cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Доротеа Фербриџ
Биографија
По војната во Бур, Фербриџ продолжила да ја поддржува интеграцијата на Јужна Африка во Британската империја. Таа се обиде да воспостави Унија на Јужна Африка со помирно население и заедничко чувство за јужноафриканската историја. Унијата на Јужна Африка била основана во рамките на уставниот аранжман кој ги охрабрувал блиските врски со остатокот од Британската империја.
Работи
Нејзините дела вклучуваат:
Фербриџ изменето:
Космос-843
Космос-843 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 21 јули 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 340 км, а најмалото на 130.
Џамија (Согле)
Џамија (Согле) — главна и единствена џамија во селото Согле, во Општина Чашка, Македонија.
Игнасио Рамоне
Игнасио Рамоне (роден на година во Ренодела, Шпанија) е шпански новинар и писател. Тој е главен уредник на „Л’Монд дипломатик“. Еден негов уводник што го објави во ова списание во декември 1997 година резултира со основањето на АТАК, антиглобалистичка организација која се залага за воведување на Тобиновиот данок. Исто така, Рамоне е еден од основачите на невладината организација Медија Воч Глобал и во моментот е нејзин претседател. Рамоне учествува и во Советодавниот совет на Телесур, а редовно пишува прилози и за шпанскиот весник „Ел Паис“.
Курација на податоци
Курација на податоците е организација и интеграција на податоците собрани од различни извори. Тоа вклучува прибелешка, објавување и презентирање на податоците така што вредноста на податоците се одржува со текот на времето, а податоците остануваат достапни за повторна употреба и зачувување. Курацијата на податоците ги вклучува „сите процеси потребни за принципиелно и контролирано создавање, одржување и управување со податоци, заедно со капацитетот за додавање вредност на податоците“. Во науката, курацијата на податоците може да укаже на процес на извлекување на важни информации од научни текстови, како што се написи за истражување од експерти, да се претворат во електронски формат, како што е внесување на биолошка база на податоци.
Историја и пракса
Корисникот, наместо самата база на податоци, обично иницира курација на податоци и одржува метаподатоци. Според Факултетот за библиотека и информатика на Универзитетот во Илиноис, „Курацијата на податоците е активно и тековно управување со податоците преку својот животен циклус од интерес и корисност за стипендиите, науката и образованието; кураторските активности овозможуваат откривање и враќање на податоците, одржувајте го квалитетот, додавајте вредност и обезбедете повторна употреба со текот на времето “. Работниот тек на курацијата на податоците се разликува од управувањето со квалитетот на податоците, заштитата на податоците, управувањето со животниот циклус и движењето на податоците.
Податоците за пописот се достапни во форма на табеларни панч-картички од почетокот на 20 век и се електронски од 1960-тите. Интер-универзитетскиот конзорциум за политички и социјални истражувања (ICPSR) ја означува 1962 година како датум на нивната прва архива на податоци од истражувањето.
Длабока позадина за библиотеките со податоци се појави во издание на списанието во Илиноис, Библиотечни трендови во 1982 година. За историска позадина на движењето за архивата на податоците, видете „Потреби од социјални научни информации за бројчени податоци: Еволуција на инфраструктурата за меѓународна архива на податоци“. Точниот процес на курација преземен во рамките на која било организација зависи од обемот на податоци, колкава бучава содржат податоците и што значи очекуваната идна употреба на податоците за нивно ширење.
Кризите во вселенските податоци доведоа до создавање на моделот Отворен архивски информативен систем (OAIS) во 1999 година, управуван од Консултативниот комитет за системи за вселенски податоци (CCSDS), формиран во 1982 година.
Терминот курација на податоци понекогаш се користи во контекст на биолошки бази на податоци, каде што специфичните биолошки информации прво се добиваат од низа истражувачки написи, а потоа се чуваат во одредена категорија база на податоци. На пример, информации за антидепресивни лекови може да се добијат од различни извори и, откако ќе се провери дали се достапни како база на податоци или не, тие се зачувуваат во категоријата антидепресиви во базата на податоци на лекови. Претпријатијата исто така користат податоци за курацијата во рамките на нивните оперативни и стратешки процеси за да обезбедат квалитет и точност на податоците.
Проекти и студии
Проектот за дисеминација на информативни пакети (ДИПС) за повторна употреба на информациите (ДИПИР) ги проучува податоците од истражувањето произведени и користени од квантитативни социјални научници, археолози и зоолози Наменетата публика е истражувачи кои користат секундарни податоци и дигитални куратори, менаџери за дигитални складишта, вработени во центарот за податоци и други кои собираат, управуваат и чуваат дигитални информации.
