cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кало
Класификација
Кало претставува мешан јазик. Јазичарите пронашле околу 300 до 400 зборови со потекло од ромскиот јазик, при што во речникот на испитаните поединечни говорници биле забележани најмногу до 100 од овие зборови. Ромскиот дел од јазикот потекнува од јазикот на Калдерашите, кои главно се занимавале со бакарџиство и калајџиство. Преовладувачкиот преостанат дел од јазикот потекнува од романските јазици кои се зборуваат на Пиринејскиот Полуостров, каде што говорниците на кало живееле уште од 15. век. Врз основа на тоа, говорник на кало не би можел да се разбере на ромски јазик со Ром од Источна Европа поради тоа што кало се има премногу оддалечено од ромскиот јазик. Романското влијание врз јазикот главно потекнува од шпанскиот јазик, а особено од варијантите на јужниот андалузиски дијалект. Во различни региони на Пиринејскиот Полуостров, сепак, се зборуваат различни варијанти на кало, кои произлегле од соодветните локални ромски јазици. Постојат каталонски, галициски, португалски и шпански кало, додека во Новиот Свет се среќава и бразилски кало. Во Баскија се зборува посебен ромски јазик наречен „Ероминчела“, којшто на шпански е познат и како „баскиски кало“ (Caló Vasco). Ероминчела всушност претставува мешан јазик меѓу ромски и баскиски и има само ограничен степен на ромски влијанија.
Здружение на бизнис жени (Македонија)
Историјат
Како краен резултат на препознавање и унапредување на активностите на здружението, била создадена Национална стратегија за женското претприемништво во Република Македонија, изработена во соработка со Министерството за економија на Република Македонија, донесена од Владата во декември 2018 година.
Кало
Класификација
Андалузискиот кало содржи бројни застарени форми во шпанскиот, како на пример „voseo“ (учтиво обраќање за „Вие“). Како и кај многу други јужношпански варијанти, во андалускиот кало отсуствува разликата меѓу „s“ [s] и „z“ [θ] којашто е карактеристична за шпанскиот јазик (позната како „цецео“ наспроти „сесео“).
Здружение на бизнис жени (Македонија)
Активности
Градење на капацитет на невладин сектор за јакнење и застапување на жеското претприемништво. Здружението активно работи на консултантсво, менторство и едукација за развој на претприемништвото кај жените. здружението е основач на Националната платформа за женско претприемништво.
Кало
Број на говорници
Кало е загрозен јазик, чиј број на говорници од генерација на генерација се намалува, при што младите Роми го прифаќаат јазикот на мнозинското население и познаваат саму некои зборови од кало. Во моментов, бројот на говорници на кало се проценува на околу 70.000, од кои 40.000 живеат во Шпанија и меѓусебно се поделени како говорници на шпански и каталонски кало. Во Франција живеат околу 15.000 говорници, кои зборуваат шпански или каталонски кало, вклучувајќи ги и тамошните говорници на Ероминчела. Во Португалија живеат околу 5.000 говорници на португалскиот кало, додека во Бразил нивниот број изнесува околу 10.000.
Здружение на бизнис жени (Македонија)
Визија
Женското претприемништво како посебна гранка за економски развој во приватниот сектор како и во државните институции и здруженија, не е јасно претпознатливо. Здружението на бизнис жени – Македонија со текот на времето, преку многу активности придонесува женското претприемништво да биде признаено како посебен ентитет за зајакнување на економијата во земјата.
Кало
Позајмени зборови од кало
Во шпанскиот и каталонскиот јазик се имаат одомаќено многу зборови од кало, од кои некои станале дел од стандардниот јазик, а некои се употребуваат во жаргон. Примери се зборовите: gachó (со значење "човек"), chaval (со значење „момче“, „младич“ или првобитно „син“), parné (со значење „пари“), chorar (со значење „краде“), currelar или currar (со значење „работи“), fetén (со значење „одлично“, „супер“), molar (со значење „се допаѓа“), pinrel (со значење „стапало“), biruji (со значење „студено“), piltra (со значење „кревет“), churumbel (со значење „дете“, „бебе“), sacais (со значење „очи“), pitingo (со значење „вообразено“), camelar (со значење „сака“), chola (со значење „глава“), lache (со значење „одмазда“), galochi (со значење „срце“) и други.
Во каталонскиот јазик може да се сретнат следните зборови со потекло од кало: halar (со значење „јаде“), xaval (со значење „момче“, „младич“), dinyar(-la) или palmar(-la) (со значење „умира“), cangueli (со значење „се плаши“), paio (со значење „неромски“), calé (со значење „пари“), cangrí (со значење „затвор“), pispar или birlar (со значење „климнува со глава“), xorar или mangar (со значење „краде“), molar (со значење „сака“), pringar (со значење „надминува“), pirar(-se) (со значење „напушта“, „ретко се појавува“), sobar (со значење „спие“), privar (со значење „пие“), xusma (со значење „вулгарен човек“), laxe (со значење „срам“), catipén (со значење „смрди“), xaxi (со значење „одлично“, „супер“), xivar-se (со значење „некого советува“, „поткажува“), xivato (со значење „поткажувач“), xinar(-se) (со значење „се возбудува“), fer el llonguis (со значење „се прави глупав“), potra (со значење „среќа“) и други.
Кало во фламенкото
Со својот речник и фразеологија, кало е еден од најважните извори на текстови за фламенко-песните. Овој музички стил којшто настанал во јужна Шпанија потекнува од Ромите на Пиринејскиот Полуостров и ширум светот е најпознат облик за претставување на нивната култура. Дека на фламенкото не се гледа само како на ромска музика, туку како дел од традиционалната јужношпанска народна музика на сите етнички заедници, сведочи и развојот на посебен фламенко-речник. Во него се среќаваат зборови и фрази, коишто не постојат во стандардниот шпански јазик, а сепак се дел од многу фламенко-текстови и во најголем број потекнуваат од кало, но делумно и од маврскиот арапски и јудеошпанскиот. Одредени зборови, кои во секојдневниот говор имаат потценувачко значење, во јазикот на фламенкото може да имаат поетско и емоционално, особено повикувачко значење. Така на пример, зборот camelar во фламенкото се користи за „љуби“, „обожува“ и „копнее“, а зборот mangar за „бара“ и „моли“.
