cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Јувентус сезона 2011-2012
Преглед на сезоната
Јувентус ја освои титулата во Италијанското првенство на 6 мај 2012, кога со 2-0 беше победен Каљари во Трст, додека нивните најголеми конкуренти за насловот екипата на Милан истиот ден е поразен од Интер во градското дерби. Исто така ова беше единствената сезона во историјата на торинскиот тим во која тие непретрпеа ниту еден пораз цела сезона (Имаа биланс од 23 победи и 15 нерешени). Титулата првак на Италија се враќа во Торино по 2006 година.
Популарните Бјанконери оваа сезона стигнаа и до финалето на Италијанскиот Куп, но поразен се таму од екипата на Наполи во Рим со резултат 2:0. Тоа воедно беше и нивниот единствен пораз во официјални натпревари во оваа сезона.
Заминувањето на легендата
Сезоната 2011-12 беше последната во дресот на Јувентус за Алесандро Дел Пјеро, долгогодишниот капитен на клубот, кој дебитираше пред 19 години за клубот, во септември 1993-тата година. Својот последен натпревар популарниот Пинтуричио (Алекс Дел Пјеро) го одигра во финалето на Италијанскиот куп, но вистинското простување од саканиот клуб го направи една седмица порано во последното коло во Серија А за оваа сезона во натпреварот против екипата на Аталанта, кога почна како стартер и постигна погодок во 28-ата минута.
Состав
Оваа се играчите кој настапувале за Јувентус во оваа сезона:
играчите во италик го напуштија тимот во текот на сезоната
Список на стрелци
Интересно е тоа што во сезоната 2011-2012 дури 19 фудбалери на Јувентус успеаа да постигнат погодок во Серија А. Еве ја комплетната список на стрелците:
Мбабане
Мбабане, со околу 70.000 жители, е главен град на Свазиленд. Тој се наоѓа на реката Мбабане и нејзината притока Полингане, на планините Мдимба. Географските координати на Мбабане се 26°19' јужно и 31°8' источно (-26.31667, 31.1333).
Градот се зголеми откога националниот административен центар се пресели од Манцини во 1902. Тој е и комерцијално одредиште за околниот регион. Постојат рудници за железо во негова близина.
Јазици кои се зборуваат во Мбабане се свази, а англискиот е доста распространет. Овој град (како и целиот Свазиленд) се одржуваат од туризам и извоз на шеќер.
Синдром на имун дефицит, центромерна нестабилност и лицеви аномалии
Овој синдром припаѓа на групата имунонедостаточни (имуни дефицити, имунодефициенции) заболувања. Состојбата најпрво се манифестира во раното детство со чести инфекции, а се одликува и со карактеристични лицеви црти (хипертелоризам - широко поставени очи; епикантни набори - кожен набор на горниот очен капак што го покрива внатрешниот агол на окото; ниско поставени уши и макроглосија - голем јазик), успорен раст и развој и пречки во психомоторниот развој. Нивото на имуноглобулините (белковини во крвта кои се одговорни за имунитетот) е ниско, и ова се однесува на сите имуноглобулински класи (ИгА, ИгМ, ИгГ, ИгЕ).
Оваа болест е ретка, со помалку од 50 пациенти низ целиот свет, а за првпат е опишана во доцните 70-ти години на минатиот век. Во последниве години, бројот на дијагностицирани случаи се зголемува што укажува дека болеста е почеста отколку што се мисли.
Причини и наследување
Се одликува со променливи намалувања на нивоата на серумскиот имуноглобулин што предизвикува повеќето пациенти со МКФ да подлегнуваат на заразни болести пред полнолетството. Пациентите со синдром на МКФ покажуваат аномалии на лицето кои вклучуваат хипертелоризам, ниско поставени уши, епикантални набори и макроглосија.
Станува збор за автозомно рецесивна генетска состојба која се должи на патогени генетски варијанти во еден од следниве гени: ДНМТ3Б, ЦДЦА7, ХЕЛЛС, ЗБТВ24 (DNMT3B, CDCA7, HELLS, ZBTB24). Оваа болест се наследува автозомно рецесивно, што значи дека пациентот наследил по една патогена варијанта од двајцата родители кои се здрави носители на болеста (хетерозиготи). Пациентот е или хомозигот (од двајцата родители е наследена истата патогена генска варијанта) или сложен хетерозигот (од двајцата родители е наследена различна патогена генска варијанта). Веројатноста болеста да се повтори во некоја од следните бремености во семејство каде има дете со овој синдром, а и двајцата родители се носители,  е 1 од 4 (или 25%), а веројатноста болеста да не се повтори во некоја од следните бремености е 3 од 4 (или 75%).
Генетика
Мутациите во четири гени може да го предизвикаат овој синдром: белковина 7 поврзана со циклусот на клеточна делба (CDCA7), ДНК-метилтрансфераза 3б (DNMT3B), Лимфоидна специфична хеликаза (HELLS) и домен на цинк прст и BTB што содржи белковина 24 (ZBTB24).
CDCA7 генот се наоѓа на хромозомот 2 (2q31.1).
Генот DNMT3B се наоѓа на хромозомот 20 (20q11.2).
Генот ZBTB24 се наоѓа на хромозомот 6 (6q21)
Оваа болест се наследува на автосомно рецесивен начин.
