cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прекрасна ќерка на љубовта
Либрето
ВОЈВОДАТА: И биди послушен, не ме кревајте толку многу. Сета мудрост се затвори во радост и љубов. (Ја фаќа за рака.) Прекрасната бела рака!
МАДАЛЕНА: Се шегувате, господине. ВОЈВОДОТ: Не, не. МАДАЛЕНА: Грда сум. ВОЈВОЈКА: Прегрни ме. ГИЛДА (за себе): Нефер! МАДАЛЕНА: Пијаница! ВОЈВОДАТА: За запалената љубов.
МАДАЛЕНА: Господине рамнодушен, дали сакаш да се забавуваш?
ВОЈВОЈКА: Не, не, сакам да се омажам за тебе...
ВОЈВОДАта: Прекрасна ќерка на љубовта, Јас сум роб на твоите шармови; со само една изрека дека можеш утеши ги моите болки. Дојдете и почувствувајте честото палпитација на моето срце.
ГИЛДА: Ах, така слушнав озлогласениот разговор за љубовта! Несреќно изневерено срце, не пукај од мака.
РИГОЛЕТО: Замолчи, плачењето не вреди, Тој лажеше, сигурна си. Замолчи, и мојот лек ќе биде одмаздата на брзањето. Подготвена, ќе биде фатално Знам да го удрам!
Битка за Шабац
Битката за Шабац се случила од 22 до 24 септември 1941 година меѓу четнички - партизански сили и Германците за време на востанието во Србија за време на Втората светска војна. Командант на операцијата за напад на Германците во Шабац бил артилерискиот капетан од прва класа, Драгослав Рачиќ, кој имал на располагање околу 2.750 борци, од кои 2.500 четници и 250 партизани предводени од Небојша Јерковиќ. Германците се бранеле со околу 1.000 војници кои биле добро утврдени во градот. Востаничките сили го опколиле Шабац и се обиделе да го заземат центарот на градот за време на неколку напади и да ја освојат мелницата „Единство“, која била најсилната германска тврдина. Германците добро се бранеле за време на борбите, испробале неколку неуспешни пробиви од обрачот, успеале да ги одбранат приодите кон мостот, со што се избегнало целосното опколување од страна на востаниците, мостот на Сава бил од голема важност за Германците, бидејќи тие очекувале засилување и помош од 342-та дивизија. На 24 септември 1941 година напладне, 342-та германска пешадиска дивизија, придружувана од усташите, го преминале мостот над Сава и го скршиле бунтовничкиот обрач, кој потоа започнале да се повлекуваат кон планината Цер. По битката за Шабац, Германците извршиле воено злосторство против српското цивилно население како одмазда за загубите што им ги нанеле бунтовниците, стрелајќи околу 2.100 граѓани на Шабац и Мачва. Со нападот на 342. германска пешадиска дивизија во битките за Шабац означува почеток на големата германска офанзива на востаничката територија.
Позадина
На почетокот на востанието, востаниците ги оневозможиле и ги затвориле главните патишта што воделе од Шабац и Ваљево кон внатрешноста на Подриње, по што започнале со офанзива. Четниците тогаш ги нападнале Германците во помалите градови, ослободувајќи ја Лозница na 31 август 1941 година година, потоа рудникот Зајача и Завлака, Бања Ковиљача, Крупањ, Богатиќ и Мачванска Митровица. Во средината на септември 1941 година, сите Подриње и Мачва биле ослободени од Германците, освен градот Шабац (18 000 жители). Кога била донесена одлуката за напад врз Германците во Шабац, четниците веќе биле под опсада на Германците во Ваљево. Во текот на месеците август и септември, Германците биле во одбрана и против српските востаници, но дури и пред нападот на четниците врз нивните сили во Шабац, тие планирале голема офанзива на востаничката територија со цел да ја вратат контролата над Србија.
Востанички сили пред битката
Четничкиот одред Цер имал околу 2.500 борци, под команда на капетанот од прва класа Драгослав Рачиќ. Составот на Церскиот четнички одред ги опфаќал 1-от баталјон, под команда на капетанот од прв ред Миливој Ковачевиќ, 2-от баталјон, под команда на капетанот од прва класа, Милорад Чупиќ, 3-от баталјон, под команда на капетанот од прва класа, Станимир Васиќ, 4-от баталјон, под команда на Милутин Миловиќ, Командата за напади (Одред на смртта), под команда на резервниот поднаредник Милан Пучиќ, митралеска чета под команда на поручникот Бора Теодоровиќ. Четниците имале и батерија од хаубици со калибар 100. Мачванскиот партизански одред имал околу 250 борци, под команда на Небојша Јерковиќ.
Германските сили пред битката
Германците имале околу 1.000 војници во Шабац, кои биле утврдени во фабриката Зорка, мелницата Единство и имале поставено неколку митралески гнезда на главната раскрсница и на самиот пристап кон градот. Германците кои биле во градот во секој момент очекувале засилување од сопствените и хрватските сили од правецот на Срем. Генералот Франц Беме ја издал наредбата на 21 септември 1941 година на  342. германската пешадиска дивизија заедно со хрватските сили да им дојде на помош од Срем.
