cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Прекрасните седум слонови
Ндлуламити (околу 1927–1985)
Името на Ндуламити е зборот Цонга за „повисок од дрвјата“. Овој слон е повисок од повеќето други Величествени седум во 340-345 см висок кај шулерот.
Тој бил агресивен, див слон, кој честопати обвинуваше, но ретко го гледаа. Поголемиот дел од времето го поминал во областа Шингвеџи во близина на реката. Неговата десна бивна во еден момент се намалила пократко, оставајќи ја левата бивна да се искривува под десниот дел.
Ндлуламити починал од природна смрт во 1985 година. Тој беше пронајден во областа Шангони Порта од ренџерот Пол Звеј.
Неговиот лев пашмук беше долги 287 см, 48,5 см во обем на основата, и 64,6 кг тежина. Неговата дресна бивна била долга 273 см, 48 см во обем на основата, и 57.2 кг тежина.
Шаву (околу 1926–1986)
Шаву е именуван за долината Шаву во близина на Шингвеџи, каде го минувал поголемиот дел од своето време. Честопати шеташе на југ до реката Летаба, тој беше познат по тоа што се движеше полека и понекогаш му биле потребни 6 месеци да се пресели од север кон југ. Тој бил прифатлив бик кој не покажувал страв од луѓе или возила. Со висина на рамото од 340 см, Шаву бил еден од најголемите од седумте. На африканс, Шару бил познат како „Грут Хаактанд“ („Голема јадица-Туск“), во однос на обликот на неговите раси.
Шаву починал во октомври 1986 година од природна смрт кога имал околу 60 години. Во неговите последни денови, неговите движења ги следел радио бендот и на крајот бил пронајден во близина на ридот познат како Костинија, во долината Шаву.
Чашевите на Шаву се најдолгите забележани во Јужна Африка. Левиот душек беше 317 година долг см, 45 см во обем на основата, и 52,6 кг тежина. Неговата десна бивна била долга 305 см, 45 см во обем на основата, и 50,8 кг тежина.
Шингвеџи (околу 1934-1981)
Шингвеџи починал од природна смрт на 16 јануари 1981 година, кога имаше околу 65 години. Тој се струполил под јавор на јужниот брег на реката Шингвеџи. Неговата главна бивна била закопана длабоко под земјата каде што бил пронајден.
Секундарната бивна на Шингвеџи била пократка, бидејќи тој го користел поредовно. Левата бивна била долга 207 см и 47,2 кг тежина. Неговата десна бивна, главниот, била долга 264 см, 48 см во обем, и 58,1 кг тежина.
Плачлива игра (филм)
Синопсис
Откако во еден забавен парк во Северна Ирска го заробуваат црномурестиот британски војник Џоди (го игра Витејкер), една група на ИРА, предводена од Фергус (го игра Риа) го затвора заробеникот во стара куќа во шумата. Бидејќи војникот им ги видел лицата, Фергус и членовите на неговата група, меѓу кои се наоѓаат и Џуд (ја игра Ричардсон) и Мегваер (го игра Данбар) заклучуваат дека мора да го убијат. Додека го чува, Фергус води долги разговори со Џоди и полека се зближува со него, а најпосле, Џоди му ја покажува фотографијата на својата убава девојка Дил (ја игра Девидсон). Џоди се обидува да побегне, но погинува изгазен од воен камион, а војниците започнуваат потера по групата на Фергус. Верувајќи дека е единствениот прежиеван, Фергус оди во Лондон, решен да ја најде Дил. Таму се вработува како градежен работник и набргу ја запознава Дил на која ѝ се претставува како Џони при што веднаш се вљубува во неа. Но, тој не знае дека го бараат Џуд и Мегваер, кои исто така го преживеале нападот, а не знае ниту дека Дил крие голема тајна...
Мамуѕу
Мамуѕу (Mamoudzou; маоре: Momoju ) — главен град на францускиот прекуморски регион и департман Мајот во Индиски Океан, кој воедно ја сочинува и најнаселената општина. Сместен е на островот Гранд Тер (Маоре), најголем во Мајот.
Историја
Сè до 1977 г. административниот центар на Мајот бил во Ѕауѕи, на малиот остров Пети Тер (Паманази), кога е сменет со Мамуѕу. Според пописот во 1985 г. во самиот град живееле 12.026.
Управа
Покрај градот, општината опфаќа и 6 села: Кавени, Мцапере, Пасаменти, Ваибе, Цунѕу I и Цунѕу II.
Општината воедно е поделена на 3 кантона; Мамуѕу I, Мамуѕу II и Мамуѕу III.
Од Мамуѕу емитува државното радио на француски и маоре (месниот коморски дијалект). На улицата „Маријаз“ се сместени повеќе државни установи како управите за Земјоделство и шумарство, Образование, Здравство и социјала, Јавни работи, Работа, вработување и Млади и спорт — чии седишта се наоѓаат во градот уште пред да добие статус на главен. . Во Мамуѕу има и отсек на „Франс телеком“.
Демографија
Градот има значајно муслиманско население.
Стопанство
Мамуѕу има банка и трговски центар. Стопански центар на градот е пазариштето (Плас ди Марш), каде се сместени Ер Франс, Ева ер, туристичката служба и редакцијата на островското списание Жана на Лео. Попознати ресторани се „Ле Терас“ (Les Terrasses), „Исижива“ (Hotel Restaurant Isijiva), „Ле Барфли“ (Le Barfly) и „Мамуѕу Ла Каз“ (Mamoudzou La Kaz).
