cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
42 МТФ „Војдан Чернодрински“ - 2007
Програма
Модератор: доц. Златко СЛАВЕНСКИ - режисер Камерна сала „Сцена 105“ - Дом на култура „Марко Цепенков“ Режија: Сашо МИЛЕНКОВСКИ; Драмски театар - Скопје Дом на култура „Марко Цепенков“ - официјална програма Факултет за драмски уметности - Скопје Народен театар „Војдан Чернодрински“ - придружна програма Дом на култура „Марко Цепенков“ - придружна програма
Награди
Награди на 42.Македонски театарски фестивал „Војдан Чернодрински“ Прилеп:
1. НАГРАДА ЗА РЕКЛАМЕН МАТЕРИЈАЛ се доделува на Владо Ѓорески за рекламниот материјал од претставата „ТАРТИФ“ во изведба на Народниот Театар од Штип.
3. НАГРАДА ЗА МУЗИКА се доделува на Горан Трајкоски за музиката во претставата „МАКЕДОНСКИ РУЛЕТ“ на Драмски Театар од Скопје.
4. НАГРАДА ЗА КОСТИМОГРАФИЈА се доделува на МАРИЈА ПУПУЧЕВСКА за костимите во претставите „РЕВИЗОР“ на Македонски Народен Театар - Скопје и костимите во претставата „ЛАВИРИНТИТЕ НА СЕЌАВАЊЕТО“ во изведба на Албанскиот Театар од Скопје.
5. НАГРАДА ЗА СЦЕНОГРАФИЈА се доделува на ТИХОМИР СПИРОВСКИ за сценографијата во претставата „МАКЕДОНСКИ РУЛЕТ“ Драмски Театар – Скопје.
6. НАГРАДА ЗА МЛАД АКТЕР „ТРАЈКО ЧОРЕВСКИ" се доделува на ВИКТОРИЈА СТЕПАНОВСКА за улогата на Тања во претставата „ЧЕТВРТАТА СЕСТРА“ а во изведба на Народниот Театар „Војдан Чернодрински” од Прилеп.
7. НАГРАДА ЗА ЖЕНСКА ЕПИЗОДНА УЛОГА се доделува на ФИЛИЗ АХМЕТ за улогата на Брук, Вики и Глумец во претставата „ЗАД КУЛИСИ“ во изведба на Турскиот Театар од Скопје.
9. НАГРАДА ЗА ГЛАВНА МАШКА УЛОГА се доделува на МУЗБАЈДАН ЌАМИЛИ-МУЧИ за улогата на ЛИРАК во претставата „ЛАВИРИНТИТЕ НА СЕЌАВАЊЕТО“ а во изведба на Албанскиот Театар од Скопје.
10. НАГРАДА ЗА ГЛАВНА ЖЕНСКА УЛОГА се доделува на ЗОРИЦА СТОЈАНОВСКА за улогата на ЕЛМИРА во претставата „ТАРТИФ“ на Народниот Театар од Штип.
11. НАГРАДА ЗА ТЕКСТ се доделува на АВНИ ХАЛИМИ за текстот „ЛАВИРИНТИТЕ НА СЕЌАВАЊЕТО“ а во изведба на Албански Театар – Скопје.
12. НАГРАДА ЗА РЕЖИЈА се доделува на САШО МИЛЕНКОВСКИ за претставата „МАКЕДОНСКИ РУЛЕТ“ на Драмски Театар - Скопје.
13. НАГРАДАТА ЗА УМЕТНИЧКО ОСТВАРУВАЊЕ НА ПРЕТСТАВА ВО ЦЕЛИНА и се доделува на претставата „МАКЕДОНСКИ РУЛЕТ“ во изведба на Драмски Театар - Скопје.
Црква „Св. Кирил и Методиј“ (Бежиград, Љубљана)
'''Црква „Св. Кирил и Методиј“''' (словенечки: Cerkev svetega Cirila in Metoda) ― римокатоличка парохиска црква на парохијата Љубљана - Бежиград и споменик од национално значење.
Историја
Средновековната црква „Св. Христофор“, кој стоела надвор од градот на патот за Посавје и првпат се споменува во изворите во 1476 година, неколку пати била обновувана или преуредувана. Во 1631 година, во него имало три олтари; покрај Христофор, Богородица и Христос. Според извештајот за посетата од 1668 година, имало отворена барака, камбанарија и сакристија (изградена околу 1662 г.), дрвена капа над вратата, а од олтарите останала само големата. Барокизацијата на црквата започнала кон крајот на 17 век. Нов наос бил изграден во 1688-1689 година; работата ја започнал градител Марчело Чересола, а по неговата смрт продолжил Франческо Ферата. Набргу потоа, во неа била изградена засводена хорска галерија (1694) потпрена на столбови. Сите градежни елементи од камен се изработени од Матеј Поточник. Постепено се менуваше и дополнуваше и црковната опрема. Во 1696 година, Михаел Куша го издлабил камениот олтар „Св. Јован Евангелист“, и Франческо Бонбази во 1707 антепендиј како негов додаток. За олтарот на четворицата евангелисти, средишната слика ја насликал Лудвик де Клерик во 1697 година, а антепендијот од Јанез Крстник Харт во 1707 година. Во годините 1740-1741 година, Грегор Мачек го изградил коработ.
Првата црква „Св. Христофор“ станал капела на гробиштата во 1779 година, бидејќи околу неа биле изградени главните љубљански гробишта, кои се протегале од денешната Дунавска улица (Dunajska cesta) до Жупанчичевата јама.
Во 1906 година гробиштата биле затворени, а во 1937-1938 година во еден дел бил уреден спомен паркот Навје.
Новата црква, која била додадена на старата изградена пред 1500 година, ја довршил отец Казимир Закрајшек и била посветена на словенските евангелисти Св. Кирил и Методиј.
