cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Земја во развој
Климатски промени
Променливата клима резултира и со економски товар. Економиите во најмалку развиените земји изгубиле во просек 7% од нивниот бруто-домашен производ за 2010 година, главно поради намалената продуктивност на трудот. Зголемувањето на нивото на морето чини 1% од БДП за најмалку развиените земји во 2010 година - 4% во Тихиот Океан - со 65 милијарди долари годишно изгубени од светската економија. Друг пример е влијанието врз риболовот : приближно 40 земји се сериозно ранливи на влијанието на емисиите на стакленички гасови врз риболовот. Особено погодени се земјите во развој со големи рибарски сектори.
Во многу случаи, земјите во развој произведуваат само мали количини на емисии на стакленички гасови по глава на жител, но се многу ранливи на негативните ефекти од глобалното затоплување. Меѓу таквите земји спаѓаат Коморите, Гамбија, Гвинеја-Бисао, Сао Томе и Принсипе, Соломонските острови и Вануату - тие биле наречени „принудени возачи“, наспроти „слободните возачи“. На меѓународно ниво, постои признавање на ова прашање, кое е познато под поимот „ климатска правда “. Тоа беше клучна тема на Конференциите на Обединетите нации за климатски промени (COP).
За време на Canc16n COP16 во 2010 година, земјите дарители ветиле годишно 100 милијарди долари до 2020 година преку Фондот за зелена клима за земјите во развој да се прилагодат на климатските промени. Сепак, бетонските ветувања од развиените земји не се очекуваат. Емануел Макрон (претседател на Франција) на Конференцијата на Обединетите нации за климатски промени во Бон во 2017 година (КОП 23) рекол: „Климатските промени додаваат дополнителна неправда на веќе неферскиот свет “.
Економскиот развој и климата се неразделно поврзани, особено околу сиромаштијата, родовата еднаквост и енергијата. Справувањето со климатските промени ќе биде можно само ако се исполнат целите на одржлив развој (ЦГР) (целта број 13 е акција за климата ).
Пораст на население
Во текот на последните неколку децении, растот на глобалното население во голема мера бил управуван од земјите во развој, кои често имаат повисок наталитет (поголема стапка на плодност ) од развиените земји. Според Обединетите нации, планирањето на семејството може да помогне во забавување на растот на населението и намалување на сиромаштијата во овие земји.
Насилните конфликти на т.н. сточар-фармер во Нигерија, нападите од март 2019 година против сточарите на Фулани во Мали, суданските номадски конфликти и другите конфликти во земјите од регионот на Сахел се влошени од климатските промени, деградацијата на земјиштето и растот на населението. Сушите и недостигот на храна се поврзани и со конфликтот во Северен Мали.
Останати
Економиите на многу нации во развој се обидуваат да бидат примарни производи и најголем дел од нивниот извоз оди во напредни нации. Кога напредните нации наидуваат на економски пад, тие можат брзо да ги пренесат трговските партнери на нивните земји во развој, како што се случило во глобалниот економски пад од 2008-2009 година.
Земји во развој според Меѓународниот монетарен фонд
Следните се сметаат за земји кои имаат економија во развој според базата на податоци на Светскиот економски изглед на Меѓународниот монетарен фонд, октомври 2018 година.
Countries not listed by IMF
Земји и региони кои преминале во развиени економии
Следните, вклучително и четирите азиски и новите европски земји од Еврозоната, се сметале за земји и региони во развој до 90-тите години, и сега се наведени како напредни економии (развиени земји и региони) од страна на ММФ.
Три економии немаат податоци пред да бидат наведени како напредни економии. Поради недостаток на податоци, тешко е да се процени дали тие биле напредни економии или економии во развој пред да бидат наведени како напредни економии.
Новоиндустријализирани земји
Десет земји припаѓаат на класификацијата „новоиндустрирана земја“. Тие се земји чии економии сè уште не го достигнале статусот на развиена земја, но во макроекономска смисла ги надминале своите колеги во развој:
Антипатар
Антипатар (~ 397 - 319 п.н.е.) — македонски војсководец и приврзаник на кралевите Филип и Александар Македонски. Кога Филип II бил убиен, Антипатар веднаш застанал во поддршка на Александар и му помогнал да се зацврсти на престолот. Кога во 335 п.н.е. Александар војувал на Дунав со Трибалите, Антипатар го заменувал како намесник во Македонија. Во 320 п.н.е. станал намесник на целото Александрова империја.
Кариера во времето на Филип и Александар
Сè до 342 п.н.е. не постои документација за Антипатровата кариера. Но таа година тој бил назначен од Филип за регент на Македон додека тој бил во тригодишните походи против Тракијците и скитските племиња, кои ја прошириле македонската власт до Хелеспонт. Во меѓувреме во 342 п.н.е. тој издејствувал да се заштити од атињаните: кога тие пробале да преземат контрола врз евбејските градови и да ги истераат промакедонските владетели, тој пратил македонска војска за да го спречи овој обид. Есента истата година Антипатар го посетил Делфи, како претставник на Филип во Амфиктионската лига, религиозна организација во која Македонија била примена во 346 п.н.е.
По македонската победа кај Херонеја во 338 п.н.е., Антипатар бил пратен како амбасадор во Атина (337–336 п.н.е.) со тоа што на крај успеал да договори мир меѓу двете држави и ги донел коските на паднатите атињани во нивниот град.
Најпрвин тој бил голем пријател на младиот Александар и неговата мајка, Олимпија; дури се зборувало дека тој бил неговиот вистински татко. По смртта на Филип тој му помогнал на Александар во неговата борба за престолот, во 336 п.н.е.
