cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ (Битола)
Историја
Книжевниот фонд на библиотеката бележи постојан пораст, така што во 1995 Библиотеката располага со книжен фонд од околу 126. 940 монографски публикации и околу 286 периодични наслови. Наредната 1996 година набавен е Alpha опслужувач, со што почна комплетната библиографска обработка на библиотечниот фонд, со програмска поддршка на COBISS одржувана од IZUM – Марибор. Извршена е обука на вработените, со што се создадоа услови за комплетна ретроактивна библиографска обработка на библиотечниот фонд.
Придонесувајќи за збогатување на културниот живот, Библиотеката во 2004 година за првпат организира саем на книгата, „Саем – Битола 2004“, во Центарот за култура и оттогаш саемот преминува во традиција. Истата година, како резултат на трите проекти за автоматизација на библиотеките од западниот регион на РМ, Библиотеката стана регионален центар на библиотеките од западниот дел на Р. Македонија. Во 2007 година фондот на Библиотеката содржеше над 500. 000 книги и бројни списанија со тенденција за постојан пораст.
Во текот на годините библиотеката била и често преименувана:
Историја на градба
Потребата од поголем простор за сместување на библиотечниот материјал и растечкиот број корисници наложи изнаоѓање на нова локација за сместување на Библиотеката. Поконкретни акции почнаа да се преземаат во почетокот на 1971 година. Тогашниот директор, Методија Размовски, се зафаќа со најтешкиот зафат да се избори за изградба на нова библиотечна зграда што ќе претставува претставителна зграда во Општина Битола убедувајќи ги тогашните власти дека таа зграда ќе стане еден ден и универзитетска библиотека. Градот немаше средства да направи нова зграда. Размовски, како член на Претседателството на РКПЗ на Македонија и на други функции, ја искористи можноста да ги убеди тогашните челници на градот да учествуваат со готова зграда која би се адаптирала.
Во 1971 година направен е проект за адаптација на хируршкото одделение на старата болница „д-р Трифун Пановски“ за библиотека. Доделена е зградата на хируршкото одделение од старата болница. Новододелениот објект претставува споменик на културата. Објектот е изграден кон крајот на XIX век од познатата фамилија Пиника, како објект со просветно социјален карактер и бил користен како Женска грчка гимназија „Партенагогионт“. По Првата светска војна ѝ е подарен на Македонската православна црква. Кон крајот на 1973 и почетокот на 1974 година се врши преселба на Библиотеката во новите адаптирани простории. На 15.02.1974 година Библиотеката започнува со работа во новите простории.
Просторен развој и архитектура
НУУБ „Св. Климент Охридски„ е во два функционално поврзани објекти, стар и нов објект. Стариот објект од зградата претставува споменик на културата од 03.03.1978 година, со решението издадено од „Заводот за заштита на спомениците на културата, природните реткости и музеј“ - Битола. Објектот влегува во состав на зона А од заштитеното градско јадро на Битола. Објектот е изграден кон крајот на XIX век од познатата фамилија Пиника,а по Првата светска војна, објектот е подарен на црквата, како објект кој ќе влегува во склоп на службените простории на Богословијата.
Во 1913 година на овој објект кој е составен од високо приземје, додаден е и кат. Според своите стилски одлики, објектот е претставник на електицизмот, со хармоничен и симетричен низ на отвори, како и карактеристични застаклени еркерни испусти на северната фасада. Објектот по спратови е поделен со богати хоризонтални венци, додека второстепената пластика е застапена и околу сите отвори на фасадата, и се менува од кат до кат. Во приземјето цоклето е од делкан камен. Правецот на носиви ѕидови е назначен во вид на столбови од второстепена пластика, кои на приземјето се од делкан камен, за на катовите да премине во различно профилирана пластика од фасаден малтер.
По преминувањето на објектот во државна сопственост, кон крајот на 1973 и почетокот на 1974 година извршени се градежни зафати во ентериерот со преградување и рушење на внатрешни ѕидови. Преземени се градежни интервенции со цел објектот функционално да се прилагоди за потребите на корисниците. Челно се влегувало во просторот каде биле сместени пултот за зајмување за возрасни, како и магацинот кој бил нареден по формат на метални полици. Од двете страни на ходникот се наоѓале читални чиј капацитет на прием на корисниците не ги задоволувал потребите.
Веднаш со доделувањето на овој простор во исто време започнува и доградбата на новиот дел на Библиотеката со помош на финансиски средства од Републиката. Во истата година, 1974, веќе е покриен новиот дограден дел од Библиотеката. Доградбата на овој дел траеше повеќе години и беше проследена со безброј тешкотии, но сепак, благодарение на одредени библиотечни работници, објектот беше дограден и опремен за работа во него. Официјално објектот е пуштен во употреба есента 1982 година, со што Библиотеката се здоби со толку потребниот простор за нејзино функционирање.
