cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тобајас Херис
Орландо Меџик
На 6 февруари 2015 година, Херис поставил нов рекорд во својата НБА кариера постигнувајќи 34 бода во победата со 103-97 над Лос Анџелес Лејкерс.
На 14 јули 2015 година, Херис повторно нов четиригодишен договор со Меџик вреден 64 милиони долари.
Такаеанг
Такаеанг (кирибатски: Takaeang) е втор најголем остров во атолот Аранука, кој е дел од островската група Гилбертови Острови во Кирибатите.
Тобајас Херис
Детроит Пистонс
На 16 февруари 2016 година, Херис бил трејдуван во Детроит Пистонс во замена за Ерсан Илијасова и Брендон Џенингс. Три дена подоцна тој го направил своето деби за Пистонс, постигнувајќи 21 бод од клупата во поразот со 98-86 од Вашингтон Визардс. Пистонс го завршиле регуларниот дел од сезоната како осми во Источната конференција со скор од 44-38, и за првпат по 2009 година се пласирале во плејофот. Тоа било прво учество во НБА плејофот за Херис, кој стартувал во секој од четирите натпревари (со просек од 14.5 бода, 9.5 скокови и 3 асистенции) во серијата од првата рунда против Кливленд Кавалиерс, во која Пистонс биле исчистени со 4-0.
Следната сезона Херис ја започнал во почетната петорка на Пистонс, но кон крајот на декември го загубил местото од Џон Луер. На 23 декември 2016 година, Херис за првпат во сезоната 2016-2017 започнал натпревар од клупата и подоцна успеал да постигна највисоки за него во сезоната 26 бода во поразот со 119-113 од Голден Стејт Вориорс. Тој подоцна се вратил во почетната постава и на 11 март 2017 година, го поправил својот сезонски учинок достигнувајќи до 28 бода во победата од 112-92 над Њујорк Никс.
Во сезоната 2017-2018, Херис повторно е стартер за Пистонс но сега во нова улога, на позицијата крилен центар, по заминувањето на Маркус Морис во Бостон Селтикс. На 25 октомври 2017 година, Херис го изедначил својот најдобар резултат во кариерата постигнувајќи 34 бода во победата со 122-101 над Минесота Тимбервулфс. На 13 ноември 2017 година, тој бил избран за играч на неделата во Источната конференција за неделата од понеделник 6 ноември до недела 12 ноември. На 26 декември 2017, Херис постигнал 21 бод во првата четвртина од својте 30 во победата на Пистонс над Индијана Пејсерс со 107-83.
Лос Анџелес Клиперс
На 29 јануари 2018, Херис заедно со соиграчите Ејвери Бредли и Бобан Марјановиќ, како и еден иден пик во првата рунда и еден иден пик во втората рунда, бил трејдуван во Лос Анџелес Клиперс во замена за Блејк Грифин, Брајс Џонсон и Вили Рид.
Општи податоци
Статистика од 24 декември 2017
Скејтборд
Скејтборд (skateboard) или скејт — направа која се состои од штица на која се прицврстени четири тркала, наменета за забава и покажување на вештините во управување со неа.
Даската на скејтбордот е површина на која оној кој управува со неа стои со двете нозе, повремено туркајќи се со едната нога. Благо е свиена нагоре на предната и задната страна. Направена е од дрво или дрвени производи како што се фурнир или иверица. Во зависност од моделот, може да биде обложена со гума или други материјали. Од долната страна на даската прицврстени се тркалца, обично во пар, од предната и задната страна. Тркалцата мора да бидат така прицврстени за да овозможуваат благо странично навалување на даската. Скејтбордот се погонува со сопствената снага на корисникот, со оттурнување со една нога, слично како кај тротинетот.
Модерниот скејтборд настанал во Калифорнија во доцните седумдесетти години на XX век. Особено бил популарен кај оние кои се занимавале со едрење на даска, бидејќи во недостиг на високи бранови слична вештина покажувале на скејтборд. До средината на осумдесеттите години скејтбордите масовно се произведувале и продавале ширум Соединетите Американски Држави.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Лесковица
'''Св. Великомаченик Ѓорѓи''' — православна црква во штипското село Лесковица, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Штипското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во 1867 г. Осветена е во 1894 г. Живописана е, иконите се од XIX век, изработени од непознат автор.
Список на државни водачи во 1728 година
Ова е список на државни водачи во 728 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Источен Агдер
Источен Агдер (норвешки: Aust-Agder) е округ во јужниот дел на Норвешка. Административен центар е Арендал. Бројот на населението во Источен Агдер според пописот извршен во 2004 година изнесувал 103.374, а површината 9.157 км2.
Грбот потекнува од 1958 година и на него се наоѓаат две златни пруги.
Атомски полупречници на елементите
Полупречниците се движат на предвидлив и закономерен начин низ периодниот систем. На пример, полупречниците се намалуваат кон десно по периода (ред), од алкални метали до благородните гасови; а се зголемуваат надолу во секоја група (столб). Полупречникот нагло се зголемува помеѓу благородниот гас на крајот од секоја периода и алкалниот метал на почетокот од секоја следна. Овие закономерности за полупречниците (и разни други хемиски и физички својства на елементите) се должат на електронските обвивки на атомите и служат како показател за исправноста на квантната теорија.
Атомски полупречници
Напомена: Сите полупречници се изразени во пикометри (пм).
Извори
More recent data can be found in ковалентен полупречник. The above values are based on
Буарики (Тарава)
Буарики (кирибатски: Buariki) е остров кој е дел од атолот Тарава. Островот е дел од групата Гилбертови Острови во Кирибатите. На островот се одвивала Битката на Тарава за време на Втората светска војна.
