cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1489
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1489 година се протега во 4125 и 4126, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4185 и 4186 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2032. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 894 и 895 исламска година.
Дејвид Ливингстон
Дејвид Ливингстон ( - ), бил шкотски доктор, мисионар и истражувач на Африка. Во периодот од 1841 до 1873 година, открил и испитал пространи области на јужна, источна и централна Африка и најмногу придонел за нејзиното истражување.
Во последните години од неговиот живот, додека ја истражувал источна Африка, долго му се изгубил секој траг од неговите експедиции, па така во 1871 експедицијата на Хенри Мортон Стенли, го пронашла на источниот брег на езерото Тангањика, на пат кон извориштето на реката Нил.
Починал на 1 мај 1873 како најголем британски истражувач погребан е во Вестминстерската опатија во Лондон.Тој бил познат како најпознат истражувач на Африка,и затоа близу Викториините Водопади има споменик во негова чест.
Невозможна мисија 2
Невозможна мисија 2 (англиски: Mission: Impossible 2) е американски филм од 2000 година, во режија на Џон Ву. Улогите ги играат: Том Круз, Дагреј Скот, Тенди Њутон, Раде Шербеџија итн.
Содржина
Тајниот агент Итан Хант (го глуми Круз) се наоѓа на мисија во Сиднеј, каде треба да го пронајде и уништи изворот на една разурнувачка генетески изменета болест...
Национален парк Ваденско Море (Хамбург)
Национален парк Ваденско Море Хамбург (Hamburgisches Wattenmeer) — енклава на градот-покраина Хамбург во Северна Германија и се наоѓа 12,5 километри од Куксхафен во делтата на Елба во Северно Море (Германски Залив). Овој дел од Ваденското Море се наоѓа внатре во површината на националниот парк Ваденско Море Долна Саксонија и исто така ги вклучува островите Нојверк, Шархерн и Нигехерн. Составен е главно од песочни и мешани мочуришта со плитки потоци, песочни делови (Plaaten) и гореспоменатите песочни острови.
Национален парк
Во согласност со одлуката на Хамбуршкиот парламент на 9 април 1990, површината била преквалификувана како Национален парк Ваденско Море Хамбург. На 5 април 2001, законот бил обновен и површината на националниот парк била проширена.
Вкупната површина на националниот парк (Зона 1 и 2) е 13.750 хектари. Површините од зоната 1 се под специјална заштита. Така, на пример пешачењето по песочните острови и возењата со коњ и кочија се единствено дозволени на одредени правци.
Во рамките на националниот парк имало околу 2.000 видови на животни, од кои околу 250 единствено опстојуваат во солените мочуришта на Ваденското Море. Од особена важност се обичната фока и атлантската сива фока. Поради природниот прилив во талог, има висока концентрација на храна за младите риби и морските птици на устието на Елба. Затоа, националниот парк е важно место за одморање и простор на морските птици.
На пример, патките живеат од полжави кои се наоѓаат со стотици или илјадниците на површината на песочните острови. Приближно 180.000 птици на северозападната популација на патките исто така го поминаат својот период за митарење од јули до септември во Ваденското Море, кое е заштитено од три национални паркови во покраините Долна Саксонија, Шлезвиг-Холштајн и Хамбург. Околу 200.000, обични патки исто така го поминуваат нивниот период за митарање овде; околу 1.000 паркови ги користат песочните острови во Северното Море како област за размножување. Поголемиот дел од нив се размножуваат на островот Амрум.
Во истовреме, Ваденското Море е место за одмор на птиците-преселници од северните поднебја, кои јадат дел од резервите кои им требаат за успешно размножување. Како последица на тоа, околу 10-12 милиони патки, гуски и галеби го користат Ваденското Море.
Паркот тесно соработување со здружението Јордсанд (Verein Jordsand), особено во областите на птиците.
Адреси
и
Макс Регер
Макс Регер ( - ), германски композитор, пијанист и музички педагог, претставник на доцниот романтизам.
Живот
Роден е во Бренд, Кралство Баварија Роџер студирал музика во Минхен и Висбаден со Хуго Рајман. Од 1907 тој работи во Лајпциг, каде што бил директор на универзитетот до 1908 и професор по компонирање на конверзаториумот сè до неговата смрт.
Лештарка
Лештарка или обична лештарка ( syn. Bonasa bonasia) — птица од родот лештарки (Tetrastes) и меѓу помалите членови на семејството на тетребите. Видот е непреселнички, присутен ширум северна Евроазија, на исток до Хокаидо (Јапонија), а на запад сè до средна и источна Европа. Живее во густи мешани иглолисни шуми, по можност онаму кајшто има смрча. Присутна е и во Македонија, каде во 2014 г. се забележани 312 единки.
NGC 5009
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5009 се споменува и како UGC 8258, MCG 8-24-61, CGCG 245-25.
