cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Даниел Андерсон (фудбалер роден во 1977)
Враќање во Малме ФФ
На 29 октомври 2011 година, Андерсон објавил дека ќе се фокусира на својата претстојна тренерска кариера како еден од тројцата помошници тренери во ФФ Малме, но нагласил дека паралелно ќе игра за клубот кога ќе му биде тоа потребно. На 15 декември 2011 година, Андерсон го одиграл својот последен натпревар за тимот на Малме ФФ како на гостувањето против Австрија Виена во последниот натпревар од групната фаза од Лигата на Европа 2011–12 на УЕФА. Поради проблеми со повредите во клубот со помладите одбранбени играчи, Андерсон сепак одиграл уште 16 натпревари од вкупно 30 во сезоната 2012. Повеќето од овие натпревари биле одиграни пред летната пауза. Неговиот последен натпревар како професионален играч сепак бил на гостински терен против тимот на ИФ Елфсборг на 12 август 2012 година. На 16 ноември Андерсон објавил дефинитивен крај на својата професионална играчка кариера за да може целосно во иднина да се фокусира на своите тренерски должности.
Меѓународна кариера
Андерсон одиграл 74 натпревари за тимот на Шведска и тоа помеѓу 1997 и 2009 година. Тој бил член на тимот за натпреварите од ЕВРО 2000, ЕВРО 2008 како и на финалниот турнир на Светското првенство во фудбал во 2002 во Јужна Кореја и Јапонија и во 2006 година во Германија.
На ЕВРО 2000, тој бил редовно во првиот тим на составот на Шведска. Како резултат на повредата на Тобијас Линдерот, тој повторно бил редовен стартер на ЕВРО 2008, во Австрија и Швајцарија, иако тимот не успеал да влезе во завршната фаза на натпреварувањето.
Андерсон се повлекол од државната репрезентација по неуспешните квалификации за пласман на Светското првенство во 2010 година, во Јужна Африка, за да ја посвети својата енергија во тимот на ФФ Малме.
Тренерска кариера
Андерсон бил назначен за еден од тројцата нови помошници тренери во клубот на Малме ФФ заедно со Јерген Петерсон и Сајмон Холихед на 29 октомври 2011 година. Неговиот фокус бил првенствено на одбранбената тактика на тренинзите на почетокот и во помагање на поранешниот тренер Рикард Норлинг во изборот на почетните единаесет играчи. На 9 јануари 2014 година, Андерсон ја презел улогата на спортски директор во клубот, преземајќи ја функцијата од Пер Огрен кој се повлекол од таа позиција.
На 14 мај 2018 година, Андерсон ја презел функцијата привремен тренер во Малме ФФ, по отпуштањето на Магнус Персон, бидејќи клубот по девет кола се наоѓал на 10 место на табелата во првата шведска лига.
Приватен живот
Даниел Андерсон е син на Рој Андерсон и помлад брат на Патрик Андерсон. Сите тројца биле едни од најуспешните играчи во ФФ Малме. Забележителен факт е и тоа што сите тројца играле како централен бек и биле носители на капитенската лента во тимот на Малме ФФ.
Награди и признанија
Индивидуални признанија
Дисепшен (остров)
Островот Дисепшен — остров на Јужните Шетландски Острови блиску до Антарктичкиот Полуостров со големо и обично „безбедно“ природно пристаниште, кое повремено е вознемирувано од основниот активен вулкан. Овој остров е калдера на активен вулкан, кој сериозно ги оштетил локалните научни станици во 1967 и 1969 година. Островот претходно имал станица за ловење китови. Сега е туристичка дестинација со над 15.000 посетители годишно. Аргентина и Шпанија управуваат со две истражувачки станици во текот на летната сезона. Додека различни земји го потврдиле суверенитетот, тој сè уште се администрира според системот на Антарктиќки договори.
Географија
Лоциран во теснецот Брансфилд, островот е грубо кружен и во облик на потковица, со максимален пречник од околу 15 километри. Највисокиот врв, Мон Понд на источната страна на островот, има надморска височина од 539 метри, додека планината Кирквуд на запад има надморска височина од 452 метри. Над половина (57%) од островот е покриен со ледници до 10 м дебели морени со ледено јадро или пирокласти покриени со мраз. Центарот на островот е поплавен од морето формирајќи голем залив, сега наречен Фостеров Залив, околу 10 километри долг и 7 километри широк. Заливот има тесен влез, само 500 метри широк, и е наречен Нептунов мев. Пристаништето е слив со рамен под до 170 m длабок со неколку мали подморнички конуси и куполи. Пристаништето е оградено со плитка крајбрежна полица со песочни плажи со чакал. Надворешниот брег на островот се одликува со 30-70 метри карпи од карпи или мраз.
Равенска Карпа, опасност за навигација, лежи 2,5 метри под водата во средината на каналот. Веднаш во внатрешноста на Нептуновиот мев се наоѓа заливот Валерс, кој се граничи со голема плажа со црн песок. Неколку мари се обложуваат на внатрешниот раб на калдерата, а некои содржат кратерски езера. Други формираат заливи во пристаништето, како што е Залив на китовите кој е широк 1 километар. Други одлики на островот ги вклучуваат планината Кирквуд, заливот Фумарол, Телефонскиот залив и сртот Телефон.
Студија од 2016 година на островот Ардли, 120 км на североисток, ги испитувала езерските гуано седименти и ја проучувала динамиката на популацијата на пингвините над 7.000 години. Три од пет фази на раст на населението биле прекинати со ненадеен пад, поради вулкански ерупции од активниот вулкан на островот Дисепшен. Историјата на вулкански ерупции сè уште е под истрага, но неколку поголеми ерупции се случиле во последните 10.000 години.
