cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вангел Василев Шалдаровски
-         За оваа моја биографија и за моето учество во Илинденското востание знаат и ке потврдат и рачно ке потпишат Наум Димитриевски и Стојан Димитриевски. Овие двата се од село Крани и беа лично мои другари и учесници во Илинденското востание. “........
Бескиди
Бескиди (Beskidy, Beskydy, Beskydy, русински: Бескиды, ) — традиционален назив на низа планини кои се наоѓаат во североисточна Чешка, северозападна Словачка, јужна Полска и западна Украина.
Бескидите се протегаат околу 600 km во должина и 50–70 km во ширина. Започнуваат од Моравија кај Моравската Брана, продолжуваат на север од Татрите и завршуваат во Украина. Источната граница на Бескидите претставува предмет на спор: според постари извори, ова е изворот на реката Тиса, а според понови извори Бескидите завршуваат кај преминот Ушок на полско-украинската граница. Името на највисоката планина зависи од тоа како се дефинира источната граница на Бескидите. Највисокиот врв на западниот дел од Бескидите е Бабја Гора која се наоѓа на полско-словачката граница.
Голем дел од Бескидите се дел од Надворешните Западни Карпати. Ниските Бескиди и Бјешчадите кои се наоѓаат на исток од нив се дел од Источните Карпати.
Бескидите содржат бројни туристички атракции, меѓу кои и стари дрвени цркви и сè попопуларните скијачки центри.
Гусар (опера)
Гусар (италијански: Il corsaro) е опера во три чина од Џузепе Верди, по либрето на Франческо Марија Пјаве, заснована на поемата Гусар на Лорд Бајрон од 1814 година. Премиерно била изведена на 25 октомври 1848 година во Театро Гранде во Трст.
Замав
Замав или амплитуда (од лат. amplitudo) — најголемата вредност што ja достига во текот на еден период некоја големина што е подложна на периодични промени.
Гусар (опера)
Историја на создавање
Во февруари 1848 година Верди ја испратил комплетираната партитура до Лука преку Муцио. Верди операта ја напишал неволно, без ентузијазам и затоа за оваа опера Баден коментира „За ниту една друга своја опера Верди не се интересираше толку малку пред да биде поставена“ каде и кога требаше да биде поставена, кои ќе бидат пејачите и кој ќе биде сценскиот режисер.
Изведби
Лука одлучил премиерата на операта да биде во Театро Гранде (сега Театро Лирико Џузепе Верди) во Трст во пролетта 1848 година, но политичките настани во Ломбардија ја одложиле до есента. Верди не присуствувал на првата изведба.
Операта била слабо примена и од печатот и од јавноста во Трст, што било невообичаено за Вердиева опера. Буден забележува дека операта „исчезна од репертоарот по три изведби“ и дека луѓето во Трст сметале дека „Трст заслужува подобра опера од оваа“.
По премиерата, операта била релативно малку изведувана низ Италија, иако била поставена во Милано и Торино во 1852 година и во Модена, Новара, Венеција и Верчели во 1853 година.
Чин 1
Грчкиот остров
Сцена 1: Бродот од Корадо
Островот е контролиран од гусарите. Тие го чекаат враќањето на нивниот водач Корадо, кој е во егзил. Наскоро пристигнува неговиот брод. Корадо добил порака дека е дојдено време да ја нападне турската флота на пашата Сеид, за што ги известува своите другари и почнал да се спрема за напад.
Сцена 2: Домот на Медора
Медора е сама и со тага размислува за својот вереник Корадо, нејзиното срце е вознемирено. За да ја отфрли тагата, девојката свири на харфа, но некое шесто сетило како да ѝ вели дека работите нема да завршат на добро. Кога Корадо конечно пристигнува, двајцата пеат дует кој ги доловува спокојството на нивната љубов и нивната неизвесна иднина. Медора го моли Корадо да не заминува, но сепак тој оди да се соочи со Пашата.
Чин 2
Короне
Сцена 1: Харемот на пашата
Робинките во харемот на Паша Сеид се грижат за Гулнара, миленичката на Пашата. Меѓутоа, Гулнара е незадоволна поради вниманието на Пашата. Неа ја мачи животот во харемот и копнее по слобода и вистинска љубов. Еден евнух ѝ носи на Гулнара покана за банкет каде што Пашата ќе ја прослави победата во претстојната морска битка со гусарите. Таа се надева дека нешто подобро ја чека во животот, а дамите од харемот и велат дека „таа е сечија надеж“.
