cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2004
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2004 година се протега во 4640 и 4641, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4700 и 4701 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2547. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1424 и 1425 исламска година.
2000
2000 беше престапна година која започнува во сабота според грегоријанскиот календар. Популарната култура исто така ја смета 2000 за прва година на 21 век и 3 милениум. По строго толкување на грегоријанскиот календар, сепак, оваа одлика и припаѓа на 2001 година.
Годината 2000 е исто така обележана како:
Божин Крстев
Божин Трајков Крстев ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште во селото, а потоа се занимавал со земјоделство. На 28 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал  во сите борби против балистичките сили и германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Со Бригадата заминал за Косово. Таму учествувал во разоружувањето на пробалистичките села. Во исто време се борел и против преостанатите балистички банди за нивното дефинитивно уништување. На 3 февруари 1945 година во една од битките против балистите, храбро загинал кај Орликовац, Дреничко. Посмртните останки му биле пренесени и погребани на гробиштата во родното село Побожје.
2002
2002 (Римски бројки) — година којашто започна во ден вторник според грегоријанскиот календар. Тоа била 2002 година од новата ера, 2. од третиот милениум, 2. од XXI век и трета од 2000-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7510 и 7511 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6752 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5762 и 5763 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2755.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2002 година се протега во 4638 и 4639, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4698 и 4699 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2545. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1422 и 1423 исламска година.
Бао Гу
Бао Гу (IV век), била кинески таоистички лекар. Таа била ќерка на остварениот таоистички практичар и гувернер Бао Џинг и сопруга на Ге Хонг кој е автор на Баопузи. Таа е позната и како една од познатите четири лекарки во кинеската историја, заедно со Џанг Ксијаојанг од династијата Северна Сонг, Ји Ксу од династијата Западен Хан и Тан Јунксиан, кој била активна за време на династијата Минг. Таа била активна за време на династијата Источна Џин.
Автопортрет со перјанеста капа (Рембрант)
Автопортрет со перјанеста капа  е слика на масло што му се припишува на Холандскиот сликар Рембрант. Потпишан е и датирана е во 1635 година.
Опис
Автопортретот го изразува Рембранд, како младич кој пополека веќе станува дел од афирмираните ликовни автори, низ психологијата на неговиот израз вече е присутна одредена самоувереност, сигурност и сликарск зрелост која пополека ја најавува веќе неговата неповторлива генијалност.
Ланглитјен
Ланглитјен (во минатото Ланглитјензанд; Langlütjen, порано Langlütjensand) — име на два ненаселени вештачки остров создадени во век, Ланглитјен I и Ланглитјен II, северно од брегот на округот Везермарш, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Островите се управувани од градот Норденхам. Нивната големина е 16.000 и 17.000 квадратни метри, соодветно.
Емилија Хиларија
Емилија Хиларија (околу 300 – ок. 363) била гало-римска лекарка. Се занимавала со медицина и пишувала книги за гинекологија и акушерство. Ја викале „Хилариа“ поради веселоста како бебе.
Ланглитјен
На малите острови има остатоци на утврдувања на пруската морнарица и подоцна на морнарицата на Германското Царство. Нивните функција била за заштита на пристаништата на Бремен и Бремерхафен, но островите никогаш не биле вклучени во активни воени дејства.
Ланглитјен II била продадена на приватен сопственик во јануари 2006 година, додека Ланглитјен I бил продаден во истото време.
Емилија Хиларија
Лекар
Таа продолжила да живее во областа како возрасна и станала лекар таму. Емилија била тетка по мајка на Аусониј, гало-римски сенатор кој станал учител на императорот Гратјан. Аусониј напишал серија биографски песни за членовите на неговото семејство, вклучително и Емилија, наречена Паренталија. Сè што денес знаеме за Емилија и нејзиното семејство доаѓа од Паренталија. Во неговата песна за неговата тетка ја опишала како „посветена девица“, која го отфрлила бракот за да ја продолжи кариерата. Тој ја опишал како „обучена во медицинската уметност како и секој маж“. Тој ја нарекол чесен и вешт лекар, кој исто така му помагала на нејзиниот брат лекар во неговите студии.
Во популарната култура
Емилија е истакната фигура на инсталациското дело на Џуди Чикаго, Вечерата, претставена како едно од 999-те имиња на подот на наследството .
Норденхам
Норденхам (Nordenham) — најголем град во округот Везермарш, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на устието (на западниот брег) на реката Везер, на полуостровот Бутјадинген, на самиот брег на Северното Море.
Пристанишниот град Бремерхафен се наоѓа на другиот брег на реката. Пристаништето Мидгард е најголемото приватно пристаниште во Германија.
Местоположба
Норденхам се наоѓа на западниот брег на Везер спроти Бремерхафен на нејзиното устие во Северното Море и северно од градовите Бремен и Олденбург. Околината се состои од мочуришта.
Градски единици
Норденхам се состои од следниве 35 единици: Абехаузен, Абехаузер Гроден, Абехаузер Херне, Абехаузервиш, Атенс, Атензерфелд, Блексен, Блексерзанде, Блексервурп, Бултервег, Бутербург, Ајнсварден, Елвирден, Енјебур, Езенсхам, Езенсхамер Алтендајх, Езенсхамер Обердајх, Езенсхамергроден, Фридрих-Аугуст-Хите, Гребсварден, Гросензил, Хафендорф, Херинг, Хофе, Клостер, Морзерзанд, Обердајх, Физеварден, Раден, Зарве, Шокумердајх, Швеварден, Шитинг, Тетенс, Тројенфелд и Фолкерс.
