cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ирен Шир
Ирен Шир (родена на 25 февруари 1949) е германско-британска поп-пејачка. Таа имала хит на германската список на синглови („Goodbye Mama“) во 1973 година. Таа завршила на четвртото место на Евровизискиот изборен натпревар 1974 година, претставувајќи го Луксембург, шесто на Евровизискиот натпревар 1978 кој ја претставува Германија и 13-то место за Луксембург во 1985 година.
Животот и кариерата
Родена во Ромфорд, Англија, Шир ги поминала своите рани години во Билерикеј, Есекс во Велика Британија, каде што одела на училиште. Таа беше откриена на почетокот на 1960-тите, преку натпревар за таленти. Пеела за неколку поп-групи, како што се "The Family Dogg", пред да се посвети себеси од 1970 година па натаму на својата соло кариера, фокусирајќи се главно на Германија. Нејзиниот сингл, „Збогум мама“ (Goodbye mama), стана хит на топ 5 германската листа во 1973 година. Потоа, таа објави бројни нумери, скоро секој беше хит сам по себе. Шир стана гостин на неколку различни телевизиски музички емисии, вклучувајќи и неколку настапи на парадата на хит ZDF, една од најпопуларните музички програми во Германија.
NGC 1266
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1266 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1266 има привидни димензии од 1,6' х 1'.
Ирен Шир
Животот и кариерата
Во 1974 година, таа го претставуваше Луксембург на Евровизискиот натпревар со "Bye Bye, I Love You" и заврши на четвртото место. Четири години подоцна, во 1978 година, таа пееше за Германија и заврши шеста. Во 1985 година, Шир пееше заедно со Аннемиек Вердоорн (Марго), Франк Оливие, Крис Робертс, Дајан Соломон и Малком Робертс, уште еднаш претставници на Луксембург. Сепак, нивната песна "Деца, Киндер, Енфантс" заврши на тринаесеттото место. Учествувала на натпреварот повеќепати, во која таа не напредуваше надвор од германија или финалето: во 1976 со „Еднаш вода еднаш вино“ ("Einmal Wasser, einmal Wein") и во 2002 дует со Бернард Бринк, пеејќи "Никогаш не е премногу доцна" ("Es ist niemals zu spät").
NGC 1266
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 16 м 0,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 25' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Ирен Шир
Животот и кариерата
Покрај нејзините соло изведби, Шир исто така пееше и неколку дуети со својот поранешен сопруг Гавин д Портер и нејзиниот колега, Бернард Бринк. Повеќе од триесет години по нејзиниот прв хит, Шир е сè уште добро познат член на поп музичката естаблишмент во Германија, продолжувајќи да се појавува на музички емисии и да издава нови албуми и синглови.
NGC 1266
Други поделби
Проучување на NGC 1266 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12131. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 221; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4708. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 63.
Ирен Шир
Награди
Sheer има добиено неколку златни награди за нејзината работа, а двапати ја доби наградата за германска музика Златната виљушка, и во 1981 и 1993 година.
Илјада деветстотини осумдесет и четврта (филм од 1984)
„Илјада деветстотини осумдесет и четврта“ (1984) — американски филм од 1984 година, во режија на Мајкл Радфорд (Michael Radford), кој е автор и на сценариото, засновано врз истоимениот роман на Џорџ Орвел. Главните улоги ги играат: Џон Харт (John Hurt), Ричард Бартон (Richard Burton), Сузана Хамилтон (Suzanna Hamilton) и Сирил Кјузак (Cyril Cusack). Филмот бил номиниран за наградата БАФТА во категоријата за најдобра сценографија, а освоил и две награди Evening Standard British Film Awards (за најдобар филм и најдобар глумец). Инаку, ова е последниот филм во кој глумел Ричард Бартон.
Синопсис
Винстон Смит (го игра Харт) е државен службеник од Лондон, кој се наоѓа под власта на тоталитарната држава Океанија. Тој се труди да го сочува здравиот разум во услови кога режимот настојува да ги потисне индивидуализмот и личниот живот...
Шарлотенбург-Вилмерсдорф
Шарлотенбург-Вилмерсдорф (германски: Charlottenburg-Wilmersdorf) — четвртата административна област на Берлин. Се наоѓа на запад од центарот на градот. Во оваа област има:Технички универзитет, Универзитет на уметноста, Германски опера и Олимписки стадион. Областа има површина од 64.7 и 317.204 жители (2008).
Римски цензор
Цензор (лат.: censor) е магистратска функција воведена во 443 г. п.н.е. , во Стариот Рим, кога од компетенциите на конзулот биле издвоени работите кои се донесуваат со цензус (попис) - проценување на приходите на граѓаните заради оданочување и нивно ставање во економските и воените оддели - центурии.
Цензорите биле чувари на државните финансии: ја одредувале висината на даноците и царевините, биле надзорници на јавните работи, надлежни за утврдување на списоците за потенцијални сенатори. Ги избирало народното собрание, обично од редовите на поранешните конзули. Должноста им била доверувана на двајца цензори, кои во почетокот имале мандат од 5 години, а подоцна 18 месеци. Тие имале законски имунитет и не биле одговорни никому, но не поседувале империум и не можеле повторно да бидат избирани на должноста.
