cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Биба Додева
Животопис
Уште како многу мала по­кажува интерес за музика, па така неј­зините родители ја запишале во МБУЦ Илија Николовски - Луј, отсек ви­олина. За време на школувањето имала многу јавни настапи и концерти. По за­вршувањето на нижото музичко училиш­те, поради специфичниот став на музи­цирање, наставната комисија и предложила да биде единствена во генерацијата на инструментот виола. Меѓутоа, таа сме­тала дека нејзиниот темперамент музички најдобро се изразува вокално, па така не го продолжила музичкото образова­ние. Продолжила да пее и свири на ги­тара во училишните хорови и оркестри.
Првиот професионален настап се случил на нејзи­ниот осумнаесетти роденден, 1993 годи­на, кога заради забава и по наговор на нејзините пријатели, за прв пат настапила во ноќен клуб, непретпоставувајќи дека тоа ќе биде пресудниот момент во нејзини­от живот во однос на нејзината музичка кариера. Во текот на следните години, настапувала во Скопје и низ Македонија со бендови од различен состав, во зависност од приликите. Во меѓувреме по­кажала интерес и за компонирање, па така 1998 година на Скопскиот фести­вал, освен како изведувач, за прв пат се појавува и како кантавтор на песната "Кој си ти". Неколку месеци подоцна излегол синглот "И до крај", за во 1999 година повторно да се појави на Скопскиот фестивал каде стигнува до четвртото место, со нејзината композиција "Не барај ме". Истата година има нас­тапувано и во Франција, како победник на фестивалот за франкофони 1999 година, a во Германија заедно со Мама бенд.
Маж на изнајмување (теленовела)
Маж на изнајмување (шпански: Marido En Alquiler''') е Американска теленовела од 2013 година од Телемундо. Серијата започна да се емитува на 10 јули 2013 година. Глумечката екипа е составена од Соња Смит, Марица Родригес, Хуан Солер и Габриел Коронел.
Биба Додева
Животопис
Во 2000 година настапува на Макфест, повторно како кантавтор, со песната "Лаж­на надеж". Летото 2001 година со рок-синглот "Вистина", за кој е направен и видео­запис од страна на Зоом видеолутион, постигнува голем успех и долго време е на врвот на топ листите на радијата и телевизиските станици. Оттогаш нејзи­ната кариера почнува полека но сигурно да се движи во нагорна линија. 2001 година повторно настапува на Макфест со песната "Одам до крај". На мани­фестацијата Дванаесет величествени е номинирана за една од петте најдобри пејачки во Македонија за 2001 година.
Маж на изнајмување (теленовела)
Синопсис
По мистеризоното исчезнување на нејзиниот сопруг при една морска пловидба, Гриселда е подготвена да направи сè што е потребно за опстанокот на нејзиното семејство. Станува мајстор, врши работи невообичаени за една жена. Скромна и вредна, Гриселда е горда на својата работа, покажувајќи им на другите луѓе како со чесна работа и почитување на вредностите може да се обезбеди среќен и пристоен живот. Еден од нејзините синови стапува во врска со ќерката на Тереса Кристина, богата, елегантна и површна жена. Тереса е згрозена од самата помисла нејзината ќерка да се омажи за момче од пониската класа, па и покрај противењето од страна на нејзиниот сопруг Рејналдо, Тереса постојано изнаоѓа начини како да ги понижи Гриселда и нејзиниот син. Но, многу набрзо, животот на Гриселда целосно се менува, откако ќе освои поголема сума пари на игра на среќа.
Биба Додева
Животопис
Во февруари 2002 година е еден од учесниците на националниот избор на песна за Евровизија, Скопје-фест 2002, со песната "Необичен круг", со која оства­рува завиден успех. На почетокот на летото 2002, го промовира синглот "Една добра причина" кој е повторно број еден на топ листите. Малку подоцна, во ав­густ 2002 година настапува на Охрид-фест и го освојува првото место од публи­ката што е воедно и Гран при на фестивалот, со песната "Јас и мојот бенд", на Владимир Дојчиновски - Дојчин, која станува евергрин на македонската за­бавна музика. За таа песна, освен уникатниот видео-запис, прочуениот анима­тор Дарко Марковиќ - Дармар, инспириран од оригиналноста на песната, како и од текстот на истата, направи анимиран филм. Во октомври 2002 година, по трет пат учествува на Макфест, со баладата "Кажи љубов" и, како што народот вели, трета среќа. Ја освојува првата награда од публиката - Гран при на фес­тивалот и првата награда за интерпретација. Аранжерот на песната, Владимир Дојчиновски - Дојчин ја добива и наградата Драган Ѓаконовски - Шпато за нај­добар аранжман на фестивалот. Кон крајот на годината за прв пат настапува на фестивал надвор од Македонија, и тоа на фестивалот Малта сонг на Малта, каде поради голем интерес на медиумите, учествува во интервјуа на нивната локална телевизија, претставувајќи се со нејзините дотогашни песни.
Следната 2003 година, за прв пат ја добива наградата Најдобра пејачка за 2002 година, на манифестацијата Дванаесет величествени. На истата манифес­тација воедно е номинирана и во категориите најдобар хит и најдобар видео-спот. На манифестацијата Златна Бубамара 2003 година ја добива специјална­та награда за најдобри постигнувања во 2002 год како и наградата за најдоб­ра радио реклама заедно со авторот Александар Митевски за рекламата за ски-центарот Маврово. Десетина дена подоцна ја добива наградата Оскар на популарноста од читателите на весникот Вечер, како Најдобра пејачка за 2002 година.
