cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Најниската температура забележана на Земјата
Современи експерименти
Тековниот апарат за постигнување ниски температури има две фази. Првата фаза користи фрижидер за разредување на хелиум за да дојде до температури од миликелвини, а потоа во следната фаза се користи адијабатска јадрена демагнетизација за да се достигнат пикокелвини.
Екстремно ниските температури се корисни за набљудување на квантните механички фази на материјата, како што се суперфлуиди и Бозе-Ајнштајнови кондензати, што би биле нарушени со топлинско движење.
Борски Округ
Борски Округ (Борски округ) — една од деветте административни области во Јужна и Источна Србија. Има население од 123.848 жители, според резултатите од пописот од 2011 година. Административен центар на Борскиот Округ е градот Бор, а судскиот, според традицијата, Неготин.
Историја
Трибалите доминирале во областа пред римското освојување во 1 век пр.н.е. кое ги ослабнало и ги покорило палеобалканските племиња. Трибалите, трибалско-дакиско племе, биле поразени од римската војска под водство на Маркус Лициниј Крас, конзул од 30 година пр.н.е. Областа бил организирана во Мизија Инфериор во 87 година од н.е. од страна на императорот Домицијан.
Хеленистичкото религиозно влијание е потврдено преку археолошките наоди во Ровине и Тамнич каде што бил обожаван Херакле, релјеф на Зевс, Херакле и Дионис бил пронајден во Буково.
Општини
Округот го опфаќа градот Бор и три општини:
Демографија
Според последниот официјален попис направен во 2011 година, Борскиот Округ имал 124.992 жители.
Етнички групи
Етнички состав на Борскиот Округ:
Економија
Областа традиционално е енергетски ориентирана, бидејќи ги има хидроелектраните на Ѓердап: Железна порта I и Железна порта II, а исто така е богата со наоѓалишта на бакар и злато, особено во областите Бор и Мајданпек; исто така откриено е и сребро, но е ретко. Во областа работи гигантската рударска компанија Бор.
Ти
Лични заменки
Личната заменка „ти“ се користи како подмет во реченицата, односно да се означи лицето кое го врши дејството и лицето за кого се однесува нешто. Останатите форми за второ лице може да се видат во следнава табела, која патем ги наведува сите заменки во македонскиот јазик:
Потекло
Македонската лична заменка „ти“ потекнува од старословенската ''. Така, оваа македонска лична заменка е доста слична и со останатите заменки за прво лице на останатите словенски јазици, како: ti на словенечки, српски, хрватски, босански и црногорски, ти на бугарски и украински, ty на полски, словачки, чешки и лужичкосрпски и ты на руски и белоруски.
Употреба
Во македонскиот јазик оваа заменка се користи за означување на соговорник, односно второ лице еднина.
Контракултура
Контракултурата е субкултура чии вредности и норми на однесување значително се разликуваат од оние на мејнстрим општеството, често во опозиција на мејнстрим културните обичаи.
Контракултурално движење изразува етос и аспирации на одредена популација во добро дефинирана ера. Кога опозициските сили ќе постигнат критична маса, контракултурите можат да предизвикаат драматични културни промени.
Гримелсхаузен
Гримелсхаузен (Grimmelshausen) — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Гримелсхаузен се наоѓа на реката Вера.
Вучитрн
Вучитрн (албански: Vushtrri) — град кој се наоѓа во северниот дел на Република Косово. Со вкупно население од 69.870 општината Вучитрн е деветта најголема општина во Косово според бројот на населението. Таа има вкупна површина од 345 км2, а густината на населението е 202/km2. Оваа област покрива околу 3,2% од вкупната територија на Косово. Вучитрн е опкружен со: Косовска Митровица на север, Подуево во источниот дел, Обилиќ во јужниот дел, Глоговац на југозапад, и со Србица во западниот дел. Во општина Вучитрн има 67 села.
Вучитрн е античко наоѓалиште кое датира уште од времето на кралството Илирија, односно Кралството Дарданија, кои живееле на територијата на Косово во 4 век пред нашата ера. Илирското името на Вучитрн беше Viciana што значи "земја на телињата". Кога Римското Царство го освои Кралството Дарданија во 1 век п.н.е., Римјаните додале го латинската наставка "um" на името на Viciana, а со тоа стана Vicianum. Во српскиот јазик, Вучитрн е името на растението Ononis Spinosa, кој е во изобилство во регионот. Во документите на Отоманското Царство, која ја освоил област во 14 век, се именува како Viҫitrine, кој има значење на "Ограда на телињата".
Културно-историските споменици оставени во наследство на градот, се главна одлика. Замокот, камениот мост, јавната бања и чешмата биле изградени пред многу векови и се најголемите атракции на градот. Вучитрн е важен економски центар, најмногу познат како најголем производител на компир во Косово.
Историја
На крајот на XVIII век, Вучитрн почна да ја губи својата важност, поради Австроунгарската војна, миграцијата, внатрешната економска криза и развојот на други регионални центри. Од 1877 до 1913 година, Вучитрн беше дел од Косовскиот вилает на Отоманското Царство. Вучитрн даде голем придонес во општите бунтови 1910-1912. Хасан Приштина е најголем интелектуалец од тоа време, со чија патриотска активност беше создаден клучот за развој на образованието и економијата во албанските територии. Во 1912 година, српската војска изврши инвазија на Вучитрн и е сторено голем криминал. На 10 август 1913 година, со Договорот од Букурешт Вучитрн станува дел од Кралството Србија. 1920 година се одликува со бунтовничка активност. Азем Бејта и Шоте Галица биле главните активисти од времето. Од 1929 до 1941 година, Вучитрн беше дел од Моравска бановина на Кралството Југославија.
