cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Гент-Вевелгем 2016
Рута
Рутата за Гент-Вевелгем 2016 била значително променета од изданието во 2015 година, но и од другите претходни изданија. Биле користени неколку различни искачувања. Главна одлука била одлуката да се користи другата страна на најважното искачување на трката, Кемелберг. Во претходните години, рутата поминувала од страната каде што максималниот наклон изнесува 17%, но во 2016 година се користела страната каде што имало наклони од 23%, опишани од „Сајлинг Викли“ (Cycling Weekly) како „болни“. Директорот на трката, Ханс де Клерк, дал три причини за промената: калдрмата била неодамна обновена, изданието во 2016 година ја одбележувало 60-годишнината од вклучувањето на Кемелберг и желбата да се даде рамнотежа помеѓу спринтерите и напаѓачите. Белгиското здружние „Котакол“, кое ги впишува и оценува сите искачувања во земјата, го оценила страната на Кемелберг која ќе се возела во 2016 година како најтешко искачување во Фландрија: со оценка од 183 бода било потешко од Копенберг (172), Мур ван Герардсберген (171) или традиционалното искачување на Кемелберг (152).
Трката започнала во Дејнзе во Источна Фландрија, 20 километри од Гент. Рутата веднаш ги носела возачите кон Западна Фландрија. По 77 километри рамен терен, се приближувале до брегот кај Верне. Тука, рутата ги носела возачите јужно кон северниот дел на Франција; по 119 километри, групата поминувала низ Ворму, потоа јужно од Стенворд, каде биле првите искачувања на трката. Првите осум искачувања дошле брзо, сместени во должина од 32 километри. Првото искачување било Катсберг; потоа следеле Кокерелберг, Верт Мон, Кот ди Равел Пут и Кот де ла Бланшисери. Потоа, возачите се вратиле во Белгија и го искачиле Банеберг, Кемелберг и Монтеберг. Потоа имало поблаг терен. Последните две искачувања биле повторувања на Банеберг-Кемелберг. На врвот на завршното искачувања останувале уште 34 километри рамен терен до целта во Вевелгем.
Екипи
25 екипи биле најавени како дел од трката: сите 18 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети; седум професионални континентални екипи добиле специјални покани. Во поканетите екипи биле и две белгиски екипи ( и ), две француски екипи ( и ), италијанска екипа, холандска екипа и полска екипа. Секоја екипа можела да настапи со осум возачи. била единствена екипа со седум возачи, но и тројца возачи (возачите на, Ијан Станард; на , Александер Кристоф и на , Алекси Гужар) не ја започнале трката; вкупно 196 возачи тргнале од Дејнзе.
Фаворити пред трката
Имало нејаснотии пред трката околу тоа кој ќе биде поголем фаворит на трката, спринтерите или напаѓачите на искачувањата. Помеѓу спринтерите, Александер Кристоф, победник на Трка околу Фландрија 2014, бил фаворит, со Андре Грајпел, Арно Демар , Марк Кевендиш , Елија Вивијани и Фернандо Гавирија  исто така се сметале за можни победници. Меѓутоа, Кристоф се откажал од трката поради треска која започнала два дена порано, веднаш по Е3 Харелбеке.
Извештај од трката
Трката се одржала во ветровити услови. Заедно со падови, овие услови предизвикале главната група да се подели на неколку групи во првиот дел од трката. Првата група било бегство од пет возачи, составено од Ливе Вестра, Павел Брут (Тинкоф), Јозеф Черни (ЦЦЦ-Спранди-Полковице), Јонас Рикерт и Симон Пело. Нивното водство се зголемило на единаесет минути на една точка, но брзо било намалено кога темпото на главната група се зголемило. Ова ја поделило главната група на ешалони. До половина трка, имало група во потера 90 секунди зад нив составена од многу фаворити, вклучувајќи ги Бонен, Боасон Хаген, Канчелара, Саган, Тиш Бенот и Јенс Дебишер (обајцата Лото-Судал) и Ван Авермат. Биле следени од друга група која била предводена од Трек-Сегафредо и ЛотоНЛ-Џамбо; оваа група била една минута зад нив. На 115 километри до целта, првата група го достигнале бегството; по 24 километри, оваа група била достигната од другите групи во потера. Така се создала група од 50 возачи на чело на трката.
Имало смирување во групата, кога останувале уште пет искачувања до целта. Трек-Сегафредо ја контролирале групата преку Баневер и првото искачување на Кемелберг. Меѓутоа, помеѓу двете искачувања, Дебишер паднал и бил присилен да се повлече од трката. На Монтеберг, со 66 километри до целта, пет возачи нападнале. Тоа биле Матео Трентин, кој го започнал нападот, Брут, Бенот, Даниел Ос и Џакомо Ницоло (Трек-Сегафредо). Биле следени од Димежн Дата и ЛотоНЛ-Џамбо, но им одзело 15 километри да ги стигнат. Кога биле стигнати, Вјачеслав Кузнецов (Катјуша) нападнал сам и имал водство од минута до второто искачување на Банеберг.
Резултати
— Најдобрите десет возачи од вкупно 82, кои ја завршиле трката
Реакции за смртта на Демоатје
Имало распространета тага помеѓу сите вклучени во професионалниот велосипедизам по смртта на Демоатје, особено откако и уште еден млад белгиски велосипедист, возач на Рубе-Лиле Метропол, Дан Мингер, умрел по срцев удар на Критериум Интернасионал. Сеп Ванмарке твитнал: „наеднаш второто место повеќе не е важно по овие ужасни вести“. Другите возачи, особено во екипата на Демоатје,, исто така, ја изразиле својата тага. Спортскиот директор на екипата, Илер ван дер Ширен, оддал почит на неговиот возач, велејќи дека бил „среќен бидејќи бил велосипедист“. Демоатје го имал својот прв настап на трката од Светската турнеја, Е3 Харелбеке, два дена претходно и бил дел од главното бегствот. Екипата се повлекла од Три дена Де Пане следната недела.
