cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хемија на аскорбинска киселина
Индустриска подготовка
Осумдесет проценти од светската понуда на аскорбинска киселина се произведува во Кина. Аскорбинската киселина се подготвува во индустријата од гликоза на метод базиран на историскиот процес на Рајхштајн. Во првиот процес од пет чекори, гликозата каталитички се хидрогенизира до сорбитол, кој потоа се оксидира од микроорганизмот Acetobacter субоксиданс во сорбоза. Само една од шесте хидрокси групи се оксидира со оваа ензимска реакција. Од оваа точка, достапни се две правци. Третманот на производот со ацетон во присуство на киселински катализатор претвора четири од преостанатите хидроксилни групи во ацетали. Незаштитената хидроксилна група се оксидира до карбоксилна киселина со реакција со каталитичкиот оксиданс TEMPO (регенериран од натриум хипохлоритраствор за белење ). Историски гледано, индустриската подготовка преку процесот на Рајхштајн користела калиум перманганат како раствор за белење. Киселински катализирана хидролиза на овој производ врши двојна функција на отстранување на двете ацетални групи и лактонизација со затворање на прстенот. Овој чекор дава аскорбинска киселина. Секој од петте чекори има принос поголем од 90%.
Дарко Брашанац
Заеми на Леганес и Алавес
На 30 август 2017 година, Брашанац бил позајмен на клупскиот клуб ЦД Леганес за една година. Приближно една година подоцна, тој се приклучи на Депортиво Алавес во истата категорија, исто така, во привремена зделка.
Хемија на аскорбинска киселина
Индустриска подготовка
Побиотехнолошкиот процес, првпат развиен во Кина во 1960-тите, но дополнително развиен во 1990-тите, ја заобиколува употребата на групи за заштита на ацетон. Вториот генетски модифициран вид микроб, како што е мутантот Erwinia, меѓу другите, ја оксидира сорбозата во 2-кетоглуконска киселина (2-KGA), која потоа може да претрпи лактонизација со затворање на прстенот преку дехидрација. Овој метод се користи во доминантниот процес што го користи индустријата за аскорбинска киселина во Кина, која обезбедува 80% од светската аскорбинска киселина. Американските и кинеските истражувачи се натпреваруваат за инженерство на мутант кој може да изврши ферментација во едно тенџере директно од гликоза до 2-KGA, заобиколувајќи ја и потребата за втора ферментација и потребата да се намали гликозата до сорбитол.
Дарко Брашанац
Осасуна
На 22 јули 2019 година, Брашанац се согласил на договор на три години со ново промовираниот клуб Осасуна, за сума од € 1 милион и дополнителни 750.000 € во бонуси, со Бетис задржување на 10% на иднината продажба; неговата клаузула за ослободување беше утврдена на 8 милиони евра.
Хемија на аскорбинска киселина
Индустриска подготовка
Постои а -аскорбинска киселина, која не се јавува во природата, но може да се синтетизира вештачки. Да бидам конкретен,Познато е дека -аскорбат учествува во многу специфични ензимски реакции кои бараат точен енантиомер ( -аскорбат и не -аскорбат). -Аскорбинска киселина има специфична ротација од [α] 20  20 = +23°.
Темно чоколадо
Историја
Шпанците го откриле чоколадото во раните 1500-ти и го донеле во Европа. Тие му додавале мед и шеќер од трска да го направат послатко, и тоа довело до производство на млечното чоколадо. Се тврди дека млечното чоколадо првпат било измислено од Даниел Питер и Анри Нестле кои додале кондензирано млеко во темното чоколадо во 1847 година. Набргу потоа, чоколадото било направено во цврста форма и почнало масовно да се произведува во 20 век.
Хемија на аскорбинска киселина
Определување
Традиционалниот начин за анализа на содржината на аскорбинска киселина е процесот на титрација со оксидирачки агенс и развиени се неколку процедури.
Популарниот пристап на јодометрија користи јод во присуство на индикатор за скроб. Јодот се намалува со аскорбинска киселина, и кога целата аскорбинска киселина реагира, тогаш јодот е во вишок, формирајќи сино-црн комплекс со индикаторот за скроб. Ова ја покажува крајната точка на титрацијата.
Како алтернатива, аскорбинската киселина може да се третира со вишок на јод, проследено со назад титрација со натриум тиосулфат користејќи скроб како индикатор.
Овој јодометриски метод е ревидиран за да се искористи реакцијата на аскорбинска киселина со јодат и јодид во киселински раствор. Со електролиза на растворот на калиум јодид се добива јод, кој реагира со аскорбинска киселина. Крајот на процесот се одредува со потенциометриска титрација на начин сличен на титрацијата на Карл Фишер. Количината на аскорбинска киселина може да се пресмета со законот на Фарадеј.
Темно чоколадо
Истражување
Сè уште не е спроведено висококвалитетно клиничко истражување за проценка на ефектите на соединенијата пронајдени во какаото врз физиолошките резултати, како што е крвниот притисок, за кој само мали (1-2 mmHg) промени се резултат на краткорочно консумирање чоколадо до 105 грама и 670 милиграми флавоноли дневно. Флавонолите кои се наоѓаат во темното чоколадо ги вклучуваат мономерите катехин и епикатехин, и (во помала мера) полимерните процијанидини, кои остануваат под лабораториски истражувања.
Состав
Темното чоколадо содржи малку холестерол и многу малку натриум. Тој е добар извор на магнезиум и, доколку е доволна содржината на какао, железо и бакар. Обезбедува многу заситени масни киселини, како и транс-масни киселини. Хранливите вредности варираат во зависност од нивото на какао содржано во чоколадото.
Нутритивна содржина
Хранливи материи во темното чоколадо вклучуваат 46% јаглехидрати, 43% масти, 8% белковини и 1% вода (табела). 100 грама темно чоколадо обезбедува 2.500 килоџули (600 kcal) на енергетски храна и е богат извор (дефиниран како повеќе од 20% од дневните потреби, влез за DV) на неколку прехранбени минерали, како што се железо, бакар, манган, магнезиум, фосфор и цинк. Содржи и умерено количество на витамин Б12 (табела).
