cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Звездана Ангеловска
Животопис
Звездана Ангеловска е родена на 12 јуни 1970 година во Скопје. Дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, на отсекот за глумечка игра во класата на Владимир Милчин во 1993 година. Се дообразувала на Државната театарска академија на уметностите во Санкт Петербург, на отсекот за театарска режија во класата на Јуриј Красовски, каде што се стекнала со звањето магистер на театарските уметности во 2007 година. Во периодот од 1995 до 1999 година во Драмскиот театар - Скопје, а од 1999 година работи во Македонскиот народен театар. Инаку таа е ќерка на познатиот македонски глумец Шишман Ангеловски.
Тахо (езеро)
Тахо — езеро во САД. Според длабочината Тахо е петто езеро во светот. Езерото се создало во големата длабнатина меѓу два раседа, која била преградена подоцна од текот на лавата. Иако го полнат поточиња од сите страни околу брегот, најголемата притока се наоѓа на јужниот дел, меѓу горните мочуришта Траки. Реката Траки истекува во северозападниот дел во Невада. Езерото Тахо е популарна туристичка атракција.
1420 п.н.е.
1420 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1420. година пред новата ера, 420. од вториот милениум п.н.е., 20. од 15 век п.н.е. и прва од 1420-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4088 и 4089 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3330 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2340 и 2341 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 667 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1420 година се протега во 1216 и 1217, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1276 и 1277 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 877 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2104 и 2103 исламска година пред хиџра.
Откритија
1420 av. J.-C.
IC 1412
IC 1412 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1412 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,7 mag. IC 1412 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 19 м 32,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 3' 34"".
Софтверски процеси
Софтверскиот процес претставува структурирано множество од активности потребно да се развие софтверот. Иако постојат неколку модели на софтверски процеси, коишто се разликуваат во пристапот на развој на софтверот, тие ги имаат основните активности што се заеднички за сите процеси и тоа:
Планирање
Многу битна задача во создавањето на софтверската програма е извлекувањето на барањата или анализа на барањата. Обично клиентите имаат апстрактна идеја за тоа што тие сакаат како краен резултат, а не за тоа што софтверот треба да прави. Искусните и вешти софтверски инженери се соочуваат со некомплетни, нејасни дури и некогаш и контрадикторни барања во оваа фаза. Понекогаш со демонстрирање на софтверска програма на корисникот може да биде корисно и да се намалат грешните барања. Откако барањата се извлечени од клиентот, тие се анализираат и се планира и одредува како ќе се одвива развојот. Пред да почне процесот на развивање на софтверот некои функционалности може да бидат исфрлени надвор од областа на проектот како резултат на трошоци или пак како резултат на недоволно јасно прецизирани барања.
Имплементација, тестирање и документирање
Имплементацијата е дел од софтверскиот процес, каде што се пишува кодот за проектот. Тестирањето на софтверот е значајна фаза од софтверскиот процес. Оваа фаза овозможува пронаоѓање на грешките и нивно рано отстранување.
Документирање за време на развојот на софтверот е потребно за понатамошно одржување и надградба. Овде може да биде вклучено и запишано Апликацискиот Програмски Интерфејс (АПИ), без разлика дали ќе биде надворешно или внатрешно. Во зависност од моделот на софтверскиот процес, кој е избран од софтверските инженери, ќе се одреди колкава документација е потребна. Моделите водени од планот (на пример Водопадниот модел) генерално произведуваат повеќе документација отколку прилагодливите методи.
Испорачување и одржување
Откако кодот е соодветно тестиран и одобрен, се започнува со испорачување на софтверот. Тоа вклучува инсталација, прилагодување (пример поставување на параметрите на корисничките вредности), тестирање како и одреден период на евалуација.
Водопаден модел
Овој модел се појавува во 1970 година во една статија напишана од страна на Винстон Ројс (Winston W. Royce), меѓутоа таму не бил спомнат како Водопаден модел. Тој го презентирал моделот како премин од една фаза во друга и тоа личело како водопад. This, in fact, is how the term is generally used in writing about software development—to describe a critical view of a commonly used software practice.
