cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на ФК Арсенал (од 1966 наваму)
Уште две Двојни Круни
Нападот дефинитивно беше силната страна на Арсенал кога ја освоија третата Двојна Круна (рекорд што го држат заедно со Манчестер Јунајтед) во сезоната 2001-02; Топчиите беа единствениот тим кој имаше постигнато гол на секој натпревар во Премиерлигашката сезона, и ја завршја целата сезона без пораз на гости. Иако на почетокот на сезоната трката за титула беше густа (првите три позиции беа разделени од само три бода во февруари), Арсенал направи серија од 13 последователни победи, со што ја зврши сезоната со седум бода пред Ливерпул кој заврши на второ. Тимот ја обезбеди титулата на предпоследниот натпревар од сезоната со победа на Олд Трафорд, со голот на Вилтор. Една недела претходно го освои и својот 8 трофеј во ФА Купот, со победа од 2-0 против Челзи со головите на Реј Парлоу и Фреди Љунберг.
Во сезоната 2002-03, Арсенал стана првиотклуб по пауза од повеќе од 20 години кој успеал да го одбрани трофејот во ФА Купот со победата од 1-0 над Саутхемптон со голот на Пирес. Тимот за малку ќе успееше да јо одбрани и титулата во Премиер Лигата. Клубот водеше на табелата од почетокот на сезоната. Во втората половина од сезоната формата на Арсенал опадна и Манчестер Јунајтед кој дотогаш беше втор успеа да ги помине. Ова се должеше на натправарот со Болтон кој заврши 2-2 откако Арсенал имаше водство од 2-0, И поразот со 3-2 Лидз Јунајтед во следното коло.
„Непобедливите“ и финалето на Лигата на Шампионите (2003-06)
Поразот на Арсенал од Лидз Јунајтед беше последен. Сезоната 2003-04 беше рекордна за клубот, бидејќи ја освоија Премиер Лигата без ниту еден пораз (26 победи, 12 нерешени, 0 порази), и завршија на 11 бода пред второпласираниот Челзи. Со овој подвиг Арсенал стана само втор клуб во историјата на англискиот фудбал на кој му успеало такво нешто, првиот клуб бил Престон Норт Енд во сезоната 1888-89, сепак Престон имале само 22 натпревари во Лигата. Соперниците во трката за титулата се одмаздија во другите натпреварувања – Арсенал беше поразен во четвртфиналето на Лигата на Шампионите од Челзи и во полуфиналето на ФА Купот од Манчестер Јунајтед, во натпревари кои се играа еден по друг. Соочени со пропаѓање на сезоната, клубот се врати по дефицит од 1-0 и 2-1 против Ливерпул во следниот натправар во Лигата за да победат со 4-2, благодарејќи на хет-трикот на Тјери Анри. Титулата ја освоија на натпреварот на Вајт Харт Лејн против локалниот соперник Тотенхем кој заврши 2-2, слично на успехот од 1971.
Арсенал не успеа да ја одбрани титулата во сезоната 2004-05, завршувајќи на второ, со 12 бода зад шампионот Челзи. Сепак Топчиите ја продолжија својата серија на 49 натпревари во лигата без пораз, што претставува рекорд во англискиот фудбал; Арсенал го израмни рекордот во драматичниот натпревар против Мидлзборо со победата од 5-3 (Арсенал на стартот од второто полувремегубеше со 3-1). Рекордот беше надминат со победата од 3-0 против Блекбурн Роверс. Серијата заврши со поразот од 2-0 на гости кај Манчестер Јунајтед. Овој пораз малку ја поремети формата на Арснеал и тимот заостана во трката за титулата, но се подобрувањето кон крајот на сезоната, Арсенал сепак успеа да заврши на второ, подобрувањето беше потврдено со победата од 7-0 на натпреварот со Евертон. Славата во Лигата на Шампионите им беше скратена кога беа исфрлени од Баерн Минхен со вкупен резултат 3-2. Сепак Топчиите не ја завршија сезоната со празни раце; со победата над Манчестер Јунајтед од 5-4 на пенали во финалето од ФА Купотго освоија третиот трофеј во ова натпреварување во четири години.
Ослабен по продажбата на капитенот Патрик Виера кој замина во Јувентус летото 2005, сезоната 2005-06 за Арсенал беше разочарувачка, клубот не успеа да освои ни еден трофеј во домашните натпреварување. Во Лигата, формата им беше многу слаба, и покрај некои импресивни резултати (5-0 против Астон Вила, и 7-0 против Мидлзборо), Клубот поголемиот дел од втората половина на сезоната ја помина на петто место, и имаше сериозни шанси да невлезе во Лигата на Шампионите првпат по 1997. Сепак, тимот успеа да победи на последните три натпревари во сезоната, кулминација на оваа мини серија беше победата со 4-2 против Виган Атлетик на прошталниот натпревар на Хајбери; паралелно со поразот на Тотенхем од Вест Хем, Арсенал успеа да го освои четвртото место и да обезбеди влез во Лигата на Шампионите.
Спротивно од домашната форма, Топчиите имаа одлична сезона во Европа во 2005-06; тимот стигна до финалето на Лигата на Шампионите, првпат за клубот, вклучително станувајќи првиот лондонски клуб на кој му успеало ова. Арсенал заврши на прво место во групата, без ниту еден пораз, пред Ајакс Амстердам, ФК Тун и Спарта Прага против кого Тјери Анри постигна два гола со што стана најдобар клупски стрелец; во нок аут натпреварите го победи Реал Мадрид (со што стана првиот британски клуб кој победил на Бернабе), Јувентус и потоа Виљареал за да стигнат до финалето, поставувајќи рекорд во Лигата на Шампионите, десет натпревари без примен гол. Во финалето, против Барселона, Арсенал остана со десет играчи рано во натпреварот откако голманот Јенс Леман доби црвен картон за фаул над Самуел Ето; сепак Топчиите први поведоа, Сол Кембел постигна гол со глава од слободен удар во 37 минута. Арсенал успешно го бранеше водството, но два гола при крајот на натпреварот постигнати од Самуел Ето и Џулиано Белети и ја донесоа победата на Барселона.
