cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Петар Шкулетиќ
Почетните години
На 14-годишна возраст, Петар Шкулетиќ се приклучил на младинската академија во составот на Партизан. Тој набрзо бил промовиран во збратимената екипа во составот на Партизан, екипата на Телеоптик. За новиот тим се натпреварувал за време на сезоната 2007-08. Кон крајот на месец мај и почетокот на месец јуни 2008 година, Шкулетиќ го претставувал составот на Партизан на турнирот „Трофеј Кихот“ - неофицијалното клупско младинско светско првенство, станувајќи најдобар стрелец на турнирот со вкупно седум постигнати гола. По завршувањето на турнирскиот настап, тој сепак не успеал да обезбеди првотимско место во екипата на Партизан. Затоа му помогнал на составот на Телеоптик во 2009 година да се квалификува во првата српска лига преку натпреврите од плеј-офот.
Откако претходно бил поврзуван со екипите на Селтик и Блекбурн Роверс, Шкулетиќ на крајот некаде во летото 2009 година бил префрлен во австриската екипа на ЛАСК од Линц. Во сезоната 2009-2010 одиграл 15 натпревари во лигата на Австрија и постигнал еден гол. По шест месеци без играње на фудбал, во зимскиот преоден рок во 2011 година, Петар Шкулетиќ бил позајмен на црногорскиот прволигаш Зета.
На 30 август 2011 година, Шкулетиќ потпишал за екипата на Војводина, склучувајќи тригодишен договор со цел да го замени играчот Немања Човиќ. Во сезоната 2011-2012 за новиот клуб одиграл 22 натпревари во лигата и постигнал четири голови. Подоцна бил позајмен на составот на Раднички од Ниш и во вториот дел од сезоната 2012-13, пред повторно да се врати во Нови Сад пред почетокот на сезоната 2013-14 и повторно да настапува во екипата на Војводина.
Партизан
На 10 јануари 2014 година, Шкулетиќ потпишал четиригодишен договор со неговиот матичен клуб Партизан и го добил дресот со број 32. Својот прв натпревар за тимот го одиграл на 22 февруари 2014 година, во нерешениот натпревар од 0:0 на гостински терен со составот на Нови Пазар. Шкулетиќ ги постигнал своите први официјални голови за екипата на Партизан на 8 март 2014 година, постигнувајќи гол во победата од 5:0 на гостински терен кај екипата на Раднички од Крагуевац, и на 10 мај 2014 година во победата од 5:0 на домашен терен над составот на Вождовац.
Во воведниот натпревар од сезоната 2014-2015, Шкулетиќ го постигнал последниот гол на натпреварот во квалификациите за Лигата на шампионите на УЕФА против шампионот на Фарски Острови, ХБ Торшавн, каде екипата на Партизан победила со резултат од 3:0. Подоцна, на 6 август 2014 година, тој постигнал гол и му помогнал на својот тим да одигра нерешено на домашен терен со резултат од 2:2 со бугарскиот тим Лудогорец од Разград, во третото коло од истото натпреварување. Сепак, екипата на Партизан била елиминирана според правилото за повеќе постигнати голови на гостински терен. Потоа, на 28 август 2014 година, Шкулетиќ ги постигнал двата гола за неговиот тим во победата од 2:1 на гостински терен над азербејџанскиот клуб Нефтчи во плеј-оф натпреварот на УЕФА Лига Европа. Тој бил исклучен во судиското надополнување од истиот натпревар поради што ги пропуштил првите два натпревари од групната фаза на УЕФА Лига Европа. На 9 ноември 2014 година, Шкулетиќ постигнал хет-трик во победата од 3:0 на гостински терен над составот на Спартак од Суботица. Тој успеал да постигне вкупно 21 гол во втората половина на 2014 година, соборувајќи го клупскиот рекорд од 20 голови поставен од страна на Клео есента во 2010 година.
Локомотив од Москва
На 3 март 2015 година, Шкулетиќ го одиграл својот прв натпревар за клубот и тоа во четвртфиналето на Купот на Русија против екипата на Рубин од Казан, постигнувајќи го победничкиот гол од пенал. Потоа на 8 март 2015 година, тој постигнал гол на својот прв натпревар во лигата, за да му донесе на својот нов клуб победа од 1:0 на гостински терен над составот на Ростов.
Генчлербирлиги
На 31 мај 2017 година, Шкулетиќ потпишал двегодишен договор со турската екипа на Генчлербирлиги. Својот прв гол за клубот го постигнал на 17 септември 2017 година во поразот со 2:3 на гостински терен кај екипата на Гезтепе.
Сабах
На 14 септември 2021 година, Шкулетиќ потпишал двегодишен договор за азербејџанскиот прволигаш Сабах. Шест седмици подоцна, на 27 октомври 2021 година, Шкулетиќ го напуштил составот на Сабах и тоа со заедничка согласност помеѓу двете страни.
Репрезентација
Иако е роден во Црна Гора, Шкулетиќ ја претставувал репрезентацијата на Србија. Настапувал за младинските категории до 17 и до 19 години. Бил најдобар стрелец на тимот со вкупно три гола (хет-трик во победата од 5:1 над репрезентацијата на Азербејџан) во квалификациските натпревари за УЕФА првенството до 17 години во 2007 година.
Во есента 2014 година, по низата импресивни настапи на клупско ниво, Шкулетиќ повторно ја изразил својата желба да ја претставува Србија на меѓународно ниво. Својот прв натпревар за сениорската репрезентација за Србија го одиграл на 29 март 2015 година, откако влегол како замена во второто полувреме на местото на соиграчот Адем Љајиќ. Тоа бил натпреварот против селекцијата на Португалија на гостински терен на стадионот Луж во поразот со резултат од 1:2. Шкулетиќ го постигнал својот прв гол за државната репрезентација во пријателскиот пораз од 1:4 против репрезентацијата на Чешка на 13 ноември 2015 година.