Кај Водопадниот модел (англиски: Waterfall model) на софтверски процес, развивачите ги извршуваат следните фази редоследно:
Кај строг Водопаден модел, по завршување на секоја фаза се преминува на следна. На крајот од секоја фаза се прави документација. Со документацијата се дава до знаење дека фазата е целосно комплетна. Критериумот за завршување на фазата се нарекува и ,,порта‘‘ низ којшто фазите од проектот мора да поминат. Водопадниот модел не настојува на навраќање и ревизија на претходните комплетирани фази. Оваа ,,нефлексибилност‘‘ кај чистиот Водопаден модел е изложена на критики од страна на поддржувачите на ,,флексибилните‘‘ модели.
Предности на Водопадниот модел
Овој модел е најстар и најмногу користен во развојот на софтверот. Има некои предности што го прават да биде најмногу користен. Тоа се:
Спирален модел
Во 1988 од страна на Бари Боем бил објавен Спиралниот модел, којшто ги комбинирал некои клучни аспекти од Водопадниот модел и методите од брзото градење на прототип. Тој обично се користи за големи, скапи и комплицирани проекти. Секој круг на спиралата е поделен на четири делови и тоа:
Разликата од Водопадниот модел е тоа што Спиралниот модел фазите ги дели на многу парчиња на итеративни процеси и со тоа во голема мера се намалува ризикот.
Инкрементален модел
Инкременталниот модел е произлезен од Водопадниот модел. Софтверскиот производ се дизајнира, имплементира, интегрира и тестира како серија од инкременти.
Кога овој модел се користи, првиот инкремент најчесто е јадрото, т.е. основата на производот. Овој инкремент се разгледува од страна на клиентот или поминува низ детален преглед. Како резултат на тоа се прави план за започнување со следниот инкремент. Планот ги содржи потребните модификации што треба да се направат, за да се задоволат потребите на клиентите и да се додадат нови функционалности и одлики на производот. Софтверот се гради чекор по чекор. Во текот на развојот на софтверот, во секој чекор се запишува што точно било направено.
ISO 9000
ISO 9000 овој стандард е дефиниран од страна на Интернационалата Организација за Стандардизација (англиски: International Organization for Standardization) и ги опишува стандардите кои се поврзани со управувањето на квалитет и им овозможува на организациите да бидат сигурни дека она што го работат ќе биде квалитетен производ. Иако овие стандарди се применуваат во сите индустрии кај што има производство, овој стандард се користи и во развојот на софтверот.
NGC 7323
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7323 се споменува и како UGC 12108, MCG 3-57-25, CGCG 452-34, KAZ 228, KCPG 569A, IRAS 22344+1853.
Откривање
Објектот е откриен на 13 септември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7323 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7323 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 7323 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69311. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 167; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1704. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 842.
1688
1688 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1688 година од новата ера, 688. од вториот милениум, 88. од XVII век и деветта од 1680-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7196 и 7197 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6438 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5448 и 5449 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2441.
Тирол (покраина)
Тирол (германски:Tirol, италијански:Tirolo е една од деветте сојузни покраини во Република Австрија. Зафаќа површина од 12.647 квадратни километри и население од 709.919 со густина на населението од 55 жители/км2.
=Географија=
Тирол го зафаќа западниот дел на Австрија и се граничи со:
Единствено територијата на оваа покраина е поделена на два дела: Поголемиот Северен Тирол и помалиот Источен Тирол. Меѓусебната раздалеченост изнесува 20 километри, а ги разделува италијанската покраина Јужен Тирол.
=Природни одлики=
Демографија на Црна Гора
Оваа статија се однесува на демографските одлики на населението во Црна Гора, вклучувајќи ја густината на населението, етничката припадност, нивото на образование, здравјето на населението, економскиот статус, верските припадности и други аспекти на населението.
Тирол (покраина)
По површина, Тирол е петта по големина покраина во Австрија. Според релјефот, е планинско подрачје во срцето на Алпите. Средишниот дел на покраината е низински низ кој тече реката Ин, додека пак во Источен Тирол тече реката Драва. Климата во поголемиот дел е континентална, а во повисоките делови е планинска.
Демографија на Црна Гора
Попис на населението (1921–2011)
Пописот во 2003 година бил преземен од страна на Црна Гора, која заедно со Србија ја сочинувале Србија и Црна Гора. Вкупното население изнесувало 620.145 (вклучително и дијаспората 672.656).
