cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Елиас Имер
Кариера
На Отвореното првенство на Барселона во 2015 година, Банка Сабадел, Имер ги победил Тиемо де Бакер и Ник Киргиос и успеал стигне до третото коло, каде што загубил од Давид Ферер.
Имер ја освоил својата прва титула на АТП Челинџер на Цита ди Ситалиселта 2015 година, победувајќи го американецот Бјорн Фратанџело во сетови.
Имер се квалификувал за сите четири Грен слем турнири (Австралија опен Голанд Гарос Вимблдон и САД опен) во 2015 година откако упешно ги минувал квалификациите. На САД опен тој загубил во првото коло од Диего Шварцман.
Елијас обезбедил место во главната фаза на Отвореното првенство на Франција во 2018 година, (Роланд Гарос) добивајќи три квалификациски натпревари. Таму успеал да го освои својот прв Гренд слем натпревар во главната фаза, победувајќи го Дуди Села во сетови.
Од 2017 до 2018 година на Имер му бил тренер големиот шведски ас на тениската игра Робин Седерлинг.
Поединечна конкуренција
Тековно низ финалето на Дејвис купот 2021 година .
Куч (Валона)
Куч (Валона) — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Валона.
Хенриета Тодорова
Хенриета Тодорова е археолог од Бугарија, специјалист по праисторија, професор, дописен член на Бугарската академија на науките, дописен член на Германскиот археолошки институт во Берлин, членка во странство на Академијата Лајбниц во Берлин.
Животопис
Хенриета Тодорова е родена како Хенриета Теодор Бланк, на 25 февруари 1933 година во градот Софија, Царство Бугарија, во германско-бугарско семејство на Теодор Бланк и Марија Статкова. Хенриета Тодорова има помлада сестра, Елза. По државниот удар на 9 септември 1944 г. го сменила Теодор во Тодорова. На почетокот на 1950-тите се омажила за Аугустин Вајс (Augustine Vais) од Словачка, со кого го добила синот Иван. Подоцна нивниот брак се растурил. Таа има втор брак со Јордан Симеонов, со кој ја имаат ќерката - Ивета. И овој брак е распуштен.
Хенриета Тодорова студиите ги започнала на Софскиот универзитет, а ги завршила во 1954 година на Универзитет Коменски - Братислава (Словачка), насока историја и филозофија. Во 1964 година ја одбранила тезата на Археолошкиот институт на Словачката академија на науките во градот Нитра на тема „Енеолитска керамика од Тракија и север - Источна Бугарија“. Нејзин претпоставен е Антонин Точик. Истата година докторирала на Универзитет Комениус - Братислава. Во 1967 година, откако победила на конкурс, работела во Археолошкиот институт при Бугарската академија на науките (денес Национален археолошки институт со музеј при Бугарската академија на науките). Токму со овој институт нејзината научна дејност е нераскинливо поврзана.
Во 1978 година ја одбранила својата дисертација на тема „Каменото и бакарното доба во Бугарија“ и ја добила титулата „Доктор по историски науки“. Станала виш научен соработник, прв степен, на Археолошкиот институт. Во периодот 1977-1979 година била научен секретар на Историскиот центар при Бугарската академија на науките. Од 1978 година била дописен член на Германскиот археолошки институт во Берлин. Таа била основач на Проблематичната група за интердисциплинарни истражувања на Археолошкиот институт, подоцна Секција за интердисциплинарни истражувања на НАИМ-БАН. Во периодот 1978-1990 година била нејзин раководител. Од 1989 до 1993 година бил заменик директор на Археолошкиот институт во тимот на професор Велизар Велков. Од 1982 до 1994 година била член на Научниот совет на Археолошкиот институт. Во периодот 1982 - 2000 и 2004 - 2010 година била член на Специјализираниот совет за античка историја, археологија и етнографија при Вишата атестирана комисија во Софиjа. Од 1984 до 1994 година била член на Историската комисија на Вишата атестирана комисија. Во 2004 година била избрана за дописен член на Бугарската академија на науките, а во 2007 година била избрана за членка во странство на престижната германска академија Лајбниц сасајати во Берлин.
Хенриета Тодорова починала на 12 април 2015 година, на 82-годишна возраст, во градот Софија. Според нејзината желба, нејзиното тело било кремирано, а дел од нејзината пепел била расфрлана во езерото Дуранкулак.
Научна дејност
Хенриета Тодорова е автор на 18 монографии, над 150 студии, статии, извештаи и критики, објавени во Бугарија и во странство. Објавува на бугарски, англиски, француски, германски, италијански, руски и словачки јазик. Објавено под имињата: Хенриета Ваjсова (Henrieta Vajsová), Хенриета Тодорова-Симеонова (Henrieta Todorova-Simeonova) и Хенриета Тодорова (Henrieta Todorova). Нејзините дела се рецензирани во најреномираните специјализирани публикации. Нејзините истражувачки интереси вклучуваат: ново камено доба (неолит), камено и бакарно време (енеолит), бронзено време, антиката, раниот среден век, раната металургија, климатските промени и нејзиното влијание врз човечкиот живот, праисториските општества и нивната последователна трансформација од културните односи и многу повеќе. Таа е откривач на многу од праисториските култури во Бугарија, како што се културите на Усое, Сава, Овчарово, Пољаница, Варна, културниот комплекс Којадермен-Гумелница-Караново VI (КГК VI) и други. Таа е откривач на најраниот монохроматски неолит во Северна Бугарија и на преодниот период од енеолитот до бронзеното доба. Ги раководел истражувањата на повеќе праисториски наоѓалишта. Најпознати од нив се: Гољамо Делчево, Овчарово, Пољаница, Тополница и Дуранкулак. Ја истражува и ја става на располагање на науката праисторијата на североисточна Бугарија и западниот брег на Црното Море. Карактеристично за научната работа на Хериета Тодорова е испитувањето на археолошките податоци во поширок наднарегионален аспект, претворајќи ги во значајни историски извори. Значаен е и нејзиниот придонес во проучувањето на најраната металургија на Балканот. За време на неговиот живот, резултатите од проучувањето на Археолошкиот комплекс кај селото Дуранкулак ги прифатил како едно од неговите најзначајни достигнувања.
