cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мала Река (Поречка)
Особености на долината
Долината во горниот дел е всечена во кристалести шкрилци каде на 3-4 км од вливот прави лак и се пробива низ доломитска зона. Последниот дел на долината е епигенетски и претставува наследена заливска долина, со што може да се објасни и нејзиниот спротивен правец на течење во однос на реката Треска.
Делгерцогт, Дундгови
Делгерцогт (Дэлгэрцогт) е област во Монголија во покраината Дундгови. Во 2007 година, неговото население било 2,099.
Паргали Ибрахим-паша
Животопис
Дипломатски, работата на Ибрахим со западниот христијански свет била целосен успех. Претставувајќи се како „вистинската моќ зад Отоманското Царство“, Ибрахим користел различни тактики за преговарање со предводниците на католичките сили. Венецијанските дипломати дури и го нарекувале како „Ибрахим Величествениот“, варијанта од прекарот на Сулејман. Во 1533 година го убедил Карло V да ја предаде Унгарија како отоманска вазалска држава. Во 1535 година го завршил монументалниот договор со Франсоа I кој ѝ дал трговски права на Франција во Отоманското Царство во замена за заедничка акција против Хабсбурзите. Овој договор ќе ги означи почетокот на заедничките француско-османлиски поморски маневри, вклучувајќи ги сместувањето на отоманската флота во јужна Франција (во Тулон) во текот на зимата 1543–1544.
Вешт командант во војската на Сулејман, на крајот влегол во судир поради непретпазливот во текот на војната против династијата Сефевиди во текот на Отоманско-персиската војна, кога си доделил титула која го вклучувала зборот „султан“ (прифаќањето на титулата „сераскер султан“ било гледано како грев од Сулејман). Друг конфликт настанал кога Ибрахим и неговиот поранешен ментор, Искендер Челеби, во повеќе наврати се спротивставиле со воедното водство во текот на војната. Овие инциденти започнале низа настани, кои резултирале во негово погубување во 1536 година, тринаесет години по неговото поставување како голем везир. (Искендер Челеби бил исто така погубен една година порано во 1535 г.) Било наведено и од бројни извори дека Ибрахим-паша бил жртва на интригите на Рокселана (жената на султанот) и влијанието на суверенот, особено во поглед на поддршката на Ибрахим на Шехзаде Мустафа, првиот син на Сулејман и наследник на престолот. Шехзаде Мустафа бил обвинет за предавство и задавен до смрт по наредба на неговиот татко на 6 октомври 1553 година, преку низа завери пуштени од Рокселана (која сакала еден од нејзините синови да стане следен султан, наместо Мустафа, кој бил син на Махидевран Султан).
Иако Ибрахим-паша долго бил преобратен во ислам, одржувал некои врски со неговите христијански корени, носејќи ги дури и неговите христијански родители да живеат со него во османлиската престолнина.
Бидејќи Сулејман се заколнал дека нема да го одземе животот на Ибрахим во текот на неговот владеење, добил фатва од локален верски водач, која му овозможувала да ја повлече заклетвата со изградба на џамија во Цариград. Сулејман подоцна жалел за погубувањето на Ибрахим и тоа е забележливо во неговите песни, во кои дури и по 20 години, истакнува теми за пријателство и доверба помеѓу пријатели и често има имиња слични на Ибрахим-паша.
Пенеда-Жереш
Национален парк Пенеда-Жереш (Parque Nacional da Peneda-Gerês), исто така познат едноставно како Жереш, е најстариот и најголем национален парк во Португалија и се наоѓа во областа Виана до Кастело, Брага и Вила Реал. Создаден е на 8 мај 1971 година поради националниот и меѓународниот научен интерес, со цел да се заштити почвата, водата, флората, фауната и пределот, притоа зачувувајќи ја неговата вредност за постојните човечки и природни ресурси. Образованието и туризмот се исто така цели на паркот.
Историја
Бидејќи планините Жереш се непријателско место, најстарите знаци на човечко присуство датираат само од 6000 п.н.е. до 3000 п.н.е. Долмени и други мегалитски гробници се наоѓаат во регионот, вклучително и во близина на Кастро Лабореиро и Мурела. Човечките активности се состоеле од одгледување на животни, а археолошките докази укажуваат на почеток на намалување на шумите.
Римскиот пат го минува регионот, кој порано ги поврзувал римските цивити Астурика Августа и Бракара Августа. Долгите делови од патот сè уште се зачувани, покрај реката Хомем, заедно со неколку римски мостови и бројни милјокази. Германското племе Бури ги придружувало Свевите во нивната инвазија на Пиринејскиот Полуостров и воспоставувањето на Галаеција (денешна северна Португалија и Галиција). Бурите се населиле во регионот помеѓу реките Кавадо и Хомем, во областа подоцна позната како Тераш де Буро (Земја на Бури).
Повторното населување на планинските области започнало во 12 век, интензивирајќи се во 16 век со воведувањето на пченка, грав и компир од Америка. Земјоделските полиња ги замениле поранешните пасишта, кои биле преместени во повисоките области, што резултирало во мозаик од полиња, пасишта и шуми.
Пошумувањето на необработените земјишта, наметнато од владата во 1935 година, ги намалило достапните пасишта и придонело за рурален егзодус што продолжил и по 1950-ти години. Сепак, сè уште била вообичаена практиката на жителите на планинските заедници да поминат дел од годината на две локации, пред сè во близина на Кастро Лабореиро. Од околу Велигден до околу Божиќ, жителите живееле во домови над 1.000 метри надморска височина, позната како бранда (од португалски брандо, што значи „благо“ или „нежно“). Во преостанатиот дел од годината, овие жители се селеле во домовите во долината на реката, познати како инвернеира (од португалски инверно, што значи „зима“).
Во 1970 година, селото Виларињо да Фурна било поплавено од браната на реката Хомем. За време на годините со слаби врнежи од дожд, урнатините на селото се појавуваат над водата, привлекувајќи илјадници туристи.
