cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сакураџима
Скорешна активност
Поради својата голема опасност за населението, Сакураџима бил прогласен за Декаден вулкан во 1991 година, идентификувајќи се како достоен за одредена студија како дел од програмата на ООН за намалување на природните катастрофи.
Сакураџима е дел од Националниот парк Киришима-Јаку, а нејзините лавини текови се главна туристичка атракција. Областа околу Сакураџима содржи неколку топла извори. Еден од главните земјоделски производи на Сакураџима е огромна бела ротквица со големина во кошаркарска топка, позната како Ротквица Сакураџима.
На 10 март 2009 година, Сакураџима избувнал, испраќајќи остатоци до 2 километри. Ерупцијата се очекувала по серија помали експлозии во текот на викендот. Се смета дека непридизвикала никаква штета.
Во август 2015 година, метеоролошката агенција на Јапонија дала предупредување за итни случаи на ниво 4, кое ги поттикнало жителите да се подготват за евакуација. Научниците предупредиле дека голема ерупција наскоро би можела да се случи на вулканот, која на крајот се случила околу 20:00 на 5 февруари 2016 година it eventually did erupt around 20:00 on 5 February 2016. .
По долга пауза на ерупции, ерупциите нагло застанале но продолжиле во кратерот Шоа, на 4 април 2016 година, околу 8-9 дена пред големите земјотреси во Кумамото во 2016 година. Три месеци подоцна, на 26 јули, Сакураџима исфрлил вулканскиот пепел од 5.000 метри во воздухот.
Голема ерупција, слична по обем на настанот од 1914, може да се очекува во следните 25 години, според д-р Џејмс Хики.
Десетта македонска ударна бригада
Десеттата македонска ударна бригада била формирана на 22 август 1944 во месноста Црвена Вода кај село Зборско, на планината Кожуф. Била формирана од околу 350 борци, главно од Втората македонска ударна бригада, а по два дена им се приклучиле и други доброволци, па бројниот состав нараснал на околу 450 борци.
Команден состав
Командниот состав на бригадата го сочинувале:
Политички комесари биле:
Борбени дејства
Заедно со Втората и Деветтата македонска ударна бригада влегле во составот на Четириесет и првата македонска дивизија на НОВЈ на 24 август до декември 1944 година. Дејствувала главно во Тиквеш и Прилепско долж комуникацијата Прилеп-Градско-Велес напаѓајќи ги германските колони што се повлекувале од Грција. Во рамките на овие дејствија, бригадата го урнала тунелот кај Богомила и сите мостови на пругата на делницата од Богомила до село Мажунчишта, со што пругата од Велес до Прилеп била онеспособена до крајот на војната.
Во периодот од 17 до 23 септември 1944 година, бригадата водела борби со германските колони на делницата од Кавадарци кон Дреновска Клисура, а потоа и кај Мраморска Клисура. Во почеток на октомври 1944 година, од Мариово пристигнале околу 580 нови борци кои се приклучиле на бригадата кај село Никодим.
Учествувала во борбите за ослободување на Прилеп од 28 октомври до 2 ноември 1944 година, а потоа и за ослободување на Кичево и на Гостивар. На 30 декември 1944 година, бригадата била преместена во Кичево и влегла во составот на Осмата дивизија на НОВЈ како нејзина трета бригада.
1685
1685 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1685 година од новата ера, 685. од вториот милениум, 85. од XVII век и шеста од 1680-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7193 и 7194 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6435 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5445 и 5446 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2438.
Вила Годи
Според монографијата Четири книги за архитектурата (Quattro Libri dell'Architettura) од Андреја Паладио, овој е првиот негов запишан проект. Вилата е порачана од браќата Џироламо, Пјетро и Маркантонио Годи и започната е во 1537, а завршена во 1542, со подоцни измени на задниот влез и градините.
Вилата е необична по тоа што фасадата нема никакви декорации кои ги знаеме од подоцнежните дела на Паладио, по кои всушност тој е познат, како и по други елементи како префинети симетрични пропорции на фасадата и обликувањето на самата структура. Вилата има два апратмана на двете страни од ццентралната оска помеѓу вдлабнатиот влез или лоџија до т.н. salone. Внатрешноста е украсена со фрески од Квалтиеро Падовано и други мајстори.
Вилата и теренот околу неа е отворена за јавноста попладне преку целата година. Во неа се наоѓа и археолошки музеј, со стотици фосили од локалната флора и фауна.
Lift Off
„Lift Off“ е песна изведена од американскиоте рапери Џеј-Зи и Кање Вест во соработка со американската пејачка Бијонсе Ноулс. Песната е напишана од страна на Кање Вест, Шон Картер, Џеф Баскер, Фарел Вилијамс, Питер Хернандез и Сил Самјуел, додека пак продукцијата е во рацете на Вест, Баскер, Мајк Дејн, Q-Tip, Фарел и Don Jazzy за заедничкиот албум на Џеј-Зи и Вест, Watch the Throne. За песната имаше шпекулации дека ќе се издаде како водечки сингл за албумот, содржејќи дополнителни вокали од страна на Бруно Марс. Иако, Марс никогаш не се појави на песната сепак беше испратена на модерното урбан радио на 23 август August 23, 2011.
Музички, „Lift Off“ е поп песна која што содржи барокни делови. Содржи рефрен испеан од страна на Ноулс, додека во другите верзии Џеј-Зи и Вест пеат во рап стил. Основната инструментација содржи синтисајзери, тапани и хорни. „Lift Off“ прими измешани до позитивни критики од страна на музичките критичари кои го пофалија хукот и вокалите на Ноулс.