Клиничка слика
Имун дефицит - и покрај присуството на Б - клетки, речиси сите пациенти со овој синдром се здобиваат со тешки инфекции уште во раното детство, речиси сите имаат тешки респираторни инфекции, а околу половина имаат гастроинтестинални инфекции. Други опишани облици на инфекции се перикардитис, ушни инфекции, сепса и орална кандидијаза (габична инфекција на усната шуплина). Лабораториски, имуниот дефицит се манифестира во спектар од благ недостаток на имуниот одговор до агамаглобулинемија, со ниски и/или отсутни ИгГ, ИгМ и/или ИгА. Половина од пациентите имаат низок број на Т - клетки, а помал број пациенти можат да имаат и намален број на Б - клетки.
Психомоторна попреченост во развојот - околу 1 од 5 пациенти со овој синдром покажуваат знаци на интелектуална попреченост и/или невролошки знаци. Психомоторниот развој е обично забавен, а понекогаш се присутни атаксичен од и мускулна хипотонија.
Дијагноза
Дијагнозата се базира на клиничкиот сомнеж за овој синдром, кој поставува индикација за цитогенетско тестирање со стандарден кариотип – наодот на мултирадијални хромозомски структури е во прилог на дијагнозата. Најчесто хромозомските прекршувања се во близина на центромерите на хромозомите 1, 16 и поретко 9, и краците од овие хромозоми учествуваат во формирањето на мултирадијалните структури. Дефинитивната дијагноза на оваа болест се поставува со молекуларно генетско тестирање (целно тестирање на еден ген, панелно тестирање на гените поврзани со имуните недостатоци, или пошироко тестирање на егзомот) и наод на хомозиготност за патогена варијанта во еден од поврзаните гени или на две патогени варијанти наследени од двајцата родители.
Кај семејствата кај кои двајцата родители се носители на патогени генетски варијанти поврзани со овој синдром, можна е пренатална дијагноза преку хорионска биопсија или амниоцентеза. Одлуката за пренаталното тестирање се спроведува со чувствително генетско советување кое им помага на родителите да ја донесат одлуката која е во согласност со нивните вредности и верувања.
Третман
За пациентите со МКФ, најдифузната терапија се состои од повторени интравенски инфузии на имуноглобулини за целиот животен век на пациентите. Во 2007 година, Џенери и сор. го излечи хуморалниот и клеточниот имунолошки дефект кај тројца пациенти со ICF1 со трансплантација на хематопоетски матични клетки (HSCT). Единствениот несакан ефект беше поврзан со развојот на автоимуни феномени кај две од нив. Ова е единствениот документиран случај на обновување на имунолошките услови и подобрување на растот кај овие пациенти.
Лекувањето на оваа состојба речиси секогаш вклучува редовни интравенски инфузии на имуноглобулини во текот на целиот живот. Во последниве години се направени обиди за лекување со трансплантација на коскена срцевина.
Газела (мост во Скопје)
Газела претставува пешачки мост кој ја премостува реката Вардар и ги поврзува населбите Карпош 4 и Злокуќани во главниот град на Македонија, Скопје. Мостот е дело на архитектот Јован Стефановски - Жан.
Криминалитет
Откако мостот се пуштил во употреба, тој станал главна врска преку која се вршело пренос на предмети стекнати од кражби. Податоците од полициските билтени покажале дека од 2004 година откако мостот бил пуштен во употреба, криминалитетот и кражбите билр зголемени за 51 отсто. Од тие причини, Локалниот совет за превенција на Општина Карпош во кој покрај членови од Општина Карпош, имало и претставници на МВР, ОБСЕ и граѓани донеле едногласна одлука за воведување на времена забрана за минување по мостот во вечерните часови што важела од 1 декември 2004. Мостот бил затворен од 20 до 6 часот наутро. Поради тоа на мостот биле ставени и железни врати.
NGC 1330
NGC 1330 — астеризам во соѕвездието Персеј, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 14 декември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1330 е од видот *Grp.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 29 м 4,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 40' 32".
Други поделби
Проучување на NGC 1330 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2869. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 643.
NGC 5725
NGC 5725 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5725 се споменува и како UGC 9466, MCG 0-37-25, CGCG 19-80, IRAS 14384+0224.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5725 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 5725 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 40 м 58,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 11' 8"". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 5725 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52456. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 243; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 326. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1440.
Википедија на шлески јазик
Шлеска Википедија е издание на Википедија на шлески јазик, дел од Фондацијата Викимедија.
Џамкаран
Џамијата Џамкаран е муслимански храм кој се наоѓа во Кум, Иран.
Национален парк Ваза
За зачувување на биолошката разновидност на паркот, во 1997 година бил изготвен план за управување, пријавен како прв од ваков вид во Камерун. Паркот е во непосредна близина на секторот Чингурми-Дугума од националниот парк сливот од Чад во Нигерија. Постои и предлог да се комбинира овој парк со поплавената област Ваза Логоне како место Рамсар. Жителите на шумите кои имале свои села во паркот биле преселени на границите на паркот, откако тој бил формиран. Ова било направено со цел да се создаде социјален тампон за ловокрадните активности и да се зачуваат ресурсите на паркот.
Доминантната растителност е во преодната зона помеѓу саваната Сахел и Судан, која содржи багреми и отворени шуми савана Јаре. Најистакнатите видови на фауни, кои се пријавени да го населуваат паркот, се лавот, африкански савански слон, хиена, црвена гривеста коњска антилопа, блатен јарец, голема мочуришна антилопа, газела, судански гепард и западно африканска жирафа. Авифауната е пријавена како гуски, северноафрикански ноеви, чапја, пеликани, штркови на седло и ибиси.
