cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нина Симон
Стандарди
Добро познати песни од албумите издадени од „Филипс“ се "Don't Let Me Be Misunderstood" на албумот Broadway-Blues-Ballads од 1964 година, "I Put a Spell on You", "Ne me quitte pas" (изведба на песната од Жак Брел (Jacques Brel)) and "Feeling Good" од I Put a Spell On You од 1965 година, "Lilac Wine" и "Wild Is the Wind" од Wild is the Wind од 1966 година. Посебно песните "Don't Let Me Be Misunderstood", "Feeling Good", and "Sinner Man" (од Pastel Blues, 1965 година) се многу познати денес кога станува збор за преработените верзии, користење на делови од песни, како и употреба во различни филмови, телевизиски серии и видео игри. Конкретно “Sinnerman” е искористена во многу серии како Scrubs, Person of Interest, и Sherlock, и во филмови како The Thomas Crown Affair, Miami Vice, и Inland Empire, искористени делови од песната од артисти како Талиб Квели (Talib Kweli) и Тимбаленд (Timberland). Дел од песната "Don't Let Me Be Misunderstood" ги искористил Дево Спрингстин (Devo Springsteen) во "Misunderstood" од албумот Finding Forever од 2007 година и од помалку познатите продуценти Родна (Rodnae) и Муса (Mousa) за песната "Don't Get It" на албумот Tha Carter III од Лил Вејн (Lil Wayne) од 2008. Дел од песната "See-Line Woman" ја искористил Кание Вест (Kanye West) во "Bad News" од албумот 808s & Heartbreak. Дел од преработката на песната "Strange Fruit" 1965 година, песна која е всушност на Били Холидеј, ја искористил Кание Вест во песната "Blood on the Leaves" од албумот "Yeezus".
Од соработката со „РЦА – Виктор“ Симон издала неколку песни и албуми кои биле популарни посебно во Европа. Во 1968, песната “Ain’t Got No, I Got Life”, мешавина од неколку песни од мјузиклот “Коса“ (Hair) од албумот “Nuff Said!”(1968), станал неочекуван хит за Симон и се искачил до 4 место на списокот на песни на Соединетото Кралство, притоа претсавувајќи ја на младата публика. Во 2006 година повторно се враќа на листата топ 30 во Соединетото кралство со преработка од Грувфајндер (Groovefinder). Следната песна “To Love Somebody”, преработка од Би Џис (Bee Gees), исто така се искачила на листата топ 10 на Соединетото кралство во 1969 година. Песната “House of the Rising Sun” се наоѓала на албумот “Nina Simone Sings the Blues” во 1967 година, но Симон ја снимила песната во 1961 и се наоѓала на албумот “Nina at Village Gate” од 1962 година, која им претходи на верзиите на Дејв Ван Ронк (Dave Van Ronk) и Боб Дилан (Bob Dylan). Подоцна била преработена од „Д Енималс“ (The Animals), за кои претставувала значаен хит.
Стил на настапување
Со моќните сценски настапи, Симон заслужно ја додила титулата „Возвишена свештеничка на соул музиката“ (High Priestess of Soul). Таа била пијанистка, пејачка и изведувач, „одделно и симултано“. На сцената, Симон се префрлала од госпел на блуз, џез и фолк, до нумери со европски класичен стил, контрапункт во повторување во стил на Бах. За време на настапите вметнувала и монолози и дијалози со публиката, но и често ја користела тишината како музички елемент. Таа ја споредува со „масивна хипноза. Ја користам постојано.“ Низ речиси целиот нејзин живот и карирера ја придружувал свирачот на ударни инструменти Леополдо Флеминг (Leopoldo Fleming) и гитарист и музички диригент Ал Шакман (Al Schackman).
Филм
Документарниот филм „Нина Симон: Легендата“ (Nina Simone: La Legende) го направиле француски филмски режисери во деведесеттите врз основа на нејзината автобиографија “I Put A Spell On You”. Содржи снимки во живо од различни периоди од нејзината кариера, интервјуа со пријатели и фамилијата, различни интервјуа од периодот кога живеела во Холандија, како и снимка од патувањето кон нејзиното родно место. Дел од снимките од Легендата се земени од претходно снимен биографки документарен филм од Петер Родис (Peter Rodis), кој го издал во 1969 година и го нарекол, едноставно само Нина.
Сниманиот настап на џез фестивалот „Монтре“ (Montreux Jazz Festival) во 1976 година е достапен во Игл Рок Ентертеинмент (Eagle Rock Entertainment) и секоја година се прикажува на настанот „Возвишувањето и падот на Нина Симон: Монтре, 1976 година“ (The Rise and Fall of Nina Simone) во Њујорк, кој го организира Том Блунт (Tom Blunt).
NGC 1005
NGC 1005 — елиптична галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1005 се споменува и како MCG 7-6-52, CGCG 539-71.
Откривање
Објектот е откриен на 9 декември 1871 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 39 м 27,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 29' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 1005 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10062. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2840. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Хилари Монахан
Хилари Монахан е американска авторка, најпозната по нејзиниот дебитантски роман „МЕРИ: Повикувањето“ од Њујорк Тајмс. Нејзината работа вклучува романи за млади возрасни, хорор, урбана фантазија и романтични романи. Има објавено повеќе од десетина книги. Нејзините други уметнички имиња се Теа де Сал и Ева Дароус.
Лично
Монахан примарно се опишува себеси како автор на хорори. Нејзиниот петти роман за млади возрасни „Шуплива девојка“ е инспириран од нејзиното велшко ромско наследство.
