cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Дисанска Река
Хидрографски и водостопански одлики
Дисанска Река тече во должина од 17 километри и зафаќа сливна површина од 29 км2. Извирајќи на 820 и влевајќи се во Вардар на 122 метри надморска височина таа има релативен пад од 41‰. Поради варовничкиот состав на карпите во нејзиниот изворишен дел водата од Дисанска Река се одликува со голема чистина и добар квалитет за пиење. Затоа од нејзиниот силен извор е спроведена и водата за водоводот кој ги снабдува селата Горни, Долни Дисан и Вешје. Над селото Горни Дисан крај изворот на реката во месноста наречена Брегот, во околината на изворот постои чешма кој се напојува со вода директно од планината Кожуф. По средното и долното течение на реката во селата Долни Дисан и Тремник нејзината вода се користи за наводнување на бавчите и градините насадени со домат, пиперки, краставици во дворовите како и на лозјата, а од нејзините води се напојува и добитокот.
1799 во книжевноста
1799 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Џерико (ТВ серија)
Џерико (англиски: Jericho) е американска телевизиска серија, произведена од телевизијата CBS. Првата сезона започна на 20 септември 2006, а заврши на 9 мај 2007. И покрај прилично намалената гледаност, Џерико во последен момент беше обновена за втора сезона, која започна на 12 февруари 2008. Критиките ја пофалуваа, но гледаноста остана мала.
Џерико се емитува во повеќе од 30 земји, а кај нас се емитува на Сител телевизија.
Синопсис
Дејството се одвива во еден мал град во Канзас, Џерико, за време на јадрен напад на 23 поголеми градови на САД. Серијата започнува со очигледна јадрена детонација од непознато потекло над Денвер, Колорадо. Веднаш снемува струја, како и сите други комуникациски средства, изолирајќи го Џерико.
Главниот лик е Џејк Грин, 32-годишниот син на градоначаликот Џонстон Грин, кој накратко доаѓа да го посети своето семејство, но останува заради катастрофалната експлозија. По чудното враќање дома и напнатата средба со неговиот татко, Џејк ќе стане водач во Џерико. Тој ќе се бори за да го заштити градот и неговите граѓани. Додека граѓаните на Џерико се борат да опстанат, повеќето не знаат дека еден од најновите граѓани, Роберт Хокинс, знае многу повеќе за нападите отколку што кажува.
Гретем
Гретем (Grethem) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Гретем се наоѓа помеѓу Валсроде и Хановер, западно од реката Алер.
Општински единици
Кон општината припаѓа местото Бихтен.
Хјаргас, Увс
Хјаргас (Хяргас) е област во Монголија во покраината Увс.
Прошовце
Прошовце — историско гостиварско село сместено на Шар Планина, од левата страна на Врапчишка Река, западно од Пожаране на надморска висина од околу 1200 м. Атарот на ова село денес се води под селото Пожаране.
Историја
Во минатото Прошовце било малечко збиено планинско село. Се состоело од едно маало со православни Македонци кое се наоѓало на 1 км југозападно од денешното место. Во средината на XIX век во селото се населите Албанци по потекло од Северна Албанија. Тие формираале свое посебно маало на место на денешната положба. Со тоа селото станало двонационално и добило уште едно маало, а со тоа станало и село од разбиен тип. За тие делови да можат да се разликуваат тие се нарекле Долно и Горно Прошовце, од кое Горно било Македонско, а Долно Арнаутско. После тоа во одреден период староседелското Горно Прошовце се иселило и селото повторно останало од збиен тип. Прошовце е стара населба. Првпат се спомненува во 1461 или 1462 година, каде се наведува „пат кој води од Калиште во Прошовце па од таму во планината“. Вторпат се споменува во 1470 година, каде Ќебир Мехмед Бег на своите синови им предал 3 села од тетовската каза (Прошовце, Галате и Пожаране), кои ги наследил од својата мајка. Подоцна селото повторно се споменува и во 1595 година. Во периодите кога Прошовце се споменува во пишаните документи па до средината на XIX век, тоа било чисто православно македонско село. Имало околу 40 куќи, но поради населувањето на Арнаутите, тие се раселиле. Најмногу ги има исселено во соседното Пожаране, потоа во Дуф, Тетово, Блаце, Галате, Брвеница и други.
Кога селото било христијанско, тоа имало селска црква. Таа била посветена на св. Атанасиј и се наоѓала во македонското маало, крај Врапчишката Река. Иселените родови во Пожаране сè уште ја слават оваа слава исто како што се славела како селска во Прошовце. Околу црквата биле и селските гробови. До крајот на XIX век, остатоците од црквата биле видливи. Во 1900 година селото имало 12 куќи, населени сите со Албанци. Во 1944 гоидина селаните на Прошовце извршиле масакр врз партизанска чета. Тогаш како одмазда селото било запалено и селаните се раселиле. Во 1947 година се вратиле само 3 семејства. Денес селото е напуштено и постојат само остатоци од него.
Елија Софија
Елија Софија (ц. 530 - ц. 601) била царица и сопруга на Јустин II од 565 до 578. Таа била особено заинтересирана за економските прашања и била вклучена во финансиските прашања за време на владеењето на Јустин. За време на неговите напади на лудило, таа дејствувала како регент.
Според Црковна Историја од Џон Ефески, Софија била внука на Теодора, царица и сопруга на Јустинијан I.
