cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бедни луѓе
Содржина
По смртта на мајка ѝ, Варвара го напуштила домот на Ана Фјодоровна и оттогаш потекнува нејзиното познанство со Макар. Таа му е бескрајно благодарна за несебичната помош без која таа не би можела да преживее. Макар е ситен службеник, на возраст од 47 години, кој живее како потстанар во една зграда наспроти зградата на Варвара. Самиот тој е толку сиромашен, што нема доволно пари за редовно да ја плаќа киријата, ниту пак за да си купи нова облека и обувки. Неговиот надворешен лик е жалосен, зашто тој оди во стара облека, со искинати копчиња на капутот и со распаднати чизми. Тој е свесен за својата бедна положба и тоа има огромно негативно влијание врз неговата самодоверба: во односите со соседите и со колегите на работа, тој е потполно несигурен, потчинет и повлечен во себе. Сепак, гледајќи ја бедата во која живее Варвара, Макар ја троши целата своја заработувачка за да ѝ помогне.
Сепак, радоста на Макар е краткотрајна, зашто набргу Варвара му соопштува дека ја посетил богатиот господин Биков, нудејќи ѝ брак. Иако не чувствува никаква љубов или привлечност кон него, таа без размислување ја прифаќа брачната понуда и му пишува писмо на Макар, полно со благодарност за сета помош што ѝ ја пружил. Макар е тажен, но, воден од својата љубов и грижа за Варвара, се однесува необично дарежливо, трчајќи по продавниците и купувајќи ги потребните работи за нејзината венчавка. Откако е извесно дека Варвара ќе замине, во последното писмо Макар ја искажува својата бескрајна тага и ја моли Варвара да не го напушта, зашто не може да си го замисли животот без неа.
Осврт кон делото
Уште при самото објавување, романот „Бедни луѓе“ наишол на блескави критики. Така, големиот критичар Белински рекол дека тоа е најважниот прилог објавен во „Петроградскиот зборник“ „и по местото и по вредноста“. Исто така, оценувајќи го делото, Белински напишал: „Мора да се признае дека Бедни луѓе како деби е необично дело и дека никој од руските писатели така не ја почнал кариерата... Со исклучок на луѓето кои се потполно неспособни да ја сфатат и осетат поезијата, и можеби двајца, тројца пискарала кои се исплашиле за себеси, сите се сложуваат со тоа дека оваа новела ја создал необичен талент.“ Всушност, Белински го прочитал романот уште пред да биде објавен, бидејќи штом Некрасов го прочитал ракописот утредента му го однел на Белински, кому уште од прагот на куќата му рекол дека се појавил новиот Гогољ. Белински го примил ракописот со скепса, но откако го прочитал бил многу возбуден и му рекол на Некрасов веднаш да му го доведат Достоевски. Тој настан го опишал и самиот Достоевски во својот дневник: „Ме дочека многу воздржано, но не помина ниту една минута и сè се промени. Почна да зборува пламено и очите му гореа: Знаете ли вие што сте напишале? - ме праша неколкупати. - Вие единствено со непосредното чувство, како уметник, сте можеле да го напишете ова, но дали сте свесни за страшната вистина која ни ја откривте и покажавте? Не е можно вие на вашите дваесет години да сте го сфатиле тоа. Ние, публицистите и критичарите, настојуваме да ги објаснеме нештата преку анализа, а вие како уметник, со еден потег, слика, веднаш ја покажувате целата суштина, и тоа толку непосредно, што и на најпростиот читател му е сè разбирливо. Ете, во што е тајната и вистината на уметноста. Тоа е служењето на уметникот на вистината! Вам вистината ви е откриена како на уметник, дадена како дарба, ценете го својот дар, останете му верен и ќе бидете голем писател.“
Во времето кога бил објавен, романот „Бедни луѓе“ бил актуелно дело како по темата така и по начинот на кој се обработени проблемите во него. Опишувајќи ги „малите“ луѓе, притиснати од сиромаштијата, Достоевски се наметнал како поет на градот и успеал да открие нов свет кој дотогаш бил речиси непознат во руската книжевност. Во романот се прикажани луѓето кои претходно не го привлекувале вниманието на писателите, зашто тие не се исклучителни карактери ниту пак во нивните животи се случува нешто важно; оттука, за предреалистичката книжевност тие биле целосно неинтересни. Впрочем, во романот нема речиси никакво надворешно дејствие, но Достоевски успеал да ги прикаже вистинските човечки чувства. Сликајќи ги понижените луѓе, Достоевски не паднал во стапицата на сентименталноста и не направил од нив мелодрамски личности и безгрешни страдалници. Напротив, тој ги претставил своите јунаци со сите позитивни и негативни својства кои ги стекнале во дадениот социјален амбиент. Токму во примената на оваа постапка се прпеознава влијанието на Гогољ, но тоа никако не значи слепа имитација, туку Достоевски успеал да изгради оригинален книжевен израз. Сличноста и разликата меѓу Гогољевите книжевни јунаци и јунаците во „Бедни луѓе“ ја истакнал и критичарот Белински во неговиот приказ на романот во „Петроградскиот зборник“. Уште во овој роман Достоевски се покажал како мајстор на психолошката анализа и така своите ликови ги насликал како незаборавни единки. Навистина, некои критичари му забележувале на Достоевски дека понекогаш бил преопширен и дека се повторувал во својата анализа на ликовите, но дури и тогаш, тој не е неинтересен, туку успева да ги опише дури и најситните душевни детали и притоа секогаш успева да даде нешто ново.