Витални статистики
Црногорското статистичко тело одржува демографски информации
Тирол (покраина)
=Население=
Населението брои околу 710.000 жители и е петта покраина по населеност. Густината изнесува 55 жители/км2 што е понизок од просекот на државно ниво. Етничкиот состав го сочинуваат мнозинството Австријци и во поново време има значително доселување на луѓе од државите на поранешна Југославија и Турци.
Демографија на Црна Гора
Етничко население 1948-20111
Огромното мнозинство (над 90%) од населението на Црна Гора е од словенско потекло. Албанците сочинуваат 5% од населението (4,9 на пописот во 2011 година), додека исто така постои мало ромско малцинство (0,8 на пописот во 2011 година). Словенското население во Црна Гора користи голема разновидност во етничките идентитети за да ја опише нивната етничка припадност. Во првите децении по Втората светска војна, повеќето словенски луѓе се идентификувале себеси како Црногорци, со помалку од 2% Срби и помалку од 2% Хрвати во 1948 година. Во последните децении на постоење на Југославија до 5% од населението се изјасниле како Југословени. За време и по Југословенските војни, етничкиот идентитет на Србите (и воопшто на политичкото влијание на Србија) станало сè поголемо во Црна Гора, а на пописот од 2003 година скоро една третина од населението се идентификувало како Срби. Србите најчесто живеат по границите со Босна и Србија, додека Црногорците живеат во центарот на земјата. Словенското население се наоѓа во мнозинските православни христијани, но има и големо муслиманско малцинство, како во Босна и Херцеговина. Иако повеќето од словенските муслимани во Црна Гора првично исто така се идентификуваа како Црногорци, постепено со текот на времето сè повеќе и повеќе словенски муслимани започнале да го користат терминот муслиман како етничко име, со што се определиле за карактеристичен етно-верски идентитет. По Југословенските војни ова повторно се променило и на пописот во 2003 и 2011 година повеќето етнички муслимани се изјасниле за Бошњаци, главно поради тоа што имале некои историски односи со Бошњаците во Босна и Херцеговина и најчесто живеат во североисточниот дел на Црна Гора.
Етничка структура по регион
Андријевица Вкупно 6.384 не се изјасниле 234 или 3,67% нема податок 488 или 7,64%
Бар Вкупно 45.223
Бијело Поље Вкупно 57.124 останати 165 или 0,29% не се изјасниле 1.033 или 1,81% нема податок 1.514 или 2,65%
Будва Вкупно 16.095
Цетиње Вкупно 18.749
Херцег Нови Вкупно 33971
Колашин Вкупно 9.975
Котор Вкупно 23.481
Мојковац Вкупно 10.274
Никшиќ Вкупно 76.671
Плав Вкупно 21.604
Плевња Вкупно 36.918
Плужине Вкупно 4.294
Подгорица Вкупно 179.403
Рожаје Вкупно 27.562
Шавник Вкупно 2.972
Жабљак Вкупно 4.245
Овој попис бил сведок на појавата на етнички Бошњаци; иако сè уште постојат луѓе кои се изјаснуваат како етнички муслимани. Исто така, има многу малку луѓе кои се сметаат за Југословени. Исто така забележлива разлика во споредба со 1991 година од повторното зголемување на бројот на Србите, од речиси 60.000 до 200.000 во една деценија (во споредба со 1931-тата).
Останати се малите етнички групи на неевропски/словенски народи: Роми, Египќани и Црни Црногорци, за кои се верува дека се локални Турци.
Религиозна структура
Од 2003:
Садад, Сирија
Садад (, صدد / ALA-LC: Ṣadad) — град во Сирија, 60 километри јужно од Хомс, и 101 километар североисточно од Дамаск.
Историја
Садад е многу старо село, кое се споменува во Стариот завет.
Демографија
Во градот живеат 15,000 жители, претежно Асирци, кои припаѓаат на Сириската православна црква.
Солилоквиум
Солилоквиум – подвид на монолог кој го изговара лик додека е сам на сцената или додека верува дека е сам, и така на публиката ѝ ги открива своите интимни размислувања и сомнежи. Примери се Хамлетовиот "Да се биде или не" и Магбетовиот солилоквиум од трагедиите на Вилијам Шекспир. Понекогаш тешко е да се каже дали тоа што се чуло е монолог, дијалог или солилоквиум, па изборот на соодветен поим е прашање на интерпретација.
