cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кали
Иконографија и форми
Кога Шри Рамакришна еднаш прашал еден приврзаник зошто некој претпочита да ја обожава Мајката пред него, овој приврзаник реторички одговори: „Махараџ, кога ќе бидат во неволја, твоите приврзаници трчаат кон тебе. Но, каде бегаш ти кога си во неволја?“.
Популарна форма
Класичните прикази на Кали имаат неколку одлики:
Најчестите четирирачно вооружени иконографски слики на Кали ја прикажуваат секоја рака која носи различна хадга (меч во форма на полумесечина или џиновски срп), тришул (триаголник), отсечена глава и сад или черепна чаша (капала) собирајќи крв на отсечена глава.
Таа има ланче што се состои од човечки глави, со различен број на глави, од 108 (поволен број во хиндуизмот и број на пребројливи зрнца на јапа мала или бројаница за повторување на мантри) или 51, што претставува Варнамала или Ланчето на буквите на санскрит азбуката, Деванагари. Хиндусите веруваат дека санскритскиот јазик е јазик на динамика и секоја од овие букви претставува форма на енергија или форма на Кали. Затоа, таа генерално се смета како мајка на јазикот, и сите мантри.
Таа често е прикажана гола, што го симболизира нејзиното надминување на покривот на Маја, бидејќи е чисто блажено и свесно битие (ниргуна) и е многу над Пракрити. Таа е прикажана исто темна колку што е и Браман во нејзината врвна неманифестирана состојба. Таа нема трајни квалитети - таа ќе продолжи да постои дури и кога универзумот ќе заврши. Затоа се верува дека концептите на боја, светлина, добро, лошо не се однесуваат на неа.
Махакали
Кали е опишана во Махакали формата како има десет глави, десет раце и десет нозе. Секоја од нејзините десет раце има различен предмет кој варира во различни случаи, но секој од нив ја претставува моќта на еден од Девите или Хинду-боговите кои често се идентификуваат со одредено оружје или ритуален предмет, на дадениот Дева. Импликацијата е дека Махакали потпаѓа и е одговорна за моќта што ја имаат овие богови и ова е во согласност со толкувањето дека Махакали е идентична со Браман. Иако во некои случаеви не прикажува десет глави, „екамукхи“ т.е. облик со една глава, може да биде прикажана со десет раце, означувајќи го истиот концепт: моќта на различните Богови доаѓа само преку нејзината благодат.
Дакшинакали
Дакшинакали е типично прикажана со десната нога на градите на Шива - додека на сликите кои ја прикажуваат Кали со левата нога на градите на Шива, ја прикажуваат уште пострашната Вамакали (Вамакали е типично прикажана со левата нога на градите на Шива). Вамакали обично се обожува од луѓе кои не се поседници на куќа. Позата го прикажува заклучокот на епизодата на Кали, кога излегла надвор од контрола откако уништила многу демони. Шива, плашејќи се дека Кали немало да запре сè додека не го уништи целиот универзум, можел да смисли само еден начин да ја смири. Но, пред тоа таа се соочила со лордот Вишну во обид да ја смири, како нејзин брат. Но, бидејќи нејзиниот бес бил над сè и со неизмерна моќ, таа не можела да препознае никого и на крајот лордот Вишну морал да се тргне од нејзиниот пат. Гледајќи го ова, девите се исплашиле уште повеќе. Не гледајќи начин како да ја запре божицата Махакали, лордот Шива легнал на бојното поле на нејзиниот пат, така што таа ќе морала да го згази. Гледајќи го нејзиниот љубен под ногата, Кали сфатила дека отишла предалеку и во тага од чинот, крваво-црвениот јазик и се обесил од устата, смирувајќи ја. Во некои толкувања на приказната, Шива се обидувал да ја добие благодатта на Кали, примајќи ја нејзината нога на неговите гради.
Зголемената популарност на обожавањето на подоброќудна форма на Кали, како Дакшинакали, често се припишува на Кришнананда Агамавагиша. Тој бил забележан бенгалски водач во XVII век и автор на тантричката енциклопедија наречена „Тантрасара“. Кали, наводно, му се појавила во сон и му рекла да ја популаризира во одредена форма во ќе му се појавела следниот ден. Следното утро набљудувал како една млада жена правела ѓубриво од крави. Додека ставала лепешка на ѕидот, таа застанала во позата алидха, со десната нога напред. Кога видела дека Кришнананда ја гледа, се посрамотила и го ставила јазикот меѓу забите. Кришнананада го извадил претходното обожување на Кали од крематориумот и го донел во домашниот амбиент. Кришнананда Агамавагиша исто така бил гуру на приврзаникот и поет на Кали, Рампрасад Сен.
Самхара Кали
Самхара Кали, исто така наречена Вама Кали, е олицетворение на моќта на уништување. Самхара Кали е најопасната и најмоќната форма на Кали. Самхара Кали е главната божица на тантричките текстови. Се вели дека ако Кали излезе со левата нога и го држи мечот во десната рака, таа е во форма на Самхара Кали. Таа е Кали на смртта, уништувањето и ја обожаваат тантрици. Како Самхара Кали таа дава смрт и ослободување. Според Махакала Самхита, Самхара Кали е дворачно вооружана и црна во тен. Таа стои на труп и држи свежо исечена глава и чинија за да собира крвта што капе. Неа ја обожуваат воини, тантрици - следбеници на Тантра.
Други форми
Други популарни форми на Кали кои до денес се обожувани во Бенгал, вклучуваат Ракша Кали (форма на Кали, која се слави за заштита од епидемии и суша), Бадра Кали и Гуха Кали. За Кали се вели дека има 8, 12 или 21 различна форма според различни традиции. Популарни форми се Адја Кали, Чинтамани Кали, Спаршамани Кали, Сантати Кали, Сиди Кали, Дакшина Кали, Бадра Кали, Смашана Кали, Адарвана Бадра Кали, Камакала Кали, Гуха Кали, Хамса Кали и Каласанкаршини Кали.