Од десната страна на ходникот се наоѓале две читални опремени со маси и столици. Помеѓу нив се наоѓала просторија во која бил сместен работникот за популаризација. Веднаш по просторот за зајмување се наоѓа и третата читална, исто така опремена со маси и столици за корисниците. Лево од портирницата се наоѓа уште еден простор изграден за читална, но кој веднаш по изградбата на новиот дел е пренаменет и му е доделен на Друштвото за наука и уметност од Битола. Лево од ходникот продолжува друг ходник кој го поврзува приземјето на стариот и новиот дел, во кој од десната страна се наоѓа санитарен јазол. Веднаш до овој ходник изведени се кружни скали кои со движење нагоре го поврзуваат првиот кат и надолу, централно, просторот за чување и сместување на библиотечниот материјал.
Конзервација и реставрација на старата зграда
Првите ентериерни и екстериерни реконструкции започнаа во 2001 и 2002 година кога е извршено екстериерно уредување на дворот пред и зад библиотеката со затревување и засадување на борови садници во предниот дел, изградба на фонтана, а во задниот дел расчистување на дворот, затревување и засадување на брезови садници. Во 2007 година изготвен е Проект за конзервација и реставрација на фасадата на старата зграда, а како инвенститор се јавува Министерството за култура. Работите започнаа во јуни, а завршија во август 2008 година, со што по долги години објектот го доби својот првобитен лик. Со оглед на тоа дека од страна на Министерството за култура не беа одобрени средства за промена на старата дограма од страна на Библиотеката, беше изготвен Проект како II фаза од Проектот за конзервација и реставрација на фасадата на старата зграда, насловен како Проект за замена на старата дограма на фасадата на старата зграда на Библиотеката. Со овој проект во 2009 година беа заменети сите постојни прозори со нови дрвени прозори изработени од масивно дрво, застаклени со термопан стакло.
Со изградбата на поткровјето Библиотеката се здоби со нови 500 метри квадратни корисна површина, кои ќе бидат употребени за уредување на сала со симултан превод, повеќе читални за корисници, простор за чување и зајмување на некнижен материјал и сместување на административниот персонал на Библиотеката. Со оваа надградба всушност вкупната корисна површина на Библиотеката изнесува околу 3.000 метри квадратни. Во 2010 година изготвен е и реализиран Проект за ентериерни, занаетчиски работи во стариот објект, за кој како инвенститор се јавува Министерството за култура. Со овој проект беа изведени следните работи:
- сите оштетени површини на ѕидовите во ентериерот беа санирани, а старата боја беше излупена, односно истружена до здрав слој; - таваниците беа изведени од гипскартон и глетовани; - променети се сите светлечки тела во просториите; - поставен е ламинат за под во сите простории на старата зграда; - бојадисувањето на таваниците и ѕидовите беше изведено во две бои; - сите дрвени и метални површини беа премачкани со мрсна боја.
Во 2010 година доставен е Проект за ентериерно уредување на влезот и ходникот во стариот дел до ЕЛЕМ. Истата година со донација на ЕЛЕМ ходникот е ентериерно уреден и во Библиотеката е поставена музејска поставка, која во моментот е единствена од ваков вид во Република Македонија. Изложени се експонати на редок библиотечен материјал, машини за печатење изработени во XIX век, како и опрема која се користела од самото формирање на Библиотеката до денес.
NGC 2539
NGC 2539 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2539 се споменува и како OCL 611.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2539 е од видот II1m. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,5 m. NGC 2539 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 10 м 36,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 49' 14".
Други поделби
Проучување на NGC 2539 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 275; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5434. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1484.
Метилофили
Метилофилите (научно: Methylophilaceae) образуваат фамилија на протеобактерии и се единствената фамилија во редот Methylophilales.
Тие припаѓаат на метилотрофните бактерии, што значи дека се способни за искористување на молекули кои не содржат директни јаглерод-јаглерод врски во нивниот метаболизам. Овие молекули им служат како единствен извор на енергија потребна за раст, која ја добиваат со оксидација на овие соединенија. Примери за вакви соединенија се мравска киселина, формалдехид, метанол, метиламин и диметиламин.
Одлики
Метилофилите не можат да живеат без кислород, па затоа се облигатни аеробни бактерии. Тие не формираат спори или капсули. Тоа се грамнегативни бактерии на чија клеточна мембрана однадвор лежи тенок муреински клеточен ѕид, а се претпоставува дека има и втора липидна мембрана. Некои видови (Methylophilus methylotrophus) се движат со помош на еднополови камшичиња, додека другите не поседуваат камшичиња (Methylophilus leisingeri). Клетките обично се стапчевидни.
Метилофилите се наоѓаат во слатките води, почвата и калта. Играат голема улога во јаглеродниот циклус.
