cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ахти Хаммар
Ахти Јоханнес Куллерво Хаммар (Ahti Johannes Kullervo Hammar; – ) — фински сликар, литограф и хералдичар. Хаммар има издизајнирано грбови на 94 општини во Финска. Меѓу другото, тој е еден од основачите на Грбословното друштво на Финска и е добитник на финската државна награда за уметници Pro Finlandia (1976).
Хопенраде
Хопенраде (Hoppenrade) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Космос-526
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 октомври 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 461 км, а најмалото на 264.
Ана Бландијана
Ана Бландијана (Ana Blandiana); со родено име Отилија Валерија Коман (Otilia Valeria Coman;, ) – романска поетеса, есеистка, новинарка и општественик, која се смета за најголемата поетеса во романската литература на XX век.
Животопис
По револуцијата од 1989 година активно се вклучила во општествениот и политичкиот живот на земјата.
Бландијана е високопризнаена фигура во романската книжевност и има напишано 17 стихозбирки, две книги фантастична проза, девет книги есеи и еден роман. Нејзиното дело е преведено на 25 јазици и претставено во 80 книги поезија и проза.
Признанија и награди
Бландијана е почесен претседател на романскиот ПЕН-клуб, основач и директор на Меморијалот на жртвите на комунизмот. Член е на поетската академија „Стефан Маларме“, на Европската академија на поезијата, на Светската академија на поезијата.
Награди:
и на други национални и меѓународни награди и признанија.
Почесен граѓанин на Темишвар (2002).
Метју Дент
Метју Дент (англ. Matthew Dent; р. 1981 во Бангор, Велс) — британски графички дизајнер. На јавен конкурс, неговите дизајни биле одбрани за британските монети на 2 април 2008. На работ на штитот на монетите се врежани неговите иницијали «M.D.».
Учел ликовна уметност во училиштето „Колег Менај“, а дипломирал графички дизајн на Брајтонскиот универзитет.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1988 (мажи)
Хокејот на трева на Летните олимписки игри 1988 година во машка категорија — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Сеул, Јужна Кореја. На турнирот учествувале вкупно 6 репрезентации.
Првото место го освоил Обединето Кралство, второто Западна Германија и третото Холандија.
Јолај
Јолај (Ἰόλαος Iólaos) — тебански божествен јунак во старогрчката митологија, син на Ификле и Автомедуза.
Тој бил познат како внук на Херкул  и по тоа што му помагал во некои од неговите подвизи, а исто така и по тоа што бил еден од Аргонаутите.
Еден вид на пеперутки е наречен според него.
Поврзаност со Херкул
Натпревар по атлетика бил одржуван во Теба секоја година во негова чест. Победниците на овој натпревар биле крунисувани со венци од мирта.
Јолај му ја пружил неопходната помош на Херкул во неговата борба против Лернејската хидра, што била негова втора задача. Откако видел дека Херкул е надвладеан од чудовиштето со повеќе глави, (Лернејската хидра), на која на местото од секоја исечена глава ѝ никнувале две нови глави, Јолај му помогнал со тоа што поминувал со оган на местото на исечената глава.
Херкул му ја дал на Јолај (кој тогаш имал само 16 години) својата сопруга Мегара (која имала 33 години).
Фински параолимписки комитет
Фински параолимписки комитет (Suomen Paralympiakomitea) ― националниот параолимписки комитет во Финска за движењето на Параолимписките игри. Тоа е непрофитна организација која избира состави и собира средства за испраќање фински натпреварувачи на параолимписките настани организирани од Меѓународниот параолимписки комитет (МПК).
Организацијата била основана во 1994 година.
Логото било создаден од британскиот дизајнер Ричард Џонсон.
Кухелмис
Кухелмис (Kuchelmiß) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Солун
Црквата се наоѓа на аголот на улиците „Егнатија“ и „Герман Патраски“. Изградена е во 1818 г. на местото на постар грам со истото име, уништен од пожар во 1817 г. Можно е на местото да имало и византиска црква, судејќи по реликвиите од византискиот период што се чуваат во храмот. Можно е да се работи за „царскиот“ манастир споменат во XII, XIII и XIV век.
Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква, типична за своето време. Според изворите, храмот е изграден поголем од пропишаното во дозволата од османлискат авласт. На храмот работеле зографи од Кулакиската школа; во 1820 г. на неа работел Маргаритис Ламбу, а во 1890-тите години на XIX век и Митакос Хаѕистаматис.
Тумчевишки манастир
Тумчевишки манастир — манастир во северозападниот дел на Македонија, во близина на селото Тумчевиште.
Местоположба
Манастирот се наоѓа северно од селото Тумчевиште, во непосредна близина на влезот во селото од страна на автопатот Гостивар-Тетово.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конаци, чешма и помошни објекти.
Црква „Св. Архангел Гаврил“
Црквата е единствениот храм во манастирот.
