cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Есеи (Монтењ)
Почеток: безличните Есеи
Есеите се карактеристични по интроспекцијата и личните размисли на авторот. Токму поради печатот на субјективноста Монтењ го претвора ова дело во оригинално, а не во обична збирка текстови. Сепак првите есеи напишани во периодот 1572-1573 се потпираат врз цитати и примери, а личните исповеди ги нема. Повеќето се кратки и обработуваат една конкретна идеја. Ако го земеме за пример шестото поглавје од првата книга, „Часот на опасните парламенти“, ќе видиме дека се состои од шест примери за политичко предавство, кои Монтењ ги објаснува преку мисла на Кикерон. Монтењ во овие есеи го следи стилот на своите современици, така што се чини дека бира една книга од својата библиотека, ги издвојува убавите мисли и составува текст со нивна помош. Монтењ веродостојно ги цитира изворите, но честопати ги преведува на француски без да го спомене изворот. Овој тип на плагијаризам бил сосема прифатлив во тогашните книжевни кругови.
Подоцна, Монтењ го усовршува својот метод на пишување. Сè уште не црпи од својот личен живот, но уште подоследно ги цитира изворите. а ги користи и во поголем број. Овој „стоички еклектизам“, Монтењ го припишува на Сенека, но покрај ова, стоицизмот воопшто не го засега, напротив тој во своите есеи постојано ги меша стоичките ставови со тие на Епикур. Она што му се допаѓа кај стоиците се убавите мисли за воздигнување на човекот. Монтењ во ниту еден момент не ги живее начелата на стоицизмот, но е јасно дека во овој период барем им се восхитува. Тоа што го привлекува кај античките мислители е да научи како подобро да живее и како да ја дочека смртта. Затоа, во овој период е обземен од идеалот за стоичкото достоинство, како што вели тој, „секој човек, а не само императорите, треба да умре на нозе“. Покрај сè, Монтењ се оттргнува од стоичките идели за да се посвети на она што е карактеристично за неговата лична природа.
Од 1574 до 1579: кон потврдување на себството
Тешко е да се најде пресвртот во мислата на Монтењ кој ќе ги преобрази есеите од обични приповеди или лекции во личносни исповеди. Првите траги можеме да ги најдеме во есејот „За пријателството“, напишан некаде околу 1576, каде Монтењ пишува за својот однос со филозофот Боетиј. Влијанието од Секст Емпирик, Плутарх и Сенека го ориентираат Монтењ кон психолошки и морални проблеми сè до моментот кога конечно се предава на внатрешната анализа која станува главен предмет на есеите, околу 1578 кога ќе напише дека пред се, „се сликам самиот себеси“ во Поглед кон читателот во 1580. Пред да создаде свој морал, Монтењ се прашува дали има право да даде свое мислење и да се оттргне од моделите на антиката. Ако се обидеме да составиме некаква хронологија, може да се каже дека почнувајќи од 1574 Монтењ почнува да развива лична рефлексија, а својата релативистичка теорија на моралот ја развива некаде од 1576, а дури во 1579 почнува да го „слика својот цртеж“.
Во текот на оваа еволуција, Монтењ длабоко го критикува ситничарењето и надменоста на своите современици. Тој бил згрозен од лажното покажување, односно фалење со знаење кое тогаш било во мода: „Тие ја знаат теоријата на секое нешто, ама прашајте ги да ја употребат во пракса“ пишува за нив Монтењ. Тој бил убеден дека повеќето користат цитати само да изгледаат попаметно и надмено, а притоа не кажувале ништо со своите текстови. Монтењ го задржува ова мислење до крајот на животот. Што се однесува до него, тој се доближува сè повеќе до Плутарх, но се оддалечува од стоиците. Кога ги споредува Плутарх и Сенека, секогаш му дава предност на првиот. Токму Плутарх, во голема мера, ќе ја ослободи мислата на Монтењ во Есеите. Полека Монтењ почнува да го ползува своето мислење наспроти мислењето на останатите и набргу зазема свои лични ставови за мислите на Плутарх. Кога во 1578 сериозно се разболува, Монтењ почнува да размислува за животот, староста, страдањето и смртта на сосема поинаков начин од чистите книжевни забелешки.
Во 1580, кога се појавува првото издание на Есеите, Монтењ веќе значително се има оддалечено од препознатливите модели. Ако еден читател ја отвори содржината со поглавјата и да речеме се задржи на поглавјето со наслов „За суровоста“, би очекувал да чита за познати личности од античкото време кои ја отелотворуваат суровоста: Тибериј, Калигула. Кога ќе ја отвори страницата читателот ќе биде изненаден. Наместо да најде прост доказ за знаењето и читаноста на Монтењ, читателот ќе најде оригинални психолошки забелешки и лични размисли кои се потпираат врз неколку добро избрани примери. Понатаму, авторот се доверува за здравствената состојба или исцртува портрет од себе, без да пропушти детаљ. Сепак можат да се најдат неколку слаби есеи, но суштинското останува: „влијанието од книгите исчезнува пред оригиналноста на мислителот.“ За време на една посета на кралскиот двор, кратко време пред објавувањето на книгата, Монтењ му одговорил на кралот кога овој му врачил комплимент: „Значи дека ќе треба да му се заблагодарам на вашето Височество штом му се допаѓа мојата книга; бидејќи таа не содржи ништо друго освен приказ на мојот живот и моите дела.“
Науката во 2011 година
2011 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Оре (округ)
Историја
Во 1680, површината на округот станала дел од Бранденбург и Holzkreis приближно ја покривал површината на Орекрајс, кој бил создаден.