Oceans (песна од Pearl Jam)
„Oceans“ — песна од американска рок група Pearl Jam. Стиховите на песната се напишани од вокалистот Еди Ведер а музиката на басистот Џеф Амент и Стоун Госард. „Oceans“ била издадена во 1992 година како четврти сингл од деби албумот на Pearl Jam, Ten (1991).
Мислав Анѓелковиќ
Мислав Анѓелковиќ (роден на 22 април 1988 година во Дубровник) е хрватски фудбалер, кој игра на средни ред. Во моментов игра за Хајдук Сплит во Прва ХНЛ.
Клупска кариера
Анѓелковиќ, роден на Мокошица, во близината на Дубровник започна својата кариера во младинските редовите на ФК Дубровник 1919. На 17-годишна возраст, тој требаше да се преселат на ФК Хајдук Сплит младинскиот тим, но и со намера да го продолжи своето образование во гимназија, наместо на средно училиште на економијата, која беше понудена за него од страна на клубот , тој избра да се пресели во Пула и се приклучат во ФК Истра 1961, а потоа наречени ФК Пула Старо Чешко, наместо.
Анѓелковиќ остана со клубот за уште четири сезони, како капитен на тимот, до истекот на неговиот договор во јуни 2013 година, када е потпиша договор со клубот тој има корени за уште од детството, ФК Хајдук Сплит.
NGC 97
NGC 97 — елиптична галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
V404 Лебед
V404 Лебед — микроквазар и двоен систем во соѕвездието Лебед. Содржи црна дупка со маса од околу и млада K џиновска ѕвезда со маса малку помала од онаа на Сонцето. Ѕвездата и црната дупка имаат орбитален период на секои 6,47129 при блиско растојание. Поради оваа близина и силната гравитација на црната дупка, придружната ѕвезда губи маса во забрзаниот диск околу црната дупка и во самата црна дупка. Буквата „V“ во името означува дека станува збор за променлива ѕвезда, која повторливо станува посветла и потенма со текот на времето. Исто така се смета за нова, бидејќи најмалку трипати во век имала сјајни изливи на енергија. Конечно, станува збор за рентгенска нова, бидејќи периодично оддава кратки изливи на X-зраци.
NGC 97
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 97 се споменува и како UGC 216, MCG 5-2-7, CGCG 500-9.
Откривање
Телото е откриено на 16 септември 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
V404 Лебед
Во 2009 година, црната дупка во системот V404 Лебед станала првата црна дупка со точно определена паралакса и растојание од Сончевиот Систем. Измерена со користење на VLBI користејќи ја Високочуствителната мрежа, се добива растојание од килопарсеци, или  светлосни години.
NGC 97
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 97 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 97 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
Рампо Пешков
Харалампи или Рампо Спиров Пешков — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
NGC 97
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 22 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 29° 44' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од °.
V404 Лебед
Во април 2019 година, астрономите објавиле дека млазови на честички биле исфрлени од црната дупка се лулале нанапред, наназад во текот на неколку минути, нешто што претходно не било забележано во млазовите честички кои биле исфрлени од црната дупка. Астрономите веруваат дека лулањето е предизвикано од завлекувањето на време-просторот од гравитационото поле во близината на црната дупка. .
NGC 97
Други поделби
Проучување на NGC 97 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1442. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 90; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1737. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1244.
Рампо Пешков
Животопис
Рампи Пешков е роден во 1877 година во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Пoтекнува од богато трговско семејство, татко му Спиро Пешков е долгогодишен член на локалната црковно-училишна општина. Има два поголеми браќа Георги Пешков и Никола Пешков, кои исто така се дејци на ВМОРО.
V404 Лебед
Откривање
Сситемот првично бил означен како Нова Лебед 1938 и му била доделена ознака за променлива ѕвезда V404 Лебед. Се сметало дека станува збор за обична „умерено брза“ нова иако биле забележани големи проемении за време на падот. Била забележана по максималната сјајност, и фотографската величина била во распонот од 12,5 - 20,5.
Рампо Пешков
Животопис
Рампи Пешков се приклучува на ВМОРО веднаш по создавањето во 1894 година. Истовремено се занимавал со трговија и револуционерна дејност. Како терорист ја извршил во 1897 година смртната пресуда врз шпионот Ташко Филипов. Во 1899 година изнудил пари за потребите на ВМОРО од Георги Богданов, по што е уапсен и лежи на кратко време во затвор. Во 1901 година влегува во четата на Марко Лерински. Подоцна е повторно уапсен од турската власт и осуден на 3 години строг затвор во Битола, каде и умира. Потоа е погребан од своите родители во Прилеп.
V404 Лебед
Откривање
На 22 мај 1989 година јапонскиот сателит Гинга забележал нов рендгенски извор кој бил каталогизиран како GS 2023+338. Овој извор набргу бил поврзан со V404 Лебед, што всушност бил повторен излив познат како Нова Лебед 1989.
Дополнителните изучувања утврдиле уште еден изблик во 1956 година. Исто така постои и можно засилување на сјајноста во 1979 година.
Рампо Пешков
Извори
Стоян Лазов (Прилеп)
V404 Лебед
Изблик од 2015 година
На 15 јуни 2015 година сателитот на НАСА Свифт ги забележал првите знаци на обновена активност. Започната е светска кампања за набљудување и на 17 јуни гама-зрачната опсерваторијата INTEGRAL на ESA започнала да го следи избликот. INTEGRAL забележал „повторливи светли блесоци кои се повторувале за временски периоди помали од еден час, нешто што ретко се забележувало во останатите системи на црни дупки“, и за времето на овие блесоци V404 Лебед била најсјајната ѕвезда во полето на рентгенско зрачење на небото - скоро 50 пати посветла од Раковидната Маглина. Овој изблик бил прв по оној во 1989 година. Другите изблици се случиле во 1938 и 1956 година, и истите најверојатно биле предизвикани од страна на материјалот кој се насобирал во дискот околу црната дупка сè додека не се постигнала превртната точка. Избликот бил невообичаен во тој физички процес во внатрешноста на забрзаниот диск и истиот можел да се забележи со оптичка фотометрија за малите телескопи, претјходно, овие промени се сметало дека се забележливи само со вселенски поставените рендгенски телескопи. Деталната анализа на податоците од INTEGRAL го откриле постоењето на т.н. парна плазма во близина на црната дупка. Плазмата се состои од електрони и нивните антиматериски противници, позитрони.
