cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Природонаука
Настанок на научната биологија
Собирачите, љубителите и претприемачите како аматери одиграле мошне значајна улога во составувањето на големите природонаучни збирки во светот, како што се Природонаучниот музеј во Лондон и Националниот природонаучен музеј во Вашингтон.
Музеи
Природонаучните музеи, кои настанале од разните кабинети на реткости, одиграле важна улога во развојот на стручните дисциплини на денешната биологија и научно-истражувачките програми. Во XIX век, научниците почнале да ги користат експонатите од нивните збирки како нагледни средства и како основа за нивните морфолошки истражувања.
Во Македонија, природонауката во јавноста е застапена преку Природонаучниот музеј на Македонија во Скопје.
Волчјо јаболко
Aristolochia clematitis, волчјо јаболко, е тревно растение од семејството Aristolochiaceae, кое потекнува од Европа. Листовите се во облик на срце, а цветовите се бледо жолти и цевчести во форма. Растението бара светлина со искачување на стеблата на околните растенија.
Наводи
Трахеофити
Ракомет
Ракомет (познат и како тимски ракомет, европски ракомет или олимписки ракомет) — екипен спорт со топка, во кој се натпреваруваат две екипи по седум натпреварувачи (шест играчи плус еден голман) чија цел е да се постигне повеќе голови од противникот со рака. Стандарден натпревар се состои од два периода од 30 минути, а екипата која постигнала повеќе голови, победува во натпреварот.
Современиот ракомет се игра на терен кој е широк 40 метри, а е долг 20 метри, со гол на средина на секој крај од теренот. Головите се опкружени со зона од 6 метри каде што е дозволен пристап само на одбранбениот голман. Головите мора да бидат постигнати со фрлање на топката надвор од зоната. Спортот обично се игра во затворено, но варијантите на отворено постојат во форма на теренски ракомет и чешки ракомет (кои во минатото биле почести) и ракомет на плажа. Играта е брза и обично се постигнуваат многу погодоци: професионалните тимови обично постигнуваат меѓу 20 и 35 голови на секоја страна, иако помалкуте погодоци не биле невообичаени до пред неколку децении. Дозволен е контакт со тело кога бранителите се обидуваат да ги спречат напаѓачите да се приближат кон противничкиот гол. Не е дозволена заштитна опрема, но играчите може да носат меки заштитни ленти, влошки и штитници за уста.
Играта била кодифицирана на крајот на 19 век во Данска. Современиот пакет правила бил објавен во 1917 година во Германија и оттогаш правилата имале неколку ревизии. Првите меѓународни игри се одиграле според овие правила за мажи во 1925 година и за жени во 1930 година. Машкиот ракомет за првпат се играл на Летните олимписки игри во 1936 година во Берлин на отворено, а следниот пат на Летните олимписки игри во 1972 година во Минхен во затворен простор, и оттогаш е олимписки спорт. Женскиот ракомет бил додаден на Летните олимписки игри во 1976 година.
Меѓународната ракометна федерација била формирана во 1946 година и од 2016 година има 197 федерации-членки. Спортот е најпопуларен во земјите на континентална Европа, чии земји ги освоиле сите медали на светските првенства за мажи од 1938 година. На женските светски првенства само две неевропски земји ја освоиле титулата: Јужна Кореја и Бразил. Играта исто така ужива популарност во Источна Азија, Северна Африка и делови од Јужна Америка.
Потекло и развој
Постојат докази за античките римски жени кои играле верзија на ракомет наречен expulsim ludere. Постојат записи за ракометни игри во средновековна Франција и меѓу Инуитите во Гренланд, во средниот век. До 19 век, имало слични игри на Хандболд од Данска, хазена во Чешка, ракомет во Украина и торбол во Германија.
Денешната ракометна екипна игра била кодифицирана на крајот на 19 век во северна Европа: пред сè во Данска, Германија, Норвешка и Шведска. Првиот пишан сет на тимски ракометни правила бил објавен во 1906 година од данскиот учител по фискултура, поручник и олимписки медалист Холгер Нилсен од граматичката школа Ордуп, северно од Копенхаген. Современиот пакет правила бил објавен на 29 октомври 1917 година од Макс Хајсер, Карл Шеленц и Ерих Кониг од Германија. По 1919 година, овие правила ги подобрил Карл Шеленц. Првите меѓународни игри се играле според овие правила, помеѓу Германија и Белгија во машка конкуренција во 1925 година и помеѓу Германија и Австрија во женска конкуренција во 1930 година.
Во 1926 година, Конгресот на Меѓународната федерација за аматерска атлетика номинирал комитет за изготвување меѓународни правила за екипниот ракомет. Меѓународната аматерска ракометна федерација била формирана во 1928 година, а подоцна Меѓународната ракометна федерација била формирана во 1946 година.
Машкиот екипен ракомет се играл на Летните олимписки игри во 1936 година во Берлин. Во текот на следните неколку децении, ракометот во затворен простор доживеал голема популарност и посебно се развил во скандинавските земји. Спортот повторно се појавил на светската сцена како екипен ракомет за Летните олимписки игри во 1972 година во Минхен. Женскиот екипен ракомет бил додаден на Летните олимписки игри во 1976 година во Монтреал. Поради својата популарност во регионот, земјите од Источна Европа станале доминантна сила во спортот кога тој повторно бил воведен.
