cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сиромаштија
Сиромаштијата во Република Македонија
Според Државниот завод за статистика (ДЗС), во 2013 година, стапката на сиромаштија во Македонија изнесувала 24,2%, а претходно, таа изнесувала 26,2% во 2012 година и 27% во 2010 година. Според, ДЗС, во 2013 година, прагот на сиромаштија за четиричлено семејство со две деца на возраст под 14 години изнесувал 147.578 денари годишно, т.е. 12.298 денари месечно или 3.074 денари месечно по член на семејството, односно 102 денари дневно. Притоа, стапката на сиромаштија пред социјалните трансфери била уште повисока и изнесувала 41%, а сиромаштијата била најголема (49,9%) кај семејствата со двајца возрасни и три или повеќе деца. Набљудувано по одделни категории, стапката на сиромаштија изнесувала 29,9% кај самохраните родители со издржувани лица, 11,1% кај вработените, 43,7% кај невработените, 10,9% кај пензионерите и 29,2% кај другите економски неактивни лица. Најпосле, стапката на сиромашни или социјално исклучени лица (АРОПЕ) изнесувала 48,1%.
Во Македонија, во 2013 година, дури 41% од населението живеело под линијата на сиромаштијата, т.е. со помалку од пет долари на ден, со што Македонија се наоѓала на второто место во Централна и Источна Европа, веднаш по Албанија.
Според податоците на Државниот завод за статистика, стапките на сиромаштија во Република Македонија во периодот 1994-1996 година, мерено според критериумот 60% од медијалните еквивалентни трошоци, се:
Според податоците на Државниот завод за статистика, стапките на сиромаштија во Република Македонија во периодот 1997-2011 година, мерено според критериумот 70% од медијалните еквивалентни трошоци, се:
Според Милениумските развојни цели, сиромаштијата во Македонија треба да биде намалена на 9,5% до 2015 година. Оваа висина е квантифицирана со преполовување на официјалната стапка на сиромаштија од 19%, измерена во 1997 година.
Катинка Хосу
Катинка Хосу (Katinka Hosszú; ) — унгарска натпреварувачка во пливање, која е специјалист во поединечни мешани трки. Таа е трикратен олимписки шампион и седумкратен светски шампион на долги патеки.
Личен живот
Катинка Хосу е родена во Печ, Унгарија, ќерка на Барбара Бакос и Иштван Хосу. Катинка ја подучувал пливање нејзиниот дедо, Ласло Бакос, додека наполнила 13 години. Хосу го запознала својот иден сопруг Шене Тусуп во 2009 година, кога тие биле бруцоши на Универзитетот во Јужна Калифорнија. Откако била под притисок на очекувањата на Олимписките игри во Лондон во 2012 година без медал, таа побарала од нејзиното момче Тусуп да стане нејзин тренер. По Олимписките игри, на Светското првенство во пливање во Пекинг се натпреваруваше во 8 дисциплини, со медал во 5 од нив, што довело до тоа во кинеските весници да се пишува дека е направена од железо. Од тогаш е нејзиниот прекар, „Железната дама“. Хосу се омажила за Тусуп во 2013 година. Хосу и сопругот Тусуп отвориле свој пливачки клуб во Унгарија, Ајрон Акватикс во септември 2016 година.
Во август 2016 година, Хосу изгубил тужба за клевета против Кејси Берет, од списанието „Свиминг ворлд“. Таа ја поднесе тужбата во ноември 2015 година, откако магазинот објави напис на своето мрежно место во мај 2015 година, прашувајќи дали Хосу користела супстанции кои ги зајакнуваат перформансите, и покрај тоа што кај Хосу никогаш не било пронајдено да користи такви супстанции. Тужбата била отфрлена бидејќи судијата пресудил дека статијата е мислење.
Пливачка кариера
Хосу е позната низ целиот пливачки свет. Од 2012 година таа тренирала со од нејзиниот сопруг, Шене Тусуп, поранешен пливач на Универзитетот во Јужна Калифорнија, а претходно со тренерот Дејвид Сало.
Европско првенство за пливање во кратки патеки во 2004 година
Таа го освои својот прв медал на Европското пливачко првенство во 2004 година, бронза во 400 метри мешано.
Светско првенство 2009
На Светското првенство во 2009 година освои две бронзени медали во 200 метри мешано и 200 метри делфин, пред да стане светски првак во 400 метри мешано. Таа беше избрана за унгарски спортист на годината за нејзините достигнувања.
Европско првенство 2010
На Европското првенство во 2010 година, што се одржа во нејзината татковина, освои сребрен медал во 400 метри мешано и стана европски шампион во 200 метри делфин, 200 метри мешано и како член на репрезентативниот тим од 4 × 200 метри слободе стил.
Иполит Римски
Иполит Римски е христијански светец и еден од најистакнатите христијански писатели од Западна Европа од 3 век. Бил епископ и свештеномаченик, ученик на Иринеј Лионски и последен римски отец кој зборувал грчки. Ги напишал „Одбивање на сите ереси“ (Философумена) и „Апостолско предание“.
Пострадал за верата во времето на римскиот цар Клаудиј. Кога во Рим девицата Хрисија била немилосрдно мачена, тогаш зад неа застанал пред мачителите Иполит и ги изобличил мачителите. Заради тој протест и тој бил даден на суд, суден и oсуден на смрт по долготрајните измачувања.
Паксимадија
Паксимадија (Παξιμάδια) — два мали ненаселени острови во заливот Месара, сместени приближно 12 километри јужно од Агија Галини во округот Ретимно. Тие се наоѓаат во Либиското Море, веднаш до јужниот брег на Крит. Поради тоа колку се блиски еден до друг, двата острови изгледаат како еден поголем остров од далечина.