Дополнително изучување на податоците од 2015 година укажале на постоење на коронално магнетно поле со јачина од 461 ± 12 гауси, што е значителна пониска вредност од претходните претпоставки за ваквите системи.
Низ Петлец идат трима војводи
Низ Петлец идат трима војводи — македонска епска народна песна.
Содржина
Во Русиново пристигнуваат Дамјан Груев, Атанас Карчев и Санде Китанов, заедно со комитите. Тројцата војводи се сместуваат во куќата на чорбаџијата Димо, но шпионите ги предаваат и набргу селото е опколено од турската војска. На почетокот на борбата се убиени Димо и неговата сопруга, а при повлекувањето на комитите е убиен војводата Китанов. Исто така, Груев е ранет и тој ги повикува комитите да се повлечат, но војводата Карчев одбива да го остави. Така, тие двајца погинуваат во борбата против турската војска.
Харолд I
Харолд I (починал на 17 март 1040 година), познат и како Харолд Брзоногиот, бил Крал на англискиот јазик од 1035 до 1040 година. Прекарот на Харолд „Брзоногиот“ (Harefoot, букв. „зајачко стапало“) првпат е забележан како „Харефо“ или „Харефа“ во дванаесеттиот век во историјата на опатија Ели, а според некои доцносредновековни хроничари тоа значело дека тој бил „флота на нога“.
Синот на Кнут Велики и Елфгифу од Нортхемптон, Харолд бил избран за регент на Англија по смртта на неговиот татко во 1035 година. Тој првично владеел со Англија на местото на неговиот брат Хартакнут, кој бил заглавен во Данска поради бунтот во Норвешка кој го соборил нивниот брат Свеин. Иако Харолд сакал да биде крунисан за крал од 1035 година, Етелнот, Архиепископ од Кентербери, одбил да го стори тоа. Дури во 1037 година, Харолд, поддржан од грофот Леофрик и многу други, официјално бил прогласен за крал. Истата година, двајцата полубраќа на Харолд, Едвард и Алфред се вратиле во Англија со значителна воена сила. Алфред бил заробен од Ерл Годвин, кој го запленил и бил предаден на придружба на луѓе лојални на Харолд. Додека бил на пат кон Ели, тој бил ослепен и набргу потоа умрел од раните.
Татковство
Англосаксонската хроника известува дека Харолд рекол дека е син на Кнут Велики и Елфгифу од Нортхемптон, „ иако тоа не е точно.“ Фиренца од Ворчестер (12 век) елаборира на темата. Тврдејќи дека Елфгифу сакала да има син од кралот, но не можела. Таа тајно ги посвоила новородените деца на странци и се преправала дека ги родила. Харолд наводно бил син на чевлар, додека неговиот брат Свеин Кнутсон бил вонбрачен син на свештеник. Таа го измамила Кнут да ги препознае двете деца како свои.
Денешната авторка Хариет О'Брајан се сомнева дека Кнут, остроумниот политичар кој „го наредил бескрвното преземање на Норвешка“, можел да биде измамен на таков начин. Таа се сомнева дека приказната започнала како популарен мит, или намерна клевета веројатно скроена од Ема од Нормандија, другата сопруга на Кнут и ривал на Олфгифу.
Владеењето на Хартакнут
По смртта на Кнут на 12 ноември 1035 година, помладиот полубрат на Харолд, Хартакнут, син на Кнут и неговата кралица Ема од Нормандија, бил легитимен наследник на престолите и на Данците и на Англичаните. Сепак, Хартакнут не можел да отпатува на неговото крунисување во Англија бидејќи неговото данско кралство било под закана од инвазија од кралот Магнус I од Норвешка и кралот Анунд Јакоб од Шведска. Англиските магнати ја фаворизирале идејата Харолд привремено да се постави како Регент или заеднички монарх, поради тешкотијата на отсуството на Хартакнут. И покрај противењето на Годвин, Грофот од Весекс и кралицата, тој на крајот ја добил круната. Постои одреден спор во примарните извори ( Англосаксонската хроника ) за почетната улога на Харолд. Верзиите Е и Ф го споменуваат како регент, а другите како совладетел.
Успение на тронот
Харолд наводно побарал крунисување уште во 1035 година. Според Encomium Emmae Reginae, сепак, Етелнот, Архиепископ од Кентербери, одбил да го круниса Харолд. Крунисувањето од Архиепископот би било законско барање за да се стане крал. Етелнот, наводно, ги ставил жезолот и круната на олтарот на храмот, веројатно оној на Катедралата во Кантербери. Понудата да се освети Харолд без користење на која било кралска регалија би била празна чест. Тој одбил да ги отстрани предметите од олтарот и му забранил на секој друг епископ да го прави тоа. Приказната продолжува дека Харолд не успеал да го поколеба Етелнот, бидејќи и митото и заканите се покажале како неефикасни. Очајниот Харолд наводно го отфрлил Христијанството во знак на протест. Тој одбил да присуствува на црковните служби додека не бил крунисан, преокупирајќи се со лов и тривијални работи.
