cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Неханско-бугенвилски јазици
Класификација
Класификацијата на групата според Базата на основни австронезиски зборови од 2008 е:
Класификацијата според Етнолог е:
Игера де Варгас
Игера де Варгас — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура, Шпанија.
Лахендорф (општинска заедница)
Лахендорф (Lachendorf) — општинска заедница во округот Целе, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Лахендорф.
Општинската заедница Лахендорф се состои од следниве општини:
Марк Руте
Марк Руте (Mark Rutte; Хаг, 14 февруари 1967) — холандски политичар од Народната партија за слобода и демократија (VVD). Од 14 октомври 2010 година е премиер на Холандија.
Ја вршел функцијата на државен секретар во Министарстото за труд и социјална политика од 22 јули 2002 година до 17 јуни 2004 година и државен секретар во Министарството за образование, култура и наука од 17 јуни 2004 година до 27 јуни 2006 година во првиот и вториот кабинет на премиерот Јан Петер Балкененде. Во јуни 2006 година године поднел оставка на местото на државен секретар и станал водач на својата партија во парламентот.
На парламентарните избори 2006 година бил кандидат (lijsttrekker) на својата партија за премиер. Кандидат бил и на изборите во 2010 година после што неговата партија станала најсилна партија во парламентот. Изабран бил за мандатор на 8 октомври 2010 година. Руте е првииот либерален премиер на Холандије уште од 1918 година. године. Владата на Марк Руте е малцинска со поддршка на Партијата за слобода на Херт Вилдерс. Ова партија обично не се класифицира како неонацистичка поради позитивните ставови за Израел, но останатите ставки на нејзините политики се блиски до таа идеологија. Вилдерс е познат по нетолерантните изјави дека го „мрзи исламот“, дека муслиманите кои сакаат да останат во Холандија мораат да се одречат од поголемиот дел од Куранот, или Мухамед во данашно време би бил уапсен како терориста. Јавно го изнел ставот дека Куранот би требало да се забрани како фашистичка книга како што е забранета Мајн кампф. Предложил акциза за носење на традиционалните муслимански марама во износ од 1500 евра годишно. Ја застапува идејата за забрана на имиграцијата во Холандија за муслиманите како и плаќање на оние кои се веќе населени во Холандија да оттаму одат. Во кампањата се служел со застрашувања дека доколку неговите ставови за исламот не бидат прифатени, Европа и Холандија најбрзо ќе станат „Еурабија и Холандабија“. На последните избори што се одржаа на 14 март 2017 година Марк Руте победи со освојување на 33 пратеници во парламентот и со тоа истовремено ја победи и политиката на Херт Вилдерс, кој освои 19 пратеници од вкупните 150 мандати предвидени во холандскиот парламент. Во наредниот период, се предвидени преговори околу формирање на коалициона влада од страна на Марк Руте. Оваа победа на Марк Руте е многу важна бидејќи доаѓа во момент кога секојдневно расте популизмот во Европа.
Жан Батист Молинари
Жан Батист Молинари (роден на 25 април) е француски шеф на кујна, кој работел како извршен готвач во замокот Дромоланд во округ Клер, Ирска, и сега е шеф на кујна во Компас Груп, британска служба за храна. Тој освои Мишелин ѕвезда во 1995 година.
Биографија
Молинари е роден во кулинарско семејство: неговиот дедо работел во кујните на Огист Ескофије, а неговиот татко бил исто така познат готвач, кој работел во Англија и Шкотска. Молинари ја започна својата кариера во Хотел де Париз Монте-Карло во Монако, каде што брзо беше промовиран. Таму беше унапреден од главниот готвач Ален Дакасе во шеф на кујна во Ирска. Во 1988 година, тој се преселил во замокот Дромоланд, каде стигнал до извршен готвач / главен готвач. При тој капацитет тој ја добил Мишелин sвездата за 1995 година.
Во 1995 година, Молинари го напушти замокот Дромоланд и се пресели во хотелот Бо-Риваџ во Нојчетел, Швајцарија. Овде престојуваше сè до 2012 година, кога се пресели во Мадер СА да работи како пекар и угостител. Во 2013 година, тој се пресели на сегашната работа како шеф на кујна во Компас Груп.
За време на неговото време во замокот Дромоланд, „јастог Фрикаси“ беше неговото специјално јадење.
Молинари беше прикажан во две епизоди на ТВ серии од светска кујна. Во едната епизода тој ја направи „Суфле од кафеав леб“, во другата епизода „Јастог со зелка“.
Losing Grip
"Losing Grip" е четвртиот и последниот сингл (освен во Австралија и Нов Зеланд каде песната "Mobile" е издадена) од албумот Let Go на Аврил Лавињ. Издаден е во доцна spring во 2003 по успехот на "I'm With You". Песната е напишана од Аврил Лавињ и Клиф Магнес. Има повеќе гранџ звук отколку другите песни на Let Go. Аврил ја изведувала песната "Losing Grip" на Џуно Наградите од 2003. Во песната се за работи за "губењето на грипот" на Лавињ со нејзиниот дечко. Синглот добил златна сертификација од RIAA на 22 септември 2003.
Музичко видео
Музичкото видео ја покажува Лавињ која изведува пред голема публика. Од време на време се покажуваат снимки од неа како пробива пат меѓу многу луѓе. Исто така има и сцено кога Лавињ ќе скокне во публиката. Публиката ја вежбала оваа постапка на други луѓе пред да дојде Лавињ.
Музичкото видео е режирано од Лиз Фриедландер.
Оценки
Кристина Саракено од Allmusic кажала дека "Losing Grip" и дозволувала на Лавињ да ја "покаже" својата гласовна можност за време на "експлозивниот рок рефрен". Сал Синкуемани од Slant магазинот ги споредила вокалите на Лавињ со канадската пејачка-текстописец Аланис Моризет.
На AOL Radio, "Losing Grip" од гледачите била изгласана за десетта најдобра песна на Лавињ.
Награди
"Losing Grip" е номиниран за Греми Награди за Најдобра Женска Рок Вокална Изведба, но наградата ја освоила песната "Steve McQueen" од Шерил Кроу.