Антипатар му се придружил на Парменион во советот кој му го дал на Александар да се ожени и да добие син пред да оди во неговите азиски експедиции, совет кој Александар не го послушал. При заминувањето на Александар во 334 п.н.е., тој станал регент на Македонија и „Генерал (стратег) на Европа“, на која функција служел до 323 п.н.е.
Персиската флота под водство на Мемнон и Фарнабаз претставувала голема опасност за Антипатар, со тоа што тие би го завојувале Егејот а потоа можеби и во Европа. За негова среќа, Мемнон умрел при една опсада и потоа целата флота се растурила во 333 п.н.е., по победата на Александар кај Ис.
Список на државни водачи во 810 година
Ова е список на државни водачи во 10 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Антипатар
Кариера во времето на Филип и Александар
Поопасните непријатели биле поблизу до дома. Племињата од Тракија почнале да дигаат востанија во 332 п.н.е., под водство на Мемнон од Тракија, македонскиот гувернер на тој регион, а потоа следел и бунтот на кралот на Спарта Агис III.
Список на државни водачи во 810 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Антипатар
Кариера во времето на Филип и Александар
Спартанците, кои не биле членови на Коринтската лига и кои не учествувале во походот на Александар, виделе долгоочекувана шанса да ја наметнат својата власт врз Пелопонез по ужасниот пораз кај Левктра и Мантинеја. Персијците велукодушно ги финансирале амбициите на Спарта и овозможиле формирање на војска од 20.000 борци. По практичното преземање на контрола врз Крит Агис се обидел да создаде антимакедонски фронт. Додека атињаните останале неутрални, ахајците, аркадијците и елисјаните се сојузиле со него, со исклучок на важниот град Мегалополис, со особено антиспартанската престолнина Аркадија. Агис тргнал во 331 п.н.е. во опсада на градот со целата негова војска, предизвикувајќи општа тревога во Македонија.
За да нема непријатели во моментот, Антипатар го помилувал Мемнон, па дури и го оставил на својата поранешна функција во Тракија, додека нему му стигнувале огромни финансии пратени од Александар. Ова било возможно со помош на тесалиска помош и многу платеници кои заедно сочинувале сила двојно поголема од таа на Агис, која лично Антипатар ја довел јужно во 330 п.н.е. за да се судрат со Спартанците. Пролетта таа година двете војски се судриле кај Мегалополис, при што самиот Агис загинал заедно со најдобрите негови војници, но не без загуби и на македонска страна.
Сосема поразени, спартанците отишле кај Антипатар да бараат примирје; неговиот одговор ги поставил условите за мир преку Коринтската лига, но спартанските дипломати сакале да се видат директно со Александар, кој ги казнил сојузниците на Спарта со 120 таленти и влез на Спарта во лигата.
Борба за наследството
Новиот регент Пердика му ја доделил Грција на Антипатар. Антипатар се справил со востанија во Атина, Етолија и Тесалија кои ја отпочнале Ламиската војна, во која Грците пробале да си ја повратат независноста. Антипатар ги победил во Битката кај Кранон во 322 п.н.е., со помошта на Кратер, и го задушил востанието. Како дел од наметнатата олигархија врз Атина тој барал од Демостен да се предаде, но овој извршил самоубиство за да не му падне в раце. Подоцна истата година Антипатар и Кратер завојувале со етолците, кога добиле вест од Антигон I Едноокиот во Мала Азија дека Пердика намеравал да се прогласи за владетел на целата империја. Така Антипатар и Кратер склучиле мир со етолците и пошле во поход против Пердика, сојузувајќи се со Птоломеј I Сотер, сатрапот на Египет. Антипатар преминал во Азија во 321 п.н.е. Додека сѐ уште бил во Сирија, добил вест дека Пердика е убиен од сопствените војници. Кратер загинал во битка против Евмен (Диодор xviii. 25-39).
Регент на империјата
Според Трипарадиската поделба (321 п.н.е.) Антипатар учествувал во новата поделба на Александровата огромна империја. Така, се назначил за врховен регент на империјата и му била доделена Грција како старател на Александровиот син Александар IV и неговиот брат Филип III. Тогаш војниците се кренале на бунт, но Антипатар го задушил и му наредил на Антигон да продолжи да војува против Евмен и другите приврзаници на Пердика. Потоа Антипатар се вратил во Македонија, пристигнувајќи во 320 п.н.е. (Јустин xiii. 6). Накратко потоа, бил погоден од болест која го спречила да продолжи со кариерата, и умрел, оставајќи му го регенството на стариот Полиперхон, прескокнувајќи го неговиот син Касандар, потег кој бил дочекан со немир и незадоволства.
Атентатор на Александар?
Иако расправата за причините на Александровата смрт никогаш се нема разрешено, сите антички извори — дури и оние кои сметале дека не се работи за убиство — велат дека насекаде се слушале гласини дека Антипатар го отрул големиот крал. Накратко по Александровата смрт, Антипатар се нашол во немилост, бидејќи Олимпија му пишала на Александар дека Антипатар правел немири во Македонија, искажувајќи ја својата нелојалност кон власта. Александар го повикал во Вавилон за да одговори на овие тужби, но, искажувајќи го неговиот страв од немири во Грција, го пратил сина си Касандар наместо него. Касандар — според гласините — го наговорил неговиот помлад брат Јол, кој бил пехарник (батлер) на Александар, да го отруе. Плутарх, кој не верува дека Александар бил убиен, вели дека овие гласини доаѓаат од сигурен извор, Хагнотем, кој го начул Антигон заговарајќи.
Шрихарикота
На овој остров се наоѓа и единствениот индиски вселенски центар, користен од ИСРО за лансирање на многустепени ракети како што се PSLV и GSLV.
