cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Столпчести габи
Животен циклус кај типичен вид
Балистоспоријата е асоцирана со продукцијата на исполнетите со течност "hilar капки" кои се формираат на основата на спората, токму над нејзиното поврзување за стеригмата. Разрешувањето на механизмот на балистоспоријата било долгорочен проблем во микологијата. Во серии од студии, повторени од Мани во 1998 година, се покажало дека отфрлањето на спорите се случува кога hilar капката се соединува со филм од течност на површината на спорите. Брзата коалесценција на течностите причинува ненадејна промена во центарот на масата на спората и придонесува за нејзиното исфрлање од стеригмата. Овој механизам е наречен "катапулт со површинска тензија" и резултира во тоа што спорите се отфрлаат со сила од 25,000 g.
Парењето кај столпчестите габи вклучува соединување на хаплоидни клетки, но соединувањето на јадрото обично се одложува сѐ додека не се формира базидија. Како резултат на ова, доминантна фаза во животниот циклус кај повеќето базидиомицети е дикарионската, во која двете јадра егзистираат едно до друго во секоја клетка. Понекогаш дикарионот може да донира јадро на едноклеточен "монокарион", што резултира во "ди-мон" парење.
Клунестите израстоци се хифални израстоци кои се формираат кога клетките во дикариотската хифа се делат. Едно од јадрата се дели во главната оска на хифата, додека другото се дели во клунестиот израсток. Септи се образуваат по секоја од овие митотички делби. Апексот на клетката од наназад растечкиот монокариотски клунест израсток се соединува со субапикалната клетка, со што повторно се воспоставува дикариотска состојба. Сите габи кои произведуваат клунести израстоци се членови на базидиомикота, но не сите базидиомикоти имаат такви израстоци.
Аскомикотите кои се размножуваат полово формираат исто така дикариони, иако тие не се толку долговечни како кај базидиомикотите.
Екологија
Симбиотскиот начин на живот (интимни асоцијации со други живи организми) е добро развиен кај базидиомикотите. Симбиотските столпчести габи вклучуваат важни растителни патогени, како "‘рѓите" (Uredinales) и "гламните" (Ustilaginales) кои ја напаѓаат пченицата и други култури. Други симбиотски столпчести габи предизвикуваат зарази кај животните, вклучувајќи го и човекот. Но, не сите симбиотски базидиомицети причинуваат зарази кај нивните партнери. На пример, некои столпчести габи, како и многу торбести габи (Ascomycota), образуваат ектомикоризи, кои претставуваат асоцијации со корењата на васкуларните растенија (главно шумски дрва, како даб, бор, диптерокарпи и евкалиптус ). Ектомикоризните столпчести габи им помагаат на своите растителни партнери да ги добијат минералните хранливи материи од почвата, а за возврат тие добиваат јаглехидрати кои растенијата ги произведуваат по пат на фотосинтеза. Други симбиотски базидиомицети образуваат асоцијации со инсекти, вклучувајќи ги и листосечачките мравки, термитите, скокачките инсекти, дрвните оси и бубачките од кората на дрвјата.
Значење за човекот
Луѓето пронашле најразлични употреби на столпчестите габи. Печурките (култивираните и дивите) се јадат во многу земји. За непознавачите на столпчестите габи, пронаоѓањето на печурки е ризична активност, бидејќи некои базидиомицети произведуваат смртоносни отрови. Базидиомицетскиот токсин фалоидин (од печурката Amanita phalloides) го заробува актинот, кој е компонента на микрофиламентите во мускулите. Флуоресцентните дамки кои имаат фалоидин се користат од страна на цитолозите за визуелизација на цитоскелетот. Други "токсини" произведувани од столпчестите габи се халуциногени, кои се синтетизираат од членови на родот Psilocybe (и други групи). Видовите на Psilocybe традиционално се користат во домородните култури на Средна Америка како спиритуална алатка, а сега се култивираат за недозволената трговија со дрога. Други биохемиски состојки на столпчестите габи кои имаат практична примена се астаксантинот, црвен пигмент произведен од базидиомицетскиот квасец Phaffia (користен за да даде боја на преработениот лосос), како и одредени ензими од дрворазградувачките столпчести габи кои имаат потенцијални апликации во производството на хартија и биоремедијацијата (деконтаминација на загадената околина со помош на биолошки агенси).
Филогенија на столпчестите габи
Постојат силни докази дека типот Basidiomycota е монофилетски. Балистоспорите, базидиите и клунестите израстоци се присутни во секој од неговите главни подгрупи (иако не во сите видови), што сугерира на заедничко потекло. Немолекуларните карактери кои се користеле за препознавање на главните групи во Basidiomycota се формата на базидијата (облик и септација), ултраструктурата на хифалната септа и телата на половите од делбеното вретено, присуство или отсуство на квасни фази и "повторување на спорите" (производство на спори директно од други спори), како и составот на клеточните јаглехидрати. Секвенците на рибозомалните гени (rДНК) играле голема улога во нашето разбирање за врските во Basidiomycota и демонстрирале дека некои претходно емфазирани морфолошки атрибути, како што се формите на базидиите, се резултат на хомоплазија
Трите главни групи во Basidiomycota се:
Мисија за набљудување во Ирак-Кувајт на Обединетите нации
Мисијата за набљудување во Ирак-Кувајт на Обединетите нации (UNIKOM) е основана на 9 април 1991 година по Заливската војна со резолуцијата 689 на Советот за безбедност и била целосно распоредена до почетокот на мај 1991 година.
