cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Македонска револуционерна организација
Илинденско востание
8000 вооружени Македонци востануваат на 2 август 1903 година и ги растресуваат темелите на Отоманската власт во Македонија. Во првите два дена од востанието, македонските востаници со пушка во раце ослободуваат 150 села и три града (Крушево, Невеска и Клисура). Се создава востаничка територија која се протега од Дебарско - Кичевскиот регион, преку Охридско, Струшко, Битолско, Леринско, Костурско и Воденско. Целата турска војска и администрацијата од оваа територија е или ликвидирана или пребегната. Вооружени битки се водат и во Пиринскиот крај, во Кумановско, во Гевгелиско и во Делчевско. Востанието трае цели 4 месеци (почнува на 2 август, а последните вооружени дејствија завршуваат во ноември).
Во Битолскиот вилает се воделе 150 борби со 19.152 востаници против 292.735 противници. Убиени или ранети се 746 востаници, а 3.087 убиени или ранети Турци. Биле запалени 122 села со 8.646 куќи. Без покрив останале 51.606 жители, а бројот на убиени или заклани е 1.779 души. Во Солунскиот вилает, од 2 август до 8 септември 1903 години дошло до 32 борби во кој паднале 109 востаници, додека во Скопскиот во неколку борби од 14 август до 14 ноември 1903 г. паднале 93 четника. Во сите три вилаети во текот на востанието паднале 949 востаници во 197 борби. Во текот на целото востание во Македонија во 1903 година настрадале 16 околии со 201 населено место. Биле изгорени 12.400 куќи, а без покрив останале 70.836 лица, биле убиени 8.816 мажи, жени и деца, 30.000 луѓе ги напуштиле своите родни места.
Илинденското востание успева да постигне дел од своите цели: европската опшественост е раздвижена и се почнува дебата за иднината на Македонија, која резултира со Австриско-Рускиот договор за реформи во Македонија, познат под името Мирцштешки договор.
Борбата за Македонија со странските вооружени пропаганди
"Организацијата им се спротивставува на стремежитер за делба и завладување на тие области од која и да е држава."
- Член 2
По востанието во Македонија ситуацијата е очајна, гладот, разочарувањето, уништувањата од воените дејатвија и студот довеле до очај кај населението. По таквата ситуација, поголем број од селското население бара заслоништа во градските центри, а други во потрага за леб заминале во емиграција или на печалба во Грција, Србија, Бугарија и Романија, а добар дел се населиле во Северна Америка.
Во така тешка ситуација прва на помош на населението му притекнала Револуционерната организација, која истовремено пристапила кон поврзување на своите редови и подигање на моралот кај населението. Тешката положба по востанието уште повеќе се искомплицирала со зголемувањето на интензитетот на воорушените пропаганди од соседните земји - (бугарската, грчката и српската, а во еден период и романската, чија цел била со средства од државните буџети да се подготви терен за поделба на Македонија.
Основната цел на врховистичката акција и натаму си останала иста, да се завладее со организацијата и таа да се почини на потребите на бугарската држава. Главната пречка за остварување на овие цели биле Санданистите на чело со Јане Сандански.
Кон крајот на 1903 година во Атина се создава Грчкиот македонски комитет, а во 1904 година во Врање е создаден Српскиот четнички покрет.
Грците успеале да направат силни бази во Солун, Кожани и Драма, додека Србите биле најсилни во Скопје, Порече и Велешко. Целиот период 1903-1908 г. се одликува со непрекината борба помеѓу четите на пропагандите, а особено на сите тие со четите на ТМОРО. Се воделе многубројни битки помеѓу завојуваните групи по линијата на Скопје - Велес - Битола - Костур - Лерин - Воден – Сер.
Особено тешке била положбата на силите на ТМОРО, кои морале да се борат и со редовната турска армија. Турската армија толерантно се однесувале према четите од пропагандите и им овозможувала непречено движење низ Македонија сè до Младотурската револуција од 1908 година.
Расцеп на Македонската револуционерна организација
"Од помирувањето на Македонците не треба да се плашиме. Не е ни искрено, ни трајно. Внатрешната организација си ја одигра својата улога, сега ѝ преостанува да ја запали и својата колиба"
- Српски дипломатски претставник Св. Симиќ
На Ќустендилскот конгрес во март 1908 година Санданистите не биле поканети и, под водство на Христо Матов, водачите на левото крило во отсуство биле осудени на смрт. Во мај истата година, во Банско, се одржал Мајскиот Конгрес на левото крило на Организацијата на кој била донесена одлука за основање на нова организација, под името Македоно-одринска револуционерна организација и за распушање на четничкиот институт.
Обиди за возобновување
Според некои истражувачи, по Младотурската револуција и по воспоставувањето на парламентарното уредување, Организацијата престанала да постои. Тогаш, од членови на ВМОРО, кои преминале во легалност, биле создадени две политички партии: Соjуз на бугарските конституциони клубови и Народна федеративна партија (бугарска секција).
Во август 1910 година, со донесувањето на Законот за забрана на граѓанските партии, дошло до ликвидација на партиите од страна на младотурскиот режим. Според други научници, по 1910 година, Организациjата била обновена и настанала постепена трансформација на ТМОРО во ВМРО (Автономистичка). Тој процес започнал со Ќустендилскиот конгрес од 1908 година и се одвивал сè до 1919 година. По завршувањето на овоj процес дошло до појава на ВМРО (Автономистичка), која станала еден од најголемите наследници на старата Македонска револуционерна организација и која ја обновила борбата за ослободување на Македонија.
Македонското револуционерно движење е опеано во народното творештво. Попознати македонски револуционерно-комитски песни се:
Поврзано
VMRO
Соединети Арапски Држави
Соединетите Арапски Држави (САД, ) биле краткотрајна конфедерација на Обединетата Арапска Република (Египет и Сирија) и Северен Јемен од 1958 до 1961 година.