Преселбата на Емирати (2006-)
Арсенал беа многу успешни во деведесеттите и во новиот милениум, но капацитетот на Хајбери беше ограничен на 38,500 седишта по несреќата на Хилзборо и извештајот на Лорд Тејлор; секој натпревар беше распродаден. Бидејќи проширувањето на Хајбери не беше опција, клубот соопшти во 1999 дека планира преселба на соседниот Ешбартон Гроув; изградбата започна во декември 2002 и новиот Стадион Емирати беше отворен во јули 2006, на време за почетокот на сезоната 2006-07.
Арсенал ја започнаа сезоната многу слабо, беа 17 по првите три натпревари, но со импресивната серија на победи од почетокот на септември ди крајот на октомври се искачија на табелата. Сепак, само четири освоени бодови во ноември го натераа Венгер да признае дека тимот многу заостанува за да конкурира за титулата. Поради слабата форма на гости (пораз на седум гостувања во Лигата) која траеше цела сезона, Арсенал на крај заврши на четврто, со ист број бодови со трето пласираниот Ливерпул, откако ја поминаа целата сезона меѓу првите четири на табелата. Со тим исполнет со младинци и играчи од резервниот состав, клубот стигна до финалето на Лига Купот, каде што изгубија со 2-1 од Челзи. Во другите натпреварувања Арсенал имаше послаби успеси, беше исфрлен од Лигата на Шампионите од страна на ПСВ Ајндховен со вкупен резултат 2-1 во првото елиминационо коло, и изгубија во повторениот натпревар од петтата рунда против Блекбурн во ФА Купот.
Во 2007, клубот стана потенцијална цел на преземање од страна на двајца странски инвеститори. Првиот беше американскиот спортски магнат Стен Кронке, кој заклучно со август 2007 поседуваше 12.19% од акциите на клубот, поголем дел од овие акции ги купи од Гранада Венчрс во април 2007. Поради ова заменик претседателот Дејвид Дејн, кој поседуваше 14.6% од акциите, поднесе оставка од одборот на 18 април; иако на почетокот сите мислеа дека тој се залага за преземање од Кронке, четири месеци подоцна им ги продаде своите акции на Ред & Вајт Холдинг, компанија во сопственост на рускиот милијардер Алишер Усманов и финансиерот од Лондон Фарад Мошри; за возврат Дејн беше назначен за претседател на компанијата. Претседателот на Арсенал Питер Хил-Вуд напомена дека остатокот од одборот нема доброволно да ги продадат своите акции (45.45% од клубот) барем до април 2008.
Заклучно со 9 април 2008, Арсенал поради мал пад во формата и контроверзно судење паднаа на третото место, шест бода зад Манчестер Јунајтед и 3 зад Челзи. Во Лигата на Шампионите Арсенал стигна до четврт финалето со победата од 2-0 над Милан во првата нок аут рунда, притоа станувајќи првиот англиски клуб кој го победил Милан на Сан Сиро. Во четврт финалето беа исфрлени од Ливерпул во двомеч во кој Арсенал доминираше но загубија поради пристрасно судење и крaјно контроверзни одлуки. Топчиите стигнаа до петтата рунда на ФА Купот, каде изгубија од Манчестер Јунајтед, и до полуфиналето на Лига Купот трета сезона по ред, но беа исфрлени од Тотенхем (кој во финалето го совлада Челзи) со вкупен резултат 6-2, првиот пораз во Северно Лондонско Дерби по 20 меѓусебни средби.
Галушак
Галушак (словенечки: Galušak) — населба во Општина Свети Јуриј на Шчавница во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
1723 во архитектурата
1723 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Сузана Милевска
Сузана Милевска ( во ) — македонска теоретичарка и кураторка на визуелна уметност и култура.
Животопис
Сузана Милевска е теоретичарка и кураторка на визуелна уметност и култура од Македонија. Нејзините теоретски и кураторски интереси ги покриваат постколонијалната критика на хегемонистичките режими на моќта на претставување, феминистичката уметност и родовата теорија, партиципативните и колаборативни уметнички практики. Докторските студии по визуелна култура ги завршува на колеџот Голдсмитс во Лондон. Во 2004 година, Милевска станува Виша Фулбрајт стипендистка и истражувачка во Конгресната библиотека. Во 2010 година Милевска ја издава книгата „Родови разлики на Балканот“ и ја уредува The Renaming Machine: The Book. Во 2011 година станува истражувачка во проектот Call the Witness – Roma Pavilion на 54 Меѓународна уметничка изложба - Венециското Биенале - колатерален настан и ги курира изложбите „Call the Witness“, „БАК“, „Утрехт“ и Ромскиот протокoл во австрискиот Парламент. Во 2012 година Милевска ја добива Наградата „Алис“ за политичко кураторство и Наградата за култура и теорија „Игор Забел“. Од 2010-2012 година е професорка по историја на уметност и теорија на уметности на Факултетот за ликовна уметност во Скопје, додека во 2013 година предава визуелна култура и род на Институтот за родови студии во Скопје. Од 2013-2015 е професорка по Средноевропска и јужноевропска историја на уметност на Академијата за ликовни уметности во Виена. Од 2016 година таа е главна истражувачка во Horizon 2020, на проектот TRACES, Politecnico di Milano.