Меѓународната ракометна федерација го организирала машкото светско првенство во 1938 година и на секои четири (понекогаш три) години од Втората светска војна до 1995 година. Од светското првенство во 1995 година во Исланд, турнирот се одржува на секои две години. Женското светско првенство се одржува од 1957 година. ИХФ организира и женски и машки јуниорски светски првенства. До јули 2009 година, ИХФ навела 166 федерации членки со приближно 795,000 екипи и 19 милиони играчи.
Правила
Правилата се утврдени во сетот на правила на IHF.
Резиме
Две екипи од седум играчи (шест играчи на теренот плус еден голман) го преземаат теренот и се обидуваат да постигнат погодоци со фрлање на топка во голот на противничкиот тим. При ракувањето со топката, играчите подлежат на следниве ограничувања:
Забележителни можности за постигнување може да се појават кога напаѓачките играчи скокаат во областа на зоната од шест метри. На пример, напаѓачки играч може да фати пас додека се наоѓа во внатрешноста на зоната, а потоа да шутира или да помине пред да го допре подот. .
Терен
Ракометарот се игра на терен односно игралиште кое има правоаголна форма со димензии од 40 метри должина и 20 метри ширина, и се состои од два голмански простора и поле за игра. Головите од двете страни се опкружени со скоро полукружна област, наречена зона, дефинирана со линија од шест метри од голот. Испрекинетата полукружна линија од девет метри од голот ја означува линијата за слободни фрлања. Секоја линија на теренот е дел од областа што ја опфаќа. Ова подразбира дека средната линија припаѓа на двете половини во исто време.
Голови
Головите се поставени во средината на секоја од двете надворешни гол линии. Тие мора да бидат безбедно зацврстени или на подот или на ѕидот зад себе. Внатрешната височина на головите изнесува два метри, а широчината изнесува три метри. Стативите на голот се поврзани со една хоризонтална пречка. Задната страна на стативите на голот треба да биде во иста линија со задниот раб на гол линијата. Стативите и пречките на головите мора да бидат во квадратна форма со широчина од 8 сантиметри. Трите страни, кои се видливи од игралиштето, мора да бидат обоени со две различни бои, кои пак мора да се разликуваат од позадината на голот. Боите на двата гола мора да бидат исти. Секој гол мора да има мрежа. Мрежата мора да се прицврсти на таков начин што топката фрлена во голот да не го напушта или поминува во нормални околности. Доколку е потребно, втората мрежа може да се залепи на задниот дел од мрежата однатре.
Сите линии на игралиштето се во целост составен дел од просторот што го опкружуваат. Гол линиите треба да бидат широки 8 сантиметри меѓу стативите на голот, додека сите остантаи линии треба да бидат широки 5 сантиметри. Две полиња на игралиштето наместо со линија може да се одделат со различни бои на полињата.
Голмански простор
Голманскиот простор се означува со линија на голманскиот простор. Оваа област е обележана од две четвртински кругови со полупречник од шест метри околу крајните агли на секоја статива и една линија за поврзување паралелно со голот. Едната линија е долга 3 метри и се наоѓа директно пред голот, и истата е паралелна со гол линијата и е оддалечена 6 метри од неа (мерено од задниот раб на гол линијата до предниот раб на линијата од голманскиот простор). Другата линија е две четвртини од кругот, секоја со полупречник од 6 метри (мерено од задниот внатрешен агол на стативите на голот), кои ја поврзуваат линијата долга 3 метри со надворешните гол линии.
Само во одбраната на голманот е дозволен пристап во овој простор. Како и да е, играчите можат да ја фатат и допрат топката во воздухот во неа сè додека играчот го започнува скокот надвор од зоната и ја ослободува топката пред да падне на подот (слетувањето во рамките на периметарот е дозволено во овој случај сè додека топката не биде ослободена). Ако играчот без топка ја допре земјата во рамките на периметарот на зоната, или линијата околу периметарот, тој мора да го преземе најдиректниот пат од него. Меѓутоа, доколку играчот ја мине зоната во обид да добие предност (на пример за да изгради подобра позиција), неговата екипа ја губи топката според правилата. Слично на тоа, повреда во зоната од одбранбен играч се казнува единствено доколку го стори тоа за да се добие предност во одбраната.
Простор за замена
Надвор од еден долг раб на полето за играње од двете страни на средната линија се наоѓаат простор за замена за секоја екипа. Просторот обично ги содржи клупите како можност за седење. Клупите за резервни играчи, а со тоа и „посебна тренерска зона” (простор за водење на екипата), почнува на оддалеченост од 3,5 метри од линијата на центарот. Никакви предмети не може да се ставаат покрај аут линијата пред клупите за резервни играчи (најмалку 8 метри од линијата на центарот).
Само играчите и службените претставници на екипите што се внесени во записникот имаат право да се наоѓаат во просторот за замена. Претставниците на екипите во просторот за замена мора да бидат облечени во спортска опрема или во цивилна гардероба. Службените претставници мора да бидат облечени во боја различна од бојата на играчите од противничката екипа. Ако пред натпреварот се прекршат правилата во врска со просторот за резервните играчи, натпреварот нема да почне додека не се средат неправилностите. Ако прекршоците се случат за време на натпреварот, истиот нема да продолжи по првото прекинување, додека не се средат работите. Официјалните претставници на екипите имаат право и должност да ја водат и да раководат со нивната екипа за време на натпреварот во фер и спортски дух, во рамките на правилата. Во принцип, тие треба да седат на клупата за резервни играчи. Сепак, претставниците може да се движат внатре во „тренерската зона”. „Тренерска зона” е простор непосредно пред клупите и доколку тоа е можно непосредно позади клупите. Движењето и позиционирањето во „тренерската зона” е дозволено со цел на давање на тактички совети и укажување на медицинска помош. Во принцип  само  на  еден официјален претставник му е дозволено да стои во одреден момент.На еден претставник на екипата му е дозволено на момент да ја напушти “тренерската зона” кога сака да го предаде зелениот картон и да побара тајм-аут.
