cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Конзервативна партија (Обединето Кралство)
Партијата е основач на Меѓународната демократска унија (на International Democrat Union) и на Партијата на европските конзервативци и реформисти (European Conservatives and Reformists Party). Гранките на партијата во Велс, Гибралтар, Северна Ирска и Шкотска одржуваат делумна автономија.
Поддржувачите на партијата во главно се гласачи од средната класа, особено во руралните и приградските области на Англија. Доминацијата на Конзервативната партија во британската политика низ 20 век и повторното воздигнување на истата во 2010-тите години довеле до нејзино именување како најуспешна политичка партија во западниот свет.
Историја
Конзервативната партија е основана во 1834 година од партијата на Ториевците и станала една од двете доминантни политички партии во 19 век, покрај Либералната партија. Под водството на Бенџамин Дизраели, партијата одиграла исклучителна улога во политиката за време на највисоките достигнувања на Британската империја. Во 1912 година, Либералната унионистичка партија се споила со конзервативците и се формирала Конзервативната и унионистичка партија. Во 1920-тите години, Лабуристичката партија ги надминала либералите како главни соперници на Конзервативците. Конзервативните премиери, меѓу кои најзначајни се Винстон Черчил и Маргарет Тачер, ги воделе владите 57 години во 20 век.
Политики
Сместена во десниот центар на политичкиот спектар, Конзервативната партија се заснова на конзервативизмот како политичка идеологија. Разни фракции доминирале во партијата во различни времиња, меѓу кои се вбројуваат еднонационалните конзервативци, тачеристите, либералните конзервативци, конзервативните либерали и други. Партијата во главно прифаќа либерални економски политики, фаворизирајќи ја економијата на слободниот пазар, ограничувањето на регулациите од државата, а од крајот на 20 век и приватизацијата на државните средства како што се железницата, поштата и енергијата. Во минатото се залагала за протекционизам.
Партијата го поддржува британскиот унионизам, опирајќи се на обединувањето на Ирска и независноста на Велс и Шкотска, а во минатото се залагала за континуитет и одржување на Британската империја.
Во надворешната политика, Конзервативната партија се залага за силна воена способност и го поддржува учеството на Обединетото Кралство во НАТО.
Европска унија
Членството на партијата се разликува во погледите за Европската унија, делејќи се на европскетични и проевропски струи. Партијата зазела силна евроскептична позиција, прифаќајќи го слоганот „Get Brexit Done“ (на Направете го брегзит), по референдумот за членството во ЕУ во 2016 година, кој се одржа во време кога владата била предводена од конзервативците.
Септола
Септола – дел од нотна вредност кога истата се дели на седум еднакви делови (наместо на четири) (septolet, septuplet).
Секстолата се бележи:
Септолата спаѓа во неправилни тонски групи бидејќи се добива со поделба на нотната вреднот на 7 дела.
Ако нотната вредност се подели на 3 дела – се добива триола, ако се подели на 5 - квинтола, на 6 - секстола итн.
Микробиолошка култура
Поимот култура може да се однесува и на микроорганизмите што се одгледувани.
Микробиолошките култури се користат за да се одреди видот на организмот, неговото изобилство во примерокот што се тестира или и двете. Тој е еден од првостепените дијагностички методи на микробиологијата и се користи како алатка за утврдување на причината за заразна болест со дозволување на агенсот да се размножува во однапред одреден медиум. На пример, грлната култура се зема со стругање на слузницата на ткивото во задниот дел на грлото и бришење на примерокот во медиум за да може да се провери за штетни микроорганизми, како што е Streptococcus pyogenes, предизвикувачкиот агенс на стрептококуваното грло. Понатаму, поимот култура поопшто се користи неформално за да се однесува на „селективно растење“ на специфичен вид микроорганизам во лабораторија.
Често е неопходно да се изолира чиста култура на микроорганизми. Чиста (или аксенска) култура е население на клетки или многуклеточни организми кои растат во отсуство на други видови или типови. Чистата култура може да потекнува од една клетка или еден организам, во кој случај клетките се генетски клонови една на друга. За целите на гелирање на микробната култура, се користи медиумот на агарозен гел (агар). Агарот е желатинозна супстанција добиена од алги. Евтина замена за агарот е гуарската гума, која може да се користи за изолација и одржување на термофили.
Бактериска култура
Постојат неколку видови методи на бактериска култура кои се избираат врз основа на агенсот што се одгледува и употребата низводно.
Течни култури
Еден метод на бактериска култура е течна култура, во која саканите бактерии се спуштаат во течен хранлив медиум, како што е лисогенската супа, во исправена колба. Ова му овозможува на научникот да одгледува големи количини бактерии за различни примени низводно.
Течните култури се идеални за подготовка на антимикробна анализа во која опитникот ја инокулира течната супа со бактерии и ја остава да расте преку ноќ (може да користат промешувач за рамномерен раст). Потоа тие би земале делови од примерокот за да ја тестираат антимикробната активност на одреден лек или белковински антимикробни пептиди). Како алтернатива, микробиологот може да одлучи да користи статични течни култури. Овие култури не се потресуваат и тие им обезбедуваат на микробите градиент на кислород.
Плочи со агар
Микробиолошките култури може да се одгледуваат во петриеви садови со различни големини кои имаат тенок слој на медиум за раст базиран на агар. Откако медиумот за раст во садот Петри се инокулира со саканите бактерии, плочите се инкубираат на оптимална температура за растење на избраните бактерии (на пример, обично на 37 степени Целзиусови, или температурата на човечкото тело, за култури од луѓе или животни, или пониски за еколошки култури). Откако ќе се постигне посакуваното ниво на раст, агарските плочи може да се чуваат наопаку во фрижидер подолг временски период за да се задржат бактериите за идните опити.
