cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Синтетичка теорија на еволуцијата
Појава и развиток
Влијанието на гените врз градбата и функциите на организмот е плеотропно: секој ген учествува во одредувањето на неколку признаци или својства. Од друга страна, секое својство зависи од многу гени; генетичарите го нарекуваат овој феномен генетска полимерија (генетски полимерни својства). Фишер вели дека плеотропијата и полимеријата го одразуваат заемодејството на гените, при што надворешната изразеност на секој ген зависи од неговата генетска околина (опкружување). Затоа рекомбинацијата, која создава нови генски комбинации, најнакрај создава за дадена мутација такво генетско опкружување кое дозволува мутацијата да се појави (изрази) во фенотипот на единката-носител. На овој начин мутацијата потпаѓа под дејство на природната селекција, селекцијата ги уништува комбинациите од гени кои го отежнуваат животот и размножувањето на организмите во дадена животна средина, а ги одржува неутралните и погодните комбинации. Според ова, основата на синтетичката теорија е во претпочитање на размножувањето на одредени генотипови и нивно предавање на потомците. Како извор на генетското разнообразие синтетичката теорија ја смета рекомбинацијата на гените.
Се смета дека еволутивниот процес се случил кога селекцијата зачувала некоја генска комбинација која не се среќавала претходно кај дадениот вид. Во таа смисла, за да има еволуција потребни се три процеси:
Важен предуслов за појавата на нова теорија на еволуцијата била книгата „Причинители на еволуцијата“ на англискиот генетичар, математичар и биохемичар Џон Холдејн, објавена 1932 година. Холдејн, кој работел на генетиката на поединечниот развиток, веднаш ја вклучил новата наука во барањето на решение на проблемот на макроеволуцијата.
Често се создаваат големи еволуциски новини врз основа на неотенија (зачувување на младешките својства кај возрасниот организам). Со неотенија Холдејн го објаснил потеклото на човекот ("голиот мајмун"), како и еволуцијата на такви големи таксони како граптолитите и фораминиферите. Во 1933, учителот на Четвериков Николај Константинович Кољцов покажал дека неотенијата во животинското царство е широко распространета и игра важна улога во прогресивната еволуција. Таа води до морфолошко упростување, но притоа се зачувува богатството на генотипот.
Практично во сите историско-научни модели од 1973 година била наведена годината на појавување на СТЕ - во оваа година се појавила книгата на руско-американскиот генетичар и ентомолог-систематичар, Теодосиј Григоревич Добжански — „Генетиката и потеклото на видовите“. Успехот кој го доживеала оваа книга, Добжански го припишувал на тоа што тој бил истовремено природонаучник и експериментален генетичар. За него, Ернст Маер ќе рече:
Најпрво бил формулиран важниот концепт на „изолативните механизми на еволуцијата“ - меѓу кои се репродуктивните бариери кои го одделуваат генофондот на еден од генофондот на друг вид. Добжански навлегол во теориите на полузаборавената Харди-Вајнбергова рамнотежа. Тој исто така го внел во природонаучниот материјал и „ефектот на С. Рајт“, според кој микрогеографските раси возникнуваат под дејство на случајни измени во генската честота во малите изолати, односно по адаптивно-неутрален пат.
Основни поставки на синтетичката теорија
Во 30-тите и 40-тите години од XX век постоела голема синтеза на генетиката и дарвинизмот. Генетичките идеи навлегле во систематиката, палеонтологијата, ембриологијата и биогеографијата. Поимот „современа“ или „еволутивна“ произлегува од името на книгата на Џулијан Хаксли — „''Еволуција: Современа синтеза“ (1942). Изразот „синтетичка теорија на еволуцијата“ во смисла каква што се употребува денес, за првпат се среќава во делата на Џорџ Симпсон од 1949 година.
Авторите на синтетичката теорија не се согласувале за многу основни проблеми и работеле во разни области на биологијата, но тие биле практично единствени во толкувањето на следните главни поставки на синтетичката теорија:
Вака дефинирана, синтетичката теорија на еволуцијата може да се окарактеризира како теорија на органската еволуција по пат на природна селекција на својствата кои се генетски детерминирани.
NGC 5600
NGC 5600 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5600 се споменува и како UGC 9220, MCG 3-37-13, CGCG 104-15, IRAS 14214+1451, ARAK 449, 8ZW 410, KUG 1421+148.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5600 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 5600 има привидни димензии од 1,4' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 23 м 49,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 38' 19"".
Други поделби
Проучување на NGC 5600 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51422. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 915. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1417.
Михаил Калашников
Михаил Калашников ( — ) — конструктор на автоматска пушка АК-47 којашто е најкористената автоматска пушка во светот. Тој е роден во селото Курја во Русија во 1919 година. Во 1938 година е регрутиран во Црвената армија и работи како експерт за оружје. Во 1947 година го конструира АК-47 и со тоа станува многу важна личност во историјата на огнените оружја.
Космос-2262
Космос-2262 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 7 септември 1993 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 304 км, а најмалото на 207.
Македонска повест
Македонска повест – прв македонски балет чиј автор е композиторот Глигор Смокварски. Делото било завршено во втората половина на 1952 година. Фабулата на балетот била по познатата драма „Печалбари“ на Антон Панов
Премиера
Премиерата на „Македонска повест“ се одржала на 21 јуни 1953 година заедно со „Балетска импресија“ од Амилкаре Понкиели. Диригент бил Кирил Спировски, кореографијата била на Димитрие Парлиќ, а сценографијата на Василие Поповиќ-Цицо. Ликот на печалбарската жена го играла Натка Пенушлиска, а на момчето Константин Лашков.
