cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Емпатија
Психотерапија
Хајнџ Кохут е главниот воведувач на принципот на емпатијата во психоанализата. Неговиот принцип се однесува на методот на собирање на несвесниот материјал. Можноста за примена на принципот не се доделува во лек, на пример, кога ќе мора да смета со друг принцип, принципот на реалноста. Развивање на вештини на емпатија често е централна тема во обновувањето на процесот за зависници од дрога. [се бара извор]
Во еволутивна психологија, обиди за објаснување на просоцијално однесување најчесто споменуваат и присуството на емпатија во поединецот како можна променлива. Иако точните мотиви зад сложените социјални однесувања се тешко за да се разликуваат, на „можноста да се ставите себеси во чевлите на друго лице“ и доживувањето настани и емоции на начинот на кој таа личност ги доживува“ е дефинитивен фактор за вистински алтруистичко однесување според хипотезата на Батсон на емпатија-алтруизмот.
Ако емпатијата не се чувствува, социјални размени (она што е во него за мене?) го надминуваат чистиот алтруизам, но ако емпатијата се чувствува, поединецот ќе помогне со акции или со зборови, без оглед на тоа дали тоа е во нивен личен интерес да го стори тоа и дури и ако трошоците ги надминуваат потенцијалните награди.
Образование
Важна цел на методот учење преку подучување е да обучи систематски и во секој час, да се научи емпатијата. Студентите треба да ги пренесува новите содржини на нивните соученици, така што тие имаат да размислуваат постојано во ментални процеси на другите ученици во одделението. На овој начин кај студентите можно е да се развие чекор по чекор чувството на реакциите на групата и нејзиното вмрежување.
Со животни
Некои истражувања на однесувањето на животните тврдат дека емпатијата не е ограничена на луѓето како се подразбира од дефиницијата. Примерите вклучуваат делфини спасувајќи луѓе од давење или од напади на ајкула, и мноштво на однесување забележани кај приматите, и двете во заробеништво и во дивина. (Видете, на пример, Мајмунот и Суши Учител на Франс де Вал.) Глодачите се виделе како демонстрираат емпатија за тие во болка што живеат заедно во заеднички кафез (но не на странци). Освен тоа, луѓето да можат да соживуваат со животни; како таква, емпатијата се смета дека е движечка психолошка сила зад движењето за правата на животните.
Белетристика
Некои филозофи (како Марта Нусбаум) укажуваат на тоа дека читање роман ја негува емпатијата кај читателите и ги води да вежбат подобар граѓански свет. За критика на оваа апликација на хипотеза за емпатија-алтруизмот за искуствата на наративните емпатија, видете Емпатијата и романот на Кин (Оксфорд, 2007). Во некои дела на научната фантастика и фантазијата, емпатијата се разбира да биде паранормалното или психичка способност за смисла на емоциите на другите, што е спротивно на телепатија, која дозволува да се согледа како мисли добро. Лицето кое има таква способност се нарекува и „емпатичар“ или „телепатичар“ во овој контекст. Понекогаш овие емпатичари исто така можат да проектираат свои емоции, или да влијаат врз чувствата на другите.
Историја
Некои постмодерни историчари, како што е Кит Џенкинс во последниве години дебатирале околу тоа дали е или не е можно да се соживува со луѓе од минатото. Џенкинс вели дека емпатијата ужива само таква привилегирана позиција во моментов, бидејќи тоа одговара хармонично со доминантниот либерален дискурс на современото општество и може да биде поврзан со концептот Џон Стјуарт Мил на реципрочна слобода. Џенкинс смета дека минатото е една странска земја и како ние немаме пристап до епистемолошките услови на возраст од качил за кои ние не можеме да се соживуваме. Невозможно е да се прогнозираат ефектите на емпатија за иднината [се бара извор]. Во изминатите тема можат да учествуваат во моментов од страна на т.н. историски присутни. Ако го гледаме од фиктивно минато, може да се каже сегашноста со иднината време, како што се случува со трик на лажните пророштва. Не постои начин на раскажување на присутните, со помош на минатото.
Во деловното работење
Во книгата „Wired“ (2009), консултант за стратегија Дев Патнејк тврди дека голем недостаток во современата деловна пракса е недостаток на емпатија во големите корпорации. Тој тврди дека нема никаква смисла за емпатија, луѓето внатре во компаниите се борат да се направат интуитивни одлуки и често се измамени верувајќи дека тие го разберат нивното претприемање, ако тие имаат квантитативни истражувања кај да се потпираат. Патнејк исто тврди дека вистинска можност за претпријатијата делуваат во XXI век е да се создаде чувството на емпатија за корисниците, укажува на „Најк“, Харли-Дејвидсон, и IBM како примери на „Организации со Отворена Емпатија“. Овие институции, тој тврди дека, гледаат нови можности побрзо отколку конкурентите, се прилагодени на промените полесно, и создават работни места кои им нудат на вработените поголемо чувство на мисија во своите работни места.
Јанчишта
Јанчишта (Άγιος Γεώργιος, Агиос Георгиос; до 1926 година: Γιάντσιστα, Јанциста, до 1940 година: Γιάννισσα или Γιάννισα, Ѓаниса ) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
Емпатија
Филозофија
Во книгата „Етика на грижа и емпатија“ (2007), филозоф Мајкл Слот ја воведува теоријата на етичка здравствена заштита, која се заснова на емпатијата. Неговото тврдење е дека моралната мотивација се, и треба, да потекнуваат од една основа на емпатичен одговор. Тој тврди дека нашата природна реакција на ситуации со морално значење се објаснети со емпатијата. Тој објаснува дека ограничувањата и обврските на емпатијата и за возврат моралот се природни. Овие природни обврски вклучуваат поголема емпатична и морална обврска кон семејството и пријателите, заради временското и просторното растојание. Во ситуации на блиска временски и физичка далечина, со семејството или пријателите, нашата морална обврска изгледа посилна отколку со непознати. Слот објаснува дека ова се должи на емпатијата и нашето природно чувствителни врски. Тој понатаму додава дека активностите се во ред ако и само ако тие рефлектираат или покажуваат недостаток на целосно развиени емпатичен грижа за другите од страна на агентот. Во феноменологија, емпатија се користи за опишување на искуство, во кое се доживува што доживуваат другите како доживување на искуството, како искуството на доживувањето на нешто од гледна точка на другиот, без збунетост меѓу себе и другите. Ова се заснова на чувство на агенцијата.
