cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vs. (албум)
Звук и текст
Песните на албумот се соочуваат со лични, како и со социјални и политички проблеми. Еди Ведер изјавил дека: „пишуваш она кое ти доаѓа ... се обидуваш да го одразиш расположението преку песните“. Теми на албумот се злоупотребата на деца (Daughter), употреба на оружјето („Glorified G“), полицискиот расизам („WMA“) и медиумите („Blood“). Песните Daughter, Dissident и Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town се песни во три раскази. „Daughter“ ја раскажува приказната за дете кое е злоупотребено од нејзините родители затоа што не ја разбираат нејзината способност за учење, „Dissident“ ја раскажува приказната за една жена што зема политички бегалец и „Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town“ ја раскажува приказната за една стара дама која е заглавена во еден мал град целиот нејзин живот.
NGC 1714
NGC 1714 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1714 се споменува и како ESO 85-EN8.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1714 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m. NGC 1714 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 52 м 8,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 55' 32".
Други поделби
Проучување на NGC 1714 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8889.
Мисија за повраток на примероци
Мисијата за повраток на примероци е мисија со вселенското летало со цел собирање и враќање на примероци од вонземска местоположба кон Земјата за анализа. Мисиите за враќање на примероците можат да вратат само атоми и молекули или депозит на комплексни соединенија како што е лабав материјал („почва“) и карпи. Овие примероци може да се добијат на бројни начини, како што се ископани почви и карпи или колекторска низа што се користи за зафаќање честички од сончевиот ветер или кометни остатоци.
Покрај мисиите со повратни примероци, собрани се примероци од три идентификувани не-земјени тела со помош на други мисии за враќање на примероците: примероци од Месечината во облик на месечеви метеорити, примероци од Марс во облик на марсови метеорити и примероци од Веста во облик на ХЕД метеорити.
Научна употреба
Еден понатамошен фокус на таквата истрага - покрај основниот состав и геолошката историја на различните тела на Сончевиот Систем - е присуството на градбените материјали на животот на комети, астероиди, Марс или месечини на гасовитите џинови. Неколку мисии за враќање на примероците на астероидите и кометите во моментот се во дела. Повеќе примероци од астероиди и комети ќе помогнат да се утврди дали животот се создал во вселената и бил пренесен на Земјата од метеорити. Друго прашање што е под истрага е дали вонземски живот е создаден на други тела на Сончевиот Систем како Марс или на месечините на гасните гиганти и дали може да постои живот дури и таму. Резултатот од последната „Анкета на Декадал“ на НАСА била да се даде приоритет на мисијата за враќање на примерокот на Марс, бидејќи Марс има посебно значење: тој е релативно „близу“, можеби имал заштитен живот во минатото, па дури може да продолжи да го одржува животот. Месечината на Јупитер, Европа е уште еден важен фокус во потрагата по живот во Сончевиот Систем. Меѓутоа, заради растојанието и другите ограничувања, Европа може да не биде цел на мисијата за враќање на примерокот во блиска иднина.
Планетарна заштита
Планетарната заштита има за цел да спречи биолошко загадување и на целото небесно тело и на Земјата - во случај на мисии за враќање на примероците. Ниту еден примерок сè уште не е вратен со туѓ живот во него. Доведен примерок од Марс или друга местоположба со потенцијал за живот на домаќинот, е мисија од категорија V под COSPAR која насочува кон задржување на кој било нестерилизиран примерок вратен на Земјата. Ова е затоа што е непознато ефектите од таквиот хипотетички живот би биле врз луѓето или врз биосферата на Земјата. Поради оваа причина, Карл Саган и Џошуа Ледерберг тврделе во 1970-тите дека треба да направиме мисии за враќање на примероците класифицирани како мисии од категоријата V со голема претпазливост, а подоцна се согласиле и студиите од НРЦ и ЕСФ.
Рајнберг
Рајнберг (германски: Rheinberg) е гратче во  округот Везел, во Северна Рајна - Вестфалија, Германија. Се наоѓа на левиот брег од Рајна, на околу 10 километри северно од Мерс и 15 километри јужно од Везел.
NGC 3795A
NGC 3795A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3795A се споменува и како UGC 6616, MCG 10-17-35, CGCG 292-15.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3795A е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 15,2 m/лм2. NGC 3795A има привидни димензии од 2,4' х 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 3795A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36137. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3838. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Погледи
Погледи било списание со седиште во Србија, посветено на политиката и историјата, кое се објавувало еднаш неделно. Погледи било првото опозициско списание во комунистичка Југославија. Вкупно биле објавени 268 изданија.
Историја
Во јуни 1982 година, Погледи започнало како студентско списание на Универзитетот во Крагуевац. Тоа била замисла на Милослав Самарџиќ. Првиот број бил за Јосип Броз Тито. Списанието станало национални наслови на 1 март 1989 година кога било првиот медиум во Србија кој објавил дека претседателот Хари С. Труман постхумно му доделил на Дража Михаиловиќ Легија за заслуги. Во 1990 година „Погледи“ станало најчитаното списание во земјава со тираж од 200.000. Истата година Погледи се одвоило од универзитетот и станало независна издавачка куќа.