Постојат различни адитиви кои може да се додадат во агарот пред да се истури во чинија и да се остави да се зацврсти. Некои видови бактерии можат да растат само во присуство на одредени адитиви. Ова може да се користи и кога се создаваат инженерски соеви на бактерии кои содржат ген отпорен на антибиотици. Кога избраниот антибиотик ќе се додаде во агарот, ќе можат да растат само бактериски клетки кои содржат генетски додаток кој дава отпор. Ова му овозможува на истражувачот да ги избере само колониите кои биле успешно преобразени.
Прачки на база на агар
Минијатуризирана верзија на агарни плочи имплементирани во формати на прачка, на пр. Dip Slide, дигитален прачка за прачка покажуваат потенцијал да се користи на местото на нега за дијагностички цели. Тие имаат предности во однос на агарните плочи, бидејќи се исплатливи и за нивното работење не е потребна стручност или лабораториска средина, што овозможува нивно користење на местото на нега.
Прободени култури
Прободените култури се слични на агарските плочи, но се образуваат од цврст агар во епрувета. Бактериите се внесуваат преку игла за инокулација или врв на пипета што се прободува во средината на агарот. Бактериите растат во пробиената област. Прободените култури најчесто се користат за краткорочно складирање или испорака на култури.
Збирки на култури
Збирките на микробиолошки култури се фокусираат на стекнување, автентикација, производство, зачувување, каталогизирање и дистрибуција на остварливи култури на стандардни референтни микроорганизми, клеточни линии и други материјали за истражување во микробната систематика. Збирките на култури се исто така складишта на типови соеви.
Вирусна и бактериофагна култура
Вирусните или бактериофагните култури бараат клетки домаќини во кои вирусот или фагот се размножуваат. За бактериофагите, културите се одгледуваат со инфицирање на бактериски клетки. Потоа, бактериофагот може да се изолира од добиените плаки во слој со бактерии на плочката. Вирусните култури се добиваат од нивните соодветни еукариотски клетки домаќини. Методот на влечење на плочката е начин за физичко одвојување на микробната популација и се прави со ширење на инокулацијата напред-назад со јамка за инокулација над цврстата агарска плоча. По инкубацијата, ќе се појават колонии и поединечни клетки ќе бидат изолирани од биомасата. Откако микроорганизмот е изолиран во чиста култура, неопходно е да се зачува во одржлива состојба за понатамошно проучување и употреба. Сток културите треба да се одржуваат, така што нема губење на нивните биолошки, имунолошки и културни карактери.
Изолација на чисти култури
За едноклеточни еукариоти, како што е квасецот, изолацијата на чистите култури ги користи истите техники како и за бактериските култури. Чистите култури на повеќеклеточни организми често полесно се изолираат со едноставно избирање на една поединка за иницирање на култура. Ова е корисна техника за чиста култура на габи, повеќеклеточни алги и мали животни, на пример.
Развивањето техники за чиста култура е од клучно значење за набљудувањето на предметниот примерок. Најчестиот метод за изолирање на поединечни клетки и производство на чиста култура е да се подготви подвлечена плочка. Методот на подвлекувана плочка е начин за физичко одвојување на микробната популација и се прави со ширење на инокулацијата напред-назад со јамка за инокулација над цврстата агарска плоча. По инкубацијата, ќе се појават колонии и поединечни клетки ќе бидат изолирани од биомасата. Откако микроорганизмот е изолиран во чиста култура, неопходно е да се зачува во одржлива состојба за понатамошно проучување и употреба. Сток културите треба да се одржуваат, така што нема губење на нивните биолошки, имунолошки и културни карактери.
Усулутан (вулкан)
Усулутан ― стратовулкан во централниот дел на Ел Салвадор, кој се издига над крајбрежната рамнина помеѓу вулканите Сан Висенте и Сан Мигел, и веднаш источно од вулканот Табурете. Врвот на вулканот е 1,3 км широк кратер кој е срушен од исток.
Статистички параметар
Статистички параметар — секоја измерена величина во една статистичка популација која резимира или опишува некој аспект од популацијата како средна вредност или стандардно отстапување. Ако популацијата точно следи позната и одредена распределба (на пр. нормална распределба), тогаш може да се измери мал збир параметри кои целосно ја опишува популацијата и може да се рече дека ја одредува веројатносна распределба за целите на добивање на примоероци од оваа популација.
Параметарот ја опишува вистинската вредност пресметана од целата популација, за раслика од статистичкиот резултат, кој е проценета измерка на параметарот за даден потпримерок. Затоа, статиситчкиот параметар може поточно да се нарече популациски параметар.
Параметризирани распределби
За дадено индексирано семејство на распределба, а индексот исто така е параметар на членовите на семејството, тогаш семејството ќе биде параметризирано семејство. Меѓу параметризираните семејства на распределби се нормалните распределби, Поасоновите распределби, биномните распределби и експоненцијалното семејство на распределби. На пример, семејството на нормални распределби има два параметра — средната вредност и варијансата: ако тие се укажани, распределбата ќе биде точно позната. Семејството на хи-квадратни распределби може да се индексира според бројот на степени на слобода: овој број на степени е параметар за распределбите, и затоа семејството е параметризирано.
