cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
АФК Хадерсфилд Таун
АФК Хадерсфилд Таун е англиски фудбалски клуб од градот Хадерсфилд, Западен Јоркшир. Во моментов клубот се натпреварува во Чемпионшип лигата, второто ниво на англискиот лигашки систем. Хадерсфилд е првиот тим во историјата на англискиот фудбал кој успеал да освои три последователни титули шампион на Англија, освоени во сезоните 1923-1924, 1924-1925, 1925-1926, најмногу благодарение на нивната тогашна легенда Херберт Чапман. Со ова достигнување Хадерсфилд е во друштво само на уште три други многу пославни тимови кои успеале да врзат три последователни титули по ред, а тие се Манчестер Јунјатед, Арсенал и Ливерпул. Но, овие три титули на Хадерсфилд за сега остануваат и единствените во историјата на клубот. Во 1922 година тимот го освоил и ФА Купот. Во 2017 година клубот по 45 години пауза се вратил во највисокото ниво на англискиот фудбал, останувајќи две сезони во Премиер лигата, пред да испаднат во Чемпионшип во сезоната 2018–2019.
Своите домашни натпревари Хадерсфилд ги игра на Кирклис стадионот кој е со капацитет од 24.500 места.
Титули
Второ место: 1926/27, 1927/28, 1933/34
Финалисти на ФА Куп (4) : 1920, 1928, 1930, 1938
Витенберген
Витенберген (Wittenbergen) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Космос-1936
Космос-1936 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 30 март 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6600 килограми. Космос-1936 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 285 км, а најмалото на 223.
Ботени
Ботени (Boteni) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.708 жители.
Јозеф Шумпетер
Јозеф Алуис Шумпетер (анг. Joseph Alois Schumpeter) (8 февруари 1883 – 8 јануари 1950) бил австриско-американски економист и политиколог. Тој бил министер за финансии на Австрија во 1919 година. Важи за еден од највлијателните економисти на дваесеттиот век, Шумпетер го популаризирал терминот "креативно уништување" (анг. creative destruction) во економската наука.
Живот
Родното место на Шумпетер е гратчето Трешт (чеш. Třešť), (во сегашна Чешка, тогашна Австроунгарска монархија (анг.Austria-Hungary)). Се родил во 1883 година, во германско семејство од католичка вероисповед. Неговиот татко бил сопственик на фабрика, но починал кога Јозеф имал само 4 години. Во 1893 година, Јозеф и неговата мајка се преселиле во Виена (анг. Vienna).
Шумпетер ја започнал неговата кариера студирајќи правни науки на Универзитетот во Виена (анг. University of Vienna) каде докторирал во 1906 година. Во 1909 година, тој станал професор на Универзитетот во Черновиц (анг. University of Czernowitz). Во 1911 година тој направил трансфер на Универзитетот во Грац (анг. University of Graz каде предавал до Првата светска војна (анг. World War I). Во 1919 година, станал министер за финансии во Австрија, а во периодот од 1920 до 1924 година тој бил претседател на прватната Бидерман Банка (анг. Biedermann Bank). Како и поголемиот дел од регионалната економија во тој период, и банката колабира во 1924 оставајќи го Шумпетер во банкрот.
Од 1925 до 1932, Шумпетер повторно се вратил на професорската професија предавајќи на Универзитетот во Бон (анг. University of Bonn), во Германија. Подоцна, во периодот од 1927 до 1928 и 1930 година, тој предавал на Харвард (анг. Harvard University. Во 1931 година, бил визитинг-професор на Токискиот Колеџ за Маркетинг (анг. The Tokyo College of Commerce). Во 1932 година се преселил во САД каде добил американско државјанство во 1939 година. Шумпетер имал високо конзервативен политички став. На почетокот на Втората светска војна (анг. World War II, бил под истрага на Федералното истражно биро (анг. Federal Bureau of Investigation или скратено FBI) под сомнение дека бил вмешан во нацистички ориентираните движења, но не бил пронајден никаков доказ дека тој имал некакви симпатии кон нацизмот.
За време на предавањето во Харвард, Шумпетер не можел да се пофали со висок престиж во очите на неговите колеги заради тоа што неговите погледи изгледале како застарени и неуклопливи во тогашниот тренд наречен Кејнзијанизам (анг. Keynesianism) - учењето на Џон Мајнард Кејнз (анг. John Maynard Keynes). Овој период во животот на Јозеф Шумпетер се одликувал со многу напорна работа, но малку признавање и прифаќање на неговите идеи.
Шумпетер велел дека тој има три цели во животот: да биде најголемиот економист во светот, да биде најдобриот коњаник во цела Австрија и да биде најдобриот љубовник во цела Виена. Тој кажал дека во животот, успеал да постигне две од неговите три цели, но никогаш не кажал на кои две цели мисли иако, во една прилика тој спомнал дека во Австрија има премногу солидни коњаници за да има простор тој да успее во своите аспирации.
Тој починал во неговиот дом во Таконик (анг. Taconic) на возраст од 66 години, во ноќта на 7 јануари 1950 година.
Влијанија
Изворот на Шумпетеровата динамичност, ориентираност кон промени и економија заснована врз иновации бил Историската економска школа (анг. Historical School of economics). Иако неговата работа може да се разбере како критика за Историската економска школа, сепак трудовите на Шумпетер на темите иновација и претприемништво може да се разберат и како продолжување на идеите токму на оваа школа, посебно работата на Густав вон Шмолер (анг. Gustav von Schmoller) и Вернер Сомбарт (анг. Werner Sombart).