Вук Драшковиќ го дал своето прво интервју за Погледи во 1986 година. Пред нивната смрт во 1991 година, Ѓорѓе „Гишка“ Божовиќ и Вукашин Шошкоќанин ги дале своите последни интервјуа за Погледи.
Забележителни соработници
Некои од соработниците на списанието биле Видосав Стевановиќ, Веран Матиќ, Коста Чавски, Никола Милошевиќ, Срѓа Трифовиќ, Дејан Стојановиќ, Симо Дубаџиќ, Момчило Ѓуџиќ, Исидора Бјелица, Билјана Срљановиќ, Драгос Махајловиќ, Драгос Махајловиќ, Драгос, Првослав Вујчиќ, Данко Поповиќ, Милиќ од Мачва и Зоран Стефановиќ.
Смилови (племе)
Смиловите (науч. Gnaphalieae) се племе на цветни растенија од семејството Штитоцветни (Asteraceae).
Особености
Оваа група се одликува со поголема разновидност во Јужна Америка, Јужна Африка и Австралија. На северната полутопка виреат само неколку родови, како на пр. Мачешки нозе (Antennaria), Рунолистови (Leontopodium) и Вечни бисерки (Anaphalis).
Племето е во најблиско сродство со племињата Кучешки камилици (Anthemideae), Астри (Astereae) и Невени (Calenduleae)
Класификацијата на племето во потплемиња е недоволно осмислена, и стручната литература користи разни класификации.
ПУ „Зоре Николоски“ - Староец
Подрачно училиште „Зоре Николоски“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Зоре Николоски“ - Староец; скратено: ПООУ „Зоре Николоски“) — подрачно основно училиште во селото Староец. Училиштето се наоѓа над селото, спроти главната селска црква во Староец.
Местоположба
Новиот објект на училиштето се наоѓа над селото во непосредна близина на црквата „Св. Јован Крстител“ во селото.
Настава
Во училиштето наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Вкупно има 5 ученици од прво до деветто одделение, кои се распоредени во 1 комбинирана паралелка.
Список на населени места во Нов Зеланд
Ова е список на населени места во Нов Зеланд (во земјата наречени „towns“). Во Нов Зеланд поимот „town“ не е официјално дефиниран.
Во земјата не постои официјален критериум за големина, кој едно место мора да го задоволи за да биде наречено „town“. Многу од нив би се сметале за села во други земји. Во овие населени места спаѓаат највеќето населени подрачја. Тука се наведени и градовите, обележани со задебелен текст. За список на местата кои се сметаат за градови, видете список на градови во Нов Зеланд.
__БЕЗСОДРЖИНА__
Колку е потребно за среќа
Опис на книгата
Збирката содржи вкупно 101 песна. Лектурата ја направил Здраво Ќорвезировски, фотографијата на корицата е дело на Ана Бунтеска, техничката обработка на корицата ја направил Владимир Мирчевски, а електронската реализација е дело на Методија Николовски. Книгата, со обем од 218 страници и со димензии од 21 сантиметар, е испечатена во печатницата „Графостил“ во Скопје. Каталогизацијата е извршена во НУБ „Св. Климент Охридски“, а книгата ја има меѓународната ознака ISBN 978-608-10-0509-7.
Богатско
Богатско (дијалектно: Богацко; Βογατσικό, Вогацико; старо Μπογκάτσκο, Богацко, Μπογατσικό, Богацико) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Населението брои 543 жители (2011).
Географија и местоположба
Селото е сместено на западното подножје на планината Саракина, околу 15 км југоисточно од градот Костур, во близина на реката Бистрица, на нејзината лева страна, на надморска височина од 770 м.
Во Отоманското Царство
Во османлиски дефтер од XV век во Богачко по име се заведени 180 глави на семејствата. Во даночните записници од средината на XV век Богавецко е споменато со 30 глави на семејства, двајца неженети и две вдовици: Јорг, Димо, Папа Јанос, Јорг, Никола, Тодор, Никола, Томо, Јорг, Арматуш, Томо, Манол, Срвит, Зимпор, Михал, Стефан, Тома, Никола, Димо, Ѓорче, Коста, Коста, Тома, Мано, Којо, Гон, Флорс, Бојо, Дочо, Јорг, Којо, Манол, Јелена и Кала. Вкупниот приход за државата од селото изнесувал 1.877 акчиња.
Во 1889 г. хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ напишал дека селото е македонско во фаза на погрчување, во кое живеат 1.416 мажи и 1.400 жени.
Во XIX век Богатско било македонско село во процес на погрчување, бидејќи тука уште одамна почнала да работи грчката пропаганда. На самиот почеток на XX век е забележано:
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900, во Богатско живееле 1.750 Грци.
Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 во Богатско живееле 2.250 Грци и работело едно грчко училиште.
