cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Образованието во Јужна Кореја
Меѓународниот прием на јужнокорејскиот образовен систем е поделен. Тој е пофален од различни причини, вклучувајќи ги и неговите релативно високи резултати од тестовите и неговата главна улога во воспоставувањето на економскиот развој на Јужна Кореја, создавајќи една од најобразованите работници во светот. Британските министри за образование активно активно работат на реконструкција на сопствените наставни планови и испити во обид да го имитираат корејскиот модел и страст за извонредност и високи образовни постигнувања. . Американскиот претседател Барак Обама, исто така, го пофалил ригорозниот училиштен систем на земјата, каде што над 80 проценти од дипломираните средношколци од Јужна Кореја одат на универзитет. Високата стапка на влез на универзитетот во земјата создало висококвалификувана работна сила која ја направило Јужна Кореја меѓу најобразованите земји во светот со еден од највисоките проценти на своите граѓани кои имаат високо образование. Степенот на дипломи се одржува до 68 проценти од Јужнокорејците на возраст од 25 до 34 години. .
NGC 5685
NGC 5685 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5685 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5685 има привидни димензии од 1,2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 36 м 15,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 54' 30"".
Други поделби
Проучување на NGC 5685 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52192. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2021. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1390.
Скачковце
Скачковце или Скачковци — село во Општина Куманово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Которлак, оддалечено 15 километри јужно од Куманово и 27 км северно од Свети Николе.
Историја
Подрачјето на Скачковце е населено уште од железното време, за што сведочи наоѓалиштето Брекче на 1,5 км источно од селото.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Скачковце живееле 270 жители, сите Македонци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, во 1905 година во Скачковце имало 200 Македонци, патријаршисти.
Според пописот од 2002 година, во селото живеат 160 жители, од кои 159 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 105 жители, од кои 100 Македонци, 1 Србин, 1 останат и 3 лица без податоци.
Родови
Скачковце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:
Иселеништво
Пред крајот на турското владеење во Куманово целосно се иселиле родовите Здравковци и Норци, во селото биле староседелци.
Во турско време во селото Шупли Камен се иселиле родовите Чумљаци и Даневи. Скачкулинци се иселиле во селото Карабичане. После Втората светска војна има иселеници во Куманово (20 семејства) и во Скопје.
NGC 3282
NGC 3282 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3282 се споменува и како ESO 568-16, MCG -4-25-13.
Откривање
Објектот е откриен на 5 мај 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3282 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3282 има привидни димензии од 1,9' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 3282 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31129. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6074. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1523.
Бил Нај
Вилијам Сенфорд „Бил“ Нај (роден 27 ноември, 1955), познат по прекарот Научникот Бил (Bill Nye the Science Guy) — американски научник, комичар, водител, глумец, писател, и поранешен машински инженер, најпознат како водител на емисијата за деца на Дизни и Пи-Би-Ес Bill Nye the Science Guy (1993–98) како и по многуте гостувања во различни емисии како научен едукатор.
Св. Атанас (Брајчино)
'''Св. Атанас''' — археолошко наоѓалиште во преспанското село Брајчино. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа во непосредната близина на црквата „Св. Атанасиј“, каде при изградбата на патот кон релејната станица биле оштетени неколку гробови градени од камени плочи, со насоченост исток-запад.
Егебек
Егебек (Eggebek; Eggebæk) — општина на реката Трене во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на околу 17 километри северозападно од градот Шлезвиг и 18 километри јужно од Фленсбург.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Женски младински хор
Женски младински хор македонски хор, формиран во 1972 година. Хорот изведува голем и разновиден репертоар, со посебно нагласување на македонската музичка традиција и афирмирање на врвните македонски композитори.
Женскиот младински хор е најнаградуваниот хор во Македонија. Во соработка со македонски автори и други ансамбли, хорот учествувал на снимањето на ЦД-а „Дискреирање на мантра“ и „ФИРОМ реквием“. Хорот работи под раководство и диригентската палка на Сашо Татарчевски.
Херадон де Пинарес
Херадон де Пинарес — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Грбови во Северна и Средна Америка
Ова е галерија на грбови во Северна и Средна Америка. Галеријата ги опфаќа независните држави на овие континенти, но и зависните самоуправувачки територии. Од практични причини знамињата на двата континента се споени во една статија.
Бизонска наметка
Бизонска наметка, или биволска наметка, ― наметка од одерена кожа од бизон, со оставена влакна. Тие биле користени како ќебиња, седла или како трговски предмети од домородните Американци кои ги населувале огромните пасишта на Внатрешните Рамници. Некои биле насликани со пиктографи или зимски броења што прикажуваат важни настани како што се епидемии, глад и битки.
Од 1840-тите до 1870-тите, големата побарувачка за бизонски наметки во трговските центри во Монтреал, Њујорк, Сент Пол и Сент Луис била главен фактор што доведе до скоро истребување на видот. Облеките биле користени како ќебиња и облоги во кочии и санки и биле направени во бизонски палта.
Само кожите земени во зима помеѓу ноември и март, кога крзната се пораснати, биле погодни за бизонска облека. Летните кожи биле користени за правење покривки за типии и мокасини и имале мала вредност за трговците.
