cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бијонсе Ноулс
I am…Sasha Fierce (2008-2009)
Ноулс ја освои наградата Истакнат Женски Артист на NAACP Image Awards во 2009 г. Таа настапуваше на 18ти јануари на свеченоста Lincoln Memorial Festivities во чест на инаугурацијата на Барак Обама, 44-от Претседател на Соединетите Американски Држави. Таа исто така отпеа и нејзина верзија на р&б класиката “At Last”, претходно популарно отпеана од Etta James, додека Претседателот Обама и неговата жена Мишел го имаа првиот танц како Претседател и Првата Дама на Америка, на 20 јануари 2009 г. на Neighborhood Inaugural Ball.
2010–сега: 4
Во јануари 2010, Ноулс имала интервју со USA Today и изјавила дека планира да се одмори од музиката во 2010. Таа изјавила, „дефинитивно е време да се одморам, да ги наполнам батериите. ... Сакам да не одам шест месеци во студиото. Само ми треба да го живеам животот, да бидам иниспирирана од некои работи повторно.“ За ова време сегмент од 60 Minutes открил дека Ноулс како дете била образувана дома и се молела пред секој настап. Во февруари 2010, таа ја пеела песната, „Telephone“ заедно со Лејди Гага. Песната се искачила на првите места на табелите за поп песни, станувајќи шестиот број-еден сингл на Ноулс и Гага. Со ова, тие се изедначиле со Мараја Кери со најмногу број еден синглови откако табелата Nielsen BDS-based Топ 40 започнала во 1992. „Telephone“ добила Греми номинација за најдобра поп соработка со вокали на 53те Греми Награди.
Во ноември 2010, Ноулс открила дека почнала да работи на нејзиниот четврт студиски албум, 4 и пишувала и продуцирала нов материјал. Таа објаснила дека користела музика во живо за да создаде сопствен музички жанр. Подоцна рекла, „Добро, јас не би рекла дека измислувам нов жанр... Го мешам секој тип на жанр кој го сакам и сум инспирирана од секој жанр... Не е Р&Б. Не е типичен поп. Не е рок. Тоа е само сè што сакам помешано заедно.“ Ноул открила дека албумот бил инспириран од неколку музичари, вклучувајќи ги Фела Кути, The Stylistics, Лорин Хил, Стиви Вондер и Мајкл Џексон. Продуцентите и текстописеците на албумот биле Џим Џонсин, Не-Јо, Син Гарет, The Dream, Symbolyc One, Diplo, Switch, Дерек Милер и Френк Оушн. 4 ќе биде издаден на 28 јуни 2011. Водечкиот сингл, „Run the World (Girls)“ бил издаден на 21 април 2011 а вториот сингл, „Best Thing I Never Had“, бил издаден на 1 јуни 2011.
Покрај музиката, Ноулс ќе се враќа на глумата, глумејќи во Ѕвезда е Родена, филм режиран и продуциран од Клинт Иствуд за Warner Bros. Римејкот ќе биде на четвртото кажување на приказната Ѕвездата е Родена, највпечатливото во последните неколку години по верзијата од 1976 со Барбра Страјсенд и Крис Кристоферсон. Во февраути, 2011, било потврдено дека Ноулс ќе биде главен акт на Гластонберискиот фестивал од 2011, изведувајќи 90-минутен настап последниот ден од фестивалот, 26 јуни 2011. Таа исто така ќе изведува на Оксиџен Фестивалот во Ирска, и фестивалот T in the Park во Шкотска за време на јули 2011. Ноулс се најде под огнот на музичките индустриски директори по документи кои откриле дека таа добила колку што е 1 милион евра за изведба пред членовите на семејството на либискиот диктатор Муамер Гадафи. Сепак портпарол изјавил дека Ноулс донирала пари за Клинтон Буш Хаити Фондот, направен со цел за да се помогне на жртвите од Земјотрес на Хаити од 2010 година. На 28 март 2011, било изјавено дека Ноулс повеќе нема да биде менаџирана од нејзиниот татко Метју Ноулс, кој бил нејзин менаџер од Destiny's Child.
Музика и глас
Ноулс, која е мецо-сопран, отсекогаш била идентификувана како централниот член во Дестинис Чајлд. Jon Pareles од New York Times изјави дека таа го има гласот кој ја дефинира групата, пишувајќи дека нејзиниот глас е “нежен но сепак остар, со упорен трепет и задава соул удари”. James Anthony од The Guardian го нарече нејзиниот глас карактеристичен и брз, со вокална техника на речиси икање. Другите критичари го фалат нејзиниот опсег и моќ. Во анализирањето на нејзиниот втор албум, B’Day, Jody Rosen од Entertainment Weekly, пишува дека “Бијонсе Ноулс е систем на бура маскиран во пејачка. Во нејзиниот втор соло албум, B’Day, песните доаѓаат во големи налети на ритам и емоции, со гласот на Бијонсе кој се разбранува над тропотните ритми; би морале да барате далеку и нашироко-можеби во салата на Metropolitan Opera-за да најдете вокалист со почиста јачина...Никој-ни R.Kelly, ни Usher, ни некоја од нејзините ривалки поп диви, може да се мери со нејзината надареност да ги развлекува нејзините вокални линии покрај хип-хоп ритам.” Andrew Leahey од Allmusic го нарече нејзиниот глас –глас на сирените, додека The Sidney Morning Herald напиша дека таа има “зарипнат” и “јужњачко-акцентиран” глас. Списанието Cove ја рангираше како седма на списокот на 100те Најистакнати Поп Вокалисти, давајќи и 48 од 50 бода засновани на повеќе критериуми, од нејзината вокална способност до хармонијата.
