cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Курт Гедел
Курт Фридрих Гедел (April 28, 1906 – January 14, 1978), еден од најголемите математички умови во историјата, е роден на година во Брно, денешна Чешка. Најпознат е по неговите теореми за непотполност, со кои докажува дека во секој формален аксиоматски систем постојат искази кои не можат да се докажат само во рамките на тој систем, што практично значи дека секој формален систем е некомплетен. Со тој доказ ги окончува долгогдишните напори за формализација на математиката, посебно од страна на Хилберт. Едно од неговите најпознати дела „Доследноста на аксиомата за избор и генерализираната хипотеза на континуум, со аксиоматската теорија на множества„ е објавена 1940 во САД, каде што работи на универзитетот во Принстон сè до неговата смрт во 1978 година.
Детство
Гедел е роден на 28 април 1906, во Брун,Австроунгарија (сега Брно, Чешка) во етнички германско семејство на Рудолф Гедел, менаџер на текстилна фабрика, и Мариан Гедел. За време на неговиот живот, Гедел останал близок со неговата мајка - нивната комуникација била честа и опсежна. Во периодот кога се родил, мнозинството од граѓаните во градот зборувале германски јазик вклучувајќи ги и неговите родители. Неговиот татко бил католик, неговата мајка протестантка, а децата биле израснати како протестанти. Предците на Курт Гедел биле често активни во културниот живот на Брно. На пример, неговиот дедо Жозеф Гедел бил познат пејач на тоа време и член на „Асоцијација на пејачи на Брно“(герм. „Brünner Männergesangverein“).
Гедел автоматски станал државјанин на Чехословачка на возраст од 12 години кога Австроунгарската империја се распаднала на крајот на Втората светска војна. Според неговиот соученик Клепетар, како и многуте државјани со потекло како неговото, „Гедел секогаш се сметал себеси за Австриец и бегалец во Чехословачка“. Тој одлучил да стане австриски граѓанин на 23 годишна возраст. Кога Нацистичка Германија ја анексирала Австрија во 1938, Гедел автоматски станал германски граѓанин на возраст од 32 години. По Втората светска војна, на возраст од 42 години, станал американски граѓанин.
Во неговото семејство, младиот Курт бил познат како Herr Warum („господин зошто“) бидејќи имал многу голема љубопитност. Според неговиот брат Рудолф, на шестгодишна или седумгодишна возраст Курт боледувал од ревматска треска, целосно оздравел, но во текот на остатокот од неговиот живот бил убеден дека неговото срце било трајно оштетено. Почнувајќи од четири години, Гедел имал чести периоди на боледување, кои продолжиле за време на целиот негов живот.
Гедел учел во Evangelische Volksschule, лутеранско училиште во тогашен Брун од 1912 до 1916, после што бил запишан во Deutsches Staats-Realgymnasium од 1916 до 1924, завршувајќи со одличен успех по сите предмети, особено математика, јазици и религија. Иако Курт прво ги усовршил јазиците, подоцна станал позаинтересиран за историја и математика. Неговиот интерес за математиката се зголемил во 1920 годиниа кога неговиот постар брат Рудолф (роден 1902 година) заминал за Виена за да студира на медицинскиот факултет на Универзитетот во Виена. Како тинејџер, Курт учел за Габелсберговиот стил на пишување, Теоријата на боите на Гете, критики на Исак Њутн и делата на Имануел Кант.
Студирање во Виена
Присуството на предавањето на Дејвид Хилберт во Болоња за комплетноста и доследноста на математичките системи е можеби тоа што го сменило текот на животот на Гедел. Во 1928 година, Хилберт и Вилхелм Акерман го објавиле делото Grundzüge der theoretischen Logik  ("Принципи на математичката логика"), кое претставува вовед во логиката од прв ред во која бил поставен проблемот на комплетност: "Дали аксиомите на формалниот систем се доволни за да се изведе секоја изјава која е точна во сите модели на системот?"
Ова била темата која Гедел ја избрал за својата докторска работа. Во 1929 година, на 23-годишна возраст, ја завршил докторската дисертација под надзор на Ханс Хан. Во него, тој ја утврдил комплетноста на предикатното сметање на калкулус од прв ред (Геделова теорема на комплетност). Добитник е на докторат во 1930 година. Неговата теза, заедно со дополнителни истражувања, била објавена од Виенската академија на науките.
Теорема на нецелосност
Во 1931 година и додека сè уште е во Виена, Гедел ги објавил неговите теореми на нецелосност во Über formal unentscheidbare Sätze der "Principia Mathematica" und verwandter Systeme(мк. Формално непристапните предлози на „Principia Matematica“ и сродни системи). Во таа статија тој за секој аксиоматски систем докажал дека:
Овие теореми ставиле крај на обидите кои траеле половина век, почнувајќи од работата на Фреге и кулминирајќи во "Principia Mathematica" и формализмот, за да се најдат аксиоми доволни за целата математика.
Во ретроспектива, основната идеја на теоремата за некомплетност е прилично едноставна. Гедел во суштина изградил формула која тврди дека е непроверлива во даден формален систем. Ако е возможно да биде докажана, таа би била неточна.
Така секогаш ќе има барем една вистинска, но непроверлива изјава. Тоа е, за секој пресметливо преброива група на аксиоми за аритметика (т.е. група што во принцип може да се отпечати од идеализиран компјутер со неограничени ресурси), постои формула што важи за аритметиката, но која не може да се докаже во рамките на тој систем. Меѓутоа, за да се направи ова прецизно, на Гедел му било потребно да создаде метод за кодирање искази (како на пример, природните броеви), докази и концепт на докажување. Тоа го извел со создавање на систем како познат како Геделова метрика.
