cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Петка“ - Катраница
Црквата е изградена околу 1700 г. и има вредни фрески од истиот период. Тие настрадале од пожар во 1900 г., а подоцна и од апитропите на цркват кои ги малтерисале, за црквата да биде одново живописана. Во неа е зачуван вреден резбан иконостас.
Андреин крст
Андреин крст или накосен крст (Crux decussata) — христијански симбол кој го претставува распетието на апостол Андреја. Според преданието, овој христијански крст ја има формата на буквата Х бидејќи апостол Андреја бил распнат на таков вид на крст. Овој крст се користи во хералдиката и вексилологијата, во транспортот како сообраќаен железнички знак.
Последниот човек (филм од 1924)
Последниот човек (германски: Der letzte Mann) - германски филм од 1924 година, во режија на Фридрих Вилхелм Мурнау според сценариото на Карл Мајер. Главните улоги ги толкуваат: Емил Јанингс, Мали Делшафт, Макс Хилер, Емили Курц, Ханс Унтеркирхер, Георг Џон итн. Во САД, филмот се прикажувал со насловот „Последното смеење“ (The Last Laugh).
Андреин крст
Овој знак го има на знамето на Шкотска, Обединетото Кралство (како составен дел), Јамајка, Нова Шкотска, Руската воена морнарица итн.
Последниот човек (филм од 1924)
Синопсис
Стариот портир (го игра Јанингс) на хотелот „Атлантик“ ја извршува својата работа со голема посветеност и се гордее со униформата. Сепак, тој веќе почнува да го чувствува товарот на староста, а неговата физичка слабост ја забележува и менаџерот на хотелот (го игра Унтеркирхер), кој одлучува да вработи нов портир, а стариот го преместува на ново работно место - чистач во тоалетот. Стариот портир е засрамен и понижен и ја краде портирската униформа, со намера да ја прикрие вистината од домашните и соседите. Меѓутоа, неговата измама е откриена и него го исмеваат сите соседи, а неговото семејство го отфрла. Засрамен, тој ја враќа униформата и оди да преспие во хотелскиот тоалет, а чуварот (го игра Jон) е единствениот човек кој има разбирање за него.
Во епилогот на филмот се прикажува дека стариот портир доживеал среќна судбина: еден ексцентричен мексикански милионер, кој умрел во хотелскиот тоалет, му го оставил своето богатстсво на стариот портир. Сега, стариот портир ужива во своето богатстсво така што во хотелскиот ресторан порачува скапи јадења, а друштво му прави поранешниот хотелски чувар. По оброкот, тој оди во тоалетот, каде повторно работи стар човек, и на чистачот му дава многу пари. Кога го напушта хотелот, на излезот е построен целиот хотелски персонал, а стариот портир на сите вработени им дава пари. Најпосле, тој и чуварот се качуваат во кочија, а тогаш се појавува еден питач. Стариот портир е дарежлив и кон него, го поканува во кочијата и му дава пари.
NGC 4210
NGC 4210 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4210 се споменува и како UGC 7264, MCG 11-15-39, CGCG 315-28, IRAS 12128+6615.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4210 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4210 има привидни димензии од 2' х 1,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 4210 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39184. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4161. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 674.
Параклис „Св. Илија“ - Каврак
Свети Илијас — параклис во близина на кратовското село Каврак. Сместен е непосредно покрај манастирската црква „Св. Петка“.
Дебрен
Историја
Историјата на селото Дебрен може да се подели во две фази: историјата на новото и старото село.
Османлиско Царство
Во списокот на населби и број на немуслимански домаќинства во вилаетот Неврокоп од 13 март 1660 година, селото Дебрен (Дебрани-и бузјург), се споменува како село со 4 немуслимански семејства. Во други османлиски документи, селото се среќава испишано само како Дебрани.
Во текот на 19 век, селото припаѓало кон Мелничката каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Дебрен (Débren) е село со 60 семејства и 160 Помаци. Според Стефан Верковиќ кон крајот на XIX век во селото Дебрен имало 331 машки муслимани а во селото имало 100 куќи. Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 550 жители, сите сите Помаци. Во селото имало 70 куќи.
По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, едно лице од селото било доброволц во Македонско-одринските доброволни чети.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.
Новото село датира од 1968 година, кога жителите решиле да го преместат селото во близина на рамнината, што ќе им ја олесни работата како земјоделци. Така започнало изградбата на едно од најновите села во Бугарија. Денес новото село Дебен е едно од најубавите и најразвиените села во регионот со канализација, водоснабдување, прекрасни двокатни куќи и вредно население. Во 2004 година, се отворило новото чилиште, за кое жителите можат да се гордеат. Во 1993 година, селаните изградиле голема и убава џамија со свој труд и ресурси.
Список на државни водачи во 1598 година
Ова е список на државни водачи во 598 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Младотурци
Младотурците биле турска националистичка реформска партија која била основана во почетокот на XX век во Османлиското Царство. Партијата официјално била позната како Комитет за единство и прогрес (КЕП) и како главна цел на водачите била борба против апсолутната власт на султанот Абдул Хамид II. Така во 1908 година започнала Младотурската револуција која завршила со воспоставување на Втората уставна ера. Младотурците според многумина се одговорни за ерменскиот, асирскиот и грчкиот геноцид.
Барица (Орман)
Барица — археолошко наоѓалиште во атарот на скопското село Орман, Македонија.
