cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
280
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 280 година се протега во 2916 и 2917, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2976 и 2977 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 823. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 353 и 352 година пред хиџра.
1565
1565 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1565 година од новата ера, 565. од вториот милениум, 65. од XVI век и шеста од 1560-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7073 и 7074 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6315 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5325 и 5326 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2318.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1565 година се протега во 4201 и 4202, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4261 и 4262 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2108. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 972 и 973 исламска година.
Теја (планета)
Теја — претпоставена планета од раниот Сончев Систем, која, според претпоставката за џиновски удар, се судрила со Земјата пред околу 4,5 милијарди години, при што исфрлениот материјал повторно се групирал и ја создал Месечината.
Освен за објаснување за настанокот на Земјиниот природен сателит, хипотезата за Теја може да даде одговор и зошто јадрото на Земјата е поголемо од она што би се очекувало за тело со толкава големина; јадрото и обвивката на Теја се измешале со Земјата.
Име
Теја го добила името по титанката Теја, која во грчката митологија била мајка на Селена, божицата на Месечината, што се совпаѓа со судирот на Теја со Земјата по кој се претпоставува дека настанала Месечината.
Орбита
Се смета дека Теја била во орбитата во конфигурацијата L4 или L5 што ја има системот Земја-Сонце, каде што се стремела да остане. Во таков случај, планетата би пораснала, веројатно до големина споредлива со Марс. Гравитациските растројувана од Венера евентуално би можеле да предизвикаат судирот со Земја.
Судир
Според хипотезата за џиновски удар, Теја орбитирала околу Сонцето, речиси по орбитата на прото-Земјата, останувајќи во близина на една од двете постабилни Лагранжови точки од системот Сонце-Земја (т.е. или L4 или L5). На крајот Теја била растроена од гравитациското влијание на Јупитер и/или Венера, по што следело судир на Теја со Земјата.
Преку компјутерските симулации се заклучило дека Теја патувала со брзина не поголема од 4 km/s кога се судрила со Земјата под проценет агол од 45 степени.
Прво се претпоставувало дека сударот на Теја со Земјата бил страничен (би се промашиле за малку), со што се исфрлиле многу парчиња и од Протоземјата и од Теја, а тие парчиња или формирале едно тело од кое настанала Месечината или се создале две месечини кои потоа се споиле во Месечината. Со овие извештаи се претпоставуваа дека ако Теја удрила директно во Протоземјата и двете планети би биле уништена, при што би се создал краткотраен втор астероиден појас помеѓу орбитите на Венера и Марс.
Сепак, доказите објавени во јануари 2016 година укажуваат дека ударот бил директен судир и дека остатоци од Теја можат да се најдат и на Земјата и на Месечината.
Претпоставки
Од почетокот на модерната астрономија, постојат најмалку четири претпоставки за настанувањето на Месечината:
Примероците од месечеви карпи кои ги донесле астронаутите на Аполо, по состав се многу слични во составот на Земјината кора и затоа веројатно биле откинати од Земјата во некој судар.
Јохана Хелена Херолт
Биографија
Херолт била најстарата ќерка на сликарите Марија Сибила Мериан и Јохан Андреас Граф и научила да слика од нив заедно со нејзината сестра Доротеа Марија Граф. Иако е родена во Франкфурт, во 1670 година семејството се преселило во Нирнберг, каде што била израсната. Во 1681 година, нејзината мајка се вратила во Франкфурт без нејзиниот татко, за да живеe со нејзината мајка по смртта на нејзиниот очув Џејкоб Марел. Иако Јохан Граф му се придружил на неговото семејство подоцна, во 1686 година Мериан го напуштила својот сопруг и се преселила со двете ќерки и нејзината мајка во верската заедница на Лабадисти во Виуверд, Фризија. Јохан Граф направил различни обиди за помирување, но на крајот се вратил во Германија. Во 1691 година, четирите жени се преселиле во Амстердам, каде што основале студио сликајќи цвеќиња и ботанички теми, продолжувајќи ја работата на Мериан на „Книгата на гасеницата“. Јохана се омажила за трговецот Џејкоб Хендрик Херолт, исто така поранешен Лабадист, на 28 јуни 1692 година. Тие имале две деца и Јохана почнала да презема свои обврски, работејќи за Агнес Блок и Амстердам Хортус како нејзината мајка.
Јохана се преселила со нејзиниот сопруг во Суринам во 1711 година, каде што починала некаде по 1723 година.
NGC 7414
NGC 7414 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7414 се споменува и како NPM1G +12.0575, PGC 94273.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7414 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7414 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 55 м 24,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 14' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 174°.
Други поделби
Проучување на NGC 7414 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70008. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1159. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 800.
Асенова тврдина
Асенова тврдина (бугарски:Асенова крепост)) е тврдина која се наоѓа на планината Родопи, на само 2 километри од Асеновград, во Бугарија. Тврдината е наречена според царот Иван Асен II. Првите писмени извори за тврдината датираат од 11 век. во време на Четвртата крстоносна војна, тврдината била заземена од страна на крстоносците. Истата била разрушена кога Бугарија паднала под власта на Османлиите.
