cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дмитриј Шостакович
Ран живот
Во 1919 година, на 13-годишна возраст, Шостакович бил примен во Конзерваториумот во Петроград,каде што во тоа време на чело на конзерваториумот бил Александар Глазунов, кој внимателно го следел неговиот напредок и го унапредувал. Шостакович студирал пијано со Леонид Николаев откако поминал една година студирајќи со Елена Розанова, исто така напишале композиција со Максимилијан Штајнберг и контрапункт и фуга со Николај Соколов, со кого станал пријател. Тој исто така присуствувал на часовите по историја на музика на Александар Осовски. Штајнберг се обидел да го води Шостакович на патот на големите руски композитори, но бил разочаран додека го гледал како го „троши“ својот талент и ги имитира Игор Стравински и Сергеј Прокофиев. Шостакович страдал и заради неговиот согледуван недостаток на политичка ревност и првично паднал на испитот по марксистичка методологија во 1926 година. Неговото прво големо музичко достигнување е Првата симфонија (премиера во 1926 година), напишана како дипломско дело на 19-годишна возраст. Ова дело го привлекло вниманието на Михаил Тухачевски, кој му помогнал на Шостакович да најде сместување и да работи во Москва и испратил возач со „многу стилски автомобил“ да го однесе на концерт.
Парабола за бисерот
Парабола за бисерот — една од кратките алегориски приказни на Исус, која ја споредува големата вредност на Небесното Царство со бисер.
Дмитриј Шостакович
Рана кариера
По дипломирањето, Шостакович првично започнал двојна кариера како концерт пијанист и композитор, но неговиот сув стил на свирење честопати не бил ценет (неговиот американски биограф, Лорел Феј, коментирал за неговата „емоционална воздржаност“ и „вознемирен ритмички погон“). Тој освоил „почесно признание“ на Првиот меѓународен натпревар по пијано во Шопен во Варшава во 1927 година и го припишува разочарувачкиот резултат на страдањето од воспаление на слепото црево, а жирито е полско. Неговото слепо црево било отстрането во април 1927 година. По натпреварот, Шостакович се сретнал со диригентот Бруно Валтер, кој бил толку импресиониран од Првата симфонија на композиторот, што ја диригирал на нејзината премиера во Берлин подоцна истата година. Леополд Стоковски бил подеднакво импресиониран и и ја дал нејзината премиера во САД следната година во Филаделфија. Стоковски ја направил и првата снимка на делото.
Шостакович потоа се концентрирал на композицијата и наскоро ги ограничил своите настапи пред се на неговите дела. Во 1927 година тој ја напишал својата Втора симфонија (поднаслов до октомври), патриотско парче со просоветско хорско финале. Поради својата експериментална природа, како и со последователната Трета симфонија, таа не била критикувана со ентузијазмот што и била дадена на Првата.
Парабола за бисерот
Запишана е во канонското Евангелие според Матеј и во неканонското Евангелие според Тома. Овие две верзии донекаде се разликуваат. Кај Матеј, параболата за бисерот веднаш ја следи параболата за скриеното богатство, која има слична тема.
Дмитриј Шостакович
Рана кариера
1927 година исто така го означила почетокот на врската на Шостакович со Иван Солертински, кој останал негов најблизок пријател сè до смртта на Иван во 1944 година. Солертински го запознал композиторот со музиката на Малер, која имала силно влијание врз Шостакович од Четвртата симфонија па понавака.
Додека ја пишувал Втората симфонија, Шостакович започнал да работи и на неговата сатирична опера „Носот“, заснована на приказната на Николај Гогољ. Во јуни 1929 година, спротивно на желбата на композиторот, на операта и била дадена концертна изведба; бил жестоко нападнат од Руската асоцијација на пролетерски музичари (РАПМ). Неговата сценска премиера на 18 јануари 1930 година била отворена за генерално слаби критики и широко распространето разбирање кај музичарите.
Парабола за бисерот
Според Матеј
Евангелието според Матеј ги цитира следниве Исусови зборови:
Дмитриј Шостакович
Прво откажување
На 17 јануари 1936 година, Јосиф Сталин бил во редовна посета на операта за изведба на ново дело „Тивкиот Дон“, според романот на Михаил Шолохов, од малку познатиот композитор Иван Џержински, кој бил повикан кај Сталин. На крајот од претставата му рекол дека неговата работа има „значителна идеолошко-политичка вредност“. На 26 јануари, Сталин ја посетил повторно операта, придружуван од Вјачеслав Молотов, Андреј Жданов и Анастас Микојан, за да ја слушне Лејди Магбет од областа Мтенск. Тој и неговата придружба заминале без да зборуваат со никого. Еден пријател го предупредил Шостакович дека треба да ја одложи планираната концертна турнеја во Архангелск за да може да биде присутен на конкретниот настап. Извештаите на очевидците сведочат дека Шостакович бил „бел како чаршав“ кога отишол да го земе лакот по третиот чин. Во писмата до Солертински, Шостакович раскажува за ужасот со кој гледал како се тресе Сталин секој пат кога месингот и удирањата свират премногу гласно. Подеднакво застрашувачки бил начинот на кој Сталин и неговите придружници се смееле за сцената во која воделе љубов Сергеј и Катерина. Следниот ден, Шостакович заминал за Архангелск и бил таму кога на 28 јануари слушнал дека Правда објавила тирада насловена „Метење наместо музика“, жалејќи се дека операта е „намерно дисонантен, заматен прилив на звуци ... [тоа] газови, чизми, панталони и гасови “ Ова било сигнал за кампања на национално ниво, за време на која дури и советските музички критичари кои ја пофалија операта биле принудени да се повлечат од печатење, велејќи дека тие „не успеале да ги откријат недостатоците на Лејди Магбет, како што истакна Правда“. Имало отпор од оние кои му се восхитувале на Шостакович, вклучително и Солертински, кој се појавил на состанокот на композитори во Ленинград повикан да ја осуди операта и наместо тоа ја пофалил. Двајца други говорници го поддржале. Кога Шостакович се вратил во Ленинград, тој имал телефонски повик од командантот на воениот округ Ленинград, кого го прашал маршалот Михаил Тухачевски за да се осигура дека е добро. Кога писателот Исак Бабел бил уапсен четири години подоцна, тој им рекол на неговите испрашувачи дека „било заедничка основа да го прогласиме за генијалец омаловажениот Шостакович“.
