cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Себастијан Џовинко
Враќање во Јувентус
Во сезоната 2013-2014, Џовинко го загубил местото во почетната постава за сметка на новите засилувања Карлос Тевез и Фернандо Љоренте. Својот прв гол го постигнал на 6 октомври 2013 против Милан во победата со 3-2; по еден контра-напад, во кој тој елегантно го исфрлил од игра Кристијан Запата пред да го матира голманот Абијати за моментален резултат 2-1 за Јувентус. Својот втор гол за сезоната го постигнал на гостувањето против Удинезе во победата со 2-0, со прекрасен фелширан удар од работ на шеснаесетникот гаѓајќи во далечниот агол. Сезоната ја завршил со 17 настапи и два гола.
ФК Торонто
На 19 јануари 2015, Џовинко потпишал петгодишен договор со канадската екипа ФК Торонто, за годишна плата од 7 милиони долари со што станал најплатен играч во МЛС пред бразилецот Кака од Орландо Сити и најплатениот италијанскиот играч во сите лиги сè до доаѓањето на Андреја Пирло во Њујорк Сити. Неговото приклучување на ФК Торонто првично било договорено по завршувањето на сезоната 2014-2015 во Серија А. На 2 февруари, од Јувентус објавиле дека Џовинко ќе го напушти клубот пет месеци порано од тоа што првично се очекуваше, со цел за отпочнување на неговата кариера во МЛС од почетокот на сезоната.
Џовинко го направил своето деби за Торонто на 7 март во победата со 3-1 на гостувањето против Ванкувер Вајткепс. Својот прв гол за Торонто го постигнал на 4 април, во поразот со 3–2 од Чикаго Фајр. Во првите 12 натпревари Џовинко постигнал 7 гола, и имал 6 асистенции, а во текот на месец јуни двапати бил избран за "играч на неделата".. Во текот на јули тој постигнал хет-трик против Њујорк Сити (4-4), во натпревар во кој исто така промашил и пенал; на крајот на овој месец, бил избран за играч на месецот во МЛС. На 6 август го одбелжал вториот хет-трик за сезоната во победата над Орландо со 4-1, со што стигнал до бројката од 16 гола, што претставува нов рекорд по бројот на постигнати голови од еден играч на Торонто во регуларниот дел од сезоната во МЛС ; претходниот рекорд бил во сопственост на Двејн Де Росарио кој во сезоната 2010 постигнал 15. На 26 септември, во победата против Чикаго Фајр со 3-2, го скршил рекордот за најмногу голови и асистенции во една сезона, достигајќи комбинирано до 35 бода, со 20 гола и 15 асистенции, надминувајќи го претходниот рекорд од 34 бода на Крис Вондоловски, постигнат во 2012 година; во истиот натпревар, исто така, станал првиот играч во историјата на МЛС кој постигнал најмалку 20 гола и имал најмалку 10 асистенции во една сезона. На 14 октомври Џовинко влегол во игра од клупата за резерви и го постигнал вториот гол во победата против Њујорк Ред Булс со 2-1, со што му помогнал на својот тим да избори учество во плејофот, за првпат во историјата на ФК Торонто откако клубот се приклучил во МЛС во 2007 година. Регуларниот дел од сезоната го завршил, како најдобар стрелец со 22 гола, (заедно со Кеи Камара) и како најдобар асистент со 16 асистенции, добивајќи MLS Golden Boot наградата. На 29 октомври, Торонто бил елиминиран во првата рунда од плејофот, откако биле поразени со 3-0 на гости од Монтреал Импакт.
На 23 ноември Џовинко бил прогласен за најдобар дебитант на сезоната 2015 (The Newcomer of the year) во првенството на САД, а на 2 декември бил прогласен за играч на годината во МЛС (т.н. MVP - Ем-Ви-Пи). Исто така влегол и во МЛС тимот на годината.
На 6 март 2016 година, во првото коло од сезоната 2016, Џовинко го постигнал првиот гол од пенал, а потоа му асистирал на неговиот соиграч Марко Делгадо за победата со 2-0 на гости над Њујорк Ред Булс.
Репрезентативна кариера
Како е еден од најталентираните италијански играчи во својата генерација Џовинко играл за сите селекции на аѕурите од онаа за играчи под 16 годино па натаму. За репрезентацијата под 21 година дебитирал на 1 јуни 2007 против Албанија во победата со 4-0.
Во летото 2008 година Џовинко заедно со клупските соиграчи Паоло де Чеље и Клаудио Маркизио бил повикан за Олимписките игри во Пекинг. Во првиот натпревар на турнирот постигнал гол против Хондурас во победата со 3-0. Џовинко играл одлично на ова натпреварување но не успеал да ја спаси Италија од елиминација по поразот со 3-2 од Белгија во четвртфиналето.
Во 2009 година настапил за италијанската репрезентација под 21 година на европското првенство во Шведска откако во квалификациите одлично соработувал во нападот со Роберт Аквафреска и Марио Балотели. Ги одиграл сите натпревари на првенството, меѓутоа Италија загубила со 1-0 во полуфиналето од подоцнежниот првак Германија.
