cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Комплет тапани
Микрофони
Блиско поставување микрофони за тапани може да се изврши со користење држачи со монтирање на микрофоните на рабовите на тапаните, или дури и со користење вградени микрофони во самиот тапан, што ја елиминира потребата за држачи за овие микрофони, намалувајќи ги попречувањата во системите и времето на поставување. Во некои стилови на музика, тампанарите користат електронски ефекти на тапани, како што се индивдуални порти на врева кои го исклучуваат звукот на прикачениот микрофон кога сигналот е под зафатнината на прагот. Ова му овозможува на инженерот за звук да користи повисока целокупна јачина на звук за комплетот тапани, со намалување на бројот на „активни“ микрофони кои би можеле да постигнат повратна врска во дадено време.
Акустични штитови на тапани
Во некои стилови или поставки, како што се државни (англиски: country) музички клубови или цркви, тапанарот може да користи штит од плекси-стакло за пригушување на јачината на звукот на тапаните на сцена.
Штитот кој го обиколува тапанот е познат како кабина за тапани.
Теписи
Тепихот иста така го намалува краткото одекнување (што генерално не секогаш претставува предност) и помага да се спречи штета на подот или подните прекривки.
Бас тапаните и хај-хет сржачите вообичаено имаат вовлечливи шилци кои им помагаат да се залепат на површините како тепих.
Опрема за проби
Тапанарите честопати користат голем број додатоци додека вежбаат. Метрономите и мерачите на ритам се користат за развој на постојан ритам. Може да се користат подлоги за пригушување за да се намали јачината на звукот на тапаните за време на проба (вежбање).
Пологата за вежбање, која е прикачена или монтирана на држачот, се користи за тивка практика со стапчиња за тапани. Група подлоги за проба монтирана за стимулирање на цел комплет од тапани е позната како комплет за проба; тие се во голема мера истиснати од електронските тапани и комплети со не-звучни мрежести глави.
Опрема за синхронизирање
Задолжителна потреба за секој тапанар е алатката за синхронизација на тапанот, која се користи за сингронизација на тапани и ракување со хардверот на тапаните. Покрај основниот вид на алатка за тапан постојат различни клучеви и алатки за синхронизација на барабаните. Основните клучеви за тапани се поделени на три вида кои овозможуваат синхронизирање на три основни вида на навртки за синхронизирање на тапанот: квадратен (најчесто употребуван), со дупчиња и шестоаголен.
Ритмика
Комплетно свирење на тапани, без разлика дали се свири со придружба на гласови или други инструменти или соло, се состои од два елементи:
Ритмичко полнење
Ритмичкото полнење е отстапување од ритамот кој се повторува. Полнењето се разликува од едноставен, единечен удар на том, до неколку низи кои се кратки тапански соло изведби сами по себе.
Освен за едноставно додавање интерес и варијација на музиката, полнењето служи како важна функција во продготовка и поддршка на значајни настани во музиката. Вокалниот знак е кратко тапанско ритмичко полнење кое воведува вокален влез. Полнењето кое завршува на чинела честопати се користи за да води кон рефрен или стих.
Држење на стапчињата (перкусија)
Повеќето тапанари ги држат стапчињата за тапанот на еден од двата вида на држење на стапчињата: Кај овие два вида, постои значителна варијација, дури и несогласување во однос на тоа како се држи стапчето при одреден метод. На пример, Jim Chapin, ран и влијателен застапник на Moeller методот, потврдува дека оваа техника се заснова на одбивање, и Dave Weckl потврдува дека таа навистина се заснова на одбивање.
Обележување
Музиката за комплети на тапани најчесто се пишува на стандардно петолиние. Во последно време се користи специјален клуч за перкусија, додека претходно бепе користен бас клучот. Сепак ако не се користи клуч, секоја линија или рпостор е означена со инструмент од комплетот наместо со нота.
NGC 2588
NGC 2588 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 16 февруари 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2588 е од видот II1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m. NGC 2588 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 23 м 9,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 32° 58' 30".
Други поделби
Проучување на NGC 2588 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 363; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7126. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 52.
122
122 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 122 година од новата ера, 122. од првиот милениум, 22. од II век и трета од 120-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5630 и 5631 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4872 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3882 и 3883 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 875.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 122 година се протега во 2758 и 2759, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2818 и 2819 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 665. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 515 и 514 година пред хиџра.
Фалкенштајн (Саксонија)
Фалкенштајн (Falkenstein) — град во округот Фогтланд, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 4 километри југозападно од Ауербах и 17 километри источно од Плауен.
Јурос
Јурос (швед. Djurås) е населено место и административен центар на општината Гагнеф во округот Даларна, Шведска. Населението брои 1862 жители.
Дефетизам
Дефетизам — прифаќање и помирување со пораз без борба. Во секојдневната употреба дефетизмот најчесто има негативна конотација и се поистоветува со песимизам, предавство па дури и со безнадежност.
Овој термин најчесто се користи во контекст на војна: еден војник се смета за дефетист ако одбие да се бори затоа што смета дека битката ќе биде загубена или, пак, доколку смета дека не треба да се војува од некоја друга причина. Во истиот контекст, овој поим се користи за да се посочи на мислење според кое поразот е подобар од победата. Овој темин може да биде користен и во други сфери. На пример: политика, спорт, психологија, филозофија и др.
NGC 7443
NGC 7443 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7443 се споменува и како MCG -2-58-15.
Откривање
Објектот е откриен на 3 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7443 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 7443 има привидни димензии од 1,4' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 0 м 8,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 48' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 7443 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70218. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 303; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5826. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 826.
Долни Дисан
Долни Дисан — село во Општина Неготино, во околината на градот Неготино.
Географија и местоположба
Селото Долни Дисан се наоѓа во непосредната близина јужно од градот Неготино, на оддалеченост од околу 8 (13) километри по асфалтиран автомобилски пат кој води преку селото Тимјаник. Долни Дисан е сместено во северниот дел на областа Витачево, односно на допирот на подножјето на оваа висорамнина со дното на Тиквешката котлина.
Сместено е во долот на Дисанска Река во подножјето на ридот Венец висок 409 метри, кој се издигнува над нејзиниот лев брег. Долни Дисан е расположено на надморска височина од 280 метри, од сите страни опкружен со претежно ридско земјиште на кое се наоѓаат бројни лозови насади. Опкруженоста со ридови погледната од повисоко има изглед на Венец поради што ридскиот предел го носи тоа име. Во селото има десетина бунари и чешми со многу убава и студена вода. Една од најсилните чешми се нарекува Малавица, а останати се Горна, Долна и други. За нивната вода постои предание дека дотекува од планината Кожуф откако Крали Марко со својот меч направил повеќе процепи сè до Демир Капија и така ја пуштил водата да тече во Тиквешијата.
На делови од атарот на селото има солена почва која нуди идеални услови за сточарство, а која пак е остаток од геолошките промени кога во минатото овие простори биле под морска вода. На потегот Змијавец, се пронајдени мамутски и фосилни остатоци од коски од камили, жирафи, лавови, хиени, мастодонти (предци на слоновите) и трипрсни коњи (хипариони), стари десет милиони години. Околу врвот на ридот Венец, западно од селото има слаба пошуменост од зимзелени дрвја, додека целиот останат атар на селото е речиси без дрвна растителност со исклучок на неколку дрвја крај реката и во центарот на селото.
Историја
Сместено во многу познат крај кој изобилува со многу археолошки наоѓалишта од древната историја, во околината на Долни Дисан население имало уште од најдамнешните антички времиња. Селото Долни Дисан е доста старо село и според историските записи и преданија тоа е постаро од соседното Горни Дисан, кое е основано во XVIII век од жители на Долни Дисан кои избегале и таму се засолниле од чумата. За Долни Дисан меѓу населението се смета дека е староземанско односно е настанало и постоело уште пред доаѓањето на турските поробувачи.
Во тие поодамнешни времиња, сѐ до основањето на Горни Дисан, селото го носело само името Дисан. Кон крајот на XVII век по завршувањето на Карпошевото востание и Австриско-турската војна целиот крај го зафаќаат големи неприлики и промени, одмазднички напади на турските војски, муслиманите и неколку грабачки наезди и упади на Арнаути при што дошло до уништување на тогашното управно средиште на Тиквешијата - гратчето Хоово од каде еден дел од неговото население се преселило во Долни Дисан. Во исто време кон крајот на XVII век настанал голем и насилен процес на исламизација („потурчување“) на многу христијански села во рамнината на Тиквешката котлина, предводен од некојси Карапаша кој од Дебар се населил во Сопот, при што меѓу другите било опфатено и селото Долни Дисан, кое во тоа време се викало само Дисан. Во 1785 година во Долни Дисан се населил богаташот Махмут-ага од местото Ич Ил Кабаси во областа Конија во Мала Азија при што во 1790 година доселил извесен број свои соплеменици со чија помош подоцна извршил масовна исламизација на македонското население во овој крај. Богаташот Махмут-ага чиј имот со висока кула и широки конаци го чувале голем број платени војници, многу ги малтретирал христијаните во селото терајќи ги да му го пасат добитокот на ангарија, да му носат дрва за горење и вода, им наметнувал свои даноци со единствена цел да го прифатат исламот при што во периодот од 1790 до 1830 година во Долни Дисан биле исламизирани над 200 македонски семејства. Во тоа време важно било да се наметне исламската вера, па така населението си го задржало својот македонски јазик при што со изградбата и на џамија во 1812 до 1820 година биле исламизирани половината жители на селото.
Во XVIII век во целиот предел фатила чумата, при што жителите на селото избегале во збегот под Витачево, каде еден дел од нив го основале селото Горни Дисан, а останатиот дел се вратиле назад. Иако и христијаните и муслиманите биле Македонци и зборувале ист јазик, а некои дури биле и во подалечни роднински врски, сепак поради политичките прилики и изразитата нетрпеливост, христијаните постепено се раселувале. Главна причина за тоа било што христијаните како и муслиманите отпрвин биле на „својско“ (на своја земја), па подоцна вторите ги „опљачкале“.
Околу 1870 година во селото Долни Дисан имало уште околу 60 христијански куќи од семејствата кои се вратиле заедно со муслиманите од збегот. Сепак за период од околу 40 години до крајот на турското ропство меѓу 1912 и 1914 бројот на христијански куќи во Долни Дисан опаднал на само 3. До крајот на турското владеење во селото имало повеќе чифлици и беговски кули, а селаните работеле најмногу како орачи. Додека во селото имало повеќе христијани доста развиено било и сточарството.
По завршувањето на Балканските и Првата светска војна во периодот од 1918 и 1919 година, започнува уште помасовно иселување на муслиманите и доселување на Македонци христијани од повисоките тиквешки „Горни Села“ како Чемерско, Конопиште, Бојанчиште, Бохула, Драдња под планината Кожуф, од областа Мариово како и на Македонци пребегнати или протерани од областа Меглен зад планината Кожуф во Егејска Македонија со нејзиното потпаѓање под Грција.
Во ова време со доселувањето на Македонците христијани од поткожуфските села и областа Меген во егејскиот дел на Македонија е изградена селската црква „Свети Архангел Михаил“. Според градбата црквата наликуван на храмовите во Битолско, Мариово и егејска Македонија и се разликува од оние во останатите цркви во селата во Тиквешијата и Повардарието. До тоа време во селото постоела разрушена христијанска црква. Заклучно со педесеттите и шеесеттите години на XX век, речиси целосно се иселува муслиманското население, а продолжува доселувањето на бројно македонско христијанско население од околните повисоки села Горни Дисан, Вешје и други, при што селото се здобива со својот денешен чисто македонски и христијански лик и непрестајно расте и се развива во голема и уредена населба со повеќе општествени установи.
Диме Поп Атанасов бил учесник во НОБ и е првата жртва на бунтовната Тиквешија, против најновата бугарска окупација од 1941 година (загинува на 11 јуни 1941 година, на само месец и половина од окупацијата на Македонија). Во непосредна близина на селото е смртно погоден Диме Поп Атанасов каде што денес е поставен и негов споменик во негова чест во чест на првата жртва од Тиквешијата во Народнoслободителната борба (НОБ).
Потекло и значење на името
Во друго предание и толкување прибележано во соседното село Горни Дисан, името Дисан доаѓа поради тоа што околината на селото изобилува со многу вода, која поради испарување (кондензација) прави местото да изгледа како да „дише“. . Со оглед на природно-географските одлики на местоположбата во кои се наоѓаат селата Долни и Горни Дисан вовлечени во долот на Дисанската Река, богат со извори под шумовитите падини на ридот Венец во подножјето на висорамнината Витачево, овие толкувања за дишењето на убавиот воздух и вода, се сосема точни и не се далеку од вистината.
Стопанство
Според составот на атарот селото Долни Дисан има полјоделско-сточарска функција. Убедливо најразвиена стопанска гранка со која се занимаваат сите жители на селото е лозарството. Во целата Тиквешија, Македонија, па и во странсто, Долни Дисан е едно од најпознатите и надалеку прочуени лозарски места со најголемите производители на најдобри и најквалитетни вина и ракии. Селото Долни Дисан е познато и дека во повеќе наврати во поранешна Југославија со медали е одликувано за производство на најдоброто десертно (трпезно) грозје.
На бројните лозови насади се одгледуваат домородните - автохтони сорти како „станушина“, „кратошија“, „вранец“, а многу од винарските визби се снабдуваат со грозје токму од овој реон, а нивниот „вранец“ важи за најквалитетен во Македонија. Селото Долни Дисан уште од дамнина е познато по доцната берба на грозје и производството на „подмрзнато“ или „ледено“ вино. Долни Дисан е исто така познато по неговите специјалитети „маџум“ (практично екстракт од шира), и „рачели“ (сечена тиква, маџум и сусам), специјалитети кои и лекарите ги препорачуваат како лек за жолтица, за јаловост и слично. Се разбира, тука е и гроздовиот мед. Во рамки на земјоделскиот комбинат во селото во 1950 и 1953 е изградена винарницата „Венец“, која денес е во приватна соспственост и вработува 100 луѓе.
Имено, во ова село функционарира земјоделски комбинат „Венец“, чија основна преокупација, во суштина, е грозјето и пред сè наливното вино. „Венец“ од минатата година почнува да се етаблира и како визба која произведува вино во шишиња од брендот - „Дисан“. Голем број на поединечни лозари секоја недела по неколку денови продаваат големи количества вино и ракија на Зелениот и други пазари во Скопје. Покрај лозарството, од земјоделството на доста големи површини се одгледува и жито, најмногу пченица, но исто така и јачмен, претежно на пределот десно од патот. Поголем дел од домаќинствата се занимаваат и со градинарство особено многу со одгледување на патлиџани („домати“). кои се откупуваат и продаваат на големо по пазарите низ Македонија, како и пиперки, кромид, лук, краставици во помали размери.
Поради идеалните почвени и климатски услови значаен дел од населението се занимава со сточарство, најмногу со одгледување на кози и овци. Заради солената почва, бујната трева и топлата клима во овој крај често на зимување се носат стадата од западна Македонија, поради што на влезот од селото, на десниот брег на Дисанска Река наспроти винарницата „Венец“ постојат поголеми трла и сточарски станови за овци. Поради големината и уреденоста на селотово Долни Дисан работат и неколку продавници, ресторани и угостителски објекти, работилници, трговски и занаетчиски дуќани, а на ширината на плоштадот во селото се одржува и мал пазар на кој жителите продаваат од своите земјоделски производи: патлиџани пиперки, кромид итн.
Население
Според пописот од 2002 година во Долни Дисан имало 931 жител, од кои 903 Македонци, 15 Турци и 6 Срби. Во однос на бројот на жителите Долни Дисан е голема населба со позитивно салдо. Во 1961 година селото броело 884 жители, а во 1994 година бројот се зголемил на 991 жител од кои 961 Македонец, 15 Турци и 10 Срби.
Иако е забележан мал пад на населението меѓу двата последни пописи, сепак Долни Дисан во моментов бележи пораст на бројот на жители со прилично голем број на млади луѓе, деца и новороденчиња, што се должи на многу поволните стопанско-економски и инфраструктурни услови. На игралиштето, плоштадот, дворовите и уличките по целото село забележителен е навистина големиот број на деца и млади. Според бројот на жителите Долни Дисан е четврто по големина село во Општина Неготино.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 891 жител, од кои 843 Македонци, 3 Албанци, 32 Турци, 4 останати и 9 лица без податоци.
Родови
Долни Дисан речиси целосно и исклучиво е населено со Македонци од православна христијанска вероисповед. Од некогашното муслиманско население се останати уште само 4-5 куќи со претежно стари лица кои живеат во многу добри односи со останатото население, односно Македонците во селото. Најстар македонски род кој живеел уште од основањето во отоманско време па сè до денес се родот Нојкови.
Во 1914 се забележани следните македонски христијански родови чии потомци и денес живеат во Долни Дисан: Пиштоловци и Јанчевци се староседелци кои слават Св. Богородица Пречиста, а родот Цветковци се доселиле од Ракле во средината на XIX век. Македонски родови и семејства кои денес живеат во Долни Дисан се: Трајкови, Димови, Стојанови, Јаневи, Атанасови, Лазови, Јованови, Лалеви, Јошеви, Оѓеви, Бојкови, Џамбазови, Ристови / Ристовски, Јанчеви, Лапчеви, Станоеви, Марковачеви, Шишкови, Шепендиеви, Доневи, Ничкови, Ѓорѓиеви, Колеви, Ќимови, Мицеви, Мајсторови, Тодорови, Мелови и др.
Општествени установи
Како поголемо и доста уредено село, во Долни Дисан постојат и работат повеќе објекти на општествени установи:
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Неготино, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на општината Неготино и во периодот 1957-1962 година.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1227 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 726 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во Природонаучниот музеј велат дека во селото се присутни остатоци од пикермиската фауна и оти селаните нашле коска од камила, стара од пет до десет милиони години. Во близина на Неготино, на околу двесте метри од последната куќа на селото Долни Дисан, месните жители случајно откриле коски од камили, жирафи, лавови, хиени, мастодонти (предци на слоновите) и трипрсни коњи (хипариони), стари десет милиони години. Вработените од Природонаучниот музеј велат дека тоа се остатоци од пикермиската фауна и оти селаните нашле коска од камила, долга околу еден метар, стара од пет до десет милиони години. Селанец што сакал да го прошири патот сосема случајно со рало ги откопал коските. Во неготинскиот крај често се среќаваат остатоци од пикермиската фауна, но овојпат е интересно тоа што покрај многуте мали коски, најдовме една невообичаено голема коска со зглоб и речиси цела шепа од камила. Во Македонија, пикермиската фауна има и свој белег тоа е хипарионот - предокот на коњот кој имал три прсти. Остатоци од пикермиската фауна има во Бугарија, Грција, Романија, Турција, Русија, Германија па дури и во Шпанија. Во земјава често се среќаваат коски од најголемиот цицач мастодонт, но и на антилопи, зебри, хиени, лавови и многу носорзи - вели Гуте Младеновски, кустос во Природонаучниот музеј. Во музејската збирка сега има сочувани прешлени, коски од нозе, ребра и черепи од тој период. Младеновски вели дека ако надлежните обезбедат доволно пари, експертите од Музејот, со мала поддршка од странски експерти, би можеле да го направат и првиот скелет на хипарион или мастодонт со коски стари десет милиони години. На софискиот Универзитет е изложен мастодонт. Скелетот е огромен и изгледа фасцинантно. Вистинско богатство е една земја да има таков скелет.
Редовни настани
Прослава на патрониот празник на селската црква „Свети Архангел Михаил“ - Аранѓеловден, што воедно е и селска слава.
Иселеништво
Беше споменато дека уште во 1912/1913 околу 36 куќи се иселиле во Турција, а до шеесеттите години на XX век таму се иселило речиси целото муслиманско население од Долни Дисан кое било со македонско потекло, а меѓу нив имало поисламени староседелци. Македонски мусимански родови кои живееле и се иселиле од Долни Дисан биле: Спаијовци, Чопаловци, Баковци, Хаџи-Зуберовци, Макачевци, Буразерчевци, Пиковци, Рибаровци, Чучуковци, Арифковци, Дашковци-Чамовци, Ѓошковци, Смиланчевци, Станковци, Јуруковци, Пундевци, Џековци, Ленковци, Лебаровци, Крковци и др.
Од македонските христијани доселени во поново време нема поголеми оселувања, освен неколку ретки во Неготино,Тимјаник, Кавадарци и Скопје.
Кларк Гејбл
Вилијам Кларк Гејбл (англиски: Clark Gable) (1 февруари 1901, Кадис, Охајо, САД – 16 ноември 1960, Вест Холивуд, Калифорнија, САД) бил американски филмски глумец, добитник на наградата „Оскар“. Неговата најпозната улога е онаа во филмот Одвеано со виорот, каде глуми покрај Вивиен Ли. Во 1999 година, Американскиот филмски институт го прогласил Гејбл за седма најголема филмска ѕвезда во историјата на филмот. Во Холивудската индустрија, уште од врвната точка на неговата кариера, Гејбл бил познат како „Кралот на Холивуд“ или едноставно како „Кралот“.
Животопис
Во 1930-тите години, Гејбл започнал врска со високата убавица Керол Ломбард, која тогаш била една од најплатените глумици во Холивуд. Во 1939 година, тие се венчале, по што се преселиле на ранчот во Енсино, Калифорнија. Нивната среќна врска завршила трагично во 1942 година, кога авионот со кој Ломбард се враќала дома удрил во планина при што загинале сите патници и членовите на екипажот. По нејзината смрт, Гејбл се женел уште двапати, но никогаш не ја прежалил саканата Ломбард, така што по смртта во 1961 година, тој бил закопан веднаш до нејзиниот гроб.
Пешта (округ)
Округот Пешта (унгарски: Pest megye) е еден од 19-те окрузи на Унгарија, сместен во централниот дел на земјата. Зафаќа површина од 6393.14km2, а бројот на населението изнесува 1,213,090, според податоците од 2009. Го опкружува главниот град Будимпешта, како и повеќе од населението (65.2%/790,995 во 2009) живее во населбите на Будимпешта. Границите ги дели со Словачка и унгарските окрузи: Ноград, Хевеш, Јас-Наѓкун-Солнок, Бач-Кишкун, Фејер и Комаром-Естергом. Реката Дунав тече низ округот. Главен град на округот е Будимпешта, кој е административно одделен.
Историја
Денешниот округ Пешта бил формиран после Втората светска војна, кога поранешниот округ Пешта-Пилис-Солт-Кискун бил поделен на два дела (другиот дел денеска се наоѓа во округот Бач-Кишкун). Пешта како округ исто така постоела и во раните денови на Кралството Унгарија (11 век). Територијата на поранешниот округ со исто име приближно го зафаќал североисточниот дел на денешниот округ Пешта. Бил споен со округот Пилис пред 15-от век.
Население
Вака изгледа историскиот развиток на населението во округот Пешта, почнувајќи од 1870 година:
Етнички групи
Население по националност според пописот од 2001 година. :
Религии
Население според деноминации:
Космос-927
Космос-927 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 јули 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-927 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 358 км, а најмалото на 148.
Украински Турци
Украински Турци — малцинско население во Украина. Заедницата во голема мера е составена од Месхетски Турци и доселеници од Турција.
Отоманско доселување
Првата унија за попис на Советскиот Сојуз во 1926 забележал 8,570 Отомански Турци кои живееле во Советскиот Сојуз. Отоманските Турци веќе не се наведени оделно во пописот, се претпоставува оние кои живееле во Украина или се асимилирани во украинското опшество или ја имаат напуштено државата.
Месхетски Турци
Месхетските Турци се населиле во Украина после Втората светска војна кога Советскиот Сојуз се подготвувал да започне поход против Турција.
Околу 10.000 Месхетски Турци живеат во Украина. Мнозинството на Месхетските Турците се населиле во Украина за време на 1989-1990 по етнички прогон во Долината Фергеј во Узбекистан.
Месхетските Турци се сунити.
Континентално турско доселување
Украина била сведок на зголемување на бројот на доселеници од Турција. Во 2009 година, во Украина живеат 5394 турски државјани.
Демографија
Според украинскиот попис од 2001 година во Украина живеат 8.844 турски државјани. Мнозинството на заедницата живееше во Херсон (3.736), Донецк (1.791), на Крим (969) и во Николаевската област (758).
Религија
Во Мариупол е изградена џамија и именувана по Сулејман Величествениот, џамијата е отворена во 2005 година од страна на деловникот Салит Џихан. Во џамијата има пет дневни молитви, покрај петочните.
Галерија
Отоманска архитектура во Украина. <Center>
</Center>
Скирос
Скирос (грчки: Σκύρος) — остров во Грција, најјужниот остров од Споради во Егејското Море. Околу вториот милениум п.н.е. и малку подоцна, островот бил познат како Остров каде живееле Магнечаните. На 209 квадратни километри, тој е најголемиот остров на Споради и има население од околу 3.000 жители (во 2011 година). Таа Тој дел од регионалната единица Евбеја.
Општина
Општината Скирос е дел од регионалната единица на Евбеја. Покрај островот, Скирос се состои од малиот населен остров Скиропула и неколку помали ненаселени острови. Вкупната површина на општината е 223,10 квадратни километри.
Географија
Северот на островот е покриен со шума, додека на југ се наоѓа највисоката планина на островот Кочила (792 м). Главниот град на островот исто така се вика Скирос (или, локално, Хора). Главното пристаниште, на западниот брег, е Линарија. Островот има замок, кој датира од венецијанската управа (13-ти до 15 век), византиски манастир, гроб на англискиот поет Руперт Брук. Постојат многу плажи на брегот. Островот има своја раса на коњи.
Историја
Според старогрчката митологија, Тезеј умрел на Скирос кога локалниот крал, Ликомед, го фрлил од карпа. Островот исто така е познат во митовите како место од каде што Ахил отпловил за Троја откако Одисеј го открил во дворот на Ликомед. Неоптелем, синот на Ахил, бил од Скирос. Малиот залив наречен Ахили ​​на источниот брег на островот се смета дека е место каде што Ахил заминал со Грците.
Во 475 п.н.е., според Тукидид (1.98), Кимон го освоил целиот остров. Од тој датум, атинските доселеници го колонизирале и станале дел од Атинската Империја. Островот имал стратешката трговска позиција помеѓу Атика и Црното Море (Атина зависела од снабдувањето со жито).
Во 340 п.н.е. Македонците го презеле островот и владееле до него до 192 п.н.е., кога кралот Филип V го вратил на Атина.
По Четвртата крстоносна војна од 1202-1204, островот станал дел од Геремија Гиси.
Сливенски манастир
'''Сливенски манастир „Св. Никола“' (Μονή Αγίου Νικολάου Σλίβενης или Κορομηλιάς'') — манастир кај селото Сливени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓал на Охридската архиепископија.
Манастирот е сместен северно од Сливени, на левиот брег на Желевска Река, во западното подножје на планината Саракина
Основан е во 1716 г. од мoнахот Мелетиј како наследник на византискиот манастир „Св. Архангели“ кој се наоѓал на север, во клисурата на Сливени.
Се смета дека за време на Охридската архиепископија во манастирот имало духовно училиште со интернат. Кон почетокот на 1870-тите костурскиот владика Никифор ги уништил сите словенски ракописи во манастирот.
За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија (1904 - 1908) манастирот, под раководство на погрчениот игумен, станал прибежиште за грчките андарти што војувале со четите на МРО. Затоа, на 8 март 1905 г. е изгорен од македонски чети, а игуменот Антим и монахот Дамјан Х. Тоскос се погубени. Од манастирот останал само еден сребрен кивор со мошти на Свети Никола и други светци, кој денес се чува во Чуриловскиот манастир. За одмазда, во мај истата година грчките чети го нападнале соседното македонско село Жупаништа.
Лигнан
Лигнаните се голема група на полифеноли присутни во растенијата. Тие се димерни соединенија кои се формирани со поврзување на две молекули на фенилпропаноиден дериват. Примери за лигнани се ентеролигнаните, ентеродиол и ентеролактон.
Ауербах (Саксонија)
Ауербах (Auerbach) — град во округот Фогтланд. Се сметал за центар во источниот дел на областа Фогтланд, во сојузната покраина Саксонија, Германија.
Односи со јавноста
Односите со јавноста овозможуваат да се проектира имиџот или личноста на една организација кај својата „јавност“ — корисници, поддржувачи, спонзори, дарители, локалната заедница и друга публика.
Се работи за пренесување на порака до публиката, но тоа е двонасочен процес. Вие мора да комуницирате со вашата публика, но треба исто така што и овозможите на публиката полесно да комуницира со вас. Вистинските односи со јавноста вклучуваат дијалог — вие треба да ги слушате другите, да ги гледате нештата од нивна перспектива.
Односите со јавноста може да бидат корисни за секоја организација, не заради сензационалната промоција на нејзините постигнувања, туку за да станат покритични кон својата работа. Гледајќи ја организацијата на начинот на кој ја гледаат другите, може да станете подобри и сигурни дека на корисниците им ја давате најдобрата можна услуга.
Односи со јавноста како промотивна активност
Многу автори, односите со јавноста ги сметаат за составен дел на деловната политика, така што не ги вбројуваат во промотивни активности, туку како функција тесно поврзана со раководењето. Меѓутоа, односите со јавноста, гледано од аспект компаниите, каде секој поединец е вклучен во создавање и спроведување на политиката на компанијата, треба да се сметаат за значајна промотивна активност, координирана со сите елементи на комуницирање со пазарот, односно со јавноста. Односите со јавноста претставуваат многу важен сегмент на секоја промоција. Тие се интегрален дел од целокупниот промотивен напор и мора да бидат управувани и координирани со останатите елементи од промотивниот микс. Како посебен дел од промотивниот микс, тие имаат значајно влијание врз широката јавност, која ги опфаќа не само купувачите туку и целото окружување со сите интересни групи, конкуренцијата, медиумите па и самата држава.
Односите со јавноста во презентацијата на своите пораки користат канали на комуникација. За да не се сфати погрешно, дека со тоа се нагласува само економскиот аспект, треба да се истакне специфичноста на фирмите, каде општествените и економските мотиви се единствена целина. Во создавањето на таквата комуникација, насочена кон пазарот и јавноста, вклучени се сите промотивни активности, како и односите со јавноста, кои меѓусебно се дополнуваат во создавањето на целосна слика на пазарот и во јавноста. Во создавањето на пораките на односите со јавноста, потребно е познавање на техниките на комуницирање, исто, како и при обликувањето на пропагандните пораки. Притоа, односите со јавноста може да вклучат некои други промотивни елементи, користејќи ги на поинаков начин и за поинаква намена од нивната вообичаена. На пример, економската пропаганда може да биде користена за да се демонстрира позицијата на компанијата во однос на некое контроверзно прашање; или специјалните настани може да бидат организирани да се создава goodwill во заедницата; објавувањето во весници може да се искористи за да се промовира нов производ или некои промени во организацијата и сл.
Односите со јавноста се присутни дури и кога не се организирани како самостојна активност во рамките на компаниите. Тие постојат и пораките одат во јавноста, без разлика дали компаниите го сакаат тоа или не. Секоја фирма има свои лични претставници, продажен персонал, работници, членови на семејствата на тие работници, кредитори, поранешни и сегашни потрошувачи, добавувачи и др. Сите тие испраќаат пораки за компанијата, добри или лоши, некогаш лошо толкувани, а некогаш помоќно и од пропагандните пораки кои потекнуваат од пропагандните служби или агенции. Сите тие комуникации треба да се опфатат и координираат со промотивните активности. Останатите промотивни активности помагаат во стекнувањето доверба во јавноста, но поради природата на својата дејност тие не можат да влијаат на тоа.
Дефинирање на односите со јавноста
Терминот односи со јавноста (Public Relations), исто како и терминот маркетинг, е преземен од англискиот јазик и означува целокупност на стратешка комуникација на институциите (стопански или нестопански) со стопанското и општественото окружување. Поради вкупноста на комуникациските цели и задачи, дејноста на односите со јавноста на Запад позната е и како корпоративна комуникација.
Односите со јавноста се дефинираат како менаџерска функција која ги оценува ставовите на јавноста, ги идентификува политиките и процедурите на организацијата со јавен интерес и извршува програма на акција (и комуникација) за да обезбеди разбирање и прифаќање од јавноста. Дефиницијата за односи со јавноста, всушност, објаснува процес кој се состои од неколку фази:
Односите со јавност треба негативните состојби (антагонизмот, незаинтересираноста, предрасудите и др.) да ги претворат во позитивни, што ќе доведе до добра репутација и goodwill. Лицата кои се одговорни за односи со јавноста треба постојано да го снимаат, анализираат и следат мислењето на јавноста за својата фирма.
Односи со интерна и надворешна јавност
Тие посакувани вредности ќе бидат: лојалност кон фирмата, задоволство од работното место, чувство за припадност кон фирмата како општествена група, идентификација со групата и др. Појдовна точка во својата работа, односите со интерната јавност наоѓаат во социо-психолошките потреби на секој поединец.
Без разлика на големината на фирмата и доменот на нејзино делување, секоја фирма делува во некоја околина и има некои соседи. Односот со тие «соседи» исто така претставува делување на односите со јавноста. Особено тоа се однесува на поголемите фирми. Тие го подобруваат својот имиџ преку одвојување време и донирање пари за општо добро. Co тоа се зајакнува корпорацискиот имиџ. На значајните спортски натпревари или културно-уметнички програми, можат да се сретнат имињата на фирмите кои значат во потесната и пошироката средина. Поддршката која тие фирми им ја даваат на спортските и културни настани не е поради тоа што имаат толку пари па не знаат што со нив, туку тие фирми имаат менаџмент со визија кој ја знае важноста на поволниот став на јавноста и неговото влијание врз успешноста на работата.
Работењето на современиот пазар е пред сè комуникациска активност. Затоа е нужно да се координираат, контролираат и развиваат сите комуникациски активности во фирмата.
Планирање на односите со јавноста
Постапката за планирање на односите со јавноста започнува со собирање на постојани информации и дијагноза на ситуацијата, па преку дефинирање на проблемот, формирање на цели и специфични задачи, дефинирање на целни сегменти, создавање на порака, одлуки за канали на односите со јавноста, изработка на програма, оценување на програмата, модифицирање на програмата, да се стигне до последната фаза а тоа е завршен извештај.
Cultip, Center и Broom предлагаат четирифазен процес за равивање на план на односи сојавноста:
Откако односите со јавноста ќе бидат добро испланирани и ќе биде имплементирана програмата за односи со јавноста, лицата за односи со јавноста мора да продолжат константно да ги следат, мерат и анализираат промените во ставовите на различната публика.
Медиуми на односите со јавноста
Во литературата се сретнува поделба на медиумите за односи со јавноста на: А. медиуми за интерна јавност Б. медиуми за надворешна јавност
A. а) печат — каде спаѓаат писмата до вработените, работнички весници и списанија, годишни билтени, годишни финансиски извештаи, прирачници за вработените, билтени од менаџментот за контрола и извршување, пликови за плати, брошури за објаснување на политиката и постапката, дневни изводи од весници.