Симболика
Толкувањата на симболичките значења на изгледот на Кали варираат во зависност од тантричкиот или побожниот пристап и од тоа дали некој ја гледа нејзината слика на симболичен, алегоричен или пак мистичен начин.
Физичка форма
Постојат многу разновидни прикази на различните форми на Кали. Најчестата форма ја покажува со четири раце и дланки, покажувајќи ги аспектите на создавањето и на уништувањето. Двете десни раце често се држат во благослов, едната мудра вели „не плаши се“ (абхајамудра), а другата дава благодети. Нејзините леви раце држат исечена глава и меч прекриен со крв. Мечот го прекинува ропството на незнаењето и егото, претставено со отсечената глава. Едно толкување за јазикот на Кали е дека црвениот јазик ја симболизира рајасичката природа што ја освојува белата (симбол за сативија) природа на забите. Нејзиното црнило претставува дека е ниргуна, над сите квалитети на природата и трансцендентна.
Најраспространетата интерпретација на продолжениот јазик на Кали го вклучува нејзин срам поради ненадејното сознание дека стапнала на градите на нејзиниот сопруг. Ненадејната „скромност и срам“ на Кали на тој чин е распространетата интерпретација кај хирусите од Орија. Каснувањето на јазикот ја пренесува емоцијата на лаџа или скромност, израз кој е широко прифатен како емоцијата што ја изразува Кали. Во Бенгал исто така, испакнатиот јазик на Кали е „широко прифатен...како знак на нем срам: гест што е многу чест меѓу Бенгалците“.
Близначките обетки на Кали се мали ембриони. Ова е затоа што Кали сака приврзаници кои имаат детски квалитети во нив. Челото на Кали се гледа како светло како полна месечина и вечно дава амброзија.
Кали често е прикажана како стои со десната нога на градите на Шива. Ова претставува епизода каде Кали била надвор од контрола на бојното поле, толку многу што ќе го уништела целиот универзум. Шива ја смирил легнувајќи на нејзиниот пат, под нејзината нога за да ја смири. Шива понекогаш е прикажан со блажена насмевка на лицето. Кали обично е прикажана со ланче од отсечени глави, кои често бројат педесет. Ова може да ги симболизира буквите од санскритската азбука и аналогно, исконскиот звук на ОМ од кој произлегува целото создавање. Отсечените раце кои го сочинуваат нејзиното здолниште ја претставуваат кармата на нејзиниот приврзаник што таа го презела.
Мајка природа
Името Кали значи Кала или сила на времето. Кога немало ниту создание, ниту сонце, месечина, планети и земја, имало само темнина и сè било создадено од темнината. Темниот изглед на Кали ја претставува темнината од која сè се родило. Тенот и е црн, поцрн од најтемната ноќ. Бидејќи таа е исто така божица на одржувањето, Кали се обожува како зачувувач на природата. Кали стоела мирно на Шива, нејзиниот изглед претставува зачувување на мајката природа. Нејзината слободна, долга и црна коса ја претставува слободата на природата од цивилизацијата. Под третото око на Кали, видливи се знаците на сонцето, месечината и огнот кои ги претставуваат движечките сили на природата. На Кали не секогаш се смета како на Темна божица. И покрај потеклото на Кали во битката, таа еволуирала во полноправен симбол на мајката природа во нејзините креативни, негувачки и проголтувачки аспекти. Таа се нарекува голема и љубовна исконска мајка-божица во хинду-тантричката традиција. Во овој аспект, како мајка-божица, таа се нарекува Кали Ма, што значи мајка Кали, и милиони Хиндуси ја почитуваат како таква.
Постојат неколку толкувања на симболиката зад најчесто претставената слика на Кали каде стои на легнатиот Шива. Честа интерпретација е дека Шива симболизира пуруша, универзалниот непроменлив аспект на реалноста или чистата свест. Кали ја претставува пракрити, природата или материјата, понекогаш се смета дека има женски квалитет. Спојувањето на овие два квалитети претставува крајна реалност.
Тантричкото толкување го гледа Шива како свест, а Кали како моќ или енергија. Свеста и енергијата зависат едни од други, бидејќи Шива зависи од Шакти, или енергија, за да ја исполни својата улога во создавањето, зачувувањето и уништувањето. Според ова гледиште, без Шакти, Шива е само труп - неспособен да дејствува.
Мантри
Кали може да се смета за општ концепт, како Дурга, и првенствено се обожува во сектата за богослужба на Кали Кула. Најблискиот начин за директно обожување е Маха Кали или Бадракали (Бадра на санскрит значи „нежен“). Кали се обожува како една од 10-те форми на Махавидија на Ади Парашакти. Една мантра за обожување на Кали е:
ॐ जयंती मंगला काली भद्रकाली कपालिनी दुर्गा क्षमा शिवा धात्री स्वाहा स्वधा नमोऽस्तु‍ते"
Oṃ jayantī mangala kālī bhadrakālī kapālinī. durgā ksamā śivā dhātrī svāhā svadhā namō'stu‍tē."
Тантра
Божиците играат важна улога во проучувањето и практикувањето на Тантра Јога и се потврдува дека се исто толку клучни за разбирање на природата на реалноста, како и машките богови. Иако за Парвати често се вели дека е примател и студент на мудроста на Шива во форма на тантри, тоа е Кали која доминира во голем дел од тантричката иконографија, текстови и ритуали. Во многу извори, Кали е фалена како највисока реалност или најголема од сите божества. Нирвана-тантра вели дека боговите Брама, Вишну и Шива сите произлегуваат од неа како меурчиња во морето, непрестајно произлегуваат и минуваат, оставајќи го нивниот оригинален извор непроменет. Нирутара-тантра и Пикила-тантра ги прогласуваат сите мантри на Кали за најголеми, а Јогини-тантра, Камахија-тантра и Нирутара-тантра го прогласуваат Кали видија (манифестации на Махадеви, или „самата божественост“). Ја прогласуваат за суштина на нејзината сопствена форма (сварупа) на Махадеви.
