османлиска архитектура. Архитектонски е слична на урнатата Скршена џамија во јужниот дел на градот. Има скромни димензии — квадратна основа со големина 5,80 × 5,80 м и складни пропорции. Покриена е со купола на осумаголен барабан на четири длабоки пандантиви, видливи однадвор. На јужната фасада има два правоаголни прозорци во мермерни рамки кои завршуваат со олеснителен украсно изработен свод од тули. Изградена е во добар клоазонски стил од груби камени блокови и три реда тули и делкани камени блокови од порозен варовник во аглите. Влезот порано бил од источната страна, а денес е преку основата на минарето, кое е на западната страна и невообичаено е поврзано и со молитвениот простор и со куполата. Влезот во минарето е од улицата. Има многуаголна основа од прецизно делкан порозен варовник, додека пак балконот е од тули.
Во внатрешноста на молитвениот простор има гроб. Во минатото градбата била покриена со олово.
All the Women I Am
All The Women I Am е дваесет и шестиот студиски албум од американската кантри пејачка Риба Мекентајр. Албумот бил издаден на 9 ноември 2010 преку Valory Music Group, адивизија на Big Machine Records.
Спартак (филм)
Спартак (анг. Spartacus) е акцискo - авантуристички - биографски - драма - историски - романтичен - воен филм од 1960 година, режиран од Стенли Кјубрик, заснован врз истоимениот роман од Хауард Фест кој пак е инспириран од животот на римскиот роб Спартак и востанието на робовите. Во филмот глумат Кирк Даглас во улогата на бунтовниот роб Спартак и Лоренс Оливие како неговиот непријател, римскиот генерал и политичар Марко Ликиниј Крас. Другите улоги ги толкуваат Питер Јустинов (добитник на оскар за најдобра споредна улога за својата изведба на трговецот со робови Лентул Батиатиј), Џон Гевин како Јулиј Цезар, Џин Симонс, Чарлс Лафтон, Херберт Лом, Вуди Строуд, Тони Кертис, Џон Дал и Чарлс Мекгро.
Автор на титловите е дизајнерот Саул Бас.
Кратка содржина
Филмот започнува во рудник каде работат робови во римската провинција Либија. Спартак, цврст Тракиец му помага на еден старец кој уморен паѓа на земја. Еден римски војник му наредува на Спартак да се врати на работа, но тој го напаѓа и гризнува за глуждот, веројатно Ахиловата тетива (во филмот, се вели дека тој му ја пресекол тетивата на стражарот, што е очигледно неточно.) Поради ова, Спартак е врзан и осуден на смрт со гладување. Лентул Батиатиј, ланиста (импресарио за гладијаторски игри), пристигнува во Либија, барајќи регрути за неговата гладијаторска трупа. Со одбивност испитува неколку робови пред конечно да го види Спартак, препознавајќи го неговиот нескршлив дух. Батиатиј отпловува за Капуа, каде се наоѓа неговиот гладијаторски камп.
Ботенхајлинген
Ботенхајлинген (Bothenheilingen) — село и поранешна општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 31 декември 2019 година претставува дел од градот Нотертал-Хајлингер Хеен.
Местоположба
Ботенхајлинген се наоѓа 12 километри источно од окружниот град Милхаузен.
Највисока точка е Галгенберг со 309,4 метри на север од местото. Низ Ботенхајлинген тече потокот Грундграбен.
NGC 4670
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4670 се споменува и како UGC 7930, MCG 5-30-72, CGCG 159-69, IRAS 12428+2724, Arp 163, HARO 9, KUG 1242+273.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4670 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4670 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 16,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 7' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 4670 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42987. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1992. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 64.
Иљја Муромец и разбојникот Славеј (игра)
„Иљја Муромец и разбојникот Славеј“ е компјутерска игра во жанрот „потрага“. Играта е развиена од студиото PIPE и објавена од 1C. Играта била објавена на 28 декември 2007 година.
Заплет
Иљја Муромец пристигнува во селото, кое било нападнато од Славејот Арамија тој го украл целото богатство.Откако ги распрашал бабата и Тихон за настанот, тој оди во шумата, каде што Славејот ги броел украдените пари. Иљја подготвува обид за напад и фаќање на разбојникот, но Славејот свири со сета своја моќ и дува, така што Иљја бил вратен назад во селото. Иљја разбрал дека неговата херојска сила исчезнала затоа што држел диета и не јадел ништо скоро седум дена. Тој се свртува кон бабата која замесила тесто за да му помогне. Иљја го испекол тестото во рерната на која лежел Тихон и откако го изел печениот леб, херојската сила му се вратила кај Иљја. Сепак, Славејот сепак го враќа Иљја назад во селото, без разлика колку е силен. Но, Иљја излегол со итар план, лансирајќи железно тркало од далеку кај Славејот а потоа му пришол и го уапсил за напад врз селото и отпор кон рускиот херој.