cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arty (списание)
Историја
„Arty“ ги претставувала цртежите и уметноста на британската уметничка Стела Вајн од 2003 година. Во ноември 2002 година, Вајн исто така придонела со цртеж на плик, „Untitled“ (2002), во компилационата книга „Arty Greatest Hits“ Во зимата 2003 година, Вајн придонела за цртање на бројот 13 на „Arty“, во кој на уметниците им било дадено писмо со азбуката и побарала да се направи цртеж поврзан со дадената буква. Цртежот на било „E is for Eggs“, претставувајќи ја уметничката Сара Лукас со пржени јајца на нејзината маица. Вајн придонела за цртежот „Joe eating hash cakes“ (2004) на „Arty 16: Boys“.
Во 2008 година, Вајн била еден од 20-те поканети уметници да создадат тарот карта за „Entertainment“, 24-то издание на „Arty“. Вајн придонела со акрилна слика на хартија наречена „The Tower“ за нејзината тарот карта.
„Arty 25: Fame“ било објавено во март 2009 година. Во него се појавуваат Џесика Вурсанџер, Хари Пај, Гавин Тој, Сара Дојл, Ким Ел Пејс, Кејти Ломакс, Грејс Морган и Каролина Кејсис.
Во 2002 година, Arty бил опишан од новинарот Дејв Калун во списанието „Dazed & Confused“ како „фанзин напишан од уметници за уметност - од сите облици и големини“.
Алтеја Гринан, виш библиотекар на Колеџот Голдсмитт, Лондон, го опишал „Arty“ како „ниско буџетен“, но „самоуверен“ и „остро релевантен“. Како соработници биле вклучени: Џаспер Џофи, Стела Вајн, Кејти Пилкингтон, Хари Пај, Кејти Ломакс и Џесика Вурсанџер.
Збирк
Книга што ја раскажува раната историја на списанието, „Arty Greatest Hits“, била објавена во 2004 година. Книгата ги составила најдобрите написи и цртежи од првите 16 броеви, како и вклучувала нови дела направени особено на темата „Greatest Hits“. Написите вклучувале прегледи на изложбата на Трејси Емин во галеријата „White Cube“ и размислувања за уметничкото дуо Гилберт и Џорџ. Стела Вајн придонела за цртежот „Joe eating hash cakes“ (2004 година) на „Arty Greatest Hits“.
Низ водата
Содржина
Расказот се состои од четири дела во кои авторот го опишува животот на главниот лик, Жан Фолантен. Тој потекнува од старо, но осиромашено семејство, а уште во детството останува без татко. Сепак, неговата мајка се жртвува и вредниот Фолантен успева да матурира. Потоа, тој се вработува како службеник во едно министерство, но набргу умира мајка му. Физички слаб, куц на едната нога и срамежлив, Фолантен останува неженет, а во младоста постојано имал сексуални односи со евтините улични проститутки. Во една прилика, тој одржувал врска со една девојка од која добил венерична болест. Останувајќи без роднини и без пријатели. Тој живее во мал стан, во сиромашниот дел на Париз, минувајќи го животот во постојана и неуспешна потрага по ресторан во кој би добил добра и вкусна храна. Фолантен ги минува деновите во апатија, незадоволен од својот живот, но немоќен да го промени. Неговото мрачно расположение се променува со доаѓањето на пролетта и летото, кога донесува одлука да се дружи со луѓето и да го реновира станот. Меѓутоа, неговиот ентузијазам трае кратко, зашто по средбата со еден познаник, тој сфаќа дека сите во евтини ресторани се служи лоша, невкусна храна, а во театарот се прикажуваат слаби дела. Еден ден, во ресторанот му приоѓа непозната жена која отворено му кажува дека сака да води љубов со него и го вовлекува во својот стан. Фолантен го напушта нејзиниот стан со непријатно чувство, заклучувајќи дека сите обиди да внесе промени во својот живот се залудни и дека во овој свет нема место за сиромашните луѓе.
Осврт кон расказот
Зачетокот на расказот „Низ водата“ се наоѓа во „Песната во проза за месото печено во фурна“. Расказот претставува потресна поема за упорната потрага по вкусна храна и за помирувањето со тажната судбина по низата разочарувања во животот и по пропаднатите илузии. Во расказот се опишува како пропаѓаат сите обиди на главниот лик да го промени начинот на живот, во којшто нема ниту љубов ни задоволство за на крајот тој да заклучи дека треба да ѝ се препушти на судбината, т.е. да се пушти „низ водата“, зашто „најдоброто на постои за светот без пари; се случува само најлошото.“ Иако навидум блага, сатирата на Уисманс е остра и се граничи со карикатурата, но никогаш не преминува во неа. Притоа, расказот не е само портрет на еден чудак, туку и слика на една општествена атмосфера.
Последното од Англија (филм)
„Последното од Англија“ (ангиски: The Last of England) — британско-германски филм од 1987 година, во режија на Дерек Џарман (Derek Jarman), кој е автор и на сценариото. Насловот на филмот е преземен од сликата на Форд Мадокс Браун (Ford Madox Brown). Главните улоги ги играат: Тилда Свинтон (Tilda Swinton), Спенсер Ли (Spencer Leigh) и Марк Адли (Mark Adley). На Берлинскиот филмски фестивал, режисерот ја освоил наградата „Teddy“, додека Свинтон ја добила наградата на жирито.
Photography Monthly
Photography Monthly било месечно списание објавено во Обединетото Кралство од страна на весникот „Archant“.
Историја и профил
Photography Monthly било основано во 2001 година и прекинато во 2014 година. Списанието се насочувале на фотографијата и содржело статии за камери, техники, местоположби, дигитално сликање и осветлување. Вклучувало и прегледи, галерии и упатства. Нејзиното седиште било во Есекс.
Списанието исто така било на интернет со мрежна страница која била дизајнирана како мрежна страница на заедницата која им нудела на корисниците можност да ги поставуваат своите слики во галериите на страницата, да оценуваат и да оставаат коментари на слики поставени од други корисници. Страницата исто така опфаќала форум заснован на заедницата, можност за пребарување и пронаоѓач на камери, новости, прегледи, совети и техники, водич за местоположби, деловен директориум и натпревари.
