cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Скандинавски Планини (аеродром)
Историја
Аеродромот е наменет за редовни и закупени услуги, првенствено насочени кон привлекување туристи во зимските спортски одморалишта Сален и Идре во Шведска и Трисил во Норвешка. Изграден е на местото на постоечки мали спортски аеродроми во Мобергскелен, во близина на Рурбекснес, во Малунг -Сален, 6,5 километри по пат или 4,7 километри по права линија од границата и е првиот нов аеродром во Шведска од отворањето на Пајала во 1999 година. Пред отворањето на најблиските аеродроми до областа беа локалниот аеродром Мора (113 км од Сален/168 км од Трусил) и големиот аеродром во Осло (213 км од Сален/171 км од Трусил).
Аеродромската компанија „Скандинавија планини аеродром АБ“ е во сопственост на локални компании, како што се сопственици на скијачки центри како „СкиСтар АБ“ и општински компании за туристичка промоција во двете земји. Покрај тоа, во 2014 година, шведската влада поддржала со 250 милиони шведски круни, а локалните окрузи и општините исто така поддржале со пари. Изградбата започнала во август 2017 година со асфалтирање на пистата во октомври 2018 година. Се отворил на 22 декември 2019 година и во текот на зимата 2019-2020 година опслужувал 14.314 патници. Тоа бил првиот аеродром во светот дизајниран да работи од самиот почеток со виртуелна кула, а не со конвенционална кула за контрола на летање. За време на зимската сезона 2019-2020 година, шведската авиокомпанија БРА навистина работела со АТР72-600 и БАЕ РЈ100 од Стокхолм Брома, Малме, Ангелхолм, Гетеборг и Ваксија.
Терминална зграда
Зградата на терминалот е 6.000 м² и има четири порти (без пешачки мостови). Има ресторан и продавница по безбедносната проверка и кафуле за автомати во надворешната сала.
Приземен транспорт
Постојат автобуски трансфери до скијачките центри во врска со летовите. Растојанието до најблискиот, Хундфјеле е 10 км и најдалеку во областа Сален, Клапен, 45 километри. Растојанието до скијачкиот центар Трисил (најголем во областа) е 43 километри и до скијачкиот центар Идре 121 километри. Достапни се такси и рента кар. Достапен е и трансфер до Сален со санка за кучиња или моторна санка Сите копнени превози треба да се резервираат однапред.
Помона (археолошко наоѓалиште)
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
IC 322
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 322 се споменува и како ESO 103-40, FAIR 333, IRAS 18347-6728.
Откривање
Објектот е откриен на 27 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 322 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 322 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 39 м 56,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -67° 25' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на IC 322 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62218.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
NGC 4255
NGC 4255 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4255 се споменува и како UGC 7348, MCG 1-31-47, CGCG 42-4, ARAK 355, VCC 312.
Откривање
Објектот е откриен на 1860 година од страна на Кристијан Петерс, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 13,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4255 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 4255 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Други поделби
Проучување на NGC 4255 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39592. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 284. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
Миклош Немет
Миклош Немет (роден на 23 октомври 1946) е унгарски олимписки шампион и поранешен светски рекордер во фрлање копје. Роден е во Будимпешта, тој е син на Имре Немет кој освои олимпиското злато во фрлање чекан на Летните олимписки игри 1948.
Победничките напори на Немет на Летната олимпијада 1976 во Монтреал исто така беа светски рекорд за настанот. Неговиот белег од 94,58 метри дојде во првиот круг на фрлање; потполно деморализирајќи ги зашеметуваните конкуренти на Немет. Сребрениот медалист Хану Сијтонен од Финска, чиј рекорд, фрлен во јуни 1973 година, изнесувал 93,90 метри, направи резултат од 87,92 - повеќе од 6,5 метри зад Миклош Немет. Тој беше избран за унгарски спортист на годината за негово постигнување.
Наводи
<references group="" responsive="">
Чавес (округ во Ново Мексико)
Чавес (англ. Chaves County) е округ во сојузната држава Ново Мексико, САД. Во 2010, населението броело 65.645 жители. Административен центар е градот Розвел. Го носи името на Маријано Чавес (1799-1845), прв гувернер на Ново Мексико, кога бил дел од самото Мексико.
Округот е формиран на 25 февруари 1889, од земја добиена од округот Линколн.
Географија
Според Пописната служба на САД, Зафаќа површина од 15.720 км2, од кои 10,4 км2 (0,07%) отпаѓаат на водни површини: Со тоа, Чавес е чртврт округ по големина во сојузната држава.