Овој композитор во својата кариера подоцна има компонирано многу значајни дела.
Парабола за бисерот
Според Тома
Евангелието според Тома ги цитира следниве Исусови зборови:
Толкувања
Оваа парабола обично се толкува како илустрација за големата вредност на Небесното Царство (бисерите во тоа време имале многу поголема вредност од денес ), и затоа има заедничка тема со параболата за скриеното богатство.
Скапоцениот бисер е „животна зделка“ за трговецот во параболата. Меѓутоа, неговата трговија подразбира откажување од сите други добра. Затоа, оние кои не веруваат доволно во небесното царство за да ја стават целата своја иднина на него, не се достојни за царството. Во апокрифните Дела на Петар и дванаесетте апостоли, пронајдени заедно со Евангелието по Тома во библиотеката Наг Хамади, постои приказна за патувачкиот трговец со бисери за кој на крајот се открива дека е Исус.
Список на државни водачи во 1407 година
Ова е список на државни водачи во 407 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Класицизам (архитектура)
Класицизмот и неокласицизмот се правци во архитектурата, засновани на античката европска архитектура (Грција, Македонија, Рим), дефинирана преку добиените резултати од истражувањата спроведени на археолошките наоѓалишта и книгите произлезени од нив, од кои е појаснета и  општата наука за класичните редови.
Најмногу се применувала во изградба на општествените објекти, како и во станбената архитектура кај малограѓанските слоеви, во чии очи претставувала поим за достојност и монументалност. Некои теоретичари сметале дека, монументалноста е единствено можно да биде изрзена преку класицизмот. Оваа мисла се задржува подолго време низ фелата, со што станува своевремено и пречка за прогресивна мисла и развој.
Појава
Класицизмот се појавува во XIX век, во Европа, како дел од колебањата во архитектурата. Во векот кога почнуваат новите можности и идеи преку новите конструктивни и индустриски можности, класицизмот се обидува да се бори против смелоста на новите правци во најава, преку еклектичната естетика.
Главни одлики
Класицизмот се дефинира преку дводимензионално непросторно размислување, употреба на неразумен број на столбови и архитектонска пластика. Во антиката била битна постојаноста и смиреноста и затоа правиме разлика помеѓу класичното и класицистичкото, означувајќи состојба на духот, каде едноставноста е примарна во облиците. Еклектиката (повторување и реинтерпретација на одминати стилови) наоѓа свој простор во класицизмот преку идеологијата на империите кои ги обликуваат своите центри на моќ, со желба да ја истакнат истата преку своите градби.
Липе (Бранденбург)
Липе (Liepe) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија.
Музеј Роден (Париз)
Музејот Роден во Париз е музеј отворен во 1919 година и посветен на делата на францускиот вајар Огист Роден. Тој има две локации: Хотел Бирон и околните делови во централен Париз и надвор од Париз во куќата на Огист Роден, Вилата де Бријан во Медон (О-де-Сен). Колекцијата вклучува 6.600 скулптури, 8.000 цртежи, 8.000 стари фотографии, и 7.000 уметнички предмети. Музејот го посетуваат 700.000 посетители на годишно ниво.
Музејот Роден ги содржи повеќето значајни дела на Огист Роден вклучително Мислителот, Бакнеж и Портата на пеколот. Многу од неговите скулптури се истакнати во музејската голема градина. Музејот вклучува соба посветена на делата на Камиј Клодел која била негова ученичка и љубовница.
Музејот е еден од најдостапните музеи во Париз. Тој се наоѓа во близина на метро станицата Варен, во централното подрачје и влезницата е по многу разумна цена. Градините околу музејот содржат многу од познатите скулптури во природни поставки. Зад музејот има мало езеро и ресторан.
Дополнително, на платформата на метрото станицата Варен, се истакнати некои од скулптурите на Огист Роден.
Скулптури
Роденовите скулптури се дело на уметник кој избрал да им пркоси на нормите на своето време. Меѓу делата на неговата младост, Човек со скршен нос кое е со современи естетски норми, додека Бронзено доба ги отфрла современите механизми на физичката експресија. Ова отсуство на извештаченост, како голотијата на Мислителот или Адам и Ева му ја гарантира безвременската вредност на делото на Огист Роден.
Цртежи
Графичката збирка на Музејот Роден содржи околу 7,000 цртежи. Тие можат да бидат поврзани со различни стилови и епохи: набљудување на пејзажи, фантастични дела инспирирани од "Пеколот" или Бодлер, бројни еротски актови дури и портрети.
Фотографија
Во Музејот Роден има важна збирка од 25.000 фотографии. Меѓу овие, 7.000 биле собрани од страна на самиот Огист Роден. Уметникот покажал навистина голем интерес за оваа уметност и тој соработувал со многу фотографи, како што се Ежен Друе, Жак-Ернест Билоз, Адолф Браун и др. Темите се различни. Роден поседувал лична албуми како сведоштво за неговите центри на интерес и уметнички извори. Освен тоа, овие фотографии се голем извор за да дознаеме што се случувало во студиото помеѓу 1877 година и смртта на Роден во 1917.
Роден како колекционер
Во текот на последните дваесет години од својот живот, како што живеел во Медон, Роден започнал збирка на антички уметнички дела од Египет, Грција и Рим, а потоа подоцна и од Далечниот Исток. Освен тоа, Роден преку серија на размени направени со неговите пријатели уметници, станал сопственик на уметнички дела од Жил Далу, Александар Фалгиер или Жан-Пол Лоренс. Тој, исто така, поседувал три дела од Ван Гог (вклучувајќи Чичко Танги, 1887), од Реноар, Голи во сончевата светлина и Моне, Бел-Ил.
Современите ликовни изложби
Во јануари 2006 ликовни изложби исто така биле организирани, како што тоа било направено на почетокот на 1949 година кога првиот Салон на младата скулптура се одржал во Музејот Роден. Уметници како Антони Каро, Ежен Додењ, Етјен Боси изложувале во музејот. Бил Виола, Адел Абдесемед и Мирча Кантор биле поканети да прикажуваат видеа во паркот за "Ноќите на музеите (француски: Nuit des musées)". Во 2010 година, уметнички дела од страна на белгискиот уметник Вим Делвој биле изложени, како и програма со видео-изведби од страна на уметници како Вито Акончи, Сања Ивековиќ, Марина Абрамовиќ и Мона Хатум. Изложбата на Хенри Мур, посветена на неговото студио и на малите била одржана во музејот од 15 октомври 2010 година до 27 февруари 2011.
Хотел Бирон, Париз
Првпат отворен за јавноста на 4 август 1919 година, Музејот Роден е сместен во зградата, порано наречена Хотел Пејренк де Морас, дизајниран со линии на класична архитектура и украсен со декорација. Зградата била изградена на улицата Де Варен помеѓу 1727 и 1732. Од 1788 година, во хотелот престојувале серија на сопствениците и потстанари. Во 1820 година, Војвотката од Шарост го продала целиот имот на три калуѓерки кои припаѓале на една религиозна заедница, Здружението на Светото Срце на Исус. Тука бил отворен интернат за девојчиња, а украсите постепено биле распродадени. Помеѓу 1820 и 1904 година, неколку згради биле изградени на имотот, особено Капелата, дизајнирана од страна на архитектот Жан Жист Густав Лиш и завршена во 1876 година.
Верското здружение било распуштено во 1904 година поради законските одредби кои се однесуваат на поделбата на црквата и државата кои го забранувале верското мешање во наставата. Сестрите биле протерани, а имотот бил ставен на продажба. Додека се чекало купувач, на потстанари им било дозволено да живеат во зградата и меѓу нив, имало неколкумина уметници: Жан Кокто, Анри Матис, Исидора Данкан, Рајнер Марија Рилке, чија идна сопруга Клара Вестхоф која живеела во хотелот, била првата која му кажала на Роден за недвижноста. Така, во 1908, вајарот под кирија заземал четири соби кои ги користел како ателје. Од 1911 година, тој ја изнајмил целата зграда. Во 1911 година, кога француската држава се обврзала да го купи хотелот Бирон, Роден официјално ја објавил својата намера да ги донира сите негови дела на државата, како и неговите цртежи и колекцијата на антиквитети доколку таа се обврзе да ги чува овие колекции во хотелот Бирон, кој подоцна ќе стане Музеј Роден. Во 1916 година, собранието донело закон кој дозволил државата да ги прифати донациите и условите кои ги поставил Роден. Заведен како историски споменик во 1926 година, хотелот Бирон бил реновиран и реставриран, за подобро да ја исполнува неговата улога како музеј. Поновата реставрација започнала во 2012 година, а музејот повторно бил отворен на 12 ноември 2015 година, за 175. роденден на Огист Роден. Реновирањето чинело 16 милиони евра ($17,4 милиони долари).
Музеј Роден во Медон
На 19 декември 1895 година, Роден купил куќа во Луј XIII стил изградена на ридот на Медон и наречена „Вилата на сјајните“. Во 1900 година, 50 луѓе, вклучувајќи ги и помошниците на вајарот, биле вработени таму од Огист Роден и иако тој продолжил да оди секој ден во неговите ателјеа во Париз, местото наскоро станало главно место каде се собирале пријатели, почитувачи или познати личности од Франција или во странство. По смртта на Огист Роден, вилата и студиото, исто така, станале музеј, отворен три дена неделно. Посетителите можат да ја откријат атмосферата на студиото и на местото каде што Роден сакал да живее и работи. Поставен во 1948 година, музејот, исто така, овозможува да се видат бројни гипсени трудови, и да се откријат различните чекори на креативниот процес.
IC 610
IC 610 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 610 се споменува и како MCG -1-6-53, KUG 0207-072.
Откривање
Објектот е откриен на 26 јануари 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 610 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 610 има привидни димензии од 1' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 9 м 30,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -6° 58' 8"". Положбениот агол на објектот е во износ од 138°.
Други поделби
Проучување на IC 610 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8238.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Трансфобија
ТРАНСФОБИЈА – е аверзија, страв, омраза и дискриминаторски однос кон луѓето чиј родов идентитет и/или изразување е поинаков од родот кој им е доделен имајќи го предвид нивниот пол. Чести се случаите на трансфобија и резултираат со голема бруталност.
Список на државни водачи во 593 година
Ова е список на државни водачи во 93 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6919
NGC 6919 — спирална галаксија во соѕвездието Микроскоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6919 се споменува и како ESO 285-27, MCG -7-42-11, IRAS 20282-4423.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6919 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6919 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 31 м 38 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -44° 13' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Видео
Видео (лат. video - "гледам") или видеотехника е заеднички назив за низа технички постапки со кои се остварува снимање, запис, обработка, пренос и прикажување на подвижни слики што се гледаат на телевизискиот или компјутерскиот монитор. Поимот видео се користи во сложенките како што се видеокамера, видеосигнал, видеорикордер, видеокасета, итн., но во секојдневниот говор тој често означува каков било видеозапис или направа за негова репродукција.
MTF
MTF – е кратенка (англиски: male to female – од маж во жена) која се однесува личности кои се во процес на преминување од маж во жена, најчесто се однесува на транссексуална, но понекогаш и на трансродна личност или cross-dresser.
Видео
Попознати аналогни формати на видеозапис за домашна употреба се: VHS, S-VHS, Бетамакс (Betamax), Видео 2000, а дигитални се: Quicktime, MPEG-2, MPEG-4, MKV, RMVB и други.
NGC 6919
Други поделби
Проучување на NGC 6919 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64883. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 412; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7962. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Сандро Тонали
Сандро Тонали (роден на година, во ) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на  и на италијанската репрезентација.
Бреша
Тонали го имал своето професионално деби за Бреша на 26 август 2017 година, на 17-годишна возраст, влегувајќи како замена во поразот на својот тим со резултат од 2-1 против Авелино. На 28 април 2018 година го постигнал својот прв гол во професионалната кариера, во поразот од 2:2 против Салернитана во Серија Б. Тој имал вкупно 19 првенствени настапи во текот на неговата прва сезона како професионален играч, постигнувајќи два гола и имал две асистенции за време на сезоната 2017-18.
Следната сезона, Тонали ја освоил титулата во Серија Б со Бреша и остварил промоција во Серија А, претставувајќи се како стартер за клубот во текот на целата сезона 2018–19.
Тој го направил своето деби во Серија А на 25 август 2019 година, на 19-годишна возраст, во победата на Бреша во гостувањето кај Каљари со 1-0. На 29 септември, тој му асистирал при голот на Марио Балотели од корнер во натпреварот кој неговата екипа го загубила на гостувањето кај Наполи со резултат од 2:1. Тој исто така постигнал гол за време на натпреварот со силен удар надвор од шеснаесетникот, кој не бил прифатен од ВАР, поради претходен прекршок на Димитри Бисоли над Никола Максимовиќ од Наполи. Тој го постигнал својот прв гол во Серија А на 26 октомври од слободен удар од далечина во горниот агол во поразот од 3-1 на гостувањето кај Џенова.
Позајмица во Милан
На 9 септември 2020 година, Тонали се приклучил на Милан, на сезонски заем за 10 милиони евра со опција за купување за 15 милиони евра, плус бонуси во вредност од 10 милиони евра. Според договорот, играчот ќе заработува годишна плата од 2 милиони евра во времетраење од пет години. Три дена подоцна, тој го имал своето деби на пријателскиот натпревар во Миланело против неговиот поранешен клуб Бреша. Тонали го имал своето натпреварувачко деби за Милан на 17 септември 2020 година, влегувајќи како замена во 83-та минута во победата од 0-2 против ФК Шамрок Роверс во второто коло од квалификациите за Лига Европа. Тој дебитирал во Серија А за Милан на 21 септември 2020 година во победата од 2-0 над Болоња на Сан Сиро. Тонали ја завршил сезоната со 37 настапи.
Милан
На 8 јули 2021 година, Милан официјално ги откупил правата на Тонали од Бреша и тој потпишал 5-годишен договор со клубот.
Тонали го постигнал својот прв гол со дресот на Милан на 29 август 2021 година против Каљари, слободен удар со кој се отворил на листата на стрелците во победата од 4–1. На 3 октомври на стадионот Гевис против Аталанта, Тонали ја одзел топката од Фројлер и истрчал до противничкиот шеснаесетник за да го постигне вториот гол во победата на Милан со 3-2. На 25 февруари 2022 година, Тонали му асистирал на голот на Леао против Удинезе, станувајќи најмладиот играч од средниот ред кој постигнал повеќе од еден гол (два) и дал повеќе од една асистенција (два) во Серија А таа сезона.
На 24 април, додека натпреварот против Лацио бил нерешено 1–1, Тонали го постигнал победоносниот гол во судиското надополнување, обезбедувајќи го водството за својот тим на табелата во Серија А.
На 8 мај 2022 година, неговиот 22-ри роденден, Тонали постигнал израмнувачки и победнички гол во победата од 3–1 на гости во Серија А против Хелас Верона, со двата гола асистирани од Рафаел Леао на сличен начин. Пред тоа, тој исто така постигнал воведен гол кој на крајот бил поништен поради мал офсајд. Победата за враќање го врати Милан на врвот во Серија А по 48-часовниот престој на Интер таму во тесна шампионска трка. Тонали е исто така најмладиот играч од средниот ред кој постигнал пет или повеќе гола во Серија А оваа сезона (и втор најмлад меѓу сите играчи, постар само од Арон Хики од Болоња).
По победата од 3–0 на гости против Сасуоло на 22 мај, Милан го обезбедил своето прво Скудето по 11 години. Вкупно, Тонали одиграл 36 натпревари во оваа кампања, постигнувајќи 5 гола и давајќи 3 асистенции.
Настапот на Тонали оваа сезона го привлекло вниманието и пофалбите на реномирани италијански фудбалски експерти, како Ди Канио, Донадони и Капело.
Њукасл Јунајтед
На 18 јули, тој го направил своето деби за Њукасл во сведочениот натпревар на Алан Мекгрегор против Ренџерс. На 12 август, тој го постигнал воведниот гол на своето деби во Премиер лигата во победата од 5–1 над Астон Вила.
Младинска репрезентација
Со Фудбалската репрезентација на Италија под 19 години тој учествувал на Европското првенство до 19 години во 2018 година, стигнувајќи до финалето на турнирот каде Италија била поразена со 4-3 по продолженијата против Португалија.
Тој го направил своето деби со Италија 21 на 21 март 2019 година пријателскиот натпревар против Австрија во Трст кој завршил нерешено со резултат од 0-0. Тој учествувал на Европското првенство до 21 година во 2019 година
Сениорска репрезентација
Во ноември 2018 година, тој бил повикан за прв пат во сениорската репрезентација од менаџерот Роберто Манчини. Откако се појавил за репрезентацијата на Италија до 21 година на гостувањето против Ирска на 10 октомври 2019 година во еден европски квалификациски натпревар, тој бил повикан во сениорскиот тим на Италија уште еднаш следниот ден, за квалификациите на тимот за ЕП 2020 против Грција и Лихтенштајн.
Стил на игра
Сандро Тонали се смета за надежен млад италијански играч на својата позиција и често го споредуваат со Андреја Пирло кој исто така ја започнал својата кариера со Бреша, во однос на неговото движење, координација, изглед, технички квалитети, позиција и стил на игра. Силен, енергичен, елегантен и креативен играч од средниот ред, со одлична визија и можност за читање на играта, Тонали обично игра во централна или дефанзивна улога во средниот ред во формација 4–3–3, и покажува зрелост и карактер над неговата млада возраст. Диктирајќи игра за Бреша со неговото додавање во средниот ред, тој асистирал два гола и исто толку асистирал во неговите 19 настапи во Серија Б во текот на сезоната 2017-18. Иако природно е деснечар, тој е познат по својата точна способност за да игра со двете нози.
Покрај Пирло, Тонали ги навел и Стивен Џерард и Лука Модриќ како од кој имал големи влијанија, а исто така неговиот стил бил спореден со стилот на игра на Џенаро Гатузо. Во јули 2019 година, тој бил именуван од УЕФА како еден од 50-те надежни млади играчи што треба да гледаат за сезоната 2019-2020.
Клупски
Бреша
Меѓународни
Италија
Црква „Св. Атанасиј“ - Нестрам
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Нестрам, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1857 г. на влезот во маалото Долнени. Претставува импресивна камена базилика — најголемата од трите цркви во селото. Храмот има величествена четирикатна камбанарија.
Во црквата има една третина од римско време мермерна плоча (0,57 × 0,41 м), вѕидана близу до вратата со следниов натпис: „ΜΗΜΟΡΙΟΝ ΤΟΝ ΠΕΡΙΒΛΕΠΤΟΝ ΡΩΜΥΛΩΝ ΤΡΙΒΟΥΝΟΝ“.
FTM
FTM – е кратенка од англиски female to male – од жена кон маж, која се однесува на личности кои се во процес на премин од жена кон маж.
FtM
Лунов-Штолценхаген
Лунов-Штолценхаген (Lunow-Stolzenhagen) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Мусинци
Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Мусинци. Црквата е сместена во крајниот јужен дел од селото.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со три многуаголни апсиди на источната страна и осумаголна купола. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез е сместен на западната страна до која е доградена припрата. Над влезната врата има полукружна ниша со фреска на која е прикажано Рождеството на Пресвета Богородица. Црквата има и два споредни влеза кои се наоѓаат на јужната страна. На јужната и северната страна има по две монофори. Источниот ѕид содржи една голема апсида во средина и две помали од страните.
Во дворот на црквата се сместени стариот објект на црквата, камбанаријата и селските гробишта. Стариот објект има правоаголна основа со апсида на источната страна. Изграден е од тули и содржи кровна конструкција сочинета од дрвени греди над која има кров од ќерамиди. Камбанаријата има квадратна основа и се издига непосредно пред влезот на црквата. Таа се состои од три дела, од кои најгорниот е отворен од сите страни. Изградена е од камени блокови.
Серија А 2012-2013
Вкупно 20 екипи учествуваа во лигата, вклучувајќи ги 17-те тимови од сезоната 2011-12 и трите промовирани клубови од Серија Б. Како и во претходните години, Најк обезбедил официјална топка за сите натпревари, со новиот Најк Максим Серија А модел кој се користел во текот на сезоната за сите натпревари.
Настани
Во сезоната 2012-13 доаѓа до враќање на Пескара, Торино и Сампдорија, кои избориле промоција во Серија А по деветнаесет години, три, и една година соодветно. Исто така, Каљари ја одигра својата прва сезона не настапувајчи на стадионот Сант'Елија по повеќе од 40 години, поради неговото затворање заради безбедносни прашања; како замена, тимот се согласи да се реновира Stadio Is Arenas кој се наоѓа во квартот Сант'Елена, со цел да го користи како свое домашно место за оваа сезона (Каљари има тековни планови да изгради сопствен бренд-нов стадион во следните неколку години). Натпреварите беа презентирани на 26 јули во едночасовен телевизиски пренос.
821 п.н.е.
821 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 821. година пред новата ера, 821. од првиот милениум п.н.е., 21. од 9 век п.н.е. и втора од 820-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 821 година се протега во 1815 и 1816, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1875 и 1876 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 278 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1486 и 1485 исламска година пред хиџра.
Ерл
Ерл — благородничка титула усвоена во Обединетото Кралство во времето на освојувањето на данскиот крал Кнут Велики во XI век, што соодветствува на скандинавскиот јарл, што е еквивалентно на титулата гроф. Доаѓа по онаа на маркиз. Оваа титула првично ги означувала гувернерите на ширите или грофовиите. Титулата била прифатена и во Шкотска, заменувајќи ја старата титула mormaer.
Во XIX век, оваа титула е чисто почесна и не подразбира никаква функција. Денес, ерловите се членови на перството на Обединетото Кралство. Не постои женски еквивалент; жените се насловени грофица („countess“).
Список на државни водачи во 1406 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Операција Атлантис
Атлантис или Операција Атлантис (англиски: Operation Atlantis) беше проект воден од страна на Вернер Штифел чија цел беше да се создаде една потполно либерална држава во меѓународни води. Операцијата започна така со изградба на бодот Liberty кој бил направен од цемент и железо и во декември 1971 тргнал од реката Хадсон. Пловел некаде до Бахамите, кога дошло до големо невреме и еден ураган сосема го уништил (1).
Пореметување на родовиот идентитет
Пореметување на родовиот идентитет – е дијагноза која се користеше во официјалниот список на психолошки пореметувања – таканаречената DSM-IV дијагноза сè до 2013 година. Со новото издание на DSM-5 дијагнозата се замени со родова дисфорија во адолесценцијата и родова дисфорија во детството. Причината за ваквата промена е да се намали стигмата поврзана со трансродните и други разнородни личности. Причините за родова дисфорија се непознати, но се смета дека имаат влијание збир на генетски, биолошки, еколошки и културни фактори.
Дијагнозата се дава на деца и возрасни кои имаат силна вознемиреност повеќе од 6 месеци придружена со родово изразување спротивно на општествено очекуваните норми во облекувањето, игрите или однесувањето вклучувајќи силна потреба личноста да е гледана од општество, родителите, блиските пријатели, другарите и партнерот како спротивниот пол со кој е роден/а.
Последователните студии на деца со родова дисфорија до 2013 година покажуваат дека повеќето од нив нема да останат родовo дисфорични по пубертетот и наместо тоа ќе се идентификуваат како хомосексуалци или лезбејки. Во 2021 година, според ново истражување извршено во Обединетото Кралство врз 34 деца помеѓу 12 и 15 години со родова дисфорија на кои им биле дадени блокатори за пубертет, 33 (98%) од нив продолжиле со крос-полови хормони и останале трансродови.
Терапијата за преобраќање, позната и како репаративна терапија, е вид „терапија“ врз основа на псевдонаука која има за цел да го промени родовиот идентитет кај лицата со родова дисфорија користејќи психолошки, физички или духовни интервенции. Не постојат сигурни докази дека родовиот идентитет може да се промени, а медицинските институции предупредуваат дека практиките на терапија за преобраќање се неефикасни и потенцијално штетни. Во некои земји овој вид „терапија“ е законски забранет. Репаративната терапија се смета за злобна, нехумана и понижувачка и може да предизвика вина, безнадежност, губење на самодоверба, зголемена омраза на личноста кон себе, социјално повлекување, депресија, анксизност, зголемена злоупотреба на супстанции, високо ризични сексуални однесувања и самоубиство. Во најголем ризик се децата и тинејџерите.
МКБ-11, кој ќе стапи на сила на 1 јануари 2022 година, значително ја променува класификацијата на состојбите поврзани со родовиот идентитет. Ставајќи ги под „медицински кондиции поврзани со сексуалното здравје“, МКБ-11 наведува „родова неусогласеност“, која е кодирана во три услови :
Покрај тоа, нарушувањето на сексуалното созревање е отстрането, заедно со трансвестизмот со двојна улога. МКБ-11 ја дефинира родовата неусогласеност како „изразена и постојана неусогласеност помеѓу искусниот род на поединецот и определениот пол“, без барање за значителна вознемиреност или оштетување како што е потребно во DSM-5.
Северен Андамански Остров
Северниот Андамански Остров е северен остров на Големата Андаманска островска група од Андаманските Острови. Тој ѝ припаѓа на административната зона на Северниот и Средниот Андамански Остров и е дел од индиската територија на Андаманските и Никобарските Острови. Островот се наоѓа на 137 км оддалеченост од Порт Блер.
Географија
На овој остров се наоѓа највисокиот врв на целиот Андамански Архипелаг, Седл пик, со 731 метри надморска височина.
Северниот Андамански Остров често е погодуван од силни земјотреси, а во 2004 година тој беше поплавен од цунамито предизвикано од земјотресот во Индискиот Океан.
Администрација
Островот е под административно управување од Диглипур.
Сообраќај
Постои мало пристаниште кај Дургапур, кое е шест километри северно од главниот град Диглипур, а има редовна линија од Порт Блер.
Диего Роза (велосипедист)
Диего Роза (Diego Rosa; р. ) — италијански професионален планински и друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Кариера
Во август 2014 година, објавила дека потпишале со Роза за сезоната 2015, додека генералниот менаџер Александар Винокуров ја објаснил неговата улога како помошник за Фабио Ару. Негова прва професионална победа била трката Милано-Торино 2015. Во 2016 година ја освоил планинската петта етапа на Трката околу Баскија. Ја прославил соло-победата пренесувајќи го велосипедот на раце низ целта.
Роза настапил на четири големи трки. На неговиот прв настап на некоја голема трка, Џиро д’Италија 2013, завршил на 22. место. Откако не успеал да го заврши Џиро д’Италија 2014, завршил помеѓу најдобрите 25 на Џиро д’Италија 2015 и Вуелта а Еспања 2015.
Се приклучил на Тим Скај за сезоната 2017.
Распоред на резултати за големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
ПУ „Браќа Миладиновци“ - Мусинци
Основно училиште „Браќа Миладиновци“ (официјално: Подрачно основно училиште „Браќа Миладиновци“ - Мусинци; скратено: ПОУ „Браќа Миладиновци“) — подрачно основно училиште во селото Мусинци, составен дел на истоименото училиште во селото Добрушево.
Училиштето е именувано по македонските поети Браќа Миладиновци.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на крајот од селото и до него води исклучување од десната страна од патот кој продолжува до селото Мојно.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Луиз Рејнер
Луиз Инграм Рејнер (21 јуни 1832 - 8 октомври 1924) била британски акварел уметник.
Семејство
Рејнер е родена во Метлок Бат во Дербишир. Нејзините родители Семјуел Рејнер и Ен Рејнер (родено Мансер) и двајцата биле познати уметници, а Семјуел бил примен на изложба на Кралската академија кога имал 15 години. Четири од сестрите на Луиз - Ен („Ненси“), Маргарет, Роуз и Френсис - и нејзиниот брат Ричард исто така биле уметници. Нејзината најстара сестра Ен Инграм Рејнер (Ненси) изложувала во Друштвото на сликари во водени бои и трипати на Кралската академија. Семејството живеело во Метлок Бат и Дерби до 1842 година кога се преселиле во Лондон.
Рајнер студирала сликарство од петнаесетгодишна возраст, најпрвин со нејзиниот татко, а подоцна со познати пријатели уметници од семејството како Џорџ Катермол, Едмунд Ниман, Дејвид Робертс и Френк Стоун. Нејзиното прво изложено дело, сликарство во масло со наслов „Внатрешноста на капелата Хадон“, било прикажано на Кралската академија во 1852 година, првото од серијата масла.
Акварел
Меѓутоа, од 1860 година, нејзиниот медиум бил акварелот, кој го изложувала повеќе од 50 години преку организации, вклучувајќи ги Друштвото на дами уметници, Кралската академија, Кралското друштво за акварели и Кралското друштво на британски уметници.
Честер
Таа живеела во Честер во округот Чешир, но многу патувала, сликајќи британски сцени, во текот на летото во 1870-тите и 1880-тите. Нејзините слики се многу детални и многу живописни населени улични сцени кои го доловуваат карактерот на „стариот свет“ на британските градови во викторијанскиот период. Нејзините слики се многу популарни денес како отпечатоци и на сложувалки. Околу 1910 година се преселила со нејзината сестра во Танбриџ Велс, а подоцна во Сент Леонардс, каде што починала на 8 октомври 1924 година, на 92-годишна возраст.
Колекции
Колекции
Работата на Рејнер е претставена во збирките во уметничката галерија и музеј Расел-Котс, Музејот и уметничката галерија на Бурнемут, Дерби и музејот Гросвенор, Честер, кој поседува 23 нејзини акварели, најголеми во која било јавна колекција.
Ернест Петрич
Д-р Ернест Петрич — словенечки судија, правник, професор, и дипломат. Роден е во Тржич, тогашно Кралство Југославија близу граница со Австрија. Тој е еден од словенечките највлијателни правни експерти во Владеење на правото, и пионер во Меѓународно право применето на човечкото право, малцински права,     и право на самоопределување,  (јус когенс) на народите. Дипломирал и Докторирал на Љубљанскиот Правен факултет на тема Das Recht auf die Heimat kot pojem mednarodnega prava : (s posebnim ozirom na usodo nekdanje nemške manjšine v Jugoslaviji) 1965. По долга правна и дипломатска кариера ја презел должноста на судија на Уставен Суд на Република Словенија каде бил и претседател до 10 Ноември 2013 година.
Академска кариера
По службување во Институтот за Национални Прашање(1961-1964), бил Асистент од 1965 до 1967, потоа вонреден Професор (1972-1975) за на крај да биде редовен професор на Меѓународно Право и Меѓународни Односи на Факултет за Социолошки науки на Универзитетот во Љубљана(1976-1983). На овој Факултет прво бил директор за истражувања, па продекан, и на крај Декан(1986-1988). Понекогаш предавал на Правниот факултет при Универзитет во Љубљана, а како гостин на повеќе престижни странски Универзитети. Три години (1983-1986) предавал меѓународно право на Правен Факултет на Универзитет во Адис Абеба.
Бил на напредни студии на повеќе Универзитети во Виена, Хајделберг, Хаг и Солун.
Меѓународно Право
Член е на Меѓународна Правна Комисија, каде членуваат 34 меѓународно истакнати правни експерти од целиот свет, претставувајќи разни правни системи. Во оваа комисија активно учествува на работи од идни меѓународно-правни регулативи од приговори до задржување на договори, депортација на странци, одговорност на меѓународни органозации,ефектите од вооружени конфликти на договори, меѓународната правна заштита на природните ресурси, особено, подземни води ресурси кои се протегаат на површина од неколку држави, како и во однос на проблемот на екстрадиција и пресудување. Тој служел како претседател на Комисијата 2008-2009, во моментов тој е член во втор мандат.
Јавна и дипломатска служба
Помеѓу 1967 и 1972 година бил член на словенечката Влада, во која д-р Петрич е одговорен за областа на науката и технологијата. Тој исто така бил експерт при владите на Колумбија (1972) и УНЕСКО експерт во Ирак (1975). Од 1989 до 1991 година тој беше југословенски амбасадор во Индија и Непал и со осамостојувањето на Словенија бил нејзин прв амбасадор во САД и Мексико, (1992-1997). Од 1997 до 2000 година бил државен секретар во Министерството за надворешни работи. За време на мандатот на Словенија во ОН Советот за безбедност (1998-1999), ја усмерувал работната група за ОН во Министерство за надворешни работи на Словенија. Од 2000 тој бил постојан претставник / амбасадор во ОН (Њујорк) и Бразил (2000-2002). Од 2002 тој беше претставник во различни ОН агенции во Виена. Во 2006 и 2007 година тој претседаваше со Советот на гувернери на Меѓународна агенција за атомска енергија.
Библиографија
Книги
IC 611
IC 611 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 26 јануари 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 9 м 39,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -6° 55' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 99°.
Василиса Прекрасна (филм од 1977 година)
Содржина
Царот сака неговите три сина да се оженат. Браќата се собираат на едно отворено поле и стрелаат во различни насоки. Стрелата на најстариот син паѓа во Бојарски Двор, кај ќерката на Бојар, стрелата на средниот син - паѓа во дворот на трговец, а стрелата на најмладиот син Иван паѓа во мочуриштето. Иван на почетокот не сака да ја земе жабата за невеста, но таа ќе успее да го убеди. Потоа, царот на секоја невеста ѝ дава по 3 задачи да види која од нив е најдостојна за кралското семејство.
За првата задача, тој бара сите три невести да му направат кошула која е „соодветна за еден крал“. Таа вечер Иван е очаен поради тоа што неговата невеста е жаба, но принцезата жаба, Василица, му кажува да оди да се одмори. Додека Иван спие, Василица се претвора во нејзината човечка форма. Потоа ја прави најубавата кошула за царот. Откако ќе му бидат покажани кошулите, на царот воопшто не му се допаѓаат другите кошули, а кошулата на Василица ја прогласува за најубава. Потоа им ја дава втората задача: да се испече торта соодветна за прославата на неговиот празник.
Таа вечер, двете други невести се обидуваат тајно да ја следат Василица, но наскоро заминуваат откако ќе сфатат дека таа сè уште е жаба. Василица потоа се претвора во нејзината човечка форма за да го заврши печењето на нејзината торта. Следниот ден, царот повторно ја прогласува тортата на Василица како најдобра од трите. Потоа тој бара неговите синови да ги донесат своите невести во замокот следната вечер, на една убава веселба. Иван повторно е вознемирен затоа што ќе мора да ја покаже својата невеста-жаба, но Василица му вели тој да оди на веселбата, а таа подоцна ќе дојде.
Сите пристигнуваат на веселбата, а царот забележува дека Иван пристигнува сам. Го прашува каде е неговата невеста. Во тој момент, Василица, во својата човечка форма, пристигнува во кочија. Сите се изненадени од убавината и елеганцијата на невестата на Иван. Во текот на веселбата, Василица и понатаму сите ги импресионира со своето танцување и магија. Останатите невести се обидуваат да ја имитираат, но ќе создадат хаос и ќе го налутат царот со својата глупост.
Додека никој не гледа, Иван се прикрадува во својата соба и се обидува да ја најде жабата. Се разбира, тој не наоѓа ништо - освен една стара кожа од жаба на подот. Иван лекоумно ја фрла кожата на жабата во огништето. Веднаш потоа се појавува Василица. Тажно го прекорува и му објаснува дека требал да чека само уште три дена и тогаш ќе можеа да бидат заедно. Додека се претвора во жаба, му вели дека ако навистина ја сака, ќе оди да ја бара преку ридовите. Потоа таа исчезнува.