cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 2011 година
Стадион
Амбасадорот на УЕФА за финалето на 2011 Лига на Шампиони е поранениот напаѓач на Тотенхем Хотспур, Гери Линекер. Во неговата прва должност како амбасадор, на 26 август 2010, Линекер помогна во влечењето на жрепката за групната фаза од натпреварувањето. Линекер подоцна беше вклучен и во претставувањето на дизајнот на финалето во 2011, кое се одржа на Стадионот Вембли на 25 ноември 2010. Домаќин на настанот беше презентерот од Скај Спортс, Ричард Кис, на настанот присуствуваше Директорот за наптреварувања од УЕФА, Џорџо Маркети, поранешниот британски Министер за Спорт и претставник од Градот Лондон Кејт Хоеј, Генералниот секретар од Фудбалската Асоцијација Алекс Хорн, и интернационалката од женската репрезентација на Англија Фае Вајт. Логотоза финалето е во стил на хералдискиот знак и го претставува пехарот на УЕА Лига на шампиони во центарот, опкружен со два лава. Според дизајнерите на логото, Радиант Студиос,засновани во Лондон, лавовите ги претставуаат двата тима кои се натпреваруваат во финалето и ќе се борат за трофејот. Употребата на традиционални елементи во современ стил во дизајнот беше речено дека била инспирирана од модерните британски дизајнери како Вивиен Вествуд и кројачи од Севил Роу.
Билети
Иако Вембли може да собере 90 000 гледачи, капацитетот за Финалето на 2011 Лига на Пампиони беше предивден околу 86 000. Двата тима коишто ќе стигнат до финалето ќе добијат по 25 000 билети секој, додека додатни 11 000 беа пуштени на генерална продажба. Периодот за барање траеше од 24 февруари 2011 до 17:00 ГСВ, 18 март, со тоа што добитниците ќе бидат одбрани случајно пред 6 април.
Започнувањето на продажбата на билетите за почна во Лондонската Градска Хала на 17 февруари 2011, на кое се објасни погорниот процес за билети. Настанот исто така се искористи за промовирање на продажбата на билетите, а на нејзе присуствуаа генералниот амбасадор Гери Линекер, неговата партнерка од женското финале, Хоуп Пауел, амбасадорот за УЕФА Фестивали Грем Ле Сокс, Четвртиот вице-претседател на УЕФА, Мариос Н. Лефкаритис, а вице-директорот од Фудбалската Асоцијација, Бери Брајт. Ле Сокс и Пауел ги презентираја првите симболични билети за финалето, доделуваќи му на четири локални ученици.
Топка
Како во претходните десет финалиња од лигата на Шампиони, почнувајќи од финалето во 2001, топката за натпреварот беше произведена од германската компанија за спортска опрема Адидас. Претставена на 3 март 2011 на Стадионот Вембли, Адидас Финале Лондон, кој беше во дизајн на "Топка со ѕвезди" за да биде соодветен со оној на Лигата на Шампиони. За да биде соодветно со крстот на Св. Џорџ кој го има на знамето на Англија, топката беше бела со црвени ѕвезди, кои во средната се спојуваа во светла портокалова ѕвезда. Технички, топката беше иста со Адидас Финале Мадрид, која беше користена во финалето во 2010.
Отворачка церемонија
Финалето на 2011 Лига на Шампиони беше официјално отворено на 21 мај 2011, со отворањето на 2011 Лига на Шампиони Фестивал на Спикерс Корнер во Хајд Парк, Лондон. Фестивалот траеше цела недела, којшто водеше до главниот спектакл на Вембли, неколку часови пред започнувањето на натпреварот. Помеѓу атракциите на фестивалот беа и покажувањата на детална историја од Европскито Куп, минијатурни фубалски терени за користење на јавноста и прикажувањето на трофејот.
Пренесување
Мечот беше прикажан на ИТВ 1 и Скај Спортс во Обединетото Кралство. Во САД, Фокс го прикажуваше финалето вотра година по ред. Услужник за пренос надвор од Обединетото Кралство беше Неп Вижнс.
Во Јужна Америка, Реде Глобо и Реде Бандеирантес го пренесуваа натпреварот за Бразил.
Прво полувреме
Барселона го надигра Манчестер Јунајтед, имајќи 68% посед од топката и 22 удари на голот наспроти 4 на Манчестер Јунајтед Планот за игра на Јунајтед беше да постават тела пред нападот на Барселона и да ја држат топката понастрана од нивниот гол кога ти ќе ја имаат топката. Затоа пак Јунајтед ќе ги користи долгите топки како главен метод на напад. Манчестер започна како подобар противник, со поголем посед на топката и повеќе шанси за гол вопочетните минути. Хавиер Хернандез имаше еден блокиран шут кон голот и еден кој помина над пречката (но во секој случај тој беше во офсајд). Барселона се врати во игра после бавниот старт и создаде неколку шанси. Давид Виља имаше шут од далечина кој помина покрај голот во 19тата минута и уште еден во 21вата, кој беше одбранет од Ван Дер Сар. Барселона поведе во 27мата минута кога Чави го проигра Педро, кој погоди од шеснаесетникот. Се чинеше дека ако Барселона го задржи поседот над топката, таа веќе го доби оцој натпревар со голот. Но како и да е, Јунајтед изедначи седум минути подоцна. После притисокот над Барса, кои се повлекоја длабоко во нивната половина, Вејн Руни доби топка, изигра дупли пас со Рајан Гигс, и ја пласираше топката во аголот од 15 метри. Снимките покажуваа дека Гигс можеби бил во офсајд при моментот н подавање. На крајот од полувремето, Меси упати топка кон Виља, кој не успеа да ја смести во голот од неколку метри. Веднаш по тоа свирчето го означи крајот на полувремето.