Во Маханирвана-тантра, Кали е еден од епитетите за исконската Шакти, а во еден пасус Шива ја фали:"При распаѓањето на нештата, тоа е Кала [Време] Кој ќе ги проголта сите, и поради тоа Тој се нарекува Махакала [епитет на Господ Шива], а бидејќи Самиот Махакала си се проголтал, Ти си Врховнаta исконска Калика. Затоа што ја јадеш Кала, ти си Кали, оригиналната форма на сите нешта, и заради Ти си Потеклото на и сè што ги јадеш сите нешта што ги нарекуваш Адја [Првиот]. Повторно претпоставувајќи по распуштањето на твојата сопствена форма, темна и безоблична, Ти си сама и понатаму како Една неискажлива и незамислива. Иако имаш форма, сепак си без форма; иако Самата без почеток, мултиформа со моќта на Маја, Ти си Почеток на сите, Креатрикс, Заштитничка и Уништувач што си."Фигурата на Кали пренесува смрт, уништување и конзумерските аспекти на реалноста. Како таква, таа е исто така „забранета работа“, па дури и самата смрт. Во ритуалот на Панкататва, садката смело се обидува да и се спротивстави на Кали, а со тоа да ја асимилира и трансформира во возило на спасот. Ова е јасно во работата на Карпуради-Сотра, кратка пофалба на Кали што и го опишува ритуалот Панкататва, извршен врз основа на кремирање.( Самахана-садана)"Тој, О Махакали, кој во крематориумот, кој носи ланче од черепи и здолниште од коски и со разбушавена коса, внимателно медитира на Тебе и ја рецитира Твојата мантра, и со секое рецитирање ти принесува илјада цвеќиња Аканда со семе, без никаков напор Господар на земјата. Ох, Кали, кој во вторник на полноќ, откако ја изговори Твојата мантра, направи понуда дури и еднаш, со посветеност на Тебе, на косата на неговата Шакти [неговата енергија/женски придружник] во земјата за кремирање, станува голем поет, Господ на земјата, и некогаш се качува на слон."Карпуради-Сотра, датирана во приближно X век, јасно укажува на тоа дека Кали е повеќе од страшен, злобен убиец на демони, кој им служи на Дурга или Шива. Тука, таа е идентификувана како врвна мајка на универзумот, поврзана со петте елементи. Во заедница со лордот Шива, таа создава и уништува светови. Нејзиниот изглед исто така добива поинаков тек, соодветно на нејзината улога како владетел на светот и предмет на медитација. За разлика од нејзините ужасни аспекти, таа добива навестувања за подоброќудна димензија. Опишана е како млада и убава, има нежна насмевка и прави гестови со нејзините две десни раце за да го разбие секој страв и да понуди благодети. Попозитивните одлики што се изложени нудат прочистување на божествениот гнев во божица на спасението, која ја ослободува садаката од страв. Тука, Кали се појавува како симбол на триумфот над смртта.
Во бенгалската традиција
Кали е централна фигура во доследновековната бенгалска посветена литература, со такви забележителни посветени поети како Рампрасад Сен (1718–75). Со исклучок на тоа што е поврзана со Парвати како соработничка за Шива, Кали ретко е сликана во хиндуистичките легенди и иконографија како мајчинска фигура сè дури не се појавиле бенгалските приврзаници на почетокот на XVIII век. Дури и во традицијата на Бенгали, нејзиниот изглед и навики малку се менуваат, ако воопшто се менуваат.
Тантричкиот пристап кон Кали е да се покаже храброст соочувајќи се со неа на територијата на кремирање во мртва ноќ, и покрај нејзиниот страшен изглед. Спротивно на тоа, бенгалскиот приврзаник зазема став на дете, сакајќи ја безрезервно. И во двата случаи, целта на приврзаникот е да се помири со смртта и да научи прифаќање на начинот на кој се работите. Овие теми се опфатени во работата на Рампраз. Рампрасид во многу други свои песни коментира дека Кали била рамнодушна кон неговата благосостојба, предизвикувала да страда, ги уништувала неговите световни желби и ги уништувала неговите светски добра. Тој исто така наведува дека таа не се однесувала како што требало да се однесува мајка и дека ги игнорирала неговите молби: ''Може ли да се најде милост во срцето нејзино родено од камен? [повикување на Кали како ќерка на Хималаја] Зарем не беше немилосрдна, дали би ја згазнала градата на својот господар? Мажите ве нарекуваат милостива, но во вас нема трага од милост, мајко. Им ги отсековте главите на децата на другите и ги носите како венци околу вратот. ''Не е важно колку те викам „Мајко, мајко“. Ме слушате, но нема да ме послушате.'' Да се биде дете на Кали, тврди Рампрасид, значи да се откажеш од земните задоволства и убавини. За Кали се вели дека се воздржува од давање на она што се очекува. За приврзаникот, можеби токму нејзиното одбивање да го стори тоа, им овозможува на нејзините приврзаници да размислуваат за димензиите во нив и на реалноста што го надминува материјалниот свет.
Значителен дел од бенгалската посветена музика ја карактеризира Кали како нејзина централна тема и е позната како „Шјама Сангет“ („Музика на ноќта“). Најчесто пеена од машки вокалисти, денес жените ја прифатиле оваа форма на музика.
