cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Клепе
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри од градот Лагадин на Богданска Планина. Селото се наоѓа на надморска височина од 500 метри. Источно од него се наоѓа истоимената ниска планина Клепе (878 м).
Историја
Во XIX век Клепе е турско село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 1000 жители Турци.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 938 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 670 жители.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1927 година, селото било преименувано во Левкохо̀ри.
Демографија
Во 1928 година селото броело 294 жители. , додека во 1940 година селото броело 475 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 543 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 392 жители, во 1971 година имало 382 жители, во 1981 година имало 334 жители, додека во 1991 година имало 321 жител. Денеска, населението на селото е 406 жители според пописот од 2001 година.
1084
1084 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1084 година од новата ера, 84. од вториот милениум, 84. од XI век и петта од 1080-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6592 и 6593 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5834 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4844 и 4845 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1837.
NGC 7722
NGC 7722 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7722 се споменува и како UGC 12718, MCG 3-60-17, CGCG 455-35, IRAS 23361+1540.
Откривање
Објектот е откриен на 12 август 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7722 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7722 има привидни димензии од 1,7' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 38 м 40,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 57' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 7722 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71993. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1721. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1182.
Риксдаг
Риксдаг, буквален превод. „диета на царството“; е националното законодавно тело и врховното тело за одлучување на Шведска. Од 1971 година, Риксдаг е еднодомен законодавен дом со 349 членови, избиран пропорционално и служи, од 1994 година наваму, со определени четиригодишни мандати.
Уставните функции на Риксдагот се набројани во Инструментот на Владата, а неговата внатрешна работа е подетално наведена во Законот за Ригстад.
Седиштето на Риксдагот е во Парламентот, на островот Хелгеандшолмен во централните делови на Стокхолм. Риксдагот ги има своите институционални корени во феудалниот Риксдаг на имотите, според традицијата се смета дека првпат се собрал во Арбога во 1435 година, а во 1866 година по реформите на Инструментот за влада од 1809 година, тоа тело било трансформирано во дводомен законодавен дом со горна комора и долна комора.
Последните општи избори се одржаа на 9 септември 2018 година.
Име
Шведскиот збор riksdag, во дефинитивна форма riksdagen, е општ термин за „парламент“ или „собрание“, но вообичаено се користи само за шведскиот законодавен дом и одредени сродни институции. Покрај шведскиот парламент, се користи и за парламентот на Финска и естонскиот Риигикогу, како и за историскиот германски Рајхстаг и данскиот Ригсдаген. Во шведска употреба, riksdagen обично е без капитал. Риксдаг потекнува од генитивот rike, што се однесува на кралската моќ, и dag, што значи диета или конференција; германскиот збор Рајхстаг и данскиот Ригсдаг се сродни. Оксфордскиот англиски речник ја следи англиската употреба на терминот „Риксдаг“ во врска со шведското собрание уште во 1855 година.
Историја
На 22 јуни 1866 година, Риксдагот одлучил да се реконституира како дводомен законодавен дом, составен од Första kammaren или Првата комора, со 155 членови и Andra kammaren или Втората комора со 233 членови. Првата комора била индиректно избрана од окружните и градските советници, додека Втората комора билз директно избрана со општо право на глас. Оваа реформа билз резултат на големото незадоволство со старите имоти, кои, по промените што ги донесоа почетоците на индустриската револуција, повеќе не беа во можност да обезбедат застапеност за големи делови од населението.
Со амандман на Инструментот за влада од 1809 година, општите избори од 1970 година биле првите за еднодомно собрание со 350 места. Следните општи избори за еднодомниот Риксдаг во 1973 година и дадоа на Владата само поддршка од 175 членови, додека опозицијата можела да мобилизира еднаква сила од 175 членови. Во голем број случаи следело изедначено гласање, а конечната одлука морала да се одреди со ждрепка. За да се избегне повторување на оваа нестабилна ситуација, бројот на места во Риксдагот е намален на 349, од 1976 година наваму.
Моќ и структура
Риксдагот ги извршува нормалните функции на законодавниот дом во парламентарна демократија. Донесува закони, го менува уставот и назначува влада. Во повеќето парламентарни демократии, шефот на државата наложува политичар да формира влада. Според новиот Инструмент на Владата (еден од четирите основни закони на Уставот) донесен во 1974 година, таа задача била отстранета од монархот на Шведска и му била дадена на претседателот на Риксдагот. За да се направат измени на Уставот според новиот Инструмент на Владата, амандманите мора да се одобруваат двапати, во два последователни изборни периоди со редовни општи избори меѓу нив.
Во Риксдагот има 15 парламентарни комисии.
Членство
Заклучно со јуни 2021 година, 47% од 349-те членови се жени, што е седми највисок процент на жени во националните законодавни тела. Две партии имаат мнозинска застапеност на пратенички од 2020 година; партијата Левица (18 од 27, 66%) и Умерената партија (37 од 70, 52%). Партијата со најмал удел на пратенички се Шведските демократи (18 од 62, 29%).