Геологија
Островот Дисепшен е откриен дел од активниот штитен вулкан 30 km во пречник. Островот е поврзан со ширењето на морското дно на басенот Брансфилд што вклучува вулкански гребен и морски планини кои датираат од плеистоценот. Слоеви од вулкански пепел на островот Дисепшен се пронајдени на други Јужни Шетландски Острови, теснецот Брансфилд, Шкотското Море и во ледените јадра на Јужниот Пол. Вулканските потреси се вообичаени, кои потекнуваат од длабочини помали од 10 км. Историските ерупции се случиле во 1839-1842, 1967, 1969 и 1970 година. Стратиграфијата на островот се одликува со групата Порт Фостер пред калдера и Групата Монт Понд пост-калдера, и двете во рамките на вулканскиот комплекс на островот Дисепшен. Главните излети на групата Порт Фостер се наоѓаат во Саут Поинт, Катедралата Каргс во близина на влезната точка и северно од Пунта де ла Дескубиерта формирајќи спектакуларни крајбрежни карпи долж западниот дел од островот. Групата е составена од Формација на заливот Фумарол кој се состои од хидровулканска тефра, Формација на базалтички штит што се состои од лави и стромболиска скорија и Формација на туф од надворешниот брег што се состои од лапили -туфови. Групата Понд доминира во геологијата на површината и се состои од пирокластични формации формирани за време на хидровулкански ерупции.
Историја
Првото потврдено видување на Островот Дисепшен било од страна на британските истражители Вилијам Смит и Едвард Брансфилд од бригадата Вилијамс во јануари 1820 година. За прв пат бил посетен и истражен од американскиот истражител Натаниел Палмер, на 15. ноември 1820 година. Тој останал таму два дена, истражувајќи го централниот залив. Палмер го нарекол „Остров на измамата“ или „Дисепшен“ поради неговиот надворешен измамен изглед како нормален остров, кога тесниот влез на Нептуновиот мев открил дека е прстен околу поплавената калдера.
Палмер бил дел од американската флота, под команда на Бенџамин Пендлтон, составена од 6 бродови. Порт Фишер се користел како нивна оперативна база од 1820 до 1821 година. Палмер се сретнал со Белингсхаузен во близина на островот во јануари. 1821 година, за време на Првата руска експедиција на Антарктикот.
Светилникот наречен Surgidero Iquique бил изграден на островот за да ги води бродовите во станицата.
Лов на китови и фоки
Во 1829 година, британската поморска експедиција на јужниот дел на Атлантикот под команда на капетанот Хенри Фостер со HMS Chanticleer застанала на островот. Експедицијата спровела топографско истражување и научни експерименти, особено нишало и магнетни набљудувања. Акварел направен од поручникот Кендал за време на посетата може да биде првата слика направена од островот. Последователната посета на американскиот брод Охајо во 1842 година ја објавил првата регистрирана вулканска активност, со јужниот брег „во пламен“.
Следеле и други китоловци, со неколку стотини мажи кои живеле во Дисепшен за време на летата на Антарктикот и дури 13 бродови кои работеле во најпрометните години. Во 1908 година, британската влада формално го прогласила островот за дел од Зависните Фокландкси Острови, на тој начин под британска контрола, воспоставувајќи поштенски услуги и назначувајќи судија и цариник за островот. Судијата требало да се погрижи компаниите за ловење китови да плаќаат соодветни такси за лиценца на владата на Фокландите и да обезбедат почитување на квотите за улов. Во 1908 година биле изградени гробишта, во 1912 година радио станица, рачна железница исто така во 1912 година, и мала постојана куќа во 1914 година. На гробиштата, убедливо најголемите на Антарктикот, имало гробови за 35 мажи заедно со споменик. Ова не биле единствените градби; бидејќи фабричките бродови од тој период можеле само да го отстранат китовите и не можеле да ги користат труповите, била основана постојана станица на брегот од норвешката компанија Hvalfangerselskabet Hektor A/S во 1912 година - до околу 40% од достапното масло се трошело од системот базиран на брод. Ова била единствената успешна индустрија базирана на брегот која некогаш работела на Антарктикот, со висок профит во првите години. Голем број истражувачки експедиции го посетиле Дисепшен во текот на овие години, вклучувајќи ја и експедицијата Вилкинс-Херст од 1928 година.
Развојот на пелагичното ловење на китови во 1920-тите, каде што фабричките бродови опремени со лизгачка патека можеле да влечат цели китови за преработка, значело дека компаниите за ловење китови повеќе не биле врзани за сидришта. Следел бум во пелагичното ловење китови на Антарктикот, при што компаниите биле слободни да ги игнорираат квотите и да ги избегнат трошоците за лиценците. Ова брзо довело до прекумерно производство на нафта и колапс на пазарот, а помалку профитабилните и построго регулираните компании со седиште на брегот имале проблеми да се натпреваруваат. На почетокот на 1931 година, фабриката Хектор конечно престанала со работа, со што целосно било прекинато комерцијалното ловење китови на островот.
Научно истражување
На 16 ноември. Во 1928 година, Хуберт Вилкинс го направил првиот лет на Антарктикот од пистата во заливот Валерс.
Дисепшен останал ненаселен цела деценија, но бил повторно разгледан во 1941 година од страна на британскиот помошен воен брод HMS Queen of Bermuda, кој ги уништил резервоарите за нафта и некои преостанати резерви за да се осигура дека не може да се користи како германска база за снабдување. Во 1942 година, една аргентинска група на Примеро де Мајо го посетила и оставила знаци и насликани знамиња со кои се прогласувала локацијата за аргентинска територија; следната година, британска група се вратила за да ги отстрани знаците.
Во 1944 година, британска експедиција под поручникот Џејмс Мар воспоставила краткотрајна база на островот како дел од операцијата Табарин, која била спроведена за време на Втората светска војна за да се оневозможат безбедните прицврстувања на бродовите за напад на непријателот и да се соберат метеоролошки податоци. за сојузничките бродови во Јужен Атлантик. Тоа, исто така, имало ефект на зајакнување на британските претензии за зависностите на Фолкландските Острови кои почнале да се оспоруваат од Аргентина и Чиле. Операцијата Табарин ја ускратила употребата на областа Кригсмарине, за која било познато по тоа што ги користела оддалечените острови како точки на рандеву, и ќе го реши стравот дека Јапонија може да се обиде да ги заземе Фолкландските Острови. По завршувањето на војната, истражувањето започнато со операцијата Табарин продолжило во следните години, што на крајот станало познато како Британско Антарктичко Истражување.