Официјални лица на екипата, заменици и суспендирани играчи мора да чекаат или да се наоѓаат во оваа област. Областа секогаш се наоѓа на истата страна каде се наоѓа сопствената статива на екипата. За време на полувремето, овие области ги заменуваат двете екипи. Секој играч што влегува или ја напушта играта мора да ја премине линијата за замена, која е дел од страничната линија и се протега на 4.5 метри од средната линија до страната на тимот.
Времетраење
Стандарден натпревар има две 30-минутни полувремиња со пауза од 10 до 15 минути. На полувремето, екипите се префрлаат на страната на противникот, а истото го прават и со клупите. За младите, должината на полувремето е намалено за 25 минути на возраст од 12 до 15 години и 20 минути на возраст од 8 до 11 години; иако националните федерации на некои земји може да се разликуваат во нивното спроведување од официјалните упатства. И во двата случаи одморот на полувремето трае 10 минути.
Доколку победникот во одреден натпревар (на пример на некој турнир) мора да се донесе а по истекот на регуларното време, резултатот е нерешен, тогаш следуваат две продолженија од по пет минути и со едноминутна пауза по крајот на првото продолжение. Доколку и по крајот на овие две продолженија не е решен победникот, тогаш натпреварот се решава со изведување на пенали. Ако изведувањето на пенали се користи за да се одреди победникот, право на учество имаат играчите кои не биле исклучени на 2 минути, или дисквалификувани. Секоја екипа одредува 5 играчи. Овие играчи ги изведуваат ударите од 7 метри еден по еден, наизменично со играчите од противничката екипа. Екипите не се обврзани однапред да го утврдат редоследот на изведувачите. Голманите можат да се бираат и заменуваат помеѓу играчите кои имаат право да учествуваат. Играчите можат да бидат и изведувачи на седум метри и голмани. Судиите одлучуваат кој гол ќе се користи. Судиите фрлаат паричка (ждребка), и екипата која го добила ждребот, избира дали ќе изведува седмерци прва или втора. Спротивна постапка се применува за преостанатите изведувања на седум метри, доколку тие мора да продолжат, бидејќи резултатот останал нерешен после пет наизменично изведени седум метри. За продолжение, секоја екипа ќе именува пет играчи. Победникот се утврдува во оној момент, кога една екипа ќе се здобие со гол предност, а да двете екипи извеле ист број на седмерци. Играчите можат да бидат исклучени за понатамошно учество на изведувањето на седум метри во случај на грубо или неспортско однесување. Доколку тоа се однесува на играчот кој е во групата на изведувачи на седум метри, екипата ќе мора да одреди друг изведувач.
Судиите може да бараат тајмаут според нивното дискреционо право; типични причини се повреди, суспензии или чистење на подот. При пеналите, екипите имаат право на промена на голманот.
Од 2012 година, екипите можат да повикаат 3 тајм-аути по натпревар (до два на полувреме), кои траат по една минута секој од нив. Ова право може да биде искористено само од екипата што ја поседува топката. Претставниците на тимот мора да покажат зелен картон на бирото на записничарите. Записничарот на времето потоа веднаш ја прекинува играта со звук на акустичен сигнал и го запира времето. Пред 2012 година, на тимовите им било дозволено само еден тајмаут на полувреме.
Прекршоците за време на тајм–аутот имаат исти последици како и прекршоците за време на натпреварот. Судиите во начело, одлучуваат кога треба да се сопре часовникот кога ќе досудат тајм–аут и кога ќе се продолжи натпреварот. Во случај да тајм-аутот е задолжителен, кога играта е прекината со свиреж на мерачот на време или делагатот, мерачот на време задолжително го запира мерењето на времето веднаш, без чекање на потврда од судиите. Продолжувањето на натпреварот по тајм-аутот секогаш мора да се означи со свиреж.
Судии
На секој натпревар судат по двајца судии со еднакви овластувања. Ним им помагаат мерач на време и записничар. Судиите го контролираат однесувањето на играчите и официјалните лица од моментот на нивното доаѓање на местото на одигрување на натпреварот до заминување од истото. Судиите се одговорни за проверка на теренот за игра, головите, и топките пред почеток на натпреварот. Судиите одлучуваат со која топка ќе се игра, утврдуваат дали двете екипи се присутни, дали играчите носат соодветна спортска облека. Тие го проверуваат записникот и опремата на играчите, треба да се погрижат да бројот на играчите и претставниците на екипите на клупата за резервни играчи се во рамките на утврдениот лимит, и го утврдуваат присуството и идентитетот на „одговорниот претставник на екипата“ за секоја екипа. Доколку еден од судиите не е во состојба да го доврши натпреварот, другиот судија сам продолжува да го води натпреварот.