Кон градското подрачје припаѓаат и островите Ланглитјен I и Ланглитјен II.
Историја
Норденхам се развил од местото Атенс поради напорите на трговецот Вилхелм Милер, кој тргувал со говеда и овци кон Англија кон крајот на век. Некои од најстарите делови на денешното градско подрачје се старите села Блексен, Ајнсварден и Атенс. Епископот Вилехад починал во Блексен во 789 година, што се смета за годината на основање на Блексен. Во 1407 година бил подигнат замокот Вредеборх или Фридебург (буквално како „мировен замок“) од ханзиниот град Бремен, кој на почетокот личел само како голема утврдена куќа, со цел да ги заштити интересите од бунтовните жители, Фризите. Упориштето било уништено во 1425 година и е можно дека местото подоцна било користено како манастир.
Основачот на Норденхам, Вилхелм Милер, подоцна ја изградил својата фарма и ресторан на истото место. Во 1959 година овие биле срушени и била изградена општинската зграда. Градското собрание било изградено во 1953 година.
Помеѓу 1499 и 1514 година, областа била освоена од Војводството Олденбург.
На 1 мај 1908 година, Норденхам добил градски права и од 1955 година е вклучен во округот Везермарш.
Поради владините политики за индустријализација во 1960-тите и во 1970-тите години, разни индустриски капацитети биле отворени во Норденхам. Помеѓу другите била и атомската централа близу Езенсхам, која административно припаѓа на општината Штадланд, авионската компанија „Премиум“ и хемиска индустрија.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 36 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 25.001 и 30.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
Градоначалник
Градоначалник на Норденхам е Карстен Зајфарт (SPD). На последните избори на 8 септември 2015 година освоил 59,83% од гласовите против тројца противкандидати.
Збратимени градови
Норденхам е збратимен со следниве градови:
Сообраќај
Постои ферибот до Бремерхафен од местото Блексен, иако неговите услуги помалку се користат со отворањето на тунелот „Везер“ јужно од Норденхам.
Градот е поврзан со патната мрежа од патот Б212, кој се поврзува со Б437 близу тунелот „Везер“, нудејќи врски до автопатот А27 и А28.
Норденхам е поврзан со регионалните возови и има воз на секој час до Бремен. Се очекува Норденхам да влезе во мрежата на бременската С-Железница, кога ќе биде завршена.
Тарн (река)
Тарн (француски и Tarn, Tarnis) — река во Окситанија, јужна Франција, десна притока на Гарона. Има вкупна должина од 381 км.
Извира на надморска висина од 1.550 м на планината Лозер во венецот Севени (дел од Централниот Масив), па тече во западен правец низ длабоките засеци на Тарнската Клисура сè до Моасак во Тарн и Гарона, каде се влева во Гарона 4 км низводно од градот.
Кај Мијо, долината на Тарн ја преминува Вијадуктот Мијо кој е највисокиот мост на светот, отворен во декември 2004 г.
Поважни притоки
Поважни притоки на Тарн се:
Тарн е вододелница на сливовите на Нарбона и Аквитанија.
Населени места
Реката минува низ следниве населени места, наведени според своите департмани:
Тарн е позната по жестоките поплави кои важат за најопасни во Европа заедно со оние на Дунав. Во март 1930 г. реката се накачила за 17 метри над вообичаениот водостој во рок од едно деноноќие. Во Монтобан е измерен проток од, што е нешто пониско од оној на Нил при најголема полноводност во сезоната на поплави пред изградбата на Асуанската брана ; за споредба, просекот на Рајна е. Во стихијата е поплавена една третина од департманот Тарн и Гарона, одземајќи 300 човечки животи; водите целосно ги уништиле пониските населби на градот Монтобан и го разориле гратчето Моасак речиси во целост.
Пловидба
Во минатото Тарн бил пловен од спојот со Гарона до Корбарје кај Монтобан. На овој потег имало седум преводници на растојание од 38 км. Каналот се приклучувал во Гаронскиот Канал кај Моасак по пат на споредна преводница во разгранок пред првата главна преводница, а потоа имал уште една пристапница преку Монтешкиот Канал кај Монтобан.
Денес се обновени двете пристапници од Гаронскиот Канал, со што пловилата можат веднаш да навлезат во Тарн. Покрај ова, првата преводница (меѓу Моасак и самата Гарона) е поплавена како водосклад за хидроцентралата „Голфеш“ на Гарона, и така овозможуваат траен пристап за чамците од Тарн во Гарона кои можат да пловат по неа на извесно покусо растојание.
Останатите шест преводници се запустени и не овозможуваат пловен пристап. Поднесен е предлог за обнова на петте преводници од помеѓу Моасак и Монтобан, со тоа создавајќи пловна обиколница која би го опфаќата Тарн од Моасак до Монтобан, Монтешкиот Канал до Монтеш и Гаронскиот Канал назад до Моасак.
2003
2003 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 2003 година од новата ера, 3. од третиот милениум, 3. од XXI век и четвртта од 2000-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7511 и 7512 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6753 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5763 и 5764 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2756.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2003 година се протега во 4639 и 4640, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4699 и 4700 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2546. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1423 и 1424 исламска година.
Штаде (округ)
Штаде (Stade) — округ (Landkreis) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град и е дел од метрополитенската област Хамбург.