Карли Смитсон
Карли Смитсон (Carly Sarah Hennessy родена на како Карли Сара Хенеси ) е ирска соул/поп рок пејачка-текстописец која беше финалсистката на шесто место на седмата сезона на American Idol. Во 2001 година Смитсон го издала својот прв студиски албум за MCA Records наречен Ultimate High. Смитсон била изфрлена од издавачката куќа во 2002 година. Плановите за нејзиниот Idol-соло албум пропаднале и сега таа е глвен вокал во американската рок група We Are the Fallen.
NGC 5009
Откривање
Телото е откриено на 26 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Карли Смитсон
Ран живот и школување
Смитсон е родена во Даблин, Ирска како дете на родителите Мари Мурај и Лук Хенеси .После шест месеци живеење во Даблин, Смитсон и нејзините родители заминале во Јоханесбург, Јужноафриканската Република. Таа живеела таму сè додека таа и родителите не се преселиле повторно во Даблин кога имала 4 години. Смитсон почнала да пее наоколу кога имала 4 години, а имала и мало искуство со глумењето. Таа била вклучена во реклама за Denny's Колбасицата три години, почнувајќи од петгодишна возраст. Во 1990 година Смитсон ја играла улогата на Младата Маријан (Young Marianne) во филмот Fools of Fortune. Две години подоцна, во 1992 година таа глумела во Les Misérables како Little Cosette во Ирска. Кога имала десет години таа издала независно CD наречено Carly's Christmas Album кое беше издадено во Обединетото Кралство. Кога Смитсон имала 14 години нејзините родители се развеле. Една година подоцна, таа и нејзиниот татко се преселиле во САД за Смитсон да развие музичка кариера. Смитсон била исфрлена од средното училиште каде што учела.
Личен живот
После договорот на Смитсон со MCA Records таа решила да се одмори од музиката. Таа се сретнала со нејзиниот маж Тод Смитсон, тату мајстор во Сан Диего. Тие живееле во Мариета, Џорџија, неколку години каде што Смитсон работела во ирски бар наречен Fado.
170
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
NGC 5009
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5009 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 5009 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.
Нани
Луиш Карлош Алмеида да Куња или попзнат како Нани (португалски: Luís Carlos Almeida da Cunha) — португалски фудбалер, крило на Орландо Сити и на португалската репрезентација.
Карли Смитсон
Ultimate High (1999–2001)
Пред бракот со нејзиниот маж Тод Смитсон, Карли Смитсон (тогаш Карли Хенеси) издала албум за MCA Records наречен Ultimate High во 2001 година. MCA Records потрошиле 2 милиони долари на продукцијата и на промоцијата на првиот албум на Смитсон, а од него се продадени само 300 копии.
Лештарка
Гнездото го прави на земја и положува по 3–6 јајца. Женката ги квачи јајцата и самостојно се грижи за младите во текот на нивниот развој, што е типично за ловните птици.
NGC 5009
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 10 м 47,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +50° 5' 35"". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Карли Смитсон
5 Сезона
Смитсон учествувала на аудициите на петтата сезона на American Idol во Лас Вегас, Невада и анонимно била прифатена од судиите.
Невозможна мисија 3
Невозможна мисија 3 (англиски: Mission: Impossible 3) е американски филм од 2006 година, во режија на Џеј Џеј Абрамс. Улогите ги играат: Том Круз, Мишел Монахан, Филип Сејмор Хофман, Винг Рејмс итн.
Карли Смитсон
7 Сезона
Во 2007 година, Смитсон повторно се пријавила на седмата сезона на American Idol.
Лештарка
Птицата е долга 35-39 см. Перјето има ситна шара, но горниот дел е претежно сив, крилата се кафеави, а од долната страна е просеано со дамки со костенлива боја.
Невозможна мисија 3
Содржина
Тајниот агент Итан Хант е во борба со еден садистички насторен продавач на армиско оружје....
NGC 5009
Други поделби
Проучување на NGC 5009 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45739. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3462. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1350.
Лештарка
На главата мажјакот има кратка ќулавка што ја исправаат и црн врат обрабен со бело. Женката има помала ќулавка и нема црн врат. Во лет може да се забележи сивата опашка со црн завршеток.
Нани
Најчесто игра на позицијата десно крило, но често е користен и на левата страна.
Лештарка
Мажјаците се огласуваат со ти-ти-ти-ти-ти, додека пак женките имаат послеано тет-тет-тет-тет-тет. Огласувањето и претањето на крилата честопати се единствениот начин да се утврди присуството на оваа птица, поради нејзината плашливост и густината на дрвјата што ги населува.
Птицата се храни на земја, претежно со растенија. Во сезоната на парење исхраната ја дополнува со инсекти.
