cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Индиски лотос
Употреба
Прашникот може да се суши и од него да се направи мирисен чај под називот liánhuā cha (蓮花 茶) на кинески, или (посебно во  Виетнам) се користи за давање мирис на листовите на чајот. Овој виетнамски лотосов чај се вика trà sen, chè sen или chè ướp sen. Јадења од лотосовото семе или ораха (liánzĭ, 蓮子; или xiān liánzĭ, 鲜莲子, на кинески) се многу разновидни, лотосовото семе може да се јаде сирово, сушено или како пуканки, phool makhana. Лотосовите ораси исто така можат да се јадат готвени, се готват сè додека не омекнат и се претворат во паста, можат да се готват со суви лонган (овошје) и шечер да  се направи tong sui (слатка супа). Во комбинација со шеќер, паста од лотосово семе е еден од најчестите состојки кои се користат во правењето пецива, како што се кекс во облик на месечината и daifuku, а се користи и во правење пудинг од оризово брашно.
Во Јужна Индија, лотосовиот струк се сече, маринира во чаша да се исуши, сушените корки се пржат и се користат како прилог. Во Керала (на малајалски താമര) и Тамил Наду, овој производ се вика „Thamara Vathal”. Во Шри Ланка, ситно исечкан ризом на лотос, готвен со кокосово млеко и зачинет, популаран е и познат како Nelum Ala (නෙලම අල). Во Виетнам, никулец од лотосовата семка која е со горчлив вкус, се користи при правење јадења (trà tim sen).
Единствена ткаенина од лотосовите билни влакна се произведува само на бреговите на езерото Инле во Мјанмар во Бурма и се користи за шиење одела за Буда, под назив kya thingahn (лотосова наметка).
Културно значење
Индискиот лотос е вид лотос на светиот хиндуизам и будизам.
Хиндуситите го почитуваат со божественоста на Вишну и Лакшми, кои често во иконографијата се прикажани на розов лотос. Во претставувањето на Вишну како Падманабха (лотосова пупка), лотосот се раѓа од пупка со Брахма на неа. Богот Сарасвати е прикажан на бел лотос.
Вишну кој е пример за божанствена убавина, често се опишува како „лотосооки”. Отворање на латицата на цветот се поврзува со ширењето на душата. Во хиндуистичката иконографија на боженства, боговите Ганга и Ганеша често се прикажуваат со цветовите на лотосот како свои седишта.
Лотосот е често споменуван во пурански и ведски литератури, на пример: "„Некој кој ги врши своите должности без обврзувачки, предавајќи ги плодовите на врховните божанства, не е под влијание на грешни дела, како што е лотосот потопен со вода.”"
- Бхагавад-гита 5.10:
Во кинеската култура конфуцијанскиот научник Жу Дуњи напишал: „Го сакам лотосот, затоа што иако расте во кал останува недопрен”.
Поголемиот дел од божанставата на азиските религии се прикажани  како седат на лотос. Во будистичкиот симболизам, лотосот претставуваа чисто тело, говор и ум, како да лебди над матна вода во приврзаност и желби. Според легендата, Сидарта Гаутама е роден со способноост да оди, а цветот на лотосот никнувал секаде каде што тој газел. Во христијанството Крстот на светиот Томе има лотос под крстот.
Во класичната писмена и усна литература на многу азиски култури, лотосот кој е присутен во пренесен облик, претставува елеганција, убавина, совршенство, чистота и благодат, често се користи во поеми и песни како алегорија за идеални женски атрибути. На санскритски зборот лотос (падма पदम) има многу синоними. Затоа што лотосот расте во вода, ја (кое означува раѓање) се додава за синонимот со вода, на тој начин се создаваат некои нови синоними за лотосот, како ambuja (ambu = вода + ја = роден во), neeraj (neera = вода + ја = роден од), pankaj, pankaja, kamal, kamala, kunala, aravind, arvind, nalin,nalini и saroja и имиња изведени од зборот лотос (падма), како што се padmavati (поседување лотос) или padmini (полно со лотоси). Овие имиња се изведени од различни верзии, често се користат како имиња за девојки, а во помала мера за момчиња, во Индија, Непал и Шри Ланка, како и во многу други земји под влијание на индиската култура, како што се Тајланд, Камбоџа, Индонезија и Лаос.
Меѓународната заедница на бахаистите ја усвоила оваа симболика при изработка на дизајнот за Лотосовиот храм во Њу Делхи во Индија.
Хемиски состав
Флавоноид миквелијан (кверцетин 3-О-глукуронид), како и алкалоиди (+) - 1 (R) коклаурин и (-) - 1 (S) -хигенамин, можат да се најдат во листовите на индискиот лотос (N. nucifera). Билката исто така содржи нуциферин и апорфин.
Гасно поле Оренбург
Гасното поле Оренбург е поле на природен гас кое се наоѓа во Оренбургска област во Русија. Откриено е во 1966 година и го развило претпријатието Гаспром. Производството започнало во 1972 година и се произведува природен гас и природен гас кондензат. Вкупните докажани резерви на полето на гас во Оренбург се околу 62 трилиони кубни метри (1770 км 3 ). Од 2013 година производството се очекувало да биде околу 1,7 милијарди кубни метри на ден.
