cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1372
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6880 и 6881 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6122 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5132 и 5133 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2125.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1372 година се протега во 4008 и 4009, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4068 и 4069 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1915. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 773 и 774 исламска година.
Ќафа Кадис
Ќафа Кадис — претставува река во Македонија. Таа е локализирана во завршниот, југозападен дел на Шар Планина, кај селото Бродец кое се наоѓа западно од градот Гостивар.
Индијана Џонс
Доктор Хенри Волтон Индијана Џонс, Помладиот — измислен американски авантурист, таен агент ,професор по археологија и главен лик во серијата играни филмови Индијана Џонс. Овој лик е создаден од страна на Џорџ Лукас и Стивен Спилберг со цел да им се оддаде почит на хероите од акционите филмови од 1930 година. Ликот на Индијана Џонс за првпат се појавува во 1981 година во филмот Индијана Џонс : Крадците на изгубениот ковчег, потоа во 1984 година ликот се појавува во филмот Индијана Џонс и храмот на пропаста , во филмот Индијана Џонс: Последниот поход од 1989 година , во филмот Хрониките на младиот Индијана Џонс од 1992 и 1996 година и во филмот Индијана Џонс и Кралството на кристалниот череп од 2008 година. Заедно со претходноспоментаите филмови ликот на Индијана Џонс се среќава во добро познатите ширум светот емисии, романи , стрипови , видео игри и други медиуми. Голем број на паркови се изградени според мотивите кои се среќаваат во авантурите на Индијана Џонс како што се : Паркот на Авантурите на Индијана Џонс, а исто така слични форми на овој парк се среќаваат во Дизниленд и Дизниси во Токио.
Ликот на Џонс најчесто игран од глумецот Харисон Форд е опишан и во филмот Реката Феникс (Џонс во млади години во Последниот поход)и во телевизиската серија Хрониките на Младиот Индијана Џонс од Кори Кариер, Шон Патрик Фленари и Џорџ Хал. Даг Ли го позајмува својот глас на Џонс во две видео игри на Лукасарт, Индијана Џонс и судбината на Атлантида и Индијана Џонс и пеколната машина , додека Дејвид Еш го позајмува својот глас во играта Индијана Џонс и гробницата на императорот.
Особено значајни составни делови на овој лик се : исконскиот изглед ( камшик, каубојска капа и кожнена јакна ), смислата за хумор, одлично познавање на многу древни цивилизации, јазици и страв од змии.
Индијана Џонс е еден од најпознатите кино филмски ликови. Во 2003 година од страна на Американскиот филмски институт тој беше рангиран како втор најголем филмски херој на сите времиња. Тој исто така е прогласен за шести по ред најголем филмски лик од страна на списанието Емпајар Ентертејмант викли го пласираше Инди на второто место на нивната листа за Најкул херои на сите времиња во поп културата .Исто така списанието Премиер го смести Инди на седмото место на нивниот список на 100 најдобри филмски ликови на сите времиња. Уште од неговото прво појавување во филмот Индијана Џонс: Крадците на изгубениот ковчег ликот на Инди стана најголема филмска ѕвезда ширум светот. На списокот на Фандоманија.ком (Fandomania.com) за 100 најдобри измислени ликови Инди Беше рангиран на 10 место. На списокот на Магазинот Тајм за најголемите измислени ликови на сите времиња во 2010 година ликот на Индијана Џонс го зазеде второто место додека пак првото место му припадна на добро познатиот измислен лик Шерлок Холмс.
Настапи
Телевизија
Од 1992 до 1996 година, Џорџ Лукас успешно ја продуцираше ТВ серијата , Хрониките на младиот Индијана Џонс , која беше создадена како образовна програма за деца, која го насочуваше своето вниманието на историските личности и поважни историски настани истовремено употребувајќи ја истата идеја од претходните филмови внесувајќи авантуристички дух во серијата. Во шоуто е прикажан 93 годишниот Џонс (Џорџ Хал)со пиратска маска преку едното око кој имаше задача да не воведе во приказната, додека пака во авантурата е прикажан 17-годишниот Џонс (Шон Патрик Фланери) или пак 10 –годишниот Џонс (кори Кериер), па дури и Инди како бебе (Нил Булејн). Историски личности вклучени во ова шоу се : Мустафа Кемал Ататурк, Лав Толстој , Панчо Виља ,Шар де Гол ,Елиот Нес , Ернест Хемингвеј , Патрик Пиарс , Владимир Илич Ленин , [http://en.wikipedia.org/wiki/T._E._Lawrence Т.С. Лоренс], Винстон Черчил , Херман Геринг , Теодор Рузвелт , Манфред фон Ричтофен и Џон Форд , ова шоу е снимено на различни локации како Египет , Австроунгарија , Индија , Кина како и Европа. Во една епизода од серијата, Младиот Индијана Џонси Тајната на блузот повторно на сцената стапува Харисон Форд одигрувајќи ја улогата на Инди. Индијана го губие едното око некаде во 1957 година. Оваа серија доста се навраќа на претходните филмови но сепак преку неа се дознаваат и некои нови информации во врска со самиот лик. Тој е роден на 1 јули 1899 годинна ,а неговото средно име е Лукас ( средното име на Лукас ) .Во серијта е споменато дека тој имал сестра по име Сузи која починала како новороденче од треска и дека тој конечно има ќерка и внуци кои се појавуваат во некоја од епизодите. Односот со неговиот татко за првпат е воведен во филмот Индијана Џонс: Последниот поход и со текот на времето бе воведени и приказните за неговите патувања со својот татко како младо момче .Голем дел од серијалот е заснован врз неговите активности за време на Првата светска војна. Во 1999 година ,Лукас ги отстрани воведите и епилозите во епизодите од Џорџ Хал за ВХС И ДВД изданијата и ги подреди епизодите по хронолошки ред. Во филмот Индијана Џонс и кралството на кристалниот черп од 2008 година, Џонс ги изоставува деловите кадешто тој се запознава со Панчо Виља; ова е намерно направено со цел да се покаже дека оваа ТВ серија навистина е дел од истата приказна која се раскажува и во филмовите.
