cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fstab
Последните бројќи се користат за проверка на евентуални грешки од програми за таа намена (fsck, reiserfsck, и сл.). Може да го ставате 0 0 освен ако не е строго напоменато поинаку.
= USB мемориски модул =
Во некои системи (пр. Slackware) стандардно системот не се погрижува вашите надворешни уреди да бидат автоматски монтирани или понудена можност за монтирање иако тие автоматски се препознаваат.
За вашиот USB мемориски модул (memory stick), најчесто и стандардно /dev е sda* (sda1, sda2, sdb1...). Да земеме предвид (најчесто и е така) дека ќе го користиме /dev/sda1. Во овој случај во fstab податотеката, на крајот додадете го ова:
/dev/sda1      /mnt/usbstick      vfat    noauto,user,rw      0       0
Снимете ја податотеката и ставете го USB меморискиот модул во приклучокот на компјутерот (/mnt/usbstick (пак) мора да го создавате претходно или веднаш по снимањето). Пишете:
# mount /mnt/usbstick
Пристапете во /mnt/usbstick или преку конзола или преку справувач за податотеки (Konqueror, Nautilus).
= NFS точка на монтирање =
За оваа потреба може да ја прегледате посебната содржина за NFS.
Економска историја на Шведска
Земјоделска револуција и протоиндустријализација (1790–1815)
За време на периодот 1790-1815 година, Шведска доживеала две паралелни економски движења: земјоделска револуција со поголеми земјоделски имоти (мелиорација - Закон за земјиштата на Шведска), префрлање области на круната на приватни фармери, нови култури и земјоделски алатки и комерцијализација на земјоделство и протоиндустријализација, при што малите индустрии се основале на селата и работниците се префрлиле помеѓу земјоделската работа во летната сезона и индустриското производство во зимската сезона. Ова довело до економски раст од корист на големи делови од населението и довело до потрошувачка револуција која започнала во 1820-те. Тоа довело и до брз демографски пораст.
Раната поделба на трудот резултирала со тоа што занаетчиството во домаќинствата било во голема мера ограничено на природните географски ресурси на регионот. „Градско економската“ од 17 век ја забранила руралната трговија со цел да се повлече јасна линија помеѓу урбаната и руралната економија. Занаетчиството и индустриското производство се сметале за урбан извор на живеење, затоа се преферирало централизирано производство. Ова го отворило патот до првата индустриска револуција во Шведска на почетокот на 19 век.
„Прва“ индустриска револуција; Растот на извозот, железницата и инвестициите полетуваат (1850–1890)
Во овој период инвестициската квота на Шведска (инвестиции/БДП) отиде од 5% на 10%. Во овој период во Шведска се појави модерниот економски раст, со годишен раст на БДП од околу 2%. Во овој период биле направени големи инфраструктурни инвестиции, главно во проширување на железничката патна мрежа, која била делумно финансирана од владата, а делумно од приватни претпријатија.
Втора индустриска револуција (1890-1950)
Во периодот 1890-1930 година во Шведска се случила Втората индустриска револуција. Во овој период се развиле нови индустрии, со фокус на домашниот пазар: машинско инженерство, електростопанство, производство на хартија и текстилна индустрија. Брзата експанзија на овие индустрии било полесно поради постоењето на добро функционален пазар на капитал: Стокхолмската берза била основана во 1866 година, Банката на Шведска (основана во 1668 година како прва централна банка во светот) во 1897 година добила законски права како единствениот издавач на банкноти во Шведска и даден статус на заемодавател во краен случај, што го олеснува формирањето на мали независни приватни комерцијални банки, што доведува до брзо проширување на бројот на приватни банки, а исто така и до брза кредитна експанзија. Приватните банки им издавале заеми на компаниите што започнале, со акции како обезбедување. Ако компанијата работела и покажувала позитивни деловни бројки, акциите биле продадени на берзата, овозможувајќи ѝ на банката да ги позајмува парите на други почетни компании. Брзата кредитна експанзија довела до банкарска трагедија во 1907 година, како и до колапс на пазарот.
Увезувајќи огромни количини странски капитал за да ја финансира својата индустријализација, во период од 1850 до 1910 година, Шведска веројатно била меѓу нациите со најголеми долгови во светот до 1910 година. Оваа ситуација брзо би се променила во наредната деценија. Во 1914 година започна Првата светска војна и меѓународната побарувачка за шведски извоз на стратешки важни производи како што е челикот, кои треба да се користат во индустријата за вооружување, брзо се зголемил. Завојуваните нации наметнале сериозни ограничувања на меѓусебната трговија, но Шведска не била засегната од овие ограничувања како неутрална земја. Завојуваните земји, како што е Обединетото Кралство, во голема мера го користеле печатењето на нови пари како средство за финансирање на војната, што довело до инфлација и на тој начин предизвикало брз пораст на цените на шведскиот извоз.
Двајт Ајзенхауер
Двајт Ајзенхауер (Dwight D. Eisenhower; - ), американски генерал и политичар. Во Втората светска војна бил командант на американските воени сили во Европа, потоа командант на сојузничките сили во Средоземјето, раководел со операциите на Сицилија, во јужна Италија и со десантот на Нормандија. По војната бил командант на Северноатлантскиот пакт. Во 1952 и во 1956 година бил избран за претседател на САД.
ЖС „Чашка“
Железничка станица „Чашка“ — железничка станица во селото Чашка, Македонија. Зградата на железничката станица е изградена од цврст материјал на еден кат. Железничката станица се наоѓа надвор од селото, издигната на рид, покрај патот кој води до самото село. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Скопје - Битола.
Во железничката станица повеќе не работи самата билетарница и дел од самата градба се користи како станбен простор, но сепак во станицата работи отправник, кој ги контролира возовите кои поминуваат низ самата станица.
Железничката станица „Чашка“ е оддалечена 65,2 километри од главната железничка станица во Скопје.