После лошата сезона во Јувентус, неговиот напредок во репрезентативната кариера бил прекинат. На 9 февруари 2011 го имал својот прв повик за сениорската репрезентација за пријателскиот натпревар против Германија во Дортмунд. После две години без настап на репрезентативно ниво благодарение на својте одлични игри за Парма, селекторот Чезаре Прандели го повикал Џовинко и му овозможил деби за сениорската репрезентација на Италија, влегувајќи од клупата во 74-тата минута во ремито Германија-Италија 1-1.
Во летото 2012 бил повикан за настап на европското првенство во Полска и Украина, каде одиграл два натпревари и двата во групната фаза од турнирот.
Братин Дол
Братин Дол — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужното подножје на Облаковска Планина, оддалечено 5 километри северозападно од Битола, во близина на патот Битола — Ресен — Охрид.
Историја
На ова место порано немало населба. Населбите постоеле во Трново и Магарево. Во овие села живееле одвоено еден од друг со семејствата двајца браќа кои многу се сакале. Едниот во Трново, другиот во Магарево. Еден ден братот што живеел во Трново го загубил магарето кое пасело трње. Го барал и кај брата си, но не го нашол. Го барал, го барал и на крајот го нашол во некој дол. Тогаш тој дол бил наречен Братин Дол или Братиндол. Кога подоцна овој дол бил населен, името му останало и понатаму исто.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Братин Дол живееле 250 жители, од кои 150 Албанци и 100 Македонци.
Според пописот 2002 селото брои 205 жители од кои: 166 Македонци, 33 Албанци, 3 Власи и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 168 жители, од кои 120 Македонци, 34 Албанци, 6 Власи, 4 останати и 4 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Братиндол е мешано македонско-влашко-албанско село, сите родови во селото се доселенички.
Албански родови:
Македонски родови:
Влашки родови:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 132 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 148 гласачи.
Иселеништво
До 1957 година од селото се иселиле вкупно 20 албански семејства во Битола и Турција. По 1957 година продолжиле иселувањата на албанското население во Турција.
Велесила
Велесила (или голема сила, светска сила ) ― суверена држава со извонредно голема економска, воена, и политичка моќ што ѝ овозможува да врши влијание на светско ниво. Поради својата воена и економска сила, како и меката моќ што ја поседуваат, велесилата може да ги натера средните или малите сили да го земат предвид нејзиното мислење пред да преземат свои активности.
Честопати се спори за точните критериуми според кои една држава ќе има статус на велесила. Од историски аспект, статус на велесила формално се признава со влијанието во организации како што бил Виенскиот конгрес или Советот за безбедност на Обединетите нации. Советот за безбедност на Обединетите нации, Квинтетот на НАТО, G7, БРИК и Контакт групата се опишани како здруженија на велесили.
Терминот „велесила“ за првпат бил употребен за да се опишат најважните сили во Европа по Наполеоновата ера. „Велесилите“ го сочинувале „Европскиот концерт“ и барале право на заедничко спроведување на повоените договори. Формалната поделба на мали сили и велесили се случило по потпишувањето на Шомонскиот договор од 1814 година. Оттогаш, многу пати се сменила меѓународната рамнотежа на силите, најдраматично за време на Првата и Втората светска војна.
Одлики
Нема дефинирани одлики кои треба да ги поседува една велесила. Одликите честопати се емпириски и субјективни кои што оценувачот ги смета за релевантни. Како резултат на тоа, имало обиди да се извлечат некои заеднички критериуми кои ќе се третираат како суштински елементи за статус на велесила. Даниловиќ (2002) истакнала три главни одлики, кои таа ги нарекува „димензии на моќ, простор и статус“, со кои велесилите се разликуваат од другите држави.
Димензија на моќ
Овој аспект бил различно третиран, а најчесто се спори за тоа колкава треба да биде моќта. Авторите на концептот на голема моќ му пристапиле со различни концептуализации на состојбата во светот, од мултиполарност до огромна хегемонија. Во својот есеј „Француската дипломатија во повоениот период“, францускиот историчар Жан-Батист Дурозел зборува за концептот на мултиполарност: „Велесила е онаа која може да ја зачува сопствената независност против секоја друга единствена сила“.
Леополд фон Ранке кој имал поинаква претстава за состојбата во светот, во својот есеј „Големите сили“, напишан во 1833 година, навел: „Ако дефиниција за голема сила е нејзината способност да опстои против сите други, дури и кога се тие обединети, тогаш Фридрих ја има подигнато Прусија на таа положба“.
Во 2011 година, кинескиот научник Пенг Јуан, директор на Институтот за американски студии на кинескиот институт за современи меѓународни студии навел 10 главни предности на САД.
Сепак, тој исто така забележал каде САД од неодамна ја изгубиле својата сила:
Просторна димензија
Сите држави имаат географска сфера на интереси, акции или проектирана моќ. Ова е клучен фактор во разграничување на голема и регионална сила; по дефиниција, сферата на регионалната сила е ограничен само на регионот во кој се наоѓа. Се наведува дека велесилата треба да има влијание врз целиот меѓународен систем во тој момент. Големите сили од 1914 година станале „светски сили“ затоа што западното општество го проширило влијанието „ширум светот“
Статусна димензија
Формалното или неформалното признавање на статусот на велесила на една држава е исто така критериум при нејзиното дефинирање.