12 Викторија
12 Викторија  674 / 5000 (ознака за мала планета: 12 Викторија) е голем главен појас астероид, кој кружи околу Сонцето со период од 3,56&nbsp ;години и занесеност од 0,221. Станува збор за камен (S-тип) астероид, со ширина од околу 112–124 км со албедо од 0,18 и вртежен период од 8,66 часа. Викторија била забележана како прикривање ѕвезда трипати од нејзиното откривање. Радар и интерферометрија на дамки покажуваат дека обликот на Викторија е издолжен и се сомнева дека е двоен астероид, со месечина со неправилна форма.
Оваа мала планета била откриена од англискиот астроном Џ. Р. Хинд на 13 септември 1850 година. Викторија официјално е именувана по римската божица на победата, но името исто така ја почитува Кралицата Викторија. Божицата Викторија (Најк за Грците) била ќерка на Стикс од Титан Палас. Поклопувањето со името на тогашната кралица предизвикало доста контроверзии во тоа време, и Б. А. Гулд, уредник на престижниот Astronomical Journal, го усвои алтернативното име Clio'' (сега се користи од 84 Klio), предложено од откривачот. Сепак, В. Ц. Бонд, од Опсерваторијата на колеџот Харвард, тогаш највисокиот авторитет за астрономија во Америка, сметаше дека митолошкиот услов е исполнет и затоа името е прифатливо, и неговото мислење на крајот преовлада.
Актиноиди
Актиноиди е група на хемиски елементи со редни броеви од 89 до 104 (актиниум и елементи слични на него: ториум, протактиниум, ураниум, нептуниум, плутониум, Америциум, кириум, берклиум, калифорниум, ајнштајниум, фермиум, менделевиум, нобелиум и лоренциум), и припаѓаат на т.к. внатрешна периода на преодни метали. Сите елементи од оваа групација се радиооактивни, а од нептуниум па натаму се добиваат само по вештачки пат, додека некои од нив се користат и како јадрено гориво.
Фајчук
Фајчук или Тол е островска група во сојузната држава Чук во Микронезија. Островската група е составена од 4 острови кои се одделени со тесни канали. Овие четири острови сочинуваат една од општините во државата.
Острови
Површината на одделните острови е:
Милка Такева-Григоријевиќ
Милка Такева - Григоријевиќ (, -, ) — македонски политиколог, една од најмаркатните женски личности во повоениот период на македонската политичка сцена и заслужен лик за развојот на Делчево во урбана општина.
Животопис
Такева - Григоријевиќ е родена во 1935 година во Делчево и од млади години била активна на политичката сцена. Во Делчево завршила основно училиште, учителска школа во Штип, а дипломирала политички науки на Универзитетот во Белград. Била една од првите жени политиколози во поранешна Југославија. Такева-Григоријевиќ била член на градското собрание на Град Скопје, како и на општинските собранија на Центар и Гази Баба. Исто така, била и пратеник на Републичкиот собор на Собранието на Македонија, каде што ги водела Одборот за здравство и социјална политика и Одборот за труд.
Од 1981 година до своето пензионирање во 1992 година била делегат на Сојузниот собор на Собранието на Југославија, а од 1986 до 1988 година била и претседател на Сојузниот собор на Собранието на Југославија , при што во два мандата била координатор на делегатите од Македонија , потпретседател на Одборот за здравство и социјална политика и член на Уставната комисија.
Активно била вклучена и во сферата на женските права, како претседател на Конференцијата за општествена активност на жените на Македонија, член на претседателството на Сојузната конференција за општествена активност на жените на Југославија, како и како потпретседател на Националниот совет на жените на Македонија (СОЖМ).
За својата активност има добиено бројни признанија и одликувања, меѓу кои: Орден на Републиката со сребрен венец, Орден заслуги за народ, Орден за труд со златен венец, како и Плакета за безбедност и Плакета за цивилна заштита на Владата на Југославија.
Била мажена за Душан Григоријевиќ и има еден син, Иван.
Починала во Скопје на 24 декември 2017 година.
Шахе
Шахе е река во областа Лазаревски во градот Сочи, Краснодарска територија, Русија. Вториот најдолг во градот по Мзимта. Должината на реката е 59 км, површината на одводниот слив е 553 км².
Опис
Се влева во Црното Море на територијата на микрообласта Головинка. Други населби сместени по нејзиното течение се Шаке, Ахинтам, Мали Кичмаи, Бољшој Кичмаи, Отрадное, Карциз Прво, Солохаул, Бзогу, Бабук-Аул. Вселенска туристичка рута бр. 30 минува покрај реката. Проток на вода: 6,5 м³/s (минимум), 28 м³/с (просечен), 421 м³/с (максимум).
Историја за реката
Позната уште од доцната антика како реката Ахеунта, по која минувала границата помеѓу племињата Зих и Саниг.
водопади
На една од притоките на Шаке - реката Џегош има „ 33 водопади “.
Главни притоки
Кут, Буши, Бојук, Ажу, Болшаја Бзнич, Малаја Бзнич, Псиј, Кичмај, Ацепс, Џегош.
Податоци од воден регистар
Според податоците на државниот воден регистар на Русија и геоинформацискиот систем за зонирање на водостопанство на територијата на Руската Федерација, изготвен од Федералната агенција за водни ресурси:
1424 п.н.е.
1424 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1424. година пред новата ера, 424. од вториот милениум п.н.е., 24. од 15 век п.н.е. и петта од 1420-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4084 и 4085 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3326 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2336 и 2337 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 671 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1424 година се протега во 1212 и 1213, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1272 и 1273 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 881 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2108 и 2107 исламска година пред хиџра.
