cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Саракиново
Во Отоманското Царство
Во 1893 г., во Саракиново е основан комитет на Македонската револуционерна организација чии членови биле свештеникот Иван Саракински, Георги Тацев, Георги Попов, Петар Кирин, Петре Јанев и курирот Петре Ичо Низамов. Селскиот комитет броело околу 150 лица со десетари, селски курири и други.
Во селото работела бугарската пропаганда и било духовно и просветно потчинето на Бугарската егзархија. Според нејзиниот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Саракиново (Sarakinovo) имало 1.016 Македонци под егзархијата и во него работело бугарско училиште.
Според попот Стојан Саракинов, пред Првата балканска војна:
Нешто подоцна Боривое Милоевиќ во Саракиново завел 112 куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција, согласно Букурешкиот договор, кога селото имало 921 жител. Тогаш било затворено бугарското училиште. Најголем дел од видните личности од селото се убиени, а останатите се пратени на робија по островите. Околу 30 семејства биле приморани да заминат во Бугарија, така што во 1920 г. бројот на жителите се намалил на 762. Во 1923 г. грчките власти иселиле во Бугарија уште 35 семејства, од кои 18 во Софиско, 10 во Долен Воден (денес дел од Асеновград), 6 во градот Софија и 1 семејство во Свети Врач (Сандански), Пиринска Македонија. Во 1925 г., името на селото е погрчено во Саракини. Покрај принудните иселувања, населението имало добра стапка на родност, па во 1928 г. броело 730 жители; во 1924 г. во Саракиново биле сместени 14 грчки колонисти, но наскоро го напуштиле, па со тоа селото и понатаму останало наполно македонско.
Во 1940 г., населението бележи пораст на 868 жители. За жал, населението доста настрадало во Грчката граѓанска војна. Зимата 1947 г., властите го преселиле населението во рамничарските села Бизово и Полјани, а добар дел од останатите се иселиле во Р. Македонија. По војната, дел од селаните се вратиле и го обновиле Саракиново. Така, во 1951 г. населението се намалило на 318 жители и останало на таа приближна бројка и во понатамошните периоди.
Според истражувањето од 1993 г., селото е чисто „словенојазично“ и во него македонскиот јазик е зачуван на високо ниво.
Стопанство
Главно занимање на Саракиново е сточарството, бидејќи селото располага со огромни пасишта, но се одгледува и многу грав, ореви, арпаџик и друго.
Исра Хирси
Исра Хирси (родена на 22 февруари 2003 година) — американски активист за животна средина. Таа била ко-основач и служела како ко-извршен директор на Младинскиот климатски штрајк во САД. Во 2020 година, таа била именувана на списокот 40 Under 40 на магазинот Fortune.
Ран живот и активизам
Хирси пораснала во Минеаполис, Минесота и е ќерка на американскиот конгресмен Илхан Омар и Ахмед Абдисалан Хирси. На 12-годишна возраст, таа била една од учесниците што протестирале за правда за Џамар Кларк во трговскиот центар во Америка. Хирси е ученик во средното училиште во Јужен Минеаполис. Таа се вклучила во климатски активизам откако се приклучила на еколошкиот клуб на нејзиното средно училиште во нејзината прва година.
Раштани (Кичевско)
Раштани — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.
Географија и местоположба
Селото Раштани се наоѓа на 3 километри северозападно од Градот Кичево на 750 м.н.в. Селото се наоѓа на езерска тераса, остаток од некогашно езеро. Над селото се наоѓа шума (забран), а пониско од селото и околу него, обработлива земјоделска површина.
Со градот Кичево е поврзано со локален асфалтен пат, додека атарот го сечат магистралниот автопат Скопје - Охрид, железничката пруга Кичево - Скопје и Зајашка Река на крајниот источен дел. Селото е ридско од збиен тип чиј атар зафаќа површина од 0,7 км2. Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Илков Камен, Бела Вода, Сина Вода, Дивиње, Карамојца, Врбје, Ливаѓе, Плавеница, Чука, Пашенимеѓи, Речиште, Брест, Смрекине, Капиница, Изеро Нива, Лазорине, Киска Даб, Камче, Марков Камен. Извори на вода (чешми): Сина Вода, Бела Вода, Врбје, Ела.
Клима
Климата е топла континентална.Просечната температура изнесува 10,7 С. Најстуден месец е јануари (-0,1С),а најтопол јули (20,6С). Зимите се благи,а летата топли. Врнежите припаѓаат кон средоземниот плувиометриски режим,односно најголем дел од врнежите паѓаат во ладниот период а најмалку во топлиот. Најголемиот врв врнежите го достигнуваат во месец ноември,а најнискиот во месеците јули, август и септември кога се појавува суша. Просечна сума врнежи изнесува 780 mm.
Потекло
Селото за првпат се споменува под името Хрштани помеѓу 1342 и 1346 година за време на средновековното Српско царство, кога царот Стефан Душан го става под управа на манастирот св.Богородица од Тетово. Според името може да се заклучи дека селото е формирано од Словените. Самото име Храштани укажува на храстово дрво (даб). Подоцна се спомнува како Раштани во состав на Кичевската нахија во еден турски пописен документ "tapu tahir defter" кој датира од средината на XV век (1476/77). Во него е наведено дека селото имало 19 куќи. Според антропологот Јован Трифуноски во времето на турското владеење постоеле три села со име Раштани во Западна Македонија. Првото село било во областа Дебрца (помеѓу Злести и Ботун), второто во близина на Кичево (старо село со име Храштани) и третото југозападно од Струга (во денешна Албанија). Селото Раштани во областа Дебарца било старо населено со православно македонско население. Имало црква посветена на Мала Богородица. На тоа место е пронајдена плоча на која е испишана годината 1450. Денес се чува во Охридскиот музеј. Поради убиство на некој турчин селаните биле присилени на иселување кои подоцна се населиле во селото Храштани.Со самото доселување е основано денешно Раштани.