IC 1906
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1906 се споменува и како VCC 2045.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1906 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 1906 има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 46 м 55,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 10' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на IC 1906 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43119.
Квенштет
Квенштет (Quenstedt) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Арнштајн.
NGC 5318
NGC 5318 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5318 се споменува и како UGC 8751, MCG 6-30-96, CGCG 190-63.
Откривање
Телото е откриено на 2 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5318 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5318 има привидни димензии од 1,5' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 50 м 35,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 42' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 5318 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49139. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2547. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 106.
Пирмане
Пирмане (словенечки: Pirmane) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Кум 3 (филм)
Кум 3 (англиски: Godfather III) — американски филм во режија на Френсис Форд Копола. Филмот претставува трето продолжение на приказната за мафијашкото семејство Корлеоне. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Ал Пачино, Енди Гарсија, и Дајан Китон, додека споредни улоги толкуваат Ели Валах, Џо Мантегна, Џорџ Хамилтон, Бридџет Фонда и Софија Копола. Филмот добил неповолни оцени од филмките критичари, но затоа пак постигнал голем комерцијален успех, заработувајќи 136 милиони долари. Освен тоа, филмот бил номиниран за седум награди „Оскар“.
Содржина
Дејството во филмот се случува во 1979 година, кога веќе подостарениот Мајкл Корлеоне се обидува да ги легализира своите бизниси во Њујорк и во Италија. Тој исто така чувствува голема вина заради неговото учество во смртта на неговиот брат Фредо. Разведен од Кеј, тој го сака најдоброто за своите деца, затоа го принудува Ентони да учи за адвокат, но Ентони одлучува да биде оперски пејач. Исто така, Кеј и Мајкл едвај успеваат да се смираат, поради дејствијата на Мајкл во претходниот филм. На сцена доаѓа Винцент, кој не е во добри односи со мафијашот Џои Заза (шеф на зделките на Корлеоне во Њујорк) и дури ми го скинува увото. Мајкл одлучува да го вклучи Винцент во неговиот бизнис и го зема како свој заштитник. Мајкл сака да земе акции во фирмата 'Интернационале Имобилиаре' и потпаѓа на скамот на главниот на Ватиканската банка и неговите соработници. Но и мафијашите сакаат акции од оваа фирма и Мајкл ги поткупува со парите направени од продажбата на неговите зделки од Лас Вегас. Џои го декларира Мајкл за свој противник и испраќа атентатори да го убијаат Мајкл и повеќето од мафијашките шевови, но Мајкл успева да го преживее овој напад благодарение на Винцент. Мајкл е подоцна хоспитализиран, додека Винцент влегува во романтична врска со неговата ќерка, Мери. Винцент успева и да го ликвидира Џои. Мајкл се опоравува и му наредува на Винцент да ја престане врската со Мери, од страв за нејзиниот живот. Алтобело, стар мафијаш, сака да го убие Мајкл поради неговите дејствија и затоа го праќа платениот убиец Моска да го убие. Драгиот и стар пријател на Мајкл, Томасино, е убиен од Моска и Мајкл дознава за неговата смртта. Тој се проштава со својот стар пријател и го именува Винцент за шеф на мафијашката фамилија Корлеоне. Винцент ги убива сите што му згешија на Мајкл. Мајкл оди на настапот на неговиот син и таму се случува трагедија, Мери е убиена откако Моска се обидува да го убие Мајкл, а Винцент го убива Моска. Мајкл подоцна се преселува во вилата на Дон Томасино и таму тивко и мирно умира.
