cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Густав Свенсон
Сиетл Саундерс
На 30 јануари 2017, Свенсон му се приклучил на американскиот клуб кој се натпреварува во МЛС лигата. Своето деби за Саундерс го направил во првиот натпревар од сезоната во МЛС лигата, играјќи на несвојствена позиција за него дотогаш како десен бек во поразот со 2–1 од. Својот прв гол за клубот во МЛС го постигнал на 20 јули 2017, во победата со 4-3 на домашен терен над. Тој бил стандарден протимец на Сиетл во текот на регуларниот дел од сезоната забележувајќи 32 настапи и 1 гол и играјќи на различни позиции како десен бек, централен дефанзивец и дефанзивен играч за врска.
Следната сезона тој одиграл 24 натпревари и постигнал 3 гола за Саундерс во регуларниот дел од сезоната во МЛС лигата, и два во плејофот од МЛС купот каде Сиетл бил елиминиран во конференциското полуфинале од Портланд Тимберс на пенали.
Гвагжу Сити
На 9 април 2021, Свенсон се вратил во кинеското првенство потпишувајќи договор со екипата на Гвангжу Сити.
Репрезентативна кариера
Свенсон е поранешен репрезентативец на Шведска во селекцијата под 21 година за која во периодот од 2007-2009 година одиграл 21 натпревар и постигнал еден гол - против Белорусија со удар од повеќе од 30 метри на Европското првенство 2009 на кое Шведска била домаќин и стигнала до полуфиналето.
Своето деби во сениорската репрезентација го имал во 2009 година, во пријателскиот натпревар САД-Шведска 3-2 одигран во Карсон.
Осип Бове
Осип (Џузепе) Иванович Бове (Giuseppe Bova, Joseph Bové; 24 октомври (4 ноември) 1784, Санкт Петербург — 16 (28) јуни 1834, Москва) бил руски архитект, претставник на класицизмот, познат по обновувањето на Москва по пожарот во 1812 година.
Потекнувал од италијанско уметничко семејство, во кое и неговите двајца помали браќа станале архитекти. Се школувал во училиштето на Франческо Кампорези. За време на Наполеоновата инвазија на Русија работел во полицијата, а веднаш по големиот пожар бил вклучен во комисијата за обновување на градот. Речиси сите негови градби биле изградени во Москва, а меѓу најпознатите се: Триумфалната порта, Александровата градина, Манеж и Театарскиот плоштад, вклучувајќи ја и салата на Бољшој театар. Изградил и голем број на цркви, а под негов надзор се одвивал и проектот за обнова на Црвениот плоштад.
Животопис
Осип Бове се родил во Санкт Петербург, во семејството на италијанскиот уметник, Винченцо Џовани Бова, кој се преселил во Русија во 1782 година за да работи во Ермитаж. Неговото родно име било Џузепе, кое подоцна било преименувано во „Осип“ за да звучи повеќе руски. Кратко по неговото раѓање, семејството се преселило во Москва, а по него се родиле уште два сина: Михаил и Александар, кои исто така станале архитекти.
Со основното знаење за архитектурата и сликарството се стекнал во училиштето на италијанскиот архитект, Франческо Кампорези, коешто го посетувал од 1802 до 1807 година. Веднаш потоа, започнал да работи под раководство на Матвеј Казаков и Карл Роси, во Москва и Твер, сè до московскиот пожар во 1812 година.
За време на Наполеоновата инвазија на Русија, Бове членувал во полицијата, а во 1813 година ѝ се вратил на градската служба. За обновување на изгорената Москва била создадена специјална комисија во која Бове бил задолжен за четвртиот дел од градот, кој ги вклучувал: Тверскиот, Арбатскиот, Пресненскиот, Новинскиот и Градскиот дел од градот. Во 1814 година, бил назначен за главен архитект на „фасадниот дел“, надгледувајќи ги проектите и нивното „извршување во точно проектираните линии, а со тоа и издадените планови и фасади“. На тој начин успеал да го обнови стариот облик на градот, со нов замав за Москва и со еднствена стилистичка замисла. Со помош на одобрениот главен план од 1817 година, Бове ја отелотворил идејата за создавање на град-споменик во чест на големината на Руската Империја. Во февруари 1816, Бове се стекнал со звањето „архитект“ од страна на советот на Императорската академија за уметностите. Истата година се оженил со кнегињата Авдотја Трубецкаја.
Под надзор на Бове, во центарот на Москва биле обновени Трговските редови во предниот дел на Кремљ, бил обновен Црвениот плоштад, а бил изграден и Театарскиот плоштад, вклучувајќи ја и салата на Бољшој театар.
Во периодот од 1828 до 1833 бил задолжен за изградбата на Градската болница во централното подрачје на Москва, а во периодот од 1829 до 1834 година за изградбата на Триумфалната порта во Москва.
Интересни факти
Без оглед на своите заслуги, Бове не добил звање на академик во областа на архитектурата. Во 1816 година, тој поднел список со своите 34 градби до Императорската академија на уметностите и замолил да му доделат задача, со цел да се стекне со звањето. Академијата му го доделила звањето „архитект“ и му задала задача да изгради театарска сала за 3000 гледачи, што не било исполнето.
Томи Хас
Томас Марио „Томи“ Хас (роден на 3 април 1978 г.) — германски професионален тенисер. Тој се натпреварува на АТП турнирите од 1996 година. Откако во 1997 година се рангирал помеѓу првите 100 најдобри тенисери во светот и во мај 2002 година го достигнал врвот во неговата кариера со заземање на 2. место на АТП листата, неговата кариера била прекината поради повреди. Првиот период на повреди предизвикал да ја пропушти целата сезона во 2003 година, и не успеал да се врати помеѓу првите 10 до 2007 година. Хас исто така пропуштил да игра во периодот помеѓу февруари 2010 и јуни 2011, но откако се вратил на терените повторно се рангирал меѓу првите 20 на АТП листата.