Избрани дела
Романи
Како Хилари Монахан
Првиот роман на Монахан за млади, "МАРИ: Повикувањето", е првиот во серијата и е за група тинејџери кои се обидуваат да повикаат дух за кој се испоставува дека е "Крвавата Мери" и почнува да ги следи. Бил објавен од Дизни-Хиперион во 2014 година и се нашол на листата на бестселери на Њујорк Тајмс, дебитирајќи на #2. Продолжението, MARY: Unleashed, било објавено во 2015 година.
Дебито на Монахан во фантазијата за возрасни, "Змиски очи", е третиот роман од серијата "Богови и чудовишта", чии претходни два романи ги напишале Чак Вендиг и Стивен Блекмур. "Змиски очи" е за Ламија, змиско чудовиште од грчката митологија, која ја напушта мајка си и се наоѓа во битка меѓу митолошки суштества. Била објавенa е од Абадон во 2016 година.
Нејзиниот петти роман за млади и трет самостоен роман „Шуплива девојка “ е за тинејџерка Ромka од Велс која грозоморно му се одмаздува на момчето што ја силувало, користејќи насилство и магија. Бил објавен е од Делакорт во 2017 година.
Како Ева Дароус
Нејзиниот прв самостоен роман за млади возрасни, "The Awesome", бил објавен под уметничкото име Ева Дароус од Рејвенстон во 2015 година. Станува збор за седумнаесет годишен ловец на духови кој е во потрага да ја изгуби невиноста за да може да лови вампири. The Awesome доби рецензија со ѕвезда од Publishers Weekly.
Првата романтична серија на Монахан за возрасни, NOLA Nights, серија од три книги почнувајќи со "Улицата Кралот на Бурбон", била објавена во 2017 година од Pocket Star, под уметничкото име Теа де Сал.
Кратки раскази
Монахан, исто така, придонела со краток расказ за "Неговото грозно срце", антологија на прераскажување на приказните на Едгар Алан По од 2019 година, уредена од Далија Адлер и објавена од Flatiron Books. Нејзиното пишување ќе се појави заедно со авторите Кендар Блејк, Рин Чупеко, Ламар Џајлс, Тифани Д. Џексон и Стефани Куен, меѓу другите.
Библиографија
Како Хилари Монахан
Романи
Млади возрасен
Фантазија
Како Ева Дароус
Како Теа Де Сал
Романса
Серија "Ноќите на НОЛА"
Зорка Караѓорѓевиќ
Зорка Караѓорѓевиќ (23 декември 1864 – 16 март 1890) била најстара ќерка на црногорскиот кнез, Никола Петровиќ-Његош. На крштевањето го добила името Љубица, по мајката на кнезот Михајло Обреновиќ, кој бил нејзин кум. Од милост била нарекувана Зорка.
Во 1883 се омажила за кнезот Петар I Караѓорѓевиќ, со кого имале пет деца. Починала на 25 години, и била погребана во Цетиње. Подоцна нејзините земни останки биле пренесени во храмот на Опленац.
Животопис
Зорка Караѓорѓевиќ е родена на 23 декември (11 декември според стариот календар) 1864 година на Цетиње. На крштевањето на денот Свети Сава го добила името Љубица, а кум ѝ бил српскиот кнез Михајло Обреновиќ. Таа била првото дете од вкупно дванаесетте деца на црногорскиот кнез Никола I Петровиќ и кнегињата Милена.
Детството го поминала на Цетиње до единаесеттата година, каде ја учеле цетињски учители и една госпоѓа од Швајцарија. Во 1875 година, кнегињата била испратена во Русија на школување во Смољанскиот Институт, каде се воспитувале девојки од најугледните семејства на руската аристократија. По завршување на школувањето, се вратила на Цетиње.
На почетокот на 1883 година, на Цетиње дошол кнезот Петар Караѓорѓевиќ, со намера да се жени, да се зближи со Црногорците, и да се пресели овде. Кнезот ја побарал за жена младата кнегиња, што не било по волја на противниците и на двете династии. Венчавката се одвивала во манастирот на Цетиње на 30 јули 1883 година, а свадбата била организирана според народните обичаи. Попладнето по венчавката, кнезот Петар и кнегињата Зорка заминале на свадбено патување во Париз, а по враќањето од Париз, се преселиле во Цетиње. Кнегињата Зорка родила пет деца:
Семејството Караѓорѓевиќ живеело на Цетиње, а кога резиденцијата станала тесна, изградиле нова.
Главната преокупација на кнегињата Зорка била нејзиниот сопруг да стане крал на Србија, па постојано била бремена со намера да остави што повеќе потомци. Умрела на 16 март (4 март според стариот календар) 1890 година, брзо по породувањето со последниот син, Андрија, кој исто така умрел неколку дена по својата мајка.
Кнегињата Зорка била погребана на Цетиње, кај манастирот Свети Петар, но кога била изградена црквата Свети Ѓорѓи на Опленац, нејзините останки биле пренесени таму, на 15 март 1912 година.
NGC 2928
NGC 2928 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2928 се споменува и како MCG 3-25-5, CGCG 92-11, IRAS 09343+1712.
Откривање
Објектот е откриен на 1 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2928 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 2928 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 37 м 10,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 16° 58' 39". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на NGC 2928 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27380. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 188; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1410. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1509.
Изборот на Доналд Трамп
Изборот на Доналд Трамп (англиски: The Apprentice) е реално тв шоу кое потекнува од САД од телевизијата NBC‏‎. Секоја сезона во шоуто има по 16-18 кандидати кои се борат да се покажат за да го добијат работното место во една од компаниите на Доналд Трамп, при што на почеток потпишуваат договор од една година и плата од 250 000 долари.
На 14 мај 2007, NBC го отфрли шоуто од својата нова програмска шема, а подоцна и Доналд Трамп изјави дека ќе се откаже од шоуто за да снима друго шоу.
