cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шприц
Шприц (Spritze од spritzen - вбризгува) или бризгалка – општ назив за направа која се користи во медицината, технологијата и кулинарството за додавање или вадење течности и гасови со користење притисок на клипот.
Хасија
Најблиски планини се Антихасија на југ, Камбуница на североисток и Лигос (северен Пинд) на запад. Од неа извираат притоки на Бистрица на север, како и оние на Пинеј и притоката Мургани на југ.
Војна за шпанското наследство
Војната се водела главно во Шпанија и во Средна Европа, но и во Северна Америка, помеѓу англиските и шпанските колонисти и војска.
Шприц
Медицински шприц
Во медицината шприцот се користи за давање инјекции, интравенозни инфузии во крвотокот, дијагностичка пункција, вшмукување на содржина од патолошки шуплини.
Хасија
Населени места
На планината се сместени следниве села: Какоплеври и Мерица (Оксинеја) на запад, Велемиште (Агиофило), Чатурија (Трикокија) и Вурохори (Ахладеја) и Деделер (Скити) во средишниот дел and Аспроклизија и Черешово (Керасула) на исток. Западно од планините се протега магистралата „Егнатија“ (Игуменица - Јанина - Кожани - Солун), а низ средината на Хасија минува Државниот автопат 15 (Каламбака - Гребен - Костур).
Планината е шумовита, просеана со бороови и смрчи. Погодна е за туризам и излети. Северозападните падини на Хасија гледаат на долината по горното течение на реката Војуша, како и кон градот Јанина со езерото.
Војна за шпанското наследство
Во текот на војната загинале околу 400.000 луѓе.
Шприц
Опис
Шприцот се состои од клип и цилиндар на чиј крај се прицврстува медицинска игла. Вообичаено на цилиндарот е градуирана скала за количина. Клипот може да се турка или влече низ цилиндарот со што му овозможува на шприцот да исфрла или зема течност или гас низ отворот на предната страна на цилиндарот.
Војна за шпанското наследство
Војната завршила со мировните договори од Утрехт (1713) и Раштат (1714). Како резултат, Филип V останал крал на Шпанија, но бил исклучен од Бурбонската наследна лоза, така што бил спречен и трајно оневозможен личниот сојуз помеѓу двете кралства. Австријците добиле најмногу од шпанските територии во Италија и Холандија. Како последица на војната, Француската доминација во Европа завршила, и надвладеала идејата за рамнотежа на силите во меѓународниот поредок.
Шприц
Опис
После 1980 година, биле широко распространети шприцовите за еднократна употреба кои речиси во целост се изработени од пластичен материјал, со исклучок на иглата која сѐ уште е изработена од не’рѓосувачки челик.
Основни правила на користење
Со оглед дека шприцот при користењето доаѓа во контакт со крвта треба да се обрне внимание на неговата стерилност:
Иглата од шприцот се става во лекот и се повлекување на клипот се влече потребната количина од лекот во цилиндарот. Пред ставање на инјекцијата треба да се осигура дека нема меури воздух во содржината. За таа цел, иглата се насочува нагоре и со благ притисок на клипот се исфрла воздухот и мала количина од лекот. Кожата на пациентот каде ќе се става инјекцијата се брише со алкохол. Потоа во зависност од видот на инјектирање, иглата се забодува во крвен сад (вена или артерија во некои случаи), под кожа или во мускул на пациентот, па со движење на клипот лекот се вбризгува во пациентот.
Историја
И покрај фактот што интравенска инјекција се практикувала од средината на XVII, шприцот во облик кој денес го познаваме, го измислиле во 1853 година, независно еден од друг, од францускиот хирург Шарл Праваз и шкотскиот лекар Александар Вуд.
Во 1949 година Артур Смит добил патент во САД за шприцови за еднократна употреба, а во масовна употреба почнала да ги произведува компанијата Бектон и Дикинсон од 1954 година. Овие шприцови биле направени од стакло. Во 1956 година новозеландскиот фармацевт Колин Мардок го измислил и патентирал пластичниот шприц за еднократна употреба.
Денес, заради проблемите со ширењето на ХИВ и други инфекции, интензивно се работи на пронаоѓање на навистина шприц за еднократна употреба, шприц кој физички не ќе може да се користи двапати. Има одреден напредок, дури и патенти, но навистина сигурно и делотворно решение сè уште не е пронајдено.
Инсулински шприц
Инсулинскиот шприц се користи за инјектирање инсулин.
Овој шприц има многу тенка и релативно кратка игла, така што боцкањето е речиси безболно. Ова е битно затоа што скоро секогаш пациентите сами си го инјектираат инсулинот. Инсулинскиот шприц има скала на која покрај ml се означени и единиците (U) со чија помош може да се дозира инсулинот. Сите модерни инсулински шприцови во 1 ml содржат 100 IU. Заради малите дози кои се користат, клипот е така направен што овозможува вбризгување на лекот и на количината која се наоѓа во млазницата која ја држи иглата. Стандарден инсулински шприц овозможува дозирање во чекор од 1 IU, а за деца 0,5 па дури и 0,25 IU.
Денес, за вбризгување инсулин се користат шприц-пенкала, погодни за пациентите со дијабетес да можат сами да ги користат. Истите овозможуваат повеќекратна употреба и променливо дозирање согласно потребите на пациентите. За да се спречи заразување при многукратната употреба, во инсулинот се додаваат антисептици.
