cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 4920
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 2 м 4,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 22' 42"". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 4920 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44958. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5539. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
IC 1285
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 25 м 41,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 56' 28".
Други поделби
Проучување на IC 1285 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Ретезат (национален парк)
Национален парк Ретезат (Parcul Național Retezat – национален парк во Романија, поточно во Јужните Карпати. Претставува еден од најголемите планински масиви во Романија. Највисок врв е Пелеага чија надморска висина изнесува 2509 метри. Ретезат на романски значи „отсечен“. Фондацијата 7 светски чуда го предложила Ретезат за ново светско чудо. Оваа планина ја нарекуваат и „земја со сини очи“.
Географија
На Ретезат постојат повеќе од 55 врвови кои се повисоки од 2000 метри надморска висина. Заради ерозијата на мразот, високите подрачја на планината се многу нестабилни.
Националниот парк Ретезат обилува и со прекрасни водопади од кои најубави се Станисоара и Лолаија.
Растителен свет
Растителниот свет е многу богат и сите видови на растенија се заштитени со закон на УНЕСКО. Една третина од вкупната флора на Романија е на оваа планина. Околу стотина видови се ендемски. На Рентезат најмногу има гентијана, жолта гентијана, глуварче, лилјан, вклучувајќи уште околу 1000 вида растенија. Што се однесува до шумските предели на оваа планина, најспецифични се планински бор, швајцарски бор како и џуџест бор кој се наоѓа на покаменитите подрачја.
Животински свет
На Ретезат живеат околу 185 вида птици од кои некои се ендемски. Од нив 122 вида редовно се гнездат во овој предел и затоа истиот е значајно птичјо подрачје. Некои од тие видови се црн штрк, златен орел, сив сокол, тетреб, орел-змијар, дрозд. Цицачите чиј дом е Ретезат се во помал број во однос на птиците. Има околу 55 вида цицачи. Тука спаѓаат сив волк, кафеава мечка, алпски мрмот, дивокоза, рис. Чести безрбетници кои се наоѓаат тука се жаба, дождовник, пролетници и неколку ендемски видови пеперуги.
Пристап
Најбрзо до планината се стигнува од градовите Лупени, Урикани, Хацег, Петрошани ако се доаѓа од источната или северната страна.
NGC 7235
NGC 7235 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кефеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7235 се споменува и како OCL 229.
Откривање
Објектот е откриен на 16 декември 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7235 е од видот II3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 8,6 m. NGC 7235 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 12 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 16' 24"".
Други поделби
Проучување на NGC 7235 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 57; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3977. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1952.
1150 п.н.е.
1150 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1150. година пред новата ера, 150. од вториот милениум п.н.е., 50. од 12 век п.н.е. и прва од 1150-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4358 и 4359 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3600 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2610 и 2611 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 397 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1150 година се протега во 1486 и 1487, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1546 и 1547 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 607 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1825 и 1824 исламска година пред хиџра.
Географија на Португалија
Граници
Главниот град Лисабон е најголемиот во државата со околу 600.000 жители.
Население
Земјата има население од околу 10.848.692 жители. Густината на населеноста изнесува 114 жит/км2.
Клима
Португалија е една од најтоплите држави во Европа со атлантско-средоземна клима. Пролетта и летото обично се топли а во јули и август температурите се движат од 30–35 °C во централниот дел и до 45 °C во внатрешноста и јужниот дел на земјата. Есента и зимата се врнежливи а температурите се спуштаат до -5 °C. Врнежи од снег има на повисоките места во планинските предели на север. Средните годишни температури се движат од 13 °C на северот и 18 °C на југот. Источниот дел од Португалија е претежно планински, додека западниот е низински. Северниот е планински, каде течат реките Мињо и Доро (Дуеро).
Мериленд
Мериленд (англиски: Maryland) е сојузна држава од САД. Се наоѓа во источниот дел од земјата. Главен град е Анаполис, а најголем е Балтимор.
Ремлинген (Долна Саксонија)
Ремлинген (Remlingen) — село и поранешна општина во округот Волфенбител во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Ремлинген-Земенштет.
Шторбек-Франкендорф
Шторбек-Франкендорф (Storbeck-Frankendorf) — општина во округот Источен Пригниц-Рупин, во Бранденбург, Германија.
