cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шуцштафел
Воена-СС
Во 1941, СС почнале за првпат да регрутирааат негермански војници за Вафен-СС. Најчесто регрутите биле од Данска, Финска, Франција, Норвешка и Холандија. Од тогаш Вафен-СС имале и „Странски сили“. Тука расистичките рестрикции биле малку лабави со тоа што примале Украинци, Албанци од Косово и турски Татари. Украинците и Татарите биле угнетувани од Сталин, па затоа барале шанса за одмазда, а не биле големи нацисти. Албанците во Waffen-SS нашле можност етнички да го чистат Косово од Срби. На почетокот на окупацијата на Русија имало доволно доброволци за создавање на Естонска и Летонска дивизија.
Слични вакви еденици биле создадени и во Индија (повеќе од анти-британски причини).
Воената-СС имала голема улога во воените освојувања на Германија во Втората светска војна.
Екавски изговор
Екавски изговор (исто така екавица) е еден од трите изговори на српскиот, хрватскиот и босанскиот јазик и еден од двата кој се прифатени во книжевните варијанти на јазиците. Според тоа, екавскиот и ијекавскиот изговор се сметаат за литературни, што не е случај со икавскиот.
Географски, екавивцата се говори: на Косово и Метохија и Тимочка краина (постар екавски), јужна Србија (торлачки), поголем дел на Шумадија и Војводина (помлад екавски), додека екавски енклави постојат во Славонија (шќакавски или шокачки) и Подравјето (Осиек, Вуковар, Нашице)
Изговорот го добил името според рефлексот на прасловенскиот јат ( = [æ:] ), т.е. неговата замена со е:
→ е
Замената на јатот со е е најзастапена и најчеста, но не и апсолутна:
→ и
дури и  → а
Последниот пример е специфичен и единствен.
Во основа термините екавски, (и)јекавски и икавски се однесуваат за говорите на штокавскиот дијалект, односно дијалектот кој е основа на книжевните српски, хрватски и босански јазик. Алтернативно, терминологијата може да се прошири на кајкавските и чакавските хрватски дијалекти. Уште повеќе, бидејќи јатот е прасловенски глас со рефлекси во сите современи словенски јазици, оваа терминологија може да се адаптира и за други словенски јазици. По таа логика македонскиот јазик би имал екавски изговор.
Список на државни водачи во 1090 година
Ова е список на државни водачи во 090 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Икавски изговор
Икавски изговор (исто така икавица) — еден од изговорите на босанскиот, хрватскиот и српскиот јазик и единствениот кој не е прифатен во книжевниот јазик.
Tsuguo Hongo
Тсуго Хонго (Ноември 1, 1923 - Април 2, 2007) бил јапонски миколог, специјализиран за биогеографија и таксономија на Агарикалес. Хонго влезе на Катедрата за биологија на сегашен Универзитет во Хирошима во 1943 година, каде што студираше ботаника до дипломирањето во 1946 година со дипл. Хонго го доби својот докторат диплома, насловен „Agaricales of Japan“, од Универзитетот во Кјото во 1961 година додека работел под д-р Широ Китамура.
Тој бил претседател на Миколошкото друштво на Јапонија од 1987 до 1989 година. Во 2003 година му била доделена наградата Минаката Кумагусу за придонес во микологијата. Хонго објавил повеќе од 130 научни трудови и 9 книги. Тој, исто така, опишал 215 нови таксони на Агарикалес од различни локации. Видовите на габи именувани по Хонго вклучуваат: Amanita hongoi, Boletus hongoi,  Xerula hongoi,  Pluteus hongoi,  Russula hongoi,  Strobilomyces hongoi,  и Tylopilus hongoi.
Биатлон на Зимските олимписки игри 2010 - поединечна трка за жени
Натпреварот во поединечната трка во биатлон во женска конкуренција на Зимски олимписки игри 2010 се одржа на 18 февруари на патеката во Вислер, со почеток во 10:30 по месно време (UTC-8).
Златниот медал го освои Тора Бергер од Норвешка.
Англиски појадок (чај)
Англиски појадок (англ. English Breakfast tea) е мешавина на црн чај со пол, силен и интензивен вкус предвиден за консумирање со млеко и шеќер, кој традиционално се служи со обилниот англиски појадок.
Во мешавината се користат разни црни чаеви како асамски, цејлонски и кениски, како и кимун. Распространети марки на „Англиски појадок“ се Твајнингс, Тетли, Тејлорс од Харогејт, ПГ Типс, Стеш Ти Компани, Липтон, Селестијал Сизонингс, Рингтонс, Зеста и Дилма.
Потекло
Постојат разни преданија за потеклото на овој чај. Многумина велат дека негов создавач бил некојси Драјздејл од Единбург:
Друго објаснение според една статија во часописот „Journal of Commerce“ е дека овој чај датира од 1843 и негов изумител е трговецот Ричард дејвис од Њујорк. Дејвис, кој бил англиски имигрант, почнал на основа на конгу и додал малку пеко и пучонг. Го продавал по 50 центи по фунта, а неговиот успех предизвикал имитатори, така популаризирајќи го.
Нишалка
Нишалка, лулашка  или крлашка — висечки направа за нишање кој се состои од седиште прикачено на гранка, греда или друга потпора. Најчесто ги има во паркот каде што децата и постарите можат да се лулаат на нив. Седиштето за лулање обично е направено од дрво, но може да биде направено и од други материјали за да се направи поудобно нишањето. Нишалките можат да бидат опасни доколку дојде до паѓање од нив поради премногу наведнување напред или назад или заплеткување на јажето. Затоа, тие може да имаат дополнителна ограда што го спречува паѓањето на лицето што се ниша.