Прочитајте курсеви за предавања на Софски универзитет „Св. Климент Охридски“, Нов бугарски универзитет и Великотарновски универзитет „Св. Свети Кирил и Методиј“. Тој одржа десетина јавни предавања за популаризација на достигнувањата на бугарската праисторија во Берлин, Франкфурт, Келн, Хајделберг и други градови во Германија. Била визитинг професор на повеќе универзитети: во 1988 година – во Бон (Германија); во 1990 година – во Хаџетепе во Анкара (Турција); во 1999 - 2000 година - во Фрајберг (Германија) и во 2007 - 2008 година - во Хајделберг (Германија).
Хенриета Тодорова е учесник на бројни меѓународни научни конгреси, симпозиуми и конференции. Од 1979 до 1996 година е член на раководството на Меѓународниот научен форум „Проблеми на праисторијата на регионот на Долна Дунав“. Учествувал на 14 негови меѓународни симпозиуми: 2 во Словачка, 2 во Чешка, 2 во Унгарија, 2 во Италија, 2 во Грузија, 2 во поранешна Југославија и 2 во Грција. Организатор е на три меѓународни симпозиуми за праисторија во Бугарија: во 1978 година - "Pulpudaeva Praehistoricus" - во Пловдив, во 1988 - "Pontus Praehistoricus" - во Добрич и во 2004 година - "Strymon Praehistoricus" - Кустендил–Благоевград–Серес–Амфиполис.
Во периодот 1984-1986 година учествува во бугарско-германскиот проект „Садовец“ (проект на Баварската академија на науките). Во 1993-1998 година, тој учествуваше во проектот на институтите Макс Планк во Мајнц и Хајделберг за проучување на најраната металургија во Бугарија. Во периодот 1993-2007 година била на чело на бугарскиот тим во бугарско-грчкиот проект „Промахон-Тополница“.
Хенриета Тодорова е главен уредник на повеќетомната научна серија „Durankulak“ - публикација на Германскиот археолошки институт во Берлин; член на редакцијата на „Сборник Добруџа“ од основањето до 2002 година; ко-уредник на серијата In the Steps of J.H. Gaul. Извесно време бил и главен уредник на списанието Studia Praehistorica.
Благодарност
Во 2003 година е објавен зборник во нејзина чест (број 21 на списанието „Сборник Добруџа“, 2003 година).
Во 2007 година, Националниот археолошки институт со музеј при БАН издаде уште една збирка во нејзина чест - „PRAE: In honorem Хенриета Тодорова“.
Во 2016 година, колеги и пријатели од Романија ѝ ја посветија збирката („Во спомен на Хенриета Тодорова“) научни статии на тема „Помеѓу Земјата и небото, симболите и знаците“ Between Earth And Heaven Symbols And Sygns. ISBN 978-606-8698-10-6.
Светец (Варош)
Светец  — археолошко наоѓалиште во прилепското село Варош. Претставува некропола од бронзено време.
Во непосредната близина на манастирот Св. Архангел Михаил, од десната страна на патот кога се слегува кон Варош, под карпата со фреската на св. Архангел е откриен гроб со урна во која се наоѓале остатоци од кремирана жена.
Седиште на Обединетите нации
Седиште на Обединетите нации (англиски: Headquarters of the United Nations) — една од најзначајните архитектонски градби во Њујорк (град), проектирана е група архитекти, чиј главен идеен проект бил изработен од страна на бразилскиот архитект Оскар Нимаер. Зградата е изградена во 1948 година.
Опис
Историјата на проектот за самиот објект е доста сложена и богата. Во конкурсот за нејзината изградба учествувал светски познатиот архитект Ле Корбизје кој го наговарал својот помлад колега Оскар Нимаер да конкурира и да создаде свое видување за архитектурата на самата зграда и коплексот околу неа. Меѓународната комисија го одбрал проектот на Нимаер.
Самата зграда има тквадратна  форма која се протека елегантно во вертикала изградена од ѓелична конструкција која е целосно застаклена. Надворешната фасада е препокривана рефлектирачко стакло кое ја рефлектира, огледално околината.
Внатрешниот, просторот е целосно проектиран според потребите на современ ентериер за за која била наменета. Во предворјето или поголемата површина од влезните пасажи на кровната конструкција има употреба на стакло што придонесува за отвореност, светло и прозрачност. Покрај карактеристичната архитектонска квадратна вертикала, севкупната површина е збогатена и со низа други објекти, кои не се помалку важни во архитекстонски смисол - внесени се меѓудругото и полукружни содржини, скулптурални елементи и низа архитектонски елементи кои денес се своевидна галерија на современата архитектура. .
Стилски одлики
Оскар Нимаер е еден од најзначајните аритекти на дваесеттиот век. Зградата на седиштето на обединетите нации денес е еден од најпрепознатливите објекти и архитектонски симболи.и е меѓу неговите врви дела. Во својот уметнички израз Нимаер во неа употребува челик, севкупно обложен со рефлектирачко стакло. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост. Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата на разновидните материјали, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил. Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки. .