Некои национални тела дозволуваат натпревари со само еден судија во посебни случаи. Ако двајцата судии досудат прекршок, а судиите досудат различни прекршоци за тоа која екипа треба да ја поседува топката, тогаш важи заедничката одлука што ќе ја донесат по меѓусебна консултација. Доколку не успеат да донесат заедничка одлука, тогаш ќе преовладее мислењето на судијата во поле. Пред да се консултираат, судиите мора задолжително да досудат тајм-аут. По консултацијата, судиите даваат јасен сигнал со рака и играта продолжува по сигналот со свиреж. Нивните пресуди се конечни и можат да се обжалат доколку ако не се во согласност со правилата. Црните дресови се првенствено наменети за судиите. Судиите се позиционираат на таков начин што играчите на тимот се ограничени меѓу нив. Тие стојат дијагонално усогласени така што секој може да набудува една странична линија. Во зависност од нивните позиции, едниот се нарекува судија на теренот, а другиот судија на голот. Овие позиции автоматски ја вклучуваат насоката на топката. Тие физички ги разменуваат своите позиции приближно на секои 10 минути (долга размена) и менуваат страни на секои пет минути (кратка размена).
Кога ќе досудат слободно фрлање или аут, судиите мора веднаш да го покажат правецот во кој треба да се изведе фрлањето. После тоа, во зависност од дадената ситуација, треба да се покаже пропишаниот сигнал со рака со кој се сигнализира и нагласува кога досудуваат казна за некој играч. Ако е потребно да ја објаснат причината за досуденото слободно фрлање или удар од 7 метри, тогаш судиите може да дадат сигнал со рака само заради давање информации. ИХВ дефинира 18 рачни сигнали за брза визуелна комуникација со играчи и службени лица. Сигналот за предупредување е придружуван од жолт картон. Дисквалификацијата за натпревартот се означува со црвен картон, проследено со сина карта, доколку дисквалификацијата ќе биде придружена со извештај. Судиите исто така користат свирежи за да укажат на прекршувања или за повторно да продолжи натпреварот.
Судиите поседуваат свој бележник и џебен часовник на кои запишуваат формални работи како што се следење на головите и суспензиите, или започнување и запирање на времето, соодветно. Тие, исто така, внимаваат на клупите и ги известуваат судиите за грешките при замените на играчите. Нивното биро се наоѓа помеѓу двете области за замена.
Други лица
Мерачот на време е одговорен за времто за игра, за тајм-аутите и за времето на исклучените играчи. Записничарот е одговорен за записникот, за внесувањето на имињата на играчите во записникот, за запишување на имињата на играчите кои ќе пристигнат откако почнал натпреварот и влегување на играчите кои немаат право да настапат .Другите задолженија, како контрола на бројот на играчите и претставниците на екипите на клупа за резервни играчи, како и излегувањето и влегувањето на резервните играчи, се сметаат како заедничка одговорност. Обично само мерачот на време може да го прекине натпреварот кога е тоа потребно. Ако во салата семафорот не е во функција, тогаш мерачот на време мора да ги информира одговорните претставници на екипите за тоа колку време од натпреварот е одиграно и уште колку време останува, особено по тајм-аутите.
Играчи на тимот, замени и службени лица
Секој тим се состои од седум играчи на теренот и седум играчи на замена на клупата. Еден играч на теренот мора да биде назначен како голман, разликувајќи се во облеката од останатите играчи на теренот. Замената на играчи може да се направи во кој било број и во кое било време во текот на играта. Размената се одвива преку линијата на замена. Не е потребно претходно известување за судиите.
Некои национални тела, како што е Германската ракометна федерација, дозволуваат замена во помлади тимови само кога екипата има посед на топка или за време на тајмаут. Ова ограничување е со цел да се спречи раната специјализација на играчите за напад или одбрана.
Играчи на теренот
На играчите на терен им е дозволено да ја допираат топката со било кој дел од нивното горно тело, вклучувајќи го и коленото. Како и во неколку други тимски спортови, се прави разлика помеѓу фаќање и дриблинг. Играчот кој ја поседува топката може да стои во мирување само три секунди и може да направи само три чекори. Потоа, тие мора или да стрела кон голот, или да ја додаде топката. Правењето на повеќе од три чекори во секое време се смета за прекршок и резултира со одземање на топката. Играчот може да дрибла онолку пати колку што сака (иако, бидејќи поминувањето е побрзо, тоа е најпосакуваниот метод на напад), сè додека во текот на секој дриблинг, раката контактира само со горниот дел од топката. Откако ќе започне со своето дриблење, играчот има право на уште три секунди или три чекори. Топката мора да се пренесе или шутира, бидејќи понатамошното држење или дриблинг ќе резултира со двојно водење на топката, кое пак претставува прекршок и одземање на топката во корист на противничката екипа. Носењето на топката во зоната од шест метри резултира со посед на топка од голманот.
Голман
Само на голманите им е дозволено да се движат слободно во рамките на периметарот на голот, иако не можат да го преминат периметарот на зоната од 6 метри, додека ја поседуваат топката. Во зоната, им е дозволено да ја допираат топката со сите делови од нивните тела, вклучувајќи ги и нозете, а когаќе излезат од одбранбената зона, и за нив важат истите правила како и за играчите. Голманите може да учествуваат во нормалната игра на своите соиграчи. Тие може да бидат заменети со редовен играч на теренот доколку нивниот тим избере да ја користи оваа тактика. Претходно, според старите правила, играчот кој го заменуваше голманот на теренот; мораше да облече посебна мајца за да биде идентификуван како таков. Таа мораше да биде еднаква по боја и форма со дресот на голманот, за да се избегне забуна. Промена на правилото со цел да се направи играта поофанзивна сега им дозволува на секој играч да се замени со голманот. Новото правило наликува на онаа што се користи во хокеј на мраз. Ова правило за првпат се користело на Женското светско првенство во декември 2015 година а во машка конкуренција било воведено на Светското првенство во 2016 година. На Олимписките игри овие правила за првпат биле воведени на Олимпијадата во Рио во 2016 година..