Според грчки извори, во 1905 г. во Богатско имало 2.500 жители Грци.
Во Грција
Како последица од Граѓанската војна, голем број жители од околните села се населиле во Богатско.
Население
Во пописот од 1913 година, селото било забележано со 2.693 жители, во 1920 година со 1.701 жител, во 1928 година со 1.601, во 1940 година со 1.509, во 1951 година со 1.854, во 1961 година со 1.128, во 1971 година со 855, во 1981 година со 998, а во 1991 година со 961 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Јон Драгумис со седиште во селото, која припаѓа на поголемата општина Рупишта, во округот Костур. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Богатско, во кој е единствено село.
Културни и природни знаменитости
Цркви Манастири
Личности
Родени во Богатско
По потекло од Богатско
Воен набљудувач на Обединетите нации
Воен набљудувач на Обединетите нации (УНМО) е воен службеник испратен од Обединетите нации за да обезбеди поддршка на мисијата на ООН или мировната операција. Опишани како „очи и уши“ на Советот за безбедност на ООН, набудувачите исполнуваат најразлични улоги во зависност од обемот, целта и статусот на мисијата на ООН за која се испратени. УНМО генерално има задача да ги следи и проценува договорите по конфликтот, како што е примирјето; повлекување на воените сили; или одржување на неутрална тампон зона. Набљувачите обично поминуваат посебна обука за да обезбедат неутралност, дипломатија и техники за деескалација.
Прва мисија во Кашмир
Рана и сè уште оперативна набљудувачка мисија е Групата на воени набљудувачи на Обединетите нации во Индија и Пакистан (УНМОГИП), основана на границата Индија и Пакистан во 1949 година за да го следи примирјето повикано од Советот за безбедност на Обединетите нации.
NGC 6150
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6150 се споменува и како NGC 6150A, MCG 7-34-29, CGCG 224-22.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6150 е од видот E?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6150 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 25 м 49,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 29' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 61°.
Други поделби
Проучување на NGC 6150 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58105. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 80; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3065. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 743.
Шимон Марцињак
Шимон Марчињак (Szymon Marciniak; р. ) — полски меѓународен фудбалски судија. Суди во полската лига Екстракласа, како и на натпревари во Лигата на шампиони и во Лига Европа на европско ниво.
Кариера
Судел три натпревари на Европското првенство во фудбал 2016: Шпанија-Чешка и Исланд-Австрија во групната фаза на првенството, како и Германија-Словачка во следната фаза.
На 29 март 2018 година, ФИФА објавиле дека ќе суди некои натпревари на Светското првенство во фудбал 2018 заедно со Павел Соколницки и Томаш Листкјевич како помошници.
Потпретседател на Филипините
Потпретседателот на Филипините е втор извршен орган на филипинската влада. Потпретседателот на филиписки е Ang Pangalawang Pangulo или Pangalawang Pangulo (или "Bise Presidente" неформално), на пример Ang Pangalawang Pangulong Noli L. de Castro. Тој ја презема должноста на претседателот по неговата смрт или слично. Сегашен потпретседател е Хехомар Бинај.
Јазици во Брегот на Слоновата Коска
Јазиците во Брегот на Слоновата Коска се воглавно претставени од староседелски африкански јазици. Државата е мултијазична, односно во неа се зборуваат околу 78 јазици.
Службен јазик
Иако над 70 јазици во државата се староседелски африкански, сепак службен јазик во Брегот на Слоновата Коска е францускиот. Францускиот јазик бил воведен во секојдневниот живот на Брегот за време на колонизацјата на регионот од страна на Франција. Францускиот е главен јазик на државната управа, училиштата и е лингва франка.
Национални јазици
Сите староседелски јазици во Брегот се дел од петте гранки на нигер-конгоанските јазици. Меѓу бројните јазици најголеми се аканските јазици, но и баулејски јазик, сенуфоански јазик, јакубански јазик, анински јазик, атиејски јазик, гуерејски јазик, бетејски јазик, диулански јазик, абејски јазик, махуански јазик, вобејски јазик, лобиски јазик
383 п.н.е.
383 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 383. година пред новата ера, 383. од првиот милениум п.н.е., 83. од 4 век п.н.е. и четвртта од 380-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5125 и 5126 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4367 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3377 и 3378 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 370.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 383 година се протега во 2253 и 2254, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2313 и 2314 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 160. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1035 и 1034 исламска година пред хиџра.
Електромагнет
Електромагнет – магнет кому му е потребно напојување со електрична струја за да го одржува сопственото магнетно поле. Тоа е едноставна направа која се состои од намотки од електрични спроводни жици околу феромагнетно јадро. Обично се користи како дел на релиња, соленоиди, електромотори и други уреди.