Квалитет
Квалитетот на темното чоколадо зависи од состојките што се користат и од процентот на какао.Се одгледуваат три главни сорти какао: Криоло, Форастеро и Тринитарио. Чоколадото понекогаш се меша со зачини (цимет, ким, ѓумбир, анасон, кардамом, бибер итн.).
Прописи
Според законот, темното чоколадо мора да содржи најмалку 35 % какао. Не постои горна граница на концентрацијата на какао. Чоколадото за домаќинство може да содржи помалку какао : според швајцарското законодавство 30 % најмалку
На 21 јуни 2000 година беше донесена Европската директива 2000/36/EC која се однесува на какаото и чоколадните производи наменети за човечка исхрана. Подоцна беше транскрибирана во францускиот закон, а потоа се применуваше во Франција од 3 август 2003 година.
Оваа директива одобрува додавање на шест растителни масти (освен какао путер) во рамките на границата од 5% од вкупната тежина на чоколадото :
Назнаката "освен путер од какао содржи и растителни масти“ притоа мора да се појави на пакувањето. Без овие додавки, назнаките „чисто чоколадо од какаов путер“ или "традиционално чоколадо“ се дозволени.
Можно е да се додаде и лецитин од соја, но тоа повеќе не е потребно со современите методи на производство.
Додавањето сушено овошје или други состојки е ограничено на 40% од готовиот производ.
Дарко Брашанац
Меѓународна кариера
Брашанац бил редовен член на репрезентацијата на Србија до 17 години. Тој исто така ја претставувал Србија на УЕФА првенството до 19 години во 2011 година. Тие стигнаа до полуфиналето на турнирот и беа елиминирани од Чешка. На почетокот на 2013 година, Брашанац дебитирал за Србија до 21 година и веднаш станал редовен член на тимот. Тој го постигнал својот прв гол за тимот до 21 година во победата од 3: 0 над Белгија на 5 март 2014 година. Брашанац исто така бил член на последниот состав на УЕФА првенството до 21 година до 2015 година.
На 4 септември 2015 година, Брашанац го имал своето целосно меѓународно деби за Србија, играјќи ги целите 90 минути во победата на Ерменија во квалификациите за ЕП 2016 за УЕФА 2-0. Тој исто така беше неискористена замена во последните два квалификациски натпревари на тимот на УЕФА Евро 2016 против Албанија и Португалија во октомври 2015 година.
Куќа – сопственик Јосе Плачковски (Галичник)
Куќата на Јосе Плачковски ― историска куќа во сопственост на галичкото семејство Плачковски која е заведена како културно наследство на Македонија.
NGC 1226
NGC 1226 — елиптична галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1226 се споменува и како UGC 2575, MCG 6-8-1, CGCG 525-2, CGCG 524-61.
Откривање
Објектот е откриен на 6 декември 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1226 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 1226 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 11 м 5,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 23' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Никејски симбол на верата
Никејски симбол на верата претставува кратко и јасно исповедување на христијанската вера. Уште од првите векови на христијанството се појавило потреба верата да се искаже во еден краток текст, посебно кај оние кои се крштевале, кои требало пред црквата да ја исповедаат својата вера и преку едно такво кратко и јасно утврдено исповедање на верата, да се заштити христијанството од бројните ереси кој тогаш ги имало. Во почетокот имало повеќе символи на верата кои ги пишувале помесните локални православни Цркви а, ги одобрувал епископот, кој по суштина биле исти, а се разликувале по формата.
Така било сè додека не се напишал и донел единствениот унифициран символ на верата на Првиот вселенски собор во Никеја од 325 година, и на Вториот вселенски собор во Цариград од 381 година, поради што овој символ на верата се нарекол Никео-цариградски символ на верата.
На првиот собор во Никеја бил утврден текстот на символот на верата до осмиот член. Директен повод за ова биле ересите на аријанството и несторијанството, кои тврделе дека Синот Божји не е Бог и не е едносуштен на Отецот. Токму поради тоа символот на верата до осмиот член го исповеда спротивното на аријанската ерес, дека Синот Божји Исус Христос има едносушна природа со Отецот и дека заради човештвото примил човечка природа од Дева Марија и Светиот Дух|Св. Дух, дека бил распнат, страдал, бил погребан, воскреснал и се вознел на Небото.
Црковнословенски
1. Вјерују, во Јединаго Бога Отца, Вседержитеља, Творца Небу и Земљи, видимим же всјем и невидимим.
2. И во Јединаго Господа Исуса Христа, Сина Божија, Јединороднога, иже от Оца рожденаго прежде всјех вјек: Свјета от Свјета, Бога Истинита от Бога Истинита, рождена, не сотворена, Јединосушчна Отцу, Имже всја биша.
3. Нас ради человјек, и нашего ради спасенија сшедшаго с Небес, и воплотившагосја от Духа Свјата, и Марији Дјеви и вочеловјечшасја.
4. Распјатаго же за ни при Понтијстјем Пилатје, и страдавша и погребена.
5. И воскрешаго в третиј ден, по писанијем.
7. И паки грјадушчаго со славоју судити живим и мертвим, Јегоже Царствију не будет конца.
8. И в Духа Свјатаго, Господа Животворјашчаго, Иже от Отца исходјашчаго, Иже со Отцем и Сином споклањајема и славима, глаголавшаго пророки.
10. Исповједују једино крешчаније, во остављеније грјехов.
11. Чају воскресенија мертвих.
Амин.
Прелистувач
Прелистувач  (англиски: web browser или Internet browser) — софтверска програма за пребарување и прикажување на информации потхранети на интернет. До информациите се пристапува преку таканаречен Uniform Resource Locator (URL) и може да биде мрежно место, слика, видео снимка или некој друг вид на содржина. Хиперврските содржани во страниците им овозможуваат на корисниците лесна навигација до други поврзани ресурси на мрежата.
