cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Приказна за бајките
Историја на создавањето
Според мемоарите на Јуриј Норштејн, работата на лентата започнала во моментот кога тој, откако дошол кај прозаистката Људмила Петрушевскаја, започнал да и раскажува за слики-асоцијации, слики-спомени што веќе созревале во неговиот ум, но сè уште не се формирани „во единствен уметнички систем“. Петрушевскаја, која родила дете непосредно пред да се сретне со режисерот, го сфатила планот на Норштејн низ призмата на нејзиното лично искуство. Состојбата на умот на ко-писателите била поважна при пишувањето на сценариото отколку структурираните идеи, рекол режисерот. „Филмот порасна од нас самите, како што беше“. На Петрушевскаја и се чинело дека сликата треба да се вика „ дојде сив волк“, но уметничкиот совет, кој го прифати сценариото, нашол во цитатот од приспивната песна „некое застрашувачко предвидување“. Потоа, Норштејн ставил во насловот реплика од поемата на поетот Назим Хикмет „Приказна за бајките“. Последователно, креаторот на снимката појаснил дека интонационално слушнал друга фраза - „ Песна за песните “.
Кога била подготвена „Приказна за бајките“, од сценаристите било побарано да направат измени во лентата и да напишат текст надвор од екранот. Главната поплака од официјалните лица на Госкино била дека гледачите можеби нема да ја разберат - без дополнително појаснување - главната порака на анимираната приказна. Петрушевскаја, разбирејќи ја состојбата на нејзиниот соавтор, рекла дека филмот што го снимил подоцна ќе „влезе во сите филмски учебници“: „Не грижи се и немој да правиш ништо со тоа! Оваа позиција на оддалеченост ја одиграла улогата: по некое време Норштејн ја повикал Петрушевскаја и рекол дека му е доделена Државната награда на СССР за други дела. После тоа, „Приказна за бајките“ било дозволено да се изнајмува и да се емитува.
NGC 5471
NGC 5471 — дел од галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5471 се споменува и како MCG 9-23-30, VV 394.
Откривање
Објектот е откриен на 22 август 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5471 е од видот GxyP. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5471 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 4 м 28,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 23' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Бела Црква (појаснување)
Бела Црква може да се однесува на следниве места:
Јоргован
Јоргован — род од околу 20 видови цветови кои припаѓаат на семејството на маслинките (Oleaceae). Јоргованот е распространет во југоисточна Европа и Мала Азија. Цвета од април до мај.
Бал (драма)
Баал била првата целовечерна претстава напишана од германскиот модернистички драматург Бертолт Брехт. Во неа се работи за еден млад расипник кој се вклучува во неколку сексуални афери и барем едно убиство. Напишанa е во 1918 година, кога Брехт бил 20-годишен студент на Универзитетот во Минхен, како одговор на експресионистичката драма „Осаменикот“ („Der Einsame“) од наскоро-нацистичкиот драматург Ханс Јохст.
Јоргован
Опис
Јоргованот е мало дрво, со височина до 10 метри. Гранчињата му сè до 30 сантиметари во пречник. Лисјата главно му се во форма на срце. Цветовите обично цветаат на пролет, а секој цвет е голем од 5 до 10 милиметри. Вообичаено бојата на цветот е виолетова, а исто така го има и во розова, бела и жолта, дури го има и во боја на презреана вишна. Цветот му е како чаура.
Користење
Поради својот убав и миризлив цвет, јоргованот се сади во парковите ширум Европа и Северна Америка. Дрвото на јоргованот може да се користи за правење музички инструменти, но е многу незгоден, затоа што кога се суши, се криви и разлистува.
Бал (драма)
Претставата е напишана во форма на висока проза и вклучува четири песни и воведна хорска химна („Химната на Баал Велики“), која е поставена врз мелодии компонирани од Брехт лично. Брехт го напишал ова дело пред да ги развие драматуршките техники на епскиот театар кои ја карактеризираат неговата подоцнежна работа, иако тој повторно ја обработил оваа претстава во 1926 година.
Синопсис
Приказната го прикажува падот на пијаниот и распуштен поет, Баал. Баал е анти-херој кој ги отфрла конвенциите и раскошот на буржоаското општество. Овој наратив влече инспирација од германската традиција на Штурм и Дранг (Бура и Натисок), која го слави култот на генијот кој живее надвор од конвенциите на општеството, кои подоцна ќе го уништат. „Отпадникот, разочараниот, жилавиот станува херој; тој може да биде криминалец, тој може да биде получовеч“, тврди Џон Вилет, „но во драмите како Баал тој може да биде романтизиран во инвертиран идеалист, кој слепо удира по општеството во кое живее“. Баал талка низ селата, женкарејќи и тепајќи се. Ја заведува Јоана, која потоа се удавува себеси. Тој ја отфрла својата бремена љубовница Софи и ја напушта. Тој го убива неговиот пријател Екарт, станувајќи бегалец од полицијата. Дрско држејќи се на страна од последиците од неговите постапки, Баал, сепак, е сведен ниско поради неговата развратност, умира сам во шумска колиба, ловен и напуштен, и оставајќи ги да бдеат за него труповите на дефлорираните девојки и убиените пријатели.
Историја на продукции
И покрај тоа што била напишана во 1918 година, Баал не била поставена како театарска претстава сѐ до 1923 година, кога ја имала својата премиера на 8 декември во театарот Altes во Лајпциг (во продукција режирана од Алвин Кронахер, во која Брехт учествувал на повеќето проби).
Брехт напишал ревидирана верзија заедно со Елизабет Хауптман во 1926 година за краткотрајна продукција на Deutsches Theater на Max Reinhardt во Берлин, каде што неодамна работел како драматург. Премиерата била на 14 февруари за една единствена изведба како матине. Била изведена од Junge Bühne, а во режија на Брехт и Оскар Хомолка (кој исто така ја играл и главната улога), а сценографијата била на Каспар Нехер.
