cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фалун (рудник)
Модерна историја
До крајот на 20 век, рудникот повеќе не беше економски исплатлив. На 8 декември 1992 година, последниот истрел беше испукан во рудникот, и секое комерцијално рударство престана. Денес рудникот е во сопственост на фондацијата Стора Копарбергет која управува со музејот и со обиколки.
Светско наследство
Во 2001 година, рудникот Фалун беше избран за светско наследство на УНЕСКО, едно од 15-те во Шведска. Покрај самиот рудник, областа на светското наследство го опфаќа и градот Фалун, вклучувајќи ги колибите на рударите од 17 век, станбените области и Бергсмансбигден, поширока област во која слободните рудари се населиле и во која често граделе имоти што ги отсликувале нивните богатство.
Мари Линдквист
Мари Линдквист (родена на 20 ноември 1970 година) е шведска балетска танчерка. Таа танцувала со Кралскиот шведски балет од 1988 година, станувајќи главна танчерка во 1993 година и дворовничка во 2004 година. Таа се пензионирала како активна танчерка во февруари 2014 година.
Биографија
Линдквист се обучувала во Балетската школа на Кралскиот театар и Шведската балетска школа пред да се приклучи на Кралскиот шведски балет во 1988 година. Таа станала солист во 1991 година, главна танчерка во 1993 година и во 2004 година ја добила кралската титула дворски танчерки. Во 2005 година, таа била номинирана за наградата Беноа де ла Данс, настапувајќи во сивата област на Дејвид Досон.
Линдквист има настапувано насекаде како гостин уметник низ Европа и во Јапонија, Кина и САД.
Проштална изведба
На 28 февруари 2014 година, во нејзиниот многу прославен проштален настап во Кралскиот театар во Стокхолм, Мари Линдквист ја танцувала Татанија во Онегин на Кранко, една од нејзините омилени улоги. Таа ја продолжила својата работа во Кралскиот шведски балет како тренер.
Награди
Покрај нејзиното издигнување на дворецот во 2004 година, Линдквист ги добила и следните награди:
NGC 236
NGC 236 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 236 се споменува и како UGC 462, MCG 0-3-1, CGCG 383-80, IRAS 00409+0241.
Откривање
Објектот е откриен на 3 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 236 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 236 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 43 м 27,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 57' 29". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 236 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2596. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 14. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1196.
Ролс-Ројс Фантом V
Фантом V (Phantom V) е ултраексклузивен модел на Ролс Ројс од 1960-тите. Биле направени вкупно 516. Моторот е V8 од 90° со работна зафатнина од 6.230 см³ и двојни SU карбуратори со 4-брзински автоматски менувач. Автомобилот има барабански кочници и оскино растојание од 3,683 mm. Фантом V се произведувал од 1959 до 1968 год, заснован на моделот Сребрен Облак II, делејќи го со него V8 моторот и автоматскиот менувач Џенерал Моторс Хидраматик. Од 1963, па натаму бил ставан 7% посилен мотор од Сребрена Сенка III, како и нови предни крила со вградени двојни фарови во подоцнежните модели.
Мишо Ковач
Мишо Ковач (17 јули 1941) е хрватски пејач на забавна музика.
Биографија
Роден е од мајка Зринка и татко Јаков Ковач. Мишо пораснал во семејство со братот Ратко и сестрата Бланка.
Работата како тапетар требало да ја одреди професијата во неговиот живот, но, на еден натпревар за таленти во Карловац, со песната"I can't stop loving you" на Реј Чарлс, доживеал голем успех, па така го одредил животниот, а и естрадниот пат.
Хитот со кој се издигнал помеѓу најуспешните пејачи на забавна музика некогаш гледани на сите простори на поранешна Југославија, беше песната "Više se nećeš vratiti", победничка песна на некогашниот популарен сараевски фестивал "Vaš šlager sezone" (1969), дело на тогашниот млад композитор и текстописец Ѓорѓе Новковиќ. Тој сингл е продаден во пола милион примероци, а сорабтоката со Новковиќ го обележала скоро целиот опус на Ковач, и е продолжена понатаму, сè до изненадната смрт на Новковиќ, 2007 година. Во 1971 го освојува сплитскиот фестивал со песната на Стефан Михаљинац "Proplakat će zora", кој сингл, исто така е продаден во пола милион примероциu, и дефинивно се зацврстува на престолот на најпопуларен пејач на поранешните југословенски простори, а и покрај годините, неговата популарност и до ден денес не е избледена. По 1980тата и победата во Сплит со песната "Dobra ti večer mati moja" долги години не настапува на ниеден фестивал.
Пејач е со далеку најмногу продадени плочи и (и останати медиуми) на забавна музика во поранешна Југославија, а за Хрватска да не станува ни збор.
Заедно со Раде Шербеџија во филмот "Poslijepodne jednog fazana" ги вкусил и филмските води. Музичката кариера и понатаму се развива, пет пати е прогласуван за пејач на годината, а во 1989 година е прогласен за личност на годината во поранешна Југославија.