Ашичка Река (Корешница)
Ашичка Река — населба и некропола од доцната антика во атарот на селото Корешница, Македонија. На 600 метри јужно од селото, на терасата што се наоѓа на левиот брег на Вардар има камени плочи од гробови со конструкции од типот циста. Не се исклучува можноста оваа некропола да ѝ припаѓала на населбата што е во непосредна близина, и тоа од двете страни на патот што води од новиот мост на Вардар за селото. Овде, по површината се среќаваат фрагменти од ќерамички садови имбрекси, градежен материјал, како и делови од декоративна архитектонска пластика.
NGC 1871
NGC 1871 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1871 се споменува и како ESO 56-SC85, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1871 е од видот OCL+EN. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,2 m. NGC 1871 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 13 м 51,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 27' 10".
Други поделби
Проучување на NGC 1871 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Надворешни врски
NGC 1871
Самовилско каранфилче
Самовилско каранфилче, шајче или ливадарка  — габа од фамилијата Marasmiaceae. Плодното тело е составено од шапка и дршка. Шапката е широка од 2-5 cm, а дршката е висока од 2-10 cm. Расте на чисти места, по пасишта, ливади и полиња. Плодните тела формираат кругови, кои поради нејзиното име се наречени самовилски ора. Распространета е во Северна Америка и Европа од лето до есен. Широко е распространета и во Македонија.
Петнаесетта египетска династија
Владетели
Познати владетели на 15-та династија се следниве: 15-та династија на Египет била првата хиксоска династија, управувана од Аварис, без контрола врз целата земја. Хиксовците претпочитале да останат во северен Египет, бидејќи се инфилтрираа од североисток. Имињата и редот на кралевите не се сигурни. Кралскиот список од Торино означува дека имало шест хиксоски кралеви, при што нејасен Хамуди бил наведен како краен крал на 15-та династија.
Број на кралеви по име Апепи
Некои научници тврдат дека имало двајца кралеви од Апофис по име Апепи I и Апепи II, но тоа првенствено е затоа што има двајца познати преносни за овој крал: Авосере и Акененре. Како и да е, данскиот египтолог Ким Рихолт тврдел во својата студија за Вториот среден период дека овие превенции се однесуваат на еден човек: Апепи I, кој управувал со Египет преку 40 години. Ова е поткрепено и со вметнувањето на овој крал на трето име за време на неговото владеење: Небхепешре. Во текот на неколку периоди на неговото владеење, Апофис веројатно си дал различни имиња. Ова сценарио не е без преседан или паралелно, бидејќи се знае дека неколку кралеви, меѓу кои Ментухотеп II, познатиот Рамзес II и Сети II, за време на нивното владеење користеле две различни преноми/имиња.
Македонка Андонова
Македонка Андонова ( во ) — македонска керамичарка, дизајнерка и професорка.
Животопис
Дипломирала на Академијата за применета уметност во Белград. Дизајнирала стакло и порцелан за индустриски потреби. Предава на Факултетот за ликовна уметност и на училиштето за применета уметност во Скопје. Работи уникатна керамика, скулптура и дизајн. Излагала самостојно и на групни изложби.
Мечување на Летните олимписки игри
Натреварите во мечување се одржуваат на секоја досегашна олимпијада од раѓањето на современото олимписко движење со Летните олимписки игри 1896 во Атина, па сѐ до денес. Флоретот во женска конкуренција за првпат се појавил во Париз, на олимпијадата во 1924. Мечувањето има три дисциплини:
NGC 3952
NGC 3952 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3952 се споменува и како IC 2972, MCG -1-30-44, IRAS 11510-0342.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3952 е од видот Sm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3952 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на NGC 3952 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37285. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 237; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4935. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1006.
1722 во архитектурата
1722 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Протојереј
Протојереј — мирски презвитерски чин во Православната црква.
Овој чин му одговара на монашкиот презвитерски чин протосингел. Чинот го вообичаено им го доделува архијерејот на оние свештеници кои имаат долгогодишна свештеничка служба, кои се истакнале со својата вредна работа и служба на Црквата и покажале очигледни резултати во својата работа.
Чинот се доделува на света архијерејска литургија, кога архијерејот ја чита молитвата над главата на одликуваниот човек и му го врачува набедреникот (ромбоидна ткаенина) што тогаш протојерејот секогаш ја носи на светата литургија. Самиот збор протојереј преведен од грчки значи „прв свештеник“.
Добри Дол (Скопско)
Добри Дол  — село во Општина Сопиште во областа Каршијак, во околината на Скопје.
Географија и местоположба
Селото Добри Дол се наоѓа во средишниот дел на Скопската Котлина на 11 километри јужно, односно малку југозападно од Скопје. Сместено е во мал преслап (депресија) на 2,5 километри од левата страна на Маркова Река, а на источната страна од јужната падина на планината Водно. Според записите на Ѓорче Петров селото Добри Дол се наоѓа на ½ (половина) час одење од Ракотинци во еден дол според кој селото го добило своето име. Добри Дол е ридско село, расположено на надморска височина од 400 метри. Атарот зафаќа површина од 7,6 км2 на кои преовладува обработливото земјиште со 629,6 хектари, а потоа следат пасиштата со 83,8 и шумите со 7,9 хектари. Во неговата непосредна близина се селата Ракотинци, Долно Соње, Варвара и Маркова Сушица. Добри Дол се наоѓа на надморска височина од 452 метри. Селото е дел од областа Каршијак. Во Добри Дол постојат две чешми (Долна или Стара и Горна Чешма), поголем број бунари длабоки од 12 до 28 метри, а на атарот околу селото избиваат повеќе послаби извори како што се Бунарче, Перковец, Вокушица, Бучало, Јазинец, Мечково Чешмиче и други. Предвидено е Добри Дол да се поврзе и снабдува со регионалниот водовод кој се гради во Патишка Река. Селото е од збиен тип и се дели на две маала: Долно и Горно или Цеовско (според истоимениот староседелски род).