Економски циклуси
Поврзаноста на Шумпетеровите идеи со идеите на другите економисти била доста сложена во неговите најважни придонеси на економската анализа - теоријата на економските циклуси и економскиот развој. Не следејќи ги ниту Валрас (анг. Walras), ниту Кејнз (анг. Keynes), Шумпетер го започнува својот труд Теоријата на економски развој (анг. The Theory of Economic Development ) со расправа за кружниот тек кој, исклучувајќи ги иновациите и иновативните активности, води до состојба на стационарност. Состојбата на стационарност, според Шумпетер, е опишана преку еквилибриумот на Валрас (анг. Walrasian equilibrium). Кај Валрас, херојот во приказната (она нешто што ја придвижува економијата) е претприемачот.
Претприемачот го нарушува еквилибриумот и тоа е првичната причина за економски развој кој продолжува во кружен тренд низ неколку временски периоди. Со формирањето на оваа теорија која ги поврзува иновациите, циклусите и развојот, Шумпетер ги одржува во живот идеите на русинот Николај Кондратиев (анг. Nikolai Kondratiev) за 50-годишните циклуси - Кондратиевите бранови (анг.Kondratiev waves).
Шумпетер предложил модел во кој четирите главни циклуси: Кондратиевиот (анг. Kondratiev) од 54 години, Кузнетовиот (анг. Kuznets од 18 години, Жугларовиот (анг. Juglar) од 9 години и Кичиновиот циклус (анг. Kitchin) од околу 4 години, може да бидат споени заедно и да формираат поврзани бранови. Три Кузнетови бранови можеле да оформат еден Кондратиев бран. Секој од Кузнетовите бранови би можел да се состои од два Жугларови бранови. Слично на ова, два (или три) Кичинови бранови можеле да оформат Жугларов бран. Под претпоставка дека секој бран означува фази во економијата, преклопувањата на долниот лак на брановите нема да бидат случајни, тоа ќе може да ги објасни драстичните падови и долготрајните депресии. Што се однесува до поделбата на Кондратиевиот бран, Шумпетер никогаш не предложил поправен модел. Тој увидел дека овие циклуси (бранови) се варијабилни (се поместуваат) во времето - иако се работело за мали, и според него случајни, временски поместувања - и секој од овие циклуси служел за одредена цел.
Шумпетер за Кејнзијанизмот
Во Шумпетеровата теорија, различна од теоријата на Кејнз, еквилибриумот на Валрас не е соодветен да ги опфати клучните механизми на економскиот развој. Шумпетер, исто така сметал дека институциите кои му овозможуваат на претприемачот да ги набави потребните ресурси за реализација на неговата визија претставуваат добро развиен капиталистички финансиски систем кој во себе вклучува цел ланец од кредитори. Економистите, можат да се поделат на (1) такви кои вршат реални анализи и ги сметаат парите за небитна категорија (парите се неутрална категорија која нема влијание врз економијата), и (2) такви кои мислат дека монетарните институции се важни и ги сметаат парите како движечка сила (парите не се неутрална категорија, напротив тие можат да поттикнат зголемување на општествениот производ и да придонесат за економскиот равзој). И Кејнз, и Шумпетер, спаѓаат во втората група економисти.
Шумпетер за крајот на капитализмот
Се смета дека најпознатата книга која ја напишал Шумпетер е Капитализам, социјализам и демократија (анг. Capitalism, Socialism and Democracy). Оваа книга започнува со расправва за Карл Маркс (анг. Karl Marx). Иако тој ја прифаќа теоријата на Маркс дека капитализмот ќе колабира и ќе биде заменет со социјализмот, Шумпетер заклучува дека до тоа нема да дојде на начинот на којшто предвидел Маркс. За полесно опишување, тој ја употребува фразата креативно уништување (анг. creative destruction) и со неа го опишува процесот во кој старомодните начини за правење на некои работи се ендогено уништени и заменети од нови начини. Шумпетеровата теорија вели дека успехот на капитализмот ќе доведе до облик на корпоративизам и негување на вредности спротивни на капитализмот, посебно помеѓу интелектуалците. Тој исто така вели дека интелектуалната и општествената клима која му е неопходна на претприемништвото за да напредува, нема да постои во понапредниот капитализам и ќе биде заменета од некоја форма на социјализам. Понатаму, нема да постои револуција, туку само тренд во парламентите на избирање на социјалдемократски партии. Тој вели и дека колапсот на капитализмот одвнатре, за демократското мнозинство ќе дојде како гласање за ограничувања на претприемништвото кое не само што ќе ја забави и уништи капиталистичката структура, туку и ќе го нагласи неполитичкиот процес во општеството каде слободниот капитализам евоулирал во демократски социјализам заради засиленото работничко управување, индустриската демократија и регулаторните институции.
Шумпетер за демократската теорија
Шумпетер ја спротивставува на класичната доктрина (анг. classical doctrine) својата теорија на демократија (анг. theory of democracy). Тој ја разгледувал идејата дека демократијата е процес преку кој електоратот (гласачкото тело) ги идентификува заедничките интереси (јавните добра), и политичарите ги остваруваат тие интереси во нивно име. Тој објаснува како е тоа нереално и на крајот народот завршува изманипулиран од политичарите. Со ова концептот владеење на народот добил димензија на нереален и непожелен. Шумпетер предлага минималистички модел, под влијание на Макс Вебер (анг. Max Weber), каде демократијата е механизам за натпревар помеѓу водачите, многу слично како на пазарот. Иако гласовите од електоратот им даваат легитимитет на владите и ги принудуваат владите на одговорност, сепак политичките програми се гледаат како сопственост на политичарите, а не на народот, и партиципативната улога на поединечни лица е најчество многу ограничена.
