cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Уранополи
Античка историја
На 1 километар источно од селото, во приватна сопственост била откриена римска гробница. Сместена е на низок рид во полето, во месноста Кокинохорафо, во близина на патот кој води до манастирот Франгокастро и границата со Света Гора. Во месноста Кокинара постојат остатоци од елинистичата ера. Во овој регион биле откриени монети со натпис ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΠΟΛΕΩΣ и ΟΥΡΑΝΙΔΩΝ ΠΟΛΕΩΣ и слика на Уранија Афродита, седната врз топка од едната страна и осумсончево сонце од другата. На средината на границата на Света Гора се наоѓаат урнатините на средновековниот храм „Свети Николај“ од 11 век.
Грција
Уранополи е нова населба која била основана околу постоечката византиска кула на имотот кој припаѓа на блискиот манастир Франгокастро. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Еден ден оваа болка ќе се исплати (2007)
„Еден ден оваа болка ќе се исплати“ (2007 година) е роман за млади на Питер Камерон. Протагонистот Џејмс Свек му раскажува на читателот за неговиот живот, за тоа како станал „црна овца“ и зошто се гледа со психијатар.
Овој роман е добитник на неколку награди, вклучувајќи ја и Феро-Грамлиевата награда за геј проза во 2008 година.
Горно Крушје (Порече)
Горно Крушје — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Порече, во западниот висок дел на територијата на Општина Македонски Брод, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Кичево. Селото е планинско, на надморска височина од 1.160 метри. Од градот Македонски Брод е оддалечено 17 километри.
Атарот е заеднички со селото Долно Крушје, кој зафаќа површина од 15,6 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 1.000,6 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 540,6 хектари, а на пасиштата 270,2 хектари.
Селото е поврзано со асфалтен пат, кој води од рамничарското село Слатина.
Историја
Во век, Горно Крушје било село во рамките на Поречката нахија во Кичевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото има мешовита земјоделска функција.
Население
Од Горно Крушје се иселил значителен дел од населението. Така, во 1961 година селото броело 382 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 66 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Горно Крушје имало 44 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 9 жители, од кои 3 Македонци и 6 лица без податоци.
Родови
Горно Крушје е чисто македонско православно село. Сите родови во селото се доселенички. Најпрво селото се наоѓало повисоко, па од таму се спуштиле родовите Тодевци и Главевци и го основале селото на денешното место.
Родови во Горно Крушје се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Македонски Брод.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Слатина, во која влегувале селата Грешница, Горно Крушје, Долно Крушје и Слатина.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Долни Манастирец, во која покрај селото Горно Крушје се наоѓале селата Горни Манастирец, Долни Манастирец, Долно Крушје, Драгов Дол, Слатино, Томино Село и Тополница.
Во периодот 1955-1957, селото било дел од тогашната општина Манастирец.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Брод.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0234 според Државната изборна комисија, кое е сместено во приватна просторија.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 36 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 34 гласачи.
Криенка
Криенка (мижитатара, миженка , миженка-криенка , миженица , криенка или криеница ) — вид детска игра во кој било број на играчи се кријат во околината, а ги бара играч кој „мижи“ (може да има и повеќе играчи кои мижат). Играчот кој мижи ги затвора очите, брои до одреден број (најчесто до 100 со чекор 5), пред да ги отвори вика „Скриен, нескриен, барам!“ и потоа ги бара сите скриени.
Со помали или поголеми варијации играта се игра ширум светот.
Цел на играта
Целта на играчите кои се кријат е што подобро да се скријат така што „мижачот“ да не ги открие или да ги открие што подоцна.
Целта на тој што мижи е што поскоро да ги најде сите скриени играчи и да биде заменет од оној кој прв ќе го најде.
Опис на играта
Играта се игра на отворено. Битно е однапред да се определи територијата на која може играчите да се кријат.
Најпрво играчите (не е ограничен бројот, но да не бидат под три) се разбројуваат со некоја броенка кој прв ќе миже. Се одредува „место за мижење“ (дрво, бандера, столб...) пред кое ги затвора очите и почнува до брои (најчесто до 100 со чекор од 5), кога ќе го заврши броењето вика „Скриен, нескриен, барам“. Почнува да ги бара скриените играчи и кога ќе најде некого, треба да истрча до местото за мижење и да викне „Пу, Кире“ (името на оној кого го видел). Скриените пак, демнат кога тој што миже ќе се оддалечи и трчаат до местото за мижење и викаат „Пу за мене“. Според една варијанта првиот најден, мижи во следната игра, а според друга, последниот.
За да не може некој да стои зад или пред тој што мижи, пред да ги отвори очите вика „Пу за оној зад мене, пред мене“.
Ако при барањето тој што бара погреши, наместо еден од скриените наведе друг, скриените почнуваат да викаат „Изгоре, се попаре“, играта се повторува, односно тој повторно мижи.
Адисон Форбс Монтгомери
Адисон Форбс Монтгомери (Addison Forbes Montgomery) (претходно Montgomery-Shepherd - Монтгомери Шепард) е име на измислен лик од телевизиската серија на ABC Вовед во анатомија. Ликот го толкува глумицата Кејт Волш.
Позадина
Откриено е дека Адисон е од Конекут. Откриено е исто така дека исто како и Марк Слоун, Адисон доаѓа од богато семејство. Исто така и Адисон како инвидуа е богата не сметајќи го наследството од родителите. Таа поседува три имоти: еден плац во Њујорк, куќа во Хамптонс и куќа во Санта Моника. Ричард Вебер има изјавено дека Адисон има плата што може да ја направи една од најплатените хирурзи во САД.
