Аналогна_телевизија
Преод на дигитален пренос
Од крајот на 2009 година, десет земји го завршиле процесот за исклучување на аналогното емитување. Многу други земји имаат планови да го сторат истото, или пак се во процес на изведба на реализација. Првата земја која направила целосно префрлање на дигитално безжично емитување била Луксембург во 2006, следена од Холандија подоцна во истата година; во 2007 од Финска, Андора, Шведска и Швајцарија; во 2008 од Белгија (Фландрија) и Германија; во 2009 од САД (моќни станици – оние важните), јужна Канада, Островот на Човекот, Норвешка и Данска. Во 2010 Белгија (Валонија), Шпанија, Велс, Латвија, Естонија, Каналските Острови, Сан Марино и Словенија; во 2011 Израел, Австрија, Монако, Шкотска, Кипар, Јапонија (со исклучок на областите Мијаги, Иват и Фукушима), Малта и Франција; во 2012 со Чешка, Арабските Земји, Тајван, Португалија, Јапонија (вклучувајќи ги областите Мијаги, Иват и Фукушима), Србија, Италија, Канада, Маурициус, Англија, Северна Ирска, Република Ирска, Литванија, Словачка, Гибралтар и Јужна Кореја завршува транзицијата. Обединетото Кралство ја направило транзицијата кон дигитална телевизија помеѓу 2008 и 2012, со исклучок на Кумбрија, која го направила префрлањето во 2007 година. Во САД, високо моќните безжични преноси се исклучиво во ATSC дигитален формат од 12 јуни 2009 година, датум кој Федералната Комисија за Комуникации (FCC) го поставила како краен за сите високо моќни аналогни телевизиски емитувања. Како резултат на тоа, речиси два милиони домаќинства не можеле повеќе да гледаат телевизија бидејќи не биле подготвени за преодот. Префрлањето првично било закажано за 17 февруари 2009, сè додека Конгресот на САД не го усвоил актот за одложување. Со посебни распределби, некои аналогни телевизиски сигнали запреле на оригиналниот датум. Додека повеќето од гледачите на безжично емитуваната телевизија во САД гледаат станици со полна работна моќ (чиј број изнесува околу 1800), постојат три други категории на телевизиски станици во САД: станици со ниска работна моќ за емитување, станици од Класа А и станици за телевизиско преведување. Во моментов не постои краен рок за овие станици, кои ги има околу 7100, за префрлање на дигитално емитување Во емитувањето, што и да се случи во САД, исто така влијае на јужна Канада и северно Мексико, бидејќи овие области се покриени со теливизиски станици од САД. Во Јапонија, префрлањето на дигитална телевизија се случило на 24 јули 2011 (со исклучок на областите Фукушима, Иват и Мијаги, каде префрлањето било одложено за една година заради компликациите од земјотресот во Тохоку и цунамито во 2011 година). Во Канада било закажано да се случи на 31 август 2011. Кина префрлањето го закажала за 2015. Во Обединетото Кралство има закажано различни термини за префрлање за различни делови од земјата. Како и да е, Обединетото Кралство треба да се префрли на дигитална телевизија до 2012 година. Во поголемите градови во Бразил, префрлањето на дигитална телевизија се случило на 2 декември 2007 година, и се пресметува дека ќе бидат потребни седум години за да се комплетира префрлањето во целата земја. Во Австралија аналогните телевизии се исклучуваат во етапи, мрежа по мрежа, регион по регион, помеѓу 2010 и 2013 година. Во Малезија, Малезиската Комисија за Комуникации и Мултимедија (MCMC) распишала тендер за понуди кои требало да бидат поднесени во третата четвртина од 2009 година за UHF алокација помеѓу 470 и 742 MHz, за малезискиот систем на емитување да се префрли на дигитална телевизија. Доделувањето на новиот пропусен опсег ќе предизвика Малезија да мора да изгради инфраструктура за сите емитувачи, користејќи единствен дигитален земен пренос / канал за емитување дигитална телевизија. Големи делови од Малезија се покриени со емитувања од Сингапур, Тајланд и/или Индонезија (од Борнео и Батам). Корисниците потоа може да ги кодираат и пренесуваат своите телевизиски програми на дигиталниот податочен проток на овој канал. Победникот ќе биде прогласен на крајот од 2012 и почетокот на 2013. Услов за доделување е тоа дека дигиталниот пренос мора да започне колку што е можно поскоро, и аналогното исклучување е предложено за 2015 година или подоцна, што значи дека аналогната телевизија може да се задржи подолго од она што првенствено било планирано. Сепаратор за синхронизација Синхронизација на слика се постигнува со емитување на негативни импулси; во композитен видео сигнал со амплитуда од 1 V, овие се приближно 0.3 V под “црното ниво”. Хоризонталната синхронизација е единствен краток импулс што го индицира почетокот на секоја линија. Дефинирани се два временски интервали – преден трем, помеѓу крајот на прикажаното видео и почетокот на импулсот за синхронизација, и заден трем, по импулсот за синхронизација и пред прикажаното видео. Овие, како и самиот импулс за синхронизација, се нарекуваат интервал на хоризонтално бришење (или враќање) и го претставуваат времето за кое електронскиот зрак во катодната цевка се враќа на почетокот од следната линија за приказ. Сигналот на вертикална синхронизација е серија од многу подолги импулси, означувајќи го почетокот на ново поле. Импулсите за синхронизација го зафаќаат целиот линиски интервал од бројот на линии на почеток и крај од скенирањето; не се емитува информација за слика за време на вертикално враќање. Секвенцијата на импулси е дизајнирана така за да дозволи продолжување на хоризонталната синхронизација за време на вертикалното враќање; исто така укажува дали секое поле претставува еднакви или различни линии во испреплетените системи (зависно од тоа дали започнува од почетокот на хоризонтална линија, или од средината). Во телевизискиот приемник, колото на сепараторот за синхронизација ги детектира синхронизираните нивоа на напон и ги групира импулсите во хоризонтална и вертикална синхронизација. Загубата на хоризонталната синхронизација вообичаено резултира со лоша слика; загубатата на вертикалната синхронизација предизвикува движење на сликата нагоре и надолу по екранот. Временски засновани кола