cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Клетници
Четврти том - Идилата на улицата Плумет и епопејата на улицата Сент - Дени
Валжан се чувствува загрозено откако го гледа Тенардие во соседството неколкупати. Неочекувано, една белешка на која пишува „исели се“ слетува во неговиот скут и здогледува една фигура како бега во слабата светлина. Тој се враќа во неговата куќа и ѝ кажува на Козета дека мораат да се преселат во друга куќа, а набргу Козета ќе замине за Англија. Мариус се обидува да добие дозвола за женидба од г-динот Жилнорман. Неговиот дедо изгледа груб и лут, но копнее за враќањето на Мариус. Кога ситуацијата се разгорува, тој одбива и му кажува на Мариус да ја земе Козета како негова љубовница. Навреден, Мариус заминува. Следниот ден студентите креваат бунт и поставуваат барикади во тесните улици на Париз. Гаврош го забележува Жавер и го информира Енжолра дека Жавер е шпион. Жавер признава дека е тука да ги шпионира студентите. Енжолра и другите студенти го врзуваат за една бандера пред ресторанот Коринт. Подоцна истата ноќ, Мариус се враќа во куќата на Валжан и Козета во улицата Плумет, но во куќата веќе нема никој. Тогаш слуша еден глас кој му кажува дека неговите пријатели го чекаат на барикадата. Вознемирен поради тоа што ја нема Козета, тој го слуша гласот и заминува.
Кога Мариус пристигнува на барикадата, револуцијата веќе е започната. Кога тој се наведнува да подигне едно буре со барут, доаѓа еден војник да го застрела. Потоа еден човек ја покрива устата на пушката на војникот со неговата рака. Војникот пука, фатално погодувајќи го човекот, а промашувајќи го Мариус. Во меѓувреме војниците се затвораат. Мариус се искачува на врвот на барикадата, држејќи фаќел во едната рака и буре барут во другата. Тој им вели на војниците: „Заминете, или ќе ја разнесам барикадата“. Војниците се повлекуваат од барикадата.
Мариус одлучува да оди кај помалите барикади. Кога се враќа назад, човекот којшто го прими фаталниот удар за Мариус го повикува по име. Мариус и читачот, откриваат дека тоа е всушност Епонина облечена во машка облека. Додека умира на неговите колена, му се исповеда дека таа му кажала да оди на барикадата, во надеж дека двајцата ќе умраат заедно. Таа му открива дека му го спасила животот бидејќи сакала да умре прва (не давајќи дополнително објаснување за ова).
Авторот, исто така, му наведува на читателот дека Епонина анонимно му фрла порака на Валжан. Епонина потоа му кажува на Мариус дека има писмо за него. Таа му признава дека писмото го добила уште претходниот ден, не планирајќи да му го даде, но одлучува да му го даде од страв дека ќе и биде лут во задгробниот живот. Отакако Мариус го зема писмото, Епонина го замолува да ја бакне на челото кога ќе умре. Со нејзиниот последен здив таа му признава дека била заљубена во него и умира. Мариус ја исполнува нејзината последна желба и оди во една таверна да го прочита писмото (земајќи предвид дека не би било соодветно да го чита покрај нејзиниот труп). Писмото е напишано од Козета. Тој дознава каде е Козета и ѝ пишува писмо со кое се простува од неа. Писмото на Валжан му го доставува Гаврош. Валжан дознава дека љубовникот на Козета се бори и тоа го ослободува, но еден час подоцна тој се облекува во униформа на Националната Гарда, се наоружува со пушка и муниција, и го напушта домот.
Петти том - Жан Валжан
Валжан пристигнува на барикадата и веднаш му го спасува животот на Мариус, иако сѐ уште не е сигурен дали сака да го заштити или убие. Мариус веднаш го препознава Валжан. Енжолра изјавува дека им снемува куршуми. Гаврош го наслушнува ова и оди од другата страна на барикадата да собере неколку од мртвите национални стражари. Додека го прави тоа, тој е застрелан и убиен од страна на војниците.
Валжан го спасува Жавер за да не биде убиен од студентите. Тој волонтира да го погуби Жавер, а Енжолра му дава дозвола. Валжан го носи Жавер настрана и потоа пука во воздух додека му допушта да замине. Кога барикадата паѓа, Валжан го носи повредениот и онесвестен Мариус. Сите други студенти вклучувајќи го и Енжолра се убиени. Валжан избегува преку канализацијата, носејќи го телото на Мариус на рамењата. Тој успева да избегне полициска патрола. На крајот успева да најде порта за да излезе од канализацијата, но за негово разочарување, портата е заклучена. Тој одеднаш слушнува глас зад него, се врти и го гледа Тенардие. Валжан го препознава, но Тенардие не го препознава Валжан поради нечистотијата. Мислејќи дека Валжан е обичен убиец, Тенардие му понудува да ја отвори портата за пари, а потоа продолжува да ги пребарува џебовите на Мариус и Валжан. Додека го прави ова тајно откинува парче од палтото на Мариус со што подоцна го дознава неговиот вистински идентитет. Наоѓајќи само 30 франци, Тенардие неволно ги зема парите и ја отвора портата пуштајќи го Валжан надвор.
На излезот Валжан налетува на Жавер и од него бара да му даде време да го врати Мариус на неговото семејство. Жавер му го одобрува ова барање. Откако го остава Мариус во куќата на г-дин Жилнорман, Валжан го замолува Жавер да му дозволи да оди дома на кратко и тој му дозволува. Тие пристигнуваат на улицата и Жавер го информира дека ќе го чека. Додека Валжан се качува по скалите тој погледнува низ прозорецот и забележува дека го нема Жавер. Жавер пешачејќи по улицата надолу сам, сфаќа дека е заробен помеѓу неговите строги верувања за законот и милоста што Валжан му ја покажа. Тој чувствува дека не може повеќе да го предаде Валжан на властите. Жавер се самоубива фрлајќи се во Сена.
