cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 5262
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 35 м 38,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +75° 2' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 14°.
Други поделби
Проучување на NGC 5262 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47923. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 10; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4558. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1374.
Општински парк (град Луксембург)
Општински парк (parc de la Ville) ― јавен урбан парк во градот Луксембург, во јужен Луксембург. Источната граница допира со булеварот кнезот Анри (boulevard du Prince Henri) и, заедно со долините на Алзет и Петрус, создава граница што го одделува средишниот четврт Вил От од остатокот на градот.
Овој зелен лак е сегментиран во одделни делови од авенијата Монтереј, авенијата Емил Ројтер и авенијата Порт Нев. Областа што се граничи со овие патишта е приближно 20 хектари. Најјужниот дел од паркот се вика парк Едит Клајн (Parc Ed. Klein). Паркот бил создаден по уривањето на тврдината според Лондонскиот договор од 1867 година.
За време на ископувањето за изградба на подземниот паркинг Монтереј, биле откриени остатоците од тврдината. Наречено Ламберт Редуб, петоаголната тврдина сега може да се види јужно од авенијата Монтереј. Тврдината Ламберт првично била изградена во 1685 година, обновена во 1835–6 и претрпела промени меѓу 1868 и 1874 година.
Теорија на игри
Теоријата на игри — гранка на применетата математика која се служи со модели за проучување мегусебни односи или како гранка на економската теорија која се занимава со анализа на процесот на одлучување помеѓу помал број на вклучени лица или „актери“. Она што е многу интересно во врска со оваа теорија е психолошкиот момент и природата на човекот да ја планира својата добивка, својот профит на сметка на загубата на другиот а честопати тоа не резултира со успех или во некои случаи резултира со голем успех или со неуспех за двајцата играчи или противници. За економистите најважен е профитот и успешноста на работењето е искажана преку што поголем профит па од тука и јасен е поттикот и целта на теоријата на игритете.
Историја на теоријата на игрите и нејзините пионери
Џон фон Нојман и Оскар Монгештерн први работеле со оваа проблематика и поопширно опишуваат за оваа теорија во својата книга „Теорија на игрите и човековото поведение“ (Theory of games and human behaviour) објавена во 1944 г. Потоа како фундаментален придонес за оваа теорија се исказите на Џон Неш кој ги дефинира оптималните стратегии за игра со повеќе играчи и го дефинира поимот рамнотежа. Најблиската врска помеѓу оваа теорија и економијата е на полето на истражување и пронаоѓање на рационални стратегии во ситуации каде резултатот не зависи само од сопствената стратегија и “условите на пазарот”, туку зависи и од стратегијата на другите учесници кои имаат исти цели (во Економијата тоа е профитот и задржувањето на потрошувачите). Теоријата највеќе има примена во воените стратегии, но и секако во економската наука. Она што е интересно е дека вон Нојман и Џон Неш работеле за американската армија и ја применувале оваа теорија.
Што всушност е теорија на игрите?
Она што економистите го нарекуваат теорија на игрите социолозите го нарекуваат теорија од општествени ситуации што е и адекватен опис за што се работи во тие игри. Теоријата се фокусира да открие како групите или луѓето заемно соработуваат.Главно теоријата е поделена на два вида игри: кооперативни и некооперативни. Некооперативните игри навлагаат во тоа колку интелигентно поединците соработуваат и општат еден со друг за делотворно да ги остварат своите цели. Во врска со теоријата на игрите, економијата развива уште три теории: теорија на одложување, теорија на рамнотежа или еквиливибриум и теорија за дизајн на механизмот:
Кооперативни и некооперативни
Играта е кооперативна ако играчите оформуваат соработка меѓу себе. Кооперативните игри во фокусот ја имаат големата слика додека во некооперативните игри поважни се детаљите и точните резултати. Најчесто се претпоставува дека во некооперативните игри не е дозволена комуникација додека во кооперативните таа е дозволена.
Симетрични и асиметрични
Симетрични игри се оние во кои резултатот на крај зависи само од начинот на играње и од стратегијата на игра а не од тоа кој ги игра. Ако идентитетот на играчите може да се смени а да не се промени начинот на игра тогаш играта е симетрична. Асиметричните игри се изучувани како игри во кои играчите не се поставуваат со иста или слична стратегија.
Нула збир и не-нула збир
Нула-збир игри се специјален тип на игри со константен збир, во коишто изборите на играчите не можат ниту да ги зголемат ниту да ги намалат постоечките ресурси. Во нула-збир игрите вкупната добивка за сите кои учествуваат во играта, за било која комбинација на стратегии, секогаш се сведува на нула (понеформално, играчот добива на сметка на еднаква загуба кај другите). Покерот е пример за тип на нула-збир игра. Не нула-збир игри, во овој тип на игри нето резултатот на сите добивки и загуби е поголем од нула. Неформално, во не нула-збир игрите, добивката на еден играч не мора да значи загуба за друг играч.
Совршена и несовршена информација
Совршена информација е тип на игра во која еден од играчите е запознаен со сите претходни чекори на соиграчот.
Бескрајно долги игри
Се игри кои траат бескрајно долго и потезите во играта не се ограничени победникот не е познат сè додека овие чекори колку и долго да траат не се завршени.
Дискретни и континуирани игри
Поголемиот дел од теоријата на игритете е насочен кон крајните дискретни игри кои имаат ограничен познат бројна играчи, настани, резултати итн. Како и да е постојат концепти кои можат да бидат проширени. Континуираните игри дозволуват играчите да одберат стратегија од континуриана стратегиски сет.