Тие можат да се наоѓаат во внатрешноста на куќата или станот, а нивната намена може да биде иста (нишање) или одлагање на облека, книги, цвеќиња или други работи.
Обичаи
За Ѓурѓовден, на плодно дрво се закачувала нишалка и после ручек девојките редум се нишале на неа и пееле ѓурѓовденски песни.
NGC 2413
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2413 е од видот *Grp. NGC 2413 има само една позната привидна димензија, која изнесува 10'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 33 м 19 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 7' 9".
Други поделби
Проучување на NGC 2413 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 274; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5405. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1521.
Панко Брашнаров
Панко Брашнаров (познат и како Панко Брашнар; 9 август 1883 (нов стил) - 13 јули 1951) — македонски комунист, член на првиот Централен комитет на ВМРО (Обединета) и потпретседател на Президиумот на АСНОМ. Поради поддршка на Резолуцијата на Информбирото е уапсен и испратен на Голи Оток, каде набрзо умира како најстариот затвореник по основа на Информбирото кој починал во затвор.
Рани години
Панко Брашнаров е роден во Велес. Образованието го започнува во родниот град во месната Егзархиска прогимназиja. По завршувањето на прогимназијата, во 1900 година школувањето го продолжува во Машкото педагошко училиште во Скопје. Учителствувањето го започнува во кумановските села каде почнува да ги шири првите револуционерни идеи. По Младотурската револуција зачленува во Народната федеративна партија. Учителствува до почетокот на Балканските војни како егзархиски учител. Уште пред Балканските војни учествува во работата на Социјалистичката организација во Велес која е дел од Македонско-одринската социјалдемократска група на членовите на Бугарската работничка социјалдемократска партија. Соработува во органот на Васил Главинов, „Класно сознание“. По војните во 1914 година пребегал во Бугарија. Завршил Виши педагошки курс на Егзархијата во Пловдив во 1915 година. За време на Првата светска војна станал воjник во Единаесетта пешадиска македонска дивизија на бугарската војска и бил испратен на фронтот кај Дојран.
Меѓу двете светски војни
По Првата светска војна, во 1919 година Брашнаров се враќа во Вардарска Македонија. Србите му нудат да работи како учител, но тој одбива. Работел како воденичар, градинар и крчмар. Станува член на Комунистичката партија на Југославија. Во текот на 1920-тите учествува на повеќе конференции и конгреси на КПЈ. Така, во 1920 г. е избран за делегат од велешката партиска организација на Вуковарскиот конгрес; во 1922 г. учествува на Првата земска конференција на КПЈ во Виена; во 1924 г. е делегат на Третата земска конференција на КПЈ во Белград; во 1926 г. учествува на Третиот конгрес на КПЈ во Виена.
На основачкиот конгрес на ВМРО (Обединета) во октомври 1925 година е избран за член на нејзиниот прв централен комитет. Во август 1926 година е уапсен и во април 1927 година е осуден на две-годишна робија. Од затвор излегува во февруари 1928 година. Кон крајот на мај 1929 година, на пат за конгресот на ВМРО (Обединета) во Берлин, е уапсен на југословенско-австриската граница. По настанатата голема провала на ВМРО (Обединета) во Вардарска Македонија на 5 јули 1929 година, Брашнаров е спроведен назад во Велес. На судењето во јуни 1930 година тој е осуден на пет години робија и доживотно губење на граѓанските права. Затворен е во затворот во Сремска Митровица. По излегувањето од робија, политички се повлекува.
Информбирото и Голи Оток
По објавувањето на Резолуцијата на Информбирото против раководството на КПЈ во јуни 1948 година, Брашнаров недвосмислено застанува на страната на СССР и Сталин во спорот. На 1 октомври 1948 година, заедно со Павел Шатев, до ЦК на Советската комунистичка партија упатува доверливо писмо во кое се тврди дека:
Брашнаров е уапсен на 11 декември 1950 година и на 29 јуни 1951 е осуден на „општествено полезна работа во траење од 24 месеци.“ Во првите денови од јули е испратен во логорот на Голи Оток, каде што набрзо, на 13 јули, умира.
60 години не се знаеше каде се погребани неговите посмртни останки. Во септември 2011 година, новинарска екипа на емисијата КОД, составена од новинарите Владимир Тевчев и Александар Кукулев и снимателот Данчо Стефков успеа да го пронајде гробот на Панко Брашнаров. Закопан е на градските гробишта Мирогој во Загреб. Неговите посмртни остатоци доживеале две есхумации. Во 1953, две години по неговата смрт на Голи оток, тој е погребан на загребските гробишта. Во 1971 година е есхумиран во заедничка гробница, во близина на првото гробно место, а во почетокот на осумдесеттите, неговите коски, заедно со коските на уште неколкумина негови современици се преместени на необележана гробна парцела, на крајот на гробиштата.
По објавувањето на телевизиската сторија на Канал 5 Телевизија, државата најави враќање на посмртните остатоци на Панко Брашнаров во Македонија.
Доктор Офболи
„Доктор Офболи“ (руски: Доктор Айболит) — роман за деца на рускиот писател Корнеј Чуковски.