Мерење на параметрите
Кај статистичкото заклучување, параметрите понекогаш се сметаат за несогледливи, и тука статистичарот иам задача да процени или заклучи сè што може за тој параметар според случаен примерок на согледувања земен од целата популација. Проценителите на збир параметри за дадена распределба често се мерат за популација, под претпоставка дека популацијата е (барем приближно) распределена согласно таа дадена веројатносна распределба. Во други ситуации, параметрите може да бидат предодредени од каратерот на примерочењето или видот на статистичка постапка која се спроведува (на пример, бројот на степени на слобода во Пирсоновата хи-квадратна проверка). Дури и ако нема укажано семејство распределби, величините како средната вредност и варијансата можат да се сметаат за статистички параметри на популацијата, и статистичките постапки сепак можат да се обидат да изведат заклучоци за такви популациски параметри.
Видови параметри
Параметрите се наречени според нивните улоги, меѓу кои се следниве:
Кога веројатносната распределба се однесува на збир објекти кои самите се веројатносни распределби, тогаш се користи поимот концентрациски параметар за валичини кои ја индексираат променливоста исходот. Величините како коефициентите на регресија се статистички параметри во гореопишаната смисла бидејќи тие го индексираат семејството на условни веројатносни распределби што опишува како зависните променливи се поврзани со независните променливи.
Примери
Во едни политички избори, секој кандидат го добива гласот на извесен дел од населението — овие процентуални удели би биле статистички параметри. Бидејќи е непрактично да се испитува претпочитањето на секој гласач пред изборите, се врши анкетирање на примерок од гласачите, и со тоа се мери статистички резултат (наречен и статистичка оцена), т.е. постоток од потпримерокот на анкетирани гласачи. Статистичкиот резултат, заедно со проценки за неговата точност (познати како грешка во примерочење), потоа се користи за изведување на заклучоци за вистинскиот статистички параметар (постотокот од сите гласачи).
Оваа постапка важи и при испробувањето на производи, каде испитувањата се вршат на примерок од производите наместо да се оштетуваат сите производи. Потоа се собираат претставителни статистички податоци од кои би се заклучило дали производите се изработени според предвиденото.
Мал Камлеш (Ранковце)
Мал Камлеш  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Ранковце. Наоѓалиштето претставува населба од неолитското, енеолитското и бронзеното време. На 200 м јужно од патот Куманово-Крива Паланка, на брегот на Крива Река, на голема површина (150 × 100 м), пресечена со изградбата на пругата во 1943 година, се среќаваат фрагменти од керамички садови.
Целофан
Целофанот е тенок, проѕирен лист направен од регенерирана целулоза.
Ужичка Црна Гора
Ужичка Црна Гора ― еден од планинските региони во западна Србија околу градот Ужице. На исток се наоѓа Шумадија. Ужичка Црна Гора се граничи со регионот Рудник, кој се наоѓа во Шумадија, но границата меѓу двата региони е нејасна поради историските административни промени.
Hip Young Guitar Slinger
Hip Young Guitar Slinger е компилационен албум составен од студиот сесиите на Џими Пејџ пред ерата на „Led Zeppelin“, а снимени се помеѓу 1962 и 1966. Издаден е на 4 септември, 2000.
Од поголемо значење не е прашањето дали Пејџ свири на секоја песна од албумот. На пример, во историската секција на официјалното мрежно место на „Lancastrians'“ се вели дека тој не свирел на „We'll Sing in the Sunshine“, а свирел на Б-страната, односно на песната „Was She Tall“.
Ландкројцер П. 1000 Стаорец
Тенкот требал да има шест 1.2-метарски гасеници, три од секоја страна. Погонот требал да биде два 24-цилиндарски бродски дизел мотори MAN V12Z32/44, секој со сила од 8500 КС или осум Дајмлер-Бенц MB501 20-цилиндарски бродски дизел мотори, секој со 2000 КС, за достигнување на потребните 16000 КС за придвижување на тенкот.
Пред откажувањето на проектот, било планирано и едно потешко возило, П. 1500 „Чудовиште“. Ова требала да биде самоодна варијанта на 800-милиметарскиот опсаден топ Шверер Густав (или Дора).
Марта (фудбалерка)
Марта Виејра да Силва, попозната како Марта (родена на 19 февруари 1986) — бразилска фудбалерка која игра за Орландо Гордост во Националната женска Фудбалска Лига на САД и на Бразил на репрезентацијата како напаѓач. Со 15 гола, таа го држи рекордот за најмногу постигнати голови во ФИФА на Жените на Светскиот Куп за турнири, надминувањето на Биргит Prinz's претходниот рекорд од 14 со гол против Јужна Кореја во Бразил првиот натпревар од 2015 издание во Канада.
Во јануари 2013 година таа беше именуван како еден од шесте Амбасадори на 2014 година ФИФА Светското Првенство во Бразил, заедно со Amarildo, Bebeto, Карлос Алберто Торес, Роналдо и Марио Zagallo. Таа, исто така, се појави во Sveriges Телевизија телевизија документарен серија На Други Спортски од 2013 година.
Во август 2016 година, Марта беше еден од 8 до носат Олимписки Знаме на Олимписките игри во Рио.
Како на 14 март 2017, Марта стана еден шведски државјанин. Таа е наведено дека таа ќе ја задржи Бразилецот државјанство.
Махетскиот Ансамбл
На Махетскиот Ансамбл беше латино џез бенд чија 21-година организација заврши со нејзиниот последен концерт на 12 ноември, 2006 година, со завршниот концерт во 2006 година, Сан Франциско Џез Фестивал. KQED Вестите, истакнаа дека "се чинеше дека секој кој некогаш беше дел од Латинска џез сцена во Сан Франциско беше при рака да понуди адиос на Махетскиот ансамбл на Џон Сантос."
