cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на државни водачи во 1581 година
Ова е список на државни водачи во 581 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Договор од Лозана (1912)
Според договорот, Османлиите морале да се повлечат од Либија а за возврат Италија ги вратила островите Родос и Додеканезите. Два од османлиските вилаети добиле регентство и кадија кој го претставувал калифот, но истите морале да бидат избрани во согласност со италијанската влада а нивните трошоци ќе бидат плаќани од Османлиите.
Калено стакло
Калено стакло – вид сигурносно стакло обработено со контролирана топлински или хемиски постапки за да се зголеми неговата јачина во споредба со обичното стакло. Калењето ги става надворешните површини во збиеност (компресија), а внатрешните во напнатост (тензија). Ваквите напрегања предизвикуваат стаклото, кога е скршено, да се распаѓа во мали зрнести парчиња наместо да се распаѓа во големи парчиња како стаклена чаша. Веројатноста да предизвикаат повреда е помала кај зрнестите парчиња.
Како резултат на неговата безбедност и јачина, каленото стакло наоѓа најразлични примени како, прозорци за патнички возила, врати за туширање, стаклени врати и маси, полици за фрижидери, заштитници за екраните за мобилните телефони, како компонента за блиндирано стакло, за маски за нуркање и разни видови садови и прибор за готвење.
Особини
Каленото стакло е четири пати појако од обичното.
Какво било сечење или брусење мора да се направи пред калењето. Сечењето, брусењето и остриот удар по калењето ќе предизвикаат кршење на стаклото.
Образецот на напрегањата како резултат на калење може да се набљудува со гледање преку оптички поларизатор, како што се пар поларизирачки очила за сонце.
Употреба
Каленото стакло се користи кога силата, топлинската отпорност и безбедноста се важни аспекти. Патничките возила на пример, ги имаат сите три барања. Бидејќи се чуваат на отворено, тие подлежат на постојано загревање и ладење, како и драматични температурни промени во текот на целата година. Покрај тоа, тие мора да издржат мали влијанија од остатоци од патишта, како што се камчиња, како и од сообраќајни несреќи. Бидејќи големите, остри стаклени парчиња би претставувале дополнителна и неприфатлива опасност за патниците, се користи калено стакло така што ако се скрши, парчињата се тапи и претежно безопасни. За постигнување уште поголема безбедност шофершајбните се изработуваат од повеќеслојно стакло кое не се распаѓа на парчиња кога ќе се скрши, додека страничните прозорци и задниот ветробран се изработуваат од обично стакло.
Други типични примени на каленото стакло се
NGC 4228
NGC 4228 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4228 се споменува и како NGC 4214, UGC 7278, MCG 6-27-42, CGCG 187-32, KUG 1213+366, IRAS 12131+3636.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4228 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4228 има привидни димензии од 8' х 6,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 144°.
Други поделби
Проучување на NGC 4228 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39225. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2529. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1559.
Надворешни врски
NGC 4228
Договор од Лозана (појаснување)
Договор од Лозана може да се однесува на:
Хонсторф
Хонсторф (Hohnstorf; службено позната како Хонсторф (Елба)) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Хонсторф се наоѓа на левиот брег на Елба, западно од биосферниот резерват Долносаксонски Елбталауе, спроти стариот бродски град Лауенбург на Елба.
Општински единици
Општината Хонсторф е составена од следниве места:
Суматрански тигар
Суматрански тигар (Panthera tigris sumatrae) е подвид на тигар кој го среќаваме на индонезискиот остров Суматра. Неодамнешните генетски истражувања откриле присуство на уникатен генетски маркер кој ги одвојува суматранските тигри од тигрите кои живеат на континентот. Во моментот се смета дека во дивината има само 100-400 единки.
Особености
Суматранскиот тигар е најмалиот од сите денешни подвидови тигри. Мажјаците достигнуваат просечна должина од 204 сантиметри од главата до опашката и тежина од околу 136 килограми. Женките во просек се долги 198 сантиметри и тежат околу 91 килограм. Пругите на овие тигри се доста пооштри отколку кај другите подвидови, а и оставаат впечаток дека имаат поголема грива (поготово мажјаците). Нивната мала големина им овозможува полесно движење низ густите дождовни шуми. Суматранските тигри имаат и кожичка меѓу прстите, поради што се одлични и брзи пливачи. Познато е и дека спретноста во водата ја користат при ловењето – терајќи го нивниот плен во вода, најчесто копитари кои не се вешти пливачи. Суматранските тигри најчесто ловат колеми копитари како дива свиња, малајски тапир и елени. Но понекогаш и помали животни како живина, мајмуни и риби. Орангутаните исто така можат да бидат плен, меѓутоа бидејќи поминуваат многу кратко време на земја, тигрите ретко успеваат да ги уловат.
Генетика и еволуција
ДНК анализите ја потврдиле хипотезата дека суматранските тигри останале изолирани од останатите популации по подигањето на нивото на морињата за време на границата помеѓу плеистоценот и холоценот (пред околу 12 000 – 6 000 години). Во согласност со оваа еволуција, суматранските тигри се генетски изолирани од останатите тигри кои живеат на континентот, и прават мала одделна група, во која тигрите се во блиско сродство меѓусебе.