Надвор од сопствената Д-зона, голманот се третира како актуелен играч на теренот и мора да ги следи правилата кои важат за играчите на теренот. Голманот може да не се врати во својата зона со топката.
Претставници на тимот
На секоја екипа е дозволено да има максимум четворица претставници на тимот кои седат на клупите. Официјален е секој кој не е ниту играч ниту замена. Еден службеник мора да биде назначен претставник кој обично е менаџер на тимот. Од 2012 година, претставниците можат да повикаат до 3 тајм-аути (најмногу два за едно полувреме), и може да се обратат до записничарот или судиите; Според старите правила, за едно полувреме една екипа имала право на еден тајм-аут. Другите службеници обично ги вклучуваат лекари или останати менаџери. Ниту еден службеник не смее да влезе во игралиштето без дозвола на судиите. На претставниците на една екипа не може да се даде повеќе од една опомена. Судиите ќе покажат опомена на претставникот кои направил прекршок, покажувајќи му жолт картон со крената рака. Кога судиите ќе изречат суспензија на 2 минути на еден претставник на екипата во согласност со правилата, претставникот може да остане на клупата за резервни играчи и да продолжи да ја врши својата функција, но сепак, неговата екипа ќе игра 2 минути со играч помалку на теренот. Но, доколку претставникот биде дисквалификуван до крајот на натпреварот, тој мора веднаш да ја напушти клупата за резервни играчи. По напуштањето на теренот, претставникот на екипата не смее да имаат никаков контакт со екипата.
Топка
Топката е сферична и мора да биде изработена од кожа или синтетички материјал. Не е дозволено да има сјајна или лизгава површина. Бидејќи топката е наменета со неа да се управува со една рака, нејзините официјални големини варираат во зависност од возраста и полот на екипите што учествуваат. За секој натпревар мора да има најмалку две топки кои може да се користат. За време на натпреварот резервните топки мора да бидат на записничка маса. Топките мора да одговараат на барањата изнесени во правилата. Судиите решаваат кога треба да се игра со резервна топка. Во таков случај, судиите треба брзо да ја внесат резервната топка во игра, за да се минимизираат прекините во играта и за да се избегнат тајм-аути.
Казни
Казни им се даваат на играчите, во прогресивен формат, за фаули за кои е потребна поголема казна освен слободен удар. Дејствата се насочени главно кон противничкиот играч, а не кон топката (како што се држење, туркање, газење или скокање во противник), како и контакт од страна, спречување на противнапад на противникот. Сите овие се сметаат за нелегални и се казнливи. Секое прекршување што спречува јасна можност за постигнување резултира во шут од седум метри.
Обично, судијата дава жолт картон како предупредување за овој прекршок; но, доколку контактот бил особено опасен, како на пример да се погоди противникот во главата, вратот или грлото, судијата може да го откаже предупредувањето и да му додели двеминутна суспензија. Играчите се предупредуваат еднаш пред да добијат жолт картон; тие ризикуваат да добијат црвен картон доколку претходно добиле три жолти картони.
Црвениот картон резултира со исфрлање од игра и двојна казна за екипата. Играчот може да добие црвен картон директно за особено груби казни. На пример, секој контакт од позади за време на брзата пауза според новите правила се третира како голем прекршок кој се регулира со доделување на црвен картон; како и секое намерно повредување на противникот. Играч со црвен картон мора целосно да ја напушти областа за играње. Играчот кој е дисквалификуван може да биде заменет со друг играч откако ќе биде издржана казната од две минути. Тренерот или службеникот исто така може да бидат казнети. Секој тренер или службеник кој ќе добие две минути суспензија, ќе мора да повлече еден од своите играчи на две минути од теренот; сепак, играчот не е оној што е казнет и може повторно да биде заменет.
Откако судиите им ја доделуваат топката на противничките играчи од која било причина, играчот кој моментно ја поседува топката треба веднаш и тоа брзо да ја остави топката на подот, а доколку не го стори тоа, тој ризикува да добие две минути суспензија. Исто така, гестикулирање или вербално испрашување на наредбата на судијата, како и расправање со одлуките на службените лица, вообичаено се казнува со жолт картон. Ако суспендираниот играч протестира понатаму, не заминува директно од теренот до клупата, или ако судијата смета дека темпото е намерно бавно, тој играч ризикува да добие двоен жолт картон. Забрането е илегална замена (надвор од наменската област, или ако играчот за замена влегува премногу рано); ако го сторат тоа, играчот повторно ризикува да добие жолт картон.
Формации
На играчите обично им се укажува на позициите што ги играат. Позициите секогаш се означуваат од гледиштето на соодветниот голман, така што дефанзивецот од десната страна се спротивставува на напаѓачот од левата страна. Сепак, не можат да бидат окупирани сите следни позиции во зависност од формирањето или потенцијалните суспензии.
Напад
Понекогаш, нападот користи формации со двајца пивт играчи.
Одбрана
Постојат многу варијации во одбранбените формации. Обично, тие се опишуваат како n: m формации, каде n е бројот на играчи што бранат во гол линијата и m е бројот на играчи кои се грижат повеќе за нападот. Исклучоци се формирањето на одбраната 3: 2: 1 и n + m (пр. 5 + 1), каде што играчите на одбраната бранат некој играч во покривање на човекот (наместо вообичаената покриеност на зоната).