Создавањето на националниот парк (завршено со уредба бр. 187/71, 8 мај 1971 година) предвидувало планински простори, со цел зачувување на животната средина, истовремено дозволувајќи активности за човечки и природни ресурси, кои вклучуваат едукативни, туристички и научни проекти. Главно е зачувувањето на почвите, водата, флората и фауната, покрај зачувувањето на пределите во огромниот планински регион на северозападот на Португалија.
Во 1997 година, Пенеда-Жереш била вклучена во мрежата Натура 2000, а во 1999 година, била назначена Специјална област за заштита на дивите птици. Покрај тоа, тој исто така опфаќа важна област на природна шума, која е дел од Европската мрежа на биогенетски резервати, и е призната како национален парк од Меѓународниот сојуз за заштита на природата. Во 2007 година, областа била прифатена во мрежата ПАН Паркови што ги потврдува квалитетните заштитени подрачја, според строгите критериуми за зачувување на природата, културните услуги и одржливоста.
ПУ „Крсте Петков Мисирков“ - Али Коч
Основно училиште „Крсте Петков Мисирков“ (официјално: Подрачно основно училиште „Крсте Петков Мисирков“ - Али Коч; скратено: ПОУ „Крсте Петков Мисирков“) — неотворено подрачно основно училиште во селото Али Коч, составен дел на истоименото училиште во Радовиш.
Пенеда-Жереш
Географија
Националниот парк Пенеда-Жереш се наоѓа на северозападот на Португалија, се протега низ општините Мелгачо, Аркос де Валдевез и Понте да Барка (во областа Виана до Кастело), Тераш де Буро (област Брага) и Монталегре (област Вила Реал). Паркот вклучува површина од 702,90 км2, од кои 52,75 км2 се јавни земјишта, 194,38 км2 се приватна сопственост, а останатите 455,77 км2 се заеднички.
ПУ „Крсте Петков Мисирков“ - Али Коч
Училиштето е именувано по македонскиот јазичар Крсте Петков Мисирков.
Пенеда-Жереш
Физичка географија
Паркот е огромен простор во форма на амфитеатар извајан во текот на варисцинската орогенеза од геолошки сили, ветер и вода, и се протега од Кастро Лабореиро до висорамнините Мурела, опфаќајќи ги Сера да Пенада, Сера до Соахо, Сера Амарела и Сера до Жереш. Овие формираат бариера помеѓу океанските рамнини на нејзиниот запад и висорамнините на исток. Највисоки врвови се Пенеда (1340 м), Соахо (1430 м), Амарело (1350 м), Жереш (1545 м) и Алтар дос Каброеш (1538 м) сместен на границата со Галиција, каде продолжува како дел од Сера до Ксурес.
ПУ „Крсте Петков Мисирков“ - Али Коч
Местоположба
Училиштето се наоѓа на влезот од селото, непсоредно на десната страна од патот.
Пенеда-Жереш
Физичка географија
Гранитните карпи што доминираат во овој дел биле создадени за време на процесот на континентален судир што го обединил долниот Пиринејски Полуостров со Европа, помеѓу 380 и 275 милиони години. Најстарата карпа, кај Амарела, датира од пред 310 милиони години.
Клима
Паркот е во дел од Португалија (и Европа) кој е под влијание на екстремни врнежи од дожд, добивајќи нивоа на врнежи од 3200 милиметри годишно на поголема надморска височина и 1600 милиметри на помала надморска височина, со повеќе од 130 врнежливи денови на година. Просечните дневни високи температури се движат од 10 °C до 21 °C, со одредена варијација; високите подрачја имаат просечна висока температура од околу 11 °C, која се движи од 4 °C до 20 °C. Ова е едно од ретките места во Португалија со океанска клима, додека областите во долините, како што се Хомем, Лима и Долините на реката Кавадо, имаат потопла клима, со максимални дневни температури кои се движат од 12 °C до 28 °C (со просечна температура од 20 °C), преминувајќи во врела-летна средоземна клима.
Следствено, областа е склона кон разни микроклими, погодени од варијации на надморска височина, топографски одлики, човечко занимање, различни изложености и топлински варијации. Слично на тоа, варијацијата на температурата резултира со варијација на растителноста карактеристична за средоземната, евро-сибирската и алпската средина.
Жив свет
Ривас-Мартинез дефинирале дека подножјето на Сера да Жереш заедно со подножјето на Сера да Кабреира (земјиште под сливот на Томега, Аве и Кавадо) ја сочинуваат границата помеѓу евро-сибирските и средоземните региони, што на Пенеда-Жереш му дава цветно и фитогеографско значење.
Флора
Опфатеноста на биомасата на Сера да Жереш, Сера Амарела, Сера до Пенеда и Сера до Соахо, како и висорамнините Мурела и Кастро Лабореиро, доминираат четири различни видови жив свет: дабова шума, грмушки, мочуришта и крајбрежна растителност.
Разновидноста на флората вклучува 823 васкуларни таксони кои се јавуваат во 128 видови природна растителност. Дабовите шуми кои се вообичаени низ целиот парк, се специјално концентрирани во долините на реките Рамискал, Пенеда, Жереш и Бередо. Во овие пошумени делови доминираат пиренејските (Quercus pyrenaica) и европските (Quercus robur) дабови, кои и самите се разликуваат меѓу пониските и изложените крила (Rusceto-Quercetum roboris) и оние дабови со атлантски одлики (Myretillo-Quercetum roboris). Првата асоцијација најчесто се среќава со европски даб (Quercus rober), плутар даб (Quercus suber), бодликав залист (Ruscus aculeatus), јавор (Acer pseudoplatanus) и португалски ловор (Prunus lusitanica), додека втората асоцијација ги обединува европските и пиринејските дабови со боровинка (Vaccinium myrtillus), дрво јагода (Arbutus unedo) и европска божиковина (Ilex aquifolium). На горните надморски височини има делови со европски даб (Holco-Quercetum pyrenacia), кое е интегрирано во друга група (Quericon robri-patraea). Овие дабови, во текот на населувањето на луѓето, биле предмет на интензивна сеча, што резултирало во општа деградација на просторите, каде нема ништо повеќе од грмушка.
Меѓу грмушките кои го карактеризираат остатокот од просторите (74% од паркот), доминираат: Ulex minor, Ulex europaeus, Erica umbellata и Calluna vulgaris, со мешавини од обична смрека (Juniperus communis), вресови (Erica australis) во горните надморски височини, додека грмушките на помала надморска височина вклучуваат Erica tetralix, Ulex minor, Erica tetralix, Drosera rotundifolia, Pinguicula lusitanica,Viola palustris и Molinia caerulea.
Бреговите и мочуришните делови покрај речните текови се исто така места на ретки видови на папрати (Woodwardia radicans), врба (Salix repens), бреза (Betula pubescens), листопадни грмушки (Spiraea hypericifolia), потоа Circaea lusitanica и Angelica laevis.
Постојат 627 видови флора идентификувани од Сера и Карвало (1989) кои се сметаат за загрозени, и вклучуваат две лековити растенија: кантарион од видот Hypericum androsaemum и месојадното Drosera rotundifolia. Врз основа на списокот за заштита на ботанички видови и категориите на UICN: за 18 се смета дека се во ризик од истребување, 17 се ранливи категории, и една е ретка. Тие исто така идентификувале два вида како изумрени во границите на паркот: гераниум (Geranium lanuginosum) и миризлива орхидеја (Gymnadenia conopsea). Постојат три ендемски видови. За оние фактори за кои се знае дека ги загрозуваат овие живеалишта, вклучуваат: природни и вештачки пожари, употреба на шумата како гориво и земјоделска употреба на живеалиштата.
Фауна
Голем дел од студиите спроведени на видовите што го населуваат паркот се концентрирани во областа Маташ[ де Албергарија / Палхеирош, традиционално идентификувана како „срцето“ на паркот. Работата на Факултетот за науки на универзитетот во Порто и универзитетот во Минхо е концентрирана на неколку цицачи (пиринејски воден крт, европска видра, срна и дива свиња), влекачи и риби. Овие студии разгледале голем број на видови и фактори кои влијаат врз нивните живеалишта.
Во меѓувреме, други цицачи, како што е популацијата на пиринејски волк (Canis lupus signatus) се намалила поради човечко насилство, додека бројот на примероци е ограничен. Заедно со златниот орел, волкот се сметал за закана за добитокот, и го ловелеа до истребување, иако бил заштитен со закон уште од крајот на 20 век. Кафеавите мечки исчезнале од регионот во 17 век, а изумрениот португалски козорог (Capra pyrenaica lusitanica), локално познат како коза Жереш, последен пат бил виден во 1890-ти години. Повеќе од еден век подоцна, неговата еколошка ниша била природно преземена ос шпанските козорози кои доаѓаат од Галиција, и брои околу 100 животни во 2011 година.
Вреди да се спомене Gaelic gearran, раса на мали коњски видови кои биле предци на галицискиот коњ и андалузискиот коњ, и кои претежно живеат во дивината, но се нежна раса без значителен страв од луѓето. Долго време овие коњибиле користени во фармите на Виларињо дас Фурнаш (пред да биде преплавена со изградбата на браната), но подоцна почнале слободно да се движат помеѓу португалско-шпанската граница по 1979 година.
Постојат 147 птичји видови кои се поврзани со паркот Пенеда-Жереш, особено долж регионот Мурела во јужниот дел на нејзините граници. Во овој регион, иако може да варира во текот на целата година (со оглед на климата и сезоната), приближно 36 видови прават гнездо во областа. Особено забележителни во овој парк се: полска еја (Circus cyaneus), европски осојад (Pernis apivorus), шлука бекасина (Gallinago gallinago), сиво свраче (Lanius colurio), жолтогрла стрнарка (Emberiza citrinella), градинарско грмушарче (Sylvia borin) и обично ливадарче (Saxicola rubetra). За ливадарчето, областа Мурела е уникатно гнездо во Португалија, додека сивото свраче и жолтогрлата стрнарка се ограничени на платото Кастро Ломбеиро и северните делови на паркот.
Исто така, важно е да се истакне дека саламандерот (Chioglossa lusitanica), кој е ендемичен вид за северозападен Пиринејски Полуостров, типично е поврзан со планинските области со зголемени врнежи.
Водите на паркот се преполни со разни видови, честопати наречени „реки пастрмки“ поради изобилството на пастрмка во нив. Иако бројно се намалил, лососот сè уште се мрести во реките на паркот.
Видовите што добро претставени во паркот Пенеда-Жереш вклучуваат:
Екорегиони, заштитени области
Класификацијата на Пенеда-Жереш како национален парк од 1971 година произлегла од група правила и барања утврдени за да се овозможи: разумно користење на ресурсите на паркот, зачувување на постојните видови на флора и фауна, овозможувајќи продолжување на соживотот, притоа обезбедувајќи опкружување за научна, едукативна и туристичка истрага.
Човечки населби
Овие жители се концентрирани првенствено во разни агломерации: мали јадра одделени едни од други; проширување на зградите сместени покрај патиштата; некои изолирани групи; конструкции покрај земјоделски патишта во пасишта; и три или повеќе домови изолирани од пасишта. Следствено, постојат шест хомогени зони:
Некои од селата во високите земјишта се наоѓаат во близина на обработливите површини. Терасите, изградени за подобро искористување на овие оскудни земјишта, и традиционалните куќи, со гранитни sидови и покриви од слама, го обликуваат пределот со неизбришлив, хармоничен, човечки белег во некои од најизолираните села, како што се Питош да Хуниас и Ермида.
Економија
Примарниот економски сектор доминира во активностите на жителите кои живеат на територијата на паркот. Иако земјоделската активност останува тешка, таа сепак ги надминува секундарните и терцијалните активности кои, покрај Тераш де Буро и Понте да Барка, биле незначителни. Недостапноста и намалениот потенцијал за надворешни инвестиции, ги концентрирале овие активности во регионот, пред сè, во истражувањето на шумарството, поддршката на хидро-електричното производство, и туризмот. Но, и ова е ограничено; туризмот е концентриран генерално во околината на Калдаш до Жереш, хидро-електричниот пренос не влијаел врз локалната економија и заедно со шумарството не забележал значителна реинвестиција или рекапитализација на богатството (со остварен приход пренесен надвор од локалниот пазар).
Примарниот сектор, иако најголем придонесувач, е егзистенција во најдобар случај: поддржан од постара (претежно женска) популација; индивидуалните парцели се мали и се поделени; производители кои поддржуваат семејни или локални клиенти; производство кое првенствено е концентрирано за лична потрошувачка; лоши комерцијални мрежи; и физичка и социјална изолација, со ограничена образовна поддршка. Помеѓу 60-70% од производството е поддржано од субвенции.
Индустриските активности во граѓанските парохии во рамките на паркот се слабо диверзифицирани и поддржуваат семејни деловни активности. Градежната изградба, иако е еден од поголемите економски поддржувачи, има мал ефект врз локалните приходи, бидејќи мнозинството вработени доаѓаат надвор од регионот. Иако има неколку поголеми активности (пекарство, градежништво и столарија), повеќето се на мали сопственици-оператори, кои поддржуваат локална потрошувачка или повремена продажба. Честопати, занаетчиските производители исчезнувале и не биле заменети со масовно производство.
Слично на тоа, терцијарните активности се ограничени мали оператори; обично слабо диверзифицирани, доминирани од трговски друштва и фокусирани на локалната потрошувачка. Тие се управувани од семејства и немаат потреба од многу вработувања. Кафулињата и рестораните се добар пример за претприемништво, со многу од нив кои се наоѓаат на границите на паркот, пред сè во областа на Жереш. Другите активности на услужниот сектор се концентрирани во рамки на урбанизираните општински места и поголемите села, со многу подинамични јадра центар на поштенски услуги, банки, и здравствени домови.
Агро-силво-пасторален систем Баросо
Во 2018 година, агро-силво-пасторалниот систем Баросо (БАСП) каде се одгледуваат дрвја заедно со земјоделски култури бил меѓу првите европски места означени како „Глобално важен систем на земјоделско наследство“ (ГИАХС) од Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации. БАСП е интегриран во националниот парк Пенеда-Жереш, бидејќи се занимава со земјоделство во хармонија со природата. Од 57 ГИАХС што постоеле во светот во 2018 година, само шест биле назначени во Европа. Автохтоната раса говеда ББароса со долги закривени рогови, кои можат да растат и повеќе од 100 см во должина, има заштитен статус. Животните пасат слободно на традиционалните пасишта и мочуриштата, во услови кои се идеални за нивната благосостојба. Говедата уживаат во чистата природа, карактеристична за овие места, придонесувајќи многу за зачувување и биоразновидноста на пределот, како и за руралната економска одржливост. Говедата Бароса биле опширно проучувани поради нивното античко генетско потекло.
Туризам
Локациите во близина на неколку големи патишта се најпосетувани. Многу од нив се поврзани со религиозноста на луѓето во северна Португалија, како што се светилиштата во Сенхора да Пенеда и Сао Бенто да Порта Аберта. Другите, како што се Соахо и Линдосо, прикажуваат мали, традиционални амбари изградени од гранит. Соахо е типично португалско село, сместено на една од падините на планините Пенеда.
Веројатно двете најпознати и посетени одлики се многуте водопади, претежно оној близу старата гранична станица во Портела до Хомем и селото Виларињо дас Фурнас, секогаш кога браната Виларињо дас Фурнас е доволно ниска.
Домашните животни исто така заслужуваат да бидат забележани. Автохтониот Бароса и помалиот добиток Качена, кој се користи во земјоделство, денес се загрозен вид, затоа што ја губат својата корисност; како што е и ловечкото куче, Кастро Лабореиро.
Луиз Бленман
Родена од Гвајана, каде што ја започнала својата правна кариера, била назначена да престојува и да ги сослушува случаите во Ангвила како судија на Високиот суд од 2003 година и била именувана во апелациониот суд на источните Кариби во 2012 година.
Таа, исто така, служела одредено време како генерален адвокат на Света Луција и предавач по право на Универзитетот во Гвајана од 1992 до 2000 година. Таа е и претседател на Институтот за правосудство.
Таа добила почесна диплома по право на Универзитетот на Западни Индија во 1986 година и магистрирала право на Универзитетот во Лондон во 2004 година.
NGC 5523
NGC 5523 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5523 се споменува и како UGC 9119, MCG 4-34-8, CGCG 133-18, KARA 621, IRAS 14125+2533.
Откривање
Објектот е откриен на 19 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5523 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 5523 има привидни димензии од 4,7' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 5523 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50895. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 152; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2010. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 61.
Ден на таткото
Денот на таткото — празник на почитување на татковството и татковските врски, како и на влијанието на татковците во општеството. Во католичките земји во Европа, тој обично се слави на 19 март како Ден на Свети Јосиф уште од средниот век. Во Соединетите Американски Држави, Денот на таткото бил основан од Сонора Смарт Дод, и се прославил дури и во третата недела од јуни за прв пат во 1910 година. Денот се одржува на различни датуми низ светот, а различни региони си одржуваат свои традиции на почитување на татковството.
Денот на таткото е признат државен празник во Литванија и некои делови на Шпанија и се сметаше како и таков во Италија до 1977 година. Тоа бил национален празник во Естонија, Самоа, и еквивалентно во Јужна Кореја, каде што се славел како Ден на родителите. Празникот ги надополнува и сличните прослави во чест на членовите на семејството, како што и се, Денот на мајката, Денот на браќата и сестрите и Денот на бабите и дедовците.
Рана историја
Со векови, Источната Православна Црква ја одредувала втората недела пред Рождеството како Недела на праотците за да го одбележат спомените на Христовите предци според телото, почнувајќи од Адам и нагласувајќи го патријархот Авраам, на кого Бог му рекол:
Вообичаениот ден за прославување на татковството во католичка Европа е и познато дека датира најмалку од 1508 година. Обично се слави и на 19 март, како празник на Свети Јосиф, кој во католицизмот уште се нарекува татковски хранител Домини („Хранител на Господ“) и „наводен татко на Исус “ во јужноевропската традиција. Оваа прослава била донесена на Америка од страна на Шпанците и Португалците. Католичката црква активно го поддржувала обичајот за славење на татковството на Денот на Свети Јосиф или од последните години на 14 век или од почетокот на 15 век, очигледно на иницијатива на Францисканците.
Во Коптската православна црква, празнувањето на татковството се одбележува и на Денот на Свети Јосиф, но Коптите го одбележуваат тоа на 20 јули. Коптската прослава може да потекнува дури и од петтиот век.
Покрај Денот на татковците, во многу земји на 19 ноември се слави и Меѓународниот ден на мажите во чест и на мажитеи на момчињата.
Алжир
Во Алжир, третата недела во јуни исто така е посветен ден за прославување на Денот на татковците.
Египет
Во Египет, Денот на таткото обично се слави на 21 јуни секоја година.
Кенија
Во Кенија, Денот на таткото и се слави во третата недела од јуни и не е државен празник.
Ика
Ика (Ica) е град во Перу и главен град на регионот Ика. Регионот на градот Ика бил населен уште предколумбовиот период со староседелско население, но сепак шпанскиот конкистадор Луис де Кабрера тврдел дека го основал градот во 1563 година. Во 2005 година, Ика имал население од околу 219.856 жители, но точната бројка не може да се утврди бидејќи регионот настрадал од земјотресот во 2007 година. Градот се наоѓа на реката Ика, околу 300 километри јужно од Лима. Градот е во пустински предел, во близина на перуанскиот брег. Нешто појужно од градот се наоѓа градот Наска.
Ден на таткото
Мароко
Во Мароко, третата недела во јуни е најпосветен ден за прославување на Денот на татковците.
Мозамбик
Во Мозамбик, Денот на таткото се одбележува на 19 март секоја година.
Нигерија
Во Нигерија, третата недела е во јуни е посветен ден за прославување на Денот на татковците.
Сејшели
Во Сејшели, Денот на таткото го слават на 16 јуни и не е државен празник.
Јужна Африка
Во Јужна Африка, Денот на таткото се слави во третата недела од јуни и не е државен празник.
Јужен Судан
Во Јужен Судан, Денот на таткото се слави во последниот понеделник од август. Претседателот Салва Киир Мајардит го прогласи пред 27 август 2012 година. Прво прославен на 27 август 2012 година, Денот на татковците не беше прославен во Јужен Судан во 2011 година (поради независноста на земјата).
Симјон Симев
Симјон или Симеон Симев (роден на во ) — македонски поет, есеист и новинар.
Ден на таткото
Бангладеш
Во Бангладеш не постои историска традиција за прославување на Денот на татковците (бангла: বাবা/আব্বু দিবস, Баба/абу дибош ) и е популаризирана од западните влијанија во земјата. Се празнува во третата недела од јуни, а не е државен празник. Денот на татковците не беше многу популарен и беше пошироко распространет од милениумските и генерацијата Z низ целата земја преку друштвените медиуми во последно време. И покрај тоа што многу религиозни семејства не го слават, тој е пораспространет од кога било. Постои популарна фраза што ја користат многу родители, вклучително и татковците, а тоа е „Секој ден е ден на таткото/мајката, така што ќе ги сакате вашите родители секој ден“. Повеќето луѓе само му посакуваат на својот татко, но многу луѓе од големите градови одат во ресторан да прослават, а многумина имаат дури и торта. Додека многу други сечат торта дома или нарачуваат храна преку Интернет. Некои деца може да му дадат мали подароци на својот татко.
Симјон Симев
Животопис
Симев студирал историја со историја на уметност на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Работел како наставник во гимназија, соработник во Републичкиот секретаријат за култура, новинар во Првата и Одговорен уредник на Радио култура (Трета програма) на Македонското радио.
Симев објавувал стихови, есеи, статии, студии во весници, списанија, периодични публикации. Неговата поезија е издавана во Бугарија и Германија.
Ден на таткото
Кина
Во Народна Република Кина не постои официјален Ден на татковците. Некои луѓе слават во третата недела од јуни, според традицијата на САД. Денот на таткото се слави и во посебните административни региони. Во Хонгконг се слави во третата недела од јуни и не е државен празник. Во Макао, Денот на татковците ( Dia do Pai ) се слави во третата недела од јуни и не е државен празник.
Популарна култура на приказни
Денот на таткото е поврзан со голем број приказни во Индија за да се одбележи важноста на љубовта на татковците. Приказните се однесуваат на емоционалните чувства на умот на синот и таткото за тоа како се чувствуваат еден за друг и додека синот ќе ја сфати својата грешка, веќе е доцна.
Дерен, Дундгови
Дерен (Дэрэн) е област во Монголија во покраината Дундгови. Во 2007 година, неговото население било 2,408.
Гулапковидни
Гупапковидни ред на агарикомицети (кои ги вклучуваат агаричните родови Гулапка и млечки и нивните полипороидни и кортициоидни роднини). Според Речникот на габите (10-то издание, 2008), редот се состои од 12 семејства, 80 родови и 1767 видови. Според Видови Габи ( јануари 2016 година), редот содржи 13 семејства, 117 род ови (16 не се доделени на едно семејство) и 3.060 вид ови.
Оваа група, исто така, вклучува голем број на русулоидни хипогејни габи, полипори како што е Bondarzewia, некои забни габи (на пр.Auriscalpium vulgare ), и клубните габи на пр Artomyces. Базидиоспорите во оваа група обично се украсени со амилоидни брадавици или ретикулација, но се познати неколку исклучоци, на пр. Heterobasidion annosum. Родот Clavicorona често бил третиран во гулапковидните, но неговиот тип видови, C. taxophila е во Agaricales. Останатите видови се задржани во гулапковидните од родот Artomyces.
Видови со несигурност
Постојат неколку родови класифицирани во гулапковидните кои се слабо познати, не биле подложени на ДНК-анализа, или  ако се анализирани филогенетски, не се групираат со сè уште именувани или идентификувани семејства и не се доделени на одредена семејство (т.е. Incertae sedis во однос на семејното сместување). Тие ѓи вклучуваат:
Леордени
Леордени (Leordeni) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 6.089 жители.
Космос-2144
Космос-2144 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 мај 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2144 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1417 км, а најмалото на 1411.
Ален Стевановиќ
Ален Стевановиќ (роден на 7 јануари 1991 година, Швајцарија) е професионален српски фудбалер кој настапува како лево крило. Во моментов ги брани боите на клубот од првата лига на Србија, ФК ИМТ. Тој бил производ на младинската академија на Раднички од Обреновац. Ален Стевановиќ се прославил додека настапувал за составот на Торино. За српската репрезентација за прв пат настапил во 2012 година.
Почетокот на животот
Родителите на Ален Стевановиќ се разделиле набргу по неговото раѓање во Цирих. Тој никогаш не го запознал својот биолошки татко. Веднаш по разделбата, кога Ален имал само три месеци, мајка му го донела во местото Бечмен, СР Србија за да продолжи да живее со неговите баба и вујко, додека таа се вратила да престојува во Швајцарија. Ален, не можел да стигне до мајка си во Цирих бидејќи не успеал да добие виза за престој и можел да ја види само еднаш во текот на годината. Неговиот дедо, кој работел и во Швајцарија и набрзо се вратил во Белград, починал една година подоцна на 58-годишна возраст. До сезоната 2004-2005 година, како што самиот изјавил, бил лут на својот живот и тоа во голема мера го попречило почетокот на неговата професионална фудбалска кариера. Тој се оженил со Дуња на 17 февруари 2013 година и на 20 ноември 2013 година станал татко на неговото прво дете со име Нева. На 27 јули 2018 година станал татко по втор пат, кога неговата сопруга го родила синот Матеј.
Интер од Милано
Ален Стевановиќ својата професионална кариера ја започнал во Србија, поточно во екипата на ФК Раднички од Обреновац. На почетокот на 2009 година, му била договорена средба со италијанскиот шампион Интернационале (Интер од Милано), а по пристигнувањето во Милано на 9 јануари. Стевановиќ потпишал договор со клубот во месец февруари.
Во ноември 2009 година, Стевановиќ заедно со младиот играч Џулио Донати, бил поставен во првиот тим за натпреварот против екипата на Ливорно во Купот на Италија, но останал неискористен бидејќи бил на клупата за резервни играчи.
Тој подоцна отпатувал со првиот тим во Абу Даби, ОАЕ и во Саудиска Арабија во зимскиот тренинг камп. Пријателскиот натпревар против екипата на Ал-Хилал од Саудиска Арабија го одиграл како стартер на тимот.
Поради повредите на Естебан Камбијасо, Сали Мунтари и Рене Крин, Стевановиќ се нашол во составот за прволигашкиот натпревар по зимската пауза, против екипата на Киево, но повторно не добил минутажа зошто останал на клупата за резервни играчи.
Неколку дена подоцна, на 8 јануари 2010 година откако соиграчот Патрик Виера заминал во екипата на Манчестер Сити, Стевановиќ го одиграл својот прв натпревар во Серија А. Тоа бил натпреварот од 9 јануари на домашен терен против составот на Сиена. На тој натпревар, Ален влегол во игра како замена за соиграчот Тиаго Мота во 67 минута. Главниот тренер на Интер Жозе Мурињо ја направил таа замена како директен одговор на водството на екипата на Сиена со 3:2 на голот постигнат две минути претходно. До крајот, екипата на Интер успеала да направи пресврт во резултатот и да победи со 4:3 и тоа во судиското надополнување.
Торино
На 22 јули 2010 година, Ален Стевановиќ заминал во тимот од Серија Б, во екипата на Торино за сума од два милиони евра. Тој, за новиот клуб за прв пат настапил во Копа Италија против екипата на Козенца. На тој натпревар врз него бил направен пенал. Тренерот на екипата на Торино, Франко Лерда, во текот на сезоната вкупно 8 пати го има ставано во екипата на лигашки натпревари и уште еднаш во натпревар од Купот на Италија.
Торонто ФК (како позајмен играч)
На 24 март 2011 година, Стевановиќ бил официјално претставен дека ќе му се приклучи на МЛС клубот ФК Торонто и тоа како позајмен играч. Ален својот прв натпревар за клубот го имал на 26 март 2011 година во победата со 2:0 на домашен терен против составот наПортланд Тимберс. По поразот од 1:0 на домашен терен на 18 јуни, од составот на ФК Сиетл Саундерс, во кој Стевановиќ го забележал својот прв настап како стартер по речиси период од еден месец, српскиот офанзивен играч за врска бил отповикан од тимот на Торино и тој веднаш требало да се врати во Италија.