Видео игри
Ликот на Индијана Џонс се појавува во неколку официјално лиценцирани видео игри ,појавувајќи се во видеоигрите во кои се обработени теми од филмовите Индијана Џонс :Крадците на изгубениот ковчег и Храмот на Пропаста, потоа во двете видео игри направени врз основа на филмот Последниот поход (едната игра е чиста механичка акција додека другата игра претставува авантура во која играчот ги открива скриените загатки) како и видео играта Индијана Џонс и неговата најголема авантура во која се вклучени фрагменти од сите три оригинални филма. Набргу по создавањето на овие игри ликот на Индијана Џонс се искористува и во голем број на други многу познати игри кои се засновани врз оригиналната приказна за Индијана Џонс : Индијана Џонс и изгубеното кралство, Индијана Џонс и судбината на Атлантида , Индијана Џонс и пеколната машина , Индијана Џонс и гронбицата на императорот , Индијана Џонс и Стаф оф кингс .Во играта Гробницата на императорот Индијана е придржуван од страна на Џонс Ву Хан кои имаат за задача да ја пронајдад пепелта на Нурџахи кој е виден на почетокот од филмот Храмот на пропаста. Првите две игри се развиени од страна на Хал Барвуд и ѕвездата Даг Ли го позајмува својот глас глумејќи го ликот на Индијана; во гробницата на императорот глумецот Дејвид Еш го позајмува својот глас додека во Стаф оф кингс гласот го позајмува Џон Амстронг. Исто така покрај претходон спомеативе постои и една мала игра создадена од страна на Лукасарт, Индијана Џонс и неговите авантури на работниот простор. Оваа видео игра е направена според серијата Хрониките на маладиот Индијана Џонс. Две Индијана Џонс игри на Лего групацијата беа пуштени во употреба .Во 2008 година создадена е играта Индијана Џонс :Оригиналната Авантура која во себе содржи делови од првите три филма .Потоа кон крајот на 2009 година создадена е новата игра: Авантурата продолжува .Продолжението во себе содржи скратена реприза на првите три филмови но најмногу се фокусира на содржината на филмот Индијана Џонс и Кралството на кристалниот череп. Индијана Џонс исто така се појавува како клучен лик и во игрите Платеници: Игралиште на уништувањето и Војна на ѕвездите:Целосната сага.
Паркови изградени според мотивите на авантурите на Индијана Џонс
Индијана Џонс се среќава во неколку паркови на Волт Дизни. Авантуристичките атракции на Индијана Џонс во Дизниленд (Храмот на забранетото око ) и Дизниси во Токио (Храмот на кристалниот череп.Во секој од овие два храма постои гневно божество кое им се заканува на гостите кои го посетуваат .Гостите се кои ги посетуваат овие две атракции се превезуваат со помош на транспортните возила кои се користеле за време на Вторта светска војна. Атракциите, некои од најскапите од овој вид во тоа време се отворени во 1995 и 2001 година , како главни виновници за создавањето на овие паркови е компанијата Волт Дизни Имаџинеринг. Дизни не го лиценцираше портретот на Харисон Форд за Северноамериканската верзија ,сепак постојат различни аудио-анимациски ликови на Индијана Џонс кои се појавуваат во три точки во двете атракции. Како и да е, верзијата на Индијана Џонс која се појавува во Дизниси го користи портретот на Хрисон Форд, но тој зборува на Јапонски јазик .Во 2010 година некои од аудио-анимациските ликови на Инди беа заменети и во моментот наликуваат на Форд. Во одморалиштето Дизниленд во Париз исто така постојат авантуристичките атракции на Индијана Џонс, лудо возење низ застарените тврдини во старите вагони слични на оние кои се користат во филмот Индијана Џонс и Храмот на пропаста. Атракцијата Индијана Џонс и Храмот на ризикот претставува тобоган со повеќе колосеци дизајниран од страна на Волт Дизни Имаџинеринг. Тој е конструиран од страна на компанијата Итамин аг а беше пуштен во употреба 1993 година. Импресивното [http://en.wikipedia.org/wiki/Indiana_Jones_Epic_Stunt_Spectacular! спектакуларно акробатско шоу на Индијана Џонс] е емисија која е презентирана во Студијата на Дизни во Холивуд и се прикажува во живо во паркот на Светското одморалиште на Волт Дизни со неколку измени направени од отворањето на паркот под друго име во 1989 година. Во 25 минутното шоу се прикажуваат разни акробации вклопени во котекстот на една филмска продукција а се регрутираат и членови од публиката да учествуваат во емисијата. Акробатите кои учествуваат во ова шоу ги преосмислуваат и делумно ги откриваат некои од тајните изведби од филмот Индијана Џонс :Крадците на Изгубениот Ковчег, меѓу кои и познатата изведба од сцената кадешто Харисон Форд трча по будулжерот. Какадерот Анислав Варбанов беше сериозно повреден во август 2009 година за време на снимањето на емисијата. Исто така ликот на Индијана Џонс се појавува и во други атракции во Стидијата на дизни во Холивуд.