Список на цркви и манастири во Струмичката епархија
Следува список на цркви и манастири кои спаѓаат во составот на Струмичката епархија:
Врховље кај Кожбана
Врховље кај Кожбана (словенечки: Vrhovlje pri Kožbani) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Една недела (филм од 1920)
Една недела (англиски: One Week) - американски филм од 1920 година, во режија на Едвард Ф. Клајн и Бастер Китон кои се и автори на сценариото. Главните улоги ги граат: Бастер Китон и Сибил Сили.
Синопсис
Веднаш по свадбата, младоженецот (го игра Китон) и невестата (ја игра Сили) заминуваат во својот дом. Всушност, тие пристигнуваат на парцелата на која треба самите да ја изградат својата монтажна куќа, следејќи го приложеното упатство. Меѓутоа, љубоморниот соперник на младоженецот им ги заменува броевите на кутиите со материјалите, така што тие ја монтираат куќата на погрешен начин. Кога градот го зафаќа невреме, куќата почнува да се врти како вртелешка. Кога најпосле се смирува бурата, доаѓа човек кој им соопштува дека куќаат е поставена на погрешна парцела. Младенците ја закачуваат куќата на автомобилот и почнуваат да ја влечат до новата парцела, но кога доаѓаат до железничката пруга, таа заглавува. Тогаш поминува воз кој ја уништува куќата.
Даики Ивамаса
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2010.
Центар за култура „Иљо Антески - Смок“ - Тетово
Национална установа Центар за култура „Иљо Антески - Смок“ ― културна установа во Тетово. Центарот за култура е главен носител на културни, уметнички и политички активности во Тетово. Наречена е по македонскиот комунист и партизан Илија Антевски - Смок.
Историја
Градбата на установата, тогаш позната под името Дом на култура „Иљо Антески Смок“, била изградена во 1973 година, додека администрацијата званично започнала со работа во 1975 година.
Особености и спецификации
Установата располага со голема сала со вкупно 661 место за седење, како и мала сала за камерни концерти и промоции со 100 места. Исто така, сместено е и фоајето на влезот во градбата, соодветно за остварување на разни изложби. Постои и сала за вежби и премиери.
Соодветно е за разни музички концерти, промоции и изложби, концерти на разни ансамбли, одржување на политички конгреси, а во исто време преку сопствена матична продукција, активно дејствува во создавањето на културните вредности. Секоја година во просториите на оваа културна установа својата активност ја вршат десетици уметници од разни професии како глумци, музичари, пејачи и играорци. Само во големата сала секоја година се организираат над 130 активности со над 50.000 посетители.
Оддели на установата се: драмски оддел, книжевен сектор, ликовен оддел, музички сектор, балетски сектор, фолклорен оддел.
Во зградата на Центарот за култура, освен самата матична установа, просторот го користат и установите: Тетовски Театар, Библиотека „Кочо Рацин“, Американско катче и Факултетот zа уметности при Државниот универзите во Тетово.
Обединет тим на Кореја
Историја
Обединет тим под името „Кореја“ нстапил на Светското првенство во пинг-понг 1991 и Светското младинско првенство во фудбал 1991 со спортисти од Северна и Јужна Кореја. Во 1991 година, тимот го користел Знамето на корејското обединување и химната „Ариранг“.
Елмхулт (општина)
Елмхулт (швед. Älmhults kommun) е општина во средишниот дел на округот Крунуберг во јужна Шведска. Административен центар е гратчето Елмхулт.
Историја
Во 1901 Елмхулт бил одвоен од Стенброхулт и прогласен за пазариштен град („шепинг“, köping). Дегашната општина е создадена со реформата на локалната самоуправа од 1971, со припојувањето на околните рурални општини кон гратчето Елмхулт.
Елмхулт е значаен како родно место на прочуениот ботаничар Карл Лине (1707-1778). Денес имотот во Росхулт е претворен во музеј, окружен со истите ливади и полиња што го инспирирале научникот да истражува.
Првата продавница на IKEA е отворена во Елмхулт од Ингвар Кампрад, нејзиниот основач и сопственик.
Населени места
Во општината Елмхулт има 5 населени места. Тука се наведени по големина.
NGC 3283
NGC 3283 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3283 се споменува и како ESO 501-15, MCG -4-25-19, AM 1031-271, IRAS 10312-2711.
Откривање
Објектот е откриен на 24 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3283 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3283 има привидни димензии од 2,7' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 33 м 35,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 27° 27' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Други поделби
Проучување на NGC 3283 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31217. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8197.
Теџал Десаи
Теџал Ашвин Десаи (Tejal Ashwin Desai, р. 3 јуни 1972) — американски научник и просветител. Таа ќе биде вториот декан на Школата за инженерство при Брауновиот универзитет во Провиденс, Род Ајленд, САД. Претходно, Десаи беше професор во Одделот за биоинженерство и терапевтски науки на Калифорнискиот универзитет, Сан Франциско, каде пристигна во 2006 година. Таму, таа исто директоруваше со иницијативата „Здравствени Иновации преку Инженерство“ (HIVE, Health Innovations via Engineering) и раководеше со Лабораторијата за терапевтска микро- и нанотехнологија. Десаи меѓу 1998-2001 година беше доцент на Илиноискиот универзитет во Чикаго, а потоа меѓу 2002-2006 година беше вонреден професор на Бостонскиот универзитет во Масачусетс.