Презентација на трофејот и прослава
Во добар гест кон нивниот соиграч, Ерик Абидал, кој беше на поткожна операција два месеци порано за да му биде изваден туморот на црниот дроб, му беше дадена честа да ја носи капитенската лента за време на презентацијата на трофејот. Тој беше првиот играч што го крена трофејот. Зборјувајќи потоа, Абидал, кој беше со солзи на лицето, изјави дека многу го цени гестот и зборуваше колку е “специјален“ неговиот тим.
Тренерот на Барселона Јозеп Гвардиола го истакна Меси после натпреварот, велејќи дека Аргентинецот е “најдобар играч кој некогаш го видел“ и дека Меси “ја направил разликата“ на натпреварот. Во меѓу време, тренерот на Манчестер Јунајтед Алекс Фергусон призна дека Барселона е најдобриот тим со кој тој се соочил некогаш. Неговата изјава ја потврдија и капитенот на Јунајтед Немања Видиќ и одбранбениот играч Рио Фердинанд.
Жерар Пике ја исече мрежата од голот пред навивачите на Барселона на кој Барселона ги постигна двата победнички гола, и го однесе во клупскиот музеј во Камп Ноу. Играчите на Барселона, тренерите и нивните фамилии потота формираа круг на центарот од стадионот и танцуваа. Конфетите на Вембли започнаа тогаш и играчите и тренерите танцуваа под нив.
Мирида
Мирида — класа на пулсирачки ѕвезди кои се одликуваат со мошне црвени бои, периоди на пулсирање од преку 100 дена, замав поголем од една величина во инфрацрвениот појас и 2,5 величини во видливиот појас. Наречени се по нивната прототипна ѕвезда — Мира (Омикрон Кит, ο Cet). Претставуваат црвени џинови во многу доцна етапа од нивниот развој, на асимптотската гранка на џинови (АГЏ), кои ги исфрлаат нивните надворешни обвивки како планетарни маглни и стануваат бели џуџиња во рок од неколку милиони години.
Овие ѕвезди се доволно масивни за да имаат претрпено хелиумскo соединување во нивните јадра, но имаат помалку од две сончеви маси — ѕвезди кои веќе имаат изгубено половина од првичната маса. Меѓутоа, тие можат да бидат илјадници пати посјајни од Сонцето поради тоа што поседуваат многу големи надуени обвивки. Исто така, тие пулсираат, бидејќи сета ѕвезда се шири и се собира. Ова прави промена во температурата и величината, што пак предизвикува промени во сјајноста. Пулсирањето зависи од масата и полупречникот на ѕвездата, и постои добро уврдена врска помеѓу периодот и сјајноста (како и бојата). Многу големите видливи замави не се должат на големи промени во сјајноста, туку поради префрлање на излезната енергија помеѓу инфрацрвена и видлива бранова должина кога тие ја менуваат температурата при пулсирањето.
Првичните моделирања на миридите се потпирале на претпоставката дека ѕвездата останува сферно симетрична во текот на овој процес (претежно за да се упрости сметачкото моделирање наместо од физички причини). Во поново време е спроведен попис на миридите, каде е најдено дека 75 % од оние видени со телескопот IOTA немале сферна симетрија, што доследно одговара на претходните слики од поединечни мириди. Затоа, денес се претпочита реалистично тридимензионално моделирање на миридите со помош на суперсметачи.
Миридите брзо ја губат масата и овој материјал честопати образува плашт од прашина кој ја обиколува ѕвездата. Во извесни случаи се јавуваат погодни услови за создавање на природни мазери.
Мал дел од миридите го менуваат периодот со текот на времето: тој се зголемува и намалува во голема мера (до трети степен) со текот на неколку децении до неколку века. Се смета дека ова се должи на топлински пулсирања, каде хелиумската обвивка повторно ја зажарува надворешната водородна обвивка, менувајќи го составот на ѕвездата, што се одразува врз периодот. Овој процес се смета дека се случува кај сите мириди, но релативната краткотрајност на топлинските пулсирања (највеќе до неколку илјади години) во текот на нејзиниот животен век на АГЏ (помалку од милион години), значи дека појавата ја гледаме само кај неколку од повеќеилјадните познати мириди (можеби во R Водна Змија). Највеќето мириди покажуваат мали промени во периодот од еден до друг циклус, веројатно предизвикани од нелинеарно поведение во ѕвездената обвивка, меѓу кои се отстапувањата од сферната геометрија.
Миридите се популарни кај аматерски астрономи кои се занимаваат со набљудување на променливи ѕвезди поради значителните промени во сјајноста. Некои Мириди (како самата Мира) доследно се набљудуваат веќе подолго од сто години.
Список
Следи список на избрани мириди. Освен ако не е поинаку укажано, дадените величини се во V-појас, а растојанијата се од ѕвездениот каталог „Гаја DR2“.
Татари
Татари (татарски: Tatarlar/Татарлар) — заедничко име за некои туркојазични народи од Источна Европа и Средна Азија. Денешниот татарски јазик се однесува кон кипчачката група на туркиските јазици. Денешните Татари се делат на Сибирски Татари, Астрахански Татари, Вазански Татари и Кримски Татари.
Историски, Татарите се едно од монголските племиња и зборуваат на монголски јазик. Покорени од Џингис Хан, подоцна се вклучуваат во монголските напади врз Азија и Европа. Името ,,Татари" средновековните писатели го изведуваат од името на Тартар, грчки бог на подземниот свет, како поврзување со бруталноста на татаро-монголските орди во Европа. Така името ,,Татари" е употребувано за опис на сите народи кои прегазиле делови од Азија и Европа под водство на Монголците во 13 век. Подоцна под истото име се подразбираат речиси сите номадски освојувачи од Азија, независно дали се од Монголија или од крајните западни делови на Азија. До почетокот на 20 век, Русите со името ,,Татари" именуваат бројни народи, почнувајќи од Азерите до сибирските племиња.
Денес Татарите живеат во средишните и јужните делови на Русија, (мнозинството во Татарстан), Узбекистан, Казахстан, Украина, Таџикистан и Киргистан. Нивната бројност е околу 10 милиони. Мнозинството се муслимани.
1799 во музиката
1799 година во музиката содржи некои значајни настани.
