cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Антонио Валенсија
Откако напредувал преку младинскиот тим на Ел Насионал, Валенсија станал редовен првотимец и направи над 80 настапи за клубот пред да се пресели во Европа и да потпише за Виљареал, екипа од шпанската Ла Лига во 2005 година. Тој запишал само два лигашки настапи за жолтата подморница но затоа играл многу успешно на позајмиците на којшто бил пратен. Во сезоната 2005-2006 тој играл за Рекреативо, а подоцна и во англиската Премиер лига за екипата на Виган Атлетик во периодот 2006-2008. Со Виган подоцна, Валенсија потпишал три-годишен договор за непозната сума во јануари 2008 година. Со неговите настапи во клубот наскоро го привлекол вниманието на неколку клубови од повисок ранг, но тој ја одбил понудата да се пресели во Реал Мадрид пред да потпише за Манчестер Јунајтед во јуни 2009 година каде дошол како замена за Кристијано Роналдо. Валенсија оттогаш ги освои Лига купот во 2009-10,ФА Комјунити шилд во 2010, и Премиер лигата во сезоната 2010-2011 за време на неговото време во Манчестер Јунајтед, беше избран и во PFA Тимот на Годината во Премиер Лигата во својата дебитантска сезона.
Валенсија го направил своето деби за Еквадор во 2004 година. Тој ја претставувал својата земја на Светското првенство 2006, на Копа Америка 2007 и Копа Америка 2011, Светското првенство 2014 и Копа Америка Сентенарио. Од своето деби, Валенсија има 90 настапи и 10 гола за Еквадор.
Штернберг
Штернберг (Sternberg) — град во округот Лудвигслуст-Пархим, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Штернбершка Езерска Област.
Историја
Градот Штернберг бил основан во текот на Источното населување од војводата Прибислав I, кој му доделил градски права на градот во 1248. Во близина на градот се наоѓаат остатоци на три поранешни словенски населби. Една од словенските населби е ископана и обновена и служи како отворен музеј за словенскиот период.
Власта над Штернберг била пренесена од Прибислав на принцот на Мекленбург по неговото исфрлање во 1255 година. Штернберг станал омилена резиденција на војводата Хајнрих II во 1310 година. Во 1492 година, 27 Евреи биле запалени на Јуденберг откако биле обвинети за оскрвнување на причесната — непостоечко дело користено во еврејските погроми во текот на средновековниот и ренесансниот период во Европа. На 20 јуни 1549 година, реформацијата била воведена во Мекленбург како последица на специјалниот совет во Штернберг. Во 1628 година, во текот на Триесетгодишната војна, Албрехт фон Валенштајн во градот одржал состанок.
Сукре
Сукре е главниот град на Боливија, центар на Врховниот Суд на Боливија и центар на департментот Чукисака. Градот се наоѓа на југот од земјата, на надморска височина од 2750 метри. Оваа пониска надморска височина му овозможува на градот топла клима.
Петар Ширилов
Петар Ширилов (, с. Горничево,, - , ) — македонски раскажувач, романописец и литературен критичар. Завршил средно земјоделско училиште во Струмица. Студирал на Филозофски факултет во Скопје. Работел во културната рубрика на Радио Скопје, а потоа како новинар-уредник во весникот „Трудбеник“. Бил член на редакцијата на „Современост“. Член на ДПМ од 1964 година.
Факултет за природни и технички науки - Штип
Организација и структура
Функцијата декан на Факултетот за природни и технички науки ја врши проф. д-р Зоран Десподов. Студиските програми е организирани во: Носител на студиите е Факултетот за природни и технички науки, а реализатор на студиите се катедрите кои се составен дел на Факултетот за природни и технички науки, а тоа се :
Прв циклус на студии
Наставата на Факултетот природни и технички науки се одвива преку предавања, аудиторски, лабораториски вежби и теренска настава. За проверка на знаењата во текот на семестарот се организираат по два колоквиума од секој предмет, со што студентите се мотивираат да учат континуирано и на крајот се изведува завршен испит од предметот. Во текот на семестарот, студентите работат домашни задачи и семинарска работа. Врз основа на сите овие активности, се оформува конечната оценка од предметот. Завршниот испит се полага по неговото слушање, на крајот од семестарот, откако студентот ќе стекне право за негово полагање. Студентите имаат три редовни сесии на располагање во годината: јануарска, јунска и септемвриска. Во првиот циклус на студии на Факултетот природни и технички науки се изучуваат следниве студиски програми :
Со завршувањето на четиригодишните студии, студентите се стекнуваат со звањето: дипломиран инженер геолог (според името на одбраниот модул) или дипломиран рударски инженер (според името на одбраниот модул).
Со завршувањето на тригодишното студирање, студентите се стекнуваат со звањето: инженер геолог по (името на одбраниот модул) или инженер рудар по (името на одбраниот модул)
Со завршувањето на тригодишното студирање, студентите се стекнуваат со звањето:
По завршувањето на студиите, потенцијални можности за вработување се руднички и градежни претпријатија, научнообразовни и научноистражувачки институции, проектантски претпријатија и бироа, јавна администрација, претпријатија за експлоатација на вода, консултантски и ревизорски куќи и слични работни места.