Енкомиум молчел за настан што го објави Англосаксонската хроника и други извори. Харолд бил прифатен за монарх на Витенаџмот одржан во Оксфорд. Неговиот главен поддржувач во советот бил Леофрик, Ерл од Мерсија, додека опозицијата ја предводел Годвин, грофот од Весекс. Постојат докази дека Елфгифу од Нортхемптон се обидувала да ја обезбеди позицијата на нејзиниот син преку мито на благородниците. Во 1036 година, Гунхилда од Данска, сестра на Хартакнут и полусестра на Харолд, се омажила за Хенри III, Крал на Германија. Во оваа прилика Имо, свештеник кој служи во дворот на Светото Римско Царство, му напишал писмо на Азехо, Епископот на Вормс. Писмото вклучувало информации за ситуацијата во Англија, при што гласниците од таму известувале дека Елфгифу ја добива поддршката од водечките аристократи преку молби и поткуп, врзувајќи ги за себе и за Харолд со заклетва на лојалност.
Првично, Кралството Англија било поделено меѓу двајцата полубраќа. Харолд владеел со областите северно од реката Темза, поддржан од локалното благородништво. Јужното благородништво под Годвин и Ема продолжило да се управува во името на отсутниот Хартакнут. Англосаксонската хроника известува дека Годвин и водечките луѓе на Весекс се противеле на владеењето на Харолд „ ...колку што можеле, но не можеле да направат ништо против тоа.“ Со северот барем на Харолд од страна, придржувајќи се до условите на договорот, во кој бил дел и Годвин, Ема била сместена во Винчестер, со хускарлите на Хартакнут. Харолд набрзо „испрати и ѝ ги одзеде сите најдобри богатства“ на Кнут Велики.
Ситуацијата не можела да трае долго, а Годвин на крајот ја сменил страната. Летописецот Вилијам Малмсбериски тврди дека Годвин бил совладан „ по моќ и по бројност“ од Харолд. Во 1037 година, Ема Нормандија побегнала во Бриж, Фландрија, а Харолд „секаде бил избран за крал“. Деталите зад настанот се нејасни. Извештајот за Англосаксонската хроника, верзија Е, прескокнува од Харолд како обичен регент до Харолд како единствен крал. Верзиите C и D дури и не прават разлика помеѓу двете фази. Ијан Хауард теоретизира дека смртта на Свејн Кнутсон можела да ја зајакне позицијата на Харолд. Тој од вториот преживеан син на Кнут станал најстариот жив, со Хартакнут сè уште отсутен и неспособен да го притисне своето барање за тронот.
Самиот Харолд е донекаде нејасен. Историчарот Френк Стентон сметал дека е веројатно дека неговата мајка Елфгифу била „вистинскиот владетел на Англија“ дел или цело време од неговото владеење. Кели Деврис истакнува дека за време на Развиениорт среден век, кралското наследство во Северна Европа било определено од воената моќ. Најстариот син на кралот може да има супериорно право на наследство, но сепак да го изгуби тронот од помлад брат или друг помлад барател, кој поседува поголема воена поддршка. Харолд на овој начин успеал да го освои тронот против супериорното тврдење на Хартакнут. 11 век дава други слични примери. Магнус I од Норвешка (владеел 1035–1047), кој не бил воен лидер, владеел повеќе од една деценија кога неговиот вујко Харалд Хардрада (владеел 1047–1066) го оспорил неговото владеење. Со оглед на тоа што Харалд е познат војсководец, неговото тврдење рано ќе го заврши владеењето на Магнус. Балдвин VI, гроф од Фландрија (владеел од 1067–1070) всушност бил наследен од неговиот брат Роберт I (владеел 1071–1093), наместо неговите сопствени синови. Роберт Куртоз, војводата од Нормандија (владеел 1087–1106) го загубил тронот на Англија од неговите помлади браќа Вилијам II (владеел 1087–1100) и Хенри I (владеел 1100–1135).
Со оглед на тоа што Кралството Англија практично беше во сопственост на Харолд, Хартакнут не можеше ни да пристапи без да обезбеди доволно воена сила. Неговата одлука да остане во Данска веројатно укажува на тоа дека нема доволно поддршка, иако тој сигурно ќе чека прилика насилно да го потврди своето барање и да го собори својот полубрат. Харолд владеел како единствен крал од 1037 до 1040 година Има неколку преживеани документи за настаните од неговото владеење. Англосаксонската хроника претежно покрива црковни прашања, како што се смртта и именувањата на епископи и архиепископи. Сепак, постои запис за престрелка меѓу Англосаксонците и Велшаните во 1039 година. Именуваните жртви биле Идвин (Едвин), брат на Леофрик, Ерл од Мерсија, Туркил и Елфгеат, но нема други детали во врска со овој настан. Исто така, во 1039 година, се споменува голема невреме, повторно без детали.
Враќање на Ефред и Едвард
Во 1036 година, Елфред Етелинг, син на Ема од одамна мртвата Етелред, се вратил во кралството од егзил во Војводството Нормандија со неговиот брат Едвард Исповедникот, со покажување на оружје. Нивната мотивација е неизвесна. Вилијам од Поатје тврдел дека тие дошле да го бараат Англискиот престол за себе. Френк Барлоу се сомневал дека Ема ги поканила, можеби за да ги искористи против Харолд. Ако е така, тоа би можело да значи дека Ема ја напуштила причината за Хартакнут, веројатно за да ја зајакне сопствената позиција, но тоа би можело да го инспирира Годвин да ја напушти изгубената кауза.
Encomium Emmae Reginae тврди дека самиот Харолд ги намамил во Англија, откако им испратил фалсификувано писмо, наводно напишано од Ема. Писмото, го осудува однесувањето на Харолд кон неа и ги повикал нејзините отуѓени синови да дојдат и да ја заштитат. Барлоу и другите современи историчари се сомневаат дека ова писмо е вистинско. Ијан Хауард тврдел дека тоа што Ема не е вклучена во голем политички маневар би било „не карактерно за неа“, а Encomium веројатно се обидувал да ја прикрие нејзината одговорност за грешка. Вилијам од Џумиеж известува дека порано во 1036 година, Едвард извршил успешен напад на Саутемптон, успевајќи да извојува победа против трупите кои го бранеле градот и потоа отпловиле назад во Нормандија „богато натоварена со плен “, но брзото повлекување потврдува Проценката на Вилијам дека на Едвард ќе му треба поголема војска за сериозно да го преземе тронот.