Списанието било достапно и во печатено издание и како дигитално списание.
Incesticide
Incestiside (инцестицид) е третиот албум на Nirvana и е издаден во 1994. Албумот ги содржи следните 15 песни:
Автопат А4 (Македонија)
Автопатот А4 („Гоце Делчев“) е 47 километарска делница од Миладиновци до Штип. Автопатот е дел од подолгиот национален пат А4, кој ги поврзува ГП Блаце со ГП Ново Село. Од Штип продолжува како експресен пат до Радовиш, кој може во иднина да се надогради, додека 13 километарската делница од скопската обиколница до ГП Блаце е во фаза на изградба. Има најави за идно автопатно поврзување и меѓу Струмица и ГП Ново Село.
Кирил Билбиловски
Кирил Билбиловски (, -, ) – , ) — македонски режисер, фотограф, филмски снимател.
Животопис
Пионер на македонската кинематографија, еден од првите уметнички фотографи и втемелувач на професијата филмски снимател во Македонија. Животната преокупација – филмската уметност ја работел со неверојатен ентузијазам, снимајќи повеќе од сто документарни филови и десеттина играни филмови.
Како филмски снимател неговото име се јавувило и на шпицата на првиот македонски игран филм „Фросина“. Пред 1947 година односно пред доаѓањето во продуцентската куќа „Вардар филм “ - Скопје работи како професионален фотограф. Покрај неговиот богат снимателски опус, има и неколку филмски остварувања како режисер и сценарист. Добитник е на повеќе награди и признанија за својата работа.
Награди
1950 Владата на НРМ со Указ доделува одликување / „Пет години НРМ“
1950 Владата на НРМ со Указ доделува одликување / „Прв Конгрес на КПМ“
1950 Владата на ФНРЈ доделува Одликување за режија и камера / „Сточарите денес“
1951 Владата на НРМ доделува Награда за режија и камера / „Културен живот во Македонија“
1955 Јубилејна плакета по повод 10 години југословенска кинематографија
1958 МФФ, Тренто, Сребрена чинија - Специјална награда / „По трагите на јагулите“
1967 ФФ”Лов и риболов“, Нови Сад, Награда за режија и камера / „По трагите на јагулите“ 1967
Награда 13 Ноември на град Скопје / „Денови на искушение“ и „Охридскиот светилник“ 1970
ФЈДКФ, Белград, Златен медал - Белград / „Свилен конец“
„Надевај сè додека дишеш“ 1976 ФЈИФ, Пула, Сребрена арена за камера
„Најдолгиот пат“ 1976 Републичка награда Награда „11 Октомври“
Голема повелба за придонес во развојот на југословенскиот филм 1990 Југословенски фестивал на филмската камера „Браќа Манаки“, Битола.
Посмртна награда за снимателската дејност.
Список на ѕвезди во соѕвездието Секстант
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Секстант, надолно подредени според сјајноста.
ЕССР (појаснување)
Кратенката ЕССР може да се однесува на:
ТССР
Кратенката ТССР може да се однесува на:
Дончо Донев
Дончо Методиев Донев – македонски лекар, специјалист по социјална медицина, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје.
Животопис
Медицинските студии ги завршил во Скопје (1973), специјалистички испит по социјална медицина (1981) и докторирал на Медицинскиот факултет во Скопје (1993). Бил на усовршување во Атланта, САД (1993-1994, Хјуберт Хамфри програма), а потоа ја основал Македонско-американската алумни асоцијација во Скопје (2000). Основач е на Катедрата за социјална медицина (1994) и на Институтот за социјална медицина (1997). Од 2005 година бил именуван за национален соработник на СЗО за превенција и контрола на незаразните болести. Објавил 140 стручно-научни трудови и соработувал во 15 домашни и меѓународни стручни публикации.
Сајтама (префектура)
Сајтама (јапонски:埼玉県; Saitama-ken) е префектура во Јапонија која се наоѓа на островот Хоншу. Главен град е Сајтама.
London LGBT+ Community Pride
London LGBT + Community Pride е општествено одговорна компанија, која била создадена на крајот на 2012 година за да конкурира за правото да го води главниот фестивал на геј парада во Лондон во пресрет на значително „намалениот“ настан „WorldPride London 2012“ и бил доделен договорот на 18 јануари 2013 година од страна на градоначалникот на Лондон.
Мисијата на компанијата е да:
Историја
Неколку организации организирале настани со геј паради со седиште во Лондон уште од првата официјална Геј парада во Велика Британија, што се одржала во Лондон на 1 јули 1972 година (избран за најблиска сабота до годишнината од немирите во Стоунвол од 1969 година) со приближно 2000 учесници. Првите лондонски геј паради биле во ноември 1970 година со 150 мажи кои шетале низ Хајбери Филдс во Северен Лондон. Контроверзноста на Членот 28 од 1988 година довело до зголемување на бројот на паради во знак на протест. Во 1983 година, парадата била преименувана во „Лезбејска и геј гордост“ и во 90-тите години на минатиот век станала повеќе карневалски настан. Во 1992 година, Лондон бил избран да го одржи првиот „Europride“, кој повторно бил одржан во 2006 година.
Во 2012 година, претходните организатори „Гордост Лондон“ биле принудени значително да го „намалат“ настанот „WorldPride London 2012“ девет дена пред да се одржи настанот. „London Evening Standard“ објавил дека на четворица изведувачи од претходната година на „Pride“ настанот им должат 65.000 фунти неплатени долгови, иако тоа официјално го демантирале организаторите. Последователно, од страна на градоначалникот на Лондон бил објавен процес на наддавање за непрофитни организации кои се грижат за заедницата да достават понуди за водење и развој на „Парадата“ во Лондон. Победничкиот понудувач, „London LGBT+ Community Pride“, добил право да го води главниот фестивал на геј парадата во Лондон пет години, на 18 јануари 2013 година.
Заедница на Независни Држави
Заедницата на Независни Држави (ЗНД) (руски: Содружество Независимых Государств — СНГ) е меѓународна организација, или алијанса, која се состои од 11 поранешни советски републики: Ерменија, Азербејџан, Белорусија, Грузија, Казахстан, Киргистан, Молдавија, Русија, Таџикистан и Узбекистан. Туркменистан го прекинал трајното членство од 26 август 2005 и сега е земја соработничка.
