cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Омов закон
Отпорни кола
Отпорници се елементи кои го попречуваат коло премин на електричен полнеж во согласност со закон Ом, и се дизајнирани да имаат специфична вредност на отпорот Р. Во шематски дијаграм на отпорник е прикажана како симбол цик-цак. Елемент (отпорник или проводник), кој се однесува во согласност со закон Ом над некои работен опсег е наведен како еден Омска уред (или Омска отпорници), бидејќи закон Ом и една вредност за отпорноста доволни за да се опише однесувањето на уредот во текот на овој опсег.
Закон Ом држи за кола кои содржат само резистивни елементи (без капацитивности или inductances) за сите форми на возење напон или струја, без оглед на тоа дали напонот возење или струјата е постојана (ДЦ) или време-различна како што се AC. Во секој момент на времето закон Ом важи за такви кола.
Отпорници кои се во серија или паралелно може да се групираат заедно во едно "еднакви отпор", со цел да се применува закон Ом во анализа на колото.
Кога реактивни елементи како што се кондензатори, намотки, или далекуводи се вклучени во една кола на кои AC или се нанесува време-различна напон или струја, односот помеѓу напонот и струјата станува решение на диференцијалната равенка, па закон Ом (како што е дефинирано погоре) директно не се применуваат, бидејќи таа форма содржи само отпори кои имаат вредност R, а не комплекс импеданси кои можат да содржат капацитивноста ("V") или индуктивитет ("L").
Равенки за временски непроменливи наизменична кола земе иста форма како и закон Ом. Сепак, променливи се генерализира на комплексни броеви и струен и напонски бранови се сложени exponentials.
Во овој пристап, на напон или струја брановидна е во форма Ае ^ {ул}, каде t е времето, а е сложен параметар, и Еден е комплексен скаларен. Во која било линеарна временски непроменливи систем, сите струи и напони може да се изрази со истиот е параметар како влез во системот, овозможувајќи и на останати временски комплексна експоненцијална мандат треба да се откажат од и системот опишан алгебарски во однос на комплекс скалари во струја и напон бранови.
Адолф Адам
Адолф Шарл Адам (франц. Adolphe Charles Adam, Париз, 24 јули 1803 — Париз, 3 мај 1856) ― француски композитор, учител и музички критичар. Напишал многу сценски композиции, а денес е најпознат по неговите балети Жизел (франц. Giselle, 1841) и Гусар (франц. Le corsaire, 1856; неговото последно дело), оперите Кочијашот до Лонжумо (фран: Le postillon de Lonjumeau, 1836) и Ако сум крал (фр: Si j'étais roi, 1852) и неговата Божиќна песна „Minuit, chrétiens!" (Полноќ, христијани, 1844, позната на англиски како „O Holy Night “).
Адам бил син на познат композитор и пијанист, но неговиот татко не сакал Адолф да има музичката кариера. Адам му се спротивставил на татка си, и со многуте опери и балети заработил доволно пари, но ги загубил во 1848 година по неуспешниот обид да отвори нова оперска куќа во Париз која ќе им конкурира на Опера и Опера-Комик. Откако финансиски закрепнал се занимавал со новинарство и настава. Станал професор на Конзерваториумот во Париз (француската музичка академија).
Заедно со неговиот постар современик Даниел Обер и неговиот учител Адриен Боелдје, Адам е заслужен за создавањето на француската форма на операта.
Кулинан (дијамант)
Кулинан — најголемиот дијамант што досега бил пронајден, со тежина од 3106,75 карати или 621,35 грама, откриен во рудникот на дијаманти Премиер во Кулинан, Јужна Африка, на 26 јануари 1905 година. Дијамантот бил именуван според Томас Кулинан, претседателот на рудникот.
Во април 1905 година, дијамантот бил ставен на продажба во Лондон, но и покрај интересот, по две години уште не бил продаден. Во 1907 година владата на Колонија Трансвал го купила дијамантот како подарок за кралот Едвард VII по повод неговиот 66 роденден.
