cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Магацин за шпагети
Сиракуза, Њујорк
Локацијата Сиракуза била отворена во 1989 година во зграда на фабрика која првично ја изградила ЛБ Доман во 1909 година за неговата Компанија за свирачи на пијано Амфион (преместувајќи ја од Елбриџ, Њујорк). Зградата подоцна била користена како фабрика за џепарлак (Џулиус Ресник) а потоа како магацин за пекари пред да биде купена од ланецот ресторани.
Тематска песна
Во 2013 година, синџирот го привлекол вниманието на медиумите поради објавувањето на песната наречена „Тематска песна за складиште за шпагети“, која некои ја сметаале за хумористична.
Битка кај Крпеница
Битката кај Крпеница — битка одржана во близина на денешниот град Крпеница (Карпениси) во Евританија, Грција на 8 август 1823 година помеѓу грчките сулиотски револуционери и Османлиите. Сулиотите (православни епирски албанци со грчка свест) биле предводени од страна на македонскиот револуционерен водач Марко Бочвар. Како краен победник излегле Османлиите и покрај тоа што имале околу 1.000 жртви.
Грофовии во Ирска
Грофовиите (или окрузи) во Ирска (ирски: contaetha na hÉireann; англиски: Counties of Ireland; алстерски шкотски: coonties o Airlann) се историски и сегашни административни единици на месна самоуправа на островот, во рамките на две држави.
Во историјата, грофовијата имала задача да ја претставува централната кралска власт во областа на оданочувањето, безбедноста и судството на локално ниво. Најпрвин, за ова биле надлежни камбронормандските властелини, а потоа улогата му припаднала на староанглиското благородништво. Со слабеењето на моќта на властелините, во грофовиите биле воспоставени нови управни служби на тоа ниво.
Почнувајќи од раниот XIX век, грофовиите се прилагодени на тогашните административно-политички потреби. Некои од нив биле поделени на помали единици, а други загубиле дел од територијата кај поголемите градови со воспоставувањето на автономни градски совети. Грофовиите во Северна Ирска денес немаат никаква административна улога и се заменети со окрузите. Во Република Ирска пак, грофовиите се основна административна единица.
Список на грофовии
Првите 32 грофовии наведени на списокот се „традиционални“ грофовии, од кои 21 сè уште има административна функција на месна самоуправа во Република Ирска (во некои случаи со малку изменети граници). Поновите административни грофовии (окрузи) во Р. Ирска се наведени најдолу на табелата. Ирските називи на грофовиите во Р. Ирска се пропишани со министерски налог. Петте понови грофовии не го содржат зборот contae (грофовија). Називите на алстерското шкотско наречје се изведени од Северно-јужниот министерски совет.
Колоната за региони (освен кај шесте северноирски грофовии) се однесува на стататистичките региони NUTS 3 на Република Ирска. Под „административен центар“ се подразбира сегашен или поранешен главен град на грофовијата.
Градовите кои, во Р. Ирска, се под управа вон грофовиите, но имаат ист правен статус како грофовии, не се прикажани посебно: тоа се Корк, Даблин, Голвеј. Исто така не се прикажани поранешните грофовиски околии Лондондери (денес Дери) и Белфаст, кои во Северна Ирска уживале ист статус како шесте грофовии сè до преуредувањето на месната самоуправа во 1973 г.
Напомена: нема наведено регион за грофовијата Типерери, бидејќи истата е заменета со денешните административни грофовии Северен и Јужен Типерери пред воведувањето на статистичките региони на NUTS, кои припаѓаат на засебни региони.
Антисемитизам во современа Австрија
Доказите за присуството на еврејските заедници во географската област каде денес се наоѓа Австрија може да се проследат уште во 12 век. Во 1848 година на Евреите им биле доделени граѓански права и право да основаат автономна верска заедница, но правата на целосно државјанство биле дадени дури во 1867 година. Во атмосфера на економска, верска и социјална слобода, еврејското население пораснало од 6.000 во 1860 година на речиси 185.000 во 1938 година. Во март 1938 година, Австрија била анектирана од Нацистичка Германија и илјадници Австријци и австриски Евреи кои се спротивставиле на нацистичката власт биле испратени во концентрациони логори. Од 65.000 виенски Евреи депортирани во концентрациони логори, само околу 2.000 преживеале, додека околу 800 ја преживеале Втората светска војна криејќи се.
Антисемитизмот не престанал да постои по Втората светска војна и продолжил да биде дел од австрискиот политички живот и култура со најсилно влијание во политичките партии и медиумите. Бернд Марин, австриски социолог, го карактеризира антисемитизмот во Австрија по 1945 година како „антисемитизам без Евреи“, бидејќи Евреите сочинуваат само 0,1 отсто од австриското население. Антисемитизмот бил посилен во оние области каде Евреите повеќе не живееле и каде што претходно практично не живееле Евреи, како и меѓу луѓето кои ниту имале ниту имаат личен контакт со Евреите. Бидејќи повоените предрасуди кон Евреите биле јавно забранети, антисемитизмот всушност претставувал „антисемитизам без антисемитисти“, но различни изрази за него можело да се најдат во австриските политики. Во текот на 80-тите, табу-темата против отворените изрази на експлицитно антисемитски верувања останала, но средствата за нејзино заобиколување јазично ги прошириле нејзините граници на таков начин што самата тема изгубила дел од своето значење. Антиеврејските предрасуди кои останале скриени почнале да излегуваат на површина и сè почесто се наоѓаат на јавни места. Така, вербалниот антисемитизам ретко се изразува директно, туку користи кодирани изрази, кои одразуваат една од главните одлики на земјата - амбивалентност и двосмисленост кон нејзиното минато.