Призанија
Партизан
Локомотив од Москва
Дводомен парламент
Дводомен парламент е парламент кој е организиран околу две легислативни тела (два дома). Дводомен парламент обично имаат поголемите земји, федерациите, бинационални или повеќенационални земји, итн.
Идејата за дводомен парламент потекнува од потребата да бидат застапени различни форми на претставување во парламентот: на пример ако се работи за федерација, во долниот дом може се застапени граѓаните на мнозински принцип, а во горниот дом може да се застапени федералните единици на паритетен или подеднаков принцип. Таков е случајот во САД, кајшто Претставничкиот дом има пропорционална застапеност на сојузните држави според населението, а во Сенатот секоја сојузна држава е застапена со по двајца претставници.
Во други случаи, долниот и горниот дом ја претставуваат поделбата на власта помеѓу народот и монархот, како што е тоа во Обединетото Кралство: во долниот дом се претставени граѓаните, а во горниот претставниците назначени од монархијата - лордовите.
Вообичаено, последниот збор во донесувањето на законите го има горниот дом, но во некои случаи тој има само советодавна улога.
Во принцип, донесувањето на закони во дводомниот парламент се одвива најмногу во три фази:
Рахим Самиу
Рахим Самиу (албански: Rahim Samiu) е роден во селото Шемшево,. Тој е поранешен член на ОВК, КЗК и ОНА. Во времето на македонскиот конфликт вил еден од организаторите на гранатирањето на полицискиот пункт во с. Шемшево.
Волфија
Волфија (науч. Wolffia) е род на 9 до 11 видови кои претставуваат цветни растенија на светот. Тие се водни растенија налик на снегулки од пченкарно брашно кои плутаат по површината. Волфијата е слободно-пловен талус, по боја зелен или жолто-зелен, без никакви корења. Цветот на растението излегува во вдлабнатина на горната површина од расатението. Има еден прашник и еден толчник. Поединечните билки често пловат во парови или пак образуваат пловечки ќилим заедно со сродни растенија како водната леќа (Lemna) и коренестата водна леќа (Spirodela). Речиси сите видови се мошне широко распространети ширум неколку континенти. Волфијата се состои од 40% белковини, (исто колку и сојата), и со тоа е добар извор на високопротеинска исхрана. Во Азија, уште од дамнешни времиња волфијата се собира и користи во исхраната.
Понте Векио, Басано
Понте Векио (Стар мост) или Понте дегли Алпини (мост на Алпините, кој го обновил во 1948 година) бил покриено дрво дизајнирано од архитектот Андреа Паладио во 1569 година. Мостот се наоѓал во Басано дел Грапа и бил уништен многу пати, последен пат во Втората светска војна. Мостот се протегал на реката Брента.
ФК Турново
ФК Хоризонт Турново - македонски фудбалски клуб од село Турново, Струмичко.
Понте Векио, Басано
Реката Брента била важно средство за комуникација во 18 век од планините Грапа до Венеција.
Историја
Постоечкиот мост, постоел од 1209 до 1569 година, бил дрвена конструкција на столбови и покриен со покрив и го сочинувал основниот пат за гарантирање на врската помеѓу Басано и Виченца.
Во 1315 година, Басано бил вклучен во војната помеѓу Падова и Кангранде дела Скала. Кога последниве ги окупирале Маростица и Ангарано, биле изградени две кули за одбрана на мостот.
ФК Турново
Историја
Со преземањето на клубот од страна на компанијата „Хоризонт“ на чело со Орце Тодоров (1995 г.), ФК Хоризонт Турново бележи постојан напредок на сите категории во кои се натпреварува.
Понте Векио, Басано
Историја
Во 1402 година, војната помеѓу Џан Галеацо и Карареси го вклучила и Басано: господарот на Милано се обидел да ја пренасочи реката Брента за да ја лиши Падова од нејзината одбрана со изградба на мост составен од 94 камени сводови опремени со дрвени врати што се користеле како ролетни. Ноќта меѓу 6 и 7 август поплава го зафатила мостот, кој бил уништен.
Во 1511 година, француските трупи под команда на генералот Жак де Ла Палис го запалиле мостот за да избегале од царската војска за време на војната за Лигата на Камбре.
ФК Турново
Историја
Во сезоната 2017/18, Хоризонт Турново бил исфрлен од Втората лига - Исток бидејќи не платил котизација за тековната сезона.
Понте Векио, Басано
Проект на Андреа Паладио
Во октомври 1567 година, силната поплава на реката Брента го зафатила историскиот мост. Архитектот Андреа Паладио бил вклучен во реконструкцијата од месеците веднаш по рушењето: тој најпрво дизајнирал камен мост сосема поинаков од претходниот, со три сводови по моделот на старите римски мостови. Сепак, Градскиот совет го отфрлил проектот, барајќи од архитектот да не отстапувал премногу од традиционалната структура.
Во летото 1569 година, Паладио тогаш го претставил вториот финален проект на дрвен мост кој практично потсетувал на претходната структура, иако радикално обновен во однос на техничките и структурните решенија и со големо визуелно влијание. Единствената референца за архитектонски јазик била употребата на тоскански столбови како потпори на архитравот што го поддржувал двокрилниот покрив формиран од серија дрвени фарми. Мостот имал 5 заливи долги околу 13 метри формирани од големи дрвени греди со коси прекинувач кои се потпирале на четирите меѓупилони и на двете странични рамења. 4-те дрвени столбови имале хидродинамичен облик во споредба со струјата на реката и биле формирани од 8 столбови со дебелина од околу половина метар во земјата на коритото на реката и низа столбови на опаѓачка висина кои давале кос профил на меѓу столбови.
