cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кале (Велгошти)
Кале — археолошко наоѓалиште во охридското село Велгошти. Наоѓалиштето претставува тврдина од доцната антика и Среден век Тврдина од доцноантичкото време и средниот век. Се наоѓа на источниот крај на Петринско Поле, непосредно до патот Охрид-Велгошти-Ресен, на превојот на планината Петрино. Претставува висок доминантен рид со зарамнет врв на кој има остатоци од утврдување, со површина од 100 м (север-југ) и 30 м (исток-запад). Ѕидовите се широки 1,25 м, ѕидани од кршен камен и хидростатичен малтер. Надвор од бедемот има два широки рова на растојание од 10 до 15 м. Во внатрешноста на тврдината се забележуваат темели на ѕидови од повеќе објекти градени од камен и варов малтер, а во западниот крај има објект со ѕид зачуван 2 м во височина. Освен остатоци од архитектура, на површината има фрагменти од керамички садови, покривни ќерамиди, питоси и расфрлен градежен материјал. Се претпоставува дека на ова место била станицата Бруцида,подигната покрај патот Вија Егнација.
Замок Огродѕиениец
Замок Огродѕиениец е разурнат средновековен замок во полупланинскиот планински регион наречен полска Јура во југо-централна Полска. Обновена бил повеќепати во својата историја, замокот првобитно бил изграден во 14-15 век од семејството Влодковие Сулимчуцу. Замокот се наоѓа на на надморска висина од 515,5 метри на планината (полски: Гора Замкова), највисокиот рид на планината Краков-Ченстохова. Сместен на патеката на Гнездото на орлите, урнатините се отворени за посетители.
На Лазој (Велгошти)
На Лазој — археолошко наоѓалиште во [[охридското село Велгошти. Наоѓалиштето претставува некропола од римско време. На околу 500 м. југоисточно од селото, лево од патот за селото Рамне, во нивата на Трајан Костески биле откриени 9 гроба, осум градени од големи тегули „на две води“, еден ѕидан од камен.
Национален парк Устие на Варта
Национален парк „Устие на Варта“ (на полски: Park Narodowy „Ujście Warty“) — национален парк на устието на реката Варта во реката Одра во крајниот западен дел на Полска. Основан е на 19 јуни 2001 година, во областа на долнот течение на реката Варта, до нејзиното влевање во Одра, каде што се наоѓа и самата полско-германска граница. Националниот парк зафаќа површина од 80,38 квадратни километри во рамките на Лубушкото војводство. Земиштето во овој предел е мочурливо и калливо, што го прави засолниште за птиците. Областа на паркот е една од најважните региони на птичји станишта во Полска, при што има 245 видови птици од кои 160 се гнездат во станишта во овој предел, меѓу кои и 7-8 видови на патки.
Сержињо
Серхио Клаудио дос Сантос (роден на година), попознат како Сержињо — поранешен бразилски професионален фудбалер кој играл на позиција лев бек и лево крило. Познат по неговите енергични напаѓачки патеки по крилните позиции, тој ја освоил Лигата на шампионите двапати (во 2003 и 2007 година), како и титулата во Серија А (во 2003–04 ), меѓу другите трофеи со Милан. На меѓународно ниво, тој исто така го претставувал Бразил на Купот на конфедерации во 1999 година и бил дел од тимот што ја освоил Копа Америка во 1999 година. По пензионирањето, тој работел како менаџер и агент на поранешниот соиграч Дида.
Клупска кариера
Сержињо првично ја започнал својата професионална фудбалска кариера во својата земја и играл за клубовите Крузеиро, Баија и Сао Паоло. Тој се преселил во италијанскиот Милан во 1999 година, каде што првично бил маргинален играч, почнувајќи од клупата, но често бил и прв избор за замена. Врвот на кариерата во Милано на Сержињо била кога тој постигна гол и придонел со три асистенции во поразот од 6-0 на ривалите Интер на 11 мај 2001 година Тој, исто така, придонел за победата на Милан во Лигата на шампионите во 2003 година над Јувентус, постигнувајќи го првиот од трите успешни пенали на Милан во престрелката. Финалето на Лигата на шампионите во 2005 година било пресврт на среќата, сепак, бидејќи Милан го предал водството од 3-0 на полувремето и на крајот загубил на пенали од Ливерпул, при што Сержињо го упатил неговиот удар над гредата. Сержињо, меѓу другите трофеи, ја освоил и титулата во Серија А во 2003-04 и изданието 2006-07 на Лигата на шампионите на УЕФА со Милан,.
На 16 мај 2008 година, било објавено дека Сержињо и неговиот сонародник Кафу ќе го напуштат Милан на крајот на сезоната 2007-2008. Сержињо исто така веднаш најавил повлекување на крајот на сезоната. На 18 мај, тој ги одиграл последните минути од натпреварот против Удинезе и изгледал прилично трогнат на крајот од играта.
Меѓународна кариера
Сержињо има десет натпревари со бразилската репрезентација помеѓу 1998 и 2001 година, со неговиот единствен гол постигнат во финалето на Купот на Конфедерации на ФИФА во 1999 година. Тој несомнено би освоил повеќе натпревари, ако не бил секогаш присутниот Роберто Карлос како стартен лев бек на репрезентацијата во текот на целата кариера на Сержињо. На меѓународно ниво, Сержињо ја претставувал својата нација на Купот на Конфедерации во 1999 година, каде што неговиот тим освоил медал и на Копа Америка 1999 година, освојувајќи го вториот турнир. Тој не успеал да влезе во тимот на Бразил за Светското првенство во 2002 година поради повреда на тетивата.
Почести
Индивидуални
Неутрон
Неутрон — субатомска честичка без електричен полнеж и маса од 939,6 MeV/c² (1,6749 × 10-27 кг, малку повеќе од протонот). Неговиот спин е ½.
Јадрото на повеќе атоми (сите освен од најчестиот изотоп на водород, кој се состои само од еден протон) се состојат од протони и неутрони.
Надвор од јадрото, неутроните се нестабилни и имаат животен век од 886 секунди (околу 15 минути) и се распаѓаат со емитување електрон и антинеутрино кој потоа станува протон. Неутроните во оваа нестабилна форма се познати како слободни неутрони.