Хое Берде
Хое Берде (Hohe Börde) — општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Била создадена на 1 јануари 2010 со спојување на поранешните општини Акендорф, Бебертал, Ајхенбарлебен, Грос Зантерслебен, Хермсдорф, Хоенварслебен, Иркслебен, Нидерндоделебен, Нордгермерслебен, Охтмерслебен, Шакенслебен и Велен.
Чалакли
Чалакли — село во Општина Валандово, во областа Бојмија, во околината на градот Валандово.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Чалакли живееле 260 жители, сите Турци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 385 жители, од кои 381 Турчин, 3 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 412 жители, од кои 1 Албанец, 388 Турци, 1 Србин и 22 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Во селото постои избирачкото место бр. 297 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Татарли.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 337 гласачи.
Култура и спорт
ФК Тиса (Чалакли)
Иселеништво
Турското население одвреме-навреме се иселува во Турција.
Јоаким III Цариградски
Јоаким III Цариградски (грчки: Ιωακείμ Γ΄ Μεγαλοπρεπής) — Цариградски патријарх во периодот од 1878 до 1884, и од 1901 до 1912 година. Тој бил еден од највлијателните патријарси на 19 век и XX век.
Тој е роден во денешен Истанбул во 1834 година под името Христос Деведзис. Тој води потекло од градот Крушево, денешна Република Македонија. Своето образование го завршил во Виена.
Во текот на 1858 до 1861 година бил ѓакон на црквата Свети Ѓорги, која подоцна била обновена кога тој станал патријарх. Во 1864 година бил избран за епископ на Варна и во 1874 година за владика во Солун. Во 1880 година го основал списанието Вистина. До 1889 година живеел и работел во Цариград. Во текот на неговиот прв мандат, тој најмногу внимание посветувал на пронаоѓање на поголеми финансиски средства за патријаршијата. а потоа отишол во Атон, каде се задржал до 1901 година.
Патријарх Јоаким III постојано се обидувал да пронајде решение за поделбата на тогашните македонски епархии помеѓу Патријаршијата и Бугарската егзархија. Јоаким III побарал сите македонски епархии јужно од Велес да останат под јурисдикција на Цариградската патријаршија, бидејќи според неговото мислење таму наводно живеле Грци.
Научен метод
Научниот метод или научниот процес е од фундаментално значење за научното истражување или при стекнувањето на ново знаење засновано на физички доказ од страна на научната заедница. Научниците користат набљудувања и просудување за да предложат пробни објаснувања за природните појави, наречени хипотези. Според важечката претпоставка на методолошкиот материјализам, настаните што можат да се набљудуваат во природата можат да се објаснат само со природни закони, без да се претпостави постоењето или непостоењето на натприродното. Предвидувањата од овие хипотези се тестираат со различни експерименти, што треба да бидат повторливи. Важен аспект на хипотезата е дека мора да биде побивлива, со други зборови, таа мора да биде смислена така што хипотезата може да биде погрешна. Ако предлогот не е побивлив, тогаш тоа не е хипотеза, туку мислење или изјава надвор од опсегот на научното истражување.
Кога хипотезата е повеќепати верифицирана преку експеримент, се смета дека е теорија и новите предвидувања се засноваат на неа. Какви било грешни предвидувања, внатрешни противречности или празнини, или необјаснети феномени, започнуваат генерирање и размислување за поправки или алтернативни хипотези, кои исто така се тестираат, и така натаму. Било која хипотеза која е доволно убедлива за да може да се прават предвидувања, е тестирана на овој начин.
Непроверена хипотеза може доста да се користи меѓу специјалистите поради нејзината елегантност или некакво интиутивно чувство за нејзината валидност, или предвидување дека таа ќе e потврдена, иако таа не е формално прифатена сè додека убедлив експериментален доказ не биде презентиран.
Развојот на нова технологија е поврзан со развојот на знаењето според научниот метод, и може да служи како понатамошен тест за валидноста на поставените идеи и извор за нови алатки со кои се подобрува стекнувањето знаење, преку проширување на опсегот на набљудуваното или подобрување на квалитетот на набљудувањата. Понатаму, потребата да се разбере или искористи некоја природна појава во развојот на технологијата може да мотивира научно истражување на природата на таа појава. Видете на пример, нафта.
Вообичаено гледиште е да се земат научните методи како основна логика на научната пракса, на пр., Карл Попер. Како и да е, истакнувањето на основната логика е оспорено од оние што ги истакнуваат социолошките аспекти (погл. социологија на науката и социологија на научното знаење). Научните методи се средства користени од научните заедници за изградба на основано, докажано разбирање на нашиот природен свет.
Постои спор меѓу научните заедници за различните аспекти на ова разбирање.
Трајче Крстевски
Трајче Јованов Крстевски (, -, ) — македонски воен генерал, трет началник на генералштабот на АРМ.