Солилоквиумот бил често користен во драмите, но во времето кога драмата се свртила кон реализамреализмот кон крајот на 18 век истиот излегол од мода. Денес, со ограничените театарски буџети, солилоквиумот повторно се враќа на сцената.
Хаста-Баш
Хаста-Баш е река на Крим долга 2,45 километри со слив од 5,63 км²  (според други извори - долга 3,7 км и слив од 1,6 км², на територијата на Голема Јалта.
Изворот на реката е карстниот извор Хаста-Баш, кој се наоѓа под карпата Аи-Петри, на надморска височина од над 500 м. Во долниот дел, реката тече по источната периферија на Алупка и се влева во морето од источната страна на Кејп Комунаров.
Каста-Баш, преведен од кримскиот татарски „болна глава“ (хаста - „болна“, баш - „глава“), лековитите својства му се припишуваат на изворот, за кој е составена легенда.
Главната одлика на изворот и целата река е тоа што просечниот годишен истек е неколку пати поголем од количината на врнежи што паѓаат во оваа област - главниот волумен го обезбедува влагата, која се кондензира во карстните шуплини на Аи-Петри.
Хилма Мадера
Хилма Мадера (18 септември 1915 – 21 февруари 2000) била позната кубанска вајарка. Нејзините две најпознати дела се Христос од Хавана и бистата на Хозе Марти во Пико Туркино.
Биографија
Родена во Ла Викторија, Пинар дел Рио, Куба, студирала сликарство и скулптура на Националното училиште за уметности „Сан Алехандро“ под менторство на Хуан Хозе Сикре (вајар на споменикот Хозе Марти ).
Бад Вилснак/Вајзен
Бад Вилснак/Вајзен (Bad Wilsnack/Weisen) — општинска заедница во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Бад Вилснак.
Хилма Мадера
Биографија
Нејзината статуа Христос од Хавана била работа што ја добила во 1953 година за време на владата на Фулгенсио Батиста. Направена е во мермер Карара и е висока 60 стапки и тешка 320 тони. Составена е од 67 парчиња кои биле донесени од Италија, каде Мадера ја издлабила статуата и таму била благословена од папата Пие XII. Таа била инаугурирана на 24 декември 1958 година, само две недели пред падот на владата на Батиста.
Бад Вилснак/Вајзен
Општинската заедница Бад Вилснак/Вајзен се состои од следниве општини:
Хилма Мадера
Биографија
Таа работела и направила некои изложби и во Центарот за скулптура во Њујорк, во САД, и изложби на други дела во локалниот совет на градот Хавана, Лицеумот и тенискиот клуб на тревникот, и некои национални изложбени сали за сликарство и скулптура, во Куба.
Нејзината биста на Хозе Марти била направена во 1953 година и поставена во Пико Туркино за време на стогодишнината од раѓањето на Марти во 1963 година од Селија Санчез.
Радовиште
Радовиште — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Фравита Цариградски
Фравита Цариградски (починал во година) — вселенски патријарх во периодот од 488 до 489 година. Од страна на црквата се смета за светец, а неготвиот ден се слави на 18 февруари.
Дороти Венинг
Дороти Мери Венинг (15 јануари 1885–1942) била британска уметничка и вајарка.
Биографија
Венинг е родена во Камбервел во Лондон каде нејзиниот татко бил училиштен наставник. Таа се школувала во училиштето Мери Детчелор на Камбервел Гроув пред да учи на колеџот Бишоп Отер во Чичестер. Венинг изработувала бронзени скулптури, а исто така сликала портрети и минијатури. Помеѓу 1916 и 1936 година таа изложувала и скулптури и минијатури на Кралската академија во Лондон.
NGC 2528
NGC 2528 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2528 се споменува и како UGC 4227, MCG 7-17-15, CGCG 207-32, KUG 0804+393, IRAS 08040+3920.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2528 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2528 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 2528 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 22805. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 69; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2973. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1329.