Историја
Првиото пишано споменување на селото Добри Дол е зачувано во еден запис од 1475 година, односно XV век, каде што се споменуваат попот Јаков и селани од ова село. Уште еден пишан документ од средновековниот период сведочи за постоењето на Добри Дол, а тоа е поменикот на манастирот Матка во кој се запишани свештеникот и повеќе приложници од ова село. Македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот во својот напис „Јужна страна скопска“ објавен на 1 мај 1855 во „Цариградски весник“ за Добри Дол запишал дека е многу плодовито село чии луѓе се многу трудољубиви и гостољубиви и имаат цркви растурени. Во минатото низ Добри Дол минувал патот од Скопје за Порече и Кичево, поради што во селото постоеле 2 анови (еден во сопственост  на родот Переловци, а другиот на некој Јанакија од поречкото село Црешнево), во кои патниците од Порече одмарале, ноќевале и купувале добридолско вино „во мешини“. Во селото постои општо предание дека кога порано „тепала чумата“ селаните бегале во месностите Врањак и Душков Дол каде привремено живееле во колиби, при што последен пат чумата се појавила околу средината на XIX век. За време на турското отоманско владеење селаните на Добри Дол најпрвин биле „рајати“ бидејќи живееле на сопствена земја, но околу средината на XIX век започнал со сила да присвојува земја некој Ата-бег кој бил Албанец по потекло од областа Горна Река и кој за „ќајалари“ (застапници) поставувал муслимански пљачкаши кои често барале пари од населението, напаѓале жени и деца и убивале христијани. На тој начин Ата-бег за кратко време успеал да присвои 2/3 од селскиот атар додека на преостаниот дел во втората половина на XIX век помали чифлици успеале да образуваат албанскиот род Јашаровци од с. Патишка Река и некој Али-ефендија од Скопје. Сопственниците на чифлизите биле вистински тирани спрема населението, собирајќи големи приходи и работна сила своеволно за што доведувале селани и од други села (Сопиште) на кулучење. Во 1878 година во Добри Дол дошле „Дебрани“ (албански насилнички пљачкашки банди) кои не успеале да направат никакво зло поради тоа што сопствениците на чифлизите не им дозволиле да се задржат подолго во селото. Од чифчиството селаните започнале да се ослободуваат од 1900 година со купување на земјата, а поединечни „беглерски“ ниви биле откупувани сѐ до 1946 година. Беговските кули и амбари биле запалени во текот на Балканските војни. По Втората светска војна Добри Дол започнало забрзано да го добива својот современ лик.
Стопанство
Селото Добри Дол се одликува со одлични стопански прилики и услови за развој на земјоделството. Во делот Топографија на својата книга „Материјали по изучувањето на Македонија“ од 1896 година, македонскиот револуционер Ѓорче Петров за селото Добри Дол запишал дека неговиот атар е најплодородното место во Каршијак, при што селото давало данок („спаилак“) до 1,500 шиници жито и 150 товари грозје. Во денешно време најзастапени се земјоделството, лозаро-овоштарството и во помала мерка сточарството. Од земјоделството најзастапено е одгледувањето житни растенија како пченица и јачмен, потоа компир, морков, пиперки, кромид, домат, марула. Добри Дол и околината од дамнина се прочуени по лозарството и производството на вино, кое како што беше споменато во делот за историја, во минатото било купувано „во мешини“ од патниците кои минувале и ноќевале во селото. Бројни се лозовите насади и денес, а во непосредната близина на Добри Дол се наоѓаат и лозјата на винарската визба „Сковин“. Од овоштарството се одгледуваат цреши, сливи, јаболка, круши, кајсии, вишни, ореви и праски. Од сточарството во многу мала мера се застапени козарството, говедарството и живинарството. Поради близината со градот Скопје, значаен дел од населението се занимава и со други дејности како занаетчиство, градежништво, електричарство, молерство, монтажерство, превозништво и други услужни дејности во претпријатија, погони и фирми во Скопје.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Добри Дол живееле 330 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Добри Дол имало 480 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според бројноста на жителите Добри Дол не забележува позначајни промени, што се должи на поволната географска положба во однос на близината на градот Скопје и добрите услови за живот. Во 1991 година во Добри Дол живееле 484 жители, сите Македонци, а во 1994 година бројот на жители изнесувал 401, сите Македонци. Во најново време е забележителна изградбата на куќи и доселување на жители од градот Скопје.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 385 жители, од кои 357 Македонци, 1 Влав, 5 Срби, 3 останати и 19 лица без податоци.
Камисти (округ)
Камисти е округ во Казахстан во покраината Костанај со центар град Камисти.