Одлики
Потекло и инспирација Ликот на Индијана Џонс е моделиран според силните херои од матине сериите и стриповите во кои Џорџ Лукас и Стивен Спилберг уживаа во детството.Големиот сафари ловец Адам Котермен од приказната Рудниците на кралот Соломон од 1885 година претставува една од причините поради која настана овој овој лик.Двајцата пријатели за првпат дискутираа за овој проект во Хаваи во времето кога премиерно беше прикажан првиот филм од серијалот Војна на ѕвездите. Спилберг му кажал на Лукас дека сакал неговиот следен проект да биде нешто интересно ,можеби како филмовите за Џемс Бонд. Според некои извори ,Лукас му кажал на Спилберг дека тој има нешто подобро од тоа дека ја има добитната комбинација. Друга причина поради која настанал овој лик е ликот на професорот Чаленџер. Професорот Чаленџер е главниот лик во романот Изгубениот свет тој е создаден од страна на Сер Артур Конан Дојл во 1912 година. Дојл го изградил ликот на Чаленџер врз основа на својот стар професор по филозофија ,Сер Вилијам Радерфорд. Аванруристичкиот дух на професорот Челинџер кој воедно е и зоолог и антрополог е јасна и единствена инспирација за настанокот на Индијана Џонс. Ликот првично беше именуван како Индијана Смит (можеби во знак на Вестерн филмот Невада Смит од 1966 година), по алјаска малмуте на Лука во 1970 година (индијана), но како и да е Спилберг го мразел името Смит по што Лукас како алтернатива го предложил името Џонс.
Гардероба и опрема
Индијана Џонс е дизајниран од страна на стрип уметникот Џим Стеранко. Џорџ Лукас ја предложил кожнената јакна ,карактеристична за бомбардерите во Првата светска војна (која го потсетуваше авторот на Лукас), федора(која го потсетуваше на Хемфри Богарт од Богатството на Сиера Мадре) и камшик (кој потсетува на стрип јунакот Зоро). Покрај ова Стеранко ги додава исто така Коланот на Сем Браун, колан со футрола и кошула и пантолони со каки(жолто- кафеава) боја. Костимографот Дебора Надолмен Лендис вели дека како инспирација за облеката на Индијана Џонс сепак е ликот на Хари Стел од Тајната на Инките од Чарлтон Хестон. Ние го гледавме овој филм заедно со екипата неколкупати ,а јас секогаш мислев дека е чудно зошто творците на филмот не мозад да признаат дека токму овој филм е изворот на инспирација за серијата.
Арвида Бистрем
Арвида Бистрем (родена на 4 октомври 1991 година) е шведска уметница, која е главно позната како фотограф и модел, но која и музика. Таа е со седиште во Лос Анџелес, Лондон и Стокхолм. Таа соработувала со многу списанија и брендови како што се Nasty Gal, Monki, Wonderland Magazine, Lula Magazine, <i id="mwEA">Vice</i>, Rookie, Garage Magazine, Baby Baby Baby магазинот и списанието I heart.
Раниот живот
Арвида Бистрем е родена на 4 октомври 1991 година, во близина на Стокхолм.
Индијана Џонс
Влијание
Иако некои археолози ги критикуваат методите на Инди во кои тој повеќе наликува на пљачкосувач а помалку на внимателен истражувач на скапоцени нешта ,многумина ја прифатија оваа популарна личност како знаменосец на нивната професија –археолог. Индустриското списание Археологија според кое како што еден уредник вели Џонс беше ужасен археолог, но голем дипломат за археологија наименува 8 археолози во минатото и неколку сегашни археолози кои се чувствуваат како олицетворение на духот на Џонс како приматели на наградите кои се доделуваат во Духот на иандијана Џонс во 2008 година.Истата година самиот Форд е избран за челен на Одборот на директори во Археолошкиот институт на Америка. Коментирајќи дека разборањето на минатото може само да ни помогне во справувањето на сегашноста и иднината.Форд беше пофален од страна на претседателот на здружението за важноста на неговиот лик во стимулирањето на јавните интереси во археолошките истражувања. Ликот на индијана Џонс непосредно влијаел за создавањето на некои ликовикако на пример: -	Улогата на женскиот археолог од франшизата Томб Рајдер ,Лара Крофт ,првично беше наменета за машко но подоцна е промената делумно заради тоа што оригиналниот дизајн бил премногу сличен со оној на Индијана Џонс. Парамонт Пикчерс кои го лансираа филмот за Индијана Џонс ќе го искористат мотивот од игрите Томб Рајдер за снимањето на следните два филма. -	 Продуцентот на филмот Принцот од персија Бен Мејтс објаснува дека нивната инспирација била да се направи нешто што досега харисон Форд не успеал да го направи:Индијана Џонс ,Хан Соло. -	Видео игрите УНчартед исто така има големо влијание од Индијана Џонс ,како и големо влијание од пул магазините и филмските серии според кои е создаден Ликот на самиот Индијана Џонс .Според дизајнерите овие извори на инспирација делеа заенички мистериозни теми и што-ако сценарја кои преку романтична аватура сакаа да ги вклучат во самата игра. -	Џек Вест помладиот ,лик кој се среќава во трите книги на Метју Рејли ( Седумте древни чуда, Шесте свети камења и Петте најголеми воини ) се под големо влијание на Индијана Џонс. Самиот Рајли е голем обожавател на режисерот Џорџ Лукас. -	Филмскиот серијал Портите на Националното богатство на Бен Франклин. -	Во играта Светот на њорлдцрафт постои НПЦ наречен Харисон Џонс, сплет на Индијана Џонс и Харисон Форд .Според оваа игра овој лик е способен да ги пронајде древните бпгатства од целиот свет. Покрај тоа во областа Улдум во оваа игра постојат Безброј гости кои можат да играат заедно со Харисон Џонс како главен лик додека пак голем дел од мотивите се земени од Ловците на скриениот ковчег. -	Телевизиското шоу Релик Хантер на Тија Карере. -	Ликот на Роберт Лангдон од книгите на Ден Браун како : Ангели и демони ,Кодот на Да Винчи и Изгубениот симбол кои се адаптиранои за снимање на филмови.