Мало Серин
Мало Серин — гребенско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Бад Вилснак
Бад Вилснак (Bad Wilsnack) — град во округот Пригниц, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на половина пат помеѓу Берлин и Хамбург. Од 1928 бил официјално признаен како бањски град и тогаш го добил претставката „Бад“ што означува бања, додека претходно бил познат едноставно како Вилснак.
Преглед
Градот станал одредиште за поклонение откако бил запален во 14 век во текот на продорот на Хајнрих фон Билов. Се верувало дека во 1383 некои гости го преживеале пожарот, но се појавиле целите крвави. Светата крв на Вилснак била признаена кога бискупот Дитрих Ман од Хафелберг заминал да ги освети гостите како претпазливост и едниот од нив бил прекриен од крв. Јан Хус и Никола Кузански подоцна го обесхрабрувале поклонението во Вилснак, ставајќи ја под прашање природата на овие чуда и сомневајќи се во измама.
Бројни посетители дошле на поклонение во градот (кој бил повторно изграден) за да ги видат чудесните гости; нивните приходи овозможиле градот да ја изгради големата црква Св. Никола за нивно обожување, поголема градба која била потребна во парохијата. Оние кои оделе на поклонение во Вилснак купувале бакарен накит за да означат дека го посетиле местото. Овие амблеми биле во форма на тројцата гости поврзани заедно. Видени на бројни средновековни слики, предметите биле ископувани од археолошки наоѓалишта во околината. Бројките од поклонението биле конкуренција на оние во Сантјаго де Компостела во Шпанија. И покрај контроверзноста, поклонението продолжило до 1558, кога гостите биле уништени во текот на протестантската Реформација.
364
364 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 364 година од новата ера, 364. од првиот милениум, 64. од IV век и петта од 360-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5872 и 5873 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5114 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4124 и 4125 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1117.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 364 година се протега во 3000 и 3001, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3060 и 3061 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 907. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 266 и 265 година пред хиџра.
Абрахам Хил
Абрахам Хил ФРС (19 април 1633 Лондон - 5 февруари 1721) бил британски трговец.
Живот
Хил бил крстен на 16 јуни 1635 година во Бакчрч Свети Дионис, Лондон. Неговиот татко, Ричард Хил, трговец и Алдерман од Лондон, бил назначен од Долгиот парламент за благајник на секвестрации во летото 1642 година, и дејствувал во тоа својство до 1649 година Неговата мајка, Агнес Тревола, била ќерка на Томас Тревола од Мевагисеј, кој потекнувала од родот на Џон Тревола, Есквајр, градител на кејот во Мевагисеј, и Летиција Рашли Тревола, обајцата на Трелеван, која и самата била внук на прородителот на Рашлиите на Фовеј.
Хил навлегол во бизнисот на својот татко, во кој бил успешен, но студирал и јазици и филозофија. Бил и колекционер на книги и монети. По смртта на неговиот татко во јануари 1660 година, тој наследил богатство и ангажирал комори во колеџот Грешам. Тој бил еден од Советот на Кралското друштво именуван во повелбата на кралот, од 22 април 1663 година. На 30 ноември истата година бил избран за благајник на друштвото, функција која ја извршувал до 30 ноември 1665 година. Реизбран на 1 декември 1679 година, тој повторно ги извршувал должностите до 30 ноември 1700 година.
По пристапувањето на Вилијам III и Марија II, Хил станал комесар за трговија, а кога Џон Тилотсон станал надбискуп на Кентербери во 1691 година, тој го назначил Хил за свој контролор. Во следното владеење Хил поднел оставка од своето место во трговскиот одбор и се повлекол во својот имот Сент Џонс во Сатон-ат-Хон, Кент, кој го купил во 1665 година. Починал на 5 февруари 1721 година и бил погребан во црквата Сатон.
Хил бил пријател и дописник на Џон Евелин и Семјуел Пипс, и роднина на Абигејл Хил, која станала Лејди Машам.
Работи
Хил го напишал животот на Исак Бароу за првиот том од неговите Дела, објавен во 1683 година и повторно издаден во следните изданија. Изборот од кореспонденцијата на Хил бил уреден од Томас Астл како ''Познати писма кои поминаа помеѓу А. Хил и неколку еминентни и генијални личности од минатиот век'', Лондон, 1767 година. Ракописот од оваа кореспонденција, заедно со другите трудови на Хил и неговиот татко, бил зачуван меѓу Дополнителните ракописи во Британскиот музеј, каде што имало и десет тома од вообичаените книги на Хил, неговите официјални меморандуми како комесар за трговија и неговите писма до Сер. Ханс Слоун, 1697-1720.
Семејство
Прво се оженил со Ана (починала во 1661 година), ќерка на Сер Булстрод Вајтлок, од која го добил синот Ричард (1660-1721) и ќерката Френсис (1658-1736). Неговата втора сопруга била Елизабет (1644-1672), ќерка на Мајкл Прат од Бромли-бај-Боу, Мидлсекс.
Елизабет Тубро
Елизабет Тубро (8 декември 1956 година) е данска уметница која имала голем придонес во обновувањето на скулптурата во Данска.
Биографија
Родена во Нук, Гренланд, Тубро била ќерка на воспитувачите Нилс Тубро и Каја Гилдинг. Таа се преселила во Данска кога имала 17 години и студирала на Кралската данска академија за ликовни уметности под Хајн Хајнсен од 1982 до 1986 година. Таму се поврзала со Хенрик Б.