Слаткарски шприц
Слаткарскиот шприц е пластичен цилиндар со волумен од 200 до 2000 см³ (два литра) со клип и отвор, дизајниран да прима и истиснува разни кремови кој главно се користи за украсување на колачи и торти. Шприцот има комплет на додатоци со разни форми и пресеци кои се прицврстуваат на отворот и му го даваат обликот на украсот. Најкористени се шприцовите од 1 литар заради тоа што овозможуваат непрекината работа за една торта. Малите шприцови се несоодветни затоа што треба често да се полнат, но исто така се менува континуитетот и обликот на украсот. Слаткарски шприц инцидентно може да се направи од лист хартија од кој се прави ќулавка, а на врвот се сече отвор.
Технички шприц
Техничкиот шприц служи за инјектирање на течности и мазива во разни машински единици или механизми, како и за нанесување на разни површини разни лепила и други вискозни супстанци. Самиот технички шприц е како и медицинскиот шприц, но е поголем и може да има механизам за водење на клипот.
NGC 5815
NGC 5815 — спирална галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5815 се споменува и како MCG -3-38-44, IRAS 14576-1638.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5815 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5815 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 0 м 29,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 50' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Бокхорст (Долна Саксонија)
Бокхорст (Bockhorst) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
NGC 5815
Други поделби
Проучување на NGC 5815 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53600. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 288; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6168. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1009.
Harmonia conformis
Harmonia conformis (бубамара со големи точки) е вид на бубамара (семејство Coccinellidae). Има светло-црвеникав изглед, а нејзината боја вклучува 20 големи црни точки, од кои 18 се наоѓаат на елитрата (крилјата). Таа е доста голема за бубамара, односно околу 6-7 мм во должина. Таа е грабливец на други инсекти, јаде лисни вошки како ларва и како возрасни единки. Ја има во Австралија, како и во Нов Зеланд, каде е честа појава во северните региони. Друг член од истиот род, Harmonia antipoda, се јавува и во Нов Зеланд исто така. Овој вид, е многу помал и потежок за откривање.
Бокхорст (Долна Саксонија)
Местоположба
Бокхорст се наоѓа во близина на огромна мочурлива површина до каналот Кистен.
Соседни општини
Бокхорст се граничи на север со општините Раудерфен и Остраудерфен во округот Лер, на југоисток со општината Естервеген и на југозапад со општината Зурволд, како и на исток со Затерланд во округот Клопенбург.
Северен Хорасан
Северен Хорасан (, Ostān-e Khorāsān-e Shomālī) е покраина во Иран. Главен град е Боџнурд.
Северен Хорасан е една од трите покраини формирани од со поделба на поранешната покраина Хорасан во 2004 г.
Етнички групи
Најголеми етнички групи се Иранците, Хорасанците (Турки), Туркмените, Курдите и Татите.
Култура
Иранската организација за заштита на културното наследство има список од 1.179 историски населени места и позначајни наоѓалишта кои се заштитени со закон во Северен Хорасан.
Вестманланд (округ)
Вестманланд (Västmanlands län) е округ (län) во средна Шведска. Се граничи со окрузите Седерманланд, Еребру, Јевлеборг, Даларна и Упсала и излегува на езерото Меларен. Административен центар е градот Вестерос.
Покраина
Округот ја опфаќа поранешната покраина Вестманланд која денес има само културно-историско значење.
Управа
Главна цел на окружниот административен одбор е спроведување на целите утврдени во парламентот и владата, усогласување на локалните и државните интереси, унапредување на развојот во округот, воспоставување на регионални цели, запазување на јавниот ред и раководење со правните постапки. Окружниот административен одбор е владина служба на чие чело стои управник.
Окружниот совет на Вестманланд (Landstinget Västmanland) е задолжен за здравството и јавниот превоз.
Џорџ Лаурер
Џорџ Џозеф Лаурер III (23 септември 1925 — 5 декември 2019) — американски инженер за IBM во Северна Каролина. Тој објавил 20 билтени, 28 патенти и го развил Универзалниот код на производ (UPC) во раните 1970-ти. Тој ги смислил кодирањата и моделите што се користеле за UPC, засновани се на општата идеја на Џо Вудленд за баркодови.
Ран живот
Џорџ Лаурер е роден на 22 Септември 1925 година, во Њујорк. Неговото семејство се преселило во Балтимор, Мериленд, па неговиот татко, електроинженер, можел да работи за морнарицата на Соединетите Држави. Лаурер се опоравил од детската парализа, која ја добил како тинејџер, покрај тоа, додека бил трета година во средно училиште, бил одведен во армијата на САД за време на Втората светска војна. Откако бил ослободен од војската, тој посетувал техничко училиште каде што студирал поправка на радио и телевизија. По завршувањето на неговата прва година на техничкото училиште, неговиот инструктор го убедил дека не треба да го продолжува тој курс на студии, туку дека треба да оди на колеџ. Лаурер дипломирал на Факултетот за инженерство „А. Џејмс Кларк“ на Мерилендскиот универзитет во 1951 година. Тој сè уште бил заинтересиран за радио и продолжил со својата радиоаматерска дозвола.
Кариера
Лаурер бил 36-годишен вработен во IBM до неговото пензионирање во јуни 1987 година. Тој се приклучи на IBM во 1951 година како помлад инженер. До 1969 година, тој бил унапреден во виш инженер/научник и се преселил во канцелариите на компанијата во „Паркот на истражувачкиот триаголник“ во Северна Каролина.