Создавањето на ЗНД било сигнал за распадот на Советскиот Сојуз и, според водачите на Русија, неговата намера била да „овозможи цивилизиран развод“ на советските републики. Но, многу набљудувачи го гледаат ЗНД како алатка со која Русија би можела да го задржи своето влијание врз пост-советските држави. Од неговото формирање, земјите членки на ЗНД потпишале голем број на документи поврзани со интеграција и соработка во полињата на економијата, одбраната и надворешната политика.
ЗНД не е конфедерација.
Две од пост-советските држави во 1997 го формирале сојузот на Русија и Белорусија, сега конфедерален, со намера да стане федерален (како СССР) во некое идно време.
Циркус принтипрам (избор)
Циркус принтипрам (избор) е збирка куси раскази и песни од рускиот писател Данил Хармс, објавена во 1993 година, во издание на Темплум, како прва книга во рамките на библиотеката “Влијанија”. Преводот од руски јазик е дело на Владанка и Г. Н.
Технички одлики
Збирката е печатена во мал формат (15 сантиметри), во мек повез и има 79 страници. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека "Климент Охридски" - Скопје. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата “Кома”. На предната корица се наоѓа фотографија на Хармс. Книгата е објавена со поддршка на: Фондот Отворено општество на Македонија, А1 телевизија и музичкото радио 103.
Содржина
Збирката содржи избор од творештвото на Хармс, и тоа: куси раскази и поезија. Исто така, во неа се содржани и илустрации, направени од Хармс или од други автори. На крајот од книгата е дадена куса белешка за писателот. Во збирката се застапени следниве песни и прозни текстови:
Црква „Св. Катерина“ - Пазар
Света Катерина (Αγίας Αικατερίνης) — црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Бобан Грнчаров
Бобан Грнчаров (роден на 12 август 1982 во Скопје, Југославија) — поранешен македонски фудбалер и репрезентативец на Македонија кој во моментов е тренер на фудбалскиот клуб Вардар. Грнчаров играл на позицијата среден бек.
Клупска кариера
Грнчаров својата фудбалска кариера ја започнал во Република Македонија во клубовите Вардар и Работнички. Во 2001 година се преселил во Србија каде што играл сè до 2003 во клубот ОФК Београд.
Во 2003 година тој направил трансфер во Украина во екипата на Металург Донецк. Во вториот дел од сезоната 2006/07 заиграл на позајмица за клубот Стал Алчевск. Во 2007 година потпишал за белгискиот клуб Гент, каде во 20 натпревари постигнал три гола. Следната сезона бил позајмен на израелскиот Макаби Петах Тиква.
Во летото 2009 година, одборот на кипарскиот шампион АПОЕЛ објавил дека Грнчаров потпишал двегодишен договор со клубот. Во првата сезона на Кипар, тој го освоил суперкупот на Кипар постигнувајќи гол во финалето, како и одиграл четири натпревари во групната фаза од Лигата на шампионите. Следната сезоната тој бил еден од клучните играчи на клубот, и покрај тоа што сите натпревари ги играл како централен одбранбен играч - постигнал 6 погодоци (сите со глава) помогнувајќи му на клубот да го освои кипарското првенство. Во мај 2011 година Грнчаров го напуштил клубот бидејќи не успеал да се договори за потпишување нов договор поради финансиски причини.
На 5 јули 2011 година, Грнчаров потпишал едногодишен договор со белгискиот клуб Лирс. По една помината сезона во Белгија, на 3 јули 2012 година, Грнчаров потпишал тригодишен договор со бугарскиот прволигаш Ботев Пловдив.
Кариера во репрезентативниот дрес
Првиот натпревар во дресот на македонската фудбалска репрезентација, Грнчаров го одиграл на 21 август 2002 година, во победата од 5-0 против Малта. За македонската репрезентација тој одиграл вкупно 34 натпревари и постигнал еден гол, а исто така бил и капитен на репрезентацијата во три наврати. Својот единствен гол го постигнал на 9 септември 2009 година во Осло против Норвешка.
Личен живот
Грнчаров потекнува од спортско семејство, неговиот татко, Атанас Грнчаров, исто така бил фудбалер кој поминал десет сезони во Вардар, а неговиот брат, Тони Грнчаров, е поранешен кошаркар и македонски репрезентативец.
УССР (појаснување)
Кратенката УССР може да се однесува на:
Сателитска држава
Сателитска држава е држава која формално е независна, но е под силно политичко, економско и воено влијание (или контрола) од друга држава. Терминот е измислен по аналогија на природните сателити кои кружат околу поголеми планети. Во западната геополитика, терминот „сателитска држава“ се применува за сите држави од Варшавскиот пакт, Куба, Северна Кореја и други земји кои на еден или друг начин биле под контрола на Советскиот Сојуз. За државите кои по Втората светска војна потпаднале под влијание на Соединетите Американски Држави (Јужна Кореја, Тајван, предреволуционерна Куба и Иран, Јужен Виетнам), се користи политички покоректниот термин „клиентска држава“. Советите овој термин го употребувале за државите кои гравитирале кон нацистичка Германија, фашистичка Италија и царска Јапонија.
Ловечки Кучиња (соѕвездие)
Ловечки Кучиња — едно од 88-те современи соѕвездија. Станува збор за мало северно соѕвездие кое било осмислено од Јан Хевелиј во век. Името е на латински и значи „ловечки кучиња“, и соѕвездието честопати е прикажано како Воловар од соседното соѕвездие да ги држи кучињата.
Историја
Ѕвездите во Ловечки Кучиња не се многу сјајни. Во калсичниот период, од страна на Птоломеј биле придодадени на соѕвездието Голема Мечка во неговиот ѕвезден каталог. α CVn била 28-та ѕвезда од Голема Мечка, а β CVn била 29-та ѕвезда од Голема Мечка.
Сателитска држава
Во време на војна или политичка тензија, сателитските држави понекогаш служат како тампон помеѓу непријателската земја и државата која ги контролира сателитите.
