cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ана Стексен
Ана Стексен била ќерка на генерал мајорот Јохан Олоф Билдау Штексен. Таа била дипломиран уметник на Универзитетот во Упсала во 1890 година, а истата година станала студент на институтот Каролинска. Специјализирала патологија и студирала во Тибинген и Париз 1898-99.
Таа се стекнала со титулата доктор на медицина во 1900 година со своето истражување дали има вистина во тогашната популарна теорија дека ракот е предизвикан од Saccharomyces cerevisiae. Нејзиното истражување не било убедливо, но доволно интересно за да собере средства за да продолжи со истражувањето. Починала поради инфекција предизвикана од нејзината работа во нејзината лабораторија.
Охтерзум
Охтерзум (Ochtersum) — општина во округот Витмунд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Охтерзум се наоѓа десет километри западно од градот Езенс на патот помеѓу Холтгаст и Утарп.
Општински единици
Општината е составена од Баркхолт, Остохтерзум и Вестохтерзум.
Максим Рилски
Максим Тадејович Рилски (Максим Тадейович Рильський; 19 март 1895 во Киев – 24 јули 1964) бил украински поет.
Тој започнал да пишува како претставник на „чистата уметничка“ доктрина, за време на сталинистичките години кога се усвоила официјалната доктрина за „социјалистички реализам“. Во 1937 година тој бил инволвиран во препишувањето на либретото на операта „Тарас Булба“ на Микола Лусенко. Подоцна, Рилски се вратил кон нео-класичните форми. Рилски се придружил на Комунистичката партија во 1943 година и бил член на Врховниот совет на СССР во 1946 година. Тој се стекнал со престижната Ленинова награда во 1960 година.
Долгонога шлука
Долгоногата шлука, е широко распространета крајбрежна птица со многу долги нозе. Повеќето извори денес сугерираат дека постојат 2-4 вида. Оваа птица ја има и во Македонија.
Опис
Возрасните долгоноги шлуки се долги 33-36 см. Имаат долги розови нозе, долг тенок црн клун и се црнкави одозгора и бели одоздола, со бел врат и глава. Мажјаците имаат црн грб, често со зеленикав сјај. Кај женките, пак, грбот има кафевкава нијанса која е во контраст со црните пердуви на крилјата. Младенчињата имаат сиво наместо црно и песочна нијанса на крилјата.
Таксономија и систематизација
Таксономијата на оваа птица е сè уште проблематична. Некои издвојуваат најмногу 5 вида, а други, пак, сите ги сметаат за подвидови. Најприфатена таксономија е следната:
Поведение
Живеалиштето за размножување на долгоногата шлука се мочуриштата, плитките езера и вештачки езерца. Некои популации се птици преселници и се селат на океанските крајбрежја зиме, a оние од потоплите краишта се постојани жители и само посетители на некои региони.
Космос-1563
Космос-1563 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 мај 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1563 бил комуникациски сателит.
Долгонога шлука
Поведение
Се гнездат на оголено место на земја, во близина на водата, обично во помали групи.
Долгоногата шлука е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
Космос-1563
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1476 км, а најмалото на 1438.
Цар на Мексико
Цар на Мексико (Emperador de México) — владетел на Мексико на два непоследователни наврата во XIX век.
Со осамостојувањето од Шпанија во 1821 г. Мексико станало независна монархија — Првото Мексиканско Царство (1822–1823). Набргу монархијата е заменета со Првата Мексиканска Република. Во 1860-тите Мексико повторно станало монархија — Второто Мексиканско Царство (1864–1867).
Обата цара биле насилно симнати од власт и погубени.
Cladonia carneola
Cladonia carneola или крунисаниот лишај од чаши е вид на фрутикозни, чашки лишаи од фамилијата Cladoniaceae. Тој беше опишан како нов вид од шведскиот миколог Елиас Магнус Фрис. Лихениколозни габи кои се регистрирани како растат на Cladonia carneola вклучуваат Phaeopyxis punctum и Taeniolella beschiana.
Шарено муварче
Шарено муварче ( Ficedula semitorquata) е мала врапчевидна птица од фамилијата на муволовци од Стариот свет, еден од четирите видови црно-бели муварчиња од Западна Палеарктичка. Се размножува во планинските шуми на југоисточниот агол на Европа ( Балканскиот полуостров ) до северозападниот дел на Иран. Се сели, презимува во Централна и Источна Африка. Тоа е редок скитник во западна Европа. Студиите за следење со помош на геолокатори открија дека временските услови за време на пролетната преселба може да имаат големо влијание врз времето на преселба на полукуларните муварчиња и преживувањето на возрасните птици.
Мажјаците, женките и малите ловци со шареното муварче ја заменуваат црната боја со бледо кафеава, и може да биде многу тешко да се разликуваат од другите фаќачи на муви Ficedula, особено од муарчето. Разликата е во тоа што полукругот може да покаже бела прачка од второто крило, но многу поединци не се одвојуваат на терен.
Шарените муварчиња се птици од појаси на листопадни шуми, особено даб и габер, во планинските области. Тие градат отворено гнездо во родни дупки за дрвја и стари гнезда на клукајдрвци, исто така, видот може да окупира гнездо-кутии. Големината на спојката е 4-7 јајца. Песната е повторно средно меѓу муварчето и шарената мува, со бавни напнати свирежи, но некои ритмички елементи.
962
962 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 962 година од новата ера, 962. од првиот милениум, 62. од X век и трета од 960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6470 и 6471 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5712 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4722 и 4723 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1715.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 962 година се протега во 3598 и 3599, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3658 и 3659 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1505. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 350 и 351 исламска година.
Радиоастрон
Радиоастрон (или Спектар-Р, Спектр-Р) — руски вселенски радиотелескоп, изработен со средства од Австровселенскиот центар на РАН, а лансиран во Земјината орбита на 18 јули 2011, со перигеј од 10.000 км и апогеј од 390.000 км.
„Радиоастрон“ е дело на повеќе установи: Австровселенскиот центар на физичкиот институт „П.Н. Лебедев“ при Руската академија на науките, НПО Лавочкин и Роскосмос во соработка со разни руски и меѓународни организации. Работата на проектот траела повеќе од 20 години.
Оваа астрофизичка вселенска опсерваторија е наменета за радио-астрофизичко набљудувања на вонгалактички објекти со ултрависока разделна моќ со радиоинтерферометриски методи, во содејство со земски радиотелескопи во брановодолжински опсег од 1,35 – 6,0; 18,0; 92,0 см, како и истражување на својствата на краЗемјината и меѓупланетарната плазма. Радиоастрон ќе овозможи набљудување на вселената со извондредно високо аголно разложување. Со ова се ветува разоткривање на загатките на длабоката вселена. Радиоастрон е најголемиот телескоп во вселената. Телескопот има облик на цвет, лиишто 27 листови се отвораат во рок од 30 минути.
При лансирање, леталото имало маса од 5.000 кг. За превоз е употребена носечка ракета „Зенит-2SLБ“ со горен степен „Фрегат-2СБ“. Главната научна цел на мисијата е изучување на разни астрономски објекти при аголно разложување од неколку милионити делови од една лачна секунда.
Носечката ракета на опсерваторијата е лансирана од платформата 45 на космодромот Бајконур на 18 јули во 06:31 MSK.
Аника Хан-Енглунд
Аника Хан-Енглунд е шведски дипломат. Таа е амбасадор во Белгија и Луксембург.
Кариера
Таа била советник на Европскиот парламент. Таа го посетувала Универзитетот во Луксембург. Таа го поддржала Меѓународниот ден против хомофобијата, бифобијата и трансфобијата. Таа зборувала на Конференција за родова еднаквост. Таа зборувала на Меѓународниот ден на жената, во Амбасадата на Данска. Таа го прославила Националниот ден на Шведска и Денот на италијанската република.
Таа била претставник на Советот за гранични бариери.
Ќучукли Махала
Ќучукли Махала — село во Егејска Македонија, Република Грција.
ОУ „Фаик Коница“ - Радуша
Основно училиште „Фаик Коница“ (официјално: Основно општинско училиште „Фаик Коница“ - Радуша; скратено: ООУ „Фаик Коница“) — централно основно училиште во селото Радуша.
Училиштето е именувано по албанскиот културен деец Фаик Коница.
Историја
За време на воениот конфликт во 2001 година, училиштето било оштетено.
Подрачни училишта
Во составот на училиштето влегуваат следниве подрачни училишта:
Републички пат III-109
Републички пат IIІ-109 (Републикански път IIІ-109) — третокласен пат од републичката патна мрежа на Бугарија кој се протега во Светиврачко, Пиринска Македонија Има должина од 12,5 км.
Патот се двои налево при 435,8-ми км на патот I-1 југозападно од с. Ново Делчево и се упатува на исток низ источниот дел на Светиврачко-петричката Котлина. Минува низ селата Спатово и Хотово и навлегува во крајните разграноци на Пирин. Поминува низ с. Дере Мислим (Лозеница), свртува на североисток и стасува до гратчето Мелник.
Црква „Св. Никола“ - Лажани
Свети Никола — главна селска црква во прилепското село Лажани, Македонија.
Црквата се наоѓа надвор од селото. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Местоположба
Црквата е сместена надвор од селото Лажани и до нејзе води асфалтиран пат.
Историја
Црквата е изградена во периодот од 1987 до 1989 година. Дарители на храмот биле жителите на Дебреште, Пешталево, Средорек, Секирци, Маргари, Ропотово, Кошино, Кривогаштани, Селце, Белица, Костинци, Долгаец; значителни придонеси дале Ж. Талески од Саждево и Р. Димоски од Црнилиште.
Иконостас
Храмот има резбан иконостас од дрво, дело на охридските копаничари Никола Пљаковски и Цветан Николовски.
Бленда Маргарета Хегарт
Бленда Маргарета Хегарт (13 јануари 1932 - 22 јуни 2005 година) била шведски дипломат. Таа била шведски генерален конзул во Лос Анџелес 1983-89, амбасадор во Даблин 1989-93 и генерален конзул во Хамбург 1993-97.
Кариера
Таа била член на одборот на Женскиот одбор на пазарот на труд ( Arbetsmarknadens kvinnonämnd ) од 1967 година и во Советот за обука на државни службеници во индустријата ( Rådet för tjänstemannautbildning inom industrin ) од 1969 година Хегард била член и експерт во повеќе владини комисии и агенции од областа на пазарот на трудот, надворешната трговија, социјалната политика, образовната политика и истите во заедничките тела и партнерите на пазарот на трудот. Таа била шведски претставник во различни тела на ОЕЦД, Одборот за индустриски развој и во нордиската соработка и многу повеќе.
Во 1989 година, таа била наградена со почесен доктор по правни науки од Калифорнискиот Лутерански универзитет (CLU) за нејзиниот придонес како странски службеник во Европа и САД. Хегард, која неформално служела како прв дипломат на CLU во резиденција два месеци во текот на пролетниот семестар 1998 година, се вратила на Калифорнискиот Лутерански универзитет за пролетниот семестар 1999 година, предавајќи го курсот насловен „Европа во транзиција: економски, политички и културни димензии на европската интеграција“. и спровела серија колоквиуми во кампусот и водечки дискусии како гостин-предавач на постдипломски и додипломски часови. Хегард го основала Шведскиот женски форум, мултипрофесионална мрежа за размена на искуства и поддршка за жените високо во кариерата.
Максим Танк
Максим Танк (Максiм Танк, Максим Танк, вистинско име Евгениј Скурко, — ) бил белоруско-советски поет и преведувач. Бил директор на врховниот совет на Белоруската Советска Социјалистичка Република од 1965 до 1971. Се родил во селото Пилковкина, денес Минска област, Белорусија. Танк починал во Минск, Белорусија во 1995.
Збирка цитати:
Поеми:
Алма Сундквист
Алма Марија Катарина Сундквист (1872–1940) била шведски лекар и пионерски специјалист за лекување на венерични болести. Посветена активистка за женски права, таа водела кампања за подобри услови за работа на жените, ги решавала проблемите поврзани со нехигиенските домови и проституцијата и ја промовирала потребата за сексуално образование за девојчиња. Таа се борела за правото на глас на жените, придонесувајќи за инаугуративниот состанок на Шведското здружение за право на глас на жените (ФКПР) во јуни 1902 година. На меѓународно ниво, во 1919 година таа ја претставувала Шведска на основањето на Меѓународната асоцијација на медицински жени во Њујорк и присуствувала на Првиот меѓународен конгрес на работничките жени во Вашингтон, во раните 1930-ти, во име на Друштвото на народите, таа била една од тројцата соработници на извештајот за трговија на робови со жени и деца во земјите од Азија.
61 п.н.е.
61 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 61. година пред новата ера, 61. од првиот милениум п.н.е., 61. од 1 век п.н.е. и втора од 60-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 61 година се протега во 2575 и 2576, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2635 и 2636 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 482. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 703 и 702 исламска година пред хиџра.
Кулан (опсадна машина)
Кулан била посткласична римска опсадна машина, кој го добил името по начинот на кој таа удира, кој е сличен на ударите на куланот (диво магаре). Машината е вид на катапулт кој користи вртлив притисок од извртена ортома, за зачувување на енергија за ударот.
Куланот се состоел од рамка која лежела на земја за чиј преден крај вила поврзана вертиканла рамка од полно дрво; низ оваа рамка одела осовина, која имала една цврста препрека. На крајот на препреката иамло чатал кој го исфрлал проектилот.
Во акција рамката се туркала наназад, напнувајќи ги ортомите или сличните пружини со мотовило, и потоа наеднаш се отпуштала. Препреката така удирала во запиралката на вертикалната рамка, и проектилот од крајот на препреката бил исфрлан.
Куланите во Римското Царство се користеле за опсади на тврдини и населби. Кај нив често се употребувале огромни камења кои се облевале со запалива материја и се палеле пред исфрлање.
Во средниот век (запишано околу 1200) се користела помалку моќна варијанта на куланот која користела прицврстен сад наместо чатал. Ова служело за исфрлање на многу проектили со мала големина, наместо еден голем. Оваа машина исто така се нарекува мангонел, иако истото име се користи и за неколку разни опсадни машини.
Космос-1564
Космос-1564 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 мај 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1564 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1475 км, а најмалото на 1424.
961
961 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 961 година од новата ера, 961. од првиот милениум, 61. од X век и втора од 960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 961 година се протега во 3597 и 3598, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3657 и 3658 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1504. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 349 и 350 исламска година.
ОУ „Фаик Коница“ - Слупчане
Фаик Коница — основно училиште во Слупчане, Општина Липково.
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2010 - слалом за жени
Со почеток во 10:00 по месно време (UTC-8) се одржа првата трка, а со почеток во 13:00 втората.
Во конкуренција на 87 натпреварувачи од 47 земји, златниот медал го освои Германката Марија Риш.
Јарослав Павуљак
Јарослав Иванович Павуљак (30 април 1948 – 25 ноември 2010), бил украински поет.
Животопис
Роден е во селото Настасив во Тернопилската област, во западна Украина. Тој учел на училиштето за уметности во Лавов, поточно керамика. Тој завршил во 1967 година и започнал да работи вио различни галерии.
Дела
Павуљак објавил три книги со поезија:
Ана Карин Енестрем
Ана Карин Енестрем е шведска дипломатка која служела како шведски постојан претставник во Обединетите нации, откако ги предала своите акредитивни писма на 6 јануари 2020 година. Таа била заменик постојан претставник од 2019 година.
Ран живот и образование
Енестрем се здобила со магистер по правни науки на Универзитетот во Упсала.
Кариера
Претходно во нејзината кариера, Енестрем служела како претставник на Политичкиот и безбедносен комитет во Постојаното претставништво на Шведска во Европската унија во Брисел.
Енестрем била специјален пратеник во Авганистан и Пакистан во 2009 година, откако била амбасадор во тие земји во 2007 година.
NGC 7793
NGC 7793 — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7793 се споменува и како ESO 349-12, MCG -6-1-9, AM 2355-325, IRAS 23552-3252.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јули 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7793 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7793 има привидни димензии од 9,3' х 6,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 57 м 49,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 35' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 98°.
Јан Гарбарек
Јан Гарбарек  (роден на 4 март 1947 година) е норвешки џез саксофонист, кој исто така е активен во класична музика.
Гарбарек е роден во Мајсен, Остфолд, југоисточна Норвешка, како единствено дете на поранешен полски воен затвореник, Чеслав Гарбарек, и ќерка на норвешки фармер. Тој пораснал во Осло, без државјанство до седумгодишна возраст, бидејќи во тоа време немало автоматско доделување државјанство во Норвешка. Кога имал 21 година, се оженил со Вигдис Гарбарек. Тој е татко на музичар и композитор Ања Гарбарек.
Животопис
Стилот на Гарбарек вклучува тон со остри рабови, долги, остри, постојани ноти.
Тој ја започна својата кариера во доцните 1960-ти, особено со снимки од американскиот џез композитор Џорџ Расел (како што е  Електронска соната за душите сакани од природата ).
До 1973 година тој им го свртел грбот на суровите дисонанции на авангардниот џез, задржувајќи го само својот тон од претходниот пристап. Гарбарек доби пошироко признание преку неговата работа со европскиот квартет на пијанистот Кит Џарет кој ги издаде албумите  Припаѓање  (1974),  Моја песна  (1977) и снимките во живо  Лични планини  (1979) и  Голи мравки  (1979). Тој исто така беше истакнат солист на оркестарските дела на Џарет  Luminessence  (1974) и  Arbor Zena  (1975).
Како композитор, Гарбарек има тенденција да црпи многу од Скандинавија народни мелодии, наследство од неговото влијание Ајлер. Тој е, исто така, пионер на амбиентална џез композиција, особено на неговиот албум од 1976 година  Dis  соработка со гитаристот Ralph Towner, кој го карактеризираше препознатливиот звук на ветерна харфа на неколку патеки. Овој текстурален пристап, кој ги отфрла традиционалните поими за тематска импровизација (најдобар пример од Сони Ролинс) во корист на стилот опишан од критичарите Ричард Кук и Брајан Мортон како „вајарски по неговото влијание“, критички предизвикува поделби. Помеандрираните снимки на Гарбарек често се етикетирани како new-age music, или нејзини духовни предци. Други експерименти вклучуваат поставување на збирка песни на Olav H. Hauge на музика, со еден саксофон кој го надополнува целосниот мешан хор; ова доведе до забележителни настапи со Grex Vocalis. Во 1980-тите, музиката на Гарбарек почна да инкорпорира синтисајзер и елементи од светска музика. Тој соработувал со индиски и пакистански музичари како што се Трилок Гурту, Закир Хусеин, Харипрасад Чауразија и Баде Фатех Али Кан. Гарбарек е заслужен за компонирањето оригинална музика за филмот од 2000 година  Кипур .
Во 1994 година, за време на зголемената популарност на Грегоријанско пеење, неговиот албум  Officium , соработка со рана музика вокални изведувачи Хилијард Ансамбл, стана еден од најпродаваните албуми на ECM на сите времиња, достигнувајќи ги поп-листите во неколку европски земји и беше проследено со продолжение,  Mnemosyne , во 1999 година. Officium Novum , уште еден албум за продолжение, беше издаден во септември 2010 година. Во 2005 година, неговиот албум  In Praise of Dreams  беше номиниран за Греми награда. Првиот албум во живо на Гарбарек  Дрезден  беше издаден во 2009 година,.
Композитор и соло изведувач
(ECM, 1978) со Бил Конорс и Нана Васконселос со Рајнер Брунингхаус со Устад Фатех Али Кан со Ансамблот Хилиард со Ансамблот Хилиард
Соавтор и соло изведувач
Со Бил Конорс Со Дејвид Дарлинг Со Пол Гигер Со Егберто Гисмонти Со Трилок Гурту
Со Чарли Хејден и Егберто Гисмонти
Со Гија Канчели Со Елени Караиндру Со Ким Кашкашијан Со Ману Каче Со Карин Крог Со Art Lande Со Мерилин Мазур Со Гери Пикок Со Terje Rypdal Со Џорџ Расел Со Л. Шанкар' Со Ралф Таунер Со Јан Ерик Волд Со Мирослав Витоус Со Еберхард Вебер Со Кени Вилер
NGC 786
Откривање
Телото е откриено на 26 септември 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 786 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 786 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 1 м 24,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 15° 38' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на NGC 786 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7680. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 174; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1207. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 209.
Коперски Залив
Коперски Залив (Koprski zaliv, Koprski zaljev, Golfo di Capodistria) — залив во северниот дел на Јадранското Море во Словенија. Дел е од поголемиот Трстјански Залив.
Преглед
Заливот го носи името на градот Копер и претставува дел од Словенечкиот брег. Сместен е целосно на територијата на Словенија и во него се влева реката Рижана. Зафаќа површина од, протегајќи се од ’ртот Дебели Ртич крај границата со Муџа (Миље) од италијанска страна, па до ’ртот Мадина во градот Пиран, најсеверната точка на Пиранскиот Залив.
На Коперскиот Залив излегуваат градовите Копер, Анкаран, Изола, Пиран (северниот брег), како и селата Бертоки, Јагодје, Добрава, Струњан и месноста Фиеса.
Балдасаре Лонгена
Балдасаре Лонгена (итал. Baldassare Longhena; – ) — венецијански архитект од XVII век, еден од најголемите барокни дејци во своето време.
Животопис
Лонгена е роден во Венеција, учел кај архитектот Винченцо Скамоци. По смртта на својот учител ги довршил неговите згради за Новите прокурации на плоштадот Свети Марко - величествен комплекс од домови и канцеларии на венецијанските функционери кои му го даваат денешниот изглед на плоштадот.
Неговото најпознато дело е отмено украсената базилика Санта Марија дела Салуте, започната во 1631 г. како благодарност кон Дева Марија за спасот на Венеција од чума. Оваа двокуполна црква на полуостровот помеѓу Големиот канал итн. „Сплавови“ е една од најпознатите знаменитости на градот. Главниот влез на црквата, обликуван по пример на римските триумфални арки, подоцна станал предмет на имитација во неколку последователни катедрали во Венеција и пошироко.
Лонгена проектирал многу други цркви во Венеција, меѓу кои се т.н. Оспедалетска црква и црквата Санта Марија дељи Скалци, изградени помеѓу 1656 и 1680 г., иако фасадата на второспоменатата црква е дело на Џузепе Сарди.
Едно од неговите најголеми дела е катедралата во Кјоџа, изведена помеѓу 1624 и 1647 г. Со завршувањето на катедралата, Лонгена проектирал две елегантни палати на Големиот канал во Венеција - Ка' Рецонико и Ка' Пезаро, обете завршени по неговата смрт.
Починал во Венеција во 1682 г.
Екатарина Велика
Екатарина Велика (скратено ЕКВ) била рок група од Белград и еден од најуспешните и највлијателни бендови на просторот на поранешна Југославија.
Сржта на бендот ја сочинувале гитаристот и пејач Милан Младеновиќ, клавијатуристката Маргита Стефановиќ и басистот Бојан Печар.
Црква „Св. Никола“ - Љубојно
'''Св. Никола''' — црква во ресенското село Љубојно. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Екатарина Велика
Почетоци
Оваа група на почетокот се викала Катaрина II и била создадена во 1982 година во Белград по распадот на бендот Шарло Акробата, од страна на пејачот Милан Младеновиќ, гитаристот Драгомир “Гаги“ Михајловиќ, басистот Зоран Радомировиќ-Шваба и тапанарот Душан Дејановиќ. Групата е именувана по Гагиевата девојка, катарина. Во текот на 1982 на бендот и се придружува и Маргита “Маги“ Стефановиќ. Радомировиќ набрзо потоа преминува во бендот Ду Ду А, а Душан Дејановиќ во Дисциплина кичме, додека едно време тапанар бил Бранко "Манго" Куштрин. На почетокот на 1983 година на местото тапанар доаѓа Ивица “Вд“ Вдовиќ, бившиот тапанар на Шарло Акробата, а басист станува Бојан Печар, со што е формирана конечната ритам секција на бендот. Дефинитивната и последна постава на катарина II - Младеновиќ, Михајловиќ, Стефановиќ, Печар и Вдовиќ - започнуваат во 1983 со работата на нивниот деби албум.
