cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Андамански Острови
Цицачи
Подвидот на дивата свиња Sus scrofa vittatus, позната и како Андаманска дива свиња, која порано се сметала за ендемски подвид, е заштитена со законот за заштита на дивиот свет 1972 (Sch I) (анг. Wildlife Protection Act 1972 (Sch I)). Дамчестиот елен (Axis axis), индискиот мунтјак (Muntiacus muntjak) и индискиот замбар (Rusa unicolor) биле донесени на Андаманските острови, иако индискиот замбар не преживеал.
Интервју Островот (најголемото засолниште на дивиот свет на територијата на островите), кој припаѓа на Средниот Андамански Остров, има популација на диви слонови, кои биле донесени за шумска работа од компанијата за преработка на дрва, а подоцна биле ослободени по банкротирањето на компанијата. Оваа популација слонови е предмет на истражувања.
Птици
Ендемски или скоро ендемски видови на птици се:
Влекачи и водоземци
Островите имаат голем број на ендемски влекачи, крастави жаби и други жаби, како што се јужниот андамански краит (Bungarus andamanensis) и андаманскиот воден варан (Varanus salvator andamanensis).
Постои резерват на 72 км од Хевлок Островот за морски крокодили. Во текот на изминатите 25 години имало 24 напади на крокодили со четири жртви, вклучувајќи ја и смртта на американската туристка Лорен Фаил. Владата била критикувана поради тоа што не ги информирала туристите за опасноста во резерватот за крокодили кога го промовирала туризмот. Крокодилите не се наоѓаат само овде, туку и низ целиот островски синџир и се со различна бројност. Тие се ограничени на просторот на нивното природно живеалиште, така што популацијата е стабилна. Популациите на крокодили ги има и низ достапните мангрови живеалишта на сите поголеми острови, вклучувајќи и неколку потоци на Хевлок. Тие го користат океанот за патување помеѓу реките и речните устија, но ги нема во отворениот океан, па затоа се препорачува избегнување на пливање во близина на мангровите области или во областите на устијата на потоците; пливањето во отворениот океан би требало да биде безбедно, но сепак е најдобро да се практикува на заштитени места.
Религија
Повеќето припадници на домородните племиња на Андаманските и Никобарските Острови веруваат во религија која може да се опише како форма на монотеистички анимизам. Домородците на овие острови веруваат дека Палуга е единственото божество и е одговорно за сè што се случува на Земјата. Нивната вера учи дека божеството Палуга престојува на врвот Седл. Тие се обидуваат да избегнат каква било постапка која би го налутила ова божество. Луѓето кои припаѓаат на оваа религија веруваат во постоењето на души и духови, и придаваат големо значење на соништата. Тие дозволуваат соништата да одлучуваат за различните постапки и дејствија во нивните животи.
Други религии кои се практикуваат на Андаманските и Никобарските Острови, според бројноста на верниците, се: хиндуизмот, христијанството, исламот, сикизмот, будизмот, џаинизмот и бахаизмот.
Демографија
Според пописот од 2011 година, популацијата на Андаманските Острови изнесувала 343.125 жители, а во 1960 година таа изнесувала 50.000 жители. Најголемиот дел од населението потекнува од мигранти кои дошле на островот уште од колонијалните времиња, главно од бенгалско, хиндустанско и тамилско потекло.
Домородно население
Од луѓето кои живеат на Андаманските Острови, мало малцинство, од околу 1.000 жители, се т.н. Андаманци, односно домородно население (адиваси). До 1850-тите години, кога за првпат дошле во постојан контакт со странци, нивниот број бил околу 7.000 жители, а биле поделени во следните главни групи:
Со зголемување на бројот на доселениците од копното (најчесто затвореници и принудни работници, а подоцна и намерно регрутирани земјоделци), домородното население ја загубило територијата и бројноста. Нивниот број опаднал и поради казнените експедиции од страна на британските власти и поради одземањето на земјиштето, како и поради разните епидемиски болести за кои тие немаат имунитет. Денес, бројот на домородните Андаманци е околу 400-450 лица. Племето Џангил е потполно исчезнато. Домородците на Големиот Андамански Остров првично биле поделени во десет различни племиња, со вкупно 5.000 луѓе; денес повеќето племиња се изумрени, а преживеаните членови (моментално 52 лица), зборуваат главно хинди. Племето Онге е сведено на помалку од 100 луѓе. Единствено Џарава народот и Сентинелците сѐ уште одржуваат независност и одбиваат контакт со странци; нивниот точен број е непознат, но се проценува дека изнесува помалку од стотина поединци.
Влада
Порт Блер е главниот град на островите и административниот центар на Сојузните територии. Андаманските Острови формираат единствена административна област во рамките на Сојузните територии наречена Андаманска Област (Никобарските Острови биле одвоени и основани како нова Никобарска Област во 1974 година).
Културни наводи
Островите се споменуваат во втората книга со Шерлок Холмс напишана од Сер Артур Конан Дојл, Знакот на четворицата, како и во делото Смртта на Андаманските Острови од Мери Маргарет Кеј. Романот на Мериен Вигинс, Џон Долар (1989), се случува на еден од островите; ликовите од книгата започнуваат експедиција од Бурма за да го прослават роденденот на кралот Џорџ, но по земјотрес и цунами експедицијата станува мрачна приказна за преживување. Главниот лик во книгата Шестте осомничени од Викас Сваруп е од Андаманските Острови. Индискиот филм Калапани (малајалски) или Сирај Чалаи (тамилски), од 1996 година, на индискиот режисер Пријадаршан, ја отсликува борбата за слобода на Индијците и животот на осудениците во затворот во Порт Блер. Новелата Крај на островот е дело на Падма Венкатраман од 2011 година за учењето на домороден шаман.
