cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Борис Сандански
Борис Костадинов Сандански е роден на во Ново село, некогашно маало на Гара Пирин (денес град Кресна). Потекнува од родот Сандански, а неговите корени се од маалото Шемето на село Влахи, крај Сандански андак во Санданското маало. Син е на Костадин Лазаров Сандански (од Санданското маало) и Злата Харалампиева Дулева од Дулевото маало на село Оштава. Од 1946 годин живее во Гара Пирин (Кресна). Завршил средно образование во економскиот техникум „Иван Илиев“ во Благоевград 1953 година. Периодот 1955 - 1957 го поминал во бугарската касарна во тенковско одделение, каде што бил командир на тенк. Работил на певеќе места како сметководител и други. Оженет за Богданка Вангелова (1940-2002). Имаат една ќерка - Снежана.
Културна дејност
Учествувал во певеќе самоорганизирани театарски претстави. Повеќе од 20 години бил во управата на читалиште „Култура“, во кое направил музеј во 1978 година. Членувал во Општинскиот совет за култура и во раководтвото на локалната фудбалерска екипа. На двапати е избиран за општински советник, а тоа 1987-1991 и 1995-1999. Во 1984 година создава нумизматичко друштво „Нејне“, на кое е и претседател. За културна дејност е награден со орден „Св.св.Кирил и Методиј“,а пак својот принос кон напредокот на туризмот е прогласен за „Заслужил дејател на Бугарскиот туристички сојуз“. Исто така му е доделен и медал „Алеко“. Од 1963 година пишува поезиљ, хумор, новинарсто и историја. Член е на Друштвотона писателите-Благоевград, на сојузот на писателите-земјоделци во Бугарија. Од 1980 година е член на Бугарскиот земеделски народен сојуз и од 1982 година претседатл на организацијата. Подоцна е член на СДС. Со падот на комунизмот откриено се изјаснува како Македонец, поради што е обвинет дека краде историски предмети од музејот и разрешен од работа, истражуван од полицијата и суден, но оправдан. Симпатизер на ОМО Илинден - Пирин и припадник на Македонскиот академски клуб на Друштвото за бугарско-македонско пријателство и редовен автор на неговиот Билтен. Прогласен за почесен граѓанин на градот Кресна.
Творештво
Негови творби се презентирани по радио „Софија“, радио „Благоевград“, радио „Геја“. Печатени се во списанијата „Пламен“, „Септември“, „Пламенче“, „Читалиште“, „Художествена самодејност“, „Естрада“, „Турист“, „Наша родина“, „Природа и знание“, „Заштита на природата“, „Географија“, „Бугарски профсојузи“. Исто така се печатени и во весниците „Ехо“, „Труд“, „Вечерни новини“, „Стршел“, „Кооперативно село“, „Земеделско знаме“, „Пулс“, „Народна младеж“, „Литературен фронт“ и други, како и во регионалните весници „Пиринско дело“, „Пирин њуз“, „Југозападни вести“, „Запад“, „Струма“ и други. Има издадени 27 книги:
Поврзано
Јане Сандански
Петар Сандански
NGC 6364
NGC 6364 — леќеста галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6364 се споменува и како UGC 10835, MCG 5-41-13, CGCG 170-27.
Откривање
Објектот е откриен на 21 јули 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6364 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6364 има привидни димензии од 1,5' х 1,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 6364 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60228. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 115; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2086. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 152.
816 Јулијана
816 Јулијана — астероид во орбита околу Сонцето. Со пречник од 59,85 km. откриен е на 8 февруари 1916 година од страна на Макс Волф во опсерваторијата во Хајделберг, Германија.
Литар
Литар или (л или L), е единица за волумен. Литарот не е дел од системот SI, но е прифатена за употреба во самиот систем. Внатре во системот литарoт е дефиниран во кубни метри (м3). Се појавува во неколку варијанти во метричкиот систем.
Дефинирање
Литарот е дефиниран, како посебно име за кубен дециметар (1 л = 1 дм3). Или 1 л = 0,001 м3
Литарот на почетокот е дефиниран како волумен кој го зафаќа вода со тежина од 1 килограм, при нормален притисок и температура. Оригиналниот метрички систем го користел литарот како основна единица.
685 п.н.е.
685 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 685. година пред нашата ера, 685. од првиот милениум п.н.е., 85. од 7 век п.н.е. и шеста од 680-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4823 и 4824 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во градот Асур, станува збор за 4065 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3075 и 3076 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 68.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 685 година се протега во 1951 и 1952, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2011 и 2012 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 142 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1346 и 1345 исламска година пред хиџра.
Источен Негрос
Источен Негрос (Oriental Negros) — покраина на Филипините која се наоѓа во Централен Висајас Регионот. Се наоѓа на југоисточниот дел на негрос Островот и главен град е Думагуете Сити. На запад се граничи со Западен Негрос.
Демографија
Според пописот во 2015 Источен негрос имаше население од 1.354.995 жители и густина од 250 жители на км2. 95% од населението зборува себуански јаик. Најдомонантна религија е католицизмот.
Стопанство
Во покраината најзастапено е земјоделието. Најмногу се одгледува шеќерна трска, кикирики, и ориз.
Административна поделба
Источен Негрос е поделен на 20 општини, 5 града, и 557 барангаи.
Три вреќи лаги
Три вреќи лаги - збирка македонски народни приказни, собрани од Марко Цепенков. Книгата е објавена во 1967 година од издавачката куќа „Мисла“ од Скопје.