Во почетокот на 2015 година имало три инциденти на антисемитски графити во Австрија. Сите тие биле на спомениците за холокаустот: во комплексот на концентрациониот логор Маутхаузен-Гусен, на споменикот за Евреите од Хитцинг и на ѕидот во Салцбург. Подоцна истата година, се случил уште еден антисемитски напад кога плочите посветени на еврејските жртви на Холокаустот биле осквернавени во Винер Нојштад. Во јули истата година, антисемитски чин се случил во кампусот на религиите во Асперн кога столб со знаме на Давидова ѕвезда бил соборен и врз него бил испрскан кукаст крст. Актот го осудил архиепископот на Виена. Латентниот антисемитизам е проблем во неколку рурални области во земјата. Некои прашања во одморалиштето Серфаус привлекле посебно внимание во 2010 година, каде на луѓето за кои се мислело дека се Евреи им било забрането да прават резервации за хотели, врз основа на расна пристрасност. Пријавено е непријателство на некои жители на селото кон оние кои сместуваат Евреи. Неколку хотели и апартмани во градот потврдиле дека на Евреите им е забранет влезот во просториите. Оние кои резервираат соби се подложени на расно профилирање, а собите им се ускратени на оние кои се идентификувани како можни православни Евреи.
Во август 2020 година, арапски имигрант (2013) од Сирија бил уапсен во Грац за напад врз Евреи, обезличување на синагога со графити „слободна Палестина“, осомничен за напад на католичка црква и ЛГБТ. Официјалено тој бил окарактеризиран како чин на радикален исламистички антисемитизам.
Податоци и анализа
Главниот извор на официјални податоци за антисемитските инциденти во Австрија е Федералната агенција за државна заштита и борба против тероризмот (Bundesamt für Verfassungsschutz und Terrorismusbekämpfung, BVT). Друг извор за неофицијални податоци се две невладини организации во Австрија: Форумот против антисемитизмот (ФГА) и Граѓанската храброст и антирасистичка работа (ZARA).
Истражувачката студија под наслов „Ксенофобија во Австрија“, спроведена во втората половина на 1990-тите, покажала дека 46% од испитаниците покажале ниска или многу ниска тенденција кон антисемитизам, 35% биле неутрални и 19% биле силно или многу силно наклонети кон антисемитизам. Според студијата нарачана од Универзитетот во Линц во 2002 година, која имала за цел да го измери значењето на ставовите кон антисемитизмот, повторното раѓање на нацистичката идеологија, десничарскиот екстремизам и другите форми на девијација преку сериозноста на нивната казна, го рангирале десеттото, а антисемитизмот на петнаесеттото место меѓу казните што треба да бидат построги (меѓу 25 прашања вклучени во истражувањето). Речиси 33% од испитаниците поддржале построги казни за десничарскиот екстремизам и речиси 20% за антисемитизмот. Бројот на испитаници кои се залагаат за послаба казна за двете категории се намалил помеѓу 1998 и 2002 година. Неодамнешното истражување на Евробарометар покажало дека речиси 60% од Европејците сметаат дека Израел претставува закана за светскиот мир, што е повеќе од која било друга земја во истражувањето. Процентот на австриски испитаници кои го доживуваат Израел како закана за светскиот мир е 69%, што е повисоко од просекот на ЕУ15 и на второ место по Холандија (74%).
Во објаснувањето на антисемитските климатски промени во текот на 21 век, Форумот против антисемитизмот (ФГА) предложил три главни случувања кои влијаеле на климата за австриската еврејска заедница: Прво, од почетокот на јавната дискусија во 2003 година во врска со исплатите за реституција и реституција на Еврејската верска заедница како компензација за жртвите на воени злосторства, се чувствува зголемен степен на антисемитски ставови кон еврејските граѓани и еврејските институции - особено Еврејската веронародна заедница. Второ, влошената ситуација на Блискиот Исток придонела за негативен однос кон еврејските граѓани. ФГА претпоставува дека тоа е затоа што многумина сè уште не прават разлика помеѓу државата Израел и Евреите и ги сметаат нивните еврејски сограѓани одговорни за настаните на Блискиот Исток. Треба да се спомене дека според годишното истражување спроведено од АДЛ во 2007 година, „Ставови кон Евреите и Блискиот Исток во шест европски земји“, Австрија била една од единствените две земји (заедно со Унгарија) каде што повеќе испитаници навеле анти -еврејско чувство наспроти анти-израелско чувства како главна причина за насилството насочено против Евреите во тие земји. Трето, ФГА тврдела дека еволуирал камуфлиран, „кодиран“ антисемитизам додека табу-темата против отворениот антисемитизам ослабел, но не исчезнал. Според ФГА, ова довело до раст на општественото прифаќање на десничарскиот екстремизам во Австрија.
Во 2015 година, Агенцијата за фундаментални права го објавила својот годишен преглед на податоците за антисемитизмот достапни во Европската Унија. Според извештајот, забележан е пораст на антисемитските престапи во Австрија. Исто така, бројот на инциденти регистрирани во 2014 година (58 инциденти) е највисокиот годишен број на инциденти во периодот 2004–2014 година. Дополнителните неофицијални податоци вклучени во прегледот покажуваат дека 31 случаи од 58 евидентирани биле антисемитски графити.
