cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Софија Магдалена од Данска
Кралицата Давагер
Како кралица Давагер, било олеснување за Софија Магдалена да се повлече од јавниот живот. Нејзиниот зет, војводата Чарлс, станал регент, а таа избегнала политичка улога. Како вдовица, Софија Магдалена живеела повлечен живот. Таа не сакала да учествува во никакви претставнички должности и се откажала од своите простории во палатата Дротнингхолм за да биде ослободена од нив. Живеела во Кралската палата во Стокхолм во текот на зимата, а во палатата Улриксдал во текот на летото. Таа живеела во кругот на својот двор и ретко забавувала гости освен нејзините доживотни пријателки Марија Аурора Угла и Вирџинија Мандерстром. Забележано е дека, иако таа ги мразела машките миленици на нејзиниот сопружник за време на неговиот живот, таа на неколку од нив им дала позиции во својот двор како вдовица. Софија Магдалена имала блиски односи со нејзиниот син, кралот Густав IV Адолф, кој редовно ја посетувал и со кого имала заеднички интерес за религијата. Во 1797 година, таа инсистирала да го прескокне протоколот на приемот на нејзината снаа, Фредерика од Баден. Бонтонот барал како кралица Давагер, таа да не ја поздравува својата снаа на скалите на кралската палата со остатокот од кралското семејство, туку да ја чека во својот салон, но таа одбила: „Јас се знам себеси. како страдав, кога пристигнав во Шведска и колку болно реагирав на студениот прием што ми го приреди кралицата Луиза Улрика. Што се однесува до мојата снаа, решив да ја поштедам од такви горчливи емоции!“ За време на владеењето на нејзиниот син, таа ретко се покажувала на дворот, освен во недела и на судски презентации, и претпочитала да остане на својот имот. Таа редовно се среќавала со својот син и неговото семејство на семејни посети, но не учествувала во дворскиот живот.
Во 1809 година таа била сведок на пучот и по абдикацијата на нејзиниот син, кралот Густав IV Адолф од Шведска, откако Шведска ја загубила Финска од Русија. Таа била длабоко погодена од неговото таложење. На денот на пучот ја известила нејзината пријателка Марија Аурора Угла, а во нејзино друштво веднаш се упатила во домот на нејзиниот син. Таа била спречена да го види од стражарите, и пукнала во солзи во прегратките на Угла. Набргу потоа, во нејзиниот дом ја посетил војводата Чарлс во друштво на стражари, кои официјално и кажале што се случило и ја натерале повторно да се расплаче со тоа што официјално и забраниле да се гледа со синот. Кога таа, за време на заробеништвото на нејзиниот син, формално побарала дозвола да се види со него, а Чарлс ѝ кажал дека не може доколку владата не и даде дозвола, таа јавно прокоментирала: „Владата не бараше дозвола за убиството на мојот сопруг, не се бараше ниту дозвола за соборување и затворање на мојот син, но морам да имам нивна дозвола за да разговарам со моето дете“. Таа никогаш повеќе немаше да го види својот син, но се допишувала со него до крајот на животот. Тој бил испратен во егзил и заменет од неговиот вујко Чарлс XIII, но таа останала во Шведска до нејзината смрт. Меѓутоа, таа се збогувала со својата снаа и нејзините внуци кога го напуштиле Стокхолм за да му се придружат на Густав Адолф.
Во јануари 1810 година, таа била претставена на избраниот наследник на тронот, Чарлс Август, престолонаследник на Шведска. За време на неговата посета, тој застанал пред портретот на нејзиниот внук Густав и ја известил дека сака да го посвои за негов наследник. Подоцна истата година (2 ноември 1810 година), таа била претставена на следниот избран наследник на тронот, Жан Батист Бернадот. Тој ја гледал со сомнеж и верувал дека таа не сака да го види, но таа искоментирала: „Благодарна сум за чувствителноста на престолонаследникот, но тој греши, ако верува дека не сакам да го видам! Би било неправедно да имам барем малку незадоволство кон него, бидејќи не е тој што го собори мојот син!“ На средбата се зборувало дека нејзиното лице побелело, но на крајот велат дека била воодушевена од неговиот шарм. Во 1811 година, таа била една од ретките во шведскиот двор кои биле добри со Дезире Клари.
Софија Магдалена живеела се повеќе и повеќе изолирана кон крајот на својот живот и била погодена од влошено здравје. Од 1812 година, таа посветила голем дел од своето време на нејзиното пријателство со младиот аматерски ботаник барон Антон Фредрик Врангел. Таа никогаш не закрепнала целосно откако претрпела мозочен удар во мај 1813 година.
Во популарната култура
Аферата со завршувањето на нејзиниот брак и скандалот со наследувањето била прикажана во периодичната драмска продукција на СВТ на „Густав III:с äktenskap “ ( Бракот на Густав III ) во 2001 година, каде Софија Магдалена била портретирана од данската глумица Ибен Хјејле.
Тоа било искористено и за да се инспирира романот Drottningens juvelsmycke, познат во Шведска, каде ликот на Тинтомара е прикажан како полубрат на Густав IV Адолф преку грофот Мунк.
Роберт Левандовски
Роберт Левандовски (Robert Lewandowski; р. 21 август 1988) — полски фудбалер, напаѓач на и капитен на полската репрезентација.
Раните години од кариерата
Левандовски ја започнал својата кариера во Варшовија, каде како тинејџер играл фудбал цели седум години. Потоа, тој се преселил во Делта Варшава, каде што конечно успеал да заигра за првата екипа, постигнувајќи четири гола. Следната сезона (2005-2006) тој ја поминал во еден од најпознатите полски клубови Легија Варшава, меѓутоа играл за нивната втора екипа во третата лига и постигнал два гола. .
Лех Познањ
Во јуни 2008 година, Лех Познањ го купиле Левандовски од Знич за 1,5 милиони злоти. Претходно истиот месец, агентот на Левандовски Цезари Кухарски му го понудил играчот на својота поранешна екипа Спортинг Хихон, кој штотуку изборил промоција во првата шпанска лига по десет години во втората лига. Сепак, Спортинг одбил да го ангажира младиот напаѓач.
Борусија Дортмунд
Во јуни 2010 г., Левандовски потпишал четиригодишен договор со германскиот клуб од Бундеслигата, Борусија Дортмунд, за пријавена трансфер-сума од околу 4,5 милиони €. На 19 септември, тој го постигнал својот прв гол во Бундеслигата во Рурското дерби против Шалке 04, правејќи го резултатот 3-0 за Борусија; натпреварот завршил со резултат 3-1. Во првиот дел од сезоната Левандовски главно бил замена за главниот напаѓач на Борусија, Лукас Бариос, но со одличната форма Левандовски успеал да се наметне и во вториот дел од сезоната често да биде претпочитан пред парагваецот. Својата прва сезона во Дортмунд ја завршил со 33 првенствени настапи и 8 гола.
Во текот на следната сезона (2011-2012), Левандовски профитирал од повредата на Бариос и бил постојано во почетниот состав, сè до зимската пауза. Напаѓачот одговорил постигнувајќи два гола во победата со 3-0 од првото коло на Купот на Германија против Сандхаузен. Левандовски ја отворил својата голгетерска сметка во лигата, постигнувајќи гол во победата со 2-0 над Нирнберг на 20 август 2011, завршувајќи ја акцијата на Марио Геце. На 1 октомври, Левандовски постигнал хет-трик и имал една асистенција во победата со 4-0 над Аугсбург, меѓутоа веднаш по тој натпревар уследил неочекуван и разочарувачки пораз со 3-0 од Олимпик Марсеј во групната фаза од Лигата на шампионите. Дортмунд се искачиле на второто место во Бундеслигата после рутинската победа со 5-0 над 1. ФК Келн на 22 октомври, во која Левандовски постигнал два гола. На 17 декември на гостувањето против Фрајбург Левандовски погодил двапати и бил асистент при голот на Кевин Гроскројц во триумфот со 4-1. Поради својте одлични перформанси, бил избран за Најдобар играч на годината во Полска. После зимската пауза, на 22 јануари 2012 година, Дортмунд го прегазиле Хамбургер со 5-1 и се израмниле по бројот на бодови со водачите Бајерн Минхен; Левандовски постигнал два гола и асистирал за голот на неговиот сонародник Јакуб Блашчиковски. На 11 април, тој го постигнал единствениот гол на натпреварот во победата со 1-0 над директниот конкурент за титулата Бајерн Минхен. Со оваа победа Дортмунд излегол на шест бодови предност во однос на Бајерн на само четири натпревари до крајот на сезоната. На 21 април, Левандовски асистирал за голот на Шинџи Кагава против Борусија Менхенгладбах во 59-тата минута, а откако натпреварот завршил и Дортмунд победил со 2-0 клубот и математички ја заверил титулата во Бундеслигата. Во последниот натпревар од кампањата во Бундеслигата, Левандовски постигнал два гола во првото полувреме, а Дортмунд го победил Фрајбург со 4-0 и на тој начин ја прославил титулата. Левандовски ја заврши сезоната како трет стрелец во Бундеслигата со 22 гола, ниту еден од белата точка, а имал и шест асистенции. Во финалниот натпревар на сезоната за Дортмунд, тој постигнал хет-трик во финалето на Купот на Германија, во кој милионерите го поразиле Бајерн Минхен со 5-2, и за првпат во нивата историја ја освоиле двојната круна. Левандовски завршил како најдобар стрелец во Купот на Германија, со седум гола во шест натпревари.
Левандовски го направил своето прв настап во сезоната 2012-2013 во победата со 2-1 победа над Вердер Бремен на отворањето на сезоната. Тој го постигнал својот прв гол во победата со 3-0 над Бајер Леверкузен, на 15 септември 2012 година, помагајќи да се продолжи серијата на Дортмунд до 31 натпревар без пораз со што клубот го зазел третото место во историјата на Бундеслигата по број на натпревари без пораз. Три дена подоцна, во првиот натпревар на клубот во Лигата на шампионите за сезоната 2012-2013, Левандовски го постигнал единствениот гол во 87-мата минута за победа над Ајакс со резултат од 1-0. Тој поставил нов клупски рекорд за постигнување голови во најмногу натпревари по ред, откако постигнал барем еден гол во 12 последователни натпревари во лигата, надминувајќи го рекордот на Фридхелм Кониецка од сезоната 1964-1965. На 9 февруари 2013 година, Левандовски го отворил резултатот во домашен натпревар против Хамбургер, но бил исклучен во 31-вата минута добивајќи директен црвен картон за фаул над Пер Силјан Скјелбред; Дортмунд загубил со 1-4. Сезоната ја завршил со 24 гола во лигата, еден гол помалку од топ-реализаторот на Бундеслигата, Штефан Кислинг од Бајер Леверкузен.
Според спортскиот директор на Борусија Дортмунд Михаел Зорц, говорејќи во февруари 2013 година, Левандовски можеби нема да го обнови договорот со клубот и ќе замине во текот на летото на 2013 година или по завршувањето на сезоната 2013-2014.
На 24 април 2013 година, Левандовски станал првиот играч кој успеал да постигне четири гола во полуфиналето на Лигата на шампионите кога Борусија Дортмунд го порази шпанскиот шампион Реал Мадрид со 4-1 во првиот натпревар од оваа рунда одигран на Сигнал Идуна Парк. На 25 мај, тој играл во финалето на Лигата на шампионите за 2013 година во кое фудбалерите на Борусија биле поразени со 2-1 од Бајерн Минхен.
Сезоната 2013-2014, Левандовски ја започнал со победа во Суперкупот на Германија во кои Дортмунд го победил Бајерн со 4-2 на 27 јули 2013 година. Тој го постигнал својот прв гол во сезоната во победата со 4-0 над Аугсбург во натпреварот на отворањето на Бундеслигата на 10 август. На 1 ноември, тој го постигнал својот единствен хет-трик за сезоната во победата со 6-1 над Штутгарт во 11. коло од Бундеслигата.
На 25 февруари 2014 година, Левандовски постигнал два гола во првиот натпревар осминафиналето на Лигата на шампионите против Зенит, со што станал најдобар стрелец на жолто-црните во европските натпреварувања, надминувајќи го рекордот на Стефан Шапуиза од 16 гола. На 16 април 2014, Левандовски го постигнал својот 100-ти гол за екипата во 182-от настап, кога Дортмунд загубил од ВФЛ Волфсбург во полуфиналето на Купот на Германија, прославувајќи со подигање на дресот и покажувајќи кон број 100 кој бил напишан на неговата маица под дресот. Левандовски ја завршил сезоната 2013-2014, како најдобар стрелец во Бундеслигата со 20 гола. Тој, исто така, постигнал шест гола во Лигата на шампионите, каде Борусија стигнала до четвртфиналето. За време на реваншот на од осминафиналниот натпревар против Зенит, Левандовски заработил втор жолт картон, што резултирало со тоа тој да биде суспендиран за првиот натпревар од четвртфиналето против Реал Мадрид.
Левандовски го одиграл својот последен натпревар за Дортмунд во Финалето на Купот на Германија 2014 против Бајерн Минхен на 17 мај. Тренерот Јирген клоп го отстранил од неколку тренинзи пред финалето, поради загриженоста за повреда; иако Левандовски ги одиграл сите 120 минути во финалето, Дортмунд загубиле со 2-0.
Бајерн Минхен
Во ноември 2013 година, Левандовски потврдил дека ќе потпише преддоговор договор со соперниците на Борусија Дортмунд, Бајерн Минхен што и официјално се случило на 3 јануари 2014 година; договорот бил склучен на пет години, а тој требало да се приклучи на екипата на почетокот на сезоната 2014-2015. Левандовски бил официјално претставен како играч на Бајерн Минхен на 9 јули 2014 година.
Тој го направил своето деби за својот нов клуб во поразот со 2-0 од неговиот претходен клуб Борусија Дортмунд во Суперкупот на Германија на 13 август 2014 година, а својот прв гол го постигнал во ремито 1-1 против Шалке 04 во својот втор првенствен натпревар на 30 август. На 1 ноември, во својот прв натпревар во лигата против Дортмунд, Левандовски постигнал гол за победата со 2-1 со која го однел Бајерн на четири бода предност на врвот на табелата. Во својот трет натпревар за сезоната против Дортмунд на 4 април 2015 година, Левандовски го постигнал единствениот гол во 36-тата минута во победата со 1-0. Голот дошол кога Левандовски ја искористил одбиената топка откако Роман Вајденфелер го одбранил ударот на Томас Милер.
Репрезентативна кариера
Левандовски има три настапи за полската репрезентација под 21 година, во пријателски натпревари против Англија, Белорусија и Финска.
Своето деби за сениорската национална репрезентација го направил на 10 септември 2008 година, три недели после неговиот 20 роденден, против Сан Марино во квалификациите за Светското првенство 2010 г, влегувајќи како замена во 59-тата минута и го постигнал вториот гол поставувајќи го конечнио резултат 2-0 за Полска. Само Влоѓимјеж Љубањски постигна гол на своето деби за репрезентацијата на помлада возраст од Левандовски, откако тој го сторил тоа со само 16 години. Левандовски постигнал уште еден гол во квалификациите против истиот противник на 1 април 2009 година, во победата со 10-0.
Левандовски бил повикан за Европското првенство 2012 на кое Полска била ко-организатор заедно со Украина. Во првиот натпревар на турнирот игран во Варшава на 8 јуни против Грција, тој го постигнал првиот гол на натпреварот (а воедно и на турнирот) на асистенција од тогашниот соиграч од Дортмунд Јакуб Блашчиковски; Левандовски бил избан за играч на натпреварот. Тој играше во сите три натпревари за Полска на турнирот, но домаќините биле елиминирани уште во фазата по групи со само два освоени бода.
Левандовски постигнал два гола од пенал во победата со 5-0 против Сан Марино на 26 март 2013 во натпревар од квалификациите за Светското првенство 2014, неговиот прв натпревар како капитен. Подоцна во текот на кампањата, на 6 септември, тој постигнал изедначувачки гол против Црна Гора во ремито 1-1 на домашен терен.
На 7 септември 2014 година, во првиот натпревар на Полска во квалификациите за Европското првенство 2016, на гостувањето против Гибралтар, Левандовски го постигнал својот прв хет-трик во националниот дрес, постигнувајќи дури четири гола во победата со 7-0.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 8 мај 2022.
Најмногу голови на еден натпревар
Во својата кариера Левандовски постигнал најмногу четири гола на еден натпревар, и има вкупно два такви натпревари; еден во незаборавната полуфинална вечер од Лигата на шампионите против Реал Мадрид и другиот со репрезентацијата на Полска против Гибралтар. Покрај нив има уште 4 натпревари на кој постигнал по 3 гола или т.н. хет-трик. Три од нив се како играч на Борусија Дортмунд и еден додека играл за Знич Прушкув во втората лига на Полска.
Титули
==== Лех Познањ ====
Наклон
Поимот наклон може да се однесува на:
Вајтенхаген (Грајфсвалд)
Вајтенхаген (Weitenhagen) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Марко Розе
Марко Розе ( 11 септември, 1976, Лајпциг ) бил поранешен германски фудбалер и сегашниот тренер на Ред Бул Салцбург.
Натпревари и цели
1.Бундеслига
2.Бундеслига
Регионална лига:
Куп:
Рис Витерспун
Лора Џин Рис Витерспун (Laura Jeanne Reese Witherspoon) (родена ), позната како Рис Витерспун, е американска глумица и филмски продуцент.
Животопис
Во 1999 година, Витерспун ја родила ќерката Ејва, а по неа имала уште две деца.
Творештво
Рис Витерспун го свртела вниманието на јавноста со улогата на Ел Вудс во комедијата „Русокосата адвокатка“. Во филмот „Од по работ“ ја толкувала улогата на кантри-пејачката Џун Картер-Кеш за која во 2005 година била наградена со „Оскар“, „Златен глобус“ и наградата на „БАФТА“. Во 2015 година повторно била номинирана за наградата „Оскар“, за улогата на Шерил Стрејд во филмот „Дивина“, во кој таа била и продуцент.
Oenococcus
Oenococcus е род на Грам-позитивни бактерии, од фамилијата Leuconostocaceae. Единствениот познат вид во овој род беше Oenococcus oeni (кој до 1995 година беше познат како Leuconostoc oeni). Во 2006 година беше идентификуван нов вид - Oenococcus kitaharae. Како што имплицира самото име, Oenococcus oeni има големо значење во областа на енологија та, каде што оваа бактерија ја игра главната улога во процесот на малолактична ферментација (процес во кој јаболковата киселина се претвора во млечна киселина).
Бенјамин Вајгелт
Бенџамин Вејгетт ( Бохолт Германија, 4 септември 1982 ) бил германски фудбалер во лево-задна позиција.
Зеверин
Зеверин (Severin) — село и поранешна општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 25 мај 2014 година е дел од општината Домзил.
Ендре Ади
Ендре Ади (унг. Ady Endre,, Ерминдсент, Австроунгарија - , Унгарија) е унгарски поет, еден од најважните поети на XX век, но и воопшто во историјата на целокупната унгарска литература.
Животопис
Ади е роден во Ерминдсент (град во денешна Романија кој се нарекува Едифалва на унгарски, односно Ади Ендре на романски и во двата случаи во чест на Ади), во Трансилванија, во осиромашено благородничко семејство. Ендре бил постарото од двете деца. Посетувал едно протестантско училиште во Жила (денес Жалај, Романија), а потоа учел право во Дебрецен. Иако бил одличен студент, тој ги прекинал правните студии за му се оддаде на новинарството. Наскоро Дебрецен му станал здодевен (град кој подоцна ќе стане симбол за заостанатоста во неговата поезија) и се преселил во Наѓварад (денешен Орадеа, Романија), град со богат културен живот. Истовремено, Ади водел боемски живот, заглавувајќи во хронично пијанство. Тука, во унгарската провинција, тој дошол во допир со напредната граѓанска класа и добил одредени сознанија за случувањата во Европа, кои веднаш го привлекле.
Пресвртната точка во неговиот живот се случила во 1903 година, кога се запознал со една учена и отмена жена, Адела Брил (Госпоѓа Диоси), богата венчана жена која живела во Париз, но која повремено го посетувала својот дом во Наѓварад. Леда (како што Ади ја нарекол во своите песни) станала негова Муза. Таа го зела со себе во Париз, каде Ади го видел раскошниот живот, исполнет со пари, богатство и жени. Оттогаш, тој станал еден вид унгарски бегалец, разочаран од случувањата во Будимпешта, кој симболички го отфрлил своето благородничко потекло, нарекувајќи се себеси „благородник во опинци“. Меѓу 1904 и 1911 година, во период од седум години, Ади, исто толку пати ќе го посети Париз. Кога вратил оттаму по својата прва посета (која траела речиси една година), започнал да работи за весникот „Будимпештански журнал“ (Budapesti Napló), за којшто напишал повеќе од 500 статии и многу песни.
Заинтересиран за политика, Ади станал член на радикалната група „Дваесетти век“ (Huszadik Század). Во 1906 година била срушена унгарската влада, а бидејќи весникот во кој работел Ади пишувал во нејзина корист, тој одлучил да ја напушти земјата и повторно заминал во Париз. Во 1907 година, Ади бил принуден да ја напушти својата работа во „Будимпештански журнал“. Во 1908 година излегол првиот број на новото списание „Запад“ (Nyugat), заедно со една песна и есеј на Ади. До крајот на својот живот, Ади учествувал во одржувањето на овој месечник, кој станал собиралиште на најдобрите унгарски писатели, а во 1912 година станал уредник на списанието. Њугат е, без сомнение, најважното списание во историјата на унгарската литература. Сепак, бидејќи Њугат не се занимавал со политика, Ади не бил сосема задоволен, па почнал да пишува и за други весници. Тој бил особено критичен кон политичката ситуација која владеела во негово време. Го презирал национализмот на владеачките партии, но го критизирал и анти-национализмот на социјал-демократите; знаел колку Унгарија е назад во развитокот во однос на западните земји, но сепак ги забележувал и грешките на Западна Европа.
Во 1908 година, во Наѓварад, тој бил основач на литературната дружина „Утре“ (A Holnap), која издаде антологија во која биле застапени песни на Ади, Михај Бабич, Ѓула Јухас и Бела Балач. Од 1909 година, Ади често одел во санаториуми, зашто неговото психичко здаравје почнало да ослабува, како последица на неговиот хедонистички начин на живеење. Политичката ситуација во земјата станала критична, работниците протестирале и Ади можел да го предвиди доаѓањето на револуцијата. Неговиот личен живот исто така бил во криза - врската со Леда сè повеќе му станувала товар, бидејќи откако Ади станал познат поет, таа ја загубила доминантната позиција во врската. Оттука, Ади и Леда се разделиле во 1912 година. Во 1914 година, Ади се запознал со дваесетгодишната Берта Бонча (која во своите песни ја нарекол Чинчка), со која се допишувал уште од 1911 година. Во 1915 година, тие се венчале без дозвола на нејзиниот татко.
По атентатот на престолонаследникот Франц Фердинанд во 1914 година, Ендре ја очекувал Првата светска војна. Сите што ги познавал биле ентузијастички расположени во врска со војната, поради што тој останал сам, уплашен и загрижен за иднината. Како признание на неговото творештво, Ади бил избран за претседател на Академијата Верешмарти, организација на модерните писатели, но тешката болес го оневозможила да го одржи својот говор на промоцијата. На 27 јануари 1919 година, во Будимпешта, Ади умрел на имотот на својата жена - остарен, духовно скршен, во црни ракавици кои му ги криеле рацете, нагрдени од болеста како последица на неговите сексуални авантури. Сепак, Ади го доживеал крајот на Австроунгарската монархија и прогласувањето на Унгарската република, која веднаш го прогласила за почесен претседател и “татко на нова Унгарија”.
Поезија
Во почетокот на 19 век, унгарските поети ги следеле стапките на Шандор Петефи и пишувале имитирајќи го народното творештво, но без да ја поседуваат Петефиевата визија (и уште повеќе - талент). Ади бил првиот унгарски поет кој ја напуштил традицијата и експериментирал со нов, модерен стил. Уште млад, во Дебрецин, Ади објавил две просечни збирки поезија: „Песни“ (1899) и „Уште еднаш“ (1903). Дури по познанството со Леда и враќањето од Париз, Ади ја објавил збирката „Нови песни“ (1906), со која веднаш го зазел централното место во унгарската култура. Оттогаш, тој нижел збирка по збирка, а унгарската културна јавност била остро поделена на два спротивставени табора: за и против Ади, поделба која останала до крајот на неговиот живот. И ден-денес, останува мистерија како наеднаш Ади се преобразил од просечен провинциски поет во централно име на унгарската поезија. Недвојбено, Ади бил под големо влијание на творештвото на Бодлер и Верлен. Често го користел симболизмот и најмногу пишувал за Бог, Унгарија, љубовта и борбата да се преживее. Неговата поезија се одликува со оригинален поетски јазик и со посебен свет на слики и метафори. Најстрасните љубовни песни во унгарската поезија се оние кои Ади ѝ ги посветил на Леда.
Денес, заедно со Шандор Петефи, Ендре Ади се смета за најголемиот унгарски поет, кој не само што извршил далекусежно влијание врз развојот на унгарската поезија, туку извршил своевидна поетска и општествена револуција. Без сомнение, Петефи служел како животен пример и поетски патоказ за Ади, кој по сите симболистички и декадентни авантури се вратил на наследството на Петефи.
Книги поезија
Ади ги објавил следниве збирки поезија:
Исто така, тој ги објавил и лирските есеи “Писма од Париз”, неколку збирки раскази и бројни новинарски статии и есеи.
Беренхоф
Беренхоф (Behrenhoff) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Гале Фиданоски
Гале Фиданоски (Битуше,, ) — македонски новинар и публицист.
Животопис
Фиданоски е роден во 1936 година во гостиварското долнореканско село Битуше, каде што ги поминал и своите најрани детски години. По завршување на основното образование се запишал во учителската школа „Никола Карев" во Скопје. Со дипломата народен учител две години работел во ОУ „Иво Рибар Лола" во Ростуше. Во 1962 дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје и истата година е поставен за директор на ОУ „Денче Дејаноски" во Маврови Анови. По три години работа во Маврово, во 1965 година е примен за новинар-уредник во Радио Гостивар, каде што како новинар-урендик, односно директор и главен и одговорен уредник останал сè до пензионирањето во 2000 година. Покрај активната и ангажирана новинарска работа во Радио Гостивар, нешто повеќе од 35 години бил и дописник на Радио Скопје од Гостивар. Соработува и со други електронски и печатени медиуми.
Космос-2097
Космос-2097 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 август 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1900 килограми. Космос-2097 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 718,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9737 км, а најмалото на 633.
Кноидален бран
Во хидродинамиката, кноидалниот бран е нелинеарно и точно периодично браново решение на равенката Кортевег-де Врис. Овие решенија се во однос на Јакобиевата елиптична функција cn, поради што се измислени cn кноидалните бранови. Тие се користат за да се опишат површинските гравитациски бранови со прилично долга бранова должина, во споредба со длабочината на водата.
Решенијата на кноидалните бранови биле изведени од Кортевег и де Врис, во нивниот труд од 1895 година во кој тие исто така ја предлагаат нивната дисперзивна равенка со долги бранови, сега позната како равенка Кортевег-де Вриј. Во границата на бесконечна бранова должина, кноидалниот бран станува осамен бран.
Равенката Бенџамин-Бона-Махони го подобрила однесувањето на кратки бранови должини, во споредба со равенката Кортевег-де Вриј, и е уште една еднонасочна бранова равенка со решенија на кноидни бранови. Понатаму, бидејќи равенката Кортевег-де Вриј е приближување на Бусинеск равенките за случајот на еднонасочно ширење на брановите, кноидните бранови се приближни решенија за Бусинеск равенките.
Решенијата на кноидните бранови може да се појават и во други апликации освен површинските гравитациски бранови, на пример за да се опишат јонските акустични бранови во физиката на плазмата.
Равенките Кортевег-де Врис и Бенџамин-Бона-Махони
Равенката Кортевег-де Врис (КдВ равенка) може да се користи за да се опише еднонасочното ширење на слабо нелинеарни и долги бранови - каде што долгиот бран значи: има долги бранови должини во споредба со просечната длабочина на водата - на површинските гравитациски бранови на течниот слој. КдВ равенката е дисперзивна бранова равенка, вклучувајќи ги и дисперзиите на честотата и амплитудните ефекти на дисперзија. Во неговата класична употреба, КдВ равенката е применлива за бранови должини λ што надминуваат околу пет пати од просечната длабочина на водата h, така што за λ > 5 ч ; а за периодот τ поголем од со g јачината на гравитациското забрзување. За да се предвиди позицијата на КдВ равенката во опсегот на апроксимации на класичните бранови, таа се разликува на следниве начини:
КдВ равенката може да се изведе од равенките на Бусинеск, но потребни се дополнителни претпоставки за да може да се одвои ширењето на напредниот бран. За практични примени, равенката Бенџамин-Бона-Махони (ББМ равенка) е претпочитана во однос на КдВ равенката, модел кој се шири напред сличен на КдВ, но со многу подобро однесување на дисперзија на честотата на пократки бранови должини. Дополнителни подобрувања во перформансите на кратки бранови може да се добијат со изведување на еднонасочна бранова равенка од современ подобрен модел, валиден за уште пократки бранови должини.
Кноидни бранови
каде што H е висината на бранот, λ е брановата должина, c е брзината на фазата и η 2 е надморската височина. Понатаму, cn е една од елиптичните функции на Јакоби, а K (m ) е целосниот елиптичен интеграл од првиот вид; и двете се зависни од елиптичниот параметар m. Последново, m, го одредува обликот на кноидалниот бран. За m еднаков на нула, кноидалниот бран станува косинус функција, додека за вредности блиску до еден, ноидалниот бран добива врвови и (многу) рамни корита. За вредности од m помали од 0,95, кноидалната функција може да се приближи со тригонометриски функции.
Важен бездимензионален параметар за нелинеарни долги бранови ( λ ≫ h ) е Урселовиот број:
За мали вредности на U, каде U < 5, може да се користи линеарна теорија, а при повисоки вредности треба да се користат нелинеарни теории, како теоријата на кноидните бранови. Зоната на разграничување помеѓу - трет или петти ред - теории на Стоукс и каноидни бранови е во опсегот 10-25 од Урселовиот број. Како што може да се види од формулата за Урселовиот број, за дадена релативна висина на бранот H / h Урселовиот број - а со тоа и нелинеарноста - расте брзо со зголемување на релативната бранова должина λ / h.
Описите на кноидните бранови, преку ренормализација, исто така се добро прилагодени на брановите на длабока вода, дури и на бесконечна длабочина на вода; како што открил Кламонд. Опис на интеракциите на кноидните бранови во плитка вода, како што се наоѓа во вистинските мориња, е даден од Озборн во 1994 година.
Површински напон
Во случај кога ефектите на површинскиот напон се (исто така) важни, тие може да се вклучат во решенијата за кноидни бранови за долги бранови.
Равенка Кортевег-де Врис
Равенката како што се користи за бранови на вода и во димензионална форма, е:
All quantities can be made dimensionless using the gravitational acceleration g and water depth h:
Добиената недимензионална форма на КдВ равенката е
Формата
се добива преку трансформацијата
но оваа форма повеќе нема да се користи во оваа изведба.
Се бараат решенија за периодични бранови, кои се движат со фазна брзина c. Овие постојани бранови треба да бидат од следново:
Следствено, парцијалните деривати во однос на просторот и времето стануваат:
каде што η го означува изводотна η(ξ) во однос на аргумент ξ.
Користејќи ги овие во КдВ равенката, се добива следнава обична диференцијална равенка од трет ред:
Ова може да се интегрирано еднаш, за да се добие :
со r и константа на интеграција. Откако ќе се множи со 4 η'' и ќе се интегрира уште еднаш
со s уште една константа на интеграција. Ова е напишано во форма
Кубниот полином f(η) станува негативен за големи позитивни вредности на η, а позитивен за големи негативни вредности на η. Бидејќи површинската кота η е реално вреднувано, исто така и константите на интеграција r и s се реални. Полиномот f може да се изрази во однос на неговите корени η1, η2' ' и η3'':
Бидејќи f(η) е реално вреднувана, трите корени η1, η2 и  η3 се или сите три реални, или инаку едното е реално, а преостанатите две се пар од комплексен конјугат. Во вториот случај, со само еден корен со реална вредност, постои само една елевација η на која f(η) е нула. И, следствено, само една кота на која површината наклон η е нула. Како и да е, бараме решенија слични на брановите, со две издигнувања - бранот сртот и коритото (физика) - каде што наклонот на површината е нула. Заклучокот е дека сите три корени на f(η) треба да бидат реално вреднувани.
Без губење на општоста, се претпоставува дека трите вистински корени се подредени како:
во согласност со периодичниот карактер на бараните бранови решенија и со ψ(ξ) фазата на тригонометриските функции sin и cos. Од оваа форма, следните описи на различни поими во равенки и  може да се добијат:
Using these in equations и, се добива следната обична диференцијална равенка која се однесува на ψ и ξ, по неколку манипулации :
со F(ψ|m) нецелосен елипсовиден интеграл од првиот вид. Елиптичните функции Јакоби cn и sn се инверзи на F(ψ|m) дадени со
Со употреба на равенка, е пронајдено добиеното кноидно-брановно решение на КдВ равенката
What remains, is to determine the parameters: η1, η2, Δ and m.
First, since η1 is the crest elevation and η2 is the trough elevation, it is convenient to introduce the wave height, defined as H = η1 − η2. Consequently, we find for m and for Δ:
Решението на каноидниот бран може да се запише како:
Второ, коритото се наоѓа на ψ = ½ π, така што растојанието помеѓу ξ = 0 и ξ =&nbsp ;½ λ е, со λ бранова должина, од равенката :
каде што K(m) е целосен елипсовиден интеграл од првиот вид. Трето, бидејќи бранот осцилира околу средната длабочина на водата, просечната вредност на η(ξ) треба да биде нула. Значи
каде што E(m) е целосен елипсовиден интеграл од вториот вид. Следниве изрази за η1, η2 и η3 како функција на елиптичниот параметар m и висината на бранот H резултат:
Четврто, од равенките and  a relationship can be established between the phase speed c and the roots η1, η2 and η3:
The relative phase-speed changes are depicted in the figure below. As can be seen, for m > 0.96 (so for 1 − m < 0.04) the phase speed increases with increasing wave height H. This corresponds with the longer and more nonlinear waves. The nonlinear change in the phase speed, for fixed m, is proportional to the wave height H. Note that the phase speed c is related to the wavelength λ and period τ as:
Равенка Бенџамин-Бона-Махони
Равенката Бенџамин-Бона-Махони (ББМ равенка), или регуларната равенка на долг бран (RLW) е во димензионална форма дадена со:
Сите величини имаат исто значење како и за КдВ равенката. Равенката BBM често се претпочита пред равенката КдВ бидејќи има подобро однесување на кратки бранови.
Црква „Св. Атанасиј“ - Чирак (1750)
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Чирак, Гребенско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија. Таа е негов главен храм.
Црквата е изградена околу 1750 г. врз темелите на постар храм на сретселото. Претставува правоаголна базилика. Во 1950 г. е реставрирана. Камените канделабри во црквата се дело на Георгиос Лазос Вранкас.
На 300 м јужно од оваа црква е истоимениот храм „Св. Атанасиј“ од 1500 г.
NGC 3082
NGC 3082 — елиптична галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3082 се споменува и како ESO 435-18, MCG -5-24-11, AM 0956-300.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Горица (Новоселци)
Горица (Γκορίτσα Νερόμυλους) — античка утврдена населба над селото Новоселци, Мегленско, Егејска Македонија.
NGC 3082
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3082 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3082 има привидни димензии од 1,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 58 м 52,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 30° 21' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 26°.
Други поделби
Проучување на NGC 3082 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28829. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 365; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7169. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Горица (Новоселци)
Опис
Населбата била развиена уште во доцниот хеленистички период — крајот на IV – I век п.н.е., а има податоци дека постоела во доцнокласичното време (IV век п.н.е.). Првиот археолошки истражувач на на Меглен, Николаос Пападакис во 1913 г. напишал дека имало археолошки наоди и керамика од V век п.н.е. Меѓутоа, во 1916 г. за време на Првата светска војна го користела француската армија и значаен дел од наодите се уништени. Во 1994 г. наоѓалиштето настрадало и од ловци на богатство.
Карл XIII Шведски
Карл XIII (Karl XIII; 7 октомври 1748 – 5 февруари 1818) ― крал на Шведска од 1809 година и крал на Норвешка од 1814 година. Тој бил втор син (и помлад брат на кралот Густав III) од шведскиот крал Адолф Фредерик и Луиза Улрика од Прусија, сестра на Фридрих Велики.
Иако во Шведска бил познат како кралот Карл XIII, тој всушност бил седми шведски крал со тоа име, затоа што Карл IX (владеел 1604–1611) го зел неговиот број откако ја проучувал фиктивната историја на Шведска. Во Норвешка е познат како Карл II.
Живот и владеење
Роден е во 1748 година во Стокхолм. Бил син на Адолф Фредерик, крал на Шведска (1751 - 1771) и Луиза Улрика од Прусија. Карл бил близок со неговиот брат Густав III, кому му помогнал во државниот удар од 1772 година и неговото искачување на тронот на Шведска, и за што кралот го наградил со титулата Војвода од Седерманланд.
По избувнувањето на Руско-шведската војна во 1788 година, тој служел како адмирал на флота, а особено се истакнал во битките кај Хогланд (7 јуни 1788 година) и Оланд (26 јули 1789 година).
По атентатот на Густав III во 1792 година, Карл владеел како регент на Шведска до 1796 година во име на неговиот внук, кралот Густав IV, кој бил малолетен кога неговиот татко бил застрелан во операта во Стокхолм. Густав III го назначил за регент во неговиот претходен тестамент. Додека умирал, тој го променил тестаментот и иако Карл повторно бил назначен за регент на неговиот малолетен син, тој не требало да има апсолутна власт, туку таа требало да биде ограничена од владата составена од поддржувачи на Густав III. Меѓутоа, по смртта на монархот, Карл успешно ја оспорил волјата и како единствен регент му била дадена неограничена моќ.
Кога Густав IV Адолф од Шведска станал полнолетен во ноември 1796 година, регентството на Карл завршило. Неговиот однос со Густав IV Адолф бил срдечен, но не биле блиски, и не му била доверена голема одговорност за време на владеењето на неговиот внук.
На 13 март 1809 година, оние кои го симнале од тронот Густав IV Адолф го назначиле Карл за регент, и бил избран за крал. Кога станал крал, тој имал 60 години и бил во лоша здравствена состојба. Во ноември 1809 година, имал срцев удар и не можел да учествува во владата.
Неговата неможност соодветно да владее со државата ја поттикнала потрага по негов наследник. Прв избор бил данскиот принц, Кристијан Август, кој откако бил посвоен од Карл го добил името Карл Август. Сепак, Карл Август починал само неколку месеци по неговото пристигнување во Шведска. Еден од генералите на Наполеон, Жан-Батист Бернадот, бил избран за негов наследник. Новиот престолонаследник, веднаш штом пристигнал во Шведска во 1810 година ја презел владата. Состојбата на Карл се влошувала, особено по 1812 година, и откако го изгубил своето сеќавање и повеќе не можел да комуницира станал само нем сведок на владините совети со кои претседавал принцот престолонаследник.
По основањето на Унијата на Шведска и Норвешка на 4 ноември 1814 година Карл станал крал на Норвешка под името Карл II Норвешки. По осумгодишно владеење како крал, Карл умрел на 5 февруари 1818 година без да остави природен наследник, а Бернадот го наследил како крал Карл XIV Јохан.
Мрежна топологија
Топологијата може да се смета и како виртуелна форма на структурата на мрежата. Оваа форма не одговара на реалниот физички дизајн на уредите во компјутерската мрежа. Компјутерите во една домашна мрежа можат да бидат подредени во круг, но ова не значи дека мрежата има прстен топологија. Секоја поединечна мрежна топологија е одредена само од графичкото мапирање на конфигурацијата на физичките и/или логичките врски помеѓу јазлите. Проучувањето на мрежната топологија се темели на теоријата на графови. Растојанијата помеѓу јазлите, физичките поврзувања, ратата на пренос, и/или типовите на сигнали можат да се разликуваат во две мрежи, а сепак овие две мрежи можат да имаат идентични топологии.
Локална компјутерска мрежа (ЛАН) е еден пример за мрежа која покажува и физичка и логичка топологија. Секој даден јазол во мрежата има еден или повеќе врски со еден или повеќе јазли во истата мрежа и мапирањето на овие врски и јазли во графот резултира со геометриска форма која може да се користи за опишување на физичката топологија на мрежата. Исто така, мапирањето на протокот на податоци помеѓу јазлите во мрежата ја одредува логичката топологија на мрежата.
Основни видови на топологии
Постојат 7 основни топологии: Оваа класификација се заснова според врските помеѓу компјутерите.
Физичката топологија во мрежата се одредува од можностите на уредите за мрежен пристап и медиумите, нивото на контрола на грешки и цената на кабловите и телекомуникациските кола.
Според физичкото протегање, мрежите можат да се класифицираат како:
Класификација на мрежните топологии
Постојат две основни категории на мрежните топологии:
Формата на распоредот на каблите кои се користат за поврзување на уредите во мрежата се нарекува физичка топологија на мрежата. Ова се однесува како каблите се поставени за да се поврзат компјутерите во една мрежа. При избор на физичка топологија, влијание имаат следните фактори:
Логичката топологија го опишува начинот како мрежата пренесува информација од мрежата/компјутерите до другите уреди и не зависи од физичкиот изглед на мрежата. Логичкиот изглед исто така ги опишува и различните брзини на каблите кои се користат за поврзување помеѓу мрежите.
Точка-до-точка
Кај дедуцираните точка-до-точка топологии, врската помеѓу двата уреди е секогаш користена, а додека пак кај преклопничките топологии, врската може да се конфигурира динамички и кога таа не се користи да биде прекината. Преклопничките точка-до-точка топологии се основниот модел кои се користат во телефонијата.
Магистрала
Во локалните мрежи каде се користи топологијата магистрала, секој компјутер е поврзан со еден главен кабел преку кој се пренесуваат податоците. За секој приклучен уред на главниот кабел постои конектор каде тој се приклучува. На краевите од главиот кабел постојат терминатори кои ја апсорбираат енергијата која ја носи сигналот за да не настане рефлексија и сигналот да се пренесе во обратна насока низ кабелот и на тој начин да настане интерференца. Сигналот од изворниот уред патува и во двете насоки до сите уреди приклучени на магистралата сè додека не го најде уредот со соодетна MAC и IP-адреса којшто е примач на пораката. Доколку адресата на примачот кај примениот пакет не се совпаѓа со адресата на тој уред, пакетот се отфрла. Бидејќи топологијата магистрала се состои од еден главен кабел, таа е евтина за имплементација споредено со другите топологии. Сепак, како недостатоци на овој тип топологија е цената на менаџирањето на мрежата како и доколку настане ненадејно кинење на кабелот, целата мрежа ќе падне.
Постојат линеарни и диструбуирани магистрали.
Кај линеарните магистрали, главниот кабел се состои од два краја, на кои се наоѓа по еден терминатор. Позната е под името backbone или trunk. За разлика од линеарните, дистрибуираните магистрали имаат повеќе од два краја и поголем број на терминатори. На главиот кабел постојат гранки, но за разлика од топологијата дрво, постои главен кабел – магистрала низ која се пренесуваат податоците.
Ѕвезда
Во локалните мрежи со ѕвездеста топологија, секој центар домаќин се поврзува со централно средиште (hub). За разлика од магистралата, кај ѕвездестата топологија, секој јазол се поврзува со точка-до-точка врска со централното средиште, кое носи одлука за патеката преку која ќе го прати пакетот. На тој начин, целиот сообраќај поминува низ тоа централно средиште. Ѕвездестата топологија се смета за најлесна топологија за имплементација и дизајнирање. Како предност на ѕвездестата топологија е леснотијата за додавање на дополнителен јазол во мрежата, а како недостаток доколку централното средиште престане да функционира, целата мрежа ќе падне.
Постои и топологијата проширена ѕвезда. Кај проширените ѕвезди, компјутерите формираат подѕвезди кои сите поврзани заедно, прават топологија ѕвезда. Кај нив имаме хиерархиски подредени повеќе централни уреди, и на средината еден уред кој одлучува за сите останати.