cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јусра Мардини
Популарна култура
Приказната на Мардини е раскажана во збирката раскази Приказни за добра ноќ за бунтовнички девојки, од Елена Фавили и Франческа Кавало. Приказната е илустрирана од Џ.М. Купер, и кога приказната била објавена како епизода на подкаст, таа била раскажана од американската новинарка и пливачка на долги патеки Дијана Ниад. На 3 мај 2018 година, била објавена нејзината автобиографија „Пеперутка: од бегалец до олимпиец - мојата приказна за спасување, надеж и триумф“. Планирано е режисерот Стивен Далдри да сними филм за нејзиниот живот. Ирскиот музичар Деклан О'Рурк ја напишал песната „Olympian“ за да се потсети на приказната на Јусра.
Надворешна политика на Филипините
Надворешната политика на Филипините во прв ред е предводена од Претседателот и Министерството за надворешни работи. Тие членуваат во скоро сите поголеми и поважнби меѓународни организации, какјо што се: Обединети Нации и членка е на Советот на безбедност. Потоа е членка на ФАО, ИЛО, УНЕСКО и СЗО. Големо влијание има и во Интерпол. Членува и во Асоцијација на Југоисточна Азија, Источноазиски Самит и Латинска Унија. Поранешен член беше на сега нефункционалниот СЕАТО.
Од економски аспект Филипините членуваат во Азиско-тихоокеанска економска соработка, Азиска банка за развој, Колумбо План, Г-24, Г-20, Г-77, Светска Банка и СТО.
Зеленгора
Зеленгора е планина во Република Српска, БиХ, која се налаоѓа во склоп на Националниот парк Сутјеска.
Географија
Се наоѓа кај границата со Црна Гора, а поделена е помеѓу 3 општини: Гацко, Калиновик и Фоча. Најпозната е по голем број на леднички езера, од кои најпознати се Котланичко езеро, Орловачко езеро, Штиринско езеро, Југово езеро, Доње Баре, Горње Баре и др. Во централниот масив на Зеленгора, Брегоч (2.014 -{m}-) е највсоката точка. Планината Зеленгора е ограничена од север со јелечките планини Хусад и Радомишља, од северозапад со Загорје, Вучјите ридови и Обље, од запад, југозапад и југ со реката Неретва, Гредеља, со утоката на Јабушница, Сутјеска, од југоисток и исток со кањот на Сутјеска, реката Сутјеска, планината Волујак и Маглиќ (планина), од североисток со Малуш планина и планината Руд. Целиот комплекс на Зеленгора опфаќа околу 150-160 -{км2}- површине.
Зеленгора има богата флора и фауна, особено во делот каде се налаоѓа прашумата Перуќица.
Туризам
Една од најубавите планини во Босна и Херцеговина привлекува голем број на луѓе, како од регионот така и од државите на западна Европа, посакуван одмор и лесна рекреација, а на нејѕините висорамнини почнуваат да се одржуваат ралични манифестации кои промовираат чист воздух и богата разновидност на растително и животинско царство на Зеленгора. Една од тие манифестации се Денови на боровницата (Зеленгора) (Дани боровнице) а исто така е популарна и планинарската акција "Езерата на Зеленгора" ("Језера Зеленгоре"), во рамки на која се организираат тури до нејѕините 6 езера.
Битка кај Сисак
Битката кај Сисак од 1593 година претставувала значајна победа на христијанскиот свет над Османлиите. Хасан-паша Предоевиќ бил на чело на муслиманските сили додека Светото Римско Царство била предводена од страна на австрискиот генерал Рупрехт фон Егенберг.
По склучувањето на мир во 1590 година меѓу Мурат III и Персија, султанот започнал преговори со Рудолф II за потпишување мир кој требало да трае осум години. Во 1591 година Хасан-паша Предоевиќ кој бил личен пријател на големиот везир Синан-паша започнал тригодишна војна па поради ова бил нарушен и претходно потпишаниот мир. Во 1591 започнала првата опсада на Сисак и истата траела само четири дена. Како противнапад, хрватскиот бан Тома Бакиќ го ослободил градот Мославина, а како одмазда Хасан започнал со опожарување на неколку населени места. По овој напад се состанал Хрватскиот собор и донел одлука за целосно востание заедно со сите хрватски управители, духовни водачи, граѓани итн. Во пролетта 1592 година, Хасан тргнал во нов напад, а претходно бил изграден градот Јенихисар или Петриња. По ова го освоил градот Бихаќ, а по ова следувал нов напад кон Сисак.
Во јуни 1593 година, Хасан-паша ја ставил под опсада тврдината која била бранета од околу 800 војници наспроти 12.000 турска армија. На 22 јуни започнала одлучувачка битка во кое христијанските сили добиле големо засилување. Во битката христијаните победиле, а самиот Хасан-паша бил убиен.
Вовед
Откако турскиот султан Мурат III во 1590 година склучил мир со Персија, после една година затишје, турските упади почнале повторно да се случуваат. Царот Рудолф II испратил на турскиот двор во Цариград преговарачи, кои на 29 ноември постигнале примирје, што требало да трае осум години.
Во 1591 година, на чело на Босанскиот пашалак, под притисок на воените кругови на Мурат, дошол Хасан-паша Предојевиќ, личен пријател на големиот везир Коџа Синан-паша. Тој започнал тригодишо војување за останатите делови од Уна и Покупље, како и за Сисак. Со напади се обидувал да го прекине примирјето што го склопиле султанот и царот Рудолф. Предојевиќ со голема војска во август 1591 година го опколил Сисак, но по четири дена бил приморан да се откаже и да се врати назад. По него тргнал младиот унгарцки аристократ и хрватско-славонско-далматински бан Тома Бакач-Ердеди, кој го ослободил својот роден град Мославина. За освета, Хасан ги запалил пределите околу Божјаковина и Врбовац. По овој напад, Хрватскиот сабор се состанал и донел одлука за кревање на општо востание за одбрана на татковината, како и за дотек на храна за војската. Со тој заклучок било решено дека во случај на војна, на повикот на банот мора да тргнат во војна сите аристократи на Кралството Хрватска, сите духовни лица, граѓани и кметови.