Во 1970 година, глумецот / режисерот / сценаристот Рајнер Вернер Фасбиндер ја играл главната улога во германската телевизиска продукција на Баал од Вокер Шлендорф, каде што Фасбиндер ги запознал неговите поранешни ѕвезди, глумците Маргарета фон Трота и Гинтер Кауфман. Во 1982 година, музичарот / глумец Дејвид Боуви ја играл главната улога за телевизиската продукција на Баал за Би-би-си, од Алан Кларк. Џон Вилет ги обезбедил англискиот превод и сценарио. Снимките на Боуви од петте песни на драмата, биле објавени како ЕП, Дејвид Боуви во БААЛ на Бертол Брехт.
Продукција на Баал од 2011 година исто така е изведена во Театарската куќа Сиднеј - и таа добива мешани критики.
Адаптацијата на Џонатан Марк Шерман за распуштената рок-ѕвезда „Клајв“, во која глумат Итан Хоук како Клајв, Зое Казан и Винсент Д'Онофрио, започнала со претпремиери во театарската куќа „Нова група“ во Њујорк на 17 јануари 2013 година.
Белешки
<references group="" responsive="1">
Список на реки во Шлезвиг-Холштајн
Список на реки во Шлезвиг-Холштајн, Германија:
Жак Гошрон
Жак Гошрон (, -, ) — француски поет, есеист и преведувач. За член на МАНУ надвор од работниот состав бил избран на 27 мај 2003 година.
Животопис
Тој е роден во Гијонвил, Франција во 1920 година. Еден од уредниците на списанието Европа основано од Ромен Ролан. Професор по естетика на Академијата на применети уметности во Париз. Почесен член на ДПМ.
Творештво
Автор е на стихозбирките:. Автор е на либретото за операта Канут на Јозеф Козма.
Биргита Дал
Рут Биргита Дал (родена на 20 септември 1937 година) е шведска поранешна политичарка од Социјалдемократската партија.
Образование и кариера
Дал била избран за пратеник од 1969 до 2002 година (до 1970 година како член на Долниот дом ), за министер за енергетика од 1982 до 1990 година, за министер за животна средина од 1986 до 1991 година и за претседател на парламентот од 1994 до 2002 година. . Од 2005 година таа е претседател на шведскиот оддел на Детскиот фонд на Обединетите нации (УНИЦЕФ).
Контроверзии на Црвените Кмери
Од 1971 до 1977 година, додека служела и како пратеник во парламентот, Дал била претседател на шведскиот комитет за Виетнам (од 1975 година познат како Шведски комитет за Виетнам, Лаос и Камбоџа). За време на периодот од 1975 до 1979 година, кога Камбоџа била управувана од владата на Пол Пот и неговата партија Црвени Кмери, околу 1,7 милиони Камбоџанци биле убиени преку комбинираниот резултат на политички погубувања, глад и принудна работа (види период на Црвените Кмери (1975 –1979) . Во 1976 година, Дал учествувала во дебата во Sveriges Radio за ситуацијата во Камбоџа, каде меѓу другото изјавила: "Everyone knows that much – or maybe even most – of what is now being said and written about Cambodia are lies and speculation. It was completely necessary to evacuate Phnom Penh. It was necessary to rapidly start the production of provisions and it would require large sacrifices from the population. But that's not what currently is our problem. The problem is that we really don't have knowledge, direct testimonies, in order to reject all lies that are spread by the enemies of Cambodia."
Дал ги повторила овие ставови во една статија во списанието Vietnam Nu (објавено од Шведскиот комитет за Виетнам, Лаос и Камбоџа) во 1977 година.
Во 1994 година, книгата на Пер Алмарк „Отворена рана“ ( Det öppna såret  ) била објавена. Во книгата, Ахмарк, меѓу другото, ја довел во прашање соодветноста на Дал како претседател на парламентот поради нејзините минати изјави за режимот на Црвените Кмери. Во дебатата што следела, Дал јавно се извинила во Dagens Nyheter во која напишала: "The problem was that I – and others – at the same time yet believed that much of what had been written about Cambodia were lies and speculation. We believed – incorrectly – that it was part of the propaganda to accuse the new regime in Cambodia of even worse crimes that had previously been committed. I also had a hard time imagining that something as shocking could be true. Therefore, there are some statements by me that I deeply regret. Ever since the terrible truth became clear to me, I've been in pain that I didn't fast enough grasped and repudiated the cruelties of the Pol Pot regime."
За време на дебатата организирана од ABF во Стокхолм во 2005 година за револуциите во Камбоџа и Виетнам, Дал изјавила, според авторот Питер Фроберг Ајдлинг : „Тврдењето дека го поддржувавме Пол Пот е лага“.
Личен живот
Биргита Дал била во брак со Ен Кок до неговата смрт. Таа имала три деца. Една од нејзините ќерки, Ана Кетнер, исто така е поранешен социјалдемократски политичар.
Итрата врана
„Итрата врана“ е советски цртан филм од 1980 година. Режисерката Галина Баринова создала цртан филм според сценарио на Алберт Иванов. Ансамблот „Интеграл“ во режија на Бари Алибасов учествувал во филмот.
