cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бајка
Полски бајки
Најчести јунаци во полските бајки се т.н. мали луѓе со скромно потекло, кои благодарение на својата вештина, мудрост и храброст успеваат да направат големи дела и да напредуваат во општествената хиерархија. Според најголемиот познавач на полското народно творештво, професорот Јулијан Кшижановски, „основата на таквите приказни секогаш е длабокото убедување во вредноста на човекот, без оглед на неговото класно потекло. Тоа убедување обично е проследено со непријателско чувство кон моќните луѓе, од богатиот брат во селската куќа до кнезот или кралот, кои обично ги победува или итриот или само среќниот сиромашен човек. Според тоа, тука се јавува непоколеблива вера во праведноста која ги регулира меѓучовечките односи... Најпосле, нормална појава во народната приказна е восхитот кон човечката храброст, кон нескршливата верност кон себе... одржувањето на дадениот збор, верноста кон љубовта и пријателството...“
Унгарски бајки
Најстарите пишани сведоштва за унгарските народни приказни потекнуваат од средината на XVIII век, а писателот Андраш Дугонич (1740 - 1818) е еден од првите собирачи на унгарските народни бајки. За него се зборува дека често ги посетувал селските панаѓури и запишувал сè што ќе слушнал од селаните. Исто така, познати собирачи на народни приказни биле и Јанош Берза Наѓ, Ѓула Иљеш и Емил Грандпијер Коложварди, чии збирки често претставуваат вистински антологии на унгарските народни приказни. Притоа, некои од собирачите ги дотерувале изворните приказни, како што е случајот со Иљеш, кој во поговорот на својата збирка забележува дека се трудел приказните да ги прикаже во „нивната срж“, но на некои места ги ублажувал местата на кои се среќаваат груби зборови, страшни или сурови сцени. Меѓутоа, без сомнение, приказните настанале многу порано: некои од нив потекнуваат од периодот на кралот Матија Корвин (15 век), а некои уште порано, од времето на селските бунтови, првенствено во Ердељ (Трансилванија). Сепак, бидејќи светот на салашите се задржал во неизменета форма до почетокот на XX век, толку долго се задржала и усната традиција во унгарската народна книжевност.
Во унгарските бајки, старците се секогаш мудри или пак се прикажани како добри или лоши волшебници. Од друга страна, кралот, како олицетворение на богатството, најчесто е лош и затоа на неговото место често доаѓа синот на некој сиромашен селанец, кој со своето јунаштво или со итрината успеал да дојде до престолот. Понекогаш, приказните се реалистични: свињарот го надмудрува попот, сиромашниот селанец ги надитрува месарите или сиромашниот брат го надмудрува побогатиот брат. Секоја унгарска бајка содржи некоја морална поука: ако си добар, ќе ти се врати со добро; помогни му на посиромашниот од тебе; кој се качува високо, може да падне ниско, итн. Понекогаш, во бајките се појавуваат историски реминисценции, но само површно. Притоа, еден од ретките добри кралеви во бајките е кралот Матија Корвин, а како лош крал често се јавува прускиот крал (burkus kiràly). Во бајките, чудата се често поврзани со работата: мравките, џуџињата, патките, ѓаволите и чудотворните волови и коњи ги извршуваат работите наместо главниот јунак. Слично на тоа, најголемиот дел од бајките завршува со свадба, најчесто со некоја принцеза, која е симбол на убавината и на богатството.
Бајките во западната книжевност
Во западната литература, бајките се појавиле во 16 и 17 век, книгата со „Ѓаволестите ноќи на Страпарола“ од Џовани Франческо Страпарола (Италија, 1550 и 1553), која содржи многу бајки, како и во неаполските приказни на Џамбатиста Базиле (Неапол, 1634-1636), кои се сите бајки. Карло Гози употребил многу мотиви од бајките во неговите сценарија на комедија дел арте, вклучувајќи го она засновано на „Љубов за три портокали“ (1761). Во исто време, Пу Сонглинг во Кина вклучил голем број бајки во неговата збирка, Чудни приказни од едно кинеско студио (издадена посмртно, 1766). Самата бајка станува популарна меѓу повисоката француска класа (1690–1710), а меѓу приказните кажувани во тоа време се оние на Лафонтен и на Шарл Перо (1697), кој ги утврдил формите на „Заспаната убавица“ и „Пепелашка“. Иако збирките на Страпарола, Базиле и Перо содржат најстари познати форми на разни бајки, стилистичкиот доказ е дека сите писатели ги препишувале приказните поради литературниот ефект.