Животопис
Крстевски е роден на 3 декември 1938 година во Велес. Основно и средно училиште завршил во родниот град. Потоа ја завршил Воената академија за Копненената војска во Белград во 1961 година. Натаму своето школување го продолжил и ја завршил Командно-штабната школа - Белград во 1973 година, а по ова завршил ШНОЈНА во 1980 година. Во воената кариера бил командир, од командир на вод, командант на баталјон, командант на бригада, началник на Корпус, до нашалник на ГШ на АРМ. Неговите први армиски чекори во поранешна ЈНА биле во касарните во Сињ и Бенковац, каде што работел во периодот од 1961 до 1970 година. Поради неговите одлични резултати, тој е унапреден во капетан во 1966 година, и е во ставот на југословенскиот одред испратен во мисијата на ОН во Египет. Во 1990 година, го положил испитот за генерал-мајор и истата година бил унапреден во наведениот чин. Во времето на распадот на Југославија, тој бил на служба во Република Хрватска. Поради познатите настани што се случиле во 1991 година, тој ја напуштил ЈНА и се вратил во Македонија, каде се приклучил во процесот на фомирањето на воените формации на единиците на АРМ. Со Указ од претседателот на Македонија, тој бил назначен за заменик-началник на Генералштабот на 1 април 1992 година. Нешто повеќе од година дена потоа со Указ бр.15 од 10 ноември 1993 година, на претседателот на Мѐкедонија, генерал-мајор Трајче Крстевски актуелен заменик на НГШ на АРМ, се унапредува во чин генерал-потполковник. Три години потоа со Указ бр.7 од 19 јануари 1996 година, на претседателот на Македонија, бил унапреден во чин генерал-полковник. По ова, Крстевски на чело на Генерал штабот на АРМ бил во периодот 22 јануари 1996 - 11 февруари 2000 година. Четири години потоа бил разрешен од должноста НГШ на АРМ, со што му престанала и службата во постојниот состав на АРМ поради навршени 40 години стаж на осигурување и стекнување со право на лична пензија. Со овој чин генерал-полковникот Трајче Крстевски се пензионирал и се повлекол во цивилен живот.
Мокрош
Мокрош (Λιβαδερό, Ливадеро) — село во Општина Драма во Драмскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 250 жители Турци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1953 година, селото било преименувано во Ливадеро.
Демографија
Во 1928 година во селото биле населени 10 грчки бегалски семејства со вкупно 32 луѓе. Така, според пописот од 1928 година во селото живееле 233 лица, додека во 1940 година селото броело 647 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 160 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 227 жители, во 1971 година имало 131 жител, во 1981 година имало 101 жител, додека во 1991 година имало 121 жител. Денеска, населението на селото е 100 жители според пописот од 2001 година.
2098
2098 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2098 година од новата ера, 98. од третиот милениум, 98. од XXI век и деветта од 2090-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7606 и 7607 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6848 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5858 и 5859 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2851.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2098 година се протега во 4734 и 4735, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4794 и 4795 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2641. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1521 и 1522 исламска година.
Снежен був
Снежен був — голем бел був од вообичаеното бувовско семејство. Тие можат да се забележат во областа на Арктикот области во Северна Америка и Евроазија. Помладите снежни бувови првично имаат темно перје, кои стануваат посветли како што стареат. Мажјаците се скоро целосно бели, додека пак женките имаат темни дамки или пак сиво перје.
Таксономија
Снежениот був е една од многуте видови на птици опишани од Лине во значајното X издание од 1758 година од делото Систем на природата (Systema Naturae), каде му било дадено биномното име Strix scandiaca. До неодамна, се сметал за единствен член на поединечниот род, познат под името Nyctea scandiaca, но анализата на низата од цитохром b на мтДНК (Олсен и др. 2002) покажала дека е многу сроден со утките од родот бувови. Сепак, некои научници сè уште ја дебатираат оваа класификација, принавајќи ја старата класификација Nyctea.
Опис
Оваа жолтоока, црноклуна бела птица е лесно препознатилива. Со должина од 52 до 71 см, и распон на крилја од 125 до 150 см. Исто така, овие бувови можат да тежат меѓу 1,6 до 3 кг. Станува збор за еден од најголемите видови на бувови, во Северна Америка тој е во просек еден од најтешките бувови. Возрасниот мажјак був е целосно бел, но женките и ммладите птици имаат темни дамки, а во некои случаи темните дамки можно е и да преовладуваат. Неговите густи пердуви, и стапала со долги канџи, и бела боја го прават овој був соодветно прилагоден за живот на северот од Северниот Поларник.
Повиците на снежниот був се различни, но повикот за предупредување наликува на лаеж, како и да квака кре-кре,женката исто така има помеко цимолење пии-пии или прек-прек. Огласувањето е длабоко повторувачко гаа. Тие исто така може да плескаат с клунот кога се под дејство на закана или пка се изнервирани. Иако наречено плескање звукот всушност потекнува од јазикот, а не од клунот.
Живеалиште
Снежниот був може да се забележи во северната цикумполрна област, каде се гнезди за време на летниот период 60º СГШ. Сепак, станува збор за особено преселна птица, и бидејќи промената на бројот на неговиот омилен плен го принудуваат да се пресели, познато е дека се размножува на многу појужни напоредници. За време на последното ледено време, имало и средноевропски подвид Bubo scandiacus gallicus, но тој исчезнал и денес не постојат подвидови.
Овој вид на був се гнезди под земја, правејќи вдлабнатина или гнездо под камен или јама. Се избира место со добра видливост, како врв на рид со подготвен приод до ловните области и отсуство на снег. Тие можат да се вгнездат и во наносен насип и напуштени орлови гнезда. Женката ископува плитка вдлабнатина за ги снесе јајцата. Размножувањетоп се случува во периодот мај/јуни, и во зависност на изобилието на плен, гнездото може да брои од 3 до 11 јајца, кои се поединечно снесени, приближно со разлика од еден ден меѓу секое снесено јајце во текот на неколку денови. Изведувањето се случува приближно по пет недели од снесувањето, и за младите се грижат и двата родители. Иако младенчињата се изведуваат во различен временски период, при што најголемото во гнездото е понекогаш поголемо 10 до 15 пати од најмалото младенче, не постојат судири меѓу младенчињата и не се познати случаи на братоубиство. И мажјакот и женката го бранат гнездото и нивните младенчиња од грабливци, понекогаш и со одвлекување на вниманието на тие грабливци. Мажјаците можат да се спарат и со две женки кои се на меѓусебно растојание од еден километар. Some individuals stay on the breeding grounds while others migrate.
Распостранетост
Снежните бувови се гнездат на арктичката тундра во најсеверните делови на Алјаска, Канада и Евроазија. Зимата ја минуваат хужно во Канада и северна Евроазија, но понекогаш може да се сретнат и многу понајуг. Снежните бувови ги привлекуваат отворени области како приморски дини и прерии кои наликувааѕ на тундрата. Забележани се на југ сè до американската држава Тексас, Џорџија, заливските американски држави, најужните делови на Русија, и северна Кина. Во доцен плеистоцен тие ја населувале и Бугарија (80.000–16.000 години, пештерата Козарника, западна Бугарија).
Во февруари 1886 година, снежен був слетал на оградата на новошкотскиот пароброд Улунда на работ од Гранд Банкс, на 60 км од најблиското копно. Истиот бил фатен и подоцна препариран и денес е изложен во музејот на Нова Шкотска.
Меѓу 1967 и 1975 година, снежните бувови се размножувале на далечниот остров Фетлар дел од Шетландските Острови северно од Шкотска. Женките го минуваат летото на островот од 1993 година, но нивниот статус на Британските Острови се води како редок зимски посетител на Шетланд, Надворешните Хебриди и Кернгормс.
Во јануари 2009 година,снежен був се појавил во Спринг Хил, Тенеси, прва појава во државата од 1987 година. Исто така забележителна е и масовната јужна селидба во зимата 2011/2012 година, кога илијадници снежни бувови се забележани на различни места низ територијата на САД. По ова следела уште поголема масовна селидба во 2013/2014 година кога биле забележани првите снежни бувови и во Флорида после неколку декади.
Во декември 2014 година, снежен був бил забележан во Беркли Тауншип, Њу Џерси во државниот парк Ајланд Бич.
Лов и исхрана
Оваа моќна птица воглавно се храни со леминзи и други мали глодачи за време на сезонта за размножување, но во периодите кога има недостаток на плен, или за време на гнездењето на еребици, можно е да почнат да се хранат со еребиците. Тие се опортунистички ловци па така пленот може да се менува мошне често, особено во зима. Тие се хранат со разновидни мали цицачи како што се ливадски полјанки и белоноги глувци, но би нападнале и поголем плен, честопати посетувајќи ги од човекот поставени замки во потрага по храна. Некои од поголемиот плен цицачи се зајци, бизамски стаорци, мрмоти, верверици, ракуни, прериско куче, стаорци, кртови како и со крзнени животни фатени во стапици. Од птиците покрај белите еребици плен им се и други видови птици како што се: патки, гуски, пескари, фазани, тетреби, лиски, нуркачи, галеби, песнопојки, па дури и птици грабливки, вклучувајќи и други видови на бувови. Поголемиот дел од ловот на бувовите се состои од чекање, пленот може да биде уловен или на површината на земјата или пак во воздух, рибите пак се ловат од површината на водата со помош на острите канџи. Секоја птица треба да улови околу 7 до 12 глувци дневно за да ги задволи енергетските потреби па така годишно една птица може да изеде 1.600 леминзи. За разлика од повеќето бувови кои ловат во ноќта, снежниот був е птица која лови во текот на целото деноноќие.
Снежните бувови, како и многу други птици, целосно го голтаат малиот плен. Силните киселини во стомакот ги разградуваат месото, додека пак неразградливите коски, забите, крзното и пердувите се спакувани како овални пелети кои птицата ги исплукува 18 до 24 часа по хранењето. Исплукувањето се одвива на исто место па така можат да се забележат и дузина пелети. Биолозите честопати ги истражуваат овие пелети за да го определат количеството и видот на плен со кој се хранеле птиците. Кога птиците јадат поголем плен, во тој случај нема да се создадат пелети.