Во својата двострана книга "Zum intuitionistischen Aussagenkalkül" (1932), Годел го отфрлил начинот на вреднување на интуициската логика. Во доказот, тој имплицитно го користел она што подоцна станало познато како Гедел-Думетова интермедијарна логика (или Геделова неопределена логика).
Средина на 1930-ти: понатамошна работа и посети во САД
Гедел ја заработил својата хабилитација во Виена во 1932 година, а во 1933 година станал "Privatdozent" (неплатен предавач). Во 1933 година Адолф Хитлер дошол на власт во Германија, а во наредните години се зголемило влијанието на нацистите во Австрија и меѓу математичарите во Виена.
Во јуни 1936 година, Мориц Шлик, чиј семинар го поттикнал интересот на Гедел за логика, бил убиен од еден од неговите поранешни студенти Јохан Нелбок. Ова предизвикало "тешка психичка криза" кај Гедел.
Тој развил параноидни симптоми, вклучително и страв дека ќе биде отруен, и поминал неколку месеци во санаториум.
Во 1934 година, Гедел одржал серија предавања во Институт за напредни студии (анг. IAS) во Принстон, Њу Џерси, насловен како "За недвосмислените искази на формалните математички системи". Стивен Клејн, кој штотуку го завршил својот докторат во Принстон, пишувал белешки од овие предавања кои подоцна биле објавени. Гедел го посетил институтот повторно во есента 1935 година. Патувањето и напорната работа го исцрпиле, па затоа следната година земал одмор за да се опорави од депресивната епизода. Тој ѝ се вратил на наставата во 1937 година. Во тоа време работел на доказот за доследност на аксиомата на избор и на континуумската хипотеза. Тој покажал дека овие хипотези не можат да се побијат од заедничкиот систем на аксиоми на теоријата на множествата. Тој се оженил со Адел Нимбурски (1899-1981), koja ja познавал повеќе од 10 години, на 20 септември 1938 година. На нивната врска се спротивставувале неговите родители поради тоа што таа била разведена танчерка, шест години постара од него. Потоа, тој заминал на уште една посета на САД, поминувајќи ја есента 1938 година во Институтот за напредни студии и пролетта 1939 година на Универзитетот Нотр Дам.
Принстон, Ајнштајн, државјанство на САД
По анектирањето на 12 март 1938, Австрија станала дел од Нацистичка Германија. Германија ја укина титулата "Privatdozent", така што Гедел морал да аплицира за друга позиција според новиот поредок. Неговата поранешна асоцијација со еврејските членови на Виенскиот круг, особено со Хан, била користена против него. Универзитетот во Виена ја одбил апликацијата.
Неговата загриженост се интензивирала кога германската војска го категоризирала како погоден за регрутација. Втората светска војна започнала во септември 1939 година.
Пред почетокот на годината, Гедел и неговата сопруга ја напуштиле Виена и отишле во Принстон. За да го избегне атлантскиот премин, Геделсови ја избрале Транс-сибирската железничка линија во Тихиот Океан, отпловиле од Јапонија до Сан Франциско (стигнале на 4 март 1940 година), потоа со воз стигнале до Принстон. Таму Гедел ја прифатил позицијата во Институтот за напредни студии, кој претходно го посетил во текот на 1933-34.
Гедел многу брзо ја продолжил својата математичка работа. Во 1940 година го објавил своето дело "Доследност на аксиомата на избор и општата хипотеза на континуум со аксиомите на теоријата на множествата", која е класика на современа математика. Во тоа дело тој го претставил конструктивниот универзум, модел на теорија на множествата во кој единствените множества кои постојат се оние кои можат да бидат конструирани од поедноставни множества. Гедел покажал дека и двете аксиомата на избор и генерализираната хипотеза на континуум се вистинити во конструктивниот универзум и затоа мора да бидат доследни со Зермело-Френкеловите аксиоми за теорија на множества. Овој резултат имал значителни последици за математичарите, бидејќи тоа значи дека тие можат да ја преземат аксиомата на избор при докажување на Хан - Банаховата теорија. Пол Коен подоцна конструирал модел на Зермело - Френкеловите аксиоми во кој аксиомата на избор и генерализираната хипотеза на континуум се лажни. Заедно овие докази значат дека аксиомата на избор и генерализираната хипотеза на континуум се независни од Зермело-Френкеловите аксиоми за теоријата на множествата.
Алберт Ајнштајн исто така живеел во Принстон во тоа време. Гедел и Ајнштајн развиле силно пријателство и имале долги прошетки заедно и кон и од Институтот за напредни студии. Темите на нивните разговори биле мистерија за другите членови на Институтот. Економистот Оскар Моргенстерн раскажува дека кон крајот на својот живот Ајнштајн му се доверил дека неговата "работа повеќе не значи многу, дека тој дојде во институтот само ... за да има привилегија да пешачи кон својот дом со Гедел".
Гедел и неговата сопруга, Адел, го поминале летото 1942 година во Блу Хил, Мејн, во Блу Хил Ин на врвот на заливот. За Гедел тоа не било само одмор, туку многу продуктивно лето. Користејќи ја „15“ од Геделовите сè уште необјавени "Arbeitshefte" (работните тетратки), Џон В. Даусон Џуниор претпоставува дека Гедел открил доказ за независноста на аксиомата на изборот од теоријата од конечен тип (интуиционистичка теорија), ослабена форма на теорија на множествата. Блискиот пријател на Гедел, Хао Ванг, ја поддржал оваа претпоставка, истакнувајќи дека тетратките на Гедел го содржат најширокиот третман на проблемот.