Октант (инструмент)
Октант (од латински octans, генитив octantis: осми) – застарен мерен инструмент со кој се мерела висината на Сонцето и другите светлечки небесни тела над хоризонтот. Делува на истиот принцип како и секстантот, но механички е изведен како осмина круг.
Хиџаски арапски јазик
Хиџаски арапски јазик — јазик кој спаѓа во групата на семитски јазици и во подгрупата на арапски јазици. Овој јазик се зборува во западниот дел на Саудиска Арабија (покраината Хиџаз) како и во градовите Мека, Медина, Једах итн. Има околу 6.000.000 говорници.
Корита
Корита (Κορυφές, Корифес ) — село во Општина Кавала во Кавалскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 24 километри северно од градот Кавала на надморска височина од 760 метри.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Корифес.
Демографија
Селото според пописот од 1951 година броело 208 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 174 жители, во 1971 година имало 99 жители, во 1981 година имало 52 жители, додека во 1991 година имало 111 жители. Денеска, населението на селото е 38 жители според пописот од 2011 година.
1798 во музиката
1798 година во музиката содржи некои значајни настани.
Сара Џесика Паркер
Најпозната е по нејзината улога како Кери Бредшо, хероината од популарната ТВ-серија „Сексот и градот“. Но вистинската Сара е многу поразлична од ексцентричната њујорчанка која секогаш е сама и често се чуди со кој маж да ја помине вечерта ( но ако и вие сте мислеле така – одајте и признание на добрите глумечки способности). Упорната работа и тешкото детство ја потиканле да успее во животот. Но, како се вели – тоа, што не те убива само те прави посилен, така и Сара тешкото детство ја мотивирало да стане голема ѕвезда. Крајниот резултат е жена создадена специјално за Бродвеј, надарена со трите одлики, кои таму се ценат највисоко: пејачки, танцувачки и глумечки. И покрај тоа што нема потреба од пеење и танцување, благодарение на се попризнаените глумечки способности, и интересни улоги нејзиниот статус на одлична глумица веќе е потврден.
Раниот живот и кариерата
Паркер е родена во Нелсонвил, Охајо, како ќерка на Барбара, која била оператор и учителка во градинката, и Стивен Паркер кој бил стопанственик и новинар. Татко ѝ бил родум од Бруклин и бил Евреин, со оригинално семејно презиме „Баркан“ (син на коен). Паркер за себе кажала „Јас секогаш се сметав себеси за Еврејка“. Нејзините родители се развеле кога таа била мала, а мајка ѝ се премажила за Пол Форст. Паркер пораснала со мајка си, очувот и седумте полубраќа и сестри. Како мало девојче, таа вежбала пеење и балет и набргу добила улога во „Невините“ во продукција на Бродвеј. Нејзиното семејство се преселило во Синсинати, Охајо, а потоа во Добс Фери, Њујорк, каде што Паркер ја развивала својата кариера како дете глумец. Во 1977 година, семејството се преселило во новоотворената општина на Рузвелт Ајленд, на Ист Ривер меѓу Менхетен и Квинс, а потоа се преселиле и во самиот Менхетен. Нејзините родители подоцна се преселиле во Инглвуд, Њу Џерси каде што таа одела во средното училиште Двајт Мороу. Паркер одела во училиштето за креативна уметност и настап, во училиштето на американскиот балет и училиштето за деца-професионалци, а подоцна во средното училиште Двајт Мороу. Таа и четирите полубраќа се појавиле во римејкот „Звукот на музиката“, а подоцна Паркер заминала во новиот мјузикл на Бродвеј „Ени“ од 1977 до 1981. На почетокот ја имала малата улога на Џули, а потоа ги достигнала Андре Мекардл и Шели Брус со главната улога на храброто сираче од времето на Депресијата, во времетраење од една година дена почнувајќи од 6 март 1979.
Во 1982, Паркер ја добила споредната улога во серијата Сквер Пигс на CBS телевизијата. Серијат траела само година дена пред да биде повлечена од мрежата, но изведбата на Паркер од страна на критичарите била добро оцената. Во следните три години таа играла во четири филма од кои најзначани биле Футлуз во 1985, во кој играла и Хелен Хант. Во истата година започнала врска со глумецот Роберт Дауни Џуниор, кого го сретнала на снимањето на филмот Првородениот. Со него живеела до 1991. Во текот на врската Дауни имал проблем со дрогата, а Паркер дала коментар: „Мислам дека јас бев личноста што го држела прибран“.
Подоцнежна кариера
До раните 90-ти, кариерата на Паркер добила на значење. Во 1991 таа се појавила во споредна улога во романтичната комедија Приказна од Лос Анџелес. И таа и филмот добиле позитивни критики. Наредната година таа одиграла значајна улога во инаку добро прифатениот филм Меден месец во Вегас, во кој играл и Николас Кејџ. Во 1993 година филмот Хокус Покус имал поголема заработка, но нејзината улога добила негативни критики. Следната година таа се појавила во филмот Рапсодија во Мајами со кој се вратила на позната територија со примеси на комедија и тоа во главна улога. Таа се појавила во уште еден филм на режисерот Тим Бартон Марс Напаѓа!, Клубот на првите жени и Содржината на оганот, од 1996, во кој повторно ја одиграла својата театарска улога од 1991.
Во 1997 таа се појавила како Франческа Ленфилд, пропадната бивша дете-актер во комедијата Додека ти беше тука. Подоцна истата година и било испратено сценариото за серијата Сексот и градот, која била и драма и комедија во продукција на HBO. Креатотот на серијата Дарен Стар била одлучна да ја земе Паркер во серијата. И покрај сомнежите да прифати телевизиска улога на подолг период, Паркер се согласила. Првата сезона од серијата се покажа како огромен успех, издигајќи ја Паркер на повисок статус. И покрај зголемената провокативност во серијата, Паркер цврсто останала на клаузата од својот договор – без голотија во текот на сите шест сезони од серијата. Таа стана и продуцент на серијата почнувајќи од третата сезона. Во 2004 Паркер освои Еми награда за својата главна улога (после пет неуспеси). Многу кладилници престанале да земаат облози за нејзината Еми победа, бидејќи било општоприфатено мислењето дека таа треба да ја освои наградата. Оттогаш Паркер изјавила дека никогаш нема да игра во телевизиска серија иако ќе се појави како ко-продуцент во новата серија на HBO, заснована на Вашингтон, но нема да се појави во истата.