Во IBM, на Лаурер му била доделена задача да развива баркодови за употреба во продавници за храна. Првично, IBM замислувале кружна срединеста шема како што било предложено од Џо Вудленд во 40-тите години на 20 век. Лаурер сфатил дека моделот е неефикасен поради размачкување при печатење. Наместо тоа, тој дизајнирал вертикална шема на ленти што му ја предложи на својот претпоставен во 1971 година или 1972 година. Оваа промена била прифатена од раководството на IBM и Лаурер потоа работел со Вудленд и математичарот Дејвид Савир за да ги развијат и рафинираат поединостите. Овие го вклучиле додавањето на проверена цифра за да се обезбеди поправка на грешката. Во 1973 година, предлогот за IBM бил прифатен од Комитетот за избор на симболи на Советот за униформен код за намирници, конзорциум на компании за продавници за храна.
Универзалниот код на производот има модели на битови на почетокот, средината и крајот на баркодот наречени „заштитни ленти“ и тие се толкуваат како цифри 666. Кога првпат го развил кодот, Лаурер забележал дека цифрата 6 се појавува неколку пати и дека ова може да се толкува како бројот на ѕверот, бидејќи неговата ќерка ја проучувала Книгата на Откровението. Кога кодовите почнале да се појавуваат во продавниците, имало протести и се развила урбана легенда. Лаурер се осврнал на ова на својата мрежна страница:
„Одговор - Да, тие го ПРОСЛЕДУВААТ кодот за 6. Парен паритет 6 е: 1 модул широк црна лента 1 модул широк бел простор 1 модул/широк црна лента 4 модул широк бел простор. Нема ништо злобно во врска со ова, ниту пак има врска со библискиот „белег на ѕверот“ (Новиот завет, Откровение, Поглавје 13, став 18). Едноставно, тоа е случајност како и фактот дека моето име, средно име и презиме имаат 6 букви. Нема врска ниту со меѓународен код за пари“.
Наследство
Лорер бил носител на 25 патенти и бил автор на 27 објавени „Билтени за техничко откривање“. Во 1976 година му била доделена наградата „Пронаоѓач на годината на градот Рали“. Во 1980 година, тој ја добил Наградата за корпоративно техничко достигнување од IBM.
Од 2019 година, UPC-баркодовите се скенираат повеќе од 6 милијарди пати на ден, според „GS1“.
Личен живот
Лаурер живеел во Берлин, Германија до неговата смрт во декември 2019 година. Неговата сопруга Мерилин Слокум Лоуер починала во 2013 година. Тие имале четири деца.
Експропријација
Експропријација се однесува на конфискација на приватна сопственост со цел да се воспостави социјална еднаквост. Таа претставува одземање или ограничување на правото на сопственост на земја со надомест, што се врши со посебен акт на државен орган или од страна на народот за време на револуција. Експропријацијата за разлика од присилната национализација која се врши од страна на државите над приватната сопственост на своите граѓани, се однесува на социјално мотивирани конфискации на секаква приватна сопственост, не само на недвижнини. Се изведува во случаи на потреба за изградба на патишта, железнички линии, канали, рудници, населби, индустриски објекти и др.
Наводи
Expropriation
NGC 3340
NGC 3340 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3340 се споменува и како UGC 5827, MCG 0-27-42, CGCG 9-101.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3340 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 3340 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 3340 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31892. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 235; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4913. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 467.
Огуски јазици
Огуски јазици — една од подгрупите на туркиските јазици. Овие јазици се говорат од околу 110 милиони жители во и околу Балканот, Блискиот Исток и Кина.
Орашје (Босна и Херцеговина)
Орашје (босански, српски, хрватски: Orašje) — град и општина во северниот дел на Босна и Херцеговина, кој се наоѓа на реката Сава на границата со Хрватска. Орашје е центар на Посавскиот Кантон на Федерацијата на Босна и Херцеговина. Се наоѓа покрај реката Сава, наспроти Жупања во Хрватска.
Ефтим Танев Аврамоски
Ефтим Тренев Аврамоски — македонски револуционер (Роден и умрел во селото Куратица, Охрид), бил член на ВМРО во неговото родно село. Со браќата Најде, Ламбе и Видан, како и со соседите и пријателите, тој се борел и ја штител својата локална област од можни натрапници. Исто така, тој беше сопственик на мала продавница, сè додека не мораше да го затвори за да го бара својот син Миле, кој на крајот се претпоставуваше дека е убиен од насилници на Албанците на пат кон дома од Втората светска војна, само неколку села оддалечени од дома. Син му, Миле, ги остави Ефтим 3 внуци, Никола, Јонче и Раде. Идните генерации главно ќе емигрираат во Австралија.
Џоана Волш
Џоана Волш (англиски: Joanna Walsh) — британска писателка и илустраторка.
Творештво
Волш работи како писателка и илустраторка. Покрај тоа, таа е уредничка на списанието „3:АМ“ и го води хаштагот #readwomen кој „Њујорк тајмс“ го опишал како „митингшки повик за еднаков третмант на жените-писателки“. Таа пишува и критички текстови за списанијата: „Гардијан“, „Њу Стејтсмен“ и „Д Нешенел“. Нејзини поважни дела се: „„Фрактали“ (2013), Хотел“ (2015), „Вертиго“ (2015), „Набави си муда: 9 и 1 / 2 бајки за секс“ (2015) итн. Исто така, нејзините раскази се застапени во збирките „Најдобрата европска проза“ (2015), „Најдобрите британски раскази 2014 и 2015“ и други.
Милиес
Милиес (Μηλιές) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. . Пред реформата на локалната власт во 2011 година Милиес бил дел од општина Рендина.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 3 километри јужно од Ставрос и 80 километри источно од Солун, во североисточниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа на надморска височина од 95 метри, на брегот од Струмски Залив.