Автопортрет (Рембрант, 1629)
Овој автопортрет од 1629 година од холандскиот сликар Рембрант ван Рајн е дел од Колекцијата на Фондацијата Клаус на Музејот на уметноста во Индијанаполис во Индијанаполис, Индијана. Тој е меѓу најраните од над 40 автопортрети на Рембрант (можеби првиот), што тој ги насликал во текот на четирите децении творчка работа.
Штаде (округ)
Местоположба
Округот се наоѓа на јужниот брег на реката Елба, помеѓу градот Хамбург и устието на реката. Западната граница на округот е Осте, тесна притока на Елба. Областа помеѓу Осте и градот Штаде традиционално е позната како Кединген. Областа источно од Штаде е позната како Алтес Ланд (буквално „Стара Земја“). Има илјадници овошни дрвја.
Автопортрет (Рембрант, 1629)
Опис
Иако имал само дваесет и три години кога ја создал оваа слика, Рембрант се истакнал со импресивна низа уметнички техники за да ја исполни целата психологија  со емоции и драматичност. Забележливо е неговото карактеристично осветлување и густата атмосфера. Тој користел скоро монохроматски нијанси и инцизивна постапка, исцртувајќи ги одделните влакна на косата со гребење во влажната боја, за да го создаде одредена скоро кинетичка уверливост. Студиите како ова му овозможиле да ги создаде своите подоцнежни големи уметнички дела, кои толку автентично ги прикажуваат чувствата на ликовите. .
Штаде (округ)
Окрузи
Се граничи (од север надесно) со окрузите во Шлезвиг-Холштајн, Дитмаршен, Штајнбург и Пинеберг (сите на другиот брег на Елба, градот-држава Хамбург, како и со окрузите од Долна Саксонија, Харбург, Ротенбург и Куксхафен.
Автопортрет (Рембрант, 1629)
Историја
Во времето на создавањето на овој портрет, Рембрант сè уште бил млад, неафирмиран сликар во неговиот роден град Лајден. Работел како газда во своето  мало ателје, тој постепено го усовршувал своето сликарство,,  избегнувал  да ангажираат професионален модел, уште оддтогаш осврнувал кон својата интроспекција.
Штаде (округ)
Историја
Округот Штаде бил основан во 1932 година со спојување на три претходни помали окрузи.
Грб
Грбот прикажува:
Зази во метрото
Зази во метрото (француски: Zazie dans le métro) - роман на францускиот писател Ремон Кено од 1959 година. Врз основа на романот, една година подоцна е снимен истоимениот филм во режија на Луј Мал.
Осврт кон делото
„Зази во метрото“ претставува еден вид урнек во кој се застапени сите Кеноови стилски, философски и јазични одлики: испреплетеноста на баналното и лажно-возвишеното, скептицизмот и човекољубието, колквијалниот говор полн со вулгарности и фонетскиот начин на пишување. Романот изобилува со јазичен хумор и во него ригорозно и до крајни консеквенци се разработени Кеноовите тези за реформата на јазикот и фонтескито начин на пишување. Меѓутоа, големата популарност на романот се должи на неговата атмосфера, сплетот на реалните и иреалните околности кои тешко можат да се разграничат едни од други, сликовитоста на описот на париските предградија и ликовите чие однесување потсетува на првите денови од немиот филм.
Автопортрет изработен на 34-годишна возраст (Рембрант)
Автопортрет изработен на 34-годишна возраст — автопортрет на Рембрант, датирана од 1640 сега во Национална галерија во Лондон. Сликата е една од многуте автопортрети на Рембрант, и во сликарството и во гравирањето, тој продолжува со својата длабока интроспективна психолошка анализа. Во овој случај, специфичните влијанија во композициските асоцијации се препознаваат од влијанието на Рафаел — „Портрет на Балдасаре Кастицоне“ (сега во Лувр) и на Тицијан — „Човек со извезен ракав“.
Рембрант ги видел и овие дела во Амстердам, во негово време центар на трговијата со уметност во Европа, и направил повеќе студиски скица особено на делата од Рафаел.
И во овој автопортрет користи темна гама, конкретно светло — темно, со што постигнува таинствена атмосфера и истакнување на состојбите — емотивни, психолошки,мисловни.
Воден раствор
Супстанците кои се хидрофобни (водоодбивни) слабо се раствораат во вода, додека пак хидрофилните (водољубиви) се раствораат добро. Пример за хидрофилна супстанција е натриум хлоридот. Киселините и базите се водени раствори, како дел од нивните Арениусови дефиниции.
Способноста на една супстанција да се раствори во вода зависи од тоа дали е рамносилна или посилна од привлечните сили кои постојат помеѓу водените молекули. Ако супстанцијата не е способна да се раствори во вода, молекулите образуваат талог (преципитат).
Реакциите во водени раствори се размени (метатези) или реакции на двојно поместување; ова значи дека катјонот се поместува и образува јонска врска со другиот анјон, а катјонот врзан со вториот анјон се одвојува и се врзува со другиот анјон.
Водните раствори кои делотворно спроведуваат електрична струја содржат силни електролити, а оние со слаби електролити се со ниска спроводливост. Овие силни електролити се супстанции кои се наполно јонизирани во водата, а спротивните се само слабо јонизирани.
Неелектролитите се супстанции кои се растворливи во вода, но сепак ја запазуваат својата молекулска целовитост (не се одврзуваат за да направат јони). Такви примери се шеќерот, уреата, глицеролот и метилсулфонилметанот.