Арвида Бистрем
Уметност и фотографија
Бистрем почнала да фотографира на 12-годишна возраст со дигитален фотоапарат и направила многу селфиња за „да ја дознае вистината за тоа како те гледа светот“. Првично инспирирана од Tumblr, таа почнала да објавува слики на нејзина сметка и да учествува во заедница на женски уметници кои ја доведуваат во прашање женственоста и родовите стандарди, користејќи таканаречена „девојка“ естетика и „девојско кодирани работи“. Бистрем, исто така, фотографирала работи поврзани со периодот во серијата Ќе има крв, објавена во Vice, на 17 мај 2012 година. Таа, исто така, ја презела и валоризирала косата на женското тело во овој период.
Бистрем потоа се преселила во Лондон за да стане понезависна. Таа ја направила својата прва модна серија за Монки и го создава свој галериски простор, GAL, со колешката фотографка и пријателка Хана Антонсон. Преку ГАЛ тие курираат нови уметници за една вечер. И покрај тоа, Бистрем сè уште се позиционира себеси како повеќе дел од популарната култура отколку уметничкиот свет.
Како членка на женскиот колектив The Ardorous, Бистрем претставила некои од нејзините фотографии во Бејб - книга објавена во мај 2015 година, вклучувајќи ја и работата на 30 други женски уметници, курирана од Петра Колинс.
Учествувајќи во создавањето онлајн култура која има за цел повторно да ги измисли телесните норми и самозајакнувањето, Бистрем создава перформанс со уметникот Маја Малу Лисе, кој бил наречен Selfie Stick Aerobics, туторијал кој има за цел да ги научи учесниците како да прават подобри селфи фотографии. додека ги прифаќаат нивните тела за да се чувствуваат убаво. Во октомври 2015 година, Бистрем и Лајс објавиле видео за оваа изведба на YouTube.
Бистрем го истражува сопствениот идентитет како квир жена и ги доведува во прашање сексуализираните женски тела. Таа решава да состави книга со уметникот Моли Сода за цензурата на Инстаграм , наречена Слики или тоа не се случи: Слики забранети од Инстаграм. Книгата била објавена во март 2017 година и прикажува претежно слики од женски тела кои Инстаграм ги симна.
Мала Чука
Мала Чука — чука во Македонија со координати 41° 32" СГШ, и 21° 6' 50" ИГД.
Папа Хигин
Хигин бил папа од околу 138 до околу 140. Тој е роден во Атина, Грција.
Кисела детелина
Oxalis acetosella, кисела детелина или обична кисела детелина, претставува вид на ризоматозна цветна билка од фамилијата Oxalidaceae, вообичаена во поголемиот дел од Европа и делови од Азија. Специфичниот епитет acetosella се однесува на неговиот кисел вкус. Заедничкото име дрвената киселица често се користи за други растенија од родот Oxalis. Во поголемиот дел од својот асортиман, тој е единствениот член од својот род и оттука едноставно познат како „ кисела детелина “. Додека обичната дрвена киселица може да се користи за да се разликува од повеќето други видови на Оксалис, во Северна Америка, Оксалис Монтана се нарекува и обична дрвна киселица. Познат е и како Алилуја бидејќи цвета помеѓу Велигден и Педесетница, кога се пеат Псалмите кои завршуваат со Алилуја.
Опис
Ова растението има тролисто сложени листови, ливчињата во облик на срце и превиткани низ средината, кои се јавуваат во групи од по три на ливчиња до 10 cm долго. Цвета од пролет до средината на летото со мали бели шазмогамни цветови со розови ленти. Црвени или виолетови цветови, исто така, се појавуваат ретко. Во текот на ноќта или кога врне, цвеќињата се затвораат и листовите се преклопуваат.
Како и кај другите видови киселица од дрво, листовите на ова растение понекогаш се јадат. Оксалат наречен „сал ацетосела“ порано се извлекувал од растението преку вриење. Друг сличен цвет на киселата детелина е и Anemonoides nemorosa (дрвена анемона). И двете имаат бели цветови, мали се и се наоѓаат на дрвенести засенчени места. Меѓутоа, Anemonoides nemorosa има палматно лобуси лисја и нема вистински ливчиња, туку големи сепали кои се ливчиња.
Живеалиште
Киселата детелина рассте во шуми и засенчени места на северната хемисфера.
Дистрибуција
Ова растение најчесто се наоѓа во Велика Британија и Ирска.
Забелешка
Обичната кисела детелина од дрво понекогаш се нарекува шамрок и се дава како подарок на Денот на Свети Патрик. Ова се должи на нејзиниот трифолен лист налик на детелина и на раните референци за јадење шамрок. И покрај ова, општо прифатено е дека растението опишано како шамрок е вид на детелина, обично помала детелина ( Trifolium dubium ).
Игнаци Јан Падеревски
Игнаси Јан Падеревски роден 18 ноември 1860 година во Куриловка, починал на 29 јуни 1941 година во Њујорк) - полски пијанист, композитор, активист за независност, државник и политичар. Под негово директно влијание, претседателот Вудро Вилсон во својот ултиматум го условува со потпишувањето на Версајскиот договор од страна на Соединетите Американски Држави, во 13-тата точка со која се бара согласност од страните во договорот за суверенитетот на Полска - благодарение на што договорот вклучуваше создавање на независна полска држава.
Од 1919 година бил премиер и министер за надворешни работи на Република Полска. Падеревски дипломирал на Музичкиот институт (подоцна Варшавски конзерваториум). Тој, меѓу другите, доби Орден на Белиот орел, Францускиот Голем крст на Легијата на честа и титулата Витез Големиот крст од Редот на Британската империја.