Од сопругата Љубица се разведува после четири години брак, па во 1973 се венчава со сплиќанката Анита Батурина, Мис на Југославија, со која во 1975 година го добива синот Еди, а две години подоцна и ќерката Ивана. На турнеите по Канада и Австралија во 80-тите одбива да пее под Павелиќевата слика со што стекнува репутација на “комуњар“ помеѓу екстремната емиграција која тоа никогаш не му го прости. Пред првите повеќепартиски избори во Хрваткса во големото интервју издадено во Неделна Далмација под наслов "Dalmacija u mom oku" изјавува: "Ако овие дојдат на власт, за мене овде веќе нема место", мислејќи на ХДЗ.
Во 1992, дојде до голема трагедија. Неговиот син, Еди, кој се придружил на специјалната војска на Хрватска наречена "Шкорпиони" во текот на граѓанската војна, е убиен во Загреб под сомнителни околности. Мишо таа вест никогаш во потполност не ја преболе. Полицијата објави соопштение во кое се тврди дека станува збор за замоубиство. Но, Мишо Ковач и ден денес тврди дека станува збор за убиство.
Западнат во депресија на 14 февруари 1999, во станот во Загреб на улицата Максимирска 69, Мишо Ковач пукаше во себе со непријавениот пиштол "Берета", но тој неуспешен обид за самоубиство му донесе до знаење дека животот мора да продолжи понатаму. Во тие 90-ти години, освен синот Еди, ја загуби мајка му и помладиот брат Ратко. Пред неговиот обид за самоубиство, бракот со Анита се распаѓа, па пробува да оствари љубовна врска со 30 години помладата Силвија Конте Калви Марковиќ. По уште еден љубовен бродолом, негова сопруга постанува Лидија Пинтариќ.
По опоравувањето од пукањето во себеси, во Сплит одржува проштален концерт пред околу 50000 луѓе. Тоа го повтори и во домот на спортови во Загреб, а после тоа следеше цела серија на проштални концерти. Сепак, тоа не беше крај на Мишовата кариера. Следеа и нови албуми.
Во 1999 година, Мишо го сними албумот "Budi čovjek dobre volje", како што самиот кажува за кој е заслужна неговата ќерка Ивана. Самиот смета дека тоа му е најдобар албум во неговата кариера.
NGC 4046
NGC 4046 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4046 се споменува и како NGC 4045, UGC 7021, MCG 0-31-22, CGCG 13-46, Todd 13a, IRAS 12001+0215.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4046 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4046 има привидни димензии од 2,7' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Надворешни врски
NGC 4046
Хезболах
Хезболах (حزب الله, или Хизболах, односно Хизб Алах, значи Божја партија) претставува шиитска либанска проиранска (формално) паравоена организација, која беше создадена 1982 година како одговор на упадот на Израел во јужниот дел на Либан.
По 18 години, военото крило на Хезболах („Исламски отпор на Либан“) по многу загуби нанесени на Израелците, го принудило Израел 2000 година на повлекување. Моментален водач на движењето е Хасан Насралах кој е на таа позиција од 1992 година. Движењето беше прогласено за терористичка организација од страна на 6 земји, вклучувајќи ги и САД и Обединетото Кралство. Во моментов, движењето прерасна во организација која има широк спектар на активности, вклучувајќи и радио, телевизија, весници, училишта, болници, социјални институции, а некои членови се и во состав на либанската влада. Главниот финансиер е Иран, а одредена помош доаѓа и од Сирија. Воениот дел на Хезболах располага со околу 1000 вооружени лица и околу 10.000 во резервен состав. Воената тактика главно се заснова на ракетирање на израелски цели, а во посебна група се и ракети со домет до 150 км. Во нападите се исклучува употребата на бомбаши-самоубијци, а исто така, барем во принцип,  не напаѓаат цивилни цели. Хезболах се оградил од работата на Ал Каеда и во своите соопштенија ги осудувал нападите врз цивилите.
Во Граѓанската војна во Сирија учествува на страна на Алавитите, кои исто така се дел од Шиитите.
ФК Пчиња 2015
ФК „Пчиња 2015“ — фудбалски клуб од селото Пчиња, Општина Куманово, кое игра во ОФЛ Куманово - Б лига (5. ранг на квалитет).
Историја
Фудбалскиот Клуб Пчиња Јунајтед е формиран 1963 година под име „Задругар“. Подоцна во 1968 го добива името „Пчиња“ според матичното место. Пчиња се натпреварува сè до пролет 2001 ф. Од Натпреварувачката сезона 2001/2002 клубот го добива и новото име ФК „Пчиња 2001“. А од натпреварувачката сезона 2007/2008 е направено новото лого на клубот а и новиот амблем по што ФК „Пчиња 2001“ станува ФК „Пчиња Јунајтед“. Основна боја за дресот на домашен терен е портокалова и црвена во риги, гаќиците се црни а чорапите бели. Додека на гости ФК „Пчиња Јунајтед“ настапува во син дрес, сини гаќици и бели чорапи или во комплетно бел дрес.
Во 2015 година, клубот бил обновен под името ФК „Пчиња 2015“.
Дерби натпревари
Најголем дерби натпревар на ФK Пчиња е со ФК „Ран Производ“
Тоа е соседско дерби помеѓу селата Пчиња и Студена Бара. Исто така може да се спомне и уште едно помало дерби а тоа е ФК „Пчиња Јунајтед“ - ФК „Орашец“.