Географија
Живеалиштето на паркот е главно во „Депресијата на Чад“ со просечна надморска височина во опсег од 300-320 метри, сметано е дека највисокото ниво достигнува 500 метри близина на селото Ваза. Топографијата на паркот, сепак, е генерално рамна. Песочните дини во западната област на паркот ги означуваат минатите пустински услови. Депресијата на Чад првично била покриена со езерото Чад. Класификацијата на земјиштето се состои од копнени предели до 88%, а паркот има 7% грмушка и 5% пасишта.
Климата е претежно полусушна бидејќи просечните годишни врнежи се само 700 мм и непостојана според својата инциденца. Дождливите месеци се јуни до октомври, а сушната сезона е од ноември до мај, а понекогаш може да започне дури и во октомври. Средната годишна температура е 28 C. Најстуден месец е декември со просечна месечна минимална температура од 16 C и максимум 33 C. Во април, непосредно пред почетокот на сезоната на дождови, просечниот месечен минимум е 21 C и максималната е 41 C.
Почвените формации кои произлегуваат од ерозија на високите планини во паркот се состојат главно од тропските феругинозни почви во катенас, хидроморфни почви и вертизоли. Тешките глини се доминантен тип на почва во паркот.
Паркот е 120 км2 северно од Маруа и 135 км2 покрај Кусери, и има асфалтирани патишта. Паркот е отворен за јавноста само од 15 ноември до 15 јуни и водич е задолжителен за да го види дивиот свет, според правилата на паркот. Населението кај цицачите во паркот е едно од најголемите во централна Западна Африка. Во паркот има 30 видови цицачи. Некои од видовите од интерес за зачувување се црвената газела (Gazella rufifrons) (ранлив вид), чијашто популација е во пораст и коригот (Damaliscus lunatus korrigum) (РВ), кој е стабилен. Загрозениот африкански савански слон, кој се храни во грмушките Вајалиа, создава проблеми дури и со земјоделци сместени далеку.
Од 2005 година, заштитеното подрачје се смета за област за зачувување на лавови. Во Националниот парк Ваза се наоѓа популација на лавови што опаѓа. Во 2010 година се проценува дека преживеале 14–21 лав. Националниот парк Ваза е дом и на една од последните популации на жирафата Кордофан (G. c. Antiquorum).
Костената антилопа се зголемила на 5.000 во 90-тите години од силниот пад во 80-тите години на минатиот век. Други големи копитари се вартог и црвената гривеста коњска антилопа. Забележани се и ноеви. Слоновите се собираат во Mare aux éléphants, позната дупка за наводнување. Други забележани видови се: бабун, патас, вервет мајмун, леопард, гепард и други.
Водоземците ги вклучуваат истоимената жаба Касина ваза и краставата жаба (Буфо ваза), последната сега е вклучена во Sclerophrys xeros
Авифауна
Во паркот има 379 видови птици, вклучувајќи го и соседното поплавно подрачје Логоне, меѓу птици, кои биле слепи се: мраморна патка, црн кожувар, голем орел кликач, белонокта ветрушка, дропла (Neotis Нуба), плаша-барска птица, чапја говедарка, разни видови штркови и ној. Сепак, некои од видовите на загриженост за глобалното зачувување се: Marmaronetta angustirostris, Aythya nyroca, Clanga clanga, Falco naumanni, Neotis nuba, што е забележано еднаш, во 1998 година.
Пријавените видови на птици се: Ortyxelos meiffrenii, Ardeotis arabs, ној (Struthio camelus) во многу голем број на Dendrocygna viduata и Balearica pavonina. Се проценува дека видовите водни птици забележани во текот на целата година се повеќе од 20.000.
Клучниот список на птици пријавени од BirdLife International е: гаргани (Anas querquedula), обичен бел пеликан (Pelecanus onocrotalus), лисица кит (Falco alopex), степска еја (Circus macrourus), савилски бивол (Eupodotis savilei), црн крунисан кран (Balearica pavonina), африкански гулаб (Streptopelia roseogrisea), сенегал папагал (Poicephalus senegalus), (Merops bulocki), клукајдрвец (Dendropicos elachus), (Ptilostomus afer), (Anthoscopus punctifrons), (Cisticola ruficeps), (Prinia fluviatilis), (Eremomela pusilla), виолетова сјајна ѕrвездичка (Lamprotornis purpureus), ѕвездичка со костен (Cercotrichas podobe), врапче-ткајач крунисан со костен (Plocepasser superciliosus), судански златен врабец (Passer luteus), грмушест врабец (Petronia dentata), (Estrilda troglodyte) и водни птици.