Овој пристап ја ограничува анализата на времето по Виенскиот конгрес на кој за првпат биле формално признати големите сили. Кога немало таков формален чин на признавање, се наведува дека статус на голема сила може да се припише преку разгледување на природата на односите на државата со другите големи сили.
Квакенбрик
Квакенбрик (Quakenbrück; Quokenbrügge) — мал град во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хазе.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Артланд, како и историско, стопанско и културно средиште на истоимената област.
Историскиот стар дел на градот содржи околу 100 добро зачувани фахверк куќи од различни векови.
Местоположба
Квакенбрик се наоѓа во Северногерманската Низина во средиште на областа Артланд. Реката Хазе тече од југ кон запад.
Градски единици
Градското подрачје се состои од: Стар град („Алтштат“; околу 4.000 жители), Нов град („Нојштат“; околу 5.500 жители), Хакенкамп (околу 2.500 жители), Хенгелаге (околу 2.000 жители), Антониорт, Гут Фер и одморалиштето Шиценхоф.
Соседни општини
Соседни општини на Квакенбрик на север се Есен (Олденбург), на исток Динклаге, на југ Бадберген и на запад Менслаге.
Клима
Квакенбрик се наоѓа во мешана климатска зона помеѓу океанската и континенталната клима.
Годишна просечна температура на воздухот изнесува од 8,5 до 9,0 °C и паѓаат околу 616 милиметри врнежи. Најтопли месеци се јули и август со просечни температури од 17,2, односно од 16,9 °C, додека најладни месеци се јануари и февруари со 1,6, односно 2,2 °C во просек. Најмногу врнежи паѓаат во месеците јуни и јули со просечно 69 односно 75 милиметри, додека најсуви месеци се февруари и март со просечни 36, односно 42 милиметри.
Историја
Квакенбрик бил основан во 1234 година од епископот на Оснабрик, според најраните документи, иако областа била нарачана и претходно. Служела како граница на север од Оснабрик.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 31 избран член од пет различни партии. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
Збратимени градови
Квакенбрик е збратимен со следниве градови:
NGC 4843
NGC 4843 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4843 се споменува и како MCG 0-33-24, CGCG 15-48.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4843 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4843 има привидни димензии од 2,1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 58 м 0,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -3° 37' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.
Други поделби
Проучување на NGC 4843 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44388. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4953. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1578.
Никола Јованоски
Никола Јованоски — македонски поет.
Османлиска Грција
Поголемиот дел од територијата на денешна Грција, под власта на Отоманското Царство била во периодот од 15 век па сè до прогласувањето на независност во 1821. Овој период од историјата на Грција е познат како Tourkokratia (грчки: Τουρκοκρατία ", турско владеење").
Византиското Царство, која владеела со поголемиот дел од грчкиот свет, постоела во период од околу 1100 години. Нејзината престолнина Цариград на неколкупати била опседнувана како од крстоносците, така и од Османлиите.
Османлиското заземање на Грција било проследено со претходното отоманско покорување на Србија на северниот дел од Балканскиот Полуостров. Меѓу првите битки кои се одвивале на Балканот била т.н. Маричка битка во 1371 година кај реката Марица во која српските сили предводени од српскиот крал Волкашин Мрњавчевиќ претрпиле пораз. Истото се случило и во 1389 година во Косовската битка, при кое Османлиите конечно го зазеле овој дел од Балканот.
По покорувањето на Србија, Османлиите во 1453 година го зазеле градот Цариград, и веднаш по тој голем успех се упатиле во внатрешноста на Грција. Така во 1458 година ја зазеле и Атина. Грците власта на Пелопонез ја задржиле уште само две години. Во 1460 година, полуостровот бил во рацете на Венецијанската република и Џеновската република, но веќе во 1500 година поголемиот дел од полуостровот и разните помали острови припаѓале на Османлиите. Високите планини во Грција биле скоро недопрени, па тоа им претставувало единствено засолниште на Грците.
Миграција
Консолидацијата на османлиското владеење било проследено во два различни текови на Грчката миграција. Првата фаза на грчката миграција опфаќала голем број на интелектуалци, како на пример Василиј Висарион, Георгиј Гемистос Плетон и Маркос Муцорус кои мигрирале во Западна Европа, давајќи удел во веќе започнатата ренесанса. Сепак, и покрај таа миграција, треба да се напомене дека миграциониот процес започнал многу порано, односно по падот на Цариград во 1453 година. ).
Администрација и економија
Османлиска Грција била поделена во шест санџаци, и секој бил управуван од страна на санџакбеј, близок соработник на султанот кој престолнината на Османлиското Царство ја преместил во Цариград. Пред оваа поделба, Османлиите во империјата поделбата ја вршиле врз основа на религијата.
Освоените територии и обработливите површини биле во сопственост на османлиските благородници, кои директно подпаѓале под авторитетот на султанот. Земјиштето не можело да се продава или наследува. Економската ситуација на мнозинството Грци во голема мера се влошила во текот на отоманската ера на земјата. Високите даноци кои им се налагале на христијанските селани, придонело грците да се занимаваат исклучително и само со земјоделство. Исклучок од ова правило бил градот Цариград и Јонските острови, каде што многу Грци живееле во просперитет.