Сообраќај
Единствениот комерцијален аеродром на островите е Меѓународниот аеродром Веер Савакар во Порт Блер, кој нуди летови до Колката, Ченај, Њу Делхи, Бангалор, Визагапатнам и Бубанешвар. Аеродромот е под контрола на индиската морнарица. Претходно биле дозволени само дневни летови, но од почетокот на 2016 година функционираат и ноќните летови. Мала писта од приближно 1.000 метри се наоѓа во близина на источниот брег на Северениот Андамански Остров во близина на Диглипур. Бродскиот превоз е достапен од Ченај, Визагапатнам и Колката. Бродското патување трае три дена и две ноќи, а зависи од метеоролошките услови.
Поради должината на рутите и малиот број на авиокомпании кои летаат на островите, цените на авионскиот превоз се традиционално поскапи, иако тие се поевтини за месните жители отколку за посетителите. Цените се повисоки за време на врвот на сезоната во пролет и зима, иако тие се намалени поради проширувањето на цивилната воздухопловна индустрија во Индија.
Наводи
<references group="" responsive="">
NGC 4456
NGC 4456 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4456 се споменува и како ESO 441-30, IRAS 12252-2949.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4456 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4456 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 4456 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40925. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 369; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7234. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 69.
Космос-381
Космос-381 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 2 декември 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1012 км, а најмалото на 966.
Даб кај Флаже
Даб кај Флаже (француски: Le Chêne de Flagey) или Веркингеториксов даб (Le Chêne de Vercingétorix) ― пејзажна слика со масло на платно од Гистав Курбе, создадена во 1864 година, со димензии 89 на 110 см. На него е прикажан даб во близина на семејната фарма на Курбе во селото Флаже, Дуб, неколку километри од Орнан во Франш Конте, именуван во врска со Веркингеторикс. Дабот подоцна бил погоден од гром, со што му го одзело животот. Сликата е чувана во Курбеовиот музе, во Париз.
Во 1880 година, сестрата на уметникот, Жулиет Курбе, го продала на банкарот Хенри Гибсон и по смртта на Гибсон била понудена на Пенсилванската академија за ликовни уметности. Била продадена во Сотбис во Њујорк во 1987 година на јапонскиот собирач, Мичимаса Мураучи, за 450.000 долари. Потоа била купена за 4,5 милиони евра во 2012 година од Курбеовиот музеј, вклучувајќи 2,7 милиони евра од приватни дарувања и 1,3 милиони евра од јавни фондови. Била позајмена на изложбата „Летај, плови, патувај“ (Volez, Voguez, Voyagez) на Луј Витон во Големиот дворец.
СОС Детско Село
СОС Детско Село — независна, невладина, непрофитна меѓународна организација со седиште во Инсбрук, Австрија. Организацијата обезбедува хуманитарна помош за деца од ранливи категории и ги штити нивните интереси и права во државите ширум светот. Првото СОС Детско Село било основано во 1949 г. во покраината Тирол, Австрија од австрискиот филантроп Херман Гмајнер, по согледување дека многу деца останале напуштени и сираци по крајот на Втората светска војна. Денес СОС Детско Село е активно во повеќе од 135 земји во светот.
СОС Детско Село обезбедува згрижувачко семејство за децата без соодветна родителска грижа. Деца од различна возраст и потекло живеат заедно во куќа со родител со постојано присуство, обично жена која има улога на мајка на децата. Најчесто има 6 до 15 куќи во типичното СОС детско село. Освен дом за децата без родители, СОС има развиено повеќе програми и институции за поддршка на социјално загрозените и осиромашени семејства. Заклучно со 2017, повеќе од 85,000 деца и млади биле вдомени во СОС детските села или младинските установи. Дополнителни 3,8 милиони деца и родители биле вклучени во програмите од СОС.
СОС Детско Село функционира од владини и приватни донатори. Здружението во Македонија било основано во 2001, додека првото дете било згрижено во 2002 година. Освен вдомување, СОС делува превентивно кај семејствата во социјален ризик и спречува децата да останат без родителска грижа. Македонското СОС Детско Село нуди советодавна услуга за овие семејства, а има учествувано и во подготовка на закони од областа на социјалната политика и заштита на детските права.
Ајде да менуваме животи!
Од септември 2021 г. СОС Детско Село во Македонија започнало кампања под слоганот Ајде да менуваме животи! со цел стекнување „СОС пријатели“, односно посветени месечни донатори, чии средства се наменети за поддршка на децата и младите од СОС Детско Село. Во кампањата се ангажирани СОС претставници на терен, кои им објаснуваат на потенцијалните донатори за работата на СОС Детско Село, и помагаат за остварување на мисијата на СОС.
Меѓународни претставништва
СОС Детско Село е присутно во повеќе од 135 земји во светот, кои се наведени подолу по региони. СОС претставништвата во овие земји обезбедуваат активна поддршка за децата и семејствата. Во државите означени со ѕвездичка СОС Детско Село е присутно како канцеларија чија задача е собирање средства и создавање јавна свест за овие социјално ранливи категории.