Натпревари
Овие натпревари се одиграни во периодот од 1990 до 2010 г.
Првенства
1988/89: ФК „Пчиња“ се натпреварува во Не квалитетна лига на општинска лига на Куманово - Б Група, и заврши на четвртото место на натпреварување, од десет екипи.
1989/90: ФК „Пчиња“ се натпреварува во Не квалитетна лига на општинска лига на Куманово - Б Група, и завршува на второто место со што се квалификува во Квалитетна А лига, од десет екипи.
1990/91: ФК „Пчиња“ се натпреварува во Квалитетна лига на општинска лига на Куманово - А Лига, и завршува на осмото место,од дванаесет екипи.
1991/92: ФК „Пчиња“ се натпреварува во Квалитетна лига на општинска лига на Куманово - А Лига, и завршува на осмото место, од дванаесет екипи.
1992/93: ФК „Пчиња“ се натпреварува во Квалитетна лига на општинска лига на Куманово - А Лига, и завршува на десеттото место,од дванаесет екипи.
1993/94: ФК „Пчиња“ се натпреварува во Квалитетна лига на општинска лига на Куманово - А Лига, и завршува на деветтото место,од дванаесет екипи.
1994/95: ФК „Пчиња“ се натпреварува во Квалитетна лига на општинска лига на Куманово - А Лига, и завршува на осмото место,од десет екипи.
1995/96: ФК „Пчиња“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - А Лига - Б Група, и завршува на седмото место,од девет екипи.
1996/97: ФК „Пчиња“ не се натпреваруваше никаде.
1997/98: ФК „Пчиња“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - Б Група, и завршува на третото место,од десет екипи.
1998/1999: ФК „Пчиња“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - Б Група, и завршува на шестото место,од десет екипи.
1999/2000: ФК „Пчиња“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - Б Група, и завршува на шестото место,од осум екипи.
2001/2001: ФК „Пчиња“ се преименува во „ФК Пчиња 2001“.
2001/2002: ФК Пчиња 2001 се натпреварува во на Општинска лига на Куманово Исток, и завршува на четвртото место,од осум екипи.
2003/2004: ФК „Пчиња 2001“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово Исток, и завршува на третото место,од десет екипи.
2004/2005: ФК „Пчиња 2001“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - Квалитетна, и завршува на третото место,од осум екипи.
2005/2006: ФК „Пчиња 2001“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - Квалитетна, и завршува на петтото место.
2006/2007: ФК „Пчиња 2001“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - Квалитетна, и завршува на деветтото место,од десет екипи.
2007/2008: ФК „Пчиња 2001“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - Квалитетна, и завршува на седмото место,од дванаесет екипи.
2008/2009: ФК „Пчиња Јунајтед“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово - Квалитетна, и завршува на деветтото место,од единаесет екипи.
2009/2010: ФК „Пчиња Јунајтед“ се натпреварува во на Општинска лига на Куманово А Група, и завршува на седмото место,од седум екипи.
Првенствата на ФК „Пчиња Јунајтед“ — табеларно
Постигнувања на ФК „Пчиња Јунајтед“ во општинската лига на Куманово, сезона по сезона:
Купови
Фудбалскиот клуб Пчиња во нејзината историја никогаш се нема натпреварувано во Купот на Македонија.
Рекорди
10 септември 1994 Победа - Тромеѓа, 3 мај 1999 Костурник, 30 септември 2007 ФК Речица )
Голгетери
Во Историјата на ФК Пчиња најмногу голови имаат постигнато
Тунброд
Тунброд (буквално „тенок леб“) е шведска верзија на леб и припаѓа на северната шведска кујна каде домаќинките делат заедничка пекарница за да го произведуваат. Тунброд може да биде мек или крцкав, и доаѓа во многу варијанти во зависност од изборот на жито, средство за квасец (или без него) и сукало. Тестото се прави од која било комбинација на пченица, јачмен и 'рж; квасецот може да биде и квасец и амониум карбонат.
Мекиот тунброд најчесто се користи како палачинка или тортиља како обвивка за друга храна. Популарно јадење за брза храна е мекиот тунброд валкан околу пире од компири и виршла, позната како ролат тунброд.
Друг традиционален стар шведски метод за јадење мек тунброд е бурито стил, во комбинација со пире од компири и печена харинга. Традиционално се јаде со ферментирана харинга. За ова обично се користи зачинет мек леб, а лебот се натопува во густинот што остана од готвењето на божиќната шунка.
Крцкавиот тунброд се разликува од крцкав леб по тоа што е потенок и покомпактен, содржи помалку воздушни меури. Конзистентноста и вкусот на тунброд може многу да се разликуваат, бидејќи рецептите и подготовката на лебот се разликуваат во зависност од пекарницата. Традиционално, домаќинките ги чуваат рецептите како строго чувана тајна, споделена само со другите членови на семејството.
Партија за независност на Порторико
Партијата за независност на Порторико (шпански:Partido Independentista Puertorriqueño, PIP), e порториканска политичка партија која се залага за независност од САД. Таа е една од трите најголеми политички партии во Порторико.
Следбениците на оваа партија се нарекуваат борци за независност или пипиолосима.