Катарина II
Во пролетта 1983 Катaрина II учествува на Загрепското биенале и добива солидни критики. Материјалот за првиот албум го снимаат набрзо после тоа, а на него како гостин се појавува глумецот Светислав “Буле“ Гонциќ. Материјалот е сниман во студиото "Друга маца" чиј сопственик бил Енцо Лесиќ кого што Милан Младеновиќ го познавал од работата со групата Шарло Акробата. За жал, поради лошите услови на снимање материјалот пропаѓа, а групата е принудена повторно да го сними севкупниот албум. На повик на колегата музичар Срѓан Марјановиќ, тоа го направиле следната година во студиото ZKP RTLJ во Љубљана.
Набрзо по излегувањето на албумот, бендот претрпува повторна измена на составот. Како и во времето на бендовите Лимуново дрво и Шарло Акробата, несогласувањето меѓу Младеновиќ и Михајловиќ и понатаму постои. Михајловиќ набрзо доаѓа и во судир со законот и заминува во затвор, а веднаш по излегувањето му е соопштено дека веќе не е член на бендот. Како што тој тврдел дека има авторски права на името Катарина II, бендот бил принуден да избере ново име. Останатите чланови го бираат новото име Екатарина Велика (по Екатарина Велика, руската царица), подоцна скратено на ЕКВ и под тоа име работаат до крајот на кариерата. Набрзо, поради проблеми се дрогата и болести, и тапанарот Вдовиќ заминува од бендот и завршува во Ду Ду А. Негова замена е Иван “Фирчи” Феце (претходно член на Луна, Џакарта).
Екатарина Велика
Благодарение на постојаните концертни настапи низ поранешна Југославија (со посебно честите концерти во Загреб, Љубљана и Белград)и емитувањето на спотовите на телевизија, Екатарина Велика полека стекнува сè поголем број поклоници. Во 1985 година групата го издава својот втор албум Екатарина Велика. Албумот е снимен во загрепското студио СИМ со продуцентот Владимир Смолец, а на него како гости се појавуваат Масимо Савиќ, во тоа време пејач на хрватскиот бенд Доријан Греј, како и Томо Ин Дер Мулен, гитаристот на составот Карлови Вари. Новиот материјал донел извесни промени во звукот со оглед на тоа дека во однос на претходниот албум бил со забележително побрз ритам и поенергичен. Сепак, и на него се присутни препознатливите обележја на бендот: длабоко суптилни тонови како и Милановите херметични, интроспективни и метафорични текстови. Албумот со својот омот кој го осмислил и дизајнирал Душан Герзиќ покажувал и одредени уметнички амбиции, бидејќи ги прикажувал членовите на бендот насликани во манир на индијанските обредни тетоважи.
Второто издание му ги донело на бендот првите вистински хитови, песните "Очи боје меда", "Tattoo" и "Модро и зелено". На 22 март 1985 за првпат свират надвор од Југославија, на манифестацијата "Денови на културата" во Торино,  Италија и оставаат позитивен впечаток. Друг забележителен настап остваруваат на концертот во Загреб кој бил дел од таканареченаата "Боље вас нашли" традиционална размена на бендови меѓу Загреб и Белград. Кон крајот на 1985 година Фирчи заминува на задолжително отслужување на војниот рок, а негова замена на тапаните е Иван “Рака“ Ранковиќ (претходно во Тврдо срце и Велике уши).
С' ветром уз лице
Во 1986 година под името С'ветром уз лице, излегува третиот албум на бендот со кој се пробиваат до пошироката публика, и кој од нив прави ѕвезди. Продуциран од страна на Милан Младеновиќ, Маргита Стефановиќ и Драган Чачиновиќ, албумот имал мошне "исполиран" звук заснован на нагласените клавијатури и на употребата на "E-mu Emulator II" 8-битен семплер. Хитовите од овој албум ги вклучувале песните "Буди сам на улици", "Као да је било некад", "Ти си сав мој бол" и "Новац у рукама". С' ветром уз лице заедно со својот комерцијален успех добил и прилично равнодушен прием од страна на критиката која се жалела дека звукот на албумот и премногу потсетува на британската група Симпл Мајндс.
Во тоа време бендот има и доста жива концертна активност, настапувајќи по градовите ширум Југославија. На концертот одржан на 2 ноември 1986 година во загрепскиот клуб "Кulušić" снимен е првиот албум во живо на бендот кој е издаден накнадно во почетокот на 1987 година како албум EKV 19LIVE!86. Истата година бендот се враќа од турнејата и во Белград триумфално ја завршува концертната сезона со серија од шест распродадени концерти во београдскиот Младински дом (срп. Дом омладине).