Тане Николов
Тане Николов Жеков — бугарски револуционер, учесник во македонското и одринското револуционерно движење, член и воjвода на ВМОРО, а потоа станал водач на Внатрешната тракиска револуционерна организациjа.
Животопис
Роден е на година во, Османлиско Царство, денеска во Бугарија. Учел во родниот град и потоа во воена служба.
Во 1902 година ја напуштил армијата со чин подофицер. Во август 1902 година станал четник во четата на Константин Антонов. Од 1903 година станал самостоен војвода.
За време на Илинденското востание раководил со чета во Западна Тракија каде останал и по востанието. Во 1906 година се префрлил во Леринско.
Во 1907 година бил назначен за војвода во Прилепско и Велешко каде успеал да ги прогони четите на Јован Бабунски и Глигор Љамев. Според комитата Крсте Јанчески, Тано Николов бил присутен во подножјето на Ножот, каде заедно со војводскиот совет, решиле да го избегнат судрувањето со турската војска. Пратиле курири да им соопштат истото на 54 четници кои ја завзеле позицијата Ножот предводени од Атанас Попов од Шестово, дека треба да се повлечат, на што овие момци им одговориле, дека таа одлука нема да им ја почитуваат и дека тука дошле да се борат и да загината достоинствено.
По битката бил назначен за ревизор на сите чети во Западна Македонија. Во 1908 година бил делегат на Ќустендилскиот конгрес на ВМОРО како делегат на Битолскиот округ.
После Хуриетот, на 24 септември 1908 година во Солун Тане Николов извршил атентат врз Јане Сандански, при обид да ја исполни смртната пресуда врз Сандански која била издадена од страна на Конгресот.
Тане Николов учествувал со своите чети во Балканските војни во Македонија. За време на Првата светска војна се вклучува во Единаесеттата пешадиска македонска дивизија. Во пролетта 1917 година учествува во задушувањето на Топличкото востание во Србија.
По Првата светска војна создал Внатрешна тракиска револуционерна организација коjа била активна во Западна Тракиja. Во 1924 година се повлекол од револуционерната дејност во Асеновград.
Починал на 17 јануари 1947 година во Асеновград.
Блочице
Блочице (словенечки: Bločice) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
NGC 6839
NGC 6839 — астеризам во соѕвездието Стрела, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 август 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6839 е од видот *Grp. NGC 6839 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 54 м 33 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 56' 20"".
Други поделби
Проучување на NGC 6839 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 162; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1620. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 372.
709 п.н.е.
709 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 709. година пред новата ера, 709. од првиот милениум п.н.е., 9. од 8 век п.н.е. и последна од 700-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4799 и 4800 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4041 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3051 и 3052 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 44.
Никола Младенов
Никола Младенов (10 март 1964 — 26 март 2013) — македoнски новинар, актер, сопственик и главен уредник на неделникот „Фокус“, кој се смета за еден од најугледните новинари во Македонија, а заедно со своите колеги од весникот „Млад борец“ и за еден од основоположниците на плуралистичките правила во македонското новинарство. Познат е по неговата вмешаност во аферата „Швајцарски сметки“ и судските процеси со поранешниот премиер на Македонија Хари Костов и поранешниот претседател на Македонија Бранко Црвенковски. Во негова чест е именувана наградата за најдобра истражувачка сторија на годината што секоја година ја доделува македонскиот институт за медиуми.
Рани години
Никола Младенов е роден во Скопје на 10 март 1964 година. Кариерата ја започнал како глумец, но веќе кон средината на 1980-тите се вработил како новинар во весникот „Млад борец“, орган на Сојузот на социјалистичка младина на Македонија, каде што се стекнал со углед и се афирмирал како предводник на демократските процеси во СР Македонија. Во него, тој отворил теми за луѓето коишто биле на т.н. „црни листи“ во македонското новинарство, а преовладува и автоцензурата и се критикува работата на комунистичката номенклатура. По работата во „Млад борец“, Младенов го основал радиото „Либертас“, а во 1995 година неделникот „Фокус“, којшто претставува прв слободен и независен седмичен весник во Македонија. Основното мото на неделникот било „Неделник на внатрешниот, а богами и надворешниот непријател“ и тој набргу прераснал во медиум на слободниот говор. Летото 1998 година, Младенов бил претепан од непознати лица, а извршителите никогаш не биле пронајдени од полицијата.
Афера „Швајцарски сметки“
Во декември 2005 година, во неколку изданија од неделникот „Фокус“ биле обелоденети информации во врска со поседувањето на тајни сметки во швајцарски банки од страна на тогашниот претседател на државата Бранко Црвенковски и поранешниот премиер Хари Костов. Ваквите написи довеле до неколку судски процеси во врска со аферата, при што Младенов бил прогласен за виновен и соодветно му биле изречени парични казни во висина од 30.000 и 20.000 евра.
Имено, Младенов добил обвинение од поранешниот премиер на Македонија Хари Костов, за кого во „Фокус“ било објавено дека поседува сметки во швајцарски банки, коишто не ги пријавил во анкетниот лист додека бил премиер и министер за внатрешни работи. Пресудата била во корист на тужителот Костов, а на Младенов му била изречена парична казна по основ на 150 дневни глоби во вкупна вредност од 155.158 денари. Покрај тоа, делумно било прифатено и барањето за оштета од страна на Костов и обвнитетиот бил должен да му исплати уште 950.000 денари заради нанесена душевна болка и нарушена чест и углед. На донесувањето на пресудата не присуствувале ниту Младенов ниту неговиот адвокат, а адвокатот најавил дека истата е донесена под политички притисок.