самостојни и повеќеучеснички игри
Проблемите со поединечна одлука понекогаш се сметаат како “Еден-играч” тип на игри. Само доколку има два или повеќе играчи проблемот станува теоретска игра. Играч коишто се однесува на непредвидлив начин и прави “случајни потези”, исто така познати како “природни потези”, најчесто се додава. Игри со бесконечен број на играчи најчесто се нарекуваат н-личости вид на игри
Мета игри
Овие се игри во коишто играчите преку тоа што ја играат играта ги развиваат правилата за друга игра, којашто е мета на играта. Метаигрите имаат за цел да ја максимизираат корисноста на правилата коишто ќе бидат создадени.
Нешова Рамнотежа
Во теоријата на игрите, Нешовата Рамнотежа според нејзиниот пронаоаѓач Џон Неш е концепт на игра која инволвира 2 или повеќе играчи, во која е претпоставено дека секој играч ги знае рамнотежните стратегии на другите играчи и познато е дека не добива ништо доколку ако ја смени сопствената стратегија. Ако секој играч има избрано стратегија и никој не може да профитира од промената на сопствената стратегија а другите останат непроменети тогаш станува збор за Нешовата Рамнотежа. Со други зборови еден стопанственик да влезе во Нешовата рамнотежа треба негативно да одговори на прашањето: “Знаејќи ги стратегиите на останатите и знаејќи дека тие се константни и непроменливи, можам ли јас да профитирам менувајќи ја мојата стратегија за профит “? Едноставно, Ана и Бранко се во Нешовиот еквилибриум ако Ана ја прави најдобрата одлука што може, знаејќи го планот на Бранко и обратното Бранко ја прави најдобрата одлука што може земајќи го предвид планот на Ана. Но не секогаш Нешовата рамнотежа носи бенефиции, во многу случаи стопанствениците можат да профитираат повеќе доколку некако договорат други стратегии од оние во Нешовиот еквилибриум.Пример за ваквото однесување е кога стопанствениците форимираат картел за да добијат што е можно поголем профит.
Примената на теоријата на игрите
Теоријата има примена во многу области како што се економија, биологија, меѓународни односи, политички науки, воени стратегии, психологија, оперативните истражување, колективно однесување итн.
Менливи зборови
Менливите зборови може да претрпуваат промени, односно со додавање претставки и наставки го менуваат своето граматичко значење. На пример: на именката „врата“ може да ѝ додадеме разни граматички значења: врати (множина), вратата, вратава, вратана (определеност), итн. Менливи зборови се: именки, придавки, заменки, броеви и глаголи.
Именки
Именки се зборови кои опишуваат предмети, појави или пак означуваат имиња на лица или определени предмети. Зборот именка потекнува од латинскиот збор „nomen“ што значи име. Поради тоа се делат на:
Сопствените или личните именки се пишуваат со голема буква. Според тоа дали да ги допреме предметите или појавите именките ги делиме на:
Во македонскиот јазик именките имаат род (машки, женски, среден род) Родот во именката не може да се измени. Именките имаат и број (еднина и множина)
Сопствените именки се во еднина, а има именки кои имаат само множина (ножици, панталони).
Придавки
Придавките се зборови кои даваат некоја одлика на определениот предмет т.е. ги опишуваат предметите, суштествата и појавите.'' Тие се скоро секогаш во тесна врска со именките, многу ретко стојат самостојно.
Пример:
Поради тоа придавката е во ист род како и бројот на именката која ја опишува
Описните придавки исто така имаат и степен. Пример:
позитив-->компаратив-->суперлатив
Заменки
Заменки се зборови кои ги заменуваат именките. Потекнува од латинскиот збор pronomen.
Именките во следната реченица може да се заменат со заменки:
Пример: Марија му го дала моливот на Петар. Таа му го дала тоа на него, меѓутоа тука не знаеме за кого станува збор. Според тоа што заменуваат постојат повеќе вида на заменки:
Лични заменки
Лични заменки се зборови кои заменуваат имиња на лица. Лични заменки се:
Глаголи
Глаголот е збор кој означува дејство, или некоја состојба. Македонскиот збор Глагол потекнува од старословенскиот „глdголи“, што значи „зборува“. Глаголите разликуваат: Според тоа кога се врши дејството разликуваме:
Броеви
Броеви се зборови што означуваат количини. Тие разликуваат род (машки,женски и среден род). Постојат:општи, редни или броеви со приближна бројност.
Општи броеви
Општи броеви се од 1 до 10 (и нула), од 10 до 20 се додава -наесет. Помеѓу десетките се додава сврзник „И“ Стотките- се додава стотини на основниот број
Редни броеви
За 1,2,3 -> прв, прва, прво /втор, втора, второ /трет, трета, трето
За 4,5,6 итн. -> ти, та, то Пр: Четврти, деветти Ако бројот завршува на Т -> има 2т.
Јесен стиже дуњо моја
Јесен стиже дуњо моја (или само Јесен стиже) е српска (војводинска) тамбурашка народна песна. Самата песна е ретко позната надвор од Војводина (и останатите подрачја на „тамбурашка култура“). Самата народна песна е спомната во многу пошироко познатата песна на Ѓорѓе Балашевиќ од 1983 Свирајте ми ”Јесен стиже дуњо моја” каде авторот на свадба ја нарачува истата да ја свири циганскиот тамбурашки оркестар.