Плоче Литотелми
Плоче Липотелми или само Плочи е природен резерват сместен во Североисточна Македонија на југозападните падини на планината Герман, во областа Средорек, на западниот раб на Славишко Поле, на надморска височина од 400 до 1.000 метри. Од село Страцин, Кратовско е оддалечен два километра. Станува збор за значајно природно наследство оставено од природата. Владата на Македонија ја почнала постапката ова наоѓалиште да биде прогласено за строг природен резерват ]. Наоѓалиштето било заштитено и со стариот Закон за заштита на природните реткости, а во процедура е постапка за повторно прогласување. Наоѓалиштето Плочи името го добило поради карпестите блокови во вид на зарамнети плочи и грамади од мек туф. Под дејство на атмосферските промени настанале повеќе природни вдлабнатини со специфични форми и големини, кои во науката се познати под името литотелми. Во поголемите вдлабнатини водата се задржува подолг период што овозможува во нив да се развива посебен жив свет. Основниот белег на ваквите литотелми го даваат посебните минијатурни водени екосистеми од безрбетници од класата ракообразни. Најпознат од нив е ендемското вилинско ракче (Tanymastix stagnalis), кое поред Европската црвена список на инвертебратни претставители за слатководни екосистеми, сместено е во категоријата на загрозени видови.
Вулнетари
Вулнетари (Vulnetari, доброволци) биле волонтерска милиција составена од Албанци од Косово основана од италијанската армија по успешната инвазија на Југославија. Тие служеле како помошни трупи за цивилна контрола и заштита на селата. Дел од милицијата служел како гранична стража и под Италијанците и под Германците. Вулнетарите се бореле само на местата од каде што потекнувале, и против партизаните и против четниците, против кои се покажале како „вешти и решителни борци“.
Независно од окупаторите, вулнетарите често напаѓале и ограбувале српски села. Тие запалиле стотици српски села, убивајќи повеќе луѓе и спроведувале кампањи за чистење на Косово и Метохија, како и во околните области на Црна Гора и Македонија.
На крајот на Втората светска војна, оваа милиција го штитела повлекувањето на германската армија. Кога Германците се повлекле од Косово, вулнетарите се скриле во своите села.
Плаче
Плаче (словенечки: Plače) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
NGC 2269
NGC 2269 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2269 се споменува и како OCL 524.
Откривање
Објектот е откриен на 24 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2269 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 10 m. NGC 2269 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3'.
Други поделби
Проучување на NGC 2269 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 228; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 155. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 923.
Горна џамија (Црнилиште)
Горна џамија — џамија во селото Црнилиште. Џамијата се наоѓа во западниот дел од селото, поточно во Горно маало.
Архитектура
Градбата на џамијата има четириаголна основа и се состои од приземје и два ката. Покривниот дел содржи една голема осумаголна купола со полутопчест метален кров и уште три помали куполи. На секој агол од покривниот дел има по едно мало украсно минаре. Џамијата има едно минаре коешто се издига над големата купола. Минарето е со многуаголна основа и има две шерефиња. Дворот на џамијата е ограден со метална ограда и во него има шадрван.
Левенбергер Ланд
Левенбергер Ланд (Löwenberger Land) — општина во округот Горен Хафел, во Бранденбург, Германија, околу 50 километри северно од Берлин.
Општински единици
Општината била основана на 31 декември 1997 и се состои од 15 села:
Левенберг бил првпат споменат во декрет од 1269 година, кога бил припоен од Бискупијата Бранденбург од бранденбуршките маркгрофови. Готската камена црква била изградена во 13 век. Црквата и големи делови од селото биле уништени од пожар во 1808. Во 1877 Левенберг добил пристап до новата пруска северна железничка линија од Берлин до Нојбранденбург.
Општината е позната по Замокот Либенберг (Schloss Liebenberg) изграден во 1745, поранешна резиденција на принцот Филип од Ојленбург (1847–1921).
Сообраќај
Левенберг се наоѓа на раскрсницата на сојузните автопати Б96 и Б167. Железничката станица Левенберг е опслужувана од северната линија од Берлин до Штралзунд. Во насоката исток-запад возовите одат до Пренцлау и Рајнсберг. Покрај главната железничка станица постојат станици и во селата Гринберг и Насенхајде.
Список на државни водачи во 1241 година
Ова е список на државни водачи во 241 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
762
762 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 762 година од новата ера, 762. од првиот милениум, 62. од VIII век и трета од 760-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6270 и 6271 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5512 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4522 и 4523 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1515.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 762 година се протега во 3398 и 3399, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3458 и 3459 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1305. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 144 и 145 исламска година.
Вселенска прашина
Космичката прашина, исто така наречена вонземска прашина или вселенска прашина — прашина што постои во вселената или паднала на Земјата. Повеќето честички од вселенската прашина се мерат помеѓу неколку молекули и 0,1 mm (100 микрометри). Поголемите честички се нарекуваат метеороиди. Космичката прашина може дополнително да се разликува по нејзината астрономска местоположба: меѓугалактичка прашина, меѓуѕвездена прашина, меѓупланетарна прашина (како во зодијачкиот облак) и циркупланетарна прашина (како во планетарен прстен).
Космос-527
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 октомври 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-527 бил надгледувачки сателит.
Вселенска прашина
Во Сончевиот Систем, меѓупланетарната прашина ја предизвикува зодијачката светлина. Прашината од Сончевиот Систем вклучува кометна прашина, астероидна прашина, прашина од Кајперовиот Појас и меѓуѕвездена прашина што минува низ Сончевиот Систем. Се проценува дека илјадници тони космичка прашина стигнуваат до површината на Земјата секоја година, при што повеќето зрна имаат маса помеѓу 10-16 kg (0,1 pg) и 10-4 kg (100 mg). Густината на облакот од прашина низ кој патува Земјата е приближно 10 −6 зрна прашина/m 3.
Космос-527
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 276 км, а најмалото на 178.
Вселенска прашина
Космичката прашина содржи некои сложени органски соединенија (аморфни органски цврсти материи со мешана ароматско - алифатична структура) кои би можеле да се создадат природно и брзо од ѕвездите. Помал дел од прашината во вселената е „ѕвездена прашина“ која се состои од поголеми огноотпорни минерали кои се кондензираат како материја оставена од ѕвездите.
Меѓуѕвездените честички од прашина биле собрани од вселенското летало Стардаст и примероците биле вратени на Земјата во 2006 година.
Проучување
Вселенската прашина некогаш на астрономите им правела повеќе проблем, бидејќи ги заматувала објектите што сакале да ги набљудуваат. Кога започнала инфрацрвената астрономија, било забележано дека прашинските честички се значајни и витални компоненти на астрофизичките процеси. Нивната анализа може да открие информации за феномени како што е формирањето на Сончевиот Систем. На пример, космичката прашина може да предизвика губење на масата кога ѕвездата се приближува до крајот на својот живот, да игра улога во раните фази на формирање на ѕвездите и да формира планети. Во Сончевиот Систем, прашината игра голема улога во зодијачката светлина, на прстените на Сатурн, Јупитер, Уран и Нептун, и кометите. На интердисциплинарна студија за прашината се среќаваат различни научни области: физика (физика на тврдо тело, електромагнетна теорија, статистичка физика, топлинска физика), фрактална математика, површинаска хемија, како и секоја гранка на астрономијата и астрофизиката. Овие различни истражувачки области може да се поврзат со следнава тема: честичките од космичката прашина еволуираат циклично; хемиски, физички и динамички. Развојот на прашината ги следи патеките во кои Универзумот рециклира материјал, во процеси аналогни на секојдневните чекори на рециклирање со кои се запознаени многу луѓе: производство, складирање, преработка, собирање, потрошувачка и фрлање.
Набљудувањата и мерењата на космичката прашина во различни региони обезбедуваат важен увид во процесите на рециклирање на Универзумот; во облаците на дифузната меѓуѕвездена средина, во молекуларните облаци, во околу ѕвездената прашина на млади ѕвездени објекти и во планетарните системи како што е Сончевиот Систем, каде што астрономите ја сметаат прашината како најрециклирана состојба. Астрономите акумулираат набљудувачки „снимки“ од прашина во различни фази од нејзиниот живот и, со текот на времето, формираат поцелосна слика за комплицираните чекори за рециклирање на Универзумот.
Параметрите како што се почетното движење на честичката, својствата на материјалот, интервентната плазма и магнетното поле го одредуваат доаѓањето на честичката прашина до детекторот за прав. Мало менување на кој било од овие параметри може да даде значително различно динамичко однесување на прашината. Затоа, може да се дознае од каде потекнува тој предмет.
Методи за откривање
Вселенската прашина може да се открие со индиректни методи кои ги користат радијативните својства на честичките од космичката прашина.
Космичката прашина може да се открие и директно („in-situ“) со користење на различни методи на собирање и од различни локации за собирање. Проценките за дневниот прилив на вонземски материјал што влегува во атмосферата на Земјата се движат меѓу 5 и 300 тони.
НАСА собира примероци од честички од ѕвездена прашина во атмосферата на Земјата користејќи колектори на плочи под крилата на авионите кои летаат во стратосферата. Примероците од прашина се собираат и од површинските наслаги на големите ледени маси на Земјата (Антарктик и Гренланд/Арктик) и во длабоките морски седименти.
Дон Браунли од Универзитетот во Вашингтон во Сиетл прв веродостојно ја идентификувал вонземската природа на собраните честички од прашина во 1970-тите. Друг извор се метеоритите, кои содржат ѕвездена прашина извлечена од нив. Зрната од ѕвездена прашина се цврсти огноотпорни парчиња од поединечни претсоларни ѕвезди. Тие се препознаваат по нивните екстремни изотопски состави, кои можат да бидат само изотопски состави во еволуираните ѕвезди, пред какво било мешање со меѓуѕвездената средина. Овие зрна се кондензираат од ѕвездената материја додека се ладила додека ја напуштале ѕвездата. Во меѓупланетарниот простор, детектори за прашина на планетарните вселенски летала се изградени и летаат, некои во моментов летаат, а во моментов се градат повеќе за да летаат. Големите орбитални брзини на честичките на прашината во меѓупланетарниот простор (обично 10–40 km/s) го прават собирањето на непроменети честички проблематично. Наместо тоа, in-situ детекторите за прашина генерално се измислени за да ги измерат параметрите поврзани со големобрзинскиот удар на прашинските честички врз инструментот, а потоа да ги извлечат физичките својства на честичките (обично масата и брзината) преку лабораториско баждарење (т.е. влијание на забрзаните честички со познати својства на лабораториска реплика на детекторот за прашина). Со текот на годините, детекторите за прашина го мереле, меѓу другото, блицот на ударното светло, акустичниот сигнал и јонизацијата на ударот. Неодамна инструмент за собирање на прашина, преку мисијата Стардаст, заробил честички на аерогел со ниска густина.
БИКРА
БИКРА (англиски: Banking Industry Country Risk Assessment, BICRA) е методологија на агенцијата „Стандард и Пурс“ за пресметка на кредитниот рејтинг на банките. Таа претставува макроанализа на економскиот и на индустрискиот ризик на земјата во која се наоѓа банката, а понатаму се анализираат детерминантите специфични за самата банка, како што се: позицијата на банката во деловната околина, капиталот на банката и големината на приходите, големината на ризикот, изворите на финансирање и ликвидноста.
