cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Петар и Павле“ - Црновец
'''Св. Петар и Павле (или Св. Петар''') — црква и манастир кај битолското село Црновец. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Местоположба
Овој манастир е сместен во густа дабова шума, на 2,5 - 3 км западно од селото и веднаш северно от Стрежевското Езеро.
Историја
Манастирот е изграден во 1999 година како обнова на претходен манастир од XV век, како што се вели на плоча во манастирот. Друга плоча го бележи гробот на шест монаси од тој манастир кои загинале за верата во XVIII век.
Космос-1636
Космос-1636 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 март 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1636 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1494 км, а најмалото на 1474.
Прва фудбалска лига на Македонија 2002/2003
Првата фудбалска лига на Македонија 2002/2003 - 11. издание на Првата фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала на 10 август 2002, а завршила на 1 јуни 2003 година. Вардар ја одбранил првенствената титула, со што ја освоил својата петта титула, втора по ред.
Резултати
Секоја екипа одиграла трипати против друга екипа за вкупно 33 натпревари. Првите 22 натпревари се содржале со регуларен дома-гости распоред. Потоа, позициите во Лигата ги одлучиле натпреварите за последните 11 кола.
Коло 1–22
* = Службено доделен
Жан Мари Гистав Ле Клезио
Жан Мари Гистав Ле Клезио (13 април 1940, во Ница) — еден од најголемите современи франкофонски писатели, најмногу преведуван, којшто во своето дело не води до најскриените катчиња на денешниот свет, а најчесто тоа го прави мешајќи го стварниот живот со преданијата, па и оние најдревните.
Пинар дел Рио (покраина)
Пинар дел Рио (Provincia de Pinar del Río) е една од покраините во Куба. Се наоѓа на западниот крај на островот Куба.
Во покраината се наоѓа еден од трите главни планински венци во земјата, Кордиљера де Гванигванико, поделен источно на Сиера дел Росарио и западно Сиера де лос Органос. Овој пејзаж се одликува со стрми падини од варовник и рамни, плодни долини.
Речиси целото стопанство во покраината се состои од одгледување на тутун кој претставува 70% од тутунот за пури во Куба, кој е високоценет во странство. Најдобриот тутун кој се користи за поскапи марки на пури, расте во рамнината Сан Хуан и Мартинез.
Општини
Извор: Население од пописот во 2004 г. Површина според општинската прераспределба од 1976 г.
Побуди
Биолошки потреби и мотиви
Овие потреби се од основно значење за биолошкиот опстанок на човекот. Тие се наследни и се својствени за сите луѓе на планетава. Во основата на биолошките мотиви лежи принципот на хомеостаза (рамнотежа). Всушност се работи за активност на организмот чија цел е постигнување на рамнотежа која претходно е нарушена, поради недостаток или поради вишок на определена материја (или активност). Штом постои нерамнотежа се јавува потреба, пример нема вода, потребата предизвикува нагон - состојба во крвта, и сето тоа предизвикува мотив – барање вода. Во моментот на постигнување на целта, постигната е рамнотежа и биолошката потреба е задоволена. Постојат следниве биолошки мотиви
Мотив за храна
Глад претставува подолготрајно лишување од храна. Може да биде општ глад кој претставува недостаток од било кој вид на храна, и специфична глад каде се јавува недостаток од определен вид на храна (пр. позната е потребата од храна со кисел вкус кај некои бремени жени). Организмот поседува свој природен регулатор за земање на храна за тоа кога му е најпотребна храна и која храна му е најпотребна. Малите деца го почитуваат овој регулатор и јадат само кога му е потребна храна (затоа не треба сосила да се хранат). За разлика од децата, возрасните често земаат храна и кога ннемаат објективна потреба од неа т.е. не се гладни или јадат и она за што немаат потреба.
Потреба за вода
е еден од најсилните мотиви на човекот. Без храна човек може да издржи неколку недели, но без вода само неколку дена. Центарот за жед како и центарот за храна се наоѓа во хипоталамусот. Хипоталамусот го контролира количеството на вода во клетките. Кога количеството на вода во клетките се намалува се јавува потребата од вода во организмот. Но освен хипоталамусот постои и периферен регулатор а тоа е сувост во устата. Докажано е дека и покрај тоа што потребата за вода во организмот е задоволена, човекот и понатаму ќе пие ако чувствува сувост во устата.
Сексуален мотив yea
е од големо значење за организмите, заради продолжување на видот. Ако кај животните продолжувањето на видот има примарна улога во сексуалниот мотив, кај човекот овај мотив има посложено значење и претставува израз на љубов, пријателство и доверба. Кај животните спремноста за сексуални контакти е директно поврзана со биолошките циклуси во организмот. Кај човекот е резултат на свесна одлука и мислење, па затоа неговата сексуална активност е под влијание на процесот на учење во текот на социјализацијата. Човекот чувствително и свесно го бира својот партнер и при тоа задоволува и други свои потреби (дружење, припаѓање, естетски потреби). За разлика од животните човекот е во состојба да се откаже од задоволувањето на сексуалниот мотив, доколку партнерот не ги задоволува и другите негови потреби т.е. не му одговара.
Мајчински мотив
има големо значење за опстанокот на видот. Овој мотив се состои од две потреби: потребата да се имаат деца и потребата за грижа народените деца. И кај многу животински видови, мајчинскиот мотив се манифестира преку нивната пожртвувана грижа за своите младенчиња.