Покрај оддавањето почит на Демоатје, многу возачи повикувале на подобредување на безбедноста на професионалните велосипедски трки. Многу возачи биле вклучени во судири со мотори на трките во претходните неколку години, вклучувајќи ги Петер Саган, Тејлор Фини, Грег ван Авермат, Серхио Паулињо, Јакоб Фуглсанг, Џеси Сарџент, Силвен Шаванел и Стиг Брукс. Алберто Контадор твитнал „одредби за моторите на трките се потребни СЕГА“, додека други возачи повикувале на јасни правила, ограничувања на брзината и испити за возачите на моторите. Марсел Кител ја опишал безбедноста на возачите како проблем кој треба да има ист приорите како антидопингот. Гласноговорникот на Ванти-Груп Гоберт изјавил дека возачот на моторот бил искусен и не е виносен за инцидентот. Претседателот на управното тело на велосипедизмот, Меѓународен велосипедистички сојуз (UCI), изјавил дека ќе има итен состанок на друмската комисија за несреќата; исто така изјавил дека треба да се почекаат резултатите од истрагата и дека е важно да се направат „вистинските одлуки“.
Реакции по трката
Ванмарке изјавил дека бил „задоволен со второто место“ откако имал тешка трка. Бил заробен во вториот ешалон, кога се поделила групата и имал „долга потера“ да се врати до предводниците. Иако не успеал целосно да ги следи Канчелара и Саган на завршното искачување, возел агресивно на спустот и се вратил до нив. Бил многу уморен на крајот на трката и било тешко да ги порази Саган и Канчелара. Канчелара изјавил „сигурно е среќен Велугден, но не е среќен ден на Гент-Вевелгем“ откако завршил четврти од четворица возачи во завршниот спринт. Меѓутоа, бил среќен дека секогаш бил на чело на групата и не паднал. Cyclingnews.com напишале дека сè уште е главен фаворит за победа на Трката околу Фландрија.
Поредок во Светската турнеја
По второто место на Е3 Харелбеке и неговата победа на Гент-Вевелгем, Саган го презел водството во сезоната на Светската турнеја, седум бода пред Ричи Порт (BMC). Колегата на Саган, Алберто Контадор, се поместил на третото место по Волта а Каталуња; Тинкоф го презел водството во екипниот поредок. Австралија останала на врвот во националниот пласман.
Меморандум на Српската академија на науките и уметностите
Меморандумот на брзина станал познат низ Југославија, поради контроверзните ставови за состојбата на нацијата и поради тоа што се занимава можноста за темелна реорганизација на државата. Главни тема на документот е дека децентрализацијата води кон распаѓање на Југославија и дека Србите биле дискриминирани во рамките на постојниот уставен поредок на Југославија.
Преглед
Меморандумот е составен од два дела кои се однесуваат на:
Првиот дел се фокусира на економската и политичката фрагментација на Југославија што следела по донесувањето на Уставот од 1974 година. Вториот дел се фокусира на, според авторите, инфериорни статус на Србија во Југославија, а како поткрепа се користи за статусот на Србите во покраината Косово и во СР Хрватска.
Во Меморандумот се тврди дека на крајот на Втората светска војна, Тито намерно ja ослабнал Србија со поделба на она што српските националисти го сметаат како српска територија со мнозинско српско население на Србија, Црна Гора, Македонија, Босна и Хрватска. Во Меморандумот се вели и дека Тито дополнително ја ослабил позицијата на Србија со воведувањето на двете автономни покраини (Косово и Војводина) во рамките на нејзините граници - нешто што не било направено во ниту една друга југословенска република.
Во Меморандумот помеѓу другото може да се препознаат придонесите на Коста Михајловиќ за економијата, Михаило Марковиќ на самоуправувањето, и на Василије Крестиќ за статусот на Србите во Хрватска. Во документот како целина е често погрешно се припишува на Добрица Ќосиќ, кои учествуваа во дискусиите за тоа, но не беше на комисијата, која што ја произведува.
Реакции во јавноста
Меморандумот бил избегнувана тема од повеќето политичари во 1986 година, вклучувајќи го и идниот претседател на Србија, Слободан Милошевиќ, кој јавно го нарекол Меморандумот „ништо друго освен најмрачен национализам“, како и идниот претседател на Република Српска ентитет во Босна и Херцеговина, Радован Караџиќ, кој изјави „болшевизмот е лош, но национализмот е уште полош“. Сепак, покрај ваквите изјави, Милошевиќ, Караџиќ и голем број други српски политичари, подоцна го поддржаа поголемиот дел од ставовите во Меморандумот, продолжил да ја извршува агендата која ги следи ставовите застапени во Меморандумот, формирал блиски политички врски со авторите на Меморандумот, како што се Михајло Марковиќ, кој станал и заменик-претседателот на Социјалистичката партија на Србија и Добрица Ќосиќ кој бил назначен за прв претседател на новата Сојузна Република Југославија во 1992 година.
Од страна на несрбите Меморандумот бил прогласен за акт на агресија против Југославија. Србите наклонет кон целите на авторите на Меморандумот долго време тврделе дека документот не треба да се за такво нешто, со оглед на тоа што не ѝ бил наменет на јавноста.
Споредба со Начертаније
Меморандумот на САНУ во оваа содржина нималку не бил различен од веќе доста познатите големосрпската програма („Начертаније“,Срби сите и секаде, Хомогена Србија“.) но истиот бил модернизиран во свое време:
Автори на Меморандумот
Павле Ивиќ, Антоније Исаковиќ, Душан Каназир, Михаило Марковиќ, Милош Мацура, Дејан Медаковиќ, Мирослав Пантиќ, Никола Пантиќ, Љубиша Ракиќ, Радован Самарџиќ, Миомир Вукобратовиќ, Василије Крестиќ, Иван Максимовиќ, Коста Михајловиќ, Стојан Челиќ, Никола Чобељиќ.