Кога се претставуваат равенките на водени реакции, неопходно е да се утврди талогот. Ова се прави со проверка во табела на растворливост. Растворливите соединенија се водени, а нерастворливите се талогот. Не секогаш има талог.
Водените раствори може да содржат хидриран атомски водород и хидриран електрон, што се утврдува во алкално подрачје или со радиолиза.
Бељот
Бељот – игра со карти популарна во некои делови на Македонија (особено во Битола), Србија, Хрватска, Бугарија и Босна и Херцеговина, а се игра ширум светот. Бељотот може да се игра со двајца, тројца или четворица, но најдобро е да се игра со четворица, додека со двајца или тројца се игра во случај да недостасуваат играчи.
Нарињо
Нарињо (Nariño) — департман во западна Колумбија. Се граничи со Еквадор и излегува на Тихиот Океан. Главен град е Пасто.
Бељот
Правила
Правилата на бељотот се многу слични на француската игра со карти белот, и еврејската игра клобјош, но со одредени разлики.
Секоја партија бељот (без разлика на бројот на играчи) се состои од делење, одредување адути, пријавување, играње и броење на бодовите. Овде се опишани правилата според кои бељотот се игра во Битола. ,
Делење и одредување адути
Оваа игра се игра со 32 карти (ас, крал, дама, џандар, X, IX, VIII, VII) кога се игра со четворица, а со 24 карти (седумките и осумките отпаѓаат) кога се игра со двајца и тројца играчи. По мешањето, делачот му го нуди шпилот на играчот од лева страна на сечење (истиот може да сече или со удар на раката на шпилот да даде знак дека може да дели без сечење). Картите се делат во обратна насока од насоката на стрелките на часовникот.
Нарињо
Историја
Во претколумбовско време оваа територија ја населувале бројни индијански племиња, меѓу кои Киљасингите, Ава, Пасто и Тума. Прв европски конквистадор на подрачјето бил Андагоја Пасквал, кој дошол во 1522 г. од тихоокеанскиот брег. Водејќи се според сознанија добиени од Франциско Пизаро, Пасквал приредил експедиција која довела до освојувањето на Перу.
Бељот
Игра со двајца
Секој играч добива по три карти со лице завртени надолу, потоа во следниот круг уште три карти (вкупно шест карти). Потоа делачот отвора една карта, односно ја врти со лицето нагоре.
Се подигаат првите шест карти и се пристапува на одредување адути. Предност има оној играч кој не делел. Откога добро ќе ги погледа своите карти, играчот одлучува дали ќе ја земе таа карта, односно одредува адут да биде онаа боја на карти која е на картата што е свртена нагоре, или ќе рече „понатаму“.
Нарињо
Историја
Планинските краишта на департманот први ги истражиле Хуан де Ампудија и Педро де Ањаско во 1535 г. по нарачка на Себастијан де Белалкасар. Следната година, Белалкасар самиот направил обиколка низ овие предели и стасал до Попајан, каде престојувал извесно време пред да тргне за Шпанија.
Бељот
Игра со двајца
Во случај да каже „понатаму“, играчот кој делел добива иста можност која може да ја прифати или одбие. Доколку двата играчи одбијат адут да биде бојата која е на понудената карта (не е земена на прво), право за одредување адут повторно добива играчот кој не делел (можност за земање на второ). Тогаш тој може да избере која друга боја ќе биде адут, или може по вторпат да рече „понатаму“. Во случај да каже „понатаму“, играчот кој делел ја добива истата можност да избере друга боја која ќе биде адут или да одбие. Доколку и тој не се одлучи да избере друга боја за адут, делењето се растура и се преминува на ново делење. Нов делач е другиот играч.
Доколку за адут се одреди бојата која е понудена (картата што е свртена нагоре), делачот дели трета рака карти – две за оној што ја зел, а по три за другите двајца.
Доколку за адут се одреди друга боја (не понудената), тој што ја дефинирал бојата на адутите, ја зема понудената карта може да се земе или да се остави. Делачот дели трета рака, така што играчите имаат вкупно по 9 карти. Преостанатите карти од шпилот не играат.
Нарињо
Историја
Департманот е наречен по националниот деец Антонио Нарињо (1765-1824), идеолошки претходник на борбата за независност на Колумбија.
Бељот
Игра со тројца
Секој играч добива по три карти со лице завртени надолу, потоа во следниот круг уште две карти (вкупно пет карти). Потоа делачот отвора една карта, односно ја врти со лицето нагоре.
Се подигаат првите пет карти и се пристапува на одредување адути. Предност има играчот десно од делачот. Откога добро ќе ги погледа своите карти, играчот одлучува дали ќе ја земе таа карта, односно одредува адут да биде онаа боја на карти која е на картата што е свртена нагоре, или ќе рече „понатаму“ и препушта на следниот играч да може да ја прифати или одбие понудената боја за адут. Доколку и вториот играч ја одбие понудената карта за адут, шанса да ја прифати или одбие понудената боја за адут добива делачот. Доколку и тој одбие да ја земе, следува втор круг при што по наведениот редослед, играчите може да изберат друга боја за адут. Доколку ниеден од играчите не ја земе и „на второ“, делењето се растура и следи ново делење од следниот играч.
Игра со четворица
Главно обележје на играта со четворица е дека се игра во парови. Двата спротивставени карташки парови имаат за цел да соберат што повеќе бодови, со тоа што парот кој го одредил адутот (го зел делењето) мора да извади најмалку половина плус еден бод од вкупната игра.