Историја
Својата активност партијата ја започнува како изборно крило на порториканското движење за независност, најголемата партија која се залагала за независност на Порторико.
Основање
Партијата е основана на 20 октомври 1946 година од страна на Хилберто Консепсион де Грасија.
Список на државни водачи во 1781 година
Ова е список на државни водачи во 781 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Регионален пат 2234
Регионален пат 2234 (ознака: Р2234) — регионален пат во Македонија, со насока на движење исток-запад. Има вкупна должина од 33,2 километри и 3 делници. Патот започнува во скопското село Сарај и се движи спротиводно од реката Вардар преку Радуша и Јегуновце до тетовското село Теарце.
Делници
Регионалниот пат 2234 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 3 различни делници.
Трансилванија
Трансилванија (романски: Ardeal или Transilvania; унгарски: Erdély; германски: Siebenbürgen) — историски регион кој се наоѓа во централниот дел на Романија. Граничи на исток и на југ од Карпатите, продолжува на запад до Апусени. Терминот, сепак често ги опфаќа не само териториите на Трансилванија, туку и некои историски региони како што се: Кришана, Марамуреш и Банат.
Историја
Трансилванија во текот на својата историја била „во срцето“ на Кралство Дакија (82 п.н.е.-106). Во 106 година била освоена од страна на Римјаните, а нејзините богатства целосно експлоатирани. Кога Римјаните се повлекле во 271 година, територијата била изложена на различни влијанија од различни племиња. Во следните години, оваа област била под контрола на дакиското племе Карпи, Визиготи, Хуни, Гепиди, Авари и Бугари. По романизацијата на овие простори, дакиските племиња и народи започнале да се предвижуваат кон југ. Така, главниот карактер на населението во Трансилванија бил формиран со мешењето на Дакиските народи и Римјаните заедно со нивните култури. Сепак, денес историчарите водат сѐ уште дебати околу карактерот на областа пред таа да биде освоена од страна на Унгарците.
По Битката кај Виена, Хабсбуршката династија во 1683 година ја зазела Трансилванија. Но, многу бргу, унгарскиот суверенитет бил признаен над Трансилванија, а наспроти ова Трансилванците го признале сузеренството на царот на Светото Римско Царство Леополд I (1687), кое означува дека територијата била под директно влијание на Австријците. По 1867 година, регионот целосно бил заземен од Унгарија, како дел од новоформираната Австроунгарија.
По поразот во Првата светска војна, Австроунгарија се распаднала. На 1 декември, 1918 година, Романија прогласила независност, по кое голем дел од територијата на Трансилванија била приклучена кон новата држава. Унгарија протестирала против ова присвојување, бидејќи околу 1.600.000 Унгарци живееле на овие простори, главно во Цеклер. Во 1940 година, за време на Втората светска војна, Унгарија присоединила 40% од територијата на Трансилванија, главно како награда добиена од Германија и Италија. Сепак, освоените територии на Романија повторно и биле вратени по крајот на војната во 1945 година, кое било потврдено со париската мировна конференција по две години. .
Во денешно време, Трансилванија честопати е поврзувана со Дракула, , како и со многу хорор филмови, додека пак од Средна Европа и Источна Европа, регионот е доста познат по своите убавини и ценета историја.
Потекло на поимот
Името Трансилванија, за првпат во латинската географија се појавило во 1 век, како област која се наоѓала во рамките на провинцијата Дакија. Во средновековед документ, којшто датира од 1975 година, Трансилванија се поистоветува со ultra silvam, кое во превод значи надвор од шумата. Трансилванија, со алтернативна латинска предлошка претставка, значи "од другата страна на шумата". Унгарски историчари тврдат дека средновековната латинска форма Ultrasylvania, а подоцна Трансилванија, била директен превод од унгарскатс форма на Erdő-elve. Германското име Siebenbürgen пак во превод значи "седум тврдини". Името го добило постарогермански градови, главно населени со трансилваниски Саксонци. Градовите се: Брашов, Сигишоара, Медијаш, Сибиу, Себеш, Бистрица и Клуж-Напока. Унгарското име Erdély за првпат било споменато во 12 век во Gesta Hungarorum односно Унгарски летопис како "Erdeuleu". Првото романско име Ardeal се појавило во 1432 година, како Ardeliu.
Административна поделба
Историскиот регион, кој во 1920 година бил вклучен во составот на Романија вклучува речиси 102.200 км ². Административната поделба на Трансилванија денеска вклува:
Најнаселени односно најголеми градови се:
Население
Процентот на романско население на овие простори се зголемил по приклучувањето на Трансилванија кон новоформираната романска држава во 1918 година. Во 1910 година, според пописот, од вкупно 5.262.495 населени, Романци биле 53,8%; Унгарци 31,6%; Германци 10.7%. Заземањето на Трансилванија и експлоатација на унгарските имоти, распределба на земјиштата на романските селани, културната романизација на територијата биле главните причини за затегнување на односите помеѓу Романија и Унгарија. Во периодот помеѓу [1945] и 1977 година, околу 630.000 луѓе се преселиле од Старото Кралство во Трансилванија, а 280.000 од Трансилванија на Старото Кралство, особено во Букурешт.
Економија
Трансилванија е богата со минерални ресурси, особено лигнит, железо, води, манган, злато, бакар, природен гас, сол и сулфур.