Обнова
Во текот на 2015 година била најавена обнова на железничката станица во Чашка, како дел од поголемиот проект за обнова на железничките станици долж коридорите 10 и 10д.
NGC 6374
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6374 се споменува и како NGC 6383, OCL 1026, ESO 393-SC7.
Откривање
Објектот е откриен на јуни 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6374 е од видот IV3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 5,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 5,6 m. NGC 6374 има само една позната привидна димензија, која изнесува 20'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 34 м 42,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 34' 54"".
Други поделби
Проучување на NGC 6374 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 376; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7380. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 90.
Сан Марино
Сан Марино (италијански: San Marino) или официјално Република Сан Марино (Serenissima Repubblica di San Marino) е држава на Апенинскиот Полуостров во јужниот дел на Европа. Сан Марино е држава без излез на море и е енклава во Италија, односно целосно е опколена со италијанска територија. Вкупната површина на Сан Марино изнесува 61 километар квадратен и има население од околу 30.000 жители. Главениот град на државата го носи истото име, односно град Сан Марино. Сан Марино е една од најмалите независни држави во Европа и има најмалку жители од сите членки на Советот на Европа.
Сан Марино тврди дека е најстара документирана независна уставна република во светот. Независноста на Сан Марино започнала со основање на манастирска заедница предводена од Свети Марин на 3 септември 301 година. Марин го напуштил Раб, тогашна римска покраина на Арба, во 257 година кога тогашниот иден император Диоклецијан издал декрет за реконструкција на градските ѕидини на Римини кои претходно биле уништени од лубурниските пирати.
Уставот на Сан Марино е усвоен во 1600 година и е најстар устав кој е сè уште на сила. Економијата на државата воглавно зависи од туризмот. Поради малобројноста на населението, Сан Марино е една од најбогатите држави во светот според БНП по глава на жител. Економскиот статус на Сан Марино се смета за доста стабилен, без национални задолжувања и буџетски недостатоци.
Потекло на поимот
Името на државата доаѓа од името на основачот на Сан Марино, Свети Марин или на италијански San Marino.
Историја
Според традиционалното верување, Свети Марин го напуштил островот Раб во Хрватска и со неговиот пријател Лео тргнале за Римини како масони. Поради неговите христијански верувања тој претрпел силни прогонувања и пребегнал во близина на планината Титано, каде изградил мала црква и го основал денешниот град и држава Сан Марино. Официјалното основање на градот и државата е на 3 септември 301 година.
До средината на 5 век се создала мала заедница која поради недостапноста на местото и неговата сиромаштија, успеала да ја зачува независноста на територијата на денешната Република Сан Марино. Во 1631 година независноста на Сан Марино била призната и од Папството.
За време на раната фаза на италијанското обединување во 19 век, Сан Марино служел како место за бегалци кои биле протерувани поради нивните залагања за обединување на Италија. Така, Џузепе Гарибалди ја прифатил желбата на Сан Марино да не биде дел од обединета Италија. Исто така, Наполеон Бонапарт одбил да го преземе Сан Марино и кога го прашале зошти не го окупирал Сан Марино, тоа тој одговарал: „Зошто? Затоа што тоа е модел на република.“
Владата го прогласила американскиот претседател Абрахам Линколн за почесен граѓанин на Сан Марино.
За време на Втората светска војна, Сан Марино најпрво објавил војна на Британија. Подоцна кога Италија го опколила Сан Марино, Сан Марино прогласил неутралност, а на 21 септември 1944 Сан Марино објавил војна на Германија.
Географија и клима
Сан Марино се наоѓа во централниот дел од Апенинскиот Полуостров, во јужниот дел од Европа. Државата е енклава во Италија бидејќи од сите страни е опколена со италијанска територија. Сан Марино има површина од 60,57 квадратни километри и со тоа оваа република е трета најмала држава во Европа, веднаш пред Ватикан и Монако. Главен град на државата е Сан Марино, додека најголем град е градот Догана. Оддалеченоста помеѓу најсеверната и најјужната граница на Сан Марино изнесува 12 километри. Највисок врв е Монте Титано (видео ) чија височина изнесува 739 метри. Климата е влажна суптропска, но е поблага од онаа во приморјето поради надморската височина. Во лето температурата варира од 20°С до 30°С, а во зима од -2°С до 10°С. Просечните врнежи изнесуваат 550 mm годишно.
Административна поделба
Најголем град во Сан Марино е градот Догана кој не е посебна општина, туку припаѓа на општината Серавале. Секоја општина има главен град локално познат како „каполуого“ (capoluogo).
Политички систем
Сан Марино е демократска република каде капетанот-регент е на чело на државата. Сан Марино е со повеќепартиски систем. Извршната власт е во рацете на владата, законодавната власт е во рацете на владата и на Големиот и општ совет на Сан Марино. Судството е независно и одделно од останатите органи во државата.
Сан Марино бил предводен од институцијата Аренго. Во 13 век, управувањето со државата го презело Советот. Во 1243 се номинирале првите два капетани регенти од страна на Советот, начин на номинација кој и денес се користи.
NGC 1951
NGC 1951 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Сан Марино
Политички систем
Практиката на повеќе шефови на државата е директно наследена од Римското Царство. Советот е еднаков со римскиот Сенат а додека капетанот-регент со римскиот советник. Главните политички партии во Сан Марино се: Санмаринска Христијанска Демократска Партија (СХДП) и Партија на Социјалисти и Демократи (ПСД). Поради малиот број на население тешко е да се добие чисто мнозинство во Советот на Сан Марино.
NGC 1951
Откривање
Објектот е откриен на 23 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1951 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m. NGC 1951 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,9'.
Сан Марино
Стопанство
Иако Сан Марино не е членка на ЕУ, го користи еврото како своја валута и има право да става свои национални симболи на монетите на еврото. Пред да се воведе еврото, санмаринската лира се користела во рамките на државата заедно со италијанската лира.
