cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Светско првенство во фудбал 2018 - група Ц
Франција - Перу
<section begin=СП 2018 - натпревар 21 /><section end=СП 2018 - натпревар 21 />
Данска - Франција
<section begin=СП 2018 - натпревар 37 /><section end=СП 2018 - натпревар 37 />
Австралија - Перу
<section begin=СП 2018 - натпревар 38 /><section end=СП 2018 - натпревар 38 />
Бетон
Бетон е композитен материјал составен од груб агрегат врзан заедно со течен цемент кој се стврднува со текот на времето. Повеќето бетони кои се користат се вар-засновани бетони како Портланд цемент бетон или на бетон направен со други хидраулични цементи, како што е цементот фонду. Сепак, асфалт бетон што многу често се користи за патишта е исто така еден вид на бетон, цемент, каде што материјал е битумен, и полимерни бетони понекогаш се користат кога материјалот за цементирање е полимер. Во Портланд цемент бетон (и други хидраулични цемент бетон), кога агрегат се меша заедно со сув цемент и вода, тие формираат течна маса која лесно се обликува во форма. Цементот хемиски реагира со водата и други состојки за да се формира матрица која силно ги врзува сите материјали заедно во траен материјал цврст како камен кој има повеќе намени. Често, адитиви (како што се позоланс или суперпластификатори) се вклучени во смесата за да се подобрат физичките својства на влажниот микс или на готовиот материјал. Најконкретни се истури со зајакнувачки материјали (како што е железната арматура) вградени за да се обезбеди затегнувачка цврстина, дава армиран бетон. Познати бетонски конструкции ја вклучуваат браната Хувер, Панамскиот Канал и римскиот Пантеон. Најраните корисници на бетонската технологија биле Старите Римјани, со што бетонот широко се користел во Римското Царство. Колосеумот во Рим е изграден главно од бетон и бетонски куполи на Пантеон се најголемите засилени бетонски куполи во светот. Денес, големите бетонски конструкции (на пример, брани и катни гаражи) се најчесто направени со армиран бетон. По распадот на Римското Царство, употребата на бетон била реткост сè додека технологијата не е преуредена во средината на 18 век. Денес, бетонот е најраспространетиот вештачки материјал во градежништвото (се мери со тонажа).
Историја
Бетон зборот доаѓа од латинскиот збор "  concretus " (што значи компактен или кондензиран), совршен пасивен партицип на "  concrescere ", од "" "con" - "(заедно) и"  crescere  "( да расте).
Праисторија
Во човечкиот временски рок, мали примени на бетон датираат од пред илјадници години. Бетонот како материјал бил употребен во 6500 п.н.е. од страна на Набатеа трговци или Бедуини кои зафатиле и контролирале серија на оази и развиле мало царство во регионите на јужниот дел на Сирија и северниот дел на Јордан. Тие ја откриле предноста на хидраулична вар, со некои само-цементирачки својства, од 700 година пред Исус Христос. Тие изградиле печки за снабдување на малтер за изградба на урнатите-ѕид куќи, бетонски подови, и подземни водоотпорни цистерни. Цистерните се чуваале во тајност и биле една од причините зошто Набатеа биле во можност да напредуваат во пустината. Некои од овие структури останале до ден денешен.
Антички период
Во двата наврати кај римјаните и египјаните повторно било откриено дека додавањето на вулканска пепел на миксот можел да се постави под вода. Слично на тоа, Римјаните знаеле дека со додавање на коњски влакна на цементот направиле помала шанса тој да се скрши додека се стврдне, а со додавање на крв тој не можел да се замрзне. Crystallization of strätlingite and the introduction of pyroclastic clays creates further fracture resistance.
Германскиот археолог Хајнрих Шлиман нашол бетонски подови, кои биле направени од вар и камчиња, во кралската палата на Тиринс, Грција, која датира грубо 1400-1200 г. Вар малтерите се користеле во Грција, Крит и Кипар во 800 година пред Исус Христос. На асирскиот аквадукт (688 п.н.е.) направиле употреба на водоотпорен бетон. Бетонот бил искористен за изградба на многу антички структури.
Римјаните користеле бетон опширно од 300 п.н.е. до 476 наша ера, распон од повеќе од седумстотини години. Во текот на Римското Царство, римскиот бетон(или  опус caementicium ) е направен од вар, позолана и агрегат на пемза. Неговата широка употреба во многу римски градби, е клучен настан во историјата на архитектурата наречена римска архитектонска револуција, римските работници биле ослободени од ограничувањата од камен и тула материјали и дозволи за револуционерни нови дизајни и во поглед на структурната комплексност и димензија.
"Бетонот, како и Римјаните што го знаеле, бил нов и револуционерен материјал. Поставени во форма на лак, сводови и куполи, таа брзо се закоравила во цврста маса, без многу маки кои ги мачеле градителите на слични структури од камен или тула."
Современите испитувања покажуваат дека опус caementicium имал толку цврстина колку што има модерната Портланд цемент бетон (околу 200 кг / cm2 [20 MPa; 2800 psi]). Сепак, се должи на отсуството на засилување, неговата цврстина на истегнување е далеку помала од модерната армиранобетонска и неговиот начин на апликација, исто така, бил различен:
Mодерните структурни бетони се разликуваат од римскиот бетон во два важни детали. Прво, микс доследност е течност и хомогена, што овозможува да се истури во  форми наместо да се дели рачно заедно со поставување на агрегатот, кој, во римската пракса, често се состои од урнатините. Второ, составната челична арматура дава модерни бетонски блокови голема сила во тензија, додека римскиот бетон би можеле да зависи само по силата на бетонското сврзување да се спротивстави на тензија. Широката употреба на бетон во многу римски структури обезбедило да преживеат до денес. Бањите на Каракала во Рим се само еден пример. Многу од римските водоводи и мостови како што е прекрасениот Понт ду Гард имаат ѕидарски обложувања на бетонското јадро, како што е случајот со куполата на Пантеон.
