cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Спас (Туралево)
Спас — археолошко наоѓалиште во кратовското село Туралево. Наоѓалиштето претставува средновековни градби. Спроти селото има високо плато со обработливи ниви во кои, на еден мал простор, биле откриени темели од градби ѕидани од камен и кал. Судејќи според начинот на ѕидањето и употребениот материјал, веројатно се работи за некакви средновековни градби.
Економски факултет - Скопје
Економски факултет - Скопје или само Економски факултет — факултет во рамките на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, Македонија, и една од првите високообразовни институции во Македонија. Бил основан на 14 ноември 1950 година, како петти факултет во рамките на Скопскиот универзитет.
Студиски програми
Економскиот факултет - Скопје нуди студиски програми за додипломски, постдипломски и докторски студии, односно прв, втор и трет циклус на студии. Програмите за работа се менувани неколкупати при постоењето на факултетот, а изменувани се и самите насоки.
На првиот циклус на студии се нудат студии на седум различни департмани:
На вториот циклус на студии се нудат студии на повеќе различни насоки. Воедно на вториот циклус студии постојат едногодишни и двегодишни студии.
Едногодишни студии се следниве насоки:
Двегодишни студии се следниве насоки:
Одбележување
По повод 50-годишнината од постоењето на факултетот, Народната банка на Македонија издала пригодни ковани пари, односно 2 златни денари. Одлуката за ова ја донела Владата на Македонија на 9 мај 2000 година.
Народната банка издала 2 златни денари во 1.000 примероци со тежина од 7 грами. На аверс страната се наоѓало петоаголно лого на Економскиот факултет 1950-2000, додека на реверс страната се наоѓала гравура на зградата на Основното училиште „Гоце Делчев“, каде во 1950 година биле одржани првите часови. Парите биле изработени од ковницата „Голдмак“ од Радовиш, а нивен автор била Билјана Унковска.
Охридска плашица
Охридска плашица (Alburnus scoranza, Heckel&Kner, 1857- Bleak) — ендемска слатководна риба што живее во Охридско Езеро.
Опис и градба
Охридската плашица, од другите видови риби од родот Alburnus кои живеат во јадранскиот слив,се разликува по следниве одлики: аналниот отвор се наоѓа под или веднаш зад основата на последните разгранетите грбни зраци; 47-53 + 2 лушпи на странична линија; 13-14½ разгранети анални зраци; 17-22 жабрени лакови; вентралeн гребен на телото кој зафаќа најмалку 2/3 од должината од аналниот отвор до основата на карличната перка; пекторалната перка не ја достигнува основата на карличната перка; нема латерални темни линии;
Охридската плашица достигнува големина до 158 мм.
Живеалиште и распространетост
Охридската плашица живее во сливовите на Скадарско Езеро и Охридско Езеро и реката Црн Дрим(Црна Гора, Албанија и Македонија).
Живее во езерата и во езерските притоки. Се мрести на езерските брегови или мигрира кон притоките за да се измрестиво поплитки води.
Размножување
Во средината на месец мај, кога температурата на водата на површината, во литоралната зона на брегот, е 20 или повеќе Целзиусови степени, на дното се појавуваат кладофори и други видови алги. Тие се наоѓаат особено во тињесто дно и на скриени места, а помалку на чакал, на длабочина од 0-3 м. Кладофорите интензивно се развиваат над дното, на длабочина од 10-40 см. формирајќи густа покривка од алги. Над покривката од алгите, се наоѓаат многу репродуктивно зрели циприниди, меѓу кои доминантна е плашицата. Плашицата може да се разликува по големиот број на заоблени црно-маслинести епителни конвекси кои пак исчезнуваат по оплодувањето.
Периодот на мрестење на плашицата започнува во втората половина на мај и трае до средината на август. Репродуктивно зрелите единки се групираат во групи од риби, од само неколку, до десет најмногу, од кои само една или две се женки. Женките се подолги од машките единки. По оплодувањето, јајцата паѓаат во растителноста каде се лепат на густите колонии, каде што процесот на асимилација се изведува интензивно со ослободување на кислород. Јајцата се развиваат над колониите, на растојание од дното, каде се одвива интензивниот процес на распаѓање. Јајцата се стабилизираат против силните бранови и се движат заедно со колониите на кладофората и други алги. Во некои случаи, групи од риби може да се најдат во песочното дно за време на периодот на мрестење, но плашицата припаѓа на фитофилната еколошка група.
Оплодените јајца на плашицата се лепат на растителноста заради тенкиот леплив слој кој го имаат околу надворешната мембрана. Надворешната мембрана е тенка и транспарентна. По оплодувањето на јајцето, надворешниот слој се дели од вителусот, формирајќи го перивителинскиот простор. Во овој период од процесот пречникот на јајцето е 1,43 мм, а виталусот е 1,1 мм. Виталусот е кружен и жолт, сместен во средината на надворешната мембрана. Има жолта пигментација и одреден број на ситни капки.
На висока температура на водата (18-20 °C) оплодените јајца се развиваат побрзо и процесот на соголување и гаструлација завршува во текот на првиот ден по оплодувањето.
Растот на плашицата
Од фазата на ларва, растот на плашицата до крупна единка е следен:
Тибо Пино
Тибо Пино (Thibaut Pinot; р. во Мелизе, Горна Сона) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата. Тој е означен како еден од најветувачките таленти во францускиот велосипедизам, завршувајќи трет на Тур де Франс 2014 и освојувајќи го пласманот за млад возач.
Правоаголен трапез
Правоаголен трапез — трапез во кој има внатрешен прав агол (π / 2, 90 °). Поради дефиницијата за трапез (четириаголник со две паралелни страни), секако мора да има два внатрешни прави агли и два пара правоаголни страни, или еден крак d е нормален на двете основи a, c.
Тибо Пино
Освоил етапи на сите три големи трки, три на Тур де Франс, една на Џиро д’Италија и две на Вуелта а Еспања. Пино ја освоил Џиро ди Ломбардија во 2018 година и завршил трет на трката во 2015 година.
Правоаголен трапез
Општи особини
Правоаголен трапез не може да се ограничи со круг и така не е тетивен, но е двоцентричен четириаголник.