Историја
Во XIX век Мал Бешик било село во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Каптологија
Каптологијата е студија за компјутерите како убедливи технологии. Оваа област на истражување го истражува преклопниот простор помеѓу убедувањето воопшто (влијание, мотивација, промена на однесување, итн.) и сметачката технологија. Ова вклучува дизајн, истражување и анализа на програмата на интерактивни компјутерски производи (како што се пајажина, програмска опрема, специјализирани уреди и сл.) Создадени со цел промена на ставовите или однесувањето на луѓето.
Б.Џ. Фог во 1996 година го извлекол поимот каптологија од кратенката: „Computers As Persuasive Technologies“ (Компјутерите како убедливи технологии). Во 2003 година, тој ја објавил првата книга за каптологија, со наслов „Убедлива технологија: Користење на компјутери за промена на она што мислиме и правиме“.
Каптологијата не е иста работа како Дизајн на однесување, според Б. Џ. Фог, кој е личноста која ги смислила и двата поима и ја создала основата за обете области.
Св. Петка (Бељаковце)
Претставува сакрален објект од среден век.
Во непосредната близина на железничката станица се гледаат грамади од градежен камен од мал објект ‡ црквичка.
Своп
Своп (англиски: Swap) — финансиски дериват со кој две страни разменуваат идни парични приливи во согласност со однапред договорена формула.
Историја
Своповите настанале од т.н. паралелни заеми кои се појавиле за да се заобиколат девизните контроли. Паралелните заеми се склучувале меѓу две мултинационални претпријатија од различни земји при што централата на секое претпријатие ѝ одобрувала заем (изразен во домашната валута) на подружницата на странското мултинационално претпријатие. Притоа, двата заеми гласеле на истиот износ, пресметан со тековниот девизен курс, а на заемите се наплаќале каматните стапки кои важеле во двете земји. Всушност, паралелниот заем претставува склучување две посебни трансакции за кои се заклучувале два посебни договора за кои не постоеле стандардна форма и клаузули. Подоцна се појавила варијанта на паралелниот заем, наречена back-to-back loan која опфаќала само еден договор за двата заема, со што се намалиле трансакциските трошоци, но и понатаму останал проблемот со евентуалниот банкрот на подружниците на мултинационалните претпријатија.
Видови свопови
Во зависност од предметот на размената, постојат повеќе видови свопови:
Своповите ги имаат следниве одлики:
Вреднување на своповите
Вреднувањето на своповите се врши на два начина: како разлика меѓу сегашната вредност на двата парични тека или како портфолио на договорите за идна испорака (forward contracts) кои се соодветни на секоја размена на средства. На пример, вредноста на валутниот своп се добива како разлика меѓу сегашната вредност на странската обврзница (помножена со девизниот курс, т.е. претворена во домашна валута) и сегашната вредност на домашната обврзница. Оттука, пазарната вредност на свопот зависи од движењето на домашната и на странската каматна стапка и од промените на девизниот курс. Слично, вредноста на каматниот своп претставува разлика меѓу сегашната вредност на обврзницата со фискна каматна стапка и сегашната вредност на обврзницата со променлива каматна стапка. Притоа, во моментот на склучувањето на свопот, неговата вредност е еднаква на нула.
Олово (Босна и Херцеговина)
Олово (босански, српски, хрватски: Olovo) — град и општина се наоѓа на околу 50 километри североисточно од Сараево, Босна и Херцеговина.
Меѓународни односи
Meѓународни односи (МО) претставува учење за надворешните работи и глобалните прашања помеѓу одредени држави во меѓународниот систем, вклучувајќи ги улогите на државите, внатрешно-владините организации (ВВО), невладините организации (НО) и мултинационалните корпорации (МНК). Тоа е академско и јавна стратегија, и може да биде позитивна и негативна, затоа што и двете стратегии бараат да се анализира и формулира надворешната политика на одредени држави. Често се смета како гранка на политичките науки.
Со исклучок на политичките науки, МО се интересираат за различни области како што се: економија, историја, право, филозофија, географија, социологија, антропологија, психологија и културните науки. Вклучуваат и разновиден асортиман на (избор) на прашања кои ги вклучуваат но не ограничуваат со: глобализација, државна независност, еколошки развој, јадрена распространетост, национализам, економски развој, финансии на глобално ниво, тероризам, организиран криминал, човекова безбедност и надворешен интервенционализам.
Историја
Историјата на меѓународните односи влече корени уште од мирот во Вестфалија во 1648 година, каде што бил развиен системот на модерна држава. Европската средновековна организација претходно се засновала на еден нејасен хиерархиски религиозен ред. Весфалија го вовела легалниот концепт за независност, кој суштествено значи дека владетелите или законските суверени области немале внатрешна еднаквост со дефинираната територија, и не постоеле надворешни претпоставени како најголем авторитет во границите на независната територија. Наједноставен начин за да се разбере ова е дека независноста вели “ Не ми е дозволено да ти казжувам што да правиш, и тебе не ти е дозволено да ми казжуваш што да правам”. Класичната Грчка и Римска власт во тоа време наликувала на Вестфалискиот систем, но и на двете страни му недостасувала независност.
Вестфалија го охрабрувала растот на независната нација- држава, институционализацијата на дипломатијата и армиите. Особениот европски систем бил експортиран во Америка, Африка и Азија преку колонијализам и “стандардите на цивилизацијата”. Современиот меѓународен систем конечно бил создаден со деколонијализација за време на Студената војна. Додека ситемот држава-нација се смета како модерен, многу други држави го присвоиле тој систем и се означени како пред-модерни.
