cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Анхелика Вале
Глумечка кариера
Како дете, во филмот Големата победа од 1981 година, Вале глумеше ќерка на мексиканската суперѕвезда Риго Товар Во 1998 година ја доби улогата на Хулиета во "Девојки од соништата", а во 2001 година, ја доби улогата на Венди Најели Перез во "Пријатели и соперници".
Mузичка кариера
Како и нејзината мајка, Вале е исто така и пејачка. Таа ја изведе песната за филмот „Грдата убавица”. Во 2008 година, таа го издаде албумот "Божиќ со пријателите" со Рикардо Монтанер.
Филмографија
Теленовели во кои имала улога:
Сребро
Сребро (симб. Ag, од лат. argentum) хемиски елемент од редот на благородни метали, во природата се јавува во елементарна состојба како и во своите соединенија. Среброто е најдобар спроводник на топлина и електрицитет од сите елементи.
Опис и својства
Среброто е меко, растегливо и лесно се обработува, што овозможува негово обликување и извлекување во фолија или жица. Денес најчесто се користи во изработка на накит. Среброто има и неколку свои минерали како што се: аргентит (Ag2S), бромаргентит (AgBr) или караргентит (AgCl); кој главно се добива како спореден производ при преработката на руди од други метали. Среброто оксидира на воздух и потемнува.
Употреба
Со оглед на неговите специфични хемиски и физички својства и неговите легури, тоа наоѓа бројна примена во електронската индустрија.
117
117 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 117 година од новата ера, 117. од првиот милениум, 17. од II век и осма од 110-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5625 и 5626 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4867 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3877 и 3878 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 870.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 117 година се протега во 2753 и 2754, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2813 и 2814 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 660. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 521 и 520 година пред хиџра.
Борко Лазески
Борко Лазески (, -, ) — македонски академски сликар, еден од првите апстрактни автори во Македонија. Најпознат е по своите фрески изведени во Скопје, Кичево, Велес, Град Мексико итн. Исто така, тој е автор на повеќе мозаици.
Животопис
Академскиот сликар Борко Лазески е роден во Прилеп на 22.10.1917 година од мајка Марија и татко Никола Лазески. Уште како дете тој пројавува интерес кон убавото и во молерската работилница на својот татко ги разоткрива ликовните простори, за понатаму, во својот растеж, да навлезе длабоко во уметноста. Значаен и многу важен момент во неговиот живот е контактот што го воспоставил со учителот Велебит Рендиќ. Овој учител, уште во текот на основното образование му ја открива дарбата за сликање, а воедно и го подготвува за прием во Уметничката школа во Белград. Рендиќ во Прилеп ги донесува и првите книги од областа на ликовната уметност, театарот и музиката. Пред заминувањето во Белград, по инструкциите на својот учител, Лазески приспособува една просторија како ателје и во неа ја подготвува композицијата “Бистата на кралот Петар” (1933 г.), која требаше да му послужи како виза за големиот град. Починал на 16 јуни 1993 година во Скопје.
Почетоци во ликовното творештво
Неговите почетоци на платно се засновани врз цврста животна објективно-постоечка граѓа, демонстрирајќи го длабокото човечко неспокојство и револт на еден тукушто роден уметник. Од овој период датираат следниве дела:
Исто така, од овој период значајно е да се спомнат и неколку мали цртежи:
Од овие дела посебно се издвојува цртежот Кука и мотика, пред сè со ангажираната нота и силата на ликовната експресија. Во овој цртеж на Лазески се наговестуваат неговите идни мурали, кои стилски се поврзуваат со големите уметници Сезан и Ван Гог, како и со неговите професори.
Школување во Белград
Во 1933/1934 година Лазески се запишува на Уметничката школа во Белград, каде му предаваат повеќе професори, меѓу кои: Бета Вуксановиќ, Љуба Ивановиќ, Никола Башевиќ, Мило Милуновиќ и други. Во совладувањето на цртачката вештина, му помогнал професорот Љуба Ивановиќ. За време на летните распусти, Лазески се враќа дома и продолжува да слика. Од овој период датираат:
Во 1937 година во Народниот универзитет во родниот Прилеп, Лазески одржува предавање на тема: “Уметноста и општеството” во кое ја развива својата теорија за релацијата уметност-општество од Алтамира до 1937 година. Тоа е уметност, која според Лазески, “сака да ги соедини срцата на сите припадници на работничката класа”. Во морничавите превирања на предвоените години, Лазески станува хроничар на времето, и сè повеќе, ангажиран сликар. Во периодот на идеолошки дилеми и конфронтации во Југославија, Лазески, интуитивно впивајќи ги широките духовни простории на византиската естетика, ќе помине низ сите предизвици и искушенички замки на новите форми во уметноста. Уметноста како колективна привилегија, бенефиција за сите луѓе и како начин на живеење, станува негова девиза за време на дружењето со членовите на групата “Живот” во Белград.
