cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
РК Бергишер
2016 - денес
Поради оваа негативна серија, тренерот Себастијан Хинце наидел на зголемени критики. Сепак, за време на зимската пауза, одговорните решиле да го задржат тренерот. Во вториот дел од сезоната екипата успеала да постигне неколку победи во првите натпревари. Откако претрпеле горчлива загуба на домашен терен од 26:35 од екипата на Штутгарт, која исто така се борела за опстанок, следувала изненадувачка победа против победникот од Светското клупско првенство, Фисхе Берлин на гости со резултат ид 29:30. По крајот на натпреварот, Виктор добил тешка повреда на коленото и конечно ставил крај на својата кариера. До крајот на сезоната, екипата остварила 8 победи против Кобург, Лемго, Гепинген, Ерланген, Балинген-Вајлштатен, Гумербах и Хановер-Бургдорф и едно реми. Севкупно, Бергишер собрал 17 бодови во втората половина од сезоната, така што на крајот на сезоната екипата добила поголем успех за разлика од претходната година, но тимот повторно се соочил од можност за испаѓање. Така во последното коло, РК Бергишер на домашен терен ја пречекала екипата на Хановер, а Лемго играл против Гумербах, кој всушност бил спасен од испаѓање уште во претпоследното коло поради значително подобрата гол разлика. Лемго бил со еден под пред Бергишер на 15-тото место. Така, РК Бергишер победил во последното коло со резултат од 32:24, но и покрај победата, тимот испаднал во втората лига поради успехот на Лемго со резултат од 32:31.
Во сезоната 2017/2018 година започнала реорганизација на клубот и во клубот дошле 7 играчи, додека 9 истиот го напуштиле. Подготовката за новата сезона била позитивна. Во тренинг-кампот во Штаерска, австрискиот бундеслигашки клуб ХСГ Ремус Бернабах/Кофлах бил победен со 32:19. На подготвителниот турнир во Хесијан Линден (Купот на Линден), бил постигнат голем успех со победите против прволигашките екипи ХСГ Вецлар (29:26) и ТВ Хетенберг (29:22). На турнирот Бергишер бил поразен од идниот победник на купот, Лајпциг со резултат од 24:20. Врвот на подготовките го одбележал тест-натпреварот против достоинствениот победник во Лигата на шампионите РК Вардар, кој бил поразен со резултат од 27:25. Сезоната екипата ја започнала со одигрувањето на натпревар во Купот на ДХБ. Со победите против екипата од трета лига, Лејтерхаузен (34:25) и Хатенберг од втора лига (26:22), РК Бергишер успеал да се квалификува во шеснаесетфиналето, во кое бил поразен од ХСГ Вецлар со 27:28.
Почетокот на новата сезона во втората лига бил успешен со победа од 26:23 на домашен терен над промовираната РК Елбфлоренц од Дрезден. После првите 15 натпревари во лигата, Бергишер освоил 15 победи и личен рекорд. Но по ова следувал пораз со резултат од 25:30 на домашен терен против ВфЛ Либек-Швартау. Првата половина од сезоната завршила без дополнителен пораз. РК Бергишер ја започнал втората половина од сезоната со уште пет победи пред да го загуби домашниот натпревар против АСВ Хам-Вестфалија во 25-тото коло со резултат од 25:27. Следните шест натпревари повторно биле освоени, а во 31-то коло екипата ја остварила својата цел, односно враќање во првата лига со победата на домашен терен од 35:22 над Вилхелмсхафен ХВ.
Состав
Состав за сезоната 2019-2020 Легенда:
Реџеп Таип Ердоган
Реџеп Таип Ердоган (Recep Tayyip Erdoğan; во ) — турски политичар кој е претседател на Турција од 2014 година. Ердоган бил премиер на Турција од 2003 до стапувањето на претседателската функција во 2014 година и градоначалник на Истанбул од 1994 до 1998 година. Тој е основач на Партијата на правдата и развојот (АКП) која ја водел од 2001 до 2014 година. Во 2017 година одново го презел раководството на партијата откако во Турција се одржал референдум за одобрување на 18 уставни амандмани. Ердоган има политичка позадина наклонета кон исламизмот, и е самопрогласен конзервативен демократ. За време на неговото владеење промовира социјално-конзервативни и популистички политики.
Животопис
Во текот на 1967 година, Ердоган живеел во Истанбул. Завршил на факултетот на факултетот за менаџмент во 1981 година. На осумнаесет години стапил за првпат во политичките води. Во текот на 1969-1982 година бил полупрофесионален фудбалер.
Политичка кариера
За градоначалник на Истанбул бил избран на локалните избори од 27 март 1994 година. Подоцна, тој бил одусен на казна затвор поради потикнување на верска омраза. По ова, тој ја основал Партијата за правда и развој. Партијата, по само една година од своето основање, во 2002 година забележала победа на парламентарните избори. Во почетокот, Ердоган не бил премиер, туку на таа функција стапил на 14 март 2003 година.
Како премиер, Ердоган спровел бројни реформи. По 45 години, преговорите за пристапување на Турција во ЕУ биле отворени за време на неговиот мандат. Паралелно со ова, инфлацијата, која со децении имала негативно влијание врз економијата на земјата, била донесена под контрола и на турската лира и биле отстранети шест нули. Каматните стапки на јавниот долг биле намалени, а доходот по жител на Турција значително пораснал. Неговата партија победила на изборите од 2007 година.
Ердоган, исто така бил цел на многу критики, во прв ред поврзани со нарушувањето на секуларнииот карактер на државата.
Во 2009 година, Ердоган станал популарен помеѓу арапскиот свет, обвинувајќи го израелскиот претседател Шимон Перес дека израелската офанзива е злосторство против човештвото поради убивањето на палестинските деца и цивили. По ова, тој во Турција бил пречекан како национален херој. Во текот на 2010 година, тој ја посетил Атина, што претставувало историски настан за односите помеѓу двете земји.
Градови во Босна и Херцеговина
Ова е список на градовите во Босна и Херцеговина кои имаат над 10,000 жители.
Валеа Јашулуј
Валеа Јашулуј (Valea Iaşului) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.815 жители.
1956 во спортот
1956 година во спортот содржи некои значајни настани.
С’ботско
С’ботско, со варијантите Суботско, Соботско и Саботско Αριδαία, Аридеа, до 1922 г. Σούμποσκο, Σούμποτσκο, Субоско, Субоцко, до 1951 г. Αρδέα, Ардеја ) — град во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Меглен на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 6.561 жител (2011).
Географија и местоположба
Гратчето лежи во средиштето на областа Меглен, на надморска височина од 150 м. Оддалечено е 25 км од Воден.
Историја
Поголем дел од населението на С‘ботско во минатото ја сменил верата, преоѓајќи во ислам заради семејна и имотна сигурност.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. С’ботско (Сѫботско) било наполно македонско село со 1.260 жители, од кои 460 Македонци-христијани и 800 Македонци-муслимани.
Во 1890 г. во С’ботско проработела бугарската пропаганда со отворањето на бугарско училиште. Според егзархискиот секретар на Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Суботско (Soubotsko) имало 656 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија. Во 1906 г. селото е прогласено за центар на Караџаовската каза. Во 1907 г. С’ботско е воспоставена бугарска црковна општина и во центарот е подигната голема двокатна зграда на училиштето и општината. Учители биле Симеон Михајлов од Велес, воспитаник на Солунската бугарска гимназија, Фанија Филева од Охрид и Георги Алаџов од Зарово, Лагадинско. Подоцна тука како учител се вработил и Аврам Шиленгов.
До 1907 г. бугарската општина немала своја црква, туку ја користела онаа во Цакони. Истата година чиновниците на бугарската општина на С’ботско се нападнати и убиени од грчки андарти биле андарти. во Цакони, престојувајќи во домот на Иван Цакончев.
Првата балканска војна С’ботско го зазела бугарска војска, која по борбите кај Нигрита е нападната од грчки единици, претрпувајќи загуби во човечки жртви и оставајќи други ранети. За да се расчисти инцидентот, создадена е анкетна комисија. . Бугарскиот архијерејски наместник Никола Шкутов бил уапсен и испратен во Берскиот затвор.
Со Букурешкиот договор во 1913 г. С’ботско било припоено кон грчката држава, кога имало 1.561 жител. Во 1920 г. се евидентирани 1.636 жители. Со стапувањето на сила на Лозанскиот договор во 1924 г. муслиманското население е иселено во Турција и на негово место се донесени Грци-бегалци, но и извесен број влашки семејства дојдени од Голема и Мала Ливада. Во 1928 г. С’ботско се води како мешано население од 1.044 жители, од кои дури 840 доселеници (204 семејства).
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица С’ботско со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Меглен, во округот Постол. Воедно, градот е дел од општинскиот оддел С’ботско, каде спаѓа и селото Волчишта.
Стопанство
Населението се занимава претежно со земјоделство, одгледувајќи големи количества на овошје, индустриски пиперки, десертно грозје и други производи. Во гратчето има фабрика за преработување на пиперките во црвен пипер. Дел од мештаните работат во подрачните и општинските служби.
Грамаѓе (Раец)
Грамаѓе — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Раец, Македонија. Во подножјето на ридот Тисавец, северно од старите гробишта, на мала површина има фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Фердинандсхоф
Фердинандсхоф (Ferdinandshof) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
ФК Висла Краков
ФК Висла Краков е фудбалски клуб од Краков, Полска. Се натпреварува во Екстракласа, највисоко ниво на полските професионални фудбалски натпреварувања.
Висла Краков е еден од најстарите и најуспешните фудбалски клубови во Полска, основан во 1906 година под името ТС Висла. Се наоѓа на третото место по бројот на национални титули освојувајќи го домашното првенство 13 пати само еднаш помалку од Гурник Забже и Рух Хожув кој со 14 титули се водечки клубови во земјата. Меѓутоа, Висла Краков е еден од најуспешните клубови во Полска кога се во прашање последните неколку години, освојувајќи го полското првенство 8 пати во периодот од 1999 година. Заедно со титулите во лигата, Висла исто така, го освојувала полскиот куп 4 пати. Висла исто така, може да се пофали и со успеси во европските натпреварувања и тоа пред сè во 1970-тите, достигнувајќи до четврт-финалето во Европскиот куп на шампиони во сезоната 1978-1979 и победувајќи во Интертото купот во 1969, 1970 и 1973 година.
Грбот на клубот претставува бела ѕвезда на црвена позадина врз која дијагонално се протега сина панделка. Основната боја на дресовите е црвена, но резервните дресови се со бела и сина боја. Својте домашни натпревари Висла Краков ги игра на Градскиот стадион во Краков кој има капацитет од преку 33.000 седечки места. Најголем соперник им е екипата на Легија Варшава.
Историја
Висла Краков е основана во мај 1906 година кога студентите од Средното пректично училиште во Краков, инспирирани од нивниот професор Тадеуш Лопушански, формирале фудбалски клуб.
Стадион
Стадион на Висла е сместен на улицата Рајмонта 22 во Краков, Полска. Стадионот бил првично изграден во 1953 година и во моментов има капацитет од 34.000. Стадионот бил реновиран во 2010 година, за да биде надграден по елитните стандарди на УЕФА. Овој стадион, исто така, бил избран како резерва за Евро 2012 турнирот организиран од страна на Полска и Украина. Рекордот за најголема посета на стадионот од 45.000 гледачи бил поставен на 29 септември 1976 година кога Висла го победила Селтик со 2-0.
Стадионот исто така претставува тврдина за Висла, каде што тимот е особено тежок за победување. Вреди да се напомене дека Висла го држи рекордот за најмногу домашни натпревари по ред без пораз на сите времиња во европскиот фудбал. Серијата на натпревари без пораз започнала на 16 септември 2001 година, после поразот од Островјец Швјентокшиски и завршила после повеќе од пет години подоцна, кога на 11 ноември 2006 година, ГКС Белхатув ја победил Висла со 4-2. Бројот на натпревари во таа серија без пораз изнесувал 73, надминувајќи го поранешниот полски рекорд од 48 кој и припаѓал на Легија Варшава. Во текот на сезоната 2008-2009, Висла загубила бодови дома само на двапати; играјќи нерешено со ЛКС Лоѓ и биле поразени од страна на Лех Познањ.
Аренсхарде
Аренсхарде (Arensharde; Arns Herred) — општинска заедница во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во Зилберштет. Била создадена на 1 јануари 2008 година од поранешните општински заедници Шуби и Зилберштет. Општинската заедница Аренсхарде се состои од следниве општини:
Колку зелена беше мојата долина
Колку зелена беше мојата долина (англиски: How green was my valley) - американски филм од 1941 година, режиран од Џон Форд по сценариото на Филип Дјуни (Philip Dunne), засновано на истоимениот роман на Ричард Ливелин (Richard Llewellyn) од 1939 година. Филмот бил продуциран од Дерил Ф. Занук, а главните улоги ги играат: Волтер Пиџон (Walter Pidgeon), Морин О'Хара (Maureen O'Hara), Ана Ли (Anna Lee), Доналд Крисп (Donald Crisp), Џон Лодер (John Loder), Сара Олгуд (Sara Allgood), Бери Фицџералд (Barry Fitzgerald) и Роди Мекдовал (Roddy McDowall).
Осврт кон филмот
Филмот бил номиниран за „Оскар“ во десет категории, а победил во пет (најдобар филм, режисер, фотографија, сценографија и споредна машка улога). Филмот осовил оскар за најдобар филм, победувајќи ги филмовите „Граѓанинот Кејн“, „Малтешкиот сокол“, „Сомневање“ и „Наредникот Јорк“. Во 1990 година, Колку зелена беше мојата долина бил зачуван во Националниот филмски регистар на САД како „културолошки, историски или естетски значаен“ филм. Филмот се одликува со прекрасна црно-бела фотографија која на сликите на тешкиот рударски живот фрла лирска, импресионистичка нота. Исто така, филмот обилува со наводи на христијанското страдање, главно изразени низ сугестивните лица на главните јунаци. Најпосле, вешто се режирани и масовните сцени на заминувањето на рударите на работа, вклучувајќи ја и славната сцена на спасувањето на повредените рудари од урнатините во рудникот.
1955 во спортот
1955 година во спортот содржи некои значајни настани.
Бока Хуниорс
Клуб Атлетико Бока Хуниорс или само Бока Хуниорс е аргентински фудбалски клуб од Ла Бока, населба во Буенос Аирес. Моментално се натпреварува во Примера Дивисион, највисокото ниво на аргентинскиот фудбал. Својте домашни натпревар ги игра на стадионот Ла Бомбонера, кој има капацитет од 54,000 гледачи.
Својте домашни натпревари Бока ги игра на стадионот Ла Бомбонера, кој има капацитет од 54,000 седечки места. Бока Хуниорс отсекогаш имала жестоко ривалство со Ривер Плејт. Натпреварите меѓу нив се познати како Суперкласико и се едно од најжестоките ривалства во Аргентина и во светот, бидејќи двата клуба се двата најпопуларните во земјата.
Младинската академија произвела многу аргентински репрезентативци како што се Себастијан Батаља (моменталниот тренер на клубот), Николас Бурдисо, Карлос Тевес, Евер Банега, Николас Гаитан и Фернандо Гаго, кои играле или играат за врвни европски клубови.
Бумбо
Бумбо (познат и како бумбу) ― коктел направен од рум, вода, шеќер и индиско оревче. Цимет понекогаш се заменува или се додава заради морското оревче. Современиот бумбо често се прави со темен рум, сок од цитрус, гренадин и индиско оревче.
Поврзан пијалок е предавник, направен со сок од портокал, рум, мед и кактус, измешан и загреан.
Бумбо најчесто бил користен за време на изборните кампањи во колонијална Британска Америка, до тој степен што третирањето на гласачи со подароци и други бесплатни нешта за време на предизборните кампањи било наречено „полнење на плантерската класа со бумбу“. Џорџ Вашингтон бил особено познат по користење на оваа техника. Неговите документи наведуваат дека тој користел 160 галони рум за лекување на 391 избирачи со бумбу за време на кампањата за вирџинискиот Дома на буржоази во јули 1758 година.