Освен тоа, Младенов во неделникот „Фокус“ објавил и дека претседателот на државата Бранко Црвенковски поседува тајни сметки во швајцарски банки, за што добил обвинение со приватна тужба од страна на наклеветениот. Сепак, за време на судењето, тој тврдел дека се сомнева дека претседателот поседува сметка во швајцарската банка „American Express“ и дека основен мотив за тужбата е повредената претседателска суета. Младенов, исто така, ги отфрлил обвиненијата против него дека е создавач на фарсата и посочил дека се советувал со други лица пред текстовите да бидат објавени. Со изречената пресуда, Младенов бил осуден да плати 360 глоби од 15 евра, т.е. 335.000 денари, како и 25.000 евра на име нематеријална штета, коишто требал да ги уплати на лична сметка на лицето Бранко Црвенковски. Но, адвокатот на Младенов изјавил дека обвинението понатаму ќе биде поднесено и до Врховниот суд, а во краен случај доколку не биде прифатено и до Судот за човекви права во Стразбур.
Како одговор на тужбите поднесени против него, Младенов побарал 100.000 евра отштета од Хари Костов за клевета изречена против него во весникот „Неделно време“ во врска со случајот, како и отштета во ист износ од Бранко Црвенковски поради неговата изјава дека весникот „Фокус“ фалсификувал документи во врска со аферата со швајцарските сметки. Но, за време на двете судски рочишта, Младенов не се појавил во судницата.
Други тужби против Младенов
Никола Младенов бил противник на промените во македонското законодавство според кои и сопствениците на медиуми се вовлечени во судски спорови за навреда и клевета заедно со новинарите и уредниците, и присилени да плаќаат огромни казни. Според изјавата на неговата сопруга и директор на „Фокус“, Билјана Младенова, во моментот на неговата смрт против весникот, а со тоа и против Младенов како издавач, биле активни „три тужби од по 25.000 евра“. Во јавноста постојат податоци дека подносител на една од тие тужби е Сашо Мијалков, а на друга Срѓан Керим.
Смрт и реакции
Младенов загинал во сообраќајна несреќа на влезот од Скопје, ноќта на 26 март 2013 година. Несреќата се случила во близина на клучката кај скопската населба Хиподром, каде што на последниот свиок пред влезот во Скопје, управувајќи со своето возило од марката Мерцедес-Бенц излетал од патот и по неколку превртувања загинал на местото на настанот. Имено, тој се враќал од Велес кон Скопје и управувал сам со возилото, а неколку часа пред случувањето на несреќата телефонски разговрал со своите најблиски. Но, некаде по 22 часот веќе не можеле да се воспостават никакви повици со него и оттогаш му се изгубила секаква трага. Следното утро случајот бил пријавен во полиција од страна на неговата сопруга и по два часа истрага, полицијата го пронашла автомобилот со помош на сигналот што пристигнувал од мобилниот телефон на настраданиот. Според некои сознанија, превртениот автомобил надвор од патот бил забележан уште за време на ноќта од страна на случаен минувач, кој забележал дека од возилото доаѓаат слаби светла. По извршената обдукција, како причина за смртта се наведува внатрешно крварење коешто настанало откако настраданиот имал силен удар со градите во воланот.
Реакции со сочувство за смртта на Младенов биле упатени од страна на Здружението на новинари на Македонија, поединечно од неговите колеги-новинари, а сочувство до семејството на загинатиот било изразено и од страна на Амбасадата на САД во Македонија. Соопштението објавено од страна на Здружението на новинари го содржел следниов текст: Прераното заминување на Младенов не е само голема загуба за неговото семејство и неговите пријатели, туку претставува огромна загуба и за сите македонски новинари. Изгубивме колега, кој остана верен на неговите читатели и критичен на секоја власт. Вакви новинари се ретки и затоа загубата е огромна. Никола беше и останува светла точка на македонското новинарство, од кого ќе можат да учат иднините генерации новинари.
Во соопштението, пак, упатено од страна на Амбасадата на САД било наведено следново: Со жалење ја примивме веста за смртта на Никола Младенов во сообраќајна несреќа вчера. Го упатуваме нашето најдлабоко сочувство до семејството и многуте негови пријатели во Македонија. Ироничните, духовитите и понекогаш саркастични опсервации на Никола, беа важен дел на неговата искрена проверка на општеството, што е толку важно за постоење на еден отворен и динамичен јавен дијалог. Тој глас многу ќе недостасува.
Некои од реакциите упатени од страна на неговите колеги биле следниве: Немам зборови да ја опишам болката од веста за трагичното загинување на нашиот драг колега Никола Младенов. Тоа е голема загуба за неговото семејство, за колегите од дневниот и неделниот весник „Фокус“, но и за целото новинарство и општество. Тој знаеше да внесе хумор и дозиран новинарски цинизам, кој ги засмеваше дури и неговите најлути непријатели. „Утрински-весник“ изразува најдлабоко сочувство на семејството и на сите вработени во „Фокус“ и ве охрабруваме да издржите во големата болка. Никола остави длабоки траги во новинарскиот став, во новинарскиот израз и даде пример за тоа како треба да се биде жилав борец во секакви невремиња. Го охрабруваме и „Фокус“ да продолжи со своето работење, затоа што Никола тоа ќе го сака, но и затоа што „Фокус“ му е потребен на новинарството и на општеството. Сочувство до сите колеги од „Фокус“! - Соња Крамарска - „Утрински весник“.
