cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
VIII Конгрес - с. Тросково
Заседание
И тој конгрес го задолжува Централниот комитет на ВМРО да продолжи докрај со пронаоѓањето на оние кои имаат вина за убиството на Тодор Александров.
Шварцатал
Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Јужен Крст (соѕвездие)
Употреба во навигацијата
На јужната полутопка, Јужен Крст постојано се користи како средство за навигација на ист начин како што се користи ѕвездата северница на северната полутопка. Алфа и Гама (познати како Акрукс и Гакрукс) се свездите кои се користат за да се одреди јужната насока. Со исцртување на линија од Гакрукс до Акрукс Tсе добива точка која е близу до јужниот небесен пол. Друг начин е да се исцрта линија нормална на линијата меѓу Алфа Кентаур и Бета Кентаур, точката каде овие две линии се сечат го означува јужниот небесен пол. Двете ѕвезди Алфа Кентаур и Бета Кентаур се нарекуваат и „Посочувачки Ѕвезди“ или само „Посочувачи“, што им овозможува на луѓето лесно да го одредат астеризмот на Јужниот Крст или пак соѕвездието Јужен Крст. Има мал број на важни сјајни ѕвезди меѓу Јужен Крст и јужниот небесен пол, иако соѕвездието Мува можне лесно може да се забележи веднаш под Јужен Крст.
935 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Шварцатал
Градски единици
Градот се состои од следниве единици:
Јужен Крст (соѕвездие)
Употреба во навигацијата
Една техника која се користи за определување на јужниот небесен пол е се стисне тупаница со десната рака, со издолжен палец и да се набљудува крстот, подредувајќи го првиот зглоб со оската на крстот, врвот од палецот ќе го покажува јужниот небесен пол.
Шварцатал
Градски совет
Градскиот совет на градот Шварцатал се состои од 16 членови. Според последните општински избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
935 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4573 и 4574 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3815 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2825 и 2826 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 182 пред основањето на Рим.
Шварцатал
Градоначалник
Прва градоначалничка на градот Шварцатал е Катрин Кројпнер (независна, поддржана од слободните гласачи, SPD, Противпожарната бригада Шварцатал и Левица).
Јужен Крст (соѕвездие)
Употреба во навигацијата
аргентинските гаучоси се познати по тоа што го користат Јужниот Крст за навигација низ широките пампи и патагоноски области.
935 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 935 година се протега во 1701 и 1702, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1761 и 1762 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 392 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1604 и 1603 исламска година пред хиџра.
Јужен Крст (соѕвездие)
Ѕвезди
Четирите главни ѕвезди кои го образуваат астеризмот се Алфа, Бета, Гама и Делта Јужен Крст. Алфа Јужен Крст, наречена Акрукс е тројна ѕвезда на растојание од 321 сг. од Земјата. Сина по боја и со светлинска величина 0,8, се состои од две блиски ѕвезди со светлински величини 1,3 и 1,8, додека пак далечната трета ѕвезда има светлинска величина 5. Двете блиски ѕвезди можат да се набљудуваат одделно во мали аматерски телескопи, додека пак далечната ѕвезда може одделно да се набљудува и со двоглед. Бета Јужен Крст, Наречена Мимоза, е син џин со светлиснка величина 1,3 на растојание од 353 сг. од Земјата. Станува збор за променлива ѕвезда од типот на кефеиди со промена на светлинската величина помала од 0,1. Гама Јужен Крст, наречена Гакрукс, е двојна ѕвезда. Првичната е црвен џин со светлинска величина 1,6 и на растојание од 88 сг. од Земјата. Втората ѕвезда е со светлинска величина 6,5, и на растојание од 264 сг. од Земјата. Делта Јужен Крст е сино-бела ѕвезда со светлинска величина 2,8 и на растојание од 364 сг. од Земјата. Таа најтемната ѕвезда од четирите ѕвезди на соѕвездието Јужен Крст. Like Beta it is a Beta Cepheid.
15 од 23-те најсјајни ѕвезди се сино-бели ѕвезди од спектралната класа B. Од петте главни ѕвезди на крстот, Делта Јужен Крст а веројатно и Акрукс и Мимоза се членови на ѕвезденото здружение Скорпија-Кентаур, најблиското OB-здружение до Сонцето. Тие се меѓу најголемите и најмасивни членови на помалата подгрупа Кентаур-Јужен Крст, со просечна старост на ѕвездите од 10 до 20 милиони години. Други членови на сино-белите ѕвезди се Зета, Ламбда, Ми1 и Ми2.
Ламбда Јужен Крст и Тета2 Јужен Крст се исто така кефеиди.
Јужен Крст содржи и четири кефеиди кои можат да се набљудуваат со голо око. BG Јужен Крст има промена на светлинската величина од 5,34 до 5,58 во период 3,3428 денови, T Јужен Крст има промена на светлинската величина од 6,32 до 6,83 во период од 6,73331 денови, S Јужен Крст има промена на светлинската величина од 6,22 до 6,92 во период од 4,68997 денови, и R Јужена Крст со промена на светлинската величина од 6,4 до 7,23 во период од 5,82575 денови. BH Јужен Крст, позната и под името Велчова Црвена Променлива, е  Мирида чија промена во светлинската величина се движи од 6,6 до 9,8 во период од 530 денови. Истата била откриена во октомври 1969 година и станала поцрвена и посјајна а и периодот се продолжил за 25% во првите 30 години од нејзиното отривање.
За ѕвездата HD 106906 е откриено дека поседува планета HD 106906 b која има поголема орбита од која ид ае досега откриена вонсончева планета.
Далечни објекти
Маглината Торба за Јаглен е најизразената темна маглина на небото, лесно видлива за голо око како изразенатемна дамка на јужниот Млечен Пат. Станува збор за голема маглина, 5 степени на 7 степени, и на растојание од 600 сг. од Земјата. Целата маглина не е во границите на Јужен Крст, дел е во Мува и Кентаур.
