cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Угнетување
Институционилизирано угнетување
"Институционално угнетување се случува кога воспоставени закони, обичаи и практики систематски одразуваат и произведуваат нееднаквости врз основа на членството на некој во таргетираните групи. Ако угнетувачките последици се предизвикувани од институционалните закони, обичаи, или практики, институцијата е угнетувачка без разлика дали поединците кои ги одржуваат овие практики имаат угнетувачки намери или не."
Систематско угнетување
Полицијата и законот самите се често примери за систематско угнетување. Терминот угнетување во вакви случаи се однесува на подреденост на дадена група или општествена категорија од неправедна употреба на сила, авторитет, или општествени норми со цел да се постигне индоктринација. Преку институционализација, формална или неформална, се постигнува димензија на систематско угнетување. Угнетувањето вообичаено се доживува како последица на, и е експресирано преку, форма на преовладувачка, можеби несвесна претпоставка дека некој е на некој начин инфериорен. Угнетувањето ретко се ограничува само на формална владина акција: еден поединец може да биде посебен фокус на угнетување или прогон, и во такви околности да нема членство во група во која да го сподели, и на тој начин можеби ублажи, товарот од прогоните.
Во психологијата, расизмот, сексизмот и другите предрасуди, често се изучуваат како поединечни верувања кои, иако не се самите угнетливи, можат да доведедат до опресија ако тие се кодифицирани со закон или станат дел од една култура. За споредба, во социологијата, овие предрасуди често се изучуваат како институционализирани системи на угнетување во некои општества. Во социологијата, алатките на угнетување вклучуваат прогресија на оцрнување, дехуманизација и демонизацијата; кои често генерираат жртвени јагниња, што се користи за да се оправда агресија врз целни групи и поединци.
Универзалната Декларација за Човекови Права и концептот за човекови права биле дизајнирани за да се ограничи угнетувањето, давајќи јасна артикулација на основните слободи кои било кој систем треба да им го овозможи на сите луѓе над кои има моќ.
Кога угнетувањето е систематизирано преку принуда, закани за насилство, или насилство од страна на владините агенции или не-владини паравоени сили со политички мотив, често се нарекува политичка репресија. Посуптилни облици на политичко угнетување/репресија можат да се произведат од страна на црни листи или поединечни истраги.
Транснационалните системи на владеење кои често можат да бидат угнетувачки вклучуваат: колонијализам, диктатура, империјализам, апсолутна монархија и тоталитаризам, и можат да генерираат отпорно движење за соборување на угнетувачкото статус кво.
За понатамошно читање
ISBN
Вестертимке
Вестертимке (Westertimke) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Пеперуги
Пеперугите (лат. Lepidoptera) образуваат голем ред на инсекти кој ги вбројува во себе молците и дневните пеперуги. Ова е еден од најбогатите со видови ред во светот чии претставници можат да се најдат речиси секаде. Обединува повеќе од 180 000 видови распоредени во 128 фамилии и 47 натсемејства. Името доаѓа од старогрчките зборови λεπίδος (лушпа) и πτερόν (крило). Проценките за видовото богатство укажуваат на тоа дека овој ред можеби има повеќе видови и се наоѓа меѓу четирите најголеми и најуспешни редови (Hymenoptera, Diptera и Coleoptera).
Најголема пеперутка во светот е пеперутката молец атлас која што е застапена во тропските шуми во Филипините. Крилјата се долги околу 30 сантиметри и имаат живописни бои.
Изглед
Пеперугите поседуваат два пара крила обраснати со лушпести влакненца кои се прекриваат како ќерамиди.
Кај пеперугите е чест половиот диморфизам кој е изразен во големината, обоеноста, крилата и пипалата. Мажјаците обично се пошарени и со поживи бои.
Кај некои пеперуги се јавуваат значителни разлики во бојата во согласност со годишното време (сезонски диморфизам).
Целосно развиените пеперуги се исхрануваат најмногу со нектар, поретко со полен, а кај некои системот за варење на храната е закржлавен и затоа тие не се хранат. Повеќето видови имаат многу долга сурличка (пробосцис или рилка) која е составена од изменет пар на магзили кои се споиле и образувале канал наменет за цицање. Кога не се исхрануваат, сурличката на пеперугите се намотува под главата со помош на една лента од мускули и еластично ткиво кое се наоѓа на врвот од каналот. Сурличката кај некои видови е долга 15 cm или повеќе, дозволувајќи им да цицаат нектар од цвеќињата со долг врат. Останатиот дел од усниот апарат е редуциран и нефункционален. Но, постојат и исклучоци - кај видовите од фам. Micropterigidae магзилите функционираат заедно со сурличката.
Телото им е влакнесто, а главата е слабо подвижна. Сложените очи се полукружни, а често поседуваат и две едноставни очи. Пипалата се состојат од многу членчиња, а можат да бидат: кончести, четинести, пилести, чешлести и перести. Градните сегменти се споени. Нозете им се слаби, а предните се намалени во нозе за чистење. Абдоменот се состои од 6 до 7 сегменти.
