cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Берлин
XX век
Сите четири сојузници имале подеднаква одговорност за Берлин. Меѓутоа, во 1948 година, кога Западните сојузници ја прошириле валутната реформа во западената зона на Германија односно во трите делови на Западен Берлин, Советскиот Сојуз вовел блокада на пристапните патишта кон и од Западен Берлин, кој целосно се простирал во внатрешноста на територијата што ја контролирал Советскиот Сојуз. Сојузниците успешно ги совладале блокадите со помош на Берлинскиот воздушниот мост, со кој, од 24 јуни 1948 година до 11 мај 1949 година, по воздушен пат доставувале храна и други резерви до градот. Во 1949 година, во Западна Германија била основана Сојузна Република Германија и во неа биле вклучени сите американски, англиски и француски зони, освен трите зони во Берлин, додека во Источна Германија била прогласена марксистичко-ленинистичката Германска Демократска Република. Западен Берлин официјално останал окупиран град. Тој издавал сопствени поштенски марки, кои честопати биле исти како западно-грманските поштенски марки, но со дополнителен збор „Берлин“. Авиокомпаниските услуги во Западен Берлин биле доделувани само на американски, британски и француски авиокомпании.
Основањето на двете германски држави ги зголемило тензиите на Студената војна. Западен Берлин бил опкружен од источногерманската територија. Сепак, Источна Германија го прогласила Источен Берлин (кој го опишала само како „Берлин“) за нејзин главен град. Тој потег не бил признат од страна на западните сили. Во меѓувреме, западната германската влада привремено била преместена во Бон.
Тензиите меѓу Истокот и Западот кулминирале со изградбата на Берлинскиот ѕид меѓу Источен и Западен Берлин, како и со изградбата на другите бариери околу Западен Берлин од страна на Источна Германија на 13 август 1961 година. Берлин бил целосно поделен. Жителите на Западен Берлин можеле да поминат од едната на другата страна само преку строго контролирани премини. Повеќето жители на Источниот дел не смееле да патуваат кон Западен Берлин или Западна Германија. Во 1971 година, договорот на четирите моќни сили гарантирал пристап од Источна Германија до Западен Берлин и со тоа завршило малтретирањето и затворањето на патишта.
На 9 ноември 1989 година, под притисок на источногерманското население, луѓето почнале слободно да го преминуваат Берлинскиот ѕид, кој веднаш потоа бил урнат. Денес има само мал дел од остатоците на ѕидот. Дел од ѕидот е зачуван во отворената галерија на источната страна во Фридрихсхајн во близина на мостот Обербаумбрике (Oberbaumbrücke) на Шпрее. Демократијата и пазарната економија ги измениле Источна Германија и Источен Берлин.
На 3 октомври 1990 година, двата дела на Германија повторно се обединиле во една држава — Сојузна Република Германија, а Берлин, според договорот за обединување, станал главен град на Германија. Во јуни 1991 година, германскиот парламент, Бундестагот, гласал Берлин да биде повторно главен град на Германија. Во 1999 година, германскиот парламент и германската влада ја започнале својата работа во Берлин.
Клима
Во текот на годината има умерени врнежи дожд. Годишните врнежи изнесуваат 570 милиметри. Снежните врнежи, главно, се јавуваат од декември до март, но снежната покривка обично не останува долго. Неодамнешната зима во 2009/2010 година беше исклучок, кога имаше постојана снежна покривка од крајот на декември до почетокот на март
Градски пејзаж
Денешниот изглед на градот, претежно, е обликуван од клучната улога која Берлин ја имал во историјата на Германија во XX век. Секоја од националните влади во Берлин – владата на Германското Царство од 1871 година, владата на Вајмарската Република, владата на нацистичка Германија, владата на Источна Германија, а сега и владата на обединетата Германија — поттикнала амбициозни градежни програми, секоја со свој специфичен карактер. Берлин бил опустошен од бомбардирањето во Втората светска војна, а многу од старите градби во двата дела на Берлин, кои тогаш не биле урнати, биле уништени во 1950-тите и 1960-тите години. Голем дел од оваа уништување било предизвикано од архитектонските програми на окрузите за изградба на нови станбени или деловни згради, како и за изградба на главни патишта.
Во источниот дел, можат да се забележат многу згради што се типични за Источниот блок (Plattenbauten) и сега потсетуваат на него. Целта на таквите згради била да се создадат комплетни станбени блокови со продавници, детски градинки и училишта.
Архитектура
Телевизиската кула Фернзетурм на плоштадот Александарплац во Мите е втората највисока градба во Европската Унија, со 368 метри. Таа била изградена во 1969 година и може да се види од повеќето централни области на Берлин. Градот може да се набљудува од нејзините платформи за набљудување, високи 207 метри. Источно од телевизиската кула се наоѓа алејата Карл Маркс, каде што има огромни станбени објекти. Оваа алеја е изградена во стилот на социјалниот клацицизам од времето на Сталин. Во непосредна близина на овој простор е црвената управна зграда (Rotes Rathaus), која се одликува со својата карактеристична архитектура од црвена цигла. Пред неа се наоѓа фонтаната „Нептун“, на која е прикажана митолошка сцена.
Отворената галеријата на источната страна е отворена изложба на уметнички дела насликани директно на последните делови од Берлинскиот ѕид. Таа е најголемиот преостанат доказ за историските поделби на градот. Оваа галерија неодамна беше подложена на реставрација.
Бранденбуршката порта е иконско обележје на Берлин и Германија. Таа, исто така се појавува на германските евро монети (10 центи, 20 центи и 50 центи). Зградата на Рајхстагот е традиционално седиште на германскиот парламент, кој по големото оштетување во Втората светска војна, бил реновиран во 1950-тите години. Зградата ја реконструирал британскиот архитект Норман Фостер во 1990-тите години и сега таа има стаклена купола над местото каде што се одржуваат заседанија, што овозможува слободен пристап на јавноста до парламентарните постапки, а истовремено и прекрасен поглед на градот.