Среден век
По Римското Царство, употребата на изгорена вар и позолана била значително намалена сè до тоа техника да е замалку заборавена помеѓу 500 и 14 век. Од 14 век до средината на 18 век, употребата на цемент постепено се врати. Јужниот Канал (Миди) во Франција бил изграден со користење на бетон во 1670, а постојат и бетонски конструкции во Финска кои датираат од 16 век.
Индекс на физички обем
Индексните броеви на физички обем или квантум ја прикажуваат промената во производството или прометот во различни временски периоди. Овој индекс заедно со другите индекси ни овозможуваат следење на движењето на  некои комплексни целини како што се: вредноста на вкупниот промет, производство за земјоделство, цените на производите за исхрана итн. Индексните броеви можат да бидат поединечни и групни.
Поединечниот индекс на физички обем ја следи промената во производството или прометот на еден производ или една појава. Се пресметува како количник меѓу оствареното производство или промет во тековниот период и оствареното производство или промет во базниот период, при што добиениот резултат се множи со 100. Поединечните индекси може да бидат верижни или базни во зависност од целта на испитувањето.
каде што: Iq = поединечен индекс на физички обем; q1 = производство или промет во тековниот период; qо = производство или промет во базниот период
. Да го објасниме претходно кажаното со еден пример:
Погонот за производството на некој безалкохолен пијалак, во април остварил производство од 500 литри, додека во мај е произведено 550 литри. Да се пресмета индексот на физички обем, ако за  базен период е  месец мај. Iq = 550/500 * 100 = 110
Објаснување: Производството на безалкохолниот пијалакво мај е зголемена за 10 процентни бодови, во однос на произведените количини во април.
Овој начин на пресметка е погоден за утврдување на поединечните индекси на квантум кои се однесуваат само за одредени производи. Ваквиот приказ на движењето на производството не ни е доволен доказ за целосното набљудување на појавата.За таа цел се користи групниот индекс на физичкиот обем.
ГРУПНИ (АГРЕГАТНИ) ИНДЕКСИ НА ФИЗИЧКИ ОБЕМ
Групните индекси на физички обем овозможуваат следење на движењето (динамиката) на производството на повеќе производи заедно. Со нив се следи производството на цел асортиман на производи што ги произведува една компанија, производството на група производи, производството на една стопанска дејност, прометот на група производи итн. Кога производите се разновидни и се мерат во различна единечна мера, потребно е да се одреди пондер (множител), кој ќе овозможи собирање различни видови производи. Таков пондер е цената. Имено, кога станува збор за различни видови производи изразени во различни мерни единици не може едноставно само да се соберат, туку е потребно да се знаат нивните цени како пондери, кои ќе помогнат да се добие вредноста на секој вид производ (количеството помножено со цената ја дава вредноста Постојат два метода на пресметување на групниот индекс на физички обем, познати по името на авторот на методот: Ласперов и Пашеов индекс односно методи на агрегати.
ГРУПЕН ИНДЕКС НА ФИЗИЧКИ ОБЕМ СПОРЕД МЕТОДОТ НА ЛАСПЕР
Групниот индекс на физички обем според Ласпер се добива кога тековната количина ќе се помножи со базните цени и така добиениот производ ќе се подели со производот од базните количини и базните цени. Добиениот резултат се множи со 100. Изразено со симболи, Ласперовиот индекс на физички обем се пресметува со следнава формула:
каде што: Iq = групен индекс на физички обем; q1 = производство или промет во тековниот период; q0 = производство или промет во базниот период; p0 = цена во базниот период. ПРИМЕР: Обемот на производството и цените на одделните безалкохолни пијалаци, во текот на две години во една компанија се дадени во следнава табела:
Решение според методот на Ласпер:
(11 *3)+ (6*5)+ ( 5*10) Iq    =	                                   * 100 =125,55 (10 *3)+(6*5)+(3*10)
Објаснување:
Тоа значи дека обемот на производство то во 2006 година во однос на 2005 се зголемил за 25,55 %
ГРУПЕН ИНДЕКС НА ЦЕНИ СПОРЕД МЕТОДОТ НА ПАШЕ
Во постапката за пресметување на индексот на цени, Паше како пондер го користи количеството од тековниот период. Групниот индекс на цени, според методот на Паше се добива кога тековните цени ќе се помножат со тековните количества и така добиениот производ ќе се подели со производот од базните цени и тековните количества. Добиениот резултат се множи со 100. Формулата за пресметка е следнава:
каде што: Ip = групен индекс на цени; p1 = цена во тековниот период; p0 = цена во базниот период; q1 = производство или промет во тековниот период. Решение според методот на Паше:
(11 *4)+ (6*7)+ ( 5*15) Iq   =                                   * 100 =126,77 (10 *4)+(6*7)+(3*15)
Објаснување: Тоа значи дека обемот на производство то во 2006 година во однос на 2005 се зголемил за 26,77 %
Групниот индекс на квантум може да се пресмета и според методот на просечни односи. Пондери од базичниот период Пондери од тековниот период
За да ги избегнеме разликите на вредноста на индексите при користење на пондерот од базичниот период и тековниот период постојат две формули кои претставуваат трагање  кон идеален индекс на физички обем. 1.Marschal-Edgvorth-овиот индекс на квантум 2.Фишеров индекс на квантум
Наводи
Ристески Славе, Тевдовски Драган (2010): „Статистика за бизнис и економија“, четврто издание, Скопје: Економски факултет – Скопје. ISBN 978-608-212-009-6 Статистика за III година: економско-правна и трговска струка: економски техничар/ Сузана Станковска, Евица Делова-Јолевска.- Скопје: Министерство за образование и наука на Република Македонија, 2010 ISBN 978-608-226-037-2
Календарски народни песни
Календарски народни песни — обредни лирски народни песни, поврзани со одредени празници од годишниот календар. Најбројни се песните што ги придружуваат обредите со зимските и пролетните празнувања.