Историја
Данскиот научник Ханс Ерстед во 1820 година открил дека електричната струја создава магнетно поле. Британскиот научник Вилијам Старџон го измислил електромагнетот во 1824 година. Неговиот прв електромагнет било парче железо во форма на потковица околу кое биле намотани околу 18 навивки од бакарна жица (во тоа време немало изолирани жици). Кога струја протекувала низ намотката, железото се магнетизирало и ги привлекувало другите парчиња железо. Кога струјата била прекинувана, тоа ја губело својата намагнетизираност. Старџон ја покажал неговата моќ прикажувајќи дека бил тежок само околу 200 грама, можел да подигне 4 килограми кога ќе се пуштела струја од само една батерија.
Во 1830 година, американскиот научник Џозеф Хенри систематски го подобрил и го популаризирал електромагнетот.
Користејќи жица изолирана со свилен конец, тој можел да намота повеќе слоја на жица на јадрото, создавајќи моќни магнети со илјадници навивки жица, па успеал со магнет да држи 936 кг. Првата голема употреба на магнети била во телеграфските зујалки.
Начин на работа
Кога краевите на жицата од намотката се поврзат со извор на струја, како што е батерија, доаѓа до проток на струја низ намотката. Овој проток прави магнетно поле и електромагнетот добива северен и јужен магнетен пол. Силниците на магнетното поле предизвикуваат насочување на магнетните домени во јадрото во насоката на силниците. Истото се случува и со блиските феромагнетни предмети и тие се привлекуваат кон јадрото на електромагнетот ако се во близина.
Ако во намотката на електромагнетот се промени насоката на струјата, ќе се променат местата на половите на електромагнетот. Тоа истовремено ќе доведе до промена на насоченоста на половите во блиските феромагнетни објекти, па и понатаму електромагнетот ќе ги привлекува. Меѓутоа обичен магнет со стални плови сега ќе биде одбиван, ако претходно бил привлекуван од јадрото, бидејќи насоченоста на неговите полови не може да го промени надворешно магнетно поле.
Облик
Обликот на електромагнетот зависи од употребата, може да биде цилиндричен, во облик на потковица и во други облици.
Употреба
Обично се користат како делови на покомплексни уреди како што се реле, соленоид или електромотор. Меѓутоа нивната употреба може да биде и директна, на пример за привлекување на железо и челик на отпад при транспорт, или за глави на читачи и пишувачи кај уредите со магнетна лента или диск.
Во поголемиот број случаи се користи својството на електромагнетот да привлекува феромагнетни материјали, како што се железо и челик, а потоа таа акција врши некоја друга. На пример, кај релето котвата ги активира електричните контакти, кај некои соленоиди активниот дел отвора или затвора вентил, а кај електромоторите електромагнетот се користи како пол на статорот кој го привлекува или одбива роторот.
Кај тврдите дискови се пушта импулс на струја низ мал електромагнет на главата за читање. Овој импулс твори магнетно поле кое магнетизира мала точка на дискот. Импулсот струја со еден поларитет прави точка со една насоченоста на магнетните домени (бинарна единица). Импулсот на струјата со друг поларитет служи како запис на бинарна нула. Главата за читање исто така е мал електромагнет. Тука, магнетизираните точки снимени на дискот предизвикуваат индукција (генерирање) напон на краевите на намотката на електромагнетот. Поларитетот на генерираниот напон индицира бинарна единица или нула.
Магнетно поле генерирано од струја
Магнетното поле створено со електромагнет е пропорционално на бројот на навивки на жица и струјата низ намотката. Заради тоа овој производ (NI) се нарекува и магнетомоторна сила..
За едноставен електромагнет со едно магнетно коло, во кое должината на магнетното јадро Lc, а Lgдолжината на воздушниот процеп, Амперовиот закон се сведува на:
Сила створена од електромагнет
Кога нема никакви губитоци, силата од електромагнетот е:
Заради ограничување на најголемата густина на магнетното поле во реални материјали ова го сведува најголемиот практичен притисок на:
Затворено магнетно коло
За затвореното магнетно коло без воздушен процеп важи равенката:
Оттука добиваме дека привлечната сила е:
Погодно е да се користи најкраткиот можен пат на магнетните силници со голем попречен пресек на јадрото.
Сила меѓу електромагнети
Јачината на магнетното поле може да се пронајде од:
А силата меѓу два пола е:
Ова е приближната формула и не вреди ако магнетите се близу.
Ламаркизам
Ламаркизам — еволуциска концепција основана на теоријата од почетокот на XIX век на Жан Батист Ламарк во трактатот ,,Филозофија на зоологијата‘‘.
Погледите на Ламарк се многу тешки за разбирање бидејќи се основаат на неколку концепции од XVIII век кои се совршено неинтерпретативни во рамките на современата наука (како прва концепција - создавање на материјата од страна на Бог, што претставувало пасивен почеток, и природата како поредок и енергијата потребна за нејзиното постоење; концепцијата на пет елементи од кои најзначајна улога игра етерот во форма на ,,тенки флуиди‘‘ кои циркулираат во органските тела; одрекувањето на постоење на нервниот систем и полово размножување кај ,,нижите животни‘‘ итн.). Во врска со ова, современиот ,,ламаркизам‘‘ ги спомнува овие концепции само во општи црти. Во поширока смисла, како ламарксистички се однесуваат различни еволуциони теории (главно создадени во XIX и првата третина од XX век), во кои како главна движечка сила на еволуцијата (менувањето на видовите) го сметаат внатрешниот стремеж на организмите кон совршенство. По правило, најголемо значење во ваквите теории му се придава и на влијанието на ,,увежбаноста (разработеноста)‘‘ и ,,неувежбаноста (млитавоста)‘‘ на органите на нивната еволуциска судбина, бидејќи се смета дека увежбаноста или неувежбаноста можат да се предадат на потомството.