Адисон го запознава својот иден маж, Дерек Шепард на факултет и заедно го поминуваат своето стажанство под надгледност од нивниот сегашен многу добар и близок пријател д-р Ричард Вебер, со кој всушност не зборувала една цела година бидејќи тој ја научил вредна лекција да не се зближува толку многу со пациентите ставајќи ја на случај со пациент кој со сигурност ќе умре. Ади и Дерек двајцата станале многу почитувани и успешни во своите полиња што довело и двајцата да почнат свои пракси во Њујорк. Но за жал нивната кариера колку и да напредувала ова се го отуѓило нивниот брак. Откако Дерек ја фаќа како го изневерува со неговиот најдобар пријател Марк Слоун тој го напушта Њујорк и се преселува во Сиетл. Таму ја запознава Мередит Греј со која започнува врска. Адисон потоа доаѓа во Сиетл по наредба од Ричард и ја става на тест врската на Дерек и Мередит со тоа што на Мередит и се претставува како жената на Дерек.
Тие биле во брак единаесет години пред Адисон да го изневери. Споредувајќи ги семејствата на Адисон и Дерек, Дерек има многу браќа и сестри за разлика од Адисон која баш заради тоа и се доверува на Миранда дека никогаш не била потготвена да има деца. Откако таа и Дерек се разделиле, таа останува во Њујорк и живее со Марк цели два месеци, каде таа забременува и го абортира детето на Марк. Врската се прекинала откако Марк почнал да ја изневерува и Ричард ја вика Адисон во првата сезона да му помогне во еден тежок случај, знаејќи дека Адисон и Дерек се во тешка ситуација но незнаејќи ја причината што ги довела до тоа.
Краток преглед
Иако Адисон е позната по тоа дека е „тешка“ и често непопустлива, таа покажува и добри особини од нејзиниот карактер од време на време. Таа често тврди дека е најдобра во полињата во кои работи и често им ја повторува својата биографија на луѓето кои се сомневаат во нејзините хируршки вештини.
Како еден од најдобрите хирурзи, Адисон често знае да ги предизвикува своите колеги најчесто Алекс Карев, кој има поминато голем дел од неговото стажанство со неа. Како и да е, таа исто така има и одлично однесување кон пациентите, како Изи Стивенс, е позната по тоа дека премногу се емоционално се врзува со поголем дел од нејзините пациенти. Нејзината татко - ќерка врска со нејзиниот ментор, Д-р Ричард Вебер, отсекогаш и нудела „засолниште“ на Адисон и и помогнало да открие некои од нејзините несигурности.
Таа одлучува да остане искрена со нејзиниот бивши сопруг и признава дека има грижа на совест поради аферата со Марк Слоун. Нејзиниот љубовен живот е често проблематичен и не е навикната на долги врски.
NGC 5851
NGC 5851 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5851 се споменува и како UGC 9714, MCG 2-38-44, CGCG 77-8.
Откривање
Објектот е откриен на 26 мај 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5851 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 5851 има привидни димензии од 1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 6 м 53,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 51' 29"". Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.
Други поделби
Проучување на NGC 5851 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53965. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 198; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 925. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1422.
NGC 1483
NGC 1483 — спирална галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1483 се споменува и како ESO 201-7, IRAS 03512-4737.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 52 м 47,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 47° 28' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 1483 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14022. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 391; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8067.
Список на ѕвезди во соѕвездието Орел
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Орел, надолно подредени според сјајноста.
Овен (соѕвездие)
Овен — едно од соѕвездијата од зодијакот, и како астролошки знак го носи истото име. Латинскиот назив Aries значи овен, а неговиот симбол е, и ги претставува роговите на овенот. Се наоѓа меѓу соѕвездијата Риби на запад и Бик на исток.
Томи Хансен
Филип Тројовски (р. ) е чешки глумец, манекен и телевизиска личност. Тој е исто познат и под псевдонимот Томи Хансен кој го користи во хомосексуални порнографски филмови.
Бојсно
Бојсно (словенечки: Bojsno) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Наоемон Шимизу
Наоемон Шимизу — поранешен јапонски фудбалер.
Мултиплексирање со временска поделба
Mултиплексирање со временска поделба (TMD) — еден вид на дигитално или (поретко) аналогно мултиплексирање во кои две или повеќе сигнали или проток на битови се пренесуваат очигледно истовремено како подканал во еден канал за комуникација, но физички се врти околу преземање на каналот. Временскиот домен е поделен на неколку повторливи временски слотови со фиксна големина, еден за секој подканал. Пример бајт или податочен блок на подканал1 е пренесено за време timeslot1, подканал во текот на 2 временски слота, итн. Една TDM рамка се состои од еден временски слот на еден подканал плус канал за синхронизација, а понекогаш и канал за исправка на грешки пред синхронизација. По последниот подканал, исправка на грешки и синхронизација, циклусот започнува одново со нова рамка, почнувајќи од вториот пример, бајт или податочен блок од подканал1, итн.