Добри Дол (Скопско)
Родови
Според истражувањата од 1950 година, родови во селото:
Црква „Свети Спас“
Во селото е зачувана мала црква која е посветена на св. Спас. Од ктиторскиот натпис кој е над стоечките светителски фигури на јужниот ѕид, се дознава дека црквата е изградена во 1576 година. Црквата е еднокорабна градба со правоаголна основа, со полукружна апсида однадвор и одвнатре и засводена со полукружен свод. Во храмот се влегува низ јужниот ѕид на новодоградената припрата. Живописот во црквата Св. Спас несомнено го извеле двајца сликари. Поталентираниот ги слика стоечките фигури во првата зона, ликовите на сводот, фигурата на Исус Христос и во нишата над влезот во црквата. Неговите фигури се тенки, издолжени, со хармонични пропорции и убави пози. Употребува дискретни пастелни бои и посветува внимание на декоративните орнаменти. Живописот во втората и во третата зона веројатно е дело на вториот сликар и е под дебел слој саѓи, меѓутоа се воочува иконографска точност на сцените и на ликовите кои се шематизирани. Се претпоставува дека подобриот сликар од Св. Спас и припаѓал на групата сликари кои ја декорирале црквата Св.Атанасие или Св. Никола во селото Шишево, а на тоа укажува присуството на античката пророчица, еритрејска Сибила.
Личности
Личности од Добри Дол (Скопско):
Иселеништво
Од Добри Дол постои значаен број на иселеници кои се забележани во: градот Скопје и околните поблиски и подалечни скопски села Усје, Драчево, Долно Соње, Маркова Сушица. Во поново време е забележан и помал незначителен број на иселеници во странство претежно во европските земји.
Арендско Езеро
Арендско Езеро (Arendsee) е природно езеро во регионот Алтмарк, на северот на Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на 23,3 метри надморска височина и неговата површина е 5,14 км², неговата длабочина е околу 50 метри. Тоа е најголемото и најдлабокото природно езеро во Саксонија-Анхалт. Лежи на врвот на купола од сол. Хидролошки, повеќе или помалку е изолирано со само мали вештачки одливи, поврзувајќи ја реката Елба преку реката Јецел. Водниот капацитет (0,147 млрд. м3) се менува само на секои 100 години. Градот Арендзе и селото Шрампе се наоѓаат на неговите брегови.
Габрц
Габрц (словенечки: Gabrc) — населба во Општина Свети Јуриј на Шчавница во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Лесково Чешмиче (Тремник)
Лесково Чешмиче - Камено — археолошко наоѓалиште во неготинското село Тремник. Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика и среден век. На околу 2 км западно од селото, на простор од 300 × 200 м се наоѓаат грамади од градежен материјал, фрагменти од керамички садови со различна фактура, питоси, тегули и имбрекси.
Гласачки систем
Electoral systems map.svg}} {{legend|#FF6600|Плурално гласање}} {{legend|#C87137|Општ билет}}
{{legend|#A02C5A|Двокружен систем}} {{legend|#D35F8D|Гласање во втор круг}}
Полупропорционален систем
{{legend|#FFD42A|Единствен глас што не се пренесува}} {{legend|#C8AB37|Кумулативно гласање}}{{Legend|#3737C8|Биномски систем}}Пропорционален систем {{Legend|#0066FF|Пропорционална застапеност на листа на партии}}{{Legend|#37C871|Гласање со еден пренос}}Мешан систем
or хибриден систем (делумно паралелно гласање, делумно компензаторно)
Изборен систем или систем на гласање е збир на правила што одредуваат како се спроведуваат изборите и референдумите и како се одредуваат нивните резултати. Политичките изборни системи се организирани од влади, додека не политичките избори може да се одржат во деловни, непрофитни организации и неформални организации. Овие правила ги регулираат сите аспекти на процесот на гласање: кога се случуваат избори, на кого му е дозволено да гласа односно кој има право на глас, кој може да застане како кандидат, како се обележуваат и фрлаат гласачките ливчиња, како се бројат ливчињата, како гласовите се претвораат во изборниот исход, ограничувања на трошење на кампањата и други фактори кои можат да влијаат на резултатот. Политичките изборни системи се дефинирани со устави и изборни закони, обично се спроведуваат од изборните комисии и можат да користат повеќе видови на избори за различни функции.
Некои изборни системи избираат единствен победник на единствена позиција, како премиер, претседател или гувернер, додека други избираат повеќе победници, како што се членови на парламентот или управни одбори. При изборот на законодавното тело, гласачите можат да бидат поделени во изборни единици со еден или повеќе претставници и можат директно да гласаат за индивидуални кандидати или за листа на кандидати изнесена од политичка партија или сојуз. Постојат многу варијации во изборните системи, при што највообичаени системи се гласањето во прв ред, блокирање, системот во два круга (втор круг), пропорционална застапеност и гласање по ранг. Некои изборни системи, како што се мешаните системи, се обидуваат да ги комбинираат придобивките од непропорционалните и пропорционалните системи.
Студијата за формално дефинирани изборни методи се нарекува теорија за социјален избор или теорија за гласање, и оваа студија може да се одвива во областа на политичките науки, економијата или математиката, и конкретно во под полињата на теоријата на игри и дизајнот на механизмите. Доказите за неможноста, како што е теоремата за неможноста на Ероу, покажуваат дека кога гласачите имаат три или повеќе алтернативи, ниту еден повластен систем на гласање не може да гарантира дека трката помеѓу двајца кандидати останува непроменета кога ирелевантен кандидат учествува или се откажува од изборите.
Плурални системи
Плуралното гласање е систем во кој победува кандидатот односно кандидатите со најголем број гласови, без услов да добие мнозинство гласови. Во случаи кога има една единствена позиција што треба да се пополни, таа е позната како прво-помината; ова е втор највообичаен изборен систем за националните законодавни тела, при што 58 земји го користат за да ги изберат своите законодавни тела, од кои огромното мнозинство се сегашни или поранешни британски или американски колонии или територии. Тоа е исто така втор најчест систем што се користи за претседателски избори, кој се користи во 19 земји.