Во 1980-тите, таа била централна фигура во групата уметници кои презеле значително обновување на данската скулптура со акцент на наративот, честопати обраќајќи се на Гренланд, кршејќи ја традицијата во нивната употреба на материјали. Нејзината изложба Inertia min elskede (Инерција моја љубов) во 1983 година со Stræde и Nygård била значајна по тоа што ги презентирала аспектите на минимализмот додека покажала како скулптурата може да навлезе во структурите за да открие пораки од неколку периоди со референци за просторот на традицијата. Други значајни експонати биле претставени на Skulpturens tid (Времето на скулптурата) во Софиенхолм во 1987 година и Juxtaposition во Шарлотенборг во 1993 година. Таа исто така има претставено самостојни изложби во Њујорк (1994) и Индијанаполис (1998). Клучните аспекти на нејзината работа вклучуваат метаморфоза, трансформација и наратив како што е прикажано во нејзината Søjlekonstruktion (Изградба на столбови) во 1995 година, кога формата на нејзиниот столб довела до еден вид мутирачки раст на столбовите. Материјалите што ги користела вклучуваат фиберглас, полистирен, винил, метал и поливинил хлорид.
Во текот на 1990-тите, таа почнала да се осврнува на улогата на јавната скулптура во современиот свет, вклучувајќи го и впечатокот што го остава кога делото се гледа од прозорецот на автомобилот што поминува. Забележителен пример е Бифрактал (Градски фрактал), голема скулптура од не'рѓосувачки челик и стаклени влакна на Søren Kierkegaards Plads надвор од новокомплетираниот Црн дијамант во 2000 година.
Награди
Тубро го добила Медалот Екерсберг во 1999 година и Медалот Торвалдсен во 2010 година.
Фефан
Фефан е остров и општина во сојузната држава Чук во Микронезија. Островот е трет најголем во лагуната Трук. Островот има површина од 13.2 км2 и население од 3,000 жители според пописот од 1980. Северниот дел од островот е ридски и највисоката точка има 298 метри надморска височина.
Хоакин Канавес
Хоакин Канавес (8 јануари 1640 - 3 јуни 1721 година) бил шпански прелат кој служел како епископ на Малта од 1713 до 1721 година.
Биографија
Канавес е роден во Поленса, Мајорка во Шпанија. На 24 февруари 1679 година бил ракоположен за свештеник на Суверениот воен ред на Малта. На 30 август 1713 година, папата Климент XI го назначил за наследник на епископот Давиде Коко Палмиери од Малта. Тој бил осветен за епископ од кардиналот Франческо Аквавива на 10 септември и формално поставен на 4 октомври истата година. Преостанатите 7 години ги поминал како епископ на Малта до 3 јуни 1721 година, кога починал на 81-годишна возраст.
Кечкемет
Кечкемет (на унгарски: Kecskemét) — град во Централна Унгарија, административен центар на округот Бач-Кишкун. Населението му е околу 108 000 луѓе, што го рангира на 8-то место по население во земјата (според податотците од 1996 година).
Кечкемет претставува стојалиште на железничката линија од Будимпешта за Сегед. Непосредно кај градот поминува товарна линија која го поврзува Кечкемет со главниот град на државата Будимпешта, како и со големиот регионален град Сегед, односно со српската граница.
Рик Цабел
Кариера
Во 2009 година, Цабел го освоил националното младинско велодромско првенство во дисциплината медисон. Во 2010 година имал повеќе успех на велодромските трки. Во 2011 година, на Светското друмско првенство во Копенхаген, завршил петти на друмската трка за јуниори.
До летото 2011 година учел во спортската гимназија во Ерфурт. Излегол од училиштето без диплома со цел да го потпиша својот прв професионален договор со за сезоната 2012. Во 2012 година го освоил националното друмско првенство под 23 години. Во 2013 година, Цабел ја освоил Трката околу Фландрија за возачи под 23 години ја една етапа на Тур де Норманди.
Во сезоната 2014, Цабел станал професионалец со.
На 6 мај 2015 година, Цабел бил именуван во составот на БМЦ за Џиро д’Италија 2015, што му бил прв настап на некоја голема трка. На 7 јули 2015, роденденот на неговиот татко, Цабел ја прославил својата прва победа како професионалец, освојувајќи ја третата етапа на Трката околу Австрија.
Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Мека
Мека (арапски مكة Makka, полн назив مكة المكرّمة Makka al-Mukarrama) — град во рамнината Тихама во Саудиска Арабија и исто така е главен и административен град на регионот Мека. Градот се наоѓа 70 километри од копното на Џеда во тесна долина на височина од 277 метри надморска височина и 340 километри јужно од Медина. Нејзиното постојано население во 2012 година изнесувало околу 2 милиони, иако посетителите повеќе од трипати го зголемуваат овој број секоја година во периодот на аџилак што се одржува во дванаесеттиот муслимански месечев месец.
Како родно место на Мухамед и местото на првото откровение на Мухамед на Куранот (конкретно пештера на 3 километри од Мека), Мека се смета за најсветиот град во исламот и место за аџилак, познато како Хаџ кој е задолжителен за сите способни муслимани. Во Мека се наоѓа Ќаба, најсветото место на исламот. Мека била долго владеена од потомците на Мухамед, познати како шарифи, кои дејствувале како независни владетели или како вазали. Таа била освоена од Ибн Сауд во 1925 година. Во својот современ период, Мека забележала огромна експанзија во големината и инфраструктурата, каде што се наоѓаат структурите како што се Абраџ ел-Бејт, хотелот „Кула на кралскиот часовник“, четврта највисока зграда во светот. За време на оваа експанзија, Мека има изгубено некои историски структури и археолошки наоѓалишта, како што е Еџјадската тврдина. Денес, повеќе од 15 милиони муслимани ја посетуваат Мека годишно, вклучувајќи и неколку милиони во текот на неколкуте денови на Хаџ. Како резултат на тоа, градот станал еден од најпознатите космополитски градови во муслиманскиот свет, иако на немуслиманите им е забрането да влезат во градот.