Видови
Најмногу впечаток оставаат коледарските, божиќните, и василичарските песни, но сепак со својата бројност и мотивска разновидност највпечатливи се водичарските, лазарските и ѓурѓовденските песни. Водичарските и лазарските песни го величаат поединецот и семејството, а ги исполнуваат групи жени. По еден востановен ред, за секој член од семејството се пее посебна песна, зависно од неговата возраст. Ѓурѓовденските песни пак, се пеат при берењето на билките или при лулањето на лулашки и го опеваат разбудувањето на природата по долгиот зимски сон, како и интимните чувства на младите. Велигденските песни на повеќе начини го опеваат воскреснувањето на Исус Христос, а во нив се пее и за разни светители од христијанската вера: свети Никола, свети Илија, света Недела, света Петка и др. И додека едни песни се исполнуваат со скандирање, како што се коледарските, василичарските и сл., други имаат и развиена мелодија и високи естетски вредности од аспект на развиена поетика, како што се споменатите водичарски, лазарски и ѓурѓовденски песни. Во сите нив очигледни се повеќе слоеви на народната култура, контаминацијата на христијанските со постари пагански претстави, како и низа елементи од старата словенска митологија. Порано овие песни повеќе биле сврзани со обредот, а помалку се водело сметка за естетската вредност на песната, но со време таа постепено се зголемувала за сметка на самиот обред.
Науката во 1675 година
1675 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Календарски народни песни
Примери
Трака, трака Василица дај ми бабо сланиница, да наранам дечињата, да им пукнат мешињата... оооооојјјј суроооооооо догодина повесело
А неесто, добро мило, Лазаре! Шчо ти уста подгорела, како љушпа ореоа? Шчо ти лице подбелело, како платно бамбаќерно? Али свекор те карало, аљ свекрва те карала, али твои мили стопан?
Домаќине Стамјанине, дали пиеш, или спиеш, ако пиеш весели се, ако спиеш разбуди се. Долетало лепо пиле, на рамена на Стамена, тогај велит домаќинот: - Ај подајте лак и стрела, да застрела ова пиле. Одговори лепо пиле: - Не сум пиле за стрелање, тук сум пиле аберџија, абер носам од далеку, ти си имаш мила сина, царот има мила ќерка, двајца да се сосватите.
Еталобарбитал
Еталобарбитал (бренд имиња Дормин, Думекс, Дормитив, Дорвал), познат и како еталимална и 5-алил-5-етилбарбитурна киселина, е алил -супституиран барбитурат опишан како седатив/хипнотик. За прв пат е синтетизиран во 1927 година.
Маврициус
Маврициус (француски: L'île Maurice), официјално Република Маврициус (République de Maurice) — островска држава во Индискиот Океан, околу 900 км источно од Мадагаскар. Во рамките на територијата на Маврициус спаѓаат и островите Каргадос Карахос, Родригес и Агалега. Маврициус е дел од Маскаренските Острови, заедно со францускиот остров Реинион кој е оддалечен 200 км на југозапад и островот Родригес кој се наоѓа 570 км на североисток. Маврициус е познат како дом на изумрената птица додо.
Историја
Државата и островот Маврициус го добиле името во 1598 година, кога холандски морепловци за првпат пристигнале на островот и ја основале првата постојана населба на островот. Островот е наречен според принцот Морис Орански од Холандија. Се смета дека островот им бил познат на Арапите и на Австронезиците уште во 10 век. Португалците за првпат го посетиле островот во 1507 година, но го оставиле ненаселен.
Француски Маврициус (1715-1810)
Неколку декади подоцна, Холанѓаните го напуштиле островот и него го зазела Франција во 1715 година. Островот станал просперитетна колонија на Француската источноиндиска компанија. Во 1767 година, француската влада целосно ја зазела управата над островот, кој бил претежно користен како база во времето на Наполеоновите војни.
Британски Маврициус (1810-1968)
Во 1810 година, островот бил заземен од Велика Британија. Сепак, францускиите институции на островот биле сочувани, а францускиот јазик и денес е пораспространет од англискиот.
Независност (од 1968)
Во 1968 година, Маврициус станал независна држава.
Географија и клима
Заедно со Реинион и Родригес, Маурициус е дел од Маскаренските Острови. Овој архипелаг бил формиран од серија вулкански ерупции. Тие веќе не се вулкански активни. Островот Маврициус се формирал околу централно плато, со највисок врв Питон де ла Ривиере Ноар во југозападниот дел од островот со 828 метри. Првичниот кратер сè уште може да се разликуваат од повеќето планини.