Религија
По паѓањето на Цариград под власта на Османлиите во 1453 година, на Цариградската патријаршија и било признаено првото да биде духовен водич на сите христијани во земјата, без разлика од каде потекнуваат. Патријархот бил одговорен пред султанот за однесувањето на православното население. Во првите векови од владеењето, Цариградската патријаршија го помагала црковното дело и училиштата и во голем степен се спротивставувала за напорите на Османлиите да го потурчат христијанското население на Балканскиот Полуостров. Некои грчки градови, како Атина и Родос, ја задржиле општинската самоуправа, додека во сите останати биле ставени османлиски управители. Некои области, како на пример полуостровот Мани Пелопонез, и делови од Крит и Епир, практично останале независни. За време на честите турско-венецијански војни, Грците секогаш застанувале на страната на Вернецијанската република, со мали исклучоци. Грчката православна црква помагала во голем степен во зачувувањето на грчкото наследство.
Како по некое правило, Османлиите не барале Грците да станат муслимани, иако многумина биле исламизирани поради нивната економска сиромаштија, и покрај тоа што тие го задржиле својот јазик и култура. Во очите на христијаните, сепак, тие се сметаат Турците. Некои Грци станале т.н. нео-маченици, како на пример Свети Ефраим и Свети Димитрија, некои пак Крипто-христијани (грчки муслимани кои биле тајна организација на Грчката православна вера).
Наголемите прогони на христијание во Грција се случиле во времето на Селим I, кој се обидел да го искорени христијанското население од Османлиското Царство, наредувајќи конфискација на сите христијански цркви.
Даноци
Грците, исто така, плаќале данок на земјиште и данок на трговија, кои биле собрани од страна на Отоманската администрација. Како и сите немуслимански народи во империјата, така и Грците морале да го плаќаат данокот џизија, наместо данокот зекат како еден од Петте столбови на исламот, кои го плаќале муслиманите. Немуслиманското население не служело во армијата на султанот, но младите христијански деца честопати присилно биле исламизирани. Овој т.н. данок се нарекувал данок во крв. Данокот во крв или девширме се изразувало во периодичното наслино собирање на децата од машки пол од потчинените христијански народи во Османлиското Царство во нивната петгодишна возраст. Овој данок бил воведен во времето на Бајазит I во 14 век и продолжил сè до XVIII век. Децата биле водени во Анадолија, во муслимански семејства, каде биле потчинети на голема исламска пропаганда, како и тежок физички труд. Оние деца, кои успевале се испраќале во касарните во Цариград, Едрене и Бурса. Честопати се нарекувани и јаничари.
Во 1705 година, една група од млади момчиња од Науса биле испратени во Македонија. Но, по улиците на Солун се создале големи немири поради насилното потурчување. По брзата интервенција, бунтовниците биле обезглавени, а нивните глави забиени на кол во центарот на градот.
Демографија
Вклучувањето на Грција во составот на Отоманското Царство имало долгорочни последици. Етничкиот состав на населението значително се изменил. Турците интензивно се населиле во Тракија. По протерувањето на Евреите од Шпанија во 1492 година, голем дел од тоа население се населел во Солун, кој станал главен еврејски центар на империјата. Грчкиот јазик се распаднал на регионални дијалекти, во него се додале голем број на турски зборови. Грчката музика и грчката култура заедно со нејзините елементи биле под силно влијание на османлиската.
Падот на империјата
По неколкуте неуспешни опсади на Отоманците на градот Виена и нејвниот пораз, во 1683 година Отоманското Царство влегла во голема економска криза која довела до зголемување на корупцијата, репресија и неефикасноста на администрацијата. Ова довело до зголемување на незадоволството на населението и до избувнување на повеќе бунтови и востанија во империјата. Грчката популација до некој степен се зголемила во текот на 17 век, кога населението од малите населени места во планините се населиле по градовите. Од друга страна пак, грчката интелигенција и бројот на образованите луѓе се зголемувал. Во текот на 17 век и XVIII век, сè повеќе грчки службеници биле регрутирани во администативните, техничките и финансиските сектори на империјата. Во 1700 година, грците ги заземале едни од највисоките функции во Отоманската држава. Фанариотите, како класа на најбогатите Грци, живееле во Фенер, Цариград и бројот на истите постепено се зголемувал. Нивните патувања во Западна Европа, односно нивната трговија или дипломатија, довела до контакт со напредни идеи на либерализмот и национализмот, кое довело до почеток на создавањето на грчкото национално движење кое било главно насочено против османлиската власт. Исто така, многу грчки трговци и патници биле под влијание на идеите на Француската револуција.
Грчкиот национализам бил, исто така, поттикнат од страна на агентите на Екатерина II, православниот владетел на Руската Империја, која преку тоа се надевала да се стекне со симпатии од грчкото население, и преку потикнување на христијански востанија против Османлиите да може да го зазеде Цариград. Меѓутоа, за време на Руско-турската војна од 1768 година, Руската Империја не успеела да го зазеде Цариград, главно поради дадената помош од страна на Франција и главно поради стратегиската положба на дарданелите, каде биле стационирани Османлиите. Со Договорот од Ќучук Каинарџа, Керч бил отстапен на Русија. Русија придобила определени права врз грчките православни поданици на султанот, односно успеала да навлезе во административното управување на Османлиската импеирја. Ова се случило во време кога избила и Француската револуција, која дополнително го озночил почетокот на создавањето на активното националистичко движење на Грција.
