cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Медицина
Историја
На почетокот, медицината била комбинација од емпиризам, суеверие и разни теории и хипотези, иако некои познати стари лекари (како Хипократ) покажувале големо критичко мислење и расудување. Постепено медицината се поставувала на солидни научни основи и се служела со сите природни науки (физика, хемија, математика итн.) како помошни средства. Во 19 и во 20 век медицината постигнала голем напредок и нејзината природа се угледувала во многубројните области, кои се однесувале не само на лечење на болестите, туку и на нивното спречување (превентивна медицина), но не само кај луѓето туку и кај животните (ветеринарна медицина).
Најстарите пишани документи се од старата медицина на индискиот полуостров, а тука се и античката египедска медицина, традиционалната медицина и античката грчка медицина. Грчкиот доктор Хипократ е наречен татко на медицината, а Гален ги поставил темелите на рационалниот пристап кон медицината. Во 750 година муслиманите ги превеле делата на Хипократ и Гален, а исламските физичари започнале важни медицински истражувања. Освен Хипократ други истакнати научници од полето на медицината се: Ависениј (Avicenna), кој исто како Хипократ е познат како татко на медицината, потоа Абулкасис (Abulcasis) кој е познат како татко на хирургијата, Авензоар (Аvenzoar) татко на екперименталната хирургија, Ал Нафис (al-Nafis) татко на циркулаторната физиологија и Раез (Rhazes) татко на педијатрија. Во четиринаесеттиот и петнаесеттиот век „црната смрт“ уништувала како низ Европа, така и низ средниот исток. Се смета дека западна Европа подобро се заштити од пандемијата за разлика од средниот исток. Во почетокот на модерната ера во Европа се појавуваат важни личности за медицината и анатомијата.
Во четиринаестиот и петнаесеттиот век за време на „црната смрт” главна промена во медицината беше одбивањето на традиционалниот пристап кон науката и медицината. Новите научни биометриски истражувања (каде што резултатите треба да се тестираат и да се проверат) почнаа да ги заменуваат западните традиции кои се базираа на хербализмот. Модерната ера започна во 1880 година со откритијата на Роберт Кох за пренесувањето на болестите со бактерии и секако откривањето на антибиотиците во 1900 година. Кон крајот на 18 век се појавија повеќе истражувачи од Европа. Од Германија и Австрија докторите Рудолф Вирхов (Rudolf Virchow), Вилхем Конрад Рентген (Wilchelm Conrad Rontgen), Карл Ландштајнер (Karl Landsteiner) и Ото Леви (Otto Loewi). За најпознати доктори од Велика Британија се сметаат: Александар Флеминг (Alexander Fleming), Џозеф Листер (Joseph Lister), Франсис Крик (Francis Crick) и Флоренс Најтингејл (Florence Nightingale). Од Австралија Морис Вилкинс (Maurice Wilkins), Хауард Флори (Howard Florey) и Френк Мекфарлејн Барнет (Frank Macfarlane Burnet) итн.
Во Европа сè до крајот на 18 век беа употребувани животински и растителни производи, но исто така и делови и течности од човековото тело.
Медицината заснована врз факти истовремено претставува движење за основање на најефективниот алгоритам на пракасата (начин да се направи нешто), преку воведување на систематски прегледи и анализи. Движењето со помош на глобалната информатичка наука овозможува сите факти да бидат да бидат собрани и анализирани во согласност со стандардите на протоколарите. Во 2001 година од вкупно 160 систематски прегледи 21.3 % одговориле дека нема доволно факти, 20 % одговориле дека нема влијание, а 22.5 % одговориле дека има позитивно влијание.
Клиничка пракса
Во клиничката пракса докторите лично го надгледуваат пациентот со цел да ги спречат болестите со помош на клиничка проценка. Врската помеѓу докторот и пациентот започнува со запишување на медицинска документација, по која следи и преглед. Се употребуваат основни медицински средства за дијагностицирање (на пример стетеоскоп). По прегледот и распрашувањето за симптоми докторот може да побара медицински тест (на пример преглед на крвта), да побара биоскопија, да му препиши лекарства на пациентот или други терапии. Различните методи за дијагностицирање помагаат да се открие состојбата на пациентот врз основа на дадените информации. Важен дел за врската и градењето на довербата е јасното информирање на пациентот за сите релевантни факти. Медицинската средба се документира во медицинската документација и претставува правен документ со судска надлежност.