Живеалиште
Единственото природно живеалиште на овие тигри е Суматра – голем остров во западна Индонезија. Го среќаваме било каде од низински шуми до субпланински и планински шуми, вклучувајќи и мочуришни шуми, како и многу незаштитени региони. Само околу 400 единки живеат во резервати и национални паркови. Најголемата популација од околу 110 тигриживее во Националниот Парк Гунунг Леусер. Резерватите не се многу сигурни, бидејќи и покрај напорите за заштита, голем број тигри секоја година се жртви на ловокрадството. Според Инфорормативниот центар за тигри и Светски фонд за природа во дивината нема повеќе од 500 единки. Константното губење на природното живеалиште многу ја отежнува борбата за заштита на овој тигар.
Заштита
Во 2007 година индонезиското министерство за надворешни работи и сафари паркот воспоставиле соработка со Австралиската зоолошка градина со цел заштита на суматранските тигри и други загрозени видови. Договорот за соработка е попишан на 31 јули 2007 година. Програмата вклучува заштита на суматрaнските тигри и други загрозени видови во дивината, напори за намалување на конфликтот меѓу тигрите и месното население и рехабилитација на суматранските тигри и нивно враќање во дивината. Библиската зоолошка градина во Ерусалим, Израел е дел од меѓународната програма за парење на суматранските тигри со цел да се спаси подвидот од изумирање. Во август 2009 крадци провалиле во зоолошката градина Таман Римба на Суматра и украле женка суматрански тигар.
565 Марбахија
565 Марбахија — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 9 мај 1905 година. Наречен е според германскиот град Марбах кој се наоѓа на реката Некар, родното место на писателот Фридрих Шилер.
Машка кошаркарска репрезентација на Италија
Машката кошаркарска репрезентација на Италија е репрезентацијата кој ја претставува државата на меѓународните турнири. Репрезентацијата е управувана од Италијанската кошаркарска репрезентација и е дел од ФИБА Европа. До денес, Италија има 33 учества на Евробаскетот со две злата, четири сребра и четири бронзи, дванаесет учества на олимписките игри со две сребра и осум учества на светските првенства без медали.
Состав
Составот на Италија во 2011 бил:
HD 196134
HD 196134 (BD + 41 3805, SAO 49796 HR 7867) — ѕвезда со привидна величина од 6.49, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:33:48,4 и деклинација +41°46′20″
Англи
Англи — германски народ, кои потекнуваат од Ангелн на полуостровот Јитланд во денешната сојузна покраина Шлезвиг-Холштајн. Првите писмени извори за Англите се споменуваат од страна на римскиот историчар Такит.
Во периодот од III до V век, во времето на големата преселба на народите, Англите заедно со Саксонците, Јутите и Фризите се населиле на територијата на денешна Велика Британија, но во тој период тој бил населен претходно од страна на Келтите. Во периодот од VII до XX век, Англите и Саксконците се соединиле во една етничка група позната како Англосаксонци, со кое го удриле темелот за создавањето на современата англиска нација.
Список на државни водачи во 419 година
Ова е список на државни водачи во 19 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Стумхолмен
Историја
Во 1683 година, под кралот Карл XI, биле изготвени планови за утврдување, обезбедувајќи работилници и продавници за бродоградба и обезбедување. Во 1782 година, Фредрик Хенрик аф Чепмен бил задолжен од кралот Густав III да ги модернизира методите на бродоградба со цел да создаде голема нова флота. Успехот на Чепмен во изградбата на 10 бродови од линијата и 10 фрегати за само три години донесе нов период на просперитет. Со текот на годините, имало пекарници, дестилатори, пиварници, месарници, фабрика за текстил и, бидејќи водата и намирниците генерално се складирале во буриња, работилница за бакар на островот. Денес, како резултат на градење насипи и подлоги за депонии помеѓу Стумхолмен и островите Лабораторихолмен и Бастион Кунгшал, областа се гледа како единствен остров. Постојат воени згради од почетокот на 18 век, некои дизајнирани од главниот командант на поморската база, Карл Август Еренсвард, кој се интересирал за грчката и римската архитектура. Дворот на морнарицата продолжи да се проширува до 1950-ти години. Стумхолмен беше одлично воено работно место до 1970-тите, но сега е цивилна област. Како резултат на архитектонски натпревар, во 1990-тите беа преземени работи за зачувување на 17 згради, придржувајќи се до општиот принцип на „квалитетна свесна преобразба на историска средина“. Развојот на станбени објекти обезбеди над 150 станови на островот, сите резервирани за изнајмување или купување од постарите граѓани. На патниците им се нуди паркинг простор, како и простор за брод во близина. Во 1998 година, поморскиот град Карлскруна стана дел од светското наследство на УНЕСКО.
Знаменитости
Стумхолмен има неколку атракции, особено Поморскиот музеј кој бил отворен во 1997 година со збирки и изложби поврзани со морнарицата и бродоградилиштето. Исто така постои и оперативен центар на крајбрежната стража и центар за управување и обука познат како Хипер Остров. Како резултат на конкурсот за архитектура, Стумхолмен и неговите згради биле специјално зачувани во 1990-ти години.