Народности
Според пописот од 2010 г, во округот Чавес живеат следниве народности:
Список на државни водачи во 1554 година
Ова е список на државни водачи во 554 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Мирза Хазар
Мирза Хазар (Mirzə Kərim oğlu Mikayılov) (, Геокчај, Азербејџан, СССР -, Германија) — истакнат азербејџански писател, политички аналитичар, менаџер, издавач.
Животопис
Од 1975 до 1984 година ја превел Библијата на азербејџански јазик. Од 1976 до 2003 работел во Радио Слободна Европа и Гласот на Америка како уредник на вести на азербејџански јазик.
Марко Крале и бегот Костадин
Марко Крале и бегот Костадин (српски: Марко Краљевиһ и бег Костадин) - српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од Грујо Меанџиќ од Сентомаш во Бачка.
Содржина
Бегот Костадин го кани својот побратим Крале Марко на гости, но тој ја одбива поканата зашто при последната нивна средба бегот постапил нечовечно: најпрвин, две сирачиња барале милост од бегот, но тој го избркал, а тогаш Крале Марко ги однел во чаршијата, ги нахранил, ги облекол и ги испратил во дворецот на бегот, кој тогаш ги дочекал убаво; второ, старите господари кои во меѓувреме осиромашила, бегот ги ставил на дното од трпезата, а на чело ги ставил новозбогатените; најпосле, бегот не ги поканил на трпезата своите родители.
Видеоуметност
Видеоуметност (анг. video art) — автономна уметничка дисциплина во современата уметност. Користи телевизиска техника и технологија, експериментира во областа на електронската слика и звук и воведува специфичен визуелен јазик. Почетоците се врзуваат за уметничките движења на шеесеттите и седумдесеттите години на XX век, кога уметници во светот почнале да користат: камера, рекордер, монитор и видеолента. Од 21 век овие медиуми сè повеќе се заменуваат со тврд диск, ДВД и др.
Во Република Македонија првите видеопрезентации (1984 и 1985) ги организирал Музејот на современа уметност, а во 1986 Македонската телевизија (ТВ Скопје) ја одржала меѓународната видеопрезентација „Скопје – Монбелијар ’86“. Првите видеоостварувања биле реализирани во Редакцијата за култура и уметност на МТВ. Се создал автохтон творечки амбиент во кој првите вакви остварувања соавторски ги реализираат еминентни уметнички имиња со одделни креативни телевизиски професионалци.
Попознати македонски видеоавтори се Драган Абјаниќ, Александар Станковски, Златко Трајковски-Хинки, Жанета Вангели, Ирена Паскали и др.
Анејтјум
Анејтјум (бислама: Aneityum) или познат и како Анатом или Каему (Anatom или Keamu) е остров во покраината Тафеа во Вануату. Анејтјум е најјужниот остров под контрола на Вануату.
Географија
Островот е најјужен во државата Вануату. Жителите на Анејтјум, а воедно и Вануату, сметаат дека Метјуовите и Хантеровите Острови се дел од Вануату, дел од културната сфера на Анејтјум, но сепак островите се од контрола на Нова Каледонија.
Најјужна точка на Вануату е ’ртот Неганеајинг. Во непосредна близина на самиот брег на Анејтјум е островчето Ињек или Мистериозен Остров. Околу Ињек има и гребен, потонат, кој е под вануатска контрола. Островот има вкупна површина од 159.2 км2 и највисока точка од 852 метри. Овој врв се вика Инреров Атамејн. Има две села, поголемото е Анелкаухат.
Население
Анејтјум, според пописот од 2009 година, имал население од 915 жители. Населението зборува на анејтјумски јазик.
Табасквењо
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Анејтјум
Сообраќај
На островот има писта која функционира како Аеродром Анатом. Овој аеродром не е на Анејтјум туку на Ињек, малото островче.Има летови до Порт Вила.
Пал Геревич
Пал Геревич (Pál Gerevich, роден на 10 август 1948 година) е унгарски мечувалец, кој освои две олимписки бронзени медали на натпреварите на саботната сала. Пал Геревич го освои светското првенство во мечување со сабја во 1977 година и во моментов го тренира виенскиот мечувалски клуб Виенер Спортклуб.
Тој исто така беше член на унгарскиот тим кој го освои светското првенство во 1973, 1978, 1981 и 1982 година и го освои среброто 1975 година и бронза во 1977 година. Тој беше избран за унгарски спортист на годината во 1977 година.
Тој е син на легендарниот мечувалец Аладар Геревич и олимписки медалист Ерна Боген-Богати. Неговиот дедо Алберт Боген кој се натпреваруваше за Австрија на Летните олимписки игри во 1912 година (освојувајќи сребрен медал во тимска сабја) и за Унгарија на Летните олимписки игри 1928 година.
Нагак
Школката е од многу голем морски полжав, Charonia tritonis, понекогаш познат и како „Тритонска труба". Оваа школка исто така се користи како музички инструмент во неколку други земји.