Обединетата Арапска Република била суверена држава создадена од сојузот на Египет и Сирија во 1958 година. Истата година, Мутавекилиското Кралство Јемен (Северен Јемен), кое веќе го потпишало одбранбениот пакт со Египет, се приклучил на новата држава во 1958 година во лабава конфедерација наречена Соединетите Арапски Држави. Една од причините за оваа одлука бил фактот дека Јемен долго време се чувствувал загрозен од неговиот значително поголем и помоќен северен сосед, Саудиска Арабија (двете воделе војна во 1934 година, а сè уште делеле делумно неозначена граница), и на тој начин конфедерацијата ја гледала како извор на безбедност. Сепак, за разлика од земјите-членки на Обединетата Арапска Република, Јемен останал независна суверена држава. Го задржа своето членство во ООН и одделните амбасади во текот на целиот период на конфедерацијата.
Комплекс „Св. Софија“ (Охрид)
'''Комплекс „Св. Софија“'''— археолошко наоѓалиште во градот Охрид. Наоѓалиштето претставува црква, гробови утврдување  од римско време, доцноантичко време ран среден век. Се наоѓа на јужниот простор меѓу двата рида, близу до езерото, меѓу денешните значајни улични комуникации во стариот дел на градот: „Илинденска “ и „Самоилова “ и „Коста Абраш “. Комплексот ги подразбира археолошките остатоци во рамките на катедралната црква Св. Софија и нејзината непосредна околина од сите четири страни, вклучувајќи го главниот објект со архитектонски показатели од хронолошките фази - римска, доцноантичка и раносредновековна, и придружните објекти северно и јужно, гробни конструкции и остатоци од еден крак на охридската тврдина што е евидентиран југоисточно покрај црквата. Комплексот е истражуван археолошки во 1951 г. (Р. и М. Ќоровиќ, Љубинковиќ), 1971 г. (В. Маленко), 1984/1985 г. (М. Петровски и В. Маленко) и геомеханички е сондиран во 1985 г. (Б. Чипан и В.Маленко). Во 1948 година, во текот на конзерваторските работи на црквата, на 20 см под подот во средината на егзонартексот се откриени 18 сребрени српски динари од XIV век (Б. Алексова). Резултатите од археолошките истражувања до излегувањето на ова издание, не се објавени. Кондаков П. Н., 1909, 242-250; Месеснел Ф., 1934, 30-36; Снегаров И., 1943, 16-23; Коцо Д., 1949, 341- 358; Алексова Б., 1955а, 20-21; Бошковиќ Ѓ., Томовски К., 1961, 76-84; Николовски А., Ќорнаков Д., Балабанов К., 1971, 175-179; Маленко В., 1980, кат. бр. 763-767, 785, 786.
Еволуциска психологија
Еволуциска психологија е теоретски правец во општествените и природните науки која го проучува психичкиот живот од модерна еволутивна перспектива. Таа се обидува да утврди кои психички особини се еволуирани адаптации – т.е. функционални производи на природна селекција. Адаптационистичкото размислување насочено кон разбирање на физиолошките механизми, како што се срцето, белите дробови и имунолошкиот систем, е честа појава кај еволуциската биологија, па така еволуциските  психолози применуваат исти размислувања за менталните појави, тврдејќи дека модуларноста на мозокот е слична на онаа на телото т.е. постоење различни модуларни адаптации кои извршуваат различни функции. Еволуциските психолози тврдат дека голем дел од човековото однесување е производ на психичките адаптации, кои се развиле за решавање на практични егзистенцијални проблеми на нашите предци.
Еволуциските психолози тврдат дека таа не е само гранка на психологијата, туку дека еволуциската теорија овозможува базична, метатеоретска рамка која ги интегрира сите делови од психологијата на ист начин како тоа што го прави еволуцијата во биологијата.
Еволуциските психолози веруваат дека сите однесувања и црти кои се јавуваат универзално, во сите култури, се добри примери за постоењето на еволуциски адаптации вклучувајќи ги способностите за разбирање на туѓите емоции, разликување по крвно сродство, преференација на поздрави партнери и соработка со другите. Тие приложуваат емпириски тестирани докази за теории поврзани со инфантицид, интелигенција, промискуитет, перцепција на убавината, родителско вложување и многу други.
Критиките упатени кон еволуциската психологија вклучуваат прашања за нејзината емпириска тестабилност, когнитивни и еволуциски претпоставки (како што се модуларното функционирање на мозокот и  малкуте сознанија за животната средина на нашите преци), важноста на не-генетски и не-адаптивни објаснувања, како и политички и етички прашања  во улога на релевантни променливи поради, интерпретација на резултатите од истражувањето.
Покраини во Турција
Турција е поделена на 81 покраина (тур. il, множ. iller). Покраините се делат на разни окрузи кои имаат истата улога како македонските општини. Секоја покраина има управно седиште (il merkezi) кој претставува централен округ (merkez ilçe). Покраината може да опфаќа и други окрузи (ilçe, множ. ilçeler). Сите покраини се наречени според административниот центар, освен три: Хатај (Антакија), Коџаели (Измит) и Сакарија (Адапазари).
Со секоја покраина раководи управник (валија). Порано, покраините се нарекувале вилаети.
Остар агол
Остар агол е оној агол кој има помалку од 90 степени.
Селски Гробишта (Росоман)
Селски Гробишта — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Росоман, Општина Росоман. Претставува старохристијанска базилика.
Во северниот дел на селските гробишта се гледаат фрагменти од мермерна архитектонска пластика (стебла од столбови, архитравни греди и парапетни плочи).