Содржина
Збирката ги содржи следниве приказни:
Технички податоци
Книгата, со обем од 100 страници, е објавена во рамките на библиотеката „Колибри“. Корицата на книгата е дело на Никола Манев, а коректурата ја направил Владо Додовски. Книгата е отпечатена во печатницата „Киро Димитровски-Дандаро“ од Битола, во тираж од 20.000 примероци.
Смоланд
Смоланд (швед. ) — историска покраина (landskap) во јужна Шведска. Се граничи со покраините Блекинге, Сканија, Халанд, Вестерјетланд, Естерјетланд и островот Еланд во Балтичкото Море. Името буквално значи „мали краишта“. Највисока точка е врвот ридот Томтабакен со 377 м.
Управа
Традиционалните покраини во Шведска немаат административна или политичка улога, туку постојат само како културно-историски целини. Покраината е поделена помеѓу три управни округа: Јеншепинг, Калмар и Крунуберг, со мали делови во окрузите Халанд и Естерјетланд.
Население
Смоланд има население од 720.358 жители распоредени во пет окрузи:
Географија
Во пределите преовладува шумовита висорамнина, каде почвата е помешана со песок и камења и затоа е гола и непогодна за земјоделство. Единствен исклучок се крајбрежните делови како Калмарската Рамница. Во покраината изобилуваат езера и блата. Брегот го карактеризираат разни острови и заливи на север и обработена рамница на југ.
Најголеми градови се Јеншепинг (на северозапад), Векше (на југ) и Калмар на источното крајбрежје близу островот Еланд.
Историја
Подрачјето на Смоленд е населено во камено време и тоа пред 6000 п.н.е., кога доселениците Алби преминале ледениот мост преку Калмарскиот Проток.
Името Смоланд („мали краишта“) се должи на фактот што подрачјето во минатото постоеле неколку независни краишта: Кинда (денес дел од Естерјетланд), Твета, Виста, Ведбо, Шуст, Севеде, Аспеланд, Хандберд, Мере, Веренд, Финведен и Њудунг. Во викиншката ера и раниот среден век секој од нив имал свои закони и можел да се прогласи за неутрален во војните на Шведска, барем кога немало присуство на кралска војска во собраниската расправа. Околу 1350, за време на кралот Магнус Ериксон е донесен државен закон со кој покраините изгубиле голем дел од нивната независност.
Личности
Во местото Елмхулт е роден прочуениот ботаничар Карл фон Лине (1707–1778), наречен „татко на таксономијата“. По себеси го нарекол цвеќето Линеја (Linnaea borealis), кое потоа станало симбол на покраината.
Во истото место е роден и претприемачот Ингвар Кампрад, основач на IKEA.
Чироки (округ во Алабама)
Чироки (Cherokee County) е округ во сојузната американска држава Алабама. Главен град на округот е градот Центар. Според пописот во САД од 2010 година, бројот на населението во округот изнесува 25,989 жители.
Географија
Округот зафаќа површина од 1,554 км2, од кои 1,433 км2 се копно, а останатите 121 км² вода. Се граничи со окурзите:
Демографија
Според пописот во 2000 година, округот броел 23,988 жители, 9,7198 домаќинсства 7,201 семејства. Густината на населеност изнесувала 17 жители/км2. 92,83% од населението го сочинувале припадници на белата раса, а 5,54% на црната.
Хрисеида
Хрисеида (Χρύσηίς, ) е ќерка на Аполоновиот свештеник Хрис од градот Хриса во Мизија.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Матејче
Успение на Пресвета Богородица — главна и единствена манастирска црква во рамки на Жеглиговскиот (Матеички) манастир. Црквата се смета за „еден од најблагородните византиски споменици на балканските простори“ во текстовите на патописците од минатите векови и истражувања во делата на најреспектираните проучувачи на византиската култура повеќе од едно столетие и претставува репрезент на врните уметнички дострели и е ремек дело на доцновизантиското монументално сликарство. Изникнувајќи од традицијата на цариградските архитектонски решенија и претставувајќи го најголемиот сликан ансамбл од XIV век на македонската територија и вториот по големина во Балканскиот регион, Богородичната црква во Матејче, со импозантните димензии на градежниот корпус и екстензивноста на сликаниот репертоар, се вбројува меѓу најмаркантните споменици на општата византиска уметничка продукција. Четиринаесет циклуси и стотици светителски ликови ги красат ѕидовите на храмот, кои во последнно време секојдневно губат драгоцени делови од својата сликана декорација. Оригиналните иконографски решенија, невидени во историјата на византиското сликарство, кои сведочат за длабоката теолошка ерудиција на творците на енциклопедиски богатата сликана програма, и будењето на новите стилски одлики на дворскиот ликовен израз низ аристократскиот манир на уметничката постапка, зборуваат за вештината и мајсторството на најдобрите сликари од средината на XIV век. Нивниот рафиниран ликовен јазик го облагородил монументалниот екстериер на црквата со една од најпоетичните визии на македонското творечко средновековие.
Хрисеида
Митологија
Ахилеј ја заробил Хрисеида, кога го освоил мизискиот град Теба, во поход на Троја, а таа, при поделбата на заробените жени припаднала на заповедникот на ахејската војска Агамемнон. После некое време во таборот на ахејската војска се појавил таткото на Хрисеида Хрис и многу пријателски расположен понудил голем откуп за својата ќерка. Агамемнон го одбил откупот и го протерал Хрис со навредливи зборови. Кога се вратил во градот, навредениот Хрис се обратил на богот Аполон со молба да му помогне, а бидејќи Хрис бил свештеник на богот Аполон, тој лут бидејќи му го навредиле свештеникот, испратил чума на ахејската војска.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Матејче
Опис
Црквата се наоѓа во многу незавидна состојба и објектот руинира. Постои иницијатива црквата да биде прогласена за културно наследство во опасност, за да се спаси од целосно пропаѓање.