Хас никогаш нема освоено Гренд Слем турнир и неговите најдобри резултати се полуфинални двобои, трипати на Отвореното првенство на Австралија и еднаш на Вимблдон. Тој има освоено 15 титули АТП титули вклучувајќи еден Мастерс турнир и има освоено сребрен медал на Летните олимписки игри 2000 во Сиднеј.
Почетоци
Роден е во Хамбург, Германија од Бригите и Петар Хас. Томи започнал да игра своја верзија на тенис од неговата четврта година, користејќи дрвена штица со која што го удирал топчето од ѕидот или од раката на неговиот татко. Кога неговиот татко го забележал неговиот талент започнал да го носи Хас на работа, бидејќи бил тениски тренер.
На пет годишна возраст Хас го освоил неговиот прв младински турнир во Хамбург. На осум години го освоил вториот во Минхен. Помеѓу единаесетатта и тринаесетатта година тој двапати победил на австриското, германското и европското првенство.
Неговиот талент бил забележан од тенискиот гуру Ник Болетири. Бидејќи Ник бил премногу импресиониран од младиот германец кој тогаш имал 11 години му понудил да остане да тренира на неговата академија во Брејдентон, Флорида бесплатно. На 13-годишна возраст Томи веќе зборувал по малку англиски и се преселил со постојан престој на Флорида за да тренира во академијата.
1996–2000
Во 1996 година Хас станал професионален тенисер. Тој го привлекол вниманието со освојувањето на неговата прва АТП титула во 1999 година, со пласманот во полуфиналето на Отвореното првенство на Австралија и со пласманот во финалето на Гренд слем купот. Наредната родина тој освоил сребрен медал на олимписките игри во Сиднеј, победувајќи ги редоследно Вејн Фереира, Андреас Винчигуера, Алекс Кореча и Макс Мирњи на патот до финалето во кое загубил од Евгениј Кафелников. Во 1998, тој исто така го победил Андре Агаси, во второто коло на Вимблдон.
2001–2004
Во 2001, тој започнал да прави уште поголеми чекори во неговата тениска кариера освојувајќи четири АТП титули, вклучувајќи ја и неговата прва Мастерс титула. Тој 2001 година ја завршил на 8. место на АТП листата, но пропуштил да игра на крајот на сезоната на Мастерс купот поради победата на Горан Иванишевиќ на Вимблдон, со која се изборил за последното осмо место во рангирањето. Во 2002, тој стигнал до полуфиналето на Отвореното првенство на Австралија со тешките победи над Тод Мартин, Роџер Федерер, и Марсело Риос. Во полуфиналето тој имал предност над Марат Сафин so 2–1 во сетови, но поради замор од претходните долги натпревари и поради повреда на рамото тој ги загубил следните два сета со 6-0, 6-2.
Хас брзо се издигнал на врвот, заземајќи го 2. место на АТП листата, но тогаш неговата кариера била прекината поради тешката собраќајна несреќа на неговите родители поради која неговиот татко завршил во кома. Најголемиот дел од 2002 година Хас го поминал грижејќи се за своите родители, наместо играјќи тенис. Во истиот период, тој поради повреда на рамото бил примиран да иде на операција. Хас бил измачуван од понатамошни повреди и слични компликации и поради тоа тој не се вратил на професионалниот тенис сè до 2004 година.
Пред несреќата на неговите родители и неговата повреда, тој имал импресивен биланс против тогашните и идните светски бр. 1 играчи: 3–0 против Енди Родик, 5–5 против Пит Сампрас, 2–1 против Роџер Федерер, 2–1 против Марат Сафин, и 2–0 против Џим Куријер. Откако се вратил во 2004 година, Хас освоил уште две АТП титули.
2006
Во 2006 година Хас освоил три АТП титули и имал забележителен настапи на Отвореното првенство на САД каде во четвртфиналето бил поразен од Николај Давиденко, и покрај тоа што ги добил првите два сета. Хас се здобил со тешки грчеви во нозете на крајот од третиот сет, и од тогаш па натаму неговата ограничена подвижност на теренот го чинела да го загуби натпреварот. За време на натпреварот тој бил видливо вознемирен, постојано удирајќи ги нозете со рекетот, фрустриран од грчевите.
На крајот од годината тој морал да победи на Мастерсот во Париз за да се квалификува за Мастерс купот. Тој не успеал да победи во Париз, и во полуфиналето бил поразен од Доминик Хрбати.
2007
Во 2007 година, Хас се изборил за своето трето полуфинале на Отвореното првенство на Австралија. На патот до полуфиналето, тој забележал победи над Флоријан Мајер и Давид Налбандијан во третото и четвртото коло редоследно, а во четвртфиналето успеал да му се ревашира на Николај Давиденко, победувајќи го во пет сета. Сепак во полуфиналето, тој бил запрен од Фернандо Гонзалез. И покрај поразот, Хас се вратил во најдобрите 10 на АТП листата првпат по 2002 година.
Во февруари, на турнирот во Мемфис, Хас го победил Енди Родик во финалето во два сета. Хас стигнал до титулата без да се соочи со брејк топки на свој сервис на неговите натпревари. Тој исто така станал вториот тенисер кој освоил три титули на турнирот во Мемфис. Другиот е Џими Конорс, кој победил во 1979, 1983 и 1984 година.
