cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Драгоево
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 179 гласачи.
Чапаево
Чапаево е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
1774 во уметноста
1774 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Песни за шабатски жртвувања
Песни за шабатски жртвувања, наречени и Ангелска литургија, се серија од тринаесет песни, по една за секој од првите тринаесет шабати од годината. Фрагментите се дел од Свитоци на Мртвото Море. Песните се најдени во 10 фрагменти: девет во Кумран (4Q400–407; 11Q17) и еден во Масада. Датирањето е тешко, но се смета дека се пишувани околу 100 г. п.н.е.
Иако девет копии се најдени кај Кумран, сепак се смета дека не се секташки документи, бидејќи секташкиот јазик кој се користи во другите свитоци, овде не се користи. Фактот дека една песна е најдена кај Масада, сугерира дека ова биле широко распространети текстови, и дека се користеле од повеќе заедници. Во песните се користи зборот Елохим за Господ, а употребата на тој збор речиси ја нема во другите свтиоци кои се секташки по потекло.
Во песните се велича престолот на Бога на небесата и се упатува на ангелските јазици. Низ песните се опишува во детали како ангелите ги вршат своите молитви во храмот, потоа има детален опис на просторијата во која е престолот каде Господ е присутен, како и описи на други суштества налик на бог. Свитокот се дели на три големи дела: 1-5, 6-8, 9-13. Првиот дел е многу уништен, и содржи описи на небесните свештеници и нивните практики. Вториот дел содржи пофалби и благослови, а третиот дел содржи опис на небесниот храм и на престолот на Господ.
Текстовите се веројатно напишани врз основа на извори како: Книга на пророкот Езекил, Книга на пророкот Исаија, Книга Излез, и Книга на Енох. Текстот повикува ангели, суштества налик на Бога, и содржи детални описи на небесниот престол. Во целиот текст има една главна разлика со ваквите описи во Библијата: визијата не ја раскажува пророк или мистик, туку директно се претставува.
Корифеи
Корифеи (грчки: κορυφαῖος) бил раководител на хорот во античката атинска драма. Отука терминот се користи за водач или водач на некоја организиција или движење, пример: Евстатиј Антиохиски се нарекува корифеи на Првиот совет на Никеја, а Цицерон го именува Зенон како корифеи на стоиците. Апостолот Петар четопати е нарекуван како корифеи во христијанската иконографија.
Наводи
Corifeo
Лин Миао
Лин Миао (роден ) е кинески кану-спринтер кој се натпреваруваше во доцните 2000-ти. Тој заврши на седмото место во дисциплината К-4 1000 метри на Летните олимписки игри во 2008, Пекинг.
Знаме на Аруба
Дизајнот има повеќе значења:
Ѕвездата има значително комплексно значењеe: На 18 март во Аруба е државен празник, познат како Ден на Знамето.
1775 во уметноста
1775 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Човекот со златна рака (филм од 1955)
„Човекот со златната рака“ (англиски: The Man with the Golden Arm) – американски филм од 1955 година, во режија на Ото Премингер (Otto Preminger) по сценариото на Волтер Њуман (Walter Newman) и Луис Мелцер (Lewis Meltzer). Филмот, заснован на истоимениот роман на Нелсон Алгрен, бил еден од првите успешни филмови поврзани со дрогата и бил номиниран за „Оскар“ во три категории: најдобар глумец (Синатра), најдобра музика (Елмер Бернстајн) и најдобра сценографија. Главните улоги ги играат: Френк Синатра, Ким Новак, Елинор Паркер и Арнолд Стенг. Филмот претставувал нов успех на Синатра, а придонесол и за зголемувањето на популарноста на тогашната млада глумица Ким Новак која ја имала првата улога во престижен филм.
Синопсис
По шестмесечно лечење од зависноста од дрога, Френки Машин (го игра Синатра) се враќа во Чикаго со намера да зпаочне нов живот како тапанар. Меѓутоа, неговите познаници и неподвижната супруга Зош (ја игра Паркер) го наговараат да ја искористи својата „златна рака“ и да игра покер со цел да заработи повеќе пари. Комарот, заедно со опкружувањето и незадоволството поради откажувањето од музиката, повторно го носат Френки во прегратката на дрогата, но неговата млада сосетка Моли (ја игра Новак) успева да го наговори да се пријави на аудицијата за тапанар во еден музички состав. По неуспехот на аудицијата, неговата состојба уште повеќе се влошува, а тој, иако невин, се наоѓа и на мета на полицијата...
Наводи
[[Категорија:Филмови поврзани со коцкање]
Хиоска овца
Хиоска овца – грчка раса овци која се одликува со висока млечност и пониски приноси на волна и месо.
Вустров (Фишланд)
Вустров (Wustrow) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Хиоска овца
Потекло и распространетост на расата
Како и за многу други раси и за хиоската овца не се знае нејзиното потекло. Се смета дека е создадена на островот Хиос како резултат на вкрстувањето на локални овци со анадолски донесени подоцна, можно од расите кивирџик и даглик. Во периодот 1983 – 2007 година, популацијата на расата нараснала од 16.000 на 51.860 грла.
Опис и особини на расата
Главата е со слабо испакнат профил. Ушите се малку надвиснати. Телото е издолжено, а коските се тенки и здрави. Лицето, ушите и нозеете се покриени со црни дамки. Опашката е широка, густа, рунеста и достига до земјата. Вимето исто така е црно. Стомак нема руно исто како и долниот дел на нозете.
Руното е бело, волната е ретка и полугруба. Често кај јагнињата се забележуваат пигментни дамки кои подоцна бледнеат.
