cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Маја Беровиќ
Животопис
Нејзиниот голем пробив се случил во февруари 2011 година по издавањето на нејзиниот трет албум, Маја, и по успехот на феминистичката балада „Девојачко презиме", кој станал „Хит на годината“ во Сараево. Таа потпишала договор за снимање со издавачка куќа „Сити рекордс“, каде го издала синглот „Летај птицо слободно" во јуни 2012 година. Нејзиниот четврт студиски албум бил насловен ''Девојка од југ. '' По неговото објавување, Маја одржала прв концерт во Белград во 2013 година.
Во април 2014 година Беровиќ учествувала на фестивалот на Пинк. Опасна Вода, нејзиниот петти албум и втор последователен проект со „Сити рекордс“, бил издаден на 27 октомври 2014 година.
Во март 2016 ја снимила песната „Пауза". На 8 јули 2016, роденденот на Маја, таа ја снимила песната „То ми ради " со босанските рапери Џала Брат и Буба Корели. Со двајцата музичари соработувала и при снимањето на шестиот и семдиот албум, издадени во 2017 и 2018 година.
Источноевропско време
Источноевропското време (EET) — назив за часовниот појас UTC+2, 2 часа пред координираното универзално време. Се користи во извесни земји во Источна Европа. За летно сметање на времето се користи источноевропското летно време (UTC+3).
Употреба
Источноевропското време се користи во следниве земји, делови или територии (само зиме):
За време на II светска војна Германија го применувала средноевропското време (MET или CET) во источните окупирани територии.
Космос-1470
Космос-1470 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 23 јуни 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 667 км, а најмалото на 632.
Тодор Петков
Тодор Петков Огњанов (1814 - 1899) — македонски градител и копаничар, претставник на Дебарската школа.
Биографија
Роден е во во 1814 г. во реканското село Гари, во семејството на копаничарот Петко Огњанов. За занимавал со градежништво и копаничарство, но повеќе се истакнал во архитектонските дела. Под негово раководство са изградени многу куќи и кули за охридски бегови и македонски чорбаџии.
Меѓу неговите најзначајни дела се вбројува Куќата на Робевци (браќата Анастас и Ангеле) во Охрид. Тодор Петков ги изработил резбите во Анастасовиот дел на куќата, но за деловите да е разликуваат, резбите на таваните, долапите и други места во Ангеловиот дел се дело на друг копаничар. Двајцата мајстори не биле во контакт сè со свршувањето на работата.
Во 1886 – 1887 г. Тодор Петков ги изработил иконостасите, амвоните и владичките престоли на црквите „Св. Архангел Михаил“ во Лавчани, „Св. Варвара“ во Лин и црквата во Крчица, веројатно Царишта (обете денес во Албанија). Во текот на следните две години ја изградил црквата „Св. Петка“ во Горна Белица. Поради болест престанал со работа и му го доверил довршувањето на иконостасот на синот Јаким Тодоров.
Фудбалот во 1955 година
1955 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
1065
1065 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1065 година од новата ера, 65. од вториот милениум, 65. од XI век и шеста од 1060-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1065 година се протега во 3701 и 3702, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3761 и 3762 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1608. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 457 и 458 исламска година.
ОУ „Јунус Емре“ - Лисичани
Основно училиште „Јунус Емре“ (официјално: Основно општинско училиште „Јунус Емре“ - Лисичани; скратено: ООУ „Јунус Емре“; во минатото: ОУ „Мирче Ацев“) — централно основно училиште во селото Лисичани. Училиштето се наоѓа во самото село Лисичани.
Денес, училиштето е именувано по турскиот мислител, Јунус Емре, додека во минатото училиштето го носело името на народниот херој Мирче Ацев.
Местоположба
Објектот на централниот објект на училиштето се наоѓа на самиот влез во селото Лисичани.
Историја
Училиштето започнало со работа во 1948 година како четиригодишно основно училиште. Сѐ до 1974 година учениците од село Лисичани своето образование го продолжувале во Орланци и во Вранештица, кога била изградена новата училишна зграда во селото. Тогаш, училиштето станало осумгодишно, но работело во склоп на ЦОУ „Ванчо Србаков“ од селото Вранештица.
Во април 1980 година, ОУ „Мирче Ацев“ станало централно училиште, а во чиј состав влегле и подрачните училишта во Вранештица и во Староец, а од 1985 година во негов состав влегло и подрачното училиште во селото Челопеци.
Во 2004 година била воведена настава на турски јазик.
Во 2013 година имало конфликти помеѓу месното население и градоначалникот на Општина Пласница во врска со неговата одлука за припојување на училиштето како подрачно на основното училиште „Мустафа Кемал Ататурк“ од Пласница и промената на директорот на училиштето.
Во 2015 година училиштето било преименувано по турскиот мислител Јунус Емре.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на турски и на македонски наставен јазик.
Наставата се изведувала на македонски јазик сѐ до 2004 година од кога наставата во централното училиште се изведува и на турски јазик. Со законите за децентрализација, управувањето со училиштето е во надлежност на Општина Пласница.