Втор и трет циклус на студии
Во вориот циклус на студии на Факултетот природни и технички науки се изучуваат следниве студиски програми : Во третиот циклус на студии на Факултетот природни и технички науки се изучуваат следниве студиски програми :
Научноистражувачка дејност
Во рамките на постоењето на Факултетот за природни и технички науки, соработката со стопанството секогаш била двонасочна, како и ефектите од таа соработка. За ваквата констатација зборува и фактот дека голем број истакнати научни и стручни работници од стопанството биле вклучени во наставниот и научноистражувачкиот процес. Покрај активната соработка со стопанските институции, Факултетот оставил посебен белег и во соработката со други високообразовни институции во рамките на нашите универзитети. Факултетот има соработка со сродните меѓународни институции. Меѓународната соработка на Факултетот за природни и технички науки се реализира на повеќе начини, и тоа: учество на конгреси, семинари, симпозиуми и слично; размена на научници и наставници како визитинг-професори со сродните факултети во некои европски земји; менторство во магистерски и докторски трудови; учество во заеднички научноистражувачки проекти; користење на стипендии за специјализација или постдипломски студии и слично. Меѓународната соработка на Факултетот за природни и технички науки се огледа и во конкретната соработка со размена на визитинг професори. За посебно одбележување се визитинг-професорите од Институтот „Макс Планк“ во Мајнц, Германија; Универзитетот "Royal Holloway" во Лондон; „Гетинген“ - Германија; Карлов универзитет во Прага и други. Особено значајна меѓународна соработка Факултетот остварува во полето на усовршувањето на своите кадри, при изработката на нивните магистерски и докторски тези. Тука за посебно одбележување се: добивањето на поединечните грантови, поддршката од меѓународните финансиски институции за магистрантите и докторандите, поддршката за научните престои и особено специјализациите. Во тој контекст нашите, особено млади кадри имаат престојувано во повеќе сродни меѓународни институции од редот на: Нирнберг, Мајнц, Хајделберг и други во Германија; Виена и Леобен во Австрија; Лондон, Бирмингем, Глазгов и други во Велика Британија; Падова, Болоња и други во Италија; Оклахома, Вашингтон, Бостон и други во САД; Варшава и Краков во Полска; Прага во Чешка; Братислава во Словачка; Москва во Русија; Париз и Нанси во Франција и други.
Теово (Воденско)
Теово или Техово (Καρυδιά, Каридија, до 1926 г. Τέχοβο, ) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 387 жители (2011), сите Македонци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа околу 12 км северозападно од градот Воден, во подножјето на планината Ниџе, на надморска височина од 580 м.
Османлиско време
За време на Негушкото востание во 1822 г. 25 мештани, заедно со 40 жители од Држилово под командата Јован Папаревски (Јоанис Папарескас) го осигурале извлекувањето на жените и децата од Негуш.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Теово живееле 604 Македонци. Во овој период во селото делуваат бугарската и грчката пропаганда. Според податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa population chrétienne“) во 1905 г. в Теово имало 720 жители Македонци, од кои 280 под Бугарската егзархија и 440 Цариградската патријаршија. Милоевиќ завел 100 македонски куќи. Во 1908 г. во селото е отворено и народно училиште. Во 1909 г. по желба на грчкиот владика Стефан, воденскиот кајмакам наредил да се затвори бугарското училиште.
Припојување кон Грција
Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога броело 513 жители. Во 1920 г. селото имало 512 жители. Населението биле изложено на асимилациски притисок од властите. Во 1926 г. е преименувано во Каридија. Во 1930-те сите жители независно од возраста биле натерани да учат грчки, а изустувањето на макар еден македонски збор се казнувало со присилно пиење на рицинусово масло.
Втора светска и Граѓанска војна
Во Втората светска војна селото е окупирано од Бугарите, кои воспоставиле бугарска општинска власт. Во 1947 г. грчките монархистички власти присилно го иселиле населението на Теово во Воден и Владово, но жителите се вратиле во него по нормализацијата на состојбите. Селото значајно настрадало во текот на Граѓанската војна и голем дел од жителите пребегале во Р. Македонија и разни земји од Источниот блок.
По средината на XX век отселувањето на жителите во Германија зело поголем замав.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Теово, каде спаѓа и селото Кронцелево.
Стопанство
Главни производи на населението се оревите, црешите и житото. Делумно е развиено и сточарството, за што постојат погодни пространи терени.
Стреличарство на Летните олимписки игри 2016
Натпреварите во стреличарство на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро се одржуваат од 6 до 12 август. Натпреварувањата се во четири дисциплини и се одржуваат во Самбадромот „Маркиз од Сапукај“.
Формат на натпреварувањата
На натпреварувањата учествуваат вкупно 128 стреличари во четири дисциплини: мажи поединечно, жени поединечно, мажи екипно и жени екипно.
Пласманскиот круг важи и на екипно ниво, каде екипата зазема место од 1 до 12, со собирање на поединечните бодови на нејзините членови.
Секоја дисциплина се одвива во едноелиминациски формат (олимписки систем), освен губитниците на полуфиналето, кои се соочуваат за бронза.
Поединечни дисциплини
Во првиот круг на поединечното натпреварување учествуваат сите 64 стреличари.
Бодувањето се води според правилото за најдобриот од пет обиди, секој по три стрели. Победникот во секој обид добива по два бода, а при изедначеност, секој од изедначените стреличари добива по еден бод. Доколку по петте обиди, исходот е изедначен (5–5), тогаш изедначените истрелуваат по една стрела, и победува оној што погодил најблиску до центарот.
