cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сонет
Терминот сонет е изведен од италијанскиот збор сонет (од старото провансалски сонет: мала песна, од син песна, од латински sonus: звук). До тринаесеттиот век тој означуваше песна од четиринаесет линии кои следат строга римска шема и специфична структура. Конвенциите поврзани со сонетот се развиле во текот на историјата. Писателите на сонетите понекогаш се нарекуваат "сонетаристи", иако терминот може да се употреби смирено.
__ИНДЕКС__
HD 186440
HD 186440 (BD + 30 3706, SAO 68744,HR 7505) — ѕвезда со привидна величина од 6.05, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:43:9,5 и деклинација +30°40′43″
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2021
Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Џиро д’Италија 2021.
Екипи
На 15 април 2021 година, по позитивни допинг-тестови за Матео Спреафичо и Матео де Бонис, го повлекла своето учество од трката. Поради тоа, вообичаената поканета екипа, која учествувала на последните три изданија на Џиро, но ја пропуштила поканата, биле повикани во последен момент.
Златна копачка 2020
Златна копачка 2020 е фудбалска награда доделена на играчот кој, за време на европската фудбалска сезона, го остварил најдобриот резултат пресметан со множење на бројот на постигнати голови на првенствените натпревари со коефициентот на тежина на самото првенство.
Наградата ја освоил Чиро Имобиле со 36 постигнати голови во Серија А, кои му донеле 72 бодови. За напаѓачот на ова била првата освоена златна копачка во кариерата, со што станал третиот италијанец кој ја освоил оваа награда по Лука Тони и Франческо Тоти.
Конечен поредок
Ова е поредокот во однос на првите десет позиции. .
Моштенци
Моштенци — подгрупа на македонскиот народ кој живее во јужниот дел на Република Македонија и во Егејска Македонија. Тие се познати по нивната култура, архитектура, обичаи и културно и национално наследство. Традиционалната моштенска носија е широко позната.
Моштенци живеат во селата Бач, Живојно, Гермијан и Сович и во триесетина села во Егејска Македонија, денес во Грција. Моштенците имаат своја посебни украси и носија која битно се разликува од носијата на соседните мариовски села. Носијата била една од причините поради кои немало мажење и женење меѓу Мариовци и Моштенци, односно мажење и женење меѓу село Бач и Брод, иако едното од другото се оддалечени само 2 километри.
NGC 341
NGC 341 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Тукан, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 341 се споменува и како ESO 29-SC25.
Откривање
Објектот е откриен на 18 септември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 341 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m. NGC 341 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 57 м 45 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 74° 28' 20".
Други поделби
Проучување на NGC 341 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 460; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5270. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1204.
Параваја
Параваја (Parrauaia) била античка област во Горна Македонија. Се протегала на северните падини на Пинд, северозападно од Тимфаја. Поважни градови биле Парореја и Ерибоја.
Винарска визба (Ореовица)
Винарската визба во Ореовица е основана во 1946 година по Втората светска војна.
Видови вино
Најпознати вина биле: бисерка, београд-бар, смедеревка, хамбург, прокупац, ризлинг, семијон и ружица. Бисерка и Смедерево ја освоија титулата златен добитник на Белград и златниот плакат „Белград 70“. Подоцна се намалило производството на вино и ракија, а се зголемило производството на сокови. Во 1986 година, соковите Оревац го освоија златниот медал „Скендерија 86“ во Сараево.
Калиманци (езеро)
Калиманци или Калиманско Езеро — вештачко езеро во источниот дел на Македонија, на падините на Осоговските Планини, во непосредна близина на Македонска Каменица. Езерото зафаќа површина од 4,23 км2 се одликува по големата брегова разгранетост. Тоа управно се наоѓа во општините: Виница, Македонска Каменица и Делчево.
Езерото настанало со преградување на долината на реката Брегалница преку изградба на брана во 1969 година, а неговата основна намена е наводнување на оризова површина од околу 28.000 ха, но и на дел од обработливото земјиште во Овче Поле. За таа цел, изградени се два канала, од кои десниот е долг 98 км и водата ја носи до Овче Поле, а левиот е долг 36 км и ги наводнува површините во Кочанското Поле.
Водата од езерото се користи и за производство на електрична енергија, а за таа цел е изградена и мала хидроелектрана со вградена моќност од 13,8 MW. Годишното производство на електрична енергија изнесува 26 GW/ч.
Географија
Езерото се наоѓа во Истибањската Клисура, на местото каде што Каменичка Река се влева во Брегалница, на надморска височина од 510 м. Должината на езерото е 14 км, а неговата ширина изнесува 0,3 км. Со тоа, езерото зафаќа површина од 4,23 км2. Неговата најголема длабочина изнесува 80 м. Калиманци се одликува по големага брегова разгранетост, така што должината на бреговата линија при просечен водостој изнесува 40,5 км, што е подолго од бреговата линија на Дојранското Езеро. Во езерото има еден остров (Калата) со површина од 1,5 ха и еден микроостров во близина на крајбрежјето кај селото Тодоровци со површина од 0,2 ха. Тоа исто така има неколку заливи и полуострови. Од заливите, најголем е Каменичкиот со должина од 3 км кон градот Македонска Каменица, а потоа следуваат Луковичкиот и Рибничкиот Залив со должина од по 0,8 км. Езерото има поволна клима, а температурата на водата во летниот период достигнува 20 °C.
Калата
Калата е остров кој се наоѓа во западниот дел на езерото, на почетокот на Каменичкиот Залив, и се смета за единствениот остров во Источна Македонија. Островот се протега во правец североисток-југозапад. Тој е долг околу 300 м и има најголема широчина од 75 м. Должината на бреговата линија на островот изнесува околу 550 м, а неговата површина е во просек 1,5 ха. Од брегот е оддалечен околу 100-150 м и до него наједноставно се пристапува со чамец. Во зависност од водостојот, најголемата височина се движи од 15-25 м. Името на островот претставува кратенка од „градот на калајот“, бидејќи во минатото на него се исцрпувале калај и злато.
Брана и капацитет
Езерото настанало со подигање на камено-насипна брана со глинено јадро во 1969 година. Браната е висока 92 м и долга 240 м, а може да акумулира вода до 127 милиони м3. Нејзината вградена моќност при изградбата изнесувала 12,5 MW. Преливот на браната е сместен од десната страна на езерскиот брег и е со капацитет од 900 м3/сек. Браната има и преливен канал за повлекување вода во случај на поплава. Основна намена на водата во езерото е наводнување на оризова површина од околу 28.000 ха, но и на дел од обработливото земјиште во Овче Поле. За таа цел, изградени се два канала, од кои десниот е долг 98 км и водата ја носи до Овче Поле, а левиот е долг 36 км и ги наводнува површините во Кочанското Поле.
Енергетика
Вишокот вода од езерото се користи за производство на електрична енергија, а за таа цел е изградена и мала хидроелектрана со вградена моќност од 13,8 MW. Водата до машинската зграда се пренесува преку доводен тунел долг 430 м и цевковод долг 80 м кој се дели на две цевки за двете турбини одделно. Цевките за турбините имаат пеперуткаст турбински затворач. Водата низ тунелот протекува со брзина од 18 м3/сек. Струјотворите имаат излезен напон од 6,3 kV и преку трансформатор електричната енергија се пренесува до разводната постројка, која е сместена во истата зграда од каде што преку далноводи со напон од 35 kV се пренесува до Виница, Делчево и Македонска Каменица, а преку трансформатор и далновод со напон од 10 kV се пренесува до околните села. По завршувањето на работата низ турбинското коло, водата се влева во Брегалница преку одводен канал. Годишното производство на електрична енергија изнесува 26 GW/ч.
Флора и фауна
Езерото е богато со риба, а застапени се следниве видови: крап (Ciprinus Caprio), сом (Silurus glanis), црвеноперка (Rutilus rutilus), костреш (Perca fluviatillis), клен (Leiuciscus Cephalus), скобуст (Chondrostoma nasus), снчарка (Lepomis gibbosus), лињак (Tinca Tinca) и други. Природните мрестилишта на крапот, кленот, скобустот и црвеноперката се главно на благите терени во средишниот дел на езерото, додека на сомот се најмногу во северниот дел на езерото.
Туризам
Поволната местоположба и добрата инфраструктурна поврзаност на езерото се добри предуслови за развој на туризмот, а богата рибна застапеност нудат одлични услови за спортски риболов. Освен тоа, долж брегот на езерото има бројни археолошки наоѓалишта од различни историски периоди. Сепак, езерото туристички воопшто не е искористено, а во неговата околина нема ниту еден сместувачко-угостителски објект.
NGC 6746
NGC 6746 — елиптична галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6746 се споменува и како ESO 141-29, IRAS 19058-6202.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6746 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6746 има привидни димензии од 1,4' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 10 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -61° 58' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 173°.
Други поделби
Проучување на NGC 6746 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62852. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 456; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9075. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Црква „Св. Ѓорѓија“ - Трново (Преспанско)
Свети Ѓорѓија — црква во некогашното селото Трново, Преспанско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Леринско-преспанско-еордејската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е единствената преостаната градба од поранешното село. Изградена е во XIX век. Претставува еднокорабна базилика со полукружна апсида на исток. Апсидата го задржала оригиналниот покрив од камени плочи, додека наосот е со турки ќерамиди. Над апсидата има вградена камена плоча со врежан крст и шесткрака ѕвезда.
Историја на Данска
Пред населувањето на скандинавците, Данска била населена со Келтите. Најстарото данско писмо потекнува од околу 7 век кога настанала и нова рунска азбука. Најстариот град Риба, датира од 810 година. Сè до 11 век, Данците биле познати како Викинзи заедно со Норвежаните и Шведите, кои во тоа време колонизирале, напаѓале и тргувале со многу делови од Европа. Многу иследувачи тврдат дека токму Викинзите се оние кои за првпат пристигнале до Америка и дека всушност тие први ја откриле, патувајќи преку Скандинавија до Исланд преку Гренланд до Америка. Во различно време, Данска владееле со големи делови на Англија и Ирска, Норвешка, Шведска, Финска, Исланд и Франција, делови од Нормандија и Девичанските острови, делови од Балтичкото Море и денешна Германија. Сојузот со норвешка бил раскинат во 1814 година кога Норвешка влегла во сојуз со Шведска во 1905 година.
На 5 јуни 1849 година Данска станала уставна монархија. По Втората Шлесвишка војна од 1864 година, каде била принудена да и ја отстапи покраината Шлезвиг на Прусија, во Данска била прогласена политичка неутралност поради кое во текот на Првата светска војна не учествувала. По војната и поразот на Германија, на Данска и било понудено враќање на Шлезвиг-Холштајн, но таа тоа го одбила. Во 1920 година оваа покраина и бил вратен на Данска. Во текот на Втората светска војна, и покрај неутралноста таа била нападната од Германија во 1940 година и окупирана. По војната таа била една од основачите на НАТО а во 1973 година се приклучила кон Еврпската економска заедница подоцна наречена Европска унија.
Металофон
Металофон е музички инструмент сличен на вибрафонот. Разликата е во тоа што металофонот нема вибрирачки уред. Резонаторот е направен од дрво во форма на сандаче на кое лежат плочките. Прилагоден е така да располага со една октава и може да има некој тон повеќе, а се користи во детско музицирање во состав на Орфов инструментариј.
Список на државни водачи во 336 година
Ова е список на државни водачи во 36 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Волос (појаснување)
Волос може да се однесува на:
Џакомето Венецијано
Џакомето Венецијано (активен 1472-1497) бил италијански сликар и илуминатор.
Животопис
Информациите што ги имаме за Венецијано се засноваат главно на записите на писателот и колекционер на уметност, Маркантонио Мичиел.
Од сведочењето на Мичиел може да се заклучи дека Венецијано бил главно активен како ракописник и сликар на мали панели, од кои повеќето биле портрети.
Велес (појаснување)
Велес може да се однесува на:
Осиче (Кривопаланечко)
Осиче — село во областа Славиште, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Славиште, во средишниот дел на територијата на Општина Крива Паланка, северозападно од градот Крива Паланка. Селото е раштркано и планинско, чии маала се наоѓаат на надморска височина од 900 до 1.200 метри. Од градот Крива Паланка е оддалечено 6 километри.
Селото е многу раштркано, сместено на висорамнина. Некои од куќите се наоѓаат и во долините. Околни села се: Метежево на северозапад, Градец на југозапад и Добровница на североисток.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Умиште, Гарваница, Кежев Чукар, Лозаново, Голема Њива, Коприви Рид, Стари Куќи, Горчивка, Девеџица и Леќевиште.
Селото има особен разбиен тип. Се разликуваат вкупно 10 маала. Обично во маалата се сместени семејства со заедничко потекло.
Селото Осиче се наоѓа на север од градот Крива Паланка. На север се граничи со селото Подржи Коњ, на североисток со селото Добровница, на исток со селото Киселица, на југ со селото Дрење, на југозапад со селото Градец и на запад со селото Габар.
Историја
Месноста Селиште се наоѓа помеѓу маалата Велиновци и Џогановци, но нема никакви старини. Не се знае ништо за настанокот на селото. Една група од селските родови се верува дека се и старинци, а има и постари и понови доселеници.
HD 186568
HD 186568 (BD + 33 3572, SAO 68764, HR 7512) — ѕвезда со привидна величина од 6.05, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:43:51,4 и деклинација +34°09′45″
Осиче (Кривопаланечко)
Историја
Во век, Осиче било село во Кривопаланечка каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 13,9 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 518 хектари, на шумите отпаѓаат 313 хектари, а на пасиштата 224 хектари.
Голем дел од населението, исто така, се занимава со рударство. Главно работеле во рудниците во Бор, Србија, и во Пробиштип.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Население
По Првата светска војна селото било дел од општина Градец и имало 410 жители.
Поради иселување на населението, Осиче преминало од средно во мало село, населено со македонско население. Така, во 1961 година селото имало 459, а во 1994 година 88 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Осиче живеел 51 жител, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 21 жител, од кои 18 Македонци и 3 лица без податоци.
Родови
Осиче е македонско православно село. Секој род има свое посебно маало. Веројатно се старинци.
Според истражувањата од 1973 година, родови во селото се:
Пештерица (село)
Пештерица — историско село во јужниот дел на Македонија, на територијата на денешна Општина Прилеп. Се наоѓа на атарот на селото Ореовец.
IC 179
IC 179 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Пештерица (село)
Географија
Селото било сместено на Ореовска Река (Пештерица) на неколку километри североисточно од Прилеп, денес под водите на вештачкото Прилепско Езеро.
IC 179
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 179 се споменува и како ESO 374-11, MCG -5-24-5, AM 0952-325, IRAS 09529-3258.
Откривање
Објектот е откриен во април 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Пештерица (село)
Историја
Крај Пештерица е откриена ранонеолитска населба. На брегот на денешниот браната е откриена римска вила од III - IV век во која се пронајдени монети од Константин I Велики до Теодосиј I Велики.
Осиче (Кривопаланечко)
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Крива Паланка, која била една од малкуте општини, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
IC 179
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 179 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 179 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Пештерица (село)
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името П-ш-т-р-и-ч-а и имало 12 семејства, 1 неженет и 1 вдовица, сите христијани.
Осиче (Кривопаланечко)
Самоуправа и политика
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка.
IC 179
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 55 м 9,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -33° 12' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Пештерица (село)
Историја
Селото е споменато и во Трескавечкиот поменик од XVII - XVIII век. Според академик Иван Дуриданов етимологијата на името е дериват од пештерата, која е од праславјанското.
Во XIX век Пештерица е мало македонско село во Прилепската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Пештерица (Peschtéritza) било село со 18 домаќинства и 88 жители Македонци.
IC 179
Други поделби
Проучување на IC 179 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28607.
Осиче (Кривопаланечко)
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Градец, во која покрај селото Габар, се наоѓале и селата Градец и Осиче. Општината Градец постоела и во периодот 1950-1952.
Пештерица (село)
Историја
Според статистиката на Васил Кънчов ("Македонија. Етнографија и статистика") од 1900 година Пештерица има 90 жители, сите Македонци христијани.
Осиче (Кривопаланечко)
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0972 според Државната изборна комисија, кое е сместено во приватен објект.
Пештерица (село)
Историја
Во почетокот на XX век населението на селото било под врховенството на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев ("La Macédoine et sa Population Chrétienne") во 1905 година во Пещерица (Pechteritza) имало 80 Македонци.
Осиче (Кривопаланечко)
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 33 гласачи.
Иселеништво
Од Осиче има многу иселеници. Некои се колонизирани во Банат (Војводина) Јабука, Глогоњ, Качарево (10 семејства). Селото Вирче кај Делчево (6 семејства). Други во Крива Паланка (6 семејства) и во Скопје. Ангеловци се иселиле во селото Лозаново. Станковци, Спасовци, Дојчиновци, Величковци и Лековци се иселиле во селото Мородвис кај Кочани. Јаќимовци и Анѓеловци иселени се во селото Видовиште кај Кочани. Осиќанци и Ристинци се иселиле во селото Огут. Четири семејства се иселени во селото Горобинци во Овче Поле (Светиниколско).
514 Армида
514 Армида астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 24 август 1903 година.
Шри Шри Рави Шанкар
Шри Шри Рави Шанкар (Sri Sri Ravi Shankar, ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவி ஷங்கர்; род. име Рави Шанкар Ратнам) е роден на 13 мај 1956 година. Тој е духовен водач и основач на фондацијата „Уметност на живеењето“ (Art of Living), која е основана во 1982 година и која цели кон олеснување на индивудуалниот стрес, општествените проблеми и намалување на насилството. Ова е невладина организација со консултативен статус кај УНЕСКО. Тој исто така на скратено е нарекуван (со почит) Шри Шри или Гуруџи или пак Гурудев. Заедно со четиринаесеттиот Далај Лама ја основаа женевската фондација „Меѓународна асоцијација за човекови вредности“, која е невладина организација пружа помош, рурален развој и цели кон усвојување на заедничките глобални вредности. Во 2010 година од страна на списанието „Форбс“ Шанкар е избран за петтиот највлијателен човек во Индија.
Живот
Мајка на Рави е Смт. Вишалакши Ратнам, а татко му е Венкат Ратнам, кој во тоа време работел во автомобилскиот бизнис сектор. Го крстиле „Рави“ (вообичаено индиско име, што значи сонце) бидејќи се родил во недела, а „Шанкар“ по индискиот светец Ади Шанкара од 8 век, со кој се родени на исти ден. На 21-годишна возраст дипломирал на универзитетот „Св. Јозеф“ во рамките на универзитетор во Бангалоре. По дипломирањето Шанкар патувал со јогинот Махариши Махеш, кој го поканил да држи говори за ведската наука, да организира конференции за Ведите и нивната наука и да основа Ајурведски центри. Тој бил заедно со Махариши на отворањето на еден од првите негови „Златни Домови“(Golden Domes) на Меѓународниот универзитет на Махариши (Maharishi International University). Порано беше „Пандитот Рави Шанкар“(или Пандиџи) но во раните деведесетти година на изминатиот век се прекрсти во „Шри Шри Рави Шанкар“, по што реномираниот ситарист Рави Шанкар приговараше дека гуруто му го земал неговото име по кое тој е познат. Во 1980-тите години тој започнуваше со држење на многу практични курсеви по духовност низ светот. Шанкар вели дека неговата вежба за ритмичко дишење „Сударшан крија“ му дошла во 1982 година „како песна, како инспирација“ по десетдневен молк на брегот на реката Бадра во Шимога, држава Карнатака. Тој рече „Јас ја научив о почнав да ја предавам на луѓето“. Тој вели дека секое чувство има соодветен ритам на дишење и со регулирање на дишењето си го олеснуваме страдањето. Откако ја научил Сударшан кријата, Шанкар започнал да ја предава на други на курсевите на Art of Living кои за првпат се одржале во Шимога. Тој во 1981 година го инспирирал татко му и неколку други проминентни граѓани на Бангалоре да основаат дорботворениот и образовен фонд „Вед Вигнан Маха Видја Пит“. Под покровителство на фондов тој отворил училиште јужно од Бангалоре за тамошните деца од руралните средини, кое обезбедува бесплатно образование за 2 000 деца. Во 1983 година Шанкар го одржа првиот курс на Art of Living на тлото на Европа, во Швајцарија. Во 1986 година отиде во Епл Вели(Apple Valley) во САД за да го спроведе првиот курс во Северна Америка. Во 2010 година Шанкар се појави во емисијата на Роб Дирек „Rob Dyrdek's Fantasy Factory“ во која тој, менаџерот на Роб и Џереми Ларнер се обидоа да му помогнат на Роб да ја најде вистинската среќа во животот.
Духовност
Шанкар учи дека духовноста е она што ги потикнува човековите вредности како љубовта, сочувството и ентузијазмот. Не е ограничена за која било религија или култура, затоа што е отворена за сите луѓе. Тој чувствува дека духовната поврзаност меѓу луѓето како дел од едно семејство е многу поважна од националноста, полот, религијата, професијата и другите идентитети кои не разделуваат.
Според него науката и духовноста се поврзани и компатибилни бидејќи поаѓаат од поривот за знаење. Прашањето „Кој сум јас?“ води кон духовноста, а прашањето „Што е ова?“ води кон науката. Нагласувајќи дека среќата е можна само во сегашноста, неговата втемелена визија е да создаде свет, кој е ослободен од стрес и насилство. За неговите програми се вели дека нудат практични методи кои помагаат да се постигне ова. Тој здивот го гледа како врска меѓу телото и умот и како алат за да се отпушти умот. Исто така ја нагласува важноста на медитацијата или духовната пракса и служењето на другите. Од негова гледна точка „ Вистината е повеќе сверична, отколку линеарна, па затоа мора да биде контрадикторна.“
Придонес за мир и хуманитарни работи
Во 90- тите години на минатиот век Шанкар отпочна голем број на хуманитарни проекти кои продолжуваат до ден денес под покровителство на фондацијата „Art of Living“ и многу други национални организации. Во 1992 година започна со затворските програми за да ги рехабилитира затворениците и да им помогне повторно да се вклопат во нормалниот живот. Во 1997 година започна со работа хуманитарната организација „Меѓународната асоцијација за човекови вредности“ и нејзината петта по ред програма за континуиран развој во руралните средини и за заживување на човековите вредности. По нападот на Светскиот трговски центар во 2001 година фондацијата „Аrt of Living“ понуди бесплатни курсеви за Њујорчани да им помогне да го намалат стресот. Групата исто така водеше програми за полесно поднесување на тешките животни околности во Косово на населението кое страдаше од војната, исто така во јавното здравство, на универзитетите и на персоналот на Обединетите нации. Организацијата започна и операција во окупираниот Ирак во 2003 година со цел да го ослободи ирачкото население од стресот, посебно внимание им се посвети на трауматизираните вдовиците во војната. Слична програма беше имплементирана во Авганистан од 2003 до 2006 година во која учествуваа како жртвите на војната така и персоналот од Обединетите нации и невладините организации. Во 2007 година Шри Шри Рави Шанкар го посети Ирак поканет од страна на премиерот Ноури ал Малики, а исто така се сретна и со сунитските, шеитските и курдските водачи. Тој го посети Пакистан во 2004 година и се сретна со политички и верски водачи, како дел од неговите напори за воспоставување мир во светот. Тој исто така води меѓурелигиозни диалози и моментално е дел од одборот на Светските религиозни водачи на „Меѓурелигискиот институт Елија “од Ерусалим. Во 2004 година многу волонтери им помагаа на жртвите од цунамито и ураганот Катрина на Хаити и многу други региони во кои има конфликти или природни катастрофи. Има и програма за справување со стресот и рехабилитациски техники во затворите наречена „Примерен Затвор“ (Prison SMART-(Stress Management and Rehabilitation Training)- англиската кратенка има двоструко значење) која им помага на многу затвореници и затворски персонал низ светот.
Сударшан Крија
Во некој од неговите разговори Шри Шри Рави Шанкар ја опишал Сударшан кријата како вежба со ритмичко дишење која чисти и хармонизира на психичко, ментално и емоционално ниво.
Бројни медицински студии го потврдија ова и научниците го објавија во нивните меѓународни дневници. Извештаите потврдија дека техниката меѓу другото дава физички и ментални добробити, како и намалување на нивото на стрес (го намалува кортизолот – хормонот за стрес), го подобрува имуниот систем и ослободува од анксиозност и депресија (блага, средна и тешка), ја зголемува заштитата со антиоксиданси, ја подобрува функцијата на мозокот(ја зголемува концентрацијата, смиреноста и закрепнувањето по стресни ситуации). Вежбачите кои се запишуваат на курсевите потпишуваат договор дека нема да подучуваат други луѓе со изучените техники сè додека не учествуваат на курсот за учители.
Будизмот во Полска
Корените на будизмот во Полска може да се најдат на почетокот на 20 век во врските на државата со земјите од потекло на религијата, како Виетнам, Кина, Јапонија и Кореја. По Втората светска војна, првенствено иселениците Полјаци се приклучиле на различни будистички групи и организации. Од распадот на Источниот блок, кој промовирал антирелигиозна кампања, будизмот можел да се развива понатаму во потолерантна атмосфера.
Денес, сите главни училишта на будизмот, вклучувајќи ги Махајана (Зен и Џодо Шиншу) и тибетскиот будизам може да бидат сретнати во Полска. Во земјата се активни и движења како будистичката заедница Триратна. Споени организации како Будистичката мисија (Misja Buddyjska) и Будистичкиот сојуз на Полска обединуваат повеќе од дваесетина групи будисти. Центрите на „Дијамантски пат“ основани и управувани од Лама Оле Нидал се исто така активни во Полска. Најдал предавал за будизмот на публиката во Полска двапати секоја година од неговата прва посета во 1976 година.
Србија во Првата светска војна
Србија во Првата светска војна се вклучила и учествувала од 28 јули 1914 година, кога владата на Австроунгарија ѝ објавила војна и го означила почетокот на Првата светска војна, сè до завршувањето на војната во ноември 1918 година. Фронтови на кои учествувало Кралството Србија во војната биле од реката Дунав до јужна Македонија.
Будизмот во Полска
Во мај 2000 година, XIV Далај Лама Тенцин Ѓацо отворил будистичко одделение во Померанската библиотека во Шчеќин.
Србија во Првата светска војна
Српската армија сериозно се намалила кон крајот на војната, бидејќи од околу 420.000 војници, нејзината армија паднала на бројка од околу 100.000 војници. Кралството Србија загубило повеќе од 1.200.000 жители за време на војната (армиски и цивилни загуби), што претставувало над 29% од вкупното население и 60% од машката популација на земјата. Според проценките што ги подготвила југословенската влада во 1924 година, Србија загубила 265.164 војници, или 25% од сите мобилизирани лица. За споредба, Франција загубила 16,8%, Германија 15,4%, Русија 11,5% и Италија 10,3%.
Позадина
Австроунгарија ја засилила Босанската криза од 1908-09 со анексирање на поранешната отоманска територија на Босна и Херцеговина, која ја окупирала од 1878 година. Ова го налутило Кралството Србија и нејзиниот поддржувач, пансловенското и православно Руско Царство. Руското политичко маневрирање во регионот ги дестабилизирало мировните договори кои веќе биле разоткриени во она што било познато како Балканско буре барут.
Во 1912 и 1913 година, Првата балканска војна се водела меѓу Балканскиот сојуз на Грција, Бугарија, Србија и Црна Гора и Отоманското Царство. Како резултат на Договорот од Лондон, дополнително се намалила територијата на Отоманското Царство со создавање на независно Кнежевство Албанија и територијално проширување на Бугарија, Србија, Црна Гора и Грција. Кога Бугарија ги нападнала Србија и Грција на 16 јуни 1913 година, таа го загубила најголемиот дел од македонскиот регион во тие земји, и дополнително Јужна Добруџа во Романија и Едрене во Турција во текот на Втора балканска војна, што уште повеќе го дестабилизирал регионот.
На 28 јуни 1914 година, Гаврило Принцип, студент и член на мултиетничката организација на националните револуционери нареченa Млада Босна, го убил надвојводата Франц Фердинанд, наследник на австроунгарскиот престол, во Сараево, Босна, по што започнал период на дипломатско маневрирање меѓу Австроунгарија, Германија, Русија, Франција и Велика Британија наречена Јулска криза. Во јули, Австроунгарија ѝ поставила ултиматум на Србија, серија од десет неприфатливи барања, предизвикувајќи ја војната со Србија. Кога Србија се согласила на само осум од десетте барања, Австроунгарија ѝ објавила војна на 28 јули 1914 година.
Спорот помеѓу Австроунгарија и Србија ескалирал во она што денес е познато како Прва светска војна, привлекувајќи ги Русија, Германија, Франција и Обединетото Кралство. Во рок од една недела, Австроунгарија морала да се соочи со војна со Русија. Србија имала искусна армија, но исто така била и исцрпена од конфликтите во Балканските војни и слабо опремена, што ги натерало Австроунгарците да веруваат дека ќе капитулираат за помалку од еден месец.
1914
Српската кампања започнала на 28 јули 1914 година, кога Австроунгарија објавила војна на Србија и нејзината артилерија го гранатирала следниот ден Белград. На 12 август австроунгарските војски ја преминале границата преку реката Дрина.
Првично, три од шест австроунгарски војски биле мобилизирани на српската граница, но поради руската интервенција, Втората армија била пренасочена источно кон Галицискиот фронт. Меѓутоа, со оглед на тоа што железничките линии што вделе до Галиција биле зафатени со превоз на други војници, втората армија можела само да започне со заминување кон север дури на 18 август. За да го искористи привременото присуство на Втората армија, АОК дозволила да се користат делови од неа во српската кампања до тој датум. На крајот, АОК упатила значајни делови на Втората армија (околу 4 дивизии) за да им помогне на главните сили на генералот Потирек и го одложил нивниот превоз до Русија до последната недела од август. Поразите што биле претрпени во првата инвазија на Србија на крајот го принудиле АОК да префрли 2 дивизии од втората армија до армијата на Потиорек за постојано.
Цер
Битката се случила околу планината Цер и неколку села во нејзината непосредна околина, како и во Шабац во август 1914. Борбата била дел од првата австроунгарска офанзива на Србија и избила во ноќта на 15 август кога делови од српската Комбинирана дивизија I наишле на австроунгарска извидница залогорена на падините на Церска планина. Борбите кои следеле прераснале во борба за контрола на неколку градчиња и села во околина на планината, како и за контрола на Шабац. Моралот на австроунгарските трупи на 19 август опаднал и илјади војници се повлекле во Австроунгарија, а многу се удавиле во Дрина бегајќи во паника. Србите на 24 август повторно влегле у Шабац, со што борбата званично завршила. Борбата била борба во средба, од маневарски тип, што значи дека во текот на борбата не се користени ровови, бидејќи ровови во оваа војна се користени за првпат кон крајот на 1914 година по борбата на Марна. Во текот на десетдневната борба српските загуби изнесувале 3.000 мртви и 15.000 ранети. Австроунгарските загуби биле значително поголеми. Имало 8.000 мртви војници, 30.000 ранети и 4.500 заробени. Српската победа над бројно надмоќниот непријател ја означила првата победа на Сојузниците во Прва светска војна.
Колубара
Со поразот во операцијата околу Дрина, српската војска се нашла во тешка положба и била присилена на повлекување под борба, соочена со недостаток на артилеријска муниција, недостаток на храна, облека и обувки, што претставувало голем проблем со паѓање на морал. Заедно со војска пред ужасите и ѕверствата на австрпунгарската војска се повлекувал и народот, што дополнително ја компликувало целата ситуација при повлекувањето. Многу српски војници од краиштата што австроунгарската војска ги зазела заминувале за да ги повлечат своите семејства со коишто се враќале. Моралот на војската бил на најниско ниво, а тоа укажувало дека српската војска и самото Кралство Србија се пред пропаст и дека нема можности да се запре напредувањето на австроунгарските сили. Временските услови, постојани врнежи и стидот биле дополнителен проблем бидејќи војската немала шаторки платна и била постојано мокра. Но токму таа каллива почва и уништени патишта на стпската војска ќе ѝ станат важен сојузник во претстојниот судир. Ноќта на 14 ноември командантот на Првата армија, генерал Петар Бојовиќ бил ранет и заради тоа повлечен од должноста. На његово месесто е поставен генерал Живојин Мишиќ, дотогашен помошник на начелникот на штабот на Главната команда Радомир Путник, инаку човек роден на Сувобор. Ноќта на 14 ноември командантот на Првата армија, генерал Петар Бојовиќ бил ранет и заради тоа повлечен од должноста. На његово месесто е поставен генерал Живојин Мишиќ, дотогашен помошник на начелникот на штабот на Главната команда Радомир Путник, инаку човек роден на Сувобор.
1915-1918
Во почетокот на 1915 година, со османлискиот пораз во Битката кај Сарикамиш и во Првата суецка офанзива, германскиот началник на Генералштабот Ерих фон Фалкхајен се обидел да го убеди австроунгарскиот началник на Генералштабот, Конрад фон Хотзендорф, за значењето на освојувањето на Србија. Ако Србија биде освоена, тогаш Германците ќе имаат директна железничка врска од Германија преку Австроунгарија, потоа до Истанбул и пошироко. Ова ќе им овозможило на Германците да испратат воени резерви, па дури и војници за да и помогне на Отоманското Царство. Иако ова не било во интересите на Австроунгарија, тие сакале да ја поразат Србија. Сепак, Русија била поопасен непријател, а и со влегувањето на Италија во војната на сојузничката страна, Австроунгарците дополнително биле преоптоварени поради различните фронтови.
И сојузниците и централните сили се обиделе да ја натераат Бугарија да избере страна во Големата војна. Бугарија и Србија војувале во две војни во последните 30 години: Српско-бугарската војна во 1885 година и Втората балканска војна во 1913 година. Како резултат на тоа, бугарската влада и луѓето сметале дека Србија поседува земји кои припаѓаат на Бугарија и кога Централните сили и понудиле да и го дадат она што го тврдеа, Бугарите влегле во војната. По загубата на сојузничките во Битката кај Галиполе и рускиот пораз во Горлице, кралот Фердинанд потпишал договор со Германија и на 23 септември 1915 година, по кое Бугарија започнала да се мобилизира за војна.
По влегувањето на Бугарија во Првата светска војна на страната на Централните сили, есента 1915 година, бугарската Втора армија ги зазела македонските градови Куманово, Штип, Велес и Скопје. Пролетта 1916 година, потпомогната од своите германски и австроунгарски сојузници, таа ја освоила Рупелската Теснина и, навлегувајќи во источниот дел на Егејска Македонија, ги зазела градовите Сер, Драма и Кавала. Кон средината на август истата година, бугарските сили, предводени од генерал Климент Бојаџиев, ги разбиле трупите на Антантата на просторот Добро Поле - Баница - Лерин и продирајќи кон Костур го зазеле Лерин со околните населби.
Македонскиот фронт на почетокот бил претежно статичен. Француските и српските сили повторно зезеле ограничени подрачја во Македонија со повторно враќање на Битола на 19 ноември 1916 година.
Француските и српските војници конечно направиле пробив, откако повеќето германски и австроунгарски војници се повлекле. Овој пробив бкил значаен во поразот на Бугарија и Австроунгарија, што довело до конечна победа на Првата светска војна.
Сојузничките војски, претежно француски, но потпомогнати од британските, српските и грчките војници, се наметнале во септември 1918 година, ја принудиле Бугарија да ја напушти војната и на крајот успеале да ја ослободат Србија две недели пред крајот на Првата светска војна.
Исчезнувањето на Македонскиот фронт значело дека патот кон Будимпешта и Виена е отворен. Германската висока команда одговорила со испраќање на седум пешадиски линии и коњаница, но овие сили биле далеку од доволни.
Крај на војната
Последиците од војната биле разновидни. Кога завршила Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, Западна Тракија била доделена на Грција, додека Србија добила неколку помали територијални отстапки од Бугарија. Австроунгарија била растурена, а Унгарија изгубила многу поседи. Србија имала водечката позиција во новото Кралство Југославија, придружена од нејзиниот стар сојузник, Црна Гора. Во меѓувреме, Италија воспоставила квазипротекторат над Албанија и Грција повторно го окупирала јужниот дел на Албанија.
Последици
Степенот на српската демографска катастрофа можел да се илустрира со изјавата на бугарскиот премиер Васил Радослав: „Србија престана да постои“ (Њујорк тајмс, лето 1917). Во јули 1918 година американскиот државен секретар Роберт Ленсинг ги повикал Американците од сите религии да се молат за Србија во нивните цркви.