Прво промовирање во соседна Србија и Црна Гора прави со настапот на фес­тивалот Sunflower, во Зрењанин во јули 2003 година. На фестивалот, според гласањето на жирито, е втора во категоријата вокална интерпретација. Во ав­густ истата година, настапува на фестивалот Voice of Asia, во Алма Ата - Казах­стан, каде е наградена со специјална награда од генералниот спонзор на фес­тивалот. Во текот на истата година има забележителни настапи и во Македони­ја, меѓу кои особено значаен е настапот на Самитот на Претседателите на др­жавите од југоисточна Европа, кој се одржа во Охрид, од 27 - 29 август.
Во ноември 2003 учествува на фестивалот во Бања Лука, каде ја освојува наградата за најдобар аранжман. Оттогаш, па до мај 2004 година, работи на подготовките за издавање на својот деби-албум Една добра причина. Албумот е промовиран на 1 јуни 2004 година, и истиот е во издание на издавачката куќа Queen production од Скопје.
Во 2020 настапила повторно на Макфест со песната "Птица" и го освоила осмото место.
Топчин Могила (Очипала)
Топчин Могила, могила од римското време. Во непосредната близина на Бумбарско маaло има голема могила со пречник од 25 м во основата и зачувана височина од 2 м. Врвот на могилата е оштетен од диво копање.
1046
1046 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1046 година од новата ера, 46. од вториот милениум, 46. од XI век и седма од 1040-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6554 и 6555 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5796 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4806 и 4807 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1799.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1046 година се протега во 3682 и 3683, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3742 и 3743 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1589. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 437 и 438 исламска година.
Чалгија саунд систем
Чалгија саунд систем - македонска музичка група која изведува етно-музика.
Состав
Групата ја сочинуваат:
Дискографија
Групата ги има објавено следниве изданија:
Брекендорф
Брекендорф (Brekendorf) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
ОУ „Никола Парапунов“ - Драгобраште
Никола Парапунов — основно училиште во Драгобраште, Општина Виница. .
Стар град (Вилнус)
Стариот град во Вилнус (Vilniaus senamiestis, Stare Miasto w Wilnie, Стары горад у Вільнюсе, Старый город в Вильнюсe), еден од најголемите преживеани средновековни стари градови во Северна Европа, има површина од 3,59 квадратни километри. Опфаќа 74 четврти, со 70 улици и сокаци со 1487 згради со вкупна површина од 1.497.000 квадратни метри. Најстариот дел од литванската престолнина Вилнус, бил развиен во текот на многу векови и бил обликуван од историјата на градот и постојано менување на културното влијание. Тоа е место каде што некои од најголемите европски архитектонски стилови готски, ренесансни, барокни и неокласични  стојат рамо до рамо и се надополнуваат.
Улицата Пилиес е главната артерија на Стариот град и собиралиште за кафеанскиот и улично-пазарниот живот. Главната улица во Вилнус, авенијата Гедиминас, делумно се наоѓа во Стариот град. Централните плоштади во Стариот град се Катедралниот плоштад и Пооштадот кај Градското собрание.
Еден од најразвиените архитектонски комплекси е Архитектонскиот ансамбл на Универзитетот Вилнус, кој зафаќа голем дел од Стариот град и има 13 дворови. Избран е да ја претставува Литванија во паркот Мини-Европа во Брисел.
Во 1994 година, Стариот град Вилнус бил вклучен во списокот на светско наследство на УНЕСКО (бр. 541) како признание за неговата универзална вредност и оригиналност. Тој е признат како еден од најубавите градови на Стариот континент кој исто така го има најголемиот барокен стар град во цела Источна и Средна Европа. Самата дефиниција за „историски центар“ има пошироко значење од Стариот град, порано опкружен со одбранбени ѕидови. Ги опфаќа вредните историски предградија на Вилнус, како што е Ужупис, кои историски порано биле надвор од градските граници. Затоа, Ужупис често се смета за дел од Стариот град Вилнус.
352 хектарскиот Стар град (Сенамиестис на литвански) како светско наследство на УНЕСКО не треба да се меша со едно од 21 старешинства (градски околии) на Вилнус - Сенамиестис (она со малку поголема територија - 440 хектари).
Знаменитости
Има повеќе споменици од интерес во Стариот град отколку во кој било друг дел на Вилнус; тие се:
Ԇ
Комско Џ (ракописно: <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger"> ) — буква од комската азбука, облик на кирилицата. Се користела само при пишувањето на коми јазикот во 1920-ите и во мордвинските јазици.
КАМЕЛС рејтинг систем
КАМЕЛС (CAMELS) е модел на оценување што го применуваат регулаторните органи во САД. Името на овој модел произлегува од почетните букви на шесте области од работењето на банките, што се предмет на оценување:
Адекватност на капиталот
Во рамките на првата компонента, супервизорите најпрвин ја оценуваат способноста на банката да го одржува капиталот на потребното ниво, имајќи ги предвид ризиците со кои таа се соочува во своето работење.
Квалитет на активата
Вториот аспект на контролата се однесува на квалитетот на средствата на банката, односно на кредитниот ризик на кој се изложени кредитите, инвестициското портфолио и вонбилансните активности на банката.
Осетливост на пазарниот ризик
Последната димензија се однесува на изложеноста на банката на пазарниот ризик, т.е на вијанието на промените на пазарните фактори (цени на хартии од вредност, каматни стапки, девизни курсеви, итн.) врз добивката и вредноста на капиталот на банката.