Пролетта 1592 година, Хасан-паша тргнал во нов напад. Пред тоа наредил да се изгради град, Јени Хисар (Петриња) како почетна точка за натамошните освојувања. Потоа извршил опсада на градот Бихаќ, кој по 9 дена се предал. Бихаќ го предал капетанот Ламберг без борба, на барање на граѓаните, на кои пашата им ветил слобода. По падот на Бихаќ, линијата на одбраната била од Огулин преку Карловац крај реката Купа до Сисак. Откако го зазел Бихаќ и кај Брест ги победил штаерските и хрватските бански трупи, Хасан-паша на 24 јули го нападнал Сисак, кој го бранеле каноникот Микац и неговите двајца другари, но по петодневно бомбардирање повторно псотавил опсада.
Османлиите
На почетокот на јуни 1593 година Хасан-паша Предојевиќ по третпат тргнал кон Сисак. Го зазел Дречиновац на 14 јуни, а наредниот ден стигнал до Сисак и ја сместил војската на десниот брег од Купа. Имал околу 12.000 борци: јаничари, азапи, спахии, акинџии, од ко исамо мал број биле воооружени со огнено оружје. Во походот учествувале санџак-беговите на Зворник, Клишко-ливањскиот санџак, на Лика, на херцеговскиот санџак, Пакрачкиот санџак, Пожешкиот санџак, на Ораховица, Бихаќкиот санџак и Вучитрнскиот санџак, и капетаните од Петриња и Градишка, а веројатно и трупите на Осиечкиот и санџакот на Крка.
Меѓународни Турски Олимпијади
Меѓунардните Турски Олимпијади (Uluslararası Türkçe Olimpiyatları) се целина од натпревари за ученици на возраст од 13 до 19 години во области од турскиот јазик и уметност. Првата турска олимпијада се одржува во 2003 година и на неа учествуваат повеќе од 100 учесници од 17 различни земји од светот, меѓу кои е и Македонија. Бројот на земји учеснички се зголемува секоја година и во 2012 година на овој натпревар се очекува да учествуваат повеќе од 1500 учесници од 135 земји од сите 6 населени континенти. Како организатор на оваа манифестација се јавува списанието TÜRKÇEDER, кое претставува меѓународно списание за изучувачите на турскиот јазик.
Гранки на Олимпијадите
Учесниците на Меѓународните Турски Олимпијади се натпреваруваат поединечно во повеќе категории, кои вклучуваат: граматика на турскиот јазик, способност за зборување на турскиот јазик, пишување есеи на турски јазик, општа култура, читање на дела на турски јазик, пеење турски песни, рецитирање турска поезија итн. Вкупно постојат 20 различни категории, кои се поделени во три групи: за немајчин јазик турски, за мајчин јазик турски и за предавачи по турски јазик. Постои и една посебна категорија, во која земјите се натпреваруваат како тимови, односно за најдобар штанд на саемот на култури кој е во склоп на Олимпијадите.
Успех на Македонија на Меѓународните Турски Олимпијади
Тимот кој ќе ја претставува Македонија на Меѓународните Турски Олимпијади се бира на внатрешен натпревар на државно ниво, организиран од страна на ПСУ „Јахја Кемал“ во текот на месец февруари или март и се состои од околу 15-тина ученици и 4 професори. Тие достоинствено ја претставуваат нашата земја и досега освоиле разни медали и пофалници.
Битка кај Сисак
Христијани
Турската војска била побројна, но христијаните имале предност во вооружување и дисциплина.
Меѓународни Турски Олимпијади
Успех на Македонија на Меѓународните Турски Олимпијади
Вкупно досега Македонија има освоено 17 златни, 16 сребрени и 29 бронзени медали. Исто така имаме добиено и 27 пофалници, како и една специјална награда од Парламентот на Република Турција.
Битка кај Сисак
Христијани
Сисак го бранеле канониците на загребската бискупија, Блаж Ѓурак и Матија Финтиќ со 300 војници, покрај кои имало и околу 100 Егенбергови војници од Словенија, и регрутирани момчиња и доброволци од околината, вкупно околу 800 луѓе.
Меѓународни Турски Олимпијади
11. Меѓународни Турски олимпијади
Во периодот од 1. - 16. јуни 2013 година се одржаа 11. Меѓународни турски олимпијади на кој учествуваа изучувачи на турскиот јазик од целиот свет. Мотото на оваа олимпијада беше „Кон универзален мир“ (Evrensel barışa doğru). Македонските учесници ги постигнаа следните резултати:
Битка кај Сисак
Текот на битката
Откако направил мост, Хасан-паша ги поставил своите топови на левиот брег на Купа и започнал со бомбардирање на градската капија и кулата до Купа, каде успеал да урне дел од ѕидот. Јуришот бил одбиен, но борбениот дух почнал да опаѓа.
Меѓународни Турски Олимпијади
10. Меѓународни Турски олимпијади
10. Меѓународни Турски Олимпијади се одржаа од 30 мај - 14 јуни 2012 година во повеќе од 41 град низ Турција, под мотото „Човештвото рака в рака, нека биде празник тој празник“ и на нив учествуваа 1500 учесници од 135 земји од сите 6 континенти. На истите Македонија ја претставуваше тим од 27 ученици и професори, кои ги постигнаа следните резултати:
Битка кај Сисак
Текот на битката
За тоа време, откако разбила еден турски одред од 300 луѓе, христијанската војска тргнала кон Сисак, и на 21 јуни стигнала до Новиград на Сава. На советувањето одржано на 22 јуни, било решено битката да почне веднаш, и да се деблокира Сисак.