Чипровско востание
Чипровско востание — востание кое избувнало во во 1688 година во Чипровици, северозападна Бугарија. Востанието избувнало против Османлиското Царство. Востанието следело по заземањето на Белград од Хабсбуршка Австрија во 1688 година.
Позадина
Кон крајот на 17 век, Османлиското Царство полека започнала да се распаѓа. Ова најмногу се осетило по поразот кај Виена во 1683 година. Големите трошоци за неуспешните воени походи ги принудило Османлиите да ги зголемат даноците и да им одземат дел од привилегиите кои ги имале христијаните во рамките на империјата. Во 1630-1645 година, епископот Петар Парчевиќ, бугарски католик и свештеник, спровел дипломатска кампања меѓу христијанските владетели на Средна Европа. Заедно со Петар Богдан и Франческо Соимировиќ го посетиле Фердинанд II од Австрија, Сигисмунд III, Владислав IV и Матеј Басараб. Во 1647 година, Османлиите коро целосно се повлекле од северозападна Бугарија. Матеј ветил дека ќе даде поддршка од околу 20.000 војници како поддршка за востанието. Сепак, на 20 мај 1648 година починал Сигисмунд III, и востанието било повлечено. За успех на христијаните се чекало до нападот на Османлиите на Виена во 1683 година, кога тие биле катастрофално поразени. Во 1684 година бил склучен нов сојуз помеѓу Полска и Австрија, а подоцна кон сојузот се вклучила и Венеција и Русија. Целта на сојузот била да се зазеде Белград. Овој настан им дал можност на Бугарите од Чипровци да се дигнат на востание.
Текот на востанието
Околу текот на востанието и воените дејства денеска не постојат многу документи. Во 1688 година, востаниците на Георги Пејачевиќ го напуштиле Чипровци и се приклучиле на австриската армија. По Битката кај Белград избувнало востанието во Чипровци. решавачката битка се одвила во октомври 1688 година во месноста Жеравица, во близина на Кутловица. Во оваа битка востаниците биле поразени од страна на османлиските и унгарските сили.
Последици
И покрај тоа што по оваа битка продолжиле и неколку други, сепак сите завршувале со задушување. Чипровци бил освоен на 18 октомври и целосно разрушен заедно со околните села Копиловци, Железна и Клисура. Речиси целото население било или убиенио или заробено. Во следните месеци продолжил отпорот од страна на ајдутските чети. Задушувањето на востанието предизвикало масовни преселби на христијанското население и населување на муслимани.
Извештај до папата
"За [католичкиот] надбискуп на Бугарија Јован Стефан Кнежевич и за Ѓорѓи Пејачевич е кажано следново: Убеден и охрабрен со писмолично од царот Леополд да го помогне среќното остварување на христијанската кауза, гореспоменатиот надбискуп го испратил својот роднина Ѓорѓи Пејачевич со бугарска војска во Карансебеш и Сикловар да се сретне со гене-ралот Ветерани. На патот натаму [Пејачевич] се придружил на српската војска, па [заедно]со Власите ја зазеле Оршова и ги обезглавиле, речиси, сите Турци. Но кога во 1688 гореспоменатиот Ѓорѓи со својата бугарска војска, четирите капетани од Колопивец, четирите од Чипровци и други, заедно со [хусарите] на Чаки сакале да го изгаснат воениот факел на Текели (и сосема да го уништат), ги предал еден дезертер, а илјадници Бугари загинале во крвавата битка, која наеднаш избувнала близу Куловица и во која претрпеле целосен пораз. По битката, остатокот (од војската) се повлекол во Чипровци и некое време успешно го бранеле градот од Текели, одбивале да го предадат, иако тој сакал да го искористи тоа што е христијанин обидувајќи се да ги намами со ветувања за богатство и функции во Трансилванија. На крајот, градот бил нападнат и освоен од страна на турските и на татарските орди кои пристигнале; сè наоколу било уништено и запалено, а луѓето испоубиени. Се зборува дека огромното богатство, ставано настрана во текот на многу години и нараснато во долгиот мирен период, било однесено со повеќе од 100 коли. Но ниеден од присутните христијани не можел да задржи ништо, освен, можеби, голиот живот; имало само малкумина на кои им успеало, иако било бескрајно тешко"
Никола Стојановски
Никола Иванов Стојановски ( во  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По свршувањето на основното училиште продолжил да учи во Трговската академија, откако семејството се доселило во Скопје. Во ноември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. По извршувањето на доверените воени задачи во Македонија, со Бригадата заминал за Војводина. Неговото учество на Сремскиот фронт било кратко. По пробивот на фронтот загинал на 16 април 1945 година во големата и крвава борба против Германците и усташите кај Врпоље во Хрватска.