Во текот на 1998-1999 година, Ослободителната војска на Косово започна да се организира во војна против силите на Сојузна Република Југославија. Мобилизирањето започна во неколку села. Во текот на борбата против српската војска, многу војници на ОВК беа убиени, исто и голем број на цивили. Србите направија голем масакр во општината Вучитрн: Масакрот во Резник - 6 април 1999 година, масакрот во Мартирак - 2 мај 1999 година, кога речиси 116 луѓе беа убиени. Масакрот во градот Вучитрн - 24 мај 1999. Повеќе од 500 луѓе беа убиени за време на војната во Вучитрн, а повеќе од 108 лица исчезнале без трага. Силите на НАТО влегоа во Вучитрн во 16 јуни 1999 година, датум кој е означен како ден на ослободување на Вучитрн.
Географија
Вучитрн се наоѓа во североисточниот дел на Косово. Со вкупна површина од 345 км2, неговата максимална должина е 34 километри во правец север-југ и максимална ширина околу 23 км во правец исток-запад. Граничната линија на општината изнесува 104,5 км. Вучитрн е опкружен со градот Митровица на север, Подуево во источниот дел, Обилиќ во јужниот дел, Дренаш во југозапад, и со Србица во западниот дел. Во општина Вучитрн има 67 села. Оваа област зазема околу 3.2% од вкупната територија на Република Косово. Вучитрн има многу поволна географска положба бидејќи лежи во северниот дел на Косовската Котлина (една од двете големи рамнини во Косово), каде антиката и средновековието се спојувале во едно, што имаше важна улога во создавање и развој на градот и регионот. Двата најважни антички патишта во Косово беа: североисток кон југозапад, односно патот Ниш-Леска; и северозапад кон југоисток, патот кој ги поврзува Босна и Македонија. Се вели дека овие патишта кои поминуваат низ Вучитрн, имаа многу големо влијание во развојот на регионот на Митровица. Денес, автопатот Приштина-Митровица поминува низ Вучитрн, и ги поврзува Северно Косово со источниот и централниот дел на земјата.
Население
Според Пописот 2011 година, општина Вучитрн брои 69.870 жители, од кои 26.964 живеат во градот. Етничкиот состав е следен:
Образование
Првото албанско училиште во Вучитрн беше отворено во есента 1915 година. Клубот "Besa Kombetare", предводена од Хасан Приштина и Бајрам Цури, го испраќа Абдула Хадри од Ѓаковица да го отвори првото албанско училиште во Вучитрн. Абдула Хадри бил познат интелектуален човек, кој стана главен на албанското училиште во Вучитрн. Во почетокот, само машки часови беа вклучени во училиштето. Биле регистрирани повеќе од 260 момчиња. Со големиот придонес на Хасан Приштина на училиштето, отворени се вратите за образование на девојчињата, 25 девојки беа првите кои биле дел од наставата. Емин Ефенди Хоти стана првиот учител на училиштето. Висока школа за економија е отворена во 1961, да ги задоволи потребите на професионалниот кадар на финансиски и сметководствени работи. Гимназијата во Вучитрн е отворена во 1963/1964. Во 1983 година, беше основана првата детска градинка во градот. Во оваа институција се вклучени деца од 1 до 6 години. Прв директор беше Фериде Хисени. Вкупниот број на отруени ученици во основните и средните училишта од Вучитрн, од страна на српските власти во 1991 година, беше 353. Косовската војна од 1999 година направи огромна материјална штета, како и многу жртви во образовниот сектор. Од 20 основни училишта во општината, 10 се целосно изгорени и уништени, а другите имале огромни штети.
Бајарке
Бајарке  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Табела на самогласки по МФА со звуци
Меѓународната фонетска азбука (МФА) е азбучен систем за фонетско бележење со симболи засновани на латиницата. Осмислен е од Меѓународното фонетско здружение како стандардизирано претставување на гласовите во јазиците.
Во МФА, самогласните гласови се дефинираат како звуци што се јавува во средината на слогот. Табелата подолу ги прикажува самогласките по МФА и дава снимки како тие звучат. Самогласките се распоредени според положбата на јазикот.
Постлов
Постлов (Postlow) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Малцински извештај (филм)
Малцински извештај (англиски: Minority Report) е американски филм од 2002 година, во режија на Стивен Спилберг. Главните улоги ги толкуваат: Том Круз, Колин Фарел, Саманта Мортон, Стив Харис, Макс фон Сидов. Филмот, кој е снимен според делото на Филип К. Дик, освоил четири награди „Сатурн“: за најдобар научнофантастичен филм, за најдобра женска споредна улога, за најдобар режисер и за најдобро сценарио.
Содржина
Дејството на филмот се случува во 2054 година, кога полицијата е способна да ги апси убијците уште кога идејата им се раѓа во главата. Таа го постигнува тоа благодарение на тројца надарени луѓе, кои се способни да ги предвидат нештата. Меѓутоа, еднаш, како осомничен за идно убиство се јавува шефот на специјалната полициската единица (го игра Круз), иако тој воопшто не ја познава жртвата. Тој е решен да ја испита работата и да ја докаже својата невиност.