Меѓународни Турски Олимпијади
10. Меѓународни Турски олимпијади
Нашите учесници учествуваа на церемонијата на затворање, како и на програмите во Анкара, Газиантеп, Бодрум, Денизли, Сивас, Конја, Измир итн.
Битка кај Сисак
Текот на битката
На патот од Новиград до Сисак, Ауерсперг ја поставил христијанската војска во борбен ред кој бил вообичаен во царската германска војска. Во првиот ред биле хрватски војници, лесната коњаница (хусарите), пешаците и Ауерсперговите трупи, а во вториот Редерновите и Монтекуколиевите коњаници и Рајтенауовите пешаци. Вака подредени, продолжиле кон Сисак, а Хасан-паша им им тргнал во пресрет со околу 10.000 војници. Околу 12 часот дошло до судир. Први нападнале Хрватите (коњаницата), а кога биле одбиени, стапиле во акција аркебузирите и другите трупи што биле вооружени со огнено оружје. Турците биле совладани, а кога го зазеле мостот на Купа, карловачките аркебузири им ја пресекле на Турците отстапницата. Само неколику стотици Турци се спасиле преминувајќи ја реката, додека другите се удавиле во Купа и Одра, или биле заробени. Битката траела нецел час.
Меѓународни Турски Олимпијади
9. Меѓународни Турски Олимпијади
На 9.-та турска олимпијада (2011 година) наградени учесници од Македонија се:
Битка кај Сисак
Последици
Христијаните имале само 40-50 погинати, а Турците околу 8.000, меѓу нив Хасан-паша и 4 санџак-бегови. Турците кои останале на десната страна од реката Купа, го запалиле логорот и побегнале. Патот до Петриња бил отворен, но Егенберг не смеел да ја нападне турската тврдина без дозвола на царот.
Битката кај Сисак била пресвртница во односот на силите меѓу христијаните и Османлиите.
1740 во уметноста
1740 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Базаркелди
Базаркелди е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Телки
Телки е село во близина на Будекези, во Унгарија, околу 10 километри оддалечено од Будимпешта.
Арнулф Карантански
Арнулф Карантански или Арнулф Корушки ( 850 - 8 декември 899) ― војвода на Карантанија кој го соборил неговиот вујко, императорот Карло Дебелиот, станал каролиншки крал на Источна Франкија од 887 година, спорниот крал на Италија од 894 година и оспорен франкиски император од 22 февруари 896 година до неговата смрт во Регенсбург, Баварија.
1741 во уметноста
1741 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Гаусберг
Гаусберг — изумрен вулкански конус, висок 370 метри, кој се наоѓа на Источен Антарктик кај Дејвисово Море веднаш западно од Посадовски Ледник. Тој е без мраз и конусен по природа, формиран субглацијално пред околу 55.000 години. Се смета дека сегашното здание е остатоци од некогаш поголема планина која е намалена од глацијална и субаерска ерозија. Вулканот има произведено лампроитски магми и е најмладиот вулкан кој создал такви магми на Земјата.
Историја на истражување
Откриен во февруари 1902 година од германската антарктичка експедиција под водство на Ерих фон Драгалски, кој го именувал по неговиот експедициски брод кој во 1902 година останал заглавен во мраз една година. Бродот пак го добил името во чест на германскиот математичар Карл Фридрих Гаус. Дригалски го набљудувал вулканот со помош на врзан балон.
Поради својот необичен состав, Гаусберг е интензивно истражуван. Планината била истражувана во 1912 година од страна на австралазиската антарктичка експедиција од 1911-1914 година, од советската антарктичка експедиција во 1956-1957 година, од австралиските експедиции во 1977 и 1981 година  и од експедицијата во 1997 година. Регионалните резерви на крил пак биле именувани по планината. Поради својот необичен состав и изолираната местоположба, вулканот има важност непропорционално со неговата вистинска големина. Минералот гаусбергит е именуван по вулканот.
Географија и геоморфологија
Вулканот се наоѓа во Земја на Кајзер Вилхелм II, Антарктик, блиску до Западниот Леден Гребен и помеѓу австралиската станица Дејвис и руската станица Мирни. Лежи на Дејвисово Море веднаш западно од ледникот Посадовски. Гаусберг е во рамките на територијата на Антарктикот за која претендира Австралија, и единствениот излив без мраз помеѓу станицата Мирни и ридовите Вестфолд. Се состои од конус со 370 метри височина и 1.5 километри широчина лоциран помеѓу ледената покривка на источниот Антарктик од трите страни и морето на четвртата. Тоа е единствената изложеност на карпи во регионот,  со карпести излети на врвот и на северното крило. Зградата зафаќа површина од околу 10 квадратни километри и има волумен од 1 кубик километри. Поголемиот дел е направен од перничеста лава со полупречник од 0.5-2 метри и 3-5 дебели кори. Вулканот е покриен со фрагменти од лава кои наликуваат на лапили кои можеби се формирале преку ерозија. Гаусберг нема вулкански кратер, туку има гребен на врвот. Вулканот има неколку тераси со неодредено потекло и можеби се формирал како штитен вулкан со повеќе отвори. Карпите веројатно биле сместени субглацијално, иако е можна појава на лава. Има морени на јужното, северозападното и североисточното подножје на вулканот, а непостојаните блокови и глацијалните ленти се доказ дека вулканот порано бил заледен.