Во Наполеоновите војни можеби не учествувал ниту еден грк, но сепак за нив овие војни имаат голермо значење ако се има предвид фактот што по заземањето на Венецијанската република, голем дел од Јонските острови припаднале на Грција. Во 1800 година била создадена првата островска држава во Јонско Море наречена Септинсуларска република. Така, грците за првпат по 1453 година добиле право на самоуправување, макар и под султански надзор. По крајот на Наполеоновите војни, Грците со поддршка и помош на Французите и Британците започнале да се спремаат за големата војна за независност.
Војна за независност
Тајната грчка националистичка организација наречена "Пријателско општество" била основана во Одеса во 1814 година. Членовите на организацијата планирале дигање на востание со поддршка на богатите грчки егзилски заедници во Велика Британија и САД. Тие, исто така, добиле поддршка во Западна Европа, како и од Русија. Организацијата ја поддржувал и Јоанис Каподистријас, кој бил руски министер за надворешни работи. Тој станал водач на востанието. На 25 март (сега грчки Ден на Независноста) 1821 година, православниот епископ Германос од Патра го означил почетокот на востанието.
Востанието било застапено во цела Грција, вклучително и делови во Македонија, Крит и Кипар. Некои од првите грчки активности биле преземени против невооружените отомански населени места. Околу 40% од турските и албанските муслимански жители на Пелопонез непосредно биле убиени, а останатите биле депортирани.
Османлиите наскоро, како одмазда, го масакрирале грчкото население на Хиос и други градови. Овие настани предизвикале дополнителни симпатии на Западна Европа кон грчкото ослободително движење, иако некои се сомневале во руската позадина на востанието. Грчките востаници немале можност да создадат привремена влада на веќе ослободените делови на земјата. Војните продолжиле во 1825 година, кога османлискиот султан испратил огромна војска од Египет.
По смртта на поетот Лорд Бајрон во 1824 година, западните сили увидиле дека е крајно време за нивна интервенција. Во октомври 1827 година, британските, француските и руските флоти, по иницијатива на локалните команданти, ја поразиле отоманската флота во Битката кај Наварино. Ова било одлучувачки момент во војна за независност на Грција. Во октомври 1828, француските војници пристигнале на Пелопонез во знак на поддршка. Под нивна заштита, Грците успеале да ја создадат владата.
IC 1187
IC 1187 — галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1187 се споменува и како UGC 3902, MCG 5-18-18, CGCG 147-37, IRAS 07301+3135.
Откривање
Објектот е откриен на 12 март 1888 година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1187 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 1187 има привидни димензии од 1,5' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 33 м 23,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +31° 29' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 87°.
Други поделби
Проучување на IC 1187 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21276.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Хеката (митологија)
Хеката имала три тела и три глави - лавовска, кучешка и кобилска. Во ноќите без месечина скитала по патиштата и гробиштата, заедно со душите на умрените. Таа праќала ужасни и тешки сонови на Земјата и ги уништувала луѓето.
Самиот Зевс толку ја почитувал Хеката што никогаш не ѝ ги оспорувал правата - можела да им подарува на смртниците а и да земе од нив сè што ќе посакала. За неа, на крајот на секој месец, на раскрсниците биле поставувани јадења кои ги земале сиромашните.
Нимфите коишто ја прателе Хеката се викале Лампади.
Црква „Св. Димитриј“ - Калевишта
Свети Димитриј (Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Калевишта, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1860 или 1865 г. Претставува голема трикорабна базилика со мермерен иконостас. Трите кораба се поделени со парови мермерни столбови.
Мак и Читос
Мак и Читос се пржени макарони и кашкавал производ базиран на закуската Frito-Lay Cheetos. Мак и Читос биле претставени кон крајот на јуни 2016 година и се продаваа во Бургер Кинг во ограничени залихи. Оригиналниот производ содржеше пет парчиња и беше сервиран со прелив од ранч сос. Денес, Мак и Читос се достапни замрзнати во продавниците за храна низ САД.
Надморска височина
Поимот надморска височина се однесува на височината измерена над земјата односно алтитуда и односот на просечната височина на морето (морско ниво).
Кога се опишуваат географски објекти, како што се планина, топографски карти, висини кои се означени со изохипса, тие се опишуваат преку метричката мерка - метар.
Заради нестабилноста на височината на морето, заради плимата и осеката, не е возможно апсолутно да се определи височината на сите објекти на планетата. Затоа се користи некоја поблиска референтна точка чика висина е мерена во подолг временски период и е константна.
Бугари во Бугарија
Бугарите се главна етничка група во Бугарија. Според пописот на населението во 2011 година тие се 5 664 624 лица или 76.9% од населението на земјата.
Пописи на населението
Бројност и удел на бугарите, според пописот на населението во Бугарија во текот на годините:
NGC 7159
NGC 7159 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7159 се споменува и како CGCG 428-3.
Откривање
Објектот е откриен на 14 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7159 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7159 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 56 м 25,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 33' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 168°.
Други поделби
Проучување на NGC 7159 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67674. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 211; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1134. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1137.