Мотив за активност, мотив за истражување и мотив за спознавање
Овие мотиви се поврзани со човековата еволуција. Човекот во својот еволутивен развиток ја истражувал својата околина, ја осознавал и манипулирал со неа. Овие мотиви кај човекот се јавуваат уште во раното детство. Малите деца ги сакаат оние играчки што може да ги расклопуваат, да ги истражуваат, да видат што има внатре, да манипулираат со нив. Детето сака во средината околу него да дофати и испита што поголем број на предмети со цел да ги задоволи овие мотиви. Со реализацијата на овие мотиви кај детето се развиваат интелигенцијата, креативноста и ефикасноста. Овие мотиви се особено силни тогаш кога другите биолошки мотиви се задоволени. Биолошките мотиви иако се вродени и универзални, сепак кај луѓето се разликува начинот на кој тие се задоволуваат. На кој начин ќе се задоволуваат биолошките мотиви во голема мерка ќе зависи од учењето. Пример во различни земји луѓето за храна употребуваат ралични нешта. Некои народи јадат инсекти и змии, додека кај други тоа би било неприфатливо. Некои јадат со раце, некои со стапчиња, некои со виљушки и сл.На некои изгледот односно како е сервирана храната воопшто не му е битно, додека други нема да ја јадат несервираната храна. Учењето и социјалната средина се од огромно знашење и тие го диктираат начинот на задоволување на биолошките мотиви.
Социјални мотиви
Социјални мотиви се оние мотиви што се остваруваат во контакти со други луѓе. Некои од социјалните мотиви се универзални за сите луѓе, а други се карактеристични само за одделни општества. Можат да бидат позитивни и негативни.
Мотив за сигурност
е еден од најважните социјални мотиви и го одразува стремежот на човекот да ја одржи својата егзистенција и да може да ги задоволува своите основни потреби. Луѓето ќе се чувствуваат посигурно во општество каде што имаат работа, каде што нема војни и закани од војни, каде што нема природни катастрофи и сл.
Мотив за друштвеност
е потреба на човекот да биде со други луѓе, да живее и работи и да се дружи со нив. Сите сакаме да бидеме со некого, да ги поделиме своите мисли и чувства и да се посоветуваме. Осаменоста е најтешка казна. Испитувањата докажуваат дека оние луѓе кои подолг временски период живеат осамено, доживуваат депресии и психички кризи. Кога сме вознемирени и несигурни сакаме да бидема содруги луѓе за да се чувствуваме побезбедно. Кога сме радосни или тажни пак сакаме да бидеме со други луѓе за да ја поделиме радоста или тагата. Човекот сака да биде со други луѓе дури и кога не ги познава (во театар, на натпревар, приредба, прослава) и тогаш се чувствува пријатно. Овај мотив некои психолози го нарекуваат мотив на стадо и тврдат дека тој мотив ни е вроден, а потекнува од нашиот предок кој живеејќи во опасна средина можел Мотив за друштво да опстане само така во „стадо―. Голем број психолози истакнуваат дека мотивот за друштвеност е стекнат мотив во процесот на социјализација. Ова се објаснува со тоа што малото дете кога е во присуство на луѓе што го милуваат, го играат, му даваат подароци, се чувствува пријатно. Ако и неговите родители се чувствуваат пријатно кога се со други луѓе, детето започнува да чувствува потреба за дружење. Спротивно пак, ако семејството е сомничаво и недоверливо кон другите луѓе, и детето ќе се повлече во изолација.
Мотив за емоционална приврзаност(мотив за љубов и припаѓање)
е една од основните социјални потреби на човекот. Секој човек сака и сака да биде сакан. Се јавува рано во детството и трае до крајот на животот. Недостатокот на овај мотив доведува до чувство на отфрленост.
Мотив за агресивност
е негативен социјален мотив и затоа се нарекува асоцијален. За човекот што покажува непријателство и агресивност велиме дека се однесува асоцијално.денешните истражувања покажуваат дека асоцијалното однесување не е вродено, тоа се стекнува.Антрополошките докази од испитувањата на Маргарет Мид на племињата во Нова Гвинеја, покажаа дека во племињата во кои се негуваат љубовта и пријателскиот однос, и се однесуваат заштитнички кон децата, владее мирољубиво однесување. Додека во племињата каде се негуваат борбеноста и непријателскиот однос, а децата се воспитуваат мошне сурово, владее агресивно однесување. Современите психолози потенцираат два вида на агресивност. Еден каде агресивноста е во вид на напад со цел да му се нанесе штета на другиот, а вториот вид е агресивност во вид на самоодбрана со цел да се заштити реализацијата на некој сопствен мотив.
Лични мотиви
Личните мотиви се всушност социјални мотиви но формирани врз основа на личното искуство на поединецот. Тие се насочени кон сопствената личност и истакнување на нејзините вредности. Човекот постојано се стреми да ја зголеми својата вредност во сопствените очи и да ја доведе сопствената личност што поблиску и што послично до идеалната личност од своите замисли. При тоа постојано обрнува внимание на другите, се споредува со нив и се труди да биде почитуван и ценет од нив. Од тој аспект постојат поголем број на лични мотиви, како мотивот за самоостварување, самопотврдување, совршенство, афирмација, углед, слава, моќ, итн. Ќе објасниме некои од нив.
Мотив на самопотврдување
се манифестира со стремежот да постигнеме признанија во средината во која живееме, да сме почитувани и да се покажеме способни. За остварување на овај мотив потребна е упорна и долготрајна работа.