Структура
Романот се состои од два дела со вкупно 30 глави:
Прв дел
Во куќата на докторот Офболи живеат бројни животни за кои несебично се грижи докторот, кој ги лекува заедно со луѓето. Во куќата живее и неговата лоша сестра, Варвара, која не ги сака животните. Докторот е голем пријател со своите живонти, особено со патката Кика, кучката Ава, прасето Гру-Гру, папагалот Карудо и бувот Бумбо. Притоа, докторот го разбира јазикот на живонтите. Во неговата работа му помагаат децата Вања и Тања кои тој успешно ги излекувал од шарлах и од сипаници. Меѓу неговите пациенти има и неколку измачени животни кои побегнале од своите лоши сопственици, како мајмунката Чичи која побегнала од еден уличен музичар и крокодилот кој побегнал од циркусот, а докторот го прима кај себе под услов да не ги повреди другите животни. Животните многу го сакаат докторот и му помагаат во работата, садејќи компири и носејќи вода од изворот. Еден зимски ден, кај докторот пристига ластовица, преколнувајќи го да појде во Африка, каде го очекуваат мајмуните со болни стомаци. Докторот и неговите животински пријатели го позајмуваат бродот на неговиот пријател, морнарот Робинзон, и веднаш заминуваат на пат. Патем, тие минуваат низ бројни авантури: ги зафаќа силна бура и бродот потонува, но сите успеваат да се спасат на грбот од крокодилот; потоа ги заробува разбојникот Бармалеј, но папагалот Карудо го зема клучот и ги ослободува затворениците; сепак, нив ги брака бандата на Бармалеј, но на бегалците им помагаат мајмуните, кои со своите тела прават мост преку една река. Во Африка, докторот успева да ги излечи мајмуните, а тие му даваат подарок — животното со две глави Тегнитуркај. По успешно завршената работа, докторот се враќа назад, а папагалот, крокодилот и мајмунката Чичи остануваат во нивниот роден крај. На враќање, докторот е пак нападнат од бандата на Бармалеј, но со помош на Тегнитуркај храбро им се спротивставува на разбојниците. Потоа, докторот и неговите животни им го одземаат бродот на разбојниците и пристигаат дома, каде им е приреден весел дочек, а на децата особено им се допаѓа Тегнитуркај. Единствено, Варвара е непријателски настроена кон него, па докторот го замолува морнарот Робинзон да ја однесе Варвара на некој далечен остров.
Втор дел
Во втората приказна пак се јавуваат главните ликови од првито дел, но со уште еден нов лик — детето Пента. Него докторот го пронаоѓа благодарение на одличниот слух на бувот Бумбо, кој открива дека детето е заробено во една пештера. Откако го ослободува, детето му раскажува на докторот дека тоа и татко му биле нападнати од разбојниците на Бармалеј кои го заробиле татко му. Докторот и неговата дружина веднаш решаваат да му помогнат на детето да си го пронајде својот татко. Сите животни се впуштаат во потрага по него, а кучката Ава успева да го намириса и тие го наоѓаат таткото на еден мал остров. Пента е пресреќен, а кога се враќаат во неговото село, селаните им укажуваат големи почести на докторот и на неговите животни. Решен да им се одмазди, докторот ги гони разбојниците по морето и најпосле, нивниот брод потонува и разбојниците стануваат плен на ајкулите. Така, докторот и животните се враќаат дома како победници, а патем им се придружуваат Карудо, крокодилот и Чичи на кои им било здодевно без докторот. Во родниот град, Пиндемонте, на дружината на докторот им се приредува блескав дочек, а граѓаните му поклонуваат прекрасен брод. Оттогаш, тој ги лекува и морските животни.
Изданија на македонски јазик
Во 2013 година, романот бил објавен од издавачката куќа Феникс, во рамките на библиотеката „Врвови“, а преводот го направил Владимир Попов. Дизајнот на корицата е дело на Васил Петрески. Книгата има 92 страници, а нејзините димензии изнесуваат 21 сантиметар. Таа е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“, Скопје.
Космос-793
Космос-793 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 јануари 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-793 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1491 км, а најмалото на 1417.
Потсдам (појаснување)
Потсдам е град во Бранденбург.
Потсдам може исто така да се однесува на:
Дионисиј II Цариградски
Живот
Дионисиј се родил во Галата (сега дел од Истанбул). Во 1516 тој бил назначен за митрополит на Никеја и бил избран за епископ од страна на патријархот Теолепт I.
Дионисиј бил наменет од патријархот Еремија I како негов наследник, а по смртта на Еремија тој бил избран на 17 април 1546 поддржан од популарните манифестации и против надежите на Светиот синод. За време на неговата патријаршија тој бил обвинет за зголемување на надоместокот на отоманскиот султан за назначување на патријарх, до вредност од 3000 екуси (монети) и за демолирање, наредено од султанот, на големиот крст на кровот од Манастирот Богородица Памакаристос, во тоа време седиште на патријаршијата.
Позначаен настан за време на неговата патријаршија бил патувањето во Италија, во 1546, на младиот митрополит на Кајсери, Митрофан, кој неколку години подоцна ќе стане патријарх. Дионисиј го испратил Митрофан во Венеција, главно поради собирање на финансиски средства, но Митрофан исто така заминал и во Рим и се запознал со папата. Во 1548 овие новости предизвикале голема загриженост кај дел од грчкото население во Цариград, проследени со немири и обид за убиство на Дионисиј, кого го сметале за виновен како и Митрофан. Дионисиј бил на работ на симнување од престолот, но никакви мерки не биле преземени против него бидејќи тој ја имал поддршката од султанот Сулејман Величествениот.
Дионисиј владеел сè до неговата смрт. Датумот за смртта е спорен помеѓу научниците, како резултат на тоа предложени се неколку дати, 1554 и 1555, но најверојатно точниот датум е јули 1556, заклучок донесен од документите на Венеција. Тој бил погребан во манастир на островот Халки.
Туркменска азбука
Туркменската азбука е официјалното латинично писмо кое се користи за запишување на туркменскиот јазик. Туркменската азбука е заснована на турската азбука, но има разлики во изговор на буквите. До 20 век туркменскиот јазик се запишувал со арапско писмо, но во 1928 година била воведена латиницата за запишување на јазикот. Подоцна, кога Туркменистан бил дел од СССР била воведена кирилицата и се користела сè до независноста на Туркменистан. Кога Туркменистан станал независен се вратила латиницата која првично имала чудни букви како £, $, ¥ или ¢, но овие биле заменети со букви од турската азбука. Туркмените кои живеат во Авганистан или некои од останатите арапски земји користат арапско писмо.
Букви
Аа, Бб, Вв, Гг, Дд, Ее, Ёё, Жж, Җҗ, Зз, Ии, Йй, Кк, Лл, Мм, Нн, Ңң, Оо, Өө, Пп, Рр, Сс, Тт, Уу, Үү, Фф, Хх, (Цц), Чч, Шш, (Щщ), (Ъъ), Ыы, (Ьь), Ээ, Әә, Юю, Яя
Aa, Bb, Çç, Dd, Ee, Ää, Ff, Gg, Hh, Ii, Jj, Žž, Kk, Ll, Mm, Nn, Ňň, Oo, Öö, Pp, Rr, Ss, Şş, Tt, Uu, Üü, Ww, Yy, Ýý, Zz
Пјотровице
Пјотровице (Piotrowice — село во Општина Карчев во Отвоцки округ, денес во Мазовско Војводство, Полска.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 30 километри северозападно од градот Варшава, на неколку километри од реката Висла. Селото се наоѓа на надморска височина од 94 метри.
Список на државни водачи во 910 година
Ова е список на државни водачи во 10 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Биатлон на Зимските олимписки игри 2010 - поединечна трка за мажи
Натпреварот во поединечната трка во биатлон во машка конкуренција на Зимски олимписки игри 2010 се одржа на 18 февруари на патеката во Вислер, со почеток во 13:00 по месно време (UTC-8).
Златниот медал го освои Норвежанецот Емил Хегле Свендсен.
NGC 4638
NGC 4638 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4638 се споменува и како NGC 4667, UGC 7880, MCG 2-32-187, CGCG 70-229, CGCG 71-6, VCC 1938.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4638 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 4638 има привидни димензии од 2,2' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 47,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 26' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 4638 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42728. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 194; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 878. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Женева
Женева (се изговара /dʒɨˈniːvə/; фр.: Genève ИПА: [ʒənɛv], гер: Genf [gɛnf], ит.: Ginevra [dʒiˈneːvra], Реторомански: Genevra) — втор град по популарноста во Швајцарија (после Цирих). Се наоѓа на југоисточниот дел од државата. Претежно е населено со французи и се наоѓа блиску француската граница. Во близината на тој град се наоѓа Женевското езеро кое важи за едно од поубавите езера во Западна Европа. Во Женева се наоѓа и едно од седиштата на Обединетите Нации, во зданието наречено „Палата на нациите“.
Стопанство
Многу мултинационални компании како Procter & Gamble, Serono, Firmenich и Givaudan имаат главни европски седишта во Женева.
Шенвалде-Глин
Шенвалде-Глин (Schönwalde-Glien) — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.
Историја
Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин, поради што во периодот 1961-1990 била одделена од него со Берлинскиот ѕид.
Во 1951-1952 низ општината бил изграден Каналот Хафел за да го поврзе Хенигсдорф со Парец, притоа избегнувајќи го преминот низ текот на реката Хафел, помеѓу Шпандау и Потсдам, кој тогаш бил под политичка контрола на Западен Берлин. Единствената брана на каналот се наоѓа во Шенвалде. Каналот е сè уште во употреба, обезбедувајќи пократка рута за бродовите од запад кон Каналот Одра-Хафел и Полска.
Пиктографи
Пиктографите  или пиктограмите се сликовите претставување на некој објект. Најраните примероци на пиктографите се античките или праисториските цртежи на карпи. Пиктографите исто така се користат за пишување каде еден писктограф претставува еден или повеќе зборови.
Пиктографијата е форма на пишување кое користи претставително сликовито цртање. Засновано е на куниформите и на некој начин на хиероглифите.
Ѓорѓи Оровчанец
Ѓорѓи Оровчанец (роден на во ) — македонски лекар, професор и политичар. Во периодот од 13 мај 2001 до 1 ноември 2002 година бил Министер за здравство на Република Македонија.
Биографија
Ѓорѓи Оровчанец е доктор по медицински науки - специјалист по оториноларингологија. Работел како универзитетски професор. Во периодот по Воениот конфликт во Македонија бил министер за здравство. По поразот на ВМРО-ДПМНЕ на изборите во 2002 година, Оровчанец бил избран за пратеник во парламентарниот состав од 2002 до 2006 година. По повлекувањето на Љубчо Георгиевски од водачката функција на ВМРО-ДПМНЕ и основањето на ВМРО-НП, Оровчанец станал член на новоформираната партија и влегол во пратеничката група на партијата по изборите во 2006 година. На 1 март 2007 година Оровчанец објавил дека ја напушта партијата. Во ноември 2007 година Оровчанец ја основал партијата Нова алтернатива, а тој станал нејзин претседател.
Како пратеник бил член на Комисијата за надворешна политика и Комисијата за здравство, како и член на пратеничка група на Собранието на Република Македонија за соработка со Парламентот на Кралството Данска и Република Индонезија.
Ѓорѓи Оровчанец професор на ЈЗУ Универзитетска клиника за уво, нос и грло и работи во клиниката Ре-медика.
Космос-794
Космос-794 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 јануари 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-794 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1492 км, а најмалото на 1452.
Џефри Плантагенет
Џефри Убавиот (роден на - починал на, познат како Џефри Плантагенет, бил гроф на Анжу од 1129 година, и војвода од Нормандија од 1144 година.
Тој бил најстариот син на анжувскиот гроф Фулк V и Ерменгарда. Хенри I пратил делегација во Анжу за да се среди бракот помеѓу неговата ќерка Матилда, вдовица на Хенрик V. Така бил направен договор за брак помеѓу петнаесетгодишниот Џефри и 28-годишната Матилда. бракот бил склучен на 17 јуни 1128 година. Бракот требало да стави мир помеѓу Нормандија и Анжу. Во нивниот брак се родиле Хенри, Готфрид и Вилијам.
ПШо една година од својата венќавка, татко му абдицирал во корист на Џефри и се отселил во Ерусалим, станувајќи крал на Ерусалим. По смртта на Хенри I во 1135 година, Матилда влегла во Нормандија за да се прогласи за владетелка. Сепак, Нормандија не и се покорила, заедно со нејзините барони, па така избувнала граѓанска војна која траела 18 години. Во 1142 година, Џефри започнал да ја зазема Нормандија од Стефан, и во 1144 година се прогласил за војвода на Нормандија. Тие Нормандија ја задржиле до 1149 година кога ја препуштиле на својот син Хенри.
Во исто време започнал бунт во Анжу, па така тој успеал да го задуши истиот. Но бунтовите следеле и во наредните години, кои дополнително го отежнувале нападот во Англија.
Џефри починал на 7 септември 1151 година.
IC 965
IC 965 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 965 се споменува и како UGC 399, MCG 1-2-44, CGCG 409-53.
Откривање
Објектот е откриен на 23 август 1895 година од страна на Херберт Хоу.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 965 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 965 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 5,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 1' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на IC 965 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2342.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Црвеноопашесто муварче
Природните живеалишта на овие птици се влажните широколисни шуми, суптропски и тропски планински шуми, но и во претежно обесшумени подрачја на островот.
IC 966
IC 966 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 966 се споменува и како IC 1565, UGC 410, MCG 1-2-47, CGCG 409-57, DRCG 2-31.
Мостот Чинват
Мостот Чинват (авестиски Cinvatô Peretûm, „мост на судот“ или “мост во форма на светлина“ ) или „мост на повратниците“ е концепт од зороастризмот кој го дели светот на живите и светот на мртвите. Сите души мора да поминат преку овој мост откако ќе умрат. Мостот го чуваат две кучиња со четири очи, што се среќава и во хинду митот за Јама, оној кој владее со пеколот и ги чува вратите на пеколот заедно со две кучиња кои имаат по четири очи.
IC 966
Откривање
Објектот е откриен на 23 август 1895 година од страна на Херберт Хоу.
Мостот Чинват
Изгледот на мостот зависи од ашата на оној кој го гледа, односно од неговата праведност. Во текстот наречен Бундаишн, ако човекот бил неморален, мостот пред него ќе се појави како тесен, а демонот Визареш ќе ја влече неговата душа до друј-демана (Куќата на Лагите), место на кое вечно ќе е казнуван и ќе страда, налик на концептот за пеколот. Ако човекот имал добри мисли, добри зборови и добри дела во животот, мостот ќе е доволно широк за да го помине, а Даена, духот кој го открива тоа, ќе се појави и ќе ја одведе душата во Куќата на Песната. Оние души кои успешно ќе го минат мостот, ќе се спојат со Ахура Мазда. Мостот Чинват често се идентификува со виножито, или со Млечниот Пат. Но, некои научници не се согласуваат со ваквата споредба, цитирајќи го описот за Чинват како „право нагоре“, а не „искривено“.
IC 966
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 966 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 966 има привидни димензии од 1' х 1'.
Мостот Чинват
Се вели дека три божества се чувари на мостот Чинват: Сраоша (послушност), Митра (сојуз) и Рашну (правда).
IC 966
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 44' 3"".
Кошарка во Грција
Кошарка во Грција — еден од најпопуларните спортови во земјата. Спортот станал посебно популарен по избувна по победата на Грчката репрезентација на Евробаскетот 1987 во Пиреја, што предизвикало општа кошаркарска еуфорија во земјата. Оттогаш, машките грчки државни репрезентации постигнуваат постојан меѓународен успех, што предизвикало Грција да влезе во кругот на европските кошаркарски сили како Русија, Србија, Хрватска, Италија, Шпанија, Франција и Литванија. Освен триумфот на репрезентацијата во 1987 година, Грција освоила златен медал на Евробаскет 2005, сребрен медали на Евробаскет 1989 и Светското првенство во 2014, како и бронзент медал на Евробаскет 2009.
IC 966
Други поделби
Проучување на IC 966 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2372.
Кошарка во Грција
На ниво на професионални клубови, кошаркарските клубови освоиле 17 европски првенства, од кои 9 се на највисокото прво ниво на Евролига. На ниво на женски професионален клуб, Атинаикос ја освол титулата на второпласираната ЕвроКуп во 2010 година.
Мостот Чинват
Концептот на мостот Чинват е сличен на муслиманскиот Ас-Сират.
Кошарка во Грција
Раните години
Кошарката има долга историја во Грција, откако првпат дошла во земјата во 1910 година. Првото официјално првенство на Грчката лига, што тогаш се нарекувало Панхеленско првенство, било спроведено како регионални шампиони играјќи едни против други, започнувајќи од сезоната 1927-28.
Мостот Чинват
Во текстовите
Во 71 поглавје од текстот Јасна, постои опис на мостот Чинват.
Кошарка во Грција
Раните години
Големиот грчки атлетичар, Федон Метеу, се смета за патријарх на спортот во земјата. Тој бил првиот голем играч во овој спорт. Тој го предводел Репрезентацијата на Грција во освојувањето на бронзениот медал на Евробаскет 1949 година, на првиот турнир во кој зела учество, веднаш по формирањето на репрезентацијата. Федон станал еден од најдобрите играчи во Европа во 1950-тите.
1950-тите
Првиот голем клупски тим во историјата на грчката кошарка бил грчкиот клуб Панелиниос. Панелиниос поседувал 5 одлични играчи, познати како „Златна петка“ или „Чудесната петка“: Панагиотис Манијас, Темис Холевас, Костас Пападимас, Мимис Стефанидис и Аристеидис Рубанис. Златната петка и неговиот тренер Никос Нисиотис се сметале за еден од најдобрите тимови во Европа во тоа време во 1950-тите, освојувајќи го европскиот клупски турнир две години. Европскиот клупски турнир бил првичниот турнир на Евролигата.
Список на државни водачи во 1089 година
Ова е список на државни водачи во 089 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Атанасиј Љубојевиќ
десно|мини|290x290пкс| Српскиот манастир Кру[едол во 18. век Атанасиј Љубојевиќ или Љубовиќ (околу 1635 - 1712) бил српски православен митрополит на Дабробосански (од 1681 година), а потоа епископ на православните Срби во венецијанските области во далматинската заднина и хабсбуршките области во Горна Крајина. Во историјата, тој е забележан како единствениот епархиски архиепископ од времето на обновената Пеќска патријаршија (1557-1766) кој ја извршувал епархиската служба под турска, венецијанска и хабсбуршка власт.
Српски епископ во Босна под Турците
Љубојевиќ потекнува од Сараево, каде што е роден. По смртта на дабробосанскиот митрополит Христофор Пивљанин (1681), српскиот патријарх Арсениј III го назначил Атанасиј Љубојевиќ за нов дабробосански митрополит со седиште во античкиот Дабарски манастир Свети Никола во Бања на Лим. Ставот на митрополитот пред државните органи бил официјализиран со бератот на турскиот султан Мехмед IV (1682). Во првите години од службата, митрополитот раководел со целата територија на Дабробосанската епархија, која се протегала од долно Полимље, преку централните босански области, до Цетина, Буковица, Лика, Крбава, Поуње и Зринопоље на крајниот запад. на епархиската област. Редовно ја посетувал парохијата во Сараево. Тој испратил писма и посланија до епархиите во кои укажувал на потребата да се држи будна православната вера.
Српски епископ во Венецијанска Далмација
Во првите години по напуштањето на турска Босна, фокусот на службата на митрополитот била на територијата на Венецијанска Далмација. По неговото пристигнување во далматинската заднина, ја уредил епископската резиденција во црквата Свети Никола во Атлагичката кула. Се појавил пред венецијанските власти во Далмација, повикувајќи на српски привилегии (1692). Ја уживал поддршката на православното свештенство и националните водачи, кои (1693), на чело со Сердар Завиш Јанковиќ, се залагале за официјализирање на позицијата на митрополитот пред венецијанските власти. Бидејќи не сакале да и дозволат на венецијанската државна влада да ја формализира позицијата на митрополитот, римокатоличките епископи и другите противници на српската хиерархија и православната вероисповед ги искористиле повремените посети на митрополитот во соседните хабсбуршки области Лика и Крбава за да го обвинат за учество во иселувањето на населението. На поттик на тогашниот нунциј во Венеција и неговите соработници во Далмација, венецијанските власти зазеле непријателски однос кон митрополитот, кој потоа морал да се пресели во соседните хабсбуршки области.
Кошарка во Грција
1950-тите
За време на таа етапа, Панелиниос учествувал на најголемите меѓународни клупски турнири во Европа, претходници на Евролигата. Клубот напредувал во финалето на Турнејот во Санремо во 1954 година, на кој бил поразен со резултат од 81-74 од италијанскиот клуб Олимпија Милано. Панелиниос потоа победил на турнир во Брисел во 1955 година, победувајќи го југословенскиот клуб Црвена Звезда во финалето, со резултат од 91-67. Панелиниос, исто така, го освоил и турнирот во Санремо 1956 година, победувајќи го италијанскиот клуб Виртус Болоња со резултат 67-37.