Земјени знаци
Во астрологијата постои поделба на знаците според четирите елементи: оган, земја, воздух и вода. Земјените знаци се сметаат за знаци со приземна енергија. Земјата е цврст елемент, материја што може да се фати, за разлика од огнот, воздухот или водата. Земјата е отпорна на огнот, воздухот не ја придвижува, но затоа водата може да ја натопи.
Сите земјени знаци ги ценат нештата со смисла, го ценат видливото, материјалното, она што може да се допре, да се види, да се чуе или да се вкуси.
Земјените знаци се асоцијација и на сите манифестации на земјата: поле или нива (Бикот), плажа или брег (Девицата), и планина или карпи (Јарецот). Тие стојат цврсто на земја, практични се и конструктивни.
Критериум ди Дофине 2018
Критериум ди Дофине 2018 — 70. издание на велосипедската етапна трка Критериум ди Дофине, која се одржала помеѓу 3 и 10 јуни како дваесетитрети настан во сезоната на Светската турнеја.
По шести пат во осум години, Критериум ди Дофине бил освоен од британски возач од, откако Герајнт Томас ја освоил трката по првпат.
Екипи
Бидејќи Критериум ди Дофине е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Биле поканети и 4 професионални континентални екипи на трката, со што била заокружена главната група со 22 екипи.
Поредок
Дополнително, постоел бодовен пласман наградуван со зелена маичка. За бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови за завршување во првите десет на етапа. На сите етапи, победата носела 15 бода, второто место носело 12 бода, третото 10, четвртото 8, петтото 6 и еден помалку за секое место надолу сè до еден бод за 10. место. Бодови за овој пласман можеле да се добијат и на секој од средните спринтови; овие бодови биле доделувани на секој од тројцата најбрзи возачи низ целта и тоа 5 бода за првиот, 3 за вториот и 1 за третиот.
Постоел и планински пласман, кој бил наградуван со сина точкаста маичка. За планинскиот пласман, бодови се добивале на врвот на некое искачување, доколку стигнеш пред другите велосипедисти. Секое искачување било категоризирано како екстра, прва, втора, трета или четврта категорија, а повеќе бодови носеле повисоките категории. Искачувањата од екстра категорија носеле најмногу бода, 20 за првиот возач преку врвот; првите десет возачи на искачувањата од екстра категорија добивале бодови за планинскиот пласман, првите осум за оние од прва категорија и првите шест за оние од втора категорија. Помалку бодови се добивале на помалите искачувања, обележани со трета или четврта категорија.
Четвртата маичка го претставувала пласманот за млад возач, наградуван со бела маичка. Пласманот бил пресметуван на истиот начин како генералниот пласман, но тука се натпреварувале само возачите родени по 1 јануари 1993. Постоел и екипен пласман, каде се пресметувале времињата на најдобрите тројца велосипедисти од секоја екипа на секоја етапа; водечката екипа на крајот на екипата била онаа со најмало вкупно време.
Арменско
Арменско или Ерменско (Άλωνα, Алона, до 1927 година Αρμένσκο, Арменско ) — село во Егејска Македонија, односно Грција, во општина Лерин. Населението брои 237 жители (2001).
Географија и местоположба
Во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија од 1896 година, македонскиот револуционер Ѓорче Петров за Арменско дава многу опширен и детален опис во кој меѓу другото за географијата, местоположбата и природните одлики на околината запишал дека селото Арменско се наоѓа 2 часа на запад од Лерин и е расположено на долниот крај на таканаречената Леринска Долина под самата Бигла на почетокот на Леринската Река која започнува ½ час над селото. Тоа е расположено покрај една река којашто се нарекува Стара Река. Реката тука тече бујно и шумно, а бреговите се стрмни. Селото е изградено на левиот брег на реката во должината по брегот.
Историја
Во времето на својата посета во 1896 година на крајот на XIX век Ѓорче Петров запишал дека Арменско имало 120 куќи со околу 720 жители под духовенство на Грчката патријаршија. Повеќето куќи се покриени со слама (сламеници) и се распрснати по брегот без ред, а поради тоа што наклонот на брегот е приближно 45 степени, затоа било многу мачно да се оди по улиците. Меѓу мештаните се раскажувало дека некогаш селото (не се знае точно кога) било погоре и поназапад од сегашното место на ребрата на планината Бигла, при што тоа се состоело од колиби на лажичари (луѓе кои прават лажици) и имало своја црква од која сега останало само името. Тие лажичари го основале сегашното село Арменско, откако слегле подолу. Никој во селото не знае од каде го добило тоа име. За доселеници арменци не се споменува ниту во песните, ниту во приказните, а во физичкиот изглед (тип) не се забележувал ерменски тип. Ерменците се црнооки, а тукашните луѓе се сите сивооки и со бело-црвена кожа. Во селото има една црква посветена на св. Атанасиј летен и еден нов манастир посветен на св. Ѓорѓи изграден пред 20 години (1870-тите) и расположен на јужниот брег на реката наспроти селото на растојание од 3 минути од него. Целото село е чифлик. Пред 15-16 години селаните божем го откупиле од бегот и во тоа време не му ги плаќале давачките, но сега бегот им го откажа тоа на селаните и сака повторно да го земе селото. Во селското училиште по желба на самите селани учителот ги учел децата на бугарски. Поголемиот дел од населението сакало да се откаже од грчкото духовенство, но спорот којшто го имаат со бегот не им дозволувлал да го направат тоа.