Дел од главниот персонал на Сан Франциско Беј Ареа музичари беа Јован Сантос,директор,конги,ударни инструменти,композитор;Орестес Вилато,тимбалес,бонго;Јован Каловеј, флејта,композитор/аранжер ; Вејн Валас,тромбон,композитор/аранжер;Мелецио Магдалуио ,саксофон,кларинет,флејта;Рон Сталлингс,саксофон,кларинет;Дејвид Белове,бас;Пол Ван Вагенинген,комплет тапани ; Мареј Ниска,сопијано;Орландо Торриенте,вокали,ударни инструменти.
Виторф
Виторф (Wittorf) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Виторф се наоѓа јужно од Елба во Линебуршкото Поле, оддалечен околу 13 километри од окружниот град Линебург.
Бел Дрим
Бел Дрим (Drini i Bardhë) — една од двете реки со чие спојување настанува реката Дрим во Албанија. Другата река е Црн Дрим. Тие две се спојуваат во североисточна Албанија кај градот Кукуш.
Должината на Бел Дрим изнесува 175 км (156 во Косово и 19 во Албанија). Реката извира во подножјето на планината Жлеб во Пеќкиот округ, северно од градот Пеќ. Реката потоа тече преку Ѓаковскиот округ и Призренскиот округ во Албанија. Во почетниот дел на течението, реката е понорница која се појавува како силен извор и водопад со висина од 25 метри во близина на Радовац. Изворот на реката во подножјето на Русолија се наоѓа на надморска височина од 580м, а котата на местото на спојување со Црн Дрим е на 240,8 метри.
Реката, на исток тече покрај Пеќката бања, а потоа потоа ги прима водите од притоката Источка река и течението оди кон југ. Останатиот дел од течението поминува низ доста плодната и густо населена област Подримље. Необично е тоа што на самата река не се наоѓаат големи градови. Најголемото место по течението на Бел Дрим е областа Клина.
Бел Дрим има многу значајни притоки: Пеќка Бистрица, Дечанска Бистрица и Ереник од десна стрна, а Источка река, Клима, Мируша, Римник, Топлуга и Призренска Бистрица од левата страна.
Сливот на Бел Дрим зазема површина од 4,360 км2 во Косово. Албанскиот дел од сливот има површина од 604км2. Во овој дел на реката не постајат населени места, а реката тука ја прима левата притока Плавска река која доаѓа од областа Гора. Течението на самата река не е пловен.
Вештачкото хидроакумулационо езеро Фјерза го има поплавено брегот по целокупното течение на реката низ Албанија, како и дел од течението во Косово.
Мандаринка
Мандаринката (Aix galericulata) ― вид на качувачка патка, а потекнува од источниот палеарктик. Таа е со средна големина, со 41-49 см во должина со 65-75 см распон на крилјата. Тaа е блиску сродна со северноамериканската каролинка, единствената друга припадничка на родот шумски патки (Aix). ' е старогрчки збор што Аристотел го користел за да се однесува на непозната нуркачка птица и ' е латински за перика, потекнува од, капа или покривка.
Опис
Возрасниот мажјак има црвен клун, голема бела полумесечина над окото и црвеникаво лице и мустаќи. Градите на машките се виолетови, со две вертикални бели шипки, а крилјата се румени, а од задната страна има две портокалови „едра“ (големи пердуви што се лепат како плови со брод). Женката е слична на женската каролинка, со бел очен прстен и рига што се враќа од окото, но е побледа подолу, има мала бела рига и блед врв на клунот.
И мажјаците и женките имаат гребен, но пурпурниот грб е поизразен кај мажјакот.
Пајчињата мандаринки по изглед се скоро исти со пајчињата каролинки и се многу слични на пајчињата на дивите патки. Пајчињата може да се разликуваат од пајчињата од дива патка, бидејќи очната рига од малата мандаринка (и каролинката) застанува на окото, додека кај дивите пајчиња, таа стигнува сè до клунот.
Мутации
Различни мутации на мандаринката се наоѓаат во заробеништво. Најчеста е белата мандаринка. Иако потеклото на оваа мутација е непознато, се претпоставува дека постојаното спарување на сродни птици и селективно размножување довело до рецесивни комбинации на гени, што доведувало до генетски состојби, вклучително и леуцизам.
Распределеност и живеалиште
Видот некогаш бил широко распространет во источна Азија, но големиот извоз и уништувањето на неговото шумско живеалиште ги намалиле населенијата во источна Русија и во Кина на под 1.000 двојки во секоја земја; Јапонија, сепак, се смета дека сè уште има околу 5.000 двојки. Азиското население е преселничко, презимува во низинската источна Кина и јужна Јапонија.
Примероците често бегаат од збирките, а во 20 век, големо, диво население било основано во Велика Британија; во поново време, мал број се одгледуваат во Ирска, концентрирани во парковите во Даблин. Сега, околу 7.000 се во Британија со други населенија на европскиот континент, од кои најголемото е во регионот на Берлин. Изолирани насеченија постојат во САД. Градот Блек Маунтин, Северна Каролина, има ограничено население, и слободно летачко диво население од неколку стотици мандаринки постои во округот Сонома, Калифорнија. Ова население е резултат на неколку патки кои избегале од заробеништво, а потоа се размножуваат во дивината. Во 2018 година, една птица, наречена централнопаркова мандаринка, била видена во Централ Парк во Њујорк.