Подрачни училишта
Во составот на училиштето спаѓаат:
Рејли-Брејсови опити
Рејли-Брејсови опити (1902, 1904) — експерименти чија цел била да покажат дали должинското скусување доведува или не до двојно прекршување. Станува збор за првите оптички експерименти за мерење на релативното движење на Земјата и етерот кои биле доволно прецизни за да ги забележат големините на секунда во редот на v/c. Добиенбите резултати биле негативни, што било од голема значајност за развојот на Лоренцовите преобразби а со тоа и теоријата на релативитетот. Погледајте тестови на специјалната релативност.
Опити
За да го објаснат негативниот исход на Мајкелсон-Морлиевиот обид, Џорџ Фицџералд (1889) и Хендрик Лоренц (1892) го вовеле поимот за хипотезата за контракција, според која секое тело е скусено за време на неговото движење низ неподвижниот етер.
Лордот Рејли (1902)ја протолкувал оваа контракција како механицка компресија која ќе доведе до оптичка анизотропија на материјалите, па така различните показатели на прекршување ќе предизвикаат двојно прекрсување.За да се имери овој ефект,тој поставил цевка со должина од 76см на маса која може да се заврти. Цевката била затворена со стакло на своите краеви,и била исполнета со јаглероден дисулфат или вода, и течноста била меѓу две Николови призми. Низ течноста, светлината (добиена од електрична лампа и уште поважно истата била создадена од рефлектор) била емитувана од лампата до рефлекторот.Експериментот бил доволно прецизен за да ги измери отстапувањата со големина од од половина од  брановата должина. Во зависност од релативната насока на движењето на Земјата, очекуваното отстапување поради двојното прекршување било со големина од 10−8, што влегувало во границие на прецизноста на експериментот.Па токму овој експеримент, покрај Мајкелсон-Морлиевиот обид и Траутон–Нобловиот опит, се едни од ексериментите со чија прецизност можат да се забележат вредности од втор ред за v/c. Сепак, добиениот резултат бил негативен. Рејли ги повторил експериментите со повеќе слоеви на стаклени плочки (но со намалена прецизност за фактор 100), и повторно добил негативен резултат.
Сепак,овиее експерименти биле критикувани од страна на Девит Бристол Брејс (1904).Тој тврдел дека Рејли правилно не ги земал предвид последиците од контракцијата( наместо да ја земе вредноста 10−8) како и показателот на прекршување, па така резултатиле воопшто не биле прецизни. Од оваа причина,Брејс извршил низа на експерименти со многу поголема прецизност. Тој употребил направа која имала должина од 4,13 м, ширина од 15 см, и длабочина од 27 см, кој бил исполнет со вода, и кој можел да биде завртен (во зависност од експериментот) по вертикалната и хоризонталната оска. Сончевата светлина била директно насочена кон водата низ систем од леќи,огледала и рефлективни призми, и била рефлектирана 7 пати и притоа изминала пат од 28,5 м. На овој начин,се набљудувало задоцнување од редот. Сепак,и Брејс добил негативни резултати. И уште еден експеримент кој бил изведен во стаклена средина наместо во вода со прецизност од: ), исто така дал негативни резултати.
Отсуството на двојното прекршување првично било протолкувано од страна на Брејс како доказ за должинското скесување.Сепак било докажано од стана на Лоренц и Џозеф Лармор дека хипотезата за скусувањето е целосно запазена и комплетна со употреба на Лоренцовите трансформации (пр. вклучувајќи ги трансформациите),и на тој начин може да се објасни негативниот резултат добиен од експериментот.Понатамошно,доколку релативистичките принципи се земаат предвид како вистинити како што е случајот со Ајншатајновата теорија за специјалната релативност, тогаш резултатот е мошне очигледен,бидејќи набљудувачот во еднородно транслаторно движење,за себе вели дека е во мирување,и последователно нема да го почувстува ефектот на сопственото движење.Скусувањето на должината не може да се измери од страна на набљудувачот кој е во паралелно движење,па така мора да се воведе временската дилатација за набљудувачи кои не се во движење, што било потврдено и од страна на Траутон-Ранклајновиот опит (1908) и Кенеди-Торндајковиот опит (1932).
Дополнителни наводи
<references group=A/>
ОУ „Мите Богоевски“ - Ресен
Мите Богоевски — основно училиште во Ресен, Општина Ресен. .
Менхенхолцхаузен
Менхенхолцхаузен (Mönchenholzhausen) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Фудбалот во 1954 година
1954 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Кенигсхигел
Кенигсхигел (Königshügel) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Лила Стојановска
Лила Стојановска или само Лила  — македонска телевизиска водителка.
Животопис
Лила е родена во Шведска, каде што живеела 12 години. Нејзиното семејство потекнува од скопското село Виниче. Стојановска има завршено средно медицинско училиште во СМУГС “Д-р Панче Караѓозов”, и студирала на насоката Македонски јазик и книжевност на Филолошкиот факултет при Универзитетот Св. Кирил и Методиј, а зад себе има два брака и синот Филип од нејзиниот прв брак.
Кариера
Нејзините почетоци во работата се врзани за здравството, поточно социјалните грижи, зашто Лила започнала да работи како сестра – негувателка, но бргу сфатила дека поривот ја влече кон нешто што поврзано со јавната професија, па во тогашната „Зимско рекреативната програма“ на МТВ ги направила првите водителски чекори.
Лила краток период се занимавала и со музика, најпрво во дует варијанта со колегата Александар Блажевски во „Само љубовта“, па набрзо потоа и со својот тогашен водителски партнер, Крумислав Мишко Барзов во нивниот музички „Земјотрес“, а потоа и соло песните: „Ти верував до крај“, „Сонувам“, „Кам, бејби кам“. По разводот со својот тогашен сопруг Орце Димитровски, некогашен водач на групата „Ариа“ и нивниот музички излет на фестивалот „Охридски трубадури“, таа ја баталила музичката кариера, целосно посветувајќи му се на она, во што е неприкосновена – ТВ водителството.
Нејзината популарност ескалирала со квизот „Енигма“, нејзиниот прв и омилен квиз, кој беше пандан на квизот што и го одбележал детството, „Квискотека“. Наредните години водела ток-шоуа и забавни емисии, еден од нив бил „Таму кај што си” со Мишко Барзов, а последниве години повторно се вратила на својата прва љубов – квизот. Последниве години, речиси една деценија, го води квиз-шоуто „Сè или нешто“, на ТВ Сител.
Pseudoborniales
Pseudobornia е род на растенија познат само од фосилите пронајдени од горниот Девон. Содржи еден вид Pseudobornia ursina и е најраниот фосил со сигурност доделен на Equisetopsida.
Црква „Св. Никола“ - Загорани
__БЕЗСОДРЖИНА__
'''Св. Никола''' — црква во прилепското село Загорани, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен североисточно од селото. Изградена е во 1882 година за време на свештениците Димитар и Неделко Матевич (Матеви). Во внатрешноста е зачуван оригиналниот живопис од 1890 г. и убав преродбенички иконостас. Живописот е дело на дебарскиот мајстор Евтим Спасов од Гари. Ктиторскиот натпис гласи:
Јелена Жугиќ
Животопис
Јелена Жугиќ дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Скопје, во класата на професорот Љубиша Георгиевски, со претставата „Арсеник и стара тантела“ во 1995 година. Во Драмскиот театар е вработена од февруари 1997 година.
Театарски претстави:
Филмографија
Жугиќ има остварено бројни филмски улоги:
Људевит Бариќ
Људевит Бариќ (Загреб, 20 октомври 1902 година — Загреб, 19 септември 1984), хрватски минералог.
Дипломирал хемија, физика и математика во Загреб. Голем дел од работниот век го поминал во Минералошкиот Музеј во Загреб, каде што тој бил директор 19 години. Во домашни и странски списанија му се објавени повеќе од 200 научни и стручни трудови, особено од областа на кристалоградбата и кристалооптиката. Има добиено бројни признанија и награди, меѓу другото, Наградата за животно дело.
Во 1930-тите години бил еден од двајцата предводници на подолготрајни теренски истражувања - минералошки експедиции низ Македонија, од кои вредните фотографии биле претставени на посебна изложба во МАНУ во декември 2015 година.
Елена Петкова Иванова
Елена Петкова Иванова (р., во ) — специјалист по стоматолошка протетика, редовен професор на Стоматолошки факултет во Скопје. Докторирала во 1989 година. Публикувала 90 статии. Соавтор на учебникот „Инструменти и апарати за заботехничка лабораторија“.
Барабански јазик
Барабански јазик — туркиски јазик зборуван од околу 8.000 луѓе во Сибир во Русија. Јазикот е сличен со сибирскотатарски јазик па затоа некои јазичари го сметаат јазикот за дијалект на татарскиот јазик.
Елена Петкова Иванова
Животопис
Проф. д-р Елена Петкова-Иванова е родена на 31 мај 1947 г. во Скопје, Р. Македонија. Средно образование завршила во Училиштето за забари и забни техничари, Отсек забари, во Скопје, во 1966 г. На Стоматолошкиот факултет во Скопје дипломирала во 1971 г. Со звањето специјалист по стоматолошка протетика се здобила во 1976 г., а во 1985 и со звањето примариус.
Со одбраната на докторската дисертација на Стоматолошкиот факултет во Скопје, во 1989 г., под наслов “Влијанието на местоположбата на гингивалниот раб на вештачката забна коронка врз здравјето на пародонциумот”, се здобила со научниот степен доктор на стоматолошки науки од областа стоматолошка протетика.
Веднаш по дипломирањето, како стипендист на Републичкиот секретаријат за координација на научните дејности, во траење од една година (1972), на Клиниката за фиксна стоматолошка протетика ја изработила темата под наслов “Хеилогнатопалатошиза”. Првото вработување на професор Петкова било во 1973 г. на Клиниката за фиксна стоматолошка протетика при ООЗТ Стоматолошки клиники во Скопје. Во 1978 г. била избрана за помлад асистент на Катедрата за фиксна стоматолошка протетика при Стоматолошкиот факултет во Скопје. Во 1980 г. била избрана за асистент, а во 1983, 1987 и 1991 г. била преизбирана во истото звање. Во звањето доцент, на истата Катедра, била избрана во 1991 г., во звањето вонреден професор во 1997 г. и во звањето редовен професор во 2002 година.
Проф. д-р Елена Петкова, во 1985 и 1987 г. била на стручни престои на Военомедицинската академија во Белград, СР Југославија, кај проф. Грковиќ. Во 2001 година, проф. Петкова престојувала во Минесота, Минеаполис, САД.
Публицистичкиот опус на проф. д-р Елена Петкова опфаќа повеќе од 1000 статии. Соавтор е на учебникот “Инструменти и апарати за заботехничка лабораторија (2005), во издание на Стоматолошкиот факултет.
Во 1993 г. професор Петкова била назначена за одговорен наставник на Одделот за претклиничка фиксна протетика при Стоматолошкиот факултет во Скопје. Од 1999 г. е раководител на Клиниката за фиксна стоматолошка протетика при ЈЗУ Стоматолошки клинички центар а била и шеф на Катедрата за фиксна стоматолошка протетика при Стоматолошкиот факултет во Скопје.
Проф. д-р Елена Петкова била постојано вклучена во работата на управните органи на матичната институција и во телата на Стоматолошкиот факултет. Била член на Кадровскиот одбор во неколку мандати (1990-1999), на Извршниот одбор (1988) и на Библиотечниот одбор. Од 1991 до 1994 г. била член на Издавачкиот совет на Македонски стоматолошки преглед, а од 1995 наваму член е на неговиот Редакциски совет. Во три изборни мандати била член на Советот на Стоматолошкиот факултет (1993-1999). и на Комисијата за нострификација на дипломи при Министерството за образование.
За својата дејност проф. Петкова е добитник на повелба по повод одбележувањето на 30-годишнината на Стоматолошкиот факултет во Скопје, во знак на признание за успешна работа и придонес во основањето и извршувањето на задачите на факултетот (1989) и на диплома од Сојузот на здруженијата на лекарите од Македонија за придонес и ангажирање во работата на Сојузот (1991). Во 1993 г. е добитник на плакета за значаен придонес во остварувањето на задачите на Македонското лекарско друштво.
Фудбалот во 1953 година
1953 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Хрватски народен театар (Загреб)
Хрватскиот народен театар во Загреб (Hrvatsko narodno kazalište u Zagrebu), вообичаено познат како ХНК Загреб, е театар, опера и балет сместен во Загреб.
Историја
Првиот загребски театар бил изграден во 1836 година и бил сместен во зградата на сегашното старо градско собрание. Хрватскиот народен театар бил основан во 1860 година, и веќе следната година добива државни средства за да биде на исто ниво со другите европски народни театри. Во 1870 година била додадена оперска компанија на театарот, и во 1895 година театарот бил преместен во ново-изграден објект на Плоштадот Република Хрватска каде што се наоѓа и на денешен ден.
Австроунгарскиот цар Франц Јосиф I присуствувал на самото отворање на новиот објект при неговата посета на градот во 1895 година. Објектот бил проект на познатите виенски архитекти Фердинанд Фелнер и Херман Хелмер, чија фирма изградила неколку театри во Виена. Прослава за стогодишнината на објектот била одржана на 14 октомври 1995 година.
На влезот на самиот театар се наоѓа ѕидна фонтана наречена Извор на животот (Zdenac života), проектирана од хрватскиот уметник и вајар Иван Мештровиќ во 1905 година.
NGC 7735
NGC 7735 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7735 се споменува и како UGC 12744, MCG 4-55-46, CGCG 476-115.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7735 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 7735 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 42 м 17,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 13' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 7735 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72165. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 779.
NGC 5311
NGC 5311 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5311 се споменува и како UGC 8735, MCG 7-28-72, CGCG 218-52, IRAS 13467+4014.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јануари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5311 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 5311 има привидни димензии од 2,6' х 2,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 48 м 55,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 59' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 5311 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49011. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3027. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 154.
Фудбалот во 1952 година
1952 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
NGC 725
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 725 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 725 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 52 м 35,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 31' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на NGC 725 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6950. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5856. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 349.
Маслар
Маслар (Αρέθουσα, Аретуса) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. . Пред реформата на локалната власт во 2011 година Аниксија бил дел од општина Маслар.
Географија и местоположба
Маслар опфаќа површина од 57 квадратни километри.
Историја
Во XIX век Маслар било село во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 180 жители Турци и 350 Грци. Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 600 Грци и во селото работело грчко училиште.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1913 година, во селото живееле 483 лица. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население било принудено да ги напушти своите домови.
Според царската наредба од 28 јули 1918 година, селото претставувало самостојна општина во Лагадинската околина. Во негов состав влегувало уште и селото Кавак.
Во 1927 година селото било преименувано во Аретуса. Бидејќи селото се наоѓа на рамнина, тоа е прилично богато. Неговите жители главно се занимаваат со производство на памук, тутун и овошје.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско село со 73 семејства и со 267 жители. додека во 1940 година селото броело 936 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 1056 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1269 жители, во 1971 година имало 1072 жители, во 1981 година имало 1067 жители, додека во 1991 година имало 993 жители а во 2001 имало 929 жители. Денеска, населението на селото е 748 жители според пописот од 2011 година.
IC 1900
IC 1900 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1900 е од видот *3.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 45 м 59,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 30' 50"".
Други поделби
Проучување на IC 1900 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Попина Лака
<mapframe latitude="41.6708" longitude="23.3927" zoom="9" text="Местоположба на Попина Лака" width="270" height="270" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "village", "marker-size": "medium", "marker-color": "#228B22" },     "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.392682075500492,         41.67034731026395        ]      }    }  ] } Попина Лака (Попина лъка) — месност и планинско одморалиште во севенриот дел на планината Пирин, Пиринска Македонија.
Месноста се наоѓа 18 км североисточно од градот Свети Врач (Сандански), на надморска височина од 1.250 м.
Овде се наоѓаат планинарскиот дом „Јане Сандански“ и познатиот Попинолачки Водопад, уште одамна прогласен за споменик на природата. Ова е одморалишна населба со бројни викендички, од кои голем дел се издаваат за сместување за гости.
Местото лежи меѓу вековни иглолисни шуми, промешани со извесни листопадни видови. Во близина тече реката Светиврачка Бистрица.
Населбата исто така е поаѓалиште за повеќе туристички правци. На подрачјето се одвива лов и риболов.
Нидерцимерн
Нидерцимерн (Niederzimmern) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Коби Брајант
Коби Бин Брајант (Kobe Bean Bryan; - ) — американски професионален кошаркар, кој играл во НБА за екипата на „Лос Анџелес Лејкерс“. Бил висок 198 см, тежок 95 кг и играл на позицијата бек. Коби имал одлична кошаркарска кариера во средното училиште Ловер Мерион во Пенсилвенија каде што бил познат како најдобар средношколски кошаркар во државата.
Почетоците на кариерата
Брајант е роден во 1978 г. во Филаделфија, Пенсилванија.
НБА-драфт 1996
Коби Брајант бил избран на НБА-драфтот во 1996 година, како 13-ти пик од страна на Шарлот Хорнетс, директно од средно училиште. Тој спаѓа меѓу ретките играчи од НБА кои се драфтувани на тој начин. Сепак, Брајант не одиграл за „Хорнетс“ ниту еден натпревар, бидејќи менаџерот на „Лејкерс“ Џери Вест веднаш направил трампа, па така Владе Дивац заминал за „Шарлот Хорнетс“, а Коби Брајант дошол во „Лејкерс“
Подемот и славата
Уште на почетокот на својата кариера, Брајант се истакнал како одличен играч и столб на тимот и, заедно со Шекил О'Нил, бил најзаслужен за трите последователни шампионски прстени, освоени во периодот (2000-2002).
На 5 март 2003 година, Брајант станал најмладиот играч во историјата на НБА со постигнати 10 000 бода, со 24 години и 193 дена), а подоцна, станал и најмладиот играч со постигнати 25 000 бода. На почетокот на декември 2012 година, Брајант се запишал во историјата на кошарката на тој начин што влегол во кругот на кошаркарите од НБА кои во кариерата постигнале над 30 000 бода. Имено, на натпреварот против "Њу Орлеанс Хорнетс", Брајант постигнал 29 бода,со што станал дел од клубот "30 000", во друштвото на големите имиња од НБА, како: Карим Абдул Џабар, Карл Мелоун, Мајкл Џордан и Вилт Чемберлен. Притоа, на возраст од 34 години, Брајант станал најмладиот кошаркар кој во својата кариера успеал да постигне толку бодови. Во декември 2014 година, на мечот против „Минесота“, Брајант го преминал Мајкл Џордан и станал трет најдобар стрелец во историјата на НБА, со вкупно постигнати 32.310 бода.
На 22 јануари 2006 година, во мечот против „Торонто Рапторс“, Брајант постигнал 81 бод, постанувајќи втор најдобар стрелец на еден натпревар во историјата на НБА, по Вилт Чемберлен, кој постигнал 100 бода.
Во 1997 година, Брајант победил на натпреварот во забивање во рамките на ревијалниот натпревар „Ол стар“. исто така, тој има освоено една награда за најдобар играч во НБА (MVP) во сезоната 2007-2008 и има пет шампионски прстени, односно бил пет пати шампион на НБА, од кои, двапати бил прогласен за најдобар играч (MVP) во финалето.
Во февруари 2016 година, на 65. издание на „Ол стар“, Брајант го одиграл последниот натпревар на овој настан при што постигнал 10 бода. Подоцна, во април, Брајант го одиграл последниот настап во НБА. Притоа, во натпреварот против „Јута џез“, одигран на домашен терен, во „Стејплс центарот“ во Лос Ангелес, Брајант постигнал 60 бода. Така, тој станал петтиот играч во историјата на НБА кој одиграл 20 сезони (но, првиот играч кој сите нив ги одиграл во едне клуб) во кои освоил пет шампионски прстени, постигнал 30.000 бода, имал над 6.000 асистенции, 18 пати настапил на „Ол-стар“ натпреварите, двапати бил прогласен за најкорисен играч (МВП) на сезоната, а со репрезентацијата на САД освоил два олимписки медали. Најпосле, тој е вториот играч во историјата на НБА со најмногу постигнати бодови на еден натпревар (во 2006 година, во натпреварот против „Торонто репторс“ постигнал 81 бод).
