cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пол Верлен
Критички осврт кон делото на Верлен
Верлен не ја поседувал творечката сила на Иго или мистичната длабочина на Бодлер, но затоа пак, тој бил најмузикалниот поет на своето време. Неговите песни се приближуваат до акварелите на Вилијам Тарнер, исполнети со проѕирни тонови и треперливи нијанси. Како и Маларме, и тој изразил отпор кон вкочанетоста на парнасовската поезија и на студениот александринец му всадил флуидност и намерни дисонанси. Навистина, во основа ѝ останал верен на традиционалната прозодија, но сепак, тој постојано импровизирал и откривал нови можности во поетската материја и, особено во однос на версификаторските способности, ја изедначувал поетската творба со народната шансона. Во таа смисла, Клодел напишал: „Од поезијата на Верлен се воскрева најчиста и најчувствителна музика, и сите негови дела се неспоредливо единство на душата и телото низ најсуптилни мелодии.“ Уште повеќе, Антоан Блонден рекол дека дури и неговото име завучи како чиста музика.
Копа Америка 1987
Учесници
3.
Пол Верлен
Критички осврт кон делото на Верлен
Во 1881 година се појавила збирката „Мудрост“, која била одраз на длабоката психичка криза во која западнал Верлен откако бил затворен поради тоа што пукал во Рембо. Поради тоа, во оваа збирка артизмот бил сведен на најмала мерка, заедно со импресионизмот и симболизмот, така што таа може да се опише како чиста спиритуалност изразена со средствата на една стога уметност. Оваа книга претставува негова најискрена поетска исповед, исполнета со длабоко покајување и со надеж („француска надеж“, како што самиот се изразил во предговорот). Така, во предговорот стоело: „Авторот на оваа збирка не мислел секогаш како што мисли денес. Тој долго скитал во светот на современата корупција, при што и самиот тој имал учество во грешките и незнаењето. Потоа беше опоменат со некои сосема заслужени маки и господ му ја искажал милоста да го сфати предупредувањето. Тогаш, тој се фрли на колена пред долго непризнаваниот олтар“. Всушност, целиот свој живот Верлен го поминал растгрнат меѓу верскиот мистицизам и боемството. Оттука, некои негови песни, особено од последната поетска фаза, кога тој целосно се откажал од барањето на Бога, се граничат со порнографијата. Во тој поглед, Ришар тврди сека Верленовиот мистицизам воопшто не се оддалечува од либидото и една фројдовска анализа би покажала дека неговото повремено враќање кон верата претставува само сложен, но јасно одреден, пат на либидоносниот кошмар. Според многумина, „Мудрост“ е најдобрата збирка на Верлен.
Копа Америка 1987
Учесници
4.
IC 1957
IC 1957 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Копа Америка 1987
Учесници
5.
Пол Верлен
Критички осврт кон делото на Верлен
По збирката „Мудрост“, која му донела голема слава, Верлен започнал да се приклонува кон школата на декаденцијата, залагајќи се за поезија на искрена непосредност. Сепак, ни тогаш, тој не станал целосно дел од ниедно поетско движење, бидејќи кај него се зацврстило убедувањето дека уметноста „значи да се биде потполно свој“ и дека поетот нема никаква друга задача, освен да пее, како знае и умее. Таквото сфаќање на поезијата најдобро се одразува во неговите последни поетски збирки, кои се без никаква длабока мисловна структура и толку збогатени со музикалноста, што понекогаш личат на евтини кафански шансони.
Копа Америка 1987
Учесници
6.
IC 1957
Откривање
Објектот е откриен на 20 ноември 1900 година од страна на Фридрих Карл Арнолд Швасман.
Копа Америка 1987
Учесници
7.
8.
IC 1957
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1957 е од видот NF.
Копа Америка 1987
Учесници
9.
Пол Верлен
Критички осврт кон делото на Верлен
Верлен сакал да ја продолжи Бодлеровата традиција и недвосмислено ги третирал истите теми, понекогаш дури под најнепосредно влијание на Бодлер. Но, за разлика од Бодлер, Верлен бил „примитивен“ поет, т.е. поет со душа на дете, вешт и верен на играта, со божја дарба на музикалност, но без длабочина. Всушност, во последната фаза од своето творештво, особено по дружењето со Рембо, Верлен станал свесен за своите недостатоци и затоа се пресметал со една од своите најубави и најкарактеристични збирки, „Отмени свечености“.
IC 1957
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 52 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 38' 50".
Пол Верлен
Критички осврт кон делото на Верлен
За крајната оцена за вредноста на делото на Верлен не постои согласност. Од една страна, во писмото до Пол Демени, од 15 мај 1871 година, оценувајќи ги француските поети, Артур Рембо напишал дека Пол Верлен е вистински поет, а според Жан Ришер, „местото на Верлен во еволуцијата на француската поезија е капитално; тој многу придонел за слободата на стихот и може да се каже дека ја подготвил појавата на слободниот стих“.
Копа Америка 1987
Голгетери
3 гола
Света
Света — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Копа Америка 1987
Голгетери
2 гола
IC 1957
Други поделби
Проучување на IC 1957 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Света
Потекло на името
Името на селото веројатно потекнува од личното име Светомир или Светислав, првиот доселеник и основач на селото.