Јанчишта
Јанчишта е седиште на архијерејското намесништво Добра на Берската, Негушката и Камбаниската епархија на Грчката Православна Црква.
Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 12 километри северозападно од градот Бер и исто толку југоисточно од градот Негуш, на надморска височина од 55 метри. Површината на селскиот атар изнесува 19 квадратни километри.
Емпатија
Филозофија
Во најосновната смисла, ова е искуството на другите тело и, во таа смисла, тоа е искуство на „моето тело таму“. Во повеќето други погледи, сепак, искуството е изменета, така што она што се доживува како искуство на другите; во доживувањето емпатија, она што е доживеано не е „моето“ искуство, иако јас тоа го доживувам. Емпатијата, исто така, смета дека состојбата на интерсубјективноста и, како такви, изворот на формирањето на објективноста.
Никко Ти.
Николае Тцачи (р. 3 март 1997 година, Дрохија, Република Молдавија) познат како (англиски: Nikko T.), е пејач од Република Молдавија.
Јанчишта
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Солунското Поле.
Емпатија
Мерење
Едно истражување во мерењето на емпатијата се обиде да одговори на голем број на прашања: кој би требало да го врши мерењето? Што треба да помине за емпатија и што треба да биде намалена? Која единична мерка треба да се донесе и до кој степен треба секоја појава точно да одговараат дека UOM се исто така клучни прашања кои научниците се обидоа да ги истражат.
Никко Ти.
Музичка кариера
Својата музичка кариера ја започна во 2020 година, објавувајќи го својот деби сингл „Dansam“. Наскоро го издаде својот втор сингл „One More Night“.
Јанчишта
Историја
Селото е доста старо и во минатото било чисто македонско.
Емпатија
Мерење
Истражувачите се приближија на мерење на емпатијата од голем број на перспективите:
Никко Ти.
Дискографија
Песни
Јанчишта
Историја
Селото настрадало од нападите на грчките андарти за време на грчката вооружена пропаганда. Пред февруари 1906 година, жителите на селото добиле заструшувачко писмо од капетанот Костас Акритас.
Емпатија
Мерење
Бихејвиоралните мерки вообичаено вклучуваат оценување што го оценуваат присуството или отсуството на одреден или однапред или ад-хок однесување во предмети што го следат. И вербалното и невербалното однесување биле фатени на видео од експериментот како што Труакс (1967 b). Други експерименти, вклучувајќи го тој на Мехрабиан и на Епштејн (1972), ги имаат потребните предмети, коментираше по своите чувства и однесување, или оние на другите луѓе кои се вклучени во експериментот, како индиректни начини на сигнализација на нивното ниво на емпатично функционирање на оценителите.
Јанчишта
Потекло и значење на името
Селото е споменато во грамота на Стефан Душан од 1349 година како „Јанчишта“. Името веројатно настанало со додавање на патронимот -ишти на личното име Јанко. Оваа теорија ја има дадено бугарскиот академик Иван Дуриданов.
Селото било преименувано двапати. Најпрвин го носело името Јанциста (Γιάντσιστα). По пристигнувањето на бегалските семејства, во 1926 година селото било преименувано во Ѓаниса (Γιάννισα) и ова име го носело до 1940 година. Последното преименување се случило во 1950 година, кога станало Агиос Георгиос (Άγιος Γεώργιος).
Емпатија
Мерење
Индекси засновани на хартија вклучуваат еден или повеќе различни методи за реагирање. Во некои експерименти, предметите се потребни за да се види видео сценаријата (или изведена или автентична) и да се направи писмени реакции кои потоа проценуваат за нивните нивоа на емпатија (на пр. Гехер, Ворнер и Браун, 2001 ); сценаријата понекогаш се исто така, прикажани во печатена форма (на пр. Мехрабиан и Епштејн, 1972 ). Мерките, исто така, често се бара предметите во самостојниот извештај на сопствените способности или капацитети за емпатија, со користење на стил на Ликерт, со бројчени одговори на печатени прашалник кој може да се дизајнира да се приклучи на емоционалните, когнитивно-афективните или во голема мера когнитивните супстрати на емпатично функционирање. Некои тврдат дека прашалниците биле во можност да се приклучат и когнитивни и емоционални супстрати (на пример, Дејвис, 1980 ). Поновите хартиени средства вклучуваат коефициент на емпатија (EQ) создадено од Барон-Коен и Вилврајт кој се состојат со прашалник на самостоен извештај кој се состои од 60 елементи.
Јанчишта
Стопанство
Селото е доста богато, бидејќи се наоѓа во самото Солунско Поле, а земјата е многу плодна и дава високи приноси. Благодарение на системот за наводнување, тука се произведуваат големи количества овошје (праски и јаболка), но и други земјоделски производи. Воедно, во поново време, селото е особено познато по производството на пиперки.