Царица консорт
Корип честопати го преведувал нејзиното име "Софија" на латинскиот еквивалент "Сапиентија". Значењето на двете е "мудрост", и поетот го користел и како божествено име и како нејзин назив. Говорот за време на крунисувањето на Јустин посебно ја споменува Софија како ко-регент со нејзиниот сопруг, претпоставката е дека таа веќе имала политичко влијание врз него. Според Корип, Софија била задолжена за договорите за погребот на Јустинијан.
Во 568, Нарзес бил отстранет од својата позиција како префект на Италија. Според Пол Ѓаконот, Софија испрати порака до највисокиот генерал дека таа има попогодна положба за евнух како него, како надгледувач на девојки кои ткаеле. Според Пол оваа порака била причината за Нарзесовото пензионирање во Неапол, наместо да се врати во Цариград како што Јустин му нареди да направи. Се толкува дека тоа Нарзес го направил бидејќи се плашел од Софија.
Софија, исто така, влијаела на финансиската политика на Јустин. Имајќи наследено големо богатство, тие почнале со враќањето на разни долгови и кредити на Јустинијан. Според Теофан, Софија била задолжена за испитување на финансиските евиденции и плаќањето; со што се вратило кредибилитетот на царскиот трезор. Царската двојка се обидела да ги намали трошоците и зголеми резервите на богатство. Таа го направи истражувањето на нивните долгови и ги отплатила, што ја стекна со многу современи пофалби.
Таа била првата царица-консорт прикажана на византиски монети со еднакви кралски обележја како нејзиниот сопруг. Тие исто така биле прикажани заедно на слики и статуи, само името на Софија го имаше на две палати, пристаниште и јавна бања изградена во нејзина чест.
Регент
Јустин наводно пател од привремени напади на лудило и не бил во можност да ги извршува своите должности. Според Григориј Турски, единствената моќ во империјата во ова време ја имала Софија. Евагриј Схоластик објави дека Софија успеа самата да склучи тригодишно примирје со Хозрој.
На 5 октомври 578, Јустин почина и Софија веќе не била царица-консорт, но сè уште била Августа и имала значителна моќ во империјата.
Пурус
Пурус (Rio Purus, Purús) е десна притока на реката Амазон и една од најголемите реки во Јужна Америка. Настанува со спојување на реките Кујар и Куриуја во Перу, а притоа тече низ бразилска Амазонија. Долга е 3,210 километри. Се влева во Амазон западно од реката Мадеира.
Знаме на Општина Тетово
Знамето на Општина Тетово е официјалното знаме на оваа општина кое било усвоено по новата територијална поделба на Македонија. Денес постојат две верзии на знамето, едната верзија е без општинскиот грб во кантонот, а другата е со општинскиот грб во кантонот.
Опис
Знамето има хоризонтална положба и е составено од три ленти во црвена, црна и жолта боја, кои се нееднакви. Сразмрот на лентите е 3:2:1 или 3:1:1. Боите на знамето се преземни од етничките знамиња на Македонците и Албанците, па така, црвената боја бидејќи е присутна на двете етнички знамиња е најдоминантна на општинскиото знаме, па потоа следуваат црната (албанска) и жолтата (македонска) боја.
Цвајмен
Цвајмен е село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 31 декември 2009 е дел од градот Лојна.
Авзија Елезоски
'''Авзија С. Елезоски''' ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1798 во книжевноста
1798 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
NGC 5678
NGC 5678 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5678 се споменува и како UGC 9358, MCG 10-21-5, CGCG 296-9, KARA 634, IRAS 14306+5808.
Откривање
Објектот е откриен на 17 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5678 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5678 има привидни димензии од 3,3' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 32 м 5,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 55' 23"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 5678 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51932. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 50; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3866. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 715.
Горељце
Горељце (словенечки: Goreljce) — населба во Општина Радече во југоисточна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
NGC 3274
NGC 3274 — спирална галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3274 се споменува и како ESO 375-49, MCG -6-23-45, AM 1027-350.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3274 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 3274 има привидни димензии од 1,6' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 30 м 29 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 36' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 97°.
Други поделби
Проучување на NGC 3274 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30992. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 366; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1976. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1387.
Ново Село (Кумановско)
Историја
Во времето на Османлиското Царство селото се викало Помак Ќој („Помачко Село“).
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ново Село живееле 250 жители, сите Македонци муслимани.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 274 жители, од кои 204 Срби и 70 Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 277 жители, од кои 87 Македонци, 1 Албанец, 182 Срби, 1 останат и 6 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Родови
Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:
Српски
Македонски
Гол пиштол
Гол пиштол (англиски: The Naked Gun: From the Files of Police Squad!) е американски филм од 1988 година, во режија на Дејвид Цукер (David Zucker). Автори на сценариото се Џери Цукер (Jerry Zucker) и Џим Абрахамс (Jim Abrahams). Главните улоги ги толкуваат: Лесли Нилсен (Leslie Nielsen), Присила Присли (Priscilla Presley), О.Ј. Симпсон (O.J. Simpson), Рикардо Монталбан (Ricardo Montalban) итн. Филмот трае 85 минути и е снимен во колор техника.
Содржина
Полицискиот инспектор Френк Дебрин (го игра Нилсен) е тажен, бидејќи го напуштила жената. Истовремено, во пристаништето е тешко ранет неговиот колега Нордгберг (го игра Симпсон), а Дебрин се сомнева дека во тоа е замешан еден богат стопанственик, Винсент Лудвиг (го игра Молтанбан), кој пак ја наговорува својата секретарка, убавата Џејн Спенсер (ја игра Присли), да се зближи со инспекторот за да ги открие неговите планови.
Во меѓувреме, во градот треба да пристигне англиската кралица Елизабета II, а Дебрин е задолжен за нејзината безбедност. Меѓутоа, за време на свечениот прием, тој прави скандал, поради што е суспендиран од работата. Сепак, Френк не се откажува и дознава дека Лудвиг подготвува атентат врз кралицата. За време на финалниот натпревар во безбол, еден од играчите е хипнотизиран да ја убие кралицата. Френк, се преправа во оперски пејач и влегува на теренот, каде потоа изигрува судија. Во последен миг, тој успева да ја спаси кралицата.
Ѓорѓи Војтех
Ѓорѓи Војтех бил скопски големец кој кренал востание против Византија во 1072 година. Нему му се придружил и синот на Михајло и подоцнежен наследник на Дукљанскиот престол, Константин Бодин кој впрочем бил прогласен за цар под името Петар. Востанието на Ѓорѓи Војтех, наредната 1073 година, било задушено поради тешкиот пораз што го претрпела македонската востаничка војска кај Костур при нивниот продор јужно кон Тесалија.
Востанието
Востанието прво се кренало во Скопје. Востаниците побарале помош од зетскиот кнез Михаило, кои бил во роднински врски со Цар Самуил. Тој го испратил неговиот син Константин Бодин со 300 војници. Македонските востаници се упатиле кон Призрен, каде го прогласиле за цар. Оттаму се упатиле кон Македонија. Биле ослободени Скопје, Охрид и Преспа. На север од Македонија, востанициите го ослободиле Косово и Нишката област. Поразот на востаничката војска кај Костур ги натерала востаниците да се повлекуваат. По ослободувањето на Скопје од Византија, Ѓорѓи Војтех се упатил кон Косово, кај Бодин. Во решавачката битка, востаниците биле поразени. Водачот на востанието Ѓорѓи Војтех и Бодин биле заробени, а Македонија повторно потпаднала под византиска власт.
Гернроде
Гернроде (Gernrode) — град и поранешна општина во Германија, во округот Харц, Саксонија-Анхалт. Од 1 јануари 2014 е дел од градот Кведлинбург. Бил седиште на поранешната општинска заедница Гернроде/Харц.
Првпат бил споменат во 961 и станал град (ги добил градските права) во 1539. Гернроде е 9 километри јужно од Кведлинбург на планините Харц и има покраинско признание како бањски град, каде што може да се лекувате и да закрепнете целосно (staatlich anerkannter Kur- und Erholungsort). Денес, најмногу е познат по отонско-романската црква Свети Киријакус и по почетокот на Зелкеталбан.
Градот, исто така, е познат и како „Гернроде/Харц“, поради неговата местоположба на планините Харц, со цел да се направи разлика од другиот Гернроде во округот Ајхсфелд во Тирингија, исто така наречен „Гернроде (Ајхсфелд)“.
Историја
Маркгрофот Геро I Железни го основал манастирот Свети Кириакус (St. Cyriakus) во 960 (во рамките на утврдувањата, изградени во тоа време). Геро, исто така, ја основал и соборната црква Свети Киријакус на манастирот, која светиот римски цар Отон Велики ја зел под своја специјална заштита во 961. Геро ги донел назад моштите на Свети Кириакус за црквата од неговото второ патување во Рим во 963. Манастирот бил укинат во 1570, кога последната опатица се омажила. Соборната црква Свети Кириакус, сè уште го поседува гробот на Геро, и е една од најстарите и најсочуваните примери на отонската и романската архитектура (романика) во Германија. Црквата била обновена од 1858 до 1874.
Направени се дополнувања на црквата во 11 и 12 век, вклучувајќи ја и западната крипта, страничната галерии и неколку отворени простори. Постои и капела од овој временски период во јужниот коридот на наосот со копија на гробот на Христос (претстава на Светиот Гроб во Ерусалим), кој е еден од најстарите од таков вид во Германија. Црквата била првата северно од Алпите што имала трифориум галерија во наосот и исто така прва што имала наизменични столбови и колони (белег на саксонските цркви).
Царот Барбароса, кој останал во Гернроде во 1188, го поклоник ѕвонецот во истата година на црквата Свети Стефан (Stephanikirche, исто така познат и како Црква на плоштадот или Marktkirche), втората историска црква во градот. Црквата била изградена во 1046 и имала основно училиште од 1847.
Гернроде ги добил правата за подготовка на пиво во 1545. Произведувањето на пиво запрело, но дестилеријата сè уште постои во градот. Градот бил традиционално дел од војводството Анхалт и округот Баленштет. Од 1037 до 1740, имало рудници за олово и сребро. Мечеви и пиштоли се правеле во Гернроде.
Реформацијата стигнала до Анхалт и Гернроде во 1521. Протестантското основно училиште било основано во 1533. Зградата била користена како училиште до 1847 и можеби е и најстарото такво училиште во Германија. Делови од Гернроде биле опожарени во Триесетгодишната војна (двапати, во 1631 и 1635). Имало 2.533 протестантски жители во 1885.
Во 1945, на крајот на Втората светска војна, Гернроде бил преземен од американските сили без битка, по што следи окупација од советските трупи. Гернроде ја прославил својата 1.000-годишнина во 1961 и 450-тата годишнина како град во 1989. Бил дел од Источна Германија од 1949, па до германското повторно обединување во 1990. Во 2001, биле одржани прослави во чест на Отон I.
Гернроден денес и Зелкеталбан
Гернроде е национално признаен по неговите здравствени објекти и седиште на општинската заедница Гернроде/Харц.
Гернроде се наоѓа 215 метри надморска височина, на подножјето на планините Штубенберг. Тој е почетна точка на Зелкеталбан (Железница низ долината Зелке), железница на тесни колосеци, која е интересна како технички, така и за туристите. Линијата била изградена во 1887 година и по првичното искачување низ планините, следи долината на реката Зелке и линија до Трасе де Харц. Линијата поминува низ заедниците Мегдешпрунг (каде линијата се приклучува на реката Зелке) и Алексисбад и пошироко до Штиге. Конечната должина од Гернроде до Штиге е 35 километри. Постојат и линии до Харцгероде (од Алексисбад) и Хаселфелде (од Штиге, каде таа се поврзува со железницата на тесни колосеци Харцквербан). Таа е најстара железница на тесни колосеци на планините Харц и е одржувана со комбинација на стари и нови модерни дизел-локомотиви. Таа не е само туристичка линија, туку се транспортира и товар. Оваа линија е продолжена до Кведлинбург во 2006, со повторна изградна на стандардната пруга претходно управувана од страна на Германски железници.
Понови атракции се огромниот часовник со клукодрвец (чиј клукодрвец се појавува секои петнаесет минути), кој е запишан во Гиносовите рекорди во 1998. Ова е дел од фабриката за часовници, која вклучува и огромна метео куќа, која ги покажува моменталните временски услови. Други локални атракции се 7,45 метри огромен дрвен топломер и најголемата табла за Скат во светот.
Тотем
Тотем (оџибвејски doodem) е духовно суштество, свет објект, или симбол што претставува амлблем на група луѓе, како на приемр на семејство, клан или племе.
Иако зборот тотем доаѓа од јазикот на племето Оџибве, верувањето во заштитници духови и божества не се ограничува само на американските староседелци, туку се среќава кај голем број култури ширум светот, кои имаат посебен збор на својот јазик за ваквите духови заштитници, и не ги нарекуваат со терминот „тотем“.
Во денешно време, оние што ја практикуваат племенската религија (неошаманизам, Њу ејџ и други движења) го користат изразот „тотем“.
Северна Америка
Тотемите од тихоокеанскиот северозапад на Северна Америка се столбови на хералдика. Тие имаат различни дизајни, мечки, птици, жаби, луѓе и разни натприродни суштества и водни суштества, кои имаат значење за даденото семејство или племе. Тие раскажуваат приказни за нив, а кои се поврзани со семејството. Приказните се читаат од дното на столбот кон врвот.
Антропологија
Тотемизмот е верување што се поврзува со анимистичките религии. Најчесто тотемот е животно или друга фигура од природата што духовно ја претставува групата или кланот.
Шкотскиот етнолог Џон Фергусон Макленан, во својата студија Обожување на животни и растенија (1869, 1870) зборува за тотемизмот како широка појава. Мекленан не го објаснува потеклото на овој феномен, но се обидел да укаже дека човештвото во античко време поминало низ тотемистичка фаза.
Друг шкоткси научник, Ендрју Ланг, на почетокот на 20 век сметал дека номинализмот е исто што и тотемизам, односно дека групата или кланот што си одбрале тотем од царството на природата, реагирале на потребата да се разликуваат. Преку митовите, животните се сметани за предци, заштитници и роднини на таа група.
Британскиот антрополог Џејмс Џорџ Фрејзер објавил четири книги со наслов Тотемизам и егзогамија во 1910 година, во кои зборува за своите истражувања меѓу домородните племиња во Австралија и Океанија, но и за истражувања кои ги вршеле други научници.
Во 1910 година, етнологот Александар Голденвејзер, тотемизмот го разгледувал со строга критика.
Францускиот социолог Емил Диркем го разгледувал тотемизмот од социолошка и теолошка гледна точка, и сметал дека ги нашол почетоците на религијата во тотемизмот.
Водечкиот британски антрополог, Алфред Ретклиф-Браун, зазел сосема различен став во врска со тотемизмот. Тој бил скептичен околу тоа дека тотемизмот може да се опише на унифициран начин.
Како водечка фигура на структурализмот, францускиот етнолог Клод Леви-Строс и неговото дело Тотемизмот денес (Le Totémisme aujourd'hui, 1958 г.) често е цитиран кога се работи за оваа тема.
Абу Мусаб ал Заркави
Абу Мусаб Ал Заркави (арапски: أبومصعب الزرقاوي‎, - ) е член на Ал-Каеда и раководител на организацијата во Ирак.
Вистинското име на Заркави е Ахмед Фазил ал Халајлех. водачот на Ал-Каеда Осама бин Ладен го назначил за свој заменик во Ирак во октомври 2004 година, по што неговата вооружена група Ат Тавхид ва Џихад се преименувала во Организација на Ал Каеда за света војна во Ирак.
По враќањето од Авганистан, кон почетокот на 1990 година Заркави презел насилна кампања за смена на монархијата во Јордан и за создавање исламска држава. Во 1996 година тој бил осуден на 15 години затвор, но три години подоцна бил ослободен со амнестија, прогласена поради крунисувањето на крал Абдула. Во 2002 година јорданскиот суд во отсуство го осудил на смрт поради заговор за напад на американски и израелски цели во Јордан. Во април 2004 година бил осуден на нова смртна казна за планирање убиство на американскиот дипломат Лоренс Фоли, убиен во Аман во 2002 година. Во декември 2005 година судот наложил трета смртна пресуда, повторно во отсуство, поради планирање самоубиствени напади на пункт на границата со Ирак.
Бартеров синдром
Бартеровиот синдром (БС) е ретка наследна болест која се одликува со дефект на дебелиот растечки екстремитет на јамката на Хенле, што резултира со ниски нивоа на калиум (хипокалемија), зголемена pH на крвта (алкалоза) и нормална до ниска крв. притисок. Постојат два типа на Бартер синдром: неонатален и класичен. Тесно поврзаното нарушување, Гителмановиот синдром, е поблаго од двата поттипа на Бартеровиот синдром.
Знаци и симптоми
Во 90% од случаите, неонаталниот Бартер синдром се забележува помеѓу 24 и 30 гестациска недела со вишок плодова вода (полихидроамнион). По раѓањето, се гледа дека доенчето уринира и пие прекумерно (полиурија, и полидипсија, соодветно). Може да дојде до опасна по живот дехидратација доколку доенчето не прима адекватни течности. Околу 85% од доенчињата отстрануваат вишок на калциум во урината (хиперкалциурија) и бубрезите (нефрокалциноза), што може да доведе до камења во бубрезите. Во ретки случаи, доенчето може да напредува до бубрежна инсуфициенција.
Пациентите со класичен Бартер синдром може да имаат симптоми во првите две години од животот, но тие обично се дијагностицираат на училишна возраст или подоцна. Како и доенчињата со неонатален поттип, пациентите со класичен Бартер синдром, исто така, имаат полиурија, полидипсија и склоност кон дехидратација, децата растат бавно и изгледаат неисхрането, можат да имаат мускулна слабост и прекумерна жед но нормална или само малку зголемена уринарна екскреција на калциум без тенденција за развој на камења во бубрезите. Овие пациенти имаат и повраќање и ретардација на растот. Функцијата на бубрезите е исто така нормална ако болеста се лекува, но повремено пациентите продолжуваат до краен стадиум на бубрежна инсуфициенција. Бартеровиот синдром се состои од ниски нивоа на калиум во крвта, алкалоза, нормален до низок крвен притисок и покачен плазма ренин и алдостерон. Веројатно постојат бројни причини за овој синдром. Дијагностичките показатели вклучуваат висок уринарен калиум и хлорид и покрај ниските серумски вредности, зголемен ренин во плазмата, хиперплазија на јукстагломеруларниот апарат на бубрежна биопсија и внимателно исклучување на злоупотреба на диуретици. Често се наоѓа прекумерно производство на простагландини од бубрезите. Може да дојде и до губење на магнезиум. Хомозиготните пациенти страдаат од тешка хиперкалциурија и нефрокалциноза. Исто така kај некои лица кои имаат значителна нерамнотежа на електролитите, можат да се развијат тешки компликации, како што се неправилни отчукувања на срцето или мускулна слабост. Иако се ретки, ако не се лекуваат, овие срцеви аритмии можат потенцијално да напредуваат и да предизвикаат ненадеен срцев застој и потенцијално ненадејна смрт.
Симптомите на Бартеровиот синдром, вклучуваат:
• генерализирана слабост и замор;
• зголемена жед (полидипсија);
• будење во текот на ноќта за мокрење (ноктурија);
• лесна дехидратација;
• желба за сол;
• грчеви во мускулите;
• запек.
Патофизиологија
Бартеровиот синдром е предизвикан од мутации на гените кои ги кодираат белковините кои транспортираат јони низ бубрежните клетки во дебелиот растечки екстремитет на нефронот, исто така наречен и како растечка јамка на Хенле. Поточно, клучни се мутациите кои директно или индиректно го вклучуваат котранспортерот Na-K-2Cl. Котранспортерот Na-K-2Cl е вклучен во електронеутрален транспорт на еден натриум, еден калиум и два хлоридни јони низ апикалната мембрана на тубулата. Базолатералниот рецептор со сензори за калциум има способност да ја намали активноста на овој транспортер при активирањето. Откако ќе се транспортираат во клетките на тубулите, натриумовите јони активно се транспортираат низ базолатералната мембрана со Na а хлоридните јони минуваат со олеснета дифузија низ базолатералните хлоридни канали. Меѓутоа, калиумот може да се дифузира назад во луменот на тубулите преку апикални калиумови канали, враќајќи нето позитивен полнеж во луменот и воспоставувајќи позитивен напон помеѓу луменот и интерстицијалниот простор. Овој градиент на полнење е задолжителен за парацелуларна реапсорпција и на јоните на калциум и магнезиум.
Дијагноза
Луѓето кои страдаат од Бартеровиот синдром имаат симптоми кои се идентични со оние на пациентите кои примаат диуретици на јамка како фуросемид, имајќи предвид дека диуретиците на јамката целат на точната транспортна белковина што е дефектна во синдромот (барем за Бартеровиот синдром тип 1). Останатите поттипови на синдромот вклучуваат мутации на други транспортери кои резултираат со функционална загуба на целниот транспортер. Пациентите често признаваат дека имаат лична предност за солена храна.
Клиничките наоди карактеристични за Бартеровиот синдром се хипокалемија, метаболна алкалоза и нормален до низок крвен притисок. Овие наоди може да бидат предизвикани и од други состојби, што може да предизвика конфузија. При дијагностицирање на Бартеровиот синдром, следните состојби мора да се исклучат како можни причини за симптоматологијата:
Пациентите со Бартер синдром може да имаат и покачени нивоа на ренин и алдостерон. Пренаталниот Бартер синдром може да биде поврзан со полихидроамнион.
Поврзани услови
Сепак, Бартер синдромот се одликува и со висок ренин, висок алдостерон, хиперкалциурија и абнормален транспортер Na + -K + -2Cl - во дебелиот асцендентен екстремитет на јамката на Хенле, додека Гителмановиот синдром предизвикува хипокалциурија и се должи на абнормална транспортер чувствителен на тиазид во дисталниот сегмент.
Псевдо-Бартеровиот синдром е синдром со слична презентација како и Бартеровиот синдром, но без ниту еден од неговите карактеристични генетски дефекти. Псевдо-Бартеровиот синдром е забележан кај цистична фиброза, како и при прекумерна употреба на лаксативи.
Третман
Неопходно е дополнување на натриум, хлорид и калиум под медицински надзор, а спиронолактонот може да се користи и за да се намали загубата на калиум. Неопходен е бесплатен и неквалификуван пристап до вода за да се спречи дехидратација, бидејќи пациентите одржуваат соодветна реакција на жед. Во тешки случаи кога суплементацијата сама по себе не може да ја одржи биохемиската хомеостаза, нестероидните антиинфламаторни лекови (НСАИЛ) може да се користат за намалување на гломеруларната филтрација и може да бидат многу корисни, иако може да предизвикаат иритација на желудникот и треба да се администрираат заедно со терапии за супресија на стомачната киселина. Инхибиторите на ангиотензин-претворачкиот ензим (ACE) исто така може да се користат за намалување на стапката на гломеруларна филтрација. Кај малите бебиња и деца, неопходен е низок праг за проверка на серумските електролити за време на периоди на болест кои го загрозуваат внесот на течности. Третманот на Бартеровиот синдром се фокусира на одржувањето на калиум на нормално ниво. Ова се постигнува со земање диета богата со калиум и земање додатоци на калиум доколку е потребно.
Надзорниот бубрежен ултразвук треба да се користи за следење на развојот на нефрокалциноза, честа компликација која дополнително ги зголемува тешкотиите со уринарната концентрација. Исто така, постојат лекови кои го намалуваат трошењето на калиум преку урината, како што се спиронолактон, триамтерен или амилорид. Другите лекови што се користат за лекување на Бартеровиот синдром можат да вклучуваат индометацин, каптоприл, и кај децата, хормон за раст.
Прогноза
Ограничените достапни прогностички информации сугерираат дека раната дијагноза и соодветен третман на доенчиња и мали деца со класичен Бартер синдром може да го подобрат растот, а можеби и интелектуалниот развој. Од друга страна, одржлива хипокалемија и хиперренинемија може да предизвикаат прогресивен тубулоинтерстицијален нефритис, што резултира со краен стадиум на бубрежна болест (бубрежна инсуфициенција). Со ран третман на електролитниот дисбаланс, прогнозата за пациентите со класичен Бартер синдром е добра.
Историја
Состојбата е именувана по д-р Фредерик Бартер, кој, заедно со д-р Пацита Пронове, првпат ја опишал во 1960 година и кај повеќе пациенти во 1962 година.
Малчин, Увс
Малчин (Малчин) е област во Монголија во покраината Увс.
1797 во книжевноста
1797 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Кеисуке Цубои
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2006.
Константа
Константа (лат. constanta) или постојана е некоја величина која не ја менува својата вредност во рамките на набљудуваниот процес.
Променлива
Променлива величина — својство на физичките или апстрактните системи која може да го менува своето значење. Значењето може да се менува во зависност од контекстот во кој се разгледува дадениот систем или во зависност од тоа за каков конкретен систем станува збор. Концептот за променливата нашироко се користи во областите како математика, природни науки и техника. Како примери за променливи величини можат да послужат растот на детето, температурата на воздухот, параметарот на функцијата и многу други. Во поширока смисла, променливата се одликува со мноштво на вредности кои таа може да ги прими.
Променливи во математиката
Множеството од сите вредности кои може да ги прими дадена променлива се нарекува област на менување на таа променлива. Ова множество и ја задава променливата, т.е. тоа формално ја претставува променливата.
При моделирањето, неопходно е да се разликуваат променливите од параметрите, без оглед на тоа што променливата во еден контекст може да биде параметар, а во друг — не.
Во применетата статистика, променливата е проценувачки фактор или одлика, или поединечен или системски атрибут. Со други зборови, таа е нешто, за кое се очекува да се промени во текот на времето или меѓу одделни интервали.
Означувања
Треба да се забележи дека по аналоген начин се означуваат непознатите во равенките, неравенките и другите слични задачи. На пример, ~2 x = 6. Во овој случај, пред нас немаме променлива, иако поимите се многу слични и зависат од контекстот.
Париска мировна конференција (1919)
Париската мировна конференција била во 1919 г. Конференцијата била организирана од страна на победниците на Првата светска војна за да се воспостави мировен договор меѓу сојузниците и поразените централни сили. Конференцијата била отворена на 18 јануари 1919 година - 21 јануари 1920 година, со неколку прекини.
Преглед
Следните договори биле постигнати во рамките на Версајскиот систем за безбедност:
Рапалски договор (Кралството на СХС и Кралството Италија); подоцна изменет договорoт од Рим 27 јануари 1924 година.
Овде може да се смета и договорот Фејсал-Вајцман на 3 јануари 1919 година, врзан за Палестина
Овие мировни договори, заедно со Вашингтоснката поморска конференција, создале основа т.н Версај (Версај и Вашингтон) во системот на меѓународните односи. Преуредување на Европа и во светот врз основа на овие договори се создале голем број на кртични точки на конфликотот во меѓународните односи, кој бил една од причините за Втората светска војна
Големата четворка: Дејвид Лојд Џорџ-премиерот на Велика Британија, Жорж Клемансо - францускиот премиер, Вудро Вилсон - претседател на САД и Виторио Орландо - премиерот на Италија, биле доминантни политички и дипломатски фигури на конференцијата. Одредби кои се преименувале на поразените земји биле всушност резулатат на нивните разговори.
Учесници
- Велика Британија - Франција - САД - Италија - Јапонија - Белгија - Бразил - Власта на Британската Империја:(Канада, Австралија, Јужна Африка, Нов Зеланд, Њуфаундленд) - Индија - Грција - Гватемала - Хаити - Хеџаз - Хондурас - Кина - Куба - Југославија - Либерија - Никарагва - Панама - Полска - Португалија - Романија - Сијам - Чехословачка
Германија и нивните бивши сојузници не можеле да присуствуваат на конференцијата сè додека условите и деталите за договорите не биле постигнати. Новостворената РСФСР не била повиканa да присуствува на конференцијата.
Ирска испратила свои претставници во надеж за постигнување на самоопределување и прогласување за република по озаконување на Ускрешњегското востание во 1916 година, но со мал успех
Јапонски пристап
Јапонската делегација била предводена од Сајонџи Кимочи, а во неа биле (барон-Макино Нобуаки), (грофот-Чинда Сутеми-амбасадор во Лондон), (Мацуи Кеширо-амбасадор во Париз) и (Иџуин Хикокили-амбасадор во Рим) и втората цифра од вкупно 64 членови.
Ниту Хара Такахаши-премиерот и Јасуја Учида-министер за надворешни работи не сакале да бидат во позиција да ја напуштат Јапонија во толку кратко време по изборите.
Делегацијата се фокусирала на две барања:
а) прифаќање на нивниот предлог за расна еднаквост, и б) анексија на германски колонии северно од екваторот.
Вистинскот водач на делегацијата бил Макино. Јапонија не била задоволна од резулатите на конференцијата, бидејќи тоа биле само половина германски права и ја напуштиле конференцијата.
Предлог за расна еднаквост
Првиот предлог бил доставен од Друштво на народите на 13 февруари како амандман на член 21:
Од основниот принцип на еднаквост на нациите Друштво на народите. Страните се согласуваат да се договорат што е можно поскоро да се осигура дека сите странски државјани да се гледат во еднаков и правен третман во секој поглед. Спротивно на тоа во законот или во практиката, во смисла на нивната раса или етничка припадоност.
Територијални претензии
Јапонската претензија кон Шандунг ги оспорувала Кинезите. На почетокот на војната, во 1914 година, јапонските војници окупирале територија дадена на Германија во 1897 година. Тие исто така ги окупирале германските острови севернно од екваторот.За време на војната, 1917 година, Јапонија направила таен договор со Велика Британија, Франција и Италија во врска со анексија на територијата. Јапонија исто така ветила дека ќе ја подржи британската анексија на германските острови јужно од екваторот. И покрај општиот прокенеског став на Версајскиот договор (со инсистирање на САД), Шандунг била предадена на Јапонија, предизвикувајќи големи протести (Движење на 4 мај) и конечното кинеско повлекување од конференцијата.
Тихоокеанските острови северно од екваторот биле под мандат на Друштво на народите, со Јапонската влада
Пристап на САД
Откако претседателот Вудроу Вилсон, главен американски преговарач, не успеал да ги убеди Лојд Џорџ и Клемансо да ги поддржат неговите 14 бода, на конференцијата дошло до прашање за создавање на Друштво на народите. По постигнатиот договор за главните прашања, предлогот документи бил вратен во Друштвото за одобрување во конгресот на САД. Конгресот не се согласил со член 10 дека нападот врз некој член од Друштво на народите се смета напад на сите членови и од нив да побара помош.
1796 во книжевноста
1796 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Наранбулаг, Увс
Наранбулаг (Наранбулаг) е област во Монголија во покраината Увс.
Рен (планини)
Планините Рен (Rhön) се група на ниски планини во средна Германија, сместени околу граничната област на сојузните покраини Хесен, Баварија и Тирингија. Делумно овие планини, кои се наоѓаат на крајниот југоисточен крај на Источнохесенските гори (Osthessisches Bergland), се последица на древна вулканска активност. Тие се разделени од Фогелсберг со реката Фулда и нејзината долина. Највисок врв на Рен е Васеркупе (950,2 м), кој се наоѓа во Хесен. Планините Рен се популарно туристичко одредиште и област за планинарење.
Знаме на Општина Берово
Знамето на Општина Берово е официјалното знаме на оваа општина кое било усвоено по новата територијална поделба на Македонија.
Опис
Знамето е составено од син правоаголник со сразмер од 1:2. Во средината на знамето се наоѓа грбот на Општина Берово во бордо-црвена боја, во кој има приказ на Беровското Езеро со браната, манастир и борова шума, а под штитот има книга и напис „Берово“. Понекогаш наместо сината позадина може да се сретне и бела позадина на знамето.
Момчето од кабелската телевизија
Момчето од кабелската телевизија (англиски: The Cable Guy) е американски филм, во режија на Бен Стилер. Главните улоги ги толкуваат: Џим Кери и Метју Бродерик. .
Содржина
Стивен Ковач е просечен човек, кој е во депресија поради тоа што неодмана го напуштила девојката Робин, се вселува во нов стан. Кога ќе се договори со кабелската телевизија да му испратат инженер кој ќе му го инсталира приклучокот, се појавува претерано пријателски настроениот Чип Даглас. Уште од првиот момент, напорниот Чип се однесува како Стивен да му е најголемиот пријател во животот. Кога најпосле, Стивен ќе му каже дека не му е пријател, Чип наеднаш станува злобен и одмаздољубив.
Толвиц
Толвиц — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Бад Диренберг.
Данкероде
Данкероде (Dankerode) — село и поранешна општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 август 2009 е дел од градот Харцгероде. Се наоѓа во Унтерхарц, источниот регион на планините Харц, на надморска височина од 420 метри над долината на реката Випер и има околу 1000 години богата историја.
Јустинијан II
Јустинијан II (грчки: Ιουστινιανός Β΄, латински: Iustinianus II), ( во - ) бил византиски цар кој владеел во периодот од 685 до 695  и од 705 до 711 година.
Јустинијан бил син на Константин IV Погонат и Анастасија. Останува во историјата познат со прекарот Ринотмет (грчки ὁ Ῥινότμητος - отсечен нос). Во неговиот прв брак со Евдокија ја добил ќерката Анастасија, додека од неговиот втор брак со Теодора Хазарска имале син Тибериј.
Со неговата смрт бил ставен крај на Ираклиевата династија.
Прво управување
Јустинијан II стапил на престолот во 685 година кога имал 16 години. Карактеристично за него била големата суровост и деспотизам кои наскоро го направиле објект на омраза од страна на населението.
Во 688-690 година Византија водела два кратки конфликти со Бугарија, прекршувајќи го мировниот договор од 681 година. Византијците успеале да заробат значителен број Словени од Македонија. Јустинијан II ги преселил заробените Словени во Мала Азија и образувал од нив одред од 30 илјади луѓе.
Во 692 година Јустинијан го нарушил мирот со Арапите, но бил поразен од војските на Абд-Алмалик во Киликија. Поразот претставувал и последица од измамата на дел од доведените Словени. Тогаш Јустинијан наредил да се убијат близина Никомедија и оние Словени, кои му останале верни. Резултат од поразот било губењето на јужна Ерменија, каде застанал Симбатиј.
Омразата на народот се зголемила особено поради злоупотребите и уцените на јустинијановите омилени луѓе - Теодот и Стефан, од кои првиот бил министер за финансии (ό γενικός λογοθέτης), а Стефан сакелариј на царот.
Едно од поголемите настани во црковниот живот бил црковниот собор во 692 година познат како Трулски собор, но самите одлуки не биле признаени од папата Сергиј. Обидите на Јустинијан II да го принуди папата да ги прифати одлуките останале неуспешни.
Соборување и заточение
Непопуларноста на Јустинијан II била искористена од војсководецот Леонтиј. Во 695 година, тој успеал да побегне од затвор, каде бил чуван по наредба на Јустинијан, по кое успеал да го зароби на Јустинијан и наредил да му го преселат носот и јазикот, поради кое Јустинијан подоцна бил наречен Ринотмет. Соборениот цар бил испратен на заточение во Крим. . Стефан и Теодот биле погубени.
Додека бил во егзил, градот Картагина и остатокот од провинциите во Африка биле освоените од Арапите, кои продолжувале да се закануваат и по источната граница. Поради поразите и неуспесите, царевите останувале закратко на власт - по некое Леонтиј исто така бил соборен, а престолот бил зафатен од Тибериј III Апсимар. Тогаш Јустинијан Ринотмет успеал да побегне од заточение, прво кај Хазарите, потоа кај Бугарите, за да во 705 година застане пред портите на Цариград, заедно со 15,000 војска составена од Словени и Бугари, на чело со хан Тервел. Јустинијан и неговите приврзаници тајно успеале да влезат во главниот град преку еден неискористен аквадукт и успеале да направат преврат.
Второ управување
За поддршката бугарскиот хан Тервел бил богато награден. Тервел бил првиот невизантиец, кој ја добил титулата Кесарија (Цезар). Тој освен тоа го добива управувањето на областа Загора (североисточна Тракија), како и големо количество пари, злато, сребро и други скапоцености.
Второто владеење на Јустинијан (од 705 до 711 година) се покажало како уште поголем неуспех за разлика од првото управување. Војната со Арапите повторно тргнала на лошо: Византијците ја загубиле Мопсуеста и Тијана, во 709 година Арапите влегле дури во Тракија. Поразите на Византија довече до делумна загуба на Кападокија и Киликија. Барајќи реванш против Бугарите, Јустинијан II заминал во североисточна Тракија во 708 година, но бил поразен и опколен во Анхиало. Царот се повлекол по море и наскоро го обновил мирот со Бугарија.
Во 711 година Јустинијан II испратил во Крим флота и војска, која требало да го казни на Керсон бидејќи не го поддржал на царот за време на неговите походи, но војниците се побуниле и го прогласуваат за цар Филипик Вардан. Додека Јустинијан собирал армија во Мала Азија, Филипик го освоил Цариград и го убил Тибериј, малолетниот син на Јустинијан. Самиот Јустинијан бил напуштен од повеќето армии и бил заробен и обезглавен во декември 711 година, недалеку од главниот град.
Ова го означило крајот на Ираклиевата династија.
1795 во книжевноста
1795 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Таргетирање на нивото на цените
Таргетирање на нивото на цените (наречено и „таргетирање на нивото на цените“, од анг. price-level targeting) — пристап во водењето на монетарната политика каде што се одржува некое просечно ниво на цените на долг рок. На тој начин, овој пристап претставува практична примена на концептот на стабилност на цените како основна цел на монетарната политика. Набљудувано историски, ваков пристап во водењето на монетарната политика имало во времето на златниот стандард, кога на долг рок, цените се задржувале на некое непроменето ниво. Исто така, познат е шведскиот монетарен експеримент од септември 1931 до април 1937 г,, кога се покажало дека таргетирањето на ценовниот показател може да се оствари во практиката. Сепак, во современи услови, ниту една централна банка не го применува таргетирањето на нивото на цените.