Критики
Критика за балетот „Македонска повест“ дал Кирил Македонски веќе на 23 јуни 1953 година во „Нова Македонија“. Критиката како општа констатација заклучува дека балетот „Македонска повест“ земен во целост дава импресија на нешто уште неоформено, без широчина и замав. Од музичка страна пак, делото е стилски неурамнотежено – проблесоци на убави македонски народни мелодии по кои доаѓа музика со чисто европски мелос, со што се намалуваат убавите штимунзи.
Сепак, и покрај наведените слабости, авторот Глигор Смокварски, успеал со цитирање на македонски народни мелодии да створи македонска музичка атмосфера.
Елена Скриник
Елена Скриник (руски: Елена Борисовна Скрынник, родена на во Челабинск) е руски политичар и моментален министер за земјоделство.
Нејзиниот татко бил рударски инженер. Во 1986 година, дипломирала на медицинската академија во својот роден град. По дипломирањето работела во клиниката во Челабинск. Во 1992 година дипломирала на Државната академија за земјоделство. Во 1994 година основала своја клиника.
Науката во 1938 година
1938 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Орде Паноски
Орде Димков Паноски - Кабацо некаде се сретнува како Кабецо ( во —  во близина на ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил кондураџија. Бил опфатен во напредното работничко движење уште пред војната. Поради неговото активно помагање на Народноослободителната борба бил фатен и стрелан кај Завојот недалеку од селото Дабница, Прилепско. Една улица во неговиот роден град, Прилеп, е именувана по него.
Анатомија
Анатомијата или телознание — биолошка наука која се занимава со проучување на структурите на организмот, или поточно, градба на живиот организам.
Анатомски (или претежно анатомски) дисциплини се миологија - наука за мускулите, остеологија - наука за коските, артрологија - наука за зглобовите, спланхнологија - наука за внатрешните органи и слично. Според предметот на проучување (растение или животно), анатомијата се дели на анатомија на растенијата, анатомија на животните и анатомија на човекот.
Анатомијата е комплексна наука и се состои од макроскопска анатомија, микроскопска анатомија или хистологија и ембриологија.
Анатомијата се дели и на:
Методот којшто го користи анатомијата за истражување и изучување на градбата на организмот е дисекцијата. Тоа е многу стар метод, којшто го воведува таткото на медицината-Хипократ. Името означува режење, расечување, сечење. Преку дисекцијата се сечат и вадат органи од организмот, којшто претходно се подготвува по специјални методи и се фиксира, така што на тој начин најдобро се учи и се увидува положбата на органите (крвните садови, нервите итн.) во организмот.
Департман
Департман (département, departamento) е вид на административно-политичка единица кај повеќе земји.
Како територијална единица, департманот за првпат се јавува со Француската револуција, со намера да е нагласи дека секоја територија е само административна единица на една единствена суверена власт. Истиот поим може да се однесува и на какво било одделение во организација. Ова се смета за спротивно на случајот кога земјата има сојузни држави, што подразбира местен суверенитет.
Денес постојат департмани со и без законодавна и извршна власт, зависно од административна поставеност на земјата.
Семејно насилство
Има многу видови семејно насилство, меѓу кои најзастапени се физичкото насилство, сексуалното злоупотребување, емоционалното малтретирање, заплашувањето, економско лишување и насилнички закани. Насилството може да биде кривично и вклучува физички напад, како што се тепањето, туркањете или малтретирање, сексуално злоупотребување, како што се несаканата или присилената сексуална активност, и скришно следење на жртвата. Иако емоционалното, психолошкото и финансиското малтретирање не се кривични поведенија во некои правни системи, тие се форми на малтретирање и може да водат кон кривично насилство.
Важен составен дел на семејното насилство кој е често игнориран е доменот на пасивното малтретирање, кој води кон насилство. Пасивното малтретирање е тајно, лукаво и прикриено. Ова вклучува прогонување, одолговлекување, расеаност, двосмисленост, запоставување, духовно и умствено малтретирање.
Неодамнешното внимание кон семејното насилство започнало со „движењето на жените“, особено феминизмот и правата на жените, во 1970-тите, кога се здобило со внимание загриженоста за жените кои се тепани од нивните мажи. Сознанието и документацијата за семејно насилство се разликува од земја до земја. Проценките кажуваат дека само третина од случаите на семејно насилство се пријавени во САД и Велика Британија. Според Центрите за контрола на болеста, семејното насилство е сериозен, јавен здравствен проблем што може да се спречи, кој зафаќа повеќе од 32 милиони Американци или повеќе од 10% од населението на САД.
Популарно било ставањето акцент на жената како жртва на семејно насилство. Сепак, со порастот на „движењето на мажите“, а особено маскулизмот и правата на мажите, сега има застапување за мажите кои се измачувани од страна на жените. Во специјалниот извештај за повреди поврзани со насилство од страна на Министерството за правда на САД, престојувањата во болничките оддели за ургентни случаи што се однесуваат на семејно насилство покажуваат дека физички малтретираните мажи претставуваат само една шестина од вкупниот број пациенти кои признале во болничкото соопштување дека семејното насилство е причина за нивните повреди. Извештајот нагласува дека значително повеќе мажи, отколку жени, не го откриле идентитетот на нивниот напаѓач.