Пол Верлен
Критички осврт кон делото на Верлен
Во романот „Наспроти“, францускиот писател Жорис-Карл Уисманс се изразува поволно за творештвото на Верлен кој се одликува со „шармантни стихови“ во кои се содржи „онаа лажлива нијанса на мислата“ и „учената квинтесенција на чувствата“. Иако Верлен дебитирал со „речиси слабата“ книга „Сатурнски поеми“ во која го „имитира Леконт де Лизл и претставува само вежба по романтичарска реторика“, сепак Уисманс го оценува Верлен како „талент веќе длабоко напоен од Бодлер“ кој со своите подоцнежни книги се покажал како оригинален писател кој се одвојува до мноштвото свои колеги. Според Уисманс, „вооружен со рими добиени од глаголски форми, понекогаш дури и со долги прилози кои стојат пред едносложни зборови... неговиот стих, пресечен со неверојатни цезури, често е необично нејасен, со смели елипси и чудни неправилности кои, сепак, не беа без шарм. Манипулирајќи со метриката подобро од кого било, тој се обидуваше да ги подмлади песните со утврдени форми: сонетот кој го превртуваше со опашката нагоре... или, пак, ги изопачуваше, спарувајќи само машки рими... исто така, често користеше некаква чудна форма, строфа од три стиха од кои средниот остануваше неримуван, и терцет, со една рима и со еден единствен стих на крајот, кој е уфрлен наместо рефрен и одговара како ехо на самиот себе... употребуваше и други ритми во кои речиси придушениот звук одекнува дури во далечните строфи... Но, неговата особеност се состоеше пред сè во ова: тој можеше да изрази неопределени и прекрасни исповеди, полугласни, во самракот. Единствено тој умееше да насети некои неодгатливи нешта кои ја вознемируваат душата...“
Копа Америка 1987
Голгетери
1 гол
Пол Верлен
Критички осврт кон делото на Верлен
Од друга страна, иако кон крајот на животот, Верлен бил многу ценет, така што во 1894 година, по смртта на Леконт де Лил, тој бил прогласен за „принц на поетите“, сепак, останува фактот дека Верлен не извршил поголемо влијание врз натамошниот развој на француската поезија, т.е. не оставил позначајни наследници, иако неговата религиозна поезија имала мал одраз врз француската спиритуална лирика (Пол Клодел, Мишел Пеги итн.). Уште повеќе, надреалистите целосно го отфрлиле неговото дело и отворено му се потсмевале, препорачувајќи им ја неговата поезија на провинциските професори и на споменарите на младите девојки. Шарл Морас, пак, му замерувал дека ги уништил стилот и јазикот, сведувајќи ја мислата на нула.
Портрети
Верлен го насликале повеќе славни уметници, меѓу кои и Анри Фантен-Латур, Антонио де Ла Гандара, Ежен Карјер, Гистав Курбе, Фредерик Казали и Теофил-Александар Стејнлен.
Света
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Железник, во крајниот источен дел на територијата на Општина Демир Хисар, чиј атар се допира со просторот на подрачјето на Општина Крушево. Селото е рамничарско, на надморска височина од 710 метри. Од градот Демир Хисар, селото е оддалечено девет километри.
Пол Верлен
Дела
Најзначајни дела на Пол Верлен се:
Света
Географија и местоположба
Света се граничи со селата Журче, Пресил и Бучин (последните две во Општина Кривогаштани) на север, со селото Древеник (Општина Битола) на југ и со селата Вардино и Единаковци на запад.
Во 1965 година селото добило електрична енергија, нешто подоцна добило и водовод, а асфалтен пат од 1988 година.
Селото Света се наоѓа на левиот брег на Црна Река, под ридовите Пејчин Рид, Црни Камен, Орлоец, Горно Уво, Долно Уво и Горна Чука.
Историја
Селото се верува дека е доста старо, за што сведочат и археолошките наоѓалишта, Стари Гробишта и Широка Леска. Стари Гробишта или Црквиште претставува црква и некропола од средниот век, сместен на околу 200 метри југозападно од селото. Во 1970 година била подигната новата црква „Св. Петка“ користејќи ги старите темели, кои се видливи и припаѓале на некогашната црква „Св. Пантелејмон“. Околу црквата се наоѓаат гробови градени од камени плочи.
Света за првпат се споменува во турските пописни дефтери од 1468 година според кои броело 48 семејства, 5 вдовици и 3 неженети, или вкупно 263 жители. Во 1568 година брои 47 семејства, 2 вдовици и 11 неженети (христијани) и едно муслиманско семејство, кога вкупниот број на жители бил 279. Селото плаќало вкупно 4.773 акчиња годишно данок. Семејствата секогаш биле многубројни, со околу 20 до 30 члена. Христијаните не сакале да ја кажуваат точната бројка заради заштита од данокот во крв.
Жители на Света се доселиле на денешната местоположба, откако го напуштиле старото село Метимирци, кое било напуштено поради осојот, но и поради „Зли камен“, каде постарите раскажувале дека имало илјадници змии.
Во век, Света било село во Битолската каза, нахија Демир Хисар, во Отоманското Царство.
Во Првата светска војна зеле учество и селани од Света, едни од една, други од друга страна. Меѓу двете светски војни свеќани не се презивале со српски презимиња, иако биле принудувани од власта.
Селаните од Света активно учествувале и во НОБ, за што е изграден споменик на паднатите борци.
Во мај 2012 година, во Света се снимаше најновиот филм на Столе Попов „До балчак“. За потребите на филмскиот сет комплетно беа изградени железничка станица и контролен пункт на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од. На него преовладуваат шумите со 633 хектари, на пасиштата отпаѓаат 359 хектари, а на обработливото земјиште 337 хектари.
Селото, во основа, има мешовита земјоделска функција. Најмногу се засејуваат житните растенија, па тутунот, компирот, гравот и сите видови на градинарски растенија.