Од градот сообраќа траект до островот Пети Тер, претежно за туристички цели.
Никола Стојиљковиќ
Никола Стојиљковиќ (роден на 17 август 1992 година) е српски професионален фудбалер кој настапува на позицијата напаѓач. Моментално е член на полскиот клуб Пјаст од Гливице.
Чукарички
Во зимскиот преоден рок 2013 година, Стојиљковиќ се преселил во клубот од првата српска лига, екипата на Чукарички. Во новиот клуб постигнал вкупно седум голови на 15 одиграни лигашки натпревари до крајот на сезоната 2012–13, со што му помогнал на тимот да се вратат во првата најелитна лига. Со седум гола во српската Суперлига во сезоната 2013–14, Стојиљковиќ бил еден од најзаслужните за успехот на тимот, кој завршил на петтото место на табелата. Тој резултат му обезбедил на клубот место во Лигата на Европа 2014–15 на УЕФА. Тој постигнал два гола во квалификациската фаза, вклучувајќи го и победничкиот гол против екипата на СВ Гродиг. Стојиљковиќ ја завршил сезоната како најдобар стрелец на клубот со вкупно 14 постинати голови во сите типови на натпреварувања. Со неговите голови екипата на Чукарички го освоила Купот на Србија 2014–15. Тоа била првата голема титула на клубот во неговата историја.
Брага
На 8 август 2015 година, Никола Стојиљковиќ заминал во португалскиот клуб Брага, потпишувајќи петгодишен договор. Својот прв натпревар за клубот го имал осум дена подоцна, влегувајќи како замена во 61 минута на местото на Родриго Пињо во победата од 2:1 на домашен терен над екипата на Национал. Тоа бил првиот натпревар од сезоната за клубот во Примеира Лигата. Стојиљковиќ ги постигнал своите први голови за клубот на 21 септември, гол во победата од 5:1 над екипата на Маритимо на домашен терен на стадионот Естадио Мунисипал де Брага.
Во месец септември 2017 година, Стојиљковиќ се преселил како позајмен играч во турскиот тим на Кајзериспор. По завршувањето на сезоната 2017-18, тој во месец јуни 2018 година се вратил во Србија, приклучувајќи се на екипата на Црвена ѕвезда од Белград како позајмен играч за период од една година.
Никола Стојиљковиќ потпишал договор кон крајот на месец јануари 2019 година и тоа како позајмен играч за шпанскиот клуб од Сегунда дивизион, ФК Мајорка. Тој одиграл само четири натпревари и тоа најчесто како играч од клупата. Екипата на Мајорка на крајот на сезоната обезбедила промоција во повисок ранг на натпреварување. Стојиљковиќ имал мала минутажа и поради здобиената повреда на мусклите.
Фаренсе
На 24 август 2020 година, Стојиљковиќ преминал во новопромовираниот клуб од Примеира, составот на СЦ Фаренсе. Овој клуб откупил 50% од неговиот договор.
Пјаст од Гливице
На 20 август 2021 година, Никола Стојиљковиќ бил префрлен во полскиот претставник на Екстракласата, екипата на Пјаст од Гливице. Договорот бил за времетраење од две години.
Репрезентација
Никола Стојиљковиќ ја претставувал својата земја на возрасни нивоа до 17, до 19 и до 21 година. Го пропуштил Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 2015 година поради повреда.
Во месец март 2016 година, Стојиљковиќ го добил својот прв повик за сениорскиот тим за пријателските натпревари против репрезентациите на Полска и Естонија. Својот прв натпревар како стартер го имал на 23-ти март 2016 година, во поразот од 1:0 на стадионот Миејски во Познањ. На тој натпревар бил заменет од страна на соиграчот Филип Ѓуричиќ по 56 минути игра.
Алоја (општина)
Алоја (Alojas novads) е општина во Летонија. Оштината е создадебна во 2009 година.
NGC 1230
NGC 1230 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1230 се споменува и како ESO 480-34, MCG -4-8-27, Arp 332, VV 337, AM 0306-231.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 8 м 16,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 59' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 107°.
Ќоспекли
Ќоспекли — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Кизелштајн
Кизелштајн (герм. Kieselstein) — замок кој се наоѓа во градот Крањ, Словенија. Замокот бил изграден во XIII век.
Политичка филозофија
Политичка филозофија — нормативна дисциплина која поставува три вида прашања:
Од одговорите на првото прашање се специфицира еден пожелен збир на институции (кои можат да бидат либерални, конзервативни...) Од одговорите на второто прашање се одредуваат и бранат моралните принуди со кои пожелните институции треба да се прифатат и идеалите кои треба да се промовираат (слобода, еднаквост, солидарност, лична автономија...) Одговорите на третото прашање претставуваат она што можеме да го наречеме одредена политичка теорија.
Наведените прашања се вообличени со еден суштествен факт кој се однесува на општествените установи: институциите ги поддржува моќта на принуда со која располага државата. Но бидејќи е неспорно дека самата принуда е нешто што е погрешно, нејзе перманентно ѝ е потребно оправдување.