Општествено-економска криза
Документ е работен врз основата на заклучоците од годишното собрание на САНУ, одржано на 25 мај 1985 година а истата требало да го разработи комисија составена од 16 членови на чело со академикот Антоније Исаковиќ.
Документот е напишан во времето на длабока општествено-економска криза, пет година по смртта на Јосип Броз Тито, кога сѐ повеќе се говорело за претворање на Југославија во конфедерација, со дискретна најава за независност на сите републики.
Објавување
Документот бил украден од САНУ и испратен до дневниот весник „Вечерње новости“ (во тој момент веројатно најтиражниот весник во Југославија) 24 и 25 септември 1986. година објавени се делови од работната верзија.
Во моментот на објавувањето, работната верзија на Меморандумот имала 70 страни.
За документот и академците на САНУ се појавиле низа напади и квалификации од тоа дека документот бил „големосрпски“ па сè до „платформи на контрареволуција“. Јавните дискусии по весниците, партиските активи и сл. траеле со месеци.
Вонредно заседание на САНУ
На вонредното заседание на САНУ одржано на 18 декември 1986. година заземени биле ставови за „Меморандумот“ на кои е дадена поддршка на комисијата, осудена е постапката на крадење на незавршениот документ и биле отфрлени паушалните квалификации.
Во дискусиите кажано било дека ''„... Во прилог за работењето на ваквиот концепт речено речено било дека Србија од Гарашанин немала свој национален концепт, а од Светозар Марковиќ никој не го погледнал српското прашање...''“ (академик Коста Михајловиќ)
„''... Не може да се очекува дека на ова Заседание да ја оцениме самата вредност на незавршениот Меморандум, сè додека Комисијата не заврши и не се огласи со свој предлог. А власта бара од нас украдениот меморандум, да го прогласиме како "платформа на контра-револуција", да се обвиниме себеси дека сме „разбители на Југославија“ и „непријатели на соицијализмот“, дека сме.. „провокатори на братоубиствена војна“, дека се бориме за „својата националистичка власт“. Власт, која; бара да признаеме, грешката која не ја направивме, да се согласиме со пресудите кои се судени, а да не сме ниту сослушани. . . Денеска ние не одлучуваме за Меморандумот од „групата на академци“, доворување на Извршниот одбор, ние денес одлучуваме за интелектуалното достоинство и моралната висина на Српската академије на науките и уметностите...''“ (академик Добрица Ќосиќ)
Последици
Меморандумот на САНУ имал големо влијание за развојот и обновата на српскиот национализам под закрила на Сојузот на комунистите на Србија. Меморандумот имал големо влијание врз Слободан Милошевиќ кој идеите изложени во меморандумот пробал да ги оствари на дело: антибирократска револуција и идејата за Голема Србија која подоцна била поттик за војна во Словенија, Војната во Хрватска, Војната во БИХ и Војната во Косово.
Филип од Наблус
Филип од Наблус, а познат е и како Филип де Мили (околу 1120- ) — седмиот Голем мајстор на витешкиот ред, темплари.
Тој било син на Гај од Мили којшто бил витез од Пикардија кој веројатно учествувал во Првата крстоносна војна и Стефани Фландерска. Гај и Стефани имале 3 сина и сите биле родени во Светата земја од кои Филип најверојатно бил најстар. За првпат неговото име како син на Гај се споменало најверојатно помеѓу 1138 и 1144 кога веројатно е дека станал лорд од Наблус и се оженил со својата сопруга Изабела.
Како лорд од Наблус, Филип станал еден од највлијателните луѓе во Ерусалимското Кралство. Во 1144, кралицата Мелисенда го испратила во Опсадата на Едеса, но тој пристигнал откако градот веќе бил освоен. Во 1148 година, по патот во Втората крстоносна војна, Филип учествувал на советот на Акре на којшто заедно со другите моќници и влијателни луќе донеле одлука да се нападне градот Дамаск.
Долго време Филип заедно со семејството Ибелин во коешто била омажена неговата полусестра Хелвија ја поддржувал кралицата Мелисенда сè додека таа не влегла во конфликт со нејзиниот син Балдуин III. Кралицата Мелисенда ја преземала контролата врз јужниот дел вклучувајќи го и Наблус. Поради тоа, Филип де Мили се свртил на страната на Балдуин, учествувајќи во Битката кај Аскалон во 1153 и во ослободувањето на Бањас во 1157.
Во јули 1161 додека кралицата Мелисенда била болна, Филип де Мили ја заменил титулата лорд од Наблус со службата кај Балдуин III со што станал лорд на Ултерјордан. Со ова на Балдин му се овозможило да ја преземе контролата во јужниот дел од земјата на што неговата мајка, кралицата Мелисенда не била во кондиција да му се спротивстави. Кралот Балдуин III имал за цел да ја зацврсти власта во Ултерјордан благодарение на својот лојален лорд Филип. Но, во 1163 година кралот Балдуин умрел, а него го наследил неговиуот брат Арнарик којшто бил голем пријател и поддржувач на Филип за време на неговата поддршка на кралицата Мелисенда за време на недоразбирањето во 1151 година.
Личниот живот на Филип од Наблус е голема мистерија, но се знае дека откако станал лорд на Ултерјордан, тој организирал поклонение до манастирот Света Катерина на планината Синај. Со жена си Изабела, се знае дека Филип имал син Рајниер којшто го наследил и две ќерки Хелена и Стефани. Изабела најверојатно умрела вом 1166 година што очевидно влијаело на прифачањето на обичаите на Филип како брат на витезите, темплари. Над неговите земји контрола зазела неговата постара ќерка Хелена којашто била жена на Валтер III Брисберски, лордот на Бејрут, а по нејзината смрт во 1168, нејзината ќерка Беатрис Брисберска.