Тезата на ламаркизмот за наследувањето на стекнатите измени (варијации) предизвикала најмногу спорови кои продолжуваат и денес. Во втората половина на XX век, ламаркизмот бил компромитиран во руското професионално општество благодарение на тоа што Трофим Денисович Лисенко, чии методи биле во спротивност со претставите на повеќето биолози, го поддржувал гледиштето блиско на ламаркизмот (т. н. ,,советски творечки дарвинизам‘‘). Како и да е, и во денешно време некои научници продолжуваат да настапуваат со ламарксистички концепции. Како најзначајни обиди вредни да се спомнат се оние на австралискиот имунолог Д. Стил, кој верува дека трансплантацијата на ткива подобро се објаснува со ламарксистичките позиции.
Замок Шарошпатак
Замок Шарошпатак (Sárospataki vár) е средновековен замок, најважен споменик на градот Шарошпатак.
Историја на замокот
Овој замок, изграден во 13 век, сместен е во северниот дел на винородната регија Токај, по должината на брегот на реката Бедрог, покрај денешната граница со Словачка. Унгарскиот богаташ Петер Перењи потполно го обновил и направил од него лускузна ренесансна резиденција наложувајќи му на италијанскиот архитект Алесандро да Ведан да го надгледува проектот. Изградбата започнала во 1534 година, а после петеровата смрт ја завршил неговиот син Габор. Кога во 1567 година умрел Габор, не оставајќи зад себе директние наследници, дворецот се нашол во рацете на Ѓерѓ Ракоци, кој во 1616 година го преуредиол во мал, но прекрасен дворец. Ракоци го украсил дворецот и да живее во него дури и кога во 1630 бил избран за ердељски кнез. Кнежевството само формално било вазал на Османлиското царстви и Ракоци се обидел да ја задржи независноста воспоставувајќии краина помеѓу Австријанците и Турците. Ференц II Ракоци, роден во 1676 година, ја продолжил таа политика против Австрија, која на крајот на 17-от век ја освоила Унгарија и Трансилванија (Ердељ), поразувакќи ги Турците. Барал помош од кралот Сонце, а од 1703 до 1711 година ја предводил противавстријската буна наречена Куручко востание.
Во тој период, многу непријатели на Австрија го признале Ракоциј како принц регент на Унгарија, па дворецот Шарошпатак примил многу странски пратеници кои биле акредитирани на тој двор. Кога Австријците конечно успеале да го задушат востанието, Ракоци морал да го напушти дворецот и да замине во азил. Се преселил во Франција и живел во Версај со своите најверни соборци кои одбиле да го напуштат. Неговите луѓе се придружиле на силите на Луј 14 и станале инструктори на лесна коњица: познати хусари. Дворецот Шарошпатак, напуштен долга низа години, практично пропаднал. Во 19-от век, прво го купило семејството Бреценхајм, а потоа семејството Виндишграц. Бил спасен благодарејќи на темелно реставраторска работа.
Дворецот гледа на делот кој се нарекува „Унгарски Кембриџ” и „Бодрошка Атина” и комбинира архитектура на големи тврдини со одлики на унгарски езиденции: шилести, кружни кули, дебели ѕидови, логи и дворишта со серлијански прозорци (според италијанскиотархитект Себастијан Серли). Градбата започнала во 1534 година, а најстариот дело е импресивна градба позната како Црвена кула, која може да се пофали со стилски елементи на готика и доцна ренесанса. Горните катови на западното, северното и јужното крило изградени се за време на Ѓерѓ Ракоци,ердељскиот кнез, и неговата жена Сузана Лорантфи. Засводената лоѓа која ја поврзува кулата со западното крило и скалиштето изградени се во 1646 година, а тајниот балкон датира од 1651 година. Дворецот пропаднал пред крајот на 17 век. После тоа обновен е и се гордее со извонредната доцноренесансна лоѓа Лорантфи, Принчевата палата и со библиотеката. Старата црква е изградена во 14 век и еден е он највеличенствените примери на унгарската готика. Нејзините ѕидови се украсенис о слики на Франц Антон Маулберч, а познати се и барокните оргули, како и дрвениот олтар. Данес таму се наоѓа збирка на меморабили поврзани со историјата на Ракоци, како и предмети поврзани со лозарство и производство на порцелан. Во 19 век семејството Бреценхајм изградило романично прочелје и уредила англиски парк. Семејството Виндишграц подоцна во Црвената кула ја направила капела на св. Елизабета.
