cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Машка кошаркарска репрезентација на Гибралтар
Машката кошаркарска репрезентација на Гибралтар е репрезентацијата кој ја претставува оваа британска територија на меѓународните кошаркарски турнири. Репрезентацијата е под водство на Аматерската кошаркарска асоцијација на Гибралтар, која е членка на ФИБА Европа од 1985. Гибралтар игра во Ц дивизијата.
Ицамканак
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Изамал
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Луис Деланд
Луис Деланд (Louis Deland, полно име Луис Џозеф Мари Деланд; 1772 - 1823) - шведски оперски пеач и кореограф.
Биографија
Роден на 25 април 1772 година во Стокхолм. Неговиот татко Луј -Антоан Делан, роден во Луксембург, бил лакеј - фризер и парфимер на кралицата Софија Магдалена. Самиот Луис бил вујко на глумците Пјер Делан.
Луј го направил своето деби во Стокхолм во Кралската шведска опера на десетгодишна возраст во 1783 година со операта Орфеј. Кралот Густав III, кој го привлекол вниманието кон него, го испратил младиот човек да студира балет во Париз, каде Луис студирал со самиот Пјер Гардел. Враќајќи се во Шведска во 1792 година, ДеЛенд работел како глумец, пејач и врвен танчер. Работел во Кралската шведска опера и Кралскиот драмски театар. Тој бил водечки танчер во земјата, имал прекрасен пејачки глас и бил совршен за комични улоги. Луис Де Ленд се сметал за природен талент кој станувал едно со улогата која ја играл.
Кариерата на Луис Де Ленд завршила кога почнал да ја губи меморијата, а многу од неговите улоги ги презел Пер Севелин.
Личен живот
Луис Деланд се оженил двапати: прво со глумицата Каролин Кулман, а потоа и со глумицата Марија Ридберг. Во првиот брак, тој имал син, Ото, кој станал глумец. Во вториот брак, ќерката Џосефина, која станала писател. Семејството Деланд било многу познато во културниот живот на Шведска.
Мајер
Мајер (хрв. Majer) е населено место во состав на градот Врбовско, Приморско-горска жупанија, Хрватска.
Население
Според последниот одржан попис во 2011. година имало 16 жители.
IC 320
IC 320 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 320 се споменува и како ESO 103-33.
Бујук ан
Бујук ан (Μεγάλο Πανδοχείο) — најголемиот каравансарај на островот Кипар и се смета за една од најубавите градби на островот. Сместен е во главниот град на Кипар, Никозија, и бил изграден во времето на Османлиите во 1572 година, откако тие го освоиле Кипар од Венецијанците. Во центарот на отворениот двор се наоѓа џамија со фонтана за абдест пред молитвата. Анот станал првиот градски затвор под британска администрација. Откако го поминал поголемиот дел од 1990-тите во реставрација, анот бил оживеан како просперитетен уметнички центар, составен од неколку галерии и работилници. Има и неколку дворни кафулиња и продавници за сувенири.
IC 320
Откривање
Објектот е откриен на 20 јули 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Бујук ан
Историја
Според историските записи, зградата била изградена во 1572 година под покровителство на Музафер-паша, првиот отомански гувернер на Кипар, и била направена по примерот на Коза ан во Бурса. Зградата наводно била изградена врз остатоци од постара. Меѓутоа, археологот Тунчер Багишкан му ја припишува изградбата на анот на неговиот наследник, Синан-паша, бидејќи Музафер-паша бил назначен за гувернер на Триполитанија на 26 август 1571 година. Зачувано е едно писмо од Селим II за гостилницата, каде што откако бил информиран дека некои дуќани се урнати за да се изгради карвансарај, тој наредил ако каравансарајот не е исплатлив за вакифот, да се урне и да се замени со нови дуќани. Новинарот Ахмет Толгај, сепак, напишал дека Музафер-паша ја наредил изградбата и го надгледувал рушењето на зградата. Според İslâm Ansiklopedisi, Музафер-паша побарал архитект за реконструкција на кипарските тврдини од Отомански Цариград. Архитектот кој бил испратен се викал Бостан.
IC 320
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 320 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 320 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.
Бујук ан
Историја
Првично, каравансарајот бил познат како „Јени ан“, „Нов ан“. Станал познат и како „Alanyalılar Hanı“, „ан на оние од Аланија“, бидејќи го посетувале трговците од Аланија. Меѓутоа, кога помалиот Кумарџилар ан бил изграден спроти плоштадот Асмалти, тој станал познат како „Голем ан“ (Büyük Han) во 17 век.
IC 320
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 37 м 55,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -62° 42' 1".
Бујук ан
Архитектура
Гостилницата има два ката и повеќе или помалку квадратна форма; нејзините димензии се 50,67 m на 45,25 m. Има голем внатрешен двор кој е опкружен со простории кои имаат колонади со вкрстени сводови напред. Има 68 соби во двата ката, при што оние од приземјето историски се користеле за трговија и оние на првиот кат историски користени за сместување. Зад колонадата на источниот влез има и 10 еднокатни дуќани.