Шумпетер за претприемништвото
Шумпетер е еден меѓу првите, ако не и првиот, кој развивал теории на полето на претприемништвото. Неговите фундаментални теории се именувани МарксI и МарксII. Во првата теорија, Шумпетер вели дека иновацијата и технологискиот напредок на една нација потекнуваат од претприемачите, или немирните(диви) духови (анг. wild spirits). МарксII била развиена кога Шумпетер бил професор на Харвард. Тој тврдел дека агентите кои ги движат иновациите и економијата се големи компании кои располагаат со доволно ресурси и капитал, за да инвестираат во истражување и развој. И двете теории се комплементарни една со друга.
Марс обезоружен од Венера
Марс обезоружен од Венера (фр: Mars désarmé par Vénus ) — последната слика од францускиот неокласичен сликар, Жак-Луј Давид. Сликарот почнал да работи на сликата во 1822 година на 73-годишна возраст, додека бил во егзил во Брисел, а ја завршил во 1824 година, околу 20 месеци пред да умре во несреќа во 1825 година. Сликата ја испратил на изложбата во Париз од егзилот во Белгија, знаејќи дека романтизмот станал актуелен во Парискиот салон. Од 2007 година, сликата е изложена во средишната сала на Кралските музеи за ликовни уметности во Брисел (фр. Musées royaux des Beaux-Arts de Belgique).
Сликата прикажува сцена од римската митологија во која римскиот бог на војната Марс се предава на љубовните привлечности на божицата Венера. Исходот од нивната врска сè уште е неизвесен бидејќи Марс сè уште држи копје во раката, додека Венера се двоуми да му стави круна на главата, симбол на уживање во телесните задоволства. Сликата, исто така, прикажува три грации кои земаат оружје од рацете на Марс, како и Купидон како ги одврзува сандалите. На сликата на Давид, Марс е прикажан гол додека неговите полови органи се покриени со гулаби кои служат како смоквини лисја. Венера е прикажана со исклучително бледа кожа и повита отколку што е вообичаено на другите слики. Во првите скици од 1817 година, Венера е прикажана свртена кон гледачот, со голи гради, потпрена на Марс, но во следните скици сликарот се откажал од овој приказ и се одлучил за подалечна и поладна сцена, поприфатлива за современиците од периодот на реставрација на Бурбонците. Првата скица сега се чува во Музејот за уметност на Универзитетот Харвард.
Митолошката приказна која послужила како вдахновение за создавањето на оваа слика раскажува како богот Вулкан, осакатениот сопруг на божицата Венера, открил дека Венера го изневерува со нејзиниот љубовник Марс, поради што решил да ги донесе сите римски богови. да ги најде во прељуба и да ги исмеат. Легендата раскажува и дека се случуваат вулкански ерупции поради гневот на Вулкан кога Венера оди кај својот љубовник Марс.
Некои критичари во сликата Марс обезоружен од Венера гледаат „случајна“ пародија на раната слика на Давид „Заклетвата на Хорациеви “ од 1784 година. Имено, како Марс ѝ се предава на Венера додека неговиот сонлив поглед ја доведува во прашање неговата способност да одговори на приближувањето на Венера, додека во Заклетвата на Хорациеви тројцата синови се стремат да ги грабнат мечевите и да се борат до смрт за својата татковина. Оваа случајна пародија може да се види во историската паралела на Француската револуција од 1789 година (претставена со Заклетвата на Хорациеви) и последователниот период на реставрацијата на Бурбонците, насочена кон укинување на последиците од револуцијата (претставена со оваа слика).
Куќа на бул. „Први мај“ бр. 126 и 126-а (Битола)
'''Куќа на бул. „Први мај“ бр. 126 и 126-а — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 115 во Битола.
Брајтунген (Саксонија-Анхалт)
Брајтунген (Breitungen) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Јужен Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Јужен Харц.
Циклобутан
Циклобутанот е органско соединение со формула (CH2)4.
NGC 2946
NGC 2946 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2946 се споменува и како UGC 5143, MCG 3-25-13, CGCG 92-20, IRAS 09362+1715.
Откривање
Објектот е откриен на 1 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2946 е од видот SB?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2946 има привидни димензии од 1,2' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 39 м 1,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 17° 1' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 13°.
NGC 1023A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1023A се споменува и како Arp 135.
Откривање
Објектот е откриен на 18 октомври 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Типерери (грофовија)
Типерери (Contae Thiobraid Árann, County Tipperary) — грофовија во покраини во покраината Манстер во Ирска. Типерери е една од првите ирски земји и својата независност ја стекнува во XIII век.
NGC 1023A
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1023A е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 1023A има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Типерери (грофовија)
Карактеристично е тоа што грофовијата е поделена на два дела и има два главни града. На северниот дел главен град Нина, а на јужниот е Клонмел.
NGC 1023A
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 40 м 36,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 39° 3' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 14°.
Други поделби
Проучување на NGC 1023A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10139. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2845. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 407.
Шаховска олимпијада 2010
39. шаховска олимпијада организирана од ФИДЕ, која содржи натпреварувања во машка и женска конкуренција, како и неколку настани кои се одржаа со цел да се промовира играта се одржа од 19 септември до 4 октомври 2010 во Ханти-Мансијск, Русија.
Хабаровск
Хабаровск ( Хабаровск) е град во Русија и центар на Хабровскиот крај.
Градот се наоѓа на далечниот исток на Русија, на десниот брег на реката Амур, во Средноамурската низина. Хабаровск е оддалечен 30 километри од границата со Кина, а 8533 километри источно од Москва.
Според пописот во 2010 година, во градот живееле 577 668 жители. Површината на градот е 37,2 илјади хектари.
