cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Протактиниум
Апликации
Со поја на високо чувствителни масени спектрометри, примената на 231 Ра како трагач во геологијата и палеокеанографијата стана можно. Значи, односот на протокиниум-231 на ториум-230 се користи за радиометриско датирање на седименти кои се стари 175.000 години и при моделирање на формирањето на минерали. Особено, неговата евалуација во океанските седименти овозможи да се реконструираат движењата на северно-атлантските водни тела за време на последното топење на ледниците на ледена доба. Некои од варијациите за датирање поврзани со пропактиниумот се потпираат на анализата на релативните концентрации за неколку долгоживи членови на ураниумот на распаѓање - ураниум, прокактиниум и ториум, на пример. Овие елементи имаат 6, 5 и 4 валентни електрони и на тој начин фаворизираат +6, +5 и +4 оксидациски состојби, соодветно, и покажуваат различни физички и хемиски својства. Значи, ториум и пропактиниум, но не и ураниумовите соединенија се слабо растворливи во водени раствори и се таложат во седименти; стапката на врнежи е побрза за ториум отколку за пропактиниум. Покрај тоа, анализата на концентрацијата и за протактиниум-231 (полуживот 32.760 години) и за ториум-230 (полуживот 75.380 години) овозможува да се подобри точноста во споредба со кога се мери само еден изотоп; овој двоен изотоп метод е исто така слабо осетлив на нехомогеностите во просторната дистрибуција на изотопите и на варијациите во нивната стапка на врнежи.
Мерки на претпазливост
Протактиниумот е токсичен и високо радиоактивен и затоа сите манипулации со него се изведуваат во запечатена касета за ракавици. Неговиот главен изотоп 231 Ра има специфична активност од 0.048 Ci     по грам и првенствено емитира алфа-честички со енергија од 5   MeV, што може да се запре со тенок слој од кој било материјал. Сепак, полека се распаѓа, со полуживот од 32.760 години, на 227 Ac, кој има специфична активност од 74 Ci  по грам, емитира и алфа и бета-зрачење, и има многу пократок полуживот од 22 години. 227 Ac, пак, се распаѓа во полесни изотопи со уште пократок полуживот и многу поголеми специфични активности (СА)како што е сумирано во табелата подолу која го прикажува синџирот на распаѓање на протактиниум, Бидејќи пропактиниумот е присутен во мали количини во повеќето природни производи и материјали, тој се проголтува храна или со вода и се вдишува со воздух. Само околу 0,05% од проголтаниот пропактиниум се апсорбира во крвта, а остатокот се излачува. Од крвта, околу 40% од депозитите на протактиниум во коските, околу 15% оди на црниот дроб, 2% на бубрезите, а остатокот го напушта телото. Биолошкиот полуживот на протактиниум е околу 50 години во коските, додека кај другите органи кинетика има брза и бавна компонента. Така, во црниот дроб 70% од протактиниум имаат полуживот од 10 дена и 30% остануваат 60 дена. Соодветните вредности за бубрезите се 20% (10 дена) и 80% (60 дена). Во сите овие органи, пропактиниум го промовира ракот преку неговата радиоактивност. Максималната безбедна доза на Па во човечкото тело е 0,03 μCi (1,1 kBq), што одговара на 0,5 микрограми од 231Pa. Овој изотоп е 2,5 × 108 пати повеќе токсичен отколку хидроциановата киселина. Максималната дозволена концентрација на 231Pa во воздухот во Германија е 3 × 10-4 Bq / m3.
Фабио Воло
Фабио Воло , (Fabio Volo), италијански романописец. ( псевдоним) од  Фабио Бонети , е италијански писател, актер, радио и телевизиски презентер и сценарист.
Кариера
Фабио Бонети е роден во Калчинате, Италија, на 23 јуни 1972 година. Откако завршил средното училиште во 1996 година, станал водечка фигура во Радио Капитал, италијанска радио станица. Од 1998 година, станал водител и презентер на ТВ-програмата Ле Ине.
Во 2000 година, ја објавил својата прва книга под наслов „Излегувам на прошетка“. Потоа продолжил со следните наслови: „Тоа е живот што те чекав“, „Место во светот“, „Дополнителен ден“, „Времето што би сакал“, „Прво светло утро“ и „Патот до дома“.
Во 2002 година дебитирал како глумец во филмот „Касомаи“ на Алесандро Д'Алатри. Тој бил номиниран за Најдобар глумец во Давид ди Донатело за неговата улога во овој филм. Во 2010 година ја освоил литературната награда „ Ла Торе Елба“, награда за генијалност и извонредност.
Литературно творештво
Неговите романи се продадени во над 5 милиони примероци само во Италија. До денес, тој има напишано 9 книги.
Вест (дневен весник)
Вест — поранешен дневен весник на македонски јазик под сопственост на медиумската групација Медија Принт Македонија. Весникот се печател во А4 формат и излегувал секој работен ден плус сабота. Последниот број на весникот излегол на 29 април 2017.
Мартини
Мартини (Martini) — коктел што се прави од џин и вермут. Понекогаш, вотка е замена за џин, иако тоа правилно се вика вотка-мартини или воткатини. Се пие скоро секогаш со маслинка или, почесто со парче лимон. Тоа често е опишано како „Крисп мартини“.
Во текот на 1922 година, мартинито станало едно од најпознатите мешани алкохолни пијалaци. Х.Л. Менкен еднаш мартинито го нарекол „единствен американски изум кој е совршен како сонет“, а Елвин Б. Вајт го нарекол „еликсир за мир“.
Мартинито е едно од шесте основни пијалаци кои се наведени во Дејвид А. Ембаријевиот „Уметност на мешање пијалаци“.
Исто така познати се и зборовите на Џејмс Бонд:
Список на државни водачи во 303 година
Ова е список на државни водачи во 03 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Juanita (песна)
„Juanita“ е албумска песна од Underworld, првпат видена како „Juanita : Kiteless : To Dream of Love“ на Second Toughest in the Infants (1996). Издадена е само како промоционална снимка во Германија.
Иван Лацковиќ Кроата
Животопис
Иван Лацковиќ Кроата е роден во подравското село Батинска, недалеку од Калиновац во семејство на селани. По завршувањето на основното училиште, тој работел земјоделство, а потоа се вработил како шумски работник.
Тој беше самоук сликар. Првите слики 1944 ги насликал со акварели, а во нив ги сликал мотивите  од природата и животот на село. Во 1952 ги направил своите први цртежи и се преселил во Клоштар Подравски, каде живеел од 1954 до 1957 година, период во кој ги создал своите први слики. Во 1957 година се преселил во Загреб, каде работел како поштар, а по завршувањето на вечерното училиште станал поштар.
Во Загреб во 1962 година, тој се сретна со Крсто Хегедушиќ и повремено работеше во неговата сликарска работилница. Во тоа време, тој исто така започнал да излага. Во 1968 година тој ја напушти поштата во Загреб и станал професионален сликар.
Иван Лацковиќ Кроата сликал со масло на стакло, традиционална техника на хрватски наивни уметници од север. Најчесто цртал пејзажи, фигурални композиции, цвеќиња.Портретите се многу ретки. На белата површина на хартијата, неговото основно изразно средство била линија, богата и издлабена до крајност. Во пејзажите тој цртал настани од руралниот живот; тој ги прикажувал  луѓето кои се само минливи, додека сè околу нив останува непроменето. Опусот на дела од 90-тите години вклучува серија цртежи со теми на човечко страдање од Татковинска војна.
Тој почина од срцев удар во Загреб во 29 август 2004.
Основното училиште во Калиновац го добило името по него.
Рудник „Осломеј“
Осломеј — наоѓалиште на јаглен во непосредна близина на истоимената термоцентрала. Рудникот претставува површински коп и веќе е целосно исцрпен. Истиот почнал да се експлоатира во 1980 година.
Во јужниот дел на наоѓалиштето, во текот на изминатите години се има создадено Осломејското Езеро.
Делови
Наоѓалиштето е поделено на два дела:
Технологија
Откопувањето на јагленот се вршело со континуирана и дисконтинуирана механизација.
NGC 316
NGC 316 — ѕвезда во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Илија Аџиевски
Илија Аџиевски  е роден во 1926 година,  — македонски вајар.
NGC 316
Откривање
Телото е откриено на 19 ноември 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Илија Аџиевски
Акдемија за ликовна уметност завршил во Загреб 1954 год, во класата на проф.Франо Кршиниќ.
NGC 316
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 316 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m.
Илија Аџиевски
Автор е на голем број споменици, монументални керамички релјефи, парковски скулптури, портрети на познати личности од јавниот и културниот живот како и на во помал фомат.
Бил учесник во НОБ (1942). Автор е на Споменикот на паднатите борци во Струмица (1959), Мавзолејот на паднатите борци во Кратово (1962), Споменикот на братството и револуцијата во Дебар (1989), во Неготино и др.
Имал повеќе самостојни изложби: Струга (1965), Битола (1966), Велес (1967), Скопје, (1991, 1994 и 2001) и Париз (1997). Ниш, Белград, Тузла, Загреб, Подгорица, Софија, а учествувал на над сто групни изложби. Добитник е на значајни национални и меѓународни награди.
Неговите скулптури имаат реалистички и експресионистички обележја. Посебно значајни се скулптурите-портрети на неговите современици Петре М. Андреевски, Георги Божиков, Борко Лазески, Тодор Николовски, Анте Поповски, Петре Прличко, Димитар Солев, Глигор Чемерски и други познати македонски современици.
Илија Аџиевски спаѓа во редот на најзначајните современи македонски вајари. Неговите дела се високо вреднувани од страна на ликовната критика во Македонија.
NGC 316
Други поделби
Проучување на NGC 316 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 90; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2277. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
Надворешни врски
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
Петар Карев
Петар или Петруш Карев (, –, ) — македонски револуционер, социјалист и брат на Никола Карев и Ѓорѓи Карев.
Учествувал на Првата социјалистичка конференција во Македонија, одржана во близина на Крушево во јуни 1900 година. Станал член на Крушевскиот окружен комитет на МРО во 1904 година. Бил во отомански затвор во 1910 година. Во текот на 1945 година бил осуден и животот го завршил во затворот во Идризово. Според друг извор, Петар Карев починал во 1968 година.
Хандан султан
Хандан Султан (околу 1574 – 26 ноември 1605 ) била мајка на османлискиот султан Ахмед I и Валиде султан во периодот од 21 декември 1603 до 26 ноември 1605 година. Таа е родена под името Елена <ref name="Semiramis">Günseli İnal, Filiz Özdem, Mary Işın, Semiramis Arşivi, Semiramis: Sultan'ın Gözünden Şenlik, Yapı Kredi Yayınları, 2005, p. 27. и имала грчко потекло.
Таа имала големо влијание во решението на Ахмед да не му го одземе животот на својот брат Мустафа I. Со тоа бил укинат и законот за задолжително убивање на браќата на султаните, кој бил воведен од Мехмед II. За разлика од нејзините претходнички, Хандан султан немала големо влијание кај својот син и Ахмед I ги игнорирал нејзините совети. Според ова, таа не успеала и да добие големи финансиски средства. Нејзината плата била само 1.000 акче, додка пак Сафије султан имала 3,000 плата и тоа во текот на истиот период.
Список на државни водачи во 1696 година
Ова е список на државни водачи во 696 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сончева ќелија
Сончева ќелија или сончева ќелија е електричен уред кој директно ја претвора енергијата на светлината во електрична енергија со помош на фотоелектричен ефект. Таа е форма на фотоелектрична ќелија која, кога е изложена на сончева светлина, може да генерира и одржува електрична струја без да е приклучена на надворешни извори на напон.
Во оваа група спаѓаат сончевите модули, познати како сончеви плочи и фотонапонските плочи кои користат и други извори на енергија освен Сонцето.
Фотоелектричниот ефект бил откриен во 1839 година од страна на францускиот физичар Анри Бекерел, но првата ќелија била изработена дури во 1883 година од страна на Чарлс Фриц. Ја изработил така што покрил полуспроводник од селен со многу тенок слој на злато за создавање на врска. Ефикасноста на уредот била само околу 1%. Во 1888 година рускиот физичар Александар Столетов ја направил првата фотоелектрична ќелија врз основа на надворешниот фотоелектричен ефект, кој бил откриен од страна на Хајнрих Херц во 1887 година. Алберт Ајнштајн во 1905 година го објаснил фотоелектричниот ефект за што ја добил Нобеловата награда за физика во 1921 година. Расел Ол во 1946 година ја патентирал модерната полуспроводничка сончева ќелија, која била откриена за време на работата на подобрување во развојот на транзисторот.
Национална асоцијација на пронаоѓачи на Македонија
Националната асоцијација на пронаоѓачи на Македонија — здружение во Македонија. Здружението било основано во 2016 година во Скопје. Асоцијациајат на пронаоѓачи на Македонија е настаната како потреба на пронаоѓачите на Македонија. Сојузот е стручен, доброволен, самостоен, непрофитен, невладин и вонпартиски сојуз на здруженија на граѓани кои имаат афинитет кон пронаоѓаштвото, иновациите и техничките унапредувања. НИАИМ се грижи за развојот на пронаоѓаштвото во Р. Македонија и ги поттикнува и поддржува активностите на пронаоѓачите и иноваторите во Р. Македонија. Денес членството го сочинуваат повеќе од 100 пронаоѓачи, како и уште толку млади пронаоѓачи. Во 2016 година, Асоцијацијата станала полноправна членка на Меѓународна федерација на асоцијации на пронаоѓачи (ИФИА).
Историјат
Националната асоцијација на пронаоѓачи на Македонија била основана од две правни лица: Друштво на пронаоѓачи и автори на технички унапредувања „Михајло Пупин“ и Друштво на пронаоѓачи „Новитет“. Творци на оваа Асоцијацјација се пронаоѓачите Мирко Узелац и Владимир Филевски.
Активности
Националната асоцијација на пронаоѓачи на Македонија го организира најголемиот меѓународен саем на иновации и нови технологии „ИНОВАМАК“ секоја година во главниот град Скопје во Македонија.
Цели
– Создавање на содржински, методолошки и организаторски претпоставки за унапредување на пронаоѓаштвото и другите форми на индустриска сопственост;
– Популаризирање на пронаоѓачката и иновативната дејност преку советувања, предавања, трибини, изложби на пронајдоци и иновации и други форми;
– Работа со млади кадри на проблематиката од пронаоѓаштвото и иновациите и подигање на стучното ниво на членовите на НАПМ во областите од пронаоѓаштвото и иноваторството;
– Откривање, негување и стимулирање на талентирани ученици и студенти на полето на пронаоѓаштвото и иноваторството;
– Помагање во нормативното уредување на проблематиката сврзана со развојот и унапредувањето на пронаоѓаштвото и иноваторската дејност и правилната распределба на доходот од оваа дејност во трговските друштва;
– Перманентно и редовно информирање на членовите на друштвото за сите промени и новини
во правната сфера, а кои се однесуваат на пронаоѓаштвото и иноваторството на ниво на Републиката и меѓународните институции и асоцијации и доставување на информации од изложби и други форми низ кои се популаризира и унапредува иноваторството;
– Создавање на основа за промовирање и реализирање на иновации;
– Ангажирање во реализацијата на општински, републички и меѓународни манифестации и соработка со специјализирани домашни и меѓународни асоцијации од областа на иноваторството и пронаоѓаштвото;
– Соработка со средните училишта, факултетите и асоцијациите од областа на техниката, во создавањето услови за создавање и реализација на пронајдоци и иновации:
– Поднесување на предлози до надлежните државни органи за донесување, изменување и дополнување на законските и подзаконските прописи со кои се уредува пронаоѓаштвото и иновацијската дејност;
– Презентација на својата работа преку електронските медиуми и медиумите за јавно информирање;
– Учество во научноистражувачки проекти во Република Македонија и странство од областа на пронаоѓаштвото и другите видови на техничкото творештво;
– Учество во создавањето и практичната примена на пронајдоците и другите видови на техничкото творештво;
– Здружување со други сојузи од оваа и слична проблематика од Република Македонија и странство.
– Донесување на општи акти и специјализирани програми за потикнување и реализирање на пронаоѓаштвото и иноваторството;
– Стручно оспособување и едуцирање на стручни кадри што ќе работат на полето на пронаоѓаштвото и иноваторството;
– Организирање и реализирање на семинари, предавања, советувања, трибини, изложби и други форми;
– Соработка и комуникација со Народна техника на Македонија, Друштвата за наука, факултетите, Стопанските комори во Македонија и странство, органите и телата на државата задолжена за оваа проблематика;
– Соработка со органите на државата задолжени за оваа проблематика и други институции во државата и странство.
Сошков различник
Сошков различник (науч. Centaurea soskaе) — ендемит во флората на Македонија од семејството сложеноцветни растенија. Може да се најде исклучиво само покрај Охридското Езеро, односно во селото Трпејца. Се наоѓа на светската црвена список на загрозени растенија (IUCN 1997 Red List of Threatened Plants).
Самер Лин Глау
Самер Лин Глау ( /ɡ l aʊ / ; родена на 24 јули 1981 година е американска актерка најпозната по нејзините улоги во научно-фантастичните и фантастичните телевизиски серии: како Ривер Там во Светулка (2002) и нејзиниот продолжение филм Ведрина (2005), како Тес Доернер во 4400 (2005–2007), како Камерон во Терминатор: Хрониките на Сара Конор (2008–2009) и како Изабел Рочев/Раваџер во Стрела.(2013–2014).
Ран живот
Глау добила стипендија за балетска компанија и била домашно школувана од 3-то до 12-то одделение за да можела да ја приспособи нејзината обука за балет. Покрај обуката за класичен балет, таа студирала танго и фламенко. Откако скршениот палец ја завршил нејзината танцувачка кариера, Глау се преселила во Лос Анџелес во 2002 година за да се занимавала со глума.
Кариера
Првата телевизиска заслуга на Глау била гостувањето како балерина во епизодата од 2002 година од телевизиската серија Ангел. Таму таа го привлекла вниманието на режисерот Џос Видон, кој подоцна ѝ ја дал улогата на неговата критичарска, но краткотрајна ТВ серија Светулка како Ривер Там, улога што таа ја репризирала за продолжението на долгометражниот филм на серијата Ведрина. Глау претходно била на аудиција за улогата на Моќну Ренџери (White Wild Force Ranger Alysa Enrilé) во Моќни ренџери дива сила, но загубила од актерката Џесика Реј пред да се сретнела со Ведон.
Глау се појавила во епизодата „Љубовта го освојува Ал“ од ТВ серијата „Студен случај“. Таа имала мала улога во филмот Преспивање, во кој ја играла матурантката Шели. Таа се појавила во епизодата CSI: Истрага на местото на злосторство, "Што јаде Гилберт Грисом?", и втората сезона на The Unit како Кристал Брнс (девојката на Џереми Ерхарт ). Во 2006 година, Глау ја играла Тес Доернер, параноична шизофренична повратничка во премиерата на втората сезона на The 4400, и станала лик што се повторувала од третата сезона наваму. Таа глумела во хорор-комедијата Мамут. Глау ја добила улогата во семејниот ТВ-филм на ABC Иницијација на Сара.
Во Терминатор: Хрониките на Сара Конор, серија што дебитирала на 13 јануари 2008 година, Глау ја играла улогата на Камерон Филипс, единица за инфилтрација на Терминатор испратена назад за да ги заштитела Џон Конор и Сара Конор од Скајнет. Седмата епизода од серијата, „Демонската рака“, вклучувала неколку сцени во кои Глау (во ликот на Камерон) танцувала балет ; Глау ја играла Алисон Јанг (Човечкиот доплетник на Камерон) во епизодите на втората сезона „Алисон од Палмдејл“ и „ Родена да бега “. Глау гостувала како себе во епизода од 2009 година од комедијата на ситуацијата на CBS Теоријата на Биг Бен.
На 26 август 2009 година, било потврдено по многу шпекулации дека Глау ќе се приклучела на актерската екипа на Кукла за кукли на Џос Видон за најмалку две епизоди во раниот дел на втората сезона. Таа го портретирала Бенет, програмер на ривалската куќа за кукли. На 12 март 2010 година, било објавено дека таа ќе се приклучела на актерската екипа на NBC The Cape во главната улога. Во јуни 2010 година, таа била потврдена како главна женска улога во хорор-комедијата Витезите на лошото. На 11 јули 2011 година, Глау била избрана за Алфи како Скајлар Адамс, повторлива алфа и мајка на Зои Адамс и поранешна познаничка на д-р Розен и Нина. Глау му дала глас на Кара Зор-Ел во оригиналниот анимиран филм на DC Comics , Супермен/Бетмен: Апокалипса.
Глау била избрана за повторувачката улога на госпоѓица Џонс во криминалната драмска серија на Нетфликс Wu Assassins.
Глау е во брак со Вал Морисон од 2014 година. Во јануари 2015 година, Глау ја родила својата прва   ќерка. Таа ја родила својата втора ќерка во октомври 2017 година.
Куп на Македонија во кошарка 2005
Купот на Македонија 2005 - 13. издание на Купот на Македонија во кошарка. Финалниот турнир бил одигран во Спортско рекреативниот центар Кале во Скопје. Турнирот бил во организација на агенцијата за рекламирање „Њу момент“. Победничкиот пехар, кој бил преоден, бил доделен од страна на дневниот весник „Вечер“ како покровител на турнирот. Во ова издание првак бил Фершпед Работнички.
Признанија
Извор:
NGC 4122
NGC 4122 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 29 април 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4122 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4122 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Отровници
Отровници — фамилија на отровни змии што живеат ширум целиот свет, освен на Антарктикот, во Австралија, Нов Зеланд, Ирска, Мадагаскар, Хаваи, разни зафрлени острови и северно од Северниот Поларник. Имаат релативно долги заби што навлегуваат длабоко во жртвата и вбризгуваат отров. Постојат четири потсемејства.
NGC 4122
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 68°.
Отровници
Во Македонија живеат три вида на отровници: поскокот, шарката и остроглавата шарка.
NGC 4122
Други поделби
Проучување на NGC 4122 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38451. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2527. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1559.
Отровници
Опис
Сите отровници имаат долги шупливи заби со кои вбризгуваат отров кој доаѓа од жлезди сместени во задниот дел на горната челуст. Секој од двата заба лежи е прицврстен напред, на предновилична коска која се отвора нанапред. Кога не ги користи, змијата ги склопува забите во горниот ѕид на устата, каде стојат во ципести џепчиња. Забите може да ги вади заедно или посебно. Кога змијата е во напад, устата е отворена речиси 180° и горновиличниот дел се свртува нанапред и ги вади забите што е можно подоцна за да не се оштетат. Отровот се вбризгува кога забот ќе навлезе во ткивото, истиснат од силни мускули кај отворните жлезди. Ова дејство е многу брзо, и при одбрана, змијата настојува да зададе убод наместо да касне, а забите ги забива кога ќе фати плен. Во ситуација на самоодбрана, се случува змијата да касне без да пушти отров.
Речиси сите отровници имаат засртени лушпи, набиено тело и кратка опашка, и триаголна глава што е јасно одвоена од вратот (поради отровните жлезди). Имаат исправено елиптични зеници што можат да ги шират речиси колку целото око или да ги смалат на минимум за да можат да гледаат на различни светлосни јачини. Најчесто отровниците ловат ноќе, и тоа од заседа.
Однесување
Кога ќе се соочат со опасност или ловат плен, змиите проценуваат како да каснат и колку отров да пуштат. Количината на испуштениот отров зависи од видот на змијата, нејзините димензии и спретност (некои нишанат подобро од други). Кога ловат, количеството зависи од големината на пленот и дали е зграпчен или пуштен. Во самоодбраната, количината зависи од видот и димензиите на непријателот и од неговото поведение, т.е. како колкава закана го дожувува змијата. Количината на отров не е секогаш сразмерна со големината на непријателот.
Отров
Отровот изобилува со ензими што ги разградуваат белковини, наречени протеази кои предизвикуваат болка, силно отекување на местото и умртвување на ткивото (некроза), обилно крварење поради оштетеноста на кардиоваскуларниот систем и пореметување во засирувањето на крвта. Смртта обично доаѓа поради драстичниот пад на крвниот притисок. По ова тие се разликуваат од штитовратките, чиј отров содржи невротоксини што го оневозможуваат затегањето на мускулите, предизвикувајќи парализа. Жртвите на овие змии обично умираат од задушување. Ова не е строго правило: некои штитовратки предизвикуваат протеолитични симптоми својствени за отровниците, а постојат и отровници чиј напад предизвикува невротоксични симптоми.
Каснувањето е многу болно и мошне сериозно, иако не мора да е смртоносно. Дури и со брза и соодветна интервенција, на каснатото место може да остане трајна лузна, а во најлошите случаи може да биде потребна ампутација. Исходот не може да се предвиди бидејќи зависи од многу разни фактори како видот и големината на змијата, количината на вбризган отров и тежината и здравствената состојба на настраданото лице. Покрај сето ова, лицето може да биде и алергично на отровот и/или на противотровот.
Париз-Ница 2014
Париз-Ница 2014 — 72. издание на велосипедската етапна трка Париз-Ница, често наречена Трка на Сонцето. Започнала на 9 март во Мант ла Жоли и ќе заврши на 16 март во Ница, одржувајќи вкупно осум етапи. Таа е втора трка во сезоната на Светската турнеја и прва трка на европско копно.
Победникот на трката од 2013 година, Австралиецот Ричи Порт од, кој требало да ја брани неговата титула, не настапил, бидејќи го заменувал Крис Фрум на истовремената трка Тирено-Адријатико.
Екипи
Бидејќи Париз-Ница е настан од Светската турнеја на UCI, сите 18 UCI World Tour биле поканети автоматски и се обврзани да испратат екипа. На три други екипи им биле доделени специјални покани и со тоа била создадена групата од 21 екипа.
Екипите кои настапиле на трката биле:
NGC 2100
NGC 2100 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2100 се споменува и како ESO 57-SC25, in LMC.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2100 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,6 m. NGC 2100 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 42 м 9,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 12' 43".
Федериго Тоци
Федериго Тоци (Federigo Tozzi - 1 јануари 1883  Сиена - 21 март 1920,  Рим) бил италијански писател.
Животопис
Тој бил син на гостилничар. Првично работел како службеник во железница, но ја презел семејната гостилница по смртта на неговиот татко. Во 1911 година ја објавил својата прва книга поезија. Две години подоцна, тој започнал да работи на неговиот прв роман - „Со затворени очи “. Преку својата книжевна активност, тој го привлкол вниманието на писателот Лујџи Пирандело, кој постојано го го поддржувал. Тоци починал во 1920 година од комбинација на грип и пневмонија. До ден денес го истакнуваат за прв италијански модернист. Според Итало Калвино, тој е еден од најголемите европски писатели со италијанско потекло. Неговиот стил е концизен и лаконски. Според Алберто Моравија, Тоци опишувал големи трагедии со едноставни зборови. .
Кевин Варга
Дебрецен
На 18 август 2017 година, Варга го одигра својот прв натпревар за Дебрецен во победата од 4-1 против Вашас во Унгарската лига.
Меѓународен
Тој дебитираше за фудбалската репрезентација на Унгарија на 9 јуни 2018 година во пријателски натпревар против Австралија.
Книга на пророкот Авакум
Книгата на пророкот Авакум (хебрејски: חֲבַקּוּק‎) е една од книгите на Стариот завет, поточно еден од дванаесетте таканаречени мали пророци. Авакум се прогласува самиот себеси за пророк во првиот стих на делото, и поради литургиската природа на неговата книга, постои мислење дека бил пророк во храмот. За самиот Авакум нема други биографски информации; всушност од сите пророци на Стариот завет за него најмалку се знае.
Содржина
Третиот и последен дел на делото се состои од молитва пишана од страна на Авакум, каде што тој ги опишува величественоста, но и стравот кој Бог ги буди во него, и ги опишува неговите дела и способности. Тој го завршува делото така што изјавува дека дури и надежта да умре, тој сепак ќе го сака и ќе верува во својот Господ.
NGC 6719
NGC 6719 — спирална галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6719 се споменува и како ESO 72-8, IRAS 18578-6839.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6719 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 6719 има привидни димензии од 1,7' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 3 м 7,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -68° 35' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 107°.
Други поделби
Проучување на NGC 6719 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62710. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 456; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9292. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Кириум
Кириум (Cm, латински - curium) — актиноид. Името го добил според презимето на Марија и Пјер Кири (Pierre Curie). Кириум е хемиски доста активен елемент, се разложува во вода и неговата хемиска активност е слична на манган. Кириум обично се јавува со оксидационен број +4. Неговите соли се растворливи во вода. Гради растворливи нитриди, нитрати, сулфиди, сулфати, хлориди, бромиди, нерастворливи соединенија со јаглерод, силициум и фосфор. Во природата се јавува во количини приближно како и калифорниум. Вкупната количина на кириумот на Земјата изнесува 0,0001 грама. Кириум настанува со бомбардирање на плутониум 241, хелиум 4. Гради јон 2+. Овој јон е доста силно редукционо средство. Кириумот ги оксидира: злато, јод, бром, хлор, сулфур и многу други метали.
IC 139
IC 139 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 139 се споменува и како ESO 420-17, MCG -5-11-7.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 139 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. IC 139 има привидни димензии од 1,3' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 20 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -31° 43' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 172°.
Други поделби
Проучување на IC 139 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14910.
Moaner
„Moaner“ е песна од Underworld. Прво се појавила на саундтракот за филмот Бетмен и Робин, а подоцна била преуредена и додадена како последната песна од албумот Beaucoup Fish.
Издадена е во Германија и САД. Велика Британија ги увезла германските изданија.
Млајтинци
Млајтинци (словенечки: Mlajtinci) — населба во Општина Моравске Топлице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Дездемона
Дездемона е лик  во  драмата  Отело од  Вилијам Шекспир (с . 1601 – 1604). Таа е убавица од Венеција  која  го  разбеснува  и разочарува својот  татко, сенаторот  на  Венеција, кога  решава  да побегне  заедно со Отело ,човек  кој е постар  од неа неколку години, но и од различна  раса. Кога нејзиниот  сопруг  добива  задача да  замине на Кипар  за да  и  служи  на   Венеција,Дездемона  го  придружува. Таму, Отело е изманипулиран  од  својот близок  соработник Јаго и верува  дека  Дездемона  го  изневерува. Во последниот  чин Дездемона е убиена  од  нејзиниот отуѓен  сопруг.
Извор
Изворот за Отело е  приказната  од  1565  година  “ Црниот  капетан “ во Ги  Хекатомити  од  Џовани  Батиста  Џиралди  Синтио. Во тоа  време  немало превод, па  голема  е  веројатноста  дека  Шекспир  ги знаел  и  италијанската  верзија, француската  од  Габриел  Чапи од  1584 година, и англискиот  превод  во  ракопис. Единствениот лик  во приказната  на  Cинтио кој  има  име  е  Диздемона, што  значи несреќна  на  грчки. Останатите ликови се именувани  како Маварот, помладиот  офицер, жената на помладиот офицер  и водачот на ескадрилата. Во оригиналот, офицерот копнее по   Дездемона  и  решен  е да  се  одмазди  откако  таа го одбива. За разлика  од  Шекспировиот  Отело, Маварот  во  приказната  на  Цинтио  никогаш  не се покајува  за  убиството на жена  му. Заедно со офицерот  бегаат од  казна, но  подоцна  казната  ги  стигнува и тие  се  убиени. Цинтио исто така прикажува дека  европските  жени  непромислено  се  мажат  за  мажи од  други нации. Иако Шекспир  го  следел  Цинтио  во  создавањето на Отело, сепак  отстапил  од првобитната приказна во  создавањето  на  одредени  детали. Тој го измислил таткото  на Дездемона, Брабанцио и нејзиниот  развратен  обожавател  Родериго. Го измислил  комплетно  првиот  чин во  кој  Јаго  ги   поттикнува  предрасудите  на  Брабанцио  за  Отело, и Дездемона  го  брани  својот  избор  за  сопруг пред  дуждот. Шекспир во  значителна мера ја  проширил  улогата  на жената на  офицерот. Кај Цинтио  таа  е  само  придружба на  Дездемона,  а кај  Шекспир  е  верна  придружничка и личност  од  доверба. Кај Цинтио офицерот  го  зема марамчето  на  Дездемона,  а  жена  му  не е  вмешана  во  тоа, за  разлика  од  Шекспировата верзија  каде  Емилија  е  таа  која  го  наоѓа. Кај Цинтио  открива  каков  човек  е  нејзиниот  сопруг, но сепак молчи,  а  Емилија  кажува  сè  што  знае  за  него откако Дездемона  умира. Смртта на  Дездемона  кај  Цинтио  се  разликува  од  онаа кај  Шекспир. Сцената помеѓу  Дездемона  и Емилија  додека таа се  спрема  за  спиење  не  постои   кај  Цинтио и  смртта  на  Дездемона  во  верзијата  на  Цинтио  е  кога  Маварот  му  кажува  на  офицерот  да  ја  удри  со  чорап  полн  со песок. Потоа двајцата    го  сместуваат  телото  над  креветот,   го  смачкуваат черепот  и  го урнуваат  таванот  врз  неа за да се остави  впечаток  дека  тоа  е  причината  за  нејзината  смрт.
Улогата во Отело
Во првиот  чин  Дездемона  бега  со  Отело. Пред сите важни  луѓе  во  Венеција  таа  ја изјавува својата  љубов  кон  Отело  и   го  брани  сопствениот  избор. Татко и неволно го прифаќа  бракот,  но  го  предупредува  Отело  дека  еден  ден  таа ќе  го  измами. Кога Отело  е испратен  на Кипар,  Дездемона  го  придружува  заедно  со  Емилија. Во вториот  чин поручникот  Касио е  понижен  и  лишен од  милоста  на  Отело. Јаго успева  да го  изигра  и  него  но  и  Отело,  кажувајќи  му  дека  Дездемона  го  изневерува  со  Касио. Многу критичари  сметаат  дека  всушност  таткото  на  Дездемона  е  тој  што  прв  го  поттикнува  сомнежот  “ Внимавај  на  неа  Мавру, ако  имаш  очи  да  гледаш. Таа го  измами  татка  си , па  може  и  тебе. “ (1.3). Сигурноста и  довербата  се  тие кои  ја  водат  Дездемона  но  и  огромната  љубов  кон  Отело. Но, сепак големата  страст  на  таа   љубов  го  буди  сомнежот  и го  разлутува  нејзиниот  сопруг што додава дополнителен страв  и  сомнеж.
Кога Емилија  го  наоѓа  марамчето,  му го дава на својот сопруг, кој  и  забранува  да  и  спомене  нешто  на  Дездемона и  го  остава  марамчето во  собата  на  Касио. Најпосле, Отело го  гледа  Касио  со  марамчето  и  го гледа  тоа  како  потврда  за  неверството  на  Дездемона. Таа е загрижена  бидејќи го изгубила марамчето, но  сепак  не  верува  дека  тоа  ќе  го  разлути  Отело. Таа е  збунета  од  неговото  однесување  ,  дури  и  јавно  ја   навредува  дека  е  нечесна  жена. Дездемона  е  длабоко  вознемирена  од  неговото  однесување , но сепак  продолжува  да  ја  брани  својата  љубов. Во последниот  чин  Отело  и  кажува  дека  знае  за нејзиното  неверство  и  дека  ќе  ја  убие. И покрај изјавите  на  Дездемона  за  нејзината  невиност,  Отело  одбива  да и  верува , кога  и  соопштува  за  смртта  на  Касио,  таа  се расплакува. Отело се  разбеснува  и  ја  гуши, игнорирајќи  ги  нејзините  молби  за милост. Кога Емилија  влегува  во  собата,  Дездемона  се  крева , иако  е  слаба , да  го  одбрани  Отело  , и  потоа  умира.
Потекло на поимот
Името Дездемона  доаѓа  од  грчките  зборови  δυσ + δαίμων  што  значи  “ преодредена  на  пропаст  “. Леоне Теисанди  забележува  дека  токму  така  и  Отело  ја  гледа  Дездемона  нарекувајќи  ја  “ девојка  со лоша  судбина “. Исто така  може  да  се  забележи  дека  во  средината  на  нејзиното  име има  “ демон “ односно  ѓавол, што  може  да  алудира  на  тоа  што  таа  навистина  е , или  како  Отело , чие  име  исто  така  го содржи  зборот  “ hell “ или пекол , навистина  ја  гледа  својата  сопруга.
Дездемона : Верната жена на  Отело
Отело е  исто  така  и  уникатна  трагедија  која  се  фокусира  на  уништување  на  љубовта  преку  сексуална  љубомора. Од друга страна , Отело  е  вистински  романтичар  затоа  што е  многу  емотивен. Се поставува  прашањето ,како  Дездемона  му  станала  жена. Дали поради  неговиот  авантуристички  начин  на живот  и  егзотичното  потекло? Или таа се заљубува во  него  поради  тоа  што  е  благодорен  и  моќен? Во првиот  чин, во  третата  сцена  му  кажува  на  својот  татко  Брабанцио  дека  се  заљубила  во  карактерот  на Отело  и  во  прекрасните  приказни  кои  тој  ги кажувал  за  неговиот  живот. Која и  да  е  причината,  Дездемона  е претставник  на  невиноста ,  вистината  и  добрината  во  драмата. Таа вистински ја  претставува добрината  и  ведрината  на  “ вистинската  љубов “. Нејзиниот татко, кој  е  вознемирен  од  нејзиниот  избор  на  сопруг , инсистира  таа  да  се  откаже  од  љубовта  и  да  се  покори  на  неговите  желби. Дездемона му кажува  на  Брабанцио  колку  го  сака (чин 1, сцена 3) :
„ ''Јас знам, мој  татко , дека  мојот  долг е  на две овде  разделен и вам за  животот  и  грижата  ви  должам, а  животот  и  одгледот  ме учат  чест  да  ви  давам. Родителе мој ,мој повелник  сте, а  јас  ќерка  ваша ,но  овде  со  вас  стои  мојот  маж. Па дајте  ми  на   Маварот  да  му  бидам  до  толку  и  јас  покорна, ко  вам што  мајка  ми  ви  била, кога  она земајќи  ве, се  делела  од  татко.'' “
Оваа убава, млада  и  храбра  девојка  го  замолува  дуждот  ако  може  да  го  прирдужува  Отело  на  Кипар .Тој, како  и  останатите  ликови во  драмата , ја  почитува  Дездемона, а  со  тоа  и  нејзините  желби , и  дозволува  да  замине со Отело.
На денот на  венчавката ,Отело  и  дава  џебно  шамивче на кое  има извезено  јагоди. Но овој подарок  на  крајот  ја уништува. Тоа е  полно  со  мистичност  и  е  од  огромно  значење за  нејзиниот  сопруг. Ја има  клучната  улога на  крајот. Прво и  припаѓало  на  мајката  на  Отело, која  го  добила  од  една  Еѓипјанка, а  подоцна  му  го  дала  на  Отело  ,  за тој  , кога ќе  дојде  време  да  и   го  даде  на  својата  жена. „'' На мајка – и  го  дала  циганка. А таа  била  вражалка  што  могла dа  чита  скоро  и  човечки  мисли. И рекла  - дури  крпчето  го  чува ,на  татко  ми  се  мила  ќе  му  биде и  над  него  ќе  стекне  сосем  власт. Но ако  и  го  снема,  или  дар на  некој  го  даде, тогаш  она омразена  од  татко  ми  ќе  стане и  нова  љубов  ќе  посака  тој. И ми  го  даде тоа шамиче мојата  мајка  на  умирачка, молејќи  ме, ако  судбата де  дарува  со  жена, нејзе јас да  и  го  дам. И така  направив. Та чувај  го и како  црнка  во  око  пази го. А ако  ли  го  дадеш  на  некој,  или  да  го  загубиш- ќе  навлечеш ти  таква  погибел со  која  нема  ништо  да  се  мери.'' “ Но, Дездемона доцна   ја  сфаќа  важноста на  шамивчето. Во моментот кога  исчезнува  шамивчето, исчезнува  и  довербата  на  Отело  кон неа. Тоа е  симбол  за  верност  на  жената кон  мажот. И според ова, Дездемона  може  да  биде  окарактеризирана  како  трагичен  лик. Како може  нејзиниот  маж  да  има  толку  верба  во  така  мало  парче муслин ? Како може  толку лесно  да престане  да  и  верува, а  толку  слепо и  комплетно  да  му  верува  на  Јаго? Отело со  ова  ја  прави  клучната  грешка.
Кога Дездемона  го  губи  шамивчето, Емилија го наоѓа  и го  зема,  односно  го  краде. Ја губи и  љубовта  на  Отело. Потоа Емилија му  го  дава  на Јаго, кој покажува  огромен  интерес за  необичниот  предмет. За Јаго  тоа е  главниот  ‘’доказ ’’ кој  му  е  потребен  за  да  го  убеди  Отело  за  неверството  на Дездемона  и  нелојалноста  на  Касио. Дездемона без  да  знае и  сака, само  повеќе  ја  зголемува  љубомората  на Отело, кога  сака да ги подобри односите  меѓу  Касио  и  Отело, премногу  се  залага  за  Касио.
“'' Би можела , нејќам сега  јас. Со ваква итрост  нема  да  си  минеш. Те молам -  назад  поврати  го  Касио .'' “
Со обидот  да ги  поправи  работите  помеѓу  Отело  и  Касио само си прави  лошо  на  себе .Таа  е  толку  добра, што  дури  и  Јаго и  се  восхитува, и ја  брани  пред  Отело , а  вистинските  намери  му  се  лоши. Емилија упорно  му  кажува  на  Отело  дека  таа  вистински  го  сака  и  дека  никогаш  нема  да  залута,  односно  нема  да  го  изневери.
И покрај  огорченоста   и љубомората  на  Отело,  таа  го  сака  и  го  оправдува. Таа е  лојална сопруга  која  ќе направи  се  за  нејзиниот  маж. Несебично го  брани  дури  и  кога  Отело   сака  да  ја  убие. Нејзиниот млад живот  трагично  завршува. Шамивчето е фатално, Отело  е  заслепен од  него,  љубомората  му  се  зголемува ,  и  ако  таа  не  може  да  биде   само  негова , тогаш  мора  да  умре. Тој одбива да  го  слуша  разумот  и  слепо  му  верува  на  Јаго. Дездемона му  служи  на  Јаго  како оружје  со кое  тој   сака  да  стигне  до  повисок статус  и  моќ. Прво започнува со  тоа  што го известува  Брабанцио  за  нејзиното  исчезнување, па  продолжува  со  тоа што  ја користи  нејзината  љубов кон  Отело  против  него. Пријателството со  Касио  е  главната причина  за  нејзиниот  пад,  односно  трагичен крај.Сакајќи да  ги  смири  Отело  и  Касио  се  доведува  себеси  до  уништување. Со губењето на  шамивчето,  само му прави  услуга  на  Јаго, а Емилија уште  повеќе  ги  влошува  работите  кога  го  зема  и  му  го  дава  на  Јаго. А Дездемона  не е  свесна  дека  го  уништува  сопругот  со  тоа што  е таква  каква  што  е, добра  и  чиста.
Го прифаќа  верувањето  дека  Отело  мора  да  ја спаси  од  самата  себе  и  да  ја уништи. Со нејзиното  уништување  тој  ќе  и  ја  поврати  чистотата. Дури и  кога  Отело, во налет на  бес и  љубомора  сака   да  ја  убие ,  таа  не  сака  тој да биде одговорен  за  нејзината смрт .Таа  изјавува  дека  “ никој  , освен  јас  самата “ го  извршил  гнасното  дело. До самиот крај  таа ја  покажува  љубовта  кон Отело.