cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Богородица“ - Тетово
Археолошко наоѓалиште
Според податоците од книгата на Кузман Најденоски „Тетово во минатото како културен и просветен центар на Полог", Тетово 1964 година се вели дека десно по течението на реката Пена под местото Купеник близу до сегашната црква "Света Богородица" - Балаклија, по Балканските војни се правени раскопување и истражување од страна на некои учени при што биле откриени урнатини од стари ѕидови, икони, кандила и друг црковен прибор. Во непосредна близина на црквата се наоѓаат и средновековни христијански гробови кои биле прекопувани во подолг временски период. Место на коешто е изграден стариот градски водовод и главнииот водосклад за градот Тетово е црковно место, на кое била некогашната црква „Света Петка". При увид од страна на екипа од градскиот музеј биле откриени делови од ѕидови и правосголни керамички плочки кои биле во функција на ѕидните конструктивни маси од црквата. Тоа укажува на постара средновековна градба врз која според историските податоци се вршени обиди за градежна санација во 1765 година. На одземеното црковно земјиште, со образложение дека се работи за безбедноста на резерворот, денес се гледаат само остатоци од ѕидовите на стариот храм од околу еден метар. Постоие иницијатива за да се возобнови оваа црквичка којашто има големо почитување од граѓаните. Истражувања фрлаат дополнителна светлина врз овој засега непроучен споменик. Во катастарот овој имот се води како лозје и е во сопственост на црквата, со површина од 1400 м².
Настани од 2001
Во 2001 година покрај другите цркви и манастири, оштетена била и црквата „Света Богородица“.
Марија Спасовска
Марија Спасовска — македонска поп-пејачка, текстописец и композитор, која ја претставувала Македонија на Детската Евровизија. Во 2018 година во Минск, Белорусија, настапила со песната „Дома“ и се пласирала на 12. место. Марија станала популарна во јавноста преку нејзиното учество на мјузиклот „Тајно моја“, посветен на Тоше Проески.
Животопис
Марија е родена на 5 октомври 2005 година во Скопје, Македонија. Марија на музичката сцена се појавува на само четири годишна возраст на детскиот фестивал „Поточиња“ во Скопје, со песната „Моето Кукле“. На 12-годишна возраст има издадено ЦД со 7 детски песни кои ги пеела на различни фестивали во Македонија.
Имала учество и награди на голем број музички фестивали во Македонија, но и надвор, како во Моска, Минск и Витебск, каде на фестивалот „Славјански базар“ ја добила наградата за трето место со изведбата на песната „Црно и Бело“ од Калиопи. Марија има освоено и други награди и признанија на европската музичка сцена за млади таленти, а настапувала и во неколку познати шоу програми за млади таленти во регионот каде постигнала забележителни успеси.
Марија Спасовска била дел од актерите кои играле во мјузиклот посветен на Тоше Проески, „Тајно моја“.
На 18 август 2018 година, се одржала аудицијата за избор на вокален интерпретатор кој ќе ја претставува Македонија на изборот за песна на Јуниорски Евросонг 2018, во организација на Македонската радио телевизија, а Марија била избрана едногласно од комисијата.
Марија настапила со песната „Дома“ од композиторот Дарко Димитров, додека текстот го напишал заедно со Елена Ристеска. „Дома“ визуелно ја дополнил и режисерот Чедо Поповски, а видео записот бил снимен во МОБ. Марија го освоила 12 место од вкупно 20 натпреварувачи.
Во октомври 2022 година, Марија дебитирала на фестивалот Макфест во Штип, со песната „Омилен“ за која текстот и музиката сама ги напишала, а аранжманот го направил Роберт Билбилов. Настапила на првата вечер, а со гласовите на публиката се пласирала и во финалето.
Летото 2023 година учествувала во проектот „Македонија во срце те носиме“, каде биле преработени дванаесет патриотски македонски песни, а Марија ја препеала песната „Ој, Вардаре Македонски“ од Јонче Христовски.
Крапови
Крапови — семејство на слатководни риби, колективно наречени циприниди, во кои спаѓа крапот и неговите роднини. Краповите се најголемото и најразновидното семејство риби и најголемото семејство на ’рбетници во целина, со околу 3.000 видови, поделени на околу 370 родови. Тие се движат од околу 12 mm до 3 m во должина (Catlocarpio siamensis). Семејството припаѓа на остариофизискиот ред Краповидни, од чии родови и видови ципринидите сочинуваат повеќе од две третини. Името на семејството потекнува од старогрчкиот збор кипринос (κυπρῖνος, „крап“).
Јохан Дејвид Хајнхен
Јохан Дејвид Хајнихен е роден на 17 април 1683 година, а починал на  16 јули 1729 година, како германски барокен композитор и музички теоретичар кој го донел музичкиот гениј на Венеција на дворот на Август II Силниот во Дрезден. Откако умрел, музиката на Хајнихен привлекувала мало внимание многу години.
Биографија
Јохан Дејвид Хајнихен е роден во малото село Кросулн (моментално дел од градот Теучерн, во Саксонија-Анхалт ) во близина на Вајсенфелс. Неговиот татко, Мајкл Хајнихен, студирал музика во прославениот Томасшул Лајпциг поврзан со Томаскирхе, а служел како кантор во Пегау и бил свештеник на селската црква во Кросулн. Јохан Дејвид присуствуваше и на Thomasschule Лајпциг. Таму студирал музика кај Јохан Шеле, а подоцна добил часови по орган и чембало кај Јохан Кунау. Идниот композитор Кристоф Граупнер исто така бил ученик на Кунау во тоа време.
Хајнихен се запишал во 1702 година да студира право на Универзитетот во Лајпциг и во 1705–1706 година се квалификувал како адвокат, но на почетокот на 18 век законот бил омилен пат за композиторите; Кунау, Граупнер и Георг Филип Телеман исто така биле адвокати. Хајнихен практикувал адвокатура во Вајсенфелс до 1709 година.