Детството и младоста
Игнаси Јан Падеревски е роден во Куриловка во Подолија (денешна Украина) во 1860 година. Неговата мајка, Поликена, ќерка на Зигмунт, филомат и пријател на Адам Мицкевич, починала неколку месеци по неговото раѓање. За Игнаси и неговата постара сестра Антонина се грижел нивниот татко - учесник во Јануарското востание, кој отслужил едногодишна затворска казна во Киев за неговото учество, а потоа заработувал како администратор на еден од имотите во Подолија. Набргу потоа, татко ми почина. И двајцата родители на Падеревски беа погребани на гробиштата во Житомиерц.
По смртта на татко ми, за Падеревски се грижеше тетка ми. Поранешниот ноемвриски бунтовник, Михал Бабински, имал големо влијание врз неговото воспитување. На момчето му предаваше историја, географија, француска и полска литература. Од детството, Игнаси ги покажал своите музички таленти свирејќи на старото семејно пијано.
Во годините 1872–1878 година се школувал во Варшавскиот музички институт (од 1919 година наречен Варшавски конзерваториум). Таму студирал пијано со Рудолф Штробл, Јулиус Јанота, Роман Шлоцер и неговиот брат Павел Шлоцер. Студирал теоретски предмети кај Густав Рогуски, кој пак бил ученик на Хектор Берлиоз. По дипломирањето со почести, Падеревски доби позиција како наставник на тамошниот средно курс по пијано. Заработуваше свирејќи на забави, компонирајќи и изведувајќи свои дела и држејќи часови по пијано. И покрај широкото признание, тој рече дека има уште многу да научи, па можел да вежба и до 12 часа на ден. Во 1880 година се оженил со Антонина Корсаковна. По смртта на неговата сопруга во 1881 година (која го остави со осакатениот неколкумесечен син Алфред), тој замина во Берлин каде се усовршувал.
Музичка кариера
За време на неговите патувања во странство, Падеревски, меѓу другите, се сретна со познатата полска глумица Хелена Моджејевска. Таа, фасцинирана од неговиот талент, му подарила голема сума пари. За оваа сума, тој можеше да го продолжи своето образование во Виена под раководство на Теодор Лешетицки. Неговиот учител подоцна го предложил како наставник по пијано во Стразбур. Првиот голем успех го имал, дебитирајќи како пијанист во 1887 година, а во 1888 година го имал првиот голем концерт во Париз. Таму се запознал и се дружел и со композиторот Камил Сен-Санс.
Подоцна, извесно време престојувал во Лондон, каде што одржувал концерти, меѓу другите, за кралицата Викторија. Финансиската ситуација го принудила Падеревски да оди на турнеја низ Соединетите држави во 1891–1892 година, што се покажало како голем успех. Решил да живее во САД. Таму се здоби со огромна популарност. Го нарекувале „најголем од сите“, „мајстор“, „крал на пијанистите“, „волшебник на дирките“. За време на турнеата во САД ја повредил раката. Тој дури размислувал да ја заврши својата кариерата. Фридрих Ланге - пионер на германската хирургија во Соединетите држави успел да ја спаси неговата дланка. Во 1899 година, Падеревски се оженил со Хелена Марија Горска, родената Розен. Двојката купила имот во Кешна Долна (близу Тарнов), но сепак подоцна семејството Падеревски се преселило во Швајцарија, на имотот Рионд-Босон во Толохеназ, во близина на Моргес (близу Лозана).
Падеревски го создал своето единствено сценско дело, операта Манру (на крајот на 19 век). Неговата светска премиера се одржа во Дрезден на 29 мај 1901 година, а наскоро делото беше претставено во Лавов. Американската премиера се одржа во Метрополитен операта на 14 февруари 1902 година. Имаше уште 9 изведби во истата сезона, по што операта беше симната од постерот и никогаш повторно не беше поставена. До ден денес, Манру останува единствената опера создадена од Полјак што била поставена во Метрополитен операта.
Политика
Во 1908 година, по налог на Падеревски, вајарот Антони Вивулски направи споменик во чест на победата на полската војска во битката кај Грунвалд. Споменикот бил откриен во 1910 година во Краков, во присуство на над 150.000 луѓе. Тогаш Падеревски одржал говор за независност.
По избувнувањето на Првата светска војна, тој започнал да спроведува обемни дипломатски активности за Полска и Полјаците, користејќи ја својата популарност на Запад. Падеревски собрал, меѓу другото средства за помош на жртвите од војната и бил еден од ко-основачите на комитетите за помош на Полјаците во Париз и Лондон. Во 1915 година во Вевеј, заедно со Хенрик Сиенкиевич, тој го основал швајцарскиот генерален комитет за помош на жртвите од војната во Полска. Истата година заминува во Соединетите Американски Држави, каде што ги продолжува своите активности. Пред секој настап тој зборувал за независноста на Полска. За кратко време имал можност да се зближи со советникот на претседателот Вилсон, Едвард Хаус. Подоцна тоа му овозможило и средба со самиот претседател, на која имал прилика да му ја претстави својата визија за независна Полска (вклучувајќи го и концептот на Соединетите Држави на Полска). Можеби поради оваа причина прашањето за полската независност било вклучено во познатите 14 точки на Вилсон. Во август 1917 година, тој станал претставник на на Полскиот национален комитет во САД, на чело со Роман Дмовски
По враќањето на Јозеф Пилсудски во земјата и доверувањето на задачата за формирање влада на Једреј Морачевски, Падеревски исто така се вратил во Полска. Првично  пристигнал во Ливерпул на 23 Ноември 1918 година, од каде заминал за Лондон. Во текот на следните неколку дена, тогашниотбритански министер за надворешни работи, Артур Балфур, разговарал со него, убедувајќи го да замине за Полска и да ја води новата влада. Падеревски сакал да отпатува за Варшава преку Гдањск и Торун, иако овие градови тогаш сè уште биле германски. Полуофицијална делегација предводена од британскиот воен аташе Хари Хершел Вејд  заминала во Полска заедно со Падеревски, а Ричард Кименс од британското Министерство за надворешни работи, поранешен англиски конзул во Варшава, бил негов заменик.