Банката се оценува посебно во секоја од наведените шест области, добивајќи оцена од 1 до 5. Притоа 1 означува највисока, најдобра оцена, додека 5 претставува најниска, најлоша оцена. Понатаму, врз основа на поединечните оцени, банката добива вкупна, заедничка оцена којашто, исто така, може да се движи од 1 до 5. Ако банката добие вкупна оцена 1 или 2, тогаш се работи за здрава банка, оцената 3 значи дека постојат некои проблеми во работењето на банката, додека оцените 4 и 5 означуваат проблематични банки за кои постои ризик од пропаѓање во блиска иднина.
Супервизијата во Македонија
Во Македонија, супервизијата во работењето на банките според системот КАМЕЛС беше воведена кон крајот на 1994 и почетокот на 1995 година. Во рамки на овој систем, клучно место во оцена на работењето на банките имаат анализата на квалитетот на средствата и раководењето со кредитниот и другите ризици. Притоа, во одделени периоди, банките биле различно оценувани од супервизорските органи. Во 1999 година, дури осум банки, со учество од над 50% во вкупните средства на банкарскиот сектор, биле оценети како проблематични банки, со оцени од 4 или 5. Подоцна, паралелно со зајакнувањето на корпоративното управување и на системите за раководење со ризиците, постепено се подобрувала оцената на банките. Во 2006 година просечната оцена за целиот банкарски сектор изнесуваше 2,18, што означува постоење здрави банки.
Those Were the Days
Those Were the Days е ретроспективен компилационен албум на музиката на „Cream“ и е издаден на 23 септември 1997. Се состои од четири компакт дискови и каталози за секоја песна за нивните четири студиски албуми. Исто така, има и материјали снимени во живо во 1968. Насловот на абумот е земен од песната напишана од Џинџер Бејкер и Мајк Тејлор, издадена во албумот „Wheels of Fire“ во 1968.
IC 1909
IC 1909 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1909 се споменува и како NPM1G +39.0300.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1909 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. IC 1909 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 46 м 52,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 10' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 70°.
Други поделби
Проучување на IC 1909 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2144774.
Трка околу Баскија 2015
Трка околу Баскија 2015 — 55. издание на велосипедската етапна трка Трка околу Баскија. Се одржала од 6 до 11 април и била деветта трка во сезоната на Светската турнеја. Трката била освоена од страна на Хоаким Родригес.
Екипи
Бидејќи Трката околу Баскија е дел од Светската турнеја, сите 17 UCI World Tour екипе биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа. На две професионални континентални екипи им биле доделени специјални покани.
Екипи во Светската турнеја биле:
Поредок
На Трка околу Баскија 2015 се доделувале четири различни маички. На генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа, предводникот ја добивал жолтата маичка. Овој пласман бил сметан за најважен на Трката околу Баскија 2015 и победникот на пласманот бил победник на трката.
Дополнително, постоел бодовен пласман, на кој се доделувала белата маичка. За бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на првите 15 места на етапата. За победа на етапа, возачот добивал 25 бода, второто место добивало 20 бода, третото место 16 бода, четвртото 12 бода, петтото 12, шестото 10 и по еден бод помалку до еден бод за 15. место. Постоел, исто така, и планински пласман, каде водството во пласманот било обележано со црвена маичка со бели точки. Во планинскиот пласман, бодовите биле освојувани доколку велосипедистите стигнат на некое искачување пред останатите велосипедисти и повеќе бодови биле достапни на повисоките категоризирани искачувања.
Четвртата маичка го претставувала спринтерскиот пласман, обележан со сината маичка. Во спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на првите три места на средните спринтови во текот на етапите, со исклучок на завршниот поединечен хронометар. Постоел и екипен пласман, во кој времињата на тројцата најдобри велосипедисти од секоја екипа биле собирани заедно; водечката екипа на крајот на трката била екипата со најниско вкупно време.
Симфонија бр. 36 (Моцарт)
Симфонијата бр.36 во Ц-дур, К. 425, исто така познат како Линцова симфонија, е напишана од Волфганг Амадеус Моцарт за време на попатно застанување во австрискиот град Линц на враќање со неговата сопруга од Салцбург дома во Виена кон крајот на 1783 година. Целата симфонија била напишана за четири дена за да се прилагоди на најавата на локалниот гроф, по веста дека Моцарт пристигнал во Линц. Премиерата во Линц се одржала на 4 ноември 1783 година. Композицијата била премиерно прикажана и во Виена на 1 април 1784 година Партитурата на автограмот на „Симфонијата на Линц“ не била зачувана, но сет делови предадени од Моцарт на дворот Фирстенберг во Донаушинген во 1786 година преживеале.
Структура
Симфонијата е осмислена за 2 обои, 2 фаготи, 2 рогови, 2 труби, тимпани и жици.
Постојат 4 движења:
Секое движење освен минуетот е во форма на соната.
Бавното движење има сицилијански карактер и метар, што било ретко во претходните симфонии на Моцарт (се користеле само во едно од бавните движења на „Париз“ ), но често се појавувале во подоцнежните дела како бр. 38 и бр. 40.
Следната симфонија на Моцарт е Симфонијата бр.38. Делото е познато како „Симфонија бр. 37“ е главно од Мајкл Хајдн.