Смрт
На 26 јануари 2020 година, Брајант загина во хеликоптерска несреќа во Калабасас, Калифорнија. Во несреќата загинала и неговата 13-годишна ќерка Џијана Марија.
Фудбалот во 1951 година
1951 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Лое-Ферден
Лое-Ферден (Lohe-Föhrden) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
ОУ „Михаил Грамено“ - Брест
Михаил Грамено — основно училиште во Брест, општина Чучер-Сандево. .
Разоткривачи на митови
Разоткривачи на митови (англ. MythBusters) е научно-забавна емисија која ја направи австралиската компанија Бијонд Телевижн Продакшнс (Beyond Television Productions), на почетокот наменета за американскиот Discovery Channel. Серијалот го емитуваат бројни меѓународни телевизии: СБС Еден (SBS One), Discovery Channel Australia (Австралија), Discovery Channel Latin America (Латинска Америка), Discovery Channel Canada (Канада), Квест (Quest) и Discovery Channel во Обединетото Кралство. Водители на емисијата се стручњаците за специјални ефекти Адам Севиџ (Adam Savage) и Џејми Хајнеман (Jamie Hyneman). Тие користат научен пристап за да ја проверат вистинитоста на одредени гласини, митови, филмски сцени, поговорки, видео снимки од Интернет и приказни.
Снимањето се одвива во Сан Франциско, Калифорнија, а понекогаш и во Артармон, Австралија. Подготовките и некои експерименти се вршат во работилниците на Хајнеман, експериментите за кои е потребен поголем простор или посебни услови се снимаат на соодветни локации најчесто во Заливската област на Сан Франциско и други места во Северна Калифорнија. Во текот на втората сезона некои од членовите на тимот на Севиџ и Хајнеман направија втор тим т.н. „Градежен тим” ("The Build Team") и сега најчесто тестираат митови одделно од главната двојка.
Историја
Првичната идеја беше за емисија на Discovery Channel наречена Бабини деветини или Вистина замислена во 2002 г. од австралискиот писател и продуцент од компанијата Бијонд Продакшнс (Beyond Productions) Питер Рис (Peter Rees). Дискавери (Discovery) првично го одби предлогот затоа што веќе одобрија снимање серијал со иста тематика. Рис направи некои измени со кои емисијата би се насочила кон проверување на клучните елементи во приказните, а не само на нивно прераскажување. Дискавери (Discovery) се согласи да направи и копродуцира три епизоди т.н. пилот-епизоди. Хајнеман беше само еден од неколкуте мајстори за специјални ефекти од кои беше побарано да снимат видео снимка како дел од аудицијата и да ја пратат во телевизијата на разгледување. Рис порано го имаше интервјуирано како дел од популарниот научен серијал Бијонд 2000 (Beyond 2000) (После 2000-та год.) за британската/американската серија за борба со роботи Робот Ворс (Robot Wars). Хајнеман го побара Севиџ, со кого претходно соработувал при правење реклами, како и во емисијата за борба со роботи БетлБотс (BattleBots), да му помогне во водењето на емисијата, затоа што како што вели Севиџ, Хајнеман се сметал себеси за недоволно интересен па самиот да може да води една ваква емисија.
Во јули 2006-тата год. во Обединетото Кралство започна со емитување 30-минутна преработена верзија на Разоткривачи на митови. Во епизодите кои се прикажуваат на европскиот Discovery Channel понекогаш се вклучени дополнителни сцени кои ги нема во американската верзија (некои од овие сцени потоа ги вклучуваат во специјални емисии).
Членови на водителската екипа
Севиџ и Хајнеман се оригиналните Разоткривачи на митови и првично ги истражуваа сите митови користејќи го нивното искуство со специјални ефекти. Двајцата работат во работилницата на Хајнеман М5 Индустрис (M5 Industries). Голем дел од работата ја вршат неговите вработени надвор од рамките на екраните, а во рамките на екраните се прикажуваат двајцата водители како работат во работилницата. Текстот го чита Роберт Ли, а во некои региони неговиот глас се синхронизира со глас на локален читач на текст.
Со текот на времето некои членови на екипата им беа претставени на гледачите и почнаа редовно да се појавуваат во епизодите. Тројца од нив, уметничката Кери Бајрон (Kari Byron), градителот Тори Белечи (Tory Belleci) и металската работничка Скоти Чепмен (Scottie Chapman) во втората сезона беа органзирани во втор тим на Разоткривачи на митови т.н. „Градежен тим” ("Build Team"). Откако Чепмен (Chapman) ја напушти емисијата во третата сезона, Грант Имахара (Grant Imahara), колега на Хајнеман, беше вработен за да му придонесе на тимот со своето искуство во областите на елетрониката и роботиката. Во средината на 2009 г. Бајрон зеде породилно боледување, а нејзиното место привремено го зазеде Џеси Комбс (Jessi Combs). Бајрон се врати во втората епизода од осмата сезона. Градежниот тим сега работи во засебна работилница наречена М7, и истражува различни митови од главната двојка. Вообичаено двата тима се прикажуваат како истражуваат различни митови наизменично, иако повремено работат и заедно.
Во серијалот имаше двајца стажанти: победничката на натпреварување организирано од Discovery Channel Кристин Чембрлен (Christine Chamberlain) и победникот во натпреварот за градење направи Џес Нелсон (Jess Nelson). За време на првата сезона како дел од емисијата се појавуваше фолклористката Хедер Џосеф-Витам (Heather Joseph-Witham) и го објаснуваше потеклото на некои од митовите кои ги проверуваа и кажуваше за луѓето кои нив ги искусиле од прва рака, но тие делови набрзо беа исфрлени од емисијата. Разоткривачите на митови сè уште често се советуваат со стручњаци за митови и области во кои имаат потреба од помош како: огнени оружја, за кои најчесто бараат совети од подофицерот Ал Норманди (Al Normandy) од полициската единица за јужен Сан Франциско, и експлозиви, за кои се консултираат со пензионираниот стручњак за експлозиви на ФБИ Френк Дојл (Frank Doyle) и наредникот Џеј Ди Нелсон (J.D. Nelson) член на Бирото на Шерифот во округот Аламида (Alameda County Sheriff's Office). Исто така, Разоткривачите ги прашуваат и оние кои ги снабдуваат со опрема дали знаат нешто за митот кој го истражуваат.
Епизоди
Нема постојан систем за организирање на епизодите на Разоткривачи на митови по сезони. Програмата не оди според вообичаениот календар со периоди кога се и не се емитува емисијата. На официјалното мрежно место епизодите се подредени по година на емитување. Од друга страна, Дискавери (Discovery) продава ДВД колекции по „сезони” кои некогаш се според календарската година, а некогаш и не се. Покрај тоа, Дискавери (Discovery) и продавниците на мало продаваат и „комплети” во кои епизодите се поделени на различен начин со тоа што секој комплет содржи од 10 до 12 епизоди од различни сезони.
Содржина на епизодите
Секоја епизода вообичаено разработува две или три урбани легенди, гласини на Интернет или друг вид на митови. Списокот на митови кои ги проверуваат во емисијата се прави од многубројни извори, вклучително со личните искуства на екипата и предлози од љубителите на емисијата, како што се оние објавени на интернет форумите на Дискавери Ченл (Discovery Channel) посветени на Разоткривачите на митови. Од време на време, епизодите се режирани на тој начин што сите митови во дадената епизода се на иста тема, како на пример пирати или ајкули, и ги нарекуваат „Специјални тематски” епизоди. Заклучно со мај 2009 г. за четири митови беа потребни толку обемни подготовки и тестирања што на нив беа посветени цели епизоди. и четири специјални епизоди траеја двојно подолго. Имаше неколку епизоди (вклучително со Специјалната празнична емисија во 2006-тата год.) во кои се градеше Руд Голдберговата машина (машина која има за цел да врши едноставни задачи на што покомплициран начин). Пред водителите да го претстават митот се прави шематски план со цртеж поврзан со митот. Откако ќе го претстават вообичаено следува комичен приказ на митот.
Пристап кон експериментите
Разоткривачите на митови проверката на митовите вообичаено ја прават со постапка составена од два чекори. На почетокот тие беа, како што вели Севиџ, создавање на истите околности од митот и добивање на истите резултати/последици како оние од митот. Ова значи дека тимот најпрво се обидува да ги создаде истите услови кои се наведени во митот, да видат дали ќе го добијат истиот резултат или последица, а доколку не им успее, се обидуваат да ги изменат околностите сè додека не го добијат посакуваниот резултат/последица. Повремено, и тоа најчесто Хајнеман и Севиџ, се натпреваруваат меѓу себе кој ќе го пронајде најдоброто решение за реплицирање на резултатите. Ова најчесто е случај со митови во кои треба да се изгради некој предмет или конструкција кој/а треба да постигне одредена цел (на пример брзо ладење на пиво или пронаоѓање на игла во сено).
Нема некој посебен метод кој тимот задолжително го употребува во поглед на физичка постапка, но повеќето митови наложуваат изградба на разни предмети или конструкции кои помагаат при проверувањето на митот. Ги користат нивните работилници да го направат она што им треба, а тука неретко спаѓаат механички направи и сценографија која ќе ги имитира условите од митот. Кога митот вклучува интеракција меѓу луѓе, доста често таа се изведува механички (со вештачки кукли) за поголема безбедност, како и за постигнување на доследност при повторени обиди. Методите за проверување на митовите се планираат и изведуваат на начин на кој се добиваат визуелно повозбудливи резултати, а тоа се постигнува со: експлозии, пукање, и/или судири на возила. Токму поради ова доста чести се митови и тестови кои вклучуваат експлозиви, огнени оружја и судири на возила.
Некои од тестовите се изведуваат само во работилницата, но често има потреба од тестирање надвор. Поголемиот дел од тестирањата во првите сезони кои требаше да се изведуваат надвор се изведуваа на паркиралиштето на М5 (работилницата). Исто така користат контејнер за пренесување на товар кој служи како изолирана соба при опасни митови, а експериментот се активира однадвор. Меѓутоа, зголемувањето на буџетот овозможи патување на други локации во Сан Франциско и околината. Такви се одредени затворени воени објекти и полигонот за вежби на бомбашката единица и единицата за огнено оружје на Шерифот. Од време на време, главно за специјални епизоди, се снима надвор од државата, па дури и надвор од САД
Резултатите се мерат на начин кој научно соодветствува на дадениот експеримент. Некои резултати може да се измерат со едноставни стандардни бројчени средства за мерење како мултиметар, разни видови топломери итн. За мерење резултати кои немаат бројни вредности тимовите употребуваат неколку различни видови на опрема која овозможува друг вид на надгледување. Кога тестираат физички последици по човечкото тело кои би биле премногу опасни да се тестираат на жив човек, Разоткривачите на митови користат човечки имитации. Во почетокот воглавно користеа кукли за тестирање на судири (особено една, која ја именуваа Бастер (Buster)) при набљудување на директни последици од некој вид на удар (пример модринки) и балистички желатин за тестирање на влезни рани (пример убод со нож). Со текот на времето започнаа да употребуваат свински трупови во експерименти во кои е потребна подобра имитација на човечко месо, коски и органи. Исто така понекогаш прават калапи од вистински или вештачки коски и балистички гел за да имитираат одредени делови од телото.
Со цел визуелно да можат да ги набљудуваат и определуваат резултатите или последиците од митовите, но и како уникатни визуелни ефекти во емисијата употребуваат камери за мерење големи брзини кои станаа заштитен знак на серијалот.
Поради телевизиските временски ограничувања на епизодите тестирањата се прикажуваат во скратена варијанта. Токму затоа понекогаш изгледа како тимовите да доаѓаат до резултати со помалку повторувања и помалку податоци отколку што тие вистински имаат направено. Во специјалната емисија  "Отфрлени делови од Разоткривачи на митови" (Outtakes Special) тие укажуваат на тоа дека навистина многу темелно ги проверуваат митовите и ги повторуваат експериментите повеќепати во повеќе различни услови, но едноставно е невозможно сите тие да се прикажат во текот на една емисија. Почнувајќи од петтата сезона во епизодите почна да се појавува порака до гледачите да ја посетат почетната страница на мрежното место ако сакаат да ги видат отфрлените делови, дополнителните тестирања и други факти за митовите кои ги проверуваат. Но, самиот Севиџ призна дека не секогаш успеваат да дојдат до резултат кој ќе ги отстрани сите сомнежи. Како одговор на критиките кои ги добија за методите и заклучоците кои ги донесоа во некои претходни епизоди, екипата сними неколку епизоди наречени „Преиспитување на митови” во кои тимовите повторно проверуваат одредени митови за да видат дали гледачите биле во право. Во некои од овие епизоди митовите дадоа поинаков резултат, но во повеќето Разоткривачите беа во право.
Има некои митови кои Разоткривачите одбиваат да ги тестираат. Натприродни работи како вонземјани или духови не може да се тестираат со научни методи, иако имаше еден исклучок, моќта на пирамидите, по кој Адам рече: „Немојте повеќе уги-буги митови ќе ве молам”. Емисијата избегнува експерименти во кои се бара да повредат живи животни, иако во една епизода изложија бубашваби и други лабораториски инсекти на смртоносни количини зрачење, по што наведоа дека инсектите биле посебно одгледувани за експерименти и најверојатно би умреле без ралика на експериментот. Сепак, често употребуваат трупови од животни како прасиња и кокошки. Во книгата „Разоткривачи на митови: Експлозивната вистина на 30 од најзбунувачките урбани легенди на сите времиња” исто така има список на дванаесетина митови кои тешко дека некогаш ќе ги проверат (иако со текот на времето проверија четири од нив). Севиџ има изјавено дека е тешко да се проверуваат митови кои бараат од нив да побијат општи тврдења бидејќи тоа подразбира докажување на негација. Поради тоа, кога обработуваат вакви митови тие се обидуваат да побијат одредени методи кои наводно давале резултати. Освен тоа, одделни митови не се проверуваат поради разни приговори на Discovery Channel и оние кои ги рекламираат, најчесто митови кои се однесуваат на RFID (radio-frequency identification) (идентификација по пат на радио честота). Во текот на девет сезони беа направени 2.391 експеримент и беа искористени 12 тони експлозив при тестирањето на 769 митови. Тимот исто така не сакаше да проверува митови поврзани со теории на заговор како оние за убиството на Џон Ф. Кенеди (John F. Kennedy) или, пак, оние за терористичките напади на 11 септември 2001 г. попознати како 9/11, иако имаат проверено некои од теориите за заговор поврзани со првото слетување на месечината.
Заклучоци од експериментите
Разоткриен
Потврден