Расеаното ѕвездено јато NGC 4755, познато и како Кутија за Накит или јатото Капа Јужен Крст, има вкупна светлинска величина од 1,2 и гледано со голо око наликува ан заматена ѕвезда и е на растојание од 7.600 сг. од Земјата. Името на јатото му било дадено од страна на Џон Хершел. Со старост од седум милиони години, старсот која го прави едно од најмладите расеани јата во Млечниот Пат, и истото го има обликот на буквата А. Јатото е класифицирано како Шеплиева класа g и Трамплерова класа I 3 r, што значи дека е богато со централно концентрирани ѕвезди одвоени од останатото ѕвездено поле. Во јатото има повеќе од 100 ѕвезди кои се разликуваат значајно по своите сјајности. Најсветлите ѕвезди се најчесто бели суперџинови, иако јатото содржи и неколку светли црвени суперџинови. Капа Јужен Крст е претставителниот член на ова јато кое го носи нејзиното име, станува збор за најсјајната ѕвезда со светлинска величина 5,9.
Културолошко значење
Најизразената особина на Јужен Крст е неговиот астеризам познат под иметто Јужен Крст. Истото има големо значење во културите на јужната полутопка, особено во Австралија, чии жители себеси си се нарекуваат синови и ќерки на Јужниот Крст.
Знамиња и ознаки
На почетокот на колонијалната ера, Јужен Крст станува заштитен симбол на неколку јужни народи. Најсјајните ѕвезди од Јужен Крст се појавуваат на знамињата на Австралија, Бразил, Нов Зеланд, Папуа Нова Гвинеја и Самоа. Истите се појавуваат и на знамињата на австралиската држава Викторија, австралиската Главна Територија, Северната Територија, како и на знамето на Магелановата област во Чиле, знамето на Лондрина (Бразил) и неколку аргентински покраински знамиња и амблеми (на пример, Огнена Земја и Санта Крус). Знамето на трговската зона Меркосур ги содржи најсјајните четири ѕвезди. Јужен крст се појавува и на Бразилскиот грб.
Плетење
Плетењето — метод со кој конецот или предивото се претвора во облека или други мајсторски изработки. Сплетениот материјал се состои од последователни редици од врзувања наречени котелци. Како што се нижат редовите, ново врзување се провнува врз постоечкото. Активните котелци се држат на игла сè додека друго врзување не помине низ нив. Со овој процес се добива ткаенина која често се користи за облека.
Плетењето може да се реализира рачно или машински. Постојат неколку вида и методи на рачно плетење. Различни типа на конци  и игли  можат да се искористат за да се добие изобилие на плетени материјали: Овие алатки му даваат на крајниот  резултат различна боја, плетка, тежина и / или целокупност. Други фактори кои влијаат на крајниот резултат се формата на иглата, дебелината и ковливоста, како и типот на влакното од конецот, составот и растегливоста.
Насоки и рабови
Плетењето како и ткаењето е техника за производство на дво димензионална ткаенина направена од едно димензионален конец или предиво. Во ткаењето, конците се секогаш во права линија, се работи паралелно или по нивната должина (конец по основа) или дијагонално односно вкрстено ( јаток конец). Спротивно на тоа, конецот во плетените материјали следи кривулест пат ( шема), формирајќи симетрични котелци ( исто така наречени клопчиња) симетрично над и под средната патека на предивото. Овие кривулести котелци можат да се оптегнат многу лесно во различни правци, поради што плетките се поеластични од ткаенините; во зависнот од предивото и шемата за плетење , плетената облека може да се истегне повеќе од 500 %. Заради оваа причина, плетењето првично беше развиена за облека што мора да биде еластична или растеглива како одговор на оној којшто ја носи, како што се чорапите и трикотажот. За разлика, ткаениот материјал се растегнува најчесто во една насока ( во дијагонала ) и не се многу еластични, освен ако не се проткаани со растеглив материјал како што е спандех. Плетените алишта повеќе се прилагодуваат на формата на телото отколку ткаените алишта, бидејќи нивната еластичност им овозможува да се прилагоди на искривувањето на телото многу лесно; спротивно на тоа , заобленост  е воведена во повеќето ткаени алишта со зашиени фалти, звонарки, влошки на облеката и триаглести парчиња вметнати при ткаењето, рабови кои уште повеќе ја намалуваат еластичноста на  ткаените материјали. Дополнителни заобликувања можат да се воведат во плетените алишта без рабови, како и во петицата на чорап;  ефектот на фалти,  раширувања,  може да се постигне со кратки реда или со зголемување или намалување на бројот на шевовите. Конецот којшто се користи во ткаењето е обично поистенчен за разлика од конецот при плетење, што му дава на плетените алишта повеќе волумен и помалку декорација за разлика од ткаените алишта.
Ако не се зацврстени, котелците од плетечкиот тек ќе се вратат назад кога нивното предиво ќе се повлече; ова е познато како распарување , расплеткано плетење, или има хумористично значење се споредува со жаба , (затоа што звукот при изговарање на англиски распарување е исто кога жабата грака: 'rib-bit'). Да се обезбеди еден бод од игла, најмалку еден нов котелец поминува низ тоа. Иако новиот бод не е приврзан ( активен или жив), се приврзува за котелецот којшто виси од него. Низа на котелци во која секој котелецец се приврзува за следниот се нарекува раб. Да се обезбеди почетни котелци за плетката, се користи методот casting on; за да се обезбеди последниот котелец на работ ,  го користат методот преку  спојување на краевите. За време на плетењето, активните котелци се обезбедуваат механички, или преку поединечни прикачувања ( во машините за плетење) или преку игли за плетење или шаблони за рачно плетење.