Заплет
Итрата врана седнала на гранка на големо дрво и погледнала низ обоените стаклени прозорци на катната зграда во дворот каде што лежело кучето и гризало коска. На прозорецот, била развлечена мека влакнеста мачка, пред која имало чинија со вкусно јадење. Враната гладна, и завидувала на домашната мачка и помислила: „Мачките живеат! Јас би сакал така! „Таа се замислила на местото на мачката пред садот на мачката. Враната долетала до прозорецот и и рекла на мачката: „Не разбирам зошто страдаш? Ќе го земев јадењето и ќе бегав. „Мачката одговорила:„ Жал ми е но не сум гладна. „Враната предложила:„ Дали сакаш да бидам ти? „Мачката се замислила во слобода и се согласила:„ А јас - ти. Нема да ти биде досадно? „Враната рекла:„ Нема да ми здосади! „Мачката скокнала на гранката, а потоа во гнездото, но се распаднало под нејзината тежина, а гранката се наведнала. Враната влетала во отворениот прозорец, ги изела сите јадења од мачката, а потоа почнала да си игра со клопчето и се заплеткала во конците. Домаќинката ја зграпчила метлата и се обидела да ја фрли враната од прозорецот. Враната излетала и ја срушила мачката, заедно паднале врз кучето кое лежело под дрвото. Во исто време, мачката ја зграпчила враната со предните шепи, а кучето со задните нозе. Домаќинката која скокнала се фатила за мачката и ја прегрнала. Враната паднала во локвата и рекла: „Заврши! „Мачката одговорила:„ Мечтаев! „Мачката легнала на познатиот прозорец и рекла:„Најдобро е да си мачка! „Враната го поправила гнездото и сумирала:„ Добро е да се биде врана! Таа никогаш нема да се досадува!"
ДВД
Цртаниот филм е постојано објавуван на ДВД во колекции на цртани филмови:
Преглед на критичарот
<blockquote class="ts-Начало_цитаты-quote">Главната тема на делата на Галина Баринова беа руски бајки за деца за животни, раскажани ненаметливо, со лесен јазик, хумор и симпатични мелодии. Меѓу успесите - „Жирафа со очила“, „Страшна приказна“, „Итрата врана“, „Мечка - нога од вар“. Во сите свои филмови, Галина Баринова работи и како дизајнер на продукција.<div class="ts-Конец_цитаты-source">— Сергеј Капков
Камиј Писаро
Камиј Писаро (Camille Pissarro; (, —, ) – француски сликар импресионист роден на Антилите. Бил еден од учесниците на првата изложба на импресионистите во Париз во 1874 година. Во доцната фаза се определил за поентилизмот на Сера и Сињак.
Детство
Камиј Писаро се родил во 1830 година на остров во Карипското Море. Неговото семејство имало галантериска продавница и живеела на горниот кат во простран апартмана со поглед на главната улица. Во малиот пристаништен град Шарлота Амалија било многу возбудливо, тука доаѓале бродови кои носеле стока. Градот имал статус на „слободно пристаниште“ и во него влегувале бродови кои сообраќале и превезувале стока меѓу Америка, Европа и Африка. Со своето семејство Камиј зборувал француски додека со домородното црнечко население зборувал шпански или англиски.
Школа во париски интернат и почеток на уметност
Кога имал дванаесет години родителите го пратиле во интернатска школа во Париз. Директорот на училиштето го забележал талентот на младиот Камиј и му советувал во тропските краеви каде живеел да слика палми и Камиј кога се вратил дома го послушал советот. Така кога во 1874 година се вратил дома на островот, сето свое слободно време го користел за сликање не само на палми, туку и други егзотични растенија и случки од животот околу него. Секаде со себе го носи својот блок за скицирање и во овие цртежи се искажува неговата нарав на искрен и едноставен посматрач. Во пристаништето слика бродови кои доаѓаат и животот околу нив. Бидејќи не нашол разбирање кај своите родители за својот интерес, одлучил да побегне од дома.
Бег од дома и пат за Венеција
Камиј со своите 23 години прв пат ја осетил сласта на слободата која неочекувано ја стекнал. Цело време прави скици, слика со акварел, прави цртежи со молив и туш и своите дела ги потпишува на шпански јазик со Пизаро.
Во 1852 година неговите родители се помириле со неговите амбиции, па тој се враќа дома за да замине на студии по уметност во Париз.
Студии во Париз
На предавањата на академските учители Писаро не наоѓал вдахновение и се интересирал за уметнички правци кои не биле примани од страна на широката јавност. Во нивните дела почнал да наоѓа сличности со своите убедувања и начинот на посматрање. Тој верно ја бележел секоја страна на објектот и се интересирал за светлината и светлосните услови и ја сфаќал како неделив дел на предметот што го осветлува.
Најголем обожавател на Писаро
Неколку години откако Камиј дошол во Париз, неговите родители му ја оставиле продавницте на управување на управникот и се населиле во Париз. Изнајмиле слугинка, Јулија Велај, која станала најголем обожавател на делата на Камиј и негова животна сопатничка со која имале шест деца.
Тежнеење за независност
Онерасположени од острата критика на официјалната изложба во 1874 година, Писаро и Моне организирале независни изложби на кои подоцна учествувале многу авангардни уметници Реноар, Алфред Сисли, Дега, Сезан и други. Првите изложби наишле на остри критики и прв пат бил воведен поимот импресионизам како навредлив назив за слика, а потоа и правец чии припадници тешко доживеале признанија за време на нивниот живот. Писаро бил во средиштето на импресионистичкото движење. На седмата изложба на импресионистите, во 1882 година, Писаро изложил низа слики со тема селани, кои предизвикале одушевување кај критичарите и писателот Ј. К. Уисманс. И Дега бил воодушевен од Писаровите селани.
Експерименти
Камиј Писаро експериментирал со теоријата на светлото и го проучувал влијанието на светлото, климата и годишните времиња, внесувал нови техники во уметноста. Своите сознанија ги споил во нов стил кој останал како самостоен стил во импресионизмот. Бил признат и како учител и станал средиште на група сликари Реноар, Моне, Дега, како и Сезан кои го почитувале и ценеле неговото сликарство и му се обраќале кога барале извор за инспирација.
Галерија
Кликнете на сликата за нејзино зголемување
Симфонија бр. 5 (Чајковски)
'''Симфонија бр. 5''' во е-мол, [op.] 64 (мај-август 1888) — симфонија од Петар Илич Чајковски.
Приближно времетраење: 46 минути.