NGC 4603D
NGC 4603D — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4603D се споменува и како ESO 322-55, MCG -7-26-29, DCL 130, IRAS 12394-4033.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4603D е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4603D има привидни димензии од 1,5' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 7,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 49' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 74°.
Други поделби
Проучување на NGC 4603D е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42640. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7775. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Александар Афанасиев
Живот
Александар Афанасиев е роден во градот Богучар во Воронежската управа на Руската Империја (денешна област Воронеж во Русија) во семејство кое имало скромни услови за живот. Неговата мајка Варвара Михаиловна Афанасиева потекнувала од обично, граѓанско семејство. Александар бил нејзино седмо дете; тешко се разболела по породувањето и починала до крајот на годината. Децата ги воспитувал нивниот татко Николај Иванович Афанасиев, советник во Титуларот, кој служел како помошник на еден обвинител и човек кого Александар го опишал како човек со високи интелектуални и морални квалитети, „заслужено познат како најпаметната личност во целата покраина “.
За три години семејството се преселило во Бобров, Воронеж, каде Александар го поминал своето детство. Тој станал зависен од читање рано во животот, имајќи пристап до добро снабдената библиотека што ја оставил неговиот дедо (член на Руското Библиско друштво ).
Во 1837 година тој бил испратен во Воронеж во машката гимназија, а во 1844 година тој се запишал на Правниот факултет на Универзитетот во Москва кој тој го завршил во 1848 година Таму тој ги посетувал предавањата на Константин Кавелин, Тимофеј Грановски, Сергеј Соловјов, Степан Шевиров, Осип Бодјански и Фјодор Буслаев. Објавил серија написи за владината економија во времето на Петар Велики, на Судската повелба во Псков и други теми во списанијата „ Современик“ и „ Отечествени Записки “. И покрај тоа што бил еден од најперспективните студенти, тој не успеал да стане професор. Конзервативниот министер за национално просветителство, грофот Сергеј Уваров, кој ги надгледувал завршните испити, го нападнал есејот на Афанасиев во кој се дискутирало за улогата на автократијата во развојот на руското кривично право во текот на 16 и 17 век.
Во 1849 година Константин Кавелин му помогнал да добие место во Главната дирекција на архивата во Москва под Министерството за надворешни работи на Руската Империја, и тука Афанасиев работел во следните 13 години. За тоа време, тој запознал многу луѓе од науката и културата, собрал многу антички книги и ракописи кои формирале огромна библиотека. Неговите написи, рецензии, етнографски и историски дела редовно се појавувале во водечките руски списанија, весници, алманаси и научни периодици. Неговите есеи за руската сатира од 18 век и за делата на истакнатите писатели и издавачи резултирале во создавање монографијата „Русские сатирические журналы 1769–1774 г.“ од 1859 година. („Руски сатирични списанија од 1769—1774“), објавено во „ Отечествено Записки “ (бр. 3, 4 од 1855 година; бр. 6 од 1859 година).
Во 1855 година бил на чело на државната комисија одговорна за објавување на законодавни, историски и книжевни дела. Од 1858 до 1861 година работел и како главен уредник на краткотрајниот магазин „Библиографски белешки“ ( ru: Библиографические записки ) што всушност служел како корица за собирање материјали, цензурирана и револуционерна литература за социјалистот во егзил Александар Херцен. Во 1862 година властите го уапсиле Народникот Николај Чернишевски, додека други лица поврзани со Херцен, вклучувајќи го и Афанасиев, биле под сомнение. Неговиот стан ил претресен, и иако ништо не било откриено, тој сепак го загубил местото во Московските архиви.
По отказот, тој не можел да најде стабилна работа неколку години и морал да ја продаде својата библиотека за да го прехрани семејството. После тоа работел како секретар во Московската градска дума и на Московскиот конгрес на мировните судии,а паралелно со својата работ ги продолжувал своите етнографски истражувања. Тој напишал големо теоретско дело (три тома од по 700 страници) - „Поетскиот поглед на Словените за природата“ ( ru: Поэтические воззрения славян на природу ) - кој излегол помеѓу 1865 и 1869. Во 1870 година биле објавени неговите Русские детские сказки (Руски детски бајки).