Битка
Командантот Драгослав Рачиќ одржал конференција со своите офицери на 19 септември 1941 година во селото Маова, каде било договорено да се прегрупираат силите и да го нападнат Шабац. Водачот на партизаните Небојша Јерковиќ присуствувал на состанокот во Маова и решил своите сили (250 борци) да ги стави под команда на Драгослав Рачиќ. На таа конференција било договорен почетокот на нападот врз Шабац за 22 септември 1941 година, во 23 часот. Нападот врз Шабац започнал кога бил даден сигнал со испукување на топовска граната од Бежино Брдо, под селото Јеремовац, на 22 септември 1941 година, еден час пред полноќ. Започнал општ напад врз градот, затворајќи ги сите приоди кон градот.
Првиот баталјон под команда на капетанот Миливоје Ковачевиќ го засадил десното крило од градот сè до реката Сава, ја срушил железничката пруга Рума - Шабац, и напредувал кон градот и заземал позиции на линијата Електричната централа - Донјосорско училиште, нивните делови биле под силен напад во центарот на градот, но Германците со силна акција брзо ги отсекле од нивното главно тело. Сепак, четниците ја окупирале фабриката Зорка, која била добро утврдена, и им нанеле загуби и заробиле 10 Германци. Вториот баталјон, под команда на капетанот Чупиќ, го нападнал градот во линија потпрена на десната страна од 1-от баталјон, а од лево на 3-от баталјон. Командантот на 3-от баталјон, капетан Васиќ, извршил напад потпирајќи се надесно од 2-от, и од лево кон 4-от. Командантот на 4-от баталјон, потполковник Миловиќ, бил потпрен на 3-от баталјон со десното крило, а Мачванскиот партизански одред од левата страна. Четата за напади (вод на смртта) под команда на наредникот Пушиќ ги нападнале германските бункери, фрлајќи бомби и шишиња со бензин. Поради лошата координација меѓу четниците и партизаните, 4-от баталјон и Мачванскиот партизански одред, затворањето на пристапот до мостот на Сава не успеал, Германците го бранеле потегот поради очекуваното засилување од правец на Срем. Четниците започнале нов напад врз градот на 23 септември, пропаднал четничкиот напад врз најсилното германско утврдување, мелницата Единство, која Германците жестоко ја бранеле.
Во текот на 23 септември, германските сили во градот добиле поддршка од воздухопловните сили, кои ги бомбардирале четничките позиции и артилеријата што дејствувала од правецот на Срем. Командантот Рачиќ наредил општ демонстративен напад од сите баталјони, за деловите од одредот што продреле во градот да бидат навремено евакуирани. Ноќта на 23 и 24 септември, партизаните ги повлекле своите сили од фронтот и се упатиле кон длабочините на слободната територија во правец на реката Јадар, и понатаму кон регионот на Ужице. Пред зората на 24 септември, сè повеќе било загрозувано левото крило на 4-от баталјон, кое било нападнато од германските сили. Во три часот попладне, 342. дивизија ја поминала реката Сава, засилена со хрватски усташи и поради нападот на авијацијата и артилеријата ја пробиле опсадата. Командантот Рачиќ издал наредба да се повлече од градот во правец на планината Цер, четничките сили се повлекле за време на борбата и зазеле одбранбени позиции на падините на Цер.
Германската одмазда и последиците
Германска казнена експедиција извршила воено злосторство врз српското цивилно население, поради загубите што ги претрпеле од четничко-партизанските сили. На почетокот на октомври 1941 година, 2.100 граѓани на Шабац и Мачва биле стрелани. Одмаздите против цивилното население предизвикани од бунтот во Србија, а особено масакрите во Шабац, Крагуевац и Краљево, предизвикале дефинитивна поделба и крај на партизанско-четничката соработка, како и почеток на нивниот конфликт. Четниците сметале дека продолжувањето на офанзивните операции против окупаторите ќе биде погубно, додека стратегијата на партизаните била продолжување на овој начин на војување.
Интересни факти
Битката била прикажана во филмот „Партизани“ и во истоимената серија во втората епизода.
IC 162
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 162 се споменува и како ESO 425-7, MCG -5-15-4, IRAS 06033-2751.
Откривање
Објектот е откриен на 1 декември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 162 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 162 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 5 м 17,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -27° 51' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 107°.
Други поделби
Проучување на IC 162 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18388.Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 316.
Ивањица
Сместена во долината на реката Моравица, Ивањица има претежно ридско-планински терен. Опкружена е со планинските венци Голија, Јавор, Мучањ, Чемерно и Радочело. Општината има големи насади со компири и малини во кои се вработени многу локални жители. Позната е и по културниот настан Нушиќијада и како родно место на четничкиот водач од Втората светска војна, Дража Михаиловиќ.
