cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1739
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7247 и 7248 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6489 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5499 и 5500 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2492.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1739 година се протега во 4375 и 4376, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4435 и 4436 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2282. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1151 и 1152 исламска година.
Знак за задолжително запирање
Знакот за задолжително запирање (некаде може да се сретне и само како Стоп знак) претставува сообраќаен знак за извршна наредба кој ги обврзува возачите целосно да застанат и да проверат дали има други возила кои се движат на патот и да ги пропуштат пред да се приклучат на истиот. Овој знак првпат се појавува во 1914 година во Детроит, САД и неговиот првичен изглед бил на жолта позадина и со црни букви. Денес знакот најчесто може да се забележи во октагонална форма и со црвена позадина.
Атлас на облаците (роман)
Атлас на облаците — роман од 2004 година и трета книга на британскиот писател Дејвид Мичел. Книгата се состои од шест испреплетени приказни што го носат читателот од далечините на Јужниот Пацифик во деветнаесеттиот век па сè до далечната, постапокалиптична иднина. Романот е добитник на многу награди меѓу кои и наградата за фиктивна литература на британските книжевни награди.
Кратка содржина
Романот се состои од шест поврзани приказни што го носат читателот од далечините на Јужниот Пацифик во деветнаесеттиот век па сè до далечната, постапокалиптична иднина. Во текот на читањето откриваме дека секој расказ е всушност приказна која е читана или набљудувана од страна на главниот лик од наредната приказна. Првите пет приказни се прекинати во клучен момент. По шестата приказна, авторот повторно се враќа на претходните пет и ги завршува во обратен хронолошки редослед и секоја завршува како главниот лик ја чита или наблудува хронолошки претходната работа во ланецот од приказни. На крајот, читателите завршуваат со првата приказна, со Адам Јуинг во деветнаесеттиот век во Јужниот Пацифик. Секоја приказна содржи документ, филм или традиција што исто така се појавува во претходната приказна. Со тоа покажува дека историјата, не само што се повторува, туку и се поврзува со луѓето во сите временски периоди и места.
Дневникот на Адам Јуинг за патувањата низ Јужниот Пацифик (прв дел)
Првата приказна започнува на Четемските острови (архипелаг на Тихи Океан), во 1850 година. Адам Јуинг, наивен американски нотар од Сан Франциско, за време на златната треска во Калифорнија, чека да биде поправен неговиот брод. Тој сведочи на една сцена кога Мориори роб, Утуа, (пацифисти кои се експлоатираат од страна на Маорите) е камшикуван од маорски човек (воини кои се експлоатирани од британците) и го гледа со сожалување. Подоцна, Јуинг се качува на ридот Коникал Тор, каде што паѓа во дупка од кратер, но успева да се врати назад. На бродот, единствениот пријател на Јуин, доктор Гус, ги прегледува повредите на Адам од падот и дознава за неговата хронична болест. Користејќи го овој факт, докторот му вели дека всушност се работи за смртоносен паразит и му предлага третман кој би му помогнал. Адам го прифаќа со благодарност третманот. Во меѓувреме, на бродот е присутен и Утуа, кој цело време се криел во кабината на Адам, знаејќи дека нема да биде повреден. Утуа му докажува на капетанот дека е искусен морепловец и капетанот му дозволува да работи на бродот за да ја исплати неговиот пат до Хаваи.
Писма од Зеделгем (прв дел)
Приказната се одвива во Зеделгем, во близина на Брухе, во Белгија 1931 година. Раскажана е преку писма од Роберт Форбишер, млад музичар од Англија,бисексуалец кој останал без пари, до неговиот пријател и љубовник од Кембриџ, Руфус Сиксмит. Фробишер заминува за Зеделгем, за да работи како писар за познатиот композитор Вивиан Ејр, кој умира од сифилис и му е потребен човек за пишува наместо него. По кратката авантура на Фробишер со човек од екипажот на бродот, откриваме дека Фробишер има белег на рамото во облик на комета. Сопругата на Ејр, Јокаста, почнува да флертува со него и нејзината ќерка почнува да се сомнева во нив. Наскоро, Фробишер и Ејр го завршуваат делото Der Todtenvogel кое секоја вечер се слуша низ Каков и станува многу популарно. Фробишер почнува повторно да компонира и тој и Јокаста стануваат љубовници. Фробишер почнува да краде ретки книги од колекцијата на Ејр и да ги продава, сè додека не открие книга со наслов „Дневникот на Адам Јуинг за патувањата низ Јужниот Пацифик“, но се вознемирува кога гледа дека половина од книгата е скината. Според него, книга прочитана до половина е како недовршена љубовна врска. При читањето на книгата интересен му е фактот што авторот не е свесен дека докторот Гус не му помага, туку всушност му наштетува. Една вечер додека е со Јокаста во кревет, во собата влетува речиси слепиот Ејр и бара Фробишер да ги запише нотите што ги слушнал на сон, без воопшто да ја забележи Јокаста, која се скрила под креветот. Во сонот, длабоко во подземјето имало ресторан кое наликувало на кошмар, каде сите келнерки наликувале една на друга и јаделе сапун. Откако завршиле со компонирање на песната, Ејр го прашува Фробишер дали неговата сопруга флертувала со него, на што Фробишер одговара не. Кога доаѓа време Фробишер да си замине, Јокаста му се заблагодарува што успеал да му помогне на Вивиан. Но, на барање на Ејр, Роберт се согласува да остане до следното лето и да му помогне музиката од сонот да ја претворат во голема симфонија наречена „Вечно повторување“.
Половични животи: Првиот роман со мистерии за Луиза Реј (прв дел)
Третата приказна е напишана како роман со мистерии и се одвива во измислениот град Буенас Јербас, во Калифорнија во 1945 година. Луиза Реј е млада новинарка која истражува извештај што вели дека новата атомска централа не е безбедна. Руфус Сиксмит ја среќава Луиза во лифт и ја слуша нејзината приказна додека се заглавени во лифтот откако ќе снема струја. Нејзиниот покоен татко бил еден од малкуте некорумпирани полицајци на должност. Луиза вели дека е подготвена да го ризикува својот живот за нејзиниот новинарски интегритет, бидејќи во спротивно, би го исмевала животот на нејзиниот татко. Сиксмит сфаќа дека може да и верува на Луиза и и открива дека централата Seaboard HYDRA не е безбедна како што велат. Набргу после оваа изјава тој е убиен и Луиза сфаќа дека стопанствениците одговорни за централата ги елиминираат сите можни закани. Од хотелската соба на Сиксмит, Луиза успева да ги најде писмата од Фробишер и е толку воодушевена од композиторот што го порачува неговото единствено објавено дело Cloud Atlas Sextet. Во писмата од Фробишер открива дека тој има белег во облик на комета, ист како што има и таа. Приказната завршува како платен убиец ја турка колата на Луиза од мост заедно со самата Луиза и инкриминирачките документи на Сиксмит за централата, пред да може да каже некому.
Страшното измачување на Тимоти Кевендиш (прв дел)
Четвртата приказна се одвива во денешно време во Британија и има комичен тон. Тимоти Кевендиш е 65 годишен издавач кој бега од браќата на некогиот клиент кој е гангстер. Братот на Кевендиш, уморен од молбите на својот брат за финансиска помош, го сместува во старечки дом од кој Тимоти не може да избега. Откако медицинската сестра Ноакис го вознемирува, Тимоти се обидува да избега, но е повторно вратен назад. Во текот на неговите авантури, Тимоти накратко споменува дека го чита романот Половични животи: Првиот роман со мистерии за Луиза Реј и дека воопто не му се допаѓа. Ова не тера да се запрашаме што всушност било вистинито до сега. Тимоти се навикнува на домот, но повторно се обидува да најде начин да избега. Поглавјето завршува како Тимоти има напад и не знаеме што ќе се случи со него.
Преминувањето на Слуша и се потоа
Шестата приказна го зазема главното место во романот и е единствената приказна што не се прекинува. Еден стар човек по име Закари раскажува приказна од својата младост и постепено дознаваме дека живее во постапокалиптично општество на Големиот Остров на Хаваите. Неговиот сонарод, луѓето од Долината, се мирољубиви фармери кои се често вознемирувани од насилното племе Кона од другата страна на островот. Луѓето на Закари ја обожуваат божицата Сонми и знаат за настанот на речен Падот, каде целата цивилизација на Земјата – позната како Олд Унс, е уништена и преостанатите преживеани сега се примитивци. Големиот Остров е повремено посетуван од технолошко напредни луѓе познати како Прескиентс кои пристигнуваат со бродови. Една жена по име Мероним останува со локалните луѓе за да ја набљудува нивната технологија, култура и верски обичаи. Закари почнува да се сомнева и една вечер се искрадува во нејзината соба каде што наоѓа направа за снимање и холографска видеоконференција во форма на јајце. Сестрата на Закари подоцна е отруена од риба-шкорпион и Мероним и дава лек. Закари потоа ја води Мероним на врвот на вулканот Мауна Кеја, место од кое месните жители се плашат поради неговите мистериозни храмови. Подоцна откриваме дека храмовите се всушност остатоци од обсерваториите на Мауна Кеја. Закари е шокиран кога дознава божицата Сонми била всушност човечко суштество и дека направата ја раскажува нејзината приказна. По нивното враќање, одат со повеќето луѓе од Долината да разменуваат производи во Хунака, но се нападнати и заробени од племето Кона. Закари и Мероним успеваат да побегнат и одат на побезбеден остров. Приказната завршува како детето на Закари се присетува на неверојатните приказни што му ги раскажувал татко му. Исто така, тој ја има и копијата од молитвата на Сонми од неговиот татко, што често ја гледа иако не го разбира нејзиниот јазик.
Молитва на Сонми-451 (втор дел)
Сонми ја дознава вистината за Неа Со Корпос, дека фабрикантите всушност не се ослободуваат откако ќе го завршат работното време туку дека ги убиваат и ги рециклираат во храна. На состанувањето со бунтовниците таа пишува Декларација каде што ја кажува вистината за нивното општество и повикува на бунт. Потоа таа е уапсена и приказната продолжува како таа му раскажува на архивистот. Открива и дека знае се што и се случило било поттикнато од Владата со цел да се создаде слика на непостоечки непријател кој ќе ги охрабрува фабрикантите. Но, сепак таа верува нејзината Декларација ќе побуди инспирација. Нејзината последна желба пред да биде погубена е да го догледа филмот за Тимоти.
Страшното измачување на Тимоти Кевендиш (втор дел)
Тимоти доживува срцев удар од кој заздравува цел месец, но не успева да го напушти домот. Времето го поминува читајќи го ракописот за Луиза Реј и одлучува дека треба да го отстрани алудирањето дека Луиза е реинкарнираниот Роберт Фробишер. Додека бара начин да избега. Тимоти среќава мала група на луѓе кои исто така живеат вов домот, кои го поминуваат своето време во собата со бојлери. Господинот Микс ретко зборува, Ерни Блексмит го одржува бојлерот, а за возврат, менаџерите му дозволуваат да носи едно шише со алкохол. Ерни му вели на Тим дека бегствата од домот не успеваат бидејќи никој не мисли за логистиката после бегството како превоз и пари. Ерни споменува дека арогантниот син на госпоѓа Хочкис, Џонс Хочкис, ги остава клучевите во моторот секогаш кога доаѓа на посета. Доаѓал често бидејќи се обидувал да открие каде неговата мајка го чува семејниот накит, што го скрила откако дознала дека нејзиниот син ќе ја смести во дом. Во следните два дена дружината го планира нивното бегство и планот изгледа како ред од домино. Прво, треба да го натераат Џонс да дојде во домот сто неговиот автомобил. Крадат мобилен телефон и Кевендиш се претставува како доктор и му вели на Џонс дека неговата мајка наскоро ќе почине и постојано зборува за некаков накит. Потоа, Ерни ја убедува медицинската сестра Ноакес дека Кевендиш е мртов, покажувајќи и го неговиот кревет со перници наместени под ќебето и ја заклучуваат во собата. За тоа време, Вероника го праќа Џонс во залудна потрага по неговата мајка. Друштвото се качува во колата на Хочкис и изглетуваат низ портите на домот и се конечно слободни. Во меѓувреме, браќата Хагинс ја пребаруваат канцеларијата на Кевендиш, но неговата секретарка успева да го сними тој вандализам. Таа им вели дастојат понастрана од Кевендиш или во спротивно, видеото ќе биде ставено на интернет и тие ќе одат во затвор. Секретарката на Кевендиш праќа електронска пошта до авторот и ја искажува неговата заинтересираност за објавување на првата половина од ракописот што ја прочитал.
Половични животи: Првиот роман со мистерии за Луиза Реј (втор дел)
Луиза излегува од колата што тоне, но сè уште ја брка платениот убиец, Бил Смоук, кој работи за Seaboard. Ја зема нејзината копија од Cloud Atlas Sextet на Роберт Фробишер и е вчудовидена кога ја препознава симфонијата, иако речиси никој не ја слушнач. Смоук ја намамува со копија од извештајот на Сиксмит за централата, но на помош доаѓа Џо Непир и Смоук и Џо се убиваат. Луиза сега може да им ги открие вистинските лица на корумпираните корпорациски менаџери. На крајот на приказната, таа добива пакет од внуката на Сиксмит со уште осум други писма од Фробишер до Сиксмит.
Писма од Зеделгем (втор дел)
Фробишер продолжува да работи со стариот композитор, но во исто време го компонира и Cloud Atlas Sextet. Додека се пакува да замине од домот на Ејр, кој почнал да ги краде музичките идеи на младиот композитор, ја открива втората половина на дневникот на Адам Јуинг за патувањата низ Јужниот Пацифик. Се искрадува од куќата и се затвора во хотелска соба, го завршува секстетот и на крај одлучува да се убие. Задоволен е со таа одлука бидејќи верува дека го завршил неговото најдобро дело, но тагува по неговата единствена и вистинаска љубов, Сиксмит. Пред да си го одземе животот, му пишува писмо на Сиксмит заедно со сектетот и дневникот на Адам Јуинг.
Дневникот на Адам Јуинг за патувањата низ Јужниот Пацифик (втор дел)
Јуинг го посетува островот Реатеа каде сведочи како мисионерите се однесуваат со тамошниот народ како со дивјаци и ги третираат како робови. На бродот, здравствената состојба на Адам се влошува и сфаќа дека д-р Гус го труе за да украде се што поседува Адам. Но, Утуа го спасува и поради тоа Адам го посветува целиот негов живот на движења за укинување на ропството.
Прифаќање на романот
Атлас на облаците има добиено позитивни критики од критичари кои сметаат дека во романот успешно се испреплетени шесте приказни. Новинарот на БиБиСи, Кејли Оукс вели : Дејвид Мичел зеде шест драстични различни приказни и ги претопи во едно фантастично и комплексно дело. Kirkus Reviews ја нарекуваат книгатабрилијантно раскажување на приказни." Лаура Милер од весникот New York Times ја споредува книгата со совршениот крстозбор бидејќи била предизвик да се чита, но сепак била забавна. Добитникот на Booker Prize и автор, А. С. Буат, во критика за весникот The Guardian пишал дека романот дава ретко, целосно, наративно уживање. Џеф Тјурентин за весникот The Washington Post го нарекол романот еден невообичаено промисен додаток на жанрот на книги-сложувалки што сè повеќе се зголемува. Во секцијата кратко забележани книги во списанието The New Yorker, романот е наречен виртуозен. Критичарот Фредрик Џејмсон го нарекува романот една нова варијација на историски роман со примеси од научната фантастика кој е дефиниран од патиштата на иднината тие од минатото. Весникот The Daily Telegraph му дале на романот мешани критики поради темите кои се судираат едни со други и Тео Теит напишал: Накратко, Атлас на облаците, половина од времето се обидува да биде како Симсонови, а во другата половина се обидува да биде како Библијата."
Теми во романот
Сите главни ликови освен еден, се реинкарнација на иста душа во различно тело, во романот препознатливи по белегот... тоа е само симбол на универзалноста на човековата природа. Самиот наслов на романот се однесува на прикажувањата на Атласот што постојано се менуваат, кои ја претставуваат константната човекова природа. Значи темата на книгата е грабливост, начинот на кој индивидуалците се нафрлаат врз индивидуалци, групите врз групи, нациите врз нации. Исто така, и многу други теми преовладуваат во книгата. На пример, подемот и падот можеме да го забележиме во сите шест приказни. Адам Јуинг додека се искачувал на вулканот на островот, паѓа во јама (стр.19); Роберт Фробишер е принуден да скокне од прозор од хотелската соба за да не ја плати сметката (стр.43); колата на Луиза е истуркана од работ на мостот и паѓа во водата (стр.144); авторот чие дело Тимоти Кевендиш го објавил, фрла критичар од 12-тиот кат од хотел (стр.151); клонот, фабрикантот, по име Сонми-451 се искачува од подземниот трговски центар каде што работи (стр.208) и нејзината совест која расте, е опишана како подем. И искачувањето на Закари и Мероним е еден од примерот за темата (од 282-ра страна). Автентичноста на повеќето од приказните е предизвикувачка. На пример, Роберт Фробишер смета дека дневникот на Јуинг е премногу совршено напишан за да биде вистинит, но сепак се прашува дали неговото музичко дело е исто вистинито. Половични животи на Луиза Реј е авантуристички роман пратен во издавачката куќа на Тимоти Кевендиш. Бројот шест се повторува низ целиот роман. Има шест приказни, е секстет; главниот лик се вика Сиксмит и има 66 години; полицаец е застрелан шест пати; Напиер ја познава Луиза од нејзината шеста година; Тимоти има 66 години и му требаат 60.000 фунти за да не го претепаат; Сонми рецитира шест катацизми, живее на шестиот кат итн.
Структура и стил
Дејвид Мичел, во едно интервју изјавил дека насловот бил инспириран од музика со истото име на јапонскиот композитор Тоши Ичианаги, првиот сопруг на Јоко Оно: Го купив цд-то само поради прекрасниот наслов на таа песна." Стилот на книгата е инспириран од онаа на Итало Калвино, If On A Winter’s Night A Traveller, која се состои од неколку недовршени раскажувања. Она што Мичел го додал било огледало во средината на книгата за да може секоја приказа да има свој крај. Мичел има изјавено дека ликовите на Роберт Фробишер и Вивиан Ејр биле инспирирани од Ерик Фенби и Фредерик Делиус. Во Атлас на облаците може да се најде поврзанос со други дела на Мичел. Во Половични животи: Првиот роман со мистерии за Луиза Реј и Страшната приказна за Тимоти Кевендиш се споменати неколку споредни ликови од романот на Мичел, Ghostwritter.
Филмска адаптација
Режисерите Том Тајквер и браќата Вачовскис снимиле филм според романот. Снимањето започнало во септември 2011 година во студиото Бабелсберг во Германија, откако имале доволно глумци за сите приказни. Филмот бил објавен на 26ти октомври 2012 година во Америка. Истиот период, Мичел објавил статија за весникот Wall Street Journal со име “Преведувајќи го Атлас на облаците во јазикот на филмот”, каде тој ја споредува работата на филмските адаптери со онаа на преведувачите. Тој изјавил дека е задоволен од неговиот краен производ како успешен превод од еден медиум кон друг.
1344 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4164 и 4165 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3406 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2416 и 2417 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 591 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1344 година се протега во 1292 и 1293, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1352 и 1353 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 801 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2025 и 2024 исламска година пред хиџра.
Чиполино (балет)
Историја
Како автор на либретото, Генадиј Рихлов, откако ја слушнал музиката на Карен Хачатуријан за цртаниот филм „Чиполино“ (1961), решил да напише балет за деца. Тој бил „собран“ од разни музички фрагменти претходно компонирани од композиторот. Оваа музика ги озвучувала цртаните филмови „Кога елките светнуваат“ (1950), „Шумски патници“ (1951), „Слатка приказна“ (1970), „Чиполино“, „Невообичаен натпревар“ (1955), „Стари пријатели“ (1956) и др.
Во инвентивната продукција на „Чиполино“ од Карен Хачатуријан, поставена од Хенрих Мајоров во есента 1974 година, нови уметнички можности за синтеза на виртуозниот класичниот и модерниот танц, комбинација на дарежлива комедија, карактерност и неочекувано била откриена искрената лирика “.
Првите изведувачи на академскиот театар за опера и балет во Киев биле: Т. Г. Шевченко: Чиполино - Евгениј Косменко, Редисочка -Људмила Сморгачева, Татјана Тајакина, Магнолија - Т. Г. Литвинова, Цреша - С. Лукин, принц Лимон - В. В. Литвинов, домат - В. Авраменко (Државна награда на СССР во 1974).
„За создавањето на оваа сончева, весела балетска претстава, Карен Хачатуријан, Хенрих Мајоров, К.Еременко и Л. Сморгачева есента 1976 година ја добиле високата титула лауреати на Државната награда на СССР. Генрих Мајоров наскоро бил поканет на сцената „Чиполино“ во Бољшој театарот на СССР. Претставата во Москва станала нова верзија на киевската со одредени измени поради сценографијата на уметникот В. Левентал и спецификите на уметничкиот персонал на реномираниот театар“.
Прво дејство
Сончев италијански град. Плоштадот на пазарот. Жителите на волшебниот град, зеленчукот и овошјето, танцуваат среќно. Тогаш Чиполино се појавува помеѓу нив. Забавата продолжува сè додека не се појави Доматот, обидувајќи се да го задржи јавниот ред и мир под контрола. Одеднаш целата област се смирува - принцот Лимон излегува со својата свита и чита нов декрет. Народот протестира, а Чиполино размислува за оваа неправда, но го згазнува кнезот на ногата.
Принцот Лимон вреска силно, а таткото на Чиполино - Циполоне - признава дека тој го сторил тоа. Циполоне го одведуваат чуварите, а самиот принц заминува со својата свита. Чиполино е очаен. Виолинистот Круша го крева расположението. Тогаш се појавува старата тиква со некои тули и сите му помагаат да изгради куќа. Одеднаш, Доматот се појавува со двајца чувари и настанува судир меѓу него и Чиполино. Чиполино го расплакува Доматот и тој заминува со чуварите, но Лимон доаѓа и ја уништува куќата на тиквата. Чиполино ветува дека ќе им се одмазди на прекршителите.
Второ дејство
Грофот Цреша танцува со неговите пријатели во палатата. Во тоа време, време е за час по танц, и влегува Петрушка. Кога часот завршува, Чиполино се појавува пред Магнолија и Цреша и дознава од нив каде е затворен Циполоне. Тој го ослободува својот татко. Гонењето започнува по Чиполино, но тој избегал од стражарите. Во тоа време, во замокот на грофицата Цреша се одржува прекрасен бал, на кој се присутни сопственичките на замокот и самиот принц Лимон. Принцот е известен за неговото бегство, а балот завршува.
Трето дејство
Потрагата започнува повторно по Чиполино. Тој ги крие татко му и девојката Ротквица, а тој самиот наидува на стражарите. Чиполино е испратен во затвор. Откако дознале за ова, Црешата и Магнолија го добиле клучот на занданата од чуварот и го ослободуваат Чиполино. Во тоа време, чуварите на принцот Лимон, предводени од самиот принц, решаваат од топ да пукаат сè и сите во градот. Но, принцот Лимон и Доматот паѓаат во топот. Одзвонува истрел, но негативците ги нема никаде. Сите се радуваат, а потоа се појавува тажната Тиква. Сите се согласуваат да и помогнат на тиквата и градат нов дом.
Претин
Претин — град и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011, е дел од градот Анабург. Бил дел од поранешната заедницата на општини Анабург-Претин.
Тонкински Залив
Тонкински Залив (Vịnh Bắc Bộ, 北部湾 - „Северен Залив“) — ракав на Јужнокинеското Море.
Географија
Заливот зафаќа површина од, на северозапад се граничи со Виетнам, исток и југозапад. Кина лежејќи во заливот со островот Хајнан се граничат со заливот од исток.
NGC 7282
NGC 7282 — спирална галаксија во соѕвездието Гуштер, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7282 се споменува и како UGC 12034, MCG 7-46-7, CGCG 531-6, IRAS 22236+4003.
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1878 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7282 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,5 m/лм2. NGC 7282 има привидни димензии од 2,5' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 25 м 53,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 18' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 7282 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68843. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 87; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3204. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 537.
306
306 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 306 година од новата ера, 306. од првиот милениум, 6. од IV век и седма од 300-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5814 и 5815 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5056 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4066 и 4067 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1059.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 306 година се протега во 2942 и 2943, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3002 и 3003 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 849. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 326 и 325 година пред хиџра.
Космос-877
Космос-877 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 декември 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-877 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1464 км, а најмалото на 1454.
Стив Џобс
Стив Пол Џобс (24 февруари 1955 — 5 октомври 2011) — соосновач и директор на Епл. Помеѓу 1986 и 2006 година, Стив Џобс бил директор на студиото за анимирани филмови, Пиксар. Откако Дизни го купи Пиксар во 2006 година, Стив Џобс е најголемиот акционер, а бил и еден од членовите на акционерскиот одбор на Дизни.
NGC 4959
NGC 4959 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4959 се споменува и како MCG 6-29-29, CGCG 189-18, NPM1G +33.0272.
Откривање
Објектот е откриен на 29 април 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4959 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 4959 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 5 м 41 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 10' 46"".
Стив Џобс
Ликот и однесувањето на Џобс придонеле кон создавањето на митот на невообичаени ексцентрици и стопанственици од Силициумската Долина. Тој се залагал за промовирање на значењето на дизајнот и естетиката кога станува збор за создавање на производи. Неговиот елан за развивање на производи кои се функционални, но, истворемено и елегантни придонел за создавањето на култни следбеници на Стив Џобс.
Јован Ќирилов
Јован Ќирилов (Јован Ћирилов), (, -, ) — српски театарски експерт, филозоф, писател, селектор на театар, поет и значаен соработник на српската култура.
Стив Џобс
Стив Џобс и соосновачот на Епл, Стив Возниак помогнале да се популаризира личниот сметач во крајот на 1970–тите. Во раните 1980–ти, Џобс бил меѓу првите кои го сфатиле потенцијалот на графичките оперативни системи кои биле контролирани со помош на сметачко глувче. Откако Џобс бил протеран од акционерскиот одбор на Епл во 1985 година, тој го основал Некст, компанија која развивала компјутерски системи наменети за образовните и деловните пазари. Во 1997 година, Епл го купил Некст и Стив Џобс повторно бил назначен за директор на Епл, функција која ја држел сè до август 2011 кога поради здравствени причини поднел оставка. Починал на 5 октомври 2011 од рак на панкреасот.
Јован Ќирилов
Животопис
Ќирилов е роден во Кикинда. По завршувањето на училиштето во својот роден град, тој дипломирал филозофија на Филозофскиот факултет при Универзитетот во Белград во 1955 година. Тој бил на чело на Југословенскиот драмски театар од 1985-1999 година, а пред тоа работел како асистент на режија, помлад драматург, драматург и уметнички директор од 1956 година. Од основањето во 1967 до 2014 година, Јован беше уметнички директор и селектор на БИТЕФ фестивалот, најдолго во историјата на меѓународните театарски фестивали. Од 2001 до 2007 година, бил претседател на Националната комисија на Југославија.
Стив Џобс
Рани Години
Стив Џобс е роден во Сан Франциско. Неговите биолошки родители се Американката Џоен Керол Шајбл и Сиријанецот Абдулфата Џон Џандали кој за време на раѓањето на Стив Џобс бил постдипломски студент а подоцна станал професор по политички науки. Една недела по неговото раѓање, мајката на Џобс која во тој момент била немажена и (постдипломски) студент, го дала за посвојување. Џобс бил посвоен од Пол Џобс и Клара Џобс (моминско: Хагопиан) кои живееле во Маунтин Вју, во Општината Санта Клара, Калифорнија. Тие му го дале името Стив Пол Џобс. Неговите биолошки родители подоцна се земале и имале ќерка (Мона Симпсон) која подоцна станала познат писател. Стив Џобс ја сретнал за првпат сопствената биолошка сестра кога и двајцата биле возрасни. Неговите биолошки родители се развeле подоцна. Џобс ги смета Пол и Клара Џобс за неговите вистински родители и не сака никој да ги споменува како „посвоени родители“.
Јован Ќирилов
Животопис
Зборувал германски, англиски, француски, шпански, италијански, српски и студирал кинески.
Стив Џобс
Рани Години
Стив Џобс завршил во средното училиште Хоумстед во Купертино, Калифорнија а често посетувал предавања после часови во познатата тешнолошка компанија Хјулет-Пакард во Пало Алто, Калифорнија. По некое време успеал да се вработи таму и да работи преку лето заедно со Стив Возниак. Во 1972, Џобс го завршил средното образование и се запишал на Рид Колеџ во Портланд, Орегон. И покрај тоа што Џобс официјално ги прекинал студиите уште после првиот семестар, тој продолжил да посетува часови, како на пример час по калиграфија. „Ако никогаш не го посетев часот по калиграфија, првиот Мек немаше да има повеќе од еден фонт и големината на буквите немаше да биде пропорционална“ има кажано Џобс.
Јован Ќирилов
Животопис
Починал во Белград по кратка болест на 16 ноември 2014 година.
Творештво
Ги напишал драмите:
Стив Џобс
Рани Години
Во есента 1974 година, Џобс се вратил во Калифорнија и заедно со Стив Возниак започнал да посетува состаноци на Клубот за самоделни сметачи. Џобс се вработил како технички помошник во Атари, произведувачот на популарни видеоигри. Неговиот главен интерес бил да заштеди пари за да може да отиде на духовен (религиозен) одмор во Индија. Во 1960–тите било пронајдено дека свирката која била вметната во секоја кутија на познатата житарица за доручек Кептн Кранч произведува звук со честота од 2600 Hz. Овој тон се користел во дигиталните телефонски централи за контролирање на меѓуградски телефонски повици во САД. Отккако прочитал за ова и го сретнал еден од првите корисници на оваа свирка (Џон Дрејпр), Џобс и Возниак започнале фирма со намена да произведуваат и продаваат „сини кутии“ со кои можело да се прават илегално бесплатни меѓуградски телефонски повици.
Јован Ќирилов
Творештво
сценаријата за филмовите:
Стив Џобс
Рани Години
Џобс, заедно со неговиот пријател Дениел Котки од Рид Колеџ (кој подоцна бил првиот вработен на Епл) пропатувале низ Индија. Од неговото патување, Џобс се вратил со избричена глава и традиционална индиска облека. Тој продолжил да работи во Атари каде му било дадена задача да создаде матична плоча за играта Брејкаут. Според основачот на Атари, Нолан Бушнел, компанијата нудела 100 долари за секој смтачки чип што ќе бил елиминиран од првобитниот дизајн. Џобс не бил заинтересиран ниту пак знаел многу за дизајн на матични плочи па направил договор со кој на Возниак му понудил да ја поделат награда на половина ако Возниак го направи дизајнот. За големо изненадување во Атари, Возниак успеал да елиминира 50 чипови. Џобс му кажал на Возниак дека Атари му дале само 700 долари (наместо 5.000) и поделил само 350 долари со него. Останатите ги задржал.
Јован Ќирилов
Творештво
радиодрамите:
адаптации:
Стив Џобс
Почетоци на Епл
Кога имал дваесет и една година, Џобс видел компјутер којшто Возниак го конструирал за лична употреба. Тој веднаш го убедил Возниак да започнат компанија и да го рекламираат и продаваат неговиот компјутер. Компанијата „Apple Computer“ била основана на 1 април 1976. Првобитниот план бил тие да продаваат само матични плочи, но, подоцна почнале да продаваат целосни компјутери и со тоа влегле во бизнисот на лични сметачи. Првиот вистински личен сметач се викал Епл I и се продавал эа $666,66 долари. Цената била идеја на Возниак кој сакал бројки со повторени цифри. Наследникот на овој компјутер, Епл II, почнал да се продава следната година со огромен успех со што компанијата Епл станала битен играч во индустријата на лични сметачи. Во декември 1980 година, Епл станала јавна компанија со акции на Вол Стрит и Џобс како последица станал милионер.
Јован Ќирилов
Творештво
Бил автор на романи, неколку збирки поезија, театролошки есеи, книги за спомени, антологија на драми. Тој превел драми од Кристофер Фрај, Бертолт Брехт, Жан Жене, Стопард, Сем Шепард, Дејвид Мамет, Марбер.
Стив Џобс
Почетоци на Епл
Епл продолжил да се развива во поголема компанија и имала потреба од искусен менаџер кој ќе помогне со растот. Во 1983 година, Џобс го привлекол Џон Скали да си даде оставка од Пепси–Кола и да стане директор на Епл при што му рекол: „Дали сакаш да го поминеш твојот преостанат живот продавајќи зашеќерена вода или сакаш да добиеш шанса да го промениш светот?“ Следната година, Епл започнал да работи токму на тоа со објавувањето на телевизката реклама за време на финалето во американски фудбал. Рекламата била наречена 1984 според истоимената книга на Џорџ Орвел.
Јован Ќирилов
Творештво
Го превел прочуениот мјузикл „Коса“ од Милош Форман.
Стив Џобс
Почетоци на Епл
Два дена подоцна (24 јануари 1984), на годишниот состанок на акционери на Епл, емотивниот Џобс го претставил најновиот компјутер Епл Мекинтош. Реакцијата на акционериоте била ненормално ентузијастичка. Мекинтош бил првиот комерцијално успешен компјутер со графички кориснички интерфејс. Развојот на Мекинтош бил инспириран од проекти во истражувачкиот центар на Зирокс и бил воден од Џеф Раскин и подоцна, Стив Џобс.
И покрај тоа што Џобс бил сметан за харизматичен и убедлив евангелист за Епл, некои од неговите вработени од тоа време го сметале за неструктуиран и бурен менаџер. Кон крајот на 1984 година, продажбата на компјутерите и опаднала во целокупната индустрија и тоа придонело кон нарушување на односите помеѓу Џобс и Скали. Во мај 1985 година откако биле најавени голем број на отпуштања, Скали го заменил Џобс од позицијата на која што го водел развојот на Мекинтош производите.
Мекинтош
Сепак, Стив Џобс набрзо беше исфрлен од проектот Лиза затоа што тој беше сметан за премногу темпераментен менаџер. Премногу лут, тој се одмазди со преземање на мал проект наречен Мекинтош (Macintosh), решен да го направи поевтин GUI компјутер, кој ќе ја уништи продажбата на Лиза. Мекинтош беше во развој од 1979 година и својот концепт беше "компјутер,едноставен како користење на тостер." Стив Џобс регрутираше брилијантни млади инженери во Mac тимот што ги нарекуваше "пирати", за разлика од остатокот на компанијата, "морнарицата." Иако проектот Mac беше контроверзен, како што се закани на Apple II и Лиза, и затоа што Стив Џобс го користеше за контрирање кон остатокот на компанијата, наскоро стана клучен за иднината на Apple бидејќи Лиза покажа уште еден неуспех на пазарот. Стив беше помогнат во неговата мисија од страна на Џон Скули, извршниот директор на Apple, кој го ангажирал во 1983 година за да му помогне да ја води компанијата и да го претвори во врвен директор. Иако првите месеци на Mac проектот беа охрабрувачки, продажбата наскоро почна да опаѓа. Имаше растечки страв во компанијата која овој трет пораз по ред ќе го стави Apple надвор од бизнисот. Покрај тоа, константната ароганција на Стив Џобс ги излудуваше сите, почнувајќи од извршниот директор Џон Скули. По неуспешниот “удар“ на одборот инициран од Џобс во средината на 1985 година, Скули објави дека тој и директорите се согласиле на нова организациона шема за Apple, во која Стив нема раководни должности. Тој беше само оставен да биде претседател на одборот. Стив беше запрепастен. Apple беше негов живот, и тој беше исфрлен од неа. Тој почна да патува и да бара нови начини да ја троши својата енергија. Тоа беше всушност во втората половина на 1985 година, каде тој беше претставен на мал тим на брилијантни експерти по компјутерска графика што Џорџ Лукас се обидуваше да го продаде. Тие сите имале заеднички сон за правење на анимирани филмови со компјутери. Стив беше заинтересиран и тој на крајот го купи претпријатието за 10 милиони долари во 1986 година, именувајќи го како Пиксар (Pixar).
Времето на NeXT
Сепак, неговата главна страст беше уште да прави одлични компјутери. Во септември 1985 година, тој им најави на одборот на Apple дека тој ќе оформи нова компанија, наречена NeXT, за да се изградат напредни компјутери за високо образование и научни истражувања. Тој ќе ги земеше со себе некои од најдобрите инженери и трговци од Mac тимот. Apple неодобри и се закани дека ќе го тужи. Тоа беше моментот кога Стив ја напушти својата компанија и ги продаде скоро сите негови акции од одвратност. NeXT започна со работа на својот компјутер во почетокот на 1986 година, откако Apple ја откажа тужбата против него. Стив целеше на највисоките можни стандарди за неговата нова машина: го сакаше најдобриот хардвер, изграден во најдобро автоматизираната фабрика на светот, и да функционира со најнапредниот софтвер што е направен. Тој одлучи оперативниот систем на компјутерот, NeXTSTEP, да се заснова на UNIX, најотпорен на грешки и најкомплексен систем во светот - но тоа исто така да биде толку лесно да се користи како Macintosh, благодарение на својот графички кориснички интерфејс. Исто така, тоа ќе го направи развојот на софтвер многу лесен со објектно-ориентираната програмска технологија. Овие амбициозни планови ја поставија датата на издавање на компјутерот - наречен NeXT Cube - во октомври 1988 година. Сепак иако одличен, NeXT Cube не се продаваше. Тој беше прескап и му недостигаше корисен софтвер. NeXT се бореше со години да го продаде, проширувајќи ја својата продажна цел од само образование на бизниси, и воведување на поевтин уред, NeXT Station. Сепак, бројот на компјутери што се продаваа секој месец остана во стотици. Компанијата губеше пари и сите соосновачи почнаа да ја напуштаат еден по друг, како и својот прв надворешен инвеститор, Тексашкиот милијардер Рос Перот.
Враќањето
За среќа, откако Џон Ласетер се врати во Дизни со подобрено сценарио за играниот филм, наречен "Приказна на играчките" (Toy Story), проектот се врати на вистинскиот пат. Филмот требаше да биде издаден за Денот на благодарноста 1995 година. Како што датата се приближуваше, Стив Џобс реализираше каква неверојатна моќ поседување брендот Дизни. Тој одлучи Pixar да се појави во јавноста недела по издавањето на Toy Story, профитирајќи на медиумската возбуда околу првиот компјутерски-генериран анимиран филм на сите времиња. Тој направи чуда: Toy Story успехот беше надминат само од успехот на акциите на Pixar на Вол Стрит. Стив Џобс, кој поседуваше 80 проценти од компанијата, ја виде својата нето вредност како се зголемува на повеќе од 1 500.000.000 долари - пет пати повеќе од парите што ги имаше досега направено во Apple во 1980-тите години. Кога станува збор за Apple, “овошната“ компанија беше во средината на својата најлоша година досега. По издавањето на Windows 95, Mac, кој се претвори во профитабилен, но не успеа да се развива за една деценија додека Стив Џобс беше надвор од компанијата, започна да го губи уделот на пазарот со алармантна стапка. Во 1996 година, новоименуваниот извршен директор на компанијата Гил Амелио, беше во потрага по нов софтвер да го замени стариот и "подуен" Mac OS. Тој на крајот го одбра NeXTSTEP на Стив. Apple плати 400.000.000 долари за да ја добијат NeXT, и Стив се врати во компанијата која го исфрли пред една деценија. Неговата официјална титула беше "неформален советник на извршниот директор." Но, кога Амелио објави загуби на Apple над 700,000,000 долари за првиот квартал од 1997 година, одборот одлучи дека е време да се ослободи од овој ужасен менаџер. Стив Џобс ја презема функцијата на одборот и беше прогласен привремен извршен директор на Apple во јули 1997 година. Тој веднаш почна голема ревизија на целата компанија, намалувајќи го бројот на проекти од стотици на десетина. Бројот на хардверски производи беше намален на само четири. Тој исто така, направи шокантна најавата на Macworld Бостон во август: Apple ќе направи здружување со својот соперник Microsoft, во невиден договор со кој ќе се стави крај на бескрајните патент спорови.