Метаболизам и метилотрофија
Метилотрофните бактерии користат молекули кои не содржат С-С врски како материјал за изградба на нивните клетки и добивање на енергија. Вакви молекули можат да бидат еднојаглеродните соединенија (пример, метанол), како и повеќејаглеродните, но притоа едниот јаглероден атом да не е директно поврзан за другиот (пример, диметиламин). Метилофилите најчесто ги користат метанолот и метиламинот како извори на јаглерод и енергија. Метанот, најпростото органско еднојаглеродно соединение, не може да се обнови од страна на метилотрофните бактерии. Бактериите кои може да го обноват метанот се нарекуваат метанотрофи. Примери за метанотрофи се Methylocystis и Methylosinus, двата членови на фамилијата Methylocystaceae, како и бактериите Methylococcus и Methylobacter од фамилијата Methylococcaceae.
Метилофилите ги оксидираат метилните групи на соодветните соединенија (како метанол или формалдехид), при што добиените електрони се пренесуваат до респираторната низа. Асимилацијата на јаглерод кај метилофилите се одвива по т. н. рибулозо-монофосфатен пат.
Општо земено, бактериите од оваа фамилија се облигатни метилотрофи, тие можат да користат молекули без С-С врски за добивање енергија и асимилација на јаглерод (растење, изградба на бактериската клетка). Меѓутоа, некои соеви се способни да искористат други соединенија, како на пример некои моносахариди (прости шеќери). Така на пример, Methylophilus methylotrophus расте добро на глукоза. Други вакви соединенија се лактоза, етанол и пропанол. И видот Methylovorus glucosotrophus може исто така што расте на глукоза. Како извори на азот можат да служат едноставни молекули како амонијак, диметиламин или нитрат. Стапчевидната бактерија Methylotenera mobilis може исто така што го користи метиламинот како единствен извор на јаглерод и азот.
Систематика
Родови на метилофили:
Блаже Миневски
Блаже Миневски  (роден 1961 год. во Гевгелија) — македонски раскажувач, романсиер и драматург. Дипломирал на интердисциплинарните студии по новинарство на Правниот факултет - Скопје. Како новинар работел во повеќе весници и списанија. Член е на Друштвото на писателите на Македонија.
Награди и признанија
Миневски е добитник на високи новинарски признанија: наградата „Крсте Мисирков“ на Здружението на новинарите на Македонија (двапати) и двапати прва награда за репортажа на „Нова Македонија“. Исто така, тој е добитник на книжевните награди: „Рациново признание“, „Стале Попов“, „Роман на годината“ и повеќе награди за расказ.
Миневски е застапен во сите понови антологии на македонскиот расказ, а неговите дела се преведени на англиски, француски, српски, бугарски, шпански, турски и албански јазик.
Врз основа на податоците од регистрираните позајмувања на книги во 26 јавни библиотеки во Македонија, Миневски бил најчитан писател во 2013 година.
NGC 7356
NGC 7356 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7356 се споменува и како UGC 12159, MCG 5-53-10, CGCG 495-14, NPM1G +30.0479.
Откривање
Објектот е откриен на 4 октомври 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7356 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7356 има привидни димензии од 1,1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 42 м 2,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 42' 34"". Положбениот агол на објектот е во износ од 76°.
Други поделби
Проучување на NGC 7356 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69530. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 123; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2736. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1184.
Марија Накова
Кариера
Проф. д-р Марија Накова е родена во 1946 година во Радовиш. Дипломирала на Стоматолошкиот факултет во Скопје во 1971, а во 1975 се здобила со звањето „специјалист по болести на устата и забите“. Со научниот степен „магистер по стоматолошки науки“ на Медицинскиот факултет во Скопје се здобила во 1976 г. а во 1980 г., била промивирана како прв „доктор по стоматолошки науки“ во Македонија.
Сознанијата од подрачјето на професионален интерес - прогресивна пародонтопатија, ги збогатила преку студијски престои (Турку, Финска), кај експертот за пародонтопатија Проф. Paunio Keyo.
Редовен професор на Катедрата за болести на устата и пародонтот е од 1992.
Учествувала или била роководител во реализацијата на три научноистраживачки проекти.
Во периодот 1992-1998 г. била продекан, а од 1998 г. до сега, била избирана за декан на Стоматолошкиот факултет во три мандати. Во 2002 г. била иницијатор и реализатор на додипломски студии за стручни забни техничари и стручни стоматолошки сестри.
Била член на Редакцискиот одбор на првото издание Македонска стоматолошка библиографија (1989) по повод 35-годишнината на Стоматолошкиот факултет и главен уредник на нејзиното второ издание (2004), посветено на 45-годишниот јубилеј на Факултетот. Била уредник на едицијата „Галерија на кадрите на Стоматолошкиот факултет (1959-1999)“, објавена по повод 40-годишниот јубилеј на Факултетот. Во периодот 1997-2000 г. била главен и одговорен уредник на стручното списание Македонски стоматолошки преглед, а истата функција ја обавува и денес.
Автор е на монографијата „За стоматолошката болка“ (1998) и на учебниците „Основи на оралната физиологија и биохемија“ (2002) и „Орална патологија“ (2003).
Добитник е на највисоки признанија и награди. .
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Борисово
'''Црква „Св. Кирил и Методиј“''' — македонска православна црква која се наоѓа во селото Борисово, Општина Ново Село.
Црквата започнала да се гради во 1978 година, а била завршена во 1980 година од страна на мајсторите Васе Сапунџиев од Борисово, Таче Пандев од Мокриево и Тушо Атанасов од Габрово. Црквата била осветена од г.г. Гаврил, митрополит Повардарски. Иконите во црквата се насликани од Дончо Киров од Секирник во 1980 година, а дарител на иконите е Глигор Василев со фамилијата. Иконостасот се состои од три реда на икони, при што во вториот ред има само две икони, на Свети Василиј Велики и Свети Григориј Златоуст, а има празен простор оставен за другите икони. Во куполата е претставен Исус Христос Вседржител, како старец. Во дворот се наоѓа и крстилница.
Идолопоклонство
Идолопоклонство — најчесто се дефинира како обожување на каква било слика, идол или предмет, која е спротивна на монотеизмот. Во аврамските религии идолопоклонството е грев, а во религиите каде не се смета за грев, не постои ни изразот „идолопоклонство“.
205
205 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 205 година од новата ера, 205. од првиот милениум, 5. од III век и шеста од 200-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 205 година се протега во 2841 и 2842, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2901 и 2902 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 748. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 430 и 429 година пред хиџра.
Големо Мечкино Езеро
Големото Мечкино Езеро — најголемо езеро на целата територија на Канада и четврто по големина во Северна Америка.
Неговиот северен брег се наоѓа во рамките на Арктичкиот круг, а ова езеро ја претставува и најголемата водна површина на копно на толку висока надморска височина. Езерото има неправилен облик, а на западниот дел се раздвојува во три ракави. Водата е најдлабока во близина на источниот брег.
Езерото се создало со ерозивно дејство на северноамериканските ледници, што се спуштиле низ речната долина. На тој начин создадените езера најчесто се нарекуваат суподински езера. Кога ледниците се стопиле при крајот на последниот леден период, добиената вода била преградена од морени и создала огромни езерски површини кои оттогаш делумно се исушиле, а чии остатоци се Големото Мечкино Езеро и Големото Ропско Езеро, како и голем број помали езера што се наоѓаат меѓу нив. Езерото се наоѓа во област во која зимзелената шума на јужниот брег се сменува со тундрата што се шири кон север. Тоа често наведува како пример за прастаро езерско место, иако вво него живеат многу помалку видови риби отколку во езерата со слична големина во области со поумерена клима. Причина за тоа е многу пониската температура на неговата вода.
Единствената населба на неговиот брег е поранешниот рударски центар Порт Радиум, кој името го добил според радиоактивниот елемент што од ова место за време на Втората светска војна се носел за правење на првите атомски бомби. Во Големото Мечкино Езеро кај северозападниот ракав се влеваат реката Вајтфиш (Whitefish) и други помали реки. Големата Мечкина Река истекува на западниот дел на езерото, тече кон запад и се влева во реката Мекензи, на околу 480 км погоре од делтата. Големото Мечкино Езеро и реката се замрзнати седум месеци во годината.
Законот на љубовта (хрватска тв серија)
Законот на љубовта (хрватски јазик: Zakon Ljubavi) е хрватска теленовела. Од творецот на најгледаните теленовели “Вила Марија” и “Љубов во офсајд” на Нова ТВ започнува новиот вистински хит, “Законот на љубовта” во светот на глумата и правосудството, и љубовта и омразата помеѓу две познати фамилии од 22 септември на Нова ТВ. Серијата кај нас се емитуваше на Сител телевизија.
“Законот на љубовта” е серија за две загребски фамилии, Перковиќ и Нардели, чии позиции во друштвото и финансиската состојба се слични, но моралните ставови и стилот на живот сосема спротивни. Серијата паралелно го прати светот на младите ликови сместени во вилата на Перковиќ, нивните односи со другите ликови, па и караниците со фамилиите, сплетките и расплетите. Постојата и два професионални светови; глумскиот, чиј центар е Академијата, интересниот процес на создавање ѕвезди, настанок на претстави, и односи на професори и студенти. Спротивно е правниот свет, во кој преку канцелариите на Перковиќ има увид во интересни случаи на различни профили, како и политичко – работни игри.
Синопсис
Двете главни фамилии ги поврзува бракот помеѓу Петар Перковиќ (30),постарото дете во фам. Перковиќ, припадник на типичните млади златни години, чиј главен проблем е тоа што веќе не е баш толку млад, и Маја Лена Нардели Перковиќ (30), успешна млада адвокатка, која станала партнерка во адвокатските канцеларии на таткото на Петар, Ѕвонимир Перковиќ (55), најпознатиот загребски адвокат.
Накратко, Перковиќ е човек кој знае да се најде на вистинско место, работите ги добива со својата позиција и политичките врски, а правниот дел од работата го обработува адвокатката во канцеларијата, Маја Лена. За разлика од него, но и неговиот син, кој го запознала уште во времето на студиите на Правниот факултет, Маја Лена е способна, талентирана и многу работлива адвокатка која Перковиќ ја следи на сите важни расправи, решава комплицирани случаи кои тој не може да ги реши. Таа во адвокатските канцеларии носи професионализам и знаење.
Живее сама во куќата која нејзините родители и ја подарија на Маја Лена и Петар како венчален подарок, а која Маја Лена ја одбила како преголема за нив двајца, пар без деца. Уна великодушно се понудила да живее во куќата која е модерна, со многу соби и базен, и која набргу, на игра случаи, ќе стане дом за сите главин глумци на младата генерација. Уна на почетокот на серијата ќе се надева како ќе им помогне во семејните врски т.е Матеј да ја запише на Академијата. Со оглед на фактот дека неговиот брак многу брзо после почетокот на серијата и јавно ќе почне да се распаѓа, а Уна нема да успее на првиот приемен, таа во афера со него ќе види шанса да се реализира како глумица. Истовремено, амбиција за упис на глума има и Клара (18), девојка која доаѓа од мало место во Хрватска, но премногу убава и едноставна, но талентирана.
Распадот на некогаш двата златни загревски парови, Маја Лена и Петар Перковиќ, и Луција и Матеј Нардели, ќе откопа и една порано закопана воена секира помеѓу Игњат Нардели и Ѕвонко Перковиќ.
Фипронил
Фипронилот е инсектицид со широк спектор од класата на фенилпиразоли.
Историја
Фипронилот бил откриен и развиен во Rhône-Poulenc помеѓу 1985 и 1987, и ставен на пазарот во 1993 година.
Музеј на народната архитектура (Киев)
Музејот на народната архитектура на Украина или Пироговскиот музеј (украински: Музей народної архітектури та побуту України) е музеј кој се наоѓа во Киев, Украина.
Музејот уште се нарекува и музеј на природата, архитектурата и пејзажот, како и комплекс на сите историски и етнографски региони на Украина.
Музејот бил основан на 6 февруари 1969 година и денеска има површина на музејот е 133,5 хектари. Основањето претходела на преземаната иницијатива за основање на еден таков вид на музеј уште од 14 август 1965 година во еден дневен весник.
Денеска, музејот содржи над 70,000 предмети на народна архитектура, работи од народната уметност и алатки, кои биле донесени од сите делови на земјата. Целата територија на музејот е поделена на неколку сектори, и секој еден од нив ја претставува народната архитектура и култура на одреден реон од Украина.
Самиот музеј содржи огромна колекција од облека, мебел, дрво и керамика, народни музички инструменти, како и локална администрација, стари дрвени селски цркви. Вработените во музејот, односно водичите исто така се облечени во стара народна облека.
Галерија
Pyrohiv
Греда
Греда — хоризонтален конструктивен елемент која се наслонува на вертикалните конструктивни елементи – столбови.
Основните конструктивни елементи групирајќи се меѓусебе обезбедуват различни комбинации за најразлични решенија на архитектонски план.
Врз гредите се потпираат (налегнуваат) меѓукатните конструкции и крововите.
Знаме на Абхазија
Знамето на Абхазија е официјалното знаме во оваа непризната република кое е создадено во 1991 година. Знамето било официјално усвоено на 23 јули 1992.
Знамето е составено од седум еднакви хоризонтални ленти, четири во зелена и три во бела боја. Лентите се инспирирани од Планинска Република Северен Кавказ. Бројот седум е свет број за Апхазите, додека зелена и белата боја симболизира толеранција помеѓу Христијаните и Муслиманите. Во горниот лев агол има црвен квадрат и е инспириран од симболот на Апхаското кралство. Отворената бела рака значи „Здраво за пријателите! Стоп за непријателите“. Седумте ѕвезди кои се над раката ги симболизираат седумте историски региони на Абхазија: Саѕен, Бзид, Гума, Абжива, Саурзакан, Далцабач и Пскуј-Аибга.
Холеван
Холеван или Хелван е драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Мојата убава дама
Мојата убава дама е оскаровец од 1964 година, адаптација на истоимениот театарски мјузикл, кој пак е заснован врз драмата Пигмалион од Џорџ Бернард Шо. Филмот е режиран од Џорџ Кјукор и во него глумат Одри Хепберн и Рекс Харисон.
1649
1649 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1649 година од новата ера, 649. од вториот милениум, 49. од XVII век и последна од 1640-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7157 и 7158 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6399 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5409 и 5410 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2402.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1649 година се протега во 4285 и 4286, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4345 и 4346 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2192. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1058 и 1059 исламска година.
2010 во архитектурата
2010 година во архитектурата бележи значајни настани.
Песјак (појаснување)
Песјак може да се однесува на следниве нешта:
Девичка Река
Девичка Река или Мала Река — река во Поречието, западна Македонија, помала лева притока на Треска која ја прима спротиводно на 76,7 км од својот влив. Извира на источните падини на планината Песјак на надморска височина од 1.595 м, се влева во Треска на 515 м кај селото Девич.
Физички особености
Вкупната должина од изворот до вливот и изнесува 9,1 км, а минималната должина е 8,0 км. Вкупниот пад помеѓу изворот и вливот е доста висок и изнесува 1.080 м а просечниот е исто така висок и изнесува 118,7‰. Вкупната должина на водоразделната линија и изнесува 19,5 км а сливот зафаќа или 1,1% од вкупната површина на сливот на реката Треска.
Течение
Реката извира меѓу врвите Седлар и Стари Говедарник на планината Песјак, западно од с. Грешница и северозашадно од с. Требино. Тече стрмно надолу под возвишенијата Црквиште и Долно Ќафе во североисточен правец и по Свештенички Рид свртува во југоисточен правец, одминувајќи го селото Грешница на север. Потоа реката стрмно се спушта продолжува под ридот Вртешка од десната страна и меѓу него и ридот Попец свртува на север, и веднаш потоа на исток. Тука ја прима реката Уча и продолжува во рамницата на с. Девич, поминува низ селото и потоа се влева во Треска, под возвишението Камениште од североисточна страна.
Долина
Долината на Девичка Река е мошне стрмна. Во изворишниот дел е всечена во кристалести шкрилци и го пресекува појасот од плиоценски конгломерати и глини, а во долниот тек со тесни и кратки сатески се пробива низ доломитската зона.
ЕГО
"ЕГО" е неделен магазин, кој се печати и издава во Битола.
Првиот број на ЕГО излезе на 9 септември 2004 година. Негов прв директор беше Жико Калпакоски, автор на повеќе мрежни места и дизајнер на голем број печатени материјали. Првиот главен и одговорен уредник беше Симе Алушевски, долгогодишен новинар и уредник на локалниот Битолски весник, соработник на повеќе македонски магазини ( „ЗБОР“ „ФОРУМ“) и за време на бивша Југославија дописник на повеќе медиуми од ЈУ - просторите. Алушевски е познат како проучувач на масонското движење во Македонија и на Балканот. Одговорен за дизајнот на магазинот беше Зоран Николовски. Денес ЕГО го води Симе Алушевски, како директор и главен уредник.
Во септември 2004 година, без канецаларии и со домашните компјутери на членовите на редакцијата екипата на ЕГО им го понудија првиот број на македонските читатели. После неколку издадени броја ЕГО изнајмува канцеларии во битолскиот пазар.
Редакцијата неколку години работеше во зградата Палата Јустинијан Булевар Први Мај, 148 / 14 Битола.
Мото на магазинот е ЕГО - за егоисти и останати исти ЕГО www.ego.com.mk - го следи стандардниот принцип на магазинското новинарство „ За секого по нешто“.
Конституциона зора
Конституциона зора бил весник на Реформската струја од Македонската револуционерна организација.
Започнал да излегува веднаш по Младотурската револуција, на 8 август 1908 година. Излегувал двапати седмично и до 3 јануари 1909 година се појавиле 35 броја. Во договор со Христо Чернопеев, кој го издавал весникот „Единство”, по формирањето на Народната федеративна партија, двата весника се споиле во весник под името „Народна волја”.
65P/Ган
65P/Ган е периодична комета во Сончевиот Систем која има тековен орбитален период од 6,79 години.
Откриена е на 11 октомври 1970 година од професорот Џејмс Е. Ган од Универзитет Принстон користејќи го телескопот Шмит од 122 см во Опсерваторијата Паломар. Имала ниска осветленост со магнитуда 16 плус што се подобрува на 12 под поволни услови.
Таа е комета со краток период, која кружи околу Сонцето на секои 6,79 години во главниот појас на астероиди помеѓу орбитите на планетите Марс и Јупитер.
На 4 февруари 1970 година кометата поминала0.015 AU покрај Церера.
Во 1972 година Елизабет Ромер успеала да ја набљудува '65P/Ган блиску до афел.
Калкан
Калканско спојување
Калканско спојување како поим најчесто се користи кога два соседни објекти се спојуваат со нивните бочни страни во однос на улицата.
Конструктивни системи
Разликуваме три основни конструктивни системи на градба: масивен конструктивен систем, скелетен конструктивен систем и комбиниран (мешовит) конструктивен систем.