Анкетата за дигитално небо на Слоун започна да го испитува ноќното небо во 2000 година. Компјутерскиот научник Jimим Греј, додека работел на архитектурата на податоците на SDSS, се залагал за идејата за куратор на податоци во науките.
DataNet беше програма за истражување на Канцеларијата за компјутерска инфраструктура на Националната фондација за наука на САД, која финансираше проекти за управување со податоци во науките. DataONE (мрежа за набудување на податоци за Земјата) е еден од проектите финансирани преку DataNet, помагајќи им на заедницата за наука за животната средина да ги зачува и споделува податоците.
13 век
13 век — век кој траел од 1 јануари 1201 до 31 декември 1300 година, според грегоријанскиот календар. Во историјата на европската култура, овој период се смета за дел од развиениот среден век. Монголското Царство го доживеало својот подем, а по неговите освојувања во Азија, царството се протегало од Источна Азија до Источна Европа.
ПФК Беласица (Петрич)
ФК „Беласица“ е фудбалски клуб од градот Петрич, Бугарија. Игра во В група. Тренер на клубот во моментов е Мирослав Митев.
Иљмењ (езеро)
Иљмењ (Ильмень Озеро) е езеро во северозападна Русија помеѓу Москва и Санкт Петербург. Се наоѓа во средниот дел на Илменската висорамнина, ледничка низија во која се влеваат околу 50 реки. Езерото Заузврат се снабдува со вода од реката Волков, која е поврзана со езерото Ладога. Езерото савзема површина од 730 км² до 2,090 км² во зависноста на доток на вода. Во текот на летните месеци езерото е пловно. Максималната длабочина на езерото изнесува 10 метри, додека во поголемиот дел на езерото длабочината изнесува 3 до 4 метри. Јужниот брег на езерото главно е составен од мочуришта.
На езерото Иљмењ се наоѓал древниот град Новогород, кој денеска е сместен на 6 километри подолу низ реката Волков.
Бугарска преродба
Бугарската преродба е период во историjата на бугарскиот народ за време на турското ропство. Бугарската преродба претставува будење на бугарската национална свест, борба за бугарска просвета, црква и држава.
Почеток и тек на преродбата
Познати се повеќе од 60 ракописни преписи на "Историjа словенобугарска" пред таа да биде печатена во 1844 година под името "Царственик". Книгава на Паисиj Хилендарски претставува преродбеничка бугарска национална програма и имала влијание врз бугарските национални деjци. Во неговата историjа читаме:
Подоцна, по заедничка децениска борба на бугарските и македонските елити и народи, е создадена бугарската црква - Бугарската Егзархиjа (1870), а по Априлското востание од 1876 и Руско-турската воjна од 1877/8 и државата Кнежевството Бугарија (1878).
IC 1253
IC 1253 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1253 е од видот *.
Други поделби
Проучување на IC 1253 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Надворешни врски
IC 1253
Петруш Поп Лазаров
Петруш Поплазаров — македонски револуционер, комита и радовишки околиски војвода на Македонската Револуционерна Организација.
.vn
.vn — највисок државен домен за Виетнам.
Петруш Поп Лазаров
Петруш Поплазаров е дедо на познатата македонска оперска пејачка Милка Ефтимова, нејзината мајка Катерина е ќерка на војводата. . Петруш Поплазаров е прадедо на македонскиот пејач на забавни и народни песни и првиот победник на фолк фест Валандово Кирчо Поплазаров.
Животопис
Петруш Поплазаров е роден во град Радовиш, тогаш во Османлиското Царство. Се приклучува кон ВМОРО, а во мај 1898 година бил уапсен од турските власти. По излегувањето од затворот поминал во илегалност и станал четник кај Велко Миков меѓу 1901-1902 година. Подоцна бил придружник на Гоце Делчев при неговото обиколување во Петричко. После тоа бил назначен за самостоен радовишки војвода со задача да ги организира тајните канали во околијата. .
.vn
Второстепени домени
Доменот .vn може да се регистрира како домен или како второстепен домен. Подолу е списокот на доменски имиња на доменот .vn.
Heard 'Em Say
„Heard 'Em Say“ е песна изведена од американскиот хип-хоп артист, продуцент и текстописец Кање Вест. Беше издадена на 8 ноември 2005 година како трет сингл од неговиот втор студио албум, Late Registration. Кање Вест ја изведе оваа песна во соработка со фронтменот на групата Maroon 5 (Марун 5), Адам Левин, кој го пее рефренот. Песната е ко-продуцирана од страна на Џон Брион, песната содржи делови од песната „Someone That I Used to Love“ изведена од страна на Натали Кол. Рефренот од песната „Heard 'Em Say“ подоцна беше користен на уште една песна на Марун 5, „Nothing Lasts Forever“ која што се појави на нивниот албум од 2007 година, It Won't Be Soon Before Long.
