cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Едмунд Хусерл
Филозофи под влијание на Хусерл
Лудвиг Ландгребе во 1923 година станал асистент на Хусерл. Од 1939 година соработувал со Еуген Финк во архивите на Хусерл во Лувен, Белгија. Во 1954 станал водач на архивите на Хусерл. Ландгребе е познат како најблискиот асистент на Хусерл но и од гледна точка на постоечката филозофија и метафизиката.
Еуген Финк бил близок соработник на Хусерл за време на 1920-тите и 1930-тите години.
Роман Ингарден бил студент на Хусерл во Фрајбург,а заедно соработувале во средината на 1930-тите години. Ингарден не го прифатил трансценденталниот идеализам на Хусерл, кој требал да води кон релативизмот. Ингарден, своите дела ги пишувал на германски и полски.
Макс Шелер се запознал со Хусерл во Хале во 1901 година. Врз основа на феноменологијата и методологијата на Хусерл ја заснова својата филозофија.
За Николај Хартман се сметало дека е во центарот на феноменологијата, но повеќе не. Неговата поврзаност била со Макс Шелер и околината на Минхен,а пак Хусерл всушност и не го сметал него за феноменологист. Со неговата филозофија се сметало дека ќе бидат внесени иновации во методот.
Лог кај Млинше
Лог кај Млинше (словенечки: Log pri Mlinšah) — населба во Општина Загорје на Сава во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Едмунд Хусерл
Филозофи под влијание на Хусерл
Емануел Левинас одржал презентација на еден од последните семинари на Хусерл во Фрајбург во 1929 година. Истата година напишал осврт за делото Ideen од Хусерл, кое било објавено од француски весник. Со Габриел Пфајфер, Левинас го превел делото на Хусерл Méditations cartésiennes на француски. Тој бил прв, кој бил импресиониран од Хајдегер и започнал да пишува книга за него, но ја прекинал откако Хајдегер им се приклучил на нацистите. По војната поголемиот дел од неговата фамилија биле убиени од нацистите во Литванија. Во тоа време Левинас започна да пишува книги кои ќе станат широко познати и за восхит.
Хусерл најмногу влијаел врз Жан-Паул Сарте, и покрај тоа што подоцна не се согласувал со клучните точки од неговата анализа. Делата на Едмунд Хусерл влијаеле врз феноменологијата на перцепција на Маурис Мерлој Понт, вклучувајќи ја и теоријата на Хусерл за памтење или меморија.
Интересот на Херман Веил за интуиционистичка логика произлегува како резултат на неговото читање на дела од Хусерл. За делата на Хусерл дознал преку својата сопруга, Хелен Џозеф, која била студентка на Хусерл во Готинген.
Жак Дерида напишал неколку критички осврти за Хусерл во почетокот на неговата академска кариера.
Станислав Лесњевски и Казимјеж Ајдукјвич биле инспирирани од јазичните анализи на Хусерл.
Ортега и Гасет во 1934 година го посетил Хусерл во Фрајбург. Тој лично не бил феноменологист, но на латинска Америка и ја претставил филозофијата.
Требел (Вендланд)
Требел (Trebel) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Општината Требел се состои од следниве места:
Манастир (Ќоселари)
Манастир  — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Ќоселари. Наоѓалиштето претставува населба и црква од среден век. На 5 км јужно од селото се гледаат остатоци од темели на сакрален објект со правоаголна основа. Во нивите што се непосредно до него има фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Ветрот запре пред зората
„Ветрот запре пред зората“ (српскохрватски: Ветар је стао пред зору) — филм од 1959 година, режиран од Радош Новаковиќ. Главните улоги ги играат: Радмила Радовановиќ, Бранко Плеша и Антун Врдољак. .
Синопсис
Дејството на филмот се одвива во окупираниот Белград за време на Втората светска војна. На членовите на илегалната група во која членува Јасна им е сомнително тоа што Специјалната полиција неочекувано ја ослободува, па затоа почнуваат да ја избегнуваат. Јасн дознава дека некој ги предал нејзините другари и тоа им го соопштува, но на тој начин станува уште повеќе сомнителна. Меѓутоа, благодарение на нејзината пожртвуваност, акцијата за спасување на нејзините другари успева, а тие најпосле се уверуваат во нејзината верност.
Клиф Бартон
Memorial stone 2.jpg
Клифорд Ли Бартон (англиски: Clifford Lee Burton) (, САД -, ) — американски музичар, а воедно и басист на хеви метал бендот Металика. На групата им се придружил во 1982 година и дал свој придонес во првите три албуми на Металика, кои се сметаат за класици на треш метал музиката. Бартон беше познат по неговите виртуозни настапи во живо и по тоа што ја внесуваше неопходната ритмика и мелодија во нивните песни. Починал на 27 септември 1986 год, во сообраќајна несреќа за време на турнејата низ Шведска. Посмртно му беше доделено место во Рокенрол куќата на славните како дел од Металика на 4 април 2009 година.
Детство и рана младост
Клиф Бартон е роден на 10 февруари 1962 година во Тенеси, САД, како најмлад син на Џен и Реј Бартон. Имал постар брат Скот и сестра Кони. Како ученик во средно училиште играл бејзбол за школскиот тим и го освоил првото место на локалниот натпревар со другите училишта. По завршување на средното образование, станал член на бендот Траума. И покрај гламурот и театралноста на останатите членови при нивните свирки во живо, Бартон бил забележлив по неговото ритмичко удирање со глава и долгата црвена коса. Со овој бенд снимил и една демо снимка, но таму се успеал да го докаже својот раскошен талент за музицирање.
Примање во групата
Не помина долго време додека младите основачи на Металика го насетија неговиот голем музички потенцијал. Тапанарот Ларс Улрих и вокалот и гитарист Џејмс Хетфилд присуствувале на еден настап на Траума во живо, каде биле позитивно изненадени од неверојатното бас-соло во изведба на Бартон. По ова, тие го контактирале и му го понудиле испразнетото место на басист, каде претходно свирел Рон МекГовни. Бартон прифатил, но под услов целиот бенд Металика да се преселат во Сан Франциско. Поради големата желба да го имаат Бартон во составот, групата се согласила.
Првите денови во бендот
Неговото доаѓање во Металика донело позитивни вибрации помеѓу неговите колеги. Неговото брилијантни изведби се одликуваа со многу емоционалност и префинетост. Бас-солажите кои ги свиреше претставуваа мешавина од џез и психоделични мелодии. Добар пример за ова тврдење е песната „(Anesthesia) Pulling Teeth“ од деби албумот Kill 'Em All. Освен што свирел, тој исто така активно учествувал во компонирањето песни за вториот албум на групата, насловен како Ride the Lightning. Напишал музика за шест од осумте песни на албумот, од кои највпечатлива е иснтрументалната композиција „The Call Of Ktulu“, каде бас гитарата е ставена во водечка улога пред другите две електрични гитари.
Докажување во хеви-метал заедницата
1986 година беше одбележана со излегувањето на култниот треш метал албум Master of Puppets, каде перформансот на Бартон бил обележје на ова парче музика. Песната „Orion“ ќе остане запомнета по неговото маестрално бас-соло, кое се смета за едно од најдобрите во модерната музика. По издавањето на ова ЦД, Металика заминале на турнеја низ САД заедно со рокерот Ози Озборн. Откако успешно ја одработиле нивната најголема концертна турнеја дотогаш, групата за првпат заминува во посета на Европа. На 26 септември Металика одржа концерт за паметење во Стокхолм, Шведска, каде Џејмс Хетфилд првпат свирел на гитара по тешките претрпени изгореници на раката, а Бартон имал одлична вечер на басот. Се чинеше дека ништо не може да им застане на Металика на патот кон ѕвездите.
Металика по неговата смрт
По овој настан, Металика не можеше да се смета за бенд. Едно време тие дури и помислуваа да прекинат со музиката. На крајот, сепак одлучија да не се откажуваат и да ја исполнат желбата на нивниот довчерашен басист за светска доминација на Металика. Во едно интервју Кирк Хамет изјавил:
Жозефина де Боарне
Жозефина де Боарне (фр. Joséphine de Beauharnais), родено презиме е првата жена на францускиот војсководец и цар Наполеон Бонапарт. Родена е на Мартиник на 23 јуни 1763 како Марија Жозеф Роз Таше де ла Пажери (Tascher de la Pagerie). Три години по нејзиното раѓање, ураган го уништува нејзиниот дом. Нејзината мајка е Роз-Клер, а нејзиниот татко Жозеф Таше. Поседувале шеќерна плантажа која не им донесува големи приходи. Во 1777 година умира сестрата на Роз, Катрин. Неколку месеци подоцна виконтот де Боарне ги праќа своите брачни понуди за Катрин. Но, бидејќи таа е мртва му предлагаат да ја земе Роз.
Бракот со виконтот де Боарне
Виконтот де Боарне или Александар де Боарне е првиот маж на Жозефина. Кога се земале таа имала 16 години, а тој 19. Самата венчавка била на 13.12.1779 година. Речиси неколку недели по стапувањето во брак, Александар заминува и ја остава младата Роз сама. На 3 септември 1781, се раѓа нивното прво заедничко дете, Ежен де Боарне. За време на бракот Александар има повеќе авантури со повеќе жени и имал повеќе вонбрачни деца. Во 1782, Александар заминува за Мартиник и ја остава Роз бремена. На 10 април 1783, се раѓа нивното второ заедничко дете, ќерката Хортензија де Боарне.
Разводот со Александар Боарне
Откако се вратил од Мартиник, Александар ја избркал Роз од семејната куќа. Тогаш таа се сели во манастирот Пантемон. Во 1785, конечно се разведува од Александар и се сели во Фонтебло со двете деца. Во 1786, за малиот Ежен почнува да се грижи неговиот татко. Во 1788, Роз со својата ќерка Хортензија заминува за Мартиник од каде се враќа после две години. На 20 септември 1792, се и официјално разведени.
Кариерата на нејзиниот сопруг
Откако на 20 април 1792 и е објавена војна на Австрија, сопругот на Роз, Александар пристапува во француската војска. Набрзо е прогласен за врховен командант, а потоа и за главен командант на Рајнската Армија. На 2 март 1794 уапсен е во местото Блоа.
Животот на Роз за време на Теророт
На 20 април 1794 уапсена е и Роз. Двајцата биле затвореници на Кармелитскиот затвор каде секојдневно биле прозивани лицата осудени на смртна казна. Во кармелитскиот затвор, Роз го запознава Лазар Ош, нејзиниот љубовник за време на затвореништвото, но и потоа. На 23 јули 1794 година, погубен е нејзиниот сопруг Александар де Боарне. На 6 август, Роз е пуштена на слобода. Доаѓа дома кај своите деца кои едвај ја препознаваат.
Запознавањето со Наполеон Бонапарт
На 6 август 1795 Роз де Боарне се запознава со Наполеоне Бонапарте. На 19 февруари 1796 објавена е веста за свршувачката помеѓу Роз и Наполеоне. Тој одбива да ја ословува со Роз, туку ја нарекува Жозефина, онака како подоцна ќе ја препознава целиот свет. Познато е дека тој им ја наметнувал волјата и на возрасните луѓе.
Бракот со Наполеон
Во бракот Наполеоне го менува своето име во Наполеон Бонапарт давајќи му на своето име француски призвук. По само два дена брак, заминува да ја преземе командата на Италијанската армија. Тие стапуваат во граѓански брак на 9 март 1796. На 26 јуни истата година, Жозефина му се придружува во Италија. На 2 јануари Жозефина се враќа во Париз. На 4 мај 1798 Наполеон заминува за Египет оставајќи ја Жозефина во Париз. Таа има афера со капетанот Иполит Шарл. Додека Наполеон е во Египет и се бори против Британската Империја, Жозефина заминува во бањата Плобјер каде се лечи од стерилитет со кој се здобила за време на затворските денови. Таму таа паѓа од балкон и е тешко повредена. На 21 април 1799 Жозефина ја купува куќата Малмезон. Сакајќи да го пречека Наполеон Жозефина тргнува со ќерката кон Тулон меѓутоа се разминува со Наполеон. На 16 октомври 1799 Наполеон пристигнува во Париз и не сака да се смири со Жозефина. На крајот попушта поради молбите на Ежен и Хортензија.
Кариерата на Наполеон
Помеѓу 9-10 ноември се случува државниот удар од 18 бримери после кој Наполеон станува еден од трите конзули. На 12 ноември Жозефина и Наполеон се селат во Луксембуршкиот дворец. Подоцна се селат во дворецот Тиљери.
Разводот со Наполеон
Наполеон долго време мислел дека е стерилен сè додека не му се родил вонбрачниот син Чарлс Леон. Тој тогаш решил да основа династија. Разводот бил неминовен. Граѓанскиот брак бил разведен во 1809, а црковниот во 1810. Тој потоа се оженил со австриската надвојвотка Марија Луиза и го добил посакуваниот син. Иако се развеле, Наполеон често и заповедал на Жозефина каде ќе живее и каде ќе се движи. За време на бременоста на неговата втора жена, Марија Луиза, и забранил да доаѓа во Париз за да не ја вознемири.
Смртта на Жозефина
За време на рускиот цар Александар I заболува од пневмонија и умира на 29 мај 1814. Нејзиниот гроб се наоѓа во црквата Св. Петар и Павле во Руеј.
Гола вистина
Гола вистина (англиски: The Ugly Truth) — филм од 2009 година, американска романтична комедија, во која глумат Кетрин Хајгл и Џерард Батлер. Филмот е издаден во Северна Америка на 24 јули 2009 година, произведен од Лејкшор ентертејмент (Lakeshore Entertainment) за Колумбија Пикчрс (Columbia Pictures).
Дејство
Аби Рихтер (Кетрин Хајгл) е утринската ТВ емисија продуцирана во Сакраменто, Калифорнија. Доаѓање дома на катастрофалниот датум, се случува таа да види еден дел од локалната телевизија каде што се прикажува "The Ugly Truth", во која Мајк Чадвеј (Џерард Батлер), чиј цинизам за односи поттикнува препријатието да се јавите за да се расправаат со него на воздухот. Следниот ден, таа открива дека телевизиската станица и се заканува дека ќе го откаже нејзиното шоу, како резултат на малата гледаност. Сопственикот на станицата го најмил Мајк за да учествува во еден дел од нејзиното шоу.
На почетокот двајцата немаа добар однос; Аби мисли дека Мајк е глупав и одвратен, додека Мајк ја смета неа наивна и избувлива. Сепак, кога таа го најде човекот од нејзините соништа, доктор по име Колин (Ерик Винтер) ,кој живее веднаш до неа, Мајк ја убедува дека ако го послуша неговиот совет таа ќе ги подобри нејзините шанси за да биде со Колин. Аби е скептична, но тие се договорија:. Ако Мајк и помогне во  додворување, и таа го добие Колин, докажувајќи ги Мајк своите теории за врските, таа ќе работи среќно со него во, но ако Мајк не успее, тој се согласува да го напушти шоуто.
Мајк успева во подобрување на рејтингот, зближувајќи Џорџија и Лери поблиску и успешно ја преобрзи Аби, да биде токму тоа што Колин ќе го сака. Мајк е повикан да се појави на The Late Late Show со Крег Фергусон и му е понудена работа во друго радио. Аби е принудена да го откаже романтичен викенд со Колин, при што тие планираа конечно да спијат заедно, и наместо да лета за Лос Анџелес,таа остана да го убедува Мајк да остане во нејзиното шоу.
Тие пијат и танцуваат. Мајк признава дека не сака да се пресели, бидејќи тој сака да остане во Сакраменто во близина на неговата сестра и внукот. Во лифтот на хотел, тие почнаа страсно да се бакнуваат, но одат во нивните посебни соби. Мајк, справувајќи се со интензитетот на своите чувства за Аби,се јавува само за да се најде Аби со Колин, кој се појави за да ја изненади. Тој ја остава. Аби е вознемирена и наскоро сфаќа дека Колин ја сака жена во која таа се преправа дека е, а не вистинската Аби. Таа раскинува со него.
Мајк ја прифаќа работата во другата ТВ станица, но завршува емитувајќи го во исто време топлиот-балон фестивалот за Аби. Балонот соблекува додека тие се расправаат. Аби вели дека таа раскинала со Колин, Мајк и признава дека ја сака. Аби го бакнува, додека тие одлетаа со балонот, во којшто имаше камера. На крајот на филмот, тие имаа полов однос. Мајк, не е сигурен дали тој ја научи Аби многу добро да мами, прашувајќи ја дали таа ќе одговори откако ќе вклучат по светлата. Аби вели дека никогаш не се знае, а потоа се исклучија светлата.
Сафра (град)
Сафра — град сместен во покраината Бадахос (Екстремадура, Шпанија), и главниот град на округот, Сафра - Рио Бодион. Градот има населени од 16.677, според пописот од 2011 година.
Сафра е родниот град на Реј Лопес де Сегура, автор на едно од првите европски записи за шахот, и хуманистот Педро де Валенсија.
Историја
Траги на постојано човекова населеност се забележани уште од најраната антика. Во планините "El Castellar" постојат пештери во кои има исцртано пиктограми. Исто така има и тврдина со потекло од бронзената доба ископина во близина на капелата Белен.
Полски шампињон
Полски шампињон (Agaricus campestris) е широко распространета и јадлива печурка и е габично блиску поврзана со култивираната печурка Agaricus bisporus. Таа е најчесто позната како печурка или, во Северна Америка, ливадска печурка.
Сафра (град)
Римски период
Сафра е поврзувана со имињата од римскиот период Реститута Јулија Империјал, Контрибута Јулија Угултунија, и Сегида Реститута Јулија, иако истово важи и за другите градови во близината. Името Контрибута Јулија се појавува на карта од 1849 година на римска Хиспанија (во југозападот на Шпанија, во областа наречена Бајтурија) заедно со името Регина (денес поврзно со рушевините на малиот римски град со истото име ), што укажува на географската поврзаност на имињата Контрибута Јулија со Сафра. Други извори, сепак, ја поврзуваат со името Сегида Реститута Јулија. Други пак, важни извори ниту едно од римските имиња не го поврзуваат со Сафра. Во областа во близина на Сафра можат да се најдат остатоци од околу 20 стари римски вили. Овие и поврзаноста со името Реститута Јулија и преселбата од легендарната Сегеда, може да се поврзат со потеклото на градот.
Полски шампињон
Таксономија
Овој вид печурки првично бил забележан и именуван во 1753 година од Карл Линеус како Agaricus campestris. Сместена е во родот Psalliota од Лусиен Квелет во 1872 година. Некои варијанти се изолирани со текот на годините, од кои неколку сега имаат статус на вид, на пример, Agaricus bernardiin Quel. (1878), Agaricus bisporus (JE Lange) Имбах (1946), Agaricus bitorquis (Quel. ) Sacc. (1887), Agaricus cappellianus Hlavacek (1987) и Agaricus silvicola (Vittad. ) Peck (1872). Некои биле толку слични што не гарантирале дури и сортен статус, додека други го задржале. Agaricus campestris var. equestris (FHMoller) Pilat (1951) сè уште важи. А.campestris var. isabellinus (FHMoller) Пилат (1951), и ''А. campestris'' var. radicatus, веројатно се исто така валидни.
Латинскиот специфичен епитет campestris значи „на полињата“. Вообичаените имиња дадени на печурката ги вклучуваат имињата "ливадска печурка", "розово дно",  и "полска печурка".
Анализата на рибозомната ДНК на ограничен број на печурки од родот покажала дека ''А. campestris е рана гранка во родот и сестринската таксон на А. cupreobrunneus''.
Сафра (град)
Под маварско владение
Во средновековието, Зара била сместена на границата која ги делела владенијата на Севиља и Бадахос, и во 1030 година било изградено одбранбено утврдување во Castellar Mountains. Оваа тврдина била именувана Саџра Аби Хасан според маварскиот географ Абу Абдула ел-Бакри во 1094 година. Арапите го именувале градот Сафра или Кафра, од каде и потекнува денешното име.
Полски шампињон
Опис
Шапката е бела, може да има фини лушпи и е од 3 сантиметри во пречник; најпрвин има хемисферична форма пред да се израмни со зрелоста. Жабрите првично се розови, потоа црвено-кафеави и на крајот темно кафеави, како и отпечатокот од спорите. Шапката е од 3 to 10 cm висока, широка 1-2 см, претежно бела и носи еден тенок прстен. Вкусот е благ. Белото месо има модринки со темно црвеникаво -кафеава боја, за разлика од жолтата кај нејадливиот (и донекаде токсичен) Agaricus xanthodermus и сличните видови. Густите зидови, по боја се темно кафеави, и имаат елипсовидни спори со големина од 5,5-8,0 μm за 4-5 μm и Cheilocystidia се отсутни.
Слични видови
Неколку видови може да се помешаат во сличност со Полскиот шампињон (Agaricus campestris). Најопасната замена може да биде со Amanita virosa, која е морбидно токсична, или со смртоносната A manita hygroscopica или „Розово-жално уништувачки ангел“. Помалку сериозна, но почеста, замена е со Agaricus xanthodermus („жолта боја“), што предизвикува гастроинтестинални проблеми кај многу луѓе. Во САД, може да се замени со отровниот Agaricus californicus или Agaricus hondensis. Аgaricus arvensis, коњската печурка, е уште една слична печурка на Полскиот шампињон и е одлична за јадење. Бели видови печурки кои исто така растат на тревниците и на тревни места може да бидат исто така опасни за јадење воколку не ги познавате со сигурност.
Сафра (град)
Реконкиста
Сепак, најзначајната промена биал доделувањето на градот од страна на Енрике III Кастиљски на Гомез Суарез де Фигуероа, кој до тој момент бил слуга на кралицата и Големиот господар на Редот Сантјаго. Гомезовиот син и вториот носител на титулата, Лоренцо Суарез де Фигуероа, започнал да ја прави Сафра центар на владението Ферија. Тој започнал да гради ѕид со двојна намена за одбрана и контрола на соседите, трговците, и патниците. Изградбата траела од 1426 до 1449 (или 1442) година. Исто така во 1437 година тој наредил да се изгради една од најзначајните згради во градот, Ел Алказар, каде ќе биде неговата резиденција. Дополнително, тој ја финансирал болницата Сантјаго и го доградил манастирот на Клара од Света Марија Долинска, кој ќе се користи како мавзолеј на неговото семејство. Во 1460 година, Енрике IV Кастиљски и областа ја издигнал на статус округ, и во своето владение ги вклучил и селата Халконер и Ла Морена.
Полски шампињон
Распространетост и живеалиште
Полскиот шампињон (Agaricus campestris) може да се најде во полиња и тревни области по дожд од крајот на летото па натаму низ целиот свет. Често се наоѓа и на тревниците во приградските области. Се појавува во мали групи, во круг, или осамени. Поради исчезнувањето на возилата со коњи и последователното намалување на бројот на коњи на пасишта, старите „бели печурки“ од изминатите години стануваат ретки настани. Овој вид ретко се среќава во шума.
Сафра (град)
Од век па натаму
Во и  век  градот се осовременил, приимер за тоа е преобразбата на Алказар во палата во  австриски стил, и била изградена уште една црква. Сето ова било започнато кога петтиот војвода добил нова повисока титула војвода и гранд во 1567 година, за придонесите кон државата под владение на кралот Филип II.
Полски шампињон
Распространетост и живеалиште
Полскиот шампињон е пријавен и забележан на многу места како во Азија, Европа, северна Африка, Австралија, Нов Зеланд и Северна Америка (вклучително и Мексико).
Сафра (град)
Денес
Сафра отсекогаш била индустрики и трговски град, опслужувајчиги месните области кои биле претежно земјоделски. Трговските традиции се панаѓурите кои се слават во чест на Јован Крстител од 1395 година и на Свети Михаил од 1453 година.
Збратимени градови
Сафра е збратимен со:
Полски шампињон
Други намени
Во тек се истражувања за габични преврски за третман на чирови и рани од лежење, користејќи габични мицелијални спори. Во минатото, парчиња од полскиот шампињон A. campestris се нанесувале на изгореници и во делови од Шкотска.
Биоактивни својства
Вода екстракти од ''А. campestris се покажале добри за зголемување на лачењето на инсулин, како и да имаат ин витро'' ефекти како инсулинот врз метаболизмот на гликозата, иако механизмот не е разрешен.
.ni
.ni — највисок државен домен за Никарагва.
Поради политички причини, .ni повремено се користи за веб портали од Северна Ирска, наместо официјалниот .uk домен за Обединетото Кралство.
Виртуелен приватен опслужувач
Виртуелен приватен опслужувач (VPS) е една од многуте Виртуелни машини кои работат на еден компјутер. Обично тие ги користат вдомувачите. Иако VPS стартува софтвер на ист физички компјутер како и другите кориснички виртуелни машини, тој е во многу аспекти на иста функционалност како посебен физички компјутер. VPS е посветен на поединечните потреби на клиентите, има приватност на одвоен физички компјутер и може да биде конфигуриран да стартува опслужувачки софтвер.
NGC 3637
NGC 3637 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Виртуелен приватен опслужувач
Виртуелизација
Концептот на виртуелниот опслужувач е специфичен пример на истиот концепт кој го предводи развојот на Time-Sharing (делење време) и мултипрограмирање. Општо земено, клиент-корисниците најстојуваат да бараат компјутерски ресурси од моменталната мода, барајќи што побрзо одговори на побарувањата, со тоа што поминуваат многу време без никакви активности додека ги испитуваат резултатите. Во текот на овој неактивен период, компјутерските ресурси можат да бидат искористени да пребаруваат и други клиенти. Овој модел придонесува за ефикасно користење на компјутерските ресурси, намалувајќи го времето на неактивниот систем, без оглед на корисничките навики. Исто така им дозволува на корисниците да делат ресурси, притоа чувајќи ги фајловите во тврд диск или да користат печатач. Виртуелизацијата го проширува основниот концепт на компјутерот како целина. Во традиционалниот модел, оперативниот систем дозволува пристап на ресурсите, а сепак има само една машина која се дели. Во виртуелниот опслужувачки модел, наместо тоа, виртуелниот софтвер создава илузија повеќе од еден компјутер, хардиск, печатач итн. Иако ресурсите се делени, како и кај Time-Sharing моделот, вритуелизацијата обезбедува повисоко ниво на сигурност како и кај поединечниот виртуелен опслужувач притоа изолирани еден од друг. Секој виртуелен опслужувач може да покрене свој потполно развиен оперативен систем и може да се рестартира независно. Ова е важно, бидејќи дозволува разни операции извршувајќи со помош на постоечката апликација на старите верзии на оперативните системи, на истиот опслужувач како и новите апликации.
Вдомување
Бројот на компании кои нудат виртуелни приватни опслужувач вдомување, или виртуелен наменски опслужувач вдомување, како продолжување за вдомување услуги, е во пораст. Постојат неколку прашања што треба да се разгледаат кога се лиценцира заштитен софтвер во мулти-комерцијална виртуелна средина.
NGC 3637
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3637 се споменува и како MCG -2-29-20, near SAO 156618.
Виртуелен приватен опслужувач
Вдомување
Вдомување без управување е препуштен на корисникот за сам да го одржува својот опслужувач.
Вдомување без мерења на протокот генерално нуди неограничен број на податоци да бидат преносни линии на фиксен опсег. Вообичаено, тој нуди вдомување брзина од 10 Mbit/s, 100 Mbit/s или 1000 Mbit/s (дури и до 10 Gbit/s). Ова значи дека корисникот теоретски може да се користи 3,33~ ТБ на 10 Mbit/s, 33~ ТБ на 100 Mbit/s и 333~ ТБ на 1000 Mbit/s податоци месечно (иако во практиката овие вредности се многу помали).
NGC 3637
Откривање
Објектот е откриен на 4 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Виртуелен приватен опслужувач
Облак опслужувач (Cloud Server)
VPS е динамичен (иако, тоа може да се промени во текот на траење), често се нарекува како облак опслужувач. Клучните аргументи за ова се:
Понекогаш се нарекува виртуелен наменски опслужувач.
NGC 3637
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3637 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3637 има привидни димензии од 1,8' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на NGC 3637 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34731. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 281; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5511. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1029.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Рабјак
Рабјак — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Рошник.
1530 во музиката
1530 година во музиката содржи некои значајни настани.
140 п.н.е.
140 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 140. година пред новата ера, 140. од првиот милениум п.н.е., 40. од 2 век п.н.е. и прва од 140-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 140 година се протега во 2496 и 2497, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2556 и 2557 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 403. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 784 и 783 исламска година пред хиџра.
Инфоскоп
Инфоскопот ― рачен уред составен од дигитална камера и безжичен интернет пристап. Уредот може да се користи за превод на странски јазици со фотографирање на текстот, а потоа испраќање на сликата до оддалечен сметач преку интернет за превод. Уредот е во фаза на прототип и бил замислен и развиен од Исмаил Харитаоглу во истражувачкиот центар Алмаде на IBM. Именуван е како еден од „Најдобрите пронајдоци“ од „Time Magazine“ во 2002 година.
NGC 6011
NGC 6011 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6011 се споменува и како UGC 10047, MCG 12-15-16, CGCG 338-17.
Откривање
Објектот е откриен на 16 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6011 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6011 има привидни димензии од 2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 46 м 32,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +72° 10' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 6011 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56008. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 28; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4415. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 752.
Том Харди
Едвард Томас "Том" Харди (роден на 15 септември 1977 г.) — англиски глумец, сценарист и продуцент.
Првата филмска улога тој ја добил во акциониот филм Падот на црниот јастреб (2001). Други значајни филмски улоги Харди толкувал во научно-фантастичниот филм Ѕвездени патеки: Немезис (2002), криминалниот филм Рокенрола (2008), биографско-психолошката драма Бронсон (2008), научно-фантастичниот трилер Почеток (2010), спортската драма Војник (2011), шпионскиот филм Мислител, кројач, војник, шпион (2011), криминалната драма Без закон (2012), драмата Опасен повик (2013), криминалната драма Валкана испорака (2014), и во биографскиот вестерн-трилер Повратник (2015), за кој бил номиниран за Оскар за најдобар спореден глумец. Тој исто така го глумел Бејн во суперхеројскиот филм Подемот на мрачниот витез (2012), "Лудиот" Макс Рокатански во пост-апокалиптичниот филм Лудиот Макс: Пат на бесот (2015), и браќата Креј во криминалниот трилер Легенда (2015).
Телевизиски улоги Харди играл во минисериите Браќа по оружје (2001), Кралица девица (2005), Оркански височини (2008), Преземање (2009), како и во британската криминално-историска ТВ серија Пики Блајндерс (2013).
Харди исто така глумел во британски и американски театарски претстави. Тој бил номиниран за наградата Лоренс Оливије во 2003 година за најдобар новајлија за неговата улога на Сканк во претставата Во Арабија сите ние би биле кралеви, а бил награден со наградата Ивнинг Стандард за најдобар новајлија за неговите изведби во Во Арабија сите ние би биле кралеви и за улогата на Лука во Крв. Во 2007 година тој глумел во претставата Човек со убави манири и добил позитивни критики за неговата изведба во претставата Долга црвена патека режирана од Филип Сејмур Хофман во 2010 година.
Личен живот
Во 1999 година, Хари се венчал со Сара Вард, продуцентка, но бракот завршил со развод во 2004 година поради неговата зависност од алкохол и кокаин. Тој има син, Луис Томас (роден во 2008 година), со тогашната девојка Рејчел Спид, асистент режисер, која ја запознал на снимањето на Кралица девица. Тие се разделиле во 2009 година.
Во 2009 година, Харди започнал врска со глумицата Шарлот Рајли, која ја запознал на снимањето на Оркански височини. Парот се верил во 2010 година и се венчал во јули 2014 година. Тие имаат две кучиња, двете спасени, од кои едното се појавило со Харди во реклама за промовирање на посвојувањето на миленичиња. Во октомври 2015 година, парот го добил своето прво дете.
Во 2010 година, Харди станал амбасадор на „Prince's Trust“, водечка британска младинска хуманитарна организација која спроведува тренинг, личен развој, поддршка при почнување бизнис, менторство и советување. Во 2012 година, тој и Рајли станале покровители на добротвортната истражувачка организација „Bowel Cancer UK“.
Тој има многу тетоважи: неколку племенски тетоважи, знамето на Обединетото Кралство, театарска маска, чавка и две фрази на италијански јазик: „figlio mio bellissimo“ („мојот убав син“) на десната рака, и „padre fiero“ („горд татко“) под клучната коска.
Харди се осврнал на Гери Олдман како „најдобриот глумец кој некогаш живеел“, и го опишал Олдман како негов херој, додавајќи „секој [во драмското училиште] се обидувал да го цитира него во сите негови филмови.“ Од страна на GQ магазинот Харди бил именуван во 50. најдобро облечени британски мажи за 2015 година.
Доленци
Доленци може да се однесува на следниве села:
1529 во музиката
1529 година во музиката содржи некои значајни настани.
Бобиште (Панчарево)
Бобиште — населба од римско време. Од двете страни на патот Пехчево-Тработивиште, помеѓу селата Црник и Стар Истевник, според податоците добиени од Стојан Димитров, учител од Тработивиште, а и при самата проверка на местото, по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал.
Верољуб Андоновски
Верољуб Андоновски македонски новинар и публицист, роден на 22 јануари1938 година во Куманово, починал на 16 окромври 1998 година во Скопје.
Животопис
Верољуб Андоновски го минал сиот работен век од соработник на коментатор и уредник од областа на образованието, науката и културата, уредник на подлистокот за култура Лик, во весникот Нова Македонија. Исто така, голем дел од животот го посветил на пишување фељтони и публикации за расветлување на вистина на македонското минато, од 1970 до крајот на својот живот.
Верољуб Андоновски е татко на маледонскиот писател Венко Андоновски и новинарот Ведран Андоновски.
Дела
Автор е на повеќе публицистички книги за НИП „Нова Македонија“ и на избори од неговите фељтони.
Големи и мали (филм)
Синопсис
Павле (го игра Тадиќ) се обидува да префрли група илегалци на ослободената територија, но притоа него го бара полицијата. Павле сака да се скрие кај својот стар пријател Стеван, но не успева, но синот на пријателот, малиот Аца, го крие и истовремено ги известува пријателите на Павле. Тие го канат Стеван да им се придружи на слободната територија, но тој се колеба, па гине на вратата од својот дом.
Р’р’с Комарку
Р’р’с Комарку — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Кутал.
Долно Оризари
Долно Оризари може да се однесува на:
Валдекабаљерос
Валдекабаљерос  — општина во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Според пописот од 2006 година (Национален статистички институт (INE)), општината има население од 1.264 жители.
Реката Гвадалупе се слева во устието Гвадијана кај браната Гарсија де Сола, која е на 1,5 км источно од Валдекабаљерос. Недовршената атомска централа е во близина на градот.
Антим Поповски
Антим Поповски (Слатино, 1900 - Скопје, 31 март 1987) — македонски свештеник, прв архијерејски намесник за ослободената територија во 1943 година и еден од носителите на одлуката за обновување на Охридската архиепископија и за организирање на Македонската православна црква.
Роден е во Слатино, Дебрца. Немал можност да ја заврши богословско–учителската школа во Битола, бидејќи бил протеруван од школските управи како син на бунтовник и опасен за српската власт. Како печалбар во Белград воспоставил контакти со напредни студенти и работници и бил посетител на друштвото Вардар организирано од македонските студенти во Белград. Таму се сретнал со Петре Пирузе, со Петар Богданов - Кочко, Кузман Јосифовски Питу и многу други личности од кои се надоградувал и го збогатувал своето знаење. Антим со својот ангажман ја освојува довербата на Кузман Јосифовски Питу, Михајло Апостолски, Методија Андонов Ченто кои престојувале во Дебрца. Петре Пирузе заедно со Кузман Јосифовски Питу во ноември 1941 година го организирале неговото запопување во Тирана кај владиката Кристофор.
Тој е прифатен за член на проширениот состав на Главниот штаб на НОВ и ПОМ и ја води комисијата за верски прашања. Антим Поповски е еден од иницијаторите и организаторите во Главниот штаб за организирање на Првиот свештенички собор во октомври 1943 година во село Издеглавје, каде се поставени темелите на МПЦ и се донесени многу значајни историски одлуки за МПЦ, македонскиот народ и за движењето. Тој собир е предвесник на историскиот АСНОМ.
1528 во музиката
1528 година во музиката содржи некои значајни настани.
.nl
.nl — највисок државен домен за Холандија.
Рани центри на христијанството
Раното христијанство (обично се сметаат како христијанството кое го опфаќа периодот пред 325 година) се проширело од источниот дел на Средоземјето во Римското Царство и пошироко во Источна Африка и Јужна Азија, па сè до Индија. Во почетокот, овој развој или ширење на христијанството било тесно поврзано со центрите на хебрејската вера, како Светата земја и еврејската дијаспора. Исус и неговите следбеници биле првите евреи кои историчарите ги посочиле како еврејски христијани.
По Христовото распнување, Јаков Праведниот го презел управувањето со Ерусалимската црква. Голем дел од апостолите пак заминале надвор од Ерусалим, основајќи ги првите христијански заедници. Раните христијани обично се собирале во мали приватни домови, познати како куќни цркви, но целата христијанска заедница го користела терминот црква кој збор во превод на грчки значи собор или толпа.
Голем дел од раните христијани биле трговци, кои поради своите потреби често патувале кон Северна Африка, Мала Азија, Арабија, Македонија, Грција, и други места. До 100 година, биле основани повеќе од 40 такви заедници, од кои најголем дел биле формирани во Анадолија, познати како Седумте цркви во Азија. До крајот на 1 век, христијанството започнало да се шири кон Рим, Индија како и главните градови на Балканот, Мала Азија и Сирија, кои послужиле подоцна како главни центри за христијанската експанзија.
Ерусалим
Ерусалим станал прв центар на христијанството, според Дела апостолски во согласност со Католичката енциклопедија. Локацијата на првата христијанска црква претставувало местото каде се случила самата Педесетница, односно слегувањето на Светиот Дух врз апостолите на педесеттиот ден од Христовото Воскресение. Братот на Исус, Јаков Праведниот бил водач во раната црква. Овие позиции најверојатно тој ги задржил сè до уништувањето односно разрушувањето на градот во 70 година во Опсадата на Ерусалим и повторното негово обновување, под името Елија Капитолина. Во 130 година, време кога скоро сите евреи биле протерени од градот. Претходно, во околу 50 година, во Ерусалим се одржал т.н. Апостолски собор на кој присуствувале Варнава, Павле, Јаков, Петар, Јован итн., создавајќи ги столбовите на црквата. Така, апостолите и старешините со апостолска уредба (Дела 15:19-21) одлучијале да изберат меѓу себе некои луѓе и да ги испратат со Павле и Варнава во Антиохија. Овде била направена и првата диференцијација на црквата од своите еврејски корени (прв голем чин за прифаќање на Исус како Месија ). Во приближно ист временски период јудаизмот сунетското обрежување го направил уште построг ритуал во својата вера.
Антиохија
Антиохија бил главен центар на Грција, и трет најважен град во Римското Царство, тогаш дел од провинцијата Сирија, а денеска во близина на градот Антакија во Турција. Во овој град за првпат се случило првото несогласување помеѓу апостолите, познат како инцидент од Антиохија. Според Дела на апостолите (15:36-40), Павле му речекол на Апостол Варнава да се вратат повторно и да ги посетат останатите апостоли по сите градови. Но на сметка на ова, Варнава сакал со себе да го понесе Јован, а Апостол Павле сметал дека не би требало да се води со нив оној кој претходно се оддалечил од нив. Така, според Дела апостолски, дошло до расправа, по кое тие се разделиле. Варнава заминал кон Кипар, а Павле се вратил кон Сирија, основајќи ја новата црква. Спор се јавил и според Послание кон Галатјаните (2:11-13).
Овој град претставувал голем центар на раната црква, која традиционално се вели дека била основана од страна на Свети Петар, кој се смета и за прв епископ на антиохиската црква. Евангелиото по Матеј и Апостолскиот устав биле напишани во овој град. Игнатиј Богоносец бил избран за трет епископ на Антиохија. Факултетот во Антиохија бил основан во 270 година, како една од двета големи центри на раното црковно учење. Антиохиската црква станала една од петте најголеми цркви во пентархијата на Римското Царство.
Александрија
Александрија е град кој се наоѓа во делатата на реката Нил, основена од страна на Александар Македонски. Овој град станал центар на старогрчкото учење. Еден од најпознатите еврејски филозофи бил Филон Александриски, а како најпознати црковни отци од ранохристијанската ера се вклучуваат: Антониј Велики, Атанасиј Александриски , Кирил Александриски и Климент Александриски. Според одлуките од Првиот вселенски собор, Александрија станала седиште на христијанските цркви во Египет, Либија и цела Северна Африка.
По наредба на Кирил Александриски, во 415 година била целосно разрушена еврејската населба во градот, како на резултат на декретите кои претходно ги имал издадено императорот Теодосиј I.
Таканаречената Александриска школа била една од трите школи, трите правци на христијанската теолошка филозофија, покрај Антиохиската школа и посебниот правец што бил создаден како резултат на списите што му се припишуваат на Дионисиј Ареопагит. За прв епископ или основач на црквата во Александрија се смета Свети Марко.
Анадолија
Јован Богослов според историјата на христијанството одиграл голема улога во Анадолија, блискоисточниот дел на денешна Турција, во западната римска провинција Азија. Евангелието по Јован најверојатно било напишано во Ефес. Според Новиот завет, главните патувања и проповедања во почетокот на Апостол Павле биле на територијата на Анадолија.
Книгата на Откровението, се верува дека била напишана од Јован Богослов или од Јован од Патмос, на еден грчки остров кој се наоѓа на 20 милји надвор од анадолскиот брег. Според истиот извор, во тогашно време постоеле т.н. Седум цркви во Азија или Седум цркви на Апокалипсата. Првото послание на Петар ) се однесува на анадолскиот регион, каде се споменуваат регионите и провинциите Понт, Галатија, Кападокија, Азија и Витинија. Освен ова, на југоисточниот дел на Црно Море, местото Понт, кое било грчка колонија, се споменува трипати во Новиот завет. Жителите на Понт биле првите кои го прифатиле христијанството. Плиниј, гувернер од 110 година, во своите писма се обратил кон христијаните во Понт.
Пет од преживеаните писма на Игнатиј Богоносец се однесуваат до анадолските градови. Смирна била родното место на Свети Поликарп Смирнски, епископ кој наводно бил еден од раните апостолски отци и директен ученик на Јован Богослов. Според Светото Предание, тој бил жив изгорен во Смирна, седиштето на неговата Епископија (денешен Измир, Турција).
Во текот на 2 век, на просторот на Анадолија се појавил Кватродециманизамот и Монтанизам. Монтанизамот претставувал ранохристијанско движење, кое било наречено според основачот Монтан. Монтан своето проповедење го започнал во 170 година, во областа околу Фригија, тврдејќи дека примил серија од должности дадени од Светиот Дух. Меѓу раните работници од овој простор бил и Маркион, кој бил основач на подоцна гностичката секта на марионите. Маркион ја нагласувал неспоивливоста помеѓу Стариот и Новиот завет, односно пораките на Исус и јудаизмот. Маркиот успеал да создаде еден вид опозициска црква во рамките на Римското Царство. По ова, неговата црква била прогласена за ерес. Главната цел на Маркион била да се одвои христијанството од јудаизмот.
По кризата од 3 век во империјата, Никомедија станала престолнина на Источното Римско Царство, во 286 година. Првиот анкарски собор се одржал во 314 година, каде биле донесени 25 канони. На самиот собор присуствувале 18 епископи од Мала Азија, а претседавал Виталиј Антиохиски. На соборот се дискутирало за причинатите штети од христијанското прогонување.
Во 325 година, во Анадолија бил одржан Првиот вселенски собор, свикан од страна на Константин Велики во Никеја во 330 година. По ова, следувале и останатите шест собори, кои се одржале во Западна Анадолија или Цариград. Во ова време, градот Цариград станал престолнина на Византија, и како главен религиски центар на православното христијанство бил до 1453 година, кога византиската држава пропаднала.
Кесарија
Кесарија, која се наоѓа северозападно од Ерусалим, била изградена од страна на Ирод Велики во периодот од 25 п.н.е. и 13 п.н.е., и претставувала престолнина на римската провинција Јудеја од 6 до 132 година. Во Кесарија, според Дела апостолски (10:10-16), Петар го крстил стотникот Корнелиј. Според истиот извор, на Корнелиј му се јавил Господ и му наредил да испрати луѓе во Јопија, и да го побараат Симон Петар. Додека тие патувале кон градот, Петар се качил на покривот од куќата, каде се молел. Кога дошле луѓето на Петар, тој ги примил и ги нагостил, а по ова, следниот ден Петар заминал во Кесарија каде го крстил на Корнелиј.