Геологија
Гаусберг е екстремно изолиран вулкан иако мразот се издига неколку километри југозападно од Гаусберг  и аеромагнетните истражувања покажуваат дека во опсег од 30 км во областа има и други мали вулкани. Тоа е единствениот антарктички вулкан сместен на Антарктичкиот штит, каде што се наоѓа најгустата кора на Антарктикот. Зошто се формирал пред околу 50.000 години на стабилна континентална маргина е нејасно; можни се поради нестабилност на континентот на Источниот Антарктик   или страничен проток на материјал од обвивка од плашт. Подрумот под Гаусберг е формиран од гнајсеви од архејско до протерозојско доба. Литосферата под Гаусберг е над 150 километри во дебелина.
Историја на ерупции
На Гаусберг се добиени драстично различни проценки за возраста. Раните истражувања сугерираат плиоценска или миоценска доба врз основа на претпоставената историја на ледената покривка на Антарктикот и споредбите помеѓу појавата на Гаусберг со вулканите Кергелен. Калиум-аргонското датирање резултирало со возраст од 20 и 9 милиони години, со помлади напори за датирање кои продуцирале возраст од 56.000±5.000 години. Датирањето на патеката со цепење произведува возраст од 25.000±12.000 години и геоморфолошките размислувања поддржуваат доцно плеистоценско доба. Овие несогласувања помеѓу датирањето со калиум-аргон и другите методи на датирање може да укажат или на контаминација со постари карпи или на присуство на аргон кој не е испразнет. Староста од 56.000±5.000 години се смета за поверојатна од оние од 20 и 9 милиони години.
Гаусберг веројатно бил изграден во една единствена еруптивна епизода но има докази дека денешното здание се формирало на постар, еродиран вулкан. Гаусберг се формирал под многу подебел мраз отколку што е денес во областа, а мразот наталожил морени на неговиот врв. Постојат различни гледишта за тоа како ерозијата влијаела на Гаусберг; некои мислат дека бил во голема мера поштеден, а други дека ерозијата го уништила првично многу поголемата градба до нејзината сегашна големина;  последната теорија е претпочитан поглед на Глобалната програма за вулканизам  и е поддржана од аеромагнетни податоци кои сугерираат почетна големина од 10 километри. Слоевите на прашина во леденото јадро може да потекнуваат од ерозија на карпите Гаусберг предизвикана од ветер.
Биологија
Неколку видови мов биле идентификувани во Гаусберг, како и фауна од протозои  како што се ротиферите кои ги населуваат. Нематоди и тардигради се пронајдени во Гаусберг. Тоа било првото место на копното на Антарктикот каде што биле пријавени лишаи. Дебитантите на царските пингвини се случуваат на планината и забележано е дека таму се размножуваат снежни бурници, но генерално нема многу фауна во Гаусберг.
== Наводи ==
Астрална круна
Астралната круна ― златна круна составена од осум ниски точки. Средишните и страничните точки се прекриени со ѕвезда, со неодреден број точки, помеѓу две крила.
Во хералдиката, ѕвездена круна е поставена на штитовите на грбовите на единиците кои припаѓаат на некои воздухопловни сили или личните грбови на нивните истакнати команданти.
Нејзиното создавање станало неопходно по основањето на Кралските воздухопловни сили во Обединетото Кралство, бидејќи не постоел римски воен награден уред за воздушно војување еднакво на поморската круна за морнариците и кампската круна за војските.
Невшехир (покраина)
Невшехир  (турски: Nevşehir) — покраина во централна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Невшехир. Покраината има 310 344  жители (2006) и површина од 5 467 км2. Разделена е на 8 окрузи.
1742 во уметноста
1742 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Сава Петровиќ Његош
Сава Петровиќ Његош (18 јануари 1702 — 9 март 1782) бил црногорски владика и митрополит, втор владетел од динстијата Петровиќ-Његош. Го наследил владиката Данило I кој умрел на 11 јануари 1735 година.
Во 1736 година, го помагал Руското царство и Хабсбуршката монархија во нивната војна против Османлиското Царство. Патувал во Русија. Царицата Елисавета му издала грамота, во која биле пофалени Црногорците и било признато нивното јунаштво и заслуги за руската борба за ослободување на христијаните на истокот. По враќањето од Русија, во Пеќ го испратил својот внук митрополитот Василије, кој бил завладичен од патријархот Атанасиј.
Владиката Сава во текот на својот живот намал големо политичко значање и најчесто играл второстепена улога во историските случувања во Црна Гора, секогаш бил потиснуван од влијателни лица.
Животопис
По смрта на Данило I, владичкото место било преземено од неговиот внук Сава кој бил избран за наследник од самиот Данило. Сава Ивановиќ Петровиќ Његош за владика бил хиротонисан од патријархот Мојсије Рајовиќ при неговата посета на Црна Гора. Задржувањето на владичкото достоинство во една куќа било спротивно од дотогашната пракса, а подоцна им овозможило на цетинските владици да го истакнат своето право на првенство. Владиката Сава соработувал со Венецијанците и го поддржувал нивното влијание во Црна Гора. Меѓутоа, по потпишувањето на Пожаревачкиот мир, Венецијанската Република започнала нова политика, таа се откажала од војните против Османлиското Царство и се стремела да има добри односи со Високата порта. Оваа политика била во спротивност со интересите на Црногорците и нивната борба против Османлиите и Венецијанците честопати биле негативно настроени кон ослободителната борба на Црна Гора и нејзиниот народ. Руско-турската војна од 1736 година, Црногорците под влијание на владиката Сава и Венецијанците, за разлика од бртските племиња, не зеле активно учество.