Посебен случај
Некои правоаголни трапези можат да се вцрта кружница и се тангентни четириаголници или посебен пример на тангентен трапез - правоаголен тангентен трапез.
Тибо Пино
2013
Ја започнал сезоната со осмо место во генералниот пласман на Волта а Каталуња и четврто место во генералниот пласман на Тур де Свис, каде имало големи очекувања за Пино во јули. Бидејќи било 100. издание на Тур де Франс, Пино имал многу притисок на него пред трката, бидејќи бил единствен француски возач за генерален пласман. Меѓутоа, кога трката стигнала во планините, Пино се мачел и надежта за висок планински пласман веќе била завршена по деветтата етапа. Во втората недела од трката, Пино имал проблеми со воспалено грло и исто така признал дека се мачел на спустовите, поради страв од брзината. Ја напуштил Тур де Франс 2013 на етапата 16. Пино сакал да се врати со резултат на Вуелта а Еспања и станувал подобар низ трката. На претпоследната етапа, Пино се искачил на седмото место во генералниот пласман.
Правоаголен трапез
Обем
Обемот на правоаголен трапез е вкупната должина на сите страни:
Тибо Пино
2015
Во 2015 година, Пино ја имал својата прва победа во сезоната на Тур де Романди. Ја освоил кралската етапа на трката со седум секунди предност пред најблискиот соперник, Илнур Закарин од. Завршил четврти во генералниот пласман и му била доделена маичката за најдобар млад возач. Во јуни започнал да се подготвува за Тур де Франс, учествувајќи на Тур де Свис и ја освоил кралската етапа, долга и тешка етапа со планинска завршница. Победил сам на подножјето на ледникот Ретенбах. На Тур де Франс, Пино завршил 16. во генералниот пласман, но ја освоил дваесеттата етапа на Алп д’Ез.
Правоаголен трапез
Плоштина
Плоштината на правоаголен трапез е еднаква на:
Тибо Пино
2016
Пино имал лош настап на дванаесеттата етапа на Тур де Франс 2016, завршувајќи со огромни 28 минути и 24 секунди зад етапниот победник Томас де Гент. Пинт се повлекол од трката пред почетокот на тринаесеттата етапа поради бронхитис. На крајот на етапата 12 бил на 34. место во генералниот пласман со 42 минути и 54 секунди зад победникот Крис Фрум. Пино ја носел точкастата етапа на три етапи (етапите 10-12) во текот на трката. На 16 јули, Пино го објавил своето повлекување од претстојната друмска трка и хронометарот на Летните олимписки игри 2016 поради неговиот бронхитис и недоволното време за опоравување. На 1 септември, Пино објавил на Твитер дека неговата сезона завршила, наведувајќи ги „постојаниот пад поради вирус“ и „со цел најдобро да се подготви за следната сезона“ за неговата одлука.
Правоаголен трапез
Плоштина
каде што a и c се основи, d е правоаголниот крак, m:
Тибо Пино
2017
Првата победа во сезоната 2017 на Пино била на Вуелта а Андалусија, откако возел зад Алберто Контадор во последните стотина метри. Пино завршил на третото место на крајот на трката и настапил на Страде Бјанке, каде завршил на деветтото место. Пино ја потврдил својата форма со третото место на Тирено-Адријатико една недела подоцна. Бидејќи Пино целел на 100. издание на Џиро д’Италија во 2017 година, негова последна подготвителна трка била Трката на Алпите. Завршил меѓу најдобрите пет на сите пет етапи, вклучувајќи ја етапната победа на завршната етапа и ја имал водечката маичка на третата етапа. Пино завршил втор на крајот и бил силен за Џиро. Ја започнал трката со четврто место на Етна. Завршил втор на деветтата етапа, со што напредувал до второто место во генералниот пласман. Меѓутоа, на десеттата етапа, која била хронометар во должина од 39,8 километри, Пино паднал на четвртото место. Бидејќи Пино ја освоил етапата 20 на трката, се поместил на третото место пред завршниот хронометар. На крајот завршил на 28. место на етапата и паднал на четвртото место на трката со 37 секунди зад Винченцо Нибали.
Правоаголен трапез
Плоштина
е средната вредност (линијата што ги поврзува средиштата на краците b и d и паралелна со основите), средната вредност на страните a и c. На плоштината на правоаголен трапез може да се гледа како на производ на правоаголен крак и средните вредности на паралелните страни.
Тибо Пино
2017
Пино не бил во силна форма на Тур де Франс и негова најдобра етапна завршница било деветтото место на етапата 15, пред да ја напушти трката на етапата 17. Еден месец подоцна победил на Тур де л’Ен. Ја завршил сезоната со италијанските класици. Негови најдобри резултати биле второто место на Тре Вали Варезине и петтото место на Џиро ди Ломбардија.
Правоаголен трапез
Плоштина
За плоштината на правоаголен трапез важи истата формула како за трапез, ако се познати само должините на страните.
Тибо Пино
2018
Во сезоната 2018, Пино повторно целел на Џиро д’Италија. Меѓутоа, овој пат сакал да ги намали бројот на денови на трки пред Џиро со цел да биде посвеж за Тур. Поради тоа, Пино имал само 14 дена на трки пред почетокот на мај. Меѓутоа, успеал да победи на Трката на Алпите на крајот на април покажувајќи одлична форма пред Џиро. Завршил трет на етапата 19 до Бардонекија, со што напредувал до третото место. Пино имал страшен пад во текот и по искачувањето до Кол де Сен-Панталеон во должина од 16,5 километри на претпоследната етапа на Џиро д’Италија 2018; бил меѓу главната група на почетокот на искачувањето, но отпаднал и стигнал на врвот 21 минута зад групата на розовата маичка. Неколку часа по целта на етапата 20, каде завршил 45 минути зад етапниот победник Микел Ниеве, Пино бил хоспитализиран во Аоста поради дехидрираност, истоштеност, треска и проблеми со дишењето. Од третото место во генералниот пласман на етапата 20 на Џиро, Пино паднал на 16. место на крајот на етапата, 43:46 зад предводникот Крис Фрум. Пино се откажал од трката пред почетокот на последната етапа. Поради неможност потполно да се врати од истоштеноста и пневмонијата при Џиро д’Италија, неговата екипа објавила дека нема да настапи на Тур де Франс 2018.