Космос-844
Космос-844 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 јули 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-844 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 266 км, а најмалото на 161.
И2010
и2010 – Европско информатичко општество за раст и вработување е иницијатива лансирана од страна на Европската Комисија на 1 јуни 2005 како рамка за адресирање на главните предизвици и можности во секторите на информатичко општество и медиуми до 2010. Промовира отворена и конкурентна дигитална економија и ги истакнува ИКТ како мотор на инклузијата и подобриот квалитет на живот.
Иницијативата содржи спектар од политички инструменти на ЕУ за поттикнување на развојот на дигиталната економија, вклучувајќи регулаторни инструменти, истражување и партнерство со сите чинители.
и2010 е прва суштествена иницијатива која е преземена по обновената Лисабонска агенда. и2010 е обид да се зголеми ефикасноста на економијата преку пошироко користење на ИКТ. Иницијативата се заснова на три столба:
Кладороби
Кладороби (Κλαδορράχη, Кладорахи; до 1926 г. Κλαδοράπη, Кладорапи ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 93 жители (2011), сочинето исклучиво од Македонци.
Географија и местоположба
Селото Кладороби се наоѓа на четири километри северно од градот Лерин на самиот пат кој води од Лерин преку Драгош за Битола. Сместено е под самото подножје на планината Баба на допирот со котлинското дно на Пелагонија во северозападниот крај на Леринското Поле. Расположено е на надморска височина од 600 метри при што тоа се смета за полупланинско село, иако неговата местоположба е повеќе низинска.
Историја
Едни од најстарите пишани податоци за селото Кладороби се среќаваат во турските пописни дефтери од  век, односно од опширниот пописен дефтер број 16 за Леринската нахија од 1481 година каде за селото Кладороб е запишано дека имало 105 христијански македонски семејства кои произведувале пченица до 96 товари, јачмен до 56 товари, 'рж до 20 товари, просо, граор, бостан, лен, мед, овошје, свила од кожурци, се обработувале лозја, се чувале свињи и имало една срушена воденица за што селото остварувало свкупен приход од 8385 акчиња. Овие податоци сведочат дека селото Кладороби уште во средниот век било големо, населено и богато село. Кон крајот на век, во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија од 1896 година, македонскиот револуционер Ѓорче Петров го споменува селото Кладороби како чифлик со 40 Македонци под духовенство на патријаршијата. Подоцна, во 1904 селото преминува под духовенство на егзархијата. Една година потоа, во јули 1905 година селото Кладороби е нападнато од гркоманска андартска чета која влегува во селото и го собира машкото население на селскиот плоштад каде отвора оган убивајќи 17 луѓе, за што леринскиот кајмакам другиот ден на кметот на Кладороби му изјавил „си добивте, тоа што си баравте“. По поделбата на Македонија со Букурешкиот договор од 1913 година, селото потпаѓа под Грција, каде во 1926 година го добива името Кладорахи. За време на Граѓанската војна селото Кладороби и неговото население не настрадуваат од виорот на воените дејствија. Според истражување за употребата на малцинските јазици во Леринско и Мегленско од 1993 година селото Кладороби е чисто македонско и во него македонскиот јазик е зачуван на средно ниво.
Стопанство
Селото Кладороби е полупланинско и многу сиромашно, така што одвај ги обезбедува нужните производи за опстанок. Во котлинското дно најмногу успеваат житата и градинарските култури.
Население
Селото Кладороби отсекогаш било чисто македонска населба и во тој поглед нема претрпени никакви етнички промени. Во статистиките на Васил К’нчов е населба со 340 жители, а во 1913 година се попишани 346 жители. Кладороби забележува пораст на бројот на населението па такаво 1920 година се попишани 361 жител, во 1928 407, а во 1940 година 530 жители. Бидејќи селото Кладороби не настрадало во Граѓанската војна во 1951 година биле попишани 508 жители, меѓутоа поради претерано иселување во прекуокеанските земји бројот на населението започнал значително да опаѓа па така во 1961 тоа речиси се преполовило и опаднало на 290 ѓители, во 1971 на 119, во 1981 на 107, а во 1991 година на само 85 жители.
Иселеништво
Најголем дел од населението се иселило во прекуокеанските земји и тоа најмногу во Австралија и Канада.