Хас стигнал до четвртфиналето на Мастерсот во Индијан Велс, во кое загубил од Енди Мари. Иако тој бил познат како тенисер којшто не е добар на тревна подлога, сепак тој за првпат стигнал до четвртото коло на Вимблдон каде забележал победи над Зак Флајшман, Томаш Зиб и Димитриј Турсунов редоследно во првите три натпревари. За жал, тој се здобил со повреда на стомачните мускули и го предал натпреварот против Роџер Федерер во четвртото коло. На Отвореното првенство на САД, Хас го изедначил својот најдобар резултат во Њујорк со тоа што стигнал повторно до четвртфиналето со победите во пет сета над Себастијан Грожан и Џејмс Блејк. Хас го победил Блејк во тајбрејк во петтиот сет, во кој успеал да спаси меч-топка. Во четвртфиналето, тој повторно бил поразен од Николај Давиденко.
2008
Во првата половина од 2008 година Хас бил подложен на повреди поради кои ги пропуштил Отвореното првенство на Австралија и Отвореното првенство на Франција. Поради тоа, Хас значително паднал на АТП листата. Тој стигнал до четвртфиналето на Мастерсот во Индијан Велс победувајќи го Енди Мари во три сета. Поради повреда, тој го предал натпреварот во четвртфиналето против Роџер Федерер.
Хас стигнал до третото коло на Вимблдон забележувајќи победи во четири сета над Гилермо Кањас и Томи Робредо редоследно. Во третото коло, тој загубил од Енди Мари во четири сета.
Во сезоната на тврда подлога, тој стигнал до полуфиналето во Вашингтон во кое бил поразен од Хуан Мартин дел Потро. На Мастерсот во Торонто, Хас го победил поранешниот светски бр.1 Карлос Моја, но потоа во второто коло загубил од Николај Давиденко. Последен турнир во сезоната за Хас бил Отвореното првенство на САД, каде тој во првото коло во пет сета забележал победа над Ришар Гаске. Во второто коло, тој иако ги освоил првите два сета, сепак на крајот загубил од Жил Милер.
2009: Преродба
На почетокот од новата сезона Хас се повлекол од Отвореното првенство на Катар поради проблеми со лактот. Негов прв официјален турнир во годината бил Отвореното првенство на Австралија, каде стигнал до третото коло во кое загубил од подоцнежниот шампион Рафаел Надал. На турнирот во Сан Хозе, тој стигнал до четвртфиналето во кое загубил од Енди Родик. Сепак, тој заедно со Радек Штепанек настапил во двојки и успеал да ја освои првата АТП титула во двојки. Хас загубил во првото коло и на двата следни турнири кои се одржале во Мемфис и Делреј Бич. Една недела подоцна, тој стигнал до третото коло на Мастерсот во Индијан Велс победувајќи ги Оскар Хернандез и Рајнер Шитлер, но таму бил поразен од Новак Ѓоковиќ.
Европската сезоната на земја, Хас ја започнал на Мастерсот во Мадрид, каде од квалификациите обезбедил место во главниот ждреб и во првото коло забележал победа над Ернест Гулбис. Во второто коло тој бил поразен од Енди Родик. Следно, на Отвореното првенство на Франција, Хас тесно загубил во четвртото коло од Роџер Федерер, откако претходно редоследно забележал победи над Андреј Павел, Леонардо Мајер и Жереми Шарди.
На Отвореното првенство на Хале, Хас ја освоил неговата прва титула на тревна подлога во неговиот 21. АТП настап. Тој го победил четвртиот носител Жо-Вилфрид Цонга во второто коло, Миша Зверев во четвртфиналето и Филип Колшрајбер во полуфиналето. Тој во финалето го победил вториот носител на турнирот Новак Ѓоковиќ во три сета. Поради добрите резултати, тој се искачил на 35. место на АТП листата.
На Вимблдон, Хас победил во неверојатен натпревар во пет сета против Марин Чилиќ. Хас имал водство од 2–0 во сетови и имал меч топка во четвртиот сет, но потоа Чилиќ се вратил во натпреварот и сервирал за победа во петтиот сет при резултат 5-6. Хас успеал да направи брејк, при што натпреварот морал да биде прекинат поради мрак. Наредниот ден, Хас му го одземал сервисот на Чилиќ при резултат 8-8 и победил. Хас лесно го победил Игор Андреев и во четвртфиналето вторпат во три недели успеал да го победи Новак Ѓоковиќ со што за првпат во својата кариера се пласирал во полуфинале на Вимблдон, во кое за противник го имал Федерер. Хас загубил од Федерер, кој потоа во финалето стигнал до историската седма титула. Со овој резултат, Хас се искачил на 19. место на АТП листата.
Хас продолжил во исто темпо и стигнал до полуфиналето на Отвореното првенство на Лос Анџелес победувајќи го Марат Сафин во четвртфиналето. Сепак, во полуфиналето тој загубил од домашниот играч, Сем Квери. Хас стигал до третото коло на Отвореното првенство на САД во кое загубил од Фернандо Вердаско. Тој годината ја завршил на 17. место на АТП листата.
2010–2011
По неговото одлично враќање, Хас повторно се здобил со повреди. Тој стигал до третото коло на Отвореното првенство на Австралија, во кое загубил од Жо-Вилфрид Цонга откако претходно ги победил Симон Грojл и Јанко Типсаревиќ. По февруари, тој не настапил на ниту еден турнир поради опоравување од операциите на неговиот десен кок и десното рамо и повторно излегол од АТП листата.
Тој се вратил на терените кон крајот на април 2011 на турнирот во Минхен каде заедно со Радек Штепанек играл во двојки, но тие загубиле уште во првото коло. На Отвореното првенство на Франција, Хас заирал во поединечна конкуренција, но загубил уште во првото коло од Марсел Илхан. На тревна подлога, во Хале, Хас во првото коло загубил од Андреас Сепи, а на Вимблдон исто така во првото коло, овојпат од Жил Милер. Најдобар резултат тој остварил на Отвореното првенство на САД, каде стигнал до третото коло во кое бил запрен од Хуан Монако. Освен на Гренд Слем турнирите, Хас настапил на само десет турнири, главно во јули, август и октомври.
2012: Повторна преродба
Хас ја започнал сезоната на турнирот во Бризбејн, но морал да се повлече во второто коло. Тој настапил на Отвореното првенство на Австралија, победувајќи го Денис Кудла во првото коло, но во второто коло загубил од Рафаел Надал.
На Отвореното првенство на Хале, играјќи со вајлд-карта, Хас вторпат во кариерата ја освоил титулата победувајќи ги поранешните шампиони на турнирот, Томаш Бердих и Филип Колшрајбер со што се пробил до финалето во кое го победил третиот носител и петткратниот шампион Роџер Федерер во два сета. Сепак во првото коло на Вимблдон истиот месец, тој во пет сета загубил од сонародникот Колшрајбер.
Хас продолжил со добрата форма во втората половина од сезоната. Тој стигнал до финалето на Отвореното првенство на Германија, во кое загубил од Хуан Монако. Една недела подоцна, тој стигнал до финалето во Вашингтон во кое бил поразен од Александар Долгополов. Овие две финалиња го вратиле Хас меѓу најдобрите 50 на АТП листата.
Хас успеал да стигне до две четвртфиналиња на АТП Мастерс 1000 турнирите, што воедно претставувал и негов најдобар настап на тоа ниво од 2008 година. Тој во октомври брзо се вратил меѓу најдобрите 20 на АТП листата, но на крајот од сезоната завршил на 21. место. Тоа било доволно за да се закити со наградата повратен играч на годината за вторпат во неговата кариера.
2013: 15. АТП титула
Хас ја започнал споро новата сезона и загубил од Јарко Ниеминен во првото коло на Отвореното првенство на Австралија. Сепак, во февруари на турнирот во Сан Хозе, тој стигнал до своето 25. АТП финале во кариерата против бранителот на титулата Милош Раониќ, но загубил во два сета. Следно тој играл на турнирот во Делреј Бич, каде загубил од Ернест Гулбис во три сета во полуфиналето.
На Мастерсот во Индијан Велс, тој стигнал до четвртото коло во кое загубил од Хуан Мартин дел Потро, откако претходно во третото коло забележал победа над Николас Алмагро во натпревар во кој спасил меч топка. Две недели подоцна, на Мастерсот во Мајами, тој го победил светскиот бр. 1 Новак Ѓоковиќ во два сета. Тоа било негова прва победа над светски бр. 1 по победата над Андре Агаси во 1999 година. Во четвртфиналето тој го победил Жил Симон и стигнал до своето прво полуфинале во Мајами, и прво полуфинале на мастерс турнир по Мастерсот во Париз во 2006 година. Таму, тој загубил од третиот носител, Давид Ферер со 6–4, 2–6, 3–6.
На почетокот на мај, тој ја освоил првата титула во годината, на турнирот во Минхен, победувајќи го Филип Колшрајбер во германското финале.
Хас влегол во историјата на Отвореното првенство на Франција, кога не успеал да реализира рекордни 12 меч топки против Џон Изнер во четвртиот сет од нивниот натпревар во третото коло. Изнер го освоил сетот во тај-брејк, но во петтиот сет Хас се вратил од негативата од 2-4, спасил меч топка на 4-5 и на крајот победил со 10-8. Во четвртото коло тој бил подобар од Михаил Јужни, но во четвртфиналето бил поразен од Новак Ѓоковиќ во три сета.
На Отвореното првенство на Хале, Хас загубил во полуфиналето од Роџер Федерер, откако претходно забележал редоследно победи над Ернест Гулбис и Гаел Монфис. Хас стигнал до четвртото коло на Вимблдон, но таму за противник го имал Ѓоковиќ, кој повторно победил во три сета.
На следните два турнири, во Штутгарт и Хамбург, Хас двапати бил идентично поразен од Фабио Фоњини со 2–6, 4–6 во сетови. На турнирот во Вашингтон, Хас во четвртфиналето во два тај-брејк сета забележал победа над Григор Димитров, но во полуфиналето бил поразен од Хуан Мартин дел Потро. Тој стигнал до третото коло на Отвореното првенство на САД, но таму бил запрен од Михаил Јужни.
Хас ја освоил својата 15. АТП титула во кариерата, победувајќи го Робин Хасе во финалето на турнирот во Виена. Тој годината ја завршил на 12. место на АТП листата со два последователни порази од Филип Колшрајбер на турнирите во Валенсија и Париз.
Личен живот
Бригите и Петар Хас се родителите на Хас. Тој има две сестри, Сабине (родена на 24 април 1975) и Карин (родена на 16 јуни 1979).
Хас е оженет со глумицата Сара Фостер. Таа е ќерка на композиторот Давид Фостер. На 27 јануари 2010 Хас станал државјанин на САД.
Наследна нетолерантност кон фруктоза
Наследна нетолеранција на фруктоза (Hereditary Fructose Intolerance- HFI) е вродена грешка на метаболизмот на фруктоза предизвикана од недостаток на ензимот алдолаза Б. Наследната нетолеранција кон фруктоза се среќава и под имињата: Фруктосемија, Фруктоза алдолаза Б-недостаток, Фруктоза 1,6 недостаток на бифосфатна алдолаза. Лицата погодени со HFI се асимптоматски сè додека не се проголта фруктоза, сахароза, или сорбитол. При ова заболување пациентите имаат недостаток на белковина која ја разградува фруктозата. Фруктозата е овошен шеќер кој природно се создава во телото. Луѓето исто така создаваат фруктоза која се користи за засладување на различна храна, како и на храна за бебиња и пијалаци. Ако фруктозата е проголтана, ензимскиот блок кај алдолаза Б предизвикува акумулација на фруктоза-1-фосфат, што со тек на време, резултира во смрт на клетките на црниот дроб. Оваа акумулација има низводни ефекти врз глуконогенезата и регенерацијата на аденозин трифосфат (АТП). Симптомите на HFI вклучуваат: повраќање, конвулзии, раздразливост, лошо хранење како бебе, хипогликемија, жолтица, хеморагија, хепатомегалија, хиперурикемија и потенцијално откажување на бубрезите. Може да доведе до клинички катастрофална состојба, зашто има пријавено смртност кај новороденчиња и деца како резултат на метаболички последици од HFI. Смртта во HFI е секогаш поврзана со проблеми во дијагностицирањето.