Агда Ресел
Агда Виола Росел, моминско Јадерстром (4 ноември 1910 – 27 мај 2001 година) била шведска политичарка ( социјалдемократ ) и дипломат. Таа била назначена за постојан претставник на Шведска во Обединетите нации во 1958 година и била првата од нејзиниот пол која била трајно поставена на таа позиција меѓу 60-те амбасадори на ОН таа година во организацијата на Обединетите нации ; на таа позиција служела до 1964 година. По оваа задача таа била амбасадор на Шведска во многу земји како Југославија, Чехословачка и Грција.
Ран живот
Агда Росел моминско Јадерстром е родена во Галиваре, Норботен, Шведска на 4 ноември 1910 година; Галиваре е мал град кој се занимава со ископување на крајниот север на Шведска, северно од Северниот Поларник. Нејзиниот татко бил вработен во железница. Таа била четврто дете во семејството од шест деца. Таа била заинтересирана за студии. Таа посетувала училишта во Галиваре и во Малмбергет. И покрај тоа што сакала да се обучи како лекар, поради болеста на нејзината мајка и финансиски проблеми нејзините студии биле прекинати многу години бидејќи морала да се грижи за семејство од седум луѓе. Откако нејзината мајка закрепнала, таа ги продолжила студиите во Стокхолм на тема социјални студии. Таа, исто така, следела технички курс, истовремено работејќи во одделот за социјална помош во голем затвор каде што научила психијатрија.
Рана кариера
По завршувањето на техничкото училиште во 1939 година, таа избрала кариера поврзана со синдикатите и работела во Стокхолмската хотелска група во нивниот персонал, а потоа во телефонска компанија како Народен правобранител. За време на подоцнежниот дел од воените години, таа работела како советник за одговор при итни случаи во работниот одбор во Стокхолм. Таа се омажила во 1943 година за Џејмс Росел, шведски новинар. Таа станала член на одборот на Шведската конфедерација на професионални вработени (Одбор на TCO). Со помош на пријателките како Алва Мирдал ( Шведска социјалдемократска партија ) и Ула Линдстром (новинарка и политичарка) и со медиумски публицитет, во 1948 година, таа станала претседателка на професионалните женски здруженија и соработка. Со зголемената популарност, таа станала потпретседател на Меѓународната федерација на деловни и професионални жени, на местото на Алва Мирдал.
За време на Втората светска војна, Росел била на чело на федерацијата Save the Children. Во 1951 година, таа била назначена од Владата на Шведска за шведски делегат во Комисијата за човекови права на Обединетите нации.
Во 1956 година, таа изјавила: „Ние деловните и професионалните жени, свесни за нашите зголемени одговорности кон човештвото во светлината на оваа нова [атомска] моќ, го прифаќаме предизвикот од него и го правиме свој“.
Амбасадор на ОН
Во 1958 година Шведска ја назначила за свој постојан претставник во Обединетите нации (на местото на Гунар Јаринг  ) и таа била првата жена што ја зазела таа функција во телото на ОН кое тогаш се состоело од 60 амбасадори од различни земји. Таа ги предала своите акредитивни писма на 8 август 1958 година; Остен Унден ја избрал за таа функција иако не била професионален дипломат. Таа служела на таа функција до 1964 година. Ја наследил Сверкер Астром. За време на овој мандат таа служела и во Советот за безбедност на Обединетите нации. За време на својата функција во ОН, таа водела кампања за глобален мораториум или укинување на смртната казна и обрежувањето на жените.
Амбасадор
По оваа задача, таа служела во Белград како амбасадор во Бугарија и Југославија (во Прага ) од 1964 до 1969 година, амбасадор во Чехословачка во текот на 1969 до 1973 година и во Грција (поставена во Атина ) од 1973 до 1976 година.
Росел исто така била поврзана со доверливо писмо што таа го напишала до скандалот Wedénaffären во 1968 година, во кој бил вклучен Свен Веден ; ова писмо било објавено во јавноста во 1994 година од Карл Билт.
Список на острови во Грција
Грција поседува огромен број на острови, проценувајќи се на 1200 до 6000 острови. Бројот на населени острови варира од 166 до 227. Најголем грчки остров е Крит кој се наоѓа на самиот југ на Егејско Море, додека пак вториот по големина остров е Евбеја кој е одделен од копното со Еврипскиот Проток широк 96 километри и се наоѓа во регионот на Централна Грција. После третиот и четвртиот остров, Лезбос и Родос сите други острови се две третини од големината на самиот Родос. Сите грчки острови се групираат во следните групи: Арго-Саронски острови, Киклади, Северноегејски Острови, Споради, Јонски Острови и Додеканези.
NGC 7749
NGC 7749 — леќеста галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 5322
NGC 5322 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 7749
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7749 се споменува и како ESO 471-9, MCG -5-56-3.
NGC 5322
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5322 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5322 има привидни димензии од 6' х 4,1'.
NGC 7749
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
NGC 5322
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 49 м 14,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 11' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на NGC 5322 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49044. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4171. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
NGC 7749
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7749 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7749 има привидни димензии од 1,6' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 45 м 47,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -29° 31' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 28°.
Други поделби
Проучување на NGC 7749 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72338. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 350; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6987. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 17.
Ophioglossidae
Ophioglossidae е една од четирите подкласи на Polypodiopsida (папрати). Оваа подкласа се состои од папрати вообичаено познати како папрати за размахване, папрати од грозје, јазици и месечина. Тоа е еквивалентно на класата Psilotopsida во претходните третмани, вклучувајќи ги Smith et al. (2006). Подкласата содржи два реда, Psilotales и Ophioglossales, чија врска беше потврдена само со молекуларни филогенетски студии.