Адолфо Консолини
Адолфо Консолини (5 јануари 1917 – 20 декември 1969) — италијански атлетичар кој бил специјализиран во дисциплината фрлање диск. Тој се натпреварувал на Летните олимписки игри во 1948, 1952, 1956 и 1956 година и завршувал на прво, второ, шесто и седумнаесетто место редоследно. При освојувањето на златниот медал во 1948 година тој поставил олимписки рекорд од 52.78 метри. Консолини трипати бил европски шампион, во 1946, 1950 и 1954 година, и петнаесет пати државен шампион. Тој ја изговорил Олимписката заклетва на Летните олимписки игри 1960 одржани во Рим. По повлекувањето, тој бил именуван во Куќата на славни на италијанската атлетска федерација. Консолини израснал во семејство на фармери во кое бил најмлад од пет деца. Негово прво атлетско натпреварување било локално натпреварување во фрлање камен во 1937 година. Неколку месеци подоцна тој започнал да тренира фрлање диск; веќе во 1938 година тој бил петтопласиран на Европско првенство, а во 1939 година ја освоил првата од петнаесетте државни титули. Во 1941 година тој поставил нов светски рекорд од 53.34 метри, кој потоа го подобрувал на 54.23 метри во 1946 година и на 55.33 метри во 1948 година.
Консолини се повлекол од големите натпреварувања по Летните олимписки игри 1960, но продолжил да се натпреварува на државно ниво сè до 52 годишна возраст, кога префрлил 43.94 метри во Милано. Тој се омажил со Хани Хук, австријка, со која имал еден син Серџо. Семејството живеело во Милано каде Консолини работел во компанијата Пирели. Тој починал на 52 годишна возраст од вирусен хепатит.
Светско првенство во атлетика 2009
12. Светско првенство во атлетика (12. IAAF Leichtathletik WM Berlin 2009) било одржано во Берлин, Германија од 15-23 август. Поголемиот дел од натпреварите се одржале на Олимпискиот стадион, додека маратонот и трките во брзо одење започнале и завршиле пред Бранденбуршката порта.
Избор
Берлин бил избран како организатор на ова првенство на 6 декември 2009, победувајќи ги кандидатурите на Сплит (Хрватска), Валенсија (Шпанија), Бризбејн (Австралија), Брисел (Белгија), Делхи (Индија), Казабланка (Мароко) и Тегу (Јужна Кореја). Градот Берлин и Германската Атлетска Асоцијација биле одговорни за организацијата на ова првенство. Комитетот за Организација Берлин 2009, корпорација создадена од DLV во 2005, ќе ја надгледувала организацијата на натпреварувањето.
Финансии
Поради добро организираните Светско првенство 1974 и Светско првенство 2006 во фудбал како и Светското првенство во атлетика 1993 и олимписките игри 1936 и 1972, претседателот на Меѓународната Асоцијација на Атлетски Федерации Ламин Диак бил уверен дека првенството ќе биде добро организирано. Организаторите на првенството објавиле буџет од 49,5 милиони евра за организирање на настанот, вклучувајќи ги и трошоците за патувањето и сместувањето на сите спортисти. Приходите изнесувале 17 милиони евра од продажба на билетите и 7 милиони евра од маркетингот. Градот Берлин покрил дефицит од 20 милиони евра.
Генерално, настанот бил економски успешен за главниот град на Германија. Во периодот од 9 дена, биле продадени вкупно 417,156 билети, а се проценува дека посетителите потрошиле во градот околу 120 милиони евра. Како резултат на тоа, градоначалникот на Берлин, Клаус Воверајт изјавил дека градот ќе размисли за организирање на друг настан во иднина, како на пример Европското првенство во атлетика 2016.
Стадион
Првенството се одржало на Олимпискиот Стадион во Берлин, кој е со капацитет од 74,845 седишта, кои бил реновиран со 242 милиони евра за Светско првенство во фудбал 2006. Маратонски трки како и трките во брзо одење, својот старт и цел го имале кај Бранденбуршката Порта, а трките се одвивале по познатиот булевар на липите, Парискиот плоштад, како и низ другите знаменитости во градот. Се проценува дека биле продадени околу 400,000 билети за првенството.
Награда од 100.000 американски долари била доделена на секој спортист што успеал да собори светски рекорд на првенството.
Патека
* Натпреварувачи кои се натпреварувале во преелиминациите и добиле медал.
* Натпреварувачки кои се натпреварувале во преелиминациите и добиле медал.
Цецерлег, Ховсгол
Цецерлег (Цэцэрлэг, градина, парк) е област во Монголија во покраината Ховсгол.
Рисен
Рисен е кварт во најзападниот дел на Хамбург, Германија. Рисен припаѓа на округот Алтона.
Историја
Во 1927, Рисен станал дел од градот Алтона, кој бил суверен до 1938. Во таа година, Алтона станала дел од градот Хамбург. Како последица на тоа, Рисен станал кварт на Хамбург.
Географија
Во 2006, според статистичкото биро на Хамбург и Шлезвиг-Холштајн, квартот Рисен имал вкупна површина од 16,6 км2. Се граничел со покраината Шлезвиг-Холштајн на север и запад и со квартовите Зилдорф и Бланкенезе на исток. На југ, реката Елба создава природна граница. Јужно од реката, зоната припаѓа на покраината Долна Саксонија. Рисен се наоѓа на десниот брег на реката.
Демографија
Во 2007, во квартот Рисен живееле 14.440 луѓе. Густината на населеност била 864 луѓе на км2. 16,6% биле деца под 18 години, а 29,2% имале 65 или повеќе години. 6% биле странци. 220 лица биле регистрирани како невработени. Во 1999 имало 7.185 домаќинства од кои 18,8% имале деца под 18 години кои живееле со нив и 42,1% од сите домаќинства биле составени од индивидуалци. Просечната големина на домаќинството била 2,05.
