cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Арапско-израелски конфликт
1967 — 1973
Во 1969 година, Египет ја започнал т.н. Војна на исцрпување, со цел да го исцрпи Израел да го предаде Синајскиот Полуостров. Војната завршила по смртта на Гамал Абдел Насер во 1970 година. Откако Садат ја презел функцијата, тој се обидел да изгради позитивни односи со САД, надевајќи се дека ќе изврши притисок врз Израел да ја врати земјата, со протерување на 15.000 руски советници од Египет.
На 6 октомври 1973 година, Сирија и Египет извеле изненаден напад врз Израел на Јом Кипур, најсветиот ден од еврејскиот календар. Израелската војска била фатена и неподготвена и требало да поминат околу три дена за целосно мобилизирање. Ова ги принудило другите арапски држави да испратат војници за да ги зацврстат позициите на Египќаните и Сиријците. Покрај тоа, овие арапски земји се согласиле да спроведат ембарго на нафтата на индустриските нации, вклучувајќи ги САД, Јапонија и земјите од Западна Европа. Овие земји од ОПЕК ја зголемиле цената на нафтата четирипати и го искористиле како политичко оружје за да добијат поддршка против Израел Јомкипурската војна довела до индиректна конфронтација меѓу САД и Советскиот Сојуз. Кога Израел ја започнал војната, СССР се заканил со воена интервенција. Соединетите Држави, претпазливи за јадрена војна, обезбедиле прекин на огнот на 25 октомври.
Јордан
Во октомври 1994 година, Израел и Јордан потпишале мировен договор, кој предвидувал заедничка соработка, крај на непријателствата, одредување на границата меѓу Израел и Јордан и решавање на други прашања. Конфликтот меѓу нив чинел околу 18,3 милијарди долари. Неговото потпишување е исто така тесно поврзано со напорите за создавање на мир меѓу Израел и Палестинската ослободителна организација (ПЛО), претставувајќи ја Палестинската национална власт (ПНА). Тој бил потпишан на јужниот граничен премин Араба на 26 октомври 1994 година и го направил Јордан само втората арапска земја (по Египет) кој потпишал мировен договор со Израел.
Ирак
Израел и Ирак се постојани непријатели од 1948 година. Ирак ги испратил своите војници да учествуваат во Арапско-израелската војна од 1948 година, а подоцна го поддржале Египет и Сирија во Шестдневната војна во 1967 година и во војната Јом Кипур во 1973 година.
Во јуни 1981 година, Израел ги нападнал и ги уништи новоизградените ирачки јадрени објекти во операцијата Опера.
За време на Заливската војна во 1991 година, Ирак упатил 39 ракети кон Израел, во надеж дека ќе го обедини арапскиот свет против коалицијата која сакала да го ослободи Кувајт. По налог на САД, Израел не одговорил на овој напад со цел да се спречи поголемо избувнување на војната.
Либан
Во 1970 година, по проширена граѓанска војна, кралот Хусеин ја протерал Палестинската ослободителна организација од Јордан. Септември 1970 година е познат како Црниот септември во арапската историја. Тоа бил еден месец кога хашемитскиот крал Хусеин од Јордан го вратил владеењето на монархијата врз земјата. Насилството резултирало со смрт на десетици илјади луѓе, од кои огромното мнозинство биле Палестинци. Вооружениот конфликт траел до јули 1971 година со протерувањето на ПЛО и илјадници палестински борци во Либан. ПЛО се преселило во Либан, од каде што извел неколку напади во Израел. Во 1978 година, Израел ја започнал операцијата Литани, во која заедно со армијата на Јужен Либан ги принудил на ПЛО да се повлечат северно од реката Литани. Во 1981 година избувнал уште еден конфликт помеѓу Израел и ПЛО, кој завршил со договор за прекин на огнот кој не го решил суштината на конфликтот. Во јуни 1982 година, Израел го нападнал Либан. Во рок од два месеци ПЛО се согласил да се повлече од таму.
Во март 1983 година, Израел и Либан потпишале договор за прекин на огнот. Меѓутоа, Сирија го притиска претседателот Амин Пјер Гемајел да го поништи примирјето во март 1984 година. До 1985 година, израелските сили се повлекле на јужниот појас на Либан, долг 15 километри, по што конфликтот продолжил во помал обем, со релативно малку жртви на двете страни. Во 1993 и 1996 година, Израел започнал големи операции против шиитските сили на Хезболах. Во мај 2000 година, новоизбраната влада на Ехуд Барак одобрила повлекување од Јужен Либан, исполнувајќи го предизборното ветување да го стори тоа. Избрзаното повлекување довело до итен колапс на Армијата на Јужен Либан, а многу членови биле или уапсени или побегнале во Израел.
Во 2006 година, како одговор на прекуграничната рација на Хезболах, Израел започнал воздушни напади врз упориштата на Хезболах во јужниот дел на Либан, започнувајќи ја Либанската војна во 2006 година. Неубедливата војна траела 34 дена и резултирала со создавање на тампон-зона во Јужен Либан и распоредување либански војници јужно од реката Литини за првпат од 1960-тите. Израелската влада под Ехуд Олмерт била жестоко критикувана од Виноградската комисија.