Надворешни врски
Шрыхарыкота (касмадром)
Time Pieces Vol.II Live in the Seventies
Time Pieces Vol.II Live in the Seventies е албум во живо на англискиот блуз-рок гитарист, пејач и текстописец Ерик Клептон, а е издаден во 1983.
Список на песни
Продуцирани од Џон Астли освен каде што е назначено со *, односно тие песни се продуцирани од Том Дод
1, 2, 3, 4 и 8 - снимени во живо до декември, 1979, во „Budokan Theatre“, Токио.
5 - снимени во живо во „Fillmore East“ во 1970 со „Derek and the Dominos“.
МИДИ
МИДИ односно MIDI е кратенка за Musical Instrument Digital Interface и е првиот универзален дигитален протокол за музички инструменти. МИДИ е технички стандард кој го опишува и протоколот, и интерфесот и самиот приклучок (конектор) со што широк дијапазон на електронски музички инструменти и уреди можат меѓусебно да се комуницираат. Поединична МИДИ може да пренесува до 16 канали на информации секој од кој може да се поврзува на друг уред.
МИДИ инструменти и удари - список
Табела 2: МИДИ удари
Оваа листа служи за визуелниот програмски јазик Скреч (Scratch).
Мом (митологија)
Мом — божество на острата критика, обвинувањето, потсмевот, презирот, жалбата и цензурата во старогрчката митологија. Тој е персонификација на сатирата, исмејувањето, бог на писателите и поетите, зол дух на обвинувањето и нефер критиките. Во класичната уметност е претставен како ја крева маската од своето лице. Негова спротивност била Ефимија.
Потекло
Според Цицерон, пак, негова мајка е Никта, но татко му е Ереб.
Во преданијата
Во постарите преданија Мом бил мудриот советник на Зевс. Имено, кога Геја се пожалила дека луѓето премногу се намножиле на Земјата и дека ѝ претставуваат голем товар, Зевс одлучил да ја растовари па ја предизвикал Тебанската војна. Но, во таа војна не загинале многу луѓе, па Зевс ги убивал со громови и поплави. Мом го посоветувал, наместо тоа, да ја омажи Тетија за еден смртник, а и самиот со некоја смртничка да роди ќерка. На тој начин се родени Ахил и убавата Елена, централните личности во Тројанската војна.
Во подоцнежните преданија, Мом е замислуван како злобно суштество со крилја, со долги и остри заби што им се потсмева на сите. Тој му се потсмевал на Прометеј зашто на луѓето не им оставил отвор за да им се гледа срцето. Макар што, според Луцијан, Мом го цензурирал Хефест додека го правел човекот, спречувајќи го да остави мал отвор на градите, за да не можат луѓето да проникнуваат во туѓите мисли. Мом му се потсмевал дури и на Зевс зашто на бикот не му ги ставил роговите пред или под очите. Според Филострат, на Афродита не можел да ѝ најде замерка, па ги исмевал нејзините обувки. Заради таквото однесување, го протерале од Олимп.
Според една верзија на митот, која ја пренесува Езоп, Зевс, Посејдон и Атина се расправале кој од нив може да му направи повеќе добрини на човештвото; Зевс го направил човекот, Атина куќата кајшто ќе живее, а Посејдон бикот. Мом, кој тогаш живеел меѓу боговите, бил повикан да пресуди. Но, тој не сакал никого од овие тројца и сите ги искритикувал. Бикот заради роговите, човекот заради срцето, а куќата, зашто немала железни тркала, па сопственикот да ја преместува каде што ќе посака.
Надворешни врски
Мом на Теои проектот
Амеша Спента
Амеша Спента () — авестиски израз за група божества во зороастризмот. Во превод значи „Бесмртните Свети“, кои биле во најбискиот круг до врвниот бог на древните Иранци - Ахура Мазда.
Имињата на Амеша Спента според Гатик Јасна 47.1 се:
Магда Гад
Магда Гад  (родена на 17 октомври 1975 година во Фалун ) е шведски воен дописник и блискоисточен аналитичар. Таа е дописник на шведскиот медиум Expressen од 2015 година . Гад дошла до меѓународно значење во јуни 2016 година со покривање на нападот на Мосул во Ирак, каде што била објавена војната против ИСИС.
Таа известува од Авганистан од септември 2018 година и е една од ретките западни новинари кои добиле пристап до Талибанците. Нејзиниот фокус е да фрли светлина на недоволно пријавените региони и конфликти.
Претходни задачи
Магда Гад направила длабинска репортажна серија од Авганистан за повлекувањето на трупите на САД во 2021 година и го покривала падот на Талибанците.
Таа известувала за пандемијата „Ковид-19“, движењето „Животите на црнците се важни“ и за изборите во САД 2020 година.
Во 2019 година, таа го известувала за конфликтот во Сирија и открила сомнителни воени злосторства. Таа известувала за последиците од војната против ИСИС во Рака, Сирија и во Мосул, Ирак, и бунтот во Багдад, Ирак.
Во 2018 година, Гад известувала од областите под контрола на саудиската коалиција во јужен Јемен и подрачјата под контрола на Хутите во северен Јемен.
Од 2016 година, таа ја покривала војната против ИСИС во Ирак, вклучително и девет месеци во Мосул. Меѓу нејзините приказни биле и откривањето на масовна гробница на ИСИС во Хамам ал-Алил и воените злосторства извршени од ирачките сили.
Во 2016 година, Гад направила детални приказни за гета погодени од дрога во Шведска и во Романија. Таа известувала од двете страни на фронтот во источна Украина разурната од војна.
Во 2013 година, таа известувала за конфликтот околу крвни минерали во источна Демократска Република Конго и за разоткриеното детско ропство во Етиопија.