Екипни дисциплини
Во екипното натпреварување, четирите најдобро котирани екипи од пласманскиот круг одат право во четвртфиналето. Останатите осум екипи (од 5. до 8. место) се натпреваруваат за преостанатите четири учеснички места во четвртфиналето.
Бодувањето е исто како во поединечните натпреварувања, што се случува за првпат во олимписката историја.
Распоред
Времињата се наведени по македонско време (UTC+2), а месното време (UTC−3) е во забелешка видлива со задршка на глушецот.
Квалификации
Секој национаен олимписки комитет (НОК) може да учествува со највеќе шест натпреварувачи, т.е. тројца мажи и три жени кои би учествувале поединечно и во екипи од тројца. На олимпијадата можат да учествуваат 12 машки и 12 женски екиши, што значи 36 поединци преку екипна квалификација. Сите останати земји може да освојат највеќе по едно учесничко место за мажи и едно за жени во поединечна конкуренција.
Како домаќин, Бразил има шест гарантирани учеснички места, и уште шест кои ќе ги одреди Тројната комисија. Останатите 116 места се доделуваат со квалификациите, на кои стреличарите ги заземаат местата допуштени за нивната земја, но не мора да значи дека со самото тоа ќе освојат и место за себе во поединечна конкуренција.
Бодовите мора да биле освоени меѓу 26 јули 2015 (starting at the Светското стреличарско првенство 2015) и 11 јули 2016 г. на некое официјално натпреварување на сојузот.
Бурегхангај
Бурегхангај (Бүрэгхангай) е област во Монголија во покраината Булган. Во 2009 година, неговото население било 2,406.
Соња Каранџуловска
Соња Каранџуловска (р. година во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица. Во 1971 година дипломира на Факултетот за драмски уметности во Скопје, во првата генерација дипломирани глумци во класата на проф. Илија Милчин. Целиот свој работен век го минува во Македонскиот народен театар во Скопје.
Дорногови (покраина)
Дурногови (монголски:Дорноговь) е една од 21 покраини во Монголија. Покраината е сместена на југоисток од земјата и името на покраината во превод значи Источен Гоби. Главен град е Саиншанд.
Борков
Борков (Borkow) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Куп на Македонија во кошарка 2014
Купот на Македонија 2014 - 22. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир се одиграл во спортската сала Билјанини Извори во Охрид во организација на КФМ. Во ова издание првак бил МЗТ Аеродром.
Пласман
Пласман на екипите од Првата лига по осум одиграни натпревари.
Ждрепка
Излекувањето на паровите се извршило на 31 јануари 2014.
Радња
Радња — село во Општина Кавадарци, во околината на градот Кавадарци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Бошава, на северните падини на планината Кожуф.
Историја
Во XIX век селото било дел од Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Радња живееле 370 жители, сите Македонци.
Селото е иселено и според пописот од 2002 година, во селото немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Родови
Радња е македонско село.
Според истражувањата од почетокот на 1920-тите, родови во селото се:
Кралски питон
Таксономија
Boa regia било научното име предложено од Џорџ Шо во 1802 година за бледо шарен питон од нејасно место во Африка. Родното име Python било предложено од Франсоа Мари Додин во 1803 година за неотровни дамчести змии. Помеѓу 1830 и 1849 година, биле предложени неколку родни имиња за истиот зоолошки примерок опишан од Шо, вклучувајќи ги Enygrus од Јохан Георг Ваглер, Cenchris и Hertulia од Џон Едвард Греј. Греј опишал и четири примероци кои биле собрани во денешна Гамбија и биле зачувани во садови и течност.
Опис
Кралскиот питон е црн или темнокафеав со светло-кафеави дамки на грбот и на страните. Неговиот бел или крем стомак е расфрлан со црни ознаки. Тој е згусната змија со релативно мала глава и мазни лушпи. Тој достигнува крајна должина за возрасни од 182 см. Мажјаците обично мерат од осум до десет подкаудални крлушки, а женките обично мерат од две до четири подкаудални крлушки. Женките достигнуваат просечна должина од муцката до отворот од 116,2 см, 44,3 см долга вилица, 8,7 долга опашка и крајна тежина од 1,635 кг. Мажјаците се помали со просечна должина од муцка до отвор од 11,3 см, 43,6 см долга вилица, 8,6 см долга опашка и максимална тежина од 1,561 кг. Двата пола имаат карлични боцки од двете страни на отворот. За време на парењето, мажјаците ги користат овие мамузи за фаќање на женки. Мажјаците имаат намера да имаат поголеми боцки, а полот најдобро се одредува со рачна еверзија на машките хемипени или вметнување сонда во клоаката за да се провери присуството на превртен хемипенис.
Распространетост и живеалиште
Кралскиот питон е домороден во западна Потсахарска Африка од Сенегал, Мали, Гвинеја-Бисао, Гвинеја, Сиера Леоне, Либерија, Брегот на Слоновата Коска, Гана, Бенин и Нигерија преку Камерун, Чад и Централноафриканската Република до Судан и Уганда. Сака пасишта, савани и ретко пошумени области.