Во 1816, окрузите биле променети, така двата нови окрузи Нојхалденслебен (подоцна преименуван во Халденслебен) и Волмирштет биле создадени. Освен двете промени во 1908, кога општината Ротензе станала дел од Магдебург и во 1944, кога Калферде станал дел од Халденслебен окрузите не се менувале до поголемата промена во 1952. Округот Халденслебен го изгубил неговиот јужен дел и наместо тоа дел на округот Гарделеген бил додаден; и Волмирштет изгубил 21 општина во окрузите Тангерхите, Халденслебен и Ванцлебен. Во 1994, двата окрузи биле споени во новиот округ Орекрајс, вклучувајќи неколку општини од окрузите Штендал и Клеце. Во 2007, следната реформа започнала во Саксонија-Анхалт. Двата окрузи Орекрајс и Бердекрајс се обединиле во новиот округ Берде.
Географија
Округот се наоѓа во низината наречена Магдебуршко Берде (на југ), Дремлинг (на северозапад) и Колбиц-Лецлинген (на североисток) и именуван по реката Оре, која тече паралелно со каналот Средногермански Канал. На запад тече реката Алер низ округот.
Грб
Горниот лев дел на грбот покажува гранка на бука, симболизирајќи ги шумите на буки во округот. Кривата линија во долниот десен агол ја симболизира реката Оре, по која округот е именуван.
1561
1561 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1561 година од новата ера, 561. од вториот милениум, 61. од XVI век и втора од 1560-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7069 и 7070 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6311 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5321 и 5322 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2314.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1561 година се протега во 4197 и 4198, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4257 и 4258 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2104. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 968 и 969 исламска година.
Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 13 (Струмица)
'''Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 13''' — дуќан во Старата чаршија во градот Струмица. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Солнок
Солнок (унгарски: Szolnok, романски Solnoca) е главниот административен центар на округот Јас-Наѓкун-Солнок во унгарскиот регион на Големата северна котлина, средна Унгарија.
Географија
Солнок се наоѓа во средниот дел на Унгарија. Од престолнината на државата Будимпешта градпт е оддалечен 110 километри источно. Со Будимпешта е поврзан со добри сообраќајни врски.
Солнок е сместен во источниот дел на средната Панонска низина, на реката Тиса. Тоа е и единствениот унгарски град сместен на оваа река, која некогаш била многу пловна.
Историја
Подрачјето на Солнок било населено уште во античко време. Пред доаѓањето на Унгарците на овие простори живееле Келтите, Словените и Аварите. Во 10 век во градот доаѓаат Унгарците и таму ги затекнуваат словенските племиња кои се занимавале со земјоделство.
Градот официјално за првпат бил споменат во 1075 година. Градот набрзо и станал месно средиште. Но, со нападите на Монголите во 13 век градот целосно опустел. Кралот Бела IV повторно го населил ова подрачје, но во тоа време Солнок имал статус на село.
Брзиот развој на населбата започнува со отоманските освојувања во Панонската низина, затоа што Турците во тоа време (1550) на ова место направиле тврдина околу кое имало градби со ориентален стил (џамија, минаре, турски бањи).
Се ова исчезнало од како градот стигнал во рацете на Хабсбурговците во 1685 година, а во Ракоциевиот бунт градов бил повторно уништен и тоа во првата половина на XVIII век. Повторната изградба на градот се случува кон крајот на векот.
19-от век на градот му донел и подигања, но и падови. Сообраќајот нагло зајакнал, а најмногу речниот на реката Тиса. Во 1847 пристигнала и железнацата. Но веќе следната година градот бил зафатен од Унгарската револуција 1848/49, каде што една од битките се одиграла во Солнок. Градот повторно настрадал, но пак бил подигнат во 1879 година. Во него живееле 16.000 луѓе - Унгарци, Германци и Евреи.
Градот значително бил уништен и во двете светски војни, а во 1944 година доживеал и тешко бомбардирање. После Втората светска војна во градот повторно започнува нагла индустријализација. Градот станува и бањски, благодарејќи на откриените термални извори. Во 1990 градот официјално ги добил градските права и бил прогласен за град.
Сообраќај
Солнок е важна сообраќајна точка на Тиса. Тој е втор најзначаен железнички јазол во Унгарија.
Лајпциг
Лајпциг (Leipzig) или Липск (Lipsk) — еден од двата најголеми градови (заедно со Дрезден) во сојузната покраина Саксонија, во Германија. Се наоѓа околу 200 километри јужно од Берлин на устието на реките Вајсе Елстер, Плајсе и Парте на јужниот крај од Северногерманската Низина.
Тетрастил
Во класичната архитектура, тетрастил е колонадиран портик со четири столба, обично на храм, или зграда со тетрасилска колонада. Тетрастилот често го употребувале Старите Грци и етрурците за мала архитектура кај јавните згради и амфипростилски олтари кај големите хексастилски храмови во светилиштата.
Лајпциг
Лајпциг отсекогаш бил трговски град, кој за време на Светото Римско Царство се наоѓал на раскрсницата на Вија Регија и Вија Империи, два важни трговски патишта. Едно време, Лајпциг бил еден од големите европски центри за образование и култура на полињата, како што се музика и издаваштво. По Втората светска војна, Лајпциг станал голем урбан центар во рамките на комунистичката Германската Демократска Република, но неговата културна и економска значајност опаднала.
Тетрастил
Римјаните употребувале четиристолбни портици кај псевдопериптералните храмови како Портуновиот храм, како и кај амфипростилските храмови како храмот на Венера и Рома, и простилските влезни портици кај големите јавни згради како базиликата на Максенциј и Константин.