Менливи зборови
Броеви со приближна бројност
или два-тринаесет
Јесен стиже дуњо моја
Текст
Постојат повеќе варијанти на текстот на песната. Најчестата е следнава:
Менливи зборови
Броеви со приближна бројност
Од простите броеви од 1 до 10 и 100 со додавање на наставките се добиени други броеви:
Јесен стиже дуњо моја
Текст
Јесен стиже, дуњо моја, не мирише више цвеће, зумбул, лали, јорговани.
Менливи зборови
Броеви со приближна бројност
од 10-19 -> со на 11 (еден+на+десет=единаесет)
Јесен стиже дуњо моја
Текст
Ти ми оде, лето прође, неста цвећа. Тебе нема, славуј ћути, лишће жути.
Да ли знаш бар кол'ко патим кад се сетим јоргована, љубичица и јасмина?
Вајсериц (округ)
Вајсериц (Weißeritzkreis) — поранешен округ во јужниот дел на сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од запад надесно) окрузите Фрајберг, Мајсен, урбаниот округ Дрезден, Саксонска Швајцарија и на југ се граничи со Чешка.
Историја
Округот бил основан во 1994 година, кога двата некогашни окрузи Диполдисвалде и Фрајтал се споиле. Во август 2008, како дел од реформата на окрузите во Саксонија, окрузите Саксонска Швајцарија и Вајсериц се споиле во новиот округ Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини.
Космос-1386
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 јули 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-1386 бил военoнавигациски сателит.
Вајсериц (округ)
Географија
Округот се наоѓа на Рудните Планини, средиштен дел е Тарантската шума. Округот го добил неговото име по двете реки Вилде Вајсериц и Роте Вајсериц, кои се спојуваат близу Фрајтал во реката Вајсериц, која потоа се влева во Елба во Дрезден. Највисока точка е Калеберг на 905 метри надморска височина.
Во текот на поплавите во август 2002, реката Вајсериц надошла со повеќекратно количество вода од вообичаеното и уништила многу згради, куќи, улици и мостови низ речната долина.
ОУ „Ѓорче Петров“ - Ѓорче Петров
Ѓорче Петров — основно училиште во Ѓорче Петров, Општина Ѓорче Петров. .
Брикен (Саксонија-Анхалт)
Брикен (Brücken) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009 е дел од општината Брикен-Хакпфифел.
NGC 7691
NGC 7691 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7691 се споменува и како UGC 12654, MCG 3-60-1, CGCG 455-9, IRAS 23299+1534.
Откривање
Објектот е откриен на 16 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7691 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 7691 има привидни димензии од 2,1' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 32 м 24,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 50' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 7691 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71699. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1720. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1182.
Автор
Автор е творец или основач на кое било пишано дело како што е книга или сценарио, истиот се смета и за писател. Пошироко дефинирано, авторот е „личноста која дава егзистенција на било што“ и чие авторство ја одредува одговорноста за тоа што е создадено.
Правно значење на авторството
Обично, првиот сопственик на авторско право е лицето кое го создало делото, односно авторот. Ако повеќе од едно лице го создаде делото, тогаш може да се направи случај на заедничко авторство доколку се исполнети некои критериуми. Во законите за авторски права од различни јурисдикции, постои неопходност за мала флексибилност во однос на она што претставува авторство. На пример, канцеларијата за авторски права на Соединетите држави го дефинира авторското право како „форма на заштита предвидена со законите на Соединетите држави (наслов 17, Кодекс на САД) на авторите на оригинални дела на авторството“.
Задржувањето на титулата „автор“ над кое било „литературно, драмско, музичко, уметничко, или одредено друго интелектуално дело” му дава права на ова лице, сопственикот на авторските права, особено ексклузивното право да се вклучи или овластува која било продукција или дистрибуција за нивната работа. Секое лице или субјект што сака да користи интелектуална сопственост, чувано под авторско право, мора да добие дозвола од носителот на авторските права да ја користи оваа работа и честопати ќе биде побарано да плати за употреба на материјал заштитен со авторски права. По одредено време, авторското право истекува на интелектуална работа и влегува во јавна сопственост, каде што може да се користи без ограничување. Законите за авторски права во многу јурисдикции - главно по водството на Соединетите држави, во кои индустријата за забава и издаваштво имаат многу силна моќ за лобирање - се менуваа повеќепати од нивното основање, за да се продолжи должината на овој фиксен период кога работата исклучиво се контролира од страна на носителот на авторските права. Сепак, авторското право е само правно уверување дека некој го поседува своето дело. Технички, некој ја поседува својата работа од времето кога е создадено. Забележителен аспект на авторството се појавува со авторските права затоа што, во многу јурисдикции, може да се пренесе на друга по смртта. Лицето кое го наследува авторското право не е автор, но ужива исти правни придобивки.
Папа Сисиниј
Сисиниј (лат. Sisinnius PP.; ? - 4 февруари 708) — римски папа од 15 јануари 708 до 4 февруари 708. Кога Сисиниј бил избран за папа, тој боледувал од костобол. Во своето кратко папство, тој успеал да постави нов епископ на Корзика.
Автор
Правно значење на авторството
Се поставуваат прашања во врска со примената на законот за авторски права. Како, на пример се однесува на сложеното прашање на фанската фикција ? Ако агенцијата за медиуми одговорна за овластената продукција дозволува материјал од обожавателите, која е границата пред да стапат во сила законските ограничувања од глумците, музиката и другите размислувања? Покрај тоа, како авторското право се однесува на приказните за книги создадени од обожавателите? Какви овластувања имаат оригиналните автори, како и издавачите за регулирање или дури и запирање на фантастиката? Овој конкретен вид, исто така, илустрира колку може да биде сложено закон за интелектуална сопственост, бидејќи таквата фикција може да вклучува и закон за трговски марки (на пр. Имиња на ликови во медиумски франшизи), права за сличност (како на пример за глумци, па дури и целосно измислени субјекти), праведна употреба на права што ги држи јавноста (вклучително и правото на пародија или сатиризирање) и многу други компликации во интеракција.