Магда Гад била водителка на шведското радио шоу Sommar I P1 2017 година. Таа е ко-основач на странскиот сајт за известување за вести Blankspot.
Помеѓу 2004 и 2014 година, Гад работела како новинар и уредник за весници како што се Tidningen Vi, Läkartidningen, Modern Psykologi, Café, Svenska Dagbladet, QX и како новинар за весникот Aftonbladet.
Магда Гад студирала политички науки и новинарство во Стокхолм. Дополнителни предмети за edX: „Тероризам и контратероризам“, Универзитет Џорџтаун, „Религија, конфликти и мир“, Универзитетот Харвард, „Исламот низ неговите списи“, Универзитетот Харвард.
Соавтор на книги:
Анхово
Анхово (словенечки: Anhovo) — населба во Општина Канал на Соча во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Леон Валрас
Животопис
Татко му на Варлас исто така бил економист значително влијаел на неговиот син: да се занимава со економската теорија, да прифати субјективна теорија за вредности и ориентација во математичката економија, но исто така и до социјалистите за блиски гледишта за оданочување, сопственост на земјиштето и слично.
Од 1870 година предавал на универзитетот во Лозана, а со Парето ја создал Лозанската школа. 1874 година издалглавно дело- Елементи на чистата економија, со кое тој станал еден од основачите на Маргиналната револуција, заедно со Карл Менгер и Стенли Џевонс, кој ја воспоставил модерната економска теорија.
Најважен придонес е теоријата на општата рамнотежа, која денес е во понапредна форма, на основниот концепт на економската теорија. Пред Валас не бил направен обид за да се покаже дека целата теорија се држи заедно со многу пазари ипостигнува рамнотежа.
Природен резерват Курил
Природен резерват Курил (Курильский заповедник) — руски строг еколошки резерват кој ги опфаќа северните и јужните делови на островот Кунашир, најголемиот и најјужниот остров од Курилскиот архипелаг, кои се протегаат помеѓу островот Хокаидо во Јапонија до полуостровот Камчатка на крајниот источен крај на Русија. Опфаќа и два помали острови во близина на југоисток. Областа е една од најголемите места за зимување на крајбрежните морски птици. Резерватот се наоѓа на тектонски нестабилна локација и е еден од двата руски национални резервати (со природен резерват Кроноцки) кој штити територијата со активни вулкани. Резерватот се наоѓа во областа Јужно-Курилскиот дистрикт на Сахалинската област. Резерватот е создаден во 1984 година, и зафаќа површина од 65.364 ха.
Клима и екорегија
Курил се наоѓа во екорегионот со мешани шуми Јужен Сахалин-Куриле. Ова е мала екорегија која го опфаќа јужниот врв на островот Сакалин на рускиот Далечен Исток и Курилските острови најблиску до Јапонија кои се протегаат на североисток на островот Хокаидо. Тоа е регион со многу голема биоразновидност, со евидентирани над 1.350 видови васкуларни растенија. Генерално ја има флората од руското копно и фауната од Хокаидо.
Флора и фауна
Приближно 70% од резерватот е пошумен, претежно со иглолисни дрвја. Најчести се дрвја како смрека Језо (Picea jezoensis), смрека Сахалин (Picea glehnii) и ела Сахалин (Abies sachalinensis). Голем дел од подножјето се тешки грмушки од притаен бамбус, грмушки и лоза. На морскиот брег има грмушки од јапонска роза (Rosa rugosa). Научниците на резерватот забележале 838 видови васкуларни растенија од 414 родови.
Еко едукација и пристап
Како строг природен резерват, Курилскиот резерват е претежно затворен за пошироката јавност, иако научниците и оние со цели на „еколошко образование“ со претхден договор можат да го посетат паркот. Територијата на резерватот Курил е предмет на територијален спор меѓу Русија и Јапонија. Јужниот сектор на резерватот е 20 км од јапонскиот брег. Пристапот не е лесен и аранжманите, особено за странците, мора внимателно да се испланираат однапред. Главната канцеларија е во селото Јужно-Курилск на островот Кунашир, околу 20 км североисточно од јужниот сектор на резерватот.
ФК Волфсбург
ФФЛ Волфсбург, или со попознат како ФК Волфсбург е германски фудбалски клуб од градот Волфсбург, во Долна Саксонија. Моментално се натпреварува во највисоката по ранг лига во Германија, Бундеслигата. Клубот е во почетокот основан од страна на работниците во фабриката на Волксваген од Волфсбург, а денес е под 100% сопственост на Волксваген АГ.
Својот прв и единствен наслов во Бундеслигата, клубот го освоил во сезоната 2008-2009.
Протагонист
Протагонист или главен лик — централната личност во една приказна. Не е сосема јасно што оваа главна личност наложува. Поимите протагонист, главен лик, јунак и херој се различно дефинирани и зависи од изворот можат да се погледнат од друг концепт. Зборот „протагонист“ произлегува од грчкото πρωταγωνιστής (протагонисти), „оној кој глуми во првиот чин, водачот“.
Главно речено, терминот протагонист секогаш е дефиниран или како синоним со терминот главен лик или е дефиниран како друг поим, во одреден случај еден лик може да ја земе (што е всушност најчесто) функцијата и како протагонист и како главен лик или двете функции можат да бидат поделени.
Главниот противник на протагонистот е лик наречен антагонист кој ги претставува или прави тешкотиите/проблемите кои протагонистот мора да ги надмине/реши. Во една приказна може да има повеќе антагонисти.
