cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кандид
Изведени дела
(Француски: Candido ovvero un sogno fatto in Sicilia) (1977) или само (француски: Candido) е книга на Леонардо Сциасција. Тоа било делумно врз основа на Волтеровиот Кандид, иако актуелното влијание на Кандид врз (на француски: Candido) било жешка тема на дебата. Голем број теории по тоа прашање биле предложени. Застапници на една теорија велат дека Candido е многу сличен на Кандид, но само со среќен крај. Поддржувачи на друга теорија сметаат дека Волтеровото дело само во почетокот е слично на делото на Сциасција, а инаку делата се многу различни во себе.
Недим Гурсел го напишал својот роман, (француски: Le voyage de Candide à Istanbul) во 2001 година, чијшто главен лик го запознава Ахмет III, паднатиот турски султан. Ова е мал дел од Кандид опишан како патување на ликот Кандид со брод од Венеција до Истанбул, а воедно ја претставува и содржината на книгата на Гурсел. Тери Саутерн, при пишување на неговото популарно дело Кенди со Масон Хофенберг го адаптирал делото Кандид за модерната публика и го променил главниот лик од машко во женско. Кенди се справува со отфрлањето на оптимизмост, кој авторот го гледа во женски списанија на модерната ера. Оваа книга исто така ја исмејува порнографијата и популарната филозофија. Оваа адаптација на Кандид била направена според филмот од режисерот Кристијан Маркванд, во 1968 година.
Покрај гореспоменатото, Кандид бил игран како голем дел помали филмови и театарски адаптации во текот на XX век. За овие дела, погледнете: (француски: Candide ou L'Optimisme et autres contes) (1989) со предговор и коментари од страна на Пјер Маландин.
Во мај 2009 година, претставата наречена „Оптимизам“ врз основа на делото Кандид била одиграна во Малтхаус театар во Мелбурн. Таа била направена според основната приказна на Кандид, притоа со присоединување кон анахронизмите, музиката и стенд ап комедијата од комедијантот Франк Вуди. Претставата се прикажувала во цела Австралија, а била одиграна и на Единбуршкиот интернационален фестивал.
Најпосле, изразите „кандидски“ или „кандидска реалност“ се користат како придавка за опишување на одредена точка на гледиште.
Изданија на македонски јазик
Книгата „Кандид“ била објавена од издавачката куќа „Феникс“, во рамките на библиотеката „Врвови“. Меѓутоа, во книгата не е наведена годината на издавањето, ниту пак таа е каталогизирана.
Надворешни врски
Изданија Кратенки
Рајки Евлер
Рајки Евлер (од турски Rayki evler; Рајкова куќа) е археолошко наоѓалиште во дебарското село Елевци. Претставува средновековна населба. Се наоѓа во приватна нива, што се наоѓа на околу 1 км источно од селото, каде на десниот брег на реката Долга се среќаваат грамади од камења, покривни ќерамиди и фрагменти од керамички садови.
Финстерберген
Финстерберген (Finsterbergen) — село и поранешна општина во округот Гота, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2007 е дел од градот Фридрихрода.
Список на ѕвезди во соѕвездието Јужна Риба
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Јужна Риба, надолно подредени според сјајноста.
Херман фон Хелмолц
Херман Лудвиг Фердинанд фон Хелмхолц (Hermann Ludwig Ferdinand von Helmholtz; Потсдам, 31 август 1821 — Берлин, 8 септември 1894) бил германски доктор и физичар. Се смета за еден од најзначаен научник од 19 век. Уште како млад, фон Хелмхолц е бил заинтересиран за природни науки, али неговиот татко го пратил на медицински студии поради поголема финанскиска поддршка во државата. По него е именувана Хелмхолцова равенка.
NGC 3350
NGC 3350 — леќеста галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3350 се споменува и како CGCG 155-2, CGCG 154-44, NPM1G +30.0198.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3350 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3350 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3350 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32035. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 105; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2512. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1357.
Десњански реон
Десњанскиот реон (украински: Деснянський район ) е административен реон во Киев, главниот град на Украина.
Областа опфаќа површина од 14.800 хектари, населението е околу 345,200 луѓе.
Чуки (Стрновац)
Чуки — археолошко наоѓалиште во кумановското село Стрновац. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. На 2 км источно од селото, од левата страна на долот, во нивата на еден жител има остатоци од градежен материјал.
Талисман
Талисман (од арапски طلاسم tilasm, и грчки telesma и „talein“ со значење „иницијација во мистериите“) или амајлија (од латински amuletum; значи „предмет кој го штити човекот од неволји“), се однесува на кој било предмет кој носи добра среќа и го штити сопственикот од зло. Најчесто амајлиите се: благороден камен или обичен камен, статуа, паричка, цртеж, висок, прстен, билка, животно, итн.; се смета дека дури и збор кажан во конкретен случај, како на пример: ваде ретро сатана — (латински, „Оди си сатано“), го отфрла злото или лошата среќа.
Талисманот како тема во уметноста и во популарната култура
Талисманот се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:
Исток (Евла)
Исток — археолошко наоѓалиште во преспанското село Евла. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на околу 7–8 км од селото, во подножјето на врвот Исток, во месностите Долни и Горни Колиби, каде се гледаат остатоци од разурнати цркви, распостранети од левата и десната страна на Источка Река. Црквичката во Горни Колиби била посветена на св. Богородица, а во Долни Колиби на Св. Петка.