Во споредба со останатото творештво на Достоевски, „Бедни луѓе“ се како зрното во однос на класот, зашто овој роман во себе ги носи сите одлики на Достоевски како уметник и мислител. Веќе во ова дело, тој поставил низа проклети прашања за чие разрешување ќе се мачи доживотно, од кои најкрупни се две - општествената нерамноправност и децата-страдалници. „Бедни луѓе“ се исто толку студија за душата на несреќните на овој свет колку и роман. Оваа книга се солзите и проклетството на поетот упатено кон светот во кој има и мора да има страдалници. „Бедни луѓе“ подолго од еден век му соопштува на читателот една болна порака: „Не мисли само на себе и не живеј само за себе!Заврти се и погледни, најди благороден и достоен објект на своите грижи и мисли!“ Бидејќи Достоевски на самиот почеток на своето книжевно творештво ги слушнал лелеците на понижените и навредените, така што неговото срце ја впило сечовечката болка, тој бил најнесреќниот меѓу несреќните. И оттаму, неговиот бунт е најголем меѓу бунтовите против злото во животот.
1988 во спортот
1988 година во спортот содржи некои значајни настани.
NGC 5541/2
NGC 5541/2 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5541/2 се споменува и како UGC 9139, MCG 7-29-59, CGCG 219-65, ARAK 444.
Откривање
Објектот е откриен на 29 април 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5541/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 5541/2 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 16 м 32,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 35' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 5541/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3035. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1386.
1987 во спортот
1987 година во спортот содржи некои значајни настани.
Сремски Округ
Сремски Округ е една од седумте административни области на автономната покраина Војводина, Србија. Се наоѓа во географските региони Сирмија и Мачва. Според резултатите од пописот од 2011 година, има население од 312.278 жители. Административен центар е градот Сремска Митровица.
Ризово
Ризово (Ριζό, Ризо; книжевно: Ριζόν, Ризон; до 1926 година: Ρίζοβον, Ризовон ) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
Сремски Округ
Име
На српски, областа е позната како Сремски округ, на хрватски како Srijemski okrug, на унгарски како Szerémségi Körzet, на словачки како Sriemskí okres, на Rusyn како Srimski okruh (Сримски окрух) и на романски како Districtul Srem.
Ризово
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на јужно од градот Вртикоп, сред самото пространо поле, на надморска височина од 50 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 10 квадратни километри.
Сремски Округ
Администрација
Сремскиот округ е еден од седумте окрузи (административни поделби на прво ниво) на Војводина (и 29 на Србија). Окрузите се регионални центри и немаат никаква форма на самоуправа. Округот ги опфаќа општините:
Ризово
Географија и местоположба
Сместено е во областа Сланица, на околу 18 километри југоисточно од градот Воден, во североисточното подножје на планината Каракамен.
Низ селото минува главниот пат од градовите Бер и Негуш за Вртикоп и Воден.
Историја
До 1924 година, селото било населено исклучително со македонско население.
Сремски Округ
Историја
За време на администрацијата на средновековното Кралство Унгарија (12-16 век), областа била поделена помеѓу окрузите Сирмиенсис и Валкоенсис. За време на отоманската управа (16-18 век), областа првично била дел од вазалното отоманско војводство Сирмија управувано од српскиот војвода Радослав Челник, а потоа била вклучена во санџакот Сирмија.
Ризово
Историја
Во 1924 година, грчките власти започнале со населување на поголем број грчки бегалски семејства од Понд. Во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 86 бегалски семејства со вкупно 382 жители.
Сремски Округ
Историја
На крајот на Австро-руско-турската војна од 1735-1739 година, дошло до преселба на Албанците од племето Кељменди во Срем, кои биле забележани дека зборуваат албански дури во 1921 година.
За време на администрацијата на Хабсбург (18-19 век), областа била поделена помеѓу округот Сирмија и воената граница. Во 1850-тите, северните делови од областа биле дел од областа Нови Сад, но повторно биле вклучени во округот Сирмија по 1860 година. Од укинувањето на воената граница во 1882 година, сирмиските делови на границата исто така биле вклучени во округот Сирмија.
Ризово
Историја
Во 1926 година селото добило ново име, Ризо (Ριζό).
Стопанство
Денес, главно занимање на селаните е овоштарството. Подигнати се големи плантажи со праски и јаболка, но во помали количества се произведуваат и жито, памук и детелина, потребна за исхрана на кравите кои, исто така, се одгледуваат во сè поголем број.
Сремски Округ
Историја
За време на кралската српско-хрватско-словенечка (југословенска) администрација (1918-1941), областа била дел од округот Сирмија (1918-1922) и област Сирмија (1922-1929). Од 1929 до 1931 година, областа била поделена помеѓу Дунавска Бановина на сесевероисток и Дрина Бановина на југозапад, додека од 1931 до 1939 година областа била дел од Дунавска Бановина. Од 1939 до 1941 година, северозападните делови од областа биле дел од Бановина на Хрватска.
Ризово
Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Ризово (Rizovo) е село во Воденската каза на Отоманското Царство со 34 куќи со вкупно 155 жители.
Според Николаос Схинас („Οδοιπορικαί σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας οροθετικής γραμμής και Θεσσαλίας“) во средината на 1880-тите години во Ризово (Ρίζοβο) имало 6 семејства христијани.
Сремски Округ
Демографија
Според последниот официјален попис направен во 2011 година, округот Срем има 312.278 жители.
Ризово
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 180 жители Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ризово (Rizovo) имало 120 Македонци.
Во 1910 година во селото (Ρίζοβον) имало 75 жители христијани и 495 муслимани.
Сремски Округ
Култура
Манастирите на планината Фрушка Гора се најголемите културни богатства на овој регион. Тие ги вклучуваат манастирот Гргетег од 1471 година и манастирот Јазак од 1522 година.
Крушедолскиот манастир е вистинска ризница на војводинското сликарство. Основана е во 1514 година како донација на православниот епископ Максим Бранковиќ и неговата мајка Ангелина.