Хипотеза
Хипотеза или темел, основа, база (од античките грчки зборови hypothesis каде што hypo = под и thesis = поставување). Научната хипотеза мора да биде проверлива и заснована на претходни набљудувања или продолжение на научни теории.
Апендикуларии
Апендикуларии (науч.: Appendicularia или Larvacea) — многу мали и проѕирни слободнопливачки животни. За разлика од останатите плаштари, тие никогаш не образуваат колонии. Големината на телото се движи од 0,3 до 2,5 cm. Ларвите на апендикулариите не подлежат на регресивна метаморфоза како што е кај асцидиите, односно поедноставување на градбата на телото и губиток на некои важни органи, како што се нотохордот и сетилните органи. Хордата кај нив се задржува во текот на целиот живот, по што апендикулариите се разликуваат од останатите плаштари.
Морфологија и анатомија
Телото на апендикулариите се дели на труп и опашка. Општиот изглед на апендикуларијата потсетува на полноглавец од жаба. Опашката, која е неколкупати подолга од округлото тело на животното, е прикрепена за стомачната страна во вид на долга и тенка плочка. Неа апендикуларијата ја чува ротирана за 90 ° околу нејзината надолжна оска и ориентирана кон стомачната страна. Долж средината на опашката, по целата нејзина должина се протега хордата која претставува едно еластично стапче што се состои од ред на крупни клетки. На секоја страна од хордата се наоѓаат по 2 мускулни ленти, од кои секоја е изградена од десетици џиновски клетки.
На предниот крај од телото се наоѓа устата, која води во голема голтка. Таа е во непосреден контакт со надворешната средина преку две големи овални жабрени цепнатинки или стигми. Кај овие животни отсуствува околужабрената празнина со клоаката (која е присутна кај асцидиите). На стомачната страна од голтката лежи ендостилот (подголточна бразда), а на спротивната страна надголточната бразда. Ендостилот ги придвижува парченцата од храна во системот за варење, кој има облик на потковичеста издолжена цевка, а се состои од хранопровод, краток желудник и кратко задно црево, кое завршува со анален отвор на стомачната страна од телото.
На стомачната страна од телото, под желудникот, се наоѓа срцето. Тоа има форма на издолжен цилиндар, чија дорзална страна лежи непосредно блиску до желудникот. Кон предниот дел на трупот од срцето поаѓаат крвни садови - стомачни и грбни. Во предниот дел на голтката тие се поврзани со еден кружен сад. Апендикулариите поседуваат систем од лакуни во кои исто како и во крвните садови циркулира телесната течност. Исто така, по дорзалната и вентралната страна од опашката одат крвни садови. Срцето на апендикулариите, како и кај останатите плаштари, периодично ја менува насоката на крвотокот - неколку минути во една, а потоа во друга насока. Тоа работи многу брзо, при што ја менува насоката на крвта и до 250 пати во минута.
Нервниот систем се состои од голема церебрална ганглија од која наназад поаѓа грбна нервна врвка што достигнува до крајот на опашката и минува над хордата. Близу основата на опашката, нервната врвка образува проширување - мало нервно клопче. Неколку вакви нервни клопчиња (или ганглии) има и долж опашката. На дорзалната страна на церебралната ганглија се надоврзува мал орган за размнотежа - статоцист, а на дорзалната страна од голтката има мала јамичка. Се верува дека таа е орган за мирис. Други сетилни органи не постојат. Посебни органи за вид отсуствуваат.
Апендикулариите се хермафродити. Во задниот дел од трупот се наоѓа јајчникот кој е потиснат меѓу двата семеника. Сперматозоидите се изнесуваат преку отворите на грбната страна на телото, додека јајцата попаѓаат во водата по напукнувањето на телесниот ѕид. По ова, апендикуларијата изумира.
Куќички
Сите апендикуларии градат многу карактеристични куќички кои се резултат на одвојувањето на група клетки од кожниот епител. Оваа донекаде заострена нанапред, тенкоѕидна и желатинозна куќичка е проѕирна и најпрво лежи прилепена за телесниот ѕид, а потоа се одвојува, така што животното може слободно да се движи внатре во куќичката. Куќичката во исто време е и плашт, но кај апендикулариите таа не содржи туницин, туку хитин, супстанца која се среќава кај многу без‘рбетници и роговите од копитарите. Предниот и задниот крај на куќичката е опремен со неколку отвори. Во внатрешноста на куќичката, апендикуларијата произведува брановидни движења со опашката, со што се создава струење на водата, која со самото нејзино излегување од куќичката го придвижува животното во спротивен правец од нејзиниот тек. На онаа страна од куќичката која е во насоката на движење на животното, на нејзиниот горен дел, постојат два отвори со решеткаста градба. Оваа решетка е филтер за навлегувачката вода, при што ги издвојува само најмалите планктонски хранливи честички (ширината на порите од решетката изнесува 9-46 микрони, а должината 65-127 микрони). Поголемите честички (како ракчиња, радиоларии и дијатомеи) не можат да продрат во куќичката.
Карактеристична особина за апендикулариите е постојаниот број на клетки од кои е изградено телото. Ова важи и за органите. Ваква особина се среќава уште кај ротиферите и цевчесттие црви.
Систематика
Оваа класа се состои од три фамилии и 64 родови.
ПУ „Дедо Иљо Малешевски“ - Будинарци
Училиштето е именувано по војводата Дедо Иљо Малешевски.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Будинарци, сместено на влезот во селото, непосредно до главниот пат.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Список на венеропресекувачи
Венеропресекувач (или венеропресекувачки астероид) — астероид чија орбита ја пресекува онаа на Венера. Познати се 2.809 венеропресекувачи и 98 надворешни допирачи. меркуропресекувачите и меркуродопирачите се означени со ‡.
Венера има и едена квазимесечина — (524522) 2002 VE68. Овој астероид исто така е меркуропресекувач и земјопресекувач; се чини дека е придружник на Венера само во изминатите 7000 години, и треба да биде исфрлен од овој орбитален состав за околу 500 години.
Пикеризам
Пикеризам е сексуална потреба за пенетрација на кожата на други луѓе. Сериозноста на повредите може да доведе и до смрт. Пикеризам е парафилија и форма на садизам.
Развој на македонската азбука
Македонскиот јазик користи кирилична азбука која има долга вековна историја. Развојот на денешната македонска азбука датира уште од појавата на глаголицата, па со замената на глаголицата со кирилица и со постепено развивање и усовршување на гласовно-графичкиот систем. До X век македонскиот јазик користел различни други писма, како што е грчкото писмо или некои сè уште недешифрирани писма, но со појавата на глаголицата се стандардизирала писменоста. Така, од X па сè до XIX век, македонскиот јазик (и македонската редакција на старослвенскиот) ги користел следните азбуки:
Усовршувањето и приспособувањето на македонскиот пишан систем и постепено поедноставување на црковномакедонското писмо започнало во XIX век со појавата на поедноставната илинденска азбука, која пак довела до оформување на македонската преродбеничка азбука за да на крај се создаде стандардната македонска азбука. Во XX век имало и обид за запишување на македонскиот јазик и со латинична азбука, т.н. македонска абецедарска азбука која не зела широки размери и останала на локално ниво во Егејска Македонија.
Најбогатиот период, во поглед на развојот на стандардната македонска азбука, е периодот на преродбата, поточно од средината на XIX век до почетокот на XX век. Во овој период голем број на македонски интелектуалци вршеле реформи за поедноставување на македонската илинденска азбука и со тоа стандардизирање на македонскиот правопис. Меѓу позначајните личности кои се занимавале со задавање правила и стандардизација на македонскиот графички систем и на македонскиот правопис се: Крсте Петков Мисирков, Ѓорѓија Пулевски, Кузман Шапкарев, Марко Цепенков, Константин Петковиќ, Партенија Зографски, Димитар Македонски, Деспот С. Баџовиќ, Коста Групче, Наум Евро, Темко Попов, Васил Карајовов, Лозарите и други. Развојниот процес на македонската азбука ќе ја разгледаме етапно според авторите.
Ѓорѓија Пулевски
Како еден од најистакнаттите македонисти, Ѓорѓија Пулевски има напишано неколку дела, дел објавени дел во ракопис. Како еден од најраните македонисти, Пулевски користел различни азбуки во различни негови дела. Тоа било како резултат на усовршувањето кое го правел на македонскиот правопис во своите дела. Сепак, во своите дела самиот Пулевски кажува дека во кирилицата има одреден број на букви но не се користат сите за пишување. Така тој наведува колку букви има во јазикот на кој пишува но потенцира со колку букви всушност се пишува. Како образложение наведува дека некои букви се користат во одредени ситуации. Пулевски со воведувањето на букви од рускиот сакал да ги направи своите текстови читливи не само за Македонцитем туку и за околните народи. Поради тоа, покрај македонските букви присутни се и руски и српски. Македонскиот јазик Пулевски го бележел со стандардни знакови низ сите текстови, додека додатните букви во сите азбучни варијации се како резултат на неговата замисла да ги направи текстовите читливи за сите Словени. Така, азбуката која ја користел за македонскиот јазик е:
Подолу се наведени во вид на азбуки буквите кои се користеле во сите негови дела поединечно. Покрај стандардните македонски букви кои Пулевски ги користел, тој употребувал српски, старословенски и руски букви за да ги направи своите текстови читливи за сите Словени. Македонскиот јазик го бележи со неговите зададени графеми. Азбучните варијанти се следните подолу.
Речник на четири јазика“
„Речникот на четири јазика“ бил објавен во 1873 и напишан со азбуката:
„Речник од три јазика“
„Речникот од три јазика“ бил објавен во 1875 и напишан со азбуката:
„Самовила Македонска“
„Самовила Македонска“ била објавена во 1878 во Софија и напишана на азбуката:
„Тајниот македонски комитет“
Тајниот македонски комитет бил формиран во Софија во 1886 година составен од македонски истомисленици од поголемите градови од Македонија, но и Македонци од Србија, Романија и Русија. Меѓу најистакнатите членови на комитетот се истакнале Темко Попов, Наум Евро, Коста Групче и Васил Карајовов. Ова македонско здружение има објавено повеќе документи значајни за македонскиот јазик и за македонската историја, од кои интересни за македонистиката се статијата „Кој е крив“ напишана од Темко Попов во 1887 и „Македонскиот буквар“ напишан од Коста Групче и Наум Евро во 1888 година. Во овие две значајни дела, Македонскиот комитет се стремел кон стандардизирање на македонскиот јазик, неговиот правопис и писмо, но и се стремел кон достигнување на одредени политички цели значајни за Македонија и македонскиот народ.
„Кој е крив“
Статијата „Кој е крив“ е напишана од страна на Темко Попов во 1887 година. Оваа статија всушност е големо писмо на 20 страници испратено до српските власти со цел да се исполни втората точка од привремената програма на Комитетот, односно да се разгледа положбата на Македонија по инсталирањето на Бугарската егзархија.
„Македонскиот буквар“
„Македонскиот буквар“ е напишан една година подоцна од статијата „Кој е крив“, односно во 1888 од страна на Коста Групче и Наум Евро. Овој буква бил напишан со цел да се испрати до српската влада за да се добие согласност за негово печатење и да се воведе во училиштата низ Македонија. Бидејќи бил испратен до српската влада и тие да помогнат при неговото печатење, Групче и Евро користеле две српски букви со цел да ги придобијат српските симпатии и да го објават букварот. Сепак, српските власти го зеле букварот, но не го испечатиле и наместо него бил испечатен букварот „Буквар за народне школе“. Овој буквар се засновал на букварот на Групче и Евро и на букварот на Баџовиќ, но биле сметнати и српски елементи во него. Буквата ь се користела само за запишување на диграфите ль и нь (љ и њ) принцип кој го користеле и Партенија Зографски, Марко Цепенков и во некои дела на Ѓорѓија Пулевски.
Наум Евро и Коста Групче во својот буквар употребиле 29 букви, од кои две се српски за да се придобие српската симпатија и една црковномакедонска за јотизација на два гласа. Азбуката од букварот е:
Лозарите
Членовите на Млада македонска книжовна дружина биле познати под името Лозари. Меѓу нив се и имињата на: Гоце Делчев, Даме Груев, Ѓорче Петров, Христо Матов, Петар Попарсов, Иван Хаџи Николов, Коста Шахов, Ѓорѓи Баласчев, Димитар Мирчев, Христо Попкоцев, Александар Караѓулев, Ѓорѓи Белев, Андреј Љапчев, Тома Карајовов, Наум Туфекчиев, Војдан Чернодрински и други.
Во јануари 1892 година Младата македонска книжовна дружина го објавува првиот број на својот орган Лоза и по неговото име целото двожење го добива називот лозари. Најголемите имиња на македонската револуционерна борба од крајот на 19 и почетокот на XX век биле членови или соработници на оваа Дружина.
Списанието Лоза било публикувано на македонски јазик и со тоа Лозарите сакале да го стандардизираат македонскиот јазик и правопис. Тие во своето дело објавиле околу седум точки во кои се објаснува реформата на македонскиот јазик која понатака и продолжила да се користи од останати автори. Така, меѓу другото, азбуката која ја користеле Лозарите била:
Крсте Петков Мисирков
Мисирков ја реформирал азбуката врз фонетски принцип, како што е и денешната македонска азбука. Новина во оваа азбука е тоа што се воведуваат нови графеми за македонските гласови. Оваа азбука ги содржи истите гласови како и денешната македонска азбука, со мали разлики во графемите. Мисирков ја прилагодил азбуката според македонскиот фонетски систем. Оваа реформа на азбуката се направила во 1902/ 1903 година и типичен пример на употреба на оваа азбука е книгата „За македонцките работи“ и делата објавени околу овој период.
Ѓорѓи Киселинов
Во својата книга Кратка македонска граматика (1944), Ѓорѓи Киселинов ја користи следната македонска азбука:
Стандардна македонска азбука
Конечно, македонската азбука се стандардизирала со првото заседание на АСНОМ и се прогласила за официјална азбука во СР Македонија. Азбуката е:
Список на екипи и велосипедисти на Вуелта а Еспања 2018
Вуелта а Еспања 2018 било 73. издание на трката. Таа била последна од трите големи трки во велосипедизмот која се одржала во 2018 година. Трката започнала во Малага на 25 август, а завршила во Мадрид на 16 септември.
Екипи
Бидејќи Вуелта а Еспања е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката.
По националност
Вкупно 176 возачи настапиле на Вуелта а Еспања 2018 од 30 различни држави.
Тежишна линија
Во геометријата, тежишна линија на триаголник е отсечка која поврзува теме од триаголникот со средната точка на страна спротивна на тоа теме. Друг термин за тежишна линија е медијана. Трите медијани се сретнуваат во една точка. Оваа заедничка точка се вика тежиште или центроид и е центарот на маса на триаголникот.
Лимпопо (појаснување)
Лимпопо може да се однесува на:
Радио Студио 54 Нетворк
Радио Студио 54 Нетворк e радио канал од Локри, Италија. Радиото емитува програма од 6 јуни 1985.
Историја
Радио-станицата била создадена во Локри од страна на Пјетро Парета и Франческо Масара и уште две дурги лица на 6 јуни 1985 година. Слоганот на радио-станицата, кој гласи „Il bello della musica è che quando ti colpisce non senti dolore“, всушност претставува италијански превод на познатиот цитат од Боб Марли, „Едно добро нешто за музиката е тоа што те погодува и не чувствуваш болка“ (One good thing about music, when it hits you, you feel no pain).
Меѓу директните преноси коишто се емитуваат на радиото се и бројни регионални и национални концерти, како и збиднувања од фестивалот Санремо.
Список на руски земјонаучници
Овој список на руски земјонаучници содржи имиња на значајни географи, геолози, океанографи, метеоролози, еколози и други претставници на науки за Земјата од Руската Федерација, Советскиот Сојуз, Руската Империја и другите претходници на Русија.
Венда (јазик)
Венда (самон. чивенда или лувенда) е банту-јазик со статус на службен јазик во ЈАР. Највеќето говорници на јазикот живеат во северниот дел на покраината Лимпопо во ЈАР, а 10% живеат во Зимбабве. Венда е сроден со јазикот каланга (западен шона) што се говори во Боцвана и Зимбабве. За време на апартхејдот е создаден бантустанот Венда како дом на говорниците на овој јазик во ЈАР.
Азбука
Јазикот венда ја користи латиницата со пет посебни акцентирани букви. Четирите забни согласки се означени со подредни ченгелчиња (ḓ, ḽ, ṋ, ṱ), а заднонепченото ṅ е означено со надредна точка. Постојат пет самогласни букви, а со нив се претставуваат седум самогласки. Буквите C, J и Q се користат само во странски зборови. Јазикот венда ги разликува забните ṱ, ṱh, ḓ, ṋ, ḽ од венечните t, th, d, n, l, како и усненозабните f, v од двоуснените fh, vh (овие малку заоблени), што е одлика и на еве. Не постојат чкрапави согласки; x го претставува гласот „х“. Како и кај другите јужноафрикански јазици како зулу, ph, ṱh, th, kh се приздивни, а p, ṱ, t, k се исфрлени.
Нортхајм (округ)
Нортхајм (Northeim) — округ (Landkreis) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од северозапад надесно) окрузите Холцминден, Хилдесхајм, Гослар, Остероде и Гетинген и сојузната покраина Хесен (округ Касел).
Историја
Во средновековниот период, областа била дел од Војводството Брауншвајг-Линебург. Подоцна, поголемиот дел од територијата припаѓала на Хановер, а подоцна на Прусија. Во 1885 година, пруската влада создала окрузи во новоосвоените покраини. Во 1884 година биле основани окрузите Ајнбек, Нортхајм и Услар. Нортхајм и Услар биле споени во 1932 година, а подоцна се споиле и со Ајнбек во 1974 година. Територијата на округот била дополнително проширена во 1977 година, кога некои општини од соседните окрузи (Гандерсхајм и Остероде) се приклучиле на округот Нортхајм.
Географија
Округот се наоѓа во Везерското Средногорје. Реката Везер ја создава западната граница на округот. Реката Лајне тече низ округот од југ на север. Во нејзе се влева реката Руме, која тече низ градот Нортхајм, а реката Илме тече низ градот Ајнбек.
Скуша
Скуша (меѓународно: „атлантска скуша“) — риба од родот скуша (Scomber) во семејството на скушите (Scombridae) што живее на обете страни од Северниот Атлантски Океан, Средоземното, Црното и Северноледениот Океан.
Ги населува отворените студени води и се движи во големи јата близу површината. Презимува во подлабоки води, а напролет доаѓа во поплитко, кога температурата ќе достигне 11–. Се храни со помали риби и ракчиња.
Машките и женските единки растат со иста стапка и живеат највеќе 20 години, достигнувајќи до 47 см. Полово созреваат на возраст од три години.
Во исхраната
Скушата е мошне барана риба и се јаде зготвена или свежа како сашими. Има црвено место и силен вкус. Содржи многу големо количество на витамин Б и масни киселини омега 3 — речиси двојно повеќе од лососот.
Оваа риба е одличен извор на фосфатидилсерин и содржи 480 мг на секои 100 гр тежина. Во најново време оваа супстанција се истражува како ублажувач на здравствени пореметувања како хиперкинетичко растројство и Алцхајмерова болест.
281
281 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 281 година од новата ера, 281. од првиот милениум, 81. од III век и втора од 280-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5789 и 5790 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5031 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4041 и 4042 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1034.