Црква Нотр Дам де Виктоар
Базиликата Нотр Дам де Виктоар (француски : Basilique Notre-Dame-des-Victoires ) е црква која се наоѓа во Париз, Франција. Оваа католичка црква била изградена во 1627 година во барокски стил во времето на Луј XIV, а комплетно нејзината изградба завршила во 1740 година. Оваа е една од десетте базилика|базилики во Франција кои се наоѓаат во реонот Ил д Франс.
Тивок двобој (филм)
„Тивок двобој“ (јапонски: 静かなる決闘) – јапонски филм од 1949 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Тоширо Мифуне, Такаши Шимура, Мики Сањо и Кењиро Уемура.
Синопсис
Кјоџи Фуџисаки (го игра Мифуне) е млад воен лекар кој случајно се заразува со сифилис преку крвта на пациент за време на операцијата. По завршувањето на војната, тој се враќа дома и продолжува да работи во татковата болница, но ја крие тајната за својата болест. Уште повеќе, без никакво објаснување, тој ја раскинува врската со својата свршеница Мисао (ја игра Сањо), иако таа упорно го посетува во болницата и бара објаснување. За тоа време, тој се посветува на лечењето на сиромашните пациенти, а во болницата работи како медицинска сестра и една млада жена која останала бремена и се обидела да изврши самоубиство, но докторот ѝ го спасил животот. Во една прилика, медицинската сестра ја открива тајната на докторот и така за неа дознава и неговиот татко (го игра Шимура). По некое време, неговата свршеница е принудена да се омажи за друг човек, иако до последен миг го моли да ѝ ја возврати љубовта. Истовремено, и медицинската сестра му ја искажува својата љубов, но докторот ја одбива и неа. Еднаш, докторот случајно го среќава војникот од кого се заразил. Од него дознава дека е оженет и дека чека бебе. Тогаш, докторот го предупредува за можните несакани последици за плодот и го повикува да се лечи, но тој не сака да го послуша. По некое време, во болницата доаѓа неговата сопруга, која е во многу тешка сосотјба, така што докторот мора веднаш да ја оперира и да го отстрани мртвиот плод. Во болницата доаѓа нејзиниот пијан сопруг, кој го напаѓа докторот, а потоа се запрепастува откако го здогледува мртвото бебе.
NGC 5827
NGC 5827 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5827 се споменува и како UGC 9662, MCG 4-35-24, CGCG 134-66, IRAS 14597+2609.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5827 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5827 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 1 м 53,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 57' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 5827 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53676. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 153; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2020. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 87.
Манастир „Св. Јован Претеча“ - Дервент
Свети Јован Претеча (Ιερό Ησυχαστήριο Τιμίου Προδρόμου Ακριτοχωρίου) — женски манастир кај селото Дервент, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот се наоѓа на околу 1 км северозападно од Дервент и 24 км од Валовишта. Нуди убава глетка на Бутковското Езеро и планината Беласица. Изграден е во 1981 г. и претставува еден од најважните женски манастири во државата, под духовно раководство на светогорскиот манастир Ксенофонт.
Во манастирот се чуваат мошти на Свети Јован Претеча, Апостол Јаков Праведниот (Братот Христов) и Света Ана. Во 2012 г. новата манастирска црква е осветена од патријархот Вартоломеј I. Храмот зафаќа површина од 500 м2 претставува точна копија на старата црква на манастирот Ксенофонт — светогорски крстокуполен храм од X век. Изграден е наполно од традиционални материјали — камен, мермер и тули. Сестринството се занимава со иконопис и минијатура, како и со земјоделство.
Западната фасада на црквата е изградена за да изгледа истоветно на катедралата „Св. Софија“ во Охрид.
Прва македонска кошаркарска лига 2016/17 - Супер лига
Првата македонска кошаркарска лига 2016/17 - Супер лига започнала на 11 март, а завршила на 29 април 2017 година. Вкупно шест екипи се натпреварувале во Супер лигата за да ги одлучат четирите места кои воделе во разигрувањето на Првата македонска кошаркарска лига 2016/17.
Реплот
63.25°N, 21.4°W Реплот (шведски: Replot; Raippaluoto) ― остров во Кваркен („Грлото“), најтесниот дел од Ботнискиот Залив во северниот дел на Балтичкото Море. Има околу 2.100 жители, речиси само шведски говорници. Големината е околу 150 км², еден од најголемите острови во Финска. Областа била населена уште пред времето на шведското владение над Финска; првите живеалишта може да бидат проследени барем до 11 век, а можеби и порано. Денес има четири главни заедници на островот, Реплот киркоби, Нора Валгрунд, Седра Валрунд и Седеруден, од кои повеќето имаат основни училишта, иако некои затворања се случиле во 2000-тите. Реплот бил независната Општина Реплот до 1973 година, кога територијата на општината била припоена кон Општина Коршолм, во близина на Васа. Од 1997 година, Реплот е поврзан со копното преку Реплотскиот мост, заменувајќи ја претходната врска со траект што била воспоставена од 1952 година. Мостот согласно 2009 година е најдолгиот мост некогаш изграден во Финска, со должина од 1,045 м. Реплот е дел од поголем архипелаг и повеќето од помалите острови околу Реплот традиционално се користени како риболовни кампови. Денес зградите воглавно се користени како викендички бидејќи поморските активности играат голема улога во културата на регионот. Риболовот во денешно време е претежно рекреативна активност, но сè уште има голем број професионални рибари кои се активни во Реплот. Северно од Реплот се наоѓа островот Бјерке, кој порано и припаѓал на Општина Бјеркеби, што е и името на нејзиното главно село.