Апликациски примери
Разделување на лев и десен канал со употреба на стереоскопски течни кристали:
TDM наспроти комуникација со пакетен режим
Во секој примарен облик TDM се користи за комуникација со цикличен режим со фиксен број на канали и константен пропусен опсег на каналот. Пропусниот опсег за резервација се разликува од мултиплексирање со временска поделба од статистичко мултиплексирање како комуникација со пакетен режим (исто така познат како статстичко мултиплексирање со временска поделба) т.е временски слотови со повторување во фиксен ред и се претходно одделени на канали, подобро него основа паќет по паќет. Статистичко мултиплексирање со временска поделба не треба да се смета исто како мултиплексирање со временска поделба. Во динамички TDMA, распоред на алгоритам на динамички резерви, променлив број на временски слотови во секоја рамка на променлива бит стапка на потоци од податоци, врз основа на побарувачот на собраќајот на секој податочен поток. Динамички TDMA се користи во:
Историја
Преносот користи мултиплексирање со временска дивизија(TDM)
Во мрежа со коло со прекинувач како што се јавни телефонски мрежи (PSTN) постои потреба за пренесување на повеќе повици по истиот медиум за пренос. За да се постигне ова, мрежните дизајнери го користат TDM. TDM овозможува прекинувачот да создаде канал, исто така познати како притоки, во рамките на пренос на струја. Стандард за гласовен сигнал DSO има податочна брзина од 64kbit/s, утврден користејки мостри Nyquist's критериуми. TDM ги зема рамките од главниот систем и ги мултиплексира во TDM рамка која работи на поголем пропусен опсег. Тоа значи ако TDM рамката се состои од n гласовни рамки, пропусниот опсег ќе биде n*64kbit/s. Секој примерок на гласовниот временски слот во TDM рамката се нарекува канал. Во Европскиот систем, TDM рамките содржи 30 дигитални гласовни канали, а во Американскиот систем они содржат 24 канали. И двата стандарди, исто така содржат дополнителни битови за сигнализација и синхронизација на делови.
Мултиплексирање со повеќе од 24 или 30 дигитални гласовни канали се нарекува повисок ред на мултиплексирање. Повисок ред на мултиплексирање се остварува преку мултиплексирање на стандардна TDM рамка. Во секој повисок ред на мултиплексирање ,четири TDM рамки од долниот дел се комбинираат, создавајки мултиплекс со пропусен опсег од n*64kbit/s,каде n=120,480,1920 итн.
Синхронизирано мултиплексирање со временска поделба(Sync TDM)
Постојат три типа на (Sync TDM):T1,SONET/SDH и ISDN.
Статистичко мултиплексирање со временска поделба(Stat TDM)
STDM е напредна верзија на TDM во кој и адресниот терминал и самите податоци се пренесуваат заедно за подобро насочување. Со користење на пропусен опсег STDM овозможува да се подели 1 линија. Многу колеџи и корпорации го користат овој тип на TDM за да дистрибуира логички пропусен опсег. Ако во една зграда постои една линија со 10MBit, STDM може да кристи за да обезбеди 178 терминали со посветена 56k врска (178*56k=9,96Mb). Почеста примена сепак е да му се даде на пропусниот опсег кога е потребно многу. STDH не резервира временски слотови за секој терминал, а тоа дозволува еден слот во терминал кога се бара податоците да бидат испратени или примени.
Ово исто така се нарекува асинхроно мултиплексирање со временска поделба (ATDM), во алтернативна номенклатура во која "STDM" означува постар метод кои користи фиксни временски слотови.
Морено Торичели
Морено Торичели (роден на 23 јануари 1970 година во Ерба) — поранешен италијански фудбалски тренер и играч од одбраната.
Биографија
За време на неговиот период во, од страна на Роберто Баџо бил наречен Џепето, прекар што го придружувал во текот на целата негова кариера.
Неговата прва сопруга Барбара, со која се оженил во 1995 година, починала во 2010 година од леукемија. Со неа тој има три деца. Откако останал вдовец, ја напуштил својата тренерска кариера и се пензионирал со своите деца во Лилианс, од каде што е неговата втората сопруга.
Од средината на 2010 година, тој повремено работел како колумнист за каналот Јувентус ТВ и за Rai Sport.
Почетоци
Играјќи на позицијата бек, својата кариера Торичели ја започнал во екипата Пулчини дела Фолгоре Верано. Скаутиран од луѓе на Комо, тој заминал на проба во овој клуб, но откако не успеал да импресионира се вратил назад во базата. Во екипата на Верано Брианца тој стигнал да игра со првиот тим во првенството 1987-1988. На крајот на сезоната, тој бил продаден во Оџионо, веднаш откако клубот од Ломбардија изборил пласман во лигата Промоционе. Тој останал во дресот на рособлу две години пред да биде продаден на, во Серија Д.
Јувентус
На почетокот на 1990-тите години, Торичели работел како столар во фабрика за мебел во Брианца и играл фудбал само како хоби, но благодарение на пријателскиот натпревар одигран во 1992 година, помеѓу неговиот Каратезе и една од најистакнатите екипи во Италија -, неговиот живот ќе се промени од корен: во пролетта 1992 година тој им се приклучил на бјанконерите на пробен период, импресионирајќи го позитивно тренерот Џовани Трапатони; следното лето тој бил купен за 50 милиони лири.
Дебитирал во Серија А на 13 септември 1992 година, во натпреварот на домашен терен против, кој завршил со победа на бјанконерите со 4-1. Тој веднаш станал постојан стартер во почетната постава на Јувентус, кои во таа сезона го освоиле Купот на УЕФА совладувајќи ја германската во финалето. Во истото тоа натпреварување, Торичели го постигнал својот прв гол во дресот на Јувентус, во победата со 6-1 во Торино над кипарскиот Анортозис Фамагуста.