Ѓурчин Кокалески
__БЕЗСОДРЖИНА__
Ѓурчин Илиов Кокалески наречен Ѓурчин Кокале (1775–1863) — еден од првите македонски преродбеници и општественици. Бил истакнат големопоседник, трговец, кнез, ктитор и писател. Автор е на првиот македонски автобиографски текст на народен јазик и словенското писмо под наслов „Наказание“.
Кокалески е роден во 1775 г. во Лазарополе. Во младоста изучил повеќе занаети, а кога почнува да се занимава со сточарство станува ќаја. Подоцна основа карашица (1801) и е меѓу првите организатори на сточарска производна задруга. Бил претставник на мануфактурната индустрија и земјиштен големопоседник, а се занимавал и со лихварство и трговија. На општествен план, бил заштитник на христијаните и борец против грчката културна доминација.
Кокалески добил прием кај султанот, од кого добил дозвола за градење црква и џамија, за постојано носење оружје и ферман со кој се уредуваат давачките во неговиот крај. Покрај тоа, зачуван е ферманот со кој добива законското право да биде кнез и воен заповедник на својот крај со цел да го штити од одметници и добива членство во покраинското собрание. Во родниот крај финансира изградба, зографисување и снабдување со црковнословенски книги на црквата „Св. Ѓорѓи“ во Лазарополе, во која било основано и првото лазарополско основно училиште (1841). Гради џамија во берското село Либаново околу Солунскиот Залив, помага во обновата на манастирот „Св. Пречиста“ кај Кичево, му помага на манастирот „Св. Јован Бигорски“, како и при изградбата на храмот во с. Росоки (1836). Имал свој престол во лазарополската црква на кој редовно седел.
Починал во 1863 г. во Лазарополе и погребан во дворот до олтарот на матичната црква по барање на народот. Во мијачките песни и преданија е запаметен како јунак.
Текелиево
Текелиево (грчки: Σίνδος, Синдос) — помал град во околината на Солун, Егејска Македонија. Таму се наоѓа солунската техничката образовна институција „Александрио“ (грчки: Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης) како и индустриската зона на градот, со голем број на индустриски капацитети, стоваришта итн. Текелиево претставува и голема товарна железничка станица на излезот од солунското пристаниште кон Република Македонија. На влезот од местото се наоѓаат православна црква и воена касарна, а во нго се сместени и жандаремсриска станица и пошта. Од 1 јануари 2011 година со спојување на трите општини - Ехедорос, Вардар (Аксиос), Кулакија (Халастра) по законот на Каликратис, е создадена нова административна единица  — општината Делта (Δήμος Δέλτα, Димос Делта).
Историја
Селото постои уште од антиката. Првпат се споменува од Херодот во V век пр. н.е., а потоа и од Стефан Византиски (VI век) како приморско гратче во македонската област Мигдонија, сместено помеѓу тогашните Терма и Халастра.
Демографија
240 Македонци, 100 Турци, 85 Роми
Халденслебен
Халденслебен (Haldensleben) — град во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на реката Оре, околу 30 километри северозападно од Магдебург. Поврзан е со железничката линија до Магдебург, Ебисфелде и Ајлслебен. Претставува административно седиште на округот Берде. Има протестантска и католичка црква. Старата скулптура на Роланд ги симболизира правата на средновековната населба која ги добила правата како „град“. Таа е единствената скулптура која седи на коњ во светот. Пред 1939, кога се споил со Алтхалденслебен, градот бил нарекуван Нојхалденслебен.
Меѓународни односи
Халденслебен е збратимен со следниве градови:
Лупус нефритис
Лупус нефритис (исто така познат како СЛЕ нефритис) е воспаление на бубрезите предизвикано од системски лупус еритематозус (СЛЕ), автоимуна болест. Претставува вид на гломерулонефритис при кој настанува воспаление на гломерулите. Како резултат на СЛЕ, се вели дека причината на гломерулонефритисот е секундарна и има различна манифестација и исход од состојби каде причинителот е примарен и потекнува од бубрезите.
Класификација
Класа I - минимално мезангиален лупус нефритис
Класа II - мезангијално пролиферативен лупус нефритис
Класа III - фокален лупус нефритис
Класа IV - дифузно пролиферативен лупус нефртитис
Класа V - мембранозен лупус нефритис
Класа VI - напреден склерозирачки лупус нефритис
1421 п.н.е.