Постојат големи ресурси на железо и челик, хемиски и текстилни индустрии. Градежното дрво е уште еден вреден ресурс.
Трансилванија зазема околу 35% од БДП на Романија, и има БДП по глава на жител (ППП) на околу 11.500 $, околу 10% повисока од просечната романска.
Црвенонога гулапка
Црвенонога гулапка ( латински Russula queletii), е вообичаена, нејадлива, гулапка габа што расте во групи, претежно во смрекова шума. Јадењето на оваа печурка предизвикува болки во стомакот.
Опис
Шапката кога е млада е конвексно полутопчеста, потоа раширена и подоцна вдлабната со многу мала тапа испакнатина, кожичката е отпрвин влажна, потоа сува, работ е тиично ребрест, прилично е месеста, крута, пурпурно кафеава и вински црвена или виолетово напрскана на средината секогаш потемна. Нараснува од 5 до 9 см во пречник, но може да биде и до 10 см. Дршката е валчеста, на основата малку потесна, најнапред полна, потоа сунѓереста, пурпурно црвена, на самото дно белузлава. Нараснува со висина од 4-8 см и 0,5 до 2 см во дебелина.
Месото е кршливо белузлаво или сивкаво, под кожичката на шапката пурпурно црвеникаво, водесто, вкусот е лут а мирисот е овошен.
Спорите се овални, односно брадавичести, 8- 10 x 7-9 микрометри, споровиот прашец е жолтокрем по боја.
Хемиски реакции, месото со железен сулфат станува црвеникаво, со фенол кафеаво, а кожичката на шапката со калиев сулфат станува портокалово окер.
Расте на есен особено во смрекова шума.
Надворешни врски
Russula queletii in MycoBank.
NGC 2017
NGC 2017 — астеризам во соѕвездието Зајак, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2017 се споменува и како ESO 554-**22.
Откривање
Објектот е откриен на 11 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2017 е од видот *Grp. NGC 2017 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 39 м 16,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 17° 50' 59".
Други поделби
Проучување на NGC 2017 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 316; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5921. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1482.
ЖРК Вајперс Кристиансанд
Виперс Кристиансанд е женски ракометен клуб од Кристиансанд, Норвешка. Моментално клубот се натпреварува во Елитесериен, највисоката дивизија во државата, уште од нивната промоција во 2001.
Во сезоната 2017-2018, клубот ја освоил својата прва национална титула, првата титула во Купот на Норвешка, и биле финалист во ЕХФ купот каде изгубиле од романската СЧМ Крајва.
ОУ „Форино“ - Форино
Основно училиште „Форино“ (службено: Основно општинско училиште „Форино“ - Форино; скратено: ООУ „Форино“) — централно основно училиште во гостиварското село Форино.
Историја
Училиштето станало самостојна единица во 2012 година, кога се издвоило како посебен правен субјект од ОУ „Прпарими“ - Чегране.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.
Скапоцен метал
Скапоцен метал (или драгоцен метал) е редок метален хемиски елемент со висока економска вредност.
Хемиски, скапоцените метали се помалку реактивни од повеќето други елементи, имаат висок сјај и поголеми точки на топење отколку другите метали. Историски, скапоцените метали биле важни како валути, но сега се сметаат главно како инвестиции и индустриски артикли. Златото, среброто, платината и паладиумот имаат валутен код ISO 4217.
Најпознати скапоцени метали се златото и среброто. Додека и двата имаат индустриска употреба, тие се подобро познати по нивната употреба во уметноста, накитот и ковањето на монети. Други скапоцени метали се металите од платинската група: рутениум, родиум, паладиум, осмиум, иридиум и платина, од кои со платината се тргува најмногу. Плутониумот и ураниумот можат исто така што се вбројат во групата на скапоцените метали.
Побарувачката на скапоцените метали е предизвикана не само од нивната практична употреба, туку исто така и од нивната улога како инвестиции и артикли од вредност. Паладиумот од 14 јули 2006 е проценет на $324 USD од унца, односно малку под половината од цената на златото ($665 USD/унца), а платината е проценета двојно повеќе од златото - $1,247 USD/унца. Среброто во суштина е поевтино од овие метали ($11.47 USD/унца), сега на 1/49 од цената на златото, но често е традиционално сметано за скапоцен метал поради својата улога во ковањето и накитот.
Стивен Џерард
Стивен Џорџ Џерард, MBE (роден ) — англиски фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од средниот ред. Мометално ја води екипата на Астон Вила
Технички одлики
Тој поголемиот дел од својата кариера играл на позицијата централен среден играч, но исто така често играл и како втор напаѓач, дефанзивен играч од среден ред, десен бек и десно крило.
Кариера
Џерард ја започнал својата кариера во екипата на Ливерпул и го направил своето деби за првиот тим на 29 ноември 1998 против Блекбурн Роверс, влегувајќи како замена на местото на Вегард Хегем во полседната минута од натпреварот. Речиси целата кариера ја поминал во Ливерпул од 1998-2015. На 7 јануари 2015 потпишал за Лос Анџелес Галакси.