Занимливости
На задната страна на банкнота од 500 унгарски форинти од 1998 година се наоѓа слика на дворецот Шарошпатак.
Добје (Литија)
Добје (словенечки: Dobje) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
NGC 3796
NGC 3796 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3796 се споменува и како UGC 6638, MCG 10-17-39, CGCG 292-18.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3796 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 3796 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 127°.
Други поделби
Проучување на NGC 3796 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36215. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4153. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 723.
Мушарабија
Мушарабија (арапски: مشربية), исто така shanshūl (شنشول) или rūshān (روشان) — архитектонски елемент што е карактеристичен за традиционалната архитектура во исламскиот свет и пошироко. На турски се вика şahnişin, што доаѓа од персиски.
Тоа е еден вид испакнат прозорец на горните катови на градба оградена со врежана дрвена мрежа, понекогаш збогатена со витраж. Традиционално се корисела за фаќање на ветер и пасивно ладење на просторијата; во неа биле ставени чаши и садови со вода за да предизвика ладење со испарување.
Се користела од средниот до 20 век. Најчесто се користела на уличната страна на градбата; но се користела и на внатрешната - дворната страна.
Етимологија
Поимот мушарабија доаѓа од трилитералниот корен Ш-Р-Б, кој генерално означува пиење или натопување. Постојат две теории за нејзиното име:
Во некои делови од арапскиот свет, мушарабијата може да биде позната како тарима, рушан или шанашел.
Историја
Потеклото на мушарабија може да се најде во коптските цркви во Египет. Дрвото што се користело за мушарабија било наследено од старите Египќани, кои го користеле дрвото за своите врати и за изградба на покривите на нивните куќи. Мушарабиите, кои останале во градовите на Блискиот Исток, главно биле изградени кон крајот на 19 век и почетокот на средината на 20 век, но некои се стари триста до четиристотини години. Зачуван пример на античка резиденција која вклучува мушарабија е Бајт ал-Разаз, двокатна палата од периодот на Мамелуците во Каиро.
Во Ирак во 1920-тите и 1930-тите, нацртите за решетки биле под влијание на Арт нуво и Арт деко движењата од тоа време.
Мушарабиите, заедно со другите значајни особености на историската исламска архитектура, биле урнати во првите децении на 20 век како дел од програмата за модернизација низ арапскиот свет. Во Багдад, членовите на уметничката заедница стравувале дека домашната архитектура ќе биде трајно изгубена и презеле чекори за нивно зачувување. Архитектот Рифат Чадирџи и неговиот татко Камил фотографирале структури и споменици низ Ирак и Саудискиот регион и објавиле книга со фотографии. Уметничката и учителка, Лорна Селим, ги скицирала овие згради со нивните украсни мушарабија и ги однела своите студенти од Архитектонскиот институт во Багдад на улиците и бреговите на Багдад за да скицираат народни структури и да го проценат нивното значење. Ваквите иницијативи придонеле за обновен интерес за традиционалните практики како средство за изградба на одржливи станови во тешки климатски услови.
Градба
Традиционално, куќите се граделе од непечена или печена тула или камен или комбинација. Дрвените куќи не биле популарни и тешко можеме да ги најдеме. Висините на градбите во урбаната средина се движат од два до пет ката (иако јеменските куќи можат да достигнат и до седум ката) со мушарабија на второто ниво и повисоко. Покривите обично се градат со дрвени или челични греди, меѓу кои просторите се полни со тули во полусводен стил. Овие греди биле проширени над улица, со што се зголемува површината на горниот кат. Горниот кат потоа е ограден со решетки и покриен со дрво. Проекцијата е конзола и не ја носи тежината на традиционалните градежни материјали.
Постојат различни видови на мушарабија, а дизајнот на решетката варира од област до област. Повеќето се затворени, каде што решетката е обложена со витраж, а дел од мушарабијата е дизајнирана да се отвора како прозорец, честопати лизгачки прозорец за да заштеди простор; во овој случај, ограничената површина е дел од просториите на горниот кат, со што се зголемува површината. Некои мушарабија се отворени и не се обложени со стакло; мушарабијата делува како балкон. Понекогаш дрвениот дел се намалува, со што мушарабијата изгледа како нормален покриен балкон; овој тип најчесто се користи ако куќата е свртена кон отворен пејзаж како што е река, карпа под неа или едноставно фарма, но не и друга куќа.
Појави
мушарабиите најчесто се користеле во куќи и палати, понекогаш во јавни згради како што се болници, гостилници, училишта и владини згради. Тие обично се поврзуваат со куќи од урбани елитни класи. Најмногу ги има во Машрик - во источниот дел на арапскиот свет, а некои видови слични прозорци има и во Магреб (западниот дел на арапскиот свет). Тие се широко распространети во Ирак, Иран, Левант, Хиџаз и Египет. Во Басра, каде што се многу распространети, тие се познати како шанашел (или шанашил ) до таа мера што Басра често се нарекува „град Шанашил“. Во Басра сè уште има околу 400 традиционални градби.
Во Малта, мушарабиите се доста вообичаени, особено во густите урбани области (тие се нарекуваат муксраби ). Обично се направени од дрво и имаат стаклени прозорци, но има и верзии од камен или алуминиум. Можеби потекнуваат околу 10 век за време на арапската окупација на островите. Современиот збор за ова на малтешкиот јазик е галарија, кој има италијанско потекло. Во 2016 година, властите на Малта ги препознале како претходници на иконичниот затворен балкон или „галарија“ и прогласиле вкупно 36 антички мушарабии како заштитени на 2 ниво.
Социјална
Една од главните намени на мушарабија е приватноста, суштински аспект на арапската и муслиманската култура. Од окното на мушарабијата, жителите можат да добијат добар поглед на улицата без да бидат видени.
Мушарабијата била составен дел од арапскиот начин на живот. Обично луѓето не спиеле во ниту една од овие соби, туку ги земале душеците и се селеле во деловите што нудат најголема удобност според годишното време: во зима во мушарабијата, на пролет во дворот и во подрумите во лето.
Еколошки
Дрвен заслон на прозорецот, кој се отвора, обезбедува сенка и штити од жешкото летно сонце, додека овозможува ладен воздух да протекува од улицата. Решетките обично имаат помали отвори во долниот дел и поголеми отвори во повисоките делови, така што провевот над главата е брз и бавен во долните делови. Ова обезбедува значителна количина на воздух да се движи во просторијата без да предизвика непријатност. Климатските својства на прозорецот обично се подобруваат со инсталирање на сад со вода на тој дел, што овозможува воздухот да се лади со испарување додека минува над садовите.
Конзолата за мушарабијата служи за неколку намени: дозволува воздухот да влезе од три страни, дури и ако ветерот надвор дува паралелно со фасадата на куќата; им служи на улицата и на соседството, бидејќи низа планирани мушарабии обезбедуваат засолниште за оние на улиците од дожд или сонце. Сенката во вообичаено тесните улички го лади воздухот на улицата и го зголемува притисокот за разлика од воздухот во дворот, кој е отворен на сонце, со што е поверојатно дека воздухот ќе тече кон дворот низ просториите на куќата; мушарабијата исто така обезбедува заштита и сенка за прозорците на приземјето кои се рамни и обично незаштитени.
Архитектонски
Од страната на улицата, покрај украсната предност, мушарабијата служела како ограда од улицата.
American Journal of Botany
American Journal of Botany (мак. „Американско ботаничко списание“) е рецензентско научно списание каде се објавуваат истражните трудови на стручњаците од сите области на ботаниката. Списанието го издава Ботаничко друштво на Америка секој месец, започнувајќи од 1914 година.
Електронските изданија се достапни преку архивот на стручни списанија JSTOR со „подвижен ѕид“ од 5 години.
Римски Гробишта (Дупјани)
Римски Гробишта — археолошко наоѓалиште во кичевското село Дупјани. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа во самото село, близу до приватна куќа покрај селскиот пат, каде се гледаат гробови градени од камени плочи - тип циста.
Томе Пачовски
За македонската репрезентација има брането 46 натпревари.
Сојузни Држави на Микронезија
Микронезија, или офиц. Сојузни Држави на Микронезија, скрат. СД Микронезија (Federated States of Micronesia) — островска држава која се наоѓа во Тихиот Океан североисточно од Папуа Нова Гвинеја. Државата е независна и е во слободен сојуз со САД. Микронезија порано била во склоп на Поверенствата на Тихоокеанските Острови под управа на САД. Во 1979 тие усвоиле устав и во 1986 независноста била прогласена. Денес, Микронезија има голема стапка невработеност, преголемо рибарство и гзначителна зависност од помошта на САД.
Историја
Островите биле населени пред четири илјади години. Подоцна се воздигнало Јапското царство на островот Јап. Нан Мандол, често наречен како Венеција на Тихиот Океан. Тој се наоѓа во близина на Понпеи и бил политички и церемонијален центар на Сауделеурската династија која го обединила Понпеи.
Европските истражувачи, прво Португалците па Шпанците, стигнале на Каролинските Острови во 16 век и се воспоставила шпанска власт на островите. Подоцна биле продадени на Германија во 1899, а потоа освоени од Јапонија во 1914 пред да бидат присвоени кон САД за време на Втората светска војна.
Географија и клима
Државата има седум службени јазици: англиски јазик, улитански јазик, јапски јазик, понпејски јазик, кошрајски јазик и чукски јазик.
Политички систем
Сојузните Држави на Микронезија се раководат според уставот од 1979 година, кој гарантира основни човекови права и поделба на власта во државата. Конгресот на државата има 14 членови избрани преку избори. Четири сенатори, по еден од секоја држава, се избрани за четири години, а останатите 10 членови имаат мандат од 2 години. Претседателот и заменик претседателот се избрани од конгресот. Нема формални политички партии во земјата.