Ризово
Население
Во пописот од 1913 година, селото било забележано со 77 жители (од кои 40 мажи и 37 жени ), а во 1920 година со 218 жители. Грчките власти во 1924 година тука населиле поголем број бегалски семејства од Понд со вкупно 165 бегалци, така што селото станала мешана населба која во 1928 година била забележана со 449 жители. Во 1940 година, Ризово имало 640 жители (од кои 240 Македонци и 400 бегалци), во 1951 година поради Граѓанската војна бројот на жителите опаднал на 594, додека во 1961 година се искачил на 830. Во 1971 година, селото имало 968, во 1981 година 921, а во 1991 година 1.013 жители. Покачувањето на бројот на жителите на Ризово се должело на големиот просперитет, бидејќи селото е доста богато благодарение на фактот што се наоѓа во поле и земјиштето кое е многу плодно, целосно се наводнува.
Сремски Округ
Култура
Во манастирот Ново Хопово, црковната архитектура и фрескоживописот се особено атрактивни. Точното време на неговата прва изградба е непознато, но 1765 година била позната како година на нејзината реконструкција.
Ризово
Население
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.081 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.012 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Ризово, во кој е единствено село.
Сремски Округ
Наводи
Забелешка: Сите официјални материјали направени од Владата на Србија се јавни со закон. Информациите се преземени од официјалната веб-страница .
1986 во спортот
1986 година во спортот содржи некои значајни настани.
Општина Дравоград
Општина Дравоград (Občina Dravograd) — општина во северна Словенија, на границата со Австрија. Седиште е градот Дравоград. Низ средината на општината минува реката Драва. Добар дел од нејзината територија е во традиционалната област Корушка, но јужниот и источниот дел е во областа Штаерска. Денес му припаѓа и на Корушкиот статистички регион. Во 2020 г. населението броело 8.884 жители.
Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места:
NGC 3139
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3139 се споменува и како MCG -2-26-34, NPM1G -11.0259.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3139 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 3139 има привидни димензии од 1,5' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 10 м 5,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 11° 46' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 3139 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29583. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 279; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5485. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 935.
Владислав Богиќевиќ
Владислав Богиќевиќ (7 ноември 1950 Белград, Србија, ФНР Југославија), е поранешен југословенски фудбалер и репрезентативец.
Кариера
Богиќевиќ почнал да игра фудбал во 1965 година во младинскиот тим на ФК Црвена Звезда од Белград. Тој брзо се појави во изборите на Југославија. Тој стана професионалец во 1968 година во Марибор и најчесто играше во нападот и на позицијата на играч од средниот ред. По завршената сезона од Марибор ќе помине во Црвена Ѕвезда, каде што ќе ги помине следните осум сезони.
Како пионер, тој почна да игра во пониско рангираниот Булбѕер од Белград, од каде што се пресели во екипата на Црвена Звезда. Тој играше 395 натпревари за Црвена ѕвезда, од кои 184 беа за првенства и постигнаа 42 гола, од кои 17 беа први.
Со Звезда освои две титули на национални шампиони 1972/73 и 1976/77 и еден трофеј на Куп во 1977 година.
Тој се преселил во Њујорк во јануари 1978 година, каде што играл осум сезони. Во тоа време, тој освои четири шампионски титули и беше шест пати номиниран за најдобар играч на американската МСЛ лига.
На крајот од неговата кариера, тој беше чест да го стави во домот на познати личности во Америка, првиот Србин на кого успеваше да ги преземе рацете. Од фудбалерите, тој беше четвртиот на кого му беше доделена оваа чест. Пред тоа, Пеле, Бекенбауер и Коби Џонс, американскиот рекордер за бројот на натпревари што се одиграа во репрезентацијата на САД, ја одржаа оваа чест.
Репрезентација на Југославија
Богиќевиќ одигра осум натпревари за омладинската, четири натпревари за младинската и 23 натпревари за високата репрезентација на Југославија.
Дебито на Богиќевиќ за постариот репрезентација се одржа на 9 мај 1971 година во Лајпциг, Источна Германија, во квалификациски натпревар за Европското првенство. Во таа Југославија победи со 2: 1.
Богиќевиќ го одигра последниот натпревар за репрезентацијата на 5 октомври 1977 година, во пријателски натпревар против Унгарија во Будимпешта на Нефстајон. Југославија го изгуби овој натпревар со резултат од 4: 3.
Богиќевиќ исто така беше учесник на Светското првенство во 1974 година во Германија. На ова првенство, тој исто така постигна еден гол во натпреварот против тимот на Заира, каде што конечниот резултат беше 9: 0 за Југославија. Тој го постигна својот втор гол во квалификацискиот натпревар за Европското првенство во Осло против Норвешка. На тој натпревар, Југославија освои 3: 1.
1985 во спортот
1985 година во спортот содржи некои значајни настани.
Фудбалски куп на Македонија 2002-2003
Македонскиот куп во фудбал 2002-03 било 11. издание на Купот на Македонија. Во оваа сезона шампион била Цементарница 55 и си обезбедила место во прелиминарната квалификациска рунда во УЕФА Купот 2003-04.
Pachyprotasis simulans
Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Средна и Северна Европа, Сибир и Кина. Се среќава и во Македонија собран во Галичица.
Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 6,5-7,5 милиметри. Главата е белузлава на горната страна со црна темена дамка, антените се црни. Градите се од долната страна бели со коса црна линија, горната страна црна. Крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата се кафеави. Абдоменот е црн од горната страна, од долната белузлав. Нозете се белузлави, а предните со црни линии, на задните нозе коксите се бели со црни дамки од страните.
Ларвите достигнуваат должина од 17 мм, телото им е синкавозелено или светлозелено. Тие се развиваат во текот на јули. А возрасните форми се среќаваат во текот на мај-јуни
Серон (Шпанија)
Серон  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Пеперушка (вратоврска)
Пеперушките може да бидат изработени од кој било материјал, но најчесто се изработуваат од свила, полиестер, памук, или некоја мешавина од материјали.