За филмот
Иако двата последни филма ја завршија сагата на Корлеоне, Копола одлучил да направи трет филм заради неговата лоша финансиска состојба после неуспехот на "Еден од Срцето" (1982), преземајќи ја долгогодишната понуда на Парамаунт за да направи трет филм. Ал Пачино, Диана Китон, Талиа Шири се враќаат во овој филм, додека Роберт Дувал одбил да учествува во филмот поради разликите на платите помеѓу него и Пачино. Тогаш Копола бил принуден да создаде нов лик кој ќе го замени ликот на Том Хеген, игран од Џорџ Хамилтон. Првиот нацрт на сценариото го напишал Дин Ризнер во 1979 година, врз основа на приказната на Марио Пузо. Оваа сценарио се фокусираше околу синот на Мајкл Корлеоне, Ентони, поморски офицер кој работел за ЦИА, и вмешаноста на семејството Корлеоне со заговор за атентат врз диктатор од Средна Америка. Речиси ниту еден од елементите од оваа сценарио не се пренел во финалниот филм, но една сцена од филмот, во која двајца мажи навалуваат во куќата на Винцент постои во нацртот на Ризнер и е речиси непроменет. Копола сметал дека Сагата на Кум била всушност приказната на Мајкл, една за тоа како "добар човек станува злобен", дека Мајкл навистина "не платил за своите гревови" направени во вториот филм и сакал ова последна глава да го демонстрира тоа. Во согласност со таа тема, Копола целосно го променил сценариото. Џулија Робертс првично учествувала како Мери, но падна поради конфликти во распоредот. Мадона сакаше да ја одигра улогата, но Копола сметаше дека е премногу стара за таа улога. Ребека Шефер беше ставена на аудиција, но беше убиена. Винона Рајдер се повлече од филмот во последен момент. На крајот Софија Копола, ќерката на режисерот, ја доби улогата на ќерката на Мајкл Корлеоне. Нејзината многу критикувана перформанса резултираше со обвинување на нејзиниот татко за непотизам, обвинение кое Копола го негираше. Тој рече дека го наоѓа иронично тоа дека критичарите "ја користат неговата ќерка за да го нападнат", додека ликот на Мери ја плаќа цената за гревовите на нејзиниот татко. Софија Копола претходно играше како новороденче за време на крштевањето/убиствата на крајот во првиот филм. Таа исто така се појавила и во вториот филм како мало имигрантско дете кога деветгодишниот Вито Корлеоне пристигнува во Њујорк. И други роднини на Копола учествуваат во филмот. Копола му дозволи и на Кетрин Скорсезе, мајката на Мартин Скорсезе, да учествува во филмот во мала улога.
Геноцид
Геноцид е меѓународно злосторство на намерно потполно или делумно уништување на националните, етничките, расните и религиските групи. Спаѓа во најтешка група на злосторства против човештвото.
Терминот „геноцид“ е усвоен на заседанието на Генералното собрание на ООН. За разлика од етничкото чистење, каде е цел да се исчисти територијата од одредена група на луѓе (акцентот е на протерување, што е застапено и физичко уништување), кај геноцидот цел е физичко истребување. Можеби најпознат пример е Холокаустот.
Нервно ’рбетно едро
Нервно ’рбетно едро е голема, плочеста испакнатина на задниот дел на животинскиот колонеар со ’рбетот. Многу изумрени видови водоземци и амниоти имаат проширени нервни ’рбети кои растат од грбот на пршлените. Се смета дека овие поддржувале едра. Палеонтолозите предложиле низа начини на кои пловењето можело да функционира во животот.
Функција
Дадени се различни предлози за функцијата на едрата.
Терморегулација
Структурата можеби е користена за терморегулација. Основата на 'рбетниот столб има канал што можело да содржи крвен сад кој доставувал обилна крв до едрото. Животното можело да ја искористи големата површина на едрата за да апсорбира топлина од сонцето наутро. Како ектотерми, тие барале топлина од надворешен извор пред нивните мускули да започнат да функционираат правилно. Грабливците на тој начин би имале предност пред својот плен што полека се движи. Едрата можело да се користат обратно ако животното се прегреело. Со стоење во сенка, едрата зрачеле со топлина нанадвор.
Сепак, неодамнешните студии ја довеле во прашање ефикасноста на ова наводно средство за терморегулација, и навистина не се смета дека за едровити исчезнати животни во моментов се користеле со едрата за терморегулација.
Сексуална селекција
Елаборатните структури на телото на многу современи животни обично служеле за привлекување припадници на спротивниот пол за време на парењето. Ова е предложено како една потенцијална функција на едрата.
Складирање храна
Структурата можеби била повеќе како грпка отколку како плови, како што забележал Стромер во 1915 година („попрво би можело да се размисли за постоење на голема грбна маснотија [германски: Fettbuckel], на која [нервните боцки] давале внатрешна поддршка“) и од Џек Боуман Бејли во 1997 година. Како поддршка на неговата хипотеза „од бивол“, Бејли тврдел дека кај Спиносаурус, Ураносаурус и други диносауруси со долги нервни ’рбети, ’рбетите биле релативно пократки и подебели од боцките на пеликосаурусите (за кои се знаело дека имаат едра); наместо тоа, нервните 'рбети на диносаурусите биле слични на нервните' рбети на изумрените цицачи поткрепени со грпка, како што се Мегацеропс и Бисон Ларифронс.
Камуфлажа
Диметродон можеби го користел едрото на грб за да помогне да се камуфлира кога се криел меѓу трска и чекал да го заседи својот плен.
Екран за звук
Григориј Пол тврдел дека паралелните едра на вратот на Амаргасаурус ќе ја намалеле флексијата на вратот. Наместо тоа, тој предложил, со нивните кружни, а не рамни пресеци, овие боцки биле поверојатно покриени со роговидна обвивка. Тој исто така сугерирал дека можеле да бидат збркани заедно за приказ на звук.
