cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Болоњски универзитет
Универзитетот во Болоња (Università di Bologna, UNIBO, Universitas Bononiensis) е најстариот универзитет во светот кој сè уште е активен. Школата за правни науки во Болоња постоеле од 11 век ; историчарите се согласни дека годината на основање е 1088 Основач на овој универзитет бил професорот по право Ирнериј, кој починал во 1125 година. Универзитетот добил повелба од царот Фредерик I Барбароса во 1158 година. Првиот статут датирал уште од 1317 година. Универзитетот брои 23 факултети на кои студираат речиси 100 илјади студенти. По големина тој е трет универзитет во Италија. Покрај Болоња, предавања се одржуваат и во Реџо Емилија и Имола, и уште во 4 други кампуси: Равена, Форли, Чезена и Римини. Универзитетот, исто така, ја вклучува и Школата за извонредност во студирањето, Високиот колеџ и одделението за надворешни работи во Буенос Аирес. Со над 90.000 студенти, тој е вториот по големина универзитет во Италија после Ла Сапиенца во Рим.
Елиза Отесен-Јенсен
Животот и кариерата
До крајот на Првата светска војна, во 1913 година, Отар се запознала и развила блиско пријателство со шведскиот анархосиндикалистички мировен агитатор Алберт Јенсен. Тие се венчале во 1931 година, а Елисе Отесен го променила презимето во Отесен-Јенсен. Кога Алберт Јенсен беше протеран од Норвешка, таа дојде со него во Данска. Таму го родила нивното дете, кое починало набргу по раѓањето.
Болоњски универзитет
Тој бил првото место на студирање кое го користеле терминот universitas за корпорацијата на студенти и наставници, што ја дефинирало институцијата (посебно нејзиниот правен факултет) која се наоѓа во Болоња. Амблемот на универзитетот го носи мотото Alma Mater Studiorum („Хранливата мајка на студиите“) и датира од 1088 година. Оваа установа има кампуси во Чезена, Форли, Равена и Римини и филијала во странство во Буенос Аирес, Аргентина. Исто така, има школа за извонредност наречена Collegio Superiore di Bologna. Придружниот издавач на Универзитетот во Болоња е Бононија универзитетскиот печат. На универзитетот студирала првата жена која се стекнала со универзитетска диплома и предавала на универзитетот, Бетисија Гокадини, и првата жена која докторирала и стекнала платена позиција како универзитетски професор, Лаура Баси.
Елиза Отесен-Јенсен
Животот и кариерата
Отар и Алберт се преселиле во Шведска, а таа запознала лекар кој, меѓу другото, ја научил како да користи дијафрагма. Таа потоа тргнала на својата прва турнеја низ целата земја, во Шведска. Таа отпатувала од Скане до Норланд, учејќи ги работничките како да избегнат бременост. Таа агитираше за правото на жените да искусат сексуално задоволство, за бесплатен абортус, за укинување на законите против контрацептивни средства, за правата на хомосексуалците и многу повеќе. Тоа што го направила било незаконски и ризикувала строги казни.
Болоњски универзитет
Тој е еден од најпрестижните универзитети во Италија и обично е рангиран меѓу најдобрите универзитети во Италија и во светот. Тој е особено познат по студиите по право, по медицина и по природни науки. Универзитетот во Болоња имал и централна улога во науката за време на италијанската ренесанса, каде што бил сместен и образован Николај Коперник, како и бројни други ренесансни математичари.
Елиза Отесен-Јенсен
Животот и кариерата
Во 1920-тите, Отар била редовен писател на Арбетарен, со своја колумна фокусирана на феминистички прашања. По несогласувањата со другите уредници на Арбетарен во 1925 година, таа започнала свој весник „Ви квинор“. Весникот сепак не траел долго. Неколку години подоцна, таа пишувала и за анархистичкото списание Бренд.
Болоњски универзитет
Историја
Датумот на основање на Универзитетот во Болоња е неизвесен, но повеќето веруваат дека тоа е во 1088 година година. Универзитетот добил повелба (Authentica habita) од страна на светиот римски император Фредерик I Барбароса во 1158 година, но во 19 век, комитетот од историчари предводен од Џусу Кардучи открил дека универзитетот бил основан до 1088 година, што го прави најстариот универзитет што постојано функционира. Сепак, развојот на институцијата Болоња во универзитет бил постепен процес. Пол Грендлер пишува дека „не е веројатно дека постоело доволно настава и организација за да се заслужи терминот универзитет пред 1150-тите, и дека можеби тоа не се случило пред 1180-тите“.
Елиза Отесен-Јенсен
Животот и кариерата
Во 1933 година, Отар, заедно со голем број радикални лекари и претставници на синдикатот, ја основале Шведската асоцијација за сексуално образование (Riksförbundet för sexuell upplysning, РФСУ). Таа станала нејзинита прва претседателка, и ја имала оваа функција до 1956 година. Отесен-Јенсен исто така била еден од основачите на Меѓународната федерација за планирано родителство (IPPF), во 1953 година Еден труд објавен од RFSU го носи името „Ottar“, во чест на Елизе Оттесен-Јенсен. Овој весник го промени своето име во „Отар“ во 2001 година, а претходно бил познат како „Билтен на RFSU“. Името Ottar исто така се користело за именување на норвешката феминистичка група Kvinnegruppa Ottar, која била официјално основана во 2006 година
Болоњски универзитет
Историја
Универзитетот бил формиран околу друштвото за заемна помош (познато како universitates scholarium) на странски студенти наречени „нации“ (како што биле групирани по националност) заради заштита од градските закони кои наметнувале колективни казни на странците за злосторствата и долговите на нивните сонародници. Овие студенти потоа ангажирале научници од веќе постоечките градски лаички и црковни школи за да им ги предаваат предметите како што се слободни уметности, нотарско право, теологија и ars dictaminis - препишување. Универзитетот е историски познат по предавањето по канонско и граѓанско право; навистина, тој е основан во поголем дел заради проучување на Пандект, централниот текст во римското право, кој е повторно откриен во Италија во 1070 година, и универзитетот одиграл централна улога во развојот на средновековното римско право. До модерните времиња, единствената диплома која што се давала на тој универзитет било докторат.
Елиза Отесен-Јенсен
Библиографија
Необјавено дело:
Болоњски универзитет
Историја
Бетисија Гоцадини дипломирала право во 1237 година, како една од првите жени во историјата која што се стекнала со универзитетска диплома. Таа две години предавала право од својот дом, а во 1239 г. предавала на универзитетот, со што станала првата жена во историјата која предавала на универзитетот.
Лаура Баси е родена во просперитетно семејство во Болоња и приватно се школувала од својата петта година. Образованието и интелектот на Басија биле забележани од Просперо Лоренцини Ламбертини, кој во 1731 г. станал надбискуп на Болоња (подоцна папа Бенедикт XIV). Ламбертини станал официјален покровител на Баси. Тој организирал јавна дебата помеѓу Лаура и четворица професори од Универзитетот во Болоња на 17 април 1732 година. Во 1732 година, Лаура, на возраст од дваесет години, јавно ги одбранила своите четириесет и девет тези за Philosophica Studia во Сала дегли Анзиани на градското собрание. На 12 мај Универзитетот во Болоња и ја доделил титулата доктор. Таа станала првата жена што добила докторат по наука и втората жена во светот што добила докторат по филозофија по Елена Корнаро Пископија во 1678 година, педесет и четири години претходно. Дотогаш во народот била позната како Болоњска Минерва. На 29 октомври 1732 година, Сенатот и Универзитетот во Болоња ја одобриле кандидатурата на Басија, а во декември таа била назначена за професорка по природна филозофија за да предава физика. Таа станала првата платена жена предавач во светот, со што ја започнала својата академска кариера. Таа била и првата жена членка на која било научна институција, кога во 1732 г била избрана во Академијата на науките на Институтот во Болоња. Лаура станала најважниот популаризатор на Њутновата механика во Италија.
Во 1971 година, Гришас Бенедето Марзуло заедно со Умберто Еко, Ренато Барили и Аделиа Фереро го основале ДАМС (акроним за Discipline delle arti, della musica e dello spettacolo, „Дисциплина на уметност, музика и изведба“) во рамките на Факултетот за литература и уметност. Тоа било курс од прв степен од ваков тип што бил отворен во Италија. Помеѓу 26 декември 1982 година и 29 ноември 1983 година се случиле убиствата во ДАМС (на италијански : Delitti del DAMS), во кои беа вклучени четири жртви кои биле студенти или професори на ДАМС: Анџело Фабри (брилијантен ученик на Умберто Еко), Ливијана Роси, танчерка Франческа Алинови (која била избодена 47 пати) и Леонардо Полвани.
Неит
Неит (наречена и Нит и Нет) во Египет била многу старо божество. Ја викале „Мајка на боговите“, „Господарка на лакот, владетелка на стрелите“ Била божица на војувањето и ловот.
Паулињо (фудбалер 1988)
Жозе Паоло Безера Масиел Жуниор, попознат како Паулињо (роден на 25 јули 1988 година) — бразилски фудбалер, играч од средниот ред на Барселона и на бразилската репрезентација.
Почетоци
Паулињо ја започнал кариерата во Пау де Асукар, приклучувајќи се на младинската екипа во 2004 година. По неуспехот да се пробие во првиот тим, Паулињо заминал во Европа каде потпишал договор со литванската екипа Вилнус во 2006 година. Таму тој играл одлично за клубот за време на неговите две сезони во Литванија, постигнувајќи пет гола од 38 првенствени настапи, но на крајот од сезоната 2007, Вилнус испаднал во втората лига на Литванија, по што Паулињо го напуштил клубот и се преселил во Полска, потпишувајќи договор со ЛКС Лоѓ. По една сезона во Полска, каде забележал 17 настапи во лигата, тој се вратил во Бразил во неговиот прв клуб Пао де Асукар во летото 2008 година. По една успешна сезона, во 2009 година Паулињо повторно го сменил својот клуб, приклучувајќи се овојпат на друга бразилска екипа, Брагантино, кој се натпреварувал во Серија Б.
Барселона
На 14 август 2017 година, Барселона објави договор со Гуангжу Евергранде за купување на Паулињо за 40 милиони евра. Според Гуангжу Евергранде, Барселона направи неколку неуспешни понуди пред да ја активира клаузата за купување. На 26 август 2017 година, тој го имаше своето деби за Барселона во победата од 2:0 над Алавес, а на 87-та минута му се придружи на Андрес Иниеста. На 16 септември 2017 година, го постигна својот прв гол за Барселона во победата од 2:1 над Гетафе, откако влезе наместо Иван Ракитиќ во 77-та минута. На 28 октомври, Паулињо запечатен во победата од 2:0 против Атлетик Билбао со 92-минутна. Неговата доследна изведба го заработи местото како стартер во тимот. Паулињо ја заврши годината со натпреварот против Депортиво де Ла Коруња. Во првиот натпревар од Барселона во 2018 против Леванте, Паулињо постигна гол во периодот на повреи, завршувајќи го натпреварот со 3-0. На 15 јануари 2018 година, тој го постигна првиот гол за екипата во победата од 4-2 во Барселона над Реал Сосиедад во Аноте. Барселона на тој стадиот немаше победено од 2007 година.
Мрсна
Географија
Селото е сместено северозападно од градот Сер и 15 км западно од Валовишта (Сидирокастро) во Серското Поле, на десниот брег на реката Струма. На растојание од 3 км од другата страна на реката е селото Хаџи Бејлик, а на 7 км е Ветрен. Лежи на надморска височина од 35 м.
Османлиско време
Во XIX век Мрсна е чифлиг во Серската каза. Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Мрсла (Mrsla) има 25 домаќинства кои се состојат од 80 Македонци.
В 1891 г. Георги Стрезов напишал за селото:
Помеѓу 1896 и 1900 г. селото потпаѓа под врховенството на Бугарската егзархија. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Марсна Маала живеат 420 Македонци и 120 Роми. Според статистиката на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. христијанското население на Мрсена се состои од 480 Македонци.
Припојување кон Грција
По Втората балканска војна 1913 г. Мрсна влегува во состав на Грција. По Грчко-турската војна во селото се доселени Грци-бегалци, па така пописот од 1928 г. го прикажува населението како мешано староседелско (македонско) и бегалско (грчко) население, со 34 доселенички семејства со вкупно 178 луѓе.
Во 1927 г. селото е преименувано во Гонимо, со значење „плодно“.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Петрич со седиште во Градобор, која припаѓа на поголемата општина Синтика, во округот Сер. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Мрсна, каде тоа е еднственото населено место.
Џамија Мелек Румели Џамиси - Градошорци
Џамија во Градошорци — муслимански објект кој се наоѓа во селото Градошорци, Општина Василево.
Градиште (Боиште)
Градиште — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Боиште. Претставува градиште од доцноантичко време. Се наоѓа југоисточно од селото, каде на една височинка со зарамнето плато (кота 1.102 м) се гледаат грамади од градежен материјал, како и фрагменти од керамички садови и питоси.
Зазански јазик
Зазански, или познат како зазаки, заза, кирманџки(ски), кирдки(ски) или димли(ски) — ирански јазик, дел од подгрупата на индоирански јазици од семејството на индоевропски јазици. . Јазикот се зборува од наодот Зази претежно во Турција и дели многу особини со гуранскиот, талишкиот и курдскиот јазик. Зазанскиот го зборуваат околу 1,5 до 2,5 милиони луѓе. Според Невинс, јазикот го зборуваат од 2 до 4 милиони луѓе.
Дијалекти
Зазакнскиот има 3 дијалекти:
Азбука
Азбуката на зазанскиот има 31 буква. :
a, b, c, ç, d, e, ê, f, g, h, i, î, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, ş, t, u, û, v, w, x, y, z
Ҕ
Ҕ е кирилична буква која ја користат несловенските сахаски јазик и апхаски јазик. Буквата потекнува од кириличната буква Г со одредени модификации.
Употреба и историја
Буквата има звучна вредност /ɤ/ во сахаскиот и апхаскиот. Буквата била создадена во 1844 од Андреас Хоган Шегрен за осетскиот јазик,.
721
721 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 721 година од новата ера, 721. од првиот милениум, 21. од VIII век и втора од 720-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6229 и 6230 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5471 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4481 и 4482 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1474.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 721 година се протега во 3357 и 3358, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3417 и 3418 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1264. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 102 и 103 исламска година.
NGC 2229
NGC 2229 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2229 се споменува и како ESO 87-8, AM 0621-645, DRCG 50-55.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2229 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2229 има привидни димензии од 1,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 21 м 23,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 64° 57' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 133°.
Други поделби
Проучување на NGC 2229 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18867. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8902.
Караникола
Караникола (познат и како: Караниколица) е планински врв на Шар Планина, во северозападниот дел на Република Македонија. Тој е составен дел на Шар Планина и неговата височина е 2.409 метри. Врвот се наоѓа северозападно од градот Тетово, на границата со Косово на координатите 42°05' северна географска широчина и 20°49' источна географска должина. . Неговата местоположба се наоѓа токму на средишниот дел на главниот срт на протегање на Шар Планина, речиси на половината на неговото протегање недалеку од местото каде го менува правецот на протегање од северозапад кон југ, а на неговото јужно подножје на македонска страна се наоѓаат преубавото Караниколичко Езеро и Мал Ѓол.
Рудник „Дамјан“
Рудникот „Дамјан“ близу Радовиш, е наоѓалиште на железна руда, што ги зазема централните делови од рудниот реон Бучим–Дамјан–Боров Дол. Со истражувања се утврдени резерви од околу 6,5 милиони тони руда со 35% железо. Рудникот во редовна експлоатација бил во периодот 1968–1992 година. Во градбата на ова наоѓалиште учествуваат: палеогени седименти, терциерни вулканити и скарнови. На контактот помеѓу вулканските пробои и палеогениот флиш е создадена моќна скарновска зона со Fe–минерализација. Fe–оруднувањето е сместено претежно во скаровите, а на места и во чисто варовничките партии на палеогениот флиш. Рудните тела имаат облик на псевдослоеви (издолжени складови и леќи) изградени претежно од компактни магнетитско-хематитски руди.
Во близина на рудникот за железо се наоѓа рудникот Бучим за бакар, злато и сребро.
Џејмс Медисон
Џејмс Медисон ( - ) бил претседател на САД. Човек по својата природа низок и изветвен маж, а на изглед стар и збрчкан. Се преселува во Оранџ Кантри, Вирџинија и е пратен во Принстон (тогашното име на денешниот колеџ во Њу Џерси). Студира историја и право. Таткото е на американскиот устав (1776). Една негова дефиниција за една демократска држава: "Една власт мора да биде контролирана од другата власт, бидејќи човечките желби, омраза и лакомост поттикнуваат на мисли и акции спротивно на интересите на општеството. Луѓето мораат да имаат владина, а тие пак мораат да бидат под контрола бидејќи оние коишто владеат можат да грешат". Служел во меѓународниот конгрес и беше водач на собранието на Вирџинија.
Самопаркирник
Самопаркирник, систем за самопаркирање, систем за автоматско паркирање – автономен систем за маневрирање автомобил кој го движи возилото од сообраќајната лента во местото за паркирање за да изврши паралелно паркирање, нормално или паркирање под агол. Самопаркирникот има цел да ја зголеми удобноста и безбедноста на возење во ограничени (притеснети) услови каде се бара големо внимание и искуство за да се управува колата. Маневрирањето за паркирање се постигнува со координирана контрола на аголот и брзината на воланот при што се зема предвид постојната ситуација на околината за да се обезбеди движење без судир во слободниот простор.
Автомобилот е пример на нехолономен систем каде бројот на расположливи контролни команди е помал од бројот на координати кои ја претставуваат неговата позиција и ориентација.
Еден од првите системи за помош при паркирање на кола бил мануелен. Тој користел четири дигалки со тркала за да ја подигне колата и потоа да ја странично да ја придвижи во расположливиот простор за паркирање. Механичкиот систем бил предложен во 1934 година, но никогаш не бил комерцијално понуден во некој модел.
Градови во Ерменија
Трите најголеми града во Ерменија се Ереван, Гјумри и Ванаѕор и само овие три имаат население од над 80.000 жители. Сите други имаат под 50.000 жители. Пред реформите во 2017 година, Ерменија имала 49 града, но статусот населените места Дастакерт и Шамлуг бил сменет од град во село.
Урбани заедници
Градовите во Ерменија се:
Извор: Попис во Ерменија во 2011
Вавелска катедрала
Вавелската катедрала (полски: Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława ) е црква која се наоѓа во Краков, Полска. Катедралата исто така е позната и како базилика Свети Станислав и Вацлав. Црквата има околу 1000 години историја. Во текот на својата историја служела како место во кое биле крунисувани полските кралеви, дури и откако Краков престанал да биде главен град на Полска.
Денес во катедралата се наоѓаат посмртните останки на поголем број на полски кралеви.
Во оваа црква во 1946 година служел идниот Јован Павле II.
Денешната катедрала била изградена за првпат во текот на 11 век, и од тогаш дури трипати го менувала својот изглед. Првата црква била уништена во 11 век, втората во 12 век, а третата во 1305 година.
Список на државни водачи во 726 година
Ова е список на државни водачи во 26 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гистров
Гистров (Güstrow) — град во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Градот претставува административно седиште на округот Росток, а воедно е и седиште на општинската заедница Гистров-Ланд, иако самиот не е член на општинската заедница.
Со население од 28.600 жители (2012) претставува седми најголем град во Мекленбург-Западна Померанија. Од 2006, Гистров службено ја добил претставката Барлахштат (Barlachstadt), наречен така по големиот експресионистички вајар и писател Ернст Барлах.
Градот е добро познат по Гистровскиот замок изграден во ренесансна архитектура и неговата катедрала во тулна готика со скулптурата „Летечки ангел“ на Барлах.
Географија
Градот Гистров се наоѓа 45 километри јужно од Росток на реката Небел, притока на Варнов. Каналот Бицов-Гистров е пловната врска до Варнов и се користи од туристите. Постојат пет езера (Инзелзе, Сумпфско Езеро, Парумско Езеро, Грундлоско Езеро и Глинско Езеро) и неколку пошумени подрачја околу Гистров.
Историја
Името Гистров доаѓа од полапскиот збор „Гушчеров“ и означува место на гуштери.
Во 1219 бил изграден вендскиот замок на местото на кое денес се наоѓа ренесансниот замок. Се верува дека Гистров е основан од Хајнрих Борвин II, внук на Хајнрих Лавот во периодот 1219-1226 и бил првпат споменат во 1228 во декрет за градските права на Шверин, потврдени од синовите на Хајнрих Борвин II, кои ја изградиле катедралата како соборна црква во 1226. Гистров бил резиденција на војводите од Верле од 1229 до 1436. Во 1441 било основано првото здружение за стрелање во Гистров.
Судењето за осквернувањето на хостијата во 1330 завршило со палење на 23 Евреи и уништување на синагогата. Капелата на светата крв (Kapelle des heiligen Bluts) била изградена на местото на синагогата. Во 1503, 1508 и повторно во 1512 пожарите го уништиле градот, а во 1556 бил запален замокот.
По поделбата на Мекленбург (1621) станал главен град на малото војводство Мекленбург-Гистров.
Во 1695 умрел последниот војвода на Мекленбург-Гистров и со тоа војводството престанало да постои. Гистров станал дел од војводството Мекленбург-Шверин.
Познатиот вајар Ернст Барлах живеел во Гистров од 1910 до неговата смрт во 1938.
Знаменитости
Постојат неколку познати знаменитости во Гистров:
Збратимени градови
Гистров е збратимен со следниве градови:
IC 782
IC 782 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1889 година од страна на Н. М. Париш.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 782 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 54 м 57 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 17' 0"".
Други поделби
Проучување на IC 782 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Отава
Во Отава времето се смета 5 часа порано според Гринич.
Градоначалник на Отава е Лари О'Брајан, кој го наследи Боб Киарели на 1 декември 2006.
Историја
Во развиената населба масовно населување предизвикале Ирците,а во градот се населиле и француски Канаѓани.
Населението во градот најмногу пораснало кога бил заврешен Каналот Ридо од страна на Колонел Џон Бај во 1832 година.
Западната страна на градот уште се нарекува и горен дел на градот кадешто е сместеана зградата на парламентот,а источниот дел од градот уште се нарекува и долен дел на градот којшто никогаш не бил развиен како западниот и кој е обиколен од Каналот Ридо и Реката Ридо.Во 1832 година во овој дел од градот бил зафатен со болеста колера,а во 1847 година со болеста тифус.
Градот официјално е основан во 1850 година под името Бајтаун,а во Отава е преименуван во 1855 година.
За главен град на Канада градот е назначен на 31 декември 1857 година кога британската кралица Викторија сакала британската провинција Канада да добие главен град,а потоа таа самата го избрала градот Отава кој брзо се развивал.
Денес Отава е значаен културен центар на Канада со високоразвиена дрвна индустрија.
Клима
Во Отава климата е студена континентална со топли лета и студени зими. Највисоката температура е измерена лете во 1986 и 2001 г. изнесува 37,8 °C,а најниската на 29 декември 1933, со -38,9 °C со што Отава е град со трета најниска температура измерена во светот по Улан Батор во Монголија и Москва во Русија.
Зимите во Отава се одликуваат со снежни врнежи кои изнесуваат 235 см годишно,а највисока снежна покривка е регистрирана по врнежите од 3 и 4 март 1947 година кога снежната обвивка изнесувала 73 см.
Лазар Калајџиски
Лазар Калајџиски – Добри (Неготино, 25 март 1913 - Скопје, 6 декември 1987) — македонски комунист, воен командант на НОАВМ и полковник на ЈНА.
Како активист на работничкото движење (1935 година), бил примен за член на КПЈ во ноември 1939 година и бил секретар на Партиското поверенство на КП во Неготино (август 1940 година).
По Ослободувањето завршил Воена академија, бил командант на Воената област во Битола, началник за народна одбрана при Владата на НРМ. Носител е на Партизанска споменица 1941.
Висока пештера
Висока пештера е пештера која е откриена во 1974 година, во клисурата на реката Градац, во атарот на селото Бранговиќ, на територијата на градот Ваљево.
Пештерата се наоѓа високо над речниот кањон, во карпеста и стрмна средина, над 100 метри над Градац. Дотогаш таа била сосема непозната и спелеолошки и археолошки. Во дебели наслаги се откриени голем број животински коски, кои може да се препознаат како делови од скелети на пештерски мечки, хиени, волци и други мали глодачи. Конечно, Висока пештера треба да се гледа како потенцијален археолошки локалитет кој е релативно неодамна откриен и како таков ја интересира научната заедница.
Цена (Германија)
Цена (Zehna) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Св. Атанас (Боиште)
'''Св. Атанас''' — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Боиште. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на околу 500–600 м од селото. Има мали димензии, а според кажувањето на мештаните, била подигната врз постари темели.
Валтер Нернст
Валтер Херман Нернст (Вомбжезно, 25 јуни 1864. - Нивица, 18 ноември 1941.) — германски физичар и хемичар, познат по неговата работа на полето на термохемијата. Неговата формулација на Нернстоновата топлинска теорема помогнала да се отвори патот за третиот закон на термодинамиката, за која тој ја добил Нобеловата награда за хемија, во 1920 година.
Живот и дело
Роден е во западна Прусија, во Вомбжезно (денешна Полска). Студирал физика и математика на универзитетите во Цирих, Берлин, Грац и Вирцбург. Докторирал во 1889 година на Универзитетот во Лајпциг. Од 1891 година бил професор по физичка хемија на Универзитетот во Гетинген, а од 1905 година преминал на Универзитетот во Берлин, каде во периодот од 1924-1933 година бил назначен за управител на Институтот за експериментална физика.
Во 1897 година, тој ја изумил т.к.н. Нернстова лампа, која претставувала светлостен извор со филамент направен од оксиди на циркониум и итриум, а која сѐ уште е значајна во полето на инфрацрвената спектроскопија. Како еден од основоположниците на современата физичка хемија, тој придонел во потврдувањето на Арениусовата теорија за електролитна дисоцијација. Во 1889 година, тој ја поставил Нернстовата равенка за одредување на зависноста на рамнотежниот напон на галвански елемент од активитетот на супстанците кои учествуваат во електрохемиската реакција.
Во 1906 година, го поставил третиот закон на термодинамиката (Нернстов закон). Во 1910 година, ја докажал Ајнштајновата теорија за специфичниот топлински капацитет на цврсто тело, а во 1912 година фотохемискиот еквивалент. Ја открил и термомагнетната појава (Нернстов ефект), кај која во примерок (спроводник или полуспроводник) поставен во магнетно поле, кое е вертикално во однос на насоката на температурниот градиент, предизвикан од протокот на топлина низ примерокот, која пак е предизвикан од разликата во температурата на неговите краеви, се јавува напречна термоелектрична сила; доколку пак на примерокот се делува со идентично поставено магнетно поле и проток на струја, се јавува температурен градиент.
Неговите придонеси во теоретската физика како што се: теоријата за галванските елементи, термодинамиката на хемиската рамнотежа, својствата на пареите при висока температура и цврстите супстанци на ниски температури и фотохемијата нашле и голема практична примена во индустријата. Нернст бил извонреден експериментатор и теоретичар, па затоа со примери придонел хемичарите да ја прифатат квантната теорија. Неговата книга „Теоретска хемија од гледна точка на Авогардовиот закон и термодинамиката“, од 1893 година, била повеќепати печатена и била сметана за главен учебник по физичка хемија. Во подоцнежните години од животот Нернст се посветил воглавно на астрофизиката.
Птах
Птах е египетски бог на уметноста. Најмногу е почитуван во Мемфис. Според мемфиската митологија, Птах е создавачот на светот, татко на Атум, богот на Сонцето. Во уметноста се прикажува како мумифициран човек со жезло.
Птах бил еден од најактивните од трите големи бога кои ги извршувале Тотовите заповеди, тој со неговата реч ја извршувал волјата на првобитната создавачка Моќ; бил самосоздаден, и облик на богот-Сонце Ра како оној „кој го започнува“ денот. Според еден мит, кој не добил на голема популарност во Египет, тој бил создател на светот, боговите, градовите (архитект), храната, водата итн. Од извесни алузии во Книгата на мртвите дознаваме дека тој „ја отворал устата“ на боговите и според тоа станал бог на Озиросовиот круг. Неговиот женски пандан била божицата Сехет. Третиот член на ова тројство е Нефер-Тему кој бил и поглаватар на тројството.
Ӗ (кирилица)
Ӗ — кирилична буква која се користи од несловенскиот чувашки јазик.
Глобална бизнис мрежа
Глобална Бизнис мрежа Глобалната Бизнис мрежа или ГБМ, е стратешка советодавна фирма и член на Групацијата за надгледување, која им помага на претпријатијата, невладините организации и владите да користат стратешко планирање за дологорочните идни планови.ГБМ се наоѓа во Сан Франциско, а свои канцеларии има во Њујорк, Лондон и Кембриџ, Масачусетс.
Ӗ (кирилица)
Употреба
Буквата ја користи чувашки јазик. Буквата потекнува од кириличната буква Е со одредени модификации. Буквата има звучна вредност /ɘ/.
Глобална бизнис мрежа
Историјa
ГБМ е основана во Беркли, Калифорнија, во 1987 година, од страна на група пријатели вклучувајќи ги Питер Шварц,Џеј Огилви,Стјуарт Бренд, Напиер Колинс и Лоренс Вилкинсон. Друштвото се зголеми и се вклучија главната група на "практиканти" и над сто "членови на мрежата", интересни аналитичари од различни и бројни области, како што е стручњакот за друштвени медиуми, Клеј Ширкли, антропологот Мери Кетрин Бејтсон, економистот Ејден Ејакузе, музичарот Брајан Ино, биотехнологот Роб Карлсон и Кинескиот научник Орвил Шел. Во текот на првите 15 години, корпоративните корисници плаќаа и по 40 илјади американски долари годишно, со цел да добијат пристап до оваа мрежа на советници преку приватни мрежни места, да присуствуваат на состаноците за појавувањето на новите трендови и семинарите за обука и месечно да добиваат одбрана литература во врска со идните прашања.ГБМ повеќе не прима членови, наместо тоа се концентрира на конултации за сценариско планирање и обука. Пред ГБМ, Питер Шварц бил вработен во Меѓународниот Институт за Истражување во Стенфорд (анг.SRI International), како директор на Центарот за Стратешка Средина, а од 1982 до 1986 година му следела позицијата Шеф на Стратешкото планирање при Кралството Холандија/Shell, каде што ја продолжил пионерската работа на Пјер Вак. Тоа е дел од Групацијата за Набљудување уште од 2000 година.
Стратешко планирање
Стратешкото планирање, за разлика од прогнозирањето кое ги екстраполатира поранешните и сегашните трендови за да се предвидат идните, е заемен процес за истражување можности, веродостојна иднина и колку се тие битни за стратегиите, политиките и одлуките.Стратешкото планирање за првпат го употреби армијата во Втората светска војна, а потоа и Херман Кан во Корпорацијата за Истражување и Развој (RAND)"Размислувајќи за незамисливото", за време на Студената војна, пред Пјер Вак и други визионери во Кралството Холандија/Shell во 1970ите го приспособат за поткажување на корпоративните стратегии.Основните принципи на стратешкото планирање опфаќаат пошироки размислувања во врска со силите на контекстуалната средина која поттикнува промени, ангажира различни перспективи за да ги препознае и протолкува, како и нивно долгорочно усвојување.
Македонско прашање
Македонското прашање претставува еден од проблемите на Балканскиот Полуостров, а се работи за територијалните претензии на соседните држави кон Македонија и прашањата за постоењето т.е. непостоењето на македонскиот народ, а со тоа и постоењето на македонскиот јазик. Србија, Бугарија и Грција, секоја од свои „причини“ имаат свои тези за непризнавањето на македонскиот народ, држава и јазик.
Народот којшто денес е населен на просторот на Република Македонија е од словенско потекло, а неговата етничка припадност и денес е предмет на оспорување. Народот е македонски и има својот јазик - македонски јазик.
Историја за прашањето
Започнувајќи од Берлинскиот конгрес во 1878 година на којшто на Отоманското Царство требало да и се вратат во владение територијите на Македонија и Одринска Тракија од Санстефанска Бугарија. Потоа Србија и Бугарија започнуват со интезивна пропаганда кај населението. Двете пропаганди имале за цел да го идентификуваат месното население во Срби односно Бугари. Една од пропагандите беше и стипендијата која што ја доделуваа на идните интелектуалци и луѓе со високи функции да бидат индиректни заговорници на една од страните.
Во оваа пропаганда преку Цариградската партријархија Грција е вмешана уште од многу порано односно од времето на распуштањето на Охридската архиепископија со што првично започнува и елинизацијата на македонското наеселение.
Србија и Грција ја направиле Македонија објект на меѓусебна поделба уште во 1861-1862 година. Тогаш тие ја разделиле Македонија на две сфери на влијание: Македонија на север од линијата Охрид - Горна Џумаја (денес Благоевград) станала српска а на југ - грчка. Во преговорите во Букурешт било одлучено да се создаде заедничка српско-бугарска држава која покрај Србија, Бугарија и Тракија би ја вклучила и цела Македонија. Меѓутоа ова пропаднало поради бурните настани што во меѓувреме се случиле на Балканот.
Бугарска гледна точка
За време на Османлиското владеење на Балканот етноними ретко се користеле. Населението било поделено на верски заедници: правоверни и неверници, вклучени во законски признаени религиозни општества (милети). Како резултат, народите почнале постепено да ja губат нивната етничка припадност. Рум милетот бил верската заедница на православните христијани. Сепак под османлиска власт етнонимите никогаш не биле исчезнати, што укажува дека некоја форма на етничка идентификација била зачувана. Тоа се гледа и од султански ферман од 1680 година во кој се наведени народностите во Балканските земји на империјата и тоа се: Грците (Рум), Албанците (Арнаут), Србите (Срф), Власите (Ефлјак) и не на последно место Бугарите (Булгар). Сепак, тогаш обичните луѓе гледале на себеси повеќе како христијани, а татковината им се протегала до границите на земјата на родното им населба.
Сепак, во почетокот на 19 век со продорот на западните идеи за нацијата во османлиското општество, постепено започнала да се менува содржината на милет системот. Цариградската Патријашија, која дотогаш била обединувачката институција на православниот милет, започнала да се трансформира во политичка институција и да се идентификува со грчкиот народ, преземајќи ја улогата на грчка национална црква. Тоа ги поттикнало и другите народи на Балканот што му припаѓале на Рум милетот да започнат борба за национално осамостојување. Како резултат на започнатите црковно-национални борби во 1861 година била признаена Бугарската унија, а во 1870 година и самостојна Бугарска егзархија и така бил признаен посебен Булгар милет или бугарски народ. Како дел од Булгар милетот, во минатото голем дел од Макeдонците биле именувани и сами се именували како Бугари. Така на пример процесот на организирање на гласање за припојување кон Егзархијата во македонските епархии во Охрид и Битола во 1874 завршил со резултат повеќе од две третини за Егзархијата. Со Санстефански мировен договор од 1878 година требало да се воспостави Бугарска автономна област во рамките на Отоманското Царство која ја опфаќала речиси цела Македонија. Големите сили не биле задоволни со таа Голема Бугарија и ова незадоволство довело до одржување на Берлинскиот конгрес и споставило конец на овие идеи. Истовремено во сите поголеми градови на териториите под јурисдикција на Бугарската Егзархиja биле отворени прогимназии, а исто така и многу основни училишта. Општо во 1882-1883 во Македонија и Одринско постоеле 237 бугарски егзархиски училишта, во 1899-1900 тие веќе биле 942, а во 1912 година бројот им се зголемил на 1,373 училишта.
Според еден од основачите на ВМОРО - Христо Татарчев, идејата за слободата на Македонија се појавила кај македонско-бугарскиот народ по силата на оној неминовен универзален закон во животот на народите, за развивање и конкретизација на мислата и волјата како народносно самосознание и историска реалност и таа негова фантазија најпосле се обејективизирала во почетокот на 1893 г. во форма на конспиративна организација - ВМОРО. Дури Македонскиот историчар Крсте Битовски смета дека не постоjaт дилеми како се викала револуционерната организација во Македонија при нејзиното формирање во 1894 година и дали познатиот недатиран Устав кој Организацијата кој ја нарекува „Бугарски македоно-одрински револуционерни комитети“ е прв. Бугарската наука смета и дека Илинденско востание од 1903 година било кренато поради инсистирањето на Иван Гарванов, непобитен Бугарин, кој како раководител на ВМОРО, во мај 1903 завршил во затвор поради Солунските атентати. Пред самиот почеток на Балканските војни во 1912 година сите чети и одреди на ВМОРО, формациски биле вклучени во составот на Македонско-одринското ополчение. Со тоа македонските одреди и чети станале дел од Бугарската армија и ја примиле нејзината организациона структура. Во време на Првата светска војна, ВМОРО привремено престанала да постои, а нејзините раководители, четничкиот и војводскиот кадар ја формирале 11 македонска дивизија во рамките на бугарската војска. По првата светска војна во програмската определба на новата ВМРО појмот автономна постепено бил заменет со поимот независна Македонија, во која ќе живеат Бугари.