Дефиниција
Терминот „насилство на интимниот партнер“ (НИП) често се употребува синонимно. Семејно насилство е широка дефиниција, често употребена за да вклучи и малтретирање на дете, малтретирање на повозрасни и други насилнички постапки меѓу членовите на семејството. „Малтретирање на сопругата“, „тепање на сопругата“ и „ќотек“ се термини кои понекогаш се употребуваат кај жртвите на насилството, било тоа да се или не во брак или живеат според други договори. Во последните години, „тепање“ или „тепана жена“ станале помалку прифатлива терминологија, бидејќи малтретирањето може да има други форми освен физичко малтретирање и често мажите се исто така жртви на насилство. Други форми на малтретирање може постојано да се случуваат, додека пак физичкото малтретирање се случува повремено. Другите форми на малтретирање имаат способност да водат кон ментална болест, повреда на самиот себе]па дури и обиди за самоубиство.
Одделот за насилство против жените на САД (ОНЖ) го дефинира семејното насилство како „начин на навредливо однесување во некоја врска кој е употребен од едниот партнер да добие или да задржи власт и контрола над другиот интимен партнер“. Дефиницијата вклучува дека семејното насилство „може да му се случи на секој без разлика на расата, возраста, сексуалната ориентација, религијата и полот“ и дека може да има многу форми, вклучувајќи го физичкото малтретирање, сексуалното малтретирање, емоционално, економско и психолошко малретирање.
Детската и семејна судска советодавна служба и служба за поддршка во Велика Британија во својата „Политика за семејно насилство“ го користи семејното насилство кога опишува голем број насилнички и навредливи поведенија, кои ги дефинира како: Начините на однесување се одликуваат со злоупотребата на моќта и контролата на една личност над друга кои се или биле во интимна врска. Тоа може да се случи во љубовни врски од мешани полови и љубовни врски од исти полови и има длабоки последици во животите на децата, поединците, фамилиите и заедниците. Може да биде физичко, сексуално, емоционално и/или психолошко малтретирање. Последниот може да вклучува заплашување, малтретирање, оштета на имот, закани и финансиска злоупотреба.''
Начини на малтретирање
Семејното насилство може да биде во неколку облика. Физичкото насилство исто така може да биде извршено на неколку начини, така што може да се сретне од најмал физички контак, преку силување па до убиство. Недиректното физичко насилство може да вклучува уништување предмети, удирање или фрлање предмети близу до жртвата или штета на љубимците. Покрај физичкото насилство, малтретирањето на брачниот другар често вклучува умствено или емоционално малтретирање, вклучувајќи вербални закани за физичко насилство на жртвата, на себе или други, меѓу кои и децата, движејќи се од јасни, детални закани па сè до имплицитни и нејасни закани што се однесува на содржината и временскиот период. Исто така, вербално насилство вклучува закани, навреди, омаловажувања и напади. Невербалните закани може да бидат гестови, изрази на лицето и држење на телото. Психолошкото малтретирање може да вклучува економска и/или социјална контрола, како што е контролирање на парите на жртвата и други економски средства, потоа спречување на жртвата да се гледа со пријателите и роднините, активно попречување на општествените врски на жртвата и изолирање на жртвата од општествени контакти.
Физичко насилство
Физичкото насилство е намерната употреба на физичка сила со можност за создавање повреда, штета, инвалидност или смрт, како на пример удирање, туркање, гризење, клоцање или употреба на оружје.
Сексуално насилство
Сексуалното насилство е поделено во три групи:
Емоционално малтретирање
Емоционалното малтретирање, или понекогаш нарекувано психолошко малтретирање или ментално малтретирање, може да вклучува приватно или јавно понижување на личноста, контролирање што жртвата може и не може да прави, криење информации од жртвата, намерно да се направи нешто за жртвата да се чувствува потценета и засрамена, изолирање на жртвата од пријатели и фамилија, индиректно уценување на жртвата со наштетување на другите кога жртвата покажува независност или среќа или ускратување пристап до пари на жртвата или други основни средства и потреби.
Жените кои се емоционално малтретирани често се чувствуваат како да не се поседуваат самите себе, всушност тие може да чувствуваат дека другиот речиси има целосна контрола над нив. Жените кои се под емоционално насилство често страдат од депресија, кои ги става нив на зголемен ризик од самоубиство, проблеми со земање храна, дрога и алкохол
Економско малтретирање
Економско малтретирање се случува кога насилникот има целосна контрола врз парите на жртвата и други економски средства. Обично, ова подразбира ставање на жртвата на строг „џепарлак“, задржување пари насила и присилување на жртвата да моли за парите сè додека насилникот не ѝ даде некоја пара. Вообичаено е за жртвата да добива помалку пари како што малтретирањето продолжува. Ова исто така вклучува (но не е ограничено на) спречување на жртвата да го заврши образованието или да добие вработување, или намерно безмилосно трошење и злоупотребување на заедничките средства.
Следење
Скришното следење на потенцијалната жртва често го има во типовите на „насилство меѓу интимни партнери“. Скришното следење на потенцијалната жртва се опишува како однесување кое се повторува и кое им причинува на жртвите да чувствуваат висок степен на страв.
Статистика
Семејното насилство се случува насекаде низ светот, во различни култури, и влијае на луѓето низ општеството, без разлика на економскиот статус. Во САД, според Бирото за правна статистика, жените шест пати исто колку и мажите имаат шанси да доживеат насилство од интимниот партнер.