Поради наведеното, првото прашање не се однесува само на општествениот поредок кој може да се оправда, туку: кога некој општествен поредок може да заслужи доброволна согласност од поединците, врз кои тој поредок е наметнат со принуда? Одговорот на вака поставеното прашање најчесто се бара преку начелата за праведност и добрина, кои пак се во основата на моралната филозофија. Политичката филозофија, наспроти моралната филозофија (врз која е впрочем втемелена), не ги применува начелата за праведност и добрина врз личното однесување на поединците туку врз институциите, врз правилата, конвенциите и практиката што се наметнати со принуда. Политичката филозофија не се прашува како треба ние да живееме и постапуваме поединечно, туку кој вид институции треба да прифатиме за да би ги усогласиле нашите постапки и нашите животи.
На вака дефинираните проблеми се обидувале да најдат одговор Платон („Држава“) и Аристотел („Политика“) во оној момент кога впрочем настанува и кризата на елинистичкиот свет и за првпат се раѓа политичката филозофија. По вторпат, истата потреба, ќе се јави кога ќе дојде во криза Римското Царство и ќе треба да се одбрани тогаш роденото христијанство. Тоа ќе го стори Августин („За царството Божје“) создавајќи ја политичката филозофија на христијанството. Кризата на христијанската политичка филозофија ќе доведе до настанување на модерната држава: Николо Макијавели („Владетелот“); Томас Хобс ([„[Левијатан (книга)|Левијатан]]“); Томас Мор („Утопија“); Шарл Монтескје („Духот на законите“); Жан Жак Русо („Општествениот договор“); Џон Лок („Две расправи за владеењето“). Кризата на модерната држава ќе ја создаде политичката филозофија на Хегел и Маркс.
Едноставно кажано, секогаш кога настанувала состојба, при која се губела свеста за политичките принципи, се раѓала потребата за политичката филозофија како враќање на свеста за суштествените политички принципи.
Политичката филозофија опфаќа три вида истражувања:
Овие три верзии на политичката филозофија се презентирани како примери на почетокот на модерната епоха преку три дела кои оставиле неизбришливи траги во историјата за размислувањето за политиката:
Под „политичка наука“ претежно се подразбира истражувањето на полето на политичкиот живот кое би ги задоволило следните услови:
Политичката филозофија како истражување на совршена република нема „проценувачки“ карактер; како истражување на крајните основи на власта не подразбира објаснување на појавата на власта, туку нејзино оправдување што има за цел да се квалификува некое однесување, како дозволено или недозволено, а тоа не може да се спроведе без повикување на вредности; како истражување на суштината на политиката се исклучува од секое емпириско утврдување на вистинитоста или фалсификатот, доколку тоа што смислено се нарекува суштина на политиката, резултира од номиналната дефиниција како таква, таа не е ни вистинита ниту пак лажна.
Чиста политичка теорија
Теоријата на политиката, набљудувана во потесна смисла на зборот, како „чиста“ теорија на политиката (the strict theory of politics), може да се подели на три области:
Главниот придонес во теоријата на комитетите и изборите го дале Данкан Блек (Duncan Black) и Гордон Тулок (Gordon Tullock). Сепак, како далечни претходници на оваа гранка на политичката теорија се тројца француски математичари и физичари од XVIII век: Борда (Borda), Кондорсе (Condorcet) и Лаплас (Laplace). Подоцна, во 1907 година, Нансон (E. J. Nanson) објавил едно дело во врска со изборите, а мал придонес во оваа област дале и Џорџ Халет (George H. Hallet) и Френсис Галтон (Francis Galton). Значаен придонес во изградбата на оваа теорија дал Луис Керол (Lewis Carroll) кој напишал три оригинални памфлети за методите на гласање.
Теоријата на партиите и кандидатите ги третира политичарите како претприемачи, а партиите како партнерства, т.е. корпорации. Притоа се поаѓа од претпоставката дека политичарите сакаат да бидат избрани или повторно избрани, а партиите се доброволни коалиции на политичарите, организирани со цел да се победи на изборите. Првите зачетоци на оваа теорија потекнуваат од економистите Харолд Хотелинг и Јозеф Шумпетер, но најголем придонес во нејзиниот развој имаат Ентони Даунс (Anthony Downs) и Гордон Тулок (Gordon Tullock). Во основа, оваа теорија покажува дека структурата на политичките партии зависи од методите на гласањето. На пример, ако во една изборна единица, политичките кандидати мора да освојат 50% од гласовите за да победат, тогаш сите политички партии ќе се обидат да ги освојат гласовите на што поголем број гласачи, со што партиите ќе нудат слични изборни програми. Како последица на тоа, ваквиот систем на гласање ќе доведе до доминација на две политички партии. Доколку од една изборна единица се избираат повеќе кандидати, тогаш не постои тенденција на слични политички програми, туку политичките партии ќе се диференцираат, обидувајќи се да ги освојат гласовите на одделни општествени групи. Во продолжение, оваа теорија покажува дека рационалниот гласач ќе потроши малку време и енергија за да биде добро информиран пред изборите.
Сексуален криминал
Сексуален кривичен акт: Под сексуален кривичен акт се подразбира форми на човечко сексуално однесување кое е криминал. Тој што го сторува истото е сексуален напаѓач.
Сексуален криминал: Под сексуален криминал се подразбира криминал кој подразбира сексуални дејствија и блудничења. Тој најчесто се наоѓа во форма на проституција и трговија со луѓе. Исто така, во некои држави стриптизот е забранет, па тој се смета за дел од сексуалниот криминал во таа земја.
Анатолиј Цариградски
Анатолиј Цариградски (починал во година) — Вселенски патријарх во периодот од 449 до 458 година.
Најпрво бил презвитер во Александриската црква, но по смртта на патријархот Флавијан Цариградски бил возведен за патријарх на цариградскиот престол, во 449 година. Цариградскиот престол бил признаен за рамен на Римскиот во негово време, и тоа на Вселенскиот собор во Халкидон, во 451 година.
Овој патријарх се борел многу за чистотата на православната вера, многу страдал од кривоверците, додека најпосле не бил и убиен од нив во 458 година, во времето на царот Лав Велики. Со црквата управувал близу девет години, а потоа се преселил меѓу нејзините Свети јерарси.
Ендокрин систем
Ендокриниот систем е составен од жлездите со внатрешно лачење и од одделни жлездести клетки. Важно да се напомни е тоа дека овие жлезди не образуваат систем во анатомска смисла на зборот, туку во физиолошка. Ендокриниот систем главно е поврзан со регулацијата на метаболитичките процеси во организмот. Неговите реакции се многу поспори и се одвиваат во подолг временски период, за разлика од реакциите на нервниот систем, со кој ендокриниот е поврзан преку хипоталамус-хипофиза врската.
NGC 5582
NGC 5582 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5582 се споменува и како UGC 9188, MCG 7-29-63, CGCG 220-3, CGCG 219-70.
Откривање
Објектот е откриен на 29 април 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5582 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5582 има привидни димензии од 2,8' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 20 м 43,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 41' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 5582 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51251. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3035. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1386.
Алсунга (општина)
Алсунга (Alsungas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
NGC 3174
NGC 3174 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3174 се споменува и како NGC 3144, UGC 5519, MCG 12-10-23, CGCG 333-20, CGCG 351-11.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3174 е од видот SBa/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3174 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 15 м 32,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 74° 13' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 3174 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29949. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 8; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4390. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 685.
Калец
Калец е замок кој се наоѓа во Бач, Словенија. Замокот се наоѓа на надморска висина од 618 метри. Објектот бил изграден во 17 век од стран на грофовите на семејството Штеинберг. До првата светска војна, сопствениците на замокот постојано се менувале, а по војната таа била напуштена.
Во 1941 година била домаќин на состанокот на антифашистичката милитантна група ТИГР (Трст-Истра-Горица-Риека).
Уметничка галерија Лиљевалчс
Уметничка галерија Лиљевалчс (шведски: Liljevalchs konsthall) е уметничка галерија сместена на островот Јургорден во Стокхолм, Шведска. Дизајнирана од архитектот Карл Бергстен (1879–1935) и претставена во март 1916 година, денес е во сопственост на градот Стокхолм.
Зад влезот на северозападниот агол се наоѓа мало предворје. Десно од второто е голема сала за скулптури што води до две големи галерии со светларници наменети за слики, опкружени со низа помали изложбени простори. Источниот крај на зградата има голем трем свртен кон мал парк опкружен со големи прозорци на мал ресторан. Еден од најценетите изложбени простори во Шведска, Лилевалч е познат по своите добро пропорционални простори во голем број големини и неговиот ресторан Бло Портен („Сината порта“). Бетонските столбови и греди кои ја формираат конструктивната рамка на објектот се оставени изложени како пиластри и лајсни во фасадата со ѕидови од тули и хоризонтален ред на прозорци кои ги исполнуваат просторите меѓу нив. Пред и над главниот влез е поставена скулптура и релјеф од Карл Милс.
Историја
Бергстен се обидел да создаде кариера како авангардистички архитект во текот на почетокот на 20 век, под влијание на австрискиот Арт Нову архитект Ото Вагнер. По патувањето низ континентална Европа во 1907 година, тој наместо тоа се инспирирал од традиционалната архитектура, особено во Турција и Данска. Кога Бергстен победил на конкурсот за уметничка галерија во 1913 година, тој се откажал од својот ран експериментален стил за да го прифати класицизмот кој го комбинирал со неговото претпочитање за намалени волумени и модерни техники на конструкција на бетон. Бергстен отсекогаш имал конструктивен пристап кон архитектурата и во Лилевалх неговиот дизајн ги користел основните функционални барања како појдовна точка за да создаде серија на повеќенаменски простори. Неколку детали, вклучително и големите скали на салата за скулптури, укажуваат на инспирација од рационалниот класицизам на Хајнрих Тесенов каде светлината се користи за да се нагласат едноставните вајарски волумени. Додека внатрешниот двор во тоа време го користел и Рагнар Остберг во „Сината сала“ во градското собрание на Стокхолм, во Лилевалч Бергстен успеал да ги комбинира традиционалните детали со најновата техника на бетонска градба, а уметничката галерија на тој начин била претходник на модерна архитектура допрва доаѓа. Сепак, дизајнот бил критикуван (од Август Бруниус) дека е „премногу нов“ и едноставноста била протолкувана како недостиг на достоинство и монументалност - накратко „малку невнимателен стил применет на искрена и постојана зграда“. За Бруниус, кој бил отворен за модерните трендови, но мислел дека тие бараат историска облека за да ги постигнат симболичните вредности што требала да ги даде архитектурата, намалувањето на Бергстен во надворешноста значело пречекорување на границата; меѓутоа, Бруниус бил многу задоволен со внатрешноста. Сепак, во модерна перспектива, уметничката галерија Лиљевалчс се толкува како побезвременска од која било друга современа архитектура, структура каде што модерноста и традицијата коегзистираат без конфликти или противречности. Објектот го избегнува „стилот“ на неокласицизмот, но станува „класичен“ со тоа што се ограничува на едноставноста и искреноста како конструктивен принцип.
Надворешни врски
59.32556°N, 18.09611°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 59.32556°N, 18.09611°W
ATC код A13
A13A Тоници
Оваа група е празна.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 200м грбно во женска конкуренција
Натпреварите во 200м грбно за жени во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 29 јули со прелиминарната рунда и полуфиналето и 30 јули со финалето.
Рекорди
Пред ова натпреварување, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
Ниту светски ниту шампионатски рекорд беа поставени во ова натпреварување.
Прелиминации
39 пливачи учествуваа во 6 групи.
Полуфинале
Полуфиналето се одржа во 19:12.
Финале
Финалето се одржа во 18:33.
Кванза
Кванза (Kwanza или Cuanza) — река во Ангола. Се влева во Атлантскиот Океан јужно од главниот град Луанда. Долга е, а сливот зафаќа површина од.
Географија
Реката е пловна во должина од околу од устието,  јужно од престолнината Луанда. Поважни притоки се Кутато и Лукала.
Историја
Реката е пловна по долното течение, кое послужило како главен пат во португалското освојување на северна Ангола.
Жив свет
Реката се одликува со биоразновидност, вклучувајќи 50 видови риби, а се очекуваат уште видови по генетските анализи. Тарпонот е мошне застапен во спортскиот риболов.
Алуксне (општина)
Алуксне (Alūksnes novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Кванза
Занимливости
Валутата на Ангола се нарекува „кванза“ во чест на реката. По неа се наречени и покраините Северна Кванза и Јужна Кванза.
Акустична траума (музички албум)
Акустична траума е името на првиот албум во живо на македонската џез/рок група Леб и сол. Албумот бил издаден во септември 1982 година, преку издавачката куќа ПГП РТБ.
Снимен во април 1982 за време на турнејата од албумот Следовање во Загребскиот клуб ”Кулушиќ”, популарно концертно место каде настапуваше речиси целата југословенска рок сцена и каде сними сопствени албуми во живо, пред сепак пробирливата загребска публика. Албумот е прогласен за еден од подобрите живи албуми воопшто, чинејќи важен дел од историјата југословенската музичка сцена.
Плоча 1
А1 Локомобила (3:07)
А2 Мирис југа (4:13)
А3 Мирко (4:00)
А4 Како ти драго (3:26)
А5 Утринска тема (2:26)
А6 Миле Поп Јорданов (4:12)
B2 Кумова Слама (6:23)
B3 Ручни рад (4:56)
B4 Таласна дужина (3:53)
B5 Нисам твој (3:51)
Плоча 2
C1 Жива рана (21:17)
C2 соло бас
C3 соло тапани
D1 Бонус (4:43)
D2 Кокошка (3:50)
D3 Абер дојде, Донке (4:29)
D4 Дамар (3:03)
Целосно времетраење: 83:15
Риба (скулптура во Скопје)
Оваа скулптура е дел од проектот на Министерството за култура за поставување 35 скулптури во центарот на Скопје. Скулптурата била свечено откриена на 23 ноември 2009 година. Според последните планови за градење во Скопје од 2011 година, на местото на скулптурата треба да се изградат нови 2 државни згради, а со тоа треба да се премести и самата скулптура.
Книжевна критика
Книжевна критика — проучување, оценка и толкување на литературата. Модерната книжевна критика честопати добива информации од книжевната теорија, што е филозофска дискусија за нејзините методи и цели. Иако двете активности се тесно поврзани, книжевните критичари  не се и не биле секогаш теоретичари. Контроверзно прашање е дали книжевната критика треба да се смета за одделно поле на истражување од книжевната теорија, или од книжевната рецензија. На пример, Водич во литературната мисла и критика на Џонс Хопкинс не прави разлика меѓу книжевната теорија и литературната критика и скоро секогаш ги користи термините заедно за да опише ист концепт. Некои критичари сметаат дека книжевната критика е практична примена на книжевната теорија, бидејќи критиката секогаш директно се занимава со посебните книжевни дела, додека теоријата може да биде поопшта и апстрактна. Книжевната критика честопати се објавува во есеи или во форма на книга. Академските книжевни критичари предаваат на катедрите за книжевност и објавуваат во академски журнали, а попопуларните критичари ги објавуваат своите критики во периодични списанија со поголем тираж, како „Тајмс литерари саплемент“, „Њујорк тајмс бук ривју“, „Њујорк ривју оф букс“, „Лондон ривју оф букс“, „Нејшн“ и „Њујоркер“.
Класична и средновековна критика
Книжевната критика веројатно постои колку што постои книжевноста. Во 4 век п.н.е. Аристотел ја напиша „Поетика“, типологија и опис на книжевните форми со многу специфична критика на современите уметнички дела. „Поетика“ за првпат ги разви термините на миметизам и катарза кои сè уште се многу важни во книжевните студии. Платон ја нападна поезијата како имитативна, секундарна и погрешна. Во исто време Барата Муни, во неговото дело Натија шастра напиша книжевна критика за древната индиска литература и санскрит драма.
Подоцнежната класична и средновековна критика честопати се сосредоточуваше на религиозни текстови, а неколку долги религиозни традиции на херменевтика и егзегеза (толкување) има длабоко влијание врз проучувањето на световните текстови. Ова посебно важеше за книжевните традиции на трите аврамски религии: еврејска книжевност, христијанска книжевност и исламска книжевност.
