cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Винценбург
Винценбург
Винценбург е главно познат по својот истоимен замок од средниот век, денес во урнатини. Во близина се наоѓаат вештачки рибници. Грофот Херман II од Винценбург изградил замок на Шенеберг.
Алстер
Географија и демографија
Алстер е со население од 2 милиона жители и површина од 24.481 км2. Најголем град е Белфаст се повеќе од милион жители. Тој е главен град на Северна Ирска.
Винценбург
Вестерберг
Селото Вестерберг започнало како населба веднаш до дувач за стакло основан во 1744 година.
Алстер
Географија и демографија
Алстер е поделен на 9 грофовии од кои три се во Република Ирска и шест во Северна Ирска:
Винценбург
Клумп
Клумп започнал како село со мали фарми.
Шилдхорст
Селото е опкружено од шуми, погодно за пешачење лете и скијање во зима. Постои автобуска линија до железничката станица во Фреден.
Алстер
Религија
Традиционални ирците се католици, додека англичаните се протестанти и нивниот сооднос е 49% спрема 48%, но има и други или атеисти кои прават баланс.
Олег Дерипаска
Олег Дерипаска (руски: Олег Владимирович Дерипаска) е руски милијардер.
Дерипаска е роден на во Ѕержинск, Нижегородска област. Неговиот татко починал кога имал четири години, и затоа тој бил одгледан од страна на неговите баба и дедо. Завршил на Московскиот државен универзитет Михаил Ломоносов по физика во 1993 година. Во 1996 година завршил економска академија во Г.В. Плеханов. Од 1994 до 1997 година бил генерален директор на металуршкото претпријатие Сајаногорск, а од 1997 до 2001 бил претседател на Сибирска алумииј. Во 1999 година бил награден со орден од страна на претседателот Борис Елцин.
Дерипаска е оженет за ќерката на Валентин Јумашев, шеф на претседателската администрација на Елцин. Дерипаска е мнозински сопственик на РУСАЛ, односно руска компанија за алуминиум. Се смета дека е еден од најблиските до Владимир Путин од руските олигарси. Според списанието Times, неговото богатство се проценува околу 14,5 милијарди американски долари, како најбогат човек во Русија, заедно со Роман Абрамович.
Столничи
Столничи (Stolnici) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 3.828 жители.
Македонска федеративна организација
Македонската федеративна организација, позната како Македонска федеративна револуционерна организација или Македонска емигрантска федеративна организација била политичка и револуционерна организација на македонската емиграција во Бугарија. Со Уставот на МЕФО била определена целта за дејствување: легална борба за создавање автономна федеративна држава Македонија во нејзините географски и економски граници, независна од балканските држави. Внатрешно, Македонија би била организирана како мултиетничка држава, со кантони и со есперантото како заеднички јазик.
Марањау
Марањау (Maranhão) — една од 26-те сојузни држави во Бразил. Се наоѓа во североисточниот дел на државата, главен град е Саун Луиш. Во Марањау живеат 6,714,314 жители и зафаќа површина од 331,983 км2.
Македонска федеративна организација
Организацијата го издавала својот орган „Автономна Македонија“ под редакција на Иван Снегаров и Владислав Ковачев. Водечки личности во раководството на МЕФО биле: арх. Никола Јуруков, д-р Христо Далкалчев, д-р Филип Атанасов, Владислав Ковачев, Климент Размов, Никола Киров Мајски и др.
Дел од раководните личности биле убиени од ВМРО на Тодор Александров (1923– 1924), други емигрирале во странство, а некои од нив пристапиле во ВМРО (Обединета).
Основање
По Вториот голем собор на Сојузот на македонските братство од есента 1920 година шеесет делегати, на чело со Христо Далкалчев, Никола Јуруков, Филип Атанасов, Христо Татарчев, Александар Димитров, Владислав Ковачев, Милан Грашев, Јордан Анастасов се отцепиле од Сојузот и ја создале Привремена комисија на македонските братство во Бугарија.
Основачкиот конгрес на МФО бил свикан на 4 декември 1921 година и на него биле формулирани основните цели на организацијата - независна федеративна Македонија во која треба да има целосна еднаквост на народностите коишто ја населуваат, за да послужи како алка помеѓу балканските држави за обединување во идната Балканска федерација.
Легално крило се нарекувало Македонска емигрантска федеративна организација (МЕФО), а илегалното Внатрешна федеративна македонска револуционерна организација (ВФРО).
Судир со ВМРО
Набргу потоа Никола Јуруков ја предводел легалната фракција, а Филип Атанасов ја презел илегалната. Во Тирана федералистите Филип Атанасов, Павел Христов, А. Василев, Христо Цветков и Крум Зографов стапиле во контакт со Александар Протогеров, за примирје и соработка помеѓу федералистите и автономистите како и привлекување на албанските револуционери на нивна страна (косовскиот албански комитет на Реџеп Митровица и Бедри Пејани, со Хасан Приштина и Ахмед Зогу).
Била постигната спогодба за воспоставување на раководни органи во Албанија, за да се дистанцираат од владејачките кругови во Бугарија. Меѓутоа Тодор Александров набргу го отфрлил договорот. Федералистите го поканиле на нова средба Александар Протогеров во Виена, но тој ја одбил.
Помеѓу 14 и 17 октомври 1922 година чети на ВМРО на чело со Алексо Василев и Георги Атанасов го окупирале Неврокоп во т.н. Неврокопска акција на ВМРО и ја избркале федералистичката четата на Тодор Паница. Деецот на федералистката организација Григор Циклев во Ќустендил на 17 ноември 1922 година го убил Велин Алајков, учесник во преговорите помеѓу ВМРО и земјоделската влада на Александар Стамболиски. Како одговор ВМРО ја извршила т.н. Ќустендилска акција на ВМРО.