Сцена 2: Банкет
Пашата Сеид и неговите војници го повикуваат Алах да им помогне во битката. Еден роб го прашува пашата дали во војската може да биде примен дервиш кој очигледно побегнал од гусарите. Пашата се согласува да го прифати. Дервишот раскажува дека избегал од пиратите и бара заштита од пашата. Од пристаништето каде што се наоѓа турската флота се слушаат извици: гусарите ги запалиле бродовите на Турците и сега се упатиле кон палатата. Искористувајќи ги превирањата, дервишот ги соблекува парталите - тоа е Корадо, кој се преправал дека е просјак за да влезе во палатата. Се чини дека среќата е на страната на пиратите, но Корадо прави фатална грешка: сфаќајќи дека робовите можат да умрат во огнот, тој решава да ги спаси Гулнара и другите жени. Ова им дава време на Турците да соберат сили и да ги нападнат гусарите. Корадо и неговите другари се заробени; Сеид го осудува Корадо на грозна смрт, и покрај молбите на робинките да се смилува за животите на гусарите.
Чин 3
Саид ја слави победата, но неговата радост се дави во љубомора: Гулнара, неговата сакана робинка, побарала да му го поштеди животот на Корадо; веројатно заљубена во водачот на пиратите. Кога робинката е доведена во канцеларијата, тој директно ја прашува за нејзините чувства кон Корадо; девојката признава дека го сака гусарот. Разбеснетиот паша ја исфрла Гулнара од неговата канцеларија. Гледајќи ја омразата на Саид, девојката решава да го спаси Корадо.
Сцена 2: Во затворот
Корадо размислува за својата судбина: во зори треба да биде погубен. Набрзо, откако подмитила чувар, Гулнара доаѓа во ќелијата и му нуди на Корадо да побегне со неа, таа му дава нож за во првата прилика пиратот да го убие Саид. Корадо одбива и ѝ признава дека неговото срце ѝ припаѓа на друга. Гулнара ја напушта ќелијата и му вели дека самата ќе го убие Сеид. По некое време, робинката се враќа: го убила пашата, а сега таа и Корадо решаваат да побегнат на гусарскиот остров.
Сцена 3: Остров во Егејското Море
Медора дознава дека Корадо е заробен од Турците. Во очај дека нема повторно ќе го види свршеникот, таа испива отров. Бродот со Гулнара и Корадо се појавува во далечината и кога ќе пристигнат, Корадо и Медора се фрлаат во прегратка; Медора ѝ се заблагодарува на Гулнара што го спасила нејзиниот свршеник. Постепено, отровот почнува да дејствува. Медора умира во прегратките на Корадо. Скршен од тага, гусарот се фрла од карпа во морето и се убива.
Наводи
Наводи
Извори
Филип II (Шпанија)
{| align=right
Филип II бил крал на Шпанија во периодот од 1556 до 1598 година, крал на Неапол и Сицилија од 1554 до 1558 и крал на Португалија од 1580 до 1598 година, како Филип I од Португалија. Тој е единствениот законски син на Карлос I од Шпанија и Изабела од Португалија. Филип II бил еден од најголемите противници на Протестанската реформација. Во 1554 година се оженил за англиската кралица Мери I и бил прогласен за Крал на Англија, при што на таа позиција се задржал до смртта на неговата сопруга.
NGC 4145A/1
NGC 4145A/1 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4145A/1 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,6 m/лм2. NGC 4145A/1 има привидни димензии од 5,9' х 4,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 4145A/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38693. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3017. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1367.
Список на државни водачи во 1670 година
Ова е список на државни водачи во 670 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Митологија на Инките
Митологијата на Инките вклучува поголем број на приказни и легенди со митолошки карактер и тие помагаат да се објаснат верувањата на Инките. Сите христијански свештеници кои пристигнале во Јужна Америка по шпанската колонизација ги запалиле записите на Инките.
IC 170
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 170 се споменува и како MCG -3-22-1, ESO 562-5, PGC 23580, IRAS 08219-1836.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 170 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 170 има привидни димензии од 2,6' х 1,8'.
Други поделби
Проучување на IC 170 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23579.
Бартоломео Кристофори
Животопис
Достапните извори за животот на Кристофори вклучуваат записи за неговото раѓање и неговата смрт, два тестаменти, сметките кои ги доставил до неговите работодавци и едно интервју со италијанскиот писател и критичар Шипионе ди Мафеи. Од останатите документи зачувани се некои Мафеинови белешки и објавени новински статии.
Кристофори е роден во Падова, во Млетачката република. За неговиот ран живот се знае малку. Се зборувало дека работел како чирак на големиот произведувач на виолини Николо Амати, а и за појавувањето на Кристофориовото име во записите за попис на населението во 1680 година; во пописот пишувало дека „Кристофаро Бартоломеи” живеел во куќа во Кремона. Меѓутоа, според њујоршкиот произведувач на виолини Стјуарт Поленс, Кристофори не можел да биде Кристофаро Бартоломеи, бидејќи во пописот од 1680 година пишувало дека Кристофари имал 13 години, додека Бартоломео Кристофаро — според зачуваниот крштеник — во тоа време имал 25 години. Поленс исто така има и солиден доказ што ја доведува во прашање автентичноста на некои од виолончелата и другите инструменти чие потекло е поврзано со името на Кристофори.