Полн оклоп
Полн оклоп е оклоп кој е направен од големи полни метални плочи. Ги покрива градите, а понекогаш и целото тело. Целосниот оклоп ги штити градите и екстремитетите. Го користеле Старите Грци, како и Римјаните, а по падот на Римското Царство, тој излегол од употреба. Оклопите изработен од полни метални плочи се враќаат во употреба дури кон крајот на 13 век, и тоа како целосен оклоп кој ги заштитувал сите зглобови. Кон крајот на 14 век се појавиле уште поголеми и посовршени полни оклопи за цело тело. На почетокот на 16 век, бил направен шлемот и штитникот за вратот. Најдобри полни оклопи се изработувале во северна Италија и јужна Германија, така што биле создадени два стила на производство, таканаречениот Миланезе, кој се изработувал во Милано и Готик, кој се изработувал во Светото Римско Царство. И англичаните подоцна направиле свој модел, кој бил еднаков со италијанските и германските оклопи, создавајќи уште еден стил - Максимилијан.
Полниот оклоп бил скап за производство и бил привилегија на побогатите слоеви од општеството. Полниот оклоп, долго откако бил исфрлен од воената употреба со појава на барутот, станал знак на богатство кој и понатаму го носеле благородниците и генералите. Исто така станал популарен меѓу трговците во 16 век. Во 15 век исто така станал популарен полниот оклоп кој бил дизајниран специјално за витешките битки (бил потенок од оној наменскиот за вистинските битки). Подоцна оклоптите биле украсувани со библиски и митолошки мотиви.
Полниот оклоп се состоел од шлем, гердан, наременица, штитници за колена, штитници за лактови, ракавици, оклоп (штитник за гради преден и задени) и штитник за колкови. Иако изгледа многу тежок, некои полни оклопи тежеле само 20 килограми. Оваа тежи помалку отколку опремата на денешната пешадиска. Тежината била добро распределена така што војникот можел да трча, дури и да скока во неа, а денешнитое истражувања покажале дека может дури и да се плива во нив.
1184 п.н.е.
1184 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1184. година пред новата ера, 184. од вториот милениум п.н.е., 84. од 12 век п.н.е. и петта од 1180-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4324 и 4325 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3566 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2576 и 2577 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 431 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1184 година се протега во 1452 и 1453, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1512 и 1513 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 641 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1860 и 1859 исламска година пред хиџра.
1254 п.н.е.
1254 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1254. година пред новата ера, 254. од вториот милениум п.н.е., 54. од 13 век п.н.е. и петта од 1250-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4254 и 4255 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3496 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2506 и 2507 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 501 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1254 година се протега во 1382 и 1383, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1442 и 1443 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 711 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1933 и 1932 исламска година пред хиџра.
Откритија
1254 av. J.-C.
Иван Микулчиќ
Иван Микулчиќ (Ivan Mikulčić;, – , ) — македонски археолог со хрватско потекло.
Животопис
Редовен професор на Филозофскиот факултет, Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Белград, на одделението за археологија во 1958 година. Докторирал на истиот факултет во 1965 година. Работел во Музеите во Штип, Битола и Скопје, а од 1969 година на Филозофскиот факултет во Скопје, на Институтот за историја на уметноста и археологија. Во 1969 г. го добива звањето доцент, потоа вонреден професор (1974) и редовен професор (1979). Се пензионирал во 2000 г. Ги предавал клучните предмети од курикулумот на институтот: Историја на уметноста на старите народи, Класична археологија I и II, Музеологија и конзервација, а бил реализатор и на предметот Историја на културата на Интердисциплинарните студии по новинарство на правниот факултет. Покрај тоа, бил раководител на Институтот за историја на уметноста и археологија во тек на 10 години, како и продекан за настава на Филозофскиот факултет. Со негово залагање, се оформи насоката Археологија со посебна програма во рамките на наведениот институт, а организатор е и на последипломските студии по Археологија, кои продуцираа речиси стотина магистри по археолошки науки, до денес. Активните теренски и кабинетски истражувања на археолошкото наследство на Р.Македонија и пошироко на Балканската територија ги фокусирал главно на античкиот период, но извонредни истражувачки резултати имал и во проучувањето на предисторијата и на средниот век.
Предмет на неговите истражувања во рамките на докторската дисертација била Античка Пелагонија низ археолошките наоди. Докторирал (1965) на Филозофскиот факултет во Белград. Раководел заштитни и систематски истражувања на повеќе наоѓалишта (кај с. Липково, Македонска Каменица, Караорман, Стоби, Скупи, Кале – Скопје и Чрнче – Водно).
Раководел повеќе научноистражувачки проекти поврзани со старите градови и тврдини во регионот на Пелагонија, Повардарје и во Скопско и собрал извонредно богата археолошка документација за наоѓалиштате од раната и од доцната антика и од средновековјето.