Расцеп
Во јануари 1923 година легална фракција се слеала во Сојузот на македонските братства, а печатените органи „Автономна Македонија“ и „Македонија“ се обединуваат и го сочинуваат весникот „Независна Македонија“. Потоа федералистите основале нов весник „Македонско сознание“, кој го издавале во Белград и ги истакнувале македонските позиции.
Тодор Паница се отцепил и основал сопствена МФО, а во 1924 година се зближува со автономистите, и заедно учествуваат во создавањето на Мајскиот манифест. Во 1925 година под водство на Тодор Паница и со помош на Грција и Кралството Југославија во трите дела на Македонија дејствуваат федералистички чети, чија цел е да ја уништат ВМРО.
Одисхајм
Одисхајм (Odisheim; Godshem) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Одисхајм се наоѓа во областа на Долна Елба.
Близината на Елба и Северното Море носат опасност од плимни поплави, бидејќи максималната височина е само 2 метри.
Космос-1888
Космос-1888 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на геостационарна орбита. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 1436.01 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 1.3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 5806 км, а најмалото на 5764.
Црква „Св. Димитриј“ - Бунарче
'''Св. Димитриј''' — православна црква во кавадаречкото село Бунарче. Му припаѓа на Кавадаречкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во ХІХ век. Фреските се уништени, а црквата е пред уривање. Иконите од иконостасот се пренесени во Галеријата на икони во Ново Село, Штип.
Лешка Лига
Лешка Лига (2 март 1444 - 25 април 1479) — конфедерација на албанските кнежевства од северна Албанија која била создадена на Генералното собрание на албанските аристократи во градот Леска (Алесио, Леж) на 2 март 1444 година.
Лигата била предводена од Ѓорѓија Кастриот, а по неговата смрт од Лека Дукаѓин. Ѓорѓија ја организирал средбата на албанските благородници од семејството Аријанити, Дукаѓини, Спата, Топи, Музаки и водачите на слободните албански кнежевства од високите северноалбански планини во градот Леска. На средбата било договорено да се организира заеднички отпор против османлиските освојувачи, а за водач на лигата бил избран Скендербег. Лигата била организирана како конфедерација бидејќи секое кнежевство го зачувал својот суверенитет.
Илинденска (песна)
„Илинденска“ е песна напишана од македонскиот поет Никола Вапцаров. Песната е дел од збирката песни „Моторни песни“. Оваа стихозбирка е составена од два циклуси на песни, од кои првиот циклус на песни се под наслов „Песни за татковината“, а додека вториот циклус песни се под наслов „Песна за човекот“. Песната „Илинденска“ е дел од првиот циклус песни, заедно со уште и другата многу позната песна на Вапцаров - „Земја“.
Во песната „Илинденска“ Вапцаров се јавува како обвинувач против оние што го дигнале Илинденското востание предвреме, иако свесни дека не е доволно организирано, нема да успее и дека потоа би имале „морално“ право да докажуваат дека без „братската“ помош, без воената интервенција од бугарска страна, македонскиот народ не би можел да се ослободи. Според Вапцаров, сторена е „сотонска вина“ кон тој народ, но историјата ќе го каже својот суд. И самиот Гоце Делчев бил против предвременото кревање на востанието. Но него го ликвидирале со посредство на предавници и тука веќе ништо не можело да се стори. Гласачката машина на софискиот двор се наложила. Поентата на песната е јасна: дека Македонците ја сакаат слободата, издвојувана со сопствени сили, онака како што ја замислувал Гоце Делчев; сè за слободна Македонија.
Црква „Св. Илија“ - Сладуево
Свети Илија — македонска православна црква во изградба во селото Сладуево. Црквата се наоѓа на почетокот на селото.
Историја
Сладуево било едно од ретките македонски села без црква, така што сите христијански обреди (крштевки, венчавки и погреби) се извршувале под отворено небо. Така, со помошта на верници од Македонија, но и од македонски иселеници од САД и Австралија, во август 2007 година биле поставени темелите за изградба на црква. Денес, градбата на црквата е целосно изградена и се работи на уредување на внатрешноста.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во задниот дел. Влезот се наоѓата на бочната страна свртена кон југ, а на ѕидот десно од него има монофора. Два ланцетни прозорци има и на ѕидот свртен кон северната страна, а мало ланцетно прозорче има и на апсидата. Градбата е изградена од камен и е покриена со ќерамиди. На делот од задниот ѕид кој се простира од апсидата до кровот на црквата е насликан крст во темно-црвена боја.
Џорџоне
Џорџоне роден Џорџо Барбарели да Кастелфранко (1477–78 или 1473–74 – 17 септември 1510 година) бил италијански сликар од венецијанската школа за време на високата ренесанса, кој починал во своите триесетти. Тој е познат по неостварливиот поетски квалитет на неговата работа, иако само околу шест преживеани слики цврсто му се припишуваат. Неизвесноста околу идентитетот и значењето на неговото дело го направи Џорџоне една од најмистериозните фигури во европската уметност.
Заедно со неговиот помлад современ Тицијан, тој го основал венецијанското училиште за италијанско ренесансно сликарство, кое се одликува со употреба на боја и расположение.
Биографија
Она што малку е познато за животот на Џорџоне е дадено во Животите на најизвонредните сликари, вајари и архитекти на Џорџо Вазари. Тој дошол од малиот град Кастелфранко Венето, 40км во внатрешноста на Венеција. Неговото име понекогаш се појавува како Зорзо; варијантата Џорџоне (или Зорзон) може да се преведе „Големиот Џорџ“. Не е јасно колку рано во детството отишол во Венеција, но стилските докази ја поддржуваат изјавата на Карло Ридолфи дека таму служел чирак кај Џовани Белини; таму се населил и се издигнал како мајстор.