Со својот телохранител, според Англосаксонската хроника, Ефред имал намера да ја посети својата мајка, Ема во Винчестер, но можеби го направил ова патување поради други причини освен семејно обединување. Бидејќи „мрморењето беше многу во корист на Харолд“, во насока на Годвин (сега очигледно на страната на Харолд), Елфред бил заробен. Годвин го навел да го фати и да го предаде на придружба на луѓе лојални на Харолд. Тој бил пренесен со брод до Ели и ослепен додека бил на бродот. Тој починал во Ели набргу потоа поради сериозноста на раните. На сличен начин се лекувал и неговиот телохранител. Настанот подоцна ќе влијае на односот помеѓу Едвард и Годвин, Исповедникот смета дека Годвин е одговорен за смртта на неговиот брат.
Неуспешната инвазија покажува дека Харолд, како син и наследник на Кнут, ја добил поддршката од Англо-Данското благородништво, кое насилно ги отфрлило тврдењата на Елфред, Едвард и (со проширување) Етелинзите. Домот на Весекс ја изгубил поддршката меѓу благородништвото на Кралството. Ова може да послужило и како пресвртница во борбата меѓу Харолд и Ема што резултирало со егзил на Ема.
Смртта
Харолд умрел во Оксфорд на 17 март 1040 година, токму кога Хартакнут подготвувал инвазиска сила на Данците, и бил погребан во Вестминстерската опатија. Тело последователно било ексхумирано, обезглавено и фрлено во ограда на границата со Темза кога Хартакнут го презел тронот во јуни 1040 година било погребано на нивните локални гробишта во Лондон. Телото на крајот било погребано во црква во градот Вестминстер, кој соодветно го добил името Свети Климент Дејнс. Контрадикторен извештај во сагата Книтлинга (13 век) известува дека Харолд бил погребан во градот Морстр, заедно со неговиот полубрат Хартакнут и нивниот татко Кнут. Додека се споменува како голем град во текстот, ништо друго не е познато за Морстр. Хеимскрингла од Снори Стурлусон известува дека Харолд бил погребан во Винчестер, повторно заедно со Кнут и Хартакнут.
Причината за смртта на Харолд е неизвесна. Кетрин Холман смртта ја припишува на „мистериозна болест“. Англосаксонската повелба ја припишува болеста на божественото расудување. Харолд наводно барал сендвич за себе, со што ги лишил монасите од Крајстчерч. Харолд е опишан како лежи болен и во очај во Оксфорд. Кога монасите дошле кај него да го решат спорот за Сендвич, тој „лежеше и поцрнуваше додека зборуваа“. Контекстот на настанот бил спор помеѓу Крајстчерч и Опатијата Свети Августин, која ја презела локалната патарина во името на кралот. Малку се обрнува внимание на болеста на кралот. Хариет О'Брајан смета дека ова е доволно за да укаже дека Харолд починал од природна смрт, но не и за да се утврди природата на болеста. Самите англосаксонци би го сметале за застрелан од џуџиња (нападнат од џуџиња), нивниот термин за кој било број на смртоносни болести. Мајкл Еванс истакнува дека Харолд бил само еден од неколкуте млади кралеви на Англија пред освојувањето што умрел по краткото владеење. Други вклучуваат Едмунд I (владеел 939–946, убиен на 25-годишна возраст), Едред (владеел 946–955, починал на 32-годишна возраст), Едвиг (владеел 955–959, починал на 19-годишна возраст), Едмунд Ајронсајд (владеел 1016 година, убиен на 26-годишна возраст) и Хартакнут (владеел од 1040-1042 година, кој ќе умре на 24-годишна возраст). Еванс се прашува дали улогата на крал била опасна во оваа ера, повеќе отколку во периодот по освојувањето, или дали наследни болести биле на сила, бидејќи повеќето од овие кралеви биле членови на истата лоза, Куќата на Весекс.
Не е јасно зошто некој крал би бил погребан во Опатијата. Единствените претходни членови на кралското семејство, наводно, погребани таму биле Себерт од Есекс и неговата сопруга Етелгода. Ема Мејсон шпекулира дека Кнут изградил кралска резиденција во близина на Опатијата или дека Вестминстер имал некое значење за Данските кралеви на Англија, што исто така би објаснило зошто Хартакнут не дозволувал узурпатор да биде погребан таму. Недостатокот на детали во Англосаксонската хроника имплицира дека, за неговите составувачи, главната точка на интерес не била местото на погребување, туку ексхумацијата на телото. Хариет О'Брајан теоретизира дека изборот на локација може едноставно да ја одрази политичката припадност на областа Вестминстер и блискиот Лондон, што е база на моќ за Харолд.
Детален извештај за ексхумацијата се појавува во списите на Јован од Ворчестер (12 век). Групата задолжена за мисијата, наводно, била предводена од Елфрик Путок, надбискуп од Јорк и Годвин, гроф од Весекс. Вклучувањето на такви значајни луѓе би имало свое значење, давајќи му на настанот официјален карактер и избегнувајќи тајност. Ема Мејсон се сомнева дека ова може да послужи и како казна за Годвајн, кој служел како главен поддржувач на Харолд, а сега бил обвинет за страшната задача.
Потомство
Харолд можеби имал жена, Елфгифу, и син, Елфвин, кој се замонашил на континентот кога бил постар - неговото монашко име било Албоин. Ælfwine/Alboin е забележан во 1060 и 1062 година во повелби од Опатија црквата Свети Фој во Конкес, во кои се споменува како син на „ Heroldus rex fuit Anglorum“ (латински: Харолд, кој бил крал на Англискиот народ). Харолд е најверојатниот татко, бидејќи единствениот друг крал Харолд бил Харолд Годвинсон, кој не се качил на тронот до 1066 година. Во секој случај, малолетно момче нема да може да го преземе тронот во 1040 година. Неговите можни наследни тврдења нема да бидат доволни за да се добие поддршката од водечките благородници против возрасниот Хартакнут.
Елфгифу од Нортхемптон исчезнува без трага по 1040 година. Според Англосаксонската хроника, Харолд владеел четири години и шеснаесет недели, според која пресметка тој би почнал да владее две недели по смртта на Кнут.