Ана-Карин Стремстет
Ана-Карин Стремштет Олсон (р. во Мора, Даларна) — пензионирана шведска крос-кантри скијачка и биатлонец која се натпреварувала од 1998 година. Нејзината единствена победа на Светскиот куп била со 4 × 5 km штафетен настан во Швајцарија во 2007 година.
На Зимските олимписки игри 2006 во Торино, Стремштет Олсон завршила четврта во штафетата 4 × 5 км, 30-та на 30 км и 47-ма во дисциплините двојна потера од 7,5 км + 7,5 км. На Светското првенство во нордиско скијање ФИС 2007 година во Сапоро, таа завршила на 40. место во 7,5 км + 7,5 км двојна потера и не ги завршила 30-те km од натпреварот.
Џ
Џ, џ — 30-тата буква во македонската и 29-тата во српската азбука. Дошла во употреба со реформата на кирилицата на Вук Караџиќ, и ја означува слеаната согласка. соодветствува на диграфите дж или чж. или пак буквите җ, Ҷ| или Ӂ| од другите кирилични азбуки.
437
437 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 437 година од новата ера, 437. од првиот милениум, 37. од V век и осма од 430-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5945 и 5946 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5187 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4197 и 4198 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1190.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 437 година се протега во 3073 и 3074, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3133 и 3134 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 980. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 191 и 190 година пред хиџра.
1281 п.н.е.
1281 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1281. година пред новата ера, 281. од вториот милениум п.н.е., 81. од 13 век п.н.е. и втора од 1280-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4227 и 4228 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3469 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2479 и 2480 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 528 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1281 година се протега во 1355 и 1356, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1415 и 1416 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 738 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1960 и 1959 исламска година пред хиџра.
Фудбал на Летните олимписки игри 1992
Фудбалот на Летните олимписки игри 1992 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Барселона, Шпанија. На турнирот учествувале вкупно 16 репрезентации.
Првото место го освоила репрезентацијата на Шпанија, второто Полска, и третото Гана.
Хиршфелд (Бранденбург)
Хиршфелд (Hirschfeld) — општина во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија.
IC 1286
IC 1286 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1286 е од видот *2.
Други поделби
Проучување на IC 1286 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Црква „Св. Марина“ - Флацата
Местоположба
Црквата е сместена во јужниот дел на врвот Флацата (1.081 м), близу границата со Албанија, североисточно над селото Крчишта и меѓу селата Ошени на југ и Косинец на север.
Историја
Храмот е подигнат во чест на на победата на грчката владина армија над патизаните на ДАГ во решителната Битка на Грамошта (Грамос) во август 1949 г. со која е ставен крај на Грчката граѓанска војна. Во последната фаза на војната, Флацата била упориште владините единици.
Црквата е изградена во 1949 г. и првично го носела името „Пресвета Богородица“. Подигната е од војници од 4. чета на 565. баталјон, кои во тоа време биле во одбрана на Флацата. Осветена е на 30 септември 1949 г. од митрополитот Никифор Костурски.
Храмот е обновен во 1970 г. и преименуван во „Света Марина“ од заповедникот на XV дивизија Апостолос Бунотис. Црквата има независна камбанарија, и до неа има бетонски бункер од војната.
Мичиген
Мичиген (англиски: Michigan) е сојузна држава во северниот дел на САД. Главен град е Ленсинг. Најголем град e Детроит. Се наоѓа на Среден Запад.
Отоманско-венецијанска војна (1714–1718)
Седмата османлиско-венецијанска војна се водела меѓу Република Венеција и Османлиското Царство во периодот од 1714 до 1718 година. Овој конфликт бил последниот меѓу двете земји и завршил со победа на Османлиите и губење на венецијанските територии во Мореја односно Пелопонез. Венеција била спасена од голем катастрофален пораз од страна на Австрија која интервенирала во 1716 година. Австриските победи довеле до потпишување на договорот од Пожаревац во 1718 година. Оваа војна исто така е позната како Втора морејска војна или Малата војна во Хрватска
Позадина
Во Големата турска војна (1684-1699) Отоманското Царство била принудена да направи неколку територијални отстапки на Австрија и Венеција, вклучувајќи го и полуостровот Мореја. Османлиите биле решени да си ги вратат своите територии и Венеција, како послаба од двете, била избрана како прва цел. Војната започнала во 1714 година.