Локалната клима е тропска, зимите се суви од мај до ноември и со топли лета од ноември до мај. Главниот град на државата, Порт Луј, се наоѓа во северозападниот дел.
Политички систем
Владата на Маврициус се избира за мандат од пет години. Последните парламентарни избори се одржале на 3 јули 2005. Историски гледано, изборите во Маврициус имаат тенденција да бидат натпревар помеѓу две големи коалиции на партии. Во меѓународните односи, Маурициус е дел од Комисијата за Индискиот Океан, Заедница за развој на Јужна Африка, на Обединетите нации и членка на Франкофонијата.
Административна поделба
Самиот остров е поделен на девет окрузи:
Зависни територии
Маврициус тврди дека следните територии се под нивна управа:
Стопанство
Уште од својата независнот во 1968 година, Маврициус се развил од нископриходна земјоделска економија во средноразвиена економија со развој на индустрискиот и туристичкиот сектор. Годишниот развој на земјата изнесува од 5 до 6 проценти. Ова резултирало со зголемен стандард на живеење, подобрување на инфраструктурата и подобрување на човековото здравје.
Население, јазик и религија
Се проценува дека населението на Маврициус изнесува 1 264 867 жители при што на островот Маурициус живеат 1 227 078. Инаку, населението на Маврициус вклучува луѓе од различни етнички групи, претежно потомци на луѓето од континентална Африка.
Хиндусите сочинуваат 52 % од вкупното население, католиците 28,4 % и муслиманите 16,6 %, додека 3 % од населението отпаѓа на останатите религии.
Францускиот и англискиот јазик, кои долго време уживале поголем социјален статус, се фаворизираат во образованието и во професиите. Исто така, повеќето весници и медиуми се на француски јазик. Маврицискиот креолски јазик, кој го зборуваат 90 проценти од населението, се смета за мајчин јазик на земјата и е главно користен во неформалната комуникација.
Култура
Кујната на Маврициус е мешавина на индиската, локалната, кинеската и европската кујна. Производството на рум е широко распространето на островот. Уште од населувањето на островот, шеќерот бил главна земјоделска култура.
Локалната музика се нарекува „сега“ и има африкански корени.
Брештани (Белград, Албанија)
Мбрештани — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Сиње.
Науката во 1674 година
1674 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Фебарбамат
Фебарбамат (ИНН ; Солиум, Тимиум), познат и како фенобамат, е анксиолитик и смирувач од фамилиите на барбитурати и карбамати кој се користи во Европа сам по себе и како дел од формулацијата на комбинирана дрога наречена тетрабамат.
Арсо Гиноски
Арсо Кочов Гиноски (1920 во Издеглавје, Охридско — февруари 1944) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Арсо Кочов Гиноски е роден во селото Издеглавје. Се занимавал со земјоделство. Активно работи за НОБ од 1942 година. Во баталјонот Мирче Ацев се приклучува доброволно во август 1943 година. Како борец на Првата македонско - косовска бригада загинува во богомилскиот поход во февруари 1944 година.
NGC 3668
NGC 3668 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3668 се споменува и како UGC 6430, MCG 11-14-23, CGCG 314-26, IRAS 11225+6343.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3668 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3668 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 3668 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35123. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4149. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 977.
Котмар
Котмар (Kottmar) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија. Била создадена на 1 јануари 2013 со спојување на општините Ајбау, Нидеркунерсдорф и Оберкунерсдорф. Името го добила по планината Котмар (583 м).
Арсо Србиноски
Арсо Унуфриев Србиноски (1924 во Мешеишта, Охридско — јули 1945 во Белград) македонски партизан, учесник во НОБ.
Најдолгиот ден (филм од 1962)
„Најдолгиот ден“ (англиски: The Longest Day) — американски филм од 1962 година, во режија на Кен Анакин (Ken Annakin), Ендрју Мартон (Andrew Marton) и Бернхард Вики (Bernhard Wicki) по сценариото на (Cornelius Ryan), (Romain Gary), Џејмс Џоунс (James Jones), Дејвид Пурсал (David Pursall) и Џек Седон (Jack Seddon). Главните улоги ги играат: Џон Вејн (John Wayne), Роберт Мичам (Robert Mitchum), Хенри Фонда (Henry Fonda), Ричард Бартон (Richard Burton), Шон Конери (Sean Connery), Род Стајгер (Rod Steiger) и Роберт Вагнер (Robert Wagner). Филмот, снимен од тројца режисери и петмина сценаристи, се смета за еден од најголемите спектакли во историјата на филмот. Тој е заснован врз истоимената книга на Корнелиус Рајан, а прикажува краток временски период - неколку часа пред денот „Д“. Со буџетот од 10 милиони долари, со траење од речиси три часа, со вистинската воена опрема и неколку десетици илјади глумци и статисти (меѓу кои и професионални војници) и со оригинални локации, долго време тој бил најскапиот филм во црно-бела техника. Во филмот се појавува и познатиот пејач Пол Анка, кој ја компонирал насловната тема. Филмот освоил две награди „Оскар“ (за фотографија и за специјални ефекти), а имал уште три номинации за оваа награда. Исто така, филмот бил награден и со „Златен глобус“ за најдобра фотографија, со наградата „Еди“ на Американското здружение на монтажерите (за најдобра монтажа во долгометражен филм) и со наградата „Давид ди Донатело“ за најдобар странски филм.
Синопсис
На почетокот на јуни 1944 година се знаело дека сојузничките сили подготвуваат десант на Европа, никој не бил сигурен кога и каде ќе се случи тоа. Временската прогноза најавувала дека лошото време ќе продолжи и врз основа на тоа, германскиот воен штаб заклучил дека инвазијата ќе се случи подоцна. Сојузничките војници веќе подолго време биле во состојба на подготвеност и нестрпливо го чекале денот кога ќе заврши неизвесноста. Наспроти лошото време, на 5. јуни, генералот Ајзенхауер издава наредба инвазијата да почне утредента. Оттука, група сојузнички авиони, полни со падобранци, полетале кон Нормандија за да го подготват теренот за инвазијата....
Градиште (Чифлик)
Градиште — населба од железното време и средниот век. На јужната периферија од селото се издига висок рид со доминантна положба. На зарамнетото плато на врвот од ридот, по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови со груба фактура, изработени на рака, а на јужното и западното подножје се откриени темели од објекти, како и голем број фрагменти од керамички садови.
Љубош
Љубoш (или Љубаш) — историско село во Општина Студеничани, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото се наоѓало во Скопската Котлина, во областа Торбешија. Селото се наоѓало на 2 км од Батинци.
Историја
Според Леонард Шулце Јена (1927) и Афанасиј Селишчев (1929) селото имало нејасен етнички состав.
Демографија
Според пописот од 2002 година селото нема жители.
Море на Кралот Хокон VII
Географија
Морето сè уште не е признаено од Меѓународната хидрографска организација (МХО), ниту пак највеќето водечки географски организации.
Според потесниот предлог, морето го зафаќа подрачјето меѓу Веделовото Море и предложеното Лазарево Море. Со тоа, морето се протега само долж Брегот на Принцезата Марта, од ’ртот Норвегија (12°18′ ЗГД — најисточната точка на Веделовото Море) — до Фимбулскиот Леден Гребен близу нултиот меридијан (0°0′), предложен како западна граница на Лазаревото Море.
Од норвешко гледиште, кое исто така не го признава Лазаревото Море, Морето на Кралот Хокон VII е сместено долж целиот брег на Земјата на Кралицата Мод помеѓу 20° ЗГД и 45° ИГД, протегајќи се околу 10.090 км од Стенком-Вилсовиот Ледник (19° ЗГД) на Брегот на Прицезата Марта на запад до Шинановиот Ледник (44°38′ ИГД) на источната граница на Брегот на Принцот Олав на исток.
Водата на ова море е покриена со мраз речиси преку цела година. На есен се насобира пловечки мраз кој се растура дури на пролет.
Подрачјето е важно живеалиште на Росовата фока (Ommatophoca rossii).
Историја
На 27 јануари 1820 г. рускиот истражувач Фабијан Готлиб фон Белингсхаузен станал првиот кој потврдно ја здогледал Јужната Земја или Тера Аустралис (Антарктикот) пловејќи токму низ ова подрачје близу денешниот Фимбулски Леден Гребен и Брег на Принцезата Марта.
Морето е наречено во чест на Хокон VII ( 1905-1957) — првиот крал на Норвешка по растурањето на сојузот со Шведска.
Усури
Реката е позната по катастрофалните поплави, а помеѓу ноември и април е замрзната. Изобилуваат разни видови риби: липен, есетра, лососи како горбушата, кетата и други.
Притоки
Поважни притоки на Усури се:
Историски настани
За време на Втората светска војна, преку реката поминувале советските војски при заземањето на Манџурија (операција „Августовска бура“ во 1945 г).
Кинеско-советскиот пограничен конфликт во 1969 г. се одвивал на островот Дамански (Џенбао) во реката Усури.
Перо Петрески
Перо Митов Петрески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Бидејќи потекнувал од селско сиромашно семејство, бил принуден да оди на печалба во Белград каде учел трговско училиште. По окупацијата се вратил во своето село каде започнала неговата активност во народно ослободителното движење. Бил активен член на нардно-ослободителниот одбор. Поради партиската активност, во април 1944 година бил затворен во Кичево и по тешки малтретирања бил ослободен. Продолжил активно да работи, но во септември 1944 година бил убиен од балистите под селото.
Анта (месечина)
Анта — многу мала месечина на Сатурн лежејќи помеѓу орбитите на Мимант и Енкелад. Познат е и како Сатурн XLIX; неговата привремена ознака била S/2007 S 4. Наречена е по еден од Алкионидите; името значи цветна. Таа е шеесеттата потврдена месечина на Сатурн.
Таа била откриена од сликачката екипа Касини на сликите направени на 30 мај 2007 година. Откако откритието било направено, пребарувањето во постарите слики на Касини, ја покажале во набљудувањата уште во јуни 2004 година. За прв пат била објавено на 18 јули 2007 година. Анта е видливо погодена од растројната среднодолжинска резонанса од 10:11 со многу поголемиот Мимант. Ова предизвикува неговите осцилирачки орбитални елементи да варираат со амплитуда од околу 20 км во голема полуоска на временска рамка од околу 2 Земјини години. Блиската близина на орбитите на Палена и Метона предложува дека овие месечини може да создадат динамично семејство.
Се претпоставува дека материјалот разнесен од Анте со микрометеороидни влијанија е изворот на Антовиот прстенест лак, слаб делумен прстен околу со-орбиталот на Сатурн со месечината за прв пат забележана во јуни 2007 година.