Нани
Кариера
Нани е роден на година во Праја, Капе Верде. Неговото семејство емигрирало во Португалија каде ја започнал својата фудбалска кариера играјќи за локалниот тим Реал Масама. На 16 годишна возраст тој започнал да тренира со Спортинг Лисабон и Бенфика на одредени денови. На крајот тој му се приклучил на младинскиот состав на Спортинг бидејќи тие му нудат да тренира со нив во пред сезонските подготовки. Во 2005 година, тој го направи своето професионално деби за клубот и го освои португалскиот куп за време на неговата втора сезона со нив. Нани бил прогласен за млад играч на месецот за месец мај 2007 година и неговите настапи со Спортинг кулминирале со транссфер во англискиот клуб Манчестер Јунајтед кој во јули 2007 година за сума од 25,5 милиони € го донел Нани на Олд трафорд. Нани го освои ФА Комјунити Шилд во неговото официјално деби за Манчестер Јунајтед на 5 август 2005 кога бил победен Челси. На оваа титула тој додал трофеи од Премиер лигата и Лигата на шампионите уште во својата дебитантска сезона со црвените ѓаволи. Откако тој се етаблирал како прв избор на крилото на Манчестер Јунајтед успеал да освои и уште две титули во Премиер лигата, Лига купот, ФИФА Клупско Светско првенство, и три ФА Комјунити Шилд наслови.
Нани е исто така репрезентативец на Португалија. Пред да игра на сениорско ниво, тој играше за репрезентацијата до 21-на година. Тој го направи својот сениорски деби во септември 2006 година во пријателски натпревар против Данска и го постигна својот прв репрезентативен погодок во текот на поразот од 4-2 на тој натпревар во Копенхаген. Од своето деби, тој има направено 51 настапи и постигнато 12 гола за Португалија.
170
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5678 и 5679 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4920 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3930 и 3931 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 923.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 170 година се протега во 2806 и 2807, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2866 и 2867 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 713. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 466 и 465 година пред хиџра.
Џидимирци (Неготинско)
Џидимирци — село во Општина Неготино, во околината на градот Неготино.
Потекло и значење на името
За настанокот на името на неготинското село Џидимирци во книгата „Тиквеш и Раец“ од 1914 од Воислав Радовановиќ, е запишано дека на левата страна на Вардар спроти вливот на Велика (Црна Река), е раселено селиштето Драдња, чиј еден дел од жителите христијани преселувајќи се под Кожуф го основале истоименото село Драдња, а близу до селиштето повторно се населило дел од неговото старо население заедно со Јуруци кои населбата ја нарекуваат Хаџи Демирли, подоцна под влијанието на христијаните преобразено во Џидимирци. Во Македонија постои уште едно село со исто име во Џидимирци во Велешко кое е постаро и според пишаните средновковни извори има македонско словенско јазично потекло, кое под влијание на Турцизираниот изговор го добило денешното име, додека неготинското село Џидимирци има турско јазично потекло кое под влијание на македонскиот јазик и изговор го одбило сегашното име. Сето ова покажува дека иако настанокот и јазичното потекло на имињата се различни, со меѓусебното влијание на двете етнички и јазични групи тие се изедначиле и го добиле истото име кое што го носат и денес.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Џидимирци живееле 240 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Џидимирци имало 200 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Родови
Џидимирци било воглавно македонско.
Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:
Македонски
NGC 2619
NGC 2619 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2619 се споменува и како UGC 4503, MCG 5-21-2, CGCG 150-8, IRAS 08345+2852.
Откривање
Објектот е откриен на 12 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2619 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 2619 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Космос-987
Космос-987 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 јануари 1978 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-987 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 313 км, а најмалото на 172.
Софи Марсо
Софѝ Марсо̀ (француски: Sophie Marceau, родена како Sophie Maupu) е француска глумица. Таа е родена на година во, Франција.
Најпознати нејзини улоги ги остварила во филмовите: Храбро срце со Мел Гибсон, Ана Каренина и Светот не е доволен.
Митенвалде
Митенвалде (Mittenwalde) — град во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа 30 километри североисточно од Берлин.
Краненбург
Краненбург може да се однесува на следниве места во Германија:
Бахтијар Ахмедов
Бахтијар Ахмедов (роден на 5 август 1987 во Махачкала) — руски борач кој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои сребрениот медал во дисциплината слободен стил до 120 кг.
NGC 7478
NGC 7478 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7478 се споменува и како KUG 2302+023.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7478 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7478 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 4 м 56,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 34' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 7478 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70418. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 579. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 905.
Краненбург (Осте)
Краненбург (Kranenburg) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа на реката Осте.
Општински единици
Кон општината Краненбург припаѓаат следниве места:
National Geographic Institute (Belgium)
Белгискиот National Geographic Institute (NGI); (Institut géographique national, Nationaal Geografisch Instituut) е белгиска национална агенција за мапирање (national mapping agency).
Седиштето е во Campus Renaissance во близина на паркот Cinquantenaire во Брисел.