Последните години Афанасиев ги поминал живеејќи во голема сиромаштија. Починал во Москва на 45-годишна возраст, по боледување од туберкулоза. Тој бил погребан на гробиштата Пјатнитскоје.
Работа
Афанасиев се интересирал за старите руски и словенски традиции и приказни во 1850-тите години („фолклор“, бидејќи во тоа време не постоела област на студии). Неговите рани научни написи, вклучително и - „Ведун и ведьма“ („Волшебникот и вештерката“, објавено во „Комета“, 1851); „Языческие предания об острове Буяне“ („Пагански легенди за островот Бујан“, објавено во „Временнике общ. Ист. И древ. Росс.“ Од 1858 година бр. 9) - се осврнале на таканаречената митолошка школа која ги толкувала легендите и приказните како рудник на информации за проучување на повеќе античката паганска митологија (видете го неговото завршно дело на оваа тема „ Поэтические воззрения славян на природу “ („Поетскиот поглед на природата од Словените“, 1865—1869). При таквото толкување, тој ја сметал бајката Василиса Убава како приказ на конфликтот помеѓу сончевата светлина (Василиса), бурата (нејзината маќеа) и темните облаци (нејзините посиноци). Одличен архивист, неговите дела даваат изобилни информации, докази, документи и пасуси од старите хроники кои се однесуваат на старата руска култура, историја и традиција, како и други индоевропски јазици, фолклор и легенди, особено германски традиции. (знаел совршено германски јазик, како и сите словенски јазици и антички).
Во раните 1850-ти, Афанасиев, веќе познат по своите статии, започнал да размислува за создавање на збирка на народни приказни. Потоа, од Руското географско друштво (оддел за етнографија) од Санкт Петербург бил замолен да ги објави архивите на народните приказни што ги поседувало Друштвото околу десет години. Овие архиви се на почетокот на неговата колекција. Афанасиев избрал 74 приказни од нив. Тој им ја додал огромната колекција на Владимир Дал (околу 1000 текстови), од која чувал 148 броеви, наоѓајќи ги другите премногу изопачени, сопствената колекција (од околу 10 народни приказни од регионот Воронеј) и уште неколку други збирки. Тој додал веќе објавени приказни (како што Марија Marievna, на Firebird, волкот, итн), неколку приказни доаѓаат од епски песни, приказни за мртвите, неколку средновековни сатирични текстови (како Shemiaka реченица), и анегдоти.
Своето истакнато место во историјата на словенската филологија тој им го должи главно на Руските бајки ( „Народные русские сказки“ ), објавени помеѓу 1855 и 1863 година, кои биле инспирирани од познатата колекција на браќата Грим. Од научна гледна точка, неговата колекција не се задржува тука. Тој имал на располагање многу соработници, се обидел да го даде изворот и местото каде што бил раскажана приказната и никогаш не се обидле да даде некоја дефинитивна верзија на народната приказна: така, ако собрал 7 верзии од еден народен тип, тој ги уредувал сите нив (ова е случај со FireBird на пример). Неговата колекција била многу пред неговото време.
Значење
Пред делата на Афанасиев во 1850-тите, некогаш биле направени само неколку обиди за снимање или проучување на народните верувања на народниот живот во Русија. Иако пишаниот црковнословенски јазик постоел од 10 век, тој се користел скоро единствено од црквата и само за парохиски напишани дела. Дури во 18-ти и 19 век, големо тело на секуларна литература се развило на народен руски јазик. Така, колекциите на Афанасиев дале мошне вреден придонес во ширењето и легитимирањето на руската култура и народно верување. Влијанието на овие народни приказни може да се забележи во творештвото на многу писатели и композитори, особено Николај Римски-Корсаков ( Садко, Снежната девојка ) и Игор Стравински ( Птицата оган, Петрушка и Л'Истор ду продаат ).
Во популарната култура
Во филмот „ Џон Вик: Глава 3“ од 2019 година, Џон Вик ја посетува јавната библиотека во Њујорк и ја бара „Руска народна приказна, Александар Афанасиев, 1864 година“.