Во случаи кога треба да се пополнат повеќе позиции, најчесто во случаи на изборни единици со повеќе членови, плуралното гласање се нарекува блокирање, повеќекратно гласање без пренос или плуралност во целина. Ова има две главни форми: во една форма гласачите имаат онолку гласови колку што има места и можат да гласаат за секој кандидат, без оглед на партијата - ова се користи во осум земји. Постојат варијации на овој систем, како што се ограничено гласање, каде што на гласачите им се даваат помалку гласови отколку што треба да се пополнат места.Гибралтар е единствената територија каде што се користи овој систем и единствен глас што не се пренесува (СНТВ), во која гласачите можат да гласаат за само еден кандидат во повеќечлена изборна единица, а кандидатите што добиле најмногу гласови се прогласени за победници; овој систем се користи во Авганистан, Кувајт, Островите Питкерн и Вануату. Во другата главна форма на блокирање на гласањето, исто така позната како блокирање на партии, гласачите можат да гласаат само за повеќекратни кандидати на една партија. Ова се користи во пет земји како дел од мешани системи.
Системот Даудал, варијација на повеќе членови на изборната единица по бројот на Борда, се користи во Науру за парламентарни избори и се гледа дека гласачите ги рангираат кандидатите во зависност од тоа колку места има во нивната изборна единица. Гласовите од прва претпочитана вредност се сметаат како цели броеви; вторите претпочитани гласови поделени со две, третите преференции со три; ова продолжува до најниско можно рангирање. Вкупните резултати постигнати од секој кандидат ги одредуваат победниците.
Поголеми системи
Гласачкото мнозинство е систем во кој кандидатите мора да добијат мнозинство гласови за да бидат избрани, или во вториот круг или во последниот круг на гласање (иако во некои случаи е потребен само плуралитет во последниот круг од гласањето, доколку ниеден кандидат не може да постигне мнозинство). Постојат две главни форми на мнозински системи, едната спроведена на еден избор со помош на рангирано гласање, а другата со повеќекратни избори, за сукцесивно да го стесне полето на кандидати. И двете првенствено се користат за изборни единици со еден член.
Гласачкото мнозинство може да се постигне на единечни избори со помош на гласање во втор круг (ИВВ), при што гласачите ги рангираат кандидатите по редослед на претпочитање; овој систем се користи за парламентарни избори во Австралија и Папуа Нова Гвинеја. Ако ниту еден кандидат не добие мнозинство гласови во првиот круг, тогаш на вкупните резултати се додаваат вторите преференции на кандидатот со најнизок ранг. Ова се повторува додека кандидатот не постигне над 50% од бројот на валидни гласови. Ако не сите гласачи ги користат сите свои преференцијални гласови, тогаш пребројувањето може да продолжи додека не останат двајца кандидати, во тој момент победникот е оној со најмногу гласови. Модифицирана форма на е контингентното гласање каде што гласачите не ги рангираат сите кандидати, но имаат ограничен број на преференцијални гласови. Ако ниту еден кандидат нема мнозинство во првиот круг, сите кандидати се исклучени, освен првите два, при што највисоките преостанати преовладувачки гласови од гласовите за исклучените кандидати потоа се додаваат на вкупните износи за да се утврди победникот. Овој систем се користи на претседателските избори во Шри Ланка, при што на гласачите им е дозволено да дадат три преференции.
Другата главна форма на мнозински систем е системот со два круга, кој е најчестиот систем што се користи за претседателските избори низ целиот свет, кој се користи во 88 земји. Исто така се користи во 20 земји за избор на законодавниот дом. Доколку ниту еден кандидат не постигне мнозинство гласови во првиот круг на гласање, се одржува втор круг за да се одреди победникот. Во повеќето случаи, вториот круг е ограничен на првите два кандидати од првиот круг, иако на некои избори повеќе од двајца кандидати можат да изберат да се натпреваруваат во вториот круг; во овие случаи, вториот круг се решава со плурално гласање. Некои земји користат изменета форма на двокружен систем, како Еквадор каде кандидат на претседателските избори се прогласува за победник ако добие 40% од гласовите и се 10% пред најблискиот ривал, или Аргентина (45% плус 10% напред), каде што системот е познат како гласање.
Исцрпното гласачко ливче не е ограничено на два круга, туку елиминиран кандидатот од последната позиција во секој круг од гласањето. Поради потенцијално големиот број кругови, овој систем не се користи на некои големи народни избори, туку се користи за избор на претседатели на парламенти во неколку земји и членови на Швајцарскиот федерален совет. Во некои формати може да се одржат повеќе круга без да бидат елиминирани кандидатите додека кандидатот не постигне мнозинство, систем што се користи во Изборниот колеџ во Соединетите држави.
Пропорционални системи
Пропорционалната застапеност е најкористениот изборен систем за националните законодавни тела, со парламентите на над осумдесет земји избрани од различни форми на системот.
Пропорционалната застапеност на листата на партии е единствениот изборен систем и го користат 80 земји, и вклучува гласачи кои гласаат за листа на кандидати предложени од страна на една партија. Во системите со затворени листи, гласачите немаат никакво влијание врз кандидатите изнесени од партијата, но во системите со отворени листи гласачите можат да гласаат и за партиската листа и да влијаат на редоследот по кој на кандидатите ќе им бидат доделени места. Во некои земји, особено Израел и Холандија, изборите се спроведуваат со „чиста“ пропорционална застапеност, при што гласовите се мерат на национално ниво пред да им се доделат места на партиите. Меѓутоа, во повеќето случаи се користат повеќе изборни единици од повеќе членови, а не една изборна единица на национално ниво, што дава елемент на географска застапеност; но ова може да резултира со распределба на местата што не го одразуваат националниот број на гласови. Како резултат на тоа, некои земји имаат израмнувачки места за да им доделат на партиите чии вкупни места се помали од нивниот процент на националните гласови.