Географија
Буарики се наоѓа на 31 километар оддалеченост од Баирики во Јужна Тарава и 60 километри од Маракеј.
Улица „Партизански Одреди“ (археолошко наоѓалиште)
Улица „Партизански одреди“ — археолошко наоѓалиште во скопската населба Карпош III, Општина Карпош. Претставува некропола од римско време.
При изградбата на административната зграда на фабриката „Алумина“, во населбата Карпош III, во 1992 година се откриени фрагментиран саркофаг и надгробен споменик од типот ципус, со сите архитектонски елементи. Направена е реконструкција на местото на пронаоѓањето.
Ореово (Лески)
Ореово — археолошко наоѓалиште кај виничкото село Лески. Претставува населба и некропола од римско време.
На 2 км југоисточно од селото, од левата страна на селскиот пат Лески - Зрновци, во подножјето на Плачковица, на површина од околу 12 хектари се среќава множество фрагменти од керамички садови, а од градежен материјал покривни ќерамиди, тули и кршен камен. Најдена е згура од топени метали, како и повеќе монети кои не се зачувани.
На источната страна на наоѓалиштето се пронајдени неколку гробови со камени конструкции, а на околу 500 м југозападно од него, при каптирањето на изворите за современиот водовод е откриен дел од инсталациите на стариот римски водовод.
IC 107
IC 107 — галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 107 се споменува и како NGC 1412, ESO 482-29, MCG -5-9-21, AM 0338-270.
Откривање
Објектот е откриен на 26 декември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 107 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 107 има привидни димензии од 1,8' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на IC 107 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13520.
Црква „Св. Мина, Виктор и Викентиј“ - Јабланица
Свети Мина, Виктор и Викентиј (позната и како Света Мартинија) — нова црква во селото Јабланица.
Црквата се посетува и во неа се изведува богослужба за време на поголемите празници.
Во кругот на црквата се наоѓаат гробишта на поголемиот број на семејства на Дејкоска Маала и на неколку од Горна Маала.
Местоположба
Црквата се наоѓа на едно возвишение во Дејкоска Маала.
Историја
Се смета дека денешната градба, која е од 1975 година е подигната на темелите на претходна, чиешто постоење временски се лоцира порано отколку црквата „Св. Богородица“ во Топлец.
Архитектура
Во оваа црква фрескоживописот е доста скромен и насликан во поново време, иконостасот е без некоја посебна уметничка вредност, но при кражба во црквата, биле украдени неколку вредни икони. Украдените икони исто како и во црквата „Св. Богородица“ се заменети со веродостојни реплики.
Дејан Савичевиќ
Дејан Савиќевиќ (роден на година во Титоград, Црна Гора, СФР Југославија) — претседател на Фудбалската Федерација на Црна Гора и поранешен црногорски фудбалер.
Со својата одлична техника и организација на игра стекнал многу обожаватели додека играше за Црвена Ѕвезда и Милан. По славната професионална кариера која траеше вкупно 19 години, исто како и краткиот и неуспешен ангажман како селектор во почетокот на XX век, тој се пренасочи кон административните работи станувајќи претседател на Фудбалската Федерација на Црна Гора, за време на летото 2004 година.
Почетоци
Уште како мал Дејан покажуваше склоност кон фудбалот и брзо го разви својот талент кон играта.
Фудбалска кариера
Савиќевиќ почна да игра фудбал летото 1981 година во младинските тимови на ОФК Титоград. Во тоа време имаше неполни 15 години што се смета за доста задоцнет почеток според професионалните фудбалски стандарди. Пред тоа, а дури и додека играше за ОФК Титоград, неговата активност со фудбалот се вртеше околу отворени турнири на бетонски и земјени површини со димензии кои се помали од оние на официјалното фудбалско игралиште. Бидејќи во Титоград во тоа време овој вид на мал фудбал беше многу популарен, се организираа многу турнири од полупрофесионален карактер во и околу градот. Иако беше премлад, Савиќевиќ играше за тим којшто беше составен од играчи од неговата улица (неформалното име беше Технохемија добиено по истоимениот спонзор) и тој многу брзо успеа да покаже дека е талентиран играч со одлична техника и контрола на топката.
ФК Будуќност
Од Јануари 1983 до летото 1984, покрај неколкуте настапи за првиот тим,  младиот Савиќевиќ играше за младинскиот состав на Будуќност. Освен тоа, тој редовно настапуваше со Младинската репрезентација на Југославија исто како и со младинската селекција на СР Црна Гора (напоредно со идните истакнати професионални фудбалери како на пример Божидар Бандовиќ и Рефик Шабанаѓовиќ ) кои се натпреваруваа на годишните турнири против селекциите на другите Југословенски републики.
Летото 1984, во подготовките за претстојната сезона во Првата Југословенска Лига, новодојдениот главен тренер Јосип Дуванџиќ го назначи 17-годишниот Савиќевиќ за првотимец на сметка на застарената клупска легенда Анте Мироќевиќ кој во суштина беше принуден да се пензионира бидејќи му беше дадена позиција во тренерскиот персонал на клубот. Сезоната излезе дека е катастрофална бидејќи клубот едвај се избори за опстанок во лигата, додека на Дуванџиќ му беше даден отказ по само шест месеци на чело на клубот. Сепак лично за Савиќевиќ сезоната беше мал скок напред бидејќи забележа 29 прволигашки настапи, постигнувајќи 6 голови.
Пред почетокот на сезоната 1986/1987, тренерот Милан Живадиновиќ ја презеде контролата врз клубот и тимот започна многу добро, континуирано држејќи чекор, останувајќи во топ трите тима како што се одвиваше сезоната. Во втората половина од сезоната тимот на Будуќност го загуби здивот, завршувајќи на крајот на 7 место во лигата, но Савиќевиќ продолжи да ги зацврстува неговите организациски и голгетерски способности. Тој дебитираше за својата репрезентација во октомври 1986 година против Турција.
