cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 783
Откривање
Објектот е откриен на 3 март 1889 година од страна на Н. М. Париш.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 783 е од видот NF.
Други поделби
Проучување на IC 783 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Ғ
Ғ е кирилична буква која ја користат несловенски јазици. Буквата ја користат следниве јазици: казашки јазик, узбечки јазик,таџички јазик и башкирски јазик. Буквата потекнува од кириличната буква Г со додадена хоризонтална црта.
Употреба
Буквата Ғ е 5-а буква на башкирската азбука. Звучна вредност на Ғ во башкирскиот јазик е /ɣ/: балаларға /bɑlɑlɑr'ɣa/, а понекогаш се користи за истиот глас во тофанскиот и казашкиот. Во казашкиот, таџичкиот и узбечкиот се користи за гласот /ʁ/.
Список на државни водачи во 727 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Alfa Romeo BAT
Алфа Ромео БАТ (или Берлина Аеродинамика Тецница ) се серија италијански концептни автомобили. Автомобилите потекнуваат од заеднички проект за соработка помеѓу Алфа Ромео и италијанската дизајнерска куќа Бертоне, кој започна во 1953 година. Беа создадени три автомобили: БАТ 5 во 1953 година, БАТ 7 во 1954 година и конечно БАТ 9 во 1955 година. Сите три автомобили беа дизајнирани од Франко Скаљоне.
Историја
Алфа Ромео го контактираше Џузепе „Нучио“ Бертоне од дизајнерската куќа Бертоне и нарача три концептни возила да ги истражат ефектите од влечењето на возилото. Идејата беше да се создадат возила со најмал можен коефициент на отпор .Тие беа изградени на шасијата Алфа Ромео 1900 година. Секој од трите автомобили беше претставен на саемот за автомобили во Торино, во 1953, 1954 и 1955 година соодветно.
Најнискиот коефициент на отпор на трите болиди бил 0,19, достигнување дури и според денешните стандарди. За секој од автомобилите, Алфа Ромео обезбеди петстепен менувач и моќен четирицилиндричен мотор кој произведуваше повеќе од 67 киловати, доволно добро за да го придвижи автомобилот до максимална брзина од 201 километри на час.
Сите три оригинални БАТ автомобили се обновени. Тие се појавуваат на саеми за автомобили како што се Конкорсо Италиано. Автомобилите беа изложени во музејот Блекхок во Денвил, Калифорнија, од 2005 до јули 2017 година. Во 2020 година, RM Sotheby's ги продаде сите три автомобили како една лота на нивната аукција за 14,840 милиони долари, вклучувајќи ја и таксата за купувачот.
БАТ 5
БАТ 5 беше првиот од проектот БАТ Бертоне-Алфа Ромео. За прв пат беше прикажан на саемот за автомобили во Торино во 1953 година. Дизајнот на моделот беше заснован на студија за аеродинамиката. Обликот на предниот дел всушност има за цел да го елиминира проблемот со нарушување на протокот на воздух при големи брзини. Дизајнот, исто така, има за цел да го отстрани секој дополнителен отпор генериран од вртењето на тркалата, како и да постигне структура која би создала најмал број можни воздушни вртлози. Во пракса, овие ригорозни критериуми ќе му овозможат на автомобилот да достигне 200 километри со 75 киловати мотор поставен стандардно. Дизајнот што го смисли Бертоне беше за исклучително лесен автомобил ( 1,100 килограми ), со странични прозорци под агол од 45 степени во однос на телото на автомобилот и големо ветробранско стакло кое се вклопува со речиси рамниот покрив. Задното ветробранско стакло е поделено по должина со тенок столб и опкружен со две перки кои се стеснуваат нагоре и малку навнатре.
БАТ 7
Носот беше понизок од оној на BAT 5, а испакнатините каде што фаровите вообичаено би биле уште подалеку заглавени. Предните светла се наоѓаа до носот и се поместуваа надолу кога се во употреба.
БАТ 9
Третиот БАТ беше прикажан на саемот за автомобили во Торино во 1955 година, БАТ 9. Направен е повеќе да личи на тогашните сегашни модели на Алфа Ромео отколку на другите БАТ.
БАТ 9 ги отстрани означените линии на крилата од претходните модели во корист на почиста, поприсебна линија. Перките на опашката, кои во другите два модели имаа вистински изглед на крила, беа поделени во две мали метални плочи, слично како перките на опашката што се произведуваа кај американските и некои европски автомобили од тоа време.
БАТ 11
По повеќе од 50 години, Алфа Ромео и Бертон покажаа нов концепт на БАТ во 2008 година. БАТ 11 го имаше своето деби во Женева, во времето на саемот за автомобили во Женева во 2008 година, иако не на самиот саем. Новиот БАТ 11, базиран на Alfa Romeo 8C Competizione, споделува многу стилски знаци со класичните BAT автомобили од 1950-тите.
Белешки
<references group="" responsive="1">
ОУ „Гоце Делчев“ - Едрениково
„Гоце Делчев“ — училиште во Едрениково, Општина Василево.
Дебарска Котлина
Дебарска Котлина (Дебарско Поле или само Поле) — котлина на крајниот западен дел на Македонија во поречјето на Црн Дрим и Радика, помеѓу планините Крчин од исток, Стогово од југоисток и Јабланица од запад.