Современите документи покажуваат дека неговиот талент бил препознаен рано. Во 1500 година, кога имал дваесетти години, бил избран да слика портрети на дужот Агостино Барбариго и кондотиер Консалво Феранте. Во 1504 година, тој добил задача да наслика жртвеник во спомен на друг кондотиер, Матео Костанзо, во катедралата во неговиот роден град Кастелфранко. Во 1507 година, тој добил, по наредба на Советот на Десетте, делумно плаќање за слика (непозната тема) на која бил ангажиран за салата на публиката во Дуждовата палата. Од 1507 до 1508 година тој бил вработен, заедно со други уметници од неговата генерација, да ја украсува со фрески надворешноста на новоизградената германски трговска сала во Венеција, откако веќе направил слична работа на надворешноста на Куќата Соранзо, Куќа Гримани али Серви и други венецијански палати. Многу малку од оваа работа сега преживеала. Вазари ја споменувал неговата средба со Леонардо да Винчи по повод посетата на тосканскиот мајстор на Венеција во 1500 година. Сите извештаи се согласуваат во претставувањето на Џорџоне како личност со истакнат и романтичен шарм, голем вљубеник и музичар, дадена да ја изрази во својата уметност сензуалната и имагинативна благодат, допрена со поетска меланхолија, на венецијанскиот живот од неговото време. Тие го претставуваат понатаму како да направил во венецијанското сликарство напредок аналоген на оној направен во тосканското сликарство од Леонардо повеќе од дваесет години претходно.
Тој бил многу тесно поврзан со Тицијан; додека Вазари велел дека Џорџоне бил господар на Тицијан, Ридолфи велел дека и двајцата биле ученици на Џовани Белини и живееле во неговата куќа. Тие работеле заедно на фреските на Фондако деи Тедески, а Тицијан завршил барем некои слики на Џорџоне по неговата смрт, иако кои остануваат многу контроверзни.
Џорџоне вовел и нов опсег на теми. Покрај жртвениците и портретите, тој сликал слики што не кажуваат никаква приказна, било библиска или класична, или ако се исповедаат дека раскажуваат приказна, го занемариле дејството и едноставно ги отелотворуваат во форма и боја расположение на лирски или романтични чувства, слично како што може да ги отелотвори музичарот во звуци. Иновирајќи со храброста и среќата на генијалноста, тој одредено време имал огромно влијание врз неговите современици и непосредни наследници во венецијанската школа, вклучувајќи ги Тицијан, Себастиано дел Пиомбо, Палма ил Векио, ил Кариани, Џулио Кампањола (и неговиот брат) па дури и на неговиот веќе еминентен мајстор Џовани Белини. Во венецијанското копно, Џорџионизам силно влијаел на Морто да Фелтре, Доменико Каприоло и Доменико Манчини.
Џорџоне починал од чума што тогаш беснеела, на 17 септември 1510 година. Обично се мислело дека тој умрел и бил погребан на островот Повеља во венецијанската лагуна, но архивскиот документ објавен за првпат во 2011 година ја ставиле неговата смрт на островот Лазарето Нуово; и двете се користеле како места за карантин во време на чума. Октомври 1510 година е исто така датум на писмо од Изабела д’Есте до еден венецијански пријател; барајќи од него да купи слика од Џорџоне; писмото покажува дека таа била свесна дека тој веќе е мртов. Значајно е што во одговорот еден месец подоцна се вели дека сликата не требала да се има по секоја цена.
Неговото име и дело продолжуваат да прават магија на потомството. Но, да се идентификува и дефинира, меѓу моштите на неговото време и училиште, точно што е тоа дело, и да се разликува од сличната работа на другите луѓе кои ги инспирирало неговото влијание, е многу тешка работа.
Работи
За неговиот роден град Кастелфранко, Џорџоне ја насликал Кастелфранко Мадона, жртвеник во форма на сакра разговор- Мадона устоличена, со светци од двете страни кои формираат рамностран триаголник. Ова ѝ дало важност на позадината на пејзажот што означува иновација во венецијанската уметност, и брзо било проследено од неговиот мајстор Џовани Белини и други. Џорџоне почнал да го користи многу рафинираното киароскуро наречено сфумато - деликатна употреба на нијанси на бои за прикажување на светлината и перспективата - приближно во исто време како и Леонардо. Дали Вазари бил во право кога велел дека тоа го научил од делата на Леонардо не е јасно- тој секогаш сакал да ги припише сите достигнувања на изворите од Фиренца. Деликатните модулации на бојата на Леонардо се резултат на ситните исклучени дамки на бојата што тој веројатно ги извел од техниките на Илуминирани ракописи и први ги донел во сликарството во масло. Тие им дал на делата на Џорџоне магичниот сјај на светлината поради кој се слават.
Најцентрално и најтипично за сите постоечки дела на Џорџоне е Заспаната Венера сега во Дрезден. Прво било препознаено од Џовани Морели, а сега е универзално прифатено, како иста како сликата што ја видел Маркантонио Микиел, а подоцна и Ридолфи (неговиот биограф од 17 век) во Каза Марчело во Венеција. Исклучително чист и строг ритам на линијата и контурата го казнува сензуалното богатство на сликата. Изметот на белото перде на која лежи божицата; и блескавиот пејзаж што го исполнува просторот зад неа; најхармонично ја врамува нејзината божественост. Употребата на надворешен пејзаж за врамување на гол е иновативна; но покрај тоа, за да се додаде нејзината мистерија, таа е обвиткана во сон, духовита далеку од пристапноста до секое свесно изразување.
Забележано е од Мишел дека Џорџоне го оставил ова дело недовршено и дека пејзажот, со Купидон кој последователната реставрација е отстранет, бил завршен по неговата смрт од Тицијан. Сликата е прототип на сопствената Венера од Урбино на Тицијан и на многу други од други сликари од училиштето; но никој од нив не ја достигнал славата на првиот примерок. Истиот концепт на идеализирана убавина е евоциран во девствено замислената Џудит од музејот Ермитаж, голема слика која ги прикажувала посебните квалитети на Џорџоне за богатство на бои и романса на пејзажи, притоа демонстрирајќи дека животот и смртта се едни со други придружници наместо непријатели.