Однесување и екологија
Овој копнен вид е познат по својата одбранбена стратегија која вклучува виткање во цврста топка кога е заканет, со главата и вратот склопени во средина. Во оваа состојба, буквално може да се тркала наоколу. Поволните повлекувања вклучуваат дупки на цицачи и други подземни скривалишта, каде што тие исто така се во летен сон. Во заробеништво, тие се сметаат за добри домашни миленици, со нивната релативно мала големина и смирената природа што ги прави лесни за ракување. Мажјаците имаат намера да покажуваат повеќе полувоздушно однесување, додека женките имаат намера кон копнено однесување.
Исхрана
Исхраната на кралскиот питон во дивината се состои претежно од мали цицачи, како што се глодачи, ровчици и птици. Младите кралски питони помалку од 70 см пленат пред сè на малите птици. Кралските питони подолги од 100 см пленат пред сè на малите цицачи. Мажјаците почесто пленуваат на птици, а женките почесто на цицачи.
Размножување
Женките се јајценосни и носат три до 11 прилично големи, кожести јајца. Тие ги инкубираат под земја со треперење. Тие се изведуваат по 55 до 60 дена. Младите машки питони достигнуваат сексуална зрелост на 11-18 месеци, а женките на 20-36 месеци. Возраста е само еден фактор за одредување на сексуалната зрелост и можноста за размножување; тежината е втор фактор. Мажјаците се размножуваат со 600 г или повеќе, но во заробеништво често не се одгледуваат додека не тежат 800 г, иако е во заробеништво, за некои мажи се знае дека почнуваат да се размножуваат на 300-400 г. Жнките се размножуваат во дивината на тежина од 800 г. иако 1,200 г или повеќе како тежина е најчеста; во заробеништво, одгледувачите главно чекаат додека не бидат помалку од 1,500 г. Родителската грижа за јајцата завршува откако ќе се изведат, а женката го остава потомството да се грижи за себе.
Во културата
Кралскиот питон особено го почитуваат народот Игбо во југоисточна Нигерија, кои сметаат дека тоа е симболично за земјата, бидејќи е животно што патува толку блиску до земјата. Дури и христијаните Игбовци ги третираат кралските питони со големо внимание секогаш кога ќе наидат на еден во село или на нечиј имот; или ги пуштаат да шетаат или нежно ги соберат и ги враќаат во шума или поле далеку од куќите. Ако некој случајно биде убиен, многу заедници на игбовото земјиште сè уште градат ковчег за остатоците од змијата и прават краток погреб. Во северозападна Гана, постои табу кон питоните бидејќи луѓето ги сметаат за спасител и не можат да ги повредат или да ги јадат. Според фолклорот, еден питон некогаш им помогнал да побегнат од своите непријатели, претворајќи се во трупец за да им овозможи да преминат река.
Космос-2118
Космос-2118 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 декември 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2118 бил комуникациски сателит.
NGC 3098
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3098 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 3098 има привидни димензии од 2,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 2 м 16,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 24° 42' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Дашинчилен
Дашинчилен (Дашинчилэн) е област во Монголија во покраината Булган.
NGC 3098
Други поделби
Проучување на NGC 3098 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29067. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 144; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1961. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1352.
Гњевњевице Фолварчне
Гњевњевице Фолварчне (Gniewniewice Folwarczne) — село во општината Леонќин во Новодвурскиот Округ на Мазовското војводство, средна Полска.
Бланкенберг (Мекленбург)
Бланкенберг (Blankenberg) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Бланкенберг
Бланкенберг може да се однесува на следниве места во Германија:
Декларација за независност на Албанија
Декларацијата за независност на Албанија (албански: Deklarata e Pavarësisë, Shpallja e Pavarësisë) претставува изјава која била издадена на 28 ноември 1912 година според која била прогласена независноста на Албанија од Османлиското Царство.
Независноста се прогласила од Големото народно собрание во Валона, а била потврдена со Лондонскиот договор со којшто била завршена Првата балканска војна во 1913 година.
Котмана
Котмана (Cotmeana) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.349 жители.
Гурванбулаг, Булган
Гурванбулаг (Гурванбулаг) е област во Монголија во покраината Булган. Во 2009 година, неговото население било 3,119.
NGC 1181
NGC 1181 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1181 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1181 има привидни димензии од 0,8' х 0,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 1181 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11427. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5865. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Африкански куп на нации 2012
Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Замбија.
Група Д
}}
Четвртфинале
}}
Балон
Балон е флексибилна кеса за надувување која се полни со вид на гас, како што се хелиум, водород, диазотен оксид или воздух. Современи балони може да се направени од материјали како што се гума, латекс, неопрен, ткаенина или најлон, а раните балони понекогаш биле направени од исушен животински мочен меур. Некои балони се исклучиво декоративни, додека други се употребуваат за специфични цели, како што се уметностите, медицински третман, воената одбрана, или превоз. Релативно ниската цена како и ниската густина на балонот му доведело до широк опсег на апликации во модерниот свет.
Воздушна маса
Воздушна маса е количество воздух со еднобразни својства. Различните воздушни маси се допираат и меѓусебно дејствуваат по должина на границите наречени фронтови. Постои голема поврзаност меѓу воздушните маси и обрасците на воздух што циркулираат, тоа е наречено состав на притисокот. Топлите воздушни маси се поврзуваат со составите на низок притисок а студените - со составите со висок атмосферски притисок.