Според еден исказ од селаните забележан од етнографот Томо Смиљанич - Брадина, селаните во тој период се опишани како непокорливи и храбри луѓе.
Кралство Југославија
За време на Кралството Југославија во состав на тогашниот Срез Кичевски постоела "Општина Раштанска" со седиште во истоименото село. Во нејзин состав биле вклучени и селата: Осој, Кнежино,Зајас, Длапкин Дол, Лешниц а. Според пописот од 1921 година во општината живееле 1914 жители, од кои православни христијани 797 и 1117 муслимани. Според пописот од 1931 година општината имала 365 куќи со 414 домаќинства и 2250 жители.
Втора светска војна
Конфигурацијата на теренот, етничкиот состав на наелението од околните села и блискоста на воената касарна биле пресудни за неповолноста за одвивање на воени дејствија. За време Втората светска војн а, селото било неколкупати ограбувано. Во тоа време е запалена куќата на Максим Трпески која била една од најбогатите и една од најубавите во селото. Подоцна во борбите за ослободување на Кичево една од пожестоките битки се одиграла во месностите викани „Кошарани“ и „Брестoн“. Во месноста викана „Дренчено“ загинале тројца партизани при што се погребани на селските гробишта. Во нивна чест селаните им подигнале споменик.
Население
Според податоци од 1873 година, селото имало 12 домаќинства со 38 жители христијани (Македонци).
Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, селото имало 41 куќа и 167 жители сите православни.
Според спроведениот попис на население во Кралството Југославија од 1921 година селото имало 45 куќи и 274 жители сите христијани. За време на испитувањата кои ги вршел Томо Смиљаниќ во 1926 година, од вкупно 45 домаќинства тој испитал 42 и утврдил дека 12 домаќинства се староседелци, 27 доселени и 3 со непознато потекло.
И покрај спроведената електрификацијата на селото во 60-те години, индустриската револуција и политиката која тогаш во СФР Југославија се спроведувала населението од селото масовно се иселува, па така денеска живеат само неколку жители. Најголем дел од нив се населени во непосредна близина на селото на свои имања. Така настанува денешната населба Раштански Пат (види подолу).
Според последниот попис од 2021 година, во населбата живееле 236 жители, од кои 133 Македонци, 69 Албанци, 27 Роми, 4 Срби и 3 лица без податоци.
Родови
Раштани е македонско село населено со чисто православно население.
Староседелци
Коруновци, Јовановци (Миновци).
Доселеници
Од раселеното село Раштани (кое некогаш постоело помеѓу Ботун и Злести) се доселиле Јолевци (7к слава Св.Аранѓел ) и Калевци (Ламовци)
Длапкин Дол: Тумбаревци (1к), Ѓоковци (2к),Тинговци (2к.,слава Митровден), Ѓорѓиовци (2к слава Митровден)
Требичово: Лазевци (5к слава Св. Аранѓел)
Црвивци: Пршевци (2к слава Св.Никола)
Рабетинска Река: Софевци (1к слава Св.Никола) и Јаневци (2к слава Св.Никола)
Куќите во селото се групирани семејно, односно како се ширело семејството така се градела по една нова куќа на целокупниот имот. Денес во селото постојат повеќе такви маала како Јолеско, Пршеско, Пуреско итн.
Поделба на селото на крстови
Селото е поделено на 2 крста.
Издршка
Главно занимање било земјоделството. Се засадувало пченица, рж, тутун. Се одгледувало добиток (овци, кози, крави, волови), но имало и родови кои се занимавале со занает меѓу кои пекари (Трпевци), качари, самарџии (Тинговци). Многу од селаните заминувале на печалба најчесто во Белград.
Раштански пат
Раштански Пат е најсеверната населба на Градот Кичево. Населението го сочинуваат претежно жители кои се отселиле од селото Раштани, но и од други поблиски и подалечни села што може јасно да се заклучи од подолу приложената табела. Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, во населбата живееле 236 жители.
Следува табела на народносната структура на населението
Избирачки места
Во селото постои избирачкото место бр. 756 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селскиот дом.
Архелошки наоѓалишта Сина Вода и Дреновска Нива
Во атарот на селото се наоѓаат два археолошки наоѓалишта од среден век. Тоа се Сина Вода и Дреновска Нива.
DDoS
DDoS Напади
Како што е веќе добро познато постојат најразлични типови на компјутерски напади кои во повеќето случаи завршуваат фатално за вашиот компјутер, уште пофатално би било доколку се работи за некој голем опслужувач.
Еден тип на овие софтверски напади е наречен DDoS (Distributed Denial of Service). DDOS-от е откриен многу подоцна од другите напади и е еден од најмоќните софтверски напади што досега воопшто е откриен.
Со DDoS напади биле некулку пати дисконектирани и опслужувачите на најголемите светски мрежни места, како што се yahoo, ebay, amazon, cnn и многу други.
Овој тип на напад е најнепредвидлив и затоа е многу тешко да се сопре, бидејќи хакерите користат некулку стотици или многу повеќе претходно инфектирани компјутери кои ги имаат под своја контрола и ја користат нивната моќ односно ја користат нивната интернет врска напаѓајќи некој голем опслужувач или само обичен компјутер.Тие го прават тоа така што ја пингираат (ping) жртвата од сите компјутери кои ги имаат под своја контрола во исто време.Тоа го прават со посебен софтвер којшто генерира огромни побарувања на податоци од компјутерот/опслужувачот.Пингирањето на некоја жртва со толку голема интернет врска ќе доведе до преоптоварување на капацитетот на мрежата (buffer overflow) на конкретниот опслужувач или компјутер што е жртва на овој напад, по што се разбира ќе следи и пад на целиот систем.
Во компјутерскиот свет, DDOS напад е обид да се направи некоја машина или мрежен извор недостапен за неговите постоечките  корисници. Како и да е, тоа значи дека DDOS нападите може да варираат , но генерално се состои од тоа да се направат напори за некој сервис или домаќин што е поврзан на Интернет привремено да се прекине или суспендира. Злосторниците кои ги изведуваат DDOS нападите најчесто ги напаѓаат мрежните места или сервисите коишто се засновани на високи профили  како  опслужувачи - што се банките, плаќања поврзани со кредитни картички и многу други. Оваа техника исто така се прошири и во неколку игри, користени од сопствениците на опслужувачите, или од незадоволните играчи на таквите игри. Растејќи, DDOS нападите исто така се користат и како една форма на создаден отпор.Richart Stallman кажува дека е DDOS е форма на Интернет Улично Протесирање. Генерално терминот е поврзан со компјутерските мрежи ,но не е ограничено само на ова поле; на пример,исто така се користи и за CPU изворниот менаџмент. Еден заеднички метод за напади вклучува  заситување на целната машина  со барање од надворешната комуникација, толку многу што тоа не може да даде одговор на сообраќајот  или да изреагира така полека за да биде направен есенцијално недостапен. Таквите напади вообичаено доведуваат до преоптоваруње на опслужувачите. Во општи термини, DDOS нападите се имплементирани или да ги натераат целните компјутери да се ресетираат, или конзумирање на нивните извори до тој степен што тие повеќе нема да можат да овозможат услуги или пак да направат жртвите на нападот да не можат да комуницираат адекватно како што треба. DDOS нападите исто така се наоѓаат како насилство на Интернет Архитектурата, а исто така ги напаѓаат и прифатливите полиси за користење виртуелно сите Интернет сервис доставувачи. Тие исто така изведуваат насилство врз законите на поединечните нации.
Една од мерките која ја користат големите компании за да се заштитат од ваков тип на напад е инсталација на специјализиран софтвер што го контролира протокот на податоци.Односно доколку една IP адреса побарува (request) многу повеќе податоци од лимитот кој е зададен, софтверот автоматски го прекинува протокот на податоци кон таа IP-адреса сè додека побарувањето не падне под нормалата.
Симптоми:
DDOS нападите знаат да водат до проблеми во мрежните гранки околу компјутерот којшто бил нападнат. Како на пример, количеството на пренеси информации од насочувачот помеѓу Интернет  и  LAN  може да биде искористено од нападот, компромитирајќи ги не само компјутерот , туку и целата мрежа или и другите компјутери што се поврзани на ЛАН-от. Ако нападот е распространет на поголемо поле, може да се случи цели географски простори кои користат Интернет да бидат компромитирани без напаѓачот да знае или да бидат намерени од некоректно конфигурирани мрежи.
Методи на напад:
DDOS нападите се одликуваат со експлицитен обид од напаѓачи за да ги преземат корисниците на услугите од користење на дадената услуга. Има два општо познати форми на DDOS напади : тие што ги рушат услугите и тие што ги преплавуваат услугите. DDOS нападите можат да бидат претставени на многубројни начини. Постојат 5 основни напади а тие се:
DDOS нападите може да вклучат извршување на штетни програми како:
Во повеќето случаи DDOS нападите исто така можат да ги фалсификуваат IP-адресите за да локацијата која ја имаат напаѓачките машини не биде лесно идентификувана и да спречи филтрирање на пакетите според адресите на нивниот извор.
ICMP преплавувања
Штрумфовски напад е една верзија на преплавувачки DDOS напади на јавниот Интернет. Се потпира на неконфигурирани мрежни девизи кои дозволуваат пакетите да бидат испратени до сите домаќини на некоја мрежа преку броадкаст адресите на мрежите, отколку на некоја специфична машина. Мрежата тогаш служи како штрумф засилувач. Во еден таков напад, злосторниците ќе испратат голем број на ИП пакети со изворната адреса која што ја лажираат да изгледа како да е адресата на жртвата. Мрежното количество на пренесени информации брзо ќе биде искористено  спречувајќи легитимните пакети да стигнат на посакуваното одредиште. За да се изборат против нападите на Интернетот, сервисите како Штрумфовските Засилувачки Регистри им ја даваат можноста на мрежните сервис услужници да ги идентификуваат неконфигураните мрежи и да преземат соодветна акција како филтрирање. Пинг преплавување е засновано на праќање прекумерно многу пинг пакети на жртвата, вообичаено користејќи ја командата од Јуникс –лајк домаќините .Ова е многу едноставно да се стартува , првичната потреба е да се добие пристап до поголемо количество на пренесени информации од жртвата.
