cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Печерски реон
Печерскиот реон (украински: Печерський район) е административен реон во градот Киев, главниот град на Украина. Печерскиот реон е најголемата административна област во градот. Реонот ја вклучува историската област на градот. Реонот грании со десниот брег на реката Днепар.
Историја
Печерскот реон е еден од најважните културни области во Киев. Во реонот се наоѓа легендарната Киевско-печерска лавра односно манастирот на пештерите, според кое религиозно место доаѓа и името на реонот. Населбата која се наоѓа во близина на манастирот била формирнана во 12 век. Во негова близина некогаш се наоѓала Златната порта. Населбата денешното име го добила во текот на 16 или 17 век.
Во текот на 18 век, Печерскиот реон станал административен центар на градот. Во тоа време била изградена на Киевската тврдина, која претставувала голема воена тврдина во времето на Руската Империја и Советскиот Сојуз. Во 1918 година, овде било местото каде се кренало Арсеналното востание, кое подоцна довело до заземање на власта од болшевиците. Во текот на XX век, со приширувањето на градот, во Печерскиот реон биле изградени голем број на институции.
Населби
Денеска, во овој реон се наоѓаат неколку помали населби:
Фалсификатори (филм од 2007)
Фалсификатори (германски: Die Fälscher) - германски филм од 2007 година, во режија на Штефан Руцовицки. Главните улоги ги играат: Карл Маркович, Аугуст Дил, Девид Штризоф, итн. Во 2008 година, филмот ја добил наградата „Оскар“ за најдобар странски филм, а вкупно имал 10 номинации и освоил седум награди.
Содржина
Во 1930-тите, во Берлин, Евреинот Саломон Сорович, познат како Сали (го игра Маркович) фалсификува пари и документи. Тој добива информација дека полицијата му влегла во трагата, но ноќта ја поминува со убава жена, така што е уапсен од инспекторот Херцог (го игра Штризоф) и однесен во логорот Матхаузен. Таму, снаодливиот Сорович ја придобива милоста на нацистите така што им слика портрети. Набргу, тој е пренесен во логорот Зашенхаузен. Таму, Сали дознава дека бил префрлен по наредба на Херцог, кој формира тим од графичари, сликари, банкари и други стручни лица кои ги ангажира на таен проект за фалсификување британски фунти и американски долари. Под водствот на Сали, затворениците успеваат да направат совршени фалсификати. При крајот на војната, кога сојузниците се приближуваат до логорот, Херцог се обидува да земе дел од парите, но во тоа го спречува Сали. По војната, со фалсификуваните пари, Сали оди во Монте Карло, каде намерно ги губи сите пари на комар.
Св. Спас (Горно Крушје)
'''Св. Спас''' — археолошко наоѓалиште во преспанското село Горно Крушје. Претставува црква и некропола од старохристијанско време. Се наоѓа на околу 300 м северно од селото, од десната страна на патот Ресен-Охрид, на јужниот крај на висорамнинката од една мала височинка, која на северната страна се надоврзува на ридот Крушичка Краста, каде во 1968 година се изградени нова црква „Св. Спас“, помошна зграда и ограден ѕид. При копањето на темелите за црквата, според кажувањето на мештаните, биле откриени темели од објект ѕидани од камен и хоросан малтер, подни тули и широки ќерамиди. Исто така, откриле и повеќе гробови градени од камени плочи. Во Музејската збирка во Ресен се чуваат тегули на кои има врежано претстави на птици.
Лазар Личеноски
Лазар Личеноски (,  - , ) — македонски експресионистички сликар и еден од најавтентичните сликари на македонскиот предел, во кои внесувал и фолклорни елементи. Сликал и мртва природа, портрети и мозаици.
Образование
Уметничка школа со академски курс завршил во Белград, 1927 г. Специјализирал ѕидни техники во Париз во ателјето на Марсел Линоар и кај Пол Бодуен на Високата школа за уметности и занаети (École nationale supérieure d'arts et métiers), ги посетувал ателјето на Андре Лот и академијата „Гран Шомје“ (Académie de la Grande Chaumière) од 1927 до 1929 г.
Кариера
Живеел во Белград, а потоа во Скопје. Бил член на предвоената белградска група „Облик“.
Самостојно изложувал пред и по војната (за првпат во 1927) во Скопје, Белград, Загреб, а учествувал (од 1927) на групни изложби во Скопје, Париз, Белград, Лондон, Ливерпул, Манчестер, Солун, Прага, Софија, Рим, Букурешт, Братфорд, Канада, Тунис и други места.
Бил професор и директор на училиштето за применета уметност во Скопје, дописен член на САНУ итн. Добитник е на Октомвриската награда за сликарство во 1959 година.
Во февруари 2015 година, куќата на Личеноски, која се наоѓа во подножјето на Скопското кале, станала државна сопственост. Притоа, било предвидено куќата да биде претворена во Музеј на Личеноски, раководен од Националната галерија на Македонија.
Позначајни дела
Меѓу позначајните дела на Личеноски се вбројуваат:
Североисточен округ (Боцвана)
Североисточниот округ е еден од окрузите во Боцвана. Главен град на округот е Масунга. В0 2001 година округот имал 132.422 жители. Овој округ е воглавно населен од Баланзи.
На север и исток округот граничи со Зимбабве. На југ и запад округот граничи со Централниот округ и границата ја сочинува рекара Шаше.
Географија
Низ округот минува реката Ната и истата е важно место за дивиот свет. Реката понатака минува низ Макгадикгади, кога исчезнува.
Кеплер (појаснување)
Кеплер е презимето на германскиот математичар и астроном. Во негова чест, презимето ја има следнава употреба:
NGC 1379
NGC 1379 — елиптична галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1379 се споменува и како ESO 358-27, MCG -6-9-1, FCC 161.
Откривање
Објектот е откриен на 25 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1379 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1379 има привидни димензии од 2,4' х 2,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 36 м 3,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 26' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 17°.
Спиритуализам (појаснување)
Спиритуализам означува верување во задгробен живот, и во можна комуникација на живите луже со душите на мртвите преку медиум. Исто така се однесува на филозофија, доктрина или религија, а се однесува на духовниот аспект на постоењето.