Околупланетарен диск
Околупланетарен диск е збир од материја во форма на тор, ѓеврек или прстен, составена од гас, прашина, планетезимали, астероиди или парчиња од судири во орбитата на планетата. Тие се складиште на материјал околу планетите од кое што може да настанат месечини (или егзомесечини или подмесечини).
Во август 2018 г., астрономите објавиле дека веројатно откриле околупланетарен диск околу ЦС Ка Б. Авторите наведуваат дека „Системот на ЦС Ка е единствениот систем во кој најверојатно е присутен околупланетарен диск, како и околуѕвезден диск“. Но, во 2020 г., биле ревидирани параметрите на ЦС Ка Б, и ја окарактеризирале како насобирачко црвено џуџе, а дискот како околуѕвезден.
Во јуни 2019 г., астрономите известиле дека откриле докази за постоење околупланетарен диск околу ПДС 70б со помош на спектроскопија. Во јули 2019 г., астрономите го објавиле првото откривање на околупланетарен диск  со помош на Големата милиметарска/подмилиметарска низа Атакама (АЛМА) (анг: ALMA). Испитувањата на АЛМА, при кои се користат милиметарски и подмилиметарски бранови должини, се подобри во набљудувањето на прашината која се наоѓа во меѓупланетарниот простор, затоа што ѕвездите испуштаат релативно малку светлина на овие бранови должини, и затоа што оптичките набљудувања често се преплавуваат со блесокот од светлата ѕвезда домаќин.
Околупланетарниот диск е откриен околу млада јовијанска егзопланета слична на Јупитер, PDS 70c; а друг таков диск е можеби откриен и околу блиската јовијанска егзопланета, ПДС 70б. Овие егзопланети се дел од мултипланетарниот ѕвезден систем PDS 70, на околу 370 светлосни години од Земјата.
Според Андреа Изела, истражувач од Универзитетот Рајс во Хјустон, Тексас, „За прв пат, можеме да заклучиме дека ги гледаме знаците на околупланетарен диск, што ни помага да поткрепиме многу од поновите теории за создавањето на планетите... Преку споредување на нашите набљудувања со инфрацрвени снимки со висока резолуција и оптичките, може јасно да се види дека мистериозната концентрација од ситни честички прашина е всушност диск од прашина што ја опколува планетата, одлика што со сигурност можеме да кажеме дека е забележана за прв пат.“
Потенцијални околупланетарни дискови се откриени и околу Чa 110913−773444, 2M1207б, J1407б, ХД 100546 б, ГСЦ 06214-00210 б, и ДХ Таури б.
1488
1488 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1488 година од новата ера, 488. од вториот милениум, 88. од XV век и деветта од 1480-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6996 и 6997 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6238 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5248 и 5249 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2241.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1488 година се протега во 4124 и 4125, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4184 и 4185 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2031. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 893 и 894 исламска година.
Ото Фенихел
Ото Феничел (2 декември 1897 година, Виена – 22 јануари 1946 година, Лос Анџелес) бил психоаналитичар од таканаречената „втора генерација“.
Образование и психоаналитички припадности
Ото Феничел започнал да студира медицина во 1915 година во Виена. Како млад, уште во училиште, тој бил привлечен од кругот на психоаналитичари околу Фројд. Во текот на 1915 и 1919 година, тој присуствувал на предавањата на Фројд, а веќе во 1920 година, на 23 години, станал член на Виенското психоаналитичко друштво.
Во 1922 година, Феничел се преселил во Берлин. Додека живеел во Берлин, до 1934 година, тој бил член на група социјалистички и/или марксистички психоаналитичари (со Зигфрид Бернфелд, Ерих Фром, Вилхелм Рајх, Ернст Зимел, Френсис Дери и други). По неговата емиграција во 1934 година во Осло, во 1935 година во Прага, и во 1938 година во Лос Анџелес, тој организирал контакт меѓу расфрланите марксистички психоаналитичари во светот со тајното „Рундбрифе“ (Rundbriefe), односно кружни писма. Оние Рундбрифе кои станале јавно познати дури во 1998 година, можат да се вбројат меѓу најважните документи кои се однесуваат на проблематичната историја на психоанализата помеѓу 1934 и 1945 година, особено во однос на проблемот со протерувањето на Вилхелм Рајх од Меѓународната психоаналитичка асоцијација во 1934 година. Во Лос Анџелес, Феничел се приклучил на постоечките психоаналитички кругови и подоцна помогнал да се основа Психоаналитичкото друштво и институт во Лос Анџелес. Неговите обуки за анализа во Лос Анџелес го вклучиле Ралф Гринсон.
Списи
Феничел бил ефикасен писател за психоанализата и објавил четириесет статии помеѓу „Комплекс на интроекција и кастрација“ („Introjektion und Kastrationkomplex) во 1925 и „Невротично дејствување“ („Neurotic Acting Out“) во 1945. Меѓу некои од областите за кои тој придонесол биле женската сексуалност, чувството на триумф и претходниците на Едиповиот комплекс. Тој, исто така, објави влијателен технички прирачник, Проблеми на психоаналитичката техника (1939).
Три меѓувоени труда за женската сексуалност го привлекле вниманието на Фројд: тој напишал за првиот дека „Феничел (1930) со право ја нагласува тешкотијата да се препознае во материјалот произведен во анализа кои делови од него ја претставуваат непроменетата содржина на пред-Едипова фаза и кои делови се искривени со регресија“ Неговиот напис од 1936 година за симболичната равенка на Девојка и Фалус подоцна станала лансирна рампа за Жак Лакан.
Во својата статија „Трофеј и триумф“ од 1939 година, Феничел истакнал дека чувството на триумф „резултира со отстранувањето на вознемиреноста и инхибиција со освојувањето на трофеј“, но додадол дека „трофејот е супер-его дериват бидејќи е симбол на родителскиот авторитет[...]тоа му се заканува на егото како што супер-егото му се заканува на егото“.
Надоврзувајќи се на сопствената работа и придонесите на неговите врсници и претходници, Феничел го изработил својот енциклопедиски учебник од 1945 година: „За безброј студенти и професионалци, Феничел е синоним за неговата психоаналитичка теорија на неврозата; и овој текст се смета за синоним за доверливо и сеопфатно психоаналитичко знаење“. Сепак, делото имало и контроверзии, бил предизвик за, меѓу другото, наодите на Мелани Клајн, нео-Фројдците и голем дел од работата на Франц Александар, исто така ја прикажувало континуираната марксистичка припадност на Феничел.
Критика
Харолд Блум го нарекол Феничел „мрачниот енциклопедист на фројдовската психодинамика“; но токму енциклопедискиот аспект на неговата работа ја предизвикало критиката на Лакан. Споредувајќи ја работата на Феничел со „набројување на типот „главна канализација““, тој се залагал за разлика помеѓу каталог на минати толкувања и вистинската работа за наоѓање на мутативното толкување во рамките на вистинската сесија. Тој, исто така, ја критикувал употребата на Феничел на органски фази на развој во неговото пишување; додека други сметале дека Феничел ги пресимплифицира своите извештаи за невроза со категорични таксономии.
Иако самиот Феничел уште од почетокот на својата книга предупредил дека нуди само илустративни примери, а не истории на случаи, тој можеби несвесно придонел за проблемот со обидот да се насочи и доминира, а не да се следи и учи од, аналитичкиот процес.
Вонземски вител
Вонземски вител е вител што се јавува на планети и природни сателити, вон Земјата, кои имаат доволно атмосфера за тоа. Повеќето набљудувани вонземски витли се забележани како големи циклони или антициклони. Сепак, познато е дека повремените песочни бури создаваат витли на Марс и на Титан. Мисиите на вселенските летала забележале докази за минати и сегашни вонземски витли. Најголемите вонземски витли се наоѓаат на гасовитите џинови Јупитер и Сатурн и ледените џинови Уран и Нептун.
Меркур
Поради својата ретка атмосфера на Меркур нема бури или други атмосферски феномени како облаци, ветрови или дожд. Невообичаено е што Меркур има магнетни „торнада“ кои биле забележани од забележани од НАСА за време на прелетувањето на Меркур Месинџер во 2008 година. Торнадата се извиткани снопови на магнетни полиња кои го поврзуваат магнетното поле на Меркур со вселената.
Вајмар (округ)
Вајмар (Weimarer Land) — округ во источниот дел на Тирингија, Германија. Соседни окрузи се (од североисток надесно) округот Бургенланд во Саксонија-Анхалт, округот Зале-Холцланд и слободниот град Јена, округот Залфелд-Рудолштат, Илм и слободниот град Ерфурт. Слободниот град Вајмар е целосно опкружен од округот.
Вонземски вител
Венера
Венус Експрес во 2006 година при едно од прелетувањата на планетата забележала два големи витли кои ја изобличуваат формата на половите на Венера (поларни витли). Јужниот пол имал голем, непрестајно променлив вител со две очи, кој бил забележан преку инфрацрвени мерења со висока резолуција од инструментот VIRTIS на Венус Експрес. Причината за вителот со две очи е непозната, но поларните витли се предизвикани од атмосферската циркулација на Хедлиевата клетка во долната атмосфера. Невообичаено е тоа што, двата витела на јужниот пол никогаш не се порамнуваат и се наоѓаат на малку поразлични висински коти. Циклонската бура на јужниот пол е приближно голема колку Европа. Покрај тоа, јужнополарниот вител постојано ја менува формата, но причината сè уште е непозната.
Вајмар (округ)
Историја
Округот потекнува од Großkreis Weimar, кој бил создаден во 1922 откако била создадена сојузната покраина Тирингија. Двата града Вајмар и Аполда не биле дел од округот. Во 1952, округот бил поделен на два дела - Вајмар и Аполда. Во 1994, двата дела биле споени повторно, меѓутоа не била целосно опфатена територијата од пред 1952.
Географија
Главна река во округот е Илм. На југ се ридовите на Тириншката Шума, вклучувајќи ја највисоката точка Riechheimer Berg со 511 метри надморска височина. На север од округот теренот е помалку ридест. Во овој дел се наоѓа најниската точка со 120 метри, на вливот на реките Илм и Зале. Близу Бад Залца почнува винската патека Зале-Унштрут, каде винокултурата во округот има традиција повеќе од 800 години.
Вонземски вител
Венера
Во 1979 година, НАСА забележала двоен вител предизвикан од циклон на северниот пол. Но, оваа појава потоа не била набљудувања одблиску.
Бидејќи поголемиот дел од водата на планетата заминала во вселената, на Венера нема дождови како на Земјата. Но, има докази за молњи на Венера што е потврдено со податоците од Венус Експрес. Молњите на Венера се разликуваат од молњите на сите други планети бидејќи се поврзани со облаци од сулфурна киселина наместо со облаци од вода. Магнетометарот на Венус Експрес открил електрични празнења кога леталото орбитирало блиску до горната атмосфера на Венера. Повеќето бури се формираат високо во атмосферата на околу 40 км од површината и сите врнежи испаруваат околу 32 км над површината.
Марс
Најчести атмосферски настани на Марс се песочните бури кои понекогаш може да кренат доволно прашина за да се видат од Земјата. Големите песочни бури ги има секоја година на Марс, но поретки се глобалните песочни бури кои ги има на Марс во просек на секои 6 Земјини години. НАСА ги набљудувала глобалните песочни бури во 1971, 1977, 1982, 1994, 2001, 2007 и 2018 година. Овие масивни песочни бури предизвикуваат проблеми за роверите и вселенските летала кои работат на сончева енергија, ветровите на Марс достигнуваат 100 км на час, што значи дека се за повеќе од двојно послаби од ураганските ветрови на Земјата, кои што не можат да ја уништат механичката опрема.
Иако Марс е најпознат по своите ппериодични песочни бури, на него исто така има бури налик на циклони и поларни витли слични на Земјата.
На 27 април 1999 година, редок циклон со пречник од 1,800 км бил откриен од вселенскиот телескоп Хабл во северниот поларен регион на Марс. Бил составен од три појаси од облаци обвиткани околу масивно око со пречник од 320 км и имал слични својства на бурите кои биле откриени на половите на Земјата (види: поларна депресија). Траел многу кратко и се чинело дека се распаѓа кога бил сликан шест часа подоцна; а не бил забележан на подоцнежните снимки. Неколку други циклони биле снимени во приближно истата област: циклонот од 2 март 2001 година, циклонот од 19 јануари 2003 година и циклонот од 27 ноември 2004 година.
Освен тоа, вселенското летало Марс Одисеја на НАСА од 2001 година забележало ладен поларен вител со мала густина во атмосферата на планетата над 70 степени северна географска ширина. НАСА утврдила дека секоја зима се формира поларен вител над северниот пол над атмосферата. Вителот и атмосферата се одвоени со преодна зона во која силни ветрови го опкружуваат полот. Стабилноста на овие прстенести поларни витли сè уште е предмет на истражување бидејќи научниците веруваат дека марсовската прашина може да игра улога во нивното формирање.
Јупитер
Во атмосферата на Јупитер има стотици витли кои најверојатно се циклони или антициклони, слични на оние на Земјата. Војаџер и Касини откриле дека, за разлика од атмосферата на Земјата, 90% од Јупитеровите витли се антициклони, што значи дека ротираат во спротивна насока од ротацијата на планетата. Многу циклони се појавиле и исчезнале со текот на годините, а некои дури се споиле и формирале поголеми циклони.
Кога вселенското летало на НАСА, Јунона пристигнала на Јупитер во 2016 година, забележала огромни циклони околу северниот и јужниот пол на планетата. Девет големи циклони биле забележани околу северниот пол и 6 околу јужниот пол. По понатамошното прелетување, Јунона забележала друг циклон на јужниот пол и забележал дека 6 од 7-те циклони се распоредиле во шестаголник околу циклонот во центарот на јужниот пол. Податоците од Јунона покажале дека ваквиот систем на бура е стабилен и нема навестување дека витлите се обидуваат да се спојат.
Големата црвена дамка на Јупитер е убедливо најголемиот познат вонземски антициклон (или циклон). Големата црвена дамка се наоѓа на јужната полутопка и има брзина на ветер поголема од оние измерени на Земјата. Новите податоци од Јунона откриле дека бурата продира околу 320 км во атмосферата на Јупитер. Оваа бура се следи од 1830 година, но веројатно е стара повеќе од 350 години. Пред повеќе од 100 години, Големата црвена дамка била широка повеќе од две Земјини пречници, но оттогаш се намалува. Кога Војаџер 1 и 2 прелетале во 1979 година, тие измериле дека масивниот циклон е двојно поголем од пречникот на Земјата. Мерењата од денешните телескопи измериле широчина од 1,3 Земјини пречници.
Овална БА (или Црвена дамка јуниор) е втората по големина бура на Јупитер и настанала по спојувањето на 3 помали циклони во 2000 година. Се наоѓа веднаш на југ од Големата црвена дамка и расте во големина во последниве години, полека изедначувајќи ја белата боја.
Големата темна дамка е забележана во близина на северниот пол на Јупитер во 2000 година од вселенското летало Касини-Хајгенс. Тоа било краткотраен темен облак кој пораснал колку Големата црвена дамка пред исчезнувањето по 11 недели. Научниците шпекулираат дека феноменот е пропратен ефект на силната поларна светлина на Јупитер.
Сатурн
Секоја Сатурнова година (околу 28 Земјини години), на Сатурн има огромни бури кои кружат околу планетите, наречени Големи бели дамки. Големите бели дамки се краткотрајни, но можат да влијаат на атмосферата и температурата на планетата до 3 Земјини години по нивното исчезнување. Дамките се широки неколку илјади километри, па дури и да ги стигнат сопствените опашки и да избледат откако ќе ја обиколат планетата.
Повеќето бури на Сатурн се случуваат во зона на јужната полутопка од научниците наречена „алеја на бурите“ поради изобилството на бури. Алејата на бурите се наоѓа на 35 степени јужно од екваторот и сè уште не е познато зошто толку многу бури што се формираат овде. Има и долговечна бура позната како Змејска бура, која повремено пламнува на јужните географски широчини на Сатурн. Касини во повеќе наврати открил повремени радио емисии од бурата, слични на кратките изливи на статика што се создаваат од молњите на Земјата.
Сатурн го држи рекордот за најдолга континуирана бура со грмотевици во Сончевиот Систем. Бурата што ја забележал Касини во 2009 година траела повеќе од 8 месеци. Инструментите на Касини откриле моќни радио бранови кои доаѓаат од молњите во атмосферата на Сатурн. Овие радио бранови биле околу 10.000 пати посилни од оние што ги емитираат молњите на земјата.
Шестаголниот циклон на северниот пол од Сатурн е забележан уште од минувањето на Војаџер 1 и 2, а Касини го снимил за првпат на 3 јануари 2009 година. Пречникот му е малку помал од 24,000 км, со длабочина од околу 100 км, и го заокружува северниот пол на прстенестата планета на приближно 78° N географска ширина.
Титан
Титан е многу сличен на Земјата и е единственото познато планетарно тело со значителна атмосфера и стабилни тела на површинска течност што сè уште постојат. Титан има бури слични на Земјата, но наместо вода течноста на Титан е од метан и етан.
Податоците од Касини открија дека на Титан има песочни бури слични на оние на Земјата и Марс. Кога Титан е во рамноденица, силните надолни ветрови подигнуваат микронски честички од песочните дини и создаваат песочни бури. Песочните бури се релативно кратки, но создаваат интензивни инфрацрвени светли точки во атмосферата, и така Касини ги забележал.
Касини направил слика од јужнополарниот вител на Титан во јуни 2012 година. Откриено е дека Титан има и северен поларен вител со слични одлики како и јужнополарниот вител. Научниците подоцна откриле дека овие витли се формирале во текот на зимата, што значи дека биле сезонски, слични на поларните витли на Земјата.
Јужнополарниот вител повторно бил снимен во 2013 година и било утврдено дека вителот се формирал повисоко во атмосферата отколку што претходно се мислело. Магливата атмосфера што ја има Титан ја остава месечината неосветлена од сончевите зраци, но сликата на вителот покажала светла точка на јужниот пол. Научниците дошле до заклучок дека вителот е високо во атмосферата, веројатно над маглата, бидејќи сè уште може да биде осветлен од Сонцето.
Уран
Долго време се сметало дека Уран е атмосферски статичен затоа што не биле забележани бури, но во последниве години астрономите почнале да забележуваат зголемена активност на бурите на планетата. Сепак, податоците за Уран се сè уште ограничени, бидејќи е многу оддалечен од Земјата и е тешко редовно да се набљудува.
Во 2018 година, вселенскиот телескоп Хабл направил слика на Уран на која имало голема, светла поларна капа над северниот пол. Се смета дека бурата е долговечна и научниците теоретизираат дека настанала од сезонските промени во атмосферскиот тек.
Во 2006 година, вселенскиот телескоп Хабл ја снимил Темната дамка на Уран. Научниците пронашле сличности помеѓу Темната дамка на Уран и Големите темни дамки на Нептун, иако дамката на Уран била многу помала. Се сметало дека Нептуновите дамки се антициклонски витли во атмосферата на Нептун, а Урановата дамка се претпоставува дека е од слична природа.
Во 1998 година, Хабл направил инфрацрвени снимки од повеќе бури кои беснееле на Уран поради сезонските промени.
Нептун
Големата темна дамка била вител со големина на Земјата, забележан од Војаџер 2 на јужната полутопка на Нептун во 1989 година. Брзината на ветер регистриран во бурата е најбрз регистриран ветар во Сончевиот Систем со приближно 2,400 km/h и ротира околу планетата на секои 18,3 часа. Кога вселенскиот телескоп Хабл го свртел погледот кон Нептун во 1994 година, тоа место исчезнало; но невремето што ја предизвикало дамката можеби продолжило пониско во атмосферата.
Малата темна дамка (понекогаш наречена Голема темна дамка 2 или Окото на волшебникот) бил уште еден вител забележан од Војаџер 2 при прелетот над Нептун во 1989 година. Ова место се наоѓа 30° појужно на планетата и транзитира околу планетата на секои 16,1 часа. Карактеристичниот изглед на Малата темна точка е поради белите облаци од замрзнат метан кои се издигнуваат низ центарот на бурата и ѝ даваат форма на око. Оваа бура, исто така, била исчезната кога вселенскиот телескоп Хабл ја прегледал планетата во 1994 година.
Уште 4 други темни дамки биле забележани на Нептун по откривањето на првите две. Малата бура која се формирала на јужната полутопка во 2015 година била следена од Ејми Сајмон и нејзиниот тим во НАСА Годард, од нејзиното создавање до нејзиниот крај. Додека ја следеле оваа мала бура, тимот успеал да открие појава на џиновска дамка со големина на Големата темна дамка на 23° северно од екваторот во 2018 година. Овој тим укажал на важноста на „придружните облаци“ во идентификувањето на бурите што ги предизвикуваат овие дамки дури и додека немало темна дамка. Овој тим, исто така, заклучил дека бурите веројатно просечно траат 2 години, а можен да траат и до 6 години, а во иднина ќе се обиде да ги проучува обликот и брзината на темните дамки.
Џузепе Мацини
Џузепе Мацини (Џенова, - ), италијански револуционер и демократ.
Во 1831 година во Марсеј го основа револуционерното здружение „Млада Италија“. Учествуваше во борбите за обединување на својата земја и до крајот остана верен на републиканските начела, протестирајќи против обединувањето на Италија врз монархистички основи.
Боро Тодоровиќ
Животопис
Татко му бил околиски началник, а мајка му учителка. По завршеното основно училиште, се запишал во Учителската школа во Ужице. Кога во 1933 година во Учителската школа била провалена организацијата, него го исклучиле од училиштето како комунист, без право да го продолжи образованието во друго училиште. Тогаш дошол во Скопје и одлучно со сета енергија се оддал на револуционерната дејност. Уште во 1933 rодина станал член на Месниот комитет на Партијата. Пролетта 1934 година кога била откриена и затворена редакцијата на партискиот билтен „Искра“, влегол во новиот редакциски одбор. По неколку месеци редакцијата одново била откриена. По што бил затворен и осуден на две години робија и губење на граѓански права во тек на шест години од Судот за заштита на државата во Белград. По издржувањето на казната, се вратил во Скопје. Во 1937 година партиската организација ја организирала легалната Работничка партија, чиј главен носител на дејноста покрај адвокатот Васо Стефановски и Бошко Шиљеговиќ, бил и тој.
Работничката партија го издавала легалниот весник „Наша реч“, чие издавање му било доверено нему. Во исто време партиската организација го задолжила да го организира собирањето на народна помош. Затоа во овој период полицијата почесто го затворала, претпоставувајќи дека со таква мерка успешните акции ќе спласнат. Од почетокот на 1939 до првата половина на 1940 година бил на отслужување на воениот рок. Неколку дена пред отпочнување на војната сам се јавил во својата единица, за да се бори против агресијата на татковината. Разочаран од предавството во редовите на бившата југословенска војска, со тешко срце се вратил во Скопје и се јавил на својата партиска организација. Бугарскиот окупатор знаел за неговата плодна револуционерна дејност. Затоа вложил огромни напори да го затвори. На 7 август, по полноќ го затвориле. Бугарската фашистичка полиција го предала на Гестапо во Белград, доставувајќи ги и податоците за неговата дејност.
На 29 август 1941 година големиот и бескомпромисен револуционер, бил стрелан во логорот на Бањица, во Белград заедно со Алија Авдовиќ. При проштевањето со другарите заедно со Боро Тодоровиќ ја испеле Интернационалата и со дигнати глави заминале на стрелање.
171
171 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 171 година од новата ера, 171. од првиот милениум, 71. од II век и втора од 170-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5679 и 5680 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4921 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3931 и 3932 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 924.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 171 година се протега во 2807 и 2808, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2867 и 2868 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 714. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 465 и 464 година пред хиџра.