Мотив за самоактуализација (самоостварување)
Ја одразува нашата тенденција во целост да се посветиме на активноста што ја работиме, да покажеме што можеме и да ги реализираме нашите потенцијали. Луѓето кај кои се позастапени личните мотиви покажуваат повеќе успех, вложуваат повеќе напор, преземаат потешки и поодговорни задачи. Се одликуваат со одговорност, одлучност и храброст.
Хиерархија на мотивите
Секојдневните активности на човекот се определени од дејствувањето на повеќе мотиви. Тие мотиви понекогаш дејствуваат истовремено (пр, ученикот после часови има потреба да јаде, да се одмори, да учи, да се дружи, да спортува, да прошета и сл. Во таков случај преовладува еден мотив пред другите и тој станува доминантен (пр. ученикот прво ќе јаде). Кога доминантниот мотив ќе биде задоволен се јавува друг. Психологот Абрахам Маслов тврдел дека постои голем ред и правилник при задоволување на мотивите и ја предложил познатата пирамида на хиерархија (подреденост) на мотивите. Секој од нас има своја хиерархија на мотивите, која воглавно се поклопува со пирамидата на Маслов, но која сепак во текот на животот се менува и се прилагодува на нашата возраст и условите во коишто живееме.
IC 1986
IC 1986 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1986 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 1986 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 53,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 34' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на IC 1986 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1672479.
877
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6385 и 6386 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5627 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4637 и 4638 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1630.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 877 година се протега во 3513 и 3514, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3573 и 3574 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1420. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 263 и 264 исламска година.
Кевин Роуч
Кевин Роуч (Kevin Roche; –  ) — ирско-американски архитект, добитник на Прицкеровата награда за архитектура во 1982 година. Повеќе од 20 години соработувал со Џон Динкел, кој починал во 1981 година.
Во 1945 година дипломирал на Архитектонскиот факултет на Универзитетот во Даблин. После 1948 година ги продoлжил студиите во САД со Мис ван дер Рое на Илиноискиот институт за технологија во Чикаго, но студиите ги напуштил после првиот семестар.
Неговата потрага за хуманистичката страна на архитектурата го довела во канцеларијата на Елијел и Еро Саринен во Бломфилд Хилс во Мичиген. Неговиот иден партнер, Џон Динкел, дошол во фирмата во 1951 година, и набрзо после тоа и Роуч. Од 1954 година, па сè до смртта на Еро Саринен во 1961 година, Роуч бил негов главен соработник во проектирањето.
Волта а Каталуња 2011
Волта а Каталуња 2011 — 91. издание на велосипедската етапна трка Волта а Каталуња. Започнала на 21 март во приморското одморалиште Љорет де Мар, а завршила на 27 март во Барселона, одржувајќи седум етапи. Била петта трка во сезоната на Светската турнеја.
NGC 5425
NGC 5425 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Волта а Каталуња 2011
Трката првично била освоена од возачот на Алберто Контадор, кој ја освоил водечката бело-зелена маичка со етапна победа на третата етапа, одржувајќи ја неговата предност до крајот на трката. Победата на трката подоцна му била одземена на Контадор поради обвинувањата за допинг, па поради тоа победата припаднала на на второпласираниот Микеле Скарпони кој првично доцнел 23 секунди зад Контадор, а возачот на  Даниел Мартин напреднал за две места откако најпрвин возачот на  Леви Лајпхајмер бил исфрлен од трката пред завршната етапа, а подоцна се поместил уште еднаш нагоре поради поништувањето на резултатите на Контадор. На третото место сега дошол возачот на Крис Хорнер.
NGC 5425
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5425 се споменува и како UGC 8933, MCG 8-26-1, CGCG 247-2, IRAS 13588+4841.
Волта а Каталуња 2011
Во другите пласмани на трката, возачот на Рубен Перез ја освоил белата маичка, освојувајќи најмногу бодови на етапите на средните спринтови, додека возачот на  Наиро Кинтана го освоил планинскиот пласман, а  завршиле на чело на екипниот пласман.
Екипи
На трката настапиле 24 екипи:
NGC 5425
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5425 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 5425 има привидни димензии од 1,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 0 м 47,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +48° 26' 35"". Положбениот агол на објектот е во износ од 127°.
Други поделби
Проучување на NGC 5425 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49889. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3468. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 120.
Волта а Каталуња 2011
Поредок
Дополнително, постоел и спринтерски пласман, кој се наградувал со бела маичка. Во спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на некое од првите 3 места на средните спринтови во текот на секоја етапа, каде три бода се доделувале за првиот велосипедист, два за вториот и еден за третиот.
Исто така, постоел и планински пласман, каде се доделува црвена маичка. Во планинскиот пласман, бодови се добивале доколку велосипедистите се искачат на некое искачување пред другите велосипедисти, така што повеќе бодови има на повисоките категоризирани искачувања.
Постоел и пласман за екипите, каде времињата на тројцата најдобри велосипедисти по екипа на секоја екипа се додаваат заедно; водечка екипа на крајот на трката е екипата со најниско вкупно време.
Џовани Батиста Саси
Џовани Батиста Саси (1679 во Милано – 1762 во Милано) бил италијански сликар, активен главно во Милано и во другите области на Ломбардија, кој сликал во доцнобарок и рококо стил.
Биографија
Роден во Ломбардија, прво учел сликарство со Федериго Панса, потоа се преселил да студира сликарство во студиото на неаполскиот сликар Франческо Солимена. Неговите први дела во Милано датираат од 1716 година. Во црквата Сан Пјетро во Верзоло во Павија, над олтарот, има платно што ги прикажува Богородица и Детето со Свети Бернард, датирано од 1713 година, а во црквата Сан Џовани Домнарум олтарниот дел со Свети Андреј. Неговиот брат бил префект на Амброзиска академија и со тоа член на Академијата за дизајн. Тој насликал фрески за Палацо Модилјани во Лоди, Палацо Брентано од Корбета, каде што работеле други уметници како Матија Бортолони, Џовани Анџело Борони, Џовани Антонио Куки и Фердинандо Порта. Тој помогнал во фреската, заедно со Куки, на таванот на црквата Сан Франческо од Асизи во Бреша. Тој, исто така, го насликал олтарното парче за главниот олтар со Богородица и дете со Свети Зенон, Рустицијано и Винченцо де Паоли за црквата Сан Зено ал Форо од Бреша.
Неговото ремек дело било декорацијата на капелата на Свети Стефан од Дуомо ди Монца, каде што го насликал Погребот на Свети Стефан во 1723 година. Меѓу неговите ученици бил и Франческо Лондонио.
Зигберт Тараш
Зигберт Тараш (роден на 5 март 1862 во Бреслау - починал на 17 февруари 1934 во Минхен) бил германски шаховски велемајстор, кој се смета за еден од најсилните шахисти на крајот од 19. и почетокот од 20. век. По професија бил лекар.
Неговите успеси во шаховската кариера биле во подем, уште по првите учества на силните турнири. Веќе на крајот од 1880-тите го вбројувале меѓу најдобрите шахисти во светот. Во тој период, развојот на неговата кариера бил попречен од неговата професија, па бил принуден да ја одбие поканата да го предизвика светскиот првак, Вилхелм Штајниц, во меч за светски првак. Долго време потоа, не можел да игра за титулата, кога конечно во 1908 година го предизвикал Емануел Ласкер, но загубил. Победил на бројни силни шаховски турнири, поради што го нарекле „турнирски светски првак“. Во 1914 година, бил еден од петте шахисти, кои официјално станале првите шаховски велемајстори.
Тараш бил Евреин, но во 1909 година го прифатил христијанството. Се оженил двапати и имал три сина и две ќерки со првата жена. Бил голем патриот и се соочил со антисемитизмот во раната фаза на развојот на нацизмот.
Тараш бил и познат шаховски теоретичар, по кого се именувани бројни шаховски отворања, а по него било именувано и познатото „Тарашово правило“. Бил и познат шаховски автор. Во воведот од книгата „Шаховската игра“ од 1931 година, за шахот запишал: Шахот, како љубовта, како музиката, ја има силата да го направи човека среќен.
Рани години
Тараш матурирал во Елизабетината гимназија во Бреслау во 1880 година. Истата година се преселил во Хале, каде што се запишал на студии по медицина, а за време на студиите работел како лекар. Во слободното време, со целата страст му се посветл на шахот.
Врвна кариера
На преминот од 19. во 20. век, Тараш ги остварил најголемите успеси. Неговиот најголем историски Ело рејтинг се проценува дека го достигнал во јуни 1895 година и изнесувал 2824 бода. Во тој период, особено се значајни неговите успеси на турнирот во Хејстингс во 1895 година на кој го освоил второто место, завршувајќи веднаш зад Хери Пилсбери, на турнирот во Нирнберг во 1896 година, на кој исто така го зазел второто место, веднаш зад светскиот првак Емануел Ласкер, како и на царскиот јубилеен турнир во Виена во 1898 година и на турнирот во Монте Карло во 1903 година. Во овој период, поради доминантната игра на турнирите, многумина го нарекувале „турнирски светски првак“.
Кандидат за светски првак
По одличните турнирски резултати на крајот од 1880-тите и почетокот од 1890-тите години, Тараш бил еден од најдобрите шахисти во светот и еден од можните предизвикувачи на светскиот првак, Штајниц. Тараш имал подобар вкупен резултат против Штајниц, кој изнесувал +3-0=1, па така во 1892 годима, добил покана да игра меч за светски првак во Хавана, која поради работни обврски морал да ја одбие. Следната година, одиграл меч против преизвикувачот за светски првак, Михаил Чигорин, кој завршил нерешено, 11-11 (+9-9=4).
Откако Емануел Ласкер станал светски првак во 1894 година, Тараш не можел да го предизвика. Според шаховскиот историчар и автор, Фред Рајнфелд, "„Тараш ја имал таа судбина да игра второкласно во остатокот од својот живот.“"
На пример, Ласкер имал многу подобри вкупни резултати во партиите одиграни против исти противници. Против Чигорин, Тараш имал +2 во 34 одиграни партии, додека Ласкер имал +7 во 21 партија, против Рубинштајн, Тараш имал негативен резултат од -8, без ниту една победа, додека резултатот на Ласкер изнесувал +2-1=2, против Јановски, Тараш бил успешен, остварувајќи +3, но Ласкер бил многу поуспешен, остварувајќи позитивен резултат од 22 бода, против Мароци, Тараш имал +3, но Ласкер имал +4 (+4-0=1), а против Теихман, Тараш остварил резултат +8-5=2, додека Ласкер ги добил сите четири турнирски партии против истиот противник. Сепак, Тараш имал и подобри вкупни резултати против некои силни противници, па така против Хери Пилсбери, Тараш остварил резултат, кој изнесувал +6-5=2, додека резултатот на Ласкер бил +5-5=4.
Сепак, Тараш успеал да го предизвика Ласкер на меч за светски првак, дури во 1908 година. Но, и покрај долгогодишното соперништво, односот меѓу двајцата шахисти не се влошил. На церемонијата пред почетокот на мечот, Тараш се поклонил пред светскиот првак и му рекол: За Вас д-р Ласкер, имам само три зборови, шах и мат.