Од сезоната 1987/1988, поголеми тимови како што се Црвена Ѕвезда и ФК Партизан почнаа да покажуваат заинтересираност за неговите услуги, и Савиќевиќ наскоро достигна вербален договор за да премине во редовите на Црвена Ѕвезда. До крајот на март 1988 година, исто така и Хајдук Сплит се придружи во трката за неговиот потпис, и според тврдењата на Савиќевиќ, Хајдук Сплит ја понуди најголемата сума на пари од овие три тимови, но играчот сепак одлучи да го испочитува неговиот договор со Црвена Ѕвезда.
ФК Црвена Ѕвезда
И така Савиќевиќ се придружи на шампионите во лигата ФК Црвена Ѕвезда предводена од 23-годишниот офанзивен играч од средниот ред Драган Стојковиќ кој веќе се утврди себеси за водач на тимот. Клубот дополнително го имаше супер талентираниот 19-годишен играч од средниот ред Роберт Просинечки исто како и моќна надежна “олраунд” екипа. По само неколку денови откако потпиша за ФК Црвена Ѕвезда, 21-годишниот Савиќевиќ точно на време доби повик да ја отслужи задолжителната воена должност која би го држела надвор од терените за целата првенствена сезона 1988/1989. Тогаш имаше многу шпекулации дека тајмингот на повикот за отслужување војска е одмазда од страна на ФК Партизан ( воен клуб со многу врски до високите воени служби ) врз играчот во врска со потпишувањето со нивниот најголем соперник. Служејќи во блиската касарна во Топчидер, државните власти му дозволија да игра на европските натпревари на ФК Црвена Ѕвезда и на репрезентативните натпревари. Уште еден играч кој се приклучи кон клубот истото лето е Дарко Панчев, 22-годишен напаѓач со огромно голгетерско искуство од ФК Вардар Скопје, кој исто така замина во војска веднаш по потпишувањето.
Сезона 1988/1989
Савиќевиќ, служејќи го воениот рок во тоа време, дебитираше за ФК Црвена Ѕвезда во текот на септември 1988 во судирот против ирскиот шампион ФК Дундалк во Купот на Европските Шампиони, постигнувајќи го својот прв гол за својот клуб во победата од 3-0 во реванш натпреварот. Шест недели подоцна, Савиќевиќ настапи и во епскиот двобој од второто коло против Милан, одигран во три натпревари кон крајот на октомври и почетокот на ноември 1988 година. Тој одигра важна улога во првиот натпревар на Сан Сиро каде што Црвена Ѕвезда тешко се избори за нерешен резултат од 1-1 а вредниот гол на гости го постигна Драган Стојковиќ. Реванш натпреварот во Белград беше уште подинамичен откако Савиќевиќ со одличен удар го доведе својот тим во водство од 1-0, но германскиот судија Дитер Поли го прекина и го поништи натпреварот поради густа магла која го опфати градот. Реванш натпреварот се одигра веќе наредниот ден, со идентичен резултат од 1-1, водејќи го натпреварот кон пенал завршница, каде што Италијанците победија со 2-4 откако Савиќевиќ и Митар Мркела неуспеаја да ги реализираат нивните удари од белата точка.
Милан
Огромната контрола и визија на Савиќевиќ, ги убеди шампионите на Серија А Милан да ги обезбедат неговите услуги за 30 милиони германски марки ( 9.4 милиони фунти ) пред почетокот на сезоната 1992/1993 како дел од 34-те милиони фунти за трансфери кои Силвио Берлускони ги инвестираше во клубот тоа лето. На веќе ѕвездената екипа во текот на истиот трансфер период пристигнаа и играчите од светска класа, Жан-Пјер Папин (во тој момент најскап светски трансфер вреден 10 милиони фунти но само за неколку недели, сè додека Јувентус го купи Џанлука Вијали од Сампдорија за 12 милиони фунти ) Звонимир Бобан, Џанлуиџи Лентини ( уште еден најскап светски трансфер на Берлускони за 13 милиони фунти) и Стефано Еранио.
Сезона 1992/1993
Така на Дејан му беше укажана можност да ги покаже своите способности во лигата кој претставуваше финансиски центар на европскиот клупски фудбал – лига каде што играа најдобрите фудбалери на светот. Во Серија А дебитираше на гости во Пескара на 13 септември 1992 година, два дена пред неговиот 26 роденден. Тој ден Милан победи со резултат од 4-5 на стадионот Adriatico.
Сепак неговата прва сезона за Милан под водство на тренерот Фабио Капело испадна прилично скромна, бидејќи настапи само на 10 натпревари во лигата, придонесувајќи 4 голови во успешната одбрана на титулата на Милан. Бидејќи трансферот на Савиќевиќ е повеќе на Берлускони отколку на Капело, тренерот прилично многу го игнорираше во текот на првата половина од сезоната. Ол-стар тимот на Милан во влијателниот Марко Ван Бастен веќе имаше креативен играч од средниот ред ,кој, кога не беше повреден беше приоритетната опција од страна на Капело низ поголемиот дел од сезоната. Дури 30-годишниот Руд Гулит кој сè повеќе стануваше маргинална фигура во Милан, под водство на Капело сè уште беше пред Савиќевиќ во изборот на тимот во поголемиот дел од времето. Како резултат на спроведувањето на правилото за тројца странци од страна на УЕФА во тоа време, Савиќевиќ често се наоѓаше себеси изоставен од екипата за време на натпреварите бидејќи во прилог на Гулит и Ван Бастен, списокот на Милан вклучуваше и висококвалитетни странци како Франк Рајкард, Папин и Бобан. Покрај тоа, Капело за својата тактика често претпочита играчи од средниот ред таканаречени “работници” како што се Деметрио Албертини и Стефано Еранио отколку скапите креативни странски засилувања.