Пино се вратил и тренирал за да вози на неговата трета Вуелта а Еспања. Откако завршил трет на крајот на Трката околу Полска бил сметан за еден од главните фаворити на Вуелта. Меѓутоа, Пино изгубил време веќе на шестата етапа поради комбинација на накрсни ветришта и падови, поради кои тој и Келдерман изгубиле време. На ридската етапа 11, Пино се впуштил во бегство и бил во виртуелната водечка маичка еден момент од етапата. На последното искачување, главната група имала јако темпо и Пино бил само 12 секунди пред другите. На етапата 14, Пино скоро успеал да следи некои од главните фаворити до целта, губејќи само 5 секунди од етапниот победник Сајмон Јејтс. На следната етапа, Пино можел повторно да прослави откако ја освоил етапата 15. Нападнал на само 6 километри до целта и бил 28 секунди пред второпласираниот Мигел Анхел Лопес. Со тоа Пино освоил етапи на сите три големи трки.
Пино напредувал до седмото место во генералниот пласман и на хронометарот на етапата 16 изгледал силно до првото мерење. Меѓутоа, неговото темпо опаднало и до целта, завршил само на 27. место на етапата. Бил во проблеми повторно следниот дел и изгубил над 2 минути во однос на другите фаворити, со што паднал на 9. место во генералниот пласман. Пино се вратил на етапата 19, освојувајќи ја втората етапа на Вуелта, претекнувајќи го предводникот на трката Сајмон Јејтс. На претпоследната етапа, Пино завршил на 4. место што значело дека на крајот на Вуелта завршил како шести. На 10 октомври, Пино го освоил 99. издание на Милано-Торино, што било негова втора победа на еднодневна трка во неговата кариера. Три дена подоцна, Пино повторно победил, овој пат освојувајќи прв монумент во неговата кариера со победата на Џиро ди Ломбардија. Откако Пино возел јако темпо на искачувањето Чивилјо на 15 километри до целта, преостанатите тројца возачи во групата не можеле да одговорат. На целта, Пино победил со 32 секунди пред бранителот на титулата Винченцо Нибали и 43 секунди пред Дилан Тенс.
2019
Пино настапил на Тур де Франс 2019. По силните настапи на пиринејските етапи, вклучувајќи етапна победа на Кол ди Турмале, бил сметан за фаворит во генералниот пласман. Меѓутоа, скинат квадрицепс го приморало да ја напушти трката на етапата 19.
Распоред на резултатите
СО = се откажал; — = не учествувал
Унгарска Република (1919-20)
Унгарска Република (Magyar Köztársaság) — краткотрајна република која постоела помеѓу август 1919 и февруари 1920 година во централниот и западниот дел на поранешното Кралство Унгарија (опфаќајќи поголем дел од денешна Унгарија и делови од денешна Австрија, Словачка и Словенија). Државата била основана по Унгарските револуции од 1918-1919 година од страна на контрареволуционерните сили кои се обидувале да вратат статус кво како пред 31 октомври 1918 година.
Историја
На 6 август 1919 година Иштван Фридрих, водач на Друштвото на другари од Белата куќа (десничарска, контрареволуционерна група), ја соборил владата на Ѓула Пеидл и ја презел власта во бескрвен државен удар со поддршка на Кралската романска армија. Државниот удар бил широко прифатен во Унгарија. Следниот ден, Јозеф Август се прогласил за регент на Унгарија (ја држeл функцијата до 23 август, кога бил принуден да поднесе оставка) и го назначил Фридрих за премиер. Тој го наследил Карој Хусар на 24 ноември, кој бил премиер и привремен претседател до обновувањето на монархијата неколку месеци подоцна. Бунтовничка антикомунистичка авторитарна влада составена од воени офицери влегла во Будимпешта во ноември зад петиците на Романците. Следел „бел терор“ што довело до затворање, тортура и погубување без судење на комунистите, социјалистите, Евреите, левичарските интелектуалци, симпатизери со режимите Кароj и Кун и други кои се заканиле со традиционалниот унгарски политички поредок што офицерите се обиделе повторно да се воспостави. Според проценките бројот на погубувања бил околу 5.000. Покрај тоа, околу 75.000 луѓе беа затворени. Особено, унгарските десничарски и романските сили ги имале на удар Евреите за одмазда. На крајот, белиот терор ги принудил речиси 100.000 луѓе да ја напуштат земјата, повеќето од нив социјалисти, интелектуалци и Евреи од средна класа.
Во 1920 и 1921 година, внатрешен хаос ја погодил Унгарија. Белиот терор продолжил да ги мачи Евреите и левичарите, невработеноста и инфлацијата пораснале, а сиромашните унгарски бегалци кои не се плашеле да влегуваат преку границата од соседните држави, дополнително ја оптоварувале слабата економијата. Владата на населението му понудила мала помош. Во јануари 1920 година, унгарските мажи и жени ги дале првите тајни гласачки ливчиња во политичката историја на земјата и избрале големо контрареволуционерно и аграрно мнозинство во еднодомниот парламент. Се појавиле две главни политички партии: социјално конзервативната партија Христијанскикот национален сојуз и Националната партија на мали сопственици и земјоделски работници, кои се залагале за земјишни реформи. На 29 февруари 1920 година, парламентот ја вратил унгарската монархија, завршувајќи ја републиката, а во март ја укинал и прагматичната санкција од 1723 година и компромисот од 1867 година. Парламентот го одложил изборот на крал додека не се смират граѓанските немири. Поранешниот австроунгарски адмирал Миклош Хорти станал регент, позиција што ќе ја држи до 1944 година.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени кладиво
Фрлање кладиво за мажи на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 2 и 4 септември.
Квалификации
Квалификации: Перформанс за квалификување 71.00 (Q) или најмалку 12 со најдобар перформанс (q) продолжуваат во финалето.
ССУ „Св. Кирил и Методиј“ - Охрид
'''Средното стручно училиште „Св. Кирил и Методиј“''' — средно економско и медицинско училиште во Охрид, Охрид.