Унтер ден Линден е авенија со многу дрвја, која се наоѓа на источно-западната страна од Бранденбуршката порта на местото на поранешната градска палата на Берлин. Порано таа била најпознатото шеталиште на Берлин. На оваа улица се наредени многу класични градби, а овде се наоѓа и дел од Хумболтовиот универзитет. Улицата Фридрихштрасе, за време на дваесеттите години, била многу славна улица во Берлин. Тоа е комбинација од традициите на дваесеттиот век и модерната архитектура на Берлин денес.
Потсдамскиот плоштад бил изграден од темел во 1995 година, по уривањето на ѕидот. Западно од Потсдамскиот плоштад е Културниот центар, во кој се наоѓа галеријата на уметнички слики. Од двете страни на културниот центар се наоѓаат новата национална галерија и Берлинската филхармонија. Споменикот на убиените Евреи од Европа, одноосно споменикот на холокаустот, се наоѓа на север.
Улицата „17 Јуни“ ги поврзува Бранденбуршката порта и плоштадот Ернст Ројтер и служи како централна источно-западна оска. Со своето име ги прославува востанијата во Источен Берлин на 17 јуни 1953 година. Приближно на половина пат од Бранденбуршката порта е плоштадот „Голема Ѕвезда“ (Großer Stern), кој претставува кружен пешачки остров каде се наоѓа „Победничкиот столб“. Овој споменик е изграден за да се одбележат победите на Прусија. Во 1938-39 година тој бил преселен пред зградата на Рајхстагот.
На авенијата Курфирштендам се наоѓаат некои од луксузните продавници на Берлин, а на нејзиниот источен крај, односно на плоштадот Брајтшајденплац е спомен црквата на царот Вилхелм. Оваа црквата била уништена во Втората светска војна и оставена во урнатини. Во близина, на улицата „Тауентциенштрасе“ е КаДеВе, продавница која се смета за најголема во континентална Европа. Управната зграда на Шенеберг, каде што Џон Кенеди ги кажал своите познати зборови „Јас сум Берлинец“ ("Ich bin ein Berliner!"), се наоѓа во Темпелхоф - Шенеберг.
Палатата Белви е резиденција на германскиот претседател. Дворецот Шарлотенбург, кој бил изгорен во Втората светска војна и во голема мера уништен, бил повторно изграден и сега е најголемиот зачуван историски дворец во Берлин.
Радио кулата Функтурм Берлин е висока 150 метри и е изградена помеѓу 1924 и 1926 година. Тоа е единствената кула за набљудување која е поставена на изолатори. На кулата има ресторан на висина од 55 метри и палуба за набљудување на висина од 126 метри над земја.
Управување
Берлин е главен град на Сојузна Република Германија и седиште на претседателот на Германија, чија официјална резиденција е палатата Белви. . Откако Германија се обединила на 3 октомври 1990 година, Берлин е еден од трите градови-покраини, заедно со Хамбург и Бремен, меѓу шеснаесетте покраини во Германија. Бундесратот („Сојузниот совет“) — претставништво на сојузните покраини на Германија и неговото седиште се наоѓа во поранешната Пруска палата на лордовите (Горниот дом). Иако најголем дел од министерствата се со седиште во Берлин, некои од нив, како и некои помали одделенија, се со седиште во Бон, поранешниот главен град на Западна Германија. Европската Унија инвестира во повеќе проекти во рамките на градот Берлин. Инфраструктурата, образованието и социјалните програми се кофинансирани од буџетот на заедничките фондови на ЕУ.
Град-покраина
Градскиот и покраинскиот парламент на Берлин се во Претставничкиот дом, кој во моментов има 141 место. Извршно тело на Берлин е Сенатот на Берлин. Тој се состои од градоначалник и најмногу од осум сенатори кои ги извршуваат министерските функции, од кои еден е заменик градоначалник. Социјалдемократската партија (СПД) и левите (ДЛ) ја контролираат градската власт по покраинските избори во 2001 година и на покраинските избори во 2006 година освоиле уште еден мандат.
Градоначалникот, истовремено е и градоначалник на градот и премиер на сојузната покраина. Кабинетот на градоначалникот на Берлин е во црвената управна зграда (Rotes Rathaus). Од 2001 година градоначалник на Берлин е Клаус Воверајт од СПД (SPD). Владата на градот ја води коалицијата на Социјалдемократската партија и Левичарската партија.
Вкупниот годишен државен буџет на Берлин во 2007 година надмина 20,5 милијарди евра, вклучувајќи го и буџетски вишок од 80 милиони евра. Бројките го покажуваат првиот вишок во историјата на градот - покраина. Како резултат на зголемувањето на стапките на раст и на даночните приходи во 2008 година, Сенатот на Берлин пресмета поголем буџетски вишок. Вкупниот буџет вклучува предвидена сума од 5,5 милијарди евра, што е директно финансиран или од страна на германската влада или од германските сојузни покраини. Поради обединувањето на поврзаните трошоци, Берлин, како германската покраина, има акумулирано повеќе долг од кој било друг град во Германија, последната проценка од декември 2007 година е 60 милијарди евра.
Окрузи
Берлин е поделен на 12 окрузи|, но пред административната реформа во 2001 година, имал 23. Секој округ е поделена на голем број населби (реони), кои претставуваат традиционални урбанизирани области и според нив се идентификуваат жителите. Некои од нив биле преуредувани неколкупати во текот на годините. Денес Берлин се состои од 95 реони. Реоните често се состојат од голем број градски соседства (на берлински дијалект обично се нарекуваат Kiez) и претставуваат мали станбени области.
Со секо округ раководи окружен совет (Bezirksamt), кој се состои од пет советници и управник (градоначалник) на округот. Окружното собрание го избира окружниот совет. Окрузите не се независни. Моќта на окружните управи е ограничена и е подредена на Сенатот на Берлин. Градоначалниците на окрузите го образуваат Советот на градоначалници, кој го советува Сенатот и е предводен од градоначалникот на градот.