Савиќевиќ и Капело брзо развија непријателски однос, првиот фрустриран од тоа што бил редовно изоставуван од првиот тим а вториот не сакајќи да ја промени победничката формула што го предводеше тимот до серија од одиграни натпревари без пораз во лигата од мај 1991 година (низата на одиграни натпревари без пораз ќе заврши по 58 натпревари во март 1993 година против Парма). Во ноември 1992 година, кога го прашаа како се справува со изоставувањето на играчите од светска класа како што се Савиќевиќ или Папин, Капело одговори: Многу е тешко за сите овие одлични играчи. Во повеќето клубови екипата се состои од 15 до 16 играчи. Ние тука имаме 24 играчи. Тие мора да го сменат својот менталитет исто како што јас сум морал да го сменам мојот. Ова е еден поинаков начин на вршење на должноста. Тоа значи дека тие мора да бидат подготвени да работат напорно дури и кога не се наоѓаат во тимот. Работа, работа, работа. Тоа е единствениот начин. Тоа не е лесно за нив.
До декември, Савиќевиќ беше толку незадоволен со својот статус во клубот што тој донесе одлука да го напушти во зимскиот преоден рок затоа што имаше понуди од Олимпик Марсеј и Атлетико Мадрид. Сепак тој реши да остане.
Дури на 24 јануари 1993 година Савиќевиќ го постигна својот прв гол – гол за победа од пенал во 78 минута од натпреварот на домашен терен против Џенова. Конечно запишувајќи се во списокот на стрелци, Савиќевиќ малку се охрабри и две недели подоцна, тој постигна уште еден гол против нискорангираната Пескара. Неговиот блескав момент во инаку неинтересната деби сезона во Серија А дојде на 7 март 1993 година на домашен терен против Фиорентина кога во второто полувреме ги постигна двата гола во победата на Милан од 2-0.
Како врв на фрустрирачката сезона, Савиќевиќ не беше вклучен во тимот што Капело го одведе во Минхен да се соочи со Олимпик Марсеј во финалето на Лигата на Шампионите во 1993 година.
На крајот од кампањата, по неговата потпросечна сезона, судбината на Савиќевиќ се одлучуваше меѓу челниците на Милан. Капело сакаше тој да го напушти тимот, додека Берлускони стоеше цврсто на ставот играчот да остане и да добива сè повеќе и повеќе можности да игра.
Сезона 1993/1994
Од почетокот на новото домашно првенство, Савиќевиќ доби поголема можност да игра во првиот тим и неговата игра беше солидна. Иако често не играше на својата позиција и сè уште не беше редовен првотимец, тој почна да се прилагодува во клубот. Сепак, следуваат повеќе падови во кариерата. Прво, како што започна групната фаза во Лигата на Шампионите кон крајот на ноември 1993 година, Капело го постави во резервниот состав за првиот натпревар на гости во Андерлехт на што црногорецот бурно реагираше со тоа што одби да седне на клупата, предизвикувајќи многу напнатост во клубот. Неколку недели подоцна, во средината на декември, спротивставувањето продолжи откако Капело сосема го исфрли од составот за Интерконтиненталниот куп во Токио против ФК Сао Паоло предводен од тренерот Теле Сантана Да Силва во 1993 година, што доведе до уште една жестока расправија помеѓу играчот од средниот ред и тренерот. Овој вид на бунт се исплатеше за Савиќевиќ, бидејќи тој стана редовен првотимец сè до крајот на сезоната, оставајќи значителен придонес во освојувањето на титулите во Серија А и Лигата на Шампионите, и покрај тоа што не постигна ниту еден гол во своите 20 лигашки натпревари.
Формацијата која Капело ја примени во текот на сезоната беше исклучително дефанзивна 4-4-2 формација, која резултираше со 36 постигнати и само 15 примени голови на 34 натпревари во лигата. Со декемвриското засилување Marcel Desailly кој веднаш доби статус на редовен првотимец, одбраната дополнително се зацврсти. Сепак за неговата инспиративна и креативна игра, Савиќевиќ беше прогласен за Il Genio ( Генијалецот ) од страна на претседателот на клубот Берлускони со кого Дејан изгради одличен однос. Всушност, личната поддршка на Берлускони го задржа Савиќевиќ од напуштање на клубот во повеќето моменти кога тој не се согласуваше со Капело.
Сепак, оваа сезона заврши одлично за Савиќевиќ. Неговиот настап во финалето на Лигата на Шампионите на 18 мај 1994 година на олимпискиот стадион во Атина се покажа дека е најголемиот момент во неговата кариера, и најверојатно една од најдобрите поединечни изведби во натпреварувањето. Тој веќе покажа знаци на подобрување на формата и самодовербата во вториот дел од сезоната во Лигата на Шампионите, постигнувајќи два гола во текот на март, веднаш по зимската пауза во последователните натпревари против Вердер Бремен на домашен терен и на гости (иако голот на Сан Сиро го постигна по катастрофалната грешка од страна на одбранбениот играч на Вердер). Сепак, и покрај беспрекорното освојување на првото место во групата и лесната победа во полуфиналниот натпревар, Милан се најде во мал неред чекорејќи кон финалето откако двата централни играчи од одбраната Франко Барези и Алесандро Костакурта, јадрото на дефанзивната формација на Капело, беа суспендирани. Земајќи предвид дека противникот беше амбициозниот тим на Јохан Кројф ФК Барселона заедно со Ромарио и Христо Стоичков, Капело одлучи против огнот да се бори со оган со што испрати многу поофанзивно ориентирана формација. Тактичката промена му одговараше на Савиќевиќ, тој му асистираше на Даниеле Масаро за отворање на резултатот, а потоа со полуволеј удар од 35 јарди (околу 30 метри) постигна ефектен гол за недостижно водство од 3-0. Огромната храброст и техничка брилијантност на голот, одлуката да се оди на добро поставен лоб удар од десниот раб на шеснаесетникот на голманот на Барселона Андони Зубизарета кој беше нешто блиску до линијата во ситуација во која повеќето голмани би излегле понапред и би се одлучиле за силен удар бидејќи во близина немаше ниту еден играч од одбраната, му донесе многу пофалби и признанија.