Сепак, Хајнихен го задржал својот интерес за музика и истовремено компонирал опери. Во 1710 година, тој го објавил првото издание на неговиот главен трактат за thoroughbass. Заминал во Италија и таму поминал седум години на формирање, главно во Венеција,каде настапил со голем успех со две опери, Mario и Le passioni per troppo amore (1713). Марио повторно бил поставен во Хамбург во 1716 година со германската титула, Calpurnia, oder die romische Grossmut.
Во 1712 година, тој му предавал музика на Леополд, принцот од Анхалт-Кетен, кој го земал како композитор. Истиот принц ќе го назначи Јохан Себастијан Бах Kapellmeister на крајот на 1717 година. Во 1716 година, Хајнихен се сретнал во Венеција со принцот Август III од Полска, син на кралот Август II Силниот, и благодарение на него бил назначен за кралско-полски и изборно-саксонски Kapellmeister во Дрезден. Меѓу неговите ученици беше Јохан Георг Писендел. Во 1721 година, Хајнихен се оженил во Вајсенфелс; раѓањето на неговото единствено дете било запишано како јануари 1723 година. Во неговите последни години, здравјето на Хајнихен многу страдаше; попладнето на 16 јули 1729 година, тој беше погребан на гробиштата Јохани, откако конечно подлегна на туберкулозата.
Неговата музика почна да биде попозната по 1992 година како Musica Antiqua Köln под палката на Reinhard Goebel кој снимил  избор на концерти во Дрезден (Seibel 204, 208, 211, 213-215, 217, 226, 231-235, 240), проследено со снимка од Heinichen's Lamentationes and Passionsmusik (1996). Неговата единствена опера за Дрезден, Flavio Crispo (1720), никогаш не била изведена и не била снимена сè до 2018 година.
Добри Лаки
Добри Лаки (Добри лаки) — село во Петричко/Мелничко, Пиринска Македонија, денес во општината Струмјани на Благоевградската област, југозападна Бугарија. Сместено е недалеку од границата со Р. Македонија, односно Општина Берово.
Географија
Селото е сместено во планинско подрачје, во подножјето на Малешевските Планини, во историско-географската област Каршијак. Ова мало и китно селце располага со богата природа. Низ него тече реката Лебница која има големо стопанско значење за местото. Добри Лаки лежи 34 км од општинското седиште Струмјани, а најблиско населено место од бугарска страна е Клепало (7 км).
Историја
Во XIX век Добри Лаки било помало чисто македонско село, кое прво ѝ припаѓало на Мелничката, а по 1878 г. на Петричката каза на Серскиот санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Добрил’к (Dobrilëk) било село во Мелничката каза со 60 домаќинства од 200 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во селото живееле 620 Македонци-христијани.
Во селото работела бугарската пропаганда на духовен и образовен план. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. Добролаки (Dobrolaki) имало 784 Македонци, сите под врховенството на Бугарската егзархија. Во него работело 1 основно бугарско училиште со 1 учител и 27 ученици.
Црквата „Св. Троица“ е завршена во 1913 г.
Контрацепција
Според Светската здравствена организација, поимот контрацепција значи спречување на несакана бременост и прекинување на природните процеси на репродукција.
За таа цел се користат контрацептивни средства и методи кои можат да се поделат според начинот на употреба, ефикасноста, според траењето на употреба итн. Прифатена е следната класификација:
Календарски метод
Календарскиот метод претставува предвидување на настапот на овулација. Кај девојки со менструален циклус кој трае 28 дена овулацијата настанува околу четиринаесеттиот ден. Ова значи дека 3-4 дена пред и 2-3 дена после овој ден не се препорачливи сексуални односи поради можноста од забременување.
Шематски тоа би изгледало вака:
Постпартален метод
Постпарталниот метод, како што и самото име кажува-после пораѓањето. Тој се заснова на тоа што жените што дојат до четвртиот месец, неможат да останат бремени.
Прекинат однос
Прекинатиот однос е традиционален метод кој на латински се нарекува coitus interruptus. Тој се состои во прекинување на односот пред ејакулацијата, т.е. спречување на внесување на спермата во вагината. Овој метод не е безбеден и се смета за примитивен бидејќи извесен број на сперматозоиди стигнуваат во вагината и пред ејакулацијата. Процентот на веројатност од забременување е 18%.
Механички методи
Во механички методи спаѓаат: презервативот (кондом), женскиот презерватив (фемидом), дијафрагмата, цервикалната капа.
Хемиски методи
Во хемиски методи спаѓаат: спермициди, вагинална пена, крем, филм и супозитории, кои се користат комбинирано со кондом и дијафрагма. се внесуваат пред половиот однос, но можат да предизвикаат иритација поради што е потребна консултација со гинеколог.
Хормонска контрацепција
Хормонската контрацепција се остварува преку земање на хормонална терапија (таблети). Тие се земаат континуирано 21 ден и не смее да се пропушти ниту еден ден. Се пијат на 24 часа и ја одложуваат менструацијата, која настапува после 21 ден откако ќе се престане со земањето на таблетите. Се смета дека ова е најдобар метод за контрацепција за младите генерации кои планираат понатаму да се репродуцираат. За тие 21 ден додека се пијат таблетите, бременост не може да настане. Исто така во групата на хормонска контрацепција спаѓа и ургентната контрацепција. Таа претставува контрацепција по избор и се зема само во ургентни итни ситуации (кинење на кондомот или пак секс без кондом). Ваквата контрацепција се зема најдоцна 24 часа по односот, но колку тоа се стори порано толку таа ќе биде поефикасна. Ваквиот вид на контрацепција се состои исто така од женски хормони, но во многу поголемо количество. Се земаат три таблети, а со нив се зема исто така и апчиња против повраќање, како не би се повратиле контрацептивните апчињата.
Позитивни страни
Многу се ефикасни ако се земаат таблетите правилно.
Нема потреба од прекинување на половиот однос.
Можна е долга употреба без штетни последици.
Помага во спречување на некои болести како вонматерична бременост и други.
