cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3569
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на NGC 3569 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34075. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 106; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2522. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 695.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Маркос Мешкос
Маркос Мешкос (Грчкиː Μάρκος Μέσκος; Долно Граматиково,, - , ) — еден од најголемите повоени грчки поети и писатели. Македонец по потекло.
Животопис
Мешкос е роден на 7 септември 1935 година во воденското село Долно Граматиково во семејство на Македонци. Според негови изјави, неговата мајка не го зборувала грчкиот јазик, туку само Македонски. Во родното место го завршил и средното училиште. Дипломирал на атинскиот Институт за технологија во школата Доксиади во Атина во 1968 година. Работел како графички дизајнер во неколку рекламни агенции и како издавачки уредник.
Во многу списанија соработувал со песни, студии и проза. Неговите песни се преведени во неколку европски земји. Од 1981 година живее во Солун. Беше почестен со поетската награда „Диабазо“ во 1995 година за неговата поетска колекција „Честитки“ и со наградата на фондацијата Костас и Хелен Небесно на Академијата во Атина во 2006 година за неговата поезија.
Мешкос е автор и на поетските книги „Пред смртта" (1958), „Мавровони" (1963), „Анонимни" (1971), „Коњи на хиподромот" (1973), „Приватните гробишта" (1977), „Духовите на слободата" (1979), „Цвеќиња во проколната змија" (1983), „Сенката на земјата" (1986), „Честитки", „Елеутери" (2005), „Единствениот и множина шепот" (2009), „Откупнината" (2012), „Песните на скалата Хад"(2018).
На парламентарните избори во септември 2015 година тој бил на 12тата позиција на листата кандидати на Сириза.
Политичките страдања од историјата, за разлика од чувството на слобода издлабени од сликите на природата во Втората светска војна и Граѓанската војна, го ставиле својот печат на поетското дело на Мешкос. Неговите песни се преведени во неколку европски земји, но не и во Македонија. Починал во Солун на 1 јануари 2019 година по долгогодишна битка со ракот. Погребан е во родното село.
NGC 1636
NGC 1636 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1636 се споменува и како MCG -1-12-42, IRAS 04382-0842.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јануари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1636 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1636 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 40 м 40,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 36' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 1636 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15800. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 269; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5321. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 918.
Чуки (Оризари)
Чуки, Куново или Турски гробишта — археолошко наоѓалиште во јужниот дел на кочанската населба Оризари. На овој простор се наоѓале 5 могили од железното време, а имало и градиште (крепост). При рекогносцирањето на М. и Д. Гарашанин биле констатирани три могили, а во 1964 била истражена могилата бр. 1. Во неа се пронајдени два гроба со скелетни погребувања. Едниот гроб е со наоди од железното време, а другиот со римски монети од IV век.
Иако во текот на шеесеттите години на XX век биле правени обиди за заштита на могилите, истите при градењето на патот Кочани - Берово се уништени. Во текот на 1986 и 1987 година биле истражени остатоците од могилата бр. 2, при што повторно се констатираниримски погребувања врз оние од железното време (VII век пр.н.е.). Овие култни места биле користени за погребување и во подоцнежните периоди, како во средниот век, па дури и подоцна.
Тумба (Лавци)
Тумба — археолошко наоѓалиште во преспанското село Лавци. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на тромеѓата на селото со оседните Прељубје и Дрмени, каде на мала височинка со зарамнето плато, во нива на месен жител при обработувањето на земјата биле откриени темели од објекти. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и друго.
Британски Девствени Острови
Британски Девствени Острови или БДО (British Virgin Islands, BVI) — островска група во Малите Антили, во Карипско Море, источно од Порторико. Претставува дел од Британските прекуморски територии. Повеќе од 60 острови и гребени спаѓаат тука. Заедно со Американските Девствени Острови го сочинуваат поширокиот архипелаг Девствени Острови.
Црн петок
Црн петок е колоквијален термин за денот петок што следи по Денот на благодарноста во САД. Традиционално го означува почетокот на божиќната шопинг сезона во САД. Многу продавници нудат високо промовирани продажби по намалени цени и често се отвораат многу рано, понекогаш дури на полноќ или дури и на Денот на благодарноста.
Црн петок е најпрометниот шопинг ден во годината во САД од 2005 година.
Историја
Денот по Денот на благодарноста се смета за почеток на божиќната шопинг сезона во Соединетите држави од 1952 година. Практиката можеби е поврзана со идејата за парадите на Дедо Мраз. Парадите за прославување на Денот на благодарноста често вклучуваат појавување на Дедо Мраз на крајот од парадата, со идејата дека „Дедо Мраз пристигна“ или „Дедо Мраз е веднаш зад аголот“, бидејќи Божиќ е секогаш следниот голем празник по Денот на благодарноста.
Кон крајот на 19 век и почетокот на 20 век, многу паради на Дедо Мраз или Денот на благодарноста биле спонзорирани од стоковните куќи. Тие ја вклучуваат континуираната парада на Дедо Мраз во Торонто во Канада од 1905 година, првично спонзорирана од Итон, и Парадата на Денот на благодарноста на Мејси што се одржува на Менхетен, во Њујорк од 1924 година, спонзорирана од Мејси. Стоковните куќи ги користеле парадите за да започнат голем рекламен притисок. На крајот, станало непишано правило дека ниту една продавница нема да се обиде да прави божиќно рекламирање пред да заврши парадата. Затоа, денот по Денот на благодарноста станал ден кога официјално започнаува сезоната за купување.
Во 2015 година, Amazon.com прв понудил зделки за „Црн петок во јули“ на она што го нарекле „Прајм ден“, ветувајќи подобри зделки отколку на црниот петок. Амазон ја повторил практиката во 2016 и 2017 година, а други компании почнале да нудат слични зделки.
Аналитичарот Маршал Коен од групата НПД во 2020 година тврдел дека црниот петок опаѓа во корист на купувањето преку интернет и дека пандемијата на коронавирус го забрзала овој процес. Пандемијата, исто така, резултирала со понудени зделки за одмор во подолг временски период, дури и во октомври. Помалку луѓе купувале лично на Црниот петок во 2020 година, а повеќето деловни активности се одвивале преку интернет. Компанијата за истражување на пазарот „Нумератор“ изјавила дека продавачите на облека, алати и други предмети кои се сметале за несуштински за време на пандемијата, не биле толку многу промовирани бидејќи пониското производство значело помала достапност за продажба. Адобе Аналитикс објавиле дека интернет продажбата достигнала 9 милијарди долари во 2020 година, 22% повеќе од претходната година. Посетата на продавниците се намалила за 48% во 2020 година од претходната година, односно за 52%.
Соединети Американски Држави
Црн петок не е официјален празник во Соединетите држави, но Калифорнија и некои други држави го одбележуваат „Денот по Денот на благодарноста“ како празник за вработените во државната администрација. Понекогаш се одбележува наместо друг федерален празник, како што е Денот на Колумбо. Многу вработени и училишта кои не се во малопродажба имаат одмор наДенот на благодарноста како и петокот што следи. Заедно со следниот редовен викенд, ова го прави викендот за време на црниот петок четиридневен викенд, поради што се вели дека ќе го зголеми бројот на потенцијални купувачи.
Канада
Во 2012 година се случил најголемиот црн петок досега во Канада, бидејќи канадските трговци на мало го прифатиле во обидот да ги спречат купувачите да патуваат преку граница.
Обединето Кралство
Во Обединетото Кралство, терминот „црн петок“ потекнува од полицијата и се однесува на петокот пред Божиќ. Тоа е денот кога службите за итни случаи ги активираат плановите за вонредни состојби за да се справат со зголемувањето на обемот на работа поради големиот број на луѓе кои излегуваат да пијат во последниот петок пред Божиќ. Непредвидени ситуации може да вклучуваат поставување мобилни теренски болници во близина на местата за излегување во центарот на градот.
Во 2016 година, вкупното трошење преку интернет-страниците за малопродажба на црниот петок изнесувало 1,23 милијарди фунти, што претставува зголемување од 2,2% од годишното ниво во однос на 2015 година. Во 2017 година, продажбата на мало во Велика Британија во ноември пораснала побрзо отколку во декември за првпат.
На велшки, црн петок е познат како „Dydd Gwener y Gwario Gwirion“ (Петок на глупаво трошење).
Мексико
Во Мексико, црниот петок биле инспирација за владата и малопродажната индустрија да создадат годишен викенд со попусти и продолжени кредитни услови. Постои од 2011 година и се одржува во ноември во викендот пред понеделникот во кој празникот на Мексиканската револуција е поместен од неговиот првичен датум на 20 ноември, како резултат на мерката преземена од владата за туркање на одредени празници во понеделник од нивната недела со цел да се избегнат работниците и студентите да спојат четиридневен викенд. На овој викенд, главните трговци на мало го продолжувале работното време на продавницата и нуделе специјални промоции, вклучувајќи продолжени услови за кредитирање и промоции на цени.
Морозвизд
Најстариот податок за Морозвизд го дава византискиот писател Јован Скилица, кој во својот „Историски синопсис“ пишува дека во 1018 година пратеници од градовите Пелагонија и Морозвизд го посетиле византискиот цар Василиј II. Подоцна, во 1019 година Василиј издал грамота, во која Морозвизд се споменува како епископско седиште.
Првите истражувања на Црквиште се направени во јули 1980 година и досега се пронајдени остатоци од четири цркви. Најстарата датира помеѓу V и VI, а поновата од VI век. Другите две цркви се од XI и XIII век. Во 1998 година е откриено вистинско богатство од вредни предмети што им припаѓаат на различни култури, уште од времето на Јустинијан I, па наваму.
Во 2006 е извршено ископување од страна на македонски и американски археолози и се пронајдени гробници и накит.
Мородвиска (Мороздвишка) епископија
За сето време на постоењето на Самуиловото царство, односно до 1018 година, Кочанската Котлина влегувала во неговиот состав. Во Кочанско, јужно од Кочани, во подножјето на Плачковица се наоѓал и веќе развиениот град Мороздвизд. Според стари ракописи може да се утврди дека тој се оформил доста рано и станал седиште на епископија. Во времето на бугарските владетели Симеон и Петар овде било и седиштето на брегалничкиот архиепископ, кој уште се нарекувал и мороздвиски.
Мороздвишката епархија била доста просторна и ги опфаќала териториите на Мороздвизд, Козјак, Славиште, Злетово, Луковица, Пијанец и Малешево. Главната територија се наоѓала покрај реката Брегалница, поради што била идентификувана и како брегалничка епископија која постоела уште пред доаѓањето на Словените во овој крај и се наоѓала во градот Баргала.
Во Теофилактовото житие за Тивериополските маченици се говори дека бугарскиот кнез Борис му заповедал на брегалничкиот управник Таридин да изгради храм во Брегалничката епископија и таму да ги пренесе моштите на мачениците од Тивериопол. Од овде и претпоставките дека во тој период треба да се бара почетокот на Мороздвизд, односно претворањето на ова населено место во епископски и управен центар. Таридин го подигнал храмот, од кој во населбата и денес постојат остатоци од стара црква со купола и зачувани фрески.
Брегалничката епископија немала свое постојано име, како што немала и постојано седиште на епископската катедра. Во времето на кнезот Борис таа се викала Проватска (Овчеполска), додека во времето на Самуил се нарекувала Мороздвишка. Епархијата под истото име ја споменува и Кедрин, кога за овој град зборува паралелно со Пелагонија и Липениј. Исто така, и тогашниот географ Идризи минувал низ Мороздвизд кога патувал од Кратово за Малешево, го нарекува Формендис, објаснувајќи дека е распослан на планинска височинка заградена со лозја и ораници.
Мороздвизд се споменува и во 1018 година, при конечното пропаѓање на Самуиловото царство. Кога византиските војски се пробиле во теснините на Горна Струма и го презеле градот Перник и други 35 тврдини, градовите и велможите мирно му се предале на императорот Василиј II со цел да ги запазат своите привилегии. Тогаш и пратениците од Мороздвизд, Битола и Липљан го пречекале императорот и му ги предале своите градови. Епископијата го продолжила своето постоење сè до смртта на Василиј II, кога во почетокот на 1320 година почнало да опаѓа нејзиното значење. Според некои извори, во 1381 година мороздвишката епархија тешко настрадала во Велбушката битка и била опустошена, поради што е укината како епархија. Нејзиното повторно обновување првпат се споменува дури во 1515 година кога епископ бил Матеј, родум од Злетово.
Дрис Мертенс
Дрис Мертенс (роден на 6 мај 1987 во Левен) — белгиски фудбалер, напаѓач на Галатасарај и на белгиската репрезентација.
Мертенс го направил своето деби за репрезентацијата на Белгија во 2011 година и оттогаш има преку 90 настапи за репрезентацијата. Тој исто така бил дел од составот на нацијата на Светското првенство 2014, Европското првенство 2016 и Светското првенство 2018. Во 2016 година, тој бил прогласен за Белгиски фудбалер на годината.
Животопис
Дрис е син на Херман, петкратен белгиски шампион во гимнастика, додека мајката, Маријке ван Кампен, е универзитетски професор по педагогија; неговиот брат Јероен работи на телевизија во Белгија како автор и водител. Од 2015 година е оженет со телевизиската водителка Катрин Керхофс.
Технички одлики
Разноврсен играч со вешт дриблинг, кој најчесто настапува на позицијата лево крило, но исто така често бил користен и како полушпиц од страна на Дик Адвокат; Мертенс е добар стрелец, но и асистент за својте соиграчи. Во сезоната 2016-2017, на барање на тренерот Маурицио Сари, поради повредата на Аркадиуш Милик, Мертенс играл како главен напаѓач, постигнувајќи одлични резултати.
Рани години
Роден во Левен, Белгија, Мертенс ја започнал својата кариера во сега веќе распаднатиот локален клуб Стад Левен. Додека тој бил тука скаути на еден од најпознатите белгиски клубови Андерлехт го забележале Мертенс, и во крајна линија тоа резултирало понудена шанса за него да се приклучи на младинската школа на клубот во 1998 година. Тој поминал пет години во младинската школа на Андерлехт пред да биде отпуштен во 2003 година, кога тренерите во академијата укажале на тоа дека тој бил премногу низок и физички неспособен да се натпреварува на професионално ниво. По ослободувањето од Андерлехт, Мертенс потпишал за друг прводивизионен клуб од Белгија Гент. По две сезони во младинската академија на Гент, Мертенс бил позајмен во Алст за сезоната 2005-2006. Тој брилирал во третата дивизија и бил прогласен за играч на годината. Сепак, тренерскиот штаб во Гент, многу слично на оние од Андерлехт пред неколку години, останале неубедени од квалитетите на Мертенс најмногу заради неговиот мал раст. Сепак, тој останал под договор со Гент и бил позајмен повторно следната сезона, овој пат во АГОВ Апелдорн во Холандија.
АГОВ
На 1 јули 2006 година, Мертенс официјално потпишал за АГОВ Апелдорн, клуб кој подоцна се распаѓа во 2013 година, на заем за една сезона, со опција за откуп доколку клубот биде задоволен од неговите игри. Тој успеа да се врати со 2 гола во 35 настапи за време на сезона, во која тој станал омилен меѓу навивачите и поддржувачите на Сините. Формата со која настапувал Мертенс го поттикнала раководството на АГОВ, предводено од страна на новиот тренер Џон ван ден Бром, да ја искористат опцијата за потпишување на траен договор со белгискиот играч следната сезона. Тоа бил потег кој итекако му се исплатил на холандскиот клуб кога Мертенс ја завршил сезоната со 15 гола во 38 натпревари за тимот.
Како растело неговото влијание врз клубот така и клубот имал сè повеќе доверба во Мертенс назначувајќи го за нов капитен за сезоната 2008-2009. Мертенс брилирал во својата нова улога и придонел со уште 13 гола за сезоната по што му била доделена наградата за Златен Бул за најталентиран играчи во Ерсте дивиси. Тоа ќе биде неговата последна сезона во клубот, бидејќи на крајот на сезоната тој се согласи да му се приклучи на една лига повисоко рангираниот клуб Утрехт во Ередивиси. Мертенс направил 110 настапи во сите натпреварувања за АГОВ во текот на три сезони во клубот и постигнал 31 гол.
Утрехт
Откако добиле согласност од АГОВ во март 2009, Утрехт и официјално го завршиле потпишувањето на Мертенс на почетокот на сезоната 2009-2010 за трансфер-сума од 600.000 €. Во својата дебитантска сезона со клубот, Мертенс постигнал шест голови и бил финалист зад напаѓачот на Ајакс Луис Суарез во изборот за наградата Холандски фудбалер на годината. Тој исто така бил награден со Трофеј Ди Томазо наградата за играч на сезоната на Утрехт. Тој ги подобрил неговите резултати во следната сезона, постигнувајќи 10 гола во 31 натпревар во лигата за Утрехт, вклучувајќи го и хет-трикот во последното коло против АЗ Алкмар, и трите гола во неговото деби во Лига Европа. Севкупно, Мертенс постигнал 14 гола во сите натпреварувања и имал неверојатни 24 асистенции. Тоа се покажала неговата последна сезона во клубот, бидејќи неговата фантастична форма на Стадион Галгенвард го привлекла вниманието на некои од најголемите клубови во лигата. За две сезони поминати во Утрехт Мертенс постигнал вкупно 21 гол во 86 натпревари во сите натпреварувања.