б) усни излагања — состаноци, јавни адреси, планирани тури, заеднички ноќи, неформални разговори за целта на посетата на одделот, состаноци со нововработените, панел дискусии, жалби и забелешки, општествени ангажмани на вработените.
в) аудиовизуелни — слики на филм, слајдови, стрипови, внатрешна телевизија, (во фирмата), постери, мапи, изложби.
Б. а) масмедиуми — весници, списанија, телевизија, годишни извештаи, коресподенција, брошури, печатени излагања, материјал за едукација, материјал од библиотеки, прирачници и книги.
в) аудовизуелни — изложувања, изложби, филмови, слајдови, мапи, постери, ТВ преноси, демонстрирање на планови.
Техники на односи со јавноста
Арсеналот на орудија, што стојат на располагање на референтот на односи со јавноста е голем и различен. Еден од начините на достапност на материјалот е истиот да се подели на две категории:
2. неконтролирани:
Новинарството е процес на постојано претворање на материјал, на содржини во комуникациони пораки за мноштво луѓе, претворање на идеи во организациони облици (пишувани текстови, изготвени реченици, насликани ситуации), погодни за пренесување преку средствата за масовно комуницирање и приемливи и примени од огромен број луѓе.
Односот со луѓето од односите со јавноста и претставниците на медиумите е слаб и често спротивен. Новинарот е мотивиран од правото на јавноста да ги дознае работите онака како што се случуваат, а референтот на односите со јавноста е мотивиран и обврзан на лојалност кон клиентот, на своето претпријатие. Успешниот однос помеѓу односите сојавноста и медиумите е изграден врз репутацијата и принципите на чесност, професионализам, исправност.
Односи со јавноста во иднина
Друштвените медиуми ќе бидат дел од стандардната ПР програма.
1. ПР ќе биде уште поширока и поотворена професија, ќе бара поседување на уште повеќе различни вештини.
2. ПР професионалецот мора толку добро да го познава својот клиент, што однапред ќе го предвиди прашањето што клиентот допрва сака да го постави.
3. ПР професионалецот ќе мора да биде раскажувач, да знае добро да раскажува стории, приказни кои ќе ги трогнуваат луѓето.
4. ПР професионалецот ќе биде творец на содржини, а не само комуникатор, пренесувач на пораки.
5. ПР професионалецот мора да биде уште пољубопитен, подосетлив и поиновативен… да има уште поголема страст за својата професија…. и што е најважно, да биде уште похрабар, посмел.
6. ПР професионалецот мора да биде способен да воспостави вистински дијалог со публиките, да води разговор со нив, а не само да им пласира пораки. ПР професионалецот мора да поставува прашања, и да одговара на нив. Но мора да биде подготвен да ги слушне и одговорите.
7. ПР професионалецот мора будно да ги следи сите брзи промени во неговата поширока околина, и брзо и навремено да реагира на секоја од тие промени… ПР професионалецот мора да е подготвен брзо да го промени дури и сопствениот став, мислење, предрасуда…
8. За успешна ПР стратегија нема веќе да биде доволно фокусирање само на традиционалните медиуми. ПР професионалецот ќе мора да размислува во насока на интегрирана кампања, во која ќе влезат дури и алатки како создавање на филмови и видеја, (микро)блогирање, создавање и користење на друштвени мрежи, градење на апликации за мобилни, видеоигри… со други зборови да ги користи сите алатки кои се на располагање, така што и «алтернативните» комуникациски алатки веќе стануваат «конвенционални» медиуми.
9. Мерењето на вистинските ефекти од ПР стратегијата ќе го замени простото «броење на објави». ПР професионалците ќе мора да бидат подготвени да бараат и предлагаат нови креативни начини за евалуација на ПР активностите, која ќе ја одрази реалната слика и влијанието во заедницата.
10. И на крај, ПР професионалецот во 2009 не смее да подлегне под притисоците на светската криза. ПР професионалецот мора да разбере дека интелектуалниот и креативниот «капитал» е нешто што ниедна рецесија не може да му го одземе. Затоа, креативноста во работата на еден ПР професионалец е потребна како никогаш до сега.
Список на уметници
Ова е список на уметници од разни периоди:
Знаме на Доминика
Знаме на Доминика — официјалното знаме на државата кое било усвоено на 3 ноември 1978 година, но до денес претрпело ситни промени во 1981, 1988 и 1990 година. Знамето е составено од зелена позадина на која има крст составен од три ленти во жолта, црна и бела боја. Во центарот на знмаето има црвен диск во кој има приказ на 10 зелени ѕвезди кои опколуваат папагал, националната птица на Доминика. Овој вид папагал е национална птица, може да се најде само на Доминика и има неколку единки. Зелената боја ја претставува растителноста на островот. Крстот го претставува христијанството а трите бои од кои е составен крстот ги симболизираат староседелците, плодната земја и чистата вода. Десетте ѕвезди ги претставуваат 10 парохии од кои е административно составена Доминика, додека црвениот диск претставува социјална правда.
NGC 2589
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2589 е од видот NF.