Освен олтарниот дел и фреските, сите преживеани дела на Џорџоне се мали слики дизајнирани за богатиот венецијански колекционер да ги чува во својот дом; повеќето се под две стапки (60сm) во која било димензија. Овој пазар се појавувил во последната половина на 15 век во Италија и бил многу подобро воспоставен во Холандија, но Џорџоне бил првиот голем италијански сликар што ја концентрирал својата работа на него во толкава мера - навистина веднаш по неговата смрт, големината на сликите почнале да се зголемува со просперитетот и палатите на патроните. Бура е наречен првиот пејзаж во историјата на западното сликарство. Темата на оваа слика е нејасна, но нејзиното уметничко мајсторство е очигледно. Бурата прикажува маж и жена што дои од двете страни на потокот, среде урнатините на градот и бурата што доаѓа. Мноштвото симболи во Бурата нудат многу толкувања, но ниту една не е целосно задоволувачка. Теориите дека сликата е за двојност (град и земја, машко и женско) се отфрлени бидејќи радиографијата покажала дека во претходните фази на сликата, мажот лево бил седнат гол.
Тројцата филозофи е подеднакво енигматичен и неговото припишување на Џорџоне сè уште е спорно. Трите фигури стојат во близина на темна празна пештера. Понекогаш толкувани како симболи на платоновата пештера или на тројцата мудреци, тие изгледаат изгубени во типично сонувачко расположение, засилено со маглива светлина карактеристична за неговите други пејзажи, како што е Пасторалниот концерт, сега во Лувр. Вториот „ја открива љубовта на Венецијанците кон текстурите“, бидејќи сликарот „го прави речиси опиплив изгледот на месото, ткаенината, дрвото, каменот и зеленилото“. Сликата е лишена од груби контури и нејзиниот третман на пејзажот често се споредува со пастирска поезија, па оттука и насловот.
Џорџоне и младиот Тицијан направиле револуција и во жанрот на портретот. Исклучително е тешко, а понекогаш и едноставно невозможно да се разликуваат раните дела на Тицијан од оние на Џорџоне. Ниту една од сликите на Џорџоне не е потпишана и само една носи сигурен датум: неговиот портрет на Лаура (1 јуни 1506 година), еден од првите насликани на „модерен начин“, одликуван со достоинство, јасност и софистицирана карактеризација. Уште повпечатлив е Портретот на еден млад човек сега во Берлин, познат од историчарите на уметност за „неописливо суптилниот израз на спокојство и неподвижните одлики, додадени на издлабениот ефект на силуетата и моделирањето“.
Неколку од портретите што му се припишуваат на Џорџоне се појавуваат како директни записи за појавата на поединец нарачател, иако е сосема можно многу да се. Многу од нив може да се читаат како типови дизајнирани да изразат расположение или атмосфера, и секако многу од примерите на традицијата на портрет што ја иницирал Џорџоне ја имале оваа цел, а не дека биле продадени на гледачот. Темите на неговите нерелигиозни слики со фигури подеднакво тешко се препознаваат. Можеби првото прашање што треба да се постави е дали има намера да има специфично значење на овие слики што генијалните истражувања може да се надеваат дека ќе го вратат. Многу историчари на уметност тврдат дека не постои: „Најдобриот доказ, можеби, дека сликите на Џорџоне не биле особено езотерични во нивното значење е обезбеден од фактот дека иако неговите стилски иновации биле широко прифатени, карактеристичната одлика на речиси сите венецијански нерелигиозни сликарството во првата половина на XVI век е недостатокот на научена или литературна содржина“.
Атрибути
Атрибутите на делата од раката на Џорџоне датираат веднаш по неговата смрт, кога некои од неговите слики биле завршени од други уметници, а неговата значителна репутација, исто така, довеле до многу рани погрешни тврдења за припишување. Огромниот дел од документацијата за слики во овој период се однесува на големи провизии за црквата или владата; малите домашни панели кои го сочинуваат најголемиот дел од опусот на Џорџоне се секогаш многу помалку шанси да бидат снимени. Други уметници продолжиле да работат во негов стил неколку години, а веројатно до средината на векот започнала намерно измамничката работа.
Примарната документација за атрибути доаѓа од венецијанскиот колекционер Маркантонио Микиел. Во белешките кои датираат од 1525 до 1543 година тој идентификува дванаесет слики и еден цртеж како на Џорџоне, од кои пет од сликите се идентификувани практично едногласно со преживеаните дела од историчари на уметност: Бура, Тројцата филозофи, Заспаната Венера, Момчето со Стрела, и Овчар со флејта (не сите го прифаќаат последното како Џорџоне). Микиел ги опишува Филозофите како завршени од Себастиано дел Пиомбо, а Венера како завршена од Тицијан (сега е општо прифатено дека Тицијан го направил пејзажот). Некои неодамнешни историчари на уметност, исто така, го вклучуваат Тицијан во Тројцата филозофи. Затоа, Бурата е единствената од групата универзално прифатена како целосно од Џорџоне. Дополнително, олтарниот дел на Кастелфранко во неговиот роден град ретко, ако некогаш, бил сомнеж, ниту пак урнатините фрагменти од фреските од германскиот магацин. Виенската Лаура е единственото дело со неговото име и датум (1506). Ова е на задната страна и не е нужно од негова рака, но изгледа дека доаѓа од тој период. Раните пар слики во Уфици обично се прифаќаат. После тоа, работите станале покомплицирани, како што е примерот на Џорџо Вазари. Неизвесноста во разликувањето помеѓу сликата на Џорџоне и младиот Тицијан е најочигледна во случајот со Пасторалниот концерт на Лувр, опишан во 2003 година како „можеби најспорниот проблем на атрибуцијата во целата италијанска ренесансна уметност“, но влијае на голем број слики веројатно од последните години на Џорџоне.