Личен стил
Паркер стана многу влијателна во светот на модата. Во 2005 таа беше домаќин на MTV филмските награди и се пресоблече дури 15 пати во текот на шоуто. Таа стана заштитно лице на многу од светските модни брендови со својата работа и низ многу рекламни кампањи. Паркер потпиша неверојатно добро платен договор со Гарниер. Таа се појави и во нивните реклами на телевизијата и во печатот, промовирајќи ги Нутрис производите за коса. Во 2004 таа започна меѓународна кампања за Геп, но нејзиниот договор со овој гигант во светот на облеката беше наеднаш раскинат во пролетта 2005, во корист на британската соул пејачка Џос Стоун. Еден нејзин пријател за печатот коментираше: „Нејзината пролеттна кампања за Геп само што започна и да се објави нејзината смена во истата недела кога излегуваат новите реклами е малку невкусно“. Како додаток на нејината работа во рекламирањето е и излегувањето на нејзиниот сопствен парфем во 2005 со име Прекрасна-невина пародија во самото себе. Во март 2007 Паркер лансираше своја модна линија со име Гризнато, во партнерство со ланецот на облека Стив и Бери која се продава по дисконтни цени. Линијата која содржи стотици парчиња облека и додатоци, сите по цена помала од 20 долари беше лансирана на 7 јуни 2007, искучиво во продавниците на Стив и Бери. Во јуни 2007 по огромниот успех на Прекрасна, Паркер го пушти во продожба својот втор парфем Ковет.
Личен живот
Откако нејзината кариера продолжи цути во 90-тите, таа го запозна новинарот Џон Кенеди Џуниор и се забавуваше со него неколку месеци. Пред тоа таа беше во сериозна врска со Роберт Дауни Џуниор. Таа беше поврзана и со кант авторот Џошуа Кадисон во раните 90-ти, кој нивната бурна врска и нивната мачка Мојсеј ги опиша во песната Џеси од албумот Обоена пустинска серенада. На 19 мај 1997 година таа се омажи со Метју Бродерик со кога ја запознал нејзиниот брат. Двојката се венчала со општинска церемонија во историската синагога на Лоцер Ист Сајд во Менхетен, која веќе не се користи како свето место. И двајцата се сметаат за Евреи од културолошки аспект. Нивното прво дете, синот Џејмс Вилки Бродерик се роди на 28 октомври 2002. Бил крстен по таткото на Бродерик, истакантиот ирско-американски глумец Џејмс Бродерик. Бидејќи Паркер силно ги поддржува јавните училишта, советниците за избор на училиште се нестрпливи да видат дали Паркер ќе го одржи ветувањето дадено во 2004, дека Џејмс Вилки ќе влезе во јавните школски системи во 2007-та кога ќе наполни пет години. Паркер и Бродерик живеат во Њујорк и се постојани посетители на настаните од уметноста.
Паркер е истакнат член на Холивудскиот женски политички Комитет и претставник на УНИЦЕФ за уметнички настани.Во 2006 патуваше во Либија како амбасадор на УНИЦЕФ, при што коментираше: „Ова е место кое добива малку или никакво внимание, па ние ќе се обидеме да го свртиме вниманието“. Во моментот е амбасадор на Добрата Волја на УНИЦЕФ за САД. Од 2007 живее во Њујорк со својот сопруг и син.
Награди
Златен глобус
Еми
Нотлебен
Нотлебен (Nottleben) — општина во округот Гота, во Тирингија, Германија.
Именки во старословенскиот јазик
Старословенскиот јазик бил изразито синтетичен јазик, односно имал развиена падежна промена. Се разликувале седум падежи: номинатив-N., генитив-G., датив-D., акузатив-A., вокатив-V., инструментал-I. и локатив-L.. Номинативот и вокативот се нарекуваат прави или независни падежи, додека останатите коси или зависни.
За разлика од состојбата во повеќето современи словенски јазици, во старословенскиот постоеле три броја: еднина (сингулар), двоина (дуал) и множина (плурал). Јасна е употребата на еднината и множината; двоината се употребувала кога се именувеле две нешта. Нејзината употреба била задолжителна и постоеле нејзини форми за сите менливи категории. Таа се употребувала и со сложенки од бројот два, како на пример со броевите 12, 22, 32 или 102. Од современите словенски јазици ја задржале само словенечкиот и лужичкосрпскиот јазик, а остатоци се среќаваат и во македонскиот; така, множинските форми: раце, нозе, очи и уши се всушност стари двоински форми кои ја потиснале соодветната множинска форма (таа е зачувана во дијалекти форми, на пр. руки, ноги). Покрај ваквите форми, формите на избројаната множина исто така се остаток од старата двоина: еден клуч, два клуча, многу клучеви.
= Промени на именките = Имало повеќе парадигми (начини) на падежни промени на именките, и тоа според основата, а не според родот, иако речиси сите парадигми покажувале наклоност кон одреден род (родови). Сите падежи имале форми за трите броја: еднина, двоина и множина. Некои од парадигмите веќе излегувале од употреба во времето на зачетоците на словенскта писменост, за сметка на други кои се наметнувале како поедноставни. Иако, општо, секоја парадигма е посебна, сите покажуваат неколку заеднички одлики: именките од машки и среден род секогаш имаат завршеток во инструментал еднина -мь (=-mĭ), а оние од женски род - (=-j); именките од среден род имаат формално еднаков номинатив, акузатив и вокатив во сите три броја, а во множина го имаат завршетокот -a; генитивот множина кај сите три рода е -ъ (=-ŭ) или -ь (=-ĭ); дативот множина кај сите три рода го има завршетокот -мъ (=-mŭ); во двоина се разликуваат само три форми (наместо седум): една за номинатив, акузатив и вокатив, втора за генитив и локатив и трета за датив и инструментал. Генитив и локатив двоина за сите три рода имаат завршеток - (=-u), а датив и инструментал завтшеток -ма. Останатите форми се начелно различни.