Можеби најважниот настан од животот на Кристофори е прв за кој постои запис: во 1688 година, на возраст од 33 години, Кристофори почнал да работи на дворот на Фердинанда де Медичи, голем војвода од Тоскана и еден од членовите на познатото семејство Медичи. Во тоа време Токсана била мала независна држава.
Не е познато како Фердинандо го ангажирал Кристофори, но со сигурност се знае дека во 1688 година кнезот патувал за Венеција на карневалот кој се одржувал. Тоа би можело да значи дека го запознал Кристофори на поминувањето низ Падова на улицата пред куќата, но нема доказ за тоа. Фердинандо барал нов мајстор кој би се грижел за бројните дворски музички инструменти, бидејќи претходниот починал. Било како било, можно е принцот да сакал да го донесе Кристофори не само како слуга и мајстор, туку и како пронаоѓач на музички инструменти. Би било малку изненадувачки што Кристофори не ја покажал иновативноста што подоцна ја прославил до 33-годишна возраст.
Смрт
Кристофори починал во Фиренца, на 27. јануари 1731 година. Точната причина за смртта не е позната.
Мождивњак
Мождивњак — село во областа Славиште, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка.
Бартоломео Кристофори
Клавири на Кристофори
Точниот број на клавири кои ги направил Бартоломео Кристофори не е познат. Меѓутоа, до денес се зачувани само три:
Мождивњак
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Славиште, во крајниот југозападен дел на територијата на Општина Крива Паланка, под северните падини на Осогово. Селото е планинско и раштркано, чии маала се наоѓаат на надморска височина од 580 до 780 метри. Од градот Крива Паланка е оддалечено 13 километри.
Куќите на селото се наоѓаат во долините на реките Можданица и Мождивњачка Река. Едната половина се наоѓа на планинска падина, додека друга половина непосредно во планинското подножје. Трета група на куќи пак е во близина на Крива Река. Околни села се: Псача на запад, Конопница и Борово на исток и Длабочица на север.
Бартоломео Кристофори
Клавири на Кристофори
Сите три интрументи носат ист латински натпис: со испишан датум со римски броеви. Значењето на натписот е: „Бартоломео Кристофори од Падова, пронаоѓач, кој направил [клавир] во Фиренца на... [датум].”
Мождивњак
Географија и местоположба
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Стражин, Суводол, Чивлк, Облово, Лино Брдо, Бежанов Рид, Златар Градиште, Црквиште, Карпи, Поповица, Китка, Горни Мождивњак и Острец.
Бартоломео Кристофори
Зачувани инструменти
Има девет инструменти кои се зачувани до денес а тоа се:
Мождивњак
Географија и местоположба
Селото има разбиен тип. Се разликуваат следниве маала: Острец и Киселица на падините на Осогово, Чивлк, Суви Дол и Кајсторско во планинското подножје и Грамада во близина на Крива Река. Покрај маалата, селото може да се подели на Горни, Средни и Долни Мождивњак. Во Средни Мождивњак се наоѓа главната селска црква.
Мождивњак се наоѓа во областа Славиште, со комплетен асфалтиран пат. На север се граничи со селата Длабочица и Т’лминци, на исток со селата Конопница и Борово, на југ со Општина Кратово и на запад со Општина Ранковце.
Бартоломео Кристофори
Зачувани инструменти
Меѓу инструментите што датираат од подоцнежниот период на животот на Кристофори, веројатно се оние кои ги создал неговиот помошник, Џовани Ферини, кој продолжи со изработка на клавири и по смртта на Кристофори, користејќи ја истата конструкција.
Мождивњак
Историја
Во горниот дел на селото се наоѓаат месностите Градиште и Златар. Градиште е на возвишување на кое се познаваат ѕидини и биле откопани земјени ќупови. Во подножјето на Златар поминува Мождивњачка Река, во која се наоѓаат златни зрни.
Поради поволниот атар на селото, истото влегува во старите населби во областа. Народната традиција пренесува дека селото е старо како и соседното село Псача, кое е споменато уште во средниот век. Се верува дека Горни Мождивњак е најстариот дел на селото.
Во век, Мождивњак било село во Кривопаланечка каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 12,4 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 627 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 424 хектари, а на пасиштата 125 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Мождивњак имало 675 жители, од кои 630 Македонци и 45 Роми. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Мождивњак имало 680 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
По Првата светска војна селото било седиште на истоимената општина и имало 530 жители.
Мождивњак е средно село по големина, без некои поголеми промени во населението. Така, селото во 1961 година броело 671 жител, додека во 1994 година имало 694 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Мождивњак живееле 770 жители, од кои 769 Македонци и 1 останат.
Родови
Мождивњак е македонско православно село. Родовите се делат на старинци и доселеници.
Родови во селото се:
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Крива Паланка, која била една од малкуте општини, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Длабочица, во која покрај селото Борово, се наоѓале и селата Баштево, Длабочица, Мождивњак, Псача и Т’лминци. Општината Длабочица постоела и во периодот 1950-1952.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0965 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште во селото Мождивњак.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 474 гласачи.
Иселеништво
Покрај иселувањето на ромското население од селото, по војните се иселувало и другото население. Најголемо иселување се случило во периодот околу 1960 година. Од Мождивњак има колонисти во Банат.
NGC 336
NGC 336 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 336 се споменува и како ESO 541-2, IRAS 00555-1839.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 336 е од видот S/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 336 има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 58 м 3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 18° 23' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 41°.
Други поделби
Проучување на NGC 336 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3470. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 307; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5848. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 906.
HD 184960
HD 184960 (BD + 50 2815, SAO 31782, HR 7451) — ѕвезда со привидна величина од 5,73, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:34:19,8 и деклинација +51°14′12″
513 Центезима
513 Центезима — 50 километарски астероид од главниот појас. Станува збор за еден од главните членови на Еосовите астероиди. Многу малку се знае за овој астероид. Не се знае дали поседува месечини, па неговата маса останува непозната, и може само да се добие претпоставка. Откриен е на 24 август 1903 од страна на германскиот астроном Макс Волф. Станува збор за неговиот 100 откриен астероид, па и оттука потекнува името што на латински значи „стотиот“. Како и сите помасивни тела, 513 Центезима се покорува на законите за гравитацијата, запишани со Ајнштајновите равенки за полињата,
Воено челично јајце (Фабержеово јајце)
Воено челично јајце – јувелирно јајце, едно од педесет и двете велигденски царски Фабержеови јајца, изработени од фирмата Фаберже на Карл Фаберже за руското царско семејство.
Било направено во 1916 години по нарачка на царот Николај II и подарено на Велигден на неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна.
Денес јајцето се наоѓа во Палатата на оружјето во Москва и е едно од ретките Фабержеови јајца кои останале во Русија.
Изненадување
Внатре во јајцето се наоѓа штафелај со акварелна минијатура. На минијатурата се насликани царот Николај II и царчето Алексеј на позиција на руските трупи. Во горниот дел поставен е орден на Свети Георги со лена. Самиот штафелај е стилизиран како монограм на Александра Фјодоровна. Изненадувањето е високо — 65 мм.
NGC 6742
NGC 6742 — планетарна маглина во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6742 се споменува и како PK 78+18.1, Abell 50, CS=19.4.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Рудолф Горник
Биографија
Академик Рудолф Горник e роден на 1 април 1898 година во Сремска Митровица. Во 1916 година ја завршил Гимназијата во Осиек. Школувањето го продолжил на Земјоделскиот факултет во Прага, отсек одгледување и размножување на растенија. Во 1923 година го завршил школувањето со висок успех. На негова иницијатива во 1924 година била основана првата експериментална станица за истражување на тутун во Прилеп, која била единствена од таков тип на Балканот. Во 1928 година станал нејзин управник, а кога во 1936 година експерименталната станица прераснала во Институт за тутун, раководел со него сè до 1939 година, кога станал началник на Државниот тутунски монопол во Белград.
NGC 6742
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6742 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m. NGC 6742 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,55'.
Рудолф Горник
Биографија
Од 1946 до 1954 година повторно бил директор на Институтот за тутун во Прилеп. Во овој период дал особен придонес во осовременувањето на производството на тутун и во истражувањето на нови тутунски сорти подобни за македонското поднебје. Како резултат на неговата научноистражувачка дејност, добиени се ориенталните сорти на тутун: Прилеп 10-3/2, Прилеп 12-2/1, Јака Кире-чилер и Отља. Исто така се занимавал со интродукција на нови сорти на тутун од типот „Вирџинија“ и создавање на нови хибридни сорти на тутун отпорни на пероноспората на тутунот. Рудолф Горник од 1952 до 1954 година бил уредник на списанието „Тутун“.
NGC 6742
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 59 м 19,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +48° 27' 59"".
Други поделби
Проучување на NGC 6742 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 83; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3545. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 814.
Рудолф Горник
Биографија
Во 1954 година заминал за Загреб, каде што раководел со Институтот за тутун во Загреб. Во својата богата кариера Рудолф Горник е добитник на повеќе награди и признанија. Во 1964 година станал почесен граѓанин на градот Прилеп, а во 1979 година бил избран за член на Македонската академија на науките и уметностите.
Автор е на повеќе од 60 научни и стручни дела од областа на селекцијата, одгледувањето, производството и преработката на тутунот.
Починал на 19 февруари 1980 година во Загреб.
Кучковски Водопад
Кучковски Водопад — водопад сместен помеѓу селата Кучково и Горно Свиларе, на поток наречен Река.
Местоположба
Водопадот се наоѓа во атарот на скопското село Кучково, од кое е повеќе оддалечено, додека селото Горно Свиларе е попристапно и поблизу.
Пристап
До водопадот може да се дојде по земјениот пат за караулата „Чашка“, кој започнува од селото Кучково. Откако патот ќе се спушти до самата караула, се продолжува на југ (лево вртење). Откако ќе се поминат стари рударски окна и ископини и ќе се појави малиот поток, ќе се најдете кај водопадот. Од страната на селото Горно Свиларе, пак, на крајот на селото започнува земјен пат кој продолжува кон малата клисура на потокот, на што претходат плавни површини со наноси.
Туризам
Водопадот не е туристички претставен, иако Општина Ѓорче Петров и Општина Сарај се обидувале да пронајдат решенија за развој на наоѓалиштето.
Силициумска Долина
Силициумска Долина (Silicon Valley) — подрачје во заливската област на Сан Франциско во Северна Калифорнија., САД Името отпрвин било поврзано со големиот број на произведувачи на интегрални кола кои постојат во регионот, но, со време има станато синоним за сите бизниси кои се занимаваат со висока технологија.
Силициумската Долина го опфаќа северниот дел на Санта Клара Долината и соседните места во јужните делови на Санфранцискиот Полуостров и источниот залив. Долината се простира отприлика од Менло Парк (на полуостровот) и областа Фримонт - Њуерк во Источниот Залив, па сè до Сан Хозе, со центар во Санивејл. Делот од Калифорнскиот пат 17 кој поминува низ планинскиот венец Санта Крус, долината Скотс и градот Санта Крус понекогаш исто се сметаат за дел од долината.
Потекло на името
Името Силициумска Долина било за првпат употребено од новинарот Дон Хефлер во 1971 година. Името го искористил како наслов („Силициумска Долина, САД“) на серија на статии кои ги напишал за неделникот Електроник Њуз. Првата статија била објавена на 11 јануари, 1971. Хефлер така го нарекол регионот бидејќи таму се наоѓа долината Санта Клара a сè повеќе компании кои се основале биле поврзани со полупроводничката и компјутерската индустрија.
Името понекогаш се користи и за околниот регион низ целиот залив бидејќи технолошката индустрија се има проширено насекаде. Од геолошки аспект, вдлабнината во земјата која што ја има направено Силициумската Долина го има направено и целиот залив; единствената разлика е надморската височина.
Во 1970-тите и 1980-тите, многу новинари често и погрешно ја нарекувале долината Силициумска Долина. Во тоа време силициумот сѐ уште не бил дел од секојдневниот живот на американците и новинарите често мислеле дека точното име било всушност Силициумска Долина (на англиски, силициум се пишува „silicon“ додека силициум се пишува „silicone“).
Познати компании
Илјадници високотехнолошки компании се со седиште во Силициумската Долина; следниве компании се наоѓаат на списокот на Форбс 500:
Следниве компании се попознати компании со седиште во Силициумската Долина (некои повеќе не постојат или се купени од други компании):
Силициумската Долина е исто дом на ланецот на електронски продавници Fry's Electronics.
Партизански гробишта (Крушево)
Партизански гробишта во Крушево — дел од градските гробишта во Крушево, во пределот наречен Алеја на великаните. Се состои од две парцели на кои во индивидуални гробови се погребани 20 паднати борци на НОВЈ од Крушево и околните села. Сите гробови се изградени од бетон, а на секој е поставена метална надгробна плоча со нивното име. На горниот дел, во центарот на алејата, е поставена скулптура од бел цемент, пред која има три метални плочи со список од вкупно 72 паднати борци од Крушево и околината. Меѓу нив е и народниот херој од Крушево Манчу Матак.
Шведски пасош
Шведските пасоши се издаваат на државјани на Шведска заради меѓународно патување. Освен што служат како доказ за шведско државјанство, тие го олеснуваат процесот на обезбедување помош од шведските конзуларни службеници во странство (или други ЕУ или претставништва на нордиските земји во случај да не е достапна шведската амбасада или конзулатот).
Шведските пасоши ги издава шведската полиција и апликациите се поднесуваат во полициски станици опремени со терминал за пасоши за фотографирање и отпечатоци од прсти. Пасошите издадени од 1 октомври 2005 година се биометриски и важат пет години. Претходните пасоши важеле десет години (возрасни) или пет години (деца).
Можно е шведскиот државјанин да поседува два валидни пасоши во исто време доколку тоа е потребно за работа или други посебни причини онолку долго колку што важи неопходноста, но никогаш повеќе од обичниот пасош. Ова може да биде корисно кога патувате во држави кои одбиваат пасош со влезен печат или виза на друга држава во него (Израел против неколку арапски држави). Исто така, корисно е кога треба да се патува кога обичниот пасош се обработува за барање за виза.
Во 2013 година, шведските пасоши беа пријавени како меѓу најчесто продаваните пасоши на црниот пазар. Наведената причина беше тоа што немаше горна граница на бројот на заменети пасоши што му се издаваат на вистинскиот носител. Ова поттикна повици за легислатива за ограничување на бројот на издавања на пасоши за замена по поединец. На 15 април 2016 година беше донесен нов закон со кој не може да се издаваат повеќе од три пасоши на исто лице во период од пет години.
Секој шведски државјанин е и државјанин на Европската унија и пасошот, заедно со националната лична карта овозможува слобода на движење во која било од државите на Европската економска област и Швајцарија. За патување во нордиските земји, законски не е потребна документација за лична идентификација за нордиските граѓани поради Унијата на нордиски пасоши.
Физички изглед и содржани податоци
Шведските пасоши издадени од 1 октомври 2005 година се бордо, со зборовите (ЕВРОПСКА УНИЈА),  (ШВЕДСКА) и  (ПАСОШ) впишан на горниот дел од предната корица, а шведскиот помал грб исцртан на дното на предната корица. Шведскиот пасош има стандарден биометриски симбол исцртан под грбот и го користи стандардниот дизајн на Европската Унија. Дипломатските пасоши се темно сини, со зборовите (ДИПЛОМАТСКИ ПАСОШ) и  (ШВЕДСКА)
Страница со информации за идентитетот
Шведскиот пасош ги вклучува следните печатени податоци
Страницата со информации завршува со Машинско читлива зона која започнува со P<SWE. Покрај ова, пасошот има и печатени заштитни мерки за полесно визуелно откривање на обидите за фалсификување.
Податоци за чипови
Сегашната серија на пасоши содржи РФИД чип со 16 податочни групи (ДГс).
Безбедносниот објект содржи потпишани хаш вредности на сите групи на податоци. Правилната проверка на овој СОД со неговата хиерархија на РКИ сертификат ќе покаже дека пасошот е автентичен и издаден од правилниот и валиден издавач. Дури и јавно достапните податоци (ДГ1, ДГ2, ДГ14, ДГ15, СО) во чипот бараат дешифрирање со клуч отпечатен во макино-читлива зона, што има за цел да спречи читање на чипот без согласност на корисникот. Шведска почна да фаќа и складира податоци за отпечатоци за нови пасоши на 28 јуни 2009 година, како што бара Европската унија.
Јазици
Страницата со податоци/информативната страница е отпечатена на шведски и англиски, со превод на други официјални јазици на Европската унија на друго место во документот. Страницата што го содржи водичот за проверка на безбедносните одлики на страницата со податоци е печатена само на англиски јазик.
Барања за идентификација
Пријавувањето се врши во канцеларии за пасоши (сместени во полициски станици) или амбасади. Апликантот мора да се појави лично, и таму ќе биде направена фотографијата. При поднесување на апликацијата потребна е идентификација на апликантот. Ова го прави:
Овие барања се слични на постапката за други шведски документи за идентификација. Нема старосна граница за да се добие пасош, но лицата под 18 години мора да бидат придружени од нивниот старател (по можност и двајцата) при барањето.
Патување без визи
Условите за виза за шведските граѓани се административни ограничени за влез од страна на властите на другите држави, поставени на граѓаните на Шведска. Од 7 јануари 2020 година, шведските граѓани имаа безвизен или визен пристап при пристигнување во 188 земји и територии, рангирајќи го шведскиот пасош на 6-то место во светот во однос на слободата на патување (врзан со Франција) според Индексот за пасоши на Хенли.
Како земја- членка на Европската унија, шведските граѓани уживаат слобода на движење во рамките на Европската економска област (ЕЕА). Директивата за правата на граѓаните дефинира правото на слободно движење за граѓаните на ЕЕА. Преку билатерални договори, слободата на движење е проширена во Швајцарија, и сите државјани на ЕУ и ЕФТА не само што се ослободени од виза, туку имаат законско право да влезат и да престојуваат меѓусебно.
Злоупотреба и трговија на црно на шведски пасоши
Пред 2016 година, Шведска немаше ограничување за тоа колку пати поединецот може да тврди дека изгубил пасош и повторно да му се издаде нов. Тоа доведе до тоа шведските пасоши да се продаваат на црниот пазар и да се користат од шверцери на луѓе. Ова поттикна повици за легислатива за ограничување на бројот на издавања на пасоши за замена на секој граѓанин. На 15 април 2016 година беше донесен нов закон со кој имателите се ограничуваат на најмногу три пасоши издадени во период од пет години.
Фалсификати
Во 2020 година, шведската полиција пријавила 450 фалсификувани пасоши, речиси двојно повеќе од бројот од претходната година, вклучени во тој број, исто така, случаи кога оригинален пасош користел друго лице со сличен изглед. Тие беа дел од црниот пазар каде се купуваат, изнајмуваат или позајмуваат пасоши за патувања до и од Шведска. Евидентираните случаи вклучуваат баратели на азил, луѓе кои ги користеле фалсификуваните пасоши за криминал или каква било комбинација од двете.
Класик Бретања 2019
Трката била освоена од Сеп Ванмарке.
Екипи
Бидејќи Класик Бретања е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
Секоја екипа можела да настапи со максимум седум возачи, но, и  одлучиле да испратат шест возачи, што значело дека групата започнала со 172 возачи. Од нив, само 90 ја завршиле трката.
Тумба (Карамани)
Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Карамани. Претставува населба од неолитско, бакарно и бронзено време. Се наоѓа на околу 1,5 км источно од селото и на околу 2 км јужно од селото Трн, покрај десниот брег на реката Драгор. Во основата има пречник од околу 250 м и зачувана височина од 6 м. Тумбата е делумно оштетена уште во Првата светска војна со копање на војнички ровови и бункери. Во археолошката литература е позната од 1938 година со рекогносцирањата што ги извршил W. A. Heurtley. По површината на тумбата се среќаваат множество фрагменти од керамички садови и орудија од камен и кремен. Во текот на 1974 година се извршени археолошки ископувања при што е пронајдена повеќеслојна стратиграфија со 4 хоризонти на живеење, од кои два неолитски и по еден од бакарното и ранобронзеното време. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
NGC 2126
NGC 2126 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кочијаш, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2126 се споменува и како OCL 418.
Откривање
Објектот е откриен на 12 ноември 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2126 е од видот II1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,2 m. NGC 2126 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 2 м 32,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 49° 51' 57".
Други поделби
Проучување на NGC 2126 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 67; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3382. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 637.
Хасанагиница
Хасанагиница — босанска, српска и хрватска епска песна.
Содржина
Во планината лежел ранет Хасан-ага, а го негувале мајка му и сестра му. Кога закрепнал, тој ѝ порачал на сопругата да не го чека дома. Тогаш, Хасанагиница ја посетил нејзиниот брат, кој ја вратил во нејзината родна куќа, така што таа се разделила од двата сина и двете ќерки. По една седмица, неа ја побарал за жена кадијата од Имотски. И покрај противењето на Хасанагиница, нејзиниот брат ја омажил за кадијата. Кога свадбената поворка поминала крај куќата на Хасан-ага, Хасанагиница изразила желба да ги дарува децата. Тогаш, Хасан-ага ги повикал синовите да се вратат дома, а Хасанагиница од жал за децата умрела.
За песната
„Хасанагиница“ била преведена на италијански јазик и во 1774 година била објавена во Фортисовата книга „Пат во Далмација“, следната година била преведена на германски јазик од страна на Вертес, а во 1778 година неа ја превел Гете при што таа била објавена во Хердеровите „Народни песни“. Истата година се појавил и францускиот превод на песната, а во 1799 година, Валтер Скот ја превел на англиски јазик (според преводот на Гете), но овој превод не бил објавен. Подоцна, во 1821 година, Шарл Нодје ја превел „Хасанагиница“ на француски јазик и ја објавил како дел од книгата „Смара“, а во 1827 година таа се појавила во превод на Проспер Мериме (кој песната ја претставил како превод од илирски јазик) во неговата книга „Гусли“.
IC 171
IC 171 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 171 се споменува и како ESO 564-21, MCG -3-23-20, NPM1G -19.0276.
Откривање
Објектот е откриен на 23 февруари 1898 година од страна на Херберт Хоу.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 171 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 171 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 5 м 33,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 12' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на IC 171 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25518.
Травник
Историја
Иако постојат докази за некои населби во регионот од бронзеното време, вистинската историја на Травник започнала во текот на првите неколку векови од нашата ера. Од тој период датира пронајдената римска населба во регионот, заедно со пронајдени гробови, тврдини, остатоци од разни други структури, ранохристијански базилики итн., како и римски монети.
Во средниот век, областа Травник била позната како провинција Лашва на средновековното Кралство Босна. Оваа област за првпат се споменува од страна на унгарскиот крал Бела IV во 1244. Травник бил еден од големиот број на укрепени градови во регионот, со својата тврдина Каштел која денеска се наоѓа во стариод дел на градот. Самиот град за првпат се споменува од страна на Османлиите во текот на нивното освојување на блискиот град Јајце.
Со доаѓањето на Османлиите во Босна во 15 век, голем дел од месното население го прифатил исламот. Градот брзо прераснал во еден од позначајните во регионот, додека властите изградиле џамии, пазари и разни инфраструктури. Во текот на 1699 година кога Сараево било освоено и опожарено од страна на принцот Евгениј Савојски, Травник станал главен град на Отоманската провинција Босна и седиште на босанските визери. Градот станал важен центар на владата во целина бидејќи се наоѓал на западната граница на царството. Во овој период биле отворени и конзулати од страна на владите на Франција и Австроунгарија.
Периодот на австриската окупација донесел прозападно уредување на градот, но и намалување на важноста на градот. Додека градовите како што се Бања Лука, Сараево, Тузла и Зеница забележале брз развој и зголемување на бројот на наслениете, Травник се намалил на 30.000 во 1991 година.
Од 1929 до 1941 година, Травник бил дел од Дринска бановина на Кралство Југославија.
Географија
Травник се наоѓа во близина на географскиот центар на Босна и Херцеговина со координати 44°14'N и 17°40'E. Реката Лашва поминува низ градот, која тече од запад кон исток, пред да влезе во реката Босна. Травник бил изграден во големата Лашванска долина, која ги поврзува долината на реката Босна, на исток со долината на реката Врбас на запад.
Травник се наоѓа 514 метри надморска височина. Околу градот се наоѓаат планините Виленица и Влашиќ. Влашиќ, именувана по Власите, е една од највисоките планини во земјата со 1.933 метри.
Клима
Травник има континентална клима, која се наоѓа помеѓу Јадранско Море на југ и Панонија на север. Просечната температура во лето е 18.2 °C. Просечната температура во зима е 0.5 °C.
Администрација
Градот Травник е административен центар на Општина Травник, чија област го опфаќа Травник и оддалечените села и мали градови. Травник е главен град на Среднобосанскиот кантон, еден од десетте кантони во Босна.
Економија
Економијата на регионот Травник претрпела многу за време на периодот од 1990-тите. Во 1981 година БДП на Травник по глава на жител изнесувал 63% од просечниот БДП на Југославија. Денес, поголемиот дел од населението се занимава со земјоделство и сточарство. Како и за урбаните индустрија, Травник има неколку фабрики за производство на мебел, преработка на храна итн.
Туризам
Како и поголемиот дел од босанските градови, така и Травник својот туризам го базира главно на неговата историја и географија. Во близина на градот се наоѓа планината Власиќ кој претставува одлично место за скијање и пешачење. Иако туризмот не е многу силна страна за градот, Влашиќ најверојатно е најголемата туристичка атракција.
Култура
Својата култура градот ја засновува врз основа на времето кога градот бил седиште на локалната самоуправа во Отоманското Царство. Бројни џамии и цркви постојат во регионот, како и гробници на важни историски личности и кои претставуваат одлични примери на Отоманската архитектура. Музејот на градот, изграден во 1950 година, е еден од повеќето импресивни културни институции во регионот.
Травник станал познат од страна на важни личности кои се родени или живееле во градот. Најважните од нив се Иво Андриќ (писател, добитник на Нобеловата награда за литература во 1961 година), Мирослав Чиро Блажевиќ (фудбалски тренер), Јосип Пејаковиќ (актер), Сеид Мемиќ (поп-пејач) и Давор Џалто (уметник и историчар на уметноста).
NGC 4145A/2
NGC 4145A/2 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4145A/2 се споменува и како A 1208+40, VV 814.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4145A/2 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4145A/2 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4145A/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 213942. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3017. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1367.
Саем
Најпознатиот организатор на саемски случувања во Македонија е Скопски саем
Во последно време електронските манифестации полека полека е селат кон Интернетот. Најпозната електронска саемска манифестација во Македонија е Мак EXPO http://www.makexpo.com.mk Саемското претставување станува достапно и за помалите претпријатија кои имаат интерес за промоција и маркетинг.
Список на државни водачи во 330 година
Ова е список на државни водачи во 30 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 2127
NGC 2127 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2127 се споменува и како ESO 57-SC45, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2127 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m. NGC 2127 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,2'.