За потребите на новостворената парохија Љубљана-Бежиград (1934), архитектот Јожеф Плечник ја зголемил барокната гробјанска црква во 1933 и 1934 година, дело на архитектот Грегор Мачек. Истата била осветена од владиката, др. Грегориј Рожман, 1 јули 1934 година. Љубљанската епархија ја изградил семинаријата Бараг во просторот на напуштените гробишта. На 15 февруари 1954 година, властите донеле одлука за изградба на Економскиот изложбен центар, поради што двете цркви требало да бидат урнати. и покрај оваа намера, во мај 1956 година парохијаните изградиле нов главен олтар според планот на Плечник.
Зимата 1957/1958 година, по наредба на комунистичката власт, поради наближувањето на конгресот на СКЈ, двете цркви биле урнати и на истото место, како дел од Стопанската изложба, биле изградени павилјонот Јурчек и обелиск во спомен на VII. конгрес. Урнатиот материјал од црквата е пренесен на новата местоположба на црквата на почетокот на Водоводната улица.
Обновената Плечникова црква била осветена на 16 ноември 1958 година од тогашниот љубљански епископ Антон Вовк.
Внатрешност
Црквата ја има целата првична опрема на Плечник, пренесена од уништената црква.
Зачувани се слики на зографите Изидорја Молет и Станет Крегар.
Кондак
Кондак (κοντάκιον) — облик на химна која се изведува во православната литургиска традиција.
Опис
Кратка црковна молитвена песна во чест на празникот или светителот, со јасна содржина. Самиот збор води потекло од грчкиот збор κόνταξ, со значење прачка околу која е поставен свиток. Поимот го опишува начинот на кој зборовите во свитокот се откриваат при читањето. Потеклото на кондакот се лоцира во раниот византиски химнографски период, околу 6 век. По начинот на пеење кондакот е речиси идентичен со тропарот, од кого се разликува само по местото (редот на пеење) во богослужбата.
Името на кондакот е поврзано со една случка од животот на свети Роман Слаткопевец. Тој бил родум од Сирија, а како ѓакон служел во Бејрут. При императорот Анастасиј I (491-518) служел во Константинопол, каде со тек на време станал пцалт во црквата Света Софија. Но, не бил талентиран за пеење. Неуспехот го разжалостувал. Тој силно се молел на Пресвета Богородица. После долгите молитви тој ја видел во сон Пресвета Богородица, која му дала свиток и му рекла да го проголта. Кога се разбудил почувствувал вдахновение и тогаш го испеал својот познат кондак на празникот на Рождество Христово: „Дева денес Надсуштинскиот Го раѓа, И земјата пештера на Непристапниот Му принесува. Ангелите со пастирите славословат, Мудреците, же, со ѕвездата сопатуваат: оти заради нас се роди Дете Младо, Предвечниот Бог“.
Поделен е на строфи („оикои“, строфи) и започнува со пролог („проимоион“ или „кукулион“). Кондакот обично има библиска тема и често содржи дијалог помеѓу библиските ликови. Единствениот кондак што денес редовно се празнува во целост е Акатист на Богородица.
Сорочински панаѓур (повест)
„Сорочински панаѓур“ — повест од Гогољ чие дејство се одвива во татковината на писателот, во селото Великие Сорочинци, Миргородски Реон, Полтавска Област. Вклучена е во збирката „Вечери во селцето кај Диканка“, прва книга на авторот. Во повеста, Гогољ широко ги користел мотивите на украинскиот фолклор, како и украинската книжевност.
Содржина
Во меѓувреме, посетителите на панаѓурот се загрижени дека местото на панаѓурот е проколнато и се плашат од појавата на црвен свиток (кафтан). Кумот на Солопиј му кажува што е работата. Некогаш, ѓаволот, кој пиел во локалната крчма, претерал и бил принуден да го заложи својот кафтан на сопственикот на крчмата. Една година подоцна, откако дошол да го откупи својот омилен кафтан, ѓаволот открива дека тој веќе е продаден. Ѓаволот го казнува сопственикот на крчмата и оди да го бара кафтанот. Но, тој веќе многупати го менувал сопственикот, носејќи им несреќа на сопствениците, сè додека конечно не бил исечен на парчиња и расфрлен околу Сорочинскиот панаѓур. Сега ѓаволот талка низ панаѓурот во потрага по овие парчиња - треба само да го најде левиот ракав. Утрото има метеж - свинска муцка се пробива во прозорецот на колибата, каде што спијат Солопиј Черевик и Хавроња. Извикувајќи „Ѓавол, ѓавол!“ и со тенџере наместо капа на главата, Солопиј истрчува од куќата.
Утрото, Солопиј треба да оди да го продаде коњот. Додека се мие, црвената манжетна на кафтанот му е заглавена под раката, што не е добро. На пат кон панаѓурот, Солопиј запознава Циганка, а коњот мистериозно исчезнува, оставајќи само узда и црвен ракав од кафтан во рацете на Солопиј. Солопиј во ужас почнува да бега, но мештаните го фаќаат, обвинувајќи го дека му украл коњ на Черевик.
Историја на изданијата
Првото издание било објавено во 1831 година во првата книга Вечери во селцето крај Диканка. Приказната е напишана во нацрт на почетокот на 1830 година, а завршена во 1831 година. Ракописот се состои од четири посебни листови сива хартија за пишување (16 страници) целосно исполнети со автографски текст (мастило). Насловот и датумот на дното на текстот („1829“) се означени со молив со туѓа рака.
М. П. Мусоргски врз основа на содржината на повеста напишал истоимена опера.
Во 2017 година, повеста била снимена во филмот „Гогољ. Почеток“.
Чирак (село)
Чирак (Άγιος Κοσμάς, до 1927 година Τσιράκι, Цираки ) — село во Гребенско, Егејска Македонија, денес Грција. Според пописот од 2011 година селото брои 68 жители
За време на Османлиското Царство
Се смета дека првичното име на селото било Мелидоништа. Во XVII век селото било опустошено од албански наезди. Преживеаните семејства основаат, малку понајуг, ново село чие име било Чирак. Селаните добиле заштита од Омер-бег, албански големец, а за возврат станале негови чифлигари.