Офанзивна игра
Нападите се играат со сите играчи на теренот на страната на бранителите. Во зависност од брзината на нападот, се прави разлика помеѓу три нападни бранови со намалена шанса за успех:
Дефанзивна игра
Формациите се разликуваат многу од земја до земја и го отсликуваат стилот на игра на секоја земја. Вообичаените формации на одбраната се:
Организација
Ракометните екипи обично се организираат како клубови. На национално ниво, клубовите се здружени во федерации кои организираат натпревари во лиги и турнири.
Меѓународно тело
Меѓународната ракометна федерација (ИХФ) е административно и контролорно тело за меѓународен ракомет. Ракометот е олимписки спорт кој се игра за време на Летните олимписки игри.
ИХФ организира светски првенства, што се одржуваат во необични години, со одвоени натпревари за мажи и жени. Носител на титулите на Светскиот ракомет првенство во ИХФ 2019 година се Данска. Носители на титулите на Светскиот шампион во ракомет за жени во ИХФ 2017 се Франција.
Записи за посетеност
Актуелниот светски рекорд за посетеност на ракомет бил поставен на 6 септември 2014 година, за време на неутралниот натпревар на германската лига на натпреварите помеѓу ХСВ Хамбург и Лавовите со седиште во Манхајм. Натпреварот привлекол 44.189 гледачи во Комерцбанк Арената во Франкфурт, надминувајќи го претходниот рекорд од 36.651 поставен на стадионот „Паркен“ во Копенхаген за време на финалето во Купот на Данска во 2011 година.
Комеморативни монети
Ракометните настани се избрани како главен мотив во бројните колекционерски монети. Една од неодамнешните примероци е комеморативната монета од грчки ракомет од 10 евра, кована во 2003 година за одбележување на Летните олимписки игри во 2004 година. На монетата, современиот атлетичар ја насочува топката во рацете кон својата цел, додека во позадината античкиот спортист исфрла топка, во игра позната како хеиросфаира, во репрезентација земена од вазна од керамика во црна фигура од архаискиот период.
Најновата комеморативна монета со ракомет е британската монета од 50 пени, дел од серијата монети што ги одбележуваат Олимписките игри во Лондон 2012 година.
Вратен набор
Вратен набор е релативно обемна маргина што се гледа на задниот дел од главата на влекачите со коскена подлога, како што се оние присутни на черепите на диносаурусите на подредите Маргиноцефалија или 'рскавица како кај гуштери со вратен набор.
Во техничка смисла, наборот поткрепен со коски е составен од зголемена париетална коска, опкружена од едната или двете страни со издолжени сквамозали, а понекогаш и заобиколена од епоципитали, коскени копчиња што и даваа на границата нерамен изглед. Во раните 1900-ти години, париеталната коска била позната меѓу палеонтолозите како дермосупраоципитал. Одликата сега се нарекува париетосквамозален набор. Кај некои родови, како што се Трицератопс, Пентацератопс, Центросаурус и Торосаурус, ова проширување е многу големо. И покрај наборот на вратот, претежно изработен од тврда коска, некои набори на вратот се направени од кожа, како што е случај со гуштер со вратен набор кој живее во Австралија. Употребата на набори на вратот кај диносаурусите е непозната; можеби е користен за терморегулација или едноставно како одбранбен механизам. Навистина, за време на битките за територија, натпреварувачките Трицератопс ги удирале главите заедно со нивните издолжени рогови, а можеби и наборот на вратот би користен како еден вид штит, заштитувајќи го остатокот од животното од штета. Сепак, употребата на наборот на вратот кај современите влекачи е подобро документирана. Два главни и неразлични примери се роговитите гуштери (родот Фринозом ) со коскен набор и гуштер со врат од врат (родот Chlamydosaurus ) со рскавичен набор. Наборот на гуштерот со вратен набор е главно составена од кора од кожа, кои обично се обоени во розова боја, поддржани од 'рскавични' рбети. Слично на портретирањето на диносаурусот Дилофосаурус во Паркот Јура на Стивен Спилберг, гуштери со вратен набор ги издуваваат наборите на вратот од двете страни на главата кога нешто им се заканува. Гуштерите честопати ги креваат своите набори кога се борат за територија или кога доаѓаат во контакт со друг гуштер, особено за време на сезоната на парење. Меѓутоа, нема докази што сугерираат дека Дилофосаурусот ги имал истите способности, бидејќи многу од неговите одлики во филмот „Паркот Јура“ биле претежно измислени.
Бројни други животни од современото и од праисториското време користат испакнатини на кожата или коските за да изгледаат поопасно, да привлекуваат партнери или да терморегулираат. Примери за тоа се употребата на набори од опуштена кожа која виси од вратот или грлото на животно и грбови кај гуштери, диносауруси и птици. Невообичаениот папагал со црвено ладало има пердушен вратен набор кој се користи за докажување.
Елзау
Елзау ― општина во Винтертур во кантонот Цирих во Швајцарија.
Географија
Елзау има површина од 8 км2. Од оваа површина 56,5% се користени за земјоделски цели, додека 25,7% се шуми. Од останатиот дел од земјиштето, 17,2% е населено, а остатокот (0,6%) е непродуктивно (реки, ледници или планини). Во 1996 година, домаќинствата и зградите сочинувале 10,9% од вкупната површина, додека превозната инфраструктура го сочинувала остатокот (6,1%). Од вкупната непродуктивна површина, водата (потоците и езерата) сочинува 0,5% од површината. Согласно до 2007 година, 15,4% од вкупната општинска површина била под некаква изградба.