Поморски музеј
Поморскиот музеј во Карлскона е државен музеј посветен на шведската поморска одбрана, обезбедувајќи позадина за историјата на шведската морнарица. Темелите на музејот биле поставени во 1752 година кога кралот Адолф Фредерик ја основал комората за модели на морнарицата со артефакти што ги претставуваат различните садови. Од 1953 до 1997 година, Поморскиот музеј се наоѓал во поранешната касарна Шип Гос надвор од поморското пристаниште. Од јуни 1997 година е на островот Штумхолмен. Класичната главна фасада е дизајнирана да се усогласи со бараката Слооп и Долг Брод од 18 век. Музејот бил проектиран како пристаниште во морето. Вклучува подводен тунел за набљудување, галерија за поморска војна, целосна реконструкција на палубата за оружје на Дристигетен и изложба на фигури на бродови, од кои повеќето биле издлабени од вајарот од 18 век Јохан Торнстром. Поморскиот музеј е еден од националните поморски музеи заедно со музејот Васа и Поморскиот музеј во Стокхолм.
Пекарницата Круна
Трикатната пекарница Круна била изградена во текот на 1730-ти години. За долги патувања се печеле бисквити, а за оние кои биле на должност на брегот мек леб. Чамци за брашно полни со 'ржано брашно од кралската мелница Ликаби можеле да се закотват покрај пекарницата што се смета за ран пример за индустриско производство. На приземјето имало осум фурни, на првиот кат имало печка додека на вториот кат се чувале леб и брашно. Објектот бил дограден околу 1908 година со дополнителен кат и се користел како продавница за облека. Во 1990-ти години е пренаменета во станови, но фасадата е зачувана.
Стражарска куќа
Стражарска куќа стои на крајот од мостот до островот. Изградена во 1821-1826 година во неокласичен стил, добро сочуваната камена зграда со длабоко наведнат покрив е веројатно најстарата стражарска куќа во Шведска. Тоа е единствената зграда во поморската база која гледа кон самиот град. Во описот од 1781 година, внатрешноста се состои од влезен хол, затворска ќелија, соба за подофицери, чуварска соба и просторија за противпожарна опрема. Стражарницата се користела за заштита на поморската база од неовластен влез.
Бараката
Бараката Слооп и Долгброд е една од највпечатливите градби во Карлскруна. Изградена е во 1780-тите за да ги складира помалите чамци на морнарицата во текот на зимата. На врвот на зградата стојат 10 меѓусебно поврзани покриви кои овозможуваат дождовницата од 16 шуплини да тече во бурињата за собирање. Сега е дел од Поморскиот музеј.
Западна Вила (Бела куќа)
Зградата лево после мостот сега е позната како Западна вила. Изградена е во 18 век на Вемо, каде што првично била еднокатна зграда во која се сместени Белите Куќи или Белата таверна. Околу 1908 година, таа била преместена во Штумхолмен и претворена во двокатна станбена зграда.
Фабриката за облека
Фабриката била изградена во 1921 година и во неа била сместена продавницата за облека на морнарицата, која станала модел за слични објекти во други европски земји. На приземјето се правеле речиси 100 пара чевли секој ден, додека секачите, кројачите и шивачките произведуваа поморски униформи на првиот кат. Тоа е пример за индустриска архитектура од 1920-ти години со јасни класични одлики и сега вклучува станбени апартмани.
Рејтинг касарната
Касарната била изградена во 1847 година како простор за околу 500 регрути на морнарицата. На секој кат има големи, отворени студентски домови во кои се сместени 250 мажи. Во внатрешноста, зградата дава чувство на вистински брод. Подот е заоблен како палуба. Ѕидовите се обложени со даб. Централната линија на зградата се состои од столбови слични на јарболот. Откако служела како касарна околу десет години, зградата станала складиште. Денес, поранешната касарна обезбедува наставни капацитети за училиштето за дизајн и менаџмент на Хипер Островот.
Пекарница
Една од најстарите згради во Карлскруна, Пекарската резиденција (Жив кварт на пекарниците), била изградена кон крајот на 1600-тите и првично била артилериска работилница. Откако артилериските работи биле преместени на островот Тросо во 18 век, зградата била користена за сместување на екипажите од пекарските бродови. Кога во 1863 година беше отворена новата пекарница „Круна“, потребно беше сместување за персоналот. Ј.Т. Бистром, архитектот кој ја проектирал пекарницата, ја проширил зградата во стилот на Империја, завршувајќи ја работата во 1866 година. Подоцна се користел како службена резиденција и денес содржи станови.
Затворот Круна
Кронохакте (затворот Круна) изграден во 1910–1911 година бил дизајниран од Ф. Ботен според пристапот на моделот Филаделфија со отворени подови за полесен надзор. Беше развиен во првата половина на 1800-тите со ќелии од еден човек долж ѕидовите околу централниот атриум. Зад затворот имаше оградени места за вежбање и надзорна кула. Кронохакте бил притворен центар до 1970-ти години. Денес нуди наставни капацитети за училиштето за бизнис менаџмент и дигитални медиуми Хипер Островот, основано во 1996 година.
Хангари за поморска авијација
Стумхолмен бил база за хидроавион од 1914 до 1949 година. Хангарите биле изградени во 1926 година за шведската поморска воздушна служба. Тие се меѓу последните преживеани дрвени хангари во земјата. Хангарот бр. 4 од 1929 година има двоен заоблен покрив и се користел за шведските воздухопловни сили. Пред хангарите има лизгачи од дрво и бетон кои се користеле за лансирање и извлекување на авионот од морето. Хидроавионите на морнарицата биле сместени на Стумхолмен од 1914 до 1949 година.
Магацин за бакар
Складиштето за бакар е изградено во 1718 година за складирање на огромен број буриња со вода и резерви за морнарицата. Денес тоа е Оперативен штаб на шведската крајбрежна стража.