Основање и развој
ССУ „Св. Кирил и Методиј“ стартувало како нов правен субјект на 1 септември 2014 година. Економските и медицинките паралелки иако постоеле од 1957 година, по  43 години  биле одвоени од гимназијата „Св. Климент Охридски“ и со тоа било формирано ново средно економско училиште со медицински паралелки. Првата учебна 2014/2015 година стартувала со 550 ученици во економската и медицинската струка. Во првата година биле запишани 110 ученици, а ангажирани околу 50-тина вработени.
Првичен извор
Првичен извор или примарен извор — поим кој се користи во поголем број на научни дисциплини. Во историографијата првичен извор или оригинален извор претставува документ, запис или некој друг вид на извор на информации (вклучувајќи: слики, скици и др.) кои се создадени во периодот за кој студијата се однесува.
Слични (но не и истоветни) дефиниции за првични извори на информации се користат и во другите области на науката. За првични извори на информации се сметаат изворите кои директно го опишуваат објектот на научен интерес на истражувачот.
Првичните извори на информации содржат податоци за оригинални научни истражувања, како и за резултатите добиени од нив.
Доколку едно научно истражување довело до извесни резултати, тие резултати потребно е да се презентираат во погодна форма. Некои од стандардните форми во кои може да се презентираат оригинални научни резултати се :
Хагис
Хагис (латиница: Haggis; taigeis) — солен пудинг кој содржи овчи внатрешни органи (срце, црн дроб и бели дробови), мелено со кромид, овесна каша, маст, зачини и сол, измешано со бујон и традиционално варено додека е обвиткано во стомакот на животното иако сега често наместо тоа се користи вештачка обвивка.Според англиското издание на „Larousse Gastronomique“ од 2001 година: „Иако неговиот опис не е веднаш привлечен, хагис има одлична текстура на јаткасти плодови и вкусен солен вкус“.
Се верува дека храната слична на хагис - утробата брзо готвена во стомакот на животното, сите погодно биле достапни по лов - биле јадени од древните времиња.
Иако името „hagws“ или „hagese“ за прв пат било забележано во Англија од 1430 година, јадењето се смета за традиционално со шкотско потекло. Тоа е дури и национално јадење, како резултат на поемата на Шкотскиот поет Роберт Бернс „Обраќање до Хагис“ од 1787 година. Хагис традиционално се служи со „бросква и пире“, варени и пасирани одделно, и драм (чаша шкотско виски), особено како главно јадење на вечера во чест на Роберт Бернс.
Современа употреба
Хагис традиционално се служи како дел од вечерата во чест на Бернс на или близу 25 јануари, роденденот на шкотскиот национален поет Роберт Бернс. Барнс ја напишал поемата „ Обраќање кон Хагис“, со која започнува „Fair fa' your honest, sonsie face, Great chieftain o' the puddin-race!“ Во текот на животот на Барнс, хагис било вообичаено јадење на сиромашните, бидејќи било хранливо, но сепак многу евтино, направено од остатоци од овчо месо што инаку биле фрлани.
Хагис е широко достапен во супермаркетите во Шкотска ноз цела година, со тоа што поевтините марки се вообичаено спакувани во вештачка обвивка, наместо во животински црева. Понекогаш хагис се продава во плех или сад што може да се готви во микробранова печка или во конвенционална печка. Некои комерцијални хагис во голема мерка се прават од свињи, наместо од овчји остатоци. Кошер хагис, не само без свинско месо, туку и целосно во согласност со еврејските закони за исхрана, исто така се произведува.
Хагис често се служи во шкотски градби за брза храна, во облик на голем колбас и похуван. Заедно со помфрит, ова претставува „хагисова вечера“. „Хагисов бургер“ е плескавица од пржен хагис кој се служи во лепиња. „Хагис пакора“ е уште една варијанта на прженица, достапна во некои индиски ресторани во Шкотска. Хагис може да се користи како состојка во други јадења, дури и пица, наместо како главен дел од јадењето.
Вегетаријански хагис
Вегетаријанската варијанта на хагис за прв пат била достапна комерцијално во 1984 година, а сега учествува со 25% до 40% од продажбата на хагис. Заменува различни мешунки, ореви и зеленчук наместо месо. Може да бидат искористени овес и јачмен, како и различни видови леќа, грашок, ажуки грав, грав, борлоти, кикирики, други ореви и печурки, кромид и морков.
Надвор од Шкотска
мини|225x225пкс|Измислен Див хагис Haggis scoticus, покрај подготвен примерок, како што е прикажано во [[глазговската Келвингроска галерија] Хагис останува познат кај шкотските имигранти во Соединетите Држави, Канада, Австралија и Нов Зеланд, поради силното влијание на шкотската култура, особено за Бернсовите вечери. Лесно може да се направи во која било земја, но понекогаш се увезува од Шкотска. Рецептот од канадската провинција Њу Бранзвик на пример користи свинско месо и го пече во тава за леб.
Во 1971 година станало нелегално да се увезува хагис во САД од Обединетото Кралство поради забраната за храна што содржи белодробови од овци, што претставува 10-15% од традиционалниот рецепт. Забраната ги опфаќа сите бели дробови, бидејќи течности како што се стомачна киселина и флегма можат да влезат во белите дробови за време на колењето. Ситуацијата била дополнително комплицирана во 1989 година кога сето говедско и јагнешко месо во Обединетото Кралство било забрането да се увезува во САД поради кризата со кравјо лудило. Во 2010 година, портпаролот на Министерството за земјоделство на САД изјавил дека ја разгледуваат забраната за производи од говедско и јагнешко месо, но дека забраната за храна што содржи овчи бели дробови ќе остане во сила.
Црквеница (Туралево)
Црквеница — археолошко наоѓалиште во кратовското село Туралево. Наоѓалиштето претставува доцноантичка населба. На десната страна од Туралевски Дол, во нивите на двајца жители се среќаваат делови од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Хагис
Надвор од Шкотска
Бидејќи хагис не може да се извезува во САД, наместо тоа се прави таму, понекогаш од шкотски компании. Еден од нив ги користи наведените рецепти и состојки стари 150 години како и во Шкотска, освен што не се користи белодробно крило, а обвивката е секогаш вештачка.
Anna Valentine
Anna Valentine (изговорено: Ана Валентајн), претходно позната како Robinson Valentin, ― британска луксузна модна куќа основана во 1986 година. Основана е од дизајнерското дуо Антонија Робинсон и Ана Валентајн.
Заминување на Робинсон
Антонија Робинсон, која сега го користи своето брачно име, Антонија Шилдс, заминала од компанијата и се преселила во Корнвол каде што го поставила www.antoniaspearls.co.uk. Валентин тогаш станало единствено име на брендот.
Значајни клиенти
„Робинсон Валентајн“ дизајнирала облека за познати личности, социјалци и особено за британското кралско семејство и за аристократијата. Најголемиот клиент на брендот е Камила, војвотката од Корнвол. Робинсон Валентин ја дизајнирала својата венчаница која ја носела на нејзината венчавка со принцот од Велс во 2005 година. Други клиенти се Серена Армстронг-Џонс, Висконтесата Линли, Пати Палмер Томкинсон, Лејди Сара Чато, Лора Лопес, Џемима Кан, Шафран Олдриџ и Шехерезад Голдсмит.
Во медиумите
Во 2005 година, „Робинсон Валентајн“ добила широко распространет и непосреден публицитет кога било објавено дека брендот ќе ја дизајнира венчаницата на Камила Паркер Баулс. Тие биле интервјуирани од „The Daily Telegraph“, „Hello magazine“ и бројни медиуми. „Робинсон Валентин“ била пофалена од модните критичари за изборот на фустанот и дизајнот на војвотката. Војвотката продолжува да носи облека од брендот на настани од висок профил, кои честопати се истакнуваат во медиумите.
Биков инвеститор
Биков инвеститор (анг:Bull) — инвеститор кој купува во очекување на пораст на цените на хартии од вредност. Терминот често опишува некој кој само верува дека цените на одреден пазар растат. Спротивно на “Мечкин инвеститор”.
Екватор
Екватор — замислена кружница која ја дели планетата на северна и јужна полутопка. Географската ширина на екваторот по дефиниција е 0°. Должината на Земјиниот екватор изнесува 40.075 км. Земјината топка не претставува идеална сфера и е всушност најиспапчена кај екваторот каде што нејзиниот просечен полупречник од 6.375 км е зголемен за приближно 22 км.
Екваторски држави
Екваторот поминува низ територијата на 14 држави. Мора да се споменe дека иако е таканаречена, Екваторска Гвинеја не спаѓа во оваа група на држави. Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, екваторот минува низ:
Стефан Маневски
Животопис
Дипломирал (1960) и магистрирал (1963) на Академијата за ликовни уметности во Белград. Ретроспективна изложба имал во Скопје (МСУ, 1999). Маневски е еден од доајените на Друштвото на ликовните уметници на Македонија. Бил професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје.
Творештво
Неговите почетоци (1963/64) биле врзани за инвентивната серија енформелни цртежи, додека вајарните реализации од 1966 г. се конципирани со метални фрагменти (Миг на времето, 1966). Подоцна скулптурите ги сведува на објекти со оптички ефекти и со разбрануванаобоена површина (Светлосен информатор 2, 1983). Во Музеј на современа уметност Скопје ,постои богата и значајна колекција на негови дела:
Кјелефјорд
Кјелефјорд е административен центар на општина Лебесби во округот Финмарк, Норвешка. Селото се наоѓа на северозападниот дел на полуостровот Нордкин, на брегот на еден мал фјорд кој се влева во поголемиот Лаксефјорден. На 0,45 квадратни километри селото има население (2013) од 927 жители, што дава густина на населеност од 2060 жители на квадратен километар и го прави најголемото село во општината и една од најголемите рибарски села во округот Финмарк.
Фудбалер на годината во Серија А
Фудбалер на годината во Серија А е годишна награда организирана од италијанската асоцијација на фудбалери која се доделува за време на манифестацијата Гран Гала дел калчо (порано позната како Оскар дел калчо) на најдобриот фудбалер во Серија А за преходната сезона.
До 2010 година, наградата се доделувала така што се избирал Најдобар италијански фудбалер и Најдобар странски фудбалер, за подоцна да се прогласи еден победник кој ќе ја понесе наградата најдобар фудбалер во лигата.
Тековен победник е Кристијано Роналдо кој бил избран за најдобар фудбалер во Серија А за сезоната 2018-2019, на последното издание на Гран Гала дел калчо. Најмногу пати наградата ја добивале Златан Ибрахимовиќ и Андреја Пирло, двајцата по трипати.
Шпекулација
Шпекулант е признаен учесник на повеќето пазари, кој се обидува да ги предвиди промените на цените и по пат на, да речеме, купување и продавање фјучерс, да оствари добивка. Обично шпекулантот не е директно поврзан со финансискиот инструмент на кој се однесува фјучерсот.
Шпекулант за нови емисии
Шпекулантот за нови емисии (на англиски: Stag) е трговец со хартии од вредност кој запишува новоиздадени акции, со надеж дека ќе ги продаде веднаш штом му се доделат, по цена повисока од номиналната.
Тероар
Тероар (terroir = „поднебје“) — француски израз кој се користи при оценка на вино и кафе, за означување на специфичните географски одлики кои обдариле со особеност еден производ. Овој смисол за месност е отелотворен во извесни одлики, и збирот на влијанијата на локалната животна средина врз одгледувањето на растението и изработката на производот.
Особено познат и наградуван тероар во Македонија е Барово, Демиркаписко.
Дефиниции
Според Terroir-France, „тероар е група лозја (или дури и лозници) од еден ист регион под заедничко име, кои растат на ист тип почва, временски прилики, исти методи на одгледување на грозјето и правење вино, кои придонесуваат кон специфичните одлики на виното.“ Некои стручњаци додаваат и историја, традиција, сопствеништво на лозјето и други фактори.
Денешното значење на изразот е пошироко од само географско, но тука почнуваат несогласувањата. Некои велат дека тероарот нема никаква врска со сортата на лозата, гроздоберот и методите на производство (винарство и др.), и претставува на низа локални влијанија кои се пренесуваат врз карактерот на производот.
Исто така се поставува прашањето дали тероарот е измерлив, и улогата која тој ја игра во производството на „добро“ вино - сето тоа е тема на расправа. Работата уште повеќе се усложнува со тоа што некои енофили го користат терминот тероар за вина кои се карактеристични и уникатни за нивното географско потекло. Во овој случај, тероар не се однесува на земјата, туку на виното.
Елементи
Компоненти на еден тероар се:
Широк столб
Американски термин за вести во кои се прикажуваат цени и податоци за хартии од вредност и стоки за широка потрошувачка, во поголем обем од оние во прегледите што ги даваат берзите во печатот.
Драги Змијанац
Драги Змијанац (Скопје, 25 февруари 1960) — македонски општественик, хуманитарец и деец во невладиниот сектор.
Биографија
Роден е во Скопје на 25 февруари 1960 година. Во април 1992 година ја основал Првата детска амбасада во светот „Меѓаши“ којашто се залага за промовирање на правата на децата во земјата, како и на правата и заштитата на децата од насилство и злоупотреба.
Унгарска национална галерија
Унгарската Национална галерија (позната и како Маѓар Немзети Галерија ), е основана во 1957 година како национален музеј за уметност. Се наоѓа во замокот Буда во Будимпешта, Унгарија. Неговите збирки ја покриваат унгарската уметност во сите жанрови, вклучувајќи ги делата на многу унгарски уметници од деветнаесеттиот и дваесеттиот век кои работеле во Париз и на други локации на Запад. Примарниот музеј за меѓународна уметност во Будимпешта е Музејот на ликовни уметности.
Изложби
Во Националната галерија се сместени средновековна, ренесансна, готска уметност и барокна унгарска уметност. Колекцијата вклучува дрвени олтари од 15 век.
Музејот прикажува голем број дела од унгарски вајари како Кароли Алексиј, Морис Аскалон , Миклос Борсос , Џула Донат , Јанош Фадрус , Бени Ференци , Иштван Ференци и Миклос Изсо. Исто така, изложува слики и фотографии од поголемите унгарски уметници како што се Брасаи и Ервин Мартон, дел од кругот кој работел во Париз пред Втората светска војна. Во галеријата се прикажани дела на уметници како Михали Мункаччи и Ласло Паал. Во музејот исто така се наоѓаат слики од Кароли Марко Старец, Јозеф Борсос , Миклос Барабаш , Берталан Секели , Кароли Лотц , Пал Сињеј Мерсе , Иштван Цоук , Бела Ивани Грнувалд , Тивадар Коццка Цонтвари ( Урнатините на Античкиот театар, Таормина ), Јозеф Рипл-Ронај ( Модели ) и Кароли Ференци.
Контроверзност
Во септември 2011 година државниот секретар за култура Геза Szőcs официјално ги објави плановите за изградба на нова структура долж Andrássy út во близина на Градскиот парк и во близина на постојниот Музеј на ликовни уметности во Будимпешта и уметничката сала во Будимпешта (Мускарнок). Во оваа зграда ќе бидат сместени збирките на актуелната Национална галерија на Унгарија. Овој проширен план, кој ќе го искористи целиот булевар, исто така се нарекува Музејскиот кварт Будимпешта или Андрашискиот кварт.
На почетокот на декември 2011 година, Ференц Цсак - директор на Националната галерија од 2010 година и критикуван за предложеното спојување на галеријата со Музејот на ликовни уметности - наречен процес на спојување "е непрофесионален, антидемократски и кратковид" и објави дека ќе поднесе оставка на крајот на 2011 година. Почнувајќи од 5 март 2012 година, новиот директор не беше именуван и Националната галерија беше предводена од заменик-генералниот директор Ѓерѓ Ѕуч.
Џобер
Термин кој се употребува за организаторите на пазарот (маркет мејкери) на Лондонската берза. Адекватен термин за организаторите на пазарот на Њујоршката берза е специјалист.
Монт Еверест
Монт Еверест — според надморската височина на врвот е највисоката точка на земјата. Планината се наоѓа на границата помеѓу Непал и Кина.
Име
Во Непал, планината се вика Сагармата (सगरमाथा, или „Кралица на Небото“ на санскрит). Ова име го измислил Бабурам Ачарја во раните 1960-ти кога непалската влада сфатила дека Монт Еверест нема непалско име. Ова се случило бидејќи за планината не се знаело скоро ништо во етничкиот Непал (долината Катманду и околниот регион). Името кои шерпасите и Тибеќаните го користеле било Чомолангма, но, тоа не било прифатливо, бидејќи било во спротивност со унификацијата и непализацијата на земјата.
Старотo име на планината било Девгири („света планина“ на санскрит) или Девадурга (Англичаните го изговарале диодунга во 19 век); погледнете ја Археолошкото мрежно место Харапа за повеќе информации и историја на името на планината. Монт Еверест на тибетски се вика чомолунгма или чомолангма (ཇོ་མོ་གླང་མ) ("Мајка на Вселената"), а на кинески: 珠穆朗瑪峰 или 聖母峰 (Shèngmǔ Fēng).
Во 1865 година Британецот Ендру Скот Во и го дал англиското име на планината. Непал и Тибет биле затворени за странци во тоа време. Ендру го напишал следново за планината: ''…Мојот ценет шеф и претходник, полковникот Сер Џорџ Еверест, ме научи да ги именувам сите географски објекти според месните називи. ... Но, еве една планина, најверојатно највисоката во светот, за која не можеме да најдеме месно име. Ако воопшто такво име постои, нема да можеме да го пронајдеме сè додека не ни биде дозволено да влеземе во Непал... Во меѓувреме, имам привилегија, но, и задолжение да измислам име кое граѓаните и географите ќе го користат; име кое ќе се користи во секој дом во цивилизираните земји.'' Така тој одлучил да ја нарече планината според Џорџ Еверест (чие име правилно е Џон Иврест). Најпрвин името го пишувал „Mont Everest“, но, подоцна го променил во „Mount Everest“. Самиот Џорџ си го изговарал сопственото презиме Иверест, но, оттогаш луѓето генерално го изговараат неговото име исто како планината - Еверест.
Во 2002 година, кинескиот весник Народен дневник објавил статија во која се напаѓа користењето на англиското име во западниот свет. Истата статија инсистирала западниот свет да почне да го користи тибетското име. Денес знаеме дека Кинезите имале карти уште пред 280 години на кои планината била обележена под името Маунт Чомолангма, име коешто сè повеќе станува популарно за користење.
Мерење
Планината е висока отприлика 8.848 m, но постојат варијации во различните мерења што се имаат извршено. Втора по висина е планината К2 со 8.611 m височина.
Во 1852 година Радханат Сикдар, индиски математичар и прегледувач од Бенгал, бил првиот што го идентификувал Еверест како највисокиот врв во светот. Тој користел тригонометриски пресметувања врз основа на мерења кои биле направени со теодолит од далечина од 240 km во Индија. Пред да биде разгледан и именуван, врвот бил наречен „Врв XV“.
На 22 мај 2005 експедиција од Народна Република Кина се искачи на врвот. После повеќе-месечни и комплицирани мерења и пресметувања, на 8 октомври 2005, државното биро за прегледување и мапирање официјално објави дека висината на Еверест е 8.844,43 m ± 0.21 m (29,017.16 ± 0.69 стапки). Тие тврделе дека тоа било најпрецизното мерење извршено до тогаш.. Но, оваа висина е измерена врз основа на највисоката точка на самата карпа и не го вклучува снегот и мразот кој се наоѓа врз карпата на самитот. Ова е начинот кој се има користено при мерење на висината на Монблан и Хан Тенгри. Кинезите исто измериле дека длабочината на снегот и мразот изнесувала 3,5 m. што значи дека вкупната висина е 8.848 m. Реално гледано, количината на снег и мраз постојано се менува и со тоа висината на планината заедно со снегот е нешто што не можат планинарите да го измерат без користење на софистицирана ГПС опрема.
Кнежевство Нитра
Кнежевство Нитра или Нитранско кнежевство (Nitrianske kniežatstvo, Nitriansko; nyitrai fejedelemség; познато и како Војводство Нитра, ) — словенска држава која била составена од група населби кои се појавиле во век околу градот Нитра во денешна Словачка. Неговата историја останува непозната поради недостиг на современи извори. Статусот на територијата е предмет на научна дебата; некои современи историчари го опишуваат како самостојна држава која била припоена околу 833 или 870 година од Кнежевството Моравија, додека други велат дека била под влијание на соседните Словени од Моравија од нејзиното основање. Нема посебен список на принцови или војводите на Нитра, за кој се согласиле историчарите.
Позадина
Денешната Словачка со векови била владеена од Германите, вклучувајќи ги Квадите и Лонгобардите или Ломбардите, кои биле тука до век. Нова материјална култура карактеризирана со рачно грнчарство, кремирање и мали квадратни колиби, кои вообичаено имале печва се појавиле низ низините долж Дунав во тоа време. Новата култура, со нејзината „спартанска и еднаква“ природа, силно се разликувала од пораната археолошка култура на Средна Европа. Според Барфорд, извештај од византискиот историчар Прокопиј Кесариски е првиот познат навод за ранословенската група кои ја населувале денешната Словачка. Прокопиј напишал дека избрканиот ломбардски принц Хилдигис собрал армија, „земајќи со себе не само Ломбарди кои го следеле, туку и многу Склавини“ во 540-тите години.
Номадските Авари, кои пристигнале од евроазиските степи, ја нападнале Панонската Низина и ги потчиниле месните жители во втората половина на век. Потоа, словенските групи ги населиле областите околу главните региони на Аварскиот каганат плаќајќи такса на Аварите. Каганатот искусил низа внатрешни конфликти во 630-тите години. Според Фредегаровата хроника, „Словените кои биле познати и како Венди“ се дигнале на бунт против Аварите и го избрале франкискиот трговец Само како нивен крал во почетокот на век. Владеењето на Само, кој бил во северните или северозападните области на Панонската Низина, траело повеќе од три децении. Завршило по смртта на владетелот и аварската контрола повторно се вратила во областа.
Аварскиот каганат се распаднал околу 803 година како последица на неколку успешни воени борби започнати од Франките. Падот на каганатот придонел кон издигнување на нови држави помеѓу Словените во областа. Промената во политичката контрола била придружена во промените во воената стратегија и опрема. Според Курта се појавиле мечеви и други предмети и развој на локална елита во областите северни од реката Дунав и Панонската Низина во почетокот на век.
Извори
Остатоци на тврдина од век која покрива 12 хектари, староста не може да се одреди, била откопана во центарот на Нитра. Биби пишува дека тврдината припаѓала на „големоморавскиот период“. Според Штајнхибел, тврдината била именувана по реката Нитра, која тече под ридот на која се наоѓала самата тврдина. Археолошките истражувања покажуваат дека населбата била населена од ковачи, златари и други занаетчии. Голема мрежа на населби се појавила околу век.
Главниот извор на информации за државата која денес е позната како Кнежевство Нитра е делото Преобразување на Баварците и Карантаните, документ создаден околу 870 година за промовирање на интересите Салцбуршката архиепископија во Панонија. Ракописите наведуваат дека „Прибина“, кој бил „воден преку Дунав од Мојмир, војвода на Моравците“, победнал во Радбор, Панонска марка (околу 833–856) во Источна Франкија околу 833 година. Радбод го запознал со кралот Лудвиг Германецот, кој наредил дека Прибина треба да биде „воведен во верата и крстен“. Според реченица во три од единаесте зачувани ракописи на „Преобразувањето“, архиепископот Адалрам (в. 821–836) осветил црква за Прибина „на неговиот имот на место кај Дунав наречено Нитрава“ на непознат датум. Современите историчари расправаат дали оваа реченица била дел од првобитниот текст или била само забелешка која се појавила во главниот текст во век.
Научна дебата: статусот и местоположбата на Нитрава
Научниците кои пишуваат дека Прибина бил самостоен владетел исто така велат дека кнежевството било обединето со Морабија откако бил избркан од неговата татковина. Киршбаум и Штајнхибел додаваат дека присилното обединување на двете кнежевства — Моравија на Мојмир и Нитра на Прибина — под водство на Мојмир довело до издигнување на Велика Морабија. Според Марсина, жителите на кнежевството на Прибина кои „дефинитивно биле свесни за нивната разлика од Моравските Словени“ ја зачувале својата „специфична свесност“ дури и во рамките на Велика Моравија, што придонело за развојот на наследниците на Словаците.
Прибина не бил самостоен владетел, туку подреден на војводата Мојмир од Моравија, според Власто. Вели дека обидите на Прибина да постигне самостојност довеле до негов егзил. Идентификацијата на „Нитра“ со „Нитрава“ не е целосно прифатено од научниците. Имре Боба и Чарлс Булас биле помеѓу научниците кои ја оспориле таа идентификација. Имре Боба вели, историчарот, Јоханес Авентиј, кој ја идентификувал Нитрава (доделени заедно со Брно и Оломоуц од Лудвиг Германецот, според Авентиј) со Нитра, бидејќи Нитрава била во „Хунија или Аварија“, јужно од Баварија. Исто така, вели дека латинскиот термин „locus Nitrava“ можеби не се однесува на град. Според неговиот поглед, ниедно од современите имиња на Нитра не се развило од обликот „Нитрава“. Јазичниот пристап на Боба не е во согласност со ономастичкото истражување што наведува дека Нитра била основен облик на името на местото, а „Нитрава“ е само второ име; обете форми биле забележани веќе во век. Чешкиот историчар Душан Тшештик, кој вели дека поврзаноста на Нитра со Нитрава не може да се оспори, пишувајќи дека подоцнежната форма се развила од името на реката Нитра, што се совпаѓа со системот на индоевропски топоними; други реки со слични имиња не се познати. Чарлс Булас исто така ја отфрла идентификацијата на Нитрава со Нитра, бидејќи подоцнежниот град бил припоен од Моравија во текот на владеењето на Сватоплус, години по исфрлањето на Прибина, според писмо на архиепископот Дитмар и неговите подредени напишано околу 900 година. Според Тшештик, содржината на писмот може да биде објаснета како прифатлива грешка на неговите преведувачи, кои знаеле дека територијата во минатото била одвоена од Моравија.
Иван Митевски
Иван Митевски  (, –, ) — македонски режисер.
Животопис
Доајено на телевизиската играна и документарна програма. Митевски бил еден од најплодните македонски режисери, со мошне голем опус на документарни и играни филмови, главно во продукција на Македонската телевизија. Неговите филмови имаат добиено голем број награди.
Творештво
Неговите филмови ја скенирале човековата душа. Болката и осаменоста, но и љубовта и разбирањето. Бил предводник на познатата скопска телевизиска документарна школа. Поважни филмови:
Направил и стотици документарци и ги освоил бројните признанија низ светот, а документарецот -
Цена на понуда
Цена на понуда е цената по која некој нуди да продаде акции.
Холштајн
Холштајн (Holstein, севернодолносаксонски: Holsteen, Holsten, Holsatia) — област помеѓу реките Елба и Ајдер, дел од денешната Шлезвиг-Холштајн, најсеверна сојузна покраина во Германија.
Холштајн некогаш постоел како Грофовија Холштајн (Grafschaft Holstein; 811–1474), подоцна Војводство Холштајн (Herzogtum Holstein; 1474–1866) и бил најсеверната територија на Светото Римско Царство. Историјата на Холштајн е блиску поврзана со историјата на данското Војводство Шлезвиг. Главен град на Холштајн е Кил.
Името на Холштајн доаѓа од Холцетае (Holcetae), саксонско племе споменато од Адам од Бремен што живееле на северниот брег на Елба, западно од Хамбург. Името значело „жители во дрво“ (северодолносаксонски: Hol(t)saten; Holzsassen).
Потекло
По Големата преселба на народите во раниот среден век, Холштајн бил погранична област помеѓу Нордалбингија (дел од Стара Саксонија) на брегот на Северното Море, земјата на словенските Вагри кои припаѓале на Ободритите на брегот на Балтичкото Море и земјата на Данците во Јитланд.
Со освојувањето на Стара Саксонија од Карло Велики околу 800 година, земјата северно од реката Ајдер ја доделил на Данците со договорот во Хајлиген потпишан во 811 година. Остатокот на Холштајн бил даден на Ободритите, а саксонското население било пренесено на различни области на царството. По 814 година, Сасите се вратиле во Западен Холштајн. Вагрите биле избркани од Limes Saxoniae — новата граница водела од реката Елба близу Бојценбург на север долж реката Биле до устието на Швентине во Килскиот Фјорд и Балтичкото Море.
Грофовија Холштајн
Новата Грофовија Холштајн била воспоставена во 1111 година; најпрвин била феуд на Војводството Саксонија, потоа на Војводството Саксо-Лауенбург и на крајот на Епископијата Либек. Со основањето на новата територијална единица, проширувањето на Истокот започнало и Вагрите конечно биле поразени во 1138 година.
Грофовијата Холштајн била под власта на династијата Шаумбург; прв гроф бил Адолф I. Холштајн бил окупиран од Данска по Битката кај Штелау (1201), но бил повторно освоен од грофот на Шауенбург и неговите сојузници во Битката кај Борнхевед (1227).
Поделба на Грофовијата Холштајн (1111–1474)
Во 1386 година кралот Олаф II на Данска и неговата мајка регент, кралицата Маргарет I, го назначила во Ниборг Герхард VI, грофот на Холштајн-Рендсбург, и неговите наследници за војвода на Шлезвиг. Така, тој станал Герхард II, војвода на Шлезвиг. До 1390 година, линијата Рендсбург по наследство ги добила сите линии освен онаа на Холштајн-Пинеберг.
Кога линијата Холштајн-Рендсбург на грофовите Шауенбург исчезнала со смртта на Адолф VIII од Холштајн-Рендсбург (и во личен сојуз како Адолф I, војвода на Шлезвиг) во 1459 година, Кристијан I на Данска го наследил — поради вујко му Адолф I — Војводството Шлезвиг, дански феуд. Со Договорот во Рибе (1460) Кристијан бил избран за гроф на Холштајн-Рендсбург, тогаш сè уште подфеуд на Саксо-Лауенбург во рамките на Светото Римско Царство.
Војводство Холштајн
Во 1474 година, лауенбуршкиот земјопоседник царот Фридрих III го издигнал Кристијан I од гроф на Холштајн-Рендсбург во војвода на Холштајн, така станувајќи непосреден царски вазал. Војводството Холштајн останало со таков статус до распуштањето на Царството во 1806 година.