Историја на создавањето
Музиката на Петар Илич Чајковски не била ценета за време на неговиот живот. За време на неговиот живот, тој често бил жртва на недоразбирање во татковината од критичарите како претставник на западниот правец во руската музика. Додека на запад, неговата музика тенденциозно била толкувана површно: Теодор Адорно напишал дека вториот став на 5-та симфонија е „емотивна обвивка што припаѓа на филмската музика“.
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1992
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Зимските олимписки игри 1992 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоиле медали. Најуспешна нација на игрите била репрезентацијата на Германија, која освоила 10 златни од вкупно 26 медали.
NGC 876
NGC 876 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 876 се споменува и како UGC 1766, MCG 2-6-57.
Симфонија бр. 5 (Чајковски)
Историја на создавањето
Чајковски имал создадено 6 симфонии (и програмски обоената Манфред Симфонија), во сите,композиторот внесува - изрази за своите внатрешни борби со судбината. Тој ѝ напишал на неговата заштитничка, принцезата Надежда фон Мек во февруари 1888 година : Судбина, е таинствената моќ што ги поништува сите наши напори да ја најдеме среќата... животот е постојан скок помеѓу мрачната реалност и возвишените соништа... А сепак вреди да се живее.
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1992
Најуспешен натпреварувач на игрите била руската скијачка Љубов Егорова, која освоила 3 златни и 2 сребрени медали.
NGC 876
Откривање
Телото е откриено на 22 ноември 1854 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Симфонија бр. 5 (Чајковски)
Историја на создавањето
Чајковски почнал да ја пишува Петтата симфонија во пролетта 1888 година. Во јуни истата година, тој ѝ пишува на г-ѓа Фон Мек,спомнувајќи здравствени проблеми и жалејќи се дека неговиот музички материјал повеќе не е лесен како порано.
NGC 876
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 876 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 876 има привидни димензии од 2' х 0,4'.
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1992
Список по земји
Списокот е направен според информациите добиени од Меѓународниот олимписки комитет (МОК) и е во склад со прописите утврдени од страна на МОК за составување на ваквите списоци. Според прописите, земјите во списокот се претставени со нивните национални олимписки комитети, а се подредени по бројот на освоени златни медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат еднаков број на освоени златни медали, подредувањето продолжува по освоените сребрени, па по освоените бронзени медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат освоено ист број на златни, сребрени и бронзени медали, тогаш тие заземаат исто место во списокот и се прикажани според редоследот на првата буква во абецедата.
Симфонија бр. 5 (Чајковски)
Историја на создавањето
И покрај анксиозноста, тој конечно бил задоволен од симфонијата и на 5 ноември 1888 година ја диригирал нејзината прва изведба во Санкт Петербург. Публиката била фасцинирана, а злонамерната критика уште еднаш ја разнишала на композиторот.
За среќа, во 1890, Чајковски ја диригирал симфонијата во Хамбург, во оваа прилика, нему лично му честитал и Јоханес Брамс.
NGC 876
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 17 м 53,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 14° 31' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 876 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8770. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 174; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 637. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 209.
Шарена српоклуна шлука
Таа е птица преселница што зимува на бреговите на Африка, Јужна Америка, јужна Азија до Австралија, како и во јужна Северна Америка. За време на миграциите таа е пак на крајбрежјата. Се среќава и во Македонија. Вон сезоната на размножување таа се собира во големи јата.
Бигор (Бороец)
Бигор — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Бороец. Претставува некропола од доцниот среден век. Се наоѓа на 3 км северно од селото, на околу 500 м од левата страна на патот Струга-Дебар, каде што се среќаваат камени плочи од гробни конструкции.
Симфонија бр. 5 (Чајковски)
Првичен мотив
Тема за мото, мм. 1-4:
Шарена српоклуна шлука
Опис
Ова е прилично голема блатна птица иако е со средна големина во својот род. Долга е 37-47 см, со распон на крилјата 75-90 см и тежина од 270 до 493 грама. Претежно е сивокафеава, со бел грб и бело под опашката (само подвидовите N. p. phaeopus и N. p. alboaxillaris), и има долг свиен клун (подолг кај женките), со завој при врвот повеќе отколку што е целиот свиен. Обично се внимателни птици. Повикот им е клокотлив свиреж, продолжен со вибрирање кога пее.
Подвидови
Има 4 подвида:
Симфонија бр. 5 (Чајковски)
Првичен мотив
Примарна тема 1 (PT1), мм. 42-50:
Примарна тема 2 (PT2), mm. 116-128:
Шарена српоклуна шлука
Поведение
Овој вид се храни сондирајќи со долгиот клун во меката кал во потрага по мали безрбетници или, пак, собира мали ракчиња и сличен плен од површината. Пред преселбата, бобинките се важен дел од нивната исхрана. Тие, исто така, јадат сини пеперуги.
Гнездото е мала дупка сместенa во мочуриштата на арктичките тундри. Несат 3-5 јајца. Возрасните одлучно ја бранат територијата за гнездење, па дури ќе нападнат човек ако премногу се приближи.
Кон крајот на 19 век, оваа птица била често ловена на нејзиниот миграциски пат, кога бројот ѝ опаднал, но оттогаш популацијата се обновува и опоравува.