Процентуало сликата на испитани жени, на меѓународно ниво, кои некогаш биле физички малтретирани од интимниот партнер е: Барбадос (30%), Канада (29%), Египет (34%), Нов Зеланд (35%), Швајцарија (21%), САД (22%). Некои испитувања во одредени места соопштуваат бројка висока од 50-70% на испитани жени кои биле физички малтретирани од интимниот партнер. Други, вклучувајќи ги испитувањата во Филипините и Парагвај, соопштиле бројка ниска до 10%. Степенот на насилство врз интимниот партнер во САД се намалил од 1993. Речиси секогаш, испитувањата не ги вклучуваат вистинските бројки. Резултатите исто така варираат, зависно од формулирањето на прашањата во анкетата, како анкетата е спроведена, дефиницијата која е употребена за малтретирање или семејно насилство, подготвеноста или неподготвеноста на жртвите да признаат дека биле малтретирани и други фактори.
Друга полемика е нивото на физичка агресија во врските на мажи наспроти жени. На пример, Мартин С. Фиеберт истражувал 219 студии за насилство врз интимниот партнер и заклучил дека „жените се исто толку агресивни како и мажите, па дури и поагресивни во нивните врски со брачните другари или машки партнери“.
Семејното насилство врз жените во лезбиски врски е исто така вообичаено како и семејното насилство врз жените во хетеросексуалните врски.
Насилството и жените
Во САД, мажите имаат доживеано повисок степен малтретирање отколку жените за сите видови насилничко злосторство, освен силување и друг сексуален напад, но  20% од сите насилнички злосторства кои ги доживеале жените во САД се случаи на насилство врз интимниот партнер, споредено со 3% насилничко злосторство кои го доживеале мажите. Според Бирото за правна статистика на САД, „во 1994 на секои 5 насилнички мачења врз жената од страна на партнерот, имало 1 врз мажот. Партнерите извршиле околу 900.000 малтретирања врз жените и околу 167.000 малтретирања врз мажите. “ Во моментов истражувањето е ограничено на малтретирање на лезбијка од нејзината партнерка, но истрагата од страна на канадската влада дознала дека 19% од испитаните лезбијки одговориле дека се жртви на нивните партнерки.
Насилството и бременоста
Семејното насилство за време на бременоста може да биде незабележан од страна на медицинските експерти затоа што често е претставено на неспецифични начини. Голем број земји статистички се анализирани да ја пресметаат распространетоста на оваа појава:
Има голем број излагања кои може да бидат поврзани со семејно насилство за време на бременоста: одложување во врска со барањето нега за повреди; доцни резервации, неприсуствување на состаноци, самоисполнување на обврски; чести посети, неодредени проблеми; агресивен или претерано грижлив партнер; изгореници, болки, нежност, вагинални солзи, болести што се пренесуваат преку полов однос (STDs- sexually transmitted disease) и пометнување.
Семејното насилство исто така може да влијае врз фетусот, наредните бебиња и постоечките деца:
Насилството и мажите
Според извештајот на Центрите за Контрола на Болестите од јули 2000, податоците од Бирото за Правда, Истражувањето за Меѓународно Криминално Измачување покажало дека жените се на значително повисок ризик од насилство врз интимниот партнер отколку мажите, додека податоците од Истражувањето за Меѓународно Семејно Насилство противречат на овие податоци и постојано покажуваат дека мажите и жените имаат еднаква веројатност да бидат физички малтретирани од интимниот партнер.
Истиот извештај, преку телефонско интервју со 8000 мажи и 8000 жени, покажува дека 7.5% од мажите тврдат дека некогаш биле силувани или малтретирани од нивниот партнер во животот (споредено со 25% од жените), и 0.9% од мажите тврдат дека биле силувани или малтретирани во претходните 12 месеци (споредено со 1.5 % од жените). .
Во мај 2007, истражувачите на Центрите за Контрола на Болестите го соопштиле степенот на насилство помеѓу интимните партнери кои самите го пријавиле користејќи податоци од истражувањето од 2001год. Во истражувањето, речиси една-четвртина од испитаниците пријавиле насилство во нивната врска. Половина од овие вклучуваат еднострани („не-взаемно насилство“) напади а половина вклучуваат напади од страна на двајцата и противнапад („взаемно насилство“). Жените изјавиле дека имаат направено еднострани напади двапати почесто отколку мажите (70% во споредба со 29%). Во сите случаи на насилство врз интимниот партнер, поверојатно е жените да бидат повредени од мажите, но 25% од мажите кои се во врски со насилство од страна на двајцата изјавиле дека се повредени, споредено со 20% од жените кои пријавуваат дека се повредени кога се во врски на еднострано насилство. Поверојатно е жените да бидат повредени во не-взаемно насилство.
Беркиал де Запардиел
Беркиал де Запардиел — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Семејно насилство
Насилството и тинејџерите
Насилство во тинејџерските состанувања е начин на контролирање на однесувањето од страна на еден тинејџер врз друг кои се во врска. Има многу сличности со „традиционалното“ семејно насилство но исто така има и извесни разлики. Поголема е веројатноста тинејџерите да се изолираат од нивните врсници отколку возрасните како резултат на контролирање на однесувањето од страна на нивниот дечко/девојка. Исто така, насилничката врска за многу тинејџери може да биде нивно прво љубовно искуство и никогаш порано да немале „нормална“ љубовна врска со која може да ја споредат.