Двете најдобри сезони во кариерата на играчот биле 1994-1995 и 1995-1996: во текот на овие две сезони тој ги освоил скудетото, Купот на Италија, Суперкупот на Италија и Лигата на шампионите, а последователно успехот во Европа му овозможил да ги освои и Интерконтиненталниот куп и Суперкупот на Европа. Во меѓувреме, на 10 септември 1995 година, тој го постигнал својот прв гол во Серија А, во победата со 4-0 над. Неговиот трет и последен гол за Јувентус, го постигнал во победата со 4-0 на гостувањето кај во Лигата на шампионите.
Фјорентина и последните години од кариерата
Во летото 1998 година, Торичели - откако во меѓувреме завршил на маргините во екипата на Јувентус - побарал и добил да биде продаден на ; една од главните причини за изборот и доаѓањето во Фиренца била можноста повторно да соработува со Трапатони, тренерот кој го открил шест години порано и многу го почитувал како играч. Дебитирал за виола на 12 септември 1998, играјќи од почеток до крај во победата со 2-0 на домашен терен во тосканското дерби против ; својот прв гол за клубот го постигнал на 10 ноември истата година, во победата со 4-0 над во Купот на Италија.
Тој одиграл три сезони во Тоскана, освојувајќи еден трофеј во Купот на Италија 2000-2001, сè до летото 2002 година кога Фјорентина паднала во економски банкрот.
После шест месеци без договор, во јануари 2003 година, Торичели за прв пат ја напуштил татковината и се преселил во Шпанија каде потпишал за екипата на Еспањол. Дебитирал во шпанскиот фудбал на 2 февруари 2003, во натпреварот Еспањол - 2-2, во кои играл до 72-рата минута пред да биде заменет од Иван Амаја. За сезона и половина во каталонскиот клуб, тој одиграл вкупно 34 натпревари без постигнат гол.
Во ноември 2004 година, тој се вратил во Италија придружувајќи и се на екипата на, во Серија Б; истиот месец го направил своето деби за клубот а воедно и за првпат во кариерата заиграл во натпревар во Серија Б, против Катанцаро. Својата авантура со Арецо, ја завршил со 26 настапи и 2 гола, помагајќи му на клубот да опстане во лигата.
Во летото 2006 година, како слободен играч, тој кратко тренирал со играчи без договор пред да објави дека ја завршува својата играчка фудбалска кариера.
Украинска Православна Црква - Киевски Патријархат
Украинската Православна Црква - Киевски Патријархат или УПЦ-КП (Украї́нська Правосла́вна Це́рква – Ки́ївський Патріарха́т (УПЦ-КП)) — најголемата од трите главни православни цркви во Украина, заедно со Украинската Православна Црква - Московска патријаршија) и Украинската Автокефална Православна Црква  . Црквата моментално не е призната од канонските православни цркви, иако сега екуменската патријаршија, која е Мајка Црква, и може да даде канонски статус и автокефалност, го разгледува барањето и петицијата на украинската влада и нејзиниот народ за да биде официјално признаена.
Главна катедрална црква на УПЦ-КП е катедралата Свети Владимир во Киев, главниот град на Украина. Поглаварот на црквата е Патријархот Филарет (Денисенко), кој бил устоличен во 1995 година. Патријархот Филарет бил екскомунициран од Руската православна црква во 1997 година, но Синодот и Собор на УПЦ-КП не го признаваат овој настан.
Формирање
Црквата била основана во 1992 година како резултат на раскол меѓу Московската патријаршија и нејзиниот поранешен локален водач, митрополитот Киевски и на целата Украина, Филарет (Денисенко). Поголемиот дел од проруските епископи одбиле да го поддржат и го принудиле да поднесе оставка од својата позиција по неговиот предлог за основање. Незадоволен, Филарет, со поддршка на претседателот на Украина, Леонид Кравчук, иницирал спојување со Украинската Автокефална Православна Црква. Со поддршката на националистичките групи како УНА-УНСО, црквата се борела за контрола над имотот на црквата. Како одговор, скоро сите проруски епископи одржале собор во Харков, каде епископите одбиле да го следат Филарет. По смртта на Патријархот Мстислав (Скрипник) во летото 1993 година, и по кратко раководство на патријархот Володомир (Роман), Филарет го презел патријаршискиот престол во есента 1995 година.
Историја
Православието во Украина во голема мера се проширило во XVIII и XIX век, особено кога границите на Руското Царство биле проширени преку освојување или анексија на Кримското ханство, Бесарабија и дел од Украина. Само западната покраина Галиција останала надвор од Руската православна црква (и покрај тоа што се сметала како канонска територија). Во текот на XX век, православието било брутално прогонувано од страна на советските власти во Советска Украина, а во помала мера и од властите на Втората Полска Република.
Меѓутоа, на соборот во март-април 1992 година, поголемиот дел од свештенството на Украинска Православна Црква - Московска патријаршија, кои првично го поддржувале Филарет, отворено го критикувале овој потег и ги поставиле повеќето други бискупи против него. Тој бил замолен да поднесе оставка.