Понатаму повеќето држави кои застанале зад системот биле означени како постмодерни. Способноста на дискусијата за современи меѓународни односи да ја објасни врската на овие различни виови на држави е прилично дискутабилна. “Нивоа на анализа” е начин на гледање на меѓународниот систем кој го вклучува поединечното ниво, домашната нација држава како единица, меѓународното ниво на меѓународни и меѓувладини односи, како и глобалното ниво.
Она што јасно беше признато како Теорија на меѓународните односи, не беше развиено се дури до крајот на Прва светска војна, и повеќе детали се изнесени подолу. Како и да е, теоријата за МО има долга традиција на вовлекување во работата на други социјални науки. Употребата на големите букви М и О во терминот “меѓународни односи” има за цел да ја разграничи академската дисциплина Меќународни односи од феноменот на Меѓународни односи. Многумина ја споменуваат Историјата на војната на Пелопонез како инспирација за реална теорија со Хобс, Левиатан и Принцот од Макијавели, прикажувајќи понатамошна разработка.
Слично на тоа, либерализмот се приклучува кон работата на Кант и Русо, чија работа често била споменувана како прва разработка на демократската мировна теорија. Иако модерните човекови права се значително различни од типот на права претставени во природниот закон, Франциско де Виторија, Хуго Гроциус и Џон Лок ја понудиле првата одговорност на универзално право на одредени права на основа на целото човештво. Во дваесеттиот век, дополнително на модерните теории за либерален интернационализам, од меѓународните односи бил основан Марксизмот.
УЧЕЊЕ ЗА МЕЃУНАРОДНИТЕ ОДНОСИ
На почетокот, меѓународните односи како разновидно поле на изучување скоро целосно беше сместено во Британија. Во 1919 година, претседателот на меѓународна политика го формирал универзитетот во Велс. Aberystwth, подпомогнат од Дејвид Дејвс ја добил првата академска позиција посветена на меѓународните односи. Во раните дваесетти години, одделот за меѓународни односи при Лондонското училиште за економија беше формирано по заповед на добитникот на Нобелова награда Филип Ноел- Бекер.
Првиот универзитет кој целосно бил посветен на МО бил институтот за последипломски студии за меѓународни студии ( сега последипломски институт за меѓународни и студии за развој), кој беше формиран во 1927 година, за да обучува дипломати за работа во Лигата на нациите која била формирана во Женева неколку години претходно. Последипломскиот институт за меѓународни студии понудил едни од првите докторски дипломи за меѓународни односи. Училиштето за надворешен сервис Едмунд.А. Волш при универзитетот Џорџтаун е најстариот факултет за меѓународни односи во Соединетите Американски држави. Комитетот за меѓународни односи на универзитетот во Чикаго бил првиот кој понудил диплома за последипломски студии во 1928 година.
Други вклучени училишта се и училиштето за меѓународни сервиси (УМС) на Американскиот универзитет, училиштето за меѓународни и јавни прашања (УМЈП) на универзитетот Колумбија, училиштето за напредни меѓународни студии Пол.Х.Нице (УНМС) при универзитетот Џон Хопкинс, училиштето за меѓународни односи при универзитетот Св.Андреј, училиштето за меѓународни прашања Елиот на универзитетот Џорџ Вашингтон, училиштето Флечер на универзитетот Туфтс и училиштето за меѓународни и јавни прашања Вудроу Вилсон на универзитетот Принстон.
ТЕОРИЈА
ЕПИСТЕМИОЛОГЈА НА ТЕОРИЈАТА ЗА МЕЃУНАРОДНИ ОДНОСИ
Теориите за МО можат строго да бидат поделени на еден од два епистемиолошки делови-позитивистички и постпозитивистички. Позитивистичките теории имаат за цел да ги повторуваат методите на природните науки со анализирање на влијанието на метеријалните сили. Типично се фокусираат на одликите на меѓународните односи како што е соработката меѓу државите, распространетоста на воените сили, балансирање на моќите итн. Постпозитивистичката епистемиологија ја одбива идејата дека општествениот свет може да биде студиран на еден објективен и невредносен начин. Ги одбива централните идеи на неолиберализмот /либерализмот како што се рационалната изборна теорија, сметајќи дека научниот метод не може да биде воведен во социјалниот свет, и дека науката за МО е невозможна.
Клучната разлика меѓу двете позиции е дека, додека позитивистичките теории како и неореализмот нудат едноставни објасненија (како тоа зошто и како се перформира моќта), постпозитивистичките теории се фокусираат на конститутивни прашања, како што се на пример што се подразбира под зборот моќ и што го сочинува, како е искусен и како е создаден. Многу често постпозитивистичките теории јасно промовираат еден нормативен пристап кон МО и тоа земајќи ја предвид етиката. Ова е нешто што често било игнорирано под поимот традиционални МО, бидејќи позитивистичките теории прават разлики помеѓу поимите факти и нормативни оценки или вредности. За време на една дебата помеѓу позитивистите и постпозитивистите во доцните 1980-ти и раните 1990-ти години, дебатата станала толку доминантна што била опишана и како Третата голема дебата (Лапид 1989).
ПОЗИТИВИСТИЧКИ ТЕОРИИ
Треба да биде забележано дека класичните писатели како Макијавели и Хобс често се наведуваат како татковци на реализмот.Како и да е, додека нивната работа ја поддржува реалистичката доктрина, не е веројатно дека самите би се класифицирале како реалисти (во смисла на терминот). Реалистите често се поделени во две групи: класични и реалисти за човековата природа (како што е опишано овде) и структурални и неореалисти (долу).