О/ЈО и А/ЈА промена
Најзастапени биле О-промената и ЈО-промената (исто именувани како тврда О- и мека О-промена соодветно) за машки и среден род и А-промената и ЈА-промената (исто иманувани како тврда А- и мека А-промена соодветно) за женски род.
Важна напомена околу оваа промена треба да се даде околу формата на акузативот еднина. Така, ако именката означува нешто живо (одушевено) тогаш акузативот е формално еднаков со генитивот еднина (пример: чловка), а доколку именката означува нешто неживо неодушевено), тогаш акузативот е еднаков со номинативот еднина (пример: градъ). Исто така редовно се врши првата палатализација: чловче (V. еднина), чловц (L. еднина), чловцхъ (L. множина), чловци (N., V. множина)
Именките од среден род кои ѝ припаѓаат на оваа промена завршуваат на -о. Такви се: мсто (место), вко (клепка), село (село), иго (јарем), тро (утро), дло (дело). Промената на мсто и вко е следнава:
Како што нагласивме за формите од среден род, така и тука, формите за номинативот, акузативот и вокативот во сите три броја е формално еднакви. Исто така и тука се врши првата палатализација на заднонепчените согласки (вц, вцхъ итн.).
Напомена: Unicode нема соодветна графема за прејотирано а кое може да се запише како ıа, додека во модерните источнословенски азбуки и бугарската азбука се користи графемата я.
Соодветно се менуваат именките од среден род. Парадигмата на срьдьце е следнава:
Напомена: и тука се врши палатализација на заднонепчените согласки (ноѕѣ). Се сретнува и формата ноз наместо ноѕ во соодветните падежи.
При промената на именките по овие основи (О, ЈО, А и ЈА) се јавуваат одредени паралелности, правилен распоред на самогласките. Овој распоред од облик О:ЈО и А:ЈА е следниов:
И-промена
Именките кои се менуваат по оваа парадигма имаат основа ĭ (кратко и). Карактеристично за оваа промена е формалната еднаквост на номинативот и акузативот во еднина. Именките од оваа промена завршуваат на -ь. Според оваа промена се менуваат пред сè именки од женски род, но постои една група именки од машки род, со голема честота на употреба во јазикот, кои исто така ѝ припаѓаат на оваа промена. Такви се: од женски род:стварь (суштество, дело), вдь (знаење), мъıсль (мисла), кость (коска), власть (власт, владение), мошть (моќ), съмрьть (смрт), милость (милост), памть (памет); од машки род:пть (пат), гость (гостин), господь (господ), лакъть (лакот), ногъть (нокот), огнь (оган), боль (болка), гль (јаглен) итн. Парадигмата е иста и за именките од женски и за именките од машки род, со единствена разлика во инструментал еднина и вокатив множина. Промената на кость и пть е следнава:
У-промена
Оваа промена е наречена и ŭ-промена или кратка у-промена. По оваа парадигма се менуваат само мал број именки од машки род; истите многу рано почнале да ги губат старите завршетоци и да преминуваат кон О-промената. Меѓутоа оваа парадигма ќе игра големо влијание во промената на именките во модерните јужнословенски јазици. Имено, од ŭ-промената потекнува вметокот (инфиксот) -ов- (или -ев-) при формирањето на множината во македонскиот и српскохрватскиот јазик. Во оваа промена спаѓаат именките: съıнъ (син), домъ (дом), медъ (мед), ледъ (лед, мраз), волъ (вол), полъ (пол, страна), връхъ (врв), садъ (градина), ıадъ (отров), миръ (свет, мир), гласъ (глас), родъ (род), рдъ (ред), чинъ (начин, ред, измама), гръмъ (грмушка, жбун). Најрано со приближувањето кон О-промената започнала именката съıнъ (најверојатно заради именката отьць, која ѝ припаѓала на ЈО-основата), а само именките волъ и полъ ја задржале целосната ŭ-промена. Парадигмата на съıнъ е следната:
ЪВ-промена
Оваа промена е наречена и ū-промена или долга у-промена. По оваа промена се менуваат мал број именки од женски род. Разликата помеѓу оваа промена и согласните промени се само во номинатив и локатив еднина и датив и инструментал множина. Именките кои ѝ припаѓаат на оваа промена во номинатив еднина завршуваат на -ъı (што се развило од долгото у, ū > ъı), кое пак во хетеросилабичка позиција (пред самогласка) добива развој: ъı > ъв од каде и ѝ доаѓа името. Тука спаѓаат именките: црькъı (црква), бкъı (буква), брадъı (секира), жрьнъı (воденички камен), *кръı (крв), локъı (бара, локва), любъı (љубов), неплодъı (неротка), свекръı (свекрва), смокъı (смоква), тъıкиъı (тиква), цлъı (оздравување, исцеление), тръı (јатрва). Парадигмата на црькъı е следнава:
Напомена: за именката *кръı не постојат форми за двоина. Исто така нејзината форма за номинатив еднина е претпоставена, а не засведочена. Наместо неа се среќава акузативната кръвь.
Согласни промени
Голем број именки од трите рода се менуваат според овие основи. Нивна основна особина е вметокот (инфиксот) кој се јавува во косите (зависни) падежи (генитив, датив, инструментал и локатив). Според вметокот постојат следниве подгрупи (потпромени): Н-промена, С-промена, Т-промена и Р-промена. Овие форми уште во раната фаза на јазикот почнале да се приближуваат кон О-, А-, односно И-промената така што за голем број од овие именки постојат алтернативни форми од другите промени. Парадигмите се следниве:
Напомена: именките око, очесе и хо, шесе имаат двоински форми според И-промената: на пример очи и ши наместо очекуваните очес и шес!