Негативни страни
Не штитат од полово преносливи болести
Ако се земаат неправилно, те нередовно можат да бидат неефикасни
Интраутеринска контрацепција
Интраутеринската контрацепција е многу попозната како спирала. Таа е наменета за жени кои не планираат да се репродуцираат и кои не сакаат понатаму да имаат деца. Обично ја употребуваат жени кои се во брак и не сакаат да имат многу деца. Спиралата ја поставува гинеколог, таа се поставува во матката и не смее да стои повеќе од 6 години. Од неа се ослободуваат хемиски материи кои предизвикуваат стерилност.
Демографија на Словачка
Оваа статија е за демографските одлики на населението на Словачка, вклучувајќи ги густината на населеност, етничката припадност, нивото на образование, здравјето на населението, економскиот статус, религиозната определеност и други аспекти на населението. Демографските статистики се од Статистичката служба, ако не е поинаку назначено.
Возрасна структура
0–14 години: 15,6% (мажи: 437.755; жени: 417.797) 15–64 години: 71,6% (мажи 1.955.031; жени: 1.965.554) 65 години и повеќе: 12,8% (мажи 262.363; жени: 438.538 (2011 проц.)
Средна возраст
вкупно: 38 години; мажи: 36,5 години, жени: 39,5 години (2012 проц.)
Полов сооднос
при раѓање: 1,05 машки/женски под 15 години: 1,05 машки/женски 15–64 години: 1 мажко/женско 65 години и повеќе: 0,6 машки/женски вкупно население: 0,94 машки/женски (2011 проц.)
Имиграција
Имиграцијата во Словачка е една од најниските во целата Европска Унија. Ова е поради тоа што имиграциската политика на Словачка е една од најстрогите во Европа. Во Словачка има околу 63.000 странци и мнозинството од нив не се имигранти, туку се странски студенти, трговци и слично.
Витални статистики
[[Податотека:Slovakia total fertility rate by region 2014.png|мини|Вкупната стапка на плодност во Словачка по област (2014 г.)
Стапка на мртвородени деца
вкупно: 6,47 починати/1000 живородени машки 7,54 починати/1000 живородени женски 5,34 починати/1000 живородени (2012 проц.)
Животен век
вкупно население: 76,03 години мажи: 72,14 години жени: 80,12 години (2012 проц.)
Етнички групи
Мнозинството од 5,4 милиони жители на Словачка се Словаци (80,7%). Унгарците се најголемото етничко малцинство (8,5%) и се сместени во јужните и источните области на Словачка. Други етнички групи се Ромите (2,0%), Чесите, Хрватите, Русините, Украинците, Германците, Полјаците, Србите и Евреите (околу 2.300 останати од 120.000 жители пред Втората светска војна).
И двете меѓународни организации (Обединетите нации и Светската банка) и официјалната статистичка служба даваат податоци за етничките групи, бројките се слични. Бројките за ромското население (од различни причини) се движат помеѓу 1% и 10% од населението. Во неодамнешно истражување спроведено од словачката влада, до бројката за процентот на Ромите било стигнато преку интервју со општинските власти и градоначалници, според тоа колку Роми сметаат дека живеат во нивните општини. Бројката со ова истражување изнесувала 300.000 (околу 5,6%). Меѓутоа, ако ова е официјална бројка, тогаш процентите за Унгарци и Словаци ќе бидат пониски.
Службен јазик во земјата е словачкиот, а унгарскиот е нашироко говорен во јужните области.
И покрај современите услови во стопанството и општеството, Словачка има значителен рурален елемент. Околу 45% од Словаците живеат во села со помалку од 5.000 жители, а 14% живеат во села со помалку од 1.000 жители.
Религија
Словачкиот устав ја гарантира слободата на религијата. Мнозинство од Словаците (62%) се католици; голем дел од населението во Словачка се изјаснило како атеисти (13%). Околу 6,9% се протестанти, гркокатолици 4,1% и 0,9% се православни христијани. Реформираната христијанска црква 2,0%, други 6,4% (проценка 2004 г.). Во Словачка живеат 10.600 муслимани.
Апостолска палата
Апостолската палата (на Palazzo Apostolico, на Palatium Apostolicum) е службената резиденција на папата која се наоѓа во Ватикан. Зградата често се нарекува и Папска или Ватиканска палата, а самата ватиканска држава ја нарекува Палатата на Сикст V во чест на римскиот папа кој е заслужен за почетокот на изградбата во 1589 година на најголем дел од денешната форма на палатата.
Вокерови мотиви
Вокеровите А- и B-мотиви — белковински низни мотиви, кои имаат високо сочувана тридимензионална структура. Овие мотиви за првпат биле откриени од страна на британскиот хемичар Џон Е. Вокер и соработниците во 1982 година, во составот на ATP-врзувачки белковини.
Вокеров А-мотив
Освен сочуваниот лизински остаток, друга одлика на P-петелката, која исто така учествува во врзувањето на фосфатот, е збирното LRLR-гнездо. Гнездото се состои од четирите остатоци xxGK, чии атоми (само оние од полипептидниот ’рбет) формираат конкавност (вдлабнатина) со големина на фосфатен анјон, каде NH-групите се насочени кон внатре. Се покажало дека синтетскиот хексапептид SGAGKT може јако да врзе неоргански фосфат; бидејќи волку краток пептид не може да формира алфа-завојница, тоа сугерира дека гнездото, а не N-терминалот на завојницата, ја има главната функција за врзување на фосфатот.
Вокеровиот А-мотив е најдобро познат по своето присуство во мноштво на ATP и GTP-врзувачки белковини, а исто така се наоѓа во мноштво на белковини кои имаат фосфорилирани супстрати. Тука се вклучени: АТФ-синтазата (α и β-подединиците), миозинот, трансдуцинот, хеликазите, киназите, ААА белковините, G-белковините, RecA, белковински тирозински фосфатази (види подолу) и ензимите кои користат пиридоксал фосфат, на пр. цистеин синтазата.
По хидролиза на нуклеотидот, петелката не ја менува значително конформацијата на белковината, но останува врзана за останатите фосфатни групи. Било покажано дека Вокеровиот мотив предизвикува структурни промени кај врзаниот нуклеотид, според моделот на индуцирано вклопување.