На 5 декември 1947 година, Ајнштајн и Моргенстерн го придружувале Гедел при неговото тестирање за американско државјанство, каде што дејствувале како сведоци. Гедел им се доверил дека открил недоследност во Уставот на Соединетите Американски Држави кој би можел да дозволи на САД да стане диктатура. Ајнштајн и Моргенстерн биле загрижени дека непредвидливото однесување на нивниот пријател би можело да ја загрози неговата апликација за државјанство. За среќа, судијата за процесот бил Филип Форман, кој го познавал Ајнштајн и ја водел заклетвата на сослушувањето на Ајнштајн за државјанство. Сè прошло без проблеми додека Форман не го прашал Гедел дали мисли дека диктатурата како нацистичкиот режим може да се случи во САД. Гедел, потоа почна да го објаснува своето откритие шред Форман. Форман разбрал што се случувало, го прекинал Гедел и го пренел сослушувањето кон други прашања и рутински заклучок.
Гедел станал постојан член на Институтот за напредни студии во Принстон во 1946 година. Во тој период престанал да објавува трудови, и покрај тоа што продолжил да работи. Тој станал редовен професор во Институтот во 1953 година и емеритус професор во 1976 година.
За време на неговите многу години во Институтот, интересите на Гедел се свртиле кон филозофијата и физиката. Во 1949 година тој покажал постоење на решенија кои вклучуваат затворена временска крива и Ајнштајновите равенки за полето во општата теорија на релативност. He is said to have given this elaboration to Einstein as a present for his 70th birthday. Неговите "ротирачки универзуми" овозможуваат патување низ времето и предизвикале Ајнштајн да има сомнежи за неговата сопствена теорија. Неговите решенија се познати како Геделова метрика.
Студирал и се восхитувал на делата на Готфрид Лајбниц, но почнал да верува дека непријателската конспирација предизвикала некои од делата на Лајбниц да бидат потиснати. Во помала мера ги анализирал делата на Емануел Кант и Едмунд Хусерл. Во почетокот на 1970-те, меѓу неговите пријатели циркулирал негов елаборат за верзијата на онтолошки доказ на Божјото постоење на Лајбниц. Ова сега е познато како онтолошки доказ на Гедел.
Ритал Арена Вецлар
Ритал Арена Вецлар е затворен спортска арена која се наоѓа во Вецлар, Германија. Капацитетот на арената е 5.000 луѓе и била отворена во 2005 година. Тоа е дом на ракометниот Бундеслига клуб РК Вецлар. Арената претходно го носела името Мителхесен-Арена, додека правата за именување на стадионот биле продадени во март 2006 година на германската компанија Ритал.
Стадионот бил едно од местата за Светското првенство во ракомет за 2007 година.
5 Астреја
5 Астреја (1969 SE) е астероид од Главниот астероиден појас откриен на 8 декември 1845 година од страна на Карл Лудвиг Хенке.
Цезар (титула)
Цезар (лат.: Caesar, гер.: кајзер) е императорска титула која потекнува од когноменот на римскиот диктатор Јулиј Цезар. Неговата успешната воена и политичка кариера го претворила во херој на Стариот Рим и му дала ново значење на неговото име (титула).
Истражување на Нептун
Нептун е директно истражен од само една вселенска сонда, Војаџер 2, во 1989 година. До септември 2021 година, нема потврдени идни мисии за посета на Нептунскиот систем, иако е планирана пробна кинеска мисија за лансирање во 2024 година. НАСА, ЕСА и независни академски групи предложиле идни научни мисии за посета на Нептун. Некои мисии се сè уште активни, додека други се напуштени или ставени на чекање.
Од средината на 1990-тите, Нептун се проучувал оддалеку со телескопи, вклучувајќи го вселенскиот телескоп Хабл и, телескопите на земјата користејќи адаптивна оптика.
Војаџер 2
Откако Војаџер 2 успешно го посетил Сатурн, било одлучено да се финансираат понатамошни мисии до Уран и Нептун. Овие мисии биле спроведени од Лабораторијата за реактивен погон, а мисијата на Нептун била наречена „Меѓуѕвездена мисија Војаџер Нептун“. Војаџер 2 започнал да прави навигациски слики од Нептун во мај 1988 година. Војаџер 2 започнал фаза на набљудување на 5 јуни 1989 година, а официјално леталото достигнало до Нептунскиот систем на 25 август, и собирањето на податоци престанало на 2 октомври. Првично било планирано да се користи траекторија што резултирала со Војаџер 2 да помине околу 1,300 километри од Нептун и 8,200 од Тритон. Потребата да се избегне прстенест материјал откриен со ѕвездени прикривања ја поттикнала оваа траекторија да биде напуштена, а траекторијата што во голема мера ги избегнувало прстените, но резултирала со подалечни прелетувања на двете цели била ставена во преден план. На 25 август, Војаџер 2 паднало на 4,950 километри над северниот пол на Нептун, најблиску до кое било тело откако ја напуштило Земјата во 1977 година. Во тоа време, Нептун бил најдалечното познато тело во Сончевиот Систем. Дури во 1999 година, Плутон ќе се придвижи подалеку од Сонцето во неговата траекторија. Војаџер 2 ја проучувал атмосферата на Нептун, прстените на Нептун, неговата магнетосфера и месечините на Нептун. Нептунскиот систем бил научно проучуван многу години со телескопи и индиректни методи, но блиското набљудување од сондата Војаџер 2 решило многу прашања и открило многу информации што не можело да се добијат поинаку. Податоците од Војаџер 2 се уште се најдобрите достапни податоци на оваа планета во повеќето случаи.