Компании на Стумхолмен
Покрај историските и станбените атракции на Стумхолмен, постојат и три приватни компании:  Островот Хипер, образовна компанија сместена во стариот воен затвор, основана во 1996 година од Џонатан Бригс, Дејвид Ериксон и Ларс Лунд. Со поддршка од шведското Министерство за образование, училиштето нуди стручни курсеви за дигитални медиуми, менаџмент и лидерство врз основа на принципите „учи преку правење“. Со кадар од десет, има до 180 студенти годишно. Шведски институт за техничко одобрување во градежништвото, подружница СП Техничкиот истражувачки институт на Шведска издава европски технички одобренија (ЕТА) за градежни производи и лични вештини во градежната индустрија. Седиштето на компанијата се наоѓа на островот. Основана во 1999 година, Партнерската група за медицинска сестра, вклучувајќи ги партнер на медицинска сестра и докторски партнер, е агенција за регрутирање и екипирање која се фокусира на здравствената заштита. Иако е со седиште во Штумхолмен, организацијата има канцеларии и во Осло и Копенхаген.
Фотовишта
Фотовишта — село во Грменско, Пиринска Македонија, денес во општината Грмен на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото Фотовишта е сместено на десниот брег на реката Канина, во подножјето на родопскиот гребен Дабраш. Селото е оддалеено на 4 километри северозападно од општинскиот центар Грмен, а најблискиот град е Неврокоп - 12 км југозапад. Од Горна Џумаја се наоѓа на околу 118 километри југосточно. Климата е преодна средоземна со летен минимум и зимски максимум на врнежи од дожд (просечни годишни врнежи од дожд од околу 700 мм). Во регионот на селото има наоѓалиште на дијатомит. Таму е пронајден отпечаток од риба, што укажува дека областа околу Фотовиштав некогаш била на дното на слатководното езеро.
Минерални бањи
На половина километар северно од селото во месноста Крајселско има група од седум минерални извори и бунар со температура од 35-39,5 ° С и ниска минерализација, погодна за лекување на болести на мускулно-скелетен систем, невролошки, гинеколошки и уролошки заболувања. Тука е изграден диспанзерот Огњаново - т.н. Рурални бањи. На километар и североисточно од селото во областа Крајречко има втора голема група на минерални извори - Гоцеделчевски или Градски бани со температура од 41 C. Во 1963 година Огњаново било прогласено за спа-центар од локално значење.
Минералната вода е безбојна, чиста и без мирис, погодна за многу болести.
Средновековен период
Во месноста Грамадите југозападно од селото има траги од средновековна населба, а во месноста Градец се откриени остатоци од кула за набудување.
Османлиско Царство
Според легендата, Фотовишта е продолжение на стара македонска населба по име Потопишта. Под називите Хотогашта и Хотовишта, селото се споменува во отоманските даночни регистри од втората половина на 15 век, 1623 - 1625, 1635 - 1637, 1660 и 1671 година како претежно христијанско село, чиешто население се зголемува. Всушност, во 1478 - 1479 година се споменува со 1 муслиманско и 53 немуслимански домаќинства. Во 1519 година е назначено како село со 10 муслимански и 76 немуслимански домаќинства. Во 1530 година се споменува повторно со 10 муслимански и 108 немуслимани домаќинства. Во документ од 1546 година се споменува дека селото му припаѓа на вакафот на Коџa Мустафа Паша. Во регистарот на џезии во 1615 година, селото било обврзано за плаќање 31 ханети, а во 1615 година со 37. Во 1660 година, селото било обврзано да плаќа 44 ханети. Во 1671 година, претставници од сите села биле повикани во Неврокоп за да сведочат на суд дека им биле платенаи купените претходно државни производи. Од муслиманските села бил испратен муслиманин, од христијанските села бил испратен христијанин, а муслиманин и христијанин од мешаните села. Селата во кои живееле луѓе со повисок социјален статус биле претставени од нив без оглед на нивната религија. Во овој документ Рибново е претставен од христијанин. Во 1723 година, 8 муслимани и 11 христијани од селото биле обврзани за плаќање на данокот авариз. Освен под името Хотовишта, селото се споменува и како Фотовишта.
Според академик Иван Дуриданов етимологијата на името Фотовишта произлегува од презимето „Хотов“. Според Васил Миков етимологијата е превод од грчкиот топоним Фотовишта („фотос“ – светлина).
Во таблиците на книгата, Верковиќ го запишал селото со 64 македонски и 20 турски куќи.
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 80 македонски и 20 турски куќи и кон 1900 година во селото живееле 540 Помаци, 200 Турци и 30 Роми. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 764 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 54 Роми. Во селото имало едно основно училиште со два учители и 50 ученици.
Во еден извештај за селото, Иларион Неврокопски во 1909 година запишал:
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.
Селото било ослободено од отоманската власт на 12/25 октомври 1912 година за време на Балканските војни од страна на Седмата рилска дивизија. По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, 56 лица од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети. За време на периодот 1913 - 1918 година, во селото се населиле бегалци од Егејска Македонија, од селата Горно Броди и Караќој. Во 1924 година во селото било основано читалиштето „Борис Сарафов“, подоцна преименувано во „Асен Златаров - 1924 година“.
Во 1927 - 1928 година bil завршен системот за водоснабдување на Фотовишта. Во 1923 година во селото била основана земјоделската кооперација „Канина“, која броела 58 членови до 1935 година. Во 1926 година, била основана кооперација за сточарство, а во 1930 година, шумска кооперација „Караорман“. До 1935 година, шумската кооперација имала 39 члена.
