cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тускарори
Села
Анаока, Чунанетс, Кохунче, Конаухкаре, Контахнах (во близина на устието на реката Нуз), котечни (на спротивната страна од брегот на Нус ос Форт Барнвел), Корам, Корутра, Харука, Харутавакви, кента, Кентануска, Наурхеге Хеохерока (во округот Грин), Нонавхарице, Нурсурука, Уносура, Таскви, Тонарука, Торнинте, Тоснеок. Окухнерунт (на реката Памлико, можеби во близина на Гринвил, во округот Пит), Унанаухан.
Организација
Тускароранците имале поделба по кланови кои опфаќале и 2 братства. Припадниците од истото братство де нарекувале браќа, а од спротивното братство ронини. Во Моргановото време постоеле 8 кланови.
Прва Фратрија
Утарп
Утарп (Utarp) — општина во округот Витмунд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината е оддалечена само 14 километри од брегот на Северното Море, поради што општината зависи од туризмот.
Општински единици
Покрај главното место Утарп, кон општината припаѓаат и местата Нарп и Шлај.
Постојан комитет на Националното народно собрание
Постојаниот комитет на Националното народно собрание или ПКННС (кин. 全国人民代表大会常务委员会, пинјин: Quánguó Rénmín Dàibiǎo Dàhuì Chángwù Wěiyuánhuì, мак. тр. „Чиенгуо женмин дајбиао дахуј начгцу вејјуенхуј“) е комитет од 150 члена во рамките на Националното народно собрание (ННС) на Народна Република Кина. Комитетот заседава помеѓу пленарните седници на ННС. Има уставно овластување да врши измени на законите (во границите на она што ќе го одреди ННС), и така дејствува како де факто законодавно тело. На негово чело стои претседател - најважниот законодавец во Кина. Претседателот е трет функционер по важност во земјата, по Генералниот секретар на партијата и претседателот на државата (што обично е еден ист човек). Моменталниот претседател на ПКННС е Џанг Деѓанг.
ПКННС е овластен да ги толкува законите на НР Кина, вклучувајќи го уставот. За разлика од други земји, каде каде конечното толкување и одлука ја има врховен суд, во НР Кина уставното и правното толкување се смета за законодавна, а не правосудска активност. Функциите се разделени така што ПКННС дава правно толкување, а одлуките ги носи Врховниот народен суд (или Апелациониот суд, во случај на Хонгконг). Бидејќи толкувањето на ПКННС е законодавно, а не само правосудно, исто не се однесува на веќе решени случаи.
Претседател
Претседателот на ПКННС претседава со ова законодавно тело. Функцијата е слична, но не сосем иста со претседател на собрание. Тековен претседател е Џанг Деѓанг
IC 1925
IC 1925 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 20 февруари 1900 година од страна на Фридрих Карл Арнолд Швасман.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1925 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 48 м 43,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 14' 29".
Други поделби
Проучување на IC 1925 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Мелинген (општинска заедница)
Мелинген (Mellingen) — општинска заедница во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Мелинген.
Шале девојка
Шале девојка е романтична комедија од 2011 година. Во филмот глумат Фелисити Џонс, Ед Вествик, Тамсин Егертон, Кен Дукен, Софија Буш, Бил Бејли, Брук Шилдс и Бил Наји. Филмот е продуциран од Пипа Крос, Хариет Рис, Дитмар Гуенче и Волфганг Бер, а сценариото е напишано од страна на Том Вилијамс. Снимен е на локација во Санкт Антон ам Арлберг, Австрија и во Гармиш-Партенкирхен, Германија. Критичките реакции на филмот беа поделени, додека изведбата на Џонс била пофалена. Филмот заработил 4.811.510 долари.
Заплет
Ким Метјус е претставена од телевизискиот водител како поранешен шампион во скејтборд чија мајка загинала во сообраќајна несреќа. Ким се откажува од скејтбордингот и почнува да работи во хамбургер-бар за брза храна за да ги плати домашните сметки за да му помогне на нејзиниот татко.
Кога на неа и на нејзиниот татко им требаат повеќе пари за да ги платат сметките, Ким оди да бара работа со подобра плата. Нејзината пријателка препорачува работа наречена „девојка на вила“, која работи на Алпите за богати клиенти. Таа првично била одбиена, но Ким е прифатена за работата во последен момент бидејќи сегашната девојка ја скршила ногата. Друга девојка од вила, Џорџи, е испратена да и помогне на Ким. Тие две на почетокот не се сакаат, бидејќи Ким е сè само не ефикасна или гламурозна. Таа не може да скија или да вози сноуборд бидејќи никогаш не била на Алпите. Ким веднаш ја привлекува Џони, богатиот син на Ричард и Керолин, иако Џони е во врска со друга жена, Клои.
Штом Ким ср наоѓа на планината, таа се обидува да научи како да се лизга на сноуборд, но тоа не е баш лесно за неа. Мики, гледајќи ја нејзината борба, ѝ помага и ја учи да се лизга на сноуборд, забележувајќи дека има природен талент. Тој ја убедува да се обиде на натпревар во сноуборд за да освои 25.000 евра.
Џорџи и Ким почнуваат да се спријателуваат. Таа ја носи Ким во клуб каде што се опијануваат. Таа ја убедува Ким да ја врати забавата таму каде што престојуваат, бидејќи семејството не е таму. Групата Џорџи, Ким, Мики и пријателот на Џорџи, Жил, се враќаат во Шале и се релаксираат голи во џакузи. Џорџи и Мики почнуваат да се поврзуваат.