Емпатија
Мерење
За најмладите, индекси на емпатијата со слика или приказни со марионета се усвоени за да им се овозможи дури и на најмладите, предучилишните деца да реагираат, без потреба да читаат и да пишуваат одговори (на пр. Денхам и Кочхоуд, 1990). Зависни променливи (променливи кои се надгледувани за каква било промена на експериментаторот) за помладите лица се вклучени самостојно известување на 7-опционална смајли фејс скала и снимени реакции на лице (Барнет, 1984). Одредена количина на конфузија постои за тоа како да се измери емпатијата. Ова може да се вкоренети во еден друг проблем: да одлучат што е емпатија и што не е. Во принцип, научниците до сега биле заинтересирани да се утврди една единствена дефиниција на емпатијата која ќе им овозможи да дизајнира мерка за да се процени неговата присутност во размената, на репертоарот на нечије однесување или како латентна особина во нив. Како резултат на тоа, тие се принудени често да го игнорираат богатството на емпатичниот процес во корист на фаќањето на површината, експлицитните самостојни извештаи или за трети лица податоци за тоа дали емпатија помеѓу двајца луѓе е присутна или не. Во повеќето случаи, инструментите за жал дадоа информации само за тоа дали некој има потенцијал да покаже емпатија (Гехер, и др., 2001)*. Гладштајн (1987) ја резимира позицијата забележувајќи дека емпатијата е измерена од гледна точка на емпатичарот, примателот за емпатија и страничниот набљудувач. Тој посочува дека откако повеќето користени мерки произведуваат резултати кои носат малку врска една со друга, истражувачите би требало да се воздржат од правење споредби помеѓу скали, кои се всушност мерење на различни нешта. Тој сугерира дека истражувачите што треба да одредат каков вид на емпатија се утврдува за да се измери, отколку едноставно наведува дека тие се утврдуваат за мерење на унитарна феномен „емпатија“; цел од неодамна и потврдено од Дуан и Хил (1996). Во областа на медицината, мерење алатка за негувателите е Џеферсон Размер на Физична емпатија, Здравствена професионална верзија.
Јанчишта
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живееле 320 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Јанчишта (Yantchista) имало 432 жители. Во селото постоело егзархиско училиште каде предавал учителот Тодор Стојанчев од Штип.
Емпатија
Мерење
Најмалку една студија користење што ја користува оваа алатка со учениците на здравствени науки покажа дека нивото на емпатијата се поголеми помеѓу жените в однос на мажите, а исто така се поголеми кај постарите студенти од помладите ученици.
Јанчишта
Население
Во 1910 година во Јанчишта (Γιάντσιστα) имало 325 жители.
Емпатија
Полови разлики
Прашањето на родовите разлики во емпатијата е доста контроверзен. Тоа често се верува дека жените се почувствителни отколку машките. Доказ за родови разлики во емпатијата се важни за прашалниците за самостојниот извештај на емпатија во која јасно се гледа она што се индексирани (на пример, влијание на социјалната желба и родовите стереотипи), но се помали или непостоечки за други видови на индексите, кои се помалку очигледни во однос на својата намена. Просечно жените имаат повисок резултат од мажите што се однесува до коефициентот за емпатијата (EQ), додека мажите имаат тенденција да постигнуваат повисок резултат во коефицинетот за систематизирањето (SQ). И машките, и женските со нарушување на аутистичниот спектар обично имаат поголем резултат SQ (Барон -Коен, 2003). Сепак, серија на неодамнешни студии, со користење на различни неврофизиолошки мерки, вклучувајќи и МЕГ, ексцитабилноста на ’рбетниот рефлекс,  и електроенцефалографија   имаат документирано присуство на родова разлика во човечкото огледало на нервниот систем, со женски учесници изложува посилен мотор резонанца од машки учесници. Покрај тоа, овие гореспоменати истражувања откриле дека женските учесници постигна повисоко ниво на емпатија на самостоен извештај на одредени мерки и дека овие мерки во позитивна корелација со физиолошки одговор. Сепак, други студии покажуваа дека жените не поседуваа поголема емпатични способности од мажите, и се разбира половите разлики се резултат на мотивациони разлики. Користејќи ФМРИ, неврологот Тања Сингер покажа дека емпатијата поврзана со нервни реакции се значително пониски кај машките кога набљудува како „неправедно“ лице доживува болка.
Јанчишта
Население
Во 1913 година, селото е забележано со 311 жители, а во 1920 година со 353 жители. По 1923 година, како и во другите берски села, биле сместени и 131 бегалско семејство со вкупно 483 бегалци. Поради што селото станало мешана населба, која во 1928 година имало 858 жители. Во 1940 година имало 1.007, во 1951 година 1.152, во 1961 година 1.452, во 1971 година 1.364, во 1981 година 1.448, а во 1991 година 1.472 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.682 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.763 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Добра со седиште во селото во Јанчишта, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Јанчишта, во кој единствено село е Јанчишта.
Дијалекти во полскиот јазик
Дијалекти во полскиот јазик — регионални варијанти на полскиот јазик, користени на полската територија и источните подрачја (за некогашните источни територии кои влегуваа во состав на полската држава). Тие се одликуваат со голема разлика од стандардниот/литературниот полски јазик, главно во областа на фонетиката и лексиката.
Со дијалектите е поврзан со четири слични едни на други фонетски појави: мазурење, шаѕење, јаблонковање и кашубење. Други карактеристични обележја за некои полски говори: билачење (севернокашупски говори) на валчење (говори на западна Мазовија и источните предели).
Дијалекти
Територијата на Полска истапува помалку од некогашните територии на Втората полска држава, значи Полска без западно Поморие, Лубелската територија, Лужица, Долна Шлеска и северните делови на источна Прусија, но со западни територии од Белорусија и Украина како и југозападна Литванија (главно Вилнус). На новостекнатите територии се користат непрецизирани нови и мешани дијалекти.