Физичкиот преглед претставува преглед на пациентот со цел да се пронајдат знаци за болеста (пациентот зборува за „симптомите”, а докторот ги утврдува „знаците“). Здравственото лице ги користи сетилата за вид и слух. Се употребуваат четири главни методи: проверка, палпитација, допир (за одредување на резонантната одлика) и сетилото за мирис. Клиничката проверка вклучува: Доколку е потребно можно е да бидат побарани и лабораториски испитувања. Процесот за медицинско донесување на одлуки вклучува анализи и синтези од сите претходно споменати податоци за да се добие листа со можни дијагнози и да се дефинира дијагноза со која ќе му се објасни проблемот на пациентот. Лекувањето вклучува дополнителни лабораториски тестови и испитувања, започнување со терапија, препраќање на специјалист или надгледување. Се препорачува следење на ситуацијата. Овој процес се користи од страна на примарната здравствена заштита, но исто така ја користат и специјалистите. Доколку проблемот е едноставен терапијата може да трае само неколку минути. Од друга страна може да трае со недели, а пациентот треба да се хоспитализира и да биде прегледан од повеќе специјалисти. Со последователни посети процесот треба да се повторува со цел да се откријат нови симптоми, физички наоди и лабалаториски резултати или консултации со специјалисти.
Институции
Современата медицина е управувана од системот за здравствена заштита. Правото, класифицирањето и финансиските рамки се основани од владите и повремено од меѓународните организации. Одликите на даден систем за здравствена заштита има големо значење врз начинот на овозможување на здравствената нега.
Развиените индустриски земји (со исклучок на Соединетите Американски Држави) и многу други земји во развој овозможуваат здравствени услуги преку системот за универзална здравствена заштита кој има за цел да гарантира за секој кој плаќа здравствено осигурување или има склучено приватно осигурување. Ова се прави со цел да се обезбеди населението да има пристап до медицинска нега.
Племенските општества, но исто така и некои комунистички земји (на пример Кина) и Соединетите Американски Држави не овозможуваат здравствена нега за населението како целина. Во ваквите општества здравствената заштита можат да си ја дозволат само оние кои можат да ја платат здравствената заштита или доколку самите се осигураат (посредно или како дел од договорот за вработување).
Транспарентноста на информациите е друг фактор во дефинирањето на системот. Пристапот до информациите за условите, третманот, квалитетот и цената имаат големо влијание во изборот на пациентите, а законодавството поттикнува поголема отвореност. Се забележува тензија помеѓу потребата за транспарентност и проблемот со дискрецијата на пациентот и можноста за злоупотреба во комерцијални цели.
Здравствена заштита
Обезбедувањето на здравствена заштита е класифицирано на: примарна, секундарна и терцијална здравствена заштита.
Услугите за примарната здравствена заштита ја овозможуваат физијатри, медицински сестри, практиканти и други здравствени работници кои имаат контакт со пациентот на кој му е потребен медицински третман или медицнска нега. Во клиники, поликлиники, амбуланти, училишта, домашни посети и на други места кои се во близина на пациентот. Околу 90 проценти од здравствените посети можат да бидат лекувани со примарната здравствена заштита. Оваа класификација ги вклучува акутните и хроничните болести, превентивната нега и здравственото образование.
Услугите за секундарната здравствена заштита ја овозможуваат специјалистите, клиниките, локалните општински болници за пациенти кои се препратени од примарната здравствена заштита и пациенти кои бараат експертиза од специјалист. Овде вклучуваме амбулантна нега, интензивна нега, хируршки услуги, физикална терапија, ендоскопски единици, дијагностичка лабораторија итн. Услугите за терцијалната здравствена заштита ја овозможуваат специјални болници или регионални центри кои се опремени со дијагностичка опрема која не е достапна во локалните болници. Овде вклучуваме центри за траума, центри за третман на изгореници, пресадување на органи, бременост со висока ризичност, зрачење, онкологија итн.
Гранки на медицината
Повеќето високообразовани здравствени работници кои работат заедно како интердисциплинарен тим се вклучени во извршувањето на здравствената нега. На пример: медицинските сестри, медицинските техничари, болничарите, лабораториските техничари (фармација, фармацевт), (физикална терапија, физиотерапевт) итн. Пациентите кои се лекуваат во болница се под контрола на здравствените работници. На пример ако пациентот има кардиолошки проблем за него се грижат кардиолози кои соработуваат со здравствени работници од други специјалности, како што се: хирургија, радиологија итн. со цел да се дијагнозира или да се спречи главниот проблем.
Основни медицински науки
Според заболувањата, видот на боледувачот, предметот кој се обработува и сл., се разликуваат следните гранки на хуманата медицина:
Надрилекарството и алтернативната медицина
Надрилекарството во сите развиени земји се смета за кривично дело, а се однесува на сите постапки при лекувањето или давањето на лекарска помош од лица кои немаат законски пропишана стручна подготовка и овластување за да се занимаваат со медицина.