Масивен конструктивен систем
Масивниот конструктивен систем се состои од масивни носечки ѕидови, односно полни вертикалкни конструктивни елементи. Носечките ѕидови може да бидат надолжни, попречни или во двата правци. Растојанието помеѓу носечките ѕидови не би требало да биде поголемо од 6 метри. Се изведуваат од армиран бетон, полна тула, бетонски блокови или панели со соодветни димензии и квалитет кој ги задоволува конструктивните одлики на носечки конструктивен елемент.
Масивниот конструктивен систем со надолжни носечки ѕидови најчесто се состои од 3 или 4 носечки ѕидови (два фасадни и еден или два внатрешни). Овие ѕидови се поставени паралелно со подолгата страна на објектот. Овој систем е погоден за развивање по должина. Фасадните носечки ѕидови треба да имаат соодветна топлинска и звучна изолација.
Масивен конструктивен систем со носечки ѕидови во двата правци се состои од ѕидови кои се поставувани паралелно и нормално на подолгата страна на основата на објектот. Се користи за објекти кои во основа можат да бидат издолжени или квадратни.
Темелите кај масивните конструктивни системи најчесто се изведуваат во вид на ленти- темелни ленти (лентовидни темели).
Скелетен конструктивен систем
Основни конструктивни елементи на скелетниот систем се столбовите, како вертикални носечки елементи. Тие не го затвораат просторот и количината на материјал за нивната изведба е далеку помала во споредба со носечките ѕидови кај масивниот конструктвиен систем. Поради тој факт заземаат помалку од корисниот простор во објектот (приближно 5% од површината на основата). Нивната тежина е далеку помала од тежината на масивните носечки ѕидови.
Столбовите служат како лежишта врз кои се потпираат хоризонталните носечки елементи - гредите или лаковите. Врз овие конструктивни елементи се потпираат (налегнуваат) меѓукантите конструкции и крововите. Со помош на армиранобетонските столбови и греди постои можност за премостување на поголеми конструктивни распони во споредба со масивниот конструктивен систем.
Столбовите, гредите и меѓукатните конструкции претставуваат една целина- конструктивен систем или конструкцијата на објектот.
Темелите кај скелетниот систем најчесто се изведени во вид на темели – самци кои по потреба се поврзуваат со темелни греди- затеги заради вкрутивање на системот.
Материјали од кои се изведуваат конструкциите можат да бидат: дрвото, челикот, армираниот бетон, преднапрегнатиот бетон.
Комбиниран (мешовит) конструктивен систем
Конструкциите кај објектите кои се изведени во комбиниран (мешовит) конструктивен систем се составени делумно со конструктивни елементи од масивниот и делумно од конструктивни елементи и склопови од скелетниот конструктивен систем или комбинација на други системи. Масивниот дел од конструкцијата ги прима хоризонталните сили и обезбедува крутост и отпорност на објектот кон тој вид на сили. Особено се применува во сеизмички подрачја и кај висококатници.
Хамидие
Хамидие — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
1464 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4044 и 4045 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3286 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2296 и 2297 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 711 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1464 година се протега во 1172 и 1173, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1232 и 1233 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 921 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2149 и 2148 исламска година пред хиџра.
IC 1446
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1446 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 37,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 30' 54".
Новарупта (вулкан)
Новарупта (Novarupta) — највисок вулкан во Катмајската област на Алјаска којшто се создал во 1912 година. по најголемата вулканска ерупција што се случила во 20 век. За 60 часа овој вулкан исфрлил околу 30 км2 риолитна магма богата со сицилиум. Од тоа најголем дел паднал на земјата во вид на пепел, а остатокот создал пирокластични текови - како оние во Долната на Десет Илјади Чадови. На крајот на ерупцијата се зодаделе две калдери. Една нејасна плитка вдлабнатина, широка околу 2 км, се создала на Новарупта на отровот од кој е исфрлен пепел од оваа долина, а била придружена со издигање на купола од лава, висока 65 м и широка 380 м. Многу поголема калдера, широка околу 5 км се создала на Катмајскиот вулкан 16 км источно, кога неговите подземни магматски резервоари се излеале кон Новарупта. Траги од пепел по ерупцијата од 1912 г. се пронајдени во средишните делови на грендландските ледници.
Вестланд (Мичиген)
Вестланд (Westland) е град во Вејн Округ во американската држава Мичиген. Овој град според статистиките во 2006 година, има 84 504 жители.
Знаме на Република Косово
Знамето на Република Косово е знаме кое го користи оваа непризната држава. Знамето било усвоено од Собранието на Косово веднаш по објавувањето на спорната независност од Србија на 17 февруари 2008. Ова знаме било избрано на конкурс каде имало над илјада предлози. Денешното знаме било прифатено како државно знаме и е составено од Мухамер Ибрахими.
89P/Расел
89P/Расел е периодична комета во Сончевиот Систем со тековен орбитален период од 7,28 години.
Откриена е на фотографска плоча од Кенет Расел од Опсерваторијата Сајдинг Спринг во Нов Јужен Велс, Австралија на 28 септември 1980 година.
Осветленоста била проценета на светлинска величина од 17. Елиптичната орбита пресметано од Брајан Г. Марсден со датум на перихел од 19 мај 1980 година и орбитален период од 7,12 години.
Набљудувано е на секое наредно појавување, последно во 2009 година. Следниот перихел е пресметан -14 декември 2016 година.
Поврзано
Список на нумерирани комети
Сателититско мерење на температурата
Сателититско мерење на температурата се заклучоци за температурата на атмосферата на различни надморски височини, како и за температурите на површината на морето и копното добиени од радиометриските мерења со сателити. Овие мерења може да се користат за лоцирање на временските предници, следење на осцилацијата Ел Нињо, одредување на јачината на тропските циклони, проучување на урбаните топлински острови и следење на глобалната клима. Шумски пожари, вулкани и индустриски жаришта може да се најдат и преку топлински слики од временските сателити. Тие исто така може да се користат како дел од инструменталната температурна евиденција на климатскиот систем на Земјата.
Метеоролошките сателити не ја мерат директно температурата. Тие ги мерат зрачењето во различни појаси на бранови должини. Од 1978 година, микробрановите звучни единици (MSU) на Националната океанска и атмосферска администрација, поларните орбитирачки сателити го мерат интензитетот на зголеменото микробрано зрачење од атмосферскиот кислород, што е поврзано со температурата на широките вертикални слоеви на атмосферата. Мерењата на инфрацрвеното зрачење што се однесуваат на температурата на површината на морето се собираат од 1967 година.
Сателитските податоци покажуваат дека во текот на изминатите четири децении тропосферата се загреала, а стратосферата се оладила. И двата тренда се во согласност со влијанието на зголемувањето на атмосферските концентрации на стакленички гасови, како што е зголемувањето на јаглерод диоксидот во атмосферата на Земјата.
Мерења
Сателитите не ја мерат директно температурата. Тие ги мерат зрачењето во различни појаси на бранови должини, кои потоа мора математички да се превртат за да се добијат индиректни заклучоци за температурата. Добиените температурни профили зависат од деталите за методите што се користат за добивање на температури од зрачење. Како резултат на тоа, различни групи кои ги анализирале податоците од сателитот произвеле различни температурни податоци.
Сателитската временска серија не е хомогена. Конструиран е од серија сателити со слични, но не идентични сензори. Сензорите, исто така, се влошуваат со текот на времето, а корекции се неопходни за орбиталното лизгање и распаѓање. Особено големи разлики помеѓу реконструираните температурни серии се случуваат во неколку моменти кога има мало временско преклопување помеѓу последователните сателити, што го отежнува меѓубаждарењето.
Мерења на површината
Инфрацрвеното зрачење може да се користи за мерење и на температурата на површината (со користење бранови должини на „прозорци“ до кои атмосферата е транспарентна) и на температурата на атмосферата (со помош на бранови должини за кои атмосферата не е транспарентна, или за мерење на температурите на врвот на облакот во инфрацрвени прозорци).
Сателитите што се користат за враќање на температурите на површината преку мерење на топлинска инфрацрвена боја генерално бараат услови без облак. Некои од инструментите вклучуваат напреден радиометар со многу висока резолуција (AVHRR), радиометри за скенирање на патеката (AASTR), пакет за радиометар со видлива инфрацрвена слика (VIIRS), атмосферски инфрацрвен звук (AIS) и ACE-Furier трансформски спектрометар (ACE-FTS)) на канадскиот сателит SCISAT-1.
Временските сателити се достапни за да заклучат информации за температурата на површината на морето (ТПМ) од 1967 година, при што првите глобални композити се случиле во текот на 1970 година. Од 1982 година, сателитите се повеќе се користат за мерење на ТПМ и дозволуваат нејзините просторни и временски варијации да се гледаат поцелосно. На пример, промените во ТПМ следени преку сателит се користени за документирање на прогресијата на Ел Нињо-Јужна осцилација од 1970-тите.
Над копното враќањето на температурата од зрачењето е потешко, поради нехомогеностите на површината. Спроведени се студии за ефектот на урбаниот топлински остров преку сателитски снимки. Употребата на напредни инфрацрвени сателитски снимки со многу висока резолуција може да се користи, во отсуство на облачност, за откривање на дисконтинуитети на густината (временски предници) како што се студените предницаови на нивото на земјата. Користејќи ја техниката Дворжак, инфрацрвените сателитски снимки може да се користат за да се одреди температурната разлика помеѓу окото и температурата на врвот на облакот на централната густа облачност на зрели тропски циклони за да се процени нивниот максимален постојан ветар и минималниот централен притисок.