cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Градинарски каранфил
Градинарски каранфил или само каранфил —  на цветно растение од родот каранфил (Dianthus). Веројатно потекнува од Средоземјето, но не постојат поточни сознанија бидејќи се одлегува на многу места веќе 2.000 години.
Ова е зелјесто повеќегодишно растение што достигнува 80 см во височина. Листовите му се сивозелени до синозелени, тенки и долги до 15 см. Цветовите никнуваат единечно или до пет во соцветие. Имаат пречник од 3–5 см и пријатен мирис. Изворната боја на цветовите е светла розововиолетова, но денес постојат разни сорти во многу бои како црвена, бела жолта и зелена. Постојат и варијанти без мирис, кои се користат како украс за закачување на машки палта.
Одгледување
Цвеќето бара добро исцедена и неутрална до помалку алкална почва и целосна изложеност на сонце. Постојат голем број на сорти во градинарството сорти.
Најголем произведувач на каранфили во светот е Колумбија.
Симболика
Каранфилот начелно симболизира љубов, восхит и особеност, но постојат и други значења, во зависност од бојата.
1244
1244 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1244 година од новата ера, 244. од вториот милениум, 44. од XIII век и петта од 1240-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6752 и 6753 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5994 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5004 и 5005 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1997.
Барденас Реалес
Барденас Реалес () е полупустински природен регион, или неплоден предел, од околу 42.000 хектари во југоисточниот дел на Навара (Шпанија). Почвите се составени од глина, креда и песочник и се еродирани од вода и ветер создавајќи изненадувачки форми, кањони, висорамнини, табеларни структури и изолирани ридови, наречени кабезо. На Барденас Реалес му недостасуваат урбани области, растителноста е скудна и многу потоци што ја преминуваат територијата имаат сезонски поток, кој е сув во поголемиот дел од годината.
Локација
Барденас е на југоисток од Навара, се граничи со Арагон. Сместен е во средина од вдлабнатината на долината на реката Ебро во подножјето на планините на Југо и регионот Сарагоса во Синко Вилас. Неговата површина е 41.845 хектари. Постојат само шеснаесет општини, од кои тринаесет се во Навара и три во провинцијата Сарагоса.
Барденас е поделен на неколку различни области кои главно вклучуваат две, Црна Бардена и Бела Бардена, но има и други помали области кои се специфични.
Бела Бардена
Белата Бардена се дели на две, Бела Долна и Бела Горна. Првата е најдепресивна, а втората се протега од Пискера и Егуарас до Каркастиљо.
Црна Бардена
Црната Бардена се наоѓа во југоисточниот дел на територијата на границата на Автономната заедница на Арагон. Формирана е од висорамнини на различна надморска височина, и пресечена е од реки што течат на дното на карпите, овој дел од Барденас е покриен со растителност.
Централно плато
Постои централно плато што лежи 100 метри над околната област каде што се одгледува пченка. Тоа е формирано од терцијарни и квартерни почви кои се подигнати од притисокот поврзан со создавањето на Пиринеите и планините во Централна Шпанија, што предизвикало колапс на сливот на реката Ебро, формирајќи внатрешно море затворено со каталонскиот крајбрежен систем. Положените седименти еродирале од еоценот наваму. Формирани се од чакал и песочник што останале на врвот, а ситен песок, глина и варовник се наоѓаат во долните падини. Глината останала во центарот, а варовникот и гипсот се формирале на рабовите. Чакалите, песочниците и глината се поврзани со алувијални наслаги. Мешавини од песочник и глина формирале два планински масиви меѓу центарот и периметарот. Пред десет милиони години, сливот се отворил кон Средоземното Море и се исцедил, оставајќи ја реката Ебро. Ефектот на преклопување на ерозијата е предизвикан од наизменичните меки и тврди материјали.
Вдовицата во бело
Вдовицата во бело (La Viuda de Blanco) е американска / колумбиска теленовела снимана во САД и Колумбија, во 2006 / 2007 година. Серијата во САД има огромен успех, а голем резултат е добрата глумечка екипа а и вечерниот термин на прикажување.
Синопсис
Во градот Тринидад доаѓа една чудна жена, во потрага по своето минато. Тоа е Алисија Гуардиола, вдовица и мајка на малите близнаци кои се под старателство на баба им, мајката на нивниот татко, угледна и немилосрдна госпоѓа Перфекта Албарасин де Бланко. Нејзиното враќање и желбата да ги поврати своите деца не наоѓа одобрување од фам. Бланко која на сите начини ќе се обиде да ја спречи. Обвинета за злосторство кое не го направила, Алисија ја чека тешка задача да ги убеди луѓето во градот за својата невиност. Поддршката ќе и ја пружи Хустино Брињон, богаташ од кои сите се плашат поради своите ноќни излегувања. Оваа преубава жена ќе помине низ значајни настани во градот. А во текот на борбата за децата, Алисија ќе сретне луѓе кои ќе го одбележат нејзиниот живот, меѓу кои е и девер и Себастијан во кого се заљубува, не помислувајќи какви фатални последици може да и донесе таа врска.
Вдовицата во Бело на Балканот
Бугарија: бТВ Србија: Фокс ТВ
Клепиш
Клепиш — село во Егејска Македонија, Република Грција.