Авторите можат да издвојат различни права што ги имаат на различни страни, во различни периоди и за различна намена или корист, како што е правото на прилагодување на заговор во филм, но само со различни имиња на ликовите, затоа што ликовите веќе се избираат по друга компанија за телевизиска серија или видео игра. Авторот може исто така да нема права кога работи според договор што инаку би ги имал, како на пример при создавање на дело за инзајмување (на пр., Ангажиран да напише туристички водич од страна на општинска власт што целосно го поседува авторското право на готовиот труд), или кога пишувате материјал со кој се користи интелектуална сопственост сопственост на други лица (како на пр. кога пишувате роман или сценарио што е нова рата во веќе воспоставената медиумска франшиза).
Хромозом 4 (човек)
Четвртиот човечки хромозом или хромозомот 4 е еден од 23 пара на хромозоми кај луѓето. Луѓето обично имаат по две копии од овој хромозом. Хромозомот 4 опфаќа повеќе од 186 милиони базни парови (градбените единки на ДНК) и претставува околу 6-6,5% од вкупната ДНК во клетката.
Автор
Филозофски погледи за природата на авторството
Во книжевната теорија, критичарите наоѓаат компликации во поимот автор над она што претставува авторство во правен амбиент. Во пресрет на постмодерната литература, критичари како Ролан Бартс и Мишел Фуко ја испитаа улогата и релевантноста на авторството кон значењето или толкувањето на текстот.
Хромозом 4 (човек)
Поради различните пристапи во истражувањето на бројот на гени кај секој хромозом, и тука тој варира. Најверојатно хромозомот 4 содржи помеѓу 700 и 1100 гени.
Картирани гени и болести
На овој хромозом се картирани гени за следните болести:
Автор
Филозофски погледи за природата на авторството
Мишел Фуко тврди во својот есеј „Што е автор?“ (1969) дека сите автори се писатели, но не сите писатели се автори. Тој наведува дека „приватно писмо може да има потписник - нема автор“. За читателот да му ја додели титулата автор на кое било пишано дело е да се припишат одредени стандарди врз текстот што, за Фуко, работат во комбинација со идејата за „функција на авторот“. Авторската функција на Фуко е идејата дека авторот постои само како функција на писмено дело, дел од неговата структура, но не мора да биде дел од интерпретативниот процес. Името на авторот „укажува на статусот на дискурсот во рамките на едно општество и култура“, а едно време се користело како сидро за толкување на текст, практика за која Бартс тврдеше дека не е особено важна или валидна цел.
Книжевните критичари Барт и Фуко сугерираат дека читателите не треба да се потпираат или да бараат на поимот еден сеопфатен глас при толкување на писмено дело, заради компликациите својствени на писателот назив „автор“. Тие предупредуваат на толкувањата од опасности што може да се појават кога се поврзува предметот на суштински значајни зборови и јазик со личноста на еден авторски глас. Наместо тоа, читателите треба да дозволат текстот да се толкува во однос на јазикот како „автор“.
Самообјавување
Самостојно објавување, самообјавување, независно издавање или занаетчиско објавување е „објавување на која било книга, албум или други медиуми од неговиот автор без вклучување на традиционален издавач. Тоа е модерно еквивалентно на традиционалното издание “.
Видови
Освен ако книгата не се продава директно од авторот до јавноста, се бара ISBN за уникатно да го идентификува насловот. ISBN е глобален стандард што се користи за сите наслови низ целиот свет. Повеќето компании за само-издаваштво или обезбедуваат свој ISBN до наслов или можат да обезбедат насока; можеби е во најдобар интерес на самообјавениот автор да ја задржи сопственоста на ISBN и авторските права наместо да користи број во сопственост на суета за печат. За секое издание на книгата е потребен посебен ISBN.
Електронско (е-книга) објавување
Постојат различни формати и алатки за е-книги што можат да се користат за нивно создавање. Бидејќи е можно да се создаваат е-книги без трошоци за претходни или по книги, ова е популарна опција за само-издавачи. Платформите за објавување е-книги вклучуваат Pronoun, Smashwords, Blurb, Amazon Kindle Direct Publishing, CinnamonTeal Publishing, Papirus Editor, ebook leap, Bookbaby, Pubit, Lulu, Llumina Press, и CreateSpace. Форматите за е-книги, меѓу другите вклучуваат е-паб, моби и PDF.
Печатење по барање
Објавувањето по барање за печатење се однесува на можноста за печатење книги со висок квалитет по потреба. За самообјавените книги, ова е честопати поекономична опција отколку спроведување на печатен список од стотици или илјадници книги. Многу компании, како што се Createspace (сопственост на Amazon.com), Outskirts Press, Blurb, Lulu, Llumina Press, ReadersMagnet и iUniverse, дозволуваат печатење единечни книги по трошоци за една книга не многу повисоки од оние што ги плаќаат издавачките компании за големи број отпечатоци.
Традиционално објавување
Со нарачано објавување, издавачот ги прави сите аранжмани за објавување, а авторот ги покрива сите трошоци.
Поконкретната фраза објавена автор се однесува на автор чие дело е независно прифатено за објавување од угледен издавач, наспроти необјавен автор.