Почести
Член на Британската Империја «За неговите заслуги во фудбалот и спортот во Велика Британија» — Лондон, 29 декември 2006
Крањска пчела (дело)
Крањска пчела (Krajnska čbelica) — првиот алманах на поезија на словенечки јазик.
Алманахот бил наменет за ширење на националното учувство и образованието на мајчин јазик кај словенците.
Државниот режим во Австриската империја не дозволувал политички активности на националните движења. Тој бил потолерантен кон националната културна програма, со што се обидувал да постигне политичка неутрализација. Во такви околности, се појавил план за создавање на збирка на словенечки литературни текстови, наменета са национално освестување и  образовани. Првиот ваков обид, научното списание „Славиња“, било забрането од државната цензура.
Создавачите на „Крањнската Пчела“ имале повеќе среќа, бидејќи поезијата не изгледала толку опасна за режимот како научните написи. Првите четири тома, всушност, немале сериозни проблеми со цензурата.
Јадрото на првото издание го претставувале: Франце Прешерен, Јакоб Зупан, Јуриј Космач и Миха Кастелич.
Крањнска Пчела успеала да го распространи словенечкиот јазик меѓу населението, истиснувајќи го германскиот кој бил во званична и државна употреба. По објавувањето на последниот том, во Словенија веќе имало повеќе публикации со разновидна содржина на словенечки јазик, поезија, вести и друго, па затоа понатамошни изданија не биле потребни.
Петршино
Петршино или Петришино — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Името на селото официјално било променето со измени во Законот за локална самоуправа во 2014 година, кога била донесена одлука името да се промени од Петришино во Петршино.
Географија и местоположба
Петришино се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Пробиштип. Од Пробиштип е оддалечено 12 км. Селото е рамничарско во јужниот дел на територијата на Општина Пробиштип, од десната страна на Злетовска Река, а  од Пробиштип е оддалечено 9 км. Селото е рамничарско и е смстено на надморска височина од 505 м. Селскиот атар зафаќа површина од 6,2 км2.
Историја
Во XIX век, Петришино се наоѓало во Штипската каза, во Отоманското Царство.
Во текот на Првата балканска војна, од селото имало 4 доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.
Стопанство
Во атарот на селото има земјоделско земјиште на површина од вкупно 614 ха. Од нив, 470 ха отпаѓаат на обработливо земјиште, 136 ха на пасишта и 8 ха на шуми.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Петришино имало 135 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Петришино имало 156 жители, од кои 144 Македонци и 12 Роми.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 60 жители, сите Македонци. Бројот на домаќинства изнесувал 34, а бројот на живеалишта 101.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 23 жители, од кои 22 Македонци и 1 лице без податоци.
Родови
Петршино е македонско село.
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Трооло, во која покрај селото Петришино, се наоѓале и селата Бучиште, Гајранци, Гујновци, Зарапинци, Куково, Лезово, Пуздерци, Стризовци и Трооло. Во периодот 1950-1952 година, селото било дел од некогашната Општина Пуздерци, во која влегувале селата Зарапинци, Куково, Петришино, Пуздерци, Стризовци и Трооло.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1542 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 24 гласачи.
G 208-44/208-45
GJ 1245 (Глизе 1245) — двојна ѕвезда со составници G 208-44 и G 208-45, на рстојание од 14 светлосни години, релатвно блиску до Сончевиот Систем. G 208-44 самата по себе е блиска двојна ѕвезда од црвени џуџиња, додека пак G 208-45 е исто така црвено џуџе. GJ 1245 е 37-от најблискиот ѕвезден систем до Сончевиот Систем, сместен во соѕвездието Лебед. GJ 1245 A и B се активни блескави ѕвезди, и парот заеднички се означува со ознаката V1581 Лебед.
Ески амам (Охрид)
Ески амам (во прев. Стара бања) — поранешен амам во градот Охрид. Ова е еден од двата зачувани амама во Охрид (заедно со Воска амам) и претставува значаен споменик на османлиската архитектура во градот, прогласен за културно наследство на Македонија.
Амамот е сместен на бул. „Македонски Просветители“ бр. 1 (порано „Борис Кидрич“), денес во склоп на трговскиот центар „Амам“ наречен по него. За споменик на културата е прогласен на 28 март 1968 година.
Глутарна киселина
Биохемија
Глутарната киселина е присутна во живите организми, а се јавува како продукт на метаболизмот на некои аминокиселини, вклучувајќи ги лизин и триптофан. Дефектите во овој метаболен пат можат да доведат до состојба наречена глутарна ацидурија, каде токсичните нуспроизводи се натрупуваат и можат да предизвикаат тешка енцефалопатија.
Список на државни водачи во 219 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6644
NGC 6644 — планетарна маглина во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6644 се споменува и како PK 8-7.2, ESO 522-PN33, CS=15.9.
Откривање
Објектот е откриен на 13 јули 1880 година од страна на Едвард Чарлс Пикеринг, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6644 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m. NGC 6644 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 32 м 34,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -25° 7' 42"".
Други поделби
Проучување на NGC 6644 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 340; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6861. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 173.