Средно Коњари
Средно Коњари — село во Општина Петровец, во областа Блатија, во околината на град Скопје.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Блатија, на левиот брег на реката Пчиња, на околу петнаесет километри југоисточно од општинскиот центар Петровец и на 30 километри југоисточно од градот Скопје.
Историја
Подрачјето на селото е населено уште од римско време, за што сведочи наоѓалиштето Пржали сместено на 5 км источно од него.
Во XIX век селото било дел од Скопската каза во Отоманското Царство.
Население
Во 1991 година во Средно Коњари живееле 818 жители, од кои 599 Албанци, 90 Турци, 3 Роми и 410 останати.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.140 жители, од кои 668 Албанци, 61 Турчин, 402 Бошњаци и 9 останати.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Во пописните години од 1961 - 1994, најголем дел од жители, кои се запишани под останати, всушност претставуваат Бошњаци, кои во соодветните пописи немало можност за декларирање на бошњачки народ.
Родови
Средно Коњари порано било турско село. Но денес преовладуваат Албанците и бошњаците во селото:
Според истражувањата од 1953 година, родови во селото биле:
Иселеништв
Од 1912 до 1953 година од селото се иселиле околу 100 турски семејства, и тоа во. Скопје (50 семејства), Велес (6 семејства) и во Турција (45 семејства). Иселувањето на турското население продолжило и после 1953 година и водело исклучиво кон Турција.
Струшки вечери на поезијата
Струшки вечери на поезијата (СВП) — најголемата светска поетска манифестација што се одржува секоја година во градот Струга. Манифестацијата е основно одбележје на градот како туристички центар и на неа присуствуваат најмалку 200 светски поети. На поетскиот фестивал меѓу другото, се доделуваат и најголемото признание за целокупна поетска дејност, „Златен венец“, и наградата „Браќа Миладиновци“ за најдобра поетска книга на македонски јазик. Сегашен претседател на управниот одбор на организацијата е Елизабета Шелева.
Историјат на манифестацијата
Непосреден повод за организирање на Струшките вечери на поезијата, за продолжување на вековната културна традиција на овој град, беше литературното читање на група истакнати македонски писатели на свечениот дел од јубилејот, одржан во Струга на 15 јули 1961 година, по повод излегувањето на Зборникот на браќата Миладиновци. Се дојде до идеја дека постојат сите услови да се организира една традиционална манифестација со фестивалски карактер, која ќе се одржува во овој град, како смотра на поетските остварувања во Република Македонија во текот на една година.
Ваквата идеја и иницијатива наиде на позитивен одѕив и со задоволство беше прифатена од Друштвото на писателите на Македонија, Советот за култура на тогашна Народна Република Македонија и Народниот одбор на Општина Струга.
Од година во година бројот на учесници на Струшките вечери на поезијата се зголемувал. Во 1964, тие прераснаа во општојугословенски фестивал на кој зедоа учество поети од сите републики на поранешна Југославија. А веќе наредната, 1965 година, фестивалот ги премина југословенските граници и поприми карактер на меѓународна поетска манифестација на која настапија еминентни поети од неколку земји: Бугарија, Италија, Полска, Романија, поранешниот Советски Сојуз и поранешна Чехословачка. Бројот на земјите учеснички се зголемуваше. По четири години, во 1968 година, на средбите настапија поети и есеисти од 17 земји.
Во 1966 година Струшките вечери на поезијата прераснаа во институција што постојано ја дообликува својата физиономија, изградувајќи поцврсти критериуми врз кои ја конципира програмата и поканува учесници на приредбите. Советот на Струшките вечери на поезијата со своите посебно стручни комисии: програмска, селекциона, комисија за симпозиум, организационо-техничка, жири комисии за доделување награди и други, програмирано ја одвива својата дејност, настојувајќи што подобро и посодржајно да ја осмисли манифестацијата. Бројот на членови на Советот на Струшките вечери сега се движи околу 25, со претседател и двајца потпретседатели.
Струшките вечери на поезијата доживеаја брз растеж и за кусо време станаа единствена меѓународна манифестација од ваков вид, еден вид на мост меѓу литературните меридијани на светот. Тие претставуваат една значајна трибина од која што секоја година одекнува полифоничноста на поетскиот збор, неговите хумани пораки и моќта да облагородува и зближува.
Струшките вечери секоја година се вистински празник како за градот, така и за сите вљубеници на поезијата. Тие станаа значаен културен настан во светот на литературата, манифестација низ која, како низ отворен прозорец, може да се види и чуе што се случува во поезијата, во таа "земја без граници". Пропагирајќи ја поезијата и нејзините вредности, Струшките вечери имаат непроценливо значајна мисија во овој миг, во овој свет што ни се приближува, што го приближуваме.
Името на Струшките вечери на поезијата е внесено во сите поетски карти на светот. Струга е во сите оние што ја посетиле и виделе. Таа е на патот да биде и во оние што допрва ќе ја видат. "Ако постои некаде библиски небесен рај, со идеална убавина, тогаш едно негово овоземно катче е овој град" - запиша еден од многубројните странски учесници, заминувајќи од Струга.
Награди
На Струшките вечери на поезијата се доделуваат неколку награди:
Награда „Златен венец“
Наградата „Златен венец“ е главна награда на Струшките вечери на поезијата. Таа е една од најценетите меѓународни награди за поезија во светот.
Наградата „Златен венец“ се доделува на меѓународниот поетски митинг „Мостови“ на истекот на реката Црн Дрим од Охридското Езеро.