Дијалетите на полскиот јазик се поделени во две групи:
Особености
Дијалектите во Полска:
Дијалекти кои се користат надвор од Полска, на некогашните источни територии, колективно наречени полски источни дијалекти:
Оформување и развој
Развојот на полските дијалекти може да се подели на четири периоди:
Горан Влаовиќ
Горан Влаовиќ (Нова Градишка, ), e поранешен хрватски фудбалер.
Клупска кариера
Поранешниот хрватски национален фудбалски напаѓач играл за НК Осиек и Динамо Загреб во Хрватска, италијанска Падова, шпанска Валенсија и грчкиот Панатинаикос. За Динамо Загреб, во 81 натпревар, постигнал 61 гол. Со Динамо бил најдобар стрелец на хрватската фудбалска лига двапати во 1993 година и 1994 година, а постигнал 61 гол во генералниот пласман во ХНЛ. Во Шпанија ги освоил Копа дел Реј (1998/99) и Суперкуп де Еспања (1999) со Валенсија.
Репрезентативна кариера
Првиот натпревар за хрватскиот фудбалски тим го одиграл против Австралија во 1992 година, на турнеја низ Австралиј а. За хрватската репрезентација, настапил на 52 натпревари и постигнал 15 гола. Тој настапил на Европското првенство во 1996 година во Англија и на Светското првенство во 1998 година во Франција и во 2002 година во Јапонија и во Јужна Кореја.
На работ на дивината (филм)
На работ на дивината - американски филм, во режија на Ли Тамахори. Главните улоги ги играат: Алек Болдвин и Ентони Хопкинс.
Содржина
Средовечниот милионер Чарлс Морсе ја придружува на снимањето во Алјаска својата млада сопруга Мики, која е познат фото-модел. Кога фотографот Роберт Грин ќе здогледа фотографија на еден месен жител, решава да го изнајми него за снимање со Мики. Меѓутоа, проблемот е во тоа што тој живее далеку во дивината.
Сармиентосаурус
Сармиентосаурус — род на титаносауруски сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на горна креда на територијата на денешна Аргентина, пред околу 95 милиони години. Типскиот вид на родот е Sarmientosaurus musacchioi.
Откривање
Во 1997 година, палеонтологот Рубен Д.Ф. Мартинез, во Estancia Laguna Palacios во провинцијата Чубут, открил череп од сауропод. Ова се покажало како поврзано со првите неколку вратни пршлени.
Во 2016 година, типскиот вид Sarmientosaurus musacchioi бил именуван и опишан од Рубен Дарио Франциско Мартинез, Метју Карл Ламана, Фернандо Емилио Новас, Рајан Ц. Риџли, Габриел Андрес Касал, Хавиер Е. Мартинез, Хавиер Р. Вита и Лоренс М. Витмер. Општото име се однесува на градот Сармиенто. Специфичното име го одликува покојниот Едуардо Мусакио, едукатор на Универсидад Национал де ла Патагонија Сан Хуан Боско. Идентификаторите за животна наука се 537DFE26-54EC-4978-AC86-E83A04FA74DE за родот и C1090B8D-D051-44F3-B869-8B4A0C802176 за видот.
Холотипот, MDT-PV 2, бил пронајден во горниот член на формацијата Бахо Бареал, кој датира од времето на Кеноман до Турон. Се состои од скоро целосен череп со долни вилици, артикулиран со првите седум пршлени на предниот врат. Неколку делови од вратот, меѓу кои и целиот атлас и четвртиот пршлен на вратот, биле премногу еродирани за да бидат спасени. Примерокот претставува постара единка. Тој е еден од ретките титаносауруси за кој е пронајден материјал од череп. Единствено, на страната на вратот е откриена издолжена структура, идентификувана како осифицирана тетива.
Од формацијата Бахо Бареал познат е уште еден титаносаурус сауропод, Епахтосаурус. Не може да се утврди дали и двата таксони се идентични бидејќи материјалот од нивните холотипови не се преклопува. Сепак, авторите сметале дека идентитетот е неверојатен бидејќи во нивната кладистичка анализа и двата пола заземале различни позиции во еволутивното дрво. Исто така, фрагментарните фосили, на посткранијалните коски кои се разликуваат од оние на Епахтосаурусот и коските на черепот, кои не се слични на кранијалот на Сармиентосаурус, покажуваат дека во секој случај неколку видови титаносауруси биле присутни во живеалиштето.
Големина и карактеристични одлики
Сармиентосаурусот има проценета должина од дванаесет метри и тежина од десет тони.
Авторите што ги опишуваат укажале на девет единствени одлики на разликување, автопоморфии. Очната празнина е голема, 40% од должината на черепот. Асцендентната гранка на максилата има сложена врска со горниот процес на лакрималната коска, која се закопчува помеѓу нејзината надворешна и внатрешната страна. Внатрешниот раб на задниот дел од растечката гранка на максилата го допира работ на коскената ноздра со низок, но изразен гребен. Во бразинот има три одделни излези за нервниот тригемин. Недостасува внатрешен венски канал што го поврзува инфундибулумот со стеблото на мозокот. Премаксиларните заби се поставени вертикално, максиларните заби се наклонети напред и стоматолошките се наклонети кон задниот дел. Пршлените на средниот врат имаат издигнувања, како плочи, во форма на плочки, помеѓу процесите на предниот зглоб и центарот на 'рбетниот столб. Долга и тенка осифицирана тетива се протега по долната страна од низата пршлени на вратот и ребра на вратот.
Скелет
Черепот има должина од четириесет и три сантиметри. Во горниот поглед, черепот е повеќе или помалку во форма на јазик. Преорбиталниот отвор е мал но дупката за очите е исклучително голема. Во страничен поглед, устата е рамна со конкавен горен профил и површина. Максилата го допира префронталниот дел. Југалната коска има невообичаена форма на L со многу долга предна гранка и скоро отсутна задна гранка. Петтиот кранијален нерв, nervus trigeminus, има дополнителни излези кон максилата и долната вилица, додека другите сауроподи имаат само еден излез. Предниот дел на долната вилица има скоро постојана висина.