Запишување на академија во Софија
Со почеток на војната Лазески ги прекинува започнатите студии во Белград и го продолжува школувањето во Бугарија, на Државната уметничка академија во Софија, во класата на професорот Никола Танушев-Ганев, кој е типичен претставник на академските реалисти. Оваа академија, нема никакво влијание врз изградбата на Лазески како уметник, така што не остава никакви траги на неговиот развој. Во 1943 година Лазески дипломира на споменатата академија, а потоа се враќа во својата земја и се приклучува кон ослободителното движење.
Уметничкото изразување и творење за време на НОВ
Во неповолните услови предизвикани од воениот вител на Втората светска војна, Лазески започнува самостојно уметничко изразување со циклусот цртежи од НОВ, преку кои ги изразува своите револуционерни идеи и идејалите од најраната младост. Тој го скицира животот и амбиентот на партизаните и заедно со своите колеги-уметници од цела Југославија станува хроничар на настаните, ситуациите и психолошките состојби на времето. Допирот со војната, како сведоштво на болка и немоќ, ќе резултира, пак, со цела низа скици, во кои тој мошне искрено ќе ги забележи интимните и драматични моменти и настани. Овие цртежи ќе одиграат пресудна улога во неговото подоцнежно сликарство. Од овој период, значаен за историјата на тогашна Југославија, зачуван е неговиот опус од десетина цртежи и тоа:
Исто така, од овој период значајно е да се спомене изработката на првиот портрет на Тито во Македонија, кој подоцна се отпечатува во поголем број на примероци и се растура меѓу партизаните.
Специјализација во Париз
Со конечното ослободување на земјата, желбите на Лазески почнуваат да се изразуваат во просторот на слободната креативност, но овој простор за уметникот е претресен, па во 1945 година стигнува во метрополата на светските уметнички настани- Париз, како стипендист на француската влада. Во почетокот на 1945 година се запишува на Високата национална школа за ликовна уметност (École Nationale Supérieure des Beaux-Arts), во ателјето за фрескосликарство на Дикос де ла Ај (Dukos de la Haille), од која има оригинално свидетелство. Тука ги проучува монументалните техники, што подоцна ќе станат негова уметничка определба.. Во студиото на Дикос де ла Ај, Лазески ги изработува следниве мурали:
Освен на Високата школа за ликовна уметност во Париз, Лазески работи на витражи, фрески и мозаици во ателјето за витражи Momaijean, со што финансиски закрепнува и со тоа го продолжува престојот во овој град. Набрзо дознава за големиот теоретичар Андре Лот. Откако ќе го проучи неговото мајсторство, т.е. неговите трактати и студии на современата уметност, тој ќе се запише во неговото познато ателје на Rue D’Odessa, во кое доаѓаат уметници од цел свет. Во неговото оформување како автор, клучна улога има Андре Лот. Лазески истовремено ја проучува и ликовната теорија следејќи ги часовите на Академијата, а исто така работи и во ателјето на Андре Лот.
Во ателјето на Андре Лот
Еден дел од делата кои Лазески ги изработува во ателјето на Андре Лот се изложени на изложбата “Седум сликари и вајари од шпанската фондација” во Париз 1948 г. Сепак истите не може да ги прикаже ни повеќе години по неговото враќање во татковината, зашто по ослободувањето, единствена насока што се поддржува во Македонија е социјалистичкиот реализам. Другиот вид на уметност се третира како граѓанска уметност.
Дела со социјална содржина создадени во текот на специјализацијата во Париз
За време на специјализацијата во Париз, Лазески прави и неколку цртежи со социјална содржина. Тоа се следните дела:
Истовремено, Лазески слика и предели, инспирирани од урбаниот простор и привлечната атмосфера на Париз. Тоа се следните дела:
Во овие дела се работи за сосем поинаков период, ослободен од ангажираната проблематика и од чисто ликовните претпоставки. Тие се насликани со ситни и куси прози и не оставаат место за трета димензија. Боите во овие цртежи се неутрални, пастелни и нежни.
Враќање и творење дома
Треба да се нагласи дека во овој период особено внимание кај публиката привлекуваат пределите во кој се гледа ведрото и свечено расположение кај уметникот кај убавите предели во родниот крај. Овие нежни чувства особено преовладуваат во делата:
Овој период е еден од најтешките во творечкиот опус на уметникот, кога не му се прифаќаат ниту најискрените реализации од времето на НОВ, а уште помалку ликовното искуство од Париз. Во овие уметнички дилеми и неизвесности во периодот од 1951/52 година, тој насликува неколку дела со фолклорни мотиви и илустративни особености. Тоа се следниве дела:
Најчесто споменувано дело во овој период е платното Бегалците од Егејска Македонија.
Лазески пред мозаикот во Офицерскиот дом заедно со синот Венчо во раце, кој го изработувал во 1955 г., а бил уништен за време на земјотресот во Скопје До поголема конфронтација во врска со тоа како треба да изгледа современата уметност во социјалистичкото општество доаѓа со формирањето на првата ликовна група со револуционерна програма во Македонија. Тоа е групата “Денес” составена од сликари и вајари меѓу кои: Борко Лазески, Љубомир Белогаски, Димитар Кондовски, Димче Протуѓер, Божин Барутовски и др. Главно мото кон кое се стреми оваа група е користење на современите ликовни достигнувања во светот и создавање на наша современа уметност, како и борба против застарените ликовни разбирања. Поради тешките околности што ги создаваат и самите ликовни уметници кои се надвор од групата “Денес” се распаѓа со завршувањето на вториот настап. Лазески како еден од основачите и идејните предводници на групата го добива епитетот “најизразит претставник на модерната насока”.
Во овој период Лазески е голем поборник и прокламатор на новите идеи, и покрај сите отпори на тогашната ликовна клима тој се зазема за доближување на уметноста до народот.
Фрескосликарство
Во исто време кога ги води овие полемики, Лазески ја започнува и работата на својот монумент- фреската во Железничката станица во Скопје, каде не само што теоретски ги брани своите идеи туку му се дава можност, нив да ги докаже на монументалните површини во станичната просторија. Во ова дело Лазески ги покажува своите способности на ликовен план, истовремено ги остварува и идеите за кои се залагал за време на полемиките.
Илинден 1903 (фреско-боно, 1950, 2,6 x 5,2)
Изработката на ваква фреска е прв ваков зафат во нашата земја. Таа е посветена на величествениот настан од 1903 година, Илинденско востание. За локација е избран ѕидот во холот на Домот на ЈНА во Скопје (за време на земјотресот оваа фреска беше уништена). Единствено зачувано дело, реализирано пред земјотресот во 1954 година е мозаикот “1903-1941”. Тој е сместен на спомен-чешмата во с. Смилево, Дебрца. Делото е поставено во отворен простор на две симетрично поставени површини што ги дели спомен-плочата и чешмата. Левата страна ја претставува делот што ја симболизира Илинденската епопеја од 1903 година, а од десната-настаните од НОВ 1941 година. Прикажано е револуционерното минато како никулец на иднината. Изработен со интенција постојано да контактира со еден поширок аудиториум, денес овој мозаик го постигнува својот несакан епилог – стои осамен отуѓен како и малубројните жители на селото.Во 1953 година наспроти амбициите на монументалните дела, Лазески за Балот на уметниците во Офицерскиот дом (Дом на ЈНА) изработува серија на декорации што се доста специфични во својата поетска еуфоричност. Вака осмислени, тие им претходат на циклусот Поетски растреперени цртежи на Никола Мартиноски. Графитот во мермер под наслов Здравец, реализиран во 1957 година во аптека Илинден-Скопје, а во чија изведба учествува и сликарот Боро Крстевски е содржински потчинет на професионалните специфичности поврзани со функција на овој простор.
Фреската за НОВ, 1951-1956
Фреската на НОВ е една од најзначајните дела на Лазески и, со право може да се каже, негово животно дело, кое му ја донесе и Сојузната награда 4 јули за животно дело. Вредните фрески на Лазески, што беа поставени во “Македонска пошта”, игореа во пожарот што го зафати објектот. Уништени се пет големи кубистички фрески со мотиви од Народноослободителната борба во Македонија, создадени во 1981 година. Големиот уништен мурал беше направен од техника акрил, го сочинуваа пет круга од по пет квадратни метри. Фреските на Лазески на површина поголема од 200 квадратни метри беа поставени на ѕидовите на главната сала од главната пошта.
Багдадски период 1959-1967
Во октомври 1959 г. Лазески заминува во Ирак, каде што работи како професор по предметите Композиција и Монументални техники на Високата академија за ликовни уметности во Багдад. Напоредно со педагошката дејност, тој набрзо се вклучува во ликовните кругови во оваа земја и станува член на Багдадската модерна ликовна група и на Ирачкото уметничко друштво. Тој зема учество во нивните колективни изложби, а во исто време приредува и три самостојни изложби. Престојот на Блискиот Исток, во времетраење од шест и пол години, се одликува и со плодно штафелајно сликарство од околу 100 слики. Тоа всушност, е неговиот најбогат фундус на масла кои ги одликува ликовна блискост со продукцијата на авторот од петтата и шестата деценија. Инспирацијата за овие дела авторот ги наоѓа во необичниот и за него нов животен амбиент со сите национални питорескности како на пример: сиеста, одење на вода, средби, разговори, седенки и др. слични ритуали и обичаи. Од овој период датираат следниве дела: •Златен песок; •Пазар; •Јули во Багдад-1965; •Во пустината; •Градска девојка •Пејзаж; •Ќерките на сонцето и др. За веродостојното прикажување на ирачкото поднебје и секојдневие Лазески добива одлични оценки од ирачката критика. Еден од арапските критичари ќе забележи: “Најсилни му се делата чија вредност е зголемена со посебниот апстрактен афект во нив. На пример сонцето, топлината, светлината и пустината- сето тоа комбинирано заедно и дава вистинска и природна убавина на ирачката атмосфера.” Други апстрактни композиции од овој период кои предизвикуваат исто чувство како и сликите со фигуративен сликарски израз се следните: •Апстракција 1, 1965; •Композиција во црвено 1; •Ритам, 1966 и др. Денес, поголемиот дел од овој циклус се наоѓа на различни меридијани: во некои земји на Европа, во Канада, Индија, Шри Ланка, Ирак, Австрија и др. Во 1978 г. Лазески ја добива Октомвриската награда во Македонија за животно дело.
Изработка на витражи
Првиот витраж на Лазески е со назив Подем. Тој всушност е првиот витраж во Македонија, а поставен е во просториите на Стопанска банка- Скопје. Овој витраж пстварува непрекинати контакти со луѓето, следејќи го секојдневниот динамичен ритам на градот. Во овој витраж се застапени апстракната организација и полихрамијата, кои го анимираат просторот и претставуваат суштински преобразби во ликовната морфологија на авторот, кои понатаму ги среќаваме во сите негови стаклописи. Во 1972 година Лаезески ја добива првата награда на југословенскиот конкурс за изработка на витраж за Споменикот Илинден во Крушево и истата година почнува да работи на витражот.
Витражот- Споменикот на Илинден содржи 4 витражи со елипсовидни форми со различна географска ориентација. Овие форми стилски ја следат линијата на геометрискиот ред, а раскрилени над галериите како колористички доминанти што ја разбиваат скржавата естетика и монотонија на белите плотни во ентериерот.
Овој витраж е сместен во Народна банка-Скопје во фоајето на кабинетот на гувернерот. Тој е граден со готска композициска структура, вештачки осветлен, а бројот на луѓето што се среќаваат во него е ограничен и одбран. Стаклописи- Светлините на минатото Овие стаклописи се сместени во свечената сала на Македонската академија на науките и уметностите во Скопје. Композицијата ја прават разновидни облици на букви, низ чија испреплетена игра се симболизираат акциите на просветителството. Во оваа композиција доминираат жолти и портокалови нијанси кои се сообразни со интегралниот колористички аранжман на ентериерот.
Творење во родниот град-Прилеп
Пренесување на фреската- “Македонија во НОВ” (Дом на културата “Марко Цепенков” Прилеп) Во јуни 1990 година, Лазески во својот роден град Прилеп почнува со работа на фреската “Македонија во НОВ” или “НОВ во Македонија” која беше насликана во холот на железничката станица во Скопје, а чии најголем дел беше уништен во земјотресот. Оваа фреска (оригинал) Лазески ја пренесува на двата ѕида во домот на културата “Марко Цепенков”. Работата врз фреската се изведуваше во неколку фази, а свеченото откривање на фреската беше на 11 октомври по повод прославата на педесетгодишнината од востанието на македонскиот народ.
Отворање на фреската “Македонија во НОВ” во центарот за култура “Марко Цепенков”
Со ова грандиозно дело Лазески му се оддолжува на својот роден град и на своите прилепчани, подарувајќи дел од своето ликовно творештво во наследство на идните генерации, и оставајќи како завет порака до нив да ја чуваат фреската. Полн со емоции по завршувањето на фреската тој ја пишува песната Крај. Желбата да формира школа за фрескосликарство на конаците на манастирот Трескавец не му се оствари бидејќи ненадејната смрт го спречи да го оствари овој сон. И по петнаесеттина години од неговата смрт, неговиот роден град Прилеп не успеа да ја реализира оваа идеја, и со тоа барем малку да му се одолжи на големиот уметник. Како што ќе рече новинарот Слободан Рошкоски за локалниот весник “Народен глас”, во написот “Неостварениот сон на Борко Лазески”: Прилеп не е доволно енергичен како Борко Лазески да се избори за реализацијата на оваа идеја која беше поддржана од страна на тогашната власт. Во 1991 година (две година пред смртта), Лазески ги заврши и неговите дела: “Илинден 1903”, акрилик (Хотел Монтана-Крушево), нова изведба на фреската со исто име од 1950 година, уништена во скопскиот земјотрес, и “Битола бабам Битола”, акрилик, во централната пошта во Битола. Заокружувањето на творечкиот опус овде е само уште еден обид да се акцентираат главните и значајни моменти на Лазески, кои воедно ја определуваат и оваа негова животна приказна, како сведоштво за едно време и еден сон, сонот на големиот уметник.
Награди и признанија
•1955- Прва награда на конкурсот за мозаик “на стража”, Скопје •Втора откупна награда на југословенскиот конкурс за фреска во сојузниот извршен совет, Белград •1970- Сојузна награда “4 јули” за фреската за НОВ, Белград •1972- Прва награда на југословенскиот конкурс за изработка на витражи за “Споменикот Илинден” во Крушево, Скопје •1974- Признание од друштвото на ликовните уметници на Македонија •1978- Октомвриска награда на СР Македонија за животно дело, Скопје •1988- “Орден заслуги за народ со златна ѕвезда” •1989- “9-то Септемвриска награда” за животно дело во родниот град Прилеп
Творештво
Лазески сликал и малсо на платно, но најмногу е познат по своите мурали, главно со тематика од Илинденското востание и од НОБ. Така, со својот мурал во поранешната железничка станица во Скопје, тој се стекнал со слава во рамките на Југославија. Меѓутоа, тоа дело било уништено за време на катастрофалниот земјотрес во 1963 година. Во јануари 2013 година, во пожарот што ги зафатил просториите на централата на Македонска пошта бил уништен уште еден негов мурал. Покрај муралите, тој е познат и по монументалното ѕидно сликарство (фрески), оставајќи повеќе дела кои се наоѓаат во Скопје, Кичево, Велес и Град Мексико.
Лазески бил еден од првите апстрактни сликари во Македонија. Во неговите дела доминираат остри прекршени линии чии контури ги обрабуваат широките полиња на масовните сцени на неговите композиции.
NGC 7438
NGC 7438 — астеризам во соѕвездието Касиопеја, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 8 ноември 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7438 е од видот *Grp. NGC 7438 има само една позната привидна димензија, која изнесува 20'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 57 м 20 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +54° 18' 38"".
Други поделби
Проучување на NGC 7438 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 58; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3985. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 872.
Телекомуникации во Србија
Телекомуникациите на Србија значително се развиле и ја усовршиле телекомуникациската мрежа, а има и голем број на радио и телевизиски радиодифузни станици. Државниот код за Србија е "SRB", a највисокиот државен домен е ".rs".
Преглед
Телефони - главни линии во употреба: 2.990.100 (2012) 41% сообраќај на главните линии
Телефони - мобилни: 9.137.900 (2012) 125% мобилен сообраќај
Телефонски систем:
Радио-емитувачки станици: AM 113, FM 194, краткобранови 2 (1998)
ТВ емитувачки станици: повеќе од 771 (меѓу кои 86 силни станици и 685 нискоенергетски станици, плус 20 репетитори на главните мрежи; исто така бројни локални или приватни станици (1997)
Интернет домаќини: 22,046 (2005)
Семрежни услужници: 222 (2012)
Интернет TLD: .rs, .срб (кирилица)
Интернет пристап на кабловска мрежа
Телеком овозможува придтап до интернетот преку Dial-Up, ISDN и xDSL врски
VDSL располаѓање (2013):
Елсниц (Фогтланд)
Елсниц (Oelsnitz) — град во округот Фогтланд, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Вајсе Елстер, 9 километри јужно од Плауен и 25 километри југозападно од Цвикау.
Левица (политичка партија)
Левица — македонска политичка партија со левичарска ориентација. Основните заложби ѝ се борбата за работнички права и социјална правда, за демократизација на сите сфери на живеењето.
Иницијативата за формирање на Левица потекнала од членови на Движењето за социјална правда „Ленка“, членови на левичарското движење „Солидарност“, членови на Комунистичката партија на Македонија, синдикалци, активисти и поединци левичари. Левица има колективно претседателство, Президиум, составен од седум членови со императивен мандат. Регистрирана е на 25 февруари 2016 година, а иницијативата за формирање на партијата била објавена на 14 ноември 2015 година.
Левица ја поддржала Шарената револуција, започната по аболиција од претседателот Ѓорге Иванов, и зела активно учество во истите. На двајца членови на Левица, еден од нив дел од Президиумот, им била одредена мерка куќен притвор заради учество на протестите.
На парламентарните избори во 2016 година партијата настапила самостојно освојуваќи околу 12.000 гласови односно 1% од вкупните гласови. Левица на локалните избори во 2017 година, освоиле 3 советнички места.
Шалготарјан
Шалготарјан (унгарски: Salgótarján) — град во Северна Унгарија кој претставува административен центар на округот Ноград. Се наоѓа на само 5 км од унгарската граница со Словачка.
Географија
Шалготарјан се наоѓа во крајниот северен дел на денешна Унгарија, 75 км североисточно од столицата на државата Будимпешта. Шалготарјан е и највисоката населба во државата, затоа што се наоѓа во планинскиот дел на Унгарија, на 250 m надморска височина. Градот е сместен под шумски брда на планината Черхат, што на овој град му дава една потполно поинаква слика од вообичаениот унгарски град.
Историја
Населувањето на местото на денешниот град се случило за време на средниот век. Во 13 век во градот се споменува постоење на замок и црква. Но, според податоците во следните векови изгледа дека Шалготарјан бил мало село.
Градот во 1994 год. конечно добил официјална титула на велеград како седиште на округот, но во ова време дошло до затворање на рудниците за јаглен, а со тоа се случило и огромен бран на невработеност што и денеска претставува голема тешкотија за градот. Како симбол на минатите времиња во градот постои Музеј на Рударството.
Лендсорт
Лендсорт — шведско село со светилник на островот Оја. Селото има околу 30 постојани жители.
Кулата е изградена во 1689 година, со горниот конусен железен дел додаден во 1870 година. Огнови на отворено, кои служеле како светилници, се палеле на местото уште од многу одамна.
Лендсорт е најужната точка на архипелагот Стокхолм.
Светилник
Првиот светилник во модерна смисла бил осветлен во 1651 година и, додека не се подигнала сегашната кула, биле користени неколку различни згради за да ја поддржат светлината. Кулата од 1689 година била изградена за да носи отворен оган, кој горел на јаглен. Во 1840 година, била инсталирана светилка за масло од репа. Пламенот користел парафин од 1887 година, но во 1938 година светилникот бил електрифициран. Денес шведската поморска администрација го поседува и управува светилникот.
За време на Втората светска војна и Студената војна, Лендсорт бил воена база за шведската крајбрежна артилерија.
Клима
Шведската метеоролошка служба SMHI работи со метеоролошка станица во Ландсорт. Јужниот крај на островот има или океанска клима (Кепенова класификација на климата) или влажна континентална клима (во зависност од тоа дали 0 °C или -3 °C се користи изотерма) со неколку поморски одлики. Едно од тие е одложеното лето (мај и јуни се многу убави во споредба со блиските копнени области), наречено сезонско заостанување. Постои многу ниска дневна варијација на температурата, што често резултира со многу благи ноќи преку целата година во споредба со блиските градови. Зимите се повеќе склони кон студ отколку летата да се топли, поради можноста крајбрежниот мраз да ја елиминира поморската умереност во зимските месеци кога температурите во внатрешноста се постудени. За време на месеци во кои мразот не претставува ризик, ниските вредности на сите температури се многу поблаги отколку во соседните месеци. Овде настинките се ретки. Областа има изразена микроклима, со релативно ниски врнежи за референтниот период од 1961-1990 година. И покрај тоа што е екстремна поморска клима според шведските стандарди, сепак е доста континентална во споредба со сличните географски широчини во Шкотска.
Во лето, Лендсорт е изолиран од топлотни бранови што влијаат на источниот брег, со ретки температури над 25 C. Помеѓу 2002 и 2016 година имало само 14 вакви појави, во просек од 0,9 дена. Студените температури се особено обележани со мајските температури кои честопати остануваат за 10 степени пониски или повеќе отколку за време на крајбрежните или внатрешните топли периоди. Летата се прилично кратки, во јуни релативно студено и брзо изладување почнувајќи од септември натаму. И покрај студените летни денови, Лендсорт никогаш не пријавил септемвриски мраз, многу невообичаена појава за шведските метеоролошки станици. Ниските температури во текот на ноќта може да бидат исклучително благи. Во текот на крајот на летото 2002 кога имало топлотен бран, Лендсорт не паднал под 16.2 C цел август. Од друга крајност, за време на топлотниот бран во 2006 година што го зафатил целото јужно копно, Лендсорт никогаш не се искачил над 24.3 C и покрај честите топли денови во неговата близина.
Драстичното ладење во зимските месеци резултирал со студен рекорд на сите времиња од -28 C, типично за внатрешни локации, но рекордната топлина на сите времиња е измерена на само 29 C е релативно ниско, особено затоа што во близина на Стокхолм се регистрирани 35.4 C истиот ден во 1975 година.
Ваља Балканска
Валја Младенова Балканска (Валя Младенова Балканска) (родена на 8 јануари 1942 во селото Арда, Смољанска област) е бугарска народна пејачка од родопската фолклорна област.
Животопис
Во нејзиниот репертоар, претставуван во целиот свет, влегуваат песни како "Шар Планина", "Девојко, бално ли ти е", "Триста са пушки пукнали", "Хајдутине се молеха", "А бре, јуначе лудо и младо", "Горо ле, горо зелена", "Мајчинко, стара мајчинко", но најпознатата и изведба е на песната "Излел е Делјо хајдутин". Оваа песна во нејзина изведба е повод за национална радост во Бугарија, откако во 1977 година нејзин запис е вклучен во Златната плоча, испратена во вселената со двата американски вселенски бродови Војаџер, кои во 2004 година ги напуштиле пределите на Сончевиот Систем. Вселенското летало Војаџер 1, било лансирано на 5 септември 1977 година, ја носи плочата со записот на песната "Излел е Делјо хајдутин", испеана од пејачката Валја Балканска.
По повод 60-тата годишнина ѝ за исклучителни достигнувања во областа на певческата уметност, во 2002 година Валја Балканска била наградена со најголемото одликување на Бугарија - орден "Стара планина". Во 2005 година била номинирана за државната награда "Св. Паисиј Хилендарски". Во декември 2005 година народната пејачка ја добила својата ѕвездена плоча во Бугарското шеталиште на славните. За неа ќерката на писателот Николај Хајтов, Елена Хајтова, пишува книгата "Сама меѓу ѕвездите".
Локална јамка
Овој елемент може да биде физички како што е усучена парица или оптичко влакно во случај на телефонска мрежа, или нематеријален како електромагнетен бран во случај на безжична локална јамка или на мобилна телефонска мрежа.
Телефонска локална јамка
Телефонската локална јамка е дел од телефонската линија (бакарни парици) што се протега од главниот разделник на телефонската компанија до телефонскиот приклучок на претплатникот. Физички, тоа се сите урбани кабли кои можат да се видат на улиците, подземните кабли, како и парицата жици што доаѓа кај корисникот.
Во Европската Унија
Со цел да се отвори кон конкуренцијата, регулативите на Европскиот парламент и Совет ги специфицираат одликите на локалната бакарна (или телефонска) јамка.
Европската регулатива n .2887/2000 што се однесува на разврзување на пристапот до локалната јамка на тој начин ја дава следната дефиниција за бакарната локална јамка:„метално физичко коло на фиксната јавна телефонска мрежа што ја поврзува завршната точка на мрежата во просториите на клиентот со главниот разделник или друг еквивалентен објект“.
Во Македонија
Во Македонија, локалната бакарна јамка е во сопственост на традиционалниот оператор Македонски Телеком. Разврзувањето на локалната јамка во Македонија се случило во 2005 година.
Безжична локална јамка
Локалната јамка, физичката основа на податоците, не е нужно материјален. На пример, безжичната локалната јамка (БЛЈ) овозможува поврзување на клиентите со радиобранови.
Оптичка локална јамка
Оптичката локална јамка овозможува пристап до интернет со многу голема брзина (обично еднаква или поголема од 100 Mbit/s); може да се состои од оптички влакна од крај до крај (FTTH) или комбинација од влакна и завршетоци во коаксијален кабел (стандард DOCSIS) или бакарни парици (VDSL2 или G.fast).
Економски прашања
Локалната јамка е многу посакуван елемент, бидејќи неговото изнајмување е најскапиот дел од претплатата на интернет. Трошоците на фиксната мрежа за пристап (локална бакарна јамка во овој случај) од алтернативните оператори се околу 13 евра по претплатник месечно (околу 90 % од трошоците на мрежата).
Космос-920
Космос-920 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
1534
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Космос-920
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 319 км, а најмалото на 168.
1534
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7042 и 7043 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6284 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5294 и 5295 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2287.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1534 година се протега во 4170 и 4171, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4230 и 4231 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2077. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 940 и 941 исламска година.
Тринидад (марка на пури)
Тринидад (шпан. Trinidad) е име на две марки на пури, едната кубанска (Хабанос СА), а другата доминиканска (Алтадис). Именувани се по градот Тринидад, Куба.
Историја
Според Адријано Мартинез, поранешен директор на Хабанос СА, во книгата Illustrated Encyclopedia of Post-Revolution Havana Cigars на Мин Рон Ни, марката Тринидад за првпат се јавила во 1969 во фабриката Ел Лагвито во Хавана и служела како дипломатски подарок. Во 1995 Cigar Aficionado бил домаќин на т.н. „Вечера на столетието“ во Париз каде, меѓу другите куриозитети, гостите имале прилика да бидат првите што ќе ја пробаат оваа марка вон дипломатските кругови.
Во февруари 1998 марката Тринидад излегува на пазарот со церемонија во хотелот Хавана Либре во Хавана. Првично марката се состоела само од еден формат: Fundador. Иако самата мешавина не се променила во транзицијата од дипломатски подарок во масовен производ, големината се променила. Дипломатскиот Тринидад имал само една големина, големинат на Laguito No. 1 (иста како кај Cohiba Lancero). Но Fundador има нова големина со фабричко име Laguito Especial, иста должина како и Laguito No. 1, но пречник од 40 наместо 38.
Во ноември 2003, на официјална вечера во Хилтон Парк Лејн, Лондон чиј домаќин бил екслузивниот увозник за Обединетото Кралство Хантерс & Франкау се воведени уште три формата на Тринидад: Coloniale, Reyes и Robusto Extra.
Витоли на кубанскиот Тринидад
Рачно-изработени витоли
Благоја Трајковски (Миладиновци)
Благоја Петров Трајковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во родното село. Откако го завршил основното образование, им помагал на родителите и чувал добиток. По окупацијата на Македонија му се придружил на својот постар брат во помагањето на Народноослободителното движење. На 29 ноември 1944 година, по ослободувањето на Скопје, стапил во Треттата македонска ударна бригада, со која заминал во Земун. Успешно завршил воено-политичка обука ѝ се запознал со ракувањето на новоприменото оружје. Бил учесник во пробивот на Сремскиот фронт, а на 16 април 1945 година, во една нова битка за ослободување на Врпоље, храбро загинал заедно со својот постар брат Стево. Неговите посмртни останки, како ѝ тие на неговиот постар брат биле пренесени и закопани во Миладиновци.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Слатина (Костурско)
Свети Пантелејмон (Μονή Αγίου Παντελεήμονος или  Αγίου Παντελεήμονα) — црква на поранешен манастир кај селото Слатина, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на 1 км јужно од селото, до селските гробишта. Манастирот постоел уште од османлиско време. Денес од него останала само манастирската црква.
NGC 7439
NGC 7439 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7439 се споменува и како UGC 12273, MCG 5-54-21, CGCG 496-27, NPM1G +28.0471.
Откривање
Објектот е откриен на 9 септември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
NGC 2584
NGC 2584 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 7439
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7439 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 7439 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
NGC 2584
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2584 се споменува и како MCG -1-22-9.
NGC 7439
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 58 м 9,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 13' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
NGC 2584
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
NGC 7439
Други поделби
Проучување на NGC 7439 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70134. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2246. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1184.
NGC 2584
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2584 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2584 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 23 м 15,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 4° 58' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 2°.
Други поделби
Проучување на NGC 2584 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23523. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 231; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4857. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1015.
Дино Дворник
Динo Дворник (20 август 1964 - 7 септември 2008) беше хрватски пејач, текстописец, музички продуцент, глумец и телевизиска ѕвезда познат како "хрватски крал на фанк".
Син на реномираниот хрватски глумец Борис Дворник, Дино Дворник е роден во Сплит, Хрватска. Тој и неговиот постар брат, Дин Дворник, ќе играат заедно со таткото во главните филмови и телевизиски емисии од 1970-тите во Југославија. Тука спаѓаат Нашето мало мисто, Матер (мајка) (1976), Хајдучко време (Даредевилово време) (1977), Прико синег мора (1979) и телевизиското шоу Љубав је млеко (Љубовта е леб со девет корачи) (1990) и што требаше да биде неговиот последен изглед, Та дивна Сплитска ноќ (2004) од режисерот Арсен Остојиќ, филм кој постигна многу почести на различни филмски фестивали.
Влијанија на Дворник се Џејмс Браун, Стиви Вондер и други фанк-уметници. Неговиот уникатен стил на музика го заработил на манастирите "Кралот на Фанк" и "Фанк Тато". Дино беше познат и по неговата промена на фризурите и вкусот за стилска и трендовска облека. Тој е роден забавувач, кој ќе ги задржи неговите обожаватели да се забавуваат за време и помеѓу песните, осигурувајќи дека никој нема да ги остави неговите прикажувања несреќни.
Дворник се појавуваше на југословенската музичка сцена кога изби војната. Приватно, тој беше пофален од многумина за неговата искреност и пријателство во вистинска смисла на зборот, а исто така имаше навивачи низ целиот свет, особено меѓу луѓето што потекнуваат од поранешна Југославија. Дворник свиреше низ цела Европа и во САД. Неговиот најголем хит меѓу многуте, веројатно, е "Африка" (земен од албумот "Enfant terrible" (1997). Неговиот досаден став беше многу ценет од неговиот Дино,беше опишан како пријателски за сите, често одејќи и живеејќи го својот живот во целосна јавност, никогаш не се откажува од вниманието на обожавателите, па дури и се придружуваше социјално во баровите и кафулињата.
Неговата популарност е изградена врз комбинација од интелигентни песни и енергични, диви сценски изведби. Во оваа рана фаза од неговата кариера, тој ја избрал својата фризура и облека да личи на Морисеј од Смитс. На Загреб Фест во 1988 година Дино за првпат направи име за себе, кога ја доби наградата за најдобар дебитант за неговата песна "Тебе припаѓам". Истата година го издаде својот прв соло албум, само-насловен "Дино Дворник", проследено со "Креативни неред" (Creative Desert) во 1989 година. И двајцата станаа огромни хитови и го направија суперѕвезда за кратко време. По два други добри албуми, студио и албум во живо, кој беше незабележан поради војната во неговата земја, Дино конечно се префрли од фанк во музичка куќа во средината на 1990-тите. Неговата најпозната песна од тој период е ода на неговиот роден град Сплит, Ништа контра Сплит, кој настапи на престижниот Музички фестивал во Сплит во 1995 година и на крајот ја освои главната награда за тоа. Дино го издаде "Enfant Terrible" во 1997 година, неговиот досега најпродавани и најпознат награден албум. Тој освои неколку Порини, најпозната хрватска музичка награда. Иако тој го сакаше својот роден град Сплит, тој главно живеел во хрватскиот главен град Загреб од професионални причини. Дино беше поддржувач на хрватските фудбалски гиганти Хајдук Сплит.
Дворник честопати изразил дека распадот на Југославија имал последици врз продажбата на албумите, бидејќи пазарот се намалил, а луѓето се фокусирале на други музички стилови и различни уметници во нивните нови земји за потекло за време и по војната. Тој стоеше на теренот на помал пазар против луѓето кои мислеа дека е премногу непредвидлив. Квалитетот на неговата музика секогаш успева да ги надмине пречките како овие во текот на неговата кариера.
Тој ќе ги преуредил деловите на патеките сè додека сè не се сметаше за доволно добро за да биде споделено со неговите навивачи. Дворник секогаш беше вознемирен за неговите албуми да бидат произведени со висок стандард квалитет, нешто што беше познат уште од неговите рани денови во музиката. Неговите најзначајни соработки со други музички уметници во неговата земја се оние со хрватска музичка дива Јосипа Лисац и неговиот црногорски колега и близок пријател, Рамбо Амадеус. Во последните години, Дворник честопати заостануваше зад грамофони и диџеј во разни клубови.