А-петелка
A-петелката (ароматичен аминокиселински остаток кој стапува во интеракција со аденинот од ATP) се однесува на сочуваните ароматични аминокиселински остатоци, кои се наоѓаат околу 25 аминокиселински остатоци пред (погоре од) Вокеровиот А-мотив. Таа се среќава само кај некои белковини кои поседуваат P-петелка и е битна за врзувањето на ATP-молекулата.
Едгар Камински
Едгар Камински (украински: Едгар Камінський; роден на 27 февруари 1985 година) е украински пластичен хирург, основач на клиниката Камински и Камински ХУБ, организатор и покровител на украинскиот медицински фестивал и говорник на медицински конференции.
Животопис
Едгар Камински е роден на 27 февруари 1985 година во Ривн (Украина).
Во 2002-2008 година, ерген на Националниот медицински универзитет.
Во 2008-2010 година, стажирање на одделот за оториноларингологија, на Националниот медицински универзитет.
2010-2012 година, престој на одделот за оториноларингологија, на Националниот медицински универзитет.
Во 2016 година, тој се најде во фокусот на светскиот печат (Сан, Newsусвик, Newујорк Пост, Дејли Меил) благодарение на објавувањето на селфи од неговата операција на позадината на голи пациенти.
Во 2017 година, тој го основал украинскиот медицински фестивал, целосно украински фестивал посветен на развојот и мотивацијата на младата генерација лекари.
Во 2018 година, тој ја основа KAMINSKYI HUB ─ креативна агенција специјализирана за обезбедување на сеопфатни услуги за промоција на брендот.
Клиника Камински
Во 2019 година, тој ја основаше клиниката за бутик за модерна естетска медицина Клиника Камински.
Семејство
На 16 јули 2014 година, Едгар Камински се ожени со солистката на бендот NEANGELY, Слава Каминска, која го зеде неговото презиме. На 12 декември 2014 година, парот го роди синот Леонард, а на 6 декември 2015 година ќерката Лора.
На 1 јули 2019 година, Слава и Едгар се разведоа.
Жика Митровиќ
Живорад Митровиќ - Жика (, - Белград, ) бил еден од најплодните филмски режисери и сценаристи во СФРЈ.
Завршил Архитектонски факултет во Белград. Со филм почнува да се занимава од 1946 година. Тој ѝ припаѓа на првата генерација повоени југословенски синеасти. Во неговиот опус има повеќе од 20 играни филмови, во коишто најчесто се јавува и како сценарист. Жанровската определба на Митровиќ е акционен филм, а по филмовите Капетанот Леши и Пресметка, станува познат како творец на таканаречениот југословенски вестерн.
За својата работа на филм добива голем број признанија и награди. Меѓу наградените филмови се вбројуваат: Невесинска пушка, Маршот на Дрина, Ужичка република, Тимочка буна, Мис Стон и други.
Дом
Дом е место на живеалиште или засолниште. Тоа е најчесто местото каде некој поединец или семејство може да се одмора и да ги чува личните поседувања. Животните имаат свои домови исто така, живеејќи во дивината или во притомена средина.
Претеча (орден)
Претеча — орден што го доделува Бигорскиот манастир на истакнати личности, кои со својот живот и дела го дале својот придонес во обновата на манастирот и значително ја помогнале мисијата и работата на братството.
Албинизам
Албинизам (Albinism MKB Е 70.30, Преваленца (распространетост) : 1 / 20 000) се однесува на група ретки наследни состојби и болести на кои заедничка особина им е отсуството на пигментација на кожата, очите и косата. Промената во пигментацијата настанува поради нарушеност на пигментот меланин во метаболизмот, односно поради неможност организмот да го синтетизира или дистрибуира. Албинизмот се јавува кај еден човек на 20 000 луѓе. Секој човек кој има албинизам има некакви проблеми со видот. Повеќето луѓе кои имаат албинизам се чувствителни на сончева изложеност и имаат зголемен ризик од карцином на кожа.
Видови албинизам
Албинизмот е поделен на неколку видови, од кои некои се поделени на повеќе типови. Двата главни вида на албинизам се окулокутантен албинизам и окуларен албинизам.
Окулокутантен албинизам
Окулокутаниот албинизам влијае на очите, кожата и косата и е поделен на четири основни типови:
Албинизмот тип-1
Албинизам тип-1 е предизвикан од генетско наследување и грешка во ензимот тирозиназа. Овој ензим му помага на телото да ја промени аминокиселината (тирозин) во пигмент. Постојат два подвида на овој албинизам – првиот, во кој ензимот е целосно неактивен и телото не произведува меланин што предизвикува бела коса, кожа и очи со сино-сива боја, а вториот подвид го минимизира производството на меланин што може да придонесе косата да биде потемна руса/портокалова, а кожата да има многу малку пигменти.
Албинизмот тип-2
Албинизмот тип-2 е нешто поредок. Овие луѓе се раѓаат со посветла боја на кожата и косата односно, нивната коса може да варира од светло-руса, светло-кафеава или жолта боја. Тие имаат карактеристични проблеми како другите видови на албинизам, како што е намалување на видот. Најчесто има случаи во регионот на потсахарска област и таков е албинизмот кој се јавува кај црната раса.
Албинизам тип-3
Албинизмот тип-3 најчесто ги погодува луѓето со потемна боја на кожа. Се манифестира со црвеникаво-кафена боја на кожа, црвеникава коса и светло-кафени очи. Најчесто се јавува кај луѓе со африканско потекло.
Албинизам тип-4
Албинизмот тип-4 е поврзан со минимално производство на меланин и најчесто се јавува кај луѓе од источноазиско потекло. Луѓето со овој вид албинизам имаат слични симптоми како и луѓето кои имаат тип-2.
Окуларен албинизам
Окуларниот албинизам е предизвикан од мутација на Х-хромозомот и скоро секогаш се јавува кај мажите. Овој вид албинизам влијае само на очите. Луѓето кои имаат окулен албинизам имаат нормална боја на коса и кожа, но немаат боја во мрежницата. Пигментацијата на ирисот (обоениот дел од окото) е намалена. Окуларниот албинизам е поврзан со сериозно оштетување на видот. Други симптоми поврзани со оваа состојба се:
Причини за албинизам
Албинизмот настанува како резултат на рецесивно наследување на гени (алели) и се појавува кај сите ‘рбетници, вклучувајќи го и човекот. Најчесто, мутацијата е поврзана со недостаток или дефект на ензимот тирозиназа. Кај некои видови на албинизам, едно лице мора да наследи две копии на мутираниот ген од двајцата родители за да има албинизам (рецесивно наследство). Различните типови на албинизам различно се наследуваат. Окулокутаниот албинизам се наследува автосомно- рецесивно, што значи и двајцата родители треба да имаат ген кој носи албинизам. Дури и во тој случај, шансите децата да имаат албинизам се 25 %, а да бидат носители на тие гени, 50 %.
Окуларниот албинизам е наследен на Х-хромозомот и скоро никогаш не ги погодува жените. Човек кој има албинизам нема да има деца со албинизам, но сите женски деца ќе бидат носители и ќе имаат 50-процентна шанса нивното машко дете да има албинизам.
Во поголем дел, лекувањето на очите се состои од визуелна рехабилитација. Можна е операција на очните (окуларни) мускули за да се намали нистагмусот, страбизмусот и честите рефрактивни грешки, како што е астигматизмот. Операцијата при страбизмус може да го подобри изгледот на очите. Може да се изведе и операција при појава на нистагмус, за запирање на „тресењето“ на окото напред- назад. Ефикасноста на овие методи значително варира и зависи од поединечните околности. Терапијата кај пациентите со албинизам е насочена и кон подобрување на симптомите и превенција на сериозните компликации како рак на кожата. Се препорачува албино-луѓето да избегнуваат долго изложување на сонце, а кога се надвор важно е да ги заштитат кожата и очите од сончевите зраци, па се препорачува редовно да користат крем за сончање со висок заштитен фактор и очила за сонце со УВ- заштита.
Факти
Интересен факт за албинизмот е што е застапен кај различни видови животни. На многу животни со албинизам им недостига нивното заштитничко маскирање со цел прикривање (камуфлажа), па не се во состојба да се сокријат од грабливците или жртвите. Овие животни имаат розови и црвени очи бидејќи недостатокот на пигмет влијае на тоа крвните садови да бидат видливи. Исто како и кај луѓето, албино-животните имаат поголема веројатност да добијат карцином на кожата бидејќи сами ја контролираат изложеноста на сонце. Опстанокот на животните со албинизам во дивиот свет е прилично на ниско ниво бидејќи грабливците имаат потешкотии со ловењето, затоа што нивниот плен лесно ги забележува и бега од нив, па затоа често умираат од глад.
Тараба (типографија)
Тараба — симбол кој се бележи со #. Симболот историски се користи за широк спектар на цели, вклучително и назначување на реден број и како лигатурирана кратенка фунта - што денес се бележи како ℔.
Од 2007 година, широко распространетата употреба на симболот за воведување мета-ознаки на платформите за друштвени медиуми довело до тоа таквите ознаки да бидат познати како „хаштаг“, од каде самиот симбол понекогаш се нарекува хаштаг.
Колибите
Колибите — село во Општина Струмјани.
Знак за нумеро
Знак за нумеро — симбол кој се бечежи со № (исто така е претставен како Nº, No, No./no. (во САД) или No/no (во Велика Британија).
Симболот претставува типографска кратенка на зборот број/ки што означува редовна нумерација, особено во имиња и наслови. На пример, со знакот за нумеро, пишаната долга форма на адресата „Улица Гоце Делчев број 100“, би било Ул. „Гоце Делчев“ № 100, иако треба да се напомене дека во македонскиот јазик, знакот за нумеро нема голема примена при наведување на бројот на улиците. Во германската типографија, бројот се означува со Nr, во скандинавските со nr. или nr:.
Типографски, нумеровиот знак ја комбинира големината на латинската буква N со обично буквата буква о, понекогаш подвлечена.
Џовани Порта
Џовани Порта е роден околу 1677 година, а починал на 21 јуни 1755 година. Тој бил италијански оперски композитор. Неговата опера, била премиерно изведена во Венеција во 1717 година.
Се верува дека Порта е роден во Венеција. Бил еден од мајсторите на операта од почетокот на 18 век и еден од водечките венецијански музичари, Порта го направил својот пат од Рим, до Виченца, па сè до Верона, потоа Лондон, каде што неговата опера Нумиторе беше изведена во 1720 година од Кралската академија за музика (1719 година), и на крајот се вратил во Венеција и Верона, и конечно во Минхен, каде ги поминал последните 18 години од својот живот.
Амперсанд
Амперсанд или знакот за поврзување „&“ — логограм за свзникот „et“ на латински. Всушност тоа е лигатура (кога имаме два карактера поврзани меѓусебе) од „е“ и „t“. Како симбол во дизајнот и графиката е доста застапен. Најмногу кај типографските логоа, посебно кај фирми и компании кои се здружени во некаков вид на партнерство и тоа кај адвокатски компании, архитектонски фирми, брокерски куќи и сл.
Името амперсанд не било во употреба до 19 век. Тоа е варијанта на англиското And per se and. Амперсандот бил дел од азбуката како последна буква.
Знак за отсто
Знакот за отсто (процент) (%) е симбол користен за означување на процент, број или сооднос како дропка од 100. Поврзани знаци вклучуваат промил (илјада) знак ‰ и основна точка знак (по десет илјади) ‱ (исто така познат како основа точка ), кои укажуваат на тоа дека голем број се дели со илјада или десет илјади, соодветно. Повисоки пропорции користат делови-по нотација.
Котлина
Котлина — вдлабнатина во Земјината кора во облик на рамнина опкружена со планини, често со отворени делови низ кои минува река.
Поделба на котлините
По настанокот, котлините можат да бидат тектонски (спуштање на Земјината кора), леднички (спустови меѓу моренски ридови), вулкански (калдери, кратери), ероизвни, карстни, вечнозамрзнати (термокарстни), ветрообразувани, налегнати (суфозиони) и од мешано потекло.
Котлините во дното на океанот се нарекуваат океански котлини и можат да бидат рабни или длабокоморски.
Тектонските котлини настануваат со спуштање на земјиштето во релјефот на Земјината површина. Спуштањето може да биде предизвикано од радијални тектонски движења, при што котлините тогаш претставуваат ровови, или со тангенцијални движења, при кои настанатите котлини се синклинали. Сите тие често имаат зарамнето дно, како производ на таложење на материјал.
Ерозивните котлини настануваат со речна ерозија, на местата каде речните долини прават странично разјадување на теренот. Ова поточно се тековноразјадувачки (флувијално-денудациони) проширувања на долината. Најпознат пример за ваква котлина е Мариовската.
Котлини во Македонија
Македонија има 24 котлински целини со поголем број полиња, предели и краеви кои често се сметаат за одделни котлини (на пр. Охридската или Делчевската). Со оглед на староста и начинот на образување, во земјата постојат типични котлини (простори ограничени со водоразделни линии, кои ги сечат речните текови на најпогодни места на клисурите и сатеските); речни ерозивни проширувања, тектонски ровови и полиња. Обично се наоѓаат крај речните долини. За најголема котлина во Македонија се смета Пелагонија, иако обично се смета за сложенка од повеќе делови.
Ова се котлинските целини во Македонија, дадени со површините што ги зафаќаат:
Меѓународен ден на аутизмот
Ден на аутизмот, исто така познат како Меѓународен ден на молитва за нарушувањата на аутистичниот спектар, е настан што се одбележува еднаш годишно во втората недела од февруари.
Историја
Неделата за аутизам за прв пат се одржала во 2002 година за време на годината за аутизам во Велика Британија. Иницирана е од родителите и старателите Иван Кореја и Чарика Кореја, основачи на кампањата за аутизам во Велика Британија. Родителите на Шерин, тинејџер со нарушување на аутистичниот спектар и нарушување во комуникацијата, ги повикаа водачите на религиозни организации, цркви, групи во заедницата и светски лидери ширум светот да зборуваат за лицата со нарушувања на аутистичниот спектар. Првата богослужба за аутизам се одржа во февруари 2002 година во катедралата Свети Павле во Лондон. Поранешните министри за образование, врсници од Домот на лордовите, познати личности, писатели, радиодифузери и медиуми се придружија на децата и луѓето во катедралата Свети Павле за да се молат за деца и возрасни со нарушувања на аутистичниот спектар, како и за нивните родители и старатели.
Во 2008 година, првото движење во денот за аутизам беше презентирано во Долниот дом, во палатата на Вестминстер. Предлогот, ЕДМ 874, беше спонзориран од Дејвид Дру, пратеник и бил потпишан од 71 пратеника во Парламентот. Ја повикувал владата да работи со сите заедници на верата со цел да им се обрати на родителите, старателите и лицата со нарушувања на аутистичниот спектар во локалните заедници и ги повикувал црковните водачи и групите на заедниците од сите деноминации да се дружат со лица со нарушувања на аутистичниот спектар. Британскиот премиер Дејвид Камерон ја прошири својата лична поддршка за денот на аутизмот.
Дебата во Долниот Дом
Неделата за аутизам беше спомената за време на дебатата во Долниот дом на британскиот парламент. Дејвид Тејлор, пратеникот го спомнал денот и повикал на акција, наведувајќи дека „Црквите и другите верски организации ќе поддржат меѓународен ден на молитва за оние со аутизам и Аспергеров синдром. Дали лидерот на Претставничкиот дом ќе го земе ова како понуда како актуелна дебата за ова прашање, што влијае на стотици илјади луѓе низ целата земја? Условите се недоволно познати и има недоволен број на ресурси и многу им е потребна вид на национална стратегија, национална работна сила и добро ресурсизиран план за иднината. “
Наводи
<references group="" responsive="1">
Леонардо Лео
Леонардо Лео е роден на 5 август 1694 година, а починал на  31 октомври 1744 година, поточно тој бил запишан како Лионардо Оронзо Салваторе де Лео, а бил барокен композитор.
Биографија
Лео е роден во San Vito degli Schiavoni (моментално познат како San Vito dei Normanni, province of Brindisi во регионот Апулија, тогашен  дел од Кралството Неапол.
Во 1714 година, во дворскиот театар, тој ја продуцира операта Писистрато, на која многу му се восхитуваа.
Имаше различни функции за кралската капела и продолжи да пишува за сцената, покрај предавањето на конзерваториумот. Откако додал комични сцени во Bajazette на Франческо Гаспарини во 1722 година за изведба во Неапол, тој компонирал комични опери на неаполски како La'mpeca scoperta во 1723 година и L'Alidoro во 1740 година. Неговата најпозната комична опера беше Amor vuol sofferenza (1739), попозната како La Finta Frascatana, високо пофалена од De Brosses. Тој беше подеднакво истакнат како композитор на сериозна опера, Демофонт (1735), Фарнас (1737) и Олимпијада (1737) како негови најпознати дела во оваа гранка, а сè уште е попознат како композитор на сакрална музика.
Починал од мозочен удар додека бил ангажиран во композицијата на нови арии за оживување на La Finta Frascatana. Лео беше првиот од неаполската школа кој се здобил со целосно владеење на современиот хармонски контрапункт. Неговата света музика е мајсторска и достоинствена, логична наместо страсна и ослободена од сентименталноста што е присутна во делата на Francesco Durante и Giovanni Battista Pergolesi. Неговите сериозни опери страдаат од студенило и сериозност на стилот, но во неговите комични опери тој покажува остра смисла за хумор. Неговите движења на ансамблот се духовити, но никогаш не успеале да достигнат силна кулминација.
Добар и карактеристичен пример за неговата света музика е Dixit Dominus in C, уреден од CV Stanford и објавен. Голем број песни од негови опери се достапни во модерни изданија.
Драми по музика
Недатирани опери:
Избрани снимки
Ознака: Архив мајстори (наслов на дискот: италијански концерти за виолина)
Оркестар: The Raglan Baroque Players Label: Hyperion (Наслов на дискот: Наполитанците - Перголези, Дуранте, Лео)
Етикета: BIS (Наслов на дискот: Leo-Six Viello Concertos)
più dell'usato, кантата за соло глас и гудачки- Диригент: Козимо Пронтера Изведувач: Кристина Миатело, Оркестар Емануеле Бјанки: La Confraternita de' Musici Етикета: Tactus (Наслов на дискот: Леонардо Лео: Серенат и Кантат)
За поцелосна дискографија на Лео, видете http://www.leonardoleo.com/discography.htm
Крпелево
Крпелево — село во Општина Струмјани.
Махалата
Махалата — село во Општина Струмјани.
Географија и местоположба
Село Махалата се наоѓа во југоисточните падини на Малешевските планини и е на 26 километри од градот Сандански.
Солун (тема)
Тема Солун (θέμα Θεσσαλονίκης) била воено-цивилна провинција (тема) на Римската Империја поставена на јужниот Балкан, составувајќи различни делови од јужна Македонија со средиште во Солун, вториот град по важност на Империјата.
Историја
Во Доцната антика, Солун бил главен град на Провинцијата Македонија и на Диецезата Македонија, и седиштето на Преторијанскata префектura Илирик. Со загубата на поголемиот дел од балканските територии поради словенските упади во VI и VII век, моќта на префектот (на грчки „епарх“) главно се сведувала на градот со неговата непосредна околина. Епархот продолжил да владее со Солун сè до почетокот на IX век, кога бил заменет со стратег. Од Солун, вториот по големина град во Империјата, била создадена посебна тема. Стратегот на Солун за прв пат се споменува во 836 година, но писмото на императорот Михаил II (820-829) до кралoт Франките, Лудвиг Побожниот (814-840) укажува на постоење на темата на Солун уште во 824 година. Историчарот Ворен Тераголд го датира создавањето на темата околу 809 година за време на антисловенската кампања на императорот Никифор I (802-811), кој го проширил римското владеење во оваа област. Тераголд ги проценил трупите на Солун во 9 век на околу 2.000 луѓе. На исток, темата била проширена на реката Стримон и истоимената тема. На југ се граничи со темата Елада некаде во северна Тесалија. Нејзините западни и северни граници биле недефинирани и честопати променливи како резултат на римско-словенските војни. За време на владеењето на Јован I Цимискиј (969-976), професионалните тематски трупи биле стационирани во Солун. Во XI век, Солунскиот дукат/катепанат бил од големо значење. Градот Солун и поголемиот дел од Македонија го освоиле Латините во Четврта крстоносна војна. Во Солун било формирано кралство, кое постоело до 1224 година, кога било присоединето кон Епирско Деспотство. Темата била обновена во 1246 година, кога голем дел од Македонија била присоединета кон Никејската Империја. Темата Солун преживеала сè до падот на Турците во 1392 година. Сепак, дотогаш, таа била сведена на градот само со непосредната околина. Солун бил дошол во рацете на Империјата 1402 година, кога бил престолнина на Деспотството. Турците го опсадиле градот во 1422 година. Султанот Мурат I сакал да ги казни Палеолозите за учество во граѓанската војна против Отоманската Империја. Во 1423 година, римскиот деспот Андроник II Палеолог го предал градот на Венецијанската Република, која ја презела одбраната на градот. Во истата година (1422), Цариград бил опсаден од турските војски. Меѓутоа, со поддршка на Папата и Западните земји кои му испратиле оружје, Цариград успеал да ја одбие опсадата. Блокадата на Солун траела до 1430 година. Венецијанците скапо ја платиле одбраната на градот. По освојувањето во 1430 година, градот бил целосно опљачкан.
Велешка Котлина
Велешка Котлина — мала котлина во Повардарието, како склоп од сливните подрачја во речните ерозивни проширувања на Бабуна и Тополка и непосредното проширување по реката Вардар меѓу Таорската и Велешката Клисура.
Ограничена е со водоразделната линија, која води по планините: Клепа, Бабуна, Јакупица и Голешница од западната и разграноците од Градиштанска Планина и ридовите кон Овче Поле од источната страна на Вардар.
Клисурата зафаќа површина од. Поголемиот дел од просторот е ридесто и планинско земјиште со околу рамничарски простор, претежно висок од 100 до 200 м.
Клепало (село)
Клепало (Клепало) — село во Петричко, Пиринска Македонија, денес во општината Струмјани на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија
Селото е сместено во Малешевските Планини. Лежи во непосредна близина на границата со Р. Македонија. Најблизок град е Берово. Најблиски пирински села се Раздол (7 км), Добри Лаки (5 км), а пооддалечени се Цапарево (17 км) и Микрево (30 км). Градот Свети Врач (Сандански) е на растојание од 45 км, а Горна Џумаја (Благоевград) е на 85 км. Патот од Микрево за Клепало е во мошне лоша состојба, но попроблематична е делницата Илинден-Студената Вода.
Недалеку од селото, на самата македонска граница се наоѓа предвидениот граничен премин „Клепало“, кој уште во 1993 г. е подготвен од македонска страна (асфалтиран пат и гранични објекти), но останал неостварен од бугарската.
Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Клепала (Klépala) било село со 6 домаќинства од 25 жители Македонци. Во 1902 г. населението зело учество во Горемското востание. Во 1922 г. е отворено првото училиште.
Селото денес
Селото има една црква, „Св. Петар и Павле“, изградена по 1997 г. На 1 јануари 2018 г. населението броело околу 20 жители.
Стопанство
Мештаните се занимаваат со земјоделство и сточарство.
Редовни настани
Селска слава е Петровден.
Благој Давков
Благој Давков ( во —  во ) — машинобравар, комунистички деец и учесник во НОВ.
Животопис
Благоја „Давката" е роден во Скопје, во работничко семејство. По завршените два класа гимназија и покрај големата желба да го продолжи образованието бил принуден да изучи занает и станал бравар. Бргу се истакнал како револуционерен работник, особено во штрајковите што ги организирале металските работници. Уште како младинец тој многу читал и бил еден од најактивните посетители на состаноците, што ги организирал Дане Крапчев со младинците од Дебар Маало.
Во 1938 година работел во фабриката на Папа Теодоси, кога се вклучил во УРС-овите синдикати. Тука организирал и партиска организација. Од пролетта 1940 година станал член на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ), а од септември истата година и член на месниот комитет на КПЈ во Скопје. Бил иницијатор и организатор за создавање на поголем број партиски ќелии низ градот. Непосредно пред војната тој бил затворен и покрај тоа што бил стpaшнo мачен, тој не признал ништо за својата комунистичка дејност. По капитулацијата на стара Јутославија, самоиницијативно собирал оружје, кога меѓудругото прибрал и еден митралез. Со своите другари се определил за безкомпромисна оружена борба против окупаторот. Од јули 1941 година во рамки на НОАВМ бил член на диверзантска група. Како храбар, честољубив, правичен и политички изграден, бил многу сакан и почитуван од соборците. По расформирањето на одредот кога партиската организација во градот ја зафатила провалата, тој илегално го напуштил Скопје. Од 22 август 1941 година бил борец на Првиот скопски НОПО, а по неговото расформирање се илегализирал во Штип, што траело до мај 1942 година.
Во мај 1942 година се префрлил во Велес, а потоа и во велешкиот партизански одред „Димитар Влахов“. Оттаму со една другарка биле испратени во Велес по партиска задача. На патот за Лисиче (општина Чашка), навлегле во полициска заседа. Но, пред пристигањето во полициската станица тој успеал да избега, обидувајќи се и на другарката да и го овозможи бегството. По извесно време илегално живеел во Велес, по што повторно се приклучил на Велешкиот НОПО „Пере Тошев“ сè до септември 1942 година. Се одликувал со извонредна одлучност. Особено се исаткнувал при нападите на полициските станици, како и во други акции што ги преземал одредот.
Во сите села каде влегувал одредот, држел говори и бил ценет како убедлив агитатор. Во октомври 1942 година, со една чета од одредот заминал на скопските терени, за да се поврзе со партизаните во Скопска Црна Гора. Останал илегално неколку дена во Скопје, а потоа се префрлил на Скопска Црна Гора, во скопскиот партизански одред, со задача да припреми терен за здружување на двата одреда. По извршувањето на задачата се вратил во Скопје. До крајот на октомври 1942 година бил член на Велешкиот НОПО „Димитар Влахов“, а потоа се префрлил во Вториот скопски НОПО (октомври-декември 1942 г.).
Апсење и смрт
Во јануари 1943 година паднал во рацете на бугарската фашистичка полиција. И покрај сите тортури имал херојско држење. Бидејќи на 9 мај 1942 година во отсуство, веќе бил осуден на смрт, со бесење, не му било повторено судењето. Бил затворен во таканаречената ќелија на смртта.
Кога на 21 јануари 1943 година бил изведен на бесилка, последните негови извици биле: Да живее КПЈ и Народноослободителната борба!
Долу џелатите на народот!
Ќе дојде време народот да ви суди за сите злосторства! Потем бил претепан од Бугарската полиција и онесвестен бил обесен. Така згаснал животот на неговиот роденден, на овој истакнат револуционер, кој без жалење се жртвувал за слободата на својот народ.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подареш
Рождество на Пресвета Богородица — манастирска црква на Подарешкиот манастир „Рождество на Пресвета Богородица“.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа и е без апсида. Влезот се наоѓа на западната страна кон којашто е доградена пространа чијашто површина соодветствува на внатрешноста на црквата. Од внатрешноста на јужниот ѕид од припратата, непосредно пред влезната врата, има две врамени вертикални фрески, од кои на едната е прикажана Богородица со Исус, а на другата Исус. На крајот од припратата се издига камбанаријата којашто е со квадратна основа и во висина на ѕвоното има по една отворена бифора на секоја страна. Црквата и камбанаријата во целост се обоени во бела боја и се покриени со кров од ќерамиди.
Ѕвездичка
Ѕвездичка (*) — правописен знак кој може да стои од десната или од левата страна на зборот или на текстот.
Вител (филм)
„Вител“ — македонски телевизиски филм од 1972 година. Го режирал Александар Ѓорѓевиќ, а сценариото го напишал Коле Чашуле.
Ѕвездичка
Употреба
Ѕвездичката се употребува:
а) За да се објасни извесен збор, тврдење, став и др., ѕвездичката стои од десната страна, над последната буква од зборот. Ако на страницата има повеќе такви објаснувања, бројот на ѕвездичките се наголемува секогаш за една повеќе. Објаснувањата обележани со * потоа одат во фусноти.
б) Ѕвездичка се пишува и пред или по наслов на статија за да се обележи податок кој не се однесува на содржината на статијата, туку на податоци што се однесуваат на самата статија, на пр.: кому му е посветена, дали е некаде претходно прочитана како реферат, дали се препечатува и сл.
в) Со ѕвездичка се обележуваат и зборови, најчесто реконструирани од јазици без писмена засведоченост.
Заза Пачулија
Заза Пачулија (ზაზა ფაჩულია; роден на во ) е поранешен грузиски кошаркар кој играл на позицијата центар. Моментално работи како консултант во екипата на Голден Стејт Вориорс во која поминал неколку години како играч.
Пачулија има основано кошаркарска академија во родниот град Тбилиси, а секое лето одржува кошаркарски кампови за деца низ Грузија.
Микрево
Микрево — село во Општина Струмјани.
Географија и местоположба
Село Микрево се наоѓа во планински реон.
Редовни настани
Меѓународен фолклорен фестивал "Малешево пее и танцува".
Култура и спорт
ФК Малеш