Сателитски држави на силите на Оската
Во советската историографија, терминот „сателитска држава“ се применувал за државите кои се бореле во Втората светска војна на страната на Германија и на Антикоминтернскиот пакт воопшто:
Меѓувоен период
По избувнувањето на Монголската револуција од 1921 година, монголските револуционери ја протерале руските белогардејци (за време на Руската граѓанска војна (1917-1923) по Комунистичката Октомвриска револуција од 1917 г.) од Монголија, со помош на Советската Црвена армија. Со револуцијата, исто така, официјално бил отфрлен манџурискиот суверенитет врз Монголија, воспоставен во 1691 година. На 26 ноември 1924 г. била прогласена Монголската Народна Република, која формално била независна и суверена земја, но сепак е опишана како сателитска држава на Советскиот Сојуз во перодот од 1924 до 1990 година.
Во јануари 1920 година трупите на советската Црвена армија ја зазеле Тува и станала протекторат на царска Русија. Туванската Народна Република, прогласила независност во 1921 година и била сателитска држава на Советскиот Сојуз до 1944 година кога била припоена кон Советскиот Сојуз.
Друга советска сателитска држава во Азија била Далечната Источна Република во Сибир. Во Кина, Кинеската Советска Република во провинцијата Џиангкси исто така била советска сателитска држава.
По Втората светска војна
Кон крајот на Втората светска војна, повеќето земји од источна и Средна Европа биле окупирани од Советскиот Сојуз. Советите останале во овие земји и по крајот на војната. Во сите тие земји биле воспоставени сталинистички системи. Сталинистите ги контролирале владите, полицијата, печатот и радиостаниците во овие земји. Советски сателитски држави во Европа биле:
Албанија, Романија и Југославија биле трите комунистички земји од Источна Европа кои успеале да се оттргнат од советската контрола. Федеративна Народна Република Југославија понекогаш се нарекува советски сателит, иако се оттргнала од советската орбита по разидувањето меѓу Тито и Сталин во 1948 година, при што канцелариите на Информбирото биле преместени од Белград во Букурешт, а Југославија подоцна го формирала Движењето на неврзаните. Народна Социјалистичка Република Албанија, под водство на сталинистот Енвер Хоџа, ги прекинала врските со Советскиот Сојуз по советско-албанското разидување во 1960 како резултат на советскиот процес на десталинизација. Во 1961 година, поддржана од Кина, Албанија успеала да се извлече од советското влијание. Десателизацијата на комунистичка Романија започнала во 1956 година и траела до 1965 година. Романија била целосно усогласена со Советскиот Сојуз до почетокот на 1960-тите, но поради сериозните економски несогласувања со Москва во 1964 година Романија го отфрлила советското влијание.
Демократска Република Авганистан може да се смета и за советски сателит од 1978 до 1991 година; централната влада во Кабул била дел од комунистичкиот блок и била директно поддржана од советската војска помеѓу 1979 и 1989 година. Кратковечната Република Источен Туркестан (1944–1949) била советски сателит додека не била припоена кон Народна Република Кина заедно со остатокот од Синѓанг.
Ловечки Кучиња (соѕвездие)
Историја
Во средниот век, поистоветувањето на овие ѕвезди со кучињата на Воловар било поради грешка во преводот. Некои од ѕвездите во Воловар обичајно се опишувале како палка која ја држи Воловар. Кога делото на грчкиот астроном Птоломеј Алмагест (Almagest) било преведено од грчки на арапски јазик, преведувачот Јоханитиј не го знаел значењето на грчкиот збор и го заменил со најблискиот арапски збор, запишувајќи العصى ذات الكلاب „al-`aşā dhāt al-kullāb“, што значи „навртката на копјето има кука“. Кога арапскиот текст бил преведен на латински, преведувачот Герард Кремонски го погрешил арапскиот збор كلاب for kilāb (множина كلب kalb), што знали „кучиња“, запишувајќи hastile habens canes. Во 1533 година, германскиот астроном Питер Апијан го опишал Воловар како да држи две кучиња со него.
Овие лажни кучиња кружеле во астрономската литература сè до оној момент кога Хевелиј одлучил да го одреди нивното присуство на небото, прикажувајчи ги како посебно соѕвездие во 1867 година. Хевелиј го избрал името Астерион (од грчкото 'αστέριον, што значи „мала ѕвезда“, како деминутив од αστηρ „ѕвезда“, или придавката која означува „ѕвездено“ ) за северното куче и Чара (од грчкото χαρά, што значи „радост“) за јужното куче познато како Ловечки Кучиња, во неговиот ѕвезден атлас. Во неговиот ѕвезден каталог, Чешкиот астроном Бечвар го придодал Астерион ма β CVn и Чара на α CVn.
Особености
Ловечки Кучиња се граничи со Голема Мечка на север и запад, Берненикина Коса на југ, и Воловар на исток. Кратенката за соѕвездието од три букви е 'CVn' како што била прифатена од Меѓународниот астрономски сојуз во 1922 година. Официјалните граници на соѕвездието се поставени во 1930 г. од страна на Ежен Делпорт и претставуваат многуаголник со 14 страни. Во екваторскиот координатен систем, координатите на ректасцензијата на овие граници е меѓу 12:06.2:0 и 14:07.3:0, додека пак координатите на деклинацијата се меѓу +27.84° и +52.36°. Зафаќајќи површина од 465 квадратни степени, соѕвездието е на 38 место по големина меѓу 88-те соѕвездија.
Ѕвезди
Соѕвездието Ловечки Кучиња не содржи сјајни ѕвезди, α и β CVn се единствените ѕвезди со светлинска величина 3 и 4. Фламстид каталогизирал 25 ѕвезди во соѕвездието, означувајќи ги од 1 до 25 CVn, но подоцна се увидело дека 1 припаѓа на Голема Мечка, 13 била во Береникина Коса и 22 не посоела.
Големата празнина
Големата празнина, е празнина во близина на ова соѕвездие. Можно е да станува збор за најголемата празнина која некогаш е откриена, со споредлива големина на празнината во Еридан. Откриена е во 1983 година.
Далечни објекти
Во соѕвездието Ловечки Кучиња постојат 5 Месјеови објекти, вклучувајќи и четири галаксии. Една од најзначајните галаксии во Ловечки Кучиња е галаксијата Вител (M51, NGC 5194) и NGC 5195, мала пречкеста спирална галаксија која се гледа во чело. Ова е првата галаксија која била категоризирана како галаксија која поседува спирални краци, од страна на Лордот Рос во 1845 г. Станува збор за челна спирална галаксија на растојание од 37 милиони сг. од Земјата. И се смета за една од најубаво видливи галаксии, M51 многу области во кои се создаваат ѕвезди, а поседува и доста маглини во краците, кои се обоени со розово и сино и се во спротивност со жолтеникавото јадро. M51 има и помал придружник, NGC 5195, која има помалку области во кои се создаваат ѕвезди и поради тоа е изразито жолтеникава. Поминува зад M51 и е една од причините за поголемото ѕвездено создавање во М51.
Друга значајна галаксија во соѕвездието е глаксијата Сончоглед (M63, NGC 5055), M94 и M106. M63, или галаксијата Сончоглед е именувана според изгледот кој го има во аматерските телескопи. Станува збор за спирална галаксија со светлинска величина 9. M94 е мала челно свртена спирална галаксија со светлинска величина 8, и на 15 милиони сг. од Земјата. NGC 4631 пречкеста спирална галаксија, и е една од најголемите и најсјаните странични галаксии.
M3 е збиено јато на растојание од 32.000 сг. од Земјата. Со пречник од 18 лачни минути и светлинска величина од 6,3 доволно е светло за да може да се види со двоглед. Може да се види и со голо око при особено темни ноќи.
M94, или NGC 4736, е челна спирална галаксија на растојание од 15 милиони сг. од Земјата. Станува збор за многу тесно крак спирална галаксија со изразито сјајно јадро. Надворешноста на глаксијата е неверојатно светла во ултравиолетова светлина поради прстенот во кој се создаваат нови ѕвезди околу јадрото, и е со пречник од 7.000 сг. Иако астрономите не се сигурни за причината за појавата на прстенот, постојат замисли дека тоа се должи на ударните бранови предизвикани од пречката која е скоро невидлива.
Црква „Св. Димитриј“ - Тетово
Свети Димитриј претставува македонска православна црква во Тетово. Се наоѓа на локацијата на градските гробишта, на северозападниот дел од градот. Површината на црквата изнесува 0,94 ари. Порано тука постоела помала црквичка - параклис, а на нејзиното место изградена е денешната црква посветена на „Свети Димитриј“. Градбата започнала во 1906 година и траела сè до 1912 година. Ктитор на истата бил Захарије Манојловски. Осветена е три години подоцна, во 1915 година. Преосветена е повторно во 1958 година од страна на првиот македонски архиепископ на возобновената Охридска архиепископија во лицето на Македонската православна црква Господин Господин Доситеј.
Црквата е грдаена од камен и полна цигла и се смета за објект од тврд материјал. Во 1990 година извршена е целосна реконструкцијана објектот. Сменета е целосно кровната конструкција, извршена е замена на врати и прозорци со нови, замена на електричната инсталација, замена на подот со пластични подни плочки, поставена е ламперија на плафонскиот дел извршено, изведени се молерофарбарски работи.
Црквата во повеќе наврати била ограбувана.
Басилиск (аниме)
Басилиск (バジリスク〜甲賀忍法帖〜Bajirisuku ~KōgaNinpōChō~, Басилиск: Нинџа Документите на Кланот Кога) е Јапонски стрип и аниме. Стрипот е дело на Масаки Сегава и претставен во Јапонија во 2003 и 2004, заснован на новелата “Нинја документите на Кланот Кога” од Футаро Јамада претставен во 1958. Анимето кое е претставено во 2005 од страна на Студиото Гонзо, може да се каже дека е тесно поврзано со стрипот, но секако се разликува поради неколку комерцијални епизоди. Стрипот ја има добиено Коданша Стрип Наградата во 2004. Стрипот подоцна беше дополнет со продолжение под името Нинџа Документите на Јагију Кланот,кој исто така е заснован на новела од Футаро Јамада. Приказната се случува во 1614. Два нинџа кланови, Тцубагакуре од Ига Кланот и Манџидани од Куга Кланот се борат еден против друг за да се одлучи кој внук на Токугава Ијашу ќе стане следниот Шогун. Смртоносниот натпревар меѓу десетте елитни нинџи од секој клан ја избувнува             сто-годишната омраза која се заканува да ја уништи и целата надеж за мир меѓу нив.
Историјат на приказната Во изгревот на Азучи-Момојама династијата во Јапонија(касниот 16 век), два ривални клана на Нинџите, Ига Тцубагакуре и Куга Манџидани, се вмешани во горко-крвава војна за одмазда која се протегала низ векови. Борбите конечно завршуваат кога Хатори Ханзо I-от успева да воведе прекин на огнот меѓу клановите преку нивно заедничко задолжување за служење под Токугава Ијашу(човекот кој имал амбиции да стане Шогун и да ја формира првата Јапонска стабилна форма на централно уредување). Иако заедно, непријателството и лошата крв постоела сè уште меѓу Куга и Ига, но бар ветувало некаков соживот. Идеме напред до годината 1614; Ијашу се повлекува од престолот(иако сè уште дејствува голема внимание во управувањето) и го предава на својот син Хидетада. За жал, изникнува караница за наследството т.е на кој од внуците на Ијашу му е судено да стапне на престолот откако нивниот татко конечно ќе се повлече. Алчните за власт поданици почнуваат да заземаат страни и Токугава Шогунатот е на раб на расформирање. Во обид да го реши проблемот пред да излезе од контрола, Ијашу дава наредба, пактот за ненапаѓање меѓу Куга и Ига да биде раскинат и веднаш наредува секој клан да прати по 10 од нивните најдобри нинџи да влезат во крвав натпревар да убиеш или да бидеш убиен. Водачите на двата клана се убиваат меѓусебно уште веднаш, надвор пред ѕидините на палатата, оставајќи по 9 нинџи од двата клана да ја решат битката. Добивајќи ја потерницата прилично рано, кланот Ига убива уште четворица од кланот Куга додека другиве да сватат дека пактот е прекинат. Но, откако Куга ќе разберат за потерницата, одма ќе возвратат убивајќи ги скоро сите членови на Ига кланот форсирајќи и тестирајќи ги новопечените водачи колку се силни и способни да командуваат земајќи предвид нивната взаемна љубов. Нешто пред да почнат конфликтите, наследниците на Куга и Ига(Генносуке и Оборо) си имаа дадено завет со надеж дека нивната љубов, конечно, ќе стави крај на долговековната омраза меѓу клановите. Исфорсирани во конфликт во кој не сакаа да имаат никаква улога, на спротивни страни, Генносуке и Оборо ќе мораат да одлучат дали да го убијат тој што го сакаат или да го одведат целиот клан во истребување. Во време на долгогодишна стара омраза и хорори од војни, дали е љубовта дури способна да преживее? Секој клан ќе претставува една од двете страни кои ги поддржуваат внуците на Ијашу; имињата на нивните селектирани борци се впишани на идентични потерници кои треба да бидат маркирани со крв по смртта на секој од борците. Кланот кој ќе ги убие 10те борци од потерницата прв, ќе добие предност во наредните 1000год. ,додека внукот кој тие го претставувале ќе биде прогласен за неприкосновен наследник во Шогунатот.
Разлики меѓу Стрипот и Анимето Иако анимето го следи оригиналниот стрип во скоро ист редослед, постојат неколку мали разлики. Највпечатливи се спомените(како тој во првата епизода, за тоа како љубовта на Оген и Данџу дошла до крај) исто како и додатните сцени кои се случуваат само во анимето; и едните и другите служат за раширување на карактерите и минатото. Една од најлесно впечатливите сцени додадени во анимето е епилогот т.е како завршува последната епизода, каде што сакале да додадат чувство на блискост за разлика од стрипот кај што крајот е веднаш по двобојот на Генносуке и Оборо. Други разлики вклучуваат сцените со борби кои се случуваат во различен редослед(во стрипот, Оборо го открива обидот на Џингоро да го убие Генносуке пред да го сопре двобојот на Акегину и Јусуке додека во анимето редоследеот е обратен), исто и за откриените гради кои се потскриваат во анимето со некои додатоци додека кај стрипот нема таква тенденција. Иако, при крајот на анимето, голи гради можат да се видат во неколку ситуации.'''
Џо Бајден
Џозеф Робинет „Џо“ Бајден Помладиот (Joseph Robinette Biden Jr.) — американски политичар и претседател на САД. Тој го победил носителот на должноста Доналд Трамп на Претседателските избори во 2020 година и бил инаугуриран како 46. претседател на САД на 20 јануари 2021 година. Бајден е припадник на Демократската партија и бил 47. потпретседател на САД (под Барак Обама) од 2009 до 2017 година и претставник на сојузната држава Делавер во Сенатот на САД од 1973 до 2009 година.
Рани години
Џозеф Робинет Бајден помладиот е роден на 20 ноември 1942 година во Скрантон, Пенсилванија. Неговата мајка Кетрин Евгенија „Џин“ Бајден (моминско Финеган) има ирско потекло, а неговиот татко Џозеф Робинет Бајден постариот има англиско, француско и ирско потекло. Џозеф бил најстарото дете во католичкото семејство. Тој има сестра и двајца браќа.
Таткото на Џозеф првично бил богат, но претрпел финансиски неуспеси кога се родил Џозеф и неколку години семејството живеело со бабата и дедото на Џозеф од мајкина страна. Градот Скрантон влегол во економски пад во 1950-тите години, поради што Бајден постариот не можел да најде стабилна работа. Во 1953 година, семејството се преселило во стан во Клејмонт, Делавер, а потоа во куќа во Вилмингтон, Делавер. Таткото на Џозеф станал успешен продавач на половни автомобили.
Џозеф го завршил средното образование во 1961 година на Академија Арчмер, приватно римокатоличко подготвително училиште во Клејмонт. Во средно училиште, Џозеф бил претседател на клас и играл за училишниот фудбалски тим.
Во 1965 година, Бајден се стекнал со Bachelor of Arts степен на Универзитетот на Делавер во Њуарк, каде што студирал историја, политички науки и англиски јазик.
Прв брак, правни студии и рана кариера
Во 1966 година, Бајден се оженил со Нејлија Хантер (1942-1972), студентка на Универзитетот на Сиракјус, откако била надмината неподготвеноста на нејзините родители да ја омажат за римокатолик. Церемонијата се одржала во католичка црква во округот Онондага, Њујорк. Тие имале три деца: Џозеф Робинет „Бо“ Бајден III (1969-2015), Роберт Хантер Бајден (1970), и Наоми Кристина „Еми“ Бајден (1971-1972).
Во 1968 година, Бајден се стекнал со Juris Doctor степен на Правниот колеџ при Универзитетот на Сиракјус, рангирајќи се на 76-то место во неговата група од 85 луѓе.
Бајден се вработил во адвокатска фирма во Вилмингтон чиј раководител бил истакнат локален републиканец, Вилијам Прикет. Бајден не се согласувал со конзервативната расна политика на тогашниот гувернер на Делавер, Чарлс Тери, кој бил демократ, па затоа го поддржал полибералниот републиканец Расел Питерсон, кој успеал да го победи на Тери. Бајден бил регрутиран од локалните републиканци, но се регистрирал како независен затоа што не го одобрувал републиканскиот кандидат за претседател на САД, Ричард Никсон.
Во 1969 година, Бајден првично станал јавен бранител, но подоцна се вработил во адвокатска фирма, која била предводена од локално активен припадник на Демократската партија кој го запознал на Бајден со Демократски форум, група која се обидувала да ја реформира и оживее партијата. Бајден решил да се пререгистрира како демократ.
Кампањата на Бајден била слабо финансирана, а шансите на Бајден да победи против актуелниот сенатор Богс биле мали. Кампањата ја водело семејството на Џозеф и се потпирала на лични средби со гласачите. Платформата на Бајден се фокусирала на повлекување од Виетнам, животна средина, граѓански права, масовен транзит, порамноправно оданочување, здравство, како и незадоволството на јавноста во Делавер од „политика како и обично“. На неколку месеци пред изборите, Бајден бил далеку зад Богс, но неговата енергија, привлечното младо семејство и способноста емотивно да се поврзе со гласачите биле негов адут. Бајден победил со 50,5% од гласовите.
На 18 декември 1972 година, неколку недели по изборите, сопругата на Бајден и едногодишната ќерка Наоми загинале во сообраќајна несреќа во Хокесин, Делавер. Автомобилот на Нејлија бил удрен од камион со приколка кога излегувала од раскрсница. Нивните синови Бо и Хантер ја преживеале несреќата и биле пренесени во болница, Бо со повредена нога и други повреди, а Хантер со мала фрактура на черепот и други повреди на главата. Лекарите рекле дека и двајцата целосно ќе закрепнат.
Бајден размислувал да поднесе оставка за да се грижи за нив, но лидерот на мнозинството во Сенатот, Мајк Менсфилд, го убедил да не го направи тоа.
Сенатор од Делавер
Бајден положил заклетва пред секретарот на американскиот Сенат, Френсис Валео, во болница, на 5 јануари 1973 година. Присуствувале неговите синови Бо и Хантер и други членови на семејството. На 30-годишна возраст, Бајден станал шестиот најмлад сенатор во историјата на САД.
За да се гледа со своите синови секој ден, Бајден патувал со воз од неговиот дом во Делавер до Вашингтон и обратно, по 90 минути во еден правец, одржувајќи ја оваа навика 36 години, до неговиот последен ден како сенатор. Сепак, сообраќајната несреќа го наполнила со гнев и сомнеж во верата. Подоцна ќе напише дека чувствувал дека „Бог изигра ужасен трик“ на него и дека имал проблем да се фокусира на работата.
Бајден го припишува обновувањето на неговиот интерес за политиката и животот на неговата втора сопруга, Џил Трејси Џејкобс, учителка. Тие се запознале во 1975 година, а се венчале во Њујорк во 1977 година. Имаат ќерка, Ешли Блејзер (1981).
По победата на изборите во 1972 година, Бајден бил избиран за сенатор уште шест пати, сè до 2008 година. Тој постојано бил рангиран како еден од најмалку богатите членови на Сенатот на САД.
Во првите неколку години како сенатор, Бајден се фокусирал на заштита на потрошувачите и на прашања за животната средина. Во едно интервју направено во 1974 година, тој се опишал себеси како либерален во однос на граѓанските права и слободи, грижата за постарите граѓани и здравствената заштита, но конзервативен за други прашања како што се абортусот и воената служба.
Бајден бил долгогодишен член на Комитетот за надворешни работи на Сенатот, а подоцна раководел со ова тело. Тој се спротивставил на Заливската војна во 1991 година, но го поддржувал проширувањето на НАТО во Источна Европа и интервенцијата во Југословенските војни, до тој степен што по започнувањето на Босанската војна бил меѓу првите кои барале укинување на ембаргото за оружје, со цел САД да ги снабдува Бошњаците муслимани со оружје и воена обука, како и теренска поддршка од НАТО, политика на САД во Југословенските војни позната како „lift and strike“. Бајден ја поддржал резолуцијата за одобрување на Војната во Ирак во 2002 година, но во 2007 година се изјаснил против зголемувањето на бројот на американските трупи во војната.
Бајден, исто така, бил претседател на Комитетот за правосудство на Сенатот од 1987 до 1995 година, занимавајќи се со превенција на криминал, граѓански слободи и слично. Бајден ги предводел напорите за донесување на најголемиот предлог-закон во историјата на САД, Законот за контрола на насилните злосторства и спроведувањето на законите (на Violent Crime Control and Law Enforcement Act), познат и како Бајденовиот закон за криминал (Biden Crime Law), усвоен во 1994 година, кој го вклучувал и Законот за насилство врз жените (Violence Against Women Act).
Во 1993 година, Бајден гласал за одредба според која хомосексуалноста е некомпитабилна со животот во војската, со што на хомосексуалците им било забрането да служат во вооружените сили. Во 1996 година, Бајден гласал за Законот за одбрана на бракот (Defense of Marriage Act), со кој на федералната влада ѝ било забрането да признава истополови бракови, со што поединците во таквите бракови не можеле да добиваат еднаква заштита согласно федералните закони.
Во 1987 година, Бајден соопштил дека ќе се кандидира за номинацијата на Демократската партија за кандидат за претседател на САД на изборите во 1988 година. Тој бил сметан за силен кандидат поради неговата умерена слика, елоквентноста, високиот профил како претседател на Комитетот за правосудство на Сенатот и поддршката од бејби-бум генерацијата (луѓето родени две децении по завршувањето на Втората светска војна).
До август 1987 година, пораките на неговата кампања биле збунувачки поради соперништво во неговиот тим. Во септември истата година, Бајден бил обвинет дека направил плагијат на говор на лидерот на британската Лабуристичка партија, Нил Кинок. Претходно, Бајден се користел и со извадоци од говор на Роберт Кенеди од 1967 година (за што вината ја презеле неговите помошници), кратка фраза од обраќањето на Џон Кенеди на неговата инаугурација, а две години претходно искористил и пасус на Хјуберт Хамфри од 1976 година. Бајден одговорил дека политичарите често позајмуваат едни од други без да го нагласат изворот.
Покрај сето ова, Бајден изнесол и неколку лажни или претерани тврдења за неговиот ран живот: дека се стекнал со три степени на колеџ, дека студирал правен факултет со целосна стипендија, дека дипломирал меѓу првата половина од неговата група, и дека марширал со движењето за граѓански права. На 23 септември 1987 година, Бајден се повлекол од трката, велејќи дека неговата кандидатура е потисната од „претераната сенка“ на неговите грешки во минатото.
VLC media player
ВидеоЛан е проект, воден и составен од тим на доброволци кои веруваат во моќта на слободниот проток кога станува збор за мултимедијата.
ВидеоЛан како непрофитна организација ВидеоЛан проектот е поддржан од ВидеоЛан огранизацијата со седиште во Франција. Непрофитната огранизација ВидеоЛан има комитет и членови кои се дел од ВидеоЛан проектот. Моменталното раководство на ВидеоЛан е составено од: •	Претседавач: Жан Батист Кемпф •	Благајник: Реми Дурафорт •	Секретар: Антоан Целериер
Слободен Проток ВидеоЛан произведува бесплатен софтвер за мултимедија, издаван под лиценцата GNU GENERAL PUBLIC LICENSE.
Вдомувани проекти ВидеоЛан вдомува многу бесплатни проекти, поврзани или не со ВЛЦ. За списокот на проекти проверете овде: http://www.videolan.org/projects/
Спонзорство ВидеоЛан е благораден за сите спонзорства кон проектот! Можете да придонесете пари, а може и временски материјал(развивање, документација, составување, тестови, корисничка поддршка..)
Настани Постојано се трудиме да присуствуваме на компјутерски настани како ФОСДЕМ(Европски митинг за девелопери на слободен проток и бесплатен софтвер). Најчесто се враќаме со некои слики и приказни.
Историјат Проектот е започнат како студентски проект во Франција во Централната Школа на Париз во 1996. После целосна преработка во 1998, тој премина во Слободен Проток, благодарение на договорот од Централната Париска Школа во 2001. Проектот започна да се отвора и за дизајнери надвор од Школата. Сега е светски проект со дизајнери од 20 земји. Уште од 2009, проектот е комплетно одделен од Париската Централна Школа, и е поддржан од автономна непрофитабилна организација.
Контакт Ве молиме прочитајте ја контакт страната(http://www.videolan.org/contact.html) и обратете се за некоја потреба, прашање или забелешка.
ВЛЦ медија плеер
ВЛЦ медија плеерот е бесплатен со отворен проток медиа плеер како и мултимедијална мрежна рамка, дизајниран од ВидеоЛан проектот. ВЛЦ е пренослив мултимедијален читач, енкодер и стример, кој поддржува многу аудио и видео кодеци, формати како и ДВДеа, ЦДеа и разни крајни стрим протоколи. Има можност да стримува(да води константен проток на информации) преку мрежи и да транскодира мултимедијални податотекаови како и да ги зачувува во различни формати. ВЛЦ првично беше кратенка за ВидеоЛан Клиент, но откако ВЛЦ стана повеќе од само клиент, не се користи повеќе целосното име. Тој е преку - платформски медија плеер(читач,снимач...) со верзии за Микрософт Виндоуз, Макинтош, Линукс, Беос, Морфос, БСД, Соларис, иОС и еКом - станицата. Стандардната дистрибуција на ВЛЦ содржи голем број на бесплатни декодирачки и енкодирачки библиотеки, одбегнувајќи ја потребата од пребарување и подесување на разните плаг-ин-и(додатоци на самиот производ). Многу ВЛЦ кодеци се овозможени преку библиотеката либавкодек на ФФмпег проектот, но најчесто си ги користат своите мултиплекси и демултиплекси(економизација на информациите..). ВЛЦ ја доби и препознатливоста како прв читач кој поддржува плејбек на енкриптирани ДВДеа на Линукс, користејќи ја либдвдцсс ДВД декриптивната библиотека.
Особини Бидејќи ВЛЦ е медија плеер заснован на пакети, може да чита видео содржини и од некои оштетени, нецелосни или незавршени видеа.(На пример, податотекаови кои се симнуваат преку П2П мрежи). Исто така може да чита м2т МПЕГ транспортни стрим(.ТС) податотекаови додека тие се дигитализирани од ХДВ камера преку ФајрВајр(ИЕЕЕ 1394 интерфејс) кабел, овозможувајќи да се гледа видеото исто како да е пуштено. Исто така читачот може да користи либцдио за да отвора .исо податотекаови со тоа што, корисниците можат да пуштаат податотекаови од компресиран диск иако, нивниот оперативен систем може да не работи директно со .исо податотекаови. ВЛЦ ги поддржува сите аудио и видео формати како и сите податотека формати поддржани од либавкодек и либавформат. Ова значи дека ВЛЦ може да чита Х.264 или МПЕГ-4 видеа како и да gi поддржува ФЛВ и МХФ податотека форматите “надвор од кутијата” користејќи gi ФФмпег -овите библиотеки. ВЛЦ е еден од слободните протоци и софтвер ДВД читачи кои го игнорираат ДВД регионалното кодирање на РПЦ-1 фрмвар драјвовите. ВЛЦ медија читачот има филтри кои можат да сменат, ротираат, поделат, претворат, дуплираат, да прават десктоп дисплеи или да додаваат логоа. Можат и да произведат видео како АСЦИИ арт. ВЛЦ медија плеерот може да пушта снимки со висока резолуција од Д-ВХС касети, дуплицирани на компјутер преку КапДВХС.ехе. Ова дава поинаков начин за архивирање на сите Д-ВХС касети со бесплатното лого на ДРМ копија. Користејќи ФајрВајр врска од жични кутии до компјутери, ВЛЦ може да стрима неенкриптирана содржина во живо на монитори или ХДТВ. ВЛЦ медија плеерот може да го прикаже пуштеното видео како десктоп позадина, како Виндоуз Дрим сцена, користејќи го ДиректХ, но e само поддржан od Виндоуз оперативни системи. ВЛЦ медија плеерот може да фаќа кратки аудио клипови и да ги снима на десктопот(pozadinata). На Микрософт Виндоуз, ВЛЦ исто така ја поддржува и ДМО(Директ Медија Објект) рамката, а со тоа, може да користи и ДЛЛ-ови од 3 странка. На повеќето платформи, ВЛЦ може да се користи за да се слушаат или гледаат ДВБ-Ц, ДВБ-Т и ДВБ-С канали. На Макинтош, се бара одвоениот АјТВ додаток, а на Виндоуз се бараat само БДА драјверите од картичката. ВЛЦ може да е инсталирано или да се користи директно од флеш или друг надворешен драјв. ВЛЦ може да се прошири преку скриптирање. Го користи Луа скриптирачкиот јазик. ВЛЦ може да пушта видеа во АВЦХД форматот, високо компресиран формат што се користи во најновите ХД камкордери. ВЛЦ може да генерира и голем број на музички визуализации како дисплеј.'''
Стефан Ристовски
Стефан Ристовски (роден на 12 февруари 1992 во Скопје, Македонија) — македонски фудбалер, играч од одбраната на Динамо Загреб и на македонската репрезентација.
Биографија
Тој е постар брат на Милан Ристовски, кој е исто така фудбалер и игра за македонската репрезентација.
Парма и разни позајмици
Ристовски и се прилкучил на Парма во 2010 година, каде играл за Примавера тимот.