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи 4 x 400 метри штафета
4 × 400 метри за мажи на Светско првенство во атлетика 2011 се одржаа на стадионот Тегу на 1 и 2 септември.
Квалификации
Квалификации: Првите 3 од секоја група (Q) и следниот 2 најбрзи (q) продолжуваат финалето.
NGC 434A
NGC 434A — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 434A се споменува и како ESO 113-24.
Откривање
Објектот е откриен на 28 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 12 м 30,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 58° 12' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 434A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4344. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 417; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8480.
Утатлан
— стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Гватемала.
Тобијас Аспелин
Јоаким Тобијас Аспелин (роден на 29 ноември 1968 година во Лунд, Шведска) е шведски глумец.
Кумарџилар ан
Кумарџилар ан — каравансарај сместен во Северна Никозија, Северен Кипар. Не е познато кога точно е изграден но се смета дека е изграден околу крајот на 17 век, е многу помала и скромна во споредба со Бујук ан (Големиот ан). Слично на сите каравансараи, влезот води до двор на отворено, кој е опкружен со двокатна зграда, која содржи 56 соби. Оние од горниот кат биле користени од патниците, додека оние од приземјето биле користени за нивните животни и предмети. Кумарџилар ан бил во лоша состојба, до опасност од колапс. Напорите за реставрација на зградата биле отежнати, поради недостиг на средства.
Во јануари 2018 година, Кумарџилар ан бил целосно реставриран и се користи како кафуле/ресторан, како и мали продавници кои продаваат локални производи.
Според Хашмет Музафер Гуркан, вратата на каравенсарајот „несомнено“ припаѓала на латинска зграда. Во една хипотеза за неговото име се наведува дека првично се викал „Кумбараџилар Хани“, по поделба на османлиската војска, „кумбараџилар“. Анот низ документите се среќава и како „Ќучук ан“ („Мала гостилница“) од 1881 година, а Руперт Гунис во 1936 година напишал дека се нарекува „ан на патувачките музичари“.
IC 323
IC 323 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 323 се споменува и како ESO 103-38, IRAS 18339-6323.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 323 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 323 има привидни димензии од 1,4' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 38 м 50,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -63° 21' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 152°.
Други поделби
Проучување на IC 323 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62192.
Шкалимкин
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Тоштет
Тоштет (Tostedt; долногермански: Töst) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Местоположба
Тоштет се наоѓа на северозападниот раб од Линебуршкото Поле.
Општината се наоѓа југозападно од ридовите Харбургер и од Буххолц. Највисока точка во општината е 70 метри, додека најниската точка е 43 метри. Низ Тоштет тече реката Есте.
Општински единици
Кон општината Тоштет припаѓаат местата Тоштет, Тотглизинген, Лангело, Недернхоф и Вистенхефен, како и имотите Драјхаузен и Тифенбрух. Местото Тоштет Ланд истовремено припаѓа на општината Тоштет и Виштет.
Џосефин Асплунд
Марија Џозефин Асплунд (15 октомври 1991) е шведска глумица. Таа е најпозната по нејзините улоги: Астрид во серијата „Викинзи“ на и Пернила Бломквист во „Девојката со тетоважа на змеј“ (2011). Таа глумела во филмската адаптација од 2015 година на шведскиот роман „Кругот“.
Биографија
Асплунд пораснала во предградијата на Стокхолм, Шведска, со нејзината мајка од Полска, татко Швеѓанец и постара сестра. Нејзините родители се развеле кога таа имала 7 години.
Асплунд почнала да глуми во локалниот театар блиску до нејзиниот дом на 6-годишна возраст, каде што учествувала во различни мјузикли сè до нејзините тинејџерски години. За време на нејзиното детство, сцената била едно од ретките места кои навистина се чувствувала како дома, искажа таа во интервју за Шведското радио.
Подоцна, Асплунд студирала глума во гимназијата Содра Латинс, дипломирајќи во 2010 година. Набргу потоа, таа била избрана за адаптацијата на „Девојката со тетоважа на змеј“ на Дејвид Финчер наспроти Даниел Крег. Таа одиграла една од главните улоги во филмската адаптација (2015) на најпродаваниот шведски роман „Кругот“ и се здобила со меѓународно признание преку нејзината улога како Астрид во серијата Викинзи.