Светската здравствена организација и насилството
Светската Конференција за Човекови права, одржана во Виена во 1993, и Декларацијата за Елиминација на Насилството врз Жените во истата година, заклучиле дека граѓанските општества и владите признале дека насилството врз жените е јавна здравствена грижа и грижа на човековите права. Работата на ова поле резултирала со основање на меѓународни стандарди, но задачата за документирање на степенот на насилството врз жените и производството на сигурни, споредбени податоци за да се води политиката и набљудувањето на реализацијата биле претерано тешки. Студијата во повеќе држави на Светската Здравствена Организација за Здравјето на Жените и Семејно Насилство врз Жените 2005 е одговор на оваа тешкотија. Објавена во 2005 г. таа е пионерска студија која анализирала податоци од 10 земји и фрла светлина врз распространетоста на насилството врз жените. Таа настојува да го испитува насилстото врз жените како јавна здравствена политичка мерка. Резултатите ќе бидат употребени за да се информира покорисен одговор од владата, вклучувајќи ги здравството, правдата и општествените службени сектори, како чекор напред во исполнувањето на обврската на државата да се елиминира насилството врз жените според законите на меѓународните човекови права.
Видови
Начините и одликите на семејното насилство и малтретирањето може да варираат на други начини. Мајкл П.Џонсон (1995, 2006) покажува три главни начини на насилство меѓу интимните партнери. Типологијата е поддржана од следните истражувања и проценки на Џонсон и неговите колеги, како и независни истражувачи.
Треба да се направат разлики во поглед на видовите насилство, мотивите на извршителите и општествената и културната ситуација. Насилството од страна на мажот врз неговата сопруга или интимен партнер често се прави како начин на кој мажите може да ги контролираат „своите жени“. Други видови насилство меѓу интимните партнери исто така се случуваат, вклучувајќи го насилството меѓу хомосексуалните парови и од страна на жената врз нејзиниот партнер.
Разликите не се засновани на еден единствен инцидент, туку на начини преку многубројни инциденти и мотиви на извршителите. Видови насилство утврдени од Џонсон се:
Друг вид е ситуациско насилство во двојка, кое се појавува од конфликти кои се заоструваат до расправии, а потоа и до насилство. Ова не е поврзано со вообичаениот начин на контрола. Иако поретко се случува во врски и е помалку сериозно од интимниот тероризам, во некои случаи тоа може да биде често и/или доста  сериозно, дури и опасно по живот. Ова е најверојатно најчестиот вид насилство врз интимниот партнер и доминира во општите истражувања, студиските примероци па дури и во примероците за брачно советување.
Други како што се Центрите за контрола на болестите на САД, го делат семејното насилство во два вида: взаемно насилство во кој и двајцата партнери се насилни и невзаемно насилство во кој едниот партнер е насилен.
Теории
Постојат многу различни теории за причините на семејното насилство. Ова вклучува психолошки теории кои ги земаат во обѕир личните закани и психичките одлики на напаѓачот, како и социјалните теории кои ги земаат во обѕир надворешните фактори на околината на напаѓачот, како што се структурата на семејството, стресот и социјалното учење. Како и во многу појави во однос на човечкото искуство, изгледа дека ниту еден единствен пристап не ги покрива сите случаи.
Психолошка теорија
Психолошките теории се фокусираат на личните закани и психичките одлики на напаѓачот. Личните закани вклучуваат ненадејни напади на бес, слаба контрола на нагоните и слабо самопочитување. Различни теории укажуваат дека психопатологијата и други нарушувања на личноста се фактори и дека малтретирањето кое го имаат искусено како дете ги наведува некои луѓе да бидат понасилни како возрасни. Истражувањата покажале голема распространетост на психопатија меѓу насилниците. Датон предложил психолошки профил на мажи кои ги малтретираат нивните жени, тврдејќи дека имаат гранични карактери меѓу психички и невротични, кои се развиле порано во животот. Џелс укажува дека психолошките теории се ограничени и нагласува дека другите истражувачи откриле дека само 10% (или помалку) одговараат на овој психолошки профил. Тој тврди дека општествените фактори се важни, додека личните закани, душевната болест или психопатијата се помалку важни.
Треба да се забележи дека граничните нарушувања на личноста кои се употребени во овој контекст се застарени. Иако првобитно се верувало дека психолошката состојба на личноста била помеѓу невротична и психичка сега е прифатено дека ГНЛ се најтешки и бескомпромисни нарушувања од нарушувањата на личноста.
Литванија
Литванија (литвански: Lietuva), официјално Република Литванија (Lietuvos Respublika), а многу ретко Литва — земја во Североисточна Европа и е сместена меѓу Русија и Балтичкото Море на запад, Полска на југ, Белорусија на исток, Латвија на север. Државата е стара преку 1.000 години.
Историја
Во XVI век, Литванија е една од најбогатите и најмоќните земји во Европа. На 3 мај 1791, Полско-литванската Државна Заедница го ратифицирала првиот устав во Европа. Набргу потоа, Литванија престанува да постои 123 години, поради тоа што е разделена меѓу нејзините соседи Русија, Австрија и Прусија.
Семејно насилство
Социјална теорија
Оваа теорија опфаќа разгледувања на надворешните фактори во околината на напаѓачот, како што се состав на семејството, стресот, општественото учење, а ги вклучуваат и теориите за рационален избор.
Литванија
Историја
Литванија повторно се изборува за независност во 1918 година. Во 1988, на првите делумно слободни избори во Литванија по Втората светска војна, победува Движењето за Саjyдиc (Sąjūdis), а поразени се литовските комунистички владетели.