Стопанство
Економската активност на државата воглавно се заснова на земјоделство и рибарство. Островите имаат малку минерални богатства. Ловот на туна и трговијата со истото се овива со Тајван и Кина од 1990. Потенцијалот за туристичка индистрија постои, но поради недостаток од ангажман не е толку развиен во државата. Микронезија користи американски долари како национална валута.
Административна поделба
Четирите држави во сојузот се:
Овие четири држави се поделени понатка на општини.
Демографија
Староседелското население се од микронезиско потекло и зборуваат различни јазици. Скоро 100% од населението се Азијци или Микронезијци, така има: Чукци со 48.8%, Понпеанци со 24.2%, Кошрајци со 6.2%, јапи 5.2%, јапи од надворешните јапски острови со 4.5%, Азијци со 1.8%, полинезијци со 1.5%, други 6.4% и непознати со 1.4%. Голем дел од Микронезиците имаат јапонско потекло. Покрај ова има и доселеници од САД, Австралија, Европа и привремени доселеници од Филипините и Кина.
Култура
Државите имаат свои култури и традиции, но исто така има и заеднички културни особини и економски врски што ги поврзувале со векови. Островот Јап е познат по своите камени пари, големи дискови и големи до 4 метри во пречник со дупка во средина. Сопствениците не ги носат при купување. Има пет вида: мбул, гау, рај, јар и ренг, последниот е голем до 0.3 метри во пречник. Вредноста на парата се базира на големината и историјата на каменот. Некои од нив се пренесени дури од Нова Гвинеја, но повеќето потекнуваат од Палау. Околу 6.500 камени пари има на островот.
Чандарли Халил-паша
Животопис
Во времето кога султанот Мурат II не бил заинтересиран за владеење и управување со империјата и бил поблечен во Маниса, со земјата управувал неговиот син Мехмед II заедно со Халил-паша од Едрене. Во два наврати Халил се обидел да го врати Мурат на престолот бидејќи се сомневал во силата на Мехмед, кое довело до големо незадоволство кај Мехмед. Така пред Битката кај Варна Мурат се вратил на престолот. Кога Мехмед станал по вторпат султан во 1451 година, тој го задржил на оваа позиција и покрај заладените односи. Според византискиот историчар Дука, Халил сакал да одржува добри односи со Византија, но бил и многу алчен за пари.
Сепак кога византискиот цар испратил гласник до Османлиите барајќи да биде зголемен данокот за неговиот роднина Орхан кој бил држен во Цариград. и кој се сметал како претендент за престолот, на ова барање Халил-паша им одговорил:
Во 1453 година започнала Опсадата на Цариград на чело со Халил-паша и Заган-паша. По големиот неуспешен напад, на 26 мај бил свикан собир на големите везири. На овој собир Халил се залагал за повлекување на опсадата. Така еедно од првите дела извршени од Мехмед II по освојувањето на Цариград било неговото погубување и конфискација на неговиот имот станувајќи првиот везир погубен по наредба на султанот. Со ова бил ставен крај на ерата на семејството Чандарли.
Чепље (Литија)
Чепље (словенечки: Čeplje) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
NGC 1715
NGC 1715 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1715 се споменува и како ESO 85-EN9.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1715 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 52 м 10,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 54' 32".
Други поделби
Проучување на NGC 1715 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8889.
Рудиње (Дупјани)
Рудиње — археолошко наоѓалиште во кичевското село Дупјани. Претставува доцноантичка некропола.
Пакт на Друштвото на народите
Пакт на Друштвото на народите била повелбата на Друштвото на народите. Тој бил потпишан на 28 јуни 1919 година како Дел I од Договорот од Версај и стапил на сила заедно со остатокот од Договорот на 10 јануари 1920 година.
Создавање
Раните нацрти за можната Лига на нациите започнале дури и пред крајот на Првата светска војна. Лондонската група Брајс дала предлози усвоени од Друштвото на британската лига на нации, основана во 1915 година. Друга група во Соединетите Држави - која ги вклучувала Хамилтон Холт и Вилијам Б. Хоуланд во Здружението на векот во градот Њујорк - имаа свој план. Овој план во голема мерка беше поддржан од Друштвото за спроведување на мирот, организација предводена од поранешниот американски претседател Вилијам Хауард Тафт. Во декември 1916 година, лордот Роберт Сесил предложил да се формира официјален комитет за подготовка на пакт за идно друштво. Британскиот комитет конечно бил назначен во февруари 1918 година; го водел Валтер Филимор (и стана познат како Филиморски комитет), но исто така ги вклучуваше и Ер Кроу, Вилијам Тајрел и Сесил Хурст. Претседателот на САД, Вудроу Вилсон, не бил импресиониран од извештајот на Филиморскиот комитет и на крајот ќе изготви три свои нацрт пакти со помош на неговиот пријател полковник Хаус. Понатамошни предлози биле дадени од Јан Кристијан Смутс во декември 1918 година.