Хрисеида
Митологија
Кога Агамемнон ништо не презел за да го омилостиви Аполон, Ахилеј ја повикал војската на која гледачот Калхант ѝ соопштил дека Аполон ќе биде омилостен само ако Агамемнон ја врати Хрисеида на татко ѝ Хрис. Агамемнон се разлутил, и се нафрлил на Калхант, но Ахил го спасил. Агамемнон го навредил Ахил кој го бранел Калхант. Агамемнон сепак за да ја спаси својата војска од чума ја вратил Хрисеида дома, но како надомест за изгубената жена од Ахил ја зел неговата миленичка Брисеида.
Овој судир меѓу Ахил и Агамемнон е и во основата на Хомеровата „Илијада“.
Аркус синус
Аркус синус – функција инверзна на синусната функција во ограничениот интервал [-π/2,π/2]. Се користи за одредување на големина на агол во овој опсег, када е позната вредноста на неговиот синус.
Формули
Формули кои се поврзани со аркус синус:
Лангр
Лангр (фр. Langres) — општина во североисточна Франција. Тоа е потпрефектура на департманот Горна Марна во регионот Шампања-Ардени.
Аркус синус
Претставување во форма на интеграл
Претставена во форма на интеграл аркус синус е:
Лангр
Ова е родно место на познатиот просветител и енциклопедист Дени Дидро (1713–1784)
Збратимени градови
Лангр е збратимен со:
Аркус синус
Претставување во форма на бесконечна сума
Претставена во форма на бесконечна сума аркус синус е:
Лебаруша (Милутинце)
Лебаруша  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Милутинце. Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика. Јужно од селото, во повеќе ниви што се поставени терасесто се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и градежен материјал.
Папа Пиј XII
Пиј XII (лат. Pius PP. XII; 2 март 1876 - 9 октомври 1958) — римски папа од 2 март 1939 до 9 октомври 1958.
Национална галерија на Ерменија
Националната галерија на Ерменија (Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Hayastani azgayin patkerasrah) е најголемиот музеј на уметноста во Ерменија. Се наоѓа на Плоштадот Република во Ереван, со што музејот е на една од најистакнатите места во ерменскиот главен град. Во оваа глаерија се сместени значајни збирки на руската и на западноевропската уметност, како и најголемата светска збирка на ерменската уметност. Музејот го посетиле 65.000 посетители во 2005 година.
Историја
Националната галерија на Ерменија била основана во 1921 година со декрет на Ерменската Советска Социјалистичка Република како уметнички дел на државниот музеј. По основањето, галеријата имала проблем со уметничкиот дел, заради тоа што Ереван немал уметнички колекции во државна или приватна сопственост со кои би се создала основа за собирање на колекции. Првите дела кои се нашле во галеријата биле десетина дела набавени од Ерменската сликарска изложба, која се одржала во август 1921 година.
AОдлучувачки фактор при формирањето на уметничката колекција на галеријата било преместувањето на реномирана колекција од Ерменскиот културен центар, како и донацијата од страна на ерменските уметници. До 1925 година, 400 дела од ерменски, руски и европски уметници биле поставени во шест сали, кои го претставувале музејското уметничко одделение.
До 1935 година, државното уметничко одделение, што претрпело многу реновирања, станало Музеј на уметноста. Во 1947 година, галеријата била преименувана како Државна галерија на Ерменија, а во 1991 година била преименувана како Национална галерија на Ерменија. Огромната колекција на уметнички дела постои благодарение на бројни посветени Ерменци и пријатели на Ерменија кои донирале преку странски здруженија.
Во Националната галерија денес има околу 26.000 уметнички дела, од кои некои се постојано изложени во музејските 56 галерии и сали.
Опис
Ерменската уметност е најголемиот дел од колекцијата, почнувајќи од дамнешни и средновековни дела: урартски фрески и копии на мозаици од храмот во Гарни, како и средновековни ѕидни слики и минијатури, вклучувајќи ги фреските „Христос на престолот“ од црквата „Свети Стефан“ од 7 век, „Последната пресуда“ од црквата „Свети Погош-Петрос“ од 10 век, и фреската од 13 век на која е прикажано рождеството, од црквата „Свети Аствацаскин“.
Музејот има голема колекција на слики поврзани со Ерменската апостолска црква, од 17 до 19 век, како и ракописи со сребрена корица, крстови, и завеси за олтар од 18 век, кои биле донесени од Азија.
Колекцијата на историски ерменски дела е најголема во светот. Во галеријата се чуваат колекции на дела од: Акоб Овнатанјан, Иван Ајвазовски, Геворг Башинџагјан, Панос Терлемезјан, Вардгес Суренјанц, Вартан Махокијан, Мартирос Сарјан, Акоб Коџојан, Акоб Гјурџјан, Едгар Шахин, Григор Канџјан, Минас Аветисјан, и многу други.
Древните збирки вклучуваат античка уметност од Египет (од Новото кралство, грчко-римска, коптска), Грција (Коринт, Атика), од Рим и Иран. Отсекот за декоративна уметност поседува керамички и порцелански колекции од Кина, Иран, Италија, Јапонија, Германија, Австрија и Данска, како и богати колекции од руската царска фабрика за порцелан од XVIII и XIX век. Постои и мала колекција на бронзени предмети од Кина од 18 век (династија Џинг) и западноевропски дрвен мебел од 16 и 17 век.