Реализирал студиски престои во Германскиот археолошки институт во Франкфурт, во Минхен и во други градови во Германија (1968, 1974, 1978), како и во Атина (Грција), каде што бил стипендист на грчката влада. Во 1978 г. ја добил престижната награда „Александар фон Хумболт“. Член на германската академија за наука и уметности од 2003 година.
Еден од најактивните членови на Македонското археолошко научно друштво.
Огромен број студенти на Институтот за историја на уметноста и археологија при Филозофскиот факултет во Скопје ќе се сеќаваат на неговите незаборавни предавања, живописно раскажани преку современите геополитички ситуации во светот. Ќе останат запамтени многу анегдоти за римските цареви, за византиските цареви, за нивните сопруги, за предводниците и послушниците, за воените победи и за мировните договори раскажани во „бункерот“ на Филозофскиот факултет, на големите археолошки наоѓалишта, на терен. Студентите ги запишуваа неговите предавања кои беа толку интердисциплинарни, што буквално претставуваа мали необјавени книги по археологија .
Истражувач кој ја задолжил македонската, балканската и светската археологија со своите капитални студии во светлината на археолошките наоди и кој секогаш ќе биде омилениот професор на студентите од Институтот за историја на уметноста и археологија.
Неговото дело е џиновско. Тој бил првиот вистински археолошки стратег во Република Македонија, во проучувањето на древните цивилизации на почвата на Македонија. Во основа, Иван Микулчиќ, како што и самиот рекол пред неколку децении во една образовна пригода, никогаш нема да почине.
Амфетамини
Амфетамините се психопоттикнати синтетички материи наменети за медицински цели. Многу користени за време на Втората светска војна, за време на војната во Виетнам и од хипитата. Во првите години на користење се пропишани при депресивни состојби и како средство за слабеење.
Опис: се добиваат целосно синтетички. Тука спаѓаат: бензедрин, фентамин, векамин.
Најчесто користени амфетаминови дела се: метиламфетанин, метедрин, первитин.
Истите се познати под различни форми: таблети и инјекциозно.
Акција: предизвикува еуфорија, возбуда со чувство на енергија, зголемен тонус, зголемено расположение, супер активност, маскирање на заморот, зголемена работоспособност.
Директните физиолошки и психички ефекти се:сува уста, раширени зеници, зголемен крвен притисок, забрзан пулс, зголемена температура, забрзано дишење и прилив на енергија. Постојаната употреба води до оштетување на мозочните клетки, параноидна состојба, загриженост, тревожност, психички симптоми кои можат да прераснат во агресија, зголемен крвен притисок, кожни инфекции.
Последици: брзо развивање на толеранција и зголемување на дозата, апатија, несоница, депресија, дезориентација, тревожност, губење на апетитот, грчеви, понекогаш и смрт. Се развива силна психичка зависност.
Екстази: Психостимулант од вид на амфетамините. Прво е разработен како средство за намалување на апетитот. Во 1985 година е прогласен за нелегално средство.
Опис: Оваа дрога е многу раширена во форма на разнобојни таблети со различни минијатурни цртежи врз нив.
Акција: предизвикува желба за скокање и движење, за мир и среќа, ете зошто е користен во дискотеки и на забави. Користењето на таблети во комбинација со алкохол може да заврши со кома и смрт.
Директните физиолошки и психички ефекти: Независно од начинот на прифаќање, ефектот е многу силен и настапува многу побрзо - околу 20 мин води до: забрзан пулс, гадење, губење на апетитот, зголемена активност на нервниот систем; зголемен крвен притисок и температура, губење на чувството за замор.
Последици : брзо се навикнува, срцеви и мозочни пречки, слабеење, обилно потење и дехидратација на организмот.
Долготрајната употреба доведува до психички проблеми - конфузија, депресија, несоница, понекогаш параноидни доживувања, тензии во мускулите, гадење, треска, потење, грчеви.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Согле
Рождество на Пресвета Богородица — главна манастирска црква на Согленскиот манастир во азотското село Согле.
Црквата се наоѓа над самото село, до која води земјен пат од селото.
Историја
Црквата Вознесение Христово е осветена на 19 мај 1996 година. Фрескоживописот го имаат насликано Драган Ристиќ и Лазар Лекиќ.
Архитектура
Црквата на манастирот е куполна и мала.
Црква „Св. Матрона Хиоска“ - Крчишта
Света Матрона (Αγίας Ματρώνας) — црква во селото Крчишта, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е сместена во западниот крај на селото. Изградена е на крајот од XIX век. Претставува трикорабна базилика типична за своето време.