Освојување на Мореја
Османлиите објавиле војна на 9 декември 1714 година, користејќи го како изговор прекршоците кои ги направиле некои венецијански трговци. Во текот на првите месеци од 1715 година, тие собрале армија од околу 70.000 луѓе во Македонија под раководство на Големиот везир Силахдар Дамат Али Паша. Големиот везир марширал кон југ, каде во главниот камп во Теба пристигнал кон почетокот на јуни. Во меѓувреме османлиската флота која броела 80 воени бродови била зарбена кај островите Тинос и Аигина.
Венецијанците, кои немале голема постојана војска и се потпирале главно на платеници, можеле да соберат 8.000 војници и 42 претежно мали бродови, под команда на капетан Џеронимо Делфино. Венецијаните немале доволно војска, а освен тоа локалното грчко население не ја сакала венецијанската управа. Од друга страна пак големиот везир им обеќал дека сигурност на нивните имоти. Во такви услови Венецијанците биле оставени во изолација во нивните тврдини кои ги изградиле по зазимањето на Мореја.
На 25 јуни османлиската војска преку Коринт влегла во Пелопонез. Тврдината Акрокоринт се предала по кратка опсада бидејќи сметале дека ќе бидат спасени нивните животи. Сепак по влегувањето во тврдината следувал грабеж од јаничарите и убивање на локалното населене. Во овој напад само 180 Венецијанци биле спасени, и тие побегнале кон Крф. . По Коринт Османлиите го нападнале градот тврдина Нафплио кој бил како главна база на Венеција во Мореја. Градот бил бранет од страна на 2.000 војници. Но по само 9 дена градот паднал. Во следните денови биле заземени Пилос и Корони без борба, а по ова и Метони. Останатите венецијански упоришта, вклучувајќи ги и последните преостанати населби на Крит исто така капитулирале во замена за безбедно заминување. Во рок од сто дена, целиот Пелопонез бил повторно преземен од страна на Османлиите.
Опсада на Крф
По нивниот успех во Мореја, Османлиите се преселиле кон венецијанските поседи во Јонско Море, односно островот Лефкада кој Венецијанците го владееле од 1684, и тврдина Бутринто спроти градот Крф. На 8 јули 1716 година. , османлиската војска од 33.000 луѓе се упатила кон Крф. И покрај нерешителната поморска битка истиот ден, отоманската пешадија продолжила со да напредува кон градот Крф. На 19 јули по зазимањето на околните тврдини започнала опсадата на Крф. Одбрана била предводена од грофот Јохан Матијас фон дер Шуленбург кој имал околу 8.000 војници под негова команда. По големите битки и големиот број на жртви од двете страни, опсадата била повлечена на 20 август.
Австриска интервенција
По обезбедувањето на Папа Климент XI финансиска поддршка и француската гаранција за австрискиот имот во Италија, Австрија била подготвена да интервенира. На 13 април 1716 императорот КАрло VI го објавил сојузот со Венеција по кое Османлиите објавиле војна на Австрија.
Битката кај Петроварадин и Опсадата на Белград довеле до голем притисок врз Османлиите и тие морале да започнат преговори. Така бил потпишан договорот од Пожаревац во 1718 година. Според договорот Османлиите изгубиле дел од Банат, Смедеревскиот санџак заедно со Белград и Северна Босна. Австрија со Белград управувала во следните 20 години. Од друга страна пак Османлиите го добиле Пелопонез и Крит.
Старово
Старово, службено: Бучимас (Buçimas), порано: Starovë — село и поранешна општина во областа Горица, југоисточна Албанија. Со реформата од 2015 г. станал единица на општинатата Поградец. Според пописот од 2011 г. општинската единица имала 15.687.
Мери Хигинс Кларк
Мери Тереса Елеонор Хигинс Кларк, (англиски: Mary Theresa Eleanor Higgins Clark, 24 декември 1927 – 31 јануари, 2020), позната професионално само како Мери Хигинс Кларк — американска писателка на психолошки трилери. Секоја од нејзините 51 роман биле најпродавани во САД и меѓу светската читателска публика. Нејзиниот роман „Каде се децата?“ (Where Are the Children?) достигнало седумдесет и петто издание.