Во текот на годината се менува распоредот на воздушните маси и составите на притисок, а тие измени може да имаат големо влијание врз времето. На пример, континенталниот воздух лете е топол, па предизвикува низок притисок над копното а зиме е студен и предизвикува појава на висок атмосферски притисок. Воздушната маса е количество воздух што го покрива најголемиот дел од еден континент или океан и добива особености од површината под неа. Воздухот над континентот ќе биде посув од воздухот над океанот, па на континентот ќе биде топло преку лето а поладно зиме. Сето ова се случува поради различната брзина на загревање и ладење на копното и морето. Кога ќе ги добие тие особености воздухот ја создава воздушната маса. Воздушните маси се шират од површината па сè до тропопаузата.
Потекло и именување
Воздушните маси имаат имиња, кои го изразуваат нивното потекло: арктички, поларни, тропски или екваторски. Со комбинирање на овие се добиваат уште неколку видови на воздушни маси: континентална арктичка, континентална поларна, континентална тропска, морска арктичка, морска поларна, морска тропска, и морска екваторска. Нема континентален екваторски вид затоа што нема континентална копнена маса, која е доволно голема за да се создаде ваков вид.
Арктичкиот и поларниот воздух се исти на површинското ниво но се разликуваат во горниот слој на атмосферата. При судир на две воздушни маси тие не се мешаат зашто имаат различни температури. Тоа значи дека густината на воздухот на двете маси е различен. Погустиот воздух се спушта под пореткиот и го издига во височина. Граничниот дел помеѓу две воздушни маси се нарекува фронт.
Античестичка
Опит
Во 1932, бргу откако Пол Дирак го предвидел постоењето на позитронот, Карл Дејвид Андерсон открил дека судир на космичко зрачење може да ги произведе овие честички во Вилсонова Комора – детектор на честички во кој електрони (или позитрони) во движење можат да се откријат по трагата која ја оставаат кога се движат низ гас. Односот на електричниот полнеж наспроти масата на честичката може да се измери така што се набљудува полупречникот на виткање на патеката во магнетно поле. За позитроните, поради правецот на кој се виткаат нивните патишта, најпрвин се мислело дека се електрони кои се движат во спротивна насока. Антипротонот и антинеутронот биле откриени од Емилио Сегре и Овен Чемберлејн во 1955 во Калифорнискиот универзитет во Беркли. Оттогаш биле создадени повеќе античестички во забрзувачи на честички. Во последните години дури биле и создадени целосни атоми од антиматерија, зачувани во електромагнетни стапици.
Теорема за Дираковата дупка
Решенија на Дираковата равенка содржеле негативни енергетски квантни состојби. Како резултат на тоа, електрон би можел секогаш да зрачи енергија и да премине во состојба на негативна енергија. Уште полошо, би можел да зрачи бесконечни количества на енергија, бидејќи постоеле бесконечно многу негативни енергетски состојби. За да не се случи оваа нефизичка ситуација, Дирак предложил „море“ од електрони со негативна енергија која ја исполнува вселената, кои веќе ги окупираат сите можни пониско-енергетски состојби, така да ниеден друг електрон не може да премине во таква состојба. (поради принципот на Паули за исклучок). Понекогаш некоја од овие негативно-енергични честички би можела да се движи надвор од ова Дираково море за да стане позитивно-енергична честичка. Но во тој случај би оставила „дупка“ во морето која би се однесувала како позитивно-енергичен електрон со спротивен полнеж. Овие тој ги разбрал како „електрони со негативна енергија“ и се обидел да ги идентификува со протон во неговиот труд „Теорија за Електрони и Протони“ во 1930г. Меѓутоа, се покажало дека овие „електрони со негтивна енергија„ се позитрони, а не протони.
Ова укажувало на бесконечен негативен полнеж на вселената – проблем за кој Дирак бил свесен. Тој се обидел да објасни дека тоа треба да го разбереме како нормална состојба на нула полнеж. Друга тешкотија била разликата во масата на електронот и протонот. Дирак се обидувал да објасни дека ова е поради електромагнетните заемодејства со „морето„, сè додека Херман Вејл не докажал дека теоријата на дупка е целосно симетрична кај негативните и позитивните полнежи. Дирак исто така предвидел реакција +  →  +, каде електрон и протон се поништуваат за да се добијат два фотона. Роберт Опенхајмер и Игор Там докажале дека ова би предизвикало да обичната материја исчезнува пребрзо. Една година подоцна, во 1931, Дирак ја изменил својата теорија и ја открил честичката позитрон – нова честичка со иста маса како електронот. Откритието на оваа честичка следната година ги побило противречностите во неговата теорија Но сепак останува проблемот на бесконечниот полнеж на вселената. Исто така, сега знаеме дека бозоните исто така имаат античестички, но бидејќи бозоните не го следат принципот за исклучок на Паули (само фермионите го прават тоа) теоријата за дупка не важи за нив. Унифицираното толкување на античестичките е присутно и во квантната теорија за полето, која ги решава овие два проблема.
Заемно поништување на честичка и античестичка
Ако честичка и античестичка се во приближни квантни состојби, можат меѓусебно да се поништат и да произведат други честички. Реакции како +  →   +  (поништување на електрон и позитрон) се пример за тоа. Реакција на поништување на електрон и позитрон при што се добива еден фотон, +  →  не е возможна во слободен простор бидејќи е невозможно да се зачуваат енергијата и инерцијата заедно во процесот. Но во Коуломбово поле, јадрото на пресликувачката инваријанца е прекршен и е можна такво поништување Спротивната реакција(во слободен простор без атомско јадро) е исто така невозможна поради истата причина. Во квантната теорија за полето, овој процес е дозволен како интермедиерна квантна состојба за време доволно кратко за прекршокот на зачувувањето на енергијата да може да се занемари со принципот на несигурност. Поради ова можно е производство на виртуелен пар или негово поништување во која една честичка се движи меѓу две состојби и назад. Овие процеси се важни за вакуум состојбата и ренормализацијата на теоријата на квантно поле. Исто така отвора можност за неутрална честичка да се измеша со сличен процес – сложен пример за ренормализација на масата.