Собирачи на бајки
Првите собирачи на бајки се обиделе да ги зачуваат не само фабулите и ликовите на приказната, туку и стилот на кој биле раскажувани, при што браќата Грим собирале германски бајки; иронично, иако нивното прво издание (1812 и 1815) останува како богатство за фолклористите, тие ги преработиле приказните во последните изданија за да ги направат поприфатливи, по што следувале нивните продажби и подоцнежната популарност. Таквите литературни форми не влечеле материјал само од народните приказни, туку и влијаеле врз истите. Браќата Грим одбиле неколку приказни во нивната збирка, иако биле усно пренесувани од Германците, бидејќи приказната била деривирана од страна на Перо, со што заклучиле дека тоа се француски, а не германски приказни; усната верзија на Сината брада била така одбиена, а приказната Бриар Роза, очигледно поврзана со Заспаната убавица на Перо, била вклучена само затоа што Јакоб Грим го убедил својот брат дека ликот Бринхилдир, од многу постара скандинавска митологија, докажувајќи му дека заспаната убавица е автентичен германски фолклор. Помислата дали да ја задржат Заспаната убавица одразила вообичаено верување кај фолклористите од XIX век, дека народната традиција ги зачувала бајките во формите од праисторијата, освен кога се „контаминирани“ од литературни форми, што води кон раскажување неавтентични приказни. Руралните, неписмени и необразовани селани, доколку биле добро изолирани, претставувале народ и раскажувале чисто народни приказни. Понекогаш ги сметале бајките како некаква форма на фосил, остатоци од некогашна совршена приказна. Сепак, понатамошните истражувања заклучиле дека бајките никогаш немале фиксна форма, и без разлика на литературното влијание раскажувачите постојано ги менувале за свои цели. Делата на браќата Грим влијаела и други собирачи, но ги инспирирала да собираат приказни по што почнале на сличен начин да веруваат во духот на романтичниот национализам, дека бајките на една земја се претставник нејзин, со што го занемариле вкрстувањето на културите. Меѓу таквите биле Русинот Александар Афансјев, Норвежаните Петер Кристен Асбјорнсен и Јорген Мое, Романецот Петер Испиреску, Англичанецот Џозеф Џејкобс и Џеремаја Кртин, Американец кој собирал ирски приказни. Етнографите собирале бајки од целиот свет, пронаоѓале слични приказни во Африка, Америка, Австралија; Ендрју Ланг успеал да искористи не само пишани приказни од Европа и Азија, туку и оние собрани од етнографите, за да ги исполни неговите „обоени“ серии на бајки. Исто така охрабрувале други собирачи на бајки, како што е Јеи Теодора Озаки и неговата збирка Јапонски бајки (1908), охрабрен од Ланг. Во исто време, писателите како Ханс Кристијан Андерсен и Џорџ Мекдоналд продолжиле со традицијата на литературни бајки. Андерсен понекогаш црпел од старите народни приказни, но најчесто пишувал мотиви од бајки и фабули во сосема нови приказни. Мекдоналд вклучил мотиви од бајки во нови бајки, како што е Лесната принцеза и во делата кои преминале во фантазија како што се Принцезата и гоблинот или Лилит.
Меѓукултурно вкрстување
Поради општите мотиви и неодредените места, често се истакнува меѓународниот карактер на народните приказни, особено на фантастичните, иако бројни приказни содржат и силни национални обележја. Во однос на меѓународниот карактер на приказните постојат две објаснувања: дека мотивите во нив се пренесувале од еден на друг народ преку војните, трговијата и пишуваната книжевност; и дека заедничките мотиви се појавиле спонтано кај различни народи на ист степен на општествен развој. Бајките со многу слични фабули, ликови и мотиви се наоѓаат во разни култури. Голем број истражувачи велат дека тоа е предизвикано од раширувањето на таквите приказни, бидејќи луѓето повторуваат приказни што ги чуле од разни земји, иако усната природа го оневозможува трагањето по патеката на ширењето, освен преку носење заклучоци. Џозеф Џејкобс, споредувајќи ја шкотската приказна „Витезот со гатанки“ (The Rider of Riddles) со верзијата на браќата Грим, „Загатката“, забележал дека во шкотската верзија еден јунак завршува во полигамен брак, што можеби укажува на тогашниот обичај, но во „Загатката“, поедноставната загатка можеби спори поголем антиквитет. Фолклористите од „финската“ (или историско-географската) школа се обиделе да го најдат потеклото на бајките, но без резултати. „Малата Бријар Роза“ се чини дека потекнува од „Заспаната убавица“ на Перо, додека приказната на Грим се чини дека е единствената независна германска варијанта. На сличен начин, блиското согласување меѓу воведот на верзијата на Грим за „Црвенкапа“ и приказната на Перо посочува на меѓусебно влијание – макар што верзијата на Грим има поинаков крај (можеби земен од „Волкот и седумте јариња“). Бајките, исто така, имаат тенденција да ја преземаат бојата на нивната локација, преку изборот на мотиви, стилот на кој се раскажувани и отсликувањето на карактерот и локалниот колорит.
Поврзаност со децата
Првично, бајките биле наменети како за возрасни така и за деца. Литературните бајки се појавиле во делата како наменети за возрасни, но во XIX и XX век, бајките почнале да бидат поврзувани со детска литература. Во модерно доба, бајките биле менувани за да може да ги читаат и деца. Браќата Грим се концентрирале најмногу на елиминирање на сексуалните наводи; „Трнорушка“, во првото издание, открива дека после посетата на принцот облеката и се стеснала, со што кажува дека е трудна, но во следните изданија тоа било исклучено. Од друга страна, во многу аспекти насислтвото – особено казнувањето лоши ликови – биле зголемено. Подоцнежни ревизии го изоставаат насилството; Џ.Р.Р. Толкин забележал дека во „Смрека“ честопати е изоставана канибалистичката каша, во верзијата наменета за деца. Со морализирачкиот бран во Викторијанската ера се менувани класичните приказни за да се укаже на одредени поенти, како кога Џорџ Крикшенк ја препишал „Пепелашка“ во 1854 година. Неговиот познаник Чарлс Дикенс се противел на таквиот третман: „Во утилитарното доба, од сите други времиња, многу е важно бајките да бидат почитувани“. Психоаналитичарите како што е Бруно Бетелхајм, кој суровоста во старите бајки ја сметал како индикација за психолошки конфликти, силно го критикувал ова изоставање, бидејќи така се намалувала нивната корисност и за децата и за возрасните, како начини за симболично разрешување проблеми. Адаптирањето на бајки за деца продолжува. Влијателниот цртан филм Снежана и седумте џуџиња на Волт Дизни бил главно наменет (иако не целосно) за деца. Анимето Магичната принцеза Минки Момо е добиена од бајката Момотаро. Џек Зајпс потрошил многу години во преработување старите традиционални приказни да бидат пристапни за модерните читатели и нивните деца.