Живеалиштата што ги претпочита во опсегот на размножување се густите, грмушести пошумени рабови на реките и езерата. Најчесто се јавува во ниски области, но може да се размножува во долини на надморска височина до 1,500 м. Во зима, таа дополнително се појавува во мочуриштата, поплавените полиња и отворените реки. Иако претпочита свежа вода, може да се види и како презимува во крајбрежните лагуни и утоки. Во воведениот европски опсег, живее во поотворено живеалиште отколку во нејзиниот домороден опсег, околу езерските рабови, потопените ливади и култивирани области со шуми во близина.
Однесување
Во споредба со другите патки, мандаринките се срамежливи птици, претпочитаат да бараат покрив под дрвја, како што се надвиснати врби, и да создаваат помали јата, но може да станат похрабри како резултат да станат питоми од честиот меѓуоднос со луѓето.
Размножување
Во дивината, мандаринките се размножуваат во густо пошумени области во близина на плитки езера, мочуришта или езерца. Тие се гнездат во шуплините на дрвјата близу до водата и за време на пролетта, женките несат јајца во шуплината на дрвото по парењето. Едно квачило од девет до дванаесет јајца се несе во април или мај. Иако мажјакот може да ги брани женките и неговите јајца за време на инкубацијата, тој самиот не ги инкубира јајцата и заминува пред да се изведат. Набргу по испилувањето на пајчињата, нивната мајка лета на земја и ги тера пајчињата за да скокнат од гнездото. Откако сите пајчиња ќе излезат од дрвото, тие ќе ја следат нивната мајка до блиското водно тело.
Храна и хранење
Мандаринките се хранат со плитко нуркање или одење по копно. Тие главно јадат растенија и семиња, особено плодот од бука. Видовите исто така ќе додадат полжави, инсекти и мали риби во својата исхрана. Исхраната на мандаринките се менува според годишно време; во есен и зима, тие најмногу јадат желади и житарици. На пролет, тие најмногу јадат инсекти, полжави, риби и водни растенија. Во лето, тие јадат дождовни црви, мали риби, жаби, мекотели и мали змии. Тие се хранат главно близу зори или самрак, седат во дрвјата или на земја во текот на денот.
Закани
Граблиштвото кон мандаринката варира помеѓу различни делови од нејзиниот опсег. Визони, ракунолики кучиња, видри, творови, големи ушести бувови и белоушки се грабливци на мандаринката. Најголемата закана за мандаринката е губење на живеалиштата поради дрвосечачите. Ловците се закана и за мандаринката, бидејќи често тие не можат да ја препознаат мандаринката во лет и како резултат на тоа, многумина се застрелувани случајно. Мандаринките не се ловат за храна, но сепак се ловат бидејќи нивната значајна убавина е ценета.
NGC 21
NGC 21 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 21 се споменува и како NGC 29, UGC 100, MCG 5-1-48, IRAS 00082+3304, CGCG 499-66, KAZ 19.
Откривање
Телото е откриено на 20 септември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 21 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 21 има привидни димензии од 1,5' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 10 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 21' 7". Положбениот агол на објектот е во износ од 154°.
Други поделби
Проучување на NGC 21 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 767. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 89; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2264. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1257.
Кепон
Кепонот (познат и под називот хлордекон, е канцерогена супстанца и инсектицид кој се користел во периодот од 1966 до 1975 за заштита од мравки и лебарки.
Манастирска Дупка (Станци)
Остри Чуки — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Станци. Наоѓалиштето претставува сакрален објект од средниот век. На 2 км западно од селото се наоѓа мала пештера која има културен слој и остатоци од фрескоживопис.
Кодер
Кодер – комбинаторно коло во дигиталната електроника кое врши кодирање. Кодирањето е потребно за да може информацијата да се обработува во дигиталниот систем. На пример, од тастатурата на калкулатор или сметач со посредство на кодер се генерира комбинација од логички нули и единици. Кодот генериран од кодерите може да биде природен бинарен код или зададен со табела, каде на секој сигнал му одговара одредена комбинација на нули и единици, како што е случај со азбучнобројчените кодови.
Кодерот се состои од n излези, додека може а има 2n (потполн кодер) или 2n-1 (непотполн кодер) влезови. Кодерите исто така изискуваат влезови за напојување и маса.
Перуќачко Езеро
Перуќачко Езеро — вештачко езеро на подрачјето на општина Сребреница во Република Српска во Босна и Херцеговина, како и на подрачјето на општина Баина Башта во Србија. Езерото се наоѓа на границата помеѓу Србија и Босна и Херцеговина.
Географија
Езерото е создадено со преградување на реката Дрина за потребите на хидроелектраната „Баина Башта“. Езерото е акумулационо и се снабдува со вода од реката Дрина. Вкупната површина на езерото е 12,4 км2, и има капацитет од 340.000.000 м3 вода. Најдлабоката точка во езерото е 60 метри, најголемата должина на езерото е 54 км, најмалата ширина е 150 метри а најголемата е 1000 метри.
Езерото се наоѓа на надморска височина од 290 метри, и најголем дел од езерото се наоѓа во кањонот на реката Дрина, кој почнува на 7 км од браната. Брегот на езерото е стрмен и карпест, кои вертикално паѓаат надолу кон дното на езерото. Поради тоа, во близина на брегот длабочината може да достигне и до 3 до 8 метри. Границата помеѓу државите поминува на половина од езерото.
Ораниенбаум-Верлиц
Ораниенбаум-Верлиц (Oranienbaum-Wörlitz) — град во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2011 со спојување на поранешните општини Ораниенбаум, Верлиц, Брандхорст, Горау, Гризен, Хорстдорф, Какау, Резен, Ризигк и Фокероде.