Палестина
1970-тите биле обележани со голем број големи, меѓународни терористички напади, вклучително и масакрот на аеродромот Лод и масакрот во Олимпијадата во Минхен во 1972 година, како и заложничката драма во 1976 година, со над 100 еврејски заложници од различни националности, киднапирани и задржани во Уганда.
Во декември 1987 година започнала Првата интифада. Првата интифада била масовно палестинско востание против израелското владеење на Палестинските територии. Побуната започнала во бегалскиот камп Џабалија и многу бргу се проширила низ Газа и на Западниот Брег. Палестинските акции се движеле од граѓанска непослушност кон насилство. Покрај општите штрајкови, бојкот на израелските производи, графити и барикади, палестинските демонстрации, кои вклучувале фрлање на камења од страна на младите против израелските одбранбени сили, го привлекле меѓународното внимание на Интифада. Тешката реакција на израелската армија над демонстрантите, со жива муниција, тепање и масовни апсења, довело до меѓународна осуда. ПЛО, која дотогаш никогаш не била признаена како водач на палестинскиот народ од Израел, била поканета на мировни преговори следната година, откако го признал Израел и се откажала од тероризмот.
Во средината на 1993 година, израелските и палестинските претставници учествувале во мировните разговори во Осло, Норвешка. Како резултат на тоа, во септември 1993 година, Израел и ПЛО го потпишале Договорот од Осло, познат како Декларација за принципи или Осло I. Според договорот, Израел ја признала Палестинската ослободителна организација како легитимен претставник на палестинскиот народ, додека пак таа го признала правото на државата Израел да постои и се откажала од тероризмот, насилството и желбата за уништување на Израел.
Договорот од Осло II бил потпишан во 1995 година и ја детализирал поделбата на Западниот Брег во областите А, Б и Ц. Според договорот, областа А претставува земја под целосна палестинска цивилна контрола. Во областа А, Палестинците исто така се одговорни за внатрешната безбедност. Договорите во Осло остануваат важни документи во израелско-палестинските односи.
2000 — 2009
Втората интифада го принудило на Израел да размисли за својот однос и политика кон Палестинците. По серијата самоубиствени бомбашки напади и напади, израелската армија ја започнала т.н. Операција Одбранбен штит, која била најголемата воена операција што ја спровел Израел по Шестдневната војна.
Како што се интензивирало насилството меѓу израелската армија и палестинските милитанти, Израел го проширил својот безбедносен апарат околу Западниот Брег со повторно земање многу делови од териториите во областа А. Израел воспоставил комплициран систем на блокади на патиштата и контролните пунктови околу големите палестински области за да го одврати насилството и да ги заштити израелски населби. Сепак, од 2008 година, Израелските одбранбени сили полека започнале да ја пренесуваат власта на Палестинските безбедносни сили.
Тогашниот премиер на Израел, Ариел Шарон, започнал во 2003 година политика на отцепување од Појасот Газа. Оваа политика била целосно спроведена во август 2005 година. Најавата на Шарон за ослободување од Газа предизвикало огромен шок за неговите критичари и од левите и од десните партии. Официјалните најави за евакуација на седумнаесет населени места во Газа и уште четири на Западниот Брег во февруари 2004 година го означил првиот пресврт за движењето на доселениците од 1968 година. Овој настан ја поделил неговата партија. Тој бил силно поддржан од министерот за трговија и индустрија Ехуд Олмерт и министерот за имиграција и апсорпција Ципи Ливни, но министерот за надворешни работи, Силван Шалом, и министерот за финансии, Венјамин Нетанјаху, остро го осудиле тоа. Исто така било неизвесно дали ова е само почеток на понатамошна евакуација.
На 16 март 2003 година, Рејчел Кори, американски мировен активист, била прегазена во маалото Ел–Салам во Рафах откако се обидела да го спречи уништувачкиот поход на ционистичкиот воен булдожер кон куќата на еден Палестинец. Кори стоела во конфронтација со булдожерите три часа облечена во светлопортокалова јакна, носејќи микрофон. Иако израелската влада ја негирала одговорноста за инцидентот и ја прогласила нејзината смрт како несреќа, неколку извештаи од очевидци велат дека израелскиот војник кој управувал со булдожерот намерно ја прегазил.
Во јуни 2006 година, милитантите на Хамас се инфилтрирале во близина на израелската страна на Појасот Газа и го киднапирале израелскиот војник Гилад Шалит. Двајца војници од ИОА биле убиени во нападот, додека Шалит бил ранет. Три дена подоцна, Израел започнал операција за ослободување на Шалит. Тој бил заложник на Хамас, кој му забранил на Меѓународниот црвен крст да го види, до 18 октомври 2011 година, кога бил разменет за 1.027 палестински затвореници.
Во јули 2006 година, борците на Хезболах ја преминале границата од Либан во Израел, нападнале и убиле осум израелски војници и киднапирале уште двајца како заложници, по кое започнала Израелско-либанска војна од 2006 година, што предизвикала големо уништување на Либан. Спогодбата за прекин на огнот преку ОН стапила на сила на 14 август 2006 година, официјално завршувајќи го конфликтот. Во конфликтот загинале повеќе од илјада Либанци, и над 150 Израелци  , сериозно била оштетена либанската инфраструктура и како последица на конфликтот биле раселени околу еден милион Либанци и 300.000-500.000 Израелци, иако повеќето биле во можност да се вратат во своите домови. По прекинот на огнот, некои делови од Јужен Либан останале непогодни поради израелските неексплодирани кластерни бомби.
По последиците од Битката кај Газа, каде што Хамас ја презел контролата врз Појасот Газа во насилната граѓанска војна со соперникот Фатах, Израел ја завршил економската соработка со палестинското раководство. Израел и Египет наметнале блокада на појасот Газа од 2007 година. Израел тврдел дека блокадата е неопходна за да се ограничат палестинските ракетни напади од Газа и да се спречи Хамас да шверцува напредни ракети и оружја способни да ги погодат неговите градови.
На 6 септември 2007 година, во операцијата Orchard, Израел бомбардирал источен сириски комплекс, кој, наводно, бил изграден со јадрен реактор со помош од Северна Кореја. Израел, исто така, ја бомбардирал Сирија во 2003 година.
Во април 2008 година, сирискиот претседател Башар ал-Асад изјавил за весник во Катар дека Сирија и Израел дискутираат за мировен договор една година, а Турција е на пат да се согласи. Ова било потврдено во мај 2008 година од портпаролот на премиерот Ехуд Олмерт. Освен за мировен договор, се дискутирало и за иднината на Голанската висорамнина. Претседателот Асад кажал дека „нема да има директни преговори со Израел додека не ја презеде функцијата новиот американски претседател“.
Говорејќи во Ерусалим на 26 август 2008 година, тогашниот американски државен секретар Кондолиза Рајс ја критикувала зголемената израелска изградба на населби на Западниот Брег како штетна за мировниот процес. Коментарите на Рајс биле објавени во врска со извештаите дека израелската градби на спорната територија се зголемиле во голема мера.
Кревкото шестмесечно примирје меѓу Хамас и Израел истекло на 19 декември 2008 година, а обидите за продолжување на примирјето не успеало поради обвинувањата за кршење на примирјето од двете страни. По истекот, Израел започнал напади во тунел за кој се сомневал дека се користи за киднапирање на израелски војници, убивајќи неколку борци на Хамас. По ова, Хамас продолжил со ракетни напади врз израелските градови, со исфрлање на над 60 ракети на 24 декември. На 27 декември 2008 година, Израел започнал војна против Хамас. Бројни организации за човекови права го обвиниле Израел и Хамас дека извршиле воени злосторства.
Во 2009 година Израел направил замрзнување на населувањето од 10 месеци на Западниот Брег. Потоа, државниот секретар на САД, Хилари Клинтон, го пофалил проектот како „невиден гест“ кој би можел „да помогне во оживувањето на разговорите за Блискиот Исток“.
2010—
По последниот круг мировни разговори меѓу Израел и Палестинската власт, 13 палестински милитантни движења предводени од Хамас започнале терористичка кампања со цел да ги попречат и да ги нарушат преговорите. Нападите врз Израелците се зголемиле од август 2010 година, откако 4 израелски цивили биле убиени од страна на милитантите на Хамас. Палестинските милитанти ја зголемиле честотата на ракетните напади насочени кон Израелците. На 2 август, милитантите на Хамас исфрлиле седум ракети од типот Катјуша во Еилат и Акаба, при што загинал еден јордански цивил и биле повредени 4 други лица.
По овој настан се случиле уште неколку наизменични борби, вклучувајќи и 680 ракетни напади врз Израел во 2011 година. На 14 ноември 2012 година, Израел го убил Ахмед Џабари, водач на военото крило на Хамас, отпочнувајќи ја операцијата Облачен столб. Хамас и Израел се согласиле преку египетскиот посредник за прекин на огнот на 21 ноември.
Палестинскиот центар за човекови права соопштил дека за време на операцијата биле убиени 158 Палестинци, од кои: 102 биле цивили, 55 биле милитанти, а еден полицаец, како и 30 деца и 13 жени. Бецелем изјавила дека според првичните наоди, кои се однесувале само на периодот помеѓу 14 и 19 ноември 102 Палестинци биле убиени во Појасот Газа, од кои 40 биле цивили. Според израелските извори, 120 борци и 57 цивили иле убиени. По ова следела меѓународна вознемиреност, при што многумина го критикувале Израел. Протести се одржале на стотици универзитетски кампуси низ САД и пред израелскиот конзулат во Њујорк. Дополнителни протести се одржале низ Блискиот Исток, низ цела Европа и во делови од Јужна Америка.
Меѓутоа, владите на САД, Велика Британија, Канада, Германија, Франција, Австралија, Белгија, Бугарија, Чешка и Холандија изразиле поддршка за правото на Израел да се брани и/или ги осудиле ракетните напади на Хамас врз Израел.
По ескалацијата на ракетните напади од страна на Хамас, Израел започнал операција во Појасот Газа на 8 јули 2014 година.
Грб на Мајот
Грбот на Мајот се состои од штит околу кои се наоѓаат две морски коњчиња кои го придржуваат штитот. А под штитот има трака со натписот "Ra Hachiri". Овој грб исто така се наоѓа и на знамето на Мајот кое е во бела боја со називот на територијата над грбот.