Лигата против клеветата (АДЛ) во 2015 година го објавила „ADL Global 100“, меѓународно истражување спроведено во 2013–2014 година за мерење на антисемитските мислења во 100 земји ширум светот. Истражувањето открило дека 28% од возрасната популација во Австрија имаат антисемитски мислења, како што се гледа преку податоците: Повеќе од 50% од населението изразиле согласност со фразата „Евреите сè уште зборуваат премногу за тоа што им се случило во Холокаустот“ и повеќе од 40% од населението се согласило со „Евреите се полојални на Израел отколку на оваа земја“ и „Евреите имаат премногу моќ на меѓународните финансиски пазари“.
Антисемитска расправа
Степенот на закана и непријателство кон Евреите изразени во јазикот варира многу: различни форми и различни степени на директност и смелост може да се диференцираат според контекстот и говорникот во четири хиерархиски нивоа на антисемитски изјави:
Така, низа и квалитети на антисемитски расправи може да се најдат во современа Австрија. „Евреите“ го формираат архетипското друго, додека антисемитската расправа го формира моделот за ксенофобични, сексистички и други такви расправи. „Тишината“ се однесува на три различни прашања: прво, кодирањето на антисемитските верувања, како што е споменато погоре, преку импликации и аналогии; второ, молкот на големи делови од австриските елити кога антисемитизмот се инструментализира од политички причини; трето, експлицитното негирање преку оправдувачките дискурси.
NGC 6608
NGC 6608 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6608 се споменува и како MCG 10-26-24, FGC 2194.
Откривање
Објектот е откриен на 4 август 1883 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6608 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 6608 има привидни димензии од 1' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 12 м 29,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +61° 17' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на NGC 6608 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61556. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4201. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 512.
IC 11
IC 11 — галаксија во соѕвездието Големо Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 11 се споменува и како NGC 2296, MCG -3-18-3, IRAS 06464-1650, CGMW 1-397, Molecular cloud.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1890 година од страна на Гијом Бигурдан.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 48 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 54' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на IC 11 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19643.
Надворешни врски
IC 11
Виктор Черномирдин
Виктор Степанович Черномирдин ( Ви́ктор Степа́нович Черномы́рдин ,  ; 9 април 1938 година3 ноември 2010) бил советски и руски политичар и бизнисмен. Тој бил министер за гасна индустрија на Советскиот Сојуз (13 февруари 1985-17 јули 1989 година), потоа тој станал првиот претседател на енергетската компанија Гаспром и вториот премиер на Русија со најдолг стаж (1992-1998) врз основа на последователни години. Тој бил клучна фигура во руската политика во 1990-тите и учесник во транзицијата од планирана во пазарна економија. Од 2001 до 2009 година, тој бил руски амбасадор во Украина. После тоа, тој бил назначен за претседателски советник.
Черномирдин бил познат во Русија и земјите во кои се зборува руски по својот јазичен стил, кој содржел бројни малапропизми и синтаксички грешки. Многу од неговите изреки станале афоризми и идиоми на рускиот јазик, еден пример е изразот „Го сакавме најдоброто, но испадна како и секогаш“. ( Хотели как лучше, а получилось как всегда  ).
Черномирдин почина на 3 ноември 2010 година по долго боледување. Тој беше погребан покрај својата сопруга на гробиштата Новодевичи на 5 ноември, а неговиот погреб беше емитуван во живо на руските федерални ТВ канали.
Ран живот и образование
Черномирдин е роден во Черњи Отрог, Оренбуршката област, Руската СФСР. Неговиот татко бил работник, а Виктор бил едно од петте деца. Черномирдин завршил школско образование во 1957 година и се вработил како механичар во нафтена рафинерија во Орск. Таму работел до 1962 година, освен за време на воениот рок од 1957 до 1960 година. Неговите други занимања во фабриката во овој период беа машинист, оператор и шеф на технички инсталации.
Станал член на КПСС во 1961 година. Во 1962 година, тој бил примен во Индустрискиот институт Кујбишев (кој подоцна бил преименуван во Политехничкиот институт Самара ). На приемните испити се покажал многу слабо. Тој паднал на математичките делови од тестот и морал повторно да го полага испитот, добивајќи C. Добил само едно Б, по руски јазик, а C на другите тестови. Тој бил примен само поради многу слаба конкуренција. Во 1966 година дипломирал на институтот. Во 1972 година, допишувајќи ги завршил понатамошните студии на Економскиот отсек на Политехничкиот институт ширум Унијата.
Рана кариера
Черномирдин започнал да ја развива својата кариера како политичар кога работел за CPSU во Орск помеѓу 1967 и 1973 година. Во 1973 година, тој бил назначен за директор на фабриката за рафинирање на природен гас во Оренбург, функција на која бил до 1978 година. Помеѓу 1978 и 1982 година, Черномирдин работел во тешката индустрија на Централниот комитет на CPSU.
Во 1982 година, тој бил назначен за заменик-министер за индустрии за природен гас на Советскиот Сојуз. Истовремено, почнувајќи од 1983 година, тој го водел Glavtyumengazprom, индустриско здружение за развој на ресурси на природен гас во Тјуменската област. Во периодот 1985–1989 година бил министер за гасна индустрија.