Агнишка Холанд
Агнишка Холанд (Agnieszka Holland) (родена на 28 ноември, 1948 година) е полски филмски и телевизиски режисер и сценарист, позната по своите политички придонеси во полското кино. Својата кариера ја започнала како асистент на режија на Кшиштоф Зануси и Анджеј Вајда и емигрирала во Франција непосредно пред воведувањето на воената состојба во Полска во 1981 година.
Ломајвитски јазик
Ломајвитски јазик — централнотихоокеански јазик, дел од групата на океански јазици. Јазикот го зборуваат околу 1.627 жители во Фиџи.
Требенишка парохија
Требенишка парохија — парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија во Дебарско-кичевската епархија во Охридското архијерејско намесништво со седиште во црквата „Св. Никола“ во селото Требеништа.
Во составот на оваа парохија се селата Требеништа, Оровник, Горенци и Подмоље.. Оваа парохија повеќе години е во составот на парохиите при црквата „Успение ан Пресвета Богоордица" - Каменско од Охрид и црквите припаѓаат на Четвртата охридска парохија. (сост. 2017).
Цркви и манастири
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списoкот да не е целосен:
Вера Которка
Вера Теодосиева Трајковска - Которка (, - Лопен, Осоговски планини, ) — македонска партизанка, учесничка во НОБ. Како ученичка на кумановската гимназија била примена за член на СКОЈ. Таа била една од поистакнатите партизани, и знаела три јазици: германски, италијански и француски. Била убиена е на Осоговските Планини, близу Пониква. Во нејзина чест училиштето во Клечевце го носи нејзиното име.
Осети
Осетијците или Осетите се луѓе со иранско потекло кои живеат на Кавказ. Тие се потомци на едно сарматско племе, Алан.
Име
Предците на Осетите биле познати како Алани. Друго име што се користело за Алан било Јаси (на унгарски, руски, грузиски ). Се верува дека модерното име Осет е родено од ова име. Осетијците се нарекуваат себеси со името Ирони ( Иранците, Ариевците ).
Изобилство на население
Денес, околу 700,000 Осетијци живеат на Кавказ. Повеќето живеат во Република Северна Осетија-Аланија (дел од Руската Федерација ) и Република Јужна Осетија (формално дел од Грузија, но всушност е независна држава).
Јазик и религија
Осетскиот јазик е еден од источноиранските јазици. Според религијата, Осетите се претежно православни христијани, а има и муслимани.
Историја
Од крајот на 1-ви до втората половина на 4 век од н.е., осетиските предци, Аланите, имале врховен авторитет над моќната Конфедерација на сарманските племиња. Кинески извори кои датираат од 3 и 5 век од н.е. споменуваат меѓу Каспиското и Црното Мориња Кралството Јанкаи, кое го сменило името во Кралството Аланлиао, и кое било вазално до државата Канџу ( Согдија ). Забележано е дека облеката и начинот на живот на жителите на државата Аланлиао биле исти како оние на жителите на Согдијана.
72 години по Христа, Аланците, во сојуз со другите племиња, ги напаѓале Ерменија и Медија. Во четвртиот век, дел од Алан, под притисок на Хуните, се пресели на запад.
На крајот на четвртиот и почетокот на петтиот век, го наоѓаме Алан во неколку региони на Западна Европа. 406 . Аланците го преминале Рајна и ја нападнале Гал (денешна Франција ). Тука Аланците се поделиле во две групи. Една група се приклучи на Римското Царство и остана во Галија. Втората група е 409. ја нападнал Иберскиот Полуостров, каде се формирала државата Алан. Постојат 418 држави Алан. ги уништил западните готи. Под притисок на Западните готи 429. Во годината Алан, вандалите и светците се преселиле во Северна Африка, каде го формирале Кралството вандал-Алан, кое постоело нешто повеќе од 100 години, сè додека не биде уништено од Византијците.
Аланците, кои останале во Галија, повремено биле во служба на Римското Царство и повремено биле во сојуз со Готите. Возраст 439 година. е новата држава Алан формирана на подрачјето на денешниот град Орлеанс. Сепак, оваа држава била уништена и Аланците подоцна се асимилирале во другите западноевропски народи и престанале да постојат како нација.
Аланците кои останале во регионот на Кавказ под власта на Хуните се преселиле малку подалеку на југ, до самите планини на Кавказ. Помеѓу десеттиот и дванаесеттиот век, Аланија била значајна земја во регионот на Кавказ. Кралевите на Алана имале голема моќ и меѓународен углед. Најголемата моќ на Алани ја достигна во времето на кралот Дургулел во единаесеттиот век, кого странските хроники од тоа време го нарекуваат Дургулел Велики. Во 13 век, Аланија била уништена од монголските напаѓачи.
Во времето на Советскиот Сојуз, на потомците на Алан, Осетијците, им биле дадени две автономни територии: Автономната Република Северна Осетија (во рамките на Русија) и Автономниот регион на Јужна Осетија (во рамките на Грузија). По осамостојувањето на Грузија ( 1991 ), Јужна Осетија исто така прогласи своја независност и денес постои како независна држава со ограничено меѓународно признание. Северна Осетија неодамна го смени своето име во Северна Осетија-Аланија, како одраз на нејзината поврзаност со средновековното кралство.
Поврзани народи
По јазик, најтесно поврзани со Осетите се Јагнобијците (народот се населил во Таџикистан ), потоа Паштуните и Памирите, како и другите ирански народи.