Закани
Водоснабдувањето на вдлабнатините во паркот станал главно прашање за зачувување на биоразновидноста. Оваа ситуација се појавила заради изградбата на браната Мага околу 25 километри јужно од паркот. Насипите за наводнување се изградени и покрај реката Логоне, што резултирало со посиромашни пасишта и целосно отстранување на риболовот во некои области. Ова исто така резултирало со драстично намалување на популацијата на антилопи. Според Логоне Проектот беа ископани вештачки водоносни дупки, обезбедувајќи вода во текот на целата година, но носивоста на поплавената рамнина останала ниска.Студија спроведена за влијанието на слоновите врз преживувањето на стеблата багрем открила дека влијанието не е сериозно, но треба да се следи со цел да се осигура дека растителноста во паркот е добро зачувана. Студијата ја нагласува, меѓу другото, потребата од враќање на хидролошката рамнотежа на поплавената област Ваза-Логоне. Теренските студии извршени за убиствата на лавови од ловокрадците во паркот Ваза покажале дека останале само околу 40 лавови и тие наскоро може да исчезнат. Една од причините што се припишува на ова е несоодветно патролирање. Иако IUCN пропишува норма на еден чувар на 5.000 ха заштитено подрачје, еко-чуварите во паркот се многу помалку. Оваа ситуација сега е прилично решена.
Менаџмент
Со паркот управува службата за заштита на националниот парк Ваза, дел од Министерството за животна средина и заштита на природата на Камерун. Ваза, која се сметала за најдобро управувана заштитена област во Камерун, сега воспостави соработка со проектот IUCN Ваза-Логоне за подобрување на условите за достапност на вода, поточно во Националниот парк Ваза (1.700 км2) и многу помалиот национален парк Каламалу (48 км2), како и другите области кои им се придружуваат преку проектот Ваза-Логоне. Областа опфатена со овој проект, која ги формира поплавените рамнини на сливот опфатени со двата речни системи на реката Логоне до реката Логоматија, значително придонесе за биосферниот резерват на поплавените области и се одржуваат многу голем број цицачи и птици на годишно поплавување на поплавената рамнина. Со изградбата на браната Мага, изградена за наводнувано земјоделство со ориз, придонесот на водните ресурси во поплавените рамнини претрпе драстично намалување. За да се подобри одржливоста на поплавените рамнини на двата парка, IUCN започна проект со наслов „Проект на Ваза-логоне на IUCN“ со специфични цели за подобрување на производството на риба, подобрување на квалитетот на пасените земјишта од кои беше зависно месното население; и, исто така, да се зголемат површинските води за егзистенција и размножување на растителноста и дивиот свет, вклучително и птици, не само на птици-жители, туку и на птици кои мигрираат од Европа во текот на зимската сезона. Според овој проект, започнат од IUCN во 1994 година, во соработка со Министерството за животна средина и заштита на природата на Камерун, хидролошката состојба на мочуриштето претрпе подобрувања по создавањето на два сезонски водотека што ја поврзуваат реката Логоне со реката Логоматија и го олеснуваат течењето на вода што се шири кон поплавните рамнини. Овој план има добро разработка и се наведува дека состојбите на мочуриштата на поплавените рамнини значително се подобриле.
Според овој проект, еволуиран план за управување. Локален управен комитет стана функционален. Проектот предвидуваше контролирана берба на неколку природни производи како што се арапски слама и арапските гуми за џвакање под теренски испитувања, иако нивното вадење продолжи дури и по основањето на паркот.
Во 1983 година, паркот имал персонал од дваесет и пет редари, сепак, заклучно со 2005 година, тој број се спуштил на седум, а ловокрадците од Чад, Нигерија и самиот Камерун беа пријавени дека тргнале во „дивеење за ресурсите на паркот“. Исто така, во 2005 година, Холандскиот комитет на Светската унија за зачувување се согласи да плати за дополнителни шеснаесет „еко-ренџери“ кои ќе им помагаат на редовните.
Рехабилитацијата на поплавата за подобрување на капацитетот за носење на рамнината на поплавата започнала во 1994 година и се пријавува дека има некои корисни ефекти во паркот. Бидејќи Националниот парк Ваза е најголем корисник од проектот, статистичките податоци покажуваат дека 370 видови жители и птици преселници сега се наоѓаат во областа Ваза-Логоне, која опфаќа осум специфични типови на живеалишта, а бројот на водни птици се зголеми од 59. 000 во 1993 до 87.000 во 1997 година. Слично на тоа, производството на риба од поплавените рамнини се зголемило на 2.000 тони (сува тежина) во 1996/1997 година (видови риби одгледувани покриени со Clarias sp., Tilapia sp., Alestes sp., Petrocephalus sp., Labeo sp. И многу други. Приносот од пасиштата се рефлектираше во растот на добитокот на околу 100.000 единици во сувата сезона.
Ешебител
Ешебител (Oeschebüttel) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Источно играорно подрачје
Под Источни ора се подразбираат македонските народни ора што потекнуваат од: Куманово, Крива Паланка, Делчево, Пехчево, Кочани, Берово, Штип, Радовиш и Пиринска Македонија.
Брзи ора: Копачка, Беровка, Ратевка, Малешевка, Арнаутско и други.
Црква „Св. Петка“ - Негуш
Света Петка (Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής) — црква во градот Негуш, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е сместена во истоименото маало во северниот дел на градот. Изградена е од месен камен. Подоцна е проширена со доградување на нартекс. Во храмот се чува чудотворната икона на Света Петка, која ја посетуваат стотици верници на црковнот празник (26 јули).
Логички аргумент
Кај логиката, аргумент претставува обид за покажување на вистинитоста на едно тврдење наречено заклучок, врз основа на вистинитоста на збир тврдења наречени искази. Процесот на покажување на дедуктивното и индуктивното расудување му дава облик на аргументот и подразбира некој вид на комуникација, која може да биде дел од пишан текст, говор или разговор.