Овците се тешки 45 – 55 кг, а овните 65 – 80 кг. Средниот настриг на волна е 1,5 – 2,3 кг кај овците и 2 – 3,5 кг кај овните. Плодноста е во рамките на 180%. Средната млечност за лактационен период е 240 – 320 l.
Лиан Пеисјинг
Лианг Пеисјинг — кинеска кануистка-спринтер која се натпреваруваше во доцните 2000-ти. Таа заврши на деветтото место во дисциплината К-4 500 метри жени на Летните олимписки игри во 2008, Пекинг.
NGC 6242
NGC 6242 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Скорпија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6242 се споменува и како OCL 1001, ESO 332-SC10.
Откривање
Објектот е откриен во 1751 година од страна на Никола Луј де Лакај, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 0,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6242 е од видот I3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,4 m. NGC 6242 има само една позната привидна димензија, која изнесува 9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 55 м 30,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -39° 28' 1"".
Други поделби
Проучување на NGC 6242 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 407; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7872. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
1776 во уметноста
1776 година во уметноста содржи некои значајни настани.
1777 во уметноста
1777 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Владимир Тулиев
Владимир Тулиев — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Шопи
Шопи или Шопови е регионален поим кој се употребува за населението кое живее на централниот дел на Балканот, а кој според нив се вика Шоплук.
Населението во Шоплукот
Овој планински предел денес е населен со луѓе со различна самосвест, главно со етнички Бугари, и помалку Македонци или Срби. Населението на Шоплукот Цвијиќ го поделил на три целини, првата со етничките Срби, втората со мешовита популација и третата целина — поблиска до Бугарите. Во српскиот Шоплук, како и во дел од бугарскиот и македонскиот, населението зборува на торлачки говор кој е дел од македонскиот, српскиот и бугарскиот јазик.
Шопите во Македонија
Шопската јужнословенска етничка заедница се поврзува со територијата на централниот дел на Балканскиот Полуостров. На територијата на Република Македонија како шопски се означени пределите: Козјачија, селата на јужните падини на планината Козјак, североисточно од Куманово, Средорек, помеѓу Пчиња и Крива Река, Кратовско, околината на градот Кратово, Кривопаланечко, во горниот тек на Крива Река, Осоговија, високиот јужен планински дел Осоговските Планини, Пијанец и Малешево, во горниот тек на реката Брегалница. Како мали групации на населби со шопско население се Радовишки Шоплук, на високите јужни делови на Плачковица и Брдија, на јужните делови на Огражден; во Злетовско, во населбите на повисокиот дел од сливот на Злетовска Река. источниот дел од Струмичко Поле (Ново Село, Ново Коњарево), на падините на планината Огражден се наоѓаат неколку шопски села: Бадилен, Барбарево, Бајково и Стиник, чие население мигрирало од Малешево.
Поголемиот дел од кратовските села се населени со шопско население, особено планинските села од Осоговските Планини, а како гранични села во овој дел се сметаат Близанци, Талашманце, Тополовиќ, Вак'в, Шопско Рударе и Коњух, каде се издвојуваат последните три како посебна целина, Криворечие – како потпределска етничка целина со селата: Страцин, Тополовиќ, Вак'в, Коњух, Пендак, Димонце и Шопско Рударе.
Во Средорек, во текот на левата страна на реката Пчиња кои во XIX век се вбројувале во шопски села, тие по своите културни одлики се приближиле кон полските села: Војник, Стрезовце, Бељаковце, Довезенце, Јачинце, Мургаш, Кутлибег, Новосељане, Скачковце, Орашац и Зубовце. Во Козјачијата од левата страна на реката Пчиња се Клечевце, Младо Нагоричане и Старо Нагоричане. Во Кумановско Поле се: Косматац, Скачковце и Новосељане. Исто така и јужните делови на Овче Поле: Горобинци, Дорфулија, Ерџелија, Мустафино, Пеширово.
Контроверзи
Републичкиот завод за статистика на Србија на пописот во 2011 година ги прикажа Шопите како посебна статистичка категорија во рубриката „национална припадност“ и врз таа основа се изјасниле 142 жители.
Шопска салата
Прочуената шопска салата потекнува од босилеградскиот регион.
NGC 1812
NGC 1812 — спирална галаксија во соѕвездието Гулаб, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1812 се споменува и како ESO 422-39, MCG -5-13-9, AM 0506-291, IRAS 05068-2918.
Откривање
Објектот е откриен на 6 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Други поделби
Проучување на NGC 1812 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16819. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 358; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6485. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 74.
1778 во уметноста
1778 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Мојра
Geografie
Мојра се наоѓа во Тириншките Шкрилни Планини, на височина помеѓу 500 и 700 метри.
Едеклерци
Едеклерци — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Едеклерци имало 40 жители, сите Македонци. Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) од 1905 година, во Едеклерци имало 32 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е целосно раселено по 1961 година, кога броело само 10 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Нико Ковач
Нико Ковач (роден на 15 октомври 1971 во Западен Берлин) — поранешен хрватски фудбалер и тековен тренер. Како играч, тој бил меѓу другите во неговиот роден град Херта БСЦ, Баер 04 Леверкузен, Хамбугер СВ и Баjерн Минхен активни. Тој играше во 83 интернационалци игри за хрватската репрезентација. По три години во Австрија во Ред Бул Салцбург, ја заврши својата кариера како играч. Во 2009 ја започна својата тренерска кариера.
Помеѓу октомври 2013 и септември 2015 година беше тренер на хрватската репрезентација. Од март 2016 година бил тренер на Ајнтрахт Франкфурт во Бундеслигата, со кого го освоил Купот на DFB во мај 2018 година.