Во 1167 година, Филип од Наблус му се придружил на Арнарик во инвазијата на Египет. Подоцна стигнал повик од семејството Ибелин за опсадата на Билбеис. Таму, Филип од Наблус му го спасил животот на Хуго Ибелиснки којшто паднал од коњ и ја скршил ногата иако оваа точност сè уште е непозната. Темпларите во целост одбиле да ја поддржат инвазијата, а за неуспехот кралот Арнарик ги обвинил токму ним. По смртта на Големиот мајстор Бертран де Бланшфор во јануари 1169, Арнарик инсистирал тие да го изберат Филип за нов Голем мајстор. Тоа и се случило. Во месец август 1169, Филип де Мили бил избран за нов Голем мајстор на витешкиот ред, темплари, иако тој повеќе сакал да се сврти кон одбранбените активности за градот Газа којашто по освојувањето на Египет од страна на Саладин во 1169 година, бил нападнат во 1170.
Од непознати причини, Филп ја напуштил функцијата Голем мајстор во 1171 година. Него го наследил Одо де Сен-Аман. Филип заедно со кралот Арнарик бил на пат за Цариград со цел да се подобрат односите со Византиското Царство. Но, пред самото пристигнување во градот, на 3 април 1171 година, Филип од Наблус починал.
Азот диоксид
Азот диоксид е хемиско соединение со формула NO2. Тој е еден од неколкуте азотни оксиди. NO2 се користи во индустриската синтеза на азотна киселина. Милиони тони од овие киселини се произведуваат секоја година. Овај црвено сино токсичен гас има карактеристичен остар мирис. Тој е загадувач на воздухот. Азот диоксид е парамагнетичен свиткана молекула со C2v симетрија.
Особености
Азот диоксид има моларна маса од 46.0055, тој е потежок од воздухот, чија моларна маса е 28.8. Врз основа на законот во идеални гасови, NO2 е погуст од ваздухот.
Должината на врската меѓу атомите на азот и кислород е 119.7 pm. Оваа должина е козистентна со ред врски од еден и една четвртина, како што е кај озонот (O3). Основнaтa електронска состојба na азот диоксид е состојба на дублет, бидејќи постои еден неспарен електрон кој е делокализиран преку двете врски.
Појава
-NO- постои рамнотежина со азот тетроксид (N2O4) 2NO2→N2O4 Рамнотежата е карактеризирана со -1=ΔH = −57.23 kJ/mol-, па реакцијата е егзтермна. На повисоки темератури, рамнотежата се движи на лево. Безбојниот дијамагнетик -N- може да се добие како цврста материја со точка на топење на -11.2 °C.
Миконос
Прекарот на Миконос е „Остров на ветровите“. Туризмот е најголема индустрија на островот и Миконос е познат по својот живописен ноќен живот и има многу установи кои се занимаваат со ЛГБТ заедницата.
Митологија
Во старогрчката митологија, Миконос бил именуван по својот прв владетел, Миконос (Μύκονος), син или внук на богот Аполон и локален херој. Островот, исто така, се вели дека е локација на голема битка меѓу Зевс и Титаните и каде Херкулес ги убил непобедливите џинови. Според митот, за големите карпи низ целиот остров се вели дека се скаменети тестиси на гигантите.
Историја
Херодот ги споменува Каријците како жители на островот. Јонците од Атина го населиле во почетокот на 11 век п.н.е. Имало многу луѓе кои живееле на соседниот остров Делос, на само 2 км, што значи дека Миконос станал важно место за снабдување и транзит. Меѓутоа, во античките времиња островот бил прилично сиромашен со ограничени земјоделски ресурси и само два града. Неговите жители биле политеисти и обожавале многу богови.
Миконос паднал под контрола на Римјаните за време на владеењето на Римското Царство, а потоа станал дел од Византија до 12 век. Во 1204 година, со падот на Цариград во Четвртата крстоносна војна, Миконос бил окупиран од Андреја Гиси, роднина на венецијанскиот дужд. Островот бил ограбен од Каталонците кон крајот на 13 век и конечно бил предаден под директна венецијанска власт во 1390 година.
Во 1537 година, додека Венецијанците сѐ уште владееле, Миконос бил нападнат од Хајредин Барбароса, адмирал на Сулејман Величествениот, а на островот се формирала отоманска флота. Османлиите, под раководство на Капудан-паша, наметнале систем на самоуправа кој се состоел од гувернер и назначен совет на синдикати. Кога замокот Тинос паднал под Османлиите во 1718, Венецијанците се повлекле од регионот.
До крајот на XVIII век, Миконос просперирал како трговски центар, привлекувајќи многу имигранти од блиските острови, покрај редовните пиратски рации. Во јуни 1794 се одвила Битката кај Миконос меѓу британските и француските бродови во главното пристаниште на островот.
Грчката револуција против Отоманското Царство избувнала во 1821 година, а Миконос одиграл важна улога, предводена од националната хероина, Манто Маврогенус. Маврогенус, добро образована аристократка, водена од идеите на просветителството, го жртвувала богатството на нејзиното семејство за грчката кауза. Грција станала независна држава во 1830 година. Нејзината статуата се наоѓа во средината на плоштадот во главниот град.
Како резултат на активностите за пловење и трговија, економијата на островот брзо се кренала, но повторно се намалила кон крајот на XIX век, а особено по отворањето на Коринтскиот канал во 1904 година и Првата светска војна на почетокот на XX век. Многу жители го напуштиле островот за да најдат работа во континентална Грција и многу други земји, особено во САД.