Список на државни водачи во 446 година
Ова е список на државни водачи во 46 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4256
NGC 4256 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4256 се споменува и како UGC 7351, MCG 11-15-45, CGCG 315-32, IRAS 12163+6610.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4256 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4256 има привидни димензии од 4,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на NGC 4256 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39568. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4161. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Безистен (Никозија)
Безистен — историска градба во квартот Селимије во Северна Никозија, кој се наоѓа до џамијата Селимије. Структурата има долга и комплицирана историја која опфаќа повеќе од илјада години. Првично изградена како црква околу 6 век, а проширена и обновена помеѓу 12 и 16 век, посветена на Свети Никола, таа била претворена во безистен, тип на покриен пазар, во периодот на османлиското владеење. Во моментов се користи како културен центар.
Византиски период
Најраната историја на безистенот е археолошки документирано со византиска базилика, чии фрагменти се зачувани во сегашната зграда. Овие остатоци, кои споделуваат некои структурни одлики со Афендрика и Ајос Филон, веројатно датираат од 6 век. Т.Ц. Папакостас ги идентификувал овие останки како обележување на местото на првата катедрала Света Софија во Никозија.
Лузињански период
За време на кралевите Лузињан, последователната историја на зградата не е добро документирана, но некои историчари, вклучително и Камил Енларт, предложиле дека по падот на Ако кон крајот на 12 век, англиските монаси кои биле следбеници на Томас Бекет основале нова латинска црква на ова место и го посветиле на Свети Никола. Меѓутоа, ова читање на изворите не е општо прифатено со оглед на малата улога што ја одиграле витезите на Свети Тома во историјата на латинскиот исток. Со соседната катедрала посветена на латинскиот обред, безистенот веројатно продолжил да служи како православен објакр. Црквата била неколкупати проширувана и обновена во текот на XIV и XV век, но старата византиска апсида била задржана.
Османлиски период
Во 1573 година, неколку години по османлиското освојување на Кипар, зградата била дадена од страна на отоманските власти на Харамајн (оној од двата свети града на исламот, Мека и Медина) за да се користи како бедестен (покриен текстилен пазар). Подоцна бил користен како пазар за храна, а до 1760-тите бил центар за трговија со храна и за турските, грчките и ерменските трговци. До 1873 година, тој бил претворен во складиште за брашно со ограничена продажба на брашно, кое било донесено од Китреја од владини претставници. Потоа се користел како складиште за пченица во 1870-тите и генеричко складиште за Евкафската администрација во 1930-тите.
Британски период
Во 1880-тите, првите години од британското колонијално владеење, лордот Киченер и други истакнати Британци на Кипар сакале да ја купат или изнајмат зградата за да ја претворат во црква и повторно да ја користат како црква Свети Никола. Ова не било дозволено бидејќи имотот на фондацијата не можел да се продаде и светилиште од друга религија не можел да се отвори на 100 метри од џамија. Британците презеле одредено реновирање на зградата, која била оштетена поради временските услови и земјотреси, но тоа не било успешно бидејќи не ја одразувала оригиналната архитектура. Со отворањето на новиот општински пазар, Бандабулија, во 1932 година, зградата паднала во употреба. Во 1930-тите, зградата била користена за складирање од страна на Евкафската администрацијата, а во 1935 година, Одделот за антиквитети под Руперт Гунис донел некои средновековни надгробни споменици во зградата од џамијата Омерг. Овие надгробни споменици биле изложени некое време во една просторија заедно со украсениот таван од отоманската ера.
Архитектура
Безистенот во Никозија е стилски многу различен од другите во Отоманското Царство. Се состои главно од мешавина на византиска и готска архитектура, втората е додадена од Лузињаните, но исто така вклучува елементи на ренесансниот француски, венецијански и веројатно шпански архитектонски стилови. Користи структурен стил и распоред во облик на крст што му припаѓа на византискиот стил, а сепак вклучува наос со висок таван што му припаѓа на готски стил. Јужниот двокораб е остаток од византиската црква, а нејзиниот среден дел е најстариот дел од објектот. Надворешноста на наосот на север има најмногу украси и камени работи во објектот. Оваа фасада е преку предните сводови на џамијата Селимије и е страната каде што се наоѓа влезот. Влезот е преку многу украсена порта во готски стил, со елементи од италијанската ренесансна архитектура додадени подоцна и статуетка на Свети Никола. Грбовите се наоѓаат од двете страни на влезот. Оваа фасада има и бројни животински статуетки.
Реновирање и тековна употреба
Помеѓу јуни 2004 и 2009 година, проектот за реновирање, финансиран од Европската Унија и Евкафската администрација, бил преземен од ПФФ на УНДП. Проектот за реставрација го реализиралИнститутот ITABC на CNR. За време на реставрацијата, ѕидовите на зградата биле исчистени и сводовите зајакнати со употреба на традиционални градежни материјали и техники. По завршувањето на реставрацијата, објектот бил повторно отворен како културен центар. Во 2009 година, реновирањето било наградено со наградата Европа Ностра. Меѓу активностите што се одржуваат се и неделните суфи танцови. Зградата, исто така, е домаќин на џез фестивалот во градот Никозија.