Иаkо примарно прелистувачите се користат за пристап до содржини на интернет, тие исто така може да се користат и за пристап до информации кои ги нудат мрежните опслужувачи во приватните мрежи или податотеките на локалните податотечни системи. Некои прелистувачи исто така може да се користат за потхранување на информации во податотечните системи.
Прелистувачите се најчест тип на HTTP-кориснички агенти. Покрај тоа што се користат за пристап до WWW, тие исто така може да се користат за пристап до информациите на мрежните опслужувачи во приватната мрежа или пак на локалниот сметач.
Протоколи и стандарди
Прелистувачите општат со опслужувачот во основа со помош на HTTP (хипертекст трансфер протоколот) за преземање на мрежните страници и испраќање на податоци до опслужувачот. Најчесто се користи HTTP/1.1 кој е дефиниран во RFC 2616. HTTP/1.1 не е во целост поддржан од страна на Microsoft Internet Explorer, но повеќето други прелистувачи го поддржуваат ова множество на протоколи.
Страниците се пронаоѓаат со помош на URL (униформен локатор на изворот), кој се третира како адреса, која започнува со http: за HTTP пристапот. Повеќето прелистувачи поддржуваат и други URL типови и соодветни на нив множества на протоколи, како што се: ftp: за FTP (протокол за пренос на податотеки), rtsp: за RTSP (протокол за семрежно емитување во живо), и https: за HTTPS (SSL енкриптирана верзија на HTTP).
Форматот на податотеката за мрежната страница најчесто е HTML кој се препознава од страна на HTTP протоколот со користење на MIME типот на содржина. Повеќето прелистувачи вообичаено поддржуваат и други формати на податотеките, како на пример JPEG, PNG и GIF за слики, а може да бидат проширени и за поддршка на други типови со помош на таканаречени plugin додатоци. Комбинацијата на HTTP типот на содржина и URL спецификацијата им овозможува на дизајнерите на мрежните страници да вгнездуваат слики, анимации, видео, музика и семрежно емитување во самата мрежна страница или пак да овозможат пристап до нив.
Постарите прелистувачи поддржуваа многу едноставни верзии на HTML. Брзиот развој на прелистувачите доведе од развој на нестандардни дијалекти на HTML, што доведе до проблеми во однос на мрежна соработливост помеѓу различни прелистувачи. Модерните прелистувачи имаат поддршка за HTML и XHTML стандардот, што значи дека има идентичен приказ на содржината на мрежната страница кај различни прелистувачи. Microsoft Internet Explorer нема целосна поддршка за HTML 4.01 како и за XHTML 1.x. Во денешно време повеќето мрежни места се изработени со помош на таканаречени WYSIWYG-програми како што се: Macromedia Dreamweaver или Microsoft Frontpage. Овие програми речиси по дефиниција создаваат нестандарден HTML код, занемарувајќи ги W3C препораките, посебно во делот на XHTML и CSS.
Некои од популарните прелистувачи овозможуваат и поддршка на новости од Usenet, IRC и е-пошта. Што значи поддршка на протоколите: NNTP, SMTP, IMAP и POP. Овие прелистувачи честопати се нарекуваат и семрежни пакети или програмски пакети за да се потенцира нивната комплексност.
Историја
NeXTcube бил користен од страна на Тим Бернерс-Ли (пионер во користењето на хипертекст за размена на информации) како прв опслужувачот, како и за создавање на првиот прелистувач, WorldWideWeb уште 1990 година. Тим својата работа ја претставил на своите колеги од CERN во март 1991. Оттогаш прелистувачите претрпеле огромни измени како што се развивал и растел Internet.
Првиот прелистувач, Silversmith, бил создаден од страна на Џон Ботомс 1987 година. . Прелистувачот бил заснован на SGML приврзоци. Во тоа време SGML се користел за форматирање на документи во подготовката за печатење. Користењето на SGML за електронско прикажување на документите значело поместување кон електронско издаваштво, а тоа наишло на голем отпор. Silversmith вклучил интегриран индексер, пребарување низ текстот, хипертест врски помеќу сликите и текстот, како и музика, користејќи се со SGML приврзоците. Тој во тоа време предвидел можности кои сѐ уште во денешните прелистувачи не се имплементирани. Пример можност за ограничување на пребарување во структурата на документот, пребарување на индексираните документи со помош на џокер знаци, како и можност за пребарување на вредноста и називите на приврзоците.
1992 година, Тони Џонсон (Tony Johnson) го демонстрирал MidasWWW прелистувачот. Заснован на Motif/X, MidasWWW овозможувал прегледување на PostScript податотеки на семрежјето (UNIX и VMS).
Во тоа време популарен прелистувач бил и ViolaWWW, моделиран врз основа на HyperCard. Меѓутоа, експлозијата на популарноста на семрежјето, започнала со NCSA Mosaic, кој претставувал графички прелистувач, кој во почетокот работел под Unix, но подоцна бил портиран на Apple Macintosh и Microsoft Windows платформите. Верзијата 1.0 била пуштена во употреба 1993 година. Марк Андерсен, водач во Mosaic тимот на NCSA, подоцна ја формира компанијата Netscape Communications Corporation.
Оваа војна овозможува милиони обични корисници на сметачи да ги користат овие производи. Оваа војна покажа колку комерцијализацијата на мрежниот простор може да ги уништи напорите за стандардизација. Microsoft и Netscape слободно имплементраа сопствени наставки кон HTML стандардот во своите производи. W3C ги прифати Cascading Style Sheets промовирани од страна на Microsoft наспроти JavaScript Style Sheets (JSSS) промовирани од страна на Netscape. Со ова Netscape прелистувачот станува инфериорен во однос на прелистувачот на Microsoft.
Војната заврши некаде 1998 година кога стана јасно дека Netscape не може да игра значајна улога на пазарот. Овој тренд делумно е последица и на интеграцијата на прелистувачот на Microsoft со оперативниот систем, како и договорот со OEM производителите. Како последица на што Microsoft се соочи со антитруст судски процеси.
Одговорот на Netscape беше Mozilla, open source проект. Но и понатаму се губеше улогата на пазарот. Во 1998 година компанијата е купена од страна на AOL. На почетокот Mozilla имаше проблеми да ги привлече развивачите на софтвер, но во 2002 година овој проект еволуира во релативно стабилен и моќен семрежен пакет. 2004 година Firefox 1.0 беше пуштен во употреба, а Firefox 1.5 во 2005 година, во 2006 година Firefox 2. Работата продолжува на Firefox 3 кој треба да излезе во 2007 година. Во 2006 година, Mozilla и неговите деривативи опфаќаат околу 12% од сообраќајот на семрежјето.
Opera прелистувачот е иновативен и брз прелистувач популарен кај рачните уреди, посебно мобилните телефони.
Lynx останува популарен за Unix шел корисниците и кај корисниците кои имаат проблеми со видот бидејќи овој прелистувач е текст ориентиран. Постојат и други текст прелистувачи со некои напредни техники, како што се w3m, Links (кој може да оперира и во текст и во графички мод).
За разлика од традиционалната доминација на Microsoft Internet Explorer и Netscape кај Macintosh платформата, најверојатно во иднина ќе доминира Safari прелистувачот на Apple, кој се заснова на WebKit layout engine од Apple, деривација на KHTML layout engine од Konqueror open source прелистувачот. Иначе Safari е основен прелистувач на Mac OS X.
Во 2003 година Microsoft објави дека Internet Explorer повеќе нема да биде достапен како одделен производ туку ќе биде дел од нивната Windows платформа, и дека нема да има нови верзии за Macintosh. Но, подоцна Microsoft ги смени своите планови и ја пушти во јавност верзијата 7 на Internet Explorer во октомври 2006 година.
Својства
Различни прелистувачи се разликуваат меѓу себе по својствата кои ги имаат. Еве некои поважни својства на прелистувачите:
Нос
Носот (лат. nasus) е сетило за мирис и почеток на дишниот систем кај животните. Сетилото за мирис ги информира животните за опасности, за местото каде што може да се најде храна, за пронаоѓање на спротивниот пол и слично. Затоа, ова сетило игра многу важна улога во животот на повеќето животни. Мирисот е хемиска дразба и затоа се регистрира од страна на хеморецепторите сместени во носната празнина.
Сетило за мирис на без‘рбетниците
Најниско организираните многуклеточни безрбетници реагираат на хемиски дразби од хранливи материи, кои најверојатно се примаат од одделни сетилни клетки кои или се расфрлани по телото или се групирани во еден негов дел. Кај инсектите, пак, постојат одредени региони на телото во кои се сместени рецепторите за мирис, односно хеморецепторите.
Сетило за мирис на ‘рбетниците - нос
Во рамките на ‘рбетниците, сетилните клетки за мирис се сместени во носот. Носната празнина (cavum nasi) достигнува најголема сложеност кај некои цицачи, како ѕверовите, и во нивниот живот игра толку голема улога, што по пресекувањето на мирисните нерви, тие тешко се одржуваат во живот.
Анатомија на носот
Носната празнина со надолжна носна преграда е поделена на две половини. Преградата во почетниот дел е изградена од ‘рскавица, додека при коренот на носот таа е ковчеста. Коската која го образува горниот дел од носната преграда е наречена рало. Секоја од двете носни половини содржи носни школки, кои го забавуваат движењето на воздухот. Преку парните носни отвори, наречени ноздри, носот комуницира со надворешната средина, додека преку хоаните остварува врска со голтникот. Внатрешната слузокожа на носната празнина е покриена со трепчест епител, добро снабден со мукозни жлезди и разгранета мрежа од крвни капилари. Жлездите лачат мукус, лигава течност со бактерицидно дејство. Околу ноздрите, од внатрешната страна, исто така се наоѓаат и влакна чијашто основна функција е спречување на влегување на цврсти честички, прав и слично во носот. Ваквата градба овозможува вдишениот воздух да се затопли, навлажни и да овозможи елиминирање на честички од прав и разни микроорганизми од него. Во задниот горен дел на носот, на сводот е сместен мирисниот епител кој содржи хеморецептори. Воздухот, минувајќи низ носната празнина затоплен и пречистен, преку хоаните се пропушта во голтникот. Под влијание на микроорганизми или разни хемиски неповолни дразби, доаѓа до зголемено лачење на мукус и до појава на кивавица.
Мелникич
Мелникич — село во Егејска Македонија, Република Грција.
113 Амалтеја
113 Амалтеја — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 12 март 1871 година од страна на Роберт Лутер.
Надворешни врски
]]
Миле Поп Јорданов
Миле Поп Јорданов или Миле Попјорданов (Којник,, – Јурија, , ) — македонски револуционер и просветен деец, учесник во македонското револуционерно движење, член, секретар и војвода на ТМОРО, брат на познатиот велешки гемиџија Јордан Поп Јорданов - Орцето. Во негова чест е испеана познатата народна песна Болен ми лежи Миле Поп Јорданов, која денес е и официјална химна на градот Велес.