Во прилог на изборниот праг (минималниот процент од гласовите што треба да ги добие една партија за да освои мандати), постојат неколку различни начини за распределба на места во пропорционални системи. Постојат два главни типа на системи: највисок просек и најголем остаток. Највисоките просечни системи вклучуваат поделба на гласовите што ги добива секоја партија со серија делители, создавајќи бројки што ја одредуваат распределбата на местата; на пример Донтовиот метод (од кој постојат варијанти, вклучувајќи Хагенбах-Бишоф ) и Вебстер/Сент-Лагуе метод. Според најголемите преостанати системи, гласовите на партиите се делат со квотата (добиена со делење на вкупниот број гласови со бројот на достапни места). Ова обично остава нераспределени места, кои се доделуваат на партии врз основа на најголемите делови од местата што им останале. Примери за најголеми системи за остаток вклучуваат квота Харе, Друпова квота, квота Империјали и квота Хагенбах-Бишоф.
Единствен пренослив глас е друга форма на пропорционална застапеност; гласачите ги рангираат кандидатите во повеќечлена изборна единица отколку да гласаат за партиска листа; се користи во Малта и Република Ирска. За да бидат избрани, кандидатите мора да поминат квота (Друпова квота е највообичаена). Се избираат кандидатите кои ќе ја поминат квотата при првото пребројување. Гласовите потоа се пренаменуваат од најмалку успешните кандидати, како и вишокот гласови од успешните кандидати, сè додека не се пополнат сите места од кандидати кои ја поминале квотата.
Мешани системи
Во неколку земји, мешани системи се користат за избор на законодавниот дом. Тие вклучуваат паралелно гласање (познато и како мнозинство со мешани членови) и пропорционална застапеност со мешани членови.
Во некомпензаторните, паралелни системи за гласање, кои се користат во 20 земји, постојат два методи со кои се избираат членовите на законодавниот дом; дел од членството се избира со мнозинство гласови во единечните изборни единици, а другиот дел со пропорционална застапеност. Резултатите од гласањето за изборната единица немаат ефект врз исходот од пропорционалното гласање.
Во компензаторната застапеност со мешани членови, резултатите од пропорционалното гласање се прилагодуваат за да се балансираат освоените места во гласањето за изборна единица. Во пропорционалните системи со мешани членови, што се користат во осум земји, има доволно надомест за да се осигура дека партиите имаат голем број места пропорционално на нивниот глас.
Мешаните единечни системи за гласање се исто така компензаторни, меѓутоа тие обично користат механизам за пренос на гласови за разлика од методот за поврзување на седиштата (надополнување) на ММП и можат или не можат да постигнат пропорционална застапеност. Во Италија, од 1993 до 2006 година, се користеше невообичаена форма на компензаторна застапеност со мешани членови со трансфер на негативен глас, Скорпоро.
Дополнителни одлики
Некои изборни системи се одликуваат со мнозински бонус систем или за да обезбедат една партија или коалиција да добијат мнозинство во законодавниот дом, или да и дадат на партијата што ќе добие најмногу гласови јасна предност во однос на бројот на места. Во Грција на партијата што ќе добие најмногу гласови и се доделуваат дополнителни 50 места, Сан Марино има модифициран систем од два круга, според кој се гледа втор круг на гласање со најдобрите две партии или коалиции ако нема мнозинство во првата круг. На победникот од вториот круг му се гарантирани 35 места во Големиот и Генералниот совет од 60 места.
Во Уругвај, претседателот и членовите на Генералното собрание се избираат со едно гласачко ливче, познато како двојно истовремено гласање. Гласачите даваат единствен глас, гласајќи за претседателските, сенаторските и кандидатите за кандидатите на таа партија. Овој систем исто така бил претходно користен во Боливија и Доминиканска Република.
Примарни избори
Примарните избори се одлика на некои изборни системи, или како формален дел од изборниот систем или неформално по избор на одделни политички партии како метод за избор на кандидати, како што е случајот во Италија. Примарните избори го ограничуваат ризикот од разделување на гласовите со обезбедување кандидат на една партија. Во Аргентина тие се формален дел од изборниот систем и се одржуваат два месеци пред главните избори; на секоја партија која ќе и припадне помалку од 1,5% од гласовите нема право да учествува на главните избори. Во Соединетите држави има и партиски и непартиски прелиминарни избори.
Индиректни избори
Некои избори се одликуваат со индиректен изборен систем, при што или нема глас на народот, или народното гласање е само една фаза од изборите; во овие системи конечниот глас обично го носи изборниот колеџ. Во неколку земји, како што се Маурициус или Тринидад и Тобаго, функцијата претседател ја избира законодавниот дом. Во други како Индија, гласањето го носи изборен колеџ составен од националното законодавство и државните законодавни тела. Во Соединетите држави, претседателот е индиректно избран со употреба на двостепен процес; народното гласање во секоја држава избира членови на изборниот колеџ, кој пак го избира претседателот. Ова може да резултира во ситуација кога кандидатот што ќе добие најмногу гласови на национално ниво не победи на изборите за колеџ, како што се случи неодамна во 2000 и 2016 година.
