cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Елвтериј (византионски епископ)
Елвтериј бил епископ на Византион во периодот од 129 до 136 година. Дошол по смртта на Диоген, а негов наследник е Феликс. Бил на престолот во времето на Адријановите прогони на христијаните.
Бад Пирмонт
Бад Пирмонт (Bad Pyrmont) — град во округот Хамелн-Пирмонт, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Има население близу 19.000 жители. Се наоѓа на реката Емер, околу 10 километри западно од Везер. Бад Пирмонт е омилено бањско одморалиште, кое стекнало углед уште во и  век. Градот е средиште на верското здружение на квекерите во Германија.
Местоположба
Градот Бад Пирмонт се наоѓа во Везерското Средногорје помеѓу Хамелн (оддалечен 20 км) и Падерборн (оддалечен 60 км). Низ градот поминува велосипедската рута „Оранје“, кој ги поврзува градовите и областите поврзани со Оранската династија. Низ Бад Пирмонт тече реката Емер.
Соседни општини
Градот се граничи со општините Ерцен, Емертал и Отенштајн и Фалбрух (општинска заедница Боденвердер-Поле) како и градовите Лигде, Бломберг и Барнтруп во округот Липе (Северна Рајна-Вестфалија).
Историја
Порано бил наречен само Пирмонт, кога бил седиште на мала грофовија во средниот век. Грофовијата стекнала независност од Шваленберг во 1194 година. Независноста била одржана до исчезнувањето на владејачката линија во 1494 година, кога грофовијата била наследена од Грофовијата Шпигелберг. Во 1557 година, грофовијата била наследена од Липе, а подоцна од Грофовијата Глајхен во 1583 година.
Во 1625 година, грофовијата станала дел од многу поголемата грофовија Валдек. Во 1668 година, Царскиот камерен суд пресудил против тврдењата на Епископското кнежевство Падерборн дека Пирмонт бил обезбедување во заем, потврдувајќи ги правата на грофовите од Валдек над Пирмонт, кој го отстапил амтот Лигде — претходен седиште на грофовијата — на епископското кнежевство како надомест. ВО јануари 1712 година, грофот на Валдек и Пирмонт бил издигнат на наследен принц од царот Карло VI.
ВО краток период, од 1805 до 1812 година, Пирмонт повторно бил одвоено кнежевство како последица на поделбата по смртта на претходниот принц, но двата дела биле повторно обединети во 1812 година. Кнежевството Валдек-Пирмонт го задржало својот статус по Виенскиот конгрес во 1815 година и станал член на Германскиот Сојуз. Во 1813 година, жителите на Пирмонт започнале да протестираат поради недостигот на автономија во рамките на Валдек-Пирмонт и одвоеноста на двете територии била потврдена наредната година, кога била основана формална унија.
Од 1868 година, кнежевството било администрирано од Прусија, но го задржило законодавниот суверенитет. Пруската администрација служела за намалување на административните трошоци за малата држава и била заснована на десетгодишен договор, кој постојано бил обновуван. ВО 1871 година станала дел од новото Германско Царство. На крајот на Првата светска војна, во текот на Германската револуција принцот абдицирал и Валдек-Пирмонт станала слободна држава во рамките на Вајмарската Република. На 30 ноември 1921 година по локалниот референдум, градот и округот Пирмонт биле припоени кон пруската покраина Хановер, додека Валдек останал во пруската покраина Хесен-Насау.
Стопанство
Како бањски град, стопанството на Бад Пирмонт е главно насочено кон туризмот. Во градот се полни и минерална вода.
Збратимени градови
Бад Пирмонт е збратимен со следниве градови:
Мекензи
Мекензи — река во Канада. Басенот на реката Мекензи е најголем во Канада, а втор по големина во Северна Америка.
Тргнувајќи од западниот крај на големото Ропско Езеро, реката тече во насока на северозапад главно низ облати покриени со вечен мраз, и се влева во морето низ делта која, во зависност од сезоната може да биде мочурлива. Во текот на зимските месеци реката замрзнува по целата своја должина. Тоа е главно широка река, меѓу 1,5 и 6,5 километри со стрмни брегови од чакал и со чести мрежи од канали. Водите на реката Мекензи што излегуваат од Големото Ропско Езеро се бистри, а седиментот се наталожил во езерото. Водите од главната притока Лајард се матни и овие два тека не се мешаат целосно во првите 320 км надолу од утоката. На половина од својот тек реката Мекензи се влева во Големата Мечкина Река, која ја носи водата од Големото Мечкино Езеро. Мекензи со своите притоки има поречје големо околу 1,805,200 км², а тоа е површина со големина колку Мексико.
Фирстенау (општинска заедница)
Фирстенау (Fürstenau) — општинска заедница во округот Оснабрик, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во градот Фирстенау.
Општинската заедница Фирстенау се состои од следниве општини:
Горно Поле (Десово)
Горно Поле — археолошко наоѓалиште во прилепското село Десово. Претставува некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на 2,5 км североисточно од селото, покрај патот за селото Габровник, каде е откриена некропола со гробови од камени плочи – тип циста.
’Рж
’Рж (науч. Secale cereale) — мошне распространето тревно растение што се одгледува како житарка за исхрана кај луѓето и како фуражна култура за домашните животни. Член е на групата на пченични растенија и е во блиско сродство со јачменот и пченицата. Зрната се користат за правење на брашно, ’ржен леб, ’ржено пиво, извесни видови на виски и вотка, но и како фуражна култура. Зрната се консумираат цели или зарамнети и суви, во облик на снегулки.
Потекло
Заедно со другите диви житарки, ’ржта потекнува од средна и источна Турција и околината. Во одомаќен (питом) облик се среќава во наоди од неолитот во самата Турција, но на останатите места како средна Европа се јавува дури во наодите од бронзеното доба (1800-1500 п.н.е.)