Авторот на дело може да добие процент пресметан на големо или одредена цена или фиксна сума на секоја продадена книга. По извесно време, издавачите го намалиле ризикот од ваков вид аранжмани, со тоа што се согласиле да го платат тоа откако ќе продале одреден број копии. Во Канада, оваа практика се случи во текот на 1890-тите, но не беше вообичаена до 20-тите години на минатиот век. Воспоставените и успешни автори можат да добијат авансно плаќање, спротивно на идните авторски хонорари, но ова веќе не е вообичаена практика. Повеќето независни издавачи плаќаат авторски хонорари како процент од нето сметки - како се пресметуваат нето-приходите варира од издавач до издавач. Според овој аранжман, авторот не плаќа ништо за трошоците за објавување. Трошоците и финансискиот ризик ги носи издавачот, кој потоа ќе заземе најголем процент од приходите.
Издаваштво на суета
Овој вид на издавач нормално наплаќа рамен надоместок за уредување на изданието, нуди платформа за продажба, а потоа зафаќа процент од продажбата на секоја копија од книга. Авторот ги добива остатокот од направените пари.
Однос со уредникот
Односот помеѓу авторот и уредникот, честопати единствената врска на авторот со издавачката куќа, и честопати се одликува како место на тензија. За авторот да ја достигне својата публика, честопати преку објавување, делото обично мора да го привлече вниманието на уредникот. Идејата на авторот како единствен создавач на значењето на неопходноста се менува за да се вклучат влијанијата на уредникот и на издавачот со цел да се вклучи публиката во пишувањето како социјален чин. Постојат три главни области опфатени со уредници - Доказ (проверка на граматиката и правописот, потрага по грешки при пишување), Приказна (потенцијално област на длабок ангажман и за авторот и за издавачот) и за Распоредот (поставувањето на конечниот доказ подготвен за објавување честопати се потребни мали измени на текстот, така што уредникот за поставување се бара да се осигура дека тие не го менуваат чувството за текстот).
Есејот на Пјер Беурдие „Поле на културното производство“ ја прикажува издавачката индустрија како „простор на книжевната или уметничката позиција“, исто така наречена „поле на борби“, што е дефинирано од напнатоста и движењето својствено меѓу различните позиции во полето. Бурдие тврди дека „областа на заземање на позициите […] не е производ на намера за кохерентност или објективен консензус“, што значи дека индустријата која се одликува со зафаќање позиции не е една од хармонија и неутралност. Особено за писателот, нивното авторство во нивната работа ја прави нивната работа дел од нивниот идентитет, и лично е во прашање многу околу преговорите за авторитетот за тој идентитет. Сепак, уредникот е тој што има „моќ да наметне доминантна дефиниција на писателот и затоа да го разграничи популацијата на оние што имаат право да учествуваат во борбата за дефинирање на писателот“. Како „културни инвеститори“, издавачите се потпираат на позицијата на уредникот за да идентификуваат добра инвестиција во „културен капитал“ што може да порасне за да даде економски капитал на сите позиции.
Според студиите на Џејмс Куран, системот на споделени вредности меѓу уредниците во Велика Британија предизвика притисок кај авторите да пишуваат за да одговараат на очекувањата на уредниците, да го отстранат фокусот од читателот-публика и да стават напрегање на односот меѓу авторите и уредниците и пишувањето како социјален чин. Дури и прегледот на книги од уредниците има поголемо значење отколку приемот на читателската публика.
Компензација
Стандарден договор за автор обично вклучува одредба за плаќање во форма на аванс и авторски хонорари. Авансот е паушален износ платен пред објавување. Авансот мора да се заработи пред да се платат авторските права. Авансот може да се плати во две суми: првата исплата за склучување договори, а втората за испорака на комплетираниот ракопис или на објавување.
Договорот на авторот може да наведе, на пример, дека тие ќе заработат 10% од малопродажната цена на секоја продадена книга. Некои договори наведуваат скала на авторски хонорари што се плаќаат (на пример, кога авторските права започнуваат од 10% за првите 10,000 продажби, но потоа се зголемуваат на повисока процентуална стапка на повисоки прагови на продажба).
Книгата на авторот мора да заработи однапред пред да бидат платени понатамошните авторски хонорари. На пример, ако на авторот му се исплати скромен аванс од 2000 американски долари, а нивната стапка на авторски права е 10% од книгата чија цена е 20 американски долари - тоа е 2 долари по книга - книгата ќе треба да продаде 1000 примероци пред да се изврши понатамошна исплата. Издавачите обично задржуваат плаќање на процент од авторски права што се заработени против поврат.
Деновиве, многу автори ги надополнуваат своите приходи од продажба на книги со ангажмани во јавно говорење, посети на училиштата, резиденции, грантови и наставни позиции.
Духовниците, техничките писатели и писателите за учебници обично се плаќаат на различен начин: обично одредена такса или стапка по збор, отколку на процент од продажба.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Мајмунски парк Џигокудани
Мајмунскиот парк Џигокудани (地獄谷野猿公苑, Џигокудани јен коен) ― парк сместен во Јаманоучи, префектура Нагано, Јапонија. Тој е дел од Националниот парк Џошинецу Коген (месно познат како Шигакоген), и е сместен во долината на реката Јокоју, во северниот дела на префектурата. Името Џигокудани, значејќи „Долина на Пеколот“, е поради пареата и зовриената вода која меури од мали пукнатини во замрзната земја, опкружена со нагли карпи и застрашувачко ладни и непријателски шуми.