Голем дел од реплотскиот архипелаг е прогласен за светско наследство на УНЕСКО.
Син сомот (песна)
"Син сомот" (англиски: Blue Velvet) е популарна песна напишана од Берни Вејн и Ли Морис, снимена од поголем број на музичари. Најпрво станува хит на Тони Бенет во 1951 година, кога се искачува на #16 на списокот на Билборд најпродавани поп синглови (претходник на Билборд Хот 100). Верзијата од 1955 на Кловерс се искачува на #14 на Билборд Ритам и Блуз. На 21 септември 1963 година, верзијата на Боби Винтон се искачува на првото место на Билборд Хот 100 и истото го држи три недели. Осум недели поминува и на врвот на неколку други списоци во САД. Винтоновата верзија на "Син сомот" не успева да влезе на британските списоци на најслушани песни во 1963, но ново-пуштената верзија од 1990 се искачува на #2 во Велика Британија.
Се претпоставува дека Реј Мејсон во 1950 година за првпат ја пее во јавност оваа песна, и тоа на едно модно шоу во Бостон.
Песната неколкупати може да се слушне на филмот на Дејвид Линч, кој го позајмува и нејзиниот наслов - Син сомот (1986).
Бери Манилоу направи кавер верзија на "Син сомот" за својот албум од 2006 - Најдобрите песни од шеесеттите (The Greatest Songs of the Sixties).
Нејмар
Нејмар да Силва Сантос Јуниор (роден на 5 февруари 1992 година), познат како Нејмар, е бразилски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за клубот од Лига 1, Париз Сен Жермен и за репрезентацијата на Бразил.Плоден голгетер и познат плејмејкер, тој се смета за еден од најдобрите играчи во светот, како и еден од најголемите бразилски фудбалери на сите времиња. Нејмар има постигнато најмалку 100 гола за три различни клубови, што го прави еден од четворицата играчи што го постигнале ова.
Нејмар стана познат во Сантос, каде што го направи своето професионално деби на 17-годишна возраст.Тој му помогна на клубот да освои две последователни шампионати во Кампеонато Паулиста, Копа до Бразил и Копа Либертадорес во 2011 година ; вториот е прв за Сантос од 1963 година..Нејмар двапати бил прогласуван за најдобар јужноамерикански фудбалер на годината, во 2011 и 2012 година, а набрзо се пресели во Европа за да се приклучи на Барселона.Како дел од напаѓачкото трио на Барселона со Лионел Меси и Луис Суарез, наречени МСН, тој ја освои континенталната тројна круна во Ла Лига, Копа дел Реј и Лигата на шампионите на УЕФА.Потоа постигна домашен двојник во сезоната 2015-16.Мотивиран да биде талисман на клупско ниво, Нејмар премина во ПСЖ во 2017 година во трансфер вреден 222 милиони евра, што го прави најскапиот играч досега.Во Франција, тој освои четири лигашки титули, меѓу другите почести, и бил избран за играч на годината во Лига 1 во неговата дебитантска сезона. Имено, тој му помогна на ПСЖ да постигне домашна четворка во сезоната 2019-2020 и го одведе клубот до своето прво финале во Лигата на шампионите.
Нејмар заврши на третото место за Златната топка на ФИФА во 2015 и 2017 година, му била доделена наградата Пушкаш на ФИФА, двапати бил именуван во FIFA FIFАPro World11, двапати за тимот на годината на УЕФА и тимот на сезоната во Лигата на шампионите на УЕФА. три пати. Надвор од теренот, тој се вбројува меѓу најистакнатите светски спортисти. Спортс про го прогласи за најпродажлив спортист во светот во 2012 и 2013 година, а ESPN го наведе како четврти најпознат спортист во светот во 2016 година. Во 2017 година, Тајм го вклучи во својата годишна листа на 100 највлијателни луѓе во светот. Во 2018 година, Франс Фудбал го рангираше Нејмар на трет најплатен фудбалер во светот. Следната година, Форбс го рангираше како трет најплатен спортист во светот, паѓајќи на четврто место во 2020 година.
Ран живот
Нејмар да Силва Сантос Јуниор е роден во Моги дас Круз, Сао Паоло, во семејството на Нејмар Сантос постариот и Надин да Силва и имал христијанско воспитување. Тој го наследил своето име од својот татко, кој е поранешен фудбалер и станал советник на неговиот син бидејќи талентите на Нејмар почнале да растат. Нејмар ја коментира улогата на неговиот татко: „Татко ми е покрај мене уште од мал.Тој се грижи за работите, за моите финансии и за моето семејство.“ Растејќи, Нејмар ја комбинираше љубовта кон мал фудбал со уличен фудбал. Нејмар рече дека футсалот имал огромно влијание врз него додека растел, помагајќи му да ја развие својата техника, брзина на размислување и способност да изведува потези во тесни простори.
Во 2003 година, Нејмар се преселил со своето семејство во Сао Висенте, каде што почнал да игра за младинската екипа Португеза Сантиста. Потоа, подоцна во 2003 година, тие се преселиле во Сантос, каде Нејмар му се приклучил на Сантос. Со успехот на неговата младешка кариера и дополнителни приходи, семејството го купи својот прв имот, куќа до Вила Белмиро, домашниот стадион на Сантос. Нивниот квалитет на семеен живот се подобри, бидејќи на 15-годишна возраст, Нејмар заработуваше 10.000 реали месечно и 16.125.000 реали месечно.На 17 години, тој го потпиша својот прв целосен професионален договор, бил надграден во првиот тим на Сантос и почна да ги потпишува своите први спонзорски договори.
Младина
Нејмар почнал да игра фудбал на рана возраст и набрзо бил забележан од Сантос кој му понудил договор во 2003 година, каде што бил примен во нивната младинска академија, која во минатото произведувала бразилски интернационалци како Кутињо, Клодоалдо, Диего, Елано и Алекс.Тој, исто така, им се придружи на Пепе, Пеле и Робињо во започнувањето на својата кариера во клубот, наречен Пеикс. Додека бил во младинската академија, Нејмар го запознал Пауло Хенрике Гансо, станувајќи добри пријатели во тој процес. На 14-годишна возраст, Нејмар отпатува во Шпанија на проба со младинскиот тим на Реал Мадрид, во времето кога Реал имаше ѕвезди како Роналдо, Зинедин Зидан, Дејвид Бекам, Роберто Карлос и Робињо. Сепак, тој не остана во Мадрид, бидејќи неговиот татко во тоа време одлучи дека претпочита младото чудо да продолжи да расте додека игра во Сантос.
2009: Дебитантска сезона
Нејмар го направи своето професионално деби на 7 март 2009 година, иако имаше само 17 години.Тој бил донесен во последните триесет минути, во победата со 2–1 против Оесте. Следната недела тој го постигна својот прв гол за Сантос против Моги Мирим. Еден месец подоцна, на 11 април, Нејмар го постигна решавачкиот гол во победата со 2–1 против Палмеирас во првиот полуфинален натпревар од Кампеонато Паулиста во 2009 година/ Во финалето, сепак, Сантос претрпе вкупен пораз од 4-2 од Коринтијанс. Во својата прва сезона, Нејмар постигна 14 гола на 48 натпревари.
Нејмар го продолжи своето напредување во 2010 година, а на 15 април 2010 година, тој постигна пет гола за Сантос во поразот од 8-1 против Гуарани во квалификациската фаза на Купот на Бразил. По Кампеонато Паулиста во 2010 година во кој Нејмар постигна 14 гола во 19 натпревари, клубот бил крунисан за шампион по вкупната победа од 5–5 над Санто Андре во финалето. Нејмар потоа ја доби наградата за најдобар играч во натпреварувањето. Настапите на Нејмар за Сантос предизвикаа споредби со другите Бразилци, вклучувајќи ги Робињо и бразилската легенда Пеле.
Во 2010 година, Сантос одби 12 фунти милионска понуда за него од англискиот премиерлигаш Вест Хем Јунајтед, а подоцна и понуда од друг англиски клуб, Челзи, објавена е дека е околу 20 фунти милион. И покрај неподготвеноста на Сантос да продаде и самиот Нејмар кој инсистираше „Јас сум фокусиран само на Сантос“, неговиот агент, Вагнер Рибеиро, посочи дека кариерата на Нејмар е на друго место, изјавувајќи „Тој сака да стане најдобар играч во светот. Шансите да го направи тоа додека игра во Бразил се нула.“ Иако една година подоцна Нејмар призна, во интервју за Дејли Телеграф, дека бил задоволен од интересот на Челзи за него, бидејќи тоа било „сон“ за негово „да игра во Европа“, додека исто така изјавил дека во тоа време била вистинската одлука да останам во Бразил.
На 30 ноември 2010 година, Сантос продаде 5% удел од идните трансферни надоместоци што ќе ги добие на инвестициската групација, Терцеира Естерла инвестиментос С.А. (TEИСA), за 3.549.900 R$ (1,5 € милиони). Претходната година, неговото семејство продаде 40% од спортските права на Нејмар на групата ДИС Еспорте, која бил долгогодишен стратешки партнер на фудбалскиот клуб на Сантос.
И покрај тоа што неговите први две сезони беа многу успешни, откако ја заврши сезоната 2010 со импресивни 42 гола во 60 натпревари, беа идентификувани проблеми, имено очигледниот вкус на Нејмар за нуркање кога ќе се справи, наместо да се обидува да продолжи со својата трка, и неговиот став.Вториот дојде во прв план за време на мечот со Атлетико Гојаниенсе, на 15 септември 2010 година, кога менаџерот на Сантос, Доривал Жуниор, назначи друг играч да го изведе пеналот досуден за прекршок над Нејмар. Неговата одлука била заснована на фактот дека Нејмар промаши клучен пенал за време на финалето на Копа до Бразил истата година, дури и ако Сантос продолжи да победува.Реагирајќи на ова, Нејмар му свртел грб на својот менаџер, морал да биде смирен од линиски стручњак и да се расправа со својот капитен, Еду Драчена.Последиците од овој настан беа тоа што Доривал Јуниор сакаше Нејмар да биде суспендиран на две недели, но одборот застана на страната на играчот и веднаш го отпушти менаџерот. И покрај извинувањето на Нејмар за инцидентот, сепак остануваат некои сомнежи за неговиот став. Во декември 2010 година, на само 18 години, Нејмар го освои третото место за најдобар јужноамерикански фудбалер за 2010 година, зад Андрес Д'Алесандро и Хуан Себастијан Верон.
2011: Награда Пушкаш
Нејмар постигна шест гола за време на трката на Сантос до финалето на Копа Либертадорес 2011, израмнувајќи го за трет најдобар стрелец, вклучувајќи го и клучниот гол за вкупните 4-3 на Сантос над Серо Портењо во полуфиналето. Во финалето на двомечот, Сантос се соочил со уругвајскиот тим Пењарол и ремизирал на првиот натпревар 0-0 во Монтевидео. На домашен терен во реваншот, Нејмар го отвори резултатот во 46. минута додека Сантос се држеше за победа од 2-1, а Нејмар ги освои почестите „Човек на натпреварот“. Победата му го донесе на Сантос нивниот прв триумф во Копа Либертадорес од 1963 година, кога бразилската легенда Пеле играше за клубот.
Спектрална линија
Спектрална линија — темна или светла линија во континуиран спектар, што произлегува од емисија или апсорпција на светлина во тесен честотен опсег, во споредба со блиските честоти. Спектралните линии често се користат за идентификација на атоми и молекули. Овие „отпечатоци“ може да се споредат со претходно собраните „отпечатоци од прсти“ на атоми и молекули, и на тој начин се користат за да се идентификуваат атомските и молекуларните компоненти на ѕвездите и планетите, што инаку би било невозможно.
Видови на спектар на линии
Спектралните линии се резултат на интеракција помеѓу квантниот систем (обично атоми, но понекогаш молекули или атомски јадра) и еден фотон. Кога фотонот има доволно енергија за да овозможи промена во енергетската состојба на системот (во случај на атом, ова обично се електрони што се менуваат со орбитали), фотонот се апсорбира. Тогаш тоа ќе биде спонтано повторно емитувано, или во иста честота како и оригиналот или во каскада, каде што збирот на енергијата на испуштените фотони ќе биде еднаков на енергијата на оној што се апсорбира (претпоставувајќи дека системот се враќа во првобитната состојба).
Спектрална линија може да се разгледува или како емисиона линија или линија на апсорпција. Кој вид на линија се набљудува зависи од видот на материјалот и неговата температура во однос на друг извор на емисија. Линија на апсорпција се произведува кога фотоните од топол извор на широк спектар минуваат низ ладен материјал. Интензитетот на светлината, во тесен честотен опсег, се намалува поради апсорпцијата од материјалот и повторната емисија во случаен правец. Спротивно на тоа, светла емисиона линија се произведува кога фотоните од топол материјал се откриваат во присуство на широк спектар од ладен извор. Интензитетот на светлината, преку тесен честотен опсег, се зголемува поради емисијата од материјалот.
Спектралните линии се високо атомски специфични и може да се користат за да се идентификува хемискиот состав на било кој медиум способен да му дозволи на светлината да помине низ неа. Неколку елементи биле откриени со спектроскопски средства, вклучително и хелиум, талиум и цезиум. Спектралните линии исто така зависат од физичките услови на гасот, па затоа се користат за одредување на хемискиот состав на ѕвездите и другите небесни тела кои не можат да се анализираат со други средства, како и нивните физички услови.
Механизмите, освен атомот-фотон интеракција може да произведе спектрални линии. Во зависност од точната физичка интеракција (со молекули, единечни честички и сл.), Честотата на вклучените фотони ќе се разликува многу, а линии може да се набљудуваат низ електромагнетниот спектар, од радиобранови до гама-зраци.
Номенклатура
Силните спектрални линии во видливиот дел од спектарот често имаат уникатна ознака на линијата Фрауенхофер, како што е K за линија на 393.366 nm кои произлегуваат од самите јонизирани Ca +, иако некои од „линиите“ Фрауенхофер се мешавини од повеќе линии од неколку различни видови. Во други случаи, линиите се означуваат според нивото на јонизација со додавање римски број на означувањето на хемискиот елемент, така што Ca +, исто така, има ознака Ca II. Неутралните атоми се означуваат со римскиот број I, јонизираните атоми со II и така натаму, така што на пример Fe IX (IX, римски 9) претставува осум пати јонизирано железо. Подеталните ознаки обично вклучуваат линија бранова должина и може да вклучуваат повеќекратен број (за атомски линии) или означување на бендот (за молекуларни линии). Многу спектрални линии на атомски водород, исто така, имаат ознаки во нивните соодветни серии, како што се серијата Лајман или серијата Балмер.
Првично сите спектрални линии биле класифицирани во серијата на Принципи, Шарп серијата и Дифузните серии. Овие серии постојат низ атоми на сите елементи и комбинациониот принцип на Ридберг-Риц е формула која предвидува да се најде шема на линии во сите атоми на елементите.
Линија на ширење и поместување
Спектралната линија се протега низ низа честоти, не само низ една честота (односно, има ненулова линеарна ширина). Покрај тоа, неговиот центар може да се префрли од својата номинална централна бранова должина. Постојат неколку причини за ова проширување и промена. Овие причини може да се поделат во две општи категории - проширување поради локалните услови и проширување поради проширени услови. Проширувањето поради локалните услови се должи на ефектите кои се одржуваат во мал регион околу елементот кој емитува, обично доволно мал за да обезбеди локална термодинамичка рамнотежа. Проширувањето поради проширените услови може да произлезе од промените во спектралната распределба на зрачењето, како што поминува низ нејзиниот пат кон набљудувачот. Исто така може да резултира од комбинирање на зрачење од голем број региони кои се далеку од едни на други.
Природно проширување
Принципот на несигурност го поврзува животниот век на возбудена состојба (поради спонтано радијациско распаѓање или процеси на Аугер) со неизвесноста на неговата енергија. Краткиот животен век ќе има голема енергетска неизвесност и широка емисија. Овој проширен ефект резултира со непроменет Лоренцов профил. Природното проширување може да биде експериментално изменето само до степен до кој стапките на распаѓање можат да бидат вештачки потиснати или зголемени.