Атанас Караманов
Атанас Караманов — војвода, роден 1863 година во селото Дабиле, Струмичко. Потекнувал од сиромашно земјоделско семејство. Учителствувал во родното место. Бил војвода на чета и меѓу соборците важел за добар организационен работник. Од неговите современици е окарактеризиран како "појуначен, донекаде со ајдучки навики." Учествувал во повеќе револуционерни настани, акции и потфати реализирани во струмичко во предилинденскиот и во поилиндеснкиот период. Активно учествувал во познатите настани од 1908 година поврзани со Младотурската револуција. Со неколку десетици струмичани зел учество (на страната на младотурците) и во походот на Истанбул при задушувањето на контрареволуцијата предизвикана од страна на султанот Абдул Хамид II итн. Атанас Караманов несреќно го загубил животот во 1911 година, во една вооружена престрелка што се случила во околината на градот Струмица.
Сина (драма на Пјер Корнеј)
Сина или Милосрдноста на Август (француски: Cinna ou la Clémence d'Auguste) - драма (трагедија) на францускиот писател Пјер Корнеј.
Содржина
Во „Сина“ се испреплетуваат познатите мотиви од претхoдните драми на Корнеј, како: љубовта, одмаздата и борбата. Сепак, љубовта зазема второстепено место, зашто Сина не дејствува толку со намера да ја освои Емилија, колку да го ослободи народот од тиранијата. Исто така, животната цел на Емилија не е љубовта кон Сина, туку одмаздата за убиениот татко. Така, во едно писмо упатено до Корнеј, Гез де Балзак ја опишал Емилија како инкарнација на „страста за слобода“. Емилија е смела приврзаничка на републиката и таа со ништо не отстапува од омразата кон монархијата. Всушност, целиот нејзин живот е исполнет со стремежот за воведување на републиканскиот режим при што таа ја потиснува и својата искрена љубов кон Сина.
Осврт кон делото
Корнеј ја напишал трагедијата „Сина“ во 1640 година, во исто време како „Хорациј“, како одраз на душевната состојба и искуството во дебатата со своите непријатели по повод драмата „Сид“. Тоа го покажува и Буало, кој во еден прочуен стих изнесува дека „Сина“ му го должи своето раѓање на прогонетиот „Сид“. Сепак, останува нејасно дали „Сина“ била напишана од книжевни и театарски побуди или била предизвикана од политичките настани во тоа време. На пример, хроничарот Ед Фурние, во своето дело „Белешки за животот на Корнеј“, пишува дека во 1639 година, кога Корнеј работел на „Сина“, Руан и целата Нормандија се наоѓале во состојба на вистинско востание. Имено, оптоварени со бројни даноци на солта, кожата и лебот, селаните не можеле повеќе да ги издржат давачките и се бунеле при што многумина биле затворени, но судот ги ослободил. И покрај тоа, селаните кренале востание, а Ришелје испратил силна војска која го нападнала Руан, заземајќи го на јуриш, по што ја суспендирала локалната власт и наложила казна од 1.085.000 ливри. Четворица востаници биле запалени живи, дваесетмина биле обесени, голем број биле осудени, некои биле испратени во прогонство, а репресалиите продолжиле и понатаму. Според некои мислења, „Цина“ била напишана со цел да ги ублажи натамошните прогонувања. Во прилог на тоа оди и целосниот наслов на драмата „Цина или Милосрдноста на Август“. Во секој случај, во „Сина“ е обработена една политичка тема во која Корнеј ги спротивставил републиката и монархијата како форми на државно уредување. Во драмата дошле до израз актуелните настани од тоа време и можеби тоа било причината за нејзиниот успех кај публиката.
Шах Алам
Шах Алам (џави: شه عالم) е главен град на Малезиската држава Селангор, кој се наоѓа на околу 25 километри (15 mi) западно од Куала Лумпур, главниот град на Малезија. Градот брои нешто помалку од 600.000 жители.
Шауловиот син
Филмот премиерно бил прикажан на Канскиот филмски фестивал во 2015 година, каде ja освоил Големата награда (Гран при). Филмот добил Оскар за најдобар странски филм во 2016 година. Тој е деветтиот унгарски филм номиниран за оваа награда, прв по „Ханусен“ од Иштван Сабо во 1988 година. Тој е втор унгарски филм што добил „Оскар“ по „Мефисто“ на Сабо во 1981 година. Тој исто така го освоил „Златниот глобус“ за најдобар филм на странски јазик во 2016 година, и станал првиот унгарски филм што ја освоил оваа награда.
Синопсис
Саул Ауслендер (го игра Рериг) е Евреин, затворен во концентрациониот логор Аушвиц. Тој е член на посебната група затвореници (Sonderkommando) чија задача е да ги погребат телата на затворениците погубени во гасните комори. Откако е погубена една група затвореници, тој забележува едно момче за кое мисли дека е неговиот син и посакува да го закопа според еврејските обичаи. За таа цел, лекарот-Евреин го крие телото на момчето и подоцна му го предава на Саул, а тој упорно се обидува да пронајде рабин кој би го извршил обредот. Во меѓувреме, затворениците организираат бунт против нацистите, но Саул не сака да учествува во тоа, зашто е преокупиран со закопот. Откако пристигнува нова група затвореници, тој најпосле наоѓа рабин кого го спасува од стрелањето. Припадниците на специјалната група затвореници дознаваат дека утредента треба да бидат стрелани и го почнуваат бунтот при што некои од нив, меѓу кои се Саул и рабинот успеваат да побегнат во шумата. Додека се обидува да ја преплива реката, Саул не може да го издржи товарот што го носи и водата го однесува телото на мртвото момче. Потоа, бегалците одмораат во една шумска колиба, а Саул забележува едно дете. Тогаш пристигнува нацистичката потера...