Градот е основан во 1858 година како воена станица. Името го добил по рускиот истражувач од 17 век, Ерофеј Хабаров. Од 1880 година, градот бил административен центар на Приморската област, од 1884 година - административен центар на Пријамурското генерало гувернерство. Во 1893 година беше преименувано во Хабаровск.
Во ноември 1922 година како дел од Далечноисточната Република, таа припаѓаше на Советскиот Сојуз.
Во 1926 година градот стана административен центар на Далечноисточниот крај, од 1938 година - крај на Хабаровск.
Во Хабаровск има железничка станица, аеродром и речно пристаниште.
Хабаровск се наоѓа на Транссибирската железница и е важна станица на неа.
Клима
Климата е умерена, монсунска
Просечната температура во јануари е -22 °C, а во 18 јули ° С
Градот носи околу 700 милиметри дожд годишно.
Население
Според прелиминарните податоци од пописот, градот имал население од 577 668 жители во 2010 година, 5.404 (0,93%) помалку отколку во 2002 година.
Индустрија
Градот има развиено рафинирање на нафта, машинско инженерство, дрвна индустрија, храна и кожарска индустрија.
Нина Хаген
Во 1982 година, Хаген потпишала нов договор со КБС и го издала својот деби-соло албум NunSexMonkRock, кој станал нејзин прв албум во САД. Таа следела со уште два албума: Fearless (1983) и Нина Хаген во Ekstasy (1985), нејзиниот договор со CBS истекол и не бил обновен. Во 1989 година, таа добила понуда за снимање од Меркјури Рекордс. Таа објавила три албуми на етикетата: Нина Хаген (1989), Улица (1991) и Револуционерна балет (1993). Сепак, ниту еден од албумите не постигнал познат комерцијален успех. Хаген го направила своето музичко враќање со објавувањето на нејзиниот албум "Враќање на мајката" (2000).
Покрај нејзината музичка кариера, Хаген била и глас-глумица. Таа напишала три автобиографии : Ich bin ein Berliner (1988), Нина Хаген: Тоа е зошто Дамата е панк (2003), и Bekenntnisse (2010). Таа е исто така забележана за нејзиниот активизам за човекови и животни права.
1955-75: Почетокот на животот и кариерата
Нина Хаген е родена во поранешниот Источен Берлин, Источна Германија, ќерка на Ханс Хаген (исто така позната како Ханс Олива-Хаген), и сценаристката, глумицата и пејачката Ева-Марија Хаген. Дедото на нејзиниот татко починал во концентрациониот логор Саксенхаузен (нејзиниот татко бил евреин). Нејзините родители се развеле кога имала две години и во растењето, ретко го гледала својот татко. На четиригодишна возраст, почнала да го изучува балетот и се сметала за оперска чудо од времето кога имала девет години.
Кога Хаген имала 11 години, нејзината мајка се оженила со Волф Биерман, анти-основач и пејач и текстописец. Политичките ставови на Биерман подоцна влијаеле врз младата Хаген. Хаген го напуштила училиштето на шеснаесет години и отишола во Полска, каде што ја започнал својата кариера. Таа подоцна се вратила во Германија и се приклучи на насловната група, Фриценс Дамферберб (Fritzen's Steamboat Band), заедно со Ахим Менцен и други. Таа додала песни од Џенис Џоплин и Тина Тарнер на "дозволените" сет листи за време на емисии. Од 1972 до 1973 година, Хаген се запишала во програмата за изведба на куршуми во Централното студио за светлинска музика во Источен Берлин. По дипломирањето, таа се приклучи на групата Аутомобили.
Во Источна Германија, таа настапила со бендот Аутомобили, станувајќи една од најпознатите млади ѕвезди во земјата. Нејзината најпозната песна од почетокот на нејзината кариера била "Du hast den Farbfilm vergessen ", суптилен копа потсмевајќи ја стерилната, сива, комунистичка држава ", во 1974 година Хаген изведувала комични песни како "Хатчи-Валдера" и "Беше ден" во телевизиското шоу на Карел Гот во Слани. и "Wir tanzen Tango" во 1976 година. Нејзината музичка кариера во ДДР бila прекината, кога таа и нејзината мајка ја напуштиle земјата во 1976 година, по протерувањето на нејзиниот очув.
1976-79: Миграција во Западна Германија и Нина Хаген Бенд
Околностите околу емиграцијата на семејството биле извонредни: Бирман добиla дозвола да изврши телевизиски концерт во Келн, но не дозволил повторен премин на границата кон неговата усвоена матична земја. Хаген поднела барање за напуштање на земјата. Во неа, таа тврдела дека е биолошка ќерка на Бирман, и се заканувала дека ќе стане следниот Волкот Бирман, ако не и дозволат да се придружи на нејзиниот татко. Само четири дена подоцна, нејзиното барање било дадено, и се населила во Хамбург, каде што била потпишана на издавачката куќа на CBS. Нејзината етикета ја советувала да се приспособи кон западната култура преку патување, а таа пристигна во Лондон за време на височината на движењето на панк рок. Хаген брзо се зафатил со кружница во која се вклучени Решетки и Секс пиштоли.
Назад во Германија до средината на 1977 година, Хаген го формирала Нина Хаген бендот во округот Кројцберг во Западен Берлин. Во 1978 година го издадоа својот деби албум, Нина Хаген Бенд, во кој се вклучи и синглот "ТВ-Готцер" (наслов на "Белите панцири на допир" од The Tubes, иако со сосема различни германски текстови) и "Auf" m Bahnhof Zoo ", во врска со Западен Берлин тогашниот позната ОК станица Берлин Zoologischer градина. Албумот исто така вклучуваше и верзија на "Rangehn", песна што претходно ја сними во Источна Германија, но со друга музика.