Предните крила најчесто се поголеми од задните. Без крилата, пеперугите можат да бидат долги меѓу 3 mm и 7 cm. Најголемиот меѓу нив, видот Ornithoptera alexandrae, може да има распон на крилата поголем и од 30 cm. Како најмала пеперуга се смета џуџестиот молец со распон на крилата од едвај 2 mm, додека најголема површина на крилата има Attacus atlas L. од Југоисточна Азија.
Ларвите на пеперугите се нарекуваат гасеници (или еруциформни ларви). Најопшто, тие поседуваат цилиндрично сегментирано тело со добро развиена глава, три пара на вистински ноџиња на градниот дел и обично по пет пара на месести лажни ноџиња на 10-сегментниот абдомен. На секое лажно ноџе се наоѓаат куки со кои гасеницата лесно се прикрепува за подлогата. Гасениците на сите пеперуги поседуваат пар на свилени жлезди што всушност се силно изменети плунковни жлезди. Од отворите што се наоѓаат во основата на главата тие излачуваат леплива течност (свила) која многу брзо се суши.
ФИДЕ
Светска шаховска федерација (англиски: World Chess Federation, француски: Fédération Internationale des Échecs) основана е во Париз на 20 јули 1924 година. Позната е како ФИДЕ, по француската кратенка која е призната од страна на Меѓународниот олимписки комитет (МОК) како врховно тело кое е одговорно за организација на шахот и шаховските првенства на глобално и континенталном ниво.
Земји членки
ФИДЕ во моментот има 161 земја членка. овој број се менува бидејќи се приклучуваат нови држави, а некои неционални федерации се гаснат или не се во можност да ги измират своите обврски кон ФИДЕ.
Авганистан, Австралија, Австрија, Азербејџан, Албанија, Алжир, Андора, Ангола, Аргентина, Аруба, Бангладеш, Барбадос, Бахами, Бахреин, Белгија, Белиз, Белорусија, Бермуда, Боливија, Босна и Херцеговина, Боцвана, Бразил, Британски Девствени Острови, Брунеи, Бугарија, Бурунди, Ерменија, Велика Британија, Камбоџа, Канада, Чиле, Кина, Кинески Тајпеј, Колумбија, Костарика, Брег на Слоновата Коска, Хрватска, Куба, Кипар, Чешка, Данска, Доминиканска Република, Еквадор, Египет, Ел Салвадор, Естонија, Етиопија, Фарски Острови, Фиџи, Финска, Франција, Грузија, Германија, Гана, Грција, Гватемала, Гернзи, Хаити, Хондурас, Хонгконг, Унгарија, Исланд, Индија, Индонезија, Иран, Ирак, Ирска, Израел, Италија, Јамајка, Јапонија, Џерси, Јордан, Казахстан, Кенија, Кувајт, Киргистан, Лаос, Летонија, Либан, Либија, Лихтенштајн, Литванија, Луксембург, Макао, Македонија, Мадагаскар, Малави, Малезија, Малта, Маврициус, Мексико, Молдавија, Монако, Монголија, Мароко, Мозамбик, Мјанмар, Намибија, Непал, Холандија, Холандски Антили, Нов Зеланд, Никарагва, Нигерија, Норвешка, Обединети Арапски Емирати, Пакистан, Палау, Палестина, Панама, Папуа Нова Гвинеја, Парагвај, Перу, Филипини, Полска, Португалија, Порторико, Катар, Романија, Русија, Руанда, Сан Марино, Шкотска, Србија и Црна Гора, Сејшели, Сиера Леоне, Сингапур, Словачка, Словенија, Сомалија, Јужна Африка, Јужна Кореја, Шпанија, Шри Ланка, Судан, Суринам, Шведска, Швајцарија, Сирија, Таџикистан, Тајланд, Тринидад и Тобаго, Тунис, Турција, Туркменистан, Уганда, Украина, САД, Уругвај, Американски Девствени Острови, Узбекистан, Венецуела, Виетнам, Велс, Јемен, Замбија, Зимбабве
825
825 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 825 година од новата ера, 825. од првиот милениум, 25. од IX век и шеста од 820-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6333 и 6334 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5575 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4585 и 4586 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1578.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 825 година се протега во 3461 и 3462, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3521 и 3522 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1368. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 209 и 210 исламска година.
37 век п.н.е.
37 век п.н.е. — век кој започнал 1 јануари 3700 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 3601 г. п.н.е.
Вилдберг (Западна Померанија)
Вилдберг (Wildberg) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Список на градови во Хесен по население
Ова е список на сите градови и општини во германската покраина Хесен со повеќе од 20.000 жители. Во 2017 г. овој услов го задоволувале 59 градови. На овој список се наведени само поединечните општини во градските граници, а не општини или приградски населби во рамките на урбани агломерации.
Список
Во табелава се наведени 59 градови и општини во Северна Рајна-Вестфалија со население од барем 20.000 жители во 2017 г. според проценките на Сојузната статистичка служба на Германија. Главниот град на покраината е претставен со задебелени букви.
NGC 5463
NGC 5463 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Штрела
Штрела (Strehla; Strehla = „стрела“) — град во округот Мајсен, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Сместен е крај реката Елба, северно од градот Риза.