Околу 50% од развојот на Сан Марино се заснова на туризмот. Сан Марино има доста странски туристички посети, така што само во 1997 година државата ја посетиле повеќе од 3.3 милиони туристи. Други клучни стопански сектори се банкарството и керамиката. Главните земјоделски производи се виното и сирењето.
Поштенските марки на Сан Марино се користат и се валидни само во рамките на државата. Според стандардот на живеење, Сан Марино е на исто ниво со Италија.
Сообраќај
Во Сан Марино има 220 км автопатна мрежа. Санмаринските власти ги регистрираат локалните автомобили со свои таблички. Табличките се во сина боја каде се наоѓа грбот на Сан Марино, додека потоа следат буква и четири бројки. Повеќето автомобили носат меѓународна патна ознака „РСМ“.
Во Сан Марино нема аеродром, но има меѓународен хелипорт кој се наоѓа во Борго Маџоре. Повеќето туристи кои доаѓаат во Сан Марино патуваат со автобус. Поради фактот што Сан Марино нема излез на море, нема ни воден сообраќај во земјата.
Јавен транспорт
Ограничени лиценцирани такси превозници оперираат во државата. Во Сан Марино има седум регистрирани такси компании и исто така италијанските такси превозници оперираат во Сан Марино.
Покрај овие, има и 1.5 км жичарница во Сан Марино која ја поврзува планината Титано со Борго Маџоре, втор најголем град во државата. Таа дава добар поглед на Борго Маџоре. Од таа локација има и автобуска линија до најголемиот град во Сан Марино, Догана.
Железнички превоз
Денес во Сан Марино нема железница, но за време на Втората светска војна имало мала железница што ја поврзувала државата со Римини. Оваа железница била отворена на 12 јуни 1932. Таа добро функционирала, но била уништена за време на Втората светска војна.
Демографија
Сан Марино има население од околу 30.000 жители, од кои 1.000 се странци, најмногу со италијанско потекло. Околу 5.000 Санмаринци живеат надвор од Сан Марино, главно во Италија. Санмаринците уживаат во еден од најдобрите животни стандарди.
Службен јазик во Сан Марино е италијанскиот јазик кој е и најмногу зборуван јазик во државата.
Војска
Сан Марино ја има една од најмалите воени сили во светот. Националната одбрана е должност на италијанската војска. Војската на Сан Марино има должност да изведува церемонијални должности, да патролира на границата, да ги чува владините објекти и да помага на полицијата во поголеми криминални случаи.
Стрелачки корпус
Иако некогаш стрелачкиот корпус бил срцето на санмаринската војска, денес овој корпус има церемонијална улога и има околу 80 волонтери. Од 1295 овој корпус изведува демонстративни пукања и стрелања на различни церемонии. Униформата е средновековна и иако се смета за дел од војската, овој корпус денес нема воена функција.
Гарда на Големиот и општ Совет
Гардата на Големиот и општ Совет или познат и како „Гардата на Советот“ е формирана во 1740. Таа е волонтерска единица со церемонијална должност. Униформата на гардата е со воочилива сина боја со бели и златни делаљи и е можеби најпознатата воена единица на Сан Марино која може да се види на безброј разгледници од Сан Марино. Оваа гарда има задача да го обезбедува капетанот-регент и да го обезбедува Советот за време на церемонии. Исто така извршуват задачи за безбедност на високи личности од општествениот живот на Сан Марино.
Воен ансамбал
Порано оваа единица била дел од воената полиција и е церемонијален воен бенд во Сан Марино со околу 50 музичари. Униформата е слична со таа на воената полиција.
NGC 1951
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 26 м 6,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 35' 50".
Други поделби
Проучување на NGC 1951 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8891.
Сан Марино
Жандармерија
Жандармеријата е основана во 1842 и е воена агенција. Нејзините членови работаат постојано и имаат надлежности за безбедноста на населението, сопствеништвото и за зачувување на правото и законите во државата. Сите останати воени единици соработуваат со жандармеријата.
Култура
Трите кули на Сан Марино се сместени на трите врва на планината Титано во главниот град на државата. Тие се претставени и на грбот на Сан Марино и на знамето на Сан Марино. Трите кули се: Гваита, која е најстара и изградена во 11 век, Кеста, изградена во 13 век и Монтале која е изградена во 14 век и денес е во приватно сопствеништво.
Во Сан Марино е позната тортата „Тортата на трите планини“ или на италијански La Torta Di Tre Monti.
Универзитети
Универзитетот на Република Сан Марино е главниот универзитет во државата кој ги вклучува и училиштето за историски науки и меѓународен центар за историја предводен од Лучано Канфора. Други останати важни институции се Музичкиот институт во Сан Марино и Меѓународна академија на науки во Сан Марино. Есперанто јазикот се користи во рамките на оваа институција.
Кујна
Санмаринската кујна е многу слична со италијанската кујна, но има и голем број уникатни санмарински јадења. Најпознатото санмаринско јадење е Тортата на Трите Планини, торта со чоколада. Во Сан Марино има и мала винска индустрија.
Музика
Сан Марино за првпат учествувал на Евровизија во 2008 со бендот Миодио. Групата не влегла во финалето на натпреварот. Во земјата постојат локални музичари и музички групи.
Спорт
Во Сан Марино се одржува Големата Награда на Сан Марино. Оваа трка во Формула 1 иако е именувана по државата, сепак таа не се одржува во Сан Марино туку во Имола во Италија - околу 100 км северозападно од Сан Марино.
Општина Пуцонци
Општина Пуцонци (словенечки: Občina Puconci) — општина во источна Словенија. Седиште на општината е селото Пуцонци. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Пуцонци, општината ги опфаќа и следните населени места:
Роберт Густафсон
Карл Роберт Олоф Густафсон (роден на 20 декември 1964 година) е шведски комичар, актер. Понекогаш го нарекувале „најсмешниот човек во Шведска“.
Стил на комедија
Густафсон обично користел потрадиционален и физички стил на комедија, како што е шмек и играње ликови со многу претерани карактери. Тој е добро познат по неговиот опсег на гласови и акценти, и неговата тенденција да глуми луѓе кои на крајот се повредуваат себеси. Овој стил е многу поизразен кога работел соло или со други луѓе.
Некои од улогите што ги толкувал Роберт вклучуваат:
Покрај тоа, Густафсон е вешт имитатор и неговите многу познати имитации вклучувале Ингмар Бергман, Свен Волтер, Ернст-Хуго Јерегорд, Тони Рикардсон, Роберт Ашберг и Магнус Херенштам, како и поранешните премиери Горан Персон и Карл Билд.
Слава
Густафсон е еден од најпознатите и најомилените шведски комичари, кој се појавил во многу ТВ емисии и филмови. Тој се појави и на норвешката телевизија, во емисијата Опен Пост. Тој играл во ситкоми како што е Рена Рама Ролф, и бил редовен гостин на хумористичните емисии како што се Гости со гестови и Парламентот, популарно панел-шоу слично на Би-би-си, Ако јас владеев со светот.
Избрана филмографија
Во 2004 година неговата изведба во Четири нијанси на кафеава му ја донела наградата Гулдбаге за најдобар глумец во главна улога.
Расизам контроверзии
Во февруари 2014 година, сатиричната програма СНН Њуз прикажала скица каде Густавсон играл „Претставник на Сами“, домороден народ на Шведска. Скицата била нашироко обвинувана за расизам против Сами, и во шведските медиуми и во странство во Норвешка, каде што живееле повеќето Сами. Повеќе од педесет индивидуални гледачи поднесле жалби за скицата до Шведската комисија за радиодифузија.
ФК Болтон Вондерерс
Фудбалскиот Клуб Болтон Вондерерс (Bolton Wanderers F.C.) или попознат како ФК Болтон, Болтон, е професионален англиски фудбалски клуб со седиште во градот Болтон во областа Голем Манчестер. Клубот се натпреварува во Англиската Лига Еден, третото ниво на англискиот лигашки систем.
Болтон е еден од клубовите основачи на Англиската Прва Дивизија во 1888 година. Најголеми успеси клубот постигнал во дваесеттите години од минатиот век кога клубот успеал да го освои Англискиот ФА Куп 3 пати, во 1923, 1926 и во 1929 година. Болтон успеал да го освои Англискиот ФА Куп и по четврти пат во 1958 кога во финалето го поразил Манчестер Јунатед со 2-0. Од 1964 до 1978 Болтон не бил дел од прволигашката конкуренција и играл во втората англиска лига. Потоа во 1978 се вратил во Англиската Прва Дивизија, но по 2 години повторно излегол. Во 1987 за првпат во својата историја Болтон испаднал во четвртата англиска дивизија, во која останал само една сезона. Конечно во 1995 Болтон се вратил во Премиер Лигата. Првиот настап во Европските купови клубот го имал во сезоната 2005/06 кога стигнал во најдобрите 32 во УЕФА купот. Во сезоната 2007/08 клубот повторно се квалификувал за УЕФА купот каде стигнал во најдобрите 16.
Болтон своите натпревари ги игра на Рибок кој е со капацитет од 28,723 седишта. Претходно до 1999 клубот 102 години играл на стадионот Бурнден Парк.
Болтон во Премиер Лигата е рекордер во поминати години (вкупно 72; 2010/11) без освојувајќи го трофејот. Највисоко постигнато место на клубот е третото место и тоа во 1892, 1921 и 1925 година.
Рана историја (1877–1929)
Болтон Вондерерс е основан од страна на свештеникот Томас Огден во 1874 година во црквата Christ Church, под името Christ Church F.C.. Потоа во 1877 година клубот го променил името во ФК Болтон Вондерерс. Во 1888 Болтон бил еден од дванаесетте клубови основачи на Англиската Прва Дивизија.
Во 1894 Болтон стигнал до финалето на најстарото фудбалско натпреварување, Англискиот ФА Куп каде загубил од Нотс Каунти so 4-1. Една деценија подоцна Болтон повторно играл во финалето на Англискиот ФА Куп каде загубил од Манчестер Сити со резултат 1-0. Конечно на 28 април 1923 Болтон успеал да го освои својот прв трофеј од постоењето на клубот, освојувајќи го Англискиот ФА Куп со победата над Вест Хем Јунајтед од 2-0. Мечот се играл на стадионот Вембли а го проследиле 127,000 гледачи. Болтон успеал да го освои Англискиот ФА Куп и во 1926 и 1929 година победувајќи ги Манчестер Сити и Портсмут.
Фудбал во елитата и успех во купот (1929–1958)
Од 1935 до 1964 година, Болтон уживал во прволигашката елита. Од страна на навивачите овој перод е прогласен за златна ера на клубот. За време на Втората светска војна играчите од клубот повеќе биле на бојното поле отколку на терен. Тие биле вклучени во 53та Артилерија на Болтон како волонтери. Единствен загинат фудбалер бил тогашниот капитен на тиомот Хари Гослин.
Во 1958 година Болтон го освоиле својот четврти трофеј во Англискиот ФА Куп, каде пред 100,000 гледачи го поразиле Манчестер Јунатед со 2-0. Потоа во 1964 година клубот испаднал во втората дивизија.
Неколку издигнувања и многу падови (1958-1995)
По многуте години играње во втората дивизија, очекувањата биле големи кога клубот успеал да влезе во Англиската Прва Дивизија во 1978 година. Како и да е Болтон останал во првата дивизија само две сезони и потоа повторно испаднал од лигата. Откако во следните две-три години не успеале да влеат во првата дивизија, во 1983 година Болтон испаднал во третата англиска дивизија. Следните две сезони тимот бил подмладен, но тоа било безуспешно бидејќи клубот испаднал во четвртата дивизија, за првпат во историјата на клубот. Но во четвртата дивизија тие останале само една сезона и веќе во следната сезона се промовирале во третата дивизија. Подоцна клубот се вратил во втората дивизија но не успеал да влезе во Премиер Лигата сè до 1995 година.
Ерата на Колин Тод (1995–1999)
По пауза од 15 години, конечно во 1995 под раководство на Брус Риок, Болтон успеал да влезе во Премиер Лигата благодарение на победата над Ридинг во финалната плејоф рунда. Истата сезона Болтон стигнал до финалето на Англискиот лига куп каде загубил со резултат 2-1 од Ливерпул. По заминувањето на менаџерот Риок во Арсенал, за негова замена бил назначен неговиот асистент Колин Тод. Во првата сезона од неговото раководење клубот не успеал да остане во Премиер Лигата и испаднал во втората лига. Но одборот на Болтон имал целосна доверба во Брус Риок, па така оваа доверба била возвратена следната сезона кога Болтон со 98 бода и со постигнати 100 голови завршил прв во втората лига и повторно се вратил во елитата. Во таа сезона вреди да се спомене и преселбата на клубот од стадионот Бурнден Парк на новиот стадион Рибок.
Во сезоната 1997/98 Болтон повторно несреќно илзегол од Премиер Лигата поради гол разлика. Во 1999 клубот имал шанса повторно да се врати во првата лига но во плејоф натпреварот загубил со 2-0 од Ватфорд. Следната есен тренерот Тод си поднел оставка и не негово место бил назначен Сем Алардајс.
Ерата на Сем Алардајс(1999–2007)
Под раководство на Сем Алардајс, Болтон успеал да се врати во Премиер Лигата во сезоната 2000/01. Во следните две сезони клубот едвај успевал да опстане во Премиер Лигата. Во сезоната 2010/11 Болтон го направил еден од најдобрите свои почетоци во Премиер Лигата. Во првото коло тие го победиле тимот на Лечестер со извонредни 5-0, а потоа во наредното коло Болтон го поразил и Ливерпул. Во оваа сезона вреди да се спомене и големата победа над Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд. Иако ги загубил последните три натпревари сепак Болтон опстанал во лигата завршувајќи на 16то место. Пристигнувањето на искусни играчи како Јури Џоркаев, Кевин Нолан и Мајкл Рикетс било од пресудно значење за клубот.
Следната сезона клубот го обезбедил својот опстанок во Премиер Лигата во последното коло, откако го победил Мидлзборо со 2-1. Во оваа сезона клубот успеал повторно да го победи Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд. Ѕвезда на сезоната бил играчот Џеј Џеј Окоча кој се покажал како одлично засилување.
Во 2004 година Болтон играл во финалето на Англискиот лига куп каде загубил од Мидлзборо. Во 2005 клубот го забележал својот најдобар пласман во Премиер Лигата завршувајќи 6ти на табелата. Овој пласман за Болтон значел излез во УЕФА купот каде стигнал до најдобрите 32 и бил елиминиран од францускиот Олимпик Марсеј со вкупни 2-1. Во април 2007 Алардајс поднел оставка од клубот.
Ерата на Гери Мегсон (2007–2009)
По заминувањето на Сем Алардајс, неговото место го заземал неговиот помошник Семи Ли кој го обезбедил играњето на Болтон во УЕФА купот во сезоната 2007/08. Но откако во Премиер Лигата забележал само една победа на 11 натпревари, Ли го напуштил клубот во октомври 2007 година, а на негово место дошол Гери Мегсон. Тој направил промени во составот на Болтон, и го продал фудбалерот Никола Анелка на Челзи за 15 милиони фунти, а парите ги искористил за купување на 4 нови играчи.
Со Гери Мегсон Болтон во УЕФА купот успеал да остане непоразен на теренот на Баерн Минхен и успеал да ја победи Црвена Ѕвезда во Белград со што станал првиот британски клуб кој победил во Белград, а потоа во шеснаесетфиналето го елиминирал тимот на Атлетико Мадрид. Во осминафиналето Болтон загубил со вкупен резултат 2-1 од Спортинг Лисабон.
На 30 декември 2009 година било објавено дека Гери Мегсон го напуштил клубот поради лоши резултати. На 8 јануари 2010 Овен Којл бил назначен за нов тренер на Болтон.
Ерата на Овен Којл (2010–сега)
На првиот натпревар под раководство на Овен Којл, Болтон загубил со 2-0 од Арсенал, но во вториот натпревар успечно го победил поранешниот прволигаш Барнли. За време на јануарскиот преоден рок Којл го засилил составот на Болтон со купувањето на Стујарт Холден, како и со позајмувањето на Џек Вилшер од Арсенал и Владимир Вајс од Манчестер Сити. Во својата прва сезона Којл успеал да обезбеди опстанок во Премиер Лигата завршувајќи на 14то место.
Во сезоната 2010/11 Болтон успеал да стигне во полуфиналето на Англискиот ФА Куп каде загубил со огромни 5-0 од Стоук Сити на натпревар што се одиграл на стадионот Вембли. За овој пораз Болтон му се реванширал на Стоук Сити и го победил со истиот резултат 5-0 во Премиер Лигата. Иако во поголем дел од сезоната Болтон се наоѓал во првиот дел од табелата, по серијата од 5 порази по ред на крајот завршил повторно на 14то место.
Грб и бои
Грбот на Болтон се состои од иницијалите на клубот во форма на топка со црвени и сини панделки под неа.
Домашните бои на клубот се бели маици со темносини лепенки и црвени рабови, заедно со темносини шорцеви и бели чорапи. Гостинските бои на клубот се црни маици со жолти лепенки, заедно со црни шорцеви и чорапи. Но овој дизајн не бил отсекогаш прв избор на клубот. Во 1884 боите на клубот биле бели маици со црвени точки. Претходно во седумдесеттите клубот експериментирал со целосно бела опрема.
Играчи
Од 1 февруари 2017.
Прв тим
(капитен)
Најмногу Настапи
''Само официјални натпревари. Натпревари играни до 31 декември 2011.