Музиката на Ноулс претежно се смета за современ ритам и блуз, но исто така вклучува жанрови од денс-поп, фанк, поп и соул. Додека таа издава скоро исклучително англиски песни, сепак има снимено и неколку шпански верзии за ре-изданието на B’Day. Дестинис Чајлд веќе имаа снимено шпанска песна и добија позитивни критики од нивните латино-американски обожаватели. Ноулс учела шпански на школо додека била помлада, но сега знае само неколку зборови од овој јазик. За снимањето на шпанските наслови за ре-изданието на B’Day, таа имаше фонетички инструктор, американскиот продуцент, Rudy Perez.
Компонирање и продуцирање
Од Дестинис Чајлд, Бијонсе беше уметнички вклучена во нејзината кариера. Таа ги ко-компонираше повеќето од песните што ги сними групата, како и нејзините соло трудови. Позната по пишување на лично инспирирани и композиции на тема за женската еманципација, таа има изјавено дека имајќи го Jay-Z во нејзиниот живот смениле неколку од нејзините ставови за тоа како мажите и жените се поврзуваат меѓу себе. Некои од нејзините песни се автобиографски, за кои таа има признато дека се инспирирани од лични искуства, или искуства на нејзините пријатели.
Ноулс ги има ко-продуцирано повеќето од снимките во кои била вклучена, посебно за време на нејзините соло обиди. Иако таа сама не ги создава ритмите, таа смислува типични мелодии и идеи за време на продукцијата, споделувајќи ги о продуцентите. Ноулс беше призната како композитор за време на Дестинис Чајлд периодот, во ‘90-тите и почетокот на XXI век. Таа ја освои наградата Композитор на Годината во 2001 г., на манифестацијата American Society of Composers, Authors and Publishers Pop Music Awards, и со тоа стана првата афроамериканка и општо, втората жена на сите времиња што го постигнала тоа уметничко остварување. Во една година, Ноулс доби три признанија за компонирање, за ко-компонирање на “Irreplaceable”, “Grillz” и “Check On It”, едиствената жена по Carole King во 1971 г. и Mariah Carey во 1991 г. Во смисла на признанија, таа е изедначена со Diane Warren на третото место со девет број еден синглови.
Покрај нејзините признанија за компонирање од Дестинис Чајлд, нејзината вклученост беше предмет на медиумски надзор. Во едно издание на списанието Vanity Fair, на чија насловна страна случајно се најде Бијонсе, вклучуваше статии што се однесуваа на нејзините признанија како композитор. Во списанието, таа вели: “Имам напишано...седум, осум по ред број еден синлгови со Дестинис Чајлд”. Roger Fredman од FOX News, се сомневаше во веродостојноста на нејзината изјава. Еден негов аргумент се однесуваше за нејзиното признание за песната “Crazy In Love”. Тој истакна дека песната била напишана од Eugene Record од The Chi-Lites, и била земена само како пример од страна на Rich Harrison, кој ја продуцирал песната. Во извештајот од 2004 г. во вестите на MTV, беше изјавено: “…Harrison пријде и го напишта текстот и приказната, оставајќи го другиот дел на Бијонсе”. Friedman исто така наведе песни од Дестинис Чајлд и нејзините соло снимки во неговите аргументи. Друг проблем кој се рашири врз името на Бијонсе, беше дискредитирањето на нејзината номинација за “Listen” на Оскарите во 2007 г. Управувањето на Академијата објасни дека само тројца големи придонесувачи можат да бидат признати за време на процесот на наградување, а Ноулс е најмалку меѓу првите четири.
Во 2008 г., Ноулс се појави на шоуто X Factor, во финалната сезона, изведувајќи дует со евентуалната победничка Alexandra Burke. Ноулс изјави дека би сакала Александра да оди на турнеја со неа и дека моментално е во преговори да напише и сними дует за Burke за нејзиниот деби албум.
Сцена
Во една статија, насловена како “Born to Entertain” (Родена да Изведува), Ноулс, покрај класичните и современите забавувачи, беше пофалена за нејзините сценски изведби. Нејзината изведба на гробот на поранешниот претседател на USA, Ulysses S.Grant на 4 јули 2003 г., беше наведена како похотно кореографирана; присутните потомци на Грант имаа мешани реакции.
Во 2006 г., Ноулс го претстави нејзиниот целосно женски бенд за турнеи, Sugamama. Неколку месеци пред издавањето на B’Day, таа правеше аудиции низ цела Америка за женски музичари, кои завршија во јуни. Изведувачкиот ансамбл вклучува басисти, тапанари, гитаристи, свирачи на рог, клавијатуристи и свирачи на ударни инструменти. Тие дебитираа во јавноста во 2006 г. на BET Awards и повторно се појавија во видео спотот за “Irreplaceable” и “Green Light”. Бендот ја поддржуваше Ноулс за време на нејзината светска турнеја во 2007 г., The Beyoncé Experience, и покрај тоа, се појавија и во помали шоуа каде што настапуваше Ноулс.