Светско првенство во фудбал 1998 - група А
Светско првенство во фудбал 1998 - група А била една од осумте групи во групната фаза на натпреварување на Светското првенство 1998. Натпреварите се одиграле од 10 до 23 јуни 1998 година. Учесници во оваа група биле, , и.
Бразил и Норвешка од оваа група минале натаму, пласирајќи се во осминафиналето, а и  го завршиле своето учество во групната фаза.
Бразил - Шкотска
<section begin=СП 1998 - А1 /><section end=СП 1998 - A1 />
Мароко - Норвешка
<section begin=СП 1998 - А2 /><section end=СП 1998 - A2 />
Шкотска - Норвешка
<section begin=СП 1998 - А3 /><section end=СП 1998 - A3 />
Бразил - Мароко
<section begin=СП 1998 - А4 /><section end=СП 1998 - A4 />
Шкотска - Мароко
<section begin=СП 1998 - А5 /><section end=СП 1998 - A5 />
Бразил - Норвешка
<section begin=СП 1998 - А6 /><section end=СП 1998 - A6 />
Приватна мрежа Ентерпрајс
Ентерпрајс Приватна Мрежа  е сметачка мрежа изградена од страна на бизнисот за интерконекција (поврзување) на мрежните места на различни компании (како што се мрежни места за продукција, канцеларии или продавници) со цел да споделат компјутерски ресурси.
Историја
Со почетокот на дигитализација на телекомуникациските мрежи, започнато во 1970-тите во САД од AT&T, и поттикнатоста на растењето на можностите и побарувањата на компјутерските системи, приватните мрежи беа изградени за декади без да се наведува терминот "приватни" на нив. Мрежите беа управувани од телекомуникациските мрежи како и од гласовните комуникации, одредена количина на сигурност и тајност се очекуваше и се извршуваше.
Но со интернетот во 1990-тите дојде нов вид на мрежа, виртуелни приватни мрежи, изградени врз оваа јавна инфраструктура, користејќи енкрипција за да го заштитат преносот на податоци. Така што ентерпрајс мрежите сега се помошно реферирани како ентерпрајс приватни мрежи со цел да се појасни дека ова се приватни мрежи, во споредба со јавните мрежи.
Космос-2445
Космос-2445 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 14 ноември 2008 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на км, а најмалото на.
Чеџу
Чеџу ( корејски изговор: [tɕe.dʑu.do] Чеџудо; претходно Чеџу-до) е најголемиот остров во близина на брегот на корејскиот полуостров, и главниот остров на провинцијата Чеџу во Јужна Кореја. Островот се наоѓа во Корејскиот теснец, на југот на Јужната провинција Чола. Островот е природно светско наследство на УНЕСКО (види: Вулканскиот остров Чеџу и каналите од лава). Чеџудо, како инаку се нарекува, има умерена клима. Дури и во зима, температурата ретко паѓа под 0 °C. Чеџу е популарно одредиште за одмор и доста голем дел од економијата се потпира на туризмот и економската активност на неговата цивилно-поморска база.
Историски имиња
Историски гледано, островот се нарекувал со многу различни имиња, вклучувајќи: Пред Јапонците да го анексираат во 1910 година, островот на Европејците им бил познат како Келпарте. Името очигледно потекнува од првиот европски брод, холандскиот Келпарт, кој пристигнал на островот откако скршнал од својот пат до холандската трговска база во Нагасаки, Јапонија, од Тајван (тогашна холандска колонија Формоза).
Според корејската евиденција, флота од седумдесет јапонски пирати (вокоу) го нападнале островот Келпарт и соседните делови на корејскиот полуостров во 1555 година. Кога Кореја била припоена на Јапонија во 1910 година, Чеџу станал познат како Саишу, што е јапонско читање на ханчата за Чеџу.
Чеџуанското востание
Главна статија: Масакрот во Чеџу
Злосторства биле извршени од двете страни, но оние од Јужнокорејските владини сили биле најдобро документирани. Во масакрот загинале помеѓу 30,000 до 60.000 луѓе, односно, според некои податоци, 10% од вкупното население на островот. Околу 40,000 побегнале во Јапонија за да избегаат од борбите. Децениите по востанието, сеќавањето на настанот се потиснувал од страна на владата со строги казнени мерки. Сепак, во 2006 година, корејската влада се извинила за нејзината улога во убиствата и ветила репарации но до 2010 година, тие не биле исплатени.
Во 2008 година, тела на жртвите од масакрот биле пронајдени во масовна гробница во близина на Меѓународниот аеродром Чеџу.
Географија
Чеџудо е вулкански остров на кој се издига вулканот Халасан висок 1,950 метри и највисоката планина во Јужна Кореја. Островот попречно изнесува околу 73 километри, од исток кон запад и 41 километри,од север кон југ.
Островот се формирал од вулкански ерупции пред околу 2 милиони години, за време на кенозоикот. Се состои главно од базалт и лава.
Областа која покрива околу 12% (224 квадратни километри или 86 квадратни милји) од Чеџудо е позната како Готџавалска шума. Оваа област останала некултивирана до 21-от век, чија основа на 'A'ā лава била тешка за развивање земјоделство. Затоа оваа шума има посебна екологија. Таа е главниот извор на подземна вода и оттука главен извор на вода за половина милион луѓе на островот, бидејќи површински продира директно низ пукнатините на 'A'ā лавата под шумата. Готџавал од страна на некои истражувачи се смета за меѓународно значајно влажно тло под Рамсарската конвенција, бидејќи е живеалиште на единствени видови на растенија и претставува главен извор на вода за жителите, иако до денес не е прогласен за рамсарска локација.
Клима
Чеџу има влажна суптропска клима, што го прави потопол од остатокот на Јужна Кореја. Има четири различни сезони на Чеџу. Зимите се студени и суви додека летата се топли, влажни, и понекогаш дождливи.
Во јануари 2016 година, студен бран влијаел на регионот. Поради снегот и студените временски услови биле откажани 1.200 летови на Чеџудо, со околу 90,300 патници.
Поморска база Чеџу
Во 1993 година, Република Кореја (РК) започнала да планира поморска база на островот Чеџудо (Чеџу), а во 2007 година започнала изградбата во селото Ганџонг, со планирано завршување до 2011 година. Базата била планирана да прими 20 воени бродови, три подморници и два 150.000 тонски крстосувачки бродови, како приватно-воен комплекс, слично на оние во Сиднеј и Хаваи. Жителите на Чеџу, еколозите и опозициските партии се спротивставиле на базата, предизвикувајќи одложувања во изградбата. Базата била завршена во 2016 година, а официјалното име е пристаништето Цивилно воен комплекс Чеџу. Активистите се противат на планот. Активистите се противеле на базата тврдејќи дека ќеима лошо влијание врз околината и ќе му наштети на “Островот на мирот” како што властите го опишувале Чеџу.
Народна Социјалистичка Република Албанија
Албанија (Shqipëri/Shqipëria; Gheg Albanian ), официјално Народна Социјалистичка Република Албанија (Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë) — социјалистичка држава со марксистичко-ленинистичка влада од 1946 до 1992 година. Од 1944 до 1946 година, земјата била позната како Демократска влада на Албанија и од 1946 до 1976 година како Народна Република Албанија.
Во ското целиот овој период, земјата била управувана од Енвер Хоџа и Партијата на трудот на Албанија. Земјата била управувана со воспоставување сталинистички стил на државна администрација и придржувајќи се кон политиките кои го потенцирале националното единство и самоувереност. Патувањата и ограничувањата за визи ја направија Албанија една од најтешките земји за посета или патување. Во 1967 година, таа се прогласила за прва атеистичка држава во светот. Но, по завршувањето на комунистичкиот режим во 1991 година, практикувањето на религија та полека се зголемило. Албанија била единствениот член на Варшавскиот пакт која официјално се повлекла од сојузот пред 1990 година, акција која била проследена со инвазијата на Варшавскиот пакт на Чехословачка во август 1968 година. Владата спровела реформи насочени кон модернизација на Албанија и тие резултирале со значителни придобивки во областа на индустријата, земјоделството, образованието, уметноста и културата, што придонело за општо зголемување на животниот стандард на албанското население. Сепак, овие случувања се совпаднале со политичката репресија од страна на тајната полиција, Сигурими, со цел да се спречи контрареволуција, што вклучувала отказ од работа, затвор во принудни работни логори и погубувања. Првите повеќепартиски избори во Социјалистичка Албанија се одржале на 31 март 1991 година - комунистите добиле мнозинство во привремената влада, а првите парламентарни избори во земјата биле одржани на 22 март 1992 година. Народна Социјалистичка Република Албанија била официјално распуштена на 28 ноември 1998 година по донесувањето на новиот Устав на Албанија.
Консолидација на моќ и првични реформи
На 29 ноември 1944 година, Албанија била ослободена од Националното ослободително движење (ЛНЦ)(на албански: Lëvizja Nacional-Çlirimtare LNC). Антифашистичкиот народноослободителен совет, формиран во мај, станал привремена влада на земјата.
Во декември 1944 година, привремената влада донела закони кои дозволуваале на државата да ја регулира надворешната и домашната трговија, трговските претпријатија и неколкуте индустрии што ги поседува земјата. Законите санкционирале конфискација на имотот што припаѓа на политички прогонети луѓе и „непријатели на народот“. Државата, исто така, го експроприрала целиот имот на германски и италијански државјани, ги национализирала транспортните претпријатија и ги откажала сите отстапки доделени од претходните албански влади на странски компании.
Според законот за аграрна реформа, кој распределил околу половина од обработливото земјиште во Албанија, владата им конфискувала имот што им припаѓал на отсутни земјопоседници и луѓе кои не зависат од земјоделството за живот. На неколкумина селани со земјоделски машини им било дозволено да задржат и до 40 хектари земја. Земјиштето на верските институции и селаните без земјоделска механизација било ограничено на 20 хекари. Конечно, на странците и селаните со мало земјиште им било дадено земјиште до 5 хектари иако тие морале да платат номинален надоместок. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2018)">потребно е цитат  ] Во декември 1945 година, Албанците избрале ново народно собрание, но на гласачите им бил претставен единствен список од Демократскиот фронт во кој доминирале комунистичката партија (претходно Националноослободително движење). Официјалните високи гласачки ливчиња покажале дека 92% од гласачкото тело гласале и дека 93% од гласачите избрале билет за Демократскиот фронт.
Собранието било свикано во јануари 1946 година. Првиот чин било официјално укинување на монархијата и прогласување на Албанија за „народна република“. Како и да е, како што е споменато погоре, земјата веќе била под комунистичката власт нешто повеќе од две години. По неколкумесечна лута расправа, собранието усвоила устав со кој се одразиле југословенските и советските устави. Неколку месеци подоцна, членовите на собранието избрале нова влада, што било симболично за континуираната консолидација на власта на Хоџа: Хоџа станал истовремено премиер, министер за надворешни работи, министер за одбрана и главен командант на армијата. Ѕоѕе станал министер за внатрешни работи и организациски секретар на партијата.