Во својата книга „Значењето на бајките“, Бруно Бетелхајм пишува: „Без оглед на тоа колку може да изгледа наивно, принцот и принцезата кои се венчаваат и го наследуваат кралството, владеејќи во мир и во среќа, за дете го симболизираат највисокиот можен вид на постоењето, зашто детето токму тоа го сака за себе: успешно, мирно да управува со своето кралство — сопствениот живот — и среќно да се соедини со најпосакуваниот партнер кој никогаш нема да го напушти.“
Мотиви
Ако се споредат бајките, може да се открие дека голем број од нив се исти. Две највлијателните класификации се оние на Анти Аарне, ревизирани од Стит Томсон во системот за класификација Аарне-Томпсон, и Морфологија на народните приказни на Владимир Проп. Овој систем ги групира бајките и народните приказни според нивната целокупна фабула. Одбрани се вообичаени препознатливи особини за да се одреди кои приказни да се групираат заедно. Според тоа голем дел зависи од кои особини се сметаат за одлучни. На пример, приказните како Пепелашка – во која осудената хероина, со помош на самовилата-кума или сличен магичен помошник, посетува настан каде ја очека принцовата љубов и е идентификувана како вистинската невеста – се класифицирани како тип 510, осудена хероина. Некои такви приказни се: „Извонредната бреза“, „Кејти Дрвенанаметка“, „Приказната за Там и Кам“, „Је Џиан“, „Кеп О'Рушес“, „Мачешка кожа“, „Убава, кафена и треперлива“, „Алериура“. Со понатамошна анализа на приказните, се покажува дека во „Пепелашка“, „Извонредната бреза“, „Приказната за Там и Кам“ и „Је Џиан“, хероината е осудена од нејзината маќеа и не добива дозвола да оди на бал или на друг настан, а во „Убава, кафена и треперлива“ од нејзините сестри и други женски ликови, и овие се групирани во 510А; „Кеп О’Рушес“,„ Мачешка кожа“, и „Алериура“, хероината е избркана од дома поради претпазливост на нејзиниот татко и мора да работи во некоја друга кујна, и овие се групирани како 510Б. Но, во Кејти Дрвенанаметка таа е избркана од дома поради претпазливоста на нејзината маќеа и мора да служи во друга кујна. Со оглед дека овие особини се вообичаени за 510, „Кејти Дрвенанаметка“ е класифицирана како 510А, бидејќи непријателот е маќеата. Системот има свои слабости поради тешкотијата да не може да ги класифицира поделовите на еден мотив од приказна. „Заспаната убавица“, односно „Трнорушка“ е тип 310 (девојка во кула), но започнува со дете од кое се бара во возврат за украдена храна, како „Падоки“; но „Падоки“ не е приказна со девојка во кула, додека „Принцот канаринец“, која започнува со љубоморна маќеа е таква.
Морфологија
Владимир Проп проучувал збирка руски бајки, но неговата анализа станала корисна за приказните од други земји. Откако ја искритикувал анализата од типот Аарне-Томпсон, поради тоа што игнорира кои мотиви се наоѓаат во приказните, и бидејќи употребените мотиви не се јасно разликувани, тој ги изанализирал приказните и функцијата што ја има секој карактер и дејствијата од тие функции, и заклучил дека една приказна е составена од триесет и еден елемент и осум вида ликови. Иако елементите не биле потребни за сите приказни, кога се појавувале, тоа го правеле во различен редослед. Еден таков елемент е дарителот кој му дава на јунакот магична помош, честопати откако прво ќе го истестира. Во „Златната птица“, лисицата која зборува го тестира јунакот со тоа што го предупредува да не влезе во една кафеана, и откако ќе успее, му помага да го пронајде предметот што тој го бара; во „Момчето кое цртало мачки“, попот го советува јунакот да седи во мали места навечер, за да се заштити од зол дух; во Пепелашка, кумата ѝ дава на Пепелашка фустан со кој треба да оди на балот, како и во „Бањанг Путих Бањанг Мера“ и во „Извонредната бреза“; во „Лисицата-сестра“, будистички монах им дава на браќата магични шишиња кои ќе ги штитат од духови. Улогите знаат да бидат и посложени. Во „Господин Симигдали“, сонцето, месечината и ѕвездите и даваат на хероината магичен подарок. Карактерите кои не се секогаш дарителот, може да се чинат како дарител. Во Кало и гоблините, непријателите гоблини исто така ѝ даваат на хероината подароци, бидејќи се измамени; во „Шипеитаро“, злите мачки ги откриваат тајните пред херојот, со што му даваат начин како да ги порази. Други бајки, како што е Приказната за момчето кое тргна да научи што е страв, немаат дарител.
Интерпретации
Голем број приказни се протолкувани како значајни. Една митолошка интерпретација тврди дека голем број бајки, вклучувајќи ги „Ивица и Марица“, „Заспаната убавица“ и „Кралот на жабите“, се сончеви митови; овој начин на интерпретација е помалку популарен сега. Многу од нив се подложувани и на Фројдовски, Јунговски психоанализи, но ниту еден начин на толкување не се утврдил дефинитивно. Честопати се критикувани специфични анализи, бидејќи придаваат голема важност на мотивите кои не се битни за приказната; ова честопати потекнува од третирање на еден пример за бајка како дефинтивен текст, каде приказната е раскажувана и прераскажувана на многу варијации.
Други фолклористи ги толкуваат приказните како историски документи. Голем број германски фолклористи, верувајќи дека приказните се зачувани уште од древни времиња, ги употребувале приказните на Гримови за да објасна древни обичаи. Други фолклористи историски го објаснуваат ликот на лоша маќеа: голем број жени умирале при пораѓање, нивните сопрузи се преженувале и маќеите се натпреварувале со децата од претходниот брак околу богатството.