Влезот во анот е преку две врати на исток и на запад. Главната врата се наоѓа на источната страна и се отвора кон плоштадот Асмалти. Во секоја соба има шестаголни или октогонални камени оџаци поставени над камини; Руперт Ганис ги сметал овие оџаци идиосинкратски и тврдел дека тие би можеле да потекнуваат од средновековната зграда што некогаш стоела на локацијата.
Во средината на внатрешниот двор се наоѓа посебен вид на џамија познат на турски како köşk mescidi („замок масџид“). Камењата кои биле користени за изградба на овој месџид, според Багишкан, се верува дека потекнуваат од други градби. Месџидот одговара на слични џамии изградени во карвансараи во Анадолија како што се Коза ан во Бурса или Рустем-паша ан во Едрене во текот на 13-17 век. Во 1927 година, Џорџ Џефери забележал дека месџидот се користел како подлога за сено.
Има гроб што се наоѓа југозападно од месџидот. Овој гроб традиционално се смета дека му припаѓа или на високо позиционирана личност која умрела додека се поклонувала во месџидот или на самиот Музафер-паша. Меѓутоа, Багишкан привлекува внимание на назначувањето на пашата во Триполитанија и вели дека е мит дека тој е погребан таму.
Тековна употреба
Од неговото обновување, Евкафната управа во договорите за закуп наложила сите производи што се продаваат во Бујук ан да се произведени од самите станари и ставил забрана за продажба на производи од надворешно производство. Како такви, продавниците во каравансарајот продаваат традиционални кипарски ракотворби и повеќето станари се жени кои произведуваат такви ракотворби. Администрацијата врши проверки за да се осигури дека станарите ги почитуваат условите од договорот за закуп и ги предупредува станарите.
Ановец
Ановец (словенечки: Anovec) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Безистен (Битола)
Битолскиот безистен е една од најстарите градби од Отоманското Царство. Со бројните куполи со кои наликува на тврдина, со трите внатрешни улички и со четирите големи метални порти тој е еден од најголемите покриени пазари во регионот.
Историја
Иако овој објект изгледа мошне сигурно, сепак во текот на своето постоење честопати бил ограбуван и опожаруван, но сепак опстанал. Во рамките на Безистенот кој во периодот од изградбата па сè до XIX век честопати бил доградуван и преградуван влегуваат голем број на дуќани во кои се продавал текстил и скапоцени ткаенини.
Тој воедно претставувал и своевиден трезор каде во посебни делови се чувале парите од даноците од целиот Румелиски вилает пред да бидат однесени во царската благајна.
Од XIX век во него имало вкупно 84 дуќани.
Денес повеќето од нив се современо опремени и се продаваат најразлични стоки. Сепак и покрај сите внатрешни трансформации надворешниот изглед на Безистенот останал речиси непроменет.
Какенсторф
Какенсторф (Kakenstorf) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Кон општината Какенсторф припаѓаат местата Какенсторф, Ауф дер Хорст и Бетерсхајм, како и имотот Зегернхоф.
Оштава
Оштава — село во Општина Кресна.
Дукакиноглу Ахмед-паша
Дукакиноглу Ахмед-паша (Dukakinoğlu Ahmed Paşa; починал во март 1515) — османлиски државник со албанско потекло, именуван како голем везир на Отоманското Царство од 1512 до 1515 година. Седиштето му било во Санџак, Албанија, а претставката го означува потомството од фамилијата Дукакини (dukakinoğlu - „син на Дукакин). Тој бил израснат во Отоманското Царство по пат на девширме или данок во крв.
Неговиот син, Дукакиноглу Мехмед-паша, бил египетски пашалак од 1544 до 1546, кога бил погубен.
Опсада на Ван (1915)
Опсада на Ван — бунт против Отоманското Царство во обид да се спречи масакар врз ерменското население во Ванскиот вилает.
Позадина
Вилаетот бил неколку недели во хаос, биле ограбувани и опожарувани голем број на села. Поради овие настани Ерменците од Ван презеле мерки за одбрана од очекуваниот турски напад а за водење на одбраната била формирана воена власт. За одбраната било мобилизирано голем дел од населението кое било задолжено да обезбеди пренос на производи, здравствена заштита, била формирена т.н. Унија на жени кои се занимавале со правење облека за војниците. Османлиската армија од своја страна броела 12,000 војници а ванските бранители околу 1,500 луѓе.
Опсада
Опсадата односно нападите траеле еден месец и во нападите загинале околу 55,000 Ерменци во целиот вилает. Турските сили кон средината на мај 1915 година морале да се повлечат поради доаѓање на руската армија кон градот.
Сатира
Сатира — книжевна форма во која се критикува исмејува личност, група, држава или власт. Често се користи како средство на политичките борби. Сатирата ги разобличува општествените недостатоци, политичките страсти, човечките себичности, непромислености, мани и глупости, а со потсмев на духовит начин критикува, опоменува и казнува. Додека хуморот забавува, ослободува и растеретува, сатирата со својата горчина придвижува и обврзува. Техниката на комичното преувеличување и употребата на карикатура и хипербола, е најмоќното уметничко средство на сатиричарот.
Директната спротивност и агресивната критична острина (од лат. збор invectivus), смешното дејство и фигура подразбира значења добиени од семантичка двосмисленост, произлегуваат од разликите на говорот и мислењето, а може да го разберат само оние кои се способни да го признаат  контекстот на реалноста. За комичните илузии (стриповите) точно е кажано дека се „по својата природа 'транзиција' помеѓу(...) она што е експлицитно кажано и она што се подразбира, она што се кажува гласно и она што се шепоти“ - Владимир Јаковљевич Проп „Проблемите на комичноста и смеата“.
Оттука алузивната смеа произлегува од механизмот на очигледното недоразбирање и наивност, премолчено предвидување и разбирање на пораката. Сатиричката алузија во својата семантична основа содржи желба на дискрететн начин да исмее некој поединец,општествениот феномен и неправилност, а кога тоа е врз основа на непроверени, неточни или дволични мислења, на злонамерните претпоставки, сомневања, исто така се нарекува инсинуација.“
МХЕ „Големоилинска Река“
Големоилинска Река — мала хидроелектрана на истоимената река, сместена на влезот на селото Големо Илино.
МХЕ „Големоилинска Река“ е управувана од страна на БНБ Енерџи.
Список на државни водачи во 444 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
23. источен меридијан
23. источен меридијан образува голем круг со 157. западен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се на југ кон Јужниот пол, 23. источен меридијан поминува низ:
! scope="col" width="125" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Забелешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Баренцово Море ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇳🇴 ! scope="row" | 🇫🇮 ! scope="row" | 🇸🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇫🇮 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇪🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇪🇪 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Балтичко Море ! scope="row" | 🇱🇻 ! scope="row" | 🇱🇹 ! scope="row" | 🇵🇱 ! scope="row" | 🇺🇦 ! scope="row" | 🇷🇴 ! scope="row" | 🇧🇬 ! scope="row" | 🇷🇴 ! scope="row" | 🇧🇬 ! scope="row" | 🇷🇸 ! scope="row" | 🇧🇬 ! scope="row" | 🇲🇰 ! scope="row" | 🇧🇬 ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Алкионидски Залив ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇬🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Средоземно Море ! scope="row" | 🇱🇾 ! scope="row" | 🇹🇩 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇨🇫 ! scope="row" | 🇨🇩 ! scope="row" | 🇦🇴 ! scope="row" | 🇿🇲 ! scope="row" | 🇦🇴 ! scope="row" | 🇳🇦 ! scope="row" | 🇧🇼 ! scope="row" | 🇿🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Источен меридијан 22,5°
Источниот меридијан 22,5° ги преминува повеќето земји (суверени држави) од сите меридијани: вкупно 26. Кога ќе се додадат Шпицбершки Острови (на север) и Антарктикот (на југ), преминува 28 територии.
Од север кон југ: Норвешка, Финска, Шведска, Естонија, Латвија, Литванија, Русија (Калининград), Полска, Словачка, Украина, Унгарија, Романија, Србија, Бугарија, Македонија , Грција, Либија, Чад, Судан, Централноафриканска Република, Демократска Република Конго, Ангола, Замбија, Намибија, Боцвана и Јужноафриканска Република.
Линијата може да се повлече од Тапелуфт во Норвешка (најсеверниот град на копното на овој меридијан) до Џорџ во Јужна Африка (најјужниот град на овој меридијан) кој е 11.573 км. Преминува и Турку во Финска. 22° источен меридијан ги промашува Украина и Бугарија и 23° источен меридијан ги промашува Русија (Калининград) и Словачка. На половина пат од двата меридијани, на 22,5° должина, оние земји кои недостасуваат се на линија.
Анже (Кршко)
Анже (словенечки: Anže) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
NGC 433
NGC 433 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Касиопеја, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 433 се споменува и како OCL 319.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 15 м 9,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 60° 7' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 433 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 36; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4030. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 945.
Договор за границата меѓу Албанија-Италија
Договорот за границата меѓу Албанија-Италија е договор од 1992 година меѓу Албанија и Италија во кој двете земји се согласија да означат поморска граница меѓу нив на континенталниот гребен.
Договорот бил потпишан во Тирана на 18 декември 1992 година. Текстот на договорот ја одредува границата во Отрантонскиот теснец составена од 16 праволиниски поморски сегменти дефинирани со 17 индивидуални координатни точки. Границата претставува приближно еднакво растојание помеѓу Италија и Албанија. Најсеверната точка на границата формира поморско тромеѓе со Црна Гора ; најјужната точка формира поморско тромеѓе со Грција. Договорот е оригинален договор за поморски граници затоа што дозволува секој спор во врска со границата да биде упатен од која било од земјите до Меѓународниот суд на правдата, доколку не може да се реши со дипломатски средства во рок од четири месеци.
Целосното име на договорот е Договор меѓу Албанија и Италија за определување на континенталниот гребен на секоја од двете земји.
Кенигсмор
Кенигсмор (Königsmoor) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Кенигсмор се наоѓа северозападно од Линебуршкото Поле.
Општински единици
Кон општината Кенигсмор припаѓа единствено истоименото место.
Хаина (некропола)
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
IC 321
IC 321 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 321 се споменува и како ESO 103-34, IRAS 18333-6234.
Откривање
Објектот е откриен на 20 јули 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 321 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 321 има привидни димензии од 2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 37 м 57 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -62° 31' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 173°.
Други поделби
Проучување на IC 321 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62166.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Сливница (Пиринско)
Сливница — село во Општина Кресна.
Кабах
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Чаба Хегедуш
Чаба Хегедуш (роден на 6 септември 1948) е пензиониран борач од Унгарија. Во 1971 година тој освои светска титула и беше прогласен за унгарски спортист на годината. Тој се натпреваруваше на Олимпијадата 1972 и 1976 година и освои златен медал во 1972 година. Во 1973 година, тој едвај преживеал сообраќајна несреќа. Тој се опоравил до 1975 година, кога го освоил четвртото место на светските првенства и ги освоил европските титули во 1976 и 1977 година. Помеѓу 1979 и 1989 година го тренираше унгарскиот тим за борење, а подоцна стана спортски администратор, работел во националното здружение за борење, Унгарскиот олимписки комитет и ФЕДА.
Наводи
<references group="" responsive="">
Петер Келемен
Ја започнал својата кариера во 1958 година како пливач во спортскиот клуб БВСЦ, а потоа се префрлил на современ петобој по совет на неговиот тренер во 1963 година во клубот Ујпешт. Неговиот прв голем успех е тоа што освои златен медал во 1966 година на Јуниорското светско првенство како тимски така и поединечни настани. Откако беше на 9-ти во 1969 година на Светското првенство во следната година, тој постигнал светско првенство во Варендорф Германија со победување на легендарниот петобој и неговиот сонародник Андраш Балчо со само 3 бода по 5 настапи и вкупно околу 5000 бода.
Петар Келемен беше првиот кој го освои и Јуниорското и Светското првенство за возрасни во поединечниот настан. Тој беше избран за член на тимот на Олимпијадата во Минхен 1972 година. Тој беше исклучен од олимпискиот тим поради конфликтот помеѓу Унгарското здружение за современ петобој и неговиот тренер Андраш Нилучи.
Келемен беше избран за унгарски спортист на годината 1970, додека тимот за петобој беше избран за унгарски тим на годината.
Тој се пензионираше од активниот спорт во 1977 година и стана тренер на Ујпешт и БВСЦ современ петобој тимови како и тренер за мечување. Во 1988 година тој беше поканет во Сеул и му помогна на јужнокорејскиот тим на современ петобој во мечување. Од 1981 година тој беше директор на центарот за снимање на Ујпешт и тренер на член од тимот засовремен петобој на МАФЦ, Чила Фури. Исто така, учествувал во Националната современ петобојска асоцијација како директор на Техничкиот одбор. Од 2001 г. Работел како тренер на тимот на БХСЕ до 2007 година, кога се пензионираше.
Тој се смета за еден од најуспешните членови на линијата на унгарските гимнастичари со изненадувачки пораз на повеќекратниот светски шампион и сонародник Андраш Балчо на Светското првенство во 1970-ти години, давајќи горчливо славно признание за неговото име на унгарските медиуми и јавноста, кое сигурно се очекуваше уште една светска титула од Балчо. Неговата прва сопруга Јутка Бекеи е поранешна спортистка во кајак. Тој има два сина Саболч (роден на 14 декември 1971 година) и Золтан (роден на 13 октомври 1977 година)
Наводи
<references group="" responsive="">
Месје 99
Месје 99 (M99 или NGC 4254) — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Messier 99 и NGC 4254, се се споменува и како M 99, UGC 7345, MCG 3-31-99, CGCG 99-11, CGCG 98-144, VCC 307, IRAS 12162+1441.
Откривање
Телото е откриено на 15 март 1781 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа со пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Месје 99 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,4, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. Месје 99 има привидни димензии од 5,3' х 4,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Список на државни водачи во 1555 година
Ова е список на државни водачи во 555 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Даглас (Ман)
Даглас (англиски: Douglas; мански: Doolish) е најголем и главен град на островот Ман, со население од 28.939 жители (2011). Тој се наоѓа на устието на реката Даглас, сместен во залив од две милји. Реката Даглас е дел од пристаништето на градот и главно комерцијално пристаниште. Даглас беше мала населба сè додека не дојде до забрзан економски раст како резултат на поврзаноста со англиското пристаниште Ливерпул во XVIII век. Понатамошен раст на населението дојде откако градот се индустријализираше во следниот век, што резултира во 1869 година со преместување на владата на островот, од Каслтаун во Даглас. Високиот суд на островот, исто така, е со седиште во главниот град.
Геза Чапо
Геза Чапо (роден на 29 декември 1950 година) е унгарски натпреварувач во кану кој се натпреваруваше во 1970-ти години. Се натпреваруваше на две Летни олимписки игри, освои две медали на настан К-1 1000 м со сребро во 1976 и бронза во 1972 година.
Чапо, исто така, освои 11 медали на Светското првенство во брзо кајакарење на МКФ со шест златни места (К-1 500 м: 1973, 1975 ; К-1 1000 м: 1973, 1974 ; К-1 4 х 500 м: 1971 , К-2 10000 1973, К-1 4 х 500 м: 1973) и три бронзи (К-1 4 х 500 м: 1970 , К-2 500 м: 1977 , К -4 1000 м: 1971).
Тој беше избран за унгарски спортист на годината во 1973 година, откако освои три златни медали на светските првенства.
Гевгелиски амам
Гевгелиски амам — еден од најзачуваните објекти од отоманската архитектура во Гевгелија. Амамот е изграден во почетокот на век. Амамот конечно бил обновен во 2013 година при што бил зачуван оригиналниот изглед со две куполи - една мала и една голема. Објектот сега служи како ликовна галерија во склоп на Националниот музеј - Гевгелија. Амамот е прогласен за споменик на културата на Македонија.
Историја
Поради лошата состојба, идејата за реконструкција и оживување на оваа градба, била присутна повеќе децении, помеѓу пошироката културна јавност во Гевгелија. Со изработката на Главниот проект во 1993 г., а подоцна и Анексот на главниот проект од страна на д.и.а. Мирјана Димовска-Чоловиќ, бил создаден патот за реализација на овој проркт. Во недостаток на други извори на финансирање на проектот, во 2004/05 година, по воспоставување на контактот со градоначалникот на Општина К’рач (денес Есенјурт) во Истанбул (Турција), Хамит Ончу, дошло до преговори за финансирање на овој проект од нивна страна. Кон реализацијата на проектот се вклучила и Локалната самоуправа на Општина Гевгелија. Кон крајот на 2006 година, градежните работи на самиот објект и анексот биле завршени. Недостатокот на материјални средства за поставување на метална (бакарна) оплата врз куполите на амамот, се реализирале нешто подоцна, во текот на 2011/12 година, кога повторно Локалната самоуправа на Општина Гевгелија, обезбедила средства за завршеток на овој проект. Така, по реновирањето амамот станал ликовна галерија во рамките на Музејот во Гевгелија.
NGC 434
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 434 се споменува и како ESO 113-23, AM 0110-583.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 12 м 14,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 58° 14' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Други поделби
Проучување на NGC 434 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4325. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 417; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8480.
Тафеа
Тафеа (бислама: Tafea) е една од шестте покраини во Вануату. Тафеа ги опфаќа најјужните острови во државата. Името на покраината потекнува од првите букви на петте најголеми острови во покраината: Тана, Анејтјум, Футуна, Ероманго и Анива.
Историја
За разлика од останатите покраини на Вануату, територијалниот интегритет на оваа административна единица не е променет уште од колонијалниот период. Сепак, во тоа време покраината се именувала или како Јужен округ или само како Тана. Денес административен центар на покраината е Исангел, а во колонијалниот период бил Ленакел.
Во 1970-те на островот Тана се појавило сепаратистичко движење за независност на Тана. Самопрогласувањето било на 24 март 1974 година. Ова движење било задушено по противењето на Франција и воспоставувањето на Англо-францускиот кондоминиумот на 29 јуни 1974.
Во 1980 година имало и друг обид за сепаратизам, со самопрогласувањето на независната Тафеа на 1 јануари 1980. Британските сили интервенирале на 26 мај 1980 и така останале дел од Вануату.
Географија
Покраината има население од 32,540 и површина од 1,628 км2. Главниот остров, но според површина втор, е Тана. На Тана живеат околу 80% од населението на покраината. Најголемо село е Ленекел, а административен центар на покраината е Исангел.
Најголемите три острови се дел од Меланезија, а Анива и Футуна се дел од Полинезија.
Острови
Островите во покраината се:
Киуик
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Отер
Отер (Otter) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Отер се наоѓа јужно од Хамбург, на крајниот северозапад од Линебуршкото Поле.
Општински единици
Кон општината Отер припаѓаат местата Отер, Грос Тотсхорн, Клајн Тотсхорн и Отермор, како и имотите Вимегрунд, Кник, Рипсхоф и Шилингсбостел.
Мари Букчин
Мари Букчин (англ. Murray Bookchin, 14 јануари 1921 – 30 јули 2006) бил американски слободарски социјалист, марксист и анархист во различни временски периоди од својот живот. Тој е основач на социјалната екологија, школа на слободарско-социјалистичката и еколошката мисла. Автор е на многу книги од областа на политиката, екологијата, филозофијата, историјата и урбанистиката.
Букчин беше радикален антикапиталист и голем поборник на децентрализацијата. Неговите дела за слободарскиот муниципализам, теорија за непосредна, базична демократија, имаше свое влијание врз зеленото движење и врз антикапиталистичките групи ориентирани кон директна акција. Букчин беше познат и како решителен критичар на биоцентристичката ориентација на длабоката екологија.
Живот
Мари Букчин е роден во Њујорк на 14 јануари 1921 година, во семејство на руски доселеници од еврејско потекло, активни во руското револуционерно движење. Веќе во 1930 години влегува во младинското комунистичко движење, прво како член на пионерите, а потоа и на Младата комунистичка лига. Во 1935 година се противи на новиот, поумерен курс на Коминтерната, на политиката на народен фронт, но поради ангажираноста во активностите околу Шпанската граѓанска војна, останува во комунистичките редови до септември 1939 година кога се спротивставува на пактот Хитлер – Сталин и е исклучен поради „троцкистичко-анархистичко отстапување“. Потоа, им се приклучува на троцкистите и станува синдикален активист на Конгресот на индустриски организации. Сепак, по големиот штрајк во „Џенерал моторс“ од 1948 година, се убедува дека комунистичката авторитарност е карактеристична и за троцкистите и дека традиционалните концепции за хегемонската или авангардната улога на индустрискиот пролетаријат повеќе не се соодветни.
Прекинувајќи ја соработката со комунистите, Букчин во 1950-тите се залага за либертаријански комунизам и соработува со група германски марксисти дисиденти. Во 1950-тите почнува да се занимава и со проблематиката на штетното влијание на пестицидите во храната, а во 1962 година, под псевдоним, ја печати книгата „Нашата синтетичка околина.“ Во оваа книга, која излегува околу шест месеци пред „Тивката пролет“ на Рејчел Карсон, тој ја обработува проблематиката на пестицидите, додатоците на храната и зрачењето како причини за болестите кај луѓето.
Во ова време Букчин станува близок до анархистичките идеи, особено на оние на Петар Кропоткин. Во 1969 година се појавува еден од неговите највлијателни анархистички текстови, „Слушај, марксисту!“, во кој Букчин предупредува на опасноста од комунистичките идеи за тогашното студентско движење.
Во 1990 година Букчин се повлекува од активната политика и продолжува да се занимава само со научна дејност и со пишување книги. Помеѓу 1992 и 2003 година ја пишува четири-томната историја на народните револуции, наречена „Трета револуција“. Во 1996 година тој ја напиша книгата „Повторно оживување на човештвото“, во која ги критикува постмодернизмот, мизантропијата и антихуманизмот, а претходната година го пишува својот труд „Социјален анархизам или лајфстајл анархизам: непремостлив јаз“. Овој труд врши остар напад на најновите трендови во анархизмот, наречени пост-анархизам, со кои анархистичката теорија се деполитизира и се претвора во начин на живот, во животен стил. Неговата критика главно наидува на неповолна реакција во анархистичките кругови и го принудува, на крајот од својот живот, да ја преиспита својата припадност кон анархистичкото движење. Во 2002 тој го отфрла анархизмот, застапувајќи се за либертерско-социјалистички комунализам.
Творештво
Букчин е автор на повеќе дела меѓу кои позначајни се:
Ла Корона
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Гватемала.
Леонов (кратер)
Леонов ― мал месечев ударен кратер што се наоѓа во јужниот дел на Московското Море, еден од ретките мориња на далечната страна на Месечината. Овој кратер има преглед во облик на срце, што се должи на испакнатина однадвор по должината на северозападната страна. Работ на Леонов е истрошен, а неколку ситни кратерчиња лежат покрај работ. Внатрешните ѕидови и внатрешниот под се релативно без особености.
Во 1970 година, кратерот бил наречен по рускиот космонаут Алексеј Леонов, првиот човек што извршил екстравехикуларна активност (ЕВА или „вселенско прошетка“) во Земјината орбита во 1965 година.
Список на државни водачи во 445 година
Ова е список на државни водачи во 45 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Наѕ Кан
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Блажевци (Врбовско)
Население
Според последниот одржан попис во 2011. година имало 38 жители.
Андраш Харгитај
Андраш Харгитај (András Hargitay, роден на 17 март 1956 година) е пензиониран пливач од Унгарија, кој го освои бронзениот медал во 400 m поединечна мешавина на Летните олимписки игри во 1972 година. Тој заврши на четвртото место на истиот настан на Игрите 1976 и 1980 година, во двата случаи недостасуваше бронзениот медал за помалку од 0,3 секунди. Во 1974 година, тој постави нов светски рекорд во 400 метри мешавина.
Тој бил прогласен за унгарски спортист на годината во 1975 година, откако освои два златни медали на Светското првенство во водени спортови 1975 година.
Драго Ѓуровиќ
Драго Ѓуровиќ (Битола, 29 март 1923 — Титоград, 30 март 1986) — југословенски и црногорски скулптор, сликар и сликарски педагог.
Животопис
Роден е во 1923 година во Битола. Драго бил од местото Грлиќ кај Даниловград. Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Белград во 1951 година. За време на студиските патувања престојувал во Италија и Франција. За прв пат изложува во Цетиње во 1950 година. Излагал со групата „Тројица“.
Учествувал на изложбите на современата југословенска уметност во земјата и странство, на изложбите на Друштвото на ликовни уметници на Црна Гора, на Сојузот на ликовни уметници на Југославија, на изложбата на современи европски уметници во Њујорк во 1962 година, на Второто триенале за ликовна уметност во Белград во 1964 година и така натаму.
Починал во 1986 година во Титоград.
Творештво
Некои од неговите споменици на јавен простор се:
Протести во Турција (2013)
Бран демонстрации и граѓански немири во Турција започнале на 28 мај 2013 година, првично да се оспори планот за урбан развој за истанбулскиот парк Таксим Гези и негово рушење. Последователно, поддршката на протестите и започнување штрајкови започнале низ цела Турција, протестирајќи против широк спектар на загриженост во основата на прашањата за слободата на печатот, изразувањето и собирот, како и ерозијата на политичката исламистичка влада на секуларизмот на Турција. Без централизирано раководство надвор од малото собрание што го организирал првичниот еколошки протест, протестите биле споредувани со движењето „Окупирај“ и настаните во мај 1968 година. Друштвените медиуми одиграле клучна улога во протестите, и покрај тоа што голем дел од турските медиуми ги минимизирале протестите, особено во раните фази. Три и пол милиони луѓе (од 80 милиони жители на Турција) се проценува дека учествувале активно во скоро 5.000 демонстрации низ Турција поврзани со првичниот протест на паркот Гези. Дваесет и две лица биле убиени, а над 8.000 биле повредени, многумина критички настроени.
Заседавањето на паркот Таксим Гези било обновено откако полицијата се повлекла од плоштадот Таксим на 1 јуни и самиот парк се претворил во протестен камп, со илјадници демонстранти во шатори, организирање медицински центар, дистрибуција на храна и свои медиуми. Откако кампот во паркот Гези бил расчистен од полицијата по немирите на 15 јуни, демонстрантите започнале да се состануваат во други паркови низ цела Турција и организирале јавни форуми за да разговараат за начините како ќе продолжат протестите во следниот период. Турскиот премиер Реџеп Таип Ердоган ги опишал демонстрантите како „неколку разбојници“ на 2 јуни. Полицијата ги потиснала протестите со солзавец и водени топови. Покрај 11-те смртни случаи и над 8.000 повреди, биле извршени над 3.000 апсења. Бруталноста на полицијата и целокупното отсуство на владин дијалог со демонстрантите била критикувана од некои странски влади и меѓународни организации.
Хајденау (Харбург)
Хајденау (Heidenau) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Протести во Турција (2013)
Опсегот на демонстранти бил опишан како широк, опфаќајќи и поединци од десно и од лево крило. Нивните поплаки се движеле од првичните локални проблеми со животната средина, до прашања како што се авторитаризмот на Реџеп Таип Ердоган, ограничувања на алкохолот, неодамнешен спор за бакнување во јавноста,  и војната во Сирија. Демонстрантите се нарекувале себеси çapulcu, повторно присвојувајќи ја навредата на Ердоган за себе (и го измислиле дериватот „чапулџи“, со оглед на значењето на „борба за вашите права“). Многу корисници на Твитер исто така го смениле името на своите домашни сметки и наместо тоа користеле чапулџи во знак на поддршка. Според различни аналитичари, протестите биле најпредизвикувачките настани за десетгодишниот мандат на Ердоган и најзначајното вознемирување во целата земја со децении.
Хајденау (Харбург)
Местоположба
Хандело се наоѓа северозападно од Линебуршкото Поле.
Протести во Турција (2013)
Позадина
Партијата за правда и развој (АКП) предводена од Реџеп Таип Ердоган владела од 2002 година, победувајќи на изборите во 2002, 2007 и 2011 година со голема разлика. Под нејзино владеење, економијата на Турција се опоравила од финансиската криза и рецесијата во 2001 година, особено водена од градежниот бум. Во исто време, особено од 2011 година, Ердоган бил обвинет за водење на исламистичка агенда што го поткопал секуларното влијание на Турската армија. Во истиот период, тој исто така зголемил низа ограничувања на човековите права, особено слободата на говорот и слободата на печатот, и покрај подобрувањата што произлегле од процесот на пристапување кон Европската унија.
Хајденау (Харбург)
Општински единици
Кон општината Хајденау припаѓаат местата Хајденау, Авенсермор, Биркенбишен, Еферсторфермор, Холинде, Калмор и Ферло.
Протести во Турција (2013)
Позадина
Од 2011 година, АКП ги зголемила ограничувањата на слободата на говорот, слободата на печатот, употребата на семјрежјето, телевизиска содржина, и правото на слободно собирање. Партијата исто така развила врски со турските медиумски групи и користела административни и правни мерки (вклучително, во еден случај, даночна казна од 2,5 милијарди американски долари) против критичните медиумски групи и новинарите: „''во текот на последната деценија АКП изгради неформална, моќна, коалиција на партиски поврзани стопанственци и медиуми чија егзистенција зависи од политичкиот поредок што го гради Ердоган. Оние кои се спротивставуваат го прават тоа на сопствен ризик''“.
Од страна на одредени изборни единици владата се сметала за сè повеќе исламистичка и авторитарна Во парламентот во 2012 година била одобрена реформа во образованието што ги зајакнува исламските елементи и курсеви во јавните основни и средни училишта, а Ердоган изјавил дека тој сакал да поттикне „побожна генерација“. Продажбата и потрошувачката на алкохол во универзитетските кампуси била забранета. Луѓето добивале затворски казни за богохулие.
Додека градежништвото во Турција било во нагорна линија и преттавувало најголем двигател за економијата, тоа било спроведувано без никакви локални консултации. На пример, на големите градежни проекти во Истанбул „''им се спротивставија широко распространетите коалиции од различни интереси. Но владата нагло се спротивстави на противниците на проектите на отфрлачки начин, тврдејќи дека секој што се спротивставува треба да запомни колку АПК има популарност кога се одржуваат изборите''“.