По враќањето во Киев, Филарет изјавил дека тој нема поднесе оставка. Украинскиот претседател Леонид Кравчук му дал поддршка на Филарет, како и на националистичките паравојски, задржувајќи го својот ранг. Во еден кризен момент, Хиерархискиот совет на Украинската православна црква се согласила на друг синод што се состанал во мај 1992 година. Соборот бил одржан во источниот град Харков каде што мнозинството од руските епископи гласале за суспендирање на Филарет од неговото свештенство. Истовремено, тие избрале нов водач, митрополитот Владимир Сабодан, роден во Хмелничката област и поранешен патријаршиски егзарх во Западна Европа.
Со само три епископи кои му дале поддршка, Филарет го иницирал обединувањето со Украинската Автокефална Православна Црква, а во јуни 1992 година ја основал новата Украинска Православна Црква - Киевски Патријархат со 94-годишниот патријарх Мстислав како водач. Додека бил избран за свој помошник, Филарет де факто владеел со црквата. Неколку автокефални епископи и свештеници кои се спротивставиле на оваа одлука, одбиле да се приклучат на новата црква по смртта на Мстислав една година подоцна. Црквата повторно доживеала раскол и повеќето од парохиите на УАПЦ биле вратени кога црквите повторно се разделиле во јули 1993 година.
Активноста на УПЦ-КП исто така била фокусирана на привлекување на Украинци. На пример, во 1998 година, четири парохии на УПЦ на САД се префрлиле под кај Филарет без канонско одобрување од УПЦ на САД (надлежност на Вселенската патријаршија). Постојаните конференции на украинските православни епископи надвор од границите на Украина го изразиле својот протест против расколничката активност на УПЦ-КП во дијаспората со отворено писмо од 14 јуни 1998 година. Од своја страна Хиерархискиот собор на УПЦ-КП одлучил на 14 мај 1999 година: „Украинската Православна Црква - Киевски Патријархат нема морално право да ги напушти без духовна грижа оние украински православни парохии во дијаспората, кои од времето на Неговата Светост, Патријарх Киевски и на цела Украина, Мстислав, за благословено сеќавање, остануваат под влијание на Киевскиот Патријарх и понатаму не сакаат да ја сменат својата канонска позиција“.
УПЦ-КП примила најмалку двајца поранешни свештеници на Грузиската Православна Црква: епископот Кристофер (Цамалаиѕе) и Василиј (Кобахидзе). На 21 јануари 2006 година, епископот Кристофер и протоерејот Василиј учествувале на одбележувањето на националниот украински празник - Денот на единството. Во исто време, Николај (Инасаридезе), кој бил поставен од Филарет во свештенството во октомври 2005 година, бил назначен за ректор на новоформираната грузиска парохија „Рождество Христово“. И украинските медиуми веднаш започнале да ги шират изјавите на водачот на УПЦ-КП за признавањето на Киевската патријаршија од страна на Грузиската Православна Црква и Неговата Светост патријарх Илија II Грузиски. Но, Патријаршијата на Грузија ги негирала овие гласини.
УПЦ-КП, исто така, има епархија на Фалешти и Источна Молдавија предводена од поранешниот епископ на РПЦ Филарет (Панку) и Православна епархија на Париз и цела Франција предводена од Митрополитот Михаил (Филип) Ларош.
Пред руската воена интервенција во Украина во 2014 година, најголем дел од православните верници во Украина не сакале да избираат помеѓу УПЦ-КП и УПЦ-МП. Но, според Центарот „Разумков“, меѓу 27,8 милиони украински членови на православните цркви, верноста на Киевската патријаршија пораснала од 12% во 2000 на 25% во 2016 година и голем дел од растот потекнува од верници кои претходно не ја поддржувале патријаршијата. Од 2014 до 2018 година околу 60 московски патријаршиски парохии се префрлиле кон Киевската патријаршија, раководството на Московската патријаршија изјавила дека истите се нелегални. Во април 2018 година Московската патријаршија имала 12.300 парохии, додека Киевската имала 5.100.
Приврзаници
Во 2000 година, 21,8%, од 41,2% кои јасно ја прифаќале верноста кон црквата, се придржувале кон УПЦ-КП. Според анкетата спроведена од центарот Разумков во 2006 година, 14,9% од украинското население изјавило дека припаѓа на УПЦ-КП. Во 2013 година, 18,3% од Украинците се придржувале кон УПЦ-КП, растејќи на 22,4% во април 2014 година. Според Центарот Разумков, верноста кон Киевската патријаршија пораснала од 12% во 2000 година на 25% во 2016 година.
Приврзаници на УПЦ-КП во Украина, со исклучок на Крим и делови на Донбас контролирани од милитантите:
Пожешко-славонска жупанија
Пожешко-славонска жупанија е жупанија во северна Хрватска. Се наоѓа во централна Славонија, со седиште во Пожега. се граничи со Бјеловарско-билогорската жупанија и Вировитичко-подравската жупанија на север, со Осиечко-барањската жупанија на исток, и со Бродско-посавската жупанија и Сисачко-мославинската жупанија на југ.
Пожешко-славонска жупанија
Според пописот на населението од 2001 година, жупанијата броела 85.831 жител (1,9% од вкупното население на Хрватска). Просечната густина на населеност била 46 жители на км2.
Етничкиот состав бил следниот: Хрвати 88,7%, Срби 6,5%, Италијанци 0,9%, Унгарци 0,9% и останати.
Македонски Власи
Македонски Власи — уставно признаено малцинство во Република Македонија. Нивната бројност е 9.695 лица, односно 0,48 % од вкупното население на Македонија.