Конец по основата и јаток конец
Главно има два вида на плетење: паралелно и вкрстено. Во почестиот тип паралелно плетење, рабовите се во вертикала со движењето на конецот. Во вториот тип на плетење, рабовите и движењата се речиси потешко во паралелна насока. Во првиот тип плетењето, целата ткаенина може да се произведи од едно предиво , со додавање на котелци во секој ред  редоследно , движејќи се по целата ткаенина како во растер скенирање. За разлика, во вторриот тип едно предиво е потребно за секој ред. Бидејќи типична плетка може да има стотици на рабови, вториот тип обично се реализира машински, додека првиот тип плетењето се остварува и рачно и машински. Вторите плетени материјали како трикотажа и миланец се отпорни на траки, и најчесто се користат водолната женсна облека.
Првите плетки може да се реализираат со повеќе предива, за да се добие ефект на колоритност. Двата најчести приоди се интарсија и страндед колорработа. Во интарсија, конците се користат во одвоени региони, пример црвено јаболко во зелено поле ; во тој случај конците се чуваат во посебни макари и само едно се плете во секое време. Во посложените приоди, две или повеќе предива наизменично се повторуваат во еден ред .Двојните плетки може да произведат две одделни плетени ткаенини истовремено , на пример два чорапа ; меѓутоа , двата материјали обично се обединати во едно , давајќи голема топлина и одлична ткаенина.
Право и наопаку сплетени котелци
Обезбедувајќи го претходниот котелец во работ, следниот котелец може да помине под или над низ претходниот котелец. Претходниот котелецот се именува како  поврзувачки  или едноставен ( потполен ) котелец  ;  ако се зема вториот, се нарекува наопаку фатен котелец. Двата котелци се поврзани во тоа што поврзувачкиот котелец гледан од една страна на плетката се појавува како наопаку фатен котелец од другата страна.
Двата типа на котелци имаат различен визуелен ефект ; поврзувачкиот котелец изгледа како "V" наредени вертикално, додека наопаку фатениот котелец изгледа како брановидна хоризонтална линија низ плетката. Модели и слики може да се создадат во плетените материјали со употреба на еден котелец право, еден котелец наопаку  како точки; меѓутоа , таквите точки се најчесто правоаголни, наместо квадратни , во зависнот од растојанието на плетење. Поединечни котелци, или редици од котелци , можат да се бидат повисоки со извлекување на повеќе предиво во ново врзување (издолжен котелец), што е суштинско за нерамномерно плетење: редица на високи котелци може да се менуваат наизменично со еден или повеќе реда од кратки котелци за да има зголемен визуелен ефект. Кратките и високите котелци може да се менуваат наизменично во редот, формирајќи модел на елипсовидна риба.
Во најпростите плетки, сите котелци се или право или наопаку сплетени;  ова е е познато како жартер котелец. Шемата на наизменичните редици од прави и наопаку сплетени котелци е позната како жерсе. Вертикални шарки се можни со наизменично менување на рабовите од право сплетени котелци и наопаку; на пример, заеднички избор е 2x2  ребреста плетка , во која два раба од правите котелци се проследени со два раба на наопаку сплетени котелци , итн. Хоризонтални шарки (рецки) е исто така можно, со наизменично менување на редиците од право и наопаку сплетени котелци. Модели на табли се исто така можни, најмалиот познат како извор котелец : котелците се менуваат наизменично помеѓу право и наопаку сплетените во секој раб и помеѓу секој ред.
Материјалите во кои бројот на право и наопаку сплетените котелци не се исти, како во жерсето, имаат склоност да се свиткуваат ; за разлика , таму каде што се подредени и правите и наопаку сплетените котелци симетрично се стремат да лежат како што треба и да изгледаат убаво. Рабовите на наопаку сплетените котелци имаат тенденција да се оддалечуваат, додека кај право сплетените котелци се стремат да се приближуваат. Рабовите со наопаку сплтени котелци во ребрата се стремат да бидат невидливи, бидејќи соседните прави рабови се зближуваат. Спротивно, редиците на нопачки сплeтените котелци се стремат да формираат втиснати линии во споредба на редицата од право сплетените котелци. Ова ја претставува базата на привидно плетење, при кое надворешниот изглед на сплетениот материјал се менува кога се гледа од различни правци.
Обично, нов котелец поминува низ еден единствен незатворен (активен) циклус , со издолжување преку еден котелец.. Меѓутоа, ова не мора да биде така; нов циклус може да помине низ веќе сврзани котелци спуштени на материјалот, или дури помеѓу сврзани котелци(вдлабнат котелец). Во зависност од растојанието помеѓу циклусот што е провлечен низ материјалот и каде е сплетен, вдлабнатите котелци може да произведат тенок цртеж од точки или долги линии низ површината на материјалот , пример , подолните листови на цвеќе. Нов циклус може да се провне помеѓу два котелци во сегашен ред ,групирајќи се со изминатите котелци ; овој метод често се користи за да се произведе труднички ефект на материјалот.Новиот циклус исто може да помине низ два или повеќе претходни котелци, произведувајќи рабови кои се смалуваат и се губат заедно. Споените котелци треба да бидат од ист ред ; на пример ,набор може да се формира со право сплетени котелци заедно од два различни реда, создавајќи зголемена хоризонтална рецка на материјалот.
Не секој котелец во редот треба да биде сплетен ; некои може да се остават како што се и да се сплетат на подоцнежните реда. Ова е познато како плетење со порабување од внатрешната страна. Овие порабувања се прилично подолги од сплетените. На пример, порабувањата од внатрешната страна за еден ред пред плетењето би требало да бидат отприлика дупло подолги одошто се нивните сплетени дупликати. Ова создава интересни визуелни ефекти, иако крајниот резултат е покрут, затоа што порабувањата од внатрешната страна ги повлекува своите соседи и е помалку се преобразува односно менува. Плетењето со порабување од внатрешната страна игра важна улога во мозаичното плетење, важна техника во моделите на рачно плетење ; мозаично сплетените материјали се стремат да бидат покрути од материјалите произведени со традиционалните техники на плетење.