HFI е автосомно- рецесивна состојба предизвикана од мутации во генот ALDOB, сместена на 9q31.1. Вообичаено,за добивање на HFI се сомневаат врз основа на историја на диети, особено кај новороденчиња кои стануваат симптоматски после доењето. Ова сомневање обично се потврдува со молекуларна анализа. Третманот на HFI вклучува строго избегнување на фруктозата во диетата. Постарите пациенти со HFI обично селектираат само диети со фруктоза, дури и пред да бидат дијагностицирани.
Презентација
Клучна идентификациска одлика на HFI е појава на симптоми со воведување на фруктоза во исхраната. Погодените лица се асимптоматски и здрави, под услов да не јадат храна што содржи фруктоза или некој од нејзините вообичаени претходници, сахароза и сорбитол. Во минатото, новороденчињата честопати станувале симптоматски кога вклучиле во исхраната формули кои биле засладени со фруктоза или сахароза. Овие засладувачи не се вообичаени во формулите што се користат денес. Симптоми како што се: повраќање, гадење, немир, бледило, потење, треперење и летаргија, исто така, најпрво можат да се појават кај новороденчињата кога вклучуваат во исхраната овошје и зеленчук. Овие може да напредуваат во апатија, кома и конвулзии ако изворот не се препознае рано.
Кога пациентите ќе бидат дијагностицирани со HFI, диеталната историја честопати открива аверзија кон овошје и друга храна која содржи големи количини на фруктоза. Повеќето возрасни пациенти немаат никаков забен кариес.
Прогноза
Наследната нетолеранција кон фруктоза може да биде во блага и во тешка форма. Кајповеќето деца им помага диета со избегнување на фруктоза и сукроза во исхраната. Оние со тешка форма може да развијат сериозна болест на црниот дроб. Колку ќе биде подобар квалитетот на животот зависи од тоа колку рано е поставена дијагнозата, колку рано се врши рестрикција на фруктозата и суркозата од исхраната и колку добро работи ензимот во телото.
Метаболизам на фруктоза
По ингестијата, фруктозата се претвора во фруктоза-1-фосфат во црниот дроб со фруктокиназа. Недостатоци на фруктокиназа предизвикуваат есенцијална фруктозорија, клинички доброќудна состојба која се одликува со екскреција на неметаболизирана фруктоза во урината. Фруктоза-1-фосфат се метаболизира со алдолаза Б во дихидроксиацетон фосфат и глицералдехид. HFI е предизвикана од недостаток на алдолаза Б.
Недостаток на алдолаза Б резултира во акумулација на фруктоза-1-фосфат и заробување на фосфат (фруктокиназа бара аденозин трифосфат (АТП)). Возводно влијание на овој ензимски блок е инхибиција на производство на гликоза и намалена регенерација на АТП.
Дијагноза
Поради леснотијата на терапијата (исклучување во исхраната на фруктоза), HFI може ефикасно да се управува доколку правилно се дијагностицира. Кај HFI, дијагнозата на хомозиготите е тешка, што бара скрининг на геномска ДНК со алелни специфични сонди или анализа на ензими од биопсија на црниот дроб. Откако ќе се идентификуваат, родителите на новороденчињате кои носат мутантен алдолаза Б алели, кои водат кон HFI, или постари лица кои имаат клинички истории компатибилни со HFI, можат да бидат идентификувани и советувани во однос на превентивната терапија: исклучување во исхраната на храна што содржи фруктоза, сахароза или сорбитол. Доколку е можно, поединци кои се сомневаат дека може да имаат HFI, треба да избегнуваат тестирање преку предизвик со фруктоза бидејќи резултатите се неконклузивни за лица со HFI и дури и ако дијагностичката администрација фруктоза е правилно контролирана, длабока хипогликемија и нејзините последователни активности може да го загрозат добро здравјето на пациентот битие.
Третман
Третманот на HFI зависи од фазата на болеста и сериозноста на симптомите.Компликациите се третираат. На пример некои пациенти примаат лекови за намалување на уричната киселина во крвта со што се намалува и ризикот од појава на гихт. Лекот за оваа болест би бил замена на генот или на активноста на алдолаза Б ензимот, директно во црниот дроб, бубрезите и внатрешните органи. Денес не постои таков лек, но се истражува за да се открие нешто што би помогнало при ова заболување. Стабилните пациенти без акутни интоксикациски настани се третираат со внимателно планирање во исхраната со што се избегнува фруктоза и неговите метаболички претходници. Фруктозата се заменува во диетата со гликоза, малтоза или други шеќери. Управувањето со пациенти со HFI често вклучува диететичари кои имаат темелно познавање за тоа каква храна е прифатлива. Компликации кои може да настанат се: крварење, смрт, гихт,дисфункција на црниот дроб, низок шеќер во крвта, напади.
Криницберг
Криницберг (Crinitzberg) — општина во округот Цвикау, во Саксонија, Германија.
Општина Осломеј
Општина Осломеј — поранешна општина во Западна Македонија. Центар на општината било селото Осломеј. Општината била создадена со територијалната поделба од 2004 година, а престанала да постои согласно предлог-измените за територијална поделба од 2013 година, кога била припоена кон Општина Кичево, заедно со општините Зајас, Другово и Вранештица со воспоставување на новата локална власт по изборите на 24 март 2013 г.