Но и покрај пропишаниот закон и казните што следуваат многу често може да се забележи дека многу луѓе се занимаваат со надлилекарство или со таканаречената алтернативна медицина која се движи во рамките на традиционлното лекување на болниот, па сè до магиски обреди. Законскиот монопол на научната медицина при дијагностицирање и лекување на болестите е нов феномен. Сè до средината на 30-тите години на дваесеттиот век авторитетот на медицината бил непостојан и сомнителен. Наместо ритуалното лекување, медицинската практика е насочена кон таканаречената вештина на лекување. Денес медицината се одредува со термините кои имаат позитивен призвук, а надрилекарството се одредува со поимот алтернативна медицина. Со поимот алтернативна медицина најчесто се означуваат сите облици на неслужбена здравствена заштита. Според истражувањето на Светската Здравствена Организација постојат повеќе видови на алтернативана медицина, како на пример: хомеотерапија, остеопатија, биоенергија, рефлексиологија, киропрактика, кинезиологија, хербализам, акупунктура, галванизам, балнеотерапија, термална терапија, макробиотика итн. Според Светската Здравствена Организација одделни држави го регулирале односот помеѓу службената и алтернативната медицина:
Нашиот Кривичен законик и членот 120 стои дека секој кој се занимава со лекување или давање на здравствена помош, а без да има пропишана стручна подготовка ќе се казни. Од горниот текст може да се извлечат и одделни, позитивни заклучоци дека доколку една алтернативна практика е позитивна и позитивно дејствува во лекувањето или помага во намалувањето на тегобите, треба да се прифати како метод на лекување (хербалната медицина, балнеотерапијата, хидротерапијата). Во секој случај со анализа на дејството на традиционалната медицина треба и научно да се испита, а не веднаш да се отфрли, затоа што може да даде позитивни резултати при лекувањето на болниот.
Гоце Влахов
Гоце Влахов (Скопје, 12 мај 1949 - Скопје, 28 јули 2019) — македонски глумец. Од 1980 година до неговото пензионирање работел во Македонски народен театар - Скопје.
Животопис
Гоце Влахов бил студент на првата генерација глумци на Факултетот за драмска уметност (ФДУ) во Скопје во 1971, заедно со Петре Арсовски, Мајда Тушар, Снежана Киселичка, Соња Каранџуловска, Ѓорѓи Колозов, Кирил Псалтиров.
Од 1980 до пензионирањето Влахов е дел од Македонскиот народен театар, иако на оваа сцена играл бројни улоги од 1972. Тој играл и во Драмски театар - Скопје, и во патувачкиот театар Колозов.
Филмографија
Влахов има остварено бројни филмски улоги:
224
224 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 224 година од новата ера, 224. од првиот милениум, 24. од III век и петта од 220-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5732 и 5733 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4974 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3984 и 3985 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 977.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 224 година се протега во 2860 и 2861, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2920 и 2921 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 767. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 410 и 409 година пред хиџра.
Недербит
Недербит (изворно: Nederbeat; исто така: Nederbiet) - поранешен холандски рок-бум од средината на 1960-тите под влијание на британскита бит- групи, предводени од Битлси и Ролинг Стоунс, и слично како британскиот фрикбит, во суштина е холандски пандан на гаражниот рок од Соединетите Држави.
Со појавата на пиратската станица „Радио Вероника“, исто така работело на стимулирање на холандската музичка заедница да произведе голема количина на „Недербит“. Хаг бил главен град на земјата, заедно со соседниот крајбрежен град Схевенинген. Клубовите на неговиот булевар, од каде што постојано се гледало седиштето на Вероника, се покажале како клучни за холандскиот талент.
Познати групи биле the Outsiders, Q65, the Golden Earrings (претходникот на Golden Earring), the Motions (со Роби ван Лејуе кој подоцна го створил Shocking Blue), Ro-d-ys, Bumble Bees, the Shoes, и Cuby & the Blizzards.
IC 1458
IC 1458 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 23 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 33' 17"".
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Надворешни врски
IC 1458
1482 п.н.е.
1482 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1482. година пред новата ера, 482. од вториот милениум п.н.е., 82. од 15 век п.н.е. и трета од 1480-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4026 и 4027 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3268 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2278 и 2279 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 729 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1482 година се протега во 1154 и 1155, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1214 и 1215 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 939 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2168 и 2167 исламска година пред хиџра.
Стојан Протиќ
'''Стојан М. Протиќ''' (Крушевац, 16/28 јануари 1857 — Белград, 28 октомври 1923) бил српски политичар, државник и публицист, едан од основачите на Народната радикална партија во Србија. Повеќе пати бил министер за финансии. После Првата светска војна ја образувал првата влада на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците и бил прв нејзин премиер.
Биографија
За местото лидер на Радикалната партија се судрил со Пашиќ, но изгубил и водач на партијата станал Пашиќ. Нешто повеќе од година дена бил управник на Народната библиотека на Србија (1900—1901). Го издавал и го уредувал списанието „Дело“ и весникот „Одјек“ и го напишал одговорот на австроунгарскиот ултиматум на Србији во 1914 година.