Основач на Гаспром
Во август 1989 година, под водство на Черномирдин, Министерството за гасна индустрија било трансформирано во Државен гасен концерн, Газпром, кој стана првото државно-корпоративно претпријатие во земјата. Черномирдин бил избран за нејзин прв претседавач. Компанијата сè уште била под контрола на државата, но сега контролата се вршела преку удел на акции, од кои 100% беа во сопственост на државата.
Политичкото влијание на Гаспром значително се зголемило откако рускиот претседател Борис Елцин го назначи претседателот на компанијата Черномирдин за свој премиер во 1992 година. Рем Виахирев го зазеде местото на Черномирдин како претседател и на одборот на директори и на управниот одбор. Гаспром беше еден од столбовите на економијата на земјата во 1990-тите, иако компанијата имала слаби резултати во текот на таа деценија. Меѓутоа, во 2000-тите, Гаспром стана најголемиот екстрактор на природен гас во светот и најголемата руска компанија.
Премиер на Русија
Во мај 1992 година, Борис Елцин го назначи Черномирдин за заменик-премиер задолжен за гориво и енергија. На 14 декември 1992 година, Черномирдин беше потврден од VII Конгрес на народни пратеници на Русија за премиер.
Според Фелипе Туровер Чудинов, кој бил висок разузнавач во дирекцијата за надворешно-разузнавање на КГБ, Черномирдин тајно наредил во раните 1990-ти Русија да стане меѓународен центар за трговија со наркотици, вклучително и увоз на кокаин и хероин од Јужна Америка и хероин од Средна Азија и Југоисточна Азија и извоз на наркотици во Европа, Северна Америка вклучувајќи ги Соединетите Американски Држави и Канада и Кина и Тихиот Океан.
Иако тој беше критичен кон својот претходник Гајдар, Черномирдин во голема мера ја продолжи политиката на Гајдар.
Во април 1995 година, тој формирал политички блок наречен Нашиот дом - Русија, кој освои 10% од гласовите и 55 места и беше трет на руските законодавни избори во 1995 година.
Во 1995 година, Черномирдин потпиша декрет со кој се повикува на развој на национална стратегија за зачувување на тигрите
На 18 јуни 1995 година, како резултат на тоа што терористите предводени од Шамил Басаев земаа 1500 луѓе како заложници во Будионовск, преговорите меѓу Черномирдин и Басаев доведоа до компромис кој стана пресвртница за Првата чеченска војна. Во замена за заложниците, руската влада се согласи да ги запре воените акции во Чеченија и да започне серија преговори.
Кога Борис Елцин беше подложен на операција на срцето на 6 ноември 1996 година, Черномирдин беше в.д. претседател 23 часа.
Черномирдин остана премиер до неговото ненадејно разрешување на 23 март 1998 година. По руската финансиска криза во 1998 година во август, Елцин повторно го назначи Черномирдин за премиер и се обиде да го назначи за негов наследник. Сепак, Думата двапати одби да го потврди Черномирдин за шеф на владата. Наместо да ризикува трето отфрлање и со тоа да го принуди распуштањето на Државната дума и политичката криза, Черномирдин ја повлече својата номинација и претседателот побара од попопуларниот Евгениј Примаков да формира нов кабинет.
Дипломатска кариера
Во февруари 2009 година, Черномирдин повторно ги заостри односите меѓу Украина и Русија кога во интервју рече „Невозможно е да се постигне договор за било што со украинското раководство. Ако влезат различни луѓе, ќе видиме“. Украинското Министерство за надворешни работи во одговорот рече дека може да го прогласи Черномирдин за „ персона нонграта “ поради спорот.
На 11 јуни 2009 година, рускиот претседател Дмитриј Медведев го разреши Черномирдин како руски амбасадор во Киев и го назначи за „претседателски советник и специјален претседателски претставник за економска соработка со земјите-членки на ЗНД“. Во снимката за разделба кон украинската влада, Черномирдин изјави дека Русија не треба да и се извинува на Украина поради тоа што ги изразила своите сомневања дека Украина не е во состојба да го плати својот природен гас, и понатаму изјавил дека Русија сака Украина да плаќа за гасот што го троши, и оттука Русија со право е загрижена за солвентноста на украинската држава.
Смрт
Сочувство за смртта на Черномирдин на 3 ноември 2010 година изразија рускиот претседател Дмитриј Медведев, рускиот премиер Владимир Путин, други државни личности во Русија и украинскиот претседател Виктор Јанукович.
Изреки
Во земјите од руски јазик, Черномирдин е познат по своите бројни малапропизми и синтаксички неправилен говор. Неговите идиоми го добиле името Черномирдинки и по стил и ефект се донекаде споредливи со бушизмите. Еден од неговите изрази „Сакавме што е можно подобро, но испадна како и секогаш“ ( Хотели как лучше, а получилось как всегда на руски) за економските реформи во Русија беше нашироко цитиран. Фразата беше изговорена по многу неуспешната монетарна размена извршена од страна на Руската централна банка во јули 1993 година.
Масакрот на Псара
Масакрот на Псара е настан во кој Османлиите извршиле масакар врз грчкото население на 5 јули 1824 година на островор Псара и претставува дел од Грчката војна за независност. . Според Џорџ Финли, бројот на жртвите изнесувал околу 7.000 Грци.
