cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Олово(II) сулфид
Употреба
PbS беше еден од првите материјали користени за електрични диоди кои можеа да детектираат електромагнетно зрачење, вклучително и инфрацрвена светлина. PbS беше еден од првите материјали користени за електрични диоди кои можеа да детектираат електромагнетно зрачење, вклучително и инфрацрвена светлина.[16] Како инфрацрвен сензор, PbS директно ја детектира светлината, за разлика од термичките детектори, кои реагираат на промената на температурата на елементот на детекторот предизвикана од зрачењето. Елементот PbS може да се користи за мерење на зрачењето на кој било од двата начина: со мерење на ситната фотоструја што ја предизвикуваат фотоните кога удираат во материјалот PbS или со мерење на промената во електричниот отпор на материјалот што ја предизвикуваат фотоните. Мерењето на промената на отпорот е најчесто користен метод. На собна температура, PbS е чувствителен на зрачење на бранови должини помеѓу приближно 1 и 2.5 μm. Овој опсег одговара на пократките бранови должини во инфра-црвениот дел од спектарот, таканаречениот инфрацрвен спектар на кратки бранови должини (SWIR). Само многу жешки објекти испуштаат зрачење во овие бранови должини.
Ладењето на PbS елементите, на пример, со користење на течен азот или систем со елементи на Пелтие, го менува опсегот на неговата чувствителност помеѓу приближно 2 и 4 μm. Објектите што испуштаат зрачење во овие бранови должини сè уште треба да бидат прилично жешки - неколку стотици степени Целзиусови - но не толку жешки како оние што можат да се забележат со неизладени сензори. (Други соединенија кои се користат за оваа намена вклучуваат индиум антимонид (InSb) и жива-кадмиум телурид (HgCdTe), кои имаат нешто подобри својства за откривање на подолгите IR бранови должини.) Високата диелектрична константа на PbS доведува до релативно бавни детектори (во споредба со силиконот, германиумот, InSb или HgCdTe).
Планетарна наука
Висините над 2.6 km (1.63 mi) на планетата Венера се обложени со сјајна материја. Иако составот на овој слој не е сосема сигурен, една теорија е дека Венера „снежи“ кристализиран сулфид на олово исто како што на Земјата паѓа замрзната вода. Ако ова е случај, тоа ќе биде прв пат супстанција да биде идентификувана на друга планета. Други помалку веројатни кандидати за „снегот“ на Венера се бизмут сулфид и телур.
Безбедност
Оловото (II) сулфид е толку нерастворлив што е речиси нетоксичен, но пиролизата на материјалот, како и при топењето, дава опасни испарувања. Оловото сулфид е нерастворлив и е стабилно соединение во pH вредноста на крвта и затоа веројатно е една од помалку токсичните форми на олово. Голем безбедносен ризик се јавува при синтезата на PbS со користење на оловни карбоксилати, бидејќи тие се особено растворливи и може да предизвикаат негативни физиолошки состојби.
Евровизија 1974
Евровизија 1974 е 19. издание на Евровизија. Се одржа во Бригтон, Обединетото Кралство на 06.04.1974 г. Победник беше Шведска со песната “Waterloo” од ABBA
Eurovision Song Contest Logo 1974.svg Лого на Евровизија 1974
Тосонценгел, Ховсгол
Тосонценгел (Тосонцэнгэл) е област во Монголија во покраината Ховсгол.
Евровизија 1986
Евровизија 1986 е 31. издание на Евровизија. Се одржа во Берген, Данска на 03.05.1986 г. Победник беше Белгија со песната “J'aime la vie” од Sandra Kim
Eurovision Song Contest Logo 1986.svg Лого на Евровизија 1986
Науката во 1890 година
1890 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Црква „Св. Климент Охридски“ - Пожаране
Свети Климент Охридски претставува македонска православна црква во гостиварто село Пожаране. Црквата се наоѓа на местото Климентија, едно од најпознатите светилишта во Пожаране. Според легендата, тука уште пред илјада години проповедал Свети Климент Охридски, и тука имало црква посветена на него. Подоцнаа таа во турско време била разрушена. После поголема иницијатива, на 21 мај 2015 година, биле поставени темелите на новата градба и биле лично осветени од полошкиот митрополит Јосиф. Црковата има димензии 3,90м со 4,40 м.
NGC 1265
NGC 1265 — елиптична галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1265 се споменува и како UGC 2651, MCG 7-7-52, CGCG 540-88, 3C 83.1.
Откривање
Објектот е откриен на 14 ноември 1884 година од страна на Гијом Бигурдан, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 12 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1265 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1265 има привидни димензии од 1,8' х 1,6'.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – 400м мешано во машка конкуренција
Натпреварите во 400м поединечно мешано за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа 31 јули со прелиминациите и финалето.
Релативистичка маса
Релативистичка маса — маса која ги вклучува општите разбирања од замислата за еднаквоста на масата и енергијата. Дополнително на оваа замисла и дополнителното усложнување како резултат на фактот дека масата е дефинирана на два различни начини во специјалната релативност: во еден случај се дефинира масата („маса на мирување“ или „непроменлива маса“) како непроменливо количество кое е исто за сите набљудувачи во сите појдовни системи; во другиот случај, мерката за маса („релативистичка маса“) зависи од брзината на набљудувачот.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – 400м мешано во машка конкуренција
Рекорди
Пред натпреварувањето, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
NGC 1265
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 18 м 15,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 51' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – 400м мешано во машка конкуренција
Рекорди
Ниту светски ниту шампионатски рекорд беа поставени во оваа дисциплина
NGC 1265
Други поделби
Проучување на NGC 1265 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12287. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2856. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Релативистичка маса
Поиммот маса во специјалната релативност обично се однесува на масата во мирување на телото, односно Њутновата маса која што се мери од страна на набљудувач кој се движи заедно со телото. Непроменлива маса е другото име за масата во мирување на единечни честички. Па така непроменливата маса (пресметана со посложена формула) скоро да наликува на „масата во мирување“ на „системот“. Од овде, непроменливата маса е природната единица за маса која се користи за системи кои се гледаат од нивниот систем со центар на импулси, како и од било кој затворен систем (на пример, едно шише со топол гас) се мери, при што потребно е мерењето да се биде од центарот на импулсите каде што системот нема збирен импулс. Во такви околности непроменливата маса е еднаква на релативистичката маса (спомната подолу), која е пак вкупната енергија на системот поделено со c (брзината на светлината) на квадрат.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – 400м мешано во машка конкуренција
Финале
Финалето се одржа во 18:09.
Релативистичка маса
Сепак, замислата за непроменливата маса не побарува врзан систем на честички. Како таква, таа исто така може да се примени на системи од неврзани честички кои релативно се движат со високи брзини.Од ова следува, честопати употребуваниот систем во честичната физика кои се состои од високоенергетски честички на големи растојанија. Ако овие системи беа добиени од една честичка, тогаш пресметката на непроменливата маса на таквите системи, каде никогаш не се менува количеството, ќе послужи за пресметка на масата во мирување на првичната честичка (поради тоа што е запазен текот на времето).
Честопати е погодно при пресметката непроменливиата маса на системот да е вкупната енергија на системот (поделена со c2) во системот на центарот на импулси (каде што, по дефиниција, импулсот на системот е нула). Сепак, со оглед на та што непроменливата маса на било кој систем е иста во сите инерцијални системи, таа маса честопати се пресметува како вкупната енергија во системот со центар на импулси, за подоцна да се искористи за да се пресмета системот на енергии и импулси во другите системи каде што импулсите не се нула, а вкупната енергија на системот мора да биде различно количество отколку од она во системот со центар на импулси. Како и кај енергијата така и кај динамиката, непроменливата маса на системот не може да биде уништена или да се менува, а со тоа и се зачувуваат, сè додека, системот е изолиран од сите надворешни влијанија (изолиран систем што значи дека идеализираната граница е повлечена во целиот систем, и преку таа граница не може да премина ни маса, ни енергија).
Поимот релативистичка маса исто така понекогаш е во употребува. Ова е збир од вкупната количина на енергијата во телото или системот (поделено со c2). Како што се гледа од страна на системот се центар на импулсот, релативистичката маса е и непроменлива маса, како што беше напоменато погоре (исто како што релативистичката енергија на една честичка е иста како и неговата енергија на мирување, кога се гледа од неговиот систем на мирување ). За други системи, релативистичката маса (на тело или систем на тела) ја зема предвид „вкупната“ кинетичка енергија на телото (кинетичката енергија на тежиштето на телото), и е поголема колку што побрзо се движи телото. Така, за разлика од непроменливата маса, релативистичката маса зависи од набљудувачот во појдовен систем. Сепак, за даден појдовен систем и за изолиран систем, релативистичката маса се запазува.
Иако некои автори ја претставуваат релативистичката маса како основен концепт на теоријата, се смета за погрешно бидејќи основата е време-просторот. Постојат несогласувања за тоа дали овој концепт е од некаква педагошка корист. Замислата дека масата е својство на телото во Њутновта механика не е исто со концептот во релативноста.
Поопширно за масата може да се прочита во теоријата за општата релативност, во делот масата во општата релативност. Поопширно за масата во Њутновата механика, Погледјате ја статијата со наслов маса.
Поими
Ако стационарна кутија содржи многу честички, колку е поголема нејзината маса во мирување, толку побрзо честичките се движат.Било која енергија во кутијата (вклучувајќи ја и кинетичката енергија на честичките) се додава на масата, така што релативното движење на честичките придонесува кон масата на кутијата.Но ако самата кутија се движи (нејзиното тежиште се движи), останува прашањето дали кинетичката енергија на севкупните движења треба да биде вклучена во масата на системот.Непроменливата маса се пресметува со исклучок на кинетичката енергија на системот во целина (пресметана со користење на единечна брзина на кутијата, односно со брзината на центарот на масата на кутија), додека релативистичката маса се пресметува вклучувајќи ја непроменливата маса ПЛУС кинетичката енергија на системот што се пресметува од брзината на центарот на масата.
Релативистичкaта маса и масата во мирување се традиционални концепти во физиката, но релативистичката маса одговара на вкупната енергија.Релативистичката маса е масата на системот кога тој би се мерел на скала, но во некои случаи (како во полето погоре) овој факт останува вистинит само затоа што системот во просек треба да биде во одмарање за да се мери (тоа мора да има вкупен моментум нула, кој е да се каже, дека мерењето е во својот центар на импулсот.На пример, ако еден електрон во циклотрон се движи во кругови со релативистичка брзина, тежината на системот за циклотрон + електрони се зголемува со релативистичката маса на електронот, а не од страна на масата на мирување на електронот.Но исто така е вистина за секој затворен систем, како што се еден електрон-и-кутија, ако електронот се одбива со голема брзина во внатрешноста на кутијата. Тоа е само отсуство на вкупен импулс во системот (збирот на импулсите на системот е нула) кој и овозможува на кинетичката енергија на електроните да се "мери".Ако електронот е стопиран и измерен и вагата е пратена по него, тој нема да претпочита движење кон вагата и повторно релативистичката маса и масата во мирување ќе бидат исти за еден електрон (и ќе бидат помали).Во главно, релативистичките маси и масите во мирување се рамноправни само во системи кои немаат вкупен интензитет и во центарот на системот е масата во мирување; во спротивно тие може да бидат различни.
Непроменливиaта маса е пропорционална со вредноста на вкупната енергија во еден појдовен систем, системот каде што објектот, како целина е во мирување(дефинирано подолу во однос на центарот на маса).Ова е причината зошто непроменливиата маса е иста со масата при мирување на една честичка.Меѓутоа, исто така, непроменливата маса ја претставува измерената маса кога тежиштето на масата е во мирување за системи од многу честички.Овој специјален систем каде се случува тоа исто така е наречен центарот на импулсовиот систем, и е дефиниран како инертен систем во кој тежиштето на објектот е во мирување (уште еден начин на наведува дека тоа е системот во кој импулсите на деловите на системот се додаваат на нула).За соединети предмети (направени од многу помали предмети, од кои некои можат да се движат) и сетови на неврзани предмети (од кои некои можат да бидат подвижни), само на центарот на масата му е потребно мирување, за релативистичката маса на предметите да биде еднаква на на нивната маса во мирување.
Таканаречената  massless  честичка (како фотон, или теоретички Гравитон) се движи со брзината на светлината во секој референтн систем.Во овој случај не постои трансформација која ќе ја донесе честичката во мирување.Вкупната енергија на такви честички станува се помала и помала во системи кои се движат побрзо и побрзо во иста насока.Како такви, тие немаат маса на мирување, бидејќи тие никогаш не можат да се мерат во системот каде што тие се во мирување. Оваа ситуација на недостаток на маса во мирување е она што предизвикува овие честички да се наречат "massless." Сепак, дури и massless честичките имаат релативистичка маса, која варира со нивната забележана енергија во различните појдовни системи
Непроменлива маса
Непроменлива маса е односот на четири импулси кон четири-брзини:
и е исто така односот на четири-забрзувања кон четири сили кога масата во мирување е константна.Четири-димензионален облик на вториот Њутнов закон е:
Релативистичката равенка на енергија-импулс
Релативистичките изрази за  Е  и  P  се покоруваат на  релативистичката енергија-импулс релација :
каде што m е масата во мирување, или непроменливата маса за системите, и  Е , е вкупната енергија.
Равенката исто така важи за фотони, кои имаат m = 0:
и притоа
Импулсот на фотонот е функција на својата енергија, но не е пропорционална на брзината, која секогаш е c.
За објект при мирување, моментумот p е нула, при што
Маса во мирување е пропорционална само со вкупната енергија во системот во мирување на предметот.
Кога предметот се движи, вкупната енергија е дадена со
Да се најде формата на импулсот и енергијата како функција од брзината, тоа може да се забележи дека четирите-брзини, што се пропорционални со (c,\vec v), е единствениот четирчлен-вектор поврзан со движење на честичките, така што ако постои конзервиран четири-импулс (E,\vec pc), тој мора да биде пропорционален на овој вектор. Ова овозможува изразување на односот на енергија кон импулс како
стапува во врска помеѓу E и v :
се однесува во
Крустпилс (општина)
Крустпилс (Krustpils novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Релативистичка маса
Релативистичката равенка на енергија-импулс
овие изрази можат да се запишат како
и
Кога се работи во единици , каде c'' = 1, познат како природен систем единица, сите релативистички равенки се поедноставни. Особено, сите три количини E, p , m имаат иста димензија:
Равенката често е напишаниа на овој начин бидејќи разликата E^2 - p^2 е релативистичката должина на енергија импулс четири-вектор, должина која е поврзана со масата во мирување или непроменливата маса во системите.Ако m > 0, тогаш постои мирување, каде p = 0, оваа равенка нагласува дека E = m откривајќи уште еднаш дека непроменливата маса е иста со енергијата на системите во мирување
Масата на сложените системи
Вкупната енергија E кај сложен систем може да се утврди со собирање на енергијата кај неговите делови.Вкупниот импулс \vec{p} на системот, вектор количина, исто може да се пресмета со собирање на импулсите на неговите делови.Со оглед на вкупната енергија E и должината(големина) p од вкупниот вектор на импулс \vec{p}, непроменливата маса е дадена со:
Во математички систем, каде што с = 1, за системи од честички (дали врзани или неврзани)вкупната непроменлива маса на системот е дадена еквивалентно со следново:
За таков систем, во посебниот центар на импулсовиот систем каде збирот на импулсите е нула, повторно масата на системот (наречена непроменлива маса) одговара на вкупниот енергетски систем или, во единици, каде што с = 1, е идентичен со тоа. Оваа непроменлива маса за системот останува во иста количина во кој било инерцијален систем, иако вкупната енергија на системот и вкупниот импулс се функции на посебниот инертен систем кој е избран, и ќе се разликуваат во таков начин помеѓу инертени системи како да се задржи непроменливата маса иста за сите набљудувачи. Непроменливата маса што функционира за системи на честички со ист капацитет како "маса на мирување" работи за единечни честички.
Имајте на ум дека непроменливата маса на изолиран систем (т.е., еден затворен систем за маса и енергија) е, исто така, независена од набљудувач или инертен систем, и е постојана, конзервирана количина за изолирани системи и единечни набљудувачи, дури и за време на хемиски и јадрените реакции. Концептот на непроменливaта маса широко се користи во честичната физика, бидејќи непроменливата маса на распаѓање е еднаква на нејзината маса во мирување. Ова се користи за да се направи мерење на масата на честичките како Z бозон или врвен кварк.
Зачувување наспроти непроменливост на масата во специјалната релативност
Вкупната енергија е збир на собраното количество (за единечни набљудувачи) во системи и во реакциите помеѓу честички, но масата во мирување (во смисла на збир од масите во мирување на честичките), не може да се зачува преку настан во кој масите во мирување на честичките се претворени во други видови на енергија, како што е кинетичка енергија. Наоѓање на збирот на поединечните маси во мирување на честичките ќе бара повеќе набљудувачи, по еден за секоја честичка во мирување во инертниот систем, и овие набљудувачи игнорираат поединечна кинетичка енергија на честичките. Законите на зачувување бараат еден набљудувач и еден инертен систем.
Во принцип, за изолирани системи и единечни набљудувачи, релативистичката маса е зачувана (секој набљудувач го гледа својот постојан тек на време), но не е непроменлива (односно, различни набљудувачи гледаат различни вредности). Непроменливиата маса, сепак, е и зачувана и непроменлива (сите единечни набљудувачи ја гледаат истата вредност, која не се менува со текот на времето).
Релативистичката маса одговара на енергијата, па зачувувањето на енергија автоматски значи дека релативистичката маса се зачувува за било која даден набљудувач и инертен систем. Сепак, оваа количина, како и вкупната енергија на честичката, не е непроменлива. Ова значи дека, иако таа е зачувана за секој набљудувач за време на реакција, нејзината апсолутна  вредност  ќе се промени за системот на набљудувачот, како и за различни набљудувачи во различни системи.
Спротивно на тоа, масите во мирување и непроменливите маси на системите и честичките се  и  зачувани  и , исто така, непроменливи. На пример: затворен сад со гас (затворен за енергија, исто така) има систем "маса во мирување", во смисла дека тоа може да се мери на скала само при мирување, дури и додека таа содржи поместување на компоненти. Оваа маса е непроменлива маса, која е еднаква на вкупната релативистичка енергија на садот (вклучувајќи ја и кинетичката енергија на гасот), само кога таа се мери во центарот на импулсовиот систем. Исто како што е случај за единечни честички, пресметаната "маса во мирување" на таков сад на гас не се менува кога е во движење, иако неговата "релативистичка маса" се менува.
Контејнерот може дури и да биде подложен на сила која ја дава целокупната брзина, или (еквивалентно) тоа може да се гледа од инерцијален систем кој има целокупна брзина (што е, технички, систем во кој неговиот центар на масата има брзина). Во овој случај, вкупната релативистичка маса и енергија се зголемуваат. Сепак, во таква ситуација, и покрај зголемувањето на вкупната релативистичката енергија и вкупните импулси на контејнерот, овие енергии и импулси го зголемуваат одземањето во дефиницијата на  непроменливата маса , така што непроменливата маса на подвижниот контејнер ќе се пресметува како иста вредност како таа да се измерила при одмор, на вага.
Затворени (целосно изолирани) системи
Сите закони за запазување во специјалената релативност (за енергија, маса, и за интензитет) побаруваат изолирани системи, што значи системи кои се тотално изолирани, без масата или енергијата да се дозволени во или надвор, со текот на времето. Ако системот е изолиран, тогаш вкупната енергија и вкупниот импулс во системот се зачувани со текот на времето за секој набљудувач во секој поединечен инерцијален систем, иако нивните  апсолутни вредности  ќе варираат, во зависност од различните набљудувачи во различни инерцијални системи. Непроменливата маса на системот, исто така, е зачувана, но  не  се менува при различни набљудувачи. Ова е исто така позната ситуација со единечни честички: сите набљудувачи ја пресметуваат истата маса во мирување на честичките (специјален случај на непроменливата маса), без разлика како тие се движат (кој инерцијален систем тие го избираат), но различни набљудувачи гледаат различна вкупна енергија и импулс за истите честички.
Зачувувањето на непроменливата маса исто така, бара системот да биде затворен, така што нема топлина и зрачење (а со тоа и непроменлива маса) што може да се избега. Како во примерот погоре, физички затворен или врзан систем нема потреба да биде целосно изолиран од надворешни сили за неговата маса да остане константна, затоа што врзаните системи го променуваат инерцијалниот систем или набљудувачот. Иако таквите дејствија можат ја променат вкупната енергија или импулс на врзаниот систем, овие две промени се откажуваат, така што нема промени во непроменливата маса на системот. Ова е само истиот резултат како и со единечни честички: нивната пресметана маса во мирување, исто така, останува константна без разлика колку брзо тие се движат, или колку брзо ги гледа набљудувач да се движат.
Од друга страна, за системи кои се неврзани, "затворањето" на системот може да се спроведува со идеализирана површина, доколку нема на масата и енергијата да им биде дозволено да се наоѓаат внатре или надвор од тест-волуменот со текот на времето, ако зачувувањето на непроменливата маса на системот треба да се одржи во текот на тоа време. Ако е дозволено сила да дејствува во (да работи) само еден дел од таквиот неврзан систем, ова е еднакво со овозможувањето на енергија во или надвор од системот, и состојбата на "затворање" на масата и енергијата (тотална изолација) е повредена. Во овој случај, зачувување на непроменливата маса на системот, исто така, веќе нема да се одржи. Таквата загуба на масата во мирување во системи кога енергијата е отстранета, според E=mc2, каде  Е  е отстранетата енергија, и  m  е промената во масата при мирување, се одраз на промените на масата поврзани со движењето на енергија, а не „претворање“ на масата во енергија.
Непроменливата маса на системот наспроти поединечните маси во мирување на деловите од системот
Повторно, во специјалниот релативитет, масата во мирување на системот не е потребно да биде еднаква на збирот од масите во мирување на останатите делови (ситуација која ќе биде аналогна на бруто маса-зачувување во хемија). На пример, голема честичка може да се распаѓа на фотони кои поединечно немаат маса, но кои (како систем) ја зачувуваат непроменливата маса на честичката која ги произведува. Исто така, една кутија на подвижни не-интерактивни честички (на пример, фотони, или идеален гас) ќе има поголема непроменлива маса од збирот на масите во мирување на честичките кои ја сочинуваат. Тоа е затоа што вкупната енергија на сите честички и полиња во системот мора да се собере, и оваа количина, како што се гледа во центарот на импулсовиот систем, и поделена со c2, е непроменливата маса на системот.
Во специјалната релативност, масата не е "претворена" во енергијата, за сите видови на енергија уште останува нивната поврзана маса. Ниту енергијата ниту непроменливата маса може да биде уништена во специјалниот релативитет, и секој е одделно зачуван со текот на времето во затворени системи. Така, непроменливата маса на системот може да се промени  само  бидејќи на непроменливата маса и е дозволено да избега, можеби како светлина или топлина. Така, кога реакции (дали хемиски или јадрени) ослободуваат енергија во форма на топлина и светлина, ако на топлината и светлината  не  им е дозволено да избегаат (системот е затворена и изолирана), енергијата ќе продолжи да придонесува за масата во мирување на системот, и масата на системот нема да се промени. Само доколку енергијата е пуштена во животната средина масата ќе биде изгубена; ова е поради поврзаната маса на која и е дозволено да излезе надвор од системот, каде што придонесува за масата на околината.
Попречна и надолжна маса
Концепти кои биле слични на она што денес се нарекува "релативистичка маса", веќе беа развиени пред доаѓањето на специјалниот релативитет. На пример, тоа беше признато од страна на Џ. Џ. Томсон во 1881 година дека забрзано тело е потешко да се постави во движење од незабрзано тело, кое беше припремено во повеќе детали од Оливер Хевисајд (1889) и Џорџ Фредерик Чарлс Сеарл (1897 ). Па електростатичката енергија се однесува како да има некој вид на електромагнетна маса, која може да ја зголеми нормалната механичка маса на телата.
Тогаш, тоа беше истакнато од страна на Томсон и Сеарл дека оваа електромагнетна маса, исто така, се зголемува со брзина. Ова било понатаму елаборирано од Хендрик Лоренц (1899, 1904), во рамките на Лоренцовата теорија за етерот. Тој ја дефинира масата како однос на сила кон забрзување, а не како однос на импулсот кон брзината, па тој требаше да направи разлика помеѓу масата паралелна со насоката на движење и масата  нормална на правецот на движење (каде  е Лоренцов фактор ,v е релативната брзина помеѓу етер и објектот, и  C  е брзината на светлината). Само кога силата е нормална на брзината, Лоренцовата маса е еднаква на она што сега се нарекува "релативистичка маса". Макс Аврам (1902) ги нарече m_L  надолжна маса  и m_T  попречна маса  (иако Абрахам користел покомплицирани изрази отколку оние релативистичките на Лоренц ). Значи, според теоријата на Лоренц никое тело не може да ја достигне брзината на светлината, бидејќи масата станува бесконечно голема во оваа брзина.
Исто така Алберт Ајнштајн првично ги користел концептите на надолжната и попречната маса во неговата електродинамика хартија во 1905 (еквивалентни на оние на Лоренц, но со различен m_T со неслучајна дефиниција за сила, која подоцна била корегирана ), и во едена друга хартија во 1906 година.Меѓутоа, тој подоцна се откажа од концептите на зависноста на брзината со масата (види цитат на крајот на Следниот дел).
Прецизното релативистичко изразување (што е еквивалентно на Лоренцовото ) однесувајќи се на сила и забрзување за честичка со не-нулта маса во мирување m кое се движи во x насока со брзина v во придружба на Лоренцовиот фактор \gamma е
Релативистичка маса
Во специјалниот релативитет, предмет кој има не нулта маса во мирување не може да патува со брзина на светлината. Како што предметот се приближува кон брзината на светлината, енергијата и импулсот на предметот се зголемуваат без граница.
Во првите години по 1905 година, следејќи ги Лоренц и Ајнштајн, поимите надолжна и напречна маса се 'уште биле во употреба. Сепак, овие изрази, беа заменети со концептот на  релативистичка маса , израз кој првпат беше дефиниран од Гилберт Н. Луис и Ричард В. Тулман во 1909 година.Тие ја дефинираат вкупната енергија и маса на телото како:
и на тело во мирување
со односот
Тулман во 1912 година дополнително го објасни овој концепт и изјави:“изразот m0(1 - v2/c2)−1/2 најдобро одговара на масата на тело кое што се движи.
Во 1934, Тулман потврди дека релативистичката маса со формулата важи за сите честички, вклучувајќи ги оние кои се движат со брзина на светлината, додека формулата  важи само за оние честички поспори од светлината( честички со не ненулта маса во мирување).Тулман забележа со оваа релација дека "имаме, згора на тоа, се разбира експериментална верификација на изразот во случај на движење на електрони на кои ние ќе дадеме внимание во §29. Оттаму, ние нема да се двоумиме во прифаќањето на изразот како што е точно во целина за масата на движење на подвижните честички.
Кога релативната брзина е нула, \gamma е еднакво на 1, и релативистичката маса е смалена за масата во мирување, како што може да се види во двете равенки подолу.Како што се зголемува брзината кон брзината на светлината c, именителот на десната страна се приближува кон нула, и последователно \gamma се приближува кон бесконечност.
Во формулата за импулс
Масата што се случува е релативистичка маса.Со други зборови,релативистичката маса е константа на пропорционалност помеѓу брзината и импулсот. Додека вториот закон на Њутн останува во важечка форма
изведената форма, не е важечка бидејќи m_{rel}\, во генерално не е константа.
И покрај тоа што Ајнштајн ги користел изразите напречни и попречни бранови преку два трудови, во неговиот прв труд E=mc^2 1905, ја третирал масата како тоа што сега е наречено маса во мирување. Подоцна Ајнчтајн го изразил своето несогласување со идејата на „релативистилката маса“:
Контроверзии
За многу години тоа беше доверливо да се влезе во дискусија за динамиката преку изведувањето на релативистичката маса, тоа е однос на маса-брзина, и ова е веројатно уште доминантен начин во учебниците. Во поново време, сепак, тоа сè повеќе се признава дека релативистичката маса е проблематичен и сомнителен концепт.Звукот и ригорозниот пристап кон релативистичката динамика е преку директен развој на тој израз за импулсот со кој се обезбедува зачувување на импулсот во сите системи:
Наспроти преку релативистичката маса.
Многу современи автори како Тејлор и Вилер го избегнуваат користењето на концептот на релативистичката маса:
Додека простор-времето ја има неограничената геометрија од Минковскиевиот простор, брзината-просторот е ограничен со c и ја има геометријата на хиперболична геометрија каде релативистичката маса игра слична улога на Њутновата маса во тежиштето-координатите на Евклидовата геометрија.Поврзаноста на брзината кон хиперболична геометрија овозможува 3-тата брзина зависна на релативистичка маса да биде поврзана со 4-та брзина Минковскиев формализам.
Евровизија 1970
Евровизија 1970 е 15. издание на Евровизија. Се одржа во Амстердам, Холандија на 21.03.1970 г. Победник беше Ирска со песната “All Kinds of Everything” од Dana
Eurovision Song Contest Logo 1970.svg Лого на Евровизија 1970
Еди Ким
Ким Џунг-хван (김정환, р. 23. ноември 1990 година), познат и под неговото уметничко име Еди Ким (에디 킴), е јужнокорејски пејач, текстописец и гитарист. Се стекна со слава како натпреварувач на телевизиското шоу за таленти „Суперстар К 4“ во 2012 година. Го издаде својот прв EP диск под името „Прирачникот“ во 2014 година.
Во 2019 година, Ким беше поврзан со скандалот за недозволено споделување на слики од девојки во групни пораки на платформата KakaoTalk. Групните пораки, во кои членуваа и други познати личности, беа создадени од Џунг Џун-јанг. Ким призна на полицијата дека споделувал слики од скриени камери кои ги симнал од интернет.
Јурјевец
Јурјевец (Юрьевец)) — град во Ивановската област, Русија. Има население од.
Мајнинген
Мајнинген (Meiningen) — град во средишна Германија, кој се наоѓа во јужниот дел на сојузната покраина Тирингија. Градот претставува административно седиште на округот Шмалкалден-Мајнинген. Се наоѓа на реката Вера, на 30 километри источно од Фулда, преку поранешната внатрегерманска граница.
Мајнинген се смета за културен, судски и финансиски центар на јужна Тирингија и економски се потпира на туризмот и високата технологија. Градот се наоѓа во лингвистичката област на Франконија.
Местоположба
Мајнинген има средишна положба во Германија и припаѓа на областа Франконија. Градот се наоѓа во долината на Вера, на источниот раб од ридскиот масив Рен, на надморска височина од 280 до 470 метри и е сместен на тромеѓето на Тирингија, Баварија и Хесен. Преку поранешната општина Хенеберг, која станала дел од градот, се граничи со сојузната покраина Баварија, а до хесенската гранична линија има околу 25 километри. Низ целата должина на градот од југ кон север поминува реката Вера, која е притока на Везер.
Мајнинген туристички припаѓа на областа Рен, каде е сместен истоимениот биосферен резерват, на кој припаѓаат местата Херпф, Штепферсхаузен и Требес. Блиски поголеми градови е покраинскиот главен град Ерфурт (80 км) и градот во Долна Франконија, Вирцбург (105 км).
Во 2000 година ја добил титулата „Кју-Сити“ (Q-City) преку истражување под водство на Бернд Штрајх од Кајзерслаутернскиот универзитет, кое сакало да го најде оптималната местоположба на еден град во Германија. По објавувањето, следеле особено тешки критики за изборот на Мајнинген.
Градско подрачје
Градското подрачје на Мајнинген се протега на 105,65 квадратни километри и на нив шумите заземаат 40%. Населбите и патиштата заземаат површина од 15%. Јадрото на градот има компактно урбано лице.
Градски единици
Градот е поделен на 10 градски делови, од кои на седум административни градски единици: самиот град, составен од Иненштат со историскиот Алтштат, Нордштат, Остштат, Зидштат, Јерузалем, Хелба и Велкерсхаузен, како и шест други единици Драјсигакер, Херпф, Хенеберг со Ајнедхаузен и Унтерхарлес, Штепферсхаузен со Требес, Валдорф и Валбах.
Извор: Уред за пријавување жители на Мајнинген (состојба 31.12.2018)
Статистички окрузи
Градските и месните единици до 2018 година биле поделени во 12 статистички окрузи.
Извор: Градска управа Мајнинген, податоците од 2012 и 2015 (31 декември)
Соседни општини
Градското подрачје се граничи со следниве градови и општини (почнувајќи од север надесно): град Вазунген (11 км), Утендорф (4,5 км), Киндорф (6,5 км), Рор (6 км), Елингсхаузен (4,5 км), Обермасфелд-Гриментал (4,5 км), Унтермасфелд (4 км), Зилцфелд (6 км), Грабфелд (11,5 км), град Мелрихштат (Баварија, 17,3 км), Ренблик (10 км), Унтеркац/Ванс (12/11 км), Риперсхаузен (6 км) и Мемелс (9 км).
Историја
Мајнинген бил првпат споменат во 982. Императорот Хајнрих Втори го подарил Мајнинген во 1008 на римокатоличката бискупија Вирцбург и цели 534 години останал дел од Вирцбург. Градот бил првпат споменат во 1230 како град. Мајнинген во 1542 преминал во посед на династијата Хенеберг, а потоа во 1583 на војводствата Ернестин.
Помеѓу 1680 и 1918 бил главен град на Војводството Саксо-Мајнинген. Собирачот на бајки и писателот Лудвиг Бехштајн бил архивист во Мајнинген. Една од принцезите на Саксо-Мајнинген, Аделхајд Луизе Тереза Каролине Амелија фон Саксо-Мајнинген, станала жена на британскиот крал Вилијам IV во 1818. По неа е наречен австралискиот град Аделаида. Првиот дворски театар во Мајнинген се отворил во 1831. Градот бил поврзан со железницата Вера со германската железничка мрежа во 1858. На почетокот на 20 век, постоењето на неколку големи банки довело Мајнинген да стане важен финансиски центар во Германија.
Војводството било укинато на крајот на Првата светска војна. Во текот на Втората светска војна, во Мајнинген се наоѓала болница за воени заробеници. Жестоките воздушни напади на Мајнинген на 23 февруари 1945 убиле 208 луѓе, уништиле 251 куќа и два моста и оштетиле 440 градби. Градот бил окупиран од американските војници во април 1945. Во јули 1945, градот бил приклучен на источната окупациска зона, заедно со остатокот на Тирингија.
По повторното обединување на Германија, Мајнинген станал седиште на округот Шмалкалден-Мајнинген. Во 2003 градот бил поврзан со автопатот А71.
Театар
Театарот Мајнинген нуди музички театар (опера, оперета, мјузикли), претстави, симфониски концерти, куклени претстави, балет и театар за деца и младинци. Дворскиот театар Мајнинген бил отворен на 17 декември 1831. Бил уништен во 1908 во пожар и бил заменет во 1909 од неокласична градба. Театарот бил наречен „Мајнингер“ (Meininger). Активноста на војводата Георг Втори довела до меѓународна слава. Денес, неговото име е Државен театар на Јужна Тирингија („Südthüringisches Staatstheater“). Има повеќе од 300 вработени и обезбедува огромен простор за опера и драма.
Хофкапеле
Дворскиот оркестар Мајнинген е еден од најстарите и најтрадиционалните оркестри во Европа. Сегашниот оркестар до 68 членови е дел од Театарот и изведува симфонски концерти и концерти за млади и присуствува на оперите.
Дворскиот оркестар бил основан во 1690 од војводата Бернхард Први. Во октомври 1880 започнал најуспешниот период на оркестарот, кој се развил во елитен европски оркестар под водство на Ханс фон Билов. Во неговиот период стигнал Јоханес Брамс во Мајнинген и соработувал со дворскиот оркестар, а понекогаш и бил негов диригент. Други познати диригенти биле Рихард Штраус од 1885 до 1886 и Макс Регер од 1911 до 1914.
Уметничка куќа
Уметничката куќа Мајнинген („Kunsthaus Meiningen“) — културна институција во историската градба на Старата пошта, во фахверк стил. Прикажува изложби на современа уметност и нуди работилници и можности за вработување на локални и странски уметници.
Музеи
Музеите во Мајнинген се состојат од шест културни и историски музеи, кои ја нудат најголемата уметничка збирка во Тирингија. Главниот музеј е во замокот Елизабетенбург („Schloss Elisabethenburg“), поранешна резиденција на војводите на Саксо-Мајнинген.
Најновиот музеј, отворен во 1999, е театарскиот музеј „Магичен свет на бината“ во поранешното школо за јавање близу палатата.
Збратимени градови
Мајнинген е збратимен со:
Пријателски врски постојат и со градот Аделаида во Австралија, поради кралицата Аделаида (кралица на Обединетото Кралство), која е родена и израснато во Мајнинген како принцеза Аделаида од Саксо-Мајнинген.
Пласман за млад возач на Тур де Франс
Историја
Од 1968 до 1975, се доделувала белата маичка на Тур де Франс за предводникот во комбинираниот пласман (најдобар возач во генералниот, бодовниот и планинскиот пласман). Во 1975 година, овој пласман бил отстранет и заменет со пласманот за најдобар млад возач. Секој нов професионалец (помалку од три години професионално возење) учествувал во овој пласман, кој бил пресметуван користејќи ги резултатите од генералниот пласман. Предводникот во пласманот за млад возач ја носел белата маичка.
Правилата за пласманот за млад возач се измениле во 1983 година, кога пласманот бил отворен само за натпреварувачите кои возат по првпат, но во 1987 година било изменето и им бил дозволено учество на сите велосипедисти помлади од 26 години до 1 јануари истата година како трката. Во периодот 1989-1999, белата маичка повеќе не се доделувала, иако пласманот бил сè уште пресметуван. Од 2000, белата маичка повторно била доделувана, отворена за сите велосипедисти помлади од 26 години до 1 јануари истата година како трката. Во 1997 година, името на пласманот било официјално променето во „Сувенир Фабио Казартели“. Чешкиот автомобилски производител Шкода е спонзор на белата маичка откога го преземал спонзорството на Тур де Франс од ФИАТ во 2003.
Победници
Откако бил воведен пласманот за млад возач во 1975 година, бил освоен од 29 различни велосипедисти. Од нив, шест велосипедисти, исто така, ја освоиле жолтата маичка во текот на нивните кариери (Фињон, Лемонд, Пантани, Улрих, Контадор и Шлек). Во четири случаи, велосипедист кој го освоил пласманот за млад возач, го освоил и генералниот пласман во истата година — Фињон во 1983, Улрих во 1997, Контадор во 2007 и Шлек 2010. Единствениот велосипедист кој го освоил пласманот за млад возач и планинскиот пласман во истата година е Наиро Кинтана во 2013 година. Единствените велосипедисти кои го освоиле пласманот за млад возач повеќепати се Марко Пантани (двапати), Улриј (трипати — исто така завршувајќи прв или втор во генералниот пласман на сите овие трки) и Анди Шлек (трипати).
Ингеборг од Норвешка
Ингеборг од Норвешка ( старо норвешка Ingibjörg Hákonardóttir, шведски Ingeborg Håkansdotter, норвешки Ingebjørg Håkonsdatter ; 1301 – 17 јуни 1361), била норвешка принцеза и со брак шведска кралска војвотка со позиција во владите на Норвешка (2139) Шведска (1319–26) за време на малцинството на нејзиниот син, кралот Магнус од Норвешка и Шведска. Во 1318–1319 година, таа била де факто владетел на Шведска, а од 1319 до 1326 година, таа била првиот де јуре женски регент на Шведска.
Лидер на војводската партија
По затворањето на нејзиниот сопружник и нејзиниот зет, таа и нејзината братучетка и снаа, Ингеборг Ериксдотир, станале водачи на следбениците на нивните сопружници. На 16 април 1318 година, двете војвотки Ингеборг склучиле договор во Калмар со данскиот војвода Кристофер од Халанд-Самсо и надбискупот Есгар од Лунд да ги ослободат своите сопрузи и да не склучуваат мир со кралевите на Шведска и Данска пред да се согласат на тоа. и двете војвотки ветиле дека ќе ги почитуваат ветувањата што ги дале за возврат во имињата на нивните сопрузи. Подоцна истата година, било потврдено дека нивните сопрузи починале.
Регентство
Нејзиниот син Магнус VII од Норвешка, на 3-годишна возраст, бил прогласен за крал на Норвешка по смртта на нејзиниот татко, во правата што ги отстапила од неа. Ингеборг била призната како формален регент на нејзиниот син во Норвешка. Наскоро, шведското благородништво го избрало младиот Магнус за крал на Шведска, откако го собориле Биргер, а Ингеборг била номинален регент на Шведска и и било дадено место и глас во шведската влада и титулата: Ингеборг, по милоста Божја, ќерка на Хокон, војвотка во Кралството Шведска. Војвотката Ингеборг одржала свој двор во нејзината резиденција во Варберг. Писмата од 1318 до 1321 година откриваат дека моќните шведски мажи ја искористиле младата војвотка со тоа што нејзиното издавање, сама и над нејзиниот сопствен печат, документи во нивна корист како компензација за нивната поддршка на убиените војводи Ерик и Валдемар и за правото на малиот Магнус да тронот.
Точната позиција на Ингеборг во регентскиот совет е тешко да се дефинира правилно поради документацијата. Матс Кетилумндсон, нејзиниот сојузник, претседавал со шведскиот регентски совет „заедно“ со двете „војвотки Ингеборг“; Ингеборг Хакансдотер и нејзината братучетка и снаа Ингеборг Ериксдотир. Магнус, веќе крал на Норвешка, бил избран за крал на Шведска со одобрение на норвешкиот совет во нејзино присуство. Ингеборг била единствениот со седиште и во шведската и во норвешката мала регенција и државен совет. Таа била војвотка на нејзините феуди, кои биле автономни под нејзино владеење, и голем број замоци кои контролирала големи области благодарение на нивните стратешки позиции.
Омилени
Таа беше критикувана за нејзиниот начин на водење на сопствената политика без советот на шведскиот и норвешкиот совет и за користењето на кралскиот печат на нејзиниот син за свои желби. На 1 октомври 1320 година, таа ја ослободи Рига од нејзините долгови во нејзино име и во име на нејзиниот син. Таа била позната по тоа што давала големи донации за нејзините поддржувачи. Кануте Порсе бил една од поддржувачите на нејзиниот сопружник и бил назначен за гувернер на Варберг. Ингеборг се опкружила со млади странци, за кои се сметало дека влијаеле на нејзината политика, од која Канут бил најпознат. На 12 април 1321 година, шведскиот совет, откако добил поплаки од норвешкиот совет во врска со гласините за злосторства и немири во земјата на Ингеборг направени од странци, му рекол на норвешкиот совет да го советува Ингеборг повеќе да ги слуша советите на старите искусни луѓе во советите. наместо на млади неискусни странски мажи; бил создаден закон со кој се забраниле странците во шведскиот совет.
Аферата Сканија
Ингеборг и Кануте имаа амбиција да ја направат тогашната данска Сканија дел од нејзиниот имот. Во 1321 година, Ингеборг договорила брак со нејзината ќерка Ефимија и Алберт II, војводата од Мекленбург. Бракот бил договорен со условите дека Мекленбург, Саксонија, Холштајн, Рендсбург и Шлезвиг ќе му помогнат на Ингеборг во освојувањето на Сканија. Ова било одобрено од Советот на Норвешка, но не и од Шведска. За да ја финансира инвазијата, Ингеборг зелз заем од Штралзунд со слободна трговија во Шведска и Норвешка како обезбедување. Кога силите на Ингеборг под команда на Кануте ја нападнале Сканија во 1322–23, Мекленбург ја предал на Данска и сојузот бил прекинат.