Џулио Кампањола, добро познат како гравер кој го превел жоргионески стил во отпечатоци, но ниту една од сликите не е безбедно идентификувана, исто така понекогаш се зема предвид. Во претходниот период од кратката кариера на Џорџоне, група слики понекогаш се опишуваат како „група Алендејл“, по Рождеството Алендејл (или Поклонувањето на овчарите на Алендејл, поточно) во Националната галерија на уметност, Вашингтон. Оваа група вклучува уште една слика од Вашингтон, Светото семејство и панелот Обожување на магите преддела во Националната галерија, Лондон. Оваа група, која сега често се проширува за да вклучи многу слично Обожување на овчарите во Виена, а понекогаш и понатаму, обично се вклучени (сè повеќе) или исклучени заедно од опусот на Џорџоне. Иронично, Рождеството Алендејл предизвикало прекин во 1930-тите помеѓу лордот Дувен, кој му го продал на Семјуел Крес како Џорџоне, и неговиот експерт Бернард Беренсон, кој инсистирал на тоа дека станува збор за ран Тицијан. Беренсон одиграл значајна улога во намалувањето на каталогот Џорџоне, препознавајќи помалку од дваесет слики.
Работите се дополнително комплицирани бидејќи ниту еден цртеж не може да се идентификува како од Џорџоне (иако еден во Ротердам е широко прифатен), а голем број аспекти на аргументите околу дефинирањето на доцниот стил на Џорџоне вклучуваат цртежи.
Но, ситуацијата останува збунета; во 2012 година, Чарлс Хоуп се пожалил: „Всушност, денес се познати само три слики за кои постојат јасни и веродостојни рани докази дека се дело на него. И покрај тоа, сега генерално му се припишуваат меѓу дваесет и четириесет слики. Но, повеќето од овие... немаат никаква сличност со трите штотуку споменати. Некои од нив можеби се на Џорџоне, но во повеќето случаи не постои начин да се каже.“
Париски договор (1515)
Условите на договорот беа дека Рене од Франција (тогаш четири години) ќе се омажи за Шарл V на дванаесетгодишна возраст со мираз од 200.000 сребрени круни и Војводство од Бери, а за возврат Карло V нема да му помогне на својот дедо Фердинанд против Франција. Условите на договорот не беа исполнети од двете страни.
Френсис штотуку се приклучи на престолот на Франција во јануари 1515 година, така што ова бил ран обид да се воспостават добри односи со потенцијалниот иден соперник. Карло станач крал на Шпанија во јануари 1516 година, на крајот додавајќи ги кралот на Италија и светиот римски цар на неговите титули; неговиот имот се граничи со Франција од сите страни. Тој и Френсис биле големи соперници во текот на нивното владеење.
NGC 2920
NGC 2920 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2920 се споменува и како ESO 565-15, IRAS 09318-2038.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2920 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 2920 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 34 м 12 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 20° 51' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 129°.
Други поделби
Проучување на NGC 2920 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27197. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 323; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6042. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1021.
Voices (Скопје)
Voices, познато и како VOICES, ― месечно списание на три јазици со седиште во Скопје, Македонија. Станува збор за проект на невладината организација Волонтерски Центар Скопје. Објавува статии на англиски, македонски и албански јазик.
Списанието е целосно уредено од доброволци, од координација на состаноци до дизајнирање на списанието, преку пишување написи и други дела. Месните доброволци и млади луѓе од целиот свет, исто така, придонесуваат за списанието со пишување написи и/или преведување на истите.
Voices е издавано од декември 2006 година и има 179 изданија согласно август 2022, од кои 27 се во печатена верзија. До 2013 година имало по едно печатено издание годишно; а сега е печатено три до четири пати годишно.
Цели
Списанието VOICES има за цел да обезбеди повеќе можности за младите луѓе за да можат да стекнат искуство за работа во некој меѓународен состав луѓе, да откриваат други земји и култури, да промовираат волонтерство и да научат повеќе за пишување, уредување и дизајнирање списание, но и за неформални образовни програми и активно младинско вклучување.
Мисија
Voices е насочен на вклучување на младите луѓе во општеството и исто така да им даде платформа слободно да се изразат, да го споделат своето мислење и да ги интегрираат во составот на Voices.
Пишување/списание
Списанието VOICES е секогаш отворено за нови статии и писатели; луѓето можат да пишуваат за која било тема освен говор на омраза и политика. Списанието VOICES секој месец има околу 12 статии на различни теми. Темите кои често се наоѓаат во магазинот VOICES се:
Од сите овие теми, трите најчести се (без редослед):
Национална банка на Украина
Националната банка на Украина (Національний банк України) претставува централна банка на Украина. Зградата во која е сместена централата е изградена во периодот 1902-1934 и се наоѓа на ул. Институтска бр. 9 во Киев.
Цимарон
Цимарион е холивудски филм од 1931, режиран од Весли Раглс. Заснован е на истоимениот роман од Етна Фербер.
Мало Деделбешко Езеро
Малото Дедељбешко Езеро е ледничко езеро и едно од 27-те на Шар Планина. Заедно со Големото Дедељбешко Езеро ги сочинуваат Дебељбешките езера кои воедно се и последните езера на шарпланинското јужно било. Се наоѓа на околу 2,000 m надморска висина. Долго е 80, а широко е 30 метри. Длабоко е 2 метри. Водата е загадена и матна. Се наоѓа на карпеста основа во која нема ливади. Езерото нема притоки и не пресушува иако од него истекува вода. Според тоа може да се заклучи дека во езерото се наоѓаат подводни извори. .
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Обедник
Успение на Пресвета Богородица (позната и како: Света Богородица) — главна селска црква во демирхисарското село Обедник, сместена пред влезот во селото.
Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку стотина метри пред влезот на селото, непосредно на десната страна од патот. Околу црквата се наоѓаат и самите селски гробишта.
Архитектура
Храмот претставува еднокорабна градба, а покривот е на две води од ќерамиди. Има полукружна апсида. Била градена со кршен камен и тули во горниот дел под венецот, а фасадите се фугирани.
Подот во внатрешноста на црквата е од бетон. На западната страна се протега трем.
Сеара
Сеара (Ceará) е една од 26-те сојузни држави во Бразил. Се наоѓа во североисточниот дел на државата, главен град е Форталеза. Во Сеара живеат 8,606,005 жители и зафаќа површина од 146,348 км2.
Штефан чел Маре (Арџеш)
Штефан чел Маре (Ştefan cel Mare) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.654 жители.
Алагоас
Алагоас (Alagoas) е една од 26-те сојузни држави во Бразил. Се наоѓа во североисточниот дел на државата, главен град е Масејо. Во Алагоас живеат 3,165,472 жители и зафаќа површина од 27,767 км2.
По друм одам мајче
По друм одам мајче — македонска народна песна. Песната е препејувана и преработувана од повеќе музичари и пејачи.
Песната е дел од музиката за филмот Мајки од Милчо Манчевски.
Текст
По друм одам мајче - на Викиизвор
Калистрат Зографски
Калистрат Зографски, родено име Крстан Санџак (, ок. (?) -, ) — бележит игуман и архимандрит на општежителниот манастир Свети Георгиј - Зограф на Света Гора Атонска. Енциклопедиски образован и задлабочен подвижник, теолог, музиколог и филолог. До замонашувањето работел како професор по грчки јазик и црковно пеење. Во манастирот Зограф ги создал: музичкото училиште и преведувачкото, калиграфско - препишувачко училиште. Како блескотен теоретичар на византиската невматска музичка традиција, композитор и пцалт од една страна, и одличен познавател на старогрчкиот, старословенскиот, новогрчкиот и романскиот јазик од друга страна, создавал несмртни музички дела и преводи. Со нив ги богател културните и цивилизациските силоси на православната икумена и на православниот македонски народ. Автор е на базична музичка литература Восточно црковно пеење во четири тома, отпечатена на Света Гора Атонска во 1905 година. Автор е на повеќе оригинални композиции. Најпознати се: Отца и Сина... и Достојно јест, во повеќе гласови. Како уредник на зографската издавачка дејност и како брилијантен познавател на повеќе класични и живи јазици Калистрат Зографски, прв, ги преведува и ги печати службите на св. Климент Охридски, св. Наум Охридски и св. Седмочисленици, од старогрчки на црковнословенски јазик запишани во Мосхополскиот кодекс. Уживал репутација на уникатен зографски пцалт. Се упокоил во зографската монашка киновија во 1914 (годината на неговото блаженоупокојување е запишана на черепот што до неодамна се чуваше во костурницата на Зографскиот манастир). Поради неговиот смирен, зеркателен и аскетски живот се смета за еден од најомилените духовници на Атонскиот манастир Зограф. Неговиот придонес кон музичките и филолошките науки е живо реактуализиран во современите научни кругови.
Семејо потекло
Првиот човек на семејството Санџак, кој се доселил од Драч во Струга бил Стојан Санџак. Семејната анамнеза соочува со фактот дека Стојан дошол во Струга како тотален сиромав. Го понел само голиот живот како дар на Живиот Троичен Бог. Огромниот имот со кој располагал во Драч засекогаш го оставил таму. Досегашново кажување за историјата на семејството Санџакоски, може да се потврди, и со имињата на упокоените и живите членови на семејството, запишани во диптихот на имиња, до ден денешен чуван во Проскомидијата на струшкиот Соборен храм „Свети Георгиј Победоносец“. По се изгледа, имињата се калиграфски испишани од раката на Високопреподобниот Архимандрит Калистрат Зографски, најугледниот член на семејството Санџакоски, и најдобриот познавател на семејното стебло. Она што е поважно од убавината на писмото се имињата на членовите на семејството Санџакоски кои до ден денешен се спомнуваат од струшкото свештенство, поради одлуката што во 1894 година ја донела Црковната општина во Струга: „вечно да се спомнуваат имињата на членовите на семејството на Архимандритот Калистрат Зографски“."„Настојашчите имена од поп Калистрат С. Санџаков, шче се спомнуват вјечно според обшчинското решение, заради црковните вешчи. 1894 година“ - Диптих на имиња од Соборниот храм „Свети Георгиј Победоносец“ во Струга"
Предмонашки живот
Исклучително обдарен и по дух, и по ум, тој успеал да ги заврши сите високи школи, тогаш постоечки на балканските простори. Игуманот на Зографскиот манастир отец Ефтимиј, за Архимандритот Калистрат, кажал дека уживал глас на необично многу учен човек. И тука не располагаме со конкретни документи низ кои училишта поминал, но точно се знае дека работел како професор по грчки јазик и црковно пеење. Постојат документи дека неговата професорска дејност се обавувала вдолж и попреку Македонија. Работел во Струга, Охрид, Лазарополе, во Струмица и во многу други градови ширум Македонија.
Сепак неговата љубов кон Црквата Божја, кон православните науки и уметности, неговиот исихастриоцентризам, го одвел на Света Гора Атонска, во цутот на неговата младост.
Монашки живот
Познат е уште и фактот дека му било понудено да ја возглави тесалиската епархија, но поради неговата монашка скромност, тој ја одбил понудата.
Охридскиот егзархиски митрополит Григориј го посетил Калистрат во последните години од неговиот живот. Владиката го затекнал архимандритот Калистрат како ги држи нозете во леген студена вода, целосно потонат во исихија.
Хлорофлуоројаглерод
Хлорофлуоројаглеводородите (CFC) и хидрохлорофлуоројаглеводородите (HCFCs) се халогени јаглеводороди кои во структурата содржат јаглерод (C), водород (H), хлор (Cl) и флуор (F). Тие претставуваат испарливи деривати на метан, етан и пропан. Тие се исто така познати под бренд-името Freon.
Калистрат Зографски
Монашки живот
Калистрат Зографски го завршил својот овоземен живот во 1914 година, како игуман на Зографската монашка обител, предавајќи го духот свој во рацете Божји.