Својства на античестичките
Квантните состојби на честичка и античестичка можат да се менуваат со примена на оператори како конјугација на полнеж (C), парност (P) и T-симетрија (T). Ако  ја покажува квантната состојба на честичка (n)  со моментум p, спин J чија компонента во z-правецот е σ, тогаш Каде nc ја покажува состојбата на конјургиран полнеж – античестичката. Ова однесување подCPT е исто како тврдењето дека честичката и нејзината античестичка лежат во иста несмаллива репрезентација на Поанкареова група. Својствата на античестичка се споредливи со тие на честичките со ова. Ако T е добра симетрија на динамиката тогаш Каде знакот за пропорционалност покажува дека може да има фаза на десната страна. Со други зборови, честичка и античестичка мора да имаат
Теорија на квантно поле
Електронско поле може да се квантува без мешање на операторите на поништувањето и создавање така што
Каде k има исто p, и спротивно σ и знак за енергија.Тогаш полето може да се запише како
Каде првата сума е над позитивните енергетски состојби а втората е над тие со негативна енергија. Енергијата станува
Каде E0 е бесконечна негативна константа. Состојбата на вакуум е дефинирана како состојба без честичка или античестичка - и. Тогаш енергијата од вакуумот е еднаква на E0. Бидејќи сите енергии се мерат во однос на вакуумот, H е позитивен. Анализа на својствата на ak и bk покажува дека еден оператор е за поништување на честички а другиот за античестички. Овој случај е кај фермионот. Ова е заслуга на Владимир Фок, Вендел Фури и Роберт Опенхајмер. Ако се квантува реално скаларно поле, тогаш постои само еден оператор за поништување, така да, реални скаларни полиња опишуваат неутрални бозони. Бидејќи комплексните скаларни полиња покажуваат два вида на оператори за поништување, кои се поврзани со конјугација, такви полиња опишуваат бозони со полнеж.
Фајнман–Штукелбергово толкување
Така што се зема предвид растењето на модулот на негативна енергија на електронско поле наназад во времето, Ернст Штукелберг сликовито увидел дека честичката и античестичката имаат еднаква маса и спин, но спротивен полнеж. Ова му дозволило да ја запише тероријата на пертубација со прецизни дијаграми. Фајнман подоцна дал независно системско изведување на овие дијаграми од формализмот на честичките, кои се наречени Фајнманови дијаграми. Секоја линија на дијаграмот претставува честичка која се движи нанапред или наназад во времето. Оваа техника е најпознат метод за пресметување на амплитуди во квантната теориај за полето. Бидејќи оваа слика прво била развиена од Ернст Штукелберг, а Фајнман ја разработил, е наречено Фајнман–Штукелберг толкување во чест на двајцата научници. Последица од сето ова било, Вилата образложил дека претпоставката дека антиматеријата е CPT-трансформирана материја би имплицирала дека гравитационот заемодејство меѓу материјата и антиматеријата е одбивно.
Маријаплац (плоштад)
Маријаплац е плоштад во холандскиот град Утрехт. Тој е именуван по исчезнатата црква Марија. Околу него се наоѓал голем плоштад, од кој дел на север и дел кон исток од поранешната црква сè уште се присутни и заедно го формираат Маријаплац.Утрехт бил поделен на четири четвртини и секоја четвртина во две населби. Маријаплац се наоѓала во областа Зварте Кнехтен. Името доаѓа од знамето на локалната милиција. Во француските времиња имињата биле избришани и се користеле букви. За Маријаплац тоа била буквата E. Во алејата меѓу куќата број 51 и 52 е стариот број на куќата E285 во сводот на влезот на поранешното римо-католичко училиште Бургскул.
Големо Војводство Олденбург
Големото Војводство Олденбург ( Großherzogtum Oldenburg ) (исто така познат како Холштајн-Олденбург ) било големо војводство во рамките на Германскиот Сојуз, Северногермански Сојуз и Германско Царство, кое се состоело од три широко раздвоени територии: Олденбург, Еутин и Биркенфелд. Таа се рангирала на десетина меѓу германските држави и имаше еден глас во Бундесратот и тројца членови во Рајхстагот.
Нејзиното владејачко семејство, Домот на Олденбург, исто така, дошол да владее во Данска, Норвешка, Шведска, Грција и Русија. Наследниците на помладата линија на грчката гранка се, преку принцот Филип, војводата од Единбург, во линија на наследување на престолите на Обединетото Кралство и другите Комонвелтски кралеви по кралицата Елизабета II.
Историја
Првиот познат број на Олденбург бил Елимар I ( гп 1108). Потомците на Елимар се појавиле како вазали, иако понекогаш бунтовни, на војводите од Саксонија ; но тие го достигнаа достоинството на кнезовите на империјата кога императорот Фридрих I го распарчи Саксонското војводство во 1180 година. Во тоа време, округот Делменхорст бил дел од доминациите на броевите на Олденбург, но потоа во неколку наврати бил одвоени од да формираат апанажа за помлади гранки на семејството. Ова е случајот помеѓу 1262 и 1447, помеѓу 1463 и 1547 година, и помеѓу 1577 и 1617 година.