Во пролетта истата година Иван Ранковиќ одлучува да го напушти бендот за да може со пријателите од својот стар бенд Тврдо срце и Велике уши да ја формира групата Улица од месеца. Нов тапанар станува Срѓан "Жика" Тодоровиќ (претходно: Радничка контрола, Безобразно зелено, Дисциплина кичме) кој својот прв концерт со групата го има во парискиот клуб "La Locomotive". Тодоровиќ во групата доаѓа од Дисциплина кичме, која од самиот почеток важела за своевиден соперник, прво на групата Катарина II, а потоа и на Екатарина Велика.
Љубав
После измената на составот, бендот го снима својот четврт студиски албум насловен како Љубав кој излегува во втората половина на 1987 година. Албумот најчесто се смета за најдобро издание на бендот а воедно и за едно од најдобрите рок изданија на територијата на бивша Југославија. Ова издание се одликува со повеќе гитарски ориентиран и исполиран звук кој го донела соработката со новиот продуцент, австралискиот музичар Теодор Јани (англ.Theodore Yanni). Високо стилизираниот омот заедно го осмислиле и дизајнирале Маргита Стефановиќ и уметникот Вук Видор. Како хитови од албумот се издвојуваат песните "Земља", "Поред мене", "Љубав", "7 дана" и "Људи из градова", а се смета дека повеќето песни ги покажуваат првите траги на депресија во Милановите текстови, што најчесто се аргументита со текстот на нумерата "Тонемо".
Бендот во овој период има статус на концертна атракција кој го потврдува тоа со два последователни распродадени концерти во белградската хала "Пионир". На почеткот на 1988 година започнуваат нова турнеја на која им се придружува пејачот и гитарист на белградскиот состав Ван Гог - Звонимир Ѓукиќ "Ѓуле" и поранешната пејачка на групата Октобар 1864, Тања Јовиќевиќ. Во тоа време Фирчи се враќа од отслужување на војниот рок и повторно се приклучува кон бендот заменувајќи го Срѓан Тодоровиќ. Во бендот останува сè на сè неколку месеци, а потоа во мај 1988 се преселува во Њујорк. По заминувањето на Фирчи, Тодоровиќ се враќа во групата.
Само пар година за нас
Неколкуте хитови од албумот ги опфаќаат и песните "Круг", "Срце" и "Пар година за нас".
Во ноември 2006 година песната "Пар година за нас" е изгласана за најдобра југословенска песна на сите времиња од страна на слушателите на белградското радио Б92. Милан Младеновиќ во своето интервју за емисијата на РТС ТВБ "ТВ Постер" од 1992 година изјавил дека "Пар година за нас" е најдобрата песна која Екатарина Велика ја направила.
Дум дум
Албумот Дум дум се смета за најмрачен албум на групата. Неговата мрачност и трагична атмосфера ја отсликуваат општата состојба во Југославија која во тоа време, на почетокот на 90-те години полека се распаѓа и се приближува кон граѓанска војна.
Неко нас посматра
Поради своите едноставни музички аранжмани и текстуални концепти, албумот е сметан за најслабо ЕКВ издание. Времето сепак ги промени погледите на албумот и неговите вредности станаа поценети со текот на годините.
Крај и распад
На почетокот на 1994 година Екатарина Велика е неактивна. Милан Младеновиќ истата пролет заминува во Бразил каде заедно со пријателот и музичар Митар Суботиќ и со група бразилски музичари работи на албумот Angel's Breath. По неговото враќање во Белград бендот продолжува со концертните активности и отпочнува со работа на новиот албум чиј работен наслов е Поново заједно. Работата на албумот сепак набрзо е прекината поради здравствените проблеми на Милан. Во август 1994 година бендот свири на фестивалот во Будва и тоа е нивен последен концертен настап. Следниот ден Милан Младеновиќ е префрлен во болница каде што е откриено дека има рак на панкреасот.
Неколку месеци подоцна, на 5 ноември 1994 година, Милан Младеновиќ умира во Белград на 36 годишна возраст. Со неговата смрт Екатарина Велика престанува да постои.
Бојан Печар умира во Лондон од срцев удар на 13 октомври 1998 во 37 година од животот.
Маргита Стефановиќ починала на 18 септември 2002 година во Белград на 43 годишна возраст. Причината за смртта не е официјално потврдена, но се смета дека најверојатно умрела од последица на долгогодишното интравенозно користење на дрога.
Останатите членови на бендот кои починале се Ивица Вдовиќ (во 1992 како прва регистрирана жртва на СИДА) и Душан Дејановиќ (умрел од СИДА на 16 ноември 2000 година во Белград).
Влијание и статус
Екатарина Велика е меѓу највлијателните, ако не и највлијателниот бенд на просторот на бивша Југославија, а исто така се смета и за еден од најважните бендови на југословенската рок сцена воопшто. Многу бендови во текот на годините ги обработувале нивните хитови, но она што е карактеристично е тоа дека сите тие се имитации на темите со кои Милан Младеновиќ се занимавал како и на неговиот единствен поетски стил кои постојано се појавуваат во музиката на многу нови млади бендови.