Враќање во Торино
На 21 јуни 2011 година, договорот за косопственост бил обновен за наредната сезона 2011–12. На 4 септември 2011 година, тој го постигнал својот прв гол како професионален фудбалер, обезбедувајќи му водство на клубот на Торино против составот на Варезе. Сезоната ја завршил со 36 одиграни натпревари и 3 постигнати гола. На 22 јуни 2012 година, косопственоста врз него била повторно обновена. Неговиот нов договор со екипата на Торино важел до 30 јуни 2015. На 26 август 2012 година, Ален Стевановиќ го одиграл својот прв натпревар во сезоната 2012–13, и тоа против екипата на Сиена. На тој натпревар бил стартер во екипата. На 30 септември 2012 година, тој влегол во игра во 58 минута како замена за соиграчот Марио Сантана и го постигнал голот по центаршутот на Алесио Черчи. Тој натпревар екипата на Торино го играла против составот на Аталанта. Резултатот бил 1:5 во корист на екипата на Стевановиќ.
На 19 јуни 2013 година, по 15 настапи и 2 гола во Серија А, договорот за косопственост бил решен во корист на екипата на Торино.
Како позајмен играч во екипите на Палермо, Бари и Специја
На 11 јули 2013 година, тој се преселил во екипата на Палермо како позајмен играч со право на откуп на договорот за косопственост, кој бил финализиран наредниот ден. Својот прв натпревар во дресот на популарните росанеро (розови), го одиграл на 11 август 2013 година во второто коло од Купот на Италија, во победата од 2:1 над екипата на Кремонезе, играјќи како стартер. На 3 мај 2014 година, по победата против екипата на Новара од 1:0 на гостински терен составот на Палермо бил промовиран во Серија А - на пет натпревари до крајот на сезоната. Ален, сезоната ја завршил со 21 одигран натпревар и еден постигнат гол во Купот на Италија.
На 24 јули 2014 година тој бил со статус на позајмен играч во составот на Бари, со можност за откуп на договорот. Во месец јануари 2015 година, Стевановиќ бил отповикан од екипата на Торино и веднаш испратен како позајмен играч во составот на Специја од каде како замена требало да пристигнат во екипата на Торино за напаѓачот Осаримен Ебагуа и играчот од средниот ред Пасквал Скиатрела.
Партизан
На 31 август 2015 година, Ален Стевановиќ му се приклучил на составот на Партизан од екипата на Торино и тоа на слободен трансфер, потпишувајќи тригодишен договор. Го добил дресот со број 91. Два дена подоцна тој бил официјално претставен на стадионот на Партизан. На 12 септември 2015 година, Ален Стевановиќ го одиграл својот прв официјален натпревар за клубот во вечното дерби против екипата на Црвена ѕвезда од Белград и го постигнал израмнувачкиот гол за екипата на Партизан. На 1 октомври 2015 година, тој го одиграл својот прв натпревар за составот на Партизан во натпреварувањата на УЕФА во групната фаза од Лига Европа во победата 1:3 на гостински терен над составот на Аугсбург. Тој го постигнал водечкиот гол за екипата на Партизан на 14 октомври 2015 година против составот на Радник од Сурдулица во нерешениот натпревар од 2:2 на гостински терен. Ален одиграл вкупно 3 натпревари во групната фаза на УЕФА Лигата на Европа 2015–16.
На 2 март 2016 година, Стевановиќ постигнал гол во четвртфиналето на Купот на Србија против екипата на Раднички од Ниш во победата од 2:0 на домашен терен.
Шонан Белмар
На 29 декември 2016 година, потпишал двегодишен договор со екипата на Шонан Белмар. На 10 септември 2018 година, тој официјално го раскинал договорот со екипата на Белмар и тоа со заедничка согласност.
Висла Плок
Ален Стевановиќ официјално му се приклучил на полскиот клуб Висла од Плок на 12 февруари 2019 година со потпишан договор со траење на една година и половина. На 27 јули 2019 година се појавила вест дека Стевановиќ бил исклучен од првиот тим. Портпаролот на клубот објаснил дека Ален прекршил одредени правила на клубот, без дополнителни коментари за што станува збор, но неговиот договор не бил раскинат. Подоцна било откриено дека причината зошто тој бил исклучен е тоа што не се појавил на тренингот пред натпреварот против екипата на Лех од Познањ. Истото тоа веќе се случило и двапати претходно во истиот клуб. Сепак, тој се вратил на тренинзите со првиот тим на помалку од две седмици подоцна.
На 19 август екипата на Висла потврдила дека поднеле барање до Комората за решавање на спортски спорови за раскинување на договорот со Ален Стевановиќ. На 30 август било пријавено дека Стевановиќ едноставно исчезнал и по четврти пат, не се појавил на тренинг. Никој не знаел ниту нешто слушнал за него во тој момент. Претседателот на клубот тогаш изјавил дека „овојпат нема можност да се врати во екипата и дека само чекаат да биде прифатено барањето за раскин на договорот“.
Репрезентација
На 3 март 2010 година, тој го одиграл својот прв натпревар за репрезентацијата на Србија У-21 и тоа против селекцијата на Македонија.
На 12 октомври 2012 година, Ален бил повикан во сениорската репрезентација на Србија од страна на тренерот Синиша Михајловиќ. За сениорската репрезентација за прв пат настапил кога го заменил својот соиграч Зоран Тошиќ, во 67 минута од натпреварот против селекцијата на Белгија. Тоа бил натпревар од квалификациите за Светското првенство во ФИФА 2014 година. На тој натпревар репрезентацијата на Србија го загубила дуелот. На 22 март 2013 година, Ален Стевановиќ бил првпат во стартниот состав на српската репрезентација во својата кариерата. Тоа бил натпревар против репрезентацијата на Хрватска, одигран на стадионот Максимир.
Меѓународна (репрезентативна) статистика
Обновено на 18 декември 2013 година
Општина Кунгота
Општина Кунгота (Občina Kungota) — општина во Подравскиот регион, североисточна Словенија. Сместена е во западниот дел на ридското подрачје Словенске Горице. Во 2020 г. населението броело 4.724 жители. Седиште е селото Згорња Кунгота.
Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места:
Циганки (ТВ серија)
Синопсис
Циганите ги предвои Вања, кој сака да воспостави пријателски односи со жителите, а во тоа му помага отецот Хуан Домингез, кој е негов долгогодишен пријател. Хуан се запознава со Јованка, ќерката на Вања, која пред дваесет години имала љубовна врска со Рафаел Домингез, братот на Хуан, со што го предизвикала гневот на нејзиниот татко. Поради забранетата љубов, Јованка го напуштила племето и по дваесет години се враќа со трите ќерки Марија Саломе, Марија Сашенка и Марија Магдалена. Таа крие дека само една од ќерките е од врската со Рафаел и наследничка на имотот на семејството Домингез. Повторната средба на Рафаел со Јованка ќе предизвика опасни ситуации, кои ќе резултираат со немири во градот. Рафаел е во врска со Сандра, но стариот љубовен пламен повторно ќе го опседне, но конкуренција ќе му биде неговиот роден брат. Но, на повидок е нова љубов, која претендира да го повтори гревот на Јованка. Нејзината ќерка Марија Саломе се вљубува во Себастијан Домингез, синот на Рафаел, а на тоа жестоко ќе се спротвстави Викторија, мајката на Рафаел и Хуан. За Јованка ќе биде шокантно откритие кога ќе дознае дека Хуан е брат на Рафаел и дека е свештеник, што ќе ја стави на ново искушение. Дали да и се препушти на новата љубов и да ризикува повторно да биде избркана од својот народ?
Емитирање на Балканот
Македонија: А1 Телевизија Србија: 3K, ДМ Сат, локалне телевизије Босна и Херцеговина: НТВ Хајат Хрватска: НоваТВ Бугарија: бТВ
Даг Хамаршелд
Даг Хамаршелд (Dag Hammarskjöld) — шведски дипломат, писател и втор Генерален секретар на ОН. Загинал во авионска несреќа во Северна Родезија (денес Замбија), додека бил на мировна мисија во Конго. Тој е единствениот добитник на Нобеловата награда посмртно, и единствениот Генерален секретар на ОН кој починал додека бил на функција.
Ошљани
Ошљани (Αγία Φωτεινή, Агија Фотини, до 1926 година  Όσλιανη, Ослјани ) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 261 жител (2011) и до денес е целосно населено со Македонци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа околу 13 км југозападно од градот Воден, во североисточните падини на планината Каракамен, на надморска височина од 660 м.
Историја
Ошлјени се смета за многу старо село, бидејќи се води и во најстарите турски сиџили. познато по неговата улога во Негушкото востание од 1822 г.
Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото влегува во состав на грчката, кога имало 119 жители. Истата година Панајотис Деказос, одговорен за земјоделство при Македонското управништво, го споменува Ошљани (Όσλιανη) како село населено со „словеногласни елини“. Во патописниот попис од 1917-18 г. Боривое Милоевиќ забележал 15 македонски куќи. . Во 1920 г. во селото се евидентирани 95 жители. Во 1926 г. Ошљани е пременувано во Агија Фотини. Во 1928 г. населението се накачило на 107 жители.
За време на Втората светска војна во Ошљани влегле бугарски окупациски сили, основајќи чета на паравоената организација „Охрана“. Селото страдало и во Граѓанската војна.
Население
Иако е планинско, селото доживеало пораст наместо намалување на населението, типично за другите вакви села. Денес населението на Месимер останува целосно македонско и непроменето.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Под, во кој спаѓа и селото Под.
Стопанство
Иако е планинско и прилично пасивно, селото останува познато по дрводелството и претприемништвото. Во помала мера се одвиваат и сточарството и земјоделството.
Детска прашума
Barnens Regnskog (детска прашума) е шведска непрофитна организација основана во 1987 година, која е посветена на собирање средства за зачувување на дождовната шума. Добротворната организација поддржува проекти за зачувување во Тајланд, Гватемала, Белизе, Костарика и Еквадор и придонесе за зачувување на 450 км од прашума. Активностите за прибирање средства се вршат во Шведска, како и во Германија и САД.
Историја
Основањето на Barnens Regnskog било инспирирано од прибирањето средства за 9-годишниот ученик во основно училиште Roland Tiensuu, неговиот учител Еха Керн и нејзиниот сопруг Бернд Керн. Во 1987 година EHA Kern, додека одржувала настава на училиштето Fagerviks во Sorunda (Општина Nynäshamn ), поканила американски биолог да покажува слајдови и да зборува со нејзинот клас за Monteverde резервите на Костарика. Држењето на наставата било ставено во поширок контекст на уништување на тропските дождовни шуми. Предавањето оставило длабок впечаток врз децата. Roland Tiensuu предложил тој и неговите соученици да соберат средства за програмата за откуп на земјиште на резервите на Монтеверде. Тие започнаа со продажба за печење, што помогна да се соберат доволно пари за да се купат уште 4 hectares (9.9 arces) дождовна шума за резерватот. Понатамошни пари собирале децата преку продажба на картички, сликање и ракотворби. Наскоро, илјадници дождовни шуми се формираа во училиштата и црквите околу Шведска и биле составени во организацијата Barnens Regnskog.
Првиот резерват за прашуми Barnens Regnskog е основан во 1989 година во резерватот Монтеверде. Денешниот дел од резерватот е Barnens Regnskog и се протега на 300 км.
Евгенија Николаевна Синскаја
Евгенија Николаевна Sinskaya (1889-1965) била руска ботаничарка забележана по своите истражувања во раксономијата на растенијата, фитогеографијата, формирањето на видовите и генетиката. Таа била раководител на Одделот за таксономија, екологија и географија на Институтот за растителна индустрија.
Список на главни градови во Океанија
Ова е список на главни градови во Океанија. Во листата се наедени само главните градови на меѓународно признати држави.
Ерденедалај, Дундгови
Ерденедалај (Эрдэнэдалай) е област во Монголија во покраината Дундгови.
Генадиј Зјуганов
Генадиј Зјуганов (руски: Геннадий Андреевич Зюганов,роден на ) е руски политичар, доктор по филозофски науки, автор на бројни книги и публикации во медиумите.