Морреге (амт)
Морреге (Moorrege) — општинска заедница во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Морреге.
Општинската заедница Морреге се состои од следниве општини:
Гробишта (Церово)
Гробишта — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Церово. Претставува некропола одсредниот век. Се наоѓа на 500 м западно од Горно Маало — каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции и крстови од бигор.
ФК Болоња
ФК Болоња е италијански фудбалски клуб од градот Болоња, формиран во 1909 година.
Низ историјата клубот има освоено седум титули во италијанското првенство и се шестиот најуспешен тим во земјата.
Прекарот на тимот е Рособлу поради црвено-сината пругаста комбинација кој ја имаат на дресовите во нивните домашни натпревари. Инаку црвената и сината боја се и официјални бои на градот Болоња. Клубот настапува на Стадионот Ренато Дал'Ара кој е со капацитет од 38,279 седишта.
Том Морело
Томас Баптист Морело или Том Морело (Харлем, ) е американски музичар. Моментално е гитарист на групата Audioslave, а пред - на Rage Against the Machine. Признат е по неговиот единствен стил на свирење. Списанието "Rolling Stone" го вброи во еден од 100. најдобри гитаристи во историјата на рок-музиката.
Пештери во Македонија
Пештерите во Македонија се подземни природни убавини во Република Македонија.
Опис
Во Македонија се истражени 346 пештери и 12 јами и понори. Инаку, се претпоставува дека има над 500 пештери, распространети на територијата на 36 општини. За најдлабок објект се смета Солунска Глава, со длабочина од 450 метри. Овој објект е и најголем на Балкан от, а во него има извонредни украси од зелен мраз и сталагмити високи до два метра. Посебна е пештерата Змејовец за која според легендата на Марко Цепенков, во оваа пештера доаѓале луѓе од секаде, поради лековитата вода што се наоѓала во пештерата. За најдолга хоризонтална пештера се смета Бела Вода, во близината на Демир Капија, со должина од 955 метри, а за најубава се смета Слатински Извор. Со Законот за заштита на природните реткости се опфатени следниве пештери: Горна Слатинска Пештера (единствената пештера во Македонија со влез и со излез), Млечник, Убава и Пешна.
Угледниот американски весник „Њујорк тајмс“ пишува дека  Пештерата Пешна кај Македонски Брод  е идентична со измислените волшебни пештери кои биле  специјално направени за снимањето на најпопуларниот филм на магијата и волшепството - Господарот на прстените. Сепак, најпозната и најдлабока пештера во Македонија е Врело.
Свети маченици Тријандафил и Анастасиј
Свети Тријандафил беше родум од Загора, а свети Анастасиј (Спасо) од Радовиш, од струмичката епархија. Обајцата беа Словени, обајцата млади и прости луѓе. Но љубовта Христова им беше помила од светот и од животот. Животот го дадоа, но Христа не Го изневерија. За Христовата вера пострадаа од Турците, и тоа Тријандафил во Цариград 1680 година, а Анастасиј во Солун, 1794 година.
Свети Анастасиј се родил во древниот Тиверопол, во село Радовиш. Неговите родители го упатиле во светата вера, а со цел чесно да го заработува своето парче леб, го дале да изучи оружарски занает. На дваесет годишна возраст, заминал во Солун, во посета на својот поранешен учител-мајстор. Мајсторот, пак, имал неколку турски одежди и сакал да ги продаде на луѓето без да плати данок (царина) за нив. Така го наговорил својот ученик да облечен еден од тие костуми и така облечен да излезе од градот, велејќи му: „Во оваа болека си како вистински Турчин“. Ученикот пробувал да го одврати од намерата својот учител, но од добродушност и желба да му угоди на учителот, се согласил да го стори бараното. Цариниците, пак, го запреле на градските порти и му побарале писмена потврда за платен данок. На тоа, Анастасиј одговорил дека е Турчин, на што тие побарале од него да го прчита салевот, муслиманското исповедување на верата. Тој молчел и не го сторил тоа.
Цариниците почнале да го тепаат и го извеле пред нивниот началник. Откако тој слушнал за што станува збор, му предложил на младиот човек да се потурчи и да ја прими исламската вера. Анастасиј се противел на тоа, иако во меѓувреме се труделе со разни ветувања и награди (а после и со тепање и закани) да го придобијат. Наскоро главниот цариник го известил и муфтијата за Спасо Радовишки. Муфтијата му рекол: „Ти ги имаш во едната рака мечот, а во другата законот; употреби што сакаш“, при што изборот паднал на него. Веднаш потоа свети Анастасиј бил одведен кај месниот мула, заедно со петорица муслимани кои биле задолжени лажно да сведочат дека Христијанинот хулел на исламот. Нулата отпрвин се обидувал со својата красноречивост да го придобие младиот човек во својата вера, но откако не успеал, почнал да го измачува. На крај го оковале во вериги и го фрлиле во затвор. После тоа уште еднаш се обиделе со измачување да го натераат да се откаже од својата вера, но повторно безуспешно. И по третпат се случио истото. Свети Анастасиј спокојно ги поднесувал удирањата со стапови и тешките вериги, останувајќи тврд и непоколеблив во својата вера.