Секој играч добива по три карти со лице завртени надолу, потоа во следниот круг уште две карти (вкупно пет карти). Потоа делачот отвора една карта, односно ја врти со лицето нагоре.
Се подигаат првите пет карти и се пристапува на одредување адути. Предност има играчот десно од делачот. Откога добро ќе ги погледа своите карти, играчот одлучува дали ќе ја земе таа карта, односно одредува адут да биде онаа боја на карти која е на картата што е свртена нагоре, или ќе рече „понатаму“ и препушта на следниот играч да може да ја прифати или одбие понудената боја за адут. Доколку и вториот играч ја одбие понудената карта за адут, шанса да ја прифати или одбие понудената боја за адут добива третиот играч и на крајот делачот. Доколку и тој одбие да ја земе, следува втор круг при што по наведениот редослед, играчите може да изберат друга боја за адут. Доколку ниеден од играчите не ја земе и „на второ“, делењето се растура и следи ново делење од следниот играч.
Доколку некој од играчите ја земе понудената карта „на прво“ или „на второ“, делачот дели трет круг карти, при што на тој што ја зел му дели две, а на останатите по три карти.
Пријавување и вадење
Под „пријавување“ се подразбира низа карти кои играчот ги има в раце, а кои му носат дополнителни бодови. Постојат четири вида комбинации за пријавување:
1. Четири исти карти:
Четири осумки и четири седумки не вредат ништо.
2. Низа карти во иста боја (од 3 до 5 карти). Комбинацијата за подредување на низата е следната: ас, крал, дама, џандар, десетка, деветка, осумка и седумка. 4. Бељот-ромбељот, се нарекува случајот кога играчот в раце ги има кралот и дамата адути. Бељотот вреди уште додатни 20 бода.
Пријавувањето како и вадењето (да им се покаже на другите играчи) мора да се изврши најдоцна пред затворање на третата рака. Играчот е должен да праша дали некој има поголема пријава (на пр. Оди ли 50?). Пријавувањето му се признава само на оној кој има најголема пријава, дури и во случај ако друг играч има вкупно повеќе пријави. Во игра во парови (четворица играчи) доколку едниот партнер има највисока пријава, се признаваат и помалите вадења од другиот партнер.
Жан Пол Сартр
Жан Пол Сартр (Jean-Paul Charles Aymard Sartre; Париз, - Париз, ) — француски филозоф, писател (драматург и романописец) како и критичар од XX век. Неговото дело ја одбележа средината на векот, а неговиот интелектуален ангажиран живот поттикна разни полемики. Верен на себеси и на своите идеи, секогаш ги одбивал признанијата посебно Нобеловата награда за литература во 1964. Хиперактивна личност, тој е познат по своето дело, особено по неговите филозофски парадигми кои се групираат под името егзистенцијализам, како и по неговиот политички ангажман, радикална левица. Сартр е познат и по неговата долгогодишна врска со Симон де Бовоар.
Бељот
Пријавување и вадење
Низа од пет карти е појака од четири исти карти (освен седумките и осумките). Меѓу две низи кои содржат ист број карти, предност има онаа низа која содржи повисока карта. Подредувањето на низите оди по следниот редослед: седум, осум, девет, десет, џандар, дама, крал и ас. Ако двете низи со ист број карти имаат и иста највисока карта, предност има играчот кој е поблиску до делачот според редоследот на делење.
Жан Пол Сартр
Животопис
Жан Пол Сартр е роден на 21 јуни 1905 година во Париз. Откако завршил гимназија, се запишал на престижната Висока школа на норми (1924), каде ја сретнал својата идна сопатничка Симон де Бовоар. По завршување на студиите, едно време работел во Авр како професор по филозофија, а потоа заминал за Берлин, каде ги проучувал Едмунд Хусерл и Мартин Хајдегер. Кога се вратил во Авр, во 1936 година ги објавил филозофските есеи Трансценденција на егото и Имагинација, а потоа во 1939 година и Скица на теоријата на емоциите, со кои во Франција ги внел германската феноменологија и егзистенцијализмот. По патувањата низ Италија во 1936 година, го понудил романот Меланхолија на издавачот „Галимар“, но бил одбиен. Ова дело во 1938 година ќе биде објавено под насловот Тегобност. Од тогаш, па сè до крајот на животот, Сартр настапувал на три фронта: филозофски, книжевен и политички.
Бељот
Пријавување и вадење
Играчот кој ги има дамата и кралот адути, пријавува „бељот-ромбељот“ кога првпат ќе фрли една од овие две карти при што мора да рече „бељот“. При фрлањето на другата карта се вели „ромбељот“. Ова не е задолжително.
Играње
Играта ја започнува првиот играч десно од делителот. Го следи следниот играч до него кој не само што мора да ја почитува бојата која е фрлена (да одговори со истата боја), туку „треба да фрли карта која е поголем од претходно фрлената карта“. На пример, ако првиот играч фрли осумка пик, а следниот играч в раце држи седумка и десетка пик, тој на осумката мора да ја фрли десетката, а не седумката. Тоа е таканаречено правило на „качување“ (секој следен играч мора да се наткачи на претходно фрлената најголема карта). Раката ја зема оној кој има најјака карта и тој е на ред за играње за следната рака.