Во 1961 година, претседателот на Аргентина Артуро Фрондизи го посетил островот за да го покаже интересот на неговата земја. Редовни посети биле направени од други земји кои оперираат на Антарктикот, вклучително и посетата на мразокршачот на американската крајбрежна стража во 1964 година.
Сепак, вулканот се вратил во активност во 1967 и 1969 година, уништувајќи ги постојните научни станици. И британските и чилеанските станици биле урнати, а островот повторно бил напуштен неколку години. Последната голема вулканска ерупција била пријавена од руската станица Белингсхаузен на островот на Кралот Џорџ и чилеанската станица Артуро Прат на островот Гринич; двете станици доживеале големи паѓања на пепел на 13 август 1970. (p 294)
Во 2000 година, имало две научни станици само за лето, шпанската база Габриел де Кастиља и аргентинската станица Дисепшен.
Остатоците од претходните структури во заливот Валерс вклучуваат 'рѓосани котли и резервоари, авионски хангар и британската научна станица (Биско Хаус), со средината откорната од калливите текови во 1969 година. Светло-портокалов запуштен авионски труп, кој припаѓал на Кралските воздухопловни сили, бил пронајден во 2004 година. Плановите за реставрација на авионот и враќање на островот се направени.
Рускиот брод за крстарење Љубов Орлова пристигнал на островот на 27 ноември 2006. Тој бил влечен од мразокршачот на шпанската морнарица Лас Палмас и сам тргнал кон Ушуаја, Огнена Земја.
Туризам
Првиот комерцијален брод за крстарење пристигнал во јануари 1966 година. До 1999 година, над 10.000 туристи го посетиле островот.
Агире Серда
Претседателската станица Педро Агире Серда била чилеанска антарктичка база, лоцирана во Заливот Пендулум на островот Дисепшен во Јужните Шетландски Острови, инаугурирана во 1955 година. Била евакуирана во декември 1967 година кога вулканските ерупции принудиле евакуација на базата.
Дисепшен
Станицата Дисепшен е аргентинска база лоцирана на островот. Станицата е основана на 25 јануари 1948 година и била целогодишна станица до декември 1967 година, кога вулканските ерупции принудиле евакуација на базата. Оттогаш се населува само во текот на летото.
Гутиерез Варгас
Гутиерез Варгас, именуван по капетанот на авијацијата кој починал на 30 декември 1955 година, се наоѓала на 1 километар од станицата Агире Серда и била инаугурирана на 12 февруари 1956 година. Неговата цел била да служи како прибежиште за членовите на станицата во случај на пожар. На 4 декември 1967 година засолништето било дефинитивно напуштено, како и станицата Агире Серда, поради насилна вулканска ерупција. Остатоците од структурата на засолништето сè уште може да се видат на плажата каде што се наоѓала.
Станица Б
Островот бил повторно окупиран на почетокот на 1944 година од страна на група мажи од операцијата Табарин, британска експедиција, која основала постојана научна база наречена Станица Б. Ова се случило на 5 декември 1967 година, кога ерупција принудило привремено повлекување. Повторно се користела помеѓу 4 декември 1968 и 23 февруари 1969 година, кога понатамошната вулканска активност предизвикало да биде напуштена. (p 291–292)
Животна средина
Островот станал популарна туристичка станица на Антарктикот поради неколкуте колонии на пингвини, како и поради можноста да се направи топла бања со копање во песокот на плажата. Планината Флора е местото на Антарктикот каде за прв пат биле откриени фосилизирани растенија.
Островот покажува некои диво различни микроклими. Во близина на вулкански области, воздухот може да биде топол до 40 C, а температурата на водата може да достигне 70 C.
Специјално заштитени подрачја на Антарктикот
Единаесет копнени локации се заеднички назначени како специјално заштитено подрачје на Антарктикот (АСПА 140), првенствено поради нивните ботанички и еколошки вредности, бидејќи островот има најголем број на ретки растителни видови од кое било место на Антарктикот. Ова во голема мера се должи на честите вулкански активности кои создаваат нови супстрати за колонизација на растенијата:
Дополнително, две морски локации во Порт Фостер заедно се означени како АСПА 145, за заштита на нивните бентосни заедници.
Важна област за птици
Бејли Хед, истакнат рид кој го формира најисточниот екстремитет на островот, е идентификуван како важна област за птици (IBA) од BirdLife International бидејќи поддржува многу голема колонија за размножување на пингвини(100.000 парови). IBA го опфаќа гребенот без мраз и околу 800 метри од плажата од двете страни на неа.
Трансверзала (геометрија)
Нека a и b се две прави во рамнина. Трета права која ги пресекува a и b во две посебни точки се вика трансверзала (или пресечка) на a и b.
Агли на трансверзала
Со трансверзала се формираат 8 агли.
Кога правите се паралелни, трансверзала дава повеќе пара на складни и суплементни агли. Некои од овие парови имаат свои имиња. Од ова, следува дека аглите формирани со трансверзала низ паралелни прави имаат значително важни особини. Од друга страна, трансверзала низ непаралелни прави нема никакви посебни особини во елементарна математика, па затоа честопати со самиот збор трансверзала се претпоставува дека пресечните прави се паралелни.
Согласни агли
Согласни агли ги викаме оние парови аглите кои:
Во нашиов пример, согласни агли се следниве парови агли:
Основна претпоставка (премиса): Правите се паралелни ако и само ако кој било пар согласни агли формирани од која било трансверзала се складни, т.е. се со иста големина. Ова следува од Поставката за паралелност користејќи ги особините на накрсни и суплементни агли. Исто така доколку аглите од еден пар согласни агли се складни, тогаш и аглите од сите други парови се складни. Значи со паралелни прави: α=α1, β=β1, γ=γ1 и δ=δ1.