Феудална анархија
Под поимот феудална анархија се подразбира слободата којашто си ја придавале во начинот на живеењето пашите и беговите коишто биле потчинети на султанот.
Појава на феудалната анархија
Со тек на време Османлиското Царство започнала осетно да слабее. Во тоа време преппоставените на султанот паши и бегови изразувале непослушност спрема него и од собираниот данок не плаѓале ништо на султанот. Тие дотолку ја прекршувале волјата на султанот што дури на своите проширени имоти имале и своја војска.Најпрвин биле помалку, но потоа станале повеќе вакви феудалци, а меѓусебно тие војувале за превласт на имотот. Ваквата појава се јавува во првата половина на XIX век и се нарекува феудална анархија.
Ваквите феудалци главно биле по еден во секој град, а во Македонија најпознати биле Абдурахман-паша од Тетово, Исмаил-бег од Сер, Џеладин-бег од Охрид, Реџеп-паша од Скопје, Алија-бег од Струмица и можеби најголемиот од нив Али-паша Јанински од Јанина.
Интервенција на државата
По сознавањето на султанот за ваквата непослушност тој донел решение да се испрати војска за да ја стабилизира состојбата во овие краеви каде што се издигнала феудалната анархија.Најпознати интервенции на османлиската власт се кај Бабуна во 1831 година и кај Катланово во 1844 година.Во борбите со османлиската војска феудалците гинеле,биле заробувани или пак го губеле имотот.Сево вова било правено по желба на султанот.
Папавница
Папавница — село во Општина Радовиш, во околината на градот Радовиш.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Папавница живееле 90 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Папавница имало 96 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е наполно иселено по 1994 година, кога биле запишани само 3 жители, Македонци.
Здравица (поема)
Здравица (словенечки: Zdravljica / Zdravica) е поема напишана од словенечкиот поет Франце Прешерн. Седмата стриофа од поемата „Здравица“ е текстот на државната химна на Словенија која е во употреба од 27 септември 1989 година.
Здравица е песна за пиење. Во самиот текст на поемата, Франце Прешерн го искажува слободното мислење на Словенците и останатите Словени. Оваа поема е промовирана како идеја за Обединета Словенија и била дел од националната политичка програма од 1848 година.
Текст
Perjátli! vínce nam sladkó, Sercé razjásni in okó, V potèrtih pèrsih úp budí.
Zdravljíco, brátje! čmò zapét'? Bóg žívi vès slovénski svét, Sinóv slovéče matere!
K nam nàj nazáj se vèrnejo; Vsi nàj si v róke séžejo! Obílnost bódo náša lást.
Prelépe, žláhtne róžice! Ki náše je kerví deklè; Iz vàs bo stráh sovrážnikov!
Zdravljíca váša, vi naš up; Nobèn naj vàm ne vsmèrti strúp; Jo sèrčno bránit' klícal čàs!
Ki hrepené dočákat' dán, Prepír iz svéta bó pregnán, Ne vrág, le sósed bo meják!
Kozárce za-se vzdignimo! Ki dôbro v sèrcu míslimo. Bog, kàr nas dôbrih je ljudí!
Пријатели! Се дрочи во гроздот вино пак за нас, што ќе нѝ ведри очи и брекне жили, вивне глас, и затре в миг, јад секој, крик, и надеж в гради крене вчас.
Крис Бош
Крис Бош (Chris Bosh) (роден во Далас, Тексас) —поранешен американски професионален кошаркар кој настапувал во НБА лигата.Тој поминал поголем дел од неговата кариера во Торонто Репторс, каде се истакнал како ѕвезда по заминувањето на Винс Картер. Бош не беше доволно зрел да биде водач, но тој беше потребен на распаднатиот тим и се истакна на тој начин. Тој има настапено на „ол-стар“ натпреварот осум сезони по ред, го донесе својот тим во „плеј-оф“ разигрувањето две години со ред. Клучни моменти во развитокот на Бош како водач на „Рапторси“ се два на број:
Здравица (поема)
Текст
Но, кому полна чаша да му се крене најнапред? Земјава, боже, наша варди ја, и сет словенски свет, и секој вред. И секој син што е по мајка славјанин.
