cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Рудолф Арнхајм
Кариера
Арнхајм е поканет на Универзитетот Харвард како професор по психологија на уметноста во 1968 година, и тој остана таму шест години. Карпентер центарот за визуелни уметности на Харвард беше важна зграда за него, бидејќи беше единствената зграда дизајнирана во Америка од Ле Корбизје и се засноваше на модуларна теорија. Тој се пензионираше во 1974 година во Ен Арбор со неговата сопруга Мери. Станал визитинг професор на Универзитетот во Мичиген и таму предавал десет години. Арнхајм беше дел од Американското здружение за естетика и беше нивен претседател во два мандата, а исто така беше претседател на Одделот за психологија и уметност на Американското здружение за психологија во три мандати. Во 1976 година бил избран за член на Американската академија за уметности и науки. Починал во Ен Арбор, Мичиген во 2007 година.
Работа
Иако Уметност и визуелна перцепција: Психологија на креативното око му беа потребни петнаесет месеци за да се заврши, тој чувствуваше дека во суштина го напишал во едно долго седење. Ревидирана во 1974 година, таа е преведена на четиринаесет јазици и е една од највлијателните уметнички книги на векот. Во уметноста и визуелната перцепција, тој се обидува да ја искористи науката за подобро да ја разбере уметноста, сепак имајќи ги на ум важните аспекти на личната пристрасност, интуиција и изразување. Визуелното размислување (1969) ги предизвикува разликите помеѓу размислувањето наспроти перцепцијата и интелектот наспроти интуицијата. Во него Арнхајм ја критикува претпоставката дека јазикот оди пред перцепцијата и дека зборовите се отскочна штица на размислувањето. Сетилното знаење овозможува можност за јазикот, бидејќи единствениот пристап до реалноста што го имаме е преку нашите сетила. Визуелната перцепција е она што ни овозможува да имаме вистинско разбирање на искуството. Арнхајм, исто така, тврди дека перцепцијата е силно поистоветена со размислувањето и дека уметничкото изразување е уште еден начин на расудување. Во Моќта на центарот: студија за композицијата во визуелните уметности (1982), Арнхајм се осврнува на интеракцијата на уметноста и архитектурата на концентрични и мрежни просторни обрасци. Тој тврди дека формата и содржината се неделиви и дека обрасците создадени од уметниците ја откриваат природата на човечкото искуство.
Теории
Арнхајм верувал дека повеќето луѓе ги имаат своите најпродуктивни идеи во раните дваесетти години. Тие се закачуваат на некоја идеја и го поминуваат остатокот од животот проширувајќи ја неа. Продуктивната или генеративната идеја на Арнхајм беше дека смислата на животот и светот може да се согледаат во моделите, облиците и боите на светот. Затоа, тој веруваше дека треба да ги проучиме тие обрасци и да откриеме што значат. Тој исто така верувал дека уметничкото дело е визуелно размислување и средство за изразување, а не само спојување облици и бои кои изгледаат привлечно. Уметноста е начин да им помогнете на луѓето да го разберат светот и начин да видите како светот се менува преку вашиот ум. Неговата функција е да ја покаже суштината на нешто, како нашето постоење. Пишувањето и размислувањето на Арнхајм му беа најважни, а целта му беше самиот да ги разбере работите. Арнхајм тврдеше дека визијата и перцепцијата се креативно, активно разбирање и дека ние ги организираме перцепциите во структури и форми со кои можеме да ги разбереме. Без ред не би разбрале ништо, така што светот се уредува само со тоа што се перцепира. Севкупно, тој напиша петнаесет книги за перцептивна психологија и уметност, архитектура и филм.
NGC 4712
NGC 4712 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4712 се споменува и како UGC 7977, MCG 4-30-21, CGCG 129-25, KUG 1247+257A, IRAS 12471+2544.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 49 м 34,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 28' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 4712 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43368. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1990. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1581.
Џумхурија
Примери
Како пример за користење во турските јазици е следниот:
Јохан Рист
Јохан Рист (Johann Rist; - ) ― познат германски поет и драматург. Тој е препознатлив по химните кои ги пишувал.
Живот
Роден е во градот Отензен (денешен Хамбург) на 8 март 1667 година. Син е на германецот Каспар Рист. Најпрвин своето образование го стекнал во гимназијата Јохновата гимназија во Хамбург и гимназијата „Илустре“ во Бремен, а подоцна учел теологија на универзитетот во Ринтелн. Под влијание на Јошуа Стегман започнал да пишува химни. По заминувањето од Ринтелн работел како учител на синовите на познат хамбуршки трговец. Подоцна заедно со нив заминал на универзитетот во Росток, каде што учел хебрејски јазик, математика и медицина. Подоцна во текот на неговиот живот повторно работел како учител. Во 1635 се оженил со Елизабет Стапел. Со неа имал пет деца, но две од нив починале на многу рана возраст. Во 1662 година починала и неговата жена. Две години подоцна тој се оженил со поранешната жена на својот, веќе починат, добар пријател. Рист починал на 31 август 1667 година во Ведел.
Работа како драматург и поет
Јохан Рист ја стекнал својата слава со пишување на драмата „Персеј“, напишана во 1634 година. Тој ја напишал оваа драма додека бил во Хајде. Подоцна тој продолжил да пишува и други дела и неговата слава се движела во нагорна линија. Рист бил познат во тој период.