На обвинувањата дека хулел против Мухамеда, тој одговорил дека тоа не се негови зборови, но истовремено додал дека прикажаната хула во својата совест ја признава за верна оцена на Мухамеда и дека поради тие причини не го прима неговиот закон. Измамен во своите надежи, мулата го испратил младичот кај муселимот. И овој ги употребил сите средства да го придобие; дури му ветил и чифт пиштоли обложени во сребро, сомотна облека и видно место кај него. Момчето пак, посветлено со благодатта Христова, останало при својата непоколеблива вера. „Земната среќа е лоша среќа“, мислел тој во искушенијата. „Христос, Синот Божји е Спасителот на светот. Значи, страдањето за чистата света вера е благословен долг.“ И на тој начин ги отфрлил лажните понуди.
Поради сето ова, тој бил заклучен во затвор, окован на рацете и нозете, со вериги на вратот: на нозете уште му навиле и остри трнливи игли и го мачеле цел ден. Му дале уште една шанса да се откаже од Христа, при што свети Анастасиј рекол: „Јас сум Христијанин, и нема да се одречам од мојата вера.“
Бил осуден да биде обесен надвор од градот. Одејќи кон местото на бесење, растргнат и измачен, паднал по патот и духот свој Му го предал на Господа, на 29 август 1794 година.
Космос-1654
Космос-1654 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 23 мај 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1654 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 294 км, а најмалото на 177.
Pantera
Pantera беше американска хеви метал музичка група со потекло од Арлингтон (Тексас). Бендот беше основан во 1981 година од страна на браќата Вини Пол (тапани) и Дајмбег Дарел (гитара), плус вокалот Тери Глејз. Басистот Рекс Браун се придружил следната година. Пејачот Глејз бил заменет со Фил Анселмо во 1987 година, а оттогаш Анселмо останал со групата сѐ до нејзиното растурање во 2003. Со преку 20 милиони продадени албуми на светско ниво, Пантера важат за едни од поуспешните хеви метал бендови од 90-тите години на минатиот век.
NGC 5434B
NGC 5434B — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Pantera
Во текот на 80-тите овој состав издал четири студиски албуми кои не доживеале некој позабележителен комерцијален успех. Во текот на 90-тите, започнувајќи со албумот Cowboys from Hell, Пантера станале едни од првите бендови кои го популаризирале грув металот, екстремен подвид на хеви металот. Нивниот следен албум, Vulgar Display of Power (1992) доживеал култен статус во хеви метал заедницата. Првото место на американската Билборд 200 табела за албуми го достигнале со нивното следно студиско издание Far Beyond Driven (1994).
Несогласувањата во бендот се вжештиле во 1995, кога Фил Анселмо станал зависник од хероин. Поради тоа, сесиите за снимање на наредниот албум (објавен 1996) се одвивале одвоено. Тензијата продолжила и во следните седум години, период во кој групата издала само еден албум. Составот морал да земе принуден одмор во 2001, а во 2003 година била донесена конечната одлука за распуштање, откако било јасно дека Анселмо нема да се врати во бендот. Браќата Абот (Вини Пол и Дајмбег Дарел) својата музичка кариера ја продолжиле во Damageplan, додека Анселмо и Рекс Браун го основале Down. Сите надежи дека Патера повторно ќе се обедини паднале во вода со убиството на Дајмбег Дарел во 2004 година, за време на една свирка со неговиот нов бенд Damageplan.
NGC 5434B
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5434B се споменува и како UGC 8967, MCG 2-36-24, CGCG 74-70, KCPG 410B, IRAS 14009+0942.
Откривање
Објектот е откриен на 25 април 1883 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5434B е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5434B има привидни димензии од 1,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 3 м 27,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 28' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
Други поделби
Проучување на NGC 5434B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50087. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 196; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 901. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1051.
Врело (појаснување)
Врело може да се однесува на:
Ехинококоза
Ехинококоза, исто така наречена хидатично заболување, хидатиоза, или ехинококо заболување, е паразитско заболување од тенија од видот на Ехинокока. Луѓето заболуваат од два типа на заболување, цистична ехинококоза и алвеоларна ехинококоза. Има две поретки форми на полицитична ехинококоза и уницистична ехинококоза. Заболувањето често започнува без симптоми и тоа може да трае една година. Симптомите и знаците коишто се појавуваат зависи од местото и големината на цистите. Алвеоларното заболување обично започнува во црниот дроб, но може да се рашири на други делови од телото, како на пример, во белите дробови или во мозокот. Кога е зафатен црниот дроб, лицето може да има абдоминална болка, загуба на телесната тежина и да има да пожолти. Белодробното заболување може да предизвика болка во градите, отежнато дишење и кашлица.