Производство и потрошувачка
Најмногу ’рж се произведува во источна, средна и северна Европа. Главниот појас на одгледување се протега од Германија, преку Полска, Украина, Белорусија, Литванија и Латвија, па до средна и северна Русија. Во Северна Америка, поголеми производители се Канада и САД. Во Јужна Америка, поголемо производство на ’рж имаат Аргентина и Бразил, а во Азија значајни производители се Турција, Казахстан и северна Кина.
Големината на посевите и приносот на ’рж се во пад во речиси сите земји. На пример, во Русија, производството опаднало од 13.9 милиони тони во 1992 на 3,4 Мт во 2005. Другите земји се соочуваат со сличен тренд: Полска - од 5,9 Мт во 1992 на 3,4 Мт во 2005; Германија - од 3,3 Мт на 2,8 Мт; Белорусија - од 3,1 Мт на 1,2 Мт; Кина - од 1,7 Мт на 0,6 Мт; Казахстан - од 0,6 Мт на 0,02 Мт.
Повеќето ’рж се троши локално или се извезува само во соседните земји, но не и пошироко во светот.
Болести
’Ржта е мошне подложна на опасната габи ’ржена гламница (морово рокче). Јадењето на ’рж заразена со гламница предизвикува сериозна болест наречена ерготизам. Ерготизмот прави психолошка и физичка штета во телото и предизвикува грчеви, потфрлање во бременоста, некроза на прстите, халуцинации и смрт. Во северните краишта, периодите на масовно заразување на ’ржта со гламница се совпаѓа со зачестеноста на прогонството на вештерки.
Употреба
’Ржта се користи за правење на ’ржан леб и слични печива. Брашното има многу глиадин, но само малку глутенин, па затоа содржи помалку глутен од пченичното брашно. ’Рженото брашно има и повеќе прехранбени влакна. Алкилресорцинолите се фенолни липиди што изобилуваат во триците на пченицата и ’ржта (0,1-0,3% од сувата мера).
Наоѓа примена и во производството на пијалаци како ’ржено виски и квас, и како ’ржен екстракт во алтернативната медицина. Од сламата се изработуваат жетварски венци и покриви на објекти.
Одгледување
’Ржта расте добро на многу посиромашни почви од оние неопходни за највеќето житарки. Затоа, таа е од особено прехранбено значење во подрачјата каде почвата содржи песок или тресет. Растението издржува студ подобро од сите други покрупни житарки, а преживува и под снег (пченицата тогаш умира). Во повеќето региони каде е застапена, таа се сее во есен и расте во зима. Напролет, растенијата се развиваат и даваат принос.
Одгледување во Македонија
Во Република Македонија, ’ржта е една од двете најстари житни растенија (другата е пченицата). Се сее на површина од околу 7.300 хектари, со просечен принос од 1,5 т/ха. Во развој е тритикале (пченица-’рж) и тетраплоидна ’рж.
Надворешни врски
شيلم
NGC 7151
NGC 7151 — спирална галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7151 се споменува и како ESO 237-15.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7151 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 7151 има привидни димензии од 2,9' х 1,1'.
Тушемишта
Тушемишта — село во општината Поградец од Горичката област во југоисточниот дел на Албанија. Сместено е на јужниот брег на Охридското Езеро, недалеку од границата со Македонија и манастирот „Св. Наум“.
До 2015 г. било дел од општината Старово, кога е направена управна реформа и селото влегло во окрупнетата општина Поградец.
Селото е познато по снимањето на филмот „Дамата од градот“ (Zonja nga qyteti).
Историја
Според Божидар Видоески во Тушемишта живее македонско население.
Фудбалска топка
Фудбалска топка е реквизит за фудбалска игра.
Мерки и одлики на топка
Да би можело да се одигра натпреварувањето, неопходно е клубовите кои се домаќини да обезбедат одреден број на топки. Пропишани се и произведувачите, односно натписи на топките со кои можат да се играат меѓународните и првенствените натпреварувања (ознаките се доказ дека топката е помината преку процедурата на проверка и дека одговара на пропишаните стандарди за натпреварување). Пред почеток на секој натпревар, клубот кој е домаќин има обврска сите топки кои се наменети за игра да ги предаде на судијата на проверка. Топките за игра на терените кои се прекриени со снег мораат да бидат во посебни бои (непишано правило - црвена боја).
Уверувањето во квалитетот на топката
За потребите на натпреварот, само со топка која ја задоволуваат барем минимум свите веќе опишани одлики е дозволено да се игра. Топката со која се игра на натпреварувањата под ФИФА, УЕФА или конфедерација, мора на себе да има барем една од овие три ознаки.
Рекламирање на топки
Спрема прописите на ФИФА на топките се дозволени само три врсти на огласување:
Сите овие правила, спрема ФИФА, служат за подобрување на стандардите и квалитетот на главниот објект на теренот.
.ps
.ps — семрежен највисок државен домен официјално доделен на Палестинската Самоуправа. Истиот е управуван од Агенција за семрежно именување на Палестинската Самоуправа.
Регистрациите се обработуаат од сертифицирани регистратори.
Меѓународниот највисок домен за Палестина е, кој е претставен како  во паникод.
Второстепени домени
Регистрациите можат да се направат на второстепено ниво како и на седум третостепени имиња на домени:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Горенци (Костурско)
Успение на Пресвета Богородица (Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Горенци, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува главен храм на Горенското архијерејско намесништво
Поликарп II (византионски епископ)
Поликарп II бил епископ на Византион во периодот од 141 до 144 година. Според некои антички извори, тој на оваа функција се задржал седумнаесет години, но сепак црковните историчари, пред сè Никифор Калист споменал дека се задржал само три години. Негов претходник е Феликс а негов наследник е Атенодор. Бил на престолот во времето на прогоните на христијаните во времето на Антонин Пиј.