Реоните немаат сопствени владини тела, иако повеќето од нив имаат историски корени во постарите окрузи кои му претходеле на формирањето на Голем Берлин на 1 октомври 1920 година. Потоа, позицијата претставник на реон (Ortsvorsteher), била укината во корист на окружните управници.
NGC 4352
NGC 4352 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Берлин
Збратимени градови
Берлин одржува официјални партнерства со 17 градови. Градското збратимување помеѓу Берлин и другите градови започна со Лос Анџелес во 1967 година. Во времето на германското обединување, партнерствата на Источен Берлин биле укинати, а подоцна биле делумно обновени. Партнерствата на Западен Берлин претходно биле ограничени на ниво на окрузи. За време на Студената војна, партнерствата ги отсликувале различните моќни блокови, одноосно Западен Берлин имал партнерства со главните градови на Запад, а Источен Берлин претежно имал партнерства со градовите од Варшавскиот пакт и неговите сојузници.
Матијас Весино
Меѓународна кариера
Во мај 2018 година, тој бил именуван во привремениот тим на Уругвај од 26 играчи за Светското првенство во фудбал во Русија 2018 година.
NGC 4352
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4352 се споменува и како UGC 7475, MCG 2-32-23, CGCG 70-44, VCC 698.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4352 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4352 има привидни димензии од 2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 4352 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40313. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 876. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Матијас Весино
Наводи
<references group="" responsive="1">
Берлин
Збратимени градови
Берлин има заеднички проекти со многу други градови, како што се Копенхаген, Хелсинки, Јоханесбург, Шангај, Сеул, Софија, Сиднеј, и Виена. Берлин учествува во меѓународни асоцијации на градови како што се: Сојузот на главните градови на Европската унија, Јуроситис (Eurocities), Мрежата на европските културни центри, Метрополис, Конференција на главните градови во светот. Официјален збратимени градови со Берлин се:
Сообраќај
Берлин има развиено високо комплексна транспортна инфраструктура која обезбедува многу различни начини на урбана подвижност. . Должината на патиштата што поминуваат низ Берлин е 5.334 километри, од кои 73 километри (45 милји) се автопати. Во 2006 година, во градот биле регистрирани 1.416.000 моторни возила. Со 358 автомобили за 1000 жители во 2008 година (570/1000 во Германија), Берлин, како германската покраина и како голем европски град, е еден од градовите со најмал број на автомобили по глава на жител. .
Долгите железнички линии го поврзуваат Берлин со сите големи градови на Германија и со многу градови во соседните европски земји. Регионалните железнички линии обезбедуваат пристап до околните региони на Бранденбург и до Балтичко Море. Берлинска железничка станица е најголемата вкрстувачка станица на возовите во Европа. Возовите на Deutsche Bahn возат по регионални одредишта како Нирнберг, Хамбург, Фрајбург и други. До меѓународните одредишта како што се Москва, Виена и Салцбург, градот е поврзан и со авиони и со возви.
Берлин е познат по својот високо развиен шумски велосипедски систем. Се проценува дека во Берлин има 710 велосипеди на 1000 жители. Во 2008 година, во градот имало околу 500.000 велосипедисти дневно, одноосно 13 % од вкупниот сообраќај. Сенатот на Берлин има за цел до 2010 година овој процент да се зголеми на 15 % од градскиот сообраќај.
Берлин има два сообраќајни аеродроми. Меѓународниот аеродром Тегел, и меѓународниот аеродром Шененфелд. Во 2008 година, двата аеродроми заедно примиле повеќе од 21 милиони патници. Заедно, поврзуваат 166 одредишта (123 Европски) во 54 земји. Тегел се наоѓа во градот и претставува европски центар на Ер Берлин. Додека Шенефелд управува главно со ниски-цена на авијација и се наоѓа надвор од Берлин, одноосно кон југоисточната граница на градот со покраината Бранденбург.
Раководството на аеродромот во Берлин има за цел, во ноември 2011 година, да го пренесе воздушниот сообраќај на Берлин во новоизградениот аеродром Шенефелд и да го преименува во Аеродром Берлин - Бранденбург. Целта на градските власти е да изградат европски воздухопловен центар, кој ќе биде поврзан со Азија.
Јавни услуги
Напојувањето на Берлин со енергија главно е обезбедено од Шведската фирма Vattenfall која, за разглика од другите производители на електрична енергија во Германија, најмногу го користи лигнитот (црвениот јаглен) како извор на енергија. Поради тоа што согорувањето на лигнитот испушта штетни гасови, Ватернфал најавил подготвеност да го промени горивото и да почне да употребува почисти и обновливи извори на енергија. Енергијата на поранешниот Западен Берлин била обезбедувана преку термоцентрали. За да се олесни амортизацијата за време на напојувањето, во текот на 1980-тите години во некои од овие централи биле инсталирани акомулатори. Тие, со помош на статични инвертори, биле поврзани со електрична мрежа и се полнеле со енергија во период на ниска потрошувачка на енергија, а ослободувале енергија во период на висока потрошувачка.
Производителот на автомобили Daimler AG и RWE AG ќе почнат заеднички тест проект за создавање на електричен автомобил и на станица за електрично полнење во Берлин. Овој проект се нарекува „Е-подвижност на Берлин“.
Здравствен систем
Берлин има долга традиција како град на медицината и медицинската технологија. Историјата на медицината во Берлин била под големо влијание од научниците од Берлин. Рудолф Вирхов бил основач на клеточната патологија, додека Роберт Кох, ги открил вакцини за антракс, колера и за туберкулоза.
Болничкиот комплекс Шарите денес е најголема универзитетска болницата во Европа која датира од 1710 година. Болницата Шатрие ја има на четири места и располага со 3.300 легла, околу 14.000 вработени, 8.000 студенти, над 60 операциони сали. Нејзиниот годишен обрт изнесува над една милијарда евра. Таа е заедничка институција на Слободниот универзитет и на Хумболтовиот универзитет во Берлин, вклучувајќи широк спектар на институти и медицински центри, како што се: Германскиот кардиолошки центар, еден од најреномираните центри за пресадување, Центарот Макс Делбрик за молекуларна медицина и Институтот Макс Планк за молекуларна генетика. Научните истражувања од оваа област ги доплнуваат и многу индустриски истражувачки одделенија на компаниите како на пример: Сименс, Шеринг, Дебис и други.
Демографија
Според податоците од септември 2010 година, населението во градот-покраина Берлин изнесува 3.44.400 регистрирани жители на површина од 891,82 квадратни километри (344,33 квадратни милји). . Густината на населението во градот е 3.848 жители на км2. Урбаната површина на Берлин се протега надвор од границите на градот и опфаќа околу 3.700.000 жители, додека градското подрачје на областа Берлин-Бранденбург е дом на околу 4,3 милиони жители на површина од 5370 км2. Во 2004 година, големата урбана зона била дом на повеќе од 4,9 милиони жители, на површина од 17.385 км2.
Националната и меѓународната миграција во градот има долга историја. Во 1685 година, по укинувањето на Нантскиот едикт во Франција, во градот стапил во сила Постдамскиот едикт, кој на француските хугенотски бегалци им гарантира верска слобода и ослободување од данок во текот на десет години. Со актот за Голем Берлин во 1920 година, кон градот биле приклучени многу предградија и околни градови на Берлин и бил оформен поголемиот дел од територијата која го опфаќа модерен Берлин. Со овој акт површината на Берлин се зголемила од 66 км2 на 883 км2, а населението се зголемило од 1,9 милиони на 4 милиони. Постојаната имиграција и политиката на азил во Западен Берлин предизвикале бранови од имигранти во 1960-тите и 1970-тите години. Во моментов, во Берлин живеат околу 250.000 Турци (особено во Кројцберг),.
Во 1990-тите години, законите за иселување во Германија (Aussiedlergesetze) ја овозможиле имиграцијата од поранешниот Советски Сојуз. Денес етничките Германци од земјите на поранешниот Советски Сојуз го сочинуваат најголемиот дел од населението во Германија што зборува руски јазик. Искуството од последната деценија покажа зголемување на приливот на имигрантите од различни земји од Западен Балкан. Особено младите Европејци од ЕУ се доселуваат во градот.
Во декември 2008 година, 470.051 жител (13,9 % од населението) имале странска националност и потекнувале од 195 различни земји. . Околу 394.000 граѓани (11,7 %) се потомци на меѓународни мигранти и тие или станеле натурализирани германски државјани или добиле државјанство врз основа на раѓање во Германија. Најголемиот број граѓани со странска националност потекнуваат од Турција (111.285), Полска (43.700), Србија (22.251), Италија (14.964), Русија (14.915), САД (14.186), Франција (13.113), Виетнам (12.494), Хрватска (10.752), Босна и Херцеговина (10.556) и Велика Британија (10.196) и Израел. Исто така има и голема Арапска заедница, претежно од Палестина и Ирак, но не постојат статистички податоци за нив, бидејќи тие најчесто немаат државјанство.
Религија
Повеќе од 60 % од жителите на Берлин немаат регистрирана верска припадност. Најголеми верски објекти се Евангелска Црква во Берлин-Бранденбург (обединета црква во рамките на Евангелската црква во Германија) со 19,4 % од населението, според податоци од 2008 година и Римокатоличката црква со 9,4 % од населението. 2,7 % од населението припаѓа кон други христијански вери а 8,8 % се муслимани. Во Берлин има над 120.000 Евреи и повеќето од нив се доселиле од поранешниот Советски Сојуз have come from the former Soviet Union. .
Берлин е седиште и на Римокатоличкиот епископ (Римокатоличката архиепископија во Берлин) и на Протестантскиот епископ (Евангелска Црква во Берлин-Бранденбург). Независната Евангелско-лутеранска црква во Берлин има осум парохии со различни големини.
Во градот има 36 Баптски заедници, 29 Ново Апостолски цркви, 15 Евангелско-методистички цркви, осум Слободни Евангелски заедници, шест заедници на Црквата на Исус Христос на светите од последните денови, Старата католичка црква и Англиканската црква во Берлин. Берлин има 11 синагоги, два будистички храмови и 76 џамии. Исто така има голем број хуманистички и атеистички групи во градот.
Стопанство
Во 2009 година, номиналниот БДП на градот-покраина Берлин имал стапка на раст од 1,7 % (-3,5 % во Германија) и изнесувл 90,1 милијарди евра. Економијата на Берлин денес доминирана од услужниот сектор, околу 80 % од сите компании работат во ова поле. Стапката на невработеност постојано се намалува во последната деценија, а според проценките од април 2010 година во моментов изнесува 14,2 % (германски просек: 7,9 %).
Централите на Fortune Global 500, 30-те германски ДАКС (DAX) компании, Сименс (сименс има седиште и во Минхен) се наоѓаат во Берлин. . Исто така и државната фирма Deutsche Bahn има седиште во Берлин. Многубројни германски и меѓународни компании во градот основале споредни одделенија или канцеларии. Меѓу 20-те најголеми работодавци во Берлин се работодавците на железничката компанија Дојче бан (Deutsche Bahn), болницата Шарите (Charite), локалната јавна транспортна компанија БВГ (BVG), услужниот центар Дусман (Dussmann) и групацијата Пипенброк (Piepenbrock Group). Во Берлин, Дајмлер (Daimler) произведува автомобили а BMW конструира мотоцикли. Бајер шеринг фарма (Bayer Schering Pharma) и Берлин-Кемии (Berlin-Chemie) се големи фармацевтски компании со седиште во градот. Централите на втората најважна германска авиокомпанија Ер Берлин (Air Berlin) и на железничката компанија Дојче бан (Deutsche Bahn) се наоѓаат во Берлин. Во Германија, седиштета на Јуниверзал мјузик (Universal Music) и на Сони мјусик (Sony Музика) се во Берлин.
Сектори кои брзо се развиваат се: комуникациите, науките за живиот свет, подвижноста и услугите со информатички и комуникациски технологии, медиумите и музика, маркетингот и дизајнот, биотехнологијата и еколошките услуги, транспортот и медицинското инженерство. . Паркот за наука и бизнис во областа Берлин-Адлерсхоф е меѓу 15-те најголеми паркови за технологија во светот. Истражувачката дејност и развојот имаат големо економско значење, а регионот Берлин Бранденбург се наоѓа меѓу првите три иновативни региони во ЕУ.
Берлин е меѓу првите три градови во светот според бројот на одржани конвенции и овде е сместен најголемиот конвенционален центар на Европа одноосно Меѓународниот конгресен центар (Internationales Congress Centrum). Тој придонесува за брзо растечкиот туристички сектор кој опфаќа повеќе од 700 хотели што нудат повеќе од 100.000 легла. Во 2009 година, во градот имало 18,9 милиони преноќувалишта во хотели, 8,3 милиони гости во хотелите и околу 135 милиони дневни посетители. Берлин се докажа како трет најпосетуван град во Европската Унија.
Образование
Главната област Берлин-Бранденбург е една од најплодните центри на високото образование и на истражувањето во Европската Унија. Градот има четири универзитети и 27 приватни, професионални и технички колеџи (Hochschulen), кои на студентите им нудат најразлични дисциплини. Во 2008/09 година биле регистрирани 135.327 студенти на 31 универзити и колеџи. . Во трите најголеми универзитети запишани се околу 100.000 студенти. Тие се: Хумболтовиот универзитет со 35.000 студенти, Слободниот универзитет во Берлин со околу 35.000 студенти и Техничкиот универзитет во Берлин со 30.000 студенти. На Универзитетот за уметност има околу 4.300 студенти.
Во градот има многу истражувачки институции, како на пример институтот Фраунхофер, институтот Лајбниц и институтот Макс Планк, кои се независни или се само делумно поврзани со своите универзитети. Во секторот за истражување и развој работат 62.000 научници. .
Покрај библиотеките кои се поврзани со различните универзитети, Државната библиотека во Берлин е главната библиотека за истражување. Таа се наоѓа на две главни локации: една во близина на Потсдамскиот плоштад на улицата Потсдамер Штрасе и едена на улицата Унтер ден Линден. Во градот има 108 јавни библиотеки.
Во Берлин има 878 училишта во кои учат 340.658 ученици во 13.727 паралелки. Основното образование во градот е 6 години. По завршување на основното училиште, учениците се запишуваат во некое средно училиште (Sekundarschule) или во гимназија (Gymnasium). Берлин има уникатна двојазична училишна програма во рамките на Европското училиште “Ојропашуле” (Europaschule). Во овие училишта на децата им се предава наставната програма на германски јазик и на странски јазик, почнувајќи од основното училиште, а подоцна и во средното училиште. Во 29 училишта, во речиси сите окрузи, можат да се изучуваат странски јазици од понудените 9 главни европски јазици.
Култура
Берлин е познат по своите многубројни културни институции, од кои многу уживаат меѓународен углед. Градот има многу разновидна уметничката сцена и во него има околу 420 уметнички галерии. Младите Германци и меѓународните уметници продолжуваат да се населуваат во градот, па затоа Берлин важи за центар на младоста и центар на популарната култура во Европа.
Првите знаци за ова се почувствуваа во 2003 година, со најавата дека годишниот Попком (Popkomm), најголемиот собир во Европа за музичка индустрија, по 15 години во Келн, ќе се пресели во Берлин Кратко потоа, Јуниверзал Мјузик Груп и ЕмТиВи, исто така, одлучиле да ги преместат нивните европски седишта и главните студија на брегот на реката Шпре во Фридрихсхаин. Во 2005 година, УНЕСКО го одликува Берлин со титулата „Град на дизајнот“.
Медиуми
Берлин е дом на многу телевизиски и радио станици; меѓународни, национални, како и регионални. Јавниот радиодифузен сервис РББ (RBB) има седиште во градот, како и комерцијалните радиодифузери MTV Europe, VIVA, TVB, ФАБ (FAB), Н24 (N24) и Сат.1 (Sat.1). Германскиот меѓународен јавен радиодифузен сервис Дојче Веле (Deutsche Welle) има свој ТВ продукциски оддел во Берлин. Исто така, повеќето национални германски радиодифузери имаат студио во градот.
Во Берлин се издаваат најголем број од германските дневните весници, има бројни локални весници како што се Берлинер Моргенпост, Берлинер Цајтунг, Дер Тагесшпил, и три главни таблоиди, како и националните дневни весници, секој со различна политичка наклонетост, како на пример Ди Велт (Die Welt), Јунге Велт (Junge Welt), Нојес Дојчланд (Neues Deutschland), и Ди Тагесцајтунг (Die Tageszeitung). Ексберлинер (Exberliner) — месечно списание на англиски јазик во Берлин кое е фокусирано на уметноста и забавата. Берлин исто така е и седиште на две големи германско јазични издавачки куќи: Валтер де Груитер (Walter de Gruyter) и Спрингер (Springer) кои издаваат книги, месечни списанија и мултимедијални производи.
Берлин е важен центар во европската и германската филмска индустрија. Во него се наоѓаат повеќе од илјада филмски и телевизиски продукциски компании, 270 кина, а во регионот се снимаат секоја година околу 300 национални и меѓународни копродукции. Познатото Бабелсберг студио (Babelsberg Studios) и продуцентската куќа УФА (UFA) се наоѓаат надвор од Берлин, односно во Потсдам. Во Берлин се наоѓаат Европската филмска академија и Германската филмска академија, и тој е домаќин на годишниот Берлинскиот филмски фестивал. Фестивалот за првпат бил одржан во 1951 година, а почнувајќи од 1978 година се прославва секоја година во февруари. Со над 430.000 посетители тој е најголемиот јавен филмски фестивал во светот.
Ноќен живот и фестивали
Ноќниот живот во Берлин е еден од најразновидните и енергични во Европа. Во текот на 1990-тите години, клупската сцена на Берлин станала главно одредиште на ноќниот живот во Европа. По падот на Берлинскиот ѕид во 1989 година, биле реновирани многу згради во Митте, поранешниот центар на Источен Берлин. Многу од овие згради не биле реновирани уште од Втората светска војна. Во нив нелегално се “вселиле” млади луѓе и овие згради станале плодна почва за сите видови подземни собири. Во Берлин исто така има многу ноќни клубови, вклучувајќи ги и уметничката куќа Тахлес, ВМФ (WMF), Уфо (Ufo), како и техно клубовите Киткатклуб и Бергхаин. Клубот Линиентрој, кој е во близина на Спомен црквата на цар Вилхелм, е добро познат по техно музика уште од 1990-тите години.
Карневал дер Културен, мултиетничка улична парада која секогаш се прославува на празникот Педесетница и геј-парадата, најголемата геј-лезбејска парада во Средна Европа која се прославува последниот викенд од јуни, се отворено поддржани од градската влада. Берлин, исто така, е добро познат и по техно карневалот — Парада на љубовта (Love Parade), клуб трансмедиале и културниот фестивалот Берлинер Фестшпиле, кој го вклучува и џез фестивалот во Берлин.
Музеи и галерии
Во Берлин има 153 музеи. . Ансамблот на Островот на музеи во Берлин е заштитен од УНЕСКО како светско културно наследство и се наоѓа во северниот дел на островот Шпрее помеѓу Шпрее и Купферграбен. Уште во 1841 година, со кралскиот декрет, тој беше именуван како „област посветена на уметноста и антиквитетите“. Подоцна овде биле изградени Стариот музеј (Altes Museum) во Лустгартен каде што е бистата на кралицата Нефертити, Новиот музеј, Старата национална галерија, Пергамскиот музеј и музеот „Боде“. Спроти Островот на музеи се наожа музејот на ГДР за животот во ГДР.
Покрај Островот на музеи, има уште многу други музеи. Галеријата на уметнички слики (Gemäldegalerie) се фокусира на сликите на „старите мајстори“ од тринаесеттиот до осумнаесеттиот век, додека Новата национална галерија, изградена од страна на Лудвиг Мис ван ден Рое, се усовршува во областа на европското сликарство од XX век. Во музеот Хамбургер Банхоф, кој се наоѓа во областа Моабит, е изложена голема колекција на модерна и современа уметност. По реновирањето и проширувањето на Германскиот историски музеј (Deutsches Historisches Museum), во пролетта 2006 година, тој беше повторно отворен во Цојгхаус (Zeughaus) и во него е прикажана  историјата на Германија сè до уривањето на Берлинскиот ѕид во 1989 година. Музеот Баухаус-Архиве (Bauhaus-Archive) — архитектонски музеј.
Во Еврејскиот музеј, постојана има изложба која отсликува два милениуми од германско-еврејската историја. Германскиот музеј за технологија во Кројцберг има голема колекција од историско технички артефакти. Во близина на берлинската главна железничка станица (Berlin Hauptbahnhof) има музеј за природознанието (Museum für Naturkunde). Во него се наоѓа најголемиот монтиран диносаурус во светот (бракосаурус) и еден сочуван примерок од раните птици - археоптерикс. .
Сценски уметности
Во Берлин има повеќе од 50 театри. Германскиот театар во Митте бил изграден во 1849-50 година и оттогаш работи континуирано, освен паузата од една година (1944-1945), поради Втората светска војна. Фолксбине на плоштадот Роза Луксембург била изградена во 1913-14, иако здружението било основано уште во 1890 година. Берлинер ансамбл, познат по изведбите на делата на Бертолт Брехт, е основан во 1949 година, недалеку од Германскиот театар. Шаубине е основана во 1962 година во една зграда во Кројцберг, но во 1981 година е преместена во зградата на поранешното кино „Универзум“ на улицата Курфирштендам.
Берлин има три главни оперски куќи: Германска опера, Берлинска државна опера и Берлинска комична опера. Берлинската државна опера на улицата Унтер дан Линден е најстарата опера во градот и е отворена во 1742 година. Сегашниот директор на оваа опера е Даниел Баренбоим. Комичната опера традиционално е усовршена во областа на оперетите и исто така се наоѓа на улицата Унтер ден Линден. Германската опера е отворена во 1912 година во Шарлотенбург. Додека градот бил поделен од 1961 до 1989 година, таа била единствената голема оперска куќа во Западен Берлин.
Во Берлин има седум симфониски оркестри. Берлинскиот филхармониски оркестар е еден од најпознатите оркестри во светот. Тој се наоѓа во Берлинската филхармонија во близина на Потсдамскиот плоштад на улицата Херберт фон Карајан, која го добила своето име по диригентот кој најдолго време ја вршел оваа функција во оркестарот. Сегашниот главен диригент е Сајмон Ратал. Берлинскиот симфониски оркестар (Konzerthausorchester Berlin) бил основан во 1952 година како оркестар на Источен Берлин, бидејќи седиштето на филхармонијата било во Западен Берлин. Сегашниот главен диригент на Берлинскиот симфониски оркестар е Лотар Цагрозек. Домот на светските култури (Haus der Kulturen der Welt) претставува различни изложби на интеркултурни теми, приредува концерти со музика од целиот свет, а исто така организира и академски конференции.
Кујна
Фридрих Велики (кралот на Прусија) имал улога во утврдувањето на некои од традиционалните јадења на Берлин, откако во XVIII век наредил неговите поданици главно да јадат краставици и компир, бидејќи тие биле евтини и се вклопуваат во скромниот пруски начин на живеење. Така, краставиците и компирот станале омилени во берлинската кујна, заедно со обилното користење на свинско месо, месо од гуска, риба, грашок и грав.
Типични берлински јадења се: зачинет колбас со кари (од 1949 година, свинска потколеница и Берлинер (сепак, и во Берлин е позната како тиганица, а не како Берлинер) . Еден познат оброк кој, всушност, го носи името на Берлин е црн дроб на берлински начин, односно похуван црн дроб со јаболка и кромид. Турските работници коишто се доселиле во Берлин, исто така, ги донеле своите кулинарски традиции во градот, на пример дунер кебапот стана главна брза храна за сите.
Рекреација
Берлинската зоолошка градина, односно постарата од двете зоолошки градини во градот, е основана во 1844 година и располага со најразновидниот спектар на животински видови во светот. Тоа е дом на познатата бела мечка Кнут, родена во кафезите на зоолошката градина во декември 2006 година. Зоолошката градина Фридрихсфелде, е основана во 1955 година во округот Лихтенберг и според површината таа е најголемата зоолошка градина во Европа. Во ботаничката градина на Берлин е ботаничкиот музеј на градот. Со површина од 43 хектари и околу 22.000 различни видови растенија, таа е една од најголемите и најразновидните ботанички градини во светот. Тиргартен е најголемиот парк на Берлин, се наоѓа во Мите, и бил проекиран од Питер Џозеф Лене. Паркот Викторијапарк во Кројцберг нуди добар поглед на јужниот дел на центарот на градот Берлин. Во Трептовиот парк, покрај Шпрее во Трептов, има споменик во чест на советските војници, убиени во 1945 година во Битката за Берлин. Фолкспарк во Фридрихсхајн, кој датира од 1848 година, е најстариот парк во градот. Тој е вештачки изграден и го покрива бункерот од Втората светска војна и остатоците од урнатините на градот. Во овој парк е главниот германски споменик за полските војници.
Берлин е познат по своите многубројни барови на плажата долж реката Шпрее. Заедно со безброј кафулиња, ресторани и зелени површини во сите области, тие создаваат важен извор за одмор и поминување на слободното време.
Спорт
Берлин има висок углед како град-домаќин на меѓународни спортски настани. Берлин бил домаќин на Летните олимписки игри во 1936 година и град-домаќин на ФИФА за време на финалето во Светско Првенство во фудбал во 2006 година. Светско првенство во атлетика на ИААФ било одржано на Олимпискиот стадион во Берлин во август 2009 година. Годишниот Берлински маратон, годишната AФ Златна лига и напреварот во атлетика ИСТАФ (ISTAF), исто така се одржува во Берлин. Во градот, исто така, секоја година се одржува и турнирот ВТА (WTA). Тој бил основан во 1896 година и сега е една од најстарите тениски турнири за жени. Собирите на отворено небо, со неколку стотици илјади гледачи, станаа популарни во текот на меѓународните фудбалски натпревари, како Светското првенство или Европско првенство во фудбал. Обожавателите на сите фудбалски репрезентации доаѓаат заедно за да гледаат натпреварот на огромен видео бим. Овој настан е познат под името Фан Мајле се случува на секои две години кај Бранденбуршката порта.
Орде Ивановски
Орде Ивановски (роден во година во  - починал на  година во ) — македонски историограф и учесник во НОБ, чија научно-истражувачка работа е посветена на левите политички и национални сили. Тој ја проучувал дејноста на балканските и македонските социјалисти и македонското социјалистичко и комунистичко движење, но и на македонското национално ослободително движење и македонското национално прашање.
Животопис
Орде Ивановски е роден на 6 август 1928 година во Прилеп. Основно и прогимназиско образование завршил во Прилеп, средно во Загреб, а Филозофски факултет - група историја, во Скопје. Во меѓувреме, од 1944 година бил учесник во НОБ.
По дипломирањето во 1955 година, Орде Ивановски се вработил во Институтот за национална историја како асистент во Одделението за средниот век, за наскоро преминал во Одделението за работничкото и комунистичкото движење. Неговата научно истражувачка работа ја насочил кон проучувањето на дејноста на балканските и македонските социјалисти и македонското социјалистичко и комунистичко движење.
Во Институтот за национална историја, Ивановски останал до своето пензионирање. Во текот на својата професионална кариера се стекнал со сите научни званања. Орде Ивановски докторирал во Скопје во 1965 година, бил избран за научен советник во 1974 година, а во 1975 – 1976 година бил поставен за директор на Институтот. Иато така, Ивановски бил член и одговорен уредник на Гласникот на Институтот, потоа член на Редакцијата на „Историја“. Учествувал на повеќе научни собири и конференции во земјата и странство, а зад себе оставил над десетина посебни изданија и над осумдесет статии. Меѓудругото, тој учествувал и во пишувањето на првата „Историја на македонскиот народ“.
Со настапување на плурализмот, Орде Ивановски се противил на дотогашниот зацртан курс во кој ненаучно и навредливо биле вреднувани крупни настани и личности од историјата на македонскиот народ. Во 1991 година, во предговорот на монографија за Никола Карев тој запишал дека:
Д-р Орде Ивановски починал на 14 март 2012 година во Скопје.
Модерна филозофија
Модерната филозофија е филозофија развиена во модерната ера и поврзана со модерноста. Тоа не е специфична доктрина или школа (и затоа не треба да се меша со модернизмот ), иако постојат одредени претпоставки заеднички за голем дел од него, што помага да се разликува од претходната филозофија.
Модерна западна филозофија
Колку од ренесансната интелектуална историја е дел од модерната филозофија е спорно: раната ренесанса често се смета за помалку модерна и повеќе средновековна во споредба со подоцнежната Висока ренесанса. До 17-тиот и 18-тиот век главните фигури во филозофијата на умот, епистемологијата и метафизиката беа грубо поделени во две главни групи. „ Рационалистите “, главно во Франција и Германија, тврдеа дека целото знаење мора да започне од одредени „ вродени идеи “ во умот. Главните рационалисти беа Декарт, Барух Спиноза, Готфрид Лајбниц и Николас Малебранш. Спротивно на тоа, „ емпиристите “ сметаа дека знаењето мора да започне со сетилно искуство. Главните фигури во оваа линија на размислување се Џон Лок, Џорџ Беркли и Дејвид Хјум (Ова се ретроспективни категории, за кои Кант е во голема мера одговорен). Етиката и политичката филозофија обично не се подложени на овие категории, иако сите овие филозофи работеа во етика, во свои карактеристични стилови. Други важни фигури во политичката филозофија вклучуваат Томас Хобс и Жан-Жак Русо.
Делото на Хегел беше пренесено во многу правци од неговите следбеници и критичари. Карл Маркс ја присвоил и Хегеловата филозофија на историјата и емпириската етика доминантна во Британија, трансформирајќи ги идеите на Хегел во строго материјалистичка форма, поставувајќи ги основите за развој на науката за општеството. Спротивно на тоа, Сорен Киркегор ја отфрли сета систематска филозофија како неадекватен водич за животот и смислата. За Кјеркегор, животот е наменет да се живее, а не мистерија што треба да се реши. Артур Шопенхауер го одведе идеализмот до заклучок дека светот не е ништо друго освен залудна бескрајна интеракција на слики и желби, и се залагаше за атеизам и песимизам. Идеите на Шопенхауер беа преземени и трансформирани од Ниче, кој ги искористи нивните различни отпуштања на светот за да прогласи „ Бог е мртов “ и да ја отфрли сета систематска филозофија и сите стремеж кон фиксна вистина што ја надминува индивидуата. Ниче во ова не најде основа за песимизам, туку можност за нов вид слобода.
Во британската филозофија од 19 век доминираа насоки на нео-хегелијанска мисла, и како реакција против тоа, личности како Бертранд Расел и Џорџ Едвард Мур почнаа да се движат во насока на аналитичката филозофија, што во суштина беше ажурирање на традиционалните емпиризмот за да се приспособат на новите случувања во логиката на германскиот математичар Готлоб Фреге.
Ренесансна филозофија
Ренесансниот хуманизам ја нагласи вредноста на човечките суштества (види Орација за достоинството на човекот) и се спротивстави на догмата и схоластиката. Овој нов интерес за човековите активности доведе до развој на политичките науки со Принцот на Николо Макијавели. Хуманистите се разликувале од средновековните научници и затоа што го гледале природниот свет како математички уреден и плуралистички, наместо да размислуваат за него во смисла на цели и цели. Ренесансната филозофија можеби најдобро се објаснува со два предлози дадени од Леонардо да Винчи во неговите тетратки:
На сличен начин, Галилео Галилеј го засновал својот научен метод на експерименти, но развил и математички методи за примена на проблеми во физиката. Овие два начина за зачнување на човечкото знаење ја формираа основата за принципот на емпиризам и рационализам, соодветно.
Рационализам
Модерната филозофија традиционално започнува со Рене Декарт и неговиот наговор „ Мислам, затоа сум “. Во почетокот на XVII век, најголемиот дел од филозофијата беше доминирана од схоластиката, напишана од теолозите и потпирајќи се на Платон, Аристотел и раните црковни списи. Декарт тврдеше дека многу доминантни схоластички метафизички доктрини се бесмислени или лажни. Накратко, тој предложи да се започне филозофијата од нула. Во неговото најважно дело, Медитации за првата филозофија, тој се обидува токму ова, преку шест кратки есеи. Тој се обидува да одвои колку што е можно повеќе од сите свои верувања, за да утврди што, ако нешто знае со сигурност. Тој открива дека може да се сомнева во речиси сè: реалноста на физичките предмети, Бог, неговите сеќавања, историјата, науката, дури и математиката, но не може да се сомнева дека, всушност, се сомнева. Тој знае за што мисли, дури и ако тоа не е вистина, и знае дека е таму и размислува за тоа. Од оваа основа тој повторно го гради своето знаење. Тој открива дека некои од идеите што ги има не можеле да потекнуваат само од него, туку само од Бога; тој докажува дека Бог постои. Потоа покажува дека Бог нема да дозволи систематски да биде измамен за сè; во суштина, тој ги оправдува обичните методи на наука и расудување, како погрешни, но не и лажни.
Емпиризам
Емпиризмот е теорија на знаење која се спротивставува на другите теории на знаење, како што се рационализмот, идеализмот и историзмот. Емпиризмот тврди дека знаењето доаѓа (само или првенствено) преку сетилно искуство за разлика од рационализмот, кој тврди дека знаењето доаѓа (исто така) од чистото размислување. И емпиризмот и рационализмот се индивидуалистички теории на знаењето, додека историзмот е социјална епистемологија. Иако историзмот, исто така, ја признава улогата на искуството, тој се разликува од емпиризмот со тоа што претпоставува дека сетилните податоци не можат да се разберат без да се земат предвид историските и културните околности во кои се вршат набљудувањата. Емпиризмот не треба да се меша со емпириското истражување бидејќи различните епистемологии треба да се сметаат за конкурентни гледишта за тоа како најдобро да се прават студии, а постои речиси консензус меѓу истражувачите дека студиите треба да бидат емпириски. Затоа, денес емпиризмот треба да се сфати како еден од конкурентните идеали за стекнување знаење или како да се прават студии. Како таков, емпиризмот пред сè се одликува со идеалот да се остават набљудувачките податоци „да зборуваат сами за себе“, додека конкурентните гледишта се спротивставени на овој идеал. Така, терминот емпиризам не треба да се разбере само во однос на тоа како овој термин се користел во историјата на филозофијата. Таа, исто така, треба да биде изградена на начин што овозможува да се разликува емпиризмот меѓу другите епистемолошки позиции во современата наука и наука. Со други зборови: емпиризмот како концепт треба да се конструира заедно со други концепти, кои заедно овозможуваат да се направат важни дискриминации помеѓу различните идеали кои се во основата на современата наука.
Емпиризмот е едно од неколкуте конкурентни гледишта што преовладуваат во проучувањето на човековото знаење, познато како епистемологија. Емпиризмот ја нагласува улогата на искуството и доказите, особено сетилната перцепција, во формирањето на идеите, над поимот вродени идеи или традиција.За разлика од, на пример, рационализмот кој се потпира на разумот и може да го вклучи вроденото знаење.