Идеја
Немеш идејата за филмот ја добил читајќи ја книгата „Свитоците од Аушвиц“, своевидна колекција на сведочења на членовите на сондеркомандо, која ја открил додека работел како асистент на Бела Тар на филмот „Човекот од Лондон“ во 2005 година. Немеш и Ројер поминале неколку години истражувајќи ја оваа тема и пишувајќи сценарио со помош на познати историчари за холокаустот. Продуцентот имал доста проблеми да најде финансиски средства за снимање заради неконвенционалниот пристап на тематиката и заради неговото продуцентско неискуство. Режисерот главната улога му ја доделил на унгарскиот поет Геза Рериг, иако тој не глумел на филм уште од осумдесеттите години на минатиот век.
Снимање
Филмот е снимен во Будимпешта за 28 дена, на филмска лента од 35 милиметри.
Награди
Филмот премиерно бил прикажан на Канскиот фестивал, каде ја освоил Големата награда (Гран при). Наишол на одличен прием кај филмските критичари. Исто така, филмот освоил Оскар за најдобар странски филм во 2016 година, како и Златен глобус за најдобар странски филм истата година. На разни фестивали, филмот освоил вкупно 61 награда и имал уште 58 номинации.
Маркос Багдатис
Маркос Багдатис (Μάρκος Παγδατής, ماركوس بغداتيس; р. 17 јуни 1985 г. во ) — кипарски професионален тенисер. Во 2006, тој бил финалист на Отвореното првенство на Австралија и полуфиналист на Вимблдон. Негово највисоко место на АТП листа е осмото место кое го постигнал во август 2006.
Личен живот
Маркос Багдатис е син на Кипарка и Либанец со име Христос, кој се преселил во Кипар. Тој има два поголеми браќа, Маринос и Петрос и една помала сестра по име Зена која била посвоена од страна на родителите на Маркос кога имала само еден месец.
Багдатис почнал да игра тенис на пет годишна возраст со неговиот татко и браќа. Тој ужива играјќи и гледајќи фудбал, и е навивач на кипарскиот клуб Аполон Лимасол.
Во 2005 година тој ја добил наградата за Најдобар кипарски спортист.
На почетокот на 2006, Багдатис бил ослободен од задолжителната 25-месечна кипарска воена служба, за да може целосно да му се посвети на тенисот.
На 14 јули 2012 Багдатис се оженил со поранешната професионална хрватска тенисерка Каролина Шпрем. Двојката го добила своето прво дете, ќерка со име Захара, на 20 октомври 2012.
Јуниор
Багдатис се искачил на 1-то место на ИТФ листата за јуниори во 2003 и се приклучил на АТП професионалната серија наредната година.
Отворено првенство на Франција: Четвртфинале (2003)
Вимблдон: 2 коло (2001, 2002)
Отворено првенство на САД: Финале (2002, 2003)
2004
Багдатис остварил скромни резултати во поголемиот дел на 2004 година. Тој ја подигнал својата форма подоцна во годината
на Отвореното првенство на САД, Багдатис за првпат се појавил во главниот ждреб на еден Гренд Слем турнир. Во првото коло тој остварил победа над Оливер Мутис со 2–6, 6–2, 6–1, 7–5. На турнирот, тој и Андре Агаси биле единствените кои успеале да му одземат сет на подоцна шампионот на турнирот Рожер Федерер. Багдатис ја завршил годината со две челинџер титули, каде победил многу повисоко рангирани противници.
2005
Багдатис сезоната ја започнал со пораз во првото коло во Ченај.
На следниот турнир, Отвореното првенство на Австралија, како квалификант, Багдатис остварил победа над тогаш топ-20 играчот Иван Љубичиќ во второто коло и остварил уште една убедлива победа над уште еден топ-20 играч, Томи Робредо, во третото коло, а потоа следувал пораз од Рожер Федерер во четвртото коло.
Багдатис доживеал повреда на лактот веднаш по Отвореното првенство на Австралија и бил надвор од тениските терени сè до крајот на април, каде што се појавил на турнирот на земја, во Есторил во Португалија. Во првото коло тој имал две меч топки против Хуан Карлос Фереро, но не успеал да ги претвори во победа.
Багдатис продолжил да игра на челенџер турнири и на повисоки АТП турнири во продолжението на 2005 и ја подобрил својата форма кон крајот на годиата. Како квалификант, тој стигнал во финалето на АТП турнирот во Базел, победувајќи ги Томи Хас, Хозе Акасусо, и Давид Налбандијан. Но во своето прво големо финале, тој бил поразен од Фернандо Гонзалез со 7–6, 4–6, 5–7, 4–6.
2006
На Отвореното првенство на Франција, Багдатис загубил во второто коло во натпревар од пет сета од Жулиен Бенето.
На Вимблдон, Багдатис го победил Енди Мареј во четвртото коло без изгубен сет. Во четвртфиналето, Багдатис го победил шампионот од 2002 и поранешниот светски Бр.1 играч, Лејтон Хјуит. Багдатис потоа бил поразен во полуфиналето од Рафаел Надал.
На Отвореното првенство на САД, Багдатис го победил Александар Васке од Германија во првото коло. Потоа во второто коло, тој бил поразен од Андре Агаси со 4-6, 4–6, 6–3, 7–5, 5–7. Ова била за Агаси последна победа во дваесет годишната тениска кариера, бидејќи во третото коло тој бил поразен од Бенџамин Бекер.
На Отвореното првенство на Кина, Багдатис го победил Марио Анчиќ во финалето со 6–4, 6–0 и ја освоил својата прва АТП титула.
2007
Багдатис бил 11-ти носител на Отвореното првенство на Австралија но не можел да го повтори успехот од минатата година, губејќи од Гаел Монфилс во второто коло со 6–7, 2–6, 6–2, 0–6.