Хигинс Кларк започнала со пишување од рана возраст. Неколку години работела како секретарка и лектор, а потоа поминала една година како стјуардеса. По една година ја оставила работата, се омажила и основала семејство. Личниот приход во тој период бил воглавно од пишување кратки раскази. Откако починал нејзиниот сопруг во 1964 година, Хигинс Кларк долги години работела како сценарист на радио емисии сè до моментот кога нејзиниот агент ја убедил да почне да пишува романи. Нејзините романи, трилери, се продале во над 100 милиони примероци во САД.
Ремлинген
Ремлинген може да се однесува на следниве места во Германија:
Јулија Крстева
Јулија Крстева (Юлия Кръстева; родена на 24 јуни 1941) — бугарско-француски филозоф, книжевен критичар, психоаналитичар, феминист и од неодамна, романописец. Крстева живее и работи во Франција уште од 1960-ите. Во моментов е професорка на универзитетот Париз-Дидро. Крстева е исто така основач и управител на комитетот за доделување на наградата Симон де Бовоар.
Крстева достигнува меѓународна слава по објавувањето на првата книга, Semeiotikè, во 1969. Нејзиното големо животно дело брои книги и есеи на темите како интертекстуалноста, семиотиката и идејата за абјектот, во полето на лингвистиката, книжевната теорија и критика, психоанализата, биографијата и автобиографијата, политичката и културната анализа, уметноста и историјата на уменоста.
Животопис
Родена во Сливен, Бугарија во христијанско семејство, Крстева е ќерка на црковен сметководител. Крстева и сестра и како деца посетувале франкофонско училиште. Во раната младост, Крстева се запознава со делото на Михаил Бакхтин. Таа се запишува на Софискиот универзитет, а како пост-дипломец добива истражувачка стипендија која и дозволува да се пресели во Франција во декември 1965, на само 24 години. Продолжува да се образува на неколку француски универзитети, каде работи по менторство на неколку познати мислители, меѓу кои Ролан Барт и Лусијен Голдман. На 2 август 1967, Крстева се мажи за писателот Филип Солерс, родено име Филип Жојо.
Диме Спасов
Диме Спасов ( во ) — македонски политичар и министер за труд и социјална политика во периодот 2013–2015.
Животопис
Роден е на 7 мај 1985 година во Скопје, оженет со Бојана и татко е на едно дете, Лука. По професија е дипломиран правник, а високо образование стекнал на Факултетот за правни студии “Јустинијан Први”-Скопје, на универзитетот “Св. Кирил и Методиј”, Скопје. Во моментов е магистрант по деловно право.
Кариера
Во периодот од 2006 до 2009 година работи како референт за извршување и правни работи во Јавно претпријатие за стопанисување со станбен и деловен простор на Република Македонија. Од 2009 до 2010 година ја извршува функцијата заменик директор на АДСДП - подрачна единица Скопје. Во 2010 и 2011 година е директор на агенција за млади и спорт. Во 2011 година Владата на Република Македонија го назначува за државен секретар во министерството за правда на Република Македонија и оваа функција ја извршува до 2012 година. Од декември 2012 до мај 2013 е помошник на директорот на Агенција за катастар на недвижности - Центар за катастар на недвижности Скопје.
На 29 мај 2013 година во Скопје, Република Македонија, стапува на функцијата министер за труд и социјална политика. Оваа функција ја изршува сè до ноември 2015 година, кога е именуван за дополнителен заменик министер за труд и социјална политика. Во мај 2016 година, Собранието на Република Македонија повторно го именува за министер за труд и социјална политика, а од септември 2016 година по вторпат стапува на функцијата дополнителен заменик министер за труд и социјална политика.
Политичка активност
Диме Спасов е активен член на ВМРО-ДПМНЕ. Од февруари 2011 до октомври 2013 ја извршува функцијата претседател на подмладокот на ВМРО-ДПМНЕ. На вонредните парламентарни избори во 2014 бил кандидат за пратеник во Собранието на Република Македонија од првата изборна единица, чиј мандат е верификуван во мај 2014.
Во јуни 2014 година повторно е реизбран за министер за труд и социјална политика во Владата на Никола Груевски. Врз основа на одредбите од склучениот договор меѓу најрелевантните политички чинители во јуни и јули 2015 година е назначен за дополнителен заменик министер.
Темишница
Темишница — река во Полог, лева притока на Вардар. Реката тече низ општинскиот центар Брвеница, каде во минатото поради затрупаност, реката се излевала. На самиот слив во Вардар, покрај реката се наоѓа археолошкото наоѓалиште Тумба, кој претставува населба од неолитското време.
1282 п.н.е.
1282 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1282. година пред новата ера, 282. од вториот милениум п.н.е., 82. од 13 век п.н.е. и трета од 1280-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4226 и 4227 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3468 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2478 и 2479 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 529 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1282 година се протега во 1354 и 1355, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1414 и 1415 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 739 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1961 и 1960 исламска година пред хиџра.
Раѓехови
Раѓехови (полски: Radziechowy) е село во Полска, коешто се наоѓа во шлонската административна област, во реонот на Живјец, во општината Раѓехови - Вјепж.
Од 1975 до 1998 година ова место административно припаѓало на бјелската област.
Низ ова село тече реката Вјешник, којашто делумно е регулирана.
Потекло на името
Потеклото на името Раѓехови не е еднозначно. Во една од теориите се истакнува дека потеклото на ова име е од - Radziechowy - "radzi tu byli chować" - и мртвите тука милуваат да бидат закопани. Оваа теорија се заснива врз фактот дека раѓеховската парафија била најстара по живјецката, и се простирала сè до границите на Звардоњ. Другата теорија е многу поверојатна, бидејќи во неа се истакнува дека потеклото на името на ова село произлегува од името Radziesz, Radziech, Radzich или Radziej. Најверојатно тоа било името на Маќеј Радван од шлонската лоза на Радвинити. Тие ја поседувале оваа земја и тука селото било основано според полското право (ius polonicae).
Историја на селото
Раѓехови е едно од најстарите села во живјецката околија, постои околу шестотини години. Во хрониките и документите се појавува како место на коешто се случиле многу трагични настани. Во 1656 година за време на војната со Шведска (шведски потоп), селото било речиси целосно уништено во пожар, а поголемиот дел од мештаните биле убиени како казна за учеството на селаните во одбраната на манастирот Јасна Гора.
Во триесеттите години на XX век селото имало развиено типично агро-туристичка функција.
За време на втората Светска Војна речиси сите жители од селото биле преселени во лубелската околија и голем број куќи биле уништени.
Во 1954 година од ова село се издвојува селцето Твардожечка, кое станало посебно село и влегло во административната единица на општината Липова. Во 2004 година и Пшибенѕа веќе не припаѓала во раѓеховскиот атар, но останaла во рамките на општината Раѓехови-Вјепж.
Туристика и спорт
На ова место вреди да се посети: парафијалната црква (нејзиниот најстар дел – презвитериумот потекнува од крајот на XIV век), обновена е на преминот од 70 и 80 години на дваесеттиот век благодарение на отецот Станислав Гавлик и жителите од раѓеховската парафија како и малата капела св. Ана. На ридот Матиска стои Милениумскиот крст, кој се гледа дури од Бјелско-Бјала која е оддалечена повеќе од 20 километри. По патот кон Матиска (улица Желона) во септември 2009 година завршена е изградбата на сите четиринаесет сцени кои ги прикажуваат маките на Исус – Бескидска Голгота. Раѓехови е место во кое параглајдеристите учат да летаат. На падините на ридот Матиска и Раѓеховската Копа (уште позната како Вапјеник «Варовник») преовладуваат добри услови за учење на таа спортска дисциплина, но исто така и за одвивање на рекреативни, летови на мали далечини. Освен летање исто така може да се јава на коњи и да се планинари. Оттука започнува патеката кон Раѓеховското Пасиште, од каде што може понатаму да се појде кон Барања Гура или Скшична.
Темництал
Темництал (Temnitztal) — општина во округот Источен Пригниц-Рупин, во Бранденбург, Германија.
Тамара Тансикужина
Тамара Тансикужина (родена на 11 декември 1978, Набережние Челни) — меѓународен играч на дама. Таа има освоено светско првенство во женска конкуренција шест пати, двапати го има освоено Европското првенство во женска конкуренција и е меѓу 20те најдобри играчи во Русија, без оглед на полот. Таа била почесен гостин на фестивалот што се одржа во нејзиниот роден Башкортостан. Во 2013 година на Светското првенство во дама таа освоила 8 место во групата Б.
Стари Град (Хрватска)
Стари Град (хрватски: Stari Grad) — град кој се наоѓа во Хрватска. Градот е вклучен во списокот на УНЕСКО. Заштитник на градот е Свети Рок.