Обилните снежни врнежи (снегот ја покрива земјата четири месеци годишно), надморска височина од 850 м, и е достапен само преку тесен 2 км пешачка патека низ шумата, држејќи ја без гужва и покрај тоа што паркот е релативно добро познат.
Познат е по големото население на диви јапонски макаки (Macaca fuscata), почесто наречени снежни мајмуни, кои одат во долината во текот на зимата, барајќи храна на друго место во националниот парк во текот на потоплите месеци. Мајмуните се спуштаат од стрмните карпи и шума за да седнат во топлите води на онсените (топлите извори) и се враќаат на безбедност во шумите навечер.
Џигокудани не е најдалечниот север каде живеат мајмуните. Полуостровот Шимокита е на северниот дел од островот Хоншу и северозападната област на овој полуостров, географска широчина +41°31 'географска должина +140°56', приближно 500 км северно од Џигокудани е северната граница на живеалиштето на јапонските макаки. Ниту еден (нечовечки) примат не е познат дека живее во постудена клима.
Мајмунскиот парк Џигокудани станал познат откако бил прикажан во документарниот филм „ <i id="mwJQ">Барака</i> “.
Игор Делијаниќ
Игор Делијаниќ ( српски кирилица : Игор Делијаниќ, 1927 година во Белград – 2 март 2007 година во Белград) бил еден од најпознатите српски метеоролози. Автор на многу книги за метеорологијата, како на пример: (1976, Основи на метеорологијата), (1996, Климатологија), (Општа метеорологија) и  (2006, Метеорологија со климатологија). Од 1970 до 1984 година бил директор на Републичката хидрометеоролошка служба на Србија (Републички Хидрометеоролошки Завод на Србија ), кој бил заслужен за модернизација на услугите. Исто така, бил раководител на одделот за климатологија на Југословенскиот Федерален хидрометеоролошки институт ( Сојузниот хидрометеоролошки завод ) до неговото пензионирање во 1991 година.
Бамако
Бамако, е главен и најголем град во Мали кој брои 1,690,471 жител (2006), и моментално е најбрзорастечкиот град во Африка (6-ти во светот). Се наоѓа на реката Нигер.
Пигмалион
Пигмалион (англиски: Pygmalion) е драма на британскиот писател Џорџ Бернард Шо од 1913 година.
Ликови
Во драмата се појавуваат следниве ликови:
Прв чин
Една ноќ, пред катедрала Св. Павле во Лондон е собрана група луѓе кои чекаат да престане дождот: госпоѓата Хил со ќерката Клара и синот Фреди, професорот по фонетика Хигинс, полковникот Пикеринг, продавачката на цвеќиња Елиза итн. Професорот Хигинс цело време ги запишува разговорите на насобраните луѓе, а Елиза мисли дека тој е полицаец кој неправедно сака да ја уапси. Најпосле, сите се воодушевени кога се дознава дека тој е професор кој според изговорот на луѓето може да го одреди нивното потекло. Професорот Хигинс и полковникот Пикеринг ја делат љубовта кон фонетиката и тие се запознаваат меѓу себе.
Втор чин
Утредента, во домот на професорот Хигинс доаѓа Елиза која бара од него да ѝ дава часови по литературен англиски јазик. Тогаш, професорот и полковникот се обложуваат дека за неколку месеци Елиза ќе стекне образование кое е достојно на госпоѓите од високите кругови. Во меѓувреме, професорот Хигинс го посетува таткото на Елиза, кој за мал паричен надомест се согласува неговата ќерка да остане кај професорот.
Трет чин
Откако е остварен напредок во нејзината обука, Елиза оди на прием кај г-ѓа Хигинс, мајката на професорот и таму ги запознава г-ѓа Хил, Фреди и Клара. Уште на прв поглед, Елиза го привлекува вниманието на Фреди.
Четврти чин
Навистина, по неколкумесечна обука, Елиза е целосно преобратена од проста девојка во отмена госпоѓица. За да ги покаже своите способности, професорот и полковникот ја носат Елиза на забава каде никој не може да го забележи нејзиното сиромашно потекло. Задоволни од успехот, професорот и полковникот објавуваат дека експериментот е завршен и дека Елиза е слободна да си оди каде сака. Меѓутоа, таа е повредена од нивниот однос кон неа и доаѓа до голема расправија меѓу неа и професорот кого Елиза го обвинува дека е бездушен и нечовечен.
Петти чин
Утредента, Елиза го напушта домот на професорот и оди кај неговата мајка, која застанува на нејзината страна. Таму доаѓаат и професорот и полковникот, а доаѓа и таткото на Елиза, кој добил неочекувано наследство и се ослободил од сиромаштијата. Тој ги повикува присутните да му се придружат на неговата венчавка со маќеата на Елиза, а таа и професорот имаат долг и жолчен разговор. Најпосле, професорот ја замолува Елиза да продолжи да живее со него.
Доктор на науки
Доктор на науки (според македонскиот правопис кратенката е: д-р; латински или Doctor philosophiae) е највисок академски степен што се доделува од страна на универзитетите во повеќето земји во светот. Во однос на латинскиот термин од кој потекнува ова звање треба да кажеме дека зборот филозофија во звањето не се однесува на академската дисциплина филозофија, туку се употребува поширок смисол на зборот кој е поблизок кон оригиналното негово значење односно како љубов кон мудроста.
Поединците кои го имаат стекнато звањето доктор на науки степен и да е, во многу земји во светот го користат звањето Доктор, а во некои земји се користи некоја од варијантите на доктор по филозофија заедно со нивното име.