Тој го освоил својот нареден турнир во Загреб, победувајќи го Иван Љубичиќ во финалето со 7–6, 4–6, 6–4. На АТП Марсеј, Багдатис се пласирал во своето второ второ по ред финале и петто во кариерата, каде загубил од Жил Симон во два сета.
на својот прв турнир во сезоната во Хале, Багдатис се пласирал во своето шесто финале во кариерата, победувајќи го Филип Колшрајбер во полуфиналето со 7–6, 6–4. Во финалето, кое се одржало на неговиот роденден, тој загубил од Томаш Бердих.
На Вимблдон, како десетти носител, тој стигнал до четвртфиналето, победувајќи ги Ернест Гулбис, Николас Девилдер, Давид Налбандијан и шестиот носител Николај Давиденко, пред да загуби од Новак Ѓоковиќ во натпревар кој траел пет часа. На наредниот гренд слем, на Отвореното првенство на САД, Багдатис бил поразен од Макс Мирњи во првото коло.
На Мастерс Купот, Багдатис ја пронашол својата форма. Тој стигнал до полуфиналето, победувајќи ги Николај Давиденко и Томи Робредо. Потоа тој бил поразен од вториот носител Рафаел Надал во три сета.
2008
Багдатис ја започнал сезоната во 2008 година на турнирот во Ченај во Индија, каде што бил поразен од Робин Хасе во првото коло.
На Отворено првенство на Австралија, Багдатис го победил Томас Јохансон и шампионот од 2005 година, Марат Сафин, за во третото коло да биде поразен од фаворитот на домашната публика, Лејтон Хјуит во пет сета. Натпреварот траел 282 минути, започнувајќи во 11:52 и завршувајќи во 4:34 часот.
На Отвореното првенство на Франција, како 17-ти носител, тој бил лесно поразен од Симоне Болели во три сета.
Потоа на турнирот во Хале, Германија, каде што бил финалист во 2007, тој загубил од Рожер Федерер во четвртфиналето.
На Вимблдон, како десетти носител, Багдатис стигнал до четвртото коло, каде што бил поразен од Фелисијано Лопез во натпревар од пет сета.
Потоа Багдатис претрпел повреди до крајот на сезоната. Па затоа, тој не настапил на последниот гренд слем турнир во годината, Отвореното првенство на САД.
IC 898
IC 898 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 5 август 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 898 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 898 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 1 м 43,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 21' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на IC 898 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3093671.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Конгоански јазик
Конгоанскиот (Kikongo) е нигер-конгоански јазик, од групата на банту-јазици. Јазикот го зборуваат Конгоанците и Ндундуанците во ДР Конго, Република Конго и Ангола. Конгоанскиот е тонски јазик. Јазикот е база за китуба, креолски јазик и лингва франка за најголемиот дел на централна Африка. Овој јазик бил мајчин јазик на голем број робови кои биле испратени во Америка. Јазикот го зборуваат околу 7 милиони луѓе и уште два милиони луѓе како втор мајчин јазик.
Пливање на Летните олимписки игри 2004 – 100 м слободен стил во машка конкуренција
Пливање на Летните олимписки игри 2004 година - 100 м слободен стил во машка конкуренција — дисциплина која се одржала во Атинскиот олимписки воден центар кој е во составот на Атинскиот олимписки спортски комплекс, во Атина, Грција. Натпреварот се одржал на 17 и 18 август.
Конгоански јазик
Правопис
Денес јазикот нема стандардизиран правопис, па така има неколку правописни верзии кои се користат низ весниците, памфлетите и книгите.
Пливање на Летните олимписки игри 2004 – 100 м слободен стил во машка конкуренција
На натпреварот учествувале 69 натпреварувачи од 62 нации. Нациите биле ограничени на двајца пливачи од игрите во 1984 година.
Резиме
Холандскиот пливач Питер ван ден Хогенбанд ја одбранил својата олимписка титула во оваа конкуренција (четвртиот човек што го сторил тоа), надвор од рекордното време од 48,17. Роланд Марк Скуман, кој го зацврстил го освоил сребрениот медал со време од 48.23. Тоа бил првиот медал за ЈАР во оваа конкуренција. Австралиецот Ијан Торп го освоил бронзен медал подобрувајќи го својот рекорд за 0,07 од секундата, односно со време од 48,56. Австралија не освоила медал на 100 метри слободно во машка конкуренција од 1968 година. Торп бил првиот човек кој освоил медали на трките на 100, 200 и 400 метри слободно на една Олимпијада.
Двократниот олимписки шампион Александар Попов завршил само на деветтото место за само две стотинки (0,02) надвор од топ 8 од полуфиналето (49,23). Следната година, Попов објавил дека се повлекува од пливање и станал редовен член на Меѓународниот олимписки комитет. Другите значајни пливачи кои го пропуштиле последниот рез биле Французинот Фредерик Буске, Литванецот Роландас Гимбутис, Џорџ Бовел од Тринидад и Тобаго и американското дуо Џејсон Лезак и Јан Крокер. Оваа Олимпијада, за прв пат еден Американец не се пласирал во полуфиналето на 100 метри во слободен стил.
Позадина
Овој натпревар бил дваесет и четврти настап на 100 метри слободно во машка конкуренција. Настанот се одржувал на секоја Летна олимпијада, освен во 1900 година (кога најкраткиот слободен стил бил 200 метри), иако верзијата од 1904 година била мерена во јарди отколку во метри.