Црква „Св. Благовештение“ - Скопје
Свето Благовештение — православна црква во дворот на скопскиот Клинички центар во Општина Центар. Осветен камен-темелникот бил удрен на 4 август 2002 година од страна на поглаварот на МПЦ, г.г. Стефан. Изградба ја финансирала „Благовестие", фондација на Снежана Георгиевска, сопруга на поранешниот македонски премиер Љубчо Георгиевски.
Лена Херцог
Лена Херцог (родена Елена Писецкаја во р. 1970 година) — руско-американски ликовен уметник и фотограф.
Биографија
Елена Писетски е родена во Свердловск, во тогашната руска СФСР, Советски Сојуз, во 1970 година. Таа се преселила во Ленинград во 1987 година за да присуствувала на Филолошкиот факултет на Универзитетот во Ленинград, каде студирала јазици (англиски и шпански) и литература. Во 1990 година емигрирала во САД и дипломирала филозофија на колеџот Милс, специјализирана за историја и филозофија на науката. Херцог била и истражувачки консултант на Универзитетот Стенфорд. Почнала да фотографира во 1997 година и студирала техники на фотографско печатење кај италијанскиот печатач Иван Дала Тана во Милано, а подоцна и кај францускиот печатач Марк Васела. Херцог комбинирала некои од многу раните процеси на фотографска темна соба со современи и нејзини техники за да ги постигнела саканите ефекти.
Работата на Херцог се движела од класичен документарен до експериментален и концептуален и е објавен и рецензиран во The New Yorker, The New York Times, The Los Angeles Times, The Paris Review, Harper's Magazine, El País,  El Mundo  The Believer, The British Journal of Photography, и Кабинетот, меѓу другите. Нејзината работа била изложена во Музејот на уметноста на округот Лос Анџелес, Музејот за уметност во Калифорнија во Пасадена, Центарот за уметност Јерба Буена (Сан Франциско), Меѓународниот центар за фотографија (Њујорк), и Британскиот музеј, меѓу другите.
Херцог била американски државјанин, натурализиран во 1999 година. Од 1995 година, таа живеела во Калифорнија со нејзиниот сопруг, германскиот режисер Вернер Херцог. Тие соработувале на неколку проекти, вклучително и книга со фотографии од филмот Bad Lieutenant кој бил објавен од Рицоли во 2009 година. Вернер Херцог го напишала воведот во книгата на Лена Аџии, која била објавена во 2002 година.
Нејзината книга Strandbeest: The Dream Machines of Theo Jansen била објавена од TASCHEN во 2014 година. Херцог била авторка на шест книги / монографии за фотографија.
Илон Викланд
Маире-Илон Викланд (мом. Паабо родена на 5 Февруари 1930) е Естонско-шведска уметница и илустраторка.
Викланд е родена во Тарту, Естонија и израсната во Хаапсалу, округот Леане на балтичкиот брег на Естонија. Во 1944 година таа избегала со семејството на соученик од втората советска окупација на Естонија, во Шведска, каде што пристигнала како бегалка.
Во 1953 година Викланд аплицирала за работа како илустраторка во Рабен и Сјогрен. Ја запознала Астрид Линдгрен, која штотуку завршила со пишувањето на книгата Мио, мојот син и која веднаш можела да види дека Викланд може да „црта бајки“. Викланд направила тест-цртеж за книгата и потоа нејзината соработка со Линдгрен продолжила. Викланд рекла дека пишувањето на Линдгрен постојано ја терало да гледа внатрешни слики. Таа, исто така, црпела инспирација за нејзините слики од реалниот живот. На ист начин како што Астрид Линдгрен пишувала за „детето во неа“, Викланд често цртала за детето во неа.
Илон Викланд е уметницата која илустрирала најголем број книги на Астрид Линдгрен:
Таа, исто така, обезбедила илустрации за многу сликовници од Линдгрен и многу други писатели, вклучувајќи ги Змејот со црвени очи, Сакам брат или сестра, Тоа е моето бебе, Бренда и помага на бабата, Сајмон Мал се вселува и Заемодавачите.
Во 2004 година, Илон Викланд решила да и ги подари своите оригинални илустрации на Естонија. Уметничкото дело првично било изложено во галеријата на Викланд во Хаапсалу, Естонија. Во 2009 година „Ilon's Wonderland“, галерија и тематски центар за деца и семејства базирани на нејзините дела и илустрации, била отворена во Хаапсалу, Естонија.
Антони Ру
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
IC 1287
IC 1287 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1287 се споменува и како IC 2366, UGC 4402, MCG 5-20-14, CGCG 149-25, NPM1G +28.0125, near Phi1 Cnc.
Откривање
Објектот е откриен на 11 февруари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1287 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 1287 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Други поделби
Проучување на IC 1287 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23673.
NGC 7236
NGC 7236 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7236 се споменува и како UGC 11958, MCG 2-56-23, CGCG 428-58, Arp 169, 3C 442, 2ZW 172, KCPG 564A.
Откривање
Објектот е откриен на 25 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7236 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 7236 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 14 м 45 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 50' 47"".
1149 п.н.е.
1149 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1149. година пред новата ера, 149. од вториот милениум п.н.е., 49. од 12 век п.н.е. и последна од 1140-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4359 и 4360 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3601 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2611 и 2612 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 396 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1149 година се протега во 1487 и 1488, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1547 и 1548 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 606 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1824 и 1823 исламска година пред хиџра.
Севлиево
Севлиево (Севлиево) — град во Северна Бугарија, административен центар на општината Севлиево во Габровската Област. Има население од околу 22.382 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот е сместен во подножјето на Стара Планина во Централна Северна Бугарија, блиску до географскиот центар на земјата. Се наоѓа на 28 километри северозападно от регионалниот центар Габрово.
Познат е заради деловните вложувања во регионот. Тој е индустриски центар и втор по големина град во Габровската Област.
Волт Италија
Волт Италија е прогресивна и еврофедералистичка партија во Италија. Таа е филијала на Волт Европа и е основана во 2018 година. Волт не можела да учествува на европските избори во 2019 година, не успеала да ги добие потребните 150.000 потписи за поддршка. Оттогаш, партијата учествувала на општинските и регионалните избори, освојувајќи голем број мандати и обезбедувајќи заменик градоначалник од октомври 2021 година.
Историја
Волт Италија била официјално регистрирана како партија во јули 2018 година како 5-ти национален огранок на Волт Европа. Целта била да се учествува на европските избори во 2019 година, за кои партијата собирала потписи низ Италија, но и во други европски земји. Сепак, Волт не успеала да ја надмине границата за собирање 150.000 потписи на поддржувачи заверени на нотар.
Во јануари 2020 година, Волт ги оспорил своите први избори во Италија со регионалните избори во Емилија-Ромања и не успеал да влезе во регионалниот совет со 0,43%.
Партијата се спротивставила на уставниот референдум во 2020 година за намалување на големината на италијанскиот парламент и сенат, кој подоцна бил одобрен. За да може да го постигне поврзаниот праг, Волт изјавил дека е отворен за соработка со други општествени и либерални сили.
Во март 2021 година, „Волт Италија“ одбил да стане дел од новиот лев сојуз како дел од повикот „Сега можеме да одиме, за нов реформски и либерално-демократски сојуз“, осврнувајќи се на нејзиниот посебен карактер како европска партија. Спојувањето со други партии на национално ниво не би било компатибилно со прекуграничното разбирање на партијата како партија која секаде се залагала за исти содржини, но Волт би продолжил да биде отворен за соработка. Покрај тоа, Волт критикувал дека партиите треба да се гледаат себеси помалку како антипол, туку нивната задача да ја гледаат како развивање и нудење решенија за проблемите.
Во март 2021 година, партијата ја започнала кампањата „Живеам, работам, гласам“, во која се залагала за правото на граѓаните кои не се членки на ЕУ да гласаат на локалните избори, бидејќи сегашниот систем би исклучил голем дел од населението од политичкото учество.
Партијата ги поддржувала референдумите за легализација на канабисот и евтаназијата што се одржале во 2022 година. Од 6 април 2022 година, Волт Италија е член на Европското движење во Италија.
Регионални и локални избори 2020 година
На регионалните избори во Емилија-Ромања, Волт за првпат учествувал на изборите во Италија. Содржината на кампањата се фокусирала на здравството, социјалната правда и економскиот развој. Меѓу барањата, за време на кампањата било и воведени еколошки и социјални барања на јавните тендери и воведување табели за консултации меѓу училиштата, универзитетите и компаниите. Партијата остварила 0,43% и со тоа не успеала да влезе во регионалниот совет.