Бајките во современата книжевност
Во современата литература, многу автори ја употребуват формата на бајките за разни намени, како што е испитувањето на човековата сосотјба од едноставната рамка што бајките ја даваат. Некои автори трагаат по рекреирање на чувството на фантазија во современи дискурси. Некои писатели пишуваат во форма на бајка за модерните проблеми; ова може да вклучува употребување на психолошки драми имплицитни во сторијата, како кога Робин Мекинли ја има прераскажано Магарешка кожа како новелата Еленска кожа, со нагласување на злоупотребата на таткото во приказната на својата ќерка. Понекогаш, посебно во детската литература, бајките се прераскажуваат со фабула за да се постигне комичен ефект, како што е Смрдливиот човек-сирење од Џон Чиешка, и Бајките АСБО на Крис Пилбим. Вообичаен комичен мотиф е свет во кој сите бајки се случуваат, а карактерите се свесни за нивната улога во приказната, како во филмскиот серијал Шрек. Други автори можеби имаат специфични мотиви, како што се мултикултурни или феминистички реевалуации на предоминанто евро-центрични бајки доминирани од машки, што укажува на критика за постарите раскажувачи. Фигурата на дама во неволја е особено напаѓана од многу феминистички критичарки. Примери за обратен редослед на оваа појава има во Хартиена принцеза (The Paperbag Princess) од Роберт Мунш, сликовница наменета за деца каде принцезата спасува принц, и во Крвавата одаја на Ангела Картер, каде се зборува за бројни бајки од гледна точка на жена. Една намена на жанрот се има појавено во журнал за воена технологија со име Defense AT&L, каде е објавен напис како бајка со наслов Оптимизирање на соодноси на бимодални сигнали/звуци. Напишана од Мајор Ден Ворд, приказната употребува самовила со име Гарбл која ги претставува прекините во комуникација меѓу операторите и развивачите на технологија. На написот на Ворд влијаел Џорџ Мекдоналд. Други забележливи лица кои употребиле бајки се и Оскар Вајлд, Жан Ингелов, Сара Колериџ, Кетрин Дејвис, А.С. Биат, Итало Калвино, Џејн Јолен, Тери Виндлинг, Доналд Бартелм, Роберт Кувер, Маргарет Атвуд, Кејт Бернхајмер, Еспидо Фреире, Танит Ли, Џејмс Турбер, Робин Мекили, Исак Басхевис Сингер, Кели Линк, Брус Холанд Роџерс, Дона Џо Наполи, Камерон Доки, Рики Дукорне, Роберт Блај, Гејл Карсон Левин, Кејти Фарис, Анет Мари Хајдер, Јаспер Форде и многу други. Можеби е тешко да се постави правило меѓу бајките и фантазиите кои употребуваат мотиви од бајки, или дури цели фабули, но обично се прави разлика, дури и во делата на еден единствен автор: Лилит и Фатнастес на Џорџ Мекдоналд се сметаат за фантазии, додека Лесната принцеза, Златниот клуч и Мудрата жена обично се нарекуваат бајки. Најзабележливата разлика е дека бајковидните фатназии, како и сите фантазии, употребуваат новелистички пишувачки конвенции на проза, карактеризација или амбиент.
Бајките во филмовите
Бајките се драматично „екранизирани“; постојат податоци за ова во комедија дел арте и подоцна во пантомимата. Со појавувањето на кинематографијата, таквите приказни значело дека може да се презентираат на поверојатен начин, со употребата на специјални ефекти и анимација; Дизниевиот цртан филм „Снежана и седумте џуџиња“ во 1937 бил првенец за бајките, и всушност, генерално бил фантазија. Влијанието на Дизни помогнало да се утврди овој жанр како детски жанр, и се обвинува за упростувањето на крајот на бајките во ситуации каде сè се претвора во добро, спротивно на болката и страдањето. Многу екранизирани бајки се главно правени за деца, од подоцнежните дела на Дизни до прераскажувањето на Василиса Прекрасна од Александар Ру, првиот советски филм кој употребил руска народна приказна во високобуџетен филм. Останатите ги употребувале конвенциите на бајките за да создадат приказни со чувство релевантно за посовремен живот, како во „Лавиринт“, „Мојот сосед Тоторо“, филмовите на Мајкл Оцелот, и „Среќно засекогаш“.
Други дела прераскажуваат познати бајки на помрачен, пострашен или психолошки начин, главно насочен кон возрасните. Значајни примери се „Убавицата и ѕверот“ на Жан Кокто и „Волчја глутница“, засновани на Црвенкапа од Ангела Картер. На сличен начин, Принцезата Мононоке, Пановиот лавиринт, Суспириа и Спајк даваат нови приказни во овој жанр за разлика од мотивите во бајките и фолклорот. Во смешните и анимираните ТВ-серии „Сендмен“, „Револуционерката Утена“, „Принцеза Туту“ и сл. се наоѓаат елементи на бајки во различни аспекти, но попрецизно може да се категоризираат како бајки-фантазии, поради дефинитивни локации и карактери за кои е потребно подолго раскажување. Помодерна екранизирана бајка би била „Белите ноќи“ на Лукино Висконти, во која глуми Марчело Мастројани пред да стане ѕвезда. Вклучени се многу романтични конвенции од бајките, а сепак се случува во повоена Италија и завршува реално.
Науката во 1598 година
1598 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Калинга
Калинга е покраина на Филипините која се наоѓа во Кордилера Регионот на островот Лузон. Главен град е Табук. Се граничи со Планинската покраина на југ, Абра на запад, Изабела на исток, Кагајан на североисток, и Апајао на север.
Историја
До 1995, Калинга и Апајао сочинуваа една покраина под името Калинга-Апајао, сè додека не се разделија сè со цел на подобро управување на домородните народи.
Стопанство
Оризовото производство и одгледувањето на свињите се најголемите стопански гранки. Шумарството е исто така доста застапено.
Административна поделба
Калинга е поделена на 1 град и 7 општини.
Никола (комес)
Комесот Никола бил средновековен македонски владетел. Како кнез на моќната склавинија Берзитија, плаќал данок на Бугарското Царство. Неговите синови креваат востание во 969 година против бугарската врховна власт.