Казел-Голциг
Казел-Голциг (Kasel-Golzig) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
NGC 6059
NGC 6059 — засега неутврден објект во соѕвездието Змијоносец, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 мај 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6059 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 7 м 13,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -6° 24' 47".
Други поделби
Проучување на NGC 6059 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 290; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5044. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 764.
Емен (Дренте)
Емен е општина и град во североисточна Холандија.
Историја
Емен претставува одличен пример на планиран град, кој произлегол од неколку мали земјоделски заедниците кои се занимавале со берба на плантажи во покраината Дренте во средниот век. Траги од овие заедници сè уште може да се видат во форма на селата Вестенех, Нордбархе и Заудбархе: тие имаат посебна историја и изглед, но се опкружени со населби во центарот на Емен. Проширувањата на градот не се случија сè до Втората светска војна. Предградијата биле изградени околу стариот центар на Емен, почнувајќи со Емермеер директно на север, и да се следат на југоисток со Ангелсло познат во времето за да биде одделен од градот од страна на постојните шуми на исток, Бархерес на Реитланден и Парк Сандур на југ и југозапад. Изградба на последното предградие наречено Делфтланден, веќе е во тек со голем број на домови изградени и луѓето кои живеат во оваа област.
Постојат неколку историски знаменитости во градот, но тие неколку вклучуваат црква на плоштадот, каде што црквата се стои од средниот век, судот на законот за градење, кои датираат од почетокот на дваесеттиот век и поштата од истото време. Главниот економски засилувач од 1980 година е зоолошката градина, Диренпарк Емен. Започнала во 1930 година, таа беше речиси целосно редизајнирана во 1970 година, а сега е во косопственост на општина Емен. Таа привлекува над 1,5 милиони посетители годишно. Важни индустрии се Тејин арамид, ДСМ инженеринг пластика, Векаман, Инц и Диолен Индустриски Влакна. Има богати стаклени комплекси за хортикултура, особено во Клазиенавен областа. Општината нуди некои 38.000 работни места.
Демографија
Општина Емен има околу 104.000 жители, од кои 56.000 живеат во градот Емен. Во споредба со околу 3.000 жители во XIX век, ова илустрира на брзиот раст на Емен во изминатите 150 години.
Спорт
Фудбалскиот клуб ФК Емен, ги игра своите натпревари на Јенс Вестинг стадионот. Тие играат во холандската прва дивизија.
Секоја година големте веслосипедски трки наречени Хауден Пејл, според криетериумот на велосипедските трки каде што сите големи имиња на велосипедизмот доаѓаат до Емен за овој настан. Покрај самата велосипедска трка Хауден Пејл, во градот исто така се случуваат и културни настани како поп-концерти и др.
Сообраќај
Емен се служи со една линија на желензичка врска до Зволе, што пак води кон остатокот на земјата.
Покрај тоа, постојат редовни и чести автобуски линии до Хронинген, Хохевен и Асен, како и на околните села, и Мепен во Германија, поаѓајќи од два автобуски терминали.
Со автомобил, градот е достапен преку локалниот пат N34 од Зволе до Гронинген, покраинскиот пат N381 до Драхтен, како и  патот N391 до Вендам и A37 автопатот  од Хохевен до Мепен во Германија.
Најблискиот аеродром е аеродормот во Гронинген на растојание од 50 километри.
Дархатски дијалект
Дархатски е монголски јазик или дијалект и се зборува во Монголија околу раседното Ховсголско Езеро. Јазикот е службен во провинцијата Ховсгол во Монголија заедно со монголски јазик. Јазикот се смета за преоден дијалект меѓу монголскиот и ојратскиот, или пак како засебен јазик.
Грипа (село)
Грипа — поранешно село во Гуменџиско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Пајонија, Централна Македонија, Грција.
Историја
Грипа било македонско село распаднато на почетокот на XIX век поради чести напади од разбојнички банди сочинети од турски и албански дезертери од турската војска, месно познати како „тумбулеци“. Жителите се преселиле во селата Баровица и Црна Река. Нивните потомци сè уште го паметат своето потекло. Меѓу нив познато е семејството Шашови. Месноста и денес го носи името Грипа.
Стиник
Стиник — село во Општина Ново Село, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Стиник се наоѓа на планината Огражден, на надморска височина од 800 метри.
Историја
Селото го добило името од зборот „стена“ (ѕид, камена ограда) или „стина“ (разурната ѕидина, распаднат куп камења). Стиник е прилично старо село. Првин се наоѓало 2 км северно од денешното село Самоилово. Таа област и денес се вика Старо Стиник. Но поради недостаток на вода, населението било принудено да се пресели на денешното место. Во статистиката на Стефан Верковиќ се вели дека селото имало 525 жители. Црквата „Свети Спас“ е изградена во 1860 година, а со славењето на овој светец, празнува и целото село.
Пред Балканските војни, селото се наоѓало во состав на Петричката околија.
Население
Поради оддалечноста од општинскиот центар, населението постепено се иселува од селото. Во 1953 година овде живееле 450 жители, а според пописот од 2002 година, во Стиник живеат само 16 семејства, односно 58 жители, сите Македонци со православна вероисповед.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 58 жители, сите Македонци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1780 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 61 гласач.
Културни и природни знаменитости
Селото импонира со својата стара селска архитектура, карактеристична за македонските села од пред 100 години. Куќите се направени со чардаци, каде што може да се забележат столови-троножци, синии, бутими, разбои. Луѓето изработуваат природни сокови, ракија, сирење, одгледуваат пчели, овци, кози и свињи. Сето тоа го доловува животот на македонското село од пред стотина години.
Манастир „Св. Јован Претеча“ - Гајдарохор
Свети Јован Претеча (Τιμίου Προδρόμου) — црква и поранешен манастир кај селото Гајдарохор, Нигритско, Егејска Македонија.
Манастирот се наоѓа западно од селото и е потчинет на светогорскиот манастир Кутлумуш. Црквата претставува еднокорабен храм, граден од 1843 до 1849 г. според писмените извори. Во ѕидаријата има архитектонски елементи од древномакедонски градби. Внатре е богато украсена со живопис од XIX век. Камбанаријата е изградена во 1864 г.
Во 1994 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
Аналитички центар
Аналитички центар или тинк-тенк — организација која спроведува истражувања и се ангажира во застапување во области како што се социјална политика, политичка стратегија, економија, војска и технолошки проблеми. Повеќето тинк-тенкови се непрофитни организации, што некои земји како што се САД и Канада се обезбедени со статус на даночно ослободување. Други тинк-тенкови се финансирани од страна на владите, од групи за застапување, или бизниси, или изведуваат приходи од консултации или истражувачка работа во врска со нивните проекти. [1]
Следниве листи на статија се глобално тинк-тенкови во согласност со континентални категории, а потоа и под-категории од страна на земјата во овие области. Овие огласи не се сеопфатни, со оглед на повеќе од 4.500 тинк-тенкови кои постојат ширум светот. Во принцип, овој напис е запознавање на тинк-тенк крајолик, и нуди начин за брзо стигнување до оние на интерес.
Иако терминот "тинк-тенк" потекнува од 1950-тите години, како организации датираат од 19 век. Институтот за одбрана и безбедносни студии (Руси) е основана во 1831 во Лондон. Fabian Society во Британија, датира од 1884 година. Институтот Брукингс започна во Вашингтон во 1916 година.
По 1945 година, бројот на тинк-тенкови се зголеми, како што многу нови помали тинк-тенкови беа формирани да изразат разни прашања и политички агенди. До 1940 година, повеќето тинк тенкови беа познати само по името на институцијата. За време на Втората светска војна, тинк-тенкови беа наведени како " кутии на мозокот ", по сленг терминот за череп. Фразата "тинк-тенк" во времето на војната- Американскиот сленг наведуваше од просториите каде стратезите дискутира за планирање на војната. Терминот тинк-тенк по себе, сепак, првично наведувало од организации кои нуделе воени совети-особено РАНД Корпорацијата, која е основана во 1946 година првично како изданок на Даглас типови на авиони, и која стана независна корпорација во 1948 година.
За повеќето од 20 век, независна јавна политика на тинк-тенкови, кои спроведуваа истражување и обезбедија совети за јавната политика биле организациски феномен кои се најдоа пред сè во САД, со многу помал број во Канада и Западна Европа. Иако тинк-тенковите постоеле во Јапонија за некое време,тие генерално немаа независност, имајќи блиски врски со владини министерства или корпорации. Имаше вистинско зголемувањето на бројот на "тинк-тенкови" во целиот свет, што започна во 1980-тите како резултат на силите на глобализацијата, крајот на Студената војна, како и појавата на транснационални проблеми. Две третини од сите тинк-тенкови кои постојат денес беа воспоставени по 1970 година и повеќе од половина беа воспоставени од 1980 година. [2]
Влијанието на глобализацијата на тинк-тенк движењето е најмногу евидентно во региони како Африка, Источна Европа, Средна Азија, и делови од Југоисточна Азија, каде што постоеше голем напор од страна на меѓународната заедница да даде поддршка за создавање на истражувачки организации на независна јавна политика. Една неодамнешна анкета спроведена од страна на надворешна политика на Институтот за истражување на тинк-тенкови и Програма за граѓански општества ја нагласува значењето на овој напор и документира на фактот дека повеќето од тинк-тенкови во овие региони се формирани во последните 10 години. Денес постојат над 4.500 од овие институции низ целиот свет. Многу од повеќе основаните тинк-тенкови, откако се создадоа за време на Студената војна, се фокусирани на меѓународните односи, безбедносни студии, и надворешна политика. [2]
Видови
Тинк-тенкови(истражувачки центри)се разликуваат од идеолошки перспективи, извори на финансирање, фокусирани на проблеми и потенцијална публика. [3] Некои тинк-тенкови, како што се Фондацијата Херитиџ, која унапредува конзервативни принципи, како и Центарот за американски напредок на прогресивниот фронт, сè повеќе партизански во намена. Други, вклучувајќи го Tellus Институтот кој се фокусира на социјални и еколошки теми, сè повеќе се проблемски ориентирани групи. Сепак други, како на пример Институтот Като, унапредуваат слободарски социјални и економски теории врз основа на идејата на Фридрих вон Хајек за слободни пазари и поединечна слобода.