И на оваа птица се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
Врвови и корени (албум)
Осврти
Тој е суштински различен од претходните албуми со својот жив звук. Снимено е во текот на четири години. Непосредно пред официјалното издавање, албумот бил објавен на Интернет без три песни (10-12). Покрај тоа, интересно е да се испреплетат музика во живо и примероци на познати уметници реге
Кучевидни
Кучевидните (лат. Caniformia или Canoidea) се ѕверови (месојадци) кои образуваат подред во рамките на редот на ѕверови. Тие поседуваат долга нуска и неповлечни канџи (за разлика од мачковидните ѕверови - Feliformia). Перконогите (Pinnipedia: фоки, морски лавови, моржови) еволуирале од кучевидни предци и затоа се сврзуваат во оваа група. Повеќето од претставниците на оваа група имаат неповлечни канџи (само прстеноопашестата мачка има полуповлечни канџи ) кои обично се плантиградни (со исклучок на фам. Canidae). Друга особина која ги одделува од мачковините ѕверови е тоа што тие поседуваат повеќе заби. Имаат подолг рострум со помалку специјализирани ѕверски заби (карназијали). Тие се сештојади или се хранат со храна која случајно ја наоѓаат, додека мачковидните ѕверови се поспецијализирани за јадење на месо. Кучевидните ѕверови имаат еднокоморни или делумно поделени слушни були, составени од една коска, додека кај мачковидните, слушните були се двокоморни, составени од две коски и споени со септа.
Современи семејства
Овој подред се состои од дванаесет семејства, девет современи и три изумрени. Порано и семејството на хиените (Hyaenidae) било вклучено овде, но денес таа се групира во подредот на мачковидните ѕверови. Копнените кучевидни ѕверови во дивината можат да се најдат на секој континент, со исклучок на Антарктик, додека перконогите се распространети во светските океани.
Семејството на кучињата (Canidae) ги вбројува во себе волците, кучињата, лисиците и други животни. Тие се најсоцијални од сите кучевидни ѕверови, при што живеат во пактови. Кучето е најразновидно од сите останати цицачи по својата телесна градба. Семејството на кучињата е поделено на „вистински кучиња“ од племето Canini и „лисици“ од племето Vulpini. Двата вида од базалните Caninae се попримитивни и не се вклопуваат во овие две племиња.
Семејството на мечките (Ursidae) ги вклучува најголемите копнени кучевидни ѕверови, и тоа од големата бела мечка до малата малајска мечка, како и од загрозената џиновска панда до многу познатата црна мечка. Заеднички особини на современите мечки се големото тело со дебели нозе, долга нуска, бушаво крзно, плантиградни шепи со пет неповлечни канџи и кратката опашка. Додека белата мечка е најмногу месојадна и џиновската панда се исхранува речиси целосно со бамбус, останатите шест видови се сештојадни.
Семејството на малата панда (Ailuridae) порано се сметала за дел од Procyonidae или Ursidae. Денес образува свое семејство. Малата панда може да се најде на Хималаите, и тоа во јужна Кина, Непал, Бутан, Индија и Пакистан. Фосилните видови од ова семејство живееле и во Северна Америка.
Семејството на творовите (Mephitidae), која еднаш се сметала за дел од Mustelidae, денес е посебна група. Постојат 11 видови на творови кои се поделени во четири родови: Mephitis (капест и ресичест твор, два вида), Spilogale (дамчести творови, два вида), Mydaus (два вида) и Conepatus (свињоноси творови, пет вида). Двата вида на творови во родот Mydaus ја населуваат Индонезија и Филипините, а сите останати творови ја населуваат Америка, од Канада до централна Јужна Америка.
Семејството на куните и видрите (Mustelidae) е најразновидна група во овој подред. Иако се многу разновидни по својата форма, големина и однесување, повеќето мустелиди се помали животни со кратки нозе, кратки заоблени уши и густо крзно. Мустелидите се месојадни. Иако не сите мустелиди споделуваат идентично забало, сите тие поседуваат заби адаптирани за јадење месо, меѓу кои и рассечувачките ѕверски заби (карназијали).
Семејството на ракуните (Procyonidae) опфаќа помали животни, најчесто со витки тела и долги опашки. Освен кинкаџу, сите проциониди имаат лентести опашки и посебни фацијални обележја и, како и мечките, се плантиградни, движејќи се со целосно прикрепување на стапалата за подлогата. Повеќето видови имаат неповлечни канџи. Се претпоставува дека раните проциониди биле гранка која се одделила од канидите и се прилагодила за посештојаден начин на исхрана.
Групата на перконогите (Pinnipedia) ги вклучува во себе фоките, морските лавови и моржовите. Тоа е широко распространета и разновидна група од полуакватични морски цицачи кои потекнале од заеднички предок најблизок до современите мечки. Групата обединува три семејства:
Еволуција
Кучевидните ѕверови најпрво се јавиле во вид на дрвоискачувачки, куновидни месојади во палеоценот (пред 65-55 милиони години). Miacis веројатно бил ран кучевиден ѕвер. Како и многу други рани ѕверови, тој бил добро прилагоден на животен стил од типот на арбореално искачување со остри како игла канџи и поседувал екстремитети и зглобови кои се слични на современите ѕверови. Миацисот најверојатно бил многу подвижен шумски жител кој ловел помали животни, како на пример мали цицачи, влекачи и птици, а можеби јадел и јајца и плодови, што го правело сештојад.
Скорешните молекуларни докази укажуваат на тоа дека перконогите еволуирале од мечковиден предок пред околу 23 милиони години, за време на доцниот олигоцен или раниот миоцен, транзициски период меѓу потоплиот палеоген и поладниот неоген.
Гудрун Брост
Гудрун Лиза Јохана Брост (родена на 6 април 1910 година – 28 јуни 1993 година) била шведска глумица. Таа се појавила во повеќе од 40 филмови помеѓу 1936 и 1986 година.
На работ на рајот (филм)
На работ на рајот (германски: Auf der anderen Seite, англиски: The Edge of Heaven, турски: Yaşamın Kıyısında) е филм на германскиот режисер од турско потекло Фатих Акин, снимен во 2007 година.
Факти за филмот
Сценариото и режијата на „На работ на рајот“ се дело на Фатих Акин, а главните улоги ги толкуваат: Нургил Јесилчај, Баки Даврак, Тунџел Куртиз и Нурсел Косе. Филмот спаѓа во жанрот драма и претставува најнаградуваното остварување на Акин. Така, филмот е добитник на дури 22 награди, меѓу кои и Германската филмска награда за најдобар филм, Европската филмска награда за сценарио и наградата за сценарио на Канскиот филмски фестивал.
