cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Конвивио
Резиме
Книгата 4 е убедливо најдолгата од Конвивио и е забележливо различна од двете книги што ѝ претходат. Предметот на книгата 4 е природата на благородништвото. Се отвора со најдолгата канзона на Convivio, Le dolci rime d'amor (Тие слатки песни на љубовта), која е експлицитно за добрина или благородништво, како и осуда на среброљубието, тврдејќи дека разумот и духот на стекнување се взаемно некомпатибилни. Првата половина од триесетте поглавја од книгата 4 е посветена на разоткривање на лажната идеја за благородништвото како наследна особина, една ограничена на аристократијата, додека последните петнаесет поглавја оцртуваат од што се состои вистинското благородништво - совршенството на нешто според неговата природа - и како благородноста се манифестира кај луѓето во различни фази од животот. Конвивио, во своите автобиографски пасуси и во траекториите на неговите линии на размислување, ни даваат богат портрет на самиот Данте, од големо значење за разбирање на неговото дело во целина, особено на Божествената комедија.
Анализа
Конвивио е главна фаза на развојот за Данте, многу различен од визионерскиот свет на Вита Нуова (иако како и претходното дело, и тој е медиум за еволуирачкото чувство на авторот за уметничка вокација и филозофско-духовна потрага). Оваа разлика се рефлектира во тоа како двете дела го користат форматот прозиметриум: во Вита Нова постои сложена меѓусебна врска и испреплетување меѓу прозата и поезијата, додека во Конвивио големите блокови на проза имаат автономно постоење освен песните; содржината на поезијата не е засилена или уредена во прозата толку многу колку што е прозаично коментирана, за да послужи како појдовна точка за различните теми за кои разговара Конвивио. Самиот Данте ни кажува дека прозата на Конвивио е „умерена и моќна“, за разлика од „жестоката и страсна“ проза на Вита Нова; и дека додека пристапот кон ова во делото на неговата младост бил „како да сонува“, Конвивио пристапува кон него трезвено и будно, често моделирајќи го својот стил на схоластичките автори.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Грчец
Географија и местоположба
Селото е дел од Општина Сарај, во близина на Скопје. Селото е оддалечено околу 10 км од Скопје и се наоѓа на планината Водно. Грчец е составено од две маала, Горни Грчец се наоѓа на Водно, а Долни Грчец во близина на Треска, поточно Матка.
Во северниот дел на Долен Грчец, крај свиокот на Треска се наоѓа маалото Чичино Село.
Историја
Кон крајот на XIX век Грчец било село како дел од Скопската каза на Отоманското Царство. Според податоците на бугарскиот публицист Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 95 жители Албанци муслимани. Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
Население
Според пописот од 2002 година, Грчец има 1 жител Македонец.
Според последниот попис од 2021 година, Грчец има 36 жители, од кои 3 Албанци и 33 лица без податоци.
Родови
Грчец е албанско село.
Според истражувањата од 1951 година, родови во селото биле:
Википедија на африканс
Википедија на африканс е издание на Википедија, дел од Фондацијата Викимедија, која објавува статии на африканс. Оваа Википедија била основана на 16 ноември 2001 година и била 11 Википедија која била создадена. До 29 август 2010 година, оваа Википедија имала 16.000 статии
Лојбсдорф
Лојбсдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Ринкон де ла Вјеха
Ринкон де ла Вјеха (Rincón de la Vieja) — активен андезитски сложен вулкан кој се наоѓа во северозападна Костарика, околу 23 километри од Либерија, во покраината Гванакасте.
Ринкон де ла Вјеха се наоѓа на 1.916 метри надморска височина, а нејзиниот врв е највисока точка во Националниот парк Ринкон де ла Вјеха. Неодамна избувнал во септември 2011 година. Вулканот има голем број на фумароли и топли извори на своите падини. Тој бил формиран од фелсична лава.
Ринкон де ла Вјеха е еден од шесте активни вулкани во Костарика: другите се Поас, Ирасу, Мираваљес, Аренал и Туриалба.
Од 2017 година, единствено Ринкон де ла Вјеха и Поас се сметаат за активни.
Геотермална енергија
Постојат голем број на топли базени и области на меурчиња во две области на падините на вулканот, што укажува на значителни резерви на геотермална енергија. Според истражувањата кои се спроведени на овие резерви, вулканот се проценува дека има генерирачки потенцијал од 140 мегавати. Сепак, со оглед на тоа што областа е заштитена во национален парк, дупчењето било ограничено само за тестирање на бунарите до 2001 година.
Туризам
Вулканот Ринкон де ла Вјеха се наоѓа во Националниот парк Ринкон де ла Вјеха, кој опфаќа 12,759 хектари и помага да се заштитат двете планински шуми и џуџестите шуми. Патеките се протегаат од станицата Санта Марија, поминувајќи ги топлите извори и водопадите на патот. Цицачи во рамките на паркот вклучуваат мрзливци, тапири, пума, јагуар, говеда и мајмуни-пајаци.
Од 22 септември 2011 година, пристапот до кратерот веќе не е достапен поради ерупцијата на 16 септември, кога вулканскиот пепел и калта се зголемиле над 120 метри од редовната кратерска лагуна.
Неколку домови, одморалишта и хотели во областа нудат пешачење, јавање, сплаварење, возење со теренски возила и качување по ѕидови.
Активност
На 23 мај 2017 година и 11 јуни 2017 година се случиле ерупции и лахари протелке низ блиските реки.
Анголска кванза
Кванза ( знак : Kz ; код ISO 4217 : AOA ) е официјална валута на Ангола. Четири различни валути кои го користат името кванза циркулираат од 1977 година.
Валутата го носи своето име од реката Кванза (Куанза, Коанза, Куанза).
Битка кај Петроварадин
Битката кај Петроварадин се одвила помеѓу Османлиското Царство од една и силите на хабсбуршката монархија од друга страна, на 5 август 1716 година кај Петроварадин, денеска во Србија. Битката е дел од Османлиско-австриска војна. Во битката, сојузничките христијански сили им нанеле пораз на Османлиите.