Од јули 2018 година, Ковач е тренер на ФК Баерн Минхен.
Семејство
Хрватските родители на Нико Ковач емигрирале од Ливно во Босна и Херцеговина, република Југославија и се населиле во Берлин. Таму беа родени Нико и неговите двајца браќа и сестри, од кои неговиот брат Роберт е исто така поранешен фудбалер и тековен тренер.
Ковач е оженет и има ќерка. Заедно со неговиот брат Роберт, тој играше во Баер 04 Леверкузен, Баерн Минхен и во хрватскиот репрезентативен тим. По кариерата Роберт Ковач беше ко-тренер на неговиот брат во хрватската У21, како и Ајнтрахт Франкфурт и во моментов Баерн Минхен.
Аеродром Палма де Маљорка
Аеродромот на Палма де Маљорка (IATA: PMI, ICAO: LEPA), (Шпански: Aeropuerto de Palma de Mallorca) — аеродром сместен некои 8 километри источно од центарот на Палма де Мајорка. Претходно аеродромот беше познат под името Aeropuerto de Son Sant Joan, е трет најголем аеродром во Шпанија, по Мадридскиот Барахас аеродром и аеродромот во Барселона, Ел Прат. За време на летото е еден од најзафатените аеродроми во Европа. Аеродромот е поставен на територија од околу 6.3 км². Поради големиот развој на аеродромот, додадена е нова инфраструктура на постоечките два терминала, А и Б. Главниот терминал беше дизајниран од локалниот архитект Pere Nicolau Bonet, и беше отворен на 12 април 1997 година. Терминалот А се користи најмногу за домашен сообраќај додека останатит три терминали (Б, Ц, Д) се користат за меѓународен сообраќај. Аеродромот обработува околу 25 милиони патници на годишно ниво. со капацитет од околу 12000 патници за еден час. Во идните планови е впишано и план за обработка на 32 милиони патници до 2010 и 38 милиони патници до 2015 година.
Статистика
И покрај намалувањето на авиосообраќајот по терористичките напади од 11 септември 2001 година, аеродромот сепак бележи постојан раст во бројот на патници
Авиокомпании и одредишта
Терминалот А, дел од оригиналниот аеродром, моментално е користен во најголем дел од Британските нискобуџетни компании
Морнинг (планина)
Планината Морнинг — штитест вулкан во подножјето на Задантарктичките Планини во Викториината Земја, Антарктик Се наоѓа на околу 100 километри од Росовиот Остров. Планината се издигнува на надморска височина од 2.723 метри и е речиси целосно обложена со снег и мраз. Нејзинта калдера (4.1 х 4.9 км) се наоѓа на врвот на вулканот и неколку гребени без мраз како што се сртовите Ураган и Ривиера. Голем број паразитски отвори се протегаат на планината.
Вулканот првично бил активен за време на миоценот и еруптирал во две одделни фази со пауза помеѓу. Постарата фаза има различен хемиски состав од неодамнешниот и е силно еродиран од ледниците. Најновите паразитски отвори биле активни пред околу 20.000 години и вулканот би можел повторно да еруптира.
Географија и геоморфологија
Планината Морнинг се наоѓа во Викториината Земја, на околу 100 километри од Росовиот Остров и во подножјето на Трансантарктичките Планини. Ледникот Кетлиц се протега по северозападното подножје на планината Морнинг и го одделува од опсегот на Кралското друштво  25 километри подалеку. ПланинатаДискавери се наоѓа веднаш до планината Морнинг и е одделен со ледникот Дискавери. Вулканот првично бил опишан на почетокот до средината на 20 век, пред да се направат подетални анализи во 1970-тите, 1980-тите и 2000-тите.
Вулканот се издига на 2.723 метри надморска височина и е покриен со 4.1 х 4.9 км широка калдера што може да биде извор на глечер на неговиот североисточен крај. Планината Морнинг е дефинирана како 30 х 36 км голем штитен вулкан кој се состои од централен вулкан кој се надвишува над постар вулкански комплекс. Со волумен од 1.785 кубни километри тој е еден од најголемите вулкани во регионот. Пукнатините отвориле најмалку 185  паразитски отвори на падините на планината Монинг. Тие се пепелни конуси, гребени со пукнатини, лавини куполи и вулкански грла, и нивните пречници се движат од неколку метри до неколку стотици метри. Многу од отворите формираат порамнини, некои конусни кратери се преклопуваат или самите отвори имаат линеарни форми. Овие линеарни обрасци ги дефинираат трендовите североисток-југозапад, со мала траса северозапад-југоисток. Тековите на лава произлегуваат од конусите и ја сочинуваат денешната површина на вулканот.
Планината Морнинг е речиси целосно покриена со снег и мраз освен онаму каде што е избришана од јужните ветрови. Излезите на вулканските карпи го формираат северо-североисточниот гребен на сртот Ривиера и североисточниот срт Ураган на северното крило, Мејсон Спар на јужното крило  и Хелмс Блаф на источното крило. Гребенот Гандалф е гребенот формиран од остатоци навалени на север. Се наоѓа во подножјето на сртот Ураган, а долината Пинакл се наоѓа на гребенот Ривиера. Насипи, куполи од лава, текови на лава и пирокластични наслаги се наоѓаат во излетите. Мејсон Спур, исто така, содржи бречи од перничеста лава, додека сртот Гандалф Риџ диамиктит и расед. Мејсон Спур бил разгледан од Мартин и сор. во 2021 година и да биде посебен вулкан од планината Морнинг.