Таксономија
Смит (2006) ја изврши првата класификација на птеридофити на повисоко ниво објавена во молекуларната филогенетска ера и ги разгледа папратите (монилофити), со четири класи. Тие ги сместија папратите за размахване и сродните таксони во класата Psilotopsida, со два реда. Mark W. Chase и James L. Reveal (2009) ги класифицираат како две посебни подкласи, Psilotidae и Ophioglossidae, што одговараат на тие редови во многу поширока групација, класата Equisetopsida sensu lato. Кристенхус и сор., 2011 година, ги вклучи и наредбите Ophioglossales и Psilotales во подкласата Ophioglossidae. Ова го продолжија и Кристенхус и Чејс (2014) и Групата за филогене на птеридофити (2016). Под второто, подкласата е една од четирите подкласи на Polypodiopsida (папрати) и содржи два реда, две фамилии, 12 рода и околу 129 видови. Односите помеѓу двата реда, Psilotales и Ophioglossales, долго време беа нејасни и беа потврдени само со молекуларни систематски студии. Psilotales имаат ризоми наместо вистински корени, а на корените на Ophioglossales им недостасуваат и разгранети и коренски влакна. Гаметофитите од двата реда се хетеротрофни и често подземни, добивајќи хранливи материи од микориза наместо од светлина. Фотосинтезата се случува исклучиво во спорофитот.
Бинсдорф (Рендсбург-Екернферде)
Бинсдорф (Bünsdorf) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Бел Стар (филм од 1941)
„Бел Стар“ (англиски: Belle Starr) – американски филм од 1941 година, во режија на Ирвинг Камингс (Irving Cummings) по сценариото на Ламар Троти (Lamar Trotti), Нивен Буш (Niven Busch) и Камерон Роџерс (Cameron Rogers). Главните улоги ги толкуваат: Џин Тирни (Gene Tierney), Рандолф Скот (Randolph Scott), Дејна Ендрјус (Dana Andrews), Шепард Страдвик (Shepperd Strudwick), Елизабет Патерсон (Elizabeth Patterson) и Чил Вилс (Chill Wills). Филмот е заснован врз вистинска историска личност, познатата одметничка од Југот на САД, Бел Стар (Belle Starr), но не ја прикажува нејзината биографија.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Суводол
'''Св. Константин и Елена''' — црква во демирхисарското село Суводол. Иако е во атарот на Суводол, храмот е заеднички со соседното село Кутретино. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Бел Стар (филм од 1941)
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Мисури, непосредно по завршувањето на Граѓанската војна во САД. Додека нејзиниот брат Ед (го игра Страдвик) се борел на страната на Југот, преубавата и пркосна Бел Ширли (ја игра Тирни) се грижела за семејниот имот. Ед се враќа дома, свесен дека војската на Југот е поразена, но но Бел не сака да ја прифати стварноста. На својот имот, тие приредуваат свечена вечера на која е повикан и офицерот Томас Грејл (го игра Ендрјус), кој е вљубен во Бел. За време на вечерата, во куќата пристигнува злогласниот одметник од Југот, капетанот Сем Стар (го игра Скот) и меѓу него и Бел веднаш се раѓа љубов...
Црква „Св. Константин и Елена“ - Суводол
Црквата е гробишен храм, сместен на северозападниот крај Суводол, крај атарската граница со Кутретино, со кое е заедничка. Изградена е во 1830 година. Претставува опишан крст со купола и тристрана апсида на исток и трем на запад. Покриена е архитравно со дрвена покривна конструкција. Фасадите се малтерисани и обновени со окер боја. Храмот не е живописан.
Црква „Св. Јован Богослов“ - Чифлик
Свети Јован Богослов — главна селска црква во малешевското село Чифлик. Сместена е во источниот дел од селото, на десната страна од патот којшто води кон Пехчево.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во западниот дел. На јужната страна има пет монофори. Камбанаријата се издига од западната страна, непосредно пред главниот влез од црквата. Таа има квадратна основа и се состои од четири дела. Секој дел од основата кон врвот има помала основа. На секоја страна од првите три дела има по една монофора, додека последниот дел е поотворен од страните. Камбанаријата е покриена со пирамидален кров со ќерамиди над кој има крст. Градбата на црквата и камбанаријата во целост се обоени во бела боја. Во дворот на црквата впечатлива е и пространата трпезарија, која го оградува дворот од западната, јужната и источната страна.
Роберто Беличанец
Роберто Беличанец (, – Скопје, ) — македонски политички аналитичар.
Животопис
Беличанец е роден на 1 февруари 1972 година во Прилеп. Завршил гимназија во родниот град, а студиите ги продолжил на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје. Бил основач и директор на Центарот за развој на медиумите и еден од основачите на Граѓани за Европска Македонија (ГЕМ). Починал ненадејно од срцев удар во Скопје на 29 јуни 2013 година. Почива во родниот Прилеп.
Чалгија саунд систем (музички албум)
„Чалгија саунд систем“ — музички албум на истоимената македонска музичка група. Албумот е објавен во 2010 година од издавачката куќа „Профундус“
Содржина
Албумот содржи 18 песни:
Технички одлики
Албумот е снимен во живо на телевизијата „Алфа“, на 18 декември 2009 година. Снимател бил Ален Хаџи-Стефанов, а миксот и мастерингот ги направил Доријан Јовановиќ во студиото „Профундус“. Аранжманите на сите песни се дело на групата, освен четвртата и петтата песна кои ги аранжирал Мате Грујоски. Сите песни се отсвирени од групата, која е и продуцент на албумот. Автор на дизајнот на обвивката на албумот и на логото е Ладислав Цветковски.