Истражувачката мисија открила дека атмосферата на Нептун е многу динамична, иако прима само три проценти од сончевата светлина што ја прима Јупитер. Утврдено е дека ветровите на Нептун се најсилни во Сончевиот Систем, до трипати посилни од ветровите на Јупитер и девет пати посилни од најсилните ветрови на Земјата. Повеќето ветрови дувале на запад, спротивно на ротацијата на планетата. Откриени се посебни облаци, со облачни системи кои се појавуваат и се раствораат за неколку часа, а џиновски бури ја обиколуваат целата планета во рок од шеснаесет до осумнаесет часа во горните слоеви. Војаџер 2 открил антициклон наречен Голема темна точка, сличен на Големата црвена точка на Јупитер. Сепак, сликите направени од вселенскиот телескоп Хабл во 1994 година откриле дека Големата темна точка исчезнала. Исто така, во горниот дел на атмосферата на Нептун било забележано место во облик на бадем, означено со D2 и светол облак што брзо се движи високо над облаците наречени „Скутер“. Прелетувањето на нептунскиот систем го обезбедило првото прецизно мерење на масата на Нептун, за која било откриено дека е 0,5 отсто помалку од претходно пресметаното. Новата бројка ја отфрлила хипотезата дека неоткриената планета X дејствувала на орбитите на Нептун и Уран.
Утврдено е дека магнетното поле на Нептун е многу навалено и во голема мера се оддалечило од центарот на планетата. Сондата открила аурори многу послаби од оние на Земјата или на другите планети. Радио инструментите на бродот откриле дека денот на Нептун трае 16 часа и 6,7 минути. Прстените на Нептун биле забележани од Земјата многу години пред Војаџер 2 да ја посети, но повнимателото набљудување открило дека прстенскиот систем бил полн круг и вкупно биле четири прстени.
Војаџер 2 открил шест нови мали месечини кои кружат околу екваторската рамнина на Нептун, наречени Најада, Таласа, Деспина, Галатеја, Лариса и Протеј. Три од месечините на Нептун - Протеј, Нереида и Тритон - биле детално фотографирани, од кои само последните две биле познати пред посетата. Протеј се покажал како елипсоид, голем колку гравитацијата му дозволува на елипсоидното тело да стане без да се заокружува во сфера, и се појавил речиси во темна боја. Било откриено дека Тритон има извонредно активно минато, со активни гејзери, поларни капи и многу тенка атмосфера која се одликува со облаци од она што се смета дека се честички од мраз на азот. На само 38 K, тоа е најстуденото познато планетарно тело во Сончевиот Систем. Најблискиот пристап до Тритон, последниот цврст свет што Војаџер 2 би го истражувал блиску, бил на околу 40,000 километри.
Можни идни мисии
Специфичните предлози за истражувачка мисија на Нептун во развој вклучуваат:
Траекторијата со најниска енергија за лансирање од Земјата до Нептун користи помош за гравитација на Јупитер, отворајќи оптимален прозорец за лансирање со интервал од 12 години, кога Јупитер е во поволна позиција во однос на Земјата и Нептун. Оптимален прозорец за лансирање бил отворен за таква мисија од 2014 до 2019 година, а следната можност ќе се појави од 2031 година. Овие ограничувања се засноваат на барањето за помош на гравитацијата од Јупитер. Со новата технологија Систем за вселенско лансирање (SLS), мисии во длабока вселена со потешки носивост би можеле потенцијално да се движат со многу поголеми брзини (200 АЕ за 15 години) и мисиите на надворешните планети би можеле да се лансираат независно од помошта од гравитацијата.
Научни студии од далеку
Вселенските телескопи како што е вселенскиот телескоп Хабл означиле нова ера на детални набљудувања на слаби објекти од далеку, низ целиот електромагнетен спектар. Ова ги вклучува слабите објекти во Сончевиот Систем, како што е Нептун. Од 1997 година, технологијата за адаптивна оптика, исто така, овозможила детални научни набљудувања на Нептун и неговата атмосфера од копнени телескопи. Овие снимки сега далеку ја надминуваат способноста на HST, а во некои случаи дури и сликите на Војаџер, како што се оние на Уран. Меѓутоа, копнените набљудувања се секогаш ограничени во нивната регистрација на електромагнетни бранови со одредени бранови должини, поради неизбежната атмосферска апсорпција, особено на брановите со висока енергија.
Бретлебен
Бретлебен (Bretleben) — село и поранешна општина во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Ан дер Шмике.
Местоположба
Се наоѓа на десниот брег на реката Унштрут, помеѓу градовите Хелдрунген и Артерн. Низ општината поминува железницата помеѓу Ерфурт и Зангерхаузен, која води и до Бад Франкенхаузен и Зондерсхаузен.
NGC 3166
NGC 3166 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3166 се споменува и како UGC 5516, MCG 1-26-24, CGCG 36-64, KCPG 228A, IRAS 10111+0340.
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1783 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3166 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3166 има привидни димензии од 4,8' х 2,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 13 м 45,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 25' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.
Други поделби
Проучување на NGC 3166 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29814. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 234; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 248. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1359.
Исусова молитва
Исусовата молитва или Молитвата на срцето — во православието, е молитва-обраќање кон Исуса Христа, Син Божји и вистинскиот Бог по молба за помилување (простување на гревови, ослободување од пеколот и пресметување кон светците).
Просеник
Просеник — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Калалити
Калалитите ја сочинуваат најголемата група помеѓу гренландските Инуити (Ескими), и се концентрирани во Западен Гренланд. Терминот е современиот назив на гренландски јазик за домородното население кое живее во Гренланд (Kalaallit Nunaat). Еднина од терминот е "Калалит". Калалитите се дел од арктички Инуити (Ескими). Јазикот што го зборуваат Инуитите од Гренланд е гренландски.