Население по години
Образование
Имало 2 основни и 2 средни училишта во квартот Рисен.
Инфраструктура
Почесниот конзулат на Хаити бил основан во Хамбург 1951 и се наоѓа на улицата Tinsdaler Kirchenweg 275 a.
Здравствен систем
Asklepios Westklinikum Hamburg е општа болница со 452 кревети која се наоѓа во улицата Suurheid 20. Болницата порано била болница на Германскиот црвен крст. Болницата има 9 оддели, вклучувајќи ги меѓу другите интерна медицина, хирургија, урологија, анестезиологија и интензивна нега и оддел за итни случаи. Болницата има, исто така и 78 дневни места за психијатриски случаи.
23 лекари во приватни ординации, 5 аптеки и 8 градинки за деца биле регистрирани во 2006.
Сообраќај
Рисен е опслужуван од железничкиот систем на градските возови (линија S1) помеѓу Ведел и Попенбител и која од 2008 оди до аеродромот. Според секторот за моторни возила (Kraftfahrt-Bundesamt), во Рисен биле регистрирани 6.689 приватни возила (465 возила/1000 луѓе).
Рекреација
Рисен е дом на хамбуршкиот голф клуб Falkenstein. HGC е приватен клуб, кој е основан во 1906 и се наоѓа: In de Bargen 59. Моменталниот клуб бил изграден во 1930-1931.
Лиелварде (општина)
Лиелварде (Lielvārdes novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2004.
Уараз
Уараз или Хуараз (Huaraz) е град во Перу и главен град на регионот Анкаш. Градот е англометриски поделен на два дела, Уараз и Индепенденсија. Според проценките од 2007 година, градот имал население од над 120,000. Уараз е седиште на католичката бискупија и во градот се наоѓа официјалната катедрала.
Местоположба
Уараз се наоѓа во централниот дел на Перу, на околу 420 километри оддалеченост од Лима на надморска височина од 3052 метри. Градот е најголем центар во земјоделската долина Калехон де Уајлас.
1983 во музиката
1983 година во музиката содржи некои значајни настани.
NGC 3213
NGC 3213 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3213 се споменува и како UGC 5590, MCG 3-27-4, CGCG 94-8.
Откривање
Објектот е откриен на 13 март 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3213 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3213 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 21 м 17,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 39' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 133°.
Други поделби
Проучување на NGC 3213 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30283. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 144; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1423. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 58.
Космос-2288
Космос-2288 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 11 август 1994 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-2288 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9168 км, а најмалото на 9091.
Нема земја за старци
„Нема земја за старци“ (англиски: No Country for Old Men) — американски филм (драма) од 2007 година, режиран од браќата Џоел Коен и Итан Коен. Главните улоги ги играат: Томи Ли Џонс, Џош Бролин, Хавиер Бардем, Вуди Харелсон и Кели Мекдоналд. Филмот е снимен по истоимениот роман на Кормак Макарти. Филмот бил номиниран за осум награди „Оскар“, а освоил четири, и тоа: за најдобар филм, најдобра режија, најдобро адаптирано сценарио и најдобар спореден глумец (за Бардем). Покрај наградата „Оскар“, Хавиер Бардем ја освоил и наградата „Златен глобус“. Вкупно, филмот освоил 76 награди и имал 109 номинации. Филмот добил многу позитивни критики. Така, Роџер Еберт од „Chicago Sun-Times“ го нарекол „најдобриот филм кој го снимиле браќата Коен...“
Содржина
Во филмот се зборува за пропадната зделка со дрога, по што следи игра на мачка и глушец помеѓу тројца мажи, кои меѓусебно се пресретнуваат во пустината во Западен Тексас во 1980-те години.
Истовремено, криминалецот и психопатот Антон Чигурх (го игра Бардем) е уапсен, но успева да го задави дежурниот полицаец во станицата и да побегне, а потоа извршува уште неколку убиства, користејќи сад со компримиран воздух. Потоа, Чигурх пристигнува на местото каде се извршила неуспешната зделка со дрогата, ги убива своите сопатници, а потоа започнува да го прогонува Левелин со цел да си ги поврати парите. Левелин бега во еден мотел, каде ги крие парите во една соба, а тој се сместува во друга соба, но не знае дека во куферчето со пари се наоѓа радио-предавател и затоа, Чигурх успева лесно да го пронајде. Така, Чигурх и Левелин продолжуваат да се бркаат, сè додека во еден хотел, Левелин не го открие предавателот. Тој успева да го рани Чигурх во ногата, но и самиот е ранет. Сепак, Левелин успева да побегне во Мексико, каде е сместен во една болница, откако претходно го фрла куферчето со парите. Во болницата го посетува платен убиец, кого го испратиле криминалците, со цел да ги најде парите. Меѓутоа, во градот пристигнува и Чигурх, кој го убива платениот убиец, а на Левелин му се заканува дека ќе му ја убие жената му, ако не му ги даде парите.
Тогаш, Левелин ѝ се јавува на жена си, кажувајќи ѝ да оди во Ел Пасо, но за тоа дознаваат и мексиканската мафија и Чигурх, кој ги убива сите криминалци, заедно со уште неколку луѓе, меѓу кои и самиот Левелин. Останувајќи без мајка си, жената на Левелин се враќа дома, каде ја чека Чигурх. Таа го моли да не ја убива, а тој се обидува да фрли паричка, велејќи ѝ да избере „писмо“ или „глава“. Таа одбива да избере, а во следната сцена е прикажано како Чигурх ја напушта куќата. Заминувајќи со автомобилот, во него удира друг автомобил и тој е повреден. Сепак, две момчиња му помагаат да ја преврзе скршената рака и тој си заминува, додека во далечината се слуша звукот на сирената на амбулантата.