Содржина
Пензионираниот вдовец Али, турски имигрант кој живее во германскиот град Бремен, верува дека нашол решение за својата осаменост кога ќе ја сретне проститутката Јетер, која е родум од Турција. Тој ѝ нуди месечна плата за да се откаже од проституцијата и да живее со него. Откако добива закани од двајца радикални исламски турски насилници, таа одлучува да ја прифати неговата покана. Неговиот син Неџат, кој е професор по германска литература, првично не ја одобрува оваа постапка на Али. Но, таа почнува да му се допаѓа, кога таа ќе му каже дека праќа пари во Турција за факултетското образование на ќерка си Ајтен. Подоцна, Али добива тежок инфаркт и мора да лежи одредено време во болницата. Кога ќе се врати дома, тој е љубоморен на Јетер, обвинувајќи ја дека водела љубов со Неџат. Затоа, сака да ја принуди на полов однос, а кога таа го одбива, Али ја удира и Јетер, паѓајќи долу, ја удира главата и умира. Тогаш, Али оди в затвор, а Неџат го пренесува телото на Јетер во нејзиното родно место. Таму, тој се обидува да ја најде ќерката на Јетер, но дознава само дека таа живее некаде во Истанбул. Решен да ја пронајде, Неџат ја напушта Германија и се сели во Истанбул, каде купува една книжарница со германска литература. Иако насекаде низ градот лепи плакати со ликот на Јетер, неговата потрага по Ајтен е безуспешна.
Паралелно, во филмот се прикажува приказната за Ајтен, која членува во една тајна, вооружена организација, која се бори против власта. По едни демонстрации, Ајтен бега од полицијата, оставајќи го пиштолот на врвот од една зграда. За да не падне во рацете на полицијата, таа илегално емигрира во Германија, користејќи лажен пасош. Таму, Ајтен ја среќава германската студентка Шарлота (Лота), која великодушно ја прима во својот дом, наспроти противењето на мајка си. Уште повеќе, Ајтен и Лота започнуваат лезбејска врска. Еден ден, тие патуваат за Бремен во потрага по мајката на Ајтен, но ги запира полицијата и Ајтен е уапсена. Иако таа бара азил како политички емигрант, нејзиното барање е одбиено и Ајтен е протерана назад во Турција, каде завршува в затвор. Лота не може да се помири со тоа и оди во Истанбул со намера да ја ослободи Ајтен. Таму, Лота се среќава со Неџат и живее во една соба од неговиот стан. По една средба во затворот, Ајтен ѝ кажува на Лота за пиштолот и таа оди на врвот од зградата за да го земе. Сепак, одејќи низ тесните улички, група деца ѝ ја грабнува ташната, па Лота ги брка, но кога ќе ги стигне, едно од децата ја убива со пиштолот.
По смртта на Лота, нејзината мајка оди во Истанбул каде го среќава Неџат и останува да живее во неговиот стан. Потоа, таа успева да ја извади Ајтен од затворот и тие доаѓаат во Истанбул. Во меѓувреме, Али е пуштен од затворот во Германија по што го депортираат во Турција. Во прво време, Неџат е лут на него и одбива да стапи во контакт со него, но подоцна, тој заминува во родното место на татко си. Филмот завршува така што Неџат чека на морскиот брег татко му да се врати од риболов. На тој начин, иако постојано им се вркстуваат патиштата, тој не ја среќава Ајтен, ниту пак Ајтен дознава за судбината на мајка си.
Коза
Домашната коза (лат. Capra aegagrus hircus) ― домашно животно, подвид на дивата коза од Азија и Источна Европа.
Нејзиното припитомување се одвивало уште во текот на 11 век п.н.е, на подрачјето на Блискиот Исток. Обично се претпоставува, дека припитомувањето многу брзо доведува до морфолошки промени на скелетот на таквите животни, како што е промената на роговите, и нивната помала големина. Луѓето од козите го користат месото, кожата, млекото и волната.
Паскал Гилевски
Биогарфија
Паскал Гилевски е роден во с. Сетома, Костурско, Егејска Македонија на година. Завршил Филозофски факултет во Скопје. По Граѓанската војна во Грција, од 1948 до 1956 година живеел во Унгарија, а потоа се преселил во Скопје. Завршил прв степен на Академијата за ликовни уметности во Белград, како и Филозофски факултет во Скопје. Работел како ликовен рецензент во весниците „Нова Македонија“ и „Вечер“. Од 1999 до 2002 година бил директор на Националната библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје, а бил и претседател на Советот на Струшките вечери на поезијата. Некое време живеел во Париз, а престојувал и во Италија, Англија, Холандија, СССР, Чехословачка, Египет, Сирија, Јордан итн.
Гилевски е член на Унгарската академија на науките и уметностите, Македонскиот ПЕН центар и на Друштвото на писателите на Македонија (од 1970 година).
Коза
Историја
Козите се меѓу најраните животни припитомени од луѓето. Најновата генетска анализа ги потврдува археолошките докази дека дивата анадолска коза од планините Загрос е веројатно изворниот предок на веројатно сите домашни кози денес.
Паскал Гилевски
Творештво
Гилевски активно се занимава со книжевно-преведувачка дејност. Притоа, тој има преведено шеесетина книги од унгарската, грчката и француската литература. Така, Гилевски има направено препев на поезијата на Шандор Петефи, Ендре Ади, Атила Јожеф, Ѓула Илјеш, Ласло Наѓ, Шандор Вереш, Ференц Фехер, Золтан Чука, Јожеф Пап, Карој Ач, Јоргос Сеферис, Одисеас Елитис, Јанис Рицос, Јанис Гуделис, Рита Буми Папа, Викторија Теодору, Виктор Иго, Пол Верлен, Жан де Лафонтен, Морис Карем, Вилем Рогеман, Мирко Андриќ-Гуџулиќ, Љубиша Ѓидиќ, Антон Густав Матош, Владимир Назор, Тин Уевиќ, Мирослав Крлежа итн. Освен тоа, Гилевски има преведено повеќе прозни дела, како:
Заедно со Ташко Ширилов, во текот на 1971/1972 година, Гилевски бил основач и уредник на весникот „За македонцките работи“, а потоа и на ревијата „Огледало“. Според неговиот расказ „Глава“, снимен е краткометражен филм, во продукција на „Вардар Филм“.
