cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Викторија, престолонаследничка принцеза од Шведска
Личен живот
Во популарниот личен извештај наречен Tre dagar med Victoria, кој ја профилирал нејзината работа во текот на тридневниот период што се емитувал на ТВ4 во декември 2004, Викторија коментирала за критиките упатени кон Вестлинг: „Напишани се многу нефер работи. Јас разбирам дека има шпекулации, но некој ден ќе се спроведе правда и таму “. Викторија исто така дала свое мислење дека среќата е важна и дека деновиве не станува збор за позадина и педигре, туку за две лица кои треба да живеат едни со други. Таа рекла дека ако не се задоволни и комотни едни со други, невозможно е да се заврши добра работа.
Свршувачка
Шведските медиуми често шпекулирале за претстојните свршувачки и бракови за Викторија. На 24 февруари 2009, гласините дека плановите за венчавка се неминовни станале особено интензивни пред информативниот совет помеѓу кралот и премиерот Фредрик Рајнфелд. Според условите на Шведскиот акт за наследување, Владата, по барање на кралот, дава конечна согласност за династички брак на принц или принцеза на Шведска. Принцот или принцезата во спротивно го губат своето право на престолот. Подоцна, тој ден, беше потврдено дека е дадена дозвола и дека Викторија ќе се омажи за Даниел Вестлинг летото 2010. Датумот на венчавање беше закажан во Стокхолмската катедрала за 19 јуни 2010, 34-годишнината од бракот на нејзините родители. Нејзиниот веренички прстен има кружен дијамант, монтиран на бело злато.
Брак, мајчинство и деца
Венчавката се одржала на 19 јуни 2010. Гости, вклучително кралски лица и амбасадори од различни земји, биле поканети на свадбената церемонија што се одржа во Стокхолмската катедрала. По венчавката, младенците беа возени низ Стокхолм во кочија, а потоа пловеа во античкиот кралски брод Васаорден до кралската палата каде што се одржа свадбениот банкет. Вечерта пред венчавката, во концертната сала во Стокхолм имаше свечен концерт посветен на двојката.
На 17 август 2011, шведскиот кралски двор објави дека престолонаследната принцеза Викторија е бремена и го очекува првото дете на парот во март 2012. На 23 февруари 2012, Викторија ја роди принцезата Естел, војвотката од Естерјетланд, во универзитетската болница Каролинска. Нивното второ дете, принцот Оскар, војводата од Скане, се роди на 2 март 2016 во истата болница.
Здравје
Викторија, нејзиниот татко кралот Карл XVI Густаф и нејзиниот брат принцот Карл Филип имаат дислекција.
Во 1996, било утврдено дека Викторија страдала од анорексија ; ова не било потврдено дури до следната година. Викторија планирала да студира на Универзитетот во Упсала, но по интензивните медиумски шпекулации и јавна дискусија кога во април 1997 се појавија слики од очигледно ослабена Викторија во фустани без ракави на балот на Редот на невиноста и свечената вечера за државната посета од Австрија, кралскиот двор одлучил да го потврди стравот.
Откако во ноември 1997 соопштението од Кралскиот двор објави дека Викторија има нарушувања во исхраната, таа се пресели во Соединетите Држави каде се здоби со професионално лекување и студираше на Универзитетот Јеил. Со донесувањето на оваа драстична одлука, Викторија живееше анонимно, додека добиваше стручна помош и се опоравуваше без да се грижи за медиумските шпекулации или ако луѓето ја препознаваат на улиците.
Во ноември 2002, книгата Викторија, Викторија! била објавена, што раскажувала повеќе за нејзиното нарушување во исхраната. Викторија изјавила: „Се чувствував како воз што забрзува, донесував одлуки во последен момент... во текот на целиот период. Имав нарушувања во исхраната и бев свесна за тоа, мојата болка беше огромна. Навистина мразев како изгледав, како бев... Јас, Викторија, не постоев. Чувствував како сè во мојот живот и околу мене да е контролирано од други. Едно нешто што можев да го контролирам беше храната што ја ставав во мене “. Таа понатаму рече дека „Она што се случи чинеше многу и јас бев таа што бев виновна за последиците. Сега се чувствувам добро и со увидите што ги стекнав преку ова, се надевам дека ќе помогнам на некој друг“.
Викторија страда од прозопагнозија, што го отежнува препознавањето на познати лица. Во едно интервју во 2008, таа го нарекла како „голем недостаток“ во нејзиниот капацитет, бидејќи и било многу тешко да се сети на имиња и лица.
Мала рибарка
Мала рибарка ( syn. Sterna albifrons) — морска птица од то на рибарките (Sternidae) која се среќава во Македонија. Порано беше сместена во родот Sterna, кој сега е ограничен на големите бели рибарки (Bridge et al., 2005). Оваа птица се размножува на крајбрежјата и во копното на умерена и тропска Европа и Азија. Таа е  птица преселница, која зимува на крајбрежјата од суптропските и тропските океани, до јужна Африка и Австралија. Има три подвида, номинираниот albifrons кој е распространет во Европа, Северна Африка и западна Азија; guineae кој го има во западна и централна Африка и sinensis во источна Азија и на северните и источните брегови на Австралија (Higgins and Davies, 1996).
Малата рибарка на европските реки
На почетокот од XIX век, малата рибарка била вообичаена птица на европските брегови, реки и езера, но во XX век популацијата на бреговите се намалила заради загубата на живеалиштата и вознемирувањето од страна на луѓето.
Копнените популации се намалија уште повеќе заради регулацијата на реките, изградбата на браните и сл. што ја намали нивната поранешна животна средина. Популацијата на малата рибарка се намали или исчезна во многу европски земји, и поранешни места за размножување на големите реки како Дунав, Елба и Рајна. Денес, само неколку речни системи имаат соодветна животна средина: Лоара/Алие во Франција, Висла/Одра во Полска, По/Тичино во Италија, Даугава во Латвија, Немен во Литванија, Сава во Хрватска и Драва во Унгарија и Хрватска. Популацијата на Драва е една од најзагрозените. Старомодните практики со регулацијата на водата, каналите за наводнување ги загрозуваат паровите. Само 15 пара сè уште се размножуваат на песоците и чакалот на границата на Хрватска и Унгарија.
На малата рибарка се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици преселници.
Естонија на Олимписките игри
Естонија за првпат учествувала на Летните олимписки игри во 1920 година кои се одржале во Антверпен. Естонските репрезентативци потоа биле дел од екипата на СССР, до неговото распаѓање.
Loud
Албумот дебитираше на прво место на канадската и швајцарската табела на албуми. Loud влезе на број три на Американскиот Billboard 200, продавајќи 207,000 копии во првата недела од неговото издавање во Соединетите Држави, што го прави најмногу продаден албум на Ријана во неговата прва недела. Две издадени песни, вклучени во Loud направија голем успех на табелите низ светот. Тоа се меѓународниот хит „Only Girl (In the World)“ и „What's My Name?“. И двете песни го достигнаа првото место во САД. Од неговото издавање, албумот доби, најмногу позитивни критики од музичките критичари.
Позадина
Во јуни 2010, беше објавено дека Ријана во блиска иднина планира да го издаде нејзиниот петти студиски албум. Снимачките сесии за албумот започнале уште во февруари 2010 година, и продолжиле во период од шест месеци, завршувајќи во август 2010. Пејачите, композиторите и продуценти Тајо Круз, Алекс да Кид, Шон Гарет, Не-Јо, Рико Лав, Тимбеленд, Шонтел, Дејвид Гета и Дрејк работеа на албумот. „Ќе ми недостига ерата на Rated R, но ништо не може да се спореди со албумот којшто го направив“, рече Ријана, додавајќи, „Сигурна сум дека нема да се разочарате од мојата музика. Вие дечки секогаш ме браните, па еве сега имате неколку добри песни со коишто јас ќе го оправдам тоа. Не сакав да се враќам назад и да го ре-издадам Good Girl Gone Bad. Сакав да ви прикажам нов чекор во еволуцијата на Ријана и тоа е одлично за сите нас“. Во ран септември 2010, таа изјави дека албумот ќе се вика „Loud“ притоа додавајќи „станете гласни (loud) сите, бидете луди, бидете возбудени, затоа што јас сум исто. Јас само ќе бидам онаква каква сум, затоа што вие дечки сакате највеќе, и тоа ме прави да се чувстувам добро. Само да бидеш нормален, а нормален за мене е да си гласен (loud)! Фенси, забавно, флертувачко, енергично.“ Додека Ријана беше на снимањетио на филмот Battleship, таа во интервју за Entertainment Tonight објасни: „Гласно (loud) е, зборот, името на албумот го опишува баш неговото однесување, доста е фенси и флертувачки и со тоа го зема твоето внимание и прави да уживаш во него. Те носи низ едно многу интересно возење. Тоа е многу разнобоен албум.“ Илустрациите за албумот беа објавени на 28 септември 2010.
Музика
Песните од албумот беа напишани од страна на Шонтел, Истер Дин и Ники Минаж. Старгејт продуцираа физинг синтисајзери, клуб бутови и синг-алонг надпеења од кои силно се истакнуваат три песни на албумот, „Only Girl (In the World)“, „What's My Name?“ и „S&M“. „Cheers“, на која песна Ријана се обраќа и според нејзиниот работен наслов „Drink to That“ e фанки, гитара песна со која Ријана се обраќа на градот и излегувањата на младите. Таа содржи дел од песната на Аврил Лавињ, „I'm With You“. „California King Bed“ е акустична балада.„S&M“ е најгласната песна на албумот. Ријана ја опиша „Raining Men“ како „многу интересна песна. Доста оригинална. Таа е со брзо темпо, но интересна и задирлива.“ Ријана и Дрејк го опишаа нивниот дует, „What's My Name“ како „младешка“ и „разиграна“ песна.
Издадени песни
Водечкиот сингл од албумот „Only Girl (In the World)“ беше издаден на 10 септември 2010. Песната беше испратена на американското матица и ритмично радио на 21 септември 2010. Песната го достигна првото место на американската музичка табела Billboard Hot 100. Исто така стана и број еден хит во Велика Британија, Канада, Австралија, Австрија, Белгија (Валонија), Ирска, Израел, Италија, Нов Зеланд, Норвешка и Словачка. „What's My Name?“ беше издадена како втора официјална песна од албумот на 29 октомври 2010 со веќе снимено музичко видео. На 21 октомври 2010 Billboard објавил дека верзијата на песната во која се појавува Дрејк направила силен дебит и тоа на 67 место. Во некои европски земји беше реализиран на 29 октомври 2010 и подоцна во САД на 1 ноември. Го достигна првото место на Billboard Hot 100, со што стана деветтиот број 1 американски сингл го на Ријана во нејзината кариера.
Според Ријана, моменталниот план е таа да ја издаде „S&M“ како трет сингл, со план тој да се појави со „неочекувано“ музичко видео. Сепак, во скорешно радио интервју Ријана изјави дека сака нејзините обожаватели да го изберат нејзиниот трет сингл споменувајќи ги „S&M“ и „Cheers“ како варијанти за избор. Додека се прави изборот за трет сингл „Raining Men“ беше издадена на американското Urban radio на 7 декември 2010. Во меѓувреме „S&M“ се искачи на 72 место на канадската сингл табела, на 53 на американскиот Billboard Hot 100, на 55 место на британската сингл табела, како и на 4 место на норвешката табела.
Вејјуен (Гансу)
Вејјуен (渭源县; пинјин: Wèiyuán Xiàn) — околија во покраината Гансу, НР Кина. Административно припаѓа на округот Дингсји, чиј административен центар е истоимениот град. Зафаќа попвршина од 2.065 км². Во 1999 г. населението на Вејјуен броело 335.568 жители.
Лер (округ)
Лер (Leer) — округ (Landkreis) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град. Се граничи со градот Емден, окрузите Аурих, Витмунд, Фризија, Амерланд, Клопенбург и Емсланд, како и со холандската покраина Гронинген.
Географија
Округот е сместен во јужниот дел на областа Источна Фризија. Низ него тече реката Емс, доаѓајќи од Емсланд на југ и завршува во заливот Доларт на Северното Море. Во него влегува и островот Боркум од групата Источнофризиски Острови. Дел од Лер е зафатен од Националниот парк „Долносаксонско Ваденско Море“.
Историја
Во 1744 година цела Источна Фризија е припоена кон Прусија. Во 1867 година, областа е поделена на окрузи, и основани се окрузите Лер и Венер. Во 1932 година тие се соединиле. Грбот на округот е оној на источнофризиското поглаварско семејство Укена кое владеело со овој крај во XV век.
Бахутај
Бахутај — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Томи.
Хана Линдблад
Таа била номинирана за Guldmasken за нејзината улога во „Saturday Night Fever“. Таа учествувала на второто полуфинале на Мелодифестивален 2010 во Сандвикен каде го освоила петтото место со нејзината песна Manipulated. Таа учествувала на четвртото полуфинале на Мелодифестивален 2012 со песната „Goosebumps“.
Дрејк
Обри Дрејк Грахам (англиски: Aubrey Drake Graham; роден на 24 октомври 1986), познат под мононимот Дрејк (Drake) ― канадски изведувач и глумец. Тој стана познат за играње на ликот Џими Брукс на телевизиската серија Degrassi: The Next Generation. Тој направи песна со Rita Ora и The Weeknd. Во јуни 2009 Грахам потпишал снимачки договор со продуцентската куќа на Лил Вејн Young Money Entertainment. Неговиот прв албум Thank Me Later бил издаден на 15 јуни 2010 и дебитирал на првото место на Billboard 200. Албумот до сега има добиено платина во САД. Неговиот втор студиски албум ќе го издаде во март или април 2011 под насловот Take Care.
Грахам има работено со неколку хип-хоп артисти како Лил Веј, Јанг Џи-Зи, Кејни Вест, Еминем и Џеј-Зи. Познат е и по соработката со Ријана во песната „What's My Name?“ вклучена во петтиот албум на Ријана Loud која воедно е и првиот негов #1 хит во САД и Велика Британија, додека деветти и петти на Ријана.
Хоперта
Хоперта (Hopârta, Meerport) е Општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 1.237 жители (податок од 2009).
Космос-1768
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 272 км, а најмалото на 258.
Еуростандард банка
ЕУРОСТАНДАРД Банка АД - Скопје — поранешна македонска универзална банка. Таа е овластена од Народна банка на Република Македонија за вршење платен промет во земјата и странство, депозитни активности во земјата и странство и кредитирање во земјата. Адресата на нејзиното седиште е ул. ”Никола Кљусев”, бр.2 - Мал ринг, 1000, Скопје, Република Македонија.
Историјат
Започнала со работа на 1 октомври 2001 година.
Во јануари 2014 година Еуростандард банка стана целосен сопственик на Поштенска Банка.
Цели
Според зборовите на Николче Петкоски, претседател на Управниот одбор на банката, “следењето на модерните банкарски трендови, како и високите банкарски меѓународни стандарди коишто обезбедуваат сигурна законска и квалитетна услуга е нашиот основен мотив во работењето и доближувањето до потребите на граѓаните и компаниите.“
Во тие рамки, Зоран Николовски, член на управниот одбор, ги навел следниве цели на Еуростандард банка:
“ЕУРОСТАНДАРД Банка АД Скопје е ориентирана кон клиентите, обезбедувајќи им современи дистрибутивни канали за производите и услугите, како што се експозитури и банкомати сместени на најфреквентните локации низ Македонија, поддршка за најраширените парични картички и обезебдување на најсовремени кредитни и депозитни производи. Целта на тимот којшто раководи со Банката е да им овозможи на физичките лица, семејствата, малите и средни бизниси, но и корпоративните клиенти, сигурност и висока осетливост на сите нивни потреби. Јасната определба на менаџментот, но и на вработените во Банката, секојдневно да пронаоѓаат решенија кои ќе бидат одговор на потребите на нашите ценети клиенти е нашата најголема предност во опслужувањето и работата со клиентите. Нашата сила лежи во професионалниот и искусен кадар кој работи стручно, посветено и во согласност со принципите на приватност и доверливост, а сè со цел да обезбедиме најдобра финансиска услуга на пазарот.“
Мисија
Мисијата на Еуростандард банка АД Скопје е "целосно да се искористат сите расположливи извори во организацијата, за континуиран напредок на работењето, во сите негови сегменти, почнувајќи од човечкиот капитал, до технологијата, но и оптимизирање на ефикасноста во деловни процеси".
Органи на банката
Управниот одбор на Еуростандард банка го сочинуваат:
Членови на надзорниот одбор се:
Одборот за ревизија го сочинуваат:
Акционери на банката
Капиталот на Еуростандард банка АД е во рацете на два акционера:
Финансиски показатели
Истовремено, на 31 декември 2012 година,ЕУРОСТАНДАРД Банка ги имала следниве средства, обврски и капитал:
Со состојба на 31 декември 2012 година, поважните показатели за акциите на ЕУРОСТАНДАРД Банка биле следниве:
Палеолитска Венера
Венерските фигурини вклучуваат широк спектар на статуетки од Горниот Палеолит кои ги претставуваат жените со преувеличени физички одлики. Повеќето биле откопани во Европа, но други се пронајдени и во Сибир, што ја протега нивната дистрибуција низ поголемиот дел на Евроазија.
Повеќето од нив имаат нагласени колкови, стомак, гради, бутови, или вулва. Рацете и нозете често отсуствуваат, а главата е обично мала и безлична. Тие можеле да иматат ритуална или симболичка функција, да бидат автопортрети на жени, да бидат амблеми на безбедност и успех, икони на плодноста, или директни репрезентации на божицата-мајка.
Хелен Бенини тврди во Појавата на Божицата дека конзистентноста во дизајнот на овие безлични, често бремени личности со големи гради, во текот на еден поширок регион и во текот на долг временски период укажуваат на тоа дека тие претставуваат архетип на женски Врховен Создател. Луѓето во неолитот, бронзеното време, и железното доба најверојатно ја сметале жената како творец вродено сврзана со циклусите на природата: жените роѓале (создавале) и нивниот менструален циклус бил во согласност со Месечните циклуси и плимата и осеката.
Бацка
Бацка — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Полчан и во општината Потом.
Титан (месечина)
Титан — најголемата месечина на Сатурн и вториот по големина природен сателит во Сончевиот Систем. Таа е единствената месечина за која се знае дека има густа атмосфера и единствената позната месечина или планета освен Земјата на која се пронајдени јасни докази за стабилни тела на површинска течност.
Титан е една од седумте гравитациони заоблени месечини во орбитата околу Сатурн и втора најоддалечена од Сатурн. Често е опишана како месечина која наликува на планета. Месечината Титан е 50% поголема (во пречник) од Месечината на Земјата и 80% помасивна. Таа е втората по големина месечина во Сончевиот Систем по Јупитеровата месечина Ганимед, и е поголема од планетата Меркур, но само 40% како масивна.
Тина Леијонберг
Кариера
Лејонберг работела како глумица и пејачка во градскиот театар Стокхолмс помеѓу 1991 и 1992 година и повторно во 2002 година. Таа исто така работела како телевизиска водителка во Шведска Телевизија, презентирајќи ја „Отворено во недела“ во 1996 година, на местото на Алис Бах. Пред тоа глумеше во драмската серија „Три круни“ што се емитуваше на ТВ4, како ликот Пила. Лејонберг гостувала низ целиот свет со пејачот д-р Албан, пеела џез, блуз, рок, и со биг бенд, таа учествувала во бар-шоуа наречени Крогшоуер со Јане Карлсон, Ласе Бергаген и Венче Михре. Лејонберг исто така била дел од неколку мјузикли како што се „Брилијантин“, „Евита“, „Слава“ и „Сонце, ветер и вода во кинескиот театар.“ Таа играла и во пародии во Линчопинг и како собарка во претставата „Содеркикар“ во Булевартетерн во 2003 година, ја играла Лајза Минели во божиќна претстава во Гранд хотел истата година. Тина Лејонберг учествувала на Мелодифестивал двапати, прво во 1993 година, а потоа во 1995 година, каде и двапати не беше пласирана. Таа глумела во реклама за Vanish.
Титан (месечина)
Откриена во 1655 година од холандскиот астроном Кристиан Хајгенс, Титан била првата позната месечина на Сатурн и шестиот познат планетарен сателит (по Земјината месечина и четирите галилееви месечини на Јупитер). Титан кружи околу Сатурн со 20 полупречници на Сатурн. Од површината на Титан, Сатурн повлекува лак од 5,09 степени и, кога би бил видлив низ густата атмосфера на месечината, би изгледал 11,4 пати поголем на небото од Месечината на Земјата.
Тина Леијонберг
Кариера
Во 2004 година, Лејонберг беше на аудиција за една од улогите во шведската верзија на хит мјузиклот Мама Миа, но сепак ја изгубила улогата од Гунила Бакман.
Титан (месечина)
Титан е првенствено составен од мраз и карпест материјал, кој најверојатно е диференциран во карпесто јадро опкружено со различни слоеви мраз, вклучувајќи кора од мраз I h и подповршински слој течна вода богата со амонијак. Слично како и со Венера пред вселенската доба, густата непроѕирна атмосфера го спречувала разбирањето на површината на Титан сè додека мисијата Касини-Хајгенс во 2004 година не обезбедила нови информации, вклучително и откривањето на течни јаглеводородни езера во поларните региони на Титан. Геолошки младата површина е генерално мазна, со малку ударни кратери, иако се пронајдени планини и неколку можни криовулкани.
Атмосферата на Титан е главно составена од азот; малите компоненти доведуваат до формирање на облаци од метан и етан и тешка органо-азотна магла. Климата, која вклучува ветер и дожд, создава површински одлики слични на оние на Земјата, како што се дини, реки, езера, мориња (најверојатно од течен метан и етан) и делти, а доминираат сезонските временски форми како на Земјата. Со своите течности (и површинските и подземните) и робусната азотна атмосфера, циклусот на метанот на Титан има впечатлива сличност со циклусот на водата на Земјата, иако на многу пониска температура од околу 94 K.
Тина Леијонберг
Кариера
Во 2010 година, Лејонберг беше избрана од членовите на рок групата Квин да глуми како главна женска улога во шведската адаптација на мјузиклот „We Will Rock You“ на Циркус во Стокхолм.
Титан (месечина)
Откритие
Титан бил откриен на 25 март 1655 година од холандскиот астроном Кристиан Хајгенс. Хајгенс бил инспириран од откривањето на Галилео за четирите најголеми месечини на Јупитер во 1610 година и неговите подобрувања во технологијата на телескопот. Кристијан, со помош на неговиот постар брат Константин Хајгенс, Џуниор, почнал да гради телескопи околу 1650 година и ја открил првата набљудувана месечина која кружи околу Сатурн со еден од телескопите што тие ги изградиле. Таа била шестата месечина која некогаш била откриена, по Земјината Месечина и Галилеевите месечини на Јупитер.
Именување
Хајгенс го нарекол своето откритие Saturni Luna (или „месечината на Сатурн“), објавено во De Saturni Luna Observatio Nova (Ново набљудување на месечината на Сатурн) од 1655 година. Откако Џовани Доменико Касини ги објавил своите откритија за уште четири месечини на Сатурн помеѓу 1673 и 1686 година, на астрономите им станало во навика да ги нарекуваат овие и Титан како Сатурн I до V (со Титан тогаш на четвртата позиција). Други рани епитети за Титан вклучуваат „обичен сателит на Сатурн“. Меѓународниот астрономски сојуз официјално го нумерирал Титан како Сатурн VI.
Името Титан, и имињата на сите седум сателити на Сатурн тогаш познати, потекнуваат од Џон Хершел (син на Вилијам Хершел, откривач на две други сатурнски месечини, Мимант и Енкелад), во неговата публикација од 1847 година „''Резултати од астрономските набљудувања направени во текот на годините. 1834, 5, 6, 7, 8, на ’Ртот на Добрата Надеж''“. Оттогаш биле откриени бројни мали месечини околу Сатурн. Сатурновите месечини се именувани по митолошки џинови. Името Титан доаѓа од Титаните, раса на бесмртници во грчката митологија.
Орбита и ротација
Титан кружи околу Сатурн еднаш на секои 15 дена 22 часа. Како и Земјината Месечина и многу од сателитите на џиновските планети, нејзиниот вртежен период (неговиот ден) е идентичен со неговиот орбитален период; Титан е плимно заклучен во синхрона ротација со Сатурн и трајно покажува едно лице кон планетата. Географските должини на Титан се мерат кон запад, почнувајќи од меридијанот што минува низ оваа точка. Неговата орбитална ексцентричност е 0,0288, а орбиталната рамнина е наклонета 0,348 степени во однос на сатурновиот екватор. Гледано од Земјата, Титан достигнува аголна оддалеченост од околу 20 полупречници на Сатурн (нешто повеќе од 1,200,000 километри ) од Сатурн и диск со пречник од 0,8 лачни секунди.
Масовни одлики
Титан има пречник од 5,149.46 километри, 1,06 пати поголем од оној на планетата Меркур, 1,48 од Месечината и 0,40 од Земјата. Пред пристигнувањето на Војаџер 1 во 1980 година, се сметало дека Титан е малку поголем од Ганимед (пречник од 5.262 километри) и со тоа најголемата месечина во Сончевиот Систем; ова било преценување предизвикано од густата, непроѕирна атмосфера на Титан, со слој на магла 100-200 километри над неговата површина. Ова го зголемува неговиот очигледен пречник. Пречникот и масата на Титан (а со тоа и неговата густина) се слични на оние на месечините Ганимед и Калиста. Врз основа на неговата зафатнинска густина од 1,88 g/cm 3, составот на Титан е половина мраз и половина карпест материјал. Иако е сличен во составот на Диона и Енкелад, тој е погуст поради гравитациската компресија. Има маса 1/4226 од онаа на Сатурн, што ја прави најголемата месечина од гасовитите џинови во однос на масата на нејзината примарна месечина. Тој е втор по релативен пречник на месечините во однос на гасовитиот џин; Титан со 1/22,609 од пречникот на Сатурн, Тритон е поголем по пречник во однос на Нептун со 1/18,092.
Титан веројатно е делумно диференциран во различни слоеви со карпест центар од 3.400 километри. Овој карпест центар е опкружен со неколку слоеви составени од различни кристални форми на мраз. Неговата внатрешност се уште може да биде доволно топла за течниот слој да се состои од вода и амонијак, мраз I <sub id="mwxA">h кора и подлабоки слоеви мраз. Присуството на амонијак овозможува водата да остане течна дури и на температура до 176 K. Сондата Касини ги открила доказите за слоевитата структура во форма на природни радио бранови со исклучително ниска честота во атмосферата на Титан. Се смета дека површината на Титан е лош рефлектор на радио бранови со екстремно ниска честота, така што тие може наместо тоа да се рефлектираат од границата течен мраз на подземниот океан. Површинските одлики биле забележани од вселенското летало Касини дека систематски се поместуваат до 30 километри помеѓу октомври 2005 и мај 2007 година, што сугерира дека кората е одвоена од внатрешноста и дава дополнителен доказ за внатрешен течен слој. Дополнителни докази за течен слој и ледена обвивка одвоени од цврстото јадро доаѓаат од начинот на кој гравитационото поле варира додека Титан кружи околу Сатурн. Споредбата на гравитационото поле со топографијата заснована на РАДАР исто така сугерира дека ледената обвивка може да биде значително цврста.
Формирање
Се смета дека месечините на Јупитер и Сатурн се формирале преку насобирање, сличен процес на оној за кој се верува дека ги формирале планетите во Сончевиот Систем. Како што се формирале младите гасовитите џинови, тие биле опкружени со дискови од материјал кои постепено се соединувале во месечини. Со оглед на тоа што Јупитер поседува четири големи сателити со орбити слични на планети, Титан доминира со огромно мнозинство во системот на Сатурн и поседува висока орбитална ексцентричност која не се објаснува веднаш само со насобирање. Предложениот модел за формирање на Титан е дека системот на Сатурн започнал со група месечини слични на галилеевите сателити на Јупитер, но дека тие биле прекинати од серија џиновски удари, кои понатаму би го формирале Титан. Месечините на Сатурн со средна големина, како што се Јапет и Реја, биле формирани од остатоците од овие судири. Ваквиот насилен почеток би ја објаснил и орбиталната ексцентричност на Титан.
Анализата на атмосферскиот азот на Титан од 2014 година сугерирало дека тој е веројатно добиен од материјал сличен на оној што се наоѓа во Ортовиот Облак, а не од извори присутни за време на насобирањето на материјали околу Сатурн.
Атмосфера
Титан е единствената позната месечина со значајна атмосфера, и нејзината атмосфера е единствената густа атмосфера богата со азот во Сончевиот Систем, освен на Земјата. Набљудувањата направени во 2004 година од страна на Касини сугерираат дека Титан е „супер ротатор“, како Венера, со атмосфера што ротира многу побрзо од неговата површина. Набљудувањата од вселенските сонди на Војаџер покажале дека атмосферата на Титан е погуста од Земјината, со површински притисок околу 1,45 атм. Таа е исто така околу 1,19 пати помасивна од вкупната Земја, или околу 7,3 пати помасивна на основа по површина. Непроѕирните слоеви на магла ја блокираат највидливата светлина од Сонцето и другите извори и ги заматуваат површинските одлики на Титан. Пониската гравитација на Титан значи дека нејзината атмосфера е многу попроширена од Земјината. Атмосферата на Титан е непроѕирна на многу бранови должини и како резултат на тоа, е невозможно да се добие целосен спектар на рефлексија на површината од орбитата. Дури со пристигнувањето на вселенското летало Касини-Хајгенс во 2004 година биле добиени првите директни слики од површината на Титан.
Атмосферскиот состав на Титан е азот (97%), метан (2,7±0,1%) и водород (0,1-0,2%), со траги од други гасови. Постојат траги од други јаглеводороди, како што се етан, дијацетилен, метилацетилен, ацетилен и пропан, и на други гасови, како што се цијаноцетилен, цијановодород, јаглерод диоксид, јаглерод моноксид, цијан, аргон и хелиум Се смета дека јаглеводородите се формираат во горната атмосфера на Титан во реакциите кои произлегуваат од распаѓањето на метанот од ултравиолетовата светлина на Сонцето, создавајќи густ портокалов смог. Титан поминува 95% од своето време во магнетосферата на Сатурн, што може да помогне да се заштити од сончевиот ветер.
Енергијата од Сонцето требало да ги претвори сите траги од метан во атмосферата на Титан во посложени јаглеводороди во рок од 50 милиони години - кратко време во споредба со староста на Сончевиот Систем. Ова сугерира дека метанот мора да се надополнува со резервоар на или во самиот Титан. Крајното потекло на метанот во неговата атмосфера можеби е неговата внатрешност, ослободена преку ерупции од криовулканите. На 3 април 2013 година, НАСА објавила дека сложените органски хемикалии, колективно наречени толини, веројатно се појавуваат на Титан, врз основа на студии кои ја симулираат атмосферата на Титан.
На 6 јуни 2013 година, научниците од Институтот за астрофизика на Андалузија објавиле детекција на полициклични ароматични јаглеводороди во горната атмосфера на Титан.
На 30 септември 2013 година, пропенот бил откриен во атмосферата на Титан од вселенското летало Касини на НАСА, користејќи го својот композитен инфрацрвен спектрометар (CIRS). Ова е првпат пропенот да биде пронајден на која било месечина или планета освен Земјата и е првата хемикалија пронајдена од CIRS. Откривањето на пропенот пополнува мистериозна празнина во набљудувањата кои датираат од првото блиско планетарно прелетување на Титан на вселенското летало Војаџер 1 на НАСА во 1980 година, за време на кое било откриено дека многу од гасовите што ја сочинуваат кафеавата магла на Титан се јаглеводороди, теоретски формирани преку рекомбинација на радикали создадени од сончевата ултравиолетова фотолиза на метанот.
На 24 октомври 2014 година, метан бил пронајден во поларните облаци на Титан.
Клима
Температурата на површината на Титан е околу 94 K. На оваа температура, водениот мраз има екстремно низок притисок на пареа, така што малата присутна водена пареа изгледа ограничена на стратосферата. Титан добива околу 1% сончева светлина колку Земјата. Пред да стигне сончевата светлина на површината, околу 90% се апсорбирани од густата атмосфера, оставајќи само 0,1% од количината на светлина што ја прима Земјата.
Облаците вообичаено покриваат 1% од дискот на Титан, иако се забележани избувнувачки настани во кои облакот брзо се шири до дури 8%. Една хипотеза тврди дека јужните облаци се формираат кога зголемените нивоа на сончева светлина во текот на јужното лето создаваат воздигнување во атмосферата, што резултира со струење. Ова објаснување е комплицирано поради фактот што формирањето на облаци е забележано не само по јужната летна краткодневица, туку и во средината на пролетта. Зголемената влажност на метан на јужниот пол веројатно придонесува за брзото зголемување на големината на облакот. Било летен период на јужната полутопка на Титан до 2010 година, кога орбитата на Сатурн, која управува со движењето на Титан, ја преместила северната полутопка на Титан на сончева светлина. Кога ќе се префрлат годишните времиња, се очекува дека етанот ќе почне да се кондензира над јужниот пол.
Одлики на површината
Површината на Титан е опишана како „сложена, обработена со течност, [и] геолошки млада“. Титан постои уште од формирањето на Сончевиот Систем, но неговата површина е многу помлада, стара помеѓу 100 милиони и 1 милијарда години. Геолошките процеси можеби ја преобликувале површината на Титан. Атмосферата на Титан е четири пати подебела од Земјината, што им отежнува на астрономските инструменти да ја сликаат нејзината површина во видливиот светлосен спектар. Вселенското летало Касини користело инфрацрвени инструменти, радарска височина и снимки со синтетички радарски отвор (SAR) за мапирање на делови од Титан за време на неговото блиско прелетување. Првите снимки откриле разновидна геологија, со груби и мазни области. Постојат одлики кои може да се вулкански по потекло, испуштајќи вода измешана со амонијак на површината. Исто така, постојат докази дека ледената обвивка на Титан може да биде значително цврста, што би сугерирало мала геолошка активност. Постојат, исто така, шарени одлики, некои од нив во должина од стотици километри, кои се чини дека се предизвикани од ветровити честички. Испитувањето исто така покажало дека површината е релативно мазна; Се смета дека неколкуте предмети кои се чини дека се ударни кратери биле пополнети, можеби со дожд од јаглеводороди или вулкани. Радарската височина сугерира дека варијацијата на висината е мала, обично не повеќе од 150 метри. Повремени висински промени од 500 метри се откриени и Титан има планини кои понекогаш достигнуваат неколку стотици метри до повеќе од 1 километар во височина.
Површината на Титан е обележана со широки области на светли и темни терени. Тие ја вклучуваат Ксандау, голема, рефлектирачка екваторска област со големина колку Австралија. За прв пат била идентификувана во инфрацрвените снимки од вселенскиот телескоп Хабл во 1994 година, а подоцна била прегледана од вселенското летало Касини. Згрчениот регион е исполнет со ридови и пресечен со долини и бездни. На места е вкрстен со темни линии - синусни топографски одлики што личат на гребени или пукнатини. Овие може да претставуваат тектонска активност, што би укажало дека Ксандау е геолошки млад. Алтернативно, линеаментите може да бидат канали формирани од течност, што укажува на стар терен што е пресечен со поток од системи. Има темни области со слична големина на друго место на Титан, забележани од земјата и од Касини; барем едно од нив, Лигеја, второто по големина море на Титан, е речиси море од чист метан.
Езера
Мисијата Касини ја потврдила поранешната хипотеза. Кога сондата пристигнала во системот на Сатурн во 2004 година, научниците се надевале дека јаглеводородните езера или океаните ќе бидат откриени од сончевата светлина што се рефлектира од нивната површина, но првично не биле забележани спекуларни рефлексии. Во близина на јужниот пол на Титан, била идентификувана енигматска темна одлика наречена Онтарио Лакус (а подоцна било потврдено дека тоа е езеро). Можна крајбрежна линија била исто така идентификувана во близина на полот преку радарски снимки. По прелетувањето на 22 јули 2006 година, во кое радарот на вселенското летало Касини ги снимал северните географски широчини (кои тогаш се наоѓале во зимски период), биле видени неколку големи, мазни (а со тоа и темни) patches на површината во близина на полот. Врз основа на набљудувањата, научниците објавиле „дефинитивен доказ за езера исполнети со метан на месечината Титан на Сатурн“ во јануари 2007 година. Тимот на Касини-Хајгенс заклучил дека сликите се речиси сигурно долго бараните јаглеводородни езера, првите стабилни тела на површинска течност пронајдени надвор од Земјата. Некои се смета дека имаат канали поврзани со течност и лежат во топографски вдлабнатини. Одликите на течната ерозија се смета дека се многу неодамнешна појава: каналите во некои региони создале изненадувачки мала ерозија, што сугерира дека ерозијата на Титан е екстремно бавна, или некои други неодамнешни феномени можеби ги избришале постарите речни корита и формите на земјиштето. Генерално, радарите на Касини покажале дека езерата покриваат само мал процент од површината, што го прави Титан многу посув од Земјата. Повеќето од езерата се концентрирани во близина на половите (каде што релативниот недостаток на сончева светлина го спречува испарувањето), но исто така се откриени неколку долгогодишни јаглеводородни езера во екваторските пустински региони, вклучително и едно во близина на местото на слетување на Хајгенс во регионот Шангри-Ла., што е околу половина од големината на Големото Солено Езеро во Јута, САД. Екваторските езера се веројатно „оази“, односно веројатниот снабдувач се подземните водоносни слоеви.
Во јуни 2008 година, спектрометарот за визуелно и инфрацрвено мапирање на Касини го потврдил присуството на течен етан без сомнение во Онтарио Лакус. На 21 декември 2008 година, Касини лдиректно над Онтарио Лакус и забележал спекуларен одраз во радарот. Јачината на рефлексијата го заситила приемникот на сондата, што покажува дека нивото на езерото не варира за повеќе од 3 mm (што имплицира или дека површинските ветрови биле минимални или јаглеводородната течност на езерото е вискозна). На 8 јули 2009 година, VIMS на Касини забележал спекуларна рефлексија што укажува на мазна површина слична на огледало, од она што денес се нарекува Џингпо Лакус, езеро во севернополарниот регион кратко време откако областа излегла од 15 години зимски мрак. Спекуларните рефлексии укажуваат на мазна површина слична на огледало, така што набљудувањето го потврдило заклучокот за присуството на големо течно тело извлечено од радарска слика.
Раните радарски мерења направени во јули 2009 година и јануари 2010 година покажале дека Онтарио Лакус е исклучително плиток, со просечна длабочина од 0,4–3 m и максимална длабочина од 3 до7 метри. Спротивно на тоа, Лигеја на северната полутопка првично била мапирана на длабочини кои надминуваат 8 m, максимумот што може да се забележи со радарскиот инструмент и тогашните техники за анализа. Подоцнежната научна анализа, објавена во 2014 година, поцелосно ги мапирала длабочините на трите метански мориња на Титан и покажле длабочини од повеќе од 200 метри. Лигеја во просек е од 20 до 40 метри во длабочина, додека другите делови на Лигеја воопшто не регистрирале никаков радарски одраз, што укажува на длабочина на повеќе од 200 метри. Додека е само второто по големина од морињата со метан на Титан, Лигеја „содржи доволно течен метан за да наполни три езера како Мичиген“.
Во мај 2013 година, височината на радарот на Касини ги набљудувал каналите Вид Флумина на Титан, дефинирани како дренажна мрежа поврзана со второто по големина јаглеводородно море на Титан, Лигеја. Анализата на примените височински одгласи покажала дека каналите се наоѓаат во длабоки (до ~570 m), стрмни кањони и имаат силни спекуларни површински рефлексии што укажуваат дека моментално се исполнети со течност. Висините на течноста во овие канали се на исто ниво со Лигеја до вертикална прецизност од околу 0,7 m, во согласност со толкувањето на речните долини. Спекуларните рефлексии се забележани и во притоките од понизок ред издигнати над нивото на Лигеја Море, во согласност со одводното напојување во системот на главниот канал. Ова е веројатно првиот директен доказ за присуството на течни канали на Титан и првото набљудување на кањони длабоки сто метри на Титан. Така, кањоните Вид Флумина се удавени од морето, но има неколку изолирани набљудувања кои потврдуваат присуство на површински течности кои стојат на повисоки надморски височини.
За време на шест прелетувања на Титан од 2006 до 2011 година, Касини собрал податоци за радиометриско следење и оптичка навигација од кои истражувачите грубо можеле да ја заклучат променливата форма на Титан. Густината на Титан е во согласност со тело кое е околу 60% карпа и 40% вода. Анализите на тимот сугерираат дека површината на Титан може да се крева и паѓа до 10 метри за време на секоја орбита. Тој степен на искривување сугерира дека внатрешноста на Титан е релативно деформабилна и дека најверојатниот модел на Титан е оној во кој ледена школка дебела десетици километри лебди на врвот на глобалниот океан. Наодите на тимот, заедно со резултатите од претходните студии, навестуваат дека океанот на Титан може да лежи не повеќе од 100 километри под неговата површина. На 2 јули 2014 година, НАСА објавила дека океанот во Титан можеби е солен како Мртвото Море. На 3 септември 2014 година, НАСА објавила студии кои сугерираат дека врнежите од метан на Титан може да комуницираат со слој од ледени материјали под земја, наречени „алканофер“, за да произведат етан и пропан кои на крајот може да се хранат во реките и езерата.
Во 2016 година, Касини ги пронашол првите докази за канали исполнети со течност на Титан, во низа длабоки, стрмни кањони кои се влеваат во Лигеја Море. Оваа мрежа од кањони, наречена Вид Флумина, се во длабочина од 240 до 570 m и имаат страни стрмни до 40°. Се верува дека тие настанале или со подигање на кората, како Големиот Кањон на Земјата, или со спуштање на нивото на морето, или можеби комбинација од двете. Длабочината на ерозијата сугерира дека течните текови во овој дел од Титан се долгорочни одлики кои опстојуваат илјадници години.
Ударни кратери
Податоците од радарот, SAR и сликите од Касини откриле неколку ударни кратери на површината на Титан. Овие влијанија се смета дека се релативно млади, во споредба со возраста на Титан. Неколкуте откриени ударни кратери вклучуваат ударен слив од 440 километри со два прстени наречени Менрва, виден од ISS како светло-темна концентрична шема. Исто така се откриени и помал, 60 километарски кратер со рамен под наречен Синлап и 30-километарски кратер со централен врв и темнен под со име Кса. Снимањето со радар и од страна на Касини, исто така, открило „кратерски форми“, кружни одлики на површината на Титан кои можеби се поврзани со удар, но немаат одредени одлики што би ја направиле идентификацијата сигурна. На пример, широк 90-метарскиот прстен од светол, груб материјал познат како Гуабонито е забележан од Касини. Се смета дека оваа одлика е ударен кратер исполнет со темен талог од ветер. Неколку други слични одлики се забележани во темните региони Шангри-ла и Ару. Радарот забележал неколку кружни одлики кои може да бидат кратери во светлиот регион Ксандау за време на прелетувањето на Касини на Титан на 30 април 2006 година. Многу од кратерите на Титан или веројатните кратери покажуваат докази за екстензивна ерозија и сите покажуваат некакви индикации за модификација. Повеќето големи кратери имаат пробиени или нецелосни рабови, и покрај фактот што некои кратери на Титан имаат релативно помасивни рабови од оние на кое било друго место во Сончевиот Систем. Има малку докази за формирање на палимпсести преку вискоеластична релаксација на кората, за разлика од другите големи ледени месечини. Повеќето кратери немаат централни врвови и имаат мазни подови, веројатно поради генерирање на удар или подоцнежна ерупција на криовулканска лава. Пополнувањето од различни геолошки процеси е една од причините за релативниот недостаток на кратери на Титан; атмосферската заштита, исто така, игра голема улога. Се проценува дека атмосферата на Титан го намалува бројот на кратери на неговата површина за двапати.
Ограниченото радарско покривање на Титан со висока резолуција добиено во 2007 година (22%) сугерирало постоење на нерамномерност во неговата распространетост на кратери. Ксандау има 2-9 пати повеќе кратери отколку на друго место. Водечката полутопка има 30% поголема густина од задната полутопка. Има помали густини на кратери во областите на екваторските дини и во севернополарниот регион (каде што се најчести јаглеводородните езера и мориња).
Пред- Касинските модели на траектории и агли на удари сугерираат дека онаму каде што се удира во водената ледена кора, мала количина останува како течна вода во кратерот. Може да опстојува како течност со векови или подолго, што е доволно за „синтеза на едноставни претходнички молекули до потеклото на животот“.
Криовулканизам и планини
Научниците долго време шпекулирале дека условите на Титан наликуваат на оние на раната Земја, иако на многу пониска температура. Откривањето на аргон-40 во атмосферата во 2004 година покажало дека вулканите создале облаци од „лава“ составена од вода и амонијак. Глобалните мапи на распространетост на езерото на површината на Титан откриле дека нема доволно површински метан за да се објасни неговото континуирано присуство во неговата атмосфера, и затоа значителен дел мора да се додаде преку вулканските процеси.
Сепак, постои недостаток на површински одлики кои недвосмислено може да се толкуваат како криовулкани. Една од првите такви одлики откриени од набљудувањата на радарот на Касини во 2004 година, наречена Ганеса Макула, наликува на географските одлики наречени „палачинкасти куполи (фарум)“ пронајдени на Венера, и затоа првично се сметало дека има криовулканско потекло, сè додека Кирк и неговите соработници не ја побиле оваа хипотеза на годишниот состанок на Американскиот геофизички сојуз во декември 2008 година. Утврдено е дека одликата воопшто не е купола, туку се чини дека е резултат на случајна комбинација на светли и темни дамки. Во 2004 година, Касини, исто така, открил невообичаено светла одлика (наречена Тортола Факула), која се толкува како криовулканска купола. Не се идентификувани слични одлики од 2010 година. Во декември 2008 година, астрономите го објавиле откривањето на две минливи, но невообичаено долготрајни „светли точки“ во атмосферата на Титан, кои изгледаат премногу упорни за да се објаснат со обични временски форми, што укажува дека се резултат на продолжени криовулкански епизоди.
Планински венец со должина од 150 километри во должина, 30 километри во широчина и 1.5 километри во височина, исто така бил откриен од Касини во 2006 година. Овој опсег се наоѓа на јужната полутопка и се смета дека е составен од леден материјал и покриен со метански снег. Движењето на тектонските плочи, можеби под влијание на блискиот ударен слив, можел да отвори празнина низ која се издигнал материјалот на планината. Пред Касини, научниците претпоставувале дека поголемиот дел од топографијата на Титан ќе бидат ударни структури, но овие наоди откриваат дека слично на Земјата, планините биле формирани преку геолошки процеси.
Во март 2009 година, во регионот на Титан наречен Хотеј Арк, биле објавени структури кои наликуваат на лава, кој се смета дека флуктуира во осветленоста во текот на неколку месеци. Иако беаиле предложени многу феномени за да се објасни оваа флуктуација, било откриено дека лавинските текови се издигнуваат 200 метри над површината на Титан, во согласност со тоа што е еруптирано од под површината.