Имиџ
Ноулс стана секс симбол, позната по своето тело со облини и поздравена е и за нејзиниот избор на облекување. Според неа, “Сакам да се облекувам секси и да се носам како дама”, но таа има изјавено дека начинот на којшто се облекува на сцена е “исклучиво само за на сцена”. Како некој што е склон кон модата, Ноулс ги комбинира уметничките елементи со нејзините музички видеа и изведби. Според италијанскиот моден творец, Роберто Кавали, таа користи различни стилови и се обидува да ги хармонизира со музиката додека настапува. Антологијата B’Day покажа доста примери на снимки ориентирани кон модата, опишувајќи од класични до современи стилови на гардероба. Списанието People ја прогласи Ноулс за најдобро облечената славна личност во 2007 г. Во 2002 г., мајката на Ноулс, издаде книга насловена како “Destiny’s Style: Bootylicious Fashion, Beauty and Lifestyle Secrets From Destiny’s Child”, на сметка на тоа како модата имала влијание врз успехот на Дестинис Чајлд.
Како еден од медиумски најескпонираните артисти во USA, Ноулс често примала критики за кои некои веруваат дека се резултат на расизам и сексизам. Еден нејзин обожавател истакнува: “Ноулс се портретира себеси повеќе како секс симбол отколку како артист”. Еден новинар од списанието Rolling Stone изјави дека откако е издаден синглот Dangerously In Love, “Бијонсе премина во секс симбол “а ла” Хали Бери...” Нејзиното појавување во списанието Vanity Fair исто така провоцираше шпекулации дека нејзиниот тен е компјутерски променет.
Во 2007 г., Ноулс се појави на насловната на Sports Illustrated Swimsuit Issue, и со тоа стана првата жена која што не е модел или спортист што позирала за списанието, и втората афроамерикански модел по Тајра Бенкс. Истата година, Ноулс се појавуваше на билборди и весници низ цела Америка, покажувајќи старомодна табакера. Преземена од задната корица на B’Day, оваа слика провоцираше реакции од анти-пушачки групи, изјавувајќи дека таа немала потреба да ја додаде табакерата “за да направи да изгледа пософистицирано”.
На 24 април 2009 г., Ноулс се појави на шоуто на Larry King, каде што за себеси даде пополитичка слика, зборувајќи за сè, од пеење до инаугурацијата на Претседателот Барак Обама на 20 јануари 2009 г., и до расизмот со којшто се соочувала бидејќи е Афроамериканка. Таа изјави дека Мишел Обама е “толку шик”, и дека нејзината изведба на “At Last” бил најважниот момент од нејзината кариера.
House of Deréon
Во 2005 г., Ноулс и нејзината мајка ја воведоа House of Deréon (Куќата на Дереон), современа конфекциска женска модна линија. Концептот е инспириран од трите генерации на жени во нивната фамилија, оддавајќи почит со името Deréon на бабата на Ноулс, Agnèz Deréon, која работела како шивачка. Според Тина Ноулс, целокупниот стил на линијата најдобро го рефлектира вкусот и стилот на Ноулс. Лансирани во 2006 г., производите на House of Deréon добија јавни изложби за време на многубројните шоуа и турнеи на групата за време на Destiny Fulfilled. Проданиците, кои се достапни низ цела Америка и Канада, продаваат спортска опрема, платно со крзно, горна облека и додатоци кои вклучуваат женски ташни и чевли. Тие исто така вклучуваат чевли за коишто Ноулс се здружи со House of Brands, локална компанија за чевли. Во 2004 г., Ноулс и нејзината мајка ја основаа семејната компанија, Beyond Productions, која обезбедува лиценцирање и бренд-менаџмент на House of Deréon. На почетокот на 2008 г., тие ја лансираа Beyoncé Fashion Diva, игра за мобилен телефон, со составен дел кој овозможува мрежно поврзување на интернет со House of Deréon.
Организацијата за правата на животните, PETA (People for the Ethical Treatment of Animals), ја критикуваше Ноулс за носењето и употребата на кожа во нејзината конфекциска линија. Организацијата праќаше писма до неа, замолувајќи ја да престане да употребува крзно во нејзината линија на облека. Во еден случај, PETA организираше вечера со неа и нејзините обожаватели, кои всушност беа премолчени од страна на организацијата. Ноулс беше соочена со претставници на PETA, со кои таа беше испратена надвор, откако влезе Тина Ноулс. Оваа случка предизвика измешани реакции; Ноулс не одговори на проблемите, иако нејзиниот татко остро се спротивставуваше.
Производи и рекламирање
Во 2005 г., Ноулс потпиша рекламен договор со Пепси, кој вклучуваше појавување на ТВ реклами, како и радио и интернет реклами. Таа беше вклучена во компанијата како индосант за да помогне да се постигне пошироко демографско покривање. Во 2004 г., во ТВ рекламата на Пепси на темата “Гладијатори” се појавија Ноулс, како и пејачите Бритни Спирс, Пинк и Енрике Иглесиас, а наредната година со Џенифер Лопез и Дејвид Бекам како “Самураи”.
Подрачјето на рекламни договори на Ноулс исто така вклучува и производи за убавина и парфеми. Во 2003 г., таа потпиша со козметичката компанија L’Oréal, со помош на која заработи 1 милион долари. Во 2004 г., таа лансираше и сопствен мирис, наречен True Star, парфем на Tommy Hilfiger. Како дел од нејзините придонеси за производот, Ноулс испеа кавер-верзија на “Wishing On a Star” за рекламите на True Star, за кои заработи 250,000 долари. Во 2005 г., го лансираше True Star Gold на Hilfiger, а во 2007 г. – Diamonds на Emporio Armani. Списанието Forbes изјави дека Бијонсе заработила 80 милиони долари во периодот помеѓу јуни 2007 г., и јуни 2008 г., заедно со нејзиниот албум, турнеја, моден бизнис и рекламни договори. Тоа ја направи втората најплатена музичка личност во светот за овој временски период. Во периодот од јуни 2008 г. до јуни 2009 г., Бијонсе заработи 87 милиони долари според Форбс, сместувајќи ја на четвртото место на списокот на Форбс - “Celebrity 100”.