Млоѓаново (Новодвурски Округ)
Млоѓаново (Młodziaowo) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Тони Блер
Ентони Чарлс Линтон Блер (англиски: Anthony Charles Lynton Blair) (роден 6 мај 1953) е некогашен премиер на Обединетото Кралство и водач на Лабуристичката партија. На чело на партијата застанал по смртта на Џон Смит во 1994 година. На парламентарните избори во 1997 ги донел лабуристите на власт и го заменува Џон Мејџор како премиер, ставајќи му крај на 18-годишното владеење на Конзервативната Партија. Блер е најдолготрајниот премиер од редовите на Лабуристичката Партија и единствената личност што ја довел партијата до три последователни победи на парламентарните избори.
Доаѓањето на Блер на чело на Лабуристичката Партија значело напуштање на многу карактеристички социјалдемократски позиции на партијата и нејзино придвижување кон центарот. Како премиер, Блер водел политика на доста блиски односи со САД, која траела не само за време на администрацијата на идеолошки блискиот до Блер американски претседател Бил Клинтон, туку и за време на администрацијата на конзервативниот претседател Џорџ Буш Помладиот. Поради опозицијата во самата партија кон внатрешната и надворешната политика на Блер и повеќегодишните барања да се повлече од функцијата водач на партијата и премиер, на 27 јуни 2007 Блер се повлекол од функцијата премиер на Обединетото Кралство и водач на партијата, предавајќи му ја на дотогашниот Канцелар на касата (Министер за финансии) Гордон Браун.
Сеутски Залив
Сеутскиот Залив - залив на африкаскиот брег на Гибралтарскиот Проток. Тој претставува најголем дел од северниот брег на шпанскиот град Сеута. Се протега од Пунта Бланка на запад до Исла де Санта Каталина, покрај брегот на Алминскиот Полуостров на исток, на растојание од осум километри. Пристаништето на Сеута лежи на заливот.
ЛГБТ култура во Лондон
ЛГБТ заедницата во Лондон е една од најголемите во Европа. ЛГБТ културата во Лондон, Англија, е центрирана на улицата Олд Комптон во Сохо. Во Ерл Корт има и ЛГБТ пабови и ресторани.
Историја
Во 18 век, некои стопанственци и аристократи, за тоа време, имале релативно отворен ЛГБТ стил на живот. Риктор Нортон, автор на книгата Куќата Моли на Мајката Клеп: Геј субкултурата во Англија, 1700-1830, изјавил дека во 1720-тите Лондон имал повеќе хомосексуални пабови и клубови отколку во 1950 година. ЛГБТ студиите пред 1920-тите беа целосно посветени на мажи фатени во скандали.
Хомосексуалноста била декриминализирана во Велика Британија во 1967 година, но Лондон и пред тоа бил ЛГБТ туристичко одредиште. ЛГБТ културата станала повидлива во текот на 1970-тите, како резултат на движењата за граѓански права. Марк В.Тарнер, авторот на „Геј Лондон“, изјавил дека кога Дерек Јарман се преселил во Чаринг Крос во 1979 година, започнал процесот Сохо да стане центар на лондонската ЛГБТ заедница и дека до почетокот на 90-тите години на минатиот век ова било „цврсто утврдено"
Клубот Гејтвејс бил најдолго отворениот лезбејски ноќен клуб во светот. Истиот бил отворен во 1936 година, а затворил во 1985 година.
Лондонската ЛГБТ парада на гордоста во 2015 година низ улиците на Лондон привлекла над еден милион луѓе.
Значајни личности
Оние кои се идентификуваат како ЛГБТ:
Други личности:
Манеки-неко
Манеки-неко (招 き 猫, „повикувачка мачка“) е вообичаена јапонска фигурина за која често се верува дека му носи среќа на сопственикот. Во модерно време, тие обично се направени од керамика или пластика. На фигурината е претставена мачка, традиционалнa домашна јапонска Бобтејл мачка, со подигната шепа во јапонски гест за повик. Фигурините често се прикажуваат во продавници, ресторани, салони за пачинко (игра), продавници за хемиско чистење, перални за перење алишта, барови, казина, хотели, ноќни клубови и други деловни активности, генерално во близина на влезот. Некои Манеки-неко денес се опремени со механичка шепа која полека се движи напред и назад.
Манеки-некоo доаѓаат во различни бои и стилови и се разликуваат во деталите. Заеднички бои се белата, црната и златната боја. Во прилог, Манеки-неко може да се најде во форма на синџир за клучеви, касички за пари, освежувач за воздухот, саксии и бројни други предмети. Манеки-неко понекогаш се нарекуваат едноставно "среќни мачки".
Заеднички одлики
Традиционално, Манеки-неко се насликани како седат, држат кобан (јапонски златник од Едо), со едната шепа подигната во гест за повик. За некои западни жители (Италијанците и Шпанците се исклучоци) може да се види како Манеки-неко мавта, наместо да повикува. Ова се должи на разликата во гестовите и говорот на телото што ги признаваат некои западњаци и јапонци. Јапонскиот гест за повикување се прави со држење на раката поткрената, дланката надолу и постојано преклопување на прстите надолу и назад, аналогно, изгледот на мачката. На некои Манеки-неко направени специјално за некои западни пазари, шепата на мачката е свртена нагоре, во гест со повик што им е попознат на повеќето западњаци.
Манеки-неко може да се најде со подигната десна или лева шепа (а понекогаш и со двете). Значењето на десната и левата крената шепа се разликува со времето и местото. Фигурина со подигната лева шепа е да се добијат повеќе клиенти, додека подигнатата десна е да се добијат повеќе пари. Оттука, исто така, се вели дека онаа со лева шепа е за бизнис, а со десната е за дома. Некои Манеки-неко имаат движечки раце на батерии или се напојуваат на сончева енергија, бесконечно вклучени во гестот со повик.
Бои
Првично, Манеки-неко биле бели, но со текот на годините, со комбинацијата на Фенг Шуи, се родиле различни варијации во однос на бојата. Оригиналната бела боја е да се добие целокупна среќа, црната е да го одврати злото, црвената за добро здравје, жолтата или златната се за богатство, а розовата е за романса.