Во 1934 година, со указ на владата, името на селото кое потекнува од грчкото φως, (светлина ) било преименувано во Огненово, од 1945 година Огнѣново, а во 1966 година името во Огненово. Во 1961 година селото се разделило во независна општина заедно со селата Балдево, Осиково, Скребатно и Рибново.
Денес, селото има градско собрание, пошта, аптека, здравствена служба, градинка, клуб за пензионири. Селото има фудбалски клуб „Минерал“, но за последен пат настапувало во сезоната 2009-2010 година, завршувајќи на 11 место во Благоевградската обласна лига.
==Население ==
Јакоб Берцелиус
Јенс Јакоб Берцелиус (20 август 1779 - 7 август 1848), именуван од самиот себе и современото општество како "Јаков Берцелиус", "Барон", "Јован Јакоб Берцелиус" бил шведски хемичар. Берцелиус, заедно со Роберт Бојл, Џон Далтон и Антоан Лавуајер, се смета за еден од основачите на модерната хемија.
Берцелиус ја започнал својата кариера како лекар, но неговите истражувања во физичката хемија биле од долгорочно значење во развојот на оваа тема. Тој е особено познат по неговото определување на атомските тежини, неговите експерименти довеле до поцелосно прикажување на принципите на стехиометријата, или полето на хемиски комбинирачки пропорции. Во 1803 година Берцелиус ја демонстрирал моќта на електрохемиската ќелија за распаѓање на хемикалиите во пар електрични спротивни состојки.
Работата на Берцелиус со атомски тежини и неговата теорија за електрохемиски дуализам доведоа до негов развој на модерен систем на хемиска формулна нотација, кој може да го прикаже составот на било кое соединение и квалитативно (покажувајќи ги својте електрохемиски спротивни состојки) и квантитативно (покажувајќи пропорции во кои состојките биле обединети). Неговиот систем ги скратил латинските имиња на елементите со едно или две букви и применувал суперскрипти за да го означи бројот на атоми на секој елемент присутен во двете кисели и основни состојки.
Самиот Берцелиус открил и изолирал неколку нови елементи на хемискиот елемент, вклучувајќи го цериумот (1803) и ториумот (1828). Интересот на Берцелиус во минералогијата исто така ја поттикнува неговата анализа и подготовка на нови соединенија на овие и други елементи. Минералот берзелианите бил откриен во 1850 година и именуван по него. Тој бил строг емпиричар и инсистирал на тоа дека секоја нова теорија е доследна со збирот на хемиски знаења. Тој развил класични аналитички техники и истражувал изомеризам и катализа, феномени кои му ги должат на нивните имиња. Тој станал член на Кралската шведска академија на науките во 1808 година и служел од 1818 како главен функционер, вечен секретар. Тој е познат во Шведска како "татко на шведската хемија". Ден на Берцелиус се слави на 20 август во чест на него.
Животопис
Во 1808 година, тој бил избран за член на Кралската шведска академија на науки. Во тоа време Академијата неколку години стагнирала, бидејќи во Шведска ерата на романтизмот довеla до помал интерес за науките. Во 1818 година, Берцелиус бил избран за секретар на Академијата и ja држел функцијата до 1848 година. За време на владеењето на Берцелиус, тој е заслужен за ревитализација на Академијата и неговоto доведување во втората златна ера (првата е периодот на астроном [Пех Вилхелм Варгатин] како секретар од 1749 до 1783 година). Тој бil избран за почесен член на Американската академија на уметностите и науките во 1822 година. Во 1827, тој станаl дописник на Кралскиот институт на Холандија и во 1830 придружен член.
Право на определени пропорции
Недолго по пристигнувањето во Стокхолм, тој напишал учебник по хемија за неговите студенти по медицина, од каде започнала долгата и плодна кариера во хемијата. Во 1813 година објавил есеј за пропорциите на елементите во соединенијата. Есејот започнал со општ опис, го претставил својот нов симболизам, ги разгледал сите познати елементи, вклучувајќи табела со специфични тежини и завршил со избор на соединенија напишани во неговата нова формализација. Во 1818 година, тој составил маса со релативни атомски тежини, каде што кислородот бил поставен на 100, и во кој биле вклучени сите елементи што биле познати во тоа време. Ова дело обезбедило докази во корист на атомската теорија предложена од Џон Далтон, дека неорганските хемиски соединенија се составени од атоми комбинирани во целобројни количини. Откривајќи дека атомските тежини не се целобројни множители на тежината на водород, Берцелиус, исто така, ја негирал и Хипотезата на Проут дека елементите се изградени од атоми на водород. Табелите за атомска маса на Берцелиус за првпат биле објавени во германскиот превод на неговиот "Учебник за хемија" во 1826 година.
Хемиска нотација
Со цел да им помогне на своите експерименти, тој развил систем на хемиска нотација во кој на елементите им биле дадени едноставни пишани етикети - како О за кислород или Fe за железо - со пропорции забележани со бројки.
Нови хемиски зборови
Берцелиус е заслужен за создавање на хемиските термини "катализа", "полимер", "изомер" и "алотропија", иако неговите оригинални дефиниции драматично се разликуваат од модерната употреба. Како пример, тој го измисли терминот "полимер" во 1833 за да ги опише органските соединенија кои споделуваа идентична емпириска формула, но кои се разликуваат во вкупната молекуларна тежина, поголемиот дел од соединенијата се опишуваат како "полимери" на најмалите.