1984 во спортот
1984 година во спортот содржи некои значајни настани.
Список на најпознати џамии во Турција
Список на најголемите џамии во Турција:
Никола Карев
Никола Јанакиев Карев (Крушево, 23 ноември 1877 — с. Рајчани, Кочанско, 27 април 1905) — македонски социјалист, учесник во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација и раководител („претседател“) на Крушевската Република.
Школување и заминување на печалба
Никола Карев е роден како четврто дете во сиромашното јагленарско семејство Кареви. Во 1892 година е принуден да го прекине школувањето и да се вработи како столарски чирак. Во 1895 година го напушта својот роден град и како 16-годишно момче заминува на печалба во Бугарија. Во прво време работи како помошник ѕидар, а потоа станува столарски работник во работилницата на велешкиот столар и основач на Македонската работничка социјалистичка група во Софија, Васил Главинов. И самиот се вклучува во работата на Македонска социјалистичка група - регионална фракција на Бугарската работничка социјалдемократска партија.
Во македонското револуционерно движење
Во Крушево се враќа во септември 1899 година и се зафаќа со докомплетирање на своето образование. Поради полагањето на завршниот испит во јуни 1900 година, Карев не учествува на Првата социјалистичка конференција во Македонија. Една од одлуките на конференцијата била македонските социјалисти да влезат во редовите на ТМОРО. Социјалистите, вклучително и Карев, во Организацијата се примени во февруари 1901 година.
Водач на Крушевската Република
На чело на Крушевскиот револуционерен комитет застанува во јануари 1903 година. Учествува на Смилевскиот конгрес во мај истата година и се спротивставува на решението за кревање на Илинденското востание, сметајќи дека народот сè уште не е доволно подготвен да се крене на востание. Сепак, по одлуката за кревање востание, во својство на началник на Горскиот крушевски штаб, Карев активно учествува во подготовка и организација на востанието. Спроти Востанието, тој, во име на Штабот, објавува Проглас во кој го повикува народот на востание. Ноќта на 2 август 1903 година околу 750 востаници, предводени од горскиот начелник Никола Карев, го нападнале и го ослободиле Крушево.
За време на востаничката власт во Крушево, Карев е на чело на Штабот на крушевските востаници и не врши ниту една од функциите во новоизбраните цивилни органи на востаничката власт. Сепак, фактички, тој бил на чело на новата востаничка власт во Крушево, поради што обично му се припишува функцијата претседател на Крушевската Република, иако за тоа нема формална основа. Како што напиша Кочо Топузоски:
Помеѓу поважните одлуки што ги донесе Карев е упатувањето на Крушевскиот манифест до околното муслиманско население во кое братски се повикуваше да ја поддржи и да ја помогне борба на сите обесправени во Македонија.
Повлекување во Бугарија и убиство
Со паѓањето на градот во турски раце, тој со своите соработници се повлекол во околните планини на Крушево, а кон средината на ноември 1903 година се префрлил во Белград, а оттаму во Софија. Во Софија, Карев ја обновил својата активност и учествувал во формирањето на Македонско-одринската работничка социјалдемократска група во 1905 година, како огранок на Бугарска работничка социјалдемократска партија (тесни социјалисти).
По неуспешните обиди легално да се врати во Македонија, пролетта 1905 година, Карев решил да го стори тоа нелегално. За Македонија тргнал со еден товар социјалистичка литература и со намера да се предаде на социјалистичка дејност. На 26 април 1905 година, неговата чета на пат за Крушево преноќила во селото Рајчани, помеѓу Кочани и Пробиштип. Но, тука четата била предадена и веднаш била опколена од турската војска. Следниот ден, на 27 април 1905 година, во нерамна борба со турскиот аскер, кај месноста Свиланово, загинал Никола Карев, заедно со многу борци од неговата чета.
Посмртните останки на Карев, во 1953 година, по повод одбележувањето на 50-годишнината од Илинденското востание, биле пренесени во Крушево. На 11 април 1990 година, тие биле пренесени во Македониумот. Во спомен на загинувањето на Никола Карев, во близината на селото Тркање е поставен споменик.
Саатли (округ)
Саатли (Saatlı) — административен округ во Азербејџан.
1983 во спортот
1983 година во спортот содржи некои значајни настани.
Простагландин
Простагландините се липидни состојки кои се добиваат ензимски од масни киселини и имаат важни функции во животинските организми. Секој простагландин содржи 20 јаглеродни атоми, од кои пет градат прстен. Името простагландин доаѓа од простатата, бидејќи првиот простагландин е изолиран од семената течност во 1935 година од страна на шведскиот физиолог Улф фон Ојлер.
ИСДА
Меѓународното здружение за свопови и деривати или ИСДА (англиски: International Swaps and Derivatives Association, ISDA) — меѓународно здружение на учесниците во приватните трансакции со финансиски деривати.
Светлана Христова-Јоциќ
Светлана Христова - Јоциќ (, -, ) — македонска поетеса, есеист и писател за деца. Завршила Филозофски факултет во Скопје. Работела како новинар во Радио Скопје. Била секретар и претседател на ДПМ и покренувач и главен и одговорен уредник на ревијата „Стожер“. Член e на македонскиот ПЕН центар и на ДПМ. Добитник е на наградата „Браќа Миладиновци“.
Кралот и четирите кралици (филм од 1956)
„Кралот и четири кралици“ (англиски: The King and Four Queens) — американски филм од 1956 година, во режија на Раул Волш. Главните улоги ги толкуваат: Клерк Гебл, Еленор Паркер, Жан Вилес и Сара Шејн.