Враговите, пак, нека од небо да ги стрешти гром, слободна да е сека словенска куќа и дом, прангиите со раце две во неврат да ги пратиме.
Единство, среќа, слога да нѝ се вратат пак; чеда на Славија, тогаш зберете се во синџир јак, И сета власт и честа, вчас да бидат пак во нас.
Бог да ве поживи, вас Словенски, рози мамни, зар има моми, ко у нас, по лика да ви се рамни, И родот ваш да биде страж и страв за врагот наш.
Еј, младинци, се пие за вас наздравица, о, надеж наша, на татковината вие дајте ѝ ја љубовта ваша, та после нас со чест и страст, бранете ја во секој час.
И сите народи да крепнат што жедни се за оној ден в кој нема в спор и в крв да трепнат, - ден в светло сонце озарен, да нема враг пред никој праг и секој сосед да е драг.
Пријатели, на крај да кренеме и за нас чаша. Се побратимимвме и ај да пиеме за таа дружба наша! Та, многу дни и добрини нам, господе, на добрите, ни дај.
Радио Телевизија Португалија
'''Радио Телевизија Португалија, С. А. (РТП''';) е јавниот радиодифузен сервис организација на Португалија. Вкупно се четири национални телевизиски канали и три национални радио канали, како и неколку сателитски и кабелски понуди.
Компанијата стапи во сила на 31 Март 2004 година со спојување на два претходно одделни компании Radiodifusão Portuguesa (RDP; радио покриеност) и Radiotelevisão Portuguesa (телевизиски радиодифузер).
Радио
ENR беше еден од 23 основачките радиодифузни организации на Европскиот радиодифузен сојуз во 1950 година. По Carnation Револуција, ENR беше reorganized и во 1976 година го смени името за да Radiodifusão Portuguesa (RDP). Во текот на овој процес, повеќе претходно приватни радио станици – како што Rádio Clube Português (RCP), беа nationalized и да се интегрира во RDP.
Во 1979 година, RCP мрежа е ребрендиран како Rádio Comercial, и подоцна беше приватизираните во 1993 година. Во исто време, RDP започна младите ориентирана радио станица Antena 3 и укинати рекламирање од сите свои станици, така што горенаведените радиодифузија придонес данок стана своето извор на финансирање.
Телевизија
Радиотелевизија Португалија е телевизиска услуга е основана на 15 декември 1955 година. Експериментални преноси започна во септември 1956 година од Feira Популарни (забавен парк) studios во Лисабон. Дваесет и набљудувачите беа инсталирани во парк, но народот се собраа во продавници низ градот. Преносот беше примен во рамките на опсег од околу 20 километри. Околу 1,000 ТВ приемници се продава во рок од еден месец.
Редовното емитување, сепак, не се започне до 7 Март 1957 година, со кој време покриеност го достигна околу 65% од португалски на населението. На крајот од 1958 година вкупниот број на сетови во Португалија е околу 32,000. RTP беше прифатена како целосна активен член на ЕБУ во 1959 година. Од средината на 1960-тите години, RTP станале достапни низ целата земја. Роберт Farnon's "Дерби Ден" беше широко се користи како RTP е фанфари за да го отворите програмирање уште од првиот ден, и во текот на децении стана RTP е официјална химна.
25 декември 1968 година го виде отворање на втор телевизиски канал, RTP2. Две нови регионални канали беа создадени во 1972 и 1975 година, за португалски archipelagos на Дрво (отворање на 6 август 1972) и на Azores (10 август, 1975 година).
Пред Carnation Револуцијата, RTP е суштина на отворот на режимот, и фамозно отвори newscast на 20 јули 1969 година - денот на првото слетување на месечината − со еден сегмент покажува претседателот Américo Thomaz отворање на бетон. Меѓутоа, како и многу други радиодифузерите, тоа не емитува во живо на слетување на човекот на месечината во текот на ноќта.
Првиот боја емитува беше направен во 1975 година, со живи покривање на првите парламентарни избори по carnation револуција. Но, заради политичките немири и економската ситуација на земјата, бојата редовно емитува беше одложен неколкупати за речиси 5 години. Во тоа време RTP почна да купите некои боја опрема и да се прават повремени боја на снимањето. Но притисок чуваат случува како црна и бела опрема е добивање на стари и многу тешко да се поправи, па така, во 1978 и 1979 огромни инвестиции поддржани од странски заем, даде RTP можност да го замени сите B/W за да се зголеми тековната сума на опрема и да биде во тек со најнапредните емитува технологиите достапни во тоа време. И покрај тоа, само во февруари 1980 година, владата конечно овластен редовните боја емитува и 2 недели после тоа, на 7 Март RTP започна редовниот боја емитува, со повеќе од 70% од програмите се веќе во боја. Исто така, RTP се пресели својот штаб на нов објект. Изградба првично беше изграден да се претвори во хотел, но сопственикот одлучи да ги остави недопрени и постигнаа договор со RTP за купување и претворена на внатрешни работи за користење. RTP се пресели во повеќе соодветни седиштето и се продаваат на зградата во 2003 година, а новиот сопственик го претвори во она што е денес, ВИП Големиот Lisboa.
До 1991 година, RTP во сопственост на своите предавателот мрежа, која беше префрлен во претпријатие во сопственост на државата, која, преку серија спојувања, стана дел од Португалија Телеком. RTP се одржа на телевизија монопол до 1992 година, година кога приватниот ПСО почна со емитување. Во текот на годините, RTP публика споделување постојано се намалува во полза на приватните канали. 2007 година беше исклучок од оваа тенденција, и RTP1 стана вториот канал повеќето гледавме во Португалија, само зад TVI.
Во 2004 година, RTP и RDP се спои и се дел од еден поголем во државна сопственост холдинг, именуван Rádio e Televisão де Португалија, и отворен нов штаб во близина на Сантјаго das Nações, во Лисабон. Во истата година, на вториот канал е ребрендиран како " 2:', промовирање на себе како на граѓанското општество услуга. Подоцна, во март 2007 година, 2: стана 'RTP2" повторно.
Поради тековната финансиска криза Португалија се соочува, RTP беше да се биде силно преструктуира како дел од португалски на владата за штедење план и би се вклучени во продажба на еден од слободен воздух канал лиценци. Притисок од јавноста и другите организации престана планираната продажба иако преструктуирање планови се очекува да биде претставен наскоро и вклучуваат вишок план, како и на финансирањето на нова опрема.
RTP има 16 регионални канцеларии се шири низ земјата, како и меѓународни канцеларии во Вашингтон, Брисел, Москва, Бразил и неколку други локации.
RTP емитувана на 2008 година Олимписките игри во HD преку ZON ТВ Cabo сателитска и кабелска платформа. На 30 септември 2009 година, RTP 1 HD врати во експериментална емитува.
Следните Салвадор Sobral's победи на евросонг 2017, RTP ќе ги преземе за домаќински давачки за 2018 натпревар.
Пост-спојување
Употребата на оригиналниот полн имиња на радио и телевизиски станици (Radiodifusão Portuguesa и Radiotelevisão Portuguesa, соодветно) беше постепено, но кратенката RDP е сè уште се користи од страна на меѓународни услуги на RDP Интернационал и RDP Африка, како и радио услуги во Автономни Региони на Azores и Дрво, додека друг кратенката RTP сега претставува спои компанија.
Радио станици
на Располагање на национално ниво на ФМ и на интернет. б исто Така, достапни на СУМ. c Достапни на сателитски целиот свет. d Достапни само на интернет. e, исто Така, се достапни во текот на Португалија преку кабелски и сателитски.
Вести услуги
Повеќето RTP1 вести програми се simulcasted со RTP Интернационал, RTP Африка, RTP Açores, RTP Дрво и, понекогаш, RTP 3 телевизиски канал. Овие информативните програми вклучуваат: RTP2 е само вести услуга е Jornal 2 ('Journal 2' или 'Вест 2' на англиски јазик) (9 часот), пократок и повеќе објективни newscast од RTP1 оние.