Ицехо
Ицехо (Itzehoe; Itzhoe) — град во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија.
39 Лебед
39 Лебед — двоен систем во близина на јужната граница на северното соѕвездие Лебед, на растојание приближно од 250 светлосни години од Земјата. Може да се забележи со голо око како портокалова ѕвезда со привидна ѕвездена величина од 4,43. Системот се приближува кон Сонцето со околусончева радијална брзина од −17 км/с.
Ицехо
Градот претставува административен центар на округот Штајнбург. Исто така, градот претставува административен центар на општинската заедница Ицехо-Ланд, иако самиот град не претставува нејзин член.
39 Лебед
Станува збор за спектроскопска двојна ѕвезда со орбитален период од околу 31292 days и занесеност од 0,5. Предвидена е голема полуоска околу првичната ѕвезда од 1207 ±, што дава долна граница на раздвоеноста меѓу ѕвездите. Се проценува дека староста на системот изнесува 4 милијарди години.
Ицехо
Се наоѓа на реката Штер, пловна притока на Елба, 51 километар северозападно од Хамбург и 24 километри северно од Гликштат.
39 Лебед
Составницата која може да се набљудува е развиена портокалова џиновска ѕвезда со ѕвездена класификација K2.5 III Fe−0.5; додавката укажува на намаленото присуство на железо во спектарот. Најверојатно е на хоризонталната гранка, фузионирајќи хелиум во јадрото, но можно е и да е на гранката на црвени џинови фузионирајќи го водородот во обвивката околу хелиумовото јадро. Масата е за 1,3 пати поголема од Сончевата маса и се проширила на растојание 22 пати поголемо од Сончевиот полупречник. Твездата зрачи со сјајност 186 пати поголема од Сончевата сјајност од зголемената фотосфера при делотворна температура од 4.259 K.
Ицехо
Црквата Св. Лаврентиј, потекнува од век, а како друга знаменитост се издвојува дворецот на Холштајн. Градот има манастир основан во 1256 година, повеќе училишта, болница и други институции.
39 Лебед
Составницата која не може да се забележи е најверојатно ѕвезда на главната низа од спектрален тип F или среден-K, а можно е и да станува збор за бело џуџе. Нејзината маса е 0,7–1,0 пати од масата на Сонцето.
Ицехо
Ицехо е најстар град во Холштајн. Негов никулец бил замокот, изграден во 809 година од Егберт, еден од грофовите на Карло Велики, против Данците. Населбата која се развила околу него била понекогаш нарекувана како Есевелдобург, Еселсфлет и Ецехо. Во 1201 година, градот бил уништен, но бил обновен во 1224 година. Новиот град добил градски права во 1238 година, а стариот град во 1303 година. Во текот на Триесетгодишната војна Ицехо бил двапати уништен од Шведска, во 1644 година и во 1657 година, но бил изграден секој пат. Преминал на Прусија во 1867 година.
Во градот се наоѓа музеј посветен на Венцел Хаблик.
Гурки (Новодвурски Округ)
Гурки (Górki) — село во општината Леонќин во Новодвурскиот Округ на Мазовското војводство, средна Полска.
Космос-2119
Космос-2119 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 22 декември 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2119 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1410 км, а најмалото на 1385.
Општина Раденци
Општина Раденци (Občina Radenci) — општина во североисточна Словенија. Седиште на општината е малиот град Раденци, познат по своите минерални извори и вода за пиење. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Денес е дел од Помурскиот статистички регион. Во 2020 г. населението броело 5.112 жители.
Населени места
Покрај општинското седиште Раденци, општината ги опфаќа и следните населени места:
Тони Наумовски
''Оваа статија е за глумецот. За фудбалерот, видете Тони Наумоски.'' Тони Наумовски (англиски: Tony Naumovski, 23 мај 1977, Сиднеј, Австралија) е австралиски и американски глумец со македонско потекло. Тој работи во Њујорк, САД.
Животопис
Наумовски е роден во Сиднеј. Својата глумечка кариера ја започнал на 16 години, кога се зачленил во една локална македонска глумечка група наречена „Талија“. Својата прва професионална улога ја одиграл во 1996 година, во претставата „Ромео и Јулија“ во Македонскиот национален театар во Битола.
Во 1996 година се запишал на Националната академија за театарски и филми уметности (НАТФИЗ), во Софија, во класата на Стефан Данаилов, а студиите ги завршил во 2000 година. Постдипломските студии ги завршил во 2003 година во Сиднеј. Исто така, Наумовски добил стипендија од институтот за театар и филм на Ли Стразберг.
Наумовски покрај мајчиниот македонски, зборува и англиски, српскохрватски, бугарски и руски.
Улоги
Наумовски глумел во "Ова не е американски филм" на Сашо Павловски, каде ја играл улогата на Боксерот. Исто така, играл и во филмот "Медена ноќ" на Иво Трајков и во филмот "Панкот не е мртов" на Сашо Павловски. Во однос на театарската игра, Наумовски остварил улоги повеќе од 40 улоги, како на пример: "Еден лет над театарот во Косово", "Вдовицата Шејлок - Еврејката од Венеција", "Цар Едип" итн. За улогата на Диц, СС-офицер, во претставата "Sawbones and the Diamond Eater”, тој бил номиниран за наградата на Њујоршката фондација за иновативен театар, во категоријата "најдобра улога во драма".