Прамаксилата носи четири заби, максилата единаесет (десна страна) или дванаесет (лево) и стоматолошкиот тринаесет. Премаксиларните заби се поставени вертикално, максиларните заби се наклонети напред, додека забите на долната вилица се наклонети наназад, што е единствена конфигурација. Конструкцијата на забите е помеѓу позаситнетата форма на базални сауроподи и обликот на молив на изведените видови. Забите се умерено издолжени. Секој од нив има остро аголни аспекти на трошење во висока и ниска положба што, заедно со нивната чудна ориентација, укажува на посебен, сè уште неразбирлив начин на сечење на растителноста.
Пршлените на вратот се долги и издолжени. Нивната внатрешна структура е со многу мали воздушни простори внатре. Пршлените на средниот врат имаат овални, тесни и длабоки плевроцели на нивните страни, пневматски ископувања кои скоро се допираат едни со други на средната линија, одделени со тесна коскена плоча. Задните процеси на зглобовите се невообичаено долги, достигнуваат над работ на 'рбетниот дел од телото. Процесите на предниот зглоб се поткрепуваат одоздола со потпори со овален пресек, очигледно формирани со перфорација на вообичаено гребени во форма на плоча во оваа позиција. Ребрата на вратот се деликатни, тенки и во форма на прачка.
Осифицирана тетива
Паралелно со ребрата, на надворешната страна на вратот е откриена структура во форма на кабел со постојан пречник од три милиметри. Има овален пресек и груба и пругаста површина. Структурата потекнувала директно зад черепот и продолжува во должина од неколку пршлени, со тоа и до некои метри. Авторите ги толкувале како осифицирана тетива. Алтернативната хипотеза дека станува збор за ребро на вратот е одбиена затоа што ребрата се подебели и треба да имаат различна позиција. Таквите тетиви можеби биле продолжение на ребрата на вратот, но повторно, неговата позиција не го потврдило ова. Наместо тоа, се претпоставува дека е внатрешен за некои мускули на вратот. Таквите осифицирани тетиви никогаш порано не биле пронајдени кај ниту еден фосилен диносаурус, но некои постоечки групи птици, како што се жеравите, ги покажуваат, иако се релативно пократки. Можни мускули, каде што можело да се лоцира, се Musculus rectus capitis anterior ventralis, Musculus longus colli ventralis или Musculi intertransversarii. Внатрешната структура на тетивата, со многу преработено коскено ткиво, укажува на брза осификација на млада возраст.
Класификација
Мартинез и колегите го вклучиле Сармиентосаурусот во базалните позиција во рамките на кладот Литострорија, над Malawisaurus во еволутивното дрво. Сепак, во 2021 година, Стивен Поропат и неговите колеги го идентификувале како дел од новиот клад „ Дијамантинасаурија“, заедно со Саванасаурус и Дијамантинасаурус.
Палеобиологија
Имал многу голем отвор за очите, што значи дека можеби имал подобар вид од другите титаносаури. Ова држење на телото имплицира дека можеби јадел многу пониски растенија од другите сауроподи. Корелацијата помеѓу структурата на внатрешното уво и држењето на главата е доведена во прашање во претходните студии.
Надворешни врски
Видеа што ја придружуваат статијата за истражување:
Гоингарајп
Историја
Пред 2014 г. Гоингарајп бил во состав на општината Скарстерлон, а сè до 1984 г. — во склоп на Донијаверстал.
Ана Илијоска-Богиќ
Ана Илијоска-Богиќ e македонска писателка и сликарка.
Родена е во 1977 год. во Охрид. Се школувала во Охрид, Скопје и Белград, каде што дипломирала на Музичката академија. Живее и работи како професор по виолина во Белград,.
Покрај музиката друга нејзина преокупација се книжевноста и сликарството. Пишува поезија и проза. Учествувала на бројни ликовни колонии и групни изложби.
Вотски јазик
Вотски (vađđa ceeli или maaceeli – исто така vaďďa tšeeli, maatšeeli ) — балтофински јазик, дел од групата на уралски јазици. Јазикот е мајчин јазик на Вотите во Ингрија, Русија. Јазикот единствено се зборува во селата Краколје и Лужици. Јазикот е при изумирање. Според податоците од 1989 година, јазикот го зборувале само 62 лица, а најмладиот е роден во 1938 година.
Дијалекти
Вотскиот јазик имал 4 главни дијалекти, од кои денес само западниот останал. Дијалектите биле:
Правопис
Јазикот немал унифициран правопис. Така за јазикот се користеле бројни правописи. Некои лица користеле изменета кирилица, а некои латиница. Правописот заснован на латиница бил сличен со останатите правиписи на другите фински јазици.
За среќа се потребни тројца
„За среќа се потребни тројца“ (српски: За срећу је потребно троје) — југословенски филм на режисерот Рајко Грлиќ од 1985 година по сценариото на Дубравка Угрешиќ. Главните улоги ги толкуваат: Предраг Мики Манојловиќ, Мира Фурлан, Богдан Диклиќ, Ксенија Пајиќ, Миодраг Кривокапиќ, Витомира Лончар итн.
Синопсис
Еден човек (го игра Манојловиќ) од очај се обидува да ограби банка со пластичен пиштол. По излегувањето од затворот, тој среќава две сосема различни жени и со нив стапува во љубовна врска. Така започнува љубовниот триаголник во кој постојано се испреплетуваат емоциите и парите...