Најмногу голови
Само официјални натпревари.
Стадион
Болтон натпреварите на домашен терен ги игра на стадионот Рибок. Стадионот се наоѓа во градот Хорвич во областа Голем Манчестер. Стадионот е со капацитет од 28,723 седишта. Стадионот има хотел изграден во внатрешноста на стадионот од кои од неколку соби може да се види и теренот. Стадионот е модерен и е изграден во 1997 година заменувајќи го претходниот стадион Бурнден Парк. Стадионот бил отворен на 1 септември 1997 година од страна на тогашниот заменик премиер на лабуристите Џон Прескот. Името Рибок стадионот го добил по главниот спонзор на клубот Рибок. Рекордната посетеност од 28,353 гледачи била поставена на 28 декември 2003 година во натпревар од Премиер Лигата против тимот на Лестер Сити.
Ние сме нашите планини
Скулптурата, била завршена во 1967 година од Саргис Багхдасарјан, се смета за симбол на ерменскота историја и наследство од Нагорно-Карабах. Споменикот е изработен од вулканска карпа туфа, претставува и прикажува стари маж и жена исклесани во карпа од карпа, симболизирајќи го планинскиот народ на Карабах. Познат е и како „ татик-папик “ што на ерменски јазик значи   - „баба и дедо“. Скулптурата е претставена и на грбот на Република Артсакх.
Употребата на споменикот во видео клип наменет за  настап на Евровизија 2009 бил првиот од неколкуте политички конфликти за време на натпреварот околу Ерменија и Азербејџан. Претставници од Азербејџан се пожалиле на Европскиот радиодифузен сојуз за употребата на „Ние сме наши планини“ во ерменски контекст, бидејќи територијата на Нагорно-Карабах е  де јуре  дел од Азербејџан.
Хенри Мур
Хенри Мур ( - ), британски вајар, главен претставник на апстрактниот правец во европското вајарство. Под влијание на Пабло Пикасо и на Бранкуси, секогаш се стремеше кон синтеза на апстрактните облици со надреалистички психолошки истражувања.
Негов најголем поддржувач бил прочуениот историчар на уметноста Кенет Кларк.
Димитар Вангелов
Димитар Вангелов — македонски зограф и иконописец од втората половина на XIX век.
Биографија
Роден е во селото Петрово, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Учел кај ениџевардарскиот зограф Божин Стаменитов (Емануил Стаматиадис). Вангелов добро го познавал зографскиот занает, но способноста му била скромна.
Триптихот на Вангелов „Умиление Христово“ и други светци од 1890 г. стои во црквата „Св. Илија“ на Витолишкиот манастир во Мариово. Вангелов се потпишал на грчки: „Χειρος Διμιτριου Ευανγγελου εκ Χορου Πετροβου 1890“.
Една негова релативно голема икона (74 × 50 см) на светите браќа Кирил и Методиј се чува во црквата „Св. Илија“ во Фурка, Дојранско. Браќата се во нивната вообичаена поза, а Исус Христос е претставен во полн раст, проследен од два херувима. До нив пишува „Святіи Кириллъ Святіи Меθоди“, а дарителскиот натпис гласи: „Се исподарува сиа икона за вечно спомнение отъ бабата Доста Ристу Цимова отъ село Богданци“. Во десниот долен агол е зографскиот натпис „Изъ руки Димитріа Ванг. отъ село Петрово 1894“.
Неговата икона „Пресвета Богородица со Христос“ од 1897 г. е зачувана во црквата „Св. Ѓорѓи“ во Гусиње, Црна Гора.
Маурисио Исла
Маурисио Анибал Исла Исла (роден во Буин, на 12 јуни 1988) — чилеански фудбалер, играч од одбраната или од средниот ред на Фенербахче и на чилеанската репрезентација.
Технички одлики
Најголемиот квалитет во играта на Исла е тоа што може да игра на многу позиции во одбраната и во средината на теренот, но најчесто е користен како десен бек, десно крило и централен играч за врска со дефанзивни задачи.
Почетоци
Исла ја започнал својата кариера во младинските категории на екипата на Универсидад Католика каде најпрво игра како напаѓач. Поради фактот што не бил доволно висок и крупен, се преселил во одбраната како десен бек затоа што во тој период на клубот му недостасувале млади квалитетни играчи во одбраната. Исла одлично се снаоѓа на својата нова позиција и во 2006 година заслужува повик во првиот тим, но никогаш неодиграл ниту еден официјален натпревар за клубот.
Удинезе
Исла имаше забележителен настап на Светското првенство за играчи до 20 години 2007 година во Канада, па им запаѓа за око на скаутите на Италијанскиот тим Удинезе кој го доведува во својте редови истото лето. Маурисио потпишува петгодишен договор со тимот. Својот прв официјален настап за Удинезе го има на 19 декември 2007 година во натпревар од Купот на Италија против Палермо, што завршува 1-1. Во првите натпревари на Удинезе е користен по крилните позиции во одбраната лево и десно, а подоцна почнува да игра и понапред во средината на теренот како лево и десно крило, но добро се снаоѓа и како внатрешен играч за врска.
Откако Симоне Пепе го напушта клубот, Исла најчесто игра како десно крило во 3-5-2 формација, а Удинезе игра многу солидно таа сезона и завршува на одличното 4. место. Во сезоната 2011-12 Исла и понатаму игра во средината на теренот како десно крило во 4-1-4-1 или 4-4-1-1 формација кој ги практикува нивниот тренер Франческо Гвидолин. Својот прв официјален натпревар во сезоната го игра против Арсенал во квалификациите за Лигата на шампионите.
Јувентус
На 15 јуни 2012, Јувентус објави дека Маурисио Исла успешно ги одработил медицинските прегледи и дека ќе потпише договор со нив за престојната сезона 2012-13. Тој потпишал за Јувентус во пакет со соиграчот од Удинезе, Квадво Асамоа, а Јувентус за нив двајцата платил околу 30 милиони евра. По потпишувањето на договорот со Јувентус, Исла изјавил дека доаѓањето во клубот за него претставува исполнување на сонот и е среќен што ќе игра заедно со својот сонародник Артуро Видал. Исла изјавил за TVN: "'Ова е остварување на сонот: Ние ќе се обидеме да бидеме најсилниот тим во Италија. Тоа е важно за мене како играч, но тоа е, исто така, од витално значење за моето семејство. Јас работев со години за да дојдам до оваа точка во мојата кариера. Во Удине станав професионалец. Но секогаш сум велел дека порано или подоцна јас ќе одам во поголем клуб како Јуве. Таму ќе можам да се борам за трофеи. Сакам да играм и да освоиме нешто важно, како Лигата на шампионите'"
Поради повреда не одиграл ниту еден натпревар во подготвителниот дел од сезоната. Тој исто така ги пропуштил и суперкупот и почетокот на сезоната во Серија А. Дебито на Исла за Јувентус дошло на 19 септември, кога тој влегол во игра како замена за Стефан Лихтштајнер во 77-мата минута во натпреварот од Лигата на шампионите против Челзи на Стемфорд Бриџ.
Свети Јосиф
Јосиф (хебрејски: יוֹסֵף, грчки: Ἰωσήφ) — личност во Евангелијата, сопруг на Марија, мајката на Исус и законски татко на Исус. Со папската одлука „Quemadmodum Deus“ Пиj IX на 8 декември 1870 година го прогласил за заштитник на универзалната Римокатоличка црква. Св. Јосиф е исто така заштитник на Вториот ватикански собор, а од 2013 година на Ватикан. Во римокатоличките, православните и англиканските христијански обичаи, тој се смета како Свети Јосиф.
Јосиф бил потомок на Давидовото царско семејство, а според него, Исус бил потомок на Давид. Тој работел како сиромашен дрводелец во Назарет и во негова близина Исус го поминал детството и младоста, живеејќи едноставен живот. Христијаните го слават Јосиф, сопругот на Марија и таткото на Исус како светец и како Божји избран, кому Бог му доверил да биде глава на назаретското семејство во кое се остварило олицетворението на Исус.
Покрај работата со дрводелство, Јосиф бил верник. Тој се молел и го читал Светото писмо, се согласил да ја изврши Божјата волја и да прави добри дела низ целиот свој живот. Јосиф бил толку подготвен да верува во Бога што не се сомневал ниту кога Бог му зборувал во соништата. Бог му рекол во сон да ја земе Марија за жена и да не се плаши од она што е зачнато во неа. Подоцна, тој исто така преку ангел му рекол да ги земе Марија и детето и да оди во Египет, а после да се врати од Египет во одредено време и да се смести во Назарет. Со други зборови, Јосиф бил добро упатен во Божјите говори. Тој бил побожен човек, знаел да тргне по вистинскиот пат. Бил скромен и тивок, никогаш не се фалел пред луѓето. Јосиф имал благородна душа. Исто така, тој ги примил Марија и Исус под својот покрив, ги следел низ животот и ги бранел, хранејќи ги со делата од неговите раце. Во душата тој бил праведен човек, односно светец, достоинствен сопруг на Марија — небесната царица и чувар на Исус — Синот Божји. Јосиф заедно со Марија и Исус го сочинуваат Светото семејство. Празникот Св. Јосиф се слави на 19 март за католиците, на 1 мај, споменот на Св. Јосиф Работникот (католицизам), и во недела после Божиќ, споменот на Св. Јосиф Обручник за православните христијани.
Во Новиот завет
Евангелието според Лука вели дека архангелот Гаврил дошол кај Марија да ѝ каже дека ќе роди Син и дека треба да го нарече Исус. Кажал и дека Исус ќе ги спаси луѓето од нивните гревови. Марија рекла:
"„Како може да се случи ова? Јас сум девица!“"
Архангелот одговорил:
"„Со Бога, сè може да се случи!“"
Кога Јосиф дознал дека Марија е бремена, решил тајно да ја раскине свршувачката. Но тогаш му се појавил Гаврил и му рекол да не се плаши да ја земе Марија, бидејќи она што било зачнато во неа е од Светиот Дух. Јосиф постапил како што му рекол Гаврил. Тој стапил во брак со неа, и таа тогаш почнала да живее во неговиот дом.
Во тоа време, римскиот император, Октавијан Август, наредил да се спроведе општ попис на сите жители во Римското Царство. Секој морал да се врати во градот од каде потекнувале нивните предци, за да се запише на пописните списоци. Јосиф дошол од Витлеем, кој бил наречен „Давидов град“. Јосиф ја однел Марија во Витлеем и таа го родила бебето, Исус, во штала, бидејќи немало место за нив во градската гостилница.
Пред раѓањето на Исус
Св. Јосиф првпат се споменува во Евангелијата според Матеј и Лука, кои се напишани околу 70 година од новата ера. Во Новиот завет, Св. Јосиф се споменува во само дванаесет реда. Евангелистот Лука во списокот на генеалогијата на Исус наведува дека таткото на Јосиф се викал Илија (според Лука 3:23), додека Матеј пишува дека неговото име било Јаков (Матеј 1:16). Генеалогијата на Исус има улога да го прикажува Исус како ветениот Месија, потомок на Давидовата лоза. Дедо и баба на Јосиф биле Матан и Еста. Мајката на Јосиф (името не се споменува) првично била омажена за Илија и немале деца. Откако Илија починал, таа се омажила за Јаков, кој бил полубрат на Илија. Според еврејскиот закон, ако жената стане вдовица и нема деца, се препорачува да се омажи за брат или полубрат на нејзиниот сопруг, ако тој бил сам, со цел да се зачува потеклото на починатиот. Така, мајката на Јосиф се омажила за Јаков — полубрат на покојниот сопруг и во тој брак се родил Јосиф. Така, Јосиф бил син на Јаков по природа, а син на Илија по закон.
