cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Далечинец
Телевизиски далечинец
Првиот далечинец за контрола на телевизор го развила корпорацијата Зенит радио во 1950 година. Далечинецот бил поврзан со жица со телевизорот. Безжичен далечинец е развиен во 1955 година. Работел на принципот на зрачење на светлосен сноп од фотоелектрична ќелија, но работата била доста отежната бидејќи секоја појака светлост од друг извор можела да ги активира командите на телевизорот.
Список на државни водачи во 1248 година
Ова е список на државни водачи во 248 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Шу
Шу — египетски бог на воздухот. Син на Ра, или Амон-Ра.
Ра го создал преку кивање, а потоа ја исплукал и неговата сестра Тефнут, божицата на влагата. Шу и Тефнут се родители на Геб и Нут. Шу ги разделил со тоа што застанал меѓу нив. Тој е персонификација на воздухот, и го сметале за многу моќен. Го нарекувале северен ветер кој го најавува Сонцето.
Шу бил првороден син на Тему. Според една легенда, Тему непосредно ги создал Шу и Тефнут по пат на онанија, додека според друга, божицата Хатор (божица претставена во вид на крава) му била мајка; во третата легенда, пак, татко му бил Тему, а мајка Иусасет. Како моќ на природата тој бил претставник на светлината, а исто така, бил и бог на воздухот, ветрот и атмосферата. На киповите е претставен како се подигнува од земјата со сончев диск на своите рамена. Тој го дигал небото и го држел секој ден, па за да си ја олесни работата поставил столбови на најважните точки во Хермопол Магна.
Прилепско Поле
Прилепско Поле — историско-географска и етнографска област на Македонија со центар во градот Прилеп.
Географија
Прилепското Поле се наоѓа во северниот дел на Пелагонија. Оградено е со планините: Бушева Планина на запад, Даутица и Бабуна на север и Селечка Планина на исток, а на југ со Тополчанската Греда е одвоено од Битолско Поле. Зафаќа површина од 943,8 км2. Територијата на Прилепско Поле ја опфаќаат четири општини: Прилеп, Долнени, Кривогаштани и Крушево.
Населени места
Некои села кои постоеле во минатото денес се исчезнати, како: Пештерица, Писокал, Заград и др.
Старост на селата
Многу словенски села во Прилепско Поле се формирани во VI и VII век, меѓутоа нема пишани податоци за овие села. Првите пишани податоци за селата во Прилепско потекнуваат дури од првата половина на XIV век, кога се споменуваат селата: Бела Црква, Галичани, Дабница, Дреновци, Маргари, Небрегово, Обршани, Присад, Чепигово. Тоа не значи дека не постоеле други населби во овој период. Нивниот број бил многу поголем, меѓутоа нема пишани податоци за нив или тие не се зачувани.
Најмлади населби формирани во периодот од XIX и XX век се селата: Шелеверци, Ново Лагово, Славеј и Мирче Ацев.
Население
Бошњаците се скорешни доселеници во Прилепско. Се доселиле од Санџак и ја купувале земјата на постари муслимани кои од 1954 се иселиле во Турција. Живеат во мешани села: Житоше, Десово, Јакреново (со Албанци) Канатларци (со Турци), Лажани, Локвени (со Македонци).
Албанците во Прилепско Поле се застапени во селата: Црнилиште, Житоше, Пресил, Гостиражни, Алданци, Белушино и Норово.
Земјоделство
Главна култура која се одгледува во полето е тутунот. Тоа е најголемиот производител на тутун во Македонија и на Балканот. Во 2011 година во Прилепско Поле биле произведени 7.321 тон тутун, што претставува 28% од вкупното количество тутун произведено во Македонија.
Други култури кои се позастапени се: пиперки, пченица, јачмен, кромид, бостан, лук и др.
Анри Русо
Анри Русо (франц. Henri Rousseau; Лавал, 21 мај 1844 — Париз, 2 септември 1910) бил француски постимпресионистички сликар на наивна или примитивна насока. Познат е и како царински службеник по професија, па го викале и Анри Русо царинскиот службеник. За време на животот го навредувале, а подоцна е познат како самоук-гениј чија работа е висока уметничка вредност.
Позадина
Роден е во Лавал во долината Лаоре во водоинсталатерско семејство. Работел кај еден адвокат и изучувал право. Меѓутоа по еден помало вероломство побегнал во војска, во која служел четири години почнувајќи од 1863 година. Татко му умрел истата година кога Русо се оженил. Русо се преселил во 1868 година во Париз, каде што се вработил како државен службеник. Од 1871 година работел како собирач на данок. Почнал да слика кога бил во 40тата година, а кога имал 49 години се пензионирал за да има време за уметноста. Подоцна често свирел виолина по улиците и работел други ситни работи, бидејќи имал мала пензија. Русо тврдел дека нема учител освен сам себе. Сепак признавал дека примал некакви совети од двајца академски сликари Феликс Огиста Клеман и Жан Леон Жером. Тој бил самоук и се смета за наивен сликар.
Техника
Сликал во слоеви. Започнувал со небото во позадина, а завршувал со животни или луѓе во преден план. Дождот на сликата Тигар на тропско невреме, насликана во 1891 година ја постигнува на иновативен начин со тенки светлосиви потези на бои долж целото платно со лак или глазура. Кога би сликал Русо си сакал најнапред со една боја и нејзините нијанси. Потоа би употребил друга боја. На секоја слика би работел значително многу време. Во сликањето боите со понизок квалитет биле користени за финансиски ограничувања. На некои делови на некои подрачја не спроведувал коректна техничка процедура, па бојата му пукала.