Мариус полека заздравува од повредите и тој и Козета се венчаваат. Тенардие го забележува Валжан помеѓу свадбарите заземајќи ја страната на невестата, наредувајќи и на Азелма да ги следи. По свадбата Валжан му признава на Мариус дека тој е поранешен осуденик. Мариус е ужаснат од откритието. Убеден дека Валжан е човек со лош морал, ја отргнува Козета од него. Валжан ја губи желбата за живот и залегнува во неговиот кревет.
Маскираниот Тенардие му приоѓа на Мариус, но Мариус го препознава. Тенардие обидувајќи се да го уцени Мариус со тоа што го знае за Валжан, не сакајќи го поправа неговото погрешното мислење за Валжан и му ги открива на Мариус сите добрини кои ги има тој направено. Тој се обидува да го убеди дека Валжан е убиец и го покажува парчето од палтото што го пресече како доказ. Стаписан, Мариус го препознава материјалот и сфаќа дека Валжан го спасил од барикадата. Мариус вади 500.000 франци и му ги фрла на Тенардие в лице. Тој го соочува Тенардие со неговите злосторства и му нуди огромна сума на пари ако замине и вети дека никогаш нема да се врати. Тенардие ја прифаќа понудата и со Азелма заминува за Америка, каде станува трговец со робови. Како што брзаат кон куќата на Валжан, Мариус ја известува Козета дека Валжан му го спасил животот на барикадата. Пристигнуваат да го видат, но големиот човек умира. Во неговите последни моменти се чувствува среќен со неговата посвоена ќерка и зетот до него. Тој исто така на Козета и го открива нејзиното минато како и името на нејзината мајка. Во прегратките на Козета, Валжан подлегнува на раните и умира.
Моралните поуки во романот
Иго го почнува романот со долг портрет на свештеникот Мириел кој е олицетворение на сите христијански доблести. Од друга страна, во личноста на Жан Валжан се кријат два аспекти на еден ист проблем: како се станува злосторник; и како се пребродува негативното во човекот? Во однос на првито дел од прашањето, одговорот на Иго е категоричен: Жан Валжан не е виновен што го украл лебот, туку виновно е општеството што ги оставило неговите внуци гладни и што го натерало да направи лошо дело. Во однос на вториот дел на прашањето, поврзано со моралната преобразба на Жан Валжан, Иго смета дека тоа е можно само со христијанското милосрдие, како што постапува владиката Мириел. Исто така, во моралната преобразба на Валжан се крие уште една поука: опоштеството ќе стане подобро само ако секој поединец успее во себе да го реши конфликтот меѓу доброто и злото и ако тргне по патот на моралното совршенство. Меѓутоа, лекот на општествените проблеми Иго не го гледа само во моралното усовршување на поединецот. Напротив, тој смета дека лошото општество, што се раководи од лоши закони кои значат беззаконие и засновани врз предрасуди, не е способно да го обнови човекот. Затоа, споре Иго, на таквото општество повремено му се потребни силни потреси кои ќе ги исчистат неговите рани. Поради тоа, воопшто не зачудува тоа што највозбудливите страници во романот се посветени на револуцијата.
Создавањето на романот
Иго работел врз „Клетници, со помал или со поголем интензитет, повеќе од 30 години. Не е познато кога дошол до идејата за романот, но се знае дека уште во 1828 година Иго ја имал појдовната точка: заробен прибран од свештеник. Следната година, тој ја објавил повеста „Последниот ден на еден осуденик на смрт“ во која Иго се залагал за укинување на смртната казна, идеја развиена во „Клетници“. Натамошен чекор во создавањето на „Клетници“ е повеста „Клод Ге“ од 1834 година, во која повторно се зборува за осуденик за кражба кој е погубен. Првите редови на „Клетници“, за кој првобитно било замислено да се вика „Беди“ (Misères), Иго ги напишал во 1845 година, но бурните настани од 1848 година и неговото прогонство го попречиле во натамошната работа. Дури во 1860 година, Иго продолжил со работата врз романот кој го добил конечниот наслов - „Клетници“. Две години подоцна, романот бил објавен во десет книги.
Критички осврт кон делото
Првите два тома од „Клетници“ биле објавени на 3 април 1862 година, најавени со голема рекламна кампања, а остатокот од романот се појавил на 15 мај 1862 година. Во тоа време Виктор Иго уживал репутација на еден од најистакнатите поети во Франција, и затоа појавата на романот била многу очекуван настан. Критичките раекции биле сеопфатни и често негативни, некои критики го оцениле романот како неморален, други се жалеле на прекумерната сентименталност на Иго, трети пак биле вознемирени од неговата очигледна симпатија кон револуционерите. Браќата Гонкорд го изразиле нивното големо незадоволство, прогласувајќи го романот за вештачки и разочарувачки. Флобер во неа не можел да најде ниту вистина ниту знаменитост. Францускиот поет Шарл Бодлер расположено ја разгледал работата во весниците, но приватно ја оценил како невкусна и несоодветна. Во писмото до Пол Демени, од 15 мај 1871 година, Артур Рембо напишал дека Клетници се вистинска поема.
Романот „Клетници“ постигнал голем комерцијален успех. Најкраткото забележано допишување во историјата било помеѓу Иго и неговиот издавач „Харст & Блекет“ во 1862 година. Се раскажува дека Иго бил на одмор кога бил објавен романот. Тој му испратил телеграма на својот издавач само со „?” на која издавачот му одговорил исто така со еден знак „!”. Најпрво преведена на странски јазици (италијански, грчки и португалски) истата година книгата првично се појавува, и се покажала популарна не само во Франција туку низ цела Европа. Книгата е популарна уште од самото објавување и била доста омилена помеѓу конфедерациските војници во Американската граѓанска војна, кој самите случајно се нарекле бедните на Ли (како резултат на нивните влошувачки услови под водство на генералот Роберт Е. Ли). Популарноста на овој роман продолжува до ден—денес, а многумина го вреднуваат како еден од најважните романи некогаш напишани.