Во 1742 година, владиката Сава заминал за Руската Империја. Таму побарал продолжување на финансиската помош за Црна Гора која не се испалаќала навреме. Царицата Елисавета го примила владиката Сава и наредила задоцнетата помош да се исплати, а доделила и нова помош. Додека владиката Сава се наоѓал во Русија, неговиот внук, архимандритот Василије во 1744 година заминал за Венеција со фалификуван печати на црногорските старешни со цел да го заврсти својот углед. Поради овој чекор, Сава дошол во судир со Василије, меѓутоа двајцата Петровичи набргу се смириле, а Василиј станал помошник на владиката.
Василиј и Сава имале различни погледи за политичкиот пат на Црна Гора. Додека, Сава се залагал за соработка со Венецијанската република, тогашниот архимандрит Василија сакал Црна Гора да се поврзе со некоја голема сила и со надворешна помош Црногорците да ја продолжат борбата против Османлиското Царство. Во 1750 година, Василиј во Белград бил хиротонисан од страна на патријархот Атанасиј, а новиот владика се вратил во Црна Гора. Василиј успеал да се издигне како главна политичка личност во Црна Гора и целосно го потиснал Сава кој почнал да игра второстепена улога во општествениот и политичкиот живот на Црна Гора, а оваа подредена положба Сава ја имал сè до својата смрт. Додека Василије се наоѓал во Русија, босанскиот везир Хаџи Мехмед Паша со својата војска дошол во Гацко за да ги казни непокорните Црногорци. Митрополитот Сава, гувернадурот Стано Радоњиќ и останатаите старешини, за да го избегнат османлискиот напад, се согласиле да го платат харачот. Меѓутоа, Василије по враќањето во Црна Гора ги поматил нивните сметки и ги потикнал Црногорците да го отфрлат договорот. По неплаќањето на харачот дошло до политички случувања во кој владиката Сава не учествувал сè до смрта на Василиј во 1766 година.
По смрта на Василиј, настапил период племенска анархија, а Владиката Сава немал влијание меѓу Црногорците. Во 1767 година на историската сцена во Црна Гора се појавила една мистериозна личност т.н Шќепан Мали. Тој себеси се претставувал како рускиот цар Петар III. Бидејќи култот кон Русија веќе фатил силни корени, благодарение на дејноста на владиката Василије, самопрогласениот руски цар брзо и енергично успеал да ја наметне својата власт врз Црногорците. Владиката Сава во почетокот не се сомневал во Шќепан, меѓутоа за да ја провери точноста на информацијата се обратил до русиот претставник во Цариград, кој од своја страна известил дека Шќепан е изманик. Владиката Сава набргу потоа дошол во судир со Шќепан Мали, но владиката Сава бил затворен од страна на приврзаниците на Шќепан и бил ослободен во пролета 1768 година.
Шќепан Мали успеал да се одржи на власт во Црна Гора сè до својата смрт во 1773 година. Меѓутоа, владиката Сава повторно немал никаво политичко влијани меѓу Црногорците, а на политичката сцена, како прва личност се издигнал гувернадурот Јован Радоњиќ. Сава во текот на својата владичка дејност имал мала улога во животот на Црна Гора и секогаш бил потиснуван од способни личности.
Карабурунска тврдина
Карабурунска тврдина (Το φρούριο Αγγελοχωρίου) — важно крајбрежно утврдување во Солунско, Егејска Македонија. Се наоѓа пред Карабурунскиот светилник на ’ртот Голем Карабурун во почетокот на Солунскиот Залив.
Тврдината е изградена од германски инженери на карпестиот брег во периодот од 1883 до 1885 г. по порачка на отоманската држава. Се вбројува меѓу најважните османлиски тврдини во Солунско.
Пештерна црква
Пештерна црква — црква изградена во пештера со искористување на постоечката празнина, длабење нови делови, доградба со ѕидање и доуредување на просторот, вклучувајќи живописување однатре и однадвор.
Настанување
Спојот на пештера и црква е навистина необичен и несекојдневен како за спелеолозите, кои ги проучуваат пештерите, така и за археолозите кои ги проучуваат сите траги врз кои печат оставила човечката рака. Невообичаен предизвик претставуваат посебно за историчарите на уметноста, но и за сите оние кои ги почитуваат древните култури. Како редок феномен со својата уметничка и историска вредност успеваат да го привлечат вниманието и на светската јавност.
За пештерни цркви обично се користеле природни пештери, понекогаш сместени високо во карпите, кои ако било потребно, можеле дополнително да се преградат со ѕид од кршен камен. Подоцна кај некои од нив се доградувале и конаци. Во пештерни цркви спаѓаат и голем број на монашки испосници.
Започнати да се појавуваат околу IX век, а некаде во периодот помеѓу XIII и XIV век настанале првите живописи кои можат точно да се датираат]] по трагите што на нив ги оставиле анонимните мајстори од т.н. „сликарски тајфи“. Тоа биле иконописци кои припаѓале на помалку или повеќе карактеристични сликарски школи кои гравитирале на територијата на Балканот и затоа фреските во некои од пештерните цркви се сродни со фрескосликарството во најпознатите манастири во Македонија. Така преку возвишениот енигматичен стил, во насликаните ансамбли можат да се следат уметничките тенденции кои провејуваат во средновековното сликарство.
Пештерни цркви во Македонија
Тоа дава печат на дел од некогашниот средновековен живот во Македонија. Постојат записи дека во некои од пештерните цркви, се појавиле многу пустинаци кои се занимавале со мистика, чудотворство и пророкување.
Честопати за овој тип на монументи отсуствуваат пишани извори, па денеска поради недостапноста на повеќето од нив, како и поради продирањето на атмосферските влијанија во внатрешноста, отежнато е нивното проучување, анализирање и евентуална заштитаа.