Спиритуализмот исто така се однесува на:
Вера Јоциќ
Оливера Верa Јоциќ (Сингелиќ, Скопско, 21 август 1923 - Саса, Македонска Каменица, 22 мај 1944) — партизанка, македонски и југословенски првоборец. Била прогласена за народен херој на 20 декември 1951 година.
Животопис
Вера Јоциќ е родена на 21 август 1923 година, од семејство кое по Балканските војни ја напуштила Србија и се преселиле во Синѓелиќ, Скопско. Како гимназијалка станала членка на СКОЈ, во 1941 година.
Учество во НОБ
По Апpилската војна со своите сестри заминала за Валево (Србија), каде се приклучила во Јастребачкиот партизански одред и била примена во КПЈ во октомври 1941 година. По нелегалната партиска дејност во Ниш, во зиматa 1942 година, ги продолжила партизанските дејствија во Јастребачкиот, па во Врањскиот партизански одред. Таа се разболела поради изложеноста на многу ниски темпаратури, а и нејзините нозе премрзнале. Најпрво била лечена низ околните села, по што е решено да се пренесе во Ниш на лекување. Таму се вработиила во фабриката за тутун, каде продолжила да агитира и да ја врши својата револуционерна дејност. Во знак на благодарност, подоцна во дворот на истата фабрика е поставена нејзина биста.
Од крајот на 1943 година била заменик-политички комесар на Tрeтиот кумановски партизански одред и на кумановските баталјони „Орце Николов“ и „Христијан Тодоровски - Карпош“, а од 24 февруари 1944 година и на Првиот баталјон на Третата македонска народноослободителна ударна бригада.
Учествувала во Пpолетната офанзива која се одвивала во мај и јуни 1944 година, при што единиците од кумановско изведувале пробив кон Беласица и Егејска Македонија. Задачата да се пробие обрачот од бугарски војски, се паднала на баталјонот во кој била член Вера Јоциќ. Во тие борби, кај селото Страцин, Кумановско на 20 мај 1944 година, таа го извела првиот јуриш кон бугарските сили, по што била тешко ранета. Партизаните ја извлекле, и ја носеле на шаторско крило три дена и три ноќи. По три дена, починала кај селото Саса, Делчевско.
Вера Јоциќ е воспеана во прочуените песни „Очи“ и „Љубов“ од Ацо Шопов.
Во нејзина чест, едно основно училиште во општина Гази Баба го носи нејзиното име.
Танас Ристески
Танас Несторов Ристески (13 јануари 1920 во Љубаништа, охридско — 2 август 1944 во Дебар) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Танас Несторов Ристески е роден на 13 јануари 1920 година. Доброволно стапува во Првата македонско-косовска ударна бригада на 28 април 1944 година. Загинува во втората борба за Дебар на 2 август 1944 година.
Бауербах
Бауербах (Bauerbach) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2012 е дел од општината Грабфелд.
Црква „Св. Атанасиј“ - Куклиш
'''„Св. Ѓорѓи“''' — христијански храм кој се наоѓа во Куклиш, Општина Струмица.
Црквата била изградена во 1852 година.
Приштина (округ)
Приштина (Komuna e Prishtinës; Приштински округ, Prištinski okrug) е округ во Косово со главен град Приштина.
Општини
Во округот се наоѓаат општините:
Германија на Евровизија 1957
Гласање
Секоја земја имала жири од десет луѓе. Секој член на жирито можел да даде еден бод на неговата или нејзината омилена песна.
Меѓу светови (филм)
Меѓу светови е американски филм, во режија на Френсис Форд Копола. Главните улоги ги толкуваат: Вал Килмер, Брус Дерн и Ел Фенинг.
Содржина
Хал Балтимор е познат писател на романи за вештерки. За да ја преброди творешката криза, тој оди во едно мало гратче во периферијата, каде открива низа необични работи: група готски инејџери кои живеат покрај реката, во локалниот хотел се случиле страшни убиства, а некогаш таму престојувал и Едгар Алан По. На писателот, на сон му се појавува таинствениот дух на девојката В., така што тој решава да ги истражи убиствата.
Харстад
Харстад е општина во округот Тромс во Норвешка. Со население од 23.344 оваа општина е втора по големина во овој округ. Општински центар е истоимениот град Харстад кој е трет по големина во цела Северна Норвешка со население од 19.808 жители. Зафаќа површина од 372 км².
Очивидец
Очивидец е личност која е присутна на некој настан, во најголем случај злосторство, а кој не учествува во самиот настан. Очивидецот е во дилема дали да сведочи и да ја каже вистината на настанот или не. Најчесто очивидците ги сносат големите последици од страна на злосторникот, доколку ја кажат вистината.
Насионал Монтевидео
Насионал Монтевидео (Шпански: Club Nacional de Football) е уругвајски фудбалски клуб од Монтевидео кој моментално игра во Прва уругвајска фудбалска лига. Клубот игра на Големиот Централен Парк стадион (Шп.: Gran Parque Central) во Монтевидео со моментален капацитет од 26.500. Насионал е најпрестижниот и истакнат уругвајски фудбалски клуб, со 46 национални првенства и 21 меѓународни натпревари.
Историја
Насионал е формиран на 14 мај 1899 година кога фудбалски клубови „Монтевидео ФК“ и „Уругвај Атлетик“ се соедниниле во еден клуб.
Во 1903 година Уругвај постигнува победа во својот прв меѓународен натпревар - 3: 2 против Аргентина. Во составот се само играчи на Насионал, бидејќи играчите на другиот силен тим во тоа време - КУРКК - бојкотираат репрезентацијата. Насионал е тимот со најмногу играачи во репрезентацијата, кога тој освоено две светски првенства (во 1930 година - 9, во 1950 година - 5) и две олимписки титули (во 1924 година - 7, во 1928 година - 8).
Во периодот 1900 - 1931 година Уругвајската првенство се одржа како аматерски првенство. Насионал е тимот со најмногу титули во тоа време - 11. Во два случаи ја овојуваат титулата во три последователни години - 1915 - 1917 и 1922 - 1924. Во "професионалната ера" Насионал има 35 титули, како во периодот 1939 - 1943 пет пати последователно го освојуваше првенството. во 1941 година Насионал освои сите 20 натпревари. Насионал 4 пати последователно го освојуваше првенството меѓу 1969 и 1972 година, а во периодот 1955 - 1957 и 2000 - 2002 екипата повторно ја освои титулата во три последователни години.
Најдобриот стрелец на клубот е аргентинскиот напаѓач Атилио Гарсија.
Стадион
Домашните натпревари ги играл на градскиот стадион Големиот Централен Парк (Шп.: Gran Parque Central) во Монтевидео кој има капацитет од 26.500 гледачи. Познат е по тоа што на него е одигран првиот натпревар во историјата на Светските првенства во 1930 година.
Гринфелдова одбрана
Гринфелдова одбрана е шаховско отворање коешто настанува по потезите:
Отворањето се темели на еден од основните принципи на хипермодерната школа, којашто била популарна во текот на 1920-тите години. Според него, на пешачкиот центар треба да се гледа повеќе како обврска, отколку како средство.
Црква „Св. Петнаесет тивериополски маченици“
'''Црква “Св. Петнаесет тивериополски маченици“''' може да се однесува на:
Знаме на Сахарската Арапска Демократска Република
Знамето на Сахарската Арапска Демократска Република е комбинација на пан-арапските бои и симболи поврзани со исламот. Знамето било усвоено на 27 февруари 1976 и било делумно изменето во јуни 1991. Најголемиот дел од регионот над кој полага право САДР, Западна Сахара е управуван од Мароко, па така националното знаме на Мароко може да се види во најголемиот дел од Западна Сахара.
Надворешни врски
Vlag van die Arabiese Demokratiese Republiek Sahara علم الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية Сцяг Сахарскай Арабскай Дэмакратычнай Рэспублікі Bandera de la República Àrab Saharaui Democràtica Vlajka Saharské arabské demokratické republiky Flagge der Demokratischen Arabischen Republik Sahara Flag of Western Sahara Flago de Araba Demokratia Sahara Respubliko Bandera de la República Árabe Saharaui Democrática Sahara Araabia Demokraatliku Vabariigi lipp Saharan demokraattisen arabitasavallan lippu Drapeau de la République arabe sahraouie démocratique Bandeira de Sáhara Occidental דגל סהרה המערבית पश्चिम सहारा का ध्वज Bandiera della Repubblica Democratica Araba Sahraui 西サハラの国旗 서사하라의 국기 Vlag van de Arabische Democratische Republiek Sahara Bandeira da República Árabe Saaraui Democrática Флаг Сахарской Арабской Демократической Республики Banner o the Sahrawi Arab Democratic Republic ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี Sahra Demokratik Arap Cumhuriyeti bayrağı Прапор Сахарської Арабської Демократичної Республіки Àsìá ilẹ̀ Orílẹ̀-èdè Olómìnira Áràbù Sàhráwì 撒拉威阿拉伯民主共和國國旗
Маја Николиќ
Марија Николиќ (родена на 11 април 1975 година во Ниш, Србија, Југославија), попозната како Маја Николиќ, е српска пејачка и реалити телевизиска личност.
Животот и кариерата
Марија Николиќ е родена во Ниш на 11 април 1975 година во семејство на музичари и уште од рана возраст покажала интерес за музика. На седумгодишна возраст, Никлоиќ заедно со својот брат започнала да учествува на детски музички фестивали. Таа освои неколку први награди и и беше понуден договор за снимање со загрепската издавачка куќа Југотон, која ја загуби поради Војување во Југославија. Николиќ дипломирал на гимназијата „Светозар Марковиќ “ во Ниш.
Кариера во музиката
Во 1993 година, таа го имаше своето соло деби на фестивалот Пјесма Медитерана во Будва, Црна Гора со песна напишана од Владимир Граиќ, кој подоцна стана нејзин чест соработник. Николиќ ја наведе и српската пејачка Маја Оџаклијевска како нејзино големо влијание и поддршка на почетокот на нејзината кариера. Успешно продолжи да се натпреварува на регионалниот музички фестивал како професионалец. Во 1994 година, по неколкуте први фестивалски награди, Николиќ го издаде својот деби албум Sad me pronađi (Најди ме сега) под ПГП-РТС. Во мај 1998 година, таа учествуваше на престижниот меѓународен фестивал Славјански Базар во Одеса, Украина и Саратов, Русија каде ги отпеа „Više nisi moj“ и „ Đelem, Đelem “ во аранжман на Грајиќ и Жељко Јоксимовиќ. Како победник, Николиќ настапи на Црвениот плоштад во Москва. Истата година ја издаде нејзината втора плоча, Узми ме (Земи ме), која забележа комерцијален успех. Првиот солистички концерт го одржала на 25 февруари 1999 година во Сава Центар, Белград.
По нејзиниот трет албум Iz inata (Надвор од ината), објавен во 2000 година, Николиќ ја напушти Србија и се пресели во Соединетите Држави каде што настапуваше во Harry's Velvet Room во центарот на Чикаго, Илиноис. Таа, исто така, служеше како чин на отворање на хуманитарниот концерт на Дијана Рос за деца со посебни потреби во клубот Кина во Њујорк. Оттаму, Николиќ заминала во Лос Анџелес, Калифорнија, каде што дипломирала џез-пеење на Академијата Стела Адлер. Николиќ ја изведе „ Нешто да се зборува “ од филмот „ За едно момче “ од 2002 година на седмото доделување на Златните сателитски награди.
Нејзините понатамошни изданија, Za moju dušu ( За мојата душа ), во 2006 година и Црвено (Црвено) во 2011 година, не успеаја да постигнат значителен комерцијален успех. Николиќ, исто така, неуспешно се натпреваруваше во националниот избор на Србија за Песна на Евровизија, наречен Беовизија, во 2003, 2004, 2007, 2013 и 2018 година.
Други потфати
Во декември 2012 година, Николиќ лажно се претстави како претседателка на Нано Консалтинг Лтд, офшор компанија основана во Малта која ја претставува Метровагонмаш, за да преговара со српските железници.
Две години подоцна, таа исто така тврдеше дека е претседателка на компанијата Шпар која, според неа, планирала да отвори 12.000 продавници низ Србија, нудејќи 120.000 работни места. Откако медиумите ја обвинија за обид за плагијат на мултинационалната франшиза СПАР, Николиќ одлучи да поднесе оставка во април 2015 година.
Приватен живот
Николиќ има два сина, Новак (р. 1997) и Лазар (р. 2006).
Во 2011 година, таа беше исфрлена од реалното ТВ шоу Двор заедно со српскиот фолк пејач Милош Бојаниќ, поради нивните антисемитски забелешки. Во јули 2014 година, тие на крајот беа ослободени од обвиненијата за говор на омраза и антисемитизам од Апелацискиот суд во Белград.
Елисиум (филм)
Елисиум (англиски: Elysium) е американски филм од 2013 година, во режија на Нил Блумкамп. Главните улоги ги толкуваат: Мет Дејмон, Џоди Фостер, Шарлот Копли, Алис Брага и Диего Луна.
Содржина
Во 2154 година постојат две класи луѓе: многу богатите, кои живеат на вселенската станица „Елисиум“ и другите, кои живеат на пренаселената и уништена Земја. Луѓето на Земјата се очајни во напорите да избегаат од криминалот и сиромаштијата кои владеат во нивниот свет. Единствениот човек кој може да еднаквост во овие два света е Макс, кој има очајничка потреба да стигне на „Елисиум“.
Лав Борисов
Лав Иванович Борисов (Лев Иванович Борисов; во Пљос, Ивановска област -  во  ) — руски глумец, со звањето „народен глумец на Русија“.
Негов помлад брат е глумецот Олег Борисов. Лев Борисов дипломирал во 1956 година. Во периодот со 1960 работел во студиски театар, а во периодот до 1974 бил глумец во драмскиот театар Спартаковскаја. Од 1974 до 1981 година, бил глумец во Регионалниот театар Островски, од 1981-1987, бил глумец на Московскиот драмски театар Станиславски, од 1987 година глумец на Московскиот театар Ермолов. Како филмски глумец, својата кариера ја започнал во 1950-тите и има одиграно голем број на улоги.
1879 во музиката
1879 година во музиката содржи некои значајни настани.
Пирjатин
Пирјатин (Пирятин) - град во Украина, административен центар на Пирјатинскиот Реон во Полтавската Област. Градот има 15.882 жители (2015).
Градот се наоѓа на околу 190 километри северозападно од Полтава, на десниот брег на реката Удај на автопатот Е40.
Старо Село (Крушје)
Старо Село или '''Св. Никола''' — археолошко наоѓалиште во преспанското село Горно Крушје. Претставува населба, црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 500–600 м северозападно од селото, каде на неколку мали каскадно распоредени тераси, според кажувањето, мештаните при обработувањето на земјата наидувале на темели од објекти градени од камен и кал. На југоисточниот крај се откриени остатоци од мала црква посветена на св. Никола. Нејзините димензии изнесуваат 5,90 × 4,30 м. Околу црквата се гледаат гробови градени од камени плочи.
Југоисточен округ (Боцвана)
Југоисточниот округ е еден од окрузите во Боцвана. Главниот град на Боцвана, Габороне, е опколен со овој округ. Центар на округот е селото Рамоцва. На југозапад округот се граничи со ЈАР, на североисток со Кгатленг, на северозапад со Квененг и на југозапад со Јужниот округ.
Под-окрузи
Округот е поделен на два под-окрузи:
Гестапо
Гестапо, кратенка од Geheime Staatspolizei (Тајната државна полиција), била официјалната тајна полиција на Нацистичка Германија и европските делови окупирани од неа.
Таа била формирана од Херман Вилхелм Геринг во 1933 година со комбинирањето на различни безбедносни агенции на Прусија во една организација. Почнувајќи од 20 април 1934 година таа била предадена кон админстрацијата на Шуцштафелот и националниот водач Хајнрих Химлер, кој во 1936 година бил назначен за шеф на германската полиција (Chef der Deutschen Polizei) од Адолф Хитлер, при што Гестапо станала национална наместо прусиска државна агенција. За време на Втората светска војна, Гестапо имала важна улога во нацистичкиот план „Конечно решение“ за истребување на евреите од Европа.
Фотографии од пеколот
„Фотографии од пеколот“ — збирка раскази на македонскиот писател Милко Бојковски. Книгата е објавена во 2017 година од издавачкото претпријатие Бегемот во рамките на библиотеката „Наше маало“, а била испечатена во печатницата „Графоден“ во тираж од 500 примероци. Нејзиното издавање било помогнато од Министерството за култура на Македонија.
Содржина
Збирката содржи 19 раскази:
За делото
Во својот осврт кон збирката „Фотографии од пеколот“, Лидија Капушевска-Дракулевска наведува: ... „делото покажува одредена авторска зрелост и виртуозност на редок талент. Неговата виртуозност се однесува токму на проблемите на младиот човек. Односот со светот, микрокосмосот, слоевитоста на расказите вклучува во себе живот во кој владеат сексот, дрогата, насилството… и од оваа перспектива, прозата на младиот Бојковски е одговор на тој и таквиот свет – а како да се одговори поинаку ако не на ист начин: со соголување на сите пороци, со демаскирање на илузиите, со храбро и отворено соочување со – предизвиците на секојдневието кои го демнат младиот човек. Но, во оваа проза нема очај напротив! Лирскиот субјект е во позиција на сведок на случувањата во и околу него, а на мигови води дијалог, разговор со некој соговорник (саканата, читателот и сл.), како да сака да преиспита некој од презентираните ставови. Особено впечатливи се редовите во кои се опишува внатрешната драма на лирскиот субјект која авторот ја доведува во паралела со суптилноста на блузот. Ретките музички акорди даваат посебен белег на оваа проза. Структурата на расказите е невоедначена, во неа се судираат масовноста со минимализмот. Бојковски негува синкретичен јазик, користи урбана лексика и младешки жаргон. Линиите на писмото се врежани во реалноста и против реалноста. Насловот сам по себе е пресек во времето и се однесува на секојдневието кое го живееме и чувствуваме на своја кожа. Веќе со своето прво писателско остварување, Милко Бојковски ветува дека се работи за млад и надежен писател кој во иднина ќе го развива и уште повеќе ќе го стилизира своето писмо.“
Делба на клетките
Создавањето на новите клетки се одвива со делба на клетките. Секоја клетка, било да е дел од многуклеточен организам или претставува самата едноклеточен организам, потекнува само од претходна (мајчина) клетка. Делбата на клетките опфаќа два процеси кои обично се синхронизирани и временски тесно поврзани: кариокинеза (делба на јадрото), по која следува цитокинезата (делба на цитоплазмата).
Саморазмножувањето е веројатно најфундаменталната особина на клетките, како што може да се каже и за сите живи организми. Сите клетки се размножуваат со делба, при што секоја родителска клетка дава две ќеркини клетки на крајот од циклусот на делба на клетките. Делбата на клетките мора да е внимателно регулирана и координирана во клеточниот раст и репликацијата на ДНК за да се осигура создавање на прогенски клетки кои содржат интактни геноми. Кај еукариотските клетки, напредувањето на клеточниот циклус е контролирано од неколку белковински кинази кои се зачувале (конзервирале) од квасците, па до цицачите. Кај вишите еукариоти, клеточниот циклус е регулиран од факторите на растење кои ја контролираат клеточната пролиферација, притоа дозволувајќи делбата на единечните клетки да биде координирана со потребите на организмот како целина. Дефектите во регулацијата на клеточната делба се честа причина за абнормална пролиферација на канцерни клетки, така што истражувањата на клеточната делба и ракот станаа блиски, слично на врската меѓу истражувањата на ракот и патиштата на клеточна сигнализација.
Делба на растителна клетка
Кога клетките ќе постигнат одредена големина и форма, тие се делат. клетките можат да бидат различни пои форма и големина, во зависност од дејноста што ја вршат. при проста делба на клетката, прво се дели јадрото, а потоа и цитоплазмата. меѓу двете клетки се создава мембрана, а потоа и клеточен ѕид.Делбата на клетката е најинтезивна во пролет кога p'ти семката и растат пупките. Со делба на клетките растат и им заздравуваат раните.
1878 во музиката
1878 година во музиката содржи некои значајни настани.
Goodbye Lullaby
Goodbye Lullaby — четвртиот студиски албум на канадската пејачка и текстописец Аврил Лавињ. Албумот најпрво беше издаден на 2 март 2011 од RCA Records (Sony Music). Снимачките сесии започнаа во ноември 2008, и заземаа период на снимање од две години, и еден месец вклучувајќи го и октомври 2010 година. Албумот ги содржи следните иструменти: пијано и акустична гитара. Секоја песна на албумот е напишана од Аврил Лавињ, додека половина од песните пак почнала да ги пишува со помошни текстописци. Досега албумот има продадено повеќе од 900.000 примероци ширум светот искачувајќи се на прво место на табелите во Јапонија, Австралија, Германија, Грција, Тајван, Кореја, Сингапур, Хонгконг и Чешка, а во првите Топ 5 се искачил во повеќе од 15 држави како во САД и Канада.
Водечкиот сингл на албумот, „What the Hell“, е издаден на 11 јануари 2011 година и се искачил во Топ 20 во САД, Топ 10 во Европа и Австралија и во Топ 5 во Азија. Лавињ направила премиера на песната „What the Hell“ на Dick Clark's New Year's Rockin' Eve во 2010. Албумот исто така ја содржи и издолжената верзија на синглот од саундтракот на филмот од 2010, Алиса во Земјата на Чудата, наречен „Alice“.
Позадина и развој
Датумот на издавање на албумот и на водечкиот сингл биле повлекувани неколкупати. Албумот отпрвин требало да излезе на 17 ноември 2009 година. Подоцна, во јануари 2010, Лавињ кажала дека омотот на албумот е фотографиран и дека првиот сингл на албумот ќе излезе во април, а албумот истата година во јуни. Во мај, Лавињ рекла дека албумот бил многу сериозен и „зрел“ и дека ќе се врати во студиото за да го балансира, „Не сакам да брзам со албумот.... Имам многу сериозен албум и мислам дека треба да се стават интересни песни во него.“
Во август 2010, Лавињ се вратила во Henson Recording Studios со продуцентот Алекс да Кид. За време на сесиите, Лавињ имала ангина и луѓето кои работеле со неа морале да носат заштитни маски. И покрај предупредувањето на докторот, Лавињ ги пеела песните, „Јас не бев способна да пеам последните четириесет и осум часа бидејќи можев да направам трајно оштетување на мојот глас.“ Таа кажала дека за време на албумот таа „пробувала нови работи“ и дека „пронаоѓала.“ Лавињ исто така изјавила дека има доволно материјал за два албума.
Во октомври 2010, Лавињ се нашла на Maxim поради проблемот во ноември. За време на интервјуто таа кажала дека завршила со Goodbye Lullaby по две и пол години. Во ноември, Лавињ изјавила дека нејзиниот албум бил завршен за една година и дека причина за неговото одлагање била нејзината снимачка компанија. Лавињ кажала дека нејзината снимачка компанија сакала нешто позабавно за таа да се задржи на мејнстримското радио, „Радиото е многу ритмично и урбано денеска. Јас мислам дека тие сакаа од мене да направам нешто такво, но тоа не беше мојата визија за албумот“.
Целосниот список на песни од албумот бил откриен на 21 декември 2010 година, откако неколку од нив биле изјавени во почетокот на декември. Исто така било изјавено дека две песни од албумот, „4 Real“ и „Goodbye“, биле и двете напишани и продуцирани само од Лавињ. Песните на албумот биле напишани или од Лавињ самостојно или пак заедно со нејзините долгогодишни соработувачи Еван Тобенфелд, Бач Валкер и Макс Мартин. Лавињ кажала дека нејзиниот глас бил најважниот инструмент за време на снимањето на албумот, „Обично главниот вокал се покрива со песната и не можете секогаш да го слушнете неговиот квалитет, карактер, или емоција. Јас сакав мојот глас да биде главниот инструмент."
Снимање
Лавињ почнала да го снима албумот во нејзиното домашно студио во ноември 2008 година со песната „Black Star“, само еден месец по турнејата The Best Damn Tour. За да помогне во промовирањето на нејзиниот прв парфем, Black Star, на Лавињ ѝ требало кратка тема. „Black Star“ била композирана во хотел во Малезија за време на нејзината турнеја. Џинглот била прошитен во целосна песна, која според Rolling Stone прераснала во „една од најамбициозните песни на Аврил Лавињ, убава приспивна песна која се врти околу гитарата и пијаното на Coldplay.“
Снимањето почнувалло со минимални инструменти, обично со акустична гитара и Лавињ која пеела, а подоцна биле додавани другите инструменти. Лавињ го опишала процесот: „Јас сакам да изведувам на тој начин, па навистина мислев дека е време за таков албум. Само да се прави сè за вокалот и изведбата, за вибрацијата, за емоцијата.“ Бидејќи Лавињ имала студио во нејзиниот дом, таа можела таму да композира и да снима. Таа исто така го користела и пијаното за да ги композира повеќето од песните. „Пијаното е повеќе од емоционален инструмент. Носи различни емоции во мене и ме движи на поразличен начин отколку гитарата.“ До јули 2009, девет песни биле снимени, вклучувајќи ги песните „Fine“, „Everybody Hurts“ и „Darlin'“. Неколку од песните биле напишани додека Лавињ била млада. „Darlin'“ била втората песна што Лавињ ја напишала на 15 години додека живеела во Напани, Онтарио. Лавињ рекла дека албумот е поразличен од нејзината претходна работа, „Во другите албуми кои ги направив песните се расфрлани насекаде. Ова е најсогласниот албум досега.“
Композиција
Лавињ рекла дека во албумот се работи за „живот“. Таа рекла, „Мене ми е многу лесно да направам некоја лесна поп песна, но да седнам и искрено да напишам нешто што ми е блиску, нешто низ што сум поминала е многу поразлична работа.“ Албумот е враќање на Лавињ кон нејзиниот постар стил и во него преовладува акустична музика. Со исклучок на водечкиот сингл на албумот, „What the Hell“, Лавињ ги опишала песните како поразлични од нејзиниот постар материјал: „Јас сум постара сега и мислам дека тоа што доаѓа од мене не е само поп-рок“. Таа рекла, „[За] овој албум, Јас само навистина, навистина сакав да пеам.... Сакав само да биде тишина околу мене и да ги имам овие акустични песни.“ Во ноември 2010 година, британскиот продуцент Алекс да Кида, кој работел со Лавињ во август 2010, рекол дека некои ос песните на албумот ќе имаат хип-хоп звук, „Имавме некои работи кои беа хип-хоп, а некои работи кои беа повеќе поп/рок“. Во декември, било изјавено дека песните продуцирани од Алекс да Кид нема да се најдат на албумот, но Лавињ рекла, „ние ќе направиме нешто со тие работи, само сè уште не знам што“.
Прегледи од критичарите
Енди Гринвалд од Entertainment Weekly, партнет на CNN, рекол дека Goodbye Lullaby бара балансирање, „Во првата половина е наполнет со светнати слатки песни, додека втората половина се состои од потивки рефлексии јасно инспирирани од ... Дерик Вабли“, нејзиниот поранешен сопруг. Прегледот завршува со давање оценка Б- со оправдување дека пејачката изгледа очајна да ги сподели своите уметнички внатрешни работи, кои се далеку од целосно формирани. Стифен Томас Ерлевин од Allmusic го споредува Goodbye Lullaby со Under My Skin, потенцирајќи го разводот со Дерик Вабли како „Повод за самоиспитување“. Тој заклучува дека Лавињ „се бори со емоции надвор од нејзиниот дофат и никогаш не го артикулира својот гнев или изработува меланхонична мелодија, со што прави Goodbye Lullaby да се чувствува дека е погоден, а не вистински.“ Канадскиот весник The Globe and Mail ја споредил Лавињ во 2002 како „помлада верзија на Аланис Морисет, но нејзините постари корени биле преземени од Ke$ha и Goodbye Lullaby содржи малку работи за да привлече некој кој сè уште не е обожавател.“ Роберт Еверет-Грин ја критикува прогресијата во шест песни: „тоа е основа на поп песните на Печлбел и Canon и уште џилион други поп песни.“ „Goodbye“ била опишана како „балада со жици и пијано што Лавињ целосно ја направила самата, вклучувајќи ја и продукцијата. Таа песна е висока во нејзиниот регистар и звучи по малку како ангел со искинати крилја.“
Комерцијален успех
На 10 март 2011, Goodbye Lullaby се искачил на второ место на јапонската Орикон Албум Табела, со 135,410 продадени примероци во првата недела. На Билборд 200, албумот се искачил на четвртото место, со 87.000 продадени примероци во првата недела. Сите четири албуму на Лавињ се искачиле во топ четири на Билборд 200, иако Goodbye Lullaby немал толку голем успех како нејзините претходни два албуми, Under My Skin (2004) и The Best Damn Thing (2007). Целосниот број на продадени примероци во првата недела (87.000) е исто така многу помал отколку на Under My Skin (381.000) и The Best Damn Thing (286.000). До денеска албумот има продадено повеќе од 1 милион примероци
Промоција
За да го промовира албумот, Лавињ ја одржa турнејата The Black Star Tour во мај 2011 година.
Синглови
Лавињ премиерно го извела водечкиот сингл, „What the Hell“, на Dick Clark's New Year's Rockin' Eve на 31 декември 2010 заедно со песната „Girlfriend“. Лавињ рекла дека песната е „навистина интересна, песна за забви, па вредеше што ја изведов за првпат на New Year's Rockin' Eve.“ Наредниот ден, „What the Hell“ бил овозможен за бесплатно спуштање 48 часа од официјалната фејсбук страница на Лавињ. Видеото за синглот било издадено во јануари 2011 година.
Лавињ ги прашала нејзините обожаватели преку нејзиниот Твитер профил кој би требало да биде наредниот сингл, давајќи избор меѓу „Push“ и „Smile“. „Smile“ е издадена како вториот сингл од албумот.
Други искачени песни
„Wish You Were Here“ е песна на Аврил Лавињ од Goodbye Lullaby напишана од Лавињ, Макс Мартин и Шилбек, а продуцирана од последните два. Песната се искачила на 99 место на Билборд Хот 100 и на 64 место на Канадски Хот 100.
Џоди Розен од магазинот Роулинг Стоун на прегледот кој го правела на четвртиот студиски албум на Лавињ, Goodbye Lullaby (2011), ја коментирала песната како „џанглинг моќна балада“. Стефен Томас Ерлевин од Allmusic ја нарекол „Wish You Were Here“ врв на албумот. Според Џонатан Киф од Slant Magazine песната и уште две други [„Push“ и „Smile“] се „грешка да се има лесна уста за вистинска личност“, и „Wish You Were Here“ „не успева да ги направи [стиховите] 'Проклестство, проклестство, проклестство / Што сè би направила да си тука, тука, тука' како јадица“. Ал Фокс, уредник на BBC Music, кажал дека песната е една од оние каде „Лавињ всушност успева да каже вистинска изјава“. Тој исто така коментирал дека е „еден непретенциозна песна“. Мајкл Вуд кажал дека песни како „Wish You Were Here“ и „Everybody Hurts“ се за поранешното панк-детиште, принцезата Лавињ.
Личности
Кредити за Goodbye Lullaby од Allmusic.
Хиландарски ливчиња
Хиландарски ливчиња— кирилски старословенски ракопис од крајот на 10 и почетокот на 11 век. Претставува еден од најстарите сочувани споменици напишани на кирилица.
Хиландарските ливчиња се два пергаментни листа кои содржат делови од беседите на Св. Кирил Ерусалимски (318-395). Биле откриени во 1844 година во Хиландар. В. И. Глигорович ѝ ги подарил на Новоруската државна библиотека во Одеса, денес државниот универзитет во Одеса, каде и денес се чува под број P I 533.
1877 во музиката
1877 година во музиката содржи некои значајни настани.
Дуко Тасев
Дуко Тасев ( во Јудово — во ) — македонски револуционер и војвода во Внатрешната македонска револуционерна организација.
Животопис
Дуко Тасев е роден во село Јудово, Кичевско во 1858 година. Самоук, без образование, израснат во една типична македонска селска средина, тој успеал да се издигне над своето време и предизвиците што тоа ги носело со себе. Дуко имал четворица браќа: Алексо, Илаијло (Исо), Вељан и Арсо и три сестри: Дукадинка која што била мажена и живеела до крајот на животот во село Брждани, Сотира била мажена во село Кладник, а третата останала во село Јудово и се омажила за некојси Грујо од Илија.
Дуко Тасев е мошне интересна фигура во национално-ослободителната и револуционерната борба на македонскиот народ во пред Илинденскиот перид во Кичевско. Неговите јуначки дела останале до ден денес да се прераскажуваат, величат, паметат. За нив народот испеал повеќе песни. Тој го славел и го издигнал на пиедесталот на најголемите јунаци, заштитници на обичните луѓе по селата. Убиството на највлијателниот и најбогатиот Турчин во целиот Битолски вилает, Адреман-бег, како и на прочуениот спаијата Ремко од селото С'лп, биле само дел од јуначките потфати од богатата револуционерна дејност на војводата Тасев. Бил долгогодишен соработник и другар на Питу Гули, со кој заедно биле на заточеништво во Дијарбекир, Мала Азија. Починал во Софија, во 1943 година, на 85 годишна возраст.
Белрит
Белрит (Belrieth) — општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Селото се наоѓа на реката Вера, која го дели местото на два дела.
.ac
Надворешни врски
Toppdomän
Расејување (оптика)
Во оптиката, расејување (дисперзија) е појава во која брзина на фазата од бранот зависи од нејзината честота. Медиумите имаат оваа општа сопственост може да се нарече расејување на средините. Понекогаш терминот хроматско расејување се користи за специфичности. Иако терминот се користи во областа на оптика за да се опише светлина и други електромагнетни бранови, расејување во иста смисла може да се примени на било кој вид на брановите движење како акустично расејување во случај на звук и сеизмички бранови, во гравитационите бранови (океански бранови), ), и за телекомуникациски сигнали размножувајќи се долж далекуводи (како коаксијален кабел) или оптички влакна.
Во оптиката, една важна и позната последица од расејувањето е промената на аголот напрекршување на различни бои на светлината, како што се гледа во спектарот произведена од дисперзивна призма и во хроматските аберации на леќи. Дизајнот на составените ахроматски леќи, во кои хроматските аберации во голема мера е откажан, користат квантификација на расејување на чаша која му е додадена од страна на неговиот Abbe број V, каде што пониски Abbe броеви одговараат на поголемо расејување над видливиод спектар. Во некои апликации како што се телекомуникациите, апсолутната фаза на бранот често не е важна, но само на ширење на бранови пакети или "импулси"; во тој случај е заинтересирана само за варијации на групната брзината со честота, т.н. расејување на групната брзина (РГБ).
Примери за расејување
Најмногу познат пример на расејување е веројатно виножитото, во која предизвикува просторно расејување на поделба на бела светлина во составници на бранови должини (различни бои). Сепак, расејувањето на исто така има влијание во многу други случаи: на пример, ГБД предизвикува импулси да се шират во оптички влакна, деградирадирајќи сигнали на долги растојанија; Исто така, со откажување помеѓу групната-брзина на расејување и нелинеарни ефекти доведуваат до солитонски бранови.
Материјал и брановодни на расејување
Најчесто, хроматско расејување се однесува на маса материјало расејување, што е, на промената на показател на прекршување со оптичка честота. Сепак, во брановоден постои и феноменот на брановодно расејување, во кој случај брзината на фаза на бранот во структура зависи од нејзината честота едноставно се должи на геометријата на градбата. Поопшто, „брановодеп“ расејување може да се случи за браново размножување преку било која нехомогена структура (на пример, фотонски кристали), без разлика дали или не брановите се ограничени на некој регион. Во брановоден, двата типа на расејување, генерално, ќе бидат присутни, иако тие не се строго адитив. На пример, во оптички влакна материјалот и брановодно расејувањеможат ефикасно да се откажат едни на други за да се произведе бранова должина на нулто расејување, важна за брз оптичковлакнеста комуникација.
Материјално расејување во оптиката
Материјалното расејување може да биде пожелно или непожелно дејство во оптички апликации. Расејувањето на светлината од стаклени призми се користи за изградба на спектрометари и спектрорадиометри. Холографски решетки исто така се користат, како што тие овозможуваат попрецизна дискриминација на брановиte должини. Меѓутоа, во леќи, расејувањето предизвикува хроматските аберации, несакан ефект кој може да намали слики во микроскопи, телескопи и фотографски цели.
На фаза на брзината, V, на бранот во даден единствен медиум е дадена со
каде C е брзината на светлината во вакуум и n е показател на прекршување на медиумот.
Во принцип, показателот на прекршување е некоја функција на честотата f на светлината, со што n = n ( F ), или пак, во однос на брановата должина на бранот n = n ( λ ). Зависност од брановата должина на материјален индекс на рефлекција е обично квантифицира со својата Abbe број или неговите коефициенти во емпириска формула како што се Кошиевата или Зелмајеровата равенка.
Најчесто видена последица на расејување во оптика е поделбата на white light во спектарот на бои од призмата. Од закон на Snell е може да се види дека аголот на прекршување на светлината во призмата зависи од показателот на прекршување на призмиот материјал. Од показателот на прекршување варира со бранова должина, следува дека аголот од која светлината е прекршена од, исто така ќе се разликуваат со бранова должина, предизвикувајќи аголна сепарација на бои познати како аголно расејување.
или алтернативно:
Во интерфејсот на таков материјал со воздух или вакуум (индекс на ~ 1), закон на Snell предвидува дека инцидент na светлина под агол θ на нормални ќе биде прекршена под агол arcsin (sin ( θ ) / n ). Така, сина светлина, со повисок показател на прекршување, ќе биде свиткано посилно од црвена светлина, што резултира со добро познато виножито шема.
Група и фаза на брзината
<! - Овој дел е наведен од Брзината на звукот ->
Друга последица на расејување се манифестира како темпорален ефект. Формула V = C / n пресметува брзина на фазата на бранот; ова е брзината на кое на фазата од било кое честотна составница на бран ќе се движи. Ова не е иста како и групната брзината на бранот, што е стапка по која промените во амплитуда (познат како плик на бранот) ќе шират. За хомоген медиум, групната брзина V g се однесува на брзина на фазата V од страна (тука е брановата должина λ во вакуум, а не во медиум):
Групната брзина V g често се смета за брзина со која енергија или информации се пренесуваат по бран. Во повеќето случаи, тоа е точно, и брзината на групата може да се гледа како на брзина на сигнал од брановите форми. Во некои необични околности, наречен случаи на аномално расејување, стапката на промена на показателот на прекршување во однос на брановата должина се менува знакот (станува негативен), во кој случај тоа е можно за брзина на на групата за да ја надмине брзината на светлината (vg > c). Аномално расејувањесе случува, на пример, каде што брановата должина на светлината е блиску до апсорпција резонансата на медиумот. Кога расејувањето е аномално, сепак, групната брзина веќе не е индикатор за брзина на сигнал. Наместо тоа, сигналот патува со брзината на бранот, кој е C, без оглед на показателот на прекршување. Неодамна, таа стана можно да се создадат гасови во кои на групата брзина не е само поголема од брзината на светлината, но и негативна. Во овие случаи, пулсот може да се појави за да излезете од средината пред да влезе Дури и во овие случаи, сепак, сигналот патува, или помалку од, со брзина на светлината, како што покажува Stenner, и сор
Самата групна брзина обично е функција на честота на бранот. Ова резултира во групата брзина на расејување (ГБД), кој предизвикува краток пулс на светлината да се шири со текот на времето, како резултат на различни честотни составници на пулсот движејќи со различни брзини. ГБД често се квантифицирани како групно одлагање Параметар на расејување на (повторно, ова е формула за единствен медиум само):
Ако D, е помала од нула, медиумот се вели дека има позитивно расејување. Ако D, е поголем од нула, медиумот има негативно расејување. Ако светлинскиот пулс се движи преку нормално дисперзивен медиум, резултатот е повисока честота на составници кои патуваат побавно од пониската честота на составнци. Пулсот затоа станува позитивен весел, или до-весел, зголемување на честотата со времето. И обратно, ако пулсот патува преку неправилен дисперзивна медиум, висока честота на составници патуваат побрзо од долните и пулсот станува негативно весел ед, или долу-весел, што претставува намалување во честотен со текот на времето.
Расејување во брановоди
Брановодни _ се високо дисперзивни поради нивната геометрија (наместо само нивниот материјален состав). Оптички влакна се еден вид брановодни за оптички честоти (светлина) широко користени во модерните телекомуникациски системи. Стапката на кои податоци може да се транспортираат на едно влакно е ограничена со пулсово проширување поради хроматско расејување меѓу другите феномени.
Во принцип, за режим на брановодни со аголна честота ω (β) на размножување постојана β (така што електромагнетни полиња во насока на ширење (z) осцилираат пропорционално ), групна-брзина параметар на расејување на D се дефинира како:
каде е брановата должина на вакуум и  е групната брзина. Оваа формула го генерализира оној во претходниот дел за хомогени медиуми, и вклучува и брановодно расејување и материјално расејување. Причината за утврдување на дисперзирање на овој начин е тоа што | D | е (асимптотска) темпоралено пулсово ширење \Delta t по единица пропусен опсег по единица растојание, најчесто се пријавени во PS  /   nm   километри за оптички влакна.