Со создавањето на независна држава на територијата на Македонија, нејзини владетели се Давид, Мојсеј, Арон и Самоил, поради што таа станува тетрархија, а со тоа, комесот не е повеќе на чело на државата. Бил оженет за Рипсимија, ќерка на богат ерменски благородник, а се верува и дека тој самиот има ерменски корени.
Во селото Герман, во 1888, била пронајдена неговата надгробна плоча, која е надгробна плоча и на жена му Рипсимија и најстариот син Давид, поставена од Самоил во 992/993 година.
Елејска школа
Во Елеја, напреден град на западната страна од Јужна Италија, се формирал уште еден значаен филозофски центар. Нејзините претставници се антички рационалисти, кои ја сфатиле улогата на дедуктивното изведување и важноста на логичките закони и логичките средства во градењето на научните системи, особено на законите на идентитетот и противречноста.
Фејер (комитат)
Фејер (латински: comitatus Albensis) — административна област (округ) на Кралството Унгарија. Нејзината територија, која беше малку помала од онаа на денешната област Фејер, сега е во централна Унгарија. Главен град на округот бил Секешфехервар.
Елејска школа
Претставници на елејската школа се: Ксенофан, Парменид и Зенон.
Фејер (комитат)
Географија
Округот Фејер ги дели границите со унгарските земји Веспрем, Комаром, Пешта-Пилис-Солт-Кискун и Толна. Лежи југозападно од Будимпешта, околу Секешфехервар. Реката Дунав ја формираше поголемиот дел од источната граница на округот. Нејзиното подрачје беше 4129 км2 околу 1910 година.
Историја
По Втората светска војна, регионот југоисточно од езерото Балатон (околу Енинг), кој порано бил во Веспрем, отишол во округот Фејер. Градот Ерд и неговата околина отидоа во округот Пешта.
1891
Етнички групи (1891):
1900 година
Во 1900 година, округот имал население од 236.102 луѓе и бил составен од следниве јазични заедници:
Вкупно:
Според пописот од 1900 година, округот бил составен од следниве верски заедници:
1910 година
Во 1910 година, округот имал население од 250.670 луѓе и бил составен од следниве јазични заедници:
Вкупно:
Според пописот од 1910 година, округот бил составен од следниве верски заедници:
Поделби
На почетокот на 20 век, поделбите на округот Фејер биле:
Заземање на Тебриз
Освојувањето на Тебриз од страна на Сафевидите се случило на 21 октомври 1603 која персиската армија на чело со Абас I го презел градот Тебриз од Османлиското Царство.
Црква „Св. Атанасиј“ - Рамне
Свети Атанасиј — главна манастирска црква на Рамненскиот манастир во охридското село Рамне.
Местоположба
Црквата е сместена под самото село Рамне во подножјето на Рамненски Лозја.
Историја
Црквата е изградена на темели од постара црква, некаде во периодот од 1967-2000 година. Според натписот била изградена со помош на селаните, а мајстор бил Симон Ристески.
При самото копање на темелите за новата црква биле откриени темелите на постарата средновековна црква. Во непосредна близина на црквата има остатоци на основа на ѕид од 0,80 метри, што најверојатно припаѓал на постарата црква.
Архитектура
Црквата е еднокорабна, градена од обработен камен. Денес, истата е фугирана со полукружна апсида на источната страна. Црквата привлекува внимание бидејќи големината на апсидата е скоро идентична со целокупниот простор на наосот во црквата.
Други објекти
Во внатрешноста на црквата има извор на лековита вода, а од нејзината југоисточна страна се наоѓа трпезарија.
Варверорт
Варверорт (Warwerort) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Варверорт се наоѓа на северниот брег на Мелдорфскиот Залив на Северното Море, источно од Бизум. Името е мешавина на старото село Верфен/Варфен и Орт („место“). Верфен првично се наоѓало јужно од Варверорт и е означен на картите на островот Бизум во почетокот на 1559 година. Целосно потонало во текот на бурите во 1717 и 1718 година.
„Вел“ (Wehl) зад браната во Варверорт служи како уште еден потсетник на поплавата. Настанало каде морето ја отстранило земјата по пробивот на браната и останало соленикаво езеро. Пристаништето на Варверорт станало нефункционално кога браната околу Шпајхерког (изградена помеѓу 1969 и 1978 година) на југоистокот го блокирало неговиот пристап до морето.
Мајански текстил
Денешните познавања за мајанскиот текстил и облека е ограничено и се заснова воглавно на церемонијална облека и костуми, но сепак облеката и текстилот на Маите бил важен фактор во нивната култура. Најзачуван и најпознат детал од женската облека е хуипил, кој е и денес користен во Гватемала и Мексико. Хуипил е шарено парче текстил со дупка во средината за главата. Обично тоа е шарено и тоа може да се носи широко и затегнато за телото. Различни културолошки групи имале различни детали во облеката и специфични детали за церемонијален обред.
Науката во 1599 година
1599 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Владимир Бороевиќ
Владимир Бороевиќ ( во ) — македонски дизајнер, карикатурист и сликар.
Животопис
Дипломирал на Вишата педагошка академија во Скопје во 1972 година.
Во текот на кариерата, Бороевиќ бил графички уредник во списанието „Остен“, сценограф во Вардар филм во Скопје и раководител на Студиото за дизајн и пропаганда во Јака 80 во Радовиш.
Самостојно излагал слики во Скопје, Валево, Нови Сад и Битола.
ПУ „Гоце Делчев“ - Курија
Основно училиште „Гоце Делчев“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Гоце Делчев“ - Курија; скратено: ПООУ „Гоце Делчев“) — подрачно основно училиште во селото Курија, составен дел на истоименото училиште од градот Неготино.
Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Гоце Делчев.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Курија.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Дирек (Миокази)
Дирек — археолошко наоѓалиште во кичевското село Миокази. Претставува населба од римско време. Се наоѓа јужно од наоѓалиштето Градиште, поточно од неговото подножје до патот Кичево-Брод, каде по површината на нивите се среќава множество градежен материјал, фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друго.
Иван Велков
Иван Велков може да се однесува на следниве личности:
Ресенско советување
Ресенското советување се одржало на 15 август 1894 година (стар стил), на празникот Голема Богородица.
Заседание
Како повод за советувањето било искористено осветувањето на ново изградената црква Св. Кирил и Методиj. Советувањето започнало во куќата на Татарчеви и траело три дена.
Делегати
На него присуствувале претседателот на МРО, Христо Татарчев, секретарот Дамјан Груев, Атанас Лозанчев, Георги Пешков, Григор Попев, Трајко Доревски, Александар Хаџи Панов, Славејко Стрезов, Александар Чакаров, Атанас Мурџев и Тодор Станков.
Влијание
Оваа советување требало да има регионален карактер и одлуките донесени требало да се однесуваат замо за Битолскиот револуционерен округ меѓутоа тие се однесувале во целина на Организацијата.
Одлуки
Според Татарчев на ова советување биле донесени следните одлуки:
Советувањето претставувало силен импулс за понатамошната дејност, биле потврдени старите принципи, односно Организацијата ја продолжила борбата за контрола на црковно - училишните општини.
Новина претставувала поделбата на Македонија на револуционерни реони меѓутоа поради недостаток на изворна документација не се знае како оваа одлука е спроведена во пракса но по советувањето како револуционерни центри се одвоиле Солун, Битола и Штип.
Веселбуренер Дајхаузен
Веселбуренер Дајхаузен (Wesselburener Deichhausen) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 1849
NGC 1849 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1849 се споменува и како ESO 85-SC49, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1849 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m. NGC 1849 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 9 м 34,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 18' 57".
Други поделби
Проучување на NGC 1849 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Мајанска музика
Музиката на Маите пред доаѓањето на Кристофер Колумбо во Америка била важен дек од културата на Маите и денес сè уште останува мистериозна. Од дрга страна пак, голем дел од археолошките ископувања откривале детали за мајанската музика, за мајанските текстови и песни. Музиката била важен фактор како за обичните граѓани така и за церемонијален обред.
Сладок живот (филм)
Сладок живот (италијански: La Dolce Vita) е италијански филм од 1960 година, во режија на Федерико Фелини (Federico Fellini). Сценариото е дело на Фелини, Енио Флајано (Ennio Flaiano), Тулио Пинели (Tullio Pinelli) и Брунело Ронди (Brunello Rondi). Главните улоги ги толкуваат: Марчело Мастројани (Marcello Mastroianni), Анита Екберг (Anita Ekberg) и Анук Еме (Anouk Aimée).
Филмот, направен во копродукција на „Riama Film“, „Gray-Film“ и „Pathé Consortium Cinéma“, постигнал солиден комерцијален успех, остварувајќи бруто-приход од 19,5 милиони долари. Во 1962 година, филмот бил добитник на наградата „Оскар“ за најдобра костимографија (дело на Пјеро Џерарди), а бил номиниран и за најдобра режија, најдобро оригинално сценарио и најдобра уметничка декорација. Една година претходно, филмот бил номиниран за наградите на БАФТА, во категоријата најдобар филм. Во 1960 година, Фелини ја освоил наградата „Златна палма“ на филмскиот фестивал во Кан.
Содржина
Марчело Рубини (го игра Мастројани) е новинар кој е незадоволен од својата работа и од својата девојка Ема (ја игра Фурно), која со право е многу љубоморна на него, зашто тој постојано ја изневерува. Филмот започнува така што Марчело ја среќава богатата жена Мадалена (ја игра Еме) која го кани да прошетаат низ Рим. Тие одат во домот на една проститутка каде водат љубов. Утрото, кога се враќа дома, Марчело ја наоѓа Ема во бесознание, откако се обидела да изврши самоубиство, земајќи отров. Тој ја носи на болница каде успеваат да ѝ го спасат животот.
Кога во Рим доаѓа славната глумица Силвија (ја игра Екберг), Марчело успева да ѝ се допадне и тие шетаат низ градот, доцна во ноќта, а нивната прошетка завршува така што Силвија влегува во фонтаната Треви.
Еден ден, Марчело и Ема одат во местото каде две деца ја виделе Богородица. Таму, Ема ја моли Богородица да го натера Марчело да ја сака. Децата си играат со возрасните, покажувајќи им различни насоки во кои ја „гледаат“ Богородица, а потоа настанува безредие и посетителите го уништуваат дрвото покрај кое се појавила Богородица.
Другпат, Марчело и Ема одат во станот на интелектуалецот Стајнер, пријател на Марчело, каде Ема се воодушевува на љубовта која Стајнер им ја посветува на своите две деца.
Со цел да се посвети на пишувањето на својот роман, Марчело заминува во едно приморско летувалиште каде ја запознава младата девојка Паола коај ја споредува со ангел.
Една ноќ, во Рим пристигнува татко му на Марчело и двајцата одат во еден бар, каде се опиваат и наоѓаат женско друштво. Кога пристигнува во станот на танчерката Фани, на неговиот татко му се слошува и тој набрзина си заминува дома.
Откако го испраќа својот татко, Марчело ја среќава на улица Нико и со неа заминува на забавата што се одржува во еден замок. Таму ја среќава Мадалена која му кажува дека го сака.
На еден напуштен пат, Марчело и Ема почнуваат остра кавга при што тој ја брка од автомобилот, но подоцна се враќа назад по неа. Утредента, него го буди телефонски повик во кој го известуваат дека Стајнер извршил самоубиство откако претходно си ги убил децата. Марчело оди во станот на Стајнер, а потоа со еден полицаец оди да ја пречека сопругата на Стајнер. Таму, тие се опкружени со голем број папараци кои ја фотографираат неа.
Најпосле, Марчело учествува на една развратна забава, која завршува така што сите учесници на забавата излегуваат на морскиот брег гледајќи ја џиновската раја која се фатила во рибарска мрежа. Таму, Марчело ја здогледува Паола, која се обидува да му каже нешто, но тој не може да ја чуе и си заминува со друштвото.
Ефтимија Главаш
Ефтимија Главаш (моминско: Михаилова; во  —, ) — македонски фармаколог и редовен универзитетски професор на Фармацевтскиот факултет во Скопје во периодот 1981-1985.
Животопис
Кариерата ја започнала како фармаколог, редовен професор на Медицински факултет во Скопје. Во 1959 година завршила медицина во Скопје. Во 1960 година се вработила во Институтот за фармакологија и токсикологија при Медицински факултет во Скопје. Исто така работела на артериската хипертензија и бета-блокадата и објавила повеќе стручно-научни трудови во ова подрачје. Била шеф на катедра, продекан и декан на Фармацевтскиот факултет во Скопје од 1981 до 1985 и учесник во бројни проекти.
572 п.н.е.
572 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 572. година пред новата ера, 572. од првиот милениум п.н.е., 72. од 6 век п.н.е. и трета од 570-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4936 и 4937 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4178 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3188 и 3189 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 181.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 572 година се протега во 2064 и 2065, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2124 и 2125 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 29 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1230 и 1229 исламска година пред хиџра.
Сириска Пустина
Сириската Пустина (بادية الشام, Bādiyat ал-Shām), исто така позната и како Сириска Степа, Јорданска Степа, или Бадија — регионот на пустината, полупустината и степата која опфаќа 500,000 квадратни километри (200,000 квадратни милји) на Блискиот Исток, вклучувајќи делови од југоисточна Сирија, североисточен Јордан, северниот дел на Саудиска Арабија, и западен Ирак. Опфаќа околу 85% од површината на Јордан и 55% од Сирија. На југ се граничи и се спојува со Арабиската Пустината.
Претседателски избори во Русија (1996)
Претседателските избори во Руската Федерација се одржиле на 3 јули 1996 година. Тоа биле вторите претседателски избори во историјата на земјата. Борис Елцин победил на изборите во вториот круг на гласање со освоени 53,8% од гласовите, наспроти неговиот противкандидат Генадиј Зјуганов кој освоил 40,3%.
Сириска Пустина
Локација и назив
Пустината на запад се граничи со долината Оронт и со вулканската област Харат ал-Шамах, а на исток со Еуфрат. На север, пустината има поплодни области со трева а на југ навлегува во пустините на јужниот дел на Арабискиот Полуостров.
Некои извори ја изедначуваат Сириската Пустина со "Хамад Пустината", додека други називот Хамад го ограничуваат на јужниот дел на централната висорамнина,  а неколку сметаат дека Хамад е целиот регион а Сириската Пустина само северниот дел.
Претседателски избори во Русија (1996)
Кампања
Во почетокот на кампањата, претседателот Борис Елцин се наоѓал во неизвесна состојба, главно поради неговото здравје по серијата срцеви удари. Неговото однесување понекогаш било непристојно за тоа време, па според тоа се сметало дека Елцин има многу мали шанси повторно да биде избран за претседател на Руската Федерација. Во времето кога започнала кампањата, популарноста на Елцин според анкетите била околу 0%. . Во меѓувреме, опозициската партија на комунистите за свој кандидат за претседател го истакнала Генадиј Зјуганов, чија кампања започнала со спомените од советските денови кога земјата била сметана како голема сила на меѓународната сцена.
Сириска Пустина
Локација и назив
Неколку делови од Сириската Пустина се сметаат за посебни, како Палмирската пустина околу Палмира и пустината Хомс. На источниот дел на Сириската Пустина, оној во рамките на границите на Ирак, можат да бидат наведени (во ирачки контекст) како Западна Пустина. Називот Шамија исто така се користи за Сириската Пустина.<sup class="cx-segment-block"> Името во минатото било преведено и како Бадијат ал-Шам (или Бадијат аш-Шам)
Географија
700 до 900 метри високиот регионот во средината на пустината е висорамнината Хамад, прилично рамна, камена полупустина која се состои од варовник прекриен со чакал. Највисоките врвови на висорамнината се оние над 1000 метри: Хавр ум Вуал во Саудиска Арабија, и 960 м високиот Џебел Анејза, на тромеѓето помеѓу Јордан, Ирак и Саудиска Арабија.
Заедно со другите пустините на Арапскиот Полуостров, пустината Хамад е опишана како една од најсувите пустини на светот.
Див свет
Некои од растенијата во Сириската Бадија се Salsola vermiculata, Stipa barbata, Artemisia herba-alba и Atriplex leucoclada. Овој пустински екосистем е под закана од суша, претераното пасење, ловот и другите човекови активности. Некои локални животни не живеат на оваа областа и многу растителни видови угинале, и на нивно место никнале треви со пониска хранлива вредност за добитокот.
Претседателски избори во Русија (1996)
Кампања
Зголемениот притисок кон Елцин и неговиот тим кои постојано излегувале со тврдење дека болниот Елцин нема да може да ги добие изборите довело до промена на целиот тим кој ја водел кампањата на Елцин, а како клучна фигура во неговата кампања се појавила неговата ќерка Татјана Дјаченко и именување на Анатолиј Чубајс. Чубајс, кој бил и одговорен за приватизацијата на Русија, за главен инструмент во кампањата ја искористил самата програма.