Милји понапред
„Милји понапред “ (англиски: Miles Ahead) – филм на режисерот Дон Чидл (Don Cheadle) од 2015 година, а автори на сценариото се Чидл и Стивен Бејгелман (Steven Baigelman). Главните улоги ги играат: Дон Чидл, Јуан Мекгрегор (Ewan McGregor) и Емајаци Коринеалди (Emayatzy Corinealdi).
Синопсис
Кон крајот на 1970-тите, кога се наоѓа на врвот од славата, Мајлс Дејвис (го игра Чидл) исчезнуав од јавноста во текот на пет години. Во тој период, тој живее повлечено, трпејќи ги хроничните болки на колкот и исцрпен од бројните лекови, а го прогонуваат и сеќавањата од минатото. Репортерот Дејв Брејден (го игра Мек Грегор) насилно упаѓа во домот на Дејвис и двајцата минуваат неколку дена заедно, во потрага по украдената снимка од најновите дела на Дејвис.
IC 1188
IC 1188 — галаксија во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1188 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 28 м 27 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -51° 15' 24".
Други поделби
Проучување на IC 1188 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
.qa
.qa — највисок државен домен за Катар.
Моментално има 12 регистратори кои се акредитирани од QDR за да нудат доменски имиња. Овие регистратори се Qtel, W3infotech, IP Mirror, Ascio, MarkMonitor, Marcaria.com, EPAG Domainservices, Safenames, CPS-Datensysteme, DomainMonster и InternetX.
ictQATAR ги раководи јапонските доменски регистри и го води процесот со ICANN за создавање на ASEAN доменско име за Малаингзиал.
QDR рајководи со највисокиот домен, кој во себе ги вклучува домените понудени од акредитираните регистратори и други затворени домени поврзани со катарските институции што значи дека мора името да се регистрира директно во QDR. Катар е првата земја во светот која е во можност да нуди доенски имиња на арапски, доменот قطر. го претставува катарскиот идентитет на арапски јазик. Катарски домени кои се достапни преку одобрените регистратори се: .qa, .com.qa, .net.qa, .name.qa и арапското قطر. од кои арапското се претставува како  во паникод. Домените кои се регистрираат директно од QDR се: .gov.qa, .mil.qa, .org.qa, .edu.qa и .sch.qa.
Менхенгладбах
Менхенгладбах (германски: Mönchengladbach) — град во Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Тој се наоѓа западно од Рајна, на половина пат помеѓу Диселдорф и холандската граница.
Менхенгладбах е дом на фудбалски клуб ФК Борусија Менхенгладбах, Формула 1 возачите Ник Хајдфелд и Ханц-Харалд Френцен, авторот/карикатурист Валтер Мерс, кабаре-уметникот Фолкер Писперс и филозофот Ханс Јонас.
Во време на опасност
Во време на опасност (In Time of Peril) — слика од англискиот сликар Едмунд Лејтон. Предметот на сликата не претставува било која специфичен историски настан, туку измислена случка од средниот век, каде едно младо момче и бебето се во чамец, со нивната мајка и војник или татко, и сандаци и снопови на богатства, каде што ти пристигнуваат во манастирот.
Сликата  Во време на опасност, била изложена на Изложбата во Кралската академија во 1897 година. Тоа подоцна беше купена од страна на Маклевиевиот одбор на доверители, и е поставена во Оклендската уметничка галерија, каде што таа брзо станала една од најпопуларните слики во галеријата, копирани од страна на генерации студенти по уметност во Окленд. Како и многу други уметнички галерии во Австралија и Нов Зеланд основани во доцниот XIX век, Оклендската збирка е особено богата со доцни викторијански и едвардијански академски слики.
Зоран Милосављевиќ
Зоран Милосављевиќ ( Белград, 21 декември 1939 - Кардица, Грција, 31 јули 1983 ), бил српски театарски и филмски глумец, член на драмата и глумечката игра, уметнички директор на Југословенскиот драмски театар. Во 1960-тите, тој станал многу популарен филмски глумец во Југославија. Од своето основање во 1970 година, тој работел во Студио Б. Загинал во сообраќајна несреќа во Грција на 31 јули 1983 година.
Детство, младост и школување
Основно училиште и Втора белградска гимназија завршил во Белград. Како средношколец бил наградуван за текстови и соработувал со весници каде е од 1955 година има објавени статии.
NGC 4844
NGC 4844 — ѕвезда во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Зоран Милосављевиќ
Детство, младост и школување
Студирал словенски, руски и полски јазици на Филолошкиот факултет во Белград. Се пријавил да студира режија на Академијата за театар, филм, радио и телевизија, денес Факултет за драмски уметности, но по приемниот испит му било понудено да студира на Катедрата за глума.
Дипломирал на Академијата за театар, филм, радио и телевизија на 1 јули 1964 година. во класата на проф. Јосип Кулунџиќ.
NGC 4844
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4844 е од видот *. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 15,3 m.
Зоран Милосављевиќ
Детство, младост и школување
Меѓу странските јазици, тој зборувал француски и англиски, а зборувал и руски и полски.
NGC 4844
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 58 м 8,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 4' 46".