ФК Турново
Турново во Европа
Турново дебитираше на европската сцена во квалификацискиот натпревар од Лига Европа на 4 јули против ФК Судува кој заврши  2-2. Реванш натпреварот се одигра на Арената Филип 2 во Скопје, на 11 јули. На десетина минути пред крајот на натпреварот, Турново имаше негатива од 2-1, меѓутоа Блажевски реализираше од белата точка и обезбеди продолженија и шанса за Турново за пласман во второто коло. Македонските вицешампиони ја искористија шансата, откако беа поуспешни во пенал рулетот, односно голманот Димовски го одбрани шестиот пенал и им донесе голема победа на Хоризонт Турново. На 16 јули, Турново во второто коло од квалификациите се соочи со ФК Хајдук Сплит.
Понте Векио, Басано
Уривања и реконструкции
Потврдувајќи ја технолошката ефикасност на структурата на Паладија, мостот траел речиси двесте години, уривајќи се само поради огромната поплава на Брента на 19 август 1748 година. Мостот бил обновен од Бартоломео Ферасина, верно следејќи го дизајнот на Паладио.
Во 1813 година, мостот потоа бил запален од страна на вицекралот Еугенио ди Бохарне, а подоцна повторно бил изграден во 1821 година од Анџело Казароти, со истите претходни појави.
За време на Првата светска војна познатиот мост го преминале италијанските трупи за да се соочеле со одбраната на териториите на платото на седумте општини.
Мостот потоа бил срамнет со земја по трет пат на 17 февруари 1945 година: нешто по 19 часот, кога започнал полицискиот час, бил скинат од силна експлозија. Диверзантската акција, која била дел од поголемиот план што го барале сојузниците против мостовите на Педемонтана, била спроведена од група од 15 партизани сите вооружени и велосипедисти, од кои двајца влечеле по една количка натоварена со експлозив. Нападот за жал предизвикал смрт на 50-годишна жена и еден тинејџер. Командант на групата бил Примо Висентин, учител на Лорија (ТВ) кој го користел псевдонимот „Масачо“, како што се сеќава на плочата и денес присутна на мостот. За време на одмазда, нацистите земале тројца партизани од затворите, Федерико Алберти, Чезаре Лунарди и Антонио Завањин и ги застрелале на мостот со вообичаениот знак на кој пишувал „Јас сум бандит“. Мостот повторно бил изграден според оригиналниот дизајн на Паладио. Бил инаугуриран на 3 октомври 1948 година со присуство на премиерот Алсиде Де Гаспери. Таа била повторно изградена од Џулио Тесароло и Фигли ди Роса. Бидејќи многу работници на оваа фирма биле воени ветерани кои припаѓале на Алпинскиот корпус и носеле типична капа со пенкало за време на работата, се појавила легендата дека Алпините биле тие кои повторно го составиле. Мостот последен пат бил сериозно оштетен од исклучителната поплава од 4 ноември 1966 година, по што била извршена систематска конструктивна реставрација. Следеле две извонредни интервенции: онаа од 1990–93 за статичко консолидирање на темелите и носечките конструкции на четирите стилски и онаа од 2003–6 година, која била комплекс од работи на реставрација и вонредно одржување за да се спротивстави на неизбежното влошување на заштитните производи и поврзувањето на различните елементи на мостот.
Неодамнешните работи за проверка на стабилноста на конструкцијата и особено на потопените делови започнале на крајот на 2015 година, но на почетокот на мај 2018 година работите биле прекинати. Работата на мостот била обновена во 2019 година, а на 12 февруари мостот бил подигнат околу 45 cm во пропаднатата област. Дрвените темели, целосно деградирани, целосно биле заменети со решеткасти греди и столбови од нерѓосувачки челик до посно ниво.
Во јуни 2019 година бил прогласен за Национален споменик (Закон бр. 65 од 5 јули 2019 година).
Кристина Олофсон
Ана-Марија Кристина Олофсон (родена на 13 јуни 1948 година во Кристинехамн, Вермландс län, Шведска ) е шведски филмски режисер, продуцент и сценарист. Во 1974 година, откако ја основала продуцентската компанија Хагафилм со Горан ду Рес, таа продолжила да продуцира голем број филмови со него. Оттогаш има снимено голем број документарни филмови за придонесот на жените во општеството, вклучувајќи ги Жената е ризична облога: Шест диригенти на оркестар (1987) и I rollerna tre (1996), како и играните филмови Honungsvargar (1990) и Sanning eller konsekvens (1997).
Понте Векио, Басано
Наводи
<references group="" responsive="1">
Надворешни врски
45.76868°N, 11.72929°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 45.76868°N, 11.72929°W
Кристина Олофсон
Биографија
Роден во Кристинехамн на југот на Шведска, Олофсон студирала на универзитетите во Гетеборг и Стокхолм. Во 1970 година, таа посетувала курс за филмска монтажа на СВТ, шведскиот национален телевизиски сервис, додека посетувала курсеви за филм и театар во Стокхолмскиот Драматишки институт.
Откако работела како уредник во ТВ2 на СВТ, таа заминала во 1977 година за да се концентрира на снимањето филмови. Во 1978 година, заедно со du Rées, таа го продуцирала долгометражниот документарен филм Tältprojektet – vem tillhör världen, еден од најзначајните записи на шведската прогресивна музичка и драмска сцена во 1970-тите. Нејзиниот краток филм штала Bara ett (Just a Child, 1980) прикажува млада, невработена жена, евоцирајќи ја нејзината често повторувана тема за женската работа и нивната желба за креативно исполнување.