Биологија
Берцелиус бил првиот човек кој ја направил разликата помеѓу органските соединенија (оние кои содржат јаглерод) и неорганските соединенија. Особено, тој го советуваше Герардус Јоханес Мулдер во неговата елементарна анализа на органски соединенија како што се кафе, чај и разни белковини. Самиот термин белковина бил кованизиран од Берцелиус, откако Малдер забележал дека сите белковини ја имаат истата емпириска формула и дошле до погрешен заклучок дека тие може да се состојат од еден вид многу голем молекула. Берцелиус го предложил името, бидејќи материјалот се чинел дека е примитивна суштина на исхрана на животните, која растенијата се подготвуваат за тревопасни животни.
Витализам
Берцелиус во 1810 година изјавил дека живите нешта функционираат од страна на некоја мистериозна "витална сила", хипотеза наречена [витализам]. Во врска со ова, тој предложил дека соединенијата би можеле да се разликуваат од тоа дали тие бараат какви било организми во нивното производство (органски соединенија) или дали тие бараат не (неоргански соединенија). Сепак, во 1828, Фридрих Велер случајно добил уреа, органско соединение, со загревање на амониум цијанат. Спротивно на раширениот мит, тоа не бил крајот на оваа виталистичка хипотеза, а камоли витализмот воопшто. Но, во 1845 година Адолф Вилхелм Херман Колбе подготвил оцетна киселина од неоргански претходници, а во 1850-тите, Марцелин Бертело синтетизирал бројни органски соединенија од неоргански претходници, обезбедувајќи изобилна контраведа. Процесот на Фишер-Тропш за изработка на јаглеводороди, Милер-Ури експериментот и други експерименти со пребиотичка хемија и биосинтеза патиштата обезбедуваат уште поголема контрадикција.
Односи со други научници
Берцелиус бил плоден дописник со такви водечки научници како Жерард Јоханес Малдер, Клод Луи Бертоллет, Хамфри Дејви, Фридрих Велер и Еилард Мичерлих.
По негирањето дека хлорот е елемент (кој бил предложен од страна на Хамфри Дејви во 1810 година) подолго време, спорот завршиl со откритието на јод во 1812 година.
Фамилија
Во 1818 година Берзелиј бил облагороден од кралот Карл XIV Јохан, во 1835 година, на 56-годишна возраст, се оженил со Елисавета Поппиус, 24-годишната ќерка на шведскиот министер за кабинет, и истата година била подигната во фрихере.
Починал на 7 август 1848 година во неговиот дом во Стокхолм, каде што живеел од 1806 година.
Хитберген
Хитберген (Hittbergen) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Општината Хитберген е составена од следниве места:
Критично живеалиште
Критичното живеалиште ― живеалиште од суштинско значење за зачувување на наведените видови, иако областа всушност не мора да биде окупирана од видот во моментот кога е назначен. Ова е специфичен поим и ознака во рамките на Законот за загрозени видови на САД. Спротивно на вообичаеното верување, определувањето област како критично живеалиште не ја исклучува таа област од развој. Наместо тоа, критичната ознака на живеалиште влијае само на активностите на сојузната агенција. Таквите активности вклучуваат активности или активности финансирани од сојузно ниво за кои е потребна сојузна дозвола.
Постапка на назначување
Критичното живеалиште мора да биде одредено за сите загрозени видови и загрозени видови според Законот за загрозени видови, со одредени специфицирани исклучоци. Означувањето на критичните живеалишта мора да се заснова на најдобрите достапни научни информации и во отворен јавен процес во одредени временски рамки. Освен ако не се смета дека е неопходно за континуираното постоење на видот, критичното живеалиште не ја опфаќа целата географска област окупирана од еден вид. Земјиштата на Министерството за одбрана исто така се ослободени од означување како критично живеалиште. И јавното и приватното земјиште може да се наведат како критично живеалиште.
Критичната ознака на живеалиште не поставува резерват или засолниште; се применува само кога се вклучени Федерално финансирање, дозволи или проекти. Според делот 7 од Законот за загрозени видови, сите сојузни агенции мора да се погрижат сите дејства што ги овластуваат, финансираат или спроведуваат веројатно да не го загрозат натамошното постоење на наведениот вид или да го уништат или негативно да го изменат неговото назначено критично живеалиште.
Размислувања
Критичните барања за живеалиштата не се однесуваат на граѓаните кои се занимаваат со активности на приватно земјиште што не вклучува Сојузна агенција. Меѓутоа, ако активност на имот имот бара акција од страна на Федералната агенција (како заем, зголемување на тековите за наводнување, дозволи од сојузна агенција итн.), тогаш Сојузната агенција мора да се погрижи дека акцијата нема негативно да го измени назначеното критично живеалиште.
Григориј Чапкис
Григориј Чапкис (Григорій Чапкіс; 24 февруари 1930, Кишинев - 13 јуни 2021 ) - украински кореограф, народен уметник на Украина (8 февруари 2010 година).
Професор на Катедрата за модерна кореографија, Факултет за кореографска уметност, Национален универзитет за култура и уметност во Киев.
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – штафета 4 х 100м краул во женска конкуренција
Штафетната трка 4 х 100 метри краул на Летните олмписки игри 2012 се одржала на 28 јули во базенот од Олимпискиот центар за водени спортови во Лондон. Елиминационата трка се одржала во утринскиот термин, а финалната трка во вечерниот термин.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд беа:
IC 288
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 288 се споменува и како ESO 44-3, FAIR 841, AM 1705-773, IRAS 17062-7728.