Сириска Пустина
Див свет
Од Сириската Пустина потекнува златниот хрчак. Штркови, чапји, жерави, патки, како и раптори исто така се посетители на сезонските езера. Чести се и малите глодачи, како и нивните грабливци како змии, скорпии и пајаци. Претходно вообичаени животни тука биле газелата, волкот, чакалот, лисицата, мачката и каракалот, исто така, нојот, леопардот, антилопата и дивото магаре. Големи цицачи повеќе не можат да се најдат, и се смета дека тоа се должи на неконтролиран лов од страна на човекот.
Претседателски избори во Русија (1996)
Кампања
Главна поддршка Елцин добил од страна на олигарсите. Проектот Заеми за акции се одржал до 1996 година. Елцин преку овој проект дал можноср на олигарсите во Русија да ги стекнат најпосакуваните средства во земјата, во замена за невна помош при изборот за претседател.
Сириска Пустина
Древна
Пустината историски била населена со бедуински племиња, а многу од племињата уште живеат во регионот, главно во градовите и населените места изградени во близина на оазите. Некои од Бедуините сè уште го одржуваат нивниот традиционален начин на живот во пустината. Сафаитички натписи, староарапски текстови напишани од страна на писмените Бедуини, се наоѓаат низ Сириската Пустина. Овие датираат приближно од првиот век п.н.е до четвртиот век.
Една од најважните антички населби во Сириската пустина е Палмира. Првпат споменат во вториот милениум п.н.е, градот бил важен трговски центар во Римско време а неговите луѓе биле познати трговци, кои ја искористи предноста на својата стратешка позиција на патот на свилата кој ги поврзува Далечниот Исток и Средоземното Море, оданочувајќи го преминот на караваните, формирајќи колонии на патот на свилата, и тргувајќи со ретки стоки од Далечниот Исток, што донесувало огромно богатство на нивниот град. Градските луѓе биле комбинација на Арамејци, Аморити и Арапи.
Претседателски избори во Русија (1996)
Кампања
Во пролетта на 1996 година, Чубајс наемил шест водечки руски стопанственици и медиумски магнати, сите олигарси, донирајќи 3.000.000 $, и гарантирајќи целосна покриеност на телевизиите и водечките весници во земјата кои директно ќе служат кон победата на Елцин. Кампањата била прикажана како судбоносен избор на Русија и избор помеѓу Елцин и враќањето кон тоталитаризмот. Олигарсите дури се заканиле и со граѓанска војна доколку комунистите победат на изборите. Во далечните реони на земјата, кампањата на Елцин се потпирала врз основа на своите врски со локалните гувернети, кои голем дел од нив биле назначени од самиот Елцин.
Сириска Пустина
Древна
Друг важен антички град е Дура-Еуропос на Еуфрат. Првично тврдина,, бил основан од страна на Селевкидската Империја со името Дура, што значи "Тврдина", но бил наречен Еуропос од страна на Грците,. Комбинацијата Дура-Еуропос потекнува од поново време изум. Градот просперирал, главно заради неговата локација на Еуфрат, значајно поврзувајќи ја Месопотамија и Медитеранот, па така играл огромна улога како во комерцијалните така и воените врски помеѓу двата региони. Тој бил разрушен од страна на Сасанидскиот император Шапур I во 250 година.
Претседателски избори во Русија (1996)
Кампања
Од друга страна, комунистичкиот кандидат имал помалку финансиски средства на располагање и значително мал пристап до медиумите. Кампањата на Елцин била прогласена во голема мера како енергична и брза, отфрлајќи ја загриженоста за неговото здравје, искористувајќи ги сите предности, дури и на црквата. За намалување на гласачкото незадоволство, тој изјавувал дека ќе се откаже од некои непопуларни економски реформи и ќе ги зголеми приходите за социјална помош, ќе стави крај на војната со Чеченија, а по ова ќе следува зголемување на платите и пензиите и укинување на воената програма. Кампањата добила потик по најавените $10 билиони долари заем од ММФ. Во голема мера, освен крајот на војната, Елцин по неговиот избор не ги исполнил своите ветувања.
Сириска Пустина
Модерна
Пустината за првпат била помината со моторно возило во 1919 година. Во текот на Ирачката Војна, пустината служела како главна снабдувачка линија за ирачкиот отпор. Ирачкиот дел на пустината било основно упориште на сунитскиот отпор, особено кога Коалицијата го заземала Фалиџа за време на Втората битка за Фалуџа. Серијата на коалициските воени операции била релативно неефикасна во отстранување на присуството на отпорот во пустината. Како отпорот почнал да се здобива со контрола на околните места, портпаролот на коалицијата ја истакнал важноста на Сириската пустина, како центар на операциите. Сириската Пустина останала една од основните правци за криумчарење опрема, поради нејзината локација, во близина на сириската граница. Од септември 2006 година отпорот добил контрола на речиси цел Анбар и поголемиот дел од своите сили, опрема и водачи ги преселил понатаму на исток кон контролираните градови на отпорот во близина на реката Еуфрат.
Претседателски избори во Русија (1996)
Одзив и резултати
Одѕивот на гласачите во првиот круг од изборите на 16 јуни бил 69,8%. Според резултатите кои биле објавени на 17 јуни, Елцин освоил 35% од гласовите, Зјуганов 32%; Александар Лебед, поранешен генерал 14,5%; либералниот кандидат Григориј Јавлински 7.4%; екстремно десничарската националистичка партија на Владимир Жириновски 5.8 % и поранешниот советски претседател Михаил Горбачов 0,5%. Ниту еден од кандидатите не обезбедил апсолутно мнозинство, Елцин и Зјуганов отишле во вториот круг на гласање. Во меѓувреме, Елцин одлучил да ги придобие гласачите на начин што Лебед го назначил за советник за национална безбедност и секретар на Советот за безбедност.
Сириска Пустина
Економија и земјоделство
Со слаби врнежи од дожд и слаб квалитет на почви, денес регионот пред сè се користи за добиток. Бедуините, од кои многумина уште се номадски, одгледуваат околу дванаесет милиони овци и кози тука, како и помал број на камили.