Список на песни
Австралиски ЦД сингл
ОК сингл
Француски ЦД сингл
САД, Австралиски и ОК промо
Цизов
Цизов (Züsow) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Родриго Контрерас (велосипедист)
Претходно возел за.
Некропола 1 (Демир Капија)
Некропола 1 — археолошко наоѓалиште во градот Демир Капија.
Наоѓалиштето претставува некропола од железно време
Истражување е извршено во 1948 година.
Uniface
Uniface е платформа за развој, дистрибуција и имплементација на апликации на голем број платформи, вклучувајќи мобилни, меинфрејм (mainframe), веб, SOA, Microsoft Windows, JEE и .NET.
Uniface апликациите се независни од базата на податоци и платформата на којашто работат. Uniface обезбедува интеграциска рамка којашто овозможува Uniface апликациите да се интегрираат со сите поголеми DBMS производи, но и широк спектар на други технологии, како меинфрејм (mainframe - CICS, IMS), веб-сервиси, SMTP и POP електронска пошта, LDAP директориуми, .NET, C и C++ програми, и Java. Uniface работи на Microsoft Windows, Windows Mobile, различни варијанти на Unix и Linux, IBM ISeries, Z/OS и VMS. Uniface може да се користи во комплексни системи коишто содржат критични податоци од витално значење за поддршка на деловните процеси, како што се веб-засновани апликации за електронска трговија, финансиски трансакции, администрација на плати, како и контрола на инвентар. Во моментот го користат илјадници компании во повеќе од 30 земји, со делотворна инсталирана основа од милиони корисници. Uniface апликациите рангираат од клиент/опслужувач до интернет, од внесување на податоци до автоматизација на процеси, како и портали кон кои се пристапува локално, преку интранет и интернет.
Првобитно развиен во Холандија од страна на Inside Automation, подоцна Uniface B.V., производот и претпријатието беа купени од страна на Compuware Corporation со седиште во Детроит во 1994 година, но развојот на платформата е сè уште со седиште во Амстердам.
Uniface продукти
Uniface платформата содржи спектар на алатки за развој и употреба на апликации, од кои повеќето се спакувани заедно под име Uniface Application Platform Suite (APS), кој вклучува:
Uniface апликациите (вклучувајќи ги тука и UDE, Uniface Flow, и Uniface View) користат заедничка инфраструктура којашто се состои од:
Покрај тоа, Uniface JTi (Java Thin Client Interface) овозможува достапност на Uniface клиент/опслужувач апликациите од речиси секој компјутер поврзан на интернет.
Uniface апликации
Uniface апликациите се состојат од компоненти и претставуваат софтверски програми независни од инфраструктурата, коишто можат да создаваат или користат податоци од една или повеќе бази на податоци или системи од податотеки. Тие можат да бидат сложени апликации коишто вклучуваат компоненти што не се создадени од Uniface туку од други алатки за развој на апликации, и можат да се распоредат во дистрибуирани клиент/опслужувач и веб средини, како мобилни апликации или веб сервиси, и во меинфрејм (mainframe) средини.
Uniface има различни типови на компоненти кои се наменети за употреба во различните апликациски слоеви во повеќеслојната (multi-tier) архитектура.
Компонентите во презентацискиот слој (presentation tier) се одговорни за корисничкиот интерфејс, и вклучуваат:
Компонентите во слојот којшто ја содржи оперативната логика (business logic tier) се справуваat со оперативните правила и однесувањата специфични за конкретни задачи, и немаат кориснички интерфејс:
Слојот коjшто го дефинира пристапот до податоци (data tier) содржи физички структури блиски до базата на податоци коишто се дефинирани во Uniface апликацискиот модел. Uniface обезбедува физички пристап до податоците од базата со тоа што има вграден SQL во своите DBMS конектори. Пристапот до мрежата и поврзувачкиот софтвер (middleware) е вграден во драјверите за поврзувачкиот софтвер и Uniface Router-от.
Uniface Runtime Engine процесот ги извршува апликациските компоненти. Тој ги прикажува презентациските компоненти со помош на соодветен конектор за кориснички интерфејс (графички или карактерен) и ги праќа и прима податоците преку соодветен DBMS конектор.
Развој на апликации
Развојот на апликации со Uniface се темели врз користење на модели и компоненти (model-driven, component-based development). Структурата на податоците, оперативните правила и стандардното однесување на апликацијата се вградени во апликацискиот деловен модел. Дефинициите од моделот можат да бидат повторно искористени и наследени од страна на компонентите, коишто од своја страна можат да ги изменат наследените дефиниции и одлики, со што се обезбедува специфичност на одликите и однесувањето во зависност од функцијата на компонентата. Употребата на шаблони ја зголемува продуктивноста и обезбедува доследност при дефинирањето на моделите.
Апликациски модел
Апликацискиот модел ги содржи дефинициите на ентитетите (табелите), полињата (колоните), клучевите (индексите) и релациите, заедно со референцијаниот интегритет. Секој ентитет и поле во моделот има свои одлики и сет од тригери. Оперативните правила се додаваат во моделот декларативно - со сетирање на одликите, и процедурално - со додавање на Proc код (процедуралниот јазик на Uniface) во тригерите.
Тригерите се контејнери за код. Некои тригери претставуваат настани иницирани од корисникот или системот (на пример, ‘Occurrence Gets Focus‘, ‘Read‘ или ‘Leave Field‘). Други, пак, покриваат настани како што се валидација, или пак претставуваат место за чување на методи поврзани со специфичниот објект.
Со користење на тригерите на ниво на деловниот модел му се овозможува на Uniface да ги сочува одликите и однесувањето во рамки на деловни објекти, одвојувајќи ги физичките од логичките структури на податоците. Со тоа се овозможува дефинирање на стандардното однесување еднаш, за повторно да се употреби низ целата апликација, со што се забрзува развојот на апликации и се олеснува примената на трослојната апликациска архитектура.
Компоненти
Објектите опишани во апликацискиот модел се користат во компонентите. Програмерите ги вклучуваат во компонентите објектите од моделот со нивно цртање во едиторот за презентациски компоненти, или со нивно вметнување во стеблото на компонентната структура. Исто така, тие може да додадат објекти на ниво на компонента коишто не се во апликацискиот модел, како што се контролни полиња, менија и компонентни променливи.
Компонентите ги наследуваат одликите и тригерите дефинирани во апликацискиот модел со нивно копирање од моделот во компонентите. Дефинициите можат да се сменат на ниво на компонента за да се овозможи специфична функционалност на компонентата. Ова ја прекинува врската помеѓу апликацискиот модел и компонентата (иако е можно врската да се обнови). Ако одликите или кодот во моделот се променат на ниво на модел, сите компоненти кои го содржат тој објект треба само повторно да се компајлираат за да ги наследат новите дефиниции. Ова е особено корисно при одржување на апликациите, и гарантира дека правилата поврзани со објектот се достапни секаде каде што тој и се користи.
Uniface репозиториум (складиште)
Со користење на централизиран репозиториум, развојот на апликации може да се подели меѓу повеќе тимови на програмери. Uniface може да се интегрира со секој систем за контрола на изворен код (SCCS – Source Code Control System) кој ги поддржува спецификациите на заедничкиот интерфејс за контрола на изворен код на Microsoft (Microsoft Common Source Code Control Interface Specification). Функционалноста на системот за контрола во рамките на Uniface зависи од специфичниот SCCS кој се употребува бидејќи различните произведувачи на софтвер го толкуваат и имплементираат MS CSCC API на различен начин. Како резултат на тоа, функционалноста и однесувањето варира во зависност од употребуваниот систем.
Дистрибуција на апликациите
Uniface апликациите можат да бидат распоредени на платформи од меинфрејм (mainframe) до мобилни, без промена на кодот. Компонентите (и останатите објекти, како што се почетните процедури, менијата, панелите, симболите, глобалните и вклучени Proc записи) се компајлирани и собрани во објекти кои можат да бидат спакувани во ZIP податотеки и распоредени на било која платформа. Објектите се обработуваат со помош на виртуелна машина и преведувач специфичен за платформата. (Java и многу други јазици подоцна го следеа Uniface во овој поглед.) Компонентите можат да бидат развиени на една платформа, а да се обработат на друга, ако на таа платформа е присутна виртуелната машина.
Лиценцирање
Лиценцирањето се изведува преку дистрибуираниот лиценцен менаџер на Compuware (Compuware Distributed License Manager), којшто претставува систем за дистрибуција на лиценци до клиентите врз основа на побараување. Менаџерот е имплементиран како лиценцен опслужувач, со што се исклучува потребата за чување на лиценци локално.
Историја на Uniface
Оригинално наречен UNIS, производот е создаден во Холандија во 1984 година од страна на Inside Automation, компанија која беше предводена од Бодо Дуке (Bodo Douque), со Фриц Крес (Frits Kress) како технички директор. Во 1986 година, и производот и компанијата го сменија името во Uniface. Uniface е развиен врз принципите на 3-шеми (3-schema) архитектурата на Американскиот национален институт за стандарди (ANSI). Првпат предложена во 1975 година, архитектурата дефинираше стандарден пристап за изградба на системи за управување со бази на податоци којшто се состои од 3 шеми (или мета-модели):
Uniface е развиен на DEC VAX компјутер, користејќи го локалниот VAX систем за управување со податотеки RMS. Трага од ова сè уште постои во производот и ден денес, и е препознатлива по континуираната употреба на "GOLD" копчето за промена на режими на работа. (DEC VT терминалите, всушност, имале златно или жолто копче на тастатурата. Денес, "GOLD" копчето е едноставно пренасочено кон копчето “+” на бројчената тастатура, или кон некое функциско копче.)
Раните верзии на производот доаѓаа во пакет со Sybase RDBMS базата на податоци под името FastBuild, иако пристапот до податоци не беше ограничен само на таа база на податоци.
Uniface постојано еволуира за да се справи со новите технологии и апликациски архитектури. Ова е од клучно значење за неговиот успех, бидејќи апликациите развиени со Uniface можат да бидат мигрирани, изменети и модернизирани без да се загуби оригиналната развојна инвестиција.
Uniface верзии
Uniface верзија 3 (1986): Uniface 3 беше прва верзија на производот претставена во јавноста. Овозможуваше поддршка за повеќе бази на податоци (RMS, Oracle, C-ISAM, Ingres и RDB); виртуелна машина за преведување; структурен едитор, Uniface текст и команден едитор.
Uniface верзија 4 (1988): Uniface 4 имаше подобрен текст едитор (сега наречен форм-едитор), подобрено печатење и приказ на екран, воведе поддршка за MS-DOS и интерфејс за CASE алатки.
Uniface верзија 5 (1990): Uniface 5 овозможи клиент/опслужувач дистрибуција со воведување на далечински пристап до бази на податоци преку програма наречена Polyserver. Воведе графички кориснички интерфејс преку универзалниот презентациски интерфејс (Universal Presentation Interface - UPI). Поддршката за бази на податоци беше проширена на вкупно 13 бази и системи на податотеки, и производот сега беше достапен на MS-DOS, VMS, OS/2, Stratus VOS и UNIX. Исто така, беше воведена поддршка за Јапонското писмо.
Uniface Six (1994): Uniface Шест го заврши преминот кон целосно графичка средина за развој. Вклучуваше графички форм-едитор и едитор за апликациските модели; подобрена дистрибуција со динамични објектни библиотеки (Dynamic Object Library - DOL); поддршка за поврзување и вградување на објекти на Microsoft (Object Linking and Embedding - OLE); воведе поддршка за Apple Macintosh; додаде систем за контрола на пристап; интегрирана контрола на верзии, додаде алатки за известување наречени Personal Series (иако тие подоцна беа отстранети кога произведувачот на алатките одлучи да не го подобри својот производ); проширена поддршка на платформи.
Uniface Seven (1997): Uniface Седум беше фокусиран на интеграција на компоненти - и Uniface и надворешни - преку воведување на Uniface Request Broker (URB) архитектурата. URB поддржува двонасочна и синхрона или асинхрона комуникација помеѓу компонентите. Освен далечински пристап до податоци, беа додадени и партиционирани апликациски опслужувачи и размена на пораки. Uniface Седум исто така ги донесе првите Uniface алатки за развој и дистрибуција на семрежни прилози со воведувањето на веб апликациски опслужувач и Uniface Request Dispatcher (URD).
Други подобрувања вклучуваа нови видови компоненти (сервиси, мрежни места, извештаи), едитор за ‘потписи‘ (Signature Editor), подсистеми и алатка за конструкција на подсистеми (Assembly Workbench), операции, не-модални форми, компонентни инстанци, подобрени едитори и полесна навигација, подобрен интерфејс за надворешни едитори, нов дебагер, интегриран систем за он-лајн помош, шаблони за компоненти, подобрена валидација, Uniface Name Server и менаџер за графичка поделба на апликации.
Uniface Седум воведе уште неколку други алатки:
Uniface 8 (2001): Uniface 8 донесе големи промени во областа на интеграција на процеси. Uniface насочувачот и опслужувачот овозможија размерлива и врамнотежена апликациска дистрибуција. Web Request Dispatcher-от (WRD) го замени URD, подобрувајќи ги перформансите. Беше воведена поддршка за веб сервиси со SOAP и XML. Поврзувањето и интероперабилноста беа подобрени, и беше воведен метод за имплементирање на 3-слојна апликациска архитектура. Беа воведени конектори за SOAP, COM, CORBA и MQSeries; управувањето со екраните и податотеките беше подобрено; беше воведена нова алатка за подобрена апликациска дистрибуција; беа вовдени нови поттипови на компоненти за поддршка на 3-слојната архитектура; беа додадени справувачи (handles) за работа со компонентни инстанци, и беше воведено автоматско ослободување на меморија (garbage collection).
Uniface 9 (2006): Uniface 9 беше фокусиран на графичкиот кориснички интерфејс (GUI) и генерално подобрувања на употребливоста на производот, полесна дистрибуција и интеграција. Беше воведена поддршка за Windows Mobile, а конфигурацијата и дистрибуцијата беа поедноставени со користење на компримирани (ZIP) архиви. Поддршката за Unicode само ги подобри и така импресивните повеќејазични можности, а подобрувањата во развојот на семрежни прилози и ракувањето со XML го донесе Uniface во линија со индустриските стандарди. Воведувањето на можноста за динамичко поместување на полињата во формите отстрани некои стари бариери за подобрување на флексибилноста.
Други одлики вклучуваа подобрено ракување со бои; динамични менија; интерфејс за XML; едитор на дијаграми за апликациските модели; вкрстено референцирање за поддршка при промени и апликациска дистрибуција, како и подобрена функционалност при работа со веб сервиси.
Uniface 9.4 (2010): И покрај тоа што се води како подверзија на 9, Uniface 9.4 воведе доволно големи новини за да се смета за засебна верзија. Главен фокус беше ставен на т.н. богати интернет апликации (Rich Internet Application - RIA), со што е можно да се развиjат Web 2.0 апликации со богата функционалност на клиент/опслужувач апликации, a со користење на истите алатки и методологии кои се користат за развој на класичните клиент/опслужувач апликации. Поддршката за локални јазици и локации е значително подобрена, како и поддршката за HTML електронска пошта (HTML e-mail), зголемена безбедност и енкрипција.
Uniface 9.5 (2011): Uniface 9.5 ја подобри интеграцијата на производот со светската пајажина. Воведувањето на JavaScript посредник, заедно со други подобрувања, овозможи обработка на страната на клиентот наместо на опслужувачот, со што се подобрија перформансите, интеграцијата, функционалноста и употребливоста. Управувањето со мрежни сесии сега вклучува и зголемена безбедност, а обработката на веб сервиси поддржува комплексни типови на податоци за сервиси засновани и на SOAP, и на REST протоколот. Исто така, воведени се подобрувања за критични клиент/опслужувач апликации, особено во областа на мрежниот посреднички елемент (grid widget).
Општина Чашка
Општина Чашка — општина во Вардарскиот Регион, во средишниот дел на Македонија. Градоначалник е Горан Стојановски. Административен центар на општината е истоименото село.
Општината била изменета со новата територијална поделба на Македонија по донесениот закон во 2004 година. Денешната општина ги вклучува двете поранешни општини Богомила и Извор, како и одредени делови од Општина Велес.
Општина Чашка се граничи со Општина Зелениково и Општина Студеничани на север, Општина Македонски Брод и Општина Долнени на запад, Општина Кавадарци и Општина Прилеп на југ и Општина Велес и Општина Градско на исток.
Географија
Општина Чашка се наоѓа во средишниот дел на Македонија. Зафаќа површина од 825 км2 и се вбројува во трите најголеми општини по територија во Македонија. Истата е рурална општина со добра географска положба. Општината располага со вкупна обработлива земјоделска површина од 476 км2 и 48,97 км2 под пасишта.
Соседни општина со кои се граничи општината се: од исток со Велес и Градско, од север со Зелениково и Студеничани, од запад со Македонски Брод и Долнени и од југ со Прилеп и Кавадарци. Според последните податоци од Заводот за статистика на територијата на општината живеат вкупно 7.673 жители во 42 населени места. Густината на населеност е 6 жители на км2.
Општина Чашка има добра географска положба. Ги поседува најубавите и привлечни предели на планините Јакупица, Даутица и Бабуна од запад, Клепа од исток, Караџица и Голешница од севоро-запад. На територијата на општината е и највисокиот врв на Јакупица, Солунска Глава (2.540 м). Целата таа атрактивност на пределот го дополнуваат и реките Бабуна и Тополка. По течението на овие реки се простира алувијална рамнина настаната како резултат на наносите на реките која е многу плодна. Покрај реките Бабуна и Тополка како природен ресурс е и новоизградената брана на хидросистемот „Лисиче“.
Климатските одлики на општината се доста различни. Високите планини преку целата година се покриени со снег додека во рамничарскиот дел во летниот период владее несносна висока температура. Климата е континентална со мало влијание на суб-средоземна, која продира по долината на реката Тополка. Врнежите се мали претежно во есенските и зимски денови, а летата се топли и суви. Ветрови се јавуваат од сите правци, меѓутоа преовладуваат од северен и северозападен правец.
Демографија
Според пописот во 2002 година, Општина Чашка има 7.673 жители. Етнички групи во општината:
Општествени установи
Општинската администрација во Општина Чашка е поделена на пет одделенија:
Самоуправа и политика
Градоначалник на општина Чашка е Горан Стојановски од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Чашка е составен од 11 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Јоаникиј II Цариградски
Јоаникиј II Цариградски — Вселенски патријарх во четири наврати во периодот од 1646 до 1656 година.
Живот
Јоаникиј по потекло бил од Линдос град на островот Родос. Тој бил назначен за митрополит на Ганос и Хора во 1624 година од страна на патријархот Кирил I и во 1636 година тој станал митрополит на Ираклеа. Поддржан од молдавскиот војвода, Васил Лупу, бил избран како патријарх за првпат на 16 ноември 1646 година.
Низ век било вообичаено поради интригите и кавгите во христијанската заедница и Светиот синод предизвикувал брзи промени и повторни поставувања на патријарси: од 1595 до 1695 имало шеесет и една промена и триесет и еден патријарх. Овие чести промени биле охрабрувани од страна на османските власти кој добивале парични средства за секое назначување. Јоаникиј исто така бил сменуван и назначуван неколкупати: бил разрешен на 28 октомври 1648 оа оивтирно поставен во јуни 1651 па сменет во јуни 1652, и повторно бил патријарх во периодот од април 1653 до март 1654и од март 1655 до јули 1656 година.
Во 1654 година бил затворен бидејќи бил главна причина за насобирачките долгови на патријархатот кон Високата порта. По последната промена во 1656 година, бил назначен за епископ на Кеа и Термија, каде се пензионирал и останал до својата смрт во 1659 или 1660 година.
Да ја засили својата позиција наспроти своите непријатели, тој побарал поддршка од Австрискиот цар и од Рим. Од оваа причина дозволил католички мисии по бреговите на Црното Море и Кикладите. Но сепак одбил да потпише католички симбол на верата кога било побарано од страна на конгрегацијата за пропаганда на верата, зачувувајќи ја својата кревка позиција.
Сребрено Езеро
Сребрено Езеро — вештачко езеро на десниот брег на Дунав и ја претставува неговата поранешна речна притока, која денес е затворена со двете брани. Се наоѓа во областа на Браничевскиот Округ во источна Србија, на два километри од Велико Градиште. Има просечна ширина од 300 m и просечна должина од 14 km.
Географија
Самото езеро е во широката мала долина на Дунав, но е опкружено со ридови на 282 метри на север (ридот Горица), на 362 метри на југ (ридот Липовача), додека целиот западен дел на долината е затворен од Великиот.рид и неговиот највисок врв (324 метри) Анатема). Сливот на реката Пек во Дунав, познат по својот обратен тек за време на високите водостои, се наоѓа јужно од езерото. Историските локалитети на средновековниот град-тврдина во Голубац и Рам се исто така во близина на езерото, како и изворот Хајдучка вода.
Во двата дела кои го поврзуваат езерото со Дунав, езерото е преградено, а потоа е и преместено во 1971 година. година, патот Велико Градиште-Затоње кој минува на копното. Други населби на езерото се Бискупље и Кисиљево.
Сребреното Езеро има неправилна форма на лак и зафаќа површина од 4 km². Се наоѓа на надморска височина од 70 метри и е длабоко 8 метри. Водата е чиста поради недостаток на загадување и природна филтрација на водата низ многу песочни дини. Езерото е богато со риби, вклучувајќи тревен крап, крап, сом, штука, костур и други слатководни риби.
Економија
Езерото со децении е популарна дестинација за одмор и риболов, но неодамна привлекува туристи од цела централна Србија и покрај недостатокот на сместување. Езерото има еден хотел „Сребрено Езеро“, неколку ресторани и Т-пансиони, викенд одморалишта, најголемиот автомобилски камп во Србија.
Како резултат на зголемената популарност на езерото, неодамна се рекламира како „Српско море“, бидејќи Србија нема излез до морето. Silver Lake resort е резерват на Сребрено Езеро и е првиот туристички резерват со конгресни, спортски, туристички и рекреативни капацитети, а се простира на околу 320 хектари. Се состои од сместување, аква парк, туристички брод, ресторан и кафуле, вили и апартмански комплекс, тениски терени, марина, како и зони за забава, рекреација и здравје. Исто така, условите за спортови на вода се одлични, поради што од летото 2000 година, на Сребреното Езеро започнало одржувањето на југословенското првенство во скијање на вода.
Од 2006 година се одржува традиционалниот шаховски фестивал „Сребрено езеро“  организација на локалниот шаховски клуб ВГСК. На фестивалот кој се одржал во 2017 година учествувале 256 натпреварувачи од 19 земји.
Од 2016 година познатиот кошаркар Милош Теодосиќ го организира летниот детски кошаркарски камп Тео4.
Луис Муриел
Луис Муриел (роден во Санто Томас на 16 април 1991) — колумбиски фудбалер, напаѓач на и на колумбиската репрезентација.
Технички одлики
Напаѓач кој одилично игра со двете нозе, со значителна техника и брзина. Има одличен дриблинг, квалитети на спринтер и вродено око за гол, поради што го споредуваат со Роналдо. Во текот на сезоната 2012-2013, под водство на тренерот Франческо Гвидолин, се покажал како способен да игра добро и како втор напаѓач или играч од средниот ред со офанзивни функции. .
Почетоци и Депортиво Кали
Муриел ја започнал својата кариера во младинскиот сектор на Атлетико Хуниор во 2001 година. Во јануари 2008 година преминал во екипата на Депортиво Кали, каде што тој го направил своето професионално деби во првата колумбиска лига на 12 јули 2009 во победата од 1-0 над Енвигадо.
Во текот на следната сезона во Торнео Апертура 2010, Муриел добивал многу поголема минутажа, а на 7 март 2010 го постигнал својот прв хет-трик во кариерата. За време на Торнео Апертура, неговите настапи биле следени од скаути на италијанскиот Удинезе, кој во летото пројавува сериозен интерес за него и на крајот успева да го доведе во својте редови. Муриел одиграл вкупно 11 натпревари за Депортиво Кали и постигнал 8 голови.
Доаѓање во Удинезе
Муриел се преселил во Удинезе на 22 јуни 2010 со само 19 години. Сепак, веднаш по доаѓањето тој како и некој други млади играчи бил испратен на заем во друг клуб со цел да се докаже и да го заработи своето место во клубот. Така на 12 јули, тој и се приклучил на Гранада на едногодишна позајмица.
Позајмиците во Гранада и Лече
Муриел одиграл една сезона за Гранада во шпанската Сегунда дивисион, настапил на вкупно 9 натпревари 7 во првенството и 2 во купот, но неуспеал да постигне ниту еден гол.
Во текот на летото 2011, се вратил во Удинезе, но потоа бил позајмен на Лече. Тој дебитирал во Серија А на 26 октомври 2011 во поразот од Палермо со 2-0. Тој го постигнал својот прв гол во италијанскиот фудбал на 4 декември во натпревар во кој неговиот тим загубил со 4-2 на домашен терен од Наполи. На 30 јануари 2012, Удинезе ја враќа целосната сопственост над играчот (откако претходно му продале 50% од договорот на Лече), оставајќи го во Лече на заем до крајот на сезоната. На 7 април 2012 тој постигнал два гола за Лече во Серија А во победата со 4-2 против Рома. И покрај неговите 7 гола во 29 првенствени натпревари, Лече испаднал во последното коло и Муриел се збогувал со навивачите и клубот од Саленто.
Враќање во Удинезе
Летото 2012 година, Муриел се вратил во Удинезе. На 12 септември 2012, потпишал нов 5-годишен договор со Удинезе. Тој го направил своето деби во пораз со 2-1 од Фјорентина, асистирајќи за првиот гол во натпреварот. Тој успеал да го постигне својот прв гол за Удинезе на 22 декември во средбата нагости против Аталанта што завршила 1-1. Во текот на сезоната тој успешно соработувал во нападот со Антонио Ди Натале, перформанси кој му донеле да биде избран за Серија А млад играч на годината, заедно со Стефан Ел Шарави. Муриел ја завршил својата прва сезона во дресот на Удинезе со 11 постигнати голови и 3 асистенции, во 22 одиграни натпревари од кој само во 15 бил стратер.
Пред почетокот на сезоната 2013-14, го сменил дресот со број 24. и го зел бројот 9. Тој постигнал два гола во победата со 3-1 над Широки Бријег во квалификациите за Лига Европа. Во првото коло од новата сезона во Серија А, Муриел започнал успешно постигнувајќи гол на гостувањето против Лацио, но неговите црно-бели биле поразени во Рим со 2-1. Следниот викенд тој реализирал доцен пенал за да ја завери победата над Парма, со резултат од 3-1 во Удине. На 30 октомври, го постигнал победничкиот гол за победа над Сасуоло со 2-1 во гости. По добриот почеток, Муриел претрпел повреда кон крајот на ноември поради која бил надвор од акција до крајот на 2013 година. Тој успешно се вратил по повредата и веќе во својот втор натпревар на 22 јануари 2014 постигнал гол, помагајќи му на својот тим да го елиминира Милан од Купот на Италија, со победа на Сан Сиро од 2-1. Својата втора сезона ја завршил со 31 настап и 8 постигнати гола.
Сампдорија
На 22 јануари 2015 година, откако Муриел одиграл уште 11 натпревари во дресот на Удинезе во првиот дел од сезоната 2014-2015, тој бил продаден на Сампдорија со формула за заем до крајот на сезоната плус обврска за откуп по истекот на позајмицата. ; трансферот изнесувал 10,5 милиони евра за обврската за откуп (плус 1,5 милиони евра во бонуси ако играчот достигне најмалку 30 настапи во дресот на Самп до 30 јуни 2016 година). Играчот потпишал договор до јуни 2019 година, и го избрал да го носи дресот со број 24. На 15 февруари го направил своето деби за популарните Блучерати, влегувајќи од клупата за резерви на местото на Хоакин Кореја за време на натпреварот против Кјево, во кој во 91-вата минута го постигнал својот прв погодок за Сампдорија во поразот со 2-1. На 1 март тој постигнал прекрасен гол со левата нога против, во натпревар во кој Самп победил со 1-2 по целосен пресврт; третиот гол со Дорија го постигнал на 16 март, само 3 минути по влегувањето во игра, во победата со 2-0 над. Својот последен гол за сезоната го постигнал во поразот со 4-2 од Наполи, затворајќи го натпреварот со убав погодок од волеј надвор од шеснаесетникот.
На почетокот на следната сезона тој играл во двата натпревари од квалификациското коло на Лигата на Европа против српската Војводина; во првиот натпревар неговиот тим загубил дома со 4-0; во реваншот тој постигнал гол со кој го поставил конечниот резултат 2-0 во корист на неговиот тим, што, сепак, не бил доволен да се мине понатаму. Тој играл во 4-3-1-2 формацијата на тренерот Ѕенга во првиот натпревар за сезоната во Серија А против Карпи, постигнувајќи два гола што го направило моментално најдобар стрелец во лигата: тој најпрво заработил пенал кој бил успешно реализиран од соиграчот Едер за водство од 1-0, а подоцна постигнал уште два гола; натпреварот завршил 5-2 за Сампдорија. На 4 октомври 2015, тој постигнал погодок со кој го отворил резултатот против водачот на табелата Интер, но на крајот натпреварот завршил 1-1. Во месец ноември дошло до промена на тренерската клупа на Сампдорија, Ѕенга бил отпуштен и заменет со Винченцо Монтела; со доаѓањето на Монтела, Муриел го загубил местото во почетниот состав и во вториот дел од сезоната играл главно влегувајќи од клупата за резерви во второто полувреме. Сезоната ја завршил со вкупно 35 настапи и 7 гола (од кој 6 биле во Серија А).
Во летото 2016 година, по две сезони во кој го носел дресот со број 24, тој одлучил го промени и да го земе дресот со број 9 кој го носел и во Удинезе. На 21 август, во првиот натпревар од сезоната во Серија А, Муриел го постигнал победничкиот гол против Емполи (0-1). На 11 септември, и покрај поразот на Сампдорија со 3-2 од Рома на Олимпико, Муриел постигнал прекрасен гол од волеј по долгото додавање од Васко Реџини од половината на теренот. На 22 октомври, во Дербито дела Лантерна против, го постигнал првиот гол за моментален резултат 1-0 (натпреварот завршил 2-1 за Самп) на асистенција на Фабио Кваљарела, постигнувајќи гол за првпат во кариерата во некое градско дерби. Тој потоа постигнал гол и на гостувањето кај на асистенција на Реџини во ремито 1-1 на 6 ноември, а на 20-ти истиот месец тој постигнал два гола во домашната победа со 3-2 против  остварена по целосен пресврт. На 5 февруари 2017, неговиот гол од пенал го решил победникот во натпреварот против на Сан Сиро (1-0 за Самп), a на 11 март 2017 година тој исто така го одлучил и повратниот натпревар од Дербито дела Лантерна против Џенова, повторно со еден гол доволен Сампдорија да победи со 1-0 (што било првпат од 1960 година Сампдорија да победи во двата дерби натпревари против Џенова во Серија А). Својот последен гол во неговата авантура со блучеркатите го постигнал на 21 мај против неговиот поранешен тим Удинезе од пенал; во исто време тој бил исклучен веднаш по постигнувањето на голот поради прослава што главниот судија ја сметал за непочитување кон навивачите на Дачија Арена.
Во својата последна сезона во Сампдорија, под водството на тренерот Марко Џампаоло Муриел пронашол многу повеќе простор за игра во споредба со претходната сезона и оформил одлично партнерство во нападот со ветеранот Фабио Кваљарела; сезоната ја завршил со 33 настапи и 13 гола (од кој 11 во Серија А, со што го изедначил својот личен рекорд по бројот на голови од сезоната 2012-2013 кога играл за Удинезе).
Севиља
На 11 јули 2017, шпанската го купила Муриел од Сампдорија за 20 милиони евра плус бонуси, со што тој станал најскапото засилување во историјата на клубот. Своето деби Муриел го направил на 19 август, започнувајќи како стартер во ремито 1–1 против Еспањол, додека својот прв гол за Севиља го постигнал на 17 септември, во победата со 1–0 над Џирона. На 13 септември дебитирал во Лигата на шампионите влегувајќи во игра од клупата за резерви на местото на Висам Бен Једер во ремито 2-2 против Ливерпул на Енфилд; само три минути по влегувањето во игра тој му асистирал на Хоакин Кореја за последниот гол во натпреварот со кој бил поставен конечниот резултат. На 24 октомври 2017, тој постигнал гол во победата со 3-0 на гостувањето кај Картагена во првиот натпревар од шеснаесеттинафиналето на Копа дел Реј. По разочарувачката дебитантска сезона во која постигнал само 9 голови во 46 настапи, Муриел се нашол зад Висам Бен Једер и новите засилувања Андре Силва и Квинси Промес во изборот на тренерот Пабло Макин.
Како последен избор во нападот Муриел одиграл 19 натпревари во првиот дел од сезоната, од кој само 6 во првенството (постигнал 1 гол), по што најавил дека ќе ја напуши Севиља и дека ќе се врати во Италија во зимскиот преоден рок.
Фјорентина
На 2 јануари 2019, Муриел се вратил во Серија А приклучувајќи и се на екипата на на заем до крајот на сезоната. Фјорентина платила 2 милиона евра да го позајми играчот, со можност целосно да го откупи на лето за сума помеѓу 13-15 милиони евра, а доколку виолетовите на крајот од сезоната изборат пласман во УЕФА Лига Европа тогаш откупот на играчот ќе стане задолжителен.
Сениорска репрезентација
Муриел за првпат бил повикан во сениорската репрезентација во 2012 година од новиот селектор Хосе Пекерман, а своето деби го имал во поразот со 1–0 од Еквадор на 10 јуни во квалификациите за Светското првенство 2014. Својот прв гол го постигнал следната година, во пријателски натпревар против Гватемала на 6 февруари 2013. Во 2014 година, тој бил еден од седумтте играчи од поширокиот список кој отпаднале од конечниот 23 член состав на Колумбија за Светското првенство 2014 во Бразил.
Тој се нашол во составот на Колумбија за Копа Америка 2015, каде имал само еден настап влегувајќи од клупата за резерви во четвртфиналниот пораз од Аргентина на пенали (токму тој промашил еден од пеналите), но не бил повикан за Копа Америка Сентенарио следната година.
Во мај 2018 тој се нашол на преелиминарниот список од 35 играчи за Светското првенство 2018 во Русија. Муриел бил вклучен и во конечниот список, играјќи два натпревари од клупата за резерви за Колумбија, а неговата репрезентација била елиминирана од Англија во осминафиналето на пенали и покрај тоа што тој бил еден од прецизните изведувачи.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 13 декември 2018.
Чавела Варгас
Изабел Варгас Лизано (шпански: Isabel Vargas Lizano; 17 април 1919 - 5 август 2012), попозната како Чавела Варгас била мексиканска пејачка родена во Костарика. Таа била позната по нејзината изведба на мексиканскa ранчера, но и за нејзиниот придонес во другите жанрови на популарната латиноамериканска музика. Таа била влијателен изведувач во Америка и Европа, муза на личности како Педро Алмодовар. Ја нарекувале грубиот глас на нежноста (шпански: la voz áspera de la ternura) Латинската Академија за Изведувачки Уметности и доделил Греми во 2007 година, откако ја добила наградата за животно дело во име на истата организација.
Живот и кариера
Варгас е родена во Костарика, во Сан Хоакин де Флорес како Изабел Варгас Лизано, ќерка на Франсиско Варгас и Херминија Лизано. Таа била крстена на 15 јули 1919 година со имињата "Марија Изабел Анита Кармен де Хесус". Поминала тешко детство. Нејзините родители се развеле и ја оставиле за неа да се грижи вујко ѝ. Се заразила со полиомиелитис. Името Чавела е нагалено од Изабел. На 17-годишна возраст Чавела Варгас ја напуштила родната земја поради недостаток на можности за музичка кариера и заминала во Мексико, каде забавната индустрија тогаш била во подем. Таму живеела речиси осум децении и стекнала мексиканско државјанство.
Долги години пеела на улиците но во триесеттите години станала професионален пејач. Во младоста Варгас се облекувала како маж, пушела пури, пиела многу, носела пиштол и била позната по нејзиното карактеристично црвено пончо, кој го облекувала на своите настапи. Варгас пеела канцонерска ранчера која ја изведувала во нејзин посебен стил. Типичната ранчера, претставена од Хозе Алфредо Хименез, била машка но емоционална песна за љубовта и несреќите што ги носи истата. Обично се пеела во со алкохол, бидејќи во мачо културата приказот на чувствата кај мажите биле дозволени само во пијана состојба. Ранчерата се пее од машка перспектива и со придружба на маријачи. Чавела ја пеела оваа песна соло, користејќи само гитара и глас, поттикнувајќи особен стил на пеење како човек во пијана состојба. Таа често го успорува темпото на мелодиите за да извлече драматична напнатост од песните..
Кон крајот на 50-тите години, таа стана позната во уметничките кругови, поради нејзините настапи во Акапулко, тогаш центарот на меѓународниот туризам, каде што пеела во салата Шампањ во ресторанот Ла Перла. Нејзиниот прв албум, Noche de Bohemia (Боемски Ноќи), бил издаден во 1961 година со професионална поддршка на Хозе Алфредо Хименес, еден од најистакнатите пејачи / текстописци на мексиканската ранчера. Таа снимила повеќе од 80 албуми. Варгас била многу успешна во текот на 1950-тите, 1960-тите и првата половина на 1970-тите, со турнеи во Мексико, САД, Франција и Шпанија и била блиска со многу истакнати уметници и интелектуалци од тоа време, меѓу кои и Хуан Рулфо, Агустин Лара, Фрида Кало, Диего Ривера, Долорес Олмедо и Хозе Алфредо Хименес.
Делумно повлекување и враќање на сцената
Повлекувањето од сцената се должело на 15 годишната борба со алкохолизмот, којашто таа ја опишала во својата автобиографија И ако сакате да ми го знаете минатото (Y si quieres сабја de mi pasado), објавена во 2002 година, како "моите 15 години во пеколот". Чавела не можела да продолжи со нејзините тешки пијанства и интензивен живот. Во 1970 година, "потопена во алкохолната магла", како што самата вели, ја вратило назад некое индиско семејство помагајќи и без да знае која е. Во 2003 година, таа во "Њујорк тајмс" изјавила дека 25 години не пиела.
Варгас се вратила на сцената во 1991 година, настапувајќи во боемскиот ноќен клуб "Ел Хабито" во Којоакан, Мексико Сити. Нејзината кариера почнала да ја враќа меѓународната важност со изведби во Латинска Америка, Европа и САД. Дебито на Варгас во Карнеги Хол било во 2003 година, на нејзина 83-годишна возраст со промоција на шпанскиот режисер Педро Алмодовар кој бил нејзин обожавател и пријател.
На 81-годишна возраст, таа јавно изјавила дека е лезбијка во автобиографијата со наслов И ако сакаш да ми го знаеш минатото.
Филмско појавување
Варгас се појавува во многу филмови на Алмодовар, вклучувајќи ги и Цветот на мојата тајна ,во песната и во видеото. Таа сепак рекла дека глумата не била нејзината амбиција, иако претходно учествувала во филмови како филмот Ла Солдадера од 1967 година. Варгас се појавила и во филмот Фрида пеејќи ја песната La Llorona (Жената која липа). Нејзината класична песна "Палома Негра" исто така била вклучена во саундтракот на филмот. Самата Варгас, како млада жена, наводно имала афера со Фрида Кало додека таа била во брак со муралистот Диего Ривера. Таа се појавила и во филмот Бабел на Алехандро Гонзалез Ињариту, пеејќи ја песната "Tú me acostumbraste" ("Се навикнав на тебе"), болеро на Франк Домингес.
На 10 февруари 2017 година, за првпат бил прикажан биографскиот филм Чавела, во режија на Кетрин Гунд и Дареша Ки. Филмот меѓу другите ги прикажува Педро Алмодовар, Елена Бенарох и Мигел Боше.
Смрт
Чавела Варгас беше хоспитализирана неколку недели како резултат на респираторни проблеми. Починала во Куернавака, Мексико. Според нејзината официјална страница на Фејсбук, нејзините последни зборови биле "Заминувам со Мексико во срцето".
Орфеј
Орфеј (старогрчки: Ὀρφεύς) бил легендарен музичар, поет и пророк во античката грчка религија и митови. Главните приказни за него се поврзани со неговата способност да ги привлече сите живи суштества, па дури и камењата со својата музика, неговиот обид да ја врати својата жена, Евридика од подземниот свет). и неговата смрт од рацете на тие кои не можеле да ја слушаат неговата божествена музика. Како архетип на инспирираниот пејач, Орфеј е една од најзначајните фигури во приемот на класичната митологија во Западната култура, прикажан или споменат во бројни форми на уметноста и популарната култура вклучувајќи ги поезијата, операта и сликањето. Така, во своето дело „Метаморфози“, Овидиј го опишува слегувањето на Орфеј во подземниот свет, каде со своето свирење ги восхитил Плутон и Персефона, кои му ја вратиле Евридика. Исто така, овој мотив е често обработуван во музиката (Глук, Офенбах) и во сликарството (Пусен). ).
За Грците, Орфеј бил основач и пророк на таканаречените „Орфејски“ мистерии. Тој е заслужен за композицијата на Орфејските химни, збирка која преживеала до ден-денес. Светилиштата кои наводно ги содржеле моштите на Орфеј се сметале за пророштва. Некои старогрчки извори наведуваат дека Орфеј имал тракијско потекло.