cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бодовна вредност на шаховските фигури
Во шахот, шаховските фигури имаат бодовни вредности кои служат за одредување на стратешката вредност на секоја фигура. Овие вредности се полезни за играчите, и исто така се користат кај сметачкиотшах за сметачот да знае кој потег да во повлече. Пресметувањата на овие вредности даваат само една груба претстава за состојбата на една партија. Точната вредност на една фигура зависи од ситуацијата.
Ова се најчестите вредности на фигурите:
Вредноста на кралот е бесконечна, бидејќи неговото губење значи пораз. Во некои програми за копмјутерски шах, кралот има вештачка вредност од 200 бода – произволна вредност поголема од збирот на вредноста на сите фигури заедно плус позициони фактори. Ова му кажува на сметачот да го вреднува матот повеќе од сите размени и жртвувања. Сметачите вршат и дополнителни прилагодувања на оваа бодажа во согласност со разните позициони фактори. На пример, тој одзема бод за удвоени пиони, изолирани пиони и назадни пиони, се додаваат делови од бодови за отворени редови итн. Речиси сите играчи-луѓе ваквото положбено вреднување го прават без бројчени вредности.
Промена на вредностите во завршницата
Релативната вредност на фигурите се менува како што играта се ближи кон својот крај. Релативната вредност на пионите и топовите се зголемува, додека вредноста на ловците се намалува. Коњот ја губи моќта, а и кралицата донекаде губи сила. Еве некои примери (Албурт и Крогиус, 2005:402-3):
Голман (фудбал)
Во фудбалот, секој тим на теренот има само еден голман, чија главна улога е да го чува голот. Тој е единствениот играч на кој му е дозволено да игра со раката или дланката, но само во просторот предвиден за тоа, во шеснаесетникот. За време на натпреварот, секој тим мора да има голман на голот, без разлика на ситуацијата на теренот. Причини за губење на голманот може да бидат:
Ракување со топката
За разлика од другите играчи на теренот, на голманите им е дозволено да ја допираат топката со кој било дел од телото, вклучувајќи ги рацете и дланките. Но, постојат ограничувања и за нив:
Најдобри голмани на Светското првенство
ФИФА го прогласува најдобриот голман на секое светско првенство, покрај ова, голманот може да биде прогласен и за најдобар играч на првенството, како и за златна топка. Ова му се случило на Оливер Кан, голманот на германската фудбалска репрезентација на СП 2002 година.
Од 1994 година. Започнала да се доделува наградата за најдобар голман на Светското првенство, наградата Јашин,во чест на Лав Јажин. Признанието Јашин било за првпат доделено во 1994 година.
Малокоњарска парохија
Малокоњарска парохија — македонска православна парохија, дел од Прилепското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата е со седиште во црквата „Рождество на Пресвета Богородица“ во Мало Коњари и ги опфаќа селата Мало Коњари, Големо Коњари, Кадино Село и Боротино. Парохиски свештеник е Александар Николовски.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Влашки Ливади (Кочани)
Влашки Ливади - Влашки Бунар  — археолошко наоѓалиште во градот Кочани.
Космос-1700
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 25 октомври 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-1700 бил комуникациски сателит.
Влашки Ливади (Кочани)
Претставува населба од доцен среден век.
Космос-1700
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на геостационарна орбита. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 1435.96 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 1.4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 5809 км, а најмалото на 5759.
Влашки Ливади (Кочани)
На западниот раб на градот, во близината на бензинската пумпа, поточно во местотопомеѓу железничката пруга и патот за Штип имафрагменти од покривни ќерамиди, црепни и керамички садови, а според укажувањето на А. Керамидчиев, имало индиции и за присуство на некропола
Placebo
Placebo (се чита:пласибо) е алтернативен рок бенд формиран во Лондон во 1994. Бендот моментално е составен од Брајан Молко и Стефан Олсдал. Бендот се формирал кога Молко и Олсдал, кои оделе во исто училиште би наводно никогаш межусебно не зборувале, се сретнале уште еднаш по случајност во Лондон и последователно го формирале бендот 'Ashtray Heart'. Тапанарот Стив Хјуит го напуштил бендот на 1 октомври 2007, заради „лични и музички несогласувања“.
Сегашни членови
Од 2008, бендот се состои од:
Дополнителни членови за изведби во живо се:
Дискографија
{| width="100%"
Родинија
Родинија (родина, постојбина) или Родина во геолошката терминологија се однесува на еден од настарите познати суперконтиненти, кој содржел поголем дел од тогашното Земјино копно. Палеомагнетските докази обезбедуваат наговестување за палеографската ширина на поединечните формации, но не и за нивната палеографска должина, кои геолозите ги користеле за споредување на делови од слични тратуми, кои денес често се многу расфрлани низ светот.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Долна Бањица
Света Петар и Павле — црква во гостиварското село Долна Бањица од 19 век. Во црковниот двор се наоѓаат гробишта. Во 2010 година црквата била мета на грабеж, додека во декември 2011 година, вандали со камења искршиле 5 прозорци на црквата. Во близина на црквата, се наоѓа археолошкиот локалиет од средновековниот период „Црквиште“.
NGC 5495
NGC 5495 — спирална галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5495 се споменува и како ESO 511-10, MCG -4-34-1, AM 1409-265, IRAS 14095-2652.
Откривање
Објектот е откриен на 13 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5495 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5495 има привидни димензии од 1,5' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 12 м 23,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -27° 6' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 38°.
Други поделби
Проучување на NGC 5495 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50729. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 332; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6738. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1064.
Раселов парадокс
Поаѓајќи од оваа аксиома Бертранд Расел во 1903 година конструирал парадокс, по него наречен Раселов парадокс кој ја оборил наивната теорија на множествата. Тој парадокс може да се искаже на повеќе начини и во повеќе форми, а суштината е следнава:
Ако за секое својство постои множество од сите елементи кои го задоволуваат тоа својство, тогаш „множеството не си припаѓа самото на себе“. Ова својство е многу природно бидејќи е многу тешко да се најде множество кое си припаѓа самото на себе. Со Х нека е обележено множеството на елементи за кои важи ова својство. Дали Х припаѓа самото на себе? Ако припаѓа тогаш значи дека го задоволува својството „множеството не си припаѓа самото на себе“ што е противречност. Ако пак си припаѓа самото на себе, тогаш ќе го задоволува бараното својство, па ќе си припаѓа самото на себе, што повторно е контрадикција.
До појавата на овој парадокс се верувало во непобитноста на математичката вистина и непротивречноста на Канторовата теорија на множествата. По Раселовиот парадокс следувала серија други парадокси од кои посебно треба да се издвои Ришаровиот парадокс. Со појавата на овие парадокси математичката градба била сериозно расклатена до самите темели и се заканувала опасност да се сруши. Кризата на математиката била решавана со појава на нови правци (Расел - логицизам, Брауер - интуиционализам, Хилберт - формализам).
Една варијанта на Раселовиот парадокс е: Постојат каталози на книги од библиотека. Тие каталози исто така се сметаат за книги. Некои каталози се содржат себеси, а некои не (во каталогот). Може да се смета дека еден нов каталог во кој се попишани сите каталози кои не се содржат себеси. Дали овој катало се содржи самиот себе? Повторно во двата случаи на анализа се стигнува до противречност.
Едно од можните надминувања на Раселовиот парадокс е множеството на сите множества да не се смета за множество, туку за класа (класа тука е обопштување на поимот множество).
Џорџ Роберт Греј
Џорџ Роберт Греј (George Robert Gray; 8 јули 1808 – 6 мај 1872) — англиски зоолог и шеф на орнитолошкото одделение на Британскиот музеј (денес во Природонаучниот музеј) во Лондон четири децении. Бил помлад брат на зоологот Џон Едвард Греј и син на ботаничарот Семјуел Фредерик Греј.
Негово најважно научно дело е was his Genera of Birds („Родови птици“, 1844–49), илустрирано од Дејвид Вилијам Мичел и Јозеф Волф, во кое има 46.000 наводи.
Животопис
Роден е во Мал Челси, Лондон, во семејството на природонаучникот Семјуел Фредерик Греј. Се школувал во училиштето „Мерчат Тејлор“.
Во 1831 г. се вработил во Британскиот музеј како помошник-старател на зоолошкото одделение.
Почнал со каталогизација на инсекти и ја објавил во Entomology of Australia („Ентомологија на Австралија“, 1833) и учествувал со ентомолошкиот дел на англиското издание на „Животинско царство“ од Жорж Кивје. Опишал многу видови на пеперуги.
Во 1833 г. го основал здружението кое подоцна прераснало во Кралското ентомолошко друштво.
Во негова чест е наречена птицата Грејово штурче (Locustella fasciolata), чиј изворен опишувач е тој (1860). Првично опишаниот примерок е донесен од Молучките Острови, Индонезија од истакнатиот природонаучник Алфред Расел Волес.
NGC 902
NGC 902 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 902 се споменува и како MCG -3-7-5.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 902 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 902 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 22 м 21,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 40' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 902 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9021. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5859. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 440.
Еребру
Еребру — еден од поголемите градови во Шведска, кој се наоѓа во средишниот дел од државата. Градот се наоѓа во рамките на истоимениот округ Еребру, кој е и негово управно седиште и најголем град. Еребру истовремено е и седиште на истоимената општина Еребру.
Природни услови
Градот Еребру се наоѓа во средишниот дел на Шведска и Скандинавски Полуостров. Од главниот град на државата, Стокхолм, градот е оддалечен 200км западно.
Релјеф: Еребру се развил во внатрешноста на Скандинавски Полуостров, во историската област Нерке. Подрачјето на градот е претежно рамничарско и во него се наоѓа котлината Мелердален, а надморската височина се движи од 30 до 60м.
Историја
На местото на Еребру во средниот век постоела населба која тогаш се викала Ејрарсундсбро. Во превод тоа ви значело „мост над калдрма“, што добро ја опишува географијата на овој крај. Даденото населено место, набрзо станало трговиште. Конечно, во 1404 година Еребру ги добил градските права.
Во втората половина на 19 век, со доаѓањето на индустријата и железницата, Еребру доживува преокрет. Ова довело до добра благостостојба, која трае и ден денес.
Население
Еребру е една од некокуте шведски градови со повеќе од 100.000 жители. Градот има околу 107.000 жители (податок од 2010 година), а градското подрачје, т.е. истоимената општина околу 137.000 жители (податок од 2012 година). Последните децении бројот на населението во градот забрзано расте.
До средината на XX век Еребру бил населен со исклучително етнички Швеѓани, а со подоцнежните доселувања во Шведска, населението на градот станало шарено.
Стопанство
Денес Еребру е современ град со посебно развиена индустрија. Некогашното производство на обувки денес е заменета со софистицирана индустрија (ИТ, прецизна механика и сл.). Последните две децении посебно се развиваат трговијата, услугите и туризмот.
Знаменитости
Еребру има старо градски алштат со ниска палата, стари градби и црква. Покрај тоа, за градот значајни се и:
Тако ван дер Хорн
Тако ван дер Хорн (Taco van der Hoorn; р. во ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Хелен Келер
Детство и образование
Хелен Келер беше родена во Таскумбија, Алабама. Кога имаше 19 месеци како резултат на треска ја изгуби способноста да гледа и слуша. Во 1887 со неа почна да работи Ен Саливен со цел да ја научи да комуницира. Тоа беше почеток на 49-годишниот период на соработка помеѓу нив. Во 1888 Хелен го посетува Перкинсовиот институт за слепи. Во 1894 Хелен и Ен се преселуваат во Њујорк за да го посетуваат Рајт-Хумансовото училиште за глуви. Во 1898 се вратија во Масачусетс и Хелен се запишува на Кембриџкото училиште за млади дами пред да добие дозвола, во 1900, да го посетува Ретклифскиот колеџ. Во 1904 таа таму дипломира, станувајќи првото глуво и слепо лице кое дипломирало.
Јавна активност
Веќе позната по својата голема волја, Хелен Келер стана светски познат говорник и автор. Борбата против сетилните хендикепи стана нејзина животна мисија. Во 1915 ја основа “Хелен Келер Интернационалата”, непрофитна организација за спречување на слепилото. Заедно со Ен Саливан посети 39 земји ширум светот.
Келер не беше позната само поради борбата против хендикепите. Таа беше член на Социјалистичката партија на Америка и активно учествуваше во кампањите и пишуваше во прилог на работничката класа од 1909 до 1921. Го поддржуваше кандидатот за претседател на САД на Социјалистичката партија, Јуџин Дебс, при сите негови претседателски кампањи од тој период. Исто така, во 1912 стана член на “Интернационалните работници на светот”, радикален американски синдикат.
Во 1920 беше една од основачите на Американската унија за граѓански слободи.
Подоцнежен живот
Во 1960 беше објавена нејзината книга “Светлина во мојата темнина”, во која таа го брани учењето на Емануел Сведенберг. Таа исто така напиша и обемна автобиографија. Вкупно има напишано 11 книги и бројни статии.
На 14 септември 1964 претседателот Линдон Џонсон ја награди со Претседателскиот медал на слободата, највисоко граѓанско признание во САД.
Умре на 1 јуни 1968 на 87-годишна возраст.
Лавразија
Лавразија или Северноатлантско копно е назив за северниот мезозојски суперконтинент кој настанал со делење на Пангаа. Лавразија била изградена од идните континенти Северна Америка, Европа и поголемиот дел на Азија. Единството на оваа копно предизвикало и единство на флората и фауната на денешните континенти, кои често се соединенуваат во бигеографско царство Холарктик.
Таса Илиевска
Таса Илиевска ( -, ) — учесник во НОБ и носител на партизанска споменица од 1941 година.
Животопис
Илиевска е родена во 1921 година. Воднаш по почетокот на Втората светска војна, Илиевска се приклучила на партизанското движење, со што по завршетокот на војната е наградена со партизанска споменица од 1941 година. Починала на 25 април 2012 година по кратко боледување. Почивана на партизанските гробишта во Битола.
Горица (Кочани)
Горица  — археолошко наоѓалиште во градот Кочани.
Претставува населба од железно време  и римско време.
Се простира на јужната и северната падина од ридот што се издига на јужната периферија на градот, во зоната на градските гробишта. Во 1982 година Републичкиot завод за заштита на спомениците на културата извршил сондажно ископување при штосе откриени фрагменти од керамички садови. Наодите се чуваат во Музејската збирка во Кочани
Источноафриканско време
Источноафриканското време (крат. EAT) е часовен појас во употреба во источниот дел на Африка. Појасот има отстапување од три часа од UTC (UTC+3), исто како московското време и источноевропското летно време.
Бидејќи појасот претежно му припаѓа на екваторијалното подрачје, во текот на годината нема значителни промени во траењето на денот. Од таа причина земјите во регионот не практикуваат летно сметање на времето.
Источноафриканското време се користи во следниве земји:
Исход на вистината
Исход на вистината — германски филм од 2018 година во режија на германскиот режисер Филип Лајнеман.Филмот е снимен во Германија и јазикот во филмот е германски.Филмот е трилер и трае 105 минути. Позначајните улоги во филмот ги играат Роналд Церфелд, Александер Фелинг, Клаудија Михелсен и Аксел Прал.Филмот смее да го гледа публика над 16 години.
Елблонг
Елблонг (Elbląg, Elbing, пруски: Elbings) - град во северна Полска, кој од 1999 година е дел од Варминско-мазурското Војводство. Од 1945 до 1975 бил дел од тогашното Гдањско Војводство, а од 1975 до 1998 бил главен град на тогашното Елблоншко Војводство.
Елблонг е еден од најстарите градови во овој дел на Полска. Неговата историја датира од 1237 година, кога Тевтонскиот ред изградил тврдина на брегот на блиската река, а подоцна замокот служел како седиште на Мајсторите на Тевтонскиот ред.
Сињораж
Сињораж (англиски: seigniorage) претставува инфлаторно финансирање на буџетскиот дефицит преку печатење пари. Од една страна, парите се законско средство за плаќање во рамките на една држава, така што сите мора да ги прифатат, а од друга страна, државата има монопол во печатењето пари, таа може да си дозволи злоупотреба на монополот и да печати пари за финансирање на јавните расходи. Сињоражот е тесно поврзан концепт со инфлацискиот данок.
Пресметка на сињоражот
St = (Mt - Mt-1)/Mt x Mt/Pt
Каде што: Ѕ го претставува сињоражот, М е паричната маса, Р е општото ниво на цените, а t го означува времето. Во формулата, првиот дел го покажува зголемувањето на паричната маса (печатењето пари), додека вториот дел ја означува реалната вредност на паричната маса.
Инфлацијата и приходите од сињораж
Со порастот на инфлацијата, државата остварува поголеми приходи врз основа на сињоражот. Притоа, постои одредена регуларност во движењето на приходите од сињораж: кога нема инфлација, нема ниту приходи од сињораж; со порастот на инфлацијата се зголемуваат и приходите на државата, но само до одредена точка, кога тие го достигнуваат максималниот износ; потоа, со зголемувањето на инфлацијата, приходот на државата од сињоражот опаѓа. Овој однос помеѓу инфлацијата и сињоражот означува дека постои одредена стапка на инфлација која е оптимална за државата, бидејќи тогаш обезбедува најголеми приходи од сињораж. Но, постојат бројни докази дека државите често ја преминуваат оптималната стапка на инфлација, т.е. создаваат поголема инфлација, со што остваруваат помали приходи од сињораж. Каган наведува две причини за таквото однесување: прво, печатењето пари е многу погоден начин за обезбедување приходи во буџетот, бидејќи не мора да се носи посебен закон, да се вработува даночна администрација итн.; второ, со тек на време, како последица на инфлацијата опаѓа делотворноста на овој метод, па владата мора да печати уште повеќе пари.
Приходите од сињораж во практиката
Во развиените земји, приходите од сињораж имаат скромно учество во финансирањето на буџетот. Така, во периодот 1990-1994, овие приходи изнесувале најмногу до 3% од јавните расходи. . Приходите на државата врз основа на сињораж се позначајни во земјите кои страдаат од повисока инфлација. Така, во периодот 1971-1982, учеството на сињоражот во вкупните јавни приходи изнесувало 21.6% во Боливија, 24% во Мексико и 28% во Гана. Во периодот 1980-1995, просечното учество на сињоражот во бруто-домашниот производ се движело од 1.4% во Африка, преку 1.79% во Азија, 2.18% во Средниот Исток и Европа, сè до 3% во Јужна Америка. Во поново време, дел од земјите во транзиција во голема мерка се потпирале врз сењоражот како извор на приходи. Така, Вагнер наведува дека во 1996, учеството на сењоражот во јавните приходи во земјите од поранешниот СССР се движело од 5% во Украина и Русија, преку 10% во Ерменија и Грузија, сè до 20% во Туркменистан.
Отворено тениско првенство на Франција 2011
Сингл играчи
'''Мажи Поединечно
Жени Бодовинечно
Мажи поединечно
Рафаел Надал го победи Роџер Федерер, 7–5, 7–6(7–3), 5–7, 6–1
Жени поединечно
Ли На ја победи Франческа Скијавоне, 6–4, 7–6(7–0)
Мажи двојки
Макс Мирнји / Даниел Нестор ги победија  Хуан Себастија Кабал /  Едуардо Шванк, 7–6(7–3), 3–6, 6–4
Жени двојки
Андреа Хлвачковв / Луси Храдечка ги победија  Саниа Мирза /  Елена Веснина,   6–4, 6–3
Сингл носители
Следниве играчи се носители и поважни играчи кои се откажаа од турнирот. Ранкингзите се од 17 мај, а бодовите од 23 мај,2011.
Покани од организаторор
Подолу се листите од учесниците поканети од организаторот во главната жрепка.
Квалификувани учесници во мажи поединчно
Следниве играчи го добија местото на среќни губитници:
Боинг 757
Боинг 757 (англиски: Boeing 757) е патнички млазен авион со краток до среден долет. Оригинално бил развиен како замена на 727. Во јули 2007 сѐ уште биле во сервис 1.019 летала 757.
757 собира од 200-285 патници и има долет од 6.400-7.600км, зависно од верзијата.
Особености
Извори:, ,  , и.
Палма де Маљорка
Палма (Palma), до 2016 г. офиц. Палма де Маљорка ('), попознат како Палма де Мајорка''' — главниот и најголемиот град на автономна заедница Балеарски Острови во Шпанија. Тој се наоѓа на јужниот брег на островот Маљорка на заливот на Палма. Според пописот на население од 2009 година, Палма имала 401,270 жители, додека со целата градска област целокупното население изнесувало 621,000 жител, и со тоа претставувала дванаесеттата најголемата градска област на Шпанија. Речиси половина од вкупното население на Mајорка живеат во Палма. На архипелагот Кабрера, иако широко одделени од Палма,  административно се сметаат за составен дел на општината. Аеродромот Палма де Маљорка опслужува над 22 милиони патници годишно.
80-то доделување на Оскарите
80те награди Оскар од подрачјето на киноматографијата во 2007 година беа одржани на 24 февруари во кино театарот Кодак во Лос Анџелес. Водител на церемонијата беше комичарот и глумецот Џон Стјуарт.
Езерец (Костурско)
Езерец — село во Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
Среќата е за слабаци
Среќата е за слабаци — германски филм од 2018 година во режија на Анка Мируна Лазареску. Сценариото е напишано од Силвија Волкан, а музиката е дело на Кетан Бати и Виван Бати. За костимите е одговорна Ана Вибер. Поважните улоги во филмот ги играат Ела Фрај, Матин Вутке, Емилија Бернсдорф и Кристијан Фридел. Филмот е снимен на повеќе локации во Германија, а почнал да се прикажува на 7 февруари 2019 година. Претходно, премиерата на филмот била одржана на отворањето на 53. издание на филмскиот фестивал во Хоф.
NGC 903
NGC 903 — леќеста галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 903 се споменува и како NPM1G +27.0093.
Откривање
Телото е откриено на 13 декември 1884 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 903 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 903 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 24 м 0,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 27° 21' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 903 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9097. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 129; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1774. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 858.
Научна фантастика
Научната фантастика е форма на шпекулативна белетристика која главно обработува теми поврзани со влијанието на замислена или предвидена наука и технологија врз општеството и личностите како поединци. Според Артур Кларк, наспроти општото уверување, писателите на научната фантастика ретко се обидуваат да ја предвидат иднината, туку, како што во една прилика забележал Реј Бредбери, тие многу почесто настојуваат да ја спречат.
Научната фантастика е уметнички жанр во поширока смисла, и тој се врзува главно за литературни, телевизиски и филмски дела, но исто така влијае и на ликовната и музичката уметност. Многу луѓе ја користат кратенката за научна фантастика - СФ ('SF, од англискиот израз Science fiction). Исто така, се користи и кратенката sci-fi (кованица на Форест Џ. Акерман од 1954) како и НФ (во поранешните југословенски републики во кои култот кон научната фантастика бил интензивно развиван).
Границите на овој жанр не се добро дефинирани и разделувачките линии меѓу неговите поджанрови (тврдата и меката научна фантастика, сајберпанкот) се често флуидни.
Во „Тврди ставови“, Владимир Набоков полусериозно тврди дека, ако сме доследно ригорозни со нашите дефиниции, Шекспировата драма „Бура“ може да се нарече научна фантастика. Многу научнофантастични дела содржат елементи на други уметнички жанрови, како криминалистички романи, хорор романи, историски романи и, особено, фантастика.
Кругот на Касарните (Кочани)
Кругот На Касарните  — археолошко наоѓалиште во градот Кочани.
Претставува населба од римско време.
На ридот што се издига во средниот дел на градот,над левиот брег на Кочанска Река, во и околу кругот на старите касарни се наоѓа некропола од I-III век. Во 1982 година Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата извршил сондажно ископување (Ж. Винчиќ). Биле откопани повеќе гробови со камени конструкции - цисти, како и гробни јами со кремирани покојници положени во урни. Во археолошката литература се споменуваат девет питоси и еден епиграфски споменик најдени многу порано. Наодите се чуваат во Музејската збирка во Кочани.
Миладин Крстаноски
Миладин Крстаноски (? -, ) — истакнат македонски професор на ФТУ и доктор по правни науки.
Животопис
Крстаноски дипломирал на правниот факултет во Скопје во 1975 година, а во 1980 година го положил Правосудниот испит. Тој го продолжил своето образование со постдипломски студии и магистрирал на универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ на Катедрата за кривично право и криминологија при Правниот факултет. Докторската дисертација во кривичното право и криминологила ја бранел на истиот факултет. Бил добитник на Климентова награда – награда за животно дело во 2008 година. Во неговиот работен век работел во „Отекс” Охрид, бил секретар во печатница “Коста Абрашевиќ” од Охрид, директор на општ сектор во фабриката, „Борис Кидрич” во Струга, секретар на ГП „Трудбеник” во Охрид, претседател на Судот за прекршоци - Охрид, Општествен правобранител на самоуправувањето–Охрид и директор на Казнено-поправната установа–Затвор Охрид. Во 1995 година бил избран за професор на Факултетот за туризам и угостителство - Охрид по група на правни предмети на сите насоки каде работел со звање редовен професор.
Проф. д-р Миладин Крстаноски е автор на 50 книги од областа на правото и повеќе од сто научни и стручни трудови објавени во земјата и странство. Крстаноски досега објавувал и повеќе статии во „Млад борец”, „Студенски збор”, „Нова Македонија”, „Дневник”, „Пулс”, „Фокус” и др. Починал во Охрид на 25 април 2014 година.
Црква „Св. Троица“ - Долно Тодорак
Света Троица (Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος) — црква во селото Долно Тодорак, Кукушко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Полјанско-кукушката епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Црквата е изградена на сретселото во 1805 г. како што е наведено на денес изгубен натпис. Унијатскиот свештеник од с. Куклен, Бугарија, населено од долнодоторчани, напишал во неговата историја на парохијата „Света Троица“:
Архитектура и внатрешност
Храмот претставува трикорабна базилика со галерија. На исток завршува со полукружна апсида со сопствен покрив. Нишите на жртвеникот и ѓаконикот не излегуваат од источниот ѕид. Покривот е на две води со засеци на источната и западната страна. На југозападната страна има шестаголна камбанарија во вид на кула од тврдина. Влезот е од западната страна преку скалиште о десет скалила, и од јужната со две скалила. Над вратата на јужниот ѕид има фреска со Светото Тројство насликана во XIX век. Земјените бои и темносината кои ги употребил творецот го покажуваат навлегувањето на елементи на световната уметност во духовната.
Внатре црквата се дели на три кораба со два реда колонади од четиристрани дрвени столбови и дотерани со додадено дрво и нанесен гипис за да изгледаат цилиндрични. Во наосот има малку прозорци, а окното во нишата исто така недоволно го осветлува олтарот. Во нишата на апсидата се претставени Богородица Патеводителка со Христос, а околу неа два ангела. Подолу се јерарсите. Фреските се нови, дело на свештеникот Јоанис Спиридонидис. Сводот на средишниот кораб е украсен со претставата на Христос Седржител во четираголна рамка. Христос благословува со двете раце и носи црвен хитон. Во долниот крај на претставата стои посветата „Дар од Георгиос Хаџконстантинидис 1958“.
Во погорните подрачја на северниот кораб се гледа винова лоза со листови и гроздови, кои обвиткуваат медалјони со евангелисти и светци. Фреските се од XIX век.
Наосот е одвоен од олтарот со дрвениот иконостас, потпрен на првиот пар столбови од источната страна. Иконостасот е изрезбан и насликан, особено оградата, со симболични теми од источно и западно потекло. Над царските икони е Јесеевата фиданка, а погоре се Апостолите и Дванаесетте празници. На царските двери е претставена Тајната вечера. Десно од крстот е Предавството на Јуда, а лево е Воскресението Христово.
Амвонот, кој е од XIX век, се потпира на третиот столб на северната колонада. Има призмовиден облик, кој надолу се менува во полуконус и завршува со змејска глава. Однадвор е украсен со светци во полн раст — Свети Лаврентиј, Свети Стефан, Свети Роман и други). Во средината на челниот дел има релјефна гулабица со раширени крилја, на кои ѓаконот го потпира Евангелието. Владичкиот престол со деспотската катедра исто така е од XIX век и е украсен со резба во горниот страничен дел, а потпирачите за рацете завршуваат со змејски глави. Просикинитарот на храмот е од 1818 г. и во долниот дел има цветни украси својствени за XIX век, а горниот дел е од разбано дрво.
Црквата има сребрено евангелие со димензии 36,5 × 27 × 3 см од 1840 година, издание на печатницата „Феникс“ од Венеција, второ издание на оригиналот од 1833 г.
Храмот е прогласен за заштитен споменик на 28 април 1983 г.
Дропка
Дропка — број што содржи еден или неколку еднакви делови од целото (единицата), се викаат дропки. Зборовите: половинка, четвртинка, третинка, петтинка, десеттинка, стотинка итн., при искажувањето на дропките ни покажуваат на колку еднакви делови е разделена единицата (целото), според тоа и нив можеме да ги изразиме со природните броеви: 2, 3, 4, 5, 6,. . . ,10, . . ., 100 итн. Според тоа, дропките ги искажуваме со помош на два броја, што при запишувањето ги разделуваме со една хоризонтална цртичка и тоа вака:
Бројот што стои под цртичката го викаме именител, а ни покажува на колку еднакви делови е разделена единицата, т.е., името на тие делови. Бројот пак, што стои над цртичката го викаме броител, а ни покажува колку такви делови сме земале, односно колку ги има во дропката. Хоризонталната цртичка, што го разделува броителот од именителот, се вика дробна црта. На пример, кај дропката:
Дропките, можат да имаат најразлични именители, т.е. за именител може да дојде кој и да било природен број, таквите дропки се викаат уште и обични дропки. Секој природен број n може да се запише како дропка со со броител n и именител 1. Дропки кои имаат ист броител и ист именител формираат едно цело. На пример: 2 половини = едно цело. Дропката со која е претставен природене број се нарекува привидна дропка. Секој природен број може да претставува дропка. Има некои природни броеви кои не претставуваат дропка. Дропките се делат на чисти и нечисти (правилни и неправилни). Правилни дропки се оние кои имаат помал броител, а поголем именител. Тие дропки се помали од 1. А дропките кои кои имаат поголем броител,а помал именител се нарекуваат нечисти дропки. Тие се дропки поголеми од 1.
NGC 5496
NGC 5496 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5496 се споменува и како UGC 9079, MCG 0-36-26, CGCG 18-74, IRAS 14090-0055, KARA 615, FGC 1721.
Откривање
Телото е откриено на 23 април 1881 година од страна на Едвард Синглтон Холден, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5496 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5496 има привидни димензии од 4,7' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 11 м 37,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 9' 30"". Положбениот агол на објектот е во износ од 172°.
Други поделби
Проучување на NGC 5496 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50676. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 242; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4976. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1424.
Марин Бабиќ
Марин Бабиќ (р.  -  ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Биографија
Марин Бабиќ во 1971 година дипломирал на Театарската Академија во Софија и истата година се вработил во Драмски Театар Скопје, каде го поминува целиот свој работен век. Учествувал во бројни и значајни улоги во бројни претстави не само во Драмскиот театар, туку и во други театри и проекти.
Запаметен е по бројните и значајни улоги не само во својата матична куќа, туку и во други театри и проекти. Позначајни улоги има во претставите: „Болен Дојчин“, „Лиза, Лиза“, „Свадба“, „Учени жени“, „Собирен центар“, „Бура“, „Вообразениот болен“, „Злостори на срцето“, “Најголемиот подвиг на витезот Сукало“, „Ивона кнегиња бургундска“, „Солунски патрдии“; „Рибарски караници“, „Косанчиќев венец бр. 7“, „Хаос зад кулиси“, „Викенд на мртовци“, „Ноќ спроти Водици“, „Зојкиниот стан“, „Смртта на Дантон“, „Стапица“, „Сказна за времето“, „Сили во воздухот“, „Самоубиец“, „Балконот“, „Не сега драга…“, „Прости дарови“, „Амадеус“, „Дедо Мраз и Феферона“, „Заводникот од западниот свет“, „Словенскиот ковчег“, „Платонов“, „Ферхад и Ширин“, „Демонот од Дебар Маало“.
Неговата актерска кариера ја одбележуваат и бројни филмски и ТВ улоги: „Бушава азбука“, „Наши години“, „Оловна бригада“, „Јад“, „Нели ти реков“, „Доротеј“, „Јужна патека“, „Тетовирани души“, „Претежно ведро“, „Училиште за кловнови“, „Збогум на 20. век“ и многу други. Во културната колективна меморија засекогаш останал неговиот Јашар бег во театарската претстава „Солунски патрдии“, но и по репликата која стана урбана фраза на многу луѓе – „Ово нема ни у Београду!“, од претставата „Викенд на мртовци“.
Повозрасните генерации сé уште со носталгија се сеќаваат на неговата култна Ноќна програма на Радио Скопје. Радио кариерата ја заокружи со популарната радио-емисија за готвење во некогашниот радио Равел. Бабиќ бил идеен творец на култната манифестација „Глумците пеат“ и на поетскиот серијал „Бебули“, каде ги имаше неговите маестрални интерпретации на современата македонска и странска поезија. Во 2023 година во негова чест повторно се враќа манифестацијата "Глумците пеат", кои ја организираа неговите ќерки Маја и Ира Бабиќ.
Филмографија
Бабиќ има остварено бројни филмски улоги:
Стикс (филм)
Стикс — германско-австриски филм од 2018 година во режија на режисерот Волфганг Фишер. Филмот е драма и трае 94 минути. филмот е достапен на англиски и германски јазик.Позначајните улоги во филмот ги играат Сузане Волф и Гедион Одуор Векеза. Сценариото е напишано од страна на Волфганг Вишер и Ика Кензел. Музиката во филмот е од познатиот пејач и гитарист на рок бендот Токотроник, Дирк фон Лоуцоу. Главен одговорен за снимањето на филмот е Бенедикт Нојенфелс. Овој филм се смета за многу успешен филм. Номиниран е за огромен број на награди на многу фестивали не само во Германија, туку и низ целиот свет.
Ерих Фром
Ерих Фром (Erich Fromm; - ) — германски психоаналитичар, хуманистички филозоф и демократски социјалист.
Политичка активност
Фром бил демократски социјалист според својата идеолошка ориентација и бил противник како на западниот капитализам така и на источниот комунизам, залагајќи се за социјализам со човечки лик. Во средината на 1950-тите станал член на Социјалистичката партија на Америка. Фром бил близок до марксизмот, но неговото толкување на марксизмот не било на линијата на ленинизмот, туку на марксистичкиот хуманизам. Тој дал значителен придонес за запознавањето на западниот свет со хуманистичката димензија на учењето на Карл Маркс, објавувајќи во своето дело „Марксовиот концепт за човекот“ - извадоци од раните трудови на Маркс.
Творештво
Благодарение на своето образование од областа на социологијата, Фром го сметал учењето на Зигмунд Фројд тесно и механичко и тврдел дека нештата кои Фројд настојувал да ги објасни со вродените инстинкти, всушност се под влијание на економските, политичките и културните сили. Според Фром, човекот не е збир на нагони ставени под репресија, туку тој е општествено суштество кое учествува во општествената структура. На тој начин, Фром застанал на страната на аналитичките марксисти и на социјалистите, а најмногу бил близок на раните марксистички сфаќања. На почетокот, Фром најмногу пишувал за кривичното право, религијата и моралот, а во раните 1930-ти, истражувањата за патријархалните и матријархалните општества го мотивирале да пишува за татковската и мајчината љубов. По преселбата во САД, веќе во 1940-тите Фром почнал да пишува на англиски јазик, а во тој период се заострила неговата критика на класичната психоанализа. По објавувањето на книгата „Бегство од слободата“ во 1941 година, Фром станал познат со своите хуманистички идеи кои се смеса на јудаизмот, марксизмот, психоанализата, таозимот и зен-будизмот. Во 1950-тите и 1960-тите, тој станал политички активен и ја презел главната улога во антинуклеарните и пацифистичките движења. Така, во 1957 година, Фром помогнал во организирањето на Националниот комитет за здрава јадрена политика, познат како SANE, а кој името го добил по неговата книга „Здраво општество“. Истовремено, Фром одржувал плодни врски со главните личности од областа на психоанализата и на општествените науки, како: Шандор Ференци, Хари Стек Саливен, Дејвид Рисман и Херберт Маркузе.
Фром пишувал рационално и со јасен стил, што довело до голема популарност на неговите дела. Тој станал славен со книгата „Бегство од слободата“ (1941) во која го изразува ставот дека современиот човек, поради стравот од слободата, бега во авторитаризам, конформизам и уништување. Според антропологот Маргарет Мид, оваа книга „го премости јазот меѓу економијата и психологијата и покажа дека ниедна теорија која се заснова само врз начинот на кој човекот заработува за живот или само на човечката природа не е доволна.“ Во 1955 година ја објавил книгата „Здраво општество“ во која предлага дека секој поединец, кога ќе се соочи со доминација на технологијата, мора да развие високи етички стандарди, тврдејќи дека „опасноста на иднината е дека луѓето ќе станат роботи“. И оваа книга го привлекла вниманието ширум светот, а Волдо Франк напишал во списанието „Нејшн“: Во оваа книга, тој станува отворено - некои би рекле и страсно - критичар на општеството.“ Во 1956 година се појавила најпозната книга на Фром, „Вештината на сакањето“ во која го изнесол ставот дека љубовта е „единствениот здрав и задоволувачки одговор на проблемот на човечката егзистенција“ и дека таа е „став, ориентација на карактерот која го одредува односот на личноста кон светот како целина, а не кон еден објект на љубовта“. Во ова дело, Фром ја опишал разликата меѓу љубовта кон себе и себичноста, што се смета за еден од неговите најголеми придонеси во психологијата. Други позначајни дела на Фром се: „Мисијата на Сигмунд Фројд“ (1959), „Заборавениот јазик: вовед во разбирањето на соновите, бајките и митовите“ (1951) и „Ќе бидете како Богови: радикално толкување на Стариот завет и неговите традиции“ (1966).
Како интелектуалец со широк круг на интереси и со познавање на повеќе научни дисциплини, Ерих Фром оставил многу богато творештво чија општа одлика е длабокиот хуманизам и искрената потрага по смислата на животот во современиот свет. Оттука, во весникот „Хералд трибјун“, Џон Долард го нарекол Фром „во исто време, социолог, филозоф, историчар, психоаналитичар, економист и антрополог - и, неизбежно, љубител на човечкиот живот, поет и пророк.“ По повод смртта на Фром, во весникот „Њујорк тајмс“ бил објавен некролог во кој Ерл Витенберг, тогашен директор на институтот „Вилијам Алансон Вајт“, го нарекол „голем човек, и по изгледот и по силните идеи“, додека професорката на Универзитетот „Колумбија“, Рут Нанда Аншен, рекла за Фром: „Тој знаеше дека сме фрлени во овој рамнодушен космос... и дека ние не можеме да направиме ништо по тој повод, но сепак, не треба да бидеме замолчени со неубедлива потчинетост“. Најпосле, во својата студија од 1974 година, со наслов „Ерих Фром“, Дон Хаусдорф ја дал следнава оцена на творештвото на Фром: „... тој се обиде да се соочи со нашите морални и интелектуални дилеми и да го разбере човештвото кое делува одлучно да се уништи самото себе. Фромовото дело отсекогаш ја носеше одликата на одбивање да им се покори на помодниот страв на дваесеттиот век и на стилот кој му е пристапен како на образованиот лаик, така и на научниците. Иако некои критичари го осудуваа неговиот 'оптимизам', Фром...е еден од оние луѓе кои всушност помагаат да успее демократијата.“
Библиографија
Ерих Фром бил исклучително плоден автор. Негови позначајни дела се:
Лабаново (Костурско)
Лабаново — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Сантјаго Верхини
Сантјаго Верхини (роден во Росарио, 3 август 1988) — аргентински фудбалер, играч од одбраната на Бока Хуниорс и на аргентинската репрезентација.
Олимпија
Верхини ја започнал својата кариера во Велес Сарсфилд, но никогаш не настапил за првиот тим. Во 2009 година, тој го направи своето професионално деби за парагвајскиот тим Клуб Олимпија, завршувајќи ја својата прва сезона со 14 настапи и еден постигнат гол. Тој потоа направил уште четири настапи во сезоната 2010.
Хелас Верона
Во 2011 година пристигнал во Лега Про клубот, Хелас Верона на заем од Олимпија. На стартот од сезоната Верхини бил стартер и заедно со Лука Чекарели го сочинувале стоперскиот тандем на Хелас. Но со доаѓањето на Андреа Мандорлини на тренерското место тој бил испртен на клупата за резерви, а во некои случаи и на трибините, бидејќи Мандорлини имал повеќе доверба во Доменико Мајета. Во текот на сезоната сепак успеал да постигне еден гол против Басано Виртус на Бентегоди.
Њуел Олд Бојс
Во 2011 година, тој потпишал за Њуел Олд Бојс и постигнал 2 гола во 78 настапи.
Естудиантес
Верхини потпишал за Естудиантес во 2013 година и направил 13 настапи со еден постигнат гол.
Сандерленд
На 20 јануари 2014 година, Верхини го комплетирал својот договор за заем во Сандерленд во Премиер лигата за остатокот од сезоната 2013-14.
Тој го направи своето првенствено деби на 8 февруари, влегувајќи на местото на Фабио Борини во првото полувреме од натпреварот против Хал Сити откако почетниот централен-одбранбен играч Вес Браун заработил црвен картон. Поради суспензијата на Браун, Верхини го направил својот прв старт за Сандерленд на 22 февруари при гостувањето на Арсенал, и го направил некој груби грешки кој клубот го чинеле убедлив пораз со 4-1. На 2 март, Верхини бил неискористена замена кога Сандерленд го загубил финалето на Лига купот со 3-1 од Манчестер Сити на Вембли.
На 7 август 2014 година, тој повторно потпишал едно-сезонски заем со Сандерленд за кампањата 2014-15. Сандерленд не можел да потпише постојан договор со него заради тоа што играчот има ко-сопственост договор.