Доколку некој играч нема карта да одговори на бојата, тогаш фрла адут (се вели „цака“ или „сече“). Ако нема ни адут, дури тогаш може да фрли која било карта. После „цакање“ повеќе не важи правилото за „качување“, односно следните играчи треба да одговорат на првично бараната боја, но не мора да фрлаат повисоки карти од неа. На пример: адут е срце (купа), првиот играч фрла осумка пик, следниот играч нема пик за одговор, па фрла некое срце (цака). Следниот играч во рацете има ас и седумка пик. Слободно ја фрла седумката пик, бидејќи правилото за фрлање појака карта (качување) не важи кога некоја боја се цакне со адут. Раката ја зема тој што цакнал.
Жан Пол Сартр
Животопис
Бил член на францускиот „Отпор“ и бил заробен за време на Втората светска војна. Во еден период бил близок со комунистите, но во текот на педесеттите години се разишле. Се спротивставувал на советската интервенција во Унгарија, на војните во Виетнам и Алжир, го поддржувал студентското движење во 1968 година, и бил еден од ретките интелектуалци од Западот кои пропатувале низ комунистичките земји: Сојуз на Советските Социјалистички Републики (1954), Народна Република Кина (1956), Југославија (1958) и Куба (1960). За својата работа во 1964 година ја добил Нобеловата награда за литература, но ја одбил велејќи: „писателот мора да одбие да си дозволи да биде преобразен во институција, дури и ако таа е во најчесна форма.“
На 25 јули 1956 година, на пропатувањето низ Југославија, заедно со Симон де Бовоар, Сартр го посетил Скопје.
Метафизиката на Сартр
Основата за Сартровиот егзистенцијализам се родила во неговото дело Трансценденција на Егото. Секоја директна свест за нештата во себе Сартр ја нарекува „предрефлективна свест“. Секој обид да се опише или разбере нештото во себе, Сартр го нарекува „рефлективна свест“. Не постои начин рефлективната свест да ја вклучи предрефлективната, и поради тоа рефлексијата е осудена на тегобност, од што произлегува дека секој кој обид за самоспознавање (самосвест) секогаш ќе биде неуспешен.
Според Сартр, на самосвеста ѝ се потребни „другите“ за да може да го покаже своето постоење. Свеста има „мазохистичка желба“ да биде ограничена т.е. ограничена од рефлективната свест на друг субјект. Ова размислување метафорички го изразил во познатата реченица од делото Без излез - Пеколот, тоа се другите луѓе.
Бељот
Броење со четворица играчи
Секој пар ги собира рацете кои ги зел. Парот кој ја зел последната рака добива дополнителни 10 бода („сон“). Доколку еден пар не зел ниедна рака, тој е „чаљо“ и на противникот му се пишуваат плус 100 бода, но не се смета „сонот“. На пример во чиста игра, игра во која нема „извадено“ ништо, парот кој не зел ниедна рака добива нула, а противникот добива 152 бода и дополнителни 100 бода за чаљото.
Парот кој ја зел играта, мора да собере најмалку половина плус еден бод од вкупниот број бодови за да му се пишат бодовите. Во „чиста игра“ (игра во која немало вадење) вкупниот број на бодови изнесува 162 бода. Во овој случај парот кој ја зел играта треба да собере 82 бода за да помине, во спротивното партијата е „продадена“ и сите бодови им се пишуваат на противниците (162 бода).
Жан Пол Сартр
Сартр и Втората светска војна
Во 1939 година, Сартр бил мобилизиран во француската војска во која служел како метеоролог. Бил заробен од германската војска во 1940 година во градот Паду и девет месеци поминал како воен заробеник, во Паду, Нанси, и на крајот во Трир, каде го напишал своето прво театарско дело Bariona ou le Fils du tonnerre, драма за Божик. Поради слабото здравје, Сартр бил пуштен во април 1941 година, а веќе во мај кога се вработил како учител блиску до Париз, на местото на еврејскиот учител на кого му било забрането да држи настава. Во Париз, Сартр учествувал во основањето на тајното друштво „Социјализам и слобода“ (Socialisme et Liberté) заедно се Симон де Бовоар, Морис Мерло-Понти, Доминик Десантје и други. Во август, Сартр и Бовоар заминале на француската ривиера да се сретнат со Андре Жид и Андре Малро, од кои барале поддршка. Но, Жид и Малро биле нерешителни, што довело до тоа Сартр да се разочара и да се обесхрабри.
Здружението потоа се распаднало, а Сартр решил да се посвети повеќе на книжевноста отколку на отпорот. Во тој период ги напишал книгите Битие и ништожност, Муви и Зад затворени врати. Ниедна од нив не била забранета од Германците. Во тој период, Сартр објавувал текстови во илегални и други книжевни списанија, а по ослободувањето на Париз, активно соработувал со списанието „Комбат“, кое тајно го основал Албер Ками, кој имал слични погледи како и Сартр. Сартр и Бовоар биле блиски пријатели со Ками, сè додека тој се оддалечил од комунизмот. Пријателството пукнало во 1951 година, кога Ками ги објавил есејот Бунтовникот.
Бељот
Броење со четворица играчи
Збирот на бодовите во играта расте доколку во делењето имало „вадење“. Сите вадења се придодаваат на 162. Ако имало вадење 20, играта изнесува 182 и парот мора да собере 92 бода за да ја извади играта. Ако имало вадење 50, играта изнесува 212 и парот мора да собере 107 бода за да ја извади играта, итн.
Доколку двата пара имаат еднаков број бодови (на пр. 81 со 81) играта „виси“. На оној што ја зел играта не му се пишуваат бодови, а на противникот му се пишуваат. Наредната игра одлучува дали оној што ја зел играта ќе си ги добие тие бодови или истите ќе му се пишат на противникот. За таа цел тој пар треба во следното делење да ја земе играта и да ја извади.