Задачата на 300 воени набудувачи била да ја следат демилитаризираната зона (DMZ) долж границата на Ирак-Кувајт и водниот пат Кавр Абд Алах, за да го одвратат прекршувањето на интегритетот на границите и да пријават каква било непријателска акција. На 5 февруари 1993 година, според Резолуцијата 806 на Советот за безбедност, мандатот бил продолжен за да вклучува и физички активности за спречување на дополнителни повреди, па силата била проширена на предвидените три механизирани пешадиски баталјони и дополнителна поддршка.
Мандатот на УНИКОМ завршил на 6 октомври 2003 година.
Седиштето на силите било во Ум Каср, Ирак, во рамките на DMZ. Максималниот волумен на моќ биле 1,187 луѓе на 28 февруари 1995 година. Советот за безбедност го продолжил овој мандат за последен пат во јули 2003 година. За време на повлекувањето на 30 септември 2003 година имало четири воени набудувачи и 131 цивилен персонал. За време на мисијата имало 18 жртви.
Соработници биле: Аргентина, Австрија, Бангладеш (вклучувајќи го и механизираниот пешадиски баталјон), Канада, Чиле, Кина, Данска, Фиџи, Финска, Финска, Франција, Германија, Гана, Грција, Унгарија, Индија, Индонезија, Ирска, Ирска, Италија, Кенија, Малезија, Нигерија, Норвешка, Пакистан, Филипини, Полска, Романија, Руска Федерација (Советски Сојуз пред 24 декември 1991 година), Сенегал, Сингапур, Шведска, Швајцарија, Танзанија, Тајланд, Турција, Велика Британија, САД, Уругвај и Венецуела.
Покрај тоа, за време на фазата на поставување (април-октомври 1991 година), УНИКОМ вклучувал и канадски полк за борбени инженери (1 CER), Баталјон за безбедност кој се состоел од мултинационален Баталјонски штаб (ШВЕ-ФИН-НОР) и пет пешадиски групи, повлечени од УНФИЦИП и УНИФИЛ. Тие трупи биле обезбедени од Австрија, Данска, Фиџи, Гана и Непал. Имало и единица за одржување/поправки и извлекување од Норвешка и логистичка група со седиште во Шведска, извлечена од УНИФИЛ.
Наводи
Bury, Jan (2003). "The UN Iraq-Kuwait Observation Mission". International Peacekeeping, 10 (2): 71–88.
Тумба (Ношпал)
Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Ношпал. Претставува населба од неолитско и римско време. Се наоѓа на околу 2,5 км југозападно од селото, каде при обработувањето на земјата се откриени ѕидови градени од камен, варов малтер и тули. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови од неолитското и римското време.
Право на пасење
Право на пасење ― право на корисникот да дозволи својот добиток да го паси на некоја површина.
Соединети Држави
Правата на пасење никогаш не биле кодифицирани во законодавството на Соединетите Држави, бидејќи таквите обичајни права произлегуваат од англискиот концепт на заеднички, парче земја над кое луѓето, честопати соседни сопственици на земјиште, би можеле да остварат едно од низата такви традиционални права, вклучително и напасување на добитокот. Пред 19 век, традиционалната практика на пасење на отворениот терен во Соединетите Држави ретко била оспорувана поради огромната количина на ненаселено отворено земјиште. Меѓутоа, како што населението во западниот дел на Соединетите Држави се зголемило во средината на до крајот на 19 век, често избувнувале војни во областа поради перцепираните права на сточарите да го напасуваат својот добиток, бидејќи западниот опсег се влошувал со прекумерна употреба.
Во 1934 година, Тејлоровиот законот за пасење на Тејлор формално ги утврдил овластувањата и политиката на сојузната влада за пасење на сојузните земји во Западните Соединети Држави преку воспоставување на Одделот за пасење и постапки за издавање дозволи за пасење на сојузните земји за одреден временски период. Одделот за пасење бил преименуван во Служба за пасење на Соединетите Држави во 1939 година, а потоа се споила во 1946 година со Генералната канцеларија за земјиште за да стане Биро за управување со земјиштето, кое заедно со Шумската служба на Соединетите Држави ги надгледува јавните површини кои пасат во 16 западни држави денес. Сепак, пасењето никогаш не било воспоставено како законско право во Соединетите Држави, и Тејлоровиот закон за пасење го одобрил само дозволеното користење на земјиштата означени како достапни за пасење добиток, додека посочувал дека дозволите за пасење „не пренесуваат право, титула или интерес“. на такви земји. Иако прописите пропишани со Тејлоровиот закон за пасење се применуваат само за пасење на земјиштето на Бирото за управување со земјиштето, началникот на шумската служба е овластен да дозволи или суспендира пасење на имотот што го администрира Шумската служба, а многу прописи за пасење на шумската служба наликуваат на оние на Тејлоровиот закон за пасење.
Далмација
Во Далмација, пресудите за правата на пасење се основен дел од јуриспруденцијата. Најстарата судска пресуда во Далмација за судски спор за правата на пасење датира од 14 век. Тоа е плодоуживање на имот, кој му припаѓа на некој друг, или е користење на имот. Користењето на туѓ имот бара договор (напишан или не) за плодоуживањето. Судот може да прогласи делови од договорот за незаконски.
Ако нема договор, се применува обичајното право (исто така наречено судска пракса). Одлуките за тоа кому му било дозволено да суди за случаите на правата на пасење биле различни во средниот век, што образложувало во традицијата и во природните ресурси во секоја област, како што се водата, ливадите, тревниците и други. Некои селани напишале свој статут, како Пољичката Република во 1440 година. Исто така, некои војводи заедно со некои селани напишале свој статут, како што е Винодолскиот законик од 1288 година.
Бинарен код
Бинарен код — систем на претставување на текст или наредби на обработувачот со користење на две цифри од бинарниот броен систем: „0“ и „1“. На пример, бинарна низа од осум цифри (битови) може да претставува било која од 256-те можни вредности и може да соодветствува на најразлични симболи, букви и инструкции. Во 8-битниот ASCII код, малата буква „а“ е претставена со битовата низа 01100001.
Во информатиката и телекомуникациите се користи кај најразлични методи на кодирање на податоците, како на пр. низи од знаци во битови низи. Овие методи можат да бидат со утврдена или со променлива должина (ширина).
Кај бинарниот код со утврдена должина, секоја буква, цифра или друг знак се претставува со битова низа со иста должина; таа битова низа, толкувана како бинарен број, обично се прикажува во кодни табели со октална, десетичен или шеснаесетеречен запис.
Постојат многу множества од знаци и многу кодирања за нив.
Битовата низа, толкувана како бинарен број, може да биде преведена во десетичен број.
Пионерска употреба на бинарниот код
Антон Глазер, во, Глава VII Applications to Computers ги наведува следниве пресвртнички примени на бинарниот код во епохата пред ENIAC.
Роберт Ладлам
Роберт Ладлам (Robert Ludlum; во Њујорк — ) — американски писател на 27 трилер романи. Бројот на неговите испечатени книги изнесува меѓу 290 милиони и 500 милиони копии. Издадени се на 33 јазици во 40 земји, меѓу кои и на македонски јазик во Македонија од повеќе издавачки куќи. Ладлам, исто така, издавал книги и под псевдонимите Џонатан Рајдер и Мајкл Шепард.
Живот и кариера
Пред да стане писател, бил американски маринец, театарски глумец и продуцент. Неговото театарско искуство можеби придонело кон разбирањето на енергијата, бегството и акцијата која публиката ја посакува во роман. Еднаш забележал: „Ги сметам напнатоста и добриот театар на многу сличен начин. Мислам дека сите очекуваат што ќе се случи следно. Од таа гледна точка, да, претпоставувам, дека сум театрален“. Многу од романите на Ладлам биле претворени во филмови и мали серијали, вклучувајќи ги Викендот на Остерман, Спогодбата на Холкрофт, Часовникот на апокалипсата, Борнеов идентитет, Борнеова надмоќ и Борнеов ултиматум. Пеколен фактор, книга пишувана заедно со Гејл Линдс, првично била планирано како мала серија. Филмовите за Борн, со Мет Дејмон во главната улога, биле успешни, но и поддржани од критикатаl (Борнеовиот ултиматум освоил три оскари во 2008 г.), иако приказната значително се разликувала од книгите.
Во текот на 1970-тите, Ладлам живеел во Лионија, Њу Џерси, каде поминувал часови пишувајќи ги книгите секој ден.
Ладлам починал на 12 март 2001 година во неговиот дом во Нејплс, Флорида, додека се опоравувал од сериозни изгореници предизвикани од мистериозен пожар, кој се случил на 10 февруари истата година.
Анализа на пишувањето и критики
Романите на Ладлам вообичаено вклучуваат еден машки протагонист или мала група поединци кои се борат против моќни противници, чии намери и мотиви се злобни и кои се способни да користат економски или политички средства на застрашувачки начини. Светот во неговите дела е претставен како свет во кој глобалните корпорации, тајните воени сили и владините агенции се обидуваат да ја заштитат (ако е добро) или да ја поткопаат (ако е лошо) моменталната состојба.
Ромените на Ладлам често биле поттикнувани од теориите на заговор, било историски било современи. Ја напишал Матарешки круг која била поттикната од гласините за Трилатералната комисија и била објавена само неколку години откако комисијата била основана. Неговиот опис за тероризмот во книги како Спогодбата на Холкрофт и Матарешки круг ја прикажуваат теоријата дека терористите, наместо изолирана група идеолошки мотивирани екстремисти, всушност се пиони на владите или приватни организации, кои ги користат за да овозможат воспоставување на авторитарно владеење.
По неговата смрт, книгите напишани од други писатели ја носат фразата Роберт ЛадламТМ на нивните корици, така назначувајќи дека името Роберт Ладлам како трговска марка. Името на вистинскиот писател било напишано на внатрешната страна на корицата.
Серијал Тајна-Еден
Напишани од други писатели.
Меѓународна година на лица со посебни потреби
1981 година била прогласена за Меѓународна година на инвалидни лица (IYDP) од страна на Обединетите нации. Бил повикан на план за акција со акцент на изедначување на можностите, рехабилитација и спречување на попреченост. Слоганот на IYDP бил „инвалидска количка во секој дом“, дефиниран како право на лицата со попреченост да учествуваат целосно во животот и развојот на нивните општества, да уживаат во услови на живот еднакви на оние на другите граѓани и да имаат еднаков удел во подобрени услови што произлегуваат од социо-економскиот развој.
Главен исход на Меѓународната година на инвалидни лица било формулирањето на Светската програма за акција во врска со лицата со посебни потреби донесена од Генералното собрание на ООН во декември 1982 година. Ова исто така било признаено од Преамбулата на Конвенцијата за правата на лицата со попреченост.
Меѓународната декада на инвалидни лица траела од 1983 до 1993 година. Таа била затворена со говор во Генералното собрание на д-р Роберт Р. Давила, тогашен помошник секретар во Министерството за образование на САД, кој изјавил дека „пред да истече годината, очекуваме двојно да се зголеми бројот на инвалидни лица“.
3 декември секоја година, од 1992 година, од страна на Обединетите нации се идентификува како Меѓународен ден на лицата со попреченост.
Британскиот new wave песнописец и пејач Ијан Дјури, и самиот инвалид, издал песна со наслов „Спастикус Аутистикус“ во 1981 година, која ја замислил како остра критика на Меѓународната година, за која сметал дека е „омаловажувачка“ и „неверојатно нечувствителен“.