Тесла (единица)
Тесла (симб. T) — изведена SI-единица за магнетна индукција („густина на магнетен тек“). Една тесла е еднаква на еден вебер на квадратен метар. Усвоена е во 1960 година и именувана во чест на српскиот пронаоѓач Никола Тесла.
Дефиниција
Честичка со набој од 1 кулон што минува низ магнетно поле од 1 тесла со брзина од 1 метар во секунда нормално на полето се соочува со сила од 1 њутн (Лоренцов закон за силата).
Во основни SI-единици, теслата може да се изрази и како
Употребени единици:
Претворање
1 тесла е еднаква на:
За изразување на нискочестотно електромагнетно зрачење во домот, најпотребни се следниве равенства:
Бидејќи теслата е преголема за секојдневна употреба, во електроинженерството силата на магнетите обично се изразува во гауси. Во науката мислењето е поделено: некои научници настојуваат да се држат до SI, додека други сакаат да бидат практични, па го користат гаусот.
Космос-513
Космос-513 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 2 август 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-513 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 311 км, а најмалото на 173.
Дигитално наследување
Дигиталното наследување е употреба на дигитални медиуми во служба на зачувување на културното или природното наследство.
Повелбата за зачувување на дигиталното наследство на УНЕСКО го дефинира дигиталното наследство како прифаќање на „културни, образовни, научни и административни ресурси, како и технички, правни, медицински и други видови на информации создадени дигитално, или претворени во дигитална форма од постојните аналогни ресурси".
Дигитализацијата на културното наследство служи за овозможување постојан пристап до уметнички дела, почнувајќи од литература до слики. Главната идеја е трансформација на материјален предмет во виртуелна копија создавајќи позитивни и негативни импликации. Има неколку дебати во врска со ефикасноста на процесот на дигитализирање на наследството. Некои од недостатоците се однесуваат на влошување и технолошка застареност поради недостаток на основање архивски материјали и неразвиени политики што би го регулирале ваквиот процес. Друга главна социјална дебата се одвиваше околу ограничената пристапност заради дигиталниот јаз што постои низ целиот свет. Како и да е, новите технологии овозможуваат лесен, брз и прекуграничен пристап до дигитализираната работа.
Виртуелно наследство
Одредена гранка на дигиталното наследство, позната како „виртуелно наследство“, се формира со употреба на информатичка технологија со цел повторно создавање на искуството на постојното културно наследство, како во (приближно до) виртуелната реалност.
Управување со дигиталното наследство
Забележителна употреба на управувањето со дигиталното наследство е за зачувување на домородното наследство. Порталот на Плато-народите е онлајн архива развиена од соработка на претставници од шест различни племиња - Колвил, Кор д'Ален, Спокан, Уматила, Јакама и Ворм Спрингс - заедно со тимот за ракописите на библиотеките на Државниот универзитет во Вашингтон, Архиви и специјални колекции за кураторство на материјалите за културата на Плато-народите.
Сива чапја
Сива чапја — птица од семејството чапји. Во Македонија е редовна гнездилка која ги населува мочуриштата и трските од стоечките води.
Подвидови
Постојат четири подвидови на сивата чапја:
Многу е слична на американската голема сина чапја, а разликата се состои во незначително помалата големина и костенливо-смеѓите бедра и бутови.
Распространетост и биотоп
Сивата чапја е птица со голема приспособливост, единствено од што има потреба е вода богата со риба и минимална изолираност од луѓето. Ја нема единствено во големи шуми. Во одредени случаи при изобилство на ситни глодачи во северните региони или големи скакулци во јужните, може да ја сретнеме сивата чапја и без да има вода во близина. Ако не е следена, навикнува на присуството на човекот и се размножува во големи населени центри, како на пример Стокхолм, Амстердам, Најроби и Момбаса.
Сивата чапја е делумно преселничка. Во северните области се појавува уште пред да исчезнат снеговите и штом пилињата станат самостојни, веднаш се сели. Младите птици кога ќе станат способни за лет прават големи преселби и често ги достигнуваат северните брегови на Африка или јужна Азија.
Хаблова Променлива Маглина
Хаблова Променлива Маглина (Колдвел 46 или NGC 2261) — оддавно-отсјајна маглина во соѕвездието Еднорог, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2261 се споменува и како LBN 920.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2261 е од видот EN+RN. NGC 2261 има привидни димензии од 3' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 39 м 9,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 8° 44' 40".
IC 822
IC 822 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 822 се споменува и како UGC 9611, MCG 2-38-26, CGCG 76-103, NPM1G +09.0399, IRAS 14542+0931.
Откривање
Објектот е откриен на 17 мај 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 822 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 822 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 56 м 36,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 22' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на IC 822 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53418.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Анархосиндикализам
Анархосиндикализам — гранка на анархизмот со фокус на трудовото движење. Анархосиндикалистите гледаат на анархосиндикализмот како потенцијална сила за револуционерна општествена промена, заменувајќи ги капитализмот и државата со ново општество кое ќе биде демократски самоуправувано од работниците. Анархосиндикалистите сакаат да го напуштат наемниот систем, сметајќи го за наемно ропство, како и да ги напуштат државната или приватната сопственост над средствата за производство бидејќи водат до класни поделби. И покрај тоа што анархосиндикализмот се јави на почетокот на дваесеттиот век, тој останува популарна и активна школа на анархизмот и денес има многу поддржувачи како и многу активни организации. Анархосиндикалистичките синдикати се разликуваат меѓусебно во економските системи, вообичаено станува збор за колективистички анархизам или анархокомунизам. Историски гледано анархосиндикалистите најчесто се идентификувале како анархокомунисти (на пример Луси Парсонс) или анархоколективисти (како Буенавентура Дурути).
Особености
Основните принципи на анархосиндикализмот се работничката солидарност, директната акција и работничкото самоуправување. Работничката солидарност значи дека анархосиндикалистите сметаат дека сите работници, без разлика на нивната полова или етничка припадност, во поглед на нивните шефови тие се класно свесни. Понатаму, тоа значи дека во капиталистичкиот систем било која добивка или загуба на работниците од шефовите ќе има влијание над сите работници. Оттаму за да се ослободат самите, сите работници мора да се поддржуваат во нивниот класен конфликт. Анархосиндикалистите сметаат дека само директна акција, т.е. акција сконцентрирана директно на постигнување на одредена цел, ќе им овозможи на работниците да се ослободат. Спротивно на тоа е индиректната акција, како на пример избирање на претставник во власта. Анархосиндикалистите сметаат дека работничките организации, организациите што се борат против наемниот систем, и во кој, во анархосиндикалистичката теорија, евентуално ќе ја формира основата на новото општество, треба да бидат самоуправувани. Тие не треба да имаат шефови или бизнис агенти, наместо тоа работниците треба да бидат во можност да одлучуваат за сите работи кои се однесуваат за нив. Рудолф Рокер беше еден од најпопуларните гласови на анархосиндикалистичкото движење. Тој се посвети себеси на организирање на еврејските емигрантски работници во East End на Лондон и го поведе штрајкот на работниците за облека во 1912 година. Тој ги подвлече корените на движењето, целите, и зошто е важно тоа во иднината на трудот, во неговиот памфлет од 1938 со името Анархосиндикализам. Во неговото дело Анархизам и анархосиндикализам, Рокер укажува на тоа дека анархосиндикалистичкиот синдикат има двојна цел,  Сè до Првата светска војна и Руската револуција, анархосиндикалистичките синдикати и организации беа доминантни глумци во револуционерната левица.
Историја
Хаберт Лагардел напиша дека Пјер Жозеф Прудон ги постави темелните теории на анархосиндикализмот, преку одбивањето на Државата и капитализмот, потсмевањето на политичката власт, неговата идеја на слободни и автономни економски групи, неговите видувања на борба, а не пацифизам, како јадро на човештвото. Најраните изрази на анархосиндикалистичка структура и методи беа формулирани во Интернационалната работничка асоцијација или Првата интернационала, особено во Јура федерацијата. Првата интернационала сепак се подели во две струи кои се разликуваа во политичката и парламентарната акција: слободарското крило претставувано од Михаил Бакунин и државничкото крило претставувано од Карл Маркс. Пропонентите на слободарското крило ќе продолжат со влијанието над трудовите движења во Шпанија, Франција, Италија, Белгија, Холандија, Јужна Америка, додека ортодоксните марксисти ќе формираат труд заснован на масите и социјалдемократските партии низ цела Европа (групирани околу Втората интернационала), со главни седишта во Германија и Англија. Некои марксисти, како Антон Панекоек, ќе формулираат позиции многу слични со анархосиндикализмот преку Советничкиот комунизам (види Анархизам и Марксизам). Во 1895 Confédération Générale du Travail во Франција ќе ја изрази во целост организациската структура и методите на револуционерниот синдикализам, така влијаејќи на многу трудови движења ширум светот. CGT беше моделиран на развојот на трудовата размена, работничка централна организација која ќе поттикнува самообразование, взаемна помош, и ќе ја олесни комуникацијата помеѓу локалните работнички синдикати. Преку генерален штрајк, работниците ќе ја заземат контролата над индустријата, услугите, така ќе формираат самоуправно општество и ќе го олеснат производството и потрошувачката преку трудовата размена. Charter of Amiens усвоен од CGT во 1906, претставува клучен текст во развојот на револуционерниот синдикализам, одбивајќи го парламентаризмот и политичката акција за сметка на револуционерната класна борба. Централната организација на работниците од Шведска SAC (На шведски Sveriges Arbetares Centralorganisation), формиран 1910, се значаен пример на анархосиндикалистички синдикат кој има попримерно влијание од CGT. Денес SAC е еден од најголемите анархосиндикалистички синдикати во сооднос со населението на државата. Истовремено американецот Даниел де Леон ја формулираше неговата програма на Социјалистичката индустриска унија, која сѐ уште е предлагана од неговата Социјалистичка трудова партија. Де Леон и СЛП ја сметаат програмата за социјалистичка, но јасно е дека таа е анархосиндикалистичка.
Интернационалната работничка асоцијација, формирана во 1922, е меѓународна анархосиндикалистичка федерација на различни трудови синдикати од различни земји. Во својата кулминација, Интернационалната работничка асоцијација претставува милиони работници и се натпреварува директно за срцата и умовите на работничката класа со социјалдемократските синдикати и партии. Шпанската Confederación Nacional del Trabajo играше важна улога и сѐ уште игра главна улога во трудовото движење во Шпанија. Таа исто така беше важна сила во Шпанската револуција, организирајќи работнички милиции и олеснувајќи ја колективизацијата на широки секции на индустриската, логистичката и комуникациската инфраструктура, особено во Каталонија. Друг анархосиндикалистички синдикат од Шпанија е Confederacion General del Trabajo de España, кој сега е најголемиот синдикат во Шпанија како и најголемиот анархистички сојуз со десетици илјади членови. Индустриските работници на светот иако не е експлицитно анархосиндикалистичка организација, беше формирана од развоите на поширокото револуционерно синдикалистичко милје на почетоците на XX век. На основачкиот конгрес, во 1905, влијателните членови со силни анархистички и анархосиндикалистички симпатии како Томас Хагерти, Вилијам Траутман и Луси Парсонс придонесоа на синдикатот пореволуционерна ориентација. Луси Парсонс, особено, беше ветеран во организирање на анархистички синдикат во Чикаго од претходната генерација, со учество во борбата за 8 часовниот работен ден во Чикаго и последователните серии од настани кои станаа познати под името Хајмаркетски немири во 1886.
Појавување од револуционерниот синдикализам
Иако термините анархосиндикализам и револуционерен синдикализам често се користат еден наместо друг, анархосиндикалистичката етикета не беше широко користена сè до 1920-тите. Терминот анархосиндикалистички стана широко употреблив во 1921 и 1922 кога беше применет полемички како пејоратив од страна на комунистите за сите синдикалисти кои се спротивставуваа на зголемената контрола на синдикализмот од страна на комунистичките партии. Всушност, оригиналниот текст на целите и принципите на Интернационалната работничка асоцијација (1922) не се однесува на анархосиндикализмот, туку на револуционерниот синдикализам. Употребата на терминот анархосиндикалистички значи зголемување на јазот помеѓу пропонентите на ортодоксниот, политички Марксизам и синдикалистите кои предлагаа комплетна независност од политичките партии после Руската револуција, како и преместувањето во повеќе политичка доктринарна верзија на синдикализмот. Како широка идеолошка насока, пред Првата светска војна и Болшевичкото освојување на власта во Русија, револуционерниот синдикализам имаше во своите редови бројни левичарски тенденции заедно обединети на класна основа без официјална етикета, како што е подвлечено во Charter of Amiens.
Односи со партиски политики
Анархосиндикалистичката ориентација со многу рани американски трудови синдикати играа значајна улога во формацијата на американскиот политички спектар, меѓу најзначајните е Индустриските работници на светот. САД е единствената држава каде што нема главна трудова политичка партија. Ова не било секогаш случај. Во 1912, на пример, Јуџин Дебс (еден од основачите на Индустриските работници од светот) имаше 6% од гласањето како претседателски кандидат на Социјалистичката партија, тоа е значителен дел од гласовите ако се земе предвид дека тоа се случи 8 години пред Еднаквото право на глас во САД. Некои политиколози од САД сметаат дека недостатокот од Американска трудова партија се должи на изборниот систем кој се стреми да биде двопартиски. Овој феномен понекогаш се нарекува и Закон на Даверџер. Контроверзно, Confederación Nacional del Trabajo учествуваше во владата на Шпанскиот народен фронт за време на Шпанската револуција. Во ноември 1936, четири анархистички министри ги прифатија позициите во власта. Тоа беа Гарсија Оливер, Федерика Монцени(првата жена министер во Европа), Хоан Пејро и Хуан Лопез. Овој потег беше критикуван од страна на многу групи како Пријателите на Дурути.
Критики и одговори
Анархосиндикализмот е критикуван како анахроничен од некои современи анархисти. Мјуреј Букчин во 1992 зборува против потпирањето врз застарен поглед кон работата:
Анархосиндикалистот Јуџин Варлин го брани анархосиндикализмот:
Некои анархосиндикалисти ја одбиваат потребата од политичка организација и многумина денес сметаат дека синдикатската активност ќе доведе до федеративна активност помеѓу слободните работници:
Директната акција како еден од столбовите на анархосиндикализмот, ќе се прошири во политичката сфера според поддржувачите на анархосиндикализмот. За нив работничкиот совет е федерација на сите работни гранки на сите индустрии во одредена географска област, „територијалната основа за организирање на врски за сите работници од една област до друга е работничката солидарност пред и после корпоративната солидарност.“ Како што вели Рудолф Рокер: „засновано на принципите на федерализмот, на слободна комбинација од дното нагоре, ставајќи го правото на самоодлучување на секој член над се и реорганизирање на единствениот органски договор на сите врз основа на слични интереси и заеднички убедувања.“
Оттука анархосиндикализмот не е аполитичен, но гледа на политичката и економската активност како на едно исто. И, за разлика од некои критичари, анархосиндикализмот е различен од реформистичкиот синдикализам, во тоа што се стреми целосно да го уништи капитализмот.
Додека колективистичките анархисти и анархокомунистите го критикуваат синдикализмот за потенцијалното исклучување на граѓаните и потрошувачите од синдикатите, анархосиндикалистите сметаат дека трудовите совети ќе работат надвор од работните места и внатре во заедницата за да ја охрабрат заедницата и учеството на потрошувачите во економските и политичките активности (дури и работници и потрошувачи надвор од синдикатите) и ќе работат на формирање и одржување на институциите потребни во секое општество како училиштата, болниците, библиотеките, домовите, итн. Мјуреј Букчин вели:
Во популарната култура
Во филмот „Монти Пајтон и Светиот грал“ па има сцена каде Кралот Артур се среќава со жители од анархосиндикалистичка комуна во средновековна Англија.
751
751 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 751 година од новата ера, 751. од првиот милениум, 51. од VIII век и втора од 750-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6259 и 6260 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5501 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4511 и 4512 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1504.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 751 година се протега во 3387 и 3388, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3447 и 3448 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1294. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 133 и 134 исламска година.
Euroregion Beskydy
Euroregion Beskidy (полски) или Euroregion Beskydy (Чешка) е еврорегион кој се приклучува на делови од Полска, Чешка и Словачка. Создаден е на 9 јуни 2000 година.
Тајната (филм)
Учители на Законот за привлечност
Филмот вклучува интервјуа со поединци кои самите се опишуваат како и професионалци и автори од областа на квантната физика, психологија, метафизика, обука, теологија, финансии, филозофија, фенг шуи, медицина, и личен развој, кои се нарекувани „тајни наставници ". Некои од овие поединци, на нивните мрежни места го промовираат филмот и нивната поврзаност со него. Неколку од лицата кои само на кратко се појавуваат не зборуваат конкретно за "законот за привлечност" во своите интервјуа, па нивната поддршка за концептите гледачот може само да ја претпостави.
UGC 5497
UGC 5497 ― џуџеста галаксија, која се наоѓа на околу 12 милиони светлосни години од нас во соѕвездието Голема Мечка. Таа е членка на групата М81.
Тајната (филм)
Учители на Законот за привлечност
Поединците интервјуирани во филмот кои се фокусираат на "Законот на привлечност", и кои подоцна се споменати во истакнати американски ТВ емисии, се: Џон Азараф,  Отец Михаил Беквит, Џон Демартини, Боб Проктор, Џек Канфилд, Џејмс Артур Реј, Џо Витале, Лиза Николс, Мери Дајмонд, и Џон Греј. Други лица вклучени во филмот, кои зборуваат за нивната силна верба во законот за привлечност се: Естер Хикс и Џери Хикс (original edition only), Мајк Дули, Боб Дојл, Дејвид Шример, и Марси Шимоф. Други интервјуирани во филмот кои изјаснуваат многу слични погледи, без всушност да го користат изразот "законот за привлечност": Ли Бровер (член на Управниот одбор на „WorldVuer“), Хејл Двоскин, Кети Гудман, Морис И. Гудман, Џон Хејгелин, Бил Харис,  Бен Џонсон, Лорал Лонгамиер, Денис Вејлти, Нил Доналд Волш, и Фред Ален Волф.
Историски основи во идеите на „Новата мисла“
Авторите на Тајната го цитираат движењето на „Нова мисла“ кое започна во доцниот 18 век, како историска основа за нивните идеи.
Првите сцени на филмот ја прикажуваат наводната историја на Тајната - покажувајќи:
Прикажување на идеите кои му претходат на движењето на „Новата мисла“
На мрежната страница на Тајната има цитати од смарагдната плоча, за чиј текст се вели дека е напишан од страна на Хермес Трисмегистус (наводно „таен учител“), кој претставува „...еден од најважните историски документи познати на човештвото“. Бирн смета дека најраните траги од „тајната“ се наоѓаат токму на смарагдната плоча, по што многу подоцна следи појавата на Розенкројцерите —„тајна ложа која поддржува голем дел од идеите за Тајната.“ Се споменува дека е можно Виктор Иго и Лудвиг ван Бетовен да биле членови на тој ред, како и дека Исак Њутон наводно работел на превод на плочата. Меѓутоа, не постојат цврсти докази за тоа.
Каролин Сакарион од Aspen Times, коментирајќи ја намерата на Бирн да ја сподели Тајната со светот, ги идентификува Розенкројцерите како чувари на Тајната: Ниту зборовите "смарагдна плоча" ниту "розенкројцерски" не се спомнати во филмот, но и покрај тоа, на клучните точки на менување на сликата на екранот брзо се зумира зборот "Розенкројцерски".
Во текот на овие менувања се гледа една страница која го содржи цитатот: „Розенкројцерите беа ‘тајна‘ ложа“.
Продукција
Филмот беше создаден од Prime Time Productions од Мелбурн, Австралија со Ронда Бирн како извршен продуцент, Харингтон како продуцент и Дру Хериот како директор. „Gozer Media“ од Колинвуд, предградие на Мелбурн, е дизајнерската куќа одговорна за визуелниот стил и чувство на филмот и книгата. Унгарската компанија на Бирн „ТС Продукција ДОО“ е одговорна за маркетингот и дистрибуцијата на филмот и книгата. Бирн го искоментира истражувањето направено пред да почне да работи на филмот:
Инспирација на Бирн за создавање на Тајната беше читањето на книгата  „Науката за збогатување“ на Валас Ватлс. Филмот беше направен како проект за „Channel Nine“ на  австралиската ТВ мрежа. Снимањето на интервјуата беше направено во јули и август 2005 година со "ефикасно завршено до Божиќ" уредување. Околу 55 учители и автори беа интервјуирани на локации како Чикаго, Аспен, Алјаска, и на крстарење по мексиканската ривиера (интервјуирањето на Естер Хикс). Филмот користи 24 од овие учители во "проширеното издание" на филмот. Во првото издание се појавува и 25 учител, Естер Хикс, позната "како најистакнатиот толкувач на законот за привлечност". По првото издавање на ДВД-то, Естер Хикс одби да продолжи со проектот, споменувајќи договорни прашања во отвореното писмо објавено на интернет. Од нејзиниот десетпроцентен дел од продажбата заработи 500 000 долари. Како резултат на ова, сцените со Естер Хикс, наместо од неа, се раскажани од Лиза Николс и Марси Шимов. Ниту еден друг "таен наставник " не доби надомест за нивната појава во филмот - откри Боб Проктор во интервју за „Nightline“.
Бетси Шејс, еден од продуцентите, режисерите и сценаристите за Што тит знаеме!? го интервјуираше Пол Харингтон, ко-продуцентот на Тајната. Во интервјуто, Харингтон го даде овој опис на методите за продукција на Бирн: Го користевме законот за привлечност додека ја правевме програмата. Што се однесува на планирањето и буџетот, работевме многу неконвеционално.Дозволувавме работите сами да дојдат до нас...Само имавме верба дека тие ќе дојдат до нас.''
Канал 9, откако го изгледаа целиот филм, одлучија да не го емитуваат. Беше преговарано за нов договор за сите продажби на ДВД-то преку компаниите на Бирн („Прајм тајм“ и „Тајната ДОО“). Од ретроспектива, Лен Даунс од Канал 9 искоментира, „го разгледавме и не го сметавме за нешто што ќе предизвика широка, масовна заинтересираност“. Канал 9 на крајот го емитуваше филмот во 22:30 часот на 3 февруари во 2007 година. Даунс изјави дека „ не помина толку добро“.
Амбалажа
Филмот беше опишан како "замазнето препакување" на Законот за привлечност, концепт кој потекнува од идеите на „Новата мисла“ од крајот на 19 век. При продуцирањето на филмот, законот беше намерно "спакуван" со фокус на "зголемување на богатството" што се разликува од подуховната насоченост на движењето на „Новата мисла“. Еден од оние што го поддржуваат филмот изјави: "ние сакавме да ја погодиме широката маса, а парите се на прво место во умот на сите". Во една критика на „salon.com“ амбалажата на производите поврзани со филмот е опишана како да се гледа во „нешто што естетски потсетува на Кодот на Да Винчи, полно со прилично лажни пергаменти, фонтови како со перо и мастило и восочни жигови“.
Изборот за темата на филмот да биде „тајна“ се смета за важна компонента за популарноста на филмот. Донавин Бенс, купувач кој се специјализира за метафизика за „Borders Books“ изјави: "Сите ние сакаме да бидеме поврзани со тајна. Но да се претстави како тајната, тоа беше брилијантно." ''
Маркетинг кампања
Филмот беше промовиран на интернет преку реклами за задевање и техники за вирусен маркетинг во кои не беа откриени Тајната и конкретните детали за филмот. Покрај тоа, „Prime Time Productions“ додели писмени дозволи на поединци или компании, преку апликација на официјалното мрежно место, за бесплатни проекции на филмот за јавноста. Незадолжително, ДВД-то може да се продаде на овие проекции.
Книгата
Придружната книга на Ронда Бирн беше издадена со наслов „Тајната“ (Сајмон и Шустер, 2006 година).
За „Тајната“ се зборуваше во две епизоди на Опра — и како што филмот стигна до прво место на ДВД списокот на Амазон во март 2007 година, книжната верзија на Тајната стигна на прво место на списокот на бестселери на The New York Times.
Во поголемиот дел од февруари па до април 2007 година, и книгата и ДВД верзијата беа на прво или второ место на „Amazon“, „Barnes & Noble“, и „Borders“. Сајмон и Шустер имаа и второ издание на 2 милиони примероци на Тајната - „најголемата нарачка за второ издание во историјата“," додека „Times“ објави брза продажба на ДВД-то преку „New Age“ книжарите и црквите на „Новата мисла“, како што е Единството и Агапе-меѓународниот спиритуален центар.
Книгата исто така доведе до зголемена продажба на слични книги.
Прифаќање
„Тајната“ беше опишана како „самопомошен феномен“, „издавачки феномен“, и „културен феномен“. Некои примери од објавената критика : „задишана живост“ на жанрот за самопомош; „категорично кинематографски“ и „водено од слики и емоции наместо логика“; комбинација на Тони Робинс и Кодот на Да Винчи; и „нерешените мистерии на комерцијалните емисии“.
Неколку критичари за Тајната напишаа дека е поврзана со поопшт самопомошен феномен. Џули Масон од Ottawa Citizenнапиша дека кажаните зборови за филмот се шират преку пилатес часовите по Пилатес, мрежните места „брзо збогати се“ и блоговите за лична мотивација. Џејн Лампман од Christian Science Monitor ја опиша Тајната како промовирање на брендот на учители, семинари и молитви поврзани со тајната. Според Џил Кулора од „ New York Post“, обожавателите на Тајната имаат пишувано на многу блогови и интернет форуми за тоа како менувањето на негативните со позитивни мисли ги подобрило нивите животи.
Културен феномен
За Тајната наводно се дискутира во „мејловите, виртуелните простории за разговор, околу канцелариите и на слепите состаноци“. Се признава дека има широко и различно влијание врз културата и се поврзува со „холивудски феномен“. — New York Post
Сатира
... Ако размислувате навистина многу, на пример, за енергично потскокнување со Салма Хајек на нежен, меки кревет од „Google Series A preferred stock“, ќе испуштите магнетен сигнал до вселената, што ќе ја претвори вашата визија во реалност.''
Вести
Повикувач: јас сум само љубопитен, каде е Бог во целите овие "тајни". Витале: Бог е сите нас. Бог е тајната и сè за неа. Ова е закон од Бога.
Редакциска покриеност
Кетрин Бенет, од лондонското списание „Guardian“ допира до темите на алчност и „обвинување на жртвата“. Бенет тврди дека филмот е "моронска химна на алчност и себичност" и дека филмот "дрско имплицира дека жртвите на катастрофа се авторите на своите несреќи". .
Емили Јоф од „Slate“ експериментираше со живеење во согласност со начелата на Тајната два месеци, заклучувајќи дека пораката на филмот/книгата е "штетно дрдорење." За Јоф тоа беше особено "одвратно" заради тенденцијата да се обвинува жртвата и предлогот да "не само да се обвинуваат луѓето за нивната болест, туку и да се избегнуваат, за да не бидеме и ние погодени од нивните негативни мисли." ."
Новинарот Џефри Реснер, за „Time“ пишува дека некои критичари се занимаваат со ставот на филмот за "користење на древната мудрост за стекнување материјални добра." Во еден пример во филмот, "едно дете кое сака црвено велосипед сече слика од каталог, се сконцентрира на него навистина многу, и на крајот е наградено со шик возило на две тркала."
Џери Адлер од „Newsweek“ забележува дека и покрај алузиите на филмот за заговорничко потиснатата древна мудрост, поимите претставени од страна на мотивационите говорители кои се дел од екипата на филмот се вообичаени со децении. Адлер забележува дека филмот е етички "жален", се фиксира на "ограничен дел од грижите на средната класа - куќи, автомобили, одмори, проследено со здравје и врски, а со остатокот на човештвото на многу далечно шесто место. " Истакнувајќи дека научните основи на филмот се очигледно сомнителни, во статијата „Newsweek“ го цитира психологот Џон Нокркос, карактеризирајќи го филмот како "псевдонаучен, психо-духовен џагор".
Карин Клајн, уредничкиот писател за „Los Angeles Times“, ја нарече „Тајната" само нов спин на многу старата (и дефинитивно не тајна) „Моќта на позитивното мислење“ [книга на Норман Винсент Пил објавена во 1952 година] поврзана со реченицата "Побарајте и ќе добиете". Во една од најсилните критики, за Ронда Бирн се тврди дека "ги зела изветвените идеи на некои гуруа за самопомош, ги прилагодила на целосната мрзливост, [и] им ставила маска на мистицизам ..." "
Тони Риаци, колумнист на „Dayton Daily News“, исто така, ја доведува во прашање вредноста на Тајната, нарекувајќи го искуството на Брн како реалити телевизиски продуцент "црвено знаме". Тој исто така рече дека идеите од Тајната се ништо повеќе од "здрав разум. Извадете ги помодарските зборови и псевдо религиозните глупости за што вие ‘манифестирате 'за себе, игнорирајте ја нејасната проза и ќе ја добиете пораката дека позитивното размислување ви служи подобро од негативното".
Критика за здравствените тврдења
„ABC News“ ги смета тврдењата дека умот има моќ над нашето здравје за "можеби најконтроверзни" во Тајната. Тие го цитираа Мајкл Беквит, основачот на Агапе- меѓународниот духовен центар во Калвер Сити, Калифорнија, и еден од "учителите" на Тајната кој вели: ".. Сум видел регенерирани бубрези. Сум видел отстранет рак". Во филмот се појавува еден човек кој беше парализиран, нем, и на респиратор откако ’рбетот и дијафрагмата му беа скршени во авионска несреќа. Тој своето целосно опоравување и го препишува на моќта на неговиот ум. Слична приказна е раскажана во друг интервју со жена чиј рак на дојка спонтано се повлече без лекарска интервенција.
Неколку критичари изразија загриженост во врска со штетните ефекти што филмот може да ги има врз здравјето и благосостојбата на поединци. Д-р Ричард Вендер, претседател на Американското здружение за рак, е загрижен дека упатствата во филмот ќе ги поттикне другите да "отфрлаат корисни терапии во замена за позитивното размислување", иако филмот вербално тврди дека традиционалните лекови треба да се земаат за сериозна болест.. Јулија Меккинел од „Maclean's magazine“ од Канада во еден коментар за филмот и книгата со наслов "Некои луѓе сметаат дека овој феномен за самопомош, всушност, ги зафркнува“, цитирајќи неколку случаи од вистинскиот живот за наводни штетни последици. Таа заврши со реченица која Опра ја користи кога убедува некој гостин да побара медицинска помош за ракот: "Тајната е само алатка, таа не е третман". Од духовната страна пак, Валери Рејс во освртот за „BeliefNet“ изрази загриженост дека другите би можеле да си ја преоптоварат главата со негативни мисли како што таа правела кога била помлада.
Религиозна критика
„USA Today“ извести за влијанието што го имала Тајната на црквите од „Новата мисла“, како што е црквата Прво Единство на Санкт Петербург, Флорида, предводени од свештеникот Темпл Хејс. Црквата ги користи филмот и книгата како наставни помагала. Џејмс Трап, извршен директор на Здружението на Единство Црквите, ја нарекува Тајната "површна" и г-Хејс го исправува ветувањето на Тајната дека сè е ваше со "... може да се соочите со болка на патот. Ништо не доаѓа лесно."
Д-р Џон Г. Стакхаус помладиот, професор по теологија и култура во колеџот „Реген“ во Ванкувер, Канада, во коментарот на неговиот блог, го нарекува филмот "најновата амбалажа на гностицизам". Тој ја толкува пораката на филмот, како само уште еден избор меѓу многуте религии, но не и "најмал заеднички именител на сите религии" и забележува:
За Стакхаус доброто во филмот е "вистински хранливо" а лошото е "навистина токсично". Тој јасно кажува дека е "... целосно за правилно позитивно размислување" - наводниот добар аспект на филмот - и наоѓа мана во христијанската култура зошто не се подобри во тоа:
Во очите на Стакхаус, токсините се духовно смртоносна измислица. Идентификувани "отрови" вклучуваат:
Панкот не е мртов (филм)
Панкот не е мртов — македонски игран филм по сценарио и режија на Владимир Блажевски. Премиерата била одржана во 2011 година.
Тајната (филм)
Критика од општеството
Голем број на критичари напишаа сатирични коментари за односот на општеството кон филмот.
Панкот не е мртов (филм)
Содржина
Мирса (го игра Симонов) е остарен панкер кој се бори за секојдневниот живот во Скопје. Во раните 1990-ти се распаднала неговата рок-група, која тогаш имала култен статус. Еден ден, Мирса добива понуда, заедно со неговата стара група, да свири на една прослава во Дебар. Тој се согласува и тргнува во потрага по останатите членови на групата, а во тоа му помага неговата поранешна девојка.
Тајната (филм)
Општествена корист
Некои критичари најдоа многу маани во филмот, но и покрај тоа сметаат дека филмот носи позитивни можности или придобивки за општеството.
Правни контроверзии
На 14 мај 2007 година во австралиското телевизиско таблоид шоу „A current affair “ на Канал 9 во Австралија, во сегментот насловен „Дискусија за Тајната“, интервјуирана е австралиската писателка Ванеса Џ. Бонет. Во интервјуто, кога Бонет зборува за книгата „Тајната“ вели „тоа е мое дело и Ронда Бирн го украде“. Бонет и еден новинар ја споредуваат нејзината книга со онаа на Бирн за употребата на „ТВ пренос“ аналогија. Книгата на Бонет „Еманципирана за новата ера“(Еманципирана за цел живот, 2003 година) објавена е во 2007 година како второ издание. Бонет на нејзиното мрежно место, наведува 100 примери на плагијат. Маркетинг компанијата на Бирн, ТС Продукција ДОО, одговори на ова со тужба за да ја спречи Бонет. Од изјавата на барањето:
Деловните активности на Дејвид Шимер, "инвестицискиот гуру" и единствен Австралијанец во филмот, беа под истрага од страна на Комисија за хартии од вредност и инвестиции на Австралија (ASIC). Ова беше соопштено на 1 јуни 2007 година од страна на „A current affair“ во еден сегмент под наслов "Заговорот на Тајната" со овие зборови и логото на Тајната во позадината зад портпаролот. Шоуто првично му се спротивстави на Шимер во еден сегмент под наслов "Тајната откриена", емитувана на 28 мај 2007 година, со поплаки од луѓе кои велат дека Шимер им должи пари.
На 12 февруари 2008 година, компанијата на Боб Проктор, LifeSucces Production L.S.S. успешно го тужеше "инвестицискиот гуру" Давид Шимер, неговата сопруга Лорна, и нивните неколку компании (LifeSuccess Pacific Rim PTY LTD, Schirmer Financial Management PTY LTD, LifeSuccess Productions PTY LTD, Excellence in Marketing PTY LTD, и Wealth By Choice PTY LTC) за "лажно или измамничко однесување".
Во август 2008 година, „The Australian“ извести дека Дру Хериот (директор) и Дан Холингс (интернет консултант за Тајната) биле во правен спор со Ронда Бирн околу платите од проектот. .
Снимката со Естер Хикс беше отстранета од подоцнежното "Проширено издание" на Тајната откако творецот на филмот Ронда Бирн го раскина првичниот договор за учеството на Хикс, и побара таа да се откаже од своите "интелектуални права на сопственост во овие области засекогаш ". Во отвореното писмо објавено на интернет, Хикс изјави дека таа се чувствувала "непријатно со она што за неа личеше на прилично агресивна маркетинг кампања," и дека на крајот Абрахам и го дал следниот совет: "Секогаш кога ќе ти се даде ултиматум што вели, "ако не го сториш тоа, тогаш ние ќе треба да го направиме тоа и тоа, најдоброто што можеш да го направиш е само да се откажеш и да продолжиш понатаму. Во спротивно, секогаш ќе се појави уште нешто, и ова и ова, и ова ?"
Хикс оттогаш објави видео на YouTube дополнително објаснувајќи ја нејзината непријатност со Тајната и конечно, нејзината одлука да го прекине учеството со филмот.
Изданија
Пол Харингтон, продуцентот за филмот, објави дека ТВ емитување наместо интернет емитување беше првобитно планирано како медиум за првото издание:
Датуми на издавање
Премиерата на Тајната беше емитувана преку интернет на 23 март 2006 година со користење „Vividas“ технологија. Сè уште е на располагање или на плати-по-преглед основа преку стриминг медиуми (или на DVD на theSecret.tv, официјалното мрежно место на филмот). Новата проширена верзија на Тајната беше јавно објавена на 1 октомври 2006 година. Премиерата во австралиската телевизија беше на „Nine Network“ во сабота на 3 февруари 2007 година.
Борис Вељановски
Борис Митев Вељановски (20 јули 1923 во Бараково, Демирхисарско — 21 април 1945 во Славонска Пожега, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Борис Митев Вељановски е роден во селото Бараково. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во септември 1944 година. Бил борец во составот на четиринаесеттата македонска бригада. Учествувал во борбите на Сремскиот фронт. Загинал на 21 април 1945 година, во борбите против германско-усташките единици кај Славонска Пожега.
Габерје (Ајдовшчина)
Габерје (словенечки: Gaberje) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.