cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ангиографија
Документирање на наодите
Дигиталната суптракциона ангиографија е многу подобар метод бидејќи овозможува снимање на крвните садови по инјектирање значително помала количина на контрастно средство отколку со класичната ангиографија, благодарение на компјутерската програма. Оваа ангиографија е означена и како суптрактивна бидејќи компјутерската програма ја покажува само сликата на крвните садови, додека другите структури, на пр. коските можат да се „избришат“.
Подготовка на пациентот
Подготовката на пациентот за ангиографија ги опфаќа следните постапки:
По ангиографија, неопходно е да се внесе голема количина течност - за да се забрза елиминацијата на јодот и другите компоненти на контрастното средство од телото.
Пред снимање, се добива писмена согласност од пациентот за ангиографија.
Постапка по ангиографија
По извршената ангиографија, пациентот е под надзор на лекарскиот тим околу 6 часа. За тоа време, пациентот треба да го држи екстремитетот во мирување некое време за да се минимизира крвавењето од пункцијата. Исто така, субјектот треба да пие многу течности за да спречи дехидратација и да го уринира контрастното средство што е можно поскоро преку бубрезите. Откако ќе престане крвавењето од местото на инјектирање (под услов сите витални знаци да се нормални), лекарот ќе му дозволи на пациентот да си оди дома.
Дома, пациентот може да јаде нормално, но треба да продолжи да пие дополнителни течности уште еден до два дена. Најмалку 12 часа по ангиограмот, треба да се избегнуваат напорни физички активности како што се качување по скали, возење и пешачење. Субјектот може да продолжи со вообичаените активности два дена по постапката.
Компликации
Честотата на компликации и смртност при ангиографија е мала, но методот може да биде проследен со сериозни компликации, кои се нешто поизразени при коронарографијата, така што добиените клинички информации мора да го оправдаат ризикот од ангиографија. Бројни студии покажале дека севкупниот ризик за појава на сериозни компликации, на пр. при коронарна ангиографија помалку од 2%.
Сите интервентни радиолошки процедури, вклучувајќи ја и ангиографијата, носат одредени интраоперативни и постоперативни ризици, од кои најзначајни се; можна ненадејна смрт или удар (инфаркт), ризик од крвавење, згрутчување на крвта, создавање на грутчиња крв, губење на екстремитет, повреда на крвните садови и алергиски реакции, како и други можни компликации.
''„Иако сериозните компликации се ретки, некои групи пациенти се изложени на поголем ризик. Стабилната клиничка состојба на пациентот пред интервенцијата значително влијае на нејзиниот исход: ризикот е најголем кај пациенти кои се подложени на коронарна ангиографија во итни ситуации. Пациентите со критична стеноза на главното стебло на левата коронарна артерија се изложени на повеќе од двојно поголем ризик од компликации за време на коронарната ангиографија и потребна е голема претпазливост дури и кога постои сомневање за таква лезија. Пациентите во состојба на смрт пред коронарната ангиографија се изложени на најголем ризик (10 пати поголем), а артериската оклузивна болест, акутен миокарден инфаркт, бубрежна инсуфициенција и кардиомиопатија исто така го зголемуваат ризикот од ангиографска процедура."''
Индикации
Оваа техника се користи за откривање на следните оштетувања на крвните садови и други васкуларни промени во ткивата и органите на:
Индикации за примена на оваа метода се предоперативната подготовка на пациентот со цел дијагноза и избор на оперативната техника.
Контраиндикации
Ангиографијата е контраиндицирана кај:
Википедија на баскиски јазик
Википедија на баскиски јазик (Euskarazko Wikipedia ) е издание на Википедија, дел од Фондацијата Викимедија, која објавува статии на баскиски јазик. Оваа Википедија е основана на 6 декември 2001 година и на 19 август 2010 имала 58.124 статии што е 45 Википедија по бројот на статии. .
Џамија (Нистрово)
Џамија во Нистрово — главна и единствена џамија во горнореканското село Нистрово. Џамијата се наоѓа во западниот дел од селото, непосредно од десната страна на патот кој продолжува кон селото Жужње.
Палата Дротнингхолм
Историја
Името Дротнингхолм (буквално значи „островче на кралицата“) потекнува од оригиналната ренесансна зграда дизајнирана од Вилем Бој, камена палата изградена од Јован III од Шведска во 1580 година за неговата кралица, Кетрин Јагиелон. На оваа палата и претходела кралска палата наречена Торвесунд.
Вдовицата, кралица Довагер Хедвиг Елеонора го купила замокот во 1661 година, една година откако завршила нејзината улога како кралица на Шведска, но истиот изгорел до 30 декември истата година. Хедвиг Елеонора го ангажирала архитектот Никодим Тесин Постариот да го дизајнира и обнови замокот. Во 1662 година, започнала работата за реконструкција на зградата. Со замокот речиси завршен, архитектот Никодим починал во 1681 година. Неговиот син Никодим Тесин Помладиот ја продолжил неговата работа и ги завршил сложените дизајни на ентериерот. Фламанскиот вајар Николас Милих изработил скулптури за големите скалила и сали на деветте музи во мермер, заедно со серија бисти на готските кралеви. Покрај тоа, тој направил и биста со портрети на кралот Карл X Густав, неговата сопруга Хедвиг Елеонор и двата нивни сина, младиот крал Карлс XI, најверојатно и на Магнус Габриел Де ла Гарди и неговата сопруга Марија Еуфросина, сестра на кралот Карл X Густав Милич и неговиот помошник Бурчард Прехт, исто така, изработиле украсни резби на дрво во креветите на кралицата.
За време на периодот на реконструкцијата, Хедвиг Елеонора била шеф на регентот на сè уште малолетниот крал, Карл XI од Шведска, од 1660 до 1672 година. Шведска по Вестфалскиот мир станала моќна земја. Позицијата на кралицата, во суштина како владетел на Шведска, барала импресивна резиденција сместена во склопот близу Стокхолм.
За време на владеењето на кралевите карл XI од Шведска и Карл XII од Шведска, кралскиот двор често бил присутен во палатата, која се користела за лов. Хедвиг Елеонора ја користела палатата како летна резиденција до нејзината смрт во 1715 година, исто така, таа станала неприкосновен домаќин на кралскиот двор за време на отсуството на Карл XII во Големата северна војна (1700-1721).
Дротнингхолм продолжил да служи редовно како летна резиденција за кралскиот двор во текот на целиот 18 век. По смртта на Хедвиг Елеонора во 1715 година, шведската кралица Улрика Елеонора и шведскиот крал Фредерик I одржале судот во палатата во летото.
Додека била во сопственост на шведската држава, палатата ја користел шведскиот крал Густав III, син на Луиза Улрика, како летна резиденција, а во палатата бил изведен и голем церемонијален судски живот, што се сметало дека била одлично возраст за палатата, за време на која била позната по елаборираните маскенбали и големите театарски свечености и турнири изведени во градините. За време на владеењето на Густав IV Адолф од Шведска (владеење 1792-1809) и Карл XIII од Шведска (владеење 1809-1818) палатата постепено се користела поспорадично. Во 1797 година, тоа било место на големите свечености кога невестата на кралот, Фредерика од Баден, била примена таму по нејзиното пристигнување во Шведска, за време на која последниот таканаречен рингишпил, или турнир, бил поставен во градината на палатата. По државниот удар во 1809 година, соборениот Густав IV Адолф бил чуван овде под стража во кинеската соба за цртање единаесет дена.
19ти век
За време на владеењето на Карл XIV Јован Шведски (владеење 1818-1844), палатата била напуштена. Кралот го сметал за симбол на старата династија, а Дротнингхолм бил оставен да пропаѓа. Објектите биле оштетени од силите на природата, а покуќнината или била украдена или дадена на аукција.
Очигледно бил отворен за јавноста за прв пат во овој период: турнеја била спомната во 1819 година, а јавноста го користела паркот за излети. Повремено, терените се користеле за јавни настани: во 1823 година, невестата на престолонаследничката, Џозефина од Лејхтенберг, била примена по нејзиното пристигнување во Шведска, и нејзиниот именден продолжил да се слави овде. Странски гости биле примани во дворецот, како што бил царот Николај I од Русија.
Оскар I од Шведска се интересирал за палатата, и иако ја претпочитал палатата Тулгарн како летна резиденција, тој се грижел да ја зачува палатата правејќи ги првите поправки во 1846 година. Понатаму, тој повеќе го користел за јавни прослави, како што бил приемот за студенти од Пан-Скандинавија во 1856 година, а во 1858 година, во палатата се родил идниот Густав V од Шведска. Шарл XV од Шведска ја претпочитал палатата Улриксдал како негова летна резиденција и го игнорирал Дротнингхолм, но Оскар Втори од Шведска ги продолжил поправките.
И Оскар I и Оскар II биле критикувани за модернизирање на палатата и прилагодување на современата мода, наместо да ја вратат во првобитната состојба, па дури до владеењето на Густав V, палатата и околината биле реконструирани според нивниот изглед од 18 век. Во 1907 година, започнала голема четиригодишна реставрација на палатата за да се врати во поранешна состојба, по што кралскиот двор повторно почнал редовно да ја користи.
Сегашното шведско кралско семејство го користи западното крило Дротнингхолм како примарна резиденција од 1981 година. Оттогаш, палатата исто така ја чува шведската војска на ист начин како и Стокхолмската палата. Останатите делови од палатата се отворени за јавноста.
Палатата
Палатата и нејзините простории претрпеле многу реновирања, промени и дополнувања во текот на изминатите 400 години. Најголемото реновирање, во кое електричната енергија, греењето, канализацијата, водоводите биле инсталирани или ажурирани и покривот на замокот бил заменет, се случил помеѓу 1907 и 1913 година. Во текот на 20-годишниот период, започнат околу 1977 година, неколку главни области на палатата биле обновени и изградени. Библиотеката и националната сала добиле големо внимание и заштита од пожари била инсталирана низ целата палата. Во 1997 година, започнала работата за чистење и обнова на надворешните sидови. Ова било завршено во 2002 година.
Црква во палатата
Црквата е дизајнирана и подигната од Никодим Тесин Постариот. Работата ја завршил неговиот син во мај 1746 година.
Театарот во палатата
Театарот во дворецот Дротнингхолм е оперска куќа сместена во палатата. Сè уште е во употреба, а неговите летни оперски фестивали се доста популарни. Понекогаш настапува гостин и од компанијата на Кралската шведска опера.
Кинескиот павиљон
Кинескиот павиљон, сместен на теренот на паркот Дротнингхолм, е кралски павиљон инспириран од Кина изграден во 1763-1770 година.
Градините
Градините и парковите околу замокот и неговите згради се една од главните атракции за туристите што ја посетуваат палатата секоја година. Градините се формирани етапно од изградбата на замокот, што резултира со различни стилови на паркови и градини.
Англиската градина
Најстариот дел од градините е создаден на крајот на 17 век под раководство на Хедвиг Елеонора. Таткото и синот Тесин го предводеле проектот со кој се создала барокна градина веднаш надвор од главната палата, опкружена со густи дрвени авении. Многуте статуи расфрлани низ оваа област биле создадени од уметникот Адријан де Врис ; шведската армија ги зела како плен од војната од палатата Валенштајн во Прага, додека двата мермерни лавови на главната порта на палатата биле пренесени од замокот Ујаздов во Варшава. Барокната градина била запоставена заедно со останатите области во текот на 19 век, но била обновена во 1950 -тите и 1960 -тите години по иницијатива на Густаф VI Адолф од Шведска.
Густав III од Шведска презел иницијатива за англиската пејзажна градина во Дротнингхолм. Таа лежи северно од барокната градина и се состои од две езерца со канали, мостови, големи отворени тревници и дрвја во групи или авении. Пешачки патеки се поставени низ овој голем дел од паркот.
Низ оваа област може да се видат „видици“, исчистени линии на видот кои се намерно конструирани за да го привлечат окото кон одреден поглед. Повеќето антички мермерни статуи низ градините ги купил Густав III од Италија. Целта на статуите е да го изненадат посетителот со нивниот неочекуван изглед во зелената област или како фокусна точка за погледот.
Светско наследство на УНЕСКО
Палатата е под заштита на УНЕСКО на светското културно наследство, главно поради театарот Дротнингхолм и Кинескиот павињон. Додадено е на листата во 1991 година. Коментарите на УНЕСКО биле: Кралскиот домен на Дротнингхолм стои на остров во езерото Малар во предградие на Стокхолм. Со својата палата, и совршено сочуван театар (изграден во 1766 година), кинески павиљон и градини, тој е најдобриот пример на северноевропската кралска резиденција од 18 век, инспирирана од Версајската палата.
Френк Анскомб
Френсис Џон Анскомб (13 мај 1918 г.– 17 октомври 2001) ― англиски статистичар.
Во експериментите, Анскомб ја нагласил рандомизацијата и во фазата на дизајнирање и во фазата на анализа. Во фазата на дизајнирање, Анскомб тврдел дека експериментаторите треба да ги рандомизираат етикетите на блоковите. Во фазата на анализа, Анскомб тврдел дека планот за рандомизација треба да ја води анализата на податоците; Пристапот на Анскомб особено влијаел на Џон Нелдер и РА Бејли.
Тој се преместил на Универзитетот Принстон во 1956 година, а истата година бил избран за член на Американската статистичка асоцијација. Тој станал основачки претседател на одделот за статистика на Универзитетот Јеил во 1963 година. Според Дејвид Кокс, неговото најпознато дело може да биде неговиот извештај од 1961 година за формалните својства на остатоците во линеарна регресија. Неговиот претходен предлог за трансформација за стабилизирање на варијансата за податоците на Поасон е често познат како трансформација на Анскомб.
Во економијата и теоријата на одлуки тој е најпознат по трудот со Роберт Ауман од 1963 година, кој обезбедува стандардна основа за теоријата на субјективна веројатност.
Тој бил зет на друг добро познат статистичар, Џон Туки од Универзитетот Принстон;нивните жени биле сестри.
Географија на Лихтенштајн
Местоположба
Лихтенштајн е алпска држава во Западна Европа.
Граници
Вкупната површина на земјата изнесува, и според тоа се наоѓа на 215. место по големина во светот. Се граничи со Швајцарија на запад и Австрија на исток. По источната граница минува реката Рајна, иако најзначајна река во внатрешноста на Лихтенштајн е Замина, која потоа продолжува во Предарлска, Австрија.
Главниот град Вадуц е најголемиот во државата со околу 5.109 жители.
Население
Во 2017 г. земјата имала 38.547 жители, при густина на населеност од.
Клима
Климата во Лихтенштајн е континентална, со студени зими и умерени лета. Климата по долината на Рајна е умерена, а на повисоките делови од Алпите е планинска.
Шандунг
Шандунг ― крајбрежна покраина во Народна Република Кина и дел од регионот Источна Кина.
Шандунг имал значајна улога во кинеската историја уште од почетокот на кинеската цивилизација по долниот тек на Жолта Река. Бил главен културен и верски центар за таоизмот, кинескиот будизам и конфучијанизмот. Планината Таишан во Шандунг е најобожавана планина во таоизмот и едно од верски најдолго обожуваните места во светот. Будистичките храмови сместени на планините јужно од Џинан (главниот град на покраината) порано биле меѓу најпознатите будистички места во Кина. Градот Куфу е родно место на Конфуциј, а подоцна се смета за центар на конфучијанизмот. Конфучијанизмот се развил од т.н. Сто школи на мислата според учењето на кинескиот филозоф Конфуциј.
Местоположбата на Шандунг, на крстосницата на древните и современите трговски патишта север-југ и исток-запад, придонеле тој да стане важен економски центар. По периодот на политичка нестабилност и економски неприлики кои започнале кон крајот на 19 век, Шандунг во последните децении доживеал брз раст. Таму живеат преку 100 милиони жители, и Шандунг се наоѓа на шесто место според бројот на население меѓу административните единици во светот и на второ место меѓу покраините во Кина. Шандунг во 2021 година имал БДП од 8,3 трилиони CNY (на трето место меѓу кинеските покраини во тој сегмент), односно 1,3 трилиони американски долари, што е еднакво на БДП на Мексико.
Страшо Страшевски
Кочо Топузовски — македонски поет.
Книжевно творештво
Кочо Топузовски е автор на поетските книги :
Анја Контор
Ања Кристина Контор, (родена 18декември 1964) е шведски новинар и телевизиски презентер. Таа започнала како хонорарен работник за Sveriges Radio во 1987 година. Таа започнала да работи во телевизијата Sveriges и почнала да го претставува Go'kväll кога шоуто за првпат било емитувано од студијата во Сундсвал, Умео и Норшепинг. Контор работела како водител, продуцент и известувач за шоуто во 1997-2010 година. Во 1995-1997 година, таа исто така помогнала во започнувањето на локалните вести на ТВ4 Упланд, каде што се справувала со неколку различни задачи. Во исто време, Контор произведувала редовни содржини на ТВ4 Вести и Нихетсморгон. Контор, исто така, пополнила и помогнала во прикажувањето на епизодите од шоуто P4 Extra и Karlavagnen на Sveriges Radio.
Томе Пуре
Томе Пуре (Пуриќ) (?  ―  во ?) — македонски партизан, фудбалер, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Рано останал без татко и во својата четиринаесетата година се населил во Скопје, како печалбар. Рано станал активист во УРСовите синдикати. Поради тоа полицијата постојано го следела. Во слободното време одржувал секојдневни средби, со работниците во Пиварницата, каде и самиот работел. Но, откако опасноста да биде затворен се зголемила, ја напуштил Пиварницата и заминал на работа во рудникот „Радуша“. Томе припаќал на генерацијата партизани-фудбалери кои настапуале за ФК Работнички и често оружјето го менувале со фубалските натпревари. Во 27 мартовските демонстрации 1941 година, бил во првите редови. Наспроти шестоаприлските настани, самоиницијативно започнал да организира собирање на оружје. Со доаѓањето на бугарските фашистички окупатори, КУД „Абрашевиќ“, бил преименуван во „Македонија“. Таму одново ја развивал активноста. Работел во организирањето на народната помош и сесрдно се залагал во припремите за оружено востание против окупаторот. Учествувал во создавањето на партизанските бази во селата Бутел, Љубанци, Крушопек, Нерези и др. Есента 1942 година, кога еден провокатор бил уфрлен во партиската организација, тој преминал во илегалност. Потоа бил префрлен во Урошевац, со помош на партиската организација, која подоцна му овозможила да се префрли во Тетово. Таму стапил во Тетовскиот партизански одред. Во март 1943 година учествувал во ослободувањето на Кичево.
Во јуни 1944 година, загинал во една битка против бугарските фашистички војски, како комесар на првата чета.
NGC 4761
NGC 4761 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4761 се споменува и како MCG -1-33-39, HCG 62C.
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4761 е од видот E6. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4761 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 9,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 11' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 173°.
Други поделби
Проучување на NGC 4761 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43768. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5535. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1600.
Космос-1215
Космос-1215 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 октомври 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 900 килограми. Космос-1215 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 545 км, а најмалото на 492.
Херцберг (Марк)
Херцберг (Herzberg) — општина во округот Источен Пригниц-Рупин, во Бранденбург, Германија.
Кале (Дебреште)
Кале — археолошко наоѓалиште во прилепското село Дебреште. Претставува кастел од доцноантичко време. Се наоѓа 1,5 км југоисточно од селото, на северозападниот раб на Пелагониското Поле, каде со долгогодишните ископувања биле откриени помали остатоци од предисторијата, од хеленистичко и римско време. Во раниот IV век тука бил изграден цврст кастел од камен со малтер. Кастелот бил уриван во доцниот VI век за време на аваро-словенските инвазии, меѓутоа повторно бил обновуван и користен.
Орел (појаснување)
Орел може да се однесува на следново:
Коце Пусичевски
Коце Нецов Пусичевски (  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Живеел во селото, поради што имал макотрпен живот. На 20 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во борбите против балистите на падините на Скопска Црна Гора и во борбите против Германците во Качаничката Клисура. По ослободувањето на Македонија ја продолжил борбата за ликвидирање на балистите во Косово. Потоа заминал на Сремскиот фронт, каде учествувал во пробивот на германските позиции. На 16 мај 1945 година јуришал на усташките и германските позиции кај Врпоље. Во таа борба храбро загинал и бил закопан на местото каде што загинал, а по завршувањето на војната посмртните останки му биле пренесени во родното село Горњане.
ЈП „Национални шуми“
ЈП „Национални шуми“ (порано: ЈП „Македонски шуми“) е основано со Одлука на Владата на РМ бр. 3028/1 од 15.12.1997 г. , а започна со работа на 01.07.1998 г. како правен следбеник на дотогаш постојните претпријатија за стопанисување со шуми.
ЈП „Национални шуми“ стопанисува со површина од 935.000 ха, од кои 817.000 ха или 90% од вкупниот шумски фонд се во државна сопственост, додека 89.000 ха, се во приватна сопственост. Според форма на одгледување, шумите во Македонија со кои стопанисува ЈП „Национални шуми“ се високостеблени, на површина од 262.790 ха, или 29% и нискостеблени, на површина од 643.000 ха или 71% од вкупната површина под шуми. Според намената, 92% од шумите се од стопански карактер, и тие се протегаат на површина од 834.347 ха, 17.617 ха се под заштитни шуми, а 54.036 ха опфаќаат шумите со посебна намена.
Вкупната дрвна маса (волумен) со која што располага ЈП Национални шуми” изнесува 74.343.000 м3, со вкупен годишен прираст од 1.800.000 м3. Гледано според единица површина има 179 м3 на хектар, високостеблени, и нискостеблени 42 м3 по хектар.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Зрзе
Свети Петар и Павле или Овчарска црква — црква којашто се наоѓа во Зрзескиот манастир.
Историја
Црквата била изградена во XVII век, а била доградена во XIX век.
Архитектура
Градбата на црквата има правоагола основа со многуаголна апсида на источната страна. Нејзиниот западен дел во целост е споен со манастирскиот конак.
Фрескоживопис
Внатрешноста на црквата била зографисана во XIX век и живописот е со послаб квалитет од оној во црквата „Св. Преорбажение“ изработен неколку века порано. Од него се издвојува фреската на којашто е прикажан животот на овчарот во народна носија. Во врска со претставата на фреската постои легенда дека овчарчето храбро им се спротивставило на заканите од арнаутите кои во тоа време го пустошеле и унишувале просторот на манастирот, но притоа загинало и во негова чест црквата го добила името „Овчарска црква“.
IC 1102
IC 1102 — галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1102 се споменува и како ESO 155-45.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1102 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 1102 има привидни димензии од 0,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 31 м 24,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 14' 31"".
Други поделби
Проучување на IC 1102 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13086.
Андрија Дојчиноски
Андрија Дојчиноски — македонски поет.
Книжевно творештво
Андрија Дојчиноски е автор на поетската книга :
Ритник
Ритник (Rüthnick) — општина во округот Источен Пригниц-Рупин, во Бранденбург, Германија.
Ѓорѓи Манијак
Ѓорѓи Манијак (починал 1043) — истакнат византиски војсководач во текот на  век, тој бил катепан на Италија во 1042 година. Тој е познат како Гиргир во скандинавските саги. Познато е дека бил необично висок и добро граден, скоро џин.
Манијак првпат се истакнал за време на походите во 1030–1031 година, кога Византија била поразена кај Алеп, но успеал да ја освои Едеса од арапите. Негово најголемо достигнување било делумното освојување на Сицилија од арапите кон почетокот на 1038 година. Тука, помогнат од варанжјанската стража, која во тој период била водена од Харолд Хадрада, кој подоцна станал крал на Норвешка. Имапо и нормански платеници кои се бореле покрај него, под водство на Гијом Железноракиот, кој својот прекар Железнорак го добил поразувајќи го емирот на Сиракуза во самостојна борба. Сепак,тој подоцна го протерал својот адмирал, Стефан, чија жена била сестра на Јован Евнухот, највиско почитуваниот човек на дворот, и јавно посрамотувајќи го водачот на ламбардската војска, Ардуин, предизвикал дезертација, кај норманите и нордијците. Како одговор на ова, тој бил отповикан од царот Михаил IV, кој бил шура на Стефан. Иако арапите повторно го освоиле островот, успесите на Манијак подоцна и мотивирале норманите да ја нападнат Сицилија.
Достигнувањата на Манијак во Сицилија биле во голем дел занемарени од страна на царот, и тој се побунил против Константин IX во 1042 година, иако бил поставен за катепан на Италија. Личноста која делумно била виновна за бунтот на Манијак бил Роман Склер. Склер, како Манијак, бил еден од многу богатите земјопоседници кој поседувал огромно земјиште во Анадолија, неговите поседи се граничеле со оние на Манијак и двајцата се напаѓале меѓусебно за земјиштето. Склер своето влијание го наметнал над царот преку својата убава сестра Склерина, која во повеќето позитивно влијааел ан Константин. Наоѓајки се во позиција на моќ, Склер ја искористил оваа моќ да го наврти Константин против Манијак - ограбувајќи му ја куќата и му ја завел сопругата, користејќи го шармот по кој била познато неговото семејство. Манијак на ова одговорил на суров начин кога се сретнал со Склер побарал да му ја предаде командата на царските сили во Апулија, и брутално го измачувал до смрт откако му ги затворил очите, ушите, носот и устата со измет. Манијак по ова бил прогласен за цар од неговите војски (вклучувајќи ги тука и варажјаните) и тргнал на поход кон Цариград. Во 1043 година неговата армија се судрила со силите на Константин во близина на Солун, иако бил успешен, Манијак бил убиен за време на еден напад откако бил тешко ранет. Константин преживеаните бунотвници ги казнил така што ги парадирал на хиподромот врзани ни седнати свртени наназад на магариња. Со неговата смрт завршил и бунтот. Во Сицилија, градот Манијаче и тврдината во Сиракуза Кастело Манијаче се именувани во негова чест.
Тин Камп
Тинеџерски Камп — македонска телевизиска серија во режија на Марко Ѓоковиќ, во продукција на МТВ. Во серијата се појавуваат децата од Дајте музика.
Трнички манастир
Трнички манастир — манастир во историското село Трница, во западниот дел на Македонија, на падините на планината Кораб. Посветен е на Свети Никола Летен.
Космос-1216
Космос-1216 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Трнички манастир
Историја
Манастирот е основан со изградбата на манастирската црква којашто започнала во 1995 година и завршила во 2012 година, а била осветена на 20 мај 2012 година. Патронот се прославува на 22 мај, денот на Свети Никола Летен.
Космос-1216
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 октомври 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1216 бил надгледувачки сателит.
Трнички манастир
Градби
Во склоп на манастирот влегува само манастирската црква.
Црква „Св. Никола“
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида во задниот дел. Таа се состои од два дела, од кои едниот го опфаќа просторот пред влезот во објектот, а другиот главниот простор на црквата.
Космос-1216
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 354.
Пукачка игра
Пукачки игри (Shooter games) или пукачи се поджанр на акциони игри, во кои играчот треба брзо и правилно да дејствува со оружје. Бидејќи мнозинството видеоигри се пукачки, овој поджанр е прилично обемен. Содржи многу поджанрови, кои се вртат околу „контролирање на ликот користејќи некој вид на оружје. Обично се работи за огнени оружја или друг вид на стрелачки оружја.“. Најчеста залиха потребна на играчите во пукачките игри е муниција.
Својства на пукачите
Постојат многу критериуми што го одредуваат типот на пукачката игра. Подолу се наброени некои од поважните гледишта.
Перспектива
Играчот обично ја следи ситуацијата преку очите на ликот (пукач од прво лице или преку камера што го следи ликот, еден или два метри позади него (пукач од трето лице). Постојат и други перспективи, како на пример неподвижни дводимензионални, во помалите игри.
Веродостојност
Игри што се стремат кон симулирање на веродостојна балистика и повреди на ликот се тактичките пукачи. Повеќето пукачки игри имаат променливи рамништа на веродостојност, а некои дури и се граничат со целосна фантастика.
Број на ликови
Додека повеќето пукачи играчот ги игра сам, постојат некои игри каде што играчот може да управува со тим од ликови, обично директно управувајќи еден од нив, а другите преку наредби. Игри со неиграчки ликови кои се борат заедно со играчот, но не можат да се управуваат директно (дали преку префрлање на контролата или преку наредби) не се сметаат за такви игри.
Групна игра
Ако пукачката игра е достапна за играње преку интернет, постојат уште неколку други поделби. Тимски игри се оние каде што играчите се делат во два (многу ретко и повеќе) тимови кои се натпреваруваат меѓу себе. Здружените игри имаат неколку играчи на истата страна кои се борат против компјутерски ликови, без присуство на човечки противници. Детмеч (или „секој за себе“) е тип на групна игра каде што сите играчи се натпреваруваат меѓу себе.
Пукачи од прво лице
Во пукачките игри од прво лице дејството се гледа преку очите на ликот. Позначајни примери од овој жанр се Doom, Quake, Half-Life, Counter-Strike, Medal of Honor, Call of Duty, Halo и други.
Тактички пукачи
Тактичките пукачки игри се карактеристични по тоа што симулираат веродостојни борби. Значајни примери од овој жанр се Tom Clancy's Rainbow Six и серијалите Ghost Recon и Operation Flashpoint.
Покрај овие, понекогаш и артилериските игри се сметаат за „пукачки игри“, но почесто се сместуваат во стратегиски игри.
Наводи
Shoot'em up
Пард
Пард — катепан на Италија во кус период во 1042 година по кусото владеење на Ѓорѓи Манијак.
Во јули 1042 година, Манијак бил посрамени и отповикан од Константин IX по барање на Роман Склер, брат на царовата љубовница. Според Јован Скилица, Роман ја силувал сопругата на Манијак. Во септември 1042 година, Пард пристигнал со армија во Отранто да ја преземе командата од Манијак. Според Луп Протоспатариј, тој донел златен бик, но значењето на сево ова е нејасно. Пард бил придружуван од архиепископот Никола Бариски, кој, иако бил под јурисдикција на Роман, бил лојален на Византија, и според Тубак, бил протоспатариј. Можно е архиепископот да му се придружил на катепанот во некое претходно истоварање It is probable, во период во кој византијците преговарале со ламбардискиот бунтовнички водач Аргириј. Последователно, Аргириј ги напуштил ламбардите и им се придружил на византијците. Пард и Тубак биле уапсени кај Отранто и биле погубени од Манијак, кој бил прогласен за цар од својата војска.
АББА
АББА — шведска поп-група, формирана во Стокхолм во 1972 година. Групата е составена од Агнета Фелтског, Бјорн Улвеус, Бени Андерсон и Ани-Фрид Лингстад. АББА всушност е акроним од првите букви на нивните имиња. Тие станале едни од најпознатите успешни изведувачи во историјата на поп музиката, достигнувајќи го врвот на топ листите во целиот свет од 1972 година до 1982 година. Тие се исто така познати по победата на Евровизија во 1974 година, донесувајќи ѝ ја на Шведска првата победа во историјата на натпреварот и станувајќи најуспешната група која некогаш учествувала на тој натпревар. АББА имаат продадено околу 370 милиони плочи низ целиот свет и сè уште се продаваат милиони годишно што ги прави едни од најпродаваните музички уметници на сите времиња. АББА е првата поп група која дошла од неанглиско говорно подрачје и која ги усвоила топ листите во земјите на англосферата: Велика Британија, Ирска, САД, Канада, Австралија, Нов Зеланд и Јужна Африка. Групата исто така, имала значителен успех на пазарите во Латинска Америка и многу нивни хитови се снимени на шпански јазик. За време на активните години на бендот, Агнета и Бјорн биле брачна двојка, исто како Бени и Фрида, макар што и двете двојки подоцна се развеле. На врвот на популарноста, бракот на Бјорн и Агнета се распаднал во 1979 година, а бракот на Бени со Фрида се распаднал во 1981 година. По распаѓањето на АББА, при крајот на 1982, Агнета и Бјорн биле успешни во пишување на музички текстови, додека Бени и Фрида продолжиле со соло кариери. Популарноста на АББА била намалена сè додека не се појавиле во неколку филмови, особено Свадбата на Муриел (Muriel's Wedding) во 1994, Авантурите на Присила, кралица на пустината (The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert) во 1994. Тоа го обновил интересот за групата. Во 1999 година, музиката на АББА е дел од успешниот мјузикл Мама Миа (Mamma Mia!) Филм со истиот наслов е снимен во 2008 а продолжението „Mama Mia: Here We Go Again“ ќе биде во режија на Британецот Ол Паркер, кој е автор и на сценарието, а извршни продуценти ќе бидат членовите на групата „Абба“, Бени Андерсон и Бјорн Улвеус.
На 50 годишнината на Евровизија во 2005, хитот на АББА, Ватерло (Waterloo) бил избран за најдобра песна. Групата била примена во Куќата на славните на рокенролот на 15 март 2010 година. Во 2015, песната Dancing Queen ја добива најпрестижната награда Греми.
Пред АББА (60-те години на 20 век)
Фрида конечно се поврзала со идните членови на групата во 1969 година. На 1 март 1969 година, учествувала на Избор на песна за Евровизија - Мелодифестивален - каде за првпат го сретнала Бени Андерсон. Тие се сретнале повторно неколку недели подоцна за време на турнејата во јужниот дел на Шведска, па така наскоро станале двојка. Андерсон го издала нејзиниот сингл Петар Пан во септември 1969 година, нејзината прва соработка со Бени и Бјорн, така што тие ја напишале песната. Андерсон тогаш го издал деби албумот на Лингстад, Фрида, којшто бил издаден во март 1971 година. Лингстад исто така, свирела на неколку ревиски шоуа и во неколку кабареа во Стокхолм помеѓу 1969 и 1973 година. По формирањето на АББА, таа снимила уште еден успешен албум во 1975 година, Frida ensam, во којшто бил вклучен шведскиот препев на песната Фернандо. Оваа песна била хит на шведските радио листи, пред да биде претставена англиската верзија.
Првата заедничка плоча Hej, gamle man
Hej, gamle man, песна за еден стар војник од Армијата на спасот, станал нивниот прв хит. Плочата била заслуга на Бјорн и Бени и го достигнала петтото место на продажните топ листи и прво место на шведската топ листа 15 недели по ред. Во текот на 1971 година, четирите уметници почнале почесто да работат заедно; додавајќи вокали на другите плочи. Фелтског, Андерсон и Улвеус правеле заеднички турнеи во мај, додека Лингстад сама одела на турнеи. Во текот на летото, честите снимања на плочите ги споиле сите четворица.
Формирање на групата (1970-1973 година)
По издавањето на Lycka во 1970 година, уште два сингла на Бјорн и Бени биле издадени во Шведска, No Doctor Can Help with That и Imagine If the Earth Were Young. Во овие песни поистакнати вокали биле Агнета и Фрида, со што се достигнал поголем успех. Агнета и Бјорн кои сега биле венчани, почнале редовно да настапуваат заедно со Бени Андерсон во фолк парковите во Шведска, во 1971 година.Стиг Андерсон, основачот и сопственикот на Polar Music, бил решен да се пробие на меѓународен план со музиката на Бени Андерсон и Бјорн Улвеус. ,,Некој ден вие двајцата ќе напишете песна која ќе стане вистински хит‘‘, предвидувал Стиг Андерсон и ги бодрел да напишат песна за Изборот на Евровизија, и по две одбивања во 1971 година, Андерсон и Улвеус ја претставиле својата нова песна Säg det med en sång (Кажи со песна) на изборот што требал да се одржи следната година. За изведувач ја избрале дебитантката Лена Андерсон. Песната се пласирала на третото место, охрабрувајќи го Стиг Андерсон, и станувајќи хит во Шведска Првите знаци за странски успех се појавиле ненадејно, бидејќи синглот на Андерсон и Улвеус She's My Kind of Girl, излегол во Епик Рекордс во Јапонија во март 1972 година. Со тоа, дуото добило Топ 10 хит. Уште два сингла биле објавени во Јапонија, En Carousel (En Karusell во Скандинавија, претходна верзија на Merry-Go-Round) и Love Has Its Ways (песна што ја напишале со Коичи Морита).
Првиот хит
Бјорн и Бени опстанале со нивното пишување на песни и експериментирале со нови звуци и вокални аранжмани. People Need Love била издадена во јуни 1972 година, во кој жените биле придружни вокали. Песната го достигнала 17 место на шведските топ листи, доволно за да ги увери дека би успеале понатаму. Синглот исто така, го преминал рекордот за квартети во САД, каде што го достигнале 114 место на топ листите на Cashbox и 117 место на Светската топ листа.
Групата одлучила да го сними својот прв заеднички албум во есента, 1972 година и ги започнале нивните средби на 2 септември 1972 година. Жените ги делеле главните вокали во Nina, Pretty Ballerina ( Топ 10 хит во Австралија)
Ring Ring
Во 1973 година, бендот заедно со менаџерот Стиг Андерсон одлучиле уште еднаш да се обидат на Изборот за Евровизија, овојпат со песната Ring Ring. На 10 февруари 1973 година, песната го освоила 3 место на фестивалот, така што тие никогаш и не победиле на изборот за евровизиска песна. Без оглед на сè, групата го издала својот деби албум, исто така наречен Ring Ring. Албумот бил одличен и бил хит во многу делови во Европа и во Јужна Африка. Сепак, Стиг Андерсон сметал дека вистинскиот пробив може да се случи само со хит во Велика Британија или САД. Агнета го родила првото дете во 1973 година и за краток период била заменета со Ингер Брундин, на една турнеја во Западна Германија.
Името на групата
Во почетокот на 1973 година, Стиг Андерсон, уморен од секакви имиња, почнал да ја именува групата приватно и јавно како АББА. На прв поглед, ова било игра на зборови, бидејќи АББА исто така било и името на позната компанија за конзервирање риби во Шведска. Сепак, со оглед на тоа што оваа компанија не било доволно позната надвор од Шведска, Андерсон верувал дека ова име ќе стане добро познато на меѓународниот пазар. Во Гетеборг бил одржан натпревар за да се избере име за групата. Групата била импресионирана од имињата како ,,Алибаба‘‘, ,,ФАББ‘‘ и ,,Баба‘‘. На крај сите записи биле отфрлени и летото официјално било објавено дека групата ќе се вика ,,АББА‘‘. Групата преговарала со конзерваторите за заштита на името. ,,АББА‘‘ е акроним создаден од првите букви на името на секој од членовите: Агнета, Бјорн, Бени и Ани-Фрид. За време на промовирањето слики, Бени забавувајќи се ја напишал буката ,,Б‘‘ наопаку, па од 1976 година па наваму ᗅᗺᗷᗅ станала регистрирана трговска марка на групата. За првпат ,,АББА‘‘ било напишано на некои листови за време на нивното снимање во студиото Метроном во Стокхолм, на 16 октомври 1973 година. Ова најпрвин било запишано како ,,Бјорн, Бени, Агнета и Фрида‘‘, но потоа било прецртано со ,,АББА‘‘, напишано со големи букви на врвот.
Официјалното лого било дизајнирано од Руни Зодерквист. За првпат било објавено на Dancing Queen, сингл од август 1976 година, а потоа и на сите други албуми и синглови. Но, идејата за официјалното лого била направена од германскиот фотограф Волфганг Хајлман, кога ги фотографирал за тинејџерскиот весник Bravo. На сликата, членовите на АББА држат голема почетна буква од имињата. Откако ги направиле фотографиите, Хајлман видел дека еден од машките ја држи неговата буква наопаку. Тие го дискутирале тоа и им се допаднала идејата. По изработката на нивниот каталог за групата, Polygram почнале да користат различни варијации на логото на АББА, користејќи различен фонт и додавајќи емблем на круна во 1992 година, за првото издавање на ,,ABBA Gold‘‘: Компилација на најголемите хитови. Кога Universal Music го купиле на Polygram, називот на АББА за Polar Music International, бил повратен во Стокхолм. Оттогаш, оригиналното лого е вратено на сите официјални производи.
Евровизија
Кога групата настапила на Мелодифестивален со песната Ring Ring, но не успеала да се квалификува на шведскиот натпревар во 1973 година, Стиг Андерсон веднаш почнал со планирање на натпреварот за следната година. Бени, Бјорн и Стиг Андерсон верувале во можностите за искористување на Евровизијата за да се покажат на музичкиот бизнис како композитори, а и за успех на целата група. Кон крајот на 1973 година, тие биле поканети во една шведска телевизија за да изведат песна за наредниот Мелодифестивален. Од поголемиот број нови песна, била избрана Waterloo. Групата сега била инспирирана од гламурозната рок сцена во Англија. Waterloo била песна во глам-рок стил, направена со ,,звучниот ѕид‘‘ на Мајкл Б. Тетроу. Песната имала слична продукција и аранжман со песната See My Baby Jive, која била Wizzard's хит во Велика Британија во 1973 година. АББА ги освоиле нивните национални хитови на шведската телевизија на 9 февруари 1974 година, а со овој трет обид тие биле поискусни и подобро подготвени за Евровизија. Освојувајќи го натпреварот на 6 април 1974 година, им се пружила шанса да имаат турнеја низ Европа и да учествуваат на многу телевизиски шоуа. Waterlo бил број еден на листите на големите пазари, како што биле во Германија и Велика Британија. Во САД, песната го достигнала 6 место на Billboard Hot 100 chart, отворајќи им го патот за нивниот прв албум и нивната прва посета таму како група. Иако кратка промотивна посета, сепак тие го имале и првиот настап во американската телевизија, Шоуто на Мајк Даглас. Албумот ,,Waterloo‘‘ го достигнал само 145 место на списокот на Billboard 200, но добиле едногласни високи пофалби од американските критичари.
Следниот сингл на АББА, Honey, Honey, достигнал 27 место на американскиот Billboard Hot 100, а 2 место во Германија. Сепак, во Обединетото Кралство, Epic (британската музичка куќа на АББА), одлучила да преиздаде ремикс верзија на Ring Ring наместо Honey, Honey. Главната верзија на Sweet Dreams, го достигнала 10 место. И двете песни за една недела дебитирале на листите во Велика Британија.
После Евровизија
Во ноември 1974 година, АББА започнале со првата турнеја низ Европа, настапувајќи во Данска, Западна Германија и Австрија. Турнејата не била многу успешна како што очекувале бидејќи не се распродале сите карти. Поради слаба побарувачка, морале да откажат неколку емисии, вклучувајќи го и единствениот закажан концерт во Швајцарија. Вториот дел од турнејата, кога поминале низ Скандинавија во јануари 1975 година, бил многу поразличен. Наполниле многу сали. Продолжиле со настапите во живо и во текот на летото во 1975 година, кога АББА тргнале на 16 дневна турнеја во Шведска и Финска. Нивното стокхолмско шоу кое се одржало во забавниот парк Грона Лунд, имал публика од околу 19.200 луѓе. Кон крајот на 1974 година, во Велика Британија бил издаден синглот So Long, но не успеал да се пласира на списокот на Радио 1. Подоцна, во 1975 година, издавањето на нивниот самонасловен трет албум S.O.S, им помогнал да се врата на топ листите во Велика Британија, каде што песната го освоила 6 место, а албумот 13 место. S.O.S исто така станал вториот број еден на АББА во Германија и Австралија. Нивниот успех дополнително се зацврстил со песната Mamma Mia, освојувајќи го првото место во Обединетото Кралство, Германија и Австралија. Во САД, го достигнал 10 место на списокот на Record World Top 100 и 15 место на списокот на Billboard Hot 100. Со тоа, тие ја подигнале наградата БМИ, за најслушана песна на американското радио во 1975 година.
До почетокот на 1976 година, групата веќе имала 4 песни на американската листа Топ 30, но музичкиот пазар покажал дека нема да биде лесно за да се пробијат. Истоимениот албум ,,ABBA‘‘, достигнал три американски хита, но, го достигнал само 165 место на Cashbox, а 174 место на списокот на Billboard 200.