Зоран Милосављевиќ
Детство, младост и школување
Се оженил во 1965 година, имал два сина. Воениот рок го отслужил во Осиек во 1966/67 година.
Денкте
Денкте (Denkte) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Зоран Милосављевиќ
Детство, младост и школување
Зоран Милосављевиќ е внук на полковникот Бранислав Милосављевиќ.
Денкте
Географија
Денкте се граничи со градот Волфенбител и со ридскиот масив Асе.
NGC 4844
Други поделби
Проучување на NGC 4844 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
Зоран Милосављевиќ
Филм
Втората година како студент дебитирал во улогата како член на француското движење на отпорот (Фелисиен Ертел) во филмот Не убивај (Tu ne tueras point) (1961) на францускиот режисер и глумец Клод Аутант-Лара (1961-2000) кој е снимен во француско-југословенска копродукција во студиото во Кошутњак. Жан Оренш и Пјер Бост ги играле француските глумци Сузан Флон и Лоран Терзиеф, германскиот глумец Франк Хорст, особено ги пофалил Шарл Азнавур. Сцените во кои Зоран Милосављевиќ бил заедно со Френк Хорст биле оценети како „најшокантни“.
Бил член на Здружението на драмски уметници на Србија и претседател на комисијата за меѓународна и меѓурепубликанска размена на УДУС.
За неговата улога во филмот Песната премиерно на 8-миот филмски фестивал во <a href="./%D0%9F%D1%83%D0%BB%D0%B0" rel="mw:WikiLink" data-linkid="undefined" data-cx="{&quot;userAdded&quot;:true,&quot;adapted&quot;:true}">Пула</a> во 1961 година ја добил наградата „Младост“ за најдобар млад глумец од официјалното жири.
Ја одиграл и главната машка улога во филмот Скали на храброста (1961), по сценарио и режија на Ото Денеш. Душица Жегарац играл како партнер на главната женска улога.
Овие први филмови биле забележани и во странство , а неговите први настапи во филмот и театарот биле пофалени од критичарите.
Театар
Зоран Милосављевиќ е потомок на војводата Јанко Поповиќ, Цинчар-Јанко, по неговиот најстар син Ѓорѓе Цинчар-Јанковиќ, окружен началник. Играл и во познатите драми Кога цветаа тиквите според текстот на Драгослав Михаиловиќ и Вучјак од Мирослав Крлежа, кои биле забранети. Забраната за изведување на овие претстави се одрази во долг период на криза во Југословенскиот драмски театар.
РТС и студио „Б“
Снимил неколку телевизиски драми и улоги во серии, меѓу кои и познатата телевизиска серија Отпишани.
Од основањето на радио станицата Студио Б на 1 април 1970 година водел емисија за култура и театар, како и контактна емисија „Фонтана на желбите“.
Тој беше еден од првите соработници на 1 април 1976 година. Златна значка на Студио Б „за исклучителен и траен придонес во програмата, работата и работењето на Студио Б од неговото основање“.На 31 јули 1983 година со своето семејство ги посетил манастирите на Метеори. во Грција. Истиот ден, во попладневните часови, на необезбедениот железнички премин во Неа Манастири (Нови манастири) на патот Ламија - Лариса, неговиот автомобил удрил во брз воз Атина - Солун. Тој бил тешко повреден и починал во болницата во градот Кардица. Погребан е на Новите гробишта во Белград.
Од 1978 до 1983 бил в.д.уметнички директор на Југословенскиот драмски театар.
Неговиот портрет, една од првите поп-арт слики во поранешна Југославија, бил насликан во 1968 година од Радомир Рељиќ, познат сликар, редовен член на САНУ. Портретот од неговото детство во 1944 година го напаравила неговата тетка Вера Ќириќ. моминско Милосављевиќ.
31 јули 1983 година со своето семејство ги посетил манастирите на Метеори. во Грција. Истиот ден, во попладневните часови, на необезбедениот железнички премин во Неа Монастири (Нови манастири) на патот Ламија - Лариса, неговиот автомобил удрил од брз воз Атина - Солун. Тој бил тешко повреден и починал во болницата во градот Кардица. Погребан е на Новите гробишта во Белград.
Зоран Милосављевиќ е потомок на војводата Јанко Поповиќ, Цинчар-Јанко, по неговиот најстар син Ѓорѓе Цинчар-Јанковиќ, окружен началник.
Денкте
Географија
Општината е составена од четири единици (состојба 1 декември 2016 г.):
Рајан Сантијаго
Рајан Сантијаго (родена на 25 мај 1994 година), професионално позната како Ројал и змијата, е американска пејачка и текстописец.
Ран живот
Родена во Њу Џерси, Рајан Сантијаго е родена на 25 мај 1994 година. Сантијаго се занимаваше со натпреварувачки танц како дете, сè додека не ги „скрши двете нејзини штикли“ откако скокна од сцената додека настапуваше кога имаше 14 години. Таа потоа навлегува во музичкиот театар. Во нејзините тинејџерски години, Сантијаго научи да свири гитара и почна да пишува песни.
Кариера
На 18-годишна возраст, Сантијаго се преселила во Лос Анџелес, каде што работела како шанкер во ресторан. Таа го заслужи охрабрувањето од колешката, кој подоцна стана нејзиниот прв менаџер, за мотивирањето да продолжи со професионална кариера како музичар.