cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Предградие
Предградие — населено место или негов дел (на пр. квартал, мал град или друга населба) што се наоѓа на работ на поголем град. Некои предградија се дел од метрополите. Во историска смисла, предградието е област во средновековните европски градови сместено надвор од градските ѕидини на центарот. Може да се протега по обиколница или, заедно со други предградија, да образува круг околу град. Поради својата помалку изградена површина, дава можности за развој на занаетчиството.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Норички Врх
Норички Врх (словенечки: Norički Vrh) — населба во Општина Горња Радгона во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Робин ван Перси
Робин ван Перси (роден во Ротердам) — холандски фудбалер, напаѓач на Фејенорд и на холандската репрезентација.
Како син на двајца уметници, Ван Перси бил охрабруван и самиот да стане уметник и да тргне по стапките на неговите родители, но нему повеќе му се допаднал фудбалот и станал член на младиот состав на СБВ Екселсиор во 2001. Неговиот пробив беше во клубот од неговиот роден град Фејенорд, каде што помина три сезони и го освои купот на УЕФА во 2002. Во 2004, се пресели во Англија и потпиша за Арсенал, со кого истата сезона го освои Комјунити Шилд, а во сезоната 2004-05 и ФА Купот.
Ван Перси има повеќе од 100 настапи и 32 голови за Холандската репрезентација, за која учествувал и на Светското Првенство во 2006, Светско првенство во 2010, Светско првенство 2014 и на Европското првенство во 2008 и 2012 година.
Животопис
Робин ван Перси пораснал во Ротердамската населба Кралинген. Неговата мајка, Хозе Рас, била сликар, а неговиот татко, Боб, бил вајар. Тој има две сестри, Лили и Кики. Често бил охрабруван да тргне по стапките на неговите родители и да стане уметник, но тој го избрал фудбалот.
Фејенорд
Ван Перси стана член на холандскиот младинскиот тим на СБВ Екселсиор во 2001, но си замина поради конфликти со тренерскиот состав и потпиша за Фејенорд. Набрзина се проби до првиот тим поради повреди на некои од играчите, дебито за клубот му беше на 17 години, прв од вкупно 15 настапи. На крајот на сезоната 2001-02, беше прогласен за Најдобар Млад Талент во холандската прва лига.
Феенорд неуспешно се обиде да го продолжи договорот на Ван Перси за време на летото. Сезоната 2003-04 ја помина на клупата поради се полошите односи со Ван Марвијк. Повторно играше 28 натпревари, но постигна само 6 голови. Фејенорд го понудија на продажба на крајот на сезоната, но поради неговото дисциплинарно досие немаше многу заинтересирани. Во јануарскиот преоден рок во 2004, холандскиот клуб започна преговори со Арсенал. Арсенал имаше потреба од долгорочна замена за ветеранот Денис Беркамп. Двете страни не успеаја да се договорат во јануари, но пет месеци подоцна, во летниот преоден рок, Ван Перси се пресели во Арсенал за 2,75 милиони фунти, малку повеќе од половина од оригиналната цена поставена од Феенорд, 5 милиони фунти.
Арсенал
На 17 мај 2004, Ван Перси потпиша четиригодишен договор со Арсенал. Менаџерот Арсен Венгер, кој планирал да го претвори Ван Перси од лево крило во напаѓач, што претходно му успеа со Тјери Анри, за новиот играч изјави, „Може да игра на лево во средниот ред, како креативен играч зад напаѓачите или како напаѓач.“ Арсенал дополнително го засилија напаѓачкиот ред со купувањето на шпанецот Хозе Антониот Рејес, со што дојде до ситуација во која овие двајца треба да се борат за место во првиот тим, но Ван Перси прв го имаше дебито за тимот, и при тоа освои и трофеј, кога влезе како замена на натпреварот против Манчестер Јунајтед во Комјунити Шилд на 8 август 2004 кој Арсенал го освои со 3:1.
Ван Перси поминуваше многу време на клупата во почетокот на сезоната 2004–05, неговото натпреварувачко деби беше на 27 октомври 2004 кога го постигна и својот прв гол во победата од 2:1 на натпреварот од Карлинг Купот против Манчестер Сити. Сепак, првиот црвен картон во Арсенал го заработи веќе на 26 февруари 2005 за време на гостивањето кај Саутхемптон кој заврши 1:1. Картонот го доби поради старт врз левиот бек на Саутемптон Грем Ле Со, по што вообичаено смирениот Венгер бил виден како му вика на Ван Перси додека овој го напуштал теренот. Подоцна Венгер го критикуваше Ван Перси и на прес-конференцијата со изјавата: ''„Не го поддржувам Ван Перси денес, но на полувреме изгледаше како да има се под контрола. Кога судијата му дава црвен на домашен играч, тогаш тој е под притисок, што значи дека ако некој требаше да се контролира, тоа беше тој.“ Во меѓувреме, спортскиот писател на Телеграф Клајв Вајт во својот извештај за натпреварот го опиша Ван Перси како „9 годишно момче во телото на 21 годишник.“'' По ова Ван Перси беше приморан да седи на клупа неколку натпревари, почнувајќи со повторениот натпревар од ФА Купот против Шефилд Јунајтед, и беше вратен во составот само поради повредата на листот на Тјери Анри, на првиот натпревар откако се врати постигна два гола на победата во полуфиналето на ФА Купот против Блекбурн Роверс. Сезоната заврши за Ван Перси набрзо потоа поради повреда, но тој сепак имаше постигнато 10 голови на 40 настапи.
Добрата форма на Ван Перси му донесе награда Играч на Месецот на Премиер Лигата за ноември откако имаше осум голови на осум настапи, по што беше награден со петгодишно продолжување на договорот на 4 јануари 2006. Но, два дена по потпишувањето на новвиот договор, Ван Перси се здоби со нова повреда, на натпреварот од ФА Купот против Кардиф, еден од противничките играчи го згазна на стапалото и му скрши еден од прстите. Ван Перси играше на следните три натпревари со дупка во копачката, исечена за да се намали притисокот, а со тоа и болката, по што беше одморен на Премиерлигашкиот натпревар против Вест Хем Јунајтед на 1 февруари. На првото финале на Арсенал во Лигата на Шампионите во 2006 беше на клупата, но не влезе во игра, Арсенал загуби со 2:1 од Барселона.