Падеревски, со сопругата и со мајорот Зигмунт Ивановски кој ги придружувал како аѓутант, тргнале на патување од пристаништето Харвич до Полска со бродот „Конкорд“. На 23 декември, бродот замина во Копенхаген, а на 25 декември слета во Гдањск. Падеревски престојувал во хотелот Данцигер Хоф, а на 26 декември во 11 часот отпатувал со воз преку Пила до Познан. Со цел да се избегнат политички демонстрации, Канцеларијата за надворешни работи на Рајх одлучи да му забрани на пијанистот да доаѓа [ потребно фуснота ] а во Рогожано, Германците се обиделе да го насочат возот што го превезувал директно во Варшава, заобиколувајќи го Познањ. Благодарение на односот на Падеревски и Вејд, оваа намера не беше реализирана. Падеревски на 26 декември пристигна во Познан, што предизвика голема врева кај локалните Полјаци. Давањето наредба да го напушти градот ги оневозможи германските офицери на кордонот на Народната гарда. Падеревски отиде во хотелот Базар, каде што беше одржан банкет во негова чест, по што одржа говор, кој кулминираше со овации и патриотски демонстрации. Неговото пристигнување во главниот град на Голема Полска и неговиот ентузијастички поздрав биле поттик за избувнување на успешното востание.
Последните години
На 26 мај 1939 година доживеал срцев удар пред планираниот концерт во Њујорк, за кој биле продадени околу 16.000 билети.
По избувнувањето на Втората светска војна, Падеревски станал член на полските власти во дијаспората. Тој бил претседател на Националниот совет на Република Полска во Лондон, кој претставувал замена за парламент во дијаспората. Во септември 1940 година, и покрај влошената здравствена состојба, повторно заминал во САД за да може да дејствува за Полска. Тоа помогнало, меѓу другото, во добивање на заеми од владата на Сикорски за вооружување на полските вооружени сили на Запад. За време на Втората светска војна, германските нацисти го ставиле неговото име на листата на непријатели на Третиот рајх, т.н. Црна книга.
''Полскиот народ во длабока жалост поради заминувањето на И.Ј. Падеревски, засекогаш губи еден од најголемите духовни водичи. Почитувајте го неговиот спомен! Прочитајте ја оваа наредба пред војниците и морнарицата на Република Полска.''
Срцето на Падеревски
При обдукцијата тајно е извадено неговото срце, со цел во иднина да биде погребан во Св. Крст во Krakowskie Przedmieście во Варшава, каде што се наоѓаат срцата на Ф. Шопен и В.С. Рејмонт. Некое време по погребот, Јан Смоленски, познат активист на полската заедница кој учествување во погребот на Падеревски, ја предаде урната со срцето на Падеревски на њујоршкото Здружението на Ветерани на Полската Армија во Бруклин.
Семејство
На 7 Јануари 1880 година, Игнаси Јан Падеревски се оженил со Антонина Корсак, апсолвентка на Музичкиот Институт во Варшава. Свадбата била организирана во Рудни во Волинија – од каде што потекнувала сопругата. Антонина починала 9 месеци подоцна, на 18 Октомври 1880 година, кратко по породувањето. Нивниот син Алфред е роден со детска парализа, на 9 Октомври 1880 година. Тој починал во 1901 година како резултат на компликаците поврзани со кардиоваскуларни болести.
На 31 мај 1899 година, Падеревски повторно се оженил, со Хелена Марија Горска, која потекнувала од семејство на полонизирани Германци. Венчавка била организирана во црквата Свети Дух во Варшава. Хелена Падеревска починала на 16 јануари 1934 година во Рионд-Босон. Игнаси Јан Падеревски  имал полубраќа : Јозеф Падеревски (1871–1958), учител во гимназијата долги години во Бидгошч и Станислав Падеревски (1875–1914), полски рударски инженер и поручник во полските легии, кој починал на 14 ноември. 1914 година во битката кај Кживоплоти.
Комеморација
Во 1991 година е снимен биографски документарец Враќањето на Падеревски во режија на Алина Чернијаковска.
Со резолуција од 7 декември 2000 година, Сејмот на Република Полска одлучи да ја прогласи 2001 година за Година на Јан Падеревски.
Во 2009 година, полската безбедносна печатница отпечатила пробна банкнота со ликот на Игнаси Јан Падеревски.
На 29 октомври 2010 година, Сејмот на Република Полска усвои резолуција во која го одбележала Игнаси Јан Падеревски на 150-годишнината од неговото раѓање. Во истата прилика, полската пошта издала поштенска марка со фотографија на пијанистот.
Од 2014 година, во првата половина на ноември во Варшава се организира Меѓународниот фестивал Ignacy Jan Paderewski. На 3 мај 2018 година, споменикот на клупата на Игнаси Јан Падеревски беше откриен на плоштадот во Чиезковице.
Сликата на Падеревски се појави на банкнотата од 2.000.000 злоти што беше во оптек во годините 1992-1996 година.
Во 2019 година, Народната банка на Полска издаде колекционерска банкнота од 19 злоти со ликот на Игнаси Јан Падеревски.