NGC 5170
NGC 5170 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5170 се споменува и како MCG -3-34-84, UGCA 360, ESO 576-65, IRAS 13271-1742, PGC 47394, FGC 1626.
Откривање
Телото е откриено на 7 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5170 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5170 има привидни димензии од 8,2' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 29 м 48,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -17° 57' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 127°.
Други поделби
Проучување на NGC 5170 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47396. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 330; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6125. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 737.
Маргарита Боба
Маргарита Боба била писателка и благородничка од Казале Монферато, опишана од Џозефантонио Морано дека поседува возвишена духовитост и дека е добро упатена и во латинскиот и италијанскиот јазик и во уметноста на поезијата. Таа објавила голем број дела и била пофалена од Стефано Гуацо во неговиот граѓански разговор и од Фулгенцио Алгиси во неговата историја на Монферато.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Самоиспитување на дојки
Самоиспитувањето на дојките (СИД) е метод преку кој се наоѓаат абнормалностите на дојките. Методот вклучува преглед со гледање и чувствуваење на можните неправилности или испупчувања. Ако се прави соодветно и прописно СИД може да помогне во раното дијагностицирање на некои типови на рак на дојки, иако не би требало целосно да ги замени методите со снимање (како што е мамогарфијата) кои се покажаа како ефективни.
Како да направите СИД
Самоиспитувањето се извршува додека жената стои пред огледало со истакнато торзо за да може да се забележат промените на дојките. Жената ги гледа видливите знаци на вдлабнатини, испапчувања или зацрвенетост на дојките или блиску до нив. Ова обично се повторува во неколку позиции, како на пример со рацете поставени на колковите, и потоа повторно со рацете на главата. Тогаш жената треба да ги палпира своите дојки со врвот на прстите за да почувствува дали има грутки (без разлика дали се наоѓаат површно или подлабоко во ткивото) или чувствителност. За да биде делотворен, овој процес мора да се изврши на целосната површина на дојките, вклучувајќи ја “пазувната опашка” на дојките кој се протега до пазувата. Ова обично се прави еднаш додека стоите пред огледало и уште еднаш додека лежите. Некои упатства предлагаат да си замислите поделба на дојките на четири квадрати и да го проверите секој квадрат одделно. На крајот, жените кои не дојат треба нежно да ја притиснат секоја брадавица за да се види дали има исцедок.
Методот на Седум П
Сличен метод на самоиспитувањето е познат како метод на Седум П на дојките 1.	‘’’Позиција’’’: Визуелно се прегледуваат дојките и се палпираат пред огледалото со рацете поставени во различни позиции. Потоа прегледот се прави во лежечка положба, прво со перница под едното рамо и на крајот лежејќи на рамна површина. 2.	‘’’Периметар’’’: Дојките се испитуваат целосно, вклучувајќи ги и брадавиците и пазуваната опашка која што се протега до пазувата, и блиску до лимфните јазли. 3.	‘’’Палпација’’’: Се напипува со врвовите на прстите, без подигање на прстите движејќи ги околу дојките. 4.	‘’’Притисок’’’: Прво се палпира со благ притисок, потоа се прави истото со умерен притисок и на крајот се палпира со силен притисок. 5.	‘’’Начини’’’: Постојат неколку начини на испитување, и секоја жена треба да го избере оној кој е најсоодветен за неа. Испитувањето при кое жената стои вертикално и се соблекува вклучува движење на прстите нагоре и надолу на дојките. Друг начин започнува од брадавиците и се движи нанадвор. Циркуларниот начин вклучува движење на прстите во концентрични кругови од брадавицата нанадвор. Не заборавајте да напипате во пазувите. 6.	‘’’Практика’’’: Практикувајте го самоиспитувањето на дојките и приближете му се на чувството на ткивото на дојките, за да можете да ги препознаете промените. Здравствениот работник може да ви даде совет за вашиот преглед. 7.	‘’’План’’’: Знаете што треба да направите ако се сомневате дека постојат некакви промени во ткивото на вашите дојки. Ја знаете вашата семејна историја на рак на дојка. Дали правите мамографија толку често колку што вашиот здравствен работник ви препорачал. Кај пременопаузалните жени, СИД најдобро е да се прави во истата фаза од нивниот период секој месец за да се минимализираат промените кои се должат на менструалниот циклус. Времето кое се препорачува е веднаш по завршувањето на последниот период кога најмали се шансите дојките да бидат набрекнати и осетливи. Постарите, менопаузални жени треба да направат СИД еднаш месечно, најверојатно во првиот или последниот ден од месецот.
Ограничувања
Околу осум од десет грутки откриени со СИД се безопасни. Сепак за секоја абнормалност која е забележана треба прописно да се извести лекарот. Бидејќи от на дојка најчесто се јавува кај жените, СИД терба да се комбинира со годишен преглед од доктор за полесно да се откријат промените. Жените лесно можат да не забележат грутка која лекарот би ја пронашол. Од истите причини подобро е да се научи процедурата на СИД од експерт. СИД не е замена за поверодостојните техники како мамографија или испитување со употреба на магнетна резонанца.