УСНК
USNK е музички дует од Романија, Кунд Филеп и Нимрод Ласкај. Заедно ја освоија осмата сезона на унгарската верзија на X Factor.
Црква „Св. Петка“ - Видовиште
Света Петка — главната и единствена манастирска црква на Видовишкиот манастир. Се наоѓа во кочанското село Видовиште. Црквата е изградена во 1988 година, а осветена е на 2 октомври 1988 година од страна на тогашниот од Митрополитот Брегалнички Стефан.
Список на државни водачи во 181 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Тивадар Пушкаш
Тивадар Пушкаш де Дитро (унг: Tivadar Puskás de Ditró, анг: Theodore Puskás 17 септември 1844, Пешта - д. 16 март 1893, Будимпешта) бил унгарски изумител, телефонски пионер и пронаоѓач на телефонската централа. Тој исто така бил основач на Телефонот Хирмондо.
Животопис
Семејството Пушкаш е од Дитро (денес Харгита, Романија), било дел од унгарскиот благородник Трансилванија. Пушкаш студирал право, а подоцна и инженерските науки. Откако живееле во Англија и работеле за претпријатието за изградба на железници во Варнин, се вратил во Унгарија. Во 1873 година, по повод Светската изложба во Виена, ја основал туристичката агенција Пушкаш, првата туристичка агенција во Средна Европа. По ова, Пушкаш се пресели во Колорадо и станал рудар за злато.
Пушкаш работел на својата идеја за телеграфска размена кога Александар Греам Бел го измислил телефонот. Ова го натера да земе нов поглед на неговата работа и решил да стапи во контакт со американскиот изумител Томас Едисон.
Пушкаш сега почнал да се концентрира на усовршување на својата шема за изградба на телефонска централа. Според Едисон, "Тивадар Пушка бил првиот човек што ја предложи идејата за телефонска размена". Првата експериментална телефонска размена се засновала на идеите на Пушкаш, а била изградена од страна на Bell Telephone Company во Бостон во 1877 година.
Во 1879 Пушкаш поставил телефонска централа во Париз, каде што ги погледнал европските работи на Томас Едисон во следните четири години. Во Париз тој многу помогнал од неговиот помлад брат Ференц Пушкаш (1848-1884), кој подоцна ја основал првата телефонска централа во Пешта.
Во 1887 година тој ја претставил мултиплекс централата, што била револуционерен чекор во развојот на телефонските централи.
Неговиот следен пронајдок е "Службата за телефонски вести" која тој ја претставил во Пешта, која ги објави вестите и емитуваше програми и на многу начини била претходник на радиото. Според современото научно списание, најмногу 50 луѓе можеле истовремено да го слушаат телефонот на Едисон, ако уште едно лице било поврзано, ниту еден од претплатниците не можел да слушне ништо. Спротивно на тоа, со апаратот на Пушкаш, половина милион луѓе јасно можеа да ја слушнат програмата што доаѓа од размената.
Во 1890 година, Пушкаш добил патент за постапка за спроведување на контролирани експлозии, што бил претходник на модерните техники. Тој експериментирал со оваа технологија кога работел на регулирање на Долниот Дунав.
Пушкаш го регистрирал патентот на технологијата зад телефонскиот весник Телефон Хирмондо во 1892 година, во Канцеларијата за патенти на Австроунгарската империја, со наслов "Нов метод за организирање и монтирање на телефонски весник". Услугата Телефон Хирмондо започнала на 15 февруари 1893 година, со околу 60 претплатници. По смртта на Пушкаш на 16 март 1893 година, неговиот брат Алберт Пушкаш го продал претпријатието и правата на патент на Иштван Попер.
Тивадар Пушкаш не добил широко јавно признание за време на неговиот живот. Меѓутоа, во 2008 година, Унгарската народна банка издаде комеморативна монета од 1000 форинти во чест на Пушкаш и 115-годишнината од воведувањето на Телефон Хирмондо.
Емирица
Емирица — село во североисточниот дел на Македонија, во Општина Кратово, во околината на градот Кратово.
Куќа на 1.000 трупови (филм)
Филмот „Куќа на 1.000 трупови“ (анг. House of 1000 Corpses) е режисерскиот деби на Роб Зомби, создаден во традиционалната стилистика на хорор филмови, но исто така вонредно дополнителен со црн хумор.
Емирица
Потекло и значење на името
Името на селото првпат е забележано во турски документи од 1481 година. Се верува дека неговото потекло е од личното име Емир или пак од титулата емир, што означува владетел, заповедник или кнез на определена територија (како санџакбег). Титулата емир е балкански турцизам од персиско или арапско потекло од областа на турската управа.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на крајниот источен дел на територијата на Општина Кратово, чиј атар нашироко се допира со подрачјето на Општина Кочани. Селото е планинско и раштркано, чии маала се издигаат на надморска височина од 1.200 до 1.420 метри. Од градот Кратово, селото е оддалечено 18 километри.
Ова е типично планинско село во Осогово, источно од градот Кратово. На југ се наоѓа зимскиот центар Пониква. Селото е од разбиен тип, и неговите маала (Буковица, Врдовачка Маала и Шуманска Маала) лежат на надморска височина од 1.200 до 1.420 метри.
Над селото извира Емиричка Река и тече низ него, а потоа преминува низ други места, па завршува како притока на Кратовска Река.
Историја
Подрачјето на Емирица е населено уште од доцната антика, за што сведочи наоѓалиштето Градиште во неговата околина.