Во зградата на галеријата се наоѓаат и студија за реставрација и конзервација кои се поврзани со музејот. Покрај тоа, комплексот содржи и библиотека, архив, мала кафетерија, продавница за сувенири и книжарница, а халите се користат и за филмски проекции, како и за разни предавања.
Националната галерија на Ерменија често ги позајмува делата од своите колекции за разни меѓународни изложби, со што делата на ерменските уметници се изложени пред посетители од целиот свет.
Ерменска уметност
Најголем дел од колекциите е ерменска уметност, односно околу 700 дела — почнувајќи од древните и средновековните дела: урартски фрески и копии на мозаици од храмот во Гарни, како и средновековни ѕидни слики и минијатури, вклучувајќи ги фреските „Христос на престолот“ од црквата „Свети Стефан“ од 7 век, „Последната пресуда“ од црквата „Свети Погош-Петрос“ од 10 век, и фреската од 13 век на која е прикажано рождеството, од црквата „Свети Аствацаскин“. Покрај овие, галеријата содржи и богата колекција на слики поврзани со Ерменската апостолска црква од периодот 17—19 век, како и книги со ракописи украсени со сребро, крстови и олтарски завеси од 18 век од сите краишта на Азија.
Галеријата чува повеќе од 62 платна на Иван Ајвазовски, рускиот сликар со ерменско потекло, кој насликал голем број слики со ерменски мотиви.
Најголем дел од збриката на ерменската историска уметност што ја поседува оваа галерија е посветен на делата на класичните ерменски сликари од XIX и XX век, меѓу кои се: Геворк Башинџагјан, Фанос Терлемезјан, Степан Агаџањан, Егише Тадевосјан, Аршак Фетваџијан, Вардгес Сурењанц, Вартан Маокијан, Мартинос Сарјан, Акоб Коџојан, Акоб Ѓурџјан, Едгар Шахин, Григор Ханџјан, Минас Аветисјан и многу други.
Посебно значење имаат делата на ерменските уметници од дијаспората, меѓу кои има дела од Закар Закарјан (Париз), Едгар Шахин (Париз), Овсеп Пушман (Њујорк), Жан Карзу (Париз), Жан Жансем (Париз), Жерард Орагјан (Рим) и Пол Киракосјан (Бејрут).
Во 2008 година бил отворен посебан павилјон за делата на Акоб Ѓурџјан.
Западна уметност
Уметничката збирка на дела од западноевропска уметност се состои од околу 170 дела и содржи четири главни секции: италијанска, фламанска, холандска и француска уметност, но и дела од шпански, германски и други уметници.
Во фондовите на Националната галерија се наоѓаат и голем број дела на старите европски мајстори, вклучувајќи ги делата на познати уметници од Италија, Холандија, Белгија и Франција, а меѓу кои се наоѓаат и дела на Донатело, Тинторето, Антонио Канова, Јос де Момпер, Каспар Нетшер, Матијас Стомер, Јан ван Гојен, Питер Клас, Етјен Фалконе, Шарл-Андре ван Лу, Жан-Батист Грез, Клод Жозеф Верне, Ибер Робер, Теодор Русо и Адолф Монтичели.
Галеријата поседува повеќе од 180 табаци европска графика од 16 и 17 век.
Италијанска уметност
Најстарите дела од италијанската уметност што се чуваат во Националната галерија се од 14 век, а едно од најзначајните е секако Божик, платно на непознат уметник од кругот на Ботичели. Аполон и Пан, слика на познатиот Тинторети, претставува истакнат пример на високата ренесанса која може да се види во Националната галерија на Ерменија. Портретскиот жанр од 17 век е претставен преку делото на Бернардо Строци Портрет на Никола Кучи и двете слики на Гверчино, припадник на Болоњската школа, додека делата на Пантормо го илустрираат раниот период на портретскиот жанр.
Галеријата содржи богата збирка на библиска уметност — Раѓањето на Христос и поклонување на овчарите на Јакоб Басано (галеријата скоро добила уште едно дело на Басано), Добри Самарјанин на Леандро Басано, потоа делата на Лука Џордано, Пјетро да Кортона, Себастијано Ричи, Лука Сињорели, Помпео Батони, Бернардино Луини, Паоло Фаринати, Џовани Батиста Салви да Сасоферато, Алесандро Турки, Џакомо Каведоне. Постојат бројни портрети на Богородица кои ги насликале Бенвенуто Тизи, Себастијано Конка, Елизабета Сирани и други уметници.
Пејзажната уметност од 18 век ја претставуваат делата на Франческo Гварди, Франческo Зукарели, Џизолфи и неколку непознати уметници.
Колекцијата на дела од италијанската уметност вклучува и графики на Џовани Доменико Тјеполо, Џовани Паоло Панини, Федерико Цукаро, Јакопо да Емполи, Лука Камбијази и Стефан дела Бела.
Холандска и фламанска уметност
Според истражување од 1982 година, во галеријата се изложени околу 30 дела на фламански и 60 дела на холандски уметници, а већина њих потиче из 17. века.
Фламанската уметничка школа е прикажана преку извонредните дела како што се: Сиренусовата поворка на Петер Паул Рубенс, Симнување од крстот на Антонис ван Дајк, Планински пејзаж на Јос де Момпер, како и сликите на Вербруген и на Јан Фејт. Портретскиот жанр е претставен со неколку платна, а најзначајни меѓу бив се Портрет на жена од Петер Пурбус, како и Портрет на жена од непознат уметник од 17 век. Две слики на Давид Тенирс Помладиот се дел од жанровско сликарство, а делото на помалку познатиот Јан Косијерс, Фаун во посета на селаните, претставува пример на реалистична уметност.
Холандската колекција опфаќа дела на познати уметници од златниот период на холандското сликарство, а меѓу нив се Час по пеење на Каспар Нетшер, Друштво на масата на Питер Коде, Одмор на Јост Корнелиз Дрохслот, како и една слика на Корнелис Дусарт, слики кои прикажуваат мотиви од кафани, и други. Вредни за споменување се и сликите Војна и мир на Хендрик Голцијус и Христовото раѓање на Јос ван Клеве, кои се засновани на библиските приказни.
Во галеријата се прикажани и неколку платна на пејзажните уметници, меѓу кои се Дордрехт на Јан ван Гојен, Пејзаж со скршено дрво на Аларт ван Евердинген и морските пејзажи на Лудолф Бакхајзен. Во тоа време во Холандија бил популарен „италијанскиот пејзаж”, а некои од уметниците чии дела со оваа тематика се наоѓаат во Националната галерија на Ерменија се: Николас Питерс Берхем, Корнелис ван Пуленбург, Карел Џарден и Фредерик де Мушерон. Делата на Матијас Стом и Каспар Нетшер претставуваат пример на холандскиот портретски жанр, а во галеријата може да се видат и дела на Питер Клас, Јан Веникс и Абрахам ван Бејерен.
Холандската збирка вклучува и дела на воена уметност, меѓу кои се: Полјаците во борба против Швеѓаните на Филипс Вауерман и Битка на Есајас ван де Велде.
Покрај наведеното, галеријата чува и графики на бројни холандски уметници, меѓу другите на: Адријан ван Остаде, Јан Ливенс, Јан ван дер Хајден, Мартен ван Хемскерк, Готфрид Схалкен, Абрахам ван Дипенбек, Адријан ван де Велде и Јан Бот.
Француска уметност
Збирката со дела од француската уметност е најголема според бројот на дела во однос на останатите западноевропски збирки. Секцијата започнува со делата на уметниците од 17 век, вклучувајќи ги делата Риналдо и Армина на Жан-Оноре Фрагонар, Портрет на девојка на Жан Батист Грез, како и дела на Жан-Марк Натиер, Никола де Ларжилиер, Франсоа-Ибер Друе, Шарл-Андре ван Лу, Жак Куртоа и други. Неодамна галеријата го добила платното Млада жена со цвет на еден од најистакнатите претставници на рококо — Франсоа Бушер, а постојат и други дела во овој стил, како што се: Италијански глумци на Никола Ланкре и Заспано дете со анѓели на Франсоа Лемоан. Уметничките правци сентиментализам и класицизам се претставени преку портретите на сликарката Елизабет Виже-Лебран.
Развојот на пејзажниот жанр на француското сликарство може да се следи назад до 17 век преку делата на Гаспар Диге, а пејзажното сликарство од 18 век во Националната галерија на Ерменија е претставено преку трите слики на Клод Жозеф Верне.
Покрај овие, во галеријата се чуваат и графики на: Антоан Вато, Жан-Батист Грез, Жак Беланж, Жил Паскин, Огист Роден и други, како и скулптури на Антонио Канова и Етјен Морис Фалконе.
Шпански, германски и други уметници
Шпанската уметничка школа е претставена со неколку дела, а едно од нив е и делото Симнување од крстот, слика на еден од најистакнатите претставнци на шпанскиот маниризам, Луис де Моралес. Колекцијата ги вклучува и графиките Бикови на истакнатиот уметник од романтизмот, Франсиско Гоја, Момент од предавањена еден од водачите на романтичниот ориентализам, Марија Фортуни. Неодамна галеријата добила и четири графики од Салвадор Дали.
Германската уметност е претставена преку портретните уметници Јакоб Филип Хакерт, Јохан Хајнрих Рос и други. Колекцијата на германски слики вклучува и девет графики на германскиот сликар Албрехт Дирер, потоа Христос прикажан пред народот на Ханс Зебал Бехам, една графика на Франц Штук и други дела.
Покрај делата на шпанските и германските уметници, во Националната галерија на Ерменија може да се видат и слики на швајцарските уметници Александар Калам и Луј-Леополд Робер, потоа делата на Данијел Ходовецки, јануариј Суходолски, Јон Андрееску, Штефан Димитреску и многу други.
Руска уметност
Руската уметност е исто така присутна во галеријата и претставена е со околу 230 слики. Збирката вклучува религиозни икони и слики од 16 и 17 век, а руската народна уметност е претставена преку делата од средината на 18 век. Збирката опфаќа и портрети и скулптури од крајот на 18 и почеток на 19 век, како и дела на познати уметници од периодот 18—20 век, меѓу кои: Фјодор Рокотов, Иван Аргунов, Владимир Боровиковски, Иван Мартос, Федот Шубин, Иљја Репин, Валентин Серов, Иљја Машков, Сергеј Коненков, Кузма Петров-Водкин, Василиј Кандински, Наталија Гончарова, Марк Шагал и други. Руското пејзажно сликарство е претставено преку делата на Фјодор Матвејев и Михаил Иванов.