Книжевната критика исто така се користеше во други форми во средновековната арапска литература и арапска поезија од 9 век, посебно од Ал-Џазиз во неговото дело ал-Бајан ва-л-табуин и ал-Хавајан и од Абдула ибн ал-Мутаз во неговото дело Китаб ал-Бади.
Ренесансна критика
Книжевната критика во ренесансата ги разви класичните идеи на единство на формата и содржината во книжевниот неокласицизам, со што прогласи дека книжевноста зафаќа централно место во културата, па на поетот и на авторот им го довери зачувувањето на долгата книжевна традиција. Раѓањето на ренесансната критика беше во 1848 година, со навраќање на класичните текстови, посебно латинскиот превод на „Поетиката“ на Аристотел од Џорџо Вила. Делото на Аристотел, посебно „Поетиката“ беше најважно влијание врз книжевната критика до доцниот 18 век. Лодовико Кастелветро беше еден од највлијателните ренесансни критичари кои напишале коментари за „Поетиката“ на Аристотел во 1570 година.
Критика од XIX век
Британското романтичарско движење во раниот 19 век воведе нови естетски идеи во книжевните студии, вклучувајќи ја идејата дека предметот на книжевноста не мора секогаш да биде прекрасен, благороден или совршен, но дека самата книжевност може да подигне обична тема до степен на возвишеност. Германскиот Романтизам, што уследи кратко по развојот на германскиот Класицизам ја нагласи естетиката на фрагментацијата што може на читател на англиска литература да му се чини изненадувачки модерна и духовитоста ја вреднуваше повеќе отколку сериозниот англофонски романтизам. Доцниот 19 век им донесе слава на автори, кои беа попознати по критичките текстови отколку по нивните сопствени книжевни дела, како Метју Арнолд.
Нова критика
Без оглед на тоа колку биле важни сите овие претходни естетски движења, актуелните идеи за книжевната критика скоро целосно потекнуваат од новите насоки во почетокот на 20 век. На почетокот на векот критичката школа позната како Руски формализам, а малку подоцна и Нова критика во Британија и Америка станаа доминантни во книжевните студии и дискусии. И двете школи го нагласуваа темелното читање на текстовите, што го издигнуваа над општите дискусии и шпекулации за намерата на авторот (без да се каже нешто за психологијата или биографијата на авторот, што станаа скоро табу теми) или реакцијата на читателот. Оваа сосредоточеност на формата и прецизното внимание на „самите зборови“ опстана и по пропаѓањето на овие критички доктрини.
Теорија
Во 1957 година Нортроп Фрај го објави влијателното дело Анатомија на критиката. Во своите дела Фрај забележува дека некои критичари тежнеат да ја прегрнат идеологијата и да ги проценуваат книжевните дела врз основа на нивното придржување до таа идеологија. Ова е мошне влијателен став меѓу модерните конзервативни мислители. И. Мајкл Џоунс во Дегенативна модерност расправа дека Стенли Фиш, под влијание на своите прељуби ја отфрлил античката литература во која се осудува прељубата, додека во Политички некоректен водич во англиската и американската книжевност, Елизабет Кантор расправа дека на денешните предмети по книжевност на колеџ, политичката коректност сосема го истисна квалитетот како основа при одлучувањето што да се учи.
Во британската и во американската книжевност Новата критика беше помалку или повеќе доминантна до доцните 1960-ти години. Во тоа време англо-американските универзитетски катедри за книжевност станаа сведоци на порастот на поексплицитна филозофска книжевна теорија, под влијание на структурализмот, потоа пост-структурализмот и други видови континентална филозофија. Тоа продолжи до средината на 1980-тите години, кога достигна врв интересот за „теорија“. На многу подоцнежни критичари иако несомнено сė уште се под влијание на теоретската работа, им беше згодно едноставно да ја толкуваат книжевноста наместо експлицитно да пишуваат за методологијата и филозофските претпоставки.
Историја на книгата
Историјата на книгата е поврзана со другите форми на книжевна критика, таа е поле на интер-дисциплинарно проучување и користи методи од библиографијата, културната историја, историјата на книжевноста и теоријата на медиуми. Претежно поврзана со создавањето, тиражот и приемот на текстовите и нивните материјални форми, историјата на книгата бара да се поврзат формите на текстуалноста со нивните материјални аспекти.
Во рамки на проблематиката со која се занимава книжевната историја, што се испреплетува со историјата на книгата, се: развојот на авторството како професија, формирањето читателска публика, ограниченост на цензура, заштита на авторски права и економика на книжевна форма.
Меза
Меза или Мас (Meuse, Maas, Mouze) — важна европска река што извира во Франција и тече низ Белгија и Холандија, па истекува во Северното Море. Има вкупна должина од 925 км и истек од 350 м3/с.
Книжевна критика
Актуелна состојба во книжевната критика
Денешниот интерес во книжевната теорија и континенталната филозофија на универзитетските катедри за книжевност постои заедно со поконзервативна книжевна критика што веројатно ќе беше одобрено од Новата критика. Горките несогласувања околу целите и методите на книжевната критика, што ги карактеризираше и двете страни на критичарите за време на „подемот“ на теоријата, опадна (иако сè уште се случуваат) и многу критичари сметаат дека сега имаат поголем избор на методи и пристапи.
Некои критичари претежно работат со теоретски текстови, додека други читаат традиционална литература; сė уште е голем интересот за книжевниот канон, но многу критичари се заинтересирани за малцинството и за женската литература, додека некои критичари, под влијание на културните студии, читаат популарни текстови како стрипови или палп/жанр фикција. Екокритичарите гледаат врска меѓу книжевноста и природната наука. Многу книжевни критичари исто така работат на филмската критика или на медиумските студии. Некои пишуваат интелектуална историја; а други резултатите и методите од социјалната историја ги приближуваат до белетристиката
Меза
Географија
Меза извира во месноста Пуји ан Басињи, општина Ле Шатле на Меза на висорамнината Лангр во Франција, па продолжува на север низ Седан и Шарлевил Мезјер во Белгија.
Притоки
Ова е список на главните притоки на Меза, подредени од долното кон горното течение:
Департмани, покраини и населени места
Реката Меза тече низ следниве департмани, покраини и населени места во Франција, Белигја и Холандија:
Лески (Серско)
Лески или Карлиќој — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Мери Елизабет Флорес
Мери Елизабет „Лизи“ Флорес Флејк (родена на 6 декември 1973 година во Тегусигалпа ) е новинарка, адвокатка, политичарка и дипломат, ќерка на поранешниот претседател на Хондурас Карлос Флорес Факусе. Нејзината мајка е Мери Флејк де Флорес, која е Американка.
На 25 јануари 2006 година, Флорес ја презела функцијата потпретседател на Националниот конгрес на Хондурас, претставувајќи ја Либералната партија. Во април 2010 година, таа станала постојан претставник на Хондурас во Обединетите нации.
Флорес има две деца.
Ран живот и образование
Флорес е ќерка на Карлос и Мери Флорес. Нејзиниот татко, Карлос Роберто Флорес, бил претседател на Хондурас од 1998-2002 година.
Флорес дипломирала со почести во 1997 година со диплома за масовна комуникација на Колеџот за уметности и науки на Универзитетот Лојола, Њу Орлеанс, добивајќи ја наградата Капа Тау Алфа за извонредност и висока академска положба во новинарството. Флорес има диплома по право на Националниот автономен универзитет на Хондурас во 2009 година и е член на Адвокатската комора на Хондурас.
Кариера
Флорес била избрана за претставник на Либералната партија на Националниот конгрес и јавна функција со најголем процент на гласови во земјата. Таа, исто така, станала најмладата и првата жена на позицијата прв потпретседател на Националниот конгрес на Република Хондурас (2006-2010) претседавајќи со дебатите на Конгресот и состаноците на комитетите, со владините институции, меѓународната заедница и граѓанското општество.
Флорес ги предала акредитивните писма на генералниот секретар Бан Ки Мун како амбасадор на Хондурас во Обединетите нации. Флорес била избрана за прва жена амбасадор на Хондурас во Обединетите нации која ја претставува Владата на единство и помирување. По враќањето на Хондурас на целосно учество во сите регионални групи и форуми, во 2012 година беше избран за потпретседател на 67-та сесија на Генералното собрание на Обединетите нации.
Во јануари 2014 година, Флорес била повторно назначен од владата на претседателот Хуан Орландо Хернандез за постојан претставник во Обединетите нации.
Покрај нејзините амбасадорски одговорности, Флорес ја има позицијата на врска помеѓу Програмата за развој на Обединетите нации (УНДП) и Владата на Хондурас од 2014 година, работејќи на Националниот план и агенда за одржлив развој.
Од 2016-2018 година, Флорес била претседател на Извршниот одбор на Меѓународната асоцијација на постојани претставници (IAPR) во Њујорк.
Јабле
Јабле или Јабље (Grad Jablje/Jablje),  — замок кој се наоѓа кај Лока кај Менгеш, Словенија. Замокот за првпат се споменува во 1268 година, додека сегашната градба била изградена од страна на грофовите Ламберг во околу 1530 година. Замокот потоа бил во рацете на семејството грофови Москони, а од 1780 до крајот на Втората светска војна бил во сопственост на Лихтенберг. Замокот бил национализиран по војната и темелно ограбен во текот на следните години. Во текот на комунистичкиот режим во Југославија, служел како интернат за студентите како и лабораторија за изведување на експерименти на студентите од факултетот од Љубљана.
Замокот бил темелно реновиран во периодот помеѓу 1999 и 2006 година.
NGC 1231
NGC 1231 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1231 се споменува и како MCG -3-8-74.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1231 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 1231 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 1231 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11658. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5865. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Амата (општина)
Амата (Amatas novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Кесеџи Чифлик
Кесеџи Чифлик — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Live in New York (музички албум)
Live in New York е името на вториот албум во живо на македонската џез/рок група Леб и сол. Албумот бил издаден во 1990 година, преку издавачката куќа Трето Уво.
Список на песни
Целосно времетраење: 42:14
Александар Сотировски
Александар Сотировски — македонски стрип-цртач и илустратор, автор на најновиот генерациски бран main stream стрип автори. Тој е создавач на многу препознатливи стрипови и илустрации и има соработувано со повеќе домашни и светски продукциски и издавачки куќи.