Некои истражувачи за потеклото на Србите и Хрватите сметаат дека Србите и Хрватите биле исто така племиња на Алана, така што и Србите и Хрватите би можеле во извесна смисла да се сметаат за осетијски роднини. Според овие тврдења, Србите и Хрватите првично живееле во населбата Алан северно од Кавказ, од каде се преселиле во Средна Европа за време на инвазијата Хун, каде на крајот се споиле со Словенците, на кои им го оставиле името (За повеќе информации, видете статии: Ирански теорија за потеклото на Србите и иранската теорија за потеклото на Хрватите ).
Список на државни водачи во 402 година
Ова е список на државни водачи во 02 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
2013/14 БИБЛ сезона
БИБЛ сезоната 2013/14 позната и како ЕВРОХОЛД Балканска Лига 2013/14 поради спонзорски причини било 6. издание на Балканската Кошаркарска Лига. Девет екипи од Македонија, Бугарија, Црна Гора, Косово, Романија и Израел се натпреварувале. Во оваа сезона шампион бил Левски Софија.
Групна фаза
Во групната фаза деветте екипи играле против секој, дома и на гости, осумнаесет кола, шестнаесет натпревари по екипа. Најдобрите две екипи обезбедуваат директен пласман на Завршниот турнир. Екипите кои завршиле од третото до шестото место напредуваат во втората фаза.
Втора фаза
Најдобрите четири екипи кои завршиле од третото до шестото место во групната фаза, играле два натпревари на дома и гости и така се одлучиле останатите два учесници на Завршниот турнир.
Завршен турнир
Најдобрите четири екипи играле полуфинален натпревар и победниците напредувале во финалето. Поразените во полуфиналето играле натпревар за трето место.
Динкелсбил
Динкелсбил (Dinkelsbühl) – град во Германија, во Баварија, во округот Ансбах и административното подрачје Средна Франконија.
Географија
Динкелсбил е сместен на југозапад на округот Ансбах, на границата со сојузната покраина Баден-Виртемберг (окрузите Швебиш Хал и Осталб) на романтичниот пат. Низ градот тече реката Верниц.
Во седумдесеттите години на 20 век територијата на Динкелсбил е проширена со бројни општини, со што општината петкратно ја зголемила својата површина (од 14,47 км2 во 1900 година на 75 км2 денес).
Историја
Градот бил утврден од царот Хајнрих V, во 1305 година ги добил истите општински права како Улм и во 1351 година станал слободен царски град каков останал до 1802 година кога бил присоединет кон Баварија. Неговиот општински закон (Dinkelsbühler Recht) издаден во 1536 година и ревидиран во 1738 година, содржел значајна збирка на јавни и приватни закони.
После неговото присоединување кон Кралството Баварија, Динкелсбил станал административен центар на округ кој опстојувал до после Втората светска војна. Во 1910 година, овој округ броел 24.761 жители од кои повеќе од 85% биле лутеранизамлутеранци, во 1933 година броел 23.911 жители (еврејска заедница од 106 лица од кои 61 лице во самиот град Динкелсбил, во 1950 година броел 39.283 жители (за време на војната голем број на бегалци од големите градови се сместиле во округот) и 33.600  жители во 1960 година, од кои 5.500 бегалци.
Знаменитости
Динкелсбил е средновековен интересен град со бројни стари куќи, опколен со ѕидини, кули и капии.
Демографија
Градот Динкелсбил во старите граници:
Градот Динкелсбил во актуелните граници:
Западнофиџиски јазик
Западнофиџиски јазик — централнотихоокеански јазик, дел од групата на океански јазици. Јазикот го зборуваат околу 57.000 жители во Фиџи.
Сентендре
Сентендре е речен град во Пешта, Унгарија, во близина на главниот град Будимпешта, познат по своите музеи (особено Етнографскиот музеј на отворено), галерии и уметници. Поради својата историска архитектура и лесен пристап до железница и река, стана популарно одредиште за туристите кои престојуваат во Будимпешта. Постојат многу објекти, вклучувајќи продавници за сувенири и ресторани за посетителите.
Име
Името на градот се заснова на средновековната латинска форма  („Свети Андреј“). Поради разновидната мешавина на националности кои некогаш се населиле во Сентендре, населбата има различни имиња според јазикот. Унгарското име за градот е '; хрватското име е '; германското име е '; на српски името е Сентандреја, словачкото име е '. Името на градот првпат се појавило во тестамент во 1146 година, што го потврдил кралот Геза II. Центарот на градот од 12 век бил сместен околу црквата Св. Андреј на другата страна на Бруксонскиот Брук.
Уметност
Сентендре е дом на многу генерации унгарски уметници уште од почетокот на 20 век. Постојат многу музеи и современи галерии кои ги претставуваат богатите традиции на визуелната уметност.
Население
Во 18 век Сентендре имал српско мнозинство, но во 19 век тие паднале во малцинство поради моделот на семејство со едно дете, етничките Германци ја следеле српската заедница што опаѓала. До крајот на 19 век, рапидно растечките Унгарци станале доминантна етничка група. Во 2001 година, Сентендре имал 22.747 жители, од кои 21.001 етнички Унгарци, 225 Германци и само 100 Срби.
Денес во Сентендре се активни српски, хрватски , германски и полски општински малцински самоуправи.
Црвена пирамида
Црвена пирамида, позната и како Северна пирамида — староегипетска пирамида и посеверна од двете големи пирамиди во Дахшур. Таа е третата најголема пирамида по Кеопсовата и Хефреновата пирамида во Гиза. Месното население ја нарекува пирамидата „ел-херам ел-ватваат“, што во превод значи „Лилјачка пирамида“.
Пирамидата била изгадена од страна на првиот фараон од Четвртата египетска династија Снофру. Се верува дека градбата претстсавува прв успешен обид за изградба на „вистинска“ египетска пирамида со рамни страни. Таа не била секогаш црвена. Таа била обложена со бел варовник, но само неколку од овие камења се сочувани во основата на пирамидата, поточно на еден од аглите. Во средниот век, голем дел од белите варовникови камења биле земени за изградба на градби во Каиро, со што бил откриен црвениот варовник под нив.
Потекло на поимот
Пирамидата името го добила по ‘рѓосаната црвеникава боја на нејзините црвени варовникови камења.
Изградба
Црвената пирамида била третата пирамида изградена од страна на фараонот Снофру и е сместена околу 1 км северно од Свитканата пирамида. Нејзиниот наклон од 43 степени е ист како горниот дел на Свитканата пирамида, што ѝ дава забележително пособран изглед во споредба со останатите египетски пирамиди со слична големина. Изградбата се верува дека започнала за време на 30. година од владеењето на Снофру. Египтолозите не се согласни во врска со времетраењето на изградбата. Врз основа на камени знаци пронајдени во различни фази од изградбата, Рајнер Штаделман проценува дека времето потребно за нејзина изградба било околу 17 години, додека Џон Ромер со помош на графити претпоставува дека изградбата траела 10 години и 7 месеци.
Археолозите шпекулираат дека обликот на пирамидата можеби е плод на инженерските проблеми кои настанале при изградбата на двете претходни пирамиди на Снофру. Првата од овие — позната како Медум — се срушила во античкиот период, додека втората — позната како Свиткана пирамида — има агол на наклон кој значително се променил од 54 на 43 степени за време на изградбата. Некои археолози сметаат дека пирамидата во Медум бил првиот обид за изградба на пирамида со рамни страни и дека е можно истата да се срушила додека изградбата на Свитканата пирамида била започната. Свитканата пирамида пак веројатно уште тогаш покажувала знаци на нестабилност, што може да се заклучи и од потпордните дрвени даски сместени во нејзината внатрешност. Како последица на тоа дошло до свиткување на оваа пирамида и подоцна била започната изградбата на Црвената пирамида со наклон кој се знаело дека е помалку склон кон нестабилност и со тоа на рушење.
Димензии
Пирамидата е висока 105 м. Страните на основата се со должина од 220 м, а вкупната зафатнина изнесува 1.694.000 м3.
Компаративен падеж
Компаративен падеж – падеж кој се користи во некои јазици како што се марискиот и чеченскиот јазик за да означи сличност со нешто.
Не треба да се меша со компаративот, многу пошироко користена парадигма за означување особина или својство на придавки и прилози изразени во поголема мера во одноc на тоа со кое се споредува.
Во марискиот јзаик, компаративниот падеж се означува со наставката „–ла“. На пример, ако нешто има вкус на риба (кол), обликот на компаративниот падеж ќе биде „колла“. Исто така се користи во однос на јазици за означување на јазикот кој некое лице го зборува, пишува или разбира. Во овој случај акцентирањето малку се разликува од стандардниот случај. Вообичаено, наставката не е нагласена. Кога пак се користи за јазици, таа е нагласена.
На чеченски јазик, се означува со наставката „-l'“. На пример, sha е 'мраз', shiila е 'ладно', па shal shiila е 'ладно како мраз'.
Географска распространетост на македонскиот јазик
]]
Со географска распространетост на говорители на македонскиот јазик се подразбира целосниот број на луѓе чијшто мајчин јазик е македонскиот јазик, југоисточен словенски јазик којшто служи како службен јазик на Македонија. Според пописот направен во 2002 година, вкупниот број на говорители на македонскиот јазик како прв јазик во државата изнесувал 1.344.815. Македонскиот јазик е исто така изучуван и говорен како втор јазик од сите етнички малцинства во државата, чија целосна бројка изнесувала 2.022.547 луѓе во пописот во 2002 година. Според Ethnologue, бројот на луѓе чиј мајчин јазик е македонскиот изнесувал 1.476.500 во 2016 година. Според проценки на јазичарот Виктор Фридман, бројот на говорници на јазикот изнесувал 3,5 милиони во 2001 година.
Македонскиот се зборува како мајчин јазик од иселеници на Балканот, континентална Европа и остатокот на светот, претежно во Австралија, Канада и Соединети Американски Држави. Според проценки за иселениците од државата во 1964 година, бројот на луѓе кои го говореле македонскиот јазик надвор од Балканот изнесувал 580.000. Вистинскиот број на говорители на јазикот како мајчин и втор јазик не може да се одради поради историско-политичките односи со Грција, Бугарија и Албанија. Уште една од причините поради која е тешко да се одреди целосниот број на говорители на јазикот е тоа што некои македонски дијалекти исто така се сметаат како дијалекти на српскиот и бугарскиот.
Македонија
Годишната јазичаричка податочна база Етнолог проценила дека во 2016 година имало 1.476.500 говорители чиј мајчин јазик е македонскиот. Американскиот јазичар Виктор Фридман проценил дека во 2011 година имало 3,5 милиони говорители.
Павел Војчеховски
Павел Војчеховски (6 јуни 1989, Бидгошч) — полски атлетичар, кој настапува во дисциплината скок со стап.
Сезоната 2011, ја започнал со освоеното четврто место на европското првенство во сала во Париз. Истата година, Војчеховски го постигнал најголемиот успех во досегашната кариера, освојувајќи го златниот медал на светското првенство во Тегу со прескокнати 5.90 метри.
На Светското првенство 2015, тој го освоил бронзениот медал со прескокнати 5.80 метри.
Златко Марин
Златко Марин ( во ) — политичар од редовите на СДСМ и градоначалник на Општина Аеродром. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 52,19% од вкупните гласови. Има дипломирано на факултетот за физичко образование, спорт и здравје при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Марин по дипломирањето работел како професор по спортски активности во средното училиште „Владо Тасевски“. Во периодот 2002–2005 бил член на надзорниот одбор на ЈСП Скопје, а потоа бил член на советот на Општина Аеродром во два мандати (2005–2013). Тој во 2013 бил назначен за претседател на општинската организација на СДСМ во Аеродром.
IC 268
IC 268 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 268 се споменува и како ESO 385-50, MCG -6-32-11.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 268 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,6 m/лм2. IC 268 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 37 м 48,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 52' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 61°.
Други поделби
Проучување на IC 268 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52286.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Хомосексуалност во Стариот Рим
Хомосексуалноста во Стариот Рим честопати значително се разликува од современиот Запад. Во латинскиот јазик нема зборови што прецизно би ги превеле современите термини „ хомосексуалец“ и „ хетеросексуалец“. Примарната дихотомија на античката римска сексуалност била активна/доминантна/мажествена и пасивна/покорна/женствена. Римското општество било патријархално, а слободниот машки граѓанин поседувал политичка слобода (либертас) и право да владее со себе, како и со своето домаќинство (фамилија). "Доблеста" (virtus) се смета за активен особина преку која еден човек (Vir) се дефинира. Освојувачкиот менталитет и „култот на мажественост“ ги обликувале истополовите односи. Римските мажи можеле слободно да уживаат во секс со други мажи притоа не губејќи на машкоста или социјалниот статус, сè додека тие ја преземале доминантната или пенетративната улога. Прифатливи машки партнери биле робови и поранешни робови, проститутки и забавувачи, чиј животен стил ги сместувал во општествената категорија на неславност, изземајќи ги од правната заштита која ја уживале римските граѓани. Се чини дека римските мажи претпочитале помлади мажи на возраст како сексуални партнери (меѓу 12 и 20 години), иако професионалните проститутки и забавувачи можеле да останат сексуално достапни и во зрелоста.
Истополовите односи меѓу жените се далеку помалку документирани и, ако им се верува на римските писатели, женскиот хомоеротизам можеби бил многу редок, до тој степен што Овидиј, во ерата на Августин, го опишува како „нечуен“. Ова во голема мера се должи и на патријархалниот став дека жената не е сексуално битие, туку само репродуктивно, па често низ историјата женската сексуалност е игнорирана. Сепак, постојат расфрлани докази - на пример, неколку магии во грчките волшебни папируси - што сведочат за постоење на одделни жени во провинциите под римско управување во подоцнежниот империјален период, кои се вљубиле во припаднички на истиот пол.
Преглед
За време на Републиката, политичката слобода на римскиот граѓанин (libertas) била делумно дефинирана со правото да се зачува неговото тело од физичка присила, вклучително и физичко казнување и сексуално злоставување. Римското општество било патријархално (види патерфамилија), а мажественоста се гледала како способност да се управува со себеси и другите со понизок статус. Виртус, „храброст“ како она што човекот го прави најцелосно човек, била меѓу активните доблести. Сексуалното освојување било вообичаена метафора за империјализмот во римскиот дискурс а „освојувачкиот менталитет “ бил дел од „култот на мажественост“ што особено ги обликувал римските хомосексуални практики. Според тоа, римските идеали на мажественост биле преземање на активна улога, што исто така било, како што забележа Крег А. Вилијамс, „главната директива за машкото сексуално однесување за Римјаните“. Кон крајот на 20-от и почетокот на 21-от век, научниците имаат тенденција да гледаат изрази на римска машка сексуалност во смисла на бинарен модел „пенетрираниот и пенетраторот“; односно, правилен начин за римско машко лице да побара сексуално задоволување било да го вметне неговиот пенис во партнер/ка. Дозволувајќи си да биде пенетриран, ја загрозува својата слобода како слободен граѓанин, како и неговиот сексуален интегритет.
Било очекувано и општествено прифатливо за еден слободен Римјанин да сака секс и со женски и со машки партнери, сè додека тој ја презема пенетративната улога. Моралот на однесувањето зависи од социјалната положба на партнерот, а не од родот сам по себе. И жените и младите мажи се сметале за нормални предмети на посакување, но надвор од бракот, мажот требало да постапува според неговите желби само со робови, проститутки (кои често биле робови) и со неславните. Родот не утврдувал дали сексуалниот партнер е прифатлив, сè додека уживањето на мажот не го нарушувал интегритетот на друг маж. Било неморално да се има сексуални односи со жена на друг слободен маж, со неговата ќерка во брак, со неговиот малолетен син или со самиот маж; сексуалната употреба на роб на друг човек била предмет на дозвола на сопственикот. Недостаток на самоконтрола, вклучително и во управувањето со својот сексуален живот, подразбирало дека мажот не е во состојба да управува со другите; премногу уживање во „ниското сензуално задоволство“ било закана за идентитетот на елитното машко лице како културна личност.