Награда „Браќа Миладиновци“
Наградата „Браќа Миладиновци“ е награда за најдобра поетска книга меѓу два фестивала на Струшките вечери на поезијата од македонски творци. Таа е најголемата национална награда за поетско творештво.
Награда „Мостови на Струга“
Наградата „Мостови на Струга“ e награда на УНЕСКО, кој е покровител на Струшките вечери на поезијата, за најдобра поетска книга меѓу два фестивали, на поет-дебитант.
NGC 6041A
NGC 6041A — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ацо Ангеловски
Ацо Ангеловски (, Скопје,  –, , ) бил македонски бранител, полицаец во СВР Скопје. Загинал на 11 јануари 2000 година заедно со уште двајца полицајци на влезот во скопско Арачиново при вооружен напад над полициска патрола. Одговорноста за овој подмолен напад во 2001 година ќе ја презеде терористичката ОНА. Беше неженет. Ангеловски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Подлошка
Подлошка или шајбна – машински елемент кој се користи при навојни споеви. Во поголемиот број случаи тоа е плочка со кружен облик со отвор во средината. Во зависност од конструкцијата, може да има различни функции, и тоа: осигурување на навојните споеви од одвртување, рамномерна распределба на површинскиот притисок, преднапрегање на навојниот спој, изолирање, затворање и сл. Подлошките се изработуваат од различен материјал во зависност од намената, но најчесто се користи челик, пластика и бакар.
Низ отворот на подлошката проаѓа завртката. Подлошката се поставува меѓу главата на завртката (или навртката) и елементот кој се спојува.
Рамна (прстенеста) подлошка
Рамната подлошка, како што ѝ кажува името, е рамна кружна плочка со отвор во средината. Се разликуваат два типа, обична и подлошка со голем надворешен пречник. Обичната рамна подлошка вообичаено има двапати поголем надворешен пречник од внатрешниот. Оваа подлошка се користи за порамномерна распределба на површинскиот притисок и како одбојник. Често се користи и од естетски причини, т.е. се поставува под завртката или навртката за да се спречи оштетување на елементите кои се спојуваат при затегнувањето на завртката. Главно се изработуваат од челик, а поретко од пластика и бакар.
Еластична расечена подлошка или федер-шајбна
Расечената еластична подлошка (федер-шајбната) се користи за осигурување на навојните споеви од одвртување. Се нарекува и пружинеста подлошка. Има кружен облик, отвор во средината и еден прекин. На местото на прекинот, подлошката е благо свиена така што краевите се раздвоени. При затегање, краевите на подлошката се забиваат во главата на завртката (или навртката) и елементот кој се спојува со навоен спој. На тој начин се спречува одвртување на завртката или навртката. Се изработува од челик за пружини.
Еластична конусна подлошка
Конусната еластична подлошка со својот изглед потсетува на рамната подлошка. Има конусен облик и при притегање на навојниот спој се деформира и на тој начин се однесува како пружина. Со овие подлошки може да се реализираат преднапрегнати споеви така што завртката ја има потребната сила на притегање за да не дојде до одвртување, а во исто време му дава на навојниот спој малку слобода. Се изработува од челик за пружини.
190 п.н.е.
190 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 190. година пред новата ера, 190. од првиот милениум п.н.е., 90. од 2 век п.н.е. и прва од 190-тите п.н.е.
Подлошка
Назабена подлошка
Назабената подлошка служи за осигурување на навојните споеви од одвртување. Изгледа како рамната подлошка со таа разлика што по надворешниот или внатрешниот обем има заби. При притегањето овие заби се забиваат во главата на завртката или навртката и на тој начин спречуваат одвртување. Се изработуваат од челик.
Ацо Ангеловски
Пртвите жртви на УЧК во Македонија
Крунскиот сведок на судењето за заседата, преживеаниот полицаец Новковски, тогаш тврдеше дека ноќта на полицајците им било кажано дека одат на специјална задача, за пронаоѓање крадени луксузни возила. Во специјалната акција тие биле пратени без панцир, гас-маска и без автоматска пушка, а згора на сето тоа немале ниту батериска ламба. Возилата ги проверувале со запалка. Според сведочењето, егзекуторот на полицајците бил во возило „опел кадет".
190 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Подлошка
Подлошка за заптивање
Оваа подлошка служи за заптивање. Изгледа како рамната подлошка со таа разлика што се изработува од бакар, пластика или гума. Се поставува под главата на завртката во случаите кога завртката се користи како чеп. Бакарните подлошки се користат при големи притисоци и температури.
Ацо Ангеловски
Пртвите жртви на УЧК во Македонија
Им се судеше на Лирим Динарица, Рамиз Асани, Муча Бајрами, Башким Асани, Агим Асани, Наим Асани и Емрула Емрула. По завршувањето на првата судска постапка, обвинетите беа ослободени и притворот им беше укинат. Тогаш Основното јавно обвинителство, според исказот на првообвинетиот Лирим Динарица, го комплетираше обвинителниот акт. Тој во истражна постапка го признал убиството, а потоа на судењето даде спротивен исказ. После толку години, сè уште сторителите не се казнети и шетаат на слобода.
190 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5318 и 5319 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4560 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3570 и 3571 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 563.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 190 година се протега во 2446 и 2447, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2506 и 2507 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 353. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 836 и 835 исламска година пред хиџра.
Подлошка
Гумена подлошка
Гумената подлошка има ист облик како рамната подлошка. Се користи за заптивање или како виброизолатор.