Синопсис
Каубојот Ден Кехоу доаѓа во еден град при што дознава дека на некој ранч надвор од градот е скриено богатство кое го чува една вдовица со своите четири снаи. Инаку, четирите жени веројатно се вдовици, зашто пред две години нивните мажи заминале за да учествуваат во некој грабеж и повеќе не се вратиле. Свекрвата го чува богатството и не им кажува на снаите каде се наоѓа тоа. Патем, таа ги чува и нив, со надеж дека еден ден, барем еден од нејзините синови ќе се врати дома. Меѓутоа, на ранчот се појавува Ден, кој го користи својот шарм за да ја стекне довербата на старицата, а притоа се труди да го пронајде скриеното богатство.
1982 во спортот
1982 година во спортот содржи некои значајни настани.
Црква „Св. Никола“ - Ново Село (Даутбал)
Свети Никола (Αγίου Νικολάου Νεοχωρούδας) — црква во Ново Село, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Во Ново Село е изградена црква „Св. Никола“ или „Св. Петка“ меѓу 1890 и 1915 г. Во 1957 г. црквата силно настрадала во пожар и подоцна е осново изградена. Новата црква е крстовидна и направена од камен, каква што е и камбанаријата. Осветена е на 30 август 1959 г. од епископот Стефан Талантски. Во следните години е живописана. Реликвиите од стариот храм се пренесени во новиот. Во 1995 г. е доградена припрата.
Ефес
Имал многу споменици, театри и храмови. Најпознат бил храмот на Артемида (Дијана),божица на ловот, кој имал 127 мермерни столбови високи по 18 метри и бил еден од седумте антички светски чуда. Во овој град биле обожувани и седумнаесет други богови и божици во исто време. Овој град бил познат и по многуте пагански религии, вклучувајќи го тука и култот на императорот, мистичните култови, окултизмот и елинизираниот јудаизам. Ефес исто така бил и меѓународен туристички центар, толку профитабилен што неговите водачи ја отвориле првата светска банка во овој град.
Марк Јулијано
Марк Јулијано (роден на 12 август 1973 година во Козенца) — поранешен италијански фудбалер кој играше како одбранбен играч, а најголемиот дел од својата кариера ја помина во италијанскиот гигант, Јувентус, во италијанската Серија А.
Клупска кариера
Јулијано ја започнал својата професионална кариера 1990 година во Салернитана и бил пратен на едногодишна позајмица во Болоња и Монца. Со враќањето во матичниот клуб, Јулијано станал стандарден играч. Како награда за неговите одлични игри во клубот, тој бил купен од страна на торинскиот гигант Јувентус.
Јулијано дебитирал за новиот клуб на 15 септември 1996 во натпревар од Серија А против Каљари кој Јуве го добил со резултат 2-1. Јулиано играл за клубот речиси една деценија, а за време на тој период Јувентус доминирал во Серија А и во Лигата на шампионите.
Во летото 2005 Јулијано како слободен играч прешол во редовите на Мајорка, но по само една сезона се вратил во Италија каде шест месеци настапувал за Сампдорија. По разочарувачката авантура во клубот од Џенова, Марк во летото 2006 потпишал за сицилијанската Месина со која за жал испаднал од Серија А. Пред да се повлече од професионалното играње фудбал, Јулиано настапувал уште за Равена.
Репрезентативна кариера
Јулијано дебитирал за Италија на 5 септември 1998 против Велс. Со националната селекција настапил на Евро 2000 на кое Аѕурите биле вицепрваци како и на Светското првенство 2002. Последниот натпревар во дресот на Италија го одиграл на 21 август 2002 во натпреварот против Словенија.
Мултиметар
Мултиметар (авометар, унимер, универзален мерен инструмент) — уред за вршење на електрични мерења, кој обично се состои од волтметар, омметар и амперметар во едно куќиште. Корисникот може да одбере која величина ќе ја мери со преклопка со повеќе положби. Исто така овозможено е попрецизно мерење со префрлање на преклопката во соодветниот мерен распон.
Видови
Мултиметрите се делат на два основни вида: аналогни и дигитални. Аналогните биле првите мултиметри и долго биле единствен вид, а денес сè помалку се произведуваат и користат. Аналогниот мултиметар има скала на која величината се отчитува со помош на стрелка. Дигиталниот мултиметар има дисплеј на кој со бројки се испишува величината.
Приклучоци
На повеќето мултиметри постојат 4 посебни приклучоци за мерните кабли, често означени како COM, VOhm, mA, 10A. За мерење на отпорност и напон се користат приклучоците COM, VOhm, а за мерење на струја COM, mA, (за струи до 200 mA) и COM, 10A за поголеми струи од 200 mA, до 10A.
Список на најсјајни ѕвезди
Сјајна ѕвезда е онаа која испушта висока светлина и/или се наоѓа блиску до Земјата. Овој список содржи 91 сјајна ѕвезда со привидна величина помала или еднаква на +2,50. Бројот на видливи ѕвезди многу се зголемува доколку ја зголемиме величината. Ѕвездената карта содржи небесни тела до величина од +11, и натаму се забележуваат послабо видливите објекти.
Точниот редослед на ѕвездите во овој список не е целосно утврден поради следниве причини:
Телма
Телма — македонска национална ТВ-куќа основана во септември 1996 година во Скопје, како една од приватните телевизиски станици во Македонија. Нејзин основач и сопственик е Макпетрол А.Д. - Скопје. Телевизија Телма е една од петте телевизии кои, на конкурсот на Владата на Република Македонија во 1998 година, добила концесија за седумгодишно емитување на програма на подрачјето на град Скопје. Името „Телма“ се добива со комбинација на „Телевизија“ и „Макпетрол“.