Во селото работат две продавници и еден авто-сервис. Во селото има четири фарми со вкупно над 100 крави, 300 глави овци и живина.
Копа Америка 1987
Голгетери
Автогол
Света
Стопанство
Населението се занимава со земјоделство, а особено со градинарство и одгледување на тутун. Порано се одгледувал и коноп.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Света имало 325 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Света имало 336 жители.
Селото е средно по големина, коешто во 1961 година имало 545, а во 1994 година 403 жители, населено со македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 332 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 258 жители, од кои 254 Македонци и 4 лица без податоци.
Родови
Света е македонско село.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Демир Хисар.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Демир Хисар. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото се наоѓало во некогашната општина Кривогаштани.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Бела Црква, во која покрај селото Света, се наоѓале и селата Бела Црква, Бучин, Воѓани, Обршани, Пашино Рувци и Пресил. Во периодот 1950-1952, селото се наоѓало во некогашната Општина Граиште, во која влегувале селата Бараково, Вардино, Граиште, Единаковци и Света.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0633 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месната заедница.
Иселеништво
Постари иселеници до 1952 година има во Битола (3 семејства), Бугарија (5 семејства) и во Прилеп (1 семејство).
Потоа иселеништвото продолжило и од Света над 70 домаќинства живеат во градовите Битола, Демир Хисар, Прилеп и Скопје. Исто така, над 30 лица се иселиле во европските и во прекуокеанските земји.
Курир (филм)
Курир - (англиски: The Bag Man) американски филм, во режија на Дејвид Грович. Главните улоги ги играат: Роберт Де Ниро и Џон Кјузак.
Содржина
Џек е криминалец (го игра Кјузак) кој седи во запуштен мотел, чекајќи го својот шеф. Патем, тој убил неколку луѓе и само треба да ја предаде мистериозната торба. Во текот на таа долга ноќ, преполна со насилство, додека го чека доаѓањето на мафијашкиот шеф, на Џек му се вкрстува патот со убавата девојка Ривка. Кога шефот конечно ќе пристигне, се случува нешто неочекувано...
Влахина Река
Влахина Река или Влахинска Река (Влахина Река, Влахина река); до 14 јули 1988 г. Кркиица (Къркийца) — река во Кресненско, Пиринска Македонија, лева притока на Струма. Долга е 27 км и одводнува делови од западните падини на Пирин.
Реката извира од северозападниот агол на највисокото (2.302 м.н.в.) и најголемото од Влахините Езера на Пирин, сместени во истиоиениот цирк, југозападно од Вихрен (Елтепе). Најпрвин тече низ длабока ледничка долина, заобиколувајќи го од исток, север и запад пиринскиот срт Гредаро, па продолжува на југозапад во мошне пошумено подрачје. Откако ќе сврти на запад близу маалото Дракулово на с. Влахи, долината станува пуста и силно еродирана. Се влева во Струма како нејзина лева притока, на 180 м.н.в., некои 300 м североисточно од градот Кресна.
Сливот на Влахина Река зафаќа, што сочинува 0,62 % од сливното подрачје на Струма.
Главни притоки: → лева, ← десна
Се напојува главно дожд и стопен снег. Полноводност достигнува во мај, а најслабоводна е во август. Средниот годишен истек во устието изнесува, а во периодот на топење на снегот количеството на вода знае да биде десетратно поголем (највисок забележан истек е . Средниот наклон на реката изнесува 81 ‰.
По течението на реката в Општина Кресна е сместено само селото Влахи, по кое е наречена самата река.
Космос-1597
Космос-1597 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 септември 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5900 килограми. Космос-1597 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 243 км, а најмалото на 210.
Џокер (филм од 2019)
Џокер — американски психолошки трилер од 2019 година во режија и продукција на Тод Филипс, кој го ко-напишал сценариото заедно со Скот Силвер. Филмот, заснован на ликовите од DC Comics, го глуми Џокер и дава можна приказна за потеклото на ликот. Дејството се одвива во 1981 година, го следи Артур Флек, неуспешен стендап комичар кој е исполнет со лудило и нихилизам и поттикнува насилна контракултурна револуција против богатите во распаднатиот град Готам Сити. Споредните улоги ги играат Роберт Де Ниро, Зази Бетц, Франсис Коној, Брет Кален, Глен Фленслер, Бил Камп, Шеа Вигам и Марк Марон. Џокер е произведен од Вернер Брос во соработка со Брон Криејтив и Селските слики од патот, и дистрибуирани од Варнер Брос.
Филипс го замислил ликот на Џокер во 2016 година и го напишал сценариото со во текот на 2017 година. Двајцата биле инспирирани од студиите за ликови во 1970-тите и филмовите на Мартин Скорсезе (особено Таксист и Кралот на комедијата ), кој првично бил приврзан кон проектот како продуцент. Графичкиот роман Бетмен: Убиената шега (1988) бил основа за премисата, но Филипс и Силвер не барале конкретни стрипови за вдахновение. Феникс се приклучил во целиот проект во февруари 2018 година и бил избран на кастинг истиот јули, додека поголемиот дел од глумечката екипа потпишала договори во август. Џокер е првиот театарски филм кој добил Р-рејтинг од Motion Picture Association of America, поради неговата насилна и вознемирувачка содржина.
Џокер добил бројни признанија. На деведесет и второто доделување на наградите Оскар, филмот се здобил со 11 водечки номинации, меѓу кои и оскар за најдобар филм и најдобар режисер, освојувајќи го оскарот за најдобар глумец кој го добил Феникс и најдобра оригинална оценка за Хилдур Гуанадтир. Феникс и Гунадтир исто така победија на церемониите на кои се доделувале наградите за Златен глобус и БАФТА.