Наизменични агли
Во нашиов пример, наизменични агли се следниве парови агли:
Кога правите не се паралелни, овие парови немаат меѓусебна врска.
Спротивни агли
Спротивни агли ги викаме оние парови аглите кои:
Во нашиов пример, спротивни агли се следниве парови агли:
Кога правите не се паралелни, овие парови немаат меѓусебна врска.
Оваа претпоставка всушност е Поставката за паралелност. Значи, со паралелни прави: α+δ1=180° и β+γ1=180°.
Други одлики на трансверзали
Ако три прави во општа положба формираат триаголник, тогаш шести отсечки формирани од трансверзала која минува низ нив ја задоволуваат Теоремата на Менелаус.
Поврзани теореми
Поставката 5 на Евклид е Поставката за паралелност и вели: Ако збирот на големините на две внатрешни ненапоредни агли кои лежат на истата страна на една трансверзала се собираат до помалку од два прави агли, тогаш правите некаде се сечат.
Претпоставката 27 на Евклид е следната: Ако трансверзала пресекува две прави така на внатрешните наизменични агли се складни, правите се паралелни. Доказот е со доведување до противречност: Ако правите не се паралелни, тогаш се сечат и се формира триаголник. Во тој случај, еден од еднаквите наизменични агли е надворешен агол на триаголникот и е еднаков на спротивниот внатрешен агол на триаголник. Оваа е противречност на Претпоставката 16 која вели дека надворешен агол на триаголник секогаш е поголем од спротивниот внатрешен агол.
Претпоставката 28 на Евклид го обопштува овој резултат на два начини. Прво, ако трансверзала минува низ две прави така што согласните агли се складни, правите се паралелни. Второ, ако трансверзала минува низ две прави така што соседни агли, т.е. внатрешните агли на истата страна од трансверзала се суплементни, правите се паралелни. Ова следува од фактот дека накрсни агли се складни (Претпоставка 15) и напоредните агли на една права се суплементни (Претпоставка 13). Како што забележи Proclus, Евклид даде само три од можните шест вакви критериуми за паралелни прави.
Претпоставката 29 е спротивниот исказ на претходните две претпоставки. Прво, ако трансверзала пресекува две паралелни прави, тогаш наизменичните внатрешни агли се складни. Доказот е со доведување до противречност: Ако аглите не се складни, тогаш еден е поголем од другиот. Од ова следува дека суплементниот агол на едниот е помал од суплементниот агол на другиот и има два соседни агли, т.е. внатрешните агли на истата страна од трансверзала се суплементни, кои се собираат до помалку од два прави агли, што е противречност на Поставката 5 (Поставката за паралелелност). Претпоставката продолжува со исказ дека со трансверзала на паралелни прави и согласните агли се складни. Доказот е аналоген.
Се гледа дека доказите на Евклид значително ја користат Поставката за паралелност (Поставка 5). Меѓутоа, современата геометрија ја користи Аксиомата на Плејфер (Playfair's axiom) која вели „За дадена права m и точка А која не лежи на правата, постои една единствена права која минува низ А и е паралелна со m“. На пример, за да се докаже Претпоставката 29 користејќи ја аксиомата на Плејфер исто така претпоставуваме дека на две паралелни прави, наизменичните внатрешни агли на трансверзалата не се складни. Конструираме трета права која минува низ пресечната точка А на првата права со трансверзалата таква што наизменичните внатрешни агли на третата и втората се складни. Значи и третата права е паралелна со втората права, а првата и третата права минуваат низ А што е противречност на единственоста на таква права од Аксиомата
Патрик Tишлер
Патрик Тишлер (роден на 30 јули 1991) — унгарски фудбалер кој во моментов игра за ФК Ујпешт.
Тој го имаше своето деби за МТК во сезоната 2008/09 и се приклучи на Олдам на позајмица во 2009 година како дел од договорот помеѓу Олдам, МТК и Ливерпул. Тој се приклучи на новиот клуб за развој на клубот. Тој беше даден на бр. 34 број на екипа и беше именуван како замена за првиот тим во повеќе наврати. Во февруари 2010 година се вратил во МТК по прекинот на неговиот кредитен период.
Меѓународна кариера
Тишлер ја претставува Унгарија на меѓународно ниво како под-19 и помалку од 21 играч.
Никибоко
Никибоко — општина на островот Бонер во склоп на Карибите. Селото е сместено на 1 километар источно од главниот град на островот, Кралендајк.
Ранис (Саксонија-Анхалт)
Ранис (Ranies) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009 е дел од градот Шенебек.
Северна Салиња
Северна Салиња е општина на островот Бонер во склоп на Карибите. Селото е сместено северно од главниот град на островот, Кралендајк.
Привидна тежина
Привидна тежина е својство на телата според кое се одредува колку е тешко едно тело. Привидната тежина на едно тело ќе се разликува од тежината на друго тело, кога силата на гравитацијата нема да биде во рамнотежа, туку ќе биде во спротивност со некоја спротивно насочена нормална сила. По дефиниција, тежината на телото е еднаква по големина на силата на гравитација која дејствува на тоа тело. Ова значи дека дури и „бестежински“ астронаут во нискоземска орбита има скоро иста тежина како и кога би бил на површината на Земјата.
Предмет што лежи на земјата е предмет на нормалната сила притискана од земјата.Нормалната сила дејствува на границата на објектот кој е во контакт со земјата.Оваа сила се пренесува на телото.Грабитационата сила на секој дел од телото се балансира со стрес кој дејствува на тој дел.Безтежинскиот астронаут се чубствува како да нема тежина поради отсуството на овие тежински сили.Со дефинирање на просечната тежина на едно тело во нормална гравитација може да се долови ефектот на безтежински простор.Основна дефиницја е:'Силата на едно тело врши притисок на друго тело'.