= Промена на заменките =
Нелични заменки
Слично како и кај именките, и кај неличните заменки има два вида на промена: тврда и мека. Најбитната разлика е следнава: во генитив еднина, пред завршетокот -го, при тврдата промена стои --, додека при меката стои -и-; исто и во генитив/локатив множина и некои други падежи. Типични придавки од тврдата промена се: тъ, та, то и онъ, она, оно, додека од меката: *и, *ıа, * и сь, си, се (и ова не се единствени заменки од овие промени!). Заменката вьсь, вьса, вьсе не припаѓа доследно ниту на едната ниту на другата промена, туку има т.н. мешана промена. Овој пример е единствен. Парадигмата на тврдата промена ќе ја илустрираме преку заменката онъ, она, оно, додека меката преку замекната мои, моıа, мо [мој, моја, мое]:
и слично, кои се толкуваат како дијалектизми непосредно по Кирило-Методиевскиот период. Но акузатив множина за машки и женски род е мо по правило!
Напомена: кога пред формите на оваа заменка стои некој од предлозите въ, къ и съ, таа добива протетичко н-: къ нем, съ него, въ немь итн. Подоцна појавата на протетичкото н- се проширила на останатите предлози. Така во современиот македонски јазик имаме: него-го, нему-му, неа-ја итн.
Формите од акузативот и дативот се употребуваат исто како формите за директен и индиректен предмет во македонскиот [рече м = му рече, възгласи и = го повика], додека формите од генитивот се употребуваат како присвојна придавка (лице го = лицето негово).
Формите со честичката же се преведуваат со односна заменка: Отьче нашь иже си на небесьхъ = Оче наш којшто си на небесите итн.
Лични заменки
Личните заменки не разликуваат форми за родовите туку имаат една, општа, форма за секој падеж. Парадигмата на личната заменка за 1. и 2. лице е следнава:
Номинативните форми се користат ретко (слично како во латинскиот), освен за нагласување, бидејќи личната форма на глаголот го определува вршителот на дејството во една реченица. Дативните и акузативните „долги“ форми идат со предлози (отъ мене = од мене, о насъ = околу нас, съ вами = со вас), додека „кусите“ се енклитички (дамь ти = ќе ти дадам, гл'да'ши м = ме гледаш, молимъ т = те молиме).
Акузативното с редовно се наоѓа покрај повратните глаголи: съкръıвати с = се крие, покаıати с = се покајува.
= Промени на придавките =
Придавките се зборови кои се употребуваат покрај именките за да ги дообјаснат, или пак самостојно. Се менуваат по род, број и падеж, а за нив се поврзува и категоријата определеност (слично како членот во македонскиот). Имено, придавките се менуваат според две парадигми:
Проста (именска) промена
При простата промена, падежните завршетоци на придавките се исти со падежните завршетоци на именките од О/ЈО- и А/ЈА-промената, согласно нивниот род. Како и кај именките, се врши распределба на тврда (О-, т.е. А-промена) и мека (ЈО-, т.е. ЈА-промена) според завршетокот на самата придавка. Пададигмите на добръ, добра, добро (=добар, -а, -о од тврдата) и ништь, ништа, ниште (=сиромав, -а, -о од меката промена) се следниве:
Употреба на именската и заменската промена на придавките
Именската промена е „основната“, првична промена на придавките. Општо, таа означува нешто кое за говорителите (или информацијата која ја носи) е нововнесена (во разговор), новоспомената (во текст). На овој начин се истакнува, означува неопределеноста на именуваното со придавката. Слична постапка се прави со именките/придавките и членот во современиот македонски. Од друга страна заменската промена означува нешто кое на говорителите (или информацијата која ја носи) е веќе спомената, позната. Ваква распределба постои (иако полека се напушта) во српскохрватскиот јазик, особено во неговата хрватска варијанта.
Степенување на придавките
Постоеле три степени кај придавките: основниот, неутрален, облик (позитив), компаратив и суперлатив. Компаративот се градел синтетично, додека градењето на суперлативот е малку покарактеристично и уникатно словенско.
Компаративот се гради кога на основниот облик ќе се додадат наставките -и или -ии. Почеста е првата наставка иако нема правило на која придавка ѝ следи која наставка. Редовно се предизвикува палатализација, ако за тоа има услови. На пример: Компатаривните форми се менуваат според ЈО/ЈА-промените. Единствен исклучок е формата за акузатив еднина која е иста со соодветната форма од согласничките основи. Исто така, компаратицните форми имаат и сложена (заменска) промена.
Ретје над Трбовље
Ретје над Трбовље (словенечки: Retje nad Trbovljami) — населба во Општина Трбовље во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Именки во старословенскиот јазик
Степенување на придавките
Суперлативот се среќава навистина мошне ретко (дури: инцидентно), па затоа и многу јазичари сметаат дека суперлативот како посебна форма во старословенскиот јазик и не постои. Постојат два начини на негово изразување. Првиот е со претставката наи- која се додава на формата на компаративот (слично како во македонскиот): наинови, наидражии, наипрости (најнов, најдраг, најпрост) итн. Вториот начин е аналитички, во конструкции од типот: вьсхъ нови (= најнов, буквално: понов од сите / од сѐ), вьсхъ дражии (= најдраг, подраг од сите / од сѐ).
Вториот начин е значително почест во текстовите (и не се смета за суперлатив во права смисла). Првиот начин се верува дека се развил и раширил во подовнежните периоди на јазикот.
Градиште (Владимирово)
Градиште — доцноантичко градиште. Во планинскиот предел на Ѓузелџе, на еден голем рид се зачувани урнатини од неколку мали објекти оградени со ѕид. Наоѓалиштето зафаќа простор од 70 × 50 метри.
Опург (општинска заедница)
Опург (Oppurg) — општинска заедница во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во општината Опург.