Самиот процес на одделување на македонските Словени бил делумно резултат на асимилаторската политика на Кралство Југославија и Кралство Грција спроведена меѓу двете светски војни. Локалните бугарски цркви и училишта биле затворени или претворени во српски или грчки, а свештениците и учителите биле малтретирани и протерани во Бугарија. Подоцна дел од младата лева интелигенција, ja отфрлил новата српска и грчка врска, но и бугарските корени на своите родители. Така во 1934 година по неjзна иницијатива била прифатена резолуција на Коминтерната за македонското прашање. Со неа за првпат во историјата било признаено постоењето на посебен македонски народ и македонски јазик. Сепак, населението во Македонија ja прифатило Бугарската воjска во 1941 година како ослободителка од српскиот и грчки гнет. Меѓутоа, поради лошо организираната администрација и фактот дека Германија ќе ја изгуби војната, Бугарија ја изгубила својата популарност. Така, за време на бугарската власт во Македонија (1941 - 1944), комунистичкиот отпор, особено од 1943 година бил се поактивен и се борел за самостојна македонска држава и создаване на посебна нација. На овој пат, претежно по создавањето на Jугословенската федерална Народна Република Македонија по Втората светска војна, со кодифициране на македонскиот јазик, се формирала конечно и македонската нација.
Српска гледна точка
Србите својата теза ја градат на тоа дека голем дел од населението крајот на 19. и почетокот на 20. век под притисок на бугарите и Турците се претопиле и ги промениле своите презимиња од -иќ (на српски јазик -ић) во -ски. (Ивановиќ е сменато во Ивановски).
Грчка гледна точка
Веќе беше спомнато дека, преку Цариградската партријархија, Грција е вмешана уште од многу порано - Од времето на распуштањето на Охридската архиепископија со што започнува елинизацијата на македонското наеселение.
Големата идеја (грчки: Μεγάλη Ιδέα) е проект за голема Грција на Балканот во границите на некогашната Византија која се појавува во мислите на Ригас и била публикувана во 1821 година. Како дел од оваа Голема идеја се засилува грчката националистичка пропаганда во Македонија, која во современа форма рефлектира денес во односите на оваа држава со соседите).
Како продолжување на оваа пропаганда денес грчката држава преку неприфаќање на името на македонската држава го негираат постоењето на македонската нација преку ирационалното неприфаќање на употребата на терминот Македонија, Македонец и македонски јазик, затоа што, според официјалнитот став, Македонија е името на нивна провинција, која постои од минатото од времето на Александар Македонски, и нема врска со Словените кои се населиле неколку векови подоцна. Поради ова, Република Македонија исто така е позната и под називот ПЈРМ (Поранешна Југословенска Република Македонија), меѓутоа се обидуваат и двете страни да изнајдат заедничко име, меѓутоа ниту една од страните не се согласува со издадените предлози.
Македонското име во Обединетите нации
Македонски научник проф. Игор Јанев во својот научен труд во реномираното списание American Journal of International Law покажа дека Македонија при приемот во Обединетите нации (ОН), беше условена со дополнителните услови надвор од исцрпно дефинираните во Повелбата на ОН, што е спротивно на Советодавното мислење на Меѓународниот суд на правда (МСП) од 1948. година, и е спротивно на Резолуцијата 197/3 (1948) на Генералното собрание на ОН со која истото Советодавно мислење на овој суд се прифаќа. Во својот труд д-р Игор Јанев докажа незаконитоста на два дополнителни посебни услови за членството на Македонија во ОН. Условите за прием, специфични за Македонија се: 1) да се носи, по приемот во ОН, привремената деноминација Поранешна Југословенска Република Македонија, и 2. по приемот во ОН, Македонија да има обврска да преговара со друга земја (Грција) за уставното име (односно за својот мегународно-правен идентитет). Јанев го докажа ultra vires акт на ОН користејки методот и принципот според кои во времето трансцендентните услови за приемот во Организацијата на Обединетите нации (што траат по чин на приемот) не се легални и воопшто немаат правни својства. На овој начин д-р Јанев, откривајки го ultra vires акт предлага решение за прашањето за името во ОН. Овакво решение подразбира иницирање на постапка на Генералното собрание на ОН за добивањето Советодавно мислење од Меѓународниот суд на правдата за законитоста на дополнителните посебни услови за членството на Македонија во ОН. Со добивањето на таквото советодавно мислење од судот според кое дополнителните услови за членството се нелегални, и со прифаќање на истото советодавното мислење од Генералното собрание на ОН,во истата резолуција со која се прифака овој став, би било воведно и користењето на уставното име (Република Македонија) во Обединетите нации. .
Мост на поезијата
Мост на поезијата — мост на реката Црн Дрим во Струга. Мостот е познат поради тоа што секоја година, на крајот од август на него се изведува завршната манифестација на еден од најпознатите светски фестивали „Струшки вечери на поезијата“. На овој мост, таа вечер поетите од целиот свет читаат поезија на сопствениот јазик.
Историја
Во декември 2019 година започнале активности за обновување на мостот. Парите за обновување биле донација од Владата на Бугарија, поточно од Бугарската помош за развој.
Бад Берка
Бад Берка (Bad Berka) — германски град, кој се наоѓа во јужниот дел на покраината Тирингија. Со скоро 8.000 жители Бад Берка е втор најголем град во округот Вајмар (по Аполда, 23.000). Реката Илм тече низ градот.