Ана Острем
Кариера
Oстрем е позната по нњколку главни улоги, но имала и споредни улоги во разни филмови, шведски и меѓународни. Таа се појавила во голем број на кратки филмови и шведски ТВ серии, вклучувајќи го и Црно Езеро. Таа исто така, учествувала во многу театарски продукции во Националниот театар на Стокхолм и Кралскиот драмски театар.
Шлабпак
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Меморијален центар „Коџаџик“
Меморијален центар „Коџаџик (познат и како Спомен-куќа на Али Риза Ефенди) — куќа во селото Коџаџик, Македонија. Куќата е прогласена за споменик на културата на Македонија.
Куќата претставува родна куќа на Али Риза Ефенди, татко на Мустафа Кемал Ататурк, основоположникот на современа Турција.
Местоположба
Родната куќа на Ататурк се наоѓа на североисточниот крај од селото Коџаџик, на карпест и стрмен терен, со поглед кон тврдината Коџаџик.
Животопис на Али Риза
Таткото на Кемал Мустафа, Али Риза Ефенди, е роден во куќата на својот татко Казли Хафез Ахмед, кој бил на служба во турската војска. Али Риза останал да живее во куќата во Коџаџик до втората половина на век, додека кон крајот на  век се иселил со Солун и се оженил со Зебеиде Ханим, која потекнувала од старо турско семејство од Лангаса, близу Солун. Во Солун е роден нивниот син Кемал Мустафа. Али Риза, воден од желбата да ја сочува врската со родната земја, го испратил сино во војното училиште во Битола.
Историја за куќата
Куќата во која живееле семејството на Али Риза, според скромните археолошки остатоци на ниво на темелни партии и аналогиите со некои сочувани куќи во околните села, веројатно била изградена во истиот манир, како и останатите од тој период, со горенаведените архитектонски и градежни елементи.
На самото место, покрај остатоците од куќата на Али Риза, наречена уште и „куќа на семејството Ататурк“ (или „семејна куќа), во непосредна близина се наоѓаат и остатоците од друг станбен објект наречен „роднинска куќа“. Заедно, остатоците од тие две градби претставуваат единствена целина, како сведоштво за потеклото и животот на семејството Ататурк во селото Коџаџик. На тој простор, западно од градби, се наоѓа и спомен-обележјето, кое било подигнато пред обновата на двете куќи.
Спомен-обележјето, подигнато во 2004 година, се наоѓа на најниското ниво на самото возвишение, со пристапни скали, камена ограда и плато со спомен-плоча. На мермерната спомен-плоча, на македонски и турски јазик е испишан следниот текст: „Куќата на Али Риза Ефенди во с. Коџаџик има специфично историско значење како станбен објект кој припаѓа на предците на Мустафа Кемал Ататурк”.
Обнова во 2014 г.
Врз темелите на старата куќа е изградена спомен-куќата на семејството на Ататурк. Овој меморијален комплекс се простира на повеќе од 20.000 метри квадратни каде се изградени двете автентични куќи, семејната и роднинската, а во самиот двор е изграден и амфитеатар. Овој меморијален споменик е изграден од Министерството за култура и турската агенција ТИКА. Овој музеј е отворен на 19 мај 2014 година со меѓудржавна свечена церемонија.
Архитектура
Ѕидовите на двата објекта пред нивната обнова биле од кршен необработен и полуобработен камен, измачкани со кал. Во двата објекта, подот не постоел, додека од зачуваните ѕидни остатоци се оцртувале влезовите во објектите.
UTC−7
UTC−7 (UTC−07:00) е часовен појас седум часа пред средното време по Гринич и претставува часовното отстапување UTC од -7 часа. Во Северна Америка се применува како „планинско стандардно време“ (Mountain Standard Time, MST) во постудениот дел од годината и како „тихоокеанско летно време“ (Pacific Daylight Time, PDT) во текот на останатите 8 месеци. Неколку места го користат преку целата година.
Список на државни водачи во 1553 година
Ова е список на државни водачи во 553 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 435
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 435 се споменува и како UGC 779, MCG 0-4-46, CGCG 385-35.
Откривање
Објектот е откриен на 23 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 13 м 59,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 2° 4' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Други поделби
Проучување на NGC 435 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4434. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 217; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 20. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1259.
Шкичмок
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Смртта на Марко Крале
Смртта на Марко Крале (српски: Смрт Марка Краљевиһа) - српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од познатиот српски пејач на народни песни, Филип Вишњиќ.