Глумечка екипа
Јоакин Феникс како Артур Флек или Џокер е стенд-ап комичар исмеван од страна на општеството со ментално нарушување. Неговата насилна историја ќе влијае врз него да стане криминалец. При подготовките за филмот Феникс успеал да ослабе цели 24 килограми и исто така за своето смеење во филмот,поминал долго време гледајќи видеа од луѓе кои страдале од патолошка википедија. Исто така успеал да создаде еден нов Џокер,односно неговиот начин на глума не бил копија на неговите претходници кои ја играле улогата на Џокер и тој не гледал нивни видеа од претходните изданија. Феникс читал многу книги,со цел да ги разбере убијците,како и нивните мотиви за убиствата.
Францес Конрој како Пени Флек. Таа ја игра улогата на ментално и физички болната мајка на Артур,која работеле за Томас Вејн.
Роберт де Ниро ја играл улогата на Мареј Френклин и Зази Биц како Софија Дамонд.
Заплет
Во 1981 година,Артур Флек е забавен кловн и има стремеж да стане стенд-ап комичар. Артур Флек живее со својата мајка Пени во градот Готам. Готам е полн со криминал и невработеност, оставајќи сегменти од населението обесправено и осиромашено. Артур страда од медицинско нарушување што го предизвикува да се смее во несоодветно време; тој зависи од социјалните услуги за лекови. Откако Артур ќе биде нападнат од страна на банда на деликвенти на улица, неговиот соработник Рандал му дава пиштол за заштита. Артур ја запознава својата сосетка, самохраната мајка Софи Думонд и ја поканува на неговата претстојна рунда на стенд-ап во ноќен клуб.
Додека ги забавувал децата во детската болница, пиштолот на Артур му испаднал од џебот. Рандал лаже дека Артур сам го набавил пиштолот, па така Артур е отпуштен. Во метрото, додека е сè уште во неговата кловн шминка, Артур е претепан од тројца пијани стопанственици на Вејн Препријатијата ; тој застрелува двајца во самоодбрана и го убива третиот. Убиствата ги осудува кандидатот за градоначалник и милијардерот Томас Вејн, кој ги нарекува оние завидливи на поуспешните луѓе „кловнчиња“. Започнале демонстрации против богатите во Готам, при што демонстрантите носат маски на кловн по ликот на Артур. По ова доаѓа до намалување на социјалната помош,па така Артур останува без потребните лекови.
Софи го посетува стенд-ап настапот на Артур, кој поминува многу лошо; тој се смее неконтролирано и има потешкотии да ги достави шегите. Водителот на популарното ток-шоу Мареј Френклин го исмева Артур покажувајќи клипови од рутината на комедијата во неговото шоу. Артур го пресретнува писмото напишано од Пени до Томањ, во кое тврди дека тој е нелегитимен син на Томас и ја обвинува мајка си за криење на вистината. Артур оди во Вејн Мејнор, каде го запознава младиот син на Томас Брус, но бега по тепачка со семејниот батлер Алфред Пниворт. По посетата на двајцата детективи на Градската полиција Готам, кои ја испитале вмешаноста на Артур во убиствата во возот, Пени претрпела мозочен удар и е хоспитализирана.
На јавен настан, Артур се соочува со Томас, кој му кажува дека Пени живее во заблуда и не е неговата биолошка мајка. Во демант, Артур ја посетува Државната болница на Аркам и ја краде податотеката за случајот на Пени; во досието се вели дека Пени го посвоила Артур како бебе и дозволила нејзиното насилно момче да им наштети и на двајцата. Сепак, Пени вели дека Томас го искористил своето влијание за да го измисли посвојувањето и да ја посвети на азилот за да ја скрие својата афера. Разочаран, Артур се враќа дома и влегува ненајавено во станот на Софи. Исплашена, Софи му вели да си замине и дека нивните претходни средби биле само заблуди за Артур. Следниот ден, Артур ја убива Пени во болницата.
NGC 7824
NGC 7824 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7824 се споменува и како UGC 34, MCG 1-1-25, CGCG 408-25, NPM1G +06.0001.
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7824 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7824 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 5 м 6,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 55' 14"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 7824 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 354. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 170; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 796.
NGC 811
NGC 811 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 811 се споменува и како NPM1G -09.0089, KUG 0201-093.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 811 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 811 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 4 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 6' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на NGC 811 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7870. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5281. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1183.
Јаворска Вода (Лазарополе)
Јаворска Вода — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Лазарополе. Претставува населба од железното време и средновековна некропола. Се наоѓа на околу 4 км југозападно од селото, во приватна нива, која е во непосредната близина на изворот на т.н. машка лековита вода,каде уште во 1952 година со стрмењето за лозја биле откриени 60 гроба градени од камени плочи -тип циста, поставени во правец исток-запад. Истата година Археолошкиот музеј на Македонија извршил заштитно ископување. Денес на површината се наоѓаат фрагменти од керамички садови и остатоци од куќен лепеж. Наодите се депонирани во Музејот на Македонија.
Гросвајчен
Гросвајчен (Großweitzschen) — општина во округот Средна Саксонија, во Саксонија, Германија.
Етерично масло
Етерични масла се сложени смеси на органски испарливи состојки. Претставуваат производи на специјални секреторни структури на ткн. ароматични растенија. Соодветно, дрогите што ги содржат се означени како ароматични дроги (ароматични суровини). Се раствораат во неполарни растворувачи (етер, бензен, петролетер, етанол), имаат карактеристичен мирис и на кожата предизвикуваат црвенило.
Добивање
Традиционално, етеричните масла се добиваат со дестилација со водена пареа, што претставува најстар и сè уште најприменуван начин за екстракција. Добиени на овој начин претставуваат лесно подвижни течности, се одликуваат со определени биолошки и фармаколошки активности и во најголем број случаи имаат терапевтско значење. Покрај нив, од ароматични суровини се добиваат и други ароматични производи (конкре, апсолут, помада, резиноид) што наоѓаат примена во козметичкото и во парфимерското производство, во прехранбената, алкохолната, тутунската и во другите индустрии. Во промет се наоѓаат и обработени етерични масла, од кои се издвоени некои фракции за да се добијат производи со подобрени одлики или со поголема ефикасност. Постојат пречистени масла, детерпенизирани масла кај кои се отстранети лесно испарливи терпенски јаглеводороди или масла ослободени од тешко испарливи сесквитерпенски соединенија.
Наоѓање
Етеричните масла се среќаваат во голем број растенија. Содржината им варира од минимални количества (траги) до преку 20%. Се натрупуваат (локализираат) во различни органи - листови, плодови, цветови, кори, корени и др. Можат да бидат сместени во надворешни жлезди или внатрешно во жлезди, во клетки, во ходници и во канали.
Особини
Етеричните масла се бистри, лесно подвижни, безбојни или ретко обоени (жолти, зелени, сини, црвено-кафеави) течности. Имаат својствен и најчесто пријатен мирис и ароматичен вкус, а некои во уста ладат, горчат, лутат и слично. На собна температура (до 20°С) се во течна состојба, а на температура под 18°С, некои од маслата зацврснуваат, при што доаѓа до одвојување на цврстата состојка – стереоптен (камфор, ментол, анетол, тимол) од течниот дел – елеоптен. Етеричните масла имаат липофилен карактер, не се раствораат во вода (неколку капки во 1L), а се раствораат во органски растворувачи и во масни масла. Релативната густина на етеричните масла се движи од 0,8-1,07.Потешки се од масните масла. Температурата на вриење се движи од 150-300°С, а показателот на прекршување од 1,450-1,600. Свежо добиените етерични масла имаат неутрална до слабо кисела реакција. Со стоење, киселоста им се зголемува поради хидролитички промени на естерските соединенија и ослободување на киселини.
Хемиски состав на етерични масла
Етеричните масла се сложени смеси составени од различни органски соединенија и нивниот број може да биде од неколку до преку 100-тина компоненти. Досега се докажани над илјада различни соединенија што влегуваат во составот на различни етерични масла.
Автоноја (месечина)
Аутоное (месечина), исто така познат како ЈупитерXXVIII, е природен сателит на Јупитер.
Autonoe беше откриен од тим астрономи од Универзитетот на Хаваи предводен од Скот С. Шепард во 2001 година и дадена привремена ознака „S/2001 J 1' на 16 мај 2002 (откритие)
Автонојае со пречник од околу 4 километри, а кружи околу Јупитер на просечно растојание од 24.264.000 km за 719,01 ден. Орбитира со наклон од 151° до еклиптиката (150° до екваторот на Јупитер) во ретроградна насока и со занесеност од 0,369.
Припаѓа на Групата Пасифаи, неправилни ретроградни месечини кои кружат околу Јупитер на растојанија кои се движат помеѓу 22,8 и 24,1 Gm, и со наклонетост меѓу 144,5° и 158,3°.
Автоное бил именувано во август 2003 година по грчката митолошка фигура Autonoë на Зевс (Јупитер).
Шпато
Здружението на автори на музички дела на Република Македонија – ШПАТО е основано е на 15 јуни 2004 година по иницијатива на 13 еминентни автори на музички дела кај нас, кои беа потикнати од состојбите и позицијата на македонската музика.
Патрон на здужението е легедарниот Драган Ѓаконовски – ШПАТО, според кој задружението го носи своето скратено име. Бројот на членовите на ШПАТО секојдневно се зголемува, така што денес покрај авторите со долгогодишен и докажан кредибилитет во здружението членуваат и повеќе млади надежни творци од целата Република.
Според Статутот, цел на Здружението ШПАТО е: унапредување, почитување и заштитата на правата, интересите, амбиентот, материјалната и социјална состојба и статусот на членовите во општеството; јакнење на авторската етика; стручно помагање на членовите; формирање на каталог на податоци за делата на членовите; издавање на брошури, публикации, билтени и сл.; давање помош и предлози на надлежните органи во водењето на политиката од областа на музичкото авторството; залагање за доследно спроведување и почитување на законите и на актите на здружението; соработка со сите релевантни субјекти, а особено со Министерствата и останатите организации што ги покриваат дејностите сродни на делокругот на здружението.
Здружението ШПАТО и покрај ограничените средстства (претежно добиени од чланарината), успеа со огромен процент да ја реализира својата програма, со што, се наметна како сериозен и релевнатен фактор во македонското културно општество, а особено по иницијатива на здружението ШПАТО, од страна на Собранието на РМ се импементирани повеќе предлози на членовите во Законот за измена и дополнување на законот за авторското право и сродните права, Законот за културното наследство и особено во Закон за радидофузната дејност.
Дел од остварена програма на ШПАТО се и проектите Ризница 1 и 2. кои на некој начин даваат покрај другото и одговор на неодамна неосмислено-поставеното прашање, дека во Македонија наводно, немало доволно музика за покривање на обврската од 30%, пропишана со најновиот Закон за радиодифузната дејност. Ваквото тврдење во здружението сметаат дека не држи особено поради неоспорниот факт што сите го знаеме, а тоа е дека Македонија без проблем може покрај виното и тутунот да ја извезе и својата музика (доволно е само вклучиме неколку радио или тв програми од соседните замји па да се увериме колкав е нашиот музички фонд и рејтинг). Значи, поставеното прашање треба да се префoрмулира, и да гласи: Кој е најдобриот т.е вистинскиот пат, македонска музика организирано и со заеднички сили и средства да се пласира и пошироко од македонскиот радидифузен, концертен, трговски или друг етер? Бидејќи само по тој пат, создавачите, промоторите, консументите, спонзорите и љубителите на македонска музика (без разлика на видот или етничкото потекло) ќе ги задоволат своите културни, естетски и материјални потреби, особено во овој поволен правен и техничко-технолошки амбиент - чија примена зависи исклучиво од нашата заедничка организирана соработка и инвентивност. Во здружението се уверени дека доколку се трасира тој (вистинскиот) пат или поточно доколку се искористиме интересот за македонската музика што владее надвор од границите на РМ, понатами ќе бидат поставувани сосем поинакви прашања од она погоре наведеното.
Реј (филм)
Реј - (англиски: Ray)- американски филм од 2004 година, во режија на Тејлор Хекфорд. Главните улоги ги играат: Џејми Фокс и Кери Вашингтон.
Содржина
Филмот претставува биографија на легендарниот американски музичар Реј Чарлс (го игра Фокс). Филмот започнува со приказ на сиромашното детство на Реј, кој на шестгодишна возраст го губи видот. Подоцна, Реј остварува успешна музичка кариера, продавајќи многу плочи и освојувајќи голем број престижни награди, но постепено, обземен од славата, тој заглавува во проблеми со жените и со дрогата.
Список на градови во Мекленбург-Западна Померанија
Сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија во Германија има 84 градови. Меѓу нив има многу чии имиња се од словенско потекло.
Покрај нив, постојат два безокружни града — Росток и Шверин.
Седишта на окрузите
Ова се седиштата на шесте окрузи во Мекленбург-Западна Померанија:
Андре Грајпел
Андре Грајпел (André Greipel; р. во, Источна Германија) — поранешен германски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2002-2021. По неговото пензионирање, Грајпел работи како спортски директор за континенталната екипа.
Грајпел настапувал како чист спринтер и освоил 158 победи во текот на професионалната кариера. Негови големи успеси се 22 етапни победи на големите трки: 11 етапи на Тур де Франс, 4 на Вуелта а Еспања и 7 етапи на Џиро д’Италија. Исто така, Грајпел го освоил бодовниот пласман на Вуелта а Еспања 2009. Победил на класикот Париз-Бурж и го освоил генералниот пласман на австралиската трка Тур Даун Андер двапати, во 2008 и 2010 година.
Т-Мобајл Тим (2006–2010)
На Вуелта а Еспања 2009, Грајпел се натпреварувал како најдобар спринтер од, добивајќи ги рамните етапи, тој го водел тимот, освојувајќи ги етапите 4, 5, 16 и 21 по групниот спринт. Исто така, ја освоил и престижната „зелена маичка“ во бодовен пласман. Грајпел ја завршил сезоната во 2009 со импресивни 20 победи, втор во победите, единствено зад неговиот екипен колега Марк Кевендиш.
Во 2010 ја започнал годината со неговата втора победа во генералниот пласман на Тур Даун Андер. Тоа го постигнал благодарение на трите етапни триумфи. Бонусите од четири секунди на победникот на секоја етапа му помогнале да дојде до врвот на подиумот. Во април, Грајпел целосно доминирал на Трката околу Турција во поглед на етапните победи, постигнувајќи 5 победи од осум можни, вклучувајќи го и воведниот хронометар. Завршил осми на крајот и ја освоил маичката за бодовниот пласман. Подоцна, ја освоил втората негова етапа на Џиро д’Италија.
Омега Парма-Лото/Лото-Белисол (2011–2018)
Во 2011, по преместувањето во, ја имал првата победа на Тур де Франс на етапата 10, победувајќи го неговиот најголем соперник и поранешен совозач Марк Кевендиш. Грајпел подоцна го освоил бронзениот медал на Светското друмско првенство во Копенхаген, откако завршил трет во масовниот спринт зад Кевендиш и Метју Гос, уште еден поранешен колега.
2012
На Тур де Франс, Грајпел и неговите колеги од имале големи надежи за етапни победи. Скоро да ја добиел етапата 2, каде бил поминат од Марк Кевендиш на самата линија и покрај тоа што имале „скоро совршен воз“ за негово донесување на целта. На следната етапа со масовен спринт (Етапа 4 во Руан), се случил пад на нешто помалку од 3 километри пред целта, во кој бил вклучен и Кевендиш помеѓу останатите. Грајпел се одвоил по самата несреќа и го освоил спринтот, победувајќи ги Алесандро Петаки и Том Велерс. Грајпел го повторил овој подвиг следниот ден на етапата 5, каде ја освоил неговата втора етапна победа по ред, кога групата ги достигнала членовите на бегството во последниот километар. Кевендиш бил дел од спринтот, но овојпат завршил петти. Тој повторил победил на етапата 13, преживувајќи го краткото, но стрмно искачување од трета категорија Мон Сен Клер, кое се наоѓало на 23 километри од целта, по што се одвоил во групата на рамниот дел. Неколку напади се случиле во последните километри, но тој го поминал Петер Саган на целта, со што ја освоил третата етапна победа на Тур.
Во август, Грајпел го освоил второто место зад победникот Арно Демар на Ватенфал Класик, единствената трка од Светската турнеја, која се одржува во Германија, неговата родна земја. Тој изјавил дека неподносливата жештина воопшто не помогнала на трката од 245,6 километри и дека неговиот „мотор имал проблеми со ладењето“. Исто така, по трката најавил дека нема да учествува на Светското првенство во Лимбург, наведувајќи дека патеката не е наменета за неговите одлики.
Грајпел го освоил второто место на Трката околу Данска, откако ги освоил првите две етапи. Во октомври, Грајпел дал мислење за аферата Ленс Армстронг-УСАДА: „[...] борбата против измамата и погрешно заработените успеси мора апсолутно да продолжи! Оваа борба за чесност и фер спорт веќе се докажала самата, дури и ако угледот на велосипедизмот продолжи да биде оштетуван“, напишал Германецот на неговиот блог, со поддршка за истрагата.
2013
Грајпел ја започнал сезоната 2013 успешно во Австралија преку освојување на класикот Кансер Кансил Хелплајн и првата етапа на Тур Даун Андер два дена подоцна. Со таа победа, Грајпел го израмнил рекордот по бројот на освоени етапни победи на оваа трка (12 победи), кој бил држен од Роби Мекјуан. Ги освоил етапите 4 и 6, потврдувајќи го својот рекорд по бројот на освоени етапи и забележувајќи ја својата 100. победа во кариерата во Аделаида, на последниот ден од трката. Во текот на третата етапа на Трката околу Турција му било соопштено дека починала неговата баба. Зборувал со своето семејство и одлучиле дека треба да продолжи. Следниот ден, ја освоил четвртата етапа, преживувајќи ги последните 10 километри во искачување за да излезе како победник во група од 38 возачи. По етапата објавил: „Тие (неговото семејство) ме поддржаа да останам овде и да возам. Исто така е добро за мене. Ова е важна трка за моите подготовки за Тур де Франс. Му ветив на татко ми дека ќе освојам етапа за баба ми. Среќен сум што успеав“, Ја освоил и наредната етапа следниот ден. На крајот на јуни го освоил националното друмско првенство пред Гералд Чолек и Џон Дегенколб. Бил дел од водечката група и победил во спринтот на врнежливиот ден во Ванген во Алгој.
2015
Грајпел ја освоил неговата прва победа во сезоната на Волта ао Алгарве. Втора негова победа била на втората етапа на Париз-Ница, која ја посветил на неговата мајка, за која рекол дека „поминува низ многу тешко време“. Во април бил спречен во третата победа во сезоната откако бил претекнат за 3/10.000 делови од секундата на целта од Александар Кристоф на Три дена Де Пане. На крајот на месецот се вратил со победа на четвртата етапа на Трката околу Турција. Откако некои од главните негови соперници се откажале на искачувањето близу целта го освоил спринтот во намалената група. Негова следна победа била шестата етапа на Џиро д’Италија пред Матео Пелуки и Сака Модоло. Потоа, се повлекол од Џиро пред четиринаесеттата етапа. Следен успех му бил на првата етапа на Трката околу Луксембург.
На Тур де Франс, Грајпел бил победник на втората етапа, многу ветровита етапа, која ја поделила главната група. Бил во првата група и ги претекнал Петер Саган, Марк Кевендиш и Фабијан Канчелара. На петтата етапа имало масовен спринт и Грајпел бил подобар од Саган и Кевендиш. Исто така, го освоил масовниот спринт на крајот на петнаесеттата етапа, со што дошол до трета етапна победа.
2016
Грајпел освои три спринтерски победи на Џиро д’Италија пред да одлучи да се повлече пред планинските етапи. Ја носел црвената маичка, кога одлучил да се повлече. На 26 јуни го освоил своето трето национално друмско првенство, поразувајќи го Макс Валшајд и Марсел Кител  во масовен спринт во Ерфурт.
2017
Грајпел имал успех на почетокот на сезоната 2017, освојувајќи ја првата победа на воведната трка на Предизвикот Мајорка кон крајот на јануари пред да ја освои петтата етапа на Париз-Ница. На Џиро д’Италија, Грајпел ја освоил втората етапа: собраните временски бонуси и третото место на воведната етапа му го донеле водството на трката, поради што ја носел розовата маичка по првпат во својата кариера. Меѓутоа, подоцна имал суша со победи: на Тур де Франс, не успеал да освои етапа - првпат не освоил барем една етапа на големите трки од Џиро д’Италија 2008. Не освоил друга трка до воведното издание на Омлоп Еурометропол на крајот на септември.
2018
Грајпеј ја започнал својата сезона во јануари со победа на првата етапа на Тур Даун Андер 2018. Исто така, ја освоил шестата етапа на трката. Бил принуден да се повлече од пролетните класици откако ја скршил клучната коска при пад на Милано-Санремо, но се вратил на трките по седум недели на Четири дена Динкерк, каде освоил неколку етапи и освоил уште две етапи и бодовната маичка на Трката околу Белгија. Меѓутоа, не ја имал истата форма на Тур де Франс, и морал да се повлече од трката откако завршил надвор од временската граница на една од алпските етапи. Подоцна, Лото-Судал објавиле дека по осум сезони со екипата, Грајпел ќе ја напушти на крајот на сезоната.