Име и етимологија
„Мека“ е форма на името на градот на македонска и англиска транслитерација за арапското име на градот, иако официјалната транслитерација што ја користи саудиската влада е „Мака“ (Makkah), што е поблиску до арапскиот изговор. Зборот „Мека“ на англиски јазик се користи во случај на секое место кое привлекува голем број луѓе, и поради тоа некои муслимани го прифатиле користењето на овој правопис за градот како навредлив. . Саудиската влада го усвоила терминот Makkah како официјален правопис во 1980-тите, но тој не е универзално познат или употребен во светот. Целото официјално име на градот е Мака ел-Мукарама или Макату л-Мукарама (مكة المكرمة, Makkah al-Mukarramah или Makkatu l-Mukarramah), што значи „Почитувана Мека“, но исто така се преведува ѝ како „Светиот град Мека“.
Старото или првото име за местото Мека е Бака (Баках, Бека или Бекка). Етимологијата на арапски јазик е нејасна. Широко се верува дека Бака е синоним за Мека, додека муслиманските научници генерално го користат за да го означат светото подрачје на градот што ја опкружува и ја вклучува Ќаба.
Формата Bakkah се користи за името Мека во Куранот во 3:96, додека формата Мека се користи во 48:24. На јужноарапски јазик, јазикот што се користел во јужниот дел на Арапскиот Полуостров во времето на Мухамед, „б“ и „м“ биле заменливи. Другите извори градот Мека во Куранот (6:92, 42: 5) го нарекуваат Ум ел-Кура, што значи „мајка на сите населби“ или „мајка на селата“. Друго име на Мека е Тихама.
Друго име за Мека, според пустината и планините што ја опкружуваат, според арапската и исламската традиција, е Фаран, осврнувајќи се на пустината Паран, спомената во Стариот завет во Битие 21:21. Арапската и исламската традиција тврди дека пустината Паран, во широка смисла, е Тихама и местото каде што се населил Исмаил било Мека. Јакут ел-Хамави, сириски географ од 12 век, напишал дека Фаран е „арабизиран хебрејски збор, едно од имињата на Мека споменати во Тора“.
Управување
Мека се наоѓа и е управувана од Општина Мека, општински совет од четиринаесет локално избрани членови на чело со градоначалник (наречен ел-Амин) назначен од саудиската влада. Од мај 2015 година, градоначалникот на градот бил д-р Осама бин Фадел Ал Бар.
Рана историја
Раната историја на Мека сè уште е во голема мера спорна, бидејќи во античката литература пред да се појави исламот не постојат недвосмислени извори за градот. Римското Царство ја презела контролата на дел од Хеџаз во 106 година од н.е. , владејачките градови како што биле Хегра (денес познат како Мадаин Салих), кој се наоѓа на север од Мека. И покрај тоа што детални описи биле направени на Западна Арабија од Рим, како што е ониј на Прокопиј Кесариски, не постојат извори за град кој бил место за аџилак или пак претставувал трговски бастион, како што се смета дека била Мека. Првото директно споменување на Мека во надворешната книжевност се случило во 741 година во византиско-арапската хроника, иако тука авторот го става градот во Месопотамија, а не во Хеџаз.
Со оглед на непријатната средина и недостатокот на историски извори во римски, персиски или индиски извори, историчарите, меѓу кои и Патриша Кроун и Том Холанд, се сомневаат врз тврдењето дека Мека била главната историска трговска тврдина.
Потенцијални антички извори
Грчкиот историчар Диодор Сицилиски за Арабија напишал во во своето дело Bibliotheca historica, опишувајќи свет храм: „И таму е поставен храм, кој е многу свето место и многу го почитуваа сите Арапи“. Се смета дека ова се однесува на Ќаба. Сепак, географската локација Диодор ја опишува дека се наоѓа во северозападна Арабија, околу областа на Леуке Коме, поблиску до Петра, и во рамките на поранешното Набатејско Царство и Римска Арабија.
Клавдиј Птоломеј ги наведува имињата на 50 градови во Арабија, а еден под името „Макораба“. Според некои иследувачи, овој град би можело да се однесува за денешниот град Мека. Сепак, поради недостаток на опис или некоја друга придружна литература, тврдењето се смета за спорно.
Исламски поглед
Во исламскиот поглед, почетоците на Мека се припишува на потомците на Исмаил. Во Стариот завет, во Псалми 84: 3-6, се споменува аџилак по долината на Бака, што муслиманите го сметаат дека се однесува на Мека како Бака во Куранот 3:96.
Некое време во 5 век, Ќаба претставувала место за обожување на божествата на паганските племиња на Арабија. Најважното паганско божество во Мека било Хубал, кој бил сместен таму од владејачкото племе Курејши и останало до 7 век.
Во Sharḥ al- Asāṭīr, коментар за самарјанската мидрашка хронологија на патријарсите, од непознат датум, но веројатно составен во 10 век од н.е., се тврди дека Мека била изградена од синовите на Навајот, најстариот син на Исмаил.