Кали е особено почитувана на фестивалот Кали Пуја во источна Индија - се слави кога денот на младата месечина во месецот Ашвин се совпаѓа со фестивалот на Дивали. Практиката на жртвување животни сè уште се практикува за време на Кали Пуја во Бенгал, Ориса и Асам, иако е ретка надвор од овие области. Хинду-храмовите каде се случува ова вклучува ритуално убивање кози, кокошки, а понекогаш и машки биволи, со вода. Низ цела Индија, практиката станува сè поретка. Ритуалите во храмовите во источна Индија каде се убиваат животни генерално ги водат брамански свештеници. Голем број Тантрик Пурана го специфицираат ритуалот за тоа како треба да се убие животното. Браманскиот свештеник ќе изрецитира мантра во увото на животното што треба да се жртвува, со цел да се ослободи животното од циклусот на животот и смртта. Групи како што се „Луѓе за животни“ продолжуваат да протестираат против жртвување на животни засновани врз судски пресуди кои ја забрануваат практиката на некои локации.
Во тантичкиот будизам
Тантрички Кали култови, како што се „Каула“ и „Крама“, имале силно влијание врз тантричкиот будизам, што може да се види во жестокиот изглед на јогини и дакини, како што се Вајрајогини и „Кродикали“.
Теоретизиран рано обожување
Форма на обожување на Кали можеби била пренесена на запад веќе во средновековието, од залутаните Роми. Неколку автори направиле паралели помеѓу обожувањето на Кали и церемониите на годишнио поклонение во чест на Света Сара, позната и како Сара-ла-Кали („Сара Црната“, Ромски: „Сара е Кали“), што се одржувал во Сант-Мари-де-ла-Мер, место за поклонение за Ромите во Камарг, во јужна Франција. Роналд Ли (2001) велел:"Ако ги споредиме церемониите со оние што се изведуваат во Франција на светилиштето на Санта Сара (наречена Сара е Кали на ромски јазик), стануваме свесни дека обожавањето на Кали/Дурга/Сара е пренесено на христијанска фигура...во Франција, на непостоечка „светица“ наречена Сара, која всушност е дел од богослужбата Кали/Дурга/Сара меѓу одредени групи во Индија."
Во модерното време
Академска студија за современите ентузијасти на „западната“ Кали забележала дека „како што е прикажано во историјата на сите меѓукултурни религиозни пресадувања, посветеноста на Кали на Запад мора да добие свои автохтони форми, ако сака да се прилагоди на своето ново опкружување“. Рејчел Фел МекДермот, професор по азиски и блискоисточни култури на Универзитетот Колумбија и автор на неколку книги за Кали, ги забележала развиените ставови на Западот во врска со Кали и нејзиното обожување. Во 1998 година МекДермот напишала дека:"Разновидни писатели и мислители сметаат дека Кали е возбудлива фигура за размислување и истражување, особено феминистки и учесници во духовноста на Њу ејџ, кои го привлекува обожувањето на божиците. [За нив], Кали е симбол на целина и лекување, поврзан особено со потисната женска моќ и сексуалност. [Меѓутоа, ваквите толкувања честопати покажуваат] конфузија и погрешно прикажување, што произлегува од недостаток на познавање на хиндуистичката историја кај овие автори, [кои само ретко] се повикуваат на материјали напишани од научници на хиндуистичката религиозна традиција...Тешко е да се внесе обожување на божица од друга култура: религиозните асоцијации и конотации треба да се научат, замислат или интуираат кога длабоките симболични значења вградени во мајчината култура не се достапни."До 2003 година, таа го изменила својот претходен став."...меѓукултурното задолжување е соодветно и природен нус-производ на религиозната глобализација - иако таквото задолжување треба да се изврши одговорно и самосвесно. Ако некои ентузијасти на Кали, се фрижат и забавуваат во име на божица на моќ и секс, многу други, особено од раните 90-ти, одлучија да ги преиспитаат своите теолошки траектории. Овие [следбеници], без оглед дали се од јужноазиско потекло или не, се обидуваат да го зауздаат она што тие го доживуваат како екцес на феминистички и ново-ерашки толкувања на Божицата, со тоа што ќе изберат да бидат информирани од, поединечно погодени, од индискиот поглед на нејзиниот карактер."
Во популарната култура
Логото со јазикот и усните на групата Ролинг Стоунс, создадено во 1971 година, било инспирирано од извадениот јазик на Кали.
„Maha Kali“ е EP на шведската екстремна метал група Dissection. Песната „Maha Kali“ исто така се појавила на ДВД во живо „Rebirth of Dissection“, и била повторно снимена и вклучена во последниот албум на Dissection, „Reinkaos“;  „Unhallowed (Rebirth Version)“" е повторна снимка од „Storm of the Light's Bane“''. „Maha Kali“ се нашла на шведските листи на 50то место.
Верзија на Кали била на насловната страница на првиот број на феминистичкото списание „Г-ѓа“, објавено во 1972 година. Тука, многуте раце на Кали ги симболизираат многуте задачи на современата Американка.
Криминалниот култ на обожаватели на Кали се негативци во Индијана Џонс и Храмот на пропаста (1984), акционо-авантуристички филм кој се случува во 30-тите години на минатиот век.
Mahakali - Anth Hi Aarambh Hai (2017) е индиска ТВ-серија во која Парвати (Mahakali), соработник на Шива, зазема различни форми за да го уништи злото и да ги заштити невините.
Смртта на војводата Пријезда
Смртта на војводата Пријезда (српски: Смрт војводе Пријезде) - српска епска (јуначка) песна.
Содржина
Турскиот цар Мехмед често праќа писма до војводата Пријезда од градот Сталаќ, барајќи да му ги даде сабјата, коњот и жената. Војводата храбро го одбива барањето така што царот собира војска која три години безуспешно се обидува да го освои градот. Едно утро, сопругата на војводата ја гледа матната Морава и го предупредува својот маж дека турската војска ќе го освои градот. По црковната служба, војводата Пријезда ги собира соработниците со предлог да извршат јуриш на турската војска. Додека тие се гостат, во подрумите на војводата Пријезда веќе навлегле јаничарите. Тогаш, војводата Пријезда ја напаѓа турската војска при што во борбата гинат 60 војводи и илјадници турски војници. Тогаш, војводата се враќа во градот, го убива коњот и ја крши сабјата, а тој и сопругата скокаат од тврдината во Морава. Така, иако царот успева да го освои градот Сталаќ, тој не добива ништо од посакуваното, а од почетната триилјадна војска се враќа само со 500 преживеани.
Осврт кон песната
Песната за војводата Пријезда е најубава химна за човечката слобода и достоинство. Тој умира за да не се посрамоти предавајќи му ги на непријателот коњот, сабјата и жената кои ги сфаќа како составни делови на својата слобода, а истото мислење го дели и неговата сопруга Јелица која со едноставни зборови, како нешто што се подразбира самото по себе, искажува најблагороден хероизам кажувајќи дека посакуав со него чесно да умре, отколку срамно да ги љуби Турците. Главната порака од оваа песна е дека не постои делумна слобода, зашто таа е или цлеосна или не постои.
NGC 4377/1
NGC 4377/1 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4377/1 се споменува и како UGC 7501, MCG 3-32-25, CGCG 99-41, 3ZW 65, VCC 778.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4377/1 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,5 m/лм2. NGC 4377/1 има привидни димензии од 0,1' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4377/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 169245. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Рибник (село)
Географија и местоположба
Селото Рибник се наоѓа на 11 километри северно од Петрич. Селото се наоѓа на надморска висина од 74 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 3.907 км2.
==Население ==
Крит и Киренајка
Крит и Киренајка ( Provincia Creta et Cyrenaica) била сенатска провинција на Римското Царство, основана во 67 година п.н.е. Таа го сочинувала островот Крит и регионот Киренајка во денешна Либија.
Портрет на Господин
Портрет на Господин – слика од Александар Ѓаконов. Сликата е цртеж на хартија, завршена во 1898 година со димензии 34 х 32 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.
Опис
На сликата „Портрет на Господин“ е претставена постар човек – господин. Косата му е побелена со долги бакенбарди. Облечен е со елегантен фрак стилски од крај на 19 век. Високите јаки, однадвор темни одвнатре светли, се високо подигнати до ушите. Претставен е до горното попрсје – до висината на рамењата. Насликан е во духот на виенското сликарство – според облеката, начинот на дотерувањето и според стилот во кои има реалистичко сликање до најситен детаљ особено во сите црти на лицето. Господинот е горд, достоинствен и свечено замислен.
Форест Гамп
Форест Гамп (Forrest Gump) — американски комедија/драма филм од 1994, заснован на истоимениот роман од Винстон Грум. Филмот бил режиран од Роберт Зимекис, а главните улоги ги толкуваат Том Хенкс, Робин Рајт, Гери Синис и Сали Филд. Помеѓу петте оскари, „Форест Гамп“, добил оскар и за најдобар филм и најдобар режисер.
Облак Радосав
Содржина
Рано наутро, во Годоминското поле, Облак Радосав ги среќава сопругите на војводата Бијелиќ и на Павле Златокосиќ. Тие му кажуваат дека нивните мажи се затворени во Смедерево и дека господарката Јерина сака да ги погуби. Тогаш, Облак Радосав оди во Смедерево и го моли господарот Ѓураѓ да ги ослободи двајцата заробеници. Ѓураѓ му одговара дека тие веќе се однесени на губилиштето, а Облак Радосав во последен миг ги ослободува. Налутената Јерина бара да ги врати затворениците и му се заканува дека утре ќе го обеси и него. Тогаш, Облак Радосав ја убива Јерина и ги ослободува двајцата заробени војводи.
Света Недела (Блатец)
Света Недела — археолошко наоѓалиште во виничкото село Блатец. Претставува могила од римско време.
Се наоѓа северно од селото, на левиот брег на реката Осојница. Висока е 10 м, а во основата има пречник од околу 60 м. На површината се гледаат гробови со камени конструкции, поставени во правец исток-запад, секундарно вкопани во средновековието.
Црква „Св. Троица“ - Воден
Света Троица (Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας) — преродбенички женски манастир кај градот Воден, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Се наоѓа во Воденското Поле, во месноста Лагот на 3 км од Воден, близу остатоците од Долниот Град на древниот град Едеса. Изграден е во 1865 г. со средства на граѓаните. Манасирската црква трикорабна базилика со три впечатливи куполи кои го симболизираат Светото Тројство. Комплексот вклучува параклиси на Свети Харалампиј, Свети Григориј Палама, Света Клинтикија и Свети Лука Кримски.
Манастирот е изграден врз урнатините на постара црква, срушена во раните години на османлиското владеење. Во ѕидовите на црквата се вградени антички архитектонски елементи (сполии) и надгробни плочи. Во 1942 г. манастирот ги изгубил своите имоти и оттогаш станал женски.
Амиртеј
Амиртеј (умрел 399. п.н.е.) бил египетски фараон, основоположник и единствен владител на Дваесетосматата египетска династија.
Владеење
Во 525. п.н.е. ахеменидскиот цар Камбиз го освоил Египет прогонувајќи го Псамтик III, последниот владетел на Дваесетшестата династија (Саиска династија). Се верува дека Амиртеј бил во далечно сродство со фараоните на дваесетшестатата египетска династија. Тој во 404. година п.н.е. подигнал успешно востание против персиската власт. Персијците биле протерани од Египет. Поради тоа Манетон го сврстил Амиртеј во посебна династија. Владеел до 399. година кога во една битка бил поразен од Неферит I. Амиртеј бил погубен, а победникот основал нова, дваесетдевета египетска династија.
NGC 4377/2
NGC 4377/2 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4377/2 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,7 m/лм2. NGC 4377/2 има привидни димензии од 0,1' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4377/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40476. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Пропаст
Пропаст (или Јама) — спелеолошки објекти каде просечната косина на каналот е поголем од 45 степени и каде длабочината е поголема од ширината. Настануваат со наизменично делување на хемиската и механичката ерозија. Нивните канали можат да бидат широки од неколку десетина сантиметри до неколку десетина метри, и длабоки преку 1000 метри.
Одлики
Пропастите се подземни карстни форми чиј влез е на површината на теренот и се спуштаат во длабочината на карбонатната маса преку кос или вертикален канал. Кај нив услов е висинското растојание меѓу влезот и дното кое треба да биде поголемо во однос на должината на хоризонталната проекција на пропаста. Со други зборови, пропастите можат да имаат и хоризонтални канали, скалесто подредени. Тие како и главните канали се предиспонирани во должина на пукнатините, раседите или слоеви на карпите. Во зависност од степенот на влијанието на карстната односно механичката ерозија на водата што понира во класификацијата на пропастите може да се издвојат повеќе типови. Карстните пропасти се создаваат под дејство на карстната ерозија, со растворање на пукнатините. Тие се суви пропасти во кои нема подземни водени текови. Во зависност од формата на каналот пропастите се делат на: бунареста, чии страни се скоро вертикални; инчеста, која во длабочина постепено се стеснува; ѕвонеста, која од отворот кон дното постепено се проширува; ѕвекара, плитка пропаст која на дното завршува со мала сала и која името го добила по тоа што при пад на камен создава голема бука; скалеста, пропаст во која наизменично се сменуваат вертикални и пократки хоризонтални канали и бездна едноставна пропаст со значителна длабочина во која не се гледа дното и не се слуша падот на фрлениот предмет.
Името пропаст најверојатно потекнува и се поврзува со глаголот пропаѓа, а поради самиот таков изглед на пропастите, зборот пропаст/упропасти се користи со значење на: морално и материјално пропаѓање, уништување и смрт, длабоки, остри и ненадминливи разлики меѓу две страни.
Видови
Според составот пропастите се делат на: сува пропаст, во кој нема постојано и периодично присуство на вода; водена, во која има постојано или периодично присуство на вода; снежна, во која се акумулира снежна маса и поради слабата воздушна циркулација се задржува во текот на целата година; мразна, која во текот на целата година во најдолните делови има негативна температура, па водата замрзнува и се создава мразна маса; кристална, пропаст богата со кристалести украси.
Лох Неј
Лох Неј (Loch nEathach [], Lough Neagh) — големо езеро во Северна Ирска, сместено во североисточниот дел на островот Ирска. Со површина од, ова е најголемото езеро на Британските Острови и задоволува 40 % од водоснабдителните потреби на Северна Ирска. Сопственик на езерото е Ерлот од Шафтсбери.
Географија
Езерото се наоѓа на 30 км западно од градот Белфаст, а има димензии од 30 км во должина и 15 км во ширина. Деловите крај брегот се многу плитки, а просечната длабочина на езерото во целина изнесува 9 м. Достинува најголема длабочина од 25 м.
Хидрологија
Од вкупното сливно подрачје од, околу 9 % ѝ припаѓа на Република Ирска, а 91 % на Северна Ирска. Вкупно 43 % од земјиштето во Северна Ирска се исцедува во Лох Неј, кое самото се празни во морето на север, преку реката Бан. Како еден од изворите на горното течение на Бан (Горен Бан), езерото може да се смета за дел од реката.
Населени места
На бреговите на езерото се расположени следниве населени места: Крејгавон, Антрим, Крамлин, Рандалстаун, Тумбриџ, Балиронан, Балиндери, Муртаун, Ардбо, Махери, Лурган и Махерафелт.
Грофовии
На езерото излегуваат пет од шесте грофовии во Северна Ирска (сите освен Фермана), па така и самата водна површина е поделена помеѓу нив. Тие се следниве (наброени надесно):
Употреба
Езерото се користи за рекреативни и стопански цели. Меѓу стопанските спаѓаат водоснабдувањето и индустрискиот лов на јагули.
Во XIX век се изградени повеќе канали, за да ги поврзат крајезерските места со пристанишните градови. Тие се: Лаганскиот Канал (поврзува со Белфаст), Њурискиот Канал (поврзува со Њури) и Алстерскиот Канал, кој поврзува со Лох Ерн, а оттаму преку реката Шанон со градовите Лимерик, Даблин и Вотерфорд. Друга врска е долното течение на реката Бан (Долен Бан), преку која се доаѓа до Колрејн, а во околината се наоѓа и краткиот Колајлендски Канал за превоз на јаглен. Од сите овие водни патишта, денес функционира само долното течение на Бан, но се изготвува и план за враќање на Алстерскиот Канал во стопански пловна состојба.
Покрај вообичаените езерски рекреации, Лох Неј е привлечно место за набљудувачи на птици од разни земји поради бројот и разновидноста на птиците што презимуваат и летуваат во тресетиштата околу езерото.
Легенда
Според едно старо предание, езерото настанало кога легендарниот џин Фин мак Кумал зграпчил огромна грутка од земјата и ја фрлил кон негов соперник во Шкотска. Меѓутоа, џинот промашил, и грутката паднала во Ирското Море, и така настанал островот Ман.