Подлошка за изолација
Пластичната подлошка главно го има истиот облик како и рамната подлошка со таа разлика што се изработува од материјали кои не спроведуваат електрична струја, и тоа главно од разни врсти пластика, бакелит и сл. Се употребува во електротехниката како изолатор меѓу завртката и спроводникот.
Литература
Вера Кобурска, Феста Лена, Емилија Димитрова, Челични конструкции за IV година, Министерство за наука и образование 2011, Скопје, ISBN 978-608-226-319-9
Зоран Ангеловски, Олгица Маневска, Елементи на дрвните конструкции за II година, Министерство за наука и образование 2011, Скопје, ISBN 978-608-226-282-6
NGC 6041A
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1870 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6041A е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6041A има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 4 м 35,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 43' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 6041A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56962. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 155; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1507. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 83.
Џеки Шроф
Џајкишен Какубаj Шроф ,( Мумбаj, 1 февруари 1957) е индиски филмски глумац.
Животопис
Џајкишен е роден во Удгир, Латур, Махараштра. Неговиот татко, Какабаj Харибаj, бил припадник Гуџарата, а неговата мајка, Рита, Ујгурка од Казахстан. Живееле во Малабир Хил, познатото туристичко место во Мумбај, во областа Тин Бати. Имал постар брат кој умрел во 17 година. Пред да влезе во филмската индустрија, се појавувал во рекламите и имал споредна улога во филмот во потрага за љубовта.
Својот филмски деби го имал во филмот Дева Анада, Имагинарен светец. Во 1983 година, глумел во филмот Хероj Субаша Гај, во кој ја игра главната улога со Минакше Сесадра, поранешната на Мис на светот и на Индија и позната глумица. Со овој филм, кои постигнал огромен успех, Џеки Шроф станал голема звезда.
Приватен живот
Џеки се оженил со Аjша на 5 јуни 1987 година. Имаат две деца: синот, Хеманта Џаија, познатат како Тигар Шроф, исто така глумец, и ќерката Кришна.
Науката во 1673 година
1673 година во науката опфаќа некои значајни настани.
4Q166
4Q166 (или 4QpHosa; Коментари на Осија; Pesher Hoshe`a), познат и како Свиток со коментари на Осија, е еден од Свитоците од Мртвото Море најден во пештерата 4 кај Кумран на западниот брег. Пергаментот на кој е напишан 4Q166, со големина 17.5 cm на 16.8 cm, се проценува дека е од првиот век п.н.е. Овој ракопис е поголем од двата неповрзани фрагменти на коментари на Осија најдени во пештерата 4. Текстот, ко је идентичен на коментарите на Псалмите, се од рустикален, полуформален тип од времето на Иродската династија.
Содржина
Текстот содржи коментари на библиски стихови од Книга на пророкот Осија. Стиховите кои тука се дадени The verse presented here се однесуваат на врската меѓу Господ, сопругот на Израел и неверната жена. Во коментарите, неверните биле одведени настрана од „мажот на лагите“. Документот се тврди дека неволјата која ги погаѓа оние што згрешиле е глад. Иако овде зборот „глад“ може да е метафора, сепак може да се однесува на вистинска суша што се случила во тоа време.
Објавување
Свитокот со коментарите на Осија за првпат е објавен од Џ. Алегро во петтиот том од серијалот „Откритијата во Јудејската пустина“.
Во 1979 година, М. Хорган објавил дело со сите коментари, каде вклучил фрагменти од коментарите на Осија.
Стефан Стратимировиќ
Стефан Стратимировиќ (27 декември 1757 – 22 септември 1836) бил српски епископ кој служел како митрополит од Карловци, поглавар на Српската православна црква во Австриското Царство, помеѓу 1790 и 1836 година. Откако бил назначен за митрополит на 33-годишна возраст, Стратимировиќ одлучно и автономно ја задржал контролата над црковниот живот. Тој бил помошник на српскиот бунтовнички водач Караѓорѓе Петровиќ за време на Првото српско востание и активно учествувал во задушувањето на Тичановиот бунт во 1807 година. Понатаму, тој го објави главното дело на Јован Рајиќ во најпогодна прилика.
Почеток на живот и назначување
Роден во Кулпин, град на воената граница, семејството на Стратимировиќ потекнува од Херцеговина. Стратимировиќ живеел во приватен имот доделен на неговото семејство од Марија Тереза во 1745 година. Завршил основно училиште во Кулпин и Бегеч, а подоцна дипломирал во Гимназијата во Нови Сад, каде што и дипломирал. Стратимировиќ потоа студирал филозофија и право во Виена и Буда, а подоцна преминал на теологија која приватно ја изучува во Сремски Карловци кај српскиот архимандрит Јован Рајиќ, бидејќи во тоа време сè уште немало српски теолошки школи. Во 1784 година се замонашил во Српската православна црква, а во 1786 година бил поставен за епископ Вршачки. Подоцна бил назначен во епархијата на Буда, каде што служел четири години. На 29 октомври 1790 година, Стратимировиќ бил поставен за митрополит Карловци на Соборот во Темишвар, на 33-годишна возраст.
Митрополитот Карловци
Како митрополит, Стратимировиќ посвети посебно внимание на градењето на образовните институции. Со помош на трговецот Димитрије Анастасијевиќ Сабов ја основал гимназијата во Карловци во 1792 година, во 1794 година Карловското богословско училиште и во 1795 година Благодејанскиот фонд (подоцна наречен „Стефанеум“).