Првпат името на селото е документирано во 1481 година во турски документи.
Стопанство
Атарот на селото е голем и зафаќа простор од 24 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 1.490,6 хектари, на пасиштата отпаѓаат 595,7 хектари, а на обработливите површини 217,6 хектари.
Во основа, може да се каже дека селото има мешовита земјоделска функција.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година Емирица има 100 жители, сите Македонци христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Емирица имало 80 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало и во 1961 година броело 268 жители, а во 1994 година бројот се намалил дури на 37 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Емирица живееле 18 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2 жители, сите Македонци.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Кратово, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кратово. Селото припаѓало на општината Кратово и во периодот 1955-1965 година.
Избирачко место
Во селото се наоѓа избирачкото место бр. 0903 според Државната изборна комисија, сместено во простории на приватна куќа.
На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 4 гласачи.
Севернофризиски јазик
Класификација
Најсродни на севернофризискиот се другите два фризиски јазика - затерландскиот фризиски (источнофризиски) од северозападна Долна Саксонија во Германија и западнофризискиот јазик што се говори на северот на Холандија. Заедно, овие јазици ја сочинуваат групата на фризиски јазици.
Во блиско сродство со фризиските јазици е и англискиот, и припаѓаат на пошироката група на англофризиски јазици. Оваа група пак, заедно со долногерманскиот, ја сочинува поголемата целина од северноморските германски јазици, со тоа што долногерманскиот бележи самостоен развој веќе подолго време, па затоа покажува поголеми разлики од останатите.
Преглед
Севернофризискиот има 10 дијалекти што се делат на две наречја: континентално и островско.; Исклучок од ова е дијалектот што се говори на островот Халиген, кој сепак припаѓа на континенталната група. Дијалектите се следниве:
Споредба
На табелава се прикажани сличностите и разликите помеѓу разни севернофризиски дијалекти.
Черномирдинка
Черномирдинка ( Черномы́рдинка  ; множина: Черномы́рдинки) или черномирдинизам е цитат, честопати малапропизам или гаф, што му се припишува на поранешниот руски премиер Виктор Черномирдин. Многу од нив влегоа во секојдневниот руски лексикон. Најпознатиот пример е „Го сакавме најдоброто, но испадна како и секогаш“, изговорено во контекст на напорите на Русија во економските реформи, имено монетарната реформа во Русија, 1993 година. Черномирдин не се трудеше да биде паметен, черномирдинките се случуваа природно. Дури и кога звучеа смешно, луѓето пронаоѓаа подлабоко значење во нив Тие беа произведени по распадот на Советскиот Сојуз, а раководството на земјата, вклучително и Черномирдин, се обиде да зборува „не од хартиениот лист“ и без бирократизми типични за доцниот Советски Сојуз. Рускиот новинар пишува дека черномирдинките честопати подобро го рефлектирале духот на епохата отколку дебели книги на писатели и филозофи.
Рускиот писател и сатиричар Виктор Шендерович е цитиран да рече дека му завидува на Черномирдин: писателот се труди тешко, но Черномирдин само ја отвора устата, и еве: тука е брилијантен цитат.
Фабриката, чиј прв директор беше Черномирдин, по повод 45-годишнината отвори парк посветен на Черномирдин и го украси со плакети со черномирдинки.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Абајанг
Абаијанг (Abaiang), а понекогаш и како Апаијанг или Апиаја е корален атол во Кирибати и е дел од Гилбертските Острови. Атолот во минатото бил познат како Шарлот, Метју и Сикс Ајалс.
Географија
Абаијанг е атол составен од 30 мали островчиња, од кои две денес се само карпи. Од сите островчиња, само Абаијанг, Рибоно и Нуотаејасе населени. Атолот има вкупна површина од 16 км2. Во јужниот дел од атолот се наоѓа Бингамскиот Канал кој ја поврзува лагуната со Тихиот Океан. Лагуната има површина со димензии од 26 x 8 километри. Каналот се наоѓа меѓу островчињата Абаијанг и Теирио.
Населени места
Населените места на островот Абаијанг се:
Сообраќај
На островот се наоѓа Аеродром Атол Абаијанг. Малиот аеродром се наоѓа меѓу селата Табвироа и Туарабу.
Јелена Карлеуша
Jелена Карлеуша — српска пејачка.
Мики Мустер
Николај Мустер ( -, познат како „Мики Мустер“, беил словенечки академски вајар, илустратор, карикатурист и аниматор. Тој бил  пионер во областа на стрипот и анимацијата во Словенија, познат по серијата стрипови со ликовите Звиторепец, Трдоња и Лкотник и анимирани ТВ реклами.
Животопис
Мустер првпат се заинтересирал за анимацијата кога ја видел анимацијата на Волт Дизни „Снежана и седумте џуџиња". Дипломирал на Академијата за ликовни уметности, Универзитет во Љубjана, во скулптурата. Во 1952 година, Мустер започнал да го црта својот стрип „Звиторепец“. Од 1955 до 1973 година, тој цртал за  Словенски порошевалец , подоцна преименуван во  Дело ; после тоа работел како хонорарец.
Во 1973 година, Мустер се преселил во Минхен за да продолжи со кариера во анимација во Баварија филм. Откако Словенија прогласила независност, Мустер се вратил дома и некое време цртал карикатури за политички списанија "Маг" и "Репортер".
За својата работа, Мустер доби низа награди. Во 2014 година, Здружението на новинарите од Словенија му додели награда Борут Мешко за неговите достигнувања во илустрацијата и карикатурата. Исто така во 2014 година, тој бил награден со сребрен орден за заслуги за неговата пионерска работа во областа на стрипот и анимацијата од Претседателот на Словенија Борут Пахор. Мустер починал на 7 мај 2018 година во дом за стари лица во Нотрање Гориче, на возраст од 92 години.
Творештво
Мустер бил најпознат по неговите стрипови со ликовите Звиторепец, Трдоња и Лакотник; антропоморфна лисица, мудра желка и секогаш гладен простодушен волк. Ликовите се земени од словенечкиот фолклор. Во низата серии, авантурите на триото се одвивала ширум светот, во различни историски периоди, особено во Дивиот Запад, во иднината, па дури и во вселената. Епизодата во вселената од 1959 година предизвикала помал политички инцидент. > Некои сценарија навеле реални проблеми како што се зголемувањето на загадувањето, агресивно возење. сопствената куќа се потсмеваше на градежниот процес во Југославија во 60-тите години на минатиот век. Иако некои современици го критикуваа стилот на Мустер како „премногу американски“ и „премногу Дизниски“, тој сепак беше признат по неговиот уметнички талент. Стрипот беше неизмерно популарен кај децата и тинејџерите и со децении остана столб на весниците. Другите илустрации и стрипови на Мустер вклучуваат приказни за мечката Неева, Лупиница, Снешко, Последниот од мохиканците, Острострелец, Стезоследец и други. Тој беше исто така бил познат по својата работа во анимација, особено врз ТВ рекламите. Меѓу неговите најпознати дела беа зајачињата Цикчак и рекламите за Меркатор), гуми за џвакање Џунга Лунга и Вики крема. Додека бил во Минхен, Мустер соработувал со Аргентински карикатурист Гиљeрмо Мордило, создавајќи околу 400 кратки стори борди засновани на неговите ликови. Тој исто така работел на анимираните авантури на германскиот приватен детектив Ник Кнатартон.
Битка кај Самос (1824)
Битката кај Самос (грчки: Ναυμαχία της Σάμου) претставува поморска битка кај грчкиот остров самос и е дел од Грчката војна за независност. По победата во Псара, османлиската армија покренала нови походи, главно кон освојување на островите.
Битката се случила на 5 август 1824 година во која грчките револуционери издвојувале победа. Османлиите никогаш повеќе не го зазеле островот. Во времето на Балканските војни, на островот било создадено Кнежевство Самос.
Влатко Митков
Влатко Митков (роден на во Штип) — македонски ракометар кој настапува за австрискиот клуб Кремс.
Митков бил долгогодишен репрезентативец и член на ракометната репрезентација на Македонија. Тој бил дел од составот на македонската репрезентација која го освоила петтото место на Европското првенство 2012 во Србија.
Својата репрезентативна кариера, Митков ја завршил во 2017 година.
Список на државни водачи во 1818 година
Ова е список на државни водачи во 818 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Не давај се, Нина
Не давај се, Нина (Ne daj se, Nina) е хрватска телевизиска серија, преработка на серијата Грдата Бети.
За серијата
Серијата «Не давај се, Нина» снимана е по една од најуспешните колумбиски теленовели, «Грдата Бети» (Yo soy Betty, la Fea), од авторот Фернандо Гајтан, а има слична приказна со екстрапопуларната серија «La fea mas bella» (Грдата убавица) мексиканска серија со огромен број гледачи.
Оваа серија исто така ги следи односите во модната куќа и модното списание, светот на гламурот и празната убавина, реализирана е во продукција на РТЛ Телевизија во соработка со лиценцниот партнер, ФОКС Телевизија од Србија, како и балканските телевизии во Македонија и Босна и Херцеговина.
Серијата кај нас премиерно се прикажува на А1 телевизија.
Приказна
Во светот на високата мода, убавината и парите се пресудни за успех. Во тој гламурозен свет, доаѓа главната хероина Нина Брлек, која не поседува ниту пари, ниту убавина, но е интелигентна, вредна и образувана личност.
Нина почнува да работи како асистентка на генералниот директор, брзо открива дека светот на гламур не е таков каков што го замислувала. На секој чекор се среќава со сплетки, остра конкуренција меѓу моделите, творците и челниците на компанијата. Најголема мака ќе и задават анорексичните манекенки кои ја имаат Нина како омилена тема на разговорот и мото како не треба да изгледа една девојка. Во првата сезона, Нина преку работното место, почнува и да учи се за модата, не само за работното место што го има. Нејзините предлози, честопати се прифатени од творците кои во Нина гледаат личност која добро го познава вкусот на обичниот народ. Нина се вљубува во Давид, човекот за кого работи, но ќе се соочи со жестока конкуренција во девојката Патриција, со која и конкурира за работното место.
Прва сезона
Првата сезона се работи за: како Нина се вклопува во новото општество, нејзиното пријателство со Мартина, Сања и Корељка, непријателството со Патриција, љубовта кон Давид, лојалноста кон Давид, врската на Барбара и Давид, нивното раскинување, нивното повторно соединување, свадбата, проблемите на Патриција со парите, врската со Марко, врската со Жарко, омразата кон Нина, врската на Петар и Моника, отворањето на ВИП кафето на Моника, врската со Никола, работата на Алекс ос помош од Инес, врската со Рикардо, соперништвото помеѓу Мартина и Никола, тајните на Сања да го заштити Виктор, нивната претпоставена афера, животот на Мира и Владо, заминувањето на Давор во Босна, Владо се вработува како возач кај Гловатцки и др.