Топлинско Доплерово проширување
Атомите во гасот што емитуваат зрачење ќе имаат дистрибуција на брзини. Секој емитуван фотон ќе биде „црвен“ - или „син“ - префрлен со ефектот на Доплер во зависност од брзината на атомот во однос на набљудувачот. Колку е повисока температурата на гасот, толку е поширока дистрибуцијата на брзините во гасот. Бидејќи спектралната линија е комбинација на сите емитирани зрачења, колку е поголема температурата на гасот, толку е поширока спектралната линија која се испушта од тој гас. Овој проширен ефект е опишан со Гаусов профил и не постои поврзана промена.
Проширување заради притисокот
Присуството на блиски честички ќе влијае на зрачењето кое го емитираат одделни честички. Постојат два ограничувачки случаи со кои се случува ова: Проширувањето на притисок може да се класифицира и според природата на силата на вознемирување, на следниов начин:
Проширување поради нелокални ефекти
Одредени видови проширувања се резултат на услови во голем простор на простор, а не само на услови кои се локални за емитувачката честичка.
Проширување на непроѕирноста
Електромагнетното зрачење што емитираат во одредена точка во просторот може да се реапсорбира додека патува низ вселената. Оваа апсорпција зависи од брановата должина. Линијата е проширена затоа што фотоните во центарот на линијата имаат поголема веројатност за реапсорпција од фотоните на крилните линии. Навистина, реапсорпцијата близу до центарот на центарот може да биде толку голема што може да предизвика самопреврат во која интензитетот во центарот на линијата е помал отколку во крилјата. Овој процес понекогаш се нарекува самоапсорпција.
Макроскопско доплерско ширење
Доколку различни делови од емитувачкото тело имаат различни брзини (по должината на видното поле), добиената линија ќе се прошири, со ширина на линија пропорционална со ширината на распределбата на брзината. На пример, зрачењето емитирана од далечното вртечко тело, како што е ѕвездата, ќе се прошири поради варијациите на брзината на видното поле на спротивните страни на ѕвездата. Колку е поголема стапката на ротација, толку е поширока линијата.
Радијациско проширување
Радијациско проширување на профилот на спектрална апсорпција се јавува поради тоа што апсорпцијата на резонанца во центарот на профилот е заситена со многу пониски интензитети отколку нерезонантните крила. Затоа, како што се зголемува интензитетот, апсорпцијата на крилјата се зголемува побрзо од апсорпцијата во центарот, што доведува до проширување на профилот. Радијационото проширување се јавува дури и при многу ниски интензитети на светлината.
Комбинирани ефекти
Секој од овие механизми може да дејствува изолирано или во комбинација со други. Претпоставувајќи дека секој ефект е независен, посматраниот профил на линија е конволуција на профилите на линии на секој механизам. На пример, комбинацијата на топлинско Доплерово проширување и проширување заради притисокот дава Фогтов профил.
Видлива светлина
За секој елемент, следната табела ги прикажува спектралните линии кои се појавуваат во видливиот спектар, од околу 400 nm - 700 nm.
Други бранови должини
Без квалификација, „спектрални линии“ обично подразбираат дека се зборува за линии со бранови должини кои спаѓаат во опсегот на видливиот спектар. Сепак, постојат и многу спектрални линии кои се појавуваат на бранови должини надвор од овој опсег. На многу пократки бранови должини на Х-зраци, тие се познати како карактеристични Х-зраци. Другите честоти исто така имаат и атомски спектрални линии, како што е серијата Лајман, која паѓа во ултравиолетовиот опсег.
Калчо Катанија
Калчо Катанија (Calcio Catania SpA) е италијански фудбалски клуб од градот Катанија, Сицилија. Во моментов се натпреварува во Лега Про, третото ниво на италијанскиот фудбал. Клубот е основан 1908 под името -{Educazione Fisica Pro Patria}-, за да на 22 ноември 1946 името на клубот да биде променето во Калчо Катанија. Најголемите успеси на клубот се 8. место во Серија А и финалето на Купот на Алпите.
Катанија игра на стадионот Анџело Масимино, кој има капацитет од 23.420 места. Изграден е 1937 година. Најголем соперник им е Палермо и нивниот меѓусебен натпревар е познат како сицилијанско дерби.
Месје 95
Месје 95 (Messier 95, M95) или NGC 3351 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Месје 95 (Messier 95) и NGC 3351 се споменува и како M 95, UGC 5850, MCG 2-28-1, CGCG 66-4, IRAS 10413+1158.
Откривање
Телото е откриено на 20 март 1781 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Месје 95 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. Месје 95 има привидни димензии од 7,4' х 5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 13°.
Други поделби
Проучување на Месје 95 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32007. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 849. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Еквадор на Олимписките игри
Еквадор првпат настапил на Олимписките игри во 1924 година. Во периодот од 1928 до 1964 година, земјата не учествувала на игрите.
Еквадор никогаш не настапил на Зимските олимписките игри. Спортистите на Олимписките игри освоиле вкупно 2 медали.
Националниот олимписки комитет на Еквадор бил основан во 1948 година и бил признаен во 1959 година.
Палата Стенинге
Палата Стенинге е барокна палата со поглед на езерото Меларен во близина на Марста надвор од Стокхолм, Шведска. Изградена во периодот 1694-1698 година по дизајн на архитектот Никодим Тесин Помладиот, палатата е директно инспирирана од замокот Во ле Виконт во Франција и има репутација во Шведска како еден од најелегантните примери на барокни куќи. Палатата Стенинге била завршена во 1705 година.