Откривање
Објектот е откриен на 17 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 288 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 15,5 m/лм2. IC 288 има привидни димензии од 4' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 13 м 47,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -77° 32' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на IC 288 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59884.
Погребот на Густав III
Погребот на шведскиот крал Густав III бил одржан на 14 мај 1792 година. Кралот починал на 29 март како резултат на повредите што ги добил кога бил застрелан од Јакоб Јохан Анкарстром за време на маскенбал во Кралската опера во Стокхолм на 16 март. Самиот погреб бил одржан во Ридархолмскиркан и тој бил украсен на величествен начин.
За погребот, Џозеф Мартин Краус составил погребен марш до текстот на Карл Густаф аф Леополд кој го извеле соло пејачите Каролин Милер,Франциска Стадинг,Кристофер Кристијан Карстен и Карл Стенборг, хор и оркестар од Кралската шведска опера под раководство на самиот композитор.
570 Китера
570 Китера — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 30 јули 1905 година.
Дионисио Агуадо
Дионисио Агуадо (Dionisio Aguado y García; – ) — шпански класичен гитарист и композитор од времето на романтизмот.
Животопис
Роден е во Мадрид и учел музика кај Мигел Гарсија. Во 1825 отишол во Париз каде се сретнал и спријателил со композиторот Фернандо Сор. Извесно време биле цимери, и за ова пријателство сведочи Соровото дуо „Двајца другари“ (Les Deux Amis): едниот дел бил означен со „Сор“ а другиот со „Агуадо“.
Во 1825 издал прирачник за учење гитара наречен „Школа за гитара“ (Escuela de Guitarra) кој се препечатува и денес. Во книгата тој опишува употреба на нокти на десната рака како и неговиот изум „триподион“: направа што служи како потпора за гитарата, со што се отстранува пригушувачкиот ефект на телото на свирачот врз инструментот. Други поважни дела се „Три брилијантни ронда“ (Trois Rondos Brillants, Оп. 2), „Менует-афандангадо“ (Le Menuet Affandangado, Оп. 15), „Мешано фанданго“ (Le Fandango Varie, Оп. 16), како и поголем број валцери, менуети и други лесни композиции. Посложените негови дела виртуозна техника и за левата рака кои се речиси невозможни на денешните гитари заради подолгите жици.
Фикајо Томори
Олувафикајоми Олувадамилола „Фикајо“ Томори (роден на 19 декември 1997 година) — канадско-англиски професионален фудбалер кој игра како централен одбранбен игграч за Милан во Серија А и репрезентацијата на Англија. Роден во Калгари од родители од Нигерија, Фикајо настапувал за Канада и Англија на младинско ниво. Главно играјќи како централен бек, Томори може да игра и како десен бек.
Дионисио Агуадо
Животопис
Во 1838 Агуадо се вратил во Мадрид и починал на возраст од 65 години.
Фикајо Томори
2005–16: Младинска кариера
Томори се приклучи на Челси за играчи под 8 години и напредувал низ системот на академијата на клубот. Тој бил дел од младинската екипа на Челзи, која забележала триумфи и во младинската лига на УЕФА и во Купот за млади на ФА во 2015 и 2016 година.
На 11 мај 2016 година, Томори бил повикан во првиот тим заедно со колегите играчи на академијата Тами Абрахам и Каси Палмер, во ремито на Челси со Ливерпул од 1: 1. Сепак, тој не успеал да се појави на Енфилд“. На 15 мај 2016 година, во последниот натпревар на Челзи во кампањата 2015/16, Томори го имал своето професионално деби во ремито 1: 1 со шампионот во Премиер лигата, Лестер Сити, заменувајќи го Бранислав Ивановиќ во 60-тата минута. Иако Томори бил вклучен во претсезонската турнеја во САД, тој не остварил ниту еден настап. На 1 август 2016 година, Томори потпишал нов четиригодишен договор во пресрет на кампањата 2016-17. На 12 август 2016 година, на Томори му бил предаден дресот со број 33 пред почетокот на сезоната.
2017 година: Наем во Брајтон и Хов Албион
На 23 јануари 2017 година, Томори се приклучил на шампионскиот тим Брајтон и Хов Албион на позајмица за остатокот од сезоната 2016-17 Пет дена подоцна, Томори дебитирал за Брајтон во поразот од 3:1 на гостувањето кај Линколн Сити во Националната лига во четвртото коло од ФА купот, во кое постигнал автогол за водство на Линколн. На 18 февруари 2017 година, Томори дебитирал во првенството за Брајтон, во победата од 2: 0 на гостувањето против Барнсли, заменувајќи го Ентони Нокаерт. На 18 март 2017 година, Томори за прв пат настапил од првата минута за Брајтон во поразот од 2-0 на гостувањето кај Лидс Јунајтед, во кој играл 90 минути.
2017–18 година: Наем во Хал Сити
На 31 август 2017 година, Томори се приклучил на Хал Сити од Чемпионшип, со договор за долг сезонски заем. Дебитирал на 13 септември 2017 година, во поразот со 2:1 на гостувањето кај Фулам.
2018–19: Наем за Дерби
На 6 август 2018 година, Томори се приклучил на во Дерби Каунти на сезонска позајмица. Тој дебитирал на 11 август во поразот од 1-4 против Лидс Јунајтед. Тој бил прогласен за „играч на годината“ во клубот.