Потекло
Власите се народ од романско потекло кои говорат на посебен јазик. Во Македонија и на Балканот се познати под повеќе имиња, како Аромани, Цинцари, Куцовласи, на романски јазик сите Власи од јужниот дел на Балканскиот Полуостров се нарекуваат: Machedoni (Македоњ) и др.
За нивното потекло постојат повеќе теории кои укажуваат дека тие се потомци на староседелското население на Балканскиот Полуостров кое се повлекло во планинските предели при доселувањето на Словените и другите народи.
Од повеќето теории најпознати се оние според кои се смета дека Власите се потомци на Римјаните, Византијците (Ромеите) поради нивниот јазик, а според некои се смета дека биле потомци на Античките Македонци.
Историја
Присутноста на Власите на територијата на Македонија се забележува уште во Средновековието, а познат е фактот дека братот на цар Самуил, Арон бил убиен од Власи - скитници во околината на Лерин. Нивната присутност била повремена само како сточари и трговци и не биле трајно население.
Првите трајни населувања на Власи во Македонија се случуваат на почетокот на 19 век, односно околу 1830-1832 година кога нивниот најразвиен и најголем град Москополе во јужна Албанија бил разурнат од албанските качачки банди поддржани од Али Паша Јанински.
Со честите продори и грабежи на албанските качачки банди на влашките градови и села во јужна Албанија, на планината Грамошта, во Епир и Тесалија голем број на Власи се населуваат во Македонија, претежно во западните делови во Крушево (кое до 1830 било мало село во Прилепската каза населено исклучиво со Македонци), Битола и околните планински села, западниот и јужниот дел на Егејска Македонија.
Постојаниот терор на Власите од нивните предели во јужна Албанија и особено во Тесалија принудува голем број на Власи - сточари да се населат во планинските предели во долината на реката Брегалница во Штипско, Кочанско и Овче Поле.
Овие Власи кои живеат во источна Македонија се познати и под името Каракачани. Номадските Власи од источна Македонија се познати и под името Црни Власи, за разлика од Власите во западна Македонија кои се познати под името чаршиски или Бели Власи.
Области и населени места
Статистички Власите во Македонија се најзастапени во општините: Крушево со 10,53%, Штип со 4,6%, Битола со 1,33% и градот Скопје со 0,50%.
Култура и општествен живот
Македонските Власи имаат високо развиена култура и културен идентитет. Познати се влашките носии и килими (особено до с. Делисинци, Овчеполско) кои се дел од богата македонска етнолошка ризница.
Начинот на живот како сточари и богати трговци, оставил препознатливи културни белези во идентитетот на Власите. Власите-Каракачани од источна Македонија, кои биле сточари, се препознатливи по тоа што нивните жени носат тетовирани крстови на нивните чела и кај рачните зглобови.
Надалеку се познати богатите цркви во битолските влашки села Маловиште и Старо Змирново, како и во градот Крушево.
На вториот канал на националната телевизија се емитува програма на влашки јазик, а постои и Унија за култура и издаваштво на Власите.
Македонските Власи по вероисповед се православни христијани. Постарите Власи, се многу посветени и религиозни луѓе.
NGC 3377
NGC 3377 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3377 се споменува и како UGC 5899, MCG 2-28-9, CGCG 66-16.
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3377 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3377 има привидни димензии од 5' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 3377 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32249. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 852. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 976.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Нова Пропонтида
Нова Пропонтида (Δήμος Νέας Προποντίδας, Димос Неас Пропондидас) — општина во Халкидичкиот округ, Егејска Македонија, денес во Грција. Административен центар е Нова Мудања.
Населени места
Општината Нова Пропонтида е создадена на 1 јануари 2011 г. со обединување на општините Мудања, Каликратија и Суфлар (Триглија) по законот „Каликратис“.
Општинска единица Каликратија
Општинската единица Каликратија со седиште во Нова Каликратија ги опфаќа следниве оддели и населени места:
Општинска единица Мудања
Општинската единица Мудања ги опфаќа следниве оддели и населени места:
Општинска единица Суфлар
Општинската единица Суфлар со седиште во Суфлар (Триглија) ги опфаќа следниве оддели и населени места:
Рјузо Шимизу
Рјузо Шимизу (роден ) — поранешен јапонски фудбалер.
Нанометар
Нанометар (симбол nm, од грчки: νάνος, нанос за „џуџе“; μέτρον, метрон за „единица мерка“) е единица мерка за должина во метричкиот систем, еднаква на еден милијардити дел од метарот ( m). Може да се запише и во експонетен запис како, или пак во инженерски запис како 1 E−9 m или пак како 1⁄undefined метри. Еден нанометар е еднаков на 10 ангстреми. Кога се користи како претставка за други потреби покрај единици мерки, како на пример во „нанонаука“, се мисли на нанотехнологија, или пак за појава која се одвива во нанометри (Погледајте наноскопска скала).
Нанометарот честопати се користи за да се изразат димензии од атомски големини: пречникот на атомот на хелиумот, на пример, е околу 0,1 nm, а пак на рибозомот е околу 20 nm. Нанометарот честопати се користи за да се определи брановата должина на електромагнетното зрачење во близина на видливиот дел на спектарот: видливата светлина има бранова должина од 400 до 700 nm. Ангстремот, кој е еднаков на 0,1 nm, порано се користел токму за овие цели, но сè уште се користи во други области. Од крајот на 1980-ите, се користи во 32 nm и 22 nm, и се користи за да се опишат вообичаените големини цо последователните генерации од ITRS за минитуризацијата во полуспроводничката индустрија.