Причини
Заболувањето се шири со изедена храна или вода што содржи јајца од паразитот или преку близок контакт со заразено животно. Јајцата се ослободуваат во изметот кај животни што јадат месо коишто се заразени од паразитот. Во животни коишто често се заразуваат спаѓаат: кучиња, лисици или волци. За тие животни да се заразат, треба да ги изедат органитеод животното што ги содржеле цистите, како на пример, овци или глодачи. Видот на заболувањето што се јавува кај луѓето зависи од типот на Ехинокока што ја предизвикува инфекцијата. Дијагнозата се воспоставува со ултразвук, иако исто така може да се употреби и компјутерската томографија (КТ) или снимањето со магнетна резонанца (МРИ). Може да се употребат и крвни тестови со кои се бараат антитела против паразитот, како и биопсија.
Превенција и лекување
Превенцијата од цистично заболување се спроведува со лекување на кучиња коишто може да ја носат болеста, како и вакцинација на овци. Честопати, лекувањето е тешко. Цистичното заболување може да се дренира преку кожата, по што следува терапија со лекови. Понекогаш, овој тип на заболување само се набљудува. За алвеоларниот тип често е потребен оперативен зафат по што следуваат лекарства. Лекот што се користи е албендазол што може да е потребен со години. Алвеоларното заболување може да резултира со смрт.
Болеста се јавува во повеќе делови од светот и тековно има зафатено околу еден милион луѓе. Во некои делови од Јужна Америка, Африка и Азија зафатени се дури и до 10% од одредени популации. Заклучно со 2010 година, во прериодот од 1990 до 2000 година предизвикала смрт кај околу 1200 луѓе. Економскиот трошок од заболувањето се проценува на околу 3 милијарди американски долари годишно. Може да зафати и други животни, како свињи, крави или коњи.
Грб на Реинион
Грбот на Реинион официјално е само лого на кое се наоѓа стилизиран приказ на остров и натписот "Region Réunion". Но исто така постои и неофицијален грб на Реинион кој се состо од штит со француски мотиви.
ФК Про Верчели 1892
Про Верчели е италијански фудбалски клуб од градот Верчели, Италија. Тимот моментално игра во Серија Б, меѓутоа тој е еден од најуспешните италијански клубови со освоени седум титули во италијанската Серија А.
Автоимуна болест
Автоимуна болест е болест коjа настанува заради несоодветен имун одговор на телото против супстанци и ткива кои се нормално присутни во него. Со други зборови, имуниот систем погрешно толкува одреден дел од телото како туѓ и го напаѓа (што се нарекува автоимуност). Ова може да биде ограничено само на одредени органи (како на пример, во автоимун тироидитис), или да опфати повеќе различни органи (на пример, системски лупус еритематодес). Лекувањето на автоимуните болести е обично со имуносупресивна терапија која го намалува имуниот одговор.
Критериуми
За една болест да биде препознаена како автоимуна, таа треба да ги исполнува Витебскиовите постулати (формулирани од Ернст Витебски и неговите колеги во 1957 години и изменети во 1994 година):
Развивање на терапии
И кај автоимуните, и кај воспалителните болести, состојбата потекнува од несоодветни реакции на човечкиот вроден или стекнат имун систем. Кај автоимунитетот, имуниот систем на пациентот е активиран против белковините на сопственото тело. Кај воспалителните болести станува збор за прекумерна реакција на имуниот систем и неговите сигнални патишта (TNF, IFN, итн.), што предизвикува проблеми. Намалувањето на воспалението преку активирање на против-воспалителни гени и потиснување на воспалителни гени кај имуните клетки е ветувачки начин на новите терапии.
Значително малцинство од населението пати од овие болести, кои честопати се хронични, онеспособувачки и животозагрозувачки. Има повеќе од 80 болести причинети од автоимуност. Се проценува дека автоимуните болести се меѓу десетте најчести причини за смрт кај жените од сите возрасни групи до 65 години.
Биом
Биом претставува пространство со воедначени климатски услови и каде се развиваат комплекси од екосистеми, од кои еден доминира. Во суштина биомите претставуваат големи екосистеми. Примери за биоми се тундра, тајга, степа, пустина и др.
Ана Илиќ
Ана Илиќ (Врање, 1995) е српска поетеса од Владичин Хан. Една од ретките во Србија која боледува од Фридрајхова атаксија.
Животопис
Своите збирки песни, од 2012 година ги претставува на промоции во Белград, Владичин Хан, Врање, Лос Анџелес, Торонто, Ниш, како и на „октомвриските средби на писатели од српската дијаспора“ во Франкфурт.
Збирки песни
Првата збирка песни „Под светлото на вистината” напишана е во периодот од нејзината десетта и шеснаесетта година, а објавена е на нејзиниот шеснаесетти роденден како подарок од група автори на издавачката куќа „Лагуна“, под координација и покровителство на писателката Ивана Кузмановиќ. Издавачката куќа „Прометеј” од Нови Сад помогнала збирката да се претстави пред читателите на Меѓународниот саем на книги во 2012 година во Белград, а во 2013 година, со помош на Здружението на писатели „Седмица”, збирката е претставена на најголемиот саем на книги на светот, во Франкфурт.
Антологии и зборници
Расказот на Ана Илиќ „Собирање на љубов” објавен е во петтата книга „Не оставај ме”, од серијот „За кучињата и луѓето” на авторите Ратко Божовиќ и Маријана Рајиќ.
Костур (општина)
Костур (Δήμος Καστοριάς, Димос Касторијас) — општина во западниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Административен центар е истоимениот град Костур.