Лавовска Област
Лавовската Област (украински: Львівська область) — една од 24-те области на Украина. Се наоѓа во најзападниот дел на земјата. Taa е дел од историската област Галиција (Источна Галиција). Граничи со Волинската, Ивано-Франковската, Закарпатската и Тернополската Област. На запад, Лавовската област граничи со Полска. Опфаќа површина од 21 833 км2. Во областа има 1 849 села и 44 градови.
Демографија
Според пописот на населението во 2001 година, во Лавовската Област живеат најмногу Украинци (90%), а останатите се Руси (200 000), Пољаци, Германци, Евреи.
Религија
56% се припадници на Украинската Гркокатоличка Црква, втора по големина е Украинската Афтокефална Православна Црква, а има припадници и на Римокатоличката црква.
Надворешни Врски
Службена страница
Убиство на Тодор Александров
Убиството на Тодор Александров било извршено на 31 август 1924 година кај селото Лопово на планината Пирин. Се случило во време на обидите што тој ги преземал за организирање на конгрес на Серскиот револуционерен округ на ВМРО и напорите што се преземале во правец на средување на состојбите во истата по потпишување на Мајскиот манифест во 1924 година. Заземањето на новиот курс по однос на борбата за решавање на македонското прашање и потоа откажувањето од потписите на Александров и Протоѓеров создале предуслови за тоа повеќе фактори да се заинтересираат за отстранување на Тодор Александров од водачката позиција во ВМРО.
Подготовки
Според верзијата на ВМРО, која најмногу се засновала на кажувањата на неколку лица, директни учесници во тие настани, а пред се' исказот на Динчо Мицев Сугарски. Според него Алеко Василев - Пашата, пред Гоце Манолев, Петар Говедаров, Гогата Полски и Никола Хаџиев, во куќата на Говедаров, му наредил нему да отиде од селото Горна Сушица, преку Мелник, во селото Деремислим за да пречека едно лице, коешто требало да го спроведе во селото Лопово. Во наведеното село со него дошле и војводите Штерју Влахов и Динчо Вретенаров, коишто биле блиски со Алеко Василев.
Вечерта на одреденото место пристигнале три лица и целата група заминала во селото Горна Сушица, каде што во куќата на Гоце Манолев пристигнал уште и Динчо Марков Балкански. Овде Вретенаров и Влахов го повикале Динчо Сугарски и Динчо Балкански надвор од куќата и под заклетва им соопштиле, дека дојдените лица биле Тодор Александров и Александар Протогеров, им објасниле кој е едниот, а кој другиот и им кажале дека по патот ќе го убијат Тодор Александров. Уште, според овој исказ, им било речено дека убиството требало да се изврши по наредба на Алеко Пашата.
Убиството
Околу 11 часот, претпладне групата во состав: Тодор Александров, Александар Протоѓеров, телохранителот на Александров, Панзо Зафиров, Штерју Влахов, Динчо Вретенаров, Динчо Балкански и Динчо Сугарски, на коњи се упатиле кон селото Лопово, каде што требало да се одржи Окружен конгрес на Серскиот револуционерен округ на ВМРО.
По настојување на Вретенаров и Влахов се тргнало по потешкиот и пострмен пат кон селото, што веројатно било дел од заговорничкиот план. По патот атмосферата била весела и опуштена, при што Александров, не претчувствувајќи ја опасноста, разговарал со Протоѓеров и останатите. Во еден момент групата била престигната од едно момче, кое имало задача да донесе одморени коњи, но тоа незабележано од Александров било запрено од Штерју Влахов, којшто веднаш го вратил назад.
На едно планинско изворче, групата застанала да јаде. За цело време на ручекот се воделе разговори по однос на плановите на Организацијата и по однос на борбата на истата со претходната земјоделска влада на Бугарија, при што Александров бил љубезен со сите и на неколкупати ја делел храната со другите негови соборци. По јадењето групата го продолжила патувањето, при што Александров му ја дал на носење својата пушка на Динчо Сугарски, со што останал без оружје. По извесно време, тие пак застанале со цел да ги одморат коњите, а воедно и тие малку да отпочинат, што било искористено од страна на заговорниците, секавично да дејствуваат. Штерју Влахов и Динчо Вретенаров, застанале над Тодор Александров и стрелале со пушките во него, при што разбуден од истрелите неговиот телохранител Панзо Зафиров се обидел да ја дофати својата пушка, но и тој бил застрелан од страна на Динчо Балкански.
Александар Протогеров, изненаден од брзината на дејствијата, се онесвестил и со таа своја постапка останала нејасна неговата улога во атентатот врз Тодор Александров. По убиството телата на двајцата убиени набрзина биле закопани во блиската шума.
Можни нарачатели на убиството на Александров
Покрај директните физички извршители на атентатот, кои се познати, како можни нарачатели се посочувале повеќе страни: групата во ВМРО околу Алексо Василев - Пашата и Георги Атанасов, бугарските комунисти, Комунистичката Интернационала, Иван Михајлов, Александар Протогеров и неговите приврзаници во Организацијата, бугарската влада на Александар Цанков, но со сигурност не може да се утврди ниту еден од горенаведените. Постојат повеќе нејасни и таинствени околности околу атентатот врз Тодор Александров, кој како настан е еден од најмистериозните во поновата македонска историја. Мотив за неговото отстранување од високите позиции што тој ги имал во хиерархијата на македонското националноослободително движење, имале помалку или повеќе сите горенаведени фактори.
Комунистичката интернационала и БКП
Во однос на првата претпоставка одат неколку настани. ВМРО долго време преку свои полномошници имала контакти со Советска Русија со цел да издејствува помош и да се претстави пред тамошните власти дека таа како организација е најмоќната сила во редовите на македонското национално-ослободително движење и со самото тоа најповикана да се избори за државно- правен статус на Македонија. Контактите на ЦК на ВМРО со официјална Москва ги одржувале доверливи луѓе на Александров, неговиот зет Михаил Монев и Димитар Влахов.
Последниот и во моментите на влошување на тие односи, поради учеството на дел од четничкиот апарат на ВМРО во задушување на комунистичкото Септемвриското востание во Бугарија, ги одржал врските со Советите. Поради тие врски, но и поради мислењето на советските раководители дека ВМРО е навистина релевантна сила, започнале обиди од страна на Советскиот Сојуз, како и Коминтерната, за придобивање на раководителите на ВМРО на страната на левоориентираните и комунистички партии. Во тој правец биле и преговорите што во Виена се воделе помеѓу длабоко поделените сили во македонското ослободително движење за нивно обединување во рамките на ВМРО, а коишто преговори се воделе со посредство на функционери од Коминтерната и СССР.
Резултат на сите тие усилби било потпишувањето на Мајскиот Манифест во 1924 година, документ којшто претставува пресвртница во борбата на ВМРО за создавање на обединета и независна македонска држава. Манифестот во својот текст внел сосема нови формулации по однос на решавањето на македонското прашање. Тодор Александров, иако со полномоштво, го ставил потписот под овој документ. Свесен за целосно новата ориентација на ВМРО, тој барал Манифестот да не се обзнанува веднаш, туку да му се остави извесен временски период, да ја испита базата во ВМРО по однос на ова суштинско прашање, но и да го подготви јавното мислење и политичките кругови во Бугарија по однос на ова.
Меѓутоа македонските емигрантски кругови побрзале и набргу го објавиле Манифестот во Виена со што му ја изрекле смртната пресуда на водачот на ВМРО. Токму затоа се поставува прашањето, дали таа постапка со објавувањето била намерно направена? Дали комунистичките кругови во Коминтерна, БКП и СССР му го простиле индиректното учество во задушувањето на Септемвриското востание? Дали наглото свртување во лево на ВМРО имале за цел отстранување на убедениот антикомунист Александров од кормилото? Прашања кои и понатаму ќе чекаат на одговор.
Военоофицерските кругови и бугарската влада на Александар Цанков
Втората можна верзија е учеството на военоофицерските кругови и бугарската влада на премиерот Александар Цанков. Поради отвореното непријателство со владата на БЗНС на чело со премиерот Стамболиски, ВМРО учествувала во 9-то јунскиот преврат во 1923 година на страна на превратниците и новата владеачка политичка групација Демократски заговор на чело со професорот Александар Цанков.
Таквата состојба значела дека се стеснувал просторот за дејствување на комитските чети на ВМРО, бидејќи Пиринска Македонија под бугарска власт била главната организациона територија од која што тие навлегувале на територијата на Вардарска Македонија под власта на Кралството.
Активностите на ВМРО за приближување кон Советскиот Сојуз, контактите со Коминтерна, како и новата ориентација на Организацијата озваничена со Мајскиот манифест, ја исплашиле владата на Цанков. И покрај тоа што својот потпис под Манифестот, Александров го нарекол "мистификација на егзалтирани комунисти", не го променил впечатокот кај бугарската влада, дека водачот на ВМРО станувал се понезависен и поопасен за бугарските државни интереси во однос на Македонија и македонското прашање. Затоа многу голема е веројатноста дека идејата за неговото убиство би можела да потекнува од воено-политичките кругови, блиски до премиерот Александар Цанков.
Дел од превезот врз овие настани се подоткрил дваесетина години по атентатот врз Александров, десетина дни пред победата на Отечествениот фронт во Бугарија во 1944 година. Во една кафеана биле собрани првите луѓе од Воената лига: Порков, Кочо Стојанов, Димитар Радев, директорот на полицијата Куцаров и Атанас Милушев, на когошто Кочо Стојанов му раскажал како настанало убиството на Тодор Александров. Стојанов, кој бил под дејство на алкохол, сакал да се исповеда и истакнал дека Воената лига решила да го убие Тодор Александров, зошто биле уверени дека тој не се откажал искрено од Мајскиот манифест.
Лигата го испратила Кочо Стојанов во Св.Врач, каде што требало да го придобијат Александар Протоѓеров за таа нивна намера. Таму Стојанов бил пречекан од Мицо Чегански, телохранителот на Протоѓеров, кој ги спровел офицерите кај него, при што тие заедно со Протоѓеров со автомобил заминале за Софија, за којшто настан Чегански му раскажал на Стојан Неговански. Во Софија офицерите Порков, Кочо Стојанов и другите му го разоткриле планот на Александар Протоѓеров, но тој не се согласил со него. Потоа од Протоѓеров, којшто исто така бил бугарски офицер, бил побаран чесен офицерски збор дека нема да соопшти никому за разговорот и дека тие самите се откажувале од планот.
Атентатот врз Тодор Александров не го оставил рамнодушен и самиот бугарски цар Борис. Во однос на убиството тој го дал следниот коментар:
1631
1631 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1631 година од новата ера, 631. од вториот милениум, 31. од XVII век и втора од 1630-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1631 година се протега во 4267 и 4268, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4327 и 4328 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2174. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1040 и 1041 исламска година.
Јован Зизјулас
Јован Зизјулас (Ιωάννης Ζηζιούλας, - ) — современ богослов и титуларен Митрополит Пергамски на Цариградската патријаршија.
Живот
Роден на 10 јануари 1931 г. во Катафиги, Кожанско, Егејска Македонија. Своите студии ги започнал на Солунскиот универзитет, додека богословското образование го стекнал на Атинскиот универзитет во 1955 година. Неговите патролошки студии продолжиле под менторство на отец Георгиј Флоровски во Харвард, дека што и магистрирал, за подоцна да го стекне докторатот во Атина, во 1965 година. Цели 14 години бил богословски професор на Универзитетите во Глазгов и Единбург, а независен професор бил на универзитетите во Женева, Грегоријанскиот универзитет и Кралскиот Колеџ во Лондон. Во Епископски чин е хиротонисан на 22 јуни 1986 година.
Богословие
Неговата прва објавена книга била воедно и докторската дисертација на Атинскиот Универзитет (1965 г.), насловена „Евхаристија, Епископ, Црква: Единственоста на Црквата во Божествената Евхаристија и Епископатот во првите три века“, која претставува придонес и продолжение на делата на отец Николај Афансјев.
Митрополитот Јован, е една од најзначајните личности во екуменскиот дијалог меѓу Православната Црква и другите христијански традиции. Во 2006 го наследи Архиепископот Стилијан Австралиски како претседател на Православната Комисија за дијалог со Римокатоличката црква.
Починал на во Атина на 2 февруари 2023 г. како последица од вирусот КОВИД-19.
NGC 7368
NGC 7368 — спирална галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7368 се споменува и како ESO 345-49, MCG -7-46-10, IRAS 22426-3936.
Откривање
Објектот е откриен на 4 октомври 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7368 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 7368 има привидни димензии од 2,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 45 м 31,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -39° 20' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 7368 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69661. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 414; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8004. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Алехандро Гонзалез Ињариту
Алехандро Гонзалез Ињариту (роден на 15 август 1963 г.) — мексикански филмски режисер, сценарист, продуцент и поранешен композитор. Тој е првиот мексикански режисер номиниран за Оскар за најдобар режисер, за Вавилон (2007).
Шест долгометражни филмови на Ињариту — Кучешка љубов (2000), 21 грам (2003), Вавилон (2006), Прекрасно (2010), Човекот-птица (2014), и Повратник (2015) — собраа позитивни критики и бројни признанија, вклучувајќи Оскар номинации и победи. Во 2015 година, Ињариту добил Оскари за најдобар режисер, најдобро оригинално сценарио, и најдобар филм за Човекот-птица. Следната година, тој го добил Оскарот за најдобар режисер за Повратник, со што станал само третиот режисер во историјата кој победил во категоријата две последователни години, и прв по 1950 година.
Рани години
Алехандро Гонзалез Ињариту е роден во Град Мексико, како најмлад од седум деца во семејството на Луз Марија Ињариту и Хектор Гонзалез Гама. Во периодот од 16 и 18 години тој пловел преку Атлантскиот Океан на товарен брод и патувал низ Африка и Европа. Тој подоцна истакнал дека овие рани патувања имале големо влијание на него како режисер. Настаните во неговите филмови често се случуваат на места кои тој ги посетил во овој период. По патувањата, Ињариту се вратил во Град Мексико и дипломирал на департманот комуникации на Ибероамериканскиот универзитет, еден од најпрестижните приватни универзитети во Мексико.
Личен живот
Ињариту е венчан со Марија Еладија Хагерман која е уредник и графички дијзанер. Хагерман и Ињариту изгубиле новороден син во средината на 1990. години. Тие имаат син и ќерка.
Тој е добар пријател со мексиканските режисери Гуљелмо дел Торо и Алфонсо Куарон, општо познати како „The Three Amigos of Cinema“.
Ињариту изјавил, во однос на нелегалната имиграција, „Не постои човек кој, како резултат на желбата да изгради подобар живот, треба да се именува или прогласува за нелегален.“ Според Ињариту, планот на Доналд Трамп за изградба на ѕид на границата помеѓу САД и Мексико ќе го „предаде основањето на САД. Силата на САД лежи во различноста.“
Сценска уметност
Сценска уметност е заеднички назив за изведувачка уметност преку гест, глума, пеење кои непосредно и директно се изведуваат пред публиката. Во сценски уметности спаѓаат: И други.
Вилдесхаузен
Местоположба
Вилдесхаузен се наоѓа во областа на Клопенбургер Гест. Се граничи на југозапад на округот Фехта, додека остатокот од градскот подрачје се граничи со различни општини во округот Олденбург.
Вилдесхаузен е окружен град на Олденбург и средиште на областа. Блиски поголеми градови се Олденбург на север (околу 30 км), Бремен на североисток (околу 30 км) и Оснабрик на југ (околу 70 км). Вилдесхаузен се наоѓа во метрополитенската област Северозапад.
Соседни општини
Градот се граничи со следниве општини (од север надесно): општината Детлинген, општините Принцхефте, Винкелзет и Колнраде (сите во општинската заедница Харпштет), општината Голденштет, општината Фисбек, како и со општината Гросенкнетен.
Градски единици
Покрај градското јадро, кое е поделено на три дела (Штат I, II и III), како и од областа која го опкружува (Landgemeinde). Во тоа подрачје се вклучени помали села или имоти. (бројот на жители од 1 јануари 2017 година во заградите) :
Историја
Во 1648 година, Вилдесхаузен и околниот округ биле предадени на Шведска, во рамки на Вестфалскиот мир, кога бил доделен како феуд на Густав Густавсон аф Васаборг, непризнаен син на кралот Густав Адолф. Во 1679 година, по договорот од Нимвеген, бил заложен на Минстер, за заем од 100.000 риксдалери.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 32 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 15.001 и 20.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Во април 2018 година, четворица членови на CDU се одвоиле и основале фракција. На почетокот на мај 2018 година, уште двајца други членови се одвоиле од CDU и се приклучиле на фракцијата.
Градоначалник
Градоначалник на градот Вилдесхаузен е Јенс Курашински.
Збратимени градови
Вилдесхаузен е збратимен со следниве градови:
Рентендорф
Соседни општини
Соседни општини се Ајнеборн, Клајнеберсдорф, Отендорф, Таутендорф и Вајсбах во округот Зале-Холцланд, градот Триптис во округот Зале-Орла, како и градот Минхенбернсдорф и Шварцбах во округот Грајц.
Општински единици
Општината се состои од местата Хелборн и Рентендорф.
Серхио Бускетс
Серхио Бускетс Бургос (, ; роден на 16 јули 1988 година) — шпански професионален фудбалер кој игра како одбранбен играч во средниот ред за Барселона и репрезентацијата на Шпанија.
Тој пристигнал во првиот тим на Барселона во јули 2008 година, и направил име и голем успех за релативно краток временски период. Со неговите добри игри, тој многу брзо бил повикан во дресот на репрезентацијата на Шпанија за речиси помалку од една година по неговото клупско деби.
Бускетс и помогнал на Шпанија да го освои Светското Првенство 2010 година и Еуро 2012. Тој исто така ја претставувал својата нација на Светското Првенство 2014 година и Евро 2016 година.
Стевче Стевановски
Стевче Стевановски — агроном и градоначалник на Општина Новаци од 26 октомври 2021 година.
Животопис
Стевче Стевановски е роден во село Добромири Општина Новаци. По вокација е дипломиран земјоделски инженер – агроном магистрант на насоката Производство на тутун на Институтот за тутун во Прилеп.
Класика де Сан Себастијан 2018
Класика де Сан Себастијан 2018 — 38. издание на велосипедската еднодневна трка Класика де Сан Себастијан, која се одржала на 4 август како дваесет и седми настан во сезоната на Светската турнеја.
Стевче Стевановски
Животопис
Со сопругата и трите деца живее во родното село.
Класика де Сан Себастијан 2018
Екипи
Бидејќи Класика де Сан Себастијан е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи. Вкупно настапиле 154 возачи.
Резолуцијата 68/262 на Генералното собрание на ОН
Резолуцијата A / RES / 68/262 на Генералното собрание на ОН ја усвои на 27 март 2014 година, како резултат на отворени консултации на пленарната седница на 80-то на 68-то заседание на Генералното собрание на ОН. Оваа седница на Генералното собрание на ОН е свикана конкретно да одговори на прашањето на вооружените окупација од страна на Русија на делови на територијата на Украина (Автономна Република Крим, Севастопол).
Документот беше усвоен во одговор на ОН за анексија од страна на Русија на делови на територијата на Украина, и го усвои називот «Територијалниот интегритет на Украина». Во резолуцијата се повтори посветеноста на Генералното собрание на ОН во врска со територијалниот интегритет на Украина во рамките на нејзините меѓународно признати граници и ја истакна невалидноста на Кримската референдум (2014).
Резолуцијата беше поддржан од 100 членки на Обединетите нации. 11 земји гласаа против резолуцијата. Имаше 58 воздржани, а уште 24 држави не учествуваа во гласањето по отсуството на нејзините претставници. Резолуцијата беше воведен од страна на Канада, Костарика, Германија, Литванија, Полска и Украина. Усвојувањето на резолуцијата му претходеше на неуспешни обиди на Советот за безбедност на ОН, кој претходеше свика седум средби за изнаоѓање решение за прашањето на Кримската криза. Како резултат на овие напори беше само ветото на Русија.
1483 п.н.е.
1483 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1483. година пред новата ера, 483. од вториот милениум п.н.е., 83. од 15 век п.н.е. и четвртта од 1480-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4025 и 4026 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3267 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2277 и 2278 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 730 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1483 година се протега во 1153 и 1154, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1213 и 1214 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 940 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2169 и 2168 исламска година пред хиџра.
Откритија
1483 av. J.-C.
Знаме на Франција
Знамето на Франција (француски: drapeau tricolore, drapeau français или les couleurs) е официјалното знаме на оваа европска држава. Знамето е познато како француски триколор или само како триколор. Знамето е составено од три еднакви вертикални ленти во сина, бела и црвена боја.
Амали Аткинс
Амали Аткинс (родена 1975 година) е канадска жена уметник која користи филм, скулптура базирана на ткаенина и изведба. Таа моментално живее во Саскатун, Саскачеван.
Нејзините најнови уметнички дела се кратки неми филмови поставени на музика. Филмовите на Аткинс се прикажуваат или сами или во инсталација.
Ран живот и образование
Аткинс пораснала во рурална Манитоба од каде сè уште црпи инспирација наведувајќи го пејзажот на нејзината младост како значајно влијание. Уметноста со влакна била област на студирање на Аткинс кога таа дипломирала на колеџот за уметност и дизајн во Алберта каде што дипломирала со одлична награда во 2001 година.
Знаме на Франција
Симболизам
Француските училишта ги учат децата дека секоја боја претставува слој од стариот режим: белата е симболизам за свештеништвото, црвената за благородниците и сината за буржуазијата.
Амали Аткинс
Кариера
Нејзината работа е изложена низ Канада и САД. На делата на Аткинс често им се припишува лик од сон или бајка. Повторените мотиви вклучуваат лабави заби, црвена боја, снежни полиња и велосипеди. Жените на патувања се подеднакво повторлива тема во нејзината работа како и огромните пејзажи инспирирани од нејзиното искуство со канадските прерии.
Раните кратки филмови на Аткинс биле снимени на Супер 8, додека најновиот Триминутно чудо бил снимен на филм од 16 мм. Користењето на филмот како поддршка и текстилот придонесува за многуте текстурални референци во делото на Аткинс. Работата Три минути чудо било во голема мера инспирирано од различни проекти фокусирани на влакна што таа претходно ги имала преземено. Аткинс учествувала во „Ох Канада“ во Музејот за современа уметност во Масачусетс (MASS MoCA), кој прикажала преку 60 уметници, прикажувајќи го нејзиниот филм „Триминутно чудо“. Целта на изложбата било да се создаде дијалог за современата уметност направено во Канада.
Во 2003 година го основала Бајк балетскиот клуб: велосипедско трио. Таа е ко-основач и активен член на Филмскиот клуб Optronic Eye.
Изложби
Dreamland: Textiles and the Canadian Landscape, Текстилен музеј на Канада
Тие го направија денот да биде ден овде, уметничка галерија на Гранде Прери
каде лебди часот, Уметничка галерија во културниот центар Евергрин, Кокитлам, п.н.е.
The Diamond Eye Assembly, Remai Modern, Саскатун, СК
Фестивали
Кунсхаус Тахелес, Берлин
SoHo20 Chelsea Gallery , Њујорк
Награди
Локална награда за уметност за Западна Канада, 2011 година
Долга листа за Sobey Art Award, 2012 и 2013 година
IC 1459
IC 1459 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1459 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,7 m/лм2. IC 1459 има привидни димензии од 0,3' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 23 м 37,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 53' 47"". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.