Не давај се, Нина на Балканот
Хрватска: РТЛ Телевизија Македонија: А1 Телевизија Србија: ФОКС Телевизија Босна и Херцеговина: Федеративна Телевизија ФТВ
IC 12
IC 12 — галаксија во соѕвездието Големо Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 12 се споменува и како ESO 427-24, MCG -5-17-2.
Откривање
Објектот е откриен на 19 декември 1890 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 12 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 12 има привидни димензии од 2,1' х 1,3'.
Други поделби
Проучување на IC 12 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19993.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Театар со сенки
Игра на сенки или познато како куклен театар со сенки е древна форма на раскажување и забава која користи рамни артикулирани фигури (сенка кукли) за да се создаде впечаток на движењето на луѓето и другите три-димензионални објекти. Сенка куклите се склопка на личности кои се одржуваат помеѓу изворот на светлина и проѕирен екран или вид на завеса. Склопката форми на кукли понекогаш вклучуваат проѕирена боја или други видови на детали. Различни ефекти може да се постигнат со поместување на двете кукли и изворот на светлината. А талентираните куклари можат да направат фигурите да се појавуваат да одат, танцуваат, борат, поздравуваат и да се смеат. Играта на сенки е многу популарна во различни култури. Во моментов постојат повеќе од 20 земји каде што постојат ансамбл настапи со сенки. Сенка куклите се стара традиција и имаат долга историја во Југоисточна Азија, особено во Индонезија, Малезија, Тајланд и Камбоџа. Исто така се сметаат како древна уметност во други делови на Азија како на пример во Кина, Индија и Непал. Тие се исто така познати на Запад во Турција, Грција и Франција. Тие се популарна форма на забава за деца и за возрасни во многу земји низ целиот свет.
Кина
Куклениот театар со сенки потекнува во текот на династијата Хан, кога еден од наложниците на царот Ву Хан умрел од болест. Царот беше уништен, и ги повикал своите судски службеници да ги донесат неговите сакани назад во живот. Полицајците направиле облик на наложница користејќи магарешка кожа. Нејзините зглобови беа анимирани користејќи над 200 одделни парчиња од кожа и украсени со насликана облека. Со користењето на петролејска ламба тие го направија својот сенка потег, носејќи ја вратата на живот. Сенка театарот стана доста популарен како почетокот на песната династија, кога празниците беа обележувани со презентација на многу драми со сенки. За време на династијата Минг имало 40-50 настапи на сенка ансамбли во градот Пекинг. Во 13 век, настапите со сенки станаа редовна рекреација во касарната на монголските војници. Со тоа започнало да се шири освојувањето на Монголците во далечните земји како Персија, Арабија и Турција. Подоцна, тоа беше воведено на другите Југоисточни азиски земји.Најраните театарски екрани со сенки се направени од поцрнета хартија. Раскажувачите генерално ја користеле уметноста на прикажување на настани меѓу различните воени царства или приказни на будистичките извори. Денес куклите направени од кожа се преселиле на стапчиња и се користеле за да се прикажат драматичните верзии на традиционалните бајки и митови. Во провинцијата Гансу тоа е придружено со Daoquing музиката, додека во Џилин придружните Huanglong музички форми се основа на модерната опера. Кинескиот куклен театар со сенки е прикажан во 1994 Zhang Yimou филм за живеење.
Тајван
Потеклото на куклениот театар со сенки во Тајван се проследува во Chaochow училиштето на куклен театар со сенки. Попознатите кожа мајмун емисии или само кожа покажуваат драми со сенки и биле популарни во Tainan, Kaosiung, и Pingtung како почетокот на династијата Кинг (1644-1911 година). Постарите изведувачи на куклените театри проценуваат дека имало најмалку сто куклени сенки ансамбли во јужниот дел на Тајван во последните години на Кинг. Традиционално на осум до 12-инчени куклени фигури, а на сцената сценографијата и реквизитите како што се мебел, природни предели, пагоди, сали, и растенија се сите изработени од кожа. Куклениот театар со сенки се заснова на светлина која продира низ проѕирен лист на крпа, на "сенки" и всушност силуетите гледаат од страна на публиката во профил или лице. Сенка драмите во Тајван се придружени со Chaochow мелодии кои често се нарекуваат "свештенски мелодии" поради нивната сличност со музиката и се користи од страна на таоистичката свештеници на погреби. А голем репертоар над околу 300 скрипти на јужното училиште за драма се користи во куклен театар со сенки и датираат од четиринаесеттиот и петнаесеттиот век зачуван е во Тајван и се смета да биде непроценливо културно богатство.
Терминологија
Голем број на термини се користат за да се опишат различни форми. •	(皮影戏, pí yĭng xì) е театар со сенки каде се користат кукли направени од кожа. Фигурите обично се анимираат зад тенок екран и не се дава целосен знак на сенките како оние силуети сенки. Ова им дава на фигурите некоја боја која не е 100% црна и бела. •	(纸影戏, zhĭ yĭng xì) е театар на хартија на сенки. •	(中國影戏, zhōng guó yĭng xì) е кинески театар со сенки.