Кловис Иг
Кловис Иг (француски:Clovis Hugues) - ( во —  во ) — француски поет, новинар, драматург, романописец и социјалистички активист. Некои од неговите дела ги напишал на провансалски јазик и во 1898 година бил избран за мајор на Фелибриж - друштвото за промоција на окситанскиот јазик и култура.
Животопис
Израснат е во семејство на мелничар, студирал за свештенство во Карпентрас. Тој не пројавил интерес за свештено-црковното учење, па така веќе на осумнаесетгодишна возраст, имал веќе испишано голем број стихови (во Марсеј), каде набргу бил привлечен од републиканското движење против Наполеон III. Малку потоа станал редактор на антибонапартискиот весник Le Peuple. Koгa востанието, што довело до создавање на Париската комуна, се проширило и во внатрешноста на Франција, во Марсеј била прогласена Марсејската комуна.
Кловис Иг веднаш му пристапил на комунарското движење и на 2 мај 1871 година, кога опасноста се надвиснала над париското востание, тој ja објавил својата брошура Lettre de Marianne aux Républicains, во која не само што ja искажал својата солидарност со париските комунари, туку ги нападнал сите оние што во тие денови се откажале од натамошната борба.
За некои негови написи за Париската комуна, објавени во локалните весници во Марсеј, во 1871 година бил осуден на три години затвор и парична казна од 6.000 франци. Во 1877 година се оженил со вајарката Жана Ројанез (1851-1907). Во 1877 година се борел во дуел во кој го убил својот противник, ривалски новинар.
Во 1876 година почнал да соработува со марсејскиот весник Egalité ѝ истовремено ги објавил стиховите под наслов La Petite Muse (Малата муза). Додека бил под напад на бонапартистите, Виктор Иго, на врвот од својата слава, му упатил пофалби. Во ноември истата година, тој станал главен и одговорен уредник на големиот провансалски социјалистички весник Le Petit Provençal, а во август 1881 година станал социјалистички пратеник во Францускиот парламент. Тој бил првиот пратеник на новата работничка партија. Како пратеник, земал активно учество во работата на Парламентот. Во една од дебатите околу некои кредити што владата ги барала, тој бил отстранет од Парламентот поради, како што било речено, „навреда на претседателот на владата“, Жил Фери.
Тој бил реизбран во 1885 година, а во 1893 година станал еден од замениците за Париз, задржувајќи го своето место до 1906 година. Починал во Париз.
Неговите песни, романи и комедии се полни со духовитост и бујна виталност.
За Македонците (Pour les Macédoniens)
За постоењето на оваа песна прв сигнализирал професорот Андрија Лаиновиќ во едно свое предавање што на 29 март 1963 година го одржал пред Друштвото на универзитетските наставници при Филозофскиот факултет во Скопje, во кое ги изнесол своите впечатоци од престоjот во Франција. Подоцна, песната Pour les Macédoniens била препеена на македонски јазик од поетот Драган Тодоровски и објавена под наслов За Македонците во списанието „Современост“ во рамките на неговиот прилог Литературни сведоштва за Илинден (поезија пишувана на други јазици, настаната во 1903 година, непосредно по илинденските настани). Драган Тодоровски дал и кратка белешка за авторот, заедно со кратка анализа на песната, во коja дал и оценка за нејзиното значење. Песната Pour les Macédoniens на Кловис Иг не е поврзана со илинденските настани и не настанала по нив, како што може да се заклучи од поднасловот на прилогот на Драган Тодоровски во кој го објавува македонскиот препев. Песната всушност, им претходела на илинденските денови, зашто е објавена во март 1903 година па според тоа, во неа нема и не можело да има, никакви алузии на Илинден.
Македонија станува тема во француската литература, тогаш кога нејзината борба се издигнала во вистинска епопеја. Meѓy оние што на Македонија ѝ ги посветуваат своите дела е и поетот Кловис Иг (Clovis Hugues), кој ja напишал песната Pour les Macédoniens (За Македонците), објавена на 20 март 1903 година во весникот La Petite République Socialiste.
Тематика на песната
Песната е инспирирана од тешката и немирна положба во Македонија и го изразува во поетска форма, ставот на француските социјалисти кон оваа напатена област која, сред цивилизираната Европа, уште не успеала да го најде својот пат кон слободата. Во првиот дел, Кловис Иг ги посветил своите стихови на описот на Македонија, таа убава и сурова област, во која израснале толку големи луѓе опеани во делата на поетите. Во сликата што Кловис Иг ja дава за Македонија отсуствуваат густите бои, пикторескните пејзажи, конкретните форми. Таа слика е до голема мерка условна и стилизирана, поврзана со идиличната претстава за античните предели во која се мешаат историските реминисценции со теми што се чинат дека се извлечени од стиховите на парнасовските поети.
Восток (езеро)
Езерото Восток (Восток, исток) е најголемо до сега од 150-те утврдени езера под ледената покривка на Антарктикот. Се наоѓа на долабочина од 3700 до 4100 метри под површината на ледот, под руската поларна истражувачката станица Восток. Езерото Восток е слатководно. Температурата на ова езеро изнесува 3 °C
Руски и британски научници го отркиле ова езеро во 1993. Неговото постоење е докажано во 1996 со комбинирани методи на радарски мерења од авион, радарски снимки од вселената и анализи од сеизмичките бранови. Поради својата положба длабоко во ледот, ова езеро се смета за најчисто и недопрено езеро. Водата во него е стара неколку милиони години. И според просечната температура од 3 °C водата во него не е смрзната, туку е под притисок од 30 до 30 мегапаскали под ледот. .
Езерото се наоѓа на ледник кој се лизга со мала брзина и нанесува седимент во него. Дното на езерото не е рамно. Разликата во нивото помеѓу краевите на езерото е 400 метри.