Општинската заедница Опург се состои од следниве општини:
ФК Рома сезона 2000-2001
ФК Рома ја освоиле нивната трета титула шампион на Италија, освојувајќи го насловот во сезоната 2000-01 во Серија А, и така трофејот наменет за победникот останал во главниот град на Италија откако сезоната пред тоа триумфирал градскиот соперник Лацио. Трансферот на искусниот напаѓач на Фјорентина, Габриел Батистута одиграл клучна улога за титулата на Рома, бидејќи аргентинецот постигнал 20 гола во Серија А со кои уште еднаш потврдил дека е голема ѕвезда во светскиот фудбал.
Тренерот Фабио Капело се врати уште еднаш на врвот на Серија А, за првпат од како предводел Милан во сезоната 1995-96, а неколку играчи беа навистина влијателен фактор во трансформацијата на тимот кој завршил шести во претходната година. Кафу и Винсент Кандела играа како крила во 3-5-2 формација, и во комбинација со креативен гениј како Франческо Тоти, чувството за голови на Винченцо Монтела, дефанзивните квалитети во средниот ред на Емерсон, и даваа на Рома значително офанзивна предност над своите соперници. Младиот аргентински дефанзивец Валтер Самуел, исто така, се покажа од клучно значење, и неговата прва сезона со Рома резултирше веднаш со наслов.
Титулата беше освоена по победата со 3-1 над Парма на домашен терен, натпревар кој се очекуваше да биде тежок за "римјаните". Сепак, натпреварот поминал лесно за Рома благодарение на големото трио Тоти, Монтела и Батистута кој ги постигнале головите.
Надворешни врски
RSSSF - Italy 2000/01
Растко Стојковиќ
Растко Стојковиќ (12 јули 1981) е српски ракометар кој игра за Пфади Винтертур.
Клупска кариера
Во текот на својата кариера која траела повеќе од две децении, Стојковиќ играл за Партизан, Студентски град, Борац Бања Лука, ПКБ, Црвена Ѕвезда, ВфЛ Пфулинген, ХСГ Нордхорн, Виве Киелце, Ал Рајан, Мешков Брест, Макаби Риш и Војводина.
Интернационална кариера
На интернационално ниво, Стојковиќ ја претставувал Србија на три големи турнири, освојувајќи го сребрениот медал на Европското првенство 2012 година.
Летувалиште (Претор)
Летувалиште — археолошко наоѓалиште во преспанското село Претор. Претставува населба од доцноантичко време. Со изградбата на туристички објекти, како и со интензивното садење на овоштарници во околината на селото, биле откривани темели од објекти, градени од камен и варов малтер, а во некои од нив мозаични подови. Денес на површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
1797 во музиката
1797 година во музиката содржи некои значајни настани.
Тумба (Заполжани)
Тумба — археолошко наоѓалиште во прилепското село Заполжани. Ноаѓалиштето поради неистраженоста е од непознат тип чиј период не е датиран. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека недалеку од селото на истоимениот потес селаните пронаоѓале керамички и градежен материјал. Тука еден месен жител пронашол и земјен ќуп кој берел три осмаци жито (150 кг.).
Димитар Исаковски
Димитар Исаковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Во потрага за подобар живот се доселил во Скопје. Работел како општ работник. Започнал организирано да работи за народноослободителната борба. Бил учесник во разни диверзантски акции, во растурањето на летоци, собирање материјална помош и слично. Во почетокот на септември 1944 година, стапил во борбените редови на македонска ударна бригада. Бил борец во третата чета на првиот баталјон. Често бил ангажиран да врши курирски задачи, што ги исполнувал со успех. Во борбата што бригадата ја водела против балистичките банди во Долно Соње, храбро загинал близу селските гробишта во селото.
Пфердингслебен
Пфердингслебен (Pferdingsleben) — општина во округот Гота, во Тирингија, Германија.
Црква „Св. Атанасиј“ - Лешани
Свети Атанасиј — нова црква во селото Лешани, сместена на ридот над селото, а до нејзе се наоѓа голем крст.
Историја
Црквата била изградена на место, каде одамна имало бигорен камен на кој во горниот дел имало издлабена ниша, во која имало остатоци од живопис. Воедно, во месноста биле пронајдени и средновековни керамички садови.
Педрово
Педрово (словенечки: Pedrovo) — населба во Градска општина Нова Горица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Прапрече (Трбовље)
Прапрече (словенечки: Prapreče) — населба во Општина Трбовље во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Кире Печијаревски
Кире Печијаревски (р. во ) ― македонски филмски и телевизиски глумец и водител.
Одбрани трудови
„Одбрани трудови“ — збирка раскази на македонскиот писател Горан Петревски. Збирката е објавена во 2014 година од издавачката куќа „Темплум“.
Технички податоци
Збирката „Одбрани трудови“ е објавена како 112 книга на библиотеката „Магма“. Книгата е отпечатена во мал формат (17 сантиметри), во мек повез и има 128 страници. Каталогизацијата е извршена во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи ознаката ISBN 978-608-4658-33-7. Графичкото уредување и дизајнот на книгата е дело на фирмата „Кома“, а сликата на предната корица е преземена од The Royal Art Lodge. На задната корица се наоѓа куса биографија на авторот, како и мал осврт врз делото.
Содржина
Збирката содржи предговор, напишан од авторот (насловен како: „Ова не важи“) и 14 раскази:
Боделвиц
Боделвиц (Bodelwitz) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Боделвиц се наоѓа јужно од Песнек, додека западно од местото е Вернбург, а источно Дебриц.
Микрочитач
Микрочитач е оптички инструмент кој овозможува ситниот текст од микрофилмскиот кадар да биде зголемен.
Микрочитачот е специјален апарат кој служи за да се прочитаат ситните текстови од микрофилмот, кој се евидентираат во книга, или за потреба на истражувачите. Во архивската служба евидентирањето на микрофилмуваниот архивски материјал е регулирано како задолжителен дел на евиденција и се заведува во Книгата за евидентирање со внесување на податоци како: реден број, датум, број на примопредавачот, назив на творецот и граничните години. Задолжителната евиденција на микрофилмуваниот материјал ги дава неопходните одговори, и сето тоа се врши со помош на микрочитачот.
Георги Тополигов
Георги Тополигов (Роден во —  ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Георги не зел учество во четата на Герасим Тодоров, но со помош на лажни сведоци тој бил обвинет за организирање на народот со цел истите да создадат нелегални групи за борба против "народната" власт во Пиринска Македонија. Со овие лажни обвиненија тиј е осуден на смрт со бесење. Обесен е ноќта помеѓу 18 и 19 мај, 1949 година во една од смрдливите простории на судската палата во Горна Џумаја.
Заедно со него биле обесени ѝ: Асен Михајлов, Јанчо Јанев, Андреја Спасов, Смилен Гаргов, Стојне Бачијски и Димитар Цветков.
Тополигов бил жесток подржувач за слободна и независна Македонија.
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Тополигов, Георги}}
Сондецки говор
Сондецки говор е дел од Малополски дијалект, говор на жителите од Бескидските висини, генерално жители на Малополската околина и јужните гранци на Подкарпатската област. Ова е дијалект на Шлеска кој е еден од повеќето различни дијалектолошки комбинации на полскиот јазик што се користи често од страна на  населението на тој регионот. Сепак, феноменот на овој говор е тоа што во во последниве години се појавиле многу нови зборови непознати во другите делови на Полска. Овој говор бил развиен како посебен јазик на северниот дел на Малополскиот регион. Фонетски и граматички потсетува на други малополски говори, како што е говорот на Подхалската котлина.
Лексичкиот слој на овој говор што го разликува од литературниот полски јазик се зборовите поврзани со секојдневниот планински живот, локалните обичаи и традицијата. Во граматичката, фонетската и лексичката материја, се забележуваат и некои влијанија на словачкиот јазик, украинскиот јазик и германскиот јазик. До одреден степен, говорот внатрешно е тотално различен, со кој се разликува од говорите во целиот регион. Одредени зборови што се користат во јужниот дел од областа можеби не се познати жителите на северниот дел, итн.
фонетика
Сондецкиот говор има неколку важни фонетски одлики кои го разликуваат од современиот полски јазик. Некои од нив се карактеристични само за овој дијалект, а други пак може да се најдат и во другите дијалекти кои се зборуваат во Полска.
1. Мазурење (mazurzenie) или изговор на одредени дифтонзи во полскиот јазик sz, cz, dż како s, c, dz
2. Силна, предјазична артикулација на назалните самогласки "ą", "ę". Во овој дијалект самогласките се изговараат како „нечујно“ n, на пр.: mądry – moŋdry
3.1. Изразувањето звуци на карактеристични за два збора, на пр.
3.2. Изразување на нетипични звуци во зборовите, на пр.
3.3. Изговарање "trz" како "czsz", "strz" како "szcz" и "drz" како "dż"
4. Карактеристична артикулација на самогласките o и u по одредени гласови и на почетокот на зборот:
5. Старполското изговор на a кој звучи како о, на пример:
6. Старотополското e (ę) се изговара како y :
7. Се исклучува гласот l и ł во последните слогови, на пр.
8. Ch на почетокот на зборот пред согласката се изговара како k, на пр.
9. Долго и (се изговара ji) по самогласка
10. Промена на крајните -ie  во 3 лице еднина, на пр.
11. Понекогаш -je се изговара како -jy, на пр.:
Натриум хлорат
Натриум хлорат — неорганско соединение со хемиска формула Na ClO3. Тоа е бел кристален прав кој е лесно растворлив во вода. Тој е хигроскопски. Се распаѓа над 300 °C за ослободување на кислород и остава натриум хлорид. Годишно се произведуваат неколку стотици милиони тони, главно за производство на хартија со висока осветленост.
Синтеза
Индустриски, натриум хлорат се произведува со електролиза на концентрирани раствори на натриум хлорид. Сите други процеси се застарени. Процесот на натриум хлорат не треба да се меша со процесот на хлоралкали, кој е индустриски процес за електролитичко производство на натриум хидроксид и гас хлор.
Целокупната реакција може да се поедностави на равенката:
Прво, хлоридот се оксидира за да се формира среден хипохлорит, ClO-, кој подлежи на дополнителна оксидација до хлорат по две конкурентни патеки на реакција: (1) Формирање аноден хлорат на граничниот слој помеѓу електролитот и анодата, и (2) Автооксидација на хипохлоритот во најголемиот дел од електролитот.
При електролиза на катодата се формираат водород и натриум хидроксид, а хлоридните јони се испуштаат на анодата (често се користи електрода со мешан метал оксид). Еволуираниот хлор не излегува како гас, туку се подложува на хидролиза:
Се смета дека хидролизата на хлорот е брза. Формирањето на H + јони треба да го направи граничниот слој на анодата силно кисел и тоа се забележува при ниски концентрации на хлорид. Сепак, големите концентрации на хлорид, како што се појавуваат во индустриските хлорат ќелии, ја поместуваат рамнотежата на хидролизата налево. На граничниот слој, концентрацијата на H+ не е доволно висока за да дозволи дифузија во најголемиот електролит. Затоа, водородот се транспортира подалеку од анодата најмногу како хипохлорна киселина наместо H+. Хипохлорната киселина се дисоцира во најголемиот дел од електролитот каде што pH вредноста е висока и хипохлоритниот јон дифузира назад во анодата. Повеќе од две третини од хипохлоритот се троши со пуферирање пред да стигне до анодата. Остатокот се испушта на анодата за да формира хлорат и кислород:
Автооксидацијата на хипохлорната киселина во најголемиот дел од електролитот се одвива според поедноставената севкупна равенка:
На тоа му претходи дисоцијација на дел од вклучена хипохлорна киселина:
Сондецки говор
Морфологија и лексика
1.2. Во минатото време некои глаголи имаат скратена форма, на пример: