cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тестови на специјалната релативност
Експерименти од втор вид
Стационарната теорија на етер, сепак, ќе даде позитивни резултати кога експериментите се доволно прецизни за да се измерат величини од втор ред во v/c. Алберт Мајкелсон спроведе прв експеримент од ваков вид во 1881, проследен со повеќе софистицираниот Мајкелсон-Морлиев обид во 1887 година. Два светлосни зрака, кои патуваат некое време во различни насоки беа донесени до мешање, така што различни ориентации во однос на етеровиот ветер кој треба да доведе до поместување на пречките на брановата интерференција. Но резултатот повторно беше негативен. Патот за излез од оваа дилема беше предлогот од страна на Џорџ Френсис Фицџералд (1889) и Лоренц (1892), што е важно да договорената линија на движење е во однос на етерот (контракција на должина). Тоа е, постарата хипотеза за контракција на електростатичките полиња која беше проширена на меѓумолекулските сили. Сепак, бидејќи не постои теоретска причина за тоа, хипотезата за контракција се сметала за ад хок.
Покрај оптичкиот Мајкелсон-Морлиевиот обид, својата електродинамичка противвредност, исто така, беше спроведена преку, Троутон-Ноблов опит. Со тоа би требало да се докаже дека подвижниот кондензатор мора да биде подложен на вртежен момент. Покрај тоа, Рејли-Брејсовите опити се наменети за мерење на некои последици од контракција на должината во лабораториската рамка, на пример претпоставката дека тоа ќе доведе до дволомност. Иако сите тие експерименти доведоа до негативни резултати. ( Trouton–Rankine експеримент спроведен во 1908, исто така, даде негативен резултат кога се мери влијанието на контракцијата на должината на електромагнетни серпентина.)
За да се објаснат сите експерименти спроведени пред 1904 година, Лоренц бил принуден повторно да се прошири неговата теорија со воведување на целосна Лоренцова трансформација. Анри Поенкаре во 1905 година прогласил, дека неможноста на демонстрацијата на апсолутно движење (принцип на релативност) е очигледно закон на природата.
Рефундирање на комплетно етерско влечење
Идејата дека етерот може да биде целосно повлечен во рамките на или во околината на Земјата, со кој може да се објаснат негативните експерименти на етер, беше побиено од страна на голем број експерименти.
Лоџ изрази парадоксална ситуација во која физичарите се најдоа: "...без никаква практична брзина... било значително вискозниот зафат врз етер. Атомите мора да бидат во можност да го фрлат во вибрации, ако тие осцилираат или се вртат со доволна брзина, во спротивно тие нема да емитираат светлина или каков било вид на зрачење; но во никој случај не се појававуваат за да го повлечат заедно со нив, или да се сретнат со отпор во секое движење низ него."
Преглед
Конечно, Алберт Ајнштајн (1905) извлече заклучок дека утврдените теории и факти познати во тоа време формираат само логички кохерентен систем кога концептите на просторот и времето се предмет на една темелна ревизија. На пример:
Резултатот е теоријата на специјална релативност, која е заснована на константноста на брзината на светлината во сите инерцијални референтни рамки и на приницпот на релативност. Тука, Лоренцовата трансформација повеќе не е само збирка на помошни хипотези, но одразува фундаментално значење на Лоренцовата симетричност и претставува основа за успешни теории како што е Квантна електродинамика. Специјалната релативност нуди голем број на предвидувања за тестирање, како што се:
Фундаментални експерименти
Ефектите на специјалната релативност може да бидат феноменолошки добиени од следниве три фундаментални експерименти:
Од овие три експерименти и со користење на  Poincaré-Einstein синхронизација, следи комплетната трансформација на Лоренц, со е Лоренцовиот фактор:
Покрај деривација на Лоренцовата трансформација, комбинацијата на овие експерименти е исто така важна, бидејќи тие може да се толкуваат на различни начини кога се гледаат поединечно. На пример,експериментите на изотопија како Мајкелсон-Морлиевиот експеримент може да се види како проста последица на принципот на релативност, според кој секој инертен подвижен набљудувач може да се сметаа себеси како во мирување. Затоа, од самиот себе, Мајкелсон-Морлиевиот експеримент е компатибилен на Галилејски-инвариантни теории како емисиона теорија или хипотеза на целосно влечење етер, која исто така содржи некој вид принцип на релативност. Сепак, кога се разгледуваат други експерименти кои ги исклучуваат Галилејски-инвариантните теории (односно експериментот на Ives–Stilwell,разни разговори на емисионите теории и прекршување на целосно влечење етер), Лоренц-инвариантните теории и со тоа специјалната релативност е единствената теорија која останува одржлива.
Интерферометри, резонатори
Модерните варијанти на Мајкелсон-Морлиевиот и Kennedy–Thorndike експерименти биле спроведени со цел да се тестира изотопијата на брзината на светлината. Спротивно на Мајкелсон-Морлиевиот и Kennedy–Thorndike експерименти користи различни должини на раката, а евалуациите траат неколку месеци. На тој начин, влијанието на различни брзини за време на Земјината орбита околу Сонцето може да се набљудува. Ласер, масер и оптички резонатори се користат, ја намалуваат можноста за било која анизотропија на брзината на светлината до 10−17 ниво. Во прилог на копнените тестови,за  експериментите за рангирање на месечевите ласери, исто така се спроведоа како варијација на Kennedy-Thorndike експерименти.