Членовите на Риксдагот се законодавци со полно работно време со плата од 66 900 SEK (околу 7 400 американски долари) месечно.
Според истражувањето на социологот Џени Хансон, членовите на Риксдагот имаат просечна работна недела од 66 часа, вклучувајќи ги и страничните обврски. Истрагата на Хансон понатаму известува дека просечниот член спие 6,5 часа навечер.
Президиумот
Президиумот се состои од еден претседател и тројца заменици претседатели. Тие се избираат за време од 4 години мандат.
Влада
Претседателот на Риксдагот номинира премиер (statsminister, буквално државен министер) по разговорите со водачите на различните партиски групи во Риксдагот. Номинацијата потоа се става на гласање. Номинацијата се отфрла (што значи дека спикерот мора да најде нов кандидат) само ако апсолутно мнозинство од членовите (175 членови) гласаат „не“; во спротивно, се потврдува. Ова значи дека Риксдагот може да даде согласност за премиер без да даде гласови „за“.
Откако ќе биде избран, премиерот ги назначува министрите од кабинетот и ги објавува во Риксдагот. Новата влада ја презема функцијата на специјалниот совет што се одржува во Кралската палата пред монархот, на кој претседателот на Риксдагот формално му објавува на монархот дека Риксдагот избрал нов премиер и дека премиерот ги избрал министрите од неговиот кабинет.
Риксдагот може да изгласа недоверба на кој било министер од кабинетот (statsråd ), со што се принудува на оставка. За да успее, гласањето за недоверба мора да биде поддржано од апсолутно мнозинство (175 членови) или не успева.
Партии
Два големи блока постоеја во парламентот до 2019 година, социјалистичките/зелените црвено-зелени и конзервативната/либералната алијанса. Вториот - кој се состои од Умерената партија, Либералите, Централната партија и Демохристијаните - управуваше со Шведска од 2006 година до поголемиот дел од 2014 година (по 2010 година преку малцинска влада). Комбинацијата на црвено-зелените се распадна на 26 октомври 2010 година, но продолжи да се смета за главна опозиција до изборите во 2014 година, по што Социјалдемократите и Партијата на зелените формираа влада со поддршка од Левицата.
Во 2019 година, по изборите во 2018 година, на кои ниту еден блок не освои мнозинство места, Социјалдемократите и Партијата на зелените формираа влада со поддршка од Либералите и Партијата на Центарот, со што се скрши Алијансата од десниот центар. Во март 2019 година, Демохристијанската и Умерената партија сигнализираа подготвеност да разговараат со Шведските демократи.
Избори
Сите 349 членови на Риксдагот се избираат на општите избори што се одржуваат на секои четири години. Сите шведски граѓани кои ќе наполнат 18 години најдоцна на денот на изборите имаат право да гласаат и да се кандидираат на избори. Потребни се минимум 4% од националните гласови за една партија да влезе во Риксдаг, алтернативно 12% или повеќе во изборната единица. Замениците за секој пратеник се избираат во исто време со секои избори, така што ретки се дополнителните избори. Во случај на предвремени избори, новоизбраните членови само го отслужуваат остатокот од четиригодишниот мандат.
Изборни единици и национално распределување на местата
Изборниот систем во Шведска е пропорционален. Од 349 места во еднодомниот Риксдаг, 310 се фиксни места за изборни единици доделени на 29 повеќечлени изборни единици во однос на бројот на луѓе со право на глас во секоја изборна единица. Останатите 39 приспособливи места се користат за корекција на отстапувањата од пропорционалната национална распределба што може да се појават при доделување на фиксните места во изборната единица. Во системот постои ограничување што значи дека во распределбата на мандатите учествува само партија која има добиено најмалку четири отсто од гласовите во целата земја. Меѓутоа, партијата која добила најмалку дванаесет проценти од гласовите во една изборна единица учествува во распределбата на фиксните места во таа изборна единица.
Сержињо Дест
Сержињо Дест (роден на  во, Холандија) — американски професионален фудбалер кој настапува за Барселона, на позиција лев бек и за Фудбалската репрезентација на САД.
NGC 5298
NGC 5298 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5298 се споменува и како ESO 445-39, MCG -5-33-15.
Откривање
Телото е откриено на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5298 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5298 има привидни димензии од 1,4' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 48 м 36,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 25' 45"". Положбениот агол на објектот е во износ од 69°.
Други поделби
Проучување на NGC 5298 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48985. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 371; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7279. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 89.
ОУ „Лазо Трповски“ - Карпош
Лазо Трповски — основно училиште во Карпош III, Општина Карпош. .
Жанр
Жанр (од француското „вид“ или „сорта“, латинското: genus (со што се задржуваме на gener-)) — име на категоризирањето на видот на композицијата. Поимот е често користен за да се категоризира литературата или говорот, но исто така е користено и за многу други форми на уметноста или искази.
Ховербергет
Ховербергет е планина на полуостров во јужниот дел на езерото Сторсјон. Планината, значајна знаменитост и назначен природен резерват од Натура 2000, наоѓа во општина Берг во јужните делови на Јемтланд во северна Шведска. Селото Берг лежи на јужната падина на Ховерберге, што е 225, над Сторсјон и околината и кулминира на 548 м надморска височина.
Ховербергет е направен од порфир, а потекнува од истиот период како и Скандинавските Планини. Со милиони години се движи кон исток, а сега лежи изолирано и одвоено од другите планини. Планината е богата со флора, со неколку видови орхидеи, а многу од растенијата растат на нивната најсеверна граница на раст. Постојат неколку ретки видови на мов и лишаи. Планината, исто така, има богат птичји свет, со многу птици грабливки како што се обичната ветрушка, евроазискиот врапче и долгоушниот був. Покрај почестите цицачи, Ховербергет е дом и на евроазискиот рис.
Туристичката атракција наречена пештерата Ховерберг (Hoverbergsgrottan) е 170 метри длабока и е најголемата карпеста пештера во Скандинавија. Откриена е во 1897 година од Јонс Вест, шведско-американец. 81 метар од пештерата е достапна за посетителите. Помалку позната е пукнатината (Rämnan), голема клисура во планината со должина од околу 400 метри и длабочина од околу 25 метри, што е видливо од запад, па дури и од окружниот автопат (länsväg) 321. Според една народна приказна, џин наречен Старецот од Ховерберг Лад (Hoverbergsgubben) живеел во пештерата, но тој се иселил кога луѓето почнале да ја средуваат пештерата.
На врвот на Ховербергет се наоѓа мало кафуле, кое е отворено во летната сезона. Во непосредна близина на него се наоѓа набљудувачка кула, за оние кои сакаат да го бараат езерското чудовиште, фолклорен феномен во езерото или да уживаат во глетката.
IC 1885
IC 1885 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1885 се споменува и како NPM1G +12.0333.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1885 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 1885 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 5,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 26' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на IC 1885 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1409720.
Геја (митологија)
Геја во старогрчката митологија е мајката Земја, која е родена од Хаос, мајка на Уран. Геја го родила Уран, кој подоцна, пак, ѝ станал сопруг. Од нивниот брак се родиле Понт, Титаните, Гигантите.
Геја имала голема улога во создавањето на универзумот. Соединувајќи се со Уран, биле родени првите богови, односно Титаните. Најпрвин биле родени Океан и Тетиjа, од чие потомство, пак, се родиле Река и Океанида.
Според митологијата, таа ѝ помогнала на својата ќерка Реја, да го сокрие Зевс во една пештера во Крит, бидејќи нејзиниот сопруг Крон ги голтал сите деца кои биле раѓани од неа за да не му го заземат престолот. Подоцна, таа му помогнала на својот внук Зевс во борбата против Титаните во Титаномахијата. Сепак, во последната борба помеѓу боговите, во Гигантомахијата, таа била против Зевс, барајќи по светот една билка која ги лечела Гигантите.
Раѓање
Според Хесиодовата Теогонија по Хаос, Геја настанала сама од себе. Според орфичката теогонија, Геја и Уран ги родила Никта која ја создал и оплодил Фан, првиот владетел на светот. Во грчката космогонија Геја е основниот елемент кој настанува веднаш по Хаос и го претставува женското начело на создавањето.
Потомство
Геја сама од себе ги родила:
Од нив, само Уран можел да го опфати целото тело на Геја, па затоа се соединил со неа и нивни деца се:
Уран ги мразел своите нагрдени, монструозни деца и ги фрлал во утробата на Земјата, далеку од светлината. Геја, пак, не можела да се помири со тоа и смислувала како да му се одмазди на својот подол сопруг. Ги повикала децата да ѝ помогнат, но сите се исплашиле, освен Крон. Тогаш Геја го создала челикот и од него направила огромен срп. Кога Уран посакал да води љубов со Геја, излегол скриениот Крон и му ги исекол гениталиите и ги фрлил в море. Капките крв што паѓале од Уран ја оплодиле Земјата. Така настанале ериниите, гигантите и мелијадите. Од пената, пак, што се направила во морето кога паднале фрлените гениталии на Уран, се родила Афродита. По оваа случка, Небото (Уран) веќе не ѝ се приближувал на Земјата (Геја), а Крон станал новиот владетел на светот.
Нејзин најмал син е чудовишниот Тифон (со сто змиски глави на рамењата), кого го родила соединувајќи се со Тартар.
Во подоцнежните митови на Геја ѝ се препишуваат многу повеќе деца, како: Егеон, Антај, Атлант, Ехидна, Ерехтеј и др.
Винченцо Веки
Винченцо Веки е италијански анархист.
Биографија
Веки е роден во Калцинат во раните 1970-ти. Како возрасен, тој работел како градинар во Морнико ал Серио пред да се пресели во Милано, каде што станал активен во локалните анархистички и еколошки групи во текот на 1990-тите. Од 2011 година, тој живеел во Бретања, во Франција, каде што работел како градежен сликар.
Дваесет и седмиот самит на Г8 во Џенова во 2001 година бил обележан со голем број протести против глобализацијата, со учество на стотици илјади демонстранти. На протестите имало судири меѓу полицијата и демонстрантите, како и голем број полициски рации врз независните новинари, што резултирало со десетици повредени и апсења и тврдења за полициска бруталност. Во средината на март 2006 година, неофашистичката политичка партија Триколор пламен организирала демонстрации во Милано, еден месец пред општите избори во Италија во 2006 година и само неколку дена пред третата годишнина од убиството на Давиде Чезаре, италијански антифашистички активист кој бил избоден со нож од двајца членови на екстремната десница во 2003 година. Како одговор, локалните антифашистички групи организирале ад-хок контра-демонстрација, без да добијат формална дозвола од властите. Кога двете демонстрации се сретнале на Корсо Буенос Аирес, избувнале жестоки судири. Веки бил присутен и на двата протести.
Во јули 2012 година, италијанскиот Врховен касациски суд го осудил Веки во отсуство на единаесет и пол години затвор под обвинение дека извршил „уништување и грабеж“ за време на протестите во 2001 и 2006 година. Во август 2019 година, тој бил уапсен од страна на француската полиција во Сен Граве. Апсењето предизвикало контроверзии, бидејќи обвиненијата првпат биле воведени во италијанското право во текот на 1930-тите, под фашистичкиот режим на Бенито Мусолини, бидејќи приврзаниците на Веки тврделе дека казната била прекумерна, и бидејќи поддржувачите тврделе дека постои ризик неговиот случајот ќе биде искористен за политички цели од италијанскиот министер за внатрешни работи Матео Салвини, лидер на екстремно десничарската политичка партија Лега Норд. Многу други коментатори, како францускиот писател Ерик Вијар, потсетуваат дека „европската соработка не смее да надвладее над правдата".
Во ноември 2019 година, Апелациониот суд во Рен наредил негово ослободување од притвор, одлучувајќи дека имало неправилности во издавањето на Европскиот налог за апсење по него. Во ноември 2020 година, Апелациониот суд на Анже го одбил налогот за екстрадиција на Веки, одлучувајќи дека обвиненијата за „уништување и грабеж“ немаат еквивалент во Франција и дека италијанскиот суд не докажал јасно дека тој е соучесник во неколку инциденти за кои бил обвинет. Во 2021 година, францускиот Касационен суд го упатил случајот до Судот на правдата на Европската Унија. Во јули 2022 година, Европскиот суд на правдата дал свое мислење: и покрај двете претходни пресуди на Рен и Анже, тој тврдел дека разликите помеѓу дефинициите за криминални прекршоци во различните европски земји не биле доволна причина и затоа Веки треба да биде екстрадиран.[19] Во следните недели, многу протести против оваа позиција се кренале меѓу француските политички и интелектуални кругови, особено, кон крајот на септември, коминике од Лига за човекови права. На почетокот на октомври, неколку написи со опис биле објавени во француските и белгиските дневни весници, особено колумната во „Ле Монд“ потпишана од француската писателка и нобеловка Ани Ерно.
На 11 октомври 2022 година, Касациониот суд во Париз се одржал со цел да одлучи дали Винченцо Веки мора, или не, да биде екстрадиран во Италија.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Михаел Голертс
Михаел Голертс (Michael Goolaerts; – ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој возел за професионалната континентална екипа.
При Париз-Рубе 2018, Голертс доживеал срцев удар. Бил однесен во болница во Лил, каде починал неколку часа подоцна.
Животопис
Голертс се родил во Лир, а пораснал во Халар, Хејст оп ден Берг, каде станал член на велосипедскиот клуб Бален. Го освоил покраинското хронометарско првенство во Антверпен во категоријата новодојденци во 2010 година. Исто така, ја освоил оваа титула во јуниорска категорија во 2011 година. Во 2012 година бил дел од екипата која го освоила јуниорското првенство во екипна потера и екипен спринт. Таа година исто така завршил осми во јуниорската верзија на Трката околу Фландрија.
Се приклучил на екипата Верандас Вилемс како стажант во втората половина на 2013 година и обезбедил договор со екипата за следната година. Во 2015 година се приклучил на развојната екипа на Лото-Судал.
Голертс се приклучил на како стажант, започнувајќи од 1 август 2016 година, пред повторно да се приклучи на тогашната професионална континентална екипа  за сезоната 2017. Го имал својот прв настап на Етоле де Бесеж, и завршил меѓу првите десет на ГП Брик Схоте. Таа година бил во раните бегства на Трката околу Фландрија, каде останал на чело на групата над 200 километри и на Хале-Ингоигем, каде неговите резултати биле пофалени од Том Бонен, и на Париз-Тур. На почетокот на сезоната 2018 завршил деветти на Дварс дор Вест-Вландерен.
На 8 април 2018 година, Голертс започнал на неговиот прв Париз-Рубе. На третиот сектор со калдрма по 109 километри возење, доживеал срцев удар и се онесвестил на земја. Бил оживеан од медицинските лица и пренесен со хеликоптер во болница во Лил. Починал подоцна истата вечер. Обдукцијата покажала дека доживеал срцев удар пред да падне од неговиот велосипед.
Куширо Хајаши
Куширо Хајаши (林忠四郎) (роден 25 јули 1920 - почина на 28 февруари 2010 во Кјото) беше јапонски астрофизичар. Хајаши патеката од Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм е наречена по него.
Има добиено „Едингтон медаља“ во 1970 година, „Кјото награда“ во 1995, и „Брус медаља“ во 2004 година.
Докторирал физика на Универзитетот во Токио во 1942 година. Работи како истражувач на универзитетот Осака. Направил измени во биг бенг нуклеосинтетичкиот модел. Негово најпознато дело се астрофизичките пресметки кои довеле до Хајаши патеката од ѕвездениот развој, како и Хајаши ограничувањето кое поставува ограничување на полупречникот на ѕвездите. Се занимавал и со проучување на кафеавите џуџиња, најмалите ѕвезди.
Хајаши се пензионирал во 1984 година. Почина на 28 февруари 2010 година во Кјото.
ОУ „Лиман Каба“ - Љуботен
Лиман Каба — основно училиште во Љуботен, Општина Бутел. .
Св. Пречиста (Мало Илино)
'''Св. Пречиста''' — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Мало Илино. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа во темелите на новоизградената црква, која била изградена во 1979 година. Таа се наоѓа на оддалеченост од околу 1,5 км од селото, од левата страна на патот. Во непосредната близина на црквата има камени плочи од гробни конструкции поставени во правец исток-запад.
Електролиза
Во електрохемијата, електролиза е хемиска реакција во која под дејство на еднонасочна струја од надворешен извор, во електролитот (раствор или растоп) настанува оксидационо - редукциона реакција. При електролизата, на електродите се издвојуваат растворените супстанци на електролитот (примарни производи) или производите што се резултат на секундарни реакции. Во лабораториски услови, електролизата најчесто се изведува преку апаратура каква што е онаа на сликата десно.
Имено, кога низ раствор на некоја сол, база или киселина се пропушти еднонасочна струја, јоните што се присутни во растворот ќе започнат насочено да се движат кон спротивно наелектризираната електрода: катјоните кон негативната електрода (катода), а анјоните кон позитивно наелектризираната електрода (анода). Кога катјоните ќе дојдат во непосредна близина на катодата, тие од неа можат да примат електрони со што ќе се редуцираат. Кој од присутните катјони ќе ги прими електроните на катодата ќе зависи од најразлични фактори, но примарно од тоа колку лесно даден катјон прима електрони.
Од друга страна, кога анјоните во достатна мерка ќе се приближат до анодата, тие на оваа електрода може да и предаваат електрони и да се оксидираат или дури да се разелектризираат (односно да го изгубат својот полнеж).
Примарни и секундарни производи
Пример за ваков процес е електролизата на CuCl2.
При растворањето на бакар хлоридот во вода (кој претставува сол) се добива електролит. Притоа, CuCl2 дисоцира на јони:
При воведување еднонасочна струја во електролитот на CuCl2, на електродите се одвиваат примарните реакции, и тоа:
Како резултат на тоа, бакарот се издвојува во вид на талог на катодата, а хлорот во гасовита состојба на анодата. Производите кои се добиваат при примарните реакции се примарни производи.
Melampodium
Меламподиум е род на цветни растенија од семејството на сончоглед.
Овие се груби растенија родени во тропските до суптропските региони кои вклучуваат Средна Америка, Југозападна Соединетите Американски Држави, Калифорнија, Флорида, Карибите и Јужна Америка. Повеќето од видовите може да се најдат во Мексико, пет во југозападниот дел на САД, а три се расфрлани во Колумбија и Бразил.
Електролиза
Примарни и секундарни производи
Примарните производи на електролизата можат да стапат и во реакција со материјалот на електродите. Често тоа е непосакувано. Во таков случај, електродите се прават од инертни и нерастворливи супстанци како, на пример, платина или графит.
Закони за електролиза
Насоченото движење на полнежите (јоните) во електролитите, за разлика од металите, е поврзано со пренос на масата на составните делови на електролитот и со издвојување на маса на електродите. Издвоената маса на некоја електрода се определува според првиот Фарадеев закон: Масата m на издвоената супстанца на електродата е пропорционална со електричниот полнеж q што поминува низ електролитот:
Вториот Фарадеев закон гласи: електрохемиските еквиваленти k на различни супстанци се однесуваат како што се однесуваат и нивните хемиски еквиваленти kx:
Melampodium
Родот се состои од едногодишни и повеќегодишни или грмушки растенија, кои растат до висина од 1 m. Кога целосно ќе пораснат, тие имаат тенденција да паѓаат. Сакаат просечна, добро исцедена почва, но подеднакво можат да растат и на карпеста почва во пустините. Тие се умерено до високо толерантни на суша и топлина. Три вида на таканаречениот комплекс со бело зраци се ксерофитни.
Зеленилото варира од светло зелено до сиво-зелено. Спротивните листови се тесни и околу 2–5 cm долга.
Крајните цветни глави се околу 2,5 cm широк. Тие даваат континуиран приказ на бело (само кај трите видови на комплексот со бело зраци), крем или жолти цветови со зрак слични на маргаритка, кои го опкружуваат потемно портокаловиот центар со цветовите на дискот. Овие осум до 10 широки цветови на дискови се функционално издржливи. Петте надворешни гради се делумно споени за околу половина од нивната должина.
Бројните плодови се како семиња (тие се состојат од внатрешни неволукрални бракти кои секоја ги заградува и споени со поединечни зраци ахени), со неколку тесни лушпи на нивниот врв. Тие го прават овој род еден од најплодните во летните едногодишни, со садници кои постојано се појавуваат.
Родот прикажува голем број на хаплоидни хромозомски броеви се базирани на 4 основни хромозомски броеви (x = 9, 10, 11, 12).
Забелешка: Melampodium е означен како Sanvitalia speciosa во хортикултурната трговија, но ова е неважечко име.
Електролиза
Закони за електролиза
Хемискиот еквивалент на даден јон е определен со односот на моларната маса на јонот А и неговата валентност z:k=A/z.
Примена на електролизата
Електролизата наоѓа голема примена во техниката и индустријата. Со помош на електролизата се добиваат чисти супстанци: железо, манган, бакар, цинк, водород, хлор, флуор итн. Исто така, електролизата има значајна примена при процесите на галваностегија и галванопластика.
Галванопластика е постапка на електролитно добивање на предмети со дебел слој. На ваков начин се добиваат копии од монети и медали, пластични маси, гуми, метали итн.
Кубикулум
Приватната природа на кубикулумот го направила место за размислување и верски обреди, особено кога е недозволено. Според Актус Силвестри, Константин Велики првпат дознал за христијанството во својата кубикулум и постел таму една недела пред неговото прво исповедање и крштевање.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Плодовите на земјата
Плодовите на земјата (норвешки: Markens Grøde) - роман на норвешкиот писател Кнут Хамсун од 1917 година.
Содржина
Романот се состои од два дела при што првиот дел е составен од 19, а вториот дел од 12 глави.
Осврт кон делото
Романот „Плодовите на земјата“ се смета за најголемиот скандинавски роман и за него во 1920 година Хамсун ја добил Нобеловата награда за книжевност. Тој претставува величествена химна за Исак и Ингер (кои се Адам и Ева на нашето време) и за нивните потомци, а во него е насликана и цела галерија на ликови од северот на Норвешка кои претставуваат еден вид човештво во мало кое се обидува да се снајде во превирањата на новото време. Кога ја прочитал книгата, на 11 декември 1919 година, Франц Кафка запишал во својот дневник: „... Навистина растев онака како што растат пребрзо изртените и заборавените фиданки, со одредена уметничка чувствителност во движењето, отстапување кога ќе дувне провев; ако сакате, дури има и нешто трогателно во тоа движење, тоа е сè. Како кај Елесеус и неговите пролетни патувања во градовите. Притоа, воопшто не треба да се потценува. Елесеус можел да стане и јунак на книгата, веројатно и би станал тоа во Хамсуновата младост.“
Космос-1441
Космос-1441 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 февруари 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2000 килограми. Космос-1441 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 638 км, а најмалото на 629.
Едрење
Едрење е вештина на пловење со помош на ветрот како движечка сила. Едрењето данас може да биде рекреативно или спортско. Може да се едри на даска, во чамец или брод, на езеро или на море.
Посебни видови на едрења се: едрење на мраз, каде пилотот е на лизгалки, скии или сноуборд, и едрење на копно, обично на песочни плажи во колички со три тркала и едро.
Историја
Во некои помалку развиени делови од светот едрењето и до ден-денес задржало извесно трговско значење. На пример, едрениците и денес пловат од Персискиот Залив кон Индија и Африка.
Низ историјата, едрениците се менувале по конструкција и големина. Најмалите едрилици имаат само еден патник, додека најголемите едреници опслужуваат десетина морнари. Развиени се и многубројни едриличарски маневри кои во спортското едрење досегнале го својот врв.
Спортско едрење
Првите едриличарски регати, организирани само за натпреварување и забава, се забележани во XVIII век. Во 1900 година, едрењето станало олимписки спорт, а трките се одржуваат во повеќе класи едрилици. Почетниците најпрвин се натпреваруваат во класата „оптимист“, во поединечна конкуренција. Класата на едрилицата зависи од повеќе фактори, како: должината на пловилото, бројот и висината на јарболите, обликот на едрата и материјалот од кој се изработени, итн.
1083
1083 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1083 година од новата ера, 83. од вториот милениум, 83. од XI век и четвртта од 1080-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6591 и 6592 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5833 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4843 и 4844 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1836.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1083 година се протега во 3719 и 3720, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3779 и 3780 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1626. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 475 и 476 исламска година.
Калциум
Калциум — хемиски елемент во периодниот систем со симбол Ca и атомски број 20. Откриен е од Хамфри Дејви во 1808 година. Калциумот е мек, сив земноалкален метал кој се користи како редуктор во екстракцијата на ториумот, циркониумот и ураниумот. Калциумот е и петтиот најзастапен елемент во Земјината кора. Тој е есенцијален за живите организми, а особено место зазема во нивната клеточна физиологија и е најзастапениот метал во многу животни.
Калциумот може преку електролиза да се екстрахира од калциум флуоридот. Гори со жолтоцрвеникав пламен и формира бела нитридна покривка кога е изложен на воздух. Реагира со водата, притоа заменувајќи го водородот и формирајќи калциум хидроксид.
Биолошка улога
Калциумот е есенцијален во мускулната контракција, активацијата на јајце-клетката, потоа тој е важен за силни и цврсти коски и заби, важен е за крвта, преносот на нервните импулси, регулацијата на срцевата работа и балансот на течностите во клетките. Потребна количина на калциум во дневната диета на возрасните единки е помеѓу 1,000 и 1,300 mg
Изотопи
Најзастапениот изотоп на калциумот, 40Ca, има јадро со 20 протони и 20 неутрони. Неговата електронска конфигурација е следна: 2 електрона во К-слојот (главен квантен број: 1), 8 во L-слојот (главен квантен број: 2), 8 во М-слојот (квантен број: 3) и 2 во N-слојот (квантен број: 4). Надворешната обвивка е валентната обвивка, со 2 електрона во 4s орбитала, а 3p орбиталата е празна.
Акимаса Накамура
Акимаса Накамура (中村 彰正) (роден во 1961) е јапонски астроном.
Тој е плоден пронаоѓач на астероиди. Работи во опсерваторијата Кума Коген. Неговите набљудувања на сјајноста на астероидите сериозно се сметаат светска класа.
Накамура астероидот 44711 Carp (1999 TD4) го нарекол според својот омилен безбол тим, Хирошима Карп.
Милан Раставац
Милан Раставац (роден на 1 ноември 1973 година) е српски фудбалски тренер и поранешен играч. Моментално тој е актуелен менаџер на грчкиот суперлигашки клуб Астерас од Триполис.
Професионална кариера
Милан Раставац играчката кариера ја започнал во младинската екипа на Војводина. За време на неговата играчка кариера, неговиот најголем успех бил во сезоната 1988-1989. Настапувал за репрезентацијата на Југославија до 16 години (У16) додека на раководната позиција бил тренерот Мирко Јозиќ. Од 1990-1991 година Раставац бил во екипата на ФК Војводина, поточно во составот до 19 години која била шампион на СФР Југославија под палката на тренерот Илија Пантелиќ. По една сезона мината во екипата на Динамо од Панчево, тој се преселил во клубот Младост од Бачки Јарак, прволигашки член на државата Србија и Црна Гора. Во тој клуб, во 1999 година ја завршил професионалната кариера на само 26-годишна возраст.
ФС Србија (Фудбалски сојуз на Србија)
Во 2006 година тој започнал да работи за Фудбалскиот сојуз на Србија како инструктор во различни возрасни групи, и тоа од У12 до У16. На таа позиција останал до 2013 година. Како раководител на инструкторската екипа бил еден од креаторите на различни програми за различни возрасни групи на ФС на Србија. Во 2007 година станал предавач во тренерската академија на УЕФА предвидена за ФС на Србија. Од 2013-2014 година бил член на стручниот комитет на ФС на Србија.
ВУ19 Србија (Женска селекција до 19 години)
Во групата за практични програми и за имплементација тој раководел со женската фудбалска репрезентација на Србија до 19 години и бил тренер во женската А репрезентација во периодот од 2010-2013 година. Во 2011 година заедно со репрезентацијата го освоил првиот историски бод во елитната фаза за евроквалификациите. Во 2011 година репрезентацијата на Србија била во финалето на ЕУРО за ВУ19. Тоа бил прв и единствен пат во историјата на Србија за ВУ19. Во 2013 година репрезентацијата на Србија ВУ19 била тим со најдобар резултат кога се работи за конкуренција на постигнати голови во евроквалификациите, со повеќе од 6 гола по натпревар.
Олимпија
Во 2013 година Раставац работел како помошен тренер во екипата на Олимпија од Љубљана (Словенија) додека главен тренер бил Милорад Косановиќ.
Војводина
Во 2014 година, тој работел како помошен тренер во составот на Војводина (Србија), додека прв тренер бил Зоран Мариќ. Во текот на првата полусезона екипата на Војводина го постигнала најдобриот старт на сезоната во 100-годишната клупска историја.
Раднички
Во 2015 година неговиот прв ангажман како главен тренер бил во српскиот Суперлигашки клуб ФК Раднички од Ниш. Под раководство на Раставац, екипата на Раднички постигнала најдобар полусезонски резултат во изминатите 33 години и воедно имале најмалку примени голови (6) по полусезоната во клупската историја. Тој направил голем резултатски континуитет и двапати го освоил 5то место во лигата, првиот пат во сезоната 2015/16 и вториот пат во сезоната 2016/17.
Србија У23
Во месец декември 2015 година започнал да работи како селектор на репрезентацијата на Србија за возраст до 23 години. Во пријателскиот натпревар против репрезентацијата на Катар, селекцијата на Србија победила со резултат од 3:0.
Ксанти
Од 12 јуни 2017 година Милан Раставац започнал да работи како тренер на Суперлигашот од Грција, екипата на ФК Ксанти.
Македон (митски предок)
Македон — митски предок на Античките Македонци. Според една легенда Македон бил син на Зевс и Тија, ќерката на Девкалион, и брат на Магнет. Според имињата на неговите синови наречени се античкомакедонските градови Пиереја и Аматија. Константин VII Порфирогенит (913 — 959), потпирајќи се на постари извори (Хесикиј од Александрија (V век п.н.е.) вели дека името Македонија доаѓа од името на митскиот јунак Македон. Покрај овој податок зачувани се уште три схолии (коментари) според кои:
Според Аполодор Атински (II век п.н.е.) Македон е син на аркадискиот крал Ликаон кој имал 50 сина.
Според Диодор Сицилиски (I век п.н.е.) Македон бил син на египетскиот бог Озирис. Кога Озирис тргнал да го освојува светот со себе ги повел и своите синови Анубис и Македон. Браќата биле одлични воини, но со различни карактери, првиот потсетувал на куче, а вториот на волк, поради што Анубис бил наметнат со кучешка кожа, а Македон носел волчја глава како симбол. Откако во Тракија го убил кралот Ликург, Озирис го прогласил Македон за крал во земјата која по него го добила името Македонија. Синовите на Македон станале епоними за повеќе области, градови, планини и реки во Македонија.
Министерство за информатичко општество и администрација на Македонија
Министерството за информатичко општество и администрација или скратено МИОА, е едно од министерствата во Владата на Македонија.
Надлежности
Надлежностите на министерството се :
Коњски опавчиња
Equisetales е ред од подкласата Equisetidae со само едно живо семејство, Equisetaceae, кое го содржи родот Equisetum (коњско опавче).
Класификација
Во молекуларната филогенетска класификација во 2006 година, Equisetales, според сегашниот обем, се сметале за единствен член на класата Equisetopsida. Линеарната низа на Кристенхус и сор. (2011), наменета за компатибилност со класификацијата на Chase and Reveal (2009) која ги смести сите земјишни растенија во Equisetopsida, ја направи единствена членка на подкласата Equisetidae, еквивалентна на Smith's Equisetopsida. Поставувањето на Equisetales во подкласата Equisetidae последователно било проследено во класификациите на Christenhusz и Chase (2014) и PPG I (2016).
Бела Земја (Мренога)
Бела Земја — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Мренога. Претставува некропола од доцноантичко време.
Малик Тао
Малик Тао (роден на  во, Германија) — германско-фински професионален фудбалер кој настапува за ФК Милан во италијанската Серија А.
Алиенација
Потекло на поимот
Зборот „алиенација“ потекнува од латинскиот јазик, од зборот ,,alienation".
NGC 5299
NGC 5299 — ѕвездено јато во соѕвездието Кентаур, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5299 се споменува и како ESO 133-?5.
Откривање
Објектот е откриен на 7 јуни 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5299 е од видот *Cloud. NGC 5299 има само една позната привидна димензија, која изнесува 30'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 50 м 48 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -60° 24' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 5299 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 430; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9004. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Милениумски развојни цели
Милениумските развојни цели се осум меѓународни развојни цели за коишто сите 192 земји-членки на Обединетите Нации и најмалку 23 меѓународни организации се договорија да ги постигнат до 2015 година. Тие вклучуваат искоренување на екстремната сиромаштија, намалување на стапката на смртност кај децата, борба против смртоносни болести како што е сидата како и развивање на глобално партнерство за развој.
Основа
Целта на Милениумските развојни цели е да се поттикне развој преку подобрување на социјалните и економските услови во најсиромашните земји во светот. Тие произлегуваат од претходните меѓународни развојни цели и официјално беа воспоставени по Милениумскиот самит во 2000 година кадешто сите светски водачи ја усвоија Милениумската декларација на Обединетите нации, а од кадешто произлегуваат и осумте цели предводени од групата на Џефри Сакс.