Кон крајот на 1945 и почетокот на 1946 година, Ѕоѕе и другите партиски тврдокорни сопартијци започнале пресметка со оние кои вршеле притисок за блиски контакти со Западот. Хоџа останал под контрола и покрај тоа што некогаш се залагал за враќање на односите со Италија, па дури и дозволувајќи им на Албанците да учат во Италија.
Владата презела големи чекори за воведување централно планирана економија во сталинистички стил во 1946 година. Ги национализирала сите индустрии, ја претворила надворешната трговија во владин монопол, ја довела скоро целата домашна трговија под државна контрола и забранила продажба на земјиште и трансфери. Планерите во новоформираната Комисија за економско планирање го нагласиле индустрискиот развој и во 1947 година владата го вовел Советскиот систем за пресметување на трошоците.
Албанско-југословенски тензии
До протерувањето на Југославија од Информбирото во 1948 година, Албанија била земја позната како југословенски сателит. По отфрлањето на договорот за албанскиот внатрешен Мукај во 1943 година под притисок на Југословените, албанските комунисти се откажале од нивните барања за југословенско отстапување на Косово во Албанија по војната. Во јануари 1945 година, двете влади потпишале договор со кој се утврдува Косово како југословенска автономна покраина. Наскоро потоа, Југославија станала првата земја што ја признала привремената влада на Албанија.
Во јули 1946 година, Југославија и Албанија потпишале договор за пријателство и соработка, кој брзо бил проследен со низа технички и економски договори кои ги поставиле темелите за интеграција на албанската и југословенската економија. Со договорите се предвидувало координација на економските планови на обете држави, стандардизирање на нивните монетарни системи и создавање на заеднички систем на цени и царинска унија. Толку близок бил југословенско-албанскиот однос што српскохрватскиот јазик станал задолжителен предмет во албанските средни училишта.
Југославија потпишала сличен договор за пријателство со Народна Република Бугарија, а маршалот Јосип Броз Тито и бугарскиот водач Георги Димитров разговарале за плановите за формирање на Балканска федерација која би ги вклучувала Албанија, Југославија и Бугарија. Југословенските советници влегле во албанските владини канцеларии и нејзините армиски седишта. Тирана била очајна од надворешната помош, а околу 20,000 тони југословенско жито помогнало да се спречи глад во земјата. Албанија исто така добила и 26,3 милиони американски долари од Управата за помош и рехабилитација на Обединетите нации веднаш по војната, но морала да се потпре на Југославија за помош за инвестиции и развој.
Односите меѓу Албанија и Југославија започнале да се заладуваат, кога Албанците започнале да се жалат дека Југословените плаќаат премалку за албанските суровини и ја експлоатираат Албанија преку акционерските компании. Покрај тоа, Албанците барале инвестициски фондови за развој на лесни индустрии и рафинерија за нафта, додека Југословените сакале Албанците да се концентрираат на земјоделството и екстракцијата на суровините. Шефот на албанската Комисија за економски планирање и десничарот на Хоџа, Нако Спиру, станал водечки критичар на напорите на Југославија за воспоставување на економска контрола над Албанија. Тито не им верувал на интелектуалците (Хоџа и неговите сојузници) на албанската партија и, преку Ѕоѕе и неговите лојалисти, се обидел да ги разоткрие.
Во 1947 година, Југославија постапила против анти-југословенските албански комунисти, вклучувајќи ги и Хоџа и Спиру. Во мај Тирана објавила апсење, судење и осуда на девет члена на Собранието на земјата, сите познати по спротивставувањето на Југославија, под обвинение за антидржавни активности. Еден месец подоцна, Централниот комитет на Комунистичката партија на Југославија го обвинил Хоџа дека ги следи „независните“ политики и го врти албанскиот народ против Југославија. Ова било најблискиот момент некогаш за Хоџа да се отстрани од власта. Очигледно, обидувајќи се да купи поддршка во рамките на албанската комунистичка партија, Белград ги проширил кредитите во Тирана, во вредност од 40 милиони американски долари, што е еднакво на 58% од државниот буџет во Албанија во 1947 година. Една година подоцна, кредитите на Југославија учествувале со речиси половина од државниот буџет на Албанија во 1948 година. Односите се влошиле во есента, кога комисијата на Спиру изработила економски план што ја нагласувала самодоволноста, лесната индустрија и земјоделството. Југословените се жалеле повторно. Потоа, на состанокот на албанскиот економски централен комитет во ноември 1947 година, Спиру се нашол под сериозни критики, кои ги предводел Ѕоѕе. Поради неуспехот да добие поддршка од кој било во партијата, тој се самоубил уште следниот ден.
Незначајноста на ставот на Албанија во комунистичкиот свет била јасно истакната кога новите источноевропски нации не ја поканиле Партијата на трудот на Албанија на основачкиот состанок на Информбирото во септември 1947 година. Наместо тоа, Југославија ја претставувала Албанија на состаноците. Иако Советскиот Сојуз дал ветување на Албанија за изградба на мелници за текстил и шеќер и други фабрики и обезбедување земјоделски и индустриски машини за Албанија, Јосиф Сталин му кажал на Милован Ѓилас, во тоа време висок член на комунистичката хиерархија на Југославија, дека Југославија треба да ја „проголта „Албанија.