Бекташи
Бекташите се исламски суфиски ред. Редот бил основан во XIII век од страна на Хаџи Бекташ Вели. Бекташите биле сметани за заштитници на јаничарите. Тие ги признаваат дванаесетте имами, а главна личност за нив е Али, кого го поврзуваат со Алах и Мухамед. Во нивните обреди има некои елементи слични со христијанските обреди, кои ги примиле во Анадолија и при нивното ширење на Балканот. Султанот Махмуд II го укинал бекташкиот ред во 1826 година. Потоа, тие бавно се здобиле со слобода во ерата на танзиматот. За време на републиката, Кемал Ататурк ги забранил сите суфиски редови. Бекташките водачи се преселиле во Албанија, и воспоставиле свое седиште во Тирана. Во Македонија, бекташите имаат свои теќиња во Тетово, Кичево и други места.
Џамија (Вруток)
Џамија (Вруток) — главна селска џамија во селото Вруток, во Општина Гостивар, Македонија.
NGC 7745
NGC 7745 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7745 се споменува и како MCG 4-56-4, NPM1G +25.0547.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7745 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7745 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 44 м 45,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 54' 34"".
Други поделби
Проучување на NGC 7745 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72299. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 125; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 779.
КК Хапоел Ерусалим
Кпшаркарскиот Клуб Хапоел Ерусалим (хебрејски:הפועל ירושלים בכדורסל) е клуб кој потекнува од Ерусалим, Израел. Моментално, клубот игра во УЛЕБ куп, Израелската кошаркарска лига и израелскиот кошаркарски куп.
Голема еребија
Голема еребија (Erebia ligea) е пеперутка, дел од семејството на пеперуги Шаренци. Пеперутката е распространета во југоисточна Европа, вклучително и во Македонија, но и во северна Европа. Пеперутката препочита влажни и ниски предели. Ретко се гледа на отворени предели. За првпат била опишана во 1758 година.
Опис
Еребијата е пеперутка со средна големина со распон на крилјата помеѓу 30 и 46 мм. Женките имаат тенденција да бидат малку поголеми од машките. Горната страна на пеперугата е темнокафеава со потокалови точки. Долната страна е темнокафеава со црвеникава лента со црни, белоцентрични отвори за очи во близина на надворешниот раб.
Живеалиште
Големата еребија се наоѓа во северна и југоисточна Европа. Обично лета од јули до авгист, во крајшумски предели.
Животен циклус
Женките ги полагаат нивните јајца на листови од трева. Во Финска на пример, ларвите хибернираат две години како гасеници.
Квенштет (појаснување)
Квенштет е село во Саксонија-Анхалт, Германија.
Квенштет може исто така да се однесува на:
За места:
За луѓе:
Кена (оброк)
Кена (латински: cena) ― главниот оброк во денот во античкоримската култура. Граматичарот Секст Помпеј Фест зачувал во своето дело „De Verborum Significatione“ дека во претходните времиња, кената била одржувана напладне, но подоцна почнала да биде одржувана навечер, со прандиум кој го заменувал пладневниот оброк. Тоа било насочна точка на општествениот живот, заедно со јавните бањи, чиешто честопати често му претходеле на оброкот. Седењето за време на вечерата било во триклиниумот, три каучи за лежење распоредени како три страни на квадрат, со мала маса за храна во средината на сите овие.
Кената традиционално се состоела од три дела. Предјадењето често вклучувало јајца, маслинки и медено вино. Главното јадење често го вклучувало јадење со месо, како печена свиња. Десертот вклучувал овошје или јаткасти плодови. Само многу богатите јаделе егзотични јадења како што се жирафи, ноеви, лавови и пауни.
Валутен одбор
Kарактеристики
Главни одлики на ортодоксниот валутен одбор се:
Монетарната политика во системот на валутен одбор
Валутниот одбор функционира како автоматски механизам за создавање и повлекување пари. Тоа се обезбедува така што можноста за создавање пари зависи од покриеноста со девизни резерви. Тоа значи дека централната банка создава примарни пари само ако дојде до прилив на девизни резерви и обратно, при секој одлив на девизни резерви од централната банка автоматски се повлекуваат и примарните пари.
Валутниот одбор претставува многу строг систем, во кој централната банка целосно ја губи можноста за водење самостојна монетарна политика и таа се сведува на институција која извршува само сметководствени и технички активности. Имено, ако девизните резерви на централната банка се еднакви на примарните пари, централната банка не може да ги кредитира банките или државата. Единствено, ако девизните резерви на централната банка го надминуваат износот на примарните пари, тогаш постои можност за одредена кредитна активност на централната банка.
Од аспект на водењето на монетарната политика, валутниот одбор претставува многу едноставен систем. Сепак, за да се воведе овој систем, потребно е да бидат задоволени одредени предуслови: санација на банкарскиот систем, добра супервизија на банките, фискална реформа и отстранување на буџетските дефицити, координација на одделните владини политики, обезбедување политичка поддршка итн.
Валутните одбори во праксата
Гледано историски, валутните одбори биле вообичаени аранжмани во британските доминиони, а по Втората светска војна, тие се застапени во некои мали, островски земји. . Интересот за валутните одбори оживеа во 1990-тите, кога неколку земји (Аргентина, Естонија, Литванија, Бугарија, Босна и Херцеговина) го прифатија овој режим во настојувањето да ја намалат високата инфлација. Како што може да се забележи, валутниот одбор вообичаено е застапен во земјите кои страдале од висока инфлација, а кои немаат некое друго средство за дисциплинирање на политиките, така што валутниот одбор се наметнал како единствен начин да се скрши инфлацијата.
Резултатите од примената на валутните одбори се разликуваат од земја до земја: Така, Аргентина само за четири години успеа да ја намали инфлацијата од над 1 000% на само 3.4%, притоа остварувајќи импресивен растеж од речиси 8% годишно. Но, во истиот период, невработеноста порасна од 6% на 17% и дојде до значително влошување на тековната сметка. Исто така и во Бугарија, валутниот одбор овозможи остар намалување на инфлацијата од 578.5% во 1997 на само 1% во 1998. Меѓутоа, во Естонија валутниот одбор, воведен во 1992, не доведе до брза дезинфлација, бидејќи инфлацијата изнесуваше 55% во 1993-1995 и над 20% во 1996. Сепак, драматичните случувања во Аргентина претставуваат несоборлив доказ дека валутниот одбор, сам по себе, не може да обезбеди макроекономска стабилизација.
Шиклица
Шиклица е име за голема, тркалезна, нејасно јаболковидна топка која се среќава на многу видови даб. Тие се со големина од 2-4 сантиметри во пречник и се предизвикани од хемикалии инјектирани од ларвата на одредени видови оси од фамилијата Cynipidae. Возрасната женка оса несе единечни јајца во лисни пупки на дабот додека тие се развиваат на пролет. Ларвите на осата се хранат со ткивото на шиклицата која се формира од нивните излачувања (секрети), кои ја модифицираат дабовата пупка во шиклица, структура која ги штити ларвите во развој додека не се преобратат во (метаморфоза) возрасни.
Во општата литература постои значителна збрка помеѓу шиклиците и дабовата мермерна шикла. Вториве често се нарекуваат дабово јаболко поради површната сличност и доминацијата на дабовата мермерна шикла во дивината. Слични такви се пронајдени на дабови дрвја вклучуваат жолчка од даб артишок и жолчка од желади, но секоја од нив има своја карактеристична форма.
Некои вообичаени видови кои формираат дабово јаболко се шикличната оса Biorhiza pallida во Европа, Amphibolips confluenta во источна Северна Америка, и Atrusca bella во западна Северна Америка. Дабовите јаболка може да бидат кафеави, жолтеникави, зеленикави, розови или црвеникави.
Мастило од шиклици
Јаткастите плодови се извор на танин во производството на мастило од железо. Танините припаѓаат на група на молекули познати како полифеноли и може да се земаат од различни делови на растенијата како што се лисјата, мешунките, плодовите и жолчните ореви.
Заедно со шиклиците, други важни состојки во производството на мастило вклучуваат железо сулфат и гума арабика. Реакцијата помеѓу танините од шиклиците и железото создава комплекс што му ја дава бојата на мастилото. Гума арабика го прави мастилото повискозно и помага да се врзе мастилото со површината за пишување.
Фолклор
Во западна Европа, се верува дека ако во шиклицата се најде „црв“ на Денот на Михаилмас, тогаш годината ќе биде пријатна и неисклучителна, а ако се најде пајак, тогаш ќе биде лоша година со недостиг и уништени култури. Ако внатре се најде мува, тогаш ќе биде умерена сезона, а ако ништо не се најде, тогаш цела таа година ќе се појават сериозни болести.
Денот шиклицата (или Денот на кралскиот даб) е поранешен државен празник во Англија на 29 Мај што ја одбележа реставрацијата на Чарлс II во 1660 година. Популарното име се однесува на настанот за време на Англиската граѓанска војна кога Чарлс се сокри во даб. Комеморацијата опстојува во некои области и денес, иако свеченостите немаат многу врска со реставрацијата.
Ирена Стефоска
Ирена Стефоска (р. 16 септември 1967 во Скопје) — министер за култура на Македонија (2020—2022) и професор на Институтот за национална историја.
Живот
Во 1991 дипломирала на Институтот за класични студии на Филозофскиот факултет во Скопје. Магистрирала на Средноевропскиот Универзитет во Будимпешта (1994), и на Филозофскиот факултет во Белград (2001).
Стефоска е член на меѓународната мрежа „Aliance for Historical Dialogue and Accountability“, при Институтот за човекови права на Универзитетот Колумбија во Њујорк од 2012 година. Таа е носител и учесник во меѓународни и национални проекти и публикации поврзани со феноменот на нациите и национализмите на Балканот, со историските и политичките митови на Балканот, со наставата по историја и културите во регионот, а во насока на педагогија и култура на мирот. Остварила истражувачки претстои, и предавања на еминентни универзитети во Европа и САД, меѓу кои на Хумболтовиот универзитет во Берлин, на Универзитетот во Чикаго, на Универзитетот Урбана-Илиноис, на Универзитетот Колумбија во Њујорк, во Центарот Вудро Вилсон во Вашингон, на универзитетите во Регенсбург, Грац, Белград, Софија и др.
Течно зборува англиски, српски, хрватски и бугарски јазик, се служи со грчки јазик и има пасивно познавање на францускиот јазик.
1052
1052 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1052 година од новата ера, 52. од вториот милениум, 52. од XI век и трета од 1050-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6560 и 6561 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5802 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4812 и 4813 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1805.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1052 година се протега во 3688 и 3689, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3748 и 3749 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1595. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 443 и 444 исламска година.
Сасуоло
Сасуоло — индустриски центар во регионот Емилија-Ромања во Италија. Градот се наоѓа на десниот брег на реката Секија околу 17 километри јужно-западно од Модена.
Историја
Првото историско споменување на градот датира од 980 година. Во 1078 конзулите на Сасуоло се заколнале на лојалност кон комуната на Модена. Во 1373 градот бил предаден на семејството Есте по барање на самите граѓани, кои добиле право да вадат вода од реката Секија.
Градот е поседуван од Војводството Модена до 19 век.
Спорт
Сасуоло е родниот град на Серија А тимот Сасуоло Калчо, а тоа, исто така, го вклучува и стадионот Енцо Ричи.
Волеј Сасуоло е локален одбојкарски тим.
Меморијал Арго Манфредини е тениски турнир кој се играл во градот, во рамките на челенџер серијата. Последен победник бил Фредерико Жил од Португалија.
ОУ „Никола Карев“ - Крушево
Основно училиште „Никола Карев“ (службено: Основно општинско училиште „Никола Карев“ - Крушево; скратено: ООУ „Никола Карев“) — централно основно училиште во градот Крушево.
Училиштето е именувано по револуционерот Никола Карев.
Историја
ООУ “Никола Карев” својата дејност ја започнало во 1944 година. Во почетокот функционирало како четиригодишно училиште под името “Кирил и Методиј”, а од 1956 година било споено со нижата гимназија „Никола Карев”, кога основното училиште го добило денешното име.
Според член 7 од Статутот на ООУ „Никола Карев”, Општинското основно училиште „Никола Карев“ било преобликувано со акт на Собранието на Општина Крушево на 1 септември 1966 година, а е верифицирано со Решение на МОН бр. 10-1248/3 од 27 јуни 1994 година.
Подрачни училишта
Во составот на училиштето влегуваат следниве подрачни училишта:
Пиковник
Пиковник (словенечки: Pikovnik) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
ФК Беитар Ерусалим
Фудбалскиот Клуб Беитар Ерусалим (хебрејски:מועדון כדורגל בית"ר ירושלים) е клуб кој потекнува од Ерусалим, Израел. Настапува на стадионот Теди во израелската премиер лига. Бил формиран во 1936 година.
Фудбалска опрема
Фудбалска опрема е стандардна и обавезна за сите играчи и судиите во фудбалот. Правилата на играта одредуваат минимална опрема која је потребна за секој играч, и забрануваат користење на било што кое може да биде опасно за останатите играчи или за самиот играч. имено, правилата на поедини фудбалски натпреварувања можат да се прошират овие правила со понатамошни ограничувања, како задолжителното носење броеви на дресовите.
Задолжителна опрема
Правилата на игра бараат од сите играчи да користат основна опрема која се состои од следените предмети:
Голманите мораат да носат опрема со која битно се разликуваат од сите останати играчи.
The Very Best of Cream
The Very Best of Cream е компилационен албум на групата „Cream“ од 1995. Оваа компилација „Very Best of...“ не треба да биде помешана со „Strange Brew: The Very Best of Cream“.
NGC 736
NGC 736 — елиптична галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 736 се споменува и како UGC 1414, MCG 5-5-28, CGCG 503-55, 6ZW 111.
Откривање
Објектот е откриен на 12 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 736 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 736 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 56 м 41 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 2' 40".
Други поделби
Проучување на NGC 736 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7289. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2311. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 413.
Самцхе-Џавахетија
Самцхе-Џавахетија (груз -სამცხე-ჯავახეთი) е регион во јужна Грузија, со Ахалцихе како главен град.Таа има 6 административни дистрикти: Ахалцихе, Адигени, Аспинѕа, Бојроми, Ахалкакаки и Ниноцминда. Вкупно има 268 села во целиот регион. Се граничи со Гурија и Имеретија на север, Внатрешна Картли и Долна Картли) на североисток и исток, Ерменија и Турција на југ, Аџарија на запад. Тука има и големи наоѓалишта на гас.
Демографија
Според пописот од 2014 етничките Ерменци, се мнозинство во регионот со 50.5% од вкупното население. Останатите се претежно Грузијци 48.3%. Религијата која 96% доминира е христијанството, од кои ерменците се припадници на самостојната Ерменска Апостолска Црква 39.95%, а грузијците на Грузиската Православна Црква 45.24%.
Туристички атракции
Најголема туристичка атракција во овој регион е областа Варѕија која датира од 8 век со пештерни цркви и манастири. Тие се наоѓаат во близина на градот Аспинѕа.
Симон Бенмуса
Симон Бенмуса (француски: Simone Benmussa , родена на во Тунис - починала на  во ) — француска режисерка, писателка и драматург.
Биографија
Симон Бенмуса е родена на во Тунис. Таа студирала во Париз.
Учествувала на многу фестивали и конференции, вклучувајќи го и театарскиот фестивал во Латинска Америка (Куба, 1966 година), каде таа била член на жирито, Симпозиумот на Венеција (Фестивал од септември 1967); Фестивал на Универзитетот во Парма (март 1968); Конференција во Стразбур (Универзитет на Стразбур, 1972); Симпозиумот во Фиренца (Универзитетот на Фиренца, 1973); Италијанскиот театарски фестивал во 1974 г .; Конференција во Будимпешта за францускиот институт (мисијата на Министерството за надворешни работи); Колоквиум на Универзитетот во Медисон (Висконсин, САД); Симпозиумот на Салерно (Италија).
Симон Бенмуса починала на во.
Падарница (Страгово)
Падарница — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Страгово. Наоѓалиштето претставува населба и некропола од доцноантичкото време. На околу 2 км источно од селото, на висок рид со доминантна положба се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, имбрекси и тегули, како и камени плочи од гробни конструкции.
Јасмина Мукаетова
Јасмина Мукаетова (родена на 3 декември 1981 година во Кавадарци) — македонска турбо фолк и популарна музичка пејачка. Во 2007 година, таа спроведе светска турнеја, настапувајќи пред голема публика од дијаспората.
Живот
Јасмина Мукаетова долги години се занимава со македонска фолк сцена. Досега беше многу успешна како пејачка. Родена е во Кавадарци, Република Македонија, каде ги заврши и основното музичко образование и гимназиските студии. Студирала на Филозофски факултет во Скопје.
Нејзиното прво искуство со пеење беше на познатиот фестивал Про фест, што се одржа во Пробиштип, каде што од жирито и публиката беше награден со „најдобриот новодојденец“. Во 1998 година, таа учествуваше во претселекцијата на Македонија за песна на Евровизија, бидејќи во тоа време беше концентрирана на кариера за поп-пеење, сè до 2001 година, кога се трансформираше во пејачка на народна музика. После тоа, следеа многу светски турнеи, како на пример во Германија, Шведска, Швајцарија и Австралија.
Зандерслебен
Зандерслебен (Sandersleben) — град и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на реката Випер, околу 17 километри северно од Ајслебен. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Арнштајн.
Овулација
Овулација е процесот во менструалниот циклус со кој зрелата фоликула пука и исфрла јајце-клетка во јајцеводот. Овулацијата настанува кај сите женки на животните, но може да има многу фундаментални разлики од онаа кај човекот.
Овулација кај жените
Кај жените, процесот на овулација е контролиран од хипоталамусот на мозокот преку ослободувањето на хормоните кои се лачат во предниот резен на питуитарната жлезда, познат како лутеинизирачки хормон (ЛХ) и фоликулно-стимулирачки хормон (ФСХ). Во фоликуларната пред-овулациона фаза на менструалниот циклус, фоликулата во јајникот претрпува низа трансформации предизвикани од ФСХ, од кои главно е зголемувањето. После тоа, се формира отвор во фоликулата и јајце-клетката излегува низ тој отвор. Овулацијата е предизвикана од скок на количините на ФСХ и ЛХ кои се ослободуваат од питуитарната жлезда. Во текот на пост-овулаторната фаза, јајце-клетката патува низ јајцеводите кон матката. Ако јајце-клетката се оплоди од сперматозоиди, таа може да се всади во ѕидот од матката во текот на следните 6-12 дена.
Кај жените, плодните денови се неколку дена пред овулацијата. Просечно, овулацијата настанува на 14 дена од просечниот 28-дневен менструален циклус. Но, нормално е денот на овулацијата да варира од просекот, со можност таа да се случи помеѓу десеттиот и деветнаесеттиот ден од циклусот. Самата должина на циклусот не е прецизна мерка за денот на овулацијата. Иако по правило побрза овулација би требало да резултира со пократок циклус, варијациите помеѓу жените може да бидат и по цела седмица.
Почетокот на овулацијата може да се детектира по разни знаци, но тие најдобро ги распознава самата жена. Тие се промени во грлото на матката, во слузницата, во базалната температура, болка во јајниците и засилен осет за мирис. Многу жени имаат засилена желба за секс неколку дена пред овулацијата. Една студија заклучува дека привлечноста на жените се зголемува пред овулацијата.
На 11 јуни 2008, белгискиот доктор Жак Донез, случајно, за првпат, направил снимки на процесот на ослободување на јајце-клетката од фоликулата.
Генот Lrh1
Во средината на 2008, американскиот журнал „Гени и развој“ објавил дека е откриено дека генот Lrh1 е многу важен во регулирањето на овулацијата.
Индуцирана овулација
Овулацијата се стимулира како метод за помош за забременување. Се користат неколку видови вештачки добиени хормони, и тоа ФСХ, ГнРХ (гонадотропински хормон) и естрадиол. ГнРХ ја индуцира и продукцијата и лачењето на хормоните ФСХ и ЛХ.
Општо гледано, примената на ФСХ или ГнРХ може да ја поттикне овулацијата со забрзувањето на создавањето на фоликули. Истовремено, ова може да предизвика и создавање на повеќе јајце-клетки истовремено, што е карактеристично за овој вид на третман.
Лековите кои вообичаено се користат за поттикнување на овулацијата се : Clomid, Gonal-F/Follistim AQ, Metformin, Bravelle, Menopur и Repronex.
Потиснување на овулацијата
Контрацепцијата може да се постигне преку оневозможување на овулацијата. Најголемиот дел од хормонални контрацептиви се фокусираат токму на спречување на овулацијата кај жената со што целосно се избегнува зачнувањето.
Ановулаторен циклус
Додека нормалниот менструален циклус кај жената обично трае 28 дена и се состои од фоликуларна, овулаторна и лутеинска фаза, по што следи менструација или бременост, ановулаторниот циклус настанува кога не дошло до овулација. При ановулаторен циклус, можно е да се продожи менструалниот циклус, и над 35 дена.
Кај жените кои редовно не овулираат мора да се проверат причините за тоа преку медицински прегледи. Често се даваат лекови за да се поттикне овулацијата.
Овулација кај животните
Механизмите на овулацијата се различни кај разни видови на животни. На пример:
Саша Ковачевиќ
Александар Саша Ковачевиќ (срп. Саша Ковачевић), роден на 27 јули 1985 во Белград, Југославија е српски пејач.
Личен живот
Саша Ковачевиќ е роден на 27 јули 1985 година во Земун, Белград. Средно училиште заврши на белградската Академија на уметности. Негов прв јавен настап беше на Сунчане Скале 2004 со песната Пакао и рај. Во 2009 ја добива првата награда за дуетот со Емина Јаховиќ со песната Још ти се надам.
NGC 5319
Откривање
Телото е откриено на 27 март 1856 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5319 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5319 има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 50 м 40,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 45' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 56°.
Други поделби
Проучување на NGC 5319 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 84061. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2547. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 106.
Јулиана Николова
Јулиана Николова (родена на 14 јули 1975 во Велес) — дипломиран професор по информатика, Природно-математички факултет — Информатика и Член на ЛДП.
Рудолфово (Церкница)
Рудолфово (словенечки: Rudolfovo) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Џамија (Долна Ѓоновица)
Џамија (Долна Ѓоновица) — главна селска џамија во селото Долна Ѓоновица, во Општина Гостивар, Македонија.
Местоположба
Џамијата се наоѓа во западниот дел на селото.
Историја
Џамијата била подигната во 1900-тите години, а претходно на тоа место се наоѓале остатоци на црквата „Св. Никола“.
Внатрешен Картли
Внатрешен Картли (შიდა ქართლი) — регион во Грузија. Ги содржи следниве дистрикти: Гори, Каспи, Карели, Јава, Хашури.
Северниот дел од регионот, округот Јава, и северните територии на Карели и Гори, (со вкупна површина од 1.393 км2) се контролирани од властите на самопрогласената република Јужна Осетија од 1992.
Бели (остров)
Островот Бели (Белый остров) — релативно голем остров во Карското Море покрај врвот на полуостровот Јамал, Сибир, Русија. Во близина на северозападниот врв на островот, се наоѓа експерименталната станица „Попов“.
Географија
Островот Бели зафаќа површина од 1.810 км2. Покриен е со тундра, но и со некои лишаи, треви и грмушки од ракита (Salix purpurea) растат за време на потоплите сезони. Од копното е одделен со теснецот Малигина, од 8 до 10 км широк звук кој е замрзнат поголемиот дел од годината. Земјата е прилично рамна, има само 12 метри надморска височина, а островот е преполн со мали езера и езерца. Бидејќи е во Северниот Поларник, зимите се долги и студени, просечната годишна температура е -10,6C°. Во февруари, просечните температури се -24,2С° достигнувајќи рекордно ниско ниво од -59С°. Летото се одликува со магла, со просечна температура од + 5,3С°. Областа е предмет на поларни падови и општа циклонска активност.
Овој остров припаѓа на автономниот округ Јамало-Ненецки, кој е северен дел од административната поделба на Русија во Тјуменската област.
Соседни острови
Во рамките на широкиот источен залив на островот Бели има 10 км долг остров наречен Безимјани. Остров Табанго и Остров Тјубтсјанго се наоѓаат на 20 км јужно од островот Бели.
Научно истражување
Островот Бели е место на истражување на Арктикот поради неговата далечна и ненаселена природа. Истражувачките станици тука се користат за да се испитаат промените во Арктичкиот круг како резултат на климатските промени и ефектите од руската нафтена индустрија, каде што нејзината непроменета почва се користи за мерење на расеани елементи во споредба со почвата на копното.
1051
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6559 и 6560 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5801 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4811 и 4812 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1804.