Куќа – сопственици Борис и Трајче Филиповски (Галичник)
Куќата на Борис и Трајче Филиповски ― историска куќа во сопственост на галичкото семејство Филиповски која е заведена како културно наследство на Македонија.
Калалити
Историски гледано, Kalaallit се осврнува на луѓето од Западен Гренланд. Северен и Источен Гренланд се нарекуваат себеси Avanersuarmiut и Tunumiit, соодветно. Околу 80% до 88% од населението на Гренланд, или околу 44.000 до 50.000 луѓе се идентификуваат како Инуити.
1944 во архитектурата
1944 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Црква „Св. Недела“ - Дупјани
Света Недела — нова селска црква во кичевското село Дупјани, Македонија.
Црквата се наоѓа во некогашната месност Селиште, над селото.
Местоположба
Црквата е оддалечена 2 километри од денешното село Дупјани и се стигнува по земјен пат, кој е на места во лоша состојба.
Елина Борн
Елина Борн (родена на 29 јуни 1994) е естонска пејачка која што ја претставувала Естонија на Евровизија 2015 заедно со Стиг Раста со песната "Goodbye to Yesterday". Борн претходно имала обид да ја претставува Естонија на Евровизија во 2013, со песната „Enough". Таа исто така го има освоено второто место во петтата сезона од Eesti otsib superstaari.
Стефан Книр
Стефан Книр (роден на 19 декември 1985) е германски ракометар во Рајн-Некар Ловен и германската репрезентација.
1943 во архитектурата
1943 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Енеада
Енеада (грчки Ἐννεάς, значи „деветтемина“) се состои од група на девет божества, кои најчесто се појавуваат во контекст на египетската митологија. Старите народи го сметале групирањето во девет божества како многу важно.
Древните Египќани имале повеќе Енеади. Текстовите од пирамидите спомнуваат Голема Енеада, Мала Енеада, Двојна Енеада, повеќекратни Енеади, па дури и Седум Енеади. Некои фараони воспоставиле Енеади во кои се вклучиле и самите себе; таков е примерот со Сет I во неговиот храм во Ридисија (Redesiyah) каде што се обожувала Енеада, која комбинирала шест важни божества и три обоготворени негови форми.
Голема Енеада
Најважна од египетските Енеади е тн. Голема Енеада (наречена уште и Енеада од Хелиополис); во која се вклучени Атум, првиот бог, неговите деца Шу и Тефнут и нивните потомци Геб, Нут, Озирис, Изида, Сет и Нефтида.
Потеклото на оваа група останува нејасно. Теориите до средината на 19 век постулираа дека свештениците од градот Хелиополис ја воспоставиле оваа Енеада со цел нивниот локален сончев бог Ра да се издигне над другите божества како што е на пример Озирис. Сепак, повеќето египтолози се сомневаат во тоа. Но речиси е сигурно дека Големата Енеада најпрво се појавува за време на опаѓањето на култот кон Ра, во текот на шестата династија, па по нејзиното воведување култот набргу остварил голем препород.
Митот за создавањето
Од почетните води претставени од Нун, се појавилo ритче. Врз него седнал Атум, кој се самозачнал себеси. Седејќи сам и досадувајќи се, тој почнал да мастурбира - некои сметаат оти митот потврдува дека тој извел акт на автофелацио (или според други стории) плукнал, создавајќи го воздухот Шу и влагата Тефнут кои потоа ги создале земјата Геб и небото Нут. Нут и Геб ги создале децата; Озирис, Изида, Сет и Нефтида.
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Карденолид
Карденолид е соединение од групата стероиди. Голем број на растенија содржат негови деривати познати како карденолиди, вклучувајќи ги и карденолидните гликозиди.
Следовање (музички албум)
Список на песни
Целосно времетраење: 39:03
Мајк Стојановиќ
Момчило " Мајк " Стојановиќ (27 јануари 1947 година – 18 ноември 2010 година) бил професионален фудбалер кој настапувал на позицијата како напаѓач. Најмногу натпревари имал одиграно во НАСЛ лигата (Северноамериканска фудбалска лига), но и за Канадската репрезентација.
Почетоците на животот
Мајк Стојановиќ, со прекар Столе на српски и Столи на англиски, е роден во Лапово (СР Србија, СФР Југославија), од родителите таткото Витомир и мајката Ружа.
Клупска кариера
Фудбалската кариерата на Стојановиќ во неговата татковина Југославија, била во екипите на Раднички од Крагуевац и Вардар од Скопје кои во тоа време биле дел од југословенската прва лига. Клубот на Раднички од Крагујевац денес се натпреварува во најсилната лига на Србија додека екипата на Вардар од Скопје моментално е член на втората Македонска лига.
Пред да се пресели во Северна Америка, Стојановиќ требало да се приклучи на клубот Ница, но имал некои компликации со неговата документација по потпишувањето на договорот. Напаѓачот, Стојановиќ во екипата на Рочестер Ленсерс (1976–1980), постигнал 17 голови и освоил вкупно 41 бод. Тој резултат го сместил Стојановиќ на четвртото место за водечки стрелци на НАСЛ лигата. Резултатот бил со поголема тежина и поради фактот што тоа му била прва сезона во таа лига. Стојановиќ, наредната сезона го заземал петтото место за најдобар стрелец со вкупно 14 постигнати голови и 33 освоени бодови. Неговата најпродуктивна сезона била во 1981 година, кога завршил на третото место со вкупно 23 постигнати голови и вкупно 52 освоено бодови. Таа сезона настапувал во екипата на Сан Диего Сокерс (1981–1982). Истата сезона бил прогласен за најдобар играч на годината во НАСЛ лигата и воедно и во Северна Америка. Стојановиќ настапувал и за екипата на Сан Хозе Ертквејкс (1982). Тоа била неговата последна сезона во НАСЛ. Стојановиќ го заземал 9-то место на листата на најдобри стрелци на сите времиња во НАСЛ со вкупно 83 постигнати голови, на 179 натпревари и 10-ти на вечната листа со вкупно 211 освоено бодови. Интересен е фактот дека тој се наоѓал повисоко на таа ранг листа од легендарните играчи на фудбалската игра како што се: Џорџ Бест, Пеле и Франц Бекенбауер. Тој бил втор Ол-стар играч на НАСЛ во 1977 година и почесен Ол-стар во 1981 година. Во 1977 година, Стојановиќ бил именуван во тимот на Деценијата на екипата на Рочестер Ленсерс.