Филантропија
Ноулс била изложена на на излегувања од јавен карактер уште како дете, како што татко и ја носел понекогаш во заедницата, вклучувајќи го афроамериканското општество. Ноулс и Роуланд, заедно со поранешното семејство, ја основале фондацијата “Survivor Foundation”, добротворен објект кој би обезбедил привремено сместување за жртвите од ураганот Катрина од 2005 г., и евакуираните од бурата во Хјустон, Тексас. Оваа фондација ја проширила филантропската мисија на Ноулс-Роуланд Центарот за Млади, повеќенаменска заедница во центарот на Хјустон. Ноулс донираше 100,000 долари за Gulf Coast како потпорен фонд, за доброто на жртвите од ураганот Ике во областа на Хјустон. Таа организира хуманитарно собирање на парични средства за ураганот преку Survivor Foundation.
Во 2005 г., музичкиот продуцент David Foster, неговата ќерка Amy Foster-Gillies, и Ноулс ја напишаа “Stand Up for Love”, која би служела како химна на Светскиот Ден на Детето, настан кој се случува секоја година на 20 ноември низ целиот свет, за да ја подигне свеста и средствата за потребите на децата од целиот свет. Дестинис Чајлд ги позајмија своите гласови и поддршка како глобални амбасадори за програмата на Светскиот Ден на Детето во 2005 г. Во 2008 г., таа со повеќе артисти ја сними “Just Stand Up!”, хуманитарен сингл за добротворната организација Stand Up to Cancer. Меѓу другите, на Ноулс и се приклучија Мараја Кери, Лиона Луис, Ријана, Лиен Рајмс и Мери Џеј Блајџ.
Ноулс воведе автомобили со храна за време на турнејата The Beyoncé Experience во Хјустон на 14 јули, Атланта на 20 јули, Вашингтон Д.Ц. на 9 август, Торонто на 15 август, Чикаго на 18ти август и Лос Анџелес на 2 септември 2006 г. На 4 октомври 2008 г., Ноулс присуствуваше на концертот Miami Children’s Hospital Diamond Ball & Private Concert, во салата American Airlines Arena во Мајами, каде што беше примена во Меѓународниот Педијатриски Дом на Славните. Ethan Bortnick, седумгодишната музичка сензација, ја изведе “Over the Rainbow” и ја посвети на Ноулс. Откако ја заврши работата во Cadillac Records, Ноулс ја донираше својата цела заработувачка на Phoenix House, организација за центри за рехабилитација низ целата земја. Ноулс го посети и местото кое ќе ја портретира пејачката Etta James, која била зависна од хероин.
Приватен живот
За време на превирањата на Дестинис Чајлд во 2000 г., во декември 2006 г., Ноулс призна дека доживеала депресија од натрупување на напор: публицистичкиот расцеп на LeToya Lucket и LaTavia Roberson, јавното напаѓање од медиумите, критики за причинување на разделбата, како и тоа што ја оставило долгогодишното момче (со кое била од 12та до 19та годишна возраст).
Депресијата била толку сериозна што траела неколку години, додека таа не излегувала од спалната соба со денови и одбивала да јаде. Ноулс изјави дека одбивала да зборува за депресијата затоа што Дестинис Чајлд само што ја добија нивната прва Греми Награда, и таа се плашела дека никој нема да и поверува. Сите овие настани направиле таа да се запраша која е и кои се нејзините пријатели, опишувајќи ја ситуацијата, таа изјави: “Откако станав славна, се плашев дека никогаш повторно нема да најдам некој да ме сака за тоа што сум. Се плашев од создавање нови пријателства.” Таа се сеќава на нејзината мајка, Тина Ноулс, која за да ја извлече од депресијата и рекла: “Зошто мислиш дека некој не би те сакал? Дали знаеш колку си паметна и слатка и прекрасна?”.
Од 2002 г., Ноулс е во врска со раперот Џеј Зи, со кој има соработувано неколкупати. Гласините почнаа да кружат за нивната врска откако Ноулс се појави во “03 Bonnie&Clyde”. И покрај постојаните гласини за нивната врска, тие останаа дискретни во врска со неа. Во 2005 г., почнаа да се шират гласини за бракот на двојката. Ноулс ги прекина шпекулациите изјавувајќи дека таа и Џеј Зи не се ни верени. Кога повторно беа прашани за оваа тема во септември 2007 г., Џеј Зи изјави, “Некој ден набрзо-да оставиме на тоа”. Laura Schreffler, постар новинар за списанието “OK!”, изјави: “Тие се крајно приватни луѓе.”
NGC 6066
NGC 6066 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6066 се споменува и како CGCG 79-54, NPM1G +14.0440.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јуни 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6066 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6066 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 7 м 35,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 56' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 6066 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57230. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 200; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 957. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 168.