Нејзината соработка со фотографката Лиза Хагстранд започнала во 1985 година со Mötet med Flory, опишувајќи ја средбата на романописецот Елин Вагнер со 82-годишната љубителка на природата, Флори Гејт. Финската уметница Хелене Шјерфбек била тема на краткиот документарен филм Nästa söndag ska jag måla en svart prick bättre (1987).
Олофсон била член на управниот одбор на одделот за филм на Шведската театарска асоцијација ( Teaterförbundet ) од 1980 до 1983 година и член на Одборот за долгометражен филм на Шведскиот филмски институт од 1984 до 1987 година.
Кршка Јама
Кршка Јама (словенечки: Krška jama) — хоризонтална карстна пештера и повремен извор на реката Крка во Сува Долењска, средна Словенија. Лежи во долината помеѓу селата Требња Горица на исток и Градичек на запад, северно од селото Крка. Водата се влева во пештерата од Рачното карстно поле јужно од градот Гросупље и излегува неколку метри под главниот влез на пештерата во карстниот извор на Крка. Пештерата, која е од археолошко и историско значење и има голема разновидност на фауна, е отворена за најавени туристички посети во присуство на водич, а се користи и како место за настани.
Историја
Како што било потврдено од наодот од 1956 година на керамиката Ленгел, пештерата веќе била посетувана во неолитот. Во 15 и 16 век, месното население се криело таму за време на османлиските инвазии, како што е опишано во приказната Јуриј Козјак (1864) на словенечкиот писател Јосип Јурчич од 19 век, роден во околината. Во 17 век, пештерата ја посетил полиматот Валвасор. За прв пат е премерена од Јан Владимир Храски во 1887 година. Од 1927 година е заведен во катастарот на словенечките пештери под број 74. Денес повремено служи како концертно место за реномирани словенечки и хрватски музичари, на пр. хорски пејачи на Божиќ, Сидарта (2008) или Златан Стипишиќ Џибони (2010).
Влезови
Главниот влез лежи на јужната страна на пештерата и е обезбеден со решетки. До него водат камени скали од изворот на Крка. Поради честите поплави на Рачкото карстно поле, во 1937 година било проширено со експлозиви за да се олесни одливот на вода. При силни дождови, Крка пробива низ неа и тече во поројниот водопад над скалите пред пештерата. Горе во ѕидот до него има мал страничен влез.
Внатрешност
Сувиот дел од пештерата има должина од 210 метри (690 стапки) и ширина од 30 метри (98 стапки). Нејзиниот централен дел служи како канал при обилни дождови. На крајот од сувиот дел, има езеро долго 30 метри (98 стапки) кое продолжува во систем од тунели. Вкупната должина на истражениот тунел е 490 метри (1.610 стапки). Декорацијата на пештерата е прилично оскудна; голем дел од неа е уништена поради земјотреси и вандализам. Поради оваа причина, пештерата од 1995 година е заклучена и е достапна само во присуство на водич. Камените капки се ретки; таванот е формиран од карпести слоеви и остатоци од проточни камења. Може да се забележат бројни пареидолии.
Биоразновидност
Пештерата Крка е дом на над 30 животински видови, вклучувајќи лилјаци и олми. Писателот Фран Ерјавец во неа пронашол досега непозната буба, а ракот Typhlocypris cavicola е ендемичен на пештерата.
Сјон
Сигурјон Биргир Сигурдсон (роден на 27 август 1962 година), познат како Сјон ( /ʃ ɔː n / SHAWN; што значи „глетка“ но е и кратенка од неговото прво име), е исландски поет, романописец и текстописец. Сјон често соработува со пејачката Бјорк и настапувал со Шугаркјубс како Џони Триумф. Неговите дела се преведени на 30 јазици.
Биографија
Активен е на исландската музичка сцена уште од почетокот на 1980-тите, Сјон има соработувано со многу од најпознатите уметници од тоа време и настапувал како гостин вокалист за Sugarcubes 12 во"сингл" Luftgitar " уште во 1987 година под името Џони Триумф. Овој настап бил придружен со музичко видео на Сјон како свири на воздушна гитара со Бјорк и Еинар Ирн Бенедиксон. Сјон повремено го повторува овој свој настап. На пример за последниот бис на концертите на „Шугаркјубс“, вклучувајќи го и еднократното шоу на бендот во 2006 година во Рејкјавик.
Сјон настапил во документарниот филм Inside Björk. Во 2007 година придонел за оригиналната приказна и го напишал сценариото за анимираниот филм „Anna and the Moods". Бил дел и од глумечката екипа, толкувајќи го ликот д -р Артман.
NGC 2850
NGC 2850 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Сјон
Биографија
Од август до декември 2021 година, Сјон пресојува во Швајцарија како „писател во резиденција“ на Литературхаус Цирих и Фондацијата PWG во Цирих.
Сјон живее и работи во Лондон. Во моментов престојува со сопругата и двете деца во Рејкјавик.
NGC 2850
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2850 се споменува и како NPM1G -04.0292.
Сјон
Награди
Сјон бил номиниран за Оскар и Златен глобус за песната „ Ги видов сите “ од филмот „Танчерка во мракот“.
NGC 2850
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2850 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 2850 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 20 м 56,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 4° 56' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 2850 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26452. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 233; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4888. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 922.
Бутштет (општинска заедница)
Бутштет (Buttstädt) — поранешна општинска заедница во округот Земерда, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во градот Бутштет. Била распуштена на 1 јануари 2019 година.