Сезона 1994/1995
И покрај тоа што тимот се наоѓаше на средината на табелата во Серија А во 1995 година, Савиќевиќ постојано играше добро за Милан на патот кон нивното трето последователно финале во Лигата на Шампионите, што за него кулминираше во спектакуларно полуфинале против Париз Сен Жермен, каде што тој постигна два гола во реванш натпреварот на Сан Сиро. Пред тоа, во првиот натпревар Савиќевиќ му асистираше на Бобан во судиското продолжение за единствениот гол на натпреварот. Без оглед на неговиот сјаен настап против ПСЖ и неговиот придонес кон тимот во 1995 година, тој не беше дел од тимот кој Капело го одведе до Виена за финалето во Лигата на Шампионите во 1995 година поради “повреда” иако Савиќевиќ инсистираше дека беше подготвен. Во финалето, многу негативниот и одбранбено ориентиран Милан создаде малку шанси и на крајот загуби од тимот на Ајакс предводен од Louis van Gaal со 1-0.
Сезона 1995/1996
Новите странски играчи Паоло Футре и Џорџ Веа како и потпишувањето на Роберто Баџо ја зголеми конкуренцијата во средниот ред, но 29 годишниот Савиќевиќ успеа да даде добри резултати во сезоната со 23 настапи во лигата и 6 лигашки голови. Неговите најсјајни моменти се случија во градското дерби наречено Derby Della Madonnina каде што тој конечно постигна гол против градските соперници Интер. Во повеќе прилики Савиќевиќ ги покажа своите неверојатни технички способности и контрола над топката, како на пример кога ги дриблаше и танцуваше околу одбранбените играчи на Парма, Фернандо Коуто и Лујџи Аполони за да му асистира на Баџо за првиот гол против Парма на Сан Сиро, пред и самиот да постигне гол за конечен резултат од 3-0.
Во неговата кариера на Сан Сиро, Милан освои 7 трофеи, вклучувајќи 3 скудета (Серија А титули) 1992/1993, 1993/1994, 1995/1996, 1 Куп на Европските Шампиони 1993/1994, и 1 Европски Супер Куп, но беше критикуван во италијанските медиуми за тоа што не секогаш даваше се од себе против помалите екипи и на неговите настапи често играше топло-ладно.
Меѓународна кариера
Годините под водство на Осим беа обележани со бурниот однос кој го споделија овие двајца, со тоа што конзервативниот Осим често се сомневаше во талентите на Савиќевиќ, претпочитајќи играчи кои тој мислеше дека се позрели и сигурни за местата од офанзивните редови како на пример Златко Вујовиќ, Мехмет Баждаревиќ, Драган Стојковиќ па дури и ветеранот Сафет Сушиќ.
Под водство на Сантрач, без размислување Савиќевиќ беше првотимец, но поради ембаргото на ОН наметнато на СР Југославија и како резултат на спортските санкции, тој пропушти вкупно две и пол години од репрезентативната кариера. Освен тоа, бидејќи Југославија не продолжи со играње на натпревари до средината на 1996 година, тоа значеше дека Савиќевиќ беше спречен од играње на какви било натпревари за репрезентацијата, од кога имаше 25 години сè додека наполни речиси 30 години.
Квалификации за ЕП 1988 година
Савиќевиќ дебитираше за репрезентацијата додека сè уште играше за Будуќност, на 29 октомври 1986 година во квалификацискиот натпревар за ЕП 1988 година против Турција во Сплит. Самиот тренер Ивица Осим, кој ја предводеше репрезентацијата во неговиот четврти натпревар севкупно ( и неговиот прв натпревар како самостоен тренер бидејќи пред тоа ги делеше тренерските обврски со Иван Топлак ) го стави талентираниот 20-годишен играч во игра како замена за Харис Шкоро во 53та минута при водство на Југославија од 2-0 преку двата погодока на Златко Вујовиќ во првото полувреме. Дебитантот Савиќевиќ не трошеше време за да остави впечаток затоа што во 73та минута го постигна голот за 3-0 пред Вујовиќ да постигне хет трик за конечен резултат од 4-0. Сепак, и покрај тоа што Савиќевиќ го постигна дебитантниот гол, неговата слава беше преземена од друг дебитант 22-годишниот Семир Туце кој покажа голема самодоверба играјќи на левата крилна позиција во средината на теренот и поради тоа го имаше на насловните страници. Две недели подоцна Осим не го повика Савиќевиќ за важниот квалификациски натпревар на гости на Вембли против Англија, додека Туце доби повик и влезе во игра како замена во второто полувреме. Југославија загуби со 2-0.
Еден месец подоцна, Осим на 21-годишниот Савиќевиќ му овозможи за првпат да настапи од самиот почеток на останатиот безначаен квалификациски натпревар против Турција во Измир.
Во наредниот период помеѓу двата квалификациски циклуса, Југославија одигра шест пријателски натпревари од март до септември 1988 година и Савиќевиќ се појави само на првите два натпревара (цели 90 минути против Велс и Италија кон крајот на март 1988 година ) како што неговиот незгоден однос со Осим, кој не беше отпуштен од страна на Југословенската Фудбалска Федерација и покрај тоа што не успеа да се квалификува за ЕП 1988, продолжи.
Ласичја гулабка
Ласичја гулапка (латински: Russula mustelina), позната и како ласица, е столпчеста габа од родот Гулапка, со потекло во Европа и Северна Америка. Шведскиот миколог Елиас Магнус Фрис го опишал видот во неговата книга од 1838 година Epicrisis Systematis Mycologici seu Synopsis Hymenomycetum.
Опис
Плодните тела се појавуваат наесен и можат делумно да бидат сраснати во почвата. Шапката достигнува големина од 7-12 см широка, повремено достигнувајќи 16см, со форма која се движи од конвексна (кај млади примероци) до сплескана, понекогаш со плитко централно вдлабнување. Површината на шапката е мазна и сува, (кога е сува таа е без сјај) може да биде малку леплива кога е влажна. Бојата е бледожолта до жолто-кафеава со маргини на шапката со боја на вино и може да се обезбојува со дамки во боја на вино со возраста. Белото месо е 3-10 мм дебело под шапката и има благ вкус. Кремните жабри имаат прицврстување за дршката. Плодните тела речиси немаат мирис. Тврдата бела дршка може да порасне 4-9 см долга и од 2-4 см дебела, и е приближно со иста ширина низ целата должина, иако може да биде малку подебела во близина на основата. Неговата површина е сува и мазна.
Ласичја гулапка произведува жолтеникав отпечаток од спори те. Заоблените спори имаат димензии од 7,5-10,5 на 6,5-9 μm, со мрежеста (како мрежа) површина обележана со повремени брадавици.
Russula basifurcata е сличен вид со помали плодни тела расте во микороза со дабови дрвја на пониски височини. Жабрите се чаталести во близина на стеблото.
Екологија
Ласичја гулабка е јадлива, расте во доцно лето и на есен во планински иглолисни шуми над 1,600 м. Видот е широко распространет во планинските иглолисни шуми на Евроазија и Северна Америка, а практично го нема на рамнините. Формира микориза со смрека та, поретко со даб от. Се наоѓа и на  тресетното мочуриште во источните Карпати во Романија, каде што е поврзана со европската смрека. Расте и на Брегот на Слоновата Коска каде што се бере и јаде.
NGC 2069
NGC 2069 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2069 се споменува и како ESO 57-EN7.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2069 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 38 м 40 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 0' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 2069 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9163.
Жан Жионо
Жан Жионо (Jean Giono) ( – ) - француски писател.
Животопис
Жионо е роден во 1895 година, во малото место Маноск, во југоисточна Франција. Потекнувал од скромно семејство: татко му бил чевлар, а мајка му перачка. Образованието го прекинал пред матурата и се вработил во локалната филијала на една банка, во која останал долги години, напредувајќи во работата. Како обичен војник, Жионо учествувал во Првата светска војна. Во 1929 година, Жионо за првпат дошол во Париз, за да потпише договор за издавање на еден роман, а потоа живеел на падините над Маноск. Од 1935 година се преселил на висорамнината Контадур, каде собрал млади ученици на кои им ја проповедал религијата на природата.
Творештво
Жионо зазема значајно место во историјата на француската книжевност на XX век. Притоа, неговото име претставува синоним за поврзаноста со природата и култот на природата како основа на уметничкото дело. Во таа смисла, Жионо може да се смета за современ наследник на Хомер, Хесиод и Вергилиј. Стекнувајќи ја својата афирмација во 1930-тите, Жионо не останал незаинтересиран и за општествените и општочовечките проблеми. Но за разлика од неговите современици, тој не го барал решението во бунтот, револуцијата и енергичната акција (како Малро или Сент Егзипери), во уметноста (како Пруст или Малро) или во религијата (како Моријак), туку тој го гледа решението во старата селска наивност и едноставност и во враќањето кон природата. Оттука, тој бил пропагатор на движењето што во тоа време се појавило во Франција - натуризмот.
Во младоста, Жионо бил под влијание на Хомер, чија „Одисеја“ го инспирирала да го напише првото книжевно дело. Исто така, многу ја читал Библијата, но не како верско дело, туку како епопеја за примитивното живот близок со природата. Големо влијание врз него имале и Херман Мелвил, чиј роман „Моби Дик“ подоцна го превел, како и Волт Витман. Откако објавил една збирка песни, во 1929 година, Жионо ги објавил романите „Ритче“ (‘’Colline’’) и „Еден од Бомињ“ (‘’Un de Beaumugne’’), а во 1930 година излегол и романот „Подем“ (‘’Regain’’). Овие три романи претставуваат еден вид трилогија, посветена на Големиот Пан, т.е. на животот во природата и севкупната поврзаност во светот.
Пантеистичката идеологија на Жионо
Целокупното творештво на Жионо е инспирирано од тесната врска меѓу човекот и природата. Според него, исто како растенијата, животните или камењата, човекот е составен дел на природата, која со своите закони ги соединува сите нешта во светот. Оттука, надвор од природата не постои среќа за човекот, туку нему му е потребна природност, едноставност и отфрлање на материјалните вредности. Жионо смета дека човекот треба да се ослободи од сето она што е одвишно и непотребно, од сите амбиции кои водат до чувството на незадоволеност и несреќа. Човекот не треба да трча по среќата, туку едноставно треба да живее. Во тој поглед, само преку сведување на своите потреби на минимум, тој може да го достигне чувството на среќа. Така, среќата зазема централно место во филозофскиот систем на Жионо. А, среќата се постигнува преку враќање во природата, ослободување на инстинктите и отфрлање на стегите што ги наметнуваат институциите и општеството. Определувајќи се за индивидуализам, Жионо смета дека секој човек посебно, во самотија, треба да ја бара животната радост и да го пронајде патот до среќата. Дури тогаш, поединецот треба својата среќа да ја подели со среќата на сличните на себе, т.е. со оние кои дошле до среќата по истиот пат.
Жионо воопшто не ги признавал колективната и организирана акција, чувствувал одбивност кон градот и ја осудувал интелигенцијата како сила која го заведува народот и ги расипува природните инстинкти. Од друга страна, тој пристрасно ги возвишувал селското занаетчиство и обработката на земјата. Во тој поглед, слободно може да се каже дека творештвото на Жионо се одликува со голем степен на наивност и идеализам. Денес, постојат различни мислења за творештвото на Жионо, особено во поглед на стилот. Имено, не само што се забележува невоедначеност меѓу одделните фази од неговото творештво, туку тие разлики во квалитетот се забележуваат и помеѓу одделните дела, па дури и во рамките на едно исто дело. Во почетната фаза, Жионо обемно се потпирал врз народниот говор, со одредено неопходно дотерување. Оттука, покрај едноставноста и природноста, во неговото дело се забележува и прецизност и маниризам. Втората фаза од неговото творештво се одликува со голема сила во сликањето на материјалните сцени од природата во кои преовладуваат лиризмот и изразена способност за изразување на боите и облиците, иако понекогаш тие слики се пренатрупани. Подоцна, овие слики (најчесто пропратени со метафора, персонификација и споредба) сè поретко се забележуваат во делата на Жионо, а во третата фаза тој внесува елементи на реалистичниот стил и покажува поголем интерес за човековата психологија.
Регионален пат 2247
Регионален пат 2247 (ознака: Р2247) — регионален пат во Македонија, со насока на движење запад-исток. Има вкупна должина од 23,7 километри и 2 делници. Патот започнува во селото Павлешенци и се движи низ селата Татомир и Секулица, завршувајќи на раскрсницата кај селата Туралево и Живалево.
Делници
Регионалниот пат 2247 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 2 различни делници.
Список на државни водачи во 272 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Матје Фламини
Матје Фламини (роден на ) — француски фудбалер кој игра на позиција среден ред и во моментот игра во екипата на ФК Кристал Палас. Во текот на кариерата, тој настапуваше за францускиот Олимпик Марсеј, италијанскиот Милан, какок и премиерлигашите Арсенал и Кристал Палас. На репрезентативно ниво, тој има настапено само трипати за француската фудбалска репрезентација.
Wayback Machine
Сметајќи од неговото пуштање во 2001 г. во архивот се ставени 452 милијарди страници. Ова покренало и прашања во врска со тоа дали чувањето на примероци од страници без одобрение од сопственикот претставува нарушување на авторските права во извесни држави.
Историја
Основачите на Семрежниот архив го пуштиле Wayback Machine во 2001 г. со намера да го решат проблемот на содржините кои исчезнуваат секогаш кога некоја страница ќе се измени или затвори. Службата им овозможува на корисниците да гледаат архивирани верзии на мрежни страници со текот на времето, кои архивот ги нарекува „тридимензионален индекс“. Кејл и Гилијат работеле со надеж да го архивираат сето семрежје, и со тоа секому да му овозможат пристап до сето знаење содржано во сите страници објавени во неговата историја
Името Wayback Machine потекнува од „WABAC“ (изг. вејбек) — времепловна направа која ја користат ликовите Г-дин Пибоди и Шерман во цртаниот филм Шоуто на Роки и Булвинкл со цел да учествуваат во настани во минатото и да влијаат врз важни историски настани.
Wayback Machine почнала со архивирање на меѓускладирани (кеширани) мрежни страници во 1996 г., со намера услугата да стане достапна за јавноста пет години подоцна. Од 1996 до 2001 г. информациите се чувале на дигитална лента. Кејл повремено им дозволувал на истражувачите да ја користат оваа гломазна база на податоци. На својата петгодишнина во 2001 г. архивата е отворена за јавноста на свеченост приредена во Калифорнискиот универзитет во Беркли. Во времето на нејзиното пуштање, архивата веќе содржела 10 милијарди архивирани страници.
Денес податоците се сместени во големиот грст јазли на Линукс во Семрежниот архив. Повремено се навраќа во архивите и прави нови верзии на мрежните места. Примероците можат да се прават и рачно со внесување на URL-адресата на страницата во пребарувачот, под услов мрежното место да му допушта на ползачот на Wayback Machine да ги зачувува неговите податоци.
Технички поединости
Програмската опрема е предвидена да „ползи“ по семрежјето и да ги презема сите јавно достапни страници од светската пајажина, чиноследот на Гофер, билтенот на Нетњуз (Јузнет) и преземливата програмска опрема. Насобраното од ползачите не ги опфаќаат сите информации што постојат на семрежјето, бидејќи многу од нив се заштитени од издавачите или се складирани во недостапни бази. За да надминат недоследностите во делумно меѓускладирани страници, во 2005 г. организацијата го разработила Archive-It.org како начин да им се дозволи на установите и творците на содржини доброволно да собираат и запазуваат збирки од дигитални содржини, и со тоа да создаваат дигитални архиви.
Зачуваните верзии доаѓаат како придонес од разни извори, некои преземени од трети лица, а други создадени внатре во самата архива. На пример, оние доставени од Слоуновата задолжбина и Алекса се собираат со ползачи кои работат во име на Националната управа за архиви и записи (NARA) и Задолжбината за семрежно помнење (Internet Memory Foundation), што се одразени од Комон крол (Common Crawl). The "Worldwide Web Crawls" have been running since 2010 and capture the global Web.
Честотата на зачувување на примероци зависи од мрежното место. и степенот на неговото учество. Ползењето може трае со месеци, па дури и со години, зависно од големината. Меѓутоа, напати се користат повеќе ползачи истовремено, а некои страници се водат на повеќе од еден список за ползење, поради што честотата на ползење во голема мера се разликува од едно до друго место.
Од октомври 2019 г. корисниците се ограничени на 5 архивски побарувања во минута.
Список на спелеолошки објекти во Србија
Ова е список на спелеолошки објекти во Србија.
Најдолгата пештера во Србија, односно спелеолошки објект, е Лазарева пештера кај селото Злот, долга преку 16 метри, а најдлабока е Ракиновата бездна кај Долен Милановац, длабока 303м.
Концепт на спелеолошки објекти
Спелеолошките предмети, во потесна смисла, се пештери и јами како подземни форми на релјеф создадени од карстниот процес. Пештери се нарекуваат хоризонтални и субхоризонтални подземни канали. Јами се нарекуваат вертикални и субвертикални канали. Во светот (во англиското говорно подрачје), уникатниот термин пештери одамна е прифатен за јами и пештери.
Самоилов натпис
Самоиловиот натпис претставува еден од најстарите кирилични натписи откриени на територијата на Македонија. Натписот е испишан на надгробната плоча на родителите на цар Самоил испишана во 992/3 година. Натписот кој бил испишан по наредба на цар Самоил, ги споменува имињата на неговите родители и неговиот брат Давид.
Моментално, надгробната плоча се наоѓа во Националниот археолошки музеј во Софија, Бугарија. Во 1916 за време на Првата светска војна бил пренесен од селото Герман, во близина на Преспанското Езеро во Грција. Димензиите на плочата се 125–130 cm висина, 52–67 cm широчина, и 7–10 cm дебелина. Натписот бил цитиран од повеќе историчари, како Фјодор Успенски, Јордан Иванов, и Николај Адонц.
Содржина
Оригиналниот натпис со реконструитани делови во загради и расчитан со празни места, големи букви и интерпункциски знаци гласи:
Преведен на современ македонски јазик гласи:
"Во името на Отецот и Синот и Светиот Дух, јас, Самоил, раб Божји, полагам помен на татко ми и мајка ми и брат ми на овој крст. Ова се имињата на покојните: Никола, раб Божји; Рипсимија и Давид. Се напиша во годината од создавањето на светот 6501, индикт VI."
NGC 6690
NGC 6690 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Катерина Колозова
Катерина (Катарина) Колозова — македонска теоретичарка, професорка и феминистка.
NGC 6690
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6690 се споменува и како NGC 6689, UGC 11300, MCG 12-17-26, KAZ 210, KARA 855, CGCG 340-50, IRAS 18354+7028.
Откривање
Објектот е откриен на 16 август 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Катерина Колозова
Образование
Катерина Колозова дипломирала класични студии (1992) на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ од Скопје, Филозофски факултет, Институт за филозофија, а магистрирала филозофски науки (1995) на истиот универзитет. Во 1998 година станува доктор по филозофски науки на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ од Скопје, Филозофски факултет, Институт за филозофија, во програмска соработка со EHESS-Paris (Centre “Louis Gernet ”) и College de France, како стипендист за докторско истражување финансирано од Француската влада. Насловот на нејзината докторска теза гласи „Хелените и смртта: традиционални и филозофски концепти за смртта во Стара Грција и нивната рефлексија во модерното.“ Ментор на нејзината докторска теза е проф. д-р Кирил Темков, а супервизори на докторското истражување во Париз се прочуените Жан Пјер Вернан и Светлана Слапшак. Постдокторско истражување спроведувала на Универзитетот „Беркли“- Калифорнија во 2009, под водство на Џудит Батлер (Judith Butler).
NGC 6690
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6690 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 6690 има привидни димензии од 4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 34 м 49,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +70° 31' 27"". Положбениот агол на објектот е во износ од 171°.
Други поделби
Проучување на NGC 6690 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62077. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4434. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1149.
Надворешни врски
NGC 6690
Новокрачине
Новокрачине (словенечки: Novokračine) — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Џорџ Орвел
Ерик Артур Блер (Eric Arthur Blair; Мотихари, 25 јуни 1903 — Лондон, 21 јануари 1950), познат под писателското име Џорџ Орвел (англ. George Orwell) — англиски романописец, есеист, новинар и критичар. Неговата работа е забележителна поради рационалната проза, социјалната критика, противење на тоталитаризмот и отворената поддршка на демократскиот социјализам.
Како писател, Орвел создал книжевна критика и поезија, фикција и полемично новинарство. Орвел е најпознат по алегоричниот роман „Животинска фарма“ (1945) и дистопискиот роман „1984“ (1949). Неговите дела кои не се фикција вклучуваат „Патот за Виганскиот док“ (1937), каде е документирано неговото искуство со животот на работничката класа во Англија и романот „Во чест на Каталонија“ (1938), која всушност е негов запис за неговото искуство како активен учесник во Шпанската граѓанска војна. Покрај овие, Орвел има објавено бројни есеи со политичка и книжевна тематика, кои се забележителни во неговото творештво. Во 2008 година, весникот „Тајмс“ (The Times) го рангирал Џорџ Орвел на второто место на списокот на „50 најголеми британски писатели од 1945 па до денес“.