Вселенска прашина
Методи за откривање
Детекторите за прашина во минатото летале на вселенските мисии ХЕОС-2, Хелиос, Пионер 10, Пионер 11, Џото, Галилео и Касини, на сателитите LDEF, EURECA и Горид кои кружат околу Земјата, а некои научници ги користеле Војаџер 1 и 2 за директно испитување на космичката прашина. Во моментов детектори за прашина летаат на вселенското летало Одисеј, Проба, Розета, Стардаст и Нови Хоризонти. Собраната прашина на Земјата или собраната понатаму во вселената и вратена со вселенски мисии за враќање примероци, потоа ја анализираат научниците за прашина во нивните соодветни лаборатории низ целиот свет. Еден голем капацитет за складирање на космичка прашина постои во Хјустон.
БИКРА
Опис на методологијата
Методологијата БИКРА разликува 10 нивоа на кредитен рејтинг (од 1 до 10), со тоа што првото ниво се однесува на банките со најниско ниво на ризик, додека банките што се наоѓаат на нивото 10 се проценети со највисок ризик. Анализите се засновани на временски хоризонт од три до пет години. Методологијата е составена од две главни целини - економски и индустриски ризик. Притоа, таа се потпира врз шест групи фактори што влијаат врз нивото на економскиот и на индустрискиот ризик за земјата во која се наоѓа испитуваната банка. За секој фактор се испитува нивото на ризик, за кое во зависност од неговата големина се доделуваат бодови. Колку што е поголем ризикот, поголем е бројот на бодови што ѝ се доделуваат на банката што се испитува. Резултатите што се добиени со користење на методологијата БИКРА, за економскиот и за индустрискиот ризик за земјата во која се наоѓа испитуваната банка, понатаму претставуваат основа за формирање на самостојниот рејтинг на банката.
Вселенска прашина
Методи за откривање
Инфрацрвената светлина може да навлезе во облаците од космичка прашина, овозможувајќи поглед во областите на формирање на ѕвездите и центрите на галаксиите. Вселенскиот телескоп Спицер на НАСА е најголемиот инфрацрвен телескоп лансиран во вселената. Го носел ракетата Делта од Кејп Канаверал, Флорида на 25 август 2003 година. За време на својата мисија, Спицер добил слики и спектри со детектирање на топлинското зрачење што го емитираат објектите во просторот помеѓу брановите должини од 3 и 180 микрометри. Поголемиот дел од ова инфрацрвено зрачење е блокирано од атмосферата на Земјата и не може да се набљудува од земјата. Наодите од Спицер ги ревитализирале студиите за космичката прашина. Еден извештај покажал некои докази дека космичката прашина е формирана во близина на супермасивна црна дупка.
БИКРА
Економски ризик
Економскиот ризик на банкарскиот сектор зависи од структурата и од стабилноста на економијата на државата во која се наоѓа, флексибилноста на макроекономската политика, потенцијалните нерамнотежи на економијата, како и од кредитниот ризик на населението и стопанството во земјата. Индустрискиот ризик е детерминиран од квалитетот и од ефикасноста на банкарските регулативни тела и од нивниот успех во пронаоѓање слабости на банкарскиот сектор за време на финансиски кризи. Во оваа дефиниција се земени предвид и големината и стабилноста на изворите на надворешна помош, како и влијанието на државата и на централната банка во работењето на банката што се анализира. Висината на економскиот и на индустрискиот ризик во една држава зависи од шест фактори, кои се делат на 22 потфактори. Бодовите што се добиваат од анализа на трите фактори (економска еластичност и стабилност и кредитниот ризик на економијата) го одредуваат нивото на економскиот ризик на банкарскиот сектор. Исто така, збирот на бодовите од анализите на институционалната рамка, динамика на конкурентноста и од системот за финансирање го одредува нивото на индустрискиот ризик. Секој фактор е оценет на бројчена скала од еден (многу низок ризик) до шест (екстремно висок ризик). Оценувањето се врши врз основа на резултатите добиени од анализа на секој фактор и потфактор. Последното ниво, со кое се означува високо ниво на ризик, многу ретко се доделува, земајќи предвид дека тоа укажува на постоење големи недостатоци. Вкупниот број бодови за економскиот и за индустрискиот ризик кореспондира со соодветни бодови на скала со 10 нивоа, каде првото ниво означува најнизок ризик, а последното ниво означува постоење на екстремно висок ризик.
Вселенска прашина
Методи за откривање
Друг механизам за откривање е полариметријата. Зрнестите прашини не се сферични и имаат тенденција да се усогласат со меѓуѕвездените магнетни полиња, преферирајќи ја поларизирачката ѕвездена светлина што минува низ облаците од прашина. Во блискиот меѓуѕвезден простор, каде што меѓуѕвезденото црвенило не е доволно интензивно за да се открие, се користи висока прецизна оптичка полариметрија за да се собере структурата на прав во Месниот Меур.
БИКРА
Економски ризик
Методологијата БИКРА ги анализира економската еластичност, дисбалансот и кредитниот ризик на економијата со цел да го добие нивото на економскиот ризик. Работната околина - економијата, индустријата и политиката на државата, исто така, може да имаат големо влијание врз динамиката на кредитирање на банката. Со анализа на секој од овие фактори се проценува кредитниот рејтинг на државата во која се наоѓа банката која се анализира. Економската еластичност ги проценува стабилноста на економијата и нејзината издржливост во случај на негативни надворешни шокови. Првичната процена на економската еластичност се состои од анализа на истите три фактори од кои зависи одредувањето на економскиот ризик на една држава, односно зависи од висината на доходот, можностите за развој и економскиот диверзитет и нестабилност. Во продолжение, вака добиените резултати се разликуваат за една категорија (повисока или пониска), во зависност од тоа дали БДП по глава на жител на државата е соодветен показател за економската структура и стабилност. За земјите во кои доминира нафтената индустрија и во кои постои високо ниво на инфлација, првичното ниво за издржливоста на економијата се намалува за едно ниво.
Вселенска прашина
Методи за откривање
Во 2019 година, истражувачите пронашле меѓуѕвездена прашина на Антарктикот, која ја поврзуваат со Месниот Меѓуѕвезден Облак. Откривањето на меѓуѕвездената прашина на Антарктикот било направено со мерење на радионуклидите Fe-60 и Mn-53.
БИКРА
Економски ризик
При анализата на економската нерамнотежа / нестабилност, методологијата БИКРА анализира различни фактори во фазата на експанзија и во фазата на водење рестриктивна монетарна политика. Големината на кредитниот ризик што е присутен во економијата се анализира преку кредитниот ризик во банкарскиот сектор, и тоа, во однос на изложеноста кон домаќинствата, фирмите и државата. За да се процени неговата големина се анализираат следниве потфактори: капацитет за задолжување на приватниот сектор; стандарди за позајмување; кредитен стрес на земјата во која се наоѓа анализираната банка.
Вселенска прашина
Радијативни својства
Прашинската честичка е во интеракција со електромагнетното зрачење на начин кој зависи од неговиот пресек, брановата должина на електромагнетното зрачење и од природата на зрното: неговиот показател на прекршување, големината итн. Процесот на зрачење за поединечно зрно се нарекува негова емисивност, во зависност од факторот на ефикасност на зрното. Дополнителни спецификации во врска со процесот на емисивност вклучуваат истребување, расејување, апсорпција или поларизација. Во кривите на емисиите на зрачење, неколку важни потписи го идентификуваат составот на прашинската честичка што емитуваат или апсорбираат. Прашинските честички можат нерамномерно да ја распрснуваат светлината.
БИКРА
Индустриски ризик
Критериумите за евалуација на индустрискиот ризик се поделени во три категории:
Вселенска прашина
Радијативни својства
Распрснувањето и изумирањето („затемнување“) на зрачењето дава корисни информации за големината на прашинската честичка. На пример, ако објектите во нечии податоци се многу пати посветли во видлива светлина расеана напред отколку во видлива светлина расфрлана назад, тогаш се подразбира дека значителен дел од честичките се со пречник од околу еден микрометар.
БИКРА
Комбинирање на добиените резултатите
Резултатите за големината на економскиот и на индустрискиот ризик на една земја се користат како основа за проценување на кредитната способност на банка што е активна во таа земја. Притоа, релативната кредитна способност на сите банкарски системи се рангира почнувајќи од категоријата A, како најнеризична, па сѐ до категоријата B- како најризична. Големината на самостојните кредитни рејтинзи се добива со приспособување на јадрото за самостојниот кредитен рејтинг, т.е. со додавање одредени предности и слабости карактеристични за банката што се испитува. Приспособувања, освен во случаи кога се очекува испитуваната банка да прими огромна помош од државата, со цел да се спречи нејзино пропаѓање, се врши и кога за ликвидноста на банката што се испитува се добива средно или слабо ниво. По добивање на почетниот самостоен кредитен рејтинг за банките се испитуваат следниве четири детерминанти: бизнис-позиција, големина на капиталот и профитот, големина на ризикот и изворите на финансирање и ликвидноста. По проценувањето на секоја од детерминантите, почетната вредност за самостојните кредитни рејтинзи може да се намали или зголеми или да остане непроменета, соодветно на резултатите од анализите. Добиениот резултат е самостојниот кредитен рејтинг на банката и претставува првиот чекор за добивање на целосната оцена за нејзината кредитна способност. За банка со просечно работење, самостојниот кредитен рејтинг се наоѓа во категоријата BBB или A. Само банките со специфични предности се оценуваат со една или повеќе категории над категоријата на нејзиниот самостоен рејтинг.
Вселенска прашина
Радијативни својства
Расејувањето на светлината од прашинската честичка на видливите фотографии со долга експозиција е прилично забележливо во рефлексивните маглини и дава индиции за својствата на поединечните честички за расејување на светлината. Во брановите должини на Х-зраци, многу научници го истражуваат расејувањето на Х-зраците од меѓуѕвездената прашина, а некои сугерираат дека астрономските извори на Х-зраци би поседувале дифузни ореоли поради прашината.
БИКРА
Комбинирање на добиените резултатите
Табела 1: Формирање самостоен кредитен рејтинг со комбинирање на економскиот и на индустрискиот ризик
Миленбекер Ланд
Миленбекер Ланд (Mühlenbecker Land) — општина во округот Горен Хафел, во Бранденбург, Германија.
Историја
Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин и поради тоа во периодот 1961-1990 била одделена од него со Берлинскиот ѕид.
Вселенска прашина
Ѕвездена прашина
Зрната од ѕвездена прашина се содржани во метеоритите, од кои се извлекуваат во копнени лаборатории. Ѕвездената прашина била компонента на прашината во меѓуѕвездената средина пред нејзиното вградување во метеоритите. Метеоритите ги складираат тие зрна од ѕвездена прашина уште од моментот кога метеоритите првпат започнуваат да се собираат во планетарниот насобирачки диск пред повеќе од четири милијарди години. Таканаречените јаглеродни хондрити се особено плодни резервоари на ѕвездена прашина. Секое зрно од ѕвездена прашина постоело пред да се формира Земјата. Ѕвездената прашина е научен термин кој се однесува на огноотпорни зрна прашина кои се кондензираат од ладењето на исфрлените гасови од поединечни претсоларни ѕвезди и се вградуваат во облакот од кој кондензирал Сончевиот Систем.
Многу различни видови на ѕвездена прашина се идентификувани со лабораториски мерења на невообичаениот изотопски состав на хемиските елементи кои го сочинуваат секое зрно од ѕвездена прашина. Овие огноотпорни минерални зрна можеби порано биле обложени со испарливи соединенија, но тие се губат при растворање на метеоритната материја во киселини, оставајќи само нерастворливи огноотпорни минерали. Пронаоѓањето на зрнести јадра без растворање на поголемиот дел од метеоритот е можно, но тешко.
Многу нови аспекти на нуклеосинтезата се откриени од изотопските соодноси во зрната на ѕвездена прашина. Важно својство на ѕвездената прашина е тврдиот, огноотпорен, високотемпературен карактер на зрната. Составот се состои од силициум карбид, графит, алуминиум оксид, алуминиумски шпинел и други такви цврсти материи кои би се кондензирале на висока температура од гасот за ладење, како на пример при ѕвездени ветрови или при декомпресија на внатрешноста на супернова. Тие во голема мера се разликуваат од цврстите материи формирани на ниска температура во меѓуѕвездената средина.
Исто така, важни се нивните екстремни изотопски состави, кои се очекува да ги нема никаде во меѓуѕвездената средина. Ова исто така сугерира дека ѕвездената прашина кондензирана од гасовите на поединечните ѕвезди пред изотопите да можат да се разредат со мешање со меѓуѕвездената средина. Тие овозможуваат да се идентификуваат изворните ѕвезди. На пример, елементи во рамките на прашина на силициумкарбид (SiC) се речиси чисти изотопи, кое одговара на неговата кондензација во рамките на АГЏ (асимптотска гранка на џинови).
Друг драматичен пример е даден со таканаречените кондензати на супернови, обично скратени со акроним на SUNOCON (од SUperNOva CONdensate ) за да се разликуваат од другите ѕвездени прашини кондензирани во ѕвездените атмосфери. SUNOCON содржат калциум во претерано големо изобилство од 44 Ca, што покажува дека тие се кондензирале со изобилство на радиоактивен 44 Ti, кој има полуживот од 65 години.
Самата ѕвездена прашина (SUNOCONs и AGB зрна кои доаѓаат од специфични ѕвезди) е само скромна фракција од кондензираната космичка прашина, која формира помалку од 0,1% од масата на вкупните меѓуѕвездени цврсти материи. Високиот интерес за ѕвездената прашина произлегува од новите информации што таа ги донела во науките за развојот на ѕвездите и нуклеосинтезата.
Својства
Други специфични својства на прашина: во околу ѕвездената прашина, астрономите пронашле молекуларни знаци на CO, силициум карбид, аморген силикат, полициклични ароматични јаглеводороди, воден мраз и полиформалдехид, меѓу другото (во дифузната меѓуѕвездена средина, постојат докази за силини). Прашината од кометите е генерално различна (со преклопување) од астероидната прашина. Астероидната прашина наликува на јаглеродните хондритни метеорити. Кометната прашина наликува на меѓуѕвездени зрна кои може да вклучуваат силикати, полициклични ароматични јаглеводороди и воден мраз.
Во септември 2020 година, биле презентирани докази за вода во цврста состојба во меѓуѕвездената средина, а особено, за воден мраз измешан со силикатни зрна во зрна од космичка прашина.
Формирање на зрнеста прашина
Големите зрна во меѓуѕвездениот простор се веројатно сложени, со огноотпорни јадра кои се кондензирале во ѕвездените одливи на врвот од слоевите стекнати при навлегување во ладни густи меѓуѕвездени облаци. Тој цикличен процес на раст и уништување надвор од облаците е моделиран да се покаже дека јадрата живеат многу подолго од просечниот животен век на масата на прашина. Тие јадра главно започнуваат со силикатни честички кои се кондензираат во атмосферите на ладни црвени џинови богати со кислород и јаглеродни зрна кои се кондензираат во атмосферите на ладни јаглеродни ѕвезди. Црвените џинови еволуирале или смениле од главната низа и влегле во џиновската фаза на нивниот развој и се главниот извор на огноотпорни јадра од прав во галаксиите. Тие огноотпорни јадра се нарекуваат и ѕвездена прашина (делот погоре), што е научен термин за малиот дел од космичката прашина што топлински кондензирала во ѕвездените гасови додека се исфрлале од ѕвездите. Неколку проценти од огноотпорните зрнести јадра се кондензираат во внатрешноста на суперновите, еден вид космичка комора за декомпресија. Метеоричарите кои ја проучуваат огноотпорната ѕвездена прашина (извлечена од метеорити) често ја нарекуваат претсоларни зрна, но таа во метеоритите е само мал дел од целата претсоларна прашина. Ѕвездената прашина се кондензира во ѕвездите преку значително различна хемија на кондензација од онаа на најголемиот дел од космичката прашина, која се акредитира студено врз претходно постоечката прашина во темните молекуларни облаци на галаксијата. Тие молекуларни облаци се многу ладни, вообичаено помали од 50 K, така што мразот од многу видови може да се акредитираат на зрната, во случаи само да се уништат или да се разделат со зрачење и сублимација во гасна компонента. Конечно, како што се формирал Сончевиот Систем, многу меѓуѕвездени зрна прашина биле дополнително модифицирани со спојување и хемиски реакции во планетарниот насобирачки диск. Историјата на различните видови зрна во раниот Сончев Систем е комплицирана и само делумно разбрана.
Астрономите знаат дека прашината е формирана во обвивките на доцно еволуираните ѕвезди од специфични набљудувачки потписи. Во инфрацрвената светлина, емисијата од 9,7 микрометри е знак на силикатна прашина во студените еволуирани џинови богати со кислород. Емисијата на 11,5 микрометри укажува на присуство на прашина од силициум карбид во студени еволуирани гигантски ѕвезди богати со јаглерод. Тие помагаат да се обезбедат докази дека малите силикатни честички во вселената потекнуваат од исфрлените надворешни обвивки на овие ѕвезди.
Условите во меѓуѕвездениот простор генерално не се погодни за формирање силикатни јадра. Ова ќе потрае премногу време за да се постигне, дури и ако е можно. Аргументите се дека: со оглед на забележаниот типичен пречник на зрното a, времето за зрното да достигне a и со оглед на температурата на меѓуѕвездениот гас, би било потребно значително подолго од староста на Универзумот за да се формираат меѓуѕвездени зрна. Од друга страна, се гледа дека зрната неодамна се формирале во близина на блиските ѕвезди, во ејектите на нова и супернова, и во променливите ѕвезди R Coronae Borealis кои се чини дека исфрлаат дискретни облаци кои содржат и гас и прашина. Значи, загубата на маса од ѕвездите е несомнено местото каде што се формирале огноотпорните јадра на зрната.
Формирањето на планетарен диск на претходничките молекули било одредено, во голем дел, од температурата на сончевата маглина. Бидејќи температурата на сончевата маглина се намалувала со хелиоцентрично растојание, научниците можат да го одредат потеклото на зрнестата прашина со познавање на материјалите на зрното. Некои материјали можеле да се формираат само на високи температури, додека други зрнести материјали можеле да се формираат само на многу пониски температури. Материјалите во една меѓупланетарна прашинска честичка често покажуваат дека зрнестите елементи се формирале на различни локации и во различно време во сончевата маглина. Поголемиот дел од материјата присутна во првобитната соларна маглина оттогаш исчезна; вовлечени во Сонцето, исфрлени во меѓуѕвездениот простор или повторно обработени, на пример, како дел од планетите, астероидите или кометите.
Поради нивната високо обработена природа, ВРЛ (меѓупланетарни прашински честички) се ситнозрнести мешавини од илјадници до милиони минерални зрна и аморфни компоненти. Тие можат да се замислат како како „матрица“ од материјал со вградени елементи кои биле формирани во различни времиња и места во сончевата маглина и пред формирањето на соларната маглина. Примери за вградени елементи во космичката прашина се ГЕМС, хондрили и CAI.
Од сончевата маглина до Земјата
Стрелките на соседниот дијаграм покажуваат еден можен пат од собраната меѓупланетарна прашинска честичка назад до раните фази на сончевата маглина.
Доколку се следи патеката на дијаграмот до ВРЛ кои ги содржат најнестабилните и најпримитивните елементи. Патеката носи прво од меѓупланетарни честички на прашина до хондритни меѓупланетарни честички на прашина. Планетарните научници ги класифицираат хондритските ВРЛ според нивниот намален степен на оксидација, така што тие спаѓаат во три големи групи: јаглеродни, обични и енстатитни хондрити. Како што имплицира името, јаглеродните хондрити се богати со јаглерод, а многу од нив имаат аномалии во изотопското изобилство на H, C, N и O. Од јаглеродните хондрити, се следи патеката до најпримитивните материјали. Тие се речиси целосно оксидирани и содржат елементи со најниска температура на кондензација („испарливи“ елементи) и најголемо количество органски соединенија. Затоа, се смета дека честички од прашина со овие елементи се формирани во раниот живот на Сончевиот Систем. Испарливите елементи никогаш не доживеале температури над околу 500 К, па затоа, „матрицата“ на зрнестиот ИДП се состои од некој многу примитивен материјал од Сончевиот Систем. Таквото сценарио е точно во случај на кометната прашина. Потеклото на малата фракција што е ѕвездена прашина (види погоре) е сосема поинаква; овие огноотпорни меѓуѕвездени минерали топлински се кондензираат во ѕвездите, стануваат мала компонента на меѓуѕвездената материја и затоа остануваат во претсоларниот планетарен диск. Патеките за јадрено оштетување се предизвикани од јонскиот флукс од сончевите изливи. Јоните на сончевиот ветер што влијаат на површината на честичката создаваат оштетени рабови од аморфно зрачење на површината на честичката. А спалогените јадра се создаваат од галактичките и сончевите космички зраци. Прашинската честичка што потекнува од Кајперовиот Појас на 40 AU би имала многу повеќекратна густина од трагите, подебели аморфни бандажи и повисоки интегрирани дози од честичката прашина што потекнува од главниот астероиден појас.
Врз основа на студиите за компјутерски модели од 2012 година, сложените органски молекули неопходни за живот (вонземски органски молекули) можеби се формирале во протопланетарниот диск на зрнестата прашина што го опкружуваат Сонцето пред формирањето на Земјата. Според компјутерските студии, истиот процес може да се случи и околу други ѕвезди кои стекнуваат планети.
Во септември 2012 година, научниците на НАСА објавиле дека полицикличните ароматични јаглеводороди (PAHs), подложени на услови на меѓуѕвездената средина (ISM), се трансформираат, преку хидрогенизација, оксигенација и хидроксилација, во посложени органски - „чекор по патот кон аминокиселините и нуклеотидите, суровините на белковините и ДНК, соодветно“. Понатаму, како резултат на овие трансформации, PAH го губат својот спектроскопски потпис што може да биде една од причините „за недостатокот на детекција на PAH во меѓуѕвездените зрна мраз, особено надворешните региони на студени, густи облаци или горните молекуларни слоеви на протопланетарни дискови.“
Во февруари 2014 година, НАСА објавила значително надградена база на податоци за откривање и следење на полицикличните ароматични јаглеводороди (PAH) во универзумот. Според научниците на НАСА, над 20% од јаглеродот во Универзумот може да биде поврзан со PAH, како можни почетни материјали за формирање на живот. Се смета дека PAH се формирани кратко по Големата експлозија, и ги има во изобилство во Универзумот,  и се поврзани со нови ѕвезди и егзопланети.
Во март 2015 година, научниците на НАСА известиле дека за прв пат, комплексни ДНК и РНК органски соединенија на животот, вклучувајќи ги урацил, цитозин и тимин, се формирани во лабораторија во услови на вселената, користејќи почетни хемикалии, како што е пиримидин, пронајдени во метеорити. Според научниците, пиримидинот, како и полицикличните ароматични јаглеводороди (PAHs), најбогатата хемикалија со јаглерод пронајдена во Универзумот, можеби е формирана во црвените џинови или во меѓуѕвездените облаци од прашина и гас, според научниците.
Прашински облаци
Сончевиот Систем има свој меѓупланетарен прашински облак, како и вонсончевите системи. Постојат различни типови на маглини со различни физички причини и процеси: дифузна маглина, инфрацрвена (IR) рефлектирачка маглина, остаток од супернова, молекуларен облак, регион HII, регион на фотодисоцијација и темна маглина.
Некои од попознатите правливи региони во Универзумот се дифузните маглини во каталогот Месјер, на пример: M1, M8, M16, M17, M20, M42, M43.
Враќање на примерок
Мисијата Стардаст на програмата Дискавери, била лансирана на 7 февруари 1999 година за да се соберат примероци од кометата Вајлд 2, како и примероци од космичка прашина. Тој вратил примероци на Земјата на 15 јануари 2006 година. Во пролетта 2014 година било објавено обновување на честички од меѓуѕвездената прашина од примероците.
Петровац (Србија)
Петровац познат и како Петровац на Млави ( „Петровац на  Млава “; Piatra Mlave   ) е град и општина сместен во Браничевскиот округ во источна Србија. Во 2011 година, населението на градот брои 7.229 жители, додека населението на општината е 30.325.
Населението е православно, српско и влашко, најмногу од околните села.
Историја
Од 1929 до 1941 година, Петровац бил дел од Морава бановина на Кралството Југославија.
Економија
Следната табела дава преглед на вкупниот број на регистрирани лица вработени во правни лица по нивната основна дејност (од 2018 година):
Клисура на Пена
Клисура на Пена — клисура на реката Пена во областа Полог, северозападна Македонија. Претставува една од најзабележителните и најдлабоки клисури во Македонија. Всечена е во средишниот дел на Шар Планина, во должина од 22 км. Започнува од месноста Џинибег, западно од Титов Врв (2.747 м), а завршува кај Тетово, од каде што Пена добива рамничарски карактер до вливот во Вардар.
Протегање
Клисурата има општ правец југозапад-североисток, а по вливот на Вејчичка Река свртува кон југоисток. Обично е доста длабока, до 1.500 м, а нејзините стрмни страни се изградени претежно од шкрилци, мермери и варовници. На страните на клисурата е изразен водосоголен релјеф, а фосилен леднички и доледнички релјеф се јавува во повисоките делови, каде што има моренски материјал по дното. На одделни мали месности има карстен релјеф. Поради големиот наклон и застапеноста на неотпорни и распаднати шкрилци, по страните има силна ерозија и чести свлечишта. На притоките на Пена, пак, низ клисурата има бројни помали водопади. На излезот од клисурата, Пена изградила огромна плавина на која лежи градот Тетово.
Туриалба (вулкан)
Туриалба — активен вулкан кој се наоѓа во Централна Костарика. Вулканот е доста еруптивен во последниве години, вклучувајќи ги ерупциите во 2016 година, како и во јануари, март и април 2017 година. Посетителите често се обидувале да гледаат надолу во главниот кратер, но зголемената вулканска активност во 2014-17 година, што резултирала со големи облаци од вулканска пепел, предизвикало затворање на Националниот парк Туриалба.