Во февруари 2020 година, Игнаси Јан Падеревски станал еден од покровители на државната културна институција - Институтот за наследство на националната мисла Роман Дмовски и Игнаси Јан Падеревски, назначени од министерот за култура и национално наследство, Пјотр Глињски.
Одликувањата и признанијата
Орден на белиот орел (1921)
Сребрен крст од редот на Virtuti Militari (посмртно, 1941 година) [30] бр. 9092
Голема тока на Редот на Polonia Restituta (2 мај 1923 година)
Орден на Алберт (Саксонија, 1895)
Орден на круната на Романија (Романија, 1889)
Големиот крст на Орденот на Легијата на честа (Франција, 1929)
Орденот на Легијата на честа (Франција, 1921)
Офицерски крст од Орденот на Легијата на честа (Франција, 1909)
Командантски крст од редот на Италијанската Круна (Италија)
Големиот крст на редот на Чарлс III (Шпанија, 1906)
Големиот крст на Редот на Британската империја (ГБЕ, 1925)
Почести и награди
Почесни докторати на:  Универзитет во Лавов (1912), Универзитетот Јеил, Њу Хевн (1917) Јагелонскиот Универзитет, Краков (1919), Универзитетот во Оксфорд (1920) Универзитетот Колумбија, Њујорк (1922) Универзитетот  Јужна Калифорнија, Лос Анџелес (1923), Универзитетот во Познањ (1924), Универзитетот во Глазгов (1925) Универзитетот  Кембриџ (1926), Универзитетот во Варшава (1926), Универзитетот во Њујорк (1933) Универзитетот во Лозана (1933) ,
Почесен граѓанин на градот Лавов (1912)
Почесен граѓанин на градот Познањ (1920) ,
Почесен граѓанин на градот Варшава (1919),
Filister honoris causa на академската корпорација Patria ,
Наградата на Фондацијата Јерзмановски доделена од Полската Академија за Науки во 1919 година.
Почесен член на Литературниот и Уметнички Клуб на Лавов.
Прикажувања во филмови
Ликот на Игнаси Јан Падеревски бил прикажан во два полски историски филмови: Најдолгата војна во модерна Европа (1979–1981) и Polonia Restituta (1983). Неговата улога ја играле глумците: во првата Марек Валчевски, а во втората Кшиштоф Шамиец.
Падеревски е исто и еден од главните ликови во филмот Влијание (Шпанецот) (2015), реж. Лукас Барчик, кој се темели врз факти на настаните од Големополското Востание. Филмот претставува измислена реинтерпретација на патувањето на Падеревски од Лондон до Познањ и говорот од балконот на хотелот Базар. Јан Фриц ја игра улогата на композиторот.
Административна поделба на Јужен Судан
[[File:SouthSudanStates mk.svg|thumb|right|400px|Десетте сојузни држави на Јужен Судан и трите историски региони на државата.
]]
Бахр ел-Газал
Името на регионот потекнува од истоимената река. Бахр ел-Газал е составен од следните сојузни држави: Северен Бахр ел-Газал, Западен Бахр ел-Газал, Езера и Варап. На запад регионот се граничи со ЦАР, а на север со Судан. Регионот е доста мочурлив и воглавно е населен со народот Динка.
Голем Горен Нил
Името на регионот потекнува од реката Бел Нил. Голем Горен Нил е составен од следните сојузни држави: Џонглеј, Единство и Горен Нил. На исток од регионот е Етиопија, а на север е Судан.
Екваторија
Првично, Екваторија била покраина на Египет, која се наоѓа на јужниот дел од Јужен Судан. Порано, во овој регион биле сметани и Уганда со езерото Алберт. Екваторија била основана од Самјуел Бејкер во 1870 година. Во 1874 година Чарлс Џорџ Гордон бил назначен за гувернер, кој пак бил проследен од Емин Паша во 1878 година. Во 1880-те, Мухамад Ахмед го укинал статусот на покраина и водел џихадска војна. Овој режим бил отфрлен со помош на британските сили.
Држави
Јужен Судан е поделен на десет сојузни држави, кои се всушност три историски региони: Бахр ел-Газал, Екваторија и Голем Горен Нил.
Окрузи
Како второстепена административна поделба во Јужен Судан се сметаат окрузите кои ги има 86 на број.
Змијозаба ајкула
Змијозабата ајкула (Carcharias taurus) — вид на ајкула. Позната е и како сива ајкула-негувател или песочна тигреста ајкула.
Оваа ајкула изгледа застрашувачки. Има тешка градба, а нејзините копјести, заби ѕиркаат дури и кога устата е затворена. Многу луѓе ги виделе овие ајкули во аквариум, а во заточение се прилично добри наспроти својот опасен изглед. Змијозабата ајкула е светлокафеава, има сплескан, чунест рострум, а по телото често е посипана со потемни дамки. Живее во плитки, крајбрежни води, особено на гребени и во нермани, карпести подрачја со ендеци и спили. Иако поголемиот дел од времето го поминува во близина на морско дно, може да крстосува низ води со средна длабочина така што желудникот ќе го наполни со воздух проголтан кога е на површината. Женките котат по две младенчиња одеднаш. Во секоја матка почнуваат да се развиваат многу ембриони, но најсилниот ембрион во секоја матка ги убива и ги изведува своите браќа, како и сите неоплодени јајца, пред да се окоти. Змијозабите ајкули секаде се ловат во спортски риболов, но и за храна.
Алберто Корда
Алберто Дијаз Гутиерез (шпански Alberto Díaz Gutiérrez), познат како Алберто Корда или само Корда (14 септември 1928 во Хавана, Куба – 25 мај 2001 во Париз, Франција) бил кубански фотограф, познат по неговата фотографија "Guerrillero Heroico" на марксистичкиот револуционер Че Гевара.