Грчка граѓанска војна (1824-1825)
Грчката војна за независност била обележана со две граѓански војни, што се одржале во 1824-1825 година. Конфликтот имал и политички и регионални димензии. Во судирот учествувале луѓе од континентална Грција и на островите (сопствениците на бродови, особено од островот Хидра) против населението од Пелопонез. Граѓанската војна ја поделило младата нација и сериозно ја ослабнела воената подготвеност на грчките сили во пресрет на идната египетска интервенција во судирот.
Позадина
До крајот на март 1821, Пелопонез бил во отворен револт против Турците и до октомври 1821 година Грците под Теодорос Колокотронис веќе ги имале освоено Каламата и Триполи. По падот на Каламата, Сенатот на Месенија, првиот од грчките локални управни совети, ја одржал својата прва седница. Во речиси исто време, Ахијската управа била повикана во Патра. Со иницијатива на Сенатот на Месенија, било свикано Пелопонеското собрание и на 26 мај бил избран сенатот. Собранијата се свикувале и во Централна Грција (ноември 1821), под раководство на двајца фанариоти: Александрос Маврокордатос во западниот дел, и Теодорос Негрис во источниот дел. Овие собранија усвоиле два локални статута, Повелбата на Западна Континентална Грција и Правниот ред на Источна Континентална Грција. Статутите предвидувале создавање на два локални административни органи во Централна Грција, Ареопаг на исток, и Сенат на запад. Трите локални статути биле признаени од Првото национално собрание, но подоцна биле распуштени од Второто национално собрание.
Првото национално собрание било формирано во Епидаур кон крајот на декември 1821 година, составено речиси исклучиво од населението на Пелопонез. Собранието го направил првиот грчки устав и ги назначил членовите на извршната и законодавната власт што требало да управуваат со ослободените територии. Маврокордатос ја задржал функцијата претседател на извршната власт за себе, додека Ипсилантис, кој повикал на Собрание, бил избран за претседател на законодавниот орган, место кое немало значење. Воените водачи и претставникот на Филики Етерија биле маргинализирани, но постепено политичкото влијание на Колокотронис се зголемувало, а наскоро успеал да го контролира, заедно со капетаните што тој ги имал влијание, на Сенатот на Пелопонез, кој не бил распуштен од страна на Националното собрание. Сенатот, всушност, го управувал Пелопонез, додека централната влада била премногу слаба за да ја оствари својата моќ. Гледајќи го ќор-сокакот и растечката моќ на капетаните на Пелопонез, Маврокордатос и населението од Хидра предложиле распуштање на Сенатот и неговото вклучување во Националното собрание. Мавромихалис го прифатил предлогот, но воените водачи го отфрлиле. По одбивањето на предлогот, централната администрација се обидела да го маргинализира Колокотронис кој ја контролирал тврдината Нафплио. Во ноември 1822 година, централната администрација го прогласил законот за избор на претставник за новото Национално собрание, но Колокотронис се спротивставил на законот и изјавил дека Пелопонез ќе организира свое собрание за изборите на новите членови на Сенатот.
Прва граѓанска војна
Привремената влада одлучила Националното собрание да се одржи во Нафплио и побарал Колокотронис да ја врати тврдината на владата. Колокотронис одбил и предложил Собранието да се одржи во Нафплион, додека градот останал под негова контрола. Неговиот став ги поделил неговите поддржувачи и го ослабил политички. Повеќето членови на Сенатот на Пелопонез ги почитувале одлуките на владата, а капетаните биле принудени да преговараат за нивното учество во Собранието. Конечно, Второто национално собрание се собрало во март 1823 година во Астрос. Централното управување било зајакнато на сметка на регионалните тела, бил изгласан нов устав, а нови членови биле избрани за извршни и законодавни тела.
Обидувајќи се да ги убеди воените водачи, централната администрација предложила Колокотронис да учествува во извршната власт како потпретседател. Колокотронис прифатил, но неговите акции предизвикале сериозна криза кога го спречил Маврокордатос, кој бил избран за претседател на законодавниот орган, да ја преземе својата позиција. Неговиот став кон оној на Маврокордатос предизвикал гнев на членовите на законодавниот орган. И Колокотронис и неговиот претседател во извршната власт, Петрос Мавромихалис биле остро критикувани од страна на членовите на законодавното тело. Кризата кулминирала кога законската регулатива ја поништила извршната власт и ги отфрлила нејзините членови. Колокотронис и повеќето од пелопонеските познавачи и капетани го поддржувале Мавромихалис, кој останал претседател на неговата извршна власт во Триполи.
Војната започнала во почетокот на март 1824 година, кога владата побарала од Панос Колокотронис да го предаде Нафплион. Панос тоа не го сторил по кое владата одлучила да го опсади градот. На 22 март 1824 година, силите на новата извршна власт го опсадиле Триполи, а по две седмици борби постигнале договор помеѓу Колокотронис, од една страна, и Лондос и Заимис, од друга страна. Старата извршна власт конечно била распуштена, а Колокотронис побегнал од градот. На 22 мај официјално завршила првата фаза од граѓанската војна. Повеќето членови на новата извршна власт, сепак, сакале целосна победа над своите противници и затоа биле незадоволни од умерените услови на договорот што Лондос и Заимис го направиле. Колокотронис и Мавромихалис се повлекле, но тие имале намера да ги регрупираат своите сили и да отпочнат нова офанзива. Покрај тоа, Панос Колокотронис се согласил да му го предаде Нафплион само на Лондос и Заимис, работа која повторно резултирала со интензивирање на недовербата на владата.
Втора граѓанска војна
Воениот конфликт продолжи кога Колкотронис ги свртел жителите на Триполи против локалните собирачи на данок на владата. Папафелас и Јанис Макријанис не успеале да го потиснат бунтот, кој се проширил низ Пелопонез, но ниту Теодорос Колкотронис ниту Андреас Лондос не се обиделе да го окупираат Триполи. Колкотронис останал неактивен за одреден период поради дополнителна причина: тој не можел да ја надмине смртта на неговиот син, Панос, убиен од неговите противници. Додека Пелопонез бил неодлучен за своите понатамошни потези, владата ги регрупирала своите војски, кои сега се состоеле главно од луѓе од Централна Грција и острови како (Хидра). Планот на владата го спровел Колетис, кој наредил две тела да го нападнат Пелопонез. На 23 ноември, првото од овие тела го окупирале Коринт и извршиле напад во покраината. Второто тело под Георгиос Карајаскикис, Кицос Цавелас и други, го нападнале Лондос и Заимис, кои се повлекле и потоа побегнале во Каламос. Во јануари 1825 година, силата на Централна Грција, предводена од самиот Колетис, повторно го нападнала Пелопонез и го уапсила семејството Колокотронис, Делигинис и други. Следниот месец Маврокордатос ја презел функцијата претседател на извршната власт. Во мај 1825 година, под притисок на египетската интервенција на Ибрахим Паша, овие затвореници биле ослободени и добиле амнестија.
Чукарски Пирој (Брајковци)
Чукарски Пирој — археолошко наоѓалиште во валандовското село Брајковци. Претставува населба од хеленистичко и римско време. Се наоѓа источно од селото, на левата страна од патот Валандово-Брајковци, каде на блага височинка по површината на нивите на локални селани се среќаваат многубројни фрагменти од керамички садови.
Лисе
Лисе е град и општина во западниот дел на Холандија, во покраината Јужна Холандија. Општината зафаќа површина од 16.05 м2 на која 30.04 е на вода. Населението во 2014 година изнесувало 22,743 жители. Се наоѓа во рамките на општинската граница со општината Де Енгел.
Црква „Св. Петка“ - Церово
Света Петка — помала селска црква во гостиварското село Церово, Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа над последните куќи од селото, до која води земјена патека.
Историја
Црквата била осветена на 25 октомври 2015 година. Ктитори се Димчо и Даниела Трпески.
Манастир (Брајковци)
Манастир — археолошко наоѓалиште во валандовското село Брајковци. Претставува старохристијанска базилика. Се наоѓа источно од селото и од наоѓалиштето Чукарски Пирој, каде на една мала височинка обрасната со густа вегетација се гледаат 7-8 парчиња од обработени мермерни блокови - делови од архитравни греди.
Васил Василев
Васил Василев бил бугарски општественик со потекло од Македонија, еден од дејците на македонската емиграција во Бугарија.
Животопис
Во 1927 година влегува во Националниот комитет на македонските братство. По убиството на генералот Александар Протоѓеров во 1928 година, Наум Белев прави обид да го убеди дека македонските братство треба да излезат со осудна резолуција против Иван Михајлов. Васил Василев одбива и заедно со Константин Станишев, Велко Думев, М. Димитров застануваат против Георги Кулишев, кој ги поддржува протогеровистите. Направен е обид атентат врз него и двајцата телохранители на 15 октомври 1929 година.
Во 1929 година поднесува извештај за организационо-бегалските активност на VII редовен конгрес на сојузната организација. На истиот конгрес неговиот мандатот за член на НК е обновен и станува политички секретар на сојузот
По 19 - то мајскиот државен удар од 1934 година е осуден на смрт, подоцна е помилуван но е ликвидиран.
Интелигентна денс музика
Интелигентна денс музика (општопозната како Ај-Ди-Ем (IDM)) е вид на електронска музика која се појавува во раните 1990-ти години. Првобитно жанрот беше под влијание на иновации од андерграунд денс музиката во Обединетото Кралcтво, како Детроид Техно и разни форми на брејкбит. Од стилска гледна точка Ај-Ди-Ем не се придржува строго до специфични музички форми на електронска музика, но попрво се стреми кон поединечно експериментирање. Во 1990 година низата на пост-техно стилови во подем беа разновидно опишани како: арт техно, амбиент техно, интелигентно техно, и електроника. Во денешно време музичката индустрија во САД го користи терминот како сепопфатен поим за да се опише електронската денс музика и нејзините многубројни поджанрови.
Се смета дека поимот Ај-Ди-Ем потекнува од САД од 1993 година, со формирање на Ај-Ди-Ем Листата, електронска список на мејлови, првобитно создадена за дискусија околу музиката на голем број значајни англиски артисти, особено оние кои се појавуваат на компилацијата издадена од Ворп Рекордс во 1992 година именувана Artificial Intelligence. Употребата на терминот "интелигентна денс музика" ја критикуваа електронски музичари како Афекс Твин бидејќи делува претенциозно кон другите жанрови. Мајк Парадинас ја дефинираше како карактеристична за САД.
Историја
Во текот на доцните 1980-ти години, голем број на електронски музичари етаблирани во Обединетото Кралство се инспираат од андерграунд денс музиката во периодот и почнуваат да ги истражуваат експерименталните форми на електронска денс музика. Во раните 1990-ти години, музиката од тој тип се афирмираше со изданија за различни издавачки куќи меѓу кои: Ворп Рекордс (1989), Блек Дог Продакшнс (1989), Ар & Ес Рекордс (1989), издавачката куќа на Карл Крег - Планет И, Рајзинг Хај Рекордс (1991), Рефлекс Рекордс на Ричард Д. Џејмс (1991), Аплајд Ритмик Технолоџи на Кирк Деџорџо (1991), Ево Лут Музик (1991), Џенерал Продакшн Рекордингс (1989), Сома Куолити Рекордингс (1991), Писфрог рекордс (1991), и Метаморфик Рекордингс (1992).
Жанрот амбиент хаус е спој на хаус (особено асид хаус) и амбиент музика, кој во периодот се продуцира во Обединетото Кралство од бендови како Д’Орб. Големо влијание врз жанрот амбиент хаус извршија Јелоу Маџик Оркестра од Јапонија, познати и како пионерите на амбиенталното техно. Во текот на 90-тите години поимот "амбиент хаус" стана синоним на интелигентната денс музика, но по извесно време беше заменет со неколку други термини. По иницијатива на амбиент хаус, наскоро произлезе жанрот амбиент техно, под кој твореа Афекс Твин и Јапонскиот музичар Тетсу Иноуе. Жанрот амбиент техно се одликува со интензивни техно и електронски влијанија, вклучувајќи ја широката употреба на Роланд TR-808 и TR-909 ритам машини. По извесно време поимот "интелигентно техно" го замени "амбиент техно", по што следуваше успехот на серијата изданија од Ворп рекордс наречена Artificial Intelligence.
До 1992, Ворп Рекордс го користеа описот електронско слушање на музика, за да го промовират музичкиот производ на музичарите под нивна закрила, но за брзо време истото беше заменето со интелигентно техно. Истиот период (1992-93) се употребуваа други имиња како : армчер техно, амбиент техно и електроника, но сето тоа беше обид да се окарактеризира новиот бран на електронска денс музика, чии слушатели претпочитаат да останат дома и да уживаат во музиката. Косопственикот на Ворп, Стив Бекет изјави дека електронската музика, издадена за Ворп, во тој период има за целна група, публика која не посетува клубови, бидејќи слуша музика дома. Во 1993 се појавија голем број на нови издавачки куќи кои продуцираа изданија под влијание на интелигентно техно, меѓу кои Њу Електроника, Мил Плато, 100% Пјур, и Ферокс Рекордс.
Artificial Intelligence
Во 1992, Ворп го издадоа првиот албум од серијата Artificial Intelligence, наречен Artificial Intelligence. Во поднасловот беше наведено "музика за електронско слушање од Ворп", a изданието беше колекција од композиции на музичари како: Отекр, B12, Блек дог, Афекс Твин и Орб под различни псевдоними. Со текот на времето, овие музичари, заедно со многу други ќе бидат главна тема на разговор во Списокот на Интелигентна Денс Музика, електронска список на мејлови составена во август 1993.
Ај-Ди-Ем Листата
Во ноември 1991, терминот "интелигентно техно" се појави на Usenet во врска со The Snow EP на Коил. Во друга прилика терминот се појави на Usenet во април 1993, а се однесуваше на албумот Bytes од Блек Дог. Терминот не наиде на поширока јавна употреба на Интернет до август 1993, кога Алан Пери го најави формирањето на нова список на мејлови за дискусија за "интелигентната" денс музика, насловена: Списокот на Интелигентна Денс Музика или скратено Ај-Ди-Ем Листа.
Првата порака испратена на 1 август 1993 беше насловена "Дали и глупавите луѓе можат да уживаат во Ај-Ди-Ем"? Изјавата од администраторот на опслужувачот на листата, Брајан Белендорф, откри дека првобитната намера на Пери било да создаде листа за дискусија околу музиката на издавачката куќа Рефлекс, но решиле заедно да ја прошират темата, со цел да опфатат слична музика или пристап како музиката издадена за Рефлекс. Изборот на поимот "интелигентна" се должи на појавата на изданието Artificial Intelligence и затоа што алудира на нешто што е повеќе од само денс музика, а истовремено е секогаш отворен за интерпретација.
Музичарите кои се појавуваат во првите разговори на списокот се Отекр, Атом Харт, Ел-Еф-Оу и музичари кои издаваат за Рефлекс Рекордс како Афекс Твин, Му-зик, Лук Виберт, како и Орб, Ричард Х. Кирк и Фјучр Саунд Оф Лондон и изведувачи од типот на Систем 7, Вилијам Орбит, Сејбрс оф Парадајс, Бордс оф Канада, Орбитал, Пластикмен и Бјорк.
Од почетокот на 2011 година списокот на мејлови е сè уште активна.
Artificial intelligence Vol.2
Втората Artificial intelligence компилација на Ворп е издадена во 1994 година. Албумот содржи делови од разговорите на списокот на мејлови, претставени во типографски цртежи на Дизајнерс Републик. Текстот на обвивката од албумот на Дејвид Туп го потврди мноштвото на музички и културни влијанија на жанрот, кои укажуваат дека никој не треба да се смета за побитен од кој било друг.
Електронската музика издадена во тоа време за Ворп Рекордс од музичари како Афекс Твин, алијас Ричард Д. Џејмс, Отекр, Ел-Еф-Оу, B12, Сифил и Блек Дог, како и онаа на издавачките куќи Рефлекс и Скам станува поуларна помеѓу обожавателите на електронската музика. Музичарите кои се помалку познати издаваат за Лајкмајнд и издавачките куќи на Кирк Деџорџо - А.Р.Т. и Оп-Арт, вклучувајќи го и самиот Деџорџо под разни псевдоними (Ес Уан, Фјучр/Паст и Езотерик). Меѓу другото Стив Пиктон (Стејсес) и Нурмад Јусат (Нурон) наидуваат на поширока публика заедно со значајни музичари како Бјорк и Фјучр Саунд Оф Лондон.
Ај-Ди-Ем во светот
Во средината на 90-тите години, Северно Американската публика го прифаќа Ај-Ди-Ем, така што голем број на издавачки куќи се формираат, од кои: Дроп Бит, Изофлакс, Сакшн, Скематик и Ситракс. Во Мајами, Флорида издавачките куќи Скематик, Еј-Ај Рекордс, Мерк Рекордс, Нофи Рекордс и Д’ Бета Будега Коалишн издаваат музика од : Фонесија, Дино Фелипе, Машиндрам и Проем. Друга сцена во подем Чикаго/Милвоки (Висконсин), со издавачките куќи: Адикт, Чоклет Индустрис, Хефти и Зод кои поддржуваат музичари како Дормаус, Трс-80, и Емоушнал Џоистик. Издавачката куќа Тајгербит 6 од Сан Франциско ја издава музиката на Ај-Ди-Ем изведувачите: Цекс, Кид 606 и Кевин Блечдом. Современи Ај-Ди-Ем музичари се: Тим Дојоби, Квим, Химуро Јошитеру, Кетел, Окр, Марумари, Бен Џордан, Проем, Лакластер, Аровен,Улрих Шнаус, Висп и Зогот.
Критика на терминот
Британските електронски и техно музичари меѓу кои Афекс Твин, Сајлоб и Мајк Парадинас го критикуваа терминот Ај-Ди-Ем. Парадинас изјави дека терминот Ај-Ди-Ем се употребува само во Америка. Олмјузик Гајд го опиша поимот Ај-Ди-Ем како: "Надуен термин кој има тенденција да направи разлика помеѓу електронската музика од 90-тите и подоцна, која е еднакво пријатна за подиум колку и за во дневна соба. Со текот на времето Ај-Ди-Ем се здоби со доста негативен публицитет помеѓу публиката, вклучувајќи ја и легијата на музички продуценти и обожаватели чие отфрлање од заедницата го предизвика прашањето дали тие всушност создаваат глупава музика."Афекс Твин коментираше за етикетата "интелигентна денс музика" на интервју во септември 1997: "Сметам дека е навистина смешно што постојат такви термини. Во основа тоа е како да кажуваш 'ова е интелигентно, а се останато е глупаво'. Навистина е дрско кон музиката на другите. (се смее) Тие нешта ме засмејуваат. Јас не користам имиња. Едноставно кажувам дали нешто ми се допаѓа или не." Името на жанрот кој е доминантен во издавачката куќа на Афекс Твин, Рефлекс Рекордс е брејнденс (braindance), на што Дејв Сегал од Стилус Магазин реагираше со прашањето: дали е тоа "саркастична забелешка на Ај-Ди-Ем-овата подбивна етикета интелигентна денс музика?"
Крис Џефс или Сајлоб додаде, „Исто така, секој кој го употребува терминот Ај-Ди-Ем во мојата музика заслужува да биде застрелан.“
Тадеус Херман од Сити Сентр Офисес објави: "Во денешно време не ми се допаѓа како звучи терминот. Секојпат кога некој го спомнува или го користи за да ја опише својата музика, веднаш станувам скептичен и очекувам досадни и просечни песни." Матмос (Перфект Саунд Форевер) изјави: Јас сум дел од веб-списокот наречена Ај-Ди-Ем и повремено учествувам во разговорите, бидејќи ми се допаѓаат музичарите кои се впуштаат во таа Ај-Ди-Ем категорија (да не споменам дека и ние (Матмос) сме понекогаш именувани под истата категорија) и затоа што од време на време може да се наиде на интересни издавачки куќи на таа листа...Матмос се Ај-Ди-Ем единствено ако тоа значи "може да се споменат на Ај-Ди-Ем листата"- меѓутоа не го одобрувам поимот "интелигентна денс музика" затоа што е смешен. Радер Интерестинг Рекордс имаа интересен слоган кои на некој начин кажува се: "Запомнете: Само глупавите луѓе ја нарекуваат "интелигентна."
Никола Василев
Никола Василев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
Животопис
Василев е роден во 1881 година во градот Радовиш, тогаш во Отоманското Царство. Завршува средно образование. Се вклучува во ВМРО. Во јули 1924 година е делегат на Струмичкиот окружен конгрес и е избран за резервен член на окружниот комитет. На Шестиот конгрес на ВМРО во февруари 1925 година е избран за резервен член на Централниот комитет на ВМРО. На 3 април 1925 година Централниот комитет го именува за член-секретар во привременото струмичко окружно управно тело до свикувањето на окружен конгрес. Во октомври истата година за време на Петричкиот инцидент, Василев активно учествува во одбивање на грчките војници во близина на градот Петрич. .
NGC 7022
NGC 7022 — спирална галаксија во соѕвездието Индијанец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7022 се споменува и како ESO 235-65, FAIR 952.
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7022 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7022 има привидни димензии од 1,5' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 9 м 35,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -49° 18' 13"". Положбениот агол на објектот е во износ од 16°.
Други поделби
Проучување на NGC 7022 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66224. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 412; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8429. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Марано (река)
Марано е река во Сан Марино и Емилија-Ромања во Италија. Изворот на реката е југоисточно е од Домањано кој е во Сан Марино. Реката тече кон исток и е дел од источната граница помеѓу провинцијата Римини во Италија и Сан Марино. Таа се спојува и со Фиумичело и блиску до најисточната страна на Сан Марино. Реката тече и североисточно покрај Оспедалето и се влева и во Јадранското Море северозападно од Ричионе и југоисточно од Мирамаре. Притоките на Марано ја вклучуваат Кандо.
Туванци
Туванци, или Тувинци (тувански: Тывалар), се туркиски народ кој живее во јужниот дел на Сибир. Историски, Туванците се познати како едни од Уријанхаите во монголската историографија. Туванците живеат во руската федерална република Тува, каде се мнозинство од населението. Туванците зборуваат на тувански јазик, и се следбеници на тибетскиот будизам. Туванците традиционално биле номади и живееле во јурти.
Јазик
Туванскиот е мајчин јазик на Туванците. Јазикот е дел од северната или сибирската група на туркиски јазици. Јазикот е составен од четири главни дијалекти: централен, југоисточен, западен и североисточен дијалект. Јазикот се пишува на кирилица, поточно на туванска азбука.
Религија
Доминантна религија меѓу Туванците е тибетскиот будизам. Покрај него, се практикува и традиционалната религија тенризам, што е всушност туркиски шаманизам.
1070 п.н.е.
1070 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1070. година пред новата ера, 70. од вториот милениум п.н.е., 70. од 11 век п.н.е. и прва од 1070-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4438 и 4439 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3680 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2690 и 2691 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 317 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1070 година се протега во 1566 и 1567, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1626 и 1627 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 527 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1743 и 1742 исламска година пред хиџра.
Опатија во дабовата шума
Опатија во дабовата шума (герм. Abtei im Eichwald) е слика од германскиот уметник Каспар Давид Фридрих. Насликана е во периодот помеѓу 1809 и 1810 г. во Дрезден, и за првпат изложена заедно со сликата „Калуѓер крај морето“ во Берлинската академија во 1810. По барање на Фридрих сликата била закачена под „Калуѓер крај морето“.
По изложбата обете слики ги купил прускиот крал Фридрих Вилхелм III за неговата збирка. Денес сликите висат една до друга во Старата национална галерија во Берлин.
Мотив
На сликата е прикажана поворка од калуѓери упатени кон портата на разурнатата готска црква, носејќи ковчег. Патот го осветлуваат само со две свеќи. На преден план од снегот зјае новоископан гроб, и крај него одвај забележливо се наѕираат крстови. Оваа долна третина од сликата е мрачна—само највисокиот дел од рушевините и врвовите на голите дабови се осветлени од зајдисонцето. На небото се јавува и месечината.
Марко Марулиќ
Марко Марулиќ (латински: Marcus Marulus Spalatensis) –  бил хрватски поет и христијански хуманист, познат како татко на хрватската книжевност. Марулиќ е еден од најпознатите и најобјавувани јужнословенски писатели. Објавуван е во Португалија, Франција, Италија, најмногу затоа што неговата книжевност е создавана на латински јазик.
Живот и дело
Се родил на 18 октомври 1450 година во Сплит, каде што и живеел мирно како благородник. Потекнува од познатото семејство Марулиќ, со словенско презиме Пецимиќ. Неговиот татко бил Никола, а мајка Добрица Алберти. Неговиот живот бил прилично монотон: додека други припадници на семејството одат со бродови во борба со Турците, тој останува во Сплит и се грижи за имотот и својата куќа.
Пишувал литературни списи за доброто однесување и за пристоен живот, а тоа се всушност моралистички христијански поуки во книжевна форма. Неговите поими за добро и зло се поими од христијанството. Во негово време Сплит е во опасност: целата копнена војска е постојано на удар на Османлиите. Некогаш Сплит плаќал откуп за да не биде нападнат, но некогаш организирал напад заедно со другите приморски градови. Во сите овие работи Марулиќ учествувал активно и со разбирање, а турската опасност е главната тема во неговото творештво.
Неговиот еп „Давидос“ (Давид) носи поука: Сплит е мал, Османлиското Царство е огромно, но сепак малиот го надитрува големиот. Оттаму и спој со алегоријата на библиската легенда за Давид и Голијат. Во таков однос се наоѓаат Сплит и Османлиите.
Има кај него и песни кои се за тоа време многу ретки: хумористични и сатирични песни. Сатирата и хуморот Марулиќ ги користи со морализаторска функција, на пример кога ги исмева лажливоста и страшливоста.
Епот „Јудита“
Прво најрано дело на Марулиќ е епот „Јудита“. И овде се говори за актуелната судбина на Сплит, но има широка историска метафора. И овде е користена библиска приказна - онаа за грешната Јудита. Епот е во форма на стихуван роман, има ликови, фабула и настани. Библиската приказна кажува дека кога војската на Набукодоносор го опколува градот Баталија, една граѓанка, младата и убава вдовица, се жртвува за да го спаси градот. Го заведува Олоферн, водачот на војската на Набукодоносор, и првата ноќ го убива. Држејќи сè до основните настани на библиската приказна, Марулиќ го гради својот еп во 6 пеења.
Уште во првите слики станува јасно зошто Марулиќ се определил за оваа тема. Во слична ситуација се наоѓал Сплит, опколен од Труците: глад, болести, водоводот бил пресечен. Градејќи ја сликата меѓу библиската легенда и сопствената стварност, марулиќ ја потенцирал храброста на јунаците. Во епот Јудита излегува раскошно облечена, заедно со својата слугинка. Во сите други случаи кога Јудита би му се подала на поробувачот, таа би била неморална, но овде својот неморал го принесува како жртва пред олтарот на Сплит. Јудита е главна почесна гостинка на гозбата што ја приредува Олоферн. После љубовната ноќ, Јудита му ја отсекува главата и ја носи во градот, каде граѓаните ја истакнуваат на ѕидините. Ова внесува паника во редовите на напаѓачите, а војската од градот успева да ја скрши опсадата. Епот завршува кко Јудита живее во градот до својата 104 година.
530
530 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 530 година од новата ера, 530. од првиот милениум, 30. од VI век и прва од 530-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6038 и 6039 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5280 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4290 и 4291 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1283.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 530 година се протега во 3166 и 3167, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3226 и 3227 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1073. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 95 и 94 година пред хиџра.
IC 1043
IC 1043 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1043 се споменува и како MCG 4-6-57, CGCG 483-67, NPM1G +22.0099.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1043 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 1043 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 29 м 13,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 5' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Други поделби
Проучување на IC 1043 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9462.
Руско-украинска војна
Од јануари 2021 година, според Обединетите нации, вкупниот број на жртви во војната е 13.100-13.300. Ова вклучува 3.375 цивилни жртви, приближно 4.150 украински воени жртви и приближно 5.700 проруски милитанти. Скоро 1,8 милиони луѓе станаа ВРЛ.
На 27 јануари 2015 година, Врховната Рада на Украина ја призна Руската Федерација како агресор.
Глобални предуслови и причини за конфронтација
Главните предуслови за конфронтацијата меѓу Русија и Украина, која ескалира во вооружена агресија на Русија против Украина, се системската криза на руската државност, трансформирана од руските политичари во обиди за обновување на Руската империја, проширување на контролата врз дел од светот и задржување на светот. хегемонијата изгубена со распадот на Советскиот Сојуз.економски пад.
Револуцијата на достоинството
На 21 ноември 2013 година, во Украина започнаа антивладини протести како одговор на одлуката на Кабинетот на министри на Украина да ги прекине подготовките за потпишување на Договорот за асоцијација меѓу Украина и Европската унија. Како дел од протестите на крајот на 2013 година, имаше, особено, митинзи, демонстрации, студентски штрајкови.
Победата на Револуцијата резултираше со смена на претседателот Јанукович од власт и неговото бегство во Русија, обновување на уставот на Украина од 2004 година, укинувањето на диктаторските закони и распишувањето на предвремени претседателски избори. Промената на власта драматично го намали влијанието на Русија во Украина.
Револуцијата на достоинството беше изговорот што Русија го искористи за да ја започне агресијата, но не и причината за војната. Постојат дури и верзии дека руските специјални служби намерно работеле на радикализирање на протестите за да ја уништат украинската државност воопшто и дека сè уште го користеле моментот на привремено отсуство на претседателот и други високи функционери, вклучително и агенциите за спроведување на законот, за да го заземат Крим.
Информативна војна
Клучниот предуслов за конфликтот беше се понепријателската политика на путинистичката Руска Федерација кон Украина. Оваа политика, со оглед на содржината на руската пропаганда во медиумите, стана едноставно непријателска во последниве години, трансформирајќи се од антиукраинска пропаганда во воена пропаганда. Агресивноста на руската политика кон Украина резултираше со првите жртви на украинската страна дури и за време на режимот контролиран од Русија Јануковича. Со цел да се спротивстави на влијанието на руската пропаганда, Државниот комитет за телевизија и радио емитување на Украина во летото 2014 година започна да се бори против сепаратистичките и антидржавните материјали во медиумите.
Правна војна
Еден од аспектите на подготовката на Русија за агресија беше правната конфронтација меѓу Русија и Украина. Правна и правна поддршка на конфронтацијата од страна на Русија беше спроведена на највисоко законодавно ниво со усвојување одредени резолуции за прашања што овозможија најефективниот, од гледна точка на руската политика, да помогне во решавањето на проблемот со враќањето на контролата врз Украина. Меѓу таквите прашања, најразвиени беа правниот статус на Крим, нивото на соработка на Украина со НАТО и статусот на рускиот јазик во Украина.
Економска војна
Економската војна против Украина беше насочена првенствено против економиите на источна и јужна Украина, кои поради одредени одлики зависеа од Руската Федерација, особено како приматели на суровини и енергија од Русија и како пазар за значителен дел од сопствената производи.
Руската православна црква во војна
Покрај индиректната вмешаност на црквата, евидентирани се и фактите за нејзиното директно учество во агресијата. Конкретно, беше откриено дека некои терористички групи во Русија биле концентрирани во црквите, а некои „свети отци“ директно биле вклучени во непријателствата против Украина.
„Законодавна поддршка“ на агресијата
На 1 март 2014 година, Советот на Федерацијата на Руската Федерација го поддржа барањето на рускиот претседател Владимир Путин за дозвола за користење на вооружените сили на Руската Федерација на територијата на Украина. Во врска со руската агресија, Советот за национална безбедност и одбрана на Украина одлучи да ги доведе вооружените сили на Украина во целосна борбена готовност и разви „детален акционен план во случај на директна воена агресија од страна на Руската Федерација“.
Окупација на Крим (22 февруари — 18 март 2014 година)
На 23 февруари 2014 година, започнаа проруските и проукраинските митинзи (на последните присуствуваа голем број кримски Татари предводени од водачот на Меџлисот Рефат Чубаров ). На 27 февруари, неидентификувани вооружени лица (најверојатно поранешни борци на специјалната единица Беркут беа распуштени на 25 февруари, кои учествуваа во задушувањето на протестите во Киев, и руските специјални сили) ја зазедоа и блокираа Врховната Рада на Крим и други административни и административни згради, комуникациски институции, масовни медиуми итн. На нивно барање, во Парламентот на Крим дојдоа некои пратеници, кои гласаа за референдум за проширување на автономијата на Крим на 25 мај 2014 година, на денот на претседателските избори во Украина. Сепак, присуството на кворум е под знак прашалник, бидејќи на медиумите не им беше дозволено да присуствуваат на состанокот. Датумот на референдумот набрзо бил сменет двапати: одложен за 30 март и потоа - на 16 март. Се промени и формулацијата на прашањето: наместо проширување на автономијата, се работеше за приклучување кон Русија. Меѓутоа, бидејќи Украина е унитарна држава, прашањето за одвојување на регионот може да се реши само на национален референдум. Имајќи го ова на ум, уште пред референдумот, лидерите на ЕУ, САД и многу други го прогласија за нелегален, а неговите резултати - неважечки.
Ноќта на 27 февруари вооружени непознати лица ги зазедоа зградите на Врховната Рада и Владата на Автономната Република Крим и поставија руски знамиња на зградите. Според народниот заменик Серхиј Куницин, административните згради биле запленети од професионално обучени луѓе вооружени со автомати, митралези, фрлачи на гранати итн. Според извештаите на медиумите, центарот на Симферопол бил блокиран од службениците за спроведување на законот, кои го вклучиле алармот, го ограничиле движењето на јавниот превоз.
На 16 март 2014 година се одржа „референдум“ за статусот на Крим, на кој, според официјалните руски податоци, 96,77 % од жителите на АРЦ и градот Севастопол гласаа за повторно обединување на овие територии со Руската Федерација. На 17 март, Врховната Рада на Автономната Република Крим ја прогласи независноста на Република Крим, а на 18 март во салата Свети Ѓорѓи на московскиот Кремљ, рускиот претседател Владимир Путин заедно со самопрогласениот претседател на автономната Република Крим Сергеј Аксјонов, спикер состав на Русија. На 21 март, Советот на Федерацијата на Русија усвои закон за ратификација на Договорот од 18 март и закон за формирање на нови субјекти на федерацијата - Република Крим и градот од федерално значење Севастопол, консолидирајќи ја анексијата на овие региони кон Русија.
Цел и методи на говори
Од 1 март 2014 година, беа одржани голем број акции со учество на руски специјални служби во источните, централните и јужните региони на Украина во март-април 2014 година, чии учесници главно беа за одвојување на југот и истокот на Украина и приклучување на овие региони кон Руската Федерација.референдум за федералниот систем на Украина, давајќи му на рускиот јазик статус на втора држава и против новата украинска влада. За разлика од овие акции, во источните и јужните региони, проукраинските сили одржуваат акции за поддршка на територијалниот интегритет на Украина и нејзиниот државен систем.
Окупацијата на Крим од страна на Руската Федерација и манифестациите на украинофобија на проруските демонстранти на југот и на истокот на Украина предизвикаа големо негодување кај населението во Украина, кое за неколку дена прерасна во масовни протести.
Настапи во Харков
За време на демонстрациите, проруските активисти се обидоа да ја заземат и заземат регионалната државна управа во Харков. Избувнаа судири меѓу учесниците на проруските и проукраинските митинзи: од кои најголемиот се одржа во Харков.