Ракописна граѓа
Првиот пишан документ за музичкото творештво на Калистрат Зографски датира од 1862 година, а тоа е неговиот ракопис Псалтика, што во 1982 година, македонскиот медиевист Михајло Георгиевски го откри во црквата Св. Георгиј, во мијачкото село Лазарополе:"„Сија Псалтика описана с рука от Крстана Санџаковиќ от Струга, на 1862 година, во август на 12“."Ракописот на Крстан Санџакоски со монашко име Калистрат Зографски содржи 162 страници, 20 х 14,5 см испишани со нотни знаци невми со црковнословенски текст под нив. Ракописот завршува на страна 160 со творба од Петар Ефески. Овој значан прв ракопис на Калистрат Зографски (препис на Цветособранието на Никола Трендафилов) се чува во споматата црква во Лазарополе, додека Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ во Скопје располага со копија од истиот.
Хлорофлуоројаглерод
Структура, својства и производство
Како и кај поедноставните алкани, јаглеродот во CFC се поврзува со тетраедрална симетрија. Бидејќи атомите на флуор и хлор значително се разликуваат по големина, CFC добиени од метан отстапуваат од совршената тетраедрална симетрија.
Калистрат Зографски
Ракописна граѓа
Бугарскиот научник Иван Попвасилев на едно место забележува дека, за време на неговото патување на Света Гора, во библиотеката на Зографскиот манастир видел подврзана тетратка од 49 листа, со ракописно нотирани црковни песни. Се испоставило дека тетратката содржи авторски и преведени песни чиј мелограф и преведувач е Калистрат Зографски (причесен за Воздвижение на Чесниот и Животворен Крст Господен; по два причастни на Рождество Христово, Богојавление, Педесетница; херувика; кекрагариј; трисветa песна; пофална песна во чест на Св. 26 Зографски преподобномаченици и др).
Македонскиот музиколог Димитри Кумбароски забележува дека за време на неговата посета на Света Гора добил од отецот Атанасиј Зографски, библиотекар на Зографскиот манастир, факсимили од неколку ракописи меѓу кои: Достойно есть на плагален втори (шести глас) од непознат автор, преведено од Архимандрит Калистрат Зографски; Отца и Сына (евхаристиски канон) на плагален втори (шести глас) од Архимандрит Калистрат Зографски, Око серца моегѡ на втор плагален (шести глас) од Николај Смирнски, преведено од Архимандрит Калистрат Зографски и Слово благо на плагален четврти (осми) од Теодор Фокејски, преведено од Калистрат Зографски. Во приватната библиотека на отецот Стефан Санџакоски се чуваат два ракописа: Достойно есть на плагален втори (шести глас) од непознат автор, преведено од Архимандрит Калистрат Зографски и Достойно есть на први глас од Нектариј Продромит, преведено од Калистрат Зографски.
Хлорофлуоројаглерод
Структура, својства и производство
Густините на CFC се повисоки од нивните соодветни алкани. Генерално, густината на овие соединенија е во корелација со бројот на хлориди.
Калистрат Зографски
Ракописна граѓа
Во библиотеката на светогорскиот манастир Хиландар, исто така се чуваат ракописни книги на Архимандритот Калистрат Зографски. Микрофилмови на истите се чуваат во архивската граѓа на библиотеката на Државниот универзитетот во Охајо, во Колумбус, САД. Станува збор за ракописите: '''785/IV сиг. 743, кој претставува доцно византиски аниксандарион и вклучува аниксандарии на Хурмузиј (2а-22а) и Достойно есть на шести, седми и осми глас, преведени од јеромонах Калистрат Зографски; 786 сиг. 805''' од 1889 година кој претставува фрагмент од Последование. На листот 60а постои инскрипт дека ракописот е завршен на 23 Јули 1889 година. На последната страница датумот е повторен со потпис на извесен Старец Софрониј. Постои уште една белешка и криптограм со иницијали Р С М З К. Ракописот содржи: деветта песна од канонот на Воздвижение на Чесниот и Животворен Крст, херувика на осумтте гласа од Теодор Фокејски, други од него на страна 40а и 24б, Достойно есть на различни гласови од Нектариј Протопсалт, друго енхармонско на страна 29а, друго на седмогласен аџем на страна 30а од Хурмузиј, ирмос за Рождество, за Богојавление, за Велигден. На 54б страна Ангел вопијаше од Дионисиј Светогорец и преведено на „наш јазик“ од јероѓакон Калистрат Зографски. на Успение на Мајката Божја и повторно виздвижение на Чесниот Крст; '''694 сиг. 607''' кој претставува Антологија што содржи аниксандарии од Хармузиј, полиелеј од Даниил Протопсалт, Слово благо од Теодор Фокејски, Велики славословија „древни“ од Герман и други химни. На страниците 50б и 53б стои инскрипт дека текстовите се новопреведени од грчки, од јеромонахот Калистрат Зографски.
Хлорофлуоројаглерод
Структура, својства и производство
CFC и HCFC вообичаено се произведуваат со размена на халогени атоми, почнувајќи од хлорирани метани и етани како прекурсор. Илустративно синтезата на хлородифлуорометан од хлороформ може да се прикаже како:
Калистрат Зографски
Печатени псалтики
Како резултат на неговите долгогодишни залагања на планот на црковната музика, во 1905 година излегува од печат базичната музичка литература „Восточно црковно пеење“. Ова дело се појавува во две верзии: една во три книги 1. Воскресник, 2. Вечерна и 3. Утрена, издадени во Солун во 1905 година, во печатницата на К. Г. Самарџиев, и втората во четири тома: 1. Воскресник, 2. Аниксандарии, 3. Вечерна и Утрена и 4.Литургија, издадена на Света Гора, истата 1905 година. И двете верзии имаат идентични графички решенија на насловните страници на кои различни се само имињата на издавачите. Во однос на музичкиот материјал ова издание е повеќе еклектично, а помалку нуди нови содржини во однос на останатите, дотогаш печатени псалтики изданија на словенски јазик. Во него се поместени 4 авторски композиции и 14 преводи на Калистрат Зографски:
Хлорофлуоројаглерод
Структура, својства и производство
Броминираните деривати се генерираат со реакции на слободни радикали на хлорофлуоројаглеводородите, каде CH врските се заменуваат со C-Br врски. Производството на анестетикот 2-бромо-2-хлоро-1,1,1-трифлуороетан („халотан“) е илустративно прикажан со формулата:
Калистрат Зографски
Печатени псалтики
Авторски дела:
Хлорофлуоројаглерод
Примени
CFC и HCFC имаат различни примени поради нивната мала токсичност, реактивност и запаливост. Секоја пермутација на флуор, хлор и водород врз основа на метан и етан е испитана и повеќето се комерцијализирани. Употребата вклучува средства за ладење, средства за дување, аеросолни погони во медицински апликации и растворувачи за одмастување.
Калистрат Зографски
Печатени псалтики
Преводи од грчки:
Хлорофлуоројаглерод
Примени
Годишно се произведуваат милијарди килограми хлородифлуорометан како претходник на тетрафлуороетиленот, мономерот кој се претвора во тефлон.
Калистрат Зографски
За музичкиот јазик на Калистрат
За музичкиот јазик на Калистрат Зографски пишувале професорот Сотир Голабовски во трудот „Од музичкото минато на Струга”, професорот Јане Коџабашија во трудот „Калистрат Зографски – време, живот и дело” и музикологот Димитри Кумбароски во „Анализа на напевот „Достойно есть” на прв глас, од Архимандритот Калистрат Зографски“.
Во цитираниот труд, Голабовски забележува дека, „во македонската музичка литература среќаваме поголем број оригинални духовни музички творби од македонски автори, но дека творбите на Калистрат Зографски се издвојуваат од ова творештво. Тие се уникати во својата категорија” – вели Голабовски, „бидејќи во нив се чувствува во голема мера еден природен духовен одраз на животот на самиот Калистрат, духовната арома од подрачјето од каде што потекнува, а и тенденцијата да се излезе од рамките на својата средина”. Тој уште додава дека Калистрат останал верен на традициите на хрисантовата теорија, но дека „во своето дело внесува елементи кои тогаш биле актуелни и за средноевропската музика”. На крај, Голабовски заклучува дека карактерот на неговата музика од една страна е одраз на секојдневниот живот на луѓето, и е напоена од фолклорот на неговиот роден крај, а од друга страна, Калистрат Зографски гради фантастичен однос спрема христијанските правила. Во продолжение, тој го анализира напевот „Отца и Сына” на прв плагален (петти глас).
Хлорофлуоројаглерод
Реакции
Атомот на хлор, Cl ., се однесува многу различно од молекулата на хлорот (Cl 2). Радикалот Cl. е долговечен во горниот дел на атмосферата, каде што ја катализира конверзијата на озонот во кислород (О2). Озонот апсорбира УВ-Б зрачење, така што неговото осиромашување овозможува повеќе од ова високо енергетско зрачење да стигне до површината на Земјата. Атомите на бром се уште поефикасни катализатори; оттука и бромирани CFC се регулирани.
Калистрат Зографски
За музичкиот јазик на Калистрат
Коџабашија пак, во својот труд забележува дека, „Калистрат Зографски дошол до интересни согледувања за византиската музичка симиографија и правопис” – и дека „за жал теоретското образложение на овие свои истражувања, по се изгледа, не ги објавил, туку само практично ги применил во зборникот „Восточно църковно пѣние”. Во продолжение Коџабашија ја развива тезата дека, семиографските грешки среќавани кај Калистрат всушност не се грешки, и дека зад тоа стои „идејата за рационализација” на музичките знаци. Она во што и Коџабашија, и Голабовски се согласни е тоа дека, иако музичките творби на Калистрат Зографски „се создавани во духот на источното црковно пеење, во овие композиции се чувствува и влијанието на западната музика“.
Хлорофлуоројаглерод
Реакции
CFC беа постепено отстранети преку Монтреалскиот протокол поради нивниот удел во осиромашувањето на озонската обвивка.
Калистрат Зографски
За музичкиот јазик на Калистрат
Музикологот Димитри Кумбароски го дели мислењето на професорите Голабовски и Коџабашија за одредени надворешни феномени, но инсистира да се биде прецизен во дефинирањето на истите. Употребувајќи посебна методологија, Кумбароски доаѓа до заклучокот дека, музичкиот јазик во делата на Калистрат е нетрадиционален во контекст на музичкиот израз на поствизантиските мелурзи, но тој е на линија со тогашните тенденции, и е близок со музичкиот јазик на неговите современици: Нектариј Продромит, Антониј Смирнски, Георги Сарандаеклисиот, Дионисиј Светогорец, Мелетиј Сисанијски, Анастасиј Рапсаниот. Во таа смисла може да се нарече авангарден. Сепак - смета Кумбароски - овие надворешни влијанија немаат никаква врска со национални елементи, фолклор и сл., туку се облици на еден жив културолошки универзализам, својствен за Православната Црква. Способноста на Црквата да го преобрази и спаси се она што е добро. Според тоа, творештвото на Калистрат не ќе може да се детерминира од идејата за некаков национален стил. Тоа е плод на опитот во Црквата, и ѝ припаѓа на Црквата. Од тие причини може да се нарече и безвремно.
Хлорофлуоројаглерод
Реакции
Атмосферските влијанија на CFC не се ограничени на нивната улога како хемикалии кои го осиромашуваат озонот. Инфрацрвените апсорпциони ленти ја спречуваат топлината на таа бранова должина да избега од земјината атмосфера. CFC-ите ги имаат своите најсилни појаси на апсорпција од врските CF и C-Cl во спектралниот регион од 7,8-15,3 μm - познат како „атмосферски прозорец“ поради релативната транспарентност на атмосферата во овој регион.