Кон крајот на XIX век Чирак е христијанско грчко село во нахијата Жупа на Населичката Каза на Османлиското Царство. Според грчката атинска статистика од 1910 година во Чирак живееле 230 Грци христијани.
Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Насинокос станува дел на Кралството Грција.
Во 1927 година името на селото е сменето во Агиос Космас, во чест на светецот Кузман Етолиски (1714-1779) кој извесно време учителствувал во Чирак.
Демографија
Неговото население до 1913 веројатно го сочинувале Грци муслимани. К’нчов воопшто не го спомнува. Во пописот од 1913 година евидентирани се 188 жители, а во 1920 година 199 жители. По присилното иселува на Грците муслимани во 1923 година по сила на Лозанскиот договор, во селото биле доселени 63 бегалски семејства со 182 жители колку што броело селото на пописот во 1928 година.
Стопанство
Населението во селото произведува жито, тутун, градинарски производи, овошје и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство. Дел од обработливата површина се наводнува од реката Бистрица.
Знаменитости
Црквата „Св. Атанасиј“, се наоѓа на 300 метра јужно од централната црква и е изградена околу 1500 г. Истоимената голема црква „Св. Атанасиј“ во центарот на селото е подигната околу 1750 г. Освен наведените, во реонот на селото има уште четири храма - „Свети Козма Етолиски“, изградена во 1967 година во византиски стил на влезот во селото по иницијатива на владиката Августин Кандиотис; „Света Петка“, мал параклис на два километра северно од селото; параклисот „Свети Николај“ и гробишната црква „Свети Јоан“, изградена во 1972 година од браќата Лазос. Од јули 2008 година во селото е отворен етнографски музеј.
Јордан Мијалков
Јордан Мијалков (, — Врање, Србија, ) — македонски политичар.
Животопис
Во периодот од 20 март 1991 до 19 декември 1991 година, Јордан Мијалков бил министер за внатрешни работи на Македонија во првата експертска влада, водена од Никола Кљусев. Мијалков погинал во сообраќајна незгода, во Србија, на 19 декември 1991 година. Негови синови се Владимир и Сашо Мијалкови, додека внук му е Никола Груевски.
Брезница (Ниш)
Тврдината Брезница  се наоѓа во близина на градот Ниш, Србија. Денеска, од неа има останато само рушевини
Неверство во зимска ноќ
Неверство во зимска ноќ - македонски филм снимен во 2004 година во режија и сценарио на Коле Ангеловски. Главните улоги ги играат: Диме Илиев, Марија Кондовска, Драган Довлев и Лазе Манасковски.
Емилија Москито
Емилија Москито, родена на 25 јануари 1982 година во Стокхолм е шведски филмски режисер чии кратки филмови се најшле на насловните страници поради нивната често политичка и или идеолошка содржина. Cage Sickness бил награден за најдобар краток документарен филм на Њујорк Short 2008 – Expeditions in Film.
Во текот на 2009 година, таа работела со уметници во Стокхолм и Њујорк во врска со документарниот проект, Главниот тек [, кој бил завршена кон крајот на 2010 година и била наградена за најдобар нов глумец на Филмскиот фестивал во Детроит Views 2011 година. Емилија Москито моментално завршува право на Универзитетот во Стокхолм.
Фридрих Шилер
Фридрих Шилер (германски: Friedrich Schiller, Марбах, 10 ноември 1759 — Вајмар, 9 мај 1805) — германски поет и драмски писател. Во своите остварувања ги истакнувал достоинството, слободата и убавината и незадоволството од тиранијата. Автор е на драмите „Интрига и љубов“, „Разбојници“, „Дон Карлос“ и „Јованка Орлеанка“. Од поетските дела, најмногу е познат по „Ода на радоста“.
Животопис
Шилер е роден на 10 ноември 1759 година, во Марбах, во областа Виртемберг. Студирал медицина и работел како воен лекар. Потоа ја напуштил лекарската служба и некое време се издржувал од писателската дејност и од помошта на своите пријатели. Најпосле, станал професор по историја на Универзитетот во Јена, а последните години од животот ги поминал во Вајмар, каде починал на 9 мај 1805 година. Шилер се одликувал со бунтовна природа и бил пример за борец и маченик, постојано живеејќи под притисокот на должноста и творењето. На возраст од 30 години се разболел и остатокот на животот го поминал во маки. Така, во писмото до неговиот пријател Кернер, Шилер напишал: „Она што сум, тоа сум благодарение на еден, често неприроден, напор на својата сила.“
Творештво
Иако не живеел долго, Шилер оставил богато творештво во повеќе области: песни, раскази, драми, историски дела и философско-естетички расправи. Шилер стапнал на книжевната сцена со драмско дело и го завршил животот работејќи на драма. Роден драматичар, најдобрите дела ги дал токму на полето на драмската уметност, а неговите драми спаѓаат во најдобрите остварувања на германската книжевност. Негови најпознати дела се:
Уште додека бил жив, Шилер стекнал голема поетска слава која ги надминала границите на Германија. Како резултат на тоа, во 1792 година, во текот на Француската револуција, парискиот Конвент го прогласил за почесен граѓанин на Француската Република. Но, по смртта, Шилер имал чудна судбина. Од една страна, со децении бил немилосрдно копиран и цитиран, и тоа во толкава мера што, според зборовите на В. Мушг, „неговите дела понекогаш потсетуваат на изгазени панаѓурски ливади на кои не останал ниту една зелена тревка.“; истовремено, неговото творештво било присвојувано и злоупотребувано од многу идеологии, а тој бил истакнуван како носител на германската национална идеја. Од друга страна, како поет, долго време, Шилер бил ставан рамо до рамо со Гете, но подоцна, неговото дело почнало критички да се преоценува.
Последната деценија од својот живот, Шилер ја поминал во блиска соработка со Гете, со кого имал богата преписка. Притоа, Гете го сметал Шилер за пријател и за рамноправен соработник, сметајќи го за „роден поет“ кој „облагородува сè што ќе допре“. Гете се воодушевувал на прогресивната линија во поетскиот развој на Шилер, велејќи дека „секој ден тој беше поинаков и посовршен“. Оттука, воопшто не треба да зачудува тоа што на споменикот во Вајмар, Шилер стои веднаш до Гете. Според сведочењето на Гете, тој и Шилер често заеднички создавале некои стихови, кои се застапени во делата на двајцата. Тоа било последица на нивното блиско пријалство, заедничките инетерси, секојдневните контакти и меѓусебното влијание.
Поетското творештво на Шилер
Како поет, Шилер почнал со љубовна лирика напишана во експресивен, патетично-сентиментален стил, својствен за движењето „Sturm und Drang“. Но, набргу Шулер преминал кон химнична философска поезија која врвот го достигнала во „Одата на радоста“ овековечена со музиката на Бетовен. Шилеровата поетска личност пронашлна најоригинален израз во мисловната, идејната поезија, особено карактеристична за последната деценија од неговиот живот. Тогаш, по повеќегодишна научна работа, тој повторно ѝ се вратил на поезијата при што најпрвин почнал со лирика, а потоа следувал процут на неговото поетско творештво. Во хармоничниот спој на рефлексијата со лириката на зрелиот поет го одразува неговиот идеализам опеан во рамките на класичната форма. Притоа, во Шилеровата лирика преовладува мислата наместо чувството. Сепак, најпознати негови песни се баладите во кои најлесно дошол до израз драматичарот Шилер. Тие секогаш носат некоја идеја, која јасно произлегува од содржината, а збиената формулација ја добива во поентата. Притоа, со добра мотивација, Шилер умеел етички да го поткрепи дејството на баладите и да ги насочи кон одредена морален цел. На тој начин, неговите балади претставуваат етичко барање завиткано во уметнички компонирана драматика на самата фабула.
Најпознати песни на Шилер се: „Девојката од туѓина“ (Das Mädchen aus der Fremde), почетната песна од неговата прва поетска збирка, во која се опејува достоинството на поезијата; „Поделба на земјата“ (Die Teilung der Erde) во која Шилер го искажува високото сфаќање на поетскиот занает; метрички разновидната и психолошки нежната „Очекување“ (Die Erwartung); „Момче на потокот“ (Der Jüngling am Bache), една од ретките песни во кои Шилер дава лирски израз на поединечното чувство; оптимистичката „Надеж“ (Hoffnung); „Поклоник“ (Der Pilgrim) во која се чувствува резигнацијата на уморниот поет; една од неговите напознати песни, „Песна за камбаната“ (Das Lied von der Glocke) напишана по престојот на Шилер во една леарница, која завршува со слика на уништување, но сепак, камбаната ја навестува подобрата иднина; песните во кои обработува антички теми, како што се: „Прстенот на Поликрат“ (Der Ring des Polykrates), „Хекторовото збогување“ (Hektors Abschied) која Шилер ја сметал за една од неговите најдобри песни или „Ибиковите ждралови“ (Die Kraniche des Ibykus); неговата последна песна, „Збогувањето на поетот“ (Sängers Abschied) во која тој се збогува со читателот, итн.
Критичарите најмногу му забележуваат на Шилер поради неговиот идеализам и патосот на неговата дикција. Сепак, неговиот патос претставува херојски полет без фрази и благородно воодушевување, а не бесмислици. Во тој поглед, идеализмот на Шилер може да се сфати како бегство од тмурниот живот и од грубата стварност, но исто така, имајќи го предвид неговиот карактер, и како пркос. Оттука, многу критичари го нарекуваат Шилер „најмажествен“ германски поет чија морална и уметничка сила е способна „да го огорчи срцето против сè што е нечовечно“.
Како негов близок пријател и соработник, Гете имал високо мислење за Шилер. Според неговиот опис, „сè на него беше гордо и вонредно, но очите му беа благи. Но, талентот му беше како и телото. Лесно се зафаќаше со некој предмет... Својот предмет го гледаше тукуречи само надворешно, тивкиот, внатрешен развој не му лежеше. Неговиот талент беше повеќе десулторски, па затоа тој никогаш не беше решителен и никогаш не можеше нешто да заврши.“ Според Гете, Шилеровиот талент бил како создаден за театарот и секоја негова драма претставувала напредок и усовршување, иако малку било чудно тоа што имал некакво чувство за суровост од кое не можел да се ослободи ниту во своето најубаво време. Гете го опишува Шилер како „чуден голем човек“ кој „секои осум дена беше поинаков и посовршен“ и кај него се забележувал „напредок во начитаноста, ученоста и расудувањето“, а последното Шилерово писмо (напишано на 24 април 1805 година, 15 дена пред неговата смрт) Гете го чувал како свето. Меѓутоа, по сведочењето на Гете, Шилер се измачувал со филозофскиот начин на мислење, а особено го измачувала мислата за целосно ослободување на сентиманталната поезија од наивната. Според него, Шилер не умеел да постапува несвесно и инстинктивно, туку морал да размислува за сè што роаботел. Според зборовите на Гете, во сите Шилерови дела се среќава идејата на слободата која постојано се менувала: во младоста тој стремел кон физичка слобода, а во подоцнежниот живот преминал на идејната слобода, која најпосле и го убила. Правејќи споредба меѓу себеси и Шилер, Гете вели дека наместо публиката да се расправа кој од нив двајцата е поголем, треба да се радува што воопшто има двајца такви луѓе за кои може да се расправа.
Париз-Рубе 2018
Париз-Рубе 2018 — 116. издание на велосипедската еднодневна трка Париз-Рубе, која се одржала на 8 април како петнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
По првпат од Бернар Ино во 1981 година, трката била освоена од моменталниот светски првак, Петер Саган. Саган ја нападнал главната група на возачи на секторот 12, стигнувајќи на челото на трката за брзо време. Единствено, швајцарскиот првак Силван Дилје, кој возел за екипата, успеал да остане со Саган до крајот на велодромот во Рубе, каде Саган го освоил спринтот. Третото место, 57 секунди зад водечкиот двоец, му припаднало на победникот на Трката околу Фландрија, Ники Терпстра, кој возел за.
Трката била нарушена од смртта на возачот на, Михаел Голертс. Во текот на трката, добил срцев удар и подоцна починал во болница во Лил.
Екипи
Бидејќи Париз-Рубе е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
Глигор Смокварски
Глигор Смокварски (Будинарци, Беровско,  -  ) — македонски композитор, кларинетист и музиколог. Се категоризира во првата генерација македонски повоени композитори. Тој е првиот кларинетист на Македонската филхармонија. Автор е на првиот национален балет „Македонска повест“.
Basshunter
Basshunter, Jonas Erik Altberg (роден на 22 декември 1984 во Халмстад) — шведски пејач, музучки продуцент и диџеј.
Шон де Би
Шон де Би (Sean De Bie; р. ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2013-2021 за пет различни екипи.
Шон де Би е син на поранешниот велосипедист Еди де Би и внук на поранешниот велосипедист Дани де Би. Бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Усил
1Усил е етрурски бог на сонцето, подоцна наречен Апулу (Аполон). Неговиот иконски приказ го прикажува Усил како се издигнува од морето, со огнена топка во двете испружени раце, на врежано етрурско бронзено огледало во доцниот архајски стил, порано на пазарот за римски антиквитети. На етрурските огледала во класичен стил, Усил се појавува со ореол.
Тој е идентификуван со Апулу; всушност, тој се појавува на етрурско огледало од Ватикан кое датира од 4 век п.н.е., на кое се гледа Усил како го држи лакот на Апулу.
Усил е синкретизиран со римскиот Сол и грчкиот Хелиос. Иако Усил е прикажан како маж во некои уметнички дела, има и женски прикази. Можно е да постои и поврзаност со друга домородна етрурска божица, Ката, која често се толкува дека има соларен карактер. Во уметничките дела Усил е прикажан во тесна поврзаност со Тезан, божицата на зората, нешто што речиси никогаш не е видено кај Хелиос и Еос.
Сопружник
Бидејќи неговото име се појавува на бронзениот црн дроб на Пјаченца, веднаш до Тиур, што значи и „месечина“ и „месец“, оттогаш Тиур е идентификуван како име на месечева божица (најверојатно неговата сопруга), но тоа бил најверојатно датум. Натписите на таблите Пирги потврдуваат дека „тиур“ бил означен како „месец“ за датира, додека сопругата на Усил всушност била Ката.
IC 1769
IC 1769 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1769 е од видот S R. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 1769 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 30 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 32' 44".
Други поделби
Проучување на IC 1769 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Teenage Dream (албум на Кети Пери)
Teenage Dream е трети студиски албум од американската поп пејачка Кети Пери, издаден на 30 август 2010. Албумот е снимен во периодот од јануари и април 2010 година, кој има добиено позитивни критики. Неговиот прв сингл California Gurls, беше лансиран во 11 мај 2011.
"Teenage Dream" е вториот сингл од албумот, што беше лансиран во јули 23 2010
"Firework" е трет сингл од албумот, кој беше лансиран во октомври 10 2010
"E.T." е четвртиот сингл од албумот, што беше лансиран во февруари 10 2010
"Last Friday Night (T.G.I.F.)" е петтиот сингл од албумот, кој беше лансиран во јуни 6 2011.
NGC 7638
NGC 7638 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7638 се споменува и како IC 1483, MCG 2-59-30, CGCG 431-46, KUG 2320+110A, KAZ 556.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7638 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 7638 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 22 м 33 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 19' 46"".
Други поделби
Проучување на NGC 7638 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71246. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1165. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Туберкулоза
Туберкулоза (сушица или офтика) — заразна болест предизвикана од микобактеријата Mycobacterium tuberculosis откриена од Роберт Кох (1882) и во негова чест уште се нарекува Кохов бацил. Ако не се лекува годишно секој заболен со активна форма на болеста може да зарази 10-15 лица. Ова е болест на сиромашните, најчесто млади во продуктивниот период на животот. Покрај овој тип откриен е и bovin tip (говедски туберкулозен бацил). Болеста може да се развие непосредно после зараза во акутен облик, меѓутоа почесто се развива подоцна после заразата како субакутно, хронично, долготрајно заболување. Од ТБЦ најчесто заболуваат белите дробови, лимфните жлезди, плеврата, а поретко менингите, коски и зглобови, бубрези, гениталиите кај жената, очи, грло, кожа или црева. Туберкулозата е заболување кое претставува предизвик. Понекогаш обидот за поставување на дијагнозата наликува разрешување на детективска приказна. Но ако успее да се открие можеме да бидеме сигурни дека ќе има среќен крај. Ако пациентот има било кој од следните знаци треба да се смета како сомнително болен од туберкулоза. Кашла подолго од три недели, кашла крв, има болка во градите подолго од три недели, има треска подолго од три недели, ноќно потење, треска и покачена телесна температура, губење на апетитот и слабеење, малаксаност. Сите овие симптоми можат да се должат и на други болести но треба да се тестира спутумот. Испитувањето на спутумот е посигурно од ренгенска снимка. Дали инфекцијата ќе се развие во болест зависи од големината на инфективната доза, одбранбената способност на инфицираните лица (одбрана на домаќинот). Постојат докази дека гладувањето и потхранетоста ја намалуваат отпорноста кон болеста, исто така и пушењето и консумирање на алкохол во големи количини. Превенцијата е со давање на BSG вакцина и намалување на сиромаштијата и подобрување на исхраната. Лекувањето е долготрајно и треба голема стрпливост. Тоа трае 6-8 месеци со давање на туберкулостатици и хируршко лекување кај оние кај кои туберкулостативите не делуваат.
Се смета дека една третина од светското население е заразено со TB. Новоинфицирани се околу 1% од населението секоја година. Во 2016 година, имало повеќе од 10 милиони случаи на активна TB што резултирало со 1.3 милиони смртни случаи. Ова ја прави туберкулозата една од најголемата причина за смрт од инфективните болести. Повеќе од 95% од смртните случаи биле во земјите во развој, и повеќе од 50% од случаите биле во Индија, Кина, Индонезија, Пакистан и Филипините. Бројот на нови случаи од 2000 година се намалува секоја година.
Биолошки особености на туберкулозната бактерија
Бактеријата на ТБЦ е изразито аеробна бактерија, која не може да живее, а посебно да се размножува без доволна количина на кислород. Се размножува главно во живиот организам на човекот и животните или во вештачки средини во кои се створени услови слични како оние кај човекот. Ако во ткивото не се наоѓа кислород и хемиски состојки потребни за живот брзо угинува. Бактериите на туберкулозата се размножуваат многу споро со пречна делба во време од 18-24 часа па и до неколку дена.
Извор на заразата
Најчест извор на зараза е исплувокот од болниот од туберкулоза. Процентот на заразени и степенот на заболени зависи од бројот и количината на бацилите во воздухот и како последно должината на изложеност (во домот постојано или привремено, надвор од домот). Иако опишаните случаи на остварена зараза се во многу краток временски интервал во во допир со болниот, сепак е потребно значајно подолго време на изложеност за заразата да се оствари. За деца кои спиеле во иста соба со болен од туберкулоза на белите дробови, во чии спутум се наоѓале BK наоди на дирекна микроскопија се наведува дека можноста за заразата била 27,5%, ако во ноќта болниот кашлал помалку од 12 пати, а 48% ако кашлал повеќепати. Покрај белите дробови како извор на заразата можат да бидат и секрет од жлездена фистула или заболени коски и зглобови, посебно урина, утеро вагинален секрет, а исто така и млекото од крави заболени од туберкулоза на вимето.
Пат на инфекција
Заразата воглавно се остварува преку органите за дишење, со вдишување на ситни капки заразени со туберкулозната бактерија – FLUGGEOVI капки, поретко преку прашина, преку органите за варење воглавно преку танкото црево, а многу поретко преку останатите слузници (нос, око, усна шуплина, крајници, средно уво, вагина). Кога капките ќе стасаат во бронхиалното стебло, бактериите овде доаѓаат до бројни препреки (трепкаст епител, слуз, и фагоцити (внатреклеточно)) одат во подлабоките делови на бронхиалниот систем. Туберкулозните бактерии, носени од фагоцитите, продираат во мукоцилијарниот слој, до бронхиолите па дури и до самите алвеоли, во кои всушност се остварува заразата. Меѓутоа ако особата е во постојан контакт со извор на заразата, тогаш уште во плеалергиската фаза со секое вдишување внесува бројни бактерии, па иако овие се десеткуваат со повторно вдишување во алвеолите сепак ќе остане значаен број. Према тоа МАСИВНА ЗАРАЗА се остварува само во случаи кога изворот на заразата е стално присутен и тоа во непосреден допир што е случај со семејствата со туберкулозен болен и оскудни станбени услови. Фагоцитите како уништувачи на туберкулозната бактерија, непосредно се и разнесувачи на бактеријата со посредство на крвотокот (лимфотокот), прво во регионалните лимфни жлезди и слезината, а потоа и во поодалечените органи како горните делови на белите дробови, бубрезите, епифизата на коските, мозочната кора. Во текот на внатреклеточно патување на BK можат и да се множат сè до воспоставување алергиска реакција, а со ова и имунитет. Со настанувањето на имунитетот доаѓа и до позитивен одговор на заразата, па створените огништа на туберкулозен процес почнуваат и спонтано да се смалуваат, повлекуваат и лечат. Но и покрај опоравувањето од заразата, скоро никогаш не се постигнува потполно излекување, сепак понекаде во некои огништа остануваат смирени (заспани) бактерии. Засега сѐ уште не се во потполност објаснети причините на оваа состојба, како и зошто доаѓа до будење на бактериите и реактивација на процесот во период од неколку недели.
Епидемиологија
За појавата на туберкулозата во човечкото општество мора, како и кај секоја друга заразна болест, истовремено да постојат пет обавезни услови. Подолу наведените епидемиолошки услови симболички претставуваат пет кругови на еден затворен ланец. Овој ланец воедно ја изразува и суштината на првиот основен епидемиолошки закон, по кој произлегува дека со отстранување на било кој од наведените епидемиски услови ќе се постигне потполно искоренување на туберкулозата. Споменатиот закон претставува и најдобро теориско водство во праксата. Треба само да се применуваат директни и индиректни (радикални и палијативни противепидемски мерки кои имаат за цел ликвидација на епидемиските услови поединечно (прекинување на епидеммиолошкиот ланец или на сите заедно.
Извор на заразата
Извор на заразата се туберкулозните бактерии. Порано извор на зараза биле и говедата, но денес болниот тип практично е искоренет. Кога како извор на зараза се во прашање заболени од туберкулоза, тогаш се јавуваат поголеми тешкотии за неговото отстранување, како што се : масовна раширеност, широка распространетост, разновидност (по локализација и облик на болеста), рецидивност, неизлечивост итн.
Патот на ширењето на заразата
Патот на ширењето на заразата со туберкулозни бактерии екраток или долг, особно директен или индиректен. Најзначајните особини се однесуваат на индиректниот пат на заразата и тоа на ширење на бактериите преку воздух (капокова инфекција) како и способноста на овие бактерии во воздухот кои можат слободно да патуваат.
Влезна врата на заразата
Влезна врата на заразата на туберкулозните бактерии најчесто претставуваат органите за дишење (белите дробови). Оваа влезна врата воопшто не може да се затвори нити успешно да се заштити. Освен тоа, инфекцијата во белите дробови многу лесно се шири во внатрешните патишта (обавезно преку лимфата, а често може и лимфохематогено и хематогено, поретко бронхгено во примарната фаза, односно најчесто бронхогено во постпримарната фаза).
Вирулентност на ТБЦ бацилот
Вирулентност на ТБЦ бацилот, за ова карактеристичен е епидемиолошкиот услов затоа што овие бактерии се апсолутно вируелни и патогени за човекот. Значајни особини за овој услов е и што се појавува и голема резистентност (отпорност) кон туберкулостатиците.
Склоност на човечкиот организам
Склоност на човечкиот организам кон заразата со туберкулозните бактерии е важна како епидемиолоши услов бидејќи човекот по природа е апсолутно осетлив на оваа врста на инфекции и што ако еднаш дојде до ваква инфекција не може никогаш потполно да ја елиминира, одбранбената способност кон оваа инфекција е релативна и многу променлива.
Примарна туберкулоза на белите дробови
Кога бацилот на туберкулозата ќе влезе во белите дробови предизвикува мало бронхопнеумонично жариште кое се вика (ГХОН)- Гоново примарно жариште, фокус или афект. Пред да се развие ова примарно жариште се јавуваат промени во соодветните регионални хилусни лимфни жлезди што претставува примарен комплекс (биполарна сенка). Примарната туберкулоза најчесто проаѓа незабележително или пропатена со некарактеристични симптоми: покачена температура, губење на апетитот, нерасположение, слаба кашлица. Понекогаш се јавуваат промени на кожата во вид на erytchema nodosum во подколеницата. Тоа се округли црвенкасти нодули кои постепено се повлекуваат и исчезнуваат за 2-3 недели. Овие нодули не се карактеристични само за туберкулозата туку ги има и кај ревматска треска, сахарозата и др. Може да се јави кератоконјуктивитис во вид на унилатерален конјуктивитис со фотофобија. Примарното огниште, често не може да се детектира бидејќи е мало или е покриено со срцето, дијафрагмата или со зголемените лимфни жлезди. Кога примарниот комплекс е присутен во целина тогаш на рендгенографијата се гледа таканаречена биполарна сенка од примарниот афект, а другиот пол од сенката одговара на хилусната жлезда. Физичкиот наод обично е негативен. Примарните промени обично се залекуваат со калцификација. KB во овие огништа може да остане повеќе години жив и вирулентен. Во помал број случаи преку различни патишта (хематогено, лимфохематогено, бронхогено) може да се рашири по целото тело. Обично овие тешки облици се јавуваат кај доенчиња, мали деца и кај лица кај кои има губење на природната отпорност. Ако туберкулозната инфекција не станит активна, тоа најчесто ги  вклучува белите дробови (во околу 90% од случаите). Симптомите може да вклучуваат болка во градите и продолжување со кашлица и производство на плунка. Околу 25% од луѓето не можат да имаат никакви симптоми (т.е. остануваат "асимптоматски"). Повремено, луѓето може да испуштаат со плунката крв во мали количини, а во многу ретки случаи, инфекцијата може да еродира во пулмоналната артерија, што резултира со масивно крварење. Туберкулоза може да стане хронична болест и да предизвика големи лузни во горните лобуси на белите дробови. Горните бело дробни  лобуси се почесто погодени од туберкулоза од  оние кои се наоѓаат долу. Причината за оваа разлика не е целосно јасна. Тоа може да се должи или на подобар проток на воздух, или за сиромашните лимфни дренажа во рамките на горните бели дробови.
Постпримарна туберколоза на белите дробови
Кога примарниот комплекс не се излекува прво доаѓа до ширење на процесот околу примарното жариште и создавање на ран инфилтрат. Ако процесот и понатаму напредува доаѓа до распаѓање на ткивото и создавање на примарна каверна. Процесот може да се шири и на околното ткиво и настанува Казеозна Туберкулоза, Пневмонија и Бронхопневмонија. Тоа доведува до кахексија.Од распаднатите бронхопулмонални или други казеозни жлезди може да дојде до хематогено ширење на голем број бактерии во белите дробови и другите органи и појавана таканаречена Милијарна Туберкулоза. Милијарната туберкулоза настанува кога содржината од распаднатите жлезди ќе навлезе во некој крвен сад или кога BK преку лимфните жлезди преоѓа во лимфниот канал (Ductus Thoracicus) и стигнува во горната шуплива вена (vena cava superior0 и десното срце. Оттука во белите дробови се врши расејување кое дава ситни сивкасти огништа кои личат на зрно од просо (milium). Ако инфективниот материјал продре во една гранка во белодробната вена преку левото срце доаѓа до расејување на бактериите по целото тело и појава на општа генерализирана милијална туберкулоза. Еволуцијата и текот на постпримарната туберкулоза зависи од состојбата на организмот и од начинот и времето на започнатото лекување. Покрај распаѓање и размекнување на ткивото и стварање на каверна се ствара и лузно-фибризно ткиво. Тоа може да доведе до фиброза и цироза на белите дробови, а ако е зафатена плеврата доведува до фибротракс. При долготрајна хронична белодробна туберкулоза, покрај пореметување на респираторните функции може да дојде хипертензија на белодробната артерија и до хронично пулмонално срце (Cor pulmonale Chronicum).
Клиничка слика на туберкулоза на бели дробови
Како ќе се манифестира клиничката слика кај заболените од туберкулоза зависи од повеќе фактори какошто се различни околности и причини, психофизичката состојба на болниот и времетраењето на инфекцијата. Во почетокот симптомите не се карактеристични, но колку болеста зема поголем замав, симптомите се поспецифични. Затоа симптомите што ни ја определуваат клиничката слика се делат на општи и функционални.
Општи симптоми на белодробна туберкулоза:
Околу 5-10% од оние без ХИВ, заразени со туберкулоза,има развивање на активна болест во текот на нивните животи. Спротивно на тоа, 30% од оние кои се инфицирани со ХИВ развиваат активна болест.Туберкулоза може да зарази било кој дел од телото, но најчесто се случува во белите дробови (познат како белодробна туберкулоза). Екстрапулмонални ТБ се случува кога туберкулоза развива надвор од белите дробови. Екстрапулмонално ТБ може да коегзистираат со белодробна туберкулоза. Општи знаци и симптоми вклучуваат треска, ноќно потење, губење на апетит, губење на тежината, и замор.
Дијагноза на туберкулоза на бели дробови
За воспоставување на точна дијагноза значаен фактор е земената анамнеза од пациентот, како и од него да се извлечат што повеќе информации. Дополнителни прегледи за потврдување на сомневањата дека постои туберкулоза се:
Лекување на туберкулоза на бели дробови
Со лекувањето мора да се почне што е можно порано и тоа да трае најмалку една година но најчесто две и повеќе години. Денес најважна е примената на антибиотски лекови таканаречени туберкулостатици бидејќи таа терапија е антимикробна и е непосредно ефикасна против Коховиот бацил. Најважни лекови во терапијата на туберкулозата се: Кај средно проширената туберкулоза терапијата трае шест месеци и се одвива во две фази: Многу битно во лекувањето на хигиенодиететскиот режим, првичната фаза пациентот да ја помине во болница изолиран и во лежење и со добра и јака исхрана. Поволно во лекувањето има и климатотерапија односно престој на свеж воздух на планина. Хируршката терапија се применува само кај оние болни кај кои туберкулостатиците не доведуваат до излекување. Најчесто тоа се случува при неправилна и непотполна примана на лекови.
Екстрапулмонална туберкулоза Во 15-20% од активните случаи, инфекцијата се шири надвор од дишните патишта, предизвикувајќи други видови на ТБ. Овие колективно се означуваат како "екстрапулмонална туберкулоза". Екстрапулмонални ТБ се јавува почесто во имуносупримирани лица и мали деца. Кај оние со ХИВ, тоа се случува во повеќе од 50% од случаите. Значајната екстрапулмонална инфекција вклучуват плеврата (во туберкулозен плеврит), на централниот нервен систем (во туберкулозниот менингитис), на лимфниот систем (во живеница на вратот ),генитоуринарниот систем (во урогенитален туберкулоза), и коските и зглобовите (во болести на ’рбетот), меѓу другите. Кога се шири до коските, тоа е исто така познат како "коскена туберкулоза". Форма на остеомиелитис. Понекогаш, пука на туберкулозен апсцес преку кожата резултира со туберкулозни чир. А потенцијално посериозни, широко распространета форма на ТБ се нарекува "шират" ТБ, попозната како милијарната туберкулоза. Милијарната ТБ го прави до околу 10% од екстрапулмонално случаи.
Кевин Нолан
Кевин Ентони Нолан (роден на 24 јуни 1982) — англиски професионален фудбалер кој настапува за и е моментален капитен на Вест Хем Јунајтед во Премиер лигата. Како офанзивен играч од средниот ред, тој ја има настапувано за Англија во репрезентацијата под 21 година.
Откако пораснал во Токстет, Ливерпул, Нолан потпишал за Болтон на возраст од 16 години. Тој бил дел од тимот што го победил Престон Норт Енд во финалето на плеј-офот на Чемпионшип лигата 2001 година за да се здобие со промоција во Премиер лигата за наредната сезона. Тој наскоро потоа станал редовен стартер во првиот тим на клубот. Нолан постигнал за победи на Болтон над Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд во двата натпревари од неговите први две сезони во елитната дивизија на англискиот фудбал, како и ред други важни голови со кој му помогнал на Болтон редовно да завршува во горната половина на табелата во Премиер лигата. Нолан исто така бил редовен учесник во почетната постава на клубот кога Болтон се квалификувале за настап во Купот на УЕФА за првпат во историјата на клубот каде што стигнале до нокаут фаза. По заминувањето на Џеј-Џеј Окоча во 2006 година, Нолан бил назначен за капитен на тимот, и тој ги предводел Вондерерс до уште една кампања во Купот на УЕФА и уште еден прогрес до нокаут рундата во оваа конкуренција.
По доаѓањето на Гери Мегсон како менаџер на Болтон, настапите на тимот и настапите на Нолан наишле на голем број критики од страна на дел од навивачите на клубот. Ова резултирало со заминување на Нолан од и тој за сума од 4.000.000 £ направил трансфер во редовите на Њукасл Јунајтед во јануари 2009 година. Тој бил дел од тимот кој завршил неславно-со испаѓање во Чемпионшип лигата на крајот на сезоната, иако Нолан направил десет настапи тимот завршил на 18 позиција. Настапите на Нолан во следната сезона пак биле широко пофалени, кога тој постигнал 18 голови, вклучувајќи го и неговиот прв хет-трик во неговата кариера, за да му помогне на клубот да избори промоција назад во Премиер лигата како шампиони во дивизијата. По промоцијата, Нолан бил промовиран во капитен на клубот.
Во летото на 2011 година Нолан му се приклучил на Вест Хем Јунајтед на пет-годишен договор, приклучувајќи му се повторно на стариот менаџер, Сем Алардајс. Тој бил назначен за капитен веднаш по неговото пристигнување и го предводел клубот до инстант враќање во Премиер лигата.
Животопис
Роден на 24 јуни 1982 година во Ливерпул, Мерсисајд, Нолан бил донесен од страна на фудбалското семејство во Токстет, и сакал да биде фудбалер од рана возраст. Тој присуствувал во Ливерпул Blue Coat School и на возраст од 14, тој играл за градот на првенството за ученици во Ливерпул. Како дете, тој бил навивач на Селтик и Ливерпул, иако сосем обратно, негови омилени играчи биле Ерик Кантона и Ли Шарп од Манчестер Јунајтед. Нолан се верил во 2005 година, и се оженил со неговата свршеница Хејли во текот на летото на 2008 година. Двојката го имала своето прво дете, ќерка, во ноември 2006 година. Нивното второ дете, е син, роден во јануари 2010 година.
Болтон
Нолан бил поканет во на тренинг сесија во младинскиот тим на Болтон од еден пријател, и наскоро бил потпишан од страна на клубот. На возраст од 16, тој потпишал година-до-година договор, кој се совпаднал со отворањето на академијата во Болтон. Една година подоцна, тој потпишал професионален договор и го направи своето дебил за првиот тим. Тој го одиграл целиот натпревар, за Болтон кога овие го совладале Престон Норт Енд во плејофот на Првата дивизија, освојувајќи промоција за Премиер лигата.