Репутација
Хрониката на Проза Брут било Англо-?Норманско дело, кое ги опфаќа Британските и Англиските монарси од Брут ( Брут од Троја ), до смртта на Хенри III во 1272 година. Најверојатно е напишан за време на владеењето на Едвард I (владеел 1272–1307), иако најстариот преживеан ракопис датира од 1338 година. Текстот често вклучува забележителни грешки. Оригиналниот автор останува непознат, но имало голем број на продолжувања од различни раце, проширувајќи ја приказната до Битката кај Халидон Хил (1333). Материјалот за Харолд е прилично неласкав. Авторот сметал дека и Харолд и Хартакнут биле синови на Кнут и Ема од Нормандија. Тој продолжува да го прикажува Харолд на следниов начин: „ . . . Тој залута од квалитетите и однесувањето на неговиот татко, кралот Кнут, бидејќи воопшто не се грижеше за витештвото, за учтивоста или честа, туку само за својата волја. . . " . Тој го обвинува Харолд дека ја избркал сопствената мајка Ема од Англија, по совет на Годвин, Ерл од Весекс. Тој го слика Хартакнут во поповолно светло.
Сагата Книтлинга (13 век) го смета Харолд за најстариот син на Кнут и Ема од Нормандија, иако нејзиниот автор често погрешно ги прикажува семејните односи. Хартакнут и Гунхилда од Данска во текстот се сметаат за негови помали браќа и сестри. Наративот ги наведува Харолд и Хартакнут како договор ги делат царствата на нивниот татко. Исто така, се прикажува како Харолд му нуди гостопримство на својот полубрат Едвард Исповедникот, но тие всушност биле полубраќа, а Едвард се населил во Англија само по смртта на Харолд.
Карој (име)
Карој (унгарски: Károly) е старо унгарско машко име. Името потекнува од името на еден вид на птица на унгарски. Името е слично со латинското име Каролус (Carolus), но не се сродни. Женска, унгарска, форма на името е Карола
Црква „Св. Константин и Елена“ - Сер
Свети Константин и Елена (Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Црквата е гробишен храм на Првите серски гробишта. Сместена е во североисточниот дел на градот, во маалото Катаконози. Според ктиторскиот натпис на вградена камена плоча, храмот е изграден во 1888 г. од Јоанис Папамаркидис и серскиот трговски еснаф.
Градбата е еднокорабна камена црква со ќерамиден покрив, голем полусвод и мала купола. Конхата на жртвеникот со киворовидни камења однадвор образува три лажни апсиди со прозорец по средината. Широки ѕидови со дополнително потпрени лакови го поддржвуаат сводот со купола одвнатре. Во 1965 г. е додаден нартекс. Високиот дрвен резбан иконостас има осум царски икони насликани од Јоанис Калиполитис и самиот е изработен во 1888 г. Под царските икони во ромбовидни рамки се претставени сцени од животот на Исус. На апостолскиот ред над царските икони се претставени Христос со Дванаесетте апостоли. Константинос Котикостас и Јанакодудис вршеле зографски работи во 1967 г. Во конхата на апсидата се Богородица Поширока од небесата и Трите Јерарси со Свети Спиридон. Претставата на Христос Седржител во куполата е постара. Фреските се обновени во 1995 г. Над западниот влез се претставени Дејзис и Св. Константин и Елена.
Во 2009 г. е отворен параклисот „Воскресение Христово“.
Зоран Ѓорѓиевски
Зоран Ѓорѓиевски (18 ноември 1958, Куманово) – македонски политичар и хирург.
Образование
Специјализира општа хирургија на Медицински факултет при Универзитет Ниш.
Кариера
Ѓорѓиевски е хирург вработен во Општа болница Куманово повеќе од 30 години.
Во својата кариера во два наврати се кандидираше за градоначалник на Општина Куманово од редовите на ВМРО-ДПМНЕ, како противкандидат на Зоран Дамјановски од СДСМ.
Два мандати е пратеник во Собранието на Република Северна Македонија.
Спасители во Австралија
Спасители во Австралија (The Rescuers Down Under) е американски цртан филм од 1990 година, произведен од Волт дизни фичер анимејшон и објавено на 16 ноември 1990. Ова е 29-тиот долгометражен цртан филм изработен во продукцијата на „компанијата Волт Дизни“ и е продолжение на „Спасиоци“ од 1977 година.
Смојмирово
Смојмирово — село во Општина Берово, во областа Малешевија, во околината на градот Берово. Населението изнесува 526 жители.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на областа Малешевија, на територијата на Општина Берово, недалеку од градот Берово, сместено на патот Берово-Пехчево. Селото е рамничарско, на надморска височина од 850 метри. Од градот Берово е оддалечено 4 километри.
Атарот зафаќа простор од 11,3 км2. На него обработливото земјиште зазема површина од 638 хектари, на пасиштата отпаѓаат 244 хектари, а на шумите 116 хектари.
Историја
Во XIX век, Смојмирово било христијанско село во рамките на Малешевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделска функција.
На 7 октомври 1944 година во борбата против германските фашисти кај селото Смојмирово загинал македонскиот поет Ацо Караманов.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Смојмирово имало 560 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Смојмирово имало 760 жители.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Берово, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Берово.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Смојмирово, во која единствено село било Смојмирово.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Беровска градска општина, во која покрај селото Смојмирово се наоѓале градот Берово и селата Двориште и Ратево.
Во периодот 1955-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Берово.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0016 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
Бургундски јазик (романски)
Бургундски јазик – оилски јазик кој се зборува во Бургундија и особено во подрачјето на Морван.
Доаѓањето на Бургундијците внело германски елементи во галороманскиот говор на жителите. Заземањето на Ниските Земји од страна на војводите од Бургундија го довеле бургундскиот јазик во допир со холандскиот.
Јужните дијалекти по должината на реката Сона, како што е брионе-шаролејскиот, биле под влијание на арпитанскиот јазик.
Ежен де Шамбир го издал „Речникот на Морван“ во 1878 година.