ЛИБЕРАЛИЗАМ/ ИДЕАЛИЗАМ/ ЛИБЕРАЛЕН ИНТЕРНАЦИОНАЛИЗАМ
Либералната теорија за меѓународните односи се појавиле после Првата светска војна како резултат на неспособноста на државите да ја контролираат или ограничат војната во нивните меѓународни односи. Раните приврзаници ги вклучуваат Вудроу Вилсон и Норман Ангел, кои жестоко се расправале дека државите би добиле од соработката и дека војната е премногу бескорисна и уништувачка.
Реализмот не беше познат како разбирлива теорија се дури не бил означен како идеализам од Е.Х.Кар. Новата верзија на идеализам која се фокусирала на човековите права како основа за легитимност на меѓународното право била унапредена од Ханс Колер.
Понатамошни информации: либерален интернационализам
НЕОЛИБЕРАЛИЗАМ
Неолиберализмот се надоврзува на либерализмот, прифајќајќи ја неореалистичката претпоставка дека државите се клучни глумци во меѓународните односи. Поборниците како Марија Чата кажуваат дека државите ќе соработуваат независно од релативната добивка, но затоа пак се загрижени за апсолутната добивка. Ова исто така значи дека нациите во суштина се слободни да изберат за тоа каква политика ќе спроведуваат, без некоја меѓународна организација да го блокира правото на нациите за суверенитет.
Неолиберализмот содржи исто така и економска теорија која се заснова на употребата на отворени и слободни пазари со мала или воопшто никаква владина интервенција, за да се спречи да се формираат монополи и конгломерати. Зголемената меѓусебна зависност од меѓународни институции за време и после Студената војна довело до тоа да неолиберализмот биде дефиниран како институционализам чиј нов дел од теоријата бил унапреден од Роберт Кеохан и Џозеф Ни.
Понатамошни информации: комплексна меѓусебна зависност
ТЕОРИЈА НА РЕЖИМОТ
Теоријата на режимот е настаната од либералната традиција која расправа дека меѓународните институции или режими влијаат на однесувањето на државите (или други меѓународни глумци). Се претпоставува дека соработката е можна во еден анархичен систем на држави т.е режимот по дефиниција е пример на меѓународна соработка.
Додека реализмот предвидува дека конфликтот треба да биде правило во меѓународните односи, теористите на режимот велат дека сепак постои соработка и покрај безредието. Покрај другите прашања тие често ја споменуваат и соработката во трговијата, човековите права и колективната безбедност. Овие примери на соработка се режим. Најшироко прифатената дефиниција за режимот доаѓа од Стефан Краснер. Тој ги дефинира режимите како институции кои поседуваат норми, право на одлуки, и процедури кои го олеснуваат приближувањето кон очекуваното.
Не сите пристапи кон теоријата на реализмот се либерални или неолиберални. Некои интелектуалци на реализмот како Јозеф Греико развиле хибридни теории кои имаат реалистички заснован пристап кон оваа фундаментално либерална теорија.
ПОСТ-ПОЗИТИВИСТИЧКИ/РЕФЛЕКТИВИСТИЧКИ ТЕОРИИ
ТЕОРИЈА НА МЕЃУНАРОДНОТО ОПШТЕСТВО (АХГЛИСКО УЧИЛИШТЕ) Теоријата за меѓународно општество исто така позната и како Ахглиско училиште, се фокусира на нормите и вредностите на државите и како тие ги рагулираат меѓународните односи. Примери на такви норми се: дипломатија, ред и меѓународно право. За разлика од неореализмот, не е посебно позитивистички. Теоретистите се фокусирани посебно на хуманитарната интервенција, и се поделени помеѓу солидаристи кои се стремат да го поддржат тоа, и плуралисти кои многу ги вреднуваат редот и суверенитетот. Николас Вилер е проминентен солидарист, додека Хедли Бул и Роберт. Х.Џексон се можеби најпознатите плуралисти.
СОЦИЈАЛЕН КОНСТРУКТИВИЗАМ
Социјалниот конструктивизам вклучува широка област на теории, кои имаат за цел да адресираат прашања од онтологија како и дебатата “Структура и програма”, и прашањето за епистемиологија, како што е “материјалната-идеациона” дебата која се однесува на релативните улоги на материјалните сили наспрема идеите. Конструктивизмот не е теорија на МО по начинот на неореализмот, туку социјална теорија која е употребена за подобро да ги објасни акциите кои ги преземаат државите и другите поголеми глумци, како и оние кои ги водат тие држави.
Конструктивизмот во МО може да биде поделен на она што Хопф (1998) го нарекува “конвенционален” и “критички” конструктивизам. Заедничко на сите разни видови на конструктивизам е интересот на улогата што ја форсира играта. Најпознатиот конструктивистички интелектуалец, Александар Вендт, во една статија на Меѓународна организација (подоцна следела книгата Социјална теорија на меѓународната политика во 1999 година) забележал дека анархија е она што ја прави државата. Со ова мислел дека анархичната структура која неореалистите тврдат дека ја раководи државната соработка, всушност е феномен кој социјално е конструиран и произведен од државите.
На пример ако во системот доминираат држави кои анархијата ја гледаат како ситуација на живот или смрт (како што Вендт го нарекува”Хобсова монархија”) тогаш системот ќе биде карактеризиран по војна. Ако пак од друга страна анархијата се гледа како ограничена “Локинова анархија” тогаш би постоел помирен систем. Во овој поглед подобро анархијата да е формирана од државната соработка, отколку прифатена како природна и непроменлива фигура во меѓународниот живот како што мислеле неореалистичките интелектуалци по меѓународни односи.