Атанасиј Љубојевиќ
Српски епископ во Хабсбуршката Краина
Откако се преселил во месноста Лика и Крбава, започнал (1695) да уредува нова архиепископска резиденција во селото личкото село Метка. Тој ги посетил и православните Срби во областа Зринопоље, каде што е основан манастирот Комоговина. Врз основа на српските привилегии и претходната припадност на таа област кон Кралството Славонија, тој добил потврда од Бан Адам Баќањи (1696) за верски старешина над православниот народ и свештенството во областа на новите краишта меѓу реките Купа и Уна. Се сретнал и со српскиот патријарх Арсениј (1698), кон кого останал трајно приврзан.
Перница
Перница или зглавје — мала и најчесто мека подлога за спиење која се користи за потпирање на главата. Порано, перниците најчесто биле исполнети со волна или пердуви, но денес најчесто се користат синтетички материјали за изработка на истата. Покрај основната функција, перницата може да послужи и за потпирање на телото при седење, но има и перници за декоративни и естетски цели.
Атанасиј Љубојевиќ
Српски епископ во Хабсбуршката Краина
За време на војната и повоените години, тој успеал да го зачува епархискиот ред во областите Зринопоље, Лика и Крбава, што го навело српскиот патријарх Арсениј III да ја прошири епархиската власт на епископот Атанасиј на предвоената област на г. Карловачки генералат. Со тоа е завршено создавањето на единствена епархија на подрачјето на Горна Краина. Новата епархија го вклучувала Карловачкиот генералат со Лика и Крбава и новиот регион помеѓу Купа и Уна, со три главни духовни центри во манастирите Комоговина, Гомирје и Метка.
Перница
Поделба на перниците
Перниците се делат на три категории:
Атанасиј Љубојевиќ
Српски епископ во Хабсбуршката Краина
Противниците на српската хиерархија и православната вера во неколку наврати во текот на војната и повоените години се обиделе да ги спречат активностите на овој српски архиепископ во Хабсбуршките области, но не успеале, бидејќи владиката Атанасиј уживал голем углед кај православните. свештенството и народот. По смртта на патријархот Арсениј III (1706), епископот продолжил да се залага за зачувување на црковното и националното единство на сите православни Срби во хабсбуршките земји. И покрај првичното противење на државните власти, епископот Атанасиј, заедно со другите претставници на православните Срби од Горна Краина, успеале да се вклучат во работата на Круседолскиот собор (1708), кој го бранел црковното и националното единство на православните Срби во хабсбуршката земја.
Кошарка во Грција
1950-тите
Нисиотис се смета за главен и одговорен за развојот на кошарката во Грција во 1930-тите и 1940-тите. Панелиниос, исто така, го поседувал и големиот стрелец Антонис Кристеас.
Атанасиј Љубојевиќ
Српски епископ во Хабсбуршката Краина
Иако по соборот од државните власти било побарано да ја потврдат епископската надлежност на целата област Горна Краина, царот Јосиф I ја признал неговата надлежност само во областите Зринопоље, Лика и Крбава (1708). Тоа го довело во прашање идниот опстанок на обединетата епархија. По епископската смрт (1712 г.), на црковно-народниот собор одржан во 1713 г. во Сремски Карловци е донесена одлука да се создаде посебна епархија во областа Горна Краина покрај епархијата во која влегувале Зринополско, Лика и Крбава, во која спаѓала и предвоената област на Карловачкиот генерелат. Тогаш за епископски наследник во првата, Костајничка епархија била избрана Дионисија Угарковиќ, а за наследник во втората, Горна Карловачката епархија, Данило Љуботин.
Кошарка во Грција
1950-тите
Браќата Спанудакис, Јоанис и Алекос, кои биле играчи на Олимпијакос, биле меѓу првите рани важни пионери во модерниот стилски спорт во земјата. Играчот на Бостон Селтикс Боб Кузи, и Лу Циропулос, дошле во Грција во 1950-тите, и го предале своето знаење од кошарката во земјата. Браќата Спанудакис научиле директно од нив, и биле меѓу првите играчи во Грција коишто инкорпорираа голем дел од американскиот стил на кошарка и започнале да играат модерна кошарка во Грција.
Мостот Чинват
Во текстовите
Во Вендидад исто така постои опис на мостот Чинват, во делот 19.
Атанасиј Љубојевиќ
Српски епископ во Хабсбуршката Краина
Митрополитот Атанасиј Љубојевиќ бил еден од најзаслужните српски архиепископи од раниот модерен период. Успехот на неговата пастирска служба во различни области под турска, венецијанска и хабсбуршка власт е трајно сведоштво за националното единство на православните Срби на западните страни на обновената Српска патријаршија (1557-1766).
Кошарка во Грција
1960-тите
Во сезоната 1963-64, Грчката лига за првпат се формирала како национална лига. До тој момент, државното првенство во кошарка се одвивало од тимовите на локално ниво или регионално ниво, при што шампионите на секое регионално ниво потоа се натпреварувале едни против други. Со почетокот на сезоната 1963-64, за првпат бил формиран вистински национален систем на лиги, наречен Алфа Национална категорија.
Следниот голем клупски тим во машката грчка кошарка бил АЕК, кој станал првиот грчки тим кој освоил европски трофеј. АЕК бил предводена од одлични играчи како: Георгиос Американос, Георгиос Тронцос, Христос Зупас и Антонис Кристеас.
АЕК стигнал до финалната четворка од 1966 година на Европското првенство во сезоната 1965-66, со што станал првиот грчки тим кој некогаш играл во Евролига. АЕК, исто така, го освоил првенството на европското второпласирано првенство во Купот на победниците на Куповите на сезоната 1967-68, станувајќи првиот грчки тим кој освоил европски трофеј. Во финалниот натпревар против Славија Прага, кој се одржал во Панграти, Атина, на Стадион Панатинаико, присуствувале 80.000 луѓе кои седеле на стадионот, а 40.000 луѓе стоеле, со уште 3.000 полицајци да го одржувале редот.
АЕК освоил 5 титули во грчката лига во деценијата од 1960-тите, во секвенца од 4 по ред и 5 од 6 првенства (1963, 1964, 1965, 1966, 1968), опкружени со претходна грчка шампионска титула во 1958 година, а истото го оствариле и во 1970 година.
1970-тите
Во текот на 1970-тите, доминантен клуб во земјата бил Панатинаикос, кој победил во првенството на Грчката кошаркарска лига во 1971, 1972, 1973, 1974, 1975 и 1977 година. Севкупно, клубот освоил 6 титули во за време на 1970-тите. Во текот на оваа ера, во клубот настапувале познати грчки играчи како: Георгиос Колокитас, Апостолос Контос, Димитрис Коколакис, Мемос Јоану и Такис ​​Коронеос.
Олимпијакос, исто така, освоил 2 титули во грчката лига во текот на 1970-тите, освојувајќи ја титулата во 1976 и 1978 година. Во клубот настапувале познати грчки играчи како Стив Џацолгу и Георгиос Кастринакис, Георгиос Барлас, Пол Мелини и Павлос Дијакулас. Во 1976 година се одржал првиот официјален машки Куп на Грција во кошарка. Олимпијакос доминирал во грчкиот куп во првите години, бидејќи ги освоил првите 3 изданија на турнирот (1976, 1977 и 1978). Претходно, во годините 1967 и 1971 година се одржале два турнири во грчкиот куп, а АЕК Атина ги освоила двата турнири. Сепак, овие турнири не биле официјални.
Арис ја завршил деценијата со освојувањето на првото првенство во грчката Лига од 1930 година, во 1979 година. Арис бил предводен од големиот стрелец, Чарис Папагеоргиу. Големиот грчки стрелец Василис Гомас, ги имал најдобрите години од неговата кариера во 70-тите години.
1980-тите
1980-тите години започнале со уште една доминација на Панатинаикос во машка конкуренција. Тие ги освоиле првите три првенства од деценијата (1980, 1981 и 1982 година). Во 1983 година, Арис победил во првенството на грчката лига, предводен од неговиот легенден стрелец Никос Галис. Панатинаикос повторно го освоил првенството во 1984 година, освојувајќи 4 од првите 5 грчки првенства. Во текот на оваа ера, во клубот настапувале познати грчки играчи како: Апостолос Контос, Димитрис Коколакис, Такис ​​Коронеос, Давид Стергакос, Мемос Јоану и Ливерис Андрисос. После тоа настпила доминацијата на Арис.
Арис го освоил првенството на Грција во секоја преостаната година од деценијата, а исто така ги освоил првите две првенства од 1990-тите (1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990 и 1991). Арис исто така доминирал во Купот на Грција во последната половина од деценијата, освојувајќи го во 1987, 1988 и 1989 година, како и во 1990, 1992. Арис исто така постигнал добар успех на европско ниво во оваа ера, стигнувајќи до четвртфиналето на Евролигата во три години, во финалето на Евролигата во 1989 година, во финалето на Евролигата во 1989 и во финалето на Евролигата во 1990 година. Во текот на овие години, тренер на Арис Јанис Јоанидис, а епипата била предводена од легендарните грчки играчи Никос Галис и Панајотис Јанакис, како и Слободан Суботиќ, Никос Филипоу, Вангелис Вурцузис, Василис Липиридис, Георгиос Доксакис, Мантос Кацулис и Михалис Романидис. Во еден момент, клубот бил толку доминантен, што освоил 80 последователни натпревари во највисокото ниво, Грчката лига, од 1985 до 1989 година.
Од друга страна, Грчката национална кошаркарска репрезентација се квалификувалаза Светското првенство во 1986 година и го завршила турнирот на 10. место. Следната година, Грција била домаќин на Евробаскет 1987 година, а Грчката репрезентација ја освоил златниот медал на турнирот. За време на турнирот, тие победиле репрезентации како Советскиот Сојуз и Југославија. Грчкиот кошаркар Никос Галис бил прогласен за МВП на турнирот.
Грција потоа освоила сребрената медал на следниот турнир, Евробаскет 1989. На двата турнири од 1987 и 1989 година, Грција имала вкупно четири победи против Советскиот Сојуз (двапати) и Југославија (двапати), поради кое репрезентацијата бил прогласен како еден од најдобрите 4 тимови во светот во тоа време, заедно со САД, Советскиот Сојуз и Југославија. Во текот на оваа ера, Грција била предводена од одлични играчи како Никос Галис, Панајотис Јинакис, Панајотис Фасулас и Фанис Христодулу.