NGC 5463
Откривање
Телото е откриено на 19 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5463 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 5463 има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Штрела
Единици
Штрела се дели на следниве единици:
Неаполско Кралство
Кралство Неапол (латински: Regnum Neapolitanum; италијански: Regno di Napoli), исто така познато како Кралство Сицилија, — држава што владеела со делот на италијанскиот полуостров јужно од Папската Држава помеѓу 1282 и 1816 година. Основана е со сицилијанската војна (1282–1302), кога островот Сицилија се побунил и бил освоен од Круната на Арагон, станувајќи посебно кралство наречено и Кралство Сицилија. Во 1816 година, таа повторно се обединила со островот Сицилија за да го формира Кралството на двете Сицилии.
Територијата на Кралството Неапол одговарало на сегашните италијански региони Кампанија, Калабрија, Апулија, Базиликата, Абруцо, Молизе и вклучувало и некои области на денешниот јужен и источен Лацио.
Сари Ѓол
Сари Ѓол (Κρηστώνη, Кристони, до 1927 Σαρηγκιόλ, Сари Ѓол) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 5 километри јужно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 184 метри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Сари Ѓол се состоело од 30 семејства со 96 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Сари Ѓол имало 325 жители муслимани.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 511 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 864 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 669 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 796 жители, во 1971 година имало 735 жители, во 1981 година имало 655 жители, додека во 1991 година имало 980 жители. Денеска, населението на селото е 1138 жители според пописот од 2001 година.
Дојче Грамофон
Дојче Грамофон (герм. Deutsche Grammophon) е германска музичка куќа. Фирмата е веќе долго позната по нејзините високи стандарди на аудиоверност. Нивните ЦД-изданија се познати по нивниот дизајн во стил на грамофонска плоча.
Фирмата е основана во 1898 од германецот (државјанин на САД) Емил Берлинер како германска бранша на неговата фирма Берлинер Грамофон во градот Хановер.
Во 1941 Дојче Грамофон бил купен од фирмата Сименс & Халске.
Во 1945, како дел од условите на Германија по ВСВ, Дојче Грамофон се откажал од правата за заштниот знак His Master's Voice и истите им припаднале на ЕМИ. Кучето и грамофонот биле заменети со „круна од лалиња“, дизајнирана од Сименсоовиот маркетинг консултант Ханс Домицлаф.
Во 1962 Сименс влегол во заеднички влог со холандската фирма Филипс за создавање на DGG/PPI Record Group, која во себе ја соджела марката ПолиГрам.
Дојче Грамофон ја поседувале првата музичка куќа на Битлсите, Полидор Рекордс.
Дојче Грамофон биле први во воведувањето на компактниот диск на пазарот, започнувајќи со продажбата на класична музика од Херберт фон Карајан и Берлинската Филхармонија во 1981, со тоа што правата плоча била дело од Рихард Штраус.
Во 1987 Сименс го продал својот дел од Дојче Грамофон and на Филипс, кој станал главен и најголем акционер. Во 1998 Сеаграм Компани Лтд од Канада ги купил Дојче Грамофон и Полиграм. Оттогаш, па наваму Дојче Грамофон е составен дел од Јуниврзал Мјузик Груп, кој е дел од Вивенди Јуниверзал.
Ана Бергман
Ана Бергман (родена на 5 мај 1948 година во Гетеборг, Шведска) — поранешна шведска глумица. Таа е ќерка на филмскиот и театарски режисер Ингмар Бергман и кореограф-режисерка Елен Лундштром, сестра на Ева, Јан и Матс Бергман (близнак); и полусестра на Даниел Бергман и Лин Улман.
Бергман најчесто се појавувала како изведувач во неколку британски сексуални комедии во доцните 1970-ти, вклучувајќи ја и главната улога во „Пенелопе го повлекува“ (1975), „Авантурите на еден таксист“ (1976), „Интимни игри“ (1976), „Ајде играј со мене“ (1977) и „Што има Супердок!“ (1978), иако подоцна таа се појавила во мали улоги во поинтензивните филмови, вклучувајќи ги „Дивите гуски“ (1978), „ Лиценцирани за љубов и убивање“ (1979), „Оревокршачка“ (1982) и филмот на нејзиниот татко „Фани и Александар“ од 1982 година. Таа се појавила и како шведска дадилка, Ингрид Свенсон, во 2 и 4 сезона од британската ситуациска комедија „Пази на јазикот“.
Југословенска народна армија
Југословенска народна армија (ЈНА) — вооружена сила на поранешна ФНРЈ, подоцна СФРЈ. Во своето време, се сметала за четврта по големина војска во Европа, и за добро вооружена и обучена воена сила. Формирана е од антифашистичките сили на Југославија во текот на Втората светска војна, и била под контрола на комунистите. Претседателот на КПЈ Јосип Броз Тито бил и командант на ЈНА во текот на војната. Од формирањето во 1941 до 1945 се викала Народноослободителна војска (НОВ), а потоа во 1945 била преименувана во Југословенска Армија (ЈА), и конечно на 10-годишнината во 1951 ја добила и придавката „народна“.
Во 1991 - 1992 година, со распадот на Југославија, ЈНА се ставила во служба на српските интереси во Југославија. Кога увиделе дека Југославија повеќе не постои, Србија и Црна Гора ја реформирале ЈНА во Војска на Сојузна Република Југославија, скратено ВЈ. Но, поголемиот дел од заедничкото оружје, инфраструктура и служби, меѓу кои и КОС останале во посед и во служба на Србија.