Најбројни околу крајбрежјето на Охридското и Преспанското Езеро, засега се регистрирани преку 50 пештерни цркви на територијата на Република Македонија, кои ги има и во долните текови на Бабуна, Црна Река, но и во Источна Македонија.
Помеѓу нив спаѓаат Св. Марко и Св. Лазар на Тиквешкото Езеро, Св. Архангел Михаил, Св. Спас, Успение на Богородица, Св. Еразмо, Св. Богородица Пештанска крај Охрид (со најголем зачуван ансамбл), Св. Спас, Св Евла (Ресен) Монашка пештера и Црквиче (општина Чашка) и многу други.
Особено околу Охридското Езеро никнувале црквички - пештери во кои живееле и дејствувале исихастите. Тука се вбројуваат:
Исто така пештерни цркви има и во Тиквешијата во околината на Тиквешкото Езеро од кои најпознати се:
Пештерни цркви низ светот
Постојат повеќе пештерни цркви или манастири низ светот. Ги има во: Ерменија, Бугарија, Франција, Унгарија, Русија, Тајланд, како и познатите манастири Кападокија во Турција.
Нигде (покраина)
Нигде  (турски: Niğde) — покраина во јужна Турција. Административен центар е истоимениот град Нигде. Покраината има 365.812 жители (2006) и површина од 7 312 км2. Разделена е на 6 окрузи.
NGC 1806
NGC 1806 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1806 се споменува и како ESO 56-SC47, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 30 декември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1806 е од видот OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 11,1 m. NGC 1806 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 2 м 11,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 59' 2".
Други поделби
Проучување на NGC 1806 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9161.
Белвулак
Белбулак е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Динамичка меморија со случаен пристап
Динамичка меморија со случаен пристап (ДРАМ) (Digital Random Access Memory (DRAM)) — вид меморија со случаен пристап која го чува секој бит на податоци во посебен кондензатор во рамките на едно интегрирано коло. Кондензаторот може да биде полн или празен. Овие две состојби се земаат да ги претставуваат двете вредности на битот, вообичаено наречени 0 и 1. Бидејќи дури и неспроводливите транзистори секогаш пропуштаат мала количина, кондензаторите полека се празнат и информациите почнуваат да се губат освен ако полнежот на кондензаторите не се освежува периодично. Поради ова барање за освежување, се работи за динамичка меморија што е спротивно на статичка меморија со случаен пристап (СРАМ) и други статички типови на мемории. За разлика од флеш-меморијата, ДРАМ е непостојана меморија бидејќи таа брзо ги губи своите податоци кога ќе се исклучи од напојување.
ДРАМ широко се користи во дигиталната електроника каде што се потребни ниска цена и меморија со голем капацитет. Една од најголемите примени на ДРАМ е нејзино користење како главна меморија (наречена РАМ) во современите компјутери и како главна меморија во компонентите што се користат во овие компјутери како што се графичките картички (каде главната меморија се нарекува графичка меморија). Спротивно на тоа СРАМ што е побрза и поскапа отколку ДРАМ, обично се користи каде што брзината е поважна од трошоците, како што е случај со кеш-меморијата во обработувачите.
Историја
Во криптографската машина со кодно име „Аквариус“ користена во Блечли Парк (Bletchley Park) за време на Втората светска војна била инкорпорирана ожичена динамичка меморија. Податоците биле читани од хартиена лента и карактерите биле меморирани во динамичката меморија. Меморијата користела голем склад на кондензатори кои биле полни или празни. Полн кондензатор претставувал еден (1), а празен кондензатор нула(0). Во 1964 година, Арнолд Фарбер (Arnold Farber) и Јуџин Шлиг (Eugene Schlig), работејќи за IBM создале ожичени мемориски ќелии со користење флип-флоп (составен од транзистор и диода со ефект на тунел). Тие го замениле флип-флопот со два транзистори и два отпорници добивајќи конфигурација која станала позната како Фарбер-Шлигова ќелија. Во 1965 година Бенџамин Агуста (Benjamin Agusta) и неговиот тим од IBM, создале 16-битен силициумски мемориски чип на основа на Фарбер-Шлиговата ќелија, со 80 транзистори, 64 отпорници и 4 диоди. Во 1966 година, била измислена динамичката меморија со случаен пристап од страна на д-р Роберт Денард (Robert Dennard) во истражувачкиот центар Томас Џ. Вотсон во IBM. Нему, во 1968 година во САД му бил доделен патентот број 3.387.386.
Првиот ДРАМ со мултиплексиран ред и колона од адресни редови бил Mostek MK4096 Kbit, дизајниран од страна на Роберт Пробстинг (Robert Proebsting), воведен во 1973 година. Оваа адресна шема ги користела истите адресни пинови за да се добие ниска половина и висока половина на адреса од референцираните мемориски ќелии, префрлени помеѓу двете половини на наизменични циклуси на магистралата. Ова било радикално напредување, ефикасно преполовување на бројот на адресни линии кој се барал, што ќе им овозможи да се вклопат во пакети со помалку пинови, со предност во однос на цената која растела со секој чекор на пораст на меморијата. MK4096 се покажал како многу стабилен дизајн за апликациите на клиентите. 16-килобитниот ДРАМ Mostek MK4116 кој бил воведен во 1976 година, постигнал удел од повеќе од 75% од светскиот пазар на ДРАМ. Но, иако густината се зголемила на 64 килобита во почетокот на 1980 година Mostek бил претекнат од страна на јапонските производители на ДРАМ со повисок квалитет, со користење на исти мултиплексирани шеми по пониски цени на трошоци. Ова создало конфликт меѓу Јапонија и САД.