Космос-1231
Космос-1231 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 декември 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1231 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1463 км, а најмалото на 1407.
Јозеф Гебелс
Паул Јозеф Гебелс (Paul Joseph Goebbels; - ) — германски политичар и Министер за народна просвета и пропаганда за време на националсоцијалистичкиот режим од 1933 до 1945 година. Тој бил еден од најблиските соработници и најпосветените следбеници на Адолф Хитлер. Гебелс бил познат по неговото жестоко говорништво и страшниот антисемитизам. Добил докторска диплома од Хајделбершкиот Универзитет во 1921 година.
Откако нацистите дошле на власт во 1933 година, тој бил назначен министер за пропаганда. Еден од неговите први чекори била наредбата да се запалат сите книги напишани од Евреи или антинацистички автори, и ја зголемил својата контрола над секој извор на информации во Германија. По неговото назначување на таа функција, неговите напади врз германските Евреи се зацврстиле и кулминирале со Кристалната ноќ во 1938 година, првиот отворед погром од страна на нацистите.
Како голем поддржувач на војната, Гебелс направил сѐ што можел за да го подготви германскиот народ за огромен воен конфликт. До крајот на 1943, војната се претворила во огромна катастрофа за Силите на оската, но тоа само го охрабрило Гебелс да ја засили пропагандата, со тоа што ги повикал Германците да ја прифатат идејата за тотална војна и мобилизација. Гебелс останал во Берлин со Хитлер до самиот крај, а по Хитлеровото самоубиство, служел како канцелар на Третиот рајх, иако само за еден ден. Во неговите последни часови, Гебелс ѝ дозволил на жена му Магда да ги убие нивните шест дечиња. Бргу потоа, Гебелс и жена му извршиле самоубиство, тој со истрел од огнено оружје, а таа со отров.
Механички бран
Механички бран е бран кој претставува осцилација на материја, и затоа пренесува енергија преку медиум. Додека брановите се движат на долги растојанија, движењето на медиумот за пренос (материјата) е ограничен/а. Затоа, осцилирачкиот материјал не се движи подалеку од неговата почетна рамнотежна положба. Механички бранови ја шират енергијата. Оваа енергија се шири во иста насока како и бранот. Каков било вид на бран (механички или електромагнетен) има одредена енергија. Механичките бранови можат да се создадат само во медиуми кои поседуваат еластичност и инерција.
Механичкиот бран бара почетно внесување на енергија. Откако ќе се додаде оваа почетна енергија, бранот патува низ медиумот додека не се пренесе целата енергија. Спротивно на тоа, електромагнетни бранови, не бараат медиум, но сепак може да се шират низ еден.
Една важна особина на механичките бранови е дека нивните амплитуди се мерат на посебен начин односно поместувањето поделено собрановата должина. Кога ова ќе се спореди со единица, може да се појават значителни нелинеарни ефекти како хармонско произведување и, доколку е доволно голем, може да резултира со хаотични ефекти. . На пример, брановите на површината на водата се губат кога оваа бездимензионална амплитуда надминува 1, што резултира со пена на површината и турбулентно мешање. Некои од најчестите примери на механички бранови се водни бранови, надолжни бранови (звучни) и површински бранови (сеизмички).
Попречен бран
Е форма на бран во кој честичките на медиумот вибрираат околу нивната средна положба нормална на правецот на движење на бранот
На пример ќе ја земеме светлината која има својства на попречен бран, иако е електромагнетен бран.
Надолжен бран
Лонгитудиналните бранови предизвикуваат медиумот да вибрира паралелно со насоката на бранот. Се состои од повеќе збивања и рефракции. Прекршувањето е најделечното растојание во бранот а збивањето е најкусо растојание.Брзината на надолжниот бран се зголемува со повисок показател на прекршување, поради близината на атомите во медиумот кој се збива. Звукот се смета за еден надолжен бран.
Површински бранови
Овој тип на бран патува по површина помеѓу два медиуми. Пример на површински бран би бил бран во базен, или во океан, езеро. Постојат два вида површински бранови, Релеј бранови и Ловови бранови
Релеј бранови се бранови кои патуваат како бранување со слично движење како брановите на површината на водата. Релеј бранови. Релеј брановите се многу побавни од телесните бранови, приближно 90% од брзината на масовните бранови за типично хомогена еластична средина Релеј брановите имаат енергетски загуби само во две димензии и се подеструктивни во земјотресите него ли во конвенционалните масовни бранови, како што се П-брановите и С-брановите, кои ја губат енергијата во сите три правци.
Ловов бран е површински бран кој има хоризонтални бранови кои се С-бранови или попречни на насоката на ширење. Тие обично патуваат малку побрзо од Релеј брановите, на околу 90% од брзината на телесниот бран и имаат најголема амплитуда.
Северна Србија
Северна Србија може да ги има следните значења:
Кабирија (филм од 1914)
Кабирија (италијански: Cabiria) - италијански филм од 1914 година, во режија на Џовани Пастроне, кој е и продуцент на филмот и автор на сценариото. Премиерата на филмот била одржана на 18 април 1914 година, а во јуни истата година, филмот бил прикажан во Белата куќа, пред претседателот Вудро Вилсон и неговото семејство. На тој начин, „Кабирија“ станал првиот филм во историјата што бил прикажан во Белата куќа. Реставрираната верзија на „Кабирија“ била прикажана на 27 мај 2006 година, во рамките на Канскиот филмски фестивал, со воведен говор на Мартин Скорсезе.
Прва епизода
Римскиот благородник Бато (го игра Вардан) се враќа дома, каде го чекаат сопругата и саканата ќеркичка Кабирија (ја игра Катена). Ноќта доаѓа до ерупција на Етна и куќата почнува да се урива. Сепак, слугите наоѓаат премин до подрумот, каде грабаат дел од богатството на Бато, а потоа безбедно ја нпуштаат куќата. Меѓу нив се наоѓаат и Кабирија, заедно со дадилката Кроеса (ја игра Марангони).