Состав
Антички примери на Манеки-неко можат да бидат изработени од резбано дрво, камен и метал, рачно изработен порцелан или леано железо.
Историја
Обично се верува дека Манеки-неко потекнуваат од Токио (порано се викал Едо), додека некои инсистираат дека станува збор за Кјото. Манеки-неко првпат се појавил во подоцнежниот дел од Едо периодот во Јапонија. Најраните записи за Манеки-неко се појавуваат во записот на „Букоо ненпјоу“ (хронологија на Едо) од 1852 година. Укијо-е на Утагауа Хирошиге „Јорури-мачи Ханка но зу“, насликана исто така во 1852 година, го прикажува Марушиме-неко, варијација на Манеки-неко, што се продавала во храмот Сенсо, Токио. Во 1876 година, за време на ерата Меиџи, тоа било споменато во напис во весник, и постојат докази дека во тоа време Манеки-неко облечен во кимоно, бил дистрибуиран на светилиште во Осака. Реклама за „Манеки-неко“ од 1902 година посочува дека до крајот на векот тие биле популарни. Надвор од ова, точното потекло на Манеки-неко е неизвесно. Некои забележале сличности помеѓу гестот на Манеки-неко и мачка што си го мие лицето. Постои јапонско верување дека мачка што го мие лицето значи дека посетителот наскоро ќе пристигне. Ова верување може да биде поврзано со уште постара кинеска поговорка која вели дека ако мачката си го измие лицето, ќе врне. Така, можно е да се појави верување дека фигура на мачка што го мие лицето ќе донесе клиенти. Во своите „Разновидни залаци од Јујанг“, кинескиот автор од династијата Танг, Дуан Ченгши (803? –863) напишал: „Ако мачката ја крене шепата над ушите и го мие лицето, тогаш ќе дојдат покровители“. Статуи на мачки кои ги мијат ушите (иако се многу различни од стилот на Манеки-неко) се пронајдени уште во династијата Северна Веи (386 до 534 г. н.е.).
Постојат многу легенди за раѓањето на Манеки-неко, од кои најпопуларна е легендата за храмот Готоку-џи. Во XVII век, сиромашен монах живеел во малиот храм Зен во Сетагаја, Токио. Иако неговиот живот бил многу тежок, тој ги споделувал своите оскудни оброци со својата миленичка мачка, која залутала во храмот. Еден ден, еден самурај лорд Ли Наотака од областа Хиконе Домен бил на пат да лови кога одеднаш наишла бура и тој морал да побара безбедност под едно големо дрво во близина на храмот. Засолнувајќи се таму, тој ја забележал мачката, кревајќи една шепа како да го мавта до храмот. Љубопитен, ја оставил стреата и се упатил кон храмот за подобро да ја разгледа чудната мачка. Додека го правел тоа, гром го уништило дрвото под кое штотуку стоел. Наотака бил толку благодарен, што тој станал покровител на храмот, го поправил за да стане попростран. Кога мачката умрела, таа била погребана во посебни гробишта за мачки. Во храмот, направена е Манеки-неко статуа, во знак на сеќавање на оваа посебна мачка, која оттогаш се почитува до ден денес. Алтернативно, според една народна приказна, стопан на сиромашна продавница (или гостилница, таверна, храм и сл.) вдомил гладна скитничка мачка и покрај тоа што едвај имал доволно да се прехрани. Како благодарност, мачката седела пред продавницата повикувајќи му клиенти, со што на добротворниот сопственик му донело благосостојба како награда. После тоа, "повикувачката мачка" станала симбол на среќа за сопствениците на мали бизниси.
Во популарната култура
Современото јапонско суеверие сугерира дека чувањето талисман за среќа, како што е Манеки-неко, во спални соби или места за учење, ќе донесе поволни резултати и успеси во животот. Поради нејзината популарност во кинески и виетнамски заедници (вклучувајќи Chinatowns во САД). За Манеки-неко често погрешно се смета дека е од кинеско потекло наместо јапонско, и е погрешно се нарекува "кинеска мачка за среќа" или џинмао [jīnmāo („златна мачка“)]. Оваа мачка е исто така распространета во домовите во Кина.
Покемонот по име Мјау се заснова на Манеки-неко.
Нета ја извела својата песна „Играчка“ пред два полни sида со Манеки-неко на Евровизија 2018. Таа победила на натпреварот откако собрала 529 бода на финалето.
Галаз
Галаз е комуна во покраината Таунат од административниот регион Таза-Ал Хосејма-Таунате во Мароко. За време на пописот во 2004 година, во комуната имало вкупно население од 18,471 лице кое живеело во 3,636 домаќинства.
Лабино (Охрид)
Лабино — археолошко наоѓалиште во градот Охрид. Наоѓалиштето претставува гробови, станбени објекти, предмети од брозено време до ран среден век. Наоѓалиштето ја зафаќа западната падина од повисокиот западен рид на Охрид, југозападно од цитаделата на Самоиловата тврдина од комплексот „Св. Пантелејмон “ на исток до стрмниот брег на Охридско Езеро на запад. На овој простор е пронајдена фрагментирана керамика и откриени се метални археолошки предмети од праисторискиот период (бронзеното и железното време), античкиот и средновековниот период, гробни конструкции од римскиот и раносредновековниот период и остатоци од станбени згради од раното средновековие. Грби¢ М., 1954, 112, 119, 125; Лахтов В., 1957, 59; Лахтов В., 1961, 36, 39-41, 44-46, 49-53; Маленко В.,1985, 290; Манева Е., 1992, 177-180.
Источноафрикански црн носорог
Источноафрикански црн носорог (Diceros bicornis michaeli) познат и само како источен црн носорог е под вид на црниот носорог. Ова животно се наоѓа на списокот на критично загрозени видови на МСЗП. Бројот на единки е драстично намален како реултат на прекумерниот лов поради неговиот рог.