Коза
Историја
Неолитските фармери започнале да пасат диви кози првенствено за лесен пристап до млеко и месо, како и до измет, кој се користел како ѓубриво; а нивните коски, коса и жила се користеле за облека, градби и алатки. Најраните остатоци од домашни кози кои датираат 10.000 години пред денес се наоѓаат во Ганџ Дарех во Иран. Остатоци од кози се пронајдени на археолошките места во Ерихон, Чога Мами, Џејтун и Чајону, датирајќи го припитомувањето на кози во Западна Азија пред околу 8.000 до 9000 години.
Паскал Гилевски
Творештво
Неговите песни и раскази се преведени на повеќе јазици, и тоа: српскохрватски, унгарски, грчки, италијански, француски, турски, словенечки, полски, англиски, украински итн.
Гилевски учествувал во подготовката на повеќе книги со македонска книжевност, објавени во Унгарија, Грција и Франција, а бил уредник на повеќе антологии и збирки, како: На минатото време гранката златна, (Антологија на современата унгарска поезија, „Факел“, ДПМ, 1972) Антологија на новогрчката поезија („Македонска книга“, 1977) Богови и херои (старогрчки митови и легенди, „Детска радост“, 1978)
Коза
Историја
Студиите за докази на ДНК предложуваат 10.000 години БП како датум на припитомување.
Историски гледано, козјата кожа била користена за шишиња за вода и вино и при патување и при превоз на вино за продажба. Користена била и за производство на пергамент.
Исхрана
Ако ги имаат на располагање сите делови на билки, козите јадат околу 60% листови и стеблести растенија, околу 20% зелено растение и само околу 20% трева. Порано, но и денес се чуваат во повисоките места, зошто се способни за искачување како и за подрачја на кои не можат да се одгледуваат говеда.
Размножување
Козата достигнува полна зрелост на 5 месеци (мажјакот), односно на 7 месеци (женката) од животот. Таа може да носи млади до својата седма година, а вообичаено раѓа 1 до 3 млади. Циклусот кај козите трае 21 ден, започнувајќи во есен и повторувајќи се неколку месеци до оплодувањето.
Паскал Гилевски
Творештво
Гилевски е автор на книгите:
Награди
За своето творештво, Гилевски е добитник на повеќе награди, како што се: како и на повеќе награди за расказ на конкурсите на весниците „Нова Македонија“ и „Трудбеник“. Исто така, тој е добитиник на наградата за сликарство „Лазар Личеноски“ (1985).
Лустрација
Во ноември 2012 година, Комисијата за верификација на фактите на Република Македонија утврдила негова соработка со тајните безбедносни служби на поранешната СФРЈ. Од приложените документи, Комисијата утврдила дека Гилевски следел писатели, поети, уметници, артисти, режисери, новинари, повратници од странство и луѓе од неговото опкружување. Во задачата на денунцијант, којашто за тајните служби ја извршувал според псевдонимот „Глигор“, тој имал поткажувано голем број познати личности од светот на македонската култура и уметност. Меѓу нив се среќаваат имињата на Петре М. Андреевски, Јозо Т. Бошковски - Јон, Миле Неделкоски, Гане Тодоровски, Симон Дракул, Богомил Ѓузел, Бошко Смаќоски, Радован Павловски, Стојан Тарапуза, Иван Чаповски, Ташко Георгиевски, Влада Урошевиќ, Божин Павловски, Љубен Ташковски, Цане Андреевски, Петар Ширилов, Петар Т. Бошковски, Мето Јовановски, Србо Ивановски, Живко Чинго, Јован Котески, Матеја Матевски, Божо Софрониевски, Методија Фотев, Бранко Варошлија, Васил Пујовски, Ристо Јачев, Ташко Белчев, Јордан Грабулоски, Димитар Кондовски, Никола Мартиноски, Бранко Гапо, Илија Филиповски (режисер), Кирил Ќортошев, Вукосава Георгиева (артист), Миле Венко Марковски (новинар), Васко Атанасовски (уредник, новинар), Цане (Александар) Јанкулоски (уметник-сценограф) и др.
Буготуански јазик
Буготуански јазик — австронезиски јазик, од групата на океански јазици. Јазикот се зборува од околу 4000 луѓе на островот Санта Изабел, како и на мал дел од островот Фурона во Соломоните.
Грос Милцов
Грос Милцов (Groß Miltzow) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Бруслинов
Бруслинов (Бруслинів) е село во Украина, Литински реон, Виничка област.
815
815 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 815 година од новата ера, 815. од првиот милениум, 15. од IX век и шеста од 810-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6323 и 6324 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5565 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4575 и 4576 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1568.
Psyllobora
Псилобора (Psyllobora) е род на бубачки што јадат габи од семејството бубамари. Постојат околу 17 опишани видови.
Видови
Овие 17 видови припаѓаат на родот Psyllobora:
Извори на податоци: i = ITIS, c = Каталог на животот,  g = GBIF,  b = Bugguide.net
Алистратик
Алистратик (Αλιστράτη, Алистрати) — село (или гратче) во Зихненско, Егејска Македонија, денес во општината Зелјахово на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 3.088 жители (2011).
Сексот и градот
Сексот и градот (Sex and the City) — популарна американска телевизиска серија создадена од Дарен Стар. Премиерно е емитувана на HBO од 1998 до 2004, во тотала од шест сезони.