Поради недостатокот на проточна вода, зданието е нееродирано  и паразитските отвори имаат млад изглед. Глечерната ерозија еродирала некои делови од вулканот, оставајќи вулкански грла во долината Пинакл, ги врежала глацијалните ленти во изложени вулкански карпи Ледникот Верејкен се спушта по североисточните падини на планината Морнинг помеѓу сртовите Ураган и Ривиера. Морена се појавува на овие два сртови и пријавени се морени кои датираат од глацијацијата во Висконсин. Ледниците што се спуштаат од планината Морнинг го хранат ледникот Кетлиц. Неколку езера се наоѓаат на вулканот и во неговото подножје, вклучувајќи го и езерото Монинг на крајот на Ривиера и Езерото Дискавери во подножјето на гребените Ураган и Гандалф.
Геологија
Западноантарктичкиот Расед е главна геолошка одлика на Антарктикот и еден од најголемите на Земјата. Тоа е регион на активно проширување и ширење на кората, што можеби е во тек денес. Вулканската активност се јавува на пукнатината и ја вклучува вулканската група Мекмердо, на 2000 километри долг ланец на вулкани во Викториината Земја. Оваа вулканска група еруптирала алкални лави во текот на кенозоикот. Таа е поделена на три провинции, Халет, Мелбурн и провинцијата Еребус; Планината Морнинг е најјужниот вулкан во провинцијата Еребус.
Состав
Базанитот е доминантна карпа на изданоци, со фонолит и пикробазалт и тефрит. Излезите на постарите карпи вклучуваат мугеарит, риолит и трахит. Текстурите се движат од порфиритни до сериски. Во вулканските карпи се наоѓаат различни фенокристи, вклучувајќи егирин, аугит, клинопироксен, алкален фелдспат, каерсутит, нефелин, оливин, плагиоклаза, кварц и санидин. Егирин, енигматит, амфибол, аугит, клинопироксен, алкален фелдспат, стакло, железен оксид - титаниум оксид, нефелин, плагиоклаза и кварц ја сочинуваат основната маса. Вулканските карпи содржат ксенолити кои се состојат од сиенит и од карпи од постарите фази на активноста на планината утринска. Спинел перидотит и поретко клинопироксенит, дунит, харцбургит, лерзолит, норит, пироксенит и вебстерит се пријавени како ксенолити.
Раните вулкански карпи на планината Морнинг се споредливи со благо алкалните карпи од планината Мелбурн, додека поалкалните доцни вулкански карпи наликуваат на овие од планината Еребус. Постарите карпи ја дефинираат „лозата на Мејсон Спур“, додека помладите се нарекуваат „лоза на Ривиера“. Базалтните карпи се концентрирани на долните падини, додека фонолитот главно се наоѓа во горниот сектор на планината Монинг. Промените на составот помеѓу раната и доцната вулканска активност на планината Монинг може да се должат на промената во процесите на магмата на кората.
Историја на ерупции
Планината Морнинг била активна за време на миоценот, плиоценот и плеистоценот. Датирањето со аргон-аргон и датирањето со калиум-аргон се користени за да се заклучи времетраењето на вулканската активност на планината Морнинг. Сртот Гандалф има старост од 18,7±0,3-15,5±0,5 милиони години, Врвната долина 15,2±0,2-13,0±0,3 милиони години, Мејсон Спур 12,8±0,4-11,4±0,2 милиони години, карпи под врвот од 0,20±3 милиони години 1,00 милиони години и 4,51±0,31-0,02 милиони години на други формации. Некои од овие ерупции можеби депонирале вулканска пепел над областа Мекмердо. Дури и постара активност на планината Монинг може да биде забележана во вулканските наоѓалишта од ртот Робертс кои датираат од пред 24,1 милиони години. Ова е долг животен век за вулкан според стандардите на Антарктикот и може да се должи на тектонските фактори кои го задржале генерирањето магма фокусирано на планината Морнинг долго време. Вчитувањето од ледниците можеби влијаело на вулканската активност на планината утро.
Вулканската активност е поделена на две фази одделени со прекин, рана фаза која трае помеѓу 11,4±0,2-18,7±0,3 милиони години и доцна фаза од пред 6,13±0,02 милиони години до речиси денес. Овие фази се познати и како фаза I или лоза на Мејсон Спар и како фаза II или лоза на Ривиера. Раната фаза произвела благо алкални вулкански карпи, доцната фаза која го сочинува најголемиот дел од излетите силно алкални карпи. Постарите карпи претрпеле значителна глацијација, додека помладите се во голема мера нееродирани и ја сочинуваат денешната градба. Вулканската активност претежно се случувала под атмосферата, со исклучок на некои лави кои можеби се еруптирале во подводна средина и хијалокластити кои биле користени за да се заклучи дека ледниците постоеле таму пред 15,4 милиони години. Вулканската активност била фокусирана долж геолошките линии на планината Морнинг, кои биле повторно користени за време на понови ерупции.
Историја и име
Вулканот бил откриен од Експедицијата Дискавери во 1901-1904 година и именуван по бродот што учествувал во експедицијата.
NGC 3898
NGC 3898 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3898 се споменува и како UGC 6787, MCG 9-19-204, CGCG 268-88, CGCG 269-2, IRAS 11465+5621.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3898 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3898 има привидни димензии од 4,4' х 2,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 107°.
Други поделби
Проучување на NGC 3898 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36921. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3835. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Лара Приор-Палмер
Лара Приор Палмер (Lara Prior-Palmer, р. 24. јуни 1994 год.) е писателка и спортистка. Во 2013 година, Приор-Палмер победи на Монголското дерби со што постана првата жена и воедно најмладата личност која го освоила првото место на трката.
Детство
Приор-Палмер израснува во Англија, Обединетото Кралство. Таа своите додипломски студии ги завршува на Стенфордовиот универзитет во Калифорнија, САД.
„Груба магија“ (2019)
Во 2019 година, Приор-Палмер ја објавува својата прва книга „Груба магија,“ која претставува своевиден мемоар за нејзиното учество на Монголското дерби. Книгата е добро примена кај критиката. Голем број светски весници објавиле позитивни коментари за овој мемоар.
Британска Империја
Британската Империја (на англиски: British Empire) опфаќала доминиони, колонии, управи и други колонии кои биле под власт на Обединетото Кралство. Настанало од прекуморските колонии и трговските места кои ги развила Англија во доцните години од 16 и 17 век.
Во своите најдобри времиња Британската Империја била најголемата империја во историјата и била најголема светска сила повеќе од еден век. До 1922 година во Британската Империја живееле 458 милиони жители, една четвртина од светското население во тоа време, и зафаќала повеќе од 33, 700,000 km2, скоро една четвртина од целосната копнена површина на Земјата. Како резултат од ова се јавува широката распространетост на нејзиниот јазик и политичкото и културно наследство. Во времето кога Британската Империја била најмоќна, често се велело дека „Сонцето никогаш не заоѓа над Британската Империја“ (The sun never sets on the British Empire), бидејќи имало толку многу територии кои биле под нејзино владеење, па на некоја од нив секогаш било сончево.
За време на ерата на откритијата во 15 и 16 век, Португалија и Шпанија ги започнале европските истражувања на светот и во текот на тој процес основале големи прекуморски империи. Англија, Франција и Холандија им завидувале на овие империи бидејќи биле многу богати и затоа започнале да основаат свои колонии и трговски мрежи во Америка и Азија. Во 17 и 18 век, Англија водела низа војни со Холандија и Франција кои (Британија по Актот на Унијата со Шкотска од 1707 година) ја направиле Англија доминантна колониска моќ во Северна Америка и Индија. Губењето на Тринаесетте Колонии во Северна Америка во 1783 година, по војната за независност, ја лишило Британија од една од нејзините најстари и најнаселени колонии. Вниманието на Британија наскоро се насочило кон Африка, Азија и Тихиот Океан. По поразот на Наполеонска Франција во 1815 година, за Британија настапила скоро неприкосновена доминација која траела еден век и таа го проширила своето кралско влијание низ целиот свет. Значителен степен на автономија добиле нејзините колонии кои биле населени од белци, а некои од нив биле трансформирани во доминиони.
Растот на Германија и на Соединетите Американски Држави, до 19-тот век, го намалиле економското влијание на Британија. Како последица од тоа воените и економски тензии помеѓу Британија и Германија се претвориле во една од најголемите причини за Првата светска војна, за време на која Британија во голема мера се потпрела на својата империја. Конфликтот ѝ предизвикал на Британија големи финансиски тешкотии и иако Британија своето најголемо територијално проширување го постигнала непосредно по војната, сепак повеќе не била најголема економска и воена сила. За време на Втората светска војна британските колонии во Југоисточна Азија биле окупирани од страна на Јапонија, со што британскиот престиж бил нарушен и се забрзал падот на империјата, и покрај победата на Британија и нејзините острови. Индија, највредната и најнаселената колонија на Британија добила независност две години по завршувањето на војната.
Почетоци (1497-1583 година)
Британската Империја се основала во времето кога Англија и Шкотска биле одделни кралства. Во 1496 година кралот Хенри VI, по успехот на Шпанија и Португалија во прекуморските истражувања, го назначил Џон Кабот за водач на патување на кое требало да се открие пат до Азија преку Атлантикот. Кабот започнал со пловидба во 1497 година, пет години по откривањето на Америка, и иако тој успешно се закотвил на брегот на Њуфаундленд (грешно верувајќи, како Кристофер Колумбо, дека е во Азија), немало обиди за основање колонија. Наредната година, Кабот предводел уште едно патување во Америка, но никогаш повеќе не се слушнало ниту за него ниту за неговите бродови.
Немало нови обиди за основање англиски колонии во Америка сѐ до средината на владеењето на Елизабета I, за време на последните децении од 16 век. Католичка Шпанија, поради протестантското преобратување, и станала непријател на Англија. Во 1562 година, англискиот двор ги задолжил Џон Хокинс и Френсис Дрејк, кои извршувале приватни работи, да започнат со напади за трговија со робови против шпанските и португалските бродови на брегот на Западна Африка со цел да се пробијат на атлантскиот систем за трговија. Ова бил неуспешен обид, и подоцна, со засилувањето на Англосаксонската војна, Елизабета им го дала својот благослов на други пиратски ограбувања на шпанските пристаништа во Америка кои се враќале преку Атлантикот полни со богатство од Новиот Свет. Истовремено, влијателните писатели како Ричард Хакли и Џон Ди (кој прв го искористил називот Британска Империја) започнале да притискаат за основањето на Англиска империја. До тогаш Шпанија веќе навлегла во Америка, Португалија основала трговски места, како и тврдини на бреговите на Африка и Бразил па сè до Кина, а Франција започнала да се шири на Реката на Св. Лоренс за подоцна ова место да го претвори во Нова Франција.
Колонизацијата на Ирска
Иако доцна, во споредба со Шпанија и Португалија, Англија за време на 16 век се ангажирала околу колонизирањето на Ирска, со исцртување на планови кои датирале од времето на Нормандиската инвазија во 1172. Неколку луѓе кои помогнале за колонизирањето на Ирска исто така одиграле голема улога во колонизацијата на Северна Америка, особено една група попозната како „Мажите на Западната Земја“ меѓу кои биле Хемфри Гилберт, Валтер Дрејк, Џон Хокинс, Ричард Гренвил и Ралф Лејн.
Првата Британска Империја (1583-1783 година)
Во 1578 година, кралицата Елизабета II го наградила Хемфри Гилберт со патент поради откритие и прекуморски истражувања. Истата година Гилберт испловил кон Западна Индија со цел да се вклучи во пиратска операција и да основа колонија во Северна Америка, но експедицијата била прекината уште пред да го преминат Атлантикот. Во 1583 година тој повторно се обидел, овој пат на островите на Њуфаундленд, чие пристаниште формално го барал за Англија, иако немало жители. Гилберт не доживеал да се врати во Англија и бил наследен од страна на неговиот полубрат Волтер Рајли кому му кралицата Елизабета, во 1584 година му доделила сопствен патент. Истата година подоцна Рајли ја пронашол колонијата Роанок на брегот на денешна Северна Каролина, но недостатокот од залихи го предизвикал пропаѓањето на колонијата.
Во 1603 година, кралот Џејмс VI од Шкотска го зазел престолот на Англија и во 1604 година го склучил Лондонскиот Договор, со што им ставил крај на лошите односи со Шпанија. Сега кога Англија била во мир со својот најголем соперник, нејзиното внимание се пренасочило од потпирање на инфраструктурата на туѓите колонии, кон основање свои прекуморски колонии. Британската Империја започнала да се оформува за време на почетокот на 17 век, со англиското населување на Северна Америка и малечките острови- Карибите, како и со основањето приватни трговски друштва, најзначајно била Британската источноиндиска компанија, со цел да управуваат со колониите и прекуморската трговија. Како последица од тоа, овој период, сè до губењето на тринаесетте колонии, по американската војна за независност кон крајот на 18 век, се нарекувал Првата Британска Империја.
Америка, Африка и трговијата со робови
На почетокот Карибите биле најважните и најпрофитабилните колонии, но пропаднале по неколку обиди за колонизација. Обидот за основање колонија во 1604 година во Гана траел само две години и не ја исполнил својата главна цел, да најде резерви од злато. Колониите во Санта Лучија (1605 година) и Гренада (1609 година) исто така брзо пропаднале, но во Св. Китс (1627 година), Барбадос (1627 година) и Невис (1628 година) успешно биле основани населби. Колониите набрзо го усвоиле системот на шеќерни плантажи, кој успешно го користеле Португалците во Бразил и се потпирал на работата на робовите како и, на почетокот, на холандските бродови кои доаѓале за да ги продадат робовите и да купат шеќер. За да се осигура дека цврстиот профит кој постојано се зголемувал ќе остане во рацете на Англија, Парламентот донел декрет дека само англиски бродови ќе можат да тргуваат во англиските колонии. Ова довело до непријателски односи со Обединетите холандски провинции, а низата од англо-холандски војни само ја зајакнало англиската положба во Америка на сметка на Холандија. Во 1655 година Англија го зела островот Јамајка од Шпанците, а во 1666 година успеала да ги колонизира Бахамите.
Првата постојана англиска населба во Америка се формирала во 1607 година во Џејмстаун, водач на процесот на населување бил капетанот Џон Смит, а со неа управувало компанијата Вирџинија. По уривањето на бродот-предводник на компанијата во 1609 година Англија го барала островот Бермуда, а во 1615 тој му бил предаден на новосоздадената компанија на Сомерските острови. Управителот со Вирџинија бил отповикан во 1624 година и директна контрола врз Вирџинија презел кралскиот двор, со што се создала колонијата Вирџинија. Компанијата на Њуфаундленд била создадена во 1610 година со цел да се основа постојана населба во Њуфаундленд, но овој обид во голема мера бил неуспешен. Во 1620 година, Плајмаут бил создаден како идеално место за пуританците, подоцна познати како пилгрими. Тие бегале од верско прогонување и добиле мотивација, како и многу други идни англиски колонисти, да ризикуваат и да се впуштат на трансатлантско патување. Мериленд се основала како идеално место за римокатолиците (1634 година). Родските острови (1636 година) се создала како место во кое се толерираат сите религии, а Конетикат (1639 година) за конгрегационалисти. Провинцијата Каролина се основала во 1663 година. Со предавањето на тврдината Амстердам во 1664 година, Англија добила контрола врз холандската колонија Нова Холандија, што ја преименувала во Њујорк. Ова се формализирало во преговорите кои следеле по втората англосаксонска војна, во замена за Суринам. Во 1681 година Вилијам Пен ја основал, колонијата Пенсилванија. Американските колонии биле финансиски понеуспешни од оние на Карибите, но имале големи области со обработлива почва и поради тоа привлекувале многу поголем број англиски емигранти кои ја претпочитале американската умерена клима. Во 1670 година, кралот Чарлс II ја одобрил компанијата Хадсонс Беј, со што направил монопол во трговијата со крзно во која исто така била тогаш познатата Рупертова Земја, огромна територија од која подоцна ќе се создаде Канада. Тврдините и трговските места кои ги основало компанијата биле честа цел на нападите од страна на Франција, која основала своја колонија која тргувала со крзно во нова Франција.
Две години подоцна, Кралската африканска компанија била унапредена откако кралот Чарлс ѝ доделил монопол во трговијата со робови со британските колонии на Карибите. Британските колонии во Западна Индија се потпирале на робовите. До укинувањето на трговијата со робови во 1807 година, Британија била одговорна за транспортирање на 3,5 милиони робови од Африка во Америка, третина од сите робови транспортирани преку Атлантикот. За да се олесни оваа трговија се граделе тврдини на брегот на Западна Африка како на пример островот Џејмс, Акра и Бунс. Во британските Кариби, процентот на црнечка популација пораснала од 25% во 1650 година до околу 80% во 1780 година, а во13 колонии од 10% до 40% во истиот период (најголемиот дел во јужните колонии). Трговијата со робови била исклучително профитабилна за оние кои се занимавале со тоа и станала најголемиот економски извор за западните британски градови како Бристол и Ливерпул кои го претставувале третиот агол од таканаречената триаголна трговија со Африка и Америка. Условите на бродовите со робови биле сурови и нехигиенски а слабата исхрана придонела просечната стпапа на смртност до средината на патувањето да биде еден во седум.
Во 1695 година Шкотскиот парламент го одобрила трговското здружение на Шкотска, кое се основало во Панама во 1698 година, со цел да изгради канал таму. Под опсада од страна на соседните шпански колонисти од Нова Гранада и преплавена со маларија, колонијата била напуштена по две години. Програмата Дариен била финансиска катастрофа за Шкотска, една четвртина од шкотскиот капитал бил изгубен во тоа претпријатие и им ставило крај на шкотските надежи за основање прекуморска империја. Ова исто така предизвикало политички последици кои ги засегале владите и на Англија и на Шкотска повеќе од што ги засегале кралските дворови. Ова се случило во 1707 година со Договорот на Унијата со кој се основало кралството Велика Британија.
Препирања со Франција
Мирот помеѓу Англија и Холандија во 1688 значел дека двете земји влегле во деветгодишната војна како сојузници, а конфликтот кој се одвивал во Европа и преку морето помеѓу Франција, Шпанија и англо-холандската алијанса и оставила поголема колониска моќ на Англија отколку на Холандија, која била приморана да одвои голем дел од својот воен буџет за скапата копнена војна во Европа. Во 18 век Англија (по 1707 година Британија) станала најголема колониска моќ во светот, а Франција станала нејзин најголем соперник.
Смртта на Чарлс II од Шпанија во 1700 година како и преземањето на Шпанија и нејзините колонии од трана на Филипе оф Анжу, внук на Кралот на Франција, создало шанса за унифицирање на Франција, Шпанија и соодветните колонии, што било неприфатливо за Англија и другите европски моќни земји. Во 1701 година, Англија, Португалија, и Холандија ја свртеле Римското Царство против Шпанија и Франција во Војна за шпанското наследство која што траела до 1714 година. На склучувањето на Договорот од Утрехт, Филип се откажал од своите права како наследник на францускиот престол и Шпанија ја изгубила својата империја во Европа. Британската Империја се зголемила територијално: од Франција ги добила Њуфаундленд и Акадиа, а од Шпанија Гибралтар и Минорка. Гибралтар кој е сѐ уште британска територија станал важна поморска база и ѝ овозможил на Британија да ја контролира влезната и излезната точка на Средоземјето. Минорка им бил вратен на Шпанците со договорот од Амјен во 1802. Шпанија исто така и ги дала правата на Англија и врз дозволата да продава робови во шпанска Америка.
Седумгодишната војна која започнала во 1756 година била првата војна која се проширила на светско ниво. Таа се водела во Европа, Индија, Северна Америка, Карибите, Филипините и на африканскиот брег. Потпишувањето на Парискиот договор (1763 година) довело до сериозни последици за иднината на Британската Империја. Во Северна Америка иднината на Франција како колониска моќ била сериозно загрозена со признавањето на Рупертовата Земја како британска, со заземањето на Нова Франција од страна на Британија (каде имало голем број на француско население кое потпаднало под британска контрола) и Луизијана која потпаднала под Шпанска власт. Шпанија ја зазела Флорида за Британија. Во Индија, во Карнатската Војна Франција сѐ уште имала контрола врз своите робови но воените ограничувања и обврската да им помага на британски ориентираните земји ги уништиле француските надежи за контрола на Индија. Британската победа над Франција во Седумгодишната војна ја претворило Британија во најголема светска сила.
Владеење на компанијата во Индија
За време на првиот век од владеењето, Англиската Источноиндиска компанија се концентриралa на трговија со индискиот потконтинент, бидејќи не била во состојба да ја предизвикува моќната Молската Империја која ги добила своите трговски права во 1617 година. Ова се променило во 18 век кога моќта на Молската Империја почнала да опаѓа и кога компанијата од Источна Индија имала проблеми со својот француски двојник Француската Компанија на Ориентална Индија (Compagnie française des Indes orientales) за време на Карнатската Војна во 1740-тите и 1750-тите години. Во Битката на Пласи во 1757година во која Британците, предводени Роберт Клив, го победиле Наваб од Бенгал и неговите француски сојузници. Ова предизвикало Бенгал да ја преземе контролата врз компанијата како и да стане најголема политичка и воена сила во Индија. Во наредните децении тој постепено го зголемувал бројот на територии под негова контрола преку директно владеење или пак преку владетели-марионети кои владееле под закана од британско-индиската армија од која најголемиот дел биле Индијци.
Губењето на тринаесетте американски колонии
За време на 1760-тите и 1770-тите години, врските помеѓу Тринаесетте колонии и Британија значително се затегнале, главно поради обидите на британскиот парламент да воведе данок во американските колонии без нивна согласност, што го инспирирало составувањето на слоганот “нема оданочување без застапување”. Несогласувањата поради гарантираните права на жителите на американските колонии кои требало да бидат третирани како Англичани, како последица ги предизвикале американската револуција и војната за независност во 1775 година. Следната година, жителите на колониите прогласиле независност на Соединетите Држави. Со помош од страна на Шпанија, Франција и Холандија Соединетите Држави влегле во војната во 1783 година.