Историја
По Српската револуција која се случила на почетокот на 19 век, и српското ослободување од Отоманската империја, Ивањица добил статус на село во 1833 година, откако принцот на Србија, Милош Обреновиќ ја зазел областа. Во 1836 година, во центарот на градот била изградена православна црква. Ивањица добил статус на град на 16 јуни 1866 година со декрет на принцот Михаило Обреновиќ, со што стана еден од првите градови во регионот.
Со признавањето на независноста на Кнежевството Србија на Берлинскиот конгрес во 1878 година, кралот Милан I го основал Кралството Србија. Во 1918 година, по Првата светска војна е формирано Кралството Југославија. Од 1929 година до почетокот на Втората светска војна Ивањица бил дел од Дринска Бановина. Во август и октомври 1941 година накратко бил заземен и задржан од силите на пеќаначките четници командувани од Божидар Ќосовиќ.
Со крајот на Втората светска војна, Ивањица бил дел од Ужичката област. Во тоа време, Ивањица бил административен центар на таканаречената Моравичка жупанија. Тоа се променило во 1963 година по усвојувањето на југословенскиот устав од 1963 година, кога окрузите биле заменети со региони и општини, со што се создаде општина Ивањица, како дел од Ужичкиот округ. Од основањето, населението на Ивањица претежно живеело во руралните области, со само 1.532 (4,04%) кои живееле во градот, од 1948 година. Тоа почна да се менува со периодот на индустријализација што ја погодил Ивањица во текот на 1960-тите. Тоа предизвика руралното население да се пресели во урбаните средини на општината. До 1990-тите, урбаното население сочинувало до 31% од вкупното население на општината.
По Владата на Србија Влегување во сила од 29 јануари 1992 година, Ивањица станала дел од Окружниот Блискиот Банат, со административен центар во Чачак, со што станува се повеќе поврзани со регионот. Во 2003 година, споменикот на Дража Михаиловиќ, поранешен лидер на четниците, роден во Ивањица, беше поставен во центарот на градот на неговата 110-годишнина од раѓање.
Денес, Ивањица е модерен мал град и општина со околу 32.000 жители. Тој е стопански, културен, административен и здравствен центар на општината. Нејзината економија и развој се засноваат на земјоделството, дрвната индустрија и туризмот.
Географија
Ивањица се наоѓа на југозападниот дел на Србија, на брегот на реката Моравица. Опкружен е со планинските венци Голија, Јавор, Мучањ, Чемерно и Радочело и е во долина. Највисоката кота на Ивањица е 1833 m, на врвот Јанков Камен. Планините во оваа област припаѓаат на Динарскиот венец. Локалната средина опфаќа шуми и чистини, пасишта, извори и реки, диви плодови, „лековити“ билки и разновиден дивеч.
Речниот систем на општината и нејзиното соседство го сочинуваат јасни брзотечни планински реки: Моравица, Студеница и Ношница кои заедно со нивните притоки се спуштаат по планините Моравица. Постојат и две мали езера: Небеска Суза и Тичарско Езеро.
Клима
Ивањица има умереноконтинентална клима (Кепенова класификација на климата: Dfb), која е многу блиску до океанска клима (Кепеновска класификација на климата: Cfb).
Демографија
Според последниот официјален попис направен во 2011 година, општината Ивањица имала 31.963 жители. Околу 36,7% од населението на општината живее во градот Ивањица. Густината на населението на општината е 29,3 жители на километар квадратен. Постои тренд на намалување на населението од 1960-тите. Причините за овој тренд се лошите економски услови во Србија, негативната стапка на природен прираст и поголемиот дел од постарото население. Депопулацијата е типична за селата поради миграциите во урбани и други области. Општина Ивањица има 10.388 домаќинства со 3.03 членови во просек, додека бројот на домови е 13.469.
Верската структура во општината Ивањица е претежно српска православна (31.541), со малцинства како атеисти (26), католици (22), муслимани (15) и други. Најголем дел од населението зборува српски јазик (31.658).
Составот на населението по пол и просечна возраст:
Со средно образование се вкупно 11.595 граѓани (36,3%), а со вишо образование 2.167 граѓани (6,8%). Од оние со вишо образование, 1.182 (3,7%) се со високо образование.
Етнички состав
Најголем дел од населението на Ивањица е од српска националност (98,6%). Етничкиот состав на општината:
Споменици на културата
На просторот на Старата чаршија има неколку споменици на културата:
Културни институции и настани
Главните културни институции во областа ги вклучуваат Центарот за култура Ивањица и библиотеката Светислав Вуловиќ.
Некои од културните настани се: Панаѓур на ловци и лов на волци, Парада на народното творештво - звуците на Голија, Мото средби во Ивањица, Натпревар за најубава љубовна песна, Да беше секогаш, Парада на рецитатори и други.
Во 2010 година, културната манифестација Нушијада беше обновена по иницијатива на граѓанската организација „КудеС“ од Ивањица.
Туризам
Почетоците на развојот на туризмот во општина Ивањица се поврзани со 1930-тите кога Ивањица бил прогласена за бања и климатско место.