Географија
Островот опфаќа површина од 85,5 квадратни километри и се издига на височина од 341 метри на највисоката точка. Се наоѓа на 150 километри источно од Атина во Егејското Море. Островот нема реки, но има бројни сезонски потоци од кои два се претворени во резервоари.
Островот е составен претежно од гранит, а теренот е многу карпест, со многу области поткопани од силните ветришта. Висококвалитетна глина, која е минерал што се користи како мазиво во дупчењето на нафта, биле ископани на источната страна на Миконос кон крајот на 1900-тите.
Миконос произведува 4,500 кубни метри дневно, со обратна осмоза на морската вода, со цел да помогне во задоволувањето на потребите на населението и посетителите.
Клима
Миконос има типична средоземна клима. Сонцето сјае до 300 дена во годината. Дождовната сезона трае од октомври до март. Растителноста ја следи типичната шема за регионот и расте околу средината на есента и завршува на почетокот на летото.
Иако температурите може да се зголеми до 40 °C (104 °F) во летните месеци, просечната висока температура е околу 28 °C (82 °F) и поради сезонскиот ветер, летните денови се суви, сончеви и пријатни. Во зима просечната највисока температура е околу 15 °C (59 °F). Општо земено, зимите се благи и влажни, со многу сончеви денови уште во средината на зимата. Снегот е редок и не останува долго на земјата кога паѓа.
Села
Постојат десет села:
Управување
Општина Миконос (грчки: Δήμος Μυκόνου) е одделна регионална единица на регионот Јужен Егеј и единствената општина во регионалната единица. Како дел од реформата на владата во 2011 година, регионалната единица Миконос била создадена од дел од поранешната префектура Киклади. Општината ги вклучува и островите Делос, Ринеја и неколку ненаселени островчиња. Вкупната површина на општината е 105.183 км2.
На изборите во 2012 година, централната десница Нова демократија добила најмногу гласови на Миконос, по што следела Коалицијата на радикалната левица (СИРИЗА).
Демографија
На островот живеат 10.134 жители (2011 година), од кои повеќето живеат во најголемиот град Миконос, исто така познат како Хора.
Економија
Како грчки остров, економијата на Миконос има блиски односи со морето. Сепак, со порастот на туризмот, тој игра помала улога во текот на летото.
Сообраќај
Аеродромот Миконос се наоѓа на 4 километри југоисточно од градот Миконос и служи за меѓународни летови во текот на летото. Летот од Атина до Миконос трае 25 минути.
Миконос е исто така достапен со брод и фериботи. Со голема брзина тие патуваат секојдневно од околните острови и од Атина.
Такси, автобуси или чамци се достапни за превоз. Постојат три главни автобуски депоа во Миконос. Северниот дел се наоѓа зад Ремецо клубот над старото пристаниште и обезбедува редовна услуга за Ано Мера, Елија и Калафатис. Неколку стотини метри подолу, кај Старата Порта, постои уште една, која служи за превоз кон северните одредишта на Турлос (Нов Порт) и Агиос Стефанос. Јужниот дел обезбедува редовна услуга за Орнос, Агиос Јанис, Плати Џијалос, Псароу, Парага и Рајската плажа. Малите чамци патуваат до и од многуте плажи. Турски чамци одат редовно на блискиот остров Делос.
Месје 59
NGC 4621 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4621 се споменува и како M 59, UGC 7858, MCG 2-32-183, CGCG 70-223, VCC 1903.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4621 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4621 има привидни димензии од 5,4' х 3,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 2,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 38' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 4621 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42628. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 878. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Тоја
Тоја во старогрчката митологија било име на повеќе личности.
Список на државни водачи во 1107 година
Ова е список на државни водачи во 107 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Космос-756
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 август 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2500 килограми. Космос-756 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 490 км, а најмалото на 476.
Башкири
Башкирите се туркиски народ, кој живее во руската република Башкортостан, како и во соседните Татарстан, Челебинска област, Оренбуршка област, Курганска област, Пермска област, Свердловска област, Самарска област и Саратовска област. Тие зборуваат башкирски јазик, кој е многу близок со татарскиот. Башкирите се со муслиманска вероисповед.
S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat
S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat е продолжението на S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl, пукачка видеоигра од прво лице од украинскиот изработувач на игри „GSC Game World“. „S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat“ е третата игра од преживувачкиот пукачки серијал „S.T.A.L.K.E.R.“.
Буена Виста (Перу)
Буена Виста е археолошко наоѓалиште со вкупна површина од околу 8 хектари кој се наоѓа во долината реката Чилон, северно од главниот град на Перу - Лима. Ова наоѓалиште за првпат бил истражувано од страна на Фредерик Енгел во 1987 година. Според неговите истражувања, наоѓалиштето потекнува од преткерамичкиот период.
Академија на науките и уметностите на Босна и Херцеговина
Академијата на науките и уметностите на Босна и Херцеговина (босански, хрватски и српски: Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine) — национална академија на Босна и Херцеговина
Историја
Академијата на науките и уметностите на Босна и Херцеговина произлегла од Научното друштво, основано во 1951 година, со одлука на Собранието на Република Босна и Херцеговина, највисок државен орган во земјата, за формирање на Научното друштво на Босна и Херцеговина. Научното општество продолжило да функционира како институција на највисоко ниво за наука додека Собранието на Босна и Херцеговина не донело Закон за Академијата на науките и уметностите на Босна и Херцеговина во 1966 година. Академијата на науките и уметностите на Босна и Херцеговина, во согласност со овој закон, е одговорна за севкупниот развој на науката и уметноста, со организирање на научни истражувања и настани поврзани со уметноста, со објавување на трудови напишани од нејзините членови и соработници, а воопшто со состојбата на науката и уметноста и нивниот развој во Босна и Херцеговина. Академијата е целосно независно тело, управувано исклучиво од принципите и интересите на науката и независните убедувања на нејзините членови. Статутот на Академијата ги уредува сите аспекти на нејзината организација, менаџмент и операции во сите области во кои е активна.