Десаи има напишано барем една книга во областа на терапевтската микро- и нанотехнологија и уште една книга за биоматеријали.
Образование
Десаи дипломираше во 1994 година на програмата за биомедицинско инженерство при Брауновиот универзитет. Веднаш потоа ги започна докторските студии на Одделот за биоинженерство при Калифорниските универзитети, Сан Франциско и Беркли. Таму нејзин ментор беше Мауро Ферари. Десаи се здоби со звањето доктор на науки во 1998 година.
Награди и признанија
Десаи е добитник на бројни признанија за нејзината истражувачка работа. Исто така, таа е наградена за нејзините напори за инклузивност и еднаквост во техничките и природните науки. Меѓу најбитните признанија на Десаи се вбројуваат:
Меѓу 2020-2022, Десаи беше претседател на Американскиот институт за медицинско и биолошко инженерство. Таа оваа позиција ја искористи да се залага за повеќе вложување во науката и решавање на нерамноправноста во работната сила во научната и инженерската струка.
Лични податоци
Десаи е мажена и има три деца.
Чахар Махал и Бахтијари
Чахар Махал и Бахтијари (, Ostān-e Chahār-Mahāl-o Bakhtiyārī) е покраина во Иран. Се наоѓа на југозападниот дел од земјата. Главен град е Шахрекорд.
Има површина од 16.332 км2 и население од 842.000 жители.
Покраината има 6 окрузи.
Вишњевик
Вишњевик (словенечки: Višnjevik) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Волшебниот лифт
„Волшебниот лифт“ — книга за деца на македонската писателка Славка Манева, првично објавена во 1985 година од издавачката куќа Детска радост, како 40. книга од библиотеката „Другарче“.
Содржина
Книгата се состои од два прозни текста: „Волшебниот лифт“ и „Мони и Зуза“.
Волшебниот лифт
Новелата „Волшебниот лифт“ се состои од следниве делови:
Мони и Зуза
Текстот „Мони и Зуза“ се состои од следниве делови:
Технички податоци
Книгата, со обем од 72 страници и со димензии од 24 сантиметри, е испечатена во ООЗТ Печатница при РО НИП „Нова Македонија“ во тираж од 2 050 примероци. Автор на илустрациите во книгата е Доне милјановски, ликовното и графичкото уредување го направил Франц Кулеванов, а лектурата — Евтим Манев. Книгата е каталогизирана во НУБ „Климент Охридски“, но не ја поседува меѓународната изнака ISBN.
Средноевропска Низина
Средноевропска Низина (наречена и Северноевропска Низина) — геоморфолошки регион во Европа, и тоа претежно во Полска, Данска, Германија, Белгија, и Холандија (Ниските Земји), со мали делови во северна Франција и Чешка.
Сочинет е од ниските рамници помеѓу подрачјата со херцинска орогенеза на југ и брегот на Северното и Балтичкото Море на север, одвоени од полуостровот Јитланд во Данска. Оваа низина е поврзана со Источноевропската Низина, заедно образувајќи ја големата Европска Низина.
Географија
Низината има надморска височина од 0 до 200 м. Во најголем дел се состои од обработливи површини, но има и тресетишта, вресишта и езера.
На северноморскиот брег се среќава пространото плимно подрачје Ваденско Море. На балтичкиот брег се слатководните лагуни — Шчеќинскиот, Висланскиот и Курскиот Залив.
Местоположба
Некои сметаат дека низината опфаќа и делови од Источна Англија поради нејзиниот низински карактер и нејзината поврзаност со континентот во текот на последното ледено време. Северноевропската Низина се протега и по дното на Балтикот.
Реки
Најкрупни реки кои се одводнуваат во низината се Рајна, Емс, Везер, Елба, Одра и Висла.
Мајбах
Мајбах-Моторенбау д.о.о. (герм. Maybach-Motorenbau GmbH) — компанија основана од Вилхелм Мајбах и неговиот син Карл, бил германски производител на мотори за цепелини и подоцна големи луксузни автомобили. Компанијата влече корени од фирмата Дајмлер-Моторен-Гезелшафт (Дајмлер) дотолку што нејзиниот основач бил технички директор таму. Денес, компанијата е сместена во Штутгарт, а марката ја поседува ДајмлерКрајслер. Во периодот помеѓу 1921 и 1940 г. ова фирма произведувала разни модели на луксузни класични возила.
За време на Втората светска војна, фирмата почнала да произведува мотори за разни воени возила и оклопни возила како Панцер IV, Тигар I и Пантер.
Мајбах исто така поризведувал дизел мотори за поморски и железнички превоз. Некои од познатите дизел локомотиви со нивни мотори се германската V200 и Британска железница класа 52, т.н. „Westerns“.
Во 1960 год, Дајмлер-Бенц го купува големиот дел од акциите на Мајбах. Шест години подоцна, Мајбах-Моторенбау се спојува со гранката за тешки мотори на Дајмлер-Бенц заедно оформуваат нова компанија со име Мајбах Мерцедес-Бенц Моторенбау д.о.о. Во 1969 г. пак, оваа фирма станува МТУ Фридрихсхафен.
Мајбах повторно заживеал како марка во раните 2000-ти под водство на Мерцедес-Бенц со производствотона нов модел во две варијации - Мајбах 57 и 62 (броевите ја означуваат должината на автомобилите во дециметри). Нивната цена се движи од 305,000 до 357,000 УСД и се наменети како конкуренти на Бентли и Ролс-Ројс. Во 2005 е додаден новиот 57S, со помоќен мотор и спортска козметика.
Странски
__ИНДЕКС__
NGC 1301
NGC 1301 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1301 се споменува и како ESO 547-32, MCG -3-9-22, IRAS 03183-1853.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Ормонд Стоун, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 20 м 35,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 18° 42' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 1301 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12521. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 311; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5875. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 947.
NGC 5686
NGC 5686 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5686 се споменува и како MCG 6-32-75, CGCG 192-48, NPM1G +36.0345.
Откривање
Објектот е откриен на 9 април 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5686 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5686 има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 36 м 2,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 30' 13"".
Други поделби
Проучување на NGC 5686 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52189. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2560. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
Масакр во Прждево
Масакр во Прждево — масовно стрелање на македонските селани од страна на германските фашисти извршено на 6 октомври 1944 година.
Ерерос де Сусо
Ерерос де Сусо — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Масакр во Прждево
Настан
Со цел да обезбедат посигурно минување по линијата Солун-Скопје-Белград, германските единици решиле да зададат удар кон народноослободителното движење во реоните каде поминувала железничката линија. На 6 октомври 1944 година навлегле во село Прждево и ги стрелале селаните:
Според народната песна „Прждевчани браќа мили“, тие биле стрелани „горе кај школото, меѓу двете чешми“
Ангеле Настев Бунгуров
Ангеле Настев Бунгуров — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член, раководител на Македонската револуционерна организација и учесник во Илинденското востание.
Животопис
Роден е во Кичево, тогаш во Османлиското Царство во 1874 година, од татко Насте Бунгуров и мајка Сава Бунгурова, моминско Стефанова. Во своето родно место завршил прв клас прогимназија, а потоа образованието го продолжил во Битола каде завршил шести клас. По настојувањето од татко му го прекинува школувањето и работи како учител по кичевските села: Брждани, Белица, Кладник, и Орланци, а потоа и во самиот град Кичево.
Неговото учителствување се поклопува со времето на организирање и формирање на комитетот на Македонската револуционерна организација во Кичево при што тој зел активно учество. Организационите работи на Македонската револуционерна организација во тој период биле во својот разгор. Народот се подготвувал за големото дело - за оруженото востание против тиранијата на султанската власт.
Во 1902 година Ангеле Бунгуров е избран од Кичевскиот комитет да раководи со истиот во организацијата и подготовката на кичевскиот револуционерен реон. Се работело на зацврснување на вербата кај народот во праведното дело на борбата како и подготовките на материјалната опрема потребна за оруженото востание. Ангеле Бунгуров за време на Илинденското востание бил комита во четата на Арсо Војвода и учествувал во големата битка за Ѓурѓеица.
Покрај својот авторитет како просветен работник, чијашто активност и работа многу придонела за будењето на народните маси, тој таа своја мисија ја вршел и со неговата дарба на одличен пејач. Тој со неговиот буен глас во придружба на неговата сопруга Зора Стефанова Бунгурова, со песни го крепел народниот дух и им влевал надеж, на приеми, на свечени дни, на собори. Песните на Ангеле и Зора ги разнесувале општите народни тежнеења за слобода, правда и посветли дни. Ангеле Бунгуров заради својата активност во 1907 година е осуден на затворска казна во битолскиот затвор од која е ослободен по една година во 1908 со доаѓањето на власт на младотурското движење.
Ангеле Бунгуров ја преживеал Илинденската епопеја и дочекал да го види остварено делото за кое се бореше - Слободна Македонија, носител е на споменица од Илинден, а со тоа добива и признание за неговата револуционерна дејност. Умира во Скопје во 1949 година.
Катерина од Шведска, грофица Палатин од Клебург
Раниот живот
Катерина била ќерка на шведскиот крал Карло IX и неговата прва сопруга Марија од Пфалц-Симерн. Нејзината личност била опишана како „среќен спој на моќта и мудроста на нејзиниот татко и нежната понизност на нејзината мајка“. Нејзината мајка починала во 1589 година, а таа била чувана од германката Еуфросина Хелдина фон Дифенау, која ја пофалила многу подоцна во животот. Во 1592 година, нејзиниот татко повторно се оженил со Кристина од Холштајн-Готорп. Таа, наводно, добро се сложувала со нејзината маќеа и била блиска со нејзините полубраќа и сестри, особено со нејзиниот најстар брат, идниот крал Густавус Адолф, кој е забележан дека бил многу приврзан кон неа. Меѓутоа, во подоцнежните писма до нејзината сопруга, се чинело дека таа не била секогаш толку во согласност со нејзината маќеа како што оставала впечаток дека е. Нејзиниот татко станал регент во 1598 година, а бил крунисан за крал во 1607 година.
Во 1611 година, нејзиниот брат го наследил нејзиниот татко како крал Густав Адолф. Нејзиниот брат ја сметал за разумна и мудра, а се наведувало дека во неколку наврати делувала како негова доверлива и советничка. Кетрин доцна се оженила за принцеза од нејзиниот период. Иако билаодлична наследничка, нејзиниот статус на меѓународниот пазар на кралски бракови бил неизвесен поради политичката ситуација во Шведска откако нејзиниот татко го презел тронот од неговиот внук Сигизмунд. Бракот на нејзините родители бил сојуз со антихабсбуршката партија во Германија, која пак била во сојуз со кралот Анри IV од Франција и француските Хугеноти, а во 1599-1600 година имало планови да се договори брак меѓу неа и протестантот францускиот принц Анри, војводата од Рохан, водач на француските хугеноти. Хенри се оженил со Маргарет де Бетун во 1603 година. По Договорот од Кнеред во 1613 година, нејзиниот статус станал посигурен. Со поддршка на нејзината маќеа, кралицата вдовица Кристина, братот на кралицата архиепископот Џон Фредерик од Бремен го договорил бракот помеѓу Катерина и нејзиниот роднина (грофот Палатин) Џон Казимир од Пфалц-Цвајбрикен. Иако релативно сиромашен, тој имал контакти кои се сметале за вредни за Шведска, иако грофот Аксел Оксенстиерн се спротивставил на бракот.
Бракот се одржал на 11 јуни 1615 година во Стокхолм. Кетрин била, по волја на двајцата нејзини родители, како и според законот за миразот на шведските принцези, една од најбогатите наследнички во Шведска. Бидејќи тогашната економска ситуација била затегната, таа останала во Шведска првите години по нејзиниот брак за да ги чува своите интереси. Во јануари 1618 година, таа заминала за Германија. Таму, на брачната двојка им бил даден замокот Клебург во северниот дел на Алзас како нивна резиденција. Една година потоа, Џон Казимир почнал да гради нова резиденција, ренесансната палата Катариненбург во близина на Клебург. Во 1620 година, Триесетгодишната војна ги принудила да побегнат во Стразбург.
Враќање во Шведска
Во 1622 година, нејзиниот брат, шведскиот крал Густавус II Адолф, ја замолил да се врати во Шведска со нејзиното семејство. Смртта на нејзиниот помлад брат во Шведска, како и недостатокот на наследници на шведскиот престол очигледно била причината зошто монархот сакал да ја донесе на безбедно, подалеку од Триесетгодишната војна. Катерина ја прифатила поканата и пристигнала во Шведска со своето семејство во јуни 1622 година. По нејзиното пристигнување, раѓањето на нејзиниот син Карло веднаш ја зацврстило нејзината позиција. Во Шведска, таа и нејзиниот партнер добиле замок Штегеборг и округ во Естерјетланд како феуд и резиденција и како плаќање за нејзиниот мираз: Катерина била прогласена за грофица од Штегеборг. Катерина и Џон Казимир добро се снашле во Штегеборг, каде што одржувале кралски стандард на живеење: имале двор со шеесет официјални дами во чекање и дворјани и официјална маса. Катерина активно се ангажирала во управувањето со имотите, а во 1626 година и бил даден кралскиот имот Скенас како нејзин личен феуд. Катерина била во многу добри односи со нејзиниот брат, кралот Густав Адолф, за кој се знаело дека барал совети од неа. За време на неговите патувања, тој често барал од неа да се обиде да ја утеши и контролира неговата сопруга, кралицата Марија Елеонора. Кетрин била изложена на одредени интриги на дворот со цел да се оцрни нејзиното име во очите на кралската двојка, но успеала да ги избегне овие заговори. Била во добри односи со династиите Пфалц и Бранденбург, со кои се допишувала и кои ја сметале за мудра и добро расудувана личност.
Во 1631 година, Катерина добила старателство над нејзината внука, принцезата Кристина, престолонаследник, кога на кралицата и било дозволено да му се придружи на кралот во Германија, каде што тој учествувал во Триесетгодишната војна. Кристина останала нејзина грижа додека Марија Елеонора не се вратила во Шведска по смртта на Густав Адолф во 1632 година. По смртта на кралот Густав Адолф, парот дошол во конфликт со Владата на чуварот на кралицата Кристина околу нивната позиција и правата на Штегеборг. Кога Џон Казимир раскинал со кралскиот совет во 1633 година, парот се повлекол од дворот во Штегеборг. Кетрин не покажала никаков интерес за учество во државните работи. Меѓутоа, во 1636 година, кралицата вдовицата Марија Елеонора била прогласена за несоодветен старател и била лишена од старателството над младиот монарх, а Катерина била назначена за официјален старател и згрижувачка мајка со одговорност за воспитувањето на младата кралица. Назначувањето било направено по препорака на грофот Аксел Оксенстиерн, а таа наводно неволно ја прифатила задачата. Овој состанок ја уништил нејзината врска со Марија Елеонора. Годините во грижата за Кетрин Кристина ги опишувала како среќни.
Црквата Катерина во Стокхолм е именувана по неа.
Семејство
На 11 јуни 1615 година, таа се омажила за грофот Палатин Џон Казимир од Пфалц-Цвајбрикен. Пет од нивните деца го преживеале детството:
Сите кралеви на Шведска кои го следеле нејзиниот син, освен тројца (Фридрих I, Карло XIV Јован и Оскар I), потекнувале од неа. Фредерик I и Оскар I биле во брак со нејзините потомци, Карло XIV Џон бил посвоен син на нејзиниот потомок Карло XIII.
Зороастриски календар
Зороастриски календар е верски календар кој го користат припадниците на зороастриската вера. Следбениците на учењето на Заратустра и денес користат разни варијанти на овој календар за верски цели.
Историја
Според календарот што го вовел Ардашир I, годината имала 365 дена, поделени на 12 месеци од по 30 дена, а имињата на месеците и деновите останале исти. Различно било тоа што после 12-те месеци, следувале 5 дополнителни дена. Освен тоа, исфрлени се сите видови на интеркалација, а како прв ден на верската година се сметал првиот ден од деветтиот месец.
Новиот систем создал конфузија и наишол на отпор, со што се случило многу од зороастриските прослави да имаат два датума, што кај некои групи зороастријци се задржало до денес. Дуплирањето на празниците продолжило со цел да не се пропушти некој свет ден.
Ситуацијата станала толку комплицирана, што внукот на Ардашир, Хормизд I (272-273) вовел уште една реформа на календарот. Новите и старите празници станале поврзани во шестодневни прослави. Исклучок бил Нороуз (или Навроз), првиот ден на пролетта: првиот и шестиот ден од тој месец се славени посебно, а шестиот ден станал значаен како роденденот на Заратустра.
Бидејќи со реформите биле отфрлени сите форми на интеркалација, календарот и годишните времиња се разијдувале за четири месеци во време кога на престолот дошол Издигерд III (632-651). Поради ова, сезонските фестивали биле славени во погрешно време од годината. Издигерд III подготвил нова реформа, но Арапите ја смениле оваа династија, пред да се воведе новата реформа.
Одри Битони
Одри Битони (Audrey Bitoni) (born August 16, 1986 ) е американска порногравска глумица и модел. Таа беше номинирана во 2008 за AVN Best New Starlet Award.
Департмани во Сенегал
Регионите во Сенегал се поделени на вкупно 45 департмани, а тие на 103 окрузи. Овие два вида на единици немаат адмиинстративна улога. Службениците од управата се бираат во месните заедници, сочинети од 14-те региони, 110 општини и 320 селски заедници).
Еве список на департманите во земјата, подредени по региони:
Не зори зоро
Не зори, зоро (англиски: - превод: Dawn, do not rise, назив: Somebody stop the dawn) e македонска поп песна од Евровизискиот фестивал во 1998 година. Песната била изведена на македонски јазик од Владо Јаневски. Тоа било првото претставување на Македонија на Евровизија како независна држава (претходно се натпреварувала како дел од Југославија) ​​и за првпат македонскиот јазик се слушнал на вакво натпреварување.
Опис
Песната е љубовна балада во која Јаневски ја моли мајка си (според старата македонска традиција) да оди и од родителите на девојката која ја сака да ја побара нејзината рака. На еден суптилен поетски начин тој укажува на тоа дека ако родителите на девојката го одобрат бракот, мајка му треба да повика музичари за да ја прослават својата љубов, а ако одговорот е "не" старата мајка не треба да го проколнува семејството на девојката, туку да жали за неговата несреќа. Во меѓувреме неизвесноста станува неподнослива и тој посега по шише со вино, молејќи ја зората да не доаѓа, бидејќи така луѓето нема да ги забележат неговите насолзени очи.
Настап на Евровизија 1998
Песната била изведена во Бирмингем, Б.Британија на 9 мај 1998 година. Владо настапил последен по ред, а песната добила вкупно 16 бода, пласирајќи се на 19 место од вкупно 25 песни.
Македонија не учествувала на Евровизискиот натпревар во 1999 година. Следниот настап земјата го имала во 2000 година, при што настапиле XXL со песната "100% те љубам", чиј соавтор е Владо Јаневски.
Бапчорки
Бапчорки се женска вокална група која исполнува македонска музика од Егејска Македонија. Песните и пејачките потекнуваат од селото Бапчор, Костурско. Посебно карактеристично за нивните изведби е полифоното пеење. Оваа група е формирана во 1970-те во Радиотелевизија Скопје и благодарение на нив е сочуван дел од фолклорот од Егејска Македонија.
Денис Габор
Денис Габор Gábor Dénes; – ) — унгаро-британски електроинженер и физичар, најпознат по откривањето на холографија, за што подоцна во 1971 година ја добил Нобеловата награда за физика.
Животопис
Во 1933,Габор избегал од Нацистичка Германија, каде што тој се сметал за евреин и бил поканет во Британија за да работи во одделот за развој на Британската Томас-Хјустон компанија во Рагби, Варвикшир. Додека е во Рагби, he met тој ја запознал Марџори Луиз Бутлер, и тие се венчале во 1936. Тој станал Британски граѓанин во 1946, додека тој работел во Британскиот Томстон-Хјустон каде тој ја измислил холграфијата, во 1947. Тој експериментирал со извор на силно филтрирана жива лак светлина. Меѓутоа, најрано холограмот е остварен само во 1964 година, по 1960 и пронаоѓањето на ласер,  првиот кохерентен извор на светлина. По ова, холографијата станала комерцијално достапна.
Истражувањето на Габор е фокусирано на електрони влезови и излези, кое го доведе до откривањето на ре-холографија Основната идеја е дека за совршени оптички слики, вкупниот износ на сите информации што треба да се користи; не само на амплитудата, како во вообичаените оптички слики, но исто така и на фазата. На овој начин може да се добие целоснаХоло-просторна слика. Габор објавил негови теории за холографија во серија на документи помеѓу 1946 и 1951 година.
Габор исто така истражувал како човечки суштества комуницираат и слушаат ,резултат на неговата истрага била теоријата на зрнеста синтеза, иако гркот композитор Јанис Ксенакис тврди дека бил всушност првиот изумител на оваа синтеза- техника. Работата на Габор во оваа и сродни области и дал основи во развојот на .анализа на временската честота.
Во 1948 Габор се преселил во Лондонскиот Империјал Колеџ, и во 1958 станал професор по применета физикасе до неговото пензионирање во 1967. Неговото воведно обраќање на 3 март 1959, "''Електронски Изуми и нивното влијание на цивилизација'" е инспирација за Норберт Винерза само-продукциони машини во претпоследното поглавје во издание на неговата книга  Кибернетика.
Во 1963 Габор објавил Откривање на иднината каде дискутира за три големи закани. Габор кажува за современото општество: војна, пренаселеност и ерата на одмор. Во книгата се содржи сега веќе добро познат израз дека "во иднина не може да се предвиди, но фјучерси може да се измисли."Рецензентот Нигел Калдер преформулира концепт "Најдобар начин да се предвиди иднината е да ја измисли"; Други, пак, како Алан Кеј, Петар Друкер, и Форест Шекли  кои користеле разни форми на цитатот ,се неправилно заслужни за тоа кој го сковал. Неговата следна книга, иновации:. Научни, технолошки и социјални, која беше објавена во 1970 година, се прошири на некои од темите кои тој веќе претходно ги допре и, исто така, укажа на неговиот интерес во технолошките иновации како механизам за ослободување и уништување.
Во 1971 година тој беше единствениот добитник на Нобелова награда за физика со мотивација "за неговиот изум и развој на холографски метод" и ја претстави историјата на развојот на холографија од 1948 година во неговото Нобелово предавање.
Потрошил голем дел од своето пензионирање во Италија во Лавиниo Рим, тој останал поврзан со Кралскиот колеџ како виш научен соработник, а исто така станал штаб научник на  CBS Лаборатории, во Штамфорд, Конектикат; таму, тој соработувал со доживотен пријател, претседател на КБС лаборатории Д-рПетар К. Голдмарк во многу нови шеми на комуникација и на екранот. .Една од новите сали на живеење во градините на Принцот ,Империјал колеџот, Најстбриџ е именуван Габор сала во чест на придонесот на Габор за Кралскиот колеџ. Тој развил интерес за социјална анализа и општеството :во поглед на иднината во 1972 година. Исто така, тој се приклучил на Римскиот Клуб и надгледуван бил од работна група студирање извори на енергија и техничка промена.Наодите на оваа група биле објавени во извештајот Надвор од ерата на отпад во 1978 година, извештај кој беше рано предупредување за одредени прашања со кои дури подоцна доби широко распространето внимание.
Следниот брз развој на ласери и широк спектар на холографски апликации (на пр, уметност, информации за складирање, како и признавање на модели), Габор постигнал признаен успех и го добил и вниманието на целиот свет во текот на неговиот живот. Тој добил бројни награди, покрај Нобеловата награда.
Габор починал во старечки дом во јужен Кенсингтон, Лондон, на  9 февруари 1979. Во 2006година, сина плоча била поставена на бр. 79 Портата на Кралицата во Кенсингтон, каде тој живеел од 1949 година до почеток на 1960-тите години.
Награди и признанија
Меѓународното здружение за оптичко инжинерство ја доделува наградата „Денис Габор“ на годишно ниво, „како признание за исклучителни остварувања во бранот технологии, особено на оние за развојот на холографија и метерологија апликации.“
Фондацијата НОВОФЕР на Унгарската анадемија на науките на годишно ниво ја доделува меѓународната награда „Денис Габор“, за извонредни истражувања на младите научници во областа на физика и применетата технологија.
Медалот Габор е доделен од страна на Кралското друштво за „признати одлики во меѓудисциплинарна работа на животните науки со други науки“
Врчви (Чашка)
Врчви — археолошко наоѓалиште на ранохристијански гробови во непосредната близина на населбата Чашка.
Местоположба
Наоѓалиштето лежи во обработени ниви непосредно северно од населбата Чашка во месноста Врчви која е сместена во подножјето на ридот кој се издигнува високо над клисурата на левиот брег на Тополка. Самото наоѓалиште на ранохристијанските гробови на месноста Врчви е сместено преку малиот поток Мала Река во средината окружен со наоѓалиштето на неолитската населба во месноста Мраморје од запад, праисториската енеолитска гробница веднаш на врвот на ридот од исток и римската гробница — тумулус непосредно од север. Имајќи предвид дека во непосредната близина се наоѓаат дури три археолошки наоѓалишта на гробници од различни временски периоди, сите преку потокот Мала Река, додека на другиот брег од спротива се археолошките наоѓалишта на населби, може да се заклучи дека во древните антички времиња овој поток имал симболичко значење на граница и премин помеѓу животот и смртта.
Откритија
На наоѓалиштето се откриени две одделни групи на гробови споени едни до други. Едната група опфаќа три споени гробови во правец исток - запад, додека другата во непосредната близина има два гробови со спротивна насока север - југ. Гробовите се целосно ѕидани од камен и малтер во својата внатрешност, што укажува на доста добра обработка. Сепак тие немаат богата и раскошна внатрешна изработка како блиската гробнива - мавзолеј Хереон на месноста Сулинар, што укажува дека тука најверојатно биле погребани посиромашни луѓе, граѓани од средниот слој. Во овие 5 гроба се најдени прилози - украсни предмети, а тука е пронајдена и вотивна плоча со претстава на Хеката меѓу диоскурите која се чува во Музејот на Македонија во Скопје.
Слава (филм од 2016)
„Слава“ — бугарско-грчки филм од 2016 година во режија на Кристина Грозева и Петар Валчанов, кои се автори и на сценариото. Главните улоги ги играат: Стефан Денољубов, Маргита Гошева и Александра Ангелова. Филмот освоил повеќе награди, како: наградите на Бугарската филмска академија во четири категории (главна женска улога, најдобар филм, најдобро сценарио и најдобар режисер), наградата на филмските критичари на фестивалот во Даблин (за најдобро сценарио), наградата на за најдобар странски филм на фестивалот во Единбург итн.
Синопсис
Еден мирен и повлечен бугарски железнички работник наоѓа голем износ пари, расфрлани на железничката пруга и ги пријавува во полицијата. Јулија Стајкова, раководителка на одделот за односи со јавноста на министерот за транспорт, сака да го искористи случајот за да го оттргне вниманието на јавноста од корупцискиот скандал. Така, тој станува жртва на бирократијата, а тоа е крај на неговиот мирен живот...
Ан Бјанг-хун
Ан Бјанг-хун (An Byeong-hun; р. ) — поранешен јужнокорејски друмски велосипедист. Настапил на друмската трка и екипниот хронометар на Летните олимписки игри 1964.
Извршна власт
Извршната власт во Република Македонија е бицефално организирана и ја вршат Владата и претседателот на државата.
Такајуки Моримото
(роден ) — јапонски фудбалер, напаѓач.
Виполже
Виполже (словенечки: Vipolže) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Сопот (Кумановско)
Сопот — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
Историја
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сопот живееле 150 жители, сите Албанци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 318 жители, од кои: 2 Македонци, 306 Албанци, 6 Срби, 1 Бошњак и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 354 жители, од кои 325 Албанци, 3 Срби, 1 Бошњак, 2 останати и 23 лица без податоци. На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Сопот е мешано православно-муслиманско село.
Според истражувањата од 1972 година, родови во селото се:
Патрик Конрад
Патрик Конрад (Patrick Konrad; р. ) — австриски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Завршил четврти на Трката околу Австрија 2014 за, освојувајќи го пласманот за млад возач. Станал дел од за сезоната 2015, и бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2016 и за Џиро д’Италија 2017. Во 2018 година го освоил планинскиот пласман на Трката околу Полска и завршил седми во генералниот пласман на Џиро д’Италија. Во 2019 година го освоил националното друмско првенство и завршил трет на Тур де Свис. На Џиро д’Италија 2020, одржана во октомври наместо мај поради пандемијата на КОВИД-19 во Италија, завршил на осмото место во генералниот пласман.
Личен живот
Тој е син на организаторот на Виенскиот маратон и поранешен трчач на средни растојанија Волфганг Конрад.
Распоред на резултатите
— = не учествувал; СО = се откажал; НСО = не се одржала
Џон Аботс
Аботс играл за Мекинс и Равенсклиф пред да се префрли во Порт Вејл во мај 1949. Го направил својот дебакл со победата над Њупорт Коунти на 31 август 1950 и играл уште два натпревари подоцна во сезоната, но не бил избран повторно и бил ослободен во мај 1953 година.
Игера де лас Дуењас
Игера де лас Дуењас — општина во покраината Авила, во автономната заедница Кастиља и Леон, Шпанија.
ФК Сервет
ФК Сервет е швајцарски фудбалски клуб од градот Женева. Моментално се натпреваруваат во Суперлигата на Швајцарија, најсилното фудбалско ниво во земјата.
Со 17 титули и 7 купови на Швајцарија, Сервет е еден од најуспешните клубови во оваа земја. Последната првенствена титула ја освоиле во сезоната 1998-1999.
Својте домашни натпревари клубот ги игра на стадионот Стад де Женев, кој има капацитет од 30.000 седечки места.
Најголеми ривали им се Лозана и Сион.
Историја
Сервет е основан во 1890 година, и е водечки клуб во францускиот дел Швајцарија, со 17 титули првак и 7 Купа на Швајцарија. Пред да објави банкрот, Сервет бил единствениот клуб, кој не испаднал од првата лига од нејзиното формирање во 1897 година.