Хано Навигаторот
Хано Навигаторот (понекогаш „Ханон“; Punic ,; Ἄννων  Annōn ) бил картагински истражувач од петтиот век п.н.е., најпознат по неговото поморско истражување на западниот брег на Африка. Единствениот извор на неговото патување е периплус преведен на грчки. Тој понекогаш бил идентификуван како крал.
Биографија
Името Хано им било дадено на многу други Картагинци. Античките автори кои разговарале за Хано Навигаторот не дале директни информации за да го идентификуваат точно. Некои го нарекувале крал, а други ги користеле латинските зборови dux (водач или генерал) или император (командант или император). Грчкиот превод на извештајот за периплус на Хано го именува како базилеус, термин кој може да се толкува како „крал“, но најчесто се користел за високи картагински службеници.
Консензусот на стипендијата го става Хано во 5 век п.н.е. и го идентификува како член на аристократското семејство Магонд. Законот RCC го идентификува Хано како син на ХамилкарI.
Сметка на Периплус
Извештајот на Хано, периплус ( обиколување ), останува зачуван во ракописите на грчки јазик. Оригиналната верзија, напишана на пунски јазик, е изгубена. Грчкиот превод е скратен и долг 101 ред. Иако содржи противречности и очигледни грешки, најверојатно е изведен од оригинален картагински текст. Периплусот преживеа како „најблизок што го имаме до примерок од картагинската „книжевност“ и еден од ретките постоечки извештаи за античко истражување напишано од самиот истражувач.
Во петтиот век, текстот бил преведен на грчки јазик. Низ вековите, преводот бил копиран неколку пати од грчки и грчки римски службеници. Сочувани се два примерока, кои датираат од 9 и 14 век.
Резиме
Ова резиме е засновано на превод на Ал. N. Oikonomides. Сопствените имиња се непроменети од преводот. Ги одразува ставовите на преведувачот и може да ги игнорира пошироко прифатените теории меѓу научниците.
Како што започнува работата, „ова е извештај за периплусот на Хано, кралот на Картагинците, во либиските области на земјата надвор од Столбовите на Херакле што ги посветил во светилиштето на Кронос “. Со 60 бродови и 30.000 луѓе, Хано има намера да основа градови долж африканскиот брег. Прво основа еден град, потоа плови на некое растојание и основа пет други. Пристигнувајќи до една река, Картагинците се среќаваат со Ликситае, пријателско номадско племе. Тие дознаваат за блиските Етиопјани, и земајќи неколку Ликситаи, повторно запловија. На малиот остров Керне е изградена уште една населба. Околу езерото Кретес и неименувана река, има дивјаци и големи диви ѕверови соодветно. По враќањето во Керне, тие пловат појужно низ Африка, наоѓајќи Етиопјани чиј јазик дури ни толкувачите на Ликситае не го разбираат. Поминувајќи понатаму, Хано наоѓа „огромно отворање на морето“, од кое може да се забележат пожари. Во заливот наречен „Рогот на западот“, тие слетуваат на остров каде што живеат луѓе. Картагинците брзаат со страв и стигнуваат до земји каде што има многу пламени. Таму е многу висока планина. Конечно, пристигнувајќи до заливот, „Рогот на југот“, има остров со непријателски расположени луѓе по име „Горила“ (види ). Тројца од нив се убиени, нивните кожи се донесени дома во Картагина. Бидејќи останале без резерви, тие не пловат понатаму. Периплусот нагло завршува овде без да се разговара за враќањето.
Коце Трајановски
Животопис
Во 1998 година Трајановски е избран за пратеник во Собранието на Република Македонија како кандидат на мнозинската список на ВМРО-ДПМНЕ во изборната единица број 65. Во 2002 повторно е избран за пратеник во Собранието на Република Македонија во изборната единица број 2, на пропорционалната список на ВМРО ДПМНЕ. Во текот на пратеничкиот мандат бил координатор на пратеничката група на ВМРО-ДПМНЕ во Собранието на Република Македонија.
На локалните избори во 2005 бил избран за градоначалник на општина Гази Баба. На локалните избори во 2009 Трајановски станал градоначалник на Град Скопје. На локалните избори во 2017 година бил наследен на функцијата градоначалник од страна на Петре Шилегов.
Јаванава
Јаванава (Yawanawá, или Jaminawá, Xixinawá, Yaminawá, Bashonawá, Marinawá), се индијански народ кој живее во Акре (Бразил), Мадре де Диос (Перу), и Боливија; но нивната татковина е Акре во Бразил. The Yawanawan language is of the Panoan language group.
Јаванава заедницата е водена од страна на Ташка и Лаура Јаванава. Во 2001, 26 годишниот Ташка Јаванава станал одговорен за 500 луѓе и 1.000 км2 на Амазонската прашума како поглавар на Јаванава.
Света Недела (Загреб)
Света Недела (хрватски: Sveta Nedelja) — гратче во Хрватска. Гратчето се наоѓа во Загрепската жупанија. Иако е единствено гратче во општината, сепак дел од селата се поголеми од самата Света Недела.
Население
Според пописот од 2011 година, Општина Света Недела имала население од 18,059, распоредено во 14 населени места:
Олмец - Кулиште (Велгошти)
Олмец - Кулиште — археолошко наоѓалиште во охридското село Велгошти. Наоѓалиштето претставува утврдена населба од железно време. Југоисточно од селото и источно од манастирската црква „Св. Петка“ се издига висок рид кој е дел од Петринска Планина. На јужната, северната и западната страна се спушта кон Велгошко Поле. На зарамнетиот простор на врвот има остатоци од четвртеста кула-набљудувачница, со надворешни димензии од 10 × 10 м, од која се зачувани северниот и јужниот ѕид, широки во основата по 1 м. По површината на теренот се забележуваат фрагменти од керамички садови, питоси и грамади од градежен материјал.
Градско собрание на Гдањск
Градско сообрание во Гдањск е историска админситратицна зграда, позната како Ратуш, кое се наоѓа во Гдањск, главниот град на околијата Шредимски. Ова е еден од најдобрите примери на историските градби во готско-ренесансата во градот, изградени на пресекот на Лонг Лејн и Долгиот пазар, во најпопуларниот дел на Гдањск. Во главната градска зграда, исто така се наоѓа и историскиот музеј на градот Гдањск.
Правна држава
Правна држава или Rechtsstaat (буквално „правна држава“) е доктрина во континенталното европско право, која потекнува од германската судска пракса. Може да се преведе на англиски како rule of law или буквално „владеење на правото“, алтернативно „правна држава“, „држава на правдата“ или „држава заснована на правда и интегритет“.
Rechtsstaat е „уставна држава“ во која извршувањето на владината моќ е ограничено со закон. Поимот е тесно поврзан со „уставноста“, додека честопати е врзан за англо-американскиот концепт на владеење на правото, но она што ги разликува двата поими е нагласокот на што е праведно (т.е. концепт на морална исправност заснован на етиката, рационалноста, законот, природното право, религијата или правичноста). Така, тоа е спротивно на Obrigkeitsstaat или Nichtrechtsstaat (држава заснована на произволна употреба на моќ), и на Unrechtsstaat.
Во Rechtsstaat, моќта на државата е ограничена со цел да се заштитат граѓаните од произволно вршење на овластувањето. Граѓаните споделуваат законски засновани граѓански слободи и можат да ги користат судовите. Во континенталната европска правна мисла, правната дражва стои наспроти полициската држава и État légal.
Изотоп
Изотопи се облици на хемиски елемент чии атоми имаат ист атомски број, но различни атомски маси.Терминот изотоп потекнува од грчките зборови - изо (ἴσος "рамноправни") и топос (τόπος "место"), што значи "исто место"; Така, значењето на името изотоп е дека различни изотопи на еден елемент имаат  иста позиција во периодниот систем. Бројот на протони во атомското јадро се нарекува атомски број и е еднаков на бројот на електрони во неутралниот (не-јонизиран) атом. Секоj атомски број идентификува специфичен елемент, но не изотопот; атомите на дадени елемент може да имаaт широк спектар во својот број на неутрони. Бројот на нуклеони (протони и неутрони) во јадрото е атомската маса на атомот, и секој изотоп има различна атомска маса.
На пример, јаглерод-12, јаглерод-13 и на јаглерод-14 се три изотопи на елементот јаглерод со атомски маси 12, 13 и 14. Атомскиoт број на јаглеродot е 6, што значи дека секој јаглероден атом има 6 протони, така што бројот на неутрони од овие изотопи се 6, 7 и 8, соодветно. A.
Св. Димитрија (Велгошти)
''' Св. Димитрија '''— археолошко наоѓалиште во [[охридското село Велгошти. Наоѓалиштето претставува црква од среден век. На околу 500 м југозападно од селото, десно од патот за Охрид има мала капела со икона на „Св. Димитрија“. Според преданијата, на ова место некогаш имало стара црква посветена на истиот светец.
Антон Рафаел Менгс
Антон Рафаел Менгс (Anton Raphael Mengs, – ) — германски сликар од Чешка кој работел во Рим, Мадрид и Саксонија и претставува еден од предвесниците на неокласичното сликарство.
Животопис
Менгс е роден во 1728 г. во Усти на Лаба (Аусиг), Чешка во семејството на данскиот сликар Исмаел Менгс кој работел во Дрезден.
Во 1741 г. Менгс бил одведен во Рим по желба на татко му. Во 1749 г. е назначен за главен сликар на саксонскиот изборен кнез Фридрих Август, но продолжувал да проведува време во Рим. Таму се оженил со Маргарита Гваци, која позирала за неговите слики во 1748 г. Таму ја примил католичката вера, и во 1754 г. станал директор на Ватиканската сликарска школа. Се истакнал како познат мајстор со живописот Парнас во дворецот Вила Албани.
Во 1749 г. Менгс примил нарачка од војводата од Нортамберленд да ја преслика во масло на платно Рафаеловата фреска Атинската школа за неговиот војводски дом во Лондон. Сликата е изработена во квадратен формат во периодот од 1752 до 1755 г. и ги опфаќа сите застапени ликови и некои други. Денес стои во збирката на музејот „Викторија и Алберт“.
Творештво
На два наврата бил поканет да работи во Мадрид од шпанскиот крал Карло III. Таму создал низа извонредни дела, од кои се издвојува салата за гозби во Кралскиот дворец со живописите Триумфот на Трајан и Храм на славата. Откако ја завршил нарачката, во 1777 г. се вратил во Рим, каде починал во сиромаштија по две години, оставајќи дваесет деца, од кои седум добиле пензија од шпанскиот крал.
Историската важност на Менгс е дотолку поголема поради блискоста со Јохан Јоахим Винкелман. Менгс ја делел неговата страст за антиката и работел на втемелување на неокласицизмот како правец во уметноста. Менгсовите дела сепак истовремено го покажуваат влијанието на римскиот барок, особено во сликите со верска тематика. Иако сакал да биде првиот неокласичар, Менгс веројатно е воедно и последниот барокен сликар. Во Винкелман и неговото столетие Гете изразил жалење (за Менгс) што еден толку учен човек не се посветил на иницијативност и новина, туку на насила извештачен маниризам. Менгс бил пријател со славниот Џакомо Казаова, кој го опишал неговиот карактер и углед преку анегдоти запишани во делото Приказна за мојот живот. Менгс имал и свои ученици, од кои Антон фон Марон во Италија и Агустин Естеве во Шпанија.
Меѓу поважните дела на Менгс се вбројуваат голем број живописи во Мадрид, Вознесение и Свети Јосиф во Дрезден, Персеј и Андромеда во Санкт Петербург и таваницата во дворецот Вила Албани.
Теоретски спици
Менгс е автор на текстови за теоријата на уметноста на шпански, италијански и германски јазик. Во нив тој зазема еклектичен став, сметајќи дека извонредната уметност подразбира употреба на старогрчки мотиви, со изразот на Рафаел, светлосенката на Кореџо и бојата на Тицијан.
Стобрава (заштитено подрачје)
Стробрава (на полски Stobrawski Park Krajobrazowy) — заштитено подрачје на природата западно-средишниот дел на Полска кое зафаќа површина од 526 км², во областа по течението на реката Стобрава во јужниот дел на Полска.
Камбеба
Камбеба или Омагва (Omagua, Umana, Cambeba, или Kambeba) се индијански народ во Бразил кои ја неселуваат Амазонската долина. Познати се уште од времето на раните експедиции од 1536, експедицијата на Филип фон Хутен во 1541 и Педро де Урсуа во 1560. Во 1687, Отец Фриц воспоставил некаква мисија на територијата на ова племе.
Овој народ зборува на Омагваски јазик.
Цвохау
Цвохау (Zwochau) — село и поранешна општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2013 година е дел од општината Видемар.
Местоположба
Општина се наоѓа на околу 30 километри источно од Хале, околу 20 километри северозападно од Лајпциг и 10 километри југозападно од Делич. Автопатот А9 поминува западно од општината и може да се стигне преку излезот во Видемар, на околу 4 километри. Порано во општината биле присутни многу јагленокопи, кои повеќе не се ископуваат. Во тек е создавање на езера од овие јагленокопи (Werbeliner See, Grabschützer See и Zwochauer See) како дел од новата „Саксонска езерска област“. Аеродромот Лајпциг-Хале е јужно од Цвохау во близината на Шкојдиц.
History
Постоењето на селото Цвохау за првпат е документирано во декрет од 1158. Од 1 април 1936 година, селата Флемсдорф и Шладиц се припоени со Цвохау.
Бетмен против Супермен: Зора на правдата (саундтрак)
Бетмен против Супермен: Зора на правдата (Batman v Superman: Dawn of Justice) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер и Junkie XL. Саундтракот бил објавен на 18 март 2016 година преку WaterTower Music.
Владеење на правото
Владеењето на правото е дефинирано во Оксфордскиот англиски речник како „авторитетот и влијанието на правото во општеството, особено кога се гледа како ограничување врз индивидуалното и институционалното однесување; (оттука) начелото според кое сите членови на едно општество (вклучително и оние во владата) се сметаат за еднакви пред јавно воспоставените правни прописи и процеси“. Терминот владеење на правото е тесно поврзан со уставноста, како и со идејата за правната држава и се однесува на политичка ситуација, а не на некое конкретно правно правило.
Употребата на поимот може да се проследи назад до 16. век во Велика Британија. Во следниот век, шкотскиот теолог Самуел Радерфорд го користел расправајќи против божественото право на кралевите. Џон Лок пишувал дека слободата во општеството значи да се биде предмет само на закони донесени од законодавен дом коишто ќе важат за секого, при што едно лице е инаку ослободено од владини и приватни ограничувања на слободата. „Владеењето на правото“ е дополнително популаризирано во 19. век од страна на британскиот правник А. В. Диси. Сепак, начелото, ако не и самиот поим, било препознаено од античките мислители. Аристотел напишал: „посоодветно е законот да управува од кој било друг граѓанин“.
Владеењето на правото подразбира дека секое лице е предмет на законот, вклучително и лица кои се пратеници, службеници за спроведување на законот и судии. Во оваа смисла, тоа е во спротивност со тиранијата или олигархијата, каде што владетелите стојат над законот. Недостаток на владеењето на правото може да се најде и во демократиите и во монархиите, кога постои занемарување или непознавање на законот. Владеењето на правото е подложно на распаѓање доколку владата нема доволно поправни механизми за негово враќање. Дополнително, ова овозможува ширење на корупцијата, што го отежнува повторното враќање на правото со одминот на времето и навлегувањето на корупцијата подлабоко во владините системи.
Рогалин (заштитено подрачје)
Рогалин (на полски Rogaliński Park Krajobrazowy) — заштитено подрачје на природата западно-средишниот дел на Полска кое зафаќа површина од 126,4 км², вклучувајќи два природни резервати. Паркот се наоѓа во рамките на Големополското војводство, во Познанската област и округот Шрем. Се протега долж бреговите на реката Варта и го носи своето име од селото Рогалин, кое е познато по својата историска палата на семејството Рацински и дабовите дрвја.
Околу 2000 прекрасни дабови се наоѓаат на бреговите на реката Варта во близина на Рогалин, меѓу бројните крајречни езера. Тоа е најголемата група на монументални дабови дрвја во Европа. Нивните стебла достигнуваат обем до 9 метри, а сите оние кои достигнуваат повеќе од 2 метри во обемот се заштитени со закон.
Лоренцо Туњоли
Лоренцо Туњоли (роден 1979) е италијански фоторепортер, со седиште во Бејрут. Тој ја освоил Пулицеровата награда за 2019 година за претставна фотографија.
Живот и работа
Тугнали е роден и израснат во Луго, Емилија-Ромања, Италија.
Тој работел како фоторепортер на Блискиот Исток пред да се пресели во Кабул, Авганистан во 2010 година, каде живеел и работел пред да се пресели во Бејрут, Либан во 2015 година.
Свети Илија
Во Стариот завет
Пророкот Свети Илија зазема значајна улога во религиите на христијаните и Евреите, а се спомнува и во Куранот. За него најмногу е напишано во Третата и Четвртата книга „Царства“, а помалку во Втората книга „Паралипоменон“ и „Книга на Малахија“.
Вовед
Пророкот Свети Илија се појавува во третата и четвртата книга „Царства“ како Илија „Тишвитјанинот“ (што најверојатно посочува на неговото родно место Тишве), за да го насочи својот еврејски народ кон вистинскиот Бог, бидејќи дотогаш народот потпаѓал под влијанието на Езавел, сопругата на царот Ахав. Според верувањата, кога Свети Илија се родил, неговиот татко Савах видел ангели околу детето како го повиваат во оган и му даваат да јаде пламен. Името Илија во превод значи “Мојот Бог е Јахве“, и можеби му било додадено подоцна, поради неговите проповеди. Младоста ја поминал во пустината, проучувајќи ја молитвата и религијата. Неговата главна одлика е тоа што верата ја ширел многу брзо и без страв. Во тоа време, на тамошните простори била развиена многу и феникиската вера, поддржувана од самиот цар. Со неговите јавни настапи, тој предизвикувал големи нереди по целиот Израел.
Политичка положба на Израел
Во IX век п.н.е. обединетото царство на Давид и Соломон се разделило на два дела: Јудеја, која опфаќала само две племиња, и Израел што ги вклучувал останатите десет племиња со престолнина во Самарија. Со првото царство владееле потомците на Јеровоам, слуга на Соломон. Израел го сакал Ерусалим за себе, центарот на еврејскиот религиозен и политички живот кој бил во границите на Јудеја. Поради овие причини, царевите на Израел правеле секакви обиди Светиот Град да го вклучат во својата територија. И покрај тоа што Амриј како нова престолнина ја направил Самерија, еврејското население не се откажувало од Ерусалимскиот храм, најсветото еврејско свето место.
Во тоа време, и самиот Илија не се согласувал јавно со Ахав, кој сè почесто ја подзаборавал религијата на Мојсеј, и наместо во Јехова, верувал во други богови. Неговата жена го наговорила да изгради храм за сирискиот бог Ваал и одредил свештеници за тој бог. Поради тоа морал да избега од Израел, и се доселил на протокот Херит, источно од Јордан. Според верувањата, Господ Свети Илија го испратил во Серепта Сидонска кај некоја вдовица, која требало да се грижи за него. Кога пристигнал кај неа ѝ побарал нешто за јадење, а таа му рекла дека самата таа и нејзиниот болен син немаат што да јадат, камоли и нему да му дадат. Тогаш, Илија ѝ порачал на вдовицата да му ја даде последната храна што ја имаат, бидејќи Бог нема да дозволи таа и нејзиниот син да останат гладни. Таа така и направила. По некое време обеќањето од Илија се остварило, но синот на вдовицата починал од болеста што ја имал. Затоа пак, Свети Илија се помолил на Господ и Тој повторно го вратил во живот.
По две години глад и суша, Господ му наредил на Илија да се врати повторно кај Ахав и да го објави крајот на сушата. По патот го сретнал Авдиј, послужник на царот и му рекол да се врати повторно кај царот за да го објави крајот на гладот и сушата.
Кога царот разбрал за зборовите на Илија, наредил да го доведат кај него. Пророкот побегнал кон Беер Шева во Јудеја. По патот продолжил низ пустината и по патот го помолил на Господ да му го одзеде животот бидејќи сметал дека не бил подобар од останатите грешници на светот. Потоа заспал под некое дрво, а во длабоката ноќ дошол ангел кој му донел јадење и му рекол дека го чека долг пат.
Илија патувал 40 дена и 40 ноќи сè до планината Хорив, и кога престигнал влегол во некоја пештера. Таму Бог го прашал што прави во таа пештера, а самиот Илија му кажал се кое го мачи нему и неговиот народ. Тогаш Бог му кажал да излезе од пештерата. Само што излегол, Бог повторно го запрашал Илија што прави на оваа планина, а тој повторно му ги кажал страдањата и грешниот свет. По ова, Бог му наредил да оди во Дамаск и да помогне Азаил да стане цар на Сирија, Ивуј за цар на Израел а Елисеј за негов заменик.
Израелскиот цар Ахаав посакал земјата на Навутеј да ја присвои кон својата палата, за кое тој откажал бидејќи така му било наредено од Бог. Но самата Езавел направила план како да го одзема земјиштето. Кога веќе земјата била одземена, Илија отишол кај царот, кој го примил многу остро. По ова, пророкот заедно со својот ученик Елисеј отишол на реката Јордан, каде го дочекале уште педесетина негови ученици. Кога Илија удрил по водата, реката се разделила на две страни, каде го дочекале коњи преку кој тој воскреснал на небото.
Во Новиот завет
Кога Јован Крстител и Исус Христос ја проповедале својата вера, некои Евреи сметале дека некој од нив е самиот Свети Илија. Исус Христос вели дека Јован Крстителот е Илија, кој ќе се појави на „големиот и ужасен ден“, како што предвидел самиот Малахиј. Свети Илија и Мојсеј се јавиле на Исус Христос на денот на Воскреснувањето. За последен пат Свети Илија се споменува од страна на Исус Христос на крстот, кога оние пред крстот сметале дека го вика Илија на помош.
Свети Илија е едиствениот пророк кој на небото воскреснал жив. Тој е еден од најзначајните светци во христијанството.
Во народното творештво
Во народните верувања на словенските народи, светецот Илија добил особини од словенската митологија. Бидејќи библиското предание вели дека се искачувал на небото во огнена кочија, старите словенски народи го поистоветувале Илија со врховниот бог Перун во својство на „Перун Громовник“. Тој создавал молњи, громови и бури и, поради истите особини, е наречен Илија Громовник. Поради неговата моќ да предизвикува бури, понекогаш св. Илија трпи непријатности. На пример, во кавкаската бајка „Сончевата ќерка“, еден човек (чија сестра е омажена за Сонцето) го посетува својот зет за сестра и таму го среќава св. Илија, кого го претепува, а потоа и го ослепува затоа што светецот му пуштил град со кој му го уништил житото.
Цркви на Св. Илија во Македонија
Ова се некои цркви во Македонија во чест на Св. Илија. Списокот е многу ограничен.
Рамнина (појаснување)
Рамнина може да значи:
Рак на јајници
Ракот на јајници е рак кој се формира во или на јајникот. Резултира со појава на абнормални клетки кои имаат способност да се шират на други делови од телото. Кога ќе започне овој процес, може да нема или да има само нејасни симптоми. Симптомите стануваат позабележителни како што ракот напредува. Овие симптоми вклучуваат надуеност, карлична болка, абдоминален оток, и губиток на апетит, помеѓу другите.
Јост Бирги
Јост Бирги или Јобст Бирги (герм. Joost Bürgi,Jobst Bürgi;, Лихтенштајн, Швајцарија - , Касел, Хесен-Касел) бил швајцарски часовничар и математичар. Ги измислил логаритмите независно од Џон Непер, по поинаков метод. Непер го објавил својот изум во 1614, и оваа книга веќе била распространета ширум Европа додека Бирги успеал да го објави својот во 1620, по налог на Јоханес Кеплер.
Потсојат докази дека Бирги ги изумил логаритмите во 1588, дури шест години пред Непер воопшто да почне да работи на таа проблематика. Но со одложувањето на издавањето на изумот до 1620, Бирги веќе не можел да бара приоритет за изумот.
Бирги имал и главен удел и во простаферезата, техника на брзо пресметување по пат на тригонометриски идентитети, која им претходи на логаритмите.
Месечевиот кратер Биргиј е именуван во негова чест.
Стефан Трајковски
Животопис
Израснал во сиромашно семејство. Завршил само основното училиште, а подоцна работел во приватен градинарски дуќан. Од 1942 година, бил мобилизиран во окупаторската бугарска фашистичка војска, каде останал до 1944 година. На 7 септември 1944 година стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во сите борби против непријателот. Станал интендант на третиот баталјон во бригадата, со кој на 2 октомври 1944 година добил задача да изврши напад на железничката станица во Драчево, што била упориште на германските единици. Нападот бил извршен успешно и неговиот баталјон запленил големо количество на оружје. Пред да се повлечат, пристигнало германско засилување со транспортен воз. Во ново-започнатата битка бил тешко ранет и пренесен на лекување во партизанска болница, каде подлегнал на здобиените рани. По ослободувањето на Скопје неговите посмртни останки биле пренесени и погребани на скопските гробишта.
Шинаси Деребеј
Шинаси Деребеј (турски: Şinasi Derebey; р. 1944 во Штип) — македонско-германски научник и информатичар од турско потекло. Тој е основач на компанијата SAM97 GmbH и Дигиталниот речник на македонскиот јазик.
Роден во еснафско турско семејство Деребеј, кое имало три деца: два сина Шинаси и Илкер, и една ќерка Ѓунел. Живееле во Штип до 1958 година, а потоа се преселиле во Скопје. Основно училиште завршил во ОУ „Димитар Влахов“ во Штип, а матурирал во СУ „Цветан Димов“ во Скопје. По Скопскиот земјотрес, Шинаси Деребеј заминал во Берлин, Германија. Студирал и завршил информатика во Дрезден, бил консултант во Сименс, па во Сименс Никсдорф. 12 години престојувал во САД, за повторно да се врати во Сименс во Берлин, а после тоа основал и своја сопствена компанија, SAM97 GmbH, поврзана со информатика и компјутерска лингвистика.
Големиот куфер
Големиот куфер е збирка раскази од македонскиот писател Иван Додовски. Збирката е објавена во 2005 година од издавачката куќа „Темплум“.
Технички податоци
Збирката „Големиот куфер“ е објавена како 35. книга на библиотеката „Магма“. Книгата е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 96 страници. Каталогизацијата е извршена во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи ознаката ISBN 9989-902-68-2. Графичкото уредување и дизајнот на книгата е дело на фирмата „Точка“, а книгата е испечатена во печатницата „Винсент графика“. Сликата на предната корица е дело на Славица Јанашлиева. На задната корица се наоѓа мал осврт врз делото.
Содржина
Збирката „Големиот куфер“ содржи девет раскази, како и освртот кон делото, со наслов „Куфер со девет раскази“, напишан од Гоце Смилевски. Најпосле, на крајот од книгата се наоѓа белешка за авторот. Книгата се состои од следниве раскази:
Критички осврт кон збирката
Во поговорот, со наслов „Куфер со девет раскази“, Гоце Смилевски истакнува дека книгата претставува истражување на човечката егзистенција во едно преломно време на еден конкретен простор. Во расказите дефилира галерија ликови кои авторот ги портретира гротескно и хиперболично, а ликовите секогаш се во сооднос со моќта. Единствено, сатиричното и гротескното отсуствуваат во претставувањето на ликот во расказот „Средување на куќата“. Во реконтрукцијата на стварноста, Додовски се служи со постапката на необичување, во која соодветно значење има и постапката на раскажување: во некои раскази како раскажувач се јавува предмет (сликарска четка) или дел од телото (ќелавата глава), а во два расказа раскажувачи се мртви луѓе. Прозата на Додовски е обликувана со вешто користење на јазикот, со богатство на лексиката и со виртуозна употреба на паратаксата. Расказите во оваа книга се на такво естетско рамниште со кое заземаат важно место во новите текови на македонската проза.
Џон Непер
Џон Непер од Мерчистон (анг. John Napier of Merchiston, 1550 – 4 април 1617), наречен Чудесниот Мерчистон (Marvellous Merchiston) — шкотски математичар, физичар, астроном/астролог и Осми Лерд од Мерчистон. Најпознат е по изумувањето на логаритмите и Неперовите коски, како и заживувањето на употребата на децималната запирка. Неговото родно место, Мерчистонскиот замок, Единбург денес е дел од Неперовиот универзитет. Починал од костобол и бил погребан во црквата Св. Кутберт, Единбург.
Напредоци во математиката
Непер е малку познат вон математичарските и инженерските кругови, за чиј напредок тој направил многу. Со помош на логаритмите рачните пресметувања станале многу полесни и побрзи, и така тие го трасирале патот за многу други пронајдоци и напредци. Неговото дело, Mirifici Logarithmorum Canonis Descriptio, има 37 страници објасненија и 90 страници со таблици (логаритамски таблици), со чија помош астрономијата, динамиката, физиката и астрологијата продолжиле да се развиваат. Изумител е и на направата за множење наречена Неперови коски.
Теологија
Непер ги употребил своите математички способности во теологијата, каде со помош на Откровението ја предвидувал Апокалипсата. Според неговото мислење, крајот на светот требал да дојде во 1688 или 1700. Некаде среќаваме и тврдења дека Непер бил и некромант; меѓутоа знаеме дека во тоа време ваквите неосновани обвиненија брз научно талентирани лица биле честа појава.
Почести
По Непер се именувани повеќе нешта, како на пример единицата непер, која е алтернатива на децибелот во електроинженерството, Неперовиот универзитет во Единбург, кратерот Непер на Месечината, како и еден астероид во 1992 - 7096 Непер.
Џамијата (Велгошти)
Џамијата — археолошко наоѓалиште во охридско]]то село Велгошти. Наоѓалиштето претставува црква од среден век. Во просторот на долниот дел од селото, јужно од Светапеткина Река, според кажувањето на свештеникот Л. Трпеноски, постоела црква што била урната од Турците и претворена во џамија. Едно крило од царските двери на црквата било зачувано и денес се наоѓа во [[манастирската црква Св. Петка во близината на селото.
Киро Трајковски
Киро Тодоров Трајковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство и сточарство. Во септември 1944 година стапил во редовите на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против вооружените балистички банди и против германските моторизирани колони во Качаничката Клисура. Бригадата долго време успеала да ја сочува слободната територија на Скопска Црна Гора од нападите на балистичките банди, кои настојувале да ги ограбуваат селата. На 11 ноември 1944 година, само два дена пред ослободувањето на главниот град на Македонија, храбро загинал во една борба, во непосредна близина на неговото село. Неговите останки биле закопани на гробиштата во Булачани.
Бајид
Бајид е племе што може да се сретне и во монголската и во турската група на народи. Како дел на монголските народи, ова племе може да се сретне во Монголија, Внатрешна Монголија, помеѓу бурјатите и ојратите.
Историја
Бајидите потекнуваат од племињата бајгуди наречени со различни имиња како Џида Бајагуд, Бајагуд Дуклас и Херин Бајгуд и живееле на источните долини на реката Селенге. Тие одиграле важна улога во Монголското Царство.
Пиндско-македонско Кнежевство
Пиндско-македонско Кнежевство (Πριγκιπάτο της Πίνδου; Principato del Pindo; Printsipat di la Pind) — автономна држава создадена и под контрола на фашистичка Италија, во северозападниот дел на Грција во регионите на Епир, Тесалија и западна Егејска Македонија за време на Втората светска војна. државата формирана во 1941 година била замислена како држава на Власите, но никогаш не успеала да ги „потчини“ локалните власти, и како таква опстојувала до 1944 г. Главен град бил Мечово, додека седиштето на управата се наоѓало во Трикала. Кнежевството имала и свое државно знаме.
Оваа држава имала чисто антигрчка политика, но не и антиеврејска, иако нејзин главен покровител била Италија. На чело на оваа држава бил војводата Алкивијад Дијаманди Самарински - кој царувал цели 3 години, а потоа бил заменет со грофoт од унгарско потекло Ѓула Чеснечки Милвањски, а по него на власт дошол неговиот брат Михајло.
Димитар Влахов им ветувал подоцнежно создавање на автономија по советски модел, а новата СР Романија требала да го возобнови финансирањето на месните училишта.
Благоја Трајковски
Благоја Стојчев Трајковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа изучил автомеханичарски занает. Во септември 1944 година стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. По кратко време бил префрлен во Главниот штаб на НОВ за Македонија. Бил поставен за командир на моторизираното одделение, со кое учествувал во извршувањето на бројни борбени задачи. На 9 септември 1944 година, возејќи џип кај селото Раштак, бил нападнат од германски авиони и убиен од митралески рафал. Неговите останки биле закопани на местото каде што загинал, а по ослободувањето пренесени и погребани на скопските гробишта.
Гауда ( сирење)
Гауда ( or, ; Goudse kaas  , "сирење од Гауда ") е благо, жолто сирење направено од кравјо млеко. Тоа е еден од најпопуларните сирења ширум светот. Името денес се користи како општ термин за бројни слични сирења произведени на традиционален холандски начин.
Истанбулски аквариум
Истанбулски аквариум — аквариум кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Аквариумот бил отворен во април 2011 година, и тој е официјален член на Светската асоцијација на зоолошки и аквариуми (ВАЗА). Местото се наоѓа на 5 километри од меѓународниот аеродром Ататурк, во близина на автопатиштата и железничките транспортни системи во Флорја, која се наоѓа на југозападниот брег на Истанбул.
Вила Колиба
Вила Колиба (Willa Koliba) е музеј на Закопане во Полска, и претставува дел од Музејот Татри. Направен е во закопански стил и претставува важен дел на културата на полските Карпати.
Вилата е изградена помеѓу 1892 и 1893 година, на темелите на проектот на Станислав Виткиевич. Тоа било прва градба некогаш, која била подигната во закопански стил. Вила Колиба е регистриран полски споменик на природата од 1983 година. Името „колиба“ потекнува од истоиот збор на регионалиот дијалект на полскиот јазик, на етничката група Горала што значи пастирска колиба.
Бурјати
Бурјатите се народ со околу 436.000 луѓе и е најголема етничка малцинска група во Сибир и се воглавно концентрирани ви нивната татковина, Бурјатија. Тој народ е најсеверниот поважен монголски народ . Бурјатите споделуваат голем број на обичаи со монголските народи, како што се номадски начин на живот и живеење во јурта. Денес, поголемиот дел на бурјатите живеат во и околу градот Улан Уде, главниот град на сојузната република Бурјатија во Русија. Тие зборуваат дијалект на монголскиот јазик наречен бурјатски јазик.
Античка Фурна (Охрид)
Античка Фурна — археолошко наоѓалиште во градот Охрид. Наоѓалиштето претставува осамен наод од доцноантичкото време. На 5-тиот километар од левата страна на патот Охрид - Св. Наум е откриена фурна за печење тули. Има четвртеста форма и е составена од два дела. Горниот е четвртест и служел за поставување на непечени тули, а долниот е дводелен, со сводести окна што служеле за загревање на горниот дел. Фурната е случајно откриена во 1969 година, при изградбата на асфалтниот пат, а во 1972 година е конзервирана.
Енди Ворхол
Енди Ворхол (роден Ендру Ворхола, - )  бил американски сликар, режисер, издавач и лидечка фигура во поп арт движењето.
Ворхол потекнува од Питсбург, Пенсилванија, САД. Неговите родители се имигранти од Микова (североисточна Словачка). Тој рано покажува уметнички талент, а подоцна студира комерцијална уметност на Карнегиевиот институт за технологија (денес познат како Карнеги Мелон Универзитет) во Питсбург. По дипломирањето во 1949, се сели во Њујорк и почнува успешна кариера како илустратор за магазини и реклами. Станува познат главно по неговите цртежи на чевли, остварени во слободен, замачкан стил.
На почетокот од 1960, почнува да прави платна на познати американски производи како конзервите Campbell's супа и Кока-кола. Постепено се префрла на печатени, обидувајќи се не само да прави дела од масовно произведени предмети, туку воопшто, масовно да произведува уметност. Тој вработува и надгледува „уметнички работници“ ангажирани во правење на слики, чевли, филмови и друго во неговото студио, познато како „Фабриката“.
Фабриката
На 3 јуни 1968, Валери Соланас, редовен работник во Фабриката, пука трипати во Ворхол, притоа тешко ранувајќи го. Причината што Соланас ја наведува е дека Ворхол „имал преголема контрола врз нејзиниот живот.“ Ворхол набрзо и простува.
1970-ти и 1980-ти
Во текот на 1970-те и 1980-те, Ворхол е главно познат по неговите масовно произведувани портрети на поп икони како Елвис Присли, Мерилин Монро, Мао Це Тунг и др. Во истиот период тој издава и 3 книги, најпозната од кои е „Филозофијата на Енди Ворхол: од А до Б и назад.“ Неговите популарни врски продолжуваат, па така тој се поврзува и со Blondie и Duran Duran.
Постојат повеќе легенди околу Ворхол, повеќето од кои потекнуваат од самиот него. Тој сепак важи за тивок и внимателен набљудувач. Неговите обидувања околу уметноста се слични на оние на Марсел Дишан - според него, сè е уметност. Ворхол е еден од ретките славни лица во тој период што отворено ја носи својата хомосексуалност и тој често им ги посветува своите дела на пријатели и љубовници. Тој исто така е и тврдокорен колекционер на секој предмет што има врска со него, од писма на обожаватели до новинарски статии за него, така што своите колекции ги пакува во нумерирани кутии што никогаш не ги отвора. Според него, тоа се „временски капсули“. Истите се и ден денес предмет на изучување во Енди Ворхол музејот во Њујорк.
Енди Ворхол умира при рутинска операција на мочниот меур на 58 години. По неговата смрт Sotheby's на аукција продава дел од неговиот имот за преку 20 милиони долари.
Иваниќ-Град
Иваниќ-Град (хрватски: Ivanić-Grad) или Иваниќ Град (Ivanić Grad) — град во средишна Хрватска. Градот е дел од Загрепската жупанија, а се наоѓа во областа Мославина.
Население
Спред пописот од 2011 година, Општина Иваниќ-Град имала население од 14,548, жители распоредени во следниве населени места:
Според истиот попис, во Општина Иваниќ-Град живееле 97% Хрвати.
Тауха
Тауха (Taucha) — град во округот Северна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Парте, 10 километри североисточно од Лајпциг.
Индигирка
Индигирка ( Russian ; Индигиир     ) е река во Репулика Саха во Русија помеѓу Јана на запад и Колима на исток. Таа е долга 1726 km. Површината на неjзиниот слив изнесува 360,000 км2
Историја
Во 1638 година истражувачот Иван Ребров стигнал до Индигирка. Во приближно исто време, Позник Иванов се искачил на притоката на долна Лена, го преминал опсегот Верхојанск до горна Јана и потоа го преминал опсегот Черски до Индигирка. Во 1642 година, Михаил Стадухин стигнал до копно преку Индигирка од Лена.
Зашиверск на Индигирка бил важен колонијален форум за време на раните денови на руската колонизација. Последователно било напуштено во 19 век. Други историски населби, сега веќе долго време напуштени, биле Подшиверск и Ујандинско Зимовје.
Курс
Потекнува од сливот на 251 km долгата река Туора-Јурјах (позната и како Хастах, Калкан или Калкан) и 63 km долгата Тарин-Јурјах, и двете потекнуваат од северните падини на опсегот Калкан.
Во својот повисок тек, реката тече северозападно долж најнискиот дел на висорамнината Ојмјакон. Свртувајќи се кон север, пресекува неколку подружници на опсегот Черски. На местото каде што го преминува опсегот Чемалгин, реката се стеснува и се влева во длабока клисура, формирајќи водопад. Свртувајќи се кон север, Индигирка длабоко преминува низ опсегот Мома и тече североисточно со меандрирање преку низината Аби  и  се проширува до 500 м. Понатаму на север, каде што теренот станува целосно рамен, Индигирка се дели на гранки на 130 км од устата, формирајќи делта со ширина од 5.500 км2. Нејзините води завршуваат во заливот Колима, во Источносибирското Море.
Индигирка замрзнува во октомври и останува под мразот до мај-јуни.
Притоки
Главните притоки на Индигирка се:
Пристаништа, населби и економија
Главни пристаништа на реката се:
Постои потрага по злато во сливот на Индигирка.
Индигирка изобилува со разни риби. Меѓу највредните се неколку видови на бела риба, како што се венце, чир, муксун, инконну ( нелма ), омул итн.
Усти
Индигирка формира голема делта, која се состои од голем број потоци (секој е означен на руските мапи како фото ка ( речна рака )) и острови. Околу 100 km пред да стигне во Источно Сибирско Море (70.8126°N, 148.9162°W ), реката се дели на два големи текови на североисток. Левата (најзападна) рака е позната како Руско-Устинскаја Протока ; десната рака, Средњаја протока (руски за „средната рака“). Понатаму низводно, третата голема рака, Колимскаја протока се дели од Средњаја протока.
Додека Средњаја Протока значи „средна рака“, имињата на главните западни и источни краци ја означуваат и нивната релативна локација. Колимската протока или Колимское устје е раката што се наоѓа на источната страна, т.е. „страната на Колима“ на делтата (раката најблиску до Колима, источниот сосед на Индигирка). Руско-устинскаја протока, очигледно порано позната како едноставно Руское устие е онаа рака што се наоѓа на западната страна, т.е. „руската страна“ на делтата (што значи, страната најблиску до (европската) Русија). Деновиве името на Руско-Устинскаја Протока се појавува како да е формирано од името на старото руско село Руское Устие сместено таму, но најверојатно тука имало спротивност, селото го носело името на реката ( рускоее устие ) до кое се наоѓало.
Неколку рамни острови се формираат од каналите на делтата. Наведени од исток кон запад, главните се:
Шкојдиц
Шкојдиц (Schkeuditz) — град во округот Северна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Вајсе Елстер, 12 километри северозападно од Лајпциг. Аеродромот Лајпциг/Хале се наоѓа во Шкојдиц. Центарот за распоредување на поштата за целиот поширок регион на Лајпциг е сместен во Шкојдиц.
Население низ времето
* користејќи ги моменталните градски граници. Границите на градот се проширени низ времето, како е прикажано во следниот пасус.