Принципи на работа
ДРАМ обично се наредени во правоаголна низа од ќелии за складирање, составена од еден кондензатор и еден транзистор по бит податоци. Сликата покажува едноставен пример со мобилна матрица со четири на четири ќелии.
Долгите хоризонтални линии кои го поврзуваат секој ред се познати како збор-линии. Секоја колона на ќелиите е составена од две бит-линии, секоја поврзана со секоја друга ќелија за складирање во колоната (сликата не го вклучува овој важен детаљ). Тие се познати како "+" и "-" бит-линии.
Операции за читање на податоци од ќелија за складирање на ДРАМ
1. Детекторските засилувачи се исклучени. (Во модерната меморија на сметачот, детекторскиот засилувач е еден од елементите кои ги формираат колата на полуспроводничкиот чип (интегрирано коло).
2. Бит-линиите се наполнети до точно еднакви напони кои се помеѓу високите и ниските логички нивоа. Бит-линиите се физички симетрични за да се задржи еднаква капацитивност, па со тоа во тоа време и нивните напони еднакви.
3. Колото за претполнење е исклучено. Бидејќи бит-линиите се релативно долги, тие имаат доволно капацитет да го одржат однапред наполнетиот напон за кратко време. Ова е пример за динамичка логика.
4.Потоа посакуваната збор-линија на редот се зголемува за да се поврзе со кондензаторот на ќелијата за складирање. Ова предизвикува транзисторот да спроведува, пренесувајќи го полнежот од складишните ќелии до поврзаните бит-линии (доколку складираната вредност е 1) или од поврзаната бит-линија до складишната ќелија (доколку складираната вредност е 0). Бидејќи капацитетот на бит-линијата е обично многу повисок од капацитетот на складишните ќелии, напонот на бит-линијата се зголемува многу малку ако складишната ќелија е празна или се зголемува многу малку ако ќелијата за складирање е полна (0,54 и 0,45 V во двата случаи).
5. Детекторските засилувачи сега се поврзани со бит-линиите во парови. Позитивна повратна врска настанува меѓу вкрстено поврзаните инвертори, на тој начин се засилува разликата на напоните меѓу парните и непарните редови на бит-линии на одредена колона сè додека една бит-линија е целосно на најнизок напон, а другата е на максимално висок напон. Откако тоа ќе се случи редот е „отворен“ (податокот од таа ќелија е достапен).
6. Сите ќелии за складирање на отворен ред се детектираат истовремено и детекторските засилувачи се флип-флопирани. Адресната колона потоа избира флип-флоп бит да се поврзе со надворешната магистрала на податоци. Читање од различни колони во ист ред може да се изврши без одлагање на отворање на редот затоа што за отворен ред сите податоци веќе биле детектирани и флип-флопирани.
8. Кога ќе заврши со читање на сите колони во тековниот отворен ред, збор-линијата се исклучува за да го дисконектира кондензаторите на складишните ќелии. Детекторскиот засилувач е исклучен и бит-линиите повторно се претполнат.
Впишување во меморијата
За складирање на податоци, редот е отворен и даден детекторски засилувач на колона времено е принудно доведен во саканата состојба на висок или низок напон, со што се предизвикува бит-линијата да го полни или празни кондензаторот на складишната ќелија на саканата вредност. Заради конфигурацијата на позитивна повратна врска на детекторскиот засилувач, бит-линијата ќе има стабилен напон дури и откако принудувачкиот напон ќе биде отстранет. За време на впишувањето во одредена ќелија, сите колони во еден ред истовремено се детектираат исто како при читањето, па иако се менува состојбата само на еден кондензатор на складишна ќелија, цел ред се освежува (повторно е впишан) како што е прикажано на сликата десно.
Брзина на освежување
Вообичаено произведувачот прецизира дека секој ред мора да ги освежи своите кондензатори на складишни ќелии на секои 64 ms или помалку. Логиката на освежување е обезбедена во ДРАМ контролерот кој го автоматизира периодичното освежување, т.е. тоа не мора да го извршува софтвер или друг хардвер. Заради ова, логиката на колото на контролерот е комплицирана, но таа маана е оправдана со фактот дека ДРАМ-от е многу поевтини по складишна ќелија и самата складишна ќелија е едноставна. ДРАМ-от има многу поголем капацитет по единица површина отколку СРАМ-от.
Некои системи ги освежуваат редовите во рафални активности кои ги вклучуваат сите редови на секои 64 ms. Други системи освежуваат еден ред во еден момент кој се распоредува во интервалот од 64 ms. На пример, систем со 8192 реда би изискувал распоредено освежување на еден ред на секои 7,5 µs, што 64 ms поделено на 8192 реда. Неколку системи кои работат во реално време освежувањето го вршат во интервали определени од надворешна временска функција која управува со работата на останатиот дел од системот, како што е примерот со вертикалното освежување кај видео сигналите кое се јавува на секои 10-20 ms. Сите методи бараат некој вид бројач да следи кој следен ред треба да се освежи. Поголемиот број ДРАМ-чипови вклучува бројач. Постарите видови барале надворешна логика на освежување.
Под одредени услови, поголемиот дел податоци во ДРАМ-от може да се повратат дури истиот да не бил освежен и неколку минути.