Џелали
Џелали револтите претставуваат серија од бунтови кои се случиле во Анадолија од страна на нерегуларни војски кои биле предводени од провинциските управители против власта на Османлиското Царство во 16 и 17 век. Овие востанија избувнале делумно како обид за постигнување на даночни привилегии, но во суштина востанијата биле потикнувани од туркменските племиња кои сметале дека дале голем придонес во создавањето на империјата, па поради тоа и тие сакале да земат активно учество во управувањето. Првиот револт се случил во 1519 година, за време на владеењето на султанот Селим I во близина на Токат. Други слични востанија се случиле во 1526-1528, 1595-1610, 1654-1655 и 1658-1659 година. Немирите биле ставени под контрола во времето на Мурат IV и како такви се најголемите и најдолготрајните во историјата на Отоманското Царство.
Џелали (1519)
Додека Селим I ја водел на египетската кампања, алевитистичкиот проповедник именуван какао Џелал успеал да собере околу 20.000 луѓе во близина на Бозок (или денешен Јозгат) и заминале кон Токат. Кон неговите сили се присоединиле и голем дел од туркменските граѓани. Востанието било задушено кога Селим го испратил бејлербегот на Румелија, Ферхад паша а водачот Џелал бил убиен.
Баба Зунун (1525)
Во регионот на денешен Мерсин, зголемувањето на данокот за земјиштето од страна на локалниот службеникпредизвикале Баба Зумун и други верски водачи да започнат револт против феудалниот систем.
Календар Челебија (1528)
За време на владеењето на султанот Сулејман Величествениот, во време кога во царството доживеа финансиски тешкотии поради воените дејствија, биле зголемени државните давачки. Додека Сулејман бил на воен поход во Унгарија, Календар Челебија успеал да собере армија од 30.000 луѓе. Сулејман го испратил својот везир Ибрахим Паша по кое востанието било крваво задушено.
235 п.н.е.
235 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 235. година пред новата ера, 235. од првиот милениум п.н.е., 35. од 3 век п.н.е. и шеста од 230-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5273 и 5274 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4515 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3525 и 3526 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 518.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 235 година се протега во 2401 и 2402, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2461 и 2462 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 308. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 882 и 881 исламска година пред хиџра.
По повод Ница (филм)
„По повод Ница“ (француски: À propos de Nice) — француски документарен филм од 1930 година, во режија на Жан Виго (неговиот прв филм), а автор на фотографијата е Борис Кауфман.
Синопсис
Филмот го прикажува животот на луѓето во Ница: секојдневните активности, карневалот и општествената нееднаквост.
Црнелица (Гуѓаково)
Црнелица — археолошко наоѓалиште во прилепското село Гуѓаково. Претставува населба од доцноантичко време.
NGC 3701
NGC 3701 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3701 се споменува и како UGC 6493, MCG 4-27-48, CGCG 126-68.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3701 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3701 има привидни димензии од 1,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 3701 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35405. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1982. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
236 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5272 и 5273 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4514 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3524 и 3525 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 517.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 236 година се протега во 2400 и 2401, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2460 и 2461 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 307. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 883 и 882 исламска година пред хиџра.
Тулна готика
Тулна готика или циглена готика (Backsteingotik, Gotyk ceglany) — специфичен стил на готска архитектура најчесто во Северна Европа, особено во Северна Германија и областите околу Балтичкото Море, кои немаат природни камени суровини. Воглавно градбите биле градени со тули.
Бидејќи употребата на печени црвени тули во Северна Европа потекнува од век, најстарите такви градби се познати како тулна романика. Во век, тулната готика била истисната од тулната ренесанса.
Тулната готика се одликува со недостиг на сликовити архитектонски скулптури, раширени во другите стилови на готската архитектура и од нејзината креативна употреба и градење на ѕидови, користејќи готови орнаменти и контраст на бои помеѓу црвените тули, измазнети тули и бел вар.
Многу од старите градски јадра во кои преовладува тулната готика, како и некои поединечни градби, биле запишани како светско културно наследство од УНЕСКО.
Ширење
Тулната архитектура главно се наоѓа во области каде недостигаат природни суровини на камења. Ова е случај низ целата Северноевропска Низина. Бидејќи германскиот дел на областа (Северногерманската Низина, освен Вестфалија и Рајнската област) истовремено била под влијание на Ханзата, тулната готика станала симбол на тој силен сојуз на градови. Заедно со долногерманскиот јазик, се создал главниот елемент на културната област на Северна Германија, особено со оглед на подоцнежните основања на градовите и областа на доселување северно и источно од Елба. Во средниот век и раниот нов период, културната област се проширила низ јужниот дел на Балтикот и имала големо влијание на Скандинавија. Најјужна градба во тулна готика во Германија е „Планинската црква“ (Bergkirche) во Алтенбург, Тирингија.
Исто така се појавиле и други национални или регионални белези. На пример, градбите во тулна готика во Полска понекогаш се опишувани како полска готика. Иако голем дел на готските градби во границите на денешна Полска се изградени од тули, терминот се однесува и на готските градби кои немаат тули, како катедралата Вавел во Краков, која е главно изградена од камен.
На северозапад, особено долж Везер и Елба, песочникот од планините на Средна Германија можел да биде пренесуван со релативна леснотија. Ова донело до синтеза на стилови од истокот на Елба со архитектонските традиции на Рајнската област. Тука, тулите биле главно користени за ѕидините, додека песочникот бил користен за финеси. Бидејќи тулите немале естетска функција во овој стил, најголем дел од северозападните германски градби не се дел од тулната готика.