Стекнување на звањето
Во поголем број на земји во светот кандидатот за доктор на науки мора да поднесе пријава за темата на која треба да работи. Темата треба да биде одобрена од комисија сочинета од експерти од соодветната област одобрена од универзитетот. Доколку темата на кандидатот е прифатена тогаш се започнува со работа. Резултатите добиени од повеќегодишна работа на темата мора да бидат или публикувани или да бидат спремни за публикување во меѓународно научно списание во кое тие треба да бидат рецензирани од експерти од соодветната област кои се анонимни.
Самата одбрана на изработената докторска дисертација најчесто се одвива пред комисија од експерти која, обично, е одобрена од универзитетот. Обично станува збор за формален чин кои се изведува пред публика. Самиот чин на одбраната е помалку формален и се сведува испит на кој пред комисија кандидатот ја брани темата на која го истражувал.
Формално обраќање
При формално обраќање кон докторите на науки во академската заедница правилно е да се употребуваат формите: д-р Презиме или професор Презиме. Во секојдневниот живот, надвор од академската средина, доколку е познато академското звање како формален начин на обраќање би требало да се употребува д-р Презиме.
Тодор Григоров
Тодор Петров Григоров ( во —  во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Тодор заедно со своите соборци Кирил Лазаров и Јордан Јотов, биле судени од таканаречениот народен суд. Тие успеале да избегаат од горноџумајскиот затвор и стигнале до село Раздол каде биле предадени и убиени лично од Георги Богданов.
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Григоров, Тодор}}
Метеор (ракета)
Метеор е ознака на серии на полски звучни ракети. Ракетите Метеор биле изградени помеѓу 1963 и 1974 година.
Метеор била двофазна метеоролошка ракета, со употреба на цврсто гориво, конструирано за истражување на горните слоеви на копнена атмосфера, исто така, да истражува за насоките и силите на ветровите од 18 до повеќе од 50 километри над површината на Земјата. Овие ракети биле дизајнирани од полски инженери од Институтот за авијација во Варшава (меѓу нив бил и професорот Јацек Волцевски и инженерот Адам Обиџиски) и биле произведени од фабриката ВЗК-Мјелец.
Историја
Првото место за лансирање на звучните ракетите во Полска било Блендовската пустина, каде од 1958 до 1963 година биле лансирани ракети од различни типови; меѓу другите РД и Раско. За време на летот, бил спроведенбиолошки експеримент со претходно обучени две бели глувци (ракетата РМ-2Д достигнала надморска височина од 1580 метри).
Од 1965 до април 1970 година, ракетите Метеор-1 биле лансирани од “вселенското пристаниште“ сместено 5  км од градот Устка. Оваа програма била продолжена до 1974 година, кога ракетите се оддалечувале од областа на експерименталниот центар основан во текот на годините на Втората светска војна, сместен на западната страна на градот Леба. Во моментов, тој е во музејот (почетното место со рампата и радарските бази).
Имало 224 летови на ракетни серии „Метеор-1“ (вклучувајќи прототипи). Вредните податоци како метеоролошки така и поврзани со ракетни техники биле пронајдени како резултат на овие истражувања.
„Метеор-1“, „метеор-2Х“ и „метеор 2К“ (најголемата цивилна ракета развиена во Полска) биле ракети со една фаза. „Метеор 3“ беше двостепена ракета, развиена од „Метеор 1“. Метеорски ракети биле лансирани од Леба и Устка. Пет метеорски ракети мисии биле спроведени околу 1970 година од Зингст, во поранешна Источна Германија. Програмата за летови на Метеор-2 била завршена во текот на истата година, кога Полска започна да учествува во истражувањето на Интеркосмос, користејќи ги Вертикалните ракети.
Метеор-1
Еднофазната, но ракетата со две единици наречена „Метеор-1“ имала должина од 2470 мм и почетна маса од 32.5 килограми. Летот траел 80 секунди и достигнувал врвот во височина од 36,5 км. Моторот се палел за 2-3 секунди и достигнал максимална брзина од 1100 метри во секунда. Во 1965 година лансирани биле 6 ракети од типот „Метеор-1“ и по овој пат: 12 во 1966 година, 40 во 1967 година, 45 во 1968 година, 36 во 1969 година, 34 во 1970 година и 4 во 1971 година.
Испуштањето на металните диполи било ослободено од ракетите и овој материјал подоцна бил набљудуван на радарите. Тоа била основата на деривација на јачината на ветровите во стратосферата и насоките на ветровите во истиот атмосферски слој. После експериментите спроведени во годините 1965-1966 година, за време на „Годината на тивкото сонце“, цикличен шаблон на варијација во случај на насоки на овие атмосферски текови бил заклучен.
Метеор-2
Еднофазниот „Метеор-2К“ бил најнапредната верзија на ракетата Метеор. На 7 октомври 1970 година лет бил одржан и достигнал височина од 90 километри. Оваа ракета се користела како озвучување на јоносферата, достигнувајќи го нивото на границата помеѓу слоевите Д и Е. Биле реализирани 10 летови од оваа верзија, кога биле направени мерењата на температурата. Должината на ракетата била 4,5 метри, а некои биле подолги од англиската ракета Петрел (во служба од 1968 година). „Метеор-2“ не била произведена во серија. Цената на овој прототип на ракетата била осум пати поголема отколку за копирањето на „Метеор-1“. Тежината на корисни полнење, во облик на сондата за обновување „RAMZES“, била 10 килограми.