RTP3 одлики час вести надградби и наслови.
Список на државни водачи во 1121 година
Ова е список на државни водачи во 121 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Рум Мехмед-пашина Џамија
Рум Мехмед-пашина џамија (турски: Рум Мехмед-паша) е џамија која се наоѓа во Усќудар, Истанбул, Турција.
Џамијата била изградена и посветена на везирот Рум Мехмед-паша, кој имал грчко потекло. Џамијата била изградена во отомански и византиски стил во 1471 година. За последен пат била реновирена во 1953 година.
Список на државни водачи во 1121 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Енецки јазик
Дијалекти
Енецките дијалекти може да се поделат на две групи, енецко-шумски и енецко-тундрански.
Енецко-шумскиот е помал. Според податоците од зимата во 2006 година, овој дијалект го зборувале само 35 луѓе, од кои 6 во Дудинка, 20 во Потапова и 10 во Тухард. Најмладиот говорник на дијалектот е роден во 1962 година, а најстариот во 1945. Скоро сите зборуваат енецки (двата дијалекта) и руски.
Двата дијалекта се разликуваат според фонологијата и зборовниот фонд. Во записите од 17 и 19 век се пронашле и други дијалекти на енецкиот, но веќе се изумрени.
Фонолошки разлики:
Разлики во зборовнито фонд:
Фонологија
Комбинирано од сите дијалекти на енецкиот јазик се добива следнава фонемска структура:, Forest Enets (Siegl 2013) , Tundra Enets (Nikolaeva 2014).
Женско обрежување
Осакатување на женски гениталии (FGM), исто така познато како сечење на женски гениталии и женско обрежување — ритуално сечење или отстранување на некои или на сите надворешни женски гениталии. Најголема практика женското обрежување има во Африка, Азија и Блискиот Исток и во рамките на заедниците од земјите во кои ФГМ е вообичаена. УНИЦЕФ проценил во 2016 година дека 200 милиони живи жени во 30 земји - 27 африкански земји, Индонезија, Ирачки Курдистан и Јемен - биле подложени на постапката.
Типично извршена од традиционален обрежувач со употреба на сечило, ФГМ се спроведува од денови по раѓањето до пубертетот и пошироко. Во половина од земјите за кои се достапни националните податоци, повеќето девојки се сечат пред да наполнат пет години. Постапките се разликуваат во зависност од земјата или етничката група. Тие вклучуваат отстранување на клиторичната хауба и клиторисот; отстранување на внатрешните лабии; и отстранување на внатрешната и надворешната лабија и затворање на вулвата. Во оваа последна постапка, позната како инфибулација, се остава мала дупка за премин на урината и менструална течност; вагината се отвора за полов однос и се отвора понатаму за породување.
Практиката е вкоренета во родовата нееднаквост, обидите за контрола на сексуалноста на жените и идеите за чистота, скромност и убавина. Обично е иницирана и спроведена од жени, кои сметаат дека е извор на чест и страв дека ако не го сторат тоа ќерките и внуките, ќе ги изложат девојчињата на социјално исклучување. Негативните здравствени ефекти зависат од видот на постапката; тие можат да вклучуваат повторливи инфекции, тешкотии при мокрење и поминување на менструалниот проток, хронична болка, развој на цисти, неможност за бременост, компликации за време на породување и фатално крварење. Нема познати здравствени придобивки.
Имало меѓународни напори од 70-тите години на минатиот век да се убедат практичарите да се откажат од ФГМ, и тоа е забрането или ограничено во повеќето земји во кои се јавува, иако законите слабо се применуваат. Од 2010 година, Обединетите нации ги повикал давателите на здравствени услуги да престанат да ги извршуваат сите форми на процедура, вклучително и реинфибулација по породувањето и симболично „шушкање“ на клиторичната хауба. Спротивставувањето на оваа практика не е без критики, особено кај антрополозите, кои покренале тешки прашања во врска со културниот релативизам и универзалноста на човековите права.
Терминологија
До 80-тите години на минатиот век, женското обрежување било широко познато на англиски јазик како женско, што подразбира еