cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Роман III Аргир
Смрт
Меѓу царот Роман III и царицата Зоја подолго време постоела длабока неслога. Откако дошол до царската круна, Роман Аргир не покажувал веќе никакво интересирање за старата царица, почнал да ја запоставува, па дури и ги скусил и паричните средства. Меѓутоа, царицата Зоја, која штотуку почнала да ужива во радостите на тој живот, не допуштила лесно да биде елиминирана. Нејзиниот поглед се запрел на младичот Михаил, селанец од Пафлагонија, кого неговиот брат, влијателниот дворјанин евнухот Јован Орфанотроф, го вовел во Геникејот на царскиот двор. Бидејќи како евнух и калуѓер не можел сам да претендира на царската круна, тој решил да му ја осигура на неговиот брат. И итриот евнух не се излажал во својата сметка: Зоја се заљубила во убавиот младич со сиот жар на задоцнетите страсти. И така се случило што Роман III, на 11 април 1034 г., одненадеж умрел во бања. Истиот ден царицата се омажила за својот млад љубовник и тој се качил на престолот како цар Михаил IV.
Бигла
Бигла — село во Општина Делчево, во областа Пијанец, во околината на градот Делчево.
Географија и местоположба
Бигла се наоѓа на северозападните падини на планината Голак, во западниот дел на територијата на Општина Делчево и неговиот атар се граничи со Општина Виница. Селото е од разбиен тип и неговите маала се наоѓаат на надморска височина од 722-803 м. Атарот на селото зафаќа мала површина од 32 км2. Од Делчево е оддалечено 14 км.
Историја
Во почетокот на XX век, Бигла било македонско село во Кочанската каза на Отоманското Царство.
Во Првата балканска војна, од селото имало тројца доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.
Во 1924 година, чета на ВМРО на чело со војводата Дончо Христов водела целодневна борба против српска потера.
Стопанство
Селото има мешовита земјоделска функција. Во селскиот атар преовладуваат шумите на површина од 1.591,4 ха, на пасишта отпаѓаат 787,7 ха, а обработливото земјиште се простира на површина од 679,8 ха.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Бигла имало 640 жители, од кои 600 Македонци и 40 Роми. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Бигла имало 736 жители Македонци.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Бигла живееле 274 жители, од кои 272 Македонци и 2 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 159 жители, од кои 143 Македонци, 4 Албанци, 1 Србин и 11 лица без податоци.
Во табелата во продолжение е прикажано вкупното население и етничка припадност во Бигла:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години.
Општествени установи
Во селото има основно училиште, амбуланта, фабрички погон, продавници и угостителски објекти.
Самоуправа и политика
Селото влегува во составот на Општина Делчево од 1952 година.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на истоимената општина во склоп на Делчевската околија.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0604 според Државната изборна комисија, кое е сместено во објектот на селската месна заедница.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 218 гласачи.
Богларка Капаш
Кариера
Капаш го освои првиот златен медал за Унгарија на Летните младински олимписки игри 2010 на 200 метри делфин. Квалификувана за финалето со најдобро време, таа исплива со личен рекорд 2: 08.72, завршувајќи 1,4 секунди пред второпласираната Јудит Игнасио. Таа освои уште еден златен медал во 400 метри слободно и сребрен медал во 200 м слободен стил.
Таа го донесе Олимпискиот А-стандард во 800 метри слободен стил и заработи квота за Игрите на првиот состанок на 2011 Маре Нострум серијата во почетокот на јуни. Во јули 2011 година на Светското првенство во пливање 2011 таа постави нов национален рекорд на истото растојание со време од 8: 24.79, што беше доволно за петтото место. Во ноември Капаш претрпе повреда на ребрата, што ја принуди да пропушти и Европското првенство за пливање во кратки патеки 2011 и пливање во САД и Европа.
По враќањето од повреда, Капаш го освои 800m слободен стил на Европското првенство во водство во 2012 година на домашна почва во Дебрецен.
Огнен Стојановски
Огнен Стојановски (роден на во ) — поранешен македонски кошаркар. Огнен е брат на близнаците Дамјан Стојановски и Војдан Стојановски кои се воедно кошаркари.
Клуб Атлетико Ривер Плејт
Клуб Атлетико Ривер Плејт е аргентински спортски клуб од Буенос Аирес, најпознат по својата фудбалска екипа ФК Ривер Плејт.
Клубот е основан на 25 мај 1901, и својте домашни натпревари ги игра на Стадионот Монументал. Со 33 наслови државен првак, 2 во Копа Либертадорес и еден Интерконтинентален куп, тие се најуспешниот клуб во Јужна Америка според IFFHS (International Federation of Football History and Statistics). Најголем соперник на Ривер им е Бока Хуниорс. Бидејќи токму овие два клуба се сметаат за најголемите во Аргентина, нивните меѓусебни пресметки се нарекуваат Суперкласико.
Берлингтон (Вермонт)
Берлингтон (Burlington) е град во САД во сојузната држава Вермонт и најголем град во таа сојузна држава. Според мерењата од 2000 година во градот живееле 38,889 жители.
Окрузи во Либија
Земјата историски се дели на три поголеми покраини: Триполитанија на северозапад Киренајка на исток и Фезан на југозапад. Ова важело сè до Италијанско турската војна, кога во Либија е воведена административна поделба од современ тип.
Тековнните дваесет и два округа се воспоставени во 2007 г. со укинување на десет окрузи од претходната постава. Тие се:
Бела Карпа
Бела Карпа (Бела Стена) е едно од островските одморалишта во Дунав, сместено во градот Панчево во Србија.
Локација
Бела Карпа се наоѓа 12 километри од центарот на Белград, на западниот крај на островот Форконтумац.
Одлики
Името, бела карпа, е описно, што значи бела стена на српски. Наводно, кога се случил одронот на островот, на далечните рибари од Вишњица и Велико Село тоа се појавило во вид на бели карпи. Бела Карпа е всушност викенд-населба, без жителско население. Има речиси 500 викендици во сопственост на граѓаните на Белград и Панчево, од кои многу се напуштени или ставени на продажба.
Бела Карпа е официјално класифицирана како дива плажа. Тоа значи дека нема спасувачка служба и брза помош. Понатаму, нема струја и вода. Исто така, забранет е и отворен оган, па посетителите палат оган во дупките што ги копаат во песокот на плажата. Постојат четири рибни ресторани кои користат генератори на струја. Една мала плажа го направи популарно одморалиште во 1970-тите и 1980-тите, кога населението порасна на 20.000 за време на викендите. Обично била популарна област за детски туризам. Но, малку е направено за подобрување на условите, особено во однос на пристапноста во сообраќајот. Со брзото проширување и модернизација на Ада Циганлија, блиску до центарот на Белград, и појавата на плажата Лидо кај Земун, Бела Карпа постепено стана помалку популарна, иако се проценува дека околу 7.000 луѓе сè уште ја посетуваат за време на викендите во текот на летната сезона.
Целиот централен и источен дел на Форконтумац е непречена бујна зелена површина. Самата плажа е опкружена со шумичката на канадските тополи.
Наводи
44.8488°N, 20.5876°W
Црква „Св. Никола“ - Пополжани (Леринско)
'''Св. Никола''' (Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου) — доцнопреродбеничка црква во селото Пополжани, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква.
Местоположба
Црквата е сместена на плоштадот во западниот дел на селото.
Историја
Првата црква е изградена од жителите на Пополжани на крајот од XIX век. Како македонско село под врховенството на Бугарска егзархија, храмот долго време не бил осветен од грчкиот мегленски митрополит и осветен е дури во 1891 г. од владиката Синесиј Охридски и Преспански. Црквата била делумно вкопана во земјата и повремено страдала од прелевањето на Јелашка Река, за на крајот да биде соборена под влијание на мократа почва.
Втората (сегашната) црква започнала да се гради во 1908 г. на околу 50 метри југозападно од старата. Новиот храм е изграден со егзархиски ферман и средства подарени од селани отидени на печалба во САД и Јужна Америка. Додека се градела црквата, богослужбата се одржувала во предавалната на училиштето. Градбата е дело на архитектот Јаначе од Охридско и имала две големи куполи; западниата била камбанарија, а средишната имала претстава на Христос Седржителот. Долга е 2 м, а широка е 12 м. Изградбата завршила во 1911 - 1912 г. за кога свештеник бил Стефан Скендеров. Фрескописана е во 1917 г. од зографи од Бел Камен. Официјално е осветена во 1922 г. од мегленскиот епископ Поликарп.
Средишната купола е отстранета во 1950 г. а камбанаријата ја доживеала истата судбина во 1969 г. Потоа е изградена нова камбанарија и покриен трем. За време на Хунтата (1967 - 1973) гробиштата зад црквата се уништени, а богатиот архив на црквата со неговите стари македонски фотографии и документи е запален.
Шлихтинг
Шлихтинг (Schlichting) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Нова џамија (Поповјани)
Нова џамија — нова селска џамија во селото Поповјани, во Општина Кичево, Македонија.
Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Поповјани.
Тибор Рењи
Тибор Рењи (роден 1973) е современ унгарски сликар. Роден е во Будимпешта, Унгарија.
Слики од потсвеста
Главните теми на неговата уметност се шарени суштества од соништата и места од потсвеста. За да добиете слики од таму, тој користи специјални техники слични на Роршаховиот тест, кои се користат во психологијата. Тој ѝ помага на својата потсвест како медиум. Од случаен избор на боја, тој гледа форми и приказни како се појуваат, а потоа ги зголемува и поправа додека сликата не е направена.
Градски сцени
Други популарни теми на неговата уметност се шарени, мозаични градски скулптури со светло ориентално расположение. Тој е длабоко афектиран од формите и облиците на старата отоманска архитектура и древниот турски свет, како што може да се види многу места во балканскиот регион. Има неколку мемории од тие времиња дури и во Унгарија, како во неговиот омилен град Печ со 2 џамии од шеснаесеттиот век.
Средни и влијанија
Главниот метод на Тибор Рени е акрилик. Од големите имиња на дваесеттиот век, Марк Шагал и Фриденсрајх Хундертвасер имаа најголем ефект врз неговата уметност.
12-та германска армија
Ја сочинувале 19 дивизии од кои 5 оклопни, 3 моторизирани, 8 пешадиски и 3 ридски. Сите овие дивизии биле групирани во Југозападна Бугарија а со дел и во Романија и имале за цел едновремен напад на Југославија и Грција.
Историја
Германската 12-та армија била формирана на 13 октомври 1939, на чело со генералот Вилхелм Лист. На почетокот била ангажирана на дефанзивни задачи долж линијата Зигфрид, а во 1940 година била вклучена во нападот и окупацијата на Франција. Подоцна, таа година, била преместена во Кралството Романија, со цел припрема за офанзива на Балканот.
Во февруари 1941, со договор помеѓу фелдмаршалот Лист и бугарскиот генералштаб бил овозможен премин на германските трупи. Ноќта на 28 февруари единиците на германската армија ја преминале реката Дунав и навлегле во Бугарија, каде се распределиле на стратешки позиции.
На 6 април, единиците на 12-та армија учествувале во инвазијата на Југославија и Грција. Прва капитулирала Југославија, а Грците после шестмесечна борба со Италијанците не биле во состојба да се спротивстават на 15-те дивизии на 12-та армија, од кои четири биле оклопни.
ХЕ „Чебрен“
Самото преградно место на ХЕ Чебрен претставува најтесен дел на речното корито на Црна Река во близина на с. Манастир со погодни топографски, геолошки и геотехнички одлики што овозможуваат изградба на висока брана - 192,50 м и формирање на акумулација со волумен од 915 милиони м3.
12-та германска армија
Историја
12-та армија станала Армиска група E (Heeresgruppe E) на 1 јануари 1943.
ХЕ „Чебрен“
Дел од овој волумен до кота 515,00 м.н.в како минимално ниво ќе биде корисна запремина од 555.000.000 метри вода или 60% од вкупната акумулација, со што е можно да се изврши повеќегодишно регулирање на природните протоци на Црна река.
ХЕ Чебрен е сместена блиску до браната на брегот од реката, со разводна постројка блиску до машинската зграда. Во електраната ќе се вградат три реверзибилни агрегати со 110,85 MW инсталирана моЌност по агрегат во турбински режим и 115,78 MW инсталирана моЌност по агрегат во пумпен режим.
Врската со електроенергетскиот систем ќе биде преку 400 kV далновод и 400/110 kV трафостаница „Мариово”.
Леа (појаснување)
Леа може да се однесува на:
Даме Андреев
Даме Андреев - македонски градител и зограф.
Биографија
Бил син на познатиот градител Андреја Дамјанов. Негово дело е црквата „Св. Кирил и Методиј“ во Тетово, градена од 1885 година, а осветена во 1925 година. Во 1905 тајфата на Андреев ја довршила црквата „Успение Богородично во Велес и ја гради црквата „Св. Димитрија“ во Скопје. Во 1885 година ја гради црквата „Св. Ѓорѓи“ во Призрен.
Список на државни водачи во 76 година
Ова е список на државни водачи во 6 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Јани Воденичаров
Јани Воденичаров — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Воденичаров е роден во 1870 година во Лозенград, тогаш во Османлиското Царство, денес Кркларели, Турција. Братучед е на Стојчо Воденичаров. Добива прогимназиално образование и работи како бакалничар. Влегува во ВМОРО. Станува член на Лозенградскиот револуционерен комитет во 1902 година. Во август 1903 година станува пунктовен началник на ВМОРО во селото Кзклисе (денес Момина црква), Бургаско. Кон крајот на востание влегува во четата на Иван Варналиев како секретар и учествува во нападот на турското село Каланџа (денес Синеморец).
Во февруари 1904 година е делегат е на Варненскиот конгрес на Одринскиот револуционерен округ. Се враќа во Лозенград. Во пролетта 1908 година е уапсен и осуден на 3 години затвор, но е ослободен по Младотурската револуција.
Монтпилиер (Вермонт)
Монтпилиер (Montpelier) е град во САД во сојузната држава Вермонт и нејзин главен град. Од мерењата направени во 2000 година, во градот живееле 8,035 жители а со тоа Монтпилиер е најмал главен град што бил на сојузна држава во САД.
Монтпилиер настанал во осумдесеттите години на 18 век, а денес е познат по зградата на владата на сојузната држава Вермонт. Седиштето се наоѓа во зграда со карактеристична позлатена купола изградена во 19 век во западниоте дел на градското седиште, низ кој долж јужниот крај тече реката Винуски. Градот со тоа е познат исто така како единствен главен град на некоја американска сојузна држава во кој се наоѓа Мекдоналдс ресторан.
Паранормална активност
Содржина
Младата Кети и нејзиното момче Мика имаат тригодишна врска и се вселуваат во нова куќа, планирајќи заеднички живот. Таа му се доверув на момчето дека чувствува нечие присуство во куќата, особено ноќе во спалната соба, Мика купува видео-камера и ја поставува да снима додека тие спијат. Притоа, од снимките тие забележуваат необјаснето отворање и затворање на вратата и нечии чекори кои водат до креветот. Тогаш, Кети му признава на момчето дека уште како осумгодишно девојче имала искуство со лоши духови.
Хезарпаре Ахмед-паша
Тезкеречи Ахмед-паша, попознат како Хезарпаре Ахмед-паша по неговата смрт — отомански голем везир и министер за финансии.
Младост
Ахмед бил син на професионален војник, најверојатно со грчко потекло. Наместо да оди по стапките на татко си, и да служи во отоманската војска, тој одбрал да се занимава со бирократија. Бил назначен на неколку работни позицвии, а една од тие била и личен секретар (тезкеречи) на големиот везир Кеманкеш Мустафа-паша, стекнувајќи го епитетот тезкеречи по неговото назначување. Во 1646 година, две години по погубувањето на Мустафа-паша, тој бил назначен за министер за финансии, и во 1647 бил назначен за голем везир, највисоката положба во отоманската бирократија.
Голем везир
Султанот IИбрахим I (познат и како Ибрахим лудиот) особено умствено нестабилен султан. Тој бил обожавател на капути од самурско крзно и го присилувал големиот везир да купува огромни количества на самурско крзно за неговата палата. Од оваа причина, Ахмед-паша морал поголем период од работното време да го минува тргувајќи со крзно наместо со државните работи. За време на негопвото управување, Венецијанската морнарица го блокирала теснецот Дарданели, и Венеција ја освоила тврдината Клис (денешна Хрватска, Погледајте Критска војна (1645-1669). Дополнително, големите набавки на самурско крзно направиле голем дефицит во буџетот, кој веќе бил оптоварен од војната.
Смрт
Во 1648 година, Ахмед-паша нанел нови високи даноци за да се задоволат потребите за трошење во буџетот. Сепак, овој негов чекор придонел за бунт меѓу населението на Отоманското Царство. Тој бил линчуван на 8 август 1648 година, и неговото тело било расечено на многубројни парчиња од бесната маса народ. Епитетот Хезарпаре е со персиско потекло и го добил по својата смрт, со значење „илијада парчиња“, и се однесува на она што му се случило на телото по неговото линчување. Неколку дена по убиството на Ахмед-паша, бил убиен и султанот Ибрахим I.
Линден (Дитмаршен)
Линден (Linden) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Хајних-Вератал (општинска заедница)
Мила (Hainich-Werratal) — општинска заедница во округот Вартбург, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Берка фор дем Хајних.
Општинската заедница Мила се состои од следниве општини:
Јанко Георгиев (зограф)
Јанко Георгиев - македонски зограф, претставник на Дебарската школа.
Биографија
Потекнува од големиот зографски род Рензовци од дебарското мијачко село Тресонче. Син е на Георги Дамјанов, од кого го изучил занаетот. Работел со брата си Јаков и братучедите Даме и Иван Андреев и Петар и Атанас Николови под раководство на татко си и чичковците, кои исто така биле познати зографи.
Заедно со брат си Јаков ги изградиле црквите во Крајници, „Св. Константин и Елена“ во Оморани (1894), манастирот „Свети Архангел Михаил“ кај Горно Чичево и други.
Умира во 1881 година.
Груица и Арапот
Груица и Арапот (српски: Грујица и Арапин) е српска епска (ајдучка) песна.
Содржина
Старина Новак и дели Радивој пиеле вино на планината Романија, ги служел дели Татомир, а малиот Груица, синот на Старина Новак, чувал стража. Старина Новак му се пожалил на дели Радивој дека поминале многу години, а тие не успеале да го убијат Арапот кој ги убива сватовите и ги граба невестите. Потоа, тие собрале сватови, а малиот Груица го облекле како невеста, при што тој сокрил сабја во пазувите, и заминале кај Арапот. Арапот не бил дома, но неговата сестра ги видела сватовите и брзо го повикала брата си. Тој ја запрел свадбената поворка, ја фатил невестата и се зачудил зашто таа немала гради. Тогаш, Груица му ја пресекол главата на Арапот, а Старина Новак почнал да пее дека сите момчиња можат слободно да се женат, зашто Груица го убил Арапот.
Осврт кон песната
Старина Новак, навистина постоел, само што во овој лик се претставени две историски личности: јунакот од XV век, Новак Дебелиќ и Баба Новак, заповедник на ајдучките чети од крајот на XVI век. Од друга страна, неговиот брат или побартим, дели Радивој не е познат во историјата. Исто така, не е сигурно дали постоел малиот Груица, синот на Старина Новак, иако постојат мислења дека тој би можел да биде вистинска историска личност (ајдучки арамбаша). Арапите се чести ликови во епските народни песни, иако се мисли на Црнците кои биле застапени во турската војска во XVI век.
Месна стража (Полска)
Местна Стража (на Straż Miejska) — име користено за децентрализирани полициски тела кои работат на локално ниво и се финансирани и управувани од самите општини (гмини) во Полска. Овие институционални тела не се официјалната полициска служба во државата, меѓутоа имаат слични должности и често работат во координација со државната полиција. Општините почнале да формираат сопствени Местни Стражи по падот на комунизмот во Полска како „противтежа“ на националната полиција и како гаранција дека потребите на локалните заедници нема да бидат запоставени поради централизмот во националната полициска структура.
Ваквите служби имаат помалку овластувања отколку полицијата, како на пример правото на апсење. Тие исто така единствено може да дејствуваат во сопствената јурисдикција односно само на територијата на својата општина. Овие служби најчесто работат со прекршоци, заштита на безбедноста на граѓаните и нивните имоти и ѝ помагаат на полицијата во одржување на јавниот ред и мир и сообраќајната безбедност во нивната општина. Местните Стражи немаат право на учество во истраги, освен во обезбедување на места на злостор. Припадниците на овие служби се опремени со полициски палки, лисици, солзавец, тазери, и само во одредени случаи со огнено оружје.
Тело и душа (филм од 1947)
Тело и душа (англиски: Body and Soul) - американски филм од 1947 година, во режија на Роберт Росен (Robert Rossen), според сценариото на Абрахам Полонски (Abraham Polonsky). Главните улоги ги играат: Џон Гарфилд (John Garfield), Лили Палмер (Lilli Palmer), Хејзел Брукс (Hazel Brooks), Канада Ли (Canada Lee), Вилијам Конрад (William Conrad), Лојд Гоу (Lloyd Gough) и Џозеф Певни (Joseph Pevney). Филмот бил номиниран за „Оскар“ во три категории (монтажа, оригинално сценарио и машка главна улога), а победил во категоријата најдобра монтажа.
Мери Бошкова
Мери Бошкова (, -, ) — македонска театарска, телевизиска и филмска глумица, доајен на македонската глумечка уметност.
Животопис
Бошкова е родена во Битола на 2 мај 1924 година. Таа ја играла насловната улога во првиот македонски долгометражен игран филм „Фросина“ (1952) на режисерот Воја Нановиќ, како и во првата македонска филмска комедија „Мирно лето“ (1961), во режија на Димитрие Османли. Добитничка е на најголемите признанија во нејзината богата глумечка кариера: Стериината награда за ликот на мадам Дибоа ( "Еригон "- од Ј. Плевнеш ), како и голем број на високи сојузни и републички признанија - награда на Владата на ФНРЈ, Владата на НРМ, наградите "11 октомври " и " 13 Ноември", наградата за животно дело и др.
Со своите први настапи во родната Битола, го свртува вниманието на публиката и критиката. Таа е носител на главните рољи со кои се прославува и во Македонскиот народен театар во Скопје: Живка во „Госпоѓа Министерка“ од Бранислав Нушиќ, Дездемона од шекспир, Бароница Кастели во „Господа Глембаеви“ и „Нора“ од Хенрик Ибзен.
Скоро една деценија живее и твори во Драмата на Народниот театар во Белград, каде се прославува со: „Коштана“ од Бора Станковиќ, „Тетовирана ружа“ од Тенеси Вилијамс и др.
Освен на „даските што значат живот“ ,таа е активна и во радио драма, ТВ драми, како и на филмскиот екран. Нејзина последна филмска глумечка творба е на филмскиот екран во филмот на Димитрие Османли, „Ангели на отпад“. Мери Бошкова починала на 25 март 2014 година во Скопје. Погребана е на градските гробишта Бутел во Скопје.
Делчевска Котлина
Делчевската Котлина или Пијанец — котлина и историско-географска област во источниот дел на Македонија, во горниот тек на реката Брегалница.
Географски особености
Котлината има меридијански правец на протегање (југ – север) во должина 15–16 км, а ширина 4–5 км. Пијанец е тектонска котлина што настанала помеѓу планините Влаина од исток, Голак од запад и ограноци од Осоговските Планини на север. Од соседната Беровска Котлина е одвоена со хорстот – планината Бејаз Тепе и образува целина наречена Беровско-делчевска Котлина. Зафаќа површина од 590 км2. Дното на котлината е на височина 560–580 м. Во текот на плиоценот во котлината егзистирало езеро, кое кон крајот на плиоценот и почетокот на плеистоценот, почнува да истекува преку најнискиот дел предиспониран со раседнување, помеѓу ограноците на Голак и на Осогово, при што е создадена длабоката клисура на Брегалница. Континенталната клима е погодна за развој на овоштарството посебно за сливарството.
Населени места и население во Пијанец
Во Пијанец се наоѓаат 22 населени места, односно градот Делчево и уште 21 населено место — сите во составот на Општина Делчево.
На табелата е прикажано движењето на бројот на населението низ сите пописни години во Пијанец:
Демократски Фронт на Македонија „Илинден 1903“
Демократскиот Фронт на Македонија „Илинден 1903“ била конспиративна политичка организација во Народна Република Македонија, основана да дејствува за остварување на илинденскиот идеал за самостојна независна македонска држава. Дејствувала во периодот од 1945 до 1946 година. Пред одржувањето на Париската мировна конфернција, Организацијата подготвила Меморандум (во 1946 година) со кој од владите на големите Сојузнички сили: САД, Велика Британија и Советскиот Сојуз барала на македонскиот народ, сојузник во антифашистичката коалиција, кој дал свој придонес во Антифашистичката војна, да му се признае правото на слобода, обединување и создавање независна македонска држава.
Груица и пашата од Загорје
Содржина
Пашата од Загорје му испратил писмо на кнезот Милутин од Грахово, порачувајќи му да му подготви 30 соби за неговите јунаци, да набави 30 девојки за нив, а нему да му ја подготви ќерката Иконија. Кнезот почнал да плаче, а Иконија му рекла да ги подготви собите, а таа ќе ги повика девојките. Потоа, таа му испратила писмо на својот побратим, Грујо Новаковиќ, канејќи го да дојде во друштво со 30 убави другари. Кога притигнале Груица и другарите, Иконија ги облекла во женска облека и ги затворила во собите. Кога пристигнал пашата, тој се соблекол со намера да ја љуби Иконија и тогаш, Груица му го открил својот идентитет и го заклал, а потоа испукал двапати, давајќи им сигнал на своите другари, кои ги убиле јунаците на пашата. Потоа, Груица седнал да вечера со дружината, кнезот им дал 600 дукати, а Иконија им подарила 30 кошули, како и подароци за Старина Новак и за дели Радивој. Потоа, Груица и дружината се вратиле на планината Романија.
Осврт кон песната
Старина Новак, навистина постоел, само што во овој лик се претставени две историски личности: јунакот од XV век, Новак Дебелиќ и Баба Новак, заповедник на ајдучките чети од крајот на XVI век. Од друга страна, неговиот брат или побартим, дели Радивој не е познат во историјата. Исто така, не е сигурно дали постоел малиот Груица, синот на Старина Новак, иако постојат мислења дека тој би можел да биде вистинска историска личност (ајдучки арамбаша). За пашата се верува дека е вистинита историска личност, но не се знае кој би можел да биде кнезот Милутин.
Црква „Пресвета Богородица Љокали“
Пресвета Богородица Љокали (Παναγία Λιόκαλη) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот се наоѓа во северниот дел на градот и по него е наречено тамошното маало.
Црквата е изградена на местото на средновековниот ставропигијален манастир „Пресв. Богородица Илиокалу“ (Μονή Παναγίας Ηλιοκάλλου). Богородица Илиокалу е позната од 1323 г. Во 1326 г. е споменат како метох на светогорскиот манастир Филотеј, а во 1477 г. како сопственост на Кушничкиот манастир. Храмот е ограбен и опожарен од бугарската војска при нејзиното повлекување од градот за време на Втората балканска војна во јуни 1913 г. Во 1951 г. е обновен без да се води сметка за нејзиниот дотогашен архитектонски облик.
Триделна Маглина
Триделна Маглина (NGC 6514) — расеано ѕвездено јато со оддавна маглина во соѕвездието Стрелец, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Триделна Маглина и NGC 6514 се споменува и како M 20, OCL 23, ESO 521-N*13, LBN 27, Trifid nebula.
Откривање
Телото е откриено на 5 јуни 1764 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Други поделби
Проучување на Триделната Маглина е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 339; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6842. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 326.
Кунтур Васи
Кунтур Васи се наоѓа во северните планински предели на Перу, поточно на реката Хекетепеке во регионот на градот Кахамарка. За наоѓалиштето се верува дека било изградено во периодот од 1000 до 700 година п.н.е. Составено е од храм, платформи, двориште и комплекс соби, каде во една од собите има скулптура висока 75 см изработена од глина. Покрај тоа, во наоѓалиштето има и гробишта. Кунтур Васи бил населен од 1200 до 50 г.п.н.е.
Зелена линија (Кипар)
Тампон зоната на Обединетите нации на Кипар позната и како Зелена линија ( Πράσινη Γραμμή; Yeşil Hat ) е демилитаризирана зона, по која патролираат Мировните сили на Обединетите нации на Кипар (UNFICYP). Основана била во 1964 година, а по турската инвазија на Кипар и прекинот на огнот од 16 август 1974 година била продолжена. Линијата островот го дели на област под контрола на Република Кипар (со исклучок на областите на британската суверена база) и претежно непризнатата Турска Република Северен Кипар. Зелената линија е со вкупна должина од 180 км од Паралимни на исток до Като Пиргос на запад, а посебен дел ја опкружува Кокина. Вкупната површина на демилитизараната зона има површина од 346 км2, а нејзината ширина варира од 20 м до над 7 км.
Линијата на поделба се нарекува и Линија Атила, наречена по воената интервенција на Турција во 1974 година, со кодно име Операција Атила. Турската војска на северната страна од зоната изградила бариера, која претежно се состои од бодликава жица, бетонски ѕидови, караули, противтенковски ровови и мински полиња. Зоната поминува низ центарот на Никозија, и го дели градот на јужен и северен дел. По падот на Берлинскиот ѕид во 1989 година, Никозија е единствен поделен главен град во Европа.
Во самата зона живеат околу 10.000 луѓе кои претежно го обработуваат земјиштето сместено во зоната; селото Пила е познато по тоа што е една од ретките населби на Кипар каде кипарските Грци и Турците сè уште живеат заедно. Други такви села се Денеја, Атиеноу и Трулои. Некои области поради отсуството на човечки фактор станале природен резерват за флората и фауната.
Список на државни водачи во 77 година
Ова е список на државни водачи во 7 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Линден
Линден може да се однесува на следниве места во:
NGC 113
NGC 113 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 113 се споменува и како MCG -1-2-16.
Откривање
Објектот е откриен на 27 август 1876 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 26 м 54,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 30' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 113 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1656. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4668. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 314.
Наца
Наца (Nazza) — општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Војновица (Бели)
Војновица — археолошко наоѓалиште во кочанското село Бели. Претставува населба со некропола од римското време. На 4 км од селото и околу 500 м северно од ридот Градиште, на површина од неколку декари се среќаваат многу фрагменти од керамички садови, тегули, питоси и покривни ќерамиди. На повеќе места низ нивите се откриени темели од објекти. На горниот крај на наоѓалиштето биле откриени 30-тина гроба градени од камени плочи. Најдени се повеќе монети ковани во текот на II-VI век. Дел од нив се чуваат кај жител од Кочани.
Црква „Св. Петка“ - Р’мби
'''Св. Петка''' (Aγίας Παρασκευής) — црква во селото Р’мби, Леринско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија, под управа на Грчката православна црква. Црквата е изградена во 1896 г., а отпочната во XIX век.
Претставува пример за духовната архитектура и живописот од своето време. Прогласена е за историски споменик и споменик на уметноста. Во 1987 г. е прогласена и за заштитен споменик на културата.
Кусичака
Долината Кусичака е значаен археолошки регион во Перу каде има значителен број докази за Инките. Овој регион бил значајна земјоделска област во Тавантинсују.
Автомобилизам
Моторните трки или авто трки (исто така познати и како трки со автомобили, автоспорт или моторспорт ) се спорт што вклучува трка на автомобили. Моторни трки исто така може да означува трки со мотоцикли, трки со моторни чамци и воздушни трки. Тоа е еден од најпопуларните спортови во светот и веројатно спорт кој е најмногу комерцијализран.
Димитар Поп Николов
Димитар Поп Николов — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација. Бил раководител на Тракиската организација од 1 септември 1925 до 13 јануари 1927 година.
Животопис
Роден е во селото Карахадар, Лозенградско. Брат е на војвода Јани Попов. Учи во егзархиската гимназија во Едрене, каде што влегува во ВМОРО. По завршувањето на гимназијата работи како учител во Бургас, каде што е секретар на македонско-одринското друштво и пунктовен началник на ВМОРО за Лозенградскиот санџак. За револуционерна дејност е осуден заедно со својот брат во отсуство од Одринскиот воен суд на 101 години затвор по разврзаната Керемедчиоглувата афера.
Зема активно учество во Илинденското востание во 1903 година.
По поразот на востанието се населува во Софија и од 1904 изучува филозофија и педагогија на Софискиот универзитет "Свети Климент Охридски" до 1906 година, а подоцна до 1908 година го продолжува образованието во Женевскиот универзитет.
Се враќа во Бугарија и предава етика во Првата софиска машка гимназија. Во 1919 година специјализирал во Швајцарија, Белгија и Франција. По враќањето во Бугарија работи во Министерството за народна просвета. Во 1914 година Димитар Поп Николов е меѓу основачите на друштво "Одринска Тракија", а подоцна и на Тракиска организацијата на соборот во 1918 година во Одрин (Караагач). Изработува мемоар за Тракија, претставен на делегатите на Париската мировна конференција 1919-1920 година делегат е на тракиските бегалци на конференцијата во Лозана (1922 - 1923).
Од 1921 година е директор на училиште "Тодор Минков" во Софија. Основач и главен уредник е на весникот "Тракија" од 1921 до 1927 година и на весникот "Народен повик" (1930). Ги објавува книгите: "Одринска Тракија" (1919), "Преображенско востание" (1970), како и повеќе учебници и брошури. Бил народен претставник е во 22 Бугарско народно собрание меѓу 1927-1931 година. Носител на орден НРБ, I, степен од 1975 година.
Починал во 1978 година во Софија.
Ден на рударите на Македонија
Денот на рударите во Македонија е празник на македонските рудари, во спомен на Штрајкот на рударите од Рудникот Лојане, Кумановско во 1929 година за подобрување на работните услови и зголемување на личните доходи. На овој ден во сите македонски рудници се организираат прослави и свечености. Заштитничка на рударите е Пресвета Богородица, која се слави на истиот ден - Голема Богородица.
Александарски саркофаг
Александарски саркофаг — камен саркофаг од IV век п.н.е. украсен со барелјефни резби со Александар Македонски. Откриен е во некропола близу Сидон, Либан во 1887, и денес е изложен во Археолошки музеј во Истанбул. Најпрво се сметало дека саркофагот му припаѓал на Абдалоним, кралот на Сидон назначен од Александар, но некои стручњаци сега сметаат дека ова е саркофаг на Мазеј, персиски благородник, управител на Вавилон.
Саркофагот е направен од полихромен (обоен) пентелски мермер во облик на македонски храм. Резбите на едната долга страна го прикажуваат Александар во борба против персијците во Битката кај Ис. Александар е прикажан на коњ, со капа лавовска глава, подготвувајќи се да фрли копје на персиската коњица. Некои стручњаци сметаат дека вториот македонски коњаник близу средината е Хефестион, побратимот на Александар. Третиот македонски коњаник се смета дека е Пердика. На другата долга страна Александар и Македонците ловат лавови заедно со Абдалоним и персијците. Едната кратка страна содржи сцена со Абдалоним како лови пантер. Фронтонот над тоа е изрезбан со Абдалоним во битка. Другата кратка страна ја прикажува Битката кај Газа, а фронтонот над тоа го прикажува убиството на Пердика.
Копија во Скопје
Археолошкиот музеј на Македонија има точна копија на овој важен артефакт од историјата на Македонија, направена со помош на музејските колеги од Турција и претставува главна атракција во музејот.
Роберт Пауер
Роберт Пауер (Robert Power; р. во ) — поранешен австралиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2016-2021 за екипите,  и.
Аматерска кариера
Како дете, Пауер играл рагби; неговиот брат Леон играл за Брамбис, а денес игра за Ојона рагби. Меѓутоа, на 13 години, Пауер го повредил коленото. Рехабилитацијата од повредата вклучувала возење велосипед на велодромот во Перт. Пауер се приклучил на групните возења и една година подоцна, возел на националните првенства. Продолжил да вози во различни возразни категории во подоцнежните години.
Пауер се приклучил во националната програма во 2013 година. Таа сезона освоил две трки (етапа на Џиро дела Луниџана и еднодневната трка Трофео Буфони) и забележал неколку други високи пласмани. Потоа, бил избран да вози на јуниорската трка на Светското друмско првенство во Фиренца. Нападнал во последниот круг на трката во обид да ја достигне водечката група, но бил достигнат и завршил на 19. место.
На почетокот на сезоната 2014, Пауер настапил на националното друмско првенство под 23 години, завршувајќи втор зад Кејлеб Јуан. Потоа, го имал својот прв професионален настап на Хералд Сан Тур 2014, каде завршил четврти во младинскиот пласман. Следна трка на Пауер биле океанските друмски првенства; завршил втор на елитната трка освоена од Лук Дарбриџ и ја освоил друмската трка под 23 години. Бодовите од оваа трка му ја овозможиле победата на Океанската турнеја 2014. По овој резултат потпишал со Џајко-АИС Светска турнеја Академија и имал завршница на подиумот на првата трка за екипата. Следеле и други победи во сезоната, како и седмото место на професионалната Трка околу Азербејџан. Во текот на Трката околу Азербејџан, Пауер бил опишан од Јуан како „неверојатно талентиран“.
Пауер настапил за Австралија на Тур де л’Авенир 2014, најважната етапна трка за возачи под 23 години. Имал пет завршници меѓу најдобрите десет, вклучувајќи го второто место зад Мигел Анхел Лопез во меѓусебниот спринт на шестата етапа. Завршил на второто место во генералниот пласман, 30 секунди зад Лопез. Завршната трка на Пауер во сезоната била друмската трка под 23 години на Светското првенство; неговиот колега Кејлеб Јуан завршил втор, додека Пауер завршил со главната група на 35. место.
Професионална кариера
Пауер го имал својот прв настап на трка од Светската турнеја на Тур Даун Андер 2015, возејќи за екипата УниСА-Австралија. Бил најмлад возач на трката; завршил на 41. место и 10. во пласманот за млад возач. На трката било објавено дека потпишал со екипата за сезоната 2016, заедно со Џек Хејг и Алекс Едмондсон. Бил опишан од спортскиот директор Мат Вајт како „еден од највозбудливите таленти за искачување што ги има видено австралискиот велосипедизам во долг, долг период“. Потоа, Пауер возел на Хералд Сан Тур 2015. Го преземал водството во планинскиот пласман на првата етапа откако нападнал рано на етапата. На крајот го освоил пласманот за млад возач, второто место во планинскиот пласман и шестото место во генералниот пласман. По сезона со јуниорски трки во Европа, на кои забележал етапна победа и победа на Џиро дела Вале д’Аоста, Пауер бил избран за настап на Тур де л’Авенир 2015, каде бил сметан за еден од фаворитите за победа. Меѓутоа, бил приморан да се повлече една недела пред трката поради повреда на коленото.
Орика-ГринЕЏ (2016–2018)
Во ноември 2015 година бил дијагностициран со ретка форма на едема на коскена срж поради што својата прва трка со екипата ја имал дури во август 2016 година. Се вратил на трките на Класик Арнхем-Венендал, пред да вози 13 дена пред крајот на годината, возејќи на Трката околу Британија и имајќи го својот прв настап на велосипедскиот монумент Џиро ди Ломбардија, каде му помогнал на колегата Естебан Чавес да дојде до победа. Во шестата и последна трка во сезоната, Јапонски куп, го имал својот прв професионален подиум, завршувајќи трет зад Давиде Вилела и колегата Кристофер Јул-Јенсен.
Во 2018 година, Пауер имал активен и агресивен настап на Страде Бјанке, каде завршил шести, пред да ја освои неговата прва професионална победа во јули на Пруеба Вилјафранка де Ордисија, завршувајќи еден-два со колегата Сајмон Јејтс.
Тим Санвеб (2019–2020)
Во септември 2018 година, објавиле дека потпишале двегодишен договор со Пауер од 2019 година. Во мај 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019. Во август 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019.
Флоран Маноду
Флоран Маноду ({{{lang-fr|Florent Manaudou}}), (роден на 12 ноември 1990 во Вилурбан) — француски пливач кој е специјализиран за дисциплините делфин и краул. Тој е олимписки шампион на 50 м краул од Летните олимписки игри 2012 во Лондон. Неговиот татко е французин а неговата мајка е Холанѓанка, а тој е помлад брат на Лор Маноду, која е исто така олимписка златна медалистка.
Роберт Пауер
Тим Кубека Асос (2021)
Во декември 2020 година, Пауер потпишал едногодишен договор со за сезоната 2021. Поради финансиски проблеми, екипата се распаднала на крајот на сезоната 2021 и Пауер се повлекол од професионалниот велосипедизам.
Флоран Маноду
Личен живот
Тој првпат почнал да плива под раководство на неговиот постар брат, Николас Маноду, а потоа се приклучил на пливачкиот клуб во Марсеј, Франција. Во 2007 тој бил младиснки шампион на Франција во дисциплината 50 м краул. Во 2009, тој се приклучил на Француската армија и моментално е во артилериски полк.
Роберт Пауер
Распоред на резултатите на големите трки
— = не учествувал; СО = се откажал
Флоран Маноду
Личен живот
Тој и неговата сестра Лор се првите роднини кои освоиле златен медал во пливање.
Пливачка кариера
Во неговата единствена поединeчна дисциплина на Светското првенство 2011 во Шангај, на 50 м делфин, Маноду се пласирал на петтото место во финалето со време од 23.49. Тоа било послабо време од времето кое го испливал во преелиминациите (23.31) и во полуфиналето (23.32). Маноду исто така се натпреварувал и во штафетната трка на 4×100 м мешано и делницата во стилот делфин ја испливал за 54.02. Францускиот тим не се пласирал во финалето со време од 3:36.21.
На Француското изборно натпреварување за ЛОИ 2012, Маноду се квалификувал за Летните олимписки игри 2012 во Лондон со пласманот на втората позиција зад Амори Лево во дисциплината 50 м краул со време од 21.95. И покрај пласманот на олимписките игри со само 10. најбрзо време на 50 м краул во 2012 година, Маноду го освоил златниот медал во единствената дисциплина на која пливал на игрите. Со тоа тој станал првиот машки освојувач на златен медал во дисциплината 50 м краул и шестиот француски олимписки шампион во поединечна дисциплина. Пливајќи во седмата линија во финалето, Маноду испливал прв на целта со време од 21.34 пред Кулен Џонс и фаворитот Цезар Сиело кој бил бранител на олимпиското злато и светскиот рекорд. Маноду забележал време од 22.09 во преелиминациите и 21.80 во полуфиналето.
Куќа Хундертвасер
Куќата Хундертвасер е станбена зграда во Виена, Австрија, изградена е според идејата и концептот на австрискиот уметник Фриденсрајх Хундертвасер во првична соработка со архитектот Јозеф Кравина, како соавтор.
Преглед
Оваа експресионистичка обележје на Виена, се наоѓа во областа Ландстраше на аголот на улиците Кегелгасе и Ловенгасе.
Куќата Хундертвасер е една од најпосетуваните градби во Виена и стана дел од културното наследство на Австрија.
Хундертвасер и архитектурата
Фриденсрајх Хундертвасер започнал како сликар. Од раните 50-ти години, тој сè повеќе се фокусирал кон архитектурата, залагајќи се за природните елементи и присуството на природата во самата архитектура: со истакнато место на слободни елементи и делови од природата.