Извори на финансирање и целните групи воедно ја дефинираат функционирањето на тинк-тенкови. Некои добиваат директна поддршка од владата, додека други се потпираат на приватно лице или корпоративни дарители. Ова секогаш ќе влијае на нивото на академска слобода во рамките на секоја експертска група и на која или што оваа институција и се чувствува потчинета. Финансирањето, исто така, може да се одрази и со тоа што оваа институција сака да влијае; во САД, на пример, "Некои дарители сакаат да влијаат на гласови во Конгресот или обликот на јавното мислење, други пак сакаат сами да се позиционираат или експерти кои ги финансират за вработни места на влада во идното време, додека други сакаат да пробиват специфични области на истражување или образование. "[3]
Новиот тренд, што резултира од глобализацијата, е соработка помеѓу тинк-тенковите низ континентот. На пример, Карнегиевата фондација за меѓународен мир управува канцеларии во Вашингтон, Д.Ц., Пекинг, Бејрут, Брисел и Москва. [3]
Неколку автори истакнале голем број на различни начини на опишување на тинк-тенкови во начинот на кој ги зема предвид регионалните и националните варијации. На пример од Diane Стоун Diane Стоун (2005)
Истражувачки групи за независно граѓанско општество,основани како непрофитни организации-идеолошки препознатливи или не [7]истражувачки институти за приватност сместени во или поврзани со еден универзитет Формирани од влада или државно спонзорирана експертска група Корпоративни создадени или бизнис поврзана експертска група [8] Политичка партија на тинк-тенкови и наследство или лични тинк-тенкови Глобални (или регионални) тинк-тенкови (со некои од горенаведените)
Алтернативно, може да се користат некои од следниве критериуми:
Големина и фокус: на пример, големи и разновидни, големи и специјализирани, мали и специјализирани [9] Еволуција на фаза на развој: на пример, прва фаза (мали), втора (мали до големи, но повеќе комплексни проекти), и третата (поголеми и со политичко влијание) [8] Стратегија, вклучувајќи: извори на финансирање (поединци, корпорации, фондации, дарители / влади, донации, продажба / настани) [9] и бизнис модел (независно истражување, договор за работа, застапување); [10] [11] [12] [13] [14] Рамнотежа помеѓу истражување, консултантски услуги и застапување; изворот на нивните аргументи: идеологија, вредности или интереси; применети, емпириски или синтеза истражување; или теоретска или академско истражување (Стефан Yeo); Начинот на кој истражувачката агенда е развиена-со високи членови на експертска група или од страна на поединечни истражувачи, или од страна на експертска група на нивните основачи; [15]Нивното влијателно приближување и тактика (многу истражувачи, но едната што привлегува внимание потекнува од Abelson [16]) и временски хоризонт за нивните стратегии: долгорочна и краткорочна мобилизација; [9] [12] нивните различни публики на тинк-тенкови (публика како потрошувачи и јавна публика) (повторно, многу автори, но Zufeng [17] обезбедува добра рамка за Кина);. и припадност, која се однесува на прашањето за независност (или автономија), но исто така вклучува и тинк-тенкови со формални и неформални врски со политичките партии, групи на интерес и други политички глумци. [18]
Функционален пристап во Латинска Америка
Истражувањето спроведено од страна на Енрике Мендизабал [19] покажува дека истражувачките центри на Латинска Америка играат разни улоги во зависност од нивното потекло, историски развој и односи со други политички глумци. Во оваа студија, Orazio Bellettini од Групо Faro укажува дека тие: [20] 1. Бараат политичка поддршка за полиси. 2. Озаконување на полиси - Ова беше појасно, во Еквадор, Боливија и Перу. Нови влади во Еквадор и Перу се пристапија кон тинк-тенкови за поддршка за веќе дефинирани политики. Во Боливија, владата предводена од Ево Моралес работи со невладини организации и други истражувачки центри да го стори истото. Меѓутоа, во Чилеански контекст, многу тинк-тенкови во текот на 1990-тите години се појавија за поддршка и одржување на легитимитетот на политиките спроведени во текот на претходната деценија од страна на диктаторот Аугусто Пиноче. 3. Простори за дебата - Во овој случај тинк тенковите служат како огласни одбори за нови политики. Во Чиле, во текот на диктатурата на Пиноче, многу интелектуалци од левото крило и Истражувачите откриле "азил" во тинк-тенкови. Во Еквадор, истражувачките центри се сметаат за простори каде што политичарите може да ги тестираат исправноста на нивните политики и плановите на Владата. 4. Финансиски канали за политички партии или други интересни групи - Во Еквадор и Боливија, германски фондации биле во можност да обезбедат финансиски средства за тинк-тенкови кои работат со одредени политички партии. Овој пристап има обезбедено поддршка на системот како целина, а не поединечните граѓански организации. 5. Експерт кадри за творците на политиката и политичарите - Во Перу по падот на режимот на Фуџимори, а во Чиле по падот на Пиноче, експертска група на персоналот остави да биде дел од новите влади. Во САД, улогата за водење на тинк-тенкови е токму во тоа: домаќин научници за неколку месеци или години, а потоа да ги видите надвор од работа во политиката.
Како експертска група одговара на овие, во голема мера зависи од тоа колку тие работат, нивната идеологија наспроти доказитe за квалификации и од контекстот во кој функционираат (вклучувајќи можности за финансирање, степенот и видот на конкуренцијата со кои се соочуваат, нивниот персонал, итн.)
Овој функционален пристап се обраќа на наследниот предизвик за дефинирање на тинк-тенк. Како Симон Џејмс во потполност истакна во 1998 година, "Разговор за тинк-тенкови ... има тенденција да се заглави во многу тежок проблем за дефинирање на она што ние подразбираме под 'тинк танк'-една вежба која често изродува во залудна семантика. [21] Подобро е (како во Пристап до мрежните функции) за да се опише она што организацијата треба да направи. Тогаш обликот на организацијата треба да следи и да овозможи тоа да се случи. Следнава рамка (заснован на описот на Стивен Yeo за тинк-тенкови-начин на работа ") е опишан во блогот на Енрике Мендизабал "onthinktanks":
Прво, тинк-тенкови можат да работат во или врз нивното финансирање на еден или повеќе начини, вклучувајќи: [22]
1. Независно истражување: ова ќе биде работа со основни или флексибилно финансирање кој им овозможува на истражувачите слобода да ги изберат нивните истражувачки прашања и метод. Тоа може да биде долгорочна и да се фокусира на "големи идеи" без важност на директна политика. Од друга страна, тоа би можело да се фокусира на еден клучен политички проблем кој бара темелно истражување и акциони инвестиции. 2. Консултантски: ова ќе биде работа преку комисии со конкретни клиенти и решавање на една или две клучни прашања. Консултации често реагираат на постоечка агенда. 3. Влијание / застапување: ова би било работа преку комуникации, развој на капацитет, вмрежување, кампањи, лобирања, итн.Тоа е најверојатно да се заснова на истражување засновано на докази кои произлегуваат од независни истражувања или консултации.
Второ, тинк-тенкови можат да ја засноваат својата работа или аргументи на:
1. Идеологија, вредности и интереси 2. Применета, емпириски или синтеза истражување 3. Теоретско или академско истражување
Според Националниот институт за истражување унапредување, јапонски тинк-тенк, тинк-тенкови се "еден од главните глумци на политиката во демократските општества ..., уверувајќи едно плуралистичко, отворено и отчетен процес на анализа на политиките, истражувања, донесување одлуки и проценка ". [23] една студија во почетокот на 2009 година пронајдени вкупно 5465 тинк-тенкови во светот. Од тој број, 1777 биле засновани во САД, а околу 350 во Вашингтон. [24]
Република Кореја (Јужна Кореја)
Во Кореја, Националниот истражувачки совет за економија, хуманистички и општествени науки (NRCS) е јавна установа, која ги поддржаа 23 поврзани истражувачки институти во нивната потрага за да се постигне ефикасно управување и подобрување на нивните истражувања за животната средина во рамките на премиерот. Таа беше основана со цел поддршка и поттикнување на истражувачки институти во областа на економијата и општествена наука и систематски да врши надзор во нивните придонеси за производство на висококвалитетно истражување на национална политика и развој на индустрија за конкретни сознанија.NRCS беше реорганизирана во 2005 година преку спојувањето на Советот на Кореја- институти за економски и социјални истражувања и истражувачки совет на Кореја за хуманистички и општествени науки основана во 1999 година,одделно.
Бангладеш
Во НР на Бангладеш голем број на тинк-тенкови работат за надворешната политика и безбедносните прашања. Повеќето од нив се со седиште во Дака. Центарот за меѓународни односи [29] е еден од нив. Таа е основана од страна на д-р Ataur Рахман Кан, професор по меѓународни односи во Jahagirnagar универзитет. [30] Таа е сега вклучена со Одделот за меѓународни односи, Jahangirnagar универзитет. [30]
Кина
Во НР Кина голем број на тинк-тенкови се спонзорирани од владини агенции, како и за развој на центар за истражување на Државниот совет, [31], но уште ја задржи доволно не-официјален статус да биде во можност да предложи и дебатира идеите подетално слободно. Најголем дел од вистинската дипломатија меѓу Кина и САД презела форма на академската размена помеѓу членовите на тинк-тенкови. [Се бара извор] Во јануари 2012 година, првиот не-официјален тинк-тенк во Кина, Јужна невладина тинк-тенк, е основана во провинцијата Guang-Донг.
Хонгконг
Во Хонгконг, тие први тинк-тенкови основани во доцните 1980-ти и раните 1990-ти се фокусира на политички развој, вклучувајќи ги и првите директни избори за членови на Законодавниот совет во 1991 година и политичката рамка на "една земја, два система" се манифестира во кинеско-британската заедничка декларација. По трансферот на суверенитетот на Кина во 1997 година, сè повеќе и повеќе тинк тенковите беа воспоставени од страна на разни групи на интелектуалци и професионалци. Тие имаат различни мисии и цели,вклучувајќи промовирање за граѓанско образование; друштво за истражување на економски,социјални и политички политики; промовирање на "запознавање на јавноста и учество во политичкиот, економскиот и социјалниот развој на на Хонгконг, Специјалниот административен регион".
Индија
Индија го има третиот најголем број на тинк-тенкови во светот. [32] Многу од нив се со седиште во Њу Делхи, и неколку се спонзорирани од владата. Голем број од овие работат за надворешната политика и безбедносни прашања. Постојат неколку тинк-тенкови, како центар за граѓанско општество, кои промовираат либерални, социјални и економски идеи и други како на Rakshak Фондацијата, кои ги поттикнуваат студентите да направат емпириски истражувања и да добијат искуство од прва рака за прашања од јавната политика. Друг пример е Vivekananda Меѓународната фондација.
Исламска Република на Иран
Неколку организации основани во на Иран уште од доцните 1990-ти понудат уникатна мешавина на интердисциплинарни истражувања. Нивните фокусира биле за обезбедуваат социјални менаџери и политики. Andishkadeh Yaghin (CBSDA), Atinegaar тинк-тенк, Нано здравство тинк-тенк, ASEF тинк-тенк, Seywan институт, и Шариф тинк-тенк и политехника тинк-тенк се некои познати тинк-тенкови во овој регион. Тинк-тенк се нарекува "Andishkadeh" во Персискиот јазик.
Малезија
Повеќето Малезија тинк тенковите се владини или политичка партија поврзани. Тие се фокусираат на одбрана, politicsm и политики. Значајни оние вклучуваат на Институтот за стратегиски и меѓународни студии (ISIS), Малезија стратегиски истражувања центар (MSRC), Меѓународниот институт за напредни исламски студии (ИАИС) Малезија, Институт за демократија и економски прашања (идеи) и Институтот за поморска Малезија (МИМА). ИДЕИ е првата политика на Малезија ориентирана класична либерална тинк-тенк.
Пакистан
Tинк тенковите на Пакистан, главно се вртат околу внатрешната политика, странските безбедносни прашања, и регионалната гео-политика. Повеќето од овие се центрирани околу главниот град, Исламабад, и се основани од страна на поранешни воени и разузнавачки персонал. Неодамна, институти, како што се Националниот универзитет на науки и технологии,започнаа да создаваат индустриски врски за создавање на тинк-тенкови,фокусирани на прашања за индустриски и економски раст.
Другите тинк тенкови се на интерес на религија и како неговото влијание може да порасне во една веќе верска земја. Овие се центрирани низ целата земја и функсионираат под капата на мамут Џамаат-е-Ислами со седиште во Лахор и има огромно глобално влијание, достиг и почит кај повеќе традиционални муслимани. Сепак Jamat-от е политичка партија, и здружувања со реномирани тинк тенкови во Пакистан се нејасни.
Постојат неколку други тинк тенкови, како што се оние во врска со состојбата на образованието во земјата, кои држат многу поранешни или сегашни едукатори. Исто така постојат и тинк тенкови во врска со човековите права, правата на жените, работничките права, правда, градски развој, културно наследство заштита и заштита на животната средина, сите на чело со градска населба на земјата, живеење на образована елита, од кои повеќето проучувале или работеле во странство. Останува вакуум за поранешниот висок пласман на владини претставници и членови на партијата да придонесат за тинк-тенк и политичко застапување во овие области.
Некои значајни пакистански тинк тенкови се Институтот за политички студии, Институт за меѓународни работи и Корпоративно Советодавниот Совет (NUST) во Пакистан.
Повеќето од нив се познати на пошироката јавност преку семинари и написи во дневните весници, или спроведување на работилници и предавања во колеџи и универзитети.
Република на Филипините Институтот за стратешки и развојни студии (ISDS Филипини) е независна непрофитна, истражување за политика и  институција за застапување,која е исто така вклучена во активности за обука во соработка со други институции за обука во земјата и странство. Таа е основана од страна на група на научници од Универзитетот на Филипините-Diliman,во април 1991 година. Таа е основана како одговор на потребата за постојана евалуација и толкување на промените во внатрешните работи во национални и меѓународни односи со сериозни меѓународни, регионални, национални аналитичари. Таа беше насочена и кон одговори на потребата да им се обезбеди на академиците место за истражување за да се збогати наставата и да се обезбедат влезови за создавање на политиките. [33]
PIPVTR е независна, не-акции, непрофитна, невладина истражувачка организација,официјално регистрирана во Комисијата за хартии од вредност (КХВ) на 29 ноември 2007 година како Институтот за истражување на политичко насилство и тероризам на Филипините. Таа беше прв конципирана во септември 2005 година од група на експерти, академици и експерти, кои ја согледа потребата да се воспостави центар во Филипини посветен на проучување на политичко насилство и тероризам и нивните импликации за мир и безбедност. [34]
Тинк-тенковите во Филипини може генерално да се категоризираат во однос на нивните врски со националната влада. Неколку беа поставени од страна на Филипинската Влада за одредена цел за обезбедување на истражувачки влез во процесот на создавање политика. [35]
Шри Ланка
Шри Ланка има голем број на тинк-тенкови, кои се во форма на владини, невладини и корпоративни организации. Неодамна, Министерството за надворешни работи на Шри Ланка (порано позната како Министерството за надворешни работи), основаше една "надворешна политика на истражувачки центри" за да се олесни професионално напредување на надворешната политика на земјата и извршувањето на нејзините надворешни работи.Структурата на владините истражувачки центри во Шри Ланка е структурирана со помош на многу академици и интелектуалци поврзани со владата.
Институтот за меѓународни односи и стратешки студии на Lakshman Kadirgamar е регионално реномиран политички-студии институт кој е често нарекуван како тинк-тенк. Институтот за политички студии во Коломбо е уште едно планирање на политиката однесуваат што се однесува до истражувачки центри. Меѓународниот центар за етнички студии (се наоѓа и во Коломбо и Kandy) е уште едно истражување поврзани со тинк-тенк. Постојат неколку други фокус-истражувачки институти низ државата кои би можела да се нарекуваат тинк-тенкови, како на пример Марга Институтот на Шри Ланка.
Други тинк-тенкови во Шри Ланка се Исламски истражувачки центар и Шри Ланка тинк-тенк - Велика Британија. Многу приватни и државни универзитети во Шри Ланка имаат истражувања поврзани со тинк-тенкови.
Европски истражувачки центри
Белгија
Брисел е домаќин на повеќето од европските институции, па оттука и голем број на меѓународни истражувачки центри се засновани таму. Меѓу нив постои Центарот за европски политички студии (CEPS), Bruegel, Институтот за глобално владеење(GGI), Европскиот политички центар (ЕПЦ), ThinkYoung, Пријатели на Европа, Лисабонскиот совет, Европскиот центар за меѓународна политичка економија (ECIPE), и Центарот за нова Европа (CNE). Центарот за економски истражувања (CEPR), иако со седиште во Лондон, е мрежа на истражувачи засновани ширум Европа која активно придонесува кон европските политички дебати.
Бугарија
Бугарија има голем број на истражувачки центри за обезбедување експертиза и обликување на политики. Најактивни се:
Институт за модерна политика - фокусирана на законодавството и парламентарно однесување од човековите права и перспектива на добро владеење; Центар за проучување на демократијата - работи на анти-корупцијата и прашања за судските реформи; Институт за пазарна економија - буџет и макроекономија.
Хрватска
Во Хрватска, Институтот за иновации е невладина организација со мисија за развој на иновативен потенцијал со промовирање на креативност, иновативност, невообичаени размислувања и преиспитување на постојните догми. Таа има за цел промена на култура што е фокусирана на редистрибуција на вредноста да биде фокусиранз за создавање на вредност. Клучните целни сегменти вклучуваат: менаџери, претприемачи, творци на политиката, академици и студенти.
Чешка
Здружението за меѓународни односи е водечки чешки истражувачки центар, специјализирана во областа на меѓународната политика и дипломатија. Таа се фокусира на три области: образование (со најголем образовен проект во Средна Европа, Студентскиот Самит во Прага), истражувања (на својот Истражувачки центар) и меѓународна интероперативност (моментално во Белорусија и во други земји) [36].
Финска
Финска има неколку мали истражувачки центри, кои обезбедуваат стручност во многу специфични области. Vasemmistofoorumi ја испитува иднината на левичарство, OK Do е социјално-ориентирана дизајн на размислување организација, Demos Helsinki е тинк-тенк која истражува идно општество и, Култура за управување со кризи е истражувачки центар на политички уметници.
Покрај специфични независни тинк-тенкови, најголемите политички партии имаат свои тинк-тенк организации. Ова главно се должи на поддршка која се доделува од страна на државата за таква активност. [Од кого?] Корпоративниот свет ги фокусираше своите напори на централнита претставничка организација- Конфедерацијата на фински индустрии, која делува како тинк-тенк во прилог на преговарачки плати со Работнички синдикати. Покрај тоа, тука е и финскиот Бизнис и политика Форум (Elinkeinoelämän valtuuskunta, Ева). Земјоделски и регионални интереси, поврзани со централната унија на земјоделски производители и сопственици на шума (Maa-ja metsätaloustuottajain Keskusliitto, МТК) и Партијата на центарот, се истражени од Pellervo економски истражувања (Pellervon taloustutkimus, ПТТ). Централната Организација на фински синдикати (Suomen Ammattiliittojen Keskusjärjestö, Sak) и Социјалдемократската партија се поврзани со Институтот за труд за економски истражувања (Palkansaajien tutkimuslaitos, Португалија). Секој од овие организации често објавува предвидувања во врска со националната економија.
Франција
Францускиот институт за меѓународни односи (ИФРИ) е основана во 1979 година и е трета најстара експертска група од Западна Европа, по Chatam House (Велика Британија, 1920) и во Стокхолм Меѓународниот мировен истражувачки институт (Шведска, 1960). Основните цели на ФИМО се да се развие применето истражување во областа на јавната политика во врска со меѓународните прашања, и да се поттикне интерактивен и конструктивен дијалог помеѓу истражувачите, професионалци, и водачи на мислењето.
Во Германија сите од главните партии се лабаво поврзани со истражувачки фондации кои играат некаква улога во обликувањето на политиката, но генерално повеќе незаинтересирана улога за обезбедување истражување на поддршка на политиката отколку експлицитно предлагање на политиката. Тука се вклучени Фридрих-Еберт-Штифтунг (подреден во Социјал Демократска Партија), Фондацијата Конрад Аденауер-Еберт (подреден во Христијанско-демократската унија), Ханс-Seidel Еберт (подреден во Христијанско социјалната унија),Хајнрих-Boll Еберт (усогласен со партијата на Зелените), Фридрих Науман фондацијата (подреден со Слободна демократска партија) и Роза Луксембург Фондацијата (усогласена со Die Linke). Германскиот институт за меѓународни и безбедносни прашања е познат пример на германската тинк-тенк надворешна политика. Истражувачки центар на Атлантската заедница е пример за независна, непартиска и непрофитна организација формирана како заеднички проект на Atlantische иницијатива eV и Атлантската Инициатива САД.
Италија
Институтот-Бруно Леони Фондацијата Ени Енрико Maтеи Идна Италија Иститутот за интернационални односи Институтот Венеција
Сите поголеми политички партии во Холандија имаат истражувачки фондации спонзорирана од државата кои играат улога во обликувањето на политика. Холандската влада, исто така, има своја истражувачки центар: Научниот совет за владината политика. Еден од најстарите тинк-тенкови во Холандија е транснационалниот Институтот во Амстердам (1974).
Постои голем извор на тинк-тенкови во Полска; сепак ниту еден од нив се издвојува. Најстариот истражувачки центар,поддржан од државата е Полскиот Институт за меѓународни работи (PISM), основана во 1947 година. Вториот најважен истражувачки центар поддржан од државата е Центарот за источни студии (OSW), која е специјализирана во пост-комунистички простор. Меѓу приватните тинк-тенкови најважни се: Центарот за социјални и економски истражувања (CASE) економската политика, Касимир Пуласки Фондацијата за надворешна политика, demosEUROPA прашањата на ЕУ, Институтот за односи со јавност (ISP) за социјална политика, центарот за меѓународни работи (CSM) и Sobieski институт.
Португалија
Contraditório истражувачки центар е основана во 2008 година. Contraditório е непрофитна, независна и непартиска тинк-тенк.
Романија
Најголемиот дека Романија е резервоарот е Романското академско друштво (SAR), која беше основана во 1996 година.
Русија
Руските тинк-тенкови го доживеале стрмиот пад во текот на изминатите пет години. [Кога?] Тинк-тенкови во рамките на Советскиот Сојуз, аналогно на нивните американски колеги, се зголемија за да играат значајна улога во стратешките формирање на политика. За време на ерата на гласност, која почна од страна на советскиот водач Михаил Горбачов и продолжи со рускиот претседател Борис Елцин, јавни тинк-тенкови и политички организации биле подложени на кратко цутење. Меѓутоа, како што економските проблеми интензивира под Елцин, и политичкиот притисок врз jавни организации се зголеми под претседателот Владимир Путин, повеќето од руски тинк-тенкови се исушија, додека оние кои стоеја поблиску до Кремљ виделе последна преродба.
Шпанија