Алексо Демниевски - Бауман
Алексо Демниевски - Бауман (Велес, - Белград, ) — македонски комунист, учесник во Шпанската граѓанска војна (1936-1939) и во НОБ од 1944 година.
Комунистички и синдикален активист
По завршувањето на четврт клас гимназија го напушта школувањето поради тешката економска ситуација на семејството и работи како чевларски работник. Во 1924 станува член на работничката младина, а од 1926 година е член на КПЈ. Станува член и на Синдикалниот совет и секретар на секцијата на кожарските работници.
Во СССР
Во втората половина на 1928 година е испратен во СССР, каде што се запишува на Школата за националните малцинства на Западот. Во 1932 година ја завршува школата, а во 1934-1935 година поминува и одредена обука во Црвената армија. Во септември 1936 година, по одлука на КПЈ, заминува за Југославија каде требал да го преземе раководењето со Покраинскиот комитет за Македонија. Но, во Виена, по 20-тина денови чекање, му е соопштено дека каналот за префрлање во Југославија е провален по што, наместо за Македонија, Демниевски решава да замине за Шпанија.
Шпанија
Во Шпанија пристигнува во октомври 1936 година. Упатен е на југот на Шпанија, на фронтот во Кордоба. По формирањето на Балканската чета во составот на 14-та интернационална бригада, Бауман е назначен за политички секретар и е упатен на фронтот кај Гвадалахара. Во мај 1937 година се формира баталјонот „Ѓуро Ѓаковиќ“, а Демниевски е назначен за негов командант. По завршувањето на тешките воени операции кај Сарагоса, во септември 1937 година Демниевски добива чин мајор и е командант на групацијата на 45-та дивизија, од која подоцна се формира 129-та балканско-чешка интернационална бригада „Георги Димитров“, чиј командант е Демниевски.
Додека е во Шпанија, во Македонија како резултат на честите провали е обезглавена Комунистичката партија и Јосип Броз Тито прави напори Демниевски да се врати во Македонија и да застане на чело на македонското комунистичко движење. Сепак до тоа не доаѓа и Демниевски останува во Шпанија.
Во август 1938 е ранет во борбите на Арагонскиот фронт и му е ампутирана ногата. Префрлен е во Париз, откаде во април 1939 година е префрлен во СССР на лечење.
Повторно во СССР
По враќањето од лекување во 1941 година врши разни воени и политички должности во Москва. Но, неговото здравје повторно се нарушува и е испратен на лекување во Памир, Киргистан. На 15 јуни 1944 година во Москва се формира наставен центар, а за негов комесар е поставен Демниевски. На оваа должност останува до крајот на 1944 година, кога се враќа во Југославија.
Враќање во Југославија
На 1 јануари 1945 година Демниевски е поставен за политички комесар и командант на Петнаесеттиот македонски корпус. Учествува во борбите на Сремскиот фронт. Неговиот корпус на 13 април 1945 година учествува во ослободувањето на Винковци, Славонска Пожега, Славонски Брод, Загреб и Цеље.
По ослободувањето на земјата врши воени функции и станува генерал-потполковник на ЈНА.
Во негова чест, касарната на АРМ во Велес го носи неговото име.
Кристина Шваниц
Кристина Шваниц (гер. Christina Schwanitz; Дрезден, 24 декември 1985) е германска атлетичарка, специјалист за фрлање ѓуле.
Кариера
Во 2008 година, таа ја подобрила својата лична евиденција во сала и на отворено. Во февруари во Кемниц, на натпреварот во салата, таа фрлила ѓуле 19,68 метри, а во јуни 19,31 метри на отворено во Шенебек. Истата година на Олимпијадата во Пекинг таа била 11-та со 18,27 метри, а на Светското првенство 2009 во Берлин со 17,84 метри дванаесетта.
Таа постигнала најголем успех во својата кариера на Европското првенство во 2011 година во сала во 2011 година со освојување на првиот медал на со резултат од 18,65 метри. -
Самар (село)
Самар — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 157 жители и до 1924 г. било населено исклучиво со Македонци.
Географија и местоположба
Селото се напоѓа околу 10 км северно од градот Воден, а околу 2 км источно од патот Воден - С’ботско, на надморска висчина од 300 м.
Османлиско време
Во османлиските даночни книги за Воденскиот волает од 1619-1620 г. Самар се води како село со 30 домаќинства обврзници на џизија (данок за немуслимани).
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Самар (Samar) — село во Воденската каза со 31 куќи и вкупно 173 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Самар имал 244 жители Македонци.
Припојување кон Грција
Со Букурешкиот договор во 1913 г. Самар е припоен кон грчката држава, кога имал 87 жители. Дел од населението се отселило, а на негово место грчките власти во 1924 г. населиле неколку грчки доселенички семејства (бегалци од Турција) со вкупно 24 члена. Во 1926 г. селото е преименувано во Самари. Во 1928 година Самар имал 210 жители, од кои 7 биле доселенички семејства со вкупно 31 член. Во 1940 се заведени 177 жители, од кои 33 доселеници, а останатите Македонци.
Во Граѓанската војна
Самар настрадал во Граѓанската војна, а грчките монархистички власти во зимата 1947 г. го присилно отселиле населението во Црковени. По нормализацијата на состојбите, селаните се вратиле во селото.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Луковец, во кој спаѓаат и селата Луковец, Волкојанево и Почеп.
Стопанство
Почвата е мошне неплодна, но сепак населението се занимава со сточарство и земјоделство.
Аналогија (биологија)
Аналогиите се анатомски или генски одлики кои ја имаат истата форма или функција кај различни видови кои немаат заеднички предок. На пример, крилата на птицата и пеперутката се аналогни структури бидејќи тие се слични по форма и функција. И двата многу различни видови го решиле проблемот на полетувањето од земјата на приближно ист начин. Но, нивните крила се доста различни по својата внатрешност. Птиците имаат внатрешна мрежа од коски, додека пеперуткините крила немаат коски и ја одржуваат својата форма главно поради флуидниот притисок. Аналогиите може да се резултат или на хомологии или на хомоплазии, но заедничкиот предок (доколку постои) е непознат.
Analogie (Biologie)
Александар Турунџев
Александар Турунџев (1872 - 30 август 1905) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Првите години
Тој роден е во 1872 година во с. Горно Врбени), Леринско. Во редовите на ТМОРО се вклучил многу млад, најнапред како четник, а потоа како војвода.
За време на Илинденското востание со својата чета зел активно учество во борбите кај Леринско. Во текот на сите години на илегално живеење и движење, Турунџев ги обиколува редовно селата во Леринско и некои во Долна Преспа и Битолско.
Станува популарен заради својата храброст и ревност кон природниот стремеж на сопствениот народ да извојува слобода со оружје во рацете. Освен тоа бил силен маж, атлетски граден, висок, со бујна бушава коса, со високо чело и орелски поглед.
Насекаде бил мил гостин, зашто со другарите ги истребил најголемите насилници и крвници во Леринско, а оние кои посакуваа не се осмелуваа да станат нови угнетувачи и мачители на македонскиот народ, заради големиот страв од Александар Турунџев.
Илинденско востание
Кога завршил со воената обука на своите соселани од најразлични возрасти, но главно на возраст од 20-25 години нагоре, Турунџев со сите нив, околу 230 лица опфатени со обуката, организирал на неколкупати талим (маневра) со тоа што во импровизираните судири меѓу востаниците и аскерот учествувал по една половина од вкупниот број.
За време на Илинденското востание во Леринско била запазена директивата на Смилевски конгрес за партизански (герилски) начин на војување, при што дејствувале четите, а селаните останале во своите села. Вкупно биле мобилизирани 500 борци, при што само родното село на Турунџев даде околу 100 храбри востаници.
Османските војсководачи изработиле детален план за контраофанзива против македонските револуционерни, востанични единици. А за да го спречат повторното засилување на востаничкото движење во Леринско, вилаетските власти во Битола донеселе одлука за сместување нова единица во родното село на Турунџев, која пристигна со својот командир на 14 ноември 1903 година.
Неговото присуство не ги исплашило членовите на ТМОРО во легендарното Екши-Су (Горно Врбени), ниту пак ја запрела организационата дејност на легендарниот син на селото Александар Турунџев, кој почна со обнова на револуционерната мрежа во својот реон, станувајќи се популарен, особено по ревизионата посета на реонот од страна на Даме Груев, врховниот командант за време на Илинденската револуција и неговата верна сенка, бескомпромисниот револуционер - Ѓорѓи Сугарев.
Смрт
По востанието учествувал во обновувањето на револуционерната мрежа во својот реон и влегол во новиот состав на Леринското горско началство.
Кон крајот на 1904 година, во селото Ајтос, Леринско, бил предаден од шпионот Митре Гинков за 150 жолтици. Бил заробен и одведен во битолскиот истражен затвор. Таму бил подложен на големи измачувања и држан цела година. Турскиот суд во Битола на 29 август 1905 година го осудил на смрт, а казната била извршена со јавно бесење на битолскиот Ат-пазар, на 30 август 1905 година. Турунџев со пранги на рацете и нозете најпрво бил изложен на плоштадот во Битола. Поворката тргнала од Саат-кулата, крај Безистенот, реката Драгор, па сè до Ат-пазар. Турунџев бил сместен на запрежна кола, а напред одел телал кој ја читал веста дека ќе биде погубен. Кон поворката се приклучиле над 3000 битолчани. Збунетиот поп пред егезкуцијата го прашал: „Кои се твоите последни зборови?“ Тогаш Александар се поткачил на некаков кош, го фатил јажето, ги подигнал очите кон небото и извикал: „Македонија ќе биде слободна!“ По извикот, сам го ставил јажето на својот врат и се обесил. Гробот на Турунџев се наоѓа на битолските гробишта Света Недела. Неговата смрт е опеана во народната песна „Црно му било пишано“.
Listeria
Listeria е род на стапчести, Грам-позитивни, факултативно анаеробни бактерии кои не формираат ендоспори. Родот е наречен според британскиот хирург Џозеф Листер. До 1992 година беа познати десет припадници на овој род, а до 2014 година беа откриени уште пет нови видови. Главниот човечки патоген е видот L. monocytogenes. Оваа бактерија е причинител на релативно ретката бактериска болест наречена листериоза, која се добива со конзумирање на храна контаминирана со бактеријата.
Кусар (округ)
Кусар е административен округ во Азербејџан.
Роберт Опенхајмер
Роберт Опенхајмер (анг. Robert Oppenheimer; - ) — северноамерикански физичар, професор на Универзитетот во Калифорнија (до 1942). Повеќе години се занимавал со експерименти и имал повеќе пронајдоци на полето на атомската физика. Негов пронајдок е Опенхајмер-Филипсовата реакција.
На покана на Министерството за одбрана на САД го напушта универзитетот (1942) и зема водечка улога во решавањето на проблемите на создавањето на првата атомска бомба. До 1945 година бил директор на лабораторијата за изградба на атомска бомба во Лос Аламос, кога Министерството за одбрана му доверило да работи на проектот за примена на атомската енергија во воени цели.
Од 1953, под сомнение дека одржува врски со комунистите, оневозможена му е понатамошна работа на атомските пронајдоци во САД, затоа што бил противник на произведување на водородни бомби и се залагал за користење јадрена енергија во миротворни цели. Рехабилитиран е во 1963 година.
Космос-2191
Космос-2191 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 3 јуни 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 45 килограми. Космос-2191 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1502 км, а најмалото на 1473.
1954 во спортот
1954 година во спортот содржи некои значајни настани.
Хамер на Икер
Хамер на Икер (Hammer an der Uecker) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Низ општината поминува истоимената река.
NGC 5547
NGC 5547 — спирална галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5547 се споменува и како UGC 9095, CGCG 353-31, NPM1G +78.0073, IRAS 14101+7850.
Откривање
Објектот е откриен на 20 декември 1797 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5547 е од видот S/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 5547 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 9 м 45,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +78° 36' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 66°.
Други поделби
Проучување на NGC 5547 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50543. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 10; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4561. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1374.
Нежилово
Нежилово — топоним со којшто се именувани следниве села во Македонија:
Според научните истражувања по топономастика, името Нежилово потекнува од личното име Нежил: Нежа кое што пак доаѓа како прекар (хипокористица) од името Негослав, Негомир. Овие лични имиња со скратената форма Нежо, Нежа во Македонија се среќаваат во пишаните извори од XV и XVI век. Сепак, постои веројатност топонимот Нежилово да потекнува и од одредена местоположба, појава или растенија во природата, со оглед на фактот што двете села се наоѓаат на многу слична местоположба во високи и тешкопристапни планински предели.
Александар Жуков
Александар Жуков (руски: Алекса́ндр Дми́триевич Жу́ков; роден на ) — руски економист и политичар, член на Државната Дума во периодот од 1994-2004.
Тој е заменик премиер на Руската Федерација од 9 март 2004 година. Од 2010 година е претседател на Рускиот олимписки комитет. Освен тоа, тој е и член на Врховниот совет на владејачката партија Единствена Русија.
Стари Гробишта (Раец)
Стари Гробишта — некропола од доцноантичкото време во атарот на селото Раец, Македонија. Во непосредната близина на селската црква се откриени фрагменти од надгробни стели со грчки натписи.
Црвен Русин (коктел)
Црвен Русин ― коктел кој обично се состои од еднакви делови вотка и ликер од цреши или ракија од јагода и се служи со мраз. Може да се подготви и со сок од брусница или сок од домати.
Тансу Чилер
Тансу Чилер (турски: Tansu Penbe Çiller) ( во } е турски политичар и Премиер на Турција во периодот од 1993 до 1996 година. Таа е единствената жена, која досега била на функцијата премиер на Турција.
Во текот на нејзиното управување, на 31 декември 1995 година стапил во сила царинскиот сојуз помеѓу Турција и ЕУ. Во нејзино време била модернизирана турската армија и истата се претворила во една од најсилните војски во светот. Успеала да ги убеди САД и ЕУ дека Курдската работничка партија треба да биде вклучена во списокот на меѓународните терористички организации.
Административна поделба на Србија
Административната поделба на Србија ги опфаќа административните единици во државата. Како првостепени се покраините (2), а потоа општините (150), градови (23) и Град Белград.
Покраини
Србија има две покраини:
Окрузи
Србија е поделена на 29 окрузи, поточно именувани како управни окрузи:
Примож (Севница)
Примож (словенечки: Primož) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Луково (Кратовско)
Луково — село во североисточниот дел на Македонија, во Општина Кратово, во околината на градот Кратово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во крајниот јужен дел на територијата на Општина Кратово, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Пробиштип. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 1.060 метри. Од градот Кратово селото е оддалечено осум километри.
До селото се стигнува преку земјен пат, кој се двои од регионалниот пат 29271. До селото може да се стигне и преку земјен пат, кој се двои од регионалниот пат 2232, преминувајќи ја Злетовска Река.
Селото се наоѓа во долината на Злетовска Река.
Историја
Во 1019 година, Луково е споменато како дел од Скопската епархија на Охридската архиепископија.
Во септември 1903 година селото било запалено и ограбено од турскиот аскер, што се случило по борба помеѓу чета на ВМРО и аскерот. Подоцна, мештаните морале да најдат засолниште на други места.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 9,7 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 742 хектари, на пасиштата отпаѓаат 127 хектари, а на обработливите површини само 44 хектари.
Население
Луково е мало село, коешто во 1961 година броело 147 жители, а во 1994 година само 16 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Луково живееле 4 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, Македонец.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Луково било село во Кратовската каза на Отоманското Царство.
Селото се наоѓа во Општина Кратово, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кратово. Селото припаѓало на општината Кратово и во периодот 1955-1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Кратовска градска општина, во која покрај градот Кратово, се наоѓале и селата Близанци, Горно Кратово, Емирица, Железница, Живалево, Кавран, Кнежево, Којково, Куново, Мушково, Нежилово, Приковци, Туралево, Филиповци и Шлегово. Во периодот 1950-1952, селото се наоѓало во некогашната општина Злетово, во која влегувале селата Злетово, Зеленград, Јамиште, Лесново, Луково и Ратавица.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0908 според Државната изборна комисија, сместено во простории на приватна куќа. Во него се опфатени селата Близанци, Куново и Луково.
На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 6 гласачи.
Втора фудбалска лига на Македонија 2016/2017
Втората фудбалска лига на Македонија 2016/2017 - 25. издание на Втората фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала на 13 август 2016, а завршила на 27 мај 2017. Сезоната била последната сезона со формат од единствена лига, бидејќи од сезоната 2017/2018, лигата била поделена во две групи, Исток и Запад (за првпат по сезоната 1999/2000) со десет екипи во секоја група наместо единствена лига. Во оваа сезона првак била Академија Пандев.
Екипи
1 Победникот на Третата лига - Југозапад, Новаци 2005, го зел местото на Младост кој го откажал своето учество во Втората лига поради финансиски проблеми.
2 Управата на Тиквеш 2014, третопласираниот клуб во Третата лига Југ, со договор го презела Љубанци 1974. Со тоа тие го преселиле клубот во Кавадарци и го промениле името во Љубанци 1974 Кавадарци. По крајот на првата половина од сезоната, клубот го сменил името во Тиквеш 1930 Кавадарци.
3 Академија Пандев првите четири домашни натпревари ги одиграл на Стадионот Младост.
4 Еуромилк Горно Лисиче одиграл шест натпревари на Стадионот Цементарница како домашна екипа.
5 Металург одиграл еден натпревар на Стадионот Борис Трајковски како домашна екипа.
6 Новаци 2005 одиграл три натпревари на Стадионот Влазрими како домашна екипа,  поради суспензијата на Стадионот Новаци.
7 Тетекс одиграл три натпревари на Градскиот стадион Тетово како домашна екипа.
8 Тиквеш 1930 Кавадарци одиграл еден натпревар на Градскиот стадион Гевгелија поради суспензија на Градскиот стадион Кавадарци.
Местоположба според коло
Табелата ги покажува позициите на екипите по секое завршено коло.
Коло 1–18
Извор: MacedonianFootball.com
Коло 19–27
Извор: MacedonianFootball.com
Втор натпревар
Вкупен резултат Шкупи 1927 - Новаци 2005 7:2
Екипи
Извор:
Бараж за Втора лига - Запад
Извор:
2. коло
3. коло
Кршенгрб Планина
Кршенгрб Планина или понекогаш Планина Броукбек (Brokeback Mountain) е драмски филм режиран од Анг Ли од 2005 година, според приказната на писателката Е. Ени Проулкс.
Филмот беше номиниран за Оскар за најдобар филм во 2005 година.
Разловечко востание
Причини за востанието
Во втората половина на XIX век, Османлиското Царство западнала во тешка општествено-економска криза. Таквата состојба непосредно влијаела за влошување на положбата на сите народи на Балканот што останале во нејзин состав. Даноците биле зголемени и биле воведени нови, се засилиле злоупотребите на државните органи, се појавиле разбојнички банди кои вршеле грабежи и убиства.
За кревање на ова востание големо влијание имале и надворешните фактори. Во 70-тите години на XIX век револуционерното движење на поробените народи за национално ослободување најнапред се разгорело во Босна и Херцеговина во јуни 1875 г. и во Бугарија во април 1876 г. Потоа започнала и војната меѓу Србија, Црна Гора и Русија против Турција, во јуни 1876 г., која многу придонела за влошувањето на положбата на македонскиот народ, бидејќи тој бил изложен на голема експлоатација; морал да работи ангарија за правење патишта и други објекти и да ја финансира војната преку плаќањето на нови и тешки даноци. Селаните најмногу страдале од своеволијата на собирачите на даноците и полските чувари (пољаците), како и од разбојничките банди. Сето тоа го натерало македонскиот народ во Источна Македонија да се крене на вооружено востание против турската феудална власт, за национално ослободување.
Подготовки за востанието
Главни иницијатори и организатори на востанието биле Димитар Поп Георгиев Беровски (1840-1907 г.) и неговиот дедо Поп Стојан од Разловци.
За да дојде до пари, Димитар Беровски одлучил да го продаде својот имот во Берово, а за таа цел, дел од својот имот продал и Поп Стојан, кој ветил и дека ќе го исплати сиот десеток за селаните од Разловци, за да можат да купат оружје. Со овие средства било купено оружје и муниција, кои биле пренесени во тајни складови во Разловци, Пијанечко и во Радовишко. Покрај тоа, неколку месеци пред востанието, Димитар Беровски им порачал на двете учителки од Солун, Недела Петкова и Станислава Караиванова, кои биле мајка и ќерка, да изработат знаме за идното востание. Знамето, со димензии 186 х 165 сантиметри, било изработено на жолта подлога со разјарен црвен лав, и на него пишувало: Македонија (МАКЕДОНIЯ). Подоцна, по избувнувањето на востанието, во Разловци, на знамето било дополнително извезено Станете да ве освобода. Знамето било инспирирано од фотографијата, која најверојатно ја поседувал Димитар, од македонскиот грб кај Христофор Жефарович. При задушувањето на востанието, Димитар Беровски успеал да го пробие обрачот и со себе да го земе и знамето, кое денес се чува во Воено-историскиот музеј во Софија.
Почетокот и текот на востанието
Во април 1876 г., Димитар Беровски пристигнал во селото Разловци за да согледа како се одвиваат подготовките за востание, со кои активно раководел Поп Стојан Разловски. thumb|десно|210px|Народностите на Балканскиот Полуостров во доцниот 19 век (Pallas Nagy Lexikona, [[1897):
]] Во месноста Колаџерџево, во подножјето на планината Голак, се одржале неколку подготвителни состаноци. На еден од нив било решено востанието да го зафати источниот дел од Македонија. Тоа требало да започне во Пијанец, каде требало да се ослободи главното место Царево Село (денес Делчево), и Малешевско, при што, со заеднички сили требало да се заземе Берово во кое имало помалку турски војници, и на крајот да биде извршен заеднички напад на главниот град во тоа време на двете области, Пехчево, каде што било и седиштето на мудурлакот. Потоа, востанието требало да се прошири и во Радовишко, Струмичко, Петричко и Мелничко. За таа цел, Димитар Беровски, со мала чета, требало да ги обиколи сите места, за да ги подготви на определен знак да востанат.
На 19 мај 1876 г. било одржано последното советување, на кое учествувале околу 30 вооружени заговорници. Во текот на состанокот пристигнала вест дека во селото Разловци пристигнале турски даночни чиновници. Уплашени да не бидат откриени, востаниците брзо реагирале и одлучиле востанието веднаш да започне. Преку ноќта се собрале уште 30 вооружени селани и било одлучено востанието да започне во селото Разловци, а потоа да се прошири пошироко. За војвода и главен водач бил избран Димитар Беровски.
На 20 мај 1876 г. во утринските часови Разловци било нападнато од востаниците. Некои Турци биле убиени, а други ранети. Селаните ги изгореле нивните дефтери. По наредба на Поп Стојан, син му Костадин го запалил сопствениот ан за да им даде пример на селаните дека го жртвува имотот за слободата која е поскапа од сè. Откако се пресметале со тамошните Турци, еден дел од четата, предводена од Беровски, заминала кон Малешевијата, за да се соединат со од порано подготвени 300 малешевци.
Другата група под водство на Цоне Спасов требало да ги евакуира жителите на Разловци и нивната стока, а потоа да се приклучи кон главните востанички сили. На пат кон Берово, кај селото Митрашинци, Димитар Беровски и неговата чета имале судир со една помала турска воена единица. Таа била растерана, но Беровски бил ранет во главата. Оваа неповолна состојба делувала негативно и востаниците наместо да одат кон Малешевијата, се вратиле назад, во Разловци. Од Разловци, четата на делумно закрепнатиот Димитар Беровски продолжила кон Кочанско.
Откако ги победила Турците во Лаки, четата тргнала кон селото Смилјанци, Радовишко, каде од порано имало складирано оружје. Меѓутоа, во Смилјанци дошло до предавство од месниот полјак во Радовиш, така што и тука турскиот аскер брзо реагирал и востаниците доживеале неуспех. На 29 мај, тирскито аскер, засилен со башибозук од околу 1 000 души, тргнале во противофанзива против 300 востаници. Селаните кои не успеале да побегнат биле ѕверски убивани, оставани за пример на населението, а некои од селаните од реонот биле мачени како затвореници во Сер, Солун, Скопје и др. Поп Стојан се самоубил, а околу 30 востаници од разловечката чета, на чело со Димитар Поп-Георгиев Беровски, успеала делумно да се задржи и да ја продолжи борбата во Малешевските планини, Пијанец, Осоговските Планини и во Кресна.
Причини за неуспехот на востанието
Причините за неуспехот на востанието главно лежат во неговото предвремено избувнување и незавршените подготовки. Ранувањето на водачот на востанието делувало негативно на текот на востанието.
Востаниците не успеале да се координираат и поврзат со организираните востанички формации во Источна Македонија. Од друга страна, месните турски власти мошне брзо реагирале и го задушиле востанието уште на самиот почеток.
Разловечкото востание, и покрај неговото брзо пропаѓање, е од особено значење за историјата на македонскиот народ. Востанието самостојно го организирала, материјално го издржувала и го извела македонската световна и духовна интелигенција, со масовно учество на селанството.
1952 во спортот
1952 година во спортот содржи некои значајни настани.
Хајнрихсру
Хајнрихсру (Heinrichsruh) — село и поранешна општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 25 мај 2014 е дел од градот Торгелов.
7 и 7
7 и 7 ― слаб коктел, мешан алкохолен пијалак кој содржи Seagram's Seven Crown и 7 Up. Обично се служи со мраз.
Мешавина
Следното е типичен рецепт за 7 и 7:
Kill 'Em All
Kill 'Em All е албумот за кој се смета дека го дефинира вистинското значење на поимот треш метал. Снимен и издаден во 1983 година, овој албум е првиот во низата албуми по кои обожавателите ја препознаваат Metallica. Има брз и моќен звук, а музичката критика го смета за еден од највлијателните треш / спид метал албуми на сите времиња. Во САД се продадени околу 3 милиони копии од албумот, додека на светско ниво не повеќе од 5 милиони.
Песни на албумот
„Hit the Lights“ е првата песна која ја имаат снимено Металика. Џејмс Хетфилд го напишал текстот додека бил во неговиот претходен бенд Leather Charm, а заедно со Ларс Улрих ја искомпонирале музиката. Оваа нумера може да се најде на нивното прво демо No Life 'Til Leather. Песната е посветена на нивните обожаватели, а во неа се пее за лудилото за време на нивните вечерни свирки по клубови. Позната е како една од поизведуваните нумери во живо од овој албум, и обично ја свират како прва на концертите.