Недостигот на достапни камења не довел неизбежно до развој на посебна тулна архитектура. На пример, во некои области во Јужна Германија, како Горна Баварија или Горна Швабија исто така недостигале градежни материјали, но не се појавиле тулни градби. Наместо тоа тие додавале бели камења на тулите, како и архитектонски скулптури на изработени камења. Вакви примери се црквата Св. Мартин во Ландсхут и Фрауенкирхе во Минхен.
Историски услови
При средновековното германско источно населување, словенските области источно од Елба биле населени од трговци и доселеници од пренаселениот северозапад на Германија во текот на и  век. Во 1158 година, Хајнрих Лавот го основал Либек, во 1160 година го освоил словенското кнежевство Шверин. Оваа делумно насилна колонизацијата била придружена и со христијанизација на Словените и основање на епископии во Рацебург, Шверин, Камин, Бранденбург и на други места.
Новосоздадените градови наскоро ѝ се приклучиле на Ханзата и го создале „Вендскиот реон“ со средиште во Либек, а „Готландско-ливонскиот реон“ бил со седиште во Талин (тогашен Ревал). Трговските градови на Ханзата биле особено карактеристични по нивната религиозна и претставителна архитектура, како градските собранија или парохиските цркви, граѓански куќи, т.е. приватните куќи на богатите трговци или градските порти. Во руралните области, манастирската архитектура на монашките редови имала големо влијание на развојот на тулната архитектура, особено преку Цистерцијанците и Премонстратенсијанците. Помеѓу Прусија и Естонија, Тевтонските витези ја обезбедувале нивната власт преку изградба на бројни замоци (Ordensburgen), најголем дел од нив изградени со тули.
Развој
Тулната архитектура преовладувала во век, сè уште во периодот романската архитектура. Дрвената архитектура долго била присутна во северна Германија, но била недоволна за изградба на големи градби. Во областа на тулната готика, архитектурата фахверк останала вообичаена за помалите градби, особено во руралните области, дури и во новиот век.
Во областите под власт на Велфската династија, користењето на тулите како замена за природниот камен започнала со катедрали и парохиски цркви во Олденбург во Холштајн, Зегеберг, Рацебург и Либек. Хајнрих Лавот го поставил камен-темелникот на катедралата во Либек во 1173 година.
Во Маркгрофовијата Бранденбург, недостигот на природен камен и далечината до Балтичкото Море (и покрај што по реките можеле да се пренесуваат големи товари) ја направиле потребата за алтернативни материјали поголема. Тука, тулната архитектура започнала со катедралата во Бранденбург, започната во 1165 година. Манастирот Јерихов (тогаш дел од Архиепископијата Магдебург), започнал да се гради во 1148 година.
Особености на тулната готика
Романската тулна архитектура останала многу поврзана со современата камена архитектура и едноставно преминале на подоцнежниот стил само со нов материјал. Додека, пак, тулната готика развила свој типичен стил, кој имал за цел намалување на расположливите материјали: градбите често биле огромни и монументално, но прилично едноставно во однос на нивниот надворешен изглед. Сепак, биле под силно влијание на катедралите од Франција и од Шелде-готиката во Фландрија.
Подоцна, техниките довеле до подетална изградба на црквите и тоа преовладувало во градбата: нишите во црквите биле често осликувани со вар, создавајќи обоен контраст на темните тулни внатрешности. Понатаму биле произведувани специјално обликувани тули за да олесни копијата на архитектонски скулптури.
Тулите како основен материјал
Бидејќи тулите биле правени од глина, достапна во огромни количества во Северногерманската Низина, тие брзо станале нормална замена за камењата. Таканаречениот монашки формат станал стандарден за тулите користени во големите градби. Тулите отприлика биле со димензии од 28 x 15 x 9 cm до 30 x 14 x 10 cm, со меѓусебна оддалечност од 1,5 cm. Во споредба со камената готика, тулите и обликуваните тули не биле произведувани локално, туку од специјализирани занаетчии.
Неоготика
Во век, неоготиката довела со возобновување на тулната готика. Неоготски тулни цркви од век можат да се најдат низ Северна Германија, Скандинавија, Полска, Литванија, Финска, Русија и Соединетите Американски Држави.
Важни архитекти на овој стил биле Фридрих Август Штилер во Берлин и Зимон Лошен во Бремен. Иако стилот станал особено популарен од 1860-тите натаму, еден од најпознатите примери бил завршен во 1831 година, црквата Фридрихсвердер во Берлин од Карл Фридрих Шинкел. Црковниот комплекс Успение на Пресвета Богородица во Бруклин, Масачусетс е еден од примерите во САД.
Епиграфика
Епиграфика е помошна наука во областа на историјата која се занимава со проучување на писма на тврди подлоги како што се камен, метал, керамика, дрво и сл.
Хохајм (Тирингија)
Хохајм (Hochheim) — општина во округот Гота, во Тирингија, Германија.
Тодор Швракиќ
Тодор Швракиќ (Приедор, 10 март 1882. — Сараево, 5 декември 1931) бил прв школуван сликар на просторот на Босна и Херцеговина.
Животопис
Роден е во 1882 година во Приедор, во Босна, во сиромашно занаетчиско семејство. На 16 години година заминал во Белград каде ја посетувал приватната сликарска школа на Риста и Бета Вукановиќ. Усовршувањето го продолжил кај Паја Јовановиќ во Виена, и подоцна во Прага и Париз.