Популација
Во минатото бил распространет низ териториите на Етиопија, Судан, Сомалија, Танзанија, Кенија и Уганда. Денес го има само во северна Танзанија и Кенија, каде ѓивее 86,3% од преостанатата популација. Во последните три генерации има намалување на бројноста од 90%, но засега популацијата во Кенија се смета за стабилна. Со проценките направени во 2001 година, се претпоставува дека во дивината има 498 носорози од овој подвид. Најголема закана за овие животни е нелегалниот лов поради нивните рогови.
Црква „Св. Врач“ - Лугунци
Свети Врач или Свети Бессребреници Кузман и Дамјан (Άγιοι Ἀνάργυροι) — преродбеничка црква во селото Лугунци, Мегленско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен југозападно од селото во меснота Селиште. Црквата е изградена во 1863 г. што се гледа од надвлезниот натпис.
Грабата претставува трикорабна базилика со два влеза на јужната страна, каде е женската црква. Покривот е направен со камени плочи, а на источниот крај од јужната странаима камбанарија. Југоисточно од камбанаријата е откриен римски натпис, а на неколку метри од црквата е најдена мермерна статуа на маж од истиот период.
Таванот и иконостасот се дрвени, а женската црква служи како костурница. Црквата е зографисана — се издвојуваат мачеништвото на Света Злата Мегленска, Света Злата, Зосим, преподобна Марија Египетска, смртта на праведникот и грешникот, судот на Пилат, обесувањето на Јуда и камшикувањето на Христос.
Психеско
Психеско — прво македонско студентско здружение во областа на психологијата при Универзитетот „Кирил и Методиј“.
Во здружението членуваат студенти од првиот циклус на студии по психологија.
Правен облик
Здружението е непрофитно правно лице и невладина организација со седиште во Скопје.
Вестланд (регион)
Вестланд е регион во Холандија и лежи во западниот дел на покраината Јужна Холандија. Се состои од општините Вестленд и Миден-Делленд, како и од градот Хук Холанд (кој е дел од општина Ротердам ).
Вестланд е добро познат по својата хортикултура во стакленици, па оттука и прекарот градот на стаклото.
Приказна за девојчето кое згазнало леб
„Приказна за девојчето кое згазнало леб“ (Історія про дівчинку, яка наступила на хліб) — краток цртан филм од студиото Киев филм од 1986 година, врз основа на бајката од Ханс Кристијан Андерсен. Цртаниот филм бил објавен на два јазика: руски и украински, со соодветни аудио записи (двата гласа ги изведува ист глумец).
Заплет
Во еден град со својата мајка живеело девојчето Инге. Била многу безобразна и не сакала никого. Еднаш мајка и ја замолила да и однесе леб на нејзината баба. Инге долго време одбивала да оди, но се согласила на крај и ги облекла новите чизми. Додека одела по патот, наишла на голем вир вода. Инге го фрлила лебот во вирот а потоа го згазнала лебот за да помине преку вирот. Кога го згазила лебот, таа паднала во вирот и завршила во кралството на жената која живеела во мочуриштето. Таа се налутила за постапката на Инге што го згазнала лебот и ја претворила во птица и издала наредба таа да собере онолку зрна колку што треба да се направи леб како тој што таа го згазнала. Инге ги собрала зрната и се претворила пак во девојче, само што сега таа станала љубезна и грижлива.
Могово
Могово (Mogowo) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Клиничка психологија
Клиничка психологија е гранка на психологијата која ги спојува науката, теоријата и клиничките сознанија со цел разбирање, спречување и разрешување на психолошки нарушувања и проблеми, како и  промовирање на субјективна благосостојба и личен развој. Главни техники кои се применуваат во пракса се психолошка проценка, клинички формулација, и психотерапија. Клиничките психолози исто така се вклучени во истражување, образование, советување, форензички сведочења, развој на програми и нивна администрација. Во многу земји, клиничка психологија е регулирана професија од областа на менталното здравје.
Почетоците на оваа гранка се поврзуваат со отворањето на првата психолошка клиника на Универзитетот во Пенсилванија од страна на Лајтнер Витмер во 1896 година. Во првата половина на 20 век, клиничката психологија пред сѐ е фокусирана на психолошка проценка, со помала насоченост кон третманот. По крајот на Втората светска војна се појавува потреба од поголем број на обучени клиничари. Од тогаш, во САД се развиени три главни образовни модели: модел на научно-клинички студии (пред сѐ фокусирани на истражување); модел на научно-практични (применети) студии (спој на истражување и пракса) и модел на практично-образовни студии (со фокус на клиничка пракса). Во Велика Британија докторските студии по клиничка психологија припаѓаат помеѓу последните два споменати модели, додека во остатокот на Европа образованието најчесто е на ниво на магистерски студии и е пред сѐ фокусирано  на психотерапија. Клиничките психолози се експерти за психотерапија и најчесто се обучуваат во рамките на четири основни теоретски насоки: психодинамика, хуманистичка психологија, когнитивно-бихевиорална терапија и системи за семејна терапија.
Историја
Најраните забележани обиди за разбирање и третирање на менталните нарушувања се комбинација на религиски, магиски и медицински пристапи. Некои од лекарите со таков пристап се Патанџали (Patañjali), Падмасамбава (Padmasambhava), Разес (Rhazes), Авицена (Avicenna) и Руми (Rumi). На почетокот на 19 век, еден од начините за проучување на менталните состојби и однесувања беше френологијата, која ги проучува личните одлики врз основа на  формата на черепот. Други популарни третмани од тоа време се изучувањето на обликот на лицето (физиогномија) и третирањето на ментални проблеми со користење на магнети (месмеризам). Исто така, популарни биле и спиритуализмот и „менталното исцелување“ на Финеас Кимби (Phineas Quimby)
Научната заедница со текот на времето ги отфрли гореспоменатите методи за третирање на менталните нарушувања. Истовремено, академските психолози не беа фокусирани на посериозните форми на ментални нарушувања. Изучувањето на менталните нарушувања беше дел од растечките гранки психијатрија и неврологија во рамките на подемот на психијатриските институции. Оваа состојба беше актуелна сѐ до почетокот на 19-от век, кога Зигмунд Фројд ја разви „терапијата со разговор“ во Виена, со што започна научната примена на клиничката психологија.
