cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Цврста состојба на материјата
Опто-електронски
Сончевите ќелии имаат многу апликации. Тие веќе долго време се користат во ситуации каде електричната енергија од мрежата е недостапна, како на пример во далечински моќни системски области, Земјата орбитира сателити и вселенски сонди, рачни калкулатори, рачни часовници, далечински радиотелефони и пумпање на вода апликации. Во поново време, тие почнуваат да се користи во собранијата на сончеви модули (фотонапонски низи) поврзани на електричната мрежа преку инвертор, тоа не е дејство како единствено снабдување, но како дополнителен извор на електрична енергија.
Партениј II (охридски архиепископ)
Партениј II — охридски архиепископ во периодот од 15 октомври 1679 до 1 јуни 1683 година. Се претпоставува дека е по потекло од Горица, каде се поменува како архиепископ во кодексот на Горичката митрополија.
Општествен водач
Општествен водач, или водач на заедницата, ― ознака, често од второстепени извори (особено во медиумите), за личност која нашироко се смета дека претставува заедница. Едноставен начин да се разбере водството во заедницата е да се гледа како водството во, за и од општеството. Општествата „често е заснована на место, а истото е и месна, иако може да претставува и заедница од заеднички интерес, цел или практика“.
Водачите на општеството вообичаено не се избрани на нивните положби и обично немаат законски овластувања, но тие често се користат од страна на медиумите и полицијата како начин за одредување на општото чувство во одредено општество, или дејствувајќи како точка на врска помеѓу тоа општество и властите.
Градење здраво општество
Водството на општеството заедно со знаењето и вештините, волонтерството, мрежите и партнерствата се идентификувани како меѓу петте клучни показатели за посилни општества и граѓанско општество.
Делотворното водство во општеството се повеќе се препознава во Австралија како и на други места, како важен придонесувач за месниот социјален развој. Водачкиот пристап се заснова на премисата дека поединечниот развој го подобрува капацитетот на општествата. Ова се постигнува преку обука која ги опремува луѓето со алатките и разбирањето на процесот на донесување одлуки и овозможува нивните ставови да се изразат и да се вклучат во идниот развој и планирање. Стекнувањето нови вештини, исто така, ја подобрува делотворноста во решавањето на прашањата што ги засегаат нивните заедници. Исто така, треба да го зајакне капацитетот на заедницата да ги идентификува можностите и да ги решава кризите на иновативни начини.
Русе Рајчев
Русе Митрев Рајчев ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа стопанисувал како земјоделец. По доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада во Скопска Црна Гора, сестрано ја помагал. На 30 септември 1944 година ѝ се приклучил. Во состав на истата најпрво се борел против балистичките банди на терените на Скопска Црна Гора и против моторизираните германски колони во Качаничката Клисура, а по ослободувањето на Македонија учествувал во ликвидирањето на балистичките банди на Косово. На 12 април 1945 година бил учесник во пробивот на Сремскиот фронт. Храбро загинал во борбата за ослободување на Банова Јаруга. Бил закопан на местото каде што загинал.
Вегелебен
Вегелебен (Wegeleben) — град во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на реката Боде, источно од Халберштат. Исто така, дел е од заедницата на општини Форхарц. Градот бил родното место на Мартин Борман во 1900.
Цезарова шифра
Цезарова шифра е вид шифрирање со директна замена. При употребата на овој начин на шифрирање секоја буква се замнува само со една и секогаш иста друга буква, во целиот текст.
Според некои историски извори, овој начин на кодирање бил користен од Јулиј Цезар.
Математички запис
За кодирање на македонската азбука се користи модул 31, а за англиската модул 26
Шифрирање
Дешифрирање
каде што n е клучот в случајот n = 3, x е вредноста на буквата а = 1, б = 2 итн.
Примена
Најчесто користена верзија на Цезаровата шифра е кога секоја буква на компјутерската тастатура се заменува со соседната десна или лева соседна буква.
Така S се заменува со A, F се заменува со D, G се заменува со F итн.
Пример: Текст: Ova e skriena poraka Клуч: соседна десна буква Код: Pbs r dltorms [ptsls
X и Y бозони
Во честичната физика, X и Y бозоните (понекогаш општо наречени "X-бозони" ) се хипотетички елементарни честички аналогни на W и Z бозоните, но соодветни на нов вид на сила предвидена од Џорџи-Глашовиот модел,  големата обединувачка теорија.
Детали
X и Y бозоните ги спаруваат, кварковите со лептоните, дозволувајќи нарушување на запазувањето на барионскиот број, и на тој начин овозможувајќи го протонскиот распад.
X-бозонот ги има следните можности за распад:
кога двата разложени производи во секој процес имаат спротивна хиралност, е  горен кварк,   е долен антикварк и  е позитрон.
Y-бозонот ги има следните можности за распад:
каде што првиот разложен производ во секој процес има лева хиралност, а десниот има десна хиралност и е електронско антинеутрино. Слични производи на распадот постојат во другата кварк-лептон генерација.
Во овие реакции, ниту лептонскиот број (L) ниту барионскиот број (B) е зачуван, но B − L е. Различни разгранувачки односи меѓу X-бозонот и неговата античестичка (како во случајот со K-мезон) се објаснети од бариогенезата. На пример, ако +/− парот е создаден од енергија, а тие ги следат двете разгранувања опишани погоре: + →  +,  − →  + ; прегрупирајќи ги резултатите (  +  +  ) +  =  +  се покажува дека станува збор за водороден атом.
1771
1771 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1771 година од новата ера, 771. од вториот милениум, 71. од XVIII век и втора од 1770-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7279 и 7280 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6521 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5531 и 5532 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2524.
Франц Фердинанд
Франц Фердинанд — австриски надвојвода и принц, престолонаследник на Австроунгарија. Неговото убиство во Сараево ја иницирало Првата светска војна.
Ultratop
Ultratop е организација која ги генерира и објавува официјалните табели во Белгија, а исто така тоа е и името на тие табели. Ultratop е непрофитна организација, создадена од иницијативата на Белгиската Рекреативна Асоцијација (BEA), белгиска членска организација на IFPI.
Садр (подрачје)
Самиот Садр има величина од околу 2,2. Маглените предели околу подрачјето исто така се прилично сјајни.
Рамадан Махмут
Рамадан Махмут (р., - , ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец, доајен на "Турскиот театар" во Скопје.
Филмографија
Махмут ги остварил филмските улоги:
Амедеи
43.6539°N, 10.68167°W
Амедеи е занаетчиска компанија за производство на чоколадо лоцирана во Понтедера во регионот Тоскана во Италија, која се смета за еден од најдобрите производители на чоколада во светот. Нивните производи се движат од мали чоколади до тартуфи и пралини. Нивните наградувани мали чоколади користат зрна какао со едно потекло и едносортни зрна. Еден од нивните производи, Aмедеи Порцелана, е познато како најскапото чоколадо во светот. Тие го добиваат какаото од венецуелскиот регион наречен Чуао; награден е, со злато во категоријата '' Најдобро зрно во чоколадо во 2005 година и во 2006 година од страна на Академијата за чоколада, иако секоја година ова здружение избира ново чоколадо за најдобро, што е само едногодишна трајна награда.
NGC 4939
NGC 4939 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4939 се споменува и како MCG -2-33-104.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 4 м 14,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -10° 20' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 4939 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45170. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 285; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5539. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
1311 п.н.е.
1311 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1311. година пред новата ера, 311. од вториот милениум п.н.е., 11. од 14 век п.н.е. и втора од 1310-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4197 и 4198 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3439 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2449 и 2450 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 558 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1311 година се протега во 1325 и 1326, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1385 и 1386 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 768 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1991 и 1990 исламска година пред хиџра.
All of the Lights
„All of the Lights“ е песна изведена од страна на американскиот хип-хоп артист, продуцент и текстописец Кање Вест, издадена на 18 јануари 2011 година, како четврт сингл од неговиот петти студиски албум, My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010). Синглот е продуциран од страна на Вест и содржи дополнителни вокали од други артисти како што се Џон Леџенд, The-Dream, Ели Џексон, Алиша Кис, Ферги, Kid Cudi, Елтон Џон, и Ријана, која што по својата соло изведба во синглот e заслужна да се наведе како артист во соработка на синглот.
Синголт го достигна 18-то место на американскиот Билборд Хот 100 и второто место на Хот Р&Б/Хип-Хоп Песни табелата во САД, додека пак исто така достигна респектабилни позиции на табелите и во други држави. „All of the Lights“ прими позитивни музички критики, кои поделја комплименти на продукцијата и драматичниот стил. Беше номинирана за Греми Награда за Песна на Годината, која што ќе се одржи на 54 издание на Греми Наградите во 2012 година. Од декември 2011, песната се продаде во преку 1,561,000 дигитални копии во САД.
Анѓелка Прпиќ
Анѓелка Прпиќ родена Стевиќ (Пожаревац, 23 октомври 1984 година) е српска телевизиска и театарска глумица и телевизиска водителка.
Животопис
Анѓелка е родена во Пожаревац 23 октомври 1984 година. Глума дипломирала на Академијата за драмска уметност во Нови Сад во класата на професор Борис Исаковиќ. Игра во Атеље 212 и Српскиот народен театар. Популарноста ја стекна на ТВ серијата Жените од Дедиње (2011 — 2015). Била водителка на емисијата 48 часа свадба. Како и емисијата, Ноќен  ТВ проект.
Анѓелка е во брак со Дарио Прпиќ, со кого го има синот Јакша.
NGC 7261
NGC 7261 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кефеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7261 се споменува и како OCL 237.
Откривање
Објектот е откриен на 5 октомври 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7261 е од видот III1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,4 m. NGC 7261 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Други поделби
Проучување на NGC 7261 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 57; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3990. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1952.
Бутан (гас)
Бутанот, претставува алкан со четири јаглеродни атоми. Неговата хемиска формула е CH3CH2CH2CH3. Постојат два изомери на ова соединение: n-бутан, како и изобутан (чиј системски назив е метилпропан) кој има формула CH(CH3)3.
Реакции и употреба
Во услови на изобилство од кислород, бутанот согорува до јаглерод диоксид и водна пареа. Доколку кислородот е во ограничени количини, може да согори до јаглерод моноксид и вода.
n-бутанот е основен супстрат за Ду Понтовиот каталитички процес за подготовка на малеичен анхидрид:
n-бутанот, како и сите други јаглеводороди, подлежи на слободна радикалска хлоринација при што се добиваат 1-хлоро и 2-хлоробутани, како и некои други поликохлорирани деривати.
Бутанот (најчесто во смеса со пропан) се продава во боци како гориво за домаќинството. Кога ќе се помеша со пропан или други јаглеводороди, тој се нарекува и втечнат нафтен гас (Liquified petroleum gas, LPG). Тој исто така се употребува и како состојка во бензинот, во запалките за цигари, како и во дезодорансите како гас за истиснување.
Многу чистите форми на бутанот, особено изобутанот, може да се користат како гасови за ладење во ладилниците, со што ги заменуваат многу штетните за озонската обвивка хлорофлуоро јаглеводородии.
Тур Даун Андер 2017
Тур Даун Андер 2017 — 19. издание на велосипедската етапна трка Тур Даун Андер, која се одржала помеѓу 17 и 22 јануари како прв настан во сезоната на Светската турнеја.
Возачот на, Ричи Порт, ја освоил трката по првпат, одржувајќи го водството на трката од вториот ден натаму по неговата етапна победа. Порт освоил уште една етапна победа – кралската етапа на Вилунга Хил – додека на крајот ја освоил трката со 48 секунди пред најблискиот соперник. Возачот на, Естебан Чавес, завршил на второто место, освојувајќи трети места на обете етапи освоени од Порт; третото место на подимот било одлучено на завршниот ден на трката. Џеј Мекарти водел пред Нејтан Хас од  за три секунди, но Мекарти успеал да победи на првиот среден спринт – на кој освоил три бонус секунди за генералниот пласман – по помошта од светскиот првак и колега Петер Саган. Кога Мекарти и Хас завршиле изедначени, последното место на подиум се броело и третото место му припаднало на Мекарти.
Во другите пласмани на трката, колегата на Чавес, Кејлеб Јуан го освоил спринтерскиот пласман, освојувајќи четири од шест етапи на трката, станувајќи трет возач кој успеал во тоа по неговиот сонародник Роби Мекјуан во 2002 и Андре Грајпел во 2008, додека Томас де Гент  го освоил планинскиот пласман на завршниот ден, освојувајќи бодови на првото искачување при што го преземал водството од Порт. Колумбиецот Џонатан Рестрепо од бил победник во пласманот за млад возач, завршувајќи на десеттото место, додека екипниот пласман го освоила единствената екипа надвор од Светската турнеја на трката, УниСА-Австралија.
Рута
Рутата на Тур Даун Андер била објавена на почетокот на јули 2016 година и се движела околу градот Аделаида во Јужна Австралија. Имало шест друмски етапи, без ниеден хронометар. Два дена пред почетокот на трката, се одржал критериумот, Пиплс Чојс Класик, одржан во паркот Римил, наменета за спринтерите. Била освоена од Кејлеб Јуан во спринтерска завршница.
Екипи
Бидејќи Тур Даун Андер е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет екипи на Светската турнеја на UCI биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Екипата на Универзитетот на Јужна Австралија добила специјална покана за учество на трката и со тоа била заокружена главната група од 19 екипи.
Поредок
На Тур Даун Андер 2017 се доделувале четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временски бонуси за првите тројца на средните спринтови и на завршницата на етапите, предводникот ќе ја добие охра маичката. Овој пласман се сметал за најважен на Тур Даун Андер 2017 и победникот на овој пласман се смета за победник на трката.
Дополнително, постоел и спринтерски пласман, кој се наградувал со црвена маичка. Во спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на некое од првите 15 места на некоја етапа. За победа на етапа, возачот заработувал 15 бода, кои се намалуваат за еден бод сè до еден бод за 15. место. Бодови за пласманот исто така можеле да се добијат и на средните спринтови на секоја етапа; овие средни спринтови исто така нудат бонус секунди за генералниот пласман. Исто така, постоел и планински пласман, каде се доделувала точкастата маичка. Во планинскиот пласман, бодови се добивале доколку велосипедистите се искачат на некое искачување пред другите велосипедисти, така што повеќе бодови има на повисоките категоризирани искачувања.
Четвртата маичка ја претставува пласманот за млад возач, обележан со белата маичка. Овој пласман се пресметувал на ист начин како генералниот пласман, но само возачите кои се родени на и по 1 јануари 1993 година можеле да учествуваат во пласманот. Постоел и пласман за екипите, каде времињата на тројцата најдобри велосипедисти по екипа на секоја екипа се додаваат заедно; водечка екипа на крајот на трката е екипата со најниско вкупно време. Дополнително, постоела награда за борбеност која се доделувала по етапата на возачот кој од страна на жири се сметал за „најборбен“.
Браќа Рајт
Браќата Вилбур и Орвил Рајт се едни од најзначајните личности на 20 век и едни од најзаслужните за развојот на воздухопловството во последниве 100 години, а со тоа и напредокот на целата економија и технологија во денешниот свет. На 17 декември 1903 година, со леталото „Флаер - 1“, Орвил го извршил првиот лет со машина потешка од воздухот (дотогаш летањето единствено било можно се балон на топол воздух). Првиот лет бил долг 36,5 метри, со брзина од 48 км. на час и на височина од 2,5 до 3,5 метри, и траел само 12 секунди. Иако летот бил мошне кус, со ова тие ги крунисале бројните напори од тоа време за изработка на летачки машини, и со тоа влегле во историјата на воздухопловството.
Биографски податоци
Родени се во семејството на бискупот Милтон Рајт, и се двајца од четворицата синови на Сузан Катрин Рајт. Во нивната фамилија постои и едно женско дете Катерина. Вилбур, третородениот, е роден на мала фарма во близина на Миливил, Индијана на 16 април 1867 година, додека Орвил (1871-1948) и подоцна Катерина се родени во Дејтона. Нивниот татко константно ги менувал работните места, така што целата фамилија менувала живеалишта, иако куќата во Дејтона останала долго време во сопственост на семејството.
Нивното домаќинство било место кадешто децата постојано биле стимулирани за својот ментален напредок. Орвил за своето детство пишува: „Ние ја имавме среќата да живееме во оклина во којашто постојано бевме охрабрувани да ги гониме своите интелектуални интереси; да истражуваме и прнаоѓаме сѐ што ќе нѝ паднеше на памет“. Куќата поседувала две библиотеки: книгите за теологија биле чувани во канцеларијата на бискупот, додека на подолниот кат се чувала голема и разновидна колекција. Иако бискупот Рајт бил строг човек, двата родители биле грижливи кон своите деца.
Семејството се преселува од Ричмонд, Индијана, назад во Дејтона во јуни 1884 година истиот месец кога Вилбур требало да дипломира. За несреќа, тој го напушта Ричмонд без да ја подигне својата диплома и наредната година се враќа во Централната Гимназија за понатамошни студии по старогрчки јазик и тригонометрија.
Ирина Палеологина (сопруга на Матеј Кантакузин)
Ирина Палеологина  била византиска царица, сопруга на византискиот царот Матеј Кантакузин.
Според историјата на Јован VI Кантакузин, Ирина се омажила за Матеј Кантакузин во 1340 година. Матеј Кантакузин бил син на димотишкиот цар Јован VI Кантакузин и Ирина Асенина.
Ирина Палеологина му родила на Матеј Кантакузин пет деца :
На 25 октомври 1341 година Јован Кантакузин се прогласил за цар во Димотика. Граѓанската војна меѓу него и законскиот цар Јован V Палеолог завршила во 1347 година со признавањето на Јован Кантакузин за соцар на Византија и ја омажиле неговата ќерка Елена Кантакузина за Јован V Палеолог.
На 15 април 1353 година Матеј Кантакузин бил прогласен за соцар на Јован V и Јован Кантакузин. Така Ирина Палеологина станала помалата совладетелка на нејзината свекрва Ирина Асенина и на својата золва Елена Кантакузина.
На 4 декември 1357 година Јован Кантакузин абдицирал и заедно со неговата сопруга се повлекол во манастир. Матеј Кантакузин сепак ја задржал титулата и заедно со неговата сопруга се одвоил како самостоен владетел во Тракија.
Во февруари 1356 година Матеј и Ирина се земени во заробеништво од српски војници. Заложништвото им продолжило до интервенцијата на Јован V Палеолог во декември 1357 година. Во замена за помош од царот, Матеј Кантакузин бил принуден да абдицира, а Ирина Палеологина престанала да ја носи титулата царица.
Датумот на смртта на Ирина Палеологина не е познат.
1312 п.н.е.
1312 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1312. година пред новата ера, 312. од вториот милениум п.н.е., 12. од 14 век п.н.е. и трета од 1310-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4196 и 4197 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3438 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2448 и 2449 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 559 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1312 година се протега во 1324 и 1325, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1384 и 1385 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 769 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1992 и 1991 исламска година пред хиџра.
Откритија
1312 av. J.-C.
NGC 2515
NGC 2515 — двојна ѕвезда во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1 септември 1852 година од страна на Џорџ Филипс Бонд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2515 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 3 м 21,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 20° 11' 17".
Јоханес Кеплер
Јоханес Кеплер (Johannes Kepler, – ) — германски математичар, астроном и астролог и клучна фигура во астрономската револуција на 17 век. Тој е најпознат за неговите закони за планетарно движење, кодифицирани од други астрономи според основата на неговите дела „Нова астрономија“, „Хармонии на светот“ и „Епитом на Коперниковата астрономија“.
Пред Кеплер, планетарните орбити били пресметувани преку комбинации на кружните движења на небесни сфери. По Кеплер, астрономите го смениле своето внимание кон орбитите - патишта кои можат математички да се претстават како елипси. Кеплеровите закони исто така овозможиле една од основите на теоријата на Исак Њутн за универзална гравитација.
За време на неговата кариера, Кеплер бил учител по математика во семинарско училиште во Грац, Австрија, асистент на астрономот Тихо Брахе, дворскиот математичар на императорот Рудолф II; математичар во Линц, Австрија и советник на генералот Алберт фон Валенштајн. Тој исто така извршил голем придонес на полето на оптиката, измислил подобрена верзија на рефрактирачкиот телескоп (Кеплеров телескоп) и помогнал да се легитемизираат телескопските пронајдоци на уште еден научник од неговата генерација, Галилео Галилеј.
Кеплер живеел во доба каде немала јасна граница меѓу астрономијата и астрологијата, но имало   голема поделеност на астрономијата на две гранки - математичка и физичка (гранка на попрестижната дисциплина природонаука). Кеплер вовел и религиозни аргументи и појаснувања во неговите дела, мотивиран од религиозната осуда дека Бог го создал светот со интелигентен план кој е прифатлив преку природната светлина на разумот. Кеплер ја опишал неговара нова астрономија како „небесна физика“, како „екскурзија во аристотеловата Метафизика“, и како „додаток на делото За небото“, исто така на Аристотел, трансформирајќи ја античката традициjа за физичка космологија со третирањето на математиката како дел од универзалната математичка физика.
Детство
Јоханес Кеплер е роден на 27 декември 1571., во Слободниот Империјалистички град Вајл дер Штат. Неговиот дедо, Себалд Кеплер, бил градоначалник на градот, но во времето кога Јоханес се родил, тој имал двајца браќа и една сестра и богатството на фамилијата пропаѓало. Неговиот татко, Хенрих Кеплер, бил користољубец, и го напуштил семејството кога Јоханес имал пет години. Се верува дека починал во Осумгодишната војна во Холандија. Неговата мајка Катарина Гулденман била лекар и хербалист. Бидејќи бил предвремено роден, Јоханес како дете бил слаб и болезлив. Сепак, тој често ги импресирал посетувачите на градот со неговите феноменaлни математички способности.
Тој се запознал со астрономијата уште во раното детство, и тогаш се развила љубовта кон неа која ќе се протега низ целиот негов живот. На шест години, тој ја набљудувал Големата комета во 1577, пишувајќи дека ‚‚мајка му го однела на високо место за да ја гледа‘‘. На девет години, тој набљудувал друг астрономски настан, затемнување на месечината во 1580. И покрај тоа, детските сипаници го оставиле со слаб вид и сакати раце, ограничувајќи ја неговата можност за набљудување на аспекти од астрономијата.
Во 1589, по завршувањето на школо за граматика, школо за латински јазик и Евангелиски семинари во Мелбурни Блаусберн, Кеплер присуствувал на Tübinger Stift на Универзитетот во Тибинген. Таму, тој посетувал предавања кај Витус Милер и теологија кај Јакоб Хербранд.Тој докажал дека е одличен математичар и заработил репутација како вешт астролог. Со помош на инструкциите на Михаел Местлин, професор по математика на факултетот во Тибинген од 1583 до 1631, тој го научил Системот на Птоломеј и Системот на Коперник за движење на планетите. Тој станал Коперник на тоа време. Во една студентска дебата, тој го бранел хелиоцентризмот од теориски и теолошки перспективи, поддржувајќи ги теориите дека Сонцето е примарниот извор на движечката сила во Универзумот. И покрај желбата да стане министер, при завршувањето на студиите Кеплер бил предложен да биде професор по математика и астрономија во Протестантското училиште во Граз (подоцна Универзитет во Граз). Тој го прифатил ова работно место во април 1594, на 23 годишна возраст.
Мистериите на Космосот
Првото големо астрономско дело на Јоханес Кеплер, Космички мистерии (The Cosmographic Mystery),било прво објавено дело за одбрана на Коперниковиот систем. Кеплер тврдел дека имал епифанија на 19 јули 1595, додека предавал во Грац,  демонстрирајќи ја периодичната врска (астрономија и астрологија) на Сатурн и Јупитер во хороскопот:  тој сфатил дека правилниот многуаголник ограничен со една впишана и една опишана кружница со дефиниран  сразмер, може да биде геометриска основа на Универзумот. После неуспехот да пронајде уникатен начин на совпаѓање на многуаголниците со веќе познатите астрономички набљудувања (дури и со планетите кои се додадени во системот),Кеплер поцнал почнал да експериментира со тридимензионален полиедар. Тој дознал дека секој од петте Платонски цврсти теламоже да бидена единствен начин опишано и впишано со сферни кугли; вградувајќи ги овие црвсти тела, секое затворено во сфера, внатре едно во друго ќе продуцира шест слоја, одговарајќи на шестте познати планети—Меркур (планета), Венера, Земја, Марс, Јупитер и Сатурн. Со организирање на цврстите тела правилно—октахедрон, икосахедрон, додекахедрон, тетрахедрон, коцка—Кеплер открил дека сферите можат да бидат позиционирани во интервали совпаѓајќи се со релативните големини на патеките на секоја посебна планета, сметајќи дека планетите кружат околу Сонцето. Кеплер исто така ја нашол формулата која се однесува на големината на секоја планетса кугла со должината на нивните орбитални периоди: од внатрешни до надворешни планети, односот на зголемување на периодот на орбиталите е двапати по разликата на полупречниците на куглите. Како и да е, Кеплер подоцна ја отфрлил оваа формула бидејќи не била доволно прецизна.
Како што најавил во насловот, Кеплер мислел дека го открил геометрискиот план на Господ за Универзумот. Голем дел од Кеплеровиот ентузијазам за Коперниковиот систем се задржува на неговите теолошки убедувања за поврзаноста меѓу физичкото и Душаlдушевното; Унуверзумот сам по себе била слика на Господ, со Сонцето кое одговара на Таткото, ѕвездената сфера на  Синот, и просторот помеѓу нив одговара на Светиот Дух. Неговиот прв ракопис на Мистериите содржел проширен дел за смирување на хелиоцентризмот со библискиот дел кој, изгледа како да го поддржува геоцентризмот.
Поддржан од својот ментор, Мишел Местлин, Кеплер добил дозвола од сенатот на Универзитетот во Тибинген да го објави својот ракопис, но барале отстранување на Библиската ексгенеза и упростување т.е. поразбирлив опис на Системот на Коперник како и на Кеплеровите нови идеи. Мистериите биле објавени при крајот на 1596. година. Кеплер ги добил неговите копии и на почетокот на 1597. почнал да ги испраќа на истакнати астрономи и покровители; делото не било нашироко читано, но ја зацврстило репутацијата на Кеплер како астроном со големи вештини. Одбивањето на моќните покровители како и на луѓето кои ја контролирале неговата позиција во Грац, му обезбедиле пресуден влез во покровителскиот систем.
Иако деталите во подоцнежната работа на Кеплер ќе бидат изменети и „ублажени“, Кеплер никогаш не се откажува од Платонската многустепена-сферна космологија на Мистериите на Космосот. Неговите последователни астрономски дела биле само понатамошен развој на неговото прво дело. Кеплер сакал да најде повеќе прецизни внатрешни и надворешни димензии на сферата со пресметување на екцентричноста на планетарните орбити. Во 1621, тој го објавил второто проширено издание на „Мистериите“, кое било половично големо од првото, обрнувајќи внимание во фуснотите на исправките и подобрувањата кои тој ги постигнал за 25 години откако го издал неговото прво дело.
Во условите кога „Мистериите“ имале влијание, може да се смета декатие се прв битен чекор во модернизацијата на теоријата предложена од Николас Коперник во негоовото дело "De Revolutionibus". Модерната астрономија е голем должник на „Мистериите на Космосот“, покрај пропустите во нивните главни тези, „откако го претставува првиот чекор во разјаснувањето на Системот на Коперник на остатоците на Теоријата на Проломеј кои сè уште притискаат на него.“
Бракот со Барбара Милер
Во декември 1595, Кеплер се запознал со Барбара Милер, 23-годинишна вдовица (двапати) со мала ќерка Gemma van Dvijneveldt, и тој почнал да ѝ се додворува. Милер, наследничка на имотите на нејзините починати мажи, истото така била ќерка на успешен сопственик на млин. Нејзиниот татко во почетокот се противел на бракот и покрајтоа што Кеплер имал висок статус во општеството. Нејзиниот татко попуштил откако Кеплер ги завршил „Мистериите“, но свршувачката за малку ќе се распаднала додека Кеплер бил во странство, посветен на деталите за објавување на неговото дело. Барбара и Јоханес се венчале на 27 април 1597. година.
Во првите години од нивниот брак, Кеплерови имале две дева (Хенри и Сузана), но двете починале уште во детството. Во 1602, тие добиле ќерка (Сузана); во 1604, син(Фридрих) и во 1607, друг син (Лудвиг).
Останати истражувања
После објавувањето на „Мистериите“ и со благослов од инспекторите на школото во Грац, Кеплер започнал амбициозен програм за проширување и развивање на неговата работа. Тој планирал четири продолжетоци на неговата книга: една во врска со неподвижните аспекти на Универзумот (Сонцето и фиксираните ѕвезди); една за планетите и нивните движења; една за физичката природа на планетите и развивање на географските одлики (специјално фокусиран на Земјата); и една за ефектите на небото над Земјата, вклучувајќи оптичката атмосфера, метеорологијата и астрологијата.
Тој, исто така, ги добил мислењата на астрономите на кои ја пратил неговата книга, меѓу нив Реимарус Урсус (Nicolaus Reimers Bär)— величествениот математичар Рудолф II и на големиот соперник Тихо Брахе. Урсус не му одговорил директно, но тој го преиздал Кеплеровото ласкаво писмо за прогонување на неговиот приоритет - Тиховиот систем.
Тој го посветил неговото внимание на хронологијата и "хармонијата, на " нумеролошките врки помеѓу музиката, математиката и физичкиот свет, и нивните астролошки последици. Со претпоставување дека Земјата ја поседува душата, тој основал систем склон кон размислување поврзувајќи ги од страна на астролошки аспектии астрономички растојаниа на времето и други земјени феномени. До 1599, тој повторно почувствулал дека неговата работа била ограничена со погрешна слободни податоци — зголемување на религиозната тензија, исто така, му се заканувала за продолжувањето на неговата работа во Грац. Во декември таа година, Тихо го поканил Кеплер да го посети во Прага; на 1 јануари 1600, (пред да ја добие поканата), Кеплер ја изгубил надежта дека Тиховото покровителство би можело да ги реши неговите филозофски, социјални и финансиски проблеми.
1110 п.н.е.
1110 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1110. година пред новата ера, 110. од вториот милениум п.н.е., 10. од 12 век п.н.е. и прва од 1110-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4398 и 4399 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3640 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2650 и 2651 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 357 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1110 година се протега во 1526 и 1527, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1586 и 1587 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 567 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1784 и 1783 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Јован Претеча“ - Слимница
Историја
Манастирот се наоѓал непосредно до денешната граница со Албанија, на патот за Арза. Изграден е од жителите на просперитетната влашка паланка Николица. Урнат е со уништувањето на Николица од Али-паша Јанински на крајот од XVIII век. Манастирот имал големи конаци за поклониците, многу гумна и големи земјишни имоти. Мештаните го помнат и како Свети Ѓорѓи.
Судско вештачење
Судското вештачење (во потесна смисла наречено „судска медицина“) или форензика опфаќа примена на широк спектар на науки и технологии за да се испитаат и да се воспостават фактите на интерес во врска со кривичниот или граѓанскиот закон." Во римско време, кривична пријава се доставувала пред група на јавни поединци во трибината. И личноста обвинета за криминал и обвинителот давале говори врз основа на нивните страни на приказната. Поединецот со најдобрите аргументи и испорака го решавале исходот на случајот. Ова потекло е извор на две модерни примени на зборот судски - како форма на правни докази и како категорија на јавна презентација.
Во современата употреба, терминот "судски" наместо "судска наука" може да се смета за поточен затоа што терминот "судски" е ефикасен синоним за "законски" или "поврзан со судовите". Сепак, терминот е сега толку тесно поврзан со научната област што многу речници го вклучуваат значењето "криминолошки науки" со "судска наука".
Во САД има над 12.000 техничари по судско вештачење, од 2011 година.
Антиката и средниот век
На античкиот свет му недостигало стандардизирани практики по судско вештачење, коишто им потпомогнале на криминалците во бегство. Кривичните истраги и судења се потпираа на принудни признанија и сведочења. Сепак античките извори содржат неколку техники кои ги наговестија концептите на науката на судското вештачење која е развиена векови подоцна, како што „еурека“ зборува за Архимед (287-212 п.н.е.). Експозето за Архимед кажува за тоа како тој измислил метод за определување на обемот на објект со неправилна форма. Според Витрувиј, вотивна круна за храмот била направена за кралот Херон II, којшто го снабдувал чистото злато за користење, и Архимед побарал да се утврди дали среброто било заменето од страна на нечесен златар. Архимед морал да го реши проблемот без да ја оштети круната, па тој не можел да ја стопи со цел да се пресмета густината. Првите пишани досиеа за користење на медицина и ентомологија за решавање на кривични случаи се припишува на книгата на Сји Јуен Лу (преведена како „Измивање на неправдите“) напишана во 1248 од кинескиот правник Сунг Це (1186-1249). Во едно од досиеата, случајот на еден човек убиен со срп бил решен од истражувач кој им наложил на сите да го донесат својот срп на едно место. (Тој сфатил дека во прашање е срп тестирајќи различни ножеви на трупови и споредувајќи ги со раната.) Муви, привлечени од мирисот на крв, на крајот се собрале на еден срп. Во контекст на ова, убиецот признал. Во книгата, исто така, нудат совети за тоа како да се направи разлика помеѓу давење (вода во белите дробови) и гушење (скршена вратна 'рскавица), заедно со другите докази од испитување на телата за да се утврди дали смртта била предизвикана од убиство, самоубиство или несреќен случај.
Методи од целиот свет вклучуваат плунка и испитување на устата и јазикот за да се утврди невиност или вина. Во древната кинеска култура, понекогаш осомничените ги терале да ја наполнат устата со сув ориз и да го исплукаат надвор. Во античка култура од Блискиот Исток обвинетиот морал да лиже жешки метални прачки на кратко. И двата методи имале некаква основа бидејќи виновното лице ќе произведе помалку плунка и на тој начин има посува уста. Обвинетиот се сметал за виновен ако оризот му се лепел во устата или ако нивните јазици биле сериозно изгорени поради недостаток на плунка.
Модерна историја
Во 16 век европски лекари во армијата почнаа да собираат информации за причината и начинот на смрт. Амброз Паре, хирург на француската армија, систематски ги проучувал ефектите на насилна смрт на внатрешните органи. Двајца италијански хирурзи, Фортунато Фиделис и Паоло Закија, се вградија во темелите на модерната патологија со проучувањето на промените кои се случуваат во структурата на телото како резултат на болест. Во доцниот 18 век, пишувања на оваа тема почнаа да се појавуваат. Тука спаѓаат “Расправа за судска медицина” и “Jавно здравство” од страна на францускиот лекар Фодере и “ Системот на полициската медицина” од страна на германски медицински стручњак Јохан Петер Франк.
Во 1773 шведски хемичар Карл Вилхелм Шеле смислил начин за откривање на арсен оксид во трупови, иако само во големи количини. Оваа истрага била проширена, во 1806 година, од страна на германскиот хемичар Валентин Рос, кој научил да го открива отровот во ѕидовите на стомакот на жртвата, и од англиски хемичар Џејмс Марш, кој користел хемиски процеси за да потврди арсен како причина за смрт во судскиот процес за убиство во 1836. Двајца рани примери на англиската наука по судско вештачење во поединечни правни постапки покажуваат зголемување на употребата на логика и методи во кривичните истраги. Во 1784, во Ланкастер, Џон Томс беше суден и осуден за убиство на Едвард Кулшо со пиштол. Кога мртвото тело на Кулшо беше испитувано, затка од пиштол (згмечена хартија, користена за да се задржат прав и топки во цевката) биле најдени во раната на неговата глава и совршено одговарале со искинатиот весник пронајден во џебот на Томс. Во Ворик во 1816 година, еден работник на фарма бил суден и осуден за убиството на една млада слугинка. Таа била удавена во плиткиот базен и имала знаци од насилен напад. Полицијата пронашла траги и отпечаток од кадифени панталони со зашиено делче од ткаенина во влажната земја во близина на базенот. Имало, исто така расфрлани пченични зрна и плева. Панталоните на еден работник на фарма во близина кој имал пченица биле испитани и одговарале токму на отпечатокот во земјата во близина на базенот. Полицијата почнала да користи отпечатоци од прсти за докази кога Хуан Вучетиќ го решил убиството во Аргентина со отсекување на дел од вратата со крвави отпечатоци на неа. Подоцна во 20-от век неколку британски патолози, Бернард Спилсбери, Френсис Кемпс, Сиднеј Смит и Кит Симпсон први вовеле нови методи во судското вештачење во Велика Британија. Во 1909 Родолф Арчибалд Рајс го основал првото училиште за судско вештачење во светот: " Институт за судска Наука" на Универзитетот во Лозана (UNIL).
Науката по судско вештачење е поттикната од голем број национални органи на судско вештачење, вклучувајќи ја Американската академија за криминалистички науки (основана 1948; издавачи на списанието за криминалистички науки), на канадското друштво на науката по судско вештачење (основана 1953; издавачи на весник на Канадското друштвото за судско вештачење), Британската академија за криминалистички науки (основана 1960; издавачи за вештачење, наука и законот (списание)) и австралиската академија за криминалистички науки (основана 1967 година; издавачи на австралискиот весник за криминалистички науки).
Дискутабилни техники
Се верувало за некои техники на вештачење, дека се научно точни во времето кога биле користени, за подоцна да се испостави дека имаат многу мали научни заслуги или пак воопшто немаат. Некои такви техники вклучуваат.:
Наука за литигација
Науката за литигација опишува анализи или податоци развиени или произведени посебно за употреба во судскиот процес против оние кои ги произведува во текот на независни истражувања. Се користат демонстративни докази, што е доказ создаден во подготовката на судењето од страна на адвокатите.