cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Стефан Грабињски
Творештво
Грабињски стекнал најголем успех како раскажувач и новели/повести. Дебитирал со збирката ''Од исклучоците. Во самраците на верата.'' под псевдонимот Стефан Жални. Со ова дело не го привлекол вниманието на критиката, поради ниската уметничка вредност на делото. Стекнал препознатливост благодарение на следните збирки: На ридот на розите, Демонот на движењето, Лудиот поклоник, Прекрасна приказна, Книгата на огнот, Страст. Некои од расказите на Грабињски биле исто така објавувани во тогашниот популарен печат.
Автор е и на три драми (Вила на морето, Задушница, Ларви), кои биле поставувани на сцените во Варшава, Лавов и Краков.
На македонски јазик, застапен е со една збирка раскази, под наслов „Мистични приказни“ во превод на Лидија Танушевска (издание: Бегемот, 2013)
Список на државни водачи во 840 година
Ова е список на државни водачи во 40 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Беј (река)
Беј или „Бејџанг“ (北江; = „Северна Река“) — река во јужна Кина, северна притока на Бисерната Река. Другите две поважни притоки се Си и Дунг.
Долга е 63 км и се наоѓа во северниот дел на покраината Гуангдунг.
Тодор Петров (појаснување)
Тодор Петров може да се однесува на:
Список на градови во Република Ирска
Ова е список на градови во Република Ирска според пописот од 2006 г.
Шведски Сончев Систем
Шведскиот Сончев Систем е најголемиот постојан модел на Сончевиот Систем во светот. Сонцето е претставено со Авичи Арената во Стокхолм, најголемата хемисферична зграда во светот. Внатрешните планети можат да се најдат и во Стокхолм, но надворешните планети се наоѓаат на север во другите градови покрај Балтичкото Море. Системот го започнал Нилс Бренинг, професор на Кралскиот институт за технологија во Стокхолм и Госта Гам, професор на Универзитетот во Стокхолм. Моделот го претставува Сончевиот Систем на скала од 1:20 милиони.
Системот
Телата претставени во овој модел вклучуваат Сонце, планети (и некои од нивните месечини), џуџести планети и многу видови мали тела (комети, астероиди, транс-нептуни, итн.), како и некои апстрактни концепти (како Терминација Шок зона). Поради постоењето на многу мали тела во реалниот Сончев Систем, моделот секогаш може дополнително да се зголеми.
Ноќите на боровница
„Ноќи со боја на боровница“ (англиски: My Blueberry Nights) — хонгконшко-кинеско-француско-американски филм од 2007 година, во режија на Кар-вај Вонг, кој е автор и на сценариото заедно со Лоренс Блок. Главните улоги ги играат: Нора Џонс, Џад Ло, Дејвид Стратерн, Натали Портман и Рејчел Вајс. На Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за главната награда „Златна палма“.
Синопсис
Откако ја остава момчето со кое била заедно пет години, Елизабет бара утеха во слатките во блиското бифе. Таа решава да патува низ САД, а патем се задржува на неколку места каде работи како келнерка. За време на своето патување, таа среќава бројни интересни личности, како: полицаец-алкохоличар, неговата неверна жена, коцкар кој има долгови итн...
Црква „Св. Атанасиј“ - Гостиражни
Архитектура
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата и христијанските селски гробишта. Камбанаријата е со квадратна основа и се издига над влезната порта од дворот на црквата. Нејзиниот горен дел, сместен над влезната порта од дворот, е ограден.
Кемниц (округ)
Кемницер Ланд (Chemnitzer Land) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од север надесно) округот Митвајда, градот Кемниц, окрузите Штолберг и Цвикау и покраината Тирингија (округ Алтенбург).
Историја
Историјата на областа главно е под влијание на соседните градови Кемници Цвикау. Во средниот век, градот Глаухау, главен град на поранешниот округ, бил центар на земјата Шенбург-Глаухау. Владата на Источна Германија се обидела да го претвори регионот во огромен индустриски комплекс, што е причина за густината на население.
Округот бил основан во 1994 година со спојување на поранешните окрузи Глаухау и Хоенштајн-Ернстал. Во август 2008 година, како дел од реформата на окрузите во Саксонија, окрузите Цвикау, Кемниц и урбаниот округ Цвикау биле споени во новиот округ Цвикау.
Географија
Некогаш густо пошумена област, Кемниц сега е високо урбанизиран регион со само неколку зелени области. Реката Цвикауер Мулде тече низ северниот дел на округот.
NGC 4566
NGC 4566 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4566 се споменува и како UGC 7769, MCG 9-21-24, CGCG 270-12, KARA 539.
Откривање
Објектот е откриен на 2 април 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4566 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4566 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 36 м 0,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 13' 14"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 4566 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42007. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3841. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 729.
Супа во чаша
Супа во чаша е инстант супа, производ под различни брендови насекаде низ светот. Супата се продава во кеси со прашок што може да се истури во кригла или чаша, која потоа се полни со вода и се врие и се меша.
Во САД и Канада производот е произведен и продаден од брендот Липтон на Униливер и во Австралија под брендот Континентал. Во Обединетото Кралство производот се продава како Batchelors супа во чаша, бренд кој сега е во сопственост на Premier Foods. Во Холандија се продава под брендот Unox. Во Јужна Африка, Шведска, Белгија, Данска, Германија и Полска се продаваат под брендот Knorr.
Вкусовите вклучуваат минестрон (густа супа која содржи зеленчук и тестенини), пилешки нудли, доматно пире и  пилешко и зеленчук. Ниско калорични верзии исто така се продаваат во Обединетото Кралство, под името ,,Слим супа“ и вклучуваат сосема различни вкусови, исто како средоземниот домат. Во 2007 година се појави воведувањето на "Екстра супа во чаша", поединечни кесички од супа и тестенини продадени во различни вкусови, вклучувајќи сирење и брокула (со талјателле), пилешко и печурки (со тестенини), минестрон и танчев салса.
Состојки
Батероровата екстра минестрон супа во чаша со 'тестенини ги содржи следниве состојќи:  вода, тестенини (18%), Зеленчук (5%) (Морков 2%, кромид, грашок (0.5%), праз) пченкарен скроб, компир скроб, шеќер, сол, арома, гликозен сируп, засилувачи на вкус (мононатриум глутамат'', динатриум-рибонуклеотиди, магдонос, екстракт од квасец, хидрогенизирано растително масло).
Плурализација
Граматичарите тврдат дека е точна множинската форма на супа во чаша. Некои веруваат дека точната форма е „супа во чаши“, додека други натпреварувања дека е регистрираната трговска марка на  точната форма е „супи во чаша“ (на пример, во „Рејес“ и „Мортимер“, „След во престој“)..
Во популарната култура
"Супа во чаша" има видливо место во скиците "Ридс" и "Мортимер" "След во резиденција" и "Слејд на одмор", при што бендот е страстен потрошувач на инстант супа.
Тодор Петров
Тодор Петров (Гевгелија, ) — македонски политичар, борец за правата на Македонците низ целиот свет и претседател на Светскиот македонски конгрес.
Животопис
Петров е роден на 19 март 1960 година во Гевгелија. Дипломирал на Економскиот факултет во Скопје. Бил директор на Занаетчиска задруга во Гевгелија и директор на неделникот „Македонско сонце”. Од 1990-1994 година бил независен пратеник во првиот повеќепартиски парламент на Македонија, по распаѓањето на поранешна СФРЈ. Од 1990 година е претседател на Светскиот македонски конгрес. Од 2006 година беше претседател на кратковечната Македонската партија како транснационална партија. Во 2009 година учествуваше во кандидатската трка на ВМРО-ДПМНЕ за претседател на Република Македонија, но не ја доби кандидатурата.
Живее и работи во Скопје. Зборува англиски јазик.
653
653 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 653 година од новата ера, 653. од првиот милениум, 53. од VII век и четвртта од 650-тите.
Детска смртност
Детска смртност — смртност кај деца на возраст под пет години. Стапката на смртност кај децата, исто така „стапка на смртност под пет години“, се однесува на веројатноста да умрат помеѓу раѓањето и точно пет години изразена на 1.000 живородени деца.
653
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Детска смртност
Детската смртност опфаќа неонаталната смртност и смртноста кај новороденчињата (веројатност за смрт во првата година од животот).
653
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6161 и 6162 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5403 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4413 и 4414 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1406.
Детска смртност
Намалувањето на смртноста кај децата се рефлектира во неколку Цели за одржлив развој на Обединетите нации. Целта 3.2 е „до 2030 година, да се стави крај на смртните случаи кои можат да се спречат на новороденчиња и деца под 5-годишна возраст, при што сите земји имаат за цел да ја намалат смртноста… под 5 ‑ на најмалку 25 на 1.000 живородени деца“.
653
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 653 година се протега во 3289 и 3290, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3349 и 3350 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1196. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 32 и 33 исламска година.
Детска смртност
Брзиот напредок резултирал со значителен пад на смртни случаи кај деца што можат да се спречат од 1990 година, со глобална стапка на смртност под 5 години да се намали за повеќе од половина од 1990 до 2016 година. Додека во 1990 година починале 12,6 милиони деца под петгодишна возраст, во 2016 година тој број паднал на 5,6 милиони деца. Сепак, и покрај напредокот, сè уште има 15.000 смртни случаи под пет години дневно кои што можат претежно да се спречат. Околу 80 проценти од нив се случуваат во Потсахарска Африка и Јужна Азија, а само 6 земји учествуваат со половина од сите смртни случаи под пет години: Кина, Индија, Пакистан, Нигерија, Етиопија и Демократска Република Конго. 45% од овие деца починале во текот на првите 28 дена од животот. Стапката на смртност е највисока кај деца под 1 година, проследени со деца на возраст од 15 до 19 години, 1 до 4 и 5 до 14 години.
Многу смртни случаи на деца не се пријавуваат од различни причини, вклучувајќи недостаток на регистрација на смртта и недостаток на податоци за деца мигранти. Без точни податоци за смртността на деца, не можеме целосно да ги откриеме и да се бориме против најголемите ризици по животот на детето.
Мерење
Детската смртност се однесува на бројот на смртни случаи на деца под 5-годишна возраст на 1000 живородени деца. Сепак, смртноста кај децата би можела да се поедностави во поспецифични термини како што се пренатален развој или детска смрт пред раѓање, перинатален развој или детска смрт пред една недела од раѓање, неонатална или детска смрт пред 28 дена на раѓање, новороденче или детска смрт пред 1-ви роденден и под 5 години.
Причини
Главните причини за смрт на деца под пет години вклучуваат:
Постои варијација на смртност кај децата низ целиот свет; земјите кои се наоѓаат во втората или третата фаза од режимот за демографска транзиција (ДТМ) имаат повисоки стапки на смртност кај децата отколку земјите во четвртата или петтата држава на ДТМ. Детската смртност во Чад е околу 96 на 1.000 живородени деца. И развиена земја, како што е смртноста кај новороденчињата во Јапонија, е околу 2,2 на 1.000 живородени деца. Во 2010 година, се проценува на 7,6 милиони смртни случаи на деца ширум светот и најголемиот дел се случиле во помалку развиените земји и 4,7 милиони починале од инфекција и нарушувања. Детската смртност не е предизвикана само од инфекција и нарушување, туку исто така е предизвикана од предвремено породување, дефект при раѓање, новородена инфекција, компликации при раѓање и болести како маларија, сепса и дијареја. Во помалку развиените земји, неисхранетоста е главниот извор на смртност кај децата. Пневмонија, дијареја и маларија заедно се причина за 1 од секои 3 смртни случаи на дете пред 5-годишна возраст и скоро половина од смртните случаи под пет години на глобално ниво се припишуваат на недоволна исхрана.
Превенција
Преживувањето на децата е поле на јавно здравје кое се занимава со намалување на смртноста кај децата. Интервенциите за преживување на децата се дизајнирани да одговорат на најчестите причини за смртност кај децата што се појавуваат, кои вклучуваат дијареја, пневмонија, маларија. Само од делот на деца под 5-годишна возраст, околу 5,6 милиони деца умираат годишно претежно од такви причини што можат да се спречат.
Интервенции
Две третини од смртните случаи на деца се спречуваат. Повеќето деца кои умираат секоја година би можеле да бидат спасени со нискотехнолошки, засновани на докази, ефективни мерки како што се вакцини, антибиотици, додатоци на микроелементи, мрежи за кревети третирани со инсектициди, подобрена семејна грижа и доење, и орална терапија за рехидратација. Зајакнување на жените, отстранување на финансиските и социјалните бариери за пристап до основните услуги, развој на иновации што го прават снабдувањето со критични услуги подостапно за сиромашните и зголемена локална отчетност на здравствените системи се интервенции во политиката што им овозможиле на здравствените системи да ја подобрат правичноста и да ја намалат смртноста.
Во земјите во развој, стапката на смртност кај децата поврзани со респираторни и дијарејални заболувања може да се намали со воведување едноставни промени во однесувањето, како што е миење на рацете со сапун. Оваа едноставна акција може да ја намали стапката на смртност од овие болести за скоро 50 проценти.
Суштинска нега на новороденчиња - вклучително и имунизација на мајки од тетанус, обезбедување чисти практики на породување во хигиенско оплодување, сушење и завиткување на бебето веднаш по раѓањето, обезбедување на неопходна топлина и промовирање на итно и континуирано доење, имунизација и третман на инфекции со антибиотици - спасиува животи на 3 милиони новороденчиња годишно. Подобрените санитарни услови и пристапот до чиста вода за пиење може да ги намалат детските инфекции и дијарејата. Над 30% од светската популација нема пристап до основните санитарни услови, а 844 милиони луѓе користат небезбедни извори на вода за пиење.
Напори
Агенциите што промовираат и спроведуваат активности за преживување на децата ширум светот вклучуваат се УНИЦЕФ и невладини организации; најголемите дарители се Светската банка, Одделот за меѓународен развој на британската влада, Канадската агенција за меѓународен развој и Агенцијата на САД за меѓународен развој. Во Соединетите држави, повеќето невладини агенции за преживување на децата припаѓаат на групата ЦОРЕ, организација која работи, преку заедничка акција, за спасување на животите на малите деца во најсиромашните земји во светот.
Епидемиологија
Детската смртност опаѓа, бидејќи секоја земја достигнува висока фаза на ДТМ. Од 2000 до 2010 година, смртноста кај децата е намалена од 9,6 милиони на 7,6 милиони. Со цел да се намалат стапките на смртност кај децата, треба да има подобро образованието, повисоки стандарди на здравствена заштита и поголема претпазливост при раѓање деца. Детската смртност може да се намали со присуство на професионалци при раѓање и со доење и преку пристап до чиста вода, санитарни услови и имунизација. Во 2016 година, светскиот просек изнесувал 41 (4,1%), помалку од 93 (9,3%) во 1990 година. Ова е еквивалентно на 5,6 милиони деца помали од пет години кои умираат во 2016 година
Варијација
Понатаму, приближно 80% од смртните случаи под 5 години се случуваат само во два региона: Потсахарска Африка и Јужна Азија. 6 земји претставуваат половина од глобалните смртни случаи под 5 години, имено, Индија, Нигерија, Пакистан, Демократска Република Конго, Етиопија и Кина. Само Индија и Нигерија сочинуваат скоро третина (32 проценти) од смртните случаи на глобално ниво под пет години. Во земјите со низок и среден приход, постои и значителна варијација во стапката на смртност кај децата низ административните поделби. Исто така, постојат разлики помеѓу богатите и сиромашните домаќинства во земјите во развој. Според документот „Спасете ги децата“, децата од најсиромашните домаќинства во Индија имаат трипати поголема веројатност да умрат пред нивниот петти роденден отколку оние од најбогатите домаќинства. Извештаи за систематска студија за сите земји со ниски и средни примања (не вклучувајќи ја Кина), децата меѓу најсиромашните домаќинства имаат двојно поголема веројатност да умрат пред да наполнат 5 години во споредба со оние во најбогатото домаќинство.
Голем тим истражувачи објавиле голема студија за глобалната дистрибуција на смртност кај деца во октомври 2019 година. Тоа била прва глобална студија што ја мапирала смртноста на децата на ниво на субнационална област (17.554 единици). Студијата била опишана како важен чекор за да се овозможи акција што може дополнително да ја намали смртноста кај децата.
Стапката на преживување на децата кај народите варира со фактори како што се стапката на плодност и распределбата на приходот; промената во дистрибуцијата покажува силна корелација помеѓу преживувањето на децата и распределбата на приходот, како и стапката на фертилитет, каде што зголемувањето на преживувањето на децата овозможува зголемување на просечниот приход, како и намалување на просечната стапка на плодност
Вино Верде
Вино Верде (буквално „зелено вино“) е португалско вино кое потекнува од историската провинција Минхо на крајниот северен дел од земјата. Современиот регион „Вино Верде“, првично назначен во 1908 година, ја вклучува старата провинција Минхо плус соседните области на југ. Во 1976 година, старата провинција била распуштена.
Вино Верде не е сорта на вино од грозје, тоа е направено од Denominação de Origem Controlada. Името буквално значи "зелено вино", но се преведува како "младо вино". Тоа може да биде црвено, бело или розово и обично се консумира наскоро по флаширањето. Во раните години на производство, малото шумливост на виното доаѓа од малолактична ферментација што се случува во шишето. Продуцентите на Вино Верде откриле дека потрошувачите ја сакале малку газичката природа. Сепак, вината мораа да бидат спакувани во непроѕирни шишиња со цел да се скрие непристојната заматенос и седиментот што го произведува "МЛФ во шишето". Денес, повеќето производители на Вино Верде повеќе не ја следат оваа практика, бидејќи сега се добива со помош на карбонизација.
Регионот се одликува со бројни мали одгледувачи, кои од 2014 година броеле околу 19.000 жители. Многу од овие системи за лозови насади се високи од земјата, до дрвја, огради, за да можат да култивираат зеленчук.
Стилови
Вино Вердес е лесно и свежо. При помалку од еден бар на притисок, тие не се квалификуваат како полупенливи вина, но имаат одреден квалитет, квалитетот на виното е само малку пенливо. Белото Вино Верде е многу свежо, поради неговата природна киселост, со овошни и цветни ароми кои зависат од сортата на грозје. Белите вина се со лимон или слама, околу 8,5 до 11% алкохол, и се направени од локални сорти грозје Лоуреиро, Аринто, Трајадара, Авесо, и Азал. Виното Алварињо е направено од грозјето од Алварињо, од малиот одреден подрегион на Мончао и Мелгачо. Има повеќе алкохол (11,5 до 14%) и зрели тропски ароми.
Историја
Постои запис за винаријата што се донира на манастирот Алпендурада во Марко де Канавес во 870 година, а лозјето се чини дека се проширило во текот на следните векови, засадено со верски налози и поттикнато од даночни олеснувања. Вината најчесто биле произведени за домашна потрошувачка, иако Виното Верде можеби било извезено во 12 век, во Англија, Германија и Фландрија.
Пристигнувањето на пченка во 16 век оставило специфичен печат на лозарството во регионот. За да се зголеми производството на пченка, новите регулативи прогонуваа лозови на маргините на теренот, каде што ќе биле навлечени над дрвјата и живата ограда, принудувајќи ги вињероните да ги земаат од високи скали. Денес, можете да најдете некои примери на винова лоза обучени од старите методи, но повеќето од Вино Верде регионот сега користат современи методи, кои даваат поголем и подобар принос.
Во моментов, се засадени скоро 21.000 хектари лозови насади, што претставува 9% од вкупниот број во Португалија.
Грозје
Двете најуспешни сорти на бело вино се Алварињо и Лоуреиро. Алварињо има тенденција да произведе низок принос и може да достигне многу повисоки нивоа на алкохол. Грозјето е широко засадено во северниот дел на Минхо меѓу границата на Лима долината и Шпанската граница. Лоуреиро произведува повисоки приноси, но многу ароматични вина. Најуспешното црвено вино е Винхао, по што следат Азал Тинто и Еспадеиро. Овие грозја можат да произведуваат вина со длабоко виолетови бои.
Капријати а Волтурно
Капријати а Волтурно — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Мориц (Германија)
Мориц — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Цербст.
Дечин
Дечин (чешки: Děčín ; германски: Tetschen, 1942–45: Tetschen–Bodenbach) — град во Устечкиот крај во Чешката Република. Има околу 47.000 жители. Таа е 6-та по големина општина во државата по површина.
Стјепан Месиќ
Стјепан Месиќ (хрватски: Stjepan Mesić), познат како Стипе Месиќ (Stipe Mesić) — претседател на Хрватска од 18 февруари 2000 година. На изборите од 16 јануари 2005 го добил својот втор мандат. По професија е адвокат. Месиќ е роден на 24 декември 1934 г. во Ораховица, Славонија.
'' Оваа биографска статија за личност од Хрватска е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Список на државни водачи во 1159 година
Ова е список на државни водачи во 159 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Рајко Жинзифов
Рајко Жинзифов (роден како Ксенофонт Ѕинѕифи; Велес, 15 февруари 1839 - 15 февруари 1877, Москва) — познат македонски преродбеник од влашко потекло и дводомен писател и поет. Бил сестран деец — публицист, преведувач и собирач на народно творештво.
Животопис
Роден во Велес во влашко-гркоманско семејство по потекло од Москополе (јужна Албанија), а доселено во Велес од Битола. Татко му Јоан Ѕинѕифи имал завршено медицински факултет во Атина, но работел како грчки фанариотски учител во Велес. Во почетокот на 1856 година се вработил во Прилеп како помошник-учител на Димитар Миладинов. Работата како учител подоцна ја продолжил во градот Кукуш, каде тој и Димитар Миладинов развиле голема преродбенска дејност. Подоцна заминал за Русија и се запишал на Историско-филозофскиот факултет во Москва. Таму се движел во кругот на македонските студенти и, покрај учењето, се занимавал и со писателска, преведувачка и публицистичка дејност.
Во Русија заштита му пружил Константин Миладинов, кој му го запознал со руската атмосфера. Осумнаесетте последни години од својот живот, Жинзифов ги поминал во борба со немаштијата како емигрант во Русија. Неговото познанство со браќата Миладиновци резултирало со пишување на нивната биографија. Уште во московскиот седмичник „Ден“, во броевите од 17 ноември до 1 декември 1862 година, под псевдонимот „Велешанин“, тој ги објавил своите сеќавања за браќата Миладинови, во форма на впечатоци и спомени од личните контакти. Во Москва, во 1863 година ја издал својата прва и единствена стихозбирка која содржи негови песни, како и препеви од руски, украински и чешки јазик. По завршувањето на универзитетот, се вработил како професор по старогрчки јазик во една од московските гимназии. Исто така, продолжил со книжевната дејност, но главно со превод и публицистика, а соработувал и со руски, словенофилски и бугарски списанија од Цариград.
Творештво
Жинзифов пишувал песни од кои посебно се значајни „Глас“ и „На Велигден“. Тој ја напишал и поемата „Крвава кошула“, издадена во 1870 во Браила, Романија на македонски јазик. Современиците на Жинзифов сметаат дека оваа поема ја напишал уште во Македонија, некаде во 1857 година. Во поемата се осудува турската тиранија и се опишува неподносливиот живот на нашите луѓе под турско ропство. Пишувана под силно влијание на украинските песни на Тарас Шевченко, поемата „Крвава кошула“ опишува вистинска случка за една мајка која, откако Турците ѝ го убиле единствениот син, ја донела неговата крвава кошула в град за да му ја покаже на народот во црковниот двор.
Во 1867 година, Жинзифов ја објавил мистификацијата на Стефан Верковиќ и Теодосиј Гологанов на руски јазик.
Тој, исто така, го напишал и првиот расказ во македоснката литература: „На Прошедба“.
Рајко Жинзифов бил соработник на весниците: „Дунавска зора“, „Македонија“, „Слобода“, „Бугарска пчела“, „Век3 и „Време“, како и на списанијата: „Читалиште“, „Периодическо списание“, „Бугарски книжици“ и др. .
Значење и влијание
Во чест на овој македонски преродбеник, Блаже Конески ја напишал поемата „Средба со Жинзифов“.
Бегство од Алкатраз (филм од 1973)
„Бегство од Алкатраз“ (англиски: Escape From Alcatraz) — американски филм од 1979 година во режија на Дон Сигел. Главните улоги ги играат: Клинт Иствуд, Фред Ворд, Робертс Блосом, Патрик Макгуан, Дени Гловер итн. Филмот е снимен врз основа на вистинита приказна за група затвореници кои се обиделе да избегаат од злогласниот затвор Алкатраз. Исто така, филмот е познат по тоа што е снимен во Алкатраз.
Синопсис
Френк Морис (го игра Иствуд) е поранешен оргабувач на банки, кој успеал да избега од неколку американски затвори. Поради тоа, него го пренесуваат во Алкатраз, кој важи за најстрогиот и најбезбедниот затвор на светот од каде не успеал да побегне ниту еден затвореник. Меѓутоа, Френк не се откажува од намерата и собира група затвореници со кои внимателно го подготвува бегството.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 2012 (жени)
Хокејот на трева на Летните олимписки игри 2012 година во женска категорија — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Лондон, Обединето Кралство. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Недлиц
Недлиц — село и поранешна општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од градот Цербст.
Мадона Лаура
Лаура де Новес (1310-1348) била сопруга на грофот Хјуг де Сад и се појавува како мистериозна муза на Петрарка, како Мадона Лаура, литературен лик од стихозбирката на Франческо Петрарка Канцониер. Родена е шест години по Петрарка во Авињон. Таа била ќерка на витезот Аудибер де Новес и неговата сопруга Ермесенда. Лаура се омажила на 15 јануари 1325 година. Петрарка за првпат ја видел Лаура две години подоцна на 6 април 1327 година во црквата Сен-Клер д'Авињон. Таа тогаш имала само седумнаесет години.
За Мадона Лаура се знае многу малку, многумина веруваат дека таа воопшто не е вистински лик, туку само поетска имагинација. Иако од официјалните регистри и нотари било утврдено дека Лаура сепак е вистински лик.
Имала големо семејство и била добронамерна сопруга. По нејзината прва средба со поетот, тој ги поминал следните три години во Авињон пеејќи за чистоа платонска љубов и неговите чувства кон неа, бркајќи ја во црквата и на нејзините прошетки. Таа починала во 1348 година, иако нема информации што точно ја предизвикало нејзината смрт, се верува, според она што го кажале нејзините блиски, дека во тоа време владеела чума со Авињон или белодробна туберкулоза, која била предизвикана од 11 раѓања.
Нејзиниот гроб бил откриен од францускиот поет Морис Свев во 1533 година. Мадона Лаура е претставена како идеална претстава за жена од тоа време, не само за Петрарка туку и за целата италијанска литература. Таа го претставува главниот мотив на Canconier, кој содржи 317 сонети кои се поделени на два дела, песните испеани за животот на Мадона Лаура и песните испеани по нејзината смрт. Љубовта на поетот кон неа траела 21 година и му помогнало да создаде нов поетски стил, Петрархизам.
Драган Ниниќ
Драган Ѓорѓе Ниниќ (  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште во селото. Се занимавал со чување на добиток. Многу рано се запознал со целите на Народноослободителното движење, но без оглед на тоа бил принуден да замине на отслужување на воениот рок во бугарската фашистичка армија. Во тоа време во неговиот крај, уште немало партизански одреди. Во една од битките против Германците, храбро загинал кон крајот на октомври 1944 година, во битките за ослободување на Струмица. Бил закопан во Ново Село, Струмичко, каде што загинал.
Космос-660
Космос-660 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 јуни 1974 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 109,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1968 км, а најмалото на 395.
Саат-кула (Подгорица)
Саат-кула (црногорски: Сат кула; турски: Saat Kulesi) ― саат-кула во Подгорица, Црна Гора. Таа се наоѓа на Плоштадот „Беќир Бег Османагиќ“, во населбата Стара Варош. Тоа е едно од ретките отомански знаменитости што го преживеале бомбардирањето на Подгорица во Втората светска војна.
Историја
Саат-кулата била изградена во 1667 година од Хаџи-паша Османагиќ, истакнат граѓанин на Подгорица. Таа е самостоечка камена саат-кула висока 19 метри.
Неговиот сегашен механизам за часовник е направен во 1890 година од леарницата на Пјетро Колбачини во Басано дел Грапа, Италија, откако Подгорица била инкорпорирана во Црна Гора (првичниот механизам бил направен во Австрија). Отприлика во исто време, на врвот на кулата бил поставен метален крст, симболизирајќи го пренесувањето на градот од Османлиите во рацете на христијанските Црногорци. Крстот го направил Стеван Радовиќ, дедото на Лазар Радовиќ.
Раички манастир
Раички манастир (понекогаш и како Рајчки манастир или Рајчички манастир) — преродбенички манастир во дебарското село Рајчица. Прогласен е за споменик на културата на Македонија.
Тој претставува женски манастир и е метох на Бигорскиот манастир. Овој манастир се претпоставува дека е основан во почетокот на XIV век, како метох на Бигорскиот манастир. Сепак точната година на изградба на манастирските конаци и црква е 1835 година во времето кога игумен на Бигорскиот манастир бил архимандритот Арсениј од Галичник.
Местоположба
Манастирот во селото Рајчица се наоѓа во непосредна близина на градот Дебар, оддалечен на само 2 километри од центарот на градот.
Историја
Во минатото, метохот на Свети Ѓорѓи функционирал како стопански дел на Бигорскиот манастир. Бил мошне богат и поседувал големи манастирски имоти, ниви и лозја. Овде се произведувале многу производи за потребите на Бигорскиот манастир. Низ годините, неколку пати бил напаѓан и рушен, но сепак грижата на игумените на Бигорската обител постојано го обновувала и одржувала овој метох. Најзаслужен ктитор, одговорен за неговата обнова е игумен Арсениј, под чие раководство била подигната денешната црква во 1835 година, а изградена врз темели на уште постара црква од век.
До 2000 година, од некогашниот метох на Бигорскиот манастир, опстојувала само црквата „Св. Ѓорѓи“, како и стопански згради во урнатини, кои се користеле за сместување сено.
Со помош на самата Дебарско-кичевска епархија и големата финансиска помош на благородни организации, фондови и несебична помош на православните христијани од сите краишта од Македонија и надвор од неа, манастирот добил нови конаци, камбанарија и други помошни објекти. Во 2001 година се извршило осветување на новите објекти и започнал монашки живот.
Градби во манастирот
Од манастирскиот комплекс до денес се сочувани: манастирската црква, конаци и други помошни објекти.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Рајчица
Црквата била подигната во 1835 година, а била осветена во 1836 година.
Куќа на ул. „Цветко Танев“ (Кратово)
'''Куќа на ул. „Цветко Танев“''' ― староградска куќа во Кратово, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Раички манастир
Параклис „Св. Григориј Палама, Нектариј Битолски и Јован Кукузел“ - Рајчица
Параклисот посветен на Григориј Палама, Нектариј Битолски и Јован Кукузел е од поново време. Осветен е во 2006 година. Во него се чуваат мошти на патронот Свети Јован Кукузел.
Поширока област на Банџул
Население места
Во пошироката област на Банџуп има три населени места: Банџул, Бакау и Серекунда.
Раички манастир
Стопанство
Сестринството на манастирот негува редок занает, кој им е главно занимање на сестрите, а тоа е изработката на епископски митри. Досега имаат изработено богослужбени одежди на многу епископи и патријарси, меѓу кои и Вселенскиот патријарх. Освен ова, сестрите се вклучени и во изработката на икони, на светогорски темјан, а од неодамна активно работат и во разрешувањето на проблеми на посебни социјални случаи, особено кај младите.
Круни кои ги имаат изработени монахињите од манастирот ги носат владиците во Америка, Русија, Африка, Германија, Полска, Чешка, Бугарија, Србија, но најмногу во Грчката православна црква. Она по што се разликуваат нашите митри е раскошниот византиски стил на изработка.
При изработката на митрите е вклучено целото сестринство и тоа е главен извор на егзистенција во манастирот. Имаат изработени над 1.600 митри.
Зимски олимписки игри 2002
XIX Зимски олимписки игри се одржаа од 8 до 24 февруари 2002 година во Солт Лејк Сити, САД. Останати кандидати за организација на игрите биле Квебек, Сион и Естерзунд. Мотото на игрите гласело Во светлината на огнот (англиски: Light The Fire Within)
Во сенка на терористичките напади од 11 септември 2001 година, безбедносните мерки биле необично строги, што ја намалило спонтаноста и опуштеноста на натпреварувачите и гледачите за време на игрите.
Избор на град-домаќин
Одлуката за доделување за организацијата на игрите на Солт Лејк Сити била донесена на 16 јуни 1995 година, на 104-та седнина на Меѓународниот олимписки комитет, која се одржала во Будимпешта, Унгарија. Останати кандидати биле градовите Естерсунд, Сион и Квебек Сити.
Земји-учеснички
78 национални олимписки комитети испратиле спортисти на игрите.
Камерун, Хонгконг (Кина), Непал, Таџикистан, и Тајланд учествувале на своите први Зимски олимписки игри
Хамид Тачи
Хамид Тачи (албански: Hamid Thaçi, Ваксинце, кумановско, 1924) — македонски борец и политичар.
Животопис
Тачи е роден во кумановското село Ваксинце во 1924 година. Се школувал во Великата медреса во Скопје од 1936 до 1941 година, а потоа завршил гимназија во Приштина. Поради политички прогон бил принуден да го прекине школувањето и се приклучил на НОБ од првата половина на 1943 година како борец, политички комесар на чета на баталјон и на бригада. Бил демобилизиран како капетан на ЈНА. Од 1950 година бил професионален политички работник. Ја завршил Политичката школа во Белград и бил народен пратеник во Соборот на производителите на Народното собрание на НРМ.
Мариуш Шчигел
Мариуш Адам Шчигел (Mariusz Adam Szczygieł; р. во ) — полски новинар, репортер, писател, добитник на Европската книжевна награда во 2009 година.
Животопис
На 16 години станал член на пионерското списание „Напреку“. Во 1985 година ја напишал репортажата Не правете сензации, за хомосексуалните проститутки, признати од страна на познавачите на движењата за еманципација во Полска. Тоа е првата репортажа за животот на хомосексуалците, издадена во Народна Република Полска. Во 1986 година, напишал цела едиција за животот на младите хомосексуалци и лезбејките во Полска. Таа едиција го носат името „Разгревување“ (Rozgrzeszanie).
NGC 2345
NGC 2345 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Големо Куче, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2345 се споменува и како OCL 575.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2345 е од видот I3m. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,7 m. NGC 2345 има само една позната привидна димензија, која изнесува 12'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 8 м 18,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 11' 37".
Други поделби
Проучување на NGC 2345 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 273; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5393. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1619.
Complete Clapton
Компилацијата дебатираше на музичката листа Билборд 200 со местото број 14, продавајќи околу 45,000 копии во нејзината прва недела.
Тодор Ангелевски
Тодор Ангеловски (, -, ), меѓу народот познат како Тошо Даскалот (псведоним Строгов), бил македонски комунист, учител, борец против фашистичкиот окупатор и еден од првите учесници во НОВ во Македонија. Загинал, односно се самоубил, во борба против бугарскиот окупатор кај селото Лавци, на 23 јуни 1943 година. Според други извори тој е роден на 16 јули 1908 година.
Животопис
Потекнува од селско занаетчиско семејство. Основното четиригодишно училиште го завршил во Лавци. Потоа се запишал во Државната мешовита реална гимназија во Битола, а во учебната 1925/26 година, во Учителската школа во Прилеп. Уште како ученик во Учителската школа, веќе се оформил како напреден младинец. По завршувањето на образованието учителствувал во Гњиланска околија (Србија), а потоа во Македонија во селата: Карбинци, Ѓавато (1936/37 година), Ротино и Цапари (1940/41 година). Член на КПЈ бил од 1939 година.
Загинал на 23 јуни 1943 година. Опколен од бугарската војска и полиција, која ја запалила плевната во која се криел, за да не падне жив во рацете на окупаторите, се самоубил.
Мери Кингсли
Мери Кингсли (англ. Mary Kingsley; Ислингтон, 13 октомври 1862 — Симонстаун, 3 јуни 1900) била англскa писателka и истражувач и влијаела врз европското мислење околу Африка и народот во Африка.
Детство и младост
Родена е во Ислингтон, како ќерка на Џорџ Кингсли, кој исто така бил патописец. Нејзиниот татко бил доктор, а мајка ѝ била инвалид, па Мери морала да се грижи за неа. Во училиште одела многу малку, но имала пристап до големата таткова библиотека и се воодушевувала кога го слушала нејзиниот татко како чита за странските земји.
Патувања во Африка
Кинглси стигнала во Сиера Леоне на 17 август 1893 година, и од таму го продолжила патувањето за Луанда и Ангола. Живеела со месните жители, кои ја научиле на неопходните вештини за преживување во дивина. Често сама заминувала во опасни предели. Во Англија се вратила во декември 1893 година, за да преговара за издавање на нејзината патописна книга.
На 23 декември 1894 година, повторно заминала во Африка со повеќе резерви. Сакала да го проучува племето канибали, и нивните традиционални и религиски практики. Во април се спријателила со мисионерката Мери Слесор, која исто така живеела со месното население. Кингсли од Слесор дознала за локалната пракса да се убијат близнаците при раѓање, поради тоа што сметале оти едното дете е дете на ѓаволот. Поради неможноста да одредат кое е дете на ѓаволот, ги убивале и двете бебиња, а често и мајката.
Подоцна во Габон, Мери Кингсли со кану ја минувала реката Огове, каде собрала примероци од претходно непознат вид на риба, од кои три подоцна биле наречени по неа. После посетата на племето фанг се качила на планината Камерун висока 4040 метри, по патека по која ни еден Европеец не отишол.
Враќање во Англија
Кога се вратила дома во ноември 1895 година, Кингсли новинарите сакале да ја интервјуираат. Статиите напишани за неа биле вознемирувачки, посебно што новинарите ја нарекувале „Нова Жена“. Кинглси се дистанцирала од феминистичките движења. Во текот на наредните три години, патувала низ Англија и држела предавања за животот во Африка. Таа била првата жена која им се обратила на коморите на Ливерпул и Манчестер.
Мери Кингсли се замерила со Црквата на Англија бидејќи ги критикувала мисионерите кои се обидувале да ги христијанизираат Африканците. Раскажувала делови од животот на Африканците што ги шокирале Англичаните, како на пример полигамијата, за која таа сметала дека се случува поради потреба. Мисионерите кои го христијанизирале мажот, барале од него да ги напушти сите жени освен една, со што останатите жени и деца останувале без помош, без сопруг и татко, а со ова се создавал социјален и економски проблем.
Дела
Кингсли напишала две книги за своите искуства. Првата книга била „Патувања во Западна Африка“ (1897), која веднаш станала бестселер, а втората книга била „Студии за Западна Африка“ (1899). Некои списанија и весници како Тајмс не сакале да напишат статија за нејзините дела.
Смрт
Откако избила Втората бурска војна, Кинглси заминала за Кејптаун во март 1900 година, каде волонтирала како медицинска сестра. Умрела од тифус, додека ги лечела воените заробеници, на 3 јуни 1900 година. Според нејзините желби била погребана на море.
Национална парламентарна библиотека (Јапонија)
Национална парламентарна библиотека (国立国会図書館) — единствена национална библиотека во Јапонија. Била основана во 1948 година со цел да им помага на членовите на Јапонскиот парламент (国会) во истражување на работи од јавен интерес. Библиотека е слична во целта и опфатот како американската Конгресна библиотека.
Националната парламентарна библиотека (NDL) се состои од два главни објекта во Токио и Кјото и неколку други подрачни библиотеки низ Јапонија.
Пржена пченка
Пржената пченка, е закуска која е направена од  печена или пржена пченка. Во некои предели на Јужна Америка, вклучувајќи ги и Перу и Колумбија, e  позната како cancha.
Подготовка
Пченкарните јатки се подготвуваат со натопување на целата пченка во вода три дена, потоа се пржи во масло додека не е тврда и кршлива. Кернелите се натопени во вода бидејќи се намалуваат за време на процесот на собирање и чистење, а рехидрацијата ги враќа во нивната оригинална големина.
Историја
Албер Холовеј од Оукланд, Калифорнија, во 1936 година ги претставил пченкарните јатки во САД. Тој првично ги продал на сопствениците на таверни за да им се даде бесплатно на нивните патрони како закуска што би била одлична со пиво, нарекувајќи ги Олин Браун Југ Тост пченка.
Пченкарни јатки
Холовеј подоцна го преименувал својот производ Пржена пченка. Откако Холовеј и неговите синови Морис и Рич дознале за раса од пченка од Куско, Перу (често нарекувана Кузко пченка), која пораснала во големи кернели (некои вели дека биле поголеми од монета од САД), компанијата истражувала развој на хибрид на куско Куско, кој може да се одгледува делотворно во Калифорнија. По една деценија на истражување, компанијата претстави Пржена пченка направена со хибридна сорта во 1964 година. Пржената пченка  што се продаваат на пазарот денес не е повеќе од големината на пченка од Куско.