На почетокот на сезоната 2006–07 на натпреварот против Чарлтон Атлетик, Ван Перси постигна гол од волеј, во скок, за кој Венгер рече „таков (гол) се постигнува еднаш во животот“,
Подоцна беше прогласен за Гол на Месецот за септември од страна на BBC, а годината ја заврши како Ротердамски Спортист на Годината за 2006. Сепак, неговата сезона беше предвреме завршена по вторпат во својата кариера на 21 јануари 2007, кога заработи фрактура на коска во десното стапало додека го прославуваше израмнувачкиот гол на натпреварот против Манчестер Јунајтед. Сезоната ја заврши со 13 постигнати голови.
Ван Перси ја започна сезоната 2008-09 на 31 август со два гола во победата од 3:0 против Њукасл Јунајтед. На 29 октомври, го постигна својот педесетти гол за Арсенал во дербито против соперниците Тотенхем кое заврши 4:4. На 1 ноември го доби и својот прв црвен картон за 2008-09 откако го турна голманот Томас Соренсен на поразот од 2:1 против Стоук Сити. Соренсен подоцна призна дека го „зафркавал“ Ван Перси со цел да го испровоцира реакција.
Манчестер Јунајтед
На 20 август 2012, ван Перси го направи своето деби за Манчестер Јунајтед, влегувајќи како замена во 68-мата минута на местото на Дани Велбек во поразот на неговиот тим со 1-0 од Евертон. Пет дена подоцна тој го постигна својот прв погодок за клубот со својот прв удар за клубот, за да го израмни резултатот на 1-1 во натпреварот со Фулам на Олд Трафорд. Јунајтед забележа победа од 3-2 на тој натпревар.
Фенербахче
На 14 јули 2015, Ван Перси потпишал за турскиот Фенербахче за 3,84 милиони фунти. Нему му бил доделен дресот со број 10. Тој и неговиот поранешен колега од Манчестер јунајтед Нани, дебитирале за Фенербахче две недели после потпишувањето, во третата рунда квалификации за Лигата на шампионите против Шахтар Донецк заменувајќи го Муса Со. Првиот свој настап во турската лига го имал на 14 август против Ескисехирспор, како замена за Фернандао во 60-та минута, во победата од 2-0. Шест дена подоцна тој го постигна својот прв гол за Фенербахче, како замена за Муса Со, и тој го постигна единтвениот гол на мечот против Атромитос од Атина во првиот натпревар од Лигата на шампионите - бараж, со својат прв допир на целиот натпревар. Ван Перси го постигна својот прв гол во домашното првенство за клубот на својот прв настап како стартер на 23 август, по асистенцијата Нани за ремито 1-1 со Ризеспор.
Репрезентативна кариера
Првите настапи за Холандија Ван Перси ги направи за помалку од недела, прво во победата од 2:0 од квалификациите за Светското Првенство 2006 против Романија на 4 јуни 2005, а потоа во друг натпревар од квалификациите, четири дена подоцна против Финска, натпревар на кој го постигна својот прв репрезентативен гол во победата од 4:0.
Светско Првенство 2006
И покрај тоа што не беше редовен стартер во составот на Арсенал, Ван Перси беше дел од составот на Марко ван Бастен за Светското Првенство 2006. Играше на сите четири натпревари на Холандија, и го постигна својот единствен гол во групната фаза против Брегот на Слонова Коска од слободен удар, по што Холандија беше елиминирана во првата елиминациона фаза.
Европско Првенство 2008
На квалификациите за ЕП 2008, Ван Перси постигна 4 гола, најмногу во холандската репрезентација, и играше како крило за време на првенството, зад единствениот напаѓач Руд ван Нистелрој откако Ван Бастен реши да смени во 4-2-3-1 формација. На 13 јуни, постигна гол откако влезе во 55 минута, во победата од 4:1 против финалистот од СП 2006 Франција, и беше стартер на следниот натпревар против Романија, кога постигна гол на асистенција од Деми де Зеуф. Првенството го заврши со само два гола, откако Холандија заврши на врвот во групата Ц, но повторно беше исфрлена во првата елиминациона фаза.
Личен живот
Ван Перси и жена му, холанѓанка со мароканско потекло, Бушра имаат еден син, Шекил, кој е роден на 16 ноември 2006. Тие живеат во Гофс Оук, Хертфордшајр.
Обвинение за силување
На 13 јуни 2005, додека беше во Ротердам на припреми со тимот на Холандија за квалификациите за СП 2006, Ван Перси беше уапсен поради сомнение за силување од страна на холандската полиција откако поранешната холандска Мис Нигерија Сандра Кријгсман изјавила дека тој наводно ја нападнал два дена порано во хотел. Тој помина две недели во затвор додека полицијата ги истражувала обвинението на Кријгсман, по што беше ослободен по одлука на судот дека нема потреба да седи во затвор, но сè уште важеше за осомничен.
Во февруари 2006, случајот беше целосно отфрлен од страна на холандското јавно обвинителство откако заврши нивната истрага. Обвинителството изјави, по темелната истрага, дека немало насилен сексуален контакт. Ван Перси јавно проговори за времето поминато во затвор неколку месеци подоцна, опишувајќи го искуството како понижувачко, исто така изјави и дека во затворот бил третиран како криминалец, и покрај фактот што не бил виновен. Во октомври 2005 излезе извештај во кој пишуваше дека над 200 полицајци од Ротердам се обиделе да го видат неговото досие, и покрај фактот што голем дел од нив немале одобрение.
Статистика
(Клупска статистика заклучно со 16 ноември 2008)
Репрезентативни голови
(Репрезентативна статистика заклучно со 16 ноември 2008)
1711 во уметноста
1711 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Адам Џонсон
На 24 март 2016 бил осуден на шест години затвор за педофилија, откако признал дека имал сексуални акти со малолетна девојка. Бил пуштен во март 2019, по одлежување на половина од пресудата.