Јохан Фредрик Бервалд
Биографија
Бервалд се појавил како чудо од дете на виолина уште на шестгодишна возраст, на турнеја во странство заедно со неговиот татко Георг Јохан Абрахам Бервалд, играч на фагот на Кунглигата Ховкапелет. Во периодот од четири години, почнувајќи од 1808 година, Јохан Фредрик Бервалд бил солист во Кралската капела во Санкт Петербург. Тој станал виолинист во Кунглига Ховкапелет во Стокхолм во 1814 година и диригент на Кралскиот оркестар од 1823 до 1847 година. Во тоа време, тој исто така ги водел концертите на Хармоникашкото друштво.
За разлика од неговиот братучед Франц Бервалд, Јохан Фредрик бил успешен како музичар за време на неговиот живот. Братучедите понекогаш биле ривали, а Јохан Фредрик, колку што е познато, не направил напори да му помогне на Франц да ги изведе неговите сценски и симфониски дела. Тој се сметал за просечен диригент и застарен како композитор, но неговото воведување на оперите на Вебер и Мајербер, на пример, било успешно, делумно поради учеството на Џени Линд.
IC 50
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 50 се споменува и како ESO 412-7, MCG -5-3-27, AM 0106-285.
Јохан Фредрик Бервалд
Биографија
Неколку пренасочувања биле составени директно за Џени Линд, на пример " En majdag i Värend " (1843) во еден вид национално и популарно прилагоден стил што го носи печатот на тој период. Покрај тоа, тој компонирал оркестарска и камерна музика заедно со вокална музика. Ниту едно од овие не може да се каже дека е на денешниот репертоар на концерти.
IC 50
Откривање
Објектот е откриен на 12 октомври 1897 година од страна на Луис Свифт.
Јохан Фредрик Бервалд
Биографија
Тој бил во брак со кралската концертна пејачка Матилда Кон. Нивната ќерка Џули Бервалд (1822-1877), била кратко време оперски пејач на Кунглига Операта во Стокхолм, каде што таа го имала и своето деби во 1847 година, била вработена во 1848 година, и напуштила во 1852 година, кога се омажила за баронот Кнут Шерхјелм.
IC 50
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 50 е од видот E-S0/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 50 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.
Јохан Фредрик Бервалд
Биографија
Бервалд бил избран за музичар број 228 на Шведската кралска академија за музика на 2 декември 1818 година.
IC 50
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 8 м 47,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -28° 34' 56".
Други поделби
Проучување на IC 50 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4075.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Аеродром Хамбург-Финкенвердер
Аеродромот Хамбург-Финкенвердер (Flugplatz Hamburg-Finkenwerder) — приватен аеродром во квартот Финкенвердер, во југозападниот дел на Хамбург, Германија. Пистата се наоѓа во непосредна близина на фабриката на Ербас и користена е најмногу од вработените на компанијата, како за бизнис така и за приватни летови. На Финкенвердер може да слета Ербас А380. Не треба овој аеродром да се помешува со главниот јавен градски аеродром Хамбург-Фулсбител.
Историја
Аеродромот бил изграден 10 години по Втората светска војна, првично планиран како фабрички аеродром. Во 1964 третиот прототип на Трансал Ц-160 го направил првото летање од аеродромот.
Започнувајќи во април 2006, пистата била продолжена од 2.684 метри до 3.183 метри на јужниот крај, со цел да може да слета планираната товарна верзија на Ербас А380. На 16 јули 2007, продолжената писта била предадена во употреба по целосното завршување, два месеци пред рокот.
Ербас
Аеродромот е дел од фабриката на Ербас во Хамбург („Airbus Operations GmbH“), каде се вработени околу 15.000 луѓе. Конечниот погон на А320 се наоѓа тука, додека и на А320 и на А380 тука им се уредуваат внатрешноста на кабините и се бојат за крајната испорака. Исто така, крајното прифаќање и испорака на А380 за потрошувачите во Европа и Средниот Исток се одржуваат во Хамбург.
Во Хамбург се наоѓа и голем центар за резерви (кој поседува околу 120.000 соодветни делови за потрошувачите од цел свет) и објект за одржување на семејството А320. Хамбург, исто така, одигрува клучна улога за А330 и А350, за кои произведува и опремува делови за предницата и задницата.
Авиопревозници и одредишта
Не постојат јавни летови до и од аеродромот. Покрај преносот, товарни и тест-возења за Ербас, двапати дневно постојат бизнис-летови до фабриката на Ербас во Тулуза. Аеродромот се справува со 10 до 15 летови на ден.
Кристофер Колумбо
Кристофер Колумбо (италијански: Cristoforo Colombo) (1451 - ) — морепловец и адмирал од Џенова, Италија, чии четири трансатлантски патувања во име на Шпанија (1492–1493, 1493–1496, 1498–1500 и 1502–1504) ја отвориле Америка за европско истражување и колонизирање.
Историски најзначајно е неговото прво патешествие во 1492 и покрај тоа што тој не стигнал до северноамериканското копно до неговиот третпат во 1498. Колумбо не е првиот европски истражувач кој стигнал до Америка. Викиншкиот истражувач Лиф Ериксон стигнал до Северна Америка во 11 век, но патешествијата на Колумбо се случиле во клучно време на растечки национален империјализам и економски натпревар помеѓу првите национални држави кои во раниот развој барале богатство од зачетокот на трговските врски и колонии. Периодот пред 1492 се смета за претколумбовски, а годишнината од ова случување (Колумбовден) се слави во САД и наоколу во светот.
Прво патување
Вечерта на 3 август 1492, Колумбо отпловил од Палос со три бродови, „Св. Марија“, „Ниња“, и „Пинта“. Бродовите биле во сопственост на Хуан де ла Коса и браќата Пинзон (Мартин и Виченте Јањез), но монасите ги присилиле жителите на Палос да придонесат кон експедицијата. Колумбо најпрво допловил до Канарските Острови кои биле во сопственост на Кастиља. Таму бродовите ги дополниле залихите и направиле поправки, а на 6 септември тргнале во петтонеделно патување преку Атлантскиот Океан.
Според некои легенди, посадата била толку исплашена и тагувала за нивните домови да се заканила дека ќе отпловат назад кон Шпанија. И покрај тоа што вистината не се знае, сепак се верува дека морнарите се изјасниле во форма на жалби и сугестии.
По 29 денови без да видат копно, на 7 октомври 1492 (запишано во бродскиот дневник), посадата приметила птици како летаат накај запад и веднаш го променила правецот за да ги следат птиците накај копното.
Копното било конечно забележано во 2 по полноќ на 12 октомври од морнарот Родриго де Триана (исто познат како Хуан Родригес Бермехо) на бродот „Пинта“. Колумбо го нарекол островот „Сан Салвадор“ (денешните Бахами), и покрај тоа што домородците го нарекувале Гуанахани. Сè уште не се знае кој од бахамските острови бил островот на којшто Колумбо се истоварил. Претпоставките се Самана Ки, Плаја Ки, или Сан Салвадор кој во 1925 бил наречен така бидејќи се верувало дека токму тој бил островот на којшто Колумбо прв стапнал на копно. Домородците на коишто наишле, Лукајците, Таинците или Араваците биле мирољубиви и пријателски расположени. Колумбо ги надгледувал домородците и како тие живееле.
Колумбо стигнал и до северно-источниот брег на Куба на 28 октомври а подоцна, на 5 декември и на северниот брег на Хиспаниола. Таму, на утрото на Божиќ, 1492, „Св. Марија“ се насукал и бил напуштен. Колумбо бил пречекан од домородците кои му дале дозвола да остави некои членови на некогавата посада. Колумбо го основал градот „Ла Навидад“ и оставил таму 39 членови на неговата експедиција.
На 5 јануари 1493, Колумбо запловил накај дома преку Азорите. Пловел низ силни ветришта и поминал низ силна олуја. Откако го напуштил островот Св. Марија во Азорите, Колумбо се упатил кон Шпанија, но, уште една олуја го принудила да се упати кон Лисабон. Се вкотвил веднаш до патролниот брод на кралот на 4 март 1493 каде што дознал дека 100 бродови ги снемало во олујата. Кралот на Португалија, Жуао II не бил во Лисабон, па Колумбо му напишал писмо и чекал на одговор. Кралот побарал да се најдат во Вале до Параисо (северно од Лисабон). Некои историчари тврдат дека Колумбо намерно се истоварил во Португалија.
Португалија и Кастиља не биле во најдобри односи во тоа време. Колумбо отишол да се сретне со кралот во Вале до Параисо. Откако поминал една недела во Португалија, се упатил со брод накај Шпанија. Нековото пронаоѓање на ново копно брзо се прочуло низ Европа. Колумбо стигнал во Шпанија на 15 март.
Во неговото прво патување, Колумбо ги посетил Сан Салвадор во Бахамите (за кои бил убеден дека се Јапонија), Куба (која мислел дека е Кина) и Хаити (каде што нашол злато).
Второто патување
На 24 септември 1493, адмиралот Колумбо тргнал од Кадис, Шпанија со 17 бродови и посада од 1200 луѓе со цел да го конолонизира новооткриениот регион.
Третото патување и апсењето
На 30 мај 1498, Колумбо тргнал за третпат кон Новиот Свет. Овој пат зел шест бродови, а со него патувал и младиот Бартоломеј де Лас Касас. Бартоломеј подоцна ќе биде извор на делови на капетанските дневници на Колумбо.
Четвртото патување
Колумбо патувал и по четврти пат со наводна цел да го пронајде патот до Индискиот Океан преку Молучкиот Проток.
Вилијам Шекспир
Вилијам Шекспир (William Shakespeare); крстен на 26 април 1564 — 23 април 1616) — англиски писател кој се смета за најважниот англиски писател и водечки драматург во светот . Често е нарекуван „народен поет“ и „Бардот од Ејвон“ . Неговите дела, како и колаборати, содржат 39 драми, 154 сонети, две долги наративни поеми и неколку други поеми. Неговите драми се преведени на сите светски јазици и се изведуваат почесто отколку на кој било друг драматург.
Шекспир бил почитуван поет и драматург во своето време, но денешниот углед главно започнува во XIX век. Романтичарите особено ја почитувале генијалноста на Шекспир, а викторијанците го обожавале со таква стравопочит што Џорџ Бернард Шо ја нарекува „бардолопоклонство“. Во XX и XXI век, неговите дела уште поинтензивно се проучуваат и изведуваат, од најразлични културолошки, книжевни и политички перспективи ширум светот.