Руското сликарство од првата половина на 19 век е претставено преку делата на Орест Кипренски, четирите платна на Василиј Тропињин, трите слики на Силвестер Шчедрин, како и преку делата на Карл Брјулов, Петар Басин и други. Уметничките дела на Хенрик Сјемирацки, Сергеј Зарјанко, Иван Хруцки и Василиј Серебрјаков преипаѓаат на втората половина од 19 век.
Преминот од 19 во 20 век е претставен преку делата на Александар Бенуа, Борис Анисфелд и Виктор Борисов-Мусатов, како и преку делата на руските авангардни сликари. Збирката од тој период опфаќа дела како што се: Летувалиште на Марк Шагал и две слики на Василиј Кандински, а покрај нив, галеријата чува и пет слики на Иван Шишкин, десет дела на Исак Левитан, бројни дела на Василиј Суриков, Иљја Репин, Валентин Серов, Архип Куинџи, Василиј Верешчагин, Константин Маковски, Владимир Маковски, Василиј Поленов, Михаил Врубељ, Михаил Нестеров, Кузма Петров-Водкин и други. Значајна е и колекцијата на дела од Иван Ајвазовски, бидејќи Националната галерија на Ерменија поседува дури 60 слики од овој уметник, што е најкомплетна колекција на слики од Ајвазовски.
Директори
Галеријата ја воделе:
Овентиј Фрчковски
Овентиј Исаев Фрчковски (10 март 1862,, Мијачија – 5 ноември 1918, помеѓу Галичник и Јанче) — македонски свештеник, резбар и зограф од Дебарската уметничка школа, жртва на великосрпскиот терор 1918 година во Македонија.
Фамилија, Свештенство и жртва на великосрпскиот терор
Отец Овентиј Фрчковски (светско име: Методи Исаев Фрчковски) е роден на 10 март 1862 година во тогашното планинско гратче Галичник, сместено на падините на планината Бистра, во центарот на регионот Мијачија. Син на сиромашни родители, Овентиј уште од малечок останува сираче. Бил внук на познатиот резбар Макариј Негриев Фрчковски, од неговиот син Исаија. Роден во таа позната уметничка фамилија, Овентиј од дете бил посветен во тајните на православниот иконопис. Како зограф работел на многу цркви ширум целиот Балкански Полуостров, вклучително и Романија. После долгата и неуморна работа како живописец, од здравствени причини Овентиј бил принуден да ја напушти макотрпната зографска дејност. Поради својата голема побожност, но и желбата да продолжи да му служи на својот народ, одлучува да стане свештеник. Така, во 1905 година, во Бигорскиот Манастир, тогашниот дебарски егзархиски митрополит Козма, кој бил родум Македонец од Орланци, Кичевско, и уживал голема почит и љубов меѓу народот, го ракоположил Овентија за свештеник, а подоцна го назначил и за архијерејски намесник во Галичник. Како свештеник, отец Овентиј неуморно му служел на својот народ цели 13 години, сè до неговата маченичка смрт. На 5 ноември (ст. сл.) 1918 година српскиот околиски началник, капетан Душан, со посредство на кодошите и поверениците на српскиот режим, Тома (според други извори Софре наместо Тома) Лоноски и Тодор Мангароски – Павловиќ, го повикал отец Овентиј во началството и го задржал до вечерта, кога биле доведени уште другите тројца граѓани од Галичник: Русе Михајловски, Јаков Колоски и Евгениј Ванковски. Следната вечер четворицата биле изведени надвор од градот, кон една висока и стрмна карпа, наречена „Големи рид“, од којашто биле измачувани и тепани надолу по шумата, а најпосле и стрелани поради тоа што не сакале да ја прифатат српската црковна јерархија. Со таков маченички крај го завршиле својот живот овие четворица чесни и угледни граѓани на Галичник.
Неизвесно беше каде почива отец Овентиј, сè додека монаси од Бигорскиот Манастир во 2015 година, во месноста „Кај Поповите“, недалеку од Галичник во правец кон долнореканското село пронашле човечки коски површински закопани во отворот на мала пештера. Монасите претпоставуваа дека најверојатно станува збор за останките на отецот Овентиј Исаев Фрчковски и тројца жители на Галичник, кои биле злосторнички убиени во далечната 1918 година. Информации добиле од Зендељ Ахмедовски, од долнореканското село Ростуше, кој има 94 години и е пријател на Бигорскиот манастир. Ова сознание Ахмедовски го поткрепи со податокот дека како младо момче го пасел добитокот на посочениот простор и здогледал црна мантија, а од повозрасни жители на Јанче и на Ростуше подоцна дознал дека таму во глува ноќ српски жандарми убиле четворица месни жители само затоа што не го почитувале српскиот режим. При пребарувањето заедно со екипа на ПС Гостивар, лекар и јавен обвинител на местото биле пронајдени 269 парчиња човечки коски, еден череп, долна вилица, чаури и катинар.
Бабно Поље
Бабно Поље (словенечки: Babno Polje) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Плетвар
Свети Кузман и Дамјан — главна и единствена црква во селото Плетвар. Сместена е во крајниот североисточен дел од селото, на височина која доминира во однос на остатокот од селото.