Меѓутоа, на 6 јули 2007, беше објавено дека шоуто сепак ќе се врати на есен, ќе се снима нова седма сезона, а многу е возможно и веднаш да се обнови за осма сезона.
Кај нас, серијата се емитува на телевизија Телма. Досега се прикажани 5 сезони. Термините се недела и четврток, 22:20.
Дејство
Секоја сезона започнува со група кандидати кои веќе имаат искуство со работење во претпријатија, најчесто недвижнини, менаџери на ресторани, политички советници, продавачи и маркетинг. За време на шоуто, овие натпреварувачи живеат во стан и се запознаваат (меѓутоа, во шестата сезона, тимовите се разделени. Оние кои ќе победат, живеат во палата во Лос Анџелес, а оние кои ќе изгубат, во шатори во дворот на палатата). Разделени се во два тима, и секоја недела им се дава една задача за која се бара од нив да изберат менаџер на проектот. За оној тим што ќе победи следува награда, а оној тим што ќе изгуби оди во салата за состаноци и најслабиот ќе биде отпуштен (елиминиран од шоуто).
Елиминацијата е составена од две фази. Во првата, сите членови на тимот се соочени во салата. Проект-менаџерот треба да избере до три члена за кои смета дека биле најодговорни за загубата. Во втората фаза, останатите членови се слободни, а проект-менаџерот и членовите што тој/таа ги избрал/а треба да се соочат и барем еден ќе биде отпуштен.
Трамп има право уште во првата фаза да отпушти некого, ако има доволно докази дека тој е најслабиот. Исто така може да отпушти и повеќе кандидати одеднаш. Во шестата сезона, проект менаџерот на тимот што победил, треба да дојде во салата и да седи со Доналд за да му помогне кого да отпушти од тимот што изгубил. Тој треба да поставува прашања и да дава свои мислења за време на процесот.
Освен во шестата сезона, последните двајца кандидати имаат различни задачи, при чие реализирање им помагаат некои од претходно отпуштените кандидати. Откако ги завршуваат задачите, последното соочување во салата одлучува кој од двајцата кандидати е вработен.
Победници и податоци
Во оваа табела се дадени победниците од првата до петтата сезона, како и податоци за емитувањето на шоуто во САД.
Други верзии
Англија, Белгија, Бразил, Колумбија, Грција, Русија, Швајцарија, Турција, меѓу другите, имаат направено свои верзии на ова популарно шоу.
Деловна етика
Етиката (ethics) тешко се дефинира на прецизен начин. Во генерална смисла етиката е код на морални принципи и вредности кои го насочуваат однесувањето на поединецот или групата кон почитување на тоа што е правилно или погрешно. Етиката ги поставува стандардите за тоа што е добро или лошо во водењето и во одлучувањето. Етиката се справува со внатрешните вредности кои се дел од организациската култура и ги обликува одлуките вклучувајќи ја социјалната одговорност со почит кон надворешната околина. Денес етикатa е важен дел од секоја компанија, за успешна примена на етиката во секојдневното работење се формираат оддели за деловна етика. Етиката е присутна во ситуации во кои активноста на личноста или организација може да ги загрози другите.
Етиката може подобро да се разбере кога ќе се спореди со однесувањата раководени од законот и слободната. Човековото однесување може да се стави во три категории област на кодифициран закон (законски стандард), област на етика (социјален стандард) и област на слободен избор (персонален стандард).
Помеѓу овие две области се наоѓа етиката. Оваа област нема специфични закони туку има стандарди за раководење заснована на раширените принципи и вредности за моралното водење што го води поединецот или компанијата. Во областа на слободниот избор почитувањето се однесува на себеси. Во областа на кодираниот закон послушноста е кон законот испишан од законскиот систем.
Што е деловна етика
Многу компании и индивидуалци влегуваат во неволја со поедноставеното гледање дека изборите се регулираат или со закон или со слободна волја. Тоа ги води луѓето до погрешна претпоставка дека ако нешто не е незаконско мора да е етично, како да нема трета област — етика. Подобра опција е да се препознае областа на етиката и да се прифатат моралните вредности како моќна сила за доброто која може да го регулира однесувањето и внатре и надвор во организацијата. Колку принципите на етиката и социјалната одговорност се пошироко распознати толку компаниите ќе можат да ги користат етичките кодови и организациската култура за да го управува однесувањето, поради тоа елиминирајќи ја потребата за понатамошни закони и избегнувајќи ги проблемите од неубозданиот избор. Бидејќи етичките стандарди не се кодирани, несогласувањата и дилемите за соодветното однесување се јавуваат често. Етиката секогасш се однесува на донесувањето на одлуки — а некои предмети тешко се решаваат. Етичките дилеми се јавуваат во ситуации кои го вклучуваат доброто и лошото, кога вредности се во конфликт. Доброто и лошото не можат начисто да се идентификуваат.
Етички структури
Етичките структури ги претставуваат различните системи, позиции и програми кои компанијата може да ги преземе за да имплементира етичко однесување. Етичкиот комитет е група на извршители наменети да ја надгледуваат етиката во компаниите. Комитетот овозможува управување со дискутабилните предмети. Етичкиот комитет ја презема одговорноста за дисциплинирање на оние кои грешат, што е есенцијално доколку организацијата е под директно влијание на однесувањето на вработените. Многу организации денес имаат оддел за етика со целовремена работа. Овие канцеларии работат повеќе како советодавни центри отколку како «полициски оддели». Тие се зафатени со помагање на вработените да се справат со секојдневните проблеми или прашања. Бесплатната доверлива «жешка» линија им овозможува на вработените да го изнесат дискутабилното однесување као и болното раководење во однос на етичките дилеми. Канцелариите исто така спроведуваат тренинзи засновани на организациониот етички код или кодот за бизнис управување, па вработените можат да ги преведат вредностите во дневно однесување. Тренинг програмите се важен додаток на напишаниот етички код.