Очигледната тежина може да се разликува кога објектот е целосно или делумно потопен во вода каде што постои течност која работи против силата на гравитација.Друг пример е тежината на предмет или лице при возење во лифт.Кога лифтот ќе се крева нагоре предметот почнува да ослободува сила во обратна насока.Ако се употребува скала ќе се примети дека тежината на предметот ќе се зголеми заради обратната сила,менувајки ја просечната тежина.
Улогата на просечната тежина е исто така важна во флуидизацијата,кога се работи со голем борј честички кои треба да се надминат со цел деловите(честичките) да се издигнат и флуидизацијата да се случи.
Плецки
Плецки (Plötzky) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009 е дел од градот Шенебек.
Голф палка
Разни палки се направени со разни степени на накосеностна главата (clubhead). Оваа накосеност, по ударот, му дава голф топчето да оди по нагорна траекторија, но бидејќи главата е накосена, топчето не се удира со нагорен замав: со исклучок на почетниот удар, палката всушност ја удира топката во хоризонтално или малку надолно движење. Ударот на главата го притиска (компримира) топчето. Резовите на топчето даваат лев вртеж (од гледна точка паралелна на замавот), познат како вртена топка (backspin), кој задно со отскочниот ефект на топчето, го подигаат. Обично со што поголема накосеност, траекторијата е повисока и пократка. Со малку исклучоци, голф палките се бележат со броеви; помалите броеви значат подолги рачки и помала накосеност на главата.
Додека може да постои голема разлика во комплетите на поединечни голфери, еден комплет нема повеќе од 14 палки, и обично се состои од 3 дрва, 2 клина, патер, и 8 железа (3, 4, 5, 6, 7, 8, и 9, плус поткопен клин (pitching wedge)). Некои играчи намерно избегнуваат некои подолги железа со потежок удар и играат со понакосени „фервејски“ дрва и други посебни клинови. Ова делумно се рефлектира во изгледот на новопроизведените палки, кај кои производителите ги имаат намалено косините на железата за да можат да се користат на поголеми далечини.
Дрва
Дрвата (woods) се најдолгите палки кои главно се користат за долги удари. Имаат големи глави и се донекаде облести по облик со малку испупчено лице и зарамнет табан кој при замав се лизга по земјата без да се закопа. Се нарекуваат „дрва“ бидејќи првично главите им се правеле од дрво - бука или јасен пред XX век, а подоцна рајско јаболко или јавор. Современите глави се прават од шуплив челик, титан или мешани материјали, па затао се нарекуваат и „метални дрва“ (metalwoods). Ваквите метални дрва станале општоприфатени и популарни дури во 1990-тите, иако биле измислени дваесеттина години пред тоа.
Најдолгото дрво, наречено 1-дрво, обично се нарекува „драјвер“ (driver). Исто така ја има и најголемата глава, па така е идеален за првични удари од подметка (ти). Пократките дрва (денес, дрвата 3 и 5 се користат најчесто, а 2, 4, 7 и 9 понекогаш) се анрекуваат фервејски дрва, и имаат поплитка висина на лицето, што им овозможува на играчите да удираат од бусен. Драјверот иусто така може да се користи од бусен, меѓутоа бара голема вештина за правилен удар.
Накосеноста на дрвата изнесува од 7.5 до 31 степени. Понакосените фервејски дрва обично се позгодни за жени и постари лица, бидејќи ја тераат топката повисоко полесно отколку подолгите железа при помала брзина.
Должината на рачката (shaft) кај дрвата варира од 100–115 cm. Рачката влегува во главата одозгора во аголот од страната на играчот преку шупливо цевче (hosel) на начин што лицето на дрвото е отприлика под прав агол на едната страна на рачката. Современите дрва можат да имаат малку подзатворени лица за полесно порамнување при удар кај просечниот играч.
Железа
Железата (irons) се користат за удари со пократок домет од дрвата, обично удари каде се приоѓа на зеленилото (green). Железата се најсестраните палки, овозможувајќи им на напредни играчи да прават најразлични удари со една палка. Броевите им се од 1 до 9, со тоа што помалите броеви имаат помалак закосеност. Најратките железа се нарекуваат клинови (wedges). Меѓутоа типиниот комплет железа се состои од железата од 3 до поткопниот клин. Мошне вешти играчи можат да користат и 2-железо, но денес 1-железото релиси никогаш не се користи кај професионалците. Сѐ помалата употреба на долгите железа главно се должи на сѐ поголемата популарност на хибридните палки, кои нудаат подобра траекторија и полесно ракување.
Железата се делат на долги, средни и кратки. Железата 1 до 4 (со помала накосеност) се сметаат за 'долги железа', додека железата 5 до 7 за 'средни железа', а железата 8 до поткопниот клин (со поголема накосеност) за 'кратки железа'. Оваа класификација може да се разликува од човек до човек, зависно од неговата вештина во играње. Некои подобри играчи може да го сметаат 7-железото за кратко, додека играч со висок хендикеп може да мисли дека 5-железо е долго. Иако долгите и дсредните железа обично се користат за приодни и почетни удари, кратките железа и клинови исто така можат да се користат во кратка игра (поткопување, чипување, играње во песок, и во некои случаи, дури и за вметнување).
Главите на железата се обично полни со рамно лице. Постојат отприлика два типа на железа, и тоа со вдлабната и со мускулна опачина. Мускулните се мазни одзади, додека додека вдлабнатите се со шуплива опачина. Традиционално сите железа биле со мускулна опачина. Се нарекуваат и лопатки (blades) и се синоним за тешко ракување кое бара голема вештина. Се вели дека ако еден играч владее таква палка, тогаш тој може да владее секакви палки без проблем.
