cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Моја Африка
Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Кенија. Во 1913 година, откако еманципираната Карен (ја игра Стрип) се согласува да се омажи за баронот Брор Бликсен (го игра Брандауер), кој е брат-близнак на својот неверен љубовник, таа му се придружува на сопругот, кој има плантажа на кафе во близината на Најроби. Карен мора да се привикне на новиот стил на животот во британската колонија, но веднаш по доаѓањето, таа се запознава со привлечниот ловец Денис Финч Хатон (го игра Редфорд) кој е, исто така, слободоумен. На почетокот, бракот на Карен и Брор е хармоничен, но подоцна тој почнува да се опива и да ја изневерува сопругата. Огорчена од неговото однесување, поради кое таа заболува од сифилис, Карен се зближува со Денис и самата раководи со плантажата, а Брор заминува да живее со друга жена. Некое време, Карен и Денис одржуваат страсна љубовна врска, но еден ден, тој гине во авионска несреќа. Потоа, на фармата на Карен избувнува пожар и така пресушуваат нејзините приходи, па таа е принудена да се врати во Данска.
Коралноморски Острови
Територијата на Коралноморски Острови е надворешна територија на Австралија составена од група мали и претежно ненаселени тропски острови и гребени во Коралното Море. Се наоѓаат североисточно од Квинсленд, Австралија. Населен е само островот Вилис. Територијата има површина од 780.000 km², од што најголемиот дел е океан. Територијата се протега источно и јужно од надворешниот раб на Големиот корален гребен и ги вклучува островот Хералдс Бикон, Оспреј гребенот, Групата на острови Вилис и петнаесет други гребени и островски групи. На Гребенот Като е највисоката кота на територијата.
Историја и статус
Коралноморските Острови биле мапирани за прв пат во 1803 година. Кон крајот на деветнаесетиот век од островите се ископувал гвано, но недостигот на пивка вода оневозможило населување. Коралноморските Острови се сметаат за австралиска надворешна територија од 1969 година по донесување на Законот за Коралноморските Острови (пред тоа биле дел од Квинсленд), а територијата им се проширила во 1997 година со вклучување на гребените Елизабет и Мидлтон кои се скоро 800 км јужно од останатите острови.
Островите и гребените од Големиот корален гребен не се дел од оваа територија, и му припаѓаат на Квинсленд. Надворешниот раб на Големиот корален гребен е граница меѓу Квинсленд и територијата Коралноморските Острови.
Територијата ѝ припаѓа на Австралија, управувана од Министерството за инфраструктура, транспорт, регионален развој и градови во Канбера. Претходно, била управувана од Министерството за правда и судови и Министерството за транспорт и регионални услуги). За одбраната се грижи Австралија, а територијата често е посетувана од Австралиската Кралска Морнарица.
На многу острови Австралија има поставено автоматски метеоролошки станици, а има и 200 наутички милји (370 км) ексклузивна рибарска зона. Нема економски активности (освен риболов и нуркање, кои не се квантифицирани), и има три-четири лица на островот Вилис (Јужно островче) кои раководат со метеоролошката станица, поставена во 1921 г.
Географија
Има околу 30 засебни гребени и атоли, од кои дванаесет се целосно потопени за време на плима, а останатите 18 имаат 51 островче (од кои 18 се на атолскиот гребен Лихоу). На некои има вегетација. Величината на атолите е различна, од неколку километри во пречник до вториот најголем по површина (вклучувајќи ја и лагуната) атол во светот - Гребенот Лихоу, со големина на лагуната од 100 на 30 км и површина од 2500 km². Сите острови се многу ниски.
На Вилис Островите се гнездат птици и желки, но природните ресурси кои ги содржат се занемарливи. Опфаќаат помалку од 3 km² копно. Нема пристаниште, а бродовите можат само да се укотвуваат во близина.
Повеќето атоли се делат во две групи: Северозападна и Североисточна Група, гребенот Мелиш на исток и гребените Мидлтон и Елизабет на југ се групирани одделно.
Дреново (Воденско)
Дреново (Κρανέα, Кранеа) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа 8 километри источно од селото Драгоманци и североисточно од градот С’ботско, на надморска височина од 320 метри.
Сместено е во западното подножје на планината Пајак.
Историја
Дреново била стара македонска населба, која се распаднала во 1892 година поради разбојништва, а неговото население се прибрало во околните македонски села. Поради тоа и не се спомнува во многу статистики од овој период.
Селото било обновено во 1924 година, кога тука биле сместени бегалски семејства од градот Свеастија во Мала Азија.
По доселувањето на бегалците, името на селото било променето во Кранеа (Κρανέα).
Селото настрадало за време на Граѓанската војна, а неговото населението во 1947 година било принудно иселено од грчките монархистички власти во селата Калиница и Мандалево, Ениџевардарско. По завршувањето на војната, во 1950 година, населението се вратило и го обновиле селото.
Население
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 130 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 73 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Мениида со седиште во селото Калиница, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Дреново, во кој покрај Дреново влегува и селото Ново Село.
Орман (Петричко)
Орман (Кавракирово ) — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Петрич на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Мадона од ложата (Ботичели)
„Мадона од ложата“  (Madonna della Loggia) — слика од италијански уметник Сандро Ботичели, создадена во  1467 г. .
Орман (Петричко)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 11 километри северозападно од градот Петрич, во јужните краеви на планината Огражден во Петричката котлина. Климата е преодна средоземна со максимален зимски и летен минимум врнежи од дожд. Просечните годишни врнежи од дожд се околу 700 милиметри. Реката Струмица тече низ селото и ја опкружува на југ. Соседни села се Првомај и Михново.Атарот на селото зафаќа простор од 7.769 км2. Селото се наоѓа на надморска висина од 97 метри.
Мадона од ложата (Ботичели)
Ликовите се сериозни, змислени,доловени со нежна со меланхолија, која  што е типична за  Ботичели ..
Ботичели внел во оваа слика елеганција, лесен потез и богата симболика која во тоа време била блиска и до некои алхемиски принципи. Лирски, нежен, поетичен, ботичели отвора некои нови страници на сликарството со истакнати субјективни и интимистички моменти. .
Орман (Петричко)
Османлиско Царство
Селото се споменува во османлиски дефтери од 1570 година, 1664-1665 година. Според првиот дефтер, во селото живееле 56 христијански и 2 муслимански семејства. Според народната традиција, селото првично се наоѓало на 3 километри североисточно од денешната местоположба - во месноста Богоево, но во 18 век било запалено од Турците од селото Ѓорѓево и раселено. Подоцна се појавило на денешното место како чифлик под името Орман.
Во текот на 19 век, селото е чисто македонско, и припаѓа на Петричката каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Орман чифлик се состоело од 35 куќи од кои 132 Македонци
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 45 домаќинства, од кои 15 цигански и 30 македонски. Според истиот извор, во селото живееле 220 Македонци, додека ромското население не е наведено.
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 272 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, едно лице од селото бил доброволец во Македонско-одринските доброволни чети.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.
Селото било ослободено од отоманската власт во октомври 1912 година. Во 1913 година, за време на Балканските војни, селото било окупирано и запалено од грчката армија. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. По војната, бегалци од Кукушко, Дојранско и подоцна од Струмичко се населиле во селото.
==Население ==
Вилијам Стјуарт (courtier)
Вилијам Стјуарт (флоруит 1585–1600) бил шкотски дворјанин.
Можеби бил слуга на регентот Мортон во 1581 година, спомнат во исповедта на Мортон, кој бил сведок дека поранешниот регент добро спиел цела ноќ пред неговото погубување.
За време на неговата посета на Норвешка и Данска, Вилијам му служел на кралот, во 1589 и 1590 година, кога ја запознал својата невеста Ана од Данска. Данскиот рекорд на кралската компанија ги наведува имињата по рангирање, а Гиб и Стјуарт се појавуваат на самиот крај на листата, веднаш до англискиот дворјанин на Џејмс VI, Роџер Астон.
Џејмс VI играше карти во Данска, а Стјуарт дејствуваше како негов чанти, како што тоа го направи Џон Тенент за Џејмс V, плаќајќи ги сумите на пари што ги изгубил кралот. Џејмс VI ги кладеше данските далери и благородниците од миразот на неговата кралица. Во извештајот за миразот се споменува дека Вилијам му дал пари на кралот да игра во неколку наврати, на 4 март 1590 година Џејмс изгубил 4 далери на играта наречена „Монт“. Кралот, исто така, одиграл игра со коцки наречена „ мумчанс “ и загубил 41 далер. Стјуарт, исто така, делел бакшиш и кога Џејмс ги посетувал бродовите и во други времиња. Џејмс уживаше во друга игра со карти „маје“ која ја играше во куќата Кинеил на Божиќ 1588 година со Роџер Астон.
Вилијам и Џон Стјуарт од Росланд, обајцата кралски слуги, биле наградени со ешеат, одземениот имот, на Џејмс Хол од Фулбар во 1591 година. Џејмс VI му пишал на 29 мај 1591 година до Муре од Колдвел, барајќи од него да побара од лордот Рос од Халкхед да ги плати годишните кирии што им ги должи на кралските слуги Џон Стјуарт од Росланд и Вилијам Стјуарт за земјата на Фулбар.
Во април 1592 година Џејмс VI го испратил Стјуарт да го предупреди грофот од Атол да присуствува со него во Перт. Стјуарт сè уште бил камериер во одајата на кралот во 1594 година, кога му била купена облека од 300 фунти од Шкотите која требал да ја носи на крштевањето на принцот Хенри.
Други современици наречен Вилијам Стјуарт
Имаше неколку мажи наречени Вилијам Стјуарт активни во овој период, вклучувајќи:
Список на државни водачи во 1477 година
Ова е список на државни водачи во 477 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Москва (река)
Москва — името на реката која што тече низ истоимениот град Москва. Попознати градби ситуирани по нејзиниот тек се Кремљ како и храмот на Исус Христос Спасителот.
Берковечки гробишта (Киев)
Берковечките гробишта  (украински: Берковецький цвинтар) се најголемите гробишта кои се наоѓаат во Киев, Украина.
Гробиштата се наоѓаат во реонот Берковец. Тие биле основани во 1957 година и денеска зафаќа површина од 152 хектари. Дел од останките на Лукјановските еврејски гробишта биле пренесени овде по уништувањето на гробиштата.
На овие гробишта почиваат:
Црвено Брдо (Драгобраште)
Црвено Брдо — археолошко наоѓалиште во близина на виничкото село Драгобраште. Наоѓалиштето претставува могила од римско време.
Се наоѓа на околу 500 метри југозападно од Драгобраште. Основата е со пречник од 10 метри и е зачувана височина на градежан материјал  - sидови до 2 метри. ,.
Токиска берза
Токиска берза — берза на хартии од вредност со седиште во Токио.
Историја
Токиската берза е основана во 1878 година. Процесот на дерегулација на јапонскиот пазар на капитал започнал во 1985 година, кога Токиската берза примила во членство ограничен број странски брокерски фирми.
На 1 јануари 2013 година се споиле Токиската берза и берзата во Осака, втората голема берза во Јапонија, создавајќи една од најголемите берзи во светот.
Организација и регулација
На Токиската берза, котираат над 3 500 акционерски друштва, поделени во пет оддели:
Пазарни показатели
„Никеи 225“ и „ТОПИКС“ се двата најважни берзански индекси на Токиската берза.
Вод на смртта
Вод на смртта (англиски: Platoon) — американски воен-филм од 1986, режиран од Оливер Стоун, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Том Беринџер, Вилјем Дефо, Форест Витекер и Чарли Шин. Овој филм е првиот од трилогијата на Стоун за виетнамската војна. Поради реализмот во прикажувањето на воените дејства и осудата на војната, филмот добил четири награди „Оскар“: за најдобар филм, за режија, за звук и за монтажа.
Содржина
Филмот ги прикажува доживувањата на еден мал воен одред во Виетнамската војна во текот на 1967 година. Настаните во филмот се раскажани преку исповедот на младиот доброволец (го игра Шин), кој дури откако ќе замине на фронтот сфаќа колку бил наивен неговиот идеализам и колку е страшна војната. Таму, малдиот војник се соочува со дрогата што ја користат војниците, со насилството над цивилното население, итн. Момчето се наоѓа растргнато меѓу двајца пониски офицери, суровиот професионалец (го игра Беринџер) и хуманиот офицер (го игра Дефо).
Список на државни водачи во 523 година
Ова е список на државни водачи во 23 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 425
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 425 се споменува и како ESO 143-10.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 425 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 425 има привидни димензии од 2,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 9 м 31,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -61° 51' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 176°.
Други поделби
Проучување на IC 425 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64181.
Портрет на млада жена (Ботичели)
„Портрет на малада жена“  (Ritratto di dama) — слика од италијанскиот  уметник Сандро Ботичели, создадена во  1480–1485 г. .
Стојан Антов
Стојан Иванов Антов (понекогаш Антонов) — македонски револуционер, тиквешки војвода во Внатрешната македонска револуционерна организација.
Биографиja
Роден е во 1884 година во тиквешкото село Мрзен Ораовец, тогаш Османска Империја, денес во Република Македонија. Се стекнал со прогимназиално образование. По Втората балканска војна во летото 1913 година станал војвода во Тиквешко заедно со Атанас Калчев. Подоцна дејствувал во Кочанско.
По Првата светска војна учествува во реконструкцијата на револуционерната организација и од 1919 година е војвода во Тиквеш. Иван Михајлов за Антов и Калчев напишал:
Антов е убиен на 8 ноември 1921 година од страна на органите на полицијата при конфликтот на ВМРО со Владата на БЗНС.
Дина (појаснување)
Поимот дина може да се однесува на:
Инфодемија
Инфодемија – кованица од зборовите „информација“ и „епидемија“ што обично се однесува на брзо и далекусежно ширење на точни и неточни информации за нешто, како што е некоја болест. Бидејќи фактите, гласините и стравовите се мешаат и шират, станува тешко да се научат основните информации за некое прашање. Зборот е создаден во 2003 година, а забележал обновување на употребата во времето на КОВИД-19.
Список на државни водачи во 1476 година
Ова е список на државни водачи во 476 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Месје 100
NGC 4321 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4321 се споменува и како M 100, UGC 7450, MCG 3-32-15, IRAS 12204+1605, CGCG 99-30, VCC 596, KUG 1220+160.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4321 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4321 има привидни димензии од 7,5' х 6,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 4321 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40153. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1445. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Последниот кинески цар
Последниот кинески цар е биографски филм од 1987, заснован на животот на Пуји, последниот цар на Кина. Филмот е самостојно продуциран од Џереми Томас, режиран од Бернардо Бертолучи и издаден во 1987 од „Columbia Pictures“.
Масакр од Ладлоу
Настан
Штрајкот на 1.200-те рудари започнал уште во септември претходната 1913 година. Рударите се кренале против ниските плати, лошите услови за работа опасни по нивниот живот и потполната доминација, т.е. крепосна контрола на рударските компании врз нивните животи. На почетокот на штрајкот, рударите биле исфрлени од бараките и рударските населби, но со помош на Сојузот на обединетите рударски работници успеале да изградат шаторска населба во ридовите над градот и да го продолжат штрајкот.
Состојбата кулминирала во текот на април 1914 година, кога сопственикот Џон Рокфелер ангажирал негова приватна вооружена агенција, со цел да се справи со побунетите работници. И покрај неколкуте загинати, рударите на почетокот успеале да го одбијат нападот, при што на помош била повикана Националната гарда. Штрајкувачите мислеле дека Гардата е донесена за да ги заштити, доцна сфаќајќи дека нивната цел е всушност да го уништат штрајкот. По драматичната престрелка во која пружиле жесток отпор, рударите на крајот биле поразени.
Крвавото задушување на штрајкот и репресиите на Националната гарда, предизвикале масовни демонстрации во Колорадо, а за состојбата се заинтересирале и медиумите на национално ниво, вклучувајќи го и „Њујорк Тајмс“. Меѓутоа, по кратко време, ситуацијата се „смирила“ и масакрот бил оставен на забот на заборавот.
Кизуна АИ
Кидзуна Аи (キズナアイ), — Јапонски виртуелен јутјубер.
Дина (роман)
Култно прозно дело напишано од американскиот научно-фантастичен писател Френк Херберт во 1964 година.
Оваа книга ја има добиено Американската „Небула“ награда за книга на годината, и уште неколку други награди меѓу кои и „Книга на деценијата“ итн.
Френк Херберт има напишано шест книги од серијалот на „Дина“, како што се:
Стивен Лезиер
Стивен Лезиер или Ле Сиер (1575 -1640) бил англиски амбасадор роден во Швајцарија во Данска, Фиренца и Светото Римско Царство.
Кариера
Лезие е роден во Женева, дошол во Англија во 1575 година и првпат бил вработен како слуга на Сер Филип Сидни.
Во март 1583 година, пратеникот во Лондон кој собирал пари за црквата во Женева, Жан Мејлет, се сретнал со Лесиер и разговарале за напорите да се подигне откупнина за англискиот дипломат Даниел Роџерс, кој бил заробен од Мартен Шенк ван Нидеген.
Лезиер дошол во Единбург како секретар на Роберт Сидни во август 1588 година и се запознал со фламанскиот инженер за рударство, Евстахиј Рош.
Во 1602 година бил назначен за помошник на амбасадата испратена во Бремен за да се сретне со данските амбасадори, вклучувајќи ги Мандеруп Парсберг и Јонас Шарисиус, за да разговараат за правата на риболовот. Амбасадорите беа Ралф, Лорд Еур, Сер Џон Херберт и Даниел Дон.
По Сојузот на круните во 1603 година, се вели дека Лезиер ќе биде испратен во Германија за да го објави пристапувањето на кралот Џејмс на тронот на Англија, додека Антони Станден бил испратен во Италија. Бил амбасадор во Светото Римско Царство во 1603-1604 и 1610-1614 година, и амбасадор во Фиренца во 1608-1609 година.
На 12 февруари 1603 година Лезие му напишал од Бремен на Кристијан IV од Данска, испраќајќи му минијатурен портрет на кралицата Елизабета што тој го нарачал во Лондон на барање на Кристијан. Џејмс VI и јас му плативме во јуни 1603 година за неговата улога како помошник амбасадор во Данска на кралицата Елизабета, по цена од четириесет шилинзи дневно. На 17 август тој му пишал од Нојклостер во близина на Визмар до Роберт Сесил се во детали за неговите движења и состаноци, следејќи ја неговата аудиенција со Чарлс I, војводата од Мекленбург.
Во март 1608 година, се подготвувал да замине во Италија, кога еден од неговите придружници и братучеди, најстариот син на Сер Ричард Нортон, бил предизвикан на дуел од Хенри Клер (следбеник на грофот од Монтгомери) за неправди на неговата сестра. Лезие му напиша на Ерл од Солсбери да ја спречи тепачка. Подоцна Сер Ричард Нортон од Родерфилд се приклучил на амбасадата во Фиренца.
Гувернерот на Влисенген, Џон Трокмортон слушнал во октомври 1612 година дека Лесиер имал „кисела“ публика кај императорот и подобар прием од надвојводата Максимилијан, и отишол кај војводата од Бранзвик за да му изрази сочувство за смртта на неговиот татко.
Во мај 1614 година, Елизабет Стјуарт, кралицата на Бохемија му напиша на нејзиниот татко, кралот Џејмс, велејќи дека Лесиер може да ги објасни постапките на полковникот Шенберг што ќе го направи соодветен сопруг за нејзината дама во чекање, Ен Дадли, ќерка на Теодосија Харингтон и Едвард Сатон, 5-ти Барон Дадли
Во 1633 година, печатачот Вилијам Фицер му посветил издание на писмата на Филип Сидни на Лесиер, кој му дал том од кореспонденцијата на Сидни со Хуберт Ланге.
Датумите на раѓање и смрт на Лезие се неизвесни. Живеел во Чисвик на старост.
Артур Комптон
Артур Холи Комптон ( – ) — американски физичар кој ја освоил Нобеловата награда за Физика во 1927г. за неговото откритие познато и како Комптон ефект со кој се демонстрира природата на честичките на електромагнетното значење. Тој исто така е познат и по неговото водење на металургиската лабораторија која била дел од проектот ‘‘Менхетен‘‘ а бил и канцелар на универзитетот Вашингтон во Сент Луис од 1945 до 1953.
Во 1919 Комптон добил стипендија која му овозможувала да учи и во странство па така тој се одлучил да се запише на универзитетот ‘‘Кембриџ‘‘ каде учел распрснување и апсорпција на гама-зраците. Понатамошни истражувања на ова поле довеле до откривање на Комптон ефектот. Тој употребил Х-зраци за да го истражува феромагнетизмот и заклучил дека е резултат на подреденоста на спиновите на електроните. Ги проучувал и космичките зраци и открил дека тие генерално од позитивно наелектризирани честички.
За време на втората светска војна Комптон бил една од клучните личности во проектот ‘‘Менхетен‘‘ заслужни за производство на првото јадрено оружје. Неговите извештаи биле од големо значење за започнување на проектот. Во 1942 тој е назначен за главен на металургиската лабораторија со задача да создава јадрени реактори со кои ќе претвора ураниум во плутониум, наоѓајќи притоа начин да го одвои ураниумот од плутониумот со цел да создаде атомска бомба. Плутониумот почнал за првпат да се произведува во јадрените реактори на локацијата Ханфорд, во 1945г.
По крајот на војната Комптон станува канцелар на универзитетот ‘‘Вашингтон‘‘ во Сент Луис.
Ран Живот
Комптон најпрво бил заинтересиран за астрономија и успеал да ја фотографира Халеевата Комета во 1910г. Околу 1913г. тој опишал експеримент каде со набљудување на движењето на водата во кружна цевка се демонстрира ротацијата на планетата земја. Истата година дипломира на универзитетот Вустер во областа наука и се запишува на Принстон за веќе во 1914г. да стане магистер во своето поле. Комптон потоа учи за својот докторат во областа на физиката под менторство на Хервард Л. Кук, за таа цел ја напишал дизертацијата на тема ‘‘Интензитетот на рефлексија на Х-зраците и дистрибуција на електроните во атомите‘‘.
Кога станал доктор по физика во 1916г., Комптон заедно со неговите браќа Карл и Вилсон станале првата група од тројца браќа кои докторирале на Принстон. Подоцна тие ќе станат и првото такво трио кое ќе застане на чело на американски колеџи. Во Јуни 1916г. Комптон се оженил со Бети Черити Меклоски, негова поранешна соученичка од Вустер. Тие имале два сина, Артур Алан Комптон и Џон Џозеф Комптон.
Комптон поминал една година како инструктор по физика на универзитетот во Минесота од 1916г. до 1917г., потоа две години бил инженер во Вестингхаус (оддел за светилки) во Питсбург каде работел на создавањето на натриумова светилка. За време на првата светска војна тој создал авионска инструментација за американските специјални единици. Во 1919г. Комптон добил стипендија со која решава да се запише на Кембриџ, поточно во лабораторијата Кевендиш. Комптон го изучувал распрснувањето и апсорпцијата на гама-зраците. Тој забележал дека распрснатите зраци биле полесно впиени отколку оригиналниот извор. Комптон бил пријатно изненаден од научниците во Кевендиш, посебно од Ернест Радерфорд, Чарлс Галтон Дарвин и Артур Едингтон. Одредено време Комптон бил и свештеник во баптистичка црква.
Комптонов ефект
По враќањето во САД Комптон бил назначен на чело на одделот за физика на унирвезитетот Вашингтон во Сент Луис во 1920г. Во 1922г. тој открил дека квантните Х-зраци распрснати од страна на слободни електрони имаат поголеми бранови должини и, во согласност со Планковата релација, помалку енергија отколку надоаѓачките Х-зраци. Ова откритие, познато како ‘‘Комптонов ефект‘‘ или ‘‘Комптоново распрснување‘‘, го прикажало концептот на честичките во електромагнетното зрачење.
Во 1923г. публикувал статија во списанието "Physical Review" каде што го објаснува поместувањето на Х-зраците припишувајќи им сличен момент како на фотоните во фото-електричниот ефект на Ајнштајн. Во својата статија Комптон ја прикажал и математичката релација помеѓу поместувањето на брановата должина и аголот на распрснување на Х-зраците, под претпоставка дека секој фотон од распрснатиот Х-зрак стапува во интеракција со еден електрон. Релацијата е следната: каде
Величината h⁄mec е позната како Комптонова бранова должина на електронот и е еднаква на. Поместувањето на брановата должина λ′ − λ е помеѓу нула (за ) и двојно од Комптоновата бранова должина на електронот (за ). Тој открил дека некои Х-зраци не добивале поместување на брановата должина иако биле распрснати под големи агли, во сите случаи фотонот не успевал да исфрли електрон. Исто така магнитудата на поместувањето не е поврзана со Комптоновата бранова должина на електронот туку, со Комптоновата бранова должина на целиот атом која може да биде до 10.000 пати помала. Ова негово откритие ќе му ја донесе и Нобеловата награда за Физика во 1927 г.
X-зраци
Во 1923г., Комптон се преместил на универзитетот во Чикаго како професор по физика, позиција која ќе ја задржи во следните 22 години. Во 1925г. тој докажал дека распрснувањето на 130.000 волти Х-зраци од првите 16 елементи во периодниот систем( од водород до сулфур ) се поларизирани, резултат предвиден од страна на Џ.Џ.Томсон. Вилијам Дјуен од универзитетот Харвард се обидел да го побие Комптоновиот ефект но напротив тој нашол нови докази дека Комптон е во право што тој во 1924г. и самиот го признал.
Комптон го истражувал ефектот на Х-зраците врз јадрата на натриум и хлор во сол. Тој користел Х-зраци за да го истражува феромагнетизмот, заклучувајќи дека тој е резултат на подреденоста на спиновите на електроните. Во 1926г. станал советник во одделот за лампи на компанијата General Electric. Во 1934г. тој се вратил во Англија и работел како повремен професор на Оксфорд. Во овој период тој добил понуда од General Electric да ја следи работата на нивната лабораторија во Вембли. Таму Комптон бил заинтригиран од можностите за истражување во областа на флуоросцентните ламби, неговото интересирање подоцна ќе доведе до произведување на истите.
Комптоновата прва книга ‘‘X-rays and electrons‘‘ била издадена во 1926г. Тој ја ревизира својата книга со помош на Семјуел К. Алисон за во 1935г. да ја издаде ‘‘X-rays in theory and Experiment‘‘.
Проектот Менхетен
Во Април 1941г., Ваневар Буш кој бил на чело на Истражувачкиот Комитет за Национална Безбедност, формирал специјален комитет на чело со Комптон кој требало да известува за истражувањето за ураниум. Комптоновиот во својот извештај кој бил предаден во 1941г. ја видел можноста за произведување на радилошки оружја, јадрени погони за бродови и јадрени оружја користејќи ураниум-235 или скоро октриениот плутониум. Во Октомври тој напишал уште еден извештај во врска со практичноста на јадрената бомба. За овој извештај работел заедно со Енрико Ферни на пресметките за критичната маса на ураниум-235, конзервативно пресметувајќи ја помеѓу 20 килограми и 2 тона. Тој исто така дискутирал за предностите на збогатениот ураниум со Харолд Уреј, со Јуџин Вигнер за тоа како плутониумот може да биде произведен во јадрен реактор и со Роберт Сербер за тоа како плутониумот произведен во реактор би можел да биде одделен од ураниумот. Неговиот извештај, поднесен во ноември вели дека е можно да се произведе бомба иако Комптон бил повеќе конзервативен во врска со нејзините разорни моќи за разлика од Марк Олифант и своите британски колеги.
Во последниот извештај на Комптон не се споменува употреба на плутониум но по разговорот со Ернест Лоренс во врска со најновите откритија Комптон бил убеден дека плутониумските бомби се исто така можни. Во декември Комптон бил назначен на чело на проектот за плутониум. Тој се надевал дека ќе добие контролирана ланчана реакција до Јануари 1943г. и да произведе бомба до Јануари 1945г. За да успее во своите намери тој формирал истражувачки групи на универзитетот Колумбија, универзитетот Принстон и универзитетот на Калифорнија кои го истражувале плутониумот и работеле на дизајн на јадрен реактор.Овие тимови заедно ја формирале т.н. металургиската лабораторија на чие чело стоел Комптон. Нивна цел била да создадат реактори кои ќе го претворат ураниумиот во плутониум, да најдат начин хемиски да го одвојат плутониумот од ураниумот и да дизајнираат и произведат атомска бомба.
Список на државни водачи во 524 година
Ова е список на државни водачи во 24 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Артур Комптон
Проектот Менхетен
Во јуни 1942г. Комптоновата металургиска лабораторија станува дел од Менхетен проектот. Истиот месец Комптон му ја дал на Роберт Опенхајмер одговорноста за дизајнот на бомбата. Сепак одлуката била на Комптон кој од различните типови на реактори кои биле осмислени од страна на научниците во металургиската лабораторија треба да се изгради.
Список на државни водачи во 524 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Артур Комптон
Враќањето на универзитетот Вашингтон
По крајот на војната Комптон се вратил на универзитетот Вашингтон во Сент Луис каде во 1946г. бил инагуриран како деветти канцелар на универзитетот. Неговата репутација и врски во научните кругови му овозможиле да регрутира многу познати и реномирани истражувачи на универзитетот. Комптон бил често критикуван, како тогаш така и сега, околу неговото противење во врска со расната интеграција на универзитетот. Комптон се пензионирал од својата позиција на канцелар во 1954г. а целосно се пензионирал во 1961г. Во 1956г. е публикувана неговата книга Atomic Quest која претставува негово лично искуство како дел од проектот Менхетен.
Смрт и наследство
Комптон добил многу награди вклучувајќи ја Нобеловата награда за Физика во 1927г., златниот медал Матучи во 1933г., Хјузовиот медал и Бенјамин Френклин медалот во 1940г. Тој е комемориран на различни начини. По неговото име е наречен кратер на месечината како и одел за истражување од областа на физиката на универзитетот Вашингтон во Сент Луис. Универзитетот на Чикаго ја претворил куќата во која тој живеел од 1920г. до 1945г. во национално историско обележје. Комптон исто така има ѕвезда на Сент Луиосовата Патрка на Славата. Опсерваторијата за гама-зраци на НАСА е именувана по Комптон.
Гриненплан (слободна област)
Гриненплан (Grünenplan) — слободна област во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа доаѓа од општинската единица Гриненплан на општината Делигзен. Областа целосно се наоѓа на ридовите Хилс.
Има површина од 22,71 км2 и се граничи со општината Делигзен на исток, со слободната област Венцен на југ и со слободната област Ајмен во истиот округ. Покрај нив, на север се граничи со општините Дуинген и Копенграфе и градот Алфелд во округот Хилдесхајм. Областа поседува и две ексклави, обиколени од општината Делигзен.
Слободната област е ненаселена. Иако таму нема пријавени жители, од административни причини ѝ е доделен управниот број 03 2 55 504.
Градови во Ирска
Република Ирска и Северна Ирска имаат различни правни толкувања на поимот град.
Историски, во Кралството Ирска и Обединетото Кралство, статусот на град бил формален (церемонијален), што значи дека местото уживало повеќе престиж од помалите места како околијата и паланката, но не подразбирал поголема правна власт. Ова важи и денес во Северна Ирска, како дел од Обединетото Кралство. Во Република Ирска пак, местата што се нарекуваат „град“ имаат посебна локална самоуправна власт.
Список
Ова е список на денешни и поранешни населени места со правен статус на град. Разговорно, за градови се сметале и други места што не го уживале тој статус.
Аеродром Торино
Аеродромот Торино (IATA: TRN, ICAO: LIMF), или уште познат и како Аеродром Каселе, е аеродром кој го опслужува градот Торино, Италија. Аеродромот е еден од градовите на кој се фокусира преродената Италијанска авиокомпанија Alitalia. Аеродромот е именуван и по поранешниот Италијански претседател, Сандро Пертини. Беше изграден во 1953 година, реновиран во 1989 и потоа повторно во 2005 година за време на подготовките за Зимските Олимписките игри во Торино.
Транспорт до аеродромот
Од/до аеродромот може да се стигне со метро и автобус.
Религија во Турција
Ислам
Исламот е најголема религија во Турција каде 99% од турското население се муслимани, Од нив 75% припаѓаат на сунитите а додека останатите се шиити. Над 20% од вкупниот број на население се шиити. .Освен овие две муслимански организација, во Турција живеат и муслиманските Бекташи во помал број.
Денеска во земјата постојат илјадници историски џамии кои се сѐ уште активни. Едни од најпознатите џамии од османлиско време е Султан Ахмедовата џамија и Сулејмановата џамија во Истанбул, Селимовата џамија во Едрене, џамијата Јешил во Бурса, Алаединската џамија во Конија, Дивриги џамија во Дивриги и многу други. Големи џамии кои биле изградени во периодот по создавањето на Република Турција се џамија Коџатапе во престолнината Анкара и џамија Шабанџи Меркез во Адана.
Други религии
Остатокот од населението му припаѓа на други религиозни организации, особено христијански (Првославна црква, Ерменска Апостолска црква, Сириска православна црква итн.), и Јудаизмот (најчесто Сефардиски Евреи) Турција заедно со градот Истанбул (тогаш Цариград), во историјата на христијаните била седиште каде се наоѓала Вселенската патријаршија
Постојат голем број цркви и синагоги низ целата земја. Позначајни и поголеми цркви се црквата Свети Георги, Катедрала на Светиот Дух во Истанбул, синагогата Нев Шалом, Италијанската синагога и Ашкенашката синагога во Истанмбул. Исто така постојат и многу објекти кои во минатото биле претворени или во џамија или во музеј, како на пример црквата Света Софија и црквата Исус Спасител во Истанбул.
Секуларност
Турција има секуларен устав, без официјална државна религија. Устав на Турција|Уставот ја признава слободата на религијата за поединечни религиозни групи, додека верските заедници се ставени под заштита на државата и истите немаат право да се вклучат во политичкиот процес на државата (на пример, формирање религиозна партија). Ниту една политичка партија нема право да се определува како религиозна, иако како такви се сметаат конзервативните партии. Во Турција е забрането носење шамии и слични религиски обележја на јавни места.
Холцминден (слободна област)
Холцминден (Holzminden) — слободна област во истоимениот округ, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Името на областа доаѓа од соседниот град Холцминден. Областа целосно се наоѓа на ридовите Золинг.
Има површина од 15,01 км2 и се граничи со општината Беверн на север, со слободната област Мерксхаузен на исток и со градот Холцминден на југ и на запад во истиот округ.
Слободната област е ненаселена. Иако таму нема пријавени жители, од административни причини ѝ е доделен управниот број 03 2 55 505.
Пура
Пура (од шпан. puro) е цврсто смотан сноп од сушен и ферментиран тутун, чиј крај се пали, така што чадот би можел да се вовлекува од пушачот преку устата во неговите дробови. Многу пушачи на пури волекуваат само малку, а најголемиот дел го испафкуваат.
Тутун за пури се одгледува во големи количества во Бразил, Камерун, Куба, Доминиканската Република, Хондурас, Индонезија, Мексико, Никарагва и САД. Насекаде се смета дека пурите произведени во Куба се најдобрите, благодарение на уникатните одлики на регионот Вуелта Абахо, во покраината Пинар дел Рио западно на островот, каде микроклимата овозможува одгледување на убедливо најдобриот тутун, како и на вештината на кубанските изработувачи на пури.
Потекло
Домородците на Карпиското Море и Средна Америка пушеле пури уште од 900-тите години н.е., како што може да се види по керамичкиот сад најден на мајанско археолошко ноѓалиште во Уаксактун, Гватемала, кој е украсен со насликан човек кој пуши примитивна пура. Ѓеновскиот истражувач Кристофер Колумбо го донел тутунот во Европа.
Двајца морнари од брод на Колумбо при патувањето во 1492, Родриго де Херез и Луис де Торес, впловиле во Куба и пробале од тутунот кој бил завиткан во пченкарни лушпи, и така станале првите Европејци-пушачи.
Во XIX век, луѓето претежно пушеле пури, додека пушењето на цигари било компаративно ретко. Произведувањето на пури била важна индустриска гранка и фабриките вработувале голем број на луѓе пред механизацијата. Меѓутоа, сите висококвалитетни современи пури сѐ уште се виткаат рачно; на некои кутии може да се најде фразата Hecho a Mano, „Рачно изработено“, како доказ.
Изработка
Штом листовите се одлежани, тие се сортираат за употреба како полнетица или омот, зависно од нивниот изглед и севкупен квалитет. За време на овој процес, листовите постојано се навлажнуваат и се ракуваат со внимание за најдоброто искористување на секој лист во зависност од неговиот квалитет. Листовите потоа се балираат, се прегледуваат, се одбалираат, повторно се прегледуваат, и пак се балираат-така сè додека процесот не заврши. Кога листовите се одлежани (узреани) по инструкциите на прозиводителот, тие се користат за изработка на пури.
Квалитетната пура сѐ уште рачно се изработува. Искусниот виткач на пури може да направи стотици, речиси идентични пури, дневно. Виткачите постојано го навлажнуваат тутунот—особено омотот, и користат специјални ножеви налик на полумесечина за да ги обликуваат листовите за полнетицата и омотот бргу и прецизно. По виткањето, пурите се складираат во дрвени кутии каде тие се сушат, и каде нивните рамни краеви се заоблуваат подеднакво. Во оваа фаза, пурата е веќе готов производ кој може да се чува до недоглед—се разбира, под соодветни услови. Пурите обично траат со децении ако се чуваат како што треба. За нивно чување, откако ќе се купат, пурите се ставаат во специјални дрвени кутии наречени хумидори (навлажнувачи), каде условите можат внимателно да се регулираат през догли временски периоди. Дури и ако пурата се исуши, истата може со успех да се навлажни одново доколу била ракувана со внимание.
Некои пури, особено врвните марки, користат различни видови на тутун за полнетицата и омотот. „Пурите со долг филтер“ се многу поквалитетни од другите бидејќи користат исклучиво долги листови. Овие пури истот ака употребуваат трет тип на тутун, т.н. „врзувач“, помеѓу полнетицата и надворешниот омот. Ова им дава на изработувачите да ги користат понежните и поатрактивните листови како омот. Овие висококвалитетни пури секогаш се мешавини од тутуни за да се добијат неколку ароми на едно место.
Кај пурите се низок квалитет, за филтерот се користат исецкани листови, а долгите листови, па дури и посебна „тутунова хартија“ се употребуваат за омот.
Состав
Пурите се составени од три вида на тутунови листови, од чии варијанти зависат нивните ароми и други особини:
NGC 4322
NGC 4322 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Пура
Омоти
Површинските листови на пурата, познати како омот , се земаат од најжирокиот дел на растението. Голем дел од особините и аромата на една пура зависат токму од омотот. Затоа пурата може да се опише по бојата на нејзиниот омот. Боите, од најсветлата до најтемната, се назначени на следниов начин:''
Светлите бои значат дека тутунот се берел порано и затоа аромата не му е силна; потемните бои значат дека листовите се обрани подоцна, како и посилни и поблаги ароми заради присуството на шеќери и масла, како и подолго ферментирање.
Полнетици
Најголемиот дел од пурата се состои од полнетици, кои се врзани снопови на лисја во нејзината внатрешност. Полнетици со разни јачини обично се мешаат за добивање на уникатни ароми. Што повеќе масла содржи листот, тоа посилна (и помалку сува) ќе биде полнетицата. Видовите варираат од послабиот (и посув) Секо, преку средниот Воладо, итн., сè до силниот Лигеро. Пурите со поголем пречник имааат поголем капацитет за полнетица, и затоа имаат поголем потенцијал да овозможат полна и/или комплексна арома.
NGC 4322
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4322 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4322 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Пура
Врзувачи
Врзувачите се еластични листови кои се употребуваат за врзување на сноповите листови во пурата.
NGC 4322
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Пура
Големина и облик
Пурите се категоризираат по нивната големина и облик, кои заедно се познати како витола.
Список на државни водачи во 1475 година
Ова е список на државни водачи во 475 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
NGC 4322
Други поделби
Проучување на NGC 4322 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40171. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1445. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Пура
Големина и облик
По големина, пурите се мерат по должина и пречник.