„Клетници“ е најпопуларното и најценетото дело на Иго кое зазема централно место во неговото творештво. Романот претставува величествена фреска на епохата, давајќи слика на сите општествени слоеви. Сепак, тој не е безмилосна балзаковска анализа на општествените односи со нагласок врз општественото влијание врз дејството на личностите и нивните психолошки реакции, туку тој е дело на општетсвен реформатор и дело набиено со романтичен занес. Во поглед на структурата, „Клетници“ е многу сложен роман што може да се опише како социјална епопеја и химна на хуманизмот, но во него има и авантуристички елементи во стилот на „Грофот од Монте Кристо“, а често се доближува и до полициските романи. Исто така, романот изобилува со бројни дигресии што го нарушуваат неговото единство и го оддалечуваат вниманието од главните настани. Често, овие дигресии имаат дидактички карактер, со што се претвораат во вистински трактати за некои конкретни теми (манастирите, париската канализација, итн.). На тој начин, на многу места дејството во романот запира и губи од својата драматичност. Кон тоа треба да се додадат и бројните епизоди со сосема неочекувани пресврти земени од мелодрамата, а кои прават романот да делува наивно за современиот читател. Во „Клетници“, Иго ги измерил барањата на уметноста и тенденциите присутни во популарните романи (како, на пример, „Тајните на Париз“ од Ежен Си), остварувајќи го романтичарскиот идеал за цикличен роман во кој се следат судбините на многу ликови и којшто дава слика на целото општество. Токму тука најдобро доаѓа до израз мајсторството на Иго, кој со сигурна рака ги води ликовите од романот, создавајќи од нивните судбини посебни романи коишто се обединуваат во целина.
Неофицијални продолженија
Во јули 1995 година бил објавен романот Козета на Лора Калпакјан, како неофицијално продолжение на Клетници. Според Том де Хевен од издавачката куќа „Викли“ (Weekly), романот е здодевен, пренатрупан и старомоден, оценувајќи го со оцената „три“. Романот повеќе претставува продолжение на мјузиклот отколку на романот на Иго.
Во 2001 година, Франсоа Сереза објавил две продолженија на романот: Козета, или Време на илузии и Мариус, или Бегалецот. Двата романи се објавени од издавачката куќа „Плон“. Потомците на Иго, вклучувајќи го и неговиот пра-пра-правнук Пјер Иго, настојувале романите на Сереза да бидат забранети, сметајќи дека тие ги прекршуваат авторските права на авторот и ја изневеруваат почитта кон оригиналната книга на Иго, само за да заработат пари. Сереза во романот има сцена со која го променува ликот на инспекторот Жавер и го претставува како херој. Во 2007 година, судот пресудил во корист на Сереза и Плон.
Антибиотик
Антибиотиците се фармаколошки агенси кои можат целосно да ги уништат патогените микроорганизми или да го спречат нивниот раст или размножување, без притоа да предизвикаат позначајни штети на домаќинскиот организам (принцип на селективна токсичност, каде агенсот е токсичен кон патогенот но не е токсичен или помалку токсичен кон организмот домаќин). Современата медицина во голема мерка се потпира на употребата на овие хемиски супстанци во борбата против големиот број на заразни болести.
Општи одлики
Хемиската супстанца која има улога на антибиотик мора да поседува селективна токсичност, односно способност за уништување на патогенот со мало или никакво штетно влијание врз домаќинот. Селективната токсичност може да биде изразена во вид на:
Антибиотиците дејствуваат исклучиво само врз бактерии (грампозитивни и грамнегативни). Тие немаат никакво влијание врз вирусите. Антибиотиците се природни производи,добиени од некои фунги.На пример,беталактамите,макролидите,тетрациклините и аминогликозидите се природни производи.
Механизам на дејство
Антибиотикот може да го уништи патогенот на неколку начини.
Спречување на синтезата на нуклеинските киселини
Оваа група дејствува така што ги деградира молекулите на ДНК и РНК, или се врзува за ензимите кои ја управуваат репликацијата на ДНК, како што е на пример ДНК-полимеразата. Во оваа група се наоѓа рифампицинот.
Забавување на метаболизмот
Овие антибиотици ги уништуваат ензимите со помош на кои се одвива метаболизмот. Со ова патогената клетка станува неспособна за нормално функционирање.
Кот (Лендава)
Кот (словенечки: Kot) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Ентони Алан-Вилијамс
Ентони Алан-Вилијамс (роден ) бил Британски спринт-кануист кох што се натпреварувал во средината на 1970-те. Тој бил елиминиран во полуфиналето во дисциплината К-4 1000 метри на ЛОИ 1976 во Монтреал.
Плашт (геологија)
Плашт или мантија — слојот во едно планетарно тело сместен над јадрото и под кората. Сочинет е од карпи или мразови, и најчесто претставува најголемиот и најмасивен слој на телото. Плаштовите се својствени за планетарните тела кои претрпеле раслојување по густина. Плаштови имаат сите земјовидни планети (вклучувајќи ја Земјата), разни астероиди и некои планетарни месечини.
Други планетарни плаштови
Меркур има силикатен плашт дебел 490 км, што сочинува само 28 % од неговата маса. Венериниот силикатен плашт е дебел околу 2.800 км со удел од 70 % од масата. Марсовиот силикатен плашт е дебел 1.600 км, што е ~74–88 % од неговата маса и може да е претставен од хасигнитските метеорити.
Месечини со плаштови
Јупитеровите месечини Ија, Европа и Ганимед имаат силикатни плаштови; плаштот на Ија (дебел ~1.100 км) е покриен со вулканска кора, Ганимедовиот (дебел ~1.315 км) е покриен со мраз дебел ~835 км, а Европиниот (дебел ~1.165 км) има ~85 км мраз, а можеби и течна вода.
Силикатниот плашт на Земјината месечина е дебел околу 1.300–1.400 км и претстаува извод на месечеви базалти. Месечевиот плашт е соголен во Јужнополово-Ејткеновата Котлина или котлината на Морето на Кризите. Овој плашт има сеизмички прекин на длабочина од ~500 км, најверојатно предизвикан од промената на составот.
Титан и Тритон имаат плаштови сочинети од мраз или други цврсти испарливи супстанции.
Пионир 2
Инструментација и мисија
Пиопнир 2 имаше скоро идентичен дизајн со своите претходници. Оваа сонда беше 36.9 килограми тешка и вклучуваше ТВ скенер и нов тип батерија во неа, како и нов телескоп на космички зраци кој требаше да го истражува ефектот на Черенков. За ова лансирање инженерите направија многу промени на Тор-Ејбл лансерот. Како и претходниците, Пионир 2 не стигна до целта. Сигнал од земјата го исклучи вториот стадиум на Тор порано од планираното. Згора на тоа, кога третиот стадиум на моторите на Х-248 се одвои, одби да се стартува. Како резултат на сево ова, сондата изгоре во атмосферата на Земјата на само 45 минути по лансирањето. За време на кратката мисија, стигна на висина од 1550 километри, и испрати назад податоци кои укажаа дека екваторската област на Земјата има поголем флукс на енергија отколку што се мислеше порано. Информациите исто така покажаа и дека густината на микрометеоритите е поголема во близина на Земјата, отколку во вселената. Понатамошната истрага заклучи дека третиот стадиум на моторите не се стартувал поради прегорена жица.
Надворешни врски
Пионир 2 - Астрономски Клуб Куманово
Регионален пат 1201
Регионален пат 1201 (ознака: Р1201) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 52,4 километри и 7 делници. Патот започнува во Струга и се движи на север кон Дебар.
Делници
Регионалниот пат 1201 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 7 различни делници.
Персиска циклама
Персиска циклама (Cyclamen persicum) е вид на цветни тревни повеќегодишни растенија кои растат од стеблени грутки тие се распространети  на карпести ридови, грмушки и шуми до 1200 м надморска висина, од југо-централна Турција до Либан-Сирија и палестинскиот регион. Расте и во Алжир и Тунис и на грчките острови Родос, Карпатос и Крит, каде што можеби го донеле монасите. Култивирани од овој вид се цикламите кои најчесто ги среќаваме и наоѓаме во цвеќарниците.
Опис
На дивите растенија циклами, лисјата се со облик на срце, до 14см. обично имаат зелена боја со посветли нијанси на горниот дел од листот. Растат како трајно, зелјесто растение и достигнуваат висина на раст до 32 см. Стеблените кртоли како орган за складирање и преживување на неповолните услови на средината и размножување. Се јавува исклучиво преку задебелување на хипокотилот, помеѓу коренскиот врат и првиот котиледон.
Цветови
Цветовите цветаат од зима до пролет (var. Persicum) или на есен (var. Fallale) и имаат 5 мали чашкини ливчиња и 5 ливчиња кои се наназад, обично се бели до бледо розови со лента од темно розова до магента во основата. Цикламата носи поединечни стебла на која се  цветовите што висат, но чии ливчиња се свиткани силно нагоре. Кај дивите циклами, цветовите се со сладок мирис, но мирисот е изгубен кај култивираните форми.
Семе
Растенијата мируваат во лето. Плодовите се капсули со ситни семчиња, кои се закопуваат во земјата со зголемување на зрелоста, или со виткање на стебленцата. Капсулите со семето се отвораат само кога се во земја.
Распространетост
Природната распространетост на персиската циклама се протега од Северна Африка низ Западна Азија до Југоисточна Европа. Особено, документирани се следните појави: Во Северна Африка, видот е застапен во северните и источните делови на Алжир и во северниот дел на Тунис. Во Западна Азија, видовите биле потврдени на Кипар, Израел, Јордан, западна Сирија и западна Турција.
Најчести места за растење на персиската циклама ги вклучуваат боровите шуми, дабовите грмушки и отворени карпести падини претежно на варовнички почви со надморска височина до 1000 метри. Во летните месеци, високата температура и сувоста доведуваат до изумирање на деловите на растенијата кои се над земјата. Растенијата ја надминуваат сушната сезона во нивните плитки подземни стеблени кртоли. Потоа повторно се развиваат со почетокот на постуденото време.
Сорти и форми
Постојат две природни сорти и неколку именувани форми, кои се разликуваат по времето на цветање и доминантната боја на цветните ливчиња.
Сите се нежни и најдобро се одгледуваат под стакло во умерени те региони.
Употреба
Овој вид персиска циклама најверојатно пристигнал во Париз пред неговото прво споменување во 1620 година. Секако, се одгледувал од 1731 година во Франција. Почетокот на размножувањето на сортата датира од 1860 -тите, почнувајќи од Англија. Различните сорти на него се создадени исклучиво со размножување со варијанти на диви видови. Интрогресија на други видови не се случила.
Персиската циклама има темно-кафеав туберозен корен кој е полуотровен. Во некои култури, клубени биле користени за правење сапун, бидејќи создаваат пена кога се мешаат со вода. Бедуините од Британскиот мандат во Палестина го собирале коренот, и откако ќе го изрендале, го мешале со вар и го попрскувале по површината на езерата или други големи водни површини а за кои се знаело дека имаат риби. Овие отровни мешавини ќе ги зашеметеле рибите, кои потоа излегувале на површината и рибарите ги собирале. Ваквите методи, како и риболовот со експлозив, кој започнал да се користи во почетокот на 20 век, биле забранети од британските мандатни власти.
Цикламата се размножува со семиња. Семињата треба да бидат многу свежи, зошто семето не трае долго. Најдобрата температура на ртење е 18 °C (64 °F). Периодот на ртење е од 20 до 30 дена. Со добра грижа, растенијата можат да живеат до 20 до 30 години.