Животопис
Корда бил син на работник на железница и работел на различни места пред да започне како фотографски помошник. „Мојата главна цел беше да запознам жена“, еднаш признал. И навистина успеал да ја оствари неговата цел. Неговата втора сопруга, Наталија (Норка) Менендез, била позната кубанска манекенка.
Тој работел како фотограф за кубанскиот весник Револуција (шпански Revolución) кога на 5 март 1960 год. ја објавил култната фотографија на Че Гевара кој станал симбол на револуција и побуна. Корда никогаш не добил никакво признание ниту награда за таа фотографија бидејќи Фидел Кастро не ја признал Конвенцијата од Берн за заштита на Книжевните и Уметничките Дела (англ.The Berne Convention for the Protection of Literary and Artistic Works). И покрај тоа во 2000 год. Корда ја тужел компанијата Смирноф поради употребата на култната фотографија во својата реклама. Коментирајќи ја илегалната употреба на неговата фотографија, Алберто Корда рекол: „Како поддржувач на идеалите поради кои загина Че Гевара, јас не се противам на нејзината репродукција од страна на оние кои сакаат тој да остане запомнет, како и поради социјалната правда низ светот, но категорично сум против експлоатацијата на ликот на Че Гевара за промоција на производи како што е алкохолот или пак за било која цел со која се деградира репутацијата на Че”. Парите од оштетата во износ од 50.000 долари Корда ги донирал на кубанскиот здравствен систем. Притоа рекол: „Ако Че беше жив, и самиот ќе го стореше истото“.
Вистината е таа дека Корда бесплатно му ја дал фотографијата на Џанџакомо Фелтринели, италијански издавач, кој веќе имал направено огромен успех со издавањето на книгата Доктор Живаго. Фелтринели ги имал издавачките права извесно време и токму таа фотографија го направила богат.
По револуцијата Алберто Корда 10 години работел како личен фотограф на Фидел Кастро. Од 1968 до 1978 тој се занимавал со серија фотографии кои ги сликал под вода а во 1978 год. благодарение на интересот на јапонската публика тој станал познат низ целиот свет. Во 1999 год. тој се појавил накусо на пред-снимањето на филмот Буена Виста Соушл Клаб (англ.Buena Vista Social Club) од режисерот Вим Вендерс. Во 2005 год., четири години по неговата смрт, Алберто Корда се појавил како главен лик во документарниот филм Кордавижн, режиран од страна на Хектор Круз Сандовал.
Во 2001 год. во Париз за време на една лична изложба, Алберто Корда доживел срцев удар. Погребан е во Хавана.
Мангова Чука
Мангова Чука — чука во Македонија со координати 41° 16' СГШ, и 21° 50' ИГД.
Орлева Река
Орлева Река - претставува река во Македонија која се наоѓа во Овче Поле, североисточно од селото Горобинци и северно од Свети Николе. Се влева во Светиниколска Река.
1371
1371 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1371 година од новата ера, 371. од вториот милениум, 71. од XIV век и втора од 1370-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6879 и 6880 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6121 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5131 и 5132 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2124.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1371 година се протега во 4007 и 4008, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4067 и 4068 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1914. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 772 и 773 исламска година.
Космос-1054
Космос-1054 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 5 декември 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1054 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1489 км, а најмалото на 1446.
Озор (Долно Чичево)
Озор — населба од римското време во атарот на селото Долно Чичево, Македонија. На 4 километри југоисточно од селото, на површина од околу 4 хектара се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, како и големо количество градежен материјал. Во непосредната близина на наоѓалиштето се наоѓа чешма во која се вградени мермерни блокови - делови од архитектонска пластика.
Вада
Вада (река) - река на планината Смрдеш, тече кон Струмичкото Поле, западно од селото Вељуса и северозападно од Струмица. Вади е збор на античките Македонци што значи вода. Во Полог наводнување се вика „вади“.
Филипински јазици
Филипински јазици — подгрупа на малајско-полинезиските јазици од семејството австронезиски јазици. Оваа група била предложена во 1991 година од Роберт Бласт. Јазиците се зборуваат на Филипините, во Сулавеси и Индонезија.
База на основни австронезиски зборови
Според Базата за основни австронезиски зборови од 2008 година, во групата на филипинските јазици спаѓаат:
Рак (кована пара од 2015 година)
Рак — кована пара за колекционерски цели на Народната банка на Република Македонија чија номинална вредност е 10 денари. Одлуката за издавање на парата била донесена на третата седница на Советот на Народната банка на Република Македонија одржана на 26 март 2015 година. Цената на апоенот во изнесува 2.700 денари. Оваа кована пара е дел од серијата на ковани пари „Хороскопски знаци“.
Лице
На лицето од парата е прикажана украсна композиција како симбол на времето, врз основа на Сонцето, Месечината и ѕвездите коишто го опкружуваат песочниот часовник. Сонцето е насликано со злато на вметнато, сино, тркалезно кобалтно стакленце. Прикажан е грбот на Република Македонија, симболите на осумте планети од Сончевиот Систем, натписите: „Република Македонија“ и „10 денари“ на македонски јазик, како и годината на издавање „2015“ и ознаката „Ag925“.
Опачина
На опачината од парата, на левата страна е претставена слика на рак. На десната страна на реверсот е вметнато тркалезно кобалтно стакленце на кое е насликано соѕвездие на хороскопскиот знак Рак. На долниот дел е претставен симболот на хороскопскиот знак „Рак“ отпечатен на школка и името на овој знак на латински јазик. Целата композиција е опкружена со украс кој се состои од школки и алги, по должината на периметарот. Одредени елементи на релјефот се насликани со злато.
Голема ајкула
Голема ајкула (Cetorhinus maximus) — вид на ајкула.