Име
Локалното население често ги нарекува островите Елефантаки бидејќи тие наликуваат на слонче кое лежи во вода, со сурлата свртена кон запад. Името Паксимади, е име на бисквит кој потекнува од островот Крит. Во времето на антички Крит, островите биле познати и како Дионисиои по богот Дионис и исто така како Летоаи или Летоа (Λητῴα) по божицата Лето која била обожувана во Фаистос.
Митологија
Во критската митологија се верува дека божицата Лето на овие острови ги родила своите деца, богот Аполон и божицата Артемида.
Плажи
На овие острови има изолирани песочни плажи до кои може да се стигне со брод од Агија Галини.
Литература
Островите Паксимадија имале централна улога во германскиот роман Der kretische Gast (Гостот од Крит), од Клаус Модик.
Ванча Вас
Ванча Вас (словенечки: Vanča vas) — населба во Општина Тишина во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Палестринска пиета
Палестринска пиета (италијански: Pietà di Palestrina) ― мермерна скулптура од италијанската ренесанса, која датира од ок. 1555 година и сега во Галеријата на Академијата, Фиренца. Порано му била припишувана на Микеланџело, но сега главно е сметана дека е завршена од некој друг, како што се Николо Менгини или Џан Лоренцо Бернини. Според Галеријата на Академијата, „припишувањето на мајсторот на скулптурата сè уште е некако контроверзно“.
Оваа пиета прикажува три фигури, од кои едната е телото на Исус Христос. Скулптурата првично била во просторија покрај црквата „Св. Росалија“ во Палестрина и била во сопственост на семејството Барберини. Некои извори укажуваат дека е направен во 1556 година. Скулптурата била купена од владата во 1939 година. Припишувањето на Микеланџело е направено во првата половина на 18 век. Нема претходна дискусија за делото како што има за речиси сите други што му се припишуваат на мајсторот.
1616 во архитектурата
1616 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Ватерполо на Летните олимписки игри 1904
Ватерполото на Летните олимписки игри 1904 — вториот официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Сент Луис, САД. На турнирот учествувале вкупно 3 екипи.
Првото место го освоил Атлетскиот клуб од Њујорк од САД, второто Атлетскиот клуб од Чикаго од САД и третото Атлетскиот клуб од Мисури од САД.
Унгарски телеком
Унгарски Телеком е најголемата унгарска телекомуникациска компанија. Поранешниот монопол е сега подружница на Дојче Телеком. До 2005 година бил познат под името Матав.
Историја
Унгарскиот Телеком е основан во 1991 година од издвојувањето од Унгарската пошта. Унгарскиот телеком е приватизиран од 1993 година до 2000 година кога дошол во мнозинска сопственост на Дојче Телеком. Ова е првата компанија во Источна Европа која во 1997 година излегла на Њујоршката берза. Во 2001 година Унгарскиот Телеком го купил Македонски Телеком, и доаѓа до либерализација на фиксниот телефонски пазар во Унгарија. Во 2005 година Унгарскиот телеком го купува Црногорскиот Телеком, се извршува ребрендинг на Телеком и започнува во употреба брендот Т.
Лазарета
Лазарета (Λαζαρέττα), исто така наречен Лазарето — ненаселен остров близу северниот брег на Крит во Егејското Море. Се наоѓа во близина на градот Ханија и административно е во рамките на општината Ханија, во округот Ханија.
Бели Камења (Долно Српци)
Бели Камења — археолошко наоѓалиште во битолското село Долно Српци. Претставува некропола од римско време. Се наоѓа во нива на месен жител, каде била откриена мермерна плоча со натпис, која не е зачувана.
Велика Пристава
Велика Пристава (словенечки: Velika Pristava) — населба во Општина Пивка во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Свети Теофил Нови
Теофил Нови е христијански светец.
Како војвода на царот Константин и Ирина, бил заробен од Агарјаните и 4 години бил држан во затвор. Кога ги одбил сите муслимански напади за да ја напушти христијанската вера, бил исечен со меч во 784 година.
NGC 6317
NGC 6317 — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6317 се споменува и како MCG 11-21-9.
Откривање
Објектот е откриен на 2 јуни 1883 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6317 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 6317 има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 8 м 59,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +62° 53' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 51°.
Други поделби
Проучување на NGC 6317 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59708. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 29; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4202. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 745.
Елисие Поповски
Животопис
Поповски е роден на 13 јули 1907 година во село Маврово, Гостиварско.Како припадник на прогресивното работничко движење од 1934 година, станал член на КПЈ во 1936 година. Учествувал во Шпанската граѓанска војна, каде пристигнал од Југославија на 15 јули 1937 година. Бил доброволец во 129-та интернационална бригада. По крајот на војната, бил во логорот за шпанските доброволци во Франција (1939–1941).
Потоа се враќа во Југославија и вклучува во НОБ на Србија. Бил командант на Топличкиот партизански одред и заменик политички комесар на Озренскиот партизански одред. Во април 1943 година дошол во Македонија. Бил политички комесар на Првата оперативна зона на НОВ и ПОМ и член на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Во ноември 1943 година водел преговори со Германската команда од Струга во Ботунската теснина меѓу Ботун и Струга за размена на германски заробеници за политички затвореници, припадници на НОАВМ. Во август 1944 година бил учесник на Првото заседание на АСНОМ.
1615 во архитектурата
1615 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 3971
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3971 се споменува и како NGC 3984, UGC 6899, MCG 5-28-47, CGCG 157-54.
Откривање
Објектот е откриен на 3 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3971 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3971 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 3971 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37443. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1987. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Срце
Срце — празен мускулен орган што ја движи крвта во организмот. Срцевиот ѕид е изграден од три слоеви: надворешен (епикард), среден (миокард) и внатрешен (ендокард). Во самото срце постојат крвни садови преку кои се снабдува со хранливи материи и кислород, а ги оддава екскретите и јаглерод диоксидот. Овој систем од крвни садови е познат како срцев крвоток, односно венечен (коронарен) крвоток.
Риби (А на сликата)
Градбата се разликува дури и во рамките на ‘рбетниците. Така, рибите имаат најпросто изградено срце. Тоа е цевчесто и во форма на буквата Ѕ, а составено е од преден дел со подебели ѕидови - комора, и од заден дел со потенки ѕидови - преткомора. Меѓу овие два дела има отвори заштитени со клапи, кои не дозволуваат крвта да се враќа назад. Карактеристичен белег е што низ срцето на рибите минува само редуцирана крв (венска крв), која потоа оди да се збогати со кислород во жабрите, а оттаму се разнесува до целото тело....
Водоземци (Б на сликата)
Срцето на водоземците е составено од комора и две преткомори (лева и десна), одделени од комората со залистоци. Како и кај рибите, и тука постојат артеријален конус (издолжен преден крај на комората) и венски синус (проширено место каде крвта се влева во срцето). За разлика од рибите, кај водоземците преткоморите се сместени напред, пред комората, белег карактеристичен за сите копнени ‘рбетници.
Влекачи (Б на сликата)
И кај влекачите срцето има две преткомори и една комора, само што кај повеќето видови во внатрешноста на комората постои непотполна (недовршена) преграда, при што се мешаат делумно редуцираната и оксидираната крв. Исклучок од ова прават крокодилите, каде преградата е потполна и на тој начин срцето е поделено на две комори и две преткомори. Артеријалниот конус исчезнал, додека венскиот е многу мал.
Птици и цицачи (В на сликата)
Срцето на птиците и цицачите е наполно поделено на две половини, лева и десна, потполно независни една од друга. Овие две половини напречно се раздвоени на преткомора и комора, така што срцето на овие две групи животни е составено од две преткомори и две комори. Преткоморите комуницираат преку отвори со залистоци со коморите. Низ левата половина од срцето минува артериска (оксидирана) крв, додека низ десната минува венска (редуцирана) крв, при што не доаѓа до мешање на крвта во самото срце.
Човек
Кај човекот, срцето е сместено во градната празнина, меѓу двете белодробни крила, над дијафрагмата. Има форма на тристрана пирамида, односно круша, со врвот завртена на надолу и налево. Кај возрасен маж има тежина од 280 до 340 g, додека кај жените е нешто полесно и тежи од 230 до 280 g. Срцето лежи во срцевото ќесе - перикард, кое има заштитна функција.
Мускулните ѕидови на преткоморите се потенки од тие на коморите, бидејќи крвта од преткоморите преминува во коморите, каде во движењето на крвта значаен удел зема гравитационата сила. Левата преткомора е одделена од левата комора со дволисни залистоци, додека меѓу десната преткомора и комора има трилисни залистоци. Мускулниот ѕид на левата комора е подебел од оној на десната, бидејќи тука крвта се испумпува со голем притисок во аортата за да се разнесе низ целото тело преку големиот крвоток.
Автоматизам на срцевата работа кај човекот
Срцето (односно само миокардот) има способност самостојно да се контрахира. Поради ова, во ѕидот на миокардот се наоѓаат два нервни јазли и еден сноп од аксони. Нивната функција е поврзана со создавањето и спроведувањето на нервните импулси за автоматска контракција на срцевиот мускул (миокард). Овие центри за автоматизирана инервација на срцето се:
Автоматската работа на срцето е способност тоа да се контрахира под дејството на импулсот што се создава во синусниот јазол, кој поради ова се нарекува уште и предводник на срцевиот ритам. Од честотата на нервните импулси во синусниот јазол зависи честотата на срцевата работа. Патот на ширењето на нервниот импулс низ срцето и неговата автоматска контракција започнува кога тој се создава со самото навлегување на крвта од горната празна вена во десната преткомора. Притоа, во синусниот јазол се создава нервен импулс кој се шири низ преткоморите до Ашоф - Тавара јазолот. Брзината на движење е околу 1 м/с. Ова брзо движење на импулсот овозможува едновремена контракција на двете преткомори. Од Ашоф - Тавара јазолот, нервниот импулс се движи побавно, со брзина од околу 2 м/с, со што започнува контракцијата на коморите, а завршува контракцијата на преткоморите. Од Хисовиот сноп, импулсот поминува преку Пуркиниевите нишки кон врвот на срцето. Тука тој се движи најбрзо, со 4 м/с, со што мускулатурата на коморите едновремено се контрахира и крвта се испумпува во крвните садови.
Кога низ срцето минува нервниот импулс, срцето е ненадразливо, период означен како рефрактерен.
Срцева револуција
Срцето работи на принцип на пумпа. Тоа се контрахира и релаксира со цел да ја спроведе крвта до клетките и повторно да си ја врати назад. Во таа циклична активност се разликуваат три фази:
Срцеви залистоци
Еднонасочната насока на крвта во срцето е можна благодарение на четирите залистоци кои сихронизирано во различните фази на срцевото отчукување, овозможуваат минување на крвта од еден дел во друг и го спречуваат нејзиното враќање: два залистоци меѓу преткомората и комората, еден десен (трилистен залисток) и друг лев(митрален залисток) и две сигмоидни залистоци, една сместена во десната комора и белодробната артерија, а другата меѓу левата комора и аортата.
Срцето како тема во уметноста и во популарната култура
Срцето се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура.
Дубниум
Дубниум (Db, лат. dubnium), претходно неговото име било унилпентиум (Unp) и ханиум (Ha), е преоден метал. Името го добил по рускиот град Дубна. Најверојатно поседува изотопи чии атомски маси се наоѓаат измеѓу 257 до 262.
Изотопите 260 и 261 најверојатно се добиени во 1967 година од страна на Иван Курчатов во рускиот град Дубна со бомбардирање на изотопот 249 Cf од јардо на изтоп 15 азот. Со сличен експеримент кој е извршен од страна на Adrew Ghiorso во 1969 година на универзитетот во Берклиј во Калифорнија е добиен изотопот 262. Резултатите на Adrew Ghiorso се разликуваат од оние на Курчатов и затоа на русите им се оспорувало да бидат првите кои го добиле овој елемент. Русите најверојатно и не биле сигурни на својот успех затоа што не се обиделе да дадат име на овој елемент. Американците го користеле називот кој го предложил Алберт Гиорсо: ханиум (од презимето Ото Хана). Сепак името на елементот е сменето во дубниум затоа што е откриен во Дебн.
Овој елемент не се јавува во природата. До сега се добиени само неколку негови атоми. Се претпоставува дека дубниумот се наоѓа во сонцето и на уште некои ѕвезди со средна големина.
1614 во архитектурата
1614 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Дубниум
Неговите физички и хемиски својста не се познати, но се претпоставува дека тој е метал со слични својства како и ванадиум.
20 Минути (телевизиска серија)
20 Минути (20 Dakika) — турска телевизиска серија од продукцијата „Ay Yapım“, која се емитувала на турската телевизиска мрежа „Star TV“.
Дубниум
Неговата електронска конфигурација исто така не е позната затоа што е добиен во облик на плазма. Според правилата конфигурацијата би требала да биде: радон + 5f146d37s2.
Љупка Матовска
Љупка Матовска (моминско: Илиева; во ) — македонска универзитетска професорка по болести на устата и забите на Стоматолошкиот факултет во Скопје.
Животопис
Родена е на 13 август 1946 година во Кратово, Македонија. Средно образование завршила во училиштетот за забари и забни техничари во Скопје. На Стоматолошкиот факултет во Скопје дипломирала во 1971 година. Со звањето специјалист по болести на устата и забите се здобила во 1975 г.
Магистрирала во 1976 година, а докторирала во 1982 година, исто така на Стоматолошкиот факултет.
Веднаш по дипломирањето, како стипендист на Републичкиот секретаријат за координација на научните дејности, во траење од година и половина (1972-1973), на Клиниката за дентална патологија и терапија ја изработила темата под наслов „Примена на кортикостероидите во третманот на периапикалните процеси“. Во 1973 година се вработила на Клиниката за дентална патологија и терапија и истата година била избрана за асистент на истоимената Катедра при Стоматолошкиот оддел на Медицинскиот факултет во Скопје. Во 1983 година била избрана во звањето доцент на Катедрата за дентална патологија и терапија, а во 1988 година била избрана во звањето вонреден професор. Изборот за редовен професор на д-р Љупка Матовска бил извршен во 1993 година.
Има остварено повеќе студиски престои во странство. Публикувала околу 100 статии, објавени во домашни и во странски публикации.
Професор Матовска била постојано општествено активна. Била секретар на Секцијата за болести на устата, забите и пародонтот на Македонија и на Стоматолошката секција при Македонското лекарско друштво и потпретседател на Здружението на стоматолозите од Македонија; истата функција ја извршувала и за Конгресниот одбор на I-от и II-от конгрес на стоматолозите од Македонија (1991, 1994). Била активен член на Сојузната работна група за термини и дефиниции на Комисијата за стандарди во Белград. Од 1977 г. проф. Матовска е член на Терминолошката комисија за стоматологија во Одборот за изработка на македонска стручна и научна терминологија при Македонската академија на науките и уметностите.
За својата плодна и долгогодишна дејност Матовска е добитник на разни награди и признанија.
Панде Јаревски
Животопис
Панде Јаревски е роден на 24 април 1922 година во село Буково, Битолско, во земјоделско-печалбарско семејство. Основно и средно училиште завршува во Битола каде и матурирал во 1940 година. Учесник е во НОБ. По ослободувањето ја посетувал - Париската дописна школа за цртање и илустрирање. Првите новински карикатури ги објавил во весникот „Единство“ од Скопје каде бил ангажиран како професионален карикатурист - илустратор во 1950 година. Од 1950 година бил избран за член на редакцијата на списанието „Остен“. Од 1953 година е редовен карикатурист и илустратор во весникот „Нова Македонија“. Свои карикатури објавувал и во: „Народна задруга“, подоцна „Трибина“, „Вечер“, „Трудбеник“, „Стопански весник“, „Млад борец“.
Творештво
Покрај бројните карикатури објавувани најчесто во весникот „Нова Македонија“и списанието „ Остен“ се занимавал и со илустрации на книги за деца а за „Просветно дело“ илустрира и поголем број учебници за основните училишта, кои биле издадени и печатени на македонски, албански и турски јазик.
Во 1976 година го објавил зборникот на карикатури „Длабоко орање – тематски цртан хумор за село“, во кој биле ретроспективно собрани и публикувани неговите карикатури. Реализирал повеќе изложби на карикатури особено во Галријата „Остен“, како и учествувал во традиционалната „Светска галерија на карикатури“ во Скопје.
Борејци
Борејци (словенечки: Borejci) — населба во Општина Тишина во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Бује (Пивка)
Бује (словенечки: Buje) — населба во Општина Пивка во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Македонија на Евровизија 2010
Скопје Фест 2010
Скопје Фест 2010 беше натпревар за песна организиран од МРТ кој послужи како национално финале на Македонија за избор на нивниот член за Изборот за песна на Евровизија 2010. Натпреварот се состоеше од три шоуа одржани помеѓу 18 и 20 февруари 2010, во Универзалната сала во Скопје, водени од Александра Јовановска и Сања Арсовска и беа емитувани на МТВ 1 и МТВ Сат. Финалето беше емитувано и онлајн преку официјалната веб-страница на Евровизија, eurovision.tv.
Формат
Вкупно 28 пријавени се натпреваруваа на Скопје Фест 2010 година, што се состоеше од две полуфиналиња на 18 и 19 февруари 2010 година и финале на 20 февруари 2010 година. Четиринаесет пријавени се натпреваруваа во секое полуфинале, а осумте најдобри се квалификуваа во финалето од секое полуфинале. Во финалето, победникот беше избран од преостанатите шеснаесет пријавени натпреварувачи. Резултатите од полуфиналето и финалето беа утврдени со комбинација од 50/50 гласови од стручното жири комисија и јавното телефонско гласање, кое беше отворено во Македонија, како и во Австралија, Канада, Германија, Шведска, Швајцарија и Турција.
Прво полуфинале
Првото полуфинале се одржа на 18 февруари 2010 година. Четиринаесет пријавени се натпреваруваа, а осумте најдобри се квалификуваа во финалето со комбинација од 50/50 на јавно телефонско гласање и жири комисија. Жирито кое гласаше во првото полуфинале го сочинуваа Мики Црнокрак, Кирил Лозанче, Васко Тодоров, Кирил Зарлинов, Ѓорѓи Цуцковски и Горазд Чаповски. Покрај настапите на натпреварувачите, на натпреварот гостуваа македонските детски евровизиски претставници од 2007 година Росица Кулакова и Димитар Стојменовски и македонскиот детски евровизиски претставник од 2009 година Сара Маркоска.
На Евровизија
Македонија настапи 15та од 17 пријавени кои се натпреваруваа во првото полуфинале, и не успеа да се пласира во финалето. Македонија се најде на 15-тото место со 37 поени, при што јавното гласање и додели на земјата 15-то место со 30 поени, а жирито го додели 10-тото место со 62 поени.
Детални резултати од гласањето
Македонскиот радиодифузер го откри целосниот преглед на гласовите на жирито за големото финале како и членовите на македонското жири. Не се познати информации за резултатите од телефонското гласање.
Следниве пет члена го сочинуваат македонското жири:
Селиште (Долно Српци)
Селиште — археолошко наоѓалиште во битолското село Долно Српци. Претставува населба од хеленистичко време. Се наоѓа на 4 км западно од селото, каде по површината се среќаваат грамади од градежен материјал, обраснати со вегетација. Овде еден месен жител пронашол три македонски монети од бронза од кои едната добро зачувана. Монетите се сопственост на наоѓачот.
1613 во архитектурата
1613 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Чилам Балам
Чилам Балам е мајански ракопис пишуван главно во XVII и XVIII век, наречен така според малите јукатански градчиња каде се чувале. Овој ракопис содржи традиционално знаење на Маите, помешано со првите шпански традиции. Книгата е пишувана на јукатански јазик со употреба на латинско писмо. Ракописот му се припишува на легендарниот автор Чилам Балам, каде зборот „чилам“ (chilam) означува „свештеник“, а „балам“ (balam) било често презиме со значење „јагуар“. Некои од текстовите содржат предвидувања за доаѓањето на Шпанците на Јукатан.
Познати се девет книги на Чилам Балам,  меѓу кои најважни се оние од Чумајел, Мани и Тисимин, но се смета дека постоеле повеќе од девет книги. Јазикот и содржината покажуваат дека делови од книгите потекнуваат од времето на шпанското освојување на Јукатан (1527–1546). Во некои делови, книгата наликува на хиероглифски текст, со што укажува дека потекнува од времето пред освојувањето.
Содржина
Книгите на Чилам Балам го прикажуваат духовниот живот на Маите на Јукатан. Содржат медицински текстови, хроники, загонетки, прогнози, и во голема мера традиционални мајански метафори. Историските текстови се важни заради тоа што се дадени во рамките на мајанскиот календар, делумно адаптиран на европскиот календарски систем. Многу е тешко да се направи реконструкција на историјата според овие податоци. Следува краток преглед на текстовите од Чилам Балам.
1. Историја
2. Метафори и формули
3. Митови и мистицизам
5. Медицински рецепти
6. Шпански традиции
Инстал фест
Инстал фест е манифестација поврзана со слободниот софтвер. Обично организирани се од локални Линукс кориснички групи или универзитети, а основна намена е да се соберат луѓе за масовно инсталирање на оперативни системи и софтвер, најчесто Линукс и друг слободен софтвер.
Целиот настан е посветен на развој на самата заедница, како место на кое новите корисници можат да ги донесат своите компјутери, а поискусните корисници им помогаат да инсталираат и конфигурираат оперативен систем по желба.
Инсталфест-овите собираат корисници со различни стручни познавања - од почетници до експерти. Доста фестивали вклучуваат и разни информативни предавања, како и неформално запознавање на членовите преку ручеци, пијалак и сл. Формалноста на целиот настан зависи од самата организација која го спонзорира фестивалот.
Во Македонија Инсталационен фестивал се одржува од 2004 година. Организатор е Слободен софтвер Македонија, некогаш потпомогнат од некои други компјутерски фирми. Заедно со Инсталациониот фестивал се одвива и Burnfest, на кој на корисниците им се нуди можност да добијат копија од некоја позната Линукс дистрибуција.
Првиот инсталационен фестивал се одржа викендот 15-16 Април 2004-та во просториите на Собрание на град Скопје. Исходот беше 11 инсталирани и конфигурирани машини и над 200 снимени дискови.
Вториот инсталационен фестивал се одржа викендот 23-24 Април 2005-та во просториите на Електротехничкиот факултет во Скопје. Исходот беше 10 инсталирани и конфигурирани машини и над 150 снимени дискови.
Третиот инсталационен фестивал се одржа викендод 15-16 Април 2006 година во Народна Техника во Скопје. Покрај инсталација и снимање дискови, имаше и презентации и работилници за повеќе теми:
= Надворешни Врски =
Елена Моше
Елена Моше ( во ) — македонска глумица со еврејско потекло.
Животопис
Дипломирала на ФДУ во Скопје, на отсекот за глумечка игра (1993) и станала член на Народниот театар во Битола.
Улоги: Томанија („Патувачки театар Шопалов”), Хајди во истоименото дело, Анџела („Мајстори на забуни“ ), Поца („Летни Силјане” ), Ирина („Три сестри” ), Милка („Чест”), Рашела („Спилион”), Соланж („Слугинки”), Камиј ( „Не шегувај се со љубовта”), Лора („Стаклена менажерија”), Жана („Дома”), Надежда („Семејни приказни”), Едит Пјаф („Пјаф”) и други.
Филмографија
Филмови и ТВ серии
NGC 1897
NGC 1897 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1897 се споменува и како ESO 56-SC92, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 17 м 32,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 26' 56".
Други поделби
Проучување на NGC 1897 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
1612 во архитектурата
1612 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Везир
Везир (арапски: وزير) — во муслимансите монархии титула соодветна на современата титула „министер“, која му се доделува на висок по ранг политички и религиозен советник на султанот. А пак титулата „голем везир“ е соодветна на денешната „премиер“.
Спортски парк Домжале
Спортски Парк Домжале (словенечки: Športni park Domžale) — фудбалски стадион во Домжале, Словенија. На него игра фудбалскиот клуб Домжале. Стадионот, кој е изграден во 1948 година, моментално собира 3.100 гледачи. Стадионот бил реновиран и модернизиран во 1997 и 1999 година. Во јуни 2006 година стадионот доби рефлектори, монтирани на четири бетонски кули и поставени на секој агол од стадионот.
Автомобилски регистарски таблички во Србија
Меѓу ознаката на регистерското подрачје и регистерскиот број на возилото е втиснат црвен штит на кој има бел крст меѓу четири помали штитови свртени кон вертикалната греда на крстот. Ознаката на регистерското подрачје на регистерската табличка се испишува и на кирилица под втиснатиот црвен штит.
Регистерскиот број на возилото се состои од комбинација на цифрите од „0 до 9“ на три или четири позиции и комбинации на букви на две позиции.
Димензиите на стандардните регистерски таблички за моторните возила се 520,5x112,9 милиметри.
Ознаки на стандардните таблички
Ова е список на ознаките на регистерските подрачја (односно региони), што се користат во Република Србија, по азбучен ред.
Големата експлозија
Во 1912 година Весто Слипхер прв го измерил Доплеровиот ефект на спиралната маглина (тоа е застарен термин за спирални галаксии), и набрзо открил дека скоро сите маглини се оддалечуваат од Земјата. Тој не го сфатил космолошкото вовлекување на овој факт, и секако во тоа време било многу контроверзно дали оваа маглина (прашина) е остров на универзум надвор од нашиот Млечен Пат.
Десет години подоцна, Александар Фридмен, руски космолог и математичар го изведува Фридмановото изедначување од Алберт Ајнштајновото изедначување на Општата теорија за релативноста покажувајќи дека вселената можеби се шири спротивно од стационарниот универзум според Ајнштајн. Во 1924 година мерењата на Едвин Хабл на огромна далечина до најблиската спирална маглина покажале дека всушност овие системи биле други галаксии. Независното изведување на фридменовото изедначување во 1927 година, Жорж Леметр, белгиски физичар, претпоставил дека повлекувањето на маглината било последица на растењето на универзумот.
Во 1931 година Леметр отишол подалеку со тоа што претпоставил дека штом универзумот расте тој мора и да се смалува. Па така според неговата претпоставка тој периодично расте и се смалува и ќе продолжи да го прави тоа сè додека може да се збива донесувајќи го целиот хаос во универзумот во една единствена точка „прастар атом“, тоа е точка во времето во која просторот и времето нема да постојат.
Почнувајќи во 1924 година, Хабл макотрпно развивал низа показатели за далечина, претходник на космичката далечинска скала, користејќи го 2.500 милиметарскиот телескоп на опсерваторијата Маунт Вилсон. Ова му овозможило да ги пресмета растојанијата до галаксиите чиишто црвени поместувања биле веќе измерени, поголемиот дел од страна на Слипхер. Во 1929 година, Хабл открил сооднос помеѓу растојанието и брзината на повлекување - сега позната како Хаблов закон. Леметр веќе покажал дека ова било очекувано, давајќи го космолошкото начело.
За време на 1930-тите години други идеи биле предложени како нестандардно космолошки за да се објаснат Хабловите набљудувања, вклучувајќи го и моделот на Милне, осцилаторниот универзум (оригинално претпоставен од Фридман, но спротивставен од страна на Ајнштајн и Толман).
После Втората светска војна се појавуваат две теории за тоа како настанал универзумот. Едниот е моделот на Фред Хојл кој вели дека универзумот е во строг ред од кој не отстапува и нема никакви придвижувања додека според теоријата на Леметр наречена голема експлозија која што ја застапувал и проширувал Георги Гамов кој ја вовел нуклеосинтезата на големата експлозија, а неговите помошници Ралф Алпхер и Роберт Херман ја претпоставиле космичкото браново зрачење. Најпрво оваа теорија била исмејувана но во 1964 таа е прифатена како најдобра теорија за настанувањето на универзумот.
Големи достигувања во врска со теоријата за големата експлозија се постигнуваат во 1990-тите години како резултат на големите телескопи како што се Хабл биле телескопот како и анализите од сателитот ЦОБЕ. Космолозите сега имаат речиси прецизни мерки на повеќето параметри за моделот на големата експлозија и имаат направено неочекувани откритија дека растењето на универзумот се забрзува.
Ринеја
Ринеја (Ρήνεια), антички Ренеја (Ῥήνεια) или Ренаја (Ῥηναῖα), или Рена (Ῥήνη), — грчки остров на Кикладите. Се наоѓа веднаш западно од островот Делос и понатаму југозападно од островот Миконос. Ринеја е административно дел од Миконос, исто како што е и Делос. Неговата површина е 14 км2. Имал малку население до 1980-тите, но, моментално островот е ненаселен.
Џамија (Арангел)
Џамија (Мамудовци) — главна селска џамија во селото Арангел, во Општина Кичево, Македонија.
Ринеја
Во античко време, островот бил покорен од тиранинот Поликрат од Самос и бил посветен на Делискиот Аполон. Јужната половина на островот била некрополата Делос. Во шестата година од Пелопонеската војна (426 пр.н.е.), Атињаните го прочистиле Делос. Тие ги отстраниле сите гробници од островот и забраниле умирање на Делос на религиозна основа. Било прогласено дека отсега е незаконско било кое живо суштество да се роди или да умре на Делос, и дека секоја трудница треба да биде пренесена на островот Ренеја за да се породи.
Џамија (Арангел)
Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Арангел.
Ерне Гере
Ерне Гере (унгарски: Ernő Gerő; 8 јули 1898 година – 12 март 1980), роден како Ерне Шингер (Ernő Singer) бил водач на Унгарската комунистичка партија во периодот по Втората светска војна и во 1956 краткотрајно бил најмоќниот човек во Унгарија како првиот секретар на унгарската владејачка комунистичка партија.
Рана кариера
Гере е роден во Тербегек, Кралството Унгарија (сега Требушовце, Словачка) од еврејски родители, иако тој подоцна целосно отфрлил религијата. Еден од првите унгарски комунисти, Гере побегнал од Унгарија во Советскиот Сојуз откако Бела Кун ќе биде симнат од  во август 1919 година. Во текот на неговите две децении живеејќи во СССР, Гере бил активен KGB агент. Низ таа асоцијација, Гере беше вклучен во Коминтерната — меѓународната организација на комунистите во Франција, и, исто така, се борел во Шпанската граѓанска војна. Таму тој врши геноцид против групите на Троцки во Меѓународните бригади; како резултат на тоа тој бил наречен „Месар на Барселона“.
На изборите во ноември 1945 година, унгарската Комунистичка партија, под водство на Гере и Матјаш Ракоши, добила 17% од гласовите, во споредба со Смолхолдерската партија која добила 57% од гласовите, но советскиот командант во Унгарија, маршалот Климент Ворошилов, основал коалиционата влада со комунистите во клучните мислења. Комунистите одржале избори и презеле целосна контрола во 1949 година, со Ракоши како водач на партијата. Гере и Михалиј Фаркаш биле десна рака на Ракоши.
Ракоши станал премиер, како и во 1952 година. Сепак, неговата власт била потресена една година подоцна, по смртта на Сталин, кога Имре Наѓ ја презел премиерската позиција. Гере бил задржан како противтежа на реформаторите. Ракоши, откако успеал да ја поврати контролата, потоа биле поткопани од страна на тајниот говор на Никита Хрушчов во почетокот на 1956 година оттргнувајќи се од сталинизмот и принуден да ја напушти канцеларијата на 18 јули 1956 година од страна на Анастас Микојан. Тој задржал доволно влијание што МДП го означила Гере да го постават како водач на партијата.
Гереев интерегнум
Гере ја водел земјата за краток период, познат како „Гере интерегнум“, од 18 јули 1956 до 24 октомври 1956 година, околу три месеци. Тој бил близок соработник на Ракоши од 1948 година, и бил вмешан во протерувања на партијата, индустријализацијата и колективизациите на Унгарија.
Доцниот живот и смртта
На 23 октомври 1956 година, студенти марширале низ Будимпешта со намера да претстават петиција до владата. Поворката се зголемила со бројното излегување на луѓето. Гере им одговорил со груб говор кој ги налутил луѓето, и полицијата стапила во акција. Тоа се покажало како почеток на Унгарската револуција од 1956 година.