1980-88: Меѓународен чекор напред
Европската турнеја со новиот бенд во 1980 година била откажана, а Хаген се свртела кон САД. Едно ограничено издание 10-инчен EP бил објавен на винил тоа лето во САД. Две песни од нејзиниот прв албум Нина Хаген Бенд беа на страната "А", а две песни од нејзиниот втор албум Unbehagen биле на страната "Б". Сите четири песни беа испеани на германски, иако две имаа англиски наслови, а другите две беа корици од песни на англиски јазик со нови германски текстови.
Во крајот на 1980 година, Хаген открил дека е бремена, а таткото бил Фердинанд Кармелк, и се преселила во Лос Анџелес. Нејзината ќерка, Косма Шива Хаген, е родена во Санта Моника на 17 мај 1981 година. Во 1982 година, Хаген го издала својот прв албум на англиски јазик : NunSexMonkRock, дисонантен микс на панк, фанк, реге и опер. Таа потоа отиде на светска турнеја со Непроблемниот оркестар.
Во 1983 година го издала албумот Angstlos и имала мала европска турнеја. Во тоа време, јавните настапи на Хаген често вклучувале дискусии за Бога, НЛО, нејзините општествени и политички верувања, правата на животните и вивисекцијата, како и тврдењата за вонземјани. Англиската верзија на Angstlos, Fearless, генерирала два клучни хитови во Америка, "Зара " (наслов на Зара Леандер (бр. 45 САД) песната "Ich weiss, es wird einmal ein Wunder geschehen") и диско / панк / оперска песна "Њујорк Њујорк " (бр.  9 САД). Во текот на 1984 Хаген поминала многу време во Лондон и Велика Британија врз основа списанието MusicSzene главен уредник Вилфред Rimensberger, во врска со Spree филм, произведена првата ТВ функција на неа и она што било останато од 70 панк движењето во Лондон предизвикани од страна на уметникот и модел Френки Штајн.
1989-94: Нина Хаген, Улица и револуција
Во 1989 година, Хаген го издаде албумот, Нина Хаген, која беше поддржана од друга германска турнеја. Во 1989 година имала врска со францускиот шминкер Франк Шевалиер, која го родила нивниот син Отис Шевалиер-Хаген (1990).
1995-99
Во мај 1996 година, таа се омажила за Дејвид Лин, кој е петнаесет години помлад, но се развела во почетокот на 2000 година. Во 1997 година соработувала со германскиот хип-хоп музичар Томас Д. Во 1998 година, Хаген стана домаќин на неделна научна фантастика шоу на британскиот Sci-Fi Channel, ио повлече на уште една турнеја низ Германија. Во 1999 година, таа го објави посветениот албум Ом Намах Шивај, кој беше дистрибуиран исклучиво на интернет и вклучувал неизвалкана музичка верзија на мантрата Харе Кришна (во реалниот живот таа верувала дека хинду инкарнација на Господ Вишну познат како Кришна е "кралот на Ерусалим '. Кришна понекогаш се нарекувала "Христос"). Таа исто така обезбедила вокали за "Сведок" и "Берит" на Адиос на КМФДМ.
Исто така во 1998 година, таа ја сними официјалната химна на клубот (Eisern Union!) За ФК Унија Берлин и четири верзии биле издадени на CD сингл од GIB Music и Distribution GmbH.
Во 1999 година, таа ја игра улогата на Силија Пејхум во Операта "Трипати" од Курт Вајл и Бертолт Брехт, заедно со Макс Раабе. Таа, исто така, редовно изведува песни од Курт Вајл, Ханс Ајслер и Пол Десау поставени на текстовите на Брехт.
2010-денес: Личен Исус и Волксбит
По четиригодишен период, нејзиниот следен албум, Личен Исус, беше објавен на 16 јули 2010 година, а потоа следувал Волксбит, објавен на 11 ноември 2011 година.
Бивол
Бивол или домашен азиски бивол — големо говедо со потекло од јужна Азија, југоисточна Азија и Кина. Денес се среќава во Европа, Австралија и некои земји во Америка. Дивиот бивол (Bubalus arnee) од југоисточна Азија се смета за различен вид, но најверојатно е предокот на домашниот бивол.
Според морфолошките и етолошките критериуми, разликуваме два типа на биволи — речен (од јужна Азија, па на запад до Балканот, во Египет и Италија) и блатен (од Асам на запад, преку југоисточна Азија до долината Јангцекјанг во Кина на исток). Потеклото на овие два типа е спорно, но филогенетските истражувања укажуваат дека блатниот тип е со потекло до Кина, припитомен пред 4.000 години, додека пак речниот тип е од Индија, припитомен пред околу 5.000 години. Со биволи се тргувало во Индската цивилизација (во денешен Пакистан) до Месопотамија (во денешен Ирак), околу Печатот на писарот на акадскиот крал има претстава на жртвување на биволи.
Биволите се особено погодни за орање на оризарниците, а нивното млеко е побогато со масти и белковини од она на другите млекодајни говеда. Големите подивени населенија во северна Австралија се установиле кон крајот на XIX век, а мали подивени стада има и во Нова Гвинеја, Тунис и североисточна Аргентина. Денес има барем 130 милиони домашни биволи, и од нив за издршка зависат повеќе луѓе отколку од били кое друго домашно животно.