Концентрацијата на кислород во езерото е околу 50 пати поголема од вообичаените слатководни езерски води. Поради дупките во ледот и големиот притисок, кислорот продрува низ ледот. Фосилите на микробите се стари 200.000 години укажувајќи дека во езерото постојат (или постоеле) услови за живот. Во 2005 година истражувачи откриле дека водата во езерото се померува 1-2 сантимери за време на плима и осека, која е предизвикана од страна на сонцето и месечината. Овие помали померувања на водата обезбедуваат минимална циркулација на вода која е неопходен услов за опстанок на микроорганицмите.
Авион
Авион — летечка направа со крила и мотор. Првиот авион, наречен „Флаер“, е измислен во САД од страна на браќата Орвил и Вилберт Рајт. Првиот документиран полет е направен на 17 декември 1903 година и траел 12 секунди. Тој ден се напревени вкупно четири летови од кои најдолгиот треал 59 секунди и биле прелетани 279 метри. Веќе во 1905 година е изведен првиот контролиран лет од страна на „Флеар 3“.
Типови авиони
Модерните авиони денес можат да летат со брзина од над 800 км/ч, а во зависност од типот, полетуваат со брзина од 130 до 290 км/ч.
Постојат неколку типови авиони:
Едни од најпознатите авиони во светот се : Боинг 727, Боинг 737, Боинг 747, Боинг 777, Ербас А320, Ербас А330, Ербас А340, Локид Л1011 ,МекДонел Даглас МД82, АТР72, Цесна 172 и др.
Фабрики за авиони
Најголеми и најпознати фабрики за изработка на авиони се „Боинг“ (Boeing) и „Ербас“ (Airbus). Постојат и други фабрики, како „Фокер“, „Даглас“, „АТР“, „Сааб“ итн., но првите две се со најголем број на продадени авиони. „Боинг“ е првиот произведувач на авиони, а седиштето му е во САД. Во минатото, „Боинг“ бил производител на најголемиот патнички авион во светот „Боинг 747“, познат како „Џамбо Џет“. „Боинг“ е водечки производител според бројот на продадени авиони, а нивниот најпопуларен авион „Боинг 737“ е продаден во повеќе примероци отколку сите продадени авиони од компанијата „Ербас“.
„Ербас“ е произведувач на авиони од Европската унија, а акциите на компанијата се сопственост на повеќе фирми од ЕУ. „Ербас“ е компанија која го изработила најголемиот патнички авион во светот - „Airbus А380 Super Jumbo“. Станува збор за авион кој има две „палуби“ по целата должина на трупот и е во состојба да прими преку 550 патници.
NGC 4838
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4838 се споменува и како MCG -2-33-74, IRAS 12552-1247.
Откривање
Објектот е откриен на 9 мај 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4838 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 4838 има привидни димензии од 1,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 57 м 56,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 3' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 4838 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44383. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
Бахус (Леонардо да Винчи)
Бахус, претходно Свети Јован Крстител – дело од работилницата на Леонардо да Винчи според негов цртеж. Сликано е со техника масло на оревова штица, а потоа е префрлено на платно, во периодот од 1510 до 1515 година. Денес се наоѓа во музејот Лувр, во Париз.
Сликата го прикажува Јован Крстител како со показалоцот од десната рака покажува кон десната страна на сликата, а со показалецот од левата кон дното.
Кратка биографија на Леонардо
Леонардо да Винчи е роден во Винчи, село кое е сместено во зелените прегратки на Тоскана, на падините на планината Монте Албано, во непосредна близна на Емполи, како незаконски син на адвокатот Сер Пјеро ди Антонио да Винчи (1426 - 1504) и селанката Катерина. Постојат претпоставки дека Катерина била робинка од Блискиот Исток, но фактите не се доволни за да се докаже оваа теорија. По раѓањето на Леонардо, нивната врска завршила и Леонардо останал да живее со татко му, кој истата година се преженил за 16-годишната Албјера ди Џовани Амадори. Неговата мајка, во 1457 год. се омажила за варничарот Акатабрига ди Пјеро дел Вака.
На 23 април 1519 год., Леонардо го напишал својот тестамент, а на 2 мај 1519 умрел, при што, како што кажува легендата, на смртната постела го придружувал лично францускиот крал. Според сопствената волја, Леонардо бил закопан во црквата ''св. Флорентин'' во Амбоа, но подоцна, неговиот гроб бил уништен за време на хугенотските војни. Во текот на 1520-1530 год., неговиот пријател и ученик, Франческо Мелци, ги собрал ракописите што ги наследил од неговиот учител, а најпознатите ги објавил под насловот Трактат за сликањето - збирка на теоретски и практични совети за сликарите. Еден друг ученик, Џакомо Салаи, наследил голем дел од сликите на Леонардо и по неговата насилна смрт во Милано, во 1525 год., во неговата оставнина биле пронајдени едни од најпознатите дела на Леонардо: ''Дева Марија и малиот Исус со св. Ана, Св. Јован Крстител, Леда и лебедот, Мона Лиза, Св. Хероним'' и уште еден портрет. Се претпоставува дека кон 1530 год., некои од овие дела завршиле кај францускиот крал и тие денес се наоѓаат во музејот Лувр во Париз.
Физички одлики на делото
Димензиите на ова дело се 177 на 115 сантиметри. Кога било насликано се наоѓало во Фиренца и Милано, а денес се наоѓа во музејот Лувр во Париз.
IC 1181
IC 1181 — галаксија во соѕвездието Близнаци, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1181 се споменува и како IC 2188, MCG 4-18-11, CGCG 117-26, NPM1G +21.0156.
Откривање
Објектот е откриен на 11 февруари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1181 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1181 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 22 м 43,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +21° 30' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 111°.
Други поделби
Проучување на IC 1181 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 20858.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Киш (Десово)
Киш — археолошко наоѓалиште во прилепското село Десово. Претставува некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на 2,5 км југозападно од селото, непосредно до железничката пруга, каде селаните откриле повеќе гробови. Оттука потекнува надгробна стела со релјефна претстава на две женски, машка и детска фигура, а во калканот орел, која се наоѓа во дворот на месен жител.
Соња Делоне
Соња Делоне (девојка Терк, 1885 - 1979) беше украинско - француски уметник. Била во брак со францускиот сликар Роберт Делоне, со кого го основала уметничкото движење Орфизам, кое се засновало на употреба на силни бои и геометриски форми. Нејзината работа вклучува сликарство, дизајн на текстил и сценографија. Таа ја доби Француската Легија на честа. Нејзиниот син беше Чарлс Делоне, експерт за џез.
Газиантеп
Газиантеп (турски:: Gaziantep) е град во јужна Турција, седиште на покраината Газиантеп. Населението брои 2.130.432 жители, и со тоа е шести по големина во земјата. Неговото поранешно име е Гази.
Марко Арнаутовиќ
Марко Арнаутовиќ (роден на 19 април 1989) — австриски фудбалер, напаѓач на Болоња и на австриската репрезентација.
Животопис
Арнаутовиќ е роден во Флоридсдорф, област во северниот дел на Виена од татко србин и мајка австријка. Тој има брат по име Даниел, кој исто така е негов агент.
Оженет е со Сара Лизаковски со која имаат две ќерки Емилија и Алисија.
Хермафродит
Хермафродит е единка која создава и машки и женски полови клетки. Меѓу видовите со хермафродитни единки, присутни се бројни механизми за раздвојување на овие полови функции, за да се избегне само-оплодување (што може да доведе до појава на инбридинг депресија ). Најпознатите механизми за раздвојување на половите функции се дихогамија и херкогамија. Сперматозоидите на една единка така најчесто ги оплодува јајце-клетките на другата единка. Меѓу безрбетниците, паразитските животни често се хермафродити бидејќи со тоа го олеснува размножувањето.
Името е настанато од лик од старогрчката митологија, син на Хермес и Афродита. Нимфата Салмакида смртно се заљубила во него и го однела во неговите води. Таа ги замолила боговите да ја стопат со Хермафродит. Погодени од нејзината љубов, тие ја задоволе. Така се создало битие кое ги обединило двата пола.
Карен Хорни
Карен Хорнај ( - ), психоаналитичар, ќерка на норвешки поморски капетан и германка.
Иако нејзиниот татко и купувал скапи подароци и ја носел на возбудливи патувања, таа чувствувала дека нејзиниот татко повеќе внимание посветувал на нејзиниот помал брат. Нејзиниот личен развој не е лесен и се соочува со депресија уште од деветтата година.
Студиите по медицина ги завршила во Берлин во 1913 година. Од 1914 до 1918 г. специјализира невропсихијатрија. Работи на Берлинскиот психоаналитички институт од 1918 до 1932 година. Карл Абрахам има работено со Хорнај анализа и посочува дека таа е многу надарена аналитичарка.
Една е од основачите на Здружението за напредок на психоанализата и американскиот Инситут за психоанализа. На овој институт ќе биде декан сè до нејзината смрт во 1952 година.
Таа смета дека нејзините идеи спаѓаат во рамки на фројдовската ориентација и не припаѓаат на потполно нов пристап кон личноста. За разлика од Фројд таа наведува дека социјалното влијание е поважно од биолошкото влијание. Таа подвлекува дека личноста се гради и развива преку интеракција со средината. Како и повеќето психоаналитичари смета дека искуството во детството е многу важно и дека најголемиот број на развојни проблеми се јавуваат во детството.
Најважен поим поврзан со теоријата на Хорнај е базична анксиозност. Понатаму таа пишува за невротични потреби кои се појавуаат поради базичната анксиозност. Тие десет невротични потреби ги класифицира во три групи:
Карен Хорјнај била издавач и уредник на списанието: „The American Journal of Psyhoanalysis” и предавач на Новата школа за социјални истражувања во Њујорк.
Атенодор (византионски епископ)
Атенодор бил епископ на Византион во периодот од 144 до 148 година. Негов претходник бил Поликарп II, а негов наследник е Евазиј. Бил на престолот во времето на прогоните на христијаните во времето на Антонин Пиј. Во негово време, во истото време кога со Византион управувал Зексип, бројот на христијаните значително се зголемил. Тој бил ополномоштен за изградба на втората катедрала во Елеја, која подоцна била обновена од страна на Константин Велики, кој сакал да биде погребан токму на ова место.
Хобит (роман)
Хобитот,или Таму и пак назад, подобро познат по насловот Хобитот, е фантастична новела и детска книга од англискиот писател Џ.Р.Р.Толкен. Беше издаден на 21 септември 1937 и притоа доби позитивни критики,номинирајќи се за Carnegie Medal и доби награда од New York Herald Tribune за најдобра детска новела. Книгата останува популарна и модел за класика во детската литература.
Заглавен во времето на "Помеѓу утрото од самовилата и Власта на луѓето”, Хобитот ни ја претставува авантурата на хобитот Билбо Багинс во која би добил дел од богатството кое што е чувано од змејот,Смог.Авантурата на Билбо го носи од веселата, рурална околина во многу злобна територија. Приказната е раскажана во форма на авантуристички епизоди, и голем дел од  поглавјата  ни прикажуваат  специфични карактери,или вид на суштества ,од Толкеновата  бујна фантазија.Со прифаќањето на романтичната,авантуристичката и храбрата страна на неговата природа и притоа додавајќи му го здравиот разум, Билбо добива ново ниво на зрелост, способност и мудрост.  Приказната го достигнува кулминација во делот Војната на петте армии, каде многу од карактерите и суштествата од претходните поглавија повторно се сретнуваат и се вклучуваат во конфликт.