Историја
Црквата била изградена во 1862 година и била осветена од страна на Преспанско-пелагонискиот митрополит Бенедикт. Внатрешноста на храмот била живописана во 1865 година.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа и претставува полукружно засводен трикорабен храм со полукружна апсида на источната страна. Во западниот дел од црквата има галерија подината на кат и затворен трем.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата се издига над самата ограда и на нејзината предна страна се наоѓа влезната порта која од дворот на црквата. Таа има квадратна основа во долниот дел кој е повисок, а над него има помал осумаголен дел во кој е сместено ѕвоното. На секоја од четирите страни во долниот дел има по една монофора, додека осумте страни на вториот дел се отворени. Камбанаријата во целост е обоена во бела боја.
Етенхаузен на Зул
Етенхаузен на Зул (Ettenhausen an der Suhl) — општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Хијала
Хијала (Φιαλη) во старогрчката митологија била нимфа.
Митологија
Овидиј во своето дело „Метаморфози“ ја вброил во нимфите на Артемида, што значи дека била придружничка на божицата Артемида. Според Нон и Калимаховата химна на Артемида, таа била ќерка на богот Океан и Тетија. Нејзното име значи „ведро со вода“ и веројатно била Најада од извор или Нефела дожд.
Биологија
Латинското име на оваа личност (Phiale) е назив за родот пајаци.
817 Аника
817 Аника — астероид со орбита околу Сонцето припадник на Евномското семејсто.
Хемиска индустрија Велес
Фабрика за вештачки ѓубрива „Хемиска индустрија Велес“ (скратено и само како „ХИВ“) — фабрика за производство на вештачки ѓубрива во близина на селото Згрополци, во средишниот дел на Македонија, во непосредна близина на реката Вардар. Фабриката е оддалечена околу 12 километри југоисточно од градот Велес, односно околу 15 километри од Топилницата за олово и цинк „МХК Злетово“.
Бројот на вработени во фабриката изнесувал околу 400 лица.
Историја
Постројката за фосфорна киселина во рамките на „Хемиската индустрија Велес“ за првпат била отворена во 1979 година. Следната година во февруари започнало производство на моноамониум фосфат (МАР), а капацитетот за производство на ѓубрива бил отворен во мај 1980 година.
Фабриката престанала со работа во јуни 2003 година. Оттогаш, најголем дел од опремата и објектите во целата фабрика се руинирани, украдени и уништени.
Производство
Првенствено била изградена за да ја троши сулфурната киселина што се добивала во металургискиот комплекс на комбинатот Топилница за олово и цинк „МХК Злетово“ крај Велес.
Капацитетот за производство на фосфорна киселина бил проектиран на 50.000 тони по дихидратна постапка, а максималниот остварен капацитет изнесувал 33.000 тони годишно.
Објекти
Во склоп на фабриката се наоѓаат: управна зграда, погон за производство на фосфорна киселина, погон за производство на ѓубрива, погон за пакување на ѓубрива, складишта за суровини, полупроизвод и готов производ, резервоари за хемикалии, складишта за помошни материјали, резервоари за течни горива, котлара, пречистителна станица, лабораторија, санитарни објекти и кујна.
Во рамките на фабриката се наоѓа и посебна трафостаница, сместена во близина на главниот влез.
Сопственост
Фабриката за вештачки ѓубрива „Хемиска индустрија Велес“ била во сопственост на претпријатието „МХК Злетово“. Претпријатието „МХК Злетово“ кое ги поседувало Топилницата за олово и цинк и Фабриката за вештачки ѓубрива била во државна сопственост. Во 2003 година, претпријатието влегло во стечај. Двата дела на претпријатието „МХК Злетово“ биле продадени за 2 милиони и 250 илјади евра кон крајот на 2008 година на претпријатието „Метрудхем“ од Скопје.
Екологија
Фабриката претставува еколошка бомба во околината, поради несредените кисели отпадни води и депонијата за гипс, која се користела од почетокот на работењето на фабриката во 1979 година до нејзиното затворање во 2003 година. На депонијата за гипс се наоѓаат 3,7 милиони тони гипс и се простира на 70.000 м². Депонијата за гипс е сместена на околу 1,5 километри југозападно од фабричкиот комплекс, во мала долина меѓу ридови.
Депонијата за гипс била полнета преку цевковод, при што се пренесувале цврстите отпадни материи во облик на фосфорногипсена суспензија. Покрај самата депонија, фабриката преку испуштање на отпадните води, целосно ја загадувала и реката Вардар.
Папа Јован XXIII
Јован XXIII (лат. Johannes PP. XXIII; 25 ноември 1881 - 3 јуни 1963) — римски папа од 28 октомври 1958 до 3 јуни 1963.
Неомодернизам
Неомодернизам е нов стил во архитектурата, кој се оформува кон крајот на 20 и почетокот на 21 век. Неомодернизмот е се појавува како резултат на растечкиот отпор и протест кон формите на постмодернистичката архитектура.
Неомодернизмот како архитектонски стил, своите форми ги влече од модернизмот, се разликува од модернистичкиот стил, по своите урбанистички идеи. Многу често, обнеојектите од овој стил се одликуваат само со неомодернистичка фасада - спротивно од принципите на модерната архитектура, кои го третираат објектот како целина.
Династија Јорк
Династијата Јорк (англиски: York) била кралска династија во Англија, која го презела престолот во текот на т.н. Војна на розите. Власта во Англија под Јоршката династија била во периодот од 1461 до 1485 година (со прекин 1470-1471 година). Прв крал од династијата станал Едвард IV од Англија, кој го заробил кралот Хенри VI кој пак бил од династијата Ланкастер. По смртта на Едвард IV, на престолот се качил неговиот малолетен син Едвард V, а како регент станал идниот крал Ричард III. Едвард на престолот се задржал само три месеци. Ричард III пак на престолот се задржал две години. Во 1485 година бил убиен во Битката кај Босфорт и на престолот се качил Хенри Тјудор, под името Хенри VII.