Вилијам Рандал Кример
Сер Вилијам Рандал Кример (18 март 1828 година - 22 јули 1908 година) обично познат по средното име „Рандал“, бил англиски либерален пратеник, пацифист и водечки застапник за меѓународната арбитража. Тој бил награден со Нобелова награда за мир во 1903 година за неговата работа со меѓународното арбитражно движење.
Ран живот
Клер е роден во семејство од работничка класа во јужниот англиски град Ферем. Татко му бил тренер, кој го напуштил семејството набргу откако се родил Рандал Крамер. Неговата мајка го воспитала заедно со неговите две сестри, осигурувајќи се тој да го стекне образованието во мештанското методистичко училиште. Тој го зголемил своето знаење со присуство на бесплатни предавања, бил избран за градежник и станал вешт столар.
Преселувајќи во Лондон во 1852 година, Клер станал активен како организатор на синдикатот, брзо станувајќи признат водач на трудот. Кремер бил избран за секретар на Меѓународната асоцијација на работници во 1865 година, но поднел оставка две години подоцна во 1867 година, бидејќи сметал дека организацијата станува премногу радикална. Иако бил многу вклучен во кампањи за прогресивни цели, и почитуван од Маркс, Кример не се согласувал со револуција предводена од работници.
Улога во меѓународното движење за арбитража
Уште во неговата прва неуспешна кандидатура во парламентот во 1868 година, Клер се залагал за проширување на меѓународната арбитража како мирна алтернатива за разлика на војна, за решавање на споровите.
Тој бил избран за либерален пратеник во парламентот за Хагерсон во округот Шордич од Хакни од 1885 до 1895 година, а од 1900 година сè до неговата смрт поради пневмонија во 1908 година.
Користејќи ја својата платформа како пратеник, Клер "одгледувал" сојузници и на континентална Европа и преку Атлантикот, вклучувајќи ги Фредерик Паси, Вилијам Џенингс Брајан и Ендру Карнеги. Користејќи ја својата мрежа на контакти и неговиот талент за организација, Клер направил многу за создавањето и проширувањето на установите за меѓународна арбитража, кои за време на неговиот живот биле успешни во мирно решавање на бројни меѓународни спорови. Оваа работа вклучувала со-основање на Меѓупарламентарната унија и Меѓународната арбитражна лига; стекнување на прифаќање за Договорот Олни - Понсефот во 1897 година меѓу Соединетите држави и Обединетото Кралство, за што би се барало арбитража на големи спорови како територијата на Есекибо (договорот бил отфрлен од Сенатот на САД и никогаш не стапил во сила); и подготовка на теренот за Хашките мировни конференции од 1899 и 1907 година.
Во знак на признание за својата работа во арбитражното движење, Клер ја освоил Нобеловата награда за мир, првапат за едно лице, во 1903 година. Од наградата 8,000 фунти тој донирал 7.000 фунти како подарок до Меѓународната арбитражна лига.
Исто така, тој беше прогласен за Коњаник на француската Почесна легија, освои норвешкиот витез на Свети Олаф и беше витез во 1907 година.
Основното училиште „Рандал Кример“, во Хагерстон, е именувано во негова чест.
Смрт
Кример починал на 22 јули 1908 година, оставајќи имот од тогашни 2,241 фунти (1,803 фунти нето вредност во тогашна вредност).
Намоско-најтасирско-серуански јазик
Намоско-најтасирско-саруански јазик — централнотихоокеански јазик, дел од групата на океански јазици. Јазикот го зборуваат околу 700 жители во Фиџи.
Бодежот
Бодежот е американски филм од 1973 во кој се обработува комплицирана приказна за двајца професионални криминалци (Пол Њуман и Роберт Редфорд) кои се обидуваат да го измамат карактерот на Роберт Шо придобивајќи ја неговата доверба.
NGC 4211B
NGC 4211B — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4211B се споменува и како UGC 7277, MCG 5-29-43, CGCG 158-53, KCPG 327B, Arp 106, VV 199.
Откривање
Објектот е откриен на 30 април 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4211B е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 4211B има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4211B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39195. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1988. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Усеркафова пирамида
Усеркова пирамида — староегипетска пирамида која била изградена во 2490 п.н.е. од страна фараонот Усаркоф, кој бил основач на Петтата египетска династија. Градбата се наоѓа во пирамидалното поле Сакара, североисточно од Џосеровата пирамида. Пирамидата била изградена од делкан камен со средиштен дел од рушевини, а денес истата е срушена и остатоците наликуваат на конусен рид во песоците на Сакара. Поради тоа, меѓу месното население е позната како „ел-харам ел-махарбиш“ или во превод „Грамада на каменот“ и од западните археолози во 19 век била препознатлива како кралска пирамида.
Пирамидата е дел од поголема гробна целина кој се состои од гробни храмови, капела за дарување и молитвена пирамида. Гробната целина исто така содржи одделна пирамида игробен храм за сопругата на Усеркаф Неферхотепес. Храмот на мртовечницата Усеркаф и култната пирамида денес се целосно руинирани и тешко препознатливи. Пирамидата на кралицата не е ништо повеќе од насипна урнатина, а нејзината погребна комора е изложена од разбојници од камен.
Древноисточни цркви
Древноисточните цркви познати и како Источни православни цркви е заеднички назив за оние источни христијански цркви кои ги признаваат само првите три вселенски собори и ги отфрлуваат одлуките кои биле донесени од Четвртиот вселенски собор.
Романшки јазик
Романшкиот или романг (Romang/ Roma) е малајско-полинезиски јазик кој го говорат околу 1,700 луѓе (од 1991) во селото Јесусу на островот Романг во Малуку, Индонезија.
Древноисточни цркви
Расколот помеѓу овие цркви и тогашната т.н. Голема Црква (од која подоцна ќе произлезат православието и католицизмот) дошло во 5 век. Како причнина за овој раскол било неприфаќањето дека кај Исус Христос се присутни две природи: Боженствена и Човечка
Список на источни православни цркви:
Трка ОАЕ 2022
Трка ОАЕ 2022 — 4. издание на велосипедската етапна трка Обединети Арапски Емирати, која се одржала помеѓу 20 и 26 февруари како прв настан во сезоната на Светската турнеја.
Екипи
Бидејќи многу екипи имале позитивни тестови на КОВИД-19 и морале да повлечат возачи и членови на екипите од трката, само 10 екипи имале целосен состав од седум возачи, додека другите седум екипи имале по шест возачи. и на крајот настапиле со пет возачи, додека  била единствената екипа која имала состав од четири возачи. исто така имала еден возач кој на крајот не ја започнал трката, намалувајќи го нивниот состав на шест возачи. Вкупно 125 возачи ја започнале трката, од кои 122 завршиле.
Список на државни водачи во 1597 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Неоколонијализам
Неоколонијализам е облик на употреба на економијата, глобализацијата, културниот империјализам и условната помош за влијание врз една земја наместо претходните колонијални методи на директна воена контрола (империјализам) или индиректна политичка контрола (хегемонија). Неоколонијализмот се разликува од стандардната помош за глобализација и развој по тоа што вообично создава однос на зависност, потчинетост или финансиска обврска кон неоколонијалната нација. Ова може да се одрази во непотребен степен на политичка контрола или спирално извршување на должничките обврски, функционално имитирајќи го односот на традиционалниот колонијализам.
Зборот е кованица на францускиот филозоф Жан-Пол Сартр во 1956 година, кој за првпат бил употребен од Кваме Нкрума во контекст на африканските земји кои биле подложни на деколонизација во 60-тите години на минатиот век. За неоколонијализмот се расправа и во делата на некои западни мислители како Жан-Пол Сартр (Колонијализам и неоколонијализам, 1964) и Ноам Чомски (Вашингтонската врска и фашизмот на третиот свет, 1979). Постои тековна расправа за тоа дали некои дела на САД и Кина се всушност форма на неоколонијализам.
ФК Милан сезона 2012–2013
Сезоната 2012-2013 година — 114-та сезона во историјата на ФК Милан и нивна 80-та во највисокото првенство на италијанскиот фудбал. Милан се натпреварувал во Серија А, Купот на Италија и Лига на шампиони во фудбал.
Сезоната го означува почетокот на новата ера за Милан, со мноштво ветерани кои го напуштиле клубот во текот на летото, вклучувајќи ги Алесандро Неста, Филипо Инзаги, Џенаро Гатузо, Џанлука Ѕамброта, Марк ван Бомел и Кларенс Седорф. Заминале и ѕвездите Тијаго Силва, Златан Ибрахимовиќ, Антонио Касано во текот на летото и Алешандре Пато во зима.
Играчи
(на позајмица од Виљареал)
(на позајмица од Барселона) (капитен)
(заменик-капитен)
Вахтанг I Горгасал
Вахтанг I Горгасал ( 440 .- 502 .) бил крал на Иберија во втората половина на V век.
Биографија на Син Мирдат V од династијата Хасороид. Прекарот „Горгасал“ преведен од персиски претставува облик на шлем.
Кој е роднина и пријател на персиската Сасанидска династија, Вахтанг учествувал во нивните војни со Грците и Белите Хуни. Тој побарал од Цариградската патријаршија да го признае автокефалноста на грузиската православна црква. Тој работел активно за зајакнување на грузиската држава. Тој влегол во сојуз со Ерменците и 482 година. водел големо востание против персиското владеење.
Кога тој беше поразен во таа борба, тој беше принуден да побегне во Егрис. Ветувајќи послушност на Сасанидите, тој се врати во Иберија и го изгради Тбилиси, каде го пресели главниот град од Мекета. Тој подоцна одби да учествува во Персиските војни со Византија и затоа беше убиен во судир со Криминалните трупи на Сасанидската империја.
Со векови, грузискиот народ го сочувал сеќавањето на кралот Вахтанг. Тој станал омилен херој на народните приказни и бил прогласен за светец од Грузиската православна црква. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact">[ <span title="Ова тврдња тражи референцу из поузданог извора<nowiki/> (септембар 2018)">пребарување на извор  ]
Лондонски велопарк
Лондонскиот велопарк — велосипедистички центар во Лејтон, во источен Лондон. Тој претставува едно од постојаните зданија за олимписките и параолимписките игри 2012. Велопаркот е на северниот крај на Олимпискиот парк. Се состои од велодром и патеката за BMX, која ќе биде користина за Игрите, како и друмска патека од една милја (1,6 километри) и патека за планински велосипедизам. Паркот го заменил Eastway Cycle Circuit, кој бил срушен за да се ослободи место за објектот. Објектите изградени за Олимпијадата биле градени помеѓу 2009 и 2011. Првиот настан на Велопаркот било лондонското коло во Светскиот куп во BMX велосипедизам.
Планирање
Во февруари 2005 биле објавени плановите за Велопарк во вредност од 22 милиони фунти. Sport England ќе инвестирал 10,5 милиони фунти, Lee Valley Regional Park Authority 6 милиони фунти, додека градската власт и сообраќај за Лондон ќе инвестирале по 3 милиони фунти и 2,5 милиони фунти соодветно. Местото требало да се протега на 34 хектари на северниот крај на предложениот Олимписки парк, веднаш до автопатот А12. Паркот ќе вклучувал велодром со сместивост од 1.500 седишта, кои би можеле да се зголемат на 6.000, доколку лондонската кандидатура за Летните олимписки и параолимписки игри 2012 биде успешна. Местото требало да има и патека за маѓународно натпреварување за BMX, парк за BMX во слободен стил, патека за велокрос/крос-кантри, патека за планински велосипедизам и надворешна велодромска патека. Објектите требало да бидат користени од професионалците, како и оние кои учат и сакаат да возач. Се проценувало дека паркот би привлекувал по 88.000 корисници секоја година, заменувајќи ја Eastway Cycle Circuit. Eastway Cycle Circuit бил отворен во 1975 и било првото спортско здание за друмски велосипедизам изградено во Британија. Објектот бил затворен во септември 2006 со цел да се ослободи простор за новиот Лондонски велопарк. Велодромот ќе биде третата 250-метарска покриена писта во Велика Британија. Во септември 2008 биле објавени плановите за Велопарк, кои биле одбрани со помош на Крис Хој. Меѓутоа во март 2007 било објавено дека Велопарк ќе се протега само на третина од првичната големина, намалена од 34 на 10 хектари. Намалувањето на големината на местото довело до протест на корисниците на поранешниот објект.
Градители
На 12 јули 2007, олимпискиот организациски комитет ја избрал победничката екипа во состав: Hopkins Architects, Expedition Engineering, BDSP и Grant Associates, кои биле одбрани на посебен конкурс за архитектонско решение. Велопаркот се очекувало да биде завршен од градежната компанија, ISG, во 2011. Во 2004, во текот на кандидатурата на Лондон за Олимпијадата во 2012, очекуваната сума бил 37 милиони фунти, вклучувајќи ги и 20 милиони фунти за велодромот.
Велодром
Во 2009 започнале активностите за изградба на велодромот, а проценетата сума за самиот објект била 105 милиони фунти. Работите на велодромот биле завршени во февруари 2011, и бил првото спортско здание во Олимпискиот парк, кое било завршено. Покривот бил направен да ја следи геометријата на велосипедизмот, воедно направен лесен и ефикасен како велосипедот. Исто така постојат и прозорци со превртени плочи, кои им дозволуваат на луѓето поглед на Олимпискиот парк. Велодромот е енергетско ефикасен објект, светлината од покривот ја намалува потребата за вештачко осветлување, додека природната вентилација овозможува намалена употреба на клими. Дождовницата исто така се собира, што ја намалување количината на вода потребна за објектот. Проектантот Рон Веб, кој ги проектирал патеките на олимписките игри во Сиднеј и Атина бил задолжен за проектот и поставувањето на патеката. 250-метарската патека била направена од 56 километри сибирски бор и 350.000 шајки.
Велодромот официјално бил отворен од многу успешни британски спортисти, вклучувајќи ги Крис Хој и Викторија Пендлтон. Бил вклучен во потесниот круг за доделување на Стерлинговата награда 2011. и ја освоил Structural Award во 2011. Зданието било првпат користено за натпреварување во текот на велодромскиот куп UCI во февруари 2012. Велодромот исто така ќе биде користен и за параолимписките игри 2012.
Патека за BMX
Надворешната патека за BMX велосипедизам има сместивост од 6.000 гледачи. Изградбата започнала во март 2011. По Игрите трибините ќе бидат отстранети и патеката ќе биде преобликувана. Првото натпреварување на патеката бил пробниот настап за Олимписките игри, дел од светскиот куп во BMX. Патеката за мажи е долга 470 метри, додека патеката за жени е 430 метри долга. Досега таа претставува една од најпредизвикувачките патеки за BMX велосипедизам.
Треска на саботната вечер
Треска на саботната вечер (англиски: Saturday Night Fever) - американски филм од 1977 година, во режија на Џон Бедхем. Главните улоги ги толкуваат: Џон Траволта, Карен Лин Горни, Бери Милер, Џозеф Кали, Пол Пејп, Дона Пескоу, Мартин Шакар, итн. Во 1978 година, Траволта бил номиниран за наградата „Оскар“ во категоријата за главна машка улога, а истата година филмот бил номиниран и за наградата „Златен глобус“ во четири категории. Во 2010 година, филмот бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД.
Стара Павлица
Се верува дека потекнува од пред-династијата Немањиќ на крајот на 11 век. Манастирот првпат се споменува во повелбата на кралот Стефан Првокрунисан, а делови од црквата биле обновени во текот на 1970-тите. Манастирската црква е посветена на светите апостоли Петар и Павле.