Книжевност
Освен песните кои датираат од осумнаесеттиот век, има малку останата литература пред XIX век. Во 1854 година папската була Ineffabilis Deus (Неопислив Бог) била преведена на морвански дијалект од опатот Жак-Франсоа Бодио, и на дижонски дијалект од опатот Лереј. Опатот Бодио исто така ги бележел усното предание.
V1057 Лебед
V1057 Лебед (V1057 Леб) — FU Орион-тип на променлива ѕвезда во соѕвездието Лебед. припаѓа на спектралниот тип F и има приближна светлосна величина од 11,660. Станува збор за втората забележана FU Орион-тип на променлива ѕвезда.
Алпар (име)
Алпар (унг.: Alpár) е старо оригинално унгарско машко име. Значи му е херој. Во денешно време многу малку се користи.
Комета Скориченко – Џорџ
Комета Скориченко – Џорџ е исто така назначена како Ц/1989 ЈУ1, 1990 VI, и 1989e1.
Откриена е на 17 декември 1989 година од Даг Џорџ од Каната (близу Отава), Онтарио, Канада и Советски астроном Борис Скориченко Мезмај, Краснодарски крај). Скориченко користел 8 × 20 двоглед, додека Џорџ користел рефлектор од 16" и барал 65 часа. Кометата била магнитуда 10,5 на северното вечерно небо. ае, и остана на вечерното небо на Земјата до април 1990 година, со магнитуда 9–10. C  2  емисионите појаси беа забележани во кометата Скориченко-Џорџ.
Дебарски глас
Дебарски Глас (Дебърски гласъ) бил весник на Дебарската просветна организација. Излегувал како седмичник во Софија, Бугарија. Првиот број излегол на 5 април 1909 година, додека последниот на 16 мај 1911. Одговорен уредник бил М. Македонски. Негова задача била да собира материјали за културната и политичката историја на градот Дебар и околината. Разгледувал историски, јазични и народносни прашања. Се отпечатиле 95 броја.
Хари Потер и Полукрвниот Принц (филм)
Хари Потер и Полукрвниот Принц (Harry Potter and the Half-Blood Prince) е фантастично-авантуристички филм од 2009 заснован на истоимениот роман напишан од Џ. К. Роулинг. Филмот е шестиот дел од популарниот Хари Потер филмски серијал. Филмот е во режија на Дејвид Јејтс, режисерот на петтиот филм, Хари Потер и Редот на фениксот. Дејвид Хејмен и Дејвид Барон го продуцираат филмот, а Стив Кловс, сценаристот на првите четири филма (но не и на петтиот), се враќа како сценарист на овој филм. Снимањето е започнато на 24 септември 2007 и всушност било планирано премиерата да се одржи во ОК и Северна Америка на 21 ноември 2008, но на 14 август 2008, е најавено дека датумот за прикажување на филмот е одложен за 17 јули 2009, но овој датум е подоцна променет на 15 јули 2009. Отворачката секвенца од филмот ќе биде во 3-D. За разлика од претходниот филм, овој пат филмот нема истовремено да биде прикажан во секојдневните кина и IMAX 3-D, поради Трансформери: Одмазда на паднатиот. The film will instead be released in IMAX 3D on 29 јули, two weeks after its original release.
Синопсис
Во декември 2007, Warner Bros. го издаде својот официјален краток синопсис:
Разлики од книгата
Има безброј промени од книгата во филмот. Голем дел од крајот на книгата е променет, со кулминантната борба и погребот на Дамблдор целосно отстранети. Хејмен коментирал дека крајната битка е исфрлена за да се „(избегнат) репетиции“ со престоечката адаптација на Реликвиите на смртта. Погребот е отстранет бидејќи сметале дека не одговара со остатокот од филмот. Уривањето на мостот на Нормалните кратко споменат во книгата служи како отворачка сцена во филмот. Сцени од Дијагоналната уличка, со разурнување од Смртојадите и напад на Дувлото од Белатрикс Лестрејнџ и врколакот Фенрир Грејбек се додадени, како што може да се види во трејлерите. Сите но не и две сцени со сеќавањата, вклучувајќи го и тоа со Испиени се исфрлени. Само ретроспективи од Том Ридл во сиропиталиштето и разговорот на Ридл и Слагхорн за Хоркруксите, прикажани двапати, остануваат. Јејтс вели дека тие донеле одлука да го смалат бројот на сеќавањата, но сепак „да имаат некои навистина добри“. Во ликови кои се отфрлени спаѓаат Дарслиеви, Кричер, Доби, Бил и Флер, Руфус Скримџер, Корнелиус Фаџ и Премиерот на Нормалните. Како и да е, Квидичот, исклучен од минатиот филм, се враќа. Белатрикс Лестрејнџ исто така ќе учествува во борбата во астрономската кула, додека ја нема во книгата, видена на слика со Кауроеви и со Грејбек, славејќи ја смртта на Дамблдор. Во книгата, на Хогвортс Експрес, откако е парализиран и скриен под невидливата наметка од страна на Драко Малфој, Хари е спасен од Нимфадора Тонкс. Во филмот, Луна Лавгуд го спасува, користејќи ги своите Спектреспек очила за да го пронајде.
Искра Грабул
Искра Грабул ( - ) била македонски уметник и архитект. Најпозната е по своето дело, како соавтор на споменикот Македониум во Крушево.
Животопис
Грабул е родена во 1936 година. Таа е ќерка на Д-р Борис Спиров, прв потпретседател на президиумот на АСНОМ, вториот претседател на македонското собрание, лекар и хуманист. Грабул била и голем следбеник на Саи-Баба.Има преведено и неколку негови книги. Позната била и како голем хуманист, каде одела и посетувала болни од сида, им помагала на оние на кои им требало и збор и храна.
Починала на 14 септември 2008 година во Скопје, каде е и погребана. Таа била сопруга на македонскиот вајар Јордан Грабул, со кого ја имаат ќерката Лира Грабул, позната македонска кореографка.