Биволот во Македонија
Ова животно одамна се одгледува во Македонија. Според едни, биволот е доведен од Александар Македонски по неговите освојувања во денешна Индија и Пакистан, додека според други, животното е донесено од Османлиите. За разлика од поранешната бројност, во последните 60 години биволот бележи голем пад поради помасовната индустријализација. Така, во 40-тите и 50-тите години на XX век имало оиколу 5000 грла биволи во разни делови од земјата, додека пак денес нивниот број и географска распределеност се е многу ограничени. Во 2007 г. е направен посебен конзерваторски напор, со кој е обновен бројот на биволи во с. Дебреште, Прилепско, со оплодување на биволиците со мажјак донесен од Швајцарија по иницијатива на битолската организација „Биосфера“, од кои денес се произведува моцарела. Со цел застапување на ова животно е создадена невладината организација „Брешко“.
Примероци од животното можат да се видат во скопската и битолската зоолошка градина.
Особености
Речните биволи имаат црна кожа, но неки примероци имаат боја на темен шркилец. Блатните се раѓаат со сива кожа, а со време стануваат шрилесто сини. Речните имаат издолжени глави, помали се по обем, и имаат поголеми нозе од блатните. Грпката им е подолга и се смалува попостепено. Роговите одат надолу и наназад, па потоа се извиткуваат нагоре, во завој. Блатниот бивол е подебел, потежок и понабиен; има кратко тело и голем стомак. Челото е рамно, очите се истакнати, лицето му е кусо, а муцката е широка. Вратот е споредбено долг, а грпката и задникот се истакнати. Грбниот срт е издолжен наназад и нагло завршува веднаш пред крајот на градите. Роговите излегуваат нанадвор, па се свиваат во полукруг, но секогаш остануваат на иста рамнина со челото. Опашката е куса и доаѓа само до скочните зглобови. Бисината се движи од 129 до 133 см кај мажјаците и 120 до 127 см кај женките. Тешки се 300-550 кг, но забележани се и примероци тешки преку 1000 кг.
Блатниот бивол има 48 хромозоми, а речниот има 50. Меѓусебно потешко се размножуваат, но сепак може да се добие плоден пород. Биволот не може да се вкрсти со другите говеда, односно зародишот не може да се развие.
Екологија и поведение
Речните биволи претпочитаат подлабока вода. Блатните сакаат да се валкаат во дупки со кал, кои ги копаат со роговите. Валкајќи се, добиваат дебела облога од кал. Обата типа се добро прилагодени на топла и влажна клима, на температура од во зима до  и повеќе лете. Во топлите краишта, пристапот до вода е од големо значење, бидејќи ова е начин на кој вршат терморегулација. Некои раси се приспособени за солен песоклив терен кај море.
Исхрана
Биволите се хранат со разни видови водни растенија. Во услови на поплава, ги нурнуваат главите под вода, откинуваат растенија и излегуваат на површина за да ги однесат. Јадат трски, италијански трски, острика, воден зумбул и мочуришни треви. Некои од овие растенија имаат голема вредност за месното население, додека пак други, како водниот зумбул, претставуваат голем проблем во тропските долини и исхраната на биволите со нив се смета за корисна работа.
На биволите им се дава зелена крма со цел да се засили млекодајноста и кога се товат. Многу сточни култури се прибираат во облик на сено, плева или како каша. Меѓу нив се луцерката, листовите и дршките од бананата, касавата, сточната репка, халфата, белоглавата мимоза и конопниот хибискус (кенаф), пченката, овеспт, сунѓерот Pandaros, кикиритките, сиракот, соините зрна, шеќерната трска, багасата и трупките. Можат да јадат и На некои места им се дава и каша од отпадочен материјал од агруми и ананас. Во Египет, на млекодајните биволици им се даваат цели урми, сочинувајќи до 25% од исхраната.
Размножување
Блатниот бивол достигнува полова зрелост подоцна од речниот. Младите мажјаци во Египет, Индија и Пакистан се парат на возраст од 3–3,5 години, но во Италија ги парат и на возраст од 2 години. Животното престанува да биде плодно на возраст од 12 години или подоцна. Добар речен бивол може да оплоди 100 биволици годишно. Врз размножувањето влијае и годишното време; високите температури го намалуваат либидото кај животното.
Стапката на зачнување и отелување кај женките исто така зависи од годишното време. Младите биволици добиваат нагон за парење на возраст од 13–33 месеци, но парењето на ваква возраст обично не дава плод, поради што се чека додека не наполнат 3 години. Бременоста трае 281–334 дена, но највеќето наоди укажуваат на 300 до 320 дена. Блатните биволици се отелуваат 1-2 недели подоцна од речните. И покрај неплодноста по извесен број години, биволите продолжуваат да бидат работоспособни до возраст од 30 и повеќе години.
Сточарска вредност
Начинот на чување и одгледување на биволите зависи од целта за која се користат. Највеќето биволи работат во поединечни домаќинства, живеат блиску до стопанот и најчесто се најголемото капитално средство во домашното стопанство. Женските членови на семејството се грижат за млекодајните биволици, додека пак машките ги чуваат и работат со биволите за орање. Ова е најдоброто животно за работа во длабоката кал на оризарници поради големите копита и свитливоста на глуждовите. Поради ова се нарекуваат „жив трактор на истокот“ и со нив се ора подлабоко отколку со волови и коњи. Биволот претставува најсиплатлив начин на обработка на помали ниви. Во највеќето оризопроизведувачи земји, биволот се користи и за вршење, како и за превоз на снопови при бербата на ориз. Воедно, животното се користи за вртење витли на гмечалки за маслодајна репка, шеќерна трска и направи за вадење на вода. Во Индија и Пакистан се ставаат поголеми групи биволи кога има потреба од тешка влеча. При освојувањето на Европа, осмалиите со нив влечеле опсадни овни. Изметот се користи како ѓубриво, а кога ќе се исуши, и како гориво.
Биволите имаат удел од 72 милиони тони млеко и три милиони тони месо годишно во светот, од кои највеќе во подрачја подложни на неурамнотеженост во исхраната. Во Индија, речниот бивол се чува предежно за молзење и превоз, а блатниот служи за работа.
Млечни производи
Млекото на биволот има поинакви физиохемиски особености од она на другите преживари, како сразмерно повеќе масни киселини и белковини. Исто така, постои разлика помеѓу млекото на водниот и она на блатниот бивол. Биволското млеко има повеќе вкупни цврсти материи, сирова белковина, масти, калциум, фосфор и малку повеќе лактоза во споредба со кравјото млеко. Поради густината, ваквото млеко е особено погодно за преработка во најразлични млечни производи. Количеството на соединета линолна киселина се движи од 4,4 мг/г масленост во септември 7,6 мг/г масленост во јуни. Составот на млекото на водниот бивол зависи и од наследните чинители, како и од годишното време.
Сподње Водале
Сподње Водале (словенечки: Spodnje Vodale) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Дитерсдорф (Јужен Харц)
Дитерсдорф (Dietersdorf) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Јужен Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Јужен Харц.
Imperium (Kracht)
Содржина
Во општеството во време на Германското Царство на Вилхелм, Енгелхарт надвор од потесните кругови на истомисленици наидува на одбивање за своите напредни ставови и планови. Како нудист тој бил повеќепати уапсен и исмејан. После тоа со извесна сума пари тргнува кон Јужниот Пацифик со намерата да основа заедница на приврзаници на сонцето. За време на патувањето го сретнува Тамилот Говиндарајан, кој најпрвин делува како истомисленик и ја придобива довербата на Енгелхарт. Тоа му овозможува да го ограби мамејќи го со посетата на храмот на Буда во Цејлон.
Без разлика на загубата, Енгелхарт сепак патува понатаму и од велепоседничката Ема Форсајт (Emma Forsayth) ја купува кокосва плантажа на за неа безвредниот остров Кабакон (Kabakon). На островот Енгелхарт вработува домородци да ги берат кокосовите ореви кои планира да ги извезува во Германското Царство. Енгелхарт планира да го отплаќа островот преку своите производи, но бидејќи парите немаат никаква вредност за него, овој план кој треба да трае неколку години не е успешен.
Во романот се појавуваат повеќе маркантни личности кои на различни начини се поврзуваат со протагонистот Енгелхарт, но ниту една од нив не може да ја сопре неговата пропаст. Неговата трага се губи, но после втората светска војна Енгелхарт бива откриен од американски војници на еден друг остров, речиси направен скелет и психички растроен, но сепак жив. Романот завршува со почетокот на холивудскиот филм кој е снимен според животот на Енегелхарт.
Преводи
Империја досега е преведен на шпански, корејски, турски, дански, руски, англиски, шведски, норвешки италијански, чешки и македонски
Рецепција
Новинарот Георг Диц во 2012 година по повод објавувањето на Империја напиша во Шпигел Der Spiegel, дека Крахт во романот пропагира расистички идеи, што е секако само извртено гледиште за роман кој критичарот очигледно не го ни разбрал. Тоа го пишуваат неколку други книжевни критичари, кои забележуваат дека Диц нема смисла за иронијата и хуморот на Крахт  Felicitas von Lovenberg во Frankfurter Allgemeinen Zeitung зборува за „Обид да се уништи едно ново книжевно издание преку сосема некнижевен начин на читање “ И социологот Manfred Clemenz забележува дека во оваа критика се работи за погрешно сфаќање на книжевноста.
Наспрема оваа негативна критика  која предизвика разни реакции, постои мнозинство од позитивни рецензии за романот како онаа од Felicitas von Lovenberg  Julia Encke, Richard Kämmerlings за Welt или Erhard Schütz im Freitag , Lothar Schröder во Rheinische Post:
Ауфер
Ауфер (Auufer) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Нада Богданова-Икономова
Нада Богданова - Икономова, Нада Миланова (псев. Стојна) ( во —  во ) — правник, комунистички деец, првоборец, новинар.
Животопис
Како студент во Белград, во 1940 година станала член на КПЈ. Во времто на НО-АВМ била член на МК на КПЈ во Скопје (1942), врска на ПК на КП за Македонија со партиските комитети во внатрешноста, со ЦВ на БРП(к) и со Јужна Србија и Косово. Како инструктор на ЦК на КПМ (ок. 12 јуни 1943 година), двапати била апсена од бугарската полиција во Скопје (1943), а потоа интернирана (мај 1944 година) во Симитли и Горна Џумаја. По враќањето била борец во четериесет и втората (македонска) дивизија на НОВЈ (септември 1944). По ослободувањето била член на АФЖ на Македонија, соработиник, а и потоа главен уредник на списанието „Македонка“. Носител е на партизанска споменица од 1941 година.
Литература
* БИБЛ.: Пренесување на илегален материјал Од илегалната работа на КПЈ, †Просветена жена#, XV, Скопје, 1959, 10; Сеќавање за работата во Горно Врановци, Историските денови во Горно Врановци, Скопје, 1984, 162-165; Формите и содржините на работата со жените и женската младина во Битила 1941/1942 година, Битола и Битолско во 1941 i 1042, книга прва, Битола, 1978, 517-520.ИЗВ.: Зб. НОР, т. VII, кн. 2; Извори, т. I, кн. трета; Зборник на документ за учеството на жените од Македонија во Народнослободителната војна и Револуцијата 1941-1945, Скопје, 1976. С. МЛ.
Скоша
Скоша (Scotia Sea) — море сместено на северниот раб на Јужниот Океан, на границата со Јужниот Атлантски Океан. На запад е Дрејковиот Премин, а на север, исток и југ се протега Скотискиот Лак, кој е подводен срт и островски лак на кој лежат разни острови. Целото море се наоѓа врз Скотиската Плоча. Наречено е по експедицискиот брод „Скоша“.
Историја
Морето е наречено во 1932 г. по бродот „Скоша“ кој пловел по овие води во склоп на Шкотската национална антарктичка експедиција (1902–04) под раководство на Вилијам С. Брус. Најпознатото патување низ ова студено море е направено во 1916 г. од Ернест Шеклтон и уште петмина во приспособеното спасувачко пловило „Џејмс Керд“ кога го напуштиле Слоновскиот Остров и стасале до Јужна Џорџија по неколку недели.
Во Аргентина, Скоша се смета за дел од подрачјето на Аргентинското Море и неколку територии на кои се повикува земјата, како Јужна Џорџија и Фолкландските Острови.
Флора и фауна
Островите околу морето Скоша се карпести и делумно покриени со мраз и снег преку целата година; сепак, на нив е застапен растителен екорегион на тундра, како на Јужна Џорџија, вулканските Јужни Сендвички и Јужни Оркниски Острови во морето Скоша, како и далечните Јужни Шетлантски Острови недалеку од Антарктичкиот Полуостров и малиот изолиран вулкан Буве. Сите овие острови лежат во студените мориња под антарктичката конвергенција. Растителниот свет се состои од мовови, лишаи и алги, додека морските птици, пингвините и фоките се хранат во околните води.
Морските птици се присутни со црночелниот албатрос (Diomedea melanophris), сивоглавиот албатрос (Thalassarche chrysostoma), пепелавиот албатрос (Phoebetria palpebrata) и талкачкиот албатрос (Diomedea exulans). На самите острови останале пет вида птици, меѓу кои ендемските жолтолкуна пловка (Anas georgica) и антарктичка трепетилка (Anthus antarcticus), како и јужната џиновска бурница (Macronectes giganteus), со големи колонии на Птичјиот Остров.
Пингвините се застапени во поголем број со следниве видови: кралски пингвин (Aptenodytes patagonicus, особено на Јужна Џорџија), уздест пингвин (Pygoscelis antarcticus), златокос пингвин (Eudyptes chrysolophus), подантарктички пингвин (Pygoscelis papua), аделски пингвин (Pygoscelis adeliae) и карпест пингвин (Eudyptes chrysocome).
Фоките се застапени со антарктичката крзнена фока (Arctocephalus gazella) и подантарктичката крзнена фока (Arctocephalus tropicalis) во големи броеви, морскиот леопард (Hydrurga leptonyx), Веделовата фока (Leptonychotes weddellii), огромниот јужен морски слон (Mirounga leonina) и ракојадната фока (Lobodon carcinophagus).
Закани и заштита
Иако островите се одликуваат сурова клима и никогаш не биле трајно населени, истите имале важна улога во риболовот и фоколовот на подрачјето. Животинскиот свет на овие далечни острови е под закана од доведени видови, особeно на Јужна Џорџија, каде се донесени дури и крупни животни како ирвасот, кој денес е отстранет. Екосистемот настрадал и од прекумернен риболов. Јужна Џорџија, Јужните Сендвички Острови и Буве се заштитени како природни резервати, а Птичјиот Остров е место од особен научен интерес. Фоките се заштитени со меѓународни договори и нивниот број се зголемува.
Куќа на ул. „Солунска“ бр. 268 (Битола)
'''Куќа на ул. „Солунска“ бр. 268 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 116 во Битола.
Белатрикс
Белатрикс (γ Ori / γ Orionis), или Гама Орион, е трета по сјајност ѕвезда од соѕвездието Орион и дваесет и седма од списокот на најсјајни ѕвезди на ноќното небо.
Името Белатрикс е латински назив за жена воин. Позната е и како Амазонска Ѕвезда. Се смета дека припаѓа на групата ѕвезди од соѕвездието Орион, но денес е познато дека можеби и не е дел од нив, бидејќи е многу поблиску до нас од останатите ѕвезди од таа група.
Низ историјата оваа ѕвезда се користела како стандард за сјајност со која астрономите ги споредувале другите ѕвезди. Но подоцна е откриено дека е еруптивно променлива, и дека сјајноста ја менува за неколку проценти во текот на времето. Магнитудата на Белатрикс е меѓу 1,59 до 1,64.
Се наоѓа на далечина од 240 светлосни години од Земјата.
Космос-1937
Космос-1937 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 5 април 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 700 килограми. Космос-1937 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 807 км, а најмалото на 769.
Рада Мичел
Рада Рани Амбер Индиго Ананда Мичел (родена на 12 ноември 1973 г.), позната како Рада Мичел — австралиска глумица. Својата кариера ја започнала играјќи во неколку австралиски филмови и серии, а подоцна се појавува во неколку холивудски филмови како Црна темница (2000), Телефонска говорница (2002), Барајќи ја Недојдија (2004), Во жарот на одмаздата (2004), Мелинда и Мелинда (2004), Сајлент Хил (2006) и Лудаци (2010).
25. источен меридијан
25. источен меридијан — меридијан кој се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Европа, Африка, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
25. источен меридијан образува голема кружница со 155. западен меридијан.
Поголемиот дел од границата помеѓу Либија и Египет е дефинирана од страна на меридијанот, како и дел од границата меѓу Либија и Судан.
Места
Почнувајќи на Северниот Пол и тргнувајќи на југ до Јужниот Пол, 25. источен меридијан поминува преку: