cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тероризам на Македонската револуционерна организација
Непосредно пред самото Илинденско востание се наметнало прашањето за атентаторството. Гоце Делчев со својата чета на на 18/19 март 1903 година го разнесен мостот на Драматица (Ангиста), дел од тунелот, била прекината железничката линија и две телеграфски лини, тоа било демонстрација на новата концепција за борба.
Ликвидации
Против своите надворешни и внатреши непријатели, Организацијата се служела со терор во неговата најсилна форма - убиството. Во почетокот ликвидациите се вршеле од специјални луѓе - терористи, кои биле единствена активна сила на Организацијата, подоцна истата функција се префрлила на четите и Четничкиот институт. Должностите на терористите биле регулирани уште со првиот правилник на Организацијата кога биле регулирани првата на членовите, односно на припадниците на Тајната полиција. На чело на казненото одделение, еден одел на полицијата, стоел раководител кој бирал свој тројца помошници. Главна задача на казненото одделение се состоела од спроведување на казните, првенствено смртните, а извршителите на казните биле бирани со ждрепка. Членовите на тајната полиција биле вооружени со револвер и кама, а во акција и со два револвера. Камата одиграла крупна улога во животот на Организацијата во прво време, а пушката подоцна. Ѓорче Петров истакнува:
Во редовите на терористите имало вистински мајстори на камата. Спиро Келиманов од Штип, кавалерот на камата, бил лично создаден од Гоце Делчев. Тој го извадил од дното на општетсвената кал и создал од него легендарен херој. Келиманов обично ги фаќал жртвите за десната со својата лева рака, и кога жртвата не сакајќи ќе ја дигнала левата рака за одбрана, Келиманов му ја забивал камата параво во срце. Ако не го погодил во срцето, а тоа ретко му се случувало, тој ја пуштал жртвата со преубедување дека човекот имал дни за живот.
Нечо од Битола ја забивал камата само откако ќе ја легнел жртвата и ја притискал со коленото, но пред да ја забие камата, се прекрстувал, бидејќи бил побожен и допуштал убиство само кога тоа се правело за народот. Хаџи Коцев се фрлал како мачка на грбот на жртвата и операцијата ја извршувал на вратните жили.
Организацијата извршила голем број на ликвидации врз разните потисници на македонскиот народ. Меѓу нив спаѓа и ливидацијата на Хусеин-пеливан. Тој бил најпрочуен разбојник во Тиквешијата, а себеси се нарекувал Хусеин-капетан. Во 1898 година поради своите злосторства бил осуден и зтворен во Једи Куле, Солун. Меѓутоа во 1899 година бил амнестиран и се вратил во селото Тимјаник. Хусеин-пеливан со својата вооружена придружба постојано им се заканувал луѓето со смрт за да им собира пари. Неговите злосторства биле под покровителство на тиквешкиот кајмакам Шефки-беј. Поради таквата дејност, Хусеин-пеливан бил осуден на смрт од страна на Неготинскиот месен комитете на Македонската револуционерна организација. Како погоден момент за негова ликвидација била искористена свадбата на Коле Јорданов со Олга Бакалова во номеври 1899 година. Организацијата занејќи ги манирите на Хусеин-пеливан му поставила три заседи во неготинската чаршија. Хусеин-пеливан ги пресретнал свадбарите во чаршијата, ги застанал, а на музиката и наредил да му ги свири неговите омилени песни. Истовремено побарал невестата и младоженецот да му целиваат рака, а останатите моми да му играат оро. Но овој пат никој не ги исполнил неговите желби. Хусеин-пеливан си заминал налутен и посрамен, заканувајќи им се на сите дека ќе име се одмази. Меѓутоа, не стигнал далеку. Хусеин-пеливан налетал на првата заседа во која биле Гошо Марков, Пано Џунов и Нацо Подлешов - касапот. Хусеин-пеливан бил убиен, а Нацо касапот му ја пресекол главата и му ја фрлил во бразда. Оваа убиство останало трајно запишано во историската меморија на македонскиот народ и е опеано во песната Усо Темјанички (позната и како Царот Неготински):
Биле извршувани ликвидации и врз личности кој со својата дејност, според погледите на револуционерните раководители, ги загрозувале интересите на Организцијата. На 23 февруари 1898 година (стар стил) во Цариград, Димитар Македонски бил ликвидиран од страна на Ефтим Гештаков, терорист на Организацијата. Македонски бил убиен од страна на Организацијата поради напис во весникот Новини. По објавувањето на написот, учителот Битраков од Охрид истакнал дека Македонски нема да остане жив. Откако веста за неговото убиство пристигнала во Солун, Иван Хаџи Николов, Дамјан Груев, Христо Батанџиев и Христо Матов кој дошол специјално од Скопје, се собрале во Бошњакан и набргу им се придружил сопственикот на анот - Васил Мончев (кој бил меѓу првите членови на организацијата), тогаш Иван Х. Николов сакал да почасти коњак за убиството, а Мончев набргу заминал, и му препорачал на Дамјан Груев повеќе да не доаѓа во гостилницата. Бугарскиот трговски агент во Солун, Атанас Шопов претпоставувал дека ликвидацијата на Македонски била наредена од Задграничното претставништво на Организацијата во Софија, а неговата ликвидација била извршена од страна на Цариградскиот комитет на чело со Трајчев. Шопов истакнува дека убиството на Димитар Македонски било извршено со цел за да се изврши притисок врз егзархиските чиновници и Бугарската црква (Бугарска егзархија) чие седиште се наоѓало во Цариград за да бидат поставени учители во Македонија според потребите на Организацијата. Притоа, Шопов истакнува дека:
Теророт како форма на убедување
До Илинденското востание теророт, како притисок, форма на убедување, се употребувал за агитирање само во неколку случаи и тоа поради неопходност. Апостол Петков во едно село во Ениџе Вардарско ги натерал првенците на селото да му дадат збор, дека ќе влезат во Организацијата за да работат слободно посиромашните селани што веќе влегле во Организацијата. Христо Чернопеев ги натерал селаните од Костурино да влезат во Организацијата, затоа што селото било на патот од Струмица кон Вардарската Долина.