Како и да е, критики се појавуваат на двете страни на епистемиолошката поделеност. Пост позитивистите велат дека фокусот на државата на сметка на етничкото/расното/класното/полово општество го прави социјалниот конструктивизам уште една позитивистичка теорија. Употребата на имплицитна теорија на рационален избор од страна на Вендт, пројавила критики од интелектуалец како Стивен Смит. Интелектуалците на позитивизмот од неолиберализмот/реализмот сметаат дека теоријата е подложена на многу позитивистички претпоставки за да биде сметана како позитивистичка.
КРИТИЧКА ТЕОРИЈА
Главна статија: Критичка теорија на меѓународни односи
Критичката теорија на меѓународните односи е апликација на “критичката теорија” на меѓународните односи. Поборници како што се Андреј Врскалатер, Роберт. В. Кокс и Кен Бут се фокусираат на потребата за човечка еманципација од државите. Одсега тоа е “критично” за традиционалните теории на МО кои се стремат да бидат државно-центрични.
МАРКСИЗАМ
Марксистичките и неомарксистичките теории на МО не го заштитуваат реалистичкиот/либерален поглед за државен конфликт и соработка, туку се форкусираат на економските и материјалните аспекти. Се претпоставува дека економијата се занимава и со други рабти, дозволувајќи му на унапредувањето на општеството да биде фокус во учењето. Марксистите гледаат на меѓународниот систем како на интегриран капиталистички систем во потрага по капитална акумулација. На овој начин капиталистичкиот период донесе извори на суровини, и пазари за извоз, додека деколонијализацијата донесе нови можности во форма на завосност.
Колонијалната теорија која е поврзана со марксистичките теории е онаа која расправа дека развиените земји со нивната стремеж за власт, се трудат да ги пробијат државите за развој по пат на политички советници, мисионери, експерти и да ги вклучат во интегрираниот капиталистички систем за да би биле поблизу до природните добра и да би ги направиле земјите во развој нивни зависни територии.
Марксистичките теории добиле недоволно внимание во Соединетите Американски држави, каде што никогаш не постоела некоја значајна социјалистичка партија. Повеќе ги има во делови од Европа, и се едни од најзначајните теоретски придонеси на Латионоамериканската академија, на пример Ослободувачката теологија.
ВОДЕЧКИ ТЕОРИИ
СТРАТЕГИСКА ПЕРСПЕКТИВА
Стратегиската перспектива е теоретски пристап кој следи кога индивидуалците ги избираат своите акции водејќи сметка за очекуваните акции и одговори од другите со намера да го марсимизираат своето богатство.
ПОСТСТРУКТУРАЛИСТИЧКИ ТЕОРИИ
Постструктуралистичкте теории на МО се развиле во 1980-те години од постмодернистичките учења на политичката наука. Постструктурализмот ја проучува деконструкцијата на концептите, традиционално не проблематично во МО, како што се “моќ” и “агенција” и испитува како конструкцијата на овие концепти ги обликува меѓународните односи. Испитувањето игра важна улога во постструктуралистичките анализи, на пример феминистичката постструктуралистичка работа ја проучувала улогата што жените ја играле во глобалното општество, и како се прикажани во војна како:невини и како жртви. Примерите на пост-позитивистичките истражувања ги вклучуваат: -феминизмот (полова војна) -постколонијализам (го предизвикува евроцентризмот во МО)
КОНЦЕПТИ ВО МЕЃУНАРОДНИТЕ ОДНОСИ
СПЛЕТ
Во донесувањето на одлуки во меѓународните односи, концептот на меѓународен сплет, заедно со слободите на дејствување и еднаквост се важни елементи. Донесувачите на одлуки мора да сметаат и на меѓународните услови при преземањето на иницијативи, кои ќе создадат различни видови на одговорности.
КОНЦЕПТИ НА СИСТЕМАТСКО НИВО
Меѓународните односи често се среќаваат во термините ниво на анализа, а концептите на систематско ниво се тие се тие широки концепти кои ја дефинираат и обликуваат меѓународната средина, карактеризирана со анархија.
МОЌ
Концептот на моќ во меѓународните односи може да биде опишан како степен на извори, способност и влијание во меѓународните афери. Често е поделен на концептите на тврда моќ/сила и мека моќ/сила, примарно поврзувајќи ја тврдата моќ со принудната сила, како што се употребата насила и меката моќ која го покрива економското, дипломатско и културно влијание. Како и да е, не постои чиста линија која ги дели двете форми на моќ.
ПОЛАРИТЕТ
Поларитетот во меѓународните односи се однесува на распоредот на моќ во меѓународниот систем. Концептот се појави од биполарноста за време на Студената војна, со меѓународниот систем доминиран од конфликтот помеѓу две велесили и беше ретроспективно применет. Според тоа, меѓународниот систем пред 1945 година може да биде опишан како мулти поларен, со моќта поделена помеѓу големите сили.
Распаѓањето на Советскиот Сојуз во 1991 година доведе до нешто што некои би го нарекле униполарност, со Соединетите Американски држави како единствена велесила. Како резултат на кинескиот бран на економски успех после приклучувањето во Светската трговска организација во 2001 година, комбинирано со респектабилната позиција која ја уживаат во политичките сфери, и моќта која кинеската влада ја применува врз своето население (има најбројно население во светот), сè уште се дебатира дали Кина е велесила, или потенцијален кандидат за во иднина.
Со идејата на поларитет се развиле неколку теории на меѓународни односи.
Балансот на моќта беше концепт кој беше актуелен во Европа пред Правата светска војна, кој би создал стабилност и би спречил војна. Теориите за баланс на моќта добија на важност повторно за време на Студената војна, постанувајќи централен механизам на неореализмот на Кенет Валтз. Така беа развиени концептите на балансирање (зголемување на моќта за да ги издигнат другите), и неурамнотеженост (да си на страната на другите).
ХЕГЕМОНИЧНА ТЕОРИЈА ЗА СТАБИЛНОСТ (развиена од Роберт Гилпин) исто така се добива од идејата на поларитет, посебно од состојбата на униполарност. Хегемонија е надмоќ во една точка на меѓународниот систем, и оваа теорија расправа за тоа дека ова е стабилна конфигурација поради заедничките добивки и на доминантната моќ и на другите во меѓународниот систем. Ова е спротивно на многу од неореалистичките аргументи, посебно оние на Кенет Валтз, кој востановил дека крајот на Студената војна и состојбата на униполарност е нестабилна конфигурација која неизбежно ќе се промени.
Ова може да биде изразено во теоријата за транзиција на моќта, која тврди дека големата сила би предизвикала хегемонија после одреден период, резултирајќи со голема војна. Нејзиниот најголем поборник А.Ф.К Органски водел расправија за ова базирајќи се на настанот на претходните војни за време на Бриеанската, Португалската и Холандската хегемонија.
МЕЃУЗАВИСНОСТ
Многумина го поддржуваат ставот дека меѓународниот систем се одликува со зголемена меѓузависност, заедничка одговорност и зависност од другите. Се мисли на степенот на глобализација во пораст, посебно во меѓународната економска соработка. Улогата на меѓународните организации и распространетата прифатеност на бројни оперативни принципи во меѓународниот систем поткрепува идеи дека односите се одликувани со меѓузависност.
Теоријата на зависност вообичаено е теорија која се поврзува со Марксизмот, која се однесува на тоа дека одредени централни држави експлоатираат одредени периферни држави за сопствен просперитет. Различните верзии на оваа теорија изнесуваат дека ова е или неизбежност (стандардна теорија на зависност), или употреба на теоријата за да се истакне потребата за промена (неомарксизам).
СИСТЕМСКИ МЕТОДИ НА МЕЃУНАРОДНИТЕ ОДНОСИ
Дипломатија е вештина на комуницирање и преговарање помеѓу претставници на држави. До некој степен, сите други методи на меѓународните односи ноже да се сметаат како неуспех на демократијата. Предвид треба да се има и употребата на други методи кои се својствени за комуникацијата и преговорите во дипломатијата. Санкции, сила и поставување на трговски регулативи кои не типично се сметаат за дел од дипломатијата, всушност претставуваат вредносни методи за интересот на моќта и одржувањето на преговорите.
Санкциите обично се прво прибежиште после неуспешна дипломатија, и се едни од главните методи кои се употребуваат за да се изврши воведување на договорите.Ги има во две форми и тоа: дипломатски и економски санкции кои вклучуваат пресекување на врски и наметнување на комуникациски бариери или бариери во трговијата.
Војна, или употреба на сила, често се мисли како на краен метод во меѓународните односи. Најшироко прифатена дефиниција е онаа на Клаусвиц која гласи дека војната е продолжение на политиката, но на друг начин. Постои зголемено учење за “новите војни” вклучувајќи глумци наместо држави. Учењето за војната во меѓународните односи е покриено во дисциплините “Учење за војната” и “Стратешко учење”.
Доделување на економски и/или дипломатски бенефиции. Како приемр може да се земе политиката на проширување на ЕУ само после исполнувањето на критериумите од Копенхаген. Воените вежби често придонесуваат за зголемување на стратешката соработка меѓу државите. Овде се прикажани бродови во состав на Индиската морнарица, Јапонската поморска сила за самоодбрана и Американската морнарица, за време на тристрана вежба во 2007 година.
NGC 1437B
NGC 1437B — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Меѓународни односи
Како ниво на анализа, единечното ниво се смета како државно ниво, и дава своите објаснувања на ниво на држави одколкуво меѓународниот систем како целина.
NGC 1437B
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1437B се споменува и како ESO 358-61, MCG -6-9-29, IRAS 03440-3630, FCC 308.
Меѓународни односи
РЕЖИМЕН ТИП
NGC 1437B
Откривање
Објектот е откриен на 28 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Меѓународни односи
Често се смета дека државната форма на влада може да го диктира начинот на кој државата комуницира со другите во меѓународниот систем.
NGC 1437B
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1437B е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 1437B има привидни димензии од 2,6' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 45 м 54,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 36° 21' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Меѓународни односи
Комунизмот ја оправдува светската револуција, која исто така би водела до мирна коегзистенција, базирајќи се на пролетерското глобално општество.
РЕВИЗИОНИЗАМ/ СТАТУС КВО
NGC 1437B
Други поделби
Проучување на NGC 1437B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13794. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 356; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7034.
Меѓународни односи
РЕЛИГИЈА
Често се мисли дека религијата може да има ефект на начинот на кој државата дејствува во меѓународниот систем. Религијата е видлива како организирачки принцип во исламските држави, бидејќи секуларизмот се наоѓа на другиот крај на спектарот, со поделба на државата и религијата станувајќи одговорна за Либералната традиција.
Поврзано: Фондационализам
Нивото кое се наоѓа под главното единично ниво може да биде корисно поради објаснувачките фактори во меѓународните односи каде постојат теории кои не можат да дадат објаснување, и поради движењто подалеку од државо-центричниот поглед на меѓународните односи.