Територијата на Општина Осломеј е дел од Југозападниот Регион. Општината се граничела со: Општина Кичево и Општина Вранештица на југ, Општина Зајас на запад, Општина Гостивар (порано Општина Србиново) на север и Општина Македонски Брод (порано Општина Самоков) на исток.
Стопанство
Значаен индустриско-стопански објект во општината бил ТЕЦ Осломеј. Населението воглавно се занимавало со трговија, сточарство и земјоделство.
Иселеништво
На добар дел од вкупното население на општината Општина Осломеј не им било место на постојано живеалиште. Албанското население најмногу се иселува во Швајцарија, Германија и Италија.
Демографија
Според пописот на население од 2002 година, општината имала вкупно население од 10.425 жители со густина на население од 86,05 жители на километар квадратен. Етничкиот состав на општината бил следниот :
Спроед податоците заклучно со 2011 година, вкупниот број на ученици во Општина Осломеј во 2011 паднал за 36.8% во однос на вкупниот број на ученици во 2007. Осломеј е прва општина по падот на вкупниот број на ученици.
Мајчин јазик на населението според пописот од 2002 :
Вероисповед на населението според пописот од 2002 година:
Администрација и политика
Последен градоначалник на општина Осломеј бил Фатмир Дехари од редовите на ДУИ. Општината имала вкупно 15 советници кои го претставувале 17 села од општината.
Во склоп на општина Осломеј биле следниве села: Арангел, Бериково, Гарани, Жубрино, Јагол, Јагол Доленци, Ново Село, Осломеј, Папрадиште, Поповјани, Премка, Србица, Стрелци, Туин, Црвивци, Ќафа и Шутово
Ловокрадство
Ловокрадство или криволов – илегален лов или фаќање диви животни, што обично е поврзано со правата на користење земјиште. Криволовот го вршеле сиромашните селани за да преживеат и како додаток на оскудната исхрана To je bilo protiv lovnih privilegija plemstva i teritorijalnih vladara.
Во англиската терминологија од 1980-тите, терминот „ловокрадство“ се користи и во контекст на нелегална берба на диви растителни видови. Во земјоделска смисла, терминот криволов се применува и на губење на почвата или тревата заради штетните ефекти на добитокот што може да влијае на достапноста на производното земјиште, загадувањето на водата преку зголемените текови и благосостојба на добитокот. Krađa stoke kao kod napada na stoku klasifikuje se kao krađa, a ne kao krivolov.
Континентална Европа
Австрија и Германија не го нарекуваат ловокрадството кражба, туку упад во ловечките права на трети лица. Додека древниот германски закон дозволувал лов на кој било слободен човек, вклучувајќи ги и селаните, особено на заедничко земјиште, римското право го дозволувал ловот само на владетелите. Во средновековна Европа, владетелите на феудалните територии се обиделе да ги применат ексклузивните права на благородништвото за лов и риболов на териториите со кои владееле. Ловокрадството се сметало за сериозно злосторство што се казнува со затвор, но неговата употреба била прилично слаба сè до 16 век. На селаните сепак им било дозволено да продолжат со лов на ситен дивеч. Правото на благородништво да лови било ограничено во 16 век и било пренесено на сопственикот на земјиштето. Поради лошиот квалитет на пушките, било потребно да му се пристапи на дивечот скоро на 30 метри. На пример, ловокрадците во регионот Салцбург во тоа време биле мажи постари од 30 години, кои сè уште не биле во брак и обично ја вршеле својата илегална трговија поединечно.
Развојот на современите права за лов е тесно поврзан со релативно модерната идеја за ексклузивна сопственост на приватно земјиште. Во XVII и XVIII век, ограничувањата на ловот и правото на пукање на приватна сопственост биле воспоставени од ловочуварите и шумарите. Тие варделе од употреба на шумите од несопствениците, на пр. собирање смола, пасење во шума и право на селаните да ловат и да риболоват. Сепак, релативно лесниот пристап до пушки сè повеќе им овозможувало на селаните слугите да криволоват до крајот на 18 век. Ловот се користел во 18 век како театрална демонстрација на аристократското владеење врз земјата и имал силно влијание врз моделот на употреба на земјиштето. Ловокрадството не само што ги кршело имотните права, туку било во симболичен судир со аристократската моќ. За време на периодот помеѓу 1830 и 1848 година, имало зголемување на смртноста предизвикана од ловокрадство во Баварија. Германската револуција 1848-49 се толкувала како општа дозвола за ловокрадство во Баварија. Реформата на законот за ловство во 1849 година го ограничил законскиот лов на богатите земјопоседници и буржоазијата, кои можеле да плаќаат такси за лов, и довело до разочарување и постојана поддршка на ловокрадците меѓу луѓето. Некои од граничните региони, каде шверцот бил важен, покажале особено силен отпор. Во 1849 година, од баварските воени сили било побарано да окупираат голем број општини во пограничната област со Австрија. Во Валгау (сега дел од Гармиш-Партенкирхен) и во Лакенхаузер во Баварската Шума, секое домаќинство морало да храни и прими по еден војник еден месец како дел од воената мисија за да ги смири немирите. Лакенхајзерите имале неколку кавги околу ловокрадството на елените со австриските шумари и војската, а биле познати и како вооружени „пертлиски ловокрадци“ (Кеке Вајлдерер).