Список на државни водачи во 1189 година
Ова е список на државни водачи во 189 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Пливање на Летните олимписки игри 2004 – 100 м слободен стил во машка конкуренција
Позадина
Двајца од осумте финалисти од Летните олимписки игри во 2000 година учествувале: носителот на златен медал Питер ван ден Хогенбанд од Холандија и носителот на сребрен медал (и носител на златен медал од 1992 и 1996 година) Александар Попов од Русија. Питер ван ден Хогенбанд бил на второто место на последните две светски првенства, зад Американецот Ентони Ервин (кој се пензионирал во 2003 година на 22 години) во 2001 година и Попов во 2003 година. Ијан Торп од Австралија, пред се пливач на средни растојанија, 100 во 2000 година кога освоил пет златни медали, покажал способност во спринт со пласман на третото место на светското првенство 2003 година.
Азербејџан, Бурунди, Гвајана, Ирак, Летонија, Пакистан, Папуа Нова Гвинеја и Србија и Црна Гора дебитирале на овој настан. САД го забележаал 23-от настап, најмногу од која било нација, пропуштајќи ги само бојкотираните игри во Москва во 1980 година.
Формат
Ова натпреварување во пливање во слободен стил се состоело од три круга: групна фаза, полуфиналиња и финале. 16 пливачи со најдобро време се пласирале во полуфиналињата. 8 пливачи со најдобро време се пласирале во големото финале.
Андре Гомес
Андре Филипе Таварес Гомес (р. ) — португалски професионален фудбалер кој игра како централен играч од средниот ред за шпанскиот клуб Барселона и за репрезентацијата во Португалија.
Тој играше три години во Бенфика, каде што го освои домашниот тренер во сезоната 2013-14. Во јули 2014 година, тој се приклучи на Валенсија.
Гомес освоил 37 трофеи за Португалија, сите младински нивоа, вклучувајќи шест за под 21 година. Тој ја претставуваше нацијата на Евро 2016 - освојувајќи го турнирот - и Купот на конфедерации во 2017 година.
Роден е во Грејо, Вила Нова де Гаја, Порту округ, Гомес се приклучил на С.Л. Младинскиот систем на Бенфика на возраст од 18 години, играјќи ја минатата година како помлад со Лисабонскиот клуб. На 28 јули 2012 година тој се појави во својата прва игра со првиот тим, во пријателски натпревар со Жил Висенте, и ја помина првата сезона како постар за резерва, натпреварувајќи се во втората лига.
На 16 април 2014 година, Гомес ги одиграл целосните 90 минути во вториот натпревар од полуфиналето на Купот на Португалија, постигнувајќи го конечниот 3-1 по брилијантен поединечен напор да му помогне на својот тим - кој играл со еден играч помалку за 60 минути против Порто - ја освои титулата 3-2 на агрегат. Тој ја заврши сезоната со 23 натпревари што ги сочинуваа сите натпреварувања, помагајќи му на клубот да ја освои првата тројка во својата историја (лига, куп и Taca da Liga).
На 17 јули 2014 година, Гомес се согласи со договорот за заем од една сезона со Валенсија, приклучувајќи се на бројни сонародници, вклучувајќи го и менаџерот Нуно Еспирито Санто. Иако неговите економски права биле во сопственост на Питер Лим, договорот за заем бил договорен да го однесе и Родриго во шпанскиот клуб, поради тоа што Лим го купил вториот.
Гомес го направи своето деби на Ла Лига на 23 август 2014, започнувајќи со нерешен резултат од 1:1 против Севиља. Тој го постигна својот прв гол на натпреварот на 22 септември, освојувајќи го вториот од победата од 3:0 над Гетафе.
На 12 јуни 2015 година, Бенфика и Валенсија објавија дека постигнале договор за федеративните права на Гомес. Потоа, тој потпиша договор со Шпанците до 30 јуни 2020 година.
На 21 јули 2016 година, Барселона објави дека постигнала договор со Валенсија за трансфер на Гомес, за плаќање од 35 милиони евра, плус 20 милиони евра во додатоци. Тој го направи своето натпреварувачко деби на 17 август, играјќи ги целосните 90 минути во победата од 3:0 против Севиља за Суперкупот на Еспањол и директно вклучени во две од голите.
Гомес го постигна својот прв гол за тимот на 19 март 2017 година, затворајќи победа од 4-2 против неговиот поранешен клуб Валенсија. Тој бил прогласен за најлошо потпишување на сезоната од читателите на Марка. Сепак, во финалето на Копа дел Реј, тој го замени повредениот Хавиер Маскерано во првата половина од натпреварот против Алавес, играјќи главно како десен бек и обезбедување на помош за Нејмар, кој го совлада вториот во евентуален триумф од 3-1.
Time Pieces: Best of Eric Clapton
Time Pieces: The Best of Eric Clapton е албум на најголеми хитови од блуз-рок музичарот Ерик Клептон. Издаден е во мај 1982, како збир од неговите албумски хитови, освен од албумите „No Reason To Cry“ и „Another Ticket“. На обвивката на албумот се наоѓа најомилената гитара на Клептон, односно Блеки.
Меѓународна стандардна назнака за имиња
Меѓународна стандардна назнака на имиња, скрат. ISNI (од International Standard Name Identifier) — единствен број на создавачи на и учесници во медиумски содржини како книги, телевизиски емисии и статии во весници. Се состои од 16 цифри во четири блока.
Осмислен е од поткомисијата 9 на техничката комисија 46 при Меѓународната организација за стандардизација (ISO) како меѓународен стандард, а објавен во конечен облик на 15 март 2012 г.
ISNI се користи за уточнување и појаснување на имиња што се подложни на забуна и дава врски до податоците за тие имиња собрани и во употреба од сите гранки на медиумите.
617
617 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 617 година од новата ера, 617. од првиот милениум, 17. од VII век и осма од 610-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6125 и 6126 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5367 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4377 и 4378 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1370.