Семејно насилство
Теорија на средства
Теорија на средствата била предложена од Вилијам Гуд. Жени кои зависат од мажите најмногу за економската благосостојба. Со тоа што имаат деца за кои треба да се грижат и двоумењето дали да го напуштат бракот ја зголемува финансиската тешкотија и го прави се потешко нивното заминување. Зависноста значи дека тие имаат помалку опции и малку средства кои може да им помогнат да се соочат со или да го сменат однесувањето на нивниот маж.
Двојките кои делат власт исто така доживуваат зачестеност на конфликти и кога конфликтот ќе порасне голема е веројатноста да прибегне кон насилство. Ако едниот брачен другар сака контрола или власт во врската, тој може да прибегне кон малтретирање. Ова може да вклучува принуда и закани, заплашување, емоционално малтретирање, економско малтретирање, изолирање, олеснување на ситуацијата и обвинување на брачниот другар, користење на децата (со закана дека ќе ѝ ги одземе) и се однесува како „господар на замокот“.
Општествен стрес
Стресот може да порасне кога една личност живее во семејна ситуација со зголемени притисоци. Општествените стресови заради недоволни финансии или други слични проблеми во семејството кои можат да ги зголемат тензиите. Насилството не секогаш е предизвикано од стресот, но може да биде еден начин на кој некои, но не сите, луѓе одговараат на стресот. Семејства и двојки кои живеат во сиромаштија може повеќе да доживеат семејно насилство, поради зголемен стрес и конфликти за финансии и други работи. Некои шпекулираат дека сиромаштијата може да ја отежне способноста на мажот да ја исполни својата идеја за „успешна машкост“, бидејќи се плаши дека ќе ја изгуби честа и почитта. Теоријата претпоставува дека кога тој економски не е во состојба да ја поддржи неговата жена и да држи контрола, тој може да се сврти кон женомразие, дрогирање и злостор како начини да се искаже машкоста.
Литванија
Географија и клима
Литванија граничи со Русија и Балтичкото Море на запад, Република Полска на југ, Белорусија на исток, Летонија на север. Најголемата река во државата е Неман. Неговиот воден тек не поминува надморска висина повеќе од 250 метри. Најголемиот врв е висок 294 метри. Во Литванија има околу 3000 езера. Климата е континентална и морска.
Административна поделба
Литванија е поделена на 10 окрузи (apskritys) кои ги носат имињата на нивните административни центри. Окрузите се поделени на вкупно 60 општини (savivaldybės): 9 градски, 43 реонски и 8 обични. Секоја општина потоа се дели на старешинства (seniūnijos). Во 2010 г., на окрузите им е одземена управата и оттогаш тие претставуваат само територијални и статистички единици.
Население, јазик и религија
По површина зафаќа 65.301 км2, а брои население од 3.349.900 жители, од кои 84% се Литванци, потоа има 6,1% Полјаци, 4,9% Руси и 1,1% Белоруси.
Христијанство
79% од Литванците припаѓаат на Римокатоличката црква. Некои католички свештеници пружиле отпор на комунистичкиот режим кој продолжил да постои по независноста. Во близина на Шиулај се наоѓа Ридот на Крстовите, нарекуван и храм на антикомунистичкиот отпор. Латинските крстови биле забраниети од страна на Руската Православна кон крајот на XIX век. Советските власти продолжиле со забраната.
Вкупниот број на православни верници во земјата е околу 4.5%, претежно Руси. Вкупниот број на протестанти е 0,8% од вкупниот број на население, претежно на Евангелската Лутеранска црква на Литванија.
Ислам
Во Литванија, исламот има долга историја за разлика од многу други северните европски земји. Во времето на Големото Кнежевство Литванија и Полско-литванската Државна Заедница на јужните делови од земјата се населиле кримските Татари Денеска овие Татари се нарекуваат Литвански татари.
Други религии
Според пописот од 2001 година, вкупниот број на евреи бил 1.272.
Семејно насилство
Теорија на општествено учење
Теоријата на општествено учење тврди дека луѓето учат од набљудувањето на другите и работењето според нивното однесување. Однесувањето може да продолжи со позитивно засилување. Ако некој набљудува насилно однесување веројатно е и да ги имитира. Ако нема негативни последици (на пр. жртва која го прифаќа насилството со предавање), тогаш големи се шансите таквото однесување да продолжи. Често, насилството се пренесува од генерација на генерација на цикличен начин.
Црква Свети Ѓорѓи (Софија)
Црквата Свети Ѓорѓи  (бугарски : Црква Свети Георги ) е црква која се наоѓа во Софија, Бугарија и е во склопот на Бугарската православна црква. Се смета дека базиликата била изградена во времето на Константин I Велики.
Историја
Црквата е посветена на Свети Ѓорѓи Победоносец и се наоѓа во внатрешниот двор меѓу зградите на хотел Шератон и зградата на Претседателот на Бугарија и тоа на ниво со неколку метри пониско од современите софиски улици. Овој објект се смета за најстарата сочувана зграда во градот, изградена во времето кога Софија била резиденција на императорите Галериј и Константин Велики.
Црквата е дел од поголем археолошки комплекс. Зад апсидата се наоѓаат дел од некогашна римска улица со канализација, основите на една голема трикорабна базилика, веројатно јавна зграда и на помали згради. Едната од зградите има римско греење или хипокауст. Плочките кои го подигале подот, можат да се видат и денес. Специјалистите ја дефинираат како една од најубавите градби во т.н. Константинова населба на Сердика или Средец, каде бил дворецот на императорот Константин Велики, а подоцна и на Калојан. Објектот го задржал изгледот речиси целосно до денес и се претпоставува дека во неа биле одржани најважните состаноци на Црковниот собор во Сердика од 343 година.