(S)SYN flood
SYN преплавување  се случува кога  домаќинот ќе испрати преплавување од  TCP/SYN  пакети ,вообичаено со фалсификувана адреса на испраќач. Секој од овие пакети се третира како повик за врска, предизвикувајќи на опслужувачот да добие полуотворена врска со праќање назад на TCP/SYN-ACK пакет, и притоа чекајќи за пакетот да одговори од испраќачката адреса.Како и да е, бидејќи испраќачката адреса е фалсификат, одговорот никогаш нема да стигне. Овие полуотворени врски го заситуваат бројот на достапните врски коишто може опслужувачот да ги направи, и ги задржува да не можат да одговорат на легитимните повици сè додека нападот не заврши.
Teardrop attacks
Teardrop нападите вклучуваат праќање на осакатени IP преклопени фрагменти, праќање прекумерна носивост на целните машини.Ова може да наруши многубројни оперативни системи заради штетници во нивните TCP/IP фрагментациски ре-асемблерски кодови. Во септември 2009, вулгарноста во Windows Vista  беше насочена од ваквите Teardrop напади , но нападот цели на SMB2  којшто е на повисоко ниво од TCP пакетите коишто ги користи Teardrop.
Low-rate Denial-of-Service attacks
Low-rate DoS (LDoS) нападите ги искористуваат TCP бавното време на скалирање динамички од препраќање на механизми за да се намали TCP капацитетот. Во основа, напаѓачот може да го предизвика TCP текот постојано да го внесува RTO со праќање на висока рата , но со краткотрајни прекини , и да се повторува периодично во поспори RTO временски скали. TCP капацитетот за време на нападот ќе биде исклучително намален додека напаѓачот ќе има пониска средна рата со што ќе го направи да биде потешко детектиран.
Peer-to-peer attacks
Напаѓачите пронајдоа начин да ги искористат многубројните штетници во peer-to-peer опслужувачите за да ги предизвикаат DDoS нападите. Најагресивниот од овие peer-to-peer  DDoS напади е DC++. peer-to-peer нападите поразлични од обичните  botnet засновани напади. Со peer-to-peer нема botnet и напаѓачот нема потреба да комуницира со клиентите. Наместо тоа, напаѓачот делува како "puppet master,", давајќи им инструкции на клиентите од големо peer-to-peer споделување на документи за да ги исклучи од нивната peer-to-peer мрежа и да ги поврзе со мрежното место на жртвата.Како резултат , неколку илјадници компјутери може агресивно да пробаат да се вклучат на некое целно мрежно место. Додека типичен опслужувач може да поднесе повеќе илјадници врски за една секунда пред перфомансите да почнат да се деградираат, повеќето опслужувачи паѓаат инстантно под пет или шест илјади врски за една секунда. Со модернизираното peer-to-peer напаѓање, едно мрежно место потенцијално може да се вклучи на 750000 врски во краток рок. Целните опслужувачи ќе бидат вклучени на дојдовните врски. Овој метод на напад може да се спречи со тоа што ќе се влезе во peer-to-peer протоколот чии порти се дозволени или не. Ако порта 80 не е дозволена, веројатноста за напад на мрежните места може многу да се намали.
Asymmetry of resource utilization in starvation attacks
Напад којшто е способен во успешно консумирање на извори од комјутерот на жртвата мора да биде: Нападот може да направи комбинација од повеќе методи за да си ја зголеми својата моќност. Permanent denial-of-service attacks Permanent denial-of-service (PdoS) претставува напад којшто до толку уништува некој систем што е потребно замена или реинсталирање на хардверот. За разлика од DDOS нападите, PDoS ги искористуваат сигурносните пукнатини коишто дозволуваат далечно администрирање на менаџментските интерфејси коишто ги поседува жртвата на својот хардвер, како што се насочувачи, печатачи, и други мрежни хардвери. PDoS е чист хардвер којшто може да биде многу побрз и побарува помалку извори за разлика од користење на botnet во DDoS напад. Заради овие одлики, и потенцијалната и висока веројатност на заштита на (NEEDs) , оваа техника привлече внимание на многубројни хакерски општества.
1937 во уметноста
1937 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Саломон Калу
Саломон Арман Маглоар Калу (роден на 5 август 1985) — фудбалер од Брегот на Слоновата Коска кој игра како напаѓач или крило за францускиот клуб Лил и за Фудбалската репрезентација на Брегот на Слоновата Коска. Претходно тој шест сезони го носел дресот на Челзи. Во Челзи играл најчесто како крило.
Св. Богородица (Модриште)
'''Св. Богородица''' — археолошко наоѓалиште во поречкото село Модриште. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на влезот од селото веднаш до Треска. Наоѓалиштето всушност се темелите на самата црква „Св. Атанасиј“ која е заштитена со закон.
1936 во уметноста
1936 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Татковинска македонска организација за радикална обнова - Вардар - Егеј - Пирин
Татковинска македонска организација за радикална обнова — Вардар, Егеј, Пирин-Преспа (ТМОРО-ВЕП) — македонска политичка партија со десна и национална ориентација. Името на партијата упатува на историската македонска револуционерна организација - ТМОРО.
Изборното собрание партијата го одржала на 27 октомври 2007 година, на коешто за претседател на партијата е избран Страшо Ангеловски, долгогодишен претседател на поранешната МААК — Конзервативна партија.
Програмски заложби
Во своите програмски документи ТМОРО-ВЕП се заложува за ревизија на вештачките граници меѓу Република Македонија и поробените делови на македонската држава. Односно, главните цели на партијата се враќање на статусот на Република Македонија како национална држава на македонскиот народ и ревизија на Букурешкиот мировен договор т.е. обединување на Македонија. Според манифестот на партијата, единствената можна иднина на македонскиот народ е преку обидот за создавање на Обединета Македонија како македонска национална држава, што треба да биде крајна цел на македонската национална стратегија, по создавањето на правна, економски развиена и стабилна Република Македонија.
Изборни резултати
На предвремените парламентарни избори во 2008 година, ТМОРО-ВЕП освои 4.319 гласови или 0,44 % од вкупниот број важечки гласови.
На локалните избори 2009 година ТМОРО-ВЕП настапи во коалиција со ВМРО-Демократска партија. За советничките листи на оваа коалиција гласаа 15.147 избирачи, а коалицијата доби 12 советнички места.
На парламентарните избори 2011 година ТМОРО-ВЕП настапи како дел од коалицијата предводена од ВМРО ДПМНЕ.
Појенариј де Мускел
Појенариј де Мускел (Poienarii de Muscel) — општинаво округот Арџеш во јужна Романија, во која живее 3.641 жител. Се состои од пет села.
Целерско Езеро
Целерско Езеро (германски: Zeller See; италијански: Lago di Zell) — мало слатководно езеро на австриските Алпи. Името го земало по градот Цел ам Зее, кој се наоѓа на мала делта што се влева во езерото. Езерото е долго 4 километри и широко 1,5 километри. Длабочина е до 73 метри и се наоѓа на надморска височина од 750 метри.
Езерото се напојува со бројни мали планински потоци во лето, но само еден поток тече од него во Залцах. Во зима езерото целосно замрзнува и се користи за зимски спортови. Во лето во езерото се возат приватни чамци како туристичка атракција (не се дозволени чамци напојувани со мотори со согорување, освен фериботите што ја минуваат ширината на езерото од Цел до Тумерсбах, па наместо тоа може да се изнајмуваат чамци на електричен погон). Водата е многу чиста и погодна за пливање или нуркање, но може да биде студена.
Јужниот крај на езерото, во близина на Шутдорф, езерото е најплитко, што овозможува растење на водни плевели, што го прави овој дел од езерото несоодветен за пливање и забранува секаква пловидба.
Историја
Езерото било формирано на крајот на последниот глацијален период пред околу 10.000 до 16.000 години од ерозија предизвикана од ледените маси на северната група Глокнер. Сегашната површина на езерото е остаток од првобитната водена површина, која достигнала до Залфелден на север и исто така исполнила дел од долината Салзах на југ.
Пророци во христијанството
Во христијанството, личностите кои се сметаат за пророци се споменати како такви во Стариот и Новиот завет. Се верува дека се личности избрани или повикани од Бога.
На главниот список се наведени личностите кои се недвосмислено посочени како пророци, било изречно, или подразбрано од контекст. Дадени се и главите и стиховите каде тоа е укажано.
Споредниот список ги наведува личностите кои имале видение или некакво пророчко искуство, но кои редовно не се занимаваат со прорекување. Последниот дел се состои од личностите за кои некои во Библијата велат дека се пророци, но всушност го злоупоребуваат тој дар или се измамници.
Космос-2179
Космос-2179 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 29 јануари 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-2179 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9148 км, а најмалото на 9111.
Лактапата
Бингам за првпат го открил Лактапата во 1912 година. Според него, наоѓалиштето лежи на врв на срт помеѓу двете долини Аовамба и Салкантај, околу 5.000 стапки над Хуакина. Тој таму открил остатоци или рушевини, но и три модерни колиби. Тој не го истражил детално местото, но истото било направено 70 години подоцна.
За време на своите истражувања, Бингам открил уште едно наоѓалиште на устието на реката Пампакахуана. Неговиот попратник Херман Тукер изјавил дека името на тој град бил Паталакта и имал околу 100 куќи. Над тоа место имало неколку значајни наоѓалишта, меѓу кои и Хуајлабамба.
Идалго
Идалго, официјално Слободна и суверена држава Идалго (Estado Libre y Soberano de Hidalgo) е една од 32-те сојузни држави кои ги сочинуваат Обединетите Мексикански Држави. Таа е поделена во 84 општини, а главен и најголем град е Пачука де Сото. Со население од 2 милиони и површина од околу 20.813 км², Идалго е една од помалите сојузни држави во Мексико.
Историја
Современата денешна држава Идалго се наоѓа во пред-шпанскиот регион Месоамерика. Бројни миграции на домородните луѓе се одвивале тука, претежно пристигнувале или минувале од северот, при што многумина на крајот се сместиле во Мексиканската Котлина. Толетците првично се населиле во Социкоатлан, сега општина Моланго на почетокот на 7. век. Од тука тие се преместиле на локации како што се Хуејтла и Толацино (сега наречен Тулансино ), каде што на крајот имале својот капитал од Толан, денес познат како Тула.
На крајот Толтеците биле поразени од Чичимеките, кои го основале нивниот главен град во Мецтитлан. Ацтеките пристигнале во 12-от век, на почетокот се населиле во Микскијауала, подоцна во Тизајака. На крајот, Ацтеките го зазеле најголемиот дел од она што сега е јужниот дел на државата, вклучувајќи го во Империјата на Ацтеките.
По шпанската победа на Империјата на Ацтеките, освојувачите присвоиле територии за себе од Ацтеките. Ернан Кортес освоил земјиштето на североисточниот дел на Мексико Сити и се протегало до модерната држава Идалго. Евангелизацијата следи наскоро потоа со првото пристигнување на Францисканците во 1523. Ова ја смени социјалната, економската и културната структура на областите бидејќи Шпанците ја преземале контролата врз природните ресурси, особено минералите и трудот што го обезбедувале Индијанците. Исто така, довело до големо намалување на домородното население, особено за време на управувањето од страна на Нуњо Белтран де Гузман. До 18. век, во економијата на подрачјето на Идалдо доминирале рударството и земјоделските поседи. Голем дел од земјоделското производство за време на колонијалниот период било насочено кон добитокот, како што се овци и свињи, како и правење пулк од домашното растение агава. Сепак, откопувањето сребро, злато и други метали во областа Пачука / Реал дел Монте би било економски столб на областа во колонијалниот период и во поголемиот дел од периодот на независноста.
И покрај напорите на Шпанија за контрола и евангелизација од 16. век, до 18. век, многу од Отомите и другите домородни групи од областа не биле целосно потчинети, особено во областите Сиера Горда и Сиера Баја. Овие групи и други управувале со значителен успех за одржување на културната, политичката и економската автономија во текот на колонијалниот период. Голем дел од државата сè уште одржува голем број на силни домородни идентитети.
Многумина во Идалго, особено домородците, ја поддржале каузата на Мигел Идалго и Костија, обезбедувајќи водачи како Хозе Марија Кореја и Хозе Антонио Магос, и двајцата биле активни во областа на долината Мецкитал. Сепак, во државата не се воделе никакви големи битки на Мексиканската војна за независност. Наместо тоа, биле спроведени голем број помали операции против локалните Шпанци. Кога војната завршила во 1821 година, земјата била поделена на голем број држави. Современата држава Идалго првично била дел од многу голема територија наречена „Мексико“ (која се протегала во сите правци од Мексико Сити), која на крајот се разделила со остатокот што станала модерна држава Мексико. Она што сега е Идалго, првично биле окрузите Тула, Тулансино и Хуејутла на поранешниот ентитет. Државата Идалго не би била формално создадена сѐ до 1860-тите.
Географија
Релјефот на државата не многу рамен. Најниската точка е само на неколку метри надморска височина и највисоката точка е над 3,300 метри надморска височина. Државата е поделена на три географски региони: Атлантската крајбрежна рамнина, Сиера Мадре Ориентал (пл
анински масиви) и Транс-мексиканскиот вулкански појас, кој содржи највисоки врвови. Секој од овие региони се разликува еден од друг.
Планини
Регионот Сиера Алта е дел од планинскиот систем Сиера Мадре, и во умерената климатска зона на државата. Некои од главните врвови на Идалго се наоѓаат тука, вклучувајќи ги Церо дел Агуила, Церо дел Санто Роа и Церо де Агуа Фриа. Исто така, постои и Церо ла Агуја де Калнали, вулканска купа. Многу од пештерите на Идалго се наоѓаат тука, како што се: Текскатет во Закуалтипан ; Текскапа во Тепехуакан; и Текамахал и Вилакастја во Моланго.
Сиера Баја е исто така сместена во планинскиот венец Сиера Мадре и се одликува со мали рамнини опкружени со каменити врвови. Тука се наоѓаат пет главни кањони, кои ги носат своите имиња од реките што ги формираат, од југ кон север: Амајац, Мезититлан, Амолон, Мезкититалан и Толантонго. Иако е пониска од умерената на Сиера Алта, Сиера Баја сè уште има умерена клима заради силни влажни ветрови кои дуваат од североисток.
Планинскиот венец Сиера Горда е дел од Сиера Мадре Ориентал, кој се протега северозападно од Идалго и завршува во Сан Луис Потоши. Тоа се претежно планини со вулканско потекло. Тука се среќаваат реките Тула и Моцезума, чии води потоа го пресекуваат кањонот Моктезума, кој има водопади високи до 480 метри.
Котлини
Котлината Тулансино има умерена клима со просечна годишна температура од 15С. Се граничи со Сиера де Тенанго и висорамнините на Апан. Тоа е голема плодна долина со обемно земјоделство. Самиот северен дел од Мексиканската Долина се наоѓа во рамките на државата, кој е одвоен од областа во која Мексико Сити се наоѓа од серија н
а ниски планини. Овој дел од Долината се протега од Тизајака кон Пачука. Одделена е од долината Мезквитал со Сиера де Теонтланспан и од остатокот од Мексиканската Долина со Сиера де лос Питос. Освен шумите на планинските врвови, флората и фауната се оние кои се наоѓаат во повеќе суви области како што се магјуи, јуки, зајци, армадили и мескитни дрвја.
Реки
Најголемите реки се Тула, Амајак и Мецтитлан. Други реки во државата се влеваат во овие три, како што се Росас, Куауттлан, Гвадалупе и Саладо, кои се влеваат во реката Тула. Еден исклучок од ова е реката Сан Хуан, која претставува дел од границата на државата со Кверетаро. Оваа река се влева во реката Пенуко во Сан Луис Потош. Амајак извира во Сиера де Пачука и тече југоисточно. Реката Мецтитлан започнува на границата на државата со државата Пуебла и на крајот се влева во езерото Мецтитлан. Главни езера во државата се Мецтитлан, Зупитлан или Тулансинго, Сан Антонио, Пуеб
iја и Каријос. Државата исто така има значителен број на извори на сулфурна и топла вода, како Ла Кантера во Тула, Микскијауал и Вито во Атотонилко, Тефе во Ехидо Тефе, Хумадедес и Диос Падра во Иксмиклпан и Толантонго и Тектакапа во Кардонал.
Клима
Постојат три главни климатски услови во државата. Низините се топли со температури кои се зголемуваат дури и 44C во текот на летото на места како што е општината Писафлорес. Умерените региони можат да имаат топли денови, но често температурата е умерено со поладни ветрови и облаци. Студените клими доминираат на најголемите височини каде температурите за замрзнување ноќе се вообичаени. Дождот варира од 250 мм годишно до дури 2.800мм годишно. Главниот показател за видот на климата е височината. Северниот дел има најниска надморска височина и најтопла клима. Исто така, тоа е најмалиот регион на државата. Вториот регион во просек е околу 800 метри надморска височина и климата е поумерена. Најстудените клими на највисоките области се најнаселени и просечно околу 2.000 метри надморска височина. Покрај трите главни географски / климатски региони, државата се дели на голем број подрегиони. Под-регионите ја вклучуваат областа Ла Хуастека. Таа се протега како зелен појас низ дел од државата, а надморска височина не надминува 800 м.н.в. Најголемиот дес се наоѓа во близина на Голфскиот Залив и добива значителна количина на врнежи од дожд.
1935 во уметноста
1935 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Фериц
Фериц (Föritz) — село и поранешна општина во округот Зонеберг, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 6 јули 2018 година претставува дел од новата општина Ферицтал, заедно со Јуденбах и Нојхаус-Ширшниц.
1934 во уметноста
1934 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Олимписки комитет на Србија
Историја
Олимпискиот комитет на Србија е основан на 23 февруари 1910 година под името Српски олимписки клуб на иницијатива на младите официри школувани во Франција, меѓу кои водечката улога ја имал Светомир Ѓукиќ. Основан во Белград, на четвртиот кат од хотел Москва, во 1911 година менува име во Централниот олимписки клуб а на 17 јули 1912. добива име Олимписки комитет на Србија. На конгрес во Стокхолм, кој траел од 4. до 17 јули 1912, примен е во Меѓународниот олимписки комитет, а Светомир Ѓукиќ станал член на МОК. За првпат на игрите спортистите од Србија се појавуваат на Олимписките игри во Стокхолм 1912 година. Првите олимпијци биле Душан Милошевиќ, трет во квалификациона група на 100 м (11,6) и маратонец Драгутин Томашевиќ, кој земал 37. место.
Сурен Газарјан
Сурен Газарјан (руски: Сурен Владимирович Газарян, роден на 8 јули 1974 година) — руски зоолог, јавна личност и поранешен член на „Еколошки часовник за Северен Кавказ“. Тој е член на рускиот координативен совет. Тој бил награден со еколошката награда Голдман во 2014 година.
Жвотот
Газарјан е роден на 8 јули 1974 година во Краснодар. Во 1996 година дипломирал на Државниот универзитет во Кубан, а во 2001 година завршил постдипломски студии на Руската академија на науките. Во 2001 година бил избран и за претседател на комисијата за заштита на пештерите на Руската унија на пештери.
Трајно македонско радикално обединување
Трајно македонско радикално обединување (ТМРО) — македонска политичка партија со десна ориентација, чие име е блиско со името на историската македонска револуционерна организација ТМРО. Претседател на партијата е Ванчо Шехтански.
Политичка активност
Партијата за првпат учествувала на избори самостојно во 2006, кога освоила околу 1.600 гласови исто како и на парламентарните избори во 2008 кога освоила двестотини гласови повеќе (околу 1.800). На парламентарните избори во 2011 година партијата влегува во коалиција предводена од ВМРО-ДПМНЕ и учествува во истата на наредните два парламентарни избори (2014 и 2016).
Иранска револуција
Иранска револуција (на ), локално позната како Исламска револуција (или Револуцијата од 1979 година) — низа настани кои кулминирале со соборување на династијата Пахлави под власта на шахот Мухамед Реза Пахлави и претворање на Иран во исламска република под водство на големиот ајатолах Рухолах Хомеини, водач на една од фракциите во бунтот. Револуцијата била поддржана од разни исламистички и левичарски организации и студентски движења.
Демонстрациите против шахот започнале во октомври 1977 година, прераснувајќи во кампања на граѓански отпор кој вклучувал и секуларни и религиозни елементи. Протестите забрзано се засилиле во 1978 година како резултат на палењето на киното „Рекс“, активирач на револуцијата, а меѓу август и декември истата година штрајковите и демонстрациите ја парализирале земјата. Шахот го напуштил Иран во егзил на 16 јануари 1979 година, како последен персиски монарх, оставајќи ги своите должности на регентски совет и на проопозицискиот премиер Шапур Бахтијар. Ајатолахот Хомеини бил поканет од владата да се врати во Иран, и се вратил во Техеран каде го пречекале неколку илјади Иранци. Монархијата се распаднала кратко потоа, на 11 февруари, кога герилците и бунтовничките трупи ги совладале војниците лојални на шахот во вооружени улични борби, доведувајќи го Хомеини на власт. По национален референдум, Иран станал исламска република на 1 април 1979 година и се формулирал и одобрил нов теократско-републички устав со кој Хомеини станал врховен водач на земјата во декември 1979 година.
Револуцијата била невообичаена поради изненадувањето кое го создала низ светот. Ѝ недостигале најчестите причини за револуција како пораз во војна, финансиска криза, селански бунт или незадоволна војска, се случила во нација која доживувала релативен просперитет, донела длабоки промени со голема брзина, била масовно популарна, резултирала во прогон на многу Иранци и ја заменила прозападната авторитарна монархија со антизападна теократија заснована на концептот на вилајат ал-факих (власт на факихот). Покрај сето ова, револуционерите барале глобална шиитска преродба и искоренување на сунитската хегемонија. Тоа била релативно ненасилна револуција и помогнала да се редефинира значењето и практиката на современите револуции (иако имало насилство како последица).
NGC 5534
NGC 5534 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5534 се споменува и како MCG -1-36-14, MK 1379, VV 615, IRAS 14150-0711.
Откривање
Објектот е откриен на 17 мај 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5534 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 5534 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 17 м 40,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -7° 25' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 139°.
Други поделби
Проучување на NGC 5534 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51055. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 287; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4982. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1616.
Разговор
Карактеризација и дефиниција
Не постои генрално прифатена дефиниција за поимот разговор, покрај фактот дека за разговорот се потребни најмалку две лица. Ритуалната размена, како меѓусебното поздравување, не претставува разговор, а исто така, и интеракцијата која вклучува означена дефиренцијална состојба (како наредби од господарот или сопственикот) не претставува разговор. Интеракцијата насочена кон некоја тема или намера, исто така, не се смета за разговор. Сумирајќи ги својствата, така се доаѓа до сознанието дека „разговор претставува вид на говор кој се случува информативно и со цел на воспоставување и одржување на социјални врски“.
Од помалку техничка гледна точка, разговорот може да се дефинира како зборување на луѓето меѓу себе во друштвото.
Дискусии
Еден елементите од кои се состои разговорот е дискусија: споделување на мислења за теми кои се предмет на разговор во моментот. Во учтиви општества темата на разговор се менува пред таа да стане предмет на расправа. На пример, кога во теологијата кога се "дискутира" никој не инсистира некој посебен осврт да биде прифатен.
Субјект
Многу разговори можат да бидат поделени на четири категории според нивната содржина: Практично, неколку разговори спаѓаат во една категорија. Сепак, сразмерната распределба на било кој даден разговор помеѓу категории може да овозможи корисни прихолошки увид на групата разговарачи. Ова е причината поради која разговорите тешко се категоризираат.
Функции
Повечето разговори можат да се класифицираат според нивната цел. Крајот на разговорот може да се менува во тек на разговорот.
Разлики помеѓу мажите и жените
Студијата извршена во јули 2007 година од страна на професор Матијас Мехл од Универзитетот во Аризона дава резултати спротивни од народното популарно верување, постои мала разлика во бројот на зборовите употребувани во разговорот од мажите и од жените. Студијата покажува дека, во просек, двата пола користат 16 000 зборови на ден.
Разговор помеѓу туѓинци
Постојат одредени ситуации, вообичаено при патување, кои резултираат со споделување на она што вообичаено би претставувало интимен општествен простор, како седење заедно во автобус или во авион. Во таквите ситуации има поголема веројатност туѓинците да споделат интимни лични информации коишто обично не би ги споделиле со туѓинец. Посебен случај е кога еден од патниците е професионалец за ментално здравје, а другиот споделува детали од својот личен живот со цел да добие помош или совет.
NGC 3134
NGC 3134 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3134 се споменува и како UGC 5486, MCG 8-19-7, CGCG 240-15, KUG 1007+461.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3134 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3134 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 10 м 54,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 45° 57' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 3134 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29646. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 72; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 833. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 74.
Луке (Парагвај)
Луке е град во Парагвај. Градот се наоѓа во Централниот департман и истиот е дел од метрополитенската област Голем Асунсион. Според изворите два датума се јавуваат како датум на основање на градот, 1653 и 1750 година. Луке е 4 град во Парагвај по бројот на жители.
Луке бил привремен главен град на Парагвај во 1868 година за време на Парагвајската војна. Главниот град бил преместен во Сан Естанислао. Луке е еден од најважните градови во метрополитенската област. Во градот се наоѓа меѓународниот аеродром Силвио Петиросо.
Сераниља
Сераниља (Banco Serranilla) — подводен гребен со мали ненаселени островчиња во западниот дел на Карипско Море. Се наоѓа на 350 км североисточно од Никарагва и 280 км југозападно од Јамајка. Најблиско копно е гребенот Бахо Нуево на 110 км источно. Првично е прикажан на шпанските карти во 1510 година и моментално е окупиран од страна на Колумбија. Предмет е на политички спор околу суверенитетот помеѓу Хондурас, Никарагва и САД. Долг е 40, а широк 32 км покривајќи површина од.
Тетраметилендисулфотетрамин
Тетраметилендисулфотетрамин ( TETS ) е органско соединение кое се користи како глодарицид (отров за стаорци). Тоа е бел прашок без мирис и вкус кој е малку растворлив во вода, DMSO и ацетон, а нерастворлив во метанол и етанол. Тоа е дериват на сулфамид. Може да се синтетизира со реакција на сулфамид со формалдехид во кисела состојба. Кога се кристализира од ацетон, формира кубни кристали со точка на топење од 255-260 °C.
Токсичност и механизам
TETS е невротоксин и конвулзант, предизвикувајќи смртоносни конвулзии. Неговиот ефект е сличен, но посилен од пикротоксинот, антагонист на рецепторот ГАБА-А широко користен во истражување. Како еден од најопасните пестициди, тој е 100 пати поотровен од калиум цијанидот. TETS се врзува за невронски GABA затворени хлоридни канали, често предизвикувајќи статус епилептикус. Не е познат противотров. Смртоносната доза за луѓето е 7–10 mg. Труењето се дијагностицира со GC-MS и третманот е главно поддржувачки, со големи IV дози на бензодиазепин (на пр. клоназепам ) и пиридоксин за контрола на симптомите. TETS е заробен во ткивата на отруените птици и на тој начин може да претставува сериозен ризик од секундарно труење.