1421 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1421. година пред новата ера, 421. од вториот милениум п.н.е., 21. од 15 век п.н.е. и втора од 1420-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4087 и 4088 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3329 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2339 и 2340 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 668 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1421 година се протега во 1215 и 1216, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1275 и 1276 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 878 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2105 и 2104 исламска година пред хиџра.
361
361 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 361 година од новата ера, 361. од првиот милениум, 61. од IV век и втора од 360-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5869 и 5870 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5111 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4121 и 4122 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1114.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 361 година се протега во 2997 и 2998, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3057 и 3058 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 904. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 269 и 268 година пред хиџра.
IC 1413
IC 1413 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1413 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 19 м 42,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 18' 38".
Други поделби
Проучување на IC 1413 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Ванко Ганчев
Ванко Ганчев, познат како Аспарух, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
Животопис
Ганчев е роден во Севастопол, тогаш во Руската Империја, во семејство на бесарабски Бугари. Во 1917 година завршува средно училиште во Ногајск и почнува да студита при Политехничкиот институт во Петроград, но не завршува поради избувнувањето на болшевичката револуција и подоцнежната граѓанска војна. Учествува во војната како кавалерист во Црвената армија и се бори со силте на Нестор Махно. На крајот на 1919 година емигрира во Бугарија, за да продолжи своето образование. Работи како учител во Лом и Бела Слатина, а од септември 1920 - во прогимназијата во Петрич. Таму директорот е Атанас Маџаров, пунктовен началник на ВМРО во Петрич кој го привлекува кон револуционерната организација.
Во 1922 година Ганчев, го добил прекарот Аспарух, влегува во серската чета на Михаил Скендеров, а подоцна станува секретар во четата на Иван Келпеков, која дејствува во Драмско. Во Драмско четата води неколку борби со грчки војници, најголемиот судир бил во селото Трлис во мај 1923 година. На крајот на истата година Ганчев е префрлен во четата на Алеко Василев и учествува во одбивање на српските вооружените групи кој имале задача да ликвидираат дејци на ВМРО во Пиринска Македонија.
По 19 - то мајскиот државен удар во 1934 година Ганчев е интерниран во внатрешноста на Бугарија. Во текот на Втората светска војна Ганчев се населува во Сер, а во 1942 година го посетува Иван Михајлов во Загреб.
По 9 - то септемврискиот државен удар во 1944 година Ганчев се населува во Русе, каде се занимава со земјоделство. Од септември 1947 година е наставник по руски и математика во гимназијата во Две Могили, Русенско, а од 1948 е учител во Исперих. Во 1950 година е уапсен од страна на комунистичките власти и на политички процес е осуден на смрт и погубен во 1954 година. Ванчо Михајлов за него напишал:
1687
1687 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1687 година од новата ера, 687. од вториот милениум, 87. од XVII век и осма од 1680-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7195 и 7196 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6437 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5447 и 5448 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2440.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1687 година се протега во 4323 и 4324, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4383 и 4384 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2230. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1098 и 1099 исламска година.
Вајзен
Вајзен (Weisen) — општина во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија.
Подмесечина
Подмесечина (потсателит или месечина на месечина) — месечина која кружи околу друга месечина.
Со емпириско истражување на природните сателити во Сончевиот Систем, се дошло до заклучок дека e можно подмесечините да бидат елементи во планетарните системи. Во Сончевиот Систем, џиновските планети имаат големи број природни сателити. Откриените егзопланети најчесто се џиновски планети; и барем една (Кеплер-162бb) може да има многу голема егзомесечина, наречена Kеплер-1625б I, за која се смета дека има подмесечина. Но, досега освен вештачките сателити привремено лансирани во орбитата на Месечината, не е забележана ниту една подмесечина Сончевиот Систем или пошироко. Најчесто, плимните ефекти на планетите би го направиле ваквиот систем нестабилен.
Реја
Откривањето на потенцијален систем од прстени околу природниот сателит на Сатурн - Реа придонесле за пресметки кои покажале дека сателитите кои кружат околу Реја имаат стабилни орбити. Исто така, се претпоставува дека прстените се тенки, феномен кој се поврзува со пастирските месечини. Но, со снимките направени од вселенското летало Касини не се откриле подмесечини или прстени на Реја.