ДРАМ-ќелии
Секој бит податоци во ДРАМ-от се чува како позитивен или негативен електричен полнеж во капацитивна структура. Структурата која го обезбедува капацитетот, како и транзисторите кои го контролираат пристапот до него се вика ДРАМ-ќелија. Тие се основните градбени блокови на ДРАМ-низите. Постојат повеќе варијанти на ДРАМ мемориски ќелии, но најчесто користена модерна варијанта е ќелијата од еден транзистор и еден кондензатор. Транзистор се користи за да се доведе капацитет во текот на впишувањето и за исполнувањето на кондензаторот за време кога тој се отчитува. Пристапниот транзистор е дизајниран да ја зголеми движечката сила и да се минимизира истекувањето транзистор-транзистор. Кондензаторот има и два терминали, од кои еден е поврзан со пристапен транзистор, а другиот со која било област или VCC/2. Во модерниот ДРАМ последниот случај е почест, бидејќи тоа им овозможува побрзо работење. Во модерниот ДРАМ, напон од +VCC/2 низ кондензатор е потребно да се складира логичко еден. И напон од -VCC/2 низ кондензатор за да се складира логичка нула. Електричниот полнеж кој се чува во кондензаторот се мери во кулони. За логичко еден вредноста е:
Q=Vcc / 2 * C, каде Q е количеството електричество во кулони, а C е капацитетот во фаради. А логичката нула има полнеж: Q = -Vcc / 2 * C
Читање или впишување на логичко еден (1) бара зборот-линија да биде управуван од напон поголем од збирот на Vcc и прагот на пристап на пристапниот транзистор. Овој напон се нарекува Vcc наполнет (pumped). Времето потребно за празнење на кондензаторот зависи од тоа каква логичка вредност се чува во кондензаторот. Ако кондензаторот содржи логичко еден (1) почнува да се ослободува напонот во терминалот на транзисторот е над Vccp. Ако кондензаторот содржи логичка нула(0), тој почнува да се ослободува кога напонот е над Vth.
Црква „Св. Атанасиј“ - Калишта
Во непосредна близина на манастирот Калишта, јужно од него, срасната со околните карпи, се наоѓа пештерната црква, посветена на Александрискиот архиепископ - Атанасија.
Во внатрешноста е сочуван најголемиот ансамбл на средновековното сликарство во Струшко.
Иако не се зачувани пишувани извори, стилските белези на овие фрески недвосмислено упатуваат на нивното датирање во седумдесеттите години од 14. век.
Гледајќи го сликарството во целост, зачуваните ликови на светителите и неколкуте композиции од Големите Празници, со помош на ликовните одлики на овој живопис, ни откриваат рака на вешт зограф, кој одлично го познавал својот занает, а со голема љубов ги сликал познатите ликови што го илустрираат Светото Евангелие.
Дел од живописот бил насликан и во XIX век.
Хани Ал Мулија
Хани Ал Мулија е легално слеп фотограф и сириски бегалец, со седиште во Регина, Саскачеван.
Ран живот
Хани Ал Мулија е роден во Сирија, а негов татко е Мохамад Ал Мулија.
Ал Мулија има нистагмус и не може да гледа повеќе бои, ниту да гледа преку провизот на камерата. Може да се фокусира само на работи кои се на 10 сантиметри од неговото лице.
Во 2012 година, побегнал од насилство и прогон во Хомс,Сирија и се преселил како бегалец во долината Бека, Либан каде самиот си учел англиски.
Додека беше во долината Бека, Ал Мулија беше во работилница за фотографирање водена од Високиот комесаријат за бегалци на Обединетите нации.
Животот во Канада
Семејството на Ал Мулија пристигнало во Канада во 2015 година. Истата година, Хани Ал Мулија ја прикажа неговата работа на галата на Канадските новинари за слободно изразување - необично е аматерски фотографи да можат да ја прикажат нивната работа, но беше направен исклучок за Ал Мулија.
Во 2017 година,неговата фотографија беше прикажана на изложбата Дом/Засолниште/Припадност во музејот во Западен Ванкувер и на фестивалот за уметности Хармонија. Фестивалот на фотографија во Халифакс, исто така, ја изложи својата изложба „Не е невозможно."
Ал Мулија служеше во Младинскиот совет на канадскиот премиер и беше говорник на настаните на денот на WE.
Образование
Ал Мулија не го довршил средното училиште со цел да им помогне на своите родители со одгледување овци.
Тој го унапредува неговиот англиски јазик на Универзитетот во Регина.
Ал Мулија доби стипендија од Универзитетот Рајерсон во Торонто каде што студира компјутерско инженерство.
Семејство
Хани Ал Мулија е најстариот од шесте браќа и сестри.
NGC 6236
NGC 6236 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6236 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6236 има привидни димензии од 2,9' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 44 м 34,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +70° 46' 48"". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 6236 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58891. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 29; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4423. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 756.
1744 во уметноста
1744 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 3892
NGC 3892 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3892 се споменува и како MCG -2-30-30.
Откривање
Објектот е откриен на 4 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3892 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3892 има привидни димензии од 3,1' х 2,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 3892 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36827. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 282; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5520. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1562.
Гето
Гето — дел од градот кој создава одредена етничка, расна, социјална или класна група, која е издвоена преку разните облици на друштвениот, економскиот или правниот притисок.
Потекло на зборот
Во германскиот јазик се користи изразот „Judengasse“ (еврејска улица или област). Во Мароко еврејските гета се нарекуваат „мела“.
Создавање на гетата
Гетата се создаваат на три начини:
Список на гета
Некои од гетата:
Ирена Илиевска
Ирена Илиевска — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Филмографија
Илиевска ги остварила филмските улоги:
1745 во уметноста
1745 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Ересунд
Ересунд (Øresund, Öresund, месно нар. Сундет) — проток помеѓу данскиот остров Зеланд и покраината Сканија во јужна Шведска. Во најтесниот дел, помеѓу Хелсингер (Данска) и Хелсингборг (Шведска), протокот е широк е само 4 км. Во околината се наоѓа регионот Ересунд кој е поделен помеѓу двете земји и брои 3,7 милиони жители.