Марката Ping ги изумила првите железа со вдлабната опачина, и со тоа била отстранета маса од главата и прфрлена подолу во периметарот на железото. Со ова се постигнале две нешта: последиците од промашување биле помали, а подолниот центар на рамнотежа значи дека топчето може да се удри повисоко, додавајќи домет на ударите кај просечниот играч. Меѓутоа последицата од ова е делумно губење на осетот (спрегата). Исклучок од ова е дизајнот на Mizuno наречен 'cut-muscle', чија опачина не е ни вдлабната ни мускулна.
Железата главно се изработуваат по две процедури, леење и ковање. Леаните се изработуваат со истурање на топен метал во калап. Кованите се усвитуваат и удираат во саканиот облик. Леаните му даваат на играчот помалку осет, но полесно доследно изведување на удари, додека пак кованите даваат повеќе осет, но ударите бараат вештина, и затоа се за понапредни играчи.
Типичната накосеност на железата изнесува од 16 до 48 степени. Денешните железа имаат помала косина од старинските, поттикната од желбата на просечниот голфер да го достигне дометот на професионалците. Ова резултира со денешниот поткопен клин кој има накосеност слична на стари 8-железа. Денес поткопните клинови може да имаат нагид во 45 степени, иако разликта во домет меѓу просечните играчи и професионалците сѐ уште постои.
Рачките се со должина од 90–100 cm. Обично се изработуваат од челик.
Хибридни дрва
Постои нов вид на палка наречена „хибридна“, која ги комбинира правоударните одлики на железата со нискиот центар на тежа карактеристичен за понакосените дрва. Ваквата палка е околу 2/3 од големината на стандардното фервејско дрво и често има подлабоки резови. Често се користат за удари со поголем домет на потежок груб терен (rough) и за речиси сите удари каде голферот смета дека е незгодно да се користи подолго железо. Во 2005 речиси 19% од купувачите на голф опрема во САД имале барем по една хибридна палка, што е голем пораст споредено со само 7.5% во 2004. Хибридите почесто се користат од подобри играчи заради зголемената висина на ударот и леснотијата на ракување. Главнината од професионалните играчи сега имаат барем по една хибридна палка во торбите.
Клинови
Клинови (wedges) се железа со накосеност поголема од 44 степени. Поткопните клинови имаат накосеност од 44-50 степени и се прилично слични на другите железа. Песочите клинови (sand wedges) имаат посебно изработени долни страни и имаат направа „bounce“ (отскок), која во комбинација со накосеноста од 54-58 степени ги прави соодветни за удари од бункер или од груб терен. Пополнителните клинови (gap wedges) претставуваат компромис помеѓу поткопниот клин и песочниот клин—па затоа го носат тоа име. Лоб-клиновите (lob wedges) имаат многу голема накосеност (до 68 степени) и се користат за приодни удари, од песок, или тешки избавни удари кои бараат инвонредно висок удар и краток домет. Највеќето палки се со накосеност од 48 до 60 степени, со најразлични отскоци. Со клин топката може да се фрли во воздух со многу малку или без воопшто тркалање.
Вметнувачи
Вметнувачите или „патери“ (putters) се палки со многу мала накосеност и често должина, конструирани за 'туркање' и тркалање на топчето, а не удирање и исфрлување во воздух. Се користат за играње по зеленилото, но понекогаш можат да бидат корисни за одигрување на приодни удари на терени со густо искосена трева и фервеи.
Посојат неколку вида на вметнувачи. Главата може да им биде чеканеста или лопаткаста. Чеканестиот вметнувач има голема обла глава. Тежината обично е избалансирана долж палката, овозможувајќи им на голферите подоследен удар. Затоа оваа палка ја претпочитаат оние со поголем хендикеп. Лопатката е тесна и плосната, за да даде осет за топчето при вметнување. Ја претпочитаат оние со помал хендикеп.
Самата глава може да е тежински баласирана по периметрот или направена со вметнување. Првиот вид е подобар при грешки, бидејќи тежината е расшределена по рабовите, давајќи поголемо оптимално место (sweet spot) и стабилизира мали промашувања. Како и чекаснстиот вид, овој го претпочитаат оние со повиск хендикеп. Другиот има вметнато помеки материјали. Вметнатото е на лицето, јасно отцртувајќи го оптималното место. Ова дава пособар осет при вметнувањето и помазно тркалање. Најдобар е за поискусни голфери.
Правила
Владеачките установи за голф Кралски и древен голф клуб од Сент Ендрјус и Голф здружението на САД имаат право на дефинирање на обликот и физичките особености на палките кои се довзолени на турнири.
Орловац (Клечевце)
Наоѓалиштето е „тумбарка“ на која се зачувани остатоци од одбранбен бедем граден од ситен камен. Бедемот затвора четвртеста основа. На секое ќоше има по една мала триаголна кула, а од надворешната страна на западниот ѕид остатоци од поголема четвртеста кула - набљудувачница.
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2015
Џиро д’Италија 2015 било 98. издание на Џиро д’Италија, една од големите трки во велосипедизмот. На Џиро настапиле 198 возачи од 22 различни велосипедски екипи. Трката се одржала од 9 до 31 мај 2015 година и била освоена од Алберто Контадор. 163 од 198 возачи ја завршиле трката.
Екипи
Сите седумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат свој состав на екипата. Како победници на пласманот меѓу италијанскиот екипи, – кои настапувале како  во 2014 г. – биле првично поканети на трката во октомври 2014 година. Во јануари 2015 година било официјално потврдено за петте специјални покани на трката, со што се заокружила групата од 22 екипи. Другите специјални покани биле доделени на екипите, , и.
Екипи во Светската турнеја биле:
Екипи кои добиле специјални покани биле:
Падарчица (Сарандиново)
Падарчица — археолошко наоѓалиште во прилепското село Сарандиново. Ноаѓалиштето поради неистраженоста не е утврдено и не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека јужно од селото, месното население при обработување на нивите пронаоѓале градежен материјал и керамика.