2019 – денес: Враќање во Челси
По истекот на позајмицата, Томори се вратил во Челси каде му билдаден дресот со број 29. На 31 август 2019 година, Томори го направил својот прв старт за Челси против Шефилд Јунајтед, кој натпревар завршил нерешено 2-2 на Стемфорд Бриџ. Тој го постигнал својот прв гол за Челси на 14 септември 2019 година, отворајќи го резултатот, во победата од 5-2 на гостувањето против Волверхемптон. Тој постигнал и против поранешниот клуб Хал Сити помагајќи му на Челси да победи со 2: 1 во четвртото коло од ФА Купот на стадионот КЦОМ на 25 јануари.
Наем во Милано
На 22 јануари 2021 година. Томори се приклучил на италијанскиот клуб Милан на позајмица во остатокот од сезоната 2020–21 со можност за купување.
Милан
На 17 јуни 2021 година, Томори потпишал постојан договор со Милан до 30 јуни 2025 година, откако клубот ја искористил опцијата за купување од 25 милиони фунти од неговата претходна позајмица.
Меѓународна кариера
Томори имал право да ја претставува Нигерија на меѓународно ниво преку неговите родители, Канада преку неговото раѓање во Калгари и Англија преку своето воспитување, живеејќи во оваа земја уште како дете.
Канадска младинска репрезентација
На 27 март 2016 година, Томори бил капитен на Канада У20 во победата над Англија У20 на неговиот трет настап за нацијата од 21.
Англиска младинска репрезентација
На 16 мај 2016 година, во следната интернационална пауза и еден ден откако дебитирал во професионалниот клуб, Томори бил повикан во составот на Англија до 19 години. На 4 јуни 2016 година, Томори го имал своето деби во Англија до 19 години во поразот од 2:0 против Мексико до 20 години, играјќи ги целите 90 минути. Томори исто така бил дел од репрезентацијата на Англија 2016 УЕФА за Европско првенство до 19 години, која стигнала до полуфиналето пред да биде поразена од Италија.
Светски куп ФИФА У-20 2017 година
Томори бил избран за селекцијата на Англија до 20 години на Светското првенство ФИФА U-20 2017 година. Томори сепак постигнал автогол на вториот натпревар во Англија во групата против Гвинеја. Како и да е, Томори и помогнал на Англија да ја победи Венецуела во конечните 1-0, што е прва победа на Англија на глобален турнир по победата на Светскиот куп во 1966 година.
Англија до 21 година
На 27 мај 2019 година, Томори бил вклучен во составот на Англија со 23 лица за Европското првенство до 21 година на УЕФА во 2019 година.
Сениорски тим
На 3 октомври 2019 година, Томори го добил својот прв повик во сениорскиот состав на Англија за претстојните квалификациски натпревари за Евро 2020. Подоцна рекол дека е посветен на играњето за Англија, по интересот од Нигерија и Канада; тој претходно ја претставувал Канада на младинско ниво. Томори дебитирал за Англија на 17 ноември 2019 година против Косово.
Почести
Младински Челси
Челси
Англија У20
Англија У21
Поединечно
NGC 402
Откривање
Телото е откриено на 7 октомври 1874 година од страна на Лоренс Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 402 е од видот *. Видливиот сјај со голо око изнесува m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота  m, додека површинскиот сјај изнесува  m/лм2. NGC 402 има привидни димензии од ' х '.
Надворешни врски
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
Список на државни водачи во 1580 година
Ова е список на државни водачи во 580 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Член (граматика)
Член е збор кој стои до именка или друг збор кој ја менува именката, за назначување на видот на односот кон таа именка.
Членовите играат разни улоги:
Членот во македонскиот јазик
Членот во македонскиот јазик е постпозитивен, т.е. доаѓа како наставка на именката.
Македонскиот јазик има три вида членови, со три варијанти за секој, во зависност од родот. Значи, покрај гореспоменатиот одреден член (-от, -та, -то), македонскиот јазик има уште два члена кои се употребуваат во зависност од релативната раздалеченост на посоченото:
За поподробно, видете Определеност и неопределеност на именките во македонскиот јазик.
Инспектор (филм од 1965)
„Инспектор“ — југословенски филм од 1965 година, во режија на Мило Ѓукановиќ. Главните улоги ги играат: Слободан Перовиќ, Снежана Никшиќ, Љубиша Самарџиќ, Павле Вуисиќ, Љуба Тадиќ, Здравка Крстуловиќ. На Пулскиот филмски фестивал, Ѓукановиќ ја освоил специјалната награда за режија.
Синопсис
Бода случајно наоѓа легитимација со која се претставува како инспектор за стопански криминал. Така, тој запаѓа во разни сплетки, но истовремено открива голема проневера во едно претпријатие и помага во фаќањето на виновникот. Тоа му овозможува да се спаси себеси од затворската казна, откако се дознава дека тој не е вистински инспектор.
Синклервисан
„Синклервисан“ („Песната на Синклер“) е шведска пропагандна песна со 90 стихови, напишана од Андерс Одел во 1739 година на мелодијата „Ла Фолија“. Песната го опишува убиството на шведскиот дипломат Фрихер и мајор Малколм Синклер. Синклер бил убиен во 1739 година, додека бил на дипломатска мисија, од двајца руски офицери кои дејствувале по наредба на руската влада.