На Друм (Козбунар)
На Друм — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Козбунар. Наоѓалиштето претставува некропола-тумули од железното време. На 1 км од селото, од левата страна на патот за Плачковица, се наоѓаат мали тумули со пречник во основата од околу 2 м, делумно оштетени преку земјоделски работења.
Теди Александрова
Теди Александрова — бугарска поп-фолк пејачка.
Алберто Бетиол
Алберто Бетиол (Alberto Bettiol; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Станал професионален возач во 2014 година, а неговата прва професионална победа била на монументот Трка околу Фландрија 2019.
Кариера
Бетиол потпишал со за сезоната 2014.
Потпишал со за сезоната 2015.
Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
2019
Потпишал со за сезоната 2018.
По силниот резултат на Тирено-Адријатико, каде завршил трет на втората етапа и втор на завршната етапа (поединечен хронометар), по што ја освоил првата професионална трка, Трка околу Фландрија, еден од петте велосипедски монументи. По успешниот соло-напад на последното искачување на трката, Ауде Кваремонт, при што успеал да ја одржи разликата пред групата, во која биле претходните победници Александар Кристоф и Петер Саган.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Кишавец
Кишавец — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар и општината Кастриот.
Швобфелд
Швобфелд (Schwobfeld) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
РК Работнички
РК Работнички - ракометен клуб од Скопје. Клубот се натпреварува во Супер лигата. Клубот своите домашни натпревари ги игра во Спортско рекреативниот центар Кале.
Историја
Ракометниот клуб Работнички бил формиран во 1948 година. Работнички заедно со екипата на РК Вардар претставуваат најстари ракометни клубови во Македонија. Се натпреварувал во Првата Југословенска лига, но подоцна западнал во тешки проблеми кои довеле до распад на клубот.
Во 2009 година клубот бил повторно активиран. Во август 2013 година, по повод 65 години постоење на клубот, за првпат во Скопје бил одржан ракомет на плажа во организација на РК Работнички и Град Скопје. Во 2014 година, за идната сезона, клубот напреднал во Супер Лигата. Во јули 2015, за новата сезона новиот претседател на клубот - Ристо Чокрев најавил поголеми засилувања при клубот би бил поголем конкурент во Супер Лигата. Набргу потоа пристигнале новите засилувања меѓу кои и неколку репрезентативци. Таа сезона 2015/16, Работнички стигнал до плејоф фазата и завршил на последното шесто место. Следната сезона, Работнички не освоил ниту еден натпревар во елитатата и отпаднал во Првата лига. Но Работнички во сезоната 2017/18 не пријавил екипа во вториот по ранг натпреваруња во Македонија. Во сезоната 2018/19, Работнички во Првата лига - Група 1 завршил на првото место и обезбедил пласман во Плејофот на Првата лига. Во Плејофот завршил како вицепрвак и добил право во баражот за унапредување кој го добил и бил унапреден повторно во Супер лигата.
Влада Дивљан
Владимир Влада Дивљан (Белград, 10 мај 1958 - Виена, 5 март 2015) бил српски рок-музичар. Во доцните 1970-ти, тој беше член на џез-рок бендот Мерлин и Звук улице, а од 1979 до 1984 година бил водач на вокално-инструменталниот ансамбл Идоли, кој првично бил наречен „Дечаци“. Од 1985 година започнува самостојна кариера, во чии рамки ја продолжи својата поп-рок форма додека работеше на филмска музика. Од август 1991 до септември 1997 година живеел во Австралија (Сиднеј), по што се вратил во Белград. Од јуни 1999 година живее и работи во Виена, каде што почина на 5 март 2015 година.
Биографија
Владимир Дивљан е роден во Белград, на 10 мај 1958 година, како единствен син на Стеван Дивљан и Мирјана Сикимиќ. Владиниот татко Стеван е роден во Добромани, кај Требиње, од каде со семејството се преселил прво во Требиње, а потоа во Белград, каде ја запознал својата идна сопруга Мирјана, чиј татко исто така е од Херцеговина. Беше во брак со Дина Ѓуровиќ, со која ги добија синовите Стеван и Павле.
Нему му е посветен филмот „Небеска тема“ на Младен Матичевиќ. За тој филм Младен Матичевиќ ја доби наградата „Влада Дивљан“ во 2019 година.
Клење
Клење (Klenjë или Klenja) — село во општината Булчица на Дебарската област, источна Албанија. Населено е со Македонци од мешана вероисповед и развиена национална свест.
Географија
Клење е село во македонската област Голо Брдо. Лежи во северозападните пазуви на планината Радуч, по чиј срт минува државната граница, на околу 5 км југоисточно од селото по воздушна линија. Јужно од селото минува рекичката Кленски Дол кој продолжува југозападно кон Борово, каде го добива името Боровски Дол.
Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Клење (Cléné) било село со 100 домаќинства со 196 жители Македонци-христијани и 120 жители Македонци-муслимани. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Клење (Кленье) живееле 240 Македонци-христијани и 230 Македонци-муслимани. Второспоменатите биле во процес на албанизација:
По податоци на Бугарската егзархија на крајот од XIX век во Клење (Кленье) имало 40 православни куќи сочинети од 286 Македонци. На почетокот на XX век во селото се наметнала бугарската пропаганда. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Клење (Клене) имало 632 Македонци под егзархијата и во селото работело бугарско училиште.
На 24 мај 1909 г. разбојничка чета предводена од Синан Веш приграбила 1.100 овци од Клење.