Во ТВ-Телма се ангажирани над 150 вработени и голем број надворешни соработници - телевизиски творци од сите области. Ним на располагање им стојат две студија (од 60 и од 250 метри квадратни) и најсовремена дигитална телевизиска техника. Директор на телевизијата е Атанас Кировски.
Телевизија Телма емитува програма во траење од 18 до 20 часови. Програмската шема ја сочинуваат три заокружени целини: информативната, забавно-рекреативната и културно-уметничката и документарна програма.
Основен нејзин белег е информативната програма. Централните вестите на Телма се сметаат за едни од најверодостојните во Македонија. Вестите се емитуваат секој ден од 18:30 и 21:30 часот. Во рамките на информативната програма еднаш неделно се подготвува и актуелно интервју во рамките на емисијата Топ тема, а се подготвуваат и други информативно-политички емисии од магазински тип: Време, Баланси, Досие, Светот денес и други.
U2
U2 („Jу ту“) — ирска рок-група создадена во Даблин во 1976 година. Бендот го сочинуваат Боно (вокал, гитара), Еџ (гитара, клавир, вокал и бас ), Адам Клејтон (бас) и Лари Мален (тапан).
Групата Ју ту до денес има продадено повеќе од 120 милиони студиоалбуми и повеќе од 50 милиони компилации и снимки од настапи во живо, шест пати некој од нивните албуми бил прво место на американските топ-листи, а девет пати во Велика Британија. Имаат освоено 22 награди Греми, најмногу после Стиви Вондер.
U2 е една од најпопуларните рок-групи во светот уште од осумдесеттите години. Групата е политички активна, посебно во сферата на човекови права. Активисти се на проектот Make Poverty History,а Боно е активист на организацијата DATA (Debt, AIDS, Trade in Africa — Државен долг, сида и трговија во Африка).
Формирање на бендот и раните години (1976-1979)
Групата е формирана во Даблин, сабота 25 септември 1976. Четиринаесетгодишниот Лари Мален Јуниор објавил на средношколската табла дека бара музичар за својот бенд. Набрзо ја имале својата прва проба во кујната на Лари.
Групата, тогаш позната како „Бендот на Лари Мален“, го сочинувале Мален кој свирел на тапани, Адам Клејтон на бас гитара, Пол Хјусон (Боно) како вокал, Дејв Еванс (Ди Еџ) на гитара, неговиот брат Дик Еванс и другарите на Мален, Ајван Макормик и Питер Мартин на гитари. После неколку недели и Мартин и Макормик биле исфрлени од групата бидејќи биле многу млади за да можат да свират на договорените настапи по баровите. Подоцна името го промениле во Feedback. Иако се познати како Ирски бенд, два члена, Еџ и Адам Клејтон се Британци по потекло.
Хјусон го добил прекарот „Боно Вокс“ по рекламната кампања на компанијата која продавала апарати за слушање (vox bona што на латински значи „добар глас“). Имено, еден негов другар рекол дека тој пее толку гласно што и ако огчуви нема да му требаат апарати за слушање. The Edge (en:- ивица) го добил прекарот од Боно кој мислел дека Дејв е секогаш „на ивица“ поради ситуацијата во светот. Боно исто така мислел дека „оштрица“ е најдобар опис на главата на Еџ.
Дик Еванс (брат на Еџ) најавил дека ќе замине од групата во март 1978, а потоа одржале проштална забава. Во мај Пол Макгинис станал нивен менаџер.
Четворочлената група, која што веќе била позната на местата каде што свирела, го објавила својот прв сингл „U2-3“ во септември 1979 година. Песната стигнала на врвот на ирските топ листи. Во декември, истата година групата отпатувала во Лондон на нивниот прв настап надвор од Ирска, кој неспеал да го привлече вниманието на англиската публика и на нивните критики.
The Unforgettable Fire и Live Aid (1984-85)
The Unforgettable Fire бил издаден во 1984. Амбиентален и апстрактен, во тоа време претставувал најголема промена на групата. Групата се плашела дека после рокерскиот албум War, ќе станат уште една обична рок група. Поради тоа, барале експериментирање, како што се присеќава Адам Клејтон: "Баравме нешто што ќе биде посеризно, поуметнички". Д Еџ бил восхитен од амбиенталната и чудна музика на Брајан Ино, кој, заедно со инженерот Даниел Ланоа, се согласиле да го продуцираат албумот. The Unforgettable Fire има богат и оркестриран звук. Под водство на Ланоа, тапаните на Мулен станале полабави, пофанки и басот на Клејтон посублиминален; ритамската секција повеќе не се нафрлувала, туку течела заедно со песните. Текстовите на албумот се отворени за многу интерпретации, овозможувајќи, според групата, многу визуелно чувство. Поради тесниот рок при снимањето, Боно мислел дека песните како Bad и Pride (In The Name Of Love) биле некомплетни скици. Pride (In The Name Of Love), песна за Мартин Лутер Кинг, била прв сингл на албумот и станала најголем хит на групата до тогаш и исто така нивна прва песна која влегла во топ 40 во САД. Поголем дел од турнејата за албумот се одвивала во затворени сали, како што групата почнала да победува во Битката за публика. Комплексните текстури на песните било проблематично да се отсвират на концерт. Едно решение биле прграмирани секвенцери, кои групата пред тоа претходно не сакала многу да ги користи, но сега се употребуваат во повеќето концерти на групата. Имало критики дека песните на албумот се недовршени, матни и нефокусирани, но биле подобро прифатени од критиката кога биле отсвирени на концерт. U2 учествувале на Live Aid концертот против гладот во Етиопија на стадионот Вембли во јули 1985. Перформансот на групата пред 85 000 луѓе било важна точка во кариерата на групата. За време на 14 минутната изведба на песната Bad, Боно скокнал од сцената да прегрне и да игра со една обожавателка, што им покажало на милиони гледачи ширум светот дека Боно може да создаде лична врска со публиката. Во 1985, магазинот Ролинг Стоун ги нарекол ЈУ ТУ Група на '80-тите, велејќи дека со нивниот број на рокенрол обожаватели кој постојано се зголемувал, тие станале група која навистина нешто важи.