Кора (месечина)
Пречникот на Кора изнесува 2 km, и просечното орбитално растојание изнесува 23 239 Mm за период од 737 720 денови, под наклон од 141° со еклиптиката (139° со екваторот на Јупитер), во ретроградна насока и со орбитално занесување од 0,2462.
Припадник е на Пасифаината група, која се состои од месечини кои ретроградно се движат околу Јупитер на растојание од 22,8 и 24,1 Gm, и со наклони кои се движат од 144.5° и 158.3°.
Именувана е според Кора, второто име на старогрчката божица Персефона ќерка на Деметра.
Тумба (езеро)
Езерото Тумба е езеро во западниот дел на Демократската Република Конго, 100 км североисточно од градот Бандундуа, во провинцијата Екватор. Површината на езерото опфаќа 765 км2. Најголема длабочина измерена во езерото изнесува 8 м. Припаѓа на сливот на реката Конго.
Езерото во 1883 година било откриено од страна на англискиот истражувач Хенри Мортон Стенли.
Алеја на великаните (Скопје)
Алеја на великаните — дел од градските гробишта „Бутел“ во Скопје.
Карпалак
Карпалак — месност односно клисура околу средината на автопатот Скопје - Тетово. Во непосредна близина се наоѓа планината Жеден. Селата околу Карпалак се со исклучително албанско население.
За време на воениот конфликт во 2001 година, месноста Карпалак за македонската јавност и пошироко стана позната откако на автопатот во заседа е нападнат армискиот конвој, при што подмолно и на кукавички начин се масакрирани десет војници од резервниот состав на АРМ. Настанот се случил надвор од воената зона. Припадниците на терористичката ОНА не само што ја изврши заседата, исто така го имаат минирано целиот автопат, но не успеаа да го дигнат автопатот во воздух и да го спречат доведувањето на единиците од Скопје за Тетово иако имаа подготвено и поставено 200 килограми експлозив.
Причината што не успеаа е поради тоа што хеликоптерите беа во воздух за пратење на колоната тенкови и транспортери за планираната операција и за 10 - 15 минути отпочнаа со борбено дејство во реонот каде што беше организирана заседата и не успеаа да го активираат експлозивот. Подоцна, на позициите каде што беа терористите, пронајдени беа жиците за активирање на експлозивот и по нив беше пронајден експлозивот во каналот на автопатот веднаш деминиран, поставен во пропусниот канал под автопатот.
Костурска епархија
Костурска епархија (Ιερά Μητρόπολη Καστορίας) — епархија на Цариградската патријаршија, управувана од Грчката православна црква, со седиште во градот Костур, Егејска Македонија.
Од долунаведеното може да се види дека Цариградската патријаршија сето време претендирала врз териториите на Охридската архиепископија сè додека не успеала да го издејствува нејзиното укинување во 1767 г.
Историја
Во IX век во Македонија имало 18 епископии потчинети на Солунската митрополија: Диоклетијанополската, Никиската, Ираклиската, Келиската, Едеската, Кастренската, Пелската, Евдоксиуполската, Аполониската, Апалската, Партикополската, Каличката, Киперската, Серската, Амфиполската, Неаполската, Делевската и Китроската. Се смета дека Кастренската била она што денес е Костурската.
Во 1018 г. епархијата прешла во Охридската архиепископија и била нејзина првопрестолна епархија од 1020 г. По српското освојување на Костур во XIV век епархијата ја изгубила титулата „првопрестолна“, со тоа што во хрисовулот на царот Стефан Душан за првопрестолик е наречен митрополитот Јован II Скопски, а во 1361 г. титулата ја носел Григориј Деволски. По крајот на српското владеење во 1380 г. титулата му е вратена на Костур, при што во 1383 – 1384 г. епископот Гаврил е наречен за првопрестолник. Кон 1580-тите Костурската била единствената од 17-те епархии на Охридската архиепископија со статус на митрополија — останатите биле епископии. Веројатно е дека повишувањето е направено во XVI век, бидејќи во 1481 г. Јосиф бил наречен за епископ, а во 1532 г. Акакиј бил наречен за митрополит. Титулата на владиката гласела „Неговото Преосвештенство Премудриот и Богобојазлив Митрополит на Пресветата Костурска митрополија“. Костурскиот митрополит ја носел и титулата „Егзарх на цела Дарданија“.
Според Николаос Сјокис помеѓу 1700 и 1773 г. од непознати причини седиштето на костурскиот митрополит е преместено во Клисура.
По затворањето на на Охридската архиепископија во 1767 г., Костурската, заедно со другите епархии на архиепископијата станала непосредно потчинета на Цариградската патријаршија, и така останала сè до 1928 г. Митрополитот ја носел титулата „Егзарх на цела и стара Бугарија“ (поради бугарските освојувања на Македонија), повикувајќи се на местото на епархијата во хиерархијата на Охридската архиепископија. Подоцна титулата е заменета со „ипертим и егзарх на цела Македонија“. Епархијата го заземала 87. или, според други податоци, 83. место во хиерархијата на Патријаршијата.
Традиционални парохии во Костур
Од почетокот на XVII век Костур ги има следниве традиционални парохии:
Чешка на Летните олимписки игри 2020
Чешка на Летните олимписки игри 2020 во Токио го имала своето седмо последователно учество на Летните олимписки игри под ова име, по распадот на поранешна Чехословачка.
На овие игри Чешка ја претставувале 115 спортисти во 22 спорта.
Знамето на Чешка на свеченото отворање на Олимписките игри 2020 го носеле кошаркарот Томаш Саторански и тенисерката Петра Квитова.
Натпреварувачи
Следува списокот со бројот на натпреварувачи кои учествувале на игрите по спортови (подредени по азбучен ред):
М = Трка за медали; EL = Елиминиран – не се квалификувал за трката за медали
Спринт
Легенда: FA = Се квалификува во финале (за медали); FB = Се квалификува за Б финале (без медали)
Машки турнир
<section end=CZE />
Фармакогнозија
Фармакогнозија или лекознание — фармацевтска научна дисциплина којашто се занимава со проучување на природните лековити суровини (дроги). Во поширока смисла, таа се занимава со проучување на сите природни лековити материи што се употребуваат во медицината, а може да бидат од растително, животинско или од минерално потекло.
Џакомо дела Порта
Џакомо дела Порта (итал. Giacomo della Porta); (~ 1533 – 1602 во ) ) бил италијански архитект и вајар од ренесансата, разни значајни зданија во Рим како базиликата Св. Петар. Роден е во Порлеца, Ломбардија, а починал во Рим.
IC 1728
IC 1728 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Џакомо дела Порта
Животопис
Дела Порта бил ученик и соработник на Микеланџело Буонароти и Јакопо Бароци да Вињола, и попримил влијанија од двајцата. Од 1563 г. работел на извршување на Микеланџеловите планови за уредување на отворените простори на ридот Капитол (Кампидољо), изеведувајќи ги скалиштата и фасадата на Палацо Сенаторио.
IC 1728
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Џакомо дела Порта
Животопис
По смртта на Вињола во 1573, продолжил со изградбата на Ил Џезу, матичната црква на редот Исусовци, а во 1584 г. ја преработил фасадата по свој нацрт.
IC 1728
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1728 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1728 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 26 м 22,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 53' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Џакомо дела Порта
Животопис
Џакомо дела Порта изработил разни фонтани во Рим. Тука спаѓаат и оние на Пјаца дел Пополо: Нептуновата фонтана и Фонтана на Маварот на плоштадот Пјаца Навона.
IC 1728
Други поделби
Проучување на IC 1728 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Демократски дефицит
Демократскиот дефицит се јавува кога наводно демократски организации или институции (особено влада) не успеваат да ги исполнат принципите на демократија во нивните практики или работењето, каде што станува широко дискутиран претставничкиот и поврзаниот парламентарен интегритет. Фразата „демократски дефицит“ првпат е употребена од Млади европски федералисти во нивниот „Манифест“ од 1977 година, кој беше подготвен од Ричард Корбет.
Примери
Парламентарното собрание на ООН е предложено како начин за подобрување на демократскиот дефицит во рамките на Обединетите нации. Некои научници тврдат дека ратификувањето на договорите на Европската унија со повторени референдуми - како што се одржани во Ирска за Договорот од Ница и Договорот од Лисабон - е исто така поврзан со демократски дефицит. Друг проблем во ЕУ е што гласачите гласаат повеќе врз основа на националните прашања на европските парламентарни избори и дека изборите повеќе ги користат гласачите за да ја казнат својата влада на средината од нивниот мандат. Друг проблем е големото влијание на лоби групите врз европските институции.
Џеф Деслаурерс
Јуниорска и малолигашка кариера
Деслауриерс бил избран од Чикутими од QMJHL, каде што бил стартен голман три сезони. Сезоната 2004-05 било првото професионално искуство на Деслауриер. Тој го поделил времето помеѓу Едмонтон Роуд тркачи на AHL и Гринвил Гроул од ECHL. Тоа не бил добра сезона за Деслауриер, бидејќи се борел со проблеми со повреди и играл за тим од АХЛ кој не успеал да се пласира во плејофот. Во сезоната 2005-06, поради тоа што Ојлерс немале тим на фарма, Деслауриерс одиграл само 13 натпревари и се мачел, пред да биде испратен уште еднаш во Гринвил. Сепак, сезоната 2006-07 бил пресвртна. Деслауриерс се вратил во АХЛ со Вилкс-Баре/Скрантон Пингвинс, и на крајот станал почетниот голман на тимот. Играл добро и се рангирал меѓу најдобрите голмани во лигата.
Едмонтон Ојлерс (2008-10)
По 2008–09, Ролосон ги напуштил Ојлерс преку бесплатна агенција, а Ојлерс го заменил со ветеранот голман Николај Кабибулин. Деслауриер морал да му биде резерва, а сезоната ја започнал со ограничена минутажа. Тој играл само три пати во првите 21 натпревар на Едмонтон, но објавил статистика за почит, со резултат 1–1–1 со дозволен просек од 1,96 гола и процент од ,937 одбрани. Набргу по неговиот трет старт, Хабибулин се повредил и Деслауријс започна 14 натпревари по ред во негово отсуство, но со помалку импресивна статистика. Во јануари 2010 година, Ојлерс објавил дека Хабибулин ќе биде подложен на операција на крајот на сезоната, ставајќи го Деслауриерс во почетната улога. По неспектакуларната година како голман број еден на Ојлерс, Деслаурерс морал да се бори во тренинг кампот за резервната улога против Деван Дабник и поранешниот НХЛер Мартин Гербер. Отпрвин, Ојлерс решиле да ги задржат и Дубник и Деслауриерс, иако Деслаурерс не доби време за игра. На 1 ноември 2010 година, Deslauriers бил ставен на откажување оставајќи го Devan Dubnyk како примарна резервна копија за Oilers. Деслауриерс бил доделен во Оклахома Сити Барони каде што беше голман број два зад Гербер.