Одделенија
Академијата е составена од шест одделенија :
Комитети
Комитетите вклучуваат :
Јаха
Јаха во старогрчката митологија била една од Океанидите.
Ферари СФ-23
Ферари СФ-23 (исто така познат по своето внатрешно име, Проект 675) е тркачки автомобил во Формула 1 кој дизајниран и изграден од страна на италијанскиот тим Скудериа Ферари кој се натпреварува во Светскиот шапионат во Формула 1 во 2023 година.
Дизајн и развој
Формула 1 тимот, Скудериа Ферари, на 22 декември 2022 година објави дека автомобилот ќе биде публикуван на 14 февруари 2023 година. Имеро на автомобилот е SF-23 кое било објавено на 7 февруари 2023 година, една недела пред официјалното претставување на новата формула.
Грета Гервиг
Грета Селест Гервиг родена на 4 август, 1983 година) - американска глумица и режисер. Таа најпрво го привлекла вниманието откако работела и се појавувала во неколку филмови за глупости .  Помеѓу 2006 и 2009 година, таа се појавила во голем број филмови од Џон Сванберг, од кои некои заедно ги напишала или заедно ги режирала, вклучувајќи ја и Хана ги зема скалите (2007) и Ноќи и викенди (2008).
Од раните 2010-ти, Гервиг соработувала со нејзиниот партнер Ноа Баумбах на неколку филмови, меѓу кои и Гринберг (2010), Франсис Ха (2012), за што доби номинација за Златен глобус, и Љубовница Америка (2015). Таа се појавила и во филмовите Дамселс во дистрес (2011), На Рим со љубов (2012), Планот на Меги (2015), Џеки (2016) и Жени од 20 век (2016).
Соло режиски вложувања на Гервиг беа најмладите филмови Лејди птица (2017) и Мали жени (2019), и двајцата заработиле номинации за Оскар за најдобар филм. За поранешна, таа добила Оскар номинации за најдобра режија и најдобро оригинално сценарио. За втората, таа била номинирана за Оскар за најдобро адаптирано сценарио.
Животопис
Гервиг е родена во Сакраменто, Калифорнија и израсната во соседството Ривер Парк. Таа е ќерка на Кристин (н.е. Сауер), медицинска сестра на Об-Гин и Гордон Гервиг, која работела за кредитна унија на заеми за мали деловни активности. Таа е близу до нејзините родители и тие настапуваат во Франсис Ха како родители на нејзиниот лик. Таа има постар брат, пејзаж архитект и сестра, менаџер во Комисијата за еднакви можности за вработување. Гервиг има германско, ирско и англиско потекло.
Гервиг била одгледан унитарен универзалист. Таа присуствувала во Средното училиште Св. Францис, католичко училиште за девојчиња во Сакраменто и дипломирала во 2002 година. Таа се опишала себеси како „интензивно дете“. Гервиг покажала ран интерес за танц и подоцна се зафатила со натпреварувачко мечување, но морала да се повлече делумно поради високите трошоци. Таа имала намера да заврши диплома за музички театар во Њујорк, но завршила да дипломира на колеџ Барнард со диплома за англиски јазик и филозофија. Надвор од наставата, таа настапила во Универзитетот Колумбија, Варсис Шоу со Кејт Мекинон.
Космос-757
Космос-757 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 август 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-757 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 307 км, а најмалото на 166.
Еди Сеџвик
Потекло и ран живот
Фамилијата Сеџвик е поврзаната во историјата на Масачусетс. Нејзиниот седми пра-прадедо, роден англичанец, Роберт Сеџвик бил прв Генерал на колонијата на Заливот Масачусетс кои се населиле во Чарлстаун, Масачусетс во 1635 година. Фамилијата на Еди, подоцна потекнува од Стокбриџ,Масачусетс каде што нејзиниот пра-пра прадедо,судијата Теодор Сеџвик, се населил по Американската револуција. Теодор се оженил за Памела Двајт од фамилијата Двајт од Нова Англија, која што била ќерка на Абигејл (Вилијамс) Двајт, што значи дека Ефрејм Вилијам ,основачот на ‘Williams College’, бил нејзиниот петти прадедо. Теодор Сеџвик бил првиот што поднел приговор и победил во судски спор за слободата на црна жена,Елизабет Фримен, според Декларацијата за човекови права на Масачусетс во којшто се наведува дека сите луѓе се родени слободни и еднакви. Мајката на Сеџвик била ќерка на Хенри Вилер ди Форест (претседател и раководител на одборот на ‘Southern Pacific Railroad’ а и директен наследник на Џеси ди Форест чијашто ‘Dutch West India Company’ помогнала да се насели Нов Амстердам). Џеси ди Форест исто така е седми прадедо на Еди.Нејзиниот дедо по татко бил историчарот и реномираниот автор Хенри Двајт Сеџвик III; нејзината прабаба, Сузан Шо,била сестра на Роберт Гоулд Шо, полковник во Американската граѓанска војнач а нејзиниот пра-прадедо,Роберт Боун Сеџвик,бил ко-сопственик на ‘Flying Cloud’, бродот за летање , и е заслужен за создавање и промовирање на Централ Парк  во Њујорк А нејзиниот пра-пра прадедо,Вилијам Елери,бил потписник на Декларацијата за Независност На Обединетите Американски Држави. Таа била првата братучетка на глумицата Кира Сеџвик. Кира е ќерка на Хенри Двајт Сеџвик V (прв братучед на Еди),синот Роберт Минтурн Сеџвик,којшто бил постар брат на Францис Минтурн Сеџвик.