Меѓу бендовите за кои се тврди дека се под огромно влијание на Екатарина Велика е и бендот Ван Гог кој се издигнал до статусот на еден од најпопуларните рок бендови во Србија во втората половина на 90-те години, но кој исто така е често критикуван поради претераната склоност кон имитација на ЕКВ, а посебно кога станува збор за текстовите на песните. Друг бенд на кој Екатарина Велика значајно влијаела е Block Out, кој ја обработил нивната песна "Соба" (трибјут издание "Као да је било некад") и кој често ги изведува нивните песни на своите концерти.
62 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5446 и 5447 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4688 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3698 и 3699 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 691.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 62 година се протега во 2574 и 2575, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2634 и 2635 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 481. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 704 и 703 исламска година пред хиџра.
Чуригера
Чуригера (шпански: Churriguera) било шпанско семејство со две генерации на значајни вајари и архитекти, со потекло од Барселона, но со најголемо влијание во Саламанка. По ова семејство е наречен високоукрасниот архитектонски стил „Чуригереско“.
Список на државни посети направени од Ѓорге Иванов
Според официјалната биографија на Ѓорге Иванов, во текот на својот мандат како претседател остварил рекордна дипломатска агенда со преку 200 билатерални средби со шефови на држави, преку 150 средби со премиери, претседатели на парламенти и шефови на дипломатија, преку 100 официјални, работни и неформални посети и учества на меѓународни настани. За време на својот мандат остварил повеќе од 100 средби со други странски државници, со високи претставници на меѓународни организации и со верски водачи. Бил домаќин на над 40 официјални и работни посети на шефови на држави на Република Македонија.
Катарина Сунерхаген
Катарина Стибрант Сунерхаген е лекар, истражувач и едукатор специјалист за медицина за рехабилитација. Таа е позната по своите истражувања во рехабилитација по мозочен удар. Таа во моментов е професор и раководител на истражувачката група за медицина на рехабилитација на Универзитетот во Гетеборг.
Кариера
Сунерхаген дипломирала медицина на универзитетот во Гетеборг. Поминала специјалистичка обука за медицина за рехабилитација. Таа се стекнала со доктор по филозофија за нејзиниот докторски труд насловен како Регионално ѕидно движење во левата комора. Санерхаген била вклучена во изготвување препораки за рехабилитација по мозочен удар во Европа на Светските конгреси за мозочен удар во 2010 и 2012 година. Таа е член на научни совети во организации за мозочен удар, вклучително и Здружението на жртвите од мозочен удар, Фондацијата „Хандларен Јалмар Свенсон“ и Фондацијата „Грета“ и „Еинар Акерс“. Таа е член на одборот на списанието за медицина за рехабилитација (од 2003 година), Акта неврологија (од 2009 година) и истражување и практика за рехабилитација (2010 година). Во моментов, таа работи како консултант во Универзитетската болница Салгренска и како гостин професор во болницата Сунас, Норвешка. Таа била избрана за член на одборот на директори во Европската организација за мозочен удар во 2016 година. Објавила повеќе од 200 рецензирани оригинални написи и повеќе поглавја во учебниците.
NGC 5370
NGC 5370 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5370 се споменува и како UGC 8832, MCG 10-20-44, CGCG 295-22.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5370 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5370 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 54 м 9,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +60° 40' 43"".
Други поделби
Проучување на NGC 5370 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49408. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4171. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 705.
Работен јазик
Работен јазик или процедурален е јазикот кому му е доделен единствен правен статус како примарен начин на комуникација во големите компании, организации, државни и други тела. Тоа е јазик на секојдневна коресподенција и разговор на одредена организација покрај останатите службени јазици.
Многу меѓународни организации имаат работни јазици за своите тела. По дефиниција, работниот јазик не треба да се поистоветува со поимот службен јазик.
ОУ „Фан Ноли“ - Палатица
Фон Ноли  — основно училиште во Палатица, Општина Тетово.
Тускарори
Tускарора (Ska-ru'-reⁿ).-е племе и племенски сојуз на северноамериканските Ирокези кои се наоѓале до десеттите години на XVIII век на подрачјето на реките Нуз, Роаноке, Тар и Памлико.
Историја
Тускарора се сотоеле од 3 племиња и тоа: Ka'te'nu'a'ka', „народ од потопеното борово дрво“; Akawantca'ka' (знечењето не е сигурно); и Skaru'reⁿ, „собирачи на коноп“ или самите Тускарора. Сите овие племиња живееле на подрачјето на денешна Северна Каролина, каде според Џон Лоусон имале 15 'градови'. Во 1711 Тускароранците почнуваат да војуваат со новодојдените белци, бидејќи сметале дека тие им ја уништуваат шумата. Војната траела до 1713 кога се и поразени и принудени да заминат во Њујорк каде би биле под заштита на Ирокезите. Во 1722 се примерни како шесто племе во ирокеската лига, која тогаш се нарекла Шест Нации (Six Nations). денес живеат во резервоарот на Тускарора во Њујорк каде ги има околу 2.000. И во Онтарио, Канада се на број околу 1.200.