Љубовка
Љубовка — село во Светиврачко, Пиринска Македонија, денес во општината Свети Врач на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото Љубовка се наоѓа на 17 километри источно од Свети Врач, во планински регион. Селото има три маали: горна, средна и долна. Селото се наоѓа на надморска висина од 748 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 11.739 км2.
Османлиско Царство
Во 1875 година за свештеник во селото бил поставен Алекса Анастасов, кој завршил грчко училиште во Мелник. Тој на функцијата се задржал и по 1878 година. Црквата Света Недела била изградена во 1885 година. Во 1888 година во приватна куќа било отворено ново училиште.
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Либовка (Libovka) се состоела од 75 куќи и 250 Македонци
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 520 жители, сите Македонци.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.
==Население ==
Когнитивна психологија
Когнитивната психологија е наука за менталните процеси како внимание, говор, меморија, перцепција, решавање проблеми, креативност, и размислување. Резултатите извлечени од когнитивната психологија се интегрирани во многу други современи дисциплини на психолошки студии, вклучувајќи ги психологија на образование, социјалната психологија, психологија на личноста,  п сихопатологија, развојната психологија и економ ија.
Историја
Интересирањата на човекот за човечкиот ум и менталните процеси се стари уште од времето на Старите Грци. Во 387 п.н.е, Платон е познат по тоа што кажал дека мозокот е седиште на менталните процеси. Во 1637, Рене Декарт изјавува дека луѓето се раѓаат со вродена идеја, и проследена идеја на ум-тело дуализам, кој ќе дојде да биде познат како супстанција дуализам (во основа идејата дека умот и телото се две одделни материи). Големи дебати се водат од тоа време за тоа дали човековата мисла е исклучиво искуствена или вклучува и вродено познавање.Некои од кои се вклучени во оваа дебата се Џорџ Беркли и Џон Лок од страната на емпиристите и Емануел Кант од сраната на нативистите.
Филозофска дебата продолжува, од средината до крајот на 19 век е клучен момент во развојот на психологија како научна дисциплина. Двете откритија кои подоцна ќе одиграат значајна улога во когнитивната психологија се откритието на Паул Брока за подрачјето во мозокот кое во голема мера е одговорно за продукција на говорот, и откритието Карл  Верник на област во мозокот за која сметало дека е главно одговорна за разбирањето на јазикот. Двете области подоцна се официјално именувани по нивните откривачи, и пореметувањата на поединецот во продукцијата на говор или во разбирањето поради траума или минимални оштетувања на фетусот се познати како Брокова-афазија и Верникова-афазија.
Од 1920-тите до 1950-тите, главниот пристап во психологија е бихејвиоризмот. Првично, неговите приврзаници гледаа на менталните процеси, како што се мислиње, верувања, внимание, и свеста  како нешто што не може да се испита, односно надвор од областа на психологијата. Еден од пионерите на когнитивната психологија, кои работеле надвор од тие границите на бихејвиоризмот е Жан Пјаже. Од 1926 до 1950-тите и во 1980-тите години, ги изучувал мислите, јазикот и интелигенцијата на деца и возрасни.
Гран при Квебек 2011
Гран при Квебек 2011 било второ издание на Гран при Квебек, еднодневна професионална велосипедска друмска трка. Била одржана на 9 септември 2011, на растојание од 201,6 километри, почнувајќи и завршувајќи во Квебек Сити, Квебек, Канада. Била 24. трка од сезоната 2011 на Светската турнеја.
Возачот на Филип Жилбер ја постигнал 17. победа во сезоната, по организирањето на неколку напади во трката. Жилбер се движел добро во текот на целата трка, но подоцна побегнал со група од други девет возачи, пред да го направи неговиот последен потег на Кот де ла Потас и единствено Роберт Гесинк од – кој завршил трет на трката во 2010 - останал во допир со Жилбер до крајот. Возачот на Ригоберто Уран го заокружил подиумот, девет секунди подоцна од Жилбер и Гесинк.
Тек
Трката се состоела од 16 кругови од по 12,6 километри во должина, зголемена за еден круг од трката во 2010. Кругот бил добро прилагоден за специјалистите за искачување и за оние кои сакаат стрмнини. Крајот бил на тешка нагорнина, која се наоѓала на Гран-Але, во срцето на Стариот Квебек.
Екипи
Бидејќи трката била влезена во календарот на светската турнеја, сите осумнаесет ProTour тимови биле поканети автоматски. Четири дополнителни покани биле дадени на други екипи –, , и  – да ја оформат групата на трката од 22 екипи.
Екипите кои учествувале на трката биле:
Чешка Брајова азбука
Чешката брајова азбука ― брајова азбука на чешкиот јазик. Како и брајовата азбука на другите јазици со латиница, и чешкото писмо ги доделува 25-те основни латински букви (не вклучува „W“) исто како и првичните доделени знаци за францускиот јазик на Луј Брај.
Графикон на чешката брајова азбука
Со исклучок на w, чешката азбука ги следи меѓународните норми за основните букви од азбуката. За буквите со дијакритика, постојат две вообичаени стратегии: (1) може да се додаде точка 6 (á, č, ď) или (2) буквата да се врати назад (ň, ó, ř, š, ť, ú, ý), ž). Чешката брајова буква ř е меѓународен образец за w, па w е доделен своевиден облик, која е спротивна на ů. Í е растегнато i. É и ě не се изведени од е, но се обратни едни на други.