В-бутиролактон
β-бутиролактон е интрамолекуларен естер на карбоксилна киселина ( лактон ) на оптички активната 3-хидроксибутаноична киселина. Се произведува при хемиска синтеза како рацемат. β-бутиролактонот е погоден како мономер за производство на биоразградливиот полихидроксиалканоат поли(3-хидроксибутират) (PHB). Полимеризацијата на рацемичниот ( RS )-β-бутиролактон обезбедува ( RS )-полихидроксибутерна киселина, која, сепак, е инфериорна во основните својства (на пр. јачина или однесување на деградација) на ( R )-поли-3-хидроксибутират кој потекнува од природни извори.
Плаја
Плаја е општина на островот Бонер во склоп на Карибите. Селото е сместено на југоисточно од главниот град на островот, Кралендајк.
В-бутиролактон
Производство
β-бутиролактонот се добива со принос од 63% со додавање на етанал во етенон (кетен) во присуство на глинениот минерал монморилонит. За таа цел, етенонот може да се произведува и in-situ со дехидроброминирање на ацетилбромид со Hünig-овата база диизопропилетиламин. Во присуство на хирален алуминиумски комплекс, етенонот реагира енантиоселективно на ( S )-β-бутиролактон со 92% принос со енантиомерен вишок ee од над 98%. Хидрогенизацијата на дикетенот во контактен катализатор на паладиум обезбедува β-бутиролактон со принос од 93%. Опишана е и асиметричната хидрогенизација на дикетен со рутениум BINAP катализатор до оптички активен ( R )-β-бутиролактон со 97% селективност и 92% енантиомерен вишок.
На 50 °C и прибл. Притисок на CO од 60 бари, (R)-2-метилоксиран ( пропилен оксид ) се карбонилира до (R)-β-бутиролактон под задржување на конфигурацијата со принос од 95%, ако е хомоген карбонилациски катализатор [(salph)Al( THF) 2 ][Co(CO) 4 ] според Џефри Коутс се користи (достапен од модифициран алуминиум-сален комплекс [(салф)AlCl и натриум тетракарбонил кобалтат NaCo(CO) 4 ]). Карбонилацијата на 2-метилоксиран во присуство на хомогени катализатори на порфирин-карбонилкобалтат во тетрахидрофуран, исто така, успева при приближно. 14 бари јаглерод моноксид парцијален притисок и дава β-бутиролактон со принос од 97%.
Поради проблемите со одвојувањето и рециклирањето на хомогени катализатори за карбонилација, неодамна беа испитани и хетерогени полимерни аналози, кои обезбедуваат слично високи приноси (до 96%) при притисок на CO од 60 бари. Сепак, овие катализатори сè уште не изгледаат како ветувачки кандидати за индустриска примена бидејќи покажуваат драстично помала каталитичка активност во 50 mm моларни лабораториски серии.
Својства
β-бутиролактонот е чиста течност која мириса на ацетон или нане. Се меша со вода и се раствора во многу органски растворувачи. Според класификацијата на IARC, β-бутиролактонот е доделен на групата 2Б: „можно канцероген“.
Користете
( R )-β-бутиролактон реагира во толуен прибл. Притисок на CO од 14 бари и 55 °C во присуство на сален комплекс во рок од 24 часа со инверзија на конфигурацијата во 94% принос до оптички чист (> 99% ee) ( S )-метил сукцински анхидрид.
Хомо- и кополимери од β-бутиролактон
Комерцијализацијата на полихидроксибутерната киселина (PHB) или на хомо- и кополимерните полихидроксиалканоати како аеробно биоразградливи термопластики изолирани од бактерии под брендот Biopol of Imperial Chemical Industries (ICI) во 1983 година ја постави почетната точка за потрагата по синтетички алтернативи кои треба да избегнувајте ги недостатоците на PHB како што се кршливост и вкочанетост, термичко распаѓање на температури веднаш над температурата на топење (175 - 180 °C) и особено неконкурентни трошоци поради скапата ферментација, изолација и прочистување.
Полимеризацијата со отворање на прстенот на ( S )-β-бутиролактон со диетилцинк ZnEt2 /вода произведува поли-( S )-3-хидроксибутират со ee > 97% под задржување на конфигурацијата на хиралниот јаглероден атом: Со калај соединенија ( дистаноксани ) како катализатори, полимеризацијата на ( R )-β-бутиролактон, исто така, произведува синтетички (R)-полихидроксибутирати со висока молекуларна тежина ( Mn > 100.000) со задржување, кои личат на природните полихидроксијалканоати.
Анјонската полимеризација на оптички активниот β-бутиролактон доведува до кристални, изотактични полихидроксибутирати под инверзија, чија ниска полидисперзност M w /M n ≈ 1,2 укажува на жива полимеризација. Исто така, силните бази како што се диазабициклундекен (DBU), 1,5,7-триазабицикло(4.4.0)dec-5-en (TBD) и фосфазенот BEMP се способни да ја катализираат полимеризацијата со отворање на прстенот на β-бутиролактон во супстанцијата на 60 °C постигнување PHB со ниска молекуларна тежина (M n < 21.000) со тесна дистрибуција на молекуларна тежина.
Полимеризацијата на катјонскиот прстен на β-бутиролактон со силни киселини како што е трифлуорометансулфонската киселина доведува до нискомолекуларни PHB (M n < 8.200) со краеви на живи хидроксилни ланци на кои, на пример, може да се кополимеризираат блоковите на капролактон. Со катализаторите базирани на итриум, рацемичниот β-бутиролактон може да се претвори во (главно) синдиотактички PHB со тесна дистрибуција на молекуларна тежина. N-хетероцикличните карбени (NHCs) од типот на имидазол-2-илиден се силни нуклеофили и се исто така погодни како иницијатори за полимеризација со отворање на прстенот на лактоните како што е β-бутиролактонот. Синтетичките PHB варијанти, кои беа развиени како хомополимери на β-бутиролактон или кополимери со други лактони, досега не беа во можност да ги компензираат слабостите на биогениот материјал - особено неповолните механички и термички својства и високата цена. Наместо тоа, воведени се нови проблеми со отровните тешки метали во катализаторите (на пр. калај, кобалт или хром) и атактичките полимерни компоненти (течни и тешко се одвојуваат) со непожелни својства на материјалот. Дури и повеќе од 30 години по неговото лансирање на пазарот, економскиот успех на биополимерот Biopol® и неговите (био)синтетички аналози е сè уште скромен, и покрај амбициозните цели за капацитет (вистинскиот глобален капацитет за производство на полихидроксиалканоат 2018: околу 30.000 тони ). продажбата досега многу заостануваше зад оптимистичките прогнози на производителите.