Наводи
<hr width="100%" />
Белоруска арабица
Белоруската арабица е верзија на арапското писмо која се користела за запишување на белорускиот јазик. Арабицата се користела во 16 и најверојатно XV век. Азбуката имала 28 графеми, вклучувајќи и дополнителни букви кои се вовеле специјално за запишување на некои карактеристични белоруски гласови. Ова писмо било користено од Татарите-Липки кои биле доселени во Белорусија. Во периодот од XIV до XVI век Татарите започнале да го користат старобелорускиот јазик наместо својот татарски.
Лајпциг
Подоцна, Лајпциг играл значајна улога во поттикнувањето на падот на комунизмот во Источна Европа со настаните кои се случиле во и околу црквата „Свети Никола“. Со повторното обединување на Германија, Лајпциг бил подложен на значајни промени со обнова на некои историски градби, рушење на други и развој на современа сообраќајна инфраструктура. Лајпциг има многу институции и можности за култура и одмор, вклучувајќи го фудбалскиот стадион, кој бил домаќин на некои меѓународни натпревари, оперската куќа и зоолошката градина.
Белоруска арабица
Карактеристични белоруски букви
и
Лајпциг
Во 2010 година, Лајпциг бил сместен на 68 место во светот по условите на живот, додека исто така во 2010 година, тој бил вклучен во топ 10 градови, кои треба да се посетат од страна на Њујорк Тајмс (New York Times).
Белоруска арабица
Белоруските писма
Бидејќи се запишувале само согласките, нема еквиваленти за самогласките.
Лајпциг
Име
Лајпциг е изведено од словенскиот збор Lipsk, кој означува „населба каде има липи“.
Потекло
Лајпциг бил првпат споменат во 1015 година во хрониките на бискупот Титмар од Мерзебург и во 1165 година, кога ги добил градските и пазарните права од Ото Богатиот. Лајпциг целосно ја обликувал историјата на Саксонија и на Германија и отсекогаш бил познат како трговско место. Саемот Лајпциг, започнат во средниот век, станал настан од меѓународно значење и е најстариот останат саем во светот.
Постојат записи за стопански рибарски операции на реката Плајсе во Лајпциг, кои постојат од 1305 година, кога грофот Дитрих Помладиот ги доделил рибарските права на црквата и манастирот Свети Тома.
Има голем број на манастири околу градот, вклучувајќи го бенедиктинскиот манастир по кој Barfussgässchen (Боса Алеја) — именувана и манастирот со ирски монаси близу денешниот Ranstädter Steinweg (стариот Вија Регија).
Основањето на универзитетот Лајпциг во 1409 година го започнал развојот на градот во центар на германското право и издавачката индустрија и довело кон тоа да биде место на Високиот суд (Reichsgericht) и Германската национална библиотека (основана во 1912 година). Филозофот и математичарот Готфрид Вилхелм Лајбниц е роден во Лајпциг во 1646 година и студирал на универзитетот од 1661 до 1666 година.
На 24 декември 1701 година бил воведен систем за осветлување на улиците на нафта. Градот вработил „светлосни“ стражари, кои требало да следат специфичен распоред за да обезбедат навремено обезбедување на нафта за 700 фенери.
XIX век
Лајпциг станал центар на германските и саксонските либерални движење. Првата германска лабуристичка партија, Генералната германска работничка асоцијација (Allgemeiner Deutscher Arbeiterverein, ADAV) била основана во Лајпциг на 23 мај 1863 година од Фердинанд Ласале; околу 600 работници од цела Германија патувале на основањето на новата железничка линија. Лајпциг брзо се проширил на околу еден милион жители. Огромни основоположнички области биле изградени, кои главно ги преживеале воените и повоените уривања.
XX век
Со отворањето на петтата производствена хала во 1907, Leipziger Baumwollspinnerei станал најголемиот производител на памук на континентот, вдомувајќи над 240.000 вретена. Дневното производство надминувало 5 милиони килограми предиво.
Градоначалникот на градот од 1930 до 1937 година, Карл Фридрих Герделер бил познат соперник на нацистичкиот режим во Германија. Тој поднел оставка во 1937 година, кога во негово отсуство, неговиот нацистички заменик наредил уништување на градската скулптура на Феликс Менделсон. На кристалната ноќ во 1938 година, една од најважните архитектонски градби во градот, синагогата на Лајпциг од 1855 година била намерно уништена.
Неколку илјади принудни работници биле сместени во Лајпциг во текот на Втората светска војна.
Исто така, градот бил тешко оштетен од сојузничките бомбардирање во текот на Втората светска војна. За разлика од соседниот град Дрезден, овој бил главно конвенционално бомбардиран со експлозии отколку со запаливи бомби. Последица на сето тоа е губењето на поголемиот дел од стариот дел на градот.
Сојузниците пристигнале во Лајпциг на крајот на април 1945 година. Втората пешадиска дивизија и 69-та пешадиска дивизија на САД се бореле за градот на 18 април и го завршиле своето освојување на 19 април, откако воделе жестока улична борба, во која често вклучувало борба за секоја куќа и блок.
Американските војници ѝ го предале градот на Црвената армија, како што се повлекла линијата со советските сили во јули 1945 година. Лајпциг станал еден од главните градови во Германската Демократска Република (Источна Германија).
Во средината на XX век, саемите во градот повратиле дел од важноста на градот, особено со економскиот блок на Источна Европа, кој бил на речен Comecon, на кој Источна Германија била член. Во тоа време, саемите биле одржувани на местото јужно од градот, близу споменикот на битката на народите.