Во 1910 г. во селото се наметнала и српската пропаганда. Српскиот митрополит Варнава Дебарски (подоцна патријарх) успеал да ги придобие на своја страна Васил Младенов Пљаушки, свештеникот Спасе Иванов Бушкоски, кој одамна имал србомански погледи и месниот учител Илија Нелков кој завршил основно образование во бугарското училиште во Солун; со нивна поддршка, во селото е отворено српско училиште. Во другите голобрдски села пропагандата била неуспешна.
Според статистика на „Дебарски глас“ во 1911 г. во Клење (Кление) имало 56 македонски куќи под Бугарската егзархија и 6 куќи под Цариградската патријаршија, т.е. српската црква (1 од 1903 и 5 од 1910 г.), како и 82 торбешки куќи. Според Георги Трајчев во 1911/12 г. во Клење имало 40 македонски куќи со 286 жители, и во него работеле црква и училиште.
По Првата балканска војна селото влегло во состав на Албанија. Поради албанските немири од септември 1913 г. во Македонија пребегале 50 куќи, кои заедно со други бегалци од Албанија се сместени во селата Бомово, Коњари и Селокуќи. Српската бојска запалила 20 македонски куќи, сите турски и убиле двајца Македонци во Клење.
Во извештајот на Сребрен Поп Петров, главен инспектор-организатор на бугарската црковно-училишна дејност во Албанија, во 1930 г. Клење (Кленйе) се води како село со 80 куќи, од кои дел се православни Македонци, а дел се торбешки.
Во 1964 г. во Клење имало бугарска црква со свешеник Тодор Христов.
Сè до 2015 г. селото било во состав на тогашната Општина Требишта.
Родови
Клење е македонско село.
Како православни родови од ова село се спомнуваат: Ниновци, Мазниковци, Пљаушковци, Мирчевци, Будиновци, Филоќовци, Огненовци, Бошковци (Бушковци),
Како муслимански родови во селото се спомнуваат: Касовци, Ниновци (гранка од православниот род) и Димовци.
Иселеништво
Православни иселеници од ова село има во кичевските села Попоец, Кленоец, Малкоец и Подвис. Потоа во струшките села Лакаица, Брчево (Милошевци или Кленковци), Лабуништа (Пајковци), Луково (Долчевци), Јабланица (Марковци или Терзијовци и Цаповци), во битолското село Жабени (Гавриловци и Неделкоски).
Од муслиманите иселеници има во струшките села Бороец (Црневци или Кленковци), Подгорци (Исаковци, Агушовци и Муслиовци), Корошишта (Алут), потоа во дебарското село Коњари (Зенга и Бајре).
Амунд Грендал Јансен
Амунд Грендал Јансен (Amund Grøndahl Jansen; р. ) — норвешки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Во освоил националното друмско првенство во 2019 година.
Кариера
Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018.
Во јуни 2019 година, Јансен ја освоил својата прва професионална етапна победа на третата етапа на Стер ЗЛМ Тур 2019, напаѓајќи од намалена група на еден километар до целта. Подоцна, истиот месец, станал норвешки друмски првак, освојувајќи го спринтот во тројца возачи.
Распоред на резултатите на големите трки
— = не учествувал; СО = се откажал
Бешиште
Бешиште — село во Општина Прилеп, во областа Мариово, во околината на градот Прилеп.
Географија и местоположба
Селото Бешиште се наоѓа во прилепскиот дел на областа Мариово, во јужниот дел на Општина Прилеп. Поточно, Бешиште се наоѓа во ридско-планинскиот дел на Големо или Старо Мариово од десната страна на Црна Река. Сместено е во дол на подножјето на планината Козјак помеѓу двата гребени (ридови) Скрка со врвот Панделе (1344 м.н.в.) од исток и Амот (1059 м.н.в.) од запад. Бешиште е планинско село расположено на надморска височина од 900 метри. Од градот Прилеп селото е оддалечено 43 километри.
Бешиште претставува село од збиен тип со изразита издолженост во распореденоста по куќите во долот во кој е сместено. Селото Бешиште се наоѓа токму во средината помеѓу мариовските села Манастир на северозапад, Зовиќ на југозапад, Градешница и Старавина на југ, Полчиште на исток, Витолиште на североисток и раселеното село Мелница кај познатиот манастир „Св. Илија“. До селото се стигнува од исклучувањето на регионалниот пат Прилеп - Витолиште непосредно пред манастирот во Мелница по асфалтиран, наместа уништен земјен пат, кој потоа од крстосницата за Полчиште кон десно продолжува како широк и натапкан земјен пат до самото село Бешиште. По овој пат до Бешиште и продолжувајќи потоа кон Сатока и Градешница водат големата и малата велосипедска тура на фестивалот Mariovo Off-Road Experience. Има мошне голем атар кој зафаќа простор од 67,1 км2, на кој обработливото земјиште зазема површина од 1.700,8 ха, пасиштата заземаат површина од 2.867,9 ха, а на шумите отпаѓаат 2.038 ха.
Историја
Во својот запис објавен во „Цариградски весник“ под наслов ''„Споменик за села називаеми Мориево прилепско. Статистическо описание“'' на 21 ноември 1859 за селата во Мариово, македонскиот просветител Јордан Хаџи Константинов-Џинот за селото Бешиште запишал дека имало 125 куќи и стара црква Свети Илија.
Во XIX век, Бешиште било село во Прилепската каза на Отоманското Царство.