Министер за труд и социјална политика на Македонија
Министер за труд и социјална политика — прв човек во министерството за труд и социјална политика на Република Македонија, институција која била основана во 1991 година. На чело на министерството во моментов е министерката Јована Тренчевска.
Лисест глувчар
Лисестиот глувчар (Buteo rufinus) е средно голема граблива птица од семејството на јастребите. Го има во Македонија.
Опис
По надворешниот изглед е сличен на гаќестиот глувчар (Buteo lagopus), но е поголем и поробустен. Лисестиот глувчар е еден од најголемите од видот Buteo. Должината му достига од 50 до 66 см, а има распон на крилјата од 115 до 160 см. Женките, со просечна тежина од 1.3 килограми, се поголеми од мажјаците, кои просечно тежат 1.1 килограм. Постојат во многу различни бои, но обично лисестиот глувчар има јасна портокалова нијанса на пердувите, црвена или портокалова опашка, светла глава и претежно е бел под крилјата. Обично има карактеристични црни рабови на крилјата. Задниот дел и „гаќите“ му се темни или изразено бакарни. Поединците се различни по боја, па кај некои перјето е светло, кај други темно. Некои се многу слични со степскиот јастреб, источниот подвид, но лисестиот глувчар има подолги крилја.
Распространетост и живеалиште
Лисестиот глувчар се среќава во сувите и отворени рамнини на северна Африка, југоисточна Европа, западна и централна Азија на исток до Кина, и во централна Индија. Последните видувања укажуваат на тоа дека постои мала популација и во регионот на југоисточна Италија. Отворенте, необработени површини, со високи грмушки, дрва и карпи се местата каде гнезди овој вид. Помладите птици се движат северно од територијата за размножување.
Исхрана
Лисестиот глувчар се храни главно со мали глодачи, како и со гуштери, змии, мали птици и големи инсекти.
Размножување
Лисестиот глувчар е моногамна птица. Гнездото го гради на земја, карпи и дрвја. Ги користи гнездата на враните, но може да си изгради и свое. Несе 2-5 (обично 3) јајца, бели со многубројни светлокафени точки, и со димензии 60х47 мм. Јајцата ги квачат и двајцата родители околу 28 дена. Подоцна, и двајцата родители почнуваат да ја оставаат храната само на работ на гнездото. Младенчињата го напуштаат гнездото на 42-дневна возраст, а родителите ги хранат уште некое време.
Морис Бартлет
Морис Стивенсон Бартлет (англиски: Maurice Stevenson Bartlett; 18 јуни 1910 — 8 јануари 2002) — британски статистичар и универзитетски професор. Тој е најпознат по својот придонес во теоријата на стохастичките процеси, во теоријата за статистичкото заклучување и во мултиваријациската анализа.
Животопис
Бартлет е роден во сиромашно семејство, но благодарение на добиената стипендија добил можност да изучува статистика во средното училиште. Во 1929 година добил стипендија од Квинс колеџот (Queen's College) во Кембриџ каде дипломирал математика со највисоки почести. Таму ги следел предавањата по статистика кај професорот Џон Вишарт (John Wishart) со кого има напишано два труда додека бил на постдипломските студии. Во 1933 година, Бартлет бил поканет од Игон Пирсон (Egon Pearson) на новиот оддел по статистика при Универзитетскиот колеџ во Лондон (University College London), каде што веќе работеле Роналд А. Фишер, Џерзи Нојман и други. Бартлет бил инспириран од работата на своите нови колеги, а најмногу од Фишер при што критикувал делови од неговото творештво, воедно развивајќи го. Во 1934 година, Бартлет се вработил како статистичар во едно хемиско претпријатие, работејќи на истражувања во земјоделството. Покрај практичната работа, тој истовремено работел и во областа на генетиката, но и статистичката теорија. Во 1938 година, тој ја напуштил работата во претпријатието и преминал на Универзитетот во Кембриџ, но по избувнувањето на Втората светска војна тој бил мобилизиран и работел на развојот на ракетната техника. По завршувањето на војната, тој повторно се вратил на Универзитетот во Кембриџ, продолжувајќи ја својата научна работа. Во 1947 година, станал професор по математичка статистика на Универзитетот во Манчестер каде работел во областа на епидемиологијата. Во 1960 година станал раководител на одделот за статистика при Универзитетскиот колеџ во Лондон, а од 1967 до пензионирањето во 1975 година предавал биоматематика на Универзитетот во Оксфорд. Во 1961 година, Бартлет станал член на Кралското друштво (Royal Society).
Творештво
Бартлет е најпознат по својата работа во областа на стохастичките процеси и воопшто, во анализата на временските низи. Заедно со Џо Мојал работел на една голема книга по веројатност, но бидејќи нивната соработка не била добра, тој објавил своја книга за стохастичките процеси.