Обединето Кралство
Ловокрадството, како и криумчарењето, има долга контракултурна историја. Глаголот poach на англиски потекнува од средноанглискиот збор  pocchen , што буквално значи "спакуван, затворен во вреќа''. За криволовот непристрасно се известувало за Англија во „Шумски изјави“, прекршоци на крутиот англо-нормански Закон за шумите. Вилијам Освојувачот, кој бил голем љубител на ловот, воспоставил и спроведувал систем на закон за шумите. Истиот делувал вон вообичаениот закон и служел да го заштити дивечот и нивното шумско живеалиште од лов од страна на обичниот народ на Англија, и за поддржување на ловечките права на новата англо-норманска аристократија која зборувала на француски јазик. Оттогаш ловот на дивеч од страна на обичниот народ во кралските шуми или со други зборови криволовот, секогаш се казнувал со смрт со бесење.
Во 1087 година, една песна со наслов „Римите на кралот Вилијам“ содржана во „Хроника на Питерборо“ го изразила англиското незадоволство од строгите нови закони. Ловокрадството е романтизирано во литературата уште од времето на баладата за Робин Худ, како аспект на „зелената шума“ на Весела Англија. Во една приказна, Робин Худ е прикажан како му нуди на кралот Ричард Лавовско Срце еленско месо нелегално уловено во шумата Шервуд, а кралот го занемарува фактот дека овој лов претставува голем престап. Распространетата прифатеност на оваа вообичаена криминална активност е содржана во забелешката  Non est inquirendum, unde venit venison  ("Нема потреба да се прашувам од каде потекнува ловецот"), која ја запишал Гијом Биде во на неговото дело  Traitte de la vénerie . Меѓутоа, англиското благородништво и земјопоседниците биле на долг рок исклучително успешни во спроведувањето на современиот концепт на сопственост, изразен на пр. во оградување на заедничкото земјиште и подоцна во брдско расчистување, кое се состоело од присилно раселување луѓе од традиционално закупеното земјиште и некогаш заедничкото земјиште. Во 19 век дошло до пораст на законодавните акти, како што биле „Законот за ноќен криволов“ (1828) и „Законот за дивеч“ (1831) во Велика Британија и други закони и други места.
Список на државни водачи во 872 година
Ова е список на државни водачи во 72 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 2372
NGC 2372 — планетарна маглина во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2372 се споменува и како NGC 2371, PK 189+19.1, CS=15.5, part of one PN.
Откривање
Објектот е откриен на 12 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2372 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m. NGC 2372 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,03'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 25 м 33,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 29° 29' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 2372 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 100; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1922. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 678.
Надворешни врски
NGC 2372
Лимузенски дијалект
Лимиузенски (самонар. Limousin, Lemosin) — дијалект на окситанскиот јазик застапен во три департмани од регионот Лимузен, како и делови од Шаранта и Дордоња во југозападна Франција.
Првите записи на окситански јазик се напишани на овој дијалект. Од нив се издвојува „Песна за Боетиј“ (), напишана околу 1000 г.
Разлики со лангдочкиот
Следниов извадок ја илустрира разликата помеѓу лимузенскиот и лангдочкиот говор. Дадена е Универзалната декларација за човековите права: „Сите човечки суштества се раѓаат слободни и еднакви по достоинство и права. Тие се обдарени со разум и совест и треба да се однесуваат еден кон друг во духот на општо човечката припадност.“
Слепченски манастир (Прилепско)
Слепченски манастир — манастир во средишниот дел на Македонија, на западните падини на планината Бабуна, во близина на селото Слепче.
Историја
Манастирот бил изграден во 1673 година од еромонахот Михаил, но од натписот на мермерната плоча во нишата на проскомодијата се забележуваат и имиња на други еромонаси и монаси.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат стопански дел, една црква, конаци, чешма и неколку помошни објекти. Стопанскиот дел се наоѓа непосредно од обете страни пред влезот на манастирот, а во него се одгледуваат овци и свињи. До дворот на манастирот води камена порта која неодамна била обновена, но од оштетениот фрескопис во нејзиниот сводест дел може да се заклучи дека таа има постара потекло. Во време кога манастирот бил во цутот на развојот, сводестиот дел бил целосно насликан со патронот на манастирот Свети Никола како замена средишно место на полукружната површина. На северната страна во дворот на манастирот се наоѓаат стари конаци. Тие се на два ката, со долг чардак во предниот дел и се надградени на карпестиот простор.
Црква „Свети Никола“
Манастирската црква е сместена во средишниот дел од источната половина на манастирскиот двор. Според натписот над влезот на црквата од внатрешната страна, таа била изградена и зографисана во 1674 година. Од натписот се забележува дека нејзини ктитори биле игуменот и еромонах Сергиј, еромонахот Никифор, монахот Кирил, монахињата Јаникија и други световни лица. Градбата на црквата е еднокорабна и без апсида, а во поново време била доградена и припрата без живопис.
Фанула Папазоглу
Фанула Папазоглу — (3 февруари 1917 – 26 јануари 2001) — македонски и југословенски класицист, епиграф и академски работник, стручњак по древната историја на Балканот.
Животопис
Родена е во г. во во погрчено влашко семејство, каде што го завршува средното образование. Студира на Филозофскиот факултет во Белград класична филологија со историја на стариот век и археологија (1936-1941 г). За време на Втората светска војна, како член на студентската организација учествува во Народноослободителното движење од самиот почеток. Од октомври 1942 до април 1943 г. е затворена во логорот на Бањица, а во септември 1944 г. преминува илегално во Срем.
Од мај 1945 г. живее во Белград, работи во Министерството за информации. Во 1946 г. диломира на Филозофскиот факултет. Во 1947 е избрана за асистент, а во 1949 за предавач на Катедрата за историја на стариот век. Докторирала 1955 г.и е избрана за доцент, а во 1960 г. за вонреден професор и шеф на Катедрата. За редовен професор е избрана во 1965 г. а подоцно и за академик. Целиот свој работен век д-р Фанула Папазоглу го поминува во Белград како професор по античка историја на Грција и Рим, грчка и латинска епиграфија и нумизматика, но таа е тесно поврзана и со Македонија, а особено активно соработува со списанието „Жива Антика“ од неговиот прв број (1951). Предметот на нејзиниот научен интерес е историјата на Стара Грција и Рим од најстариот период до византиско време, потесно – историјата на старобалканските племиња, а особено политичката, културната и економската историја на античка Македонија, и тоа строго врз основа на критичко проверени книжевни, археолошки, епиграфски и нумизматички извори. Проф. Фанула Папазоглу има објавено опширни и мошне квалитетни студии за сите, доскоро малку познати палеобалкански племиња, но во центарот на нејзините научно-истражувачки преокупации е Македонија од периодот на римската доминација, во текот на околу 700 години.