Сместена во Њујорк, серијата се фокусира на четири женски ликови. Сметана е за ситком, но има серијализирани приказни како во сапуница, како и драматични елементи.
Серијата е главно снимана во Њуjорк, во Силверкап студијата, но и во и околу Менхетен.
Кај нас, серијата премиерно беше прикажана на Македонска радио-телевизија, но беа прикажани и репризи на Алфа телевизија.
За серијата
Серијата е делумно заснована на истоимената книга од Кендас Бушнел, која е компилација од нејзината колумна во New York Observer. Бушнел изјавила во неколку интервјуа дека Кери Бредшо е нејзиното алтер его; кога за првпат ги пишувала „Сексот и градот“ есеите, ги користела своите иницијали, а подоцна го создала ликот Кери Бредшо, жена од иста кариера (писател) и со исти иницијали. Фокусот на серијата се Кери и нејзините три најдобри пријателки, кои меѓусебно разговараат за своите сексуални доживувања и фантазии, како и за своите верувања и мислења. Често, нивните разговори беа искрени дискусии за романса и сексуалност, особено во контекстот да се биде сама жена. Првата сезона е адаптација на книгата, што не е случај со останатите сезони. Во секоја епизода од првата сезона има кратки интервјуа кои се претпоставува дека и служеле на Кери во нејзиното истражување. И во втората сезона овие интервјуа се присутни, пред конечно да се укинат. Исто така е укинато т.н. „fourth wall“ (кога Кери гледа директно во камерата и и се обраќа на публиката. Последен пат е ова видено во третата епизода од втората сезона, „The Freak Show“.
Позитивни критики
Серијата стана позната по своите слободни дијалози за жените и сексот. Обожавателите на серијата велат дека Сексот и Градот е реалистичен портрет на сексуалното однесување и животниот стил на многу урбани Американци. Авторот Орсон Скот Кард вели дека иако грубоста на серијата го оставила нем, била една од најдобро напишаните серии на телевизија.
Негативни критики
Ликовите биле критикувани како површни, плитки и самобендисани. Во натпис од магазинот FHM, Кери Бредшо беше вброена во една од најиритантните ликови на телевизиската историја. Вели: „Да си претпоставиме дека станала феминистичка икона. Дали тоа значи дека сите жени треба да сакаат да станат материјалисти и уништувачи на домови?“ Сексот и Градот исто така била критикувана и поради тоа што е фокусирана само на богати и бели ликови, игнорирајќи ги црните и сиромашните. Ликовите биле наречени елитисти. Исто така, нечии мислења биле дека жените изгледале плитки затоа што зборувале само за секс.
Филм
Главна статија: Сексот и градот (филм)
Филм верзијата на серијата требаше да почне со продукција на крајот на 2004, кога серијата заврши. Меѓутоа, договорот за филмот пропадна, што, како што било изјавено, се должи на несогласувања помеѓу Сара Џесика Паркер и Ким Катрал. Ким Катрал одбила да потпише договор за помала сума од на Паркер. Статии во весниците во ноември 2006 изјавија дека проблемот бил решен и дека филмот ќе биде направен. Во моментот се вршеле преговори со продуцентот Мајкл Патрик Кинг и со главните ѕвезди. Филмот е во пред-продукциски план. . Сценариото за филмот е при крај и снимањето во Њујорк би можело да почне подоцна оваа година. Мајкл Патрик Кинг е избран за режисер на филмот. Продукцијата е закажана да почне отприлика на есен 2007 година. По неколку години гласини, Сара Џесика Паркер конечно ја потврди веста дека филмот веројатно ќе биде направен.
DVD издание
Сите шест сезони се издадени на DVD.
Импулс (механика)
Импулс ― производот од масата и брзината на еден објект, измерен во килограми – метри во секунда. Димензионално е еднаков на импулс, производот од сила и време, измерени во њутн-секунди. Њутновиот втор закон на движење вели дека промената на линеарниот моментум на тело е еднаков на нето импулсот дејствувајќи на него. На пример тежок камион кој е движи брзо има голем моментум и треба голема сила за да дојде до брзина и би требала слична таква сила зада се запре. Ако камионот бешре полесен или се движеше побавно, тогаш ќе биде потребен помал моментум и затоа ќе биде потребен помал импулс за да започне и да се запре. Како и брзина, линеарниот моментум е количество вектор, кои поседува насока и големина:
,
Каде што p е три димензионален вектор се наведува дека импулсот наа телото е во три насоки во три димензионален простор,  v е три димензионален брзински вектор,тој на телото му дава стапка на движење во секоја насока, а m е масата на објектот.
Линеарниот моментум е исто така конзервирано количество, тоа значи дека ако затворен систем не е под влијание од надворешни сили, неговиот вкупен импулс не може да се смени.
Во класичната механика, зачувувањето на линеарен моментум е имплицвиран од страна на Њутновите закони. Тоа исто така држу специјална релативност (изведена формула) и соодветни дефиниции, а (генерализиран) линеарен моментумски закон се држи во електродинамиката, квантната механика, квантната теоркиска област и општата релативност. На крај се изразува еден од основните симетрии на просторот и времето, кои од транзиционалната симетрија.
Линеарниот моментум зависи од референтната рамка. Нбљудувачи во различни рамки ќе најдат различни вредности на линеарен моментум на систем. Но секој би набљудувал дека вредноста на линеарниот моментум не се менува со текот на времето доколку системот е изолиран.
Њутнова механика
Моментумот има насока, како и големина. Величините кои имаат и големина и насоката се познати како векторски величини. Бидејќи моментумот има насока, тој може да се користи за предвидување на резултатите на насоката на предмети по нивното судирање, како и нивната брзина. Подолу, основните својства на импулсот се опишани во една димензија. Векторските равенки се речиси идентични на скаларени равенки.