Втора епизода
Утредента, родителите се очајни, мислејќи дека Кабирија погинала под урнатините на куќата. Слугите го делат пленот меѓу себе, а потоа одат на плажата, но таму ги напаѓаат феникиски пирати. Тие ги продаваат Кабирија и Кроеса како робови од Картагина, а ги купува врховниот свештеник Картало (го игра Теста), кој планира да го жртвува девојчето. Кроеса се обидува да ја спаси Кабирија, поради што ја камшикуваат. Потоа, таа бега крај морскиот брег, каде среќава двајца мажи, Фулвиј Аксила (го игра Моцато) и неговиот роб Мачисте (го игра Пагано), и ги моли да ја спасат Кабирија. Во меѓувреме, свештеникот ги фрла децата во огнот, како жртви на богот Молох, а кога доаѓа редот на Кабирија, во храмот влегуваат Фулвиј и Мачисте и ја спасуваат Кабирија. Бегајќи од толпата, тие се кријат во гостилницата на Бодасторет (го игра ди Наполи), а Кроеса ја погубуваат.
Трета епизода
Кога Ханибал ги преминува Алпите, Фулвиј одлучува да пребегне во Римското Царство. Во меѓувреме, убавата Софонисба добива поклони од Масиниса (го игра ди Стефано), кралот на Нумидија. Бодасторет ги предава Фулвиј и Мачисте при што Фулвиј успева да скокне во морето, а Мачисте се засолнува во градината на војсководецот Хасдрубал (го игра Давеснес), каде ѝ ја остава Кабирија на Софонисба. Потоа, толпата го заробува Мачисте.
Петта епизода
Десет години подоцна, Масиниса е симнат од престолот и Хасдрубал решава да ја омажи Софинисба за кралот на Кирта, Сифакс (го игра Бернард). Кабирија, наречена Елиса, е омилената робинка на Софинисба. Во меѓувреме, Сципион (го игра Келини) планира напад на Картагина, а Фулвиј се уфрлува во градот. Тој го ослободува Мачисте и двајцата одат кај Бодасторет, кој умира од претрпениот страв. Потоа, Фулвиј и Мачисте бегаат во пустината, надвор од Картагина, каде ги заробуваат војниците од Кирта. Таму, тие се затворени, а Кабирија им дава вода. Во меѓувреме, Масиниса ѝ се придружува на римската војска, го заробува Сифакс и ја опсадува Кирта. Софинисба се сеќава на дамнешната случка од градината и му кажува на Картало, кој ја бара Кабирија за себе. Мачисте бега од затворот и ја спасува Кабирија, но таа повторно е заробена, а Мачисте и Фулвиј се затворени во подрумот, каде им пружаат отпор на војниците кои се обидуваат да ги заробат. Софинисба наредува да ја убијат Кабирија, но тогаш Кирта се предава и во градот влегува Масиниса со својата војска. Кога ќе ја здогледа Софинисба, тој паѓа пред неа, но ја моли да ги поштеди Фулвиј и Мачисте, кои храбро се борат веќе подолго време. Сципион ја бара Софинисба за себе како воен плен, а Масиниса го испраќа Мачисте да ѝ однесе поклон - отров. Пред да умре, Софинисба ја ослободува Кабирија. Истовремено, Картагина се предава, а Фулвиј и Кабирија, вљубени еден во друг, пловат со брод кон Рим.
Тор Аулин
Тор Аулин (Tor Aulin, р. 10 септември 1866 година, Стокхолм - 1 март 1914 година, Салтсјобаден) - шведски виолинист, диригент и композитор.
Биографија и творештво
Во 1883 година дипломирал како виолинист на Конзерваториумот во Стокхолм (класа на Карл Јохан Линдберг ). Од 1884 до 1886 година стажирал во Берлин кај Емил Сорет (виолина) и Филип Шарвенка (композиција). Во 1889 - 1902 година работел како концерт мајстор во оркестарот на Кралската шведска опера. Во 1887 година, тој го основал првиот постојан гудачки квартет во Шведска (Аулинновиот гудачки квартет), со кој интензивно патувал низ целата земја и во странство, вклучително и во Русија, изведувајќи редовен класично-романтичен репертоар, како и дела од скандинавските композитори (првенствено, Ф. Бервалд). Од раните 1900 -ти. В. Стенхамар постојано настапувал со квартетот (како пијанист). Квартетот престанал да постои во 1912 година.
Од 1900 година, Аулин се повеќе се занимавал со работа: во 1902-1909 година. го режирал оркестарот на концертното друштво во Стокхолм, со овој оркестар за прв пат (1905 година) ја извел Sinfonie singulière на Бервалд. Во 1909-1912 година. диригирал со симфонискиот оркестар во Гетеборг.
Како композитор, Тор Аулин е најпознат по својот трет концерт за виолина (оп. 14 во c-moll). Покрај тоа, тој напишал соната за виолина, скици и други камерни дела за виолина, музика за драмата од Аугуст Стриндберг „Г -дин Олоф“, многу романси и песни (вклучително и фолклорни текстови).
Неговата сестра Волборг Аулин (1860-1928) е пијанист и композитор.
Денотат
Пример.
Зборот лисици во овој случај претставува денотат, зашто има само едно значење - шумското животно лисица.
Конотат пак претставува спротивното (двозначни изрази)
Википедија на чувашки јазик
Википедија на чувашки јазик (Чăваш Википедийĕ) е издание на Википедија, дел од Фондација Викимедија, која објавува статии на чувашки јазик. Оваа Википедија е основана на 22 ноември 2004 година. На 4 октомври 2010 година имала 11,451 статии.
Монотерпен
Монотерпени се класа на терпени кои се состојат од две изопренски единици и имаат молекулска формула C10H16. Монотерпените можат да бидат линеарни (ациклични) или циклични. Изменетите терпени, кои може да содржат атом на кислород или да содржат метил група помалку, се викаат монотерпеноиди. Значајни се во фармацевтската, козметичката, земјоделската и прехранбената индустрија.
Рудолф Месбауер
Кариера
Месбауер се родил во Минхен, на истото место каде изучувал физика во Минхенскиот технички универзитет. Тој ја подготвил својата дипломска теза во лабораторијата за применета физика на Хајнц Маер-Лејбниц и дипломирал во 1955. Потоа заминал во Макс планковиот институт за медицинско истражување во Хајделберг. Овој институт, кој не бил дел од универзитетот, немал право да врачи докторат, па така Месбауер останал под покровителство на Маер-Лејбниц, кој бил негов советник за теза кога докторирал во 1958 во Минхен.
За време на неговиот докторат, тој открил неоптоварувачката јадрена флуоресценција на гама-зраци во 191 иридиум, т.н. месбауеров ефект. Неговата слава нагло се зголемила во 1960 кога Роберт Пунд и Глен Ребка го употребиле овој ефект за да го докажат црвеното поместување на гама-зрачењето во гравитационото поле на Земјата, а овој Пунд-Ребков експеримент бил еден од првите експериментално прецизни тестови на теоријата на Алберт Ајнштајн за општата теорија за релативноста. Долгорочната важност на месбауеровиот ефект се должи на употребата во месбауеровата спектроскопија. Заедно со Роберт Хофштатер, Рудолф Месбауер бил награден со Нобеловата награда за физика во 1961.
Како предлог од страна на Ричард Фајнман, Месбауер во 1960 бил поканет во Калтех, каде драстично напреднал од научен соработник во виш научен соработник, бил назначен за професор по физика во почетокот на 1962. Во 1964, Минхенскиот технички универзитет го разубедил да се врати како професор. Тој бил на оваа позиција сè додека не станал пензиониран професор, „емеритус“, во 1997. Како услов за неговото враќање, факултетот за физика вовел „одделен“ систем. Овој систем, под значително влијание на американското искуство на Месбауер, бил радикален контраст на традиционалниот, хиерархиски „факултетски“ систем на германските универзитети и Минхенскиот технички универзитет добил еминентна позиција во германската физика.
Во 1972, Рудолф Месбауер заминал во Гренобл за да го наследи Хајнц Маер-Лејбниц како директор на Лауе-Лангевиновиот институт, токму кога новоизградениот високофлуксен истражен реактор започнал со работа. По пет години работа, Месбауер се вратил во Минхен, каде ги нашол своите институционални реформи изменети со сеопфатна законска регулатива. Сè до крајот на својата кариера, тој често изразувал огорченост спрема ова „уништување на одделот“. Меѓувремено, неговите истражувачки интереси се пренасочиле кон неутрино физиката.
Професорска кариера
Рудолф Месбауер бил одличен наставник. Тој давал високо специјализирани предавања на различни курсеви, меѓу кои неутрино физиката, неутрино осцилациите, обединувањето на електромагнетните и слабите интеракции и интеракцијата на фотони и неутрони со материјата. Во 1984, тој дал додипломски предавања на 350 луѓе кои го земале курсот по физика. Тој им рекол на своите студенти: ''Објаснете! Најважната работа е тоа да бидете способни да објасните! Ќе добиете испити, тогаш треба да објасните. На крајот, ќе ги положите, ќе ја добиете вашата диплома и што мислите, тоа е тоа! - Не, целиот живот е испит, ќе треба да пишувате апликации, ќе мора да разговарате со своите врсници... Тогаш научете да објасните! Можете да тренирате објаснувајќи на друг студент, колега. Ако не сте во можност, објаснете и на вашата макја - или на вашата мачка!„''
559
559 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 559 година од новата ера, 559. од првиот милениум, 59. од VI век и последна од 550-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6067 и 6068 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5309 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4319 и 4320 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1312.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 559 година се протега во 3195 и 3196, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3255 и 3256 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1102. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 65 и 64 година пред хиџра.
Проектирање на програмска опрема
Преглед
Ако софтверот којшто се развива е ,,полуавтоматски‘‘ или кориснички насочен, тогаш во дизајнот треба да се вклучат и корисниците со што би се направиле и повеќе ,,табли со приказни‘‘ со цел поточно да се утврди спецификацијата на софтверот. Доколку софтверот е целосно автоматски, односно не е потребна никаква интеракција со корисник, тогаш софтверскиот дизајн би можел да биди едноставен и во документацијата да вклучи блок шеми или кратко опишување на некоја активност. Постојат стандардни методи за такви опишувања како Унифицираниот јазик за моделирање и Основни концепти за моделирање. И во двата случаи потребно е се да биде документирано.
Софтверскиот дизајн може да биде независен платформски зависен или независен, во зависност од можноста на технологиите кои се повикуваат во дизајнот. Дизајнот може да се смета како изградување на решение на проблемите со расположливи средства. Па оттука разликата помеѓу дизајнот и анализата е следна: По завршувањето на анализата, проблемот ќе биде поделен на помали проблеми кои треба да се решат и овие помали проблеми во глобала би биле исти доколку анализата би ја правел било кој од групата. Но дизајнот зависи од можностите, односно за едно решение може да има и повеќе софтверски дизајни и сите тие ќе зависат од можностите од околината во која што софтверот ќе работи. Решението исто така ќе зависи и од тоа дали ќе го градиме решението од ,,нула‘‘ или ќе користиме некои рамки или ќе се имплементира некој соодветен шаблон за дизајн.
Концепти за дизајн
Концептите за дизајн му овозможуваат на дизајнерот добра основа за работа, со што може да користи софистицирани методи. Некои од основните концепти за дизајн се:
Разбирање на дизајнот
Дизајнот треба да биде изграден врз основа на неколку аспекти. Секој од тие аспекти е значаен за да се добие од софтверот тоа што се очекува. Тие аспекти се:
Јазици за моделирање
Јазиците за моделирање се вештачки јазици и со нив се изразуваат информации, знаења или системи со структура дефинирана од усогласени правила. Правилата се користат за интерпретација на значењето на компонентите од структурата. Јазикот за моделирање, врз основа на тоа како ги прикажува структурите, може да биде графички или текстуален. Пример за графички јазици за моделирање се следните:
Шаблони за дизајн
Дизајнерот или архитектот на софтверот, при дизајнирање може да се соочи со проблеми што веќе се решени претходно од други. Таквите проблеми се вообичаени и често се сретнуваат. Образецот или шаблоните кои даваат решение на такви проблеми се нарекуваат шаблони за дизајн. Со нивното користење при дизајнот се забрзува развојот на софтверот и се намалува времето за испробување, затоа што таквите решенија се веќе испробани и испробувани.
Документирање на дизајнот
Документот за дизајнот е напишан од страна на дизајнерот и во него е опишан софтверскиот производ, на тој начин што тимот за развивање на софтверот би ја разбрал неговата архитектура. Со документот обично оди и дијаграм со кој е претставена архитектурата, во која има покажувачи кон одредени функции од одредени делови од кодот. Со документот се овозможува добра координација на голем тим. Тој документ треба да биде добар извор на информации, да бидат наведени сите делови на софтверот и опис како тие работат, како да го олесни одржување по испораката на софтверот.
Составни делови на документацијата
Документацијата за софтверскиот дизајн го содржи следниве документи:
Јодид
Структура и особености на неорганските јодиди
Јодидот е еден од најголемите едноатомски анјони, со полупречник од 206 пикометри. За споредба, полесните халиди се значително помали: бромидот (196 пм), хлоридот (181 пм) и флуоридот (133 пм). Поради неговата големина, јодидот образува релативно слаби врски со највеќето елементи.
Највеќето јодидни соли се растворливи во вода, но помалку од сродните хлориди и бромиди. Бидејќи е голем, тој е помалку водољубив во споредба со помалите анјони. Поради ова, натриум јодидот е лесно растворлив во ацетон, што не важи за натриум хлоридот. Малата растворливост на сребро јодидот и олово јодидот го одразува ковалентниот карактер на овие метални јодиди. Присуството на јодидни јони се забележува од од жолтиот талог кој слегува при обработната на раствор од сребро нитрат или олово(II) нитрат.
Водените раствори на јодидните соли подобро го раствораат јодот од чистата вода. Овој ефект се должи на образувањето на тријодидниот јон, кој е кафеав по боја:
Редокс и антиоксидантни својства
Јодидните соли се благи редуктори и може да реагираат со кислород за да произвдат јод. Редукторот е хемиски збор за антиоксиданс. Неговите антиоксидантни својства можат да се изразат количествено како редокс-потенцијал :
Бидејќи јодидот лесно оксидира, некои ензими лесно се претвораат во електрофилни јодирачки агенси, потребни за биосинтезата на безброј природни производи кои содржат јод. Јодидите можат да делуваат како редуктори на антиоксиданси кои можат да го уништат озонот and реактивни видови на кислородот како водород пероксидот:
Природна застапеност
Најчест јодиден минерал е јодаргиритот, природниот кристален облик на сребро јодид. Јодидните анјони понекогаш се среќаваат здружени со жива, бакар и олово, но минералите со такви состави се уште поретки.
Други оксианјони
Јодот може да ги заземе оксидациските состојби −1, +1, +3, +5 или +7. Познати се разни неутрални јодни оксиди.
Велосипедизам на Летните олимписки игри 2012 - крос-кантри за жени
Дисциплината крос-кантри за жени на Летните олимписки игри 2012 во Лондон се одржала на Хадли Фарм на 11 август.
Жули Бресе од Франција го освоила златниот медал - прв за нејзината земја во велосипедизам на Игрите 2012. Германката Забине Шпиц го освоила среброто, а Џорџија Гулд од САД бронзата.
Начин на натпреварување
Натпреварувањето започнала со масовен старт и вклучувало шест круга на патеката од 4,8 километри на Хадли Фарм во Есекс.
Распоред
Сите времиња се според UTC+01:00
Зен
Зен — школа на махајанскиот будизам. Потекнува од Кина, во текот на 6 век познато како Чан. Од Кина, ова учење се пренесува во Виетнам, Кореја и Јапонија.
Зен го претставува достигот на самопознание и личните експресии на директни разбирања на Будистичките учења. Во оваа филозофија, поголемо значење содржи самостојно просветлување или со интеракција со просветлен учител, отколку на просветлување постигнато со напишаните правила на многубројни сутри и мантри.
Сепак се применуваат голем број на запишани преданија од Махајана, посебно од Јогачара, како и техники на Сутрата Татхагатагарбха и Хуауан. Исто така Прајнапарамита литературата како и Мадхуамака се покажале доста влијателни.
Историска поделба на Чан
Историјата на Чан во Кина се состои од повеќе периоди. Зборот Зен, добро познат во оваа современа доба, всушност е резултат на долгата историја на Чен, со многу промени и контигентни фактори. Секој период се состои од различни методи на Зен учењето, некои методи останале до ден денес, додека други целосно исчезнале.
Историчарот фергузон разликува 3 периоди (од 5 век до 13 век)::
Потекло и Таоистичко влијание
Кога Будистите од Индија пристигнале во Кина, нивното учење одма се сплотило со Кинеската култура. Конфуцизмот и Таоизмот доста влијаеле на Будизмот. Големиот учител Д.Т.Сузуки го доживува Чан како природна еволуција на Будизмот подвлијание на Таоизмот. Сепак во некои предели Будизмот бил прикажан како недеформирана примитивна верзија на Таоизмот. "Судејќи според анализите на влијателните луѓе од Хан Динсатијата како и коментарите според Хинауана учењето, Будизмот се перцепира и се согледува со голема поврзаност кон духовниот Даоизам(Таоизам). Буда се прикажува како бесмртник кој има постигнато некои од Даоизам формите на безсмртноста. Будистичката техника на дишење се гледа како едно продолжително учење на Даоизмот.."
Во најстарите преводи од Будистички текстови Таоизам терминолгијата се користи за опишување на методот ко-и (спојување на концептите), додека Кинеските Будисти меѓусебе се натпреварувал со следниве филозофии: таоизам и конфуцијанство.
Првите Будистички регрути во Кина биле Таоисти. Наспроти овој начин на развивање, се чини дека таоистичкиот концепт на природност е преземен од раните Чан ученици.Тие на некој начин ги изедначија и сплотија Тао вредностите со Будизмот, и наместо да се чувствуваат “врзани” за апстракните мудрости од сутрите, тие ја насочија енергијата во согледување на Будистичката (и Тао) природа во секојдневниот живот.
Како надополнивање на Тао идеате,припаѓаат и Нео-Тао концептите. Концепти како Ти-јунг (Суштина и Функција) и Ли-Шех(Чудата и Душевното ) биле предавани во Хуа-јен Будистички школи, што резултирало со големо влијание на Чан. Од друга страна пак Таоистите погрешно го протолкувале значењето на Сунуата- го споредиле со Таоистичкото небитие..
Легендарниот период/прачан: време на Шесте патријарси
Основачот на Чан учењето во Кина е Индискиот монах Бодидарма.Неговата животна сторија како и на Шесте патријарси, се одвивала во текот на династијата Танг, што резултирало со зглемување на бројот на Чан школата.
Индискиот монах Бодидарма дошол во Кина за време на Јужната и Северната династија за да пренесе “посебно учење надовр од скриптите” што “се издига над сите зборови”.Биографски информации за Бодидарма постојат многу малку,но неговото житие се развива кога Чан традицијата се здобива со посилно значење во раниот 8 век. Во текот на овој временски период, се формирала лозата сосставена од шесте предци. основачи на Чан во Кина. Краткиот текст Два Влеза и Четири Методи, напишани од Тан-Лин (曇林; 506–574), содржи учења кои се припишуваат на Бодидарма.
Сепак вистинските корени на Чан лежат во изолираните практичари на Будизмот, кои наШле прибежиШте во Шумите и планините. Дазу Хуике екстремниот самник, кој ги Школувал другите, е клучна фигура во приказните за Бодидарма. Хуике е вториот Чан патријарх.кој бил назначен од Бодидарма како негво наследник. Еден од учениците на Хуике, Сенгчан се согледува како третиот патријарх.
Ран Чан
Сепак нема довлно податоци за поврзаноста помеЃу Хуике, Сенгчан и чествриот патријарх Даохин (580-651) затоа и ова сознае останува бледо и недоплонето. Со Даохин и неговиот наследник, петтиот патријарх Хонгрен (601-674) се создала нова насока на учење. Се собирале големи групи на ученици, па екстремната изолираност станала застарен метод и начин на учење. Периодот Што ги опфаЌа Даохин и Хонгрен е познат како време на просветителни учења на источната планина, поради самата локација на престолнината на Хонгрен, планината Хуамгеми. Хуи-ненг ученик на Хонгрен, го добива статусот на шести патријарх.
Терминот "наставата на источната планина", се користи од страна на Сенхуи (606-706) најважниот наследник на Хонгрен. Во 701 тој бил повикан од царицата Ву во нејзиниот дворец, која му давала голема сума на пари. Така неговата школа добила поддршка и легитимација од царскиот дворец.
Но во Чан-традицијата возвишен е уште еден ученик на Хогрен, Хуиненг (638-731)кој е прогласен како шестиот и последниот патријарх. Драматичната приказна за животот на Хуиненг е раскажана во Платформ Сутрата. Конкурентноста за титулата патријарх била многу голема. Откако бил избран од петтиот патријах Хонгрен, Хуиненг морал скришум да избега во доцните ноЌни часови од храмот Нанхуа, за да ги избегне љубоморните погледи на верните ученици на Хонгрен.
Класичен Чан
Династијата Танг ја губи моќта по бунтот Ан Лушан (755-763) и Чан сцената повторно се менува.Метропоскиот Чан почнува да го губи својот статус, а други школи почнуваат да прават име во надворешните предели контролирани од диктаторите. Тоа се школите-претходници на денешниот Чан
Најважното од овие школи е Хонгџу од Мазу под кое исто така се наоѓаат Шиту, Баиџанг и Линжи. Со своите истакнувања на личниот израз на увидот како и одбивањето на позитивните образложби за истиот, оваа школа станува заштитен знак на Зенот. Шиту се смета за татко на Каодонг, додека Линжи се смета за основоположник на Ринзај-зен.
За време на династијата Сунг, кога Зенот претставува една од најголемите Будистички школи,чија популарност е пренесена и во кралскиот двор, династијата Танг се смета за златната доба на Зенот, што е одлично опишано со познатата поговорка: "Погледни ја територијата на Танг — целата се наоѓа во сферата на Чан школата."
Царот Вуџунг во 845-846 ги гони Будистичките школи во Кина. Тоа го уништува метрополскиот Чан, Ма-цу и компанија преживуваат и стануваат водечки школи во Зенот на доцната династија Танг.
Преживеаниот Чан се дели во 5 Куќи на Зен (五家) или 5 школи на Зен. Отпрвин не се сметаат за школи или секти, но со тек на време го добиваат тој статус. Повеќето Чан лози низ Азија како и од остатокот од светот се развиваат од 5те куќи на Зен.
Периодот на Петте Династии и Десетте Кралства(907–960/979)
Не постои централизирана контрола во Кина во периодот на Петте Династии и Десетте Кралства по падот на династијата Танг, па е поделена на неколку независни региони. Само некои од нив го поддржуваат Будистичкото учење. Школите Хуа-јен и Тиент-таи кои дотогаш зависат од поддршката на царот, се губат. Падот на династијата Танг исто така влијае и на аристократијата, многу од благородниците губат од своето влијание и богатство, а Будизмот и понатаму ослабува. Северната Школа на Шенџиу и Јужната школа на Хеншуи не преживуваат во овие услови.
Книжевен Чан - династија Сунг (960–1297)
Школата Линжи станува доминантна Чан школа со поддршката од книжевниците и судот. Малку детали се знаат за оваа школа пред династијата Сунг, а првпат се спомнува во Зутанг жи во 952 година, 86 години пред умирањето на Линжи. Но Зутанг жи ја замислува лозата на Џуефенг Јикун како наследник на Мазу и школата Хонгџу.Според Велтер, вистинскиот основач на школата Линжи е Шоушан или Бајинг (923-993), четвртата генерација на дарма-наследник на Линжи.
'Проширените записи за ламбата од ерата Тјеншенг на Тјеншенг Гуангденг-лу создадени од Ли Зунџу (李遵勗)(988-1038) потврдуваат дека статусот на Шоушан Шенгниан, и го ставаат Линжи како главен татко на Чан и наследник на Мазу, намалувајќи ја важноста на лозата Фајан.Записите исто така го популаризираат слоганот 'специјален пренос надвор од учењата', поддржувајќи го барањето од школата Линжи 'Зен да се раздели и да биде над сите други учења на Будизмот'.
Во текот на 12 век се појавува јасна разлика помеѓу школите Линжи и Каодонг. Двете школи се натреваруваат за поддршката на книжевниците, кои стануваат помоќни кога владата-Сунг почнува да го ограничува нивното влијание врз општеството.Хонгџи Џенџуе (1091-1157) од школата Каодонг го истакнува тивкото просветлување или шикантаза како единствена вештина која може да ја практикуваат монасите.
За време на династијата Сунг двете школи се пренесуваат во Јапонија каде стануваат две јасно разделени школи или "секти".
Пост-Класичен Чан
Текот на развитокот на овој период во Кина е доста различен, будистичките школи пробале да се спојат во една скинретична кинеска будистичка школа.
Јуен Династија(1279-1368)
Династијата Јуен била царството воспоставено од Кублај Кан, водичот на Монголскиот Борјигин клан, откако Монголците ги победиле Јин и јужната Сонг династија во Кина. Чан предавањата започнале да се мешаат со Пуре Ланд предавања(1263-1323).
Минг Династија(1368-1644)
Чан Будизмот доживеал некој вид преродба во династијата Минг, со учители како Ханшан Делинг (憨山德清), кој пишувал и одржувал предавања за Чан и за Пуре Ланд Будизмот, кој посмртно бил определен за првиот патријарх на Обаку Зен училиштето, исто како Јинги Зухонг и Оји Зиџу(蕅益智旭).
Чан бил предаван паралелно со Пуре Ланд будизамот во многу Будистички храмови во Кина. По одреден временски период, многу од разликите помеѓу Чан и Пуре Ланд будизмот биле избришани, со тоаШто многу мајстори вршеле истовремени предавања за Чан и Пуре Ланд.
Со пропаѓањето на династијата Минг, неколку кинески Чан мајстори преминале во Јапонија, каде што ја започнале школата Обаку.
Династија Ќинг (1644-1912)
Книгата (Строгата трансмисија на петте Чан Школи) ги сместувала само-прогласените Чан монаси без соодветна Дхарма трансмисија во категорија “Непознати”, а со тој акт им ја намалил важноста на неколку важни Чаодонг монаси.
Поново време
По неколку векови на општествено пропаЃање во текот на династијата Ќинг (1644–1912), Чан филозофијата била повторно оживеана во раниот 20 век од страна на Сју Јун(虛雲), добро позната фигура во Кинескиот Будизам на 20 век. Всушност, многу од денешните Чан учители водат корени од Сју Јун(聖嚴) (во нив спаѓаат и шенг-Јен и Сјуен Хуа) кои го ширеле Чан на западот, каде што пополека растел во текот на 20 и 21 век.
Јужна кула
Опис
Местото каде што денес се наоѓа Кулата претходно било езеро наречено Фатбурен, кое се формирало поради изостатичко подигнување по последната глацијација. До 1700 -тите, езерото станало многу загадено поради урбаната експанзија, а до 1860 година езерото било пополнето со цел да се создаде железнички двор и железничка станица. Железничкиот двор бил затворен во 1980 година и населбата повторно се претворила во станбена област во периодот 1985-1995 година, во која има голем број згради во пост-модерен стил. Нова железничка станица е изградена под земја во непосредна близина (300 метри) до Јужната кула.
Зен
Тиенскиот будизам во Виетнам
Тиенскиот будизам (禪宗 Thiền Tông) е витнамско име за школата на зен будизмот. Тхиен воглавно потекнува од Кинескиот Чан Зонг(禪宗).
Јужна кула
Опис
Кулата првично била дизајнирана од данскиот архитект Хенинг Ларсен да има 40 ката. Сепак, Ларсен го напуштил проектот во знак на протест, откако канцеларијата за градско планирање во Стокхолм го принудила да отстрани 16 ката од планот на зградата. Горниот кат на зградата е забавна соба затворена со стакло и тераса со панорамски поглед на Стокхолм. Има затворен базен и сауна на пониско ниво. Скулптура на фонтана е во основата на кулата,Фонтаната на четирите девојки (La Fontaine aux quatre Nanas) од француско-американскиот уметник Ники де Сен Фал, таа привлекува многу гледачи поради својот стил и локација во непосредна близина на прометната патека помеѓу јужната станица во Стокхолм и плоштадот Медборгарплатсен.
Зен
Тиенскиот будизам во Виетнам
Во Виетнам (580 год) Индискиот монах Винитаручи,откако ги завршил своите студии во Сенгчан и станал третиот патријах на Кинескиот Чан одпатувал во Виетнам. Со овој тек на настани се оформирало првото религиозно учење на Чан во Виетнам. Најстарата веркса група предводена од Винитаручи ги поставила корените не Чан учењето во Виетнам. Во 10 век Винитаручи Школата постанува една од највлијателните Будистички Школи во Виетнам, предводена од патријахот Ван-Ханх (починат 1018)
Други познати Зен Школи како Во Нгон Тхонг, ги вклучува методите на Мази и на Тао Дуонг, поврзани со нианфо мантрите, молитви на Кинеските монаси. Рел игиозниот крал на Виетнам го формирал школата Труц Лам, каде што таоизмот и неоконфуцијанството се главни филозофии. Сепак со високата престижност ова школата владееше со векови откако Конфуцизмот станала доминатна филозофија во кралството. Во 17 век група на монаси водени од учителот Нгујен Тјеу ја основале новата Школа Лам Те. Подоцна во 18 век се создава една нова посовремена школа под името Лиеу Киан.
Зен учителот Тхич Тханх Ту е највлијателната фигура на Зен учењето во Виетнам, тој бил ученик на познатиот учител Тхичх Тхиен Хоа.
Најпознат автор на голем број Зен книги во Виетнам е Тич Њат Хањ, кој е исто така основателот на Дарма центарот Плум Вилаге во Франција заедно со неговиот колега Чан Кунг.
Сеон во Кореја
Во доцниот период Сила (7 до 9 век) монаси од Кореја кои ги стекнале своите знаења во Хваом и Јогакара Школите го започнале својот пат кон Кина со цел да се запознаат со нивнинте традиции и обичаи. Мазу Зен учителот во Кина привлекол голем број на Корески ученици. Некои ученици се вратиле во Кореја и ја основале школата наречена девете планини. Ова било почетокот на Чан во Кореја,  кое се развивало под името Сеон.
Сеон го постигнал својот најзначаен развиток откако монахот Џинул од кралстовот Горуео, го воспоставил реформско движење и ја вовел употребата на Коан-збирките во Кореја. Џинул го основал манастирот Сунгвангса како центар за прочистување и медитирање. Во времето на Џинул, религиозната група Јогуе постигнала доминатност, статус којшто  до ден денес. важи за оваа религиска група во Корејскиот Будизам. Не само што била доминатна во високите општествени кругови туку и во руралните области.
Сепак во наредните неколку века, се појавуваат важни учители како Хуегеун, Таего, Гихва и Хујеонг кои разботеле кон развивање на основите на Корејската Будистичка медитација формирани од Џинул. Во големите манастири во Сеон продолжува да се практикува во Кореја, како и да се предава на универзитетот Донгук, кој содржи голем број на студии поврзани со оваа религија. Таего Боу (1301-1328) ученик на познатиот Линџи од Кина се вратил во Кореја за да ги обедини училиштата Девете Планини. Во современа Кореја, најголема доминатност во Зен постигнала со Јогуе организацијата која во суштина е зен религиозна секта.
Важните елементи на Сеон се медитатицјата, монаптвото и испосниптво. Многу коресјки монаси поседуваат само неколкуосновни лични предмети, а понекогаш им се прекинати какви било врски со надворешниот свет. Постојат одредени монаси што го прифаЌаат питачкиот живот, и обично се движат од храм во храм, вежбајќи медитирање. Ваквиот начин на живот е прифатен од монаси за кои медитацијата претставува најважна цел во нивниот живот.
Моментално во Кореја Будизмот се наоѓа во состојба на транзиција. Иако теоријата на ненадејното преосветлување на Џнул ги создало корените не Будизмот во Кореја, сепак современиот учител Сеонгцхеол оставил длабоки траги во Корејскиот Будизам. Иако постои отпор кон промени во редовите на Јогиен организацијата со псоледните три врховни патријаси-став кој е во согласност со Сеонгшеол, има постепена промена во атмосферата на Корејскиот Будизам.
Камакура (1185-1333)
Сè до 12 век,Зен филозофијата не беше воведена како посебена школа. Муōан Еисаи патувал во Кина и се врати за да ја воспостави лоза Линји, која на крајот исчезнала. Децении подоцна, Нанпо Шомуо кој стдирал според Линји учењата во Кина, ги поставил темелите на јапонската Отокан лоза најважаната и највлијателната лоза на ринзајска школа во Јапонија
Во 1215 Доген помлад современик на Еисаи, патувал во Кина каде учел и медитирал за подоцна да го воспотави школата Сото во Јапонија. Подоцна значителното напредување на оваа школа се должи на Кеизан.Сото свештениците велат дека ако Доген е татко на Јапонскиот Сото Зен, Кеизан Јокин (1268-1325) е неговата мајка!
Муромачи (односно Ашикага) (1336-1573)
За време на периодот Муромачи, ринзајската школа постигнала голем успех. Ринзај било организирано со системот гозан. Овој систем ја опфатил цела Јапонија, каде централната власт ја имало главната управителна сила, преку која се администрирал системот. Манастирите на Ринка Школите, чија местоположба била главно во руралните населби далеку од градовите, имале повисок степен на самостојност. Лозата о-то-кан, исто така била доста самостојна. Уште една Pика ложа била поддржана од најпознатиот зен учител Бассуи Токушо. Сото филозофијата се прифаќа насекаде низ Јапониија.
Азучи-Момојама (1573-1600) и Едо (односно Токугава) (1600-1868)
После воениот период во Јапонија, земјава повторно воспостави единство со Азучи-Момојама периодот. Ова ја намали моќта на Будизмот, филозофија што стана силна политичка и воена сила во Јапониија и се согледуваше како закан од владеечкиот општествена класа. Неоконфуцијанството се здобива со популарност додека Будизмот добива строга државна контрола. Јапонија ги затвори своите порти кон остатокот на светов. Постана забрането развивањето на нови методи, училишта и храмови. Но едиствен исклучок беше лозата Обаку, која за време на Едо периодот беше воведена од Кинескиот монах Лнген во 17 век.