Во октомври 1989 година, по молитвите за мир во црквата „Свети Никола“, основана во 1983 година како дел од мировното движење, започнала понеделнички демонстрации како најистакнати масовни протести против источногерманскиот режим.
Лајпциг бил германски кандидат за Летните олимписки игри 2012, но не успеал.
Географија
Лајпцит се наоѓа на устието на реките Вајсе Елстер, Плајсе и Парте, во низините околу Лајпциг, на најјужниот дел од Северногерманската Низина, која е дел од Северноевропската Низина во Германија. Местото се одликува со мочуришни области, иако на северниот дел на градот има варовник. Пејзажот е главно рамен, иако исто така присутни се морена и друмлин.
И покрај тоа што има шумски паркови во самиот градот, областа околу Лајпциг е релативно непошумена. Во текот на XX век, овде се наоѓале отворени копови, многу од нив сега претворена во езера.
Лајпциг се наоѓал на раскрсница на древните патишта, познати како Via Regia, која поминувала низ германските земји во правец исток-запад и Via Imperii со правец север-југ.
Окрузи и соседни региони
Лајпциг административно е поделен од 1992 година на десет урбани окрузи, кои се составени од 63 подокрузи. Некои од нив одговараат на селата, кои биле придодавани кон Лајпциг.
Клима
Лајпциг има континентална клима со летни температури понекогаш над 30 степени (до 10 дена) и многу често под нулата во зила (до 62 дена). Како и во цела Германија, снегот обично се задржува подолго време, некогаш неколку недели, или дури и месеци, во зима.
Демографија
Населението на Лајпциг е околу половина милион со околу 11% стапка на невработеност. Пред повторното обединување на Германија било над 700.000. Многу работоспособни луѓе ја разгледуваат можноста да се преселат на запад да бараат работа и ова е факторот кој придонесува да се намалат стапките за зголемување на населението. Меѓутоа, стапката на наталитет за 2010 година била 5.414, највисока од обединувањето. Сепак имало 5.788 умрени во Лајпциг за 2010 година, но населението се зголемило поради миграцијата. Просечната возраст на населението е 44.
Процентот на луѓе мигранти или оние со негерманско потекло е прилично низок спореден со другите германски градови; бројот на странски жители всушност паднал од 28.177 во 2008 година на 24.881 во 2010 година. До 2011 година, само околу 10% од населението било прва или втора генерација мигранти споредено со германскиот просек од 20%.
Бројот на малцинствата (прва и втора генерација) во Лајпциг по земја на потекла од 31 декември 2010 година:
Главни знаменитости
Помеѓу познатите институции во Лајпциг се и оперската куќа и зоолошката градина, која ги има најголемите објекти за примати во светот. Меѓународниот саем во Лајпциг, северно од градот, е дом на најголемата лебдечка стаклена сала во светот. Лајпциг е исто така познат по неговите премини низ куќите и зградите.
NGC 7417
NGC 7417 — спирална галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Лајпциг
Музика
Јохан Себастијан Бах работел во Лајпциг од 1723 до 1750 година, диригирајќи го Thomanerchor, во црквата Свети Тома, црквата „Свети Никола“ и црквата Свети Павле, универзитетска црква на Лајпциг (уништена во 1968 година). Композиторот Рихард Вагнер е роден во Лајпциг во 1813 година, во Брил. Роберт Шуман исто така бил активен во музиката во Лајпциг, откако бил поканет од Феликс Менделсон, кога тој го основал првиот германски музички конзерваториум во градот во 1843 година. Густав Малер бил вториот диригент (работејќи под Артур Никиш) во театарот во Лајпциг од јуни 1886 до мај 1888 година и го постигнал своето прво признание, додека ја комплетирал и завршил операта Die Drei Pintos од Карл Марија фон Вебер, Малер исто така ја завршил својата прва симфонија, додека живеел тука.
NGC 7417
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7417 се споменува и како ESO 109-28.
Лајпциг
Музика
Архивот Бах за документација и истражување на животот и делото на Јохан Себастијан Бах, како и на семејството Бах бил основан во 1950 година од Вернер Нојман. Архивот го организира меѓународниот натпревар Јохан Себастијан Бах, започнат во 1950 година како дел од музичкиот фестивал, посветен на одбележување на смртта на Бах. Натпреварувањето се одржува на секои две години во три различни категории. Архивот Бах исто така организира изложби, особен меѓународниот Бахов фестивал во Лајпциг и го води музејот посветен на Бах.
NGC 7417
Откривање
Објектот е откриен на 20 јули 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Лајпциг
Музика
Музичката традиција во градот се рефлектира и на светската слава на Gewandhausorchester и Thomanerchor. Повеќе од 60 години Лајпциг го нуди најстариот „училиштен концерт“, програма за деца во Германија. Со над 140 концерти секоја година во места како што е Gewandhaus и над 40.000 деца, кои го посетуваат, младинците се образуваат и инспирираат од музиката.
NGC 7417
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7417 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7417 има привидни димензии од 2,4' х 1,6'.
Лајпциг
Музика
Што се однесува до современата музика, Лајпциг е познат по неговата независна музичка сцена и супкултурни настани. Лајпциг веќе 20 години е домаќин на најголемиот светски готски фестивал, годишниот Wave-Gotik-Treffen (WGT), каде илјадници обожаватели на електронската музика од цела Европа се собираат тука во почетокот на летото. Leipzig Pop Up е годишен музички саем за независната музичка сцена, како и музичкиот фестивал, кој се одржува во неделата на Педесетницата. Неколку места нудат жива музика и во текот на денот. Moritzbastei е еден од најстарите студентски клубови во Европа со концерти во различни музички стила.
NGC 7417
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 57 м 49,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -65° 2' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 2°.
Лајпциг
Музика
Бил и Том Каулици, членови на групата Токио хотел, биле родени во Лајпциг во 1989 година, како и Тил Линдеман од Рамштајн во 1963 година.
Уметност
Градската современа уметност е нагласена со отворањето на ретроспективната изложба „Neo Rauch“ во април 2010 година во Музејот за ликовна уметност Лајпциг. Ова е изложба посветена на таткото на Новата лајпцишка школа за уметници. Според The New York Times, оваа настан „бил најозборуван во светот на современата уметност“ во последната декада. Постојат единаесет галерии во т.н. „Leipziger Baumwollspinnerei“, поранешна фабрика за памук, која ги привлекува сите видови на независни уметници. The New York Times го вброил Лајпциг во првите 10 од неговите „31 места за пат“ во 2010.
NGC 7417
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Лајпциг
Уметност
Комплексот на музејот Граси се состои од три големи збирки на Лајпциг: Етнографски музеј, Музеј за современа уметност и Музеј за музички инструменти (последниот е под раководство на Универзитетот Лајпциг). Универзитетот исто така управува со музејот за антиквитети.
Спорт
Во градот постојат повеќе од 300 спортски клубови во 78 различни спортски дисциплини. Над 400 спортски објекти се на располагање на граѓаните и членовите на клубовите.
Во фудбал, Германскиот фудбалски сојуз (DFB) бил основан во Лајпциг во 1900 година. Градот бил дел од домаќините на Светското првенство во фудбал 2006 и бил домаќин на четири натпревари од првото коло и еден натпревар од четвртфиналето на Централниот стадион.
VfB Лајпциг, сега 1. ФК Ломотив Лајпциг, го освоил првото национално фудбалско првенство во 1903 година. Во јуни 2009 година, Red Bull влегол на локалниот фудбалски пазар, откако му било забрането да го купи ФК Заксен Лајпциг во 2006. Новосоздадениот РБ Лајпциг сега се пробива низ ранговите на германскиот фудбал, со цел да стигне до Бундеслигата и да го врати фудбалот во регионот.
Лајпциг исто така бил домаќин на Светскиот куп во мечување во 2005 година, како и домаќин на разни други меѓународни натпреварувања секоја година во различни спортови.
Од почетокот на XX век, хокејот на мраз стекнал популарност и биле основани неколку локални спортски клубови. Денес Blue Lions Leipzig е најпознатиот клуб во хокеј на мраз од градот.
Од 1950 до 1990 Лајпциг бил домаќин на Deutsche Hochschule für Körperkultur (DHfK) (германска школа за физичка култура), националниот спортски универзитет во ГДР.
Handball-Club Leipzig е еден од најуспешните женски ракометни клубови во Германија, освојувајќи 20 домашни првенства од 1956 и 3 титули во Лигата на шампиони.
Лајпциг поднел кандидатура за домаќин на Летните олимписки игри 2012. Кандидатурата не ја поминала првата фаза од Меѓународниот олимписки комитет, кога списокот на градови го свел на 5, додека улогата домаќин на крајот ја добил Лондон на 6 јули 2005.
Маркленбергер Зе е ново езеро веднаш до Маркклеберг, предградие на јужната страна на Лајпциг. Поранешното отворено наоѓалиште за јаглен било поплавено во 1999 и развиено во 2006 како туристичко место. На неговиот југозападен брег се наоѓа вештачка патека за слалом патека за кану, една од малкуте во Германија, на која се одржуваат разни тренинзи, обуки и меѓународни натпреварувања.
Науката во 2012 година
2012 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Лајпциг
Универзитет
Лајпцишкиот универзитет, основан во 1409 година, е еден од најстарите европски универзитети. Добитникот на Нобелова награда Вернер Хајзенберг работел тука како професор по физика (од 1927 до 1942 година), како и добитниците на Нобелова награда Густав Лудвиг Херц (физика), Вилхелм Оствалд (хемија) и Теодор Момсен (книжевност). Поранешни професори на факултетот биле минералогот Георгиј Агрикола, писателот Готхолд Ефраим Лесинг, филозофот Ернст Блох, ексцентричниот основоположник на психофизиката Густав Теодор Фехнер и психологот Вилхелм Вунт. Помеѓу многуте познати студенти на универзитетот биле писателите Јохан Волфганг Гете и Ерих Кестнер, математичарот и филозофот Готфрид Лајбниц и филозофот Фридрих Ниче, политичкиот активист Карл Либкнехт и композиторот Рихард Вагнер. Германскиот канцелар од 2006, Ангела Меркел, студирала физика на Лајпцишкиот универзитет. Универзитетот има околу 30.000 студенти.
Дел од Лајпцишкиот универзитет е Германскиот институт за книжевност, кој бил основан во 1955 година под името „Институт Јоханес Р. Бехнер“. Многу познати писатели дипломирале на овој институт, вклучувајќи ги Хајнц Чеховски, Курт Драверт, Адолф Ендлер, Ралф Џордано, Керстин Хенсел, Сара и Рајнер Кирш, Ангела Краус и други. По неговото затворање во 1990 година, институт бил повторно отворен во 1995 година со нова предавачи.
Визуелна уметност и театар
„Високата школа за графика и уметност“ (Hochschule für Grafik und Buchkunst) била основан во 1764 година. Нејзините 530 студенти (до 2006 година) посетуваат програми по сликање и графика, илустрација на книги, графички дизајн, фотографија и медиумска уметност. Во школата е сместен и институтот за теорија.
Универзитетот за музика и театар нуди широк избор на предмети за вежбање на оркестарски инструменти, глас, изведба, предавање, камерна музика, диригирање на оркестар или хор и компонирање музика, како и глумење и драматургија.
Универзитет за применети науки
Лајпцишкиот универзитет за применети науки (HTWK) има околу 6.200 студенти (до 2007 година) и е (до 2007 година) втора најголема образовна институција во Лајпциг. Бил основан во 1992 година, спојувајќи неколку постари школи. Како универзитет за применети науки (германски: Fachhochschule), неговиот статус е нешто подолу од оној на универзитетите, со обрнување повеќе внимание на праксата, отколку теоријата. HTWK нуди повеќе различни инженерски насокии, како и насоки во компјутерската наука, математиката, бизнис-администрацијата, библиотечни и музејски студии и социјална работа. Главно се наоѓа во јужниот дел на градот.
Други
Помеѓу истражувачките институти, кои се наоѓаат во Лајпциг, три припаѓаат на здружението Макс Планк, два на здружението Фраунхофер, а другите се центарот Хелмхолц и Институтот за тропосфера Лајбниц.
Стопанство
Компанија кои работата во или околу Лајпциг:
Многу барови, ресторани и продавници, кои се наоѓаат во центарот на градот, се посетувани од германски и странски туристи. На самата главна железничка станица Лајпциг се наоѓа еден од најголемите трговски центри во градот.
Некои од најголемите работодавци во областа (надвор од производството) се разните високи школи и универзитет во регионот на Лајпциг/Хале. Лајпцишкиот универзитет привлекува милиони евра инвестиции секоја година и е на средина на големата изградба и обнова во пресрет на неговата 600-годишнина.
DHL е во тек на префрлање на главното седиште за воздушните операции во Европа од бриселскиот аеродром на аеродромот Лајпциг/Хале. Amazon.com поседува голем центар за дистрибуција, исто така, во близина на самиот аеродром.
Во градот се наоѓа Европската енергетска берза, која е водечка берза за електрична енергија во Средна Европа.
Kirow Ardelt AG, светскиот водач во производство на кранови се наоѓа во Лајпциг.
Патен
Првично основан на раскрсницата на Via Regia и Via Imperii, Лајпциг бил главна раскрсница на меѓуевропскиот сообраќај и трговија од средновековни времиња. По повторното обединување на Германија, вложени се огромни напори да се обнови и продолжи сообраќајната мрежа, како и да се обезбеди извонредна инфраструктура во градот.
Од 1936, Лајпциг бил поврзан со A9 и A14 преку раскрсницата Schkeuditzer Kreuz и неколку излези. А38 го комплетира автопатскиот прстен околу Лајпциг и бил завршен во август 2006.
Како повеќето германски градови, Лајпциг има сообраќаен распоред да биде пријателски настроен кон велосипедите. Постои огромна велосипедска мрежа. Во повеќето еднонасочни улици, на велосипедистите им е дозволено да возат во обете насоки. Неколку велосипедски патеки се изградени или отворени од 1990.
Железнички
Главната железничка станица Лајпциг, отворена во 1915, е јазол на важните север-југ и запад-исток железнички линии. ICE возовите помеѓу Берлин и Минхен застануваат во Лајпциг и им треба околу 1 час од Берлин и 6 часа од Минхен.
Лајпциг исто така има развиена локална мрежа на јавниот превоз. Мрежата на трамвајот и автобусите се управувани од Leipziger Verkehrsbetriebe. Трамвајската мрежа во Лајпциг, во должина од 209 километри, е една од најдолгите во некој германски град.
Подземната железничка линија, наречена „градски тунел“, моментално е во изградба и таа ќе ја поврзува железничката станица и центарот на градот. Ќе чини над 500 милиони евра.
Воздушен
Аеродромот Лајпциг-Хале е главниот аеродром во близина на градот. Аеродромот Лајпциг-Хале нуди голем број сезонски чартер-летови, како и редовни линии. Поранешниот воен аеродром близу Алтенбург, Тирингија наречен аеродром Лајпциг/Алтенбург оддалечен околу половина час возење од Лајпциг, претходно бил (до 2010) опслужуван од Ryanair.
Воден
Во првата половина на XX век, изградбата на каналите Елстер-Зале, Вајсе Елстер и Зале била започната во Лајпциг со цел да го поврзи со водените патишта. Во текот на Втората светска војна запрен е најголемиот дел од работите, иако некои продолжиле со принудна работна сила. Пристаништето Линденауер било скоро завршено, но сè уште неповрзано со каналите Елстер-Зале и Карл-Хајне соодветно. Реките во Лајпциг (Вајсе Елстер, Ној Лупе Плајсе и Парте) во градот биле главно во вештачки речни корита и испрекинати со некои канали. Овие водени патишта се достапни само за мали бротчиња.
Преку реновирање и обнова на постоечките водни канали и водотеците во јужниот дел на градот и поплавувањето на затворените отворени копови, градската пловна мрежа била во голема мерка проширена. Градот овластил планирање за врска помеѓу Каналот Карл Хајне и затвореното пристаниште Линденауер во 2008. Треба да се завршат уште некои работи за да се заврши каналот Елстер-Зале.
Цитати
''Mein Leipzig lob' ich mir! Es ist ein klein Paris und bildet seine Leute. (Го обожавам мојот Лајпциг! Тој е мал Париз и ги образува неговите луѓе.) - Фрош, универзитетски студент во Фауст, Дел Еден''
Ich komme nach Leipzig, an den Ort, wo man die ganze Welt im Kleinen sehen kann. (Доаѓам во Лајпциг, на местото, каде можам да го видам целиот свет во мало.) – Готхолд Ефраим Лесинг
Extra Lipsiam vivere est miserrime vivere. (Да живееш надвор од Лајпциг е да живееш мизерно.) - Бенедикт Карпцог Помладиот
Меѓународни односи
Лајпциг е збратимен со:
Skin o' My Teeth
Skin o' My Teeth е последниот сингл на Мегадет од нивниот мулти-платинест албум Countdown to Extinction. Песната, напишана од Дејв Мастејн, говори за неуспешните обиди за самоубиство. Имено, и фразата skin of my teeth на англо-американски означува ситуација кога некој „за влакно“ ја избегнал смртта. Со темпо од 196 битови во минута, оваа песна е една од најбрзите на албумот. Во продолжение следи прилог за тоа како Мастејн ја толкува оваа песна:
Песни на винил изданијата
7" Skin o' My Teeth (ВБ) (со Megadeth Game Board) :-
10" Skin o' My Teeth (ВБ) (со Megadeth Game Pieces) :-
NGC 2564
NGC 2564 — елиптична галаксија во соѕвездието Крма, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2564 се споменува и како ESO 562-1, NPM1G -21.0210, CGMW 2-3167.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2564 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 2564 има привидни димензии од 1,2' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 18 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 21° 48' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 81°.
Други поделби
Проучување на NGC 2564 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23290. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 321; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6009. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 921.
Органџи (Драмско)
Органџи (Κύργια, Кирија) — село во Општина Доксат во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 16 километри јужно од градот Драма и на 8 километри источно од Доксат.
Селото се наоѓа на надморска височина од 125 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 508 жители.
Во 1953 година, селото било преименувано во Кирија.
Население
Во 1928 година во селото биле сместени 133 грчки семејства со 565 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 775 лица, додека во 1940 година селото броело 2589 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 1891 жител, на пописот од 1961 година во селото живееле 2163 жители, во 1971 година имало 1521 жител, во 1981 година имало 1640 жители, додека во 1991 година имало 2002 жители. Денеска, населението на селото е 1958 жители според пописот од 2011 година.
Хана Чубач
Хана Чубач (6 јануари 1941 - 19 февруари 2019) била украински поет и почесен уметник на Украина. Од 1971 г. била член на Националниот сојуз на писателите на Украина.
Биографија
Родена е на 6 јануари 1941 година во селото Плоске во областа Виница во Украинската Советска Социјалистичка Република. По завршувањето на средното и вечерното училиште во 1959 година, таа се преселила со нејзиниот сопруг во Киев, каде што дипломирала на Украинската академија за печатење. Работела како новинарка во повеќе хартиени медиуми од 1970-1980 година. Во овој период, таа ја започнала својата кариера како писател на литература за деца. Во 2016 година ја добила наградата Лесја Украина. Автор е на шеесетина книги и повеќе од петстотини песни. Таа починала на 19 февруари 2019 година.
Науката во 2013 година
2013 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Мартинци
Мартинци (познат и како мартинија, волчји празник) — стар народен календарски обичај поврзан со различни датуми. Трае еден или три дена и најчесто се врзува со божиќните поклади (27/14 ноември). Со него се поврзани повеќе дејства, со кои му се врзува устата на волкот да не ја јаде стоката. Тоа се правело на тој начин што гребни за коноп или волна се оставале од двете страни на вратата од шталата и по поминувањето на стоката тие се затворале и така се оставале подолог период, со верување дека така ќе им биде затворена и устата на волците.
За да не прават штета, на ваквите магиски дејства против волците се посветени и други денови во годината. Се верувало дека човек што носи облека правена во овие денови, ќе го напаѓаат волците. Во некои места овој празник се врзувал со трите дена по Св. Аранѓел и се викал „волков празник“.
Псевдопериптерално здание
Псевдопериптералното здание со портици на двата краја се нарекува амфипростил. Видете ги статиите храм на Атенина Победничка и храм на Венера и Рома.
Псевдоперимптералните згради се слични на периптералните зданија со самостојни столбови околу наосот во облик на перистил. Храмот на Зевс Олимпиец во Агриџенто е познат старогрчки пример за овој стил, кој станал почест во римско време.
Кери Грант
Арчибалд Алек Лич (18 јануари 1904 – 29 ноември 1986), подобро познат по своето филмско име Кери Грант, е англиски филмски актер. Ќе остане забележан по својот карактеристичен средноатлатски акцент како најкарактеристичен пример на главниот филмски џентлмен - згоден, харизматичен, шеговит и шармантен. Прогласен е за втора најголема филмска ѕвезда на сите времиња (зад Хемфри Богарт) од Американскиот филмски институт,.
Меѓународна организација на франкофонијата
Франкофонија (фр. L’OIF) службен назив „Меѓународна организација на франкофонијата“, е составена од голем број на држави, земји и региони на сите пет континенти во светот кои го користат францускиот јазик како национален, службен, работен и во меѓународните комуникации. Франкофонијата е француски израз, за првпат употребен во 1880 година, од страна на францускиот географ Onesim Reclus, брат на Elise Reclus, кој ја означил заедницата на луѓе и држави во светот кој го користат францускиот јазик. Франкофонијата ја сочинуваат 56 земји членки и 14 земји набљудувачи со 950 милиони жители, и површина од 28 милиони км2. Во секоја од овие земји францускиот јазик е или мајчин, или службен, или официјален со некој друг јазик, или употребуван во разни институции или барем во мал дел се користи. Модерната франкофонија датира од 1970 година. Нејзиното мото е еднаквост, комплементарност, солидарност (egalite, complementarite, solidarite). Во почетокот франкофонијата била мала заедница од земји во кој се зборувало францускиот јазик, додека денеска таа е меѓу трите најголеми организации во светот, чиишто земји соработуваат на културно поле, науката, економијата, правдата и мирот.
Заедно со останатите организации како што е УНЕСКО, франкофонијата работи на развојот на лингвистиката и културата во ерата на глобализам. Исто така многу соработува со слични организаации, а особено со шпански (Латинска унија), и со португалски (Заедница на држави со португалски јазик), кои се многу значајни во светот.
Структура
L’OIF има статус на набљудувач во седницата на Cоветот за безбедност.
Самити
Самитите се одржуваат на секои 2 години, кога водачите на земјите членки имаат можност да се сретнат и да ја развиваат стратегијата и целите на организацијата. Важно е да се напомене дека оригиналниот основач на франкофонијата бил Samuel de Champlain.
ПРЕТХОДНИ САМИТИ
Постојан совет
Постојаниот совет на франкофонијата се состои од амбасадори на земјите членки, и како министерска конференција, негова главна задача е планирање за наредниот самит и надгледување на одлуката на самитот за имплементација врз основа на ден зад денот.
Меѓународна агенција
Меѓународната агенција е главен оператор на културните, техничките, научните, економските и правните програми и одлуки на самитот. Седиштето на агенцијата е во Париз, а има и три ограноци во Либравил, Габон, Ломе, Того и Ханој, Виетнам.
Постојани земји членки
Европа
СЕВЕРНА И ЈУЖНА АМЕРИКА
АФРИКА
АЗИЈА
Асоцијативни членки
Набљудувачи
Црквиште (Единаковци)
Црквиште — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Единаковци. Претставува црква и некропола од старохристијанско време. Се наоѓа на околу 2 км јужно од селото, каде се гледаат остатоци од објект ѕидан од кршен камен и варов малтер. Според кажувањата на мештаните, во неговата непосредна близина биле откриени повеќе гробови.
Науката во 2014 година
2014 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Хачапури
Хачапури (ხაჭაპური) — традиционално грузиско јадење, тесто со сирење како фил кое се јаде како брза храна.
Јадењето е популарно во Грузија и во државите на бившиот Советски Сојуз. Во грузиските региони постојат различни варијанти, кои се разликуваат како по облик така и по состојките, на пр. ачарули хачапури е во облик на кајче со додаток на јајца, имерули хачапури е со кружен облик, итн.
Тестото се подготува со квас. Откога тестото ќе стаса (ќе се дигне), истото се растегнува и се филува со додатоци како што се: сирење, јајца, кајмак, лук и други додатоци согласно варијантата. Филуваното тесто потоа се пече во врела тепсија и се премачкува со путер.
Благоја Трајков
Благоја Јанков Трајков ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште и поради материјални причини не можел да го продолжи учењето ѝ изучил занает. Веднаш по окупацијата на Македонија, организирано се вклучил во ослободителното движење. Учествувал во илегалните акции на младината во собирање на народна помош, што се испраќала за партизаните или се користела за издржување на илегалците, растурал летоци по скопските куќи и слично. Кон крајот на септември 1943 година стапил во Шарпланинскиот партизански одред. Пред самото негово доаѓање, главнината на Шарпланинскиот одред заминала за Дебарца, каде учествувале во формирањето на Првата македонско-косовска бригада. Бугарската фашистичка полиција преку еден шпиун кој бил уфрлен во Шарпланинскиот одред, успеала да го опколи со многубројна војска, полиција и контрачетници. Во нерамномерна борба што потем се развила, изгинале многу борци меѓу кои бил и Благоја Трајков.
Рафаел Холцдепе
Рафаел Марсел Холцдепе (р. во Кајзерслаутерн) — германски атлетичар кој се натпреварува во дисцииплината скок со стап. Тој на Светското првенство 2013 во Москва го освоил златниот медал. Тој исто така е носител на бронзен медал од олимписките игри во Лондон.
Животопис
Рафаел Холдепе има африканско потекло, и бил посвоен од германски пар набрзо по своето раѓање. Тој е роден во Кајзерслаутерн, Германија. Со скок со стап, Холцдепе почнал да се занимава од 10. годишна возраст.
На Светското јуниорско првенство во 2006, Холцдепе завршил на петтото место, а на следното Светско јуниорско првенство, во 2008 тој бил првопласиран освојувајќи го златниот медал. На европското јуниорско првенство во 2007, тој бил еден од фаворитите за златниот медал, но настапот го завршил во квалификациите откако не успеал да ја прескокне почетната висина од 5.10 метри.
Своето прво сениорско злато, Холцдепе го освоил на Светското првенство 2013 во Москва, каде успеал да прескокне 5.89 метри, исто како и Лавилени, но со помалку обиди.
На 24 јуни 2015, на митингот во Баку, Азербејџан, Холцдепе го остварил својот најдобар резултат во кариерата прескокнувајќи 5,92 метри. Тој го подобрил својот најдобар резултат во кариерата на 26 јули 2015, во Нирнберг, на државното првенство на Германија, каде го освоил првото место со прескокнати 5.94 метри.
Американски филмски институт
Американскиот филмски институт (АФИ) е независна непрофитабилна организација создадена од Националното Друштво за Заштита на Уметностите, основано во 1967 година под претседателство на Линдон Б. Џонсон.