Историја
На крајот на 1200 година, првата позната населба била основана во Стенгин. Во 1667 година, Карл Гиленстиерна го наследил имотот Стенинге. 1680-81 година, познатиот шведски архитект Никодим Тесин добил задача да ја дизајнира палатата и двете крила. Во 1705 година била завршена палатата Стенинге. Во 1706 година, Карл Гиленстиерна се оженил и ја подарил палатата Стенинге како подарок за венчавка на својата невеста, Ана Соп.
Во 1735 година, семејството Ферсен го купило Стенинге. Во 1747 година, Стенинге бил доверен. Во 1810 година Аксел фон Ферсен бил убиен. Споменик на Ферсен е подигнат во Стенинге во 1813 година. Стенинге го наследил неговиот брат Фабијан Рајнхолд фон Ферсен, а потоа неговиот внук Аксел фон Ферсен (1798-1838). Кога Аксел фон Ферсен починал во 1838 година, семејството на фон Ферсен изумрело, а Стенинге го наследиле неговата сестра Луиз фон Ферсен и нејзиниот сопруг Карл Август Гилденстолпе, кои го загубиле за време на нивниот познат банкрот во 1867 година. Во 1873 година, баронот фон Отер го купил Стенинге и била изградена камена штала западно од палатата.
Во 1970 година, Г.Б.А Холм го купиле Стенинге и го вработил архитектот И.Г. Класон за да изврши реставраторска работа. Во 1923 година, Хана Линдмарк ја купила палатата Стенинге. Во 1932 година, палатата Стенинге ја купил Волфганг Томас, син на американскиот амбасадор во Шведска.Во 1976 година, едно семејство со заедничко име Андерсон го купил Стенинг. Во 1979 година, големата камена штала била прогласена за котирана зграда. Во 1997 година, Лин и Атл Бринестад го купиле Стенигне. Во 1999 година бил отворен Културниот центар Палата Стенинге. Во 2009 година, палатата Стенинге и камената штала ги купило корпоративно семејство.
NGC 1452
NGC 1452 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1452 се споменува и како NGC 1455, ESO 549-12, MCG -3-10-44, IRAS 03430-1847.
Откривање
Објектот е откриен на 6 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1452 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 1452 има привидни димензии од 2,8' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 45 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 18° 37' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 113°.
Други поделби
Проучување на NGC 1452 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13765. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 312; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5884. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1475.
Стефан Милосављевиќ
Д-р Стефан Милосављевиќ (Белград, 18 декември 1827 — Виена, 13 февруари 1879) — доктор по медицина и хирургија, првиот српски шеф на здравствената служба и првиот граѓанин на Србија кој станал доктор по медицина.
Биографија
Д-р Стефан Милосављевиќ е роден во Белград на 18 декември 1827 година. Основно и средно училиште завршил во Белград. Во почетокот на 1850-та. Заминал во Париз како државен стипендист за да студира медицина. Своите медицински студии ги завршил во Париз по пет години, на 18 април 1855 година. Тогашното Министерство за јавно образование на Стеван Милосављевиќ му доделил диплома со која го прогласил за доктор по медицина.
Животот и работата
По завршувањето на училиштето се вратил во Србија, каде што станал доктор. Работел како општински и приватен лекар во Белград до 1859 година, кога со декрет на Милош Обреновиќ од 1 април 1859 година бил именуван за началник на санитарното одделение на МВР. Стефан Милосављевиќ бил организатор и креатор на многу санитарни прописи во санитарната служба. Биле усвоени:
Бил началник на санитарната управа на МВР(Министерство на Внатрешни Работи) до 1879 година.
На почетокот на 1878 година, неговото здравје се влошило. Во април истата година заминал во Швајцарија на лекување и опоравување. По неколку месеци отишол во Виена на повторно лекување. Неговата состојба се влошила и тој починал на 13 февруари во Виена, во рацете на неговите сестри. Погребан бил во Белград на 21 февруари 1879 година.
Стефан Милосављевиќ починал во 1870 година бил избран за советник на општина Белград. Во 1873 година бил избран за владин пратеник во Народното собрание на Србија. Активно учествувал во донесувањето на законите и дискусиите за важни прашања во овие тела.
Стефан Милосављевиќ учествувал на Меѓународниот медицински конгрес во Виена во 1872 година и 1874 година.
семејството
Татко Лазар Милосављевиќ, трговец (дуќанџија), роден во Софија, мајка Симка (Стефановиќ) од Белград. Сестрите Магдалена и Савка.
Неговата сестра, Савка Паниќ, за да го зачува споменот на својот брат, ја основала донацијата на д-р Стево Милосављевиќ, првиот српски шеф на медицинските служби, и го оставила својот имот во аманет на Српското лекарско друштво. Целта на тестаментот била да се изгради Медицинскиот центар, што било постигнато во 1932 година.
Општина Градско
Општина Градско — општина којашто се наоѓа во централниот дел на Република Македонија. Главна населба на неговата општина е истоименото село.
Географија
Градско е историски познато како значајна сообраќајна и трговска крстосница, не само за Република Македонија, туку и за поширокиот балкански регион. Тоа произлегува од неговата географска поставеност, која главно е рамничарскиот дел на средиштето на Македонија, распослано на двете страни на средното Повардарие. Низ него минуваат и се вкрстуваат значајни патни и железнички сообраќајни јазли, кои создаваат врска на северниот со јужниот дел на Балканот.
Нејзината територија зафаќа површина, на која егзистираат повеќе населени места. Населението на оваа Општина, карактеристично по етничката структура главно го сочинуваат мнозинство Македонци, а застапени се и Бошњаци, Албанци, Роми, Турци и Срби, кои претежно егзистираат од земјоделство.