Факултет за медицински науки - Штип
За Факултетот
Факултетот за медицински науки е јавна високообразовна и научна установа формирана со Законот за изменување и дополнување на Законот за основање на државен Универзитет „Гоце Делчев“ во Штип (Сл. весник на РМ број 81/2008). По влегување во сила на овој Закон, студиските програми на Високата здравствена школа продолжуваат да се остваруваат во рамките на високообразовната дејност на Факултетот за медицински науки. Факултетот за медицински науки работи и делува во состав на Универзитетот „Гоце Делчев” во Штип, вршејќи образовна, научна, истражувачка, развојна, применета, апликативна и друга креативна активност. Улогата и задачите на Факултетот се: пренесување на знаења, организирање на  студии, развој и промоција на образованието и науката, развој на креативните способности, подготвување на студентите за занимање за што е потребна примена на стручни знаења и научни откритија, поттикнување на технолошкиот развој, развој на високостручна здравствена дејност и напредок на општеството во кое човекот ја презема одговорноста за својата сопствена иднина. Изведувањето на наставата, како и сите студиски програми, се усогласени според Европскиот кредит-трансфер систем (ЕКТС), со цел да се продуцираат кадри кои ќе бидат образовани и специјализирани не само за потребите  на нашите  институции, туку и за пошироките светски  рамки. Во дипломата се наведува бројот на постигнатите кредити според ЕКТС системот и средната оценка на  успехот.
Организација и структура
Функцијата декан на Факултетот за медицински науки ја врши проф. д-р. Милка Здравковска, а продекан за настава е проф. д-р Татјана Рушковска.
Студиските програми е организирани во:
Прв циклус на студии
Во првиот циклус на студии на Факултетот за медицински науки се изучуваат следниве студиски програми :
Првиот циклус студии по општа медицина е организиран во шест години, односно 12 семестри, од кои 10 семестри предавања и вежби, а 11 и 12 семестар реализирање задолжителен стаж, додека првиот циклус студии по стоматологија и фармација во пет години, со по 10 семестри. Стручните студии за медицински сестри, лаборанти, физиотерапевти, оптометристи и протетичари се организирани во три години или шест семестри. Вториот циклус - специјалистички студии се организирани во два семестра, односно една година.
По успешното комплетирање на потребниот број на кредити, дипломираните студенти се стекнуваат со звањето:
Втор циклус на студии за Високата здравствена школа
Во вториот циклус на студии на Факултетот за медицински науки се изучуваат следниве студиски програми :
Во вториот циклус на студии се предвидени шест испити и одбрана на задолжителен специјалистички труд од областа која ја специјализираат со реализирани 60 кредити. По завршувањето на специјалистичките стручни студии од втор циклус, дипломираните студенти се стекнуваат со звањето: специјализиран/а за одредено подрачје во зависност од насоката.
Научноистражувачка дејност
Користејќи ги придобивките на интегриран Универзитет, Факултетот за медицински науки го поттикнува развојот на научноистражувачката дејност преку активностите на наставничкиот кадар и активно вклучување на студентите во постоечките проектни активности. Соработката со повеќе универзитети од развиените европски земји и нивната искрена желба нашиот Факултет и Универзитет да биде активно вклучен во постоечката мрежа на меѓународни и билатерални проекти, даваат реална можност за зголемување на активностите во научноистражувачката дејност. Добивањето на видливи резултати е знак на вистинскиот избор, посебно кога се работи за достигнувања на современите биомедицински науки.
Голема Пеш
Голема Пеш во литературата и како Голема Пешт е археолошко наоѓалиште во поречкото село Здуње. Претставува населба од палеолитот. Местоположбата на пештерата овозможува многу добра прегледност на околината, а особено кон долината на некогашната река Треска. Се наоѓа на 460 метри надморска височина и на 62 метри над релативната висина на тогашното ниво на оваа река. Со изградбата на хидроцентралата и со полнењето на езерото Козјак, пештерета денес се наоѓа на 10 м. над водата и сериозно е загрозена од големото присуство на влага. Во 1999 година е извршено пробно сондирање а од лабораторијата на Институтот за физика во Ерланген, Нирнберг (каде биле испратени два примерока од јаглен) пронајдено е дека пештерата била населена и пред 50.000 п.н.е. Камените и коскените артефакти укажуваат на присуство на луѓе од времето кога сè уште немало изработки и употреба на керамика (глина). Кварцот бил главна суровина која била употребувана за изработка на алатките. На простор од 6 м2на длабочина од 70 см се откриени 6000 камени артефакти и 4900 наоди од животински коски. Најголем број остатоци потекнуваат од елени, а во помал број од: алпски козорог, дива свиња, пештерна хиена, мечка, дабар, птици, желка. Наоѓалиштето било мета на диви копачи и биле се пронајдени оштетувања на импровизираната ограда од наоѓалиштето и во внатрешноста на пештерата, каде што биле евидентирани копања, со што бил нарушен стратиграфскиот слој на просторот предвиден за истражување, а исто така бил направен и откоп на два геолошки слоја од сондата каде што биле вршени систематски ископувања, со што, пак, било предизвикано нарушување на хоризонталната стратиграфија на сондата.