Дакија (римска провинција)
Римска Дакија ( /d eɪ ʃ ə / DAY -shə, исто така позната како Дакија Траиана ", Трајан Дачија", или Дакија Феликс "Плодна / Среќен Дачија") е провинција на Римската Империја од 106 до 271-275 н.е. Нејзината територија се состоела од региони Олтенија, Трансилванија и Банат (денес сите во Романија, освен последната која е поделена помеѓу Романија, Унгарија и Србија ). За време на римското владеење, таа била организирана како империјална провинција на границите на империјата. Се проценува дека населението на Дакија се движело од 650.000 на 1.200.000. Била освоена од страна на Трајан (98–117) во време на дакијските војни, што го уништиле Дакијското кралство на Декебал. Сепак, Римјаните не ја окупирале целокупната територија; Кришнана, Марамуреч и поголемиот дел од Молдавија останале под слободните дацијци.
Атирау
Атирау (Атырау, 'أتيرا و; Атырау), познат до 1991 година како Гурјев''' (Гурьев), е град во Казахстан и главен град на регионот Атирау. Атирау е трансконтинентален град во Евроазија, кој се наоѓа на устието на реката Урал на Каспиското Море, 2.700 километри западно од Алмати и 351 километар источно од рускиот град Астрахан.
Историја
Дрвената тврдина на устието на реката Урал е основана во 1645 година како Нижни Јаицки городок (буквално, Долна Јаик тврдина ) од страна на рускиот трговец Гури Назаров, роден во Јарослав. Тврдината била ограбена од Уралските Козаци, што довело семејството Гуриев да ја обнови тврдината во камен (1647–62). Цар Алексеј испратил гарнизон за да ја заштити тврдината од козачките упади. И покрај овие напори, козачкиот бунтовник Степан Разин го држел градот под своја контрола во 1667 и 1668 година. Тврдината постепено го губи своето стратешко значење и е срушена во 1810 година. Помеѓу 1708 и 1992 година градот бил познат како Гурјев. Казахстанското име Атирау значи „ речна делта “.
Географија
Атирау (заедно со Актау ) е главниот пристаништен град на Казахстан на Каспиското Море. Градот Атирау е околу 20 метри под нивото на морето. Градот се смета дека се наоѓа и во Азија и во Европа, бидејќи е поделен од реката Урал, која според преовладувачкото научно мислење, служи како граница помеѓу континентите. Градот е центар на богатата со нафта Прикасписка Низина. Нафтовод поминува од Атирау до Самара, каде што се приклучува на рускиот гасоводен систем. Посебен нафтовод поминува од полето Тенгиз до руското црноморско пристаниште Новоросииск.
Клима
Климата на Атирау е полусушна со топли лета и студени зими. Врнежите се мали во текот на целата година. Снегот е вообичаен, иако слаб во зима. Најниската регистрирана температура е −37,9 °C, регистрирана во 1909 година, а највисоката температура е 42,7 °C, евидентирана во 1984.
Население
На почетокот на 2020 година, во градот има 290.700 жители, додека заедно со околните места и руралните средини бројот изнесува 355.117 луѓе.
Етнички состав
Етничкиот состав на жителите на Атирау (на почетокот на 2020 година):
Нафтена индустрија
Третата најголема рафинерија во Казахстан се наоѓа во Атирау. Рафинеријата е управувана од компанијата „KazMunayGas“ и има капацитет од 16.600 м³ / ден. Во изградба е последната фаза од целосната реконструкција на рафинеријата, проект дизајниран да преработува 2,4 милиони тони суровини годишно.
Палихор (Правишко)
Палихор или Палеохор (Παλαιοχώρι, Палеохорион; книжевно: Παλαιοχώριον) — село во Правишко, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Кушница, во Источна Македонија и Тракија, Грција.
Османлиски период
Во век, Палихор било село во Правишката каза, на Отоманското Царство.
Селото во минатото било населено со турско и со грчко население.
Стопанство
Населението главно се занимава со земјоделство (тутун), но се одгледува и жито. Во ограничени размери е развиено сточарството.
Население
На пописот од 1913 година, селото броело 1.265 жители, а на пописот од 1920 година 1.168 жители.
По принудното населување на турското население во согласност со Лозанската конвенција, во 1924 година во селото биле сместени бегалски семејства. Нивниот број во 1928 година изнесувал 1.051 и биле сместени во турското маало, со што селото повторно било мешано со бегалско и домородно население.
Палихор во 1928 година заедно со бегалците имал 1.892 жители, а во 1940 година бројот на жители се зголемил на 2.634 жители. Во 1941 година, според бугарската статистика имал 2.416 жители. Во 1951 година биле попишани 2.263 жители, а во 1961 година 2.285. Во 1971 година поради помасовното иселување во поголемите градови, бројот на жители се намалил на 1.843, додека во 1981 година повторно се намалил на 1.754. На пописот од 1991 година селото броело 1.587 жители.
Според пописот во 2001 година, селото имало 1.604 жители. Во најновиот попис во 2011 година спроведен во Грција, селото било забележано со 1.404 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Кушница со седиште во селото Никишјан, која припаѓа на поголемата општина Кушница, во округот Кавала. Воедно, се наоѓа и во општинскиот оддел Палихор, во кој е единствено село.
NGC 4377/3
NGC 4377/3 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4377/3 се споменува и како UGC 7501, MCG 3-32-25, CGCG 99-41, 3ZW 65, VCC 778.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4377/3 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4377/3 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 4377/3 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40477. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Макрозаштита од ризици
Mакрозаштита од ризици (англиски: macrohedging) претставува употреба на финансиските деривати за заштита на целокупното портфолио на некоја финансиска институција. Притоа, како предмет на заштита од ризикот не се јавува некое конкретно средство, обврска или трансакција, туку заштитата се однесува на целокупната изложеност на ризици.
Пример за макрозаштита од каматен ризик
Да претпоставиме дека една банка е каматноосетлива на страната на обврските во износ од 30 милиони долари. Истовремено, предвидувањата покажуваат дека до крајот на годината каматните стапки може да се зголемат за 0,75 проценти бодови. Понатаму, да земеме дека просечната каматна стапка што банката ја плаќа на изворите на средства изнесува 4,8%. Ако каматните стапки навистина пораснат во следните шест месеци, нето-каматниот приход на банката би се намалил за: 30 000 000 х (0,0555 - 0,0480) х 180/360 = 112 500 долари.