Ким и Џони се зближуваат и по службеното патување во вилата тој решава да остане, веројатно да помине повеќе време со Ким. Џони и нуди да и плати за да го научи како да се занимава со сноуборд, што ги зближува и по еден ден на снег кратко се бакнуваат и завршуваат со секс. Еден посматрач, Бернхард, ги забележал порано и ја предупредил мајката на Џони, Керолин. Утрото по нивниот штанд за една ноќ, Керолајн ги фаќа и спомнува дека Џони е свршен со Клои. Ким ги пакува своите работи, излегувајќи од куќата вознемирена и лута што Џони ја лажел.
Пред да замине дома, нејзиниот татко ја убедува да остане и да се обиде да победи на натпреварот, велејќи дека тоа би било тоа што сакала нејзината мајка. Во меѓувреме, Џони раскинува со Клои на нивната свршувачка во Лондон. Клои прашува дали е заљубен во Ким, што тој го потврдува. Откако ја слушна веста за нивното раскинување, изгледа дека Ким повеќе не се грижи за Џони.
Мики и Ким и двајцата го започнуваат натпреварувањето во сноуборд. Мики не успева да го направи скокот во височина и на крајот ја крши раката. Ким добро се справува со сите пречки додека не стигне до скок во височина; таа застанува додека повторно се сеќава на сообраќајната несреќа. Таа се пласира на 21. место во конкуренцијата, не пласирајќи се доволно високо за да влезе во првите 20 финалисти. Сепак, таа е првата резерва доколку некој финалист отпадне. Токму тогаш, светската шампионка Тара, се повлекува и ѝ го дава местото на Ким.
Ким ги прави сите пречки и скока, а визуелизирајќи ја нејзината мајка како ја бодри од толпата, таа совршено се спушта на скокот во височина и победува. Џони, откако се вратил по раскинувањето со Клои, се појавува зад Ким и се извинува. Двајцата се зафркаваат за момент пред да се бакнат. Потоа ги гледаме Ричард и Керолин како го гледаат натпреварот на ТВ, каде камерата ги снима Џони и Ким како се бакнуваат. Керолин, гледајќи колку е среќен нејзиниот син, попушта и се согласува да ја прифати Ким.
Улоги
Во главната улога на Ким била избрана Фелисити Џонс. Продуцентот Пипа Крос се присети на моментот кога тие првпат се сретнаа: „Се сеќавам како таа влезе во собата кога бевме на кастингот, а режисерот Фил Треил ме погледна и ги крена веѓите кон мене и реков: „Тоа е Ким“. Било толку едноставно“. Таа била позната на продукцискиот персонал претходно по десетгодишниот престој во продукцијата на „Тоа лице“ на „Стрелците“ и на театарот „Ројал Корт“. Џонс го опиша нејзиниот лик како „духовит, смешен ѕвер“ и го наведе процесот на соработка со Трејл како причина зошто таа ја презеде улогата.
Ед Вествик, најпознат по глумењето на Чак Бас во „Gossip Girl“, добил улога во улогата на Џони. Улогата ја презел за промена на жанрот, бидејќи му се допаднала идејата да глуми „убав дечко“, а со цел да го практикува своето скијање. Тој за филмот рече: „Тоа е враќање на тој вид англиска комедија со која пораснав. Има елементи на Ричард Кертис и онаа класична англиска духовитост, што е одлично“.
Брук Шилдс се приврза на проектот како Керолин, мајката на Џони, околу еден месец пред да започне нејзиното снимање. Шилдс се опиша себеси како „почестена“ што работи со Бил Наји, кој бил избран за нејзиниот сопруг на екранот, Ричард.
Комичарот Бил Бејли го игра Бил, таткото на Ким. Нему му пришол режисерот Фил Трејл, кој живеел во близина на Бејли и го однел на пијачка низ локалниот паб и бил „упорен“ за да ја добие улогата.
Кен Дукен се запозна со продуцентите првично на Меѓународниот филмски фестивал во Берлин, а била избран за Финецот Мики откако бил повикан на аудиција. Тара Дакидес, професионална сноубордерка, се портретираше себеси во филмот. Таа првпат се вклучи во летото 2009 година и се чувствуваше „исклучително поласкана, како и преплашена“ поради тоа што се игра себеси на екранот. Дополнително, Софија Буш ја доби улогата на Клои, Николас Браун како Најџел и Џорџија Кинг како Џулс.
Развој
Шале девојка е еден од бројните настапи на Том Вилијамс до продуцентката Хариет Рис на Меѓународниот фестивал на сценаристи во Челтенхем во 2007 година. Рис ја опиша Шале девојката како теренот што се издвојува, а Вилијамс почна да работи на сценарио. Првиот нацрт на сценариото бил испорачан на Бадник 2007 година, со дополнителни 123 верзии создадени пред да заврши снимањето. Рис продолжил да се сретне со Фил Треил во Лос Анџелес во врска со еден поинаков проект за кој тој се одлучил против, но по телефонскиот повик од Вилијамс, кој Трејл го знаел од времето на Универзитетот во Њукасл, режисерот бил привлечен од сценариото за „Девојка од Шале“. За прв пат играниот продуцент Рис се здружи со Пипа Крос, која таа ја опиша како нејзин „ментор“.
Беа направени неколку промени во сценариото за време на развојот, вклучително и отстранување на помладиот брат на ликот Ким. Поради буџетски ограничувања, голем број сцени беа отфрлени или локациите беа преместени. Костимографите мораа да летаат наоколу за да ја исполнат достапноста на актерите, вклучително и во Њујорк за да се сретнат со Ед Вествик и Сохо, Лондон со Бил Наји. И Ниги и Шилдс носеа некои од нивните сопствени предмети на екранот за да го зачуваат буџетот на филмот, вклучувајќи го и вереничкиот прстен на Шилдс.
Беа направени извиднички патувања до одморалиштето Мерибел и до шампионатите во сноуборд во Лаакс. Трејл се пошегува дека поради осигурителни причини му било дозволено да скија само на вакви реце-патувања и така направил што повеќе од нив. Забраната за забрана на скијање била проширена на него, Ед Вествик и Џо Гири, првиот помошник режисер, во раните фази на продукцијата. Делумно бил финансиран од Филмскиот совет на Обединетото Кралство, кој му даде грант од 800.000 фунти, а 10% од буџетот беа дадени од Enterprise Investment Scheme.
Снимање
Шале девојка била снимена на локација во Санкт Антон ам Арлберг, во Тирол, западна Австрија во текот на два месеци. Актерот Ед Вествик отиде на снимање како веќе остварен скијач, скијајќи од 12-годишна возраст, но не тренирал сноуборд, туку имал само една лекција. Фелисити Џонс само претходно била на суви скијачки патеки како дете и никогаш претходно не била на сноуборд. Таа тренирала по шест часа дневно во текот на четири недели за да стане доволно умешна за снимање. „Сакав да направам што е можно поголем дел од основите на таблата што ги прави Ким, па оттука и ригорозниот тренинг. Така, кон крајот можев да направам мали мали скокови“. Џонс, исто така, го доживеа животот како вистинска девојка за вила со персонал во Флексиски. Тамсин Егертон потпиша дека нема искуство на падините и помина време со тренер. Селските сцени се снимени во Гармиш-Партенкирхен во јужна Германија, вклучително и користење на внатрешноста на германската дрвена куќичка за да се удвои за куќа во западен Лондон.
Поголемиот дел од актерската екипа беа Англичани, а исклучок беа Брук Шилдс, Софија Буш и Николас Браун. Бил Најги ги снимал своите сцени во период од две недели и развил фудбалско ривалство со Ед Вествик со двајцата актери кои ги поддржуваат Манчестер Јунајтед и Челзи, соодветно. Шилдс и Браун склопија пријателство за време на снимањето со Шилдс, опишувајќи го тоа во интервјуата дека сакале „да го посвојат за мој брат“.
Промоција и прикажување
Филмот бил дистрибуиран од Paramount Pictures UK во 2011 година. Подоцна во 2012 година, ИФЦ Филмови ги стекна правата за дистрибуција во САД и доби ограничено издание. Филмот бил оценет R во САД за некој јазик, за разлика од ОК, каде што бил оценет со 12.
Со цел да се промовира филмот, била смислена онлајн кампања која ги интегрира социјалните медиуми во интерактивен трејлер, каде што кликнувањето на копчето „Ми се допаѓа“ ги одведе гледачите до дополнителни функции. Мартин Токс, извршен директор на дигиталната агенција Блу Баракуда, рече за кампањата: „Учеството и споделувањето, како ова, и конвергенцијата на медиумите, како филмовите и интернетот, се иднината на снимањето филмови“. Британската премиера се одржа во Вестфилд Лондон на 8 февруари 2011 година. Дополнителни прикажувања беа одржани низ целата земја за да се соберат пари за Comic Relief 2011.
Критички прием
Шале девојка доби мешани критики. Rotten Tomatoes му дава оцена од 77% врз основа на 43 критики, со просечна оценка од 5,8/10. Метакритик му даде 46 од 100 на филмот, што укажува на „мешани или просечни критики“.
Алекс Тауерс од Тринити њуз му даде негативна рецензија на филмот, велејќи дека „куцајќи од лошата поставеност до блескаво очигледни заклучоци, деведесет и седумте минути на филмот се чувствуваат три пати подолги“. Мајкл Лидер за Den of Geek му даде на филмот две ѕвезди, опишувајќи некои од шегите како „бог-страшни“ и откри дека филмот „претерано се оптеретува“, но ја опиша Фелисити Џонс како „апсолутно прекрасно присуство на екранот“. Питер Бредшо, исто така, му даде две ѕвезди на филмот во рецензија за „Гардијан“, опишувајќи го како „пријатна, глупава, добра работа“.
Други критичари му дадоа позитивни критики на филмот, како што е Тим Роби од Телеграф, кој на филмот му даде три ѕвезди, опишувајќи го Ед Вествик како „глупав“, но ја пофали изведбата на Бил Бејли како „прекрасно безнадежна“. Рецензентот на Time Out, Дејв Калхун, исто така, му даде три ѕвезди, опишувајќи го како „гласно, глупаво и изненадувачки забавно“. Истата оцена со ѕвезди ја даде и Total Film, каде што Метју Лејланд ги опиша продукциските вредности како „тенки“, но Фелисити Џонс како „природна, симпатична секојдневна девојка“. The Mirror му даде на филмот четири ѕвезди, Марк Адамс рече дека филмот е „забавен“ и кога пишуваше за Screen Daily велејќи „тоа е пријатна забава без вистински филмски претензии“; тој особено ја пофали Фелисити Џонс велејќи дека тоа ги потврдува нејзините квалитети како водечка дама. Софи Иван за Film4 ја спореди Chalet Girl со оние од Working Title Films, велејќи дека тоа е првата британска комедија оттогаш што „нема да ве натера да лепите иглички во очите“ и даде три и пол ѕвездички.
Благајна
Во Обединетото Кралство во првата недела од прикажувањето, тој бил најдобро пласираниот нов филм со 678.000 фунти земени во првите пет дена откако бил отворен во 381 кина. Таа бројка била најниска за нов филм на прво место од април 2010 година со Whip It. Ова го смести на четвртото место во текот на првата недела, зад Ранго, Битка: Лос Анџелес и Непознат.
Блекџек пица
Историја
Додека бил студент на колеџот на Универзитетот во Северно Колорадо, Винс Шмул бил доставувач на пицата Доминос. По добивањето на бизнис диплома во 1981 година, имал малку достапни работни места, а Шмул сакал да им обезбеди друга опција на големите пица компании. Во замена за капитал, неговите родители, Џим и Вилма Шмул, му дале 10.000 долари за да започне Блекџек пица. Шмул го нарекол пица ресторанот по играта со блек џек за да покаже дека е брза храна. И блекџек и домино се игри, па тој сакал да укаже дека Блекџек пица е алтернатива на Доминос пица. Слоганот на компанијата бил „Конечно, има нова игра во градот“. Првата продавница за Блекџек Пица била отворена на 29 јуни 1983 година, во Федерал Хајтс, а втората продавница била отворена во Грили до февруари 1984 година. До 1986 година, Блекџек пораснал на шест корпоративни продавници и еден франшиза. Седиштето на компанијата, до 1999 година, беше во тогашното место на пописот на Каслвуд во неинкорпорираниот округ Арапахо, Колорадо, во близина на Енглвуд.
Во 1988 година, Блекџек станал франшиза со продажба на неколку корпоративни продавници на франшизи. Блекџек пица управувал со 45 продавници во пет држави. Ознаката на Блекџек е „Подобра пица, подобра цена“.
Ерик Харис и Дилан Клеболд, матурантите кои го извршиле масакрот во средното училиште Колумбајн во 1999 година, работеле во продавницата Блекџек пица во Литлтон, Колорадо, а Харис на крајот станал и менаџер на смена. Во овој салон за пица, двајцата тинејџери стекнале важни познаници кои ненамерно биле поврзани со нападот во средното училиште Колумбајн. Двајцата тинејџери можеле да се сретнат со Марк Манес, човекот кој им го продал ТЕЦ-9 што го користеле во нападот, преку поврзаноста на Филип Дуран, колега вработен во продавницата Блекџек пица каде што работеле.
Филантропија
Блекџек пица донирал пари на неколку организации. Во 2005 година, Блекџек донирал 8.842,40 долари на Фондацијата за крвен центар Бонфис, која Блекџек пица ја избрал да биде победник на „Промоцијата на пицата 80 центи“. Пицеријата, исто така, спонзорирала програма за идните фармери на Америка во Форт Морган, Колорадо.
Аквизиции
На 1 јануари 2013 година, Блекџек пица бил купен од Аскар Брендс, компанија со седиште во Мичиген.
Космос-1565
Космос-1565 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 мај 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1565 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1477 км, а најмалото на 1408.
Платон Лебедев
Платон Лебедев (руски: Платон Леонидович Лебедев, роден на во ) — руски стопанственик, соосновач на банката Манатеп и поранешен претседател на одборот на директори на Манатеп
Платон Лебедев Дипломирал на Московската академија по економија во 1981 година. По дипломирањето до 1989 година работел во „Зарубежгеология“. Од 1991 до 1995 година бил Претседател на банката "Менатеп" а од 1996 година станал еден од управителите на нафтената компанија Јукос.
Тој подоцна бил обвинет за проневера и перење пари во 2009 година. , и на кое тој се изјаснил дека не е виновен по обвиненијата. Во моментот, јуни 2011 година, се наоѓа на издржување казна затвор, (13 години затвор) поради затајување данок, заедно со неговиот партнет Михаил Ходорковски. Според некои извори, се смета дека овие обвиненија имале политичка позадина. Во 2010 година, Лебедев и Ходорковски биле повторно осудени, и најверојатно ќе поминат уште неколку години во затвор.
Терје Рипдал
Терје Рипдал  (роден на 23 август 1947 година) е норвешки гитарист и композитор. Еден е од позначајните современи норвешки композитори особено во џез музиката.
Кариера
Рипдал е роден во Осло, Норвешка, син на композитор и диригент.
Студирал класично пијано.
Како рок гитарист запоќнал под влијание на Хенк Марвин со The Vanguards, Рипдал се посветил на џез во 1968 година и се приклучи на групата на Јан Гарбарек, а подоцна и на секстетот и оркестарот на Џорџ Расел.
Важен чекор кон меѓународното внимание беше неговото учество на фестивалот фри џез во Баден-Баден, Германија, во 1969 година, каде што беше дел од бендот предводен од Лестер Боуви. За време на неговите музички студии на универзитетот и конзерваториумот во Осло, тој го предводеше оркестарот на норвешката верзија на мјузиклот Коса. Тој често бил снимен на издавачката куќа ECM, како материјал ориентиран кон џез, така и класични композиции (од кои некои не ја содржат гитарата на Рајпдал).
Неговите композиции „Last Nite“ и „Mstery Man“ беа прикажани во филмот на Мајкл Ман Heat и вклучени во саундтракот со исто име.
Животопис
Рипдал беше во брак (1969–1985) со норвешката пејачка Ингер Лизе Андерсен/Рипдал, и тие имаа две деца, ревизорот Даниел (1970) и електронскиот музичар Мариус (1977). Рипдал повторно се ожени во 1988 година со Елин Кристин Бергеи (родена на 28 мај 1955 година). Имаат две деца Ане Изабел (1988) и гитаристот Јакоб Рипдал (1989). Тие (од 2013 година) живеат во Тресфјорд.
Историја на Либија
Рана историја
Според археолошките проучувања, се смета дека либиското крајбрежје било населено уште во времето на неолитот пред околу 8.000 години. Зборот Либија произлегува од грчкиот јазик, којшто се однесувал за Африка, и покрај тоа што во времето на старогрчката ера, ова се однесувало само за северниот дел на континентот. Тогашната територија на земјата, позната како Триполитанија, била провинција на Картагина. Во текотна 1 век, земјата била зазедена од страна на Римското Царство. Во следните векови, територијата на денешна Либија била под контрола на различни култури и народи, како Фенекија, Картагина, Стара Грција, Римско Царство, Вандалска империја и Византија, кои со територијата управувале или целосно или само со дел од неа.
Пунско и исламско освојување
Фенекијците биле првите народи кои воспоставиле трговска размена со Либија. До 5 век п.н.е. Картагина била најголема фенекијска колонија, и најголемата своја администрација се наоѓала во Северна Африка каде била создадена цивилизација на Пуните. Пунските населби се наоѓале во Оа (Триполи), Лабдах (Лептис Магна) и Сабрата. Сите тие градови се наоѓале во областа која подоцна била наречена Триполис, или во превод “Три града“. Името на денешната престолнина Триполи води потекло од овие термини. Старите Грци со источните делови на земјата завладеале во времето кога иселениците од островот Тера по заповед на оракулот на Делфи заминале од островот барајќи нов дом во Северна Африка. Во текот на 631 година тие го основале градот Кирене, а во следните двесте години биле основани уште четири града. Римјаните успеале да ги обединат регионите Триполитанија и Кирене, и во следните 400 години овие области станале римски провинции. Денеска, од античката грчка и римска култура, во земјата има многу малку зачувано, главно некое обележје ако се исклучат Лептис Магна, Кирена и Сабрафа. Во текот на 7 век, римските колонии биле завладеани од страна на Арапите, во нивните освојување на Северна Африка, поточно во 644 година од страна на Укба ибн Нафи. По освојувањето на северниот дел од континентот на овие простори бил формиран Омејадскиот калифат. Во 750 година Омејадите биле заземени од страна на Абасидите. Во следните векови, голем број од староседелските народи го прифатиле исламот, како и арапскиот јазик и култура. Источниот дел од земјата бил под големо влијание на веќе исламизираниот Египет.
Османлиска Либија
Отоманските Турци земјата ја покориле во средината на 16 век, а трите провинции станале дел од вилаетите на империјата, со исклучоци, кога дел од земјата била во владеење на Караманлиската династија (1711-1835), кои владееле со Триполитанија со голема автономија. Во тоа врме била создадена првата понова историја на денешна Либија. Отоманска Триполитанија претставувал крајбрежен реон во Отоманското Царство во периодот од 1551 до 1911 година. Од 1864 година реонот бил претворен во вилает. Покрај Триполитанија, Барса исто така била дел од провинцијата.
Освојување
До почетокот на 16 век либискиот брег имал минимална централна власт и најчесто била под владение на пиратите. Во 1510 година Шпанија го окупирала Триполи. Шпанските сили повеќе се занимавале со контролата на морето отколку со непријателите во земјата. Во 1530 година Малта заедно со Гоцо биле отстапени на витешкиот Малтешки ред како награда за нивната помош во војната за Родос против Османлиите. Христијаните со Триполи владееле до 1551 година кога територијата била заземена од познатиот отомански адмирал Синан Паша и Тургут Рејс. Тургут подцна бил прогласен за паша на Триполитанија. Слично како во останатите соседни земји, така и Триполитанија имала голема автономија во управувањето.
Караманлиска династија
Во 1711 година, Ахмед Караманли ја основал истоимената династија која со земјата владеела 124 години. Во тие години се случила и Либиската граѓанска војна (1791-1795). Во 1801 година Јусуф Караманли побарал зголемување на данокот на Соединетите Американски држави за заштита на нивната трговија од пирати. Но американската млада држава го одбила барањето и го блокирала пристаништето со Триполи каде војната траела до 1805 година.
Обнова на османлиската власт
Во 1835 година владата на султанот Махмуд II ги искористила локалните нереди и ја вратил својата директна власт во земјата. Старото домородско движење на чело со Саид Мухамед Али повикало на спротивставување против османлиската власт.
Османлиско-италијанска војна
Османлиско-италијанската војна била воен конфликт помеѓу Италија и Османлиското Царство, во периодот од 1911 до 1912 година. Во историографијата често е нарекувана Триполитанска војна. Воените дејствија заппочнале на 29 септември 1911 година, а мировниот договор бил потпишан во Лозана на 18 октомври 1912 година. Според договорот, територијата на денешна Либија попаднала под Италија.
Италијанска Либија
Од 1912 до 1927 година, територијата на Либија била позната како Италијанска Северна Африка. Од 1927-1934 година територијата била поделена на две колонии: италијанска Кирена и италијанска Триполитанија, кои биле предводени од италијански гувернер. Според некои извори, во текот на италијанската колонијална ера, во земјата починале помеѓу 20%-50% од населението во борбата за независност, главно по затворските кампови. Во Либија се населиле околу 150.000 Италијанци, сочинувајќи околу една петтина од вкупниот број на население. Во 1934 година, Италија го усвоила името Либија, кое претходно било користено од страна на Старите Грци за територијата на Северна Африка, со исклучок на Египет. По започнувањето на Втората светска војна, во периодот од 1943-1945 година Триполитанија и Кирена биле под власта на Велика Британија, додека пак Франција раководела со Фезан. Во 1944 година, во земјата се вратил кралот Идрис I од егзил од Каиро. Тој бил водачот на востанието против италијанската окупација во периодот помеѓу двете светски војни, но по своето доаѓање тој одбил да ја контролира земјата под такви услови.
Независност
Во 1947 година Италија се одрекла од сите права и целата територија на Либија. На 21 ноември 1949 година генералното Собрание на ООН донело одлука според која земјата би требало во следните години да стане независна држава. Така, земјата својата независност ја прогласила на 24 декември 1951 година, како прва држава која својата независност ја постигнала преку ООН и една од првите веќе поранешни европски колонии кои се стекнала со независноста. Либија била прогласена за уставна монархија на чело со кралот Идрис.
Пронаоѓањето на значајни нафтени резервати во 1959 година, придонело земјата од една сиромашна нација да стане една од најбогатите во Северна Африка и светот. Но, и покрај тоа што земјата била економски стабилна, сепак поради концентрацијата на националните блага под капана кралот предизвикувало одредено незадоволство. На 1 септември 1969 година, мала група офицери предводена од страна на дваесетгодишниот офицер Моамер ал Гадафи задале удар против кралот. Во тоа време Идрис бил во Турција на медицински третман. Во негово име управувал Сајид Хасан ар-Рида. Тој бил заробен од страна на револуционерите и ставен во куќен притвор. Во меѓу време, револуционерите ја укинале монархијата, прогласувајќи ја земјата за нова Либиска арапска република. Гадафи станал “братски водач и водач на револуцијата“.
Управување на Гадафи
По утврдувањето на својата власт, Гадафи го отфрлил советскиот комунизам и западниот капитализам како идеологија изјавувајќи дека ќе го следи т.н. Движење на неврзаните. Односите помеѓу САД и Либија се заостриле на 2 декември 1979 година кога либиските војници ја нападнале американската амбасада во Триполи. Водачот за инцидентот изјавил дека претставува спонтена демонстрација и отфрлил секаква вмешаност во истиот. Во текот на мај 1980 година, САД ги повлекол сите свои дипломати од земјата, но не ги прекинал дипломатските односи. Во истата година, властите на Либија платиле 220 000 долари на Били Картер, братот на Џими Картер во обид да се постигнат подобри дипломатски односи помеѓу двете земји. На 6 мај 1981 година, во времето на Роналд Реган, САД ги обвинил либиските власти во помагање на меѓународниот тероризам. Сите либиски дипломати биле избркани од САД о дипломатските односи со Либија биле прекратени. Како главен проблем, САД го гледал во помагањето на палестинските терористички групи, револуционерните групи во времето на Иранско-Иракската војна (1980-1988) како и многу други револуционерни движења по светот кои биле раководени од различни сепаратистички групи како Ирска републиканска армија, Баскиска татковина и слобода (ЕТА), Палестинска ослободителна организација (ПОО) и други.
Во текот на март 1982 година САД наложил ембарго врз увозот на либиска нафта и извозот на индустриските производи по потекло од Либија. САД ги нападнал либиските бродови во јануари 1986 година, а како несогласие бил заливот Сидра, кон кој Либија се стремила како своја територијална површина. На 14 април 1986 година. американскиот претседател Реган дал налог за бомбардирање на Триполи и Бенгази. Жртвите биле околу 60 луѓе, помеѓу кои и осиновената ќерка на Гадафи. Во 1992 година биле наложени санкции кон Либија од страна на ООН поради рушењето на авионот Пан Ам 103 во шкотскиот град Локерби кога загинале 270 луѓе. Атентатот дополнително ги влошил односите помеѓу Либија и европските западни земји. Во 2003 година, Либија се согласила да плати 2 700 000 000 долари како оштета за семејствата на загинатите. На 26 февруари 2004 година, ООН ги поништил санкциите кон Либија по 23 години.
Избори
Изборите се процес на донесување одлуки при кој граѓаните гласаат за кандидатот или политичката партија кој го претпочитаат како свој претставник во претставничкото тело. Во современите демократски системи изборите го претставуваат механизмот преку кој се пополнуваат мандатите во законодавните тела, а понекогаш и во извршните и судските органи. Покрај на државно ниво, избори се спроведуваат и во многу граѓански организации.
FPGA
Field-programmable gate array (FPGA) е полупроводникчки уред кој може да се конфигурира од страна на корисникот или дизајнерот по произведувањето. FPGA може да биде програмиран со употреба на дијаграми на логички кола или со изворен код преку јазик за опис на хардверот HDL за да се специфицира како треба да работи чипот. Може да се употреби за да се имплементира било која логичка функција што едно интегрално коло со специфична задача ASIC може да ја изврши, но можноста за ажурирање на функционалноста по доставата овозможува предности за многу апликации.
FPGA содржи програмабилни логички компоненти наречени "логички блокови", и хиерархија реконфигурабилни меѓуповрзаности што овозможуваат на блоковите да бидат "ожичени заедно". Логичките блокови може да бидат конфигурирани да извршуваат комплексни комбинациони функции, или едноставни логички порти како на пример И и XOR. Кај повеќето FPGA уреди, логичките блокови вклучуваат мемориски елементи.
Историјат
FPGA индустријата изникнува од програмабилната read only меморија (PROM) и програмабилните логички уреди (PLD). PROM и PLD ја имале можноста да бидат програмирани во сериско производство или конфигурирани по производството, но сепак програмабилната логика била ожичена меѓу логичките порти.
Некои од индустриските основни концепти и технологии за програматорски логички низи, порти и логички блокови сепатентирани на името на Дејвид В. Пејџ и Луверн Р. Петерсно во 1985.
Во доцните 1980-ти Naval Surface Warfare Department ја почнал експериментот предложен од Стив Каселман за развој на компјутер којшто ќе вклучува 600.000 репрограматорски порти. Проектот бил испешен и системот бил патентиран во 1992.
Xilinx продолжил со неоспорен развој и брз растеж од 1985 до средината на 1990-тите, кога конкуренцијата надминала. Веќе во 1993, Actel имал околу 18% од пазарот.
1990-тите биле експлозивен период за FPGA, во поглед на софистицираноста и волуменот на производство. Во раните 1990-ти, FPGA главно се користеле во телекомуникациите и мрежните поврзаности. Кон крајот на декадата, FPGA веќе изградиле и пат кон потрошувачите и индустриските апликативности.
FPGA се прославиле во 1997, кога Адријан Томпсон употребил технологија на генетски алгоритам и FPGA за да создаде уред за распознавање на глас. Томпсоновиот алгорита овозможил низа од 64 x 64 ќелии коритсјки Xilinx FPGA чип да одлучи која е потребната конфигурација за извршување на гласовни распознавачки задачи.
Модерен развој
Скорешните трендови зеле курс на за однесување на архитектурниот пристап чекор понапред комбинирајки ги логичките блокови и меѓуповрзаности на традиционален FPGA со приложни микрообработувачи и поврзани периферии за да формират комплетен "системна програмабилен чип". Оваа работа е огледало на архитектурата на Рон Перлоф и Хана Поташ од Burroughs Advanced Systems Group која комбинирала реконфигурабилна ЦПЕ архитектура на единичен чип наречен SB24. Таа работа била завршена во 1982. Примери ваква хибридна технологија може да биде видена и кај Xilinx Virtex-II PRO и Virtex-4 уредите, коишто вклучуваат еден или повеќе PowerPC обработувачи приложени во the FPGA логичка фабрика. Atmel FPSLIC е друг таков уред, кој користи AVR процесор во комбинација со Atmel програмабилна логичка архитектура.
Алтернативен приод користејки hard-macro обработувачи за да се искористи "софт" процесор јадра коишто се имплементирани во FPGA логика. (Види "Софт Обработувачи", подолу).
Како што е претходно споменато, доста модерни FPGA ја имаат возможноста да бидат репрограмирани во "run time," и ова води до идејата за реконфигурабилно пресметување или реконфигурабилни ситеми — ЦПЕ коишто се реконфигурираат самите себе за да се прилагодат кон извршување задача. Mitrion Virtual Processor од Mitrionics е пример за реконфигурабилен софт процесор, имплементиран на FPGA. Сепак, не поддржува динамичка реконфигурација во runtime, но се адаптира себеси кон специфична програма.
Порти
Големина на пазарот
FPGA дазиајн почетоци
FPGA компарација
Историски гледано, FPGA се бавни, помалки ефикасни по моќност и главно постигнуваат помалку функционалности од нивните ASIC соперници. Комбинацијата од зафатнина, подобрување на производството, развој и истражување, како и влезно-излезните можности на новите суперкомпјутери ја затвориле празнината меѓу ASIC и FPGA.
Основната разлика помеѓу CPLD и FPGA е архитектурна. CPLD има на некој начин рестриктивна структура состоејќи се од еден или повеќе пробрамабилни збир-од-производ логички низи поддржувајќи релативно мал број на тактирани регистри. Резултатот од ова е помалку флексибилност, со предноста што временските задоцнувања се попредвидливи и односот логика-меѓуповрзаност е поголем. Во FPGA архитектурата од друга страна од друга страна преовладуваат меѓуповрзаностите. Ова ги прави далеку пофлексибилни, но исто така и далеку покомплексни за дизајн.
Примена
FPGA се применуваат во дигитална обработка на сигнали, софтверски-дефинирано радио, космички и одбранбени системи, моделирање на ASIC, медицински слики, компјутерска визија, распознавање на глас, криптографија, биоинформатика, емулација на компјутерски хардвер и друго.
Архитектура
Нај застапената FPGA архитектура се состои од низ од конфигурабилни логички блокови (CLB), В/И падови, и рутни канали. Генерално, сите рутнимканали имаат иста тежина (број жици). Повеќе В/И падови може да се совпаднат со бројот редови или колони на низот.
Апликационо колко мора да биде мапирано во FPGA со адекватни ресурси. Додека бројот CLB и И/В кои се потребни се лесно определиви од дисајнот, бројот патеки кој е потребен може значајно да варира дури и кај дизајни со иста логика. Неискористените патеки ја накачуваат цената (и ги намалуваат перформанситеe) од делот којшто не бенифицира, FPGA произведувачите се обидуваат да достават онолку патеку колку што би биле потребни на дизајнерите во однос на искористената.
Класичен FPGA логичен блок се состои од 4 влеза lookup table (LUT), и flip-flop.
Има само еден излез, регистер или нерегистриран излез. Логичкиот блок има 4 влеза и клок влез.
Секој влез е достапен од една страна на логичкиот блок, додека излезот може да се поврзува со рутни патеки и на истиот блокк или соседен.
Аналогно, В/И пад може да се поврзува на било кој од жичните сегменти на адаптабилните канали до него. FPGA рутирањето е несегментирано. Секој жичен сегмент троши само еден логички блок пред да заврши во свич кутија. Било кога хоризонтален или вертикален канал да се препокрие, има свич ккутија. Во оваа архитектура, кога жица влезе во свич кутија има три свича коишто овозможуваат да се поврзува со дуги три жици.
Наводи
Circuit logique programmable
ОУ „Фан Ноли“ - Требош
Фон Ноли  — основно училиште во Требош, Општина Желино.
63 п.н.е.
63 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 63. година пред новата ера, 63. од првиот милениум п.н.е., 63. од 1 век п.н.е. и четвртта од 60-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5445 и 5446 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4687 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3697 и 3698 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 690.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 63 година се протега во 2573 и 2574, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2633 и 2634 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 480. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 705 и 704 исламска година пред хиџра.
NGC 787
NGC 787 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 787 се споменува и како MCG -2-6-15.
Откривање
Телото е откриено на 27 февруари 1865 година од страна на Кристијан Петерс, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 13,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 787 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 787 има привидни димензии од 2,5' х 1,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 787 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7632. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5278. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1183.
960
960 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 960 година од новата ера, 960. од првиот милениум, 60. од X век и прва од 960-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6468 и 6469 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5710 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4720 и 4721 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1713.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 960 година се протега во 3596 и 3597, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3656 и 3657 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1503. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 348 и 349 исламска година.
Инја Бјорк-Клевби
Инга Бјорк-Клевби (родена 1944) е поранешен Обединетите нации заменик-извршен директор на Програмата на Обединетите нации за човечки населби (ОН-ХАБИТАТ). Таа била назначена на оваа позиција од страна на генералниот секретар на Обединетите нации Кофи Анан во октомври 2005 година.
Магистрирала на Стокхолмската школа за економија.
Бјорк-Клевби е дипломат долги години. Таа служела како амбасадор на Шведска во Кенија, Руанда, Сејшели и Коморите и како постојан претставник во Програмата за животна средина на Обединетите нации (UNEP) и UN-HABITAT.
Подоцна, таа станала помошник потсекретар на Министерството за надворешни работи на Шведска, кој е одговорен за политиките, програмите и буџетот за меѓународна развојна соработка.
Повеќе од 20 години, таа работела во меѓународни финансии и високи менаџерски капацитети со Централната банка на Шведска, Меѓународниот монетарен фонд (ММФ), Светската банка и Азиската банка за развој. Таа станала извршен директор на Африканската банка за развој каде ги претставувала нордиските земји, Швајцарија и Индија.
Пред нејзиното назначување за заменик-извршен директор на UN-HABITAT, таа била амбасадор на Шведска во Брегот на Слоновата Коска, Буркина Фасо, Гвинеја, Либерија и Сиера Леоне.
Бухфарт
Бухфарт (Buchfart) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Флатдал
Flatdal (буквално: „Рамна долина“) - село, парохија и долина во општината Селјорд во Вестфолд и Телемарк, Норвешка. Езерото Флатсјо било делумно исцедено за да се добие повеќе земјиште за земјоделство.
Меѓу значајните луѓе од Флатдал се сликарот Терје Грестад, кој се населил во Флатдал, телевизискиот водител Халвард Флатланд, кој е роден во Флатдал во 1957 година, и романописецот Хелга Флетланд, која пораснала во Флатдал.
Наводи
59.56667°N, 8.56667°W
NGC 7794
NGC 7794 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7794 се споменува и како UGC 12872, MCG 2-1-4, CGCG 433-10, KUG 2356+104, IRAS 23560+1026.
Откривање
Објектот е откриен на 23 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7794 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7794 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 7794 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 73103. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 170; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1174. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 318.
Рендсбуршки мост
Рендсбуршки мост (Rendsburger Hochbrücke, службено Eisenbahnhochbrücke Rendsburg) — железнички вијадукт на железничката линија Нојминстер—Фленсбург, кој исто така служи и како фериботски мост. Мостот го поминува Килскиот Канал кај градот Рендсбург во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Поседуван е од страна на државата Германија преку Сојузната агенција за вода и пловидба, која исто така го поседува и раководи со каналот. Мостот е знаменитост на градот Рендсбург и еден од најзначајните технички споменици во Германија.
На 22 септември 2013 година бил прогласен за историска знаменитост на инженерството во Германија од страна на сојузната комора на инженери. Мостот ја носел титулата најдолг железнички мост во Германија 99 години, пред да биде надминат од два нови моста на новоизградената железничка линија Ерфурт—Лајпциг/Хале.