Евдокија Јанкуловска
Евдокија Јанкуловска (моминско: Јошеска; во ) — македонска универзитетска професорка на Стоматолошкиот факултет во Скопје, специјалист по стоматолошка протетика.
Животопис
Магистрирала во 1990 година, докторирала во 1991 година. Публикувала 50 статии и автор е на учебниците:
Автономен регион во Муслимански Минданао
Муслимански Минданао (скр. АРММ) — регион на Филипините кој ужива поширока автономија пред сè поради предоминтното муслиманско население што живее во него. Тој е единствен регион што има сопствена влада. Се наоѓа на островската група Минданао. Воспоставен е на 1 август 1989 година. Главен административен центар е Котабато Сити.
NGC 6318
NGC 6318 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Скорпија, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6318 се споменува и како OCL 1004, ESO 333-SC1.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јуни 1834 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6318 е од видот III2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m. NGC 6318 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 16 м 13,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -39° 25' 26"".
Други поделби
Проучување на NGC 6318 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 408; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7874. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Хаџидимово
Хаџидимово (на буг. Хаджидимово) е град во Пиринска Македонија, Република Бугарија, во jугозападниот дел на државата. Центар на Општина Хаџидимово. За град е прогласен во 1996 година.
Географија
Хаџидимово се наоѓа во долината на р. Места, меѓу Родопите и Пирин планина. Тој се наоѓа на 215 км од главниот град Софија, на 118 км од Благоевград и на 17 км од бугарско-грчката граница.
Историја
Поранешни имиња на градот се Горна Сингартија и Долна Сингартија Жостово (според името на генералот Константин Жостов од селото Гајтаниново, во општина Хаџидимово. Градот бил разделен на две села – Горна Сингартија и Долна Сингартија, кои во 1934 година се обединиле под името Жостово. Во 1951 година градот е преименуван во Хаџидимово, во чест на Димо Хаџи Димов.
Религија
Во градот отсекогаш имало само христијани. Во поново време има населено и некои муслимани (Турци и помаци).
Дорштат
Географија
Дорштат се наоѓа на северните делови од подножјето на планинскиот масив Харц. Општината се протега од источните делови на ридскиот масив Одервалд до реката Окер, на половина пат помеѓу Волфенбител и Шладен. Соседни општини се Орум на север и Хајнинген на југ, како и Берсум источно на Окер.
Историја
Населбата била првпат спомената во декрет од 1110 година, кога епископот Удо од Хилдесхајмската епископија му ја доделил епископската тврдина во Шладен на саксонскиот благородник Ајко од Дорштат.
Во 1189 година, владетелите на Дорштат, охрабрени од нивниот роднина, епископот Аделог од Хилдесхајм, го основал августинскиот манастир. Неколку децении манастирот се развивал, а во 1438 година големи делови од имотот биле уништени од пожар. По несогласувањето со епископијата, Дорштат преминал во Војводството Брауншвајг-Линебург. Со реформацијата, манастирот станал протестантски под владение на војводата Јулиј од Брауншвајг-Волфенбител во 1568 година.
Меѓутоа, Дорштат бил вратен на Хилдесхајм во 1643 година, манастирот пропаднал и бил повторно населен со католички монахињи по Триесетгодишната војна. Изборниот кнез Максимилијан Хајнрих од Баварија ја отпочнал обновата на манастирот во барокен стил од 1680 година. Откако Хилдесхајмската епископија била секуларизирана и дадена на Прусија во 1803 година. Дворецот во Дорштат е приватен посед.
Ватерполо на Летните олимписки игри 1908
Ватерполото на Летните олимписки игри 1908 — третиот официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Лондон, Обединето Кралство. На турнирот учествувале вкупно 6 репрезентации, од кои две (Австрија и Унгарија) се откажале уште на почетокот од натпреварувањата.
Првото место го освоил Обединетото Кралство, второто Белгија и третото Шведска.
Тирунеш Дибаба
Тирунеш Дибаба исто позната како Тирунеш Дибаба Кенене (родена на 1 јуни 1985 г.) — атлетичарка од Етиопија која е специјализирана за трките на долги патеки и е моментален светски рекордер на 5.000 метри.
Таа е моментален светски и олимписки шампион на трките на 10.000 метри. Таа во кариерата има освоено вкупно осум светски титули (три олимписки златни медали и пет златни медали од Светските првенства) како и пет златни медали од Светските првенства во крос. Таа е сестра на Гензебе Дибаба и на олимписката сребрена медалистка Еџагајеху Дибаба, и братучетка на поранешната олимписка шампионка Дерарту Тулу.
Позадина
Родена во селото Бекоџи, Тирунеш е четврто од шестте деца во семејството, и започнала да се занимава со атлетика на 14-годишна возраст. Таа израснала во провинцијата Арси во Етиопија, но живее во главниот град, Адис Абеба, од 2000 година.
Кариера
Прво големо натпреварување за Тирунеш во нејзината кариера било Светското првенство во крос во 2001 година. Со 15 години, таа го освоила 5. место на јуниорската трка. Таа го освоила сребрениот медал на трката на 5.000 метри на Афроазиските игри во 2003 година.
На Летните олимписки игри 2004 во Атина, Тирунеш го освоила третото место на трката на 5.00 метри, завршувајќи зад Месерет Дефар од Етиопија и Изабела Очичи од Кенија. Резултатот од многумина бил сметан за разочарувачки, но со своите 19 години, таа станала најмладиот освојувач на олимписки медал за Етиопија.
Во 2006, таа победила на пет од шестте трки на 5.000 метри од Златната лига и заработила 83,333 долари.