Туристите кои ја посетуваат општината Ивањица се привлечени од нејзините природни и културни ресурси, историја и традиција, идентитетот на бројните локации и срдечноста на домаќините на Ивањица. Ивањица има голем број туристички локации, вклучително и оние кои поддржуваат спорт, лов и риболов, екскурзии, конгресни, фестивалски и настани туризам. Оваа општина беше прогласена за прва воздушна бања во Србија во јануари 2000 година, додека планината Голија е биосферен резерват под заштита на УНЕСКО. Општината располага со околу 1000 легла во класифицирани објекти и околу 200 легла во селските домаќинства, во градот и во приградските населби.
Во 1978 година е отворен Заводот за специјализирана рехабилитација и работи како државна институција која има и медицински и туристички карактер. Нејзината основна дејност е медицинска рехабилитација и обезбедување услуги базирани на рекреативен медицински туризам. Воздушната бања на Ивањица се простира на 2.165 хектари, а 7 хектари се на Заводот за специјализирана рехабилитација.
Ивањица има и неколку транспортни врски до манастирите на Српската православна црква во Придворица (25 км), Ковиље (28 км) и Студеница (41 км).
Економија и инфраструктура
Општина Ивањица е со вкупна површина од 1090 km², има 49,54% под шуми, 47% обработливо земјиште и само 3,40% необработливо земјиште. Економијата на општина Ивањица ја карактеризираат преработувачката индустрија, преработката на граѓа, производството на текстилни производи и производството на малини, капини и компири.
Заклучно со 2012 година, Ивањица има вкупно 7.728 регистрирани земјоделски субјекти (земјоделски стопанства). Со 1.800 хектари насади на малини (од 2017 година), заедно со соседната општина Ариље, Ивањица е најголемиот производител на малини во Србија. Со 1.000 хектари, насадите на компир се втора најкултивирана култура во Ивањица.
Во текот на 1960-тите биле отворени многу големи текстилни претпријатија во Ивањица, но нивното производство било сериозно погодено за време на санкциите на Западот врз СР Југославија во 1990-тите.
Во 1988 година, Ивањица имала 11.300 вработени лица (на 37.887 жители), од кои 7.100 биле вработени во преработувачката индустрија и рударскиот сектор. Во 2017 година имало 7.471 вработени лица (на 31.963 жители), од кои 2.991 биле вработени во секторите преработувачка индустрија и рударството.
Ивањица спаѓа во групата на економски неразвиени делови на Србија, со ниво на БДП во опсег од 60% до 80% од националниот просек. Покриеноста на увозот со извоз е 92%. Во општина Ивањица има 362 активни претпријатија. Малите претпријатија сочинуваат 95% од вкупниот број претпријатија.
Следната табела дава преглед на вкупниот број на регистрирани лица вработени во правните лица по нивната основна дејност (од 2019 година):
Инфраструктура
Општината Ивањица има 84,47 километри државни патишта од класа I, најмногу во областа Моравица, најмногу поради нејзината големина. Има и 134,3 километри државен пат од класа II и 170 километри локални патишта.
Ивањица лежи на државниот пат 21 (М 21) кој се вкрстува со државниот пат 23 (автопат Златибор) во Пожега. Подоцна, Државниот пат 23 се вкрстува со Државниот пат 22 (автопат Ибар) во Чачак, кој е главната и најбрза патна врска со главниот град Белград.
Спорт
Во општина Ивањица има 28 спортски клубови. Доминантни спортови се фудбалот, кошарката, одбојката, стрелаштвото и зимските спортови. Според резултатите, најуспешен спортски клуб е фудбалскиот клуб ФК Јавор Ивањица, кој е основан во 1912 година. Во 2012 година овој фудбалски клуб прославуваше стогодишнина од основањето на клубот. Овој клуб во последните неколку години беше континуиран член на Првата лига. Други популарни спортски клубови се одбојкарскиот клуб ОК Путеви и кошаркарскиот клуб КК Ивањица, кои играат во пониските, регионални лиги на западна Србија.
На територијата на општина Ивањица има 6 фудбалски игралишта, 2 затворени базени, 2 надворешни базени, 3 спортски сали, еден полигон за воздушна пушка, 29 терени на отворено за рекреација, една атлетска патека, една шаховска сала и 2 спортски сали.
HD 180756
HD 180756 (BD + 49 2968, SAO 48247, HR 48247) — ѕвезда со привидна величина од 6,27, со местоположба со ректасцензија 19:12:42.8 и деклинација +50°04′15″.
Автомобилски регистарски таблички во Монако
Регистарските тбалички од Монако по димензии се мали, помали дури и од американските таблички. Карактерите се 4 броеви и/или букви. Карактерите се обоени сино на бела позадина. Од левата страна го содржи грбот на Монако и годината на издавање на табличката. Сите таблички кои започнуваат со 0000 припаѓаат на семејството на владетелот на Монако. На дното од табличката е напишано Principauté de Monaco.
Тихомир Крцковски
Тихомир Михајлов Крцкоски (, -, ) — македонски специјалист по општа хирургија и супспецијалистваскуларен хирург, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје од 1999 година. Медицинскиот факултет и специјализацијата ги завршил во Скопје, а супспецијализацијата во Белград и Лион. Докторирал во 1990 година. Бил директор на Тораковаскуларната клиника од 2000 до 2002 година, а потоа и на ЈЗУ „Универзитетски клинички центар“ - Скопје (од 2002 до 2005). Починал ненадејно на 3 февруари 2012 година во Скопје.
Библиографија
Објавил над 90 научно-стручни трудови.
Државна комисија за спречување на корупцијата
Државната комисија за спречување на корупцијата е независно тело чија цел е репресија на корупцијата и судирот на интереси.
Вестергелерзен
Вестергелерзен (Westergellersen) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Вестергелерзен се наоѓа помеѓу природните паркови Линебуршко Поле и Елбхеен-Вендланд.
Сабоње
Сабоње (словенечки: Sabonje) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
NGC 6736
NGC 6736 — елиптична галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6736 се споменува и како ESO 104-37, AM 1902-653.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6736 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6736 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 6736 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62792. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 456; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9078. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Црква „Св. Стефан“ - Бер
Свети Стефан (Άγιος Στέφανος) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Јован Милостив“.
Црквата е подигната во XVI век. Во XVIII век е целосно преизградена во трикорабна базилика. Во западниот дел е вклучен дел од стар храм, веројатно од ранохристијанско време.
Мека научна фантастика
Мека научна фантастика (soft science fiction) е поджанр на научната фантастика (НФ) во која заплетите и темите повеќе се фокусирани на развојот на ликовите и нивните односи и чувства, отколку на деталите на технологијата или законите на физиката.
Кај меката научна фантастика често се обработуваат мотиви кои немаат научна подлога или современата наука ги смета за тешко остварливи, како телепатијата. Покрај тоа, за разлика од тврдата научна фантастика, кај меката предност имаат општествените науки –  филозофијата,  психологијата,  политикологијата,  антропологијата и  социологијата.
Подемот на овој жанр е делумно поврзан со шеесеттите и седумдесеттите години на дваесеттиот век.
Терминот понекогаш се користи во пежоративна форма, кога се имплицира дека дадено научно-фантастично дело не е доволно ригорозно во примената на научните сознанија или дека не е „вистинска“ НФ. Наспроти тоа, љубителите на меката НФ понекогаш тврдат дека нивните омилени дела имаат поиздржани прикази на општества, подлабока обработка на ликови и подобро развиени заплети.
Автори на мека НФ
Најпознати автори на мека научна фантастика се:
Максим Монфор
Освоил бројни трки, вклучувајќи ја Трката околу Луксембург во 2004, Трката околу Баварија во 2010 и националното хронометарско првенство во 2009. Монфор имал бројни врвни постигнувања на големите трки, вклучувајќи го и 6. место на Вуелта а Еспања 2011 и 16. место на Тур де Франс 2012. Завршил на 14. место на Тур де Франс 2013, со што го постигнал својот најдобар пласман на Тур.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Црквиште (Галиште)
Црквиште  — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Галиште.
Во реонот на наоѓалиштето Карарица, на околу 2 км од утоката на Галишка Река во Црна Река  има грамади од кршен камен и фрагменти од керамички садови и питоси.
Список на државни водачи во 1676 година
Ова е список на државни водачи во 676 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Широкоопашест поморник
Таксономија
Неговите односи не се целосно решени; нејзината митохондријална ДНК е најслична на големиот поморник, но според морфологијата и поведението, таа е поблиску до помалите поморници (како краткоопашестиот). Најверојатно објаснување е опсежната хибридизација помеѓу големите и еден вид помали поморници, што резултираше со хибридна популација која на крајот еволуираше во посебен вид, широкоопашест поморник; или алтернативно помеѓу помаринот и видот на сквата на јужната полутопка, при што големиот поморник е хибридното потомство, кое можеби се појавило неодамна во 15 век. Судејќи според одликите на скелетот и поведението, првото изгледа поверојатно, бидејќи широкоопашестиот поморник споделува неколку сличности со поморникот „Катаракта“, додека големиот поморник не изгледа многу поразлично од нејзините роднини на јужната полутопка.
Разликата помеѓу широкоопашестиот и големиот поморник е една од најмалите меѓу кои било два вида 'рбетници кои се досега анализирани, што е помала од варијацијата пронајдена помеѓу различни единки од широко распространети видови. Очигледната способност за хибридизација доведе до укинување на одвоениот род Catharacta за јужната полутопка и големите поморници.
Опис
Овој вид се движи од 46 до 67 см во должина, 110 до 138 см во распон на крилата и 540 до 920 грама во тежина. Горната граница на должината ја опфаќа издолжената опашка на возрасните приплодни, која е околу 10 cm во должина. Идентификацијата на овој поморник е комплицирана поради неговите сличности со краткоопашестиот поморник и постоењето на три морфи. Широкоопашестите поморници се поголеми од обичните галеби. Тие се многу пообемни, со пошироки крилја и помалку личат на сокол од краткоопашестиот поморник, но го покажуваат истиот широк опсег на варијации на пердувите. Летот е поизмерен од оној на помалите видови. Има многу груби повици за брборење и други што звучат како што-сис.
Светломорфните возрасни широкоопашести поморници имаат кафеав грб, главно бели долни делови и темни основни пердуви на крилата со бел „блесок“. Главата и вратот се жолтеникаво-бели со црна капа. Темноморфните возрасни се темно кафеави, а средноморфните птици се темни со нешто побледи долните делови, главата и вратот. Сите морфи имаат бел блиц на крилата, кој се појавува како дијагностички двоен блиц на долниот дел. При размножување на возрасни од сите морфи, двата централни пердуви на опашката се многу подолги од другите, во облик на лажица и извиткани од хоризонталата. Малолетниците се уште попроблематично да се идентификуваат и тешко се одвојуваат од краткоопашестиот поморник на растојание само на перја.
Хранење
Оваа птица се храни со риби, мрши, остатоци, помали птици до големина на обичен галеб и глодачи, особено леминзи. Ги ограбува галебите, галебите, па дури и галетите од нивниот улов. Како и повеќето други видови поморници, го продолжува ова пиратско поведение во текот на целата година, покажувајќи голема агилност додека ги малтретира своите жртви. Познато е дека само Големиот црн галеб, белоопашестиот орел и златниот орел земаат возрасни, здрави поморници.
NGC 333
NGC 333 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 22 октомври 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 333 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 333 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 58 м 49 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 7° 6' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 333 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3511. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 172; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5848. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 906.
Надворешни врски
NGC 333A
Russula firmula
Russula firmula е вид на габа пронајдена во Европа и делови од Азија, која има тапа кафена шапка, со различна боја од сива до светло виолетова. Тaa е еднa од околу 750 видови од родот Гулапка, кој е распространет низ целиот свет.
Има шапка со многу променлива боја, има многу лут вкус и има најтемна спори во прав од сите европски видови Гулапка. Типичен е неговиот овошен мирис, кој потсетува на мелени листови од здравец. Често е тешко да се разликува од тесно сродни видови. Покрај тоа, видот различно се толкува од различни автори.
Пајаковидни
Arachnida е класа на членконоги која ги вклучува пајаковидните животни: скорпии, пајаци, сенокосци, дерматофагоиди и крлежи, како и некои други осумножни копнени без‘рбетници. Фосилните податоци укажуваат на тоа дека арахнидите биле меѓу првите животни кои живееле на копното, најверојатно во девонскиот период, пред околу 400 милиони години. Познати се околу 60,000 видови, иако многу, особено дерматофагоидите, се малку познати и неопишани. Пајаковидните се наоѓаат во речиси секое живеалиште, но тие се најголеми и најраспространети во топли суви и тропски региони.
Општи одлики
Телото на пајаковидните е поделено на два дела: антериорен (преден) и постериорен (заден) дел. Предниот дел, наречен цефалоторакс, ги содржи сетилните органи, усните делови и парните екстремитети. Првиот пар на екстремитети се хелицерите кои можат да имаат отровни жлезди, додека вториот пар се педипалпите кои можат да служат како клешти, сетилни органи или нозе. Другите парови на екстремитети, обично четири, се користат за движење. Постериорниот дел на телото, абдоменот, ги носи гениталните отвори и други структури. Пајаковидните најчесто дишат со изменети жабри, наречени листести бели дробови. Повеќето пајаковидни се солитарни освен за време на парењето, кога може да се набљудува комплексно однесување. Женките можат да ги чуваат јајцата или младите, кои најчесто се раѓаат живи.
Однесување и значење
Обично арахнидите се грабливци. Тие често ловат или демнат мали животни како инсекти. Храната може делумно или целосно да се распадне од секретираните течности и дури потоа да се вцица. Пајаковидните имаат прости очи и различни структури кои помагаат при фаќањето на пленот, како што се сегментираните, боцкасти опашки на скорпиите и абдоминалните боцки со кои пајаците конструираат елаборирани стапици за инсектите. Дерматофагоидите го сочинуваат најголемиот и најразновиден ред на пајаковидни животни, по што следат пајаците. Некои дерматофагоиди се хранат со растенија, а неколку видови се сериозни земјоделски штетници. Некои се грабливци и често се хранат со други видови дерматофагоиди. Паразитскиот стил на живот е чест меѓу дерматофагоидите специјализирани за паразитирање на влекачите, птиците и цицачите. Крлежите имаат во себе организми кои предизвикуваат сериозни човекови болести, како борелиоза.
Убодите од некои пајаци и бодежите на неколку видови на скорпии се опасно отровни за луѓето (пајакот црна вдовица, кафеавиот пајак пустиник). Но, повеќето пајаковидни се безопасни и учествуваат во одржувањето на балансот во природата со контролирање на популациите на инсектите.
NGC 4140
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4140 се споменува и како NGC 4077, UGC 7063, MCG 0-31-31, CGCG 13-63, Todd 14.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4140 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4140 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 4140 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38218. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 280. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
Надворешни врски
NGC 4140
Дистомо (археолошки музеј)
Археолошката збирка Дистомо - музеј во Дистомо, во Бојотија, Средна Грција. Музејот, познат по неговата грнчарска збирка, бил основан во 1994 година и е под надзор на Десеттиот ефорат на праисториските и класичните старини.
Историја
Идејата за музеј започнала во 1987 година кога месниот совет го донирал старото камено основно училиште подигнато во 1903 година на грчкото Министерство за култура кое започнало со реновирање и реставрација на градбата.
Збирка
Музеите содржат забележителна грнчарска збирка од Медеон и Антикира. Има голем број вазни откриени во античкиот Медеон. Вазните од Антикира датираат помеѓу 8 и 2 век п.н.е. Еден од забележителните артефакти е глинена сима. Откриено била во градба во Антикира и датира од 4 век п.н.е.
501 Урхиксидур
501 Урхиксидур — релативно голем астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 18 јануари 1903 година во Хајделберг, Германија. НАречен еспоред лик од сатиричното дело Auch Einer на Фридрих Теодор Вишер.
NGC 2119
NGC 2119 — елиптична галаксија во соѕвездието Орион, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2119 се споменува и како UGC 3380.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јануари 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2119 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 2119 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 57 м 26,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 11° 56' 56". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 2119 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18136. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 181; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 724. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1502.
Рјавче
Рјавче (словенечки: Rjavče) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Битка кај Ороник (1456)
Втората битка кај Ороник се одвила на 18 мај 1456 година помеѓу Османлиското Царство предводена од страна на Мојсеј Аријанит Големиот итн. Лешка лига предводена од Скендербег.
Машка ракометна репрезентација на Полска
Моментален состав
Ова е составот за Светското првенство во ракомет за мажи 2015.
Тренер: Михаел Биглер
Зидергелерзен
Зидергелерзен (Südergellersen) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Зидергелерзен се наоѓа помеѓу природните паркови Линебуршко Поле и Елбхеен-Вендланд.
Општински единици
Општината Зидергелерзен се состои од следниве места:
Список на државни водачи во 324 година
Ова е список на државни водачи во 24 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Селиште (Шивец)
Селиште — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Шивец. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичкото време. Во подножјето на Љубаш се среќаваат делови на керамички садови, а најдени биле и бронзени монети од Максимијан кои се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.
Гробот на Лигеја (филм од 1964)
Гробот на Лигеја (англиски: The tomb of Ligeia) - британски хорор-филм од 1964 година, во режија на Роџер Корман, по сценариото на Роберт Таун, засновано на кусиот расказ „Лигеја“ на Едгар Алан По. Главните улоги ги играат: Винсент Прајс, Елизабет Шепард и Џон Вестбрук. Овој е последниот од низата од осум филмови на Корман кои се делумно засновани врз делата на Едгар Алан По.
Синопсис
Во филмот се раскажува за тоа како еден човек го прогонува духот на неговата покојна сопруга која врши влијание врз неговиот втор брак.
Тетенбил
Тетенбил (Tetenbüll; Tetenbøl) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Список на кинески филозофи
Ова е список на кинески филозофи.
Европска повелба за регионални и малцински јазици
Европската повелба за регионални јазици и јазици на малцинствата е меѓународна конвенција која се занимава со заштита на јазичните права на традиционалните културни заедници на Европа. Повелбата била усвоена од страна на Советот на Европа во 1992 година, а стапила во сила на 1 март 1998 година. Денес повелба е ратификувана од страна на 25 земји-членки на Советот на Европа (Велика Британија, Лихтенштајн, Луксембург, Романија, Словачка, Украина, Швајцарија, Австрија, Босна и Херцеговина, Данска, Ерменија, Кипар, Унгарија, Германија, Норвешка, Полска, Словенија, Србија, Финска, Холандија, Хрватска, Црна Гора, Чешката Република, Шведска, Шпанија) и уште 8 држави потпишале и се очекува нивна ратификација.
Србија ја ратификувала Повелбата на 15 февруари 2006 година. Како малцински јазици од страна на Србија биле препознаени: албански, хрватски, влашки, босански, бугарски, унгарски, романски, руски, ромски, словачки и украински јазик.
Правата што ги штити Повелбата
Мерките за заштита се однесуваат на доменот на образованието (член 8), судските органи (член 9), контрола и државен сектор (член 10), медиуми (член 11), културни активности и културни објекти (член 12), економски и социјален живот (член 13) и прекугранична  размена (член 14).
Јазици заштитени според Повелбата
]] ]]
член 8 став 1 и (iii) (iv) б (iv) c (iv) d (iv) e (ii) f (iii) g;
член 9 став 1 (ii) и (iii), b (ii) c (ii), d, став 2. а, б, в, точка 3,
член 10 став 1 и (iv), (v), в, став 2. b, c, d, g, став 3. c, став 4 c став 5
член 11 став 1 и (iii), b (ii) c (ii) d, e (и) f (ii), став 2. став 3
член 12 став 1 а, б, в, с, став 2
член 14 а, б,
во областите каде што регионалните или малцинските јазици во службена употреба се во согласност со националното законодавство
]]
Алфонсо XIII (Шпанија)
{| align=right
Алфонсо XIII бил крал на Шпанија од денот на неговото раѓање, на 17 мај 1886 година до 14 април 1931 година, но титулата ја носел до 15 јануари 1941 година. Роден е во Мадрид како Алфонсо Леон Фернандо Марија Хаиме Исидро Паскуал Антонио де Бурбонски и е син на Алфонсо XII од Шпанија и Марија Кристина Австриска. Татко му починал на 25 ноември 1885 година, и според законите Марија Мерседес требало да биде објавена за кралица на Шпанија. По четири месеци од смртта на Алфонсо XII, неговата сопруга родила син и во денот на неговото раѓање тој бил објавен за крал. Како регент на малолетниот Алфонсо била објавена неговата мајка.
Во 1902 година, кога Алфонсо наполнил 16 години ја зел официјално власта. Во негово време, Шпанија ги загубила последните колонии во Америка, Филипини, Куба и Порторико. Алфонсо успеал да издвојува победа во војната со Мароко и воведува реформи за да постигне поголем економски раст.
За време на Првата светска војна, Шпанија била неутрална држава. Тој бил еден од најпознатите покровители на туризмот, културата и спортот во Шпанија. Во 1923 година ја поддржал диктатурата на генералот Мигел Примо де Ривера која продолжила до 1930 година. Под негов притисок, кралот издал декрети кои не биле во корист на работниците, ја вовел смртната казна. Поради големиот притисок на Ривера, тој на 14 април 1931 година абдицирал неофицијално во Франција, а по некое време се преселил во Рим, Италија.
По започнувањето на граѓанската војна, Алфонсо поддршка дал на генералот Франсиско Франко во борбата против републиканците. Но, по победата на Франко, Алфонсо сепак не се вратил на престолот. На 15 јануари Алфонсо офоцојално се откажал од престолот. Починал на 28 февруари 1941 година во Рим.
Битка кај Уџебарда
Битката кај Уџебарда се одвила на 2 септември 1457 година помеѓу албанските сили предводени од страна на Скендербег и силите на Османлиското Царство предводена од страна на Исак Бег Евреноз. Оваа битка биле една од најзначајната победа на Скендербег против Османлиите.
Османлиската војска броела околу 80.000 војници,, иако се смета дека таа бројка сепак била помала, од околу 40.000 војници. Албанските сили пак броеле околу 20.000 војници.
Ќе има крв
„Ќе има крв“ (англиски: There Will Be Blood) — американски филм (во жанрот вестерн) од 2007 година, во режија на Пол Томас Андерсон. Главните улоги ги играат: Даниел Деј Луис, Пол Дејно и Сиран Хајндс. Филмот, кој е делумно заснован врз романот „Нафта“ на Аптон Синклер, бил номиниран во осум категории за наградата „Оскар“, меѓу кои и за најдобар филм при што освоил две награди: за најдобар глумец (Деј-Луис) и за фотографија (Роберт Елсвит). Исто така, Деј Луси освоил уште неколку награди за својата улога, како: БАФТА, „Златен глобус“, наградата на Здружението на фимлските критичари на Њујорк, наградата на Ирската филмска академија итн.
Синопсис
Приказната почнува кога Даниел Плејнвју, случајно пронаоѓа нафтен извор и набргу се збогатува и основа мала рафинерија. По несреќата во која еден негов работник погинува, Плејнвју ја презема грижата за детето на покојниот и почнува да го одгледува како свое, давајќи му име Х.В. Тогаш, Даниел започнува да склучува деловни зделки користејќи го детето како свој рамноправен соработник, а со намера да се прикаже како човек кој е верен на семејните вредности. До 1911 година, тој стануав еден од најуспешните пронаоѓачи на нафта во Калифорнија, а тоа целосно го менува неговиот живот.
Батави
Батaвите се германско племе, кое потекнува од Хетите. Тие се оделиле од нив поради внатрешните несогласувања. Во околу 50 п.н.е. тие се населиле по течението на река Рајна, во римската провинција Галија Белгика. Во 12 п.н.е. биле покорени од страна на римјаните, и од тој момент тие се сметаат за големи сојузници на Римското Царство. Единственото востание на овој народ против Рим е во 69 година кога успеале да освојат еден цел легион во близина на денешниот град Ксантен.
Батaвијанците биле споменети во 355 година во времето на Констанциј II (317 - 361), кога со нивните острови веќе владееле франките, а подоцна тие биле претопени.
NGC 6737
NGC 6737 — астеризам во соѕвездието Стрела, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6737 се споменува и како ESO 592-**8.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јули 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.