Покрај високиот општествен статус и богатството на нејзината фамилија, раниот живот на Еди бил проблематичен.Сите деца во фамилијата Сеџвик имале конфликтни односи со нивниот татко ‘Fuzzy’- којшто го обожавале, но од друга страна тој бил нарцисоиден,емоционално оддалечен,заповеднички настроен и често насилен.Нејзината најстара сестра Алис (‘Saucie’) се разделува од семејството а нејзините двајца постари браќа починале прерано.Францис (познат како ‘Minty’), која што имал лош однос со ‘Fuzzy’ , претрпел неколку нервни сломови и извршил самоубиство во 1964 година додека престојувал во психијатриска болница.Нејзиниот најстар брат Роберт (‘Bobby’) којшто исто така страдал до психички проблеми починал во сообраќајна незгода со мотор во 1965 година. Еди имала многу тежок однос со нејзиниот татко, којшто отворено имал афери со други жени.Во една прилика таа налетала на него додека тој имал секс со една од неговите швалерки.Таа пролетала во бес, но ‘Fuzzy’ тврдел дека Еди го замислила целиот настан. Како резултат на нејзините емоционални проблеми,Еди развива анорексија во нејзините рани тинејџерски години и се навикнува на долгогодишен начин на навлегување и прочистување.
Децата на фамилијата Сеџвик се израснати на ранчовите на нивната фамилија во Калифорнија .Првично се школувани дома и згрижени од страна на дадилките, нивните животи биле строго контролирани од страна на нивните родители, во голема мера биле изолирани од надворешниот свет и им било врежано дека тие се супериорни над останатите нивни врсници.На 13 години, (годината кога починал нејзиниот дедо ‘Babbo’) Еди почнала да оди во ‘Boston School’ во близина на Сан Франциско, но,според ‘Saucie’, таа за брзо време била отпишана од училиштето поради проблемите со нејзината анорексија.Во 1958 година, таа се запишала во’ St. Timothy’s School’ во Мериленд. По брзо време била оптишана од училиштето поради проблемите со нејзината анорексија.
Есента 1962 година, на инсистирање на ‘Fuzzy’, Сеџвик се посветила на болницата Силвер Хил во Њу Ханан, Конектикат.Според пациент од болницата ,Вирџинија Дејвис,режимот таму бил многу лабав, и Еди и нејзините пријателки често ја напуштале болницата  по ручекот и оделе во градот на шопинг,полнејќи ги локалните продавниците со илјадници долари за купени производи на кредит.Еди лесно се спревувала со ситуацијата во Силвер Хил, но нејзината тежина продолжила да опаѓа на само 45 килограми. Поради тоа нејзиното семејство ја пренесува во ‘затворен’ објект во Блумингдејл, дел од болницата Њујорк во округот Вестчестер,Њујорк.Таму,благодарение на строгиот третман состојбата на Еди видливо се подобрува.Во периодот кога таа ја напуштила болницата ,имала кратка врска со студент од Харвард , останала бремена и со помош на нејзината мајка се одлучува на абортус.
Есента, 1963 година, Сеџвик се сели во Кембриџ Масачусетс и почнува да учи скулптура со нејзиниот братучед, познат уметник, Лили Саринен,којшто бил женет со познатата финско-американска архитектка Иро Саринен.Лили за својата братучетка Еди вели: ‘Таа беше многу несигурна во врска со мажите,сепак сите мажи ја сакаа’. Во овој период таа се забавуваше со членови на високата боемска сцена од Харвард, која што вклучување и многу хомосексуалци.
Сеџвик беше длабоко повредена од смртта на нејзините браќа, коишто починаа во рок од 18 месеци, Францис (со прекар ‘Minty’) исто така имал проблематичен живот; станува алкохоличар во неговите рани тинејџерски години користејќи мешавина од алкохол и дрога , а кон крајот на 1963 година доживува нервен слом и беше примен во болницата Белеви пред да биде пренесен во Силвер Хил..Според негодиот пријател Ед Хенеси,Сеџвик му кажува дека ‘Minty’ конечно му признал на неговиот татко дека е хомосексуалец и дека тоа многу го налутило ‘Fuzzy’ кој рекол дека повеќе никогаш нема да зборува со него.Набрзо по овој настан ,во мај 1964 година, на денот пред неговиот 26-ти роденден,’Minty’ се обесил со јаже на вратата на неговата бања во Силвер Хил.. До смртта на ‘Minty’, Сеџвик се преселува во Њујорк. Првично живее со нејзината сенилна баба која што имала стан на 75-та улица, но во доцната есен 1964 година таа зема стан на ‘East Sixties’ помеѓу петтата авенија и Медисон, којшто мајка и раскошно го уредила.Еди се оддава на постојана забава и го троши нејзиниот фонд со зачудувачка стапка;според нејзиниот пријател Том Гудвин таа потрошила 80 илјади долари само за шест месеци и купила огромен број на облека ,накит и козметика. Откако нејзиниот ‘шофер’ го удрил сивиот Мерцедес којшто таа го добила од нејзиниот татко, Еди почнува постојано да користи лимузини, одејќи од компанија во компанија секој пат кога ќе го истроши нејзиниот фонд.Таа исто така почнува да експериментира со дроги и се навлекува на ‘LSD’ од страна на нејзините пријатели од Кембриџ ,Томоти Лери и Ричард Алперт (двајца истакнати професори од Харвард коишто ја искажуваат важноста на духовната вредност на LSD-то).