Инаку, со свои оригинални прилози акад. Папазоглу има учествувано на многубројни научни собири од областа на епиграфијата, археологијата и античката историја, особено на старобалканските племиња. Држела предавања и на повеќе универзитети во светот. За постигнатите научни резултати има добиено и многу високи признанија. Во 1974 г. е избрана за дописен член на САНУ, а во 1982 г. и за нејзин редовен член. Член е и на АНУБиХ. На 21 април 1994 г. на предлог на Одделението за лингвистика и литературна наука и на Одделението за општествени науки е избрана за член надвор од работниот состав во Одделението за општествени науки на МАНУ. Била е член на Германскиот археолошки институт, била почесен доктор на науки на Сорбона и член на Филолошкото друшство "Парнасос" од Атина. На Универзитетот во Белград, Папазоглу се запознава, а подоцна и стапува во брак со византологот од Георгије Острогорски. Умира во Белград во 2001 г.
Мајкон Сисенандо
Мајкон ја започна својата кариера во неговата родна земја во тимот на Крузеиро откако првично играл за Круциума како младо момче. Тој одиграл 56 пати за Крузеиро во периодот помеѓу 2001 и 2004 година и освоил една бразилската лига титула и неколку други домашни трофеи, пред да се пресели во Европа, каде потпишал за екипата на Монако. По две години во Франција, тој се преселил во Интер во 2006 година, каде што станал еден од клучните играчи во првиот тим, и му помогнал на Интер да ја освои Лигата на шампионите во 2010 година, како и четири пати италијанската Серија А, Светското клупско првенство и други домашни натпреварувања. Во август 2012 година, тој потпишал за Манчестер Сити, но откако не успеал да обезбеди стандардно место во тимот, се вратил во Италија каде потпишал за Рома.
Своето деби за бразилската репрезентација, Мајкон го направи во 2003 година и оттогаш ја претставувал неговата земја во 76 натпревари, постигнувајќи седум гола. Со Бразил, тој го освои КОНКАКАФ Златниот Куп, и има учествувано на три турнири на Копа Америка каде што во два наврати победил во 2004 и 2007. Тој исто така ја претставувал својата земја на две Светски првенства во 2010 и 2014 година каде што неговата репрезентација завршила како четврта. Тој исто така бил член на бразилскиот состав кој освоил два трофеја во Купот на Конфедерации во 2005 и 2009 година.
NGC 4600
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4600 се споменува и како UGC 7832, MCG 1-32-128, CGCG 42-198, VCC 1834.
Откривање
Објектот е откриен на 30 април 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4600 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4600 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 40 м 22,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 7' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Макао
Макао - посебен административен регион на Народна Република Кина или само Макао (кинески: 中華人民共和國澳門特別行政區, португалски: Região Administrativa Especial de Macau da República). Макао бил административен дел на Португалија до 1999. година, Макао е најстарата европска колонија во Кина, уште од шеснаесеттиот век (1557). Макао е од 1999. Овој регион е еден од двата "посебни административни региони" во Кина, по Хонгконг. Жителите на Макао воглавно зборуваат кантонски кинески. Мандарински кинески, португалски и англиски се исто така во употреба.
Макао се состои од Макајски Макајскиот Полуостров и два острова - Таипа и Колоане, кои се поврзани со земја која е земена од морето (reclaim land).
Макао е богат со споменици од колонијалната доба. Главните извори на приходот се туризам (во 2000 имало 8 милиони посетители) и игри на среќа, затоа што Макао го викаат "Монте Карло на истокот ". Најпопуларна игра е Паи Гоу, врста на кинески домина. Во Хонгконг, како и во Кина, коцкањето е забрането. Во 2004, областа имала заработка 5 милијарди американски долари од игрите на среќа. По тоа Макао се изедначува со Лас Вегас. Градот е познат по автотрките кои се одржуваат секоја година во ноември. Исто така, секоја година се одржува натпреварување со огномет во кое учествуваат бројни земји од светот. За време на натпреварувањето, секоја сабота се претставуваат по две држави.
Во Макао коцкањето е многу популарно, затоа што е дозволено, компанија од Лас Вегас да отвора казина. Моментално се градат неколку казина, од кои најмногу внимание одвлекува "The Venetian", кое се гради на земјата од море помеѓу двата острова.
Космос-713
Космос-713 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 февруари 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-713 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1486 км, а најмалото на 1396.
Eric Clapton's Rainbow Concert
Eric Clapton's Rainbow Concert е албум снимен во живо во театарот „Rainbow“, Лондон, на 13 јануари 1973,а е издаден во текот на истата година. Концертот бил организиран од Пити Тоуншенд и го обележал враќањето на Ерик Клептон по неговиот концерт за Бангладеш во 1971. Следната година после концертот, Клептон се одвикнал од хероинот и го снимил албумот „461 Ocean Boulevard“.
Овој концерт е првиот каде што Клептон ја употребил неговата позната фендер стратокастер гитара, „Blackie“.
Историја
Концертот бил снимен од „Ronnie Lane's Mobile Studio“.
Издание за 25 годишнината од концертот
Втор диск (средина на шоуто)
Терт диск (средина на шоуто)
Четврт диск (крајот на шоуто)