Ротондата е дел од големиот антички комплекс од згради од крајот на 3 век и почетокот на 4 век. Изградена е од црвени печени тули со комплициран симетричен план. Самата ротонда претставува централно куполна просторија со кружен план врз квадратна основа со полукружна ниша во аглите. Уште од [4 век] се користела за христијанизација. Куполата има висина од 13,70 метри од подот. Во текот на милениумското постоење била користена како јавна, култна и станбена зграда.
Зачувани се во фрагменти 5 слоја фрески: првиот - римско-византиски со растителни мотиви од 4 век; вториот - бугарски со ангели од 10 век; третиот - од 11 век и 12 век - фриз со пророци и фрески, кое го опишува Вознесението, Успението итн.; четвртиот - од 14 век со ктиторския портрет на епископ северно од влезот, петтиот - орнаментален од времето на џамијата.
Исклучителен меѓу сите фрески е оној од 10 век најверојатно во времето на цар Симеон I Велики, цар Петар I или на цар Самуил. Уникатен е човечкиот облик на глава на ангел, насликан под куполата.
Подоцна овде се чувале светите мошти на небесниот заштитник на Бугарија - Свети Јован Рилски и според преданието го излекувале на византискиот цар Мануел Комнин. Моштите биле украдени од Унгарците во 1183 година, во времето на кралот Бела III, кога сојузничките сили на Србите и Унгарците ја ограбиле денешна Софија. По краток престој во главниот град Естергом, каде католичкиот епископ онемел откако се однесувал непристојно со нив, тие биле вратени во Бугарија во 1187 година. Првично овде бил погребан и српскиот крал Стефан Урош II Милутин, чии мошти подоцна биле пренесени во црквата Свети крал (денешната црква Света Недела).
Во османлиското владеење во 16 век црквата била претворена во џамија. Во средината на 19 век заедно со црквата Света Софија и денешниот објект каде се наоѓа Националниот археолошки музеј биле напуштени од муслиманите.
По ослободувањето објектот бил повторно претворен во црква. Првите истражувања на ротондата биле направени од професор Богдан Филов во 1915 година, 1921 година и 1932 година, кој публукувал и студија за црквата во 1933 година.
На крајот на 1980-тите години била завршена целокупната реставрација и конзервација на црквата и таа го добила некогашниот изглед.
Семејно насилство
Моќ и контрола
Во некои врски насилството произлегува од забележливата потреба за моќ и контрола, начин на малтретирање и општествено учење за малтретирањето. Напорите на насилниците да доминираат над нивниот партнер, помеѓу другите можни причински фактори е припишано на ниско самопочитување или чувство на недостаток, нерешени конфликти од детството, стресот од сиромаштија, непријателство и чувствување гнев кон жените (женомразие), непријателство и чувствување гнев кон мажите (мисандрија), нарушувања на личноста, генетски тенденции и социокултурни влијанија.
Ставот на причинителот за семејно насилство е тоа дека стратегија е да се добие или да се задржи моќта и контролата врз жртвата. Овој став е порамнување со теоријата на Банкрофт (трошоци и приходи) дека малтретирањето го наградува извршителот на начини различни од или како додаток, со едноставно применување моќ врз неговата или нејзината цел. Тој наведува докази за поддршка на неговиот аргумент дека, во повеќето случаи, насилниците се доста способни за применување контрола врз себеси, но не го прават тоа од различни причини.
Друг став е дека малтретирањето произлегува од немоќта, нејзиното изразување/ проектирање и обидот за вршење контрола врз жртвата. Тоа е еден обид за ’да се добие или да се задржи моќ и контрола врз жртвата‘ но дури и со ова постигнување тоа не може да ја реши немоќта за негово управување. Таквите поведенија имаат заразни страни кои водат кон циклус на малтретирање или насилство. Меѓусебни циклуси се развиваат кога секоја страна се обидува да ја отстрани сопствената немоќ во обид за наметнување контрола.
Прашањата за моќ и контрола се составен дел од широко употребуваниот Дулут проект за интервенција во семејното насилство. Тие го развиле „тркалото на моќ и контрола“ за да го појаснат ова: тој има моќ и контрола во центарот, опкружен со спици (употребена техника), наслови кои вклучуваат:
Моделот се обидува да го реши малтретирањето со еднострано предизвикување злоупотреба на моќта од страна на ’извршителот‘.
Критичарите на овој модел укажуваат на тоа дека едностраниот фокус е проблематичен бидејќи решение може да се постигне само кога сите учесници си ги знаат своите одговорности и ја утврдуваат и почитуваат меѓусебната цел.
Моделот со тркалото за моќ не е планиран да одредува лични одговорности, да ја зголеми почитта за меѓусебна цел или да им помогне на жртвите и насилниците во разрешување на нивните разлики. Тоа е информациски метод направен за да им помогне на поединци да ја разберат динамиката на делување на моќта во насилнички ситуации и да утврдат различни методи на малтретирање.
Алкохолот и насилството
Други фактори поврзани со семејно насилство вклучуваат хронично конзумирање алкохол, душевна болест, класна дискриминација, различни политички и правни одлики како што се апсолутизам и дехуманизација.
Лекарствата и насилството
За оваа тема исто така важно е да се разберат парадоксните ефекти на некои смирувачки лекови. Сериозни компликации може да се направат во комбинација со употребата на седативи кои предизвикуваат спротивни ефекти од планираните. Малколм Ледер и Институтот за психијатрија во Лондон ја проценуваат распространетоста на овие спротивни реакции на околу 5%, дури и во краткотрајна употреба на лекови. Парадоксните реакции може да се состојат од депресија, со или без самоубиствени намери, фобии, агресивност, насилно однесување и понекогаш симптоми погрешно оценети како психоза. Придонесот за овие реакции е само еден можен составен дел.