Независност од изворот на брзина или енергија
Емисиона теорија, според кои брзината на светлината зависи од брзината на извор, може разбирливо да се објасни негативниот исход на експериментите на етер. Тоа не беше до средината на 1960-тите дека константноста на брзината на светлината беше дефинитивно покажана со експеримент, од 1965 година, Џ. Г. Фокс покажа дека сите претходни ефекти од теоремата на изумирање донеле резултати на сите претходно направени експерименти, и затоа е компатибилен со специјален релативитет и емисиона теорија. More recent experiments have definitely ruled out the emission model: the earliest were those of Filippas and Fox (1964), со користење на подвижни извори на гама-зраци, и Alväger et al. (1964), кој покажа дека фотоните не се стекна со брзината на мезоните со распаѓање со голема брзина, кои беа нивниот извор. Покрај тоа, Де Ситерови опити со двојни ѕвезди (1913) се повторува со Brecher (1977) земајќи ја предвид теоремата за истребување, исто така ја отфрли изворната зависност. Набљудувањата на експлозиите на гама-зраците, исто така, покажаа дека брзината на светлината е независна од честотата и енергијата на светлосните зраци.
Еднонасочна брзина на светлина
Беа преземени низа еднонасочни мерења, од кои сите ја потврдија изотопијата на брзината на светлината. Сепак, треба да се забележи дека само двонасочната брзина на светлината (од А до В назад до А) може недвосмислено да се мери, бидејќи еднонасочната брзина зависи од дефиницијата на истовремена и затоа на методот на синхронизација. Конвенцијата за синхронизација на Понкаре-Ајнштајн ја прави еднонасочната брзина еднаква на двонасочната брзина. Сепак, постојат многу модели кои имаат изотопска двонасочна брзина на светлина, во која еднонасочната брзина е анизотропна со избирање различни шеми за синхронизација. Тие експериментално се еквивалентни на специјалната релативност бидејќи сите овие модели вклучуваат ефекти како временска дилатација на движечките часовници, кои ја компензираат секоја мерлива анизотропија. Меѓутоа, кај сите модели кои имаат изотопска двонасочна брзина, само специјалната релативност е прифатлива за огромното мнозинство на физичари, бидејќи сите други синхронизации се многу покомплицирани и оние други модели (како што е лорент етерската теорија) се засноваат на екстремни и неверојатни претпоставки во врска со некои динамички ефекти, чија цел е да се скрие "најпосакуваната рамка" од набљудување.
Изотропија на маса, енергија и простор
Експериментите за споредба на часовници (периодични процеси и честоти може да се сметаат за часовници), како што експериментите на Хјуз-Древер обезбедуваат строги тестови на Лоренц инвариантност. Тие не се ограничени само на секторот на фотони како Мајклсон-Морли, туку директно ја одредуваат секоја анизотропија на маса, енергија или простор со мерење на основната состојба на јадрата. Доставена е горната граница на таквите анизотропии од 10-33 ГЕВ. Така, овие експерименти се меѓу најпрецизните проверки на Лоренц некогаш спроведени.
Временска дилатација и контракција на должина
Попречниот доплеров ефект и следствено временската дилатација беше директно забележан за првпат во експериментот Ивс-Стилвел (1938). Во модерните експерименти соИвс-Стилвел во тешките јонски прстени за складирање со заситена спектроскопија, максималното измерено отстапување на временската дилатација од релативистичкото предвидување е ограничено на ≤ 10-8. Други потврди за временска дилатација вклучуваат експерименти на Mössbauer ротор во кои гама-зраците беа испратени од средината на вртечкиот диск на приемник на работ на дискот, така што попречниот доплеровски ефект може да се оцени со помош на ефектот на Mössbauer. Со мерење на животниот век на мјуони во атмосферата и во акцелераторите на честички, беше потврдена и временската дилатација на честички што се движат. Од друга страна, експериментот Хафеле-Китинг го потврди двојниот парадокс, односно дека часовникот што се движи од А кон В назад кон А е ретардиран во однос на почетниот часовник. Меѓутоа, во овој експеримент ефектите од општата релативност играат важна улога. Директна потврда за контракција на должината е тешко да се постигне во пракса, бидејќи димензиите на набљудуваните честички се исчезнато мали.. Сепак, постојат индиректни потврди; на пример, однесувањето на судир на тешкијони може да се објасни само ако се разгледа нивната зголемена густина поради контракцијата на Лоренц. Контракцијата, исто така, доведува до зголемување на интензитетот на кулоновското поле нормално на правецот на движење, чии ефекти веќе се забележани.Следствено, мора да се земе во обзир и времена дилатација и контракција на должина при спроведување на експерименти во акцелераторите на честички.
Релативистички импулс и енергија
Денес, предвидувањата за специјалната релативност се рутински потврдени во акцелераторите на честички, како што е релативистичкиот тежок јонски кошар. На пример, зголемувањето на релативистичкиот импулс и енергија не само што се прецизно мерени, туку и се потребни за да се разбере однесувањето на циклотроните и синхротроните итн., со што честичките се забрзуваат во близина на брзината на светлината.
Други модерни тестови
Поради случувањата во врска со различните модели на квантната гравитација во последниве години, отстапувањата од Лоренцовата инвариантност (веројатно следуваат од тие модели) повторно се мета на експерименталисти. Бидејќи "локалната лоренцова инвариантност" (LLI), исто така, има во рамки на слободно паѓање, експериментите во врска со слабиот принцип на еквивалентност припаѓаат и на оваа класа на тестови.. Резултатите се анализира со тест теории (како што е споменато погоре) RMS или, уште поважно, од страна на МСП.
Опсада на Емеса
Опсадата на Емеса траела во периодот од декември 635 до март 636 година. Конфликтот се одвил помеѓу силите на Византија и Праведниот Калифат на територијата на денешна Сирија. Битката е дел од Византиско-арапските војни и Муслиманското освојување на Сирија, а завршила со победа на Праведниот Калифат.
Позадина
По големата победа во Битката кај Аџнадајн и заземањето на Дамаск во септември 634 година муслиманската армија ја продолжила својата инвазија кон крајот на 635 година кога Абу Убајдах го испратил на Халид ибн ал-Валид кон градот Емеса, каде подоцна му се придружил заедно со својата војска. Византиските гарнизони на Емеса направиле примирје со муслиманската армија. Било договорено дека Емеса ќе плати 10,000 динари а за возврат муслиманската армија нема да го нападне градот. Од друга страна пак, доколку кон градот се упати барем една византиска армија, договорот ќе стане нефункционален.
Така портите на Емеса биле отворени по потпишувањето на договорот, а муслиманите имале можност слободно да се движат по градот. Сепак управителот на Емеса се надевал на помош од страна на Ираклиј. Во овој период паднале неколку други градови во северниот дел на Сирија.
Освојување
Градот бил освоен во март 636 година.
CN Tower
ЦН Кулата (CN Tower) во центарот на Торонто, Канада е комуникациска и туристичка кула со висина од 533,33 метри. Таа била своевремено повисока од Останкинската кула во СССР уште во текот на градбата, и оттогаш останала највисока градба на светот, сѐ до 2007. година кога била надмината од зградата Бурџ Калифа.
ЦН Кулата и понатаму е највисока градба на американскиот континент, и привлекува по 2 милиони туристи годишно. Името „ЦН“ првобитно се однесувало на Канадските национални железници (англ. Canadian National Railway), бидејќи железничката компанија ја изградила кулата. Подоцна таа ја пренела кулата на Канадската земјишна компанија, но името останало, сега како „Канадска национална кула“ (англ. Canada's National Tower).
Во 1995., кулата била прогласена за едно од современите светски чуда од Американската асоцијација на градежни инженери.
Заменик-фирер
Заменик-фирер било звањето на заменик-водачот на Националсоцијалистичката Партија кое го имал Рудолф Хес сè до неговиот лет во Обединетото Кралство во 1941. По ова, Адолф Хитлер ја укинал оваа функција и ја заменил со т.н. Партиска Канцеларија, чие водство било предадено на Мартин Борман.
Ленор Обер
Ленор Обер (изворно: Leonore Aubert; моминско Елеонор Марија Лајснер; 18 април 1913 – 31 јули 1993 година) — манекенка и холивудска глумица најпозната по нејзините филмски улоги како егзотични, загадочни жени.
Рани години
Ауберт е родена во Цеље, Австроунгарија. Таа пораснала во Виена.
Кариера
Во Њујорк, таа нашла работа како манекенка, и на крајот ѝ била понудена сценска улога како Лорен Шелдон во Човекот кој дојде на вечера во театарот „Ла Хоља“ во Сан Диего. Таа ја започнала својата филмска кариера во Соединетите Држави во раните 1940-ти, земајќи го екранското францизирано име Ленор Обер.
Нејзиниот европски нагласок го ограничил нејзиниот избор на улоги, и таа играла улоги како нацистички шпион и француска воена невеста. Најмногу ја сакала нејзината улога во филмот од 1947 година, Се прашувам кој ја бакнува сега, играјќи ја гламурозната забавувачка Фрици Барингтон. Нејзината најпозната улога била д-р Сандра Морнеј, убава, но злобна научничка, во хорор-комедијата Опатот и Костело го запознаваат Франкенштајн од 1948 година.
Доцни години
Филмската кариера на Обер во основа завршила до крајот на 1940-тите. Таа и нејзиниот сопруг потоа се преселиле во Њујорк, започнувајќи бизнис со облека. Неколку години подоцна, двојката се развела. Таа се вратила во Европа, за да се врати во Соединетите Држави во 1959 година.
Таа работела доброволна работа за Одделот за активности и домување на Обединетите нации и Природонаучниот музеј. Во 1983 година, таа доживеала мозочен удар, кој на крајот ѝ го нарушило помнењето.
Голем дел од животот на Обер по нејзината филмска кариера е познат од личното интервју во август 1987 година на Џим Мекферсон (1938-2002) од Toronto Sun. Тој бил уредник за телевизискиот распоред во списанието Toronto Sun од неговото пуштање во 1973 година до неговото пензионирање во 1994 година.
Личен живот
Оберт била омажена со Јулиус Алтман, кој бил Евреин, а двојката побегнала од Австрија по Аншлусот за да го избегне нацистичкиот прогон. Тие се преселиле во Соединетите Држави откако поминале време во Париз.
Смртта
Обер починала утрото на 31 јули 1993 година на 80-годишна возраст во Грејт Нек, Њујорк.
Забелешки
<references group="note" responsive="1">
Ерусалимски храм
Ерусалимскиот храм, според Библијата, бил изграден сè со цел во него да биде поставен Ковчегот на заветот.
Потекло на поимот
На хебрејски јазик, Ерусалимскиот храм се нарекува Бејт ха-Микдаш, кое се преведува како "Свет дом", но во Библијататој се нарекува уште и Бејт Адонај("Домот на Бог"). Според митот, Храмот бил изграден согласно желбите на царот Давид, на кој пак самиот Бог му ги кажал инструкциите за храмот. И покрај неговитежелби за изградба на храмот, тој никогаш не го видел готов бидејќи починал а храмот го изградил неговиот наследник и син Соломон.
Хронологија на храмот според Библијата
Храмот на Соломон, или Првиот храм, бил изграден според Библијата од цар Соломон (во текот на 10 век п.н.е.). Целосно бил разрушен од страна на вавилонскиот цар Навуходоносор II во 586 година п.н.е.
Вториот храм – неговата изградба започнала околу 536 година п.н.е., по враќањето на Евреите од Вавилон, а целосната му изградба траела сè до 515 година п.н.е.
Јудаизам
Со разрушавањето на Вториот храм, во јудаизмот престанала и практиката за одржување на ритуалите кои се вршеле до тогаш. Западниот дел (Ѕидот на плачот) е место каде многу верници се молат на Бог. Овој ѕид всушност по 1967 година се превраќа во синагога под откриено небо.
Во денешно време сè повеќе е застапена тезата дека е потребно за изградба на нов – Трет храм.
Ислам
Џамијата Ал Акса е едно од најсветите места на муслиманите.
Христијанство
Храмот е споменет на неколкупати во Новиот завет. Самиот Исус Христос го посетил неколкупати. Апостолите на Исус продолжиле да го посетуваат храмот и по неговото воскреснување. Во времето кога Ерусалим станал христијански град, христијаните изградиле црква во чест на Исус Христос, но таа била разрушена од страна на муслиманите и претворена во џамија позната како Ал Акса.
Список на државни водачи во 30 година
Ова е список на државни водачи во 0 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Црква „Живоносен Извор“ - Сер
Живоносен Извор (Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Црквата се наоѓа на западниот крај на градот и е храм на Вторите серски гробишта. Камен-темелникот на храмот е поставен на 22 септември 1978 г. и изградбата завршила десет години подоцна. Отворен е од митрополитот Максим Серски. Градбата претставува базилика со купола.
Св. Ѓорѓија (Бистрица)
'''Св. Ѓорѓија''' — археолошко наоѓалиште во битолското село Бистрица. Претставува базилика од старохристијанско време. Се наоѓа во дворот на селската црква „Св. Ѓорѓи“, непосредно до нејзината северна страна, каде во 1969 година случајно е откриен дел од поден мозаик, работен со камчиња во три бои. Се работи за мозаичен под од старохристијанска базилика.
Србиница (Крнино)
Србиница — археолошко наоѓалиште во велешкото село Крнино, Општина Чашка. Претставува населба и некропола од римско време.
На 1,5 км североисточно од селото, на површина од околу 1,5 ха се среќаваат фрагменти од керамички садови, градежен материјал, а се гледаат и контури од повеќе градби. Одовде потекнува и еден надгробен споменик со старогрчки натпис.
Блисторф
Блисторф (Bliestorf) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Главна знаменитост во општината е велепоседничката куќа, изградена во 1843 година во швајцарски стил, на земјопоседникот Август Луис Детлев фон Шрадер.
Скочивирски манастир
Скочивирски манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, на северозападните падини на планината Ниџе, во близина на селото Скочивир.
Историја
Според преданието, манастирот бил основан во 1870 година по побуда од страна на млада девојка по името Анѓа, која сонила дека треба да преноќи во месноста Џајкова Чука и на тоа место да остави некој нишан. Со тек на време, на тоа место бил изграден мал манастир посветен на Архангел Михаил, до извор од којшто мештаните веруваат дека тече света лековита вода. Во 1967 година, мештаните ја започнале изградбата на манастирската црква нешто погоре од стариот манастир. Манастирската црква била реновирана во 1998 година кога се изградени и манастирските конаци.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конаци, чешма, трпезарија и помошни објекти.
NGC 80
NGC 80 — елиптична галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 80 се споменува и како UGC 203, MCG 4-2-4, CGCG 479-6.
Откривање
Телото е откриено на 17 август 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 21 м 10,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 22° 21' 28".
Социјални песни
Социјалните песни се вид преку кој се опишуваат општествените проблеми, најчесто сиромаштијата и некои други последици што произлегуваат од нееднаквата положба на луѓето од нивниот различен статус во општеството. Во социјалните песни преовладува мрачното расположение, но има и такви во кои преовладува борбениот и оптимистички тон преку кои поетот искажува верба во победата над општествената неправда.
Познати поети на социјалните песни во македонската книжевност се : Кочо Рацин, Никола Вапцаров, Коле Неделковски.
Розова Долина
Розова Долина - област во Бугарија која се наоѓа јужно од Стара Планина и северно од Срнена Средна Гора. Своето име го добила во средината на XIX век заради традицијата за одгледување на маслодајна роза.
Во „Долината на розите“ секоја година во првите дни на јуни се одбележува Празникот на розата.
Географско местоположба
Се состои од 2 речни долини – долината на Стрјама (на запад) и долината на Тунџа (на исток), соодветно Карловоската и Казанлашката Котлина.
Туристичка карта на Бугарија
Според обновената во 2015 година Туристичка карта на Бугарија областа „Розова Долина“ се состои од 19 општини: Антон, Гурково, Златица, Казанлак, Карлово, Копривоштица, Мирково, Маглиж, Николаево, Павел Бања, Панаѓуриште, Пирдоп, Сливен, Сопот, Стрелча, Тврдица, Хисарја, Чавдар и Челопеч.
Бугарско розово масло
Долината е позната по одгледувањето на рози за индустриска намена и е меѓу симболите на Бугарија. Со векови се одгледува сортата Rosa damascena. Од неа, со дестилација и други процеси, се добива розово масло кое наоѓа широка примена во фармацијата, козметичката индустрија, и др.
Move to the Beat
Move to the Beat (македонски: Играј во ритамот на Лондон 2012) е името на промотивната кампања на Кока-Кола за Летните олимписки игри 2012 во Лондон. Песната "Anywhere in the World", од Марк Ронсон и Кети Би е "центарот" на кампањата.
Кампања
Спонзорирана од страна на Кока-Кола, кампањата Move to the Beat црпи инспирација од музиката на Лондон и се надева на поврзување на младите луѓе, претежно тинејџерите, со Олимписките игри. Кампањата била официјално претставена во септември 2011 година. Пет спортисти, избрани да ги изразат "вредностите на позитивност и оптизизам кои се во срцето на Кока-Кола и на олимпиското движење", ќе бидат амбасадори на Move to the Beat кампањата. Амбасадори на кампањата се теквондиската Марија Еспиноза (23 години), Сингапурскиот стреличар Дајан Џафар (17 години), Британскиот натпреварувач во пинг-понг Дариус Најт (21 година), Американскиот спринтер Дејвид Оливер (29 години), и Руската спринтерка Ксенија Вдовина (24 години).
Регалии на Србија
Србија, како и повеќето поранешни монархии во Европа, имаше круни што некогаш ги носеле нејзините владетели. Различните српски кнежевства и кралства биле организирани околу повеќе различни кралски династии. Многу од нив инвестирале во симболи на кралското семејство, што довело до бројни карактеристични круни, накит и други богатства на неверојатно богатство што преживеале до денес. Колку што е познато, постојат четири кралски круни кои некогаш ги носеле српските кралеви или принцови кои преживеале до денес, од кои само една се чува во модерна Република Србија денес.
Круни на Немањиќ
Накит на круната на Немањиќ се најстарите од преживеаните парчиња српска кралска регалија. Тие биле користени во церемониите за крунисување на членовите од средновековната династија Немањиќи. Круната на кралот Стефан III од 14 век се чува во манастирот Цетиње во Република Црна Гора. Друга круна која некогаш им припаѓала на средновековните српски владетели се чува во Кајзерлихе Шацкамер (Царската ризница) во Виена, Австрија. Исто така, во Кајзерличе Шацкамер се пронајдени уште две круни кои некогаш ги носеле членовите на средновековната династија Немањиќ; од кои еден подоцна му се припишува на Стивен Боцкаи. Заедно со нив е и златна мантија (тока) од непознато потекло за која се верува дека Србите ја заробиле од Османлиите во Брашов.
Круна на Караѓорѓевиќи
Накитот на круната на Караѓорѓевиќи е создаден во 1904 година за крунисувањето на кралот Петар I. Парчињата биле изработени од материјали кои вклучувале бронза земена од топот Караѓорѓе користен за време на Првото српско востание. Овој гест бил симболичен бидејќи 1904 година беше 100 -годишнината од тоа востание. Регалијата е изработена во Париз од познатата компанија за накит на браќата Фалисе и моментално е единствената српска круна што се чува на територијата на Република Србија.
Регалии
Српските кралски регалии на Караѓорѓевиќ се состојат од следново:
Втор ерусалимски храм
Вториот ерусалимски храм се нарекува реконструкцијата на Храмот на Соломон кој бил разрушен од страна на вавилонскиот цар Навуходонозор II во 586 година п.н.е.. Вториот храм бил изграден во текот на 515 година п.н.е., по враќањето на евреите од Вавилон и бил повторно разрушен од страна на римскиот цар Тит во 70 година. Во текот на овој период храмот бил најзначајно место на јудаизмот каде се удржувале сите нивни ритуали. Во 19 година Ирод Велики го дал почетокот за изградба на храмот и од овде Вториот храм исто така се нарекува и Храмот на Ирод.
Изградба на храмот
Веднш по враќањето на евреите од Вавилон, под раководството на назначениот за раководител на Јудеја Зоровавел, се започнува со градбата на храмот. Божјиот храм бил изграден точно на местото каде се наоѓал претходниот храм. Во 535 година п.н.е. темелите на храмот биле завршени. А целосно, храмот се завршил со градбата во 515 година п.н.е.
Разлики со Првиот храм
Вториот храм не било можно да биде изграден со истиот раскош како претходниот – Храмот на Соломон. Освен тоа, некои од елементите кои се наоѓале во претходниот храм биле или уништени или засекогаш изгубени, како на пример: Ковчегот на заветот (Кивот), Урим и Тумим, плочите со Десетте Божји заповеди итн. Храмот, како и скоро целиот Ерусалим биле разрушени од страна на римскиот цар Тит во 70 година.
Надворешни врски
Templo de Jerusalén
Лукас Пападимос
Лукас Пападимос (грчки: Λουκάς Παπαδήμος) е грчки економист, поранешен директор на Грчката народна банка, поранешен потпретседател на Европската централна банка. Од 10 ноември 2011 до 16 мај 2012 година е премиер на Грција.
Лукас Пападимос е роден на година во. Во 1970 години дипломирал физика на Институтот за технологија на Масачусетс, во 1972 година станал магистер по електротехника, а во 1978 доктор по економија.
Од 1975 до 1984 година предавал економија на американскиот Универзитет „Колумбија“, а од 1988 до 1993 и на Атинскиот универзитет. Во 1980 станал економски советник на Банката за федерални резерви од Бостон, а во 1985 година е именуван за главен економист на централната Банка на Грција. Во 1993 година бил избран за заменик гувернер на Банката на Грција, а во 1994 година и за нејзин гувернер. На оваа должност останал до 2002 година, кога бил избран за потпретседател на Европската централна банка (ЕЦБ). ЕЦБ ја напуштил во 2010 година кога станал советник на досегашниот грчки премиер Јоргос Папандреу. Во моментов е ангажиран како визитинг професор на Факултетот за администрација „Кенеди“ при Универзитетот „Харвард“.
Милко (рок-група)
Милко - македонска рок-група од Скопје.
Историја
Групата „Милко“ била основана во 2006 година. Групата ја сочинуваат:
Творештво
Првиот албум на „Милко“, со наслов „Луѓе“, бил објавен за издавачката куќа „ПМГ рекордингс“, која подоцна ги објавила и нивните два албума, „Don't let them win“ и „Changes“, како и проектниот албум „Никотин“. На 20 февруари 2016 година, во Младинскиот културен центар во Скопје, „Милко“ го претставиле албумот наречен според името на групата. Албумот бил снимен во студиото „Марифет“, а бил продуциран од самата група и од Ивица Јанкуловски, кој бил задолжен и за миксот. На едн апесна од албумот („Ти“) гостувал клавијатуристот Александар Ников.
NGC 6488
NGC 6488 — галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6488 се споменува и како MCG 10-25-98, CGCG 300-76, ARAK 533, NPM1G +62.0221.
Откривање
Објектот е откриен на 1 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6488 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6488 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 49 м 20,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +62° 13' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 6488 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60918. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4204. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1148.
Користена литература
Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (RNGC)"", Tucson, Arizona: University of Arizona Press, 1973. (4016,0).
Цемент
Цемент е заеднички поим за средство за врзување во градежништвото во форма на прав, кое помешано со вода се стврднува или се слепува со делови од друг цврст материјал. Се употребува за изработка на бетон, цементен малтер, вештачки камен, заштита на железото од корозија итн.
Историја
Првите траги на примена на ваков начин на сврзување на материјали наоѓаме уште пред нашата ерa. Старите Римјани граделе градби најчесто од гипс со додаток на пуцолијанска земја. Со пропаѓањето на старата Римско Царство таквите сврзни материјали биле заборавени. Пронаоѓањето на денешниот цемент е врзан со Велика Британија. Џејмс Паркер во 1796 го патентирал својот пронајдок roman cement кој го добил со печење на варовник и извесна количина на глина под точката на топење. Во Франција, Луј Вика ги испитувал сврзните својства на roman cement. Во Русија во тоа време цементот го испитувал Јегор Челијев. Во Велика Британија Џозеф Еспдин во 1824 година го патентирал portland cement сврзен материјал од печена а потоа и мелена мешавина на веровник и глина. Дури во 1884 година кога Ајзак Џонсон смесата од глина и варовник ја донел до температура на топење па потоа изладената смеса ја мелел во ситен прав, добиен е квалитетен portland cement. После тоа брзо се градат нови фабрики за цемент - во 1846 во Франција, во 1855 во Германија, во 1856 во Русија а првата фабрика за цемент на балканот била изградена во 1865 во Беочин.
Цементот е суровински материјал за производство на бетон и други градежни материјали за различна примена.
Цементот како прашкаст врзивен материјал, спаѓа во групата на неоргански хидраулични врзивни средства.
Хидрауличните врзивни средства зацврстуваат во присуство на вода со создавање на кристализациони производи, кои се нерастворливи во вода. Од таа причина хидрауличните врзивни средства можат да зацврстуваат под вода, односно да бидат без влијание кога се подложни на постојано дејство на вода.
Цементот е еден од најважните и најмногу користени материјали во градежништвото. Цементот откако ќе зацврсти има значајна атхезиона моќ со минерални и други агрегати, челик, тули што овозможуваат негова најширока примена во изработка на конструкција од неармиран или армиран (пренапрегнат бетон), ѕидни конструкции од тули и природен камен, потоа при изработка на внатрешни и надворешни малтерски облоги и сл.
Најчесто користени типови и видови цемент го вклучуваат нашиот Портланд цемент и хидрауличното врзивно средство Усјемал.
Нашиот сив Портланд цемент е тип на цемент кој се прави од мелен клинкер, гипс и природна позолана (суровина добиена од вулкански карпи) и летечки пепел. • Поrtland-cement.................................................................... PC k • Поrtland-cement со додаток на згура до 15% .................... PC 15z k • Поrtland-cement со додаток на згура od 15% do 30%....... PC 30z k • Поrtland-cement со додаток на pucolan до 15% ............... PC 15p k • Поrtland-cement со додаток на pucolan od 15% do 30%.. PC 30p k • Поrtland-cement со me{an dodatok do 15%....................... PC 15d(z;p) k • Поrtland-cement со me{an dodatok od 15% do 30%......... PC 30d(z;p) k • Metalur{ki cement................................................................ M k • Metalur{ki cement со додаток на pucolan......................... Mp k • Пуцолански цемент од природен или вештачки пуцолан..... P k 10 Се врши според стандардот МКС Б.Ц1.012: Начин на испорака, пакување, сместување и земање на примероци за испитување. Неправилното земање на примерокот може битно да влијае на точноста на крајните резултати од испитувањето. • Проба за испитување на цемент може да се земе во следните случаи: Земање на примерок во текот на производството Земање на примерок за атестирање Посебни случаи на земање на примероци ‐ кога е потребно комплетно испитување на цементот, за цемент кој подолго од три месеци е чуван складиран во силоси или во магацини спакуван во вреќи, ‐во случај на рекламација на квалитетот на цементот. Во текот на производстото примероци се земаат од исто место и на ист начин. Просечен дневен примерок кој подоцна примерок, се хомогенизира, се добива со земање на 1кг цемент 6 пати дневно на: уредот за полнење на вреќи или на отворите за полнење на цементот во цистерни или контејнери.
Масата на примерокот за атестирање изнесува 18кг. Таа се хомогенизира и се дели на 3 дела од по 6 кг. Првиот дел од 6 кг се користи за атестирање, вториот за компаративни испитувања на производителот а третиот се чува кај производителот најмалку 1 месец по издавањето на атестот. Земање на примероци на цемент од вреќи се врши со специјална сонда која е составена од 2 концентрично поставени цевки кои се отвораат или затвораат со вртење на внатрешната цевка. Затворената сонда се втиснува дијагонално во вреќите, се отвора, се полни, се затвора, се извлекува и се празни. Примероци се земаат од 12 вреќи кои не лежат на под или на надворешната страна на наредените вреќи. Земањето на примероци од машините за полнење и пакување се врши 12 пати во приближно еднакви количини и со четвртање се издвојува посебен примерок
Presence (албум)
Presence е седмиот студиски албум на англиската рок група Лед Зепелин издаден преку Суан Сонг Рекордс на 31 март 1976 година. Снимен во еден многу тежок период за групата бидејќи пејачот Роберт Плент е повреден по сообраќајна несреќа, албумот добива измешани критики и е албумот кој најбавно се продава, продавајќи само три милиони копии во САД. И покрај тоа Џими Пејџ вели дека ова е нивниот најважен албум бидејќи со него докажуваат дека можат да продолжат и покрај тешкиот период.
Позадина
Откако Џими решава да го сними албумот по несреќата на Плент во Грција на петти август 1975 година, светската турнеја која треба да почне на 23 август е откажана. Во тоа време, Лед Зепелин се на врвот на нивната популарност и откако е однесен во болница Плент изјавува:
'Лежам целиот во болка и ги бркам лебарките од креветот, кога цимерот од болницата, еден стар војник, почна да ми ја пее The Ocean од Houses of the Holy.'
За време на зарепнувањето во Џерси и Малибу, Плент пишува некои текстови и откако му се придружува Џими тие омпонираат неколку песни. Откако подготвуваат доволно материјал за проби, доаѓаат и Џон Бонам и Џон Пол Џонс во СИР Студио во Холивуд каде почнуваат со работата. По едномесечна проба, албумот се снима за само 18 денови во Музишленд Студиос во Минхен, Германија, со Плент во инвалидска количка. По дебитантскиот албум, ова е најбрзо снимениот албум на групата, една од причините за тоа е што Ролинг Стоунс веќе го закажале студиото за снимање на албумот Black and Blue. По пристигнувањето, членовите на Ролинг Стоунс се изненадени од брзината со која албумот е составен за само 18 дена. Тајната била во тоа што Џими останува буден два дена за да ги заврши наснимките за гитарата:
За време на миксањето во Музишленд Студиос работи и 18 до 20 часа дневно:
'По завршувањето на снимањето на групата, јас и нашиот музички инженер Кит Харвуд почнавме со миксање и не застанувавме додека еден од нас не заспиеше, и кој прв се разбуди го буди на другиот и продолжувавме до несвест.'
И на Плент ова не му е најлесниот период во животот, студиото се наоѓа во подрум на некој хотел и тој се чувствува клаустрофобичен. Имал големи тешкотии физички, по несреќата и му недостига фамилијата:
'Цело време бев во инвалидска и изнервира. Мислам дека тоа влиаеше на мојот глас, кој беше изморен и засипнат. Не спасија Candy Store Rock и Achilles Last Stand. Ритамските делови беа одлични таму. Но ги мразев Пејџ и Питер Грент бидејќи не можев да си го видам семејството и почнав да се сомневам дека рокенролот не вреди ништо.'
На 26 ноември 1975 година албумот е завршен, еден ден пред Денот на Благодарноста во САД и Џими предлага токму така да го насловат албумот. Веднаш неприфатено, се согласуваат за насловот кој ги отсликува моќта и присуството (анг. presence) што ги опкружува тогаш.
Компонирање
Џими и Плент во Малибу компонираат шест од седумте песни, додека сите четири членови на групата ја добиваат заслугата за седмата песна на албумот. Поради состојбата на Плент, Џими Пејџ ја презема одговорноста и го завршува снимањето и може да се забележи дека неговата гитара е носител на албумот.
Планот на гитаристот и пејачот е да се вратат кон своите хард рок корени од првиот албум но со повисоко ниво на сложеност. По сите експерименти со синтисајзер, мелотрон и особено акустична гитара, Лед Зепелин со Presence се враќа кон претходниот носител – електричната гитара на Џими. Освен кај песната Candy Store Rock во албумот не е употребена акустична гитара, а ова е првиот албум на групата каде не е употребен синтисајзер.
Тотална спротивност од нивниот следен албум In Through the Out Door, каде синтисајзерот на ЏПЏ се појавува на сите песни и дури го става Џими Пејџ и неговата Гибсон Лес Пол во позадина на неколку песни. Тоа е најзабележливо во песната Carouselambra, каде Џими се појавува дури по 4 минути во песната.
Променетиот стил доаѓа како резултат на лошиот период со кој се соочува групата. Пејџ изјавува: Мислам дека ги отсликува емоциите и нетрпеливоста од тој период. Има некаква спонтаност во врска со тој албум. Почнавме од нула и се дојде одеднаш.
Во споредба со други албуми од кои групата одбира по неколку песни да свири на концерти во живо, од Presence се користат само две, омилената песна на Џими Пејџ Achilles Last Stand и госпелот Nobody’s Fault but Mine кои се додадени на листата за турнејата од 1977 година и на сите преостанати концерти до 1980 година. Дел од солото на Tea for One се додава на изведбите на Since I’ve Been Loving You, но целата песна не се појавува сè до 1996 година кога Пејџ и Плент одржуваат турнеја во Јапонија. For Your Life ја свират за првпат дури на 10 декември 2007 година на концертот во чест на Ахмет Ертегин, што е всушност прв долготраен концерт на групата по смртта на Џон Бонам. Малиот број на изведби во живо од Presence се должи на фактот што групата не одржува концерти цела година по завршувањето на албумот.
Опаковка
Фирмата Хипносис повторно ја дизајнира насловната слика за опаковката, која содржи разни слики од луѓе кои комуницираат со црн предмет во форма на обелиск. Во опаковката, тој се нарекува едноставно 'Предметот'. Тој симболизира силата и присуството на Лед Зепелин. Пејџ објаснува:
'Немавме некој наслов за албумот и дизајнерот рече дека кога помислува на групата, помислувам на моќ и сила. Тоа ти е силно присуство. И тоа беше моментот. Тој сакаше да го нарече Обелиск, но за мене беше поважно тоа што беше зад обелискот. Искрено, насловната е голема зафрканција за филмот 2001. Мислам дека е прилично смешна.'
Позадината на насловната е извадена од вештачки док кој се мести во Ерловскиот изложбен центар во Лондон за годишното шоу на бродови одржано во зимата 1974/75 година. Тука Лед Зепелин одржува голем број на концерти во мај 1975 година. Во 1977 година Хипносис и Џорџ Харди се номинирани за Греми за најдобра опаковка за албум за албумот Presence.
Критики
Добива просечни оценки од критичарите, а веќе во 1976 година е ставен во позадина поради излегувањето на филмот на Лед Зепелин The Song Remains the Same. Се искачува на првата позиција на топ листата во САД по две недели, а во Британија на првиот ден од издавањето се продаваат половина милион копии.
Според Лед Зепелин експертот Дејв Луис:
'Директноста на седумте песни од албумот беше тешка за приспособување на обожавателите кои досега беа навикнати на поексперименталните песни.' Подоцна нешто слично тврди и Пејџ, дека албумот не е најлесен за слушање. Сепак според Луис:
'Presence стана многу потценет дел од нивниот репертоар. Можеби е едноставна тапани-бас-гитара формула, но во однос на енергичност, албумот удира и е многу моќно издание на групата. Албумот е исто така голем триумф за Џими бидејќи неговото продуцирање и доминантен стил на свирење гитара има една брзина и страст што го отсликува периодот низ кој поминуваат Лед Зепелин. Presence се Лед Зепелин во небрано.'
Стивен Дејвис, музички новинар и автор на биографијата на Лед Зепелин, Чеканот на Боговите, му дава лоши оценки на албумот, но по неколку години се премислува, и го нарекува Presencе неговиот најомилен албум од Лед Зепелин и најдобро студиско претставување на нивниот нескротлив звук.
Список на песни
Сите песни ги пишуваат Џими Пејџ и Роберт Плент, освен Royal Orleans, за која добиваат заслуга сите четири членови на Лед Зепелин.
Михаил IV Цариградски
Михаил IV Цариградски — Вселенски патријарх од 1206 до 1212 година.
Михаил IV бил добро образован човек и член на литературниот кружок на Евстратиј Солунски. Во свештеничката хиерархија тој се исдигнал до ранкот на, мега сакелариј во периодот на грабежот на Цариград за време на Четвртата крстоносна војна во 1204 година. Во писмо напишано од Јован Апокавк во 1222 година, тој бил номиниран за епископ Амасарски, но Давид Комнин ја одбил неговата номинација како прекршок на неговиот суверенитет. Во 1208 година тој бил прогласен за патријарх од страна на Теодор I, како наследник на Јован X кој починал во 1206 година. Ласкарис воспоставил византиска држава во Азија, која се нарекувала Никејско Царство, и се обидел да го убеди Јован X да му се придружи, но овој одбил поради слабоката старост, а воедно и починал кус период по поканата.
Краток период по назначувањето на 20 март 1206 година, Михаил IV го извел крунисувањето на Теодор I. Тој презел необичен потег, спротивно на византиската традиција и православната доктрина, за ветување за прошка на гревовите на Теодор I и војниците кои паднале во битка. Но овој завет бил со кратко траење. Тој починал во Никеја на 26 август 1212 година.
Платон
Платон (старогрчки:, Plátōn, „широк“; 424/423 п.н.е. – 348/347 п.н.е.) е старогрчки филозоф, математичар, ученик на Сократ, автор на филозофски дијалози, основач на Академијата во Атина, првата институција за високо образование во Западниот свет. Заедно со својот учител, Сократ, и неговиот ученик, Аристотел, Платон е заслужен за поставување на темелите на западната филозофија и наука. Со зборовите на А. Н. Вајтхет: "Најопштата одлика на европската филозофска традиција е тоа дека се состои од низа фусноти на Платон. Не мислам на систематскиот мисловен образец кои мислителите несомнено го иземале од неговите дела. Алудирам на богатството од општи идеии нафрлани на нив."
Платоновата писателска префинетост е очигледна во неговите т.н. Сократови дијалози; триесет и шест дијалози и тринаесет писма му се припишуваат нему. Неговите дела се препубликувани на повеќе различни начини; ова има доведено до одредени конвенции во однос на именувањето на неговите текстови. Платоновите дијалози се користат при предавања на мноштво предмети, како филозофија, логика, етика, реторика и математика.
Живот
Едно време бил ученик кај приврзаник на Хераклит, но по запознавањето на Сократ, тој со воодушевување му се придружил и го следел до неговата смрт. По долготрајните патувања, дури на возраст од 40 годии, Платон започнал да подучува и да пишува при што неговата кариера продолжила во следните 40 години. Притоа, тој стекнал слава како најпознат ученик на Сократ, а по смртта на својот учител, Платон патувал во Египет и престојувал во Сиракуза, на Сицилија. Платон основал своја филозофска школа наречена „Академија“, која се одржала до 6 век. Според патописецот Павзанија, гробот на Платон се наоѓал во дворот на Академијата.
Платоновата филозофија
Исто така, Платон сметал дека знаењето е добро, а незнањето е зло. Тој бил противник на демократијата и остар критичар на нејзините недостатоци. Тој сметал дека само најспособните треба да бидат на власт. Тој велел дека човекот е родно место на вистината, дека треба да ја бара во себеси. Човекот треба да вложи напор, да ризикува и да се жртвува за да дојде до вистината. Тоа е она епохалното, што Платон го придонел во филозофијата.