Михаил Апостолов - Попето во едно патријаршиско село, кое му било неопходно за слободно движење на четите и за превоз на материјали, спровел морален терор над коџабашијата, првенец во селото, за да го натера да престане со кодошење кај Турците. Тој со својата чета сред бел ден влегол во селото облечен во војничка униформа, му влегол во куќата, ја соблекол униформата, а кога коџабашијата го видел, се стаписал од страв. Го смириле дека ништо нема да му напрвата. Коџабашијата почнал да ги моли да не го компромитираат пред селаните бидејќи тие можеле да јават на власта. Попето му одговорил:
Михаил Апостолов - Попето бил познат мајтапџија. По овој настан коџобашијата станал одличен работник на Македонската револуционерна организација. Во селото Дели, во близина на Кочани, се создал голем извор на србоманство, а селото било многу важно за Организацијата бидејќи се наоѓало на патот по кој се движеле организациски дејции. И тука бил применет моралентерор. Четата на дедо Иван оставила 3-4 товари со пушки под селото и се повлекла за да го помине денот на безбедно место во близината на селото. Селаните многу се исплашиле кога го виделе оружјето. Дедо Иван им раскажал дека пушките се на некои бугарски (егзархисти) комити, кои се подготвувале за востание со цел да ја преземат власта од Турците. Селаните останале засрамени дека само тие биле надвор од револуционерното дело, затоа што се кажале дека се србомани отцепени од народот. Следниот ден селаните се откажале од српството и сите станале добри работници на Организацијата.
Киднапирања
Засиленото воружување на Организацијата покажало дека финансиските средства добиени од членските влогови и добротворни прилози не можеле да ги задоволат потребите за набавка на оружје и муниција. Отука се јавил идејата за набавка на финансиски средства преку киднапирања. Првата поголема акција во тој правец била потикната од Гоце Делчев. Според Никола Зографов: на 6 јануари 1897 година телеграфистот Андон Златарев, во интерес на македонското револуционерно дело, ја ограбил ќустендилската пошта, од каде што подигнал 28 000 лева. Пред да побегне Златарев, врз претходно постигнат договор, им предал 25 000 лева на Васил Главинов и Александар Кипров кои требало парите да ги предадат на Гоце за потребите на Македонската револуционерна организација. Меѓутоа тие ја злоупотребиле довербата, преливајќи ги средствата во социјалистичката благајна. Гоце го излажале дека парите ги закопале во река, па надојдената вода ги одвлекла незнајно. Гоце долго време не можел да се помири со нечесната игра на Главинов, за што сведочат неговите писма.
Гоце се обидел да се специјализира за киднапирање на бегови. Во 1897 година неуспешно завршиле обидите за грабнувањето на турскиот богаташ Черкез, виничкиот бег, струмичкиот Мафи-бег. Успешно завршило киднапирањето на струмичкиот бег Назлам бег, за кого биле побарани 6 000 турски лири, но поради непретпазливост, бегот им се извлекол од раце. Слични обиди Гоце направил и во 1897 и 1899 година. Меѓутоа според Михаил Апостолов - Попето: тој занает не е за Гоцета, нему ич не му оди со бегови.
Во мај 1900 година никнала најкрупната киднаперска замисла на Гоце. Тргнувајќи од релативно добрата соработка со Врховниот македонски комитет на Борис Сарафов, како и фактот што акцијата требало да се изведе на територијата на Кнежевството Бугарија, Гоце предвидел оваа акција да биде заеднички спроведена од страна на Македонската револуционерна организација и Врховниот македонски комитет. Било предвидено да биде извршено киднапирање на синот на бугарскиот државник Иван Гешов, од кого требало да се извлечат 1, 5 милијони златни лева. Врховниот македонски комитет го прифатил планот, при што биле определени обврските. Сарафов требало да изнајми куќа, каде што требало да се чува детето, Тома Давидов да купи еден пајтон и да најде верен пајтонџија, а Гоце треабло да го грабне детето. Ѓорче Петров бил задолжен за примањето на парите од Гешов. Но планот не се оставарил бидејќи детето на Гешов заминало за Париз. Гоце Делчев го ополномошил Михаил Герџиков да изврши едно киднапирање во Македонија но турските сили сѐ уште биле раздвижени поради Солунската провала и затоа овој обид останал неуспешен. Во летото 1901 година се одржало советување во Ќустендил на кое присуствувале Гоце Делчев, Јане Сандански и Христо Чернопеев и тие заклучиле дека: ситните грабежи само го нарушуваат престижот на Организацијата, а не придонесуваат за нејзино финансиско закрепнување. Затоа Јане Сандански предложил да го киднапира кнезот Фердинад при неговата посета на Рилскиот манастир но оваа иницијатив на Сандаснки била отфрлена од страна на Гоце Делчев и предложил војводите да спроведаат акции за собирање на пари но надвор од границите на Бугарија. Раководството и војводскиот кадар се нашол во дилема. Имено помошта од Бугарија не била прифатлива, ситните акции биле непожелни, а големите биле опасни по Организацијата и ослободителнот делото, но сите разбрале дека мора нешто да се стори за да се дојде до пари.