What's Shakin'
What's Shakin е компилационен албум издаден од „Elektra Records“ во 1996. Албумот стана музички хит и е забележлив по перформансите на Ерик Клептон, непосредно по настанувањето на бендот „Cream“. Во моментов албумот е достапен на компакт диск и содржи сеопфатен есеј за почетоците на снимањето.
Старогутниски јазик
Старогутнискиот бил наречје на старонордискиот јазик што се говорело на балтичкиот остров Готланд. Достатно се разликува од старото источнонордиско наречје (наречено и старошведски или стародански) за да образува своја гранка. Денес, во некои делови од Готланд и соседниот остров Форе се говори негов современ облик, наречен гутниски.
Коренот гут е ист со коренот гот, што веројатно значи дека јазикот бил мошне сличен на готскиот јазик.
Старонордискиот дифтонг au (на пр. auga, „око“) се задржал во старогутнискиот и стариот западнонордиски, додека пак кај стариот источнонордиски (освен во периферните дијалекти) прешол во монофонгот ǿ, (долго ǿ). Така и дифтонгот ai (на пр. bain, „коска“) се задржал во старогутнискиот, додека пак во стариот западнонордиски станал ei (bein), а во стариот источнонордиски станал é (bén). Додека во стариот западнонордиски го имаме дифтонгот ey, а во стариот источнонордиски истиот се преобразил во ǿ, кај старогутнискиот ова е oy.
Најголемиот дел од корпусот на сторогутнискиот јазик се наоѓа во сагата „Гутасага“ од XIII век.
Пример
Цитат:
Со нормализиран старонордиски правопис:
Превод:
Перперикон
Перперикон или Перперек (Perpericon; Περπερικον) — археолошки комплекс во Источните Родопи кој се состои од големо мегалитно светилиште од пред 8000 години во камено време, споменици од антички и средновековни тврдини. Кај Тракијците, Перперикон бил свето место, престолнина и тврдина со царски дворец. Подоцна тука живееле Римјани, Готи, Византијци и Бугари. Уништен од османлиските Турци во XIV век.
Местоположба
Перперикон се наоѓа на 15 км североистоично од денешниот град Крџали, во долина долга 10 и широка 3-4 км (надморска висина 300 до 370 м), низ која тече златоносната Перперишка Река. Перперикон се наоѓа на десниот брег на реката, над селото Горна Крепост. Зафаќа површина од околу 12 км2. Мегалитниот комплекс, најголем на Балканскиот Полуостров, зафаќа површина од 5 км2. Тракиското светилиште се наоѓа на надморска висина од 470 м, на стена, на врвот на ридот.
Перперикон е еден од стоте национални туристички објекти во Бугарија.
Име
Бугарските траколози категорично одбиваат објектот да го нарекуваа Перперикон, затоа што тоа му е дадено доста подоцна на местото, веројатно од римските освојувачи на Тракија. Перперек е древнотракиското име на објектот и според професор Александар Фол е единствено возможно име. Перперикон се појавува во византиската епоха.
Перперек исто така е машко тракиско име кое се среќава кај Хомер. Професорот Фол во своето предавање вели дека од имињата на цела Тракија е Перке, што означува „стена“, и истото е зачувано во имиња како Перперек, Персенк, Перин (денес Пирин), како и врвот Перистер (денес Пелистер), врвот на планината Баба крај Битола.
Според интерпретацијата на Николај Овчаров подоцното именување на местото „Перперикон“ е поврзано со златните монети „перпера“, познати и како „златица“ во средновековна Бугарија. .
Откривање
Перперек е познат на бугарската археолошка наука уште од 1930-тите, кога го опишал проф. Иван Велков.
Опис и особености
Првото археолошко истражување на Перперек е спроведено на крајот на 1960-тите и почетокот на 1970-тите години од тим со научен раководител Михајлов. Карпестото светилиште претставува огромен планински масив, во кој секоја педа од стеновита површина била изработена од човечка рака. На самиот врв се наоѓа огромен базен со димензии 12 m x 8 m x 6 m, стеновити престоли, пространи простории издлабени во карпа и клупи. Т.н. „свет пат“, што доведува до т.н. „голем храм“ - просторија со должина од околу 100 m, ширина 10–12 m, вкопан е во карпите на планината е широк од 3 m до 4,5 m. Внатрешниот простор е дизајниран на три нивоа. Во источниот дел од храмот е издлабена фигура на лав што стои на четири нозе. Значително количество керамика од доцното бакарно време е најдено во реонот на старите рампи - факт кој покажува дека светилиштето е основано и функционирало во втората половина на енеолитот.
Археолошката локација зафаќа карпест врв, кој се наоѓа југозападно од селото Горна Крепост, наречен од месното население „Џин тепеси“ - преведено од турски „Врвот на боговите“. Гребенот е направен од карпи кои се помеки и поподложни на климатските услови (атмосферски влијанија, ерозија на водата поради обилните дождови и влага) како и полесни за обработка.
Историја
Перперек бил населен уште во времето на халколитот пред 8000 години и својот процут го достига во доцната антика, кога е градски центар во рамките на провинцијата Тракија на Римското Царство.
Во доцното бронзено времебронзено и раното железно време на ридот било изградено светилиште. Николај Овчаров, смета дека светилиштето му е посветено на богот Дионис на тракиското племе Сатри (чиј свештенички род биле Бесите), што повеќекратно се спомнува во древногрчките писмени извори. (Макробиј соопштува дека: „Дознавам, дека во Тракија Сонцето и Либер се сметаат за еден и ист бог. Него Тракијците го нарекуваат Себадија, како што пишува Александар Полихистор и на овој бог на ридот Зилмисиос му е посветен храм во форма на ротонда, чиј покрив во средината е отворен). Светилиштето било барано цел век. Тоа, заедно со она на Аполон во Делфи, се двете најзначајни пророчишта во древно време. Според древни легенди, во пророчиштата, над специјален олтар се вршеле винско-огнени обреди и според висината на пламенот се судело за силата на претскажувањето.
Повикувајќи се на наоди и древни извори, Николај Овчаров толкува многу аргументи, дека светилиштето на Дионис се наоѓа на Перперек. . Еврипид во својата трагедија „Хекаба“ (424 п.н.е.) пишува “зачуден, дека“ ... некои велат, дека Дионис-Пророчиштето (Дионис-Оракулот) се наоѓа на планината „Пангајон“ (Кушница), додека други кажуваат дека се наоѓа на Хемус (Стара планина).“ Според делата на подоцнежни римски историчари, сепак Дионис-Пророчиштето во Родопите е најважното светилиште. Една од главните информации за родопското светилиште на Дионис е на римскиот историчар Светониј. Во своето дело „Дванаесетте цезари“ тој го опишува прорекувањето кое му било дадено на таткото на првиот римски цар Октавијан Август, дека неговиот син ќе биде господар на целиот свет, заради тоа што знак за тоа бил високиот пламен при принесување жртва на олтарот. Во истото светилиште на Александар Македонски му било претскажано дека ќе завладее со познатиот свет од Египет до Индија. . При опишувањето на походот на Ксеркс меѓу Елините во 480 г.п.н.е., Херодот исто така го споменува пророчиштето на Дионис, кое „...се наоѓало на висок врв на планината. Со прорекувањата во светилиштето се занимавале Бесите. Свештеник ги изрекувал претскажувањата точно како во Делфиското пророчиште.
Водечките траколози, меѓу кои е и професор Валерија Фол категорично не се согласуваат со оваа теорија на Овчаров. Според проф. Валерија Фол, на Перперек не е Дионисовото светилиште, иако објектот има долг живот како светилиште, како градски и црковен центар. Таа нагласува дека крај Персенк се наоѓаат урнатините на едно масовно светилиште покрај кое минува древен свештен пат и на лик се исклучително добро запазени многу рани тракиски тврдини. Таа маршрута, според проф. Валерија Фол, била една од најактивно користените патни артерии во Родопите во древно врем и по него може да се пресече целата планина. Таа нагласува, дека токму по овој пат под Персенк треба да се бара големото светилиште на Дионис.
Николај Овчаров изнесува теорија, според која местото исто така било епископски град каде во раниот V век Никита Ремесиански ги покрстил Бесите и им дал „тракиска азбука“ создадена од него и богослужба на тракиски јазик. Храмот на древниот град е посветен веројатно на тракискиот световен бог Загреј. Макробиј (400 г.н.е.) известува за едно светилиште со форма на овална сала.
Свештениот илјадолетен град бил уништен од османлиските Турци во 1362 година и неговите жители биле одведени во ропство. По неколку децении местото било потполно пусто. Кон крајот на XIX век Константин Јиречек известува за средновековната тврдина Хиперперакион (Перперикон), иако лично не го посетил местото. Интересен момент во неговиот опис е фактот дека меѓу претежно турските топоними единствен преживеан на турски е хидронимот Перперекдере, името на реката, која оформила прекрасна долина, над која се издига тврдината врежана во стените.
Ископувањата на локацијата почнале во 2000 година и се придружени со многу контроверзни прашања во врска со археолошките истражувања, конзервацијата и изложувањето на објектот. Во 2006 година екипата на „Во светот и кај нас“ открива очевидци кои тврдат дека гробниците биле ограбени во 199-тите години.
Ресеста дебелоглавка
Ресестата дебелоглавка (Carcharodus flocciferus) е пеперутка од семејството на Дебелоглавки. Пеперутката ја има и во Македонија.
Распространетост
Планинските видови се наоѓаат во Шпанија, Франција, Италија и Балканот. Исто така, пеперутката се наоѓа во Мала Азија, Близик Исток и Мароко. Видот ги населува сончевите предели на покрај шумите и тревести површини.
Опис
Пеперутката има распон на крилја од 32 до 35 мм. Основата боја на крилјата е сиво-кафеава, со темнокафеави обележја. Долната страна на крилјата е посветла. Антените имаат црни точки на вровот. Женките немаат влакна, но боите се исти со мажјаците. Јајцата се кафеави. Гасениците се сиви со црни глави. Куклата е синкаста.
Биологија
Возрасните единки летаат од мај до јуни или од јули до септември, во две генерации. На повисоки надморски височини има една генерација, од јуни до авгист. Јајцата се полагаат единечно на листови од растенија. Ларвите се хранат со Stachys officinalis, Stachys recta, Stachys alpina), Marrubium vulgare, Marrubium peregrinum, Thymus roegneri и Ballota nigra. Ларвите хибернираат на растение за време на зимата.