Врз основа на сето тоа, банката презема мерки за заштита на својата нето-каматна маржа од ризикот од пораст на каматните стапки така што таа зазема куса позиција на пазарот на фјучерси кои гласат на тримесечни државни записи. За да го избере бројот на потребните фјучерс-договори за заштита од каматниот ризик, банката ја применува следнава формула:
N = (V x MC) / (F x MF) x b
каде што: N е бројот на потребните фјучерс договори, V е вредноста на средството што треба да се заштити од ризикот, F е договорната вредност на фјучерсот, МC е рочноста на средството што се заштитува, MF е рочноста на фјучерсот и b е односот меѓу променливоста на цената на средството и променливоста на цената на фјучерс-доворот.
Во примерот, вредноста што треба да се заштити од каматниот ризик изнесува 30 милиони долари, додека номиналната вредност на фјучерс-договорот што гласи на државни записи изнесува 1 милион долари. Периодот на заштитата изнесува 0,5 години (6 месеци), а темелниот инструмент на фјучерс-договорот има рочност од 0,25 години (3 месеци). Врз основа на историските податоци за промените на цените на државните записи и фјучерс-договорите е утврдено дека коефициентот b е еднаков на 0,9. Оттука, бројот на фјучерс-договори што се потребни за заштита на каматноосетливиот јаз изнесува:
N = (30 000 000 x 0,5) / (1 000 000 x 0,25) x 0,9 = 54
Според тоа, за заштита од каматниот ризик, на 17 мај банката продава 54 фјучерс-договори по цена од 97,15 (што значи, дисконтната стапка изнесува 2,85%).
Целокупната операција на макрозаштита од каматниот ризик ги вклучува следниве трансакции:
Денес:
Иднина:
Финансиски резултат:
Нето-ефект:
Едвалд Боасон Хаген
Едвалд Боасон Хаген (Edvald Boasson Hagen; р. ) — норвешки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Тој е норвешки хрометриски првак и се смета за еден од најголемите таленти во најава во овој спорт, станувајќи трет најдобар во светот според UCI на 31 август 2009, со само 22 години. Познат е како универзален возач, освојувајќи го националното друмско првенство во 2012 година и во 2015 година, а воедно е и десеткратен победник на националното хронометарско првенство.
2006–2007
Боасон Хаген се придружил на норвешкиот континентален тим во 2006 и во неговата прва сезона во континенталните трки, имал осум победи, вклучувајќи три етапи на Тур де л’Авенир.
Во 2007, имал успешна сезона и забележал 15 победи, завршувајќи втор по бројот на победи зад ProTour спринтерот Алесандро Петаки. Но, по дисквалификацијата на Италијанецот во мај 2008 поради допинг, Алесандро Петаки загубил 5 етапни победи во 2007, освоени на Џиро 2007, Боасон Хаген избил на првото место по број на победи. Боасон го освоил генералниот пласман како и етапи на Париз-Корез, Рингерике ГП и Пролетниот трофеј Истар. Исто така, освоил етапи на Трка околу Ирска, Тур де Норманди и Трка околу Бретања, како и националното норвешко првенство во хронометар. Како резултат на овие постигнувања, завршил петти во пласманот со поединечни бодови во Европската турнеја. Во почетокот на 2007 било најавено дека во сезоната во 2008, тој би го напуштил Тим Максбо Бјанки за германскиот UCI ProTeam. Во почетокот на 2007 беше најавено дека Дојче Телеком ќе го прекине спонзорството за Т-Мобајл тимот. Тимот продолжил под името „Тим Хај Роад“.
2009
Подоцна во 2009 Боасон Хаген ја завршил неговата сезона со победа на 4 од 8 етапи на Трката околу Британија и победувајќи во генералниот пласман.
По неколку месеци на гласини, беше официјализирано на 10 септември 2009, дека Боасон Хаген ќе се придружи на од сезоната во 2010, заедно со другите Норвежани Ларс Петер Нордхауг и Курт Асле Арвесен.
2010
Боасон Хаген ја започна неговата прва трка со со изданието во 2010 на Трка околу Катар. По импресивниот напор и етапна победа на воведниот екипен хронометар, Боасон Хаген обезбедил трето и шесто место на наредните етапи како негови најдобри резултати. На Трката околу Оман една недела подоцна, Боасон Хаген освоил две етапи, вклучувајќи ја и последната етапа, каде го победил Фабијан Канчелара со 17 секунди во поединечниот хронометар. Со оваа победа Боасон Хаген го обезбедил второто место во генералниот пласман, земајќи ја маичката за млади возачи и победувајќи во бодовниот пласман. Боасон Хаген ја освоил седмата етапа на Критериум ду Дофине. Исто така, ја задржал титулата национален хронометриски првак.
2011
Боасон Хаген успеал да се поврати и му било дадено зелено светло за учество на Тур де Франс. Тој ја освои шестата етапа на Трката, прва победа на британски регистриран професионален велосипедски тим на Тур де Франс. Боасон Хаген заврши втор по сонародникот Тор Хушовд на етапата 16, откако беа двајцата во бегство заедно со Рајдер Хесједал. Следниот ден, тој беше повторно во бегство и успеа да биде прв на последното искачување да ја однесе втората етапна победа на Тур. Боасон Хаген завршил втор по Марк Кевендиш на етапата 21 на Трката, која се одржуваше на Шанзелизе. Во август, Боасон Хаген ги освои скоро сите маички на Енеко Тур, победувајќи во крајниот пласман на трката, како и во бодовен и во пласманот за млад возач и завршувајќи прв на последната етапа.