Еколошките проблеми, особено од одлуката на Владата за изградба на дополнителни атомски централи и третиот мост во 2010 година, довеле до продолжување на демонстрациите во Истанбул и Анкара. Регионот на Црното Море доживеало десетици протести против изградба на депонии, атомски централи и јаглен, рудници, фабрики и хидроелектрични брани. 24 локални музичари и активисти во 2012 година создале видео со наслов „Дирен Карадениз“ („Отпор, Црно Море“), кое го претставило на паркот Гези.
Ставот на владата за граѓанската војна во Сирија била уште една причина за социјална напнатост во земјата.
Контроверзи во рамките на прогресивните заедници биле предизвикани од плановите за претворање на поранешните христијански цркви Аја Софија во Исaтнбул и во Трабзон, во џамии, план што не успеал да ја добие поддршката на истакнатите муслимански водачи од Трабзон.
Во 2012 и 2013 година, структурните слабости во турската економија станале се поочигледни. Економскиот раст значително забавил во 2012 година од 8,8% во 2011 година на 2,2% во 2012 година и предвидувањата за 2013 година биле под овој процент. Невработеноста останала висока најмалку 9%, а дефицитот на тековната сметка пораснал на над 6% од БДП.
Клучно прашање за кое Ердоган водел поход пред изборите во 2011 година било препишување на воено напишаниот устав од 1982 година. Клучни меѓу барањата на Ердоган биле Турција да се трнсформира во извршна претседателска република со засилени овластувања и тој да биде избран за претседател на претседателските избори во 2014 година. За да се достават вакви предлози на референдум, потребни биле 330 од 550 гласа во Големото национално собрание и да се одобри без референдум од парламентот, потребни биле 367 од 550 гласа (двотретинско мнозинство) - АКП во тој момент имала само 326 места. Како таква, уставната комисија барала согласност од опозициските партии, имено ЦХП, МХП и БДП кои во голема мерка се спротивставувале на ваквите предлози. Покрај тоа, уставните судови пресудиле дека на актуелниот претседател Абдула Ѓул му е дозволено да се кандидира за изборите во 2014 година, за кои се шпекулира дека има сè повеќе напнати односи и конкуренција со Ердоган. Понатаму, многу членови на парламентот во владејачката АКП, исто така, се спротивставиле со аргументот дека сегашниот претседателски систем е доволен. На самиот Ердоган во тој момент му било забрането да се кандидира за четврти мандат како премиер на општите избори во 2015 година, поради тогашните подзаконски акти на АКП, што во голема мерка предизвикале обвинувања од јавноста дека предлозите на Ердоган биле наведени во светло на тоа дека тој имал само намера да го продолжи своето владеење како најдоминантна фигура во политиката. Уставните предлози главно биле одложени во разгледување или немале никаков широк договор за реформи.
Парк Гези
Првичната причина за протестите бил планот за рушење односно отстранување на паркот Гези, еден од ретките преостанати зелени површини во центарот на европската страна на Истанбул. Планот вклучувал пешачка патека на плоштадот Таксим и обнова на воената касарна Таксим од времето на Османлиите, која била срушена во 1940 година. Развојните проекти во Турција вклучувале „табли за зачувување на културата“ за кои се претпоставува дека се независни од владата, а во јануари ваквиот одбор го отфрлил проектот бидејќи не бил од јавен интерес. Сепак, повисокиот одбор го поништил тоа на 1-ви мај, во еден потег, активисти за паркови, кои биле под влијание на владата. Во приземјето на обновената касарна се очекувало да се смести трговски центар, а луксузни станови на горните катови, иако како одговор на протестите, веројатноста за трговски центар била минимизирана и можноста за музеј да се подигне. Главниот изведувач на проектот била групата Калион, опишана во 2013 година од страна на BBC News како „компанија што има блиски врски со владејачката АКП“.
Протестите на паркот Гези започнале во април, откако започнале со петиција во декември 2012 година. Протестите биле обновени на 27 мај, а кулминирале со создавање логор кој го окупирал паркот. Нападот на овој логор на 29 мај предизвикало бес и пошироки протести. Иако Турција има историја на полициска бруталност, нападот врз мирната маса екологисти била доволна за да предизвика поширок бес од ваквите претходни инциденти, прераснувајќи во најголеми протести во Турција во последните неколку децении.
Големиот број дрвја што биле исечени во шумите на северен Истанбул за изградба на мостот Јавуз Султан Селим (Трет мост на Босфор) и новиот меѓународен аеродром во Истанбул (најголемиот во светот аеродром, со капацитет за 150 милиони патници годишно) исто така имале влијание врз јавната чувствителност за заштита на паркот Гези. Според официјалните податоци на турската влада, вкупно 2.330.012 дрвја биле исечени за изградба на Меѓународниот аеродром во Истанбул и неговите патни врски; и исечени вкупно 381.096 дрвја за изградба на автопатски врски на мостот Јавуз Султан Селим;  достигнувајќи вкупно 2.711.108 дрвја кои биле исечени само за двата проекти.