Фамилија и Револуционерна дејност
Милан Поп Јорданов (велешки: Поп Орданов) е роден како во 1879 година како најстар син во семејството на Ѓошо и Султана Поп Јорданови во велешкото маало Којник. Покрај брат му Орце, Поп Јорданови имале и четири ќерки: Елена, Марија, Павлина и Олга. Павлина Поп Јорданова била омажена со братот на истакнатиот македонски револуционер и член на Гемиџиите, Павел Шатев. Ѓошо бил голем трговец и чорбаџија, имал голем имот, работел трговија со кожа и риба, дел до чаршијата во Велес бил негов. И покрај тоа што е син на чорбаџија, Миле Поп Јорданов не може да гледа како обичниот народ страда под ропството на Турците. Миле и Ордан биле под големо влијание на Француската револуција. Кај нив дома тогаш сите зборувале француски. Сестрите му имаат деца. Наследник на фамилијата е и бугарскиот актер Петар Поп Jорданов по линија на чичко му. Миле Поп Јорданов го опишувале како дечко со:
На крајот од 19 век, сите Балкански држави се ослободиле а само Македонија останала под турско ропство, тие браќата ученици на Солунската гимназија Св. Кирил и Методиј не можеле да се помират со ваквата состојба. Како интелектуалци биле задоени со идејата за самостојна држава. Миле се школувал во битолската неполна машка гимназија и Духовната богословија во Цариград. Иако по желбата на својот татко е запишан на богословијата во Цариград за да биде свештеник Миле поради своите напредни идеи, својот бунтовнички менталитет и револуционерната активност е исклучен од богословијата. Се посветил на учителскиот позив во Горно и Долно Чичево, Велешко, како и во Дедино, Радовишко и други места. Како активист во револуционерната организација, се вклучил во реонската чета која дејствувала во Радовишко и активно се гледа со Гоце Делчев. Бил секретар при четата на Алексо Поројлијата, а поради арамискиот нарав војводата бил сменет и војводскиот чин Гоце Делчев му го дал на Милан Поп Јорданов.
Херојска смрт
Погребан е на гробиштата на црквата Свети Панталејмон во Велес. За време на мрачните комунистички денови, долги години гробот на Поп Јорданов беше оставен на забот на времето и заборавот, за да во почетокот на 90-те години од минатиот век на иницијатива и во организација на Општинскиот Комитет на ВМРО-ДПМНЕ од Велес биде возобновен и на тој начин достоинствено му се оддаде почит на велешкиот борец за слобода кој својот живот го даде за својот намачен и поробен македонски народ.
Во народното творештво
Во негова чест е испеана познатата народна песна „Болен ми лежи Миле Поп Јорданов“ која, според Коста Црнушанов, е создадена брзо по смртта на Миле, а според други, таа била испеана уште на погребот. На 26 април 2006 година советот на Општина Велес ја прогласил песната како официјална химна на градот Велес. Иако во песната се пее „Болен ми лежи Миле Поп Јорданов“, тој загинал во борба. Имено, во најраната верзија се пеело: ''Бог да го прости Миле Поп Јорданов. Како ми е легнал, нема да ми стане''. Зборовите од песната, исто така, се овековечени на надгробната плоча на Миле Поп Јорданов:
Истражување на Плутон
Истражувањето на Плутон започнало со пристигнувањето на сондата Нови Хоризонти во јули 2015 година, иако предлозите за таква мисија биле проучувани многу децении. Сè уште нема планови за следна мисија, иако концептите за следење се проучени.
Рани предлози за мисија
Истражувањето на Плутон било размислувано уште од неговото откритие од страна на Клајд Томбау во 1930 година, но Плутон претставува значителен предизвиик за истражување поради неговата мала маса и големата оддалеченост од Земјата. Двете сонди од програмата Војаџер, лансирани во 1977 година за да ги истражуваат Јупитер и Сатурн, исто така имале можност за продолжена мисија до други цели. Плутон бил отфрлен во корист на Титан, Уран и Нептун.
Една од многуте можности за вселенското летало Војаџер 1 по неговото прелетување на Сатурн во 1980 година било да го искористи Сатурн преку гравитациски маневар да се упати кон Плутон уште во март 1986 година. Сепак, научниците одлучиле дека прелетувањето покрај Титан за време на средбата со Сатурн ќе биде поважна научна цел. Последователното прелетување на Плутон било невозможно, бидејќи приближувањето на Титан значело дека тој исто така бил на траекторија што го исфрлила нагоре надвор од еклиптиката. Бидејќи ниедна вселенска агенција не била планирана мисија до Плутон во тоа време, таа би останала неистражена од меѓупланетарни вселенски летала во наредните години.
Кратко време откако Војаџер 2 направил прелетување на Нептун и се добило наоди за Тритон во август 1989 година, научниците започнале да бараат интерес за мисија до Плутон и понатамошни студии за постоење на други слични планети во Кајперовиот Појас. Сите четири надворешни планети биле истражени од Војаџер 2, лансиран во 1977 година, со блиски приоди до Јупитер, Сатурн, Уран и Нептун. По средбата со Нептун, порамнувањето на Плутон го оневозможило Војаџер 2 да продолжи таму, оставајќи го на траекторија надвор од Сончевиот Ссистем.
Подземјето на Плутон, Плутон 350 и Маринер Марк II
Во мај 1989 година, група научници и инженери, вклучително и Алан Стерн и Фран Багенал, формирале сојуз наречен „Плутонско подземје“. Именуван е во знак на почит на подземјето на Марс, друга група научници кои успешно лобирале за рестартирање на мисиите на Марс, по недостатокот на такви од програмата на Викинг. Групата започнала кампања за пишување писма која имала за цел да го сврти вниманието на Плутон како остварлива цел за истражување. Во 1990 година, поради притисокот од научната заедница, вклучително и оние на „Плутонско подземје“, инженерите на НАСА одлучиле да ги разгледаат концептите за мисија на Плутон. Во тоа време, се сметало дека атмосферата на Плутон ќе замрзне и ќе падне на површината во текот на зимата, па затоа било пожелно лесно вселенско летало, бидејќи ќе може да стигне до Плутон пред да се случи таков настан. Еден од најраните концепти било за вселенско летало тешко 40 килограми кое ќе стигне до Плутон за пет до шест години. Идејата набргу била отфрлена, сепак, поради неизводливоста да се минијатуризираат научните инструменти на такво вселенско летало со таа големина. Друг концепт на мисија, познат како Плутон 350, бил развиен од Роберт Фаркухар од Центарот за вселенски летови „Годард“, со Алан Стерн и Фран Багенал од „Плутонско подземје“, кои и двајцата служеле како научници за проучување на проектот. Плутон 350 имал за цел да испрати вселенско летало тешко 350 килограми до Плутон. Минималистичкиот дизајн на леталото требало да му овозможи да патува побрзо и да биде поисплатливо, за разлика од повеќето други големи буџетски проекти што НАСА ги развивала во тоа време, како што се Галилео и Касини. Плутон 350, сепак, подоцна ќе стане контроверзен меѓу планерите на мисијата во НАСА, кои сметале дека проектот е премногу мал и премногу ризичен. Алтернативен план што бил разгледан во еден момент бил да се испрати до Плутон конфигурација на вселенското летало Маринер Марк II, кое ќе тежи 2.000 килограми и ќе чини 3,2 милијарди американски долари, за разлика од цената на Плутон 350 од 543 милиони долари. Додека двата проекти се натпреварувале за одобрување, Плутон 350 бил повеќе фаворизиран од планерите на мисијата на НАСА, кои започнале да усвојуваат помали мисии како што се Марс Патфајндер и НИАР Шумејкер.
Поштенска марка и „Плутонско Брзо Летање“
Во октомври 1991 година, Поштенската служба на Соединетите Американски Држави објавила серија поштенски марки во знак на сеќавање на истражувањето на НАСА на Сончевиот Систем. Серијата содржи печат за сите планети, прикажувајќи слика на планетата и истакнувајќи поврзано вселенско летало кое било испратено до неа. Печатот за Плутон, сепак, прикажува сфера без одлики, претставена со фразата „сè уште не е истражена“ наместо името на вселенското летало. Поштенските марки биле откриени на церемонија во Лабораторијата за млазен погон. Двајца научници кои присуствувале на настанот, претседателот на Светската вселенска фондација Роберт Стејл и научникот од JPL Стејси Вајнштајн, биле инспирирани од статусот на Плутон на печатот, така што почнале да се распрашуваат за можноста за испраќање вселенско летало до Плутон. Инженерите во Лабораторијата за млазен погон, инспирирани од статусот „Сè уште не е истражен“ на Плутон, исто така почнале да изнесуваат идеи за мисија на Плутон.
Во август 1992 година, Стејл му телефонирал на откривачот на Плутон, Клајд Томбау, барајќи дозвола да ја посети неговата планета. „Му реков дека е добредојден во тоа“, се сеќава Клајд Томбау подоцна, „иако треба да оди едно долго, студено патување“. Таа година, Стахел, со помош на инженерите на JPL и студенти од Калифорнискиот технолошки институт, го формирале проектот „Брзо прелетување на Плутон“. Мисијата ја најавила истата идеологија како концептот Плутон 350: мал по големина и исплатлив по обем, така што леталото ќе може побрзо да стигне до Плутон и да биде прифатливо за развој и лансирање. Опишана како „радикален“ концепт на мисија, мисијата ќе види две вселенски летала кои се испраќаат до Плутон. Двете вселенски летала требало да тежат само околу 35-50 килограми секое (вклучувајќи 7 кг научни инструменти), а проектот би чинел помалку од 500 милиони американски долари за развој, без трошоците за лансирање. Опишан како „побрз, подобар [и] поевтин“ пристап од проектите Плутон 350 и Марниер Марк II, тој го привлекол вниманието на тогашниот администратор на НАСА Даниел С. Голдин, кој ја наредил целата работа и на Плутон 350 и на Маринер Марк II да престане и наместо тоа да ги префрли сите ресурси на новиот проект.
За време на развојот на „Брзо прелетување на Плутон“, сепак, имал повеќе загрижености и од НАСА, од администраторот Голдин и од тимот за развој на мисијата. Како што напредувало истражувањето и развојот на мисијата, големината, опсегот и буџетот на проектот се прошириле. Дополнително, моралот меѓу тимот и персоналот кој работел на меѓупланетарни мисии бил низок по загубата на вселенското летало Марс Обсервер за време на обидот за вметнување во ареоцентрична орбита во август 1993 година. Алан Стерн подоцна ќе го наведе тој настан како значаен фактор за слабиот ентузијазам за проектот. Леталото требало да биде лансирано со помош на ракети Титан IV, кои би чинеле по 400 милиони американски долари, со што буџетот ќе се зголеми на преку 1 милијарда американски долари. Поради растечките буџетски ограничувања, концептот на двојни вселенски летала бил укинат во корист на испраќање на едно вселенско летало до Плутон. Проектот сепак бил прескап во очите на администраторот Голдин. Алан Стерн, како компромис, постигнал договор со научниците од Рускиот институт за вселенски истражувања во Москва, во кој „Брзо прелетување на Плутон“ ќе биде лансиран на врвот на ракетата Протон, со што НАСА ќе заштедил над 400 милиони американски долари во трошоците за лансирање. Алек Галеев, раководител на Рускиот институт за вселенски истражувања, постигнал договор со Стерн со условување дека Русија ќе вклучи атмосферска сонда што ќе влијае на Плутон откако ќе ја проучува неговата атмосфера со масен спектрометар. Предлогот бил проследен до администраторот Голдин, но тој ставил вето на предлогот, наместо тоа, препорача JPL да ја разгледа можноста за лансирање на помала ракета, како што е Делта II.
Кајперов Појас, Плутон Кајпер Експрес и откажување
Во текот на доцните 1990-ти, беа откриени голем број заднептунски објекти, потврдувајќи го постоењето на Кајперовиот Појас. Интересот за мисија до Кајперовиот Појас се појави така што НАСА му наложи на JPL да ја пренамени мисијата како не само прелет покрај Плутон, туку и како објект од Кајперовиот Појас. Мисијата на тој начин била ребрендирана како Плутон Кајпер Експрес, откако накратко била наведена како Плутон Експрес пред ревизијата. Тежината на леталото повторно се подигнало, овој пат на 175 килограми, а НАСА дозволи дополнителна слобода со буџетот на проектот.
Сепак, Голдин подоцна одлучил дека Плутон Кајпер Експрес е од мала важност, и на тој начин драстично го намалил финансирањето на проектот. На крајот, и покрај официјалниот избор на научни инструменти и назначувањето на неколку истражувачи, тогашниот директорат на научната мисија Едвард Џ. наредил откажување на целата мисија на појасот Плутон и Кајпер во 2000 година, наведувајќи ги зголемените буџетски ограничувања, кои го мачеле проектот од неговиот почеток во 1992 година. Во моментот на откажување, проектираните трошоци надминале 1 милијарда долари.
Предложено истражување (2003)
Во 2003 година била предложена мисија за враќање на орбитарот/лендерот/примерокот на Плутон. Планот вклучувал дванаесетгодишно патување од Земјата до Плутон, мапирање од орбитата, повеќекратно слетување, сонда за топла вода и можно производство на гориво на самото место за уште едно дванаесетгодишно патување назад на Земјата со примероци. Моќта и погонот би доаѓале од бимодалниот јадрен реактор MITEE.
Нови Хоризонти
По интензивна политичка битка, ревидираната мисија на Плутон наречена Нови Хоризонти добила финансирање од американската влада во 2003 година. Нови Хоризонти бил успешно лансиран на 19 јануари 2006 година. Водачот на мисијата, С. Алан Стерн, потврдил дека дел од пепелта на Клајд Томбау, кој починал во 1997 година, била поставена на вселенското летало. Нови Хоризонти ги снимил своите први (далечни) снимки на Плутон кон крајот на септември 2006 година, за време на тестот на извидувачкиот снимач со долг дострел. Сликите, направени од далечина од приближно 4,2 милијарди километри, ја потврдиле способноста на леталото да следи далечни цели, критични за маневрирање кон Плутон и други објекти од Кајперовиот Појас. На почетокот на 2007 година леталото користело помош од гравитацијата од Јупитер.
На 4 февруари 2015 година, НАСА објавила нови снимки од Плутон (снимени на 25 и 27 јануари) од сондата што се приближува. Нови Хоризонти биле повеќе од 203,000,000 километри далеку од Плутон кога започнал да ги прави фотографиите, на кои се прикажани Плутон и неговата најголема месечина, Харон. На 20 март 2015 година, НАСА ја поканила пошироката јавност да предложи имиња за површинските одлики што ќе бидат откриени на Плутон и Харон. На 15 април 2015 година, Плутон бил снимен како покажува можна поларна капа. Помеѓу април и јуни 2015 година, Нови Хоризонти почнал да враќа слики од Плутон кои го надминуваат квалитетот што може да го произведе вселенскиот телескоп Хабл.
Малите месечини на Плутон, откриени непосредно пред и по лансирањето на сондата, се сметале за потенцијално опасни, бидејќи остатоците од судирите меѓу нив и другите објекти на Кајперовиот Појас можеле да создадат слаб правлив прстен. Доколку Нови Хоризонти патувал низ таков прстенест систем, ќе имал зголемен ризик од потенцијално оштетувањето од микрометероид
Фотографии од Плутон донесени на 14 јули 2015 година покажуваат близина на зајдисонцето на Плутон со детали на површината и магла во атмосфера.
Концепти на идните мисии
Нема формално планирани дополнителни мисии на Нови Хоризонти, но најмалку два концепта на мисијата се проучени. Во април 2017 година, се состанала работилница во Хјустон, Тексас за да разговараат за идеите за следна мисија. Можните цели што ги дискутира групата за следна мисија вклучуваат мапирање на површината со брзина од 30 стапки по пиксел, набљудување на помалите сателити на Плутон, набљудување на тоа како Плутон се менува додека ротира околу својата оска и топографско мапирање на регионите на Плутон кои се опфатени во долготрајна темнина поради неговиот осен налон. Последната цел може да се постигне со помош на инфрацрвени ласерски импулси. Според главниот истражувач на Нови Хоризонти, Алан Стерн, „Ако испратиме орбитер, можеме да мапираме 100 отсто од планетата, дури и терени кои се во целосна сенка.“ Стерн и Дејвид Гринспун, исто така, сугерирале дека орбитарска мисија би можела да бара докази за подземниот океан навестен во податоците на Нови Хоризонти. Набргу по прелетувањето на Нови Хоризонти, Стерн предложил лендер на Харон како продолжение што ќе го набљудува Плутон од површината на Харон. Меѓутоа, таков слетувач само би ја набљудувал хемисферата на Плутон свртена кон Харон, бидејќи Плутон и Харон се плимно заклучени. Од работилницата во Хјустон, Стерн се предомислил наместо тоа да се заложи за орбитер во стилот на Касини кој ќе ја користи гравитацијата на Харон за да ја прилагоди својата орбита додека ги проучувал Плутон и неговите месечини. Сондата би можела да користи електричен погон сличен на мисијата Зора на НАСА. Потоа ќе има можност да ја искористи гравитацијата на Харон за да го напушти системот на Плутон откако ќе се завршат сите научни цели на Плутон и ќе ги проучува новите KBO надвор од Плутон. Стерн предвидел сондата да биде лансирана во 2030 година, по повод 100-годишнината од откривањето на Плутон и да помине 7-8 години патувајќи до системот на Плутон.
Орбитер и лендер на Плутон со соединување
Орбитерот и лендерот на Плутон со соединување стапил во извештај од првата фаза од 2017 година финансиран од програмата на НАСА за иновативни напредни концепти Извештајот, напишан од главниот истражувач Стефани Томас од Принстон Сателит Системс ја опишува мисијата на Direct Fusion Drive (DFD) до Плутон. Ќе се користи реактор за соединување за испраќање на 1000 kg орбитер и слетувач до системот на Плутон за само четири години (повеќе од двапати побрзо од Нови Хоризонти ).
Персефона
Друг предлог доставен до НАСА во 2020 година е орбиталната сонда на системот Плутон и Харон, наречена „Персефона“.
Ќе се напојува со 5 RTG, ќе содржи неколку камери со висока резолуција и ќе орбитира 3 години. Клучна цел би била да се утврди дали има подземен океан на Плутон. Проценетата цена би била 3 милијарди долари.
Африканско првенство во кошарка 1992
Африканско првенство во кошарка 1992 — 16-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Египет од 28 декември - 8 јануари година. На ова првенство учество зеле 11 репрезентации.
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Ангола.
Гонгански јазици
Гонганските јазици сочинуваат подгрупа на гонганско-гимоџанските јазици, од групата на северноомотските јазици, кои пак се дел од афроазиските јазици. Јазиците се зборуваат во Етиопија.
Јазици
Јазиците во оваа група се :
Историски роман
Романите се делат и според содржината: авантуристички, криминалистички (детективски), историски, семеен, љубовен, општествен и други. Историски роман е оној роман кој обработува историски теми (војни, владеење, порази, крунисување) и опишува историски личности.Во овие романи темите се земени од историјата, но исказите на ликовите може да се променат.
Влада на Бојко Борисов (2009-2013)
87-мата Влада на Бугарија била избрана на 27 јули 2009 година од страна на во Народното собрание. Владата била предложена од водачот на ГЕРБ Бојко Борисов кој бил избран за нов претседател на Министерскиот совет на земјата.
Чоколадна паричка
Чоколадните парички, или чоколадни монети, ― чоколади обложени со фолија во облик на монети.
Историја
Како божиќна традиција, се вели дека давањето чоколадни монети е вдахнато од делата на Свети Никола во четвртиот век, со чоколадни монети воведени некое време по воведувањето на чоколадата во Европа во шеснаесеттиот век.
Кушница (општина)
Кушница (Δήμος Παγγαιου, Димос Пангеу) — општина во Кавалскиот округ на Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција. Административен центар е градот Правишта (Елевтеруполи). Опфаќа 33 населени места на јужните падини на планината Кушница (Пангео), по која е наречена. Подрачјето на општината приближно се совпаѓа со она што традиционално се смета за „Правишко“.
Населени места
Општината Кушница е создадена на 1 јануари 2011 г. по законот „Каликратис“ со спојување на пет стари општини: Правишта (Елевтеруполи), Левтера (Елевтерес), Кушница (Пангео), Орфан (Орфани) и Пиери (Пиерес).
Општинска единица Правишта
Општинската единица Правишта (ΔήμοςЖ Ελευθερουπόλεως) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Кушница
Општинската единица Кушница со седиште во село Никишјан (Никисијани) ги опфаќа следниве општински оддели и наслени места на североисточните падини на планината Кушница:
Општинска единица Левтера
Општинската единица Левтера со седиште во Кале Чифлик ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Орфан
Општинската единица Орфан со седиште во Дедебал (Галипсос) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Пиери
Општинската единица Пиери со седиште во Моштијан (Мустени) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Крал Артур (филм)
Крал Артур — британско-американски историски авантуристички филм од 2004 година во режија на Ентони Фукуа и напишан од Давид Францони. Главната улога ја играат Клив Овен како Крал Артур, Јоан Грифид како Ланселот и Кира Најтли како Гвиневир, заедно со Стивен Дилејн, Реј Винстон, Хју Данси итн. Филмот бил снимен во Ирска, Англија и Велс.
Мароко на Евровизија
Мароко првпат настапува во 1960 година.
Анатомија на растенијата
Анатомијата на растенијата е субдисциплина на анатомијата и ботаниката. Нејзин предмет на проучување е градбата на внатрешноста на растенијата - нивните ткива, од кои се составени растителните вегетативни и генеративни органи.
Диференцирањето на анатомијата на растенијата од морфологијата како самостојна наука започнува во 19 век. И морфологијата и анатомијата се развиваат во почетокот како описни (дескриптивни) науки. Со откривањето на микроскопот во 1665 година од Роберт Хук, се создаваат можности за развој на анатомијата на растенијата.
Парагвај (гувернат)
Гувернатот Парагвај (шпански: Gobernación del Paraguay), оригинално наречен Гувернат Гваира (Gobernación del Guayrá), бил административна единица на Шпанската империја и основа на денешната Република Парагвај.
Историја
Со капитулацијата на 21 март 1534 на Педро де Мендоза и шпанската круна се создал првиот гувернат Рио де ла Плата, кој бил познат и под името „Гувернат Парагвај“ со седиште во Асунсион, град кон бил основан од страна на Хуан де Салазар и Еспиноза во 1537 година.
Регионот станал дел од Вицекралството Перу во 1776 година, датум кога се соединил со Вицекралството Рио де ла Плата. Гувернатот Гваира била создаден со кралски декрет од страна на Фелипе II од Шпанија на 16 декември 1617 година. Со тоа, стариот гувернат Рио де ла Плата и Парагвај бил поделен на два нови дела, Рио де ла Плата и Парагвај.
Чоколаден путер
Чоколадниот путер - варијанта на путер кој главно се состои од путер, сончогледово масло, темно чоколадо, шеќер во прав, какао во прав и екстракт од ванила.
Производство
Концептот и рецептот за чоколаден путер бил измислен во 2016 година од Питер Кулинан од новозеландската млечна компанија Lewis Road Creamery.
1933 во архитектурата
1933 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Болвин пазар
Болвин пазар, болвак или бит-пазар – вид на пазар каде се продава евтина или половна стока. Болвините пазари можат да бидат во затворени простори, како што се складишта или училишни спортски сали, а можат да бидат и на отворен простор, на ледина, или да бидат под шатор. Продавачите на болвините пазари можат да бидат семејства кои изнајмуваат тезга за да ги продадат работите од својот дом од кои немаат повеќе потреба, до комерцијални погони кои вклучуваат голем избор на користена стока. Тука се и патувачките трговци кои кружат низ некоја област и купуваат стока од гаражните продажби или други болвини пазари. На многу болвини пазари има и продавачи на храна и пијалаци. Некои се познати по продажба на пиратска музика и пиратски филмови или фалсификувана облека, накит или парфеми од познати брендови.
Историја
Потеклото на името не е точно утврдено. Првобитниот болвин пазар можеби бил „Marché des puces“ во Сент Уан во северното предградие на Париз. Неговото име на француски буквално значи „пазар на болви“ – шеговит назив кој потекнува од верувањето дека стоката купена од болвините пазари е полна болви.
Турскиот назив за болвен пазар е бит-пазар од каде доаѓа името на скопскиот Бит-пазар.