Најстариот брат на Сеџвик,’Bobby’, исто така искусува сериозни ментални проблеми и кон крајот на 1963 година, неколку месеци по нервниот слом на ‘Minty’,и ‘Bobby’ доживува нервен слом и неговата сестра’ Saucie’  морала да го натера да го примат во Белеви.Тој почнува да се самоуништува, удирајќи спортски автомобил и брзо возејќи без заштитен оклоп го неговниот моќен мотор ‘Harley Davidson’ .’Bobby’,бил замолен да не присуствува на божиќниот собин на семејството Сеџвик во Калифонија (според ‘Saucie’,неговиот татко му рекол на ‘Bobby’ дека ‘лошо влијае’ на другите деца) и на 31 декември ,1964 година ‘Bobby’ претрпува сериозни повреди на главата кога неговиот велосипед се удрил во автобус на осмата авенија во Њујорк; тој никогаш не се враќа при свест и починал во болница дваесет дена подоцна,на 31 година.Еди му кажува на нејзиниот пријател Гилијан Вокер  дека таа знаела дека ‘Bobby’ ќе почине и дека тој се самоубил.Според мислењето на Вокер, Сеџвик се справувала со овие трагедии со потиснување на нејзините чувства  и исфрлувајќи се во забавниот живот на Њујорк. Кратко по смртта на ‘Bobby’, Сеџвик се повредува во сообраќајна незгода во Калифорнија во која што таа добиваа скршеница на коленото.Таа се плаши дека нејзиниот татко ќе го искористи тоа како причина да ја врати назад на психијатриска нега па со помош на нејзината мајка таа тајно ја напушта Калифорнија и се враќа во Њујорк.
Деновите во ‘The Factory’
Во март,1965 година, Сеџвик го запознава уметникот и авангардниот режисер на филмови Енди Ворхол во станот на Лестер Пески.Таа почнува да оди редовно во ‘The Factory’ во март 1965 година со нејзиниот пријател,Чак Вин .За време на една од постетите , Ворхол го снима ‘Vinyl’,неговото толкување на романот ‘A Clockwork Orange’. И покрај тоа што сите ликови во ‘Vinyl’ се машки, Ворхол ја става Сеџвик во филмот.Таа исто така има мало покажување пред камера во филмот на Ворхол, ‘Horse’,кога се појавува на крајот од филмот.Иако настапите на Сеџвик во двата филма се кратки, тие предизвикуваат толку големи интереси по коишто Ворхол одлучува да создаде возило во кое таа ќе може да блеска. Прв од овие филмови ,’Poor Little Rich Girl’,првично замислен како дел од серии во кој настапува Сеџвик, наречена ‘Poor Little Rich Girl Saga’. Во сериите се вклучени ‘Poor Little Rich Girl’ во ресторант, лице и попладне.Снимањето на филмот ‘Poor Little Rich Girl’ започнува во март 1965 година во станот на Сеџвик.Првата филмска ролна покажува како Сеџвик се буди, порачувајќи кафе и сок од портокал и нанесувајќи ја нејзината шминка во тишина со слушање на плоча од ‘Everly Brothers’. Поради проблеми со камерата,снимката од првата ролна е целосно непрегледна.Втората ролна се состои од како Сеџвик пуши цигари,разговара на телефон, пробува облека и објаснува како таа го потрошила целото наследство во рок од шест месеци. На 30 април,1965 година,Ворхол ги носи Сеџвик,Чак Вин и Жерард Малага на отворањето на неговата изложба во ‘Sonnabend Gallery’ во Париз.На враќање во Њујорк, Ворхол бара од неговиот сценарист ,Роналд Товел, да напише сценарио за Сеџвик,’нешто во кујна-нешто бело,и чисто,и пластично’,според Рик Брнс,Ворхол рекол: ‘Andy Warhol: A Documentary Film’.Резултатот бил филмот ‘Kitchen’, во кој настапуваат Сеџвик, Рене Ричард, Роџер Трудеј, Доналд Лајонс и Електра.По ‘Kitchen’, Чак Вин го заменува Рон Товел како сценарист и помошник режисер за снимањето на филмот ‘Beauty no.2’, во којшто Сеџвик се појавува со Џино Писерчио. ‘Beauty No.2’ ја има својата премиера на ‘Film-Makers Cinemathique’ во ‘Astor Palace Playhouse’; на 17 јули. Филмовите на Ворхол се комерцијално неуспешни и ретко се гледани надвор од кругот на ‘The Factory’, но како растела озогласеноста за Сеџвик, мејнстрим медиумите почнуваат да известуваат за нејзините настапи во андерграунд филмовите на Ворхол и за нејзиниот необичен моден стил. Во овој период, таа развива нејзин ‘заштитен знак’ – црни хулахопки, краток фустан и големи обетки како свеќници. Сеџвик ја стрижи косата кратко и ја бојадисува нејзината природно кафена коса со сребрен спреј, создавајќи сличен изглед со периките коишто ги носи Ворхол.Ворхол ја именува како негова ‘Суперѕвезда ’ и двајцата се фотографирани заедно на различни  елитни настани.
Во текот на 1965 година Сеџвик и Ворхол продолжуваат да прават филмови заедно – ‘Outer and Inner Space’, ‘Prison, Lupe’ и ‘Chelsea Girls’. Но, кон крајот на 1965 година односот помеѓу Сеџвик и Ворхол се заладува и Сеџвик бара од Ворхол повеќе да не прикажува ниту еден од нејзините филмови. Таа бара снимката што таа ја снимила за ‘Chelsea Girls’ да биде отстранета и е заменета со снимка од Нико, со обоени светла насочени кон нејзиното лице и музика од ‘The Velvet Underground’ пуштена во позадина. Снимката од Сеџвик во ‘Chelsea Girls’ подоцна ќе стане филмот ‘Afternoon’. Се мисли дека ‘Lupe’ е последниот филм на Сеџвик со Ворхол, но Сеџвик го сними ‘The Andy Warhol Story’ со Рене Ричард во 1966 година, скоро една година откако го снима филмот ‘Lupe’. ‘The Andy Warhol Story’ е необјавен филм кој само еднаш е прикажан во ‘The Factory’.Филмот во кој настапува Сеџвик заедно со Рене Ричард кој сатирично се преправа дека е Енди Ворхол, се смета дека е  или  изгубен или уништен.