Деслауриерс играл за тимот на Канада на Купот Спенглер во 2010 година, каде што беше прогласен за најдобар голман.
Анахајм Дакс (2011–12), враќање во АХЛ, европска кариера
На 12 јули 2011 година, Деслауриерс потпишал двегодишен договор со Анахајм Дакс. На 10 јануари 2012 година, тој ја заработил својата прва победа како Патка, победата со 5–2 над Далас Старс.
Откако ја одиграл целата сезона 2013–14 во АХЛ со Вилкс-Баре/Скрантон Пингвинс, Деслауриерс како слободен агент се согласил да присуствува на тренинг кампот во Лос Анџелес Кингс 2014 на договор за проба на 2 септември 2014. Тој бил ослободен од неговиот обид од страна на Кингс на 26 септември 2014 година.
По една сезона во Континенталната хокеарска лига со латвискиот клуб Динамо Рига, Деслауриерс ја продолжил својата кариера во странство потпишувајќи едногодишен договор со германскиот клуб Аугсбургер Пантер од DEL на 19 јуни 2015 година.
По неговото пензионирање, Деслауриерс престојувал во Едмонтон и работел во комерцијални недвижности.
Кристер Алгард
Кристер Алгард (20 февруари 1967) е поранешен професионален тенисер од Шведска.
Кариера
Алгард победил во дисциплината двојки на Јуниорскиот Orange Bowl во 1982 година, со Бруно Орешар од Југославија. Во Шведска, тој бил национален јуниорски шампион во 1979, 1981 и 1985 година.
Карловарски крај
Карловарскиот крај (Karlovarský kraj) е крај во Чешката Република, кој е сместен во најзападниот дел на историската област Чешка. Наречен е по неговиот административен центар Карлови Вари.
Капелата Света Варвара, Мерано
Капелата Света Варвара е капела сместена во градот Мерано во Јужен Тирол, северна Италија.
Капелата стои веднаш зад црквата Свети Никола, Мерано. Распоредот на капелата е октагонален. Изграден е од архитектот Ханс фон Бургаузен во 1450 година, кој ја проектирал и Болничката црква.
Подрумот служел како костурница додека главниот кат се користел за верски церемонии и молитви. Има голем број дрвени клупи и дрвен готски олтар, опкружен со два олтара од барокниот период. Надвор пред влезот има слика што го прикажува Свети Кристофер.
Надворешни врски
46.67167°N, 11.16556°W   46.67167°N, 11.16556°W
Гевгелиско-струмички народноослободителен партизански одред
Гевгелиско-струмички народноослободителен партизански одред е партизанска единица на Народоослободителната војска на Македонија.
Дејност
Партизанскиот одред е формиран во близина на селото Тресино (Егејска Македонија) на 12 април 1944 година, од 32 борци од Втората македонска ударна бригада. Кон одредот се приклучува и група на раководители на БКП, меѓу кои: Благој Иванов-Коста, Павел Црвуланов и Иван Пејчев. Одредот водел борби против бугарската полиција и контрачетниците во околина на селото Коџалија и во месноста Змијарник над селото Лаки од 21 април до 2 мај, 1944 година. По преминувањето на реката Брегалница, на 3 мај се сретнал со Третата македонска ударна бригада. Одредот не можел да се врати назад бидејќи започнала Пролетната (мајска) непријателска офанзива.
Така нивното дејствување продолжува како дел од составот Третата македонска бригада. Учествувал во сите битки на бригадата на Бистарска Планина (5 мај), Црноок во Србија (6 мај), за да си пробие пат кон Црна Трава. Одредот учествува и во борби на Станкин Крст, Знеполе, Осоговски Планини, Омар, Голак, на Струмичкиот рид и во Новомалинска Планина. Влегува во состав на Осоговската оперативна група и води борби на врвот Лисец и во месноста Обозна меѓу 20-27 мај, со задача да се пробие во егејскиот дел на Македонија. На 27 мај, 1944 година со наредба на Главниот Штаб на НОВ и ПОМ, одредот се одделил од составот на Осоговската оперативна група и останал да дејствува во реонот околу Струмичко, Радовишко, Штипско и Кочанско, а на 24 јули 1944 година влегува во состав на Четвртата македонска ударна бригада.
Synergistetes
Synergistetes е неодамна признато колено на анаеробни бактерии кои покажуваат Грам-негативно обојување и имаат стапчест/вибриоиден облик на клетката. Иако Synergistetes се дидермални бактерии, гените за различни ензими вклучени во биосинтезата на липополисахариди сè уште не се детектирани, што укажува дека тие можеби имаат атипична надворешна клеточна мембрана. Synergistetes населуваат разни анаеробни средини, вклучувајќи животински гастроинтестинален тракт, почва, нафтени бунари, и отпадни води, а исто така се присутни во инфицирани ткива кај човекот, како што се цисти, апсцеси, и парадонтална болест. Поради нивното присуство во заболени делови од телото, се претпоставува дека се патогени опортунисти, но тие исто така може да се најдат кај здрави единки во микробиомот на папочната врвца и во нормалната вагинална флора. Видови во рамките на ова колено, исто така, се имплицирани во развој на парадонтална болест, гастроинтестинални инфекции и инфекции на меките ткива. Други видови од ова колено се значајни учесници во деградацијата на милта за производство на биогас во анаеробните дигестори и се потенцијални кандидати за искористување во производството на обновливите извори на енергија преку нивната продукција на водороден гас. Сите познати видови и родови на ова колено во моментов се дел од една класа (Synergistia), еден ред (Synergistiales) и една фамилија (Synergistaceae).
Таксономија
Моментално прифатената таксономија е заснована на Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN) и Националниот центар за биотехнолошки информации (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI).
Забелешки:
♠ Видот може да се најде на NCBI, но не на LPSN.
Acalypha virginica
Acalypha virginica, вообичаено наречена жива со три семе од Вирџинија или бакар од Вирџинија, е растение од фамилијата на шипки. Неговото потекло е од источниот дел на Соединетите Американски Држави. Се наоѓа во различни природни живеалишта, особено во отворени шуми и покрај бреговите на реките. Може да се најде во деградирани живеалишта како што се земјоделските полиња.
Acalypha virginica може да достигне висина и до 50см. Тоа е еднодомно и дава мали зеленикави аксиларни цветови без ливчиња. Цвета од лето до есен. Има сличност со Acalypha gracilens која зафаќа голем дел од нејзиниот географски опсег. Acalypha virginica може да се разликува по нејзините пестилни бракти кои се хирсутни и немаат жлезди.
Фестус Езили
Ифеани Фестус Езили Ндулуе ( во ) — нигериски професионален кошаркар. Тој настапувал за колеџот Вандербилт во периодот 2008–2012 пред да биде избран како 30. пик од страна на Голден Стејт Вориорс на драфтот во 2012 година. Во Голден Стејт останал четири сезони и со екипата го освоил шампионскиот прстен во 2015. Во летото 2016 Езили потпишал за екипата на Портланд Трејлблејзерс но поради повреда на левото колено ја пропуштил цела 2016–17 сезона. Раководството на Портланд по крајот на сезоната го раскинало договорот со Езили.
Директиви за еднаков третман на ЕУ
Директиви за еднаков третман се дел од политичкиот систем на Европската унија. Овој систем се состои од низа договори, како што се договорите од Париз и Рим во 1950-те до договорите од Мастрихт, Аместердам и Ница, склучени во 1990-те. Овие договори го сочинуваат она што е познато како „примарна” законска регулатива. Од нив произлегува големото тело на „секундарна” законска регулатива, која се состои од регулативи, директиви и препораки. Директивите на Европскиот совет се легислативна рамка која државите членки или аспиранти за членство во Унијата треба задолжително да ги транспонираат во своите законодавства. Со нив се проширува обемот на принципите за еднаков третман на жените и на мажите (кои првобитно биле засегнати само од платата, во Договорот од Рим), воведувајќи ги принципите за еднаков третман на жените и на мажите кон пристапот за вработување, стручното образование и унапредување, работните услови, законските одредби за социјално осигурување, заштитата кај бременоста и мајчинството.
Конско (Населичко)
Конско (Γαλατινή, Галатини; до 1927 г. Κοντσικόν, Концикон ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 1.795 жители (2011).
Бели (Липец)
Бели — археолошко наоѓалиште во виничкотто село Липец, Општина Виница. На 1 км западно од селото, во подножјето на Плачковица, во нивата на Б. Апостолов се гледаат остатоци од населба, и тоа фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Татјана Тисченко
ИКФ Светски Кану Спринт Првенства
Татјана Тисченко (родена ) — руска спринт-кануистка која што се натпреваруваше во доцните 1990-ти. Таа освои три медали на ИКФ Светски Кану Спринт Првенства и тоа еден сребрен медал (K-4 200 m: 1999) и два бронзени медали (K-2 200 m: 1995, K-4 200 m: 1998).
Тисченко исто така заврши на седмото место на ЛОИ 1996 во Атланта.
Прва светиниколска парохија
Прва светиниколска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Никола“ во градот Свети Николе. Парохиски свештеник е протојереј-ставрофор Јордан Тасев.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Градиште (Липец)
Градиште — археолошко наоѓалиште во виничкото село Липец, Општина Виница. Наоѓалиштето претставува градиште од доцноантичкото време. На едно зарамнето плато со површина од 80 × 50 м, сместено на падините на Плачковица, оддалечено 2 км југозападно од селото, се среќаваат остатоци од градиште.
Прашки студент (филм од 1913 година)
Прашки студент (Der Student von Prag, исто така познат како зделка со сатаната ) е германски нем хорор филм од 1913 година. Тој е делумно заснован на „Вилијам Вилсон“, расказ на Едгар Алан По, поема напишана од страна на Алфред де Мисе, и Фауст. Филмот бил преработен во 1926 година, под истиот наслов Студент од Прага. Другите преработки биле направени во 1935 и 2004 година. Во филмот игра Пол Вегенер и ова било негово прво појавување на филмската сцена. За овој филм се смета дека е првиот независен филм во филмската историја.
Заплет
Филмот се одвива на Прашкиот универзитет во 1820 година, каде што еден сиромашен млад човек по име Балдуин е најдив студент во градот и најдобар мечувалец. Тој се чувствувал поразен од грофицата Маргит Шварценберг откако ја спасил од давење, но знаел дека не можел да продолжи со својата љубов кон неа, бидејќи бил сиромашен. Волшебник наречен Скапинели му понудил на Балдуин 100.000 парчиња злато во замена за каков било предмет кој може да го најде во собата на студентите. Балдуин се согласува, мислејќи дека не поседува ништо, но е зачуден кога Скапинели го изразува одблесокот на Балдуин од огледалото. Балдуин се обидува да ја заведе грофицата Маргит, но е прогонуван од неговата двојна појавата во огледалото. Барон Валдис-Шварценберг, братучед на грофицата и соперник, го предизвикува Балдуин на двобој за нејзината рака. Без знаење на останатите, таткото на грофицата го моли Балдуин да не го убие баронот, бидејќи тој бил последниот преживеан наследник на семејното богатство. Балдуин се согласува, но е спречен откако неговиот двојник се појавува на двобојот на негово место. Балдуин се прикрал во собата на Маргит и таа ги признава вистинските чувства кон него. Сепак, таа е исплашена од појавата на неговиот двојник и останува без свест. Одбиен, Балдуин се враќа во својата соба за да земе пиштол. Тој пука кон неговиот двојник, сакајќи да го убие. Подоцна Скапинели доаѓа во собата го зема договорот потпишан од страна на Балдуин, го искинува, го фрла како конфети и исчезнува од вратата.
NGC 7610
NGC 7610 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 19 м 41,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 11' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 7610 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71087. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1165. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Народноослободителен партизански одред „Дримкол“
Народноослободителен партизански одред „Дримкол“ е партизанска единица на Народоослободителната војска на Македонија, формирана од Штабот на Втората оперативна зона. Некаде се споменува и како партизански баталјон „Дримкол“, во првт половина на август 1943 година.
Дејност
Одредот е формиран во текот на втората половина на август 1943 година во месноста Свети Спас кај Вевчани, од 20 борци, претежно од албанска националност. Неговата главна задача била да дејствува меѓу Албанците, за да ја разобличи големоалбанската пропаганда меѓу албанското население, за формирање НОО и примање нови борци. Борбените дејства главно биле насочени со напади на транспортната линија Струга-Дебар. Еден дел од одредот се спојува со Првата македонско-косовска ударна бригада во текот на октомври 1944 година, во кичевското село Дворци.
NGC 591
NGC 591 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 591 се споменува и како UGC 1111, MCG 6-4-38, MK 1157, CGCG 521-46, IRAS 01306+3524.
Откривање
Телото е откриено на 30 ноември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 591 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 591 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 33 м 31,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 40' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 591 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5800. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2305. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1189.
Порлеца
Порлеца (итал. Porlezza) е општина крај езерото Лугано во покраината Комо во Ломбардија, Италија. Местото се наоѓа околу 60 км северно од Милано и околу 25 км северно од Комо. На 31 декември 2004 г. Порлеца имала 4.325 жители и зафаќала површина од 18,7 км2.
Општината Порлеца ги опфаќа месностите Бења, Тавордо и Чима.
Порлеца се граничи со следниве општини: Бене Ларио, Вал Рецо, Валсолда, Карлацо, Клаино кон Остено, Коридо, Лено, Осучо и Пона.
Познати личности
Порлеца е родно место на истакнатиот ренесансен архитект Џакомо дела Порта (~ 1533–1602).
Дејвид Морган (фудбалер)
Дејвид Бери Морган (роден на 4 јули 1994 година) е северноирски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за клубот Акрингтон Стенли од Лига 1.
Клубска кариера
Морган се приклучил на Нотингем Форест на четиринаесетгодишна возраст од северноирскиот клуб Ардс. Тој бил скаутиран играјќи на престижниот младински турнир Milk Cup. Играл со младинскиот тим Форест четири години, пред да направи 28-дневна позајмица во Линколн Сити на 14 септември 2012 година. Тој го имал своето деби на 15 септември 2012 година со победа врз Хајд, 3-2, каде што влегол во игра како замена во 85-та минута. Морган се приклучил на шкотскиот премиерлигашки клуб Данди на 31 јануари 2013 година. Тој се појавил еднаш, влегувајќи како замена за Ники Рајли во поразот на Селтик со 5-0 поени. Морган подоцна се приклучил на клубот од Конференцискиот премиер Тамворт на 25 октомври 2013 година.
По неговото отпуштање од Нотингем Форест, Морган потпишал договор со клубот од северниот премиер лига Илкестон на 13 август 2014 година. На 2 март 2017 година, Морган се приклучил на АФЦ Филде за необјавена сума на пари од 5 цифри.
На 9 Септември 2017 година, Морган се потпишал за Херогејт Град. Потоа било објавено по само 3 настапи за Харогејт дека тој се потпишал за Саутпорт ФК на 22 септември 2017 година.
На 1 февруари 2021 година, Морган се приклучил на Акрингтон Стенли од Лигата 1 за необјавена сума.
Личен живот
Морган дипломирал на Универзитетот Стафордшир во 2016 година со првокласна диплома за професионално спортско пишување и емитување.
1243
1243 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1243 година од новата ера, 243. од вториот милениум, 43. од XIII век и четвртта од 1240-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6751 и 6752 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5993 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5003 и 5004 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1996.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1243 година се протега во 3879 и 3880, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3939 и 3940 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1786. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 640 и 641 исламска година.
Џовани Пико дела Мирандола
Џовани Пико дела Мирандола (24 февруари 1463 г. -17 ноември 1494) бил италијански ренесансен благородник и филозоф. Тој е познат по настаните од 1486 година, кога на 23-годишна возраст предложил да брани 900 тези за религија, филозофија, природна филозофија и магија против сите дојденци, заради тоа ја напишал Орацијата за достоинството на човекот, која е наречен „Манифест на ренесансата“, и клучен текст од ренесансниот хуманизам којшто го нарекуваат „Херметичка реформација“. Тој бил основач на традицијата на христијанската кабала, клучен принцип на раниот модерен западен езотеризам. 900 тези била првата печатена книга која била универзално забранета од црквата. Пико понекогаш се смета за прото-протестант, бидејќи неговите 900 тези предвидуваат многу протестантски ставови.
Семејство
Џовани е роден во Мирандола, во близина на Модена, најмладиот син на Џанфранческо I Пико (Господарот на Мирандола), од неговата сопруга Џулија, ќерка на Фелтрино Бојардо. Семејството долго време живеело во замокот Мирандола (Војводство Модена), кое станало независно во XIV век и го добило во 1414 година од светиот римски император Сигизмунд. Мирандола била мала автономна област (подоцна, војводство), во близина на Ферара. Семејството на Џовани било тесно поврзано со династиите Сфорца, Гонзага и Есте, а браќата и сестрите на Џовани се венчале со потомците на наследните владетели на Корзика, Ферара, Болоња и Форли.
Џовани имал двајца многу постари браќа, и двајцата го надживеале: грофот Галеото I ја продолжил династијата, додека Антонио станал генерал во царската војска. Семејството Пико продолжило да владее како војводи сè додека Мирандола, сојузник на Луј XIV од Франција, не бил освоен од неговиот ривал, Јосиф I, светиот римски император, во 1708 година и припоен кон Модена од војводата Риналдо де Есте, со што исчезнала машката линија во прогонство во 1747 година.
Мајчиното семејство на Џовани било посебно истакнато во уметноста и стипендијата на италијанската ренесанса. Негов братучед и современик бил поетот Матео Марија Бојардо, кој пораснал под влијание на неговиот вујко, фирентинскиот покровител на уметноста и поет Тито Веспасијано Строци.
Џовани имал парадоксален однос со неговиот внук Џанфранческо Пико дела Мирандола, кој бил голем обожавател на неговиот вујко, но сепак го објавил Examen vanitatis doctrinae gentium (Испитување на залудноста на доктoрината на народите), во 1520. Неговиот внук се спротивставил на „наративот за античка мудрост“ застапуван од Џовани, опишан од историчарот Чарлс Б. Шмит како обид „да го уништи она што го изградил неговиот вујко“.
Образование
Џовани се школувал на латински, а можеби и на грчки на многу рана возраст. Наменет за црквата од неговата мајка, тој бил прогласен за папски протонотар (најверојатно почесен) на 10-годишна возраст и во 1477 година, отишол во Болоња да го проучува канонското право.
По ненадејната смрт на неговата мајка три години подоцна, Пико се откажал од канонското право и почнал да студира филозофија на Универзитетот во Ферара. За време на краткото патување во Фиренца, тој ги запознал Анџело Полицијано, дворскиот поет Џироламо Бенивиени и веројатно младиот доминикански монах Џироламо Савонарола. До крајот на животот тој останал многу близок пријател со сите тројца. Можеби бил и љубовник на Полицијано.
Од 1480 до 1482 година, тој ги продолжил студиите на Универзитетот во Падова, главен центар на аристотелизмот во Италија. Веќе запознат на латински и грчки јазик, тој студирал хебрејски и арапски во Падова кај Елиа дел Медиго, еврејски авероист, а со него преведувал и арамејски ракописи. Дел Медиго, исто така, превел јудаски ракописи од хебрејски на латински за Пико, и продолжил да го прави тоа неколку години. Пико напишал и сонети на латински и италијански јазик кои поради влијанието на Савонарола ги уништил на крајот од својот живот.
Следните четири години ги поминал или дома или посетувајќи хуманистички центри на друго место во Италија. Во 1485 година, тој отпатувал на Универзитетот во Париз, најважниот центар во Европа за схоластичка филозофија и теологија. Веројатно во Париз Џовани ги започнал своите 900 тези и ја замислил идејата да ги брани во јавна дебата.