Во 1901 година некаде околу Петровден, Јане Сандански, Христо Чернопеев и Сава Михајлов подготвиле плана за киднапирање на Сулејман бег од Горна Џумаја но поради болест на бегот таквата акција била откажана. Бидејќи таа акција била одложена Јане Сандански и Чернопеев се начле во Разлошко и решиле да го грабнат д-р Хаус кој бил протестански мисионер од Солун. Меѓутоа тој го одложил патувањето и затоа тие решиле да ја киднапираат протестанската мисионерка Мис Стон која се наоѓала во Банско. За акцијата најпрво бил известен ОК во Банско на чело со Димитар Лазаров, потоа бил утврден планот кој се состоел од неколку точки. За целиот план притоа биле известени Гоце Делчев и Ѓорче Петров, притоа Делчев се двоумел додека пак Ѓорче бил на мислење дека со грабнувањето нема да се добијаат големи финансиски средства. Треба да се истакне дека Јане и Христо Чернопеев решиле на своја рака да ја покренаат сета акција. Набргу се разврзала Аферата мис Стон, која според времетраењето, спектакуларноста, добиените финансиски средства и афирмацијата на македонското револуционерно дело на меѓународен план е најголемата афера во историјата на Македонската револуционерна организација. Главни глумци во неа биле Јане Сандански, Христо Чернопеев, Крсто Асенов и грабнатата Мис Стон која била првиот американски граѓанин киднапиран надвор од територијата на САД.
Атентаторство
Македонскиот комитет започнал да бара модерни средства за борба, за ја парализира предност на Османлиите. Имало планови за набавка на лесни топови и друго современо оружје. Меѓутоа Македонската револуционерна организација се произнела за експлозивните средства, бомбите и динамитот. За време на првото доаѓање на Гоце Делчев во Бугарија, тој се стекнал со извесен број на бомби, дел од нив на двапати ги испратил во Битола. Делчев ја формирал и раководел Сабјарската фабрика за бомби, а во неа биле произведен околу 1 500 бомби. Иван Топалов, даровит механичар, прв конструирал пеколна машина, која се курдисувала како часовник, пеколната машина предизвикувала експлозија во точно определено време. Во прво време раководителите на Организацијата си го задржале правото како да се распоредуваат и како да се употребуваат експлозивните средства. Било решено овие експлозивни средства да се чуваат сè до времето на востанието и тогаш тие да бидат употребени за да се постигне неочекувано изненедување, да се предизвика збрка кај непријателот, а пред тоа четите да се служат со бомбите за самозаштита или неопходност.
Меѓутоа решенито за кревање на востанието влијалело да дојде од промена на таквата одлука. Кон крајот на ноември 1902 година ЦК на Гарванов и Задграничното претставништво ја донеле конечната одлука за кревање на востанието. Таа требало да се санкционира и затоа Иван Гарванов на 24 декември 1902 година испратил окружно за одржување на Конгрес. Задграничното претставништво откако го примило окружното од ЦК организирало советување во Софија кое траело неколку дена. На оваа советување присуствувале: Гоце Делчев, Ѓорче Петров, Пере Тошев, Христо Матов, Христо Татарчев, Иван Хаџи Николов, Борис Сарафов, Михаил Герџиков, Кирил Прличев, Туше Делииванов, Христо Силјанов и други. На ова советување Матов и Татарчев ја поддржувале идејата за општо востание, додека пак Ѓорче Петров и Гоце Делчев се залагале за перманентно востание. Ѓорче Петров предложил да дојде до засилување на четите и терористичките акции кој постепено требало да водат кон востание кое не требало официјално да се објави. Михаил Герџиков предложил терористички напади кој би ја засегнале османската власт и европскиот капитал. Тој планирал да се формираат терористички групи по градовите кој би биле во контакт со Централниот комитет, а кон овие идеи клонел и Гоце Делчев. Делчев истакнал дека Турција треба да се фрли во анархија, да се разниша Царството во неговите основи со што би се предизвикале Големите сили да интервенираат за решавање на Македонското прашање. Меѓутоа Делчев се решил за комбинирано дејствување со чети и терористички акции. На крај од советувањето се дошло до компромисно решение за засилени партизански дејства. Гоце Делчев не го сочекал крајот на советувањето во Софија и веднаш заминал за Серскиот револуционерен округ да ја демонстрира новата концепција за борба. Тој собрал чета од 40 души, а во неа биле Пејо Јаворов, Димитар Стефанов, Димо Хаџи Димов и други. Најпрво поминале во Банско, а на тамошниот собир Делчев зборувал за: слободна и независна Македонија со широки правa за сите сиромаси. Тој истакнал дека борбата треба да се води со терористички акции и четнички дејствија, како подготовка за крајното средство - масовно вооружено востание.
Делчев предноста на својата концепција за востание сакал да ја демонстрира преку преку изврдување на атентат. Тој имал на располагање четири товари на распрсувачки материјал. Дел од овој материјал бил искористен за еднонеделна обука на серските чети во пештерата Кепе на Али Ботуш. Делчев во почетокот сакал да го разнесе мостот на Струма во Демихисарско, но тој бил добро обезбедуван и затоа заминал за Драмско каде на 18/19 март бил разнесен мостот на Драматица (Ангиста), дел од тунелот, била прекината железничката линија и две телеграфски лини. Делчев му пишал на Пејо Јаворов сета акција во весникот Слобода или смрт да ја прикаже како дело на Организацијата, а не како на чета. Овој став на Делчев не претставувал скромност, туку желба за промовирање на новата тактика од името на целата Организација.
Во текот на Илинденското востание со атентаторска цел многу чети влегле во борба. Сава Михајлов и Аргир Манасиев откако го добиле известувањето за денот на востанието, организирале советување. Тие заклучиле дека ќе можат да преземаат само атентати по железничката линија. Пред Илинден, во Гевгелиско биле четите на Михајлов со 33 души, Манасиев со 38 души и Карасулијата со 24 души, вкупно 95 четници. На Илинден четите се нашле во близина на самата Гевгелија. Ноќта на 10 август бил миниран блискиот железнички мост. Неколку недели пред востанието во Скопскиот округ се појавила четата на Никола Пушкаров со јачина од 18 души, таа располагала со неколку боеви сили и интелигентни момчиња. Со себе четата носела 200 бомби и 100 килограми динамит. На 1 август во 11 часот бил извршен атенатат на железничката линија Скопје - Солун. Расчистувањето на пругата траело два дена. На 13 август, по линијата Одрин - Цариград, на станицата Кулели Бургас бил извршен динамитски атентат. Два вагони излетале, загинале 6 души, а 14 биле ранети, меѓу загинатите имало и Европејци. На 18 август избувнал друг динамит на истата железничка линија, но експлозијата се случила откако возот поминал. Линијата била уништена и движењето спрено за долго време. Нападот бил извршен од групата на Неделко Килев. Сите други обиди како овие на Тане Николов и на Коста Нунков да биде организирана детонација на други железнички пруги не биле сполучливи.
Меѓутоа атентатите, со исклучок на Солунските кој биле дело на Гемиџиите, не го предизвикале очекуваниот ефект и практично не дале некој резултата. Според Ѓорче Петров: На крајот стана јасно дека на Организацијата и недостасуваат интелгентни работници, со знаење и вештина да се служат со експлозивни средства кои ќе бидат готови да се жртвуваат и да знаат навреме и наместо да ги употребат.
Научни погледи
Во историјата на Македонија, кон крајот на 19 и почетокот на 20 век, постоеле повеќе организации за ослободување, кои измислиле практично се во модерниот тероризам : земање на заложниците (афера мис Стон), киднапирање возови и слично. Овие организации покажале извонредно иноваторство. Се што било направено во 60 - те и 70 - те години на 20 век во најбурниот период на палестинскиот тероризам, киднапирања на авиони, атентати и др., се дирекно наследство на методите воспоставени од ВМРО и македонските терористички организации од крајот на 19 и почетокот на 20 век. Францускиот експерт за тероризам, Ксавие Рофер истакнува:
Клеопатра Македонска
Клеопатра (околу 356 п.н.е. — 308 п.н.е.), Клеопатра Македонска или Клеопатра Епирска — сестра на Александар Македонски во бракот на Филип II со Олимпија. Принцеза во кралскиот двор а подоцна регент на Епир. Во други блиски роднински врски е со полусестрите Тесалоника Македонска и Кинана, како и полубратот Филип III Македонски.
Израснала во Пела, како принцеза. Во 338 п.н.е., Клеопатра останува во Пела со нејзиниот татко, додека нејзината мајка Олимпија е прогонета во Епир кај нејзиниот молосиски брат Александар I Епирски (вујкото на Клеопатра). Подоцна Филип сакајќи да го зајакне сојузништвото со Александар I Епирски, му ја понудил раката на Клеопатра. Во 334 п.н.е., се одржала голема свадбена свеченост по повод стапувањето во брак на Клеопатра и нејзиниот вујко Александар I Епирски во македонската престолнина Ајга. Токму тогаш бил убиен Филип II.
Веднаш после убиството на Филип II, скоро земените Клеопатра и Александар се враќаат назад во Епир. Набрзо, во нивниот брак се родиле две деца: Неоптолeм II Епирски и Кадмија.
Во Селото (Пополжани)
Во Селото — археолошко наоѓалиште во кичевското село Пополжани. Претставува населба од римското време. Се наоѓа во центарот на селото, кај задружниот дом, во неколку приватни дворовите, каде при копањето на бунари се наидувало на темели од ѕидови на објекти, питоси и голем број фрагменти од керамички садови.
Бела Вода (Новачани)
Бела Вода — археолошко наоѓалиште кај велешкото село Новачани. Наоѓалиштето претставува населба од римско време. На 5 км североисточно од Башино Село и околу 300 метри пред утоката на Бела Вода во езерото Младост, при подготовката на земјиштето за лозови насади се откриени темели од повеќе градби, а по површината на лозјето се среќаваат голем број фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и градежен материјал.
Гванахуато
Поради богатството на рудата сребро, Гванахуато била една од првите области која Шпанците ја колонизирале во 1520-те. И денес некои од месните рудници се рекордери по производство во светот. Покрај сребро, се експлоатира и цинк, злато, бакар, олово и опал.
Главен град е Гванахуато, додека најголем град е Леон. Сојузната држава Гванахуато е основана во 1824 година.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
NGC 135
NGC 135 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 135 се споменува и како IC 26.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 135 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 135 има привидни димензии од 0,5' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 31 м 45,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 20' 16".
Други поделби
Проучување на NGC 135 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 138192. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 261; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5271. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1203.
Црква Оморфоклиса
Црквата Оморфоклиса (грчки: Ομορφοκκλησιά) е христијански храм кој се наоѓа во Атина, Грција. Црквата припаѓа на Грчката православна црква и е посветена на Свети Георгиј. Се смета дека била изградена во 12 век, врз друг христијански објект кој пак исто така бил изграден врз некој пагански храм. Околу црквата биле пронајдени антички гробишта.
Список на државни водачи во 1897 година
Ова е список на државни водачи во 897 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Образовна технологија
Образовна технологија е „студија и етичка практика на олеснување на учење и подобрување на резултатите со создавање, користење и управување со соодветни технолошки процеси и ресурси“.
Образовната технологија ја подразбира употребата на физички хардвер и образовни теоретски. Тоа ги опфаќа неколку домени, вклучувајќи теоријата на учење, компјутерски-заснована обука, онлајн учење, и каде мобилни технологии се користат, м-учење. Соодветно на тоа, постојат неколку дискретни аспекти за опишување на интелектуални и технички развој на образовна технологија:
Деве Баир
Деве Баир е месност на која се наоѓа истоимениот главен и најголем граничен премин на македонско-бугарската граница, на оддалеченост од 22 километри од градот Крива Паланка. Местото се нарекува и Рамна Нива. Бугарскиот премин се нарекува Ѓуешево (Гюешево).