Третата приказна во филмот го следи полицаецот Ед Том Бел (го игра Ли Џонс), кој цело време се обидува да го реши случајот со неуспешната зделка со дрогата. Тој дознава дека Левелин ги зел парите и ја убедува неговата жена да го убеди мажот да ѝ се предаде на полицијата, зашто мафијата нема да го остави. Сепак, тој не успева да го реши случајот, бидејќи доцна пристигнува во хотелот во Ел Пасо, каде Чигурх веќе го извршил својот масакр. Ед конечно се пензионира и започнува мирен семеен живот.
БАФТА
Најдобар филм (номинација) Најдобра режија (награда) Џоел Коен и Итан Коен Најдобар спореден глумец (награда) Хавиер Бардем Најдобра споедна глумица (номинација) Кели Мекдоналд Најдобро адаптирано сценарио (номинација) Најдобра кинематографија (номинација) Најдобра монтажа (номинација) Најдобри звуци (номинација)
Златен глобус
Најдобар драма филм (номинација) Најдобар спореден глумец во драма филм (награда) Хавиер Бардем Најдобра режија во драма филм (награда) Џоел Коен и Итан Коен Најдобро сценарио (награда)
Оскар
Најдобар филм (награда) Најдобра глумец во споредна улога (награда) Хавиер Бардем
Најдобра режија (награда) Најдобро адаптирано сценарио (награда) Најдобра кинематографија (номинација) Најдобра монтажа (номинација) Најдобра звучна монтажа (номинација) Најдобри миксани звуци (номинација)
1982 во музиката
1982 година во музиката содржи некои значајни настани.
NGC 5612
NGC 5612 — спирална галаксија во соѕвездието Рајска Птица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5612 се споменува и како ESO 22-1, IRAS 14281-7809.
Откривање
Објектот е откриен на 23 мај 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5612 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5612 има привидни димензии од 1,9' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 34 м 1,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -78° 23' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 5612 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52057. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 467; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9431. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Диелектрик
Диелектрик е електричен изолатор кој може да биде поларизиран со примена на електрично поле. Кога диелектрикот е ставен во електричното поле, електричните полнежи не течат низ материјалот како кај проводниците, но само малку се поместуваат од нивната рамнотежна позиција предизвикувајки диелектрична поларизација. Поради оваа поларизација, позитивните полнежи се поместуваат во насока на полето, а негативните во спротивната насока. Ова придонесува за создавање на внатрешно електрично поле кое делумно го надоместува надворешното поле во внатрешноста на диелектрик. Ако диелектрикот е составен од слабо врзани молекули, молекулите не само што стануваат поларизирани туку и се преорентираат така што нивната оска на симетрија се поклопува со насоката на надворешното поле. Иако поимот изолатор се однесува на низок степен на електрична спроводливост, терминот диелектрик обично се користи за да опише материјали со висок поларизација. Поларизацијата се изразува со број кој е наречен диелектрична константа. Често сретнуван, но сепак значаен пример на диелектрик е електрично изолациониот материјал помеѓу металните плочи на кондензаторот. Поларизацијата на диелектрик од страна на електричното поле го зголемува полнежот на плочите на кондензаторот. Истражувањето на диелектричните својства се занимава со складирањето и дисипацијата на електричната и магнетната енергија во материјалите. Тоа е од голема важност за да се објаснат разни феномени во електрониката, оптиката и физиката на тврдите материи.
Поимот диелектрик прв го употребил Вилијам Вевел како одговор на барање на Мајкл Фарадеј.
Електрична суксептибилност
Значи во вакуум,
Електричното поместување D е поврзано со густината на поларизација Р;
Расејување
Во принцип, материјалот не може веднаш да се поларизира како одговор на даденото поле. Погенерална формула како функција од времето, е дадена со Значи, поларизацијата е спираловидност на електричното поле во претходните времиња со временски зависна susceptibility. Горниот лимит на овој интеграл може да се продолжи до бесконечност ако се дефинира за. Инстантен одговор на материјалот кога е ставен во електрично поле се одликува со Дирак делта функција од susceptibility. Во линеарен систем, попогодно е да се земе Фириерова трансформација и ова да се запише како функција од честотата. Поради спираловиднос теорема, интегралот станува едноставен производ,
Susceptibility исто како и диелектричната константа имаат едноставна зависност од честотата. Обликот на граф на susceptibility во однос на честотата ги карактеризира расејувачките својства на материјалот. Исто така, фактот дека поларизацијата може да зависи само од електричното поле во претходните времиња, времиња (i.e. for ), како последица од causality, наметнува Крамерс-Крониг ограничувања на susceptibility \chi_e(0).
Основен атомски модел
Во класичниот пристап кон модел за диелектрик, материјата се состои од атоми. Секој атом се состои од облак на негативен полнеж (електрони) кои се врзани за и обиколуваат околу позитивен полнеж во неговиот центар. Пордаи релативното голема дистанца мегу нив, ниту еден од атомите во диелектричните материјали немаат интеракција еден со друг. (Овој модел не се обидува да ја опише структурата на материјата, туку на интеракцијата помеѓу електричното поле и материјата). Во присуство на електрично поле негативниот облак е искривен како што е прикажано во горниот десен агол на сликата. Ова може да се сведе на едноставен дипол користејки го принципот на суперпозиција. Диполот се одликува со свој диполен момент, вектор прикажан на сликата како сина стрелка со ознака М. Односот помеѓу електричното поле и диполниот момент резултира во прикажаното однесување на диелектрик. (Забележете дека диполниот момент е прикажан посочувајки во иста насока како и електричното поле. Ова не е секогаш точно и е големо поедноставување, но тоа е погодно за многу материјали). Кога електричното поле ќе се отстрани атомот се враќа во првобитната состојба. Времето потребно да го стори тоа се нарекува време на релаксација: кое има експоненцијална форма. Ова е суштината на моделот во физиката. Понатаму однесувањето на диелектрикот зависи од ситуацијата. Колку што се усложнува ситуацијата, толку побогат модел е потребен, со цел прецизно да го опише однесувањето. Важни прашања се:
Односот помеѓу електричното поле Е и диполниот моемент М доведува до однесувањето на диелектрикот, кој, за одреден материјал може да се одликува со функцијата F, дефинирана од страна на равенката Кога и типот на електричното поле и видот на материјалот се дефинирани, треба да се избере наједноставната функција F која точно ги предвидува феномените кои не интересираат. Примери на феномени кои можат да бидат проучувани се: •	Показател на прекршување •	Расеаност на групна брзина •	Бирефригенција •	Самососредоточување •	Хармонична генерација
Диполна поларизација
Диполната поларизација е поларизација која е најзастапена кај поларните молекули. Оваа поларизација е резултат на постојани диполи, на пример асиметричните врски помеѓу кислородни и водородни атоми кои имаат поларизација и без присуство на надворешно електрично поле. Собирањето на сите диполи ја формира макроскопската поларизација Кога ќе се примени надворешно електрично поле, растојанието помеѓу полнежите, кое е поврзано со хемиското сврзување, останува константно во поларизацијата, мегутоа поларизацијата ротира. Оваа ротација се појавува на временска рамка која зависи од вртежниот момент и вискозноста на околните молекули. Бидејќи ротацијата не е моментална, биполните поларизации го губат одговорот на електричните полиња со најниска честота. Одложувањето на одговорот на промената на електричното поле предизвикува триење и топлина.
Диелектрично расејување
Во физиката, диелектричното расејување е зависноста на диелектричната константа од честотата на надворешното електрично поле. Бидејќи секогаш постои застој помеѓу промените во поларизацијата и промените во електричното поле, диелектричната константа е комплицирана, имагинарна функција од честотата на електричното поле. Тоа е многу битно за апликацијата на диелектричните материјали и анализа на системите на поларизација. Ова е еден случај од општ феномен познат како материјално расејување: одговор на медиум на ширење на бранот кој е зависен од честотата. Кога честотата станува повисока: 1.	Диполната поларизација не може да ги следи промените во електричното поле во микробрановиот регион, околу 1010 Hz 2.	Во инфрацрвениот или далеку инфрацрвениот регион околу 1013 Hz јонската поларизација го губи одговорот на електричното поле 3.	Електронската поларизација го губи својот одговор во ултравиолетовата област околу 1015 Hz. Во регионот под ултравиолетовата бранова должина, диелектричната константа се доближува до ε 0 во секоја супстанција, каде ε 0 е пермеабилитет на слободен простор. Бидејќи пермеабилитет ја покажува силата на односот помеѓу електричното поле и поларизацијата, ако поларизацијата го губи својот одговор, диелектричната константа се намалува.
Диелектрична релаксација
Диелектрична релаксација е моментно одложување(или застој) во диелектричката константа на материјалот. Ове е обично предизвикано од доцнењето на молекуларната поларизација во однос на менувањето на електричното поле во диелектричен медиум. (на пример помеѓу кондензатори или помеѓу две многу големи спроводливи површини). Диелектричката релаксација во менувањето на електричното поле може да се смета за аналог на хистерезис во менувањето на магнетното поле (за намотки или трансформатори). Релаксацијата најчесто е одложување или застој во одговорот на линеарен систем, и затоа диелектричната релаксација се мери во однос на очекуваните линеарни стабилни состојби (рамнотежа) на диелектричните вредности. Заостанувањето на времето помеѓу електричното поле и поларизацијата подразбира неповратна деградација на енергијата(G). Во физиката, диелектрична релаксација се однесува на одговорот на диелектричен медиум на надворешно електрично поле во областа на микробранови честоти. Оваа релаксација често се објаснува користејки ја диелектричната константа како функција од честотата, што за идеални системи е опишана со Дебуевата равенка. Од друга страна, искривувањето поврано со јонска и електронска поларизација покажува однесување на резонанца од осцилаторен тип. Карактерот на искривувањето зависи од структурата, составот и околината на примерокот. Бројот на можни бранови должини на зрачење поради релаксацијата на диелектрикот можат да се пресметаат со првиот Хемингсов закон (наречен по Марк Хемингс), каде што n е број на различни бранови должини на емитирано зрачење ll е бројот на енергетско ниво (вклучувајќи основно ниво).
Список на споменици на културата од исклучително значење (Србија)
Споменици на културата од исклучително значење се оние објекти од недвижно културно наследство кои уживаат највисок степен на државна заштита во Република Србија. Недвижното културно наследство е класифицирано како од исклучително значење по одлука на Народното собрание на Србија. Тие се запишани во Централниот регистар на недвижни културни добра што го води Заводот за заштита на спомениците на културата на Србија. Предметите на недвижното културно наследство треба да исполнуваат еден или повеќе од оние критериуми дефинирани во Законот за културно наследство од 1994 година за да бидат категоризирани како „од исклучително значење“:
Диелектрик
Кондензатори
Комерцијално произведените кондензатори обично користат цврст диелектричен материјал со висока диелектрична константа како медиум кој ги разделува позитивните и негативните полнежи. Овој материјал често е нарекуван во технички контекст како кондензаторен диелектрик. Најочигледна предност на користењето на ваков материјал е што тој го спречува директниот електричен контакт на двете проводни плочи на кои се складирани полнежите. Сепак, позначајно е тоа што висок пермеабилитет овозможува на даден напон да се складира поголемо количество на полнежи. Ова може да се види преку третирање на случајот на линеарен диелектрик со диелектрична константа ε и дебелина d меѓу двете плочи на кои е складирана униформна густина на полнеж σ ε. . Во овој случај густината на полнеж е дадена со равенката, и капацитет на единица површина од Од ова, таа лесно може да се види дека поголемо ε води кон поголема акумулација на полнежи и со тоа поголем капацитет. Диелектричните материјали кои се користат во кондензатори исто така се избрани за да бидат отпорни на јонизација. Ова им овозможува на кондензаторите да работат на висок напон пред диелектрикот да се јонизира и да почне да спроведува несакани струи.
Фудбалска репрезентација на Шкотска
Фудбалската репрезентација на Шкотска е фудбалска репрезентација на Шкотска кој е под водство на Шкотската фудбалска асоцијација (Scottish Football Association). Шкотската фудбалска репрезентација, заедно со репрезентацијата на Англија, е една од најстаријте репрезентации на светот. Првиот меѓусебен натпревар на овие две репрезентации е воедно и првиот натпревар одигран помеѓу две фудбалски репрезентации. Иако Шкотска се наоѓа во составот на Велика Британија, има сопствена репрезентација која има право да настапува на сите големи натпреварувања освен на Олимписките игри бидејќи Шкотска не е член на меѓународниот олимписки комитет.
Список на споменици на културата од исклучително значење (Србија)
Според Законот, постојат четири класи на недвижно културно наследство: споменици на културата, археолошки наоѓалишта, историски знаменитости и просторни културно-историски целини. Објектите во секоја од тие класи може да се категоризираат како „од исклучителна важност“ од Националното собрание.
Диелектрик
Некои практични диелектрици
Диелектричните материјали можат да бидат цврсти материи, течности или гасови. Покрај тоа, голем вакуум исто така може да биде корисен диелектрик иако неговата релативна диелектрична константа е 1. Цврстите диелектрици се можеби најчесто користени диелектрици во електротехниката, а многу цврсти тела се добри изолатори. Некои примери вклучуваат порцелан, стакло, и највеќе пластика. Воздух, азот и сулфур хексафлорид се трите најчесто користени гасни диелектрици. •	Индустриски премази како parylene обезбедуваат диелектрична бариера помеѓу подлогата и неговата околина. •	Минералното масло се користи во голема мера во електричните трансформатори како течен диелектрик и да асистира во ладењето. Диелектричните течности го повисоки диелектрични константи како што е electrical grade castor oil најчесто се користат во кондензатори кои работат на висок напон за да спречат corona discharge и да се зголеми капацитетот. •	Бидејќи диелектриците се противат на протокот на електрична енергија, површината на диелектрикот може да го задржи вишокот на полнежи. Ова може да се случи случајно, кога диелектрикот е протриен (triboelectric effect). Ова може да биде корисн, како на Ван де Грааф генератор или би можело да биде потенцијално деструктивно како што е во случај на електричните празнења. •	Специјално преработените диелектрици, наречени електрети (ferroelectrics) можат да задржат вишок на внатрешни полнежи или замрзната поларизација. Електретите имаат полу постојано надворешно електрично поле и тие се електростатички аналог на магнет. Електретите имаат многу апликации низ домовите и во индустријата. •	Некои диелектрици можат да генерираат потенцијална разлика кога се подложени на механички стрес или можат да ја променат физичката форма ако се подложени на надворешен напон. Ова својство е наречено пизоелектричество. Пизоелектричните материјали се друга класа на многу корисни диелектрици. •	Некои јонски кристали и полимерски диелектрици покажуваат спонтан диполен момент кој може да биде променет со применување на електрично поле однадвор. Ова се нарекува ferroelectric ефект. Овој начин е аналог на начинот на кој феро магнетите реагираат со магнетно поле применето однадвор. Фероелектричните материјали имаат многу високи диелектрични константи, што ги прави многу корисни за употреба за кондензатори.
Фудбалска репрезентација на Шкотска
Моментален состав
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Рекордери
Ажурирано на 2 февруари 2018 .
NGC 1267
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1267 се споменува и како UGC 2657, MCG 7-7-55, CGCG 540-92.
Откривање
Објектот е откриен на 14 февруари 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Други поделби
Проучување на NGC 1267 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12331. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2856. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Вроцлав
Вроцлав (Wrocław, Breslau, Vratislav)— град во југозападна Полска. Тој е четврт град по големина во Полска. Вроцлав се наоѓа на двете страни на реката Одра. Има површина од 293 км2 и 633.802 жители (2014).
Тој е главен град на агломерацијата Вроцлав, како и најголемиот град во Вратените Територии. Четврти по големина град во Полска - официјално 643 782 жители, петти по големина град - 292,82 km². Според Градското претпријатие за водовод и канализација и полициските пресметки, покажуваат дека реалната популација на Вроцлав е од 825.000 до 1 милион луѓе. Вроцлав е центар на растечката агломерација на Вроцлав, населена со околу 1,25 милиони луѓе.
Градот бил главен град на Војводството Вроцлав, седиште на властите на пруската провинција Шлезија и округот Вроцлав. На 28 јуни 1946 година станува главен град на провинцијата Вроцлав. Од 1 јануари 1999 година, главниот град на војводството Долна Шлезија припаѓа на Унијата на полски метрополи и Евроградови.
Во рангирањето објавено од Globalization and World Cities Research Network, Вроцлав бил класифициран во IX категорија (Гама) на градови од глобално значење. Тоа е втор најдобар резултат во Полска (зад Варшава).
Вроцлав бил класифициран во првите 100 градови во светот на рангирањето на Мерсер „Најдобри градови за живеење“ во 2015 година, 2016, 2017 година и 2019 година, како и во првите 100 најмногу интелигентни градови во светот (Smart city) во извештајот на IESE Cities in Motion Index во 2017 година и 2019 година. Во 2016 година бил Европска Престолнина на Културата, од 2019 година е град на литературата на УНЕСКО, во февруари 2021 година бил класифициран на прво место во Financial Times - списанието fDi во извештајот „Глобални градови на иднината 2021/2022“ во категоријата средни и мали градови во светот.
Име
Потеклото на името на градот не е јасно, бидејќи во најстарите термини на ова име, напишани од Титмар како Wrotizlaensem и Wortizlav, а подоцна од 1133 година како Vuartizlau, појавувајќи се во групата -ar-, -ro-, а не чешкиот -ra- се користел како дел од името на градот во подоцнежните векови и што може да укаже дека потеклото на името на градот треба да се преведе како упориште на Вроцлав, Вроцислав, Варчислав, кој бил популарен меѓу полските витези во различни форми и варијанти.
Германското име „Breslau” е од словенско потекло и се засновало на претходни документи од 1175 година како име „Wrezlaue” и од 1201 година како „Wreczelaw”. Во времето кога Германците се населувале на Одра, во Остров Тумски веќе постоела полска населба. Местото имало име „Вроцлав“, а имало и епископија. Зголеменото значење на оваа епископија значело дека нема потреба да се користи ново име за германските населби, словенското име на епископското седиште се користело и за германските населби. Етимолошкото потекло на името „Бреслау“ од името „Вроцлав“ може да се докаже со споредување историски документи на свештенството и принцовите, во кои можете да најдете многу варијанти и референци за ова име. На 19 мај 1946 година, било усвоено официјалното име на градот Вроцлав на местото на германското име Бреслау
Историја
Вроцлав е еден од најстарите градови во Полска во однос на локацијата со градски права. Во античко време, постоел град наречен Будоргис во близината на Вроцлав. Бил претставен на античката карта на Клавдиј Птоломеј од 142-147 н.е. [31] Потврда за тоа дека градот се наоѓал на истото место или во близината на Вроцлав, како и локации за други градови во Шлезија, дознаваме од Lexicon Universale. Некои теории ја поврзуваат античката населба Будоригум со градот Вроцлав, но некои извори укажуваат на нејзината локација во близина на Брег. Два главни трговски рути се вкрстени во Вроцлав - Виа Реџиа и Килибарната рута.
Градот првпат бил забележан во X век како Вратиславија од упориштето на чешкиот принц Вратислав I, па оттука и името. Градот за прв пат бил спомнат во 1000 година во врска со основањето (за време на Конгресот во Гњезно) на епископијата (една од четирите во Полска во тоа време). Меѓутоа, населувањето во овие области постоело од 6 век, кога словенското племе Шлежание се населило на Одра. Според неодамнешните истражувања, нема трага што би покажувала на постоење на упориште на Остров Тумски во Вроцлав пред 940 година.
Во Полска Записи на Галус Анонимус, напишана во годините 1112–1116 година, Вроцлав, заедно со Краков и Сандомиерц, ги запишува како трите главни престолнини на Кралството Полска
Во април 1241 година, и пред монголската инвазија, градот бил напуштен од жителите, а подоцна и запален поради стратешки причини.
Во периодот на поделбата на окрузи на Полска, Шлеска и неговиот најголем град, припаднале под владеење на нова кнежевска династија - Шлеските Пиасти. Околу кнежевскиот замок на крајбрежјето биле содадени бројни населби. На почетокот на XIII век почнале да се трансформираат во еден урбан организам. Процесот се случил по монголската инвазија во 1241 година, период во кој самиот Вроцлав бил уништен.
Во 1322 година, Владислав I Локиетек ги искористил превирањата во Шлеска и по време го зазел Вроцлав. Извесно време, тој дури имал и врховна власт над Шлеска. Владеењето на овој град веројатно го губи во периодот 1324–1325 година.
По смртта на Лајош II во 1526 година, Вроцлав и Кралството Бохемија припаднале на Хабсбуршката Монархија.
Во средината на седумнаесеттиот век, полско-германската јазична граница се протегала во близина на Вроцлав, вклучувајќи го градот на територија во која доминирал полскиот јазик
Од 6 декември 1806 година, Вроцлав бил опколен од војската на Наполеон под команда на генералот Доминик Вандам, а по едномесечна опсада, на 5 јануари 1807 година, бил заземен. Градот станал организациона точка на полските легии, чиј број се проценува на 8.400 регрути. Вроцлав останал под француска власт до 9 јули 1807 година, кога Наполеон го потпишал Примирјето во Тилжа, според кој градот се вратил во Прусија.
Во Вроцлав и неговата околина, на крајот на XIX век имало преселување на полско население. Во градот функционирале и полски општествени и културни организации, како што е гимнастичкото друштво „Сокол“ во Вроцлав основано во 1894 година, составено од 70 членови.
За време на Втората светска војна, постоел огранок на концентрациониот логор Грос-Розен во Вроцлав. Во 1941 година, во Вроцлав била основана полска подземна организација наречена Олимп. На 25 август 1944 година, градот бил под опсада (германски: Festung Breslau) и добил наредба да се брани до последниот војник.
На 2 август 1945 година, на Конференцијата во Потсдам, била донесена одлука Шлезија и Вроцлав да се предадат на Полска, а германското население кое не го напуштило градот пред опсадата на Вроцлав, било преселено во советската окупациска зона во Германија. Полјаците почнале да се преселуваат во Вроцлав, главно од централна Полска (Кјелце, Лоѓ) и Голема Полска, како и преселени жители на источните погранични земји на предвоена Полска, главно од Лавов и неговата околина и од регионот на Вилнус
За време на воената состојба во 1982 година, во Вроцлав биле основани антикомунистички подземни организации - Боречка солидарност и Портокаловата алтернатива (од каде потеклото на денешните џуџиња од Вроцлав).
Вроцлав бил еден од четирите полски градови каде се играа натпреварите на Европско првенство во фудбал 2012.
Во 2016 година, Вроцлав бил Европска престолнина на културата.
Население
На почетокот на XIX век во градот живееле 78.000 жители (податоци од 1819 година). Во средината на векот населението надминало 150.000, во 1870 година - 200.000. Обединувањето на Германија во 1871 година придонесе за брзиот раст на населението во градот. На почетокот на XX век, во Вроцлав живееле над половина милион луѓе.
Непосредно пред Втората светска војна, бројот на жители достигнал речиси 630.000, а на 1 декември 1940 година бил 638.905. Во јануари 1945 година, заедно со бегалците од источните територии на Рајхот, надминал 1 милион.
Највисок број на население во Вроцлав е забележано во 2020 година - според податоците на Заводот за статистика (GUS), заклучно со 30 јуни, 643 782, претходно рекордната била 1991 година - 643 640 жители.
Географија
Градот се наоѓа во три мезорегиони (Вроцлавска Низина, Вроцлав Прадолина, Олешницка низина) на Шлезиската Низина на надморска височина од 105 до 156 м., помеѓу Ридовитеа на Требница на север и Судетите на југ.
Градот се протега на 26,3 километри на линија исток-запад и 19,4 километри на линија север-југ, а должината на административните граници е 106,7 километри.
Броцлав лежи на реката Одра и нејзините четири притоки: Бистрица, Олава, Шлеза и Видава. Дополнително, низ градот течат реката Добра и многу потоци.
Клима
Вроцлав се наоѓа во умерена клима со средна географска ширина, во преоден тип, подложна на океански и континентални влијанија.
Во градот доминираат поларно-морски и поларно-континентални воздушни маси; Атмосферските фронтови се движат 220 дена во годината, со доминација на студени фронтови. Просечниот месечен атмосферски притисок се движи од 999,6 (април) до 1003,6 hPa (октомври), со доминантни правци на ветерот од западен правец.
Има околу 41 сончеви денови во годината, најмногу во септември, околу 206 облачни денови, најмногу во ноември, просечната количина на сончево зрачење е 1.556 часа годишно. Просечната годишна температура на воздухот достигнува +9,7 °C; најстуден е јануари (просечно -0,5 °C), најтопол е јули (просек +19,9 °C). Има 47 топли денови во годината, односно оние со максимална температура над +25 °C (од кои девет дена се топли, со температури над +30 °C). Студени денови со максимална температура под 0 °C има само 23 годишно.
Просечните годишни врнежи се 548 mm. Највисоките просечни месечни врнежи се 75 mm (јули), најниски 30 mm (февруари) ; во просек годишно има 158 денови со врнежи (со максимум во зима). Невреме со грмотевици се случува во просек 25 пати годишно, снежната покривка останува во просек 35 дена во годината.
Климатските услови на Вроцлав покажуваат одлики типични за големите урбани и индустриски агломерации. Еден од забележаните ефекти е зголемувањето на температурата на воздухот, наречено „урбаниот топлински остров“, што е најјасно видливо за време на сончевите летни ноќи, дополнително давајќи повеќе од 5 °C.
Највисоки температури забележани во Вроцлав биле :
Најниска забележана температура во Вроцлав била на:
Споменици, архитектура и урбанистичко планирање
Модернистички: Сала на стогодишнината (дизајнирана од Макс Берг за Вековната изложба во 1913 година; запишана на списокот на светско наследство на УНЕСКО), зградата на операта во Вроцлав, хотелот Монопол, Хала Таргова, Кооперативната стоковна куќа „Феникс“ (порано Браќата Бараш Стоковна куќа), Стоковна куќа Ренома, Стоковна куќа Камелеон (поранешна Стоковна куќа Рудолф Петерсдорф) дизајнирана од Ерих Менделсон, згради за изложбата „Стан и работно место“ (1929 година, вклучително и куќа дизајнирана од Ханс Шароун), згради на пиварницата Пиаст, Шпетген Палата, палатата Шафготш, палатата Балестрем, Ландешаус, поштата, водните кули во Алеја Вишњова, На Гробли и Алеја Каспровица.
Покрај тоа, во градот се зачувани над осум илјади историски станбени куќи, кои претставуваат историски стилови од деветнаесеттиот и почетокот на дваесеттиот век, кои локалните власти се обидуваат постепено да ги реновираат како дел од специјалните програми за ревитализација. Тоа е најголемиот збирка на историски градби од овој тип во Полска и еден од најголемите во Европа.