Според евангелијата, тој бил од царската династија Давид, а по професија бил дрводелец. Св. Матеј, апостол и евангелист, за него вели дека бил праведен, значи доблестен и свет човек. Живеел скромно во малиот град Назарет во регионот Галилеја во Северна Палестина. Населението било мешано, со Евреи и други народи. Според традицијата, родителите на Марија, Јоаким и Ана, не можеле да имаат деца долго време. Тие му ветиле на Бога, ако имаат дете, дека ќе му го посветеле на неговата света служба. Марија, како и другите еврејски девојчиња, била израсната во Храмот во Ерусалим од три до четиринаесет години. После тоа се вратила дома и можела да се омажи. Марија му ветила на Бога дека ќе биде девица засекогаш. Ова го довело старецот, првосвештеникот да се измачува, бидејќи според Светото писмо требало да држи завети, а од друга страна, ниту една девојка освен Марија не дала завет за вечна невиност и не било предвидено девојчето да остане сама и да не биде во брак. Тогаш немало женски верски заедници. Првосвештеникот ги повикал книжевниците и старешините на соборот. Тие заклучиле дека ќе се молат на Бога за помош. За време на молитвата, свештеникот слушнал:
"„Мора да се исполни зборот на пророкот Исаија: Од трупецот на Јесеј (татко на Давид) ќе изникне гранче, од нејзините корени ќе изникне цвет, а врз него ќе почива Господовиот Дух“ (Исаија 11: 12)."
За тоа, првосвештеникот известил дека сите млади момчиња од Давидовото племе, подготвени за брак, требало да дојдат во Храмот со гранче во раката. Цветало само гранчето на Јосиф, а слабо светло му блескало на главата. И така, според традицијата, тој станал свршеник на Марија, а подоцна и сопруг. Традицијата е запишана во книгата на црковниот татко Григориј Ниски и некои други.Марија се согласила да биде со Јосиф под услов да биде девица и да се омажи. Католичката црква верува дека Богородица и Св. Јосиф немале сексуални односи во бракот. Јосиф и Марија биле од исто племе и род. Племето е Јуда (јудејско), и родот Давидово (потомство на царот Давид). Еврејскиот закон рекол:
"„Сите мажи ќе ги извадат своите жени од племето и нивните семејства; и сите жени ќе ги земат своите мажи од истото племе за да остане наследството во семејството и да не се мешаат племињата едни со други, но да остане така како што Господ поделил“ (Бр. 36: 710)."
Во тоа време свршувачката веќе била еден вид брак, но требало некое време пред младоженецот да ја донесе невестата во својата куќа со церемонијата на венчавање. Во тоа време, Марија го зачнала Исус преку Светиот Дух. Јосиф не бил присутен кога се случило ова и не знаел ништо за тоа. Кога сфатил дека Марија е бремена, се нашол во големо искушение и болка. Тој верувал дека Марија е искрена девојка, а сепак биле забележани знаци на бременост. Во тоа време, вообичаено било девојче да биде каменувано ако извршило прељуба. Joсиф тоа воопшто не го сакал, па барал начин да ја отпушти на чесен начин. Одлучил да го напушти Назарет. Ноќта пред да замине, му се појавил Гаврил во сон и му рекол:
"„Јосифе, сине Давидов, не плаши се да ја носиш својата жена Марија кај тебе, бидејќи она што е зачнато во неа е од Светиот Дух. Неговото име е Исус, бидејќи Тој ќе го спаси својот народ од нивните гревови“ (Матеј. 1, 18-25)."
Јосиф се смирил и прифатил. Така, на Јосиф му било укажано не само за неповредената чест на девицата Марија, туку и за нејзиното возвишено достоинство. Затоа тој сега ја презедол должноста да биде заштитник и чувар на најсветото семејство, во кое ќе се хранел самиот Син Божји, Месијата и Спасителот на светот. Ја поканил Марија да дојде да живее со него и по некое време направиле свадбена церемонија. Тие се одлучиле за девствен брак, но не им кажале на другите за тоа. Во бракот тие биле исклучително сакани и почитувани, имале хармоничен и добар брак.
Раѓањето на Исус
Марија се приближувала до времето на породувањето. Потоа следело наредбата на римскиот император Октавијан Август, да се наброи населението. Јосиф и бремената Марија тргнале на пат од нивниот град Назарет до Витлеем, каде што имало попис за нив, зашто и двајцата биле од редовите на царот Давид. Книгата за потомците на Давид се чувала во Витлеем, каде што било потребно да се оди и да се известува пред римските писари. Поради гужвата, тие не можеле да најдат место во гостилниците и на крајот завршиле во штала, опкружени со домашни животни, каде што се родил Исус. Јосиф бил единствениот сведок на раѓањето на Марија. И двајцата му се поклониле на Исус во јаслите, најпрво Марија, а потоа и Јосиф. Ангелите им ја соопштиле на пастирите веста за раѓањето на Исус и први го виделе детето. После тоа, Витлеемската ѕвезда ги донела светите тројца мудреци кај Исус. Пастирите (овчарите) се претставници на народот, а светите тројца мудреци на благородништвото, затоа што Исус е роден за сите луѓе. Тројцата свети мудреци го нашле Исус со Марија и Јосиф, му се поклониле и му дале подароци: злато, темјан и миро (светено масло). Исус не е дете на Јосиф по зачнување, но исто така не е ниту дете посвоено од него. Тоа е дете на неговата невеста Марија, но не со моќта на неговиот брак, ниту на кој било човек, туку на самиот Бог.
За време на детството на Исус
По раѓањето на Исус, Јосиф нашол подобро сместување во Витлеем затоа што веќе немало толку многу луѓе во градот. На осмиот ден по раѓањето, според еврејскиот закон, тие извршиле обред на обрежување, а потоа Јосиф му го дал на детето името Исус, како што му рекол ангелот во сон. Името Исус значи Искупител, Спасител.