Ана Ивановна
Ана Ивановна (руски: Анна Ивановна) била императорка на Русија во периодот од 1730 до 1740 година. Највлијателна фигура во нејзиниот дворец бил Ернст Јохан Бирон. При управувањето на Ана, Русија учествувала во Војната за полското наследство и Руско-турската војна од 1735-1739.
Прогласување за владетел
По смртта на Петар II, Врховниот таен совет закажал седница во дворот за да расправа околу идниот владетел на земјата. Во тоа време тој се состоел од пет членови: Головин, Остерман, Алексеј Григоревич, Василиј Лукич Долгоруки и Димитриј Голицин, а биле повикани и маршалот Василиј Владимирович Долгоруки, Михаил Владимирович Долгоруки и Михаил Голицин. Алексеј Долгоруки го покажал тестаментот на Петар според кој тој престолот го предава на својата сопруга. Но Димитриј Голицин како кандидат ја претставил Ана Ивановна, ќерка на Иван V. Освен предлогот тој истовремено и поставил и услови според кои ќе се ограничи нејзината власт во корист на Врховниот таен совет. По мали дискусии, советот го прифатил неговиот предлог. Според предложените услови:
Смрт и наследување
Како што нејзиното здравје се влошувало Ана го прогласила нејзиниот внук, Иван VI, за нејзин наследник и го назначила Ернст Јохан Бирон за регент. Ова било обид да ја обезбеди лозата на нејзиниот татко, Иван V, и да ги исклучи потомците на Петар Велики од наследството на тронот.
Ана починала на 17 октомври 1740 на 47 години од бубрежни камења што предизвикало бавна и болна смрт. Последните зборови на царицата биле фокусирани на Бирон. Иван VI имал само два месеци во тоа време, а неговата мајка, Ана Леополдовна, била омразена поради нејзините германски советници и врски. Како последица на тоа, кратко по смртта на Ана, Елисавета Петровна, легитимната ќерка на Петар Велики, успеала да ја придобие наклонетоста на народот, го затворила Иван VI, и ја протерала неговата мајка.
Post Miserabile
Post Miserabile — папска була која била издадена од Папа Инокентиј III на 15 август 1198 година, повикувајќи на Четврта крстоносна војна во Светата земја.
Анеуплоидија
Анеуплоидијата претставува мутација во бројот на хромозомите (т.е. плоидноста), при што доаѓа до појава на абнормален број на хромозоми во кариотипот на единката. Ваквиот вид на промени (синдроми), кога има поголем или помал број на хромзоми, се едни од најчестите генетски нарушувања кај луѓето. Различните видови на организми имаат различен број на хромозоми, така што поимот "анеуплоидија" не се однесува на одреден број на хромозоми, туку на состојбата при која хромозомската содржина во дадена клетка е абнормална.
Аркус секанс
Аркус секанс – функција инверзна на функцијата секанс.
Анеуплоидија
Анеуплоидијата за првпат е откриена во 1915 година кај татулата (Datura stramonium), потоа кај винската мушичка (Drosophila melanogaster) во 1920, а кај човекот во 1959 од страна на францускиот генетичар Жером Лежен.
Аркус секанс
Формули
Формули кои се поврзани со аркус секанс:
Анеуплоидија
Механизми на настанување
Главниот механизам за настанување на анеуплоидија е нераздвојување на хромозомите при клеточната делба. Ова нераздвојување може да се манифестира со неодделување на хомологните хромозоми во мејоза I, или со неодделување на сестринските хроматиди за време на мејоза II или митоза. Резултатот од оваа грешка во поделбата е клетка со нерамномерен број на хромозоми. На пример, кога се губи само еден единечен хромозом од диплоидниот пар на хромозоми (2n-1) се добива моносомија, појава при која добиените ќеркини клетки со дефектна делба ќе бидат без еден хромозом во некој од своите хромозомски парови. Доколку, пак, се додава како вишок еден хромозом повеќе, тогаш таквата состојба се нарекува трисомија, при што ќеркините клетки добиени со дефектна делба ќе имаат еден хромозом повеќе во некој од паровите.
Аркус секанс
Извод
Изводот на аркус секанс е:
Анеуплоидија
Видови на анеуплоидии
Анеуплоидијата може да се јави во вид на:
Аркус секанс
Претставување во форма на интеграл
Претставена во форма на интеграл аркус секанс е:
Анеуплоидија
Видови на анеуплоидии
Освен овие видови на анеуплоидии, кога е афектиран само еден пар на хомолози, има случаи и кога се засегнати повеќе парови. На пример, тоа е случај при двојната моносомија, каде недостасува по еден хромозом од секој од двата пара на хомолози (2n-1-1) и двоен тетрасомик кој содржи додатен пар на хромозоми во два нормални парови на хомолози (2n+2+2).
Аркус секанс
Претставување во форма на бесконечна сума
Претставена во форма на бесконечна сума аркус секанс е:
Црква Св. Ѓорѓија (Тројаци)
'''Црква Св. Ѓорѓија''' — археолошко наоѓалиште кај селото Тројаци, Прилепско. Претставува осамен наод од римско време.
Во селската црква „Св. Ѓорѓи“ има вградени повеќе делови од антички сполии од мермер и камен, односно столбови и делови од архитравни греди.
Волта а Каталуња 2017
Волта а Каталуња 2017 (позната и како Трка околу Каталонија 2017) — 97. издание на велосипедската етапна трка Волта а Каталуња, која се одржала помеѓу 20 и 26 март како деветти настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена по вторпат од возачот на, Алехандро Валверде, кој – како сите негови колеги добил едноминутна казна на екипниот хронометар на трката – освоил три етапи, планинскиот пласман, како и крајниот генерален пласман. Валверде завршил над една минута пред најблискиот соперник; Алберто Контадор завршил втор за, 63 секунда зад Валверде. Подиумот бил заокружен од колегата на Валверде Марк Солер – освојувајќи го и пласманот за млад возач – дополнителни 13 секунди зад Контадор. Во другите пласмани, резултатите на Валверде и Солер биле доволно добри за да го освои екипниот пласман, додека возачот на, Пјер Ролан го освоил пласманот за средни спринтови.
Екипи
Бидејќи Волта а Каталуња е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што се заокружила групата од 25 екипи. Две од професионалните екипи, и, го имале својот прв настан во Светската турнеја.
Рута
Целата рута на Волта а Каталуња била објавена на 9 март 2017 година. Трката имала екипен хронометар по првпат од 2007 година и била најдолга од 1964 година.
Четвртата етапа, првично закажана да биде 194,3 километри и да започне во Љивија, била скратена поради снег.
Поредок
Дополнително, постоел и спринтерски пласман, кој се наградувал со белата маичка. Во спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на некое од првите 3 места на средните спринтови во текот на секоја етапа; овие средни спринтови исто така нуделе и бонус секунди за генералниот пласман. Исто така, постоел и планински пласман, каде се доделувала црвена маичка. Во планинскиот пласман, бодови се добивале доколку велосипедистите се искачат на некое искачување пред другите велосипедисти, така што повеќе бодови имало на повисоките категоризирани искачувања.
Четвртата маичка го претставувала пласманот за млад возач, обележана со бела „дизајнирана“ маичка. Само возачите родени по 1 јануари 1992 година смееле да се натпреваруваат во овој пласман; најдобриот млад возач во генералниот пласман бил предводник на пласманот за млад возач. Постоел и пласман за екипите, каде времињата на тројцата најдобри велосипедисти по екипа се додавале заедно; водечката екипа на крајот на трката била екипата со најниско вкупно време.
Пеење на дождот (филм)
Пеење на дождот (англиски: Singin' in the Rain) — американски филм од 1952 година, во режија на Стенли Донен и Џин Кели. Главните улоги ги играат: Џин Кели, Доналд О'Конор, Деби Рејнолдс, Џин Хаген, Рита Морено, Сид Шарис итн. Филмот имал две номинации за „Оскар“, освоил еден „Златен глобус“, а во 1989 година бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД.
Синопсис
Дон Локвуд (го игра Кели) е позната глумец од ерата на немиот филм, кој е познат по соработката со глумицата Лина Ламон (ја игра Рејнолдс). На премиерата на нивниот најнов филм, Дон ја раскажува својата животна приказна. Подоцна, за време на забавата, младата девојка Кети (ја игра Хаген) ја удира Ламон со торта во лицето. Потоа, Дон ја бара насекаде Кети и најпосле ја наоѓа за време на снимањето на друг филм. По појавата на првиот звучен филм, сопственикот на филмското студио ги ангажира Дон и Лина да снимаат звучен филм, иако Лина има несоодветен глас. По првата претпремиера, Дон сфаќа дека филмот ќе доживее целосен неуспех и решава да го преработи, правејќи го мјузикл. Меѓутоа, проблемот е во тоа што Лина не знае да пее, па затоа неа ја заменува Кети. Филмот доживува голем успех, но Лина станува алчна и почнува да ги уценува Дон и директорот на студиото. Затоа, по премиерата на филмот, Дон ја открива измамата дека Лина не пее на филмот. Најпосле, тој и Кети се заедно, а таа станува глумица.
Наундорф
Наундорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Кикучи Кан
Кан Кикучи (1889 - 1948) - јапонски писател.
Творештво
Најпознати дела на Кикучи се романите „Таткото се враќа“, „Љубовта на Тоџуро“ и „Над одмаздата“. За неговиот начин на пишување е карактеристична современата реалистична филозофија. Тој бил многу популарен кај јапонската интелигенција која ги напуштила старите традиционални сфаќања и го прифатила либералниот индивидуализам. Како долгогодишен уредник на едно од најпознатите книжевни списанија, тој извршил големо влијание врз многу јапонски писатели, а еден од неговите најдобри пријатели бил Рјуносуке Акутагава.
Шпремберг
Шпремберг (Spremberg, Grodk) — град во округот Шпре-Ниса, во Бранденбург, Германија. Градот бил првпат споменат во 1301. Самиот град има околу 9.000 жители, но со околните села и окрузи бројката достигнува до 25.000 жители.
Шпремберг се наоѓа околу 20 километри јужно од Котбус и 25 километри северно од Хојерсверда, на остров и на двата брега на реката Шпре. Помеѓу 1871 и 1918, градот бил географски центар на Германското Царство; денес се наоѓа на 25 километри од германско-полската граница.
Градот своевремено бил географски центар на Германското Царство (1871-1919).
Куџо Такеко
Куџо Такеко (1887 - 1928 - јапонска хуманитарка и поетеса.
Творештво
Такеко пишувала поезија во стилот „вака“, а нејзините песни се одликуваат со суптилност и сликовитост. Нејзини најпознати дела се збирките „Златната камбана“, „Белиот паун“ и „Мијуги“.
Џозеф Пристли
Џозеф Пристли (англиски: Joseph Priestley) (13 март 1733 - 6 февруари 1804) — англиски материјалистички филозоф, психолог, физичар и хемичар. Ги откри кислородот, амонијакот, хлороводородот, сулфурната киселина, азот диоксидот и јаглеродниот диоксид.
Животопис
Задоен од прогресивните идеи, Пристли ја поздравил француската револуција и бил член на „Друштвото на пријателите на француската револуција“. Како последица на тоа, во 1791 година, приврзаниците на реакционерните идеи му ја нападнале куќата и му ја уништиле лабораторијата, а тој морал со семејството да побегне во Лондон, а во 1794 година се преселил во Америка.
Философските погледи на Пристли
Во однос на религиозните проблеми, Пристли бил приврзаник на деизмот и верската толеранција. Оттука, тој бил силен критичар на празноверието, но исто така и на атеизмот. Но, од друга страна, тој бил приврзаник на материјалистичките сфаќања во областа на психологијата. Во своето дело „Хартлиевата теорија за човечкиот дух на принципите на асоцијацијата на идеите“ (Hartley's theory of human mind on the principles of the association of ideas), објавено во 1755 година, тој ги застапувал идеите на Дејвид Хартли. Во подоцнежните дела, како што се „Истражувања за материјата и духот“ (Discussions relating to matter and spirit) и „Доктрината на филозофската нужност“ (The doctrine of philosophical necessity) од 1777 година, како и „Слободни дискусии за доктрините на материјализмот“ (Free discussions on the doctrines of materialism) од 1778 година, тој отишол чекор напред во споредба со Хартли.
Така, наспроти него, Пристли ја застапува тезата за материјалност на душевните појави. Според него, материјата е активна супстанција, која „поседува својство на простирање и сила на привлекување или одбивање“, но покрај нив, материјата поседува и други својства, а едно од нив е мислењето, кое е „својство на нервниот систем или поточно на мозокот“. Според Пристли, сите наши идеи потекнуваат во крајан мера од осетите и осетните идеи, а настануваат со нивна механичка асоцијација чија физиолошка основа ги сочинуваат вибрациите во човечкиот мозок. Во согласност со овие идеи, Пристли бил застапник на механицистичкиот детерминизам во однос на прашањето на слободата на волјата.
Кура Окло
Кура Окло била сестра и сопруга на Манко Инка Јупанки, владетел марионета и подоцна владетел на Тавантинсују од 1553 до неговата смрт во 1544. Низ текот на својот живот, Кура Сапа го пратела својот сопруг уште од малите години, преку доаѓањето на престолот и на крајот смртта. Таа родила син, Сајри Тупак, во 1535 година за време на заробувањето на Манко Јупанки. Подоцна следела воена офанзива од страна на Шпанците кога во 1539 година Кура Окло била заробена. За време на заробувањето таа била мачена и силувана и на крај била убиена во 1539 година.
ЖРК Будуќност Подгорица
ЖРК Будућност Подгорица е женски ракометен клуб од Подгорица, Црна Гора. Клубот се натпреварува во Црногорската Прва Ракометна Лига и во Регионалната Лига.
Историја
Клубот е основан на 13 февруари 1949 година во склоп на Спортското друштво "Будуќност". Во Втората сојузна лига на Југославија клубот за првпат влегол во сезоната 1972/73, додека пак во Првата сојузна лига за првпат влегол во сезоната 1981/82.
Клубот со 22 титули државен првак и со 15 титули во Купот, е најтрофеен ракометен клуб во Црна Гора, како и во поранешна СФР Југославија и во Србија и Црна Гора.
Исто така клубот поседува и 5 европски титули, 3 пати го освоил Купот на Победниците на Куповите (1985,2006,2010), еднаш ЕХФ Купот во 1987 и еднаш ЕХФ Лигата на Шампионите во 2012 година.
Состав 2017-18
Голмани
Леви крила
Пикери
Леви бекови
Средни бекови
Десни бекови
Институт за анимална биотехнологија
Институтот за анимална Биотехнологија е независен ентитет на Факултетот за земјоделски науки и храна во Скопје, има образовна и истражувачка улога. Во овој институт се наоѓа лабораторија за ГМО и генетско инженерство. Институтот организира дипломски, постдипломски и докторски студии од анималната биотехнологија, животински генетско инженерство, управување на здравјето на животните, исхрана и контрола, безбедноста на храната од животинско потекло, млеко и млечни производи, генетика и селекција и др. Освен образовна улога на Институтот има и истражувачка улога. Директор на институтот е проф.Д-р Драгослав Коцевски.
Лабораторија за генетско инженерство и генетски изменети организми (ГМО)
Во соработка со Меѓународниот агенција за атомска енергија од почетокот на 2005 година, Лабораторија за биохемија и молекуларна биологија на Факултетот за земјоделски науки и храна учествува во проектот "Унапредување на системот на безбедност на храна во Република Македонија", кој се фокусира на воспоставување на систем за контрола на присуство на генетски изменети организми (ГМО) во разни видови на прехранбени производи. Во јуни 2005 година, лабораторија е опремен со автоматски ДНК анализатор, во PCR и нов апарат за документација на гелови. Во рамките на овој проект беа направени и обука на членовите на тимот на Институтот за контрола на прехранбените производи во Долна Саксонија, на Катедрата за генетско инженерство и лабораторија за ГМО контрола на Националниот институт за биологија во Љубљана, Словенија, две реномирани институции од областа на ГМО. Овој проект е целосно финансиран од страна на Меѓународната агенција за атомска енергија за вкупно околу 250.000 евра. Министерството за здравство преку Дирекцијата за храна, во 2006 година, издаде одобрување на Лабораторијата за биохемија, молекуларна биологија и ГМ на Институтот за Анимална Биотехнологија за контрола на ГМО во различни прехранбени производи. Освен за рутински лабораториски анализи и активно да учествуваат во развојот на професионални тестови организирана од страна на ИСТА (Интернационална асоцијација за тестирање семе) за докажување на компетентноста на персоналот и квалитетна опрема што врши анализа.
Опрема
ГМО лабораторијата на Институтот за анимална биотехнологија при ФЗНХ се наоѓа на 144 м2 и е организирана во девет сегменти. Покрај стандардна опрема, лабораториска опрема и специфични молекуларна биологија како што се: PCR машина, спектрофотометар со ултравиолетово и видливата светлина, со центрифуга систем за вода за ладење бања со миксер, комплетна опрема за секој тип на електрофореза, визуелизација систем на гелови и релевантни софтверски пакети кои се користат во лабораторија компјутер обработка на податоци. Лабораторијата има автоматски ДНК секвентори со извонредна моќ, скенирање на голем број на примероци, а прецизна анализа за присуството на ГМО во одредени примероци се врши во реално време со PCR инструмент. Имплементацијата на активностите ќе вклучува тим од тројца биохемичари и биолог, со долгогодишно искуство во својата област, и одговорното лице на овој проект е единствениот доктор на науки во областа на ГМО во Македонија.
Кариотип
Основниот број на хромозомите во телесните (соматски) клетки на една единка или вид се нарекува соматски број (диплоиден број) и се означува со 2n. Според ова, кај луѓето 2n=46. Кај половите клетки, хромозомскиот број се означува со n (кај луѓето n=23).
Според горенаведеното, кај нормалните диплоидни организми, автозомните хромозоми се присутни во две копии. За разлика од нив, во зависност од видот на организмот, може или не мора да има полови хромозоми. Полиплоидните клетки имат повеќе копии на хромозоми, а хаплоидните клетки имаат единечни копии, односно половина од диплоидниот број. Проучувањето на целосната гарнитура на хромозоми понекогаш се нарекува кариологија.
Улрих Корц
Улрих Корц (гернански: Ulrich Kortz) е германски научник, чија истражувачка дејност се концентрира околу синтезата на нови полиоксометалати. Корц се смета за еден од основололожниците на синтеза на полиоксометалати од благородни метали.
Дебел Рид (Тројаци)
Дебел Рид — археолошко наоѓалиште кај селото Тројаци, Прилепско. Претставува осамен наод од римско време.
Во подножјето на Мал Козјак, оддалечено 2 км северозападно од селото, жителите нашле повеќе монети. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Total Request Live
TRL ги прикажувалa десетте најбараните видеа на денот кои биле барани од гледачите кои гласале онлајн. Одбројувањето започнувало со десетте најбарани видеа, а завршувало со најбараните. Од 22 октомври 2007, одбројувањето на TRL било засновано на гласови, табели, рингтонови, дигитални спуштања, радио пуштања, што значело дека најбараното видео од гледачите не морало секогаш да биде број-еден. Шоуто било генрелано прикажувано од понеделник до четврток и траело еден час иако закажувањето и траењето се менувале со текот на годините.
На 15 септември 2008 било изјавено дека TRL ќе биде затворено за да биде заменето со FNMTV. Специјалната последна епизода траела три часа, а била прикажана на 16 ноември 2008, во 08:00 часот.
Уџи Шуи Моногатари
Уџи Шуи Моногатари - јапонска збирка приказни и преданија од ерата Камакура (1185-1325). Авторите на приказните од збирката не се познати. Збирката содржи 194 приказни, напишани по урнекот на книгата „Уџи Таина Гом Моногатари“, а повеќето од расказите обработуваат будистички и религиозни теми. Долго време се мислело дека „Уџи“ е името на местото во кое биле собрани расказите, меѓутоа тоа е името на една легендарна јапонска личност.
Pie Postulatio Voluntatis
Pie Postulatio Voluntatis — папска була која била издадена од Папа Паскал II на 15 февруари 1113 година во градот Беневенто, Италија. Со оваа була официјално бил основан витешкиот орден Болничари.
Како и другите папски були, и оваа го добила своето име според првите зборови на текстот. Редот е признаен како независна меѓународна организација, поставена само во непосредна зависност на папата. Сите привилегии и права на орденот во Европа и Азија, како актуелни, така и оние кои ќе бидат стекнати во иднина, ќе бидат засекогаш во сопственост на орденот. Булата предвидува и дека по смртта на водачот на орденот, никој да не може да застане на негово место со итрина, интрига или со сила, туку неговото место да биде заземено преку избор на членовите на орденот во согласност со Божјата волја. За оние кои ќе ги прекршат правилата било предвидено исклучување од црквата.
Банска
Банска - река во Хасковската област, југоисточна Бугарија. Реката е на 37 км долга.
Банска извира од врвот Софиџик во Источни Родопи. Поминува низ селата Татарево, Гарваново, Клокотница и Добрич. Помеѓу Татарево и Гарваново ја создава клисурата Боаза. Реката се влева во Марица кај Хасково како десна притока.
Во 1230 година се случи Битката кај Клокотница крај бреговите на реката.
Реката Банска е населена со голем број видови риби, вклучувајќи ги ципла, пегуница, караш и скобал.
Српски вина
Во Србија има речиси 70.000 хектари лозови насади, кои произведуваат околу 425.000 тони грозје годишно. Поголемиот дел од српските вина се произведуваат во локалните винарии.
Српски вина
е термин со кој се обележуваат вина произведени на територија на Србија, како и вина од специфичните сорти од тоа географско подрачје.Српската винска индустрија покажува знаци на значителен раст, за што сведочи Ин Вино, годишен меѓународен вински фестивал што се одржува во Белград од 2004 година на годишно ниво. Исто така, од 2010 година на Саемот во Белград се одржува годишен меѓународен саем за вино, именуван како „Beo Wine Fair“. Од 2019 година српското производство на вино е во експанзија.