Системи што се користат надвор од политиката
Во прилог на различните изборни системи што се користат во политичката сфера, постојат бројни други, од кои некои се предлози, а некои се усвоени за употреба во бизнисот (како што е изборот на членови на корпоративниот одбор) или за организации, но не и за јавни избори.
Рангираните системи вклучуваат гласање на Баклин, различни методи на Кондорсет (Коупленд, Доџсон, Кемени-Јанг, Максимални лотарии, Минимакс, Нансон, Рангирани парови, Шулце), методот на Кумбс и положбено гласање. Исто така, постојат неколку варијанти на единствен пренослив глас, вклучувајќи го и системот Рајт. Двочлената пропорционална застапеност е предложен систем со двајца кандидати избрани во секоја изборна единица, еден со најмногу гласови и еден за да се обезбеди пропорционалност на комбинираните резултати. Бипропорционалната распределба е систем според кој вкупниот број гласови се користи за пресметување на бројот на пратенички места во секоја партија, проследено со пресметка на изборните единици во кои треба да се доделат мандатите за да се постигне вкупниот број што им следува.
Кардиналните изборни системи им овозможуваат на гласачите независно да ги оценуваат кандидатите. Комплексноста се движи од гласање за одобрување каде што гласачите едноставно изјавуваат дали одобруваат кандидат или не, до гласање, каде што кандидатот се бодува од одреден опсег на броеви. Други кардинални системи вклучуваат гласање за пропорционално одобрување, последователно гласање со пропорционално одобрување, гласање за одобрување со задоволство, највисоки средни правила (вклучувајќи го и мнозинскиот суд) и методот Д21 - Јанешек каде гласачите можат да дадат позитивен и негативен глас.
Историски гледано, во некои земји се користеа системи за пондерирано гласање. Тие доделија поголема тежина на гласовите на некои гласачи отколку другите, или индиректно со доделување повеќе места за одредени групи (како што е пруската франшиза од три класи), или со пондерирање на резултатите од гласањето. Вториот систем беше користен во колонијалната Родезија за изборите во 1962 и 1965 година. Изборите опфатија две списоци на избирачи (списокот „А“ е главно европски и списокот „Б“ главно африкански); местата на Собранието на Претставничкиот дом беа поделени на 50 изборни места и 15 окружни места. Иако сите гласачи можеа да гласаат за двата типа на места, гласовите „А“ добија поголема тежина за местата во изборната единица и „Б“ гласовите добија поголема тежина за окружните места. Пондерираните системи с are уште се користат на корпоративните избори, при што гласовите се пондерирани за да ја одразат сопственоста на акциите.
Правила и прописи
Покрај специфичниот метод за избор на кандидати, изборните системи се одликуваат и со нивните пошироки правила и прописи, кои обично се утврдени во уставот или изборниот закон на земјата. Правилата за учество ја одредуваат номинацијата на кандидатите и регистрацијата на гласачите, покрај локацијата на избирачките места и достапноста на гласање преку Интернет, гласање по пошта и гласање во отсуство. Други прописи вклучуваат избор на уреди за гласање како што се хартиени гласачки ливчиња, машинско гласање или системи за отворено гласање и следствено на тоа каков вид на системи за броење гласови, верификација и ревизија што се користат. [[Податотека:Compulsory_voting.svg|мини|300x300пкс|Задолжително гласање, спроведено.
Задолжително гласање, не се спроведува.
Задолжително гласање, спроведено (само мажи).
Задолжително гласање, не се спроведува (само мажи).
Во системите што користат изборни единици, распределбата или поделбата ја дефинираат областа опфатена со секоја изборна единица. Онаму каде што се изготвуваат границите на изборните единици има силно влијание врз веројатниот исход на изборите во изборната единица поради географската распределба на гласачите. Политичките партии може да се обидат да добијат предност при прераспределување со тоа што ќе обезбедат нивната база на гласачи да има мнозинство во што е можно повеќе изборни единици, процес познат како геримандринг. Историски расипани и џебни области, изборни единици со невообичаено мало население, ги користеа богатите семејства за да добијат парламентарно претставување.
Некои земји имаат минимални барања за излезност за да бидат валидни изборите. Во Србија ова правило предизвика повеќекратно прегласување на претседателските избори, со тоа што изборите во 1997 година се прегласуваа еднаш и изборите во 2002 година трипати, поради недоволната излезност во првиот, вториот и третиот обид да се спроведат изборите. Барањето за излезност беше укинато пред четвртото гласање во 2004 година. Слични проблеми во Белорусија доведоа до тоа парламентарните избори во 1995 година да поминат во четвртиот круг на гласање, пред да бидат избрани доволно парламентарци за да се направи кворум.
Резервираните места се користат во многу земји за да се обезбеди застапеност на етничките малцинства, жените, младите или инвалидите. Овие места се одвоени од општите места и може да се избираат одделно (како на пример во Мароко, каде што посебно гласачко ливче се користи за да се изберат 60 места резервирани за жени и 30 места резервирани за млади во Претставничкиот дом), или да бидат распределени на партии врз основа на резултатите од изборите; во Јордан резервираните места за жени им се даваат на женските кандидати кои не успеале да освојат изборни места, но со најголем број гласови, додека во Кенија местата во Сенатот резервирани за жени, млади луѓе и инвалиди се распределуваат на партии врз основа на тоа колку места што ги освоија на општото гласање. Некои земји постигнуваат малцинска застапеност со други средства, вклучително и барања одреден дел од кандидатите да бидат жени, или со изземање на малцинските партии од изборниот праг, како што се прави во Полска, Романија и Србија.