Животопис
Сотировски е роден во Битола во 1971 година. Својот прв стрип „Таинствениот храм" го реализирал 1988 година, а првиот стрип „Don't Plаy with the Universe" го објавил во првиот број на стрип ревијата „Клик!" во октомври 1994 година. Тој е основач и главен одговорен уредник на „Клик!". Автор е на стриповите „Животен скок", „Јust one Fix!...", „Паркети", „Тунел", „Тајна на подземното езеро", „Хоризонт", „Леминзи и Осаменост", работени главно по сопствени предлошки. Едно време работел и објавувал свои карикатурални стрип табли во „Илустриран забавник". Според пиесата „Двајца во Еден" од Томислав Османли, во 1995 година Сотировски исцртал стрип од 62 таблоа, објавен во истоимената книга на авторот на пиесата (издание на НИП „Ѓурѓа", Скопје, 1995), појавувајќи се како првиот македонски автор на стрип реализиран според театарската предлошка, но и на стрип објавен во книга. Своите стрипови ги објавувал во списанијата „Нова Македонија", „Блеф", „Млад борец", како и во списанијата „Патагонија" во Србија и „Стрипбургер" во Словенија. Сотировски се занимава и со илустрации и карикатура што ги објавувал во различни рубрики на весникот „Нова Македонија". За своите детски сликовници неколкупати е наградуван на конкурсите на фондацијата Отворено општество. Во февруари 2001 година во неколку броеви на „Пулс" ја објавил стрип сторијата „Мачки" според расказ на Томислав Османли. На оваа сторија во периодот на „Туш лабораторија" своевремено работел и Игор Тошевски. Заедно со колегите од најновата македонска стрип генерација, излагал на Стрип & Соунд Фестивал во Скопје (1995), како и на посебни изложби во неговиот роден град Битола. Во соработка со сценаристот и стрип теоретичарот Борислав Станојевиќ од Белград, Сотировски во 1999 година во посебен албум на англиски јазик ја публикувал графичката новела „Капетан Нитрат" со повеќе епизоди од истоимениот стрип со првиот балкански супер херој создаден од запалива нитро лента. Овој албум е прв стрип албум од македонски автор. Неговите стрипови биле презентирани и на манифестацијата „1,59" на светскиот фестивал на стрипот во Ангулем, Франција што се одржал во јануари 2000, додека во октомври истата година тој изложил дел од своите стрипови и на авторската презентација во Сараево, Босна и Херцеговина. Живее и работи во Скопје.
КК Пелистер
КК Пелистер — кошаркарски клуб со седиште во Битола. Клубот се натпреварува во Првата македонска кошаркарска лига.
Историја
Клубот бил основан во 1992 година во Битола. Првично, клубот бил познат под името КК Младост Металец, име кое го користел до 1996 година.
По сезоната 2008/09, спонзорот Свислајон, со кој клубот ги имал своите најдобри сезони, го напуштил Пелистер.
Пелистер бил унапреден во Првата лига преку вајлд карта за сезоната 2016/17. Во таа сезона Пелистер отпаднал од лигата, но повторно поради проширување на лигата за сезоната 2017/18, тој пак добил прволигашки статус.
Успеси
Успесите на клубот Пелистер се:
Состав
Извор: Кошаркарска федерација на Македонија eurobasket.com
Поважни кошаркарски имиња
Извор:eurobasket.com
Мирчо Андреев
Мирчо Андреев (1966-2020) пастор и долгогодишен претседател на Евангелска црква во Република Македонија.
Животопис
Мирчо Андреев е роден во 1966 година во с. Мокрино, Струмичко. Студирал воена академија во Белград, каде бил приморан да ги прекине студиите поради здравствени причини. По кратко време решава да се посвети на Божја служба и во 1988 година со неговата сопруга Наде Андреева се приклучуваат во Евангелска црква во Република Македонија која таа година била основана. По завршувањето на теолошкото образование на Евангелско-теолошкиот факултет во Осиек, Хрватска, каде се стекнал со титулата магистер по теологија, во 1994 година бил ракоположен за пастор на Евангелска црква во РМ. По две години бил избран и за претседател на Евангелска црква во РМ. Под негово водство Евангелска црква во Македонија забрзано растела, особено преку хуманитарните активности. До неговата смрт биле основани 40 цркви во Република Македонија и една високо образовна институција (Евангелско-теолошки институт во Куманово).
По кратко боледување починал на 26 декември 2020 година.
Апе (општина)
Апе (Apes novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Список на ѕвезди во соѕвездието Длето
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Длето, надолно подредени според сјајноста.
Кочо Чолаковски
Животопис
Чолаковски е роден во селото битолското Нижеполе во 1923 година. По занимање бил земјоделец. Како младинец се истакнал со непосредни идеи поради што бил примен за член на младинска воспитна група во селото, непосредно после окупацијата. Нешто подоцна бил примен за член на КПЈ. Кога била формирана четата „Јане Сандански“, Чолаковски бил еден од нејзините борци. Само ден подоцна од формирањето на 9 септември 1942, загинал при несреќен случај, т.е. при недоволно внимателен пренос на пушки.
Статуа на Зевс во Олимпија
Статуата на Зевс е едно од Седумте чуда на светот, посветена на врховниот бог на Старите Грци, во која чест се одржувале Олимписките игри, и која се наоѓала на самата планина Олимп по која и игрите го добиле називот свој. Олимп била важен религиозен центар на Древна Грција. Имено таму Зевс го победил Кронос. Во текот на 5 век пр.н.е. граѓаните на Олимп решиле да изградат храм на Зевс. Тој бил 64 метри на должина и 28 на ширина. Височината била 20 метри. Статуата на Зевс била поставена во дното на храмот. Според изворите таа била висока околу 12 метри и постоело некое предание дека доколку Зевс се крене би можел да го разруши таванот.