= Населени места = Општина Костур е создадена на 1 јануари 2011 г. согласно законот „Каликратис“ со спојување на девет административни единици — општините Костур, Света Троица, Четирок, Корешта, Свети Врач, Македон (Македни), Вич, Клисура и општинската целина Кастраки.
''Напомена: Називите на општините „Кастраки“ и „Македни“ се произволно дадени грчки називи што не се однесуваат на ниедно постоечко место. Општините Света Троица и Свети Врач се наречени по манастирите што се наоѓаат на нивна територија.''
Општинска единица Вич
Општинската единица Вич со седиште во Тиолишта (Тихио) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
На територијата на општинската единица се наоѓало и денес напуштеното село Бапчор (Вапсори, Пименико).
Општинска единица Кастраки
Општинската единица Кастраки опфаќа само две села — седиштето Косинец (Ιεροπηγή) и Д’мбени (Δενδροχώρι).
На територијата на општинската единица се наоѓало и денес напуштеното село Лобаница (Агиос Димитриос).
Општинска единица Клисура
Општинската единица Клисура се состои од само едно населено место — Клисура (Влахоклисура).
Општинска единица Костур
Општинската единица Костур со седиште во Костур ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Македон
Општинската единица Македон или Македни со седиште во Маврово (Маврохори) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места от областа Пополе:
Општинска единица Света Троица
Општинската единица Света Троица со седиште во Мањак (Мањаки) има ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Свети Врач
Општинската единица Свети Врач со седиште во Горенциги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Четирок
Општинската единица Четирок со седиште во Четирок (Месопотамија) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
На територијата на општинската единица се наоѓало и некогашното село Трстика (Ακόντιο, Акондио).
Кончерто гросо
Кончерто гросо (итал. concerto grosso, „голем концерт“) е форма на барокна музика во која музичкиот материјал се предава помеѓу мала група на солисти (кончертино) и полн оркестар (рипиено).
Оваа форма се развила во доцниот XVII век, иако под друг назив. Алесандро Страдела бил композиторот на првото музичко дело каде две групи од различна големина се коминираат на карактеристичен начин. Првиот поважен композитор кој го користел поимот кончерто гросо бил Арканџело Корели. По смртта на Корели била издадена збирка од дванаесет кончерти гроси; наскоро потоа, композитори како Франческо Џеминијани и Џузепе Торели искомпонирале кончерти во стилот на Корели. Тој извршил и силно влијание врз Антонио Вивалди.
Постојат две различни форми на кончерто гросо: кончерто да киеза (црковен концерт) и кончерто да камера (камерен концерт). (Видете и Соната каде се расправа за соната да камера и да киеза.) Во кончерто да киеза наизменично свират бавни и брзи ставови; кончерто да камера пак, има карактер на свита, со тоа што се отвора со прелудиум и содржи форми на популарни танци. Низ времето овие форми престанале да се разликуваат.
Корелиевата кончертино група секогаш се состоела од две виолини и виолончело, со гудачки дел како рипиено група. Обете ги придружувал генералбас со извесни комбинации на чембало, органа, лејта и теорба. Хендл искомпонирал неколку збирки на кончерти гроси, а и неколку од т.н. Бранденбуршки концерти на Бах исто така послободно ја следат формата кончерто гросо.
Кончерто гросо била истисната од формите соло кончерто и синфонија кончертанте во доцниот XVIII век, и нови примероци од таа форма не се јавиле во наредните сто години. XX век забележува употреба на кончерто гросо од композитори како Ернест Блох, Бохуслав Мартину, Алфред Шнитке и Филип Глас. Додека Едвард Елгар можеби не се смета за современ композитор, неговиот романтичен Вовед и алегро има големи сличности со инструментацијата поставена за кончерто гросо.
Наводи
Bennett, R. (1995). Investigating Musical Styles. Cambridge: Cambridge University Press.
Морреге
Морреге (Moorrege) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општината се наоѓа на 30 километри западно од Хамбург, на малата река Пинау, близу Елба. Се наоѓа 2 километри јужно од градот Итерзен.
Општината претстатвува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Крст (Церово)
Крст — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Церово. Претставува некропола одсредниот век. Се наоѓа на 1.500 м северозападно од селото, над патот Гостивар-Кичево. каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад и голем крст од бигор.
Сиенфуегос (покраина)
Сиенфуегос (Provincia de Cienfuegos) е една од покраините во Куба. Главниот град на покраината се нарекува Сиенфуегос и е основан од француските колонисти во 1819 година.
Сиенфуегос е најмалата покраина во Куба. Со исклучок на Сиера де Ескамбреј, економијата на Сиенфуегос зависи скоро целосно од одгледувањето и производството на шеќер. Шеќерните мелници и плантажите со шеќерна трска изобилуваат во оваа покраина.
Општини
Извор: Население од пописот во 2004 г. Површина според општинската прераспределба од 1976 г.
862
862 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 862 година од новата ера, 862. од првиот милениум, 62. од IX век и трета од 860-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6370 и 6371 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5612 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4622 и 4623 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1615.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 862 година се протега во 3498 и 3499, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3558 и 3559 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1405. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 247 и 248 исламска година.
Чомлек
Рецепт
Главни состојки се 1 кг телешко месо, 1,5 кг кокар или поситни главици кромид, 5 чешниња лук, суви црвени пиперки, 2 дл црвено вино, сол, црн бибер, доматно пире (100 грама), морков, помас (маслиново масло за готвење) или свинска маст.
Месото кратко се пропржува на малку маснотија, се додава вода и на тивок оган се динста околу 2 часа. Главиците кромид се чистат и се додаваат во тенџерето со месо. Потоа се додаваат сувите црвени пиперки, зачините и виното. Се остава уште десетина минути да прокрчка, а потоа содржината се префрла во земјено тавче.
Морковите се пропржуваат на тивок оган и кога маснотијата ќе се обои и малку ќе омекнат, се потурува врз месото и кромидот. Се додаваат и лукчињата исечени на крупно. На крај се додава доматното пире или кечап, се промешува и се пече на 220 степени 1 час. Потоа се намалува температурата на 180 степени и се пече уште еден час. Готово е кога течноста ќе биде испарена.
Мотилово
Мутулово или Мотилово (Μεταξοχώρι, Метаксохори, до 1926 Μουτούλοβον, Мутуловон — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 13 километри североисточно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 237 метри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Мутулово се состоело од 140 семејства и 684 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Мутулово имало 850 жители Македонци.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 1344 Македонци и работело егзархиско училиште. Во периодот од 1892 до 1909 година, во селото како унијатски свештеник работел Нако Јанев, кој подоцна во 1934 година бил свештеник во источнокатоличката црква во Софија, Бугарија. Во периодот од 1911 до 1914 година унијатски свештеник во селото бил Христо Чолаков.
Во текот на Втората балканска војна, селото било целосно разрушено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Струмица и околните села како и во Бугарија. Според податоците, 30 семејства заминале во Струмица, додека 17 семејства во Голем Манастир, Јамбол.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 122 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 272 жители. Во 1919 година, по крајот на Првата светска војна, од селото заминале дел од унијатското население во Гара Левуново, во денешна Бугарија. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 198 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 477 жители.
Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем дел од населението било принудено да ги напушти своите домови. Селото во пописот од 1951 година броело 328 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 355 жители, во 1971 година имало 252 жители, во 1981 година имало 193 жители, додека во 1991 година имало 175 жители. Денеска, населението на селото е 143 жители според пописот од 2001 година.
Грб на Канарските Острови
Грбот на Канарските Острови се состои од син штит на кој се наоѓаат девет сиви острови кои го претставуваат вулканското потекло на Канарските Острови. Штитот го придржуваат две кучиња. Над штитот се наоѓа круна и трака со натписот "Oceano" (Океан).
NGC 841
NGC 841 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 841 се споменува и како UGC 1676, MCG 6-5-101, CGCG 522-131, IRAS 02082+3715, 5ZW 194, KUG 0208+372.
Откривање
Телото е откриено на 24 ноември 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 841 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 841 има привидни димензии од 1,8' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 11 м 17,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 37° 29' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 841 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8372. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2321. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
Европски пат Е125
Маршрута
Патот Е125 минува низ 3 земји:
Анастасија Мајкелсдотер
Анастасија Мајкелсдотер (р. ) — поранешна манекенка, новинарка и креативна директорка. Мајкелсдотер има моделирано за брендови како Desigual, American Apparel, H&M и одела за Banana Republic кога имала 17 години. Германската и француската ТВ мрежа Арте ја претставија во нивниот документарец за индустријата за моделирање.
Кариера
На 15-годишна возраст таа била извидена од неколку агенции за моделирање и потпишала со Model International Management и Elite Model Management. Анастасија се преселила во Стокхолм и живеела во Милано и Париз на 16-годишна возраст. Има работено со неколку компании во Шведска и други делови на Европа (претежно на писта) како што се:Desigual, Balenciaga, Banana Republic, Filippa K, Margaux Lönnberg, H&M, Lars Walin, American Apparel, Attitude, Ida Sjöstedt, Minna Palmqvist, Kültur, Стокхолм и Лондонска модна недела и копродукции за потребите на снабдување, почетокот на 2015 година, Мајкелсдотер потпиша со својата нова агенција за мајки „Епл модел менаџмент“ во Бангкок. Кон крајот на 2016 година беше објавен краток документарен филм за нејзината манекенска кариера во Германија и Франција за Арте.
2016 година - иднина
Во 2016 година започна да работи како извидник и агент за неколку агенции за моделирање. Мајкелсдотер во едно интервју изјави дека е подготвена да престане да се занимава со моделирање, освен ако некој не и плати навистина добро. Михаелсдотер беше претставен во краткиот филм на Силвана Имами "NATURKRAFT". Мајкелсдотер исто така беше активна како шминкерка и експерт за убавина која работи за списанија, модни етикети и познати личности како REMAKE, KIT Beauty, Monki, Contributor Magazine, The Forumist, LUCY'S Magazine, Nordic Style Magazine, Nour El Refai, Ängie и Frida Ronge. Мајкелсдотер исто така имаше изложба на фотографии наречена „Жени за жени“ каде собра 10.000 шведски круни за добротворни цели.