Тhе Joshua Tree и Rattle and Hum (1986-89)
Сфаќајќи дека немаат радиција и дека нивното познавање на музиката е ограничено, групата се приближила кон музиката со американски и ирски корени. Пријателството со Боб Дилан, Ван Морисон и Кит Ричардс ја мотивирало групата да ја истражи блуз, фолк и госпел музиката и го фокусирало Боно на неговите вештини како пишувач на песни и текстови. За нивниот петти албум, Тhе Joshua Tree, групата сакала да ја надогради текстурата на The Unforgettable Fire, но наместо тоа експериментирање надвор од фокус, тие барале по удирачки звук. U2 го прекинале снимањето во 1986 за бидат насловна група на турнејата Заговор за Надеж на Амнести Интернешнл. Наместо да биде дистракција, турнејата додала екстра интензитет и моќ на нивниот нов материјал. Во 1986, Боно отпатувал во Сан Салвадор и Никарагва и од прва рака ја видел вознемирената на селаните кои биле малтретирани во внатрешните конфликти кои биле предмет на американска политичка интервенција. Ова искуство станало централно внимание врз новата музика. Тhе Joshua Tree бил издаден во 1987. Албумот изразувал антипатичност спрема САД. Групата сакала музика со чувство за локација и кинематски квалитет и музиката и текстовите имале влијание од американските автори чии дела ги читале сите во групата. Овој албум бил најбрзо распродаден во историјата на британските топ листи и бил број еден девет недели во САД. Првите два сингла, "With or Without You" и "I Still Haven’t Found What I’m Looking For", брзо станале првите број еден хитови на групата во САД. Тие станале четвртиот рок бенд кој бил на насловната на магазинот Тајм. Со овој албум, U2 ги освоиле првите две Греми награди и се издигнале на ново ниво на успех. Многу публикации, вклучувајќи го и Ролинг Стоун, ги прогласиле за еден од најдобрите рок бендови. Турнејата за албумот била првата во која групата одржувала концерти на стадиони. Документарецот Rattle and Hum содржел снимки од турнејата. Двојниот албум вклучувал девет студиски песни и шест изведби во живо. Издадени во октомври 1988, албумот и филмот биле направени како почит кон американската музика и вклучувале снимки од Сан Студиос во Мемфис и перформанси со Боб Дилан и Б.Б. Кинг. Rattle and Hum поминал скромно на бокс офисот и добил измешани критики од музичките и филмските критичари. Еден уредник на Ролинг Стоун зборувал за возбудата во албумот, друг го опишал како бомбастичен и промашен. Режисерот на филмот, Фил Џону, го опишал како премногу претенциозен поглед на ЈУ ТУ. Повеќето од новиот материјал бил изведен на Лавтаун турнејата, со која ги посетиле Австралија, Јапонија и Европа, бидејќи сакале да ја избегнат американската критика. Исто така тие не биле задоволни со нивните настапи во живо; Мулен рекол дека биле најголеми, но не биле најдобри. Со чувство на музичка стагнација, Боно им рекол на обожавателите на еден од последните концерти на турнејата дека нешто завршило за ЈУ ТУ и дека треба да заминат некаде и да го одсонуваат повторно.
Achtung Baby, Zoo TV и Zooropa
Погодени од критиката за Rattle and Hum, групата направила калкулирана промена во музичката и тематската насока за нивниот седми студиски албум, Achtung Baby; промената била најдраматична после The Unforgettable Fire. Барајќи инспирација во обединувањето на Германија, тие почнале да работат на албумот во Источен Берлин во октомври 1990 со продуцентите Даниел Ланоа и Брајан Ино. Сесиите биле полни со конфликти, бидејќи групата се расправала за музичкиот правец и квалитетот на материјалот. Додека Клејтон и Мулен го претпочитале звукот сличен на нивните претходни албуми, Боно и Еџ биле инспирирани од европската електронска денс сцена и се залагале за промена. По неколку недели тензија и бавен прогрес со имрпвизираното пишување на песната One. Се вратиле во Даблин во 1991, каде што моралот се подобрил и поголемиот дел од албумот бил завршен. Во ноември 1991 го издале албумот Achtung Baby. Во однос на звукот, вклучувал влијанија од алтернативен рок, денс и индастриал. Тематски, бил интроспективен и личен албум; бил потемен, но на моменти и полесен од нивните претходни албуми. Во однос на комерцијалноста и критиката, тој бил еден од најуспешните албуми на групата. Од него испаднале хит сингловите "The Fly", "Misterious Ways" и "One". Како и Joshua Tree, и овој албум од многу магазини бил наречен еден од најдобрите рок албуми. Турнејата Zoo TV била мултимедиски интензивен настан со сцена на која имало десетици видео екрани. Исто како и Achtung Baby, Zoo TV турнејата била многу различна од од другите на групата. За разлика од сцените на другите турнеи, овие биле голем мултимедијален настан. Тоа било сатиризирање на убедливата природа на телевизијата и нејзиното замаглување на вестите и забавата со цел сетилно да ги преоптоварат своите гледачи. На сцената имало големи видео екрани на кои имало визуелни ефекти, видео клипови од поп културата и светлечки текстуални пораки. Во '80-тите ЈУ ТУ биле познати по своите сериозни настапи. Од друга страна настапите на Zoo TV биле намерно иронични; биле правени телефонски повици со претседателот Буш, Обединетите Нации и други. Снимките во живо преку сателит од Сараево предизвикале многу контроверзи. Албумот Zooropa сниман набрзина за време на паузата на турнејата во средината на 1993, продолжил многу од темите во Achtung Baby. Овој албум бил уште поразличен од претходните, вклучувајќи уште повеќе влијанија од денс музиката и други електронски ефекти. Џони Кеш ја отпеал песната The Wanderer. Повеќето од песните биле изведени барем еднаш за време на турнејата во Европа, Австралија, Нов Зеланд и Јапонија.
No Line On The Horizon и турнејата 360°
Дванаесеттиот албум на ЈУ ТУ, No Line On The Horizon, е издаден во февруари 2009. Намерата на албумот била по експериментална работа од претходните албуми и е продуциран од Брајан Ино и Даниел Ланоа кои ги делат заслугите за песните со групата. Тие работеле на нови песни со продуцентот Рик Рубин во 2006, но материјалот бил тргнат на страна. Во јуни 2007 почнале да снимаат со Ино и Ланоа. Снимањето продолжило во 2008 година во САД, Британија, Ирска и во Фез, Мароко каде што ја истражувале цеверно африканската музика. Албмот бил завршен во декември 2008 и добил генерално позитивни критики. Критичарите, меѓутоа, изјавиле дека албумот не бил толку елспериментален колку што се очекувало. Албумот дебитирал на 9 место во над 30 земји, но албумот слабо се продавал според нивните стандарди и не содржел хит сингл. Групата ја започнала турнејата 360° во 2009. Шоуто ја имало најголемата сцена дотогаш и конфигурација од 360° конфигурација која им овозможувала на публиката да ја опколи сцената од сите страни. Со турнејата ги посетиле стадионите во Европа и Северна Америка, со додатни концерти во Европа во 2010. Групата ја завршила 2010 со концерти во Австралија и Нов Зеланд и додатни концерти се планирани за Јужна Африка, Јужна Америка и Северна Америка со 2011. Закажаниот концерт на Гластонбери фестивалот бил откажан и концертите во 2010 во Северна Америка биле одложени поради сериозна повреда на грбот на Боно. Во 2009, магазинот Ролинг Стоун ги прогласил ЈУ ТУ за еден од осумте Артисти на Деценијаата. Турнеите на групата биле на второ место во вкупната добивка од концерти за деценијата после Ролинг Стоунс, иако имале значајно поголеми посети од Стоунс. Тие биле единсвената група во топ 25 турнеите која ги расподала сите концерти.
Музички стил
Од нивниот почеток, U2 разбиле и оддржале препознатлив звук, со акцент на мелодичните инструментали и експресивни вокали. Овој пристап е во најгоелмито дел поради влијанијата на тогашниот продуцент Стив Лиливајт, кога групата не била позната по музичките вештини. Еџ постојано користел ритмично ехо и дилеј за да ја подобри работата со гитарата. Боно го одржувал својот фалсето глас и покажувал наклоност кон пишување на социјални, политички и лични текстови. Д Еџ ги опишал ЈУ ТУ во основа како група за живи настапи. И покрај ова, групата претставувала нови елементи со секој нов албум. Раните звуци на групата биле под влијание на групи како Television и Joy Division. Звукот на групата почнал со пост панк корени и минималистички и некомплицирани инструментали како оние во Boy и October, но еволуирал преку War за да вклучи аспекти на рок, фанк и денс ритми за да стане по агресивен. Албумите Boy и War се означени од страна на Ролинг Стоун како мускуларни и наметливи, под влијание на продуцентот Лиливајт. Со продуцирањето на Тhе Joshua Tree и Achtung Baby од страна на Брајан Ино и Даниел Ланоа албумите добиле повеќе на текстура. Песните на Тhе Joshua Tree и Ruttle and Hum имале големо влијание на Ланоа и голема мешавина на госпел и блуз, што доаѓало од фасцинацијата на групата со американската култура, луѓе и места. Во '90-тите групата почнала да употребува синтисајзери, дисторзија и електронски битови добиени од алтернативниот рок и хип-хоп на Achtung Baby. По '90-тите U2 се враќа на поедноставниот звук со помала употреба на синтисајзери и ефекти
Текстови и теми
Општествените и политички коментари често дотерувани со христијански и духовни метафори се главен предмет во содржината на песните на ЈУ ТУ. Песните како што се “Sunday bloody Sunday”,”Silver and Gold”, и “Mothers of the Disappeared” беа мотивирани од моменталните случувања во тоа време. Претходната беше напишана за немирите во Северна Ирска, додека подоцнежната се однесува на борбата на Comadres-Мајките на исчезнатите-група на жени чии деца биле убиени или “исчезнати” од страна на власта за време на Граѓанската војна во Салвадор. Личните конфликти на Боно и немирот инспирираа семејно обоени песни како “Моfo”, “Tomorrow” и “Кite”. Емоционалниот копнеж или желбата често се појавуваат како текстуална тема во песните како што се “Јаhweh”, “Peace on Earth”,и “Please”. Голем дел од напишаните песни и музиката на ЈУ ТУ беа мотивирани од размислувањето за загубата и болката, споени со надежта и издржливоста, теми кои се центарот во “The Joshua Tree”. Некои од овие идеи за текстовите на песните беа проширени од Боно и од личните искуства на бендот за време на младоста во Ирска, како и кампањите на Боно и подоцнежните активности во неговиот живот. ЈУ ТУ имаат направено турнеи како што се Zoo TV и PopMart за да ги исмејат социјалните трендови, како што се преотптоварените медиуми и потрошувачка. Додека бендот и неговите обожаватели честопати ја потврдија политичката природа на нивната музика, музика и текстовите на песните на ЈУ ТУ беа критикувани како неполитички поради нивната неодреденост и “нејасната претстава” и недостаток од какви било одредени препораки за определени луѓе или карактери.