cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стиховно војување
Промени во составот :
Корените како петчлена екипа низ историјата на нивното творештво не траеа уште предолго. Пристигна часовен појас која го повика распадот на петорката. Кон почетокот на 2011та година, Мартин Шишкин, од сопствени причини ја напушта групата. После неговото заминување продолжуваат останатите, четворицата основачи. Мартин Шишкин имаше дадено свое учество единствено во компилацијата "Ништо Нема Да Не Промени" во 2009та година, а од видео материјалот сними само два видео записи "Понуда (2009)" и "Дива Лига (2010)". Една и пол година подоцна, Стиховно Војување изгуби уште еден член. Дејан Лутовски - Декс, ја напушта групата летото, 2012та година и остануваат оние истите од на почетокот, од лулката на нивното формирање. Кичо, Васко и Жанко. Оваа тројка останува на позиција, работи на големи проекти со големи амбиции до нивно успешно реализирање.
Сега Или Некогаш (2013) - Сè уште во изработка
Албумот насловен како "Сега или некогаш" е во моментална изработка, снимањето се одвива во "Стиховно Војување - Продукција", а како автори на песните и нивните тематски содржини се појавуваат членовите на Стиховно Војување. Албумот ќе содржи 12 нумери, а промоцијата на истиот се очекува да биде реализирана кон почетокот на мај 2013 г., за која веќе се проектира организирана турнеја низ повеќе градови во Македонија.
Настапи :
26.10.2007 - Зодијак (Битола)
09.06.2008 - Техничко Училиште (Битола)
20.12.2008 - Зодијак (Битола)
03.01.2009 - Клуб Кастро - Total Demo Fest(Скопје)
28.02.2009 - Зодијак - Eksik Fest (Битола)
03.04.2009 - Клуб Ас (Велес)
11.04.2009 - Клуб Кастро (Скопје)
09.05.2009 - Плоштад Магнолија - Ден на Европа (Битола)
01.07.2009 - Олимписки Базен (Битола)
26.08.2009 - Олимписки базен (Битола)
07.09.2009 - Олимписки базен - Промоција на албум и спот (Битола)
18.12.2009 - Зодијак (Битола)
26.12.2009 - Клуб Кастро - Хип Хоп награди (Скопје)
23.01.2010 - Клуб Кастро - Total Demo Fest (Скопје)
03.02.2010 - Техничко Училиште (Битола)
24.02.2010 - Центар за Култура - Хуманитарен коцерт (Битола)
26.02.2010 - Клуб Ајс (Штип)
12.03.2010 - Пит Стоп (Битола)
17.04.2010 - Апореа - Денот на планетата земја (Прилеп)
09.06.2010 - Олимписки базен - Урбан Фест (Битола)
14.06.2010 - Олимписки базен (Битола)
05.07.2010 - Олимписки базен BUS FEST 1 (Битола)
06.07.2010 - Олимписки базен BUS FEST 1 (Битола)
07.07.2010 - Олимписки базен BUS FEST 1 (Битола)
25.08.2010 - Градски парк (Битола)
29.08.2010 - Олимписки базен (Битола)
07.09.2010 - Олимписки базен - Промоција на спот (Битола)
08.10.2010 - Центар за култура (Битола)
03.02.2011 - Клуб Гете - Промоција на спот (Битола)
07.05.2011 - Код Кафе - Промоција на спот (Битола)
10.06.2011 - Код Кафе (Битола)
18.06.2011 - Код Кафе (Битола)
06.07.2011 - Широк Сокак - Денот на музиката (Битола)
18.07.2011 - Код Кафе - Промоција на албум (Битола)
11.09.2011 - Аеро Митинг (С.Логоварди - Битолско)
23.11.2011 - Спортска сала Младост - Химанитарен Концерт (Битола)
10.12.2011 - Центар за култура - Промоција на албум
29.12.2011 - Плоштад Магнолија - Нова година (Битола)
09.05.2012 - Плоштад Магнолија - Ден на Европа (Битола)
10.06.2012 - Центар за Култура - Хуманитарна претстава (Битола)
21.06.2012 - Широк Сокак - Soul Street (Битола)
23.06.2012 - Градски парк (Битола)
01.07.2012 - КЦ Магаза - Промоција на книга "Подарок за блиски раце" (Христијан Аџиоски) (Битола)
03.08.2012 - Градски Парк - BUS Fest (Битола)
30.12.2012 - Плоштад Магнолија (Битола)
Учество во хуманитарни акции :
Стиховно Војување се надалеку познати по своите хуманитарни одлики, така што неколкупати се имаат појавено како изведувачи на Хуманитарни организации во Битола. На 26 Февруари 2009 година, настапија во Центарот за Култура, на настан од хуманитарен карактер, организиран од Црвен Крст на Македонија. Средствата беа наменети за децата кои боледуваат од Хемофилија и за децата со посебни потреби.
Нивниот следен хуманитарен удел се случи есента на 23 ноември 2011 година, во спортската сала Младост во Битола каде настапија заедно со многу други музички имиња од градот, а и надвор од него. Стиховно Војување настапија со придружба на студиото за хип-хоп и модерен балет "Dare 2 Dance" Средствата од овој концерт беа наменети за лекување на деветгодишната Мартина која боледуваше од рак на бели дробови. Цената на влезницата изнесуваше 60 денари, а на концертот беа продадени 2500 влезници.
Актуелни претставници на Стихово Војување :
Во Стиховно Војување е уште од самиот почеток, работи како текстописец, вокален изведувач, артист, сценарист, писател и претседател на здружението КУД "Стиховно Војување-Продукција" во Битола. Автор на романот "Подарок за блиски раце". Студент на Педагошкиот факултет во Битола, насока "македонски јазик и книжевност".
Проекти и реализации :
- BUS Fest 1 беше одржан во Олимиски Базен на 5, 6 и 7 јули 2010 година. Фестивалот траеше три вечери, а зедоа учество доста млади и талентирани бендови кои негуваат повеќе музички стилови. Гостуваа гости од Скопје, Тетово, Прилеп, Велес, Неготино и Битола.
- BUS Fest 2 беше проект како дел од Битолско културно лето БИТ ФЕСТ, а како покровител на настанот беше Општина Битола. Вториот BUS Fest траеше два вечери и тоа на 3 и 4 август 2012та година. На Фестивалот настапија групи од Скопје, Куманово, Прилеп и Битола.
Во страните на овој роман често се сретнува судир помеѓу желбите и можностите, каде авторот заедно со своите другари низ годините крваво ги совладува, носејќи го товарот низ долгите патешествија, кога сонцето останува тмурно, а потта се лизга по измореното лице, само авантурите остануваат запишани. И запамтени. Ова е подарок за сите генерации, што дефинира издржливост и е значителен чувар пред портите на младоста. Романот беше издаден од Битолското издавачко здружение ДАТА Песнопој, а печатен во Полиграфика - Битола.
Промоцијата на овој роман се случи на 1 јули 2012 година, во културниот центар Магаза. Проектот беше организиран во склоп на Битолското културно лето БИТ ФЕСТ, а покровител на настанот беше Општина Битола. Денес, Подарок за блиски раце може да се најде на продажба во битолската книжарница "Дениција". Цената на романот изнесува 200 денари.
Хендорф
Хендорф (Höhndorf) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Атлар
Атлар — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Линеарна равенка
Во математиката, линеарна равенка е полиномна равенка од прв степен. Истата може да има 1, 2, 3, или повеќе променливи. Меѓутоа, бидејќи е полином од прв степен, секој член од равенката е или константа или константа по променлива (без никакви експоненти).
Зборот линеарна се однесува на тоа дека степенот на полиномот е еден, а не на графиконот на множеството решенија на равенката. На пример, 3 x =6 e линеарна равенка во една променлива со решение х=2, т.е. точка на бројната оска. Множеството решенија на линеарна равенка во две променливи е права во рамнина (2-димензионален простор), а множеството решенија на линеарна равенка во три променливи е рамнина во простор (3-димензионален простор). Множеството решенија на линеарна равенка во повеќе од три променливи е т.н. ( n -1)-димензионална хиперрамнина во n -димензионален хиперпростор (што значи дека не можеме да го цртаме).
Забелешка: Линеарна равенка во 2 променливи е линеарна функција (во стандарден облик), па поради тоа честопати доаѓа до заблуда помеѓу поимите.
Множеството решенија на една линеарна равенка го дели „просторот“ на две полупростори: Во првиот пример бројот х =3 ја дели бројната оска на два дела (лево од х=3 и десно од х=3), во вториот пример правата - x +2 y =6 ја дели рамнината на два дела (над и под правата) и во третиот пример рамнината 3 x -2 y +3 z =6 го дели тридимензионалниот простор на два дела (лево и десно од жолтата рамнина. Ова својство се користи при решавање на линеарни неравенки.
Поформално, линеарнa равенкa во n променливи x 1, x 2, ..., x n е имплицитна зададена функција A 1 x 1+ A 2 x 2+...+ A n-1 x n-1+ B x n=C, која може на единствен начин да се напише во експлицитен облик x n:Rn-1 → R каде што x n=(C-A1 x 1+A2 x 2+...+ A n-1 x n-1).
Векторски облик на линеарна равенка во n променливи е:    односно.
Означување: Во зависност од дисциплината во која се работи, во општата равенка, константниот коефициент може да се појави од десната страна (како тука) или од левата страна, т.е. наместо Ax+By=C се пиши  Ax+By+C=0. Ова е само формална разлика, но при работа треба да се внимава кој облик е користен при одредување на вредноста, односно знакот на константниот коефициент.
Забелешка: Решението на систем n линеарни равенки во n променливи (непознати) е секогаш точка во n -димензионален простор (доколку системот е доследен), т.е. систем 1 линеарна равенка во 1 непозната е точка на бројната оска, систем 2 линеарни равенки во 2 непознати е пресек на две прави, т.е. точка во рамнина (најпознатиот случај), а систем 3 линеарни равенки во 3 непознати е пресек на три рамнини, т.е. точка во простор. Види:Систем линеарни равенки.
Дефиницијата на линеарна равенка може да се обопштува до полето на комплексни броеви. На пример 3 z +2i=6-i е линеарна равенка во една комплексна променлива, при што решението е комплексниот број: z =2-i.
NGC 2767
NGC 2767 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2767 се споменува и како UGC 4813, MCG 8-17-46, CGCG 264-75, NPM1G +50.0134.
Откривање
Објектот е откриен на 8 март 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2767 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2767 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Борентин
Борентин (Borrentin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Претставувал седиште на истоимената општинска заедница до 2004, за подоцна да се приклучи како член на новата општинска заедница Демин-Ланд. Автопатот Б194 поминува низ општината, а главна економска активност претставува земјоделството.
NGC 2767
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 10 м 11,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 50° 24' 7". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 2767 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25852. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 44; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3430. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1004.
Брана Випра
Браната Випра или Брана Випер (Talsperre-Wippra или Wippertalsperre) е брана на реката Випер во планините Харц. Се наоѓа близу Випра, недалеку од Мансфелд и Хетштет во Саксонија-Анхалт. Била изградена помеѓу февруари 1951 и ноември 1952.
Била изградена со цел да обезбеди индустриска вода за преработувачките капацитет за бакар во Мансфелд и Хетштет. Нејзината улога во заштитување од поплави е ограничена, бидејќи таа првично била изградена како помошна брана. Плановите за понатамошна поголема брана, никогаш не се реализирале. Браната Випер исто така произведува и електрична енергија, користејќи ја хидроенергијата. Капацитет на хидроцентралата е 22 kW.
Нејзин оператор е Talsperrenbetrieb Saxony-Anhalt.
Браната е гравитациска, направена од бетон. Достапни се организирани посети во самата брана.
На браната е точката 219 од планинско-пешачката патека Harzer Wandernadel.
Тери Гарити
Џоан Тереза Гарити (1940 - 30 јануари 2022 година) била американска авторка, најпозната како авторка на Сензуалната жена.
Кариера
Во 1969 година, ја објавила книгата „Сензуалната жена со псевдонимот „Ј“, со поднаслов „првата книга за жената која копнее да биде жена“. Била објавен и како „Патот да се стане сензуална жена“. Книгата поминала осум недели на бр. 1 на листата на бестселери на Њујорк Тајмс и речиси една година на листата во целина. Во подоцнежните изданија го користела името Тери Гарити. Во 1969 година е направен говорен албум, врз основа на книгата, наречен Ј - Начин да се стане Сензуална Жена (англиски: J – The Way to Become A Sensuous Woman).
1283
1283 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1283 година од новата ера, 283. од вториот милениум, 83. од XIII век и четвртта од 1280-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6791 и 6792 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6033 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5043 и 5044 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2036.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1283 година се протега во 3919 и 3920, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3979 и 3980 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1826. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 681 и 682 исламска година.
Аурирај
Ауриај бил округ во средновековна Италија на источните падини на Западните Алпи што се наоѓал помеѓу Кунео и Салуцо. Округот постоел од крајот на деветтиот век до средината на десеттиот. Името на округот преминало од името на општината Валоријате.
Најраниот познат гроф бил еден Родулф, кој починал во 902 година, оставајќи ја округот на некој Франк по име Роџер, кој бил негов втор човек. Помеѓу 940 и 945 година, синот и наследникот на Роџер, Ардуин Глабер, ги истерал Сарацените од Вал ди Суза и го припоил регионот во неговата област Ауриат. Ардуин бил поддржувач на Беренгар од Ивреа во неговата успешна понуда за Железната круна на Ломбардија во 950 година. Следната година (951) Беренгар ја завршил реорганизацијата на западна Ломбардија, создавајќи три нови маршеви за подобра одбрана на брегот од нападите на Сарацен: Маршот на Џенова (Источна Лигурија), Маршот на Монферат (Западна Лигурија) и Маршот на Торино. Ардуин бил создаден првиот Маркгроф од Торино.
Во тоа време, Аурирај исчезнал од записите како посебен ентитет, но останал центар на имотот на семејството Ардуиничи три генерации подоцна, кога Берта се омажила за Отоне дел Васто од кланот Алерамици. Нивните заеднички својства го формирале јадрото на подоцнежниот март на Салуцо.
Никотинамид аденин динуклеотид
Никотинамид аденин динуклеотид (NAD) е коензим кој е присутен во сите клетки. Ова соединение е динуклеотид, бидејќи е составено од два нуклеотиди поврзани преку нивните 5' фосфатни групи. Едниот нуклеотид содржи база аденин, а другиот никотинамид. Никотинамид претставува амид-дериват на никотинска киселина (ниацин, витамин Б3). Никотинамид аденин динуклеотидот се јавува во две форми: оксидирана (NAD) и редуцирана (NADH). Релативниот сооднос NAD:NADH изнесува 1000:1. Ова има значење за функцијата на NAD како електрон-акцептор во процесите на оксидација. При оксидација, супстратната молекула подлежи на дехидрогенација, оддавајќи два водородни атоми, од кои еден водороден атом е прифатен од страна на оксидираната форма на NAD (NAD) во форма на хидриден јон (:H, еквивалент на еден протон и два електрони) при што NAD се редуцира до NADH. Вториот водороден атом се отпушта во фрома на протон H+ во водниот раствор (отаму ознаката NADH+H+). NAD не е во состојба да прима поединечни електрони, затоа трансферот на електрони врз NAD се врши во форма на хидриден јон (протон H+ и два електрони 2e-), за разлика од молекулата на FAD, која е во состојба да може да прима и поединечен електрон (еден електрон и еден протон).
Редокс функции на NAD
NAD има важна улога во трансферот на електрони во различни ензим-катализирани редокс реакции. NADH во редокс реакции оддава строго 2e-, односно, NADH во редокс реакции не оддава поединечни електрони. Притоа двата електрони се оддаваат во форма на хидриден јон (:H). Во повеќето клетки соодносот меѓу оксидираната форма NAD и редуцираната форма NADH е висок (1000:1) што фаворизира пренос на електрони (во форма на хидриден јон) врз NAD. Во оксидативните метаболички процеси како што е гликолизата, оксидацијата на пируватот, оксидацијата на супстрати во циклусот на трикарбонски киселини, NAD служи како акцептор на електрони (оксидативно средство). Примените електрони крајно се предаваат на електронскот транспортен синџир, на првиот белковински комплекс наречен NADH-дехидрогеназа. Со предавањето на електроните врз електронскиот транспортен синџир молекулата на NAD се регенерира (реоксидира, од NADH во NAD) и може повторно да служи како електрон-акцептор. Енергијата ослободена од трансферот на електрони низ електронскиот транспортен синџир се користи за директно пумпање на протони во интермембранскиот простор на митохондриите и градење на протонскиот градиент. Енергијата ослободена од транслокацијата на протоните од интермембранскиот простор кон митохондриалната матрица во правец на нивниот концентрациски градиент ѝ овозможува на АТП-синтазата генерирање на АТП-молекули. Краен акцептор на електроните е молекуларниот кислород (О2). Во просек од секоја NADH-молекула се генерираат 2,5 АТП-молекули.
NAD е солубилен (мобилен) коензим за разлика од FAD кој е простетична група, цврсто врзана за ензимот. Во својата оксидирана форма NAD се врзува лабилно за нуклеотид-врзувачки домен во структурата на ензимот. Примајќи електрони (во форма на хидриден јон) NADH дисоцира од ензимот во водниот раствор (пр. цитозолот или митохондриската матрица).
Реони во градот Луксембург
Реоните на градот Луксембург (луксембуршки: Quartierën, француски: Quartiers, германски: Stadtteile) е административна единица на локална самоуправа во градот Луксембург, главен и најголем град на Велевојводството Луксембург.
Градот се дели на 24 реони, кои го покриваат општината Град Луксембург. Тие се:
Поврзано
Lussemburgo (città)
Гарска пастрмка
Гарска пастрмка — вид на риба од фамилијата лососи (Salmonidae). Живее во Босна и Херцеговина, Хрватска, Србија и Црна Гора, како и Македонија. Нејзиното природно живеалиште се реките.
Во Македонија живее во Радика и нејзината притока Гарска Река, како и во притоки на Охридското Езеро. Уште ја има и во притоки на Скадарското Езеро. Главата е мала, а телото прилично широко. Забите се слабо развиени. Горната вилица допира сè до под долниот очен раб. Лушпите се ситни, но се нешто поситни од кај радичката пастрмка, а се помали отколку кај мекоусната пастрмка. Слична е на мавровската пастрмка, од кој се разликува по збиеното тело и нешто подолгата глава, како и окото, кое е релативно поголемо. Најсигурна одлика за разликување од мавровската пастрмка е значително поголемата ширина на задниот дел на горната вилица кај гарската пастрмка. Разлики постојат и во бојата на телото и пигментацијата; кај гарската пастрмка црните флеки се поситни и се групирани во предниот дел на телото а ројот на пилорични израстоци изнесува просечно 46,5.
Позната грабливка, пред сè лови ноќе. Се храни со земни и летечки инсекти. Просечна големина е до 30 cm и маса до 0,400 кг, иако ретко, одделни примероци израснуваат до 45 cm и маса до 1 кг.
Папа Климент V
Климент V (лат. Clemens PP. V), родено име  Рејмон Бертран де Гот (околу 1264 - 20 април 1314) — римски папа на од 5 јуни 1305, па сѐ до својата смрт. Во историјата е познат по укинувањето на витешкиот ред темплари. Бил голем пријател на францускиот крал Филип IV Убавиот, а тој му помгнал да стане папа. На барање на кралот Филип, тој ја преместил папската столица во Авињон.
Кен
Кен (Köhn) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Шапка од рибја кожа (роман)
Содржина
Еден есенски ден, Аркадиј го продал дрвениот клуч, но кога се вратил дома, Микаина била исчезната. Во потрага по неа, тој стигнал во Виминациум, каде се вработил во ковачницата за пари. Во меѓувреме, тој се оженил и ја добил ќерката Флацила. Сепак, постојано се распрашувал за Микаина и, воден од разни гласови, го напуштил семејството во потрага по неа. Така, тој стигнал до еден храм, но се покажало дека Микаина не е таму. Повторно се вратил во Виминациум, но бидејќи ковачницата на пари повеќе не работела, Аркадиј се преселил со семејството во Стоби, а потоа повторно се вратил во Виминациум. Притоа, тој ковал монети со ликот на Микаина, надевајќи се дека така таа ќе дознае дека ја бара. Поминале многу години и Аркадиј наполнил 50 години, а еден ден, во неговиот дом пристигнал човек кој му донел едно клопче црвена волна. Со текот на времето, тој се помирил дека нема да ја најде Микаина, но една ноќ почувствувал необична сила и кога влегол во собата на ќерка си, ја видел неа со косата на Микаина. Притоа, Флацила во дланките држела седум монети со ликот на Микаина.
Випра
Випра — поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2008, е дел од градот Зангерхаузен.
NGC 7567
NGC 7567 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7567 се споменува и како UGC 12468, MCG 3-59-19, CGCG 454-16, KUG 2313+155A, IRAS 23136+1534.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7567 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7567 има привидни димензии од 0,9' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 16 м 10,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 51' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 76°.
Други поделби
Проучување на NGC 7567 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70885. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1712. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 320.
Револуција на каранфилите
Револуцијата на каранфилите (Revolução dos Cravos), познат и како 25 април ( 25 de Abril), е државен удар од 25 април 1974 година во Лисабон кога без крвопролевање бил соборен авторитарниот режим Нова Држава на чело со Марселo Каитано. Револуцијата предизвикала длабоки социјални, економски, територијални, демографски и политички промени во Португалија и нејзините прекуокеански колонии. Со неа започнал процесот на португалска транзиција кон демократија и се ставил крај на Португалската колонијална војна.
Револуцијата на каранфилите своето име го добила поради фактот што речиси и бил испукан ниеден куршум, а Селесте Каеиро им нудела каранфили на војниците откако населението излегло на улиците за да го прослави крајот на диктатурата. Другите демонстранти го следеле примерот и каранфилите биле ставени во цевките на пушките и на униформите на војниците. Во Португалија, 25 април е државен празник (Dia da Liberdade, Ден на слободата) со кој се одбележува револуцијата.
Причини за револуцијата
Земјата најчесто ги увезувала индустриските производи, а извезувала земјоделски производи. Португалија немала сопствено индустриско производство, иако располагала со суровини за такво производство во своите африкански колонии. Владата претпочитала да ги испраќа суровините во странство без да инвестира во развојот на земјата.
Но, трговијата со суровини, преку која португалската влада сакала да обезбеди мир за земјата, била отежната откако започнала герилската војна против матичната земја во африканските колонии (Ангола, Мозамбик, Португалска Гвинеја, итн). Огромните воени трошоци само ја влошиле положбата на Португалија. Последните политички аргументи на режимот на Каетано биле „борба против комунизмот во колониите“ и „атлантска солидарност“ во НАТО, преку кои тој се обидел да привлече воена и економска помош.
Меѓутоа, во 1973 одливот на капитал од Португалија зел замав. Тогаш воопшто не се инвестирало во економијата, а во странство се одлеале 1,4 милијарди ескуда. Премиерот Каетано проблемот се обидел да го реши преку забрана за објавување на таквата статистика.
Во меѓувреме, политичкиот систем во земјата не го одразувало расположението на општеството, спектарот на политички ставови и внимателно го изолирало населението од управувањето со земјата. Под вакви услови, во Португалија илегално почнале да се шират радикални политички ставови, од нацизмот на Хитлер до теориите на Мао Це Тунг. Марксизмот и социјалистичкото учење навлегле дури и во самиот столб на режимот, офицерскиот кор и во голем дел од владата.
Тек на настаните
„Револуцијата на каранфилите“ била подготвена и спроведена од „ Движењето на капетаните“, кое го обединило оној дел од португалскиот офицерски корпус кој бил незадоволен од режимот на Марсело Каетано, војната во Африка и социјалната положба во земјата. Револуцијата името го добила по гестот на Селесте Сеирос, жителка на Лисабон, продавачка во стоковна куќа, откако на 25 април 1974 година, ставила каранфил во цевката од пушката на војникот. Било сезона на каранфили, а по нејзиниот пример и другите граѓани почнале масовно да им делат црвени каранфили на војниците.
Откако единственото опозициско движење во земјата (Демократската изборна комисија) одбила да учествува на парламентарните избори на 28 октомври 1973 година, на Централниот комитет на „Движењето на капетаните“, му била доверена задача да ја истражат можноста за државен удар, во јануари 1974 година, и им наложил на полковникот Васко Гончалвес, мајорите Мел Антуниш и Витор Алвеш да развијат политичка програма на движењето. Артилерискиот капетан Отел Сараива ди Карваљо имал задача да развие воен план за револуцијата.
Подготовка за државен удар
На 22 април сите единици лојални на „Движењето на капетаните“ биле доведени во состојба на готовност. Преку тајниот циркулар на Централниот комитет на движењето заговорниците се запознале со плановите на револуцијата:
Планот на воената операција предвидувал дека соборувањето на режимот ќе прерасне во борба која ќе трае од една до три недели.
Настани од 25-ти април
Ова е радио станицата на командата на вооружените сили.
Потоа, радио станицата почнала да емитува песни забранети од владата.
Последици
По државниот удар, власта преминала кај Хунтата за национален спас (воена хунта). За Португалија следел турбулентен период, познат како Тековен револуционерен процес (Processo Revolucionário Em Curso).
Политичките и казнените структури на салазаризмот (Националниот сојуз, Португалската легија, ПИДЕ) биле распуштени и забранети. Ниту еден од истакнатите функционери на Новата држава не пружил отпор на денот на револуцијата. Сепак, во првите недели по револуцијата, биле создадени не само левичарски, туку и десничарски политички организации (португалско федералистичко движење / Напредна партија, Португалско народно движење, Либерална партија, Португалска работничка демократска партија, Португалска националистичка партија, Португалско акционо движење). На почетокот на 1975 година почнале да се формираат тајни вооружени организации кои биле против новиот режим - ЕЛП, МДЛП, Марија да Фонте.
На 15 мај 1974 година, била формирана привремена влада на чело со Аделино да Палма Карлос.
Во март 1975 година, по обидот на група десничарски офицери да извршат државен удар, било формирано ново тело, Револуционерниот совет на Португалија, на чело со Васко Гонсалвеш,кој национализирал многу индустрии и повеќето банки во земјата.
Во април 1975 година биле одржани избори за Основачко собрание. Социјалистите добиле 38 отсто од гласовите, Народната демократска партија 26 отсто, а комунистите 12 отсто. Во јули 1975 година, социјалистите се повлекле од владата на Гонсалвеш. Во август 1975 година, по бранот антикомунистички демонстрации на северот на земјата, Гонсалвеш бил сменет од функцијата и бил формиран нов кабинет во кој доминирале социјалистите и нивните коалициони партнери. Потоа, земјите од Западна Европа ѝ дале заеми на Португалија, кои биле одбиени за време на владеењето на прокомунистичката партија. По неуспешниот воен бунт во ноември 1975 година, левите сили конечено биле поразени.
До крајот на 1975 година, сите португалски колонии добиле независност. Како резултат на деколонизацијата имало наплив на репатријати - „реторнадуш“, кои станале противници на новиот режим.
Во април 1976 година на сила стапил новиот устав во земјата. Во него, национализацијата на претпријатијата и експропријацијата на земјиштето, извршена во 1974-1975 година, биле прогласени за „неповратни“. На изборите за Собранието на Републиката социјалистите освоиле мнозинство од мандатите. Во јуни 1976 година, генералот Антонио Рамаљо Еаниш бил избран за претседател, а социјалистичкиот лидер Марио Соареш за премиер, на чело на коалициската влада.
Список на најтопли и најстудени температури во Шведска
Список на најтопли и најстудени температури мерени на различни локации во Шведска од 1860 година. Поради континенталната природа на шведската клима, целата земја е склона кон апсолутни екстреми, иако просеците се вообичаено умерени во поголемиот дел од земјата.
Малин Волин
Малин Волин, (родена на 8 декември 1978 година) е шведска новинарка, писателка и блогерка. Таа пишува хроники за Афтонбладет и за магазинот Мама. Таа, исто така, го има блогот „Fotbollsfrun“ (en:„Жена на фудбалерите“), на веб-страницата Aftonbladets. Во 2008 година, таа била номинирана за „писател на хрониката на годината“ за гала што ќе се одржи во Циркус во Стокхолм. Таа е во врска со поранешниот фудбалер Јоаким Ланц кој има играно за Калмар ФФ, Мјалби АИФ и Остерс ИФ. Двојката има четири деца заедно и живее во Калмар.
Гајски јазик
Гајски јазик — австронезиски јазик кој се зборува од околу 180.000 луѓе според проценки од 1989 година. Јазикот се зборува во Суматра во Индонезија и припаѓа во групата на малајско-полинезиски јазици и не е сроден со околните јазици. Јазикот е различен од останатите ачешки јазици, но исто така и гајската култура се издвојува од останатите. Во 1907 година, Г.А.Ј. Хазеу го напишал првиот гајско-холански речник.
Марија Мирчов - Скаловска
Марија Мирчов-Скаловска (1 март 1929, Каравуково, Југославија - 24 јануари 2006, Скопје, Република Македонија) била истакната македонска оперска и концертна пејачка. Музичко образование завршува во Средното музичко училиште во Нови Сад, во класите на професорите Рудолф Ертл и Евгениј Маријашец, а потоа приватно се усовршува кај проф. Злата Ѓунѓенац во Белград. Дебитира со улогата на Микаела (Кармен) во 1950 година. На сцената на Македонскиот народен театар (МНТ), доаѓа на покана, како солист на Новосадската опера (1950-1952). Таа е пејачка со високи квалитети, чија музикалност, со топла и сценска непосредност, набргу се вклопува во ансамблот како еден од неговите клучни протагонисти.
Во наредните дваесет и три години Марија Мирчов-Скаловска реализира дваесет и шест значајни партии од лирскиот и драмскиот фах. При крајот на својата кариера успешно се занимава со вокална педагогија.
Асеманиево евангелие
Асеманиево евангелие или Асеманово евангелие — глаголски ракопис од втората половина на X век чие настанување се поврзува со Охридската книжевна школа.
Име
Пишуван е врз пергамент со обла глаголица и има 158 листа. Овој глаголски споменик кој се смета за најстар словенски ракопис, го пронашол во 1736 година, во Ерусалим префектот на Ватиканската библиотека Јосиф Симон Асемани (1687 - 1768) по чија смрт, заедно со целата неговата колекција, станал сопственост на библиотеката во Ватикан. Во оваа библиотека сега го носи бројот 3, а е наречено Асеманово по името на неговиот пронаоѓач. Комплетно е дигитализирано и достапно во нивната дигитална библиотека.
Содржина
По содржина е изборно евангелие (апракос) со месецослов и неговиот текст, според мислењето на многумина истражувачи, му е најблизок на Кирилометодиевиот превод на евангелието. Големата важност на ова најстаро апракосно евангелие за историјата на евангелскиот текст се потврдува и од тоа што во неговиот месецослов ги наоѓаме најстарите вести за празнувањето, паметта на браќата Кирил и Методиј и Климент Охридски. Интерес претставуваат и подоцнежните кирилски записи во почетокот на секој месец од месецословот, во кои се означени „злите денови“ во соодветниот месец. Од овие записи добива важни податоци за битот и верувањата на македонските Словени во таа далечна епоха. Асемановото евангелие е мошне важно и за историјата на нашата книжна орнаментика. Илуминацијата му е старинска и мошне оригинална, при што не се чувствува некое посебно влијание од страна на водечките цариградски илуминаторски школи. Тоа значи дека во скрипторскиот центар во кој настанало Асемановото евангелие била негувана самостојна, автохтона илуминторска традиција.
Семејство Бернули
Семејството Бернули (Bernoulli) е најкарактеристичен пример затоа како наследноста и околината играат огромна и рамноправна улога во создавањето на генијални личности. Во три генерации на семејството Бернули имало осум математичари, неколку истакнати, од кои сите не почнале така, но кај сите нив математичкиот талент на крај, сепак превладал над другите интереси.
Бернулиевите, како и други протестантски семејства, избегале во 1583 од верски причини, од Антверпен, Холандија во Франкфурт. Подоцна се населиле во Базел, Швајцарија. Тие биле многу богати трговци. Кај повеќе членови од семејството Бернули математичкиот талент, латентен низ генерации, дошол до израз кога во науката се создале услови за таков развој. Меѓу нив, најголем придонес за математиката дале Јакоб, неговиот брат Јохан и Даниел, синот на Јохан.
Никола имал три сина кои станале основата на династијата на математичари:
Покрај горенаведените личности, Бернулиевото семејство создало многу познати уметници и научници, поточно број на славни математичари во осумнаесеттиот век:
NGC 545
NGC 545 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 545 се споменува и како UGC 1007, MCG 0-4-142, CGCG 385-132, DRCG 7-43, KCPG 32A, ARAK 45, 3C 40, Arp 308.
Откривање
Телото е откриено на 1 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 545 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 545 има привидни димензии од 2,6' х 1,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 25 м 59 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 1° 20' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 545 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5323. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4682. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1259.
Фестивал на Света Агата (Катанија)
Фестивалот на Света Агата е најважниот религиозен фестивал во Катанија, Сицилија, кој го одбележува животот на заштитничката на градот, Агата од Сицилија. Се одржува секоја година од 3 до 5 февруари и на 17 август. Претходните датуми го одбележуваат мачеништвото на катанајската светица, додека вториот датум го слави враќањето во Катанија на нејзините останки, откако тие биле пренесени во Константинопол од византискиот генерал Џорџ Манијакис како воен плен и останале таму 86 години. Сицилијанците ја слават Света Агата за нејзиното наводно посредување при обидот да се избегне опасноста за време на ерупциите на вулканот Етна, земјотресите и некои епидемии што ја зафатиле Катанија. Постои и основна тема на сицилијанскиот отпор кон римското угнетување.
Тридневниот фестивал започнува на пладне на 3 февруари со поворката позната како „дела луминарија“. Каналори, единаесет големи свеќи во барокни позлатени обвивки кој одат кон црквата Сант'Агата ала Форнас до катедралата Света Агата. Секоја канделора претставува еден од средновековните еснафи. Во 15.00 часот се одржува крос-кантри трка низ улиците на градот. Вечерта следува концерт на Пјаца дел Дуомо и огномет.
Следниот ден, по (миса во зората), бистата-реликвија на Света Агата на врвот на сребрена феркола или кочија ја напушта катедралата и се поминува низ населбите, поминувајќи покрај местата поврзани со животот на светецот. Посветените следбеници ја носат традиционалната бела туника која го покрива телото до глуждовите и е врзана на половината со јаже. Прославите продолжуваат во текот на ноќта. Убаво украсените киосци продаваат традиционална улична храна, како што се аранчини (топчиња ориз) и сардини бекафико (со презла, борови ореви и суво грозје).
На 5-ти повторно има поворка по миса. Тешката сребрена кочија се влече по стрмна падина. Се смета дека успешниот премин ќе биде добар за остатокот од годината.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Добровничка Река
Добровничка Река (нарекувана некогаш и само Добровница) — река во Македонија, сместена на планината Билино.
Реката тече низ селото Добровница, северно од градот Крива Паланка.
Кристијан Лоус Ланге
Кристијан Лоус Ланге (17 септември 1869 - 11 декември 1938) ― норвешки историчар, учител и политиколог. Тој бил еден од најистакнатите светски експоненти на теоријата и практиката на интернационализмот.
Роден бил во Ставангер; неговиот татко бил воен инженер и тој бил внук на историчарот Кристијан К. А. Ланге. Завршил средно училиште во 1887 година и продолжил да патува и да студира историја, англиски и француски јазик на Oслошкиот универзитет, од каде што ја добил дипломата Candidatus philologiæ во 1893 година. Долги години предавал во средните училишта и на крајот се вратил на Ослошкиот универзитет за да докторира.
Ланге повторно се приклучил на Интерпарламентарниот сојуз во 1909 година кога бил назначен за генерален секретар на организацијата, позиција што ја задржил до 1933 година. Како генерален секретар, тој го надгледувал преселувањето на Сојузот во Брисел, го одржувал во Осло низ предизвикувачките времиња на Првата светска војна, а потоа повторно го преселил во Женева по војната. Тој останал активен и во бројни други организации, дејствувајќи како делегат на Норвешка или алтернативен делегат на Друштвото на народите од нејзиното основање до 1938 година, пишувајќи извештаи и делувајќи како дописник за Фондацијата Карнеги за меѓународен мир и учествувајќи во холандската спонзорирана Централна организација за траен мир, меѓу другите активности. Тој често бил повикуван за неговата стручност во арбитражата и контролата на оружјето, особено.
Неговата интелектуална поддршка на интернационализмот била докажана со првиот од тритомниот историски трактат (Histoire de l'internationalisme). Делото, објавено во 1919 година, се вели дека придонесува за идеолошката подготовка за Друштвото на народите. За оваа и сите негови други активности, Ланге ја поделил Нобеловата награда за мир со Јалмар Брантинг во 1921 година.
Ланге починал на 69-годишна возраст, еден ден по 17-годишнината од добивањето на Нобеловата награда. Тој бил татко на Карл Виго Мантеј Ланге, Халвард Ланге и Кристијан Аугуст Ментеј Ланге.
Неговата ќерка Тора била наставник по историја и јазик, од 1938 година во Ослошката катедрална школа. За време на окупацијата на Норвешка од нацистичка Германија, таа се приклучила на движењето на отпорот додека нејзиниот сопруг отишол во егзил. Таа била затворена во концентрациониот логор Грини во септември 1943 година, но се разболела и умрела во болницата Улевол во декември.
Ланге бил член на Норвешкото здружени за правата на жените.
Западнобаритски јазици
Западнобаритските јазици се група јазици од семејството на австронезиски јазици. Јазиците се зборуваат на Борнео и се именувани според реката Барито.
Јазици
Во оваа група спаѓаат следните јазици:
Хоенмокер
Хоенмокер (Hohenmocker) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Пелагониска пастрмка
Пелагониска пастрмка – ендемски вид на риба, карактеристичен за водите на Македонија. Се наоѓа распространета само во водите на Црна Река и тоа во горните делови од течението, до село Бучин.
Опис и распространетост
Пелагониската пастрмка се водела како подвид на Salmo trutta (Salmo trutta pelagonicus). Резултатите од ихтиолошките истражувања покажале дека подвидот ги има одликите за таксономски статус на вид. Црна Река му припаѓа на вардарскиот слив, но пастрмката која живее во нејзиниот горен тек се разликува од останатите пастрмки од сливот. Основна нејзина одлика по која се разликува по изглед од македонската пастрмка се интензивните црвени точки по целото тело, кои кај македонската пастрмка ги нема. Главата е долга и помалку зашилена, устата е длабоко всечена. Ралото има двоен ред заби. Нема официјален податок за нејзините максимални вредности на должината и тежината. Најголем примерок пелагониска пастрмка е уловен во Црна Река во текот на 2006 година со должина од 36 cm. Се претпоставува дека максималните димензии и максималната тежина која може да ја постигне пелагониската пастрмка се доста поголеми во однос на наведените.
Мрестење
Пелагониската пастрмка, како и останатите пастрмки, бара песокливо и каменито дно. Се мрести обично во периодот ноември-јануари, а зависно од температурата на водата, може да биде и порано или подоцна. Женските единки икрата ја исфрлаат на плитки места со силно струење на водата и на песочно-каменита подлога, во која претходно со опашката имаат направено длапка (гнездо) со димензии 20–30 cm ширина и 15 cm длабочина по што машките единки ја преливаат икрата со млеч. По оплодувањето, заради заштита на оплодената икра, машките и женските единки ја покриваат со камчиња и песок.
Риболов
Дозволен е само рекреативен риболов. Се лови со вештачки и природни мамци.
Добрилачка Река
Добрилачка Река — помала река на Малешевските Планини, се влева во реката Лебница во Пиринска Македонија, денес во Бугарија.
Фредерик Жолио – Кири
Неговата сопруга Ирен ја запознал во Институтот за физика и хемија во Париз, каде што работел под надзор на нејзината мајка Марија Кири. Со неа се оженил во 1926 година и двајцата го земале презимето Жолио-Кири. Со Ирен Фредерик имал две деца - ќерката Хелен (1927 -) која станала еминентна физичарка и синот Пијер (1932 -) којшто е биолог. Фредерик Жолио–Кири според политичките верувања бил комунист, а за време на Втората светска војна и германската окупација учествувал во левичарското движење на отпор т.н. Национален фронт.
Крокау
Крокау (Krokau) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Јемгум
Јемгум (Jemgum) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа во источнофризиската област Рајдерланд, која е опкружена од Доларт на запад и од Емс на север и исток. Јемгум е најсеверната област на Рајдерланд. Најблиски градови се Венер, Лер и Емден. Главното место Јемгум е оддалечено 6 километри југоисточно од средиштето на Лер и 16 километри од средиштето на Емден на северозапад. Големи градови во околината се Олденбург во Германија и Гронинген во Холандија.
Растојанието на општината во насока север-југ, како и во насока исток-запад изнесува осум километри.