Пандели Мајко
Пандели Мајко (албански: Pandeli Majko), (роден во ) бил Премиер на Албанија од 1998 до 1999 година и во еден краток период во 2002. Тој е важна фигура во Социјалистичката партија на Албанија и неколкупати бил пратеник во албанското собрание.
Жолтоглаво кралче
Жолтоглавото кралче — многу малечка врапчевидна птица од семејството на кралчињата (Regulidae). Нејзината златна круна (креста, цуцулка) ѝ го дала научното име, англиското (goldcrest), и македонското - кралче, како и тоа што во голем дел од европскиот фолклор е сметана за „крал на птиците“. Има неколку подвидови во нејзината широка распространетост низ Евроазија и на островите во Макаронезија. Таа е делумно птица преселница, со популациите од север и исток што се селат на југ од опсегот. Оваа мала песнопојна птичка ја има и во Македонија.
Опис
Жолтоглавото кралче е најмала европска птица, долга 8.5-9.5 см, има распон на крилјата 13.5–15.5 см и тежи 4.5–7 грама. Горниот дел ѝ е маслинавозелен, одоздола е кремавобела, има две бели линии на крилјата, светло лице со изразено црни очи. Круната на главата има црни страни и црн врв, а светлата креста е жолта со портокалова средина кај мажјаците и целосно жолта кај женките. При додворувањето, мажјаците ја креваат крестата и тогаш портокаловата боја доаѓа до израз. Малиот, тенок клун е црн, а нозете се темна месо боја. Освен во бојата на крестата, половите се слични, иако женките можеби имаат многу малку посветли горни делови и посиви долни делови. Младенчињата се како возрасните, но се понеобоени и ја немаат крестата. Летот им е впечатлив; содржи чести замавнувања со крилјата и ненадејни нагли менувања на правецот. Кратките летови додека се храни се мешавина од поттрчнувања, развиорувања и лебдења. Неуморно се движи меѓу зеленилото, нагоре-надолу по стеблото, притаен во гранките.
Огласување
Типичното контактно огласување е тенко, многу високо ции кое го дава во интервали 1–4 секунди, во ист тоналитет. Понекогаш нагло завршува или забрзува на крајот. Повикот е повисок и понежен од оној на црвеноглавото кралче. Песната на мажјакот е многу висока, тенка дупла нота цид’р, која се повторува 5-7 пати и завршува распеано: цид’р-цид’р-цид’р-цид’р-цид’р-стич-сии-пии. Целата песна трае 3-4 секунди и се повторува 5-7 пати во минута. Оваа песна често се слуша додека мажјакот се храни преку целата година.
Подвидови
Кралчињата се мала група птици понекогаш вклучени во други, но почесто во своја посебно семејство.
Континентална Евроазија
Опишани се неколку подвидови. Во континентална Евроазија, има, генерално, 9 подвида, кои се разликуваат само во детали, како што се нијансите на перјето. На генетско ниво има две централноазиски форми, R. r. sikkimensis и R. r. himalayensis. Издвоени подвидови:
Атлантски острови
Птиците на Канарски Острови имаат античка колонизација, додека оние од Азорски Острови се со поново потекло.
Живеалиште
Жолтоглавото кралче се размножува во низинските и планинските шумски предели, главно до 3.000 метри надморска височина, а повремено и до 4.800. Густината при размножување достига над 591 пар во км² (документирано во Ирска). Користат четинарски шуми, а парковите и гробиштата во урбаните средини, само ако им одговара животната средина. Висината и видот на четинарот е неважен, ниту пак големината на шумата. Откако ќе им заврши размножувањето, овие птици се селат во листопадни, грмушести или тревни поотворени површини.
Размножување
Овие птици се моногамни. Мажјакот, за време на сезоната на парење почесто пее додека бара храна отколку перчејќи се на гранка. Неговото покажување содржи поклонување со главата кон друга птица и кревање на обоената цуцулка. Жолтоглавото и црвеноглавото кралче во многу малку области делат иста територија, или го има едното, или другото. Но, се случува жолтоглавото кралче бранејќи ја својата територија да ја пее песната на црвеноглавото.
Гнездото е сложена структура од три слоја, обесено на гранка и претставува затворена чашка со мал влез на врвот. Однадвор е направено од мов, мали гранчиња, пајажини и лишаи, а пајажините ги користи и за закачување на гнездото на гранката. Во средниот слој има мов, а внатре е послано со пердуви и коса. Гнездото е поголемо, поплитко и помалку компактно од она на црвеноглавото кралче и го градат двата родитела, иако женката ја завршува поголемата работа.
Квачењето започнува кон крајот на април и почетокот на мај. Јајцата се белкави со незабележителни кремави, сиви или кафеави дамки на краевите од леглото. Несат 9-11 јајца (6-13), ги инкубира женката греејќи ги со своето тело, но, исто така, ги става нозете помеѓу нив. Второто легло, кое е вообичаено, го имаат уште додека во првото има пилиња. Мажјакот го гради второто гнездо, па ги храни пилињата од првото додека женката ги инкубира јајцата на второто; а кога тие ќе се оперјат ѝ се придружува на женката во хранењето на второто легло. Мажјакот не ја храни женката додека инкубира. А таа, пак, е многу строга кога квачи и не го напушта гнездото ако е вознемирена, па дури и ако се земе во раце. Јајцата се инкуцираат на температура од 36.5 °C, па преку ден таа може да го напушти гнездото, но никако ноќе и рано наутро. Јајцата се инкубираат 16-19 дена, а пилињата се оперјуваат на возраст од 17 до 22 дена. Обата родитела се грижат за малечките и забележано е при многу топло време како женката им носи вода во клунот своите пилиња. Овој вид станува сексуално зрел на едногодишна возраст, а има морталитет од 80%, што им дава време само од 8 месеци за продолжување на видот, што е најкусо време за било која птица (освен неколку Coturnix видови). Сепак, има сведоштва за старост од 4 години и 10 месеци на оваа птица, па дури и за означена птица од Винчестер во 1989 која умрела во Мароко по 7 години и 7 месеци.
Хибридизацијата на црвеноглавото и жолтоглавото кралче не се случува, најверојатно поради различните ритуали во додворувањето и различните фацијални шарки.
Исхрана
Сите кралчиња, речиси без исклучок, се инсектојадни, ловејќи мали членконоги животни со мека обвивка, како растителни вошки, мушички, пајаци, муви и сл. Исто така, јадат ларви и јајца од пајаци и инсекти, и повремено земаат полен. Конкуренцијата при исхраната со црвеноглавото кралче се избегнува, така што, овие јадат помали животни, и се хранат на подолниот дел од крошната, од долните делови на гранките и листовите, а понекогаш дури и на земја. Зимно време, се приклучуваат во големи јата заедно со сипки и други мали врапчевидни птици, каде исхраната е поуспешна отколку да се сами.
Зимско преживување
Неколку мали врапчевидни видови ја преживуваат студената зима намалувајќи го метаболизмот и телесната температура до 10° под нормалната, за да ја редуцира потрошувачката на енергија ноќе. Но, за многу малите птици, вклучувајќи и оваа, заштедата на енергијата со хипотермија може да биде недоволна и да осздаде негативни ефекти кога телото во мугрите треба да си ја врати нормалната температура. Набљудувањето на пет добро хранети птици зимно време покажало дека тие ја задржувале нормалната телесна температура за време на ноќта, метаболизирајќи ја храната од денот, и дека користеле загревање на телото со криење во дупки во снегот, меѓу лисјата и греејќи се заедно со други птици. Две птици ја намалуваат загубата на топлина за четвртина, а три за третина. За време на 18-часовна ноќ, со температура под -25 °C, на север од опсегот, се стуткуваат заедно, зашто секој може да загуби и до 20% од телесната тежина за да ја задржи топлината.
Грабливци и паразити
Низ целиот опсег јастребот врапчар е најголемиот грабливец и најголемата опасност за малите песнопојни птици, чија исхрана 98% се сведува на нив. Планинската улулајка се храни повеќе со мали цицачи, но третина од нејзината исхрана се малите птици. Ретко оваа птица е домаќин на паразитската кукавица, за тоа има само едно сведоштво.
Статус
Жолтоглавото кралче е широко распространето на околу 13.2 милиони км² и има популација од околу 80-200 милиони единки, затоа е класифицирано како вид со најмала загриженост на Црвениот список на МСЗП.
Во културата
Аристотел и Плиниј се поврзуваат со легендата за натпреварот меѓу птиците, која треба да биде нивниот крал. Ќе победи таа што може да лета највисоко. Првично, изгледало дека орелот ќе победи лесно, но кога тој почнал да се заморува, една мала птица која била скриена под неговата опашка, се појавила и летнала уште повисоко, и така ја освоила титулата. Следејќи ја оваа легенда, во многу европски фолклорни култури палчето е опишано како „крал на птиците“ или како носител на пламенот. Но, исто така, титулата се применува на видовите Regulus (кралчиња), со нивните огнени круни, што ги прави пооригинални носители на титулата. Веројатно палчето е земено предвид зашто во легендата пишува „најмалата од сите птици“ станала крал.
Вања Булиќ
Биографија
Од 1952 година живее во Белград. Престижен новинар и ТВ водител. Тој бил сценарист на познатиот филм „Убавите села, убаво горат“ и други филмови. Тој се прославил со неговото ТВ шоу Црни Бисери во 90-тите години во кое интервјуирал луѓе од сите сфери на животот. Тој бил главен уредник на списанието Дуга, кое играло важна улога во Србија во 90-тите. Пишувл во речиси секој српски весник од висок профил, имал снимено преку 2000 ТВ емисии и напишал неколку бестселери и филмски сценарија.
Буки
Буките (науч. Fagaceae) сочинуваат околу 900 вида на зимзелени и листопадни дрва и грмушки, кои се одликуваат со алтернирачки прости листови со пинатна венација, еднополови цветови во форма на реси и плод со чашковидни (купула) оревчиња. Листовите се често составени од повеќе делови, при што се присутни лисни дршки и прилисници. Кај плодовите отсуствува ендосперм и тие лежат во лушпеста или боцкаста капсула која може, но и не мора да го затвори целиот плод. Плодот може да се содржи од една до седум семки. Најпозната група од оваа фамилија се дабовите (Quercus), чиј плод се нарекува желад.
Неколку членови од Fagaceae имаат важна економска употреба. Многу видови на дабови, костени и буки имаат квалитетно дрво кое се користи во градежништвото. Дрво за бурињата за вино најчесто се добива од Quercus suber. Плодовите од костенот се мошне вкусни и се јадат најчесто во текот на зимата.
Систематика
Fagaceae е најчесто поделена на три или четири потсемејства, во кои се распоредени вкупно девет или десет родови. Монофилијата на буките е силно поддржана од морфолошките (особено морфологија на плод) и молекуларните податоци.
Варијантата од јужната полутопка наречен „јужи буки“ (Nothofagus) традиционално беше сместен во оваа фамилија како сестрински род на Fagus. , но скорешните молекуларни анализи не ја поддржуваат оваа систематика. Иако јужната бука дели неколку заеднички одлики со претставниците од Fagaceae (како купулата и структурата на плодот), таа се разликува значајно по морфологијата на прилисниците и поленот, како и по тоа што има различен број на хромозоми. Сегашното гледиште на систематичарите е тоа што Nothofagus би требало да се смести во своја посебна фамилија - Nothofagaceae.
Родови
Подродот Cyclobalanopsis од родот Quercus се третира како одделен род од страна на Флора на Кина, но од страна на повеќето таксономи, тој има ранг на подрод.
Распространување
Буките се нашироко распространети во северната полутопка. Диверзитетот на ниво на род е сконцентриран во југоисточна Азија, каде за повеќето рецентни родови се мисли дека еволуирале пред мигрирањето во Европа и Северна Америка (преку Беринговиот Мост). Членовите на Fagaceae (како Fagus grandifolia, Castanea dentata и Quercus alba во североисточен САД, или Fagus sylvatica, Quercus robur и Q. petraea во Европа) се често еколошки доминантни во северните умерени шуми.
Нитра (река)
Нитра (словачки, Neutra, Nyitra) е 197 км долга река во западна Словачка. Се влева во реката Вах близу до својот слив со Дунав во Комарно. Изворот на Нитра се наоѓа кај планината Мала Фатра, северно од Прјевидза. Реката Нитра поминува низ градовите Бојнице, Топољчани, Нитра и Нове Замки.
Cogito ergo sum
Cogito, ergo sum (со значење: „Мислам, значи постојам“) е филозофска изјава на латински користена од Рене Декарт. Денес се смета за основа на западната филозофија. Едноставното значење на оваа фраза е дека ако некој се исчудува дали постои или не, тогаш тоа е доказ дека постои, бидејќи постои „јас“ кој размислува.
Космос-2005
Космос-2005 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 2 март 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6600 килограми. Космос-2005 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 349 км, а најмалото на 170.
NGC 1114
NGC 1114 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1114 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 1114 има привидни димензии од 1,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 49 м 7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 59' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 9°.
Други поделби
Проучување на NGC 1114 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10669. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5863. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Анатомија на човекот
Анатомијата на човекот, која заедно со физиологијата и биохемијата, е основна медицинска наука чија првична цел е изучувањето на морфологијата на човечкото тело на возрасен човек. Анатомијата е поделена на голема анатомија и микроскопска анатомија. Големата анатомија (позната и како топографска анатомија) е делот од анатомијата која ги проучува деловите од човечкото тело кои можат да се видат самостојно без никакви препарати, со еден збор, поглемите или покрупните делови. Микроскопската анатомија пак е делот од анатомијата кој ги проучува помалите делови од телото кои најчесто можат да се видат со помош на микроскоп, овдека спаѓаат и хистологијата (науката која се занимава со тоа како се организирани ткивата) и цитологијата (наука која ги проучува клетките). Анатомијата, физиологијата (наука која ги изучува животните манифестации на материјата) и биохемијата (наука која ги проучува хемиските процеси и хемиските претворби) се комплементарно - основни медицински науки кои најчесто се изучуваат заедно.
Многу често анатомијата на човечкото тело е поврзувана со науки како ембриологијата, компаративната анатомија и филогенетиката, преку заеднички корени во еволуцијата. На пример, поголемиот дел од човечкото тело е поткрепено на античкиот сегментен шаблон кој се појавува кај сите ‘рбетници.
Човечкото тело е составено од биолошки системи, кој пак се составени од органи, кој пак се составени од ткива, кој се составени од клетки и сврзни тиква.
Историјата на анатомијата, е карактеризирана веќе подолго време, од непрекинатото развивање на сфаќањата за функциите на органите и градбата на телото. Методите исто така драматично се развиваат, напредокот се потврдува со испитувањето на животните преку анализа на добро сочувани мртви тела од луѓе до комплексно развиените техники кој се појавија во дваесеттиот век.
Органски системи
Органски системи кај човекот се:
Делови на телото
Делови на телото кај човекот се:
Дукас Дукас
Дукас Гајдадзис Дукас (Δούκας Γαϊτατζής Δούκας), наречен капетан Зервас (Καπετάν Ζέρβας), е андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Дукас е роден 1879 година во Сер, тогаш во Османлиското Царство, а денес во Грција. Неговиот татко имал преачница голем дуќан.
Уште како млад во 1900 година се приклучил на грчката вооружена пропаганда и станал агент на грчкото конзуларстсво. По неуспешниот обид за ликвидација на Стојан од Ореховец бил принуден да ја напушти Македонија и да замине за Атина.
Во Грција Дукас се стекнал со воено образование и во 1904 година со андартската чета на капетан Вардас (Георгиос Цондос) во Западна Македонија, а подоцна станал заменик на капетанот Рувас (Георгиос Катехакис).
Потоа се префрлил во Ениџевардарско со цел да ги отстрани четите на Македонската револуционерна организација од таа област.
Во 1905 година со чета од 20 души се префрлил во Серско.
На 12 јануари 1907 година во Грачен (денес Агиохори, Грција) спровел казнена акција при која настрадало седумчленото семејство на Тодор Паница.
Финска православна црква
Историја
Христијанството во денешна Финска пристигнало преку Новгород, преку православните трговци и монаси, уште кон почетокот на 12 век. Во почетокот, православието било претставувано преку малите манастири. На езерото Ладог бил основан Валамскиот манастир. Во следните векови, христијанството било целосно проширено. Во времето кога Финска била зазедена од страна на Шведска, дел од православното населениое побегнало во Русија, а дел од нив го прифатило Лутеранството. Во времето на Петар Велики, во земјата започнал нов период од историјата на православието. Валамскиот манастир бил повторно обновен, заедно со десетици други манастири.
Кон почетокот на 19 век, по Руско-шведската војна, помеѓу Шведска и Русија бил склучен договор според кој сферата на влијание на земјата била разделена на два дела. Старите шведски поседи припаднале на Русија. Како резултат од тие промени, бројот на православното население во земјата значително се зголемил. Голем број на православни верници биле населени на овие простори. Црковната управа во Финска била извршувана од страна на митрополитот во Санкт Петербург. Во 1892 година била основана самостојна епархија во Виборг.
По Октомвриската револуција, Финска добила независност. Во независната држава, православната црква добила статус на државна религија, заедно со лутеранската црква. Во 1921 година, московскиот патријарх Тихон и доделил статус на автономна црква. Согледувајќи го хаосот кој се вршел над Руската Православна црква во Русија, Финската црква се обратила кон Цариградската патријаршија со молба за признавање. Така, на 6 јули 1923 година, Финската Православна црква добила статус на автономна црква со ранг на архиепископија под јурисдикција на Цариградската патријаршија. Главното седиште на православните христијани било во Карелија. По крајот на Втората светска војна, населението се раселило по целата земја, и со ова биле основани нови парохии. Во 1950 година биле основани две епархии, кои ја опфаќале целата земја. За централниот дел од земјата била основана Карелска епархија, а за јужниот, Хелсиншка епархија.
Денеска, црквата има ранг на автономна во рамките на Цариградската патријаршија. На чело на црквата се наоѓа архиепископот карелски и на сите Финци, Лав. Црквата денеска има три епархии, 24 парохии и два манастира. Црквата го користи грегоријанскиот календар.
Холе
Холе (Holle) — село и слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри југоисточно од Хилдесхајм и 15 километри западно од Залцгитер.
Географија
Холе се наоѓа помеѓу Форхолц на север, Лихтенберге на исток и Хајнберг на југоисток. Долините на реките Инерсте и Нете и шумските области околу ридските масиви го обликуваат пејзажот на општината.
Општински единици
Општината Холе се состои од местата Астенбек, Дернебург, Грасдорф, Хакенштет, Херзум, Хенекенроде, Холе, Лутрум, Силиум, Зедер, Зотрум и Волденберг. Најголемо место е Холе.
<references group="A" />
Росин
Росин (Rossin) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Ценхер
Наводи
Tsenher
NGC 1115
NGC 1115 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1115 се споменува и како MCG 2-8-16, CGCG 440-20.
Откривање
Објектот е откриен на 2 декември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1115 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 1115 има привидни димензии од 0,7' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 50 м 25,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 13° 16' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Други поделби
Проучување на NGC 1115 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10774. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 175; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 646. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 16.
Слезовина
Потекло
Растението има потекло од просторите на денешна Индија и Кина. Многумина сметале дека, оваа билка потекнува од Сирија, каде се вика сириска роза. Иако не е познат точниот датум на донесување на слезовината во Европа, многу стручњаци сметаат дека, било во текот на 1731. по враќањето на биологијата со истражувачки работи од Азија. До 1786 година опишани се три видови слезовина. Иако до сега се познати над 200 видови, тој број постојано расте.
Опис на билката
Слезовината ги опфаќа билките со мал и џуџест раст. Меѓутоа, постојат и некои видови кои достигнуваат височина и до 4 м. додека во собни услови максимална височина е околу 150 см. Во тропските и суптропските краишта расте во дивина, додека во Европа се негува како украсна билка. Во Средоземјето расте како дрвце. Доколку се одгледува во добри услови, неговата големина во текот на првите години се удвојува.
Мрзла Планина
Мрзла Планина (словенечки: Mrzla Planina) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Бајаркал
Бајаркал  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Цецерлег, Архангај
Цецерлег (Цэцэрлэг, градина) е област во  покраината Архангај во централна Монголија. Во 2009 година, населението било 3,813.
Пура (галаксија)
Пура (Месје 82, M82 или NGC 3034) — неправилна ѕвездородна галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Месјеовиот и Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Има долгнавест и задебелен облик, што астрономите ги потсетувал на пура.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како Пура, Месје 82 и NGC 3034 се споменува и како M82, UGC 5322, MCG 12-10-11, IRAS 09517+6954, KCPG 218B, CGCG 333-8, PRC D-13, Arp 337, 3C 231, Ursa Major A, Bode's nebulae.
Откривање
Телото е откриено на 31 декември 1774 година од страна на Јохан Елерт Боде, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од - см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Пура е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота од 9,3, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. Пура има привидни димензии од 11,2' х 4,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 55 м 54 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 69° 40' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на Пура е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28655. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 23; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4383. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 685.
Алекса Терзиќ
Алекса Терзиќ (роден на 17 август 1999 година) е српски професионален фудбалер, кој игра како лев бек за клубот од Серија А, Фиорентина и за репрезентацијата на Србија.
Црвена звезда Белград
Роден во Белград, Терзиќ израснал во Младеновац, каде исто така започнал да игра фудбал во локалниот клуб. Во 2010 година се пресели во Црвена звезда Белград и ги помина сите млади категории. Тој го потпиша својот прв, тригодишен професионален договор во ноември 2016 година. На почетокот на 2017 година, тој беше означен како една од перспективите на врвниот клуб од страна на генералниот директор Ѕвездан Терзиќ. Тој беше лиценциран за сезоната 2017-18 со првиот тим и играше со младинскиот тим до тимот до крајот на една календарска година, соодветно. На почетокот на 2018 година, откако тренираше со сениорскиот тим за време на зимскиот одмор, Терзиќ се пресели на позајмица во српската лига, Белград, Графичар Београд за остатокот од сезоната. По завршувањето на сезоната во Лигата на Белград, во која имаше 10 настапи со сателитски клуб, Терзиќ се врати во Црвена Звезда во јуни 2018 година. За време на летната претсезона, додека Милан Родиќ беше со државната репрезентација на Светското првенство во ФИФА 2018 година, Терзиќ доби поделена минутажа со Стефан Хајдин како лев бек. На почетокот на сезоната 2018-19, Терзиќ доби лиценца за квалификациите за Лигата на шампионите на УЕФА 2018-19. Откако ги пропушти двата натпревари против Спартак Јурмала во првото коло, Терзиќ одигра целосен натпревар против Динамо Врање на 20 јули 2018 година, што беше негово деби во српската Суперлига. Терзиќ го започнал и 5-от натпревар во сезоната, кога му асистирал на Славољуб Срниќ во победата од 2–1 на домашен терен над Чукарички.
Репрезентативна кариера
Терзиќ го направи своето деби за Србија до 16 години на 3 март 2015 година, заменувајќи го Никола Савиќ во ремито 1-1 со Словенија. Во октомври истата година, Терзиќ, исто така, го направи своето деби за Србија У17 во првиот осминафинален квалификациски натпревар за УЕФА Еуро до 17 години, против Луксембург. Играјќи со тимот до 2016 година, Терзиќ беше именуван во тимот за последното натпреварување. Во септември 2016 година, Терзиќ беше дел од репрезентацијата на Србија до 19 години на меморијалниот турнир „Стеван Вилотиќ - Ќеле“, каде што дебитираше на воведниот натпревар против Соединетите Американски Држави. На 29 ноември 2016 година, додека играше со репрезентацијата до 19 години, Терзиќ постигна гол на своето деби за Србија до 18 години против Црна Гора. Во март следната година, тренерот Милан Обрадовиќ го повика Терзиќ во тимот за елитното квалификациско коло на УЕФА Европското првенство до 19 години 2017 година. Терзиќ, исто така, придонесе за тимот за време на квалификациите 2017−18, постигнувајќи гол во победата од 4−1 над Азербејџан на 7 октомври 2017 година. Како селектор на Србија до 21 година, Горан Ѓоровиќ го вклучи Терзиќ во тимот за натпреварувачки натпревари против Македонија и Русија во септември 2018 година.
Тој го имаше своето деби за сениорската репрезентација на Србија на 7 јуни 2021 година во пријателскиот натпревар против Јамајка.
Зарнов
Зарнов (Sarnow) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Џамија Дефтердар
Џамијата Дефтердар или џамија Дефтердар Махмут Ефенди е џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Таа била изградена по наредба на Дефтердар Махмут Ефенди во околу 1500 до 1546 година. Истата била разрушена во 1997 година и повторно изградена во 2007 година.
Космос-2006
Космос-2006 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 март 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-2006 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 412 км, а најмалото на 328.
Минаре
Минаре (арапски: منارة ) претставува вид на кула во исламската архитектура која се наоѓа околу џамијата. Една од главните му функции е местото од каде мујезинот ги повикува верниците на молитва. Честопати минарето во исламот се нарекува „врата помеѓу небото и земјата“.
Историја
Минарето не постоело во почетниот период на исламот. Се знае дека првата Џамија на Пророкот во времето кога била изградена, немала минаре. Во некои од најстарите џамии, како што е Големата џамија во Дамаск, минарињата служеле за посматрање и истите биле осветлени со факли. Од овде произлегло и името, на арапски нур значи светлина.
Во подоцнежни времиња основната функција на минарето била служи како место од кое муезинот се обраќал до верниците повикувајќи ги за молитва. Според хадиските преданија,верскиот повик на намаз го учел Билал (رضى الله عنه‎), еден од истакнатите асхаби и првите муезини, кој имал јак глас, кого требале да го слушнат повеќе луѓе на што поголема далечина. Поради тоа дури од тогаш се употребувал поиздигнат простор како гласот на муезинот би допирал што подалеку.
Во тек на времето, многумина се обидувале на минарето да му доделат бројни значења, така минарите се претставени како капии помеѓу земјата и небото, како елиф – арапската буква, која изгледа како вертикална линија, и стреми кон небесите, или како прстот на тевхидот - односно испружениот прст со кој муслиманите 'со ишарет“ ја прикажуваат едноста на Алах (سبحانه وتعالى‎).
Во денешно време музеинот повикот не го упатува од минарињата, туку од мусалата, како главна просторија за молитва, преку микрофон и звучници. Од таа причина улогата на минарето во денешно време е повеќе традиционална и декоративна отколку практична.
Највисокото мунаре на светот е минарето на џамијата на Хасан II, во Казаблнка, Мароко. Високо е 210 m.
Апокалипса денес
Апокалипса денес (англиски: Apocalypse Now) — американски филм од 1979 година, во режија на Френсис Форд Копола. Главните улоги ги толкуваат: Мартин Шин, Марлон Брандо, Роберт Дувал, Харисон Форд, Скот Глен и Денис Хопер. Филмот освоил вкупно 22 награди и имал уште 30 други номинации. Во 1979 година, филмот освоил две награди на Канскиот фестивал („Златна палма“ и „FIPRESCI“). Во 1980 година, филмот добил две награди „Оскар“, и тоа за најдобра кинематографија и за најдобар звук. Истата година, филмот освоил и три награди „Златен глобус“ (за најдобар режисер, најдобро сценарио и најдобра машка споредна улога); две награди на „БАФТА“ (Копола за најдобра режија и Дувал за најдобра машка споредна улога); две награди „Греми“.
Содржина
За време на војната во Виетнам, полковникот Вилард (Мартин Шин) добива задача да го убие полковникот Курц (Марлон Брандо), кој се одметнал од армијата и вовел диктатура во едно зафрлено, но нетутрално место во Камбоџа. Вилард, за својата мисија, му се приклучува на морнарскиот патнични брод, под команда на "Шефот". "Шефот" е придружен од Ленс, "Чеф" и г-дин "Клин". Тензиите растат кога "Шефот" ги поставува другите цели над целите над Вилард, исто така Вилард верува дека го води морнарскиот патнични брод. Една нок, екипажот стигнува кај американскиот До Ланг мост и се принудени да продолжаат откако не можаат да го најдаат командантот. Во меѓувреме, Вилард добида повеќе информации за Курц и истиот ден се случуваат две трагедии каде што г-дин "Клин" и "Шефот" се убиени во еден напад. Вилард е принуден да продолжи со останатиот екипаж и стигнува во седиштето на Курц. Вилард е приведен од Курц, затворен и мачен неколку дена. За тоа време, Курц го учи Вилард на некои работи и му кажува разни теории. Потоа, Вилард е ослободен и се здобива со право на контрола на логорот. Курц, знаејќи дека ќе умре, го замолува Вилард, по неговата смрт, да му каже на неговиот син за него. Вилард, спремен да ја заврши својата мисија, се опремува со голем нож и за време на церемонија, скришно влегува во логорот на Курц и го убива самиот Курц. Вилард потоа го напуштува седишето на Курц заедно со Ленс, единствениот преживеан од екипажот на морнарскиот патнични брод.
Продукција
Додека работел како асистент за Френсис Форд Копола на "Дождливи Луѓето", Џорџ Лукас и Стивен Спилберг го поттикнале својот пријател и режисер Џон Милиус да напише филм за Виетнамската војна. Милиус сакал да волонтира за војната и бил разочаран кога бил одбиен поради неговата астма. Милиус излегол со идејата за адаптирање на новелата "Срцето на темнината", на Џозеф Конрад, која се работи за Виетнамската војна. Тој го прочитал романот кога бил тинејџер и бил потсетен од еден од предавачите на колеџот дека имало неколку неуспешни обиди да се адаптира новелата во филм.
Копола му дал на Милиус 15.000 долари за да го напише сценариото со ветување за дополнителни 10.000 долари, ако е одобрено. Милиус тврди дека тој го напишал сценариото на филмот во 1969 година и првично го нарекол "Психоделичниот војник".Тој сакал да го користи романот на Конрад како "еден вид алегорија, би било премногу едноставно да се следи целата новелата".
Милиус го засновал ликот на Вилард и малку од Курц на неговиот пријател, Фред Рекер.
Еднаш. Копола му рекол на Милиус да ја напише секоја сцена која би сакал да влезе во филмот и тој напишал над илјада страни. Милиус го сменил насловот на филмот во "Апокалипса денес", откако беше инспириран од копче со значка популарна кај хипиците во текот на 1960-тите години, на која пишувало "Нирвана денес". Тој бил исто така под влијание на една статија напишана од Мајкл Хер, насловена како "Битката за Кех Санх", која се однесуваше на дрогата, рокенролот и за луѓе што го повикуваат воздушни напади на себе. Беше инспириран и од филмови како "д-р Strangelove".
Милиус немаше желба да го режира филмот и чувствуваше дека Лукас е вистинската личност за оваа работа. Лукас работеше со Милиус четири години во развојот на филмот, заедно со неговата работа на други филмови, вклучувајќи го и неговото сценарио за Војна на ѕвездите. Тој му пристапил на "Апокалипса денес" како црна комедија и имал намера да го снима филмот откако ќе го направи "THX 1138", со снимање кое започнувало во 1971 година. Пријателот и продуцент на Лукас, Гери Курц отпатувал за Филипините, барајќи соодветни локации за снимањето на филмот. Тие планирале да го снимаат филмот и во полињата за ориз помеѓу Стоктон и Сакраменто, Калифорнија, и на локацијата во Виетнам, со буџет од 2 милиони долари. Лукас одлучи да го остави проектот, бидејќи работеше на филмовите "Американски графит" и "Војна на ѕвездите".
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 100м грбно во машка конкуренција
Натпреварите во 100м грбно за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 25 јули со прелиминациите и полуфиналето и на 26 јули со финалето.
Рекорди
Пред натпреварувањата, светскиот и шампионскиот рекорд беа следниве:
Ниту светски ниту рекорд на првенството беа поставени во ова натпреварување.
Прелиминации
50 пливачи учествуваа во 7 групи.