Мечот се одиграл во Диселдорф и Минхен, а се играл во осум добиени партии. Ласкер победил со резултат 8-3, со 5 реми партии.
Во 1916 година, Тараш одиграл уште еден меч против Ласкер, кој важел како реванш-меч за мечот во 1908, но не и како меч за светски првак. Овој меч, Ласкер го добил уште поубедливо, победувајќи со 5-0, со една партија која завршила реми.
Подоцнежна кариера
Во 1914 година, Тараш учествувал на шаховскиот турнир во Санкт Петербург, на кој учествувале сите силни шахисти во тој период. На турнирот завршил четврти, веднаш зад светскиот првак, Ласкер и идните светски прваци Капабланка и Алехин. Неговата победа во 19. натпреварувачки круг против водечкиот Капабланка, се покажала како клучна за крајниот исход на турнирот.
За време на одржувањето на турнирот, од страна на руското царско семејство, за првпат била доделена титулата велемајстор. Заедно со Ласкер, Алехин, Капабланка и Маршал, Тараш се вброил во групата на првите официјални шаховски велемајстори.
Семејство и личен живот
Тараш, кој се родил во еврејско семејство, се оженил со Ана Розалие Рудолф (1865-1940). Со неа имал три сина и две ќерки. Неговиот прв син, Фридрих „Фриц“ Макс Тараш (роден на 11 март 1888 година) бил крстен по името на почесниот крал на Прусија, Фриц. Тој бил доктор на науки и потпоручник, кој бил одликуван со железен крст. Починал на 14 мај 1915 година на западниот фронт во Првата светска војна. Вториот син, Ханс Рихард (роден на 6 јули 1890 година) несреќно го загубил животот во 1916 година, кога бил прегазен од трамвај во Минхен. Третиот син, Паул (роден на 15 април 1892 година) бил талентиран шахист, но починал на 20-годишна возраст, на 9 септември 1912 година во Хамбург. Како причина за смртта била посечена „акутна срцева мана“, иако всушност момчето се самоубило поради љубовна мака.
На 28 мај 1909 година, Тараш ја сменил верата, пристапувајќи кон евангелистичко-лутеранската црква.
Во 1924 година, се развел со Ана Розалие Рудолф и истата година се преженил со Гертруда Шредер (1892-1966).
Најголемиот дел од своот живот го поминал во Нирнберг, а последните години ги поминал во Минхен. Починал на 17 март 1934 година во Минхен. Погребан е на северните минхенски гробишта, во парцелата бр. 128.
Борбата против антисемитизмот
Со воведувањето на антисемитските правила, на 31 декември 1931 година во германија била формирана „Голема германска шаховска лига“, чиешто седиште е Берлин, а во која можеле да членуваат само Германци со арјанско потекло. Лигата постоела, сè до 9 јули 1933 година, кога на состанок во Бад Пирмонт било одлучено истата да се соедини со големата германска шаховска лига. Своето мислење за измените, Тараш го искажал во изданието на своето списание, Tarraschs Schachzeitung, за месец август 1933 година, во кое повикувајќи се на големата германска лига запишал: Ариевскиот став мора да се сочува?
За својата националност, како и обликот на догматските правила, кои ги формулирал за целиот свет, Тараш ја истакнувал потребата да биде Германец меѓу Германците, а не Евреин меѓу Германците.
Шаховски учења
Уште додека бил жив, Тараш го нарекувале Praeceptor Germaniae (во превод „Учител на Германија“). Врз основа на идеите на Штајниц, предавал за значењето на центарот, ловечката двојка и просторната предност и ги направил полесно сфатливи за просечниот шахист. За разлика од Штајниц, напоменувал и на значењето на мобилизацијата на фигурите, а не ги сакал затворените позиции со малку простор за игра, велејќи дека се „сзародиш на поразот“. Освен тоа, бил убеден дека во секоја позиција постои апсолутно „најдобар потег“, којшто треба да се пронајде. Со тоа, станал претходник на современиот шах.
Бил голем противник на претставниците на хипермодерната школа, кои неговото учење го прогласиле делумно за догматско. Од денешна гледна точка, тврдењето дека Тарашовите учења биле догматски, се отфрлаат како нереални.
Иако по потекло бил Евреин, Тараш бил голем германски патриот, кој имал за цел шахот да го доведе на ниво на национална игра на Германија. Поттикнат од ветеринарот Киок од Магдебург, во изданието на Tarraschs Scahchzeitung за месец април 1933 година, тој едноставно моли за оваа идеја, којашто претходно ја споменал во изданието на истото списанието за месец декември 1932 година, во кое запишал: Не може ли шахот конечно да стане национална игра на Германија? И кои понатамошни очекувања треба да се приложат? Каков напредок на генералното културно ниво, дури и морален, доколку шаховската табла ја замени масата за карти! Вистински погодок, вреден за потење на благородните луѓе!”
Шаховски теоретичар
Придонесот на Тараш во унапредувањето на шаховската теорија се огледа во неговите анализи, особено во фазите на отворањето и завршницата.