Општината се наоѓа покрај двата брега на реката Ојлах. Се состои од селата Елзау, Римикон (спомнати во 829 година како Руманинховун), Ретершен и од 1922 година селата Унтер и Обершотикон.
Превоз
Железничките станици на Ретершен и Шотикон се наоѓаат во Општина Елзау. Двете станици се постојки на линијата С35 на Циришкиот С-автопат.
Трка околу Фландрија 2013
Трката околу Фландрија 2013 било 97. издание на еднодневната монументална велосипедска трка Трка околу Фландрија. Се одржала на 31 март 2013 на растојание од 256 километри од Брухе до Ауденарде и била осма трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена по вторпат од возачот на Фабијан Канчелара, откако направил напад на околу 15 километри пред целта, на последната искачување со калдрма, Патерберг. Второто место припаднало на Петер Саган од екипата, додека третопласиран бил возачот на Јирген Рулантс; обајцата биле заедно со Канчелара пред неговиот напад и на крај завршиле скоро една и пол минита зад Канчелара.
Екипи
Бидејќи Трката околу Фландрија е настан од Светската турнеја на UCI, сите UCI World Tour екипи биле поканети автоматски и се обврзани да испратат екипа. Првично, организаторите на трката планирале да имаат осумнаесет UCI World Tour екипи на трката и седум други екипи со специјални покани и со тоа да се создаде главната група од 25 екипи. Подоцна, го повратила својот World Tour статус по жалбата до Арбитражниот суд за спорт. Наместо да отстранат една екипа од трката со цел да ги сместат, организаторите на трката побарале одобрување од UCI да поканат 26 екипи по осум возачи и главната група да биде составена од 208 возачи; ова било одобрено пред почетокот на трката.
Екипи кои настапиле на трката биле:
113
113 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 113 година од новата ера, 113. од првиот милениум, 13. од II век и четвртта од 110-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5621 и 5622 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4863 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3873 и 3874 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 866.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 113 година се протега во 2749 и 2750, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2809 и 2810 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 656. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 525 и 524 година пред хиџра.
Секреција
Секреција (лат. secretio) е процес на лачење на специфични производи, на пр., пот, неопходни за животворната дејност на организмот што се создаваат во жлездите. Постојат два типови на секреција.
Надвореша секреција се врши преку изводен канал во шуплината на некој орган (на пр., од плунковните жлезди).
Внатрешна секреција претставува лачење непосредно во крвта од ендокрините жлезди.
1537
1537 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1537 година од новата ера, 537. од вториот милениум, 37. од XVI век и осма од 1530-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7045 и 7046 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6287 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5297 и 5298 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2290.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1537 година се протега во 4173 и 4174, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4233 и 4234 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2080. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 943 и 944 исламска година.
Железнички пруги во Македонија
Железнички линии во Република Македонија се распространети кон сите географски правци во државата, од кои една железничка линија е меѓународна, а уште 2 се меѓудржавни.
Ширината на колосекот е нормална 1 435 мм, а просечната брзина со која се движат возовите на железничките линии во Република Македонија е 80 км/ч. На меѓународната железничка линија од коридор Х, овозможена е брзина до 100 км/ч, а поради дотраеноста и лошата состојба на пругата Скопје - Кичево брзината на возовите е ограничена до 60 км/ч (на еден дел и до 70 км/ч).
Единствена електрифицирана железничка линија во Република Македонија е меѓународната пруга од коридор Х, на потегот од Табановци до Гевгелија.
Детален преглед на железничките линии во Република Македонија, со сите железнички станици и стојалишта:
Авит
Авит бил цар на Западното Римско Царство од 455 до 456 година. Познат и како Марко Мецилиј Флавиј Епархиј Авит . Во времето на Петрониј Максим станал magister militum. Тој бил во дипломатска мисија кај византискиот цар Теодорик II, вандали го нападнале Рим кое пак довело докрај на владеењето на Петрониј Максим. Теодорик II го задолжил Авит да го презеде царскиот престол. Така во 455 бил прогласен за цар. Тој не бил многу популарен меѓу народот наРим. Кога вандали|вандалите го нападнале во 455 година, во Рим дошло до глад меѓу населението. Тој побегнал во Арл, каде побарал помош од Теодорик II, но тој пак не му одговорил на тоа барање. Тој сепак се обидел да се врати во Италија, но бил заробен, а подоцна пуштен и прогласен за епископ. Според некои, тој бил убиен, а според други умрел на пат кон Галија.
Знаме на Антигва и Барбуда
Знамето на Антигва и Барбуда е официјалното знаме во државата кое било усвоено на 27 февруари 1967 година. Знамето било создадено од Реџиналд Самуел, кој бил наставник по ликовно во едно од средните училишта во државата. Знамето било усвоено по стекнувањето на независноста.
Историја
До стекнувањето на независноста Антигва и Барбуда користеле колонијално знаме. Во 1966 година се отворил национален конкурс за национално знаме. На конкурсот биле поднесени 600 идејни решенија, но решението на г. Самуел било избрано за најсоодветно. Тој го поднел својот дизајн при крај на конкурсот.
Дизајн и симболика
Знамето е составено од два триаголника поставено од лево и десно со допир во долниот дел. Помеѓу нив се наоѓаат три ленти во црна, сина и бела боја. На црната лента има приказ на златно сонце со 9 краци. Сонцето ја симболизира новата ера во историјата на Антигва и Барбуда, црната боја го означува африканското потекло на народот, сината боја ја симболизира надеж и црвената ја симболизира енергијата на народот. Исто така, боите се протолкуваат така што жолтата, сината и белата симболизираат сонце, море и песок.