Стојановиќ настапувал и за еден клуб со седиште во градот Торонто, а тоа бил составот на српскиот тим ФК Бели Орли. Таму настапувал од 1973 до 1975 година. Екипата на Српските бели орли настапувале во Националната фудбалска лига додека Стојановиќ бил во нивните редови. Се работело поконкретно за Канадската фудбалска лига. Стојановиќ во тој клуб постигнал вкупно 96 голови за само две одиграни сезони. Во сезоната во1974, тој постигнал вкупно дури 52 голови, и до ден денес тоа претставува рекорд на клубот, но и на Националната фудбалска лига. Во 1983 година, тој настапувал за екипата на Хамилтон Стилерс во канадската професионална фудбалска лига. Во 1992 година, Стојановиќ, на 45-годишна возраст, играл за екипата на ФК Јунајтед Срби со седиште во градот Ошава.
Репрезентација
Момчило Мајк Стојановиќ имал 33 години кога го одиграл својот прв натпревар за сениорскиот тим на Канада. Тоа било на 15 септември 1980 година во градот Ванкувер (победа со 4:0 над репрезентацијта на Нов Зеланд). На тој натпревар успеал да постигне и еден гол. Тој играл на сите натпревари на репрезентацијата на Канада во 1980 и 1981 година. Вкупно на тие 15 натпревари, тој постигнал пет голови. Неговиот последен натпревар бил на 21 ноември 1981 година на нерешениот дуел со резултат од 2:2, против селекцијата на Куба во квалификациите за Светското првенство 1982 година. Тој натпревар се одиграл во Тегусигалпа.
Признанија
Стојановиќ бил примен на 6 јуни 2009 година во Куќата на славните на Канадската фудбалска асоцијација. На 7 август 2009 година на церемонија пред натпреварот, екипата на Српските бели орли го повлекле дресот со бројот 9 кој го носел Стојановиќ додека настапувал за клубот од 1974 до 1975 година. Тоа бил единствениот број на дрес кој клубот го има повлечено.
Халмагел
Халмагел (Hălmăgel) — општина во округот Арад во западна Романија, во која живеат 1.656 жители. Се состои од четири села: Халмагел, Лункшоара, Тернавица и Цохешти. Административниот центар Халмагел е оддалечен 140 км од градот Арад.
Куќа – сопственик Русе Геговски (Галичник)
Куќата на Русе Геговски ― историска куќа во сопственост на галичкото семејство Геговски која е заведена како културно наследство на Македонија.
Халмагел
Историја
Првите пишани документи во кои се споменува Халмаѓел датираат од 1439 година.
Стопанство
Примарна стопанска дејност во местото е земјоделството, но развиени се и прехранбената индустрија и производството на суровини и материјали.
Пчела работничка
Пчела работничка — полово неразвиена женска пчела. Се изведува од оплодените јајца и од положувањењето на јајцата до изведувањето на единката поминуваат 21 ден. Пчелите работнички се најбројната група пчели во пчелната колонија. Тие се помали од матиците и трутовите. Должината на пчелата е околу 12 до 14 мм, а тежината ѝ е околу 100 мг, така што 10.000 пчели тежат околу 1 кг. Штом младата пчела се изведе, таа почнува да работи, и така цел живот. Затоа се нарекува работничка.
Пчели излетнички (18-21. ден)
Поделбата на работата не треба да се зема премногу строго. Често се случува преориентација на други работи. Кога ќе настапат пообилни пасишта, повеќето од излетничките ќе се преориентираат на нектарки. Тогаш пчелите помлади од 18 дена сѐ повеќе ќе се префрлаат во групата на излетнички, главно нектарки, бидејќи тогаш целта е да се собере што повеќе нектар.
Поновите истражувања покажале дека работничките не се само извршители, туку и господари. Тие влијаат на важните одлуки на пчелната заедница, како што е влијание на брзината на размножување или замена на матицата (тивка замена на матицата).
Усна празнина
Усната празнина (лат. cavum oris) е почетниот дел од системот за варење. Усната празнина, заедно со органите се во тесна анатомска или физиолошка врска со неа, како што се усните, јазикот, забите, и плунковни жлезди, вршат многу важни физиолошки функции во процесот на дигестијата. Усната празнина е почетен дел на системот за дигестија, во која храната трпи низа битни измени кои ја овозможуваат или ја олеснуваат ресорпцијата на некои материи внесени со храната. Нарушувањето на процесите што се случуваат во усната рпазнина значат промени и во другите делови на дигестивниот тракт.
Функции на усната празнина
Усната празнина има три основни функции во дигестијата на храната:
Ресорпција на хранливи материи
Во усната празнина и во хранопроводот повеќето од составните делови на храната се сѐ уште во неразложена и погодна состојба за ресорпција. Освен тоа, и самата слузница во овој дел од дигестивниот систем е слабо пропустлива, дури и за вода. Но, сепак, докажано е дека во слузницата на усната празнина се ресорбираат некои лекови како нитроглицерин, морфин, стероидни хормони, а и некои отрови од видот цијаниди.
Јазик
Во усната празнина се наоѓа јазикот, кој е мускулест орган, а служи за мешање и голтање на храната, а помага и при образувањето на гласовите. Јазикот на својата површина има голем број телца, наречени вкусови пупки, во кои се сместени рецептори за вкус.
Заби
Во усната празнина се сместени и забите. Децата меѓу 2 и 6 години имаат 20 заби, наречени млечни заби кои можат да се менуваат. Возрасните имаат вкупно 32 заби, кои се наречени трајни заби.
Еребру (округ)
Покраина
Окрузите во шведска се управни единици, додека пак покраините се подрачја од културно-историско значење. Округот Еребру го опфаќа Нерке, западната половина од Вестманланд, мали делови од источен Вермланд и северозападен Вестерјетланд.
Управа
Сè до 1779 округот го носел името „Нерке и Вермланд“, по што Вермланд се отцепил како посебен округ.
Главна цел на окружниот административен одбор е спроведување на целите утврдени во парламентот и владата, усогласување на локалните и државните интереси, унапредување на развојот во округот, воспоставување на регионални цели, запазување на јавниот ред и раководење со правните постапки. Окружниот административен одбор е владина служба на чие чело стои управник.
Окружниот совет на Еребру (Örebro läns landsting) е задолжен за здравството и јавниот превоз.
Когномен
Когномен (cognomen, од co = „заедно, со“ и nomen = „име“; множина: cognomina) е третиот дел од римските имиња.
Оригинално, називот cognomina започнал да се користи како прекар, но таквото значење го изгубил кога добил наследен карактер, односно се пренесувал семејно. Когноменот, односно прекарот, служел главно за разликување на поединците во античкиот период, односно како додавка на преноменот, а понекогаш се користел и за да се нагласи нечиј војсководачки успех.
Наспроти почесниот когномен, што го добивале успешните генерали, повеќето когномен во секојдневниот разговор во римско време се базирале на физички или лични одлики. На пример, Rufus значело "црвенокос" или Scaevola (Гај Муциј Сцевола) значeло "левучар".
Денес многу истакнати антички Римјани ги разликуваме само по нивниот прекар. На пример, Цицерон (лат.: cicer што значи леблебија) служи како скратено име за Марко Тулиј Цицерон, и Цезар за Гај Јулиј Цезар.
Марна (река)
Марна (фр. Marne) е река во Франција, десна притока на Сена во која се влева југоисточно од Париз. Долга е 514 км. По реката е наречени департманите Горна Марна, Марна, Сена и Марна и Долина на Марна.
Извира од висорамнината на Лангр, тече на север и се извива на запад помеѓу Сен Дизје и Шалон ан Шампањ, влевајќи се во Сена кај Шарантон (Париз). Во регионот Шампања, дел од водата минува низ вештачкото езеро Дер Шантекок, кое служи за регулација на водотекот. Со ова се спречуваат големи надоаѓања или низок водостој во подолниот тек на реката.
Реката е позната како значајно војувалиште кајшто се случиле две битки во Првата светска војна. Првата битка (1914) одиграла клучна пресвртна улога во Првата светка војна. Втора битка се случила по четири години, во 1918.
Трут
Трутови — најголемите пчели во пчелните колонии. Единствената цел на трутовите во животот е да се парат со матицата и за нив нема друга корисна улога во колонијата. Повеќето трутови умираат пред парење, или затоа што се стари или затоа што работничките ги истуркуваат од гнездото. Неколкуте трутови кои успеваат во парењето со матицата можат да го направат тоа само еднаш бидејќи умираат по парењето. По успешното парење им се откинува половиот орган и трутот паѓа мртов на земја. Трутовите можат да се парат по 16-тиот ден од животот. Кога трутот ќе достигне полова зрелост, ги започнува своите ориентациони кругови во близина на својата кошница. Полово зрелите трутови имаат тенденција да се собираат попладне во рој кој често се нарекува комета заради својот изглед. Таквите роеви можат да содржат од неколку стотици до неколку илјади дронови. Во текот на неговиот живот, трутот оди на 25 такви летови, кои траат приближно 30 минути. Кога почнува постуденото време, на крајот на есента и почетокот на зимата, количината на храна во кошницата станува пооскудна, па работничките ги исфрлаат трутовите и ги оставаат да гладуваат.
1942 во архитектурата
1942 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 3167
NGC 3167 — засега неутврден објект во соѕвездието Мал Лав, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3167 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 14 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 29° 35' 48".
Други поделби
Проучување на NGC 3167 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 104; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1975. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1387.
Желудочен сок
Желудочен сок или желудочна киселина — течност која се лачи во желудникот и учествува во процесот на варење на храната. Човекот во текот на 24часа лачи од 1 до 1,5 литри желудочен сок, а количеството зависи од количеството на храната и нејзиниот состав. Чистиот желудочен сок е безбоен и е многу кисел.
Регулирање на лачењето на желудечниот сок
Кај човекот, меѓу оброците, кога желудникот е празен има мало количество желудочен сон. Лачењето на желудечниот сок има 3 фази: орална, желудочна и цревна фаза. Кај човекот е регистрирана и психичка или рефлексна фаза во лачењето на желудечниот сок.
Лачеењто на желудочниот сок е регулирано и со одредени хормони. Така се знае дека ткивниот хормон гастрин, што се создава во желудникот, го поттикнува излачувањето на желудечниот сок. Влијание врз излачувањето на желудечниот сок има и мозочната кора. Така, мирисот или гладењето на убава храна, како дразба се прима преку рецепторите и се пренесува до центрите во мозочната кора, а тоа резултира со создавање желудочен сок. Психичкото лачење на желудчен сок започнува само со помислата на некое вкусно јадење.