ПСВ Ајндховен
Следната сезона Мертенс ја започнал со додавање на уште еден трофеј, откако во првиот натпревар од новата сезона му помогнал на ПСВ да го победи Ајакс со 4-2 во Јохан Кројф Шилд (Суперкуп на Холандија), асистирајќи притоа за првиот гол кој го постигнал Ола Тоивонен по само 3 минути игра. На 30 септември 2012 година, Мертенс и Јирген Локадија, кој го имал своето деби во Ередивисије, постигнале хет-трик во победата на ПСВ над ВВВ Венло со 6-0. Мертенс ја завршил сезоната со 14 постигнати голови во лигата, 16 во сите натпреварувања, но ПСВ ја завршиле сезоната како второпласирани зад Ајакс во Ередивисије. Тој, исто така, додал и 17 асистенции. Тоа била неговата последна сезона во Ередивисије, откако по завршувањето на истата ПСВ ја прифатил понудата на клубот од Серија А Наполи за неговиот потпис. Мертенс го напуштил Ајндховен забележувајќи 88 натпревари за клубот и постигнал 45 голови во текот на две сезони.
Наполи
На 16 јуни 2013, агентот на Мертенс Серен Лерби потврдил дека играчот се согласил на потпишување договор со италијанскиот Наполи. Трансферот го чинел Наполи 9.480.000 €, а Мертенс потпишал петгодишен договор со кој заработувал 1,2 милиони евра по сезона. Така тој станал првото засилување на новиот тренер на Наполи, Рафа Бенитес. Своето деби во Серија А го направил на 25 август 2013, влегувајќи како замена во второто полувреме на местото на Марек Хамшик во победата со 3-0 над Болоња. Неговиот прв гол за наполитнаците дошол на 30 октомври, кога тој го постигнал победничкиот погодок со кој била совладана Фјорентина на гости со 1-2. Во првиот натпревар на Наполи по Серија А после зимската пауза на 6 јануари 2014 година, Мертенс ги постигнал своите први два гола во еден исти натпревар за клубот во победата со 2-0 над Сампдорија. Потоа тој го постигнал и вториот гол за Наполи во победата со 2-0 над Јувентус на 30 март, со што партенопеите му го нанеле само вториот лигашки пораз на подоцнежниот шампион. На 3 мај 2014 година Мертенс го освојува својот прв трофеј со Наполи, победувајќи во Купот на Италија; во финалето против Фјорентина тој се појавил во игра на местото на Марек Хамшик во 64-тата минута и го постигнал последниот гол за водство на Наполи од 3-1 (што било и конечен резултат) во судиското продолжение, заверувајќи ја победата на небесно сините. Својата прва сезона во Италија ја завршил со 11 голови во првенството (во 33 настапи) и уште два во Купот на Италија.
На 18 септември 2014, во натпреварот од групната фаза на Лигата на Европа, Мертенс постигнал два гола против Спарта Прага (3-1), негови први за Наполи во некое од клупските натпреварувања на УЕФА. На 22 декември 2014 тој заработил уште еден шампионски медал, по победата на Наполи над Јувентус на пенали во Суперкупот на Италија иако тој бил еден од тројцата играчи на неговиот клуб којшто промашиле. И покрај тоа што претежно бил користен како замена, тој продолжил да игра во добра форма за Наполи во текот на следната сезона и пол, постигнувајќи 10 гола и придонесувајќи 11 асистенции во текот на сезоната 2014-2015 и уште 11 гола во текот на сезоната 2015-2016. Во текот на неговата трета сезона во Неапол, Мертенс постигнал два гола во победата со 5-0 над клубот од неговата родна земја Клуб Брухе придонесувајќи притоа за највисоката победа во историјата на Наполи во натпреварите од Лигата на Европа. Мертенс, исто така, постигнал и хет-трик во второто полувреме во убедливата победа во првенството со 6-0 над Болоња на 19 април 2016 година. Тој бил еден од само четворицата играчи кој успеале да постигнат хет-трик во текот на сезоната 2015-2016 во Серија А, покрај Никола Калиниќ, Сусо и неговиот соиграч Гонсало Игуаин.
По продажбата на Гонсало Игуаин - Капоканониере од претходната сезона - на соперникот за скудетото Јувентус и сериозната повреда на неговиот заменик Аркадиуш Милик, Мертенс бил поставен во уште пофанзивна улога во нападот на Наполи за сезоната 2016-2017 играјќи како главен шпиц во 4-3-3 формацијата на тренерот Маурицио Сари. Мертенс добро ја започнал сезоната постигнувајќи два гола во првото коло од новата сезона во Серија А на гостувањето кај Пескара (2-2) со кои го спасил Наполи од срамен пораз кај новакот во лигата. На 11 декември 2016 година, тој постигнал хет-трик во првенствената победа со 5-0 над Каљари, а веќе во следното коло тој отишол и чекор понатаму постигнувајќи четири гола во победата со 5-3 над Торино. Четирите гола на Мертенс, меѓу кои е вклучен и четвртиот најбрз хет-трик во историјата на Серија А, значеле дека тој е првиот играч на Наполи кој го постигнал ова уште од Бепе Саволди во 1977. Тој, исто така станал првиот играч кој постигнал два последователни хет-трика во лигата уште од напаѓачот на Јувентус Пјетро Анастази во 1974 година, и првиот играч кој забележал седум гола на два натпревари, по Антонио Анџелило во 1958 година. Неговата фантастична форма за клубот и репрезентацијата била наградена кога, на 30 декември, тој бил прогласен за Белгиски фудбалер на годината за 2016 година, победувајќи ги Еден Азар од Челси и Раџа Наинголан од Рома во борбата за наградата. На 4 февруари 2017 година, Мертенс и Хамшик двајцата постигнале хет-трик во победата над Болоња со 7-1 на гости, со што Наполи за првпат во својата клупска историја регистрирал седум постигнати голови на гостински терен во највисокото ниво на италијанскиот фудбал. Својот 20-ти гол во Серија А за сезоната Мертенс го постигнал на 19 март 2017, во победата со 2-3 на гостувањето кај Емполи, иако во истиот натпревар претходно промашил пенал. Во последното коло од сезоната тој го постигнал својот 50-ти првенствен гол за Наполи, и свој 28-ми во сезоната, завршувајќи со само еден гол помалку од најдобриот стрелец за сезоната во Серија А Един Џеко. Вкупно за сезоната тој постигнал 34 гола во 46 настапи во сите натпреварување.