Содржина
Рано наутро, Крале Марко шета крај морето по планината Урвина, а Шарец се уморува и почнува да рони солзи. Тогаш, една самовила му кажува на Марко дека набргу ќе здогледа две елки и меѓу нив бунар, во бунарот ќе го види своето лице и ќе умре. Навистина се случува како што кажала самовилата и Марко сфаќа дека ќе умре. Затоа, за да не падне во рацете на Турците, тој го убива Шарец и го закопува, ги крши сабјата и копјето, боздоганот го фрла во морето, а потоа пишува писмо во кое наведува дека има три торби со богатство кои треба да се поделат на следниов начин: едниот дел да му се даде на оној кој ќе му го закопа телото, другиот дел го подарува на црквата, а третиот дел им го остава на сакатите и слепите. Потоа, Марко легнува крај бунарот и умира. Така, тој лежи една недела, а минувачите мислат дека спие и немаат храброст да го пробудат. Тогаш, крај бунарот поминува калуѓерот Васо од светогорскиот манастир Хиландар, заедно со својот ученик Исаија. Калуѓерот го забележува писмото што го оставил Марко и дознава дека е мртов, го зема неговото богатство, а телото му го закопува во црквата во Хиландар при што не остава никаков знак на гробот за никој да не му се одмаздува на мртвото тело на Марко.
Обединети Арапски Емирати
Обединети Арапски Емирати или ОАЕ (арапски: دولة الإمارات العربية المتحدة) — држава во Југозападна Азија. Се наоѓаат на полуостровот Арабија. Се состојат од седум емирати. Главен град е Абу Даби.
Потекло на поимот
Името на државата Обединети Арапски Емирати е самото описливо. „Обединети“ се однесува на федералниот систем на управување на државата, „арапски“ се однесува на етно-географското потекло на народот и регионот (види Саудиска Арабија) и „емирати“ се федералните единици каде управува емир. Поранешните имиња на државата биле Примирски Оман и Примирски Држави. Имињата ги добиле кога се ослободиле од британската колонизација и биле отфрлени со воведувањето на денешното име. Имињата потекнуваат од името Оман, а „примирни“ се однесува на примирјето меѓу Обединетото Кралство и локалните шеици.
Историја
Обединетите Арапски Емирати се изворно формирани од организираниот Арапски Полуостров низ јужниот брег Персискиот Залив и северозападниот брег на заливот на Оман. Тоа е дел на Оман и затоа е наречен Заливот на Оман. ОАЕ се создадени во 1971 кога емиратите се одединиле во една обединета држава. Таа е развиена во модерна високодоходна држава.
Географија и клима
Обединетите Арапски Емирати се сместени во Југозападна Азија граничејки со Оманскиот и Персискиот Залив. Помеѓу Султанството Оман и Саудиска Арабија.Обединетите Арапски Емирати лежат помеѓу 22°50′ и 26° СГШ и помеѓу 51° и 56°25′ ИГД .Со 530 км граничи со Саудиска Арабија на запад, југ и југоисток, а со 450 км граничи со Оман на југоисток и североисток. Земјата граничи и со Катар во Хавр ел-Удајд, област која е прототип за актуелен конфликт.
Политички систем
Претседателството и Премиерството на Обединетите Арапски Емирати наследно од родот (кланот) ел-Нахјан на Абу Даби и родот ел-Мактум од Дубаи. Врховното собрание,тоа го сочинуваат 7 емирати, Се бира и Совет на министри додека еден член е именуван од 40 членови. Тука е и сојузниот судски систем на сите емирати, освен Рас ел-Хајма кој е зачленет во сојузниот систем. Шеикот Зајед ел-Султан ел-Нахјан бил претседател на унијата сè до 2 ноември 2004 г, односно до неговата смрт. Врховното собрание го назначи за претседател Халифа бин Зајед ел-Нахјанм сино на Зајед бин Султан. Опати (2008) ги опишуива владините политичари во ОАЕ како една елитна класа на кралски владетели кои ги донесуваат сите одлуки во земјата во поглед на политиката и економијата во која се спроведува сè посовремена бирократија.
Административна поделба
ОАР се состои од седум емирати. Најнаселен е Абу Даби, со 38% од земјата. Во градот Дубаи живеат уште 30% од жителите, што значи дека во овие две подрачја живеат над две третини од населението.
Стопанство
Соединетите арапски емирати имаат рапидно растечка економија и високи стандарди. По економско производство е 14 место во светот и трето на Блискиот Исток по Катар и Кувајт. Има повеќе различни проценувања на растењето на економското производство во ОАЕ. Како и да е, сите статистики покажуваат дека ОАР моментално има една од најбрзорастечките економии во светот. Според скорешен извештај на министерството за финансии, економскита трговија се покачила за 35% во 2006 година на 175 милијарди долари, во споредба со 130 милијарди во 2005 година. Иако ОАЕ стануваат сè помалку зависни на природните ресурси за развој на економијата, извозот на нафтата и земен гас сѐ уште игра важна улога во економијата. Огромниот градежен расцут и сè поголемата производна основа останати услуви им на помагаат ОАЕ да ја пренасочи својата економија. Во земјата моментално има вложени 350 милијарди долари во активни градежни проекти. Едни од тие проекти се Бурџ Халифа, Дубајскиот аеродром и Палмините Острови - најголеми уметнички вештачки острови во светот. Потоа следуваат, „Дубај Мол“, кој претставува најголемиот трговски центар на светот, и рачно направениот архипелаг наречен „Свет“, предвиден да ја прошири брзорастечката туристичка дејност. Во забавниот сектор игра улога „Дубаиленд“, двојно поголем од Дизниленд, Спортскиот град - Дубаи кој вдомува спортски групи, со можност и за приредување на олимпијада.
IC 325
IC 325 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 325 се споменува и како ESO 140-33, AM 1834-573, IRAS 18341-5732.
Откривање
Објектот е откриен на 14 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 325 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 325 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 38 м 25,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 29' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 94°.
Други поделби
Проучување на IC 325 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62175.
Религија во Чешка
Чешка, заедно со Естонија, е една од најмалку религиозните популации во цела Европа. Според пописот од 2001 година, 59% од земјата се агностици, атеисти или нерелигиозни, 26,8% се Римокатолици и 2.5% се протестанти.
Според најновите податоци на Евробарометар од 2005, 19% од Чешките граѓаните одговориле дека "тие веруваат дека постои Бог" (втора најниска стапка меѓу земјите на Европската Унија по Естонија со 16%),.
Розвел
Розвел може да се однесува на:
Јашуна
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Мексико.
Стара Кресна
Стара Кресна — село во Општина Кресна, во регионот Пиринска Македонија, во југозападниот дел на Бугарија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во планинскиот регион на општината, во западните падини на Пирин Планина. Оддалечено е 14 километри северно од гратчето Кресна и 39 километри јужно од Горна Џумаја.
Име
Името на селото е само Кресна до 29 септември 1978 г., когато селището Гара Пирин е обявено за град с ново име Кресна, а едноименното село е преименувано во Стара Кресна.
Историја
Во XIX век селото е дел од Мелничката каза на Серскиот санџак во Отоманското Царство. Во македонската историја селото е значајно бидејќи претставувало центар на Македонското востание, кое било кренато на 5 октомври 1878 година. Честопати во историските извори поради името на селото и востанието се среќава и како Кресненско востание.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) кон краjот на ХІХ век, во селото имало 700 жители, сите Македонци.
Во 1901 година во Кресна по иницијатива на Јане Сандански е основан комитет на ВМОРО. Претстедател на комитетот е Андреј Мицов од Кресна, а одговорен на пунктот - брат му Прокоп Мицов.
Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Стара Кресна имало 720 Македонци егзархисти.
Демографија
Според пописот од 2011 година, во селото живееле 71 жител.
На табелата е прикажан националниот состав на населението во селото: На табелата е прикажан бројот на населението во Стара Кресна за периодот 1965-2011:
Мексико Виехо
бил стар мајански град, денес археолошко наоѓалиште во Гватемала.
Машка кошаркарска репрезентација на Естонија
Машката кошаркарска репрезентација на Естонија е репрезентацијата кој ја претставува државата на меѓународните кошаркарски турнири. Естонија е член на ФИБА Европа од 1992. Естонија има едно учество на Олимпијадата (1936 година), нема учество на светските турнири и има четири учества на Евробаскетот (1937, 1939, 1993, 2001).
Тед Остром
Тед Бенгт Георг Остром (28 мај 1945 година) е шведски глумец. Како студент, Остром студирал во музичкото училиште Адолф Фредрик во Стокхолм. Тој се појавил во повеќе од 20 филмови и телевизиски емисии од 1970 година.
Јаток
Јаток – конец, предено и сл. што се вткајува во основата при ткаење. Јатокот се поставува по ширината на ткаењето. Заедно со основата ја формираат ткаенината. При ткаењето јатокот се поставува на совалка која се „фрла“ низа „пазувата“ на основата од едната на другата страна на нишките, потоа се менува положбата на ништите (дел од разбојот низ кој се провлечени нишките и со кој тие се движат горе-долу при ткаењето), со брдилото се натиснува ткаеното и постапката се повторува.
Бидејќи јатокот не се оптегнува на разбојот вообичаено тој не е јак како основата. Се изработува од природни материјали волна, лен и памук, но и од синтетички материјали како најлон или вискоза.
Јатокот може да биде еднообразен, но исто така може да се разликува по боја или материјал од кој се добива, во зависност од тоа каква ткаенина треба да се добие.