Историја
Нанометарот порано бил познат како милимикрометар – или, пак, милимикрон – бидејќи е 1⁄1000 дел од микрон от (микрометарот), и се означувал со симболот mµ или (поретко и збунувачки, бидејќи треба да се однесува на милионити дел од микронот) µµ.
Бушеча Вас
Бушеча Вас (словенечки: Bušeča vas) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Стар Свет
Стар Свет — поим што се однесува на светот како што бил познат во антиката и средниот век. Се користи во контекст на и наспроти „Новиот Свет“ (т.е. Америка).
Поимувањето за светот како целина од три континенти датира од антиката. Птоломеј и другите антички географи ги исцртувале границите на светот долж реките Нил и Дон. Ова гледиште предоминирало и во текот на средниот век и раниот нов век.
Бундесрат
Германскиот Бундесрат (буквално „Сојузен совет“; Bundesrat) — законодавно тело кое ги претставува шеснаесетте сојузни покраини на Германија на сојузно ниво. Неговото седиште е во поранешната Пруска палата на лордовите (Preußisches Herrenhaus) во Берлин.
Бундесратот учествува во законодавството, заедно со Бундестагот. Тој е непосредно избран од граѓаните на Германија и одлучува за закони кои се однесуваат на надлежностите на покраините и сите уставни промени мора да добијат согласност од ова тело. Работејќи на сличен начин како горните домови на парламентите во други земји, често е споредуван со американскиот Сенат или рускиот Совет на Федерацијата или Палатата на Лордовите во Велика Британија, иако германскиот устав не ги наведува Бундестагот и Бундесратот како домови на дводомен парламент (зборот „парламент“ дури и не се појавува во Уставот). Официјално, познато е како „уставно тело“ заедно со Бундестагот, Претседателот, Владата и Сојузниот уставен суд.
Бундесратот веќе се појавувал како име на слични тела во Северногерманскиот Сојуз (1867) и Германското Царство (1871). Во периодот 1919-1933/1934 (Вајмарска Република) името било Рајхсрат.
Миодраг Анѓелковиќ
Миодраг Анѓелковиќ (роден е на 7 февруари 1977 година) е поранешен професионален српски фудбалер кој играл на позицијата напаѓач, а бил и фудбалски менаџер (тренер).
Анѓелковиќ во својата професионална кариера настапувал за 21 клуб од 14 различни земји и тоа за време од 15 години.
Играчка кариера
Анѓелковиќ е роден во градот Титова Митровица (денешна Косовска Митровица). Својата кариера ја започнал во неговиот роден град во тимот на Трепча. Подоцна ја сменил средината и заминал во тимот на ОФК Београд. Својот прв натпревар за сениорскиот тим го имал во сезоната 1995 -1996. Во зимскиот преоден рок во 1997 година, Анѓелковиќ заминал во странство и тоа во Шпанија и потпишал за тимот на Еспањол од Барселона. Одиграл два натпревари за тимот на Еспањол во Ла Лига, пред да се премине во екипата на Алмерија од Сегунда Дивизион. Таму останал до крајот на сезоната 1996-97. Подоцна, Анѓелковиќ настапувал за СпВгг Гројтер Фирт во Германија и во Хапоел Петах Тиква во израелското првенство, пред да се врати во ОФК Белград во 1999 година. Постигнал девет првенствени гола за тимот во сезоната 1999-2000, пред да се префрли во Сартид од Смедерево во март 2000 година. Во овој клуб постигнал уште седум голови од вкупно 16 гола таа сезона. Во јуни 2000 година, Анѓелковиќ повторно се преселил во странство и потпишал за турскиот тим на Анталијаспор, каде играл заедно со српскиот фудбалер Никола Дамјанац.
Во текот на следната деценија, Анѓелковиќ продолжил да игра во Бразил (тимовите на Флуминенсе и Коритиба), па во Полска (Видзев Лоѓ), Јужна Кореја (Инчеон Јунајтед), Јапонија ( Черезо Осака), Казахстан (Иртиш Павлодар), Кина (Далиан Шиде и клубот на Јантаи), како и во Романија (Пандурил Таргу Јиу и Куртеа де Аргес).
Во 2010 година, Миодраг заминал во странство и тоа во Канада и таму потпишал со тимот на Брантфорд Галакси од Канадската фудбалска лига. Тој му помогнал на тимот да го освои првенството во ЦСЛ лигата. Во финалето неговиот тим бил подобар од екипата на Хамилтон Хрватска. На 21 јули 2010 година, Анѓелковиќ бил дел од тимот на Торонто ФК во меѓународниот пријателски натпревар против Болтон Вондерерс. Последен пат играл како професионалец во својата татковина за тимот на Младеновац во сезоната 2011–12.
Кариера по професионалното играње
Во септември 2013 година, Анѓелковиќ бил назначен за помошник тренер на Златко Крмпотиќ во тимот на ОФК Белград. Подоцна работел како помошник на Петар Дивиќ и Жарко Тодоровиќ во истиот тим. Во октомври 2018 година, Анѓелковиќ бил ангажиран како привремен тренер на ОФК Београд и тоа на еден натпревар од Српската лига. Во 2020 година, тој бил именуван за тренер за ОФК Београд со полно работно време. На 7 декември 2021 година Анѓелковиќ го најавил своето заминување од ОФК Белград.
ФК Јехона
ФК Јехона (алб. KF Jehona) во превод Одзив е македонски фудбалски клуб од село Пршовце, тетовско. Клубот е формиран во мај 1996.
Поради воениот конфликт во Тетовско клубот ги прекунува своите активности од 10 април 2001 година. Денес повторно функционира и неговите играчи се доста млади, на возраст од 15-22 години.
Риби (соѕвездие)
Риби — едно од соѕвездијата од зодијакот, и како астролошки знак го носи истото име. Латинскиот назив Pisces е множина од риба, а неговиот симбол е. Се наоѓа меѓу соѕвездијата Водолија на запад и Овен на исток.
Митологија
Созвездието претставува две заоблени форми, кои се меѓусебно поврзани. Тие две форми се риби, додека ѕвездите кои ги поврзуваат создаваат лента која ги поврзува опашките на рибите. Врската помеѓу рибите, иако видлива со голо око, не го расипува впечатокот дека ова созвездие потсетува на две риби кои „пливаат“ во небото. По еден грчки мит, созвездието Риби претставува риби кои Афродита и нејзиниот син Ерос се претвориле за да избегаат од чудовиштето Тифон; врзани со опашките за да не се изгубат.
Сива боја
Сива боја — боја во помеѓу црната и белата, неутрална или ахроматска (букв. „безбојна боја“). Ова е бојата на облачното време, пепелта и оловото.
Оптика на сивата боја
Во ликовната уметност, сивата традиционално се добивала со мешање на црна и бела боја. Потоплите сиви бои ги добивале со додавање на малку црвена, а за постудените додавале малку сина. Уметникот добива сива боја и со мешање на две комплементарни бои како портокалова и сината.
Денес сивата на екраните и телевизорите се добива користејќи го моделот RGB. На црн екран, црвената, зелената и сината светлина при полна јачина даваат бела боја. Намалувајќи ја јачината, се добиваат разни нијанси на сива.
Во печатарството, сивата обично се добива по моделот CMYK, користејќи синозелена (цијан), магента, жолта и црна. До сива боја се доаѓа со употреба на црна и бела, или пак со мешање на подеднакво количество на синозелена, магента и жолта. Највеќето сиви нијанси имаат студен или топол изглед. Топлиот се добива со додавање на жолта, портокалова или црвена, додека пак студените имаат додадено зелена, сина и виолетова. Кога нема никаква додавка, бојата се нарекува „неутрална сива“, „ахроматска сива“ или просто „сива“. Сликите што се состојат само од црна, бела и сиви нијанси се нарекуваат монохромни, црно бели или сиво нијансирани.
О писменех
О писменех (старословенски:, За буквите) — јазично-книжевен трактат во кој детално се разработува оправданоста за постоење на посебно словенско писмо и во кој на блескав начин се брани словенската писменост. Го напишал кон крајот на IX или почетокот на X век, не повеќе од една генерација по Моравската мисија, монахот Црноризец Храбар, кој најверојатно се школувал во Преславската книжевна школа во денешна Пиринска Македонија. Низ текстот, на отмен начин и со висок стил, во многу смирена атмосфера, Црноризец ја образложува потребата за постоење на словенско писмо, истата поткрепувајќи ја со факти. Неговото широко образование особено доаѓа до израз кога тој, Словен, ги потсетува самите Грци на околностите во кои настанало нивното писмо; настани, луѓе и факти кои се непознати за многумина од нив. Особено убав одговор дава на прашањето: Зошто им се на Словените 38 букви, кога може да се пишува и со помалку? Но, по „пребројувањето“ Црноризец констатира дека грчките книги се исполнети со 38 знака, број еднаков со бројот на букви во словенското писмо. Исто така, соодветно внимание е посветено на дискредитацијата на тријазичната ерес, според која словенскиот јазик не бил достоен за на него да се шири Словото Божје. На ова авторот само ги потсетува грчките интелектуалци дека токму Светото писмо на нивниот јазик, од хебрејски, го превеле „мнозина за многу години“, додека истото го има сторено Константин Филозоф, наречен св. Кирил „сам и за малку години“.
Текст
Следува текстот од „О писменех“ :
Порано, пак, Словените немаа книги, туку се служеа со рески и цртички, читаа и гатаа исто како и многубошците. А кога се покрстија, беа принудени словенските зборови да ги пишуваат со римски и грчки букви, без некое особено правило. Но како може да се пишува со грчки букви: и бгъ или жизънь, ѕѣло или цркѿвъ или члкъ или широта или шєдрѿты или юность или ѫзыкь или ıaдь и слични на тие? И така се продолжуваше многу години. (Повеќе...)
Примери од делото
Врвот пак на почитта, љубовта и гордоста на словенскиот народ кон своите Апостоли тој ја пренесува во делов:
Иако низ целиот текст доминираат фразите „словенско писмо“ и „словенски букви“, авторот не дава никаков одговор, директен или индиректен, свесен или несвесен, намерен или ненамерен, околу тоа кое писмо всушност го создал Константин Филозоф наречен св. Кирил. Ако се суди според споменатиот број на букви, тогаш тоа би била глаголицата (која брои 38 букви без прејотираните носовки).
Алексинац
'''Алексинац— град во Србија, седиште на Општина Алексинац. Според пописот од 2011 година во градот живееле 16,420 жители, додека во општината 51,462.