Етимологија на топонимот
Деве Баир е турско име, со буквален превод „камилски рид“. Името, местото го добило поради својот облик во вид на грпки од двогрба камила.
Сечењ (град)
Сечењ — град во северна Унгарија. Сечењ е град во округот Ноград.
Според податоците од 2008 година, градот имал 6.009 жители.
Климатски одлики
Сечењ има континентална клима на повлажен тип. Просечниот број на сончеви часови е 1,990 годишно. Просечно годишно средно е 9,1 °C (48,4 °F), врз основа на годишниот просек во последните 70 години. Годишните дождови се 360 до 610 милиметри, земајќи го годишниот просек од 50 години како основа. Преовладувачките ветрови се западно и северозападно.
Лунден (амт)
Црковна парохиска општина Лунден (Kirchspielslandgemeinde Lunden) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште било во Лунден. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Црковната парохиска општина Хенштет и Црковната парохиска заедница Телингштет за да ја создадат општинската заедница Црковните парохиски општини Ајдер. Црковната парохиска општина Лунден се состоела од следниве општини:
Кеплер-23
Кеплер-23 — ѕвезда во северното соѕвездие Лебед, во чија орбита има планета во животопогодниот појас. Со привидна величина од 14,0, со што ѕвездата е премногу темна и не може да се види со човеково око.
Ненад Милијаш
Ненад Милијаш (роден на 30 април 1983 во Белград) бил поранешен српски фудбалер. Настапувал како играч од средниот ред.
Кариерата ја започнал во Земун, а во јануари 2006 година преминал во составот на Црвена ѕвезда. Со црвено-белите освоил две двојни круни во следните три и пол сезони. Од 2009 до 2012 година настапувал во англиската Премиер лига, за клубот на Вулверхемптон, а во 2012 година се вратил во Црвена ѕвезда. Во вториот период во клубот освоил уште една шампионска титула на Србија. Од 2014 до 2016 година Ненад Милијаш настапувал во Турција и Кина, а потоа се вратил во Црвена ѕвезда и таму останал до крајот на кариерата во 2019 година. Во тој меѓупериод освоил уште две титули со истиот клуб.
За фудбалската репрезентација на Србија настапувал од 2008 до 2011 година и во тој период одиграл 25 натпревари со четири постигнати гола. Бил учесник на Светското првенство во 2010 година во Јужна Африка.
Земун
Ненад Милијаш ги минал помладите категории во екипата на Земун, а за првиот тим на овој клуб настапил на седум дена пред неговиот 17ти роденден во 2000 година, кога влегол при крајот на натпреварот со екипата на Партизан. До декември 2005 година, за Земун одиграл 129 првенствени натпревари и постигнал 17 гола.
Црвена ѕвезда
Следната сезона повторно ја освоил двојната круна. Ненад Милијаш во првенството 2006/07 одиграл 25 натпревари и постигнал 5 гола, од кои еден од пенал против екипата на Партизан на гостински терен во Хумска за победа од 2:1. Тоа било 130то вечно дерби. Во освојувањето на Купот, придонел со четири натпревари и со еден гол. Единствениот гол во купот го постигнал во полуфиналето против екипата на Партизан од голема далечина во 15та минута од натпреварот за победа на неговиот тим од 1:0.
Црвена ѕвезда првенството на Србија 2007/08 го завршила без пораз, но имала многу нерешени натпревари, па на крајот била второпласирана, иако на домашен терен го совладала клубот на Партизан во 132то вечно дерби со резултат од 4:1. Милијаш на тој натпревар постигнал гол од пенал и го поставил конечниот резултат. Натпреварот се одиграл без присуство на публика поради казната на клубот. Екипата на Црвена ѕвезда била запрена во Купот во полуфиналето од составот на Партизан со резултат 2:3. На тој натпревар Милијаш постигнал регуларен гол, но судиите по сопствена грешка го поништиле. Во сезоната 2007/08 Ненад Милијаш одиграл вкупно 42 натпревари во сите натпреварувања и постигнал 12 гола, само три помалку од најдобриот стрелец на тимот соиграчот Ненад Јештровиќ.
Црвена ѕвезда играла лошо во сезоната 2008/09 и завршила на третото место на табелата, а Милијаш бил прв стрелец на тимот со дури 18 гола на 33 натпревари во првенството. Во сезоната за заборав, тој одиграл вкупно 39 натпревари во сите натпреварувања (најмногу во тимот) и со 23 гола бил убедливо најдобар стрелец и играч на клубот, а заедно со Алмами Мореира бил прогласен за најдобар играч во српското првенство.
Вулверхемптон
Во јуни 2009 година, Милијаш потпишал четиригодишен договор со екипата на Вулверхемптон. Својот прв натпревар за Волците го имал на 15 август 2009 година во натпреварот против екипата на Вест Хем во првото коло од Премиер лигата. Иако неговиот тим губел со 2:0, Милијаш пружил одлична партија, па телевизијата Скај Спортс го прогласила за играч на натпреварот, и бил вклучен во идеалниот тим на првото коло. Тој го постигнал својот прв гол во дресот на Волвс на 5 декември 2009 година во победата од 2:1 над екипата на Болтон. Неговиот втор и последен гол во сезоната 2009/10 го постигнал на 20 декември 2009 година во победата од 2:0 над составот на Барнли. Во својата прва сезона во дресот на Вулвс, тој одграл 19 натпревари (12 како стартер) во Премиер лигата и настапил на два натпревари од ФА Купот и еден во Лига Купот.
Во сезоната 2010/11 одиграл 23 натпревари во Премиер лигата (20 како стартер) и постигнал два гола. Тој го постигнал својот прв гол на 30 октомври 2010 година во победата на неговиот клуб со 2:1 над составот на Манчестер Сити. Својот втор гол го постигнал 15 јануари 2011 година против истиот противник, но овој пат во поразот од 4:3 на градскиот стадион во Манчестер. Милијаш одиграл одличен натпревар на 6 март 2011 година, кога најпрвин забележал асистенција во нерешениот натпревар против екипата на Тотенхем (3:3), а потоа бил досуден пенал врз него, кој успеал да го реализира неговиот соиграч Кевин Дојл. Тој постигнал два гола во Лига купот, двата од пенали против екипите на Саутенд и на Нотс Каунти. Милијаш постигнал еден гол во ФА Купот на 8 јануари 2011 година во нерешениот натпревар од 2:2 против екипата на Донкастер Роверс.
Во август 2012 година бил ставен на трансфер листата и на 30 август 2012 година спогодбено го раскинал договорот со Волците.
Враќање во Црвена ѕвезда
На 31 август 2012 година, Милијаш се вратил во екипата на Црвена ѕвезда. На 22 септември 2012 година, во Суперлигашкиот натпревар против Хајдук во Кула (1:0 за Ѕвезда), Милијаш го одиграл својот 100ти првенствен натпревар за црвено-белите. Во сезоната 2012/13, тој одиграл вкупно 29 натпревари и во сите натпреварувања постигнал девет гола, од кои еден бил победнички и бил постигнат со глава во 143-то вечно дерби со резултат од 3:2.
Во наредната 2013/14 сезона, Милијаш како капитен бил еден од клучните играчи за освојување на 26-та титула. Во сезоната за својот трет шампионски пехар одиграл 29 натпревари во првенството (најмногу во тимот заедно со голманот Бобан Бајковиќ) и постигнал осум гола, со што станал трет стрелец на составот на Црвена ѕвезда. Таа сезона имал и 9 асистенции. Сметајќи ги сите натпреварувања во сезоната 2013/14, тој забележал 36 одиграни натпревари и девет гола.
Сезоната 2014/15 во црвено-белиот дрес ја започнал со своите голови против Раднички од Ниш (2:0) и Јагодина (3:0). Неговиот последен натпревар му бил против составот на Војводина (1:0) во Нови Сад.
Турција и Кина
На 26 август 2014 година, Милијаш потпишал двегодишен договор со турскиот второлигаш Манисаспор. Во турскиот тим за пет месеци постигнал седум гола на 18 првенствени натпревари. Во февруари 2015 година преминал во кинескиот второлигаш Хебеи, на чија клупа во тој момент седел тренерот Радомир Антиќ. Во дресот на овој клуб, во 2015 година тој постигнал 13 гола на 29 првенствени натпревари, со што значително му помогнал на Хебеи да се квалификува во кинеската Супер лига. По Хебеи, тој станал член на Неи Монголс, исто така кинески второлигаш. За овој клуб во 2016 година одиграл 27 натпревари и постигнал три гола.
Второ враќање во Црвена ѕвезда
На крајот на јануари 2017 година Милијаш се вратил во екипата на Црвена ѕвезда. Во пролетниот дел од сезоната 2016/17 одиграл единаесет натпревари (10 во првенството и еден во купот). На натпреварот против екипата на Спартак од Суботица, одигран на 1 април 2017 година, го одиграл својот 200-ти натпревар за екипата на Црвена ѕвезда.
На натпреварот против екипата на Јавор, одигран на 17 февруари 2018 година, Милијаш го одиграл својот 232 натпревар во Црвена ѕвезда, па го престигнал Дејан Миловановиќ и станал играчот со најмногу натпревари за клубот од освојувањето на европската титула во 1991 година. Во сезоната 2017/18 ја освоил својата четврта титула со црвено-белите.
Во сезоната 2018/19 Црвена ѕвезда изборила пласман во Лигата на шампионите, но Милијаш не одиграл ниту еден натпревар во квалификациите, ниту во групната фаза од ова натпреварување. На првенствениот натпревар против екипата од Нови сад Пролетер, одигран на 7 април 2019 година, Милијаш го одиграл својот 250-ти натпревар во црвено-белиот дрес. Тој одиграл само осум натпревари таа сезона (седум во првенството и еден во купот). На крајот на сезоната ја освоил својата петта титула, со што влегол во историјата како првиот играч кој освоил пет домашни првенствени од распадот на СФРЈ. Последниот натпревар во неговата играчка кариера го одиграл на 19 мај 2019 година во последното коло од Супер лигата против екипата на Напредак од Крушевац, кога го подигнал пехарот за шампион на Србија.
Репрезентација
Милијаш настапувал за младата репрезентација на Србија и Црна Гора. Во мај 2006 година, селекторот на младинската репрезентација Драган Окука го вклучил Милијас на конечниот список на играчи за Европското првенство 2006 година во Португалија. Репрезентацијата на СЦГ на ова првенство стигнала до полуфиналето каде што била елиминирана на пенали од селекцијата на Украина. Милијаш настапил на сите четири натпревари на првенството.
Во сениорската репрезентација на Србија за прв пат настапил на 6 септември 2008 година во победата со 2:0 над репрезентацијата на Фарски Острови во квалификациите за Светското првенство 2010 година. Тој го постигнал својот прв гол за државната репрезентација во Белград на пријателскиот натпревар против селекцијата на Бугарија. Овој натпревар завршил со резултат од 6:1. Тој бил стандарден во квалификациите за Светското првенство во 2010 година во Јужна Африка. Во квалификацискиот натпревар против репрезентацијата на Австрија, одигран на 6 јуни 2009 година во Белград, Милијаш го постигнал единствениот гол во натпреварот за победа на Србија со минимален резултат (1:0). Тоа бил негов прв натпреварувачки гол во националниот дрес. Покрај голот против Австрија, тој постигнал и важен гол во Белград против селекцијата на Франција од пенал при нерешениот резултат од (1:1), што одговарал на селекцијата на Србија. Милијаш одиграл еден натпревар на Светското првенство 2010 година во Јужна Африка, кога неговата репрезентација загубила од составот на Гана (0:1).
Последен пат за Србија настапил на 11 октомври 2011 година во Љубљана против репрезентацијата на Словенија (0:1) во квалификациите за ЕП 2012 година.
После венчавката (филм)
После венчавката е дански филм од 2006 година. Режиран од Сузан Биер а главните улоги ги толкуваат Мадс Микелсен и Сидсе Бабет Кнудсен, филмот бил номиниран за Оскар за најдобар филм од странско говорно подрачје.
Синопсис
Јакоб Педерсон управува со индиско сиропиталиште. Имајќи малку вработени, Јакоб работи напорно за да го одржи сиропиталиштето, истовремено лично инвестирајќи во децата, посебно во Прамод, детенце за кое тој се грижи од самото раѓање. Сиропиталиштето се соочува со пропаѓање веќе осум години а му прети и банкротство. Данска корпорација нуди голема донација за одржување на сиропиталиштетот, но Јакоб мора да се врати во Данска (од каде потекнува) за да ги добие средствата. Според најавата, извршниот директор на корпорацијата, Јирген Хансон сака да се запознае со Јакоб.
Селиште (Свињиште)
Селиште — археолошко наоѓалиште во кичевското село Свињиште. Претставува доцносредновековна црква и некропола. Се наоѓа во подножјето на ридот Букале, што се наоѓа на околу 3 км западно од селото, на простор обраснат со шума има грамади од камења. На околу 150 м источно од него има повисока тумба, наречена од мештаните Црквиште, на која се гледаат гробови од камени плочи и грамада од градежен материјал.
Кале (Отовица)
Кале или Градиште — археолошко наоѓалиште кај велешкото село Отовица. Наоѓалиштето претставува градиште од доцноантичкото време. На 2 км североисточно од Башино Село, од левата страна на патот Велес-Езеро Младост, на висок рид со зарамнето плато има видливи остатоци од високи ѕидови од утврдувањето. Во внатрешноста се среќаваат многубројни фрагменти од керамички садови, архитектонска пластика и градежен материјал. Најдени се и монети од V-VI век. Наодите се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.
Одбојка на Летните олимписки игри 1976 (мажи)
Првото место го освоил Полска, второто СССР и третото Куба.
Група Б
* Египет се повлекол од турнирот поради африканскиот бојкот, по поразот од бразил со 1–3 на 18 јули. Резултатот бил поништен.
Ока (река)
Ока (Ока́) — река во средна Русија, најголема десна притока на Волга. Тече низ Орловската, Тулската, Калушката, Московската, Рјазањската, Владимирската и Нижегородската област. Долга е преку. Главниот град на Русија е наречен по нејзината притока Москва.
Име и историја
Според Макс Фасмер, името на реката доаѓа од готскиот поим аƕа и старогорногерманското aha (спор. лат. aqua), со значење „вода“ или „река“. Олег Трубачов смета дека името е од балтичко потекло бидејќи западниот дел на сливот бил населен од балтичкото племе Гољади пред доаѓањето на Словените.
Во средниот век во поречието на Ока спротиводно од Таруса се простирале мали државички наречени „горни кнежевства“. Во 1221 г. владимирскиот кнез Јуриј II го основал Нижни Новгород со цел да го заштити вливот на Ока во Волга како стратешко место. Истиот подоцна прераснал во еден од најголемите градови во Русија. Во XV и XVI век во средното течение на Ока бил сместен Касимскиот Ханат, околу градот Касимов).
Ока и притоката Москва биле од исклучително стопанско значење за европска Русија сè до изградбата на железниците во средината на XIX век и Московскиот Канал (Москва - Волга) во 1930-тите, поврзувајќи ја престолнината Москва со реката Волга. Сообраќајот се одвивал бавно поради многуте свиоци на овие две реки. Пример за ова е холандскиот патописец Корнелис де Браун во 1703 г., кому му требале 10 дена од Москва до Нижни Новгород. Низводната пловидба била уште побавна бидејќи пловилата морале да се влечат со бурлаци.
Знаменитости
На реката има многу места од културно-историско значење како средновековните манастири на Муром, џамиите на Касимов, утврдените градови (кремли) на Коломна и Серпухов, спомен-куќите на Василиј Поленов и Сергеј Есенин, ископаните остатоци од Стар Рјазањ и Шуховската кула на Ока.
На левиот брег спроти градот Пушчино се наоѓа Приочко-терасниот биосферен резерват, познат како одгледувалиште на бизони.
Санкт Анен
Санкт Анен (Sankt Annen) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Диме Тасовски
Диме Тасовски (роден на во ) — поранешен македонски кошаркар и репрезентативец. Тој настапувал на позицијата крилен центар и поголемиот дел од неговата играчка кариера го поминал во клубовите од Првата македонска кошаркарска лига.
На почетокот на неговата кариера, тој бил именуван под презимето Тасов.
Кариера
Тасовски ја започнал кариерата во младинските екипи на Жито Вардар во Велес. Своето прво првенствено финале било во сезоната 1996/97 со Жито Вардар, кое Тасовски го загубил од Годел Работнички. Огромниот подем во неговата игра се случил кога на чело на велешкиот суперлигаш дошол српскиот стручњак Михајло Увалин, кој му дал целосна слобода во играта. Во 2001 и 2002 година, заедно со Александар Димитровски, бил носител на играта на Жито Вардар, но клубот набрзо се распаднал поради финансиска криза. Тасовски ја прифатил понудата од Вардар Осигурување и продолжил со блескавите игри. Тоа било препорака Фершпед Работнички да го ангажира за претстојните натпревари во Купот на ФИБА и во вториот дел од домашното Првенство. Во втората сезона со Фершпед Работнички, Тасовски по вторпат ја освоил двојната круна, а бил прогласен и за МВП на Купот. Во сезоната 2006/2007 со Фершпед Работнички станал вицешампион во Првенството, откако во финалето загубиле од Струмица 2005. За следната 2007/2008 сезона, Диме потпишал за тогашниот шампион Струмица 2005,, но и таму бил вицепрвак во Првенство и Купот, овој пат губејќи од Фени Индустри. Диме се вратил во Фершпед Работнички во 2008 година, притоа повторно освојувајки ја титулата во Првенството. По една сезона во Работнички, Тасовски го прекинал договорот и потпишал за украинска Политехна Халикина, играјќи таму една полусезона. Втората полусезона ја одиграл во косовскиот клуб Трепча од Косовска Митровица. Сезоната 2010/2011 ја одиграл во Фени Индустри каде го освоил Првенството и Балканската лига. Во 2011 година, Тасовски повторно потпишал за Работнички. На полусезона го напуштил Работнички и се преселил во Лирија. Со Лирија, Диме Тасовски стигнал до финалето во Купот на Македонија 2014. По распаѓањето на Лирија поради немање своја сала, Диме го напуштил клубот и потпишал за Карпош Соколи. За сезоната 2015/16, тој потпишал за КК Струмица. На крајот на јануари 2016 година, Диме ја напуштил Струмица и по четврти пат потпишал за Работнички. Во август 2017 година Диме потпишал за новиот прволигаш Гостивар. За сезоната 2018/19, Тасовски продолжил во редовите на Гостивар. Тасовски и Гостивар, во јули 2019 година, се договориле за уште една сезона. За сезоната 2020/21, тој продолжил да игра во редовите на Гостивар за уште една сезона, најавувајќи потоа негово пензионирање. По елиминирање на Гостивар во четвртфиналето во разигрувањето во мај 2021 година, како што било најавено, тој се пензионирал од професионалното играње кошарка.
НБА Ол-стар викенд
НБА Ол-стар викенд (NBA All-Star Weekend), или едноставно НБА Ол-стар, е кошаркарски настан кои се одржува од страна на НБА лигата, еднаш годишно во месец февруари, во различни градови во САД. Во петок обично се игра натпревар на дебитантите и оние кошаркари кои ја играат својата втора сезона во НБА, во сабота се организираат возбудливи натпреварувања, a главниот настан на викендот е Ол-стар натпреварот кој се игра во недела.
НБА Ол-стар натпревар на познати личности
Првпат одржанo во 2003 година, на овој натпревар учествуваат поранешни НБА играчи, играчи од ВНБА, актери, музичари и спортисти од други спортови освен кошарката.
НБА натпревар на ѕвездите во подем
Од 1994 година до 1999 година, настанот бил наречен „Руки натпрeвар“ (или натпревар на дебитантите), и целосно составен од играчи кои се прва година во НБА. Од 2000 до 2011 година, натпреварот, бил преименуван во „Руки Челенџ“, претставувал тим од играчи од прва година („Руки“) против тим од играчи од втора година („Софомор“). Од 2012 година натпреварот го носи името „Натпревар на ѕвездите во подем“. Од 2015 година се игра во формат кошаркари од САД против кошаркари од остатокот од светот кои се дебитанти или втора година во НБА.
НБА Развојна лига Ол-стар натпревар
Прв пат одржана е 2007 година. Во тој натпревар учествуваат играчи од развојната лига на НБА. Првата победа ја однел Истокот со резултат 114-100. Овој натпревар не се одржува во истата арена како сите останати активности од Ол-стар викендот туку на помошниот терен.
Натпревар во шутирање тројки
Најдобрите шутери на лигата се натпреваруваат и се обидуваат да погодат што повеќе тројки во одредено време како би победиле. Се шутираат по пет топки од секое од петте избрани места зад линијата за три бода. Секоја топка вреди еден бод освен шарените топки (таканаречени на money balls) кои носат по два бода. Најголемиот број бодови во една рунда е 30.
Натпревар Shooting Stars
Во ова натпреварување учествуваат поранешен НБА играч, сегашен НБА играч и ВНБА играч од истиот тим, односно од истиот град. Задачата е што побрзо да се постигнат кошеви од одредени позиции на теренот.
Ол-стар натпревар
Се игра во недела и е најважниот настан на целиот викенд. Играчите од двете конференции избрани со гласање настапуваат на натпреварот како членови на Истокот или Западот.
Список на државни водачи во 103 година
Ова е список на државни водачи во 03 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Лимфатични садови
Лимфните садови (или лимфните садови или лимфатиците) се тенкоѕидни садови (цевки) структурирани како крвни садови, кои носат лимфа. Како дел од лимфниот систем, лимфните садови се комплементарни на кардиоваскуларниот систем. Лимфните садови се наредени од ендотелните клетки и имаат тенок слој на мазни мускули и адвентиција која ги врзува лимфните садови со околното ткиво. Лимфните садови се посветени на погонот на лимфата од лимфните капилари, кои главно се занимаваат со апсорпција на интерстицијална течност од ткивата. Лимфните капилари се малку поголеми од нивните капилари на васкуларниот систем. Лимфните садови кои носат лимфа на лимфни јазли се нарекуваат аферентни лимфни садови, а оние што ја носат од лимфни јазли се нарекуваат еферентни лимфни садови, од каде што лимфата може да оди во друг лимфен јазол, може да се врати во вена, или може патуваат во поголем лимфен канал. Лимфните канали ја одводнуваат лимфата во една од субклавичните вени и на тој начин ја враќаат во општа циркулација.