Антонио Данилоски
Антонио Данилоски (10 јули 1990 - 28 јули 2010) бил професионален македонски кантер страјк играч кој последно играл за германскиот кантер страјк клан Моusesports. Антонио починал на 28 јули 2010 година во сообраќајна несреќа.
NGC 4257
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4257 се споменува и како MCG 1-31-49, CGCG 42-6, VCC 323.
Откривање
Објектот е откриен на 21 април 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4257 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4257 има привидни димензии од 1,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на NGC 4257 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39624. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 287. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
Список на државни водачи во 447 година
Ова е список на државни водачи во 47 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Фросина Пармаковска
Фросина Пармаковска — македонска писателка.
Фросина Пармаковска е родена во Скопје, 1985 г. Дипломирала на Филолошки факултет, катедра за Општа и компаративна книжевност. Магистрирала на Институт за македонска книжевност, на тема „Варијации на магичниот реализам во светскиот и македонскиот роман“. Има објавувано раскази во книжевни списанија, а во 2013 г. го објави романот „Пишувајќи ги изгубените топки“ (Култура). Нејзиниот втор роман, „Вишнова хроника“ (2014, Или-Или) влезе во финале за наградата Роман на годината на „Утрински Весник“. Преведен е на бугарски и украински јазик. „Одбројување“ (2017, Или-или) е нејзин трет роман, за кој ја доби наградата Роман на годината за 2017 година. Во септември 2020 година излезе нејзиниот четврт роман „На враќање“ во издание на Или-Или. Член е на ДПМ од февруари 2018 година.
Религија во Кипар
Поголемиот дел од Кипарските Грци, а со тоа и мнозинството од населението на Кипар, се членови на автокефалната Кипарска православна црква, додека кипарските Турци се претежно муслимани. Според Евробарометар 2005 година, Кипар е една од најголемите религиозни земји во Европа, заедно со Турција, Малта, Романија, Грција и Полска. Освен православните христијани и муслиманските заедници, во земјата живеат и помали религиозни заедници како бахаите, евреите, протестантска, католичка, маронити и членови на Ерменската апостолска црква.
Кипарска православна Црква
Најголемата црква во Кипар е Кипарската православна црква. Таа се има здобиено со афтокефалност и истата е признаена од страна на Вселенскиот Патријарх во Цариград, задржувајќи ја комплетната административна автономија на својот архиепископ. Големиот раскол, која довела до поделба на црквата на католичка и православна, имала големи последици за Кипарската црква. Во времето кога земјата била под контрола на Венецијанската република, црвата била под големо влијание на Папата. По заземањето на островот од страна на Османлиите, црквата имала своја автономија и право на религиозен обред. По основањето на државата, архиепископот Макариос III бил избран за претседател на републиката и на таа позиција се задржал до неговата смрт во 1977 година. Негов наследник бил Кристостомос, кој управувал до 2006 година.
Ислам
Исламот во Кипар бил воведен кога калифот Утман го освоил Кипар во 649. Муслиманите се населиле скоро на целата територија на Кипар, но по настаните од 1974 година тие главно се концентрирани во Северен Кипар.
До 1974 година, кипарските Турци (со муслиманската заедница на Кипар) се околу 18% од населението на островот или околу 264.172 Муслимани. На островот има неколку важни исламски исламски храмови вклучувајќи ја Хала Султан Теќе / Ум Харам џамија во Ларнака и џамијата Семикије.
Маронити
Во Кипар живеат и околу 20.000 Маронити, а нивното потекло води од Либан.
Римокатолици
Католичката црква на Кипар е дел од Римокатоличката црква, под духовно водство на папата во Рим. Нивниот број се движи околу 10.000 или околу 1% од вкупното население. Повеќето католички верници се или Маронити со сопствен архиепископ, или Латини, под Патријаршијата во Ерусалим.
Астероид од типот P
Астероиди од типот P — тип на астероиди со мало албедо и безличен црвеникав спектар. Се смета дека се сочинети од силикати богати со органски материи, јаглерод и безводни силикати, можеби со воден мраз во внатрешноста. Се среќаваат во надворешниот дел на астероидниот појас и подалеку. Познати се вкупно 33 вакви астероиди, меѓу кои 46 Хестија, 65 Кибела, 76 Фреја, 87 Силвија, 153 Хилда и 476 Хедвиг.
Таксономија
Системот на Дејвид Толен објавен во 1975 г. се засновал на направените набљудувања врз 110 астероиди. Според него, типот U важел за разни класи на астероиди со необични спектри кои не одговарале на типовите C и S. Во 1976 г. некои од тие астероиди со необично умерено албедо биле ставени во тип M.