Лиза Клокет
Лиза Клокет (1788–1860) била француска ботаничка сликарка.
Лиза Клокет била родена во 1788 година. Татко ѝ ја научил да црта. Таа била под влијание на ботаничкиот илустратор Пјер-Жозеф Редуте. Таа починала во 1860 година.
32 нејзини дела, вклучително и една бела хризантема, од 1820 година се сместени во Фондацијата Оук Спринг Гарден во Апервил, Вирџинија.
Семејство
Нејзин брат бил Жил Клокет MD
Космос-915
Космос-915 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 8 јуни 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-915 бил надгледувачки сателит.
Астерикс
Астерикс (Astérix или Astérix le Gaulois) или Астерикс и Обеликс (Astérix et Obelix) е француско-белгиска серија стрипови од Рене Госини и Алберт Удерзо. Стриповите почнаа да се издаваат на 29 октомври 1959 година.
Дејствието во стриповите се врши во едно мало галско село кое дава отпор на римската окупација. Тоа што се посилни од моќната римска армија се должи на магичниот напиток направен од селскиот друид кој практикува алхемија. Суфиксот "икс" на крајот на имињата во стрипот доаѓа од името на Vercingetorix (древен поглавар на Галите). Во текот на стриповите Астерикс со својот верен пријател Обеликс патуваат низ многу древни држави и народи како што се Рим, Грција, Египет, Америка и така натаму. Стриповите се преведени на повеќе од 100 јазици и најпознати се во Европа и Америка. Направени се 13 филмови и телевизиска анимирана серија.
Астерикс
Астерикс (Astérix) е главниот лик во стриповите. Иако нема импресивна мускулна форма Астерикс е еден од најсилните и најитрите ликови. Низ своите авантури, Астерикс со помош на магичниот напиток приготвен од страна на друидот Гетафикс успева да избега од лоши ситуации. Тој успева да го надитри Цезар секогаш кога Цезар посакува да му направи нешто лошо него и на селото. Ги завршува 12те задачи на Цезар во истоимениот стрип, успева да победи на олимписките игри итн.
Обеликс
Обеликс (Obelix) е пријателот на Астерикс и околу нив се случуваат дејствијата во стриповите и филмовите. Обеликс паднал во магичниот напиток кога бил мало дете и затоа тоа има бесконечно дејство на него. Тој е лесно навредлив и чувствителен. Работи како вајар на менхир и е најсилен војник од селото. Исто така карактеристично за него е љубовта која ја има кон неговото куче Идефикс и тоа што е секогаш гладен. Неговото омилено јадење е дива свиња.
Идефикс
Идефикс (Idéfix) е кучето на Обеликс. Тој е единствениот главен лик кој е животно. Без оглед на неговата големина тој е доста бестрашен. Идефикс е исто така и екологијаекологист кој мрази уништување на галската шума.
Везер (река во Франција)
Везер (Vézère, Vesera) — река во југозападна Франција со должина од 211 км и сливна површина од. Тоа е важна притока на реката Дордоња. Извира во северозападниот дел на Централниот Масив во јужна Франција и тече према југозапад низ департманите Корез и Дордоња. Средниот проток на реката Везер е.
Долината на реката Везер е позната по своите праисториски пештери со бројни остатоци од хоминиди и палеолитско сликарство. Најпозната од нив е пештерата Ласко. УНЕСКО овие пештери ги сместил на својата список на Светски наследства во 1979 година.
Харпактогнатус
Харпактогнатус (што значи „зафаќање/фаќање на вилицата“) е род на птеросаурус кој се наоѓа во Доцната Јура-доба Морисонова Формација од округот Олбени, Вајоминг, САД. Се заснова на НАМАЛ 101, делумен череп кој се состои од муцка, зачувани во близина на каменоломот „Коскена Кабина“ во 1996 година. Името на видот му оддава чест на откривачот, Џ.Гентри, волонтер за Западните палеонтолошки лаборатории, во Лехи, Јута.
(Кимеридигијан).
Палеобиологија
Авторите претпоставуваа дека скафогнатините специјализирале како воздушни грабливци во внатрешноста на слатководните живеалишта. Сепак, поновите изданија сугерираат на скафогнатини недостигале специјализации за писцивори, и најверојатно, биле домашни грабливци на мали 'рбетници или врановидни генералисти.
Тетиароа
Тетиароа е атол во Приветрените Острови, група на Друштвените Острови во Француска Полинезија, прекуморска територијална заедница на Франција во Тихиот Океан. Островот е познат по тоа што е сопственост на глумецот Марлон Брандо. Така внатрешноста, иако припаѓа формално на Француска Полинезија, не е достапна на јавноста. Крајбрежниот дел е достапен. Атолот поседува приватна авионска писта, опслужувана од компанијата Ер Тетиароа.
Сопственост и историја
Атолот на Тетиароа бил посебно место за тахитските поглавари, место да се забавуваат со песни, танци, риболов, и гозби. Тоа било, исто така, посебно место за ариорите да ги практикуваат своите обичаи на хапорија кои вклучувале јадење за добивање на тежина и седење настрана од сонцето заради избелување на кожата. Дебелината и бледиот лик било знак на "благосостојба и просперитет" за ариорите и поглаварите. Тетиароа бил под контрола на поглаварите на Паре-Аруе, а подоцна, на членовите на Династијата Помаре.
Истражувачката Експедиција на САД го посетила островот на 10 септември 1839 година.