Јапет
Исто така, се тврди деја сателитот на Сатурн Јапет порано имал подмесечина. Ова е една од неколкуте предложени хипотези за да се објасни необичниот екваторијален гребен на Јапет.
Во минатото
Многу вселенски летала кружеле околу Месечината, вклучувајќи ги и леталата со екипаж од програмата Аполо. До 2021, нема вештачки сателити што кружат околу други месечини. Во 1988 година, Советскиот Сојуз се обиде да постави две роботски сонди во квазиорбитата на месечината на Марс - Фобос, но обидот бил неуспешен.
Во сегашноста
Месечевиот извидувачки обиколувач (LRO), лансиран на 18 јуни 2009 е роботско вселенско летало на НАСА што сѐ уште кружи околу Месечината во ексцентрична поларна орбита. Собраните податоци од ова летало се наведува дека се битни за планирање на идните човечки и роботски мисии на НАСА на Месечината. Со програмата за мапирање се определуваат безбедни места за слетување, лоцирање на потенцијални ресурси на Месечината, определување на нивото на зрачење и се демонстрираат новите достигнувања во технологијата.
Планирани вештачки сателити на месечини во иднина
Во тек е развој на меѓупланетарното вселенско летало - Истражувач на ледените месечини на Јупитер (JUICE) кое треба да влезе во орбитата на Ганимед во 2032 година, со што ќе стане првото вселенско летало што кружи околу месечина на друга планета во Сончевиот Систем (различна од Земјата).
Вселенското летало CAPSTONE е планирано да биде лансирано до крајот на 2021 и треба да ја тестира и потврди орбиталната стабилност за Месечевата Порта.
Планирано е и лансирање на Месечева Батерија - нискобуџетен КјубСат (анг: CubeSat) орбитер за истражување, лоцирање и проценка на количината и составот на воден мраз на Месечината за негова експлоатација во иднина од страна на роботи или луѓе од поларната орбита.
Кристен Стјуарт
Кристен Џејмис Стјуарт (оригинал англиски: Kristen Jaymes Stewart) (родена на ) е американска глумица. Таа е најпозната поради играњето на Бела Свон во Самрак сагата. Таа исто така има играно во филмови какви што се Паник Соба (2002), Затура (2005), Во земјата на жените (2007), Земја на авантурите (2009) и Избеганите (2010). Таа има добиено многубројни награди во последните три години.
Сесилија Веб
Сесилија Веб (25 март 1888-1957) била британска вајарка.
Биографија
Веб била ќерка на архитектот Морпет Веб и е родена во Стемфорд во Линколншир. Во текот на нејзината кариера, Веб правела скулптури од бронза, глина и гипс и, за време на меѓувоените децении, била редовен изложувач на Кралската академија во Лондон, со Кралската шкотска академија во Единбург, во Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов. и во парискиот салон. Керамички модел на Светото семејство од Веб од 1949 година е во Саутвел Минстер во Нотингемшир. Во подоцнежната половина од својот живот, Веб живеела во Мелтон Мовреј, каде што починала во 1957 година.
Џеновски Залив
Џеновскиот Залив (итал. Golfo di Genova) е залив кој го зазема најсеверниот дел од Лигурското Море. Широк е околу 125 km, и се протега од градот Империја на запад до градот Ла Специја на исток. Најголем град на заливот е Џенова, кој претставува важен пристаништен град во регионот.
Род Ајленд
Род Ајленд (официјално: Род Ајленд и Плантажите Провиденс) — сојузна држава на САД, сместена во североисточниот дел од земјата. Има излез на Атлантскиот Океан. Таа е најмалата сојузна држава на САД по површина. Главен град е Провиденс.
Григор Георгиев
Животопис
Роден во пробиштипското село Бучиште. Влегува во ВМРО. При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи четата на Славчо Абазов и при 15 штипска дружина. Во Втората балканска војна е во здружената партизанска чета и е повреден на 5 јуни 1913 година. Носител е на орден "За храброст" IV степен.
По 1919 година се вклучува во создавањето на ВМРО во Кратовско. Загинува на 19 април 1923 година заедно со Туше од Бунеш, Саздо Гочев и Пано од Неокази и Лазар Станишков и Николчо Иванов од Нежилово.
NGC 2529
NGC 2529 — засега неутврден објект во соѕвездието Рак, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 29 јануари 1887 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2529 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 6 м 57,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 17° 49' 43".
Други поделби
Проучување на NGC 2529 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1380. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 236.
Австриско-турска војна (1787-1791)
Австриско-турската војна која се водела во периодот од 1787 до 1791 година била последната австриско-турска војна. Оваа војна ја започнала Австрија поткрепена од Русија која водела војна со Османлиското Царство во Руско-турската војна (1787-1792)
Тек на војната
По крајот на претходната Австриско-турска војна во 1781 година, Австрија уште тогаш започнала да се подготвува за нова војна со Османлиите. Уште во тој период голем број на австрињски единици ја преминале границата и влегле во Хрватска и Унгарија.
Императорот на Светото Римско Царство Јосиф II бил личен пријател и сојузник на Катерина II. Откако во 1787 година Отоманското Царство објавила војна на Русија, австрискиот император дал поддршка на стратешкиот сојузник. Во јануари 1788 година Австрија објавила војна на Османлиите. И покрај објавувањето на војна, австриската војска се наоѓала распоредена од река Днестер до границата на империјата кај Јадранско Море. За активните дејства против Османлиите била ангажирана само една армија чија цел била да се заземе тврдината Хотин.
Во кампањата од 1789 година Австријците одлучиле да концентрираат во Србија и Хрватска. За соработката со руските војници во Молдавија бил создаден посебен корпус кој имал 18.000 војници. Заедничката руско-австриска војска ги победила османлиската во Битката кај Фокшани и во Битката кај Римник. Поразот на Турците во овие битки довело до протерување на Турците од Банат и во крајот на септември довело до паѓање на Белград. Австриските сили ја зазеле Влашка и влегле триумфално во Букурешт.
Во следната 1790 година силите на Австрија ја презеле тврдината Оршова, по кое следувала несупешна опсада тврдината Журжу. Во јуни, Австријците ги победиле Османлиите кај Калафат. По оваа победа до австриските сили пристигнала вест во која пишувало дека Османлиите ќе го нападнат Букурешт. По ова Австрија побарала помош од Русија. Најмногу од оваа победа стравувале Велика Британија и Прусија главно поради зголемување на руската моќ, а од друга страна пак сакале да ја придобијат Австрија во анти-француската коалиција.
Во февруари 1790 починал Јозеф II и неговиот наследник Леополд II решил да започне со Отоманското Царство мировни преговори, ставајќи ги во опасност руските војници. По долги преговори, во месец август 1791 година бил потпишан Свиштовскиот договор.
Радуништа (Кајларско)
Радуништа (Κρυόβρυση, Криовриси, до 1927 Ραδούνιστα, Радуниста) — кајларско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Географија и местоположба
Сместено е на надморска височина од 700 метри, меѓу селата Дебрец и Салпово, на 10 километри југозападно од Кајлар. Сместено е во подножјето на планината Мурик. Административно се наоѓа во составот на Општината С'лпово.
Историја
Едни од најстарите пишани податоци за селото Радуништа се среќаваат во турските пописни дефтери од  век, односно од опширниот пописен дефтер број 16 за Леринската нахија од 1481 година каде за селото е забележано дека имало 45 христијански македонски семејства кои произведувале пченица до 31 товар, јачмен до 4 товари, 'рж до 10 товари, граор, зелки, ореви, се обработувале лозја, се чувале свињи за што селото остварувало свкупен приход од 2373 акчиња. До 1924 година селото било населено исклучително со Македонци, а како такво К’нчов го споменува со 91 жител, а Милоевиќ со 6 македонски куќи. По 1923 година година тука биле населени 121 бегалец, така што населбата станала мешана.
Стопанство
Населението произведува жито, тутун и други земјоделски производи.
Население
Според пописот во 1920 година селото Радуништа имало 66 жители, а по населувањето на бегалци во 1928 година, бројот пораснал на 200 жители.
Теодор Драјзер
Теодор Драјзер (англиски: Theodore Dreiser) — американски писател.