Историја
Железничката пруга Солун – Скопје е изградена во периодот 1871 – 1873 година, време на владеењето на Османлиското Царство со Македонија. Железничката пруга Солун - Скопје, по долината на реката Вардар минува покрај бројни населени места, села и градови кои постоеле, но единствено нова е населбата Градско. Населбата е подигната за време на градењето на жележничката пруга и жележничката станица градско и тоа како целосна нова населба. Затоа населбата, која е основана и изградена околу самата жележничка станица Градско, може да се рече дека е и нејзино чедо.
На територијата на општината имало две, сега непостоечки, села: Мушанци и Хаџи Јусуфли.
Стопанство
Фирмите се занимавале со трговија на мешовита стока и вршење откуп на земјоделски производи а посебно житарици кои ги извезувале и надвор од Македонија. Трговски дуќани за продажба имало во Долно Чичево, Подлес, Виничани и Градско. Денес имаме современи продавници за мешовита стока и текстилна облека. Првите угостителски објекти се изградени во време на подигнувањето на железничката пруга. По завршувањето на Првата светска војна 1918 год. се изградени хотел и угостителски дуќани кои во тоа време работеле успешно. Никнале и слаткари, фурнаџии и други угостителски објекти. Во поново време Градско како општина и како транзитен центар има околу десеттина ресторани кафетерии и др. Угостителски објекти од кои како по успешен можеме да го издвоиме ресторан Екслкузив.
Самоуправа и политика
Градоначалник на општина Градско е Роберт Бешовски од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Градско е составен од 9 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Днепарски реон
Днепарскиот реон (украински: Дніпровський район; руски: Днепровский район) е административен реон во Киев, главниот град на Украина.
Неславни копилиња
Неславни копилиња (англиски Inglourious Basterds) — американски-германски драмски-воен филм од 2009 година, режиран од Квентин Тарантино (Евтини приказни, Убиј го Бил и др.). Филмот започнува како посвета на шпагети-вестерните и неизбежната музика на Ени Мориконе, но не се случува за време на Дивиот Запад, туку во светот на алтернативната Втората светска војна, баш онаква каква постои само во имагинацијата на Квентин Тарантино. Филмот е посвета и на експлоатациските филмови па има и доста сцени во кои одредот на еврејски одмаздници ги убиваат Германците, ги скалпираат во живо, така што еврејските критичари се побунија поради тоа што во филмот тие се претставени како нацистите.
Тарантино исто така е познат по својата разновиднот во ликовите, па така одредот на Гадовите го предводи јужно индијанската крв (Бред Пит со затегнат наглас), а тука се и почитуваните Германци, францускиот црнец, и германската и француско-еврејската femme fatale. А да не спомнуваме дека во филмот гостува и Мајк Маерс, како британски генерал. Но, над сите овие се истакнува Кристоф Волц, кој го игра шармантниот и злобниот есесовец. Неговиот лик Ханс Ланда за кој Тарантино вели дека ’можеби е и најдобриот лик кој го створил’, а Валтц го игра со толкаво уживање што успеа да ги фасцинира и оние кои мразат филмови. Публиката и критичарите веќе го фалат и бараат за него Оскар, и сè повеќе го споредуваат со Леџеровиот Џокер.
Азот субоксид
Азотен оксид (динитроген оксид или динитроген моноксид), е хемиско соединение, азотен оксид со формула. На собна температура, тој е безбоен незапалив гас и има малку сладок мирис и вкус. При покачени температури, азотниот оксид е моќен оксидатор сличен на молекуларниот кислород.
Азотниот оксид има значителна медицинска употреба, особено во хирургијата и стоматологијата, поради неговите анестетички својства и намалување на болката. Неговото колоквијално име, „гас за смеење“, измислен од Хемфри Дејви, се должи на еуфоричните ефекти при неговото вдишување, својство што довело до негова рекреативна употреба како дисоцијативен анестетик. Се наоѓа на списокот на есенцијални лекови на Светската здравствена организација. Исто така се користи како оксидатор во ракетни погони и во моторни трки за зголемување на моќноста на моторите.
Атмосферската концентрација на азотен оксид достигнала 333 делови на милијарда (ppb) во 2020 година, зголемувајќи се со стапка од околу 1 ppb годишно. Тој е главен чистач на стратосферскиот озон, со влијание споредливо со влијанието на CFCs. Глобалната застапеност на покажува дека околу 40% од просечните 17 TgN/година (тераграми или милиони метрички тони азот годишно) емисии потекнуваат од човековата активност и покажува дека растот на емисиите главно доаѓа од проширувањето на земјоделството и индустриските извори во економиите во развој. Како трет најважен долготраен стакленички гас, азотен оксид, исто така, значително придонесува за глобалното затоплување.
Азотниот оксид се користи како погонско гориво и има различни примени од ракетирање до правење шлаг. Се користи како рекреативна дрога; повеќето рекреативни корисници не се свесни за неговата невротоксичност и потенцијалот да предизвика невролошки оштетувања.
Ракетни мотори
Азотниот оксид може да се користи како оксидатор во ракетниот мотор. Има предности во однос на другите оксидатори со тоа што е многу помалку токсичен, а поради неговата стабилност на собна температура, исто така е полесен за складирање и релативно безбеден за носење на лет. Како секундарна придобивка, може лесно да се распадне и да формира воздух за дишење. Неговата висока густина и нискиот притисок за складирање (кога се одржува на ниска температура) му овозможуваат да биде високо конкурентен со складираните системи за гас под висок притисок.