Фолтлаге
Фолтлаге (Voltlage) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Фолтлаге се наоѓа во западниот дел на Брамгау на премин кон Текленбуршки крај.
Општински единици
Општината се состои од три места, а општинското седиште е во Фолтлаге.
NGC 7211
NGC 7211 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7211 се споменува и како NPM1G -08.0602.
Откривање
Објектот е откриен на 3 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7211 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 7211 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 6 м 21,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 5' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
Други поделби
Проучување на NGC 7211 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68033. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 301; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5802. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 312.
Космос-845
Космос-845 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 јули 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 900 килограми. Космос-845 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 95,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 545 км, а најмалото на 511.
Црква „Св. Богородица“ - Штип
Света Богородица — главна селска црква во штипската населба Свињогојство.
Историја
Црквата е изградена во 1978 година, а осветена на 18 февруари 1979 година од страна на митрополитот на Дебарско-кичевската епархија и злетовско-струмички администратор г. Ангелариј.
NGC 4898/2
NGC 4898/2 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4898/2 се споменува и како MCG 5-31-82, CGCG 160-248, DRCG 27-121.
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4898/2 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,7 m/лм2. NGC 4898/2 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 4898/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44736. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
1183 п.н.е.
1183 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1183. година пред новата ера, 183. од вториот милениум п.н.е., 83. од 12 век п.н.е. и четвртта од 1180-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4325 и 4326 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3567 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2577 и 2578 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 430 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1183 година се протега во 1453 и 1454, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1513 и 1514 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 640 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1859 и 1858 исламска година пред хиџра.
Откритија
1183 av. J.-C.
14 век
14 век — век кој траел од 1 јануари 1301 до 31 декември 1400 година, според грегоријанскиот календар.
Политичките и природните катастрофи ја опустошиле Европа заедно со нападите на Монголското Царство. Во текот на овој век во Персија се распаднал Илханатот, Чагатајскиот Ханат се растурил и распаднал на два дела, а Златната Орда ја изгубила својата позиција како голема сила во Источна Европа.
Во Европа, црната смрт зела помеѓу 75 и 200 милиони животи, додека Англија и Франција се бореле во долготрајната Стогодишна војна.
1360-ти
1363 - Битка кај Езеро Појанг, поморски конфликт меѓу кинески бунтовнички групи предводени и Хунг-ву. Оваа битка е една од најголемите поморски битки во историјата.
Карачај (езеро)
Карачај (Карача́й) — мало езеро во Јужен Урал во западна Русија. Од 1951 година, во времето на Советскиот Сојуз, ова езеро се користело за складирање на радиоактивен отпад од околните фабрики за репроцесирање на јадрениот отпад, Мајак, кој се наоѓал блиску до градот Озјорска (тогаш познат под името Чељабинск-40).
Моментален статус
Според истражувањето за јадрениот отпад извршено од Ворлдвоч Институтот од Вашингтон, езерото Карачај било најзагаденото место на Земјата. Езерото акумилирало околу 4,44 екс бекерели (EBq) радиоактивност, вклучувајќи 3,6 EBq цезијуми-137 и 0,74 EBq стронциум-90. При пореметувањето на работата во Чернобилската несреќа било испуштено помеѓу 5 и 12 Ebq радиоактивност, но ова зрачење не било концентрирано на едно место.
Нивото на зрачење блиску до местото каде што се наоѓа радиоактивниот отпад бил складиран во 1990 година, изнесувал 600 рендгени според часовникот, по тврдењата на американскиот Совет за одбрана на природни ресурси од Вашингтон, што е повеќе од доволно за човек да се изложи на смртоносна доза на зрачење за помалку од еден час време.
Историја
Почнувајчи од шеесеттите години на дваесеттиот век, езерото почнало да се суши, неговата површина паднала од 0,5 км² до 0,15 км² до крајот на 1993 година. Во 1968 година, после сушата која ја погодила областа, ветерот разнел радиоактивни честички од исушеното корито на езерото, изложувајќи на радиоактивност пола милион луѓе.
Помеѓу 1978 и 1986 година, езерото било исполнето со 10,000 шупливи бетонски блокови со што би се спречило померување на седиментот.
Крапешино
Крапешино или Крапештина (Ατραπός, Атрапос) - село во Егејска Македонија, Република Грција, во општината Лерин, во областа Западна Македонија. Според пописот од 2011 година селото броело 150 жители.
Географија и местоположба
Крапешино е сместено на јужните падини на планината Лута, 6 км оддалечено од Лерин. Селото се наоѓа на надморска висина од 880 м. Вкупната површина на селскиот атар е 24 км2.