Нумеричкиот префикс, ⠼, ги изведува вторите можности во табелата (цифрите, %, ‰, §). ⠠ означува голема буква, ⠰ дека зборот е со сите големи букви, ⠐ означува мали букви. Исто така, постојат префикси за мали и големи грчки букви, ⠘ и ⠨
Словачка брајова азбука
Словачката брајова азбука е слична. Ô е еднаква на чешката брајова буква ů, и тоа ги нема буквите ě или ř. Покрај тоа, постојат четири букви што не се наоѓаат на чешката брајова азбука:
Паралелограм
Во геометријата, паралелограм е четириаголник со два пара паралелни страни.
Овој факт се користи при стандардно означување на четирите типови паралелограми.
Формули и особини за паралелограм
Нека е даден паралелограм со основа a, крак b, висина h (меѓу основите) и агол α помеѓу а и b.
Периметар
Плоштина е: должина по висина односно основа по висина
Висина
Дијагонали (каде што дијагоналата d1 минува низ аголот α)
Пример: Нека е даден паралелограм со основа a=5 km, и крак b=3 km и агол α=30° помеѓу a и b. Тогаш, периметарот e L=2a+2b=16 km, висина е h=b·sin(α)=1,5 km и плоштината е P=ah=7,5 км2.
Пример: Нека е даден паралелограм со основа a=5 km, и крак b=2.5 km и агол α=37° помеѓу a и b. Тогаш, периметарот e L=2a+2b=15 km, висина е h=b·sin(α)≈1,5 km и плоштината е P=ah≈7,5 км2.
Осна симетрија
Види ги поединечните типови на паралелограми.
Вртежна симетрија
При ротација на паралелограм 360°/2=180° се добива истиот паралелограм.
Паралелограми и вектори, матрици, детерминанти
Во линеарната алгебра, апсолутната вредност на детерминантата на 2х2 матрица A е плоштината на паралелограмот формиран со соодветните полупречник-вектори.
Доколку имаме паралелограм ABCD каде што А≠(0,0), формираме складен паралелограм EFGH со транслација -А така што Е=А-А=(0,0), F=B-A, G=C-A и H=D-A. Потоа со детерминанта се пресметува плоштината на EFGH која е иста со плоштината на паралелограмот ABCD (плоштините на складни 2-димензионални геометриски фигури се исти).
Ова својство се обопштува до 3-димензии, односно за волумен на паралелопипед преку мешан производ како и во повисоки димензии.
Надворешни врски
{{Портал|Математика}}
{{Математички полиња}}
{{Нормативна контрола}}
Западен африкански црн носорог
Западниот африкански црн носорог (Diceros bicornis longipes), познат и како Западен црн носорог, беше подвид на Црниот носорог. Во ноември 2011 година беше прогласен за изумрен вид. Во минатото бил распространет низ саваните во централно-западна Африка. Се смета дека неговото изумирање е предизвикано од прекумерниот нелегален лов.
Особености
Западниот црн носорог е со должина од 3 до 3,8 метри, висина од 1,3 до 1,6 метри и тежина помеѓу 795 и 1360 килограми. Имаат два рога, првиот со должина 55-135 сантиметри, а вториот е помал и има должина од 2,5 до 55 сантиметри.
Мокшице Дворские
Мокшице Дворские (Mokrzyce Dworskie) — село во општината Нашелск во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Постол
Свети Петар и Павле (Ιερός ναός Αγίων Πέτρου και Παύλου) — преродбеничка црква во гратчето Постол, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на североисточниот крај на градот. Изградена е во 1867 г. Претставува трикорабна базилика со нартекс и женска црква на запад. Има одвоена куловидна камбанарија на југоисток, изградена во 1930 г. Храмот има два влеза — од јужната и од западната страна. Прозорците се обликувани во текот на ремонтните работи во 1950 г. Подот во минатото бил со камени плочи, а денес е со мозаични. Иконите се од XIX век.
Црвено џуџе
Според Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм, за црено џуџе се смета онаа ѕвезда која е мала и релативно студена во текот на главната фаза или подоцна, со спектрален тип К или М. Такви се најголемиот број ѕвезди и имаат маса помала од половина од нашето Сонце (ѕвездите со маса помала од 0,075 од масата на Сонцето се наречени кафеави џуџиња), а површинската температура им е помала од 3.500 K.
Енгелана
Енгелана (Кулишта) — археолошко наоѓалиште во градот Охрид. Претставува утврдена населба од раната антика и старомакедонско време. Тврдината е градена од масивни, добро обработени блокови од камен.
Наоѓалиштето е сместено 5 км северозападно од Охрид, над пештерната црква „Св. Еразмо“. Ова место се нарекува Габавски Рид, кој се извишува во планината Галичица. Објектот го носи прекарот Македонската Микена заради киклопската градба на рушевините.
Опис и одлики
Според археолошките истражувања, монументалната градба на ова утвдена населба датира од IV век п.н.е. и била престолнина на племето Енхелејци (Енгелани), подоцна наречени Десарети. Тие во антиката го населувале подрачјето околку денешен Охрид и на запад граничеле со териториите на Илирите. Според археологот Паско Кузман ова племе не е илирско или старогрчко, туку е дел од етничките супстрати од кои подоцна настанал македонскиот народ. Се смета дека Енхелејците ги основале градовите Лихнид (претходник на денешен Охрид) и Енхалон (веројатно денешна Струга).
Се претпоставува дека тврдината играла стратешка улога во војната на Филип II Македонски против Илирите во 358 г. п.н.е.