Емират
Етимолошки емират или амират (арапски: إمارة, множ: إمارات) е квалитет, дигнитет, функција или територијална надлежност на еден Емир (владетел, дувернер и сл.)
Како монархии
Воопштено, емират означува политичка територија владеана од династички арапски монарх наречен емир.
Вистинските емирати се ретки од следниве причини: највеќето емирати денес се исчезнати, се интегрирани во поголема современа држава или ја имаат сменето титулата на владетелот, на пр. во Малик („крал“ на арапски) или Султан.
Пример за ваквото уредување се Обединетите Арапски Емирати, федерална држава составена од неколку фердерални емирати, секоја под управа на наследен емир. Седумте емири сочинуваат изборен колегиум за Претседател и Премиер на федерацијата.
Како провинции
Покрај ова, зборот на арапски значи и Шеик) од кралското семејство, како кај губерноратите во Саудиска Арабија.
Сојузни држави во Мексико
Мексико се состои од 31 сојузна држава (Estados Libre y Soberano), со кои раководат управници, и еден федерален округ (Distrito Federal), во кој се наоѓа главниот град Мексико. Државите се прикажани подолу:
Јане Плетикоса
Јане Плетикоса — македонска епска народна песна.
Содржина
Јане Плетикоса го моли бога да дојде Ѓурѓовден за да замине во ајдуци. Господ му ја исполнува молбата и Јане собира дружина од 30 јунаци и заминува во Томор планина. Кога побарал доброволец кој ќе го ограби безистенот во Едрене, никој не се јавува, освен едно дете сираче кое ја извршува задачата. Потоа, Јане бара доброволец кој ќе слезе на патот и ќе го ограби царското богатство, но повторно се пријавува само сирачето. Најпосле, доаѓа Митровден, Јане го дели пленот и ја распушта дружината.
Рационалност
Рационалноста е квалитет или состојба на разумност - тоа е, врз основа на или е прифатливо за разумот. Рационалноста подразбира сообразност на едни верувања со едни причини за да веруваме и на некои постапки со некои причини за дејствување. „Рационалност“ има различни специјализирани значења во филозофијата, економијата, социологијата, психологијата, еволутивната биологија, теоријата на игри и политичките науки.
За да се утврди кое однесување е најрационално, треба да се направат неколку клучни претпоставки, а исто така треба и логична формулација на проблемот. Кога целта или проблемот вклучува донесување на одлука, рационалноста ги вклучува сите информации кои се достапни (на пр. целосно или нецелосно знаење ). Рационалноста е релативна: ако некој прифати модел во кој придобивката за себе е оптимална, тогаш рационалноста се изедначува со однесување кое е само-заинтересирано до тој степен што е себично; со оглед на тоа што ако некој прифати модел во кој придобивката за групата е оптимална, тогаш чисто себично однесување се смета за нерационално. Така е бесмислено да се тврди рационалност без да се наведат претпоставките за моделот во позадина што опишуваат како проблемот е врамен и формулиран.
Логика
Како изучувањето на аргументите кои се точни според нивната форма, логиката е од фундаментално значење во проучувањето на рационалноста. Проучувањето на рационалноста во логиката повеќе се занимава со епистемичка рационалност, односно постигнување верувања на рационален начин, отколку за инструментална рационалност.
Економија
Рационалноста игра клучна улога во економијата и има неколку насоки. Прво, постои концепт на инструменталност - во основа идејата дека луѓето и организациите се инструментално рационални - тоа е, да ги усвојат најдобрите активности за да ги постигнат своите цели. Второ, постои аксиоматски концепт дека рационалноста е прашање да се биде логично конзистентен во рамките преференциите и верувањата. Трето, луѓето се фокусираат на точноста на верувањето и целосната употреба на информации - според ова гледиште, лицето кое не е рационално има верувања кои не ги користи целосно достапните информации.
Сулфур диоксид
Сулфур диоксид (SO 2 ) — оксид на сулфурот. Тој спаѓа во групата на неметални оксиди. Се добива со оксидација (горење) на сулфурот.
Тој е безбоен гас со остар мирис и е доста отровен. Се раствора во вода и гради сулфуреста киселина.
Се користи како дезинфекционо средство, за добивање на сулфур, за белеење на ткаенини и др.
Антимикробна хемотерапија
Антимикробната хемотерапија ― клиничка примена на антимикробци за лекување на заразни болести.
Постојат пет вида на антимикробна хемотерапија:
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2014 - велеслалом за жени
Велеслаламот за жени на Зимските олимписки игри 2014 бил одржан на скијачкиот центар Роза Хутор близу Краснаја Полјана, Русија, на 18 февруари.
Обете трки биле поместени за 90 минути од претходниот ден во надеж за подобрување на времето. На почетната точка била на 1.365 метри врнело мешавина на снег и дожд со температура околу нулата, додека на крајот врнело дожд и имало вертикален пад од 400 метри. Мазе настапила прва и имала најдобро утринско време на чистата патека. Маглата на средината на патеката на кратко го одложила почетокот на попладневната трка, откако мешавината се префрлила во снег на почетокот. На крајот на трката, Мазе го забележала 11. најдобро време во втората трка, но сепак го освоила златниот медал, само 0,07 секунди пред Фенингер.
Резултати
Првата трка започнала во 09:30, а втората трка во 13:00.
Рајнер Вајс
Рајнер Вајс (Rainer Weiss); - американски физичар од германско потекло на полето на гравитационата физика и астрофизиката. Во 2017 година ја добил Нобеловата награда за физика заедно со Кип Торн и Бери Бериш за „решителниот придонес за ЛИГО детекторот и опсервациите на гравитационите бранови“.
Животопис
Рајнер Вајс е роден на 29 септември 1932 година во Берлин, Вајмарска Република (денешна Германија) од мајка Гетруда Леснер и татко Фредерик А. Вајс. Неговата мајка, христијанка, била глумица. Неговиот татко, физичар, невролог и психоаналитичар бил протеран од Германија од нацистите бидејќи имал еврејско потекло и бил активен член на Комунистичката партија на Германија. Семејството прво побегнало во Прага, а по германската окупација на Чехословачка во 1938 година, во САД.
Образование
Вајс младоста ја поминал во Њујорк каде го завршил средното образование. Студирал на МТИ, при што изгубил првата година и дипломирал во 1955 година. Таму и докторирал во 1962 година, а ментор му бил Џеролд Захаријас.
Ќоселари
Ќоселари — село во Општина Лозово, неколку километри јужно од градот Свети Николе.
Рајнер Вајс
Награди и почести
Меѓу неговите награди се:
Ќоселари
Географија и местоположба
Селото Ќоселари се наоѓа во Овче Поле, во централниот дел на општина Лозово, на 12 километри јужно од градот Свети Николе. Се работи за рамничарско село кое се наоѓа на надморска височина од 250 метри. Селото има атар од 22,2 квадратни километри. Најголем дел од површината се пасишта.
Историја
Како и поголемиот дел од селата во Република Македонија, селото во втората половина на XX век го зафатиле процесите на миграција од село во град, со што бројот на жители драстично се намалил.
На крајот на XIX век селото било дел од Штипската каза на Отоманското Царство. Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 20 Македонци и 210 Турци. Како турско село означено било и од страна на Леонард Шулце Јена.
Стопанство
Во селото најзастапени се полјоделството и сточарството. Обработливото земјиште зафаќа 867 хектари, пасиштата зафаќаат 1.204 хектари, додека 120 хектари се шуми.
Демографија
Во 1961 години бројот на жители изнесувал 413 жители. Во 1994 година, бројот на жители се намалил на 95 - 62 Македонци и 33 Власи. На пописот од 2002 година, селото имало 88 жители. Следува табела на националната структура на населението
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Ќоселари има 28 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Според истражувањата од 1958 година, родови во селото
Влашки
Македонски
Култура и спорт
Во Ќоселари постои: основно училиште до IV одделение, фабрички погон и услужни дејности.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1707 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватна куќа. Во ова избирачко место е опфатено и селото Амзибегово.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 31 гласач.
Иселеништво
До 1958 година турско население се иселило во Турција (околу 50 семејства). Тие се населиле во местото Дургут во близина на Измир.
Небојша Јеленковиќ
Небојша Јеленковиќ (роден на 26 мај 1978 година) бил поранешен српски професионален фудбалер кој играл на позицијата дефанзивен играч за врска.
Тој имал одиграно повеќе од 290 домашни натпревари со составот на Литекс од Ловеч и го држел второто место на домашни натпревари одиграни од еден странец во бугарската А лига. Тој бил првиот странец кој станал капитен на бугарска екипа. Во 2004 година добил и бугарски пасош.
Во Србија
Јеленковиќ ја започнал својата кариера во родниот град Нови Сад. Во летото 1998 година, потпишал со екипата и првак на СР Југославија од минатата сезона шампионот Обилиќ.
Литекс Ловеч
На 29 август 2002 година, Јеленковиќ го постигнал својот прв европски гол во историјата на клубот во гостинската победа со 3:1 над литванскиот состав на Атлантас Клаипеда. Тоа бил возвратен натпревар од квалификациите за Купот на УЕФА 2002-03. Три седмици подоцна, тој постигнал автогол во поразот на домашен терен со 1:0 против екипата на Панатинаикос во првото коло од Купот на УЕФА.
Во 2006 година, Јеленковиќ бил предмет на следење на тогашниот бугарски селектор Христо Стоичков како потенцијален кандидат за Фудбалската репрезентација на Бугарија, но на крајот не ги исполнил критериумите за подобност, бидејќи се појавил на натпревари за У-21 на селекцијата на СР Југославија. Истата година клубот на ЦСКА Софија направила напор да ги обезбеди услугите на српскиот играч од средниот ред.
На 30 август 2007 година, екипата на Кубањ од Краснодар потврдила дека Јеленковиќ се приклучил како позајмен играч во траење од три месеци. Поголемиот дел од времето во екипата на Кубањ го минал на клупата, а одиграл само три натпревари во Руската Премиер лига. Во месец декември Јеленковиќ се вратил во составот на Литекс и одиграл 12 натпревари во бугарската А ПФГ лига, постигнувајќи еден гол и тоа до крајот на сезоната.
Спартак Трнава
На крајот на сезоната 2007-08 неговиот договор истекол и Јеленковиќ потпишал со составот на Спартак од Трнава. Договорот бил со важност од една година за сезоната 2008-09. Одиграл 27 натпревари играјќи во Коргоњската лига. Постигнал еден гол, а тимот завршил на третото место.
Враќање во Литекс од Ловеч
На 12 јуни 2009 година, Јеленковиќ повторно се вратил во екипата на Литекс од Ловеч. Тогаш потпишал договор за подолг период. На 12 март 2011 година, тој го одиграл својот 250-ти натпревар за составот на Литекс во бугарската А ПФГ лига. На тој натпревар неговиот тим го победил составот на Пирин од Благоевград со резултат од 2:1. Јеленковиќ го најавил своето пензионирање на крајот на сезоната 2012-13. Тој настапил на 293 настапи во А ПФГ лигата и го заземал второто место на вечната листа на настапи помеѓу странските играчи во првата лига на бугарскиот фудбал (по Македонецот Ванчо Трајанов).
Саксонска Швајцарија (округ)
Саксонска Швајцарија (Sächsische Schweiz) — поранешен округ во јужниот дел на сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од запад надесно) окрузите Вајсериц, урбаниот округ Дрезден и окрузите Каменц и Бауцен. На југ се граничел со Чешка.
Шалон ан Шампањ
Шалон-ан-Шампањ — град во Франција. Главен град е на депарманот Марна и регионот Шампања-Ардени. Градот порано се нарекувал Шалон-сир-Марн, за да во 1998 година го добие денешното име.
Капца
Капца (словенечки: Kapca) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Свети Стефан (остров)
Свети Стефан — остров во близина на Будва, Црна Гора. Тој е еден од најлуксузните летувалишта на целиот Јадран и е познат како „град-хотел“. Според пописот од 2003 на островот живеат 411 жители.
Ватерполо на Летните олимписки игри 1980
Ватерполото на Летните олимписки игри 1980 — официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Москва, СССР. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил СССР, второто Југославија и третото Унгарија.
Остроглава шарка
Остроглава шарка или остроглава осојница — широкораспространета змија од семејството на отровниците (Viperidae) од југоисточна Франција, па сè до Кина (Синѓанг). Во Македонија, се среќава во северниот и североисточниот дел на земјата. Засега нема признаени подвидови.
Научен назив
Научното име ursinii го носи во чест на италијанскиот природонаучник Антонио Орзини (1788–1870).
Опис
Возрасните единки се долги во просек 40–50 см, иако се најдени и примероци по 63–80 см. Женките се поголеми од мажјаците. Остроглавата шарка е слична на италијанската (V. aspis) и обичната шарка (V. berus), но има забележителни разлики. Ова е најмала отровница во Европа, со дебело тело, тесна глава и груб изглед. Муцката не е извиена нагоре. На главата има неколку големи лушпи (плочки). На грбот има изразено засртени лушпи во само 19 реда, а меѓу нив честопати се забележува темна кожа. По боја змијата е сива, драп или жолтеникава со темна кривулеста пруга на грбот, обрабена со црно.
Распространетост
Покрај Македонија, остроглавата шарка живее во југоисточна Франција, источна Австрија (изумрена), Унгарија, средна Италија, Србија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Албанија, Романија, јужна Бугарија, Грција, Турција, северозападен Иран, Ерменија, Азербејџан, Грузија, Русија, Казахстан, Киргистан и степите на источен Узбекистан до (вклучувајќи го) Синѓанг во Кина.
Подвидот Vipera ursini rakosiensis е матичен за Унгарија но неговиот таксономски статус е спорен (вид. „Таксономија“)
Заштитен статус
Оваа змија е заведена како ранлив вид на Црвениот список на МСЗП поради уништувањето на живеалиштата предизвикани од промените во земјоделството и климатските промени во планинските подрачја. Игра улога и нивното собирање во трговијата со миленици.
Покрај тоа, остроглавата шарка е заведена во Прилог I од Конвенцијата за меѓународна трговија со загроезени видови како миленици (CITES), што значи дека на змијата ѝ се заканува изумирање ако не престане трговијата. Прогласена е за строго заштитен вид (Appendix II) на Бернската конвенција.
Таксономија
Golay et al. (1993) ги признава првите четири, додека пак Mallow et al. (2003) признава пет и ги наведува V. eriwanensis и V. renardi како исправни видови. Меѓутоа, McDiarmid et al. (1999), а со тоа и Обединетиот таксономски информативен систем (ITIS) сметаат дека се потребни поточни податоци за да може да се одреди бројот на подвидови.
Сентеш
Градот Сентеш се наоѓа во јужниот дел на Унгарија. Од првиот голем град, Сегед, градот е околу 50 км северно. Градот се наоѓа во централниот дел на Панонската рамнина, на реката Тиса.
Историја
Во Сентеш се одржувале три летни саеми, на 24 април 22 јуни и 21 септември. Во Сентеш, во 1867 година, бродот „Ѓула“ кој бил во сопственост на Копач, бил натоварен со 6102 мери жито. Товарот што го вршел трговецот Хајдук заминувал за Сисак, по реката Сава. На грчките трговци „од Македонија“ им било понудено да се населат во Унгарија, каде што во 18 век, нивните православни цркви биле изградени во Сентеш и Кечкемет. Во 1893 година, овде се крстил познатиот српски писател Милош Црњански.
Население
Според проценките од 2017 година, во градот имало 27.266 жители.
Збратимени градови со Сентеш се:
Сирма Војвотка (песна)
Сирма Војвотка — македонска епска народна песна, посветена на вистински историски лик - Сирма војвода.
Содржина
Група од 70 ајдуци треба да избере водач, а меѓу нив се наоѓа и една девојка - Сирма. Таа предлага да стават прстен на една бука и сите се обидуваат да го погодат со пушките, но само Сирма го погаѓа. Потоа, сите ајдуци фрлаат камен, а Сирма успева да го фрли каменот десет чекори подалеку од останатите. Оттука, ајдуците сложно ја избрале Сирма за војвода.
Лоза (појаснување)
Поимот лоза може да се однесува на еден од следните термини/ поими:
Ломбардски ритам
Ломбардскиот ритам или скоч снеп - синкопиран музички ритам во кој кратка, нагласена нота е проследена со подолга. Ова го враќа образецот вообичаено поврзан со музичките точки или нееднаквите точки, во кои подолгата вредност претходи на пократката.
Во барокната музика, ломбардскиот ритам се состои од нагласена шеснаесеттина нота проследена со осмина нота со точка.
Во шкотските народни танци, скоч снепот (или шкотскиот снеп) е истакната одлика на страстпито.
Поради имиграцијата на Шкотите во Апалачија, елементите на шкотската музика, како што е ломбардскиот ритам, се присвојуваат во популарните музички облици на XX и XXI век. Во современата северноамериканска поп и рап музика, ломбардскиот ритам е многу чест; неодамнешните изданија на Пост Мелоун, Карди Б и Аријана Гранде се одликуваат со скоч снепот. Песната на Гранде „7 Rings“ била предмет на контроверзии околу овој ритам, при што неколку хип-хоп уметници (Принцес Нокиа и Соулџа Бој) кои го користеле ритамот на иконски начин, покренале обвиненија за плагијат.
Чавдар војвода и Лалуш
Содржина
Војводата Чавдар му кажува на внукот Лалчо дека пашата го повикува да му служи, ветувајќи му примамлива плата и подароци, но Лалчо насетува дека се работи за измама и го одвратува од намерата. Сепак, Чавдар не се откажува од идејата и го навредува Лалчо. Поради тоа, Лалчо предлага да ја поделат дружината при што му препушта на Чавдар да ги избере подобрите јунаци, а нему да му ги препушти останатите. Чавдар заминува кај пашата со својата дружина, а пашата ги пречекува со богата гозба, ги опива, а потоа ги заробува. Откако се отрезнува, Чавдар го замолува пашата да му дозволи да засвири една песна со која го повикува Лалчо на помош. Лалчо ги ослободува војводата Чавдар и неговата дружина и му ја сече главата на пашата.
Агваскалиентес
Агваскалиентес (Estado de Aguascalientes) е сојузна држава на северот на централно Мексико. Има површина од 5,589 км2 и брои околу 944.000 жители, и по двата критериуми е една од најмалите сојузни држави во Мексико.
На север се граничи со сојузната држава Закатекас, а на југ со Халиско.
Главен град на Агваскалиентес е Агваскалиентес. Оваа сојузна држава е основана во 1835 година.
NGC 1986
NGC 1986 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1986 се споменува и како ESO 56-SC134, in LMC.
Список на повикувачки броеви на земјите
Ова е список на повикувачките броеви на земјите од светот, како што се дефинирани според ITU-T, препорака E.164.
NGC 1986
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Список на повикувачки броеви на земјите
Пристап до меѓународен телефонски сообраќај
Симболот „+“ пред кодот на државата ja симболизира меѓународнata претставка кој е потребно да се избере за да се оствари меѓународен повик.
NGC 1986
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1986 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m. NGC 1986 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 27 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 58' 22".
Други поделби
Проучување на NGC 1986 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
Список на повикувачки броеви на земјите
Пристап до меѓународен телефонски сообраќај
Оваа меѓународna претставка се разликува во одредени земји и мрежи. Во повеќето земји (и во Македонија) се користи претставката „00“ кој е препорачан од Меѓународната унија за телекомуникации (ITU). На пример, за да се повика претплатник во Шведска (чиј код на држава е 46) од Македонија, потребно е да се избере број „0046ХХХХХХХХ“.
Во САД и Канада како меѓународна претставка се користи „011“, а во Русија и некои земји од поранешниот СССР вообичаено се користи „90“.
Зона 9 – Близок Исток, Западна и Јужна Азија
Нулата (0) е недоделена.
Камовци
Камовци (словенечки: Kamovci) — населба во Општина Лендава во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Такуански јазик
Такуанскиот, или познат ако мортлочки или тауански, е полинезиски јазик кој е дел од подгрупата на елиски јазици. Јазикот се зборува на атолот Таку во Папуа Нова Гвинеја. Такуанскиот е сличен со никуманскиот и нукурискиот јазик, кои се зборуваат во Папуа Нова Гвинеја и Соломоните.
Месечеви мени
Месечевите мени — облик на осветлениот дел на Месечината што се набљудува од луѓето, кои се на површината на Земјата. Месечевите мени се менуваат кружно како што Месечината кружи околу Земјата, во согласност со менувањето на релативната положба на Земјата, Месечината и Сонцето. Месечината и Земјата се плимно сврзани, и поради тоа од Земјата секогаш се гледа истата страна на Месечината. Ова согледување е различно поради осветленоста која доаѓа од Сонцето и зависи од положбата на Месечината во својата орбита. Затоа, делот од полутопката кој е видлив за набљудувачите на Земјата може да се менува од 100% (полна месечина) до 0% (млада месечина). Месечевиот самрак е границата помеѓу осветлените и затемнетите области на Месечината. Покрај неколку кратери во близина на месечевите полови како Шумејкер, сите останати делови на Месечината добиваат околу 14,77 дена на сончева светлина проследено со 14,77 денa ноќ (темната страна на Месечината е ознака која се однесува на радио тишината (а не на отсуството на светлина).
Ова се случаите кога, привидната месечева небесна ширина од која се одзема привидната сончева околуземска небесна ширина се добиваат вредностите 0°, 90°, 180° и 270°.
Абакус хармоникус
Абакус хармоникус, или Абакум Аритметико-Хармоникум - табеларен метод опишан во сеопфатниот музички труд на Атанасијус Кирхер во 1650 година, „Мусургија Универзалис“ (Musurgia Vniversalis). Целта е да се создаваат контрапунктни комбинации. Исто така споменато во раните изданија на Енциклопедија Британика, најдобро е опишано со натписот на авторот: „прекрасна табела што ја открива целата тајна уметност на контрапунктот“.
Политика на Руанда
Политиките на Руанда се одвиваат во рамките на претседателска република, каде претседателот на Руанда е шеф на државата и претседател на владата. Руанда има повеќепартиски систем. Извршната власт е во рацете на владата на Руанда. Законодавната власт е во рацете на владата и во рацете на двата претставнички дома. На 5 мај 1995 транзиционалното национално собрание усвоил нов устав со кој се достигнал и мировен договор. По геноцидот во Руанда, мнозинството политичари биле жени и Руанда е првата и единствената држава во светот како националната легислатива е донесена од мнозинство жени.
Судска власт
Уставниот суд се состои од Советот на Државата.
Меѓународна година на мешунките
2016 година била прогласена за Меѓународна година на мешунките од шеесет и осмата сесија на Генералното собрание на Обединетите нации на 20 декември 2013 година. Организацијата за храна и земјоделство (ФАО) на Обединетите нации била номинирана да прогласи година на семињата, попознати како мешунки.