Династијата Јорк претендирала за престолот по татковата линија на Едмунд Лангли, вовјода од Јорк, кој бил четврти син на Едвард III.
Фрауензе
Фрауензе (Frauensee) — општина во округот Вартбург, во Тирингија, Германија.
Бабна Полица
Бабна Полица (словенечки: Babna Polica) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
NGC 1940
NGC 1940 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1940 се споменува и како ESO 85-SC78, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 6 ноември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1940 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m. NGC 1940 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 22 м 43,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 11' 12".
Макрофосил
Макрофосилите се зачувани остатоци од организми кои се доволно големи за да бидат видливи без микроскоп (т.е. со голо око). Најголемиот број од фосилите обработени во статијата Фосил се макрофосили.
NGC 1940
Други поделби
Проучување на NGC 1940 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Макрофосил
Растителни макрофосили
растителните макрофосили можат да бидат во облик на остатоци од листови, игли, шишарки и стебла; со нивна помош се востановува видот на растенија кој порано виреел на тоа поднебје. Ваквите ботанички макрофосилни наоди се мошне полезен додаток на наодите од полен и фауна со чија помош се реконструира праисториската земска животна средина. Покрај тоа, научниците сè повеќе проучуваат Алги макрофосили (како на пр. кафеави алги, морска марула и големи строматолити) за да дознаат повеќе за праисториските океански и водни екосистеми.
Падина (Милутинце)
Падина  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Милутинце. Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика. На 900 м југозападно од селото, на блага падина со површина од 100 × 150 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Тирасија
Тирасија (Θηρασία) ― остров во вулканската островска група Санторини на грчките Киклади. Се наоѓа на северозапад од Неа Камени, мал остров образуван во последните векови од вулканска активност, и со тоа го означува средиштето на островската група. Тирасија е втор по големина остров од групата, а најголем е островот Тира.
Тирасија има површина од 9.299 км² и неговата популација била 319 жители на пописот од 2011 година. Тој е дел од општинската единица Оја (Δημοτική Ενότητα Οίας).
Островите Тира и Тирасија биле разделени со Минојскиот избув.
Тирасија е исто така книга на грчкиот поет Димитрис Варос која постанал музички албум и театарска изведба на грчкиот композитор Јанис Маркопулос под наслов Daring Communication - Electric Theseus.
Аркус косинус
Аркус косинус – функција инверзна на косинусната функција во ограничениот интервал [0,π]. Се користи за одредување на големина на агол во овој опсег, када е позната вредноста на неговиот косинус.
Формули
Формули кои се поврзани со аркус косинус:
Преку формулата за половина агол се добива и:
Извод
Изводот на аркус косинус е:
Претставување во форма на интеграл
Претставена во форма на интеграл аркус косинус е:
Претставување во форма на бесконечна сума
Претставена во форма на бесконечна сума аркус косинус е:
Аденоидни вегетации – тегоби
Лекување
Тегобите со аденоиди тешко се дијагностицираат бидејќи симптомите можат да укажат на цела група болести и дури и по преглед е тешко да се каже дали причината се зголемените аденоиди.
Конвенционална медицина
Педијатарот ја пишува историјата на болеста, проблемите и го упатува пациентот кај специјалист оториноларинголог или кај алерголог да ја процени ситуацијата. Се прават алерголошки испитувања а можно е и снимање за утврдување на големината и обликот на аденоидите. Ако причината се алергии, се даваат алергиски инјекции, а ако не, најчесто се применува хируршки зафат за отстранување. Операцијата најчесто е кај потешки случаи при апнеја но може да има и потешки последици-хроничен притисок на срцето и крвните садови и откажување на срцето.
Алтернативно лекување
За ехенацејата се верува дека помага во отстранувањето на инфекцијата и со мека коленка се намалува отокот но треба да има советување со медицинар кој добро се разбира од билки;
Хомеопатија
Бидејќи тегобите при аденоидните вегетации предизвикуваат други тегоби, треба советување со лекар хомеопат заради лековите кои треба да се дадат на пациентот. Хомеопатот го следи напредокот на пациентот и во случај да нема подобрување, ја сменува терапијата;
Лекување дома
Претходните лекови можат да ги ублажат некои од симптомите но не и тегобата.
Нефела
Нефела во старогрчката митологија била нимфа на облаци. Ја направил Зевс по ликот на Хера од облаци, за да го измами Иксион. Нефела на Иксион му родила непризнаено дете Кентаур, кој ја оплодил магнезиската кобила и станал тако на останатите кентаури.
Перумал Пар
Перумал Пар, познат и како Перемул Пар, ― ненаселен корален атол кој припаѓа на подгрупата острови Аминдиви на сојузната територија Лакадиви, Индија. Има растојание од 2,001 км на југ од градот Делхи.
Географија
Перумал Пар се наоѓа на 11.164°N, 72.05°W, 33 км јужно од Битра Пар и 25 км северозападно од атолот Бангарам.
Екологија
Птиците чигри од различни видови го посетуваат овој атол. Одредени оштетувања на коралите на овој атол, предизвикани од морската ѕвезда Acanthaster planci „круна од трње“, биле забележани во 1990-тите.
Нејзините околни води се добро риболовно подрачје за мамки и местото често го посетуваат рибари од населените острови во близина. Туристите од блиското одморалиште на островот Бангарам често прават екскурзии до овој осамен атол.