Шаховски отворања
Во современата шаховска теорија, неколку варијанти во шаховските отворања се именувани по Тараш. Тарашовата одбрана во Дамин гамбит е варијанта којашто отсекогаш ја претпочитал во ова отворање, а настанува по потезите: 1.d4 d5 2.c4 e6 3.Sc3 c5. Во Француска одбрана, Тарашовата варијанта варијантата настанува по: 1.е4 е6 2.d4 d5 3.Sd2. Обете варијанти уживаат голема доверба денес и често се среќаваат во велемајсторските партии. Во теоријата на отворањето е позната и Тарашовата стапица, која всушност претставува критична позиција од една партија, која Тараш во 1892 година ја одиграл против Марко. Позицијата настанува по: 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Lb5 d6 4.d4 Ld7 5.Sc3 Sf6 6.0-0 Le7 7.Te1 0-0. Меѓу останатите отворања именувани по него се и Тарашовата одбрана во Каталонско отворање, која настанува по: 1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.g3 d5 4.Lg2 c5 5.Sf3 Sc6 и Тарашовата варијанта во Руска партија, која настанува по потезите: 1. е4 е5 2.Sf3 Sf6 3.Sxe5 d6 4.Sf3 Sxe4 5.d4 d5 6.Ld3 Ld6 7.0-0 0-0 8.Qd2 d5.
Тарашово правило
Своите анализи на завршниците, Тараш сликовите ги прикажал во шаховски композиции. Но, проучувајќи ги топовските завршници, тој дошол до заклучок, според кој во позиции во кои на шаховската табла има проодни пешаци, топот најдобро го заштитува сопствениот пешак, доколку се наоѓа зад него, овозможувајќи му да напредува. А, доколку топот се наоѓа зад противничкиот пешак, пешакот не може да напредува без да е заштитен. Во шаховската теорија и литература, ова правило е познато како „Тарашово правило“ и има голема улога во изучувањето на шаховските завршници. Сепак, истото има исклучоци, за што сведочи самиот Тараш со следните зборови: Секогаш ставајте го топот позади пешакот... Освен, доколку тоа е погрешно.
Шаховски автор
Покрај својата шаховска кариера, Тараш е значаен и како автор на шаховскиа литература. Неговите три дела: „Триста шаховски партии“ (1895), „Модерна шаховска партија“ (1912) и „Шаховската игра“ (1931) се сметаат за класика на шаховската литература.
Покрај авторството на книги, редовно пишувал содржини за повеќе шаховски списанија. Во 1897 година, бил уредник на познатиот месечник „Deutsche Schachzeitung“. Неговите коментари, понекогаш биле остри и лути, така што долго време бил во конфликт со засегнатите, како на пример со виенскиот мајстор и издавач Георг Марко или Арон Нимцович.
На почетокот од 1930-тите, Тараш издавал сопствено списание, насловено „Tarraschs Schachzeitung“. Неговиот углед бил толку голем, така што иако роден како Евреин, Нацистичката партија му дозволила да го издава делото и не го забранила истото.
Георги Господинов
Георги Господинов (роден на во Јамбол, Бугарија) — бугарски писател.
Животопис
Господинов е роден во градот Јамбол, во 1968 година. Господинов живее во Софија, каде дипломирал филологија, а на Институтот за литература при Бугарската академија на науките пријавил докторат. Господинов работел како уредник во неделникот за култура „Литературен весник“ и на Новиот бугарски универзитет, каде предавал бугарска книжевност.
Творештво
Творештвото на Господинов е разновидно и опфаќа: поезија, романи, раскази, драми и есеи.
Поезија
Во 1992 година, Господинов ја објавил збирката песни „Лапидариум“, за која ја добил Националната книжевна награда „Јужна пролет“ за дебитантско дело. Во 1996 година излегла неговата поетска збирка „Црешната на еден народ“ (Черешата на един народ) за која ја добил годишната награда за надобра книга на годината, доделена од Друштвото на бугарските писатели. Во овој период, тој се јавил и како соавтор на две книжевни мистификации: „Бугарска хрестоматија“ (Българска христоматия) од 1995 година и „Бугарска антологија (Българска антология: Нашата поезия от Герова насам), објавена во 1998 година.
Драми
Господинов е автор на неколку успешни драми. Во 2004 година, неговата драма „Д.Ж.“ (иницијалите на Дон Жуан) била прогласена за драма на годината во Бугарија, а таа била прикажана и во Франција и во Австрија. Во 2010 година се претставил со драмата „Апокалипсата доаѓа во шест попладне“ (Апокалипсисът идва в 6 вечерта), која се закитила со националната награда „Аскер“ за најдобар драмски текст во таа година. Европската театарска конвенција (ETC) ја одбрала меѓу 300 драми за престижниот меѓународен фестивал на драмски дела од млади писатели „Хот Инк“ (''hotINK at the Lark), организиран од Њујоршкиот универзитет. Исто така, булгарското национално радио направило аудио-верзија од оваа претстава.
Раскази и романи
Пошироката слава, Господинов ја стекнал со романот „Природен роман“, преведен на околу 20 јазици. Голем успех стекнал и со збирката „И други приказни“ од 2001 година, која била преведена на осум јазици, како и со романот „Физика на тагата“, преведен на седум јазици. Американското издание на „И други приказни“ било номинирано за најголемата меѓународна награда за краток расказ „Френк О' Конор“. Романот „Физика на тагата“ бил прогласен за роман на годината, за 2011/2012 година, во изборот на фондацијата „13 векови Бугарија“, а се закитил и со неколку други награди, како: националната награда „Христо Г. Данов“ за најдобро прозно дело во 2012 година, наградата за книжевност на градот Софија (2012) и наградата „Цветот на Хеликон“ за најпродавана книга во 2012 година. Во 2014 година, италијанскиот превод на овој роман бил номиниран за престижната наградите „Стрега“ и „Грегор фон Рецори“. Истовремено, германското издание на „Физика на тагата“ било номинирано за книжевната награда што ја доделува берлинскиот центар „Куќа на светските култури“, како и за наградата за книжевност и превод „Мост-Берлин“ (Brücke Berlin). Најпосле, овој роман влегол во изборот на десет најдобри европски романи, направен од австриската државна телевизија (ORF). Во 2013 година, Господинов ја објавил збирката раскази „И сѐ стана месечина“ (И всичко стана луна).
Сценарија
Господинов е автор на сценаријата за неколку краткометражни филмови, од кои „Омлет“ (Omelette) ја освоил специјалната награда на жирито во рамките на меѓународниот филмски фестивал „Санденс“, во 2009 година.
Награди и признанија
Во 2005 година, Господинов ја добил наградата „Аполон Токсофорос“ за извонреден придонес во развојот на бугарската култура.
Сесилија Малмстрем
Ана Сесилија Малмстрем (р. ) е шведска политичарка која служела како Еврокомесар за трговија од 2014 до 2019 година. Таа претходно била еврокомесар за внатрешни работи од 2010 до 2014 година и министер за прашања на Европската унија од 2006 до 2010 година. Таа била пратеник во Европскиот парламент (ЕП) од Шведска од 1999 до 2006 година.
Таа е членка на шведските либерали, дел од Алијансата на либералите и демократите за Европа.
Ран живот
Малмстрем е родена во парохијата Бренкирка во јужен Стокхолм и пораснала во Гетеборг.
Малстрем има работено и во Штутгарт и во Барселона.
Течно зборува шведски, англиски, шпански и француски јазик, а има средно познавање на германски и италијански јазик.
Политичка кариера
Малмстрем е член на шведската партија на либералите од крајот на 1980-тите, а била член на извршната власт на партијата од 1997 година и била член на Регионалниот совет на Вестра Јеталанд од 1998 до 2001 година. Во 2007 година, кога Јан Бјорклунд бил избрана за лидер на партијата, таа била назначена за прв потпретседател на партијата.
Пратеник во Европскиот парламент, 1999–2006 година
Во 1999 година, Малмстрем била избрана за европратеничка за Шведска и повторно била избрана во 2004 година. За време на нејзиниот мандат работела во Комисиите за надворешни работи, Комисија за уставни прашања, Комисија за внатрешен пазар и заштита на потрошувачите, како и во Поткомитетот за човекови права и Поткомитетот за безбедност и одбрана. Покрај тоа, таа била потпретседател на делегациите на парламентот во Унгарија (пред да се приклучи во 2004 година) и Хрватска.
Како член на Комитетот за надворешни работи, Малстрем напишала критички извештај за стратегијата на ЕУ за Русија. Во 2002 година таа станала портпаролка на Либералната група за надворешни работи. Таа го номинирала кубанскиот дисидент Освалдо Паја за наградата Сахаров, која ја добил од Парламентот во 2002 година.
За време на нејзиното време како европратеник, Малмстрем ја иницирала веб-кампањата oneseat.eu која имала за цел да го направи Брисел постојано седиште на Европскиот парламент. Тоа била прва ваква петиција која добича еден милион потписи, што е знак на правото на петиција според Договорот од Лисабон.
Во 2001 година, Малмстрем и девет колеги европратеници - вклучувајќи ги Ник Клег и Хеле Торнинг-Шмит - ја основале Кампањата за парламентарни реформи (КПР) за да извршат притисок за промени во начинот на кој Европскиот парламент функционира секојдневно. Таа, исто така, водела кампања за поголем пристап на јавноста до официјалните документи.
Шведски министер за европски прашања, 2006–2010 година
По шведските избори во 2006 година, на кои била забележана победата на централнодесничарската коалиција на Фредрик Рајнфелд, Малмстрем се вратила во Шведска за да ја преземе функцијата министер за европски прашања во кабинетот на премиерот Рајнфелд, кој ја презел функцијата на 6 октомври 2006 година. Нејзините одговорности вклучувале институционални прашања, преглед на буџетот на ЕУ, Стратегија за Балтичко Море, Лисабонска стратегија и координација на шведското претседателство со Советот на Европската унија во 2009 година.
Малстрем го поддржува шведското усвојување на валутата евро, а во август 2007 година таа била една од политичарите кои повикале на уште еден референдум за членство во еврото (првиот бил во 2003 година). „Ние го почитуваме резултатот од референдумот, се разбира, но сепак мислиме дека треба да може да се расправа за нешто во што верува, многу се променија од референдумот во 2003 година, Словенија се приклучи, Малта и Кипар се приклучуваат на почетокот на следната година. Следната година ќе се приклучат најмалку две балтички земји. Во 2010-11 може да има осум или девет нови членови. Колку повеќе членови има, толку е поголема политичката цена да се биде надвор, бидејќи не можеме да направиме разлика, Шведска загуби економски со тоа што не се приклучи на единствената европска валута“. Таа цитирала извештај од Националниот одбор за трговија: „Изгубивме 100 милијарди круни во извозот и исто толку во увозот. Нашата трговија со еврозоната ќе беше 13-14 проценти поголема доколку бевме членки.“
Еврокомесар за внатрешни работи, 2010–2014 година
На 17 ноември 2009 година, Малмстрем била номинирана од нејзината влада за следен европски комесар на Шведска. Во својата номинација, премиерот Рајнфелд, исто така, рекол дека Карл Билт, министерот за надворешни работи, не бил номиниран затоа што е малку веројатно дека Швеѓанец ќе биде назначен на функцијата претседател на Европскиот совет или како висок претставник на Унијата за надворешни работи и Политика за безбедност.
Една од нејзините први иницијативи како комесар на Европската унија била да предложи директива која се залага за построги санкции против сексуалната злоупотреба на деца, во која еден од предлозите била да се создаде должност за земјите-членки на ЕУ да го блокираат пристапот до детска порнографија. на интернет. Критичарите тоа го толкуваат како создавање на нето цензурачка инфраструктура која нема да им помогне на децата, но навистина би била контрапродуктивна и опасна закана за демократијата. Меѓутоа, невладините организации кои работат за правата на децата, како што се Save the Children и NSPCC, го бранеле предлогот. Малмстрем брзо била наградена со прекарот „Сенсилија“ на друштвената мрежа и во – претежно германските дневни весници,  портманто зборот што го меша зборот „цензура“ и нејзиното дадено име („Сесилија“). имитирајќи го прекарот „Зенсурсула“ на германската министерка Урсула фон дер Лајен, која не успеала да воспостави слични техники за филтрирање во Германија по одлуката да се даде приоритет на бришењето на нелегалните веб-страници.
На 11 март 2011 година, за време на седмиот Европски ден на сеќавање на жртвите на тероризмот, на конференцијата на тема „Улогата на жртвите на тероризмот во спречувањето на насилната радикализација“, која се одржала во Брисел, Малстрем одржала говор во кој ги изложила разорните ефекти од тероризам на лично како и на државно ниво, затворајќи се со најавата за претстојниот (РАН) проект (види следниот пасус).
Во септември 2011 година, Малмстрем официјално ја лансирала Мрежата за подигање на свеста за радикализација (РАН), проект насочен кон справување со тероризмот и насилниот екстремизам преку превентивни мерки, наместо преку конфронтација. Проектот доаѓа како дополнителна алатка на Стратегиите на ЕУ за борба против тероризмот и мерките за борба против радикализација и регрутирање во тероризам.
Помалку од една година подоцна, проектот станала паневропска мрежа на научници, психолози, невладини организации, жртви на тероризам, верски водачи, претставници на граѓанското општество и полицајци, заедно со советодавен одбор.
На 2 мај 2012 година, Малмстрем одржала предавање пред студентите и професорите на Универзитетот Харвард за имиграцијата и азилот, дискутирајќи со својата публика за различни прашања поврзани со интеграцијата, тероризмот и трговијата со луѓе, како и европската криза. По посетата на Кембриџ следела средба со американскиот јавен обвинител Ерик Холдер во Вашингтон и вечер во ФБИ, каде што имало голема размена на мислења за планирањето на претстојниот Европски центар за компјутерски криминал (EC3). Краткото патување на Малмстрем во САД било завршено со говор за сајбер безбедноста на конференција во CSIS.
На 5 декември 2012 година, на конференција одржана во Брисел, Белгија, под Високо покровителство на Нејзиното Височество кралицата Паола од Белгија, Малмстрем и американскиот јавен обвинител Ерик Холдер ја започнале Глобалната алијанса против сексуалната злоупотреба на децата преку Интернет.
Алијансата, која наишла на силна поддршка од Вејнрајт, е иницијатива насочена кон обединување на носителите на одлуки ширум светот, со цел да се подобри идентификацијата и помошта на жртвите и гонењето на сторителите. Алијансата е еден од најголемите проекти некогаш создадени на ова поле, бидејќи неговите учесници вклучуваат 48 земји ширум светот (27-те земји-членки на ЕУ, како и 21 земја надвор од ЕУ - Албанија, Австралија, Камбоџа, Хрватска, Грузија, Гана, Јапонија, Молдавија, Црна Гора, Нов Зеланд, Нигерија, Норвешка, Филипини, Србија, Република Кореја, Швајцарија, Тајланд, Турција, Украина, Соединетите Американски Држави и Виетнам ).
На 11 јануари 2013 година, Вејнрајт и Малмстрем официјално го започнале Европскиот центар за компјутерски криминал (EC3), кој има за цел да се справи со компјутерскиот криминал:
Малмстрем ја презела должноста еврокомесар за трговија на 1 ноември 2014 година, како член на Комисијата Јункер.
Еврокомесар за трговија, 2014–2019 година
Во јули 2014 година, шведскиот премиер Фредрик Рајнфелд ја номинирал Малмстрем за втор мандат за еврокомесар. До септември, Европскиот парламент ја дал својата поддршка за нејзината номинација. Таа ја презела должноста еврокомесар за трговија на 1 ноември 2014 година, како член на Комисијата Јункер.
Веќе на сослушувањето за нејзината номинација, среде украинската криза, Малмстрем ги отфрлила барањата на Русија за измени на договорот за слободна трговија меѓу ЕУ и Украина. Во декември 2015 година, таа не успеала во нејзиниот последен обид да постигне чекор напред во однос на загриженоста на Русија, од кои некои биле спротивни на правилата на Европската и Светската трговска организација.
Во мај 2015 година, Малмстрем и турскиот министер за економија Нихат Зејбекчи објавиле рамка за проширување на Царинската унија ЕУ-Турција, проширувајќи ја да ги вклучи услугите, владините договори и повеќето земјоделски стоки. Исто така, под нејзино водство, ЕУ ги финализирала преговорите за голем трговски договор со Виетнам во август 2015 година, отстранувајќи 99 отсто од царините меѓу Европа и Виетнам во текот на следната деценија, како и нетарифните бариери за трговијата, услугите, инвестициите, интелектуалните имот, санитарни и фитосанитарни мерки, државни набавки, решавање спорови и одржлив развој.