Обелоденување
Откривањето на незаконски пракси од страна на вработените е наречено обелоденување. Ниедна организација не може навистина ексклузивно со кодови на раководење и етички структури да го спречи неетичкото однесување. Држењето на организациите неизмерно зависи од индивидуалци кои се волни да обелоденат некое неетичко однесување. Обелоденувачите често известуваат за лошото однесување на некој надвор од компанијата како регулаторни агенции, новинари итн. Некои фирми имаат индтитуционирани информативни програми да го охрабрат и поддржат внатрешното обелоденување.
Етика и револуцијата во менаџментот
Многу од компаниите сватија дека успехот може да се мери на многу начини, од кои не сите се покажуваат во финансиски извештај. Како и да е, врската помеѓу етиката во корпорациите и социјалната одговорност на нивната финансиска изведба ги опфаќа и двете: менаџерите и специјалистите по менаџмент. Една од причините на менаџерите е дали доброто граѓанство ќе ги расипе перформансите — после се етичките програми кои чинат пари. Бројни истражувања беа преземени за да откријат дали зголемената етичка и социјална одговорност ја намалува или ја зголемува финансиската изведба. Студиите пронајдоа различни резултати но генерално пронајдоа дека има мала позитивна корелација помеѓу социјалната одговорност и финансиската изведба.
Етика на работното место
Класичниот извадок вели: «етичкиот бизнис е добар бизнис». Истото може да биде кажано на сите поединци и институции низ општеството. Но вистинскиот тест е кога менаџерот или работникот доаѓа во ситуација да ги испробува своите лични верувања или стандарди. Овие дилеми се дел од предизвиците на модерното општество.
Што е етичка дилема
Етичката дилема е ситуација во која се бара избор од потенцијалните текови на акции, кои иако се корисни за личните или организациските интереси, можат да бидат неетични. Тоа се такви ситуации во кои мора да се преземат одредени акции но нема консензус за тоа што е правилно а што не. Во анкетата на списанието на Харвард Бизнис Школото направено врз претплатниците, дојдено е до заклучок дека најчесто етичката дилема се јавува кај менаџерите инволвирани со конфликти со надредените, подредените и клиентите. Обично тоа е резултат од нечесност во рекламирањето и комуникациите со врвните менаџери, клиентите и владините агенции.
Формални кодекси на етика
Кодексите на етика се пишани документи кои ги дефинираат вредностите и етичките стандарди наменети да го водат однесувањето на вработените. Најчесто се јавуваат во организации и професии како што се медицина, право, јавно сметководство итн. Во професиите етичките кодови го обезбедуваат однесувањето на поединецот поради историски и делени норми од професионална група. Националната асоцијација на сметководители има формален код на етика да го води работењето на внатрешните сметководители на фирмите. Меѓу другото тој код предвидува сметководителот да ги извести надлежните органи во компанијата за неправилното однесување. Оваа асоцијација сака да го избегне неправилното прилагодување на билансите.
Критериуми за етичко одлучување
Повеќето етички дилеми вклучуваат конфликт помеѓу потребите на индивиудата и системот то ест поединците наспроти организацијата и организацијата наспроти заедницата. На пример, дали може компанијата да воведе задолжително испробување за алкохол и дрога на вработените, што ќе ја подобри компанијата како целина, но ќе ја намали поединечната слобода на вработените? Или може ли производи кои не ги пресретнуваат ФДА стандардите да бидат увезени во други земји каде владините стандарди се пониски, тоа ќе овозможи добивка за компанијата но ќе биде потенцијална опасност за странските потрошувачи. Понекогаш етичките одлуки вклучуваат конфликти помеѓу две групи. На пример, може ли потенцијалот од локални здравствени проблеми предизвикани од влијанието на компанијата да добие приоритет пред работните места кои ги создава компанијата како водечки работодавач во градот. Менаџерите соочени со овие етички избори често имаат корист од нормативните стратегии — оние засновани на норми и вредности — за да го раководат етичкото одлучување. Нормативната етика користи неколку приоди за да ги објасни вредностите за водење на етичкото одлучување. Четири од овие кои се релевантни за менаџерите се: утилитарниот приод, индивидуалистичкиот приод, приодот на морални права и праведниот пристап.
Утилитарен приод
Утилитарниот (утилитаризам) приод претставен од филозофите од 19 век — Bentham Џереми Бентхам и Stewart Mill Џон Стујат Мил, опфаќа дека моралното однесување го создава најдоброто за најголем број луѓе. Според овој приод од одлучувачот се очекува да го пресмета ефектот од секоја алтернатива во сите делови и да ја избере онаа која го оптимизира задоволството за најголемиот број луѓе. Бидејќи вистинското пресметување може да биде многу сложено, неговото поедноставување се смета за соодветно. На пример, едноставна економска рамка на податоци може да биде искористена со пресметка на вредноста на доларот и добивката од доларот. Исто така одлуката може да се донесе така што ќе се земат предвид само оние кои се директно зависни од истата, а не оние кои се индиректно опфатени. Утилитарната етика е наведена како основа за моменталниот тренд помеѓу компаниите да ги спречат личните навики на вработените како — консумирањето на алкохол и цигари на работа во некои случаи и после работа бидејќи и ваквото однесување го опфаќа целото работно место. Слично, многу компании расправаат дека следењето на тоа како вработените го трошат нивното време на интернет е потребно за да ја одржат етичката клима во компанијата и продуктивноста на работа. Доколку вработените гледаат порнографски сајтови, посетуваат чет-соби или поминуваат часови пазарејќи или тргувајќи преку интернет, целата организација ултимативно страда. Друг пример за овој приод е кога донесувачите на одлуки во бизнисот, ги користат профитот, ефикасноста, и другите критериуми за мерење на перформансите за да оценат што е најдобро за повеќето луѓе. Менаџерот може да направи утилитаристичка одлука да намали 30 % од вработеноста за да може да ги зачува работните места на останатите 70 % на вработените во фабриката.
Индивидуалистички приод
Според индивидуалистичкиот приод однесувањето е морално кога ги промовира најдобрите долгорочни интереси на вработените. Поединечното себенасочување е највисоко и надворешните сили кои го ограничуваат самонасочувањето треба да бидат строго забранети. Поединците ја пресметуваат најдобрата долгорочна добивка како мерка за правилноста на одлуката. Активноста која е наменета да создаде подобар однос меѓу доброто и лошото за поединецот споредени со другите алтернативи е вистинската за да се изведе. Во теоријата за секој кој го бара себенасочувањето поголемото добро е ултимативно услужено бидејќи луѓето учат да се прилагодат еден на друг во нивните долгоречни интереси. Се верува дека индивидуализмот ќе довесе до чесност и интегритет бидејќи тоа најмногу успева на долги стази. Лажењето и мамењето за мноментален личен интерес само предизвикува бизнис заедниците да лажат и да мамат за возврат. Според тоа индивидуализмот ултимативно води кон однесување спрема другите што поставува стандарди на однесување на луѓето сакаат да им бидат возвратени. Една вредност во разбирањето на овој приод е да се препознаат краткорочните варијации доколку се предложени. Луѓето можат да се расправаат за краткорочни лични интереси засновани на индивидуализам но тоа ја промашува целта. Бидејќи индивидуализмот лесно е грешно протолкуван како да поддржува моментална добивка не е популарен во високоорганизираните и групно ориентаните заедници на денешницата.
Приод на морални права
Приодот на морални права тврди дека човечките суштества имаат фундаментални права и слободи кои не можат да бидат одземени од поединечната одлука. Според тоа, етички правилно однесување е она кое најдобро се сложува со правата на оние луѓе кои се опфатени во него. Шест морални права треба да се земат предвид при одлучувањето: За да донесат етички одлуки, менаџерите треба да го избегнат судирот со фундаменталните права на другите. На пример, одлуката за прислушување на вработените го крши правото за согласност. Правото на слободен говор ќе ги поддржи обелоденувачите кои го привлекуваат вниманието за незаконско или соодветно однесување во компанијата.
Пристап на правда
Пристапот на правда тврди дека моралните одлуки мораат да бидат засновани на стандардите на еднаквост, фер и неделивост. Три типови на Правда се на менаџерската одговорност. Дистрибутивната Правда — бара различниот третман на луѓето да не биде заснован на произволни одлики. Поединците кои се слични во однос на важноста на одлуката треба да бидат слично третирани. Така, мажите и жените не треба да добиваат различни плати доколку ја работат истата работа. Како и да е луѓето кои се разликуваат во суштина, како во однос на работните вештини или работната одговорност може да бидат различно третирани во сооднос со различноста во вештините или одговорноста помеѓу нив. Овие разлики треба да имаат иста врска со организационите цели и задачи. Процедурална Правда — бара правилата да се администрираат ферски. Правилата треба јасно да се прикажат и да бидат постојано и неделиво спроведувани. Компензаторна Правда — тврди дека на поединците треба да им се компензира штетата од повредите од групната одговорност. Уште повеќе поединците не треба да се сметаат одговорни за работи над кои немаат контрола. Оваа теорија не бара сложени пресметки како оние кои ги споменува утилитарниот пристап ниту пак ги оправдува личните интереси како што го прави тоа индивидуалистичкиот приод. Од менаџерите се очекува да ги дефинираат придонесите според кои различниот третман на вработените е прифатлив. Прашањата како малцинските работници треба да бидат компензирани за минатите дискриминации се екстремно тешки. Како и да е, овој приод ги оправдува напорите на етичкото однесување да ги поправи грешките од минатото, играњето фер под правилата, и инсистирањето за работно — релевантни разлики како база за различни нивоа на плата и можности за унапредување. Повеќето од законите на менаџментот за управување со човечки ресурси се засновани на приодот на Правда. Разбирањето на овие различни пристапи е само првиот чекор, менаџерите сѐ уште треба да се грижат за тоа како ќе ги спроведат. Приодите нудат генерални принципи кои менаџерите можат да ги препознаат како корисни во етичкото одлучување.
Развивање на осум чекорна програма за корпоративна етика
Поседувањето на кодекс на етика и имплементациона програма се минималните критериуми за добра репутација на менаџментот. Нешто слично на превентивна медицина: без таква програма, корпорацијата е ранлива, само поради тоа што бизнис етиката не е сфатена сериозно.
Фактори кои влијаат на етичките избори
Кога менаџерите се обвинети за лажење, мамење или крадење вината најчесто се префрла врз поединец или врз ситуацијата во компанијата. Повеќето луѓе веруваат дека индивидуате прават етички избори поради личниот интегритет што е точно, но тоа не е целата приказна. Етичката или неетичката бизнис практика обично ги рефлектира вредностите, ставовите, верувањата и однесувањето кои постојат во организациската култура, според тоа етиката е толку организациско колку и лично прашање.
Менаџерот
Менаџерите носат специфична личност и црти на однесувањето во работата. Личните потреби, семејното влијание и верската позадина заедно сите го формираат вредносниот систем на менаџерот. Специфичните лични одлики како его — силите, самодовербата и силно чувство на независност може да го спречат менаџерот во носењето на етичките одлуки. Една важна лична одлика е стадиумот на морален развој. Во преконвенционалното ниво, индивидуате се грижат за надворешните награди и казни и се покоруваат на авторитетот за да избегнат одредени лични последици. Во организационенен контекст ова ниво може да се поврзе со менаџерите кои користат автократски или принудуваки стил на раководење со вработени ориентирани кон зависно исполнување на специфични цели. На второто ниво наречено конвенционално луѓето учат да се однесуваат во склад со очекувањето за добро однесување како такво дефинирано од колегите, пријателите, семејството и општеството. Соединувањето на социјалните и личните обврски е важно. Колаборацијата на работната група е претпочитан манир за исполнување на организационите цели, и менаџерите користат стил на раководење што охрабрува интерперсонални врски и соработка. Во постконвенционалното ниво поединците се водени од внатрешниот состав на вредности и стандарди и ќе ги избегнат правилата и законите кои ги кршат овие принципи. Внатрешните вредности стануваат одлуки засновани не на збирката од апсолутно право или погрешно туку на принципите да не се предизвика штета на другите. Една причина поради која повисоките нивоа на морален развој се пораснувачки важни е и влијанието на глобализацијата. Глобализацијата ги направи етичките прашања уште покомплицирани за денешните менаџери. Американските менаџери кои работат во странство треба да се осетливи и отворени кон другите системи како и да бидат храбри за да ги решаваат тешките прашања.
Организацијата
Ретко може етичкото или неетичкото дејствување на фирмите да биде припишано единствено на личните вредности на еден менаџер. Вредностите присвоени во организацијата се многу важни, особено кога разбираме дека повеќето луѓе се на второто ниво од моралниот развој што значи дека тие веруваат дека нивна должност е да ги остваруваат должностите и очекувањата од другите.
Дали етичкото однесување се исплаќа
Етичкото однесување е вредно. Истражувачките студии покажуваат позитивна врска меѓу етичкото однесување и водачката делотворност. Неетичкото однесување е штетно на повеќе нивоа. На општествено ниво, неетичкото однесување создава негативна слика за големиот бизнис. На пример, неетичкото однесување во Енрон и други компании, создава големи трошоци за многу организации и луѓе директно, но исто така штети на секој кој инвестира во берзански акции и на економијата во целина. На организационо ниво, Енрон не е веќе компанијата што беше а нејзиниот ревизор, Артур Андерсен, изгуби многу од своите клиенти и мораше да продава делови од бизнисот како резултат на неетичкото однесување. На поединечно ниво, поранешниот главен извршен директор на Енрон Кенет Леи и другите, направија милиони од нивното неетичко однесување. Како и да е, овие врвни извршители веќе имаа направено милиони на чесен начин, а нивната подоцнежна неетичност ги фрли во затвор неколку години, а и многу е веројатно никогаш да не уживаат големи позиции. Вредностите и етиката се од суштинско значење за делотворното водство. Имање високи етички стандарди значи поседување интегритет, а луѓето обично им веруваат на таквите. Денеска, вработените не претпоставуваат дека може да им веруваат на менаџерите, а една анкета покажа дека најголемиот број од анкетираните лица немаат доверба во менаџментот. Прекршеното ветување или лагата водат кон намалување на довербата која е екстремно тешко повторно да се стекне.
Роберто Болањо
Роберто Болањо (Сантијаго де Чиле, 28. април 1953 - Барселона, 15. јули 2003) беше чилеански поет, раскажувач, есеист и романсиер. Живеел во Чиле, Мексико и Шпанија, активно учествувајќи во политиката како Левица интелектуалец. Иако пишуваше поезија поголемиот дел од својот живот, тој се здоби со признание за проза. Тој е познат по неговите романи: Далечна sвезда, Диви детективи, Амајлија, Чиле ноќе  и 2666; како и збирки раскази: „Телефонски повици“ и „Курви Убици“.
Отфрлајќи го магичен реализам, Болањо се свртел кон реалноста, испитувајќи на многу поетски јазик и преку единствени форми: насилство, криминал, зло, митот за поезијата и односот меѓу литературата и политиката. .
Биографија
Болањо бил роден 1953, во Сантијаго де Чиле, син на боксер и камионџијата Леон Болањо и учителката Викторија Авалоса. Самото семејство припаѓало на пониската средна класа, така што неговото семејство често се преселувало на различни места во Чиле, барајќи подобар живот,кога имал петнаесет години се преселиле во Мексико. Во Мексико, како и во Чиле, живеел во неколку градови. Во главниот град на Мексико, тој го напуштил средното училиште и се вработил како новинар, застапувајќи и бранејќи ја идеологијата на левицата.
Со цел да ја поддржи револуцијата и реформите на социјалистичките на Салвадор Аљенде, Болањо 1973. се враќа во родното Чиле. Меѓутоа, откако Пиноче ја соборил владата на Аљенде со воен удар, започнаа масовни ликвидации и апсења на левичари, кога, меѓу другите, беше уапсен и Болањо. Осум дена минал во притвор, од каде успеал да побегне со помош на чувар, кого го познавал од школските денови. Враќајќи се во Мексико, младоста ја поминал живеејќи како боем, односно како професионален провокатор, кој често упаѓал и ги прекинувал литературните собири. Во овој период, тој страсно пишувал поезија. Заедно со неговиот пријател Марио Сантијаго Папаскиар, тој го започна поетското движење инфрареализам, или висцерален реализам.
Во 1977 година, Болањо се преселил во Шпанија, односно Каталонија, каде што живеел во мал стан во Бланес, каталонски крајбрежен град во близина на  Барселона. Работел како мијач на садови, чувар на кампови, портир и чистач на улици. Со години работел дење, а пишувал навечер. Во Шпанија се оженил и доби син и ќерка.
Во своите четириесетти, тој започна активно да пишува проза. Во едно интервју изјавил дека почнал да пишува проза затоа што чувствува одговорност за финансиската иднина на своето семејство, бидејќи знаел дека не може да обезбеди доволно пари со поезијата. Ова го потврди неговиот уредник Хорхе Хералде, кој објасни дека Болањо го оставил „своето бунтовничко постоење во сиромаштија“ затоа што по раѓањето на неговиот син 1990. се чувствувал одговорен за иднината на семејството. И покрај тоа, Болањо продолжил да се идентификува првенствено како поет до крајот на својот живот.
За десет години, од 1993. до 2003 објавил над десет прозни дела, меѓу кои се издвојуваат романите: „Далечна ѕвезда“, „Нацистичка литература во двете Америки“, „Диви детективи“, „Чиле ноќе“; и збирка раскази „Курви Убијци“. За романот „Диви детективи“ ја добил наградата Ромуло Галегос, престижна шпанска книжевна награда за роман. По долго влошување на неговото здравје, тој починал во 2003 година поради откажување на црниот дроб.
Постхумна слава
Иако за време на својот живот го привлече вниманието на критичарите и читателите, особено на оние од шпанското говорно подрачје, дури по неговата смрт стекна светска слава. За овој статус особено придонесе постхумно објавениот роман „2666“. Оваа книга, која во шпанско издание има повеќе од 1000 страници, критиката ја дочека со ентузијазам. Романот е награден со наградите Алтазор, Саламбо и Хозе Мануел Лара, додека во САД е прогласен за книга на годината од списанието Time. Не ретко, современите критичари го предвидуваат идниот статус на оваа книга како класика.Романот 2666 е напишан со едноставен а возбудлив јазик кој веднаш го плени читателот. Такво е и дејството, кое се развива во повеќе меѓусебно преплетени приказни што нема да ви дозволат да ја испуштите книгата од раце. Роберто Болањо веројатно е најзначајниот латиноамерикански писател по Маркес, а познат е како автор кој му става крај на магичниот реализам. .Негово клучно дело е токму гигантскиот роман 2666, кој не може да се дефинира и опише преку традиционалните книжевни жанрови и поетики бидејќи е едно од оние ретки оригинални дела кои ја редефинираат теоријата на книжевноста. .
Влијанија
Иако како момче покажувал знаци на дислексија, Болањо се развил во страствен читател. Слично на неговиот „учител“ Борхес, тој сметал дека читањето е поважна активност од пишувањето. Освен Борхес и Хулио Кортасар, писатели на кои, по сопствено признание, несомнено им должел,  Болањо ја нагласи важноста на некои други Латиноамерикански писатели, како што се: Никанор Пара, Гонзало Рохас, Хорхе Едвардс, Хозе Доносо, Адолфо Бојо Касарес, Енрике Лин, Силвина Окампо, Хуан Рулфо, Мануел Пуиг, Марио Варгас Љоса, Серхио Питол, Хуан Марсе, Мигел Анхел Астуриас и многу други. Покрај латиноамериканските писатели, Болањо страсно ги читал писателте од други национални литератури. Меѓу другите ги издвоил делата на: Франц Кафка,  Витолд Гомбрович,  Херман Мелвил,  Филип К. Дик, Роберт Музил, Блез Паскал но и неколку современи американски писатели како што се Кормак Мекарти, Томас Харис и [[Џејмс Елрој] ].
Од друга страна, Болањо ги предизвика високите уметнички вредности со делата на Карлос Фуентес, Изабел Аљенде, Антонио Скармета, Луис Сепулведа и мексиканскиот нобеловец Октавио Паз. .
Поетика
Болањо припаѓаше на генерацијата автори кои силно се спротивставија на магичен реализам, како најпрепознатлив литературен израз во латиноамериканската литература, заговарајќи свртување кон реалноста. Кога зборувал за суштината на литературата, Болањо го истакна нејзиниот политички аспект. Тој напиша: „Целата литература е, во одредена смисла, политичка. Прво, тоа е одраз на политиката, а второ, тоа е и политичка програма. . Еден од клучните елементи на неговата проза е постојаната поврзаност на животот и литературата. Ликовите во неговата проза често се романсиери или поети, вклучувајќи ги и оние што ги измислил Болањо и оние што навистина постоеле Пабло Неруда се појавува како спореден лик во романот „Чиле ноќе“. Книжевниот критичар Стејси д'Еразмо истакнал:
...„читањето на делата на Роберт Болањо, кој почина во 2003 година на педесетгодишна возраст, лежи во неговата идеја дека културата, особено книжевната култура, е курва. Соочени со политичката репресија, пресврти и опасност, писателите продолжуваат да се возбудуваат од пишаниот збор, а за Болањо ова е извор на благородност и мрачен хумор во исто време. Во неговиот роман Диви детективи, двајца страсни млади латиноамерикански поети никогаш не губат верба во нивната префинета уметност, без оглед на пресвртите во животот, времето и политиката. Иако понекогаш се смешни, секогаш има нешто херојско во нив. Но, што значи тоа, прашува тој во неговиот мрачен, извонреден, немирен роман „Чиле ноќе“, дека интелектуалната елита пишува поезија, слика и дискутира за финесите на авангардниот театар, додека хунтата ги мачи луѓето во подрумот? Зборот не познава лојалност кон народот, ниту основна политичка тенденција; таа е џин од светилка што може да ја повика секој господар. Дел од генијалноста на Болњо е што тој прашува преку иронија, која е толку остра што можеш да си ги исечеш тупаниците на страниците, дали сме можеби премногу конформисти ако ја користиме уметноста како анестетик, изговор и место за криење од светот, кој е многу зафатен да прави вистински работи за многу реални луѓе. Дали е храбро да се чита Платон за време на воен удар или е нешто друго?
Други значајни теми на неговото дело вклучуваат: потрагата, митот за поезијата, односот помеѓу поезијата и криминалот, насилството и криминалот во современа Латинска Америка, како и суштината на младоста, љубовта и смртта.
Есеи и интервјуа
- Во загради (постхумно издание, 2004 година).
- На отворено: новинарски соработки, јавни интервенции и есеи (постхумно издание, 2018).
Последните години и смртта
Последните години од животот на Болањо поминале помеѓу развојот на неговото литературно дело и напредувањето на неговото заболување на црниот дроб. Во овој период ги создава своите најзначајни дела. Умрел 1 јули 2003 година кога бил примен во болницата Универзитари Вал д Хеброн за откажување на црниот дроб.Неговата пепел била расфрлана во морето.
Роберто Болањо е еден од најпознатите и најчесните чилеански писатели. По неговата смрт, се одржаа безброј културни и литературни настани во негово име. Во негова чест се подигнати статуи во повеќе градови во неговата родна земја и беа откриени спомен плочи. Слично на тоа, наградата именувана по него е основана во 2006 година.
Стил
Литературниот стил на Роберто Болањо беше вграден во движењето инфра-реализам, затоа неговата поезија уживаше во слободата, личноста и креативноста.Интелектуалецот користел едноставен и прецизен јазик преку кој опишал многу свои лични искуства.
Болањо пишуваше за животот, крајот на постоењето, вредностите и самата литература. Од друга страна, прозата на Болањо се карактеризираше со присуство на вистински и автентични ликови, што ги доведе до фикција преку описот на неговите достигнувања и неуспеси.
Понатаму, неговите текстови не беа многу описни и тој често користеше сезнаен наратор и раскажувач од прво лице, освен главниот лик,.
Цитати
- „Пишувањето не е нормално. Нормално е да се чита и пријатно е да се чита; дури и елегантната работа е да се прочита. Пишувањето е вежба за мазохизам (…) ”.
- „Да се ​​биде писател не е пријатно. Не, убаво не е зборот. Тоа е активност на која не недостасуваат многу смешни моменти, но знам и други активности кои се уште позабавни “.
- „Одлучив да започнам да пишувам на 16 години во Мексико, а исто така и во момент на целосен прекин, со семејството, со сè, како се прават овие работи“.
- „Секако, секогаш сакав да бидам левичарски политички писател, но левичарските политички писатели ми изгледаа неславно“.
- „Да бев во можност да изберам, сега веројатно ќе бев рурален белгиски господин, со железно здравје, ерген, редовен во бордели во Брисел, читател на детективски романи и кој ќе се расфрлаше со здрав разум, богатство акумулирани со генерации “.
- „Чиле е земја каде што да се биде писател и да се биде сиромашен е скоро исто“.
- „Јас би му дала совет на аспирантниот писател што ние младите подреалисти во Мексико си го дававме едни на други. Кога бевме 20, 21, имавме поетска група и бевме млади, груби и храбри. Си рековме: живее многу, читај многу и води љубов многу “.
- „Не ми е јасно до кој степен Енрике Лин е препознаен во Чиле. Она што го имам многу јасно е дека Лин е главен поет на 20 век на наш јазик “.
Химна на Боливија
Химната на Боливија (шпански: Himno Nacional de Bolivia) е службен симбол на државата и еден од уставните боливиски симболи. Химната е често позната и по првиот стих од текстот, односно „Боливијци, најнаклонета судбина“ (Bolivianos, el Hado Propicio). Химната била усвоена во 1851 година. Текстот на химната бил напишан од Хозе Игнасио де Санхинес, кој бил потписник на Боливиската декларација за независност и првиот устав на Боливија. Музиката била компонирана од Италијанецот Леополдо Бенедето Винсенти
Роберто Болањо
Цитати
- „Никогаш нема премногу книги. Има лоши книги, многу лоши, полоши и слично, но никогаш премногу “.
Надворешни врски
Nachruf auf Bolaño (englisch)
Химна на Боливија
Текст
Во прилог следува целосниот текст на шпанската верзија на химната, како и скратените верзии на кечуански, ајмарски и мошењски јазик.
Георги Солунски
Георги Солунски — македонски национален деец и борец за правата на Македонците во Бугарија.
На 14 ноември 1989 год. во Софија формира Независно здружение - Македонска организација Илинден (ВМРО - независна), од која подоцна ќе се развие ТМО ВМРО - независна „Илинден“.
Целиот живот го минува во судир со бугарската власт и бугарските националисти. Често е апсен, малтретиран од полицијата и осудуван на различни временски казни. Дури и во најопасни околности за неговиот живот непоколебливо го истакнува својот македонски национален идентитет. Живее во Софија.
Ел Греко
Доменикос Теотокопулос, попознат како Ел Греко, (El Greco) (, Кандија, —, ) бил сликар, вајар и архитект, претставник на Шпанската ренесансна уметност. Ел Греко се смета за голем мајстор на шпанското и европското сликарство, чиј поединечен, драматичен и експресионистички стил е познат во Европа во крајот на 16 и почетокот на 17 век. После релативниот заборав од 17 до 19 век, за неговите дела повторно се заинтересираат стручњаците и публиката во XX век.
Додека живееел на Крит бил ценет иконописец чии дела биле под влијание на доцниот византиски стил. После заминувањето во Венеција неговите дела се под влијание на венецијанскиот стил на Тицијан и Тинторето, а во Рим ги проучува најзначајните дела на Микеланџело и Ватиканската античка скулптура. Во 1577 година се сели во Шпанија каде живеел и творел сè до крајот на својот живот. Во Шпанија развил сопствен стил кој се одликува со издолжени фигури и сопствен маниристички одлики со впечатлив контраст на боите. Неговите дела ги сочинуваат платна со големи димензии, главно изработени по нарачка за олтарите во црквите, како и портрети за некои кралски личности и свештеници.