NGC 6428
Откривање
Објектот е откриен на 7 јули 1885 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6428 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 43 м 52,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 33' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 6428 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 158; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2081. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 260.
Класик Бретања 2017
Класик Бретања 2017 — 81. издание на велосипедската еднодневна трка Класик Бретања, која се одржала на 27 август како триесет и втор настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена во спринт од страна на италијанскиот возач Елија Вивијани.
Екипи
Бидејќи Класик Бретања е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
Петит Сент Винсент
Петит Сент Винсент (анг./ фран.: Petit Saint Vincent, „Мал Свети Винцент“)  е најјужниот остров во Свети Винцент и Гренадини. Тој е дел од архипелагот Гренадини. Островот е приватен и истиот функционира како луксузен ресорт  Ресортот има 22 еднокреветни и двокреветни колиби и луксузни вили. Во непосредна близина на островот се наоѓа малото островче Морпион.
Местоположба
Петит Сент Винсент се наоѓа во најјужниот дел од државата и е последен од делот на Гренадините кои се под управа на Свети Винцент и Гренадини. Островот се наоѓа северно од Каријаку и Петит Мартиник (Гренада) и јужно од островите Палм и Јунион.
Географија
Околу островот има 3.2 км бели песочни плажи. Внатрешноста на островот се состои од брдовит терен и тропска вегетација. Највисока точка на островот е Марни Хил во северозападниот дел од островот и има 84 метри надморска висина.
Градинарско кралство Десау-Верлиц
Градинарското кралство Десау-Верлиц, исто така познато како Англиски градини Верлиц, е една од првите и најголемата англиска градина во Германија и континентална Европа. Била создадена во доцниот 18 век под водство на војводата Леополд III од Анхалт-Десау (1740-1817), враќајќи се од Големата обиколка низ Италија, Холандија, Англија, Франција и Швајцарија, ја преземал акцијата заедно со неговиот пријател архитект Фридрих Вилхелм фон Ердмансдорф. Двајцата силно под влијание на идеалите на просветителството, имале за цел да го надминат концептот на формална градина во време на барокот во корист на натуралистички пејзаж, како што тие ги виделе градините во Сторхед и Ерменонвил. Денес, културниот пејзаж Десау-Верлиц се протега на површина од 142 км², во рамките на биосферниот резерват Средна Елба во германската покраина Саксонија-Анхалт.
Ораниенбаум
Градините потекнуваат од 17-от век, кога бракот на прадедото на Леополд принцот Јохан Георг II од Анхалт-Десау со холандската принцеза Хенриет Катарина, ќерка на принцот Фредерик Хендрик од Оранје (Oranje), во 1659 донеле тим на инженери и архитекти од долните земји под контрола на архитектот Корнелис Рикверт. Тие имале план да се постават дворец и барокна градина во поранешната населба Nischwitz, надвор од градот, која била преименувана Ораниенбаум во 1673. Холандското влијание останало присуство во кнежевството Анхалт-Десау многу декади.
Дворецот Ораниенбаум бил завршен во 1683, како летна резиденција на Хенриет Катарина, каде таа се повлекла по смртта на нејзиниот сопруг во 1693. Богатиот мебел, вклучува кожни позадини и трпезарија опремена со грнчарии од Делфт. Од 1780, војводата Леополд III ги обновил дворецот и парко во кинески стил, според теориите на сер Вилијам Чемберс, со неколку моста во лак, куќа за чај и пагода. Во 1811, била изградена оранжерија, со 175-те метри во должина е една од најголемите во Европа, која сè уште служи за заштита на големата збирка на стебла на цитрони. Дворецот Ораниенбаум заедно со паркот и геометриската населба создаваат еден од неколкуте оригинални холандски барокни градски пејзажи во Германија. Кралицата Беатрикс од Холандија, принцеза од династијата Оранје-Насау, ја надгледувала обновата на 3 март 2004.
Парк Верлиц
Централниот парк Верлиц се наоѓа во непосредна близина на малиот град Верлиц на бреговите на реката Елба, правејќи го богат со вода и разновидност. Бил направен помеѓу 1769 и 1773 година, како една од првите англиски градини на континентот. Според идеалите на војводата Леополд III, паркот требало да служи како образовна институција по архитектура, градинарство и земјоделство, така што големи делови биле отворени за јавноста од самиот почеток. Повеќето згради биле проектирани од Ердмансдорф, додека градините биле по предлог на Јохан Фридрих Ојзербек (1734-1818), архитект за градини, кој бил задолжен да направи градини како британските пејзажни градини. Градините се заштитени од поплави од реката Елба на северот со брана, која е исто така и појас за прошетка, кој нуди бројни погледи долж панорамата на паркот.
Европски центар за права на Ромите
Европски центар за правата на Ромите (скратено: ЕЦПР) — меѓународна организација предводена од Роми којашто е вклучена во бројни активности во насока на борба против ромофобијата и злоупотребата на човековите права на Ромите. Пристапот на ЕЦПР во суштина вклучува стратешко вештачење, меѓународно застапување, истражување и развој на политики, објавување вести за правата на Ромите и обучување ромски активисти. ЕЦПР е членка на Хелсиншкиот комитет за човекови права, а има советодавен статус во Советот на Европа, како и на Економскиот и социјален совет на ООН. Организацијата била основана во 1996 година во Будимпешта, а нејзиното седиште е сместено во Брисел.
Градинарско кралство Десау-Верлиц
Парк Верлиц
Филозофијата на Жан-Жак Русо и естетиката на Јохан Јоаким Винкелман придонеле за дизајнот на паркот. Русо видел во земјоделството од секојдневниот живот и посочил на образовните функции на природниот пејзаж. Неизненадувачки, најелегантниот пејзаж во околината е островот Русо во градината Нојмарк, каде е извршена имитација на островот во паркот Ерменонвил, каде што филозофот е погребан.
Езерото Верлиц прикажува остров, на кој е направен модел на вулканот Везув. Војводата сакал да прави огномети, кои ќе изгледаат како да еруптира вулканот за да ги забавува своите гости. На подножјето на планината на островот е изградена градба со намера да потсети на домот на Вилијам Хамилтон на Помпеја, каде то ги извршил неговата познати археолошки работи.
Помали градби во градинарското кралство, се протегаат на околу 25 километри, имаат далекусежни последици во архитектурата на Средна Европа. „Готската куќа“, почната од Ердмансдорф во 1774, направена според вилата на Хорас Волпол кај Стробери Хил, била една од првите неоготска градба на континентот. Паркот прикажува реплика на римските храмови, вклучувајќи го Пантеон изградена во 1795. Во раните години на следниот век, пејзажот бил збогатен со неоготските цркви во соседните села Ризигк (1800) и Фокероде (1811).
Во основа, поделен е на четири дела со градбата на железничката линија и автопатот 9 во 1930-тите, кои биле назначени како светско културно наследство од УНЕСКО во 2000. ИКОМОС, меѓутоа, забележува дека „целокупната структура на пејзажот води кон влошување“. Моментално, поминува пат само на неколку метри од островот Русо.
Други
Други градби во градинарското кралство ги вклучуваат замокот Лујзиум, кој се наоѓа во округот Валдерзе на Десау, бил подарок од војводата Леополд III на неговата жена Луис. Бил граден од 1774 во неокласичен стил како дом според плановите на Ердмансдорф со непосредни градини, пасишта и фарма за коњи. Леополд умрел во замокот на 9 Август 1817 како последица на пад при јавање.
Јохан Георг (1748-1811), помладиот брат на војводата Леополд III, го подигнал замокот Георгиум во 1780 со Ердмансдорф. Се наоѓа во крајбрежните областа северно од Десау, замокот вклучува англиска градина со неколку споменици. Денес, Георгиум е седиште на уметничката збирка на Анхалт, меѓу нив дела од Албрехт Дирер - особено „Меланхолија I“ - и Лука Кранах Постариот.
Замокот Мозигкау на западот од Десау е еден од неколкуте рококо дворци во Централна Германија, сличен на Сансуси во Потсдам, кој бил дизајниран од Георг Венцеслав фон Кнобелсдорф. Бил граден помеѓу 1752 и 1757 за Ана Вилхемина од Анхалт-Десау, ќерка на принцот Леополд I. Комплексот вклучува оранжерија и уметничка збирка на фламански барокни слики, кои произлегуваат од сојузнот на војводата Јохан Георг II со династијата Оранје-Насау, која вклучува дела од Петар Паул Рубенс и Антонис ван Дајк.
Замокот Гроскинау го обележува западниот крај на градинарското кралство. Бил изграден во 1780 за Алберт од Анхалт-Десау, помладиот брат на војводата Леополд III, на езерото Кинау. Паркот вклучува неколку вештачки острови, овоштарници и лозови насади. Денес, замокот е седиште на Kulturstiftung Dessau-Wörlitz, тело за раководење со паркот. Исто така, градинарското кралство вклучува и шумска колиба на планината Лајнер, изградена во 1830, сега ресторан близу велосипедската патека Елба и шумскиот парк Зиглицер Берг утврден во 1777.
Патрик Карлгрен
Патрик Улф Андерс Карлгрен (8 јануари 1992) е професионален шведски фудбалер кој играл на позицијата голман за данскиот суперлигашки клуб ФК Рандерс.
Клупска кариера
Карлгрен напредувал преку младинските тимови на тимот на Самуелсдал ИФ. Тој ја започнал својата сениорска кариера поминувајќи две години во тимот Фалу ФК. Подоцна, играл две сезони за ИК Браге во Суперетан (втората шведска лига), забележувајќи 23 настапи.
Во јули 2013 година, Карлгрен потпишал за клубот АИК од Стокхолм. Својот прв натпревар во првата шведска лига за тимот на АИК во Алсвенскан го имал на 8 мај 2014 година против тимот на Халмстад БК.
Во февруари 2017 година, Карлгрен потпишал со данскиот Суперлигашки клуб ФК Нордсјеланд.
Во јули 2017 година, тој потпишал двегодишен договор со турскиот клуб од Супер Лигата Коњаспор.
На 8 јули 2018 година, Карлгрен се вратил во Данска за да потпише тригодишен договор со тимот на Рандерс ФК. По три години во месец февруари, Карлгрен го продолжил договорот со истиот клуб до 2024 година.
Меѓународна кариера
Карлгрен бил дел од шведскиот тим кој го освоил Европското првенство за играчи до 21 година 2015, одбранувајќи два пенали и тоа на португалските играчи Рикардо Есгајо и Вилијам Карваљо во пенал рулетот вофиналето против тимот на моќната Португалија. Претходно натпреварот завршил со резултат 0:0. Финалето се одиграло во Чешка во главниот град Прага.
Тој бил повикан во сениорскиот тим на Шведска во натпреварот против тимот на Данска за плеј-офот на УЕФА ЕВРО 2016 во месец ноември 2015 година. Карлгрен бил играч на тимот на Евро 2016, служејќи како резервен голман зад Андреас Исаксон и Робин Олсен.
Пареши
Пареши — раселено село во Општина Центар Жупа, во областа Жупа, во околината на градот Дебар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северниот дел на територијата на Општина Центар Жупа, сместено во областа Дебарска Жупа. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 790 метри.
Низ самото село поминува регионалниот пат 2249.
Боботов Кук
Боботов Кук — највисокиот врв на планинските масиви Дурмитор, а до неодамна се сметал и за највисок врв во цела Црна Гора. Висок е 2523 метри и заедно со Безимениот врв (1487м) и Џевојком (2440м) ја дава највисоката карпа на Дурмитор, наречена Соа Небеска, што значи потпирач на небото. Соа Небјеска со својата карпа од една страна паѓа 800 метри длабочина во долината Шкрке, одностно Шкрчи езера, додека од другата страна со воздигнува до т.к. „камено море“ на долината Валовит Дол (2027м), највисоката долина во дурмиторскиот масив. Боботов кук има импресивен изглед (сеедно дали се набљудува од Валовит Дол, Жабљак, Троен превој, Зубац, Пруташа, Лучин врв, Медвед, Минин Богаз, Безимен врв, Чворов Богаз или планината Војник). Многу планини на Балканот можат да бидат видени од Боботовиот Кук, меѓу кои: Ловчен (над Јадранско Море), Копаоник, Тара и Маглиќ.
Пареши
Географија и местоположба
Се протега на падините на планината Стогово, а во подножјето се протега до Дебарско Езеро.
Историја
Подрачјето на Пареши е населено уште од средниот век, за што сведочат наоѓалиштата во неговата околина.
На почетокот на XVIII век во селото се доселуваат шест семејства, од кои три семејства доаѓаат од Голо Брдо - Албанија, едно семејство од Баланци (Дебарска Жупа) и две семејства од Коџаџик (Дебарска Жупа).
Стопанство
Атарот на селото е мошне мал и зафаќа простор од 2,1 км2.
Во минатото, стопанството на Пареши се засновало на земјоделство и сточарство, додека многу луѓе оделе на печалба (гурбет) да работат надвор од земјата и да пратат дома пари.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 10 домаќинства со 26 жители христијани (Македонци).
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, етнографија и статистика“) од 1900 година, селото Пареши имало 120 жители, сите Македонци христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Пареши имало 240 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е наполно раселено по 1961 година, кога што броело 35 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, селото Пареши немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Родови
Пареши било македонско село.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото биле:
Иселеништво
Целосно се иселил родот Спасевци, се иселиле во Софија, Скопје и Дебар. Парежани се иселиле во Белград, изгледа во селото се викале Јанковци и биле староседелци. Во мијачкото село Болетин има род Парешковци кои таму се доселиле од Пареши.
До 1954 година уште околу 15 семејства се иселиле во Скопје, Дебар, Видин, Софија и Битола.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Пареши било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Центар Жупа, која била една од ретките општини, кои не биле променети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Центар Жупа.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Баланци, во која влегувале селата Бајрамовци, Баланци, Броштица, Голем Папрадник, Горенци, Житинени, Мал Папрадник и Пареши. Во периодот 1950-1952 година селото исто така било дел од некогашната општина Баланци.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0559 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Горенци. Во ова избирачко место се опфатени и селата Горно и Долно Мелничани, како и самото Горенци и Пареши.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 296 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 318 гласачи.
Култура и спорт
Народната носија во Пареши е истата што се носела во Дебар и околината, чие население се нарекувало „Полјани“ т.е. во Дебарско Поле.
Женската носија се состои од зобанче, кошула, елек, преглак, појас, бовча, дарпна, крпа, чорапи, чевли со високи кофки.
Машката носија се состоела од плетена кошула, бечви, долама, појас, ќурк, гунче, објала, чевли.
Хосе Фелисијано
Хосе Монсерат Фелисијано Гарсија (роден на 10 септември 1945 година), попознат едноставно како Хосе Фелисијано, е порторикански музичар, пејач и композитор, најпознат по многу меѓународни хитови, вклучувајќи ја и неговата изведба на „Light My Fire“ на Дорс и најпродаваниот божиќен сингл „Фелиз Навидад“. Неговата музика е позната по својот спој на стилови: латино, џез, блуз, соул, па дури и рок, создадени првенствено со неговата уникатна изведба на акустична гитара.
Во Соединетите држави, тој првпат добил широка популарност во 1960-ти години, особено по неговиот албум „Фелисијано!“ од 1968 година, кој го достигнал второто место на музичките топ листи. Досега има издадено над педесет албуми, ширум светот, и на англиски и на шпански јазик.
Сава Шумановиќ
Сава Шумановиќ  (Сава Шумановић); 22 јануари 1896 – 30 август 1942) — српски сликар. Тој се смета за еден од најважните српски сликари на 20 век.
Животопис
Сава Шумановиќ е роден во Винковци, Австроунгарија (сега во Хрватска) во 1896 година, каде што неговиот татко работел како инженер.
Шумановиќ било богато и влијателно семејство, кое било доселено во Шид од 18 век.
Кога Шумановиќ имал четири години, неговото семејство се преселило во Шид (денешна Србија). Заврши гимназија во Земун, каде што за прв пат се запознал со уметноста на сликарството и работата на уметниците како Винсент ван Гог и Пол Сезан. Подоцна се запишал на Занаетчискиот и уметнички колеџ во Загреб а набргу потоа заминал во Париз каде што живеел неколку години, од 1920 година.