Котлината целосно не се наоѓа на територијата на Македонија, а сообраќајно е доста изолирана. Сообраќајно со другите делови комуницира преку тесните и длабоки клисури на Радика и Црн Дрим. Зафаќа површина од 973 км2, од која над 80% се наоѓа на надморска височина од 750 до 2.200 метри.
Дебарската Котлина е настаната со тектонските радијални движења во олигоценот и миоценот со алпското набирање. Таа е спуштена по должината на два раседи со различен правец на протегање: Косоврашки си–јз и Банишкиот сз–ји. По должината на овие два раседи се јавуваат термални извори на кои се изградени двете познати бањи (Косоврашка и Банишка бања). Во плиоценот котлината била исполнета со вода и претворена во езеро. Дното на котлината претставува брановидна рамнина со височина од 620–650 метри исполнета со квартерни и плиоцени седименти. Развиена е градската населба Дебар.
723
723 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 723 година од новата ера, 723. од првиот милениум, 23. од VIII век и четвртта од 720-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6231 и 6232 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5473 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4483 и 4484 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1476.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 723 година се протега во 3359 и 3360, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3419 и 3420 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1266. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 104 и 105 исламска година.
Бури Шереметица
Бури Шереметица е планинскиот врв на Шар Планина, во северозападниот дел на Република Македонија. Тој е составен дел на Шар Планина и неговата височина е 2.476 метри.
Палочка
Ӏ — дел од кириличната несловенска азбука. Буквата ја користат абазинскиот, адигејскиот, аварскиот, чеченскиот, даргинскиот, ингушетски јазик, кабардински јазик, лачкиот, лезгинскиот, и табасаранскиот јазик. Буквата потекнува од кириличната буква I. Буквата нема постојана звучна вредност и најчесто се користи за објаснување на некој друг звук.
Гилцов-Прицен
Гилцов-Прицен (Gülzow-Prüzen) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Анаконди
Анакондите се род на големи неотровни удави. Можат да се најдат во тропскиот дел на Јужна Америка, во Колумбија, Венецуела, Гвинеја, Еквадор, Перу, Боливија, Бразил и на островот Тринидад.
Видови анаконди
Најпознати видови се зелената анаконда (Eunectes murinus), позната по тоа што е една од најголемите змии во светот. Зелените анаконди можат да пораснат и повеќе од 5,21м во должина и да достигнат тежина од 97,5 кг. Други анаконди се: жолтата анаконда (Eunectes notaeus), темноточекстата анаконда (Eunectes deschauenseei) и боливиската анаконда (Eunectes beniensis), откриена во 2002 год. во поплавените рамници на провинцијата Пандо во Боливија. Тоа бил првиот идентификуван нов вид на анаконда од 1936 год. и станал четвртиот познат тип во согласност со WWF.
Сите четири видови се водни змии што ловат други водни животни, вклучувајќи риби и речна живина. Постојат некои информации дека некои домашни животни,како козите и понијата,се плен на анакондите и дека ловат близу до водата. Средбите помеѓу луѓето и анакондите можат да бидат опасни, но тие обично не ловат луѓе. Сепак, заканите од анакондите се познати од стриповите, филмовите и авантуристичките приказни прикажани во Амазонската џунгла. Анакондите имаат навлезено во јужноамериканскиот фолклор, кадешто понекогаш се прикажани како митски суштества наречени Encantados. Локалните општества и некои европски истражувачи имаат дадено информации за гигантски анаконди, легендарни змии со многу големи размери отколку оние потврдени од самите видови.
Во 2016 година, медиумите објавиле дека во пештерата Алтамира во Бразил била најдена мрша од анаконда, долга 10,6 метри и тешка повеќе од 400 килограми. Претходно, најдолгата анаконда со прецизно утврдени димензии имала 5,5 метри и била тешка околу 100 килограми.
Нарвал
Нарвалот, Monodon monoceros е средноголем забест кит кој живее на Арктикот.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Радичево
'''„Св. Ѓорѓи“''' — христијански храм кој се наоѓа во Радичево, Општина Василево.
Календар на Велигденски датуми
Велигден — еден од подвижните празници во христијанството и денот на празнувањето е главно различен за секоја година, секогаш е во недела, и главно паѓа во април, а поретко во мај. Пресметувањето на денот на празникот Велигден се заснова врз месечевите мени, и дополнително е усложнето со исправката на календарот од јулијански во грегоријански.
Видете и: Велигден
Извор:
Список на ректори на Белградскиот универзитет
Ректори на Белградскиот универзитет од неговото основање на 27 февруари 1905 година досега биле:
Список на планетарни маглини
Ова е нецелосен список на планетарни маглини.
Затвореничка (роман од Пруст)
„Затвореничка“ — роман на францускиот писател Марсел Пруст.
Настанување на романот
Во писмото до Гастон Галимар од јули 1922 година, Пруст напишал дека се откажува од насловот „Затвореничка“, но во подоцнежната преписка со Галимар и со Жак Ривјер, тој продолжил да го користи тој наслов, додавајќи дека се работи за прв дел на „Содома и Гомора III“. На 25 октомври 1922 година, Пруст му ги дал на Жак Ривјер последните инструкции во однос на објавувањето на кусиот исечок од романот „Затвореничка“ (под наслов: „Моите будења“) во ноемврискиот број на „Нова француска ревија“. Повикувајќи се на тоа писмо, Џорџ Пејнтер (George Painter) тврди дека Пруст ја завршил „Затвореничка“ на 24 октомври 1922 година, а потоа, сè до смртта, работел на ревизијата на „Исчезнатата Албертина“.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1976
Хокејот на трева на Летните олимписки игри 1976 — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Монтреал, Канада. На турнирот учествувале вкупно 11 репрезентации.
Првото место го освоил Нов Зеланд, второто Австралија и третото Пакистан.
Список на државни водачи во 1272 година
Ова е список на државни водачи во 272 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ӂ
Ӂ — кирилична буква која се користела за несловенски јазици.
Употреба
Буквата ја кориселе следниве јазици: гагауски јазик и молдавски јазик. Буквата потекнува од кириличната буква Ж со одредени модификации. Буквата има звучна вредност /dʒ/ и е иста со македонската буква џ.
Амон
Амон (изворно Амун; египетски: скриениот) — древно египетско и либиско божество; бог на Теба — стариот и главен град на Египет од 11 до 21 династија. Се смета за создавач на душата „ба“. Грците го поистоветувале со својот врховен бог Зевс. Поврзан е и со богот на плодноста Мин, па така настанал Амон-Камутеф.
Богот Амен или Амон или Амун бил првобитно локален бог на Теба. Овој „скриен“ бог, што е и значењето на неговото име, во суштина бил бог на египетскиот југ, но кога тебанските кралеви ги поразиле своите непријатели од северот и станале господари на целата земја Амен станал бог од првенствена важност. Свештениците на овој бог него го нарекувале „крал на боговите“ и настојувале да го наведат целиот Египет да го прифати како таков, но и покрај нивната моќ, сфатиле дека ова не можат да го остварат ако не го поистоветат со најстарите богови на земјата. Објавувале дека тој претставува скриена и таинствена моќ која ја создала и одржува вселената и дека сонцето е симбол на оваа моќ; така го додале на неговото име, името на Ра и во овој облик тој постепено ги узурпирал атрибутите и моќта на Ну, Хмену, Птах, Хапи и други големи богови. Освен што бил претставен како итифалусен бог, тој бил претставен и во пет други форми и тоа:
Негово свето животно било гуската. На чело на кралот Амен-Хетеп или Аменофис IV избила побуна против Аменовата надмоќ во средината на XVIII династија, но немала успех. Овој крал толку го мразел овој бог што го сменил името во „Ху-ен-Атен“, т.е. „слава на сончевиот диск“, и наредил Аменовото име да се избрише од храмовите и други големи споменици каде тоа било можно. Овој крал сакал да го замени Аменовиот култ со Атеновиот, еден облик на богот-сонце. „Атен“ дословно значи „сончев диск“. На сликите Атен е прикажан во облик на диск од кој излегуваат многубројни раце и шаки кои даруваат живот на неговите поклоници. По Аменофисовата смрт Атеновиот култ опаднал и Амен го повратил своето влијание на египетското мнение.
Патрик (Штипско)
Патрик — историско село во јужниот дел на денешна Општина Штип кое постоело сè до 1913 г.
Географија
Патрик се наоѓал на неколку километри јужно од с. Степанци, на билото на Конечка Планина (Серта). Денес местото се наоѓа во атарот на с. Лесковица.
Историја
Во 1905 г. Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) го води селото (Patrik) двапати — еднаш со 112 и еднаш со 120 жители, Македонци, христијани.
За време на Втората балканска војна во 1913 г. селото е изгорено од српската војска. Во 1988 г. е обновена црквата „Св. Илија“.
Николас Лодеиро
Марсело Николас Лодеиро Бенитес (роден на 21 март 1989 година во Пајсанду) — уругвајски фудбалер, играч од средниот ред на Сиетл Саундерс и на уругвајската репрезентација.
UTC+01:00
UTC+01:00 е часовен појас што се користи во следниве места:
Мајски оперски вечери
Мајски оперски вечери - македонска музичка манифестација што се одржува во Скопје.
45. Мајски оперски вечери
На 45. издание на Мајските оперски вечери биле прикажани следниве музички дела:
Хуан Игнасио Чела
Хуан Игнасио Чела (роден на 30 август 1979 г.) е поранешен аргентински професионален тенисер. Како и повеќето аргентински тенисери, тој најдобри резултати остварувал на Земјина подлога на која ги освоил сите шест АТП титули во кариерата. Негово највисоко место на АТП листата било 15. место кое го постигнал во август 2004 година.
На Гренд слем турнирите, Чела трипати својот настап го завршувал во четвртфиналната фаза, двапати на Отвореното првенство на Франција (2004 и 2011) и еднаш на Отвореното првенство на САД во 2011 година. Во двојки, тој бил полуфиналист на Вимблдон 2010.
Дилхан Ерјурт
Дилхан Ерјурт (турски: Dilhan Eryurt, 29 ноември 1926 година, Измир, 13 септември 2012 година, Анкара), била турска астрофизичарка.
Како научник таа го дала својот придонес во истражувањето и развојот на астрономијата и во периодот од 1961-1973 била првиот турски научник на Блискоисточниот технички универзитет. Стекнала позиција во НАСА и го формирала астрофизичкиот оддел на Блискоисточниот технички универзитет (МЕТУ) каде ја извршувала функцијата декан во периодот од 1988 до 1993 година.
Животопис
Ерјурт се родила на 29 ноември 1926 година, во Измир. Нејзин татко бил Абидин Еге, пратеник во Големото народно собрание на Турција за покраината Денизли во 1944 година.
Набргу по пристигнувањето на нејзиниот татко во Измир, нејзиното семејство се преселило во Истанбул, а неколку години подоцна, во Анкара. По завршувањето на нејзиното основно образование во Анкара, таа продолжила да учи во Женската гимназија во Анкара. Во гимназијата развила посебен интерес за математиката. Поради оваа причина, по завршувањето на средното училиште, се запишала на Истанбулскиот универзитет, на Одделот за математика и астрономија. За време на нејзините универзитетски студии, развила интерес за астрономија.
По дипломирањето на  Истанбулскиот универзитет, во 1946 година, работела како почесен асистент две години во Тевфик Октај Кабакчиоглу, каде требало да се отвори оддел за астрономија на Универзитетот во Анкара. Таа за некое време ги продолжила своите постдипломски студии на Универзитетот во Мичиген и во 1953 година завршила докторат на Одделот за астрофизика на Универзитетот во Анкара, а потоа била избрана за доцент.
Во 1959 година, заминала во Канада на двегодишен студиски престој со стипендија на Меѓународната агенција за атомска енергија а потоа заминала во САД каде на Универзитетот во Индијана работела на.идентификација на ѕвездени модели во Гете Линк Опсерваторијата. Таа работела заедно со Маршал Врубељ. По ова искуство, работела во Центарот за вселенски летови Годард на НАСА. Заедно со Аластер Камерон работеле на истражување на сончевата историја. Во текот на овој период, таа била единствениот женски астроном кој работел во таа установа.
Дилхан Ерјурт во Институтот Годард открила некои факти за Сонцето кои дотогаш не биле откриени. Со фактот дека светлината на Сонцето не се зголемила од неговото формирање било откриено дека тоа било многу посветло и потопло во минатото. Студиите во тоа време биле значајни заради влијанието на текот на новите вселенски летови. Поради заложбите и заради нејзината успешна работа на првото слетување на Месечината таа ја добила наградата Аполон во 1969 година. По завршувањето на двегодишното истражување на Институтот Годард, Ерјурт продолжила да работи на институтот како постар истражувач. Институтот ја испратил на Универзитетот во Калифорнија заради проучување на формирањето и развојот на ѕвездите.
Во 1968 година, се вратила во Турција и го организирала првиот Национален астрономски конгрес со поддршка на Советот за научно-технолошко истражување на Турција.
Помеѓу 1969 и 1973 година, таа го продолжила своето научно истражување во НАСА. Во 1973 година се вратила на ОДТУ на Одделот за физика и го основала одделот за астрофизика. Во 1977 година, била наградена со научната награда Тубитак. Во 1988 година, шест месеци претседавала со одделот за физика а потоа станала декан на Факултетот за наука и книжевност на која функција останала пет години. Во 1993 година, се пензионирала.
Починала во Анкара од срцев удар на 13 септември 2012.
Иван-принцот и Сивиот Волк (цртан филм)
„Иван принцот и сивиот волк“ е руски долгометражен анимиран филм што бил објавен на 29 декември 2011 година. Цртаниот филм собрал во Русија и земјите од ЗНД, според Форбс, 29 милиони долари со буџет од 7,5 милиони УСД. Профитот на студиото бил 4,5 милиони УСД. Истоимената игра била објавена порано. На крајот на 2013 година било објавено продолжението на овој филм - „Иван принцот и сивиот волк 2“. На почетокот на 2016 година излегол и третиот дел. Дел 4 бил објавен на 26 декември 2019 година.
Заплет
Младата принцеза Василиса од Далечното кралство е премногу заинтересирана за своето образование и сонува да се омажи само од љубов. Нејзиниот татко, стариот цар, кому интригите не му биле непознати, бил разочаран од неможноста да ја „смири“ својата ќерка. Во меѓувреме, неговиот министер, итар и вешт, но не премногу снаодлив, под влијание на живиот дух-сенка, одлучува да го украде славниот кралски клуч од тајниот трезор. Според овој дух, најдоброто спроведување на неговиот план е можно ако тој се ожени со Василиса. Меѓутоа, пред министерот да му објасни на кралот што сака, тој ѝ соопштил на својата ќерка: ќе ја омажи со првата личност што тој ќе ја сретне. Прв го сретнале Иван од соседното Триесетто кралство - едноставен човек, вреден и добродушен кој сонувал да стане пожарникар. Случајно, „невестата и младоженецот“ се вљубуваат еден во друг. Но, за да го одбранат своето право на среќа, тие ќе мора да поминат низ многу искушенија.
Разговорот
Разговорот (англиски: The Conversation) - американски филм од 1974 година, во режија на Френсис Форд Копола кој, исто така, е продуцент и сценарист. Главните улоги ги играат: Џин Хекман, Џон Казале, Ален Гарфилд, Синди Вилијамс, Роберт Дувал, Харисон Форд, Фредерик Форест, Мајкл Хигинс, Елизабет Мекреј, Роберт Шилдс и Тери Гар. Филмот освоил вкупно 14 награди, меѓу кои и „Златната палма“ и наградата на екуменското жири на Канскиот филмски фестивал и две награди на БАФТА, а во 1995 година бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД.
Синопсис
Хари Кол (го игра Хекман) е познат експерт за надзор и прислушување од Сан Франциско. Истовремено, негова опсесија е да ја сочува својата приватност и затоа применува строги мерки за заштита на станот и на фирмата, а нема пријатели, освен љубовницата Ејми (ја игра Гар), а единственото негово хоби е свирењето на саксофон. Него го гризе совеста бидејќи во минатото, благодарение на неговото прислушување биле убиени тојца луѓе. Заедно со својот помошник Стен (го игра Казале), Хари е ангажиран во прислушувањето на разговорот меѓу маж и жена кои се договараат да се сретнат во еден хотел при што во разговорот меѓу нив мажот ја споменува опасноста дека некој би можел да ги убие. Откако го реконструира разговорот, Хари оди да му ја предаде снимката на клиентот, директор на една фирма, но тој е отсутен. Помошникот на директорот (го игра Форд) го предупредува Хари дека снимките се опасни, а потоа Хари дополнително ги преслушува снимките и ја открива реченицата за можното убиство. Тоа создава загриженост кај Хари и тој е решен овојпат да го спречи убиството, поради што одбива да ја предаде снимката. Меѓутоа, на една забава, тој се запознава со убава жена со која ја поминува ноќта, а утредента дознава дека таа му ја украла снимката. Тој го посетува директорот (го игра Дувал) и таму дознава дека жената од снимката му е сопруга на директорот, а соговорникот е нејзиниот љубовник. Затоа, Хари оди во хотелот каде треба да се сретнат љубовниците и ја прислушува нивната соба. Тој слуша остра кавга меѓу директорот и неговата жена, а потоа открива траги од крв кои го наведуваат на помислата дека директорот си ја убил сопругата. Затоа, Хари повторно оди кај директорот, но обезбедувањето го отстранува од зградата. Надвор, тој ја здогледува сопругата на директорот, а потоа дознава дека директорот погинал во сообраќајна несреќа. Така, тој ја реконструира вистината: всушност, во снимениот разговор љубовниците се договарале да го убијат директорот. Потоа, нему му се јавува помошникот на убиениот директор кој му кажува дека го прислушуваат. Растревожен, Хари го уништува својот стан барајќи го уредот за прислушување, а потоа почнува да свири на саксофонот.
Александар Деревен
Александар Јуриевич Деревен (Александр Юрьевич Деревень; 26 март 1992) е руски ракометар на РК ЦСКА Москва и на руската ракометна репрезентација.
Играл за руската репрезентација на Светското првенство во ракомет за мажи 2015 година во Катар.
IC 784
IC 784 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 784 се споменува и како UGC 8868, MCG 2-36-3, CGCG 74-15.
Откривање
Објектот е откриен на 7 април 1889 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 784 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 784 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 57 м 13,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 1' 17".
Други поделби
Проучување на IC 784 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49626.
Гутов
Гутов (Gutow) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
ОУ „Гоце Делчев“ - Радичево
„Гоце Делчев“ — училиште во Радичево, Општина Василево.
Марина Судакова
Марина Владимировна Судакова (Марина Владимировна Судакова; 17 февруари 1989) е руска ракометарка која игра за РК ЦСКА Москва и руската женска ракометна репрезентација.
Җ
Җ — кирилична буква која се користи за несловенски јазици. Буквата ја користат следниве јазици: татарски јазик, калмички јазик , туркменски јазик и дунгански јазик. Буквата потекнува од кириличната буква Ж со одредени модификации.
Список на државни водачи во 728 година
Ова е список на државни водачи во 28 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Корејски институт за вселенски истражувања
Корејскиот институт за вселенски истражувања (KARI) (корејски: 한국항공우주연구원) е аеронаутичка и вселенска агенција на Јужна Кореја. Главните лаборатории се сместени во Даежеон, во Научен град Даедеок. Сегашните проекти влкучуваат ракети од типот на KSLV. Претходните проекти од 1999 го вклучуваа сателитот Arirang-1. Агенцијата беше основана во 1981.
724
724 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 724 година од новата ера, 724. од првиот милениум, 24. од VIII век и петта од 720-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6232 и 6233 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5474 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4484 и 4485 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1477.
Вагаши
Вагаши или Уагаши (јапонски: 和菓子) ― традиционални јапонски кондиторски производи (слатки) кои често се служат со зелен чај, особено видовите направени од мочи, анко (паста од азуки грав), и овошје. Вагашијата вообичаено се прават од растителни состојки.
Историја
Во Јапонија, зборот за слатки, каши (菓子), првично се однесувал на овошје и јаткасти плодови. Со зголемената трговија со шеќер меѓу Кина и Јапонија, шеќерот станал честа состојка во домаќинството до крајот на периодот Муромачи. Под влијание на воведувањето чај и на јадењата т.н. дим сум, правењето вагаши започнало за време на периодот Едо во Јапонија.
Класификација
Вагашијата се класифицираат според постапката на производство и содржината на влага. Содржината на влага е многу важна, бидејќи влијае на рокот на траење.
Особености
Вагашито обично одзема многу работа. Обично е именувано според поезија, историски настани или природни глетки.
Вагашито е добро познато по својата деликатес и разновидност по изглед. Ова може да ја одрази деликатесната култура во Јапонија.
Вагашито може да се користи како одличен подарок за време на празниците, а исто така може да биде и дневно задоволство при посета на гости. Различни места имаат вагашија кои се уникатни по вкус како нивни местен специјалитет. Јапонците имаат намера да си носат дома вагаши по службени или лични патувања.
Јапонците веруваат дека уметничката особеност на вагашито претставува и чувство за годишното време кога се прави вагашито и скромна јапонска култура.
Клајн Упал
Клајн Упал (Klein Upahl) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Хенигсдорф
Хенигсдорф (Hennigsdorf) е град во округот Горен Хафел, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа северозападно од Берлин и се граничи со него, а границата е главно одредена од реката Хафел.
Историја
Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин, па затоа во периодот 1961-1990 била одделена од него со Берлинскиот ѕид.
Во 1951-1952 бил изграден Каналот Хафел за да го поврзе Хенигсдорф со Парец, со тоа избегнувајќи го преминот низ реката Хафел, помеѓу Шпандау и Потсдам, кој бил под политичка контрола на Западен Берлин. Каналот е сè уште во употреба, обезбедувајќи пократка рута за бродовите од западниот дел на Берлин до Одра-Хафел и Полска.
Градски единици
Хенигсдорф се состои од 3 градски единици:
Меѓународни односи
Хенигсдорф е збратимен со:
Спорт
Хенигсдорф е дом на рагби клубот Штал Хенигсдорф. Екипата создадена во 1948 под водство на Ервин Тизис била најуспешната екипа во Источна Германија, освојувајќи 27 национални првенства од 1952 до 1990.
Знаме на Србија
Знамето на Србија е триколор со боите на панславинизмот и со државниот српски грб во средината. Знамето е поделено на три еднакви дела, црвеното поле е најгоре, потоа синото поле е во средина и најдолу е белото поле. Државниот грб е вметнат во средината на овие три полиња. Слични на ова знаме се користеле и низ српската историја различни во распределбата на боите и со вметнати различни детаљи. Официјалното знаме е официјално усвоено на 11 ноември 2010.
NGC 2231
NGC 2231 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2231 се споменува и како ESO 87-SC6, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 23 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2231 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m. NGC 2231 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 20 м 43 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 31' 7".
Други поделби
Проучување на NGC 2231 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9164.
Пероксизом
Пероксизоми (исто така наречени микротела) се органели кои се наоѓаат во речиси сите еукариотски клетки. Тие се вклучени во катаболизмот на многу долги масни киселини, разгранети масни киселини, D-аминокиселини, полиамините, и биосинтезата на плазмалогени, кои се етер фосфолипиди од клучно значење за нормално функционирање на мозокот и белите дробови кај цицачите.
Пероксизомите биле идентификувани како органели од белгискиот цитолог Кристијан де Дуве во 1967 година.
Џул
Џул (од англ. joule; симб. J, Џ) — изведена единица за енергија или работа во Меѓународниот систем на мерни единици. Еден џул е еднаков на потрошената енергија (или завршената работа) со примена на сила од еден њутн низ a растојание од еден метар (1 њутнметар, N·m), или струја од еден ампер што минува низ отпор од еден ом за време од една секунда. Го носи името на англискиот физичар Џејмс Џул (1818–1889).
Најпрвин изразен во основни SI-единици, а потоа во други единици од тој систем:
каде N е њутн, m е метар, kg е килограм, s е секунда, Pa е паскал, а W е ват.
Еден џул можеме да го дефинираме и како:
Забуна со њутнметарот
Иако џулот ги има истите димензии како њутнметарот (1 J = 1 N·m = 1 кг·m2·s−2), овие две единици не се истоветни бидејќи њутнметарот (N·m) е единица за момент на сила а џулот е единица за енергија. Моментот на сила и енергијата се меѓусебно поврзани со следнава равенка:
Моментот на сила и енергијата имаат иста димензија бидејќи обете се пресметуваат со помножување на силата со растојанието. Меѓутоа тие истот ака значајно се разликуваат: кај моментот на сила, со множењето се добива векторски производ, додека пак кај работата добивање скаларен производ. Исто така, кај моментот на сила растојанието важи за лост, додека кај енергијата растојанието го минува предмет под влијание на таа сила.
Практични примери
Еден џул во секојдневниот живот е приближно еднаков на:
Во други единици
1 џул е еднаков на:
Единици што се определуваат точно во џули:
Алфа Ромео БАТ
Алфа Ромео БАТ (или Берлина Аеродинамика Тецница) се серија италијански концептни автомобили. Автомобилите потекнуваат од заеднички проект за соработка помеѓу Алфа Ромео и италијанската дизајнерска куќа Бертоне, кој започна во 1953 година. Биле создадени три автомобили: БАТ 5 во 1953 година, БАТ 7 во 1954 година и конечно БАТ 9 во 1955 година. Сите три автомобили се дизајнирани од Франко Скаљоне.
Историја
Алфа Ромео го контактирале Џузепе „Нучио“ Бертоне од дизајнерската куќа Бертоне и нарачал три концептни возила. Идејата била да се создадат возила со најмал можен коефициент на отпор .Тие биле изградени на шасијата Алфа Ромео 1900 година. Секој од трите автомобили бил претставен на саемот за автомобили во Торино, во 1953, 1954 и 1955 година.
Најнискиот коефициент на отпор на трите болиди бил 0,19, високо достигнување дури и според денешните стандарди. За секој од автомобилите, Алфа Ромео обезбедил петстепен менувач и моќен четирицилиндричен мотор кој произведувал повеќе од 67 киловати доволно добро за да го придвижи автомобилот до максимална брзина од  201 километри на час.
Сите три оригинални БАТ автомобили се обновени. Тие се појавуваат на саеми за автомобили како што се Конкорсо Италиано. Автомобилите биле изложени во музејот Блекхок во Денвил, Калифорнија, од 2005 до 2017 година. Во 2020 година, РМ Сотбис ги продал сите три автомобили како една лота на нивната аукција за 14,840 милиони долари, вклучувајќи го и данокот за купувачот.
БАТ 5
БАТ 5 бил првиот од проектот БАТ Бертоне-Алфа Ромео. За прв пат бил прикажан на саемот за автомобили во Торино во 1953 година. Дизајнот на моделот бил заснован на студија за аеродинамиката. Целта на обликот на предниот дел е да го елиминира проблемот со нарушување на протокот на воздух при големи брзини. Дизајнот, исто така, има цел да го отстрани секој дополнителен отпор генериран од вртењето на тркалата, како и да постигне структура која би создала најмал број можни воздушни вртлози. Во пракса, овие ригорозни критериуми ќе му овозможат на автомобилот да достигне 200 километри со 75 киловати мотор поставен стандардно. Дизајнот што го смислил Бертоне бил за исклучително лесен автомобил ( 1,100 килограми ), со странични прозорци под агол од 45 степени во однос на телото на автомобилот и големо ветробранско стакло кое се вклопува со речиси рамниот покрив. Задното ветробранско стакло е поделено по должина со тенок столб и опкружен со две перки кои се стеснуваат нагоре и малку навнатре.
БАТ 7
Вториот БАТ бил прикажан на саемот за автомобили во Торино во 1954 година, една година по БАТ 5. За овој дизајн (како и за другите модели на BAT, иако помалку евидентно), Бертоне додал елементи од неговото искуство работејќи на профили на крила во воздухопловната индустрија.
Предниот дел бил понизок од оној на BAT 5, а испакнатините каде што се светлата вообичаено би биле уште подалеку вдлабени.
БАТ 9
Третиот БАТ бил прикажан на саемот за автомобили во Торино во 1955 година, БАТ 9. Направен е повеќе да личи на тогашните сегашни модели на Алфа Ромео отколку на другите БАТ.
БАТ 9 ги отстранил означените линии на крилата од претходните модели во корист на почиста, поприсебна линија. Перките на задниот дел, кои во другите два модели имаа вистински изглед на крила, биле поделени во две мали метални плочи, слично како перките на опашката што се произведуваа кај американските и некои европски автомобили од тоа време.
БАТ 11
По повеќе од 50 години, Алфа Ромео и Бертон покажал нов концепт на БАТ во 2008 година. БАТ 11 го имал своето деби во Женева, во времето на саемот за автомобили во Женева во 2008 година, иако не на самиот саем. Новиот БАТ 11, базиран на Алфа Ромео 8Ц споделува многу стилски знаци со класичните BAT автомобили од 1950-тите.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Олга Горшенина
Олга Антољевна Горшенина (Ольга Анатольевна Горшенина; 9 ноември 1990) е руска ракометарка на РК ЦСКА Москва и руската женска ракометна репрезентација.
Убиството на Катрин да Коста
Посмртните останки на Шведската сексуална работничка Катрин да Коста (19 јуни 1956 година – в. јули 1984 година) биле пронајдени во Солна, северно од Стокхолм, во 1984 година. Да Коста била распарчена, а делови од нејзиното тело биле пронајдени во пластични кеси на 18 јули и 7 август. Како умрела Да Коста не е утврдено бидејќи нејзините витални органи и главата никогаш не биле пронајдени.
Позадина
Да Коста, која работела како сексуален работник во Стокхолм на почетокот на 1984 година,  исчезнал за време на Педесетница на 10 јуни, или наскоро потоа. На 18 јули, првите делови од нејзиното распарчено тело биле откриени под надвозникот на автопатот во Солна, веднаш пред Стокхолм; дополнителни делови од телото биле откриени на друго место на 7 август. Телото на Да Коста било идентификувано по нејзините отпечатоци од прсти. Нејзината глава, внатрешните органи, едната града и гениталиите никогаш не биле пронајдени, и не може да се утврди причината за смртта од она што е пронајдено.
Набргу потоа, Тит Херм, патолог во форензичката лабораторија во Институтот Каролинска, бил осомничен за злосторството. За него се знаело дека се среќава со сексуални работници, а неговото работно место било помеѓу двете места каде што е пронајдено телото на жртвата.Тој бил уапсен и пуштен на слобода.
Во тоа време, сопругата на Томас Алген, општ лекар, ја предупредила полицијата дека нивната 17-месечна ќерка можеби е жртва на инцест. Педијатриските прегледи не открија докази за злоупотреба, и лекарот и неговата сопруга се разделија кон крајот на 1984 година Подоцна во 1985 година, сопругата ѝ кажала на полицијата дека нејзината ќерка почнала да зборува дека била сведок на распарчување.[5 ] Бидејќи патологот и општиот лекар се познавале површно, полицијата ги поврзала случаите. Следните испитувања биле главно засновани на приказните на тогаш 2½ - годишното дете, интерпретирани од нејзината мајка и оценети од детски психолог и детски психијатар.
Во 1986 година, полициските ресурси биле намалени по убиството на Шведскиот премиер Олоф Палме,а случајот за распарчување бил одложен до следната година. Херм и Алген биле уапсени кон крајот на 1987 година и изведени на судење во јануари 1988 година.
Испитувања
Првото судење завршило со неправилно судење откако судиите биле интервјуирани за весникот Афтонбладет на 9 март 1988 година и коментирале на оправданоста на судот за неговата судска одлука. Во второто судење, понискиот суд побарал од Шведскиот национален одбор за здравје и благосостојба да ги истражи околностите на случајот и утврдил дека причината за смртта на Да Коста е непозната. Како резултат на тоа, двајцата обвинети биле ослободени, бидејќи не можело да се утврди дека Да Коста починала под сомнителни околности. Иако во својата пресуда судот утврдил дека обвинетите го распарчиле телото на жртвата, застареноста на тоа кривично дело бил истечен.
На 23 мај 1989 година, Шведскиот орган за проценка на медицинската небрежност го укинал правото на лекарите за работа, а неговата одлука била потврдена од жалбата во 1991 година. Лекарите поднеле жалба до неколку судови, вклучувајќи го Врховниот суд на Шведска, Врховниот управен суд на Шведска ( Regeringsrätten ) и Европскиот суд за човекови права, од кои ниту еден не ја поништил пресудата.
Последици
Случајот бил во фокусот на неколку книги, истражувачки написи и телевизиски документарни филмови. Новинарот Пер Линдеберг го објави Döden är en man (Смртта е Човек) во 1999 година, преиспитувајќи ја полициската истрага и тврдејќи дека мажите биле жртви на погрешен судски прекршок предизвикан делумно од опширното медиумско покривање. Во 2003 година, новинарот Ларс Боргнас го објавил Sanningen är en sällsynt gäst (Вистината е Редок Гостин), спротивставувајќи се на позицијата на Линдеберг и теоретизирајќи дека Да Коста била убиена од сериски убиец
Во 2006 година лекарите побарале 40 милиони круни (околу 4,8 милиони американски долари) оштета за губење на приходи во текот на годините што не можеле да ги практикуваат и за клевета. Нивното барање било одбиено кога канцеларот на правдата, кој се справува со прашањата за доброволна оштета, одлучил дека ваквото големо барање треба да го решат судовите.
Убиството на Да Коста инспирирaло повеќе белетристика, како што е меѓународниот успешен криминалистички роман на Стиг Ларсон Девојката со тетоважа на змејот и делото на Катарина Фростенсон и Сара Стридсберг. Застареноста на убиството истекла во 2009 година, а обвинителите ја прекинале истрагата на 1 јули истата година.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1980
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1980 — официјален хокејарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Москва, СССР и тоа во машка и во женска конкуренција.
Ӝ
Ӝ — кирилична буква која ја користи несловенскиот удмуртски јазик.
Употреба
Буквата потекнува од кириличната буква Ж со одредени модификации. Буквата има звучна вредност /dʒ/.
Во потрага по изгубеното време
Содржина
Циклусот „Во потрага по изгубеното време“ е составен од следниве романи:
Настанување на циклусот
Заедно со поднесениот ракопис, Пруст ги приложил и препораките од госпоѓата Штраус и од Гастон Калмет, а во меѓувреме ги испратил и своите пријатели Жак Кокто и Едмон Ростан да се распрашаат за судбината на романот. Меѓутоа, од Фаскел долго време немало никаков одговор, а дури кон крајот на декември 1912 година, Фаскел му го вратил ракописот на Пруст, со одговор дека книгата му е одбиена врз основа на рецензијата на писателот и критичарот Жак Мадлен (човекот кој ја напишал првата критика на творештвото на Пруст), кој напишал: „Откако прочитавме 712 страници од овој ракопис (најмалку 712, зашто многу страници се нумерирани два, три, четири или пет пати со истиот број)... немаме никаква, баш никаква претстава за што, всушност, се работи. Што се случува тука? Што значи сето тоа? Каде води сето тоа? - Невозможно е нешто да се предвиди! Невозможно е нешто да се каже!“ Во рецензијата на Мадлен, најчестите интерпункциски знаци се извичниците и прашалниците. Признавајќи дека некои делови од ракописот се интересни, „па дури и одлични“, Мадлен ја оценува целината како нечитлива, велејќи дека на текстот му недостасува заплет, дека приказната се разгранува на повеќе текови и дека одделни ликови се појавуваат и исчезнуваат потполно немотивирано. Исто така, тој му забележува на авторот дека читателот не знае колку време поминува меѓу одделните делови на приказната и дека дури не се знае ни возраста на главниот јунак. Инаку, заедно со ракописот, Пруст испратил и писмо во кое дал некои објаснувања за романот и укажал на врската со следните книги при што признал дека во првите 700 страници ништо не се случува, но дека во нив се појавуваат ликовите кои ќе играат важна улога во следните делови на романот.