Губењето на голем дел од Британска Америка, во тоа време најнаселената британска прекумерна колонија, историчарите го гледаат како настан кој го дефинира преминувањето помеѓу првата и втората империја, во која Британците го пренасочиле своето внимание од Америка кон Азија, Тихиот Океан и подоцна Африка. Книгата “Богатството на нациите”(Wealth of Nations) од Адам Смит која била издадена во 1776 година смета дека американските колонии биле заостанати и дека слободната трговија треба да ја замени старата трговска политика која го обележала првиот период од колониската експанзија од времето на протестантството во Шпанија и Португалија. Растот на трговијата помеѓу новите и независни Соединети Држави и Британија по 1783 година само го потврдил мислењето на Смит дека политичката контрола не е неопходна за економски успех. Тензиите помеѓу двете нации се зголемиле за време на Наполеоновите војни, бидејќи Британија се обидувала да ја прекине трговијата помеѓу Франција и Америка и користела американски бродови со цел да привлече Британци од кралската морнарица. Соединетите Држави објавиле војна во 1812 година во која двете страни се обидувале да остварат добивки на сметка на другата страна. Ниедна страна не успеала во ова и со договорот во Гент се задржале предвоените граници.
Настаните во Америка влијаеле врз британската политика во Канада каде што помеѓу 14000 и 100 000 поразени лојалисти емигрирале од Америка по независноста. Четиринаесетте илјади лојалисти кои пошле во речните долини на Сент Џон и Сент Крои, тогашни делови од Нова Шкотска, чувствувале дека се премногу оддалечени од провинциската влада во Халифакс па Лондон ја одвоил колонијата Њу Брунсвик како посебна колонија во 1784 година. Со Уставниот акт од 1784 година се создале провинциите Горна Канада (главно англиско говорно подрачје) и Долна Канада (главно француско говорно подрачје) за да се намалат тензиите помеѓу француските и британските заедници и за да се спроведат системи слични на британските, со цел да се наметне кралската власт и да не се дозволи народна контрола на владата за која се сметало дека довела до Американската револуција.
Истражување на Тихиот Океан
Уште од 1718 година, испраќањето во американските колонии било казна за разни криминалци во Британија и годишно преку Атлантикот се испраќале 1000 осуденици. По загубата на Тринаесетте колонии, Британците биле принудени да пронајдат алтернативна локација, па така британската влада се насочила кон новооткриената земја – Австралија. Западниот брег на Австралија бил откриен од страна на холандскиот истражувач Вилем Јанц во 1606 година и подоцна била именувана како Нова Холандија, но немало обиди за нејзина колонизација. Во 17770 година Џејмс Кук го открил источниот брег на Австралија и на едно научно патување во Јужниот Тихи Океан тој го барал континентот за Британија и го именувал Нов Јужен Велс. Во 1778 година Јозеф Бенкс, ботаничарот на Кук на патувањето, и покажал докази на британската влада дека има соодветни ботанички услови на Ботанскиот Залив за основање на казнена населба и во 1787 година испловил првиот брод со осуденици кои пристигнале во 1788 година. Британија продолжила да испраќа осуденици во нов Јужен Велс се од 1840 година. Австралиските колонии станале исплатливи извезувачи на волна и злато најмногу поради интензивните златни трески во колонијата Викторија чија престолнина бил Мелбурн, најбогатиот град во светот и најголем по Лондон во Британската Империја.
За време на своето патување Кук исто така го посетил и Нов Зеланд кој првпат бил откриен од страна на холандскиот истражувач Абел Тасман во 1642 година и го барал Северот и Југот за британскиот кралски двор во 1769 и 1770 година. Прво, комуникацијата помеѓу домородното население Маори и Европејците била ограничена на размена на стоки. Европските населби се зголемиле за време на првите децении од 19 век, благодарение на бројните трговски места кои се основале, особено на северот. Во 1839 година компанијата на Нов Зеланд објавила дека планира да купи големи земјишни површини и да основа колонии во Нов Зеланд. На 6 февруари 1840 година, капетанот Вилијам Хобсон и околу 40 главатари на Маорите го потпишале договорот од Ваитанги. Овој договор многумина го сметаат како договор со кој се создал Нов Зеланд, но со оглед на различното толкување на англиската и верзијата на Маорите овој остров сѐ уште е спорна тема.
Војна со Наполеонска Франција
Наполеоновите војни биле оние во кои Британија инвестирала голема сума на капитал и ресурси со цел да победи. Француските пристаништа биле блокирани од страна на кралската морнарица која извојувала измамничка победа над француско-шпанската флота кај Трафлагар во 1805 година. Прекуморските колонии биле нападнати и окупирани, заедно со оние на Холандија кои биле заземени од страна на Наполеон во 1810 година. Франција конечно била поразена од страна на коалицијата на европските армии во 1815 година. Британија повторно извлекла корист од мировните договори: Франција ги припоила Лоинските Острови: Малта (кои ги окупирала во 1797 и 1798 година), Маврициус, Санта Лучија и Тобаго, Шпанија ја зазела Тринидад, Холандија- Гана и Keјп колонијата. Британија и ги вратила на Шпанија, Гваделуп, Мартиник, Француска Гвајана и Реинион на Франција, а Јава и Суринама на Холандија, но добила контрола над Цејлон (1795-1815).