Власто Петковски
Власто Димков Петковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. На 26 август 1944 година стапил во борбените редови на Третата македонска ударна бригада. Бил учесник во сите нејзини борби. На 20 октомври 1944 година, учествувал во крвавата борба на бригадата кај селото Шишево, Скопско. Бригадата во ноќните часови успешно ја преминала реката Треска, извршил пробив на балистичките позиции и преминувајќи на нејзината лева страна успешно се спротивставил на побројните балисти. Но, под силниот германски артилериски оган, бригадата била принудена да се повлече. Во таа жестока борба, Власто го изгубил својот живот.
Тула (град)
Тула (Тула) — индустриски град и административен центар на Тулската област, Русија, која се наоѓа на 193 километри јужно од Москва, на реката Упа.
Потекло на името
Името на градот е од предруско, веројатно балтичко потекло. Е. М. Поспелов. Во Москва Руските писатели напишале во една книга: "Најраните етимологии го добиле името на местото од рускиот дијалект", тула, "скриено, недостапно место" ... Пред руското потекло на името на реката и градот веќе не се сомнева [Mаирова 1985] .... Бидејќи името на реката Упа е секако Балтик ..., нејзината притока *Тула [претпоставената претходна форма на Тулица], исто така, може да биде од Балтичко потекло, што е поддржано од серија паралели во литовската топонимија: реката Тулa, мочуриштето Тулис, полето Тулите, ливадата Тулеос, долината Тулија и други.
Историја
Тула првпат се споменува во Никоновата хроника во 1146 година. Бидејќи хрониката била напишана во 16 век, датумот е оспорен. Првото потврдено споменување на Тула датира од 1382 година.
Во 1712 година, Тула бил посетен од Петар Велики, кој им наредил на ковачите на Демидов да ја изградат првата фабрика за вооружување на Тула во Русија. Неколку децении подоцна, Тула Демидов го претворил во најголемиот железопроизводствен центар на Источна Европа. Најстариот музеј во градот, изложен на историјата на оружјето, беше отворен од страна на Демидов во 1724 година, а во црквата на Никола-Заретски во градот се наоѓа нивниот семеен свод. Првата фабрика за индустриско производство на самовар, исто така, беше основана во текот на 18 век. Откако Демидов го премести центарот на своето производство на Урал, Тула продолжи како центар на тешката индустрија, особено во производството на Материјали.
Градот брзо растел во почетокот на 20 век како резултат на производството на оружје во текот на 1905 година за време на Руско-јапонската војна и Првата светска војна. Фабриките на Тула, исто така, произведувале оружје за Црвената армија за време на руската граѓанска војна од 1918-1921 година.
За време на (Втора светска војна) од 1941-1945, градот бил важен во производството на оружје. Тула станал цел на германската офанзива да го растури советскиот отпор во областа на Москва меѓу петок, октомври, 24 и декември 5, 1941 година. Силно утврдениот град се одржал, а 2-та танцова армија на Хајнц Гудериан била запрена во близина на Тула. Градот го обезбедил јужниот дел за време на Битката кај Москва и подоцнежната контра-офанзива. На Тула му била доделена титулата Град спасувач во 1976 година. Таа е дом на воздухопловната база на Клоково.
Економија
Повеќе од четири века Тула е познат како центар на занаети и обработка на метал. Тула е развиен индустриски центар. Важност во индустриската структура на Тула се металургијата, машинеријата и метал со висок удел на индустријата за одбрана на Русија и производство на храна.
Култура
Музички инструмент, Тулска хармонија, е именуван по градот, кој е центар на производство на такви инструменти што се продаваат низ цела Русија и светот. Тула е исто така познат по традиционалните руски пријаник, колачи направени со мед и зачин. На Запад, Тула е најпозната како центар на самовар производство: рускиот еквивалент на "јаглен до Њукасл" е "Не земајте самовар за Тула". (Изреката лажно му се припишува на писателот и драматург Антон Чехов, чиј сатиричен портрет на еден од неговите ликови вели: "Преземање на жена ти во Париз е исто како да си го однесеш самоворот во Тула".
Религија
Повеќето Тулски цркви се на Руската православна црква. Следна во број се протестанти и католици. Нехристијанските организации кои се присутни вклучуваат муслимани, Евреи, Харе Кришна, будистите и таоистите.
Сите православни организации во Тула и Тулевската област се вклучени во Епархијата на Тула и Ефремов. Меѓу православните цркви во Тула треба да се споменат Светите катедрали (1776-1800), најстарата црква во Тула - Благовештение (1692) и Успешната катедрала на Тула Кремл (1762-1764). Во Тула, исто така, и старите верници, кои се изведуваат во црквата Св. Јован Златоуст.
Во Тула има единствена католичка црква во областа, Светите апостоли Петар и Павле. Од 1990-тите, Тула има неколку протестантски деноминации, од кои најголема е црквата баптистичката со молитвена куќа во Тула. Претставници на други протестантски цркви во Тула се [Адвентистите од седмиот ден], Пресвитеријанците] (Црквата Света Троица, Славен Исус Господ, Добрата вест), пентекосталци (Турски христијански центар, Црква на Новиот завет) и други евангелски цркви (Слово на животот, лозарската црква).
Спорт
Во рускиот бокс, Тула се смета дека има некои од најпознатите борци. "Борците на Тула беа секогаш славни, но секое место имаше свои херои.
Градот има и свој фудбалски клуб, Арсенал Тула, игра во Руската Премиер Лига во 2014/2015 и 2016/2017 сезони.
Клима
Тула има влажна континентална клима. Ова се изговара со топли лета и студени, но не тешки зими според руските стандарди.
Грамади (Бурилчево)
Грамади — археолошко наоѓалиште во кочанското село Бурилчево. Наоѓалиштето претставува населба од римското време. На пространа тераса, што се издига над левиот брег на Брегалница, со орањето на нивите биле откриени темели од повеЌе објекти. На површината се среќаваат грамади од камења, покривни ќерамиди и фрагменти од питоси. Според кажувањето на мештаните, биле најдени и повеќе монети. Еден керамички сад се чува во Музејот на Македонија.