Организација и состав
ЈНА се состоела од три рода: копнена војска, морнарица и воздухопловство. Имала активен состав од околу 180.000 војници и офицери. Војниците се мобилизирале преку систем на задолжителна воена обврска за сите машки здрави лица на возраст од 18 до најдоцна 27 години. Околу 100.000 војници биле во постојаниот состав на ЈНА, останатите биле офицери и други експерти. Офицерите биле платени професионалци.
Доктрина
ЈНА имала уникатна доктрина: во случај на агресија, задачата на ЈНА била да го забави нападот на непријателот до активирањето на единиците на Територијалната одбрана (ТО) која била резервна војска составена од цивилното население и многу побројна од ЈНА. Потоа, ЈНА заедно со ТО требало да спроведат концепт на партизанска тотална војна во која би било вклучено целокупното население, тнр. Општонародна одбрана. Ваквиот стил на војување се предвидувало дека ќе го замори агресорот и конечно ќе го примора на повлекување.
Според искуствата од партизанското војување во Втората светска војна, Општонародната одбрана се сметала за единствен начин за делотворно спротивставување на посилен агресор.
Естер Ледецка
Естер Ледецка (родена на 23 март 1995 година) е чешка сноубордерка и алпска скијачка. На Зимските олимписки игри 2018 во Пјонгчанг, Ледецка освоила златни медали во супервелеслалом (алпско скијање) и во паралелен велеслалом во скијање на даска. Со ова таа стана првиот олимпиец кој освоил два златни медали на иста Зимска Олимпијада со користење на два различни типа опрема (скии и даска). Таа била втората жена која што освоила олимписко злато во две одделни дисциплини, но прва што го освоила на истите Зимски олимписки игри. Таа била првата Чехинка која победила на паралелниот велеслалом во сноуборд во ФИС Светскиот куп во сноуборд.
Почетоци
Естер Ледецка е родена во Прага. Нејзината мајка Зузана се занимавала со уметничко лизгање а татко ѝ Јанек Ледецки, е познат музичар во Чешка и Словачка. Таа потекнува од спортско семејство: нејзиниот дедо Јан Клапач е поранешен хокеар на мраз, кој освоил седум медали на Светските првенства и две медали на олимписките игри.
Како дете започнала да се занимава до хокеј на мраз, а на четиригодишна возраст почнала да скија и подоцна го придодала и сноубордингот.
Нејзино хоби е свирење гитара и пеење. Таа исто така ужива во летните спортови како одбојка на плажа и сурфање со едрилица.
Кариера
Ледецка прв пат се појавила во Светскиот куп во сезоната 2012-13, и завршила на 13-то место во дисциплината паралелен велеслалом. Во март 2013 година, на 17-годишна возраст, го освоила злато во паралелен слалом на Светското првенство за јуниори.
Во сезоната 2013-14 таа го освоила второто место во ФИС Светскиот куп во сноуборд на првиот паралелен слалом во Бад Гаштајн и третото место во втората трка. Подоцна освоила злато во Рогла во паралелен велеслалом на истото натпреварување, со што станала првата Чехинка која освоила злато. Со ова, таа станала третата Чехинка која победила на трка во сноуборд од Светскиот куп.
Пред Зимските олимписки игри 2014 таа била меѓу чешките спортисти од кои најмногу се очекувало да освои медал на игрите, заедно со Мартина Сабликова, Габриела Соукалова и сноубордерката Ева Самкова. Откако во квалификациите за алпско скијање на Зимските олимписки игри завршила на деветтото место, Чешката скијачка асоцијација се обидела да ја регистрира како натпреварувачка, но ФИС го одбила предлогот, наведувајќи дека само осум Чеси може да се натпреваруваат.
Ледецка на Зимските олимписки игри во 2014 година дебитирала на 19 февруари 2014 година во паралелен велеслалом во сноубординг. Завршила како седма во генерален пласман.
Ледецка својата кариера во сноуборд ја развивала напоредно со алпското скијање: на ФИС Светскиот куп во алпско скијање дебитирала во февруари 2016 година. Освојувала поени во Светскиот куп, натпреварувајќи се во спуст и супервелеслалом. Во 2017 година, таа станала првата спортистка која што се натпреварувала на Светски првенства и во скијање и во сноуборд, а притоа освоила злато во паралелен велеслалом и сребро во паралелен слалом на Светското првенство за скијање во слободен стил и сноуборд во Сиера Невада, Шпанија, а завршила меѓу првите 30 скијачи во спуст, супервелеслалом и алпски комбинации на Светското првенство во алпско скијање во Сент Мориц, Швајцарија.
Ледецка дебитирала во алпско скијање на Зимските олимписки игри 2018 година, а била и квалификувана за алпски сноубординг. Таму таа го освоила златниот медал во супервелеслалом, и била видно шокирана откако стигнала на целта за 0,01 секунда побрзо од бранителката на златниот медал од Олимпијадата во 2014 година, Ана Вејт. Ледецка пред Олимпијадата била рангирана на 49-тото место во таа дисциплина и никогаш не освоила медал на ниеден меѓународен скијачки настан на ниво од Светски куп. Се шпекулирало дека наводно се тркала со скии позајмени од Микаела Шифрин (и двете скијачки се спонзорирани од Атомик). Таа одбила да ги отстрани очилата за време на прес-конференцијата по нејзината победа, и рекла дека тоа е нејзиниот заштитен знак, а кога новинарите ја притиснале, рекла дека не се нашминкала зошто не се надевала дека ќе победи. По победата во паралелен велеслалом, таа станала првата спортистка која освоила златен олимписки медал во две различни дисциплини за време на исти Зимски олимписки игри (Анфиса Резцова претходно освоила злато во различни дисциплини, но не и на иста Олимпијада: крос кантри скијање во 1988 година и биатлон во 1992 и 1994 година). Ледецка била избрана за знаменосец на Чешка на церемонијата на затворање.
Во Светскиот куп во алпско скијање 2018–19, Ледецка заврши на 24-то место во поредокот за спуст и на 28-то место во супервелеслалом. Во декември 2019 година, Ледецка ја забележа својата прва победа на Светскиот куп во алпско скијање во спуст во Лејк Луиз. Во декември 2020 година, за прв пат победила на трка од Светскиот куп во супервелеслалом.
Резултати од Светскиот куп
Податоците се превземени од Меѓународната скијачка федерација (ФИС).
Форверк (Долна Саксонија)
Форверк (Vorwerk) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Општината се состои од местата Форверк, Буххолц и Дипсхорн, кои до припојувањето претставувале посебни самостојни општини.
Кралство Сицилија
Кралство Сицилија (латински: Regnum Siciliae; италијански: Regno di Sicilia; сицилиски: Regnu di Sicilia) — држава која постоела на југот на Апенинскиот полуостров и остовот Сицилија од неговото основање од страна на Роџер II Сицилијански во 1130 година до 1816 година. Таа била држава наследничка на грофовијата Сицилија, која била основана во 1071 година за време на норманското освојување на јужна Италија.
Писател
Писател е лице што твори уметнички книжевни дела или како роман, раскази, поезија, театарски претстави, сценарија или есеи. Особено се однесува на оние лица чија професионална определба е пишувањето.
Писателите јазикот изразуваат идеи и слики. Творештвото на еден писател може да има голем удел во културната содржина на неговото општество.
Државен музеј на играчките (Киев)
Државен музеј на играчките  (украински: Державний музей іграшок) — музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот се состои од украински народни играчки. Музејот бил основан во 2003 година, и денеска има над 15,000 експонати.
Идејата за основање на овој музеј дошла уште во 1933 година. Од страна на Президиумот било решено за основање на такви музеи во Киев, Москва, Харков, Тбилиси и Ташкент. Во 1936 година била одржана првата изложба. Во времето на воениот период производството на играчки било намалено.
Окрузи во Шведска
Окрузите во Шведска (швед. län = лено) се првостепени административни единици во Шведска. Во земјата има 21 округ. Воведени се во 1634 на иницијатива на грофот Аксел Оксенхерна со цел да ги заменат историските покраини (landskap). Границите на окрузите честопати ги следат покраинските граници, но Круната на многу наврати вршела мали поместувања за сопствени цели.
Постојат предлози Шведска да се подели на поголеми региони што ќе ги заменат сегашните окрузи, меѓутоа ова е сè уште предмет на спор и расправа.
Функција
Секој округ има окружен административен одбор (länsstyrelse) на чие чело стои управник (landshövding) како и окружен совет и неколку други управни организации.
Административниот одбор го назначува владата и има за целда ги усогласува локалните потреби со државните цели и да ги сообразува управните работи со државните политички цели на земјата.
Окружниот совет (landsting) пак, е регионален управен орган, т.е. политичко собрание на народни избраници што се задолжени за локалните работи на округот. Тука спаѓаат главно здравството, транспортот, образованието и културата.
На окружно ниво постојат и други административни органи, главните органи за внатрешни работи, вработување, социјално осигурување и шумарство.
Карта
По азбучен ред на службените кодови на окрузите.
Секој округ се дели на општини (kommuner), чие постоење е делумно дискреција на локалната управа. Од 2004 во земјата има 290 општини, што значи просечно 13,8 општини по округ.
Предложени региони
Владата ја разгледува можноста за спојување на сегашните окрузи во 6 до 9 поголеми региони. Доколку замислата наиде на одобрение, оваа прераспоредба би требало да се случи во 2015 г.
Надворешни врски
Адміністративний поділ Швеції
Самарска Лука
Националниот парк Самарска Лука (Самарская Лука национальный парк) го опфаќа најголемиот дел од полуостровот кој е формиран од реката Волга заобиколувајќи ја планината Жигули, најблиските градови се Самара и Жигуловск во Самарската област. На северниот брег, кривината на реката започнува од Кјубишевото Езеро, а на јужниот брег кај Саратовското Езеро, а на север се граничи со природниот резерват Жигули. Паркот е културно важен поради неговата централна позиција за целиот народ што бил таму низ историјата и неговата научна вредност што е резултат на биоразновидноста на неговото блиско сместено наоѓалиште. Територијата на паркот е дел од комплексната биосфера на Средна Волга.
Топографија
Самарска Лука се наоѓа на границата на две геолошки плочи: Волгина висорамнина и Волгина низина. Волгината висорамнина е ридски регион на Источноевропските низини, а паркот се наоѓа на североисточната страна. На левиот брег на Волга се наоѓа Волгината низина, подрачје на тектонско корито од глина и песок кои се нанесени од Каспиското Море. Кујбишевото и Саратовото езеро се наоѓаат на Волга на северната и јужната граница на паркот. Брегот на Волга околу планината Жигули е долг скоро 200 km. Жигули и повеќето карпи во паркот се варовнички формации, со просечна висина од 300 метри. Околу 18% од територијата на паркот Самарска Лука го опфаќа планинскиот венец Жигули на север, 8% се Волгините плавни ливади на југ, а остатокот се шуми и лесостепи. Во источниот дел на паркот има повеќе од 500 варовнички кратери, ширина од 1 до 100 метри и длабочина од 1 до 20 метри.
Екорегион и клима
Самарска Лука лежи во подрачјето на екорегионот „Источноевропска лесостепа“ (WWF ID # 419), транзициона зона помеѓу широколисни шуми на север и пасишта на југ. Овој екорегион на лесостепа се одликува со мозаици на шуми, степи и речни мочуришта.
Климата во Самарска Лука е умереноконтинентална со ладни лета ( Кепенова класификација на климата Dfb ), се одликува со големи температурни промени, и дневно и сезонски, со благи и студени лета, снежни зими. Најстудениот месец е јануари (просечно -10 C); најтопол месец е јули (+20 C). Просечните врнежи се 556 мм. Периодот без мраз е 156 дена. Ветровите дуваат претежно од југозападен правец.
Флора
Поради својата сложеност и централна позиција, биоразновидноста е разновиден. Растителни заедници вклучуваат Источноевропска степа, степски борови шуми, Источноевропски листопадни шуми, пасишта и поплавни ливади. Во паркот се забележани над 1 500 видови васкуларни растенија. Дрвјата се претежно листопадни - 97%, меѓу кои најчести се липата, дабот и брезата. Околу 3% се мали бели борови шуми на повисоки падини и варовници.
Фауна
Значајна одлика на 'рбетниците во паркот е тоа што 30% од видовите живеат на границата на нивните историски опсези. Како резултат, видовите на северна тајга, како што е уралска улулајка, може да се најдат во близина на јужните степски видови, како што е европската пчеларка.
NGC 5464
NGC 5464 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5464 се споменува и како ESO 446-11, MCG -5-33-45, TOL 43, AM 1404-294, IRAS 14041-2946.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5464 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5464 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 7 м 4,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 1' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 5464 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50356. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 371; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7281. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 86.
Монахан
Монахан ( Monaghan, Muineachán  ) — град во Република Ирска, во северниот дел на земјата. Градот е дел од округот Монахан со исто име и е негово седиште и најголем град.
Природни услови
Градот Монахан се наоѓа во централниот дел на ирскиот остров и северниот дел на Република Ирска и припаѓа на провинцијата Алстер. Границата со Северна Ирска е 8 километри. Градот се наоѓа на 130 километри северно од Даблин.
Монахан се наоѓа во низинската област на централна Ирска. Во градот нема водотеци, но реката Блеквотер тече 8 километри источно од градот. Централниот дел на градот е на 60 метри надморска височина.
Клима : Климата во Монахан е умерено континентална со изразено влијание на Атлантикот и на тековната голфска струја. Затоа, градот се одликува со блага и високо променлива клима.
Историја
Областа Монахан била населена уште во праисторијата. Во раниот среден век тоа беше во сопственост на Викинзите. Областа беше освоена од англиските Норманци кон крајот на 12 - ти. век.
Во текот на 16 и 17 век, Монахан учествувал во бурните времиња во борбите за моќ над Англија. Ова ја оштети економијата на градот. Сепак, вистинската пресврт на економијата на градот се случи во средината на 19-ти. век во време на ирско глад. Во исто време, градот беше еден од центрите на ирската национална преродба, камен-темелник на денешната ирска држава.
Монахан е основан во 1921 година на Република Ирска. Обнова на градот започна само во последните децении, кога Монахан повторно забележа брз развој и раст.
Население
Според најновите проценки од 2011 година. година. Монахан имаше население од околу 6.000 во градот и околу 8000 во поширокото градско подрачје. Во последниве години, населението во градот се зголеми.
Стопанство
Монахан бил традиционален занаетчиски и трговски центар. Традиционалното производство е поврзано со шумарството и производството на мебел.
NGC 869
NGC 869 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Персеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 869 се споменува и како OCL 350.
Откривање
Телото е откриено во 130 п.н.е. година од страна на Хипарх, со помош на голо око, чијашто леќа имала пречник од 0,27 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 869 е од видот I3r. Видливиот сјај со голо око изнесува 5,3 m. NGC 869 има само една позната привидна димензија, која изнесува 18'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 19 м 4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 57° 8' 6".
Други поделби
Проучување на NGC 869 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 37; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3694. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1245.
824
824 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 824 година од новата ера, 824. од првиот милениум, 24. од IX век и петта од 820-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6332 и 6333 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5574 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4584 и 4585 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1577.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 824 година се протега во 3460 и 3461, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3520 и 3521 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1367. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 208 и 209 исламска година.
Илија Несторовски
Илија Несторовски (12 март 1990) — македонски фудбалер, напаѓач на и на македонската репрезентација
Животопис
Несторовски е роден во Прилеп на 12 март 1990. Својте први фудбалски чекори ги направил во приватните фудбалски школи во Прилеп, а на 13 години се приклучил на младинскиот тим на Победа.
Клупска кариера
Несторовски ја започнал професионалната кариера во екипата на Победа, за која дебитирал во сезоната 2006-2007. Во неговата дебитантска сезона одиграл 21 натпревар и постигнал 8 голови во Првата македонска фудбалска лига, придонесувајќи за втората шампионска титула на Победа во историјата на прилепскиот клуб. Во Победа играл сè до февруари 2010 година, забележувајќи 96 настапи и 39 гола за клубот.
Во февруари 2010, Несторовски потпишал за Словачко, клуб кој се натпреварувал во Првата фудбалска лига на Чешка. Своето деби за Словачко го имал во поразот со 0-2 на домашен терен против Збројовка Брно влегувајќи во игра во второто полувреме од клупата за резерви, а својот прв гол за клубот го постигнал во својот втор настап (прв како стартер) во победата со 3-1 на домашен терен над Славија Прага на 20 март 2010. Својата прва сезона во Словачко ја завршил со 10 настапи и 1 гол.
Следната сезона, тој одиграл 18 натпревари и постигнал исто така само еден гол, по што следните две сезони ги поминал на позајмици најпрво во Викторија Жижков (15 настапи и 1 гол), a потоа се вратил во Македонија каде го носел дресот на Металург Скопје (26 настапи и 4 гола).
На 9 август 2013, Несторовски му се приклучил на Интер Запрешиќ, најпрво како позајмен играч, а потоа потпишал и траен договор со клубот. Авантурата во хрватскиот клуб му донела најголем успех дотогаш во кариерата, кога тој се претвора во голем голгетер и завршува како најдобар стрелец во првенството трипати по ред: двапати во Втора ХНЛ, со 20 и 24 голови помагајќи му исто така на својот клуб да влезе во Прва ХНЛ во неговата втора сезона, а последователно станал најдобар стрелец и во најсилната фудбалска лига во Хрватска со 25 гола.
На 6 јануари 2016 година, италијанскиот Палермо го купил Несторовски од Интер за 500.000 евра, но го оставил во Хрватска до крајот на сезоната поради тоа што тогаш не биле во можност да регистрираат играч кој не е од држава членка на ЕУ. Своето деби за "сицилијанците" го направил на 12 август 2016 година, во натпреварот од Купот на Италија Палермо-Бари (1-0 по продолженија), во кој започнал како стартер, додека своето деби во Серија А го имал на 21 август во натпреварот Палермо- (0-1), влегувајќи на местото на Норберт Балог во второто полувреме. Својот прв гол за Палермо го постигнал на 18 септември 2016, во ремито 1-1 на гостувањето кај Кротоне, а само една недела подоцна со својот втор гол за сезоната му ја донел првата првенствена победа на Палермо во Бергамо против (0-1). Неговата добра форма продолжила до крајот на ноември кога имал 7 гола на 14 настапи, но сепак слабата игра на целиот тим во втората половина од сезоната придонела и неговиот број на голови да опадне. Својата прва сезона во Италија ја завршил со 38 настапи и 11 гола, но и покрај тоа што бил убедливо најдобар стрелец на клубот не успеал да им помогне на Росанеро да останат во Серија А и сезоната завршила со нивно испаѓање во Серија Б.
По завршувањето на сезоната 2018-2019, Палермо објавил банкрот и сите негови играчи биле ослободени од клубот.
На 26 јули 2019, како слободен играч Несторовски потпишал тригодишен договор со. Дебитирал за црно-белите на 18 август во третото коло од Купот на Италија против Зудтирол. На 24 ноември го постигнал својот прв гол за "фриуланците", во поразот со 2-1 на гостувањето кај. Во април 2021 година, за време на тренинг, тој ги скинал предните вкрстени лигаменти на левото колено, повреда која го отстранила од терените за најмалку шест месеци и поради која морал да го прескокне Европското првенство со својата репрезентација.
Репрезентативна кариерa
Несторовски бил дел од составот на Македонија до 21 година, и ги одиграл сите шест квалификациски натпревари за Европското првенство до 21 година кое се одржало во 2013 година.
На 9 октомври 2015 година, тој го забележал својот прв настап за репрезентацијата на Македонија, влегувајќи од клупата за резервни играчи на натпреварот против Украина. Својот прв гол за репрезентацијата го постигнал во победата со 3-1 над во пријателски натпревар одигран во Бад Ерлах. На 9 октомври 2016 година, тој бил протагонист во квалификацискиот натпревар за Светското првенство 2018 против во Скопје, во кој тој го постигнал израмнувачкиот гол и потоа асистирал за голот на Ферхан Хасани две минути подоцна за моментален резултат 2-1, пред да излезе надвор поради повреда. Натпреварот сепак завршил со пораз на Македонија од 2-3.
На 28 март 2021 година, тој бил исфрлен од репрезентацијата откако бил снимен од камерите на стадионот како упатува навреди веднаш откако го постигнал голот од пенал со кој ги поставил конечните 5-0 за Македонија во натпреварот против. По завршувањето на натпреварот, тој изјавил дека неговите зборови биле упатени кон луѓе кои му се заканувале со смрт.
Хронологија на репрезентативните настапи
yellow: 80'
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1972
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Зимските олимписки игри 1972 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоиле медали. Најуспешна нација на игрите била репрезентацијата на Советскиот Сојуз, која освоила 8 златни од вкупно 16 медали.
Список по земји
Списокот е направен според информациите добиени од Меѓународниот олимписки комитет (МОК) и е во склад со прописите утврдени од страна на МОК за составување на ваквите списоци. Според прописите, земјите во списокот се претставени со нивните национални олимписки комитети, а се подредени по бројот на освоени златни медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат еднаков број на освоени златни медали, подредувањето продолжува по освоените сребрени, па по освоените бронзени медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат освоено ист број на златни, сребрени и бронзени медали, тогаш тие заземаат исто место во списокот и се прикажани според редоследот на првата буква во абецедата.
Жан-Пол Готје
Жан-Пол Готје (, – француски писател, моден творец и прет-а-порте моден творецкреатор. Во 1982 година, ја основал својата истоимена модна марка. Од 2003 до 2010 година работел и како креативен директор во француската луксузна куќа Ермес за женска облека.Тој ја копрезентирал телевизиската серија Евротраш со Антоан де Кон. На 17 јануари 2020 година тој објавил дека ќе се повлече од пистата по неговото шоу за 50-годишнината на високата мода, што требало да се случи на 22 јануари 2020 година, за време на модната недела во Париз.
Живот и кариера
Жан-Пол Готје е роден во Бање во скромно семејство во предградието на Париз, единствен син на татко сметководител и мајка службеник. Со родителите се преселуваат во блискиот град Аркеј. Неговата баба од мајка, Мари Гараж, го запознава со светот на модата. На шестгодишна возраст младиот Жан ги прави своите први „стилски“ обиди со своето кадифено мече, а потоа ги пронаоѓа корсетите во гардероберот на баба му, коишто подоцна ќе станат симболи на неговата идна марка. На 15 години прави скици на колекција од облека за деца. По гледањето на филмот „Чипки“ (Falbalas) од Жак Бекер, Жан-Пол решава шиењето да стане негова професија. Никогаш не се стекнал со официјална обука како дизајнер. Наместо тоа, тој започнал да испраќа скици на познати стилисти на модата уште од рана возраст. Пјер Карден бил импресиониран од неговиот талент и го ангажирал како асистент во 1970 година. Потоа работел со Жак Естерел во 1971 година и Жан Пату подоцна истата година повторно работел во Карден управувајќи го бутикот Пјер Карден во Манила до 1974 година.
Неговата прва поединечна колекција била објавена во 1976 година, а неговиот карактеристичен нереспектабилен стил од 1981 година го направил да биде познат како анфан терибл (enfant terrible) на француската мода. Многу од последователните колекции на Готје биле засновани на улична облека, фокусирајќи се на популарната култура, додека други, особено неговите збирки со мода, биле многу формални, но во исто време необични и разиграни.
И покрај тоа што во тоа време повеќето луѓе ги гледале неговите дизајни како декаденти, модните уредници, особено Мелка Треантон од Ел, Клод Бруе и Катрин Лардерер од француското списание Мари Клер, биле импресионирани од неговата креативност и мајсторство за кроење и подоцна ја лансирале неговата кариера.
Во 1985 година, тој вовел машки здолништа и ја промовирал нивната употреба, особено килтот, во машката гардероба и ги вметнал во неговата дизајнерска колекција. Готје исто бил во тесна соработка со Волфорд Хосири.
Готје предизвикал шок со употреба на неконвенционални модели на своите изложби, како постари мажи и жени со полна фигура, модели со пирсинзи и тетоважи, и играјќи си со традиционални родови улоги во ревиите. Ова му донело и критика и огромна популарност.
На крајот на осумдесеттите години на минатиот век, Готје претрпел некои лични загуби, а во 1990 година неговото момче и деловен партнер, Франсис Мениж, починал од СИДА.
Во 1988 година, Готје го објавил танцовиот сингл насловен „Како да го сториш тоа“ на Фонтана Рекордс, од кој настанал еден од првите досега „сингл наслов“ ремикс албуми, Ау Ту Ту Да Зат, на Меркур Рекордс. Албумот вклучува миксови од Норман Кук, Jеј Jеџалик, Џорџ Шилинг, Марк Саундерс, Латински Раскалс, Дејвид Дорел, Тим Аткинс, Карл Аткинс и Куртис Мантроник. Тој беше продуциран од Тони Менсфилд, а видеото во режија на Жан-Батист Мондино. Во албумот се појавила и соработка со хармоникашката Ивет Орнер.
Почнувајќи од 1993 година, тој бил кодомаќин на програмата на Канал 4 Евротраш со Антоан де Кон. Готје бил домаќин на шоуто до 1997 година.
Готје бил креативен директор на Ермес од 2003 до 2010 година, каде го наследил Мартен Маржиела.