Клупска кариера
Како производ на фудбалската академија на Мидлсбро, тој го направил своето деби за клубот на само 17 години во натпревар од Купот на УЕФА. Тој одиграл вкупно 119 натпревари за Мидлзборо, и играл на заем во Лидс Јунајтед и Ватфорд. Во 2010 година тој потпишал за Манчестер Сити со кого станал шампион на Англија во сезоната 2011-2012. Но, престојот во Манчестер му поминал повеќе на клупата за резервни играчи отколку на теренот и малата минутажа го натерала да го напушти клубот веднаш по завршувањето на шампионската сезона. Во летото 2012 тој се вратил во својот роден град каде потпишал за Сандерленд за сума од 12 милиони £.
На 2 март 2015 година бил уапсен под обвинение дека имал секс со малолетна девојка, меѓутоа веќе следниот ден бил ослободен со кауција. Иако бил суспендиран на некое време, Џонсон сепак продлолжил да игра за Сандерленд.
На 12 февруари 2016 година се признал за виновен по едно од обвиненијата за сексуална злоупотреба на малолетничка. Само неколку часа потоа бил отпуштен од Сандерленд.
На 2 март 2016 година судот го изрекол за виновен за обвинението за сексуални прекршоци, меѓутоа во истото време го прогласиле за невин по друго обвинение за сексуален акт со 15-годишното девојче. Доделена му била казна затвор од 6 години. Во април 2016 бил притворен во затворот ХМ Моланд во близина на Донкастер. На 22 март 2019, Џонсон бил пуштен откако одлежал половина од својата казна.
Репрезентативна кариера
Тој играл за различни возрасни категории за Англија, и има 12 настапи за сениорската селекција.
Кржалица (Карбуница)
Кржалица — археолошко наоѓалиште во кичевското село Карбуница. Претставува хеленистичка населба и доцноантичка некропола. Се наоѓа на околу 700 м североисточно од селото, во приватни ниви, каде при обработувањето на земјата се наидувало на темели ѕидани од кршен камен и варов малтер. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, а наместа се забележуваат и гробни конструкции од камени плочи. Според кажувањето, во еден од гробовите биле најдени меч, копје и керамички садови.
Брисков-Финкенхерд
Брисков-Финкенхерд (Brieskow-Finkenheerd) — општина во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа близу границата со Полска.
Жори
Жори (Żory) — град во Шлеското Војводство, Полска. Има население од 58.915 жители (2016).
Историја
Населбата која се наоѓала на патот од Чешин до Краков за првпат била споменета во 1258 година. Жори е еден од најстарите градови во Шлеска, и со градски статус се стекнал на 24 февруари 1272 година во времето на војкводата Владислав.
Жори станало дел од Ополското Војводство, додека од 1327 година било вклучено во територијата на Бохемија. Во 1742 година градот бил припоен од страна на Прусија по крајот на Првата шлеска војна.
Во XVIII век градот бил центар за производство на ткаенина. По 1921 година Горна Шлеска градот се приклучил кон новоформираната полска држава, иако иако 69,4% од граѓаните гласале за Германија. Во 1939 година градот бил окупиран од Германија и ослободена од Црвената армија во 1945 година.
Население
Според податоци од Полската централна статистичка служба, на 1 јануари 2014 година населението на градот изнесувало 62 038 лица. Густината на населението била 1.303 лица на квадратен метар.
Административна поделба
Реони:
Микрореони:
Кахраманмараш (покраина)
Кахраманмараш  (турски: Kahramanmaraş) — покраина во централна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Кахраманмараш. Покраината има 1 034 727 жители (2006) и површина од 14 327 км2. Разделена е на 10 окрузи.
Малер (филм)
Малер (Mahler) е биографски филм од 1974 година снимен за животот на композиторот Густав Малер.
Филмот е режиран од Кен Расел, а Роберт Пауел го толкува Густав Малер, додека Џорџина Хејл ја игра Алма Малер.
Заплет
Филмот започнува со брачна расправија на Густав Малер и неговата жена Алма додека патуваат со воз. Приказната оттука се прибележува со флешбеци а го прикажува турбулентното детство на Малер, самоубиството на неговиот брат, искуството со антисемитизмот, преродувањето од јудаизам во католицизам, брачните проблеми, смртта на неговата млада ќерка. Филмот ги покажува и неговите односи со Козима Вагнер, вдовицата на Рихард Вагнер. Во овој процес, филмот ја истражува музиката на Малер.
Војислав Сајковиќ
Војислав Сајковиќ (9 август 1915 во Брезница, Порече — 17 јули 1981 во Скопје) — четник. Бил дел од равногорското движење на Дража Михајловиќ.
Животопис
Војислав Сајковиќ починал во Скопје во 1981 година.
Емил Мпенза
Ека Басунга Локонда "Емил" Мпенза (роден на 4 јули 1978 во Зелик) — поранешен белгиски фудбалер со конгоанско потекло, кој играл како напаѓач.
Тој има одиграно 57 натпревари за репрезентацијата на Белгија за која настапил и на едно светско првенство во Франција 1998. Неговиот постар брат, Мбо, исто така, бил фудбалер кој ја претставувал Белгија.
Детство и фудбалски почетоци
Локонда "Емил" Мпенза е роден во 1978 година во Зелик, како син на Арсен и Розали. Неговиот татко, во Киншаса бил професор по фармација а во Белгија работел како доктор на Универзитетот во Брисел (УЛБ). Семејството, покрај Емил Мпенза има уште три сина (Арсен Јуниор, Жозеф и Мбо) и ќерка (Медлин). Тие пораснале во сиромашното соседство Ено. За да се спречат младите деца да дојдат во контакт со погрешни луѓе, тие биле испратени од страна на нивната мајка на нивниот прв фудбалски натпревар во раните 80-ти. Петгодишниот Емил како и неговиот брат Мбо го засакале овој спорт и набрзо потоа му се приклучиле на локалниот фудбалски клуб Месвиноа.
Кариерата во Белгија
Во 1989, браќата се префрлиле во Кортријк. Четири години подоцна, 17-годишниот Мбо ја добил својата шанса во првиот тим. Кортријк во тоа време се натпреварувал во белгиската втора лига. Во 1995 година исто така на 17-годишна возраст како и својот брат и Емил го направил своето деби. Во деби сезоната на Емил, Кортријк се борел за промоција во првата лига. Западно-фламанскиот клуб се квалификувал за финалето на плеј-офот, но морале да ја признаат супериорноста на Мускрон и нивниот тренер Жорж Лекенс.
Веднаш потоа Лекенс останал воодушевен од талентот на двајцата браќа со конгоанско потекло и во летото 1996 година успеал да ги убеди да му се приклучат на новопромовираниот Мускрон. На 14 септември, 1996 година, 18 годишниот Емил Мпенза ги постигнал неговите први два гола во првата белгиска лига против Гент. На крилата на браќата Мпенза, Мускрон завршил како трет во лигата, а Емил успеал да го привлече вниманието на белгиските гиганти Андерлехт и Стандард.
Пред почетокот на следната сезона, Стандард станува третиот клуб во кој браќата Мпенза се селат во пакет. Иако големиот број на повреди и зголеменото внимание на медиумите оставило силна трага врз браќата Мпенза и нивната кариера во клубот. Периодот кога тие играле за Стандард бил многу тежок и клубот бил далеку од посакуваните резултати, но сепак Емил на 46 првенствени настапи постигнал 20 голови, со што остварил солидна кариера во клубот и билет за кариера во странство. Во зимата 2000 година двајцат браќа го напуштиле Стандард и се преселиле во странство; Емил потпишал за Шалке, а неговиот постар брат за Спортинг Лисабон. Одделени за првпат.
Шалке 04
На 3 јануари, 2000 година Емил потпишал договор за 4,5 години со германскиот Шалке 04. Одборот на Шалке платил приближно 8.000.000 € за неговиот трансфер кој во тоа време бил најскап откуп во историјата на клубот. Тренерот на Шалке Хуб Стевенс бил опседнат со него, згора на тоа, тој им се придружил на Марк Вилмотс и Нико Ван Керкховен веќе двајца белгиски играчи. Вилмотс, кој го познавал Мпенза од репрезентацијата му помогнал да дојде во Гелзенкирхен и бил негов ментор во почетокот. Мпенза првично се чувствувал осамен во Гелзенкирхен и се борел да се прилагоди на германскиот менталитет и јазик.
Во неговиот втор натпревар за Шалке, на 8 февруари, 2000 година, го постигнал својот прв гол во германскиот фудбал. Мпенза формирал успешно партнерство во нападот со Ебе Санд, тоа ќе биде сезоната 1999-2000 која ја завршил со вкупно шест гола. Во летото 2000 година Вилмотс заминал во Бордо, но и покрај отсуството на неговиот ментор Мпенза бил редовен стартер во оваа сезона. Во септември 2000 година, сепак, тој ја избегнал смртта откако имал опасна сообраќајна несреќа. Возел по натпреварот против ТСВ Минхен 1860 за Лиеж, но заспал на воланот на неговиот Ферари 360, кој изгорел на патот во близина на градот. Тој веднаш бил хоспитализиран, но му било дозволено да ја напушти болницата следното утро. Напаѓачот постигнал 13 гола во Бундеслигата и бил вице-шампион со Шалке. Шалке исто така го освоил Купот на Германија во сезоната 2000-2001. Тој го одиграл целиот натпревар во финалето на купот против Унион Берлин кој го добиле со 2-0. Прекарот на Мпенза, додека настапувал во Германија бил магија (Magic). Една година подоцна, кога било објавено дека неговиот ментор Вилмотс се враќа назад во Гелзенкирхен, истотка стигнала вест дека Свен Фермант, ќе биде четвртиот белгиец кој ќе игра за Шалке.
На 8 септември 2001, Мпенза бил вмешан во сообраќајна несреќа повторно. Овој пат тој го возел своето ново Порше. Единаесет дена подоцна Мпенза го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите против Арсенал. Шалке го загубиле натпреварот со 3-2. Во неговата луда кариера чувствителниот напаѓач доживеал речиси се, па дури и бил суспендиран од клубот на неодреден период и дел од неговата плата била стопирана. Во 2002 година, вторпат по ред го освоил купот на Германија. Во финалето, Шалке го совладал Баер Леверкузен со 4-2. Мпенза не бил во акција за тој натпревар.
Во неговата последна сезона тој бил почесто на полето за играње. По заминувањето на Мпенза, тренерот Руди Асауер го нарекол напаѓачот непрофесионалец.
Враќање во Стандард, Хамбургер и Ал Рајан
По три и пол години откако го напуштил Стандард тој се вратил во клубот од Лиеж на 30 август 2003. Тој постигнал 21 гол и бил втор стрелец во лигата, пред следното лето да се врати во Германија каде што потпишал за Хамбургер за 2.5 милиони €.
Тој го зел дресот со број 25., и дебитирал во текот на летото во Интертото купот каде Хамбургер бил елиминиран во полуфиналето. Тренерот Клаус Топмелер му укажал можност да игра и во првото коло од домашното првенство против вице-шампионот од претходната сезона Баерн Минхен. Мпенза го одиграл целиот тој натпревар, но ХСВ загубил на домашен терен со 0-2. Тој бил во преден план во нападот на тимот и во наредните натпревари, а својот прв погодок го постигнал во 3-тото коло на домашен терен против Нирнберг, со удар со левата нога на асистенција на Сергеј Барбарез во победата со 4-3. Во 9-тото коло му донел рано водство (9-та минута) на својот тим, во тој момент последен на табелата, против Борусија Дортмунд во победата на гости со 2-0. Во следното коло постигнал уште еден ран погодок стрелајќи во мрежата на Фрајбург по само пет минути игра, за успехот со 4-0. И покрај тоа што добро започнал и неговите погодоци му носеле победи на тимот, Мпенза во вториот дел од сезоната влегол во голгетерска суша што резултирала со тоа да го загуби местото во почетната постава од јапонецот Наохиро Такахара. Следната сезона била уште по неуспешна за напаѓачот и гледајќи го вкупниот учинок тој не ги оправдал очекувањата на управата постигнувајќи само 5 првенствени гола во 34 натпревари, но му помогнал на клубот да триумфира во Интертото купот 2005 година.
Во јануари 2006 Мпенза ја напуштил Германија за вторпат и потпишал договор со катарскиот прволигаш Ал Рајан. Исто така, некои шпански клубови покажале интерес за него, но Мпенза го избрал клубот од Катар, каде што имал соиграчи кој веќе играле во Европа како Јацек Бак и Саломон Олембе. Во неговата прва сезона тој го освоил Емир катарскиот куп.
Во ноември 2006 година Мпенза повторно станал негативен. Овој пат тој бил фатен при возење во пијана состојба. Во својата втора сезона, Мпенза постигнал шест гола во девет натпревари. Но сепак, во текот на зимата тој го раскинал неговиот договор и отишол во Премиер лигата.
Манчестер Сити
Мпенза потпишал за Манчестер Сити откако играл и постигнал гол во посебно организиран натпревар на Истлендс на 14 февруари 2007 година. "Јас не сум завршил и јас ќе го докажам тоа во Манчестер ", изјавил Мпенза за белгиската радио станица Бел-РТЛ. "Јас го направив овој трансфер како одмазда, во однос на сите оние кои ја критикуваа мојата одлука да играм во Катар". Тој го направил своето деби против Виган Атлетик влегувајќи како замена на полувремето на местото на Јоргос Самарас и веројатно бил најдобар играч на Сити. Тој го постигнал својот прв гол за клубот во победата со 2-0 над Мидлзборо на 17 март 2007 година, а неговиот втор во победа над Њукасл Јунајтед со 1-0 на 30 март. Тој постигнал уште еден погодок во сезоната 2006-07, на гости кај Тотенхем во последниот ден од сезоната, кога Сити загубиле со 2-1.
Во подготовките за сезоната 2007-08, тој постигнал гол на првиот пред-сезонски натпревар на Сити на гостувањето кај Донкастер Роверс. Тој, исто така ќе го изедначи резултатот против Фулам и ќе му донесе предност на Манчестер Сити против Бристол Сити и Њукасл Јунајтед. Сепак, се соочува со конкуренција за своето место од Роландо Бјанки, Валери Божинов, Џовани и Елано, сите доведени од новиот менаџер на Сити Свен Геран Ериксон во летото 2007 година, Мпенза не постигнал гол од септември, а бил ослободен во јули 2008 година.
Плимут
Тој потоа му се приклучил на Плимут во Чемпионшип лигата на 2 септември 2008. Мпенза го направил своето Аргајл деби влегувајќи како резерва во 70-тата минута во поразот со 2-1 пораз од Норич Сити на 13 септември. Подоцна во сезоната тој го постигнал својот прв гол за клубот против Чарлтон во натпревар што завршил нерешено 2-2, и постигнал повторно во победата со 2-1 победа над Кардиф Сити. Сепак поголемиот дел од сезоната Мпенза бил надвор од акција поради повреда и затоа не му бил понуден нов договор.
Сион
Во летото 2009 година, со слободен трансфер се преселил во Швајцарија, каде што му се прилучил на Сион. Иако веќе го беше загубил местото во репрезентацијата, тој имал само една мисија да му го врати на Сион стариот сјај. Со 21 постигнат гол Мпенза завршил на второто место на списокот на стрелеците и бил повторно во центарот на вниманието на репрезентацијата. Тој постигнал два хет-трка во победите на домашен терен против Санкт Гален (5-1) и Луцерн (5-2).
Една година по доаѓањето во Швајцарија, Мпенза го обновил интересот од неколку врвни клубови, но Сион сакал да го задржи. Во јули 2010 година, на возраст од 32 години бил блиску до трансфер во Ајакс.
Нефтчи
Следната сезона настапите на Мпенза во клубот станале ограничени како резултат на тренерската смена. Тој одиграл само 8 натпревари во првиот дел од сезоната и сите влегувајќи како замена од клупата за резерви. Откако и дефинитивно му станало јасно дека го загубил своето место во нападот, тој го напуштил клубот во јануари 2012.
Алст
Откако барал клуб повеќе од една година, Мпенза конечно потпишал едногодишен договор со Алст на 1 октомври 2013 година.
Репрезентативна кариера
Мпенза играл за репрезентацијата на Белгија од 1997 година, иако тој често бил повредени за време на репрезентативните собири. Тој играл заедно со неговиот брат Мбо на Светското првенство 1998 и на Евро 2000, каде што тој постигнал гол во првиот натпревар против Шведска (кој заврши со победа на Белгија со 2-1), но го пропуштил Светското првенство во 2002 поради повреда на препоните.
Хет-трикови
Во својата долга кариера Емил Мпенза успеал да постигне хет-трик на три натпревари досега. Еднаш во дресот на Шалке 04 во Бундеслигата и двапати за Сион во швајцарската суперлига.
Личен живот
Емил е во брак со Натали Крацборн од 2004 година, со која имаат едно дете, син по име Лени.
Македонски вина
Република Македонија произведува вино на некој 22400 ha винови насади, и производството изнесувало 108,100 тони во 2008 година. Исто така постојат 30000 ha и дополнителни винови насади се посветени натрпезното лозје. Црвеното вино доминира во македонското производство на вино, со околу 80 проценти.
Вински региони
Македонија има три вински региони и тоа:
Иван Чупаров
Иван Аврамов Чупаров (1880,, Велешко – 18 јуни 1913, ) — македонски свештеник и револуционер, деец на ВМОРО за време на првата српска окупација на Македонија во 1913 година. Поради неговото неуморно учество во борба против српската пропаганда е фатен од српските власти и по тешки мачења го сечат на парчиња, за потоа да ги фрлаат неговите останки во Вардар.
Фамилија, Свештенство и борец против српската пропаганда во Македонија
Иван Аврамов Чупаров е роден во 1880 година во азотското село Папрадиште, тогаш под Османлиско Царство. Отец Чупаров потекнува од големиот род Чупарови, кои во минатото создаде многу неуморно борци за македонското револуционерно движење. Неговите браќа се револуционерите Петар и Ангелко Чупаров, видни дејци на ВМОРО. Во роднински врски е и со еден од најистакнатите и најдоследни организатори и афирматори на македонската национална мисла, Димитрија Чуповски. Станува свештеник на велешкото село Папрадиште и се вклучува во редовите на ВМОРО. Дејствува активно против српската пропаганда во Велешко и Азот. Имало повеќе обиди и закани тој да прифати да се стави во служба на српските интереси, но попусти беа ветувањата на пропагандата за моралните и материјалните бенефици. Добива заплашувачки писма и закани од србоманскиот војвода Глигор Соколовиќ. Неколкупати Глигор Соколовиќ му ја опколуваше куќата за да го фати, сепак поп Иван бегаше од селото. По неколку заседи, најпосле во пролетта 1905 година, Глигор Соколовиќ ненадејно ја опколува куќата на поп Иван, го фаќа и го носи во селото Мокрени, а потоа во село Габровник. По заповед на Глигор четниците копаат дупка во која го ставаат поп Иван и го затрупуваат така да само главата на свештеникот била слободна. Заробен во земјата поп Иван трпи страшни маки, но одбива да стане агент на пропагандата. Покрај мачењата, Поп Иван одговорил дека:
Тоа тешко го погодува Глигор кој наредува да го убијат. Меѓутоа на инсистирање на србоманите од Богомила, кои од една страна стравуваат од одмазда на Мијаците од Папрадиште и Ореше, а од друга страна и од четата на Организацијата, Глигор конечно го ослободува поп Иван под услов тој да остане пасивен гледач и да не учествува во какви било организациски работи. По враќањето во Папрадиште, поп Иван почнува да спие со „пушка во рака“ и потоа заедно со велешкиот војвода Стефан Димитров, Арсо Локвички и Нежиловскиот раководител Ѓуро станува постојан сопатник на велешката чета, секогаш подготвен да учествува во нејзините акции. Кога Стефан Димитров и Иван Наумов Алабакот влегуваат во конфликт, Отец Чупаров застанува на страната на Стефан Димитров. После смртта на Димитров, Отец Чупаров го подкрепува новиот рајонски војвода Пењу Шиваров, но се спријателува и со Иван Наумов Алабакот. Постојаните закани упатени до него од луѓето на пропагандата не го уплашија, а неговата цврстина и решителност му даваа голем кураж на Мијаците од Ореше и Папрадиште.
На 16 јуни 1913 година, денот кога Бугарија и Србија ја започнуваат Втората балканска војна, српските окупаторски власти во Велес го заробуваат Иван Чупаров. После долги и тешки измачувања, на 18 јуни 1913 година бил исечен на парчиња и фрлен во реката Вардар. Граѓаните на Велес отпосле ги наоѓаат неговите останки во Вардар и ги погребуваат.
Јордан Анастасов
Јордан Анастасов ( во —   во Софија, Бугарија) наречен Мегленец, Мегленски, Сидер, Сидеров и Чернов е  деец на ВМРО (Обединета).
Детство
Јордан Анастасов е роден во Кавадарци, тогаш во Османлиското Царство, во сиромашно семејство. Татко му се занимавал со „цреварство“: собирал говедски и овчи црева од касапите, ги чистел, ги сушел, ги преработувал, и од нив се изработувале струни за виолина. Основното образование го стекнува во родниот град, а потоа учи во Цариградската богословија во Цариград.
За време на Балканската војна, богословијата била затворена, па Јордан се враќа во Кавадарци. Во учебната 1912-1913 година, испратен е како бугарски учител во с. Шешково.
Активно учествувал во политичкиот живот на македонската емиграција во Бугарија. Бил член и секретар на Националниот комитет на македонските братства во Софија и член на редакцијата на весникот „Независна Македонија“ (1923 година). По деветтојунскиот преврат во Бугарија (1923 година) емигрирал во Виена, каде што се вклучил во раководството на Федеративната македонска организација. Потоа станал член на ВМРО (Обединета) и нејзин задграничен претставник. По завршувањето на Втората светска војна, бил член на Македонскиот национален комитет и на Македонскиот научен институт во Софија и главен и одговорен уредник на списанието „Македонска мисла“ (1945 година). Поддржувајќи ја Резолуцијата на Информбирото, бил еден од најгласните гласноговорници во сталинистичката кампања против Југославија и Македонија.
NGC 3885
NGC 3885 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3885 се споменува и како ESO 440-7, MCG -5-28-6, AM 1144-273, IRAS 11442-2738.
Откривање
Објектот е откриен на 10 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3885 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 3885 има привидни димензии од 2,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 3885 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36737. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 327; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6673. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 81.
1713 во уметноста
1713 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Бариум хлорид
Бариум хлорид е неорганско соединение сохемиска формула BaCl2. Таа е една од најчестите соли на бариум растворливи во вода. Како и повеќето други соли на бариум растворливи во вода, тој е бел прав, многу токсичен и дава жолто-зелена боја на пламен. Исто така е хигроскопен, претворајќи се во дихидрат BaCl2*2H2O, кои се безбојни кристали со горчлив солен вкус. Има ограничена употреба во лабораторијата и индустријата.
Подготовка
OНа индустриско ниво, бариум хлоридот се подготвува преку двостепен процес од барит (бариум сулфат). Првиот чекор бара високи температури. Вториот чекор бара реакција помеѓу бариум сулфид и водород хлорид: ли помеѓу бариум сулфид и калциум хлорид: На местото на HCl, може да се користи хлор. Од смесата со вода се извлекува бариум хлорид. Од водни раствори на бариум хлорид, неговиот дихидрат(BaCl2*2H2O) може да се кристализира како безбојни кристали.
Бариум хлоридот во принцип може да се подготви со реакција помеѓу бариум хидроксид или бариум карбонат со хидроген хлорид. Овие основни соли реагираат со хлороводородна киселина и даваат хидриран бариум хлорид.
Структура и својства
BaCl2 кристализира во две форми (полиморфи). Едната форма има структура на кубен флуорит (CaF2) а другата структура на ортохомбична котунит (PbCl2). И двата полиморфи ја прифаќаат предноста на големиот Ba(2+) он за координативни броеви поголеми од шест. Координацијата на Ba(2+) е 8 во флуоритната структура и 9 во структурата на котунит. Кога BaCl2 од конунитската структура е подложен на притисоци од 7–10 GPa, тој се трансформира во трета структура, моноклинична пост-котунитна фаза. Координативниот број на Ba(2+) се зголемува од 9 на 10.
Во воден раствор BaCl2 behaves as a simple salt; се однесува како едноставна сол и растворот покажува неутрална pH вредност. Неговите раствори реагираат со сулфат јон за да се добие густ бел талог од бариум сулфат. Оксалат има слична реакција: Кога се меша со натриум хидроксид, се добива бариум хидроксид, кој е умерено растворлив во вода.
BaCl2*2H2O е стабилен во воздухот на собна температура, но губи една вода на кристализација над 55 °C (131 °F), стануваBaCl2*H2O, и станува безводен над 121 °C (250 °F). BaCl2*H2O may be formed by shaking the dihydrate with methanol.
BaCl2 може да се формира со протресување на дихидратот со метанол.
Употреба
Иако е евтин, бариум хлоридот наоѓа ограничена примена во лабораторијата и индустријата. Се користи и за правење црвени пигменти како што се Lithol red и Red Lake C. Неговата токсичност ја ограничува неговата применливост.
Токсичност
Бариум хлоридот, заедно со другите соли на бариум растворливи во вода, е многу токсичен. и иритира очите и кожата, предизвикувајќи црвенило и болка. Ги оштетува бубрезите. Фаталната доза на бариум хлорид за човек е пријавена дека е околу 0,8-0,9 g. Системските ефекти на акутната токсичност на бариум хлорид вклучуваат абдоминална болка, дијареа, гадење, повраќање, срцева аритмија, мускулна парализа и смрт. Ba(2+) јоните се натпреваруваат со јоните на K+ предизвикувајќи мускулните влакна да бидат електрично невозбудливи, а со тоа предизвикува слабост и парализа на телото. Натриум сулфат и магнезиум сулфат се потенцијални противотрови бидејќи формираат бариум сулфат BaSO4, кој е релативно нетоксичен поради неговата нерастворливост во вода.
Бариум хлоридот не е класифициран како човечки канцероген.
Килис (покраина)
Килис  (турски: Kahramanmaraş) — покраина во јужна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Килис. Покраината има 114 724 жители (2006) и површина од 1 642  км2. Разделена е на 4 окрузи.
Карас
Прускиот крап, сребрено пруски крап или КАРАС (Carassius gibelio), е член на семејството Cyprinidae, која вклучува многу други риби, како што се заеднички крап, златна рипка, а помали златни рипки. Тоа е ципринид со средна големина и не надминува тежина од 3 кг. и должина од 45 см. . Тие обично се сребрени, иако постојат и други варијации на бои. Тие се сештојади и се хранат со планктони, без'рбетници, растителен материјал и ситни зрна. По потекло од [[Сибир, тие се запознаени и сега живеат во езера, езерца и реки што бавно се движат низ цела Европа, Северна Америка и Азија.
Карасите се многу инвазивни видови риби во области надвор од неговиот роден опсег. Тие брзо се размножуваат и се шират. Во 2020 година научниците демонстрираа дека мал дел од оплодените јајца на карасот биле проголтани од водни птици, па преживеале минувајќи низ дигестивниот тракт и излегуваат од мрежницата откако биле извадени од изметот. . Птиците покажуваат голема претпочитање на јајца од риба, додека ципринидите произведуваат стотици илјади јајца на едно мрестење. Овие податоци укажуваат на тоа дека и покрај малиот процент на јајца кои преживеале во дигестивниот тракт кај птиците, ендозохоријата може да обезбеди потенцијално занемарен механизам за дисперзија на карасите. Доколку се докаже под природни околности, ендозохорозната дисперзија на инвазивните риби може да претставува силна грижа за зачувување на биоразновидноста на слатководните води.
Опис и распространетост
Карасот е длабоко-работноспособна, стабилна риба која личи на каракуда крап (Carassius Carassius) и расте во должина  околу 10 до 35 см. Неговите крлушки се поголеми од оние на каракусот, и обично има од 27 до 32 крлушки по должината на страничната линија, додека обичниот крап обично има помеѓу 31 и 35. Видот е сребрен, понекогаш има слаба златна нијанса, додека некои имаат и изгорен златен изглед. Опашката на карасот е подлабоко виљушкаста од онаа на красијавиот крап.
Сребрениот карас припаѓа на семејството на краповидни видови на риби, Cyprinidae во родот Carassius. Сребрениот карас има високо тело, кое што е бочно сплескано и многу наликува на телото од крапот. Главата е релативно мала во споредба со телото. Устата е завршна, завртена нагоре. За разлика од крапот, карасот на краевите на устата нема мустаќи. Грбната перка е голема, малце засечена, и започнува од највисокиот дел на грбот во висина на стомачната перка и завршува на задниот дел од телото во висина на аналната перка. Телото на карасот од горната страна е темнозелено, додека странично е. Бојата на стомачната страна е бела. Прататковина на сребрениот карас е Кина. Во 1948 година е пренесен во европскиот дел на поранешниот Советски Сојуз. Од таму, во текот на шеесеттите години при многу висок летен водостој на Дунав масовно се шири по останатите водотеци на Црноморскиот, Егејскиот и Јадранскиот слив. Во водите на Република Македонија, во реката Вардар е внесен пред 1973 година.
Основни биолошки одлики
Женските единки на сребрениот карас полово созреваат во текот на месец април и мај. Полово зрелите женски единки икрата ја полагаат на подводната растителност. Икрата има леплив слој со кој што се прилепува за подводната растителност. Карактеристично за сребрениот карас е тоа што неговата икра може да биде оплодена и со машки единки од други ципринидни видови. Единките добиени со вака оплодена икра се само женски, па затоа често може да се сретне да во поедини екосистеми се среќаваат само чисто женски популации од карас. Единките на карасот созреваат на различна возраст. Може да се сретнат полово зрели единки со тригодишна возраст, но најголем број на популацијата е зрел во четвртата година од животот. Како должина на која што карасот прв пат полово созрева се смета должина од околу 12 см. Количеството на икра се движи од 150.000, па сè до скоро 400.000 во зависност од возраста и тежината на женските единки. Доста ретко карасот може да нарасте до 45 см. и до 1 кг. тежина. Местото на живеење е пред се условено и од начинот на неговата исхрана. Карасот воглавно се движи на различни длабочини во крајбрежниот регион во локалитети обрастени со езерска растителност. Најчесто се храни со организмите кои што живеат на дното, зоопланктон, како и со делови од подводната растителниост.
Грос Линдов
Грос Линдов (Groß Lindow) — општина во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија.
Меленбах-Гласбах
Меленбах-Гласбах (Mellenbach-Glasbach) — поранешна општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Шварцатал.
Географија
Меленбах-Гласбах се протега во должина од пет километри во долината на Шварца. Местото се наоѓа на околу 380 метри, додека ридовите се издигнуваат на 600 метри височина.
Општински единици
Општината била составена од пет единици:
Соседни места
Соседни места се (почнувајќи од север, надесно): Оберхајн, Унтервајсбах, Обервајсбах, Мојзелбах-Шварцмиле, Белен, Вилденшпринг, Хершдорф и Дребишау.
Милисав Видески
Милисав Видески (1916 — ?) — бил дел од равногорското движење на Дража Михајловиќ
Животопис
Милисав Видески е роден во селото Зркле, Порече. Бил роден во август 1916 година, или на 14 септември 1916 година. Во 1944 година бил четник во Равногорското движење во Порече, и во него останал сè до предавањето на четниците во Порече на НОБ и ПОМ во август 1944 година.
Арсенал ЖФК
Арсенал Женски Фудбалски Клуб е англиски женски фудбалски клуб. Арсенал ЖФК е поврзан со ФК Арсенал. Основан во 1987, клубот е најуспешниот клуб во англискиот женски фудбал; тимот ја има освоено Женската Премиер Лига девет пати, женскиот ФА Куп осум пати, и Женскиот Лига Куп девет пати. Во 2006-07 ги освоија сите три домашни натпреварувања (Премиер Лигата ја освоија без ниту еден пораз) и Женскиот Куп на УЕФА со што станаа единствен фудбалски клуб (во женскиот но и машкиот фудбал) кој освоил четири титули во една сезона.
Историја
Клубот е основан во 1987 година од страна на Вик Ејкерс, кој е сѐ уште генерален менаџер на клубот. Тие ја освоија првата голема титула во Женскиот Лига Куп во сезоната 1991-92. Во 1992 клубот стана еден од основачите на Женската Премиер Лига, и ја освоија титулата во првата сезона. Заклучно со 2007 имаат освоено 9 титули во 15 сезони – повеќе од кој и да е друг клуб – и имаат освоено 4 последователни титули од 2004 до 2007.
До 2007 Арсенал го имаат освоено Женскиот ФА Куп осум пати, и Женскиот Лига Куп девет пати. Тука се вбројуваат и три двојни круни (Лига Куп и ФА Куп) во 1994-95, 2003-04 и 2005-06, и три домашни Тројни Круни, во 1992-93, 2000-01 и 2006-07.Клубот ја има претставувано Англија во Купот на УЕФА вкупно шест пати, стигнувајќи до полуфиналето двапати (во 2002-03 и 2004-05).
Сезоната 2006-07 беше најуспешната сезона на Арсенал до сега, освојувајќи го, покрај сите домашни натпреварување, и Женскиот Куп на УЕФА. Ова го остварија со победата од 1-0 против Умеå ИК во финалето. Ова беше прва титула за британски тим. Победата во Купот на УЕФА бее позначајна поради фактот дека противник на Арсенал беше професионален клуб, а тие се полупрофесионален клуб. Исто така сезоната 2006-07, Премиер Лигата Арсенал ја освои со победа на секој натпревар (И22 П22 Н0 И0), постигнувајќи 119 голови а примајќи само 10. Ја завршија сезоната со победа од 6-0 против Лидз Јунајтед на 20 мај 2007 и така успеаа да ја комплетираат сезоната без ниту еден загубен бод. Како признание за ова постигнување на 13 декември им беше доделена специјална награда од страна на Асоцијацијата на спортски новинари.
Арсенал не успеаја да ја задржат европската титула во 2007-08, беа елиминирани од Олимпик Лион во четвртфиналето. Но сепак тимот успеа да стигне до финалето на Лига Купот, и се наоѓа на врвот на табелата со 11 победи во 11 натпревари. Последниот пораз на Арсенал беше од Чарлтон Атлетик ЛФК на 15 октомври 2003, што значи дека клубот не е поразен во лигата повеќе од четири години.
Играчи
Формирани како аматерски тим, Арсенал добија полупрофесионален статус во 2002. Повеќето од играчите настапуваат и за своите репрезентации. Четири членови на првиот тим, вклучително и најголемата англиска женска фудбалска ѕвезда Кели Смит, настапија во англиската женска репрезентација на Женското Европско Првенство во 2005. Десет играчи од актуелниот состав имаат настапено за Англија на највисоко ниво. За клубот настапуваат и интернационалки од Велс, Шкотска и Република Ирска, вкупно петнаесет членови на актуелниот состав имаат играно за својата репрезентација.
Арсенал ЖФК исто така имаат и резервен состав, кој во најголем дел се состои од играчи од Академијата. Резервниот состав има освоено четири Женски Премиер Резервни лиги, и пет Женски Премиер Резервни Лига Купови во своето постоење.
Стадиони
Дамите на Арсенал ги играат своите домашни натпревари на Медоу Парк, во сопственост на нисколигашот Борем Вуд во Хертфордшајр. Стадионот има капацитет од 4502, иако на лигашките натпревари обично има само неколку стотици посетители. Некои домашни натпревари се играат на други стадиони, натпреварите од Женскиот Куп на УЕФА се играат на Кларенс Парк, домот на Св. Албан Сити, а натпреварите од лига купот натпреварите на резервниот состав се играат на Паркфилд, дом на Потерс Бар Таун ФК.
Овогодишен состав
Заклучно со 2 февруари, 2008:
Почести
Заклучно 28 април 2008.