Кралството Србија загубило 1.100.000 жители за време на војната. Од 4,5 милиони луѓе, имало 275.000 воени смртни случаи и 450.000 од обичните граѓани. Цивилните жртви се припишуваат главно на недостигот на храна и ефектите од епидемиите како шпанскиот грип. Во прилог на воените смртни случаи, 133.148 биле повредени. Според југословенската влада во 1924 година, Србија загубила 365.164 војници или 26% од мобилизираниот персонал, додека Франција страдала со 16.8%, Германија 15.4%, Русија 11.5% и Италија 10.3%.
На крајот од војната имало 114.000 хендикепирани војници и 500.000 сирачиња.
Градишка
Градишка — град и општина во Босна и Херцеговина, како дел од Репубублика Српска. Општината географски се наоѓа во источниот дел на регионот Босанска Краина, а градот се наоѓа на Лијевче Поле, на десниот брег на реката Сава, во близина на Стара Градишка, Хрватска и на околу 40 километри северно од Бања Лука. Градот Градишка имал 56.727 жители во 2013 година,.
Историја
Во римскиот период, античкиот град Сербинум се наоѓал на местото на денешниот град Градишка. Градот имал стратегиското значење бидејќи овде се наоѓало седиштето на римската флота. Меѓу позначајните археолошки наоди кои биле пронајдени е вијадуктот.
Османлиите во градот изградиле тврдина, која служела како северна одбранбената линија на Босанскиот пашалак. Градот исто така бил познат и како Бербир поради неговата тврдината.
По избувнувањето на Првото српско востание (1804) во Смедеревскиот санџак (денешна Централна Србија), во регионот избувнала Јанчичката буна. Јован Јанчиќ Сарајлија застанал на чело на востанието заедно со митрополитот Бенедикт Краљевиќ. Востанието започнало на 23 септември 1809 година, но Османлиите успеале да го задушат, а самиот Јанчиќ бил погубен. Во следните денови околината била изложена на грабежи и опожарување на селата од Османлиите. Во 1834 година избило уште едно востание, кои исто така завршило неуспешно.
Османлиското владеење завршило со австроунгарската окупација на Босна и Херцеговина (1878), по Херцеговското востание (1875-1877). Австроунгарското владеење во Босна и Херцеговина завршило во 1918 година, кога јужнословенските австроунгарски територии биле вклучени во составот на Кралство Југославија.
Од 1929 до 1941 година Градишка била дел од Врбаска бановина.
За време на Југославија, градот бил познат како Босанска Градишка. За време на Босанската војна, градот бил вклучен во составот на Република Српска (РС). По војната, Националното собрание на РС го променил името на градот, изоставајќи ја придавката Босанска, како што било направено со многу други градови (Костајница, Дубица, Нови Град, Петрово, Шамац).
Стопанство
Во времето на СФРЈ во Градишка работеле големи претпријатија, како фабриката за пластика „Стандард“, фабрика за мебел „Радник“, фабриката за облека „Трико“, фабрика за месни производи „Левита“ фабрика за храна „Прехрана“ итн.
По војната, многу компании не биле обновени или оние кои биле приватизирани едноставно пропаднале. Во текот на овој период започнало зголемување на невработеноста.
Денес, најголем број на вработени во Градишка се ангажирани во услужниот сектор, особено во трговијата и угостителството.Поради близина на границата и поволната географска положба на градот, во последните две децении градот претставува омилена одредиште за пазарување меѓу жителите на северозападниот дел на Хрватска и Словенија.
Сообраќај
Градишка од 2011 година е поврзана со модерниот автопат со Бања Лука. Северно од градот поминува автопатот Загреб-Белград. Граничниот премин во Градишка е еден од најпрометните во земјата. Тој бил проширен и модернизиран во јуни 2013 година, по приклучувањето на Хрватска во Европската Унија. Во 2015 година започнала изградбата на обиколница која значително ќе го намали транзитниот сообраќај низ градот и сообраќајниот метеж. Меѓународниот на аеродром Бања Лука се наоѓа на 25 километри.
Добош
Добош или мал тапан е ударен музички инструмент, што често се користи во симфониски и воен оркестар, како и во мали ансамбли за современа музика, особено во џез, рок и поп-музика. Овој вид на тапан има многу карактеристичен силен, остар и краток звук. Може да се користи како независен инструмент (во поголеми оркестри), а исто така и како дел од комплет тапани (во популарната музика). Најчесто се свири со дрвени удиралки, иако постојат и други техники за свирење, кои произведуваат значително различен звук, како што се металните метлички.
Градишка
Култура
Во градот се наоѓаат неколку културни институции кои вклучуваат домови и центри за култура, државни библиотеки, театри (кина), различни младински клубови, како и театри, музеи и галерии.
Добош
Тапанот се состои од дрвен или метален цилиндар со пречник од околу 35 сантиметри и висина помеѓу 10 - 30 см, што е затворен од двете страни. Преку долниот дел од кожата растегнати се тенки метални жици. Напонот на овие жици е регулиран со посебен штраф, а острината и времетраењето на звукот зависи од напонот. Покрај завртката, исто така постои и лост кој им овозможува на жиците да не ја допираат кожата. Затегнатоста на кожата е регулирана со завртки и од нив зависи висината на тонот на тапанот.