Сезоната на берба во Србија започнува во јули (првото грозје е свежо за јадење ) и завршува во октомври (последното грозје за правење вино).
Историја
Историјата на производство на вино во Србија датира од праисторијата. Лозарството било богато во римскиот период. Виното е дел од српската култура уште од формирањето на државноста, особено за време на владеењето на династијата Немањиќ (XII-XIV век), која го поттикнувала и промовирала лозарството.
Поранешна Југославија била меѓу првите десет светски земји производители на вино. На својот врв во 1970-тите, произведуваше над 6 милиони хектолитри годишно. Сепак, главно поради ограничувањата на социјалистичката држава, акцентот бил ставен на квантитетот наместо на квалитетот. Многу вина беа масовно произведени во големи земјоделски комбинации како што се Навип и Рубин, со генерално ниски стандарди за квалитет во сите фази од процесот на производство на вино. Во 1980-тите забележан е голем пад на производството и извозот, развој што продолжи во 1990-тите со распадот на Југославија и последователниот распад на српската економија.
Но, во 2000-тите, српското винарство почнало не само да закрепнува, туку и да прави остар и решителен пресврт кон квалитетот и разликата во вкусовите. На пазарот влегоа бројни мали и средни винарии во приватна сопственост, кои често се водат како семејни бизниси и со многу високо почитување на стандардите за квалитет и вкус.
Оживеани се некои речиси заборавени традиции, како Бермет од Сремски Карловци. За зголемување на домашната потрошувачка придонесе и економското закрепнување на земјата. Производството на вино во 2004 година изнесувало 1.550.000 литри. Потрошувачката на вино по глава на жител е 16 литри (2006 година). Сепак, само 5% од домашното производство се извезува (податоци 2004-2007), најголем дел од нив во соседните земји, и главно на големо. Висококвалитетните и квалитетни вина сочинуваат околу 35% од производството.
Вински региони
Најважните српски лозја се наоѓаат во долината Тимок (250 км на исток од Белград ), во областа Вршац (100 км сесевероисточно од Белград), на падините на Фрушка Гора (80 км северозападно од Белград), во областа Суботица (200 км северно од Белград), Шумадија (100 км југозападно од Белград) и Жупа (230 км југоисточно од Белград).
Во светлината на заживувањето на винарската индустрија во Србија, српското Министерство за земјоделство во 2008 година покрена иницијатива за реформа на српските закони за производство на вино и рекласификација на винските региони. Ревидираната класификација на регионите била издадена во 2013 година, дефинирајќи 22 региони без подрегиони и детално ги специфицираше нивните граници и одлики.
Сорти
Главни сорти вклучуваат Прокупац, Совињон Бланк, "Италијански ризлинг", Каберне Совињон, Шардоне, Пино Блан и пино ноар, Хамбург, Мускат, Афус Али, Вранец, Темјаника, Крстач, Смедеревка, и Динка. Некои ретки сорти опстојуваат во Србија, како што се мускатскиот крокант и отелот.
Најстари автентични сорти на грозје се прокупац и тамјаника. Прокупац е вид на црвени вина и бил познат уште во почетокот на средниот век, а Тамјаника е Мускат сорта која потекнува од јужна Франција, е позната во Србија повеќе од 500 години.
Белите вина сочинуваат околу 64% од производството, а црвените околу 36%.
NGC 1957
NGC 1957 — елиптична галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1957 се споменува и како NPM1G -14.0249.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1957 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 1957 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 32 м 55,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 14° 7' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 169°.
Други поделби
Проучување на NGC 1957 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17427. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 270; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5345. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1334.
Колквиц
Колквиц (Kolkwitz, Golkojce) — општина во округот Шпре-Ниса, во југоисточен Бранденбург, Германија.
Breadline
Breadline е песна на Мегадет од нивниот осми студиски албум Risk. Подоцна бил направен ремикс од овој сингл, кој бил наменет за јапонскиот музички пазар.
Оваа песна не е класична балада, но сепак е доста уникатна поради нејзината лесна мелодија, за разлика од останатата дискографија на Мегадет. Во текстот се говори за сиромашен човек, без никаков имот и парични средства. Од текстот исто така дознаваме дека бил зависник од кокаин. Бил снимен и видео запис, кој не се нашол на ДВД изданието Arsenal of Megadeth.
Breadline е и насловот на еден мини албум од Мегадет, кој првично не бил издаден во САД. Денес може да се најде во некои музички продавници, а достапен е и на iTunes. Дискот содржи и двете верзии од оваа композиција, плус 4 ремиксувани песни од претходните албуми.
Марти Фридмен (кој заедно со Мастејн ја создал песната), ја вклучил на својот соло албум Future Addict, издаден 2008 г. Неговата верзија е доста потешка и подинамична.
Список на песни
Сите песни се напишани и компонирани од Дејв Мастејн, додека Марти Фридмен се потпишува како соавтор на музиката од нумерите 1, 2 и 5.
NGC 6379
NGC 6379 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6379 се споменува и како UGC 10886, MCG 3-44-10, CGCG 112-2, IRAS 17283+1619, CGCG 111-44.
Откривање
Објектот е откриен на 15 мај 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6379 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6379 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 30 м 35 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +16° 17' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 33°.
Други поделби
Проучување на NGC 6379 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60421. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 203; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1538. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 274.
Ел-Фатиха
„Ел-Фатиха“ (سورة الفاتحة, Отворање) — првото поглавје на светата книга Куран. Содржи седум стиха како молитва за Божјето поведување по вистинскиот пат и нагласување на господарството и милоста Божја. Ова поглавје игра посебна улога во традиционалните дневни молитви, со тоа што се рецитира на почетокот на секоја единица молитва (реќат).