Реквием за еден сон
Реквием за еден сон (англиски:  Requiem for a dream) е американски филм од 2000 година, режиран од Дарен Аронофски. Филмот е снимен според романот на Хуберт Селби Помладиот од 1978 година. Главните улоги ги играат: Елен Бурстин, Џаред Лето, Џенифер Конели и Марлон Вајанс, а самиот Хуберт Селби има улога како затворски стражар. Во филмот се зборува за различните форми на зависност, кои водат до затвореност во еден свет на соништата, кој е различен од реалноста. За улогата во овој филм, Елен Бурстин била номинирана за наградата „Оскар“ за најдобра актерка во 2000. Музиката во филмот е компонирана од Клинт Мансел, ја изведува „Квартетот Кронос“.
Содржина
Синот на Сара Голдфарб, пак, Хари Голдфарб (го игра Лето) е дилер и нарко-зависник од хероин. На тој начин, тој мисли дека ќе си осигура подобар живот, како за него, така и за неговата девојка - Мерион Силвер (ја игра Конели), исто така зависник од дрога. За жал, по нивната краткотрајна радост, тие запаѓаат во потполна катастрофа. Поради војна меѓу уличните банди, тие не можат да најдат дрога, поради што Хари и Тајрон заминуваат на југ, а Мерион станува проститутка. Патувајќи кон Флорида, здравствената состојба на Хари му се влошува и тој се пријавува во болница, но тој и Тајрон (го игра Вајанс) завршуваат в затвор. На крајот, на Хари му ја ампутираат левата рака; Тајсон останува в затвор; за да дојде до дрога Мерион учествува во перверзни сексуални забави, а Сара запаѓа во тешка психичка состојба, целосно ја губи врската со реалноста и завршува во душевна болница.
Пролетна офанзива
Пролетната офанзива е офанзива која ја презеле германските и бугарските окупациски сили во пролетта 1944 година во Македонија и Поморавјето. Офанзивата траела од 25 април до 19 јуни 1944 година, при што се воделе жестоки борби на партизаните со германските и бугарските војски, како и со балистичките формации во неколку реони на долината на Вардар, во Западна Македонија и во Јужна Србија. Овие борби, предводени од генералот Михајло Апостолски во македонската историографија се познати под името Пролетна офанзива.
По завршувањето на оваа офанзива, со последната битка на Петрова Гора, целата територија на Македонија, со исклучок на поважните комуникации и градовите, практично била ослободена, а Првата македонско-косовска бригада ја повратила загубената територија во Западна Македонија. На слободната територија се развивал целокупниот живот, насочен во прв ред кон стабилизирање на народната власт и политичките организации. Сите овие услови овозможиле непречено свикување на Првото заседание на АСНОМ во манастирот „Св. Отец Прохор Пчински“ во близина на Куманово.
Појас на кршливост
Појас на кршливост (shatter belt) — концепт во геополитиката според кој на политичката карта се препознаваат и анализираат стратешки позиционирани и ориентирани региони кои се и длабоко внатрешно поделени и опфатени во натпреварувањето меѓу големите сили во геостратегиските области и сфери.
Толкување и дефиниции
Концептуалната заснованост на појасите на кршливост произлегува при аналитичкиот пристап на разгледување на светската мапа на државите и империите во поглед на нивната геополитичка борба, воени и политички односи согледано во однос на оние стратешки позиционирани области кои се одликуваат со поголема склоност на внатрешна поделеност од која произлегуваат судири (конфликти) и воедно се стратешки значајни за големите сили. Поврзувањето со терминот кршливост („на стакло“) е очигледен резултат на долготрајните судири со големо разорно влијание, лесната избувливост и воопшто склоноста кон разурнувачки конфликти во овие региони. Оттаму, самиот термин појас на кршливост генерално се однесува на географски регион кој е загрозен и од страна на локалните конфликти внатре во рамките на државите или помеѓу државите во регионот, како и со вклученоста на спротивставените големите сили надвор од регионот. Концептот на shatter belt – појас на кршливост во геополитиката уште се дефинира и како стратешки позиционирани и ориентирани региони кои се и длабоко внатрешно поделени и фатени во натпреварувањето меѓу големите сили во геостратегиските области и сфери. Регионите означени како појас на кршливост често се обвинуваат за голем обем на меѓудржавен/и конфликти, особено во однос на големите конфликти за моќ. Во однос на нивната зафатеност и тесна поврзаност со големите и глобални конфликти на моќ, регионите кои се сметаат за појаси на кршливост се воедно и главните кризни жаришта или трусни подрачја во светската политика и меѓународните односи. Оттаму, и аналогијата и споредбата (на оригиналното англиско именување) со раседите во геологијата каде активните раседни зони се вообичаени места на појавување на земјотреси. Затоа, за разлика од повеќето геополитички региони кои имаат различен степен на кохезија, регионите кои сметаат како појаси на кршливост се глобални дестабилизирачи.
Зачетоци и првобитна употреба
Стратегиската поставеност на одредени региони во светот заедно со склоноста кон кофликти и нивата непосредна зафатеност во геополитичките судири и случувања уште од поодамна биле дел од бројните проучувања и анализи. Ваквите региони во светот препознатливи по својата „кршливост“ или „ранливост“ почнувајќи од крајот на XIX и почетокот на XX век го задржувале вниманието на значајни геостратези и мислители, како Алфред Мејхен, Џејмс Фејргрејв и Ричард Хартшорн. Првобитната употреба на овој концепт од повеќе англо-американски автори била со намера и цел да се опише кршливата рамнотежа на географскиот простор помеѓу атлантска (поморска, Западна) Европа и јадрото на евроазиското копно, каде што воедно низ вековите народносните групи на Европа живеат најизмешани и со силно влијание на надворешните соседни големи сили. Уште во 1915 година, Џејмс Фаргрејв користејќи го терминот зона на судир – Crush zone со цел да ги опише малите држави кои служат како своевиден тампон помеѓу светските поморски сили и стожерот на евроазиското копно од Северна Европа па сè до Корејскиот Полуостров, меѓу повеќето региони и области го вбројува Балканот, а Ричард Хартшорн анализирајќи ја зоната на кршливост – Shutter zone за време на Втората светска војна ја препознава во рамки на Источна Европа од Балтикот до Јадранското Море.
Појаси на кршливост на современата геополитичка мапа
По крајот на Студената војна и големите територијални и политички промени во светот, концептот за појасите на кршливост повторно добива на значење и употреба. На светската политичко-географска карта на геополитичките сфери („царства“) и регионалните промени од крајот на Втората светска војна до денес, според Саул Коен, постојат два појаси на кршливост, и тоа: Блискиот Исток и Потсахарска Африка.
Блискоисточниот појас на кршливост ги опфаќа државите од Турција на север, Иран на исток, Либија на запад до Судан на југ со Арабискиот Полуостров, Месопотамија и Левант како јадро, при што овој регион самиот по себе е во постојани конфликти како арапско-израелскиот конфликт, Ирачката војна и бројни други внатрешни конфликти и немири како Арапската пролет, а и самиот регион е опфатен во директниот судир помеѓу најголемите сили САД и западните и Русија, особено отворено видлив во војната во Сирија по 2013 година.
Потсахарскиот појас на кршливост ги опфаќа државите на Источна Африка од Кенија на север, со Јужна Африка и државите на јужниот дел на западниот африкански брег до Ангола, каде покрај големите внатрешни конфликти како Апартхејдот и обраните процеси во Зимбабве и ЈАР, племенските судири и нестабилност на државите, главна одлика е натпреварот односно судирот помеѓу комунистичкиот и западниот блок од 1970 до 1990 и актуелниот судир и натпревар за моќ помеѓу Кина и Западот од 2000 до денес.
Од современиот аспект Саул Коен предвидува дека иднината може да донесе дополнителни појаси на кршливост на светската сцена и најверојатен кандидат е новата / стара зона од балтичките држави преку Источна Европа и Балканот. Разгледувајќи го просторот на Балканот како микрокосмос преку дефиницијата за појас на кршливост со осврт на внатрешните одлики на државите, а посебно на Македонија, може да се препознае и своевиден внатрешен односно „балкански“ појас на кршливост. Имено, просторите на Босна и Херцеговина, Санџак и Косово со Прешевската долина во јужна Србија и Македонија може да се идентификуваат како појас на кршливост на Балканот, што се должи на исклучително длабоката внатрешна поделба по етнички, верски, културни линии, слабата кохезија и стабилност, стратешката положба на географската поставеност, склоноста и потенцијалите за конфликт и што е најважно присуството на конкуренцијата на сите соседни држави, како и вклученоста на регионалните и глобалните сили, како што се САД, Турција, Русија, ЕУ.
NGC 2981
NGC 2981 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2981 се споменува и како UGC 5208, MCG 5-23-32, CGCG 152-62.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1886 година од страна на Самуел Опенхајм, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2981 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 2981 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 44 м 56,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 31° 5' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 2981 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27925. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 104; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2501. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 466.
Прати понатаму (филм)
Прати понатаму - американски филм, во режија на Мими Ледер. Главните улоги ги играат: Хејли Џоел Осмент, Кевин Спејси и Хелен Хант.
Содржина
Тревор Мекини е младо момче кое страда поради неговата мајка-алкохоличарка, како и поради стравот од насилниот, но отсутен, татко. Животот започнува да му се менува откако неговиот наставник, господинот Симонет, им дава на децата училишна задача да смислат нешто што може да го промени светот и да започнат да го применуваат тоа.
Стар век
Стар век (антика) — дел од историјата, која се занимава со проучување на човечката историја, вклучувајќи го времето на древниот период (т.е. почетокот на „историјата“ и крајот на „праисторијата“), раното средновековие во Европа и династијата Ќин во Кина. Овој период опфаќа раната империја на Кина, царствата на Индија во период од 5000 години, клинестото писмо создадено од сумерите во околу XXX век п.н.е., која претставува и најстарата скрипта која била откриена до денес. Но стариот век во никој случај не треба да се поистоветува со праисторијата.
Проучување на стариот век
Едно од најголемите тешкотии за проучување на стариот век е фактот што само еден мал дел од тој период е документиран, и само мал дел од тие истории успеале да се задржат до ден денес, односно како проблем се означувало фактот што имало само малку луѓе кои биле способни да ја пишуваат историјата во тоа време. Дури и оние кои биле напишани, сепак не биле широко распространети низ познатиот свет.
Римското Царство создала една од најдревните култури во историјата на човештвото, но многу творби од најпознатите историчари од тоа време, биле загубени. Таков е примерот со Тит Ливиј, римски историчар, кој живеел во I век п.н.е., кој ја напишал историјата на Рим во неговото дело „Од основањето на градот Рим“ (Ab Urbe condita) во 144 тома, од кој само 35 се зачувани до ден денес. Во целина, само мал дел од работата на сите големи римски историчари се зачувани.
Денешните историчари за проучување на стариот век главно се потпираат на две насоки: археологијата и проучување на историјата преку запишаните текстови.
Археологија
Археологија е наука која ги изучува материјалните остатоци, односно сите видливи траги на човечката дејност заради запознавање на нивната содржина во одредено време и простор, како и заради нивното значење во одредено социјално, економско и историско опкружување. Иако оваа наука вообичаено се поврзува со “старите работи", односно со дамнешното минато, со неа се опфаќа временски период од најстарите материјални остатоци па сè до нашето совремие   . Во текот на проучувањето на древната историја, археолозите се служиле со најразлични раскопувања во остатоците на древните градови, барајќи информација за тоа како народите од тоа време живееле и по кој начин. Некои од најважните откритија на археолошкото учење вклучуваат:
Проучување на текстовите
Можеби поголемиот дел од она кое му е познато на денешниот свет за древните цивилизации доаѓа од натписите на древните историчари. Едни од најпознатите древни историчари се Херодот, Јосиф Флавијански, Тит Ливиј, Полибиј, Салустиј Крисп, Гај Светониј Транквил, Такит, Тукидид и Сема Ќен.
Праисторија
Праисторијата е поим кој најчесто се однесува на периодот од историјата на човештвото кога не постоела писмена историја. Во почетокот на човечките миграции во Долниот палеолит народите се населиле главно во Евроазија. Во Средниот палеолит народот главно мигрирал од Африка покрај крајбрежјата кон Јужна Азија и Југоисточна Азија и Австралиските острови. Пред околу педесет илјади години, народот се населил од Азија на Блискиот Исток. Пред околу четириесет илјади години, во Европа се создале првите модерни народности.
Во околу X век п.н.е. започнало развој на селското стопанство, кое претставува и датумот за почетокот на древната епоха. Во VI век п.н.е. се создала кинеската цивилизација. Во V век п.н.е. кон крајот на неолитската цивилизација биле изработени првите примитивни запрежни велосопеди и започнале да се распространуваат пишените дела. Во IV век п.н.е. се развила Трипилската култура на територијата на денешните држави Украина, Молдавија и Романија. Во околу 3400 п.н.е. се развила сумерската цивилизација со создавање на клинастото писмо на Блискиот Исток. Во околу XXVII век п.н.е. се создало Старото кралство на Египет.
Бронзено време
Бронзената епоха е дел од трипериодниот систем. Овој систем го иследува неолитот во неколку региони во светот. Во XXIV век п.н.е. била создадена Акадската империја, во 22 век п.н.е. започнал т.н. Прв период на Стар Египет по течението на реката Нил и Блискиот Исток. Кон XXI век п.н.е. настапила сумерската ренесанса. Во XVIII век п.н.е. настапил т.н. Втор период на Стар Египет.
Во околу 1600 п.н.е. започнала да се развива Микенската цивилизација. Исто така, во околу 1600 п.н.е. бил даден почеток на династијата Шанг во Кина. Во тој период има докази дека било создаденокинеското писмо. Во околу 1600 п.н.е. била создадена хетитската цивилизација. Во периодот од XVI век п.н.е. до околу XI век п.н.е. било создадено Новото Египетско царство. Помеѓу 1550 п.н.е. и 1292 п.н.е. настапил т.н. Амарнски период на царството.
Железно време
Железната епоха е последниот период од трипериодниот систем. Датата за започнување на овој период е различна во зависност од географскиот регион. Во XIII век п.н.е. до 12 век п.н.е. траел т.н. Рамесидски период од историјата на Древен Египет. Во периодот околу 1200 п.н.е. се одвивала Тројанската војна. Во околу 1180 п.н.е. се распаднала хитетската империја.
Во 1046 п.н.е. е година на започнување на владеењето на династијата Џоу на кралот Ву Џоу. Во периодот од X век п.н.е. до VII век п.н.е. опстојувала Новоасирското Царство. Во 800 п.н.е. зголемувањето на грчките градови-држави. Во 776 п.н.е. биле одржани првите Олимписки игри.
Класична антика
Класичната антика е општ поим за долг период од културната историја, која главно се однесува на древните цивилизации на Стара Грција и Стариот Рим.
Југозападна Азија (Близок Исток)
Древниот Близок Исток се смета за лулка на цивилизацијата. Тој бил сред првите каде се развило земјоделството, овој простор го дал пишаното писмо, овде се развило грнчарството, првата централизирана власт, првата социијална стратификација, ропство и организирана војна, ги дал основите во областа на астрономијата и математиката.
Месопотамија
Сумерската е една од најраните познати цивилизации во светот, која се наоѓала во Јужна Месопотамија, односно долината на реките Тигар и Еуфрат (денешен Ирак). Таа се развила во градот Ериду од Убаидскиот период (VI век п.н.е.) преку Урукскиот период (IV век п.н.е.) и Династикскиот период (III век п.н.е.), сè до појавата на Вавилон во почетокот на II век п.н.е. Поимот Сумер се однесува на сите говорители на сумерски јазик. На практика, оваа цивилизација била првата во која се зазвило земјоделство|земјоделството. Сумер е првата светска цивилизација за која е потврдена писменоста и изградба на градови.
Вавилон била империја главно населена со аморити и се наоѓал на просторот на денешен јужен Ирак. Вавилон бил создаден кога Хамураби ги освоил на Сумер и Акад, со кое прекинала последната сумерска династија Исин. Тој бил прв крал на Вавилонското царство. Аморитите се семитски народ кој во Вавилон го користиле акадскиот јазик, кој користел клинесто писмо и кој води потекло од сумерскиот јазик. Името на јазикот доаѓа од градот Акад, главниот центар на месопотамската цивилизација. Сумерскиот јазик главно се користел за религиозни цели, и во тоа време не би “говорен јазик“. Во акадската и сумерската култура главна улога имала вавилонската цивилизација, чиј град Вавилон станал голем културен центар во империјата и светот. Градот се наоѓал до реката Еуфрат, на околу 90 км јужно од Багдад во денешен Ирак. Најраниот запис на Вавилон е обележан со дата и табла, за време на владеењето на Саргон од Акад.
По 1158 п.н.е. Месопотамија и Вавилон биле управувани од разни династии кога паднале под Асирија. Во времето на управувањето на царевите на Нововавилонското царство, кое било основано од Набопаласар (605 п.н.е.- 562 п.н.е.), халдејската династија го достигнала својот расцвет, а подоцна оваа развивање го продолжил и неговиот син Навуходонозор II.