Полот и родот
Начините на малтретирање од некои луѓе се шаблонизирани како родови, жените имаат обичај да употребуваат попсихолошки, а мажите пофизички форми. Видливоста на овие забележително се разликуваат. Меѓутоа, стручњаци кои работат со жртви на семејно насилство забележиле дека на физичкото малтретирање речиси секогаш му претходи психолошко малтретирање. Полициските и болничките досиеа покажуваат дека поголем процент на жени отколку мажи бараат лекување и пријавуваат такви злодела.
Доколку или додека повеќе мажи не се идентификуваат себеси и не се знае дека изјавиле дека се малтретирани од партнерката и на начин според кој по природата и степенот на нивните повреди може да бидат клинички оценети, мажите ќе продолжат да бидат идентификувани како најчести извршители на физичко и емоционално малтретирање.
Циклус на насилството
Често семејното насилство се употребува за да се опишат одредени насилни и отворено навредливи инциденти и ова гледиште ќе се обиде да донесе правни дефиниции. Меѓутоа кога насилни и навредливи поведенија има во врската, ефектите на тие поведенија продолжуваат откако овие отворени инциденти се завршени. Адвокатите и советниците го опишуваат семејното насилство како начин на однесување, вклучувајќи ги оние наведените погоре.
Ленор Вокер го опишува моделот „циклус на насилство“ и според него се состои од три основни фази:
Монако на Евровизија
Монако првпат настапува во 1959 година.
Семејно насилство
Циклус на насилството
Опишана со нежност, извинување и јасен крај на насилството. За време на оваа фаза насилникот чувствува нескротливи емоции на каење и жал. Некои насилници се извлекуваат од ситуацијата, додека други ги засипуваат нивните жртви со љубов и нежност.
Опишана со слаба комуникација, тензија и страв од предизвикување излив на некаква несакана активност. За време на оваа фаза жртвите се обидуваат да го смират насилникот за да избегнат некои поголеми насилни конфилкти.
Опишана со изливи на насилни, навредливи инциденти. За време на оваа фаза насилникот се обидува да доминира врз неговиот/нејзиниот партнер (жртва) со примена на семејно насилство.
Иако е лесно да се гледат изливите од фазата на дејствување како малтретирање, дури и најпријатните поведенија од фазата меден месец служат за да го продолжат малтретирањето. Многу адвокати за семејно насилство сметаат дека теоријата за циклусот на насилство е ограничена и не се одразува на стварноста на многу мажи и жени кои имаат доживеано семејно насилство.
Родови разлики
Улогата на родот е контроверзна тема поврзана со дискусијата за семејно насилство. Ерин Пизеи, основачот на едно рано засолниште за жени во Чизик, Лондон, ја искажала својата запрепастеност за тоа како таа мисли дека проблемот станал родово-политички фудбал и искажала еден непопуларен став во нејзината книга Склоност кон насилство дека некои жени во методот на засолниште имале склоност да трагаат по насилни врски. Таа исто така го искажала својот став дека семејно насилство може да се случи врз сите ранливи партнери, без разлика на нивниот род.
Фројдовскиот концепт, повторување на присилата, исто така се појавил во современата психологија како можна причина на жена која била малтретирана во детството да бара насилен маж (или обратно), теоретски како погрешен начин да ги „совладат“ нивните непријатни искуства.
Родови аспекти на малтретирање
Дискусијата продолжува во врска со тоа дали мажите се понасилни од жените, дали малтретирањето на жените од страна на мажите е полошо од малтретирањето на мажите од страна на жените и дали на малтретираните мажи треба да им се обезбедат истите средства и засолништа кои годините на поддршка, уништување пари и финансирања ги имаат добиено женските жртви.
Мартин С. Фиеберт од Одделот за психологија при Државниот Универзитет Лонг Бич во Калифорнија обезбедува анализи од 219 школски истражувања: 170 практични студии и 49 анализи, за кои тој верува покажуваат дека жените се исто толку агресивни или поагресивни од мажите. Во статијата на Los Angeles Times за машки жртви на семејно насилство, Фиеберт укажува на тоа дека „...општа согласност во ова поле е дека жените исто како и мажите ги напаѓаат своите партнери но – како што е очекувано – поголема е веројатноста жените да бидат повредени отколку мажите“. Како и да е, тој забележал дека мажите се тешко повредени во 38% од случаите во кои „екстремна агресивност“ е употребена. Не е покажана статистика која фрла светлина врз тоа колку често „екстремна агресивност“ се случува кога жената е напаѓач. Статијата продолжува за да каже дека „ние сите научивме да бидеме претпазливи со статистиката“ и Фиеберт кажува дека студии изобилуваат со вакви теми. Меѓутоа, тој забележува дека предложените мажи кои исто така се чести жртви на насилство не треба да бидат употребени за да ја намалат заканата дека жените се соочуваат со насилни партнери или брачни другари.
Во мета-анализата на Џон Арчер, психолог од Одделот за психологија при Универзитетот во Централен Ланкашир, Велика Британија, пишува:
Доналд Г. Датон и Тониа Л. Нишолс од Одделот за психологија при Универзитетот Британска Колумбија исто така отпочнале мета-анализа на податоци за 2005 г. Тие заклучиле дека: