Отоманското_Царство_во_14_век
Владеењетo на Мурат
По смртта на Орхан во 1362 г. власта ја презел неговиот син Мурат I. Тој владеел од 1362 до 1389 г. Тој ја презел власта откако ги убил своите браќа во граѓанската војна. „ Неговите браќа станаа негови непријатели сите тие беа уништени од неговиот меч“. Во раните години од неговото владеење продолжуваат османлиските освојувања во Источна Тракија. Во 1364 г. кај царицата Елена во Сер пристигнало византиско пратеништво кое барало Србите и Византијците да се обединат против Турците. Во периодот помеѓу 1366 и 1369 год. Турците го заземаат Адријанопол. Веќе околу 1368 г. тие веќе ја контролоирале цела Мала Азија. Стигнале до долината на реката Марица која што води кон Пловдив и Софија. Биле загрозени владенијата на серскиот деспот Јован Углеша. Тој се обидел да воспостави сојуз со Византија со цел заедничка борба против Османлиите. Уште од пролетта 1371 г. Углеша започнал подготовки за воен поход против Османлиите. Тој на своја страна успеал единствено да го придобие неговиот барат Волкашин кој владеел со прилепското кралство. Неговата војска броела околу 60000 војници. „ Сигурно е дека војската била собрана од териториите помеѓу Шар Планина, земјите околу Вардар и Струма, и краевите околу Драма Моносипол и Волерон “. Со османлискат војска раководел Лала Шахин паша. Во ноќта помеѓу 25 и 26 септември 1371 г. Османлиите го нападнале воениот логор на Волкашин и Углеша кој се наоѓал на реката Марица. Војските на Волкашин и Углеша во тој момент спиеле. Во оваа битка војските на Волкашин и Углеша доживеале пораз. Самите Волкашин и Углеша загинале во оваа битка. „ Се случи голема борба и настана страшно крвопролевање на реката Марица“. По оваа битка Османлиите се упатуваат кон Бугарија со која владеел Иван Шишман. Во овој период тие успеале да ја освојат родопската област и североисточните делови на Тракија. Биле освоени тврдините Самоков, Ихтиман, Станимака, Раковица и Цепена. Населението во Бугарија било изложено на грабежи и заробувања. Иван Шишман ја признал врховната османлиска власт во 1373 г. Но и покрај тоа продолжиле нападите на Османлиите на бугарската територија. Во 1385 г. Лала Шахин ја освоил Софија. Во 1388 г. бил преземен напад над Трновското царство. Али паша со 30000 војници навлегол преку Стара Планина и ги освоил градовите: Шумен, Мадара и Овеч, а го опсадил и Никопол. Царот Иван Шишман склулил мир со Османлиите и им ја предал тврдината Силистра. Во 1388 г. Али паша навлегол во Добруџанското деспотство каде шпо владеел деспотот Иванко. Тие го опседале Варна но не успеале да го освојат. Набрзо по Битката кај Марица Османлиите започнале напад на Византија. На 11 април 1372 г. тие го опсадуваат градот Сер кој не успеале да го освојат. Во 1373 г. Византискиот цар Јован V ја признал врховната власт на Османлиите. Во 1377 г. синот на Јован V Андроник стапил во сојуз со синот на Мурат против нивните татковци. На 25 мај 1377 г. се одиграла битка во која војските на Андроник и синот на Мурат доживеале пораз. Мурат го заробил неговиот син и го ослепел. Со помош на Џеновјаните Андроник избегал од затвор и го зазема престолот. По барање на султанот Мурат го предал Галиполе. Османлиите го помагаат Јован V во граѓанската војна што се водела со неговиот син Андроник. Со нивна помош Јован V успеал да се врати на власт во 1381 г. Во меѓувреме Османлиите вршат продор во Епир и Албанија. На 2 ри јуни 1380 г. Лала Шахин паша навлегол во Јанина и ги зазел селата Бела и Хопас. Во 1382 год. ја зазел тврдината Рунихон. Во 1385/6 г. Јанинскиот деспот ја признал врховната власт на Османлиите. Во 1387 г. бил опсаден Солун. Во овој период биле преземени и други напади на Македонија. Биле зеземени Бер и Битола. Во септември истата година османска армија предводена од Евренос нападнала на Ахајското Кнежевство, но не успеале да го освојат. Во 1381 г. Османлиите за првпат продираат на српска територија. Кај Параќин Турците биле поразени од Србите. Во 1386 г. Османлиите го заземале Ниш. Во Битката кај Плочник тие биле поразени од страна на српскиот кнез Лазар. Во 1388 г. Османлиите за првпат продираат на територија на Босна. Тука доживуваат пораз кај Билеќа од страна на боснската војска. Поради овие порази султанот Мурат I се решил за решавачка битка против Србите. Тој лично ја предводел војската во која биле и неговите синови Јакуб и Бајазит. Српската војска ја предводи кнезот Лазар, а добил помош и од Босанците кои ги предводил Влатко Вуковиќ. Решавачката битка се одиграла на косово поле на 15 по стар односно 28 Јуни 1389 г. по нов календар на празникот Видовден. Во оваа битка загинале и султанот Мурат и кнезот Лазар. Иако бројот на жртвите и на двете страни бил приближен сепак бидејќи Србија по територија и население била помала од Османлискта империја и морала да ја признае врховната османлиска власт.