Охрабрен од критичкиот и финансискиот успех на книгата, издавачот побара продолжение. Со напредокот на Толкиеневата работа на наследникот Господарот на прстените, тој направи негово ретроспективно сместување во Хобитот. Овие малку, но значањи промени беа сместени во второто издание. Понатамошните изданија биле проследени со одредени промени, влучувајќи ги и промените кои се рефлектираат врз концептот на Толкен.Работата на Толкен никогаш не била надвор од печатот. Неговато актуелно наследство опфаќа многу адаптирање за на сцената, радио, игри со табла и видео игри. Неколку од неговите адаптации добиле признание за сопствените заслуги.
Карактери
Bilbo Baggins, како наследник на титулата, е почитуван ,молчалива личност hobbit. За време на неговата авантура Билбо често помислува на храната во оставата и посакува да има повеќе храна. Сè додека не го пронајде Единствениот Прстен тој е повеќе товар отколку помош. Гандалф, еден од патувачките волшебниците, го запознава Билбо со друштво од 13 џуџиња.За време на авантурата волшебникот исчезнува поради други обврски коишто не се прикажани, и се појавува повторно само во главните моменти. Торин Океншиелд, гордиот егоистичен водач на друштвото џуџиња и наследник на престолот на кралството на џуџиња, под Осамената планина, прави многу грешки во неговото владеење, потпирајќи се на Гандалф  и Билбо да му помогнат да го извлечат од невољите, тој го докажува спротивното дека е вешт воин. Смауг е змеј кој го ограбил кралството на џуџиња управувано со дедото од Торин и спие врз огромното богатството на кралството.
Заплетот вклучува група на други ликови со различна важност, како што дванаесет други Џуџиња на друштвото; Два типа на џуџиња: и двата се ѓаолчиња и многу поборбени типови; Луѓе; Тролови-човекојадци; злобни гоблини кои живеат во пештери; Џиновски пајаци пајаци кои можат да говорат; огромен орел кој исто така може да говори; злобни волци, или Побеснати волци волци кои се сојузници со гоблините; мудриот Елронд; Голум, чудно суштевство кој живее во подземни езера; Беорн – човек кој може да се преобрази во мечка; Бард Боумен, суров но благороден стрелец од Лејк-тоун.Беорн,човек кој може да се преобрази во мечка; и Бард Боумен, суров но благороден стрелец од Лејк-тоун.
Дејствие
Гандалф го измамува Билбо да биде домаќин на забавата за Торин и неговата група од џуџиња, кои пеат за враќањето на Осамената планина и огромните богатства од змејСмог. Кога музиката ќе заврши, Гандалф открива карта која покажува тајна врата во планината и дава предлог Билбо да послужи како “крадец” на експедицијата. Џуџињата се исмеваат на оваа идеја, но Билбо, разлутен, се придружува безразлика на тоа што е против себеси.
Групата патува во дивината, каде што Гандалф ја спасува дружината од троловите, кои се настроени да ги јадат џуџињата и тоа ги води до Ривендел, каде што Елронд открива повеќе тајни од мапата, вклучувајќи ја и тајната врата која води до пештерите на планината. Поминувајќи преку Магловити планини, тие се заробени од гоблините и се одведени во подземјето. Иако Гандалф ги спасува, Билбо се разделува од другите додека тие бегаат од гоблините. Изгубен во гоблинските тунели, тој наидува на мистериозен прстен, а потоа се сретнува и со Голум, кој го за фаќа со играта на загатки. Како награда за решавање на сите загатки Голум ќе му го покаже патот кој води надвор од тунелите, но ако Билбо не успее, ќе го изгуби животот. Со помош на прстенот, со кој се станува невидлив, Билбо успева да избега и им се вклучува на џуџињата, подобрувајќи ја неговиот углед кај џуџињата. Гоблините и Варгс) се во потера по џуџињата но тие се спасени од орлите пред да одмараат во куќата на [[Беорн.
Дружината влегува во црната шума на Милквуд без Гандалф. Во Милквуд, Билбо најпрво ги спасува џуџињата од Џиновските пајаци а потоа од занданите на Вуд-џуџињата,помагајќи на дружината да избега преку водата во буриња. Наближувајќи сè до Осамената планина, патниците се добредојдени во градот на езерото од страна на жителите, кои се надеваат ќе ги исполнат ветувањата за исполнувањето на смртта на Смог. Експедицијата се движи до Осамената планина и тие ја наоѓаат тајната вратач Билбо го набљудува дувлото на Смог, крадејќи голема чаша и научувајќи ја слабоста на Смог. По забележувањето на крадецот, разбеснатиот змеј, заклучува дека градот на езерото му помогнал на натрапникот, тргнува за да го уништи градот. Благороден човек дознава за извештајот од Билбо за ранливоста на Смог, и го известува бранителот на градот. Бард, кој го уништува змејот.
Кога џуџињата завладеаа со планината, Билбо го пронаоѓа Аркенкаменот, кој е наследство од династијата на Торин, и го крија. Шумските џуџиња и жителите на езерото прават опсада на планината и бараат надомест за нивната помош, поправувањето на оштетата на градот на езерото, и побарувачките за старите заложби. Торин одбива, и, имајќи ја поддршката од неговите роднини од северните планини, ја зајакнува својата положба. Билбо му го дава Аркенкаменот на кралот Елвен така што тој би бил приморан да ја одложи војната, но Торин е бескомпромисен. Тој го изневерува Билбо, и битката се чини неизбежна.
Гандалф повторно се појавува за да ги предупреди сите од приближувањето на армија од гоблини и варгови. Џуџињата и луѓето се здружуваат, но само со пристигнување на орлите и Беорн тие би ја победиле главната битка на Петте армии. Торин е смрттно ранет и се помирува со Билбо пред да умре. Билбо прифаќа само дел од неговото богатство, без потреба од повеќе, но сепак се враќа како многу богат хобит.
Позадина
Во раните 30-ти години, Толкин стремеше кон академска кариера на Оксфорд. Неколку од неговите поеми кои беа објавени во магазините како помали колекции, вклучувајќи ги и “Goblin Feet” и “The cat and the Fiddle: A Nursery Rhyme Undone and its Scandalous Secret Unlocked” .Неговото дело “letters from Father Christmas” исто така е дел од неговите креативни трудови. Делото е илустритран ракопис кој вклучува завоени гоблини и гноми.
Во 1995 година испратил писмо до В.Х. Ауден, Толкин тогаш започнал да работи на неговото дело “The Hobbit” во раните 30-ти години. Тој пронашол празна страна и оддеднаш инспириран, ги напишал зборовите “In a hole in the ground there lived a hobbit”. До крајот на 1932 тој ја завршил и приказната и го позајмил ракописот на неколку негови пријатели, вклучувајќи го и Ц. С. Луис и студентот на Толкин, Елејн Грифитс.
Влијаниа
Едно од најголемите влијаниа врз Толкен беше 19 век на уметност и занаети на Вилијам Морис. Толкин сакаше да ја имитира прозата и поезијата на Морис, следејќи го општиот стил и пристап на работа. Пустелијата на Смог ги опишува змејовите како штета на околината, е забележано како мотив позајмен од Морис. Толкин, исто така, пишува под импресија од историскиот роман на Самуел Радерфорд Крокет историскот роман “Црниот Даглас” и се базираше на некромантот-Саурон-со својата негативност, Жил де Рез. Инцитеднтите во "Хобитот" и "Господарот на прстените" се слични во својот состав и стил на новелата, и нивниот целокупен стил и метафорика биле претпоставени како влијание врз Толкен.
Портретите на гоблините во "Хобитот" имаа особено влијание од Принцезата и гоблинот  од Џорџ Мекдоналд. Сепак, Мекдоналд му влијаеше на Толкен подлабоко од само создавањето на поединечните ликови и епзоди; неговите дела му помогнаа на Толкен во формирањето на целосното негово размислување во рамките на  неговата христијанска вера.
Делата на Толкен спојуваат повеќе влијание од Нордиска митологија, одразувајќи ја неговата страст за оние приказни и неговата академска кариера во Германската филологија. "Хобитот" не е исклучок од ова; трудот покажува влијание од северната европска литература, митови, како и јазици и најсилното влијание од  Нордиска митологија, особено од "Еда поезијата" и "Еда прозата". Примерите ги вклучуваат имињата на некои ликови, како што се Фили, Кили, Оин, Глоин, Бифуф, Бофур, Бомбур, Дори, Нори, Двалин, Балин, Даин, Наин, Торин Оакеншилд и Гандалф (кои призлегуваат од старите Нордски имиња). Но, додека нивните имиња се стариот Норс,ликовите на џуџињата се земени од бајките, како "Снежана" и "Снежана и Роуз-црвената" како збирки од Браќа Грим. Последната од овие приказни исто така има влијание врз карактерот на Беорн.
Издание
George Allen & Unwin Ltd од Лондон каде првото издание од "Хобит" било објавено на 21 Септември 1937 со тираж од 1500 примероци коишто биле продадени до Декември бидејќи на воодушевачката критика. Првото печатење било илустрирано во црно белоод Толкин кој ја дизајнирал Сивата јакна. Houghton Mifflin на Бостон и Њујорк го наместува видот на американското издание кое е објавено во почетокот на 1938 година каде четири од илустрациите би бие во нежни бои. Allen & Unwin одлучиле да се приклучат во илустрациите во боја на нивното второ печатењеобјавено во крајот на 1937 година. И покрај популарноста на книгата проблемите со рационализација на хартијата во воени услови кои траеле сè до 1949 година предизвикале Allen & Unwin изданието на книгата да биде недостапно во овој период. Наредните изданија на англиски јазик биле издадени во 1951,1966, 1978 и 1995 година. Романот е препечатен од страна на многу издавачи и преведен на повеќе од 40 јазици со повеќе од една верзија за некои јазици.
Ленокс-Гастоов синдром
Ленокс-Гастоов синдром (Lennox-Gastaut syndrome, LGS) — комплексна, ретка и тешка епилепсија во детството. Се одликува со повеќе и истовремени типови напади, когнитивна дисфункција и бавни шилести бранови на електроенцефалограм (ЕЕГ). Обично, таа се појавува кај деца на возраст од 3-5 години и може да опстојува во зрелоста. Тоа е поврзано со неколку генски мутации, перинатална навреда, вродени инфекции, мозочни тумори / малформации и генетски нарушувања како што се туберозна, склероза и Западен синдром. Прогнозата за LGS е со 5% смртност во детството и постојани напади во зрелоста (80% -90%).
LGS беше именуван од невролози Вилијам Г. Ленокс (Бостон, САД) и Анри Гасто (Марсеј, Франција), кои самостојно ја опишаа состојбата. Меѓународниот ден на свеста за LGS е на 1 ноември.
Знаци и симптоми
Симптомите варираат и напредуваат со возраста. Симптомите се одликуваат со тријада на напади, когнитивна дисфункција и наоди на EEG. Тријадата може да не се појави целосно до 1-2 години по првата појава. Симптомите на синдромот се повеќе видови на напади, имунитет кон лекови и терапии, ментална ретардација или регресија и абнормално ЕЕГ. Некои од познатите причини вклучуваат повреди на мозокот за време на бременоста (вклучително гушење, мала тежина при раѓање и предвремено раѓање), тешки инфекции на мозокот (вклучувајќи енцефалитис, менингитис и рубеола), малформации во развојот на мозокот или историја на инфантилни грчеви. Во 30-35% од случаите не може да се дојде до точната причина. Повеќето деца обично се развиваат нормално кога првпат ќе бидат дијагностицирани со Ленокс-Гастоовиот синдром, но после тоа тие почнуваат да ги губат своите способности за различни вештини, понекогаш драматично, со неконтролирани напади. Малите деца може да покажат нарушувања во однесувањето, нарушувања на личноста, нестабилност на расположението и бавен психомоторен развој. Нарушувањата во однесувањето може да вклучуваат лоши социјални вештини и однесувања кои бараат внимание. Истите може да бидат предизвикани од ефекти на лекови, тешкотии во толкувањето на информации или електрични нарушувања во мозокот. Некои деца имаат тенденција да развиваат статус епилептикус. Оваа состојба бара медицинска интервенција. Како што растат кај децата со овој синдром, се менува карактерот на нападот. Во повеќето случаи, подоцна се јавуваат едноставни парцијални и сложени парцијални напади и секундарни генерализирани напади. Неконтролираните напади може да бидат помал проблем, бидејќи децата растат, но нарушеното интелектуално функционирање и проблемите во однесувањето опстојуваат. Постарите деца со искуство во може да имаат епизоди на психоза, при која има израз на агресија, проблеми со карактерот и раздразливост. Когнитивните проблеми вклучуваат бавно време на реакција и обработка на информации. Главните одлики на менталниот пад се манифестираат како апатија, нарушувања во меморијата, нарушена брзина на моторичките вештини.
Децата од училиштата може да бидат сместени во посебна паралелка или посебна настава. Родителите и старателите можеби ќе треба да размислат за идните опции за своето дете, вклучително старателство, привремен одмор и некој вид установа или специјална програма. Прогнозата може многу да варира од личност до личност. Целосното закрепнување, со исчезнуваање на нападите и нормален раст и развој, е многу невообичаено за дете со овој синдром. Иако нема лек, постојат голем број на опции за третман, вклучувајќи кетогена диета, терапија за стимулација на вагусниот нерв, операција и антиепилептични лекови (лекови кои се користат за да се спречат напади).
Појава
Врвната возраст на појава на напади е обично помеѓу 3 и 5 години. Главните симптоми се напади кои се чести - кои се случуваат секојдневно - и тешко се лекуваат со лекови за антисеизури. Според проценките, 30% од пациентите со инфантилни грчеви (синдром на Западот) напредуваат на LGS.
Појавите се најчесто тонични напади. Тие се појавуваат најчесто за време на non-REM спиењето (90%). Појавите првично траат само неколку секунди и се активираат во спиење. Презентацијата може да биде суптилна. Тие честопати се јавуваат како тонично отворање на очните капаци со некои промени во дишењето заедно со пупиларна дилатација, уринарна инконтиненција, зголемено отчукување на срцето и може да дојде до испирање.
Неконвулзивен статус епилептикус се јавува кај околу 50% од пациентите. Заплена може да предизвика ненадејно паѓање, што честопати доведува до повреда. Овие „напади со капка“ се обично првата манифестација на LGS. Нападите се одликуваат со единечна, генерализирана моноклонска необичност што му претходи на тоник контракција на осните мускули.
Наодите за EEG
Наодите што силно сугерираат дека LGS вклучуваат постојан бавен блесок-бран (<3 херци [Hz]) на буден EEG. Комплексите обично се состојат од шик (времетраење <70 милисекунди) или остар бран (70-200 милисекунди), проследен прво со позитивен длабок коритото, потоа негативен бран (350-400 милисекунди). На секој бран не му претходи шила. Пукнатините се зголемуваат и намалуваат без јасен почеток и неутрализирање. Може да се појават слаби шилести бранови за време на заплена или помеѓу напади, или може да се појават во отсуство на какви било набудувани клинички промени што помага да се направи разлика на моделот од проширени испуштања на шилести бранови од 3 Hz.
Окуларна абнормалност
Онојните абнормалности влијаат на околу 90% од децата. Тие можат да се претстават како рефрактивна грешка, страбизам, кортикално оштетување на видот и предвремено ретинопатија.
Причини
Патофизиологијата на болеста е претежно непозната, но некои докази подразбираат кортикална хиперекцитабилност што се јавува во критичните периоди на развој на мозокот.
Постојат два вида на LGS: идиопатски и секундарни. Причината за идиопатскиот поттип не е позната. Секундарниот LGS се јавува кога е идентификувана основната патологија. Најчестиот вид на LGS (70-78%) е секундарна. Овие пациенти имаат тенденција да имаат полоша прогноза од оние со идиопатски LGS. Во една третина од случаите не може да се најде причина.
Повреда на мозокот
Ленокс-Гастоовиот синдром најчесто се јавува секундарно на оштетување на мозокот. Оштетување на мозокот може да се случи од перинатална навреда, енцефалитис, менингитис, тумор и малаформација на мозокот.
Генетски мутации
Нарушувања како што се туберозна склероза и наследен недостаток на редуктаза на метилен тетрахидрофолат. Некои од овие случаи што некогаш се сметало дека се од непозната причина може да имаат дефинитивна етиологија со модерно генетско тестирање.
Напредокот во секвенционирањето на геномите и егзумот открива дека некои лица дијагностицирани со Ленокс-Гастоов синдром имаат де нови мутации во најразлични гени, вклучително и CHD2, GABRB3, ALG13 и SCN2A. Студискиот конзорциум Epi4K (2013) забележал де ново мутации во најмалку 15% од група на студии од 165 пациенти со ЛЛС и инфантилни грчеви со употреба на целата егзомична секвенца. Една студија за 2013 година откри висока честота на ретка варијација на копирање на број (ЦНВ) кај возрасни пациенти со епилепсија слична на LGS или LGS.
Мутациите во генот IQSEC2 се поврзани со овој синдром. Овој ген се наоѓа на кратката рака на X-хромозомот (Xp11.22).