Аркеа-Самсик (2019)
Во август 2018 година, Грајпел објавил дека потпишал двегодишен договор со, подоцна преименувана од 2019 година. Грајпел го имал својот прв настап за екипата на трката Ла Тропикал Амиса Бонго, каде освоил етапа. Меѓутоа, Грајпел се мачел да биде конкурентен на спринтовите во поголемиот дел од сезоната. Во октомври 2019 година, Грајпел и екипата објавиле дека се согласиле да се прекине договорот една година порано, со што последен пат за екипата се појавил на Минстерланд Џиро. Грајпел, исто така, открил дека неговата форма во првата половина од сезоната била погодена од бактериска болест, од која страдал со месеци, опоравувајќи се пред Тур де Франс.
Израел старт-ап нејшн (2020–2021)
Во ноември 2019 година, објавиле дека потпишале со Грајпел за сезоната 2020. Ја започнал својата прва сезона со екипата во Австралија, настапувајќи на Тур Даун Андер, на Трката Торкеј и на Големата океанска друмска трка „Кедел Еванс“, остварувајќи најдобар резултат со четврто место на четвртата етапа на Тур Даун Андер пред да се врати во Европа. Меѓутоа, во февруари 2020 година, Грајпел го скршил рамото при пад на тренинг близу Келн. Повредата го спречила Грајпел од трки пред сезоната да се прекине поради пандемијата на КОВИД-19.
Во април 2021 година, Грајпел изјавил дека ќе се повлече во 2022 година. Следниот месец ја освоил својата прва победа во две години на Трофео Алкудија, откако двапати завршил втор на етапи на Трката околу Турција во април. Подоцна освоил етапа на Вуелта а Андалусија. Во јули, пред претпоследната етапа на Тур де Франс, Грајпел објавил дека ќе се повлече од натпреварувањето на крајот на сезоната. Негова последна трка била Минстерланд Џиро, каде завршил десетти.
Личен живот
Тој моментално живее во Хирт, близу Келн во Германија. По неговата победа на Тур Даун Андер 2008, тој бил наречен „Горила“ од неколку различни спортски медиуми.
АФК Хал Сити
АФК Хал Сити е професионален фудбалски клуб од Кингстон на Хал, грофовијата Источен Јоркшир, Англија. Моментално се натпреварува во Премиер лигата, првиот ранг на англискиот фудбал. Клубот е основан во 1904 година. Од 2002 година својте домашни натпревари ги игра на Кеј-Си Стедиум. Најголем соперник на клубот му е Лидс Јунајтед, но клубот исто така има соперништво и со Шефилд Јуанјтед.
Детелина (Фабержеово јајце)
Детелина — фабержеово скапоцено јајце направено од работникот на Карл Фаберже, Михаил Перкин, во 1902 година за царот Николај II. Николај го презентирал како велигденски подарок на неговата сопруга Александра Фјодоровна. Во моментов се одржува во Музејот на оружјето на Кремљ во Москва, и е едно од ретките јајца на Фаберже кое никогаш не ја напуштило Русија.
913
913 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 913 година од новата ера, 913. од првиот милениум, 13. од X век и четвртта од 910-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6421 и 6422 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5663 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4673 и 4674 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1666.
Заминувам
„Заминувам“ (француски: Je m'en vais) е роман на францускиот писател Жан Ешноз од 1999 година. Македонскиот превод е објавен во 2007 година од издавачката куќа Темплум.
Технички податоци
Романот е објавен како 51. книга на библиотеката „Магма“. Преводот од француски јазик го направила Ружа Димишковска. Книгата е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 209 страници. Каталогизацијата е извршена во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи ознаката ISBN 978-9989-902-99-94 Графичкото уредување и дизајнот на книгата е дело на фирмата „Точка“. На крајот од книгата се наоѓа белешка за авторот и делото, додека на задната корица е даден кус осврт врз делото.
Содржина
Романот се состои од 35 глави.
За делото
Осврнувајќи се на романот, Пјер Лепап напишал во весникот „Монд“ дека „Заминувам“ претставува своевидно простување од векот кој е неспособен да дознае каде оди и кој дури заборава да го постави тоа прашање“.
Гора (област)
Гора — историско-географска област која се наоѓа помеѓу областите Љума и Полог. Од планините Коритник на север, на југ од мостот Торбешки. Во крајниот југозападен дел на Косово има околу 18 села и 1 гратче распослани на јужниот дел на северозападната падина на Шар Планина) и североисточниот дел на Албанија 10 села. Областа е планинска, со густи зимзелени шуми (гори) и низ него протекува реката Бел Дрим, а во делот под Косово се наоѓа изворот на реката Црн Камен (притока на Радика).
Географија
Планинска ообласт што се наоѓа помеѓу планините Шара, Кораб и Коритник, во горниот тек на реката Љума, лева притока на Бел Дрим. Површината на областа изнесува. Од нив во Косово (Призренска Гора) се. Најголем простор е покриен со пасишта —, што овозможило да се развие сточарството, и тоа претежно овчарство. Делот на Гора во Албанија се нарекува Кукушка Гора според недалечниот град Кукуш (Кукс).
Население
Горанците се посебен народ. Сепак, многумина од нив се самосознаваат како Македонци од исламска вероисповед. Во Косовскиот дел на Гора живеат околу 25 000 жители во најголемо мнозинство (околу 82 %, според тврдењата на Здружението на Македонците од Гора во Албанија) Македонци со муслиманска вероисповед познати под името Горанци (Горани) кои говорат македонски јазик. Други тврдат дека зборуваат српски јазик, а трети дека зборуваат бугарски.