Жан Пол Сартр
Сартр и Втората светска војна
По војната, Сартр започнал со издавање на месечното книжевно-политичко списание „Модерни времиња“.
Сартр во политиката
По објавување на делото Битие и ништовност во 1943 година, Сартр станал политички активист. Во Валкани раце од 1948 година зборува за политички активен интелектуалец. Сартр го почитувал марксизмот, иако никогаш не станал член на Комунистичката партија на Франција. Тој се залагал за ослободување на Алжир од францускиот колонијализам, и станал еден од најгласните поборници за Алжирската војна за независност. Бил против Виетнамската војна, и во 1967 година заедно со Бертранд Расел и други организирал трибунал на кој требало да се обелоденат американските воени злосторства. Тој трибунал денес е познат како Раселов трибунал. Сепак, ефектите од трибуналот биле ограничени.
Бељот
Броење со двајца играчи
Со оглед дека не играат сите карти, играчот кој го зел делењето треба да собере повеќе од противникот. Доколку противникот собере повеќе, бодовите од двајцата се пишуваат кај него.
Жан Пол Сартр
Сартр во политиката
Сартр ги нагласувал хуманистичките вредности во првите дела на Карл Маркс, што довело до судир со водечкиот француски комунистички интелектуалец од 1960-те години, Луј Алтисер.
Бељот
Броење со тројца играчи
Во игра со тројца играчи, играчот кој ја зел партијата треба да освои повеќе поединечно од секој од останатите двајца играчи.
Жан Пол Сартр
Сартр во политиката
Во текот на 1960-те години, Сартр заминал на Куба во посета на Фидел Кастро и Че Гевара. По смртта на Че Гевара, Сартр изјавил дека тој бил најкомплетнен човек на неговото време. Сепак, застанал против убиствата на хомосексуалците што ги вршел режимот на Кастро, кои ги споредил со погубувањето на Евреите од страна на нацистите.
Во текот на 1974 година, Сартр го посетил во затворот водачот на Фракцијата на црвената армија, Андреас Бадер, а потоа ги критикувал лошите услови во затворот. Кон крајот на својот живот, Сартр станал анархист.
Крајот на животот и смртта
Во 1964 година Сартр се повлекол од книжевноста, по објавувањето на автобиографијата Зборови. Книгата била ироничен противнапад на Марсел Пруст. Таа година му е доделена Нобеловата награда за литература која ја одбил, велејќи дека не сака да прима официјални одликувања и не сака да се придружи на институциите. Сартр бил првиот лауреат на Нобелова награда кој своеволно ја одбил наградата.
За време на студентските револуционерни штрајкови во Париз, во 1968 година, Сартр бил уапсен поради граѓанска непослушност, но претседателот Шарл де Гол го помилувал, велејќи дека: не може да го апсите Волтер.
Кага го прашале во 1975 година по што би сакал да биде запаметен, Сартр рекол: "„Би сакал луѓето да ме памтат по „Тегобност“, „Без излез“, „Ѓаволот и Господ Бог“, потоа по моите филозофски дела, посебно „Критика на дијалектичкиот ум“, како и по мојот есеј за Генет ... Ако бидат запаметени овие дела, тоа би било вистинско достигнување, и јас не би можел да побарам повеќе. Како човек, би сакал да ме запамтат по историската ситуација во која живеев, како живеев, во смисла на сите аспирации што се обидов да ги соберам во себе.“"
Физичката состојба на Сартр се влошувала, делумно поради бесмилосното темпо на работа, како и поради употребата на амфетамин. Во последните години, Сартр ги пишувал Критика и Идиот, аналитичка биографија на Гистав Флобер, но и двете дела останале недовршени. Пател од хипертензија, а во 1973 година бил речиси слеп. Сартр бил страсен пушач, што можеби било причина за влошувањето на неговото здравје. Жан Пол Сартр починал во Париз, на 15 април 1980 година. На неговиот погреб дошле 50.000 парижани.
Клеопатра (лекарка)
Клеопатра (старогрчки : Κλεοπάτρα; fl. доцниот 1 век од нашата ера ) билa старогрчка медицинска писателка и автор на прирачник со наслов Козметика.
Идентитет и датирање
Работата на Клеопатра е позната по шест фрагменти од нејзиното пишување, веројатно сите од Козметика. Четири од овие фрагменти се цитирани од лекарот Гален од 2 до 3 век од нашата ера, а другите два од византиските лекари Етиј Амидски и Павле Егински. Ништо не е познато за нејзиниот живот, но нејзината работа може да се датира од крајот на 1 век бидејќи таа се однесува на стандардот за тежина што бил во употреба дури по 64 н.е. Лекарот од 1 век Критон, од кој Гален ги зел своите цитати од пишувањето на Клеопатра. Оттука, идентификацијата на египетската кралица Клеопатра VII (починала 30 п.н.е.) како автор на ова дело, направена од некои антички писатели (вклучувајќи го и Аетиј), е неточна. Сепак, се тврди дека Клеопатра можеби го избрала ова име како псевдоним во однос на кралицата Клеопатра. Таа, исто така, треба да се разликува од Клеопатра Алхемичарката.
Козметика
Козметика е прирачник кој нуди совети и упатства за подготовка на лекови за проблеми како што се првут и ќелавост, со неколку различни лекови понудени за секој од нив. Овие лекови користеле широк спектар на растенија; течни производи како што се масло, вино и оцет; минерали како што се олово и сода; и производи од животинско потекло, вклучувајќи печени коњски заби, срцевина од елен и измет од глушец. Преживеаните фрагменти, исто така, вклучуваат рецепт за парфимиран сапун, упатства за виткање и боење на косата и листа на различни системи за тежина и мерки кои се користат низ Медитеранот. Затоа, се чини дека прирачникот е наменет за меѓународна публика од лекари, кои би можеле да обезбедат и лекови и козметички производи, бидејќи и двете првенствено се засновале на растителни производи.
Гинекологија
Две дела за гинекологија и се припишуваат на авторката Клеопатра: Гинеција, збирка рецепти на лекови за гинеколошки проблеми и Песарија, список од дваесет песари. И двете се зачувани во латински верзии, иако предговорот на Gynaecia се однесува на тоа дека е преведено од грчки. Можно е и оригиналните грчки верзии на овие дела да биле дел од Козметика, и затоа ова дело имало поширок опсег отколку што сугерира неговиот наслов, опфаќајќи ја гинекологијата, како и козметиката.
Околусончева орбита
Околусончева орбита (хелиоцентрична орбита) — орбита околу тежиштето на Сончевиот Систем, кое обично лежи многу блиску до Сонцето или на неговата површина. Сите планети, комети и астероиди во Сончевиот Систем, како и самото Сонце се во такви орбити, како и многу вештачки сонди и парчиња отпад. За разлика од нив, месечините на планетите во системот се во орбита на своите планети (иако нашата Месечина има испакната орбита околу Сонцето).
Иако секогаш е блиску до Сонцето, тежиштето на Сончевиот Систем се преместува со текот на времето, зависно од тековната положба на големите телаво системот како Јупитер и другите групни гасовити планети. Слична појава овозможува пронаоѓањето на вонсончеви планети користејќи го Доплеровиот метод на радијална брзина.
Првото вселенско летало ставено во орбита било „Луна 1“ во 1959 г. Леталото не успеало да слета на Месечината поради погрешно темпираното согорување на горниот степен.
Марсопреносно вметнување
Марсопреносното вметнување е околусончева орбита во која се применува погонски маневар за да се стави едно вселенско летало на траекторија која ќе го одведе во Марсовата орбита.
На секои две години се јавува прилика за нискоенергетски пренос, кој овозможува движењето помеѓу планетите со најмалку потрошена енергија. Преодните вметнувања може да го стават леталото во Хоманова преодна орбита или во биеклиптична преносна орбита. Марсопреносните вметнувања можат да се остварат или со едно маневарско согорување, како кај американското летало МАВЕН во 2013 г., или со низа перигејски поттурнувања, како во случајот на индиската сонда „Мангалјан“ истата година.
Неопходно зло 2020
Неопходно зло 2020 - музички албум на македонскиот рапер Да Џака Накот од 2015 година. Песните се снимени и мастеризирани во „Suriken Records“. Извршен продуцент на албумот е Владимир Ѓокиќ. Сите песни се продуцирани, аранжирани и миксани од Да Џака Накот, освен „Сништа (ремикс)“ која е продуцирана, аранжирана и миксана од DJ Goce S.A.F., кој е миксер на песните „Без пардон“ и „Сништа“. Да Џака Накот е автор на сите текстови, освен „Улична лектира“. На песната „Сништа (ремикс)“ скречовите се дело на DJ Strajk. Филип Алексовски-Кинг е автор на цртежот на обвивката на албумот, додека дизајнот е дело на Tonyio San.
Содржина
Албумот содржи 12 песни, и тоа:
Абраксас
Абраксас - мистичен збор во гностицизмот кој го означува врховното суштество, господарот на 365 еони или сфери. Неговото име се добива од броевите: А (1), Б (2), Р (100), А (1), ИКС (60), А (1) и С(200) чиј збир прави 365..
1999
1999 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1999 година од новата ера, 999. од вториот милениум, 99. од XX век и последна од 1990-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1999 година се протега во 4635 и 4636, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4695 и 4696 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2542. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1419 и 1420 исламска година.
Автопортрет (Рембрант, Виена)
Автопортрет  (или  Големиот автопортрет ) е слика на масло на платно од холандски уметник Рембрант. Насликан во 1652 година, тој е еден од над 40 насликани автопортрети на Рембрант и е првиот што го сликал од 1645 година. Во композицијата е различен од неговите претходни автопортрети, сликарот е во директна фронтална поза, рацете на колковите и со чудна, темна самодоверба. Насликана е во годината кога започнале неговите финансиски тешкотии.
После седум години кога не сликал автопортрети, фокусирајќи се на пејзажи и интимни домашни теми, автопортретот во Виена претставува обнова на неговиот период nа сликање на автопортрети, тоа е период кога почнal да создавал просечно по еден автопортрет годишно до неговата смрт во 1669 година.
Стојан Мојсоски
Стојан Јончев Мојсоски (1920 во Косел, Охридско — 6 април 1945 во Стара Пазова, Србија) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Стојан Јончев Мојсоски е роден во 1920 година во селото Косел. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 5 декември 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, 3 чета, 1 баталјон, учествува на Сремскиот фронт. Се лекува и умира од пегав тифус во болницата во Стара Пазова, на 6 април 1945 година.
Лидија Симјановска
Лидија Симјановска (родена 9 октомври 2000) е Македонски алпинист.
Таа учествуваше за нејзината земја под Алпско Светско Првенство 2017 во Санкт Мориц, каде што не ја заврши трката на грен слалом.