Меѓународен ден на мирот
Меѓународниот ден на мирот, понекогаш официјално познат и како Светски ден на мирот, е празник одобрен од Обединетите нации, кој се одбележува секоја година на 21 септември. Тој е посветен на мирот во светот, и особено на отсуството на војна и насилство, што може да биде резултат на привремен прекин на огнот во борбена зона за пристап до хуманитарна помош. Денот за прв пат бил прославен во 1981 година и го одбележуваат многу нации, политички групи, воени групи и луѓе. Во 2013 година, Генералниот секретар на Обединетите нации денот го посветил на образованието за мир, клучното превентивно средство за одржливо намалување на војната.
За да се инаугурира денот, Ѕвоното на мирот на Обединетите нации се одѕвонува во Седиштето на ООН во Њујорк. Ѕвоното е направено од монети донирани од децата на сите континенти, освен Африка, и било подарок од Здружението на Обединетите нации во Јапонија, како „потсетник за човечката цена на војната“; натписот на неговата страна гласи: „Да живее апсолутниот светски мир“.
Во последните години, била објавена мапа за пребарување на настани на un.org.
1981 година – Донесена Резолуцијата на Генералното собрание на ООН
Генералното собрание на Обединетите нации, во резолуцијата спонзорирана од Велика Британија и Костарика, го прогласило Меѓународниот ден на мирот, да биде посветен на одбележување и зајакнување на идеалите на мирот. Првично избраниот датум бил редовниот почетен ден на годишните сесии на Генералното собрание, третиот вторник во септември. (Ова било променето во 2001 година на тековната годишна прослава на 21 септември секоја година – види 2001 година подолу.)
1983 година – Годишни извештаи
Почнувајќи од 1983 година, по барање на Кабинетот на генералниот секретар на Обединетите нации, Патишта кон мирот (Pathways To Peace или PTP) доставиле Годишен извештај за иницијативата „Ние Народите“ до ООН, сумирајќи ги активностите на Денот на мирот. Извештаите од 2005 и 2009 година се достапни како архиви, наведени подолу. За своите иницијативи за Меѓународната година на мирот во 1987 година, на Генералниот секретар на ООН, Перез де Куелар, PTP му доделиле статус „Гласник на мирот“. Во 2006 година, името било променето од „Ние Народите“ во „Иницијатива култура за мирот“.
1996 година – Дебата на Ирскиот Сенат
Предлогот за проширување на Меѓународниот ден на мирот да вклучува помирување, во кој голем број амблеми (Бели гулаби) биле дистрибуирани по официјалното претставување во Обединетите нации, бил изнесен од Винсент Којл, од Дери, Северна Ирска и било дебатирано во Ирскиот Сенат. Било прифатено дека е непрактично една земја-членка да побара на одредено место да се оддржи општата церемонија на ООН. Сепак, настаните се одржале во Обединетите нации во Њујорк, со поддршка на Кофи Анан, во април.
2001 година – Датумот е утврден на 21 септември
Во 2001 година, денот на отворањето на Генералното собрание бил закажан за 11 септември, а генералниот секретар Кофи Анан подготвил порака со која се признава одбележувањето на Меѓународниот ден на мирот на 21 септември. Таа година денот бил променет од третиот вторник на конкретно 21 септември, стапувајќи на сила во 2002 година. Нова резолуција била усвоена од Генералното собрание, спонзорирана од Обединетото Кралство (давајќи им признание на Мир, еден ден) и Костарика (првичните спонзори на денот), за да се даде на Меѓународниот ден на мирот определен календарски датум, 21 септември, и да се прогласи и за ден на глобален прекин на огнот и ненасилство.
2004 година – Контроверзија за Тајванската комеморативна марка
Дипломатска мешаница настанала кога Лајонс Клубс Интернационал спонзорирал натпревар за шест постери што ќе се користат како комеморативни марки на Меѓународниот ден на мирот издадени од Администрацијата за пошти на ООН. Постер на 15-годишен ученик од тајван Јанг Чи-Јуан бил објавен како еден од победниците, но објавата била повлечена. Тајванските медиуми, тајванскиот лајонс клуб и владата на Тајван тврделе дека одлуката да не се користи постерот е резултат на притисокот од Кина; одбивањето на сликата на студентот врз политичка основа не ги одразува идеалите на Меѓународниот ден на мирот. ООН издале соопштение дека, иако во краткиот список од осум дизајни, „''поради внатрешно недоразбирање и погрешна комуникација, примерокот на г-дин. Јанг бил објавен по грешка како еден од шесте марки што требаше да се издадат''“. Владата на Тајван (Република Кина) подоцна издала марка која ја содржи сликата.
2005 година – Генералниот секретар на ООН повикува на 22-часовен прекин на огнот
Во 2005 година, генералниот секретар на Обединетите нации Кофи Анан повикал на светското почитување на 22 часовниот прекин на огнот и денот на ненасилството за одбележување на Денот.
Глобално истражување на прославата
Иницијативата за култура на мирот објавила годишен извештај за Меѓународниот ден на мирот во 2005 година, во кој се опишани настаните во 46 земји: Африка 11; Источна Азија и Тихиот Океан 12; Латинска Америка и Карибите 4; Европа 14; Среден Исток 3; Северна Америка 2 (22 држави, провинции).