До средината на 6 век, во северна Арабија имало три главни населби, низ целиот југозападен брег кој се граничи со Црвеното Море, во еден погоден регион помеѓу морето и големите планини на исток. Иако областа околу Мека била целосно неплодна, таа била најбогатата од трите населби со изобилна вода преку познатиот свет бунар Земзем и позиција на крстосницата на главните патни правци.
Суровите услови и теренот на Арапскиот Полуостров значело речиси постојана конфликтна ситуација меѓу локалните племиња, но еднаш годишно тие прогласувале примирје кога требало сите племиња да дојдат во Мека на аџилак. До 7 век, ова патување било наменето за религиозни причини од страна на паганските Арапи да им оддадат почит на нивните светилишта и да пијат од бунарот Земзем. Честопати, во ова време биле решавани и споровите помеѓу разните племенски групи, како и долговите, главно поради користа од саемот кој се одржувал во градот во тоа време. Овие годишни настани им дале на племињата чувство на заеднички идентитет и Мека станала важна тврдина на полуостровот.
Караваните со камили, за кои се вели дека први биле користени од прадедото на Мухамед, биле главен дел од раздвижената економија на Мека. Се случувале сојузи меѓу трговците во Мека и локалните номадски племиња, кои донесувале кожа, добиток и метали во Мека. Историските извештаи, исто така, даваат извесни индикации дека стоките од други континенти, исто така, би можело да поминуваат низ Мека. Стока од Африка и од Далечниот Исток поминувала низ патот до Сирија, вклучувајќи ги зачините, кожата, лековите, ткаенината и робовите. За возврат Мека добивала пари, оружје, житарици и вино, кои, пак, биле дистрибуирани низ цела Арабија. Жителите на градот потпишувле договори со Византијците и Бедуините и преговарале за безбедни патишта. Мека станала центар на лабава конфедерација на племињата, меѓу кои и оние на Бану Тамим.
Тамудски натписи
Некои Тамудски натписи, откриени во јужниот дел на Јордан, содржат имиња на некои поединци како „Абд Мекат“, што значи „Слуга на Мека“.
Исто така имало и некои други натписи кои содржеле лични имиња како „Маки“, што значи „Меканци“, но Џавад Али од Универзитетот во Багдад сугерирал дека постои и веројатност за племе наречено Мека.
Исламска традиција
Според исламската традиција, историјата на Мека започнува од Аврам (Ибрахим), кој ја изградил Ќаба со помош на својот постар син Исмаил околу 2000 година пр.н.е., кога жителите на местото, тогаш познато како Бака, станале монотеисти преку влијанието на Амалекијците.
Мухамед и освојувањето на Мека
Мухамед е роден во Мека во 570 година, и оттогаш исламот е неразделно поврзан со него. Роден е во помалата племенска фракција, Хашемити, како припадници на владејачкото племе Курејши. Неговото раѓање се случило во Мека, додека пак во блиската планинска пештера Хира на планината Џабал ел-Нур, Мухамед, според исламската традиција, Мухамед започнал да прима божествени откровенија од Бог преку Архангел Гаврил во 610 година, и се залагал за неговата форма на монотеизам против меканското паганство. По прогонството од паганските племиња во рок од 13 години, Мухамед емигрирал (Хиџра) во 622 со неговите придружници, Мухаџири, во Јатриб (подоцна наречен Медина). Меѓутоа, конфликтот меѓу Курејшите и муслиманите продолжил: Двете фракции се бореле во Битката кај Бадр, каде што муслиманите ги поразиле Курејшите надвор од Медина, додека Битката кај Ухуд завршила нерешено. Генерално, напорите на Мека за уништување на исламот не успеало и се покажало како скапо и неуспешно. За време на Битката кај ровот во 627 година, здружените армии на Арабија не успеале да ги поразат силите на Мухамед.
Во 628 година, Мухамед и неговите следбеници сакале да влезат во Мека за аџилак, но биле блокирани од Курејшите. Потоа, муслиманите и Курејшите потпишале договор од Худајбијах, при што Курејшите ветиле дека ќе престанат да се бори против муслиманите и ветиле дека муслиманите ќе можат да влезат во градот за да го извршат аџилакот следната година. Тоа требало да биде прекин на огнот за 10 години. Сепак, само две години подоцна Курејшите го прекршиле примирјето со колење на група муслимани и нивните сојузници. Мухамед и неговите придружници, кои броеле 10.000 војници, започнале воинствен марш кон Мека. Сепак, наместо да продолжат со својата борба, градот Мека му се предал на Мухамед, кој прогласил мир и амнестија за своите жители. Паганските слики биле уништени од страна на следбениците на Мухамед и локацијата исламизирана и прераснала во обожување на Бог. Мека била прогласена за најсвето место во исламот, пренесувајќи го како центар на муслиманскиот аџилак, еден од Петте столбови на Исламот. Потоа, Мухамед се вратил во Медина, откако го назначил Акиб Ибн Усаид за гувернер на градот. Неговите други активности во Арабија довеле до обединување на полуостровот.
Мухамед починал во 632 година, но со чувство на единство, исламот започнал со својата брза експанзија и во следните неколку стотини години се протегал од Северна Африка до Азија и делови од Европа. Како што растела Исламската империја, Мека продолжувала да привлекува аџии од целиот муслимански свет и пошироко.
Средновековни и пред-модерни времиња
Мека никогаш не била главен град на ниту една од исламските држави. За време на владеењето на Омар (634-44) и Утман (644-56), загриженоста од поплавите предизвикале калифите да ги внесат христијанските инженери за да изградат насипи за да ја заштитат областа околу Ќаба.
Миграцијата на Мухамед во Медина го преместил фокусот подалеку од Мека. Овој фокус се движел уште повеќе кога Али, четвртиот калиф, ја презел власта и го избрал градот Куфа како негов главен град. Калифатот на Омејадите го преселил главниот град во Дамаск во Сирија и Абасидскиот калифат во Багдад, во денешен Ирак, кој остана во центарот на Исламската империја речиси 500 години. Мека повторно влегла во исламската политичка историја за време на Втората исламска граѓанска војна, кога Абдулах ибн ел Зубајр, стѕанал еден од првите муслимани кои се спротивставиле на Омејадите. Градот двапати бил под опсада на Омејадите, во 683 и 692 година. По некое време, градот малку се покажал во политиката, останувајќи град управуван од шариф.
Во 930 година, Мека била нападната од страна на Карматите, муслиманска секта предводена од Абу-Тахир ел-Џанаби и центрирана во источна Арабија. Пандемијата на Црна смрт во Мека пристигнала во 1349 година.
Во 1517 година, Шарифот Баракат бин Мухамед, ја признал надмоќта на отоманскиот калиф, но задржал голем степен на локална автономија.
Во 1803 година градот бил окупиран од Емиратство Дирија која ја држала Мека до 1813 година. Ова претставувало голем удар за престижот на Отоманското Царство, кое владеело над суверенитетот над светиот град од 1517 година. Османлиите му ја довериле задачата да ја врати Мека назад под отоманска контрола на Мухамед Али Паша. Мухамед Али Паша успешно ја вратил Мека под османлиска контрола во 1813 година.
Во 1818 година, следбениците на Салафите повторно биле поразени, но дел од кланот на ел-Сауд го преживеале настанот и ја основале Втората Саудиска Држава која траела до 1891 година.
Мека редовно била погодувана од епидемии на колера. Помеѓу 1830 и 1930 година колера избувнала меѓу верниците во Мека 27 пати
Саудиска Арабија
По Битката кај Мека во 1924 година, шарифот бил соборен од семејството Сауд, а Мека била инкорпорирана во Саудиска Арабија.
Под Саудиска власт, голем дел од историскиот град бил срушен како резултат на градежните програми.
Уништување на историски градби
Под управува на Саудитите, се проценува дека од 1985 година околу 95% од историските градби во Мека, кои биле стари над илјада години, се урнати.
Се смета дека во Мека има помалку од 20 градби кои датираат од времето на Мухамед. Други уништени објекти ги вклучуваат куќата на Хатиџа, сопругата на Мухамед, срушена за да направи место за јавни тоалети; куќата на Абу Бакр, придружник на Мухамед, денес место на локалниот хотел Хилтон; куќата на внукот на Мухамед, Али-Орад и џамијата на Абу-Кубаис, сега на местото на кралската палата во Меа; Родното место на Мухамед, срушено за да направи место за библиотека; и Еџјадската тврдина од османлиската ера, срушена за изградба на кулите на Абраџ ел-Бејт.
Причината за голем дел од уништувањето на историските објекти е за изградба на хотели, станови, паркинзи и други инфраструктурни објекти за аџиите. Сепак, многумина се уништени без таква причина. На пример, кога куќата на Али-Орад била откриена, самиот крал Фахд ибн Абдул-Азиз ел- Сауд наредил да биде срушена за да не стане место за аџилак.
Аџилак
Аџилакот во Мека привлекува милиони муслимани од целиот свет. Постојат два вида: Хаџ и Умра.
Хаџ претставува „поголем“ аџилак кој се изведува секоја година во Мека и блиските места. Од сите муслимани се очекува да одат на аџилак барем еднаш во својот живот, доколку се во добра здравствена состојба и доколку имаат финансиски средства.
Умрата не е задолжителна, но се препорачува во Куранот. Често, верниците ја изведуваат Умра, додека ја посетуваат Месџид ел-Харам.
Инциденти
Мека е место на неколку инциденти и неуспеси на контрола на толпата поради големиот број луѓе кои доаѓаат да направат Хаџ. На пример, на 2 јули 1990 година, аџилакот во Мека завршил со трагедија кога системот за вентилација не се уклучил во преполниот пешачки тунел, а 1.426 лица биле задушени или загрозени до смрт во стампедо. На 24 септември 2015 година, 700 аџии биле убиени во стампедо во Мина за време на ритуал на мостот Џамарат.
Географија
Мека се наоѓа на надморска височина од 277 метри над морското ниво и околу 80 километри од Црвено Море. Централна Мека лежи во коридорот помеѓу планините. Областа ја содржи долината на ел-Танем, Долината Бака и долината Абкар. Оваа планинска местоположба ја дефинира современата експанзија на градот. Градот се наоѓа во областа Масџид ал-Харам, која е помала од поголемиот дел од градот. Областа околу џамијата е стариот град. Главните патишта се ел-Мудах и Сук ел-Леџл на север од џамијата, а Ас-Суг Асагир на југ. Во времето кога Саудијците ја прошириле Големата џамија во центарот на градот, стотици куќи биле разрушени и заменети со широки патишта и градски плоштади. Вкупната површина на Мека денес е над 1.200 км2.
Во предмодерна Мека, градот користел неколку главни извори на вода. Првите биле месни бунари, како што е Земзем. Вториот извор бил Ајн Зубајда. Водата била транспортирана од него со помош на подземни канали. Многу спорадичен трет извор бил дождот кој бил зачувуван од луѓето во мали резервоари или цистерни. Од друга страна водата претставувала и закана од поплави. Според Ал-Курди, до 1965 година имало 89 историски поплави, вклучувајќи и неколку во саудискиот период. Во минатиот век најголема поплава се случила во 1942 година. По тој период биле изградени брани.
Клима
Мека има жешка пустинска клима. Како и повеќето градови во Саудиска Арабија, во Мека се задржува топла температура дури и во зима, што може да се движи од 18 °C ноќе до 30 °C попладне. Летните температури се екстремно жешки до 40 °C во попладневните часови до 30 °C во вечерните часови. Дождот обично паѓа во Мека во мали количини помеѓу ноември и јануари.
Знаменитости
Во Мека се наоѓа Месџид ел-Харам, најголемата џамија во светот. Во центарот на џамијата се наоѓа Ќаба. Ова е градбата кон која се насочуваат муслиманите за време на молитвите. Правецот на насочување се нарекува кибла. Оваа џамија е исто така позната како Харам или Голема џамија.
Поради вахабистичката непријателска почит кон почитувањето на историските и религиозните градби, Мека го изгубила поголемиот дел од своето наследство во последниве години, но неколку згради од последните 1.500 години го преживеале саудиското управување со земјата.
Проширувањето на градот е во тек и вклучува изградба на високи кули како Абраџ ел-Бејт од 601 метри, кои се наоѓаат преку улица од Големата џамија. Кулите претставувале трета највисока градба во светот кога биле завршени во 2012 година. Изградбата на кулите вклучувала рушење на Еџјадската тврдина, што предизвикало спор меѓу Турција и Саудиска Арабија.
Меканската Кишла бил отомански замок кај Големата џамија и бил изграден со цел да го брани градот од напади. Сепак, саудиската влада ја отстранила структурата за да се отвори простор на хотели и деловни згради во близина на Големата џамија. Хира е пештера во близина на Мека, на планината по име Џабал ел-Нур во регионот Тихама во денешна Саудиска Арабија. Забележлива е бидејќи претставува местото каде што Мухамед ги добил своите први откровенија од Бога преку ангелот Гаврил.
Куранската порта, која се наоѓа на автопатот Џеда-Мека, ја означува границата на областа каде што на немуслиманите им е забрането да влезат. Тоа е влезот на Мека и родното место на Мухамед. Портата е дизајнирана во 1979 година од страна на египетски архитект.
Култура
Културата на Мека е погодена од големиот број верници кои пристигнуваат секоја година, и на тој начин може да се пофали со богато културно наследство.
Како резултат на големиот број верници кои доаѓаат во градот секоја година, Мека станала најразновиден град во муслиманскиот свет. За разлика од остатокот од Саудиска Арабија, а особено Наџд, Мека, според The New York Times, станала поразителна оаза на слободната мисла и дискусија, а исто така и на „неверојатен либерализам“ бидејќи жителите го гледаат градот како „тврдина против екстремизмот во многуте муслимански дебати“.
Првиот печат во градот бил донесен во 1885 година од Осман Нури-паша. За време на хашемитскиот период, бил користен за печатење на официјалниот весник на градот, ел-Кибла. Саудискиот режим го проширил овој печат во една поголема операција, воведувајќи го новиот саудиски официјален весник Ум ел-Кура. Од тој период во градот биле воведени преси и техники за печатење од целиот Близок Исток, главно преку Џеда.
Денеска во градот се наоѓа седиштето на весникот ел-Надва. Освен овој весник, во градот ги има и ел-Медина, Оказ и ел-Билад, како и други саудиски и меѓународни весници. Првите три се примарни весници на Мека (и другите градови во Саудиска Арабија), главно фокусирани на прашања кои влијаат на градот, со повеќе од милион читатели.
Многу телевизиски станици кои служат на градското подрачје се Сауди ТВ1, Сауди ТВ2, Саудиска спортска телевизија, ел-Ехбарија, Арапско радио и телевизиска мрежа и разни услужници на кабелски, сателитски и други специјални телевизии.
Пред модерниот период, најчестите спортови биле импровизирани натпревари во борење и трки. Фудбалот е најпопуларен спорт во Мека, град кој е домаќин на некои од најстарите спортски клубови во Саудиска Арабија, како што е ел-Вахда, основан во 1945 година. Стадион Крал Абдулазиз е најголемиот стадион во Мека со капацитет од 38.000.
Кујна
Како и во другите арапски градови, Кабса (зачинет дел од ориз и месо) е најстариот традиционален ручек, меѓутоа популарна е и јеменската манда (јадење на ориз и готвено месо). Јадењата со месо на скара, ќофте и ќебапи се широко продаваат во Мека. За време на Рамадан, Фул Медамес и самоса се најпопуларните јадења. Овие јадења скоро секогаш се наоѓаат во либанските, сириските и турските ресторани.
Мешавината на различни етнички групи и националности меѓу меканските жители значително влијаела врз традиционалната кујна на Мека. Градот е опишан како еден од најпознатите космополитски исламски градови со интернационална кујна.
Во 20 век, многу синџири за брза храна се отвориле во Мека, за да ги угостат месните жители и аџии. Егзотичната храна, како што се плодовите од Индија и Јапонија, честопати ги носат верниците.
Демографија
Густината на населението во Мека е многу висока. Повеќето долгорочни жители на Мека живеат во Стариот град, а многумина работат во индустријата позната како „Хаџ-индустрија“. Министерот за хаџ во Саудиска Арабија во една изјава рекол: „Никогаш не престануваме да се подготвуваме за хаџ“. Во текот на целата година, верниците доаѓаат во градот за да ги извршат обредите на Умра, а во последните недели од Зул ел-каде, во просек 4 милиони муслимани пристигнуваат во градот за да учествуваат во обредите познати како Хаџ.