Енгелсбершка железарница
Енгелсбершката железарница (Engelsbergs bruk) ― железарница во Енгелсберг, село во општината Фагерста во Вестманланд, Шведска. Изградена била во 1681 година од Пер Ларсон Гиленхок (1645-1706) и била развиена во една од најсовремените железничарници во светот во периодот до 1700-1800 година. Таа е наведена како светско наследство на УНЕСКО од 1993 година.
Историја
Историјата на производство на железо во регионот датира од најмалку 13 век. Месните селани ја ископувале рудата и го произведувале железото користејќи примитивни печки.
Опис
Зачуваните згради вклучуваат главна куќа, испекторската куќа и куќа за топење со висока печка.
Светско наследство на УНЕСКО
Енгелсбершката железарница е светско наследство наУНЕСКО. Додадено е на списокот во 1993 година.
ОУ „Његош“ - Колонија Идризово
Његош — основно училиште во Колонија Идризово, Општина Гази Баба.
Историја и дејност
ОУ „Његош“ е изградено во 1952 година. Училишната зграда е сместена во населеното место Колонија Идризово, Скопје, и претставува градежен објект од цврста градба која одговара на својата намена. Функцијата на соодветен објект ја надополнуваат спортските терени и пошироките зелени површини.
Реонот на Општинското основно училиште Његош, Скопје ја опфаќа територијата на месната заедница Колонија Идризово, Јурумлери, Идризово, Гоце Делчев, Дрма и Дунек.
Училиштето располага со околу 3000 м2 училиштен простор. Наставата во училиштето се изведува на македонски и албански наставен јазик.
Ԛ
Q (ракописно:  ) — буква од кирилицата. Обликот се заснова на Q|латионската букава Q (Q q). Во зависност од фонтот, обликот на големата буква може да наликува на превртено кириличната буква Р.
Q се користи во азбуката на курдскиот јазик и старата азбука на апхаскиот јазик. Во двата јазици ја претставува безвучната ресична избувна согласка.
Оваа буква се појавува во статиите и записите во весниците како што е изданието на Кӧрдо од 1955 година.
Поврзано
Други кирилични букви кои се користат за запишување на :
Чукарче (Очипала)
Чукарка — старохристијанска црква, некропола и римски тумул се наоѓа во Источна Македонија во областа Пијанец, 8 км северозападно од Делчево. На 700 м источно од ридот Пресечен Камен, на мала тераса се зачувани остатоци од црква градена од камен и варов малтер. Околу неа се гледаат камени плочи од гробни конструкции.
Истражувања
Во текот на 2001 и 2002 г. биле извршени археолошки истражувања во околината на градот Делчево во областа Пијанец, биле истражани 5 тумули од римско време од кои еден бил во наоѓалиштето Чукарка во атарот на селото Очипала.
Римски тумул
Тумулот се протегал со правец исток-запад, пронајдено е пепел и изгорените коски на покојникот. Во гробот немало остатоци на јагленисано дрво што укажува дека бил кремиран на друго место а коските биле однесени до гробот, во пепелта биле оставени разни садови кои немале траги на горење како: керамички бокал, луцерна, стакленлакримариум и плиток конусовиден стаклен сад со рамен обод. Гробот датирал од крајот на I или II век.
Средновековна некропола
Со истражувањата на тумулата се пронајдени и 42 скелетни погребувања кои датираат од 10-12 век и се вкопани со негова конфигурација. Овие истражувања се извршувале во летото на 2002 г. Гробовите се речиси сите со насоченост запад-исток според христијанскиот канон со мали отстапки како ЈЗ-СИ или СЗ-ЈИ. Традиционалната погребна гозба е исто забележана во оваа некропола. Во повеќето од гробовите главата на скелетите е завртена или десно или лево, ова највереојатно е поради постморталните поместувања, ерозивните процеси и растреситоста на теренот. Необично нешто е што има има еден гроб со насоченост југ-север кој е исто најдлабок од сите гробови, но и декаптација и погребување на главата одвоено од трупот.
Исто така во некрополата е пронајден накит, а тоа: прстени, наушници и белегзии. Вкупниот број на пронајдени скелети е 42, 47% од скелетите припаѓале на жени додека 53% припаѓале на мажи , просечниот животен век на мажите бил 46.5 години додека на жените 46.1 години. Повеќето од мажите биле со робусна или умерена градба, додека повеќето од жените биле со умерена или грацилна градба. Машките поединци во просек биле 169 см високи додека жените биле 164 см високи. Забележано е кариес на 16.6% од сочуваните заби додека регресивните промени од стареење како артритис, спондилоза и интервертебрална дископатија се исто биле забележани ка постарите поединци, а најстарата жена имала остеоороза на ’рбетот и долгите коски.
Киклади
Киклади (грчки: Κυκλάδες) се острови во јужниот дел на Егејско Море, југоисточно од копнениот дел на Грција, но во близина на поголемиот остров Евбеја и полуостровот Атика. Кикладите во целост се во состав на грчката држава и до 2011 година беа во округот на периферијата Јужен Егеј. Управно седиште на префектурата и центар на островите е градот Ермополи на островот Сирос. Кикладите ги сочинуваат голем број на мали острови, приближно 220, од кои поголемиот број се ненаселени. Зафаќаат површина од 2.572 квадратни километри и население од околу 120.000. Најзначајни острови се:
Корешница
Корешница — село во Општина Демир Капија, во близина на градот Демир Капија.