Не постојат зборови за оваа шокантна вест. Никола Младенов е великан на македонското новинарство, великан и борец за слободата на медиумите. Тој ја напиша историјата на Македонија, на новинарството, тој ја пишуваше иднината. Ми беше учител и драг колега. Шармантен, духовит. Генијалец. Чекај ме таму, Никола. - Билјана Секуловска - „ТВ Нова“.
Почивај во мир, мое другарче од Детската радиодрама. Последен поздрав за човекот кој сакаше општествено одговорни луѓе, а не збирштина од безрбетници. Сè е празно, сè е малку, сè е штуро и студено, што и да се каже не може со зборови да се докаже, празнината на човекот и новинарот, за другарот и колегата кој буквално од дете леташе во висините и со змејовите се бореше за слободата. Ќе ми треба време да се соземам дека големиот фајтер за слободата не остави сами да трагаме по вистината. Сакам да ја сакаме неговата Македонија во која народот ја контролира власта. Само така нема да прашуваме колку чини слободата. - Катерина Цаневска - „А1 Он“.
На 28 март 2013 година, во Скопје била одржана спомен-седница во чест на загинатиот, на којашто присустввувале членови на семејството на Младенов, соработници, новинари, јавни личности од општествениот живот и странски дипломати, а говор со сочувство одржале неговата сопруга Билјана Младенова, претседателот на Здружението на новинари на Македонија, Насер Селмани и уште неколку други новинари од Македонија. Младенов бил погребан истиот ден на градските гробишта Бутел во Скопје.
Посмртни признанија
Македонскиот институт за медиуми одлучил во чест на Никола Младенов да ја именува наградата за најдобра истражувачка сторија на годината, која се доделува од 2001 година, да го носи името Награда за најдобра истражувачка сторија на годината „Никола Младенов“.
Изјави на Никола Младенов
За време на својата работа во „Фокус“, Младенов напишал 910 уводници, во кои дал голем број антологиски изјави, како:
„...не можеме ни да сонуваме за власт, која го нема благословот од меѓународната заедница.“ (мај 2003)
„Америка на усните, Русија на срцето... Евра во џебовите!“ (октомври 2003)
„...тоа не значи дека секој наш став бил единствено исправен или безгрешен, меѓутоа, неспорно е дека тој став бил НАШ и дека до него сме дошле со помош на сопствениот ум, а не по налог на кој било моќник...“ (мај 2006)
„Се разбира дека ќе ја платам цената што ми е одредена како услов за мојата слобода. Прашање е, само, дали Македонија и натаму ќе може да ја плаќа цената задоволување на суетите на моќниците, кои цели шест децении не дозволуваат таа да стане нешто повеќе од темен балкански вилает?“ (мај 2006)
„Не бива така. „Фокус“ не е драгстор, па секој да си го зема само тоа што сака од него“ (септември 2009)
„... од дното не може да нè вади оној што нè донесе до него“. (јули 2009)
„Значи, работава е врвка. Со земјава владее гарнитура, која во нормални држави не би имала право ниту да бира, а камо ли да биде бирана.“ (септември 2010)
„Ние сакаме општество на слободни луѓе, кое нуди еднакви шанси за сите, тие сакаат збирштина од безрбетници, кои успеваат благодарение на слепата послушност на партиското племе. И тука - нема компромис!“ (16 ноември 2011)
„Зар навистина има потреба од објаснување дека „Фокус“ бил и останал критички расположен кон секоја власт, која порано или подоцна губела контакт со реалноста?“ (јули 2012)
„Тешко на државата чиј Претседател служи само за фаќање врски на граѓаните кои сакаат прием кај Премиерот!“ (октомври 1999)
„Кај не може пропагандата, презема пендрекот, доколку парите претходно не завршиле работа. Навидум, сè е доведено до перфекција. Власта гази сè пред себе како машина која има лек за секоја пречка на патот. Со тоа практично е постигната целта на секоја авторитарна власт.“ (22 март 2013)
Артур Конан Дојл
Артур Игнациус Конан Дојл (Arthur Ignatius Conan Doyle; - ) — шкотски писател најпознат по детективските приказни за Шерлок Холмс, што се сметани за најголема иновација на полето на криминалистичката научна фантастика, и по авантурите на Професор Челенџер. Исто така тој е автор на историски дела, романи со научна фантастика, драми, поетски дела и реалистични дела.
Животопис
Артур Конан Дојл е роден на 22 мај 1859 година во Единбург во Шкотска. Родителите на Конан Дојл се Чарлс Алтмонт Дојл и мајка Мери Фоли, Ирка по националност. Иако Артур бил именуван како Конан Дојл, сепак денес не е сосема јасно за неговото вистинско презиме. Таткото на Конан Дојл бил артист.
Артур бил испратен во католичко училиште на осумгодишна возраст. Тој го продолжил своето образование на Универзитетот Стонихарст, но подоцна тој го напушта образованието (1875), го одбива христијанството и го прифаќа агностицизмот.
Од 1876 до 1881 Конан Дојл студирал медицина на Универзитетот во Единбург, сметајќи го и времето кога работел во гратчето Астон, денес дистрикт на Бирмингем. Додека студирал, Конан Дојл започнал и со пишување на раскази, а неговата прва расказ е објавена во весникот Чемберс Единбург Журналс на 20 годишна возраст. Потоа, Конан Дојл бил лекар на брод што се движел на релација до Западна Африка. Тој го завршил својот докторат во 1885 година.
Во 1882 Конан Дојл отворил мала амбуланта со неговиот партнер и пријател Џорџ Бад, но соработката се покажала неуспешна и набрзо се прекинала. Затоа, Конан Дојл решава сам да отвори мала клиника во Саутси. Додека работел во својата не толку успешна работа, тој повторно започнал со пишување на раскази. Негово прво позначајно дело било Студија во црвено и тогаш за првпат бил создаден ликот Шерлок Холмс, инспириран од поранешниот професор на Конан Дојл, Џозеф Бел. Приказните за Шерлок Холмс почнал да ги објавува во магазинот Стренд.
Додека Артур Конан Дојл живеел во Саутси, играл фудбал како аматер, поточно бил голман. Тој исто така се занимавал и со крикет и играл за Марилбоун Крикет Клаб.
Во 1885 година, се оженил со Луиза, која боледувала од туберкулоза и умрела на 4 јули 1906 година. Потоа, Конан Дојл се оженил повторно со Џин Леки во 1907. Конан Дојл имал 5 деца - две со првата жена (Мери Луис и Алејн Кингсли) и три со втората жена Џин Конан Дојл, Денис Перси Стјуарт и Адријан Конан Дојл.
ПУ „Св. Климент Охридски“ - Стамер
'''Основно училиште „Св. Климент Охридски“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Св. Климент Охридски“ - Стамер; скратено: ПООУ „Св. Климент Охридски“''') — подрачно основно училиште во селото Стамер, составен дел на истоименото училиште од градот Делчево.
Артур Конан Дојл
Смрт
На 7 јули, Конан Дојл имал болки во градите и стегање што набрзо резултирало со смрт од срцев удар на 71 година од својот живот. Тој бил погребан на гробиштата во Минстид во Њу Форест во Хемпшир, Англија. Неговите последни зборови биле посветени на неговата жена: "Ти си прекрасна." На неговиот гроб стои епитафот:
ВЕРЕН КАКО ЧЕЛИК ПРАВ КАКО СЕЧИВО АРТУР КОНАН ДОЈЛ ВИТЕЗ ПАТРИОТ, ЛЕКАР И КНИЖЕВНИК
ПУ „Св. Климент Охридски“ - Стамер
Училиштето е именувано по македонскиот светец и просветител Свети Климент Охридски.
Артур Конан Дојл
Надворешни врски
Биографски
ПУ „Св. Климент Охридски“ - Стамер
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Артур Конан Дојл
Надворешни врски
Вистински живот
Дела
710 п.н.е.
710 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 710. година пред новата ера, 710. од првиот милениум п.н.е., 10. од 8 век п.н.е. и прва од 710-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Диме Јанкулев Смугрески
Диме Јанкулев Смугрески е роден во 1871 година во прилепското село Обршани. Бил учесник во Илинденското востание и селски војвода. Бил член на ТМОРО од 1896 година. Во Илинденското востание предводел селска чета од 40 востаници во одредот на војводата Тодор Христов - Офицерчето. Се истакнал на Битката кај Слива на 13 август 1903 за одбрана на Крушевската Република. Бил убиен на 2 јуни 1906 година.
Антони Гауди
Антони Гауди и Корнет (Antoni Gaudí i Cornet; 25 јуни 1852 - 10 јуни 1926) — каталонски архитект, кој како припадник на каталонскиот модернизам бил познат по својот единствен стил и индивидуалистички дизајн.
Рани години
Гауди се родил во провинцијата Тарагона во јужна Каталонија, но неговото точно место на раѓање е спорно. Според неколи документи, тој се родил во Реус, но според други во Риудомс, место оддалечено на околу 5 км од Реус. Познато е дека бил крстен еден ден по раѓањето.
Неговите родители, Францеск Гауди Сера и Антонија Корнет Бертран потекнувале од семејства на ковачи на бакар.
Во младоста, Гауди често имал ревматски заболувања, кои биле чести во тоа време. Овие заболувања му овозможиле повеќе време да минува во изолација, останувајќи сам во природата. Неговата почит кон природата и љубовта кон природниот свет, подоцна се одразиле во неговите дела.
Кога имал 17 години, тој се запишал на специјализирано училиште во Барселона, во кое изучувал архитектура. Заедно со негов добар пријател, Гауди имал во план да го обнови манастирот во Поблет. Одреден период, тој служел војска како член на шпанската пешадија.
Најголеми дела
Гауди дипломирал кога имал 26 години и на почетокот работел како дизјнаер на ентериер и декоратор. Една негова витрина, која ја скицирал за познатата градинка Каса Корнеља во Барселона, била избрана за универзалната изложба во Париз во 1878 година.
Работодавецот Еусеби Гуељ бил импресиониран од елеганцијата и модерниот стил на витрината на Гауди, па станал мецена и редовен клиент на Гауди. Во негова чест, еден од своите најголеми проекти, Гауди го именувал Парк Гуељ.
Гауди бил побожен Католик и се чини својата посветеност кон католицизмот ја изразил преку своето најголемо дело, катедралата Саграда фамилија. Тој планирал градбата да се состои од 18 кули, од кои 12 за апостолите, 4 за евангелистите, една за Богородица Марија и една за Исус. Во 1912 година, починала неговата внука Роз Егеа, а по две години и неговиот близок соработник Францеск Беренгуер Местрес. По овие трагедии, следувале тешки времиња во Барселона и изградабта на градбата се забавила. Во 1918 година, починал неговиот мецена, Еусеби Гуељ.
Последни години
По големите трагедии и непогодите во Барселона, Гауди бил неподготвен да се соочи со репортерите и целосно да се посвети на неговото најголемо дело, Саграда Фамилија.
На 7 јуни 1926 година, Гауди бил згазен од трамвај. Поради запуштениот изглед и празните џебови, таксистите не сакале да го превезат до болница, плашејќи се дека овој нема да им плати. Никој не го препознал, сè додека неговите пријатели не го пронашле идниот ден во болница. Тие сакале да го префрлат во подобра болница, но тој одбил, велејќи им: Јас припаѓам овде, меѓу сиромашните.
Гауди починал на 10 јуни 1926, на 73 години, а тажната вест со оплакување ја примиле многумина во Барселона. Бил погребан во средина на внатрешноста од неговото ремек-дело, Саграда Фамилија.
Архитектонски стил
Првите дела на Гауди биле во стилови карактеристични за готската архитектура и традиционалната каталонска архитектура. Но, во продолжение тој развиј сосптвен скулптурен стил. Францускиот архитект Ежен Виоле ле Дук, кој промовирал и унапредил една форма од готската архитектура, имал големо влијание врз Гауди. Од студент по архитектура, Гауди прераснал во мајстор со оригинални, неправилни и сложени скици. Некои од неговите најголеми дела, како на пример Саграда Фамилија, имаат речиси халуциногена моќ.
На тема за готската архитектура, тој еднаш рекол: Готската уметност е несовршена и означува решавање. Таа е стил на компасот, формула на индустриското повторување. Нејзината стабилност е заснована со постојана потпора од граници: таа е непотполно тело, кое опстојува со потпора... готските дела создаваат максимална емоција, кога се оштетени, покриени со бршлени и осветлени од месечината.
Гауди поминал 10 години, работејќи на изгледот на Саграда Фамилија, притоа развивајќи нов модел на структурна пресметка, кој се засновал на модел изграден од јажиња и мали вреќи со олово. Скицата на црквата била направена на дрвена табла, во размер 1:10, а потоа била поставена на таванот од една куќа, веднаш до градилиштето. Јажињата биле закачени на местата каде што требале да бидат подигнати столбовите. Вреќите со олово, кои тежеле десет илјади пати помалку од масаат на сводот, виселе околу сводот со помош на јажињата. Потоа следувало фотографирањето на моделот од различни агли. Кога фотографиите ќе се свртеле наопаку, линиите на затегнатост, создадени од јажиањата и вреќите ги откривале линиите на притисок на згмечената структура. Ова е еден од анчините на кој Гауди обезбедувал природни форми во неговите дела.
Истата чувствителна моќ од најголемите дела на Гауди постои и во несекојдневните отмени столови и маси. Архитектурата на Гауди претставува целосно поврзување на материјали, процеси и поезија. Неговиот пристап во дизајнот на мебел се одликувал со структурна чувствителност и продолжувал со целосната архитектонска идеја.
Интереси
За време на својот живот, Гауди ги проучувал природните агли и криви и истите ги вклулува во своите дизајни и мозаици. Наместо да се потпира на геомтериските облици, тој создавал облици по примерот на исправен човек. Хиперболоидите и параболоидите, кои ги позајмил од природата биле зацврстени со челични стапови и овозможувале неговите форми да наликуваат на елементи од природата.
Гауди рекол дека не е инспириран од природата, бидејќи: "оние кои гледаат на законите на природата како поддршка за нивните нови дела соработуваат со создавачот."
Поради ревматизмот, тој морал да се придржува на строга билна диета, користејќи хомеопатски лекови, поднесувал водна терапија и бил љубител на пешачењето. Долгите прошетки му овозможиле, не само да го задуши ревматизмот, туку и да ја искуси природата.
Гауди сакал неговите дела да бидат создадени од природата, користејќи бетонски елементи и прозорци за да ги оствари неговите идеи за него. Но, неговите дела не биле само за него, туку и за природата исто така.
Општествени и политички влијанија
Давањето на можности преку социоекономските и политичките влијанија во Каталонија завршиле. Каталонците, како Антони Гауди често ја прикажувале различната уметничка техника на нивната земја во нивните дела. Со отсликување на природата, некои уметници симболично ја запоставиле брзоразвојната индустрија. Меѓу другите, Гауди го промовирал каталонското движење за стекнување независност од Шпанија, преку вметнувањето на елементи од каталонската култура во неговите дизајни. Гауди бил вклучен во политиката, откако ја поддржал каталонската политичка партија Регионалистичка лига. На пример, во 1924, шпанските власти на чело со диктаторот Мигел Примо де Ривера наредиле сите цркви во Барселона да се затворат на денот на празнувањето на националниот ден на Каталонија (11 септември). Сепак, Гауди ја прекршил наредбата и отишол во црква, пошто бил уапсен од страна на шпанската полиција, на која ѝ одговарал на каталонски.
Во уметноста
Британската рок група The Alan Parsons Project, во 1987 го издала албумот Gaudi, кој се засновал на животот на Антони Гауди. Во 1993 година, Ерик Волфсон го обработил албумот како мјузикл.
Американскиот музичр Роберт Рих, во 1991 издал албум, кој исто така бил насловен Gaudí.
Значајни дела
Многу негови дела се наоѓаат во центарот на Барселона. Осум дела се прогласени за светски културни наследства на УНЕСКО.
Св. Никола (Пелинце)
''' Св. Никола ''' — археолошко наоѓалиште во кумановското село Пелинце. Наоѓалиштето претставува сакрален објект од среден век
На 500 м северно од селото, лево од асфалтниот пат за манастирот Прохор Пчински се гледаат грамади од градежен материјал.
Бечаје
Бечаје (словенечки: Bečaje) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Св. Арангел (Пелинце)
''' Св. Арангел ''' — археолошко наоѓалиште во кумановското село Пелинце. Наоѓалиштето претставува сакрален објект од среден век
Западно од асфалтниот пат што води за манастирот Прохор Пчински се гледаат грамади од градежен материјал и остатоци од објект -  мала еднокорабна црква.
Тимбишански јазик
Тимбишански (Tümpisa) или панамитски (Panamint) e or Koso) е нумиски јазик од јазичното семејство  на јутоацтечки јазици Јазикот е мајчин јазик на Тимбишанците, кои го населиле регионот на Долината на смртта во Калифорнија, САД. Денес јазикот го зборуваат само постари луѓе во Калифорнија и Невада, но сите зборуваат и англиски. До 20 век јазикот го именувале како „шошонски“. Кога добиле признавање како племенска заедница во САД, тие биле признати под името Тимбиша. Ова е англицизирано име на автохтоното име на Долината на смртта, што значи „карпеска боја“.
Класификација
Тимбишанскиот е дел од нумиските јазици, подгрупа на јутоацтечките јазици. Најсродни јазицина тимбишанскиот се шошонскиот и команчејскиот.
Безуљак
Безуљак (словенечки: Bezuljak) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Социјалистичка Република Македонија
Социјалистичка Република Македонија (скратено СР Македонија) било името на Македонија од 1963 до 1991 и означувало федеративна република во рамките на СФРЈ. До 1963 година земјата го носеше името Народна Република Македонија. Во 1991 година по пат на референдумско изјаснување прогласена е независна Република Македонија.
Територијата која ја опфаќала СРМ, во најголем дел е територијата на Вардарска Македонија. Во текот на своето постоење СРМ, загубила свои делови од територијата кои администртативно влегле и денес се наоѓаат во територијата на Социјалистичка Република Србија. Така сè до 1947 година манастирот Свети Прохор Пчински каде е одржано Првото заседание на АСНОМ, заедно со општините Прешево, Бујановац, Качаник и Витина, административно биле под СР Македонија и учествувале со свои претставници на заседанијата на АСНОМ, за по 1947 овие територии да влезат во составот на СР Србија заедно со уште некои катастарски општини кои припаѓале на Кумановската општина.
Војна и ослободување на Македонија
Пред Втората светска војна, територијата на идната република била дел од Кралството Југославија. Вклучена била во Вардарска бановина, една од деветте подрачја на кралството. Кралството на Југославија влегува во втората светска војна во април 1941, откако Силите на Оската навлегуваат во државата. Државата е поделена на неколку фашистички држави и Бугарија го добива делот од југословенска Македонија на 19 април. Западот на територијата, кој главно бил населен од Албанци паднал под контрола на фашистичка Албанија. На полетокот, Бугарите не биле пречекани со огромен отпор и дел од Македонците ги пречекале и како ослободители.
Бугарската доминација која станувала сè поопресивна довела до зголемување на чувствата за автономија. Оваа ситуација ја искористиле комунистите кои го признале и го бранеле македонскиот народ. Македонците во тој период биле поделени во две партии, комунистичката партија на Југославија и комунистичката партија на Бугарија. Овие две партии ги поддржуваат правата на Македонците за самоопределба и замислуваат голема балканска федерација низ која голема обединета Македонија (вклучувајќи ги и грчките и бугарските Македонци) ќе добијат автономија. Коминтернот конечно ја назначува Вардарска Македонија на југословенската партија. Македонските комунисти, односно партизани, започнуваат да се борат во 1941 и создаваат единици за саботажа и осамостојување во Скопје, Куманово и Прилеп.
Бугарите брзо почнуваат да губат територии. Прилеп, е првиот ослободен град од страна на партизаните на 2 ноември и пред 12 ноември, исто така се ослободени Куманово, Штип, Скопје, Ресен, Битола и Охрид. Партизаните наидуваат на голема опозиција кај Велес, кој е ситуиран во долината на Вардар и им траело два дена исполнети со борба пред целосното влегување во градот на 11 ноември. Тетово е последниот ослободен град на 19 ноември. Во средината на ноември, Силите на Оската се целосно исфрлени и комунистички претставници се поставени во администрацијата.
Воспоставување на комунистичка власт во НРМ
Поврзано Тито и Македонија
Пресметката со учесниците на бунтот на некои воени единици во Скопје и во Штип е повод во македонските работи во почетокот на 1945 година да се вклучи сојузната ОЗН-а. Македонската ОЗН-а веќе во септември 1944 година во Кавадаречко, Ресенско и во некои други подрачја има стрелано помали групи означени како народни непријатели, но со доаѓањето на сојузната ОЗН-а почнуваат помасовни стрелања без судења во Кумановско, Велешко, Скопско, Тетовско и во Гостиварско.