Про-југословенската фракција имала одлучувачка политичка моќ во Албанија уште во 1948 година. На партискиот пленум во февруари и март, комунистичкото раководство гласало за спојување на албанската и југословенската економија и милиција. Хоџа дури и го осуди и Спиру за обидот да ги уништи албанско-југословенските односи. За време на состанокот на партиското политичко биро ( Политбиро ) еден месец подоцна, Ѕоѕе дал апел до Белград да ја признае Албанија како седма југословенска република. Меѓутоа, кога Коминтерната ја исфрлила Југославија на 28 јуни, Албанија направила брза реакција во својата политика кон Југославија. Три дена подоцна, Тирана им дала на југословенските советници во Албанија 48 часа да ја напуштат земјата, ги укинала сите билатерални економски договори со соседот и започнала со вирулентен анти-југословенски пропаганден период, кој го претворил Сталин во албански национален херој, Хоџа во воин против странска агресија и Тито во империјалистичко чудовиште.
Влошување на односите со Западот
Односите на Албанија со Западот се влошиле по одбивањето на комунистичкиот режим да дозволи слободни избори во декември 1945 година. Албанија го ограничила движењето на Соединетите држави и британскиот персонал во земјата, обвинувајќи ги дека тие поттикнале антикомунистички востанија на северните планини. Велика Британија во април објавила дека нема да испрати дипломатска мисија во Тирана; САД ја повлекле мисијата во ноември; и САД и Велика Британија се спротивставиле на приемот на Албанија во ООН (ООН). Албанскиот режим се плашел дека САД и Велика Британија, кои ги поддржувале антикомунистичките сили во тековната граѓанска војна во Грција, ќе ги поддржат грчките барања за територија во јужна Албанија ; а вознемиреноста се зголемила во јули кога резолуцијата на Сенатот на САД ги поддржала грчките барања.
По 1946 година, САД и Велика Британија започнале со спроведување на детален таен план за соборување на албанскиот комунистички режим со поддршка на антикомунистичките и кралските сили во земјата. До 1949 година, САД и британските разузнавачки организации соработувале со кралот Зог. Тие регрутирале албански бегалци и емигранти од Египет, Италија и Грција; ги обучувале во Кипар, Малта и Сојузна Република Германија (Западна Германија ); и ги инфилтрирале во Албанија. Герилските единици влегле во Албанија во 1950 и 1952 година, но албанските безбедносни сили ги убиле или ги заробиле сите. Ким Филби, советски двоен агент, кој работел како офицер за врски меѓу британската разузнавачка служба и Централната разузнавачка агенција на САД, открил детали за планот за инфилтрација во Москва, а нарушувањето на безбедноста однело животи на околу 300 инфилтриратори.
После бранот на субверзивна активност, вклучително и неуспешната инфилтрација и бомбардирањето во март 1951 година на советската амбасада во Тирана, албанскиот режим спровел остри внатрешни мерки на безбедност. Во септември 1952 година, собранието донело казнен законик со кој се бара смртна казна за секој над единаесет години, кој бил прогласен за виновен за заговор против државата, оштетување на државен имот или за сторена економска саботажа. Политичките погубувања биле вообичаени и меѓу 5.000 и 25.000 луѓе биле убиени вкупно во периодот на комунистичкиот режим.
Во советската сфера
Албанија станала зависна од советската помош, посебно откако се расипиле односите со Југославија во 1948 година. Во февруари 1949 година, Албанија добила членство во организацијата на комунистичкиот блок за координација на економското планирање, Советот за заемна економска помош (Комекон). Тирана наскоро склучила договори за трговија со Полска, Чехословачка, Унгарија, Романија и Советскиот Сојуз. Техничките советници од Советскиот Сојуз и Источна Европа започнале да работата во Албанија, а Советскиот Сојуз исто така испратил и воени советници во Албанија и изградил подморница на островот Сазан. По советско-југословенскиот расцеп на односите, Албанија и Бугарија останале единствените земји што Советскиот Сојуз можел да ги искористи за да инкасира воен материјал на комунистите кои се борат во Грција. Сепак, земјата имала мала стратешка вредност и немала што да му понуди на Советскиот Сојуз, а соработката постепено започнала да се намалува кога се развивала технологијата за јадрено оружје.
За да му оддадат почит на Сталин, албанските владетели имплементирале елементи на сталинистичкиот економски систем. Во 1949 година Албанија ги усвоила основните елементи на Советскиот фискален систем, според кои државните претпријатија од својот профит треба да платат директен придонес кон трезорот и да зачуват удел овластен за само-финансирани инвестиции и други цели. Во 1951 година албанската влада го започнала својот прв петгодишен план, во кој се потенцирало експлоатирањето на нафтените, хромитите, бакарот, никелот, асфалтот и јагленот на земјата ; проширување на производството на електрична енергија и електрична мрежа; зголемување на земјоделското производство ; и подобрување на транспортот. Владата започнала програма за брза индустријализација по Вториот Конгрес на АПЛ и кампањата за присилна колективизација на земјоделско земјиште во 1955 година. Во тоа време, приватните фарми сè уште произведувале околу 87% од земјоделското производство во Албанија, но до 1960 година истиот процент веќе доаѓал од колективните или државните фарми.