Археолошки истражувања
Првите делумни ископувања на киклопските ѕидини се извршени во 1931 и 1932 г. од страна на германскиот архгеолог Вилхелм Унферакт и југословенскиот археолог Миодраг Грбиќ од Народниот музеј во Белград. Археолозите го проучувале највисокиот дел на тврдината, каде се смета дека живеел владетелот и неговиот двор, како и западните ѕидини, кои биле зајакнати од шест моќни монументални кули, изградени од мегалитни каменни блокови со големина од 1,80 × 0,90 м.
Во 1975 и 1976 г. под киклопските ѕидини на тврдината се откриени темелите на ранохристијанската базилика „Св. Еразмо“ со некрополата.
Стоил Стоилов
Стоил Стоилов (30 мај 1893 - 20 октомври 1944) - бугарски драмски и оперетен режисер, глумец и театарски деец.
Животопис
Роден е во Шумен на 30 мај 1893 г. За првпат учествувал во претстава во текот на 1900 година во католичкиот пансион во Софија. Потоа заминал да учи трговска академија во Виена, но влегол како член во драмското училиште „Ото“, каде учел сценско искуство од 1909 до 1912 година. По враќањето во Бугарија, поради недостаток на работни места во Народниот театар, влегол на работа во Министерството за народно просветителство.
За време на Првата светска војна бил преведувач во Букурешт. Дебатирал во Народниот театар во 1919 година со улогата на Франц Мор во „Разбојници“ од Фридрих Шилер. Поканет бил да стане глумец и режисер во драмско-оеперскиот театар „Ренесанс “, а кратко време работел како режисер во оперскиот театар во Цариград. Од 1920 до 1922 година, работел во „Слободен театар“ на Петар Стојчев. Во 1922 година бил еден од основачите на оперскиот „Кооперативен театар “, каде отанал како режисер до 1941 година, кога со указ на царот Борис III бил назначен за директор на Скопскиот народен театар, во кој работел до 1944 година. Починал на 20 октомври 1944 година во Софија.
Дела поставени на сцената
Стоил Стоилов како режисер поставил бројни дела на сцената, меѓу кои позначајни се:
Црн носорог
Црниот носорог е вид на носорог кој ги населува териториите на источна и централна Африка вклучувајќи ги Кенија, Танзанија, Камерун, Јужна Африка, Намибија и Зимбабве. Иако се нарекува црн, сепак тој има сиво-бела боја на кожа. Името на овој носорог е дадено за да се разликува од белиот носорог (Ceratotherium simum). Ова именување е малку збунувачко со оглед на фактот дека бојата на овие два вида е доста слична. Зборот бел (white на англиски) е погрешен превод на холандскиот збор weit, што значи широк, и се однесува на описот на горната усна на овој вид, која е различна од испакнатата усна на црниот носорог. На 7 јули 2006 година Меѓународниот сојуз за заштита на природата (IUCN) објави дека еден од четирите подвида Западноафриканскиот црн носорог (Diceros bicornis longipes) е привремено ставен на списокот на изумрени видови. Се претпоставува дека постојат околу 3600 единки на црн носорог.
Таксономија
Постојат четири под вида на црниот носорог :
Особености
Возрасен црн носорог до рамењата е висок 140-170 сантиметри и е со должина со 3,3 до 3,6 метри. Просечната тежина на возрасните единки е од 800 до 1364 килограми, но понекогаш достигнуваат и до 1818 килограми. Женките се помали од мажјаците (види полов диморфизам). Овој вид има два рога изградени од кератин. Предниот рог е поголем со просечна должина од 50 сантиметри, но во ретки случаи достигнува и до 140 сантиметри. Најголемиот рог кој бил измерен достигнувал должина од скоро 1,5 метри. Понекогаш може да се развие и најмал трет рог. Овие рогови се користат за одбрана, заплашување, ископување на корења и кршење гранки. Бојата на кожата најмногу зависи од составот на почвата каде што живеат и од поединечните навики за тркалање во калта. Црниот носорог е доста помал од белиот носорог, и има долга испакната горна усна со која посегнува по листовите и гранките кога се храни. Црниот носорог се разликува од белиот и по помалиот череп и уши. Исто така, овој вид нема грпка на рамењата која е карактеристична за белиот носорог. Нивната тенка повеќеслојна кожа ги заштитува од трње и остри треви. На кожата имаат голем број надворешни паразити. Птици од семејствата на говедарите (Buphagus) и чапјите (Ardeidae) кои живеат заедно со носорозите ги отстрануваат овие паразити. Носорозите имаат многу лош вид, па затоа повеќе се потпираат на нивниот слух и осет за мирис. Овие животни имаат големи уши кои можат да ги вртат во сите насоки и лесно да детектираат звук. Исто така имаат и голем нос и одличен осет за мирис кој им помага да откријат грабливци.
Распространетост
Во поголемиот дел на XX век црниот носорог бил најраспространет од сите видови на носорози. Се претпоставува дека во 1900-тите во Африка имало неколку илјади единки. За време на втората половина на 20 век нивниот број драстично се намалил, од проценети 70 000 во 1960-тите на 10 000-15 000 единки во 1981 година. Во почетокот на 1990-тите бројот бил под 2500 а во 2004 година објавено е дека се останати само 2410 единки на црн носорог. Според меѓународната фондација за носорози (International Rhino Foundation) африканската популација малку закрепнала, па во 2003 година имало 3610 единки. Според извештајот на МСЗП од јули 2006 западниот африкански црн носорог е ставен на списокот на изумрени животни. Црниот носорог бил доведен до работ на изумирање како резултат на нелегалниот лов поради неговите рогови, но и поради уништувањето на неговото природно живеалиште. Рогот се употребува до традиционалната кинеска медицина, и се смета дека може да освести пациенти кои се во кома, како и да лечи треска. Наводните лековити својства кои се препишуваат на рогот никогаш не биле потврдени од страна на медицинските науки. На средниот исток овие рогови се користат за изработување на украсни дршки за ножеви и ками.