NGC 974
NGC 974 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 974 се споменува и како UGC 2049, MCG 5-7-12, CGCG 505-15, NPM1G +32.0104, IRAS 02314+3243.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 974 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 974 има привидни димензии од 1,7' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 34 м 25,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 32° 57' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 974 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9802. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 93; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2328. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1301.
Ковалентен полупречник
Ковалентен полупречник (ковалентен радиус) или валентен полупречник (валентен радиус) — средното растојание на најоддалечените електрони од атомското јадро на два или повеќе атоми кои учествуваат при образувањето на хемиски врски (се викаат уште и валентни електрони). Ковалентниот полупречник е речиси еднаков на половината од средната должина на поединечните хемиски врски кои ги градат тие атоми. Ковалентните полупречници на атомите се околу 25 - 50% помали од нивните Ван дер Валсови полупречници.
Италијанска женска фудбалска репрезентација
Италијанска женска фудбалска репрезентација ( Nazionale di calcio femminile dell'Italia) ја претставува Италија во меѓународниот женски фудбал од нивното основање во 1968 година. Тимот е контролиран од Италијанската фудбалска федерација (ФИГЦ), управното тело за фудбал во Италија.
Формирана во 1968 година, Италија учествувала на различни неофицијални меѓународни турнири, домаќини на првото неофицијално Европско натпреварување во 1969 година и Светско првенство во 1970 година. Италија се квалификувала и за првото Светско првенство во 1991 година, каде стигнала до четврт-финалето, и за првото Европско првенство. Додека Италија била второпласирана на Европското првенство во 1993 и 1997 година, тие допрва треба да повторат сличен успех на Светското првенство. Во 2019 година, по 20-годишна суша, Италија се квалификувала за Светското првенство каде што се изедначиле со претходниот најдобар учинок, стигнувајќи до четврт-финалето.
1968–1984: Рана историја и неофицијални турнири
По своето деби во 1968 година, репрезентацијата на Италија излегла на теренот за да се натпреварува на други неофицијални меѓународни пријателски натпревари и турнири, како што е Европското натпреварување во 1969 година во кое победила во финалето над Данска, Светското првенство во 1970 година што го загубила финалето против гореспоменатата репрезентација на Данска, натпревари организирани во Италија и Мундијалот во Мексико во 1971 година каде го освоиле третото место. Во 1979 година, Италија била домаќин и учествувала на неофицијалното Европско натпреварување, стигнувајќи повторно до финалето, кое се одржало на стадионот Сан Паоло во Неапол, и во кое Данска повторно триумфирала. Помеѓу 1981 и 1988 година имало пет изданија на Mundialito, меѓународен турнир само со покана, еден од најпрестижните настани на женската фудбалска сцена пред доаѓањето на Светското првенство. Освен првото издание во 1981 година кое било организирано во Јапонија, следните четири биле организирани во Италија, каде репрезентацијата на Италија освоила три победи и две втори места во целина. Триумфите пристигнале во 1981 година, освојувајќи ја групата, во 1984 година совладувајќи ја Западна Германија во финалето и 1984 година совладувајќи ги САД во финалето, додека во другите две изданија го загубила финалето од Англија.
Космос-1789
Космос-1789 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 октомври 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1789 бил сателит наменет за истражување на природните богатства на Земјата.
Даблинци (книга)
Даблинци (англиски: Dubliners) - збирка раскази на ирскиот писател Џемс Џојс.
Изданија на македонски јазик
Збирката раскази „Даблинци“ е преведена и на македонски јазик.
Издание на „Македонска книга“ и „Мисла“ од 1989 година
Книгата е објавена во 1989 година, во превод на Томе Момировски. Збирката била заедничко издание на издавачките куќи „Македонска книга“ и „Мисла“, како дел од библиотеката „Светска книжевност“. Книгата има 168 страници и е каталогизирана во НУБ „Климент Охридски“, Скопје, а ја поседува меѓународната ознака ISBN 86-369-0054-9 и ISBN 86-15-00095-6. Книгата била отпечатена во печатницата „Просвета“ од Куманово. Ликовното уредување го направиле Коста Бојаџиевски и кочо Фидановски, а коректор била Соња Димковска.
Содржина
Збирката содржи осум раскази:
Верверици
Верверици (Sciuridae) — семејство цицачи од редот на глодачите. Во неа припаѓаат животни кои се различни по својот изглед и начин на живеење, обединети со нивното заедничко потекло и сличноста во анатомската градба.
Надворешен изглед
Должината на телото се движи од 6 (глувчева верверица) до 60 cm (мраморец или мрмот). По својот надворешен изглед, вервериците може да се поделат на 3 типа: верверици кои живеат на дрвја, верверици кои живеат на површината на земјата и летачки верверици, при што се смета дека заедничкиот предок бил најсроден со вервериците кои живеат на дрвја. Кај дрвенестите верверици, каде припаѓа обичната верверица, имаат долги бушави опашки, остри канџи и големи уши, понекогаш со прамен од влакна. Кај летачките верверици по страните од телото, меѓу прсните ковчиња и ковчињата на стапалото се наоѓа кожна мембрана, која им овозможува падобрански лет. Приземните верверици се одликуваат со покрупни тела и кратки силни предни екстремитети. Кај сите верверици задните екстремитети се подолги од предните, но не повеќе од 2 пати. Задните екстремитети се пет, а предните четири или петпрсни. IV прст на предните и задните екстремитети е најдолг. Крзното е густо и меко. Бојата е монотона или со линии и дамки, се движи од црна и бела до црвена или темножолта. Имаат 2 до 6 пара на млечни жлезди. Забите се 20-22 на број. Катниците се со корени, на секоја страна од горната вилица нив ги има 5 (кај еден вид 4), а на долната 4. Џвакачката површина на катниците е заоблена или заоблено-чешлеста. Предниот горен предкатник е секогаш помал од останатите; кај обичните верверици тој е во вид на тенко столпче, додека кај персиските верверици отсуствува.
Екологија
Распространувањето на вервериците е многу широко. Тие отсуствуваат во австралиската област, на Мадагаскар, во поларните области, во северозападна Африка (Сахара) и на југот на Јужна Америка (Патагонија, Чиле, поголем дел од Аргентина). Населуваат разновидни предели: од тропски дождовни шуми до арктичката тундра. На планините се среќаваат до долната граница на ледниците. Водат приземен начин на живот или на дрвјата. Активни се главно во текот на денот; летачките верверици најчесто во текот на ноќта. Се исхрануваат со различна растителна храна (семиња, јатки, печурки), поретко со инсекти и помали `рбетници. Приземните видови се исхрануваат главно со зеленило. Видовите во умерените области зиме складираат храна или запаѓаат во зимски сон. Живеат поединечно, понекогаш колонијално. Дрвенестите верверици по правило градат гнезда во самите дрвја, додека приземните живеат во дупки. За некои видови се карактеристични далечни миграции. Бременоста трае 22-45 дена. Женките донесуваат на свет од 1 до 15 голи и слепи младенчиња.
Вервериците и човекот
Вервериците се паметни животинки, во населените места тие се способни да се исхрануваат од птичјите хранилки, потоа копаат во потрага по семиња од растенијата и се населуваат во места какви што се поткровјата и мансардите. И покрај тоа што многу компании продаваат хранилки со заштита од верверици, многу малку од нив се во состојба да ги спречат.
Понекогаш вервериците се сметаат за штетници бидејќи можат да изгризаат сè што е можно; нивните заби се секогаш остри и постепено се обновуваат (кај глодачите забите растат постојано). Сопствениците на куќи кои се наоѓаат во области со голема популација на верверици мораат внимателно да ги затворат своите подруми и поткровја, бидејќи вервериците таму можат да изградат свои гнезда и да направат разновидни штети.
Верверицата може да се нахрани од човечка рака. Бидејќи се адаптирани да го кријат вишокот од храна, тие ќе доаѓаат сè додека им се нуди храна. Кога еден човек ја намамува верверицата за да ја нахрани, таа ќе се враќа кај него секој ден за нова порција. Вервериците кои живеат по парковите и градините одамна научиле дека човекот е извор на храна.
Вервериците можат да предизвикаат прекини во електроснабдувањето, причинувајќи краток спој на струјните кола со висока волтажа. Во САД, вервериците двапати во историјата биле причина за намалувањето на берзанскиот индекс на NASDAQ и предизвикале каскаден прекин на струјата во еден универзитет во Алабама.
Еден од најчестите производи со кој се исхрануваат вервериците се оревите и кикириките. Но, скорешните истражувања на научниците покажаа дека ензимот трипсин, кој е присутен во оревите, ја спречува апсорпцијата на белковините во цревото. Доктор Џејмс Кисветер од Источновашингтонскиот универзитет советува да им се даваат печени ореви и кикирики на вервериците. Но други научници велат кикириките во било која форма, како и семињата од сончоглед, се неполезни за вервериците бидејќи се сиромашни со хранливи состојки, како резултат на што кај верверицата може да се јави метаболичка болест на коските.
Систематика
Денешните верверици се поделени во 5 потсемејства, со околу 50 родови и близу 280 видови. Најстариот фосил од верверица, Hesperopetes, датира од доцниот еоцен (пред околу 40—35 милиони години) и е сличен на денешните летачки верверици.
Цороѓаф
Цукалат — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, во округот Ура Вајгуроре и во општината Терпан.
Вила
Вилата е земјоделска алатка со долга рачка и долги тенки широко одвоени шилци која се користи за подигање и собирање на растресит материјал, како сено, лисја, грозје, шталски измет и друг земјоделски материјал. Вообичаено вилата има два или три шилци, но во зависност од намената вилата можно е да има до 10 шилци со различна должина и растојание помеѓу нив. Најчесто вилата е направена од челик со долга дрвена рачка, но можно е шилците да бидат од дрво, бамбус, ковано железо, или некоја друга легура.
Холандски Ајсел
Ако Севернотo Море поплави, Холандски Ајсел овозможува вода преку Ротердамскиот водовод за преплавување на ниско поставеното земјиште источно од Ротердам. На Делта планот вклучена е челична бариера која може да се спушти за неколку минути да го блокира водоводот. Конструкциите за заштита на морето, биле изградени во устието на Холандски Ајсел во 1957 година.
Вила
Градинарската вила е малку поразлична од фармерската вила, која се користи за преместување на материјал како што е сено, компост или шталско ѓубриво. Градинарската вила има значително пократка рачка, најчесто дрвена со "D" или "T" завршеток. Нејзините шилци се пократки, подебели и понаблизу едни до други распоредени.
Деструктор
Виртуелен деструктор
Виртуелен деструктор е деструктор кој може да биде отчитан од подкласи. Во C++, употребата на виртуелни деструктори во наследувачките хиреархии го олеснува сопственото чистење на објектите, спречувајќи недостатоци на ресурсите и зафатеноста на хип (heap) меморијата.
Примери
C++
Во C++, функцијата деструктор има исто име како и класата, но со знакот ~ (тилда) пред неа. Ако објектот бил создаден како автоматска променлива, нејзиниот деструктор е автоматски повикан кога тоа оди надвор од подрачјето. Ако објектот е создаден со резервираниот збор new, тогаш неговиот деструктор се повикува кога покажувачот што покажува на објектот е избришан.
Оваа посебна класа содржи a_pointer, покажувач кој покажува на карактерите од string. Деструкторот е потребен кога динамички создадени податоци се употербувани, отворани се податотеки, “брава” е потребно да се отклучи или копија на конструктор била употребувана.
REALbasic
Деструкторите во REALbasic можат да бидат во една од двете форми. Секоја форма користи точна (регуларна) метод декларација со специјално име (без параметри и без излезна величина). Постарите форми го користат истото име како и класата со знакот ~(тилда) како претставка. Поновите форми го користат името деструктор. Новите форми се претпочитаат, бидејќи го прават рефакторирањето на класата полесно.
Сабедим Селими
Сабедим Селими(албански: Sebedim Selimi) е роден во селото Липково,. Тој е поранешен член на ОНА. Во времето на македонскиот конфликт командувал со муџахедински вод (25-30 луѓе).
Енлил
Енлил („Господар на отвореното“ или „Господар на ветрот“) е име на главно божество споменувано од древните Сумери, Акадијци, Хетити, Канаанци, како и на многу глинени и камени плочи.
Змеј
Змеј, ламја, аждер, ала или дракон (англиски: Dragon) — фантастично, митолошко суштество, кое според својот изглед е близок до змијата, човекот, птицата, метеорите. Змејовите биле прикажувани најразлично: со крилја, тело покриено со стргунки, со метални плочки, понекогаш златни, со големи глави и опасни заби, со оган кој излегувал од усните, ноздрите, со испакнати очи кои можеле да имаат и хипнотичка моќ, можеле да имаат повеќе глави, најчесто имале две нозе, опашка и биле различни по големина и боја.
Змејот во европската митологија
Во Европа, змејот (грчки: δράκων) се претставува како суштетво со два чифта нозе и со крилја како на лилјак, кои му растат од грбот. Обично, тој заштитува некоја пештера или замок, полн со богатство и често се поврзува со некој јунак кој настојува да го убие. Така, во старогрчката митологија, златното руно, по кое тргнал Јасон, го чувал еден змеј, кој никогаш не спиел. Кога Јасон сакал да го земе златното руно, нему му се приближил змејот, но Медеја му распрскала волшебна напивка и змејот заспал, така што Јасон го зел златното руно од дрвото на кое тоа било обесено.
Змејот секогаш се поврзува со злото. Европскиот змеј вообичаено е со црвена, златна, сина, портокалова или зелена боја, а според хиерархијата, златниот змеј е над сите други змејови. Должината на змејовите достигнува до 25 метри, а крилјата им се двапати поголеми од нивната должина. Се хранат со овци, крави, коњи и други поголеми животни. Притоа, тие се многу интелигентни и често разбираат повеќе јазици, а некои дури и читаат и зборуваат. Европските змејови често зборуваат во загатки и кога некој човек ќе ја реши загатката, тој постанува доживотен пријател на змејот. Најпосле, нивната старост може да достигне дури 1.000 години.
Змејот во народните верувања
Според народното верување змејовите настанувале од змија постара од четириесет или сто години, од рибата крап која наполнила четириесет години. Змејот според некои верувања настанувал од птица, петелот и мисирот можеле да се претворат во змеј; змејот можел да биде роден и како човек (со специфични обележја како новороденче: ципа под мошниците, опашка, заби, шест прсти и др.), се верувало дека таквите деца настанале од врската меѓу змеј и жена, некаде се верувало дека децата родени по смртта на родителот, или вонбрачните деца можат да се претворат во змеј или им се припишувале натприродни способности својствени за митолошкото сфаќање за одликите на змејот. Но, за одржување на ваквото дете во животот според старите верувања морале да се спроведат многу обредни правила; првата ноќ го варделе ‘чистите жени/ девојки ’ (вирго), некаде тоа го правеле девет стари жени, некаде дванаесет девојки кои во таа една ноќ подготвувале облека за новороденчето на кое му се припишувале својствата на заштитникот на селото. Во Македонија се верувало дека змејски одлики стекнува детето родено во глуво доба и тоа се нарекувало змејко.
Змејот во најголем број на народни преданија му припаѓа на машки пол, (во наративното творештво ретко се сретнува мома-змејовица, но со никаков опис не ѝ се даваат одлики на змејот, туку таа е опишана како прекрасна девојка), како негово живеалиште се наведувале планините, пештерите, карпите, реките и изворите, кај светите дрвја, најчесто околу дабовите, под земјата.
Иако според преданијата змејовите чинеле зло меѓу луѓето, ним им се припишувале и добри дела, заштита на сопствената територија (значи и на народот во неа), борба со алите, аждаите и невремето. Нивните стругунки се сметале за силна амајлија.
На змејовите им се припишувале антропоморфните одлики, неговиот живот се одвивал мошне слично како животот на луѓето. Имал способност на трансформација, долг живот, но во принцип на патријархалната мисла неговиот живот се одвивал во неговиот дом, со обезбедување на храна и останатите потребштини за живот. Чест антропоморфен народен мотив е вљубувањето на змејот во девојка; таа љубов понекогаш трае од времето кога тој ја видел девојката како дете и ја варди за себе, често се вљубувал во девојка која е родена или зачната во ист ден како и тој, некогаш се вљубувал во ќерка на истакнатите луѓе, девојките морале да почитуваат посебни правила за да не ја предизвикаат неговата љубов, да не одат навечер доцна и рано наутро на извор сами, да се кријат во куќата кога грми, да не пијат и не се мијат со водата која непокриена стоела во садовите и др.
При посета на одбраната девојка или жена змејот во нејзиниот дом влегувал низ оџакот како силен оган, како искра, влетувал како птица, како змија, како облак, магла, но во нејзино присуство се преобразувал во убав маж, но невидлив за околината. Неговото присуство го откривале доколку слушнеле разговор меѓу него и девојката. Во народното творештво се забележани и примери дека тој граба девојка и ја носи во својот дом. Љубовницата на змејот се разликувала од обичните жени по бледило, молчеливост, насолзени очи, недружељубивост. Се верувало дека тие немале долг век, бидејќи самата љубов на змејовите се сметала за болест, таа се манифестирала со халуцинации, со нервни растројства и неретко завршувала со самоубиство. Според други народни сведоштва љубовницата на змејот добивала натприродни исцелителски моќи и знаења.
Нарцис (растение)
Опис
Ова растение има многу подвидови. Покрај ова, селекционерите непрекинато експериментираат со него. Новите сорти поседуваат покрупни цветови, постабилни дршки, поразнообразни нијанси на цветовите - бели, кремасти, жолти, со различен интензитет. Различните видови цветаат од март до мај и достигнуваат од 20 до 60 cm во височина. Како и останатите луковичести растенија, и нарцисот се размножува преку стари и нови луковици, кои треба да се садат во текот на есента на длабочина од 10 – 15 cm. Сака сонце или полусенка и вирее на секаква градинарска почва. Луковицата и цветовите содржат алкалоиди.
Одгледување
Нарцисите претпочитаат сончеви или малку засенети места. Не поднесуваат варовникови и заблатени почви - идеално се развиваат на ровка песочно-глинеста почва, наѓубрена со прегорено шталско ѓубре. Растенијата имаат потреба од обилно полевање без задржување на вода во почвата, особено по цветањето, бидејќи тогаш во луковицата се зародува новиот цвет.
Садењето на луковиците треба да се одвива во втората половина на септември до почетокот на октомври, бидејќи тогаш е период на разлистување по летното мирување, и под површината на почвата започнува да расте новиот летораст. Со настапувањето на негативните температури, растењето запира и се обновува рано напролет. По цветањето во април - мај, лисјата се зачувуваат уште некое време, фотосинтетизираат, собираат резервни хранливи материи во лушпите на луковицата. Во јуни лисјата се сушат, корените исто така, и растенијата влегуваат во период на мирување.
Првото ѓубрење со вештачки ѓубрива се прави кога настапува растителноста, второто при појавата на цветоносното стебло и третото на крајот на цветањето. На почетокот поинтенизвно се користи азотното ѓубре, а потоа калиумовото и фосфорното. Полевањето во текот на вегетативниот период помага за зголемување на цветоносното стебло, го продолжува периодот на цветање и образувањето на покрупни луковици.
Нарцисите лесно се размножуваат со одделување на новите луковички кои процветуваат во втората, третата година. Луковичките се одделуваат од мајчината луковица во втората половина на летото; на крајот на летото поголемите се засадуваат подлабоко, а малите поплитко. За разлика од лалето и зумбулот, нарцисите можат да останат до 5 години на едно исто место, без тоа да се одрази на цветањето и развитокот.
Пременструален синдром
Пременструален синдром (ПМС) е состојба на физички и емоционални симптоми кои се јавуваат една до две недели пред менструалното крварење. Симптомите често се варијабилни помеѓу жените и исчезнуваат на почетокот на крварењето. Чести симптоми се акни, чувствителност на градите, надуеност, чувство на замор, раздразливост и промени во расположението. Често, симптомите се присутни околу шест дена. Појавата на различни симптоми може да биде променлива кај една жена со текот на времето. Симптомите не се јавуваат за време на бременост или по менопауза.
За да се постави дијагноза потребено е постоење на емоционални и физички симптоми кои се јавуваат според предвидлив образец после овулација и пред менструација до степен кој ги оневозможува нормалните активности. Емоционалните симптоми може да бидат отсутни за време на првичната фаза од менстуралниот циклус. Секојдневно бележење на симптомите во период од неколку месеци може да помогне во поставување на дијагнозата. Други нарушувања со слични симптоми треба да бидат исклучени пред поставување на конечна дијагноза.
Не е познат причинителот на ПМС. Некои од симптомите може да бидат влошени при прекумерен внес на сол, алкохол или кофеин. Се смета дека основниот механизам вклучува промени во хормонските нивоа. Намалување на внесот на сол, кофеин и стресот заедно со физички вежби се препорачува кај жени со благи симптоми. Кај некои може да биде корисна суплементација со калциум и витамин Д. Антиинфламаторни лекови како напроксен може да помогнат во ублажување на физичките симптоми. Кај оние со поизразени симптоми се користат орални контрацептиви или диуретикот спиронолактон.
Околу 80% од жените пријавиле дека имаат некои симптоми пред менструација. Овие симптоми се класифицирани како ПМС кај 20 до 30% од пременопаузалните жени. Пременструално дисфорично нарушување (PMDD) е посериозна форма на ПМС кај кое има поизразени психолошки симптоми. PMDD зафаќа три до осум проценти од пременопаузалните жени. Антидепресивните лекови од класата на селективни инхибитори на репреземањето на серотонин може да се користат како дополнителна терапија на стандардните мерки за PMDD.
Космос-1790
Космос-1790 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 ноември 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1790 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 280 км, а најмалото на 227.
Амарилис
Амарилис (лат. Amaryllis) е род на луковичести растенија од семејството на кокичиња. Растенијата од овој род често се мешаат со родот Hippeastrum, чие тривијално (но не и ботаничко) име понекогаш е амарилис, но исправниот назив е јатрви. За разлика од хипеаструмите, кои се богат род, распространет во Новиот Свет, родот амарилис содржи само два претставника кои се среќаваат во каменестите и суви региони на Јужна Африка. Еден од видовите - Amaryllis belladonna - често се одгледува како украсно растение.