Метеор-3
Двофазната ракета наречена „Метеор-3“ била развиена верзија на „Метеор-1“. Опсегот на летот бил зголемен и ракетата се здобила со можност за лансирање на неколку испуштања на диполи. Можела да достигне на височини помеѓу 67 и 74 километри. Разгледана била идејата за проектот „С“ за верзија. Овој модел би можел да биде лансиран од рамка на авион, околу 5 километри над површината.
Улица Бен Џехуда
Улицата Бен Џехуда(хебрејски: ‎מדרחוב בן יהודה, Ben Yehuda Pedestrian Mall) е улица која се наоѓа во Ерусалим, Израел. Се наоѓа на местото каде што улицата Јафа и улицата Крал Џорџ се среќаваат до крајот на Сионски плоштад|сионскиот плоштад..
Блуменхолц
Блуменхолц (Blumenholz) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Хуан де ла Коса
Во 1499 година, бил член на експедицијата на Алонсо де Охеда на Јужна Америка. Откако се вратил во Андалузија, ја исцртал познатата mappa mundi („светска карта“), а потоа со Родриго де Бастидас продолжил да истражува. Во 1509 година, ја започнал својата последна експедиција, повторно со Охеда, кон брегот што денес е Колумбија.
Умрел во вооружен конфликт со домородните луѓе.
Животопис
Никој не знае кога точно и каде е роден Хуан де ла Коса, но прифатена е хипотезата дека е роден во Сантоња, Калабрија, бидејќи таму постојат документи според кои тој, неговата сопруга и неговата ќерка живееле во тој град.
Датумот на неговото раѓање е исто така непознат, но се смета дека е роден меѓу 1450 и 1460 година, а не е позната никаква информација во врска со неговото детство. Се претпоставува дека како млад пловел околу Бискајскиот Залив како и околу Канарските Острови и Западна Африка.
Првата сигурна информација поврзана со него потекнува од 1488 година, кога Хуан де ла Коса бил во Португалија. Во тоа време, истражувачот Бартоломео Диас пристигнал во Лисабон, откако стигнал до ’Ртот на Добрата Надеж. Се претспоставува дека Католичките кралеви го испратиле Хуан де ла Коса како шпион во тој град за да ги дознае информациите и деталите на тоа откритие. Успеал да се врати пред да биде заробен.
На почетокот на 1490ти години, Хуан де ла Коса живеел во Пуерто де Санта Марија и поседувал брод нареќен Маригаленте или Галицијан.
Фијакер стари
Текст
Фијакер стари улицама лута и собом носи заљубљени пар. Целе ноћи снег полако пада, а двоје младих греје срца жар.
Прошла је ноћ та као ока трептај, и зора рана оставља свој траг. Ја напуштам најмилију драгу, све дивне ноћи и тај Сомбор град.
Само да ми се ластом створити и још да могу небом летети, летео бих цео дан и ноћ, само да могу својој драгој доћ’.
Фијакер стари сад више не лута, и не чује се оног вранца бал. Заборавит’ морам своју драгу, све дивне ноћи и тај Сомбор град.
Катрин Зитомиерска
Во крајот на 2008 година, таа била домаќин (заедно со Петар Jihde ) на TV400 програма идол: Eftersnack, неделна програма сестра на идол 2008 на кој настапуваат интервјуа со кандидатите и на жирито. Зитомиерска била жестоко критикувана во шведските медиуми за негативните коментари кон натпреварувачите, како што еден од нив го нарекол „премногу геј“, а друг „груб“ затоа што настапувала бос. Се шпекулирало дека таа ќе биде принудена да ја напушти програмата пред да заврши сезоната; но, по итен состанок помеѓу ТВ4 и ТВ400, било одлучено да и се даде втора шанса.
Во 2008 година, таа ја водела и програмата Sunday Supreme на MTV Шведска, и се појавила во телевизиското шоу Du är vad du äter (шведската верзија на You are what you Eat ) за да ги излечи нејзините нездрави навики за пиење. Зитомиерска била домаќин на Idol: Eftersnack уште еднаш во 2009 година, но била заменет во 2010 година Во текот на 2009 и 2010 година таа често се појавувала во утринската радио емисија ''ВАКНА! med The Voice'' (кој се емитува на The Voice, но се емитува и на телевизија на Канал 5 ). Нејзините контроверзни напади врз шведските познати личности во шоуто се најдоа на насловните страници во шведските медиуми.
Во септември 2010 година, непосредно пред општите избори во Шведска во 2010 година, информативниот сајт „Резуме“ објави дека на Зитомиерска и се плаќа за да ја промовира Умерената партија на нејзиниот блог.
Таа била во брак со Алекс Шулман, кој исто така работел со Pure PR, една година додека не се разделиле во 2008 година За време на нејзиниот брак со Шулман, нејзиното име било Катрин Шулман. Житомиерска била во врска со фотографот Бинго Ример од 2009 до 2015 година, а заедно имаа два сина: Ринго (роден 2010 година) и Рамбо (роден 2013 година). Таа имала трет син, Фалке Реј З (роден во 2017 година), со Александар Клингштет, нејзиниот партнер од 2015 до 2018 година.
NGC 5263
NGC 5263 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5263 се споменува и како UGC 8648, MCG 5-32-58, CGCG 161-113, KUG 1337+286, IRAS 13376+2839.
Откривање
Телото е откриено на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5263 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5263 има привидни димензии од 1,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 39 м 55,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 23' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 26°.
Други поделби
Проучување на NGC 5263 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48333. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2004. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 86.
Космос-1387
Космос-1387 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 јули 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5900 килограми. Космос-1387 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 239 км, а најмалото на 208.