Во некои случаи, котелец може намерно да биде оставен несврзан од нов котелец и неговиот раб да може да се отпара. Ова е познато како плетење со испуштен котелец, создавајќи вертикални испуштени котелци со мрежести дупли во плетката, совпаѓајќи се со рабовите.
Десно и лево вплетени котелци
И обата право и наопаку сплетени котелци можат да бидат извртени : обично еднаш ако воопшто постои, понекогаш двапати и многу ретко трипати. Ако го гледаш одозгора, извиткувањето може да биде во насока на часовникот (десно предиво над лево) или спротивно од насоката на часовникот (лево предиво над десно); овие се именуваат како десни и леви вплетени котелци, соодветно. Рачно сплетените обично создаваат десно вплеткани котелци со плетење право и наопаку низ задните врзувања, т.е со положување на иглата низ првичниот котелец не необичен начин, но со замотување на предивото како и обично. Спротивно, лево вплтеканите котелци се обично создадени со рачно плетење преку замотување на предивото во обратен правец, наместо со каква било промена на иглата. Иако во формата има некои разлики, десните и левите вплеткани котелци се функционално еквивалентни. И обата типа на котелци даваат нежен и интересен визуелен изглед, и се стремат за изцртување на материјалот од внатрешната страна , правејќи го поцврст. Вплетканите котелци се чест метод за везење на накит од добра метална жица.
Рабови и спојки меѓу материјалите
Првичните и крајните рабови на сплетениот материјал се познати како поврзувачки или врзувачки рабови. Страничните рабови се познати како опшиен раб ; зборот доаѓа од само –рабен, што значи дека котелците не треба да се сврзат за ништо друго. Многу вида на опшиени рабови се изработени, со различни еластични и украсни својства.
Вертикални и хоризонтални рабови можат да се вметнат во плетката, на пример, за дупките на копчињата, со повторно поврзување и re-casting on (хоризонтално)или со плетење на материјалот на обете страни на вертикалниот раб одделно.
Две плетки можат да се здружат со методи на калемење засновани на везови, најчест е Китченер котелецот. Нови рабови можат да се отпочнат од било кој раб на плетката; ова е познато како продолжување на котелци и претставува основа за ентрелач, при кое рабовите се испреплетуваат еден по друг во паралелна шема.
Јажиња, израстоци и заврзувања
Обично, котелците се плетат во истиот редослед во секој ред, и рабовите на материјалот е паралелен и вертикален долж ткаенината. Сепак, ова не треба да биде така. Редоследот по кој котелците се плетат може да варира така што рабовите се вкрстуваат еден со друг, формирајќи шеми од врзани јажиња. Овие шеми се стремат да го сврзат материјалот заедно, правејќи го поцврст и помалку еластичен, Типичен пример се Аран џемперите. Произволните шеми на сложено поврзани плетенки можат д а се остварат со плетење во вид на врзување на јаже, под услов рабовите да мораат да се поместат во погорна линија.Плетачите имаат развиено методи за создавање на илузија од кружни рабови, што е случај со келтскиот јазол, но ова се неточни приближни вредности. Сепак, кружни рабови се можни со употреба на швајцарски крпење, форма на украсување, или со плетење на одделен пат и спојувајќи го со сплетениот материјал.
Список на играчи на ФК Јувентус
Оваа статија содржи список со играчи на ФК Јувентус кој одиграле барем 100 или повеќе натпревари за Јувентус.
Плетење
Јажиња, израстоци и заврзувања
Раб може да се раздели на два или повеќерабови со употреба на додатоци, најобично вклучувајќи повеќе предиво. Во зависност од тоа како зголемувањето е направено, има дупка во материјалот на местото на зголемување. Ова се користи за да се зголеми ефектот во плетењето со врзување, кој се состои од шеми и слики употребувајќи дупки, наместо котелци. Големите и многуте дупки во плетењето со врзување го прават еластично; на пример, некои шетлански шалови кои можат да се повлечат низ венчален прстен.
Список на играчи на ФК Јувентус
За списокот на сите играчи на Јувентус, вклучувајќи ги и оние кој имаат под 100 настапи, видете овде. За статистика и рекорди прочитајте овде. За списокот на играчи на Јувентус кој настапувале за италијанската репрезентација за време на нивните кариери во Јувентус, погледнете ФК Јувентус и италијанската фудбалска репрезентација. За моменталниот состав на Јувентус, погледнете ја главната статија ФК Јувентус.
Список на играчи
Следува список на играчи со 100 или повеќе настапи за клубот кој се наведени по азбучен ред според датумот на нивниот прв официјален деби настап за клубот. Бројот на настапи и голови ги вклучува сите официјални натпревари на првиот тим. Вклучени се и настапи како замена од клупата. Болд (задебелени букви) ги означува актуелните играчи на Јувентус.
Плетење
Декорација и додатоци
Различни декорации можат да се додадат при плетењето за нивниот изглед и за подобрување на плетката. Примерите вклучуваат различни вида на монистри. Долги циклуси исто можат да се провлечат и да се обезбедат давајќи му бушав изглед на материјалот; ова е познато како плетење со врзување. Дополнитени дизајни можат да се направат на самата плетка употребувајќи везови; ако везот наликува на плетење се нарекува швајцарско крпење. Одделни шеми можат да се додадат на алиштата, како жаби и копчиња; обично отворите за петлици се зашиваат на облеката , наместо да се монтираат. Декоративни парчиња исто така можат да се вплетат одделно  и да се прикачат со употреба на апликација. На пример, различно обоени листа и листа од цвет можат да се плетат одделно и да се прикачат за да ја формираат крајната слика. Одделни патчиња од плетка можат да се прикачат за плетениот материјал за да формираат сложените келтски клопчиња и други мустри кои би биле тешки да се плетат.
Список на играчи на ФК Јувентус
Список на играчи
Статистиката е ажурирана на 21 јули 2018.
Капитени
Улогата на капитен во италијанскиот фудбал се појавила во почетокот на 1920-тите години.
Плетење
Рамни плетења наспроти кружни
Кружните плетки ( исто наречени плетење во круг) е форма на плетење која може да се користи за да се создаде непорабено цевче. Се остварува плетка во круг ( еквивалент на редиците во рамното плетење) во спирала. Обично, кружното плетење се создавало со користење на сет од четири до пет двојно зашилени игли за плетење.Подоцна, кружни игли биле измислени. Кружната игла личи на две кратки игли за плетење поврзани со сајла меѓу нив. Од друга страна, рамното плетење, се користи за потребите на рамни, правоаголни форми на облека. Се остварува со две прави игли за плетење и се работи во редици, хоризонтални линии од котелци. Игла за кружно плетење може да се искористи за добивање на рамно сплетени парчиња кои се преголеми за обичните прави игли за плетење, како шалови од волна и ќебиња.
Список на играчи на ФК Јувентус
Список на играчи на Јувентус кој ги освоиле сите три најважни клупски натпреварувања на УЕФА
Во табелата се прикажани игралите на Јувентус кој ги освоиле сите три најважни клупски натпреварувања на УЕФА
Плетење
Рамни плетења наспроти кружни
Кружното плетење се користи за да се создадат парчиња кои се кружни или цевчесто формирани, како капи, чорапи , ракавици без прсти и цилиндрични навлак. Рамното плетење обично се користи за плетка на парчиња какомарами, ќебиња, волнени шалови и предните и задните делови од џемпери.
Список на играчи на ФК Јувентус
Список на играчи на Јувентус кој ги освоиле сите три најважни клупски натпреварувања на УЕФА
Извор: Players regarding European Club Cups, Record Sport Soccer Statistics Foundation, rsssf.com.
Плетење
Рамни плетења наспроти кружни
Исто така има и плетење со прсти. Наместо игли, прстите се користат за да се создаде цевчеста плетка.
Список на играчи на ФК Јувентус
Список на играчи на Јувентус кој ги освоиле сите клупски натпреварувањa на УЕФА
Во табелата се прикажани играчите на Јувентус кој ги освоиле сите клупски натпреварувања во организација на УЕФА
Плетење
Заплеткување
Испреплетување или заплекување е термин на рачно плетачите, техника на поврзување на плетени или ткаени волнени влакна (само влакната од животинско предиво можат да се заплеткуваат . Акрилни или други влакна кои можат машински да се перат не го можат тоа). Крајниот производ е ставен во топла вода да се испери и влакната на предивото стануваат раздразнети сè додека не почне да се намалува.Додека плетениот дизајн е во машината за перење, важно е да се проверува дали продира напред.Во зависност од големината на дизајнот , некои можат да го постигнат побрзо од другите. Крајниот резултат обично има намалени димензии. Ташните, ракавиците без прсти , чорапите и капите се само некои предложени идеи кои можат да се земат како пример за оваа постапка.
Список на играчи на ФК Јувентус
Список на играчи на Јувентус кој ги освоиле сите клупски натпреварувањa на УЕФА
Извор: Players regarding European Club Cups, Record Sport Soccer Statistics Foundation, rsssf.com.
Плетење
Испреплетување со игла
Ова процедура со игла е техника која се користи за да се додаде декорација до плетено или смалено парче, каде суровините се нанесени со употреба на многу остра бодликава  игла со постојано прободување на истите и позадината заедно. Еднаш помината низ топла вода, прикачената декорација се спојува за позадината. Плетката може да се скрати со ножици без грижа дека ќе се намали.Исто ова е добар метод да се користи кога се има за цел да се даде форма на слабо сплетен материјал.
Историја и култура
Зборот доаѓа од клопче и најпосле од стариот англиски cnyttan, се заплетува, се заврзува.
Еден од најстарите примери познати за плетење беа памучните чорапи со тесни шеми од плетки во боја, кои се најдени во Египет од крајот на првиот милениум. Првично е само машка преокупација, првиот плетачки трговски занает започнал во Париз во 1527 година. Со пронајдокот на машината за плетење, како и да е, плетењето на рака станало корисна но не и суштински занает. Слично на ватирање, предење, и тапирање, плетењето станало слободна активност.
Рачното плетење влегло и излегло од мода повеќепати во последните две децении, и во преминот на 21 век доживува повторно оживување.Според инустриската група Американскиот Совет на занает со предиво, бројот на жени плетачки во САД на возраст 25-35 пораснал на 150 % во две години помеѓу 2002 и 2004 година. Најновата инкарнација е помалку за ставот на импровизација и поправање од 1940 тите и раните 50ети и повеќе за поединечни појавувања како и развивање на вродено чувство на заедницата.
За време на 1940-тите, Англиското плетење достигна слава додекаКонтиненталното опадна. Ова е поради фактот дека континенталното плетење е со потекло во Германија и беше проширено од имигранти. За време на Втората светска војна, континенталното плетење излезе од мода поради тесната врска со Германија. Повторно беше популарно околу 1980 година кога Елизабет Зимерман јавно го претставуваше континенталното плетење.
Дополнително, многу современи плетачи покажуваат интерес во сферата на прикачување на интернет на нивните плетки, шеми, и техники, или за придружување на виртуелна заедница која има за цел плетење, како што е значително популарнатаРавелру. Исти така има голем број на популарни дигитални медиуми и многу други мрежни места за плетење. Современите групи за плетење може да се однесуваат во САД како Stitch 'N Bitch, група на плетачи се здружуваат за да работат на проекти, да дискутирата за шеми,, да ги решаваат проблемите во врска со нивната работа или само да се дружат. Во Велика Британија, називот бил плетачки округ уште од раниот 20  век.
Својства на ткаенините
Топологијата на плетениот материјал е релативно сложена. За разлика од ткаените материјали, каде конците се во права хоризонтална и вертикална линија, предивото кое се плети се движи во линија на котелецот долж својот ред, како што е црвената линија во дијаграмото лево, каде котелците од еден ред  се повлекуваат низ котелците од редот под него.
Бидејќи нема никаква права линија од предивото во дизајнот, плетката може да се шири во сите насоки.Оваа еластичност е невозможна во ткаените материјали, кои единствено се шират во дијагонала. Повеќето модерени растегливи алишта, иако се врз основа на еластични синтетички материјали за растегнување, истото го постигнуваат преку растегливоста на  плетените материјали.
Основните плетки (како што е прикажано на сликата, и обично се нарекува stocking или жерсе модел ) има одредена вистинска ( предна) и погрешна страна (задна). На предната страна, видливите делови на котелците се вертикали кои ги поврзуваат двата реда, распоредени во мрежа од V форма. На задната страна, краевите на котелците се видливи, и обата краеви, создавајќи многу нерамна површина понекогаш истата се нарекува превртено жерсе.( и покрај тоа што е задна страна, превртеното жерсе често се употребува како модел за неговата предна страна). Затоа што предивото ги држи редовите заедно напред, и предивото ги држи заедно сите странични котелци кои се позади,материјалот-жерсе има тенденција да се витка на обата краеви, и од левата и десна задна страна.
Котелците можат да се зашијат од секоја страна, и различни модели се создаваат со мешање на стандарно сплетени котелци со котелци на задната страна, познати како наопаку фатени котелци, или во колони , редици , или посложени модели. Секој материјал има различни одлики: котелец во вид на стегач има повеќе вертикална растегливост, додека котелци со ребреста плетка имаат повеќе хоризонтална. Поради нивната предна и задна симетрија, овие два материјали имаат мало обвиткување, правејќи ги популарни како порабените, иако нивните растегливи способности не толку се издвојуваат.
Различните комбинации од право и наопаку сплетени котелци, заедно со многуте унапредени техники, создаваат материјали од значително различен состав, од тенок до многу густ, од многу растегливи до релативно крути, од многу рамни до доста извиткани и така натака.
Плетка
Најчеста плетка за плетени алишта се произведува со котелец од рамен жерсет – како што се гледа, иако многу мали, машинско изработени чорапи и маички- на кои е работено кружно со прави котелци, и рамна плетка со наизменични реда од прави и наопаку сплетени котелци. Други едноставни композиции можат да се направат со прави и наопаку сплетени котелци, вклучувајќи ги поврзаните котелци, рибини плетки и мовести и семенски котелци. Додавањето на a "slip stitch" ( каде конецот е провнат од една игла во друга) овозможува широка палета на плетки, вклучувајќи и котелци што висат и ленени, и бројни сложени модели.
Некои понапредни техники за плетење создаваат изненадувачко мноштво од сложени плетки. Компбинирајќи одредени нараснувања, кои даваат изглед на дупки во вид на окце во крајниот изглед, со разновидни снижувања е клучно за создавање на плетени врзувања , кој личи на врвца. Со промена на редоследот на котелци од еден ред во следен, со помош на иглата што е клучно за плетењето во вид на врзување на јаже создавајќи бескрајни варијанти на јажиња, плетки полни со дупки, врзувања и моделите на Аран џемперите. Ентрелак формира богат модел на табла со плетење на мали квадрати, извлекувајќи ги нивните странични рабови, и плетејќи повеќе квадрати за да се состави плетката.
Изгледот на облеката е исто под влијание на големината на предивото, што ја дава дебелината на влакното на ткаенината.Колку е погусто предивото , толку повидливи и позабележливи ќе бидат котелците; колку е послабо предивото, толку е потенка плетката.
Боја
Повеќето плетки се во една боја, но има многу начини да се изработат во повеќе бои. Некои предива се бојадисуваат за да бидат разнобојни ( бојата се менува на неколку котелци) или шарени ленти ( бојата се менува на неколку реда). Посложените техники овозможуваат поголеми полиња на бои (на пример (intarsia),густи мали колоритни дизани, или обата (дупло плетење и ленти од колоритни котелци).
Процес
Има стотоци различни конци за плетење употребени од плетачите. Плетката почнува со процесот на бодење или уште познат како поврзување на еден котелец со друг со правење на раб на плетката, што вклучува првично создавање на котелци на иглата. Различни методи на бодење и со различни ефекти: еден е за растегливост доволен за врзување, друг обезбедува декоративно порабување – Привремени бодежи на иглата се користат кога плетењето ќе продолжи во обете насоки.. Има повеќе методи кои се користат за "cast on" како на пример метод со палецот( исто познат како чатал или долга опашка " cast-ons), каде котелците се создаваат со серии од циклуси кои зашиени создават лабав раб идеален за присоединување на котелците и плетење на раб ;  методот на дупла  игла или уште позната како плетење со меѓусебно поврзување ), каде секој циклус поставен на иглата е потоа меѓусебно сплетено поврзан, што создава поцврст раб идеален за завршеток . Бројот на активни котелци остануваат исти кога се додаваат или одземаат котелци.
Повеќето западноевропски плетачи го следат или англискиот начин на плетење( каде предивото се држи во десната рака) или континенталното ( каде предивото се држи во левата рака).
Исто има повеќе начини на вметнување на иглата во бод. Плетењето преку предниот дел на плетката се нарекува западноевропско плетење. Прободувањето од задниот дел на котелецот се нарекува источноевропско плетење. И третиот метод, наречен комбинирано плетење, оди низ предната страна на право сплтенеиот котелец и низ задната страна на наопаку сплетениот.
Откако плетката е завршена, останатите котелции се отфрлени. Со отфрлањето на циклусите на котелци едни преку други, тие ќе се отстранат од иглата без расплеткување на артикалот.
Во плетењето одредени парчиња облека, особено големите како џемпери , крајниот производ е направен од повеќе сплетени парчиња , со одделни делови од облеката сплетени оделно и потоа зашиени заедно. Плетка без раб е можна каде целиот материјал е сплетен како едно единствено парче. Елизабет Зимерман е најпознатиот застапник на вакви плетки и на плетење со кружни техники. Помалите артикли, како чорапи и капи, обично се плетат како едно парче  на двојно зашилени игли или кружни игли.
Огромни плетки
Огромни плетки е термин кој е од поново време е формиран и е поврзан со употребата на игли за плетење поголеми или еднакви на половина инч на пречник.Огромните плетки користат исти конци и техники како и обичното плетење, освен што чингелаке  е втиснато на краевите на иглите. Свитканите игли ја подобруваат контролата при работа, зафајќај ги конците и спречувајќи ги од лизгање. Со конструирањето на машината за плетење која воведе свиткани игли и овозможи автоматско плетење без грешки.Повеќето плетачи не се ни свесни за многуте процеси што нивните прсти ги изведуваат во остварувањето на еден бод со игла. Сепак, големите дебели игли ги потенцираат тие активности и плетењето постанува значително комплицирано кога пречникот на иглата е поголем од пречникот на прстите на плетачот. На еден инч пречник (големина 50) игла на пример, оската почнува да се заострува една и три четвртини инчи од врвот. Ова значи дека конците се раширени подалеку на огромните игли за плетење, правејќи ги потешки за управување. Чингелакето го фаќа циклусот на предиво само што секој котелец е сплетен, тоа значи дека зглобовите и прстите не треба да притискаат силно и има помалку шанси конците да се лизнат од иглата. Исто важна е позицијатана чингелакето. Огромните плетки создаваат огромни и гломазни материјали или рамна плетка во зависност од големинаата и типот на предивото кое се користи.
Предиво
Предивото за рачно плетење обично се продава во топчиња или клопчиња, иако тоа може да биде и макара или навој или конус. Клопчињата и топчињата воглавно се продаваат обвиткани со лента, етикета на која е опишано за големината на предивото, должината, бојата, составот на влакното, упатства за перење, предложени големи на игла, како и шаблони, итн.
Вообичаено е да се зачува етикетата од предивото за понатамошно консултирање, особено ако дополнителни клопчиња мора да се купат. Воглавно плетачите се осигуруваат дали предивото за еден проект е од иста боја. Бојата ја утврдува групата на клопчиња кои биле обоени заедно и ја имаат истата боја; клопчињата со различна боја, дури и слична , се обично за нијанса различни и може да дојде до  видлива шарка кога се плетат заедно. Ако плетачот купи недоволно предиво од една боја за да го доврши проектот, дополнителни клопчиња од истата боја можат понекогаш да се добијат од друга продавница или на интернет. Инаку, плетачите можат наизменично да ги менуваат клопчињата на неколку реда за полесно да се вклопат големиот број на бои.
Дебелината и големината на предивото е значаен фактор во составувањњето на шаблонот, односно, колку котелци и реда се потребни за да покријат одредена површина за даден модел. Погустите предива обично бараат подебели игли за плетење, додека поретките предива можат да бидат сплетени со дебели и слаби игли. Од тука, погустите предива бараат помал број на бодежи , и од тука помалце потрошено време , за да се сплети даден модел. Шемите и мотивите се поголеми кај поретките предива; погустите предива создаваат задебелени визуени ефекти, додека поретките предива се најдобри за софистицирани модели. Предивото се групира во 6 категории според дебелината: тенки, екстра тенки, умерени, средни, густи и екстра густи;  квантитативно , дебелината се мери преку бројот на замотувања на инч. Поврзаната тежина на единица должина обично се мери на масовни производства.
Пред да започне со плетењето, по правило плетачот на клопчето му дава лик на топче каде предивото се појавува од центарот на топчето;  ова го олеснува плетењето со тоа што го спречува предивото да се заплетка. Ова претворба се прави рачно, но исто така и со уред наречен тркалце. При плетењето, некои плетачи ги вметнуваат нивните топчиња во тегли за да ги заштитат , да се чисти и да не се заплеткуваат со другите предива; отпуштеното предиво е сместено во малата дупка во тегла со капак.
Иако плетењето може да се реализира со врвци, метална жица или понесекојдневни нишки, повеќето предива се изработени од вртливи влакна. Во предењето, влакната се извртени , така да предивото е отпорно на раскинување поради затегнатост; впредувањето може да се реализира во било која насока, што резултира со Z – извиткивање или S- извиткување на предивото. Ако влакната се израмнети со нивно расчешлување, предивото е помазно и се нарекува кангар; спротивно на тоа, ако влакната се отплеткани но не се исчешлани , предивото е бушаво и се нарекува извртена волна. Влакната кои го сочинуваат предивото може да бидат континуирани филамент влакна како што се свилата и многу други синтетички материјали, или тие можат да бидат влакна со просечна должина, обично неколку инчи; по правило филамент влакната се поделени на горенаведените влакна пред да се свртат во топче. Цврстината на свртеното предиво во топче против раскинување е одредена со бројот на свртувања, должината на влакната и дебелината на предивото. Генерално гледано, предивото стануво поцврсто со повеќе завртувања, подолги влакна и погусти и понабиени предива (повеќе влакна); на пример, помалите во обем или послабите предива бараат повеќе свртувања отколку погустите предива за да се отпорни од раскинување или распукување под  затегнување. Дебелината на предивото може да варира со својата должина ; грутката е погуста целина каде масата на влакна е вклучено во предивото.
Емброуз Бирс
Емброуз Бирс (англиски: Ambrose Bierce) (24 јуни 1842 - 1914) – американски новинар и писател.
Животопис
Емброуз Бирс е роден во Хорс Крејв Крик, Охајо, во 1842 година. Името го добил по јунакот од еден „готски“ роман („Животот и авантурите на Емброуз Гвинет: познат и како сакатиот просјак“). Уште како мал го мразел своето семејство, а особено татко му Марк Аврелиј, кој бил сиромашен фармер и верски фанатик. Подоцна, тој се срамел од своето потекло, а меѓу ретките подробности од неговото детство се истакнува случката во која тој натоварил бел коњ со слама, ја запалил сламата и го натерал коњот да влета меѓу учесниците на некој верски собир.
Бирс се школувал во воениот институт во Кентаки, а кога избила Граѓанската војна во САД, Бирс ѝ се приклучил во армијата на Северот како топографски инженер при што се борел во многу борби и бил тешко ранет во главата. Како последица на тоа, целиот живот страдал од вртоглавица и од повремено губење на свеста. По зваршувањето на војната, некое време извршувал разни воени должности (управник на складиште со воен плен и управник на напуштен имот), а во 1866 година заминал во Сан Франциско. Таму, најпрвин работел како ноќен чувар во ковачница за пари, а потоа почнал да соработува со локалните весници и набрзо станал уредник на весникот „News Letter“. Во својство на новинар, тој станал жесток критичар на секојдневието, обвинувајќи ги луѓето за лажливоста и алчноста и остро ги коментирал убиствата, политичарите, свештениците, писателите, државните службеници итн. Кон крајот на 1871 година, Бирс се оженил и заминал во Лондон. За време на животот, Бирс бил многу контроверзна личност и бил познат како опседнат со ѓаволот. Така, се зборувало дека жените можат на оддалеченост од 10 метри, да го почувтсвуваат доаѓањето на таа „демонска“ личност. Тој пак никогаш не се одделувал од револверот што го носел за да се одбрани од бесот на гневните читатели. Исто така, неговиот личен живот бил исполнет со немили настани: ја оставил жената откако ги открил нејзините неверства, едниот син умрел од последици на алкохолизмот, а другиот син загинал во двобој поради некоја девојка. По повод неговата смрт, Бирс запишал во својот дневник: „Сине мој, ти си возвишена душа: го направи тоа што требаше да го направиш.“ Болен и осамен, во 1913 година, Бирс упатил молба до блиските пријатели да му простат што „не умира на лице место“ и заминал по патот на битките од Граѓанската војна и во близината на Ел Пасо преминал во Мексико. Во прошталното писмо напишал: „Збогум. Ако слушнете дека во Мексико ме ставиле до камен ѕид и ме изрешетале со куршуми, да знаете дека го сметам тоа за прилично добар начин да се напушти овој живот. Многу е подобар од староста, болеста, или паѓањето по скалите од подрумот. Да се биде ‘гринго’ во Мексико – ах, тоа е вистинска евтаназија!“
Познато е дека, во Мексико, Бирс му се придружил на Панчо Вилја, но не се точно познати околностите на неговата смрт - се претпоставува дека погинал во 1914 година за време на опсадата на местото Ојинега.
Творештво
Бирс започнал да пишува многу рано. Така, уште како десетгодишно момче напишал стихови по повод смртта на некое мало девојче:
„Го вкуси горчливиот пехар на животот
И одби да го испие тој напиток.
Згадена од вкусот,
Се сврте кон ѕидот и го напушти животот.“
Во 1871 година излегол неговиот прв расказ, „Проклета долина“, а кон крајот на истата година, во Лондон, објавил две збирки со текстови објавени во калифорниските весници. Овие збирки биле издадени под псевдоним. Во 1876 година се вратил во Калифорнија и постепено станал познат писател, наречен „Горчливиот Бирс“.
Бирс е познат како еден од најголемите песимисти и мизантропи во историјата на книжевноста, заедно со Џонатан Свифт. Самиот тој ги објаснил своите гледишта на следниов начин: „Мојата програма гласи: студено неодобрување на човечките институции воопшто, вклучувајќи ги сите видови власт, повеќето закони и обичаи, како и целокупната книжевност. Нетрпеливост кон нетрпеливоста, војна против сите луѓе со некаква мисија, презир кон сите можни титули...Без исповедување, без лутење, без декламаторство: човечкото страдање ќе го гледам со бесчувствителна љубопитност со која набљудува мравјалник.“ Во книжевноста, Бирс бил голем противник на реализмот, „локалната боја“ и се спротивставувал на пишувањето на дијалекти и на „сленг“. Затоа, неговите раскази, во кои најчесто се зборува за Граѓанската војна во САД, претежно се под влијание на романтизмот и готската книжевност. Најпознатата збирка со раскази е „Приказни за војниците и цивилите“ во кои се чувствува големото влијание на Едгар Алан По.
Кога решил да направи список на нештата што ги мразел или презирал, тој составил едно лексикографско дело со околу илјада поими, а со наслов „Ѓаволовиот речник“, објавен во весниците. Денес, токму „Ѓаволовиот речник“ е најпознатото негово дело. Според Бирс, човековото постоење е бесмислено и во расказите ги опишал оние области од искуството во кои таа бесмисленост најдобро се манифестира. Во своите дела, тој обемно се потпирал врз современата мелодрама и врз театарот, воопшто. Опседнат со бесмисленоста на животот, Бирс не можел или не сакал да избегне одредена механичност во неговото творештво и затоа бил наречен „песимистичка машина“. Иако него го сметаат за безбожен и скареден писател, наклонет кон претерување, сепак зад мизантропската фасада на неговите раскази се крие разочаран идеалист.