Историја
Според преданието селото било основано на крајот на 18 или почетокот на XIX век од Крапо, Влав по народност, по кого селото го добило името.
Во Грчката граѓанска војна селото не настрадало многу, но заради неподносливата состојба околу 20 семејства пребегнале во Република Македонија и источноевропските земји.
Демографија
На почетокот на XX век според К’нчов селото броело 320 жители, а Милоевиќ наведува 70 македонски куќи. Меѓу двете светски војни во прекуокеанските земји емигрирале 53 лица, од кои извесен број ги повлекле и своите семејства. Движењето на населениото по години е следното :
Димензија
Во класичната механика, просторот и времето се различни категории и се однесуваат на апсолутниот простор и време. Тоа сфаќање на светот е четиридимензионален простор, но не е најден таков што би го опишал електромагнетизмот. Четирите димензии на време-просторот се состојат од настани кои не се апсолутно дефинирани просторно и временски, туку се познати во однос на движењето на набљудувачот. Минковскиевиот простор прв го апроксимира универзумот без гравитација;Псевдоримановата многуликост на општата релативност го опишува време-просторот со материјата и гравитацијата. Десет димензии се користат за опишување на теоријата на струните, а просторот на квантната механика е бесконечнодимензионален функционален простор.
Концептот на димензија не е ограничен на физички објекти. Високодимензионални простори често се јавуваат во областа на математиката и науката. Тие може да бидат параметарски простори или конфигурациони простори како на пример во Лагранжова или Хамилтонова механика; овие се апстрактни простори, независно од физичкиот простор во кој живееме.
Во математиката
Во математиката, димензијата на објектот е автентично својство независно од просторот во кој е вграден објектот. На пример, една точка на единичната кружница во рамнината може да биде одредена од страна на две Декартови координати, но една поларна координата (агол) ќе биде доволна, така кругот е 1-димензионален и покрај тоа што постои во 2-димензионална рамнина. Овој интринсичен поим за димензија е еден од главните начини на кој математичкиот поим за димензија се разликува од вообичаеното користење на истиот.
Димензијата на Евклидовиот n-простор En е n. При обидот да се генерализираат други видови на простори, се поставува прашањето „што го прави En n-димензионален?“ Еден одговор е дека за да се покрие фиксната топка во En со мали топчиња со полупречник ε, потребно е да се земат ε-n мали топчиња. Оваа опсервација води кон дефинирање на Минковскиева димензија и таа е пософистицирана верзија од димензијата Хаусдорф, но исто така има и други одговори на тоа прашање. На пример, границата на топката во En изгледа како Еn-1 и тоа доведува до идејата за индуктивна димензија. Додека овие поими одговараат за Еn, но изгледаат поинаку кога се гледа во поопшти простори.
Тесерактот е пример на четиридимензионален објект. Со оглед на тоа надвор од математиката употребата на терминот „димензија“ е како во: „Тесерактот има четири димензии“, математичарите обично го изразуваат ова како: „Тесерактот има димензија 4“, или: „Димензијата на тесерактот е 4“.
Иако идејата за повисоки димензии се сретнува уште кај Рене Декарт, значителен развој на високодимензионалната геометрија започнала дури во 19 век, со трудовите на Артур Кајли ј, Вилијам Роуан Хамилтон, Лудвиг Шафли и Бернхард Риман. Римановиот хабилитационен труд од 1854 година и Шафлиевата теорија Тheorie der vielfachen Kontinuität од 1852 година, Хамилтоновото откривање на кватернкион од 1843 година, и конструкцијата на Кајлиевата алгебра го означи почетокот на високодимензионалната геометрија.
Остатокот од овој дел ги разгледува некои од поважните математички дефиниции за димензии.
Комплексна димензија
Комплекс на димензии се појавуваат во студија на комплексниот вод и алгебарските сорти. Комплексен бро ј (x + iy) има вистински дел x и y имагинарен дел, каде што x и y се реални броеви. Еден комплексен координатен систем може да се примени на објект кој има две реални димензии. На пример, обичен дво-димензионална сферна површина, кога се дава комплекс метрички, станува Римановата сфера на едена комплексна димензија.
Векторски простори
Димензија на векторски простор е бројот на вектори во која било основа за просторот, односно бројот на координати потребно да се наведе секој вектор. Овој поим на димензија (кардиналноста на основа) често се нарекува како димензија Хамел или алгебарска димензија за да се разликува од другите поими на димензија.
Вод
Уникатно дефинирана димензија на секој поврзан тополошки вод може да се пресмета. Поврзаниот тополошки колектор е локално хомеофорички до Евклидовиот n-простор, во кои бројот n е димензија на колекторот.