Новата сезона со Наполи ја започнал со гол за отворање на резултатот во првиот натпревар против Ница од квалификациите за Лигата на шампионите, кој бил одигран на 16 август 2017 година на Сан Паоло и завршил 2-0 за партенопеите. Својот прв првенствен гол во лигата за сезоната 2017-2018 го постигнал на 27 август 2017, во победата со 3-1 на домашен терен над. На 17 септември 2017, тој постигнал хет-трик во победата со 6-0 над Беневенто, при што вториот и третиот гол ги постигнал од пенал. На 9 октомври 2017 година, тој за првпат во својата кариера бил избран меѓу 30-те кандидати за Златната топка. Сезоната ја завршил со 38 настапи и 18 голови во лигата, или вкупно 49 настапи и 22 гола на сите натпреварувања.
На 2 ноември 2018 година, во натпреварот од Серија А, Наполи-Емполи 5-1, тој постигнал хет-трик (негов седми во дресот на Наполи) што му овозможило да ги надмине Карека и Жозе Алтафини и да се искачи на шестото место на списокот на стрелците за Наполи на сите времиња, со 98 гола. Во исто време, тој станал белгиски играч со најмногу голови во Серија А, надминувајќи го Луис Оливеира, и застанувајќи на бројката од 72 голови. На 28 ноември, благодарение на двата гола во победата со 3-1 на домашен терен над Црвена Ѕвезда во Лигата на шампионите, тој стигнал до 100 гола во дресот на Наполи, станувајќи исто така најдобар клупски стрелец досега во Европските натпреварувања (20) и достигнувајќи ја бројката од 200 голови во кариерата. На 28 април 2019, тој се изедначил со Диего Армандо Марадона по бројот на постигнати голови во Серија А за Наполи, со голот кој го постигнал во победата со 2-0 на гостувањето кај.
На 23 октомври 2019, во натпреварот од Лигата на шампиони во кој италијанскиот тим го победил на гости Салцбург со 2-3, Мертенс постигнал два гола, со кои го надминал Марадона и со 116 гола станал втор најдобар стрелец на сите времиња на Наполи зад Марек Хамшик. На 25 февруари 2020 година, тој го изедначил рекордот на голови на Хамшик (121) во првиот натпревар од осминафиналето на Лигата на шампионите, на домашен терен против (1-1).
Галатасарај
На 6 август 2022, Мертенс му се приклучил на како слободен играч.
Деби и првиот гол
Откако претходно ја претставувал Белгија на младинско ниво, Мертенс го добил својот прв повик во сениорската репрезентација на Белгија од селекторот Жорж Лекенс на 1 октомври 2010 година за натпреварите на репрезентацијата против Казахстан и Австрија во квалификациите за Европското првенство 2012. Иако тој не бил вклучен во игра во ниту еден од тие два натпревари, Мертенс ќе го направи своето деби за репрезентацијата на 9 февруари следната година во пријателскиот натпревар против Финска во Гент, влегувајќи како замена во второто полувреме на местото на Насер Шадли. Својот прв гол за Белгија Мертенс го постигнал на 15 август 2012 година во Дербито на Ниските Земји против Холандија и притоа во истиот натпревар асистирал за уште други два гола, со што и помогнал на својата репрезентација да го надополни дефицитот од 2-1 и да победи на крајот со 4-2.
Светско првенство 2014
На 13 мај 2014 година, Мертенс бил избран во 23-члениот состав на селекторот Марк Вилмотс за Светското првенство 2014 во Бразил. Во подготовките на репрезентацијата за турнирот, на 7 јуни Мертенс постигнал победнички гол во финишот од натпреварот против Тунис за да и донесе победа на Белгија од 1-0. Своето прво појавување за Белгија на турнирот го имал во првиот натпревар на Светското првенство, влегувајќи на местото на Шадли на полувремето и постигнал доцен победнички гол во победата со 2-1 над Алжир во Бело Хоризонте. Пред почетокот на Светското првенство, Мертенс се обложил со неговиот татко дека тој ќе постигне гол на турнирот. По натпреварот, тој објавил фотографија на Instagram како ги бричи мустаќите на неговиот татко како награда за победата во облогот. Тој направил вкупно пет настапи на Светското првенство каде што Белгија била елиминирана во четврт-финалето од подоцнежниот вицешампион, Аргентина.
Европско првенство 2016
По Светското првенство, Белгија лесно ја поминала својата квалификациска кампања за Евро 2016. Мертенс постигнал два гола за три минути за Белгија во нивното отворање на квалификацискиот циклус, во победата со 6-0 над Андора. Следната година, тој постигна еден и асистирал за друг гол во победата со 3-1 над Израел со која било загарантирано првото место на Белгија во квалификациската група. Тој бил избран во тимот на Белгија за завршницата на турнирот и бил вклучени во сите пет натпревари на нацијата, меѓутоа Белгија била елиминрана во четврт-финалето уште еднаш, овој пат биле поразени од Велс со 3-1.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 15 март 2017.
1682 во книжевноста
1682 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Црква Свети Александар Невски (Киев)
Главен архитект на црквата бил Владимир Николаев. Црквата се наоѓала во Мариинскиот парк, во Печерскиот реон.
Од најпрестижните христијански храмови во реонот се наоѓа Црквата Берестово спасение. Жителите на областа, заедно со свештениците на црквата во 1881 година покренале иницијатива за изградба на нова катедрална црква. Оваа иницијатива не поминала бидејќи не биле обезбедени доволно финансиски средства.
Сепак, во 1887 година била покренета нова иницијатива која собрала средства за изградба на нова црква. Така, на 16 јули 1888 година, од страна на архитектот Николаев биле ставени темелите на црквата. Црквата била изградена во брз временски период, и истата била наменета за околу 400 верници односно посетители. Големата купола го направила одлично осветлувањето во храмот, а иконостасот бил направен од страна на киевските уметници.
Храмот многу бргу бил претворен во црковна парорхија, наместо црквата на Берестовото спасение. Од таа црква би,ле пренесени неколку реликви.
Точниот датум на разрушувањето на храмот посветен на Александар Невски не е познат. Како причина за рушење на црквата била новиот урбанистички план на градот, кој предвидувал проширување на улиците. Се претпоставува дека објектот бил разрушен поради изградба на објектите на НКВД, денеска Владата на Украина, и Украинскиот извршен комитет, денеска Украинскиот парламент.
Обично ливадарче
Обичното ливадарче е мала врапчевидна птица преселница која се размножува во Европа и западна Азија а зимува во Африка. Како што кажува името, оваа птица е обична, вообичаена и честа во Македонија.
Неговото научно име значи „мал каменест жител“, однесувајќи се на животната средина. Saxicola доаѓа од латинското saxum (камен) + incola (живеалиште); rubetra значи „мала птица“.
Опис
Обичното ливадарче е слично по големина со неговиот роднина црвеногушката (Erithacus rubecula). Долго е 12–14 см и тежи 13–26 грама. Двата пола имаат кафеави горни делови прошарани со потемно, портокаловожолтеникави гради и грло кои се прелаваат во посветол речиси бел стомак, црнаква опашка со бела основа на надеворешните пердуви.
Мажјакот во сезонско парењесезоната на парење има црнкава маска на лицето, речиси опкружена со силна бела линија над окото и на образот, стомакот и градите се посветло портокаловожолти, а на крилјата има бели шарки. Женките се целосно побледи, имаат покафеава маска на лицето, побледи гради, кремава линија на окото и образите и помали или воопшто немаат бели шарки на крилјата. Мажјаците зимно време и младенчињата се слични како женките, освен што кај мажјаците белите шарки на крилјата остануваат преку целата година.
Овие птици се многу слични на женките и младемчињата на планинското ливадарче S. rubicola, и може да ги разликуваме по линијата над окото и посветлиот стомак.
Основниот повик му е ху-так-так, и тоа „так“ му е помеко и понекрцкаво од планинското ливадарче. Повикот го користат двата пола за контакт и како тревога од грабливци. Мажјакот има свиркачка и крескачка, но мека песна што ја користи во сезоната на парење и која е составена од мешавина на свиркања и такови, но и имитирања на најмалку 12 други птици.
Распространетост и живеалиште
Обичнот ливадарче се размножува низ Европа и западна Азија, од Ирска и северна Португалија, на исток до Новосибирск, и од северна Норвешка на југ до Шпанија, централна Италија, Македонија, и Кавказ.
Таа е птица преселница која доаѓа на местата за размножување меѓу крајот на април и средината на мај, а заминува во август-септември. Зимува во тропска Африка од Сенегал на исток до Кенија на југ до Замбија. Мал број зимуваат во северозападна Африка, во Мароко, северен Алжир и Тунис.
Поведение
Живеалиштето на оваа птица се каменитите отворени предели со ниска вегетација и грмушки. Користат и млади иглолисни шуми, до висина од 1-2 метра. Нив секогаш им треба некое повисоко место за перчење од каде ќе набљудуваат барајќи храна или ќе пеат праќајќи разни сигнали.
Гнездото го прават во ниската густа вегетација, каде несат 4-7 јајца што се инкубираат 11-14 дена. Младенчињата го напуштаат гнездото по 10-14 дена на нозе, зашто се уште млади за да летаат. Се оперјуваат по 17-19 дена, но и понатаму зависат од родителите за храна, уште 2 недели. Овие птици кратко живеат, типично околу 2 години, а максимално забележано е над 5 години. Размножувањето започнува на едногодишна возраст. Понекогаш се домаќини на паразитската кукавица.
Тие се инсектојадни птици, исхраната им се состои од околу 80-90% инсекти, но и други безрбетници како пајаци, мали  полжави и црви. Наесен јаде и мали овошја и бобинки.
Статус
Обичното ливадарче е вообичаена и честа птица во нејзиниот опсег и во Црвениот список на МСЗП е класифицирана како вид со најмала загриженост. Сепак, некои популации сериозно се намалуваат, особено во западниот дел на опсегот, во Велика Британија, Ирска, Франција, Белгија, Холандија, Данска и Германија, најмногу заради интензивирање на земјоделието.
Бобан Трајковски
Бобан Трајковски (Куманово,  – Вејце,, )  бил македонски бранител, припадник на Баталјонот за специјални намени „Волци“ при АРМ, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал во заседа на 28 април 2001 во масакрот кај Вејце.
Живот, војната 2001 и сведоштва
Бобан е роден на 26 март 1973 година во Куманово. Во Куманово завршил средно техничко училиште. Во услови кога речиси целото стопанство во Куманово згасна, немал можности да се вработи на струката. Повремено, кога имало потреба од сезонски работници, работел во млекарата на ЗИК „Куманово“. Таквото вработување не било егзистенцијално решение и Бобан го прифаќал како добро воспитано момче што не сака залудно да талка по кумановските улици.
Во 1996 година стапува во брак со жена му. За да дојдат до постабилни средства за живот, прифатил да работи како таксист. По свадбата, Бобан со жена му се вселуваат во недовршената куќа во населбата Карпош што почнал да ја гради со татко му. Во тоа време Бобан и се вработи во Армијата. Неговата сопруга велеше дека работата му била добра и дека за сериозноста кон поставените задачи и резултатите од ангажманот, добиваал највисоки оценки од старешините. Сето тоа требало да се круниса со заминување на Бобан во Франција на специјализација.
Од 23 февруари 2001 година Бобан бил постојано на некои задачи за кои речиси ништо не и кажувал на сопругата. Таа знаела само толку дека е во Танушевци, во Малино, во Тетовско, во Кумановско. Од февруари до крајот на април, Бобан само десетина пати дошол дома и никогаш не останал подолго од три до четири часа. Веднаш го барале по телефон и тој, да не му биде забележано, го прекинувал најавеното отсуство и се јавувал во единицата. Единствената реченица што знаел во такви прилики да ја каже била:
'''
Така било и при последното заминување од дома. Тој пат заминал со повредена рака. Иако бил повреден, не помислувал на боледување. На критичниот ден на 28 април 2001 година, сопругата го побарала телефонски околу 11 часот. Бобан одговорил дека има некоја работа и ја замолил да му се јави за пет минути. Потоа се слушнале во 11:30 часот. Рекол дека ќе оди во патрола, дека таму мобилниот нема сигнал, па да не му заѕвони, туку тој вечерта, по патролата, ќе и се јавел.
Според одредени сознанија, патролата не заминала во 14 часот како што се вели, туку во 17 часот, а околу 18 ласот, патролата составена од четири војници и четири полицајци, била фатена во заседна и сите осуммина биле убиени и масакрирани. Кога започнала заседата и грозоморниот масакр, Бобан бил во хамерот кои го управувал водникот Миле Јаневски - Џингар, кои исто така бил убиен. Во масакрот кај Вејце, на Бобан со кундак од пушка му е згмечена главата, има две прострелни рани, а со нож три рани му се отворени на градниот кош и во пределот на подлактницата. Смртта кај Бобан настанала како резултат на хеморалгичен шок поради огнострелен канал на срцето и загуба на поголемо количество крв. При обдукцијата на телото на Бобан се констатирани три убодни рани на десната страна од градниот кош, една прободна рана во пределот на подлактницата, една прострелна повреда во градниот кош, една прострелна рана на десната надлактница, како и нагмечување на главата со кундак.
Христо Бучков
Христо Бучков бил учител и еден од првите организатори на Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ и бугарски дипломат.
Животопис
Од 1879 е учител во рамките на Солунското трикласно училиште и учествува во формирањето на егзархиската машка гимназија, во која предава до 1883 година географија, француски јазик и краснопис. Во 1889 - 1895 година е првиот драгоманин на Бугарското дипломатско агенцијата во Цариград. Во 1895 година се населил во Софија. Автор е на необјавени турско-бугарски и бугарско-турски речник
Куќата (Берово)
Куќата — населба од римското време. На околу 6 километри источно од Берово, во планинските предели, во нивата на К. Кускинци се среќаваат фрагменти од питоси и керамички садови, а биле најдени и римски монети.
1681 во книжевноста
1681 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Ослободителна граѓанска војна
Ослободителната граѓанска војна (43-42 п.н.е.) ― војна започната од страна на Вториот триумвират да се одмазди на атентатот врз Јулиј Каесар. Војната ја воделе силите на Марк Антониј и Октавијан (членови на Вториот триумвират) против силите на атентаторите на Каесар, предводени од Марк Јуниј Брут и Гај Касиј Лонгин, исто така наречени Ослободители (Liberatores). Вторите биле поразени од Триумвирите во Битката кај Филипи во 42 октомври п.н.е. и извршиле самоубиство. Брут исто така ќе изврши самоубиство по вториот дел од битката.
Пилори
Пилори (, Пилори) — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција. Во 2011 година селото броело 69 жители.
Ослободителна граѓанска војна
Претходница
По убиството на Каесар, Брут и Касиј (двајцата главни заговорници, исто така познати како Ослободители) ја напуштиле Италија и ја презеле контролата над сите источни провинции (од Грција и Македонија до Сирија) и сојузничките источни кралства. Во Рим тројцата главни каесарски водачи (Антониј, Октавијан и Маркус Емилиј Лепид), кои ја контролирале скоро целата римска војска на запад, ја уништиле опозицијата во Сенатот и го воспоставиле вториот триумвират. Една од нивните први задачи била да ги уништат силите на Ослободителите, не само за да имаат целосна контрола над римскиот свет, туку и да се одмаздат за смртта на Каесар.
Пилори
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 30 километри источно од градот Гребен на надморска височина од 780 м. На околу три километра на северозапад од него в минатото се наоѓало селото Колокитаки.
За време на Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Пилори е грчко христијанско село во нахијата Венци на Кожанската Каза на Османлиското Царство. Според грчкиот конзулат во Еласона од 1904 година во Пилори имало 140 Грци христијани.
Ослободителна граѓанска војна
Претходница
Триумвирите решиле да го напуштат Лепид во Италија, додека двајцата главни партнери на триумвиратот (Антониј и Октавијан) се преселиле во Северна Грција со своите најдобри трупи (28 легии). Во 42 година п.н.е., Гај Норбан Флак и Декидиј Сакса биле испратени од триумвирите со осум легиска напредна гарда во Македонија против убијците на Јулиј Каесар. Во околината на Филипи, Норбан и Сакса се сретнале со напредните трупи на Касиј и Брут. Иако биле побројни, Норбан и Сакса зазеле положба во близина на Филипи што ги спречило републиканците да напредуваат. Со измама, Брут и Касиј успеале да го натераат Норбан да ја напушти оваа положба, но Норбан навреме ја открил измамата за да ја врати доминантната положба. Кога Брут и Касиј успеале да ги надминат нивните страни, Норбан и Сакса се повлекле кон Амфипол. Како што пристигнале Марк Антониј и најголемиот дел од триумвиратските трупи (минус Октавијан, кој бил задржан во Дирахиум поради лошо здравје), тие го снашле Амфипол добро чуван и Норбан бил оставен да управува со градот.
Пилори
За време на Османлиското Царство
Во селото има неколку храмови од ХІХ век, меѓу кои се истакнува централната селска црква „Успение на Пресвета Богородица“, изградена во 1881 година. На нејзиниот празник, 15 август (Голема Богородица), се одржува годишниот селски собор. Црквата „Свети Апостоли“ во Пилори е прогласена за заштитен историски споменик во 1987 година.
Во Грција
За време на Првата балканската војна во 1912 година во селото влегува грчка војска и за време на Втората балканска војна во 1913 година Пилори станува дел на Кралството Грција.
Ослободителна граѓанска војна
Спротивставени сили
Триумвирите донеле 19 легии на бојното поле. Изворите известуваат за името само на една легија (IV легија), но другите присутни легии вклучуваат VI, VII, VIII, X коњаничка, XII, III, XXVI, XXVIII, XXIX и XXX, бидејќи нивните ветерани учествувале во земјените спогодби по битката. Апијан известува дека легиите на триумвирите биле скоро во полноправни редови. Понатаму, тие имале голема сојузничка коњаница (13 000 коњаници со Октавијан и 20 000 со Антониј).
Пилори
Демографија
Неговото население до 1913 веројатно го сочинувале Грци муслимани. К’нчов воопшто не го спомнува. Во пописот од 1913 година евидентирани се 95 жители, а во 1920 година 99 жители. По присилното иселува на Грците муслимани во 1923 година по сила на Лозанската конвенција, во селото биле доселени 50 бегалски семејства со 198 жители колку што броело селото на пописот во 1928 година.
Стопанство
Населението во селото произведува жито, тутун и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство.
Ослободителна граѓанска војна
Спротивставени сили
Војската на ослободителите имала седумнаесет легии (осум со Брут и девет со Касиј, додека други две легии биле со флотата). Само две од легиите биле во полни редови, но војската била засилена со војници од источните сојузнички кралства. Апијан известува дека војската собрала вкупно околу 80.000 пешадијци. Сојузничката коњаница опфатила вкупно 17 000 коњаници, вклучително и 5000 стрелци-јаваци по источен стил. Оваа војска ги вклучувала старите легии на Каесар присутни на Исток (веројатно со легиите XXVII, XXXVI, XXXVII, XXXI и XXXIII); така, голем дел од војската на Ослободителите била составена од поранешни каесареви ветерани. Како и да е, барем легијата XXXVI се состоела од стари помпејски ветерани, запишани во војската на Каесар по Битката кај Фарсал. Верноста на војниците кои требале да се борат против наследникот на Каесар била деликатно прашање за Ослободителите. Касиј се обидел на сите начини да ја засили верноста на војниците и со силни говори („Нека никој не загрижува дека тој бил еден од војниците на Каесар. Тогаш не бевме негови војници, туку на нашата земја“) и со подарок од 1,500 денарии за секој легионер и 7,500 за секој кентурион.
Поморска битка и други случувања
На истиот ден од првата Битка кај Филипи, републиканската флота, која патролирала на Јонското Море, била во можност да ги пресретне и уништи засилувањата на триумвирите (две легии и други трупи и залихи предводени од Гнеј Домитиј Калвин). Така, стратешката положба на Антониј и Октавијан станала доста сериозна, бидејќи веќе осиромашените региони на Македонија и Тесалија биле во можност долго време да ја снабдуваат својата војска, додека Брут лесно можел да добие набавки од морето. Триумвирите морале да испратат легија на југ во Ахаја да соберат повеќе залихи. Моралот на трупите бил зајакнат со ветувањето за нови 5,000 денарии за секој војник и 25,000 за секој кентурион.
Меѓутоа, од другата страна, војската на Ослободителите останал без нивниот најдобар стратешки ум. Брут имал помалку воено искуство од Касиј, и уште полошо, тој не командувал ист вид почит од неговите сојузници и неговите војници, иако по битката тој понудил уште еден подарок од 1,000 денарии за секој војник.
Во следните три недели, Антониј бил во можност полека да напредне со своите сили јужно од војската на Брут, зацврстувајќи еден рид близу до поранешниот логор на Касиј, кој Брут го оставил без заштита. За да избегне да биде придружен, Брут бил принуден да ја прошири својата линија на југ, паралелно со Виа Егнација, градејќи неколку утврдени столбови. Одбранбената позиција на Брут сè уште била безбедна, држејќи го високиот крај со безбедна линија на комуникација со морето и тој сепак сакал да го задржи првичниот план за избегнување отворен ангажман додека чекала неговата поморска надмоќ да го истроши непријателот. За жал, повеќето од неговите офицери и војници биле уморни од тактиката на одложување и барале уште еден обид за отворена битка. Веројатно и Брут и неговите офицери се плашеле од ризикот нивните војници да заминат пред непријателот. Плутарх исто така известува дека Брут не добил вест за поразот на Домитиј Калвин во Јонското Море. Така, кога некои од источните сојузници и платеници започнале да дезертираат, Брут бил принуден да нападне попладнето на 23 октомври.