Врз составот и лачењето на желудечниот сок свое влијание има и составот на јадењето. Така, се знае дека месото, лебот и млекото различно го поттикнуваат лачењето на желудечниот сок. Имено, најмногу поттикнува месото, помалку лебот а најмалку млекото.
РК Диселдорф
РК Диселдорф ((HSG) ART Düsseldorf) — ракометен клуб од Диселдорф, Германија. Тековно се натпреваруваат во Втората сојузна ракометна лига.
Хоџали (округ)
Хоџали е административен округ во Азербејџан.
NGC 5575
NGC 5575 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5575 се споменува и како NGC 5578, UGC 9184, MCG 1-37-8, CGCG 47-21.
Откривање
Објектот е откриен на 8 мај 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5575 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5575 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 20 м 59,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 12' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 96°.
Други поделби
Проучување на NGC 5575 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51272. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 324. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1418.
23 Талија
23 Талија — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 15 декември 1852 година од страна  на Џон Хајнд.
Агенција за национална безбедност
Управа за безбедност и контраразузнавање (УБК), порано Дирекција за безбедност и контраразузнавање (ДБК) — поранешна владина дирекција во рамките на Министерството за внатрешни работи која ги извршувала работите на системот на државната безбедност.
Последен директор бил Горан Николовски, кој стапил на функцијата во јуни 2017 година, наследувајќи го Владимир Атанасовски.
Во 2019 Управата за безбедност и контраразузнавање е трансформирана во новата Агенција за национална безбедност.
Корени
На 13 мај 1944 година, во Дрвар, е формирано Одделение за заштита на народот (ОЗНА), како единствена служба за безбедност во тогашна Југославија. Упатството за организација и работа на ОЗНА ја утврдува разузнавачката и контраразузнавачката заштита на вооружените сили и институции на НОБ (1941-1945) и борбата против балистичките и терористички банди.
Во 1966 година се поставени темелите на Службата за државна безбедност (СДБ) која открива и попречува дејности насочени кон поткопување или уривање на поредокот утврден со Уставот и загрозување на безбедноста на земјата.
По осамостојувањето на Република Македонија, во рамките на Министерството за внатрешни работи,СДБ продолжува да ги остварува задачите утврдени со Уставот и Законите на Република Македонија.
Во 1995 година, со реорганизација на органите на управата, СДБ се преименува во Дирекција за безбедност и контраразузнавање (ДБК) а со измена на Законот за организација и работа на државната управа, во 2000 година, ДБК се преструктуира во Управа за безбедност и контраразузнавање (УБК) задржувајќи ги работите сврзани со системот на државната безбедност.
Организација
Со Управата раководи директор кој е самостоен во извршувањето на работите на Управата, а за својата работа му одговара на министерот за внатрешни работи и Владата на Република Македонија кои воедно и го именуваат за време од четири години.
На предлог од директорот на Управата, министерот донесува акти за организација и работа и за систематизација на работните места на Управата. Во вршењето на работите од својата надлежност, работниците на Управата имаат право да собираат податоци, известувања и информации од граѓани, органи, претпријатија и други правни лица кои се должни да им овозможат уредно вршење на работите.
Егор Гајдар
Егор Тимурович Гајдар (Егор Тимурович Гайдар, — ) бил руски економист и државник. Бил премиер на Руската Федерација во периодот од 15 јуни до 14 декември 1992.
Куќа – сопственик Тофе Кецкаровски (Галичник)
Куќата на Тофе Кецкаровски ― историска куќа во сопственост на галичкото семејство Кецкаровски која е заведена како културно наследство на Македонија.
1941 во архитектурата
1941 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
УС Сасуоло Калчо
Унионе Спортива Сасуоло Калчо — италијански фудбалски клуб, со седиште во Сасуоло, Емилија-Ромања.
Во моментов тие се натпреваруваат во Серија А, првото ниво на италијанскиот фудбал, за шеста сезона по ред откако биле шампиони во Серија Б во сезоната 2012-2013.
Прекарот на клубот е нероверди , односно црно-зелените.
Формирање и почетоци
Клубот Сасуоло, бил основан во 1920 година, а со Италијанската фудбалска федерација се поврзал на 17 јули истата година, и во почетокот тие ги користеле истите бои којшто се наоѓале на општинскиот грб, односно жолтата и црвената боја. Тимот многу години учествувал на аматерски турнири во Емилија каде што биле родени многу соперништва со: Карпи, Ротеља, Вињола, Гуастала, Мирандолезе, Барака Луго меѓу главните.
Серија Ц1
Како тим со долга историја во пониските фудбалски лиги, Сасуоло изборил промоција во Серија Ц1 во 2006 година, по победата во плејофот над Сансовино во финалето. Во следните години, Сасуоло се покажал како сериозен кандидат за промоција во Серија Б, која им побегнала за малку во 2007 година, со Џан Марко Ремондина како тренер, откако тие ја загубиле директната промоција од Гросето во последното коло од сезоната, а биле поразени од петтиот во регуларниот дел од сезоната Монца во плејоф полуфиналето. Ремондина потоа заминал од Сасуоло за да го преземе Серија Б тимот Пјаченца, и поранешниот Серија А играч Масимилијано Алегри бил избран за нов тренер.
Серија Б
Според тренерот Алегри, Сасуоло брзо ги оживеал своите надежи конечно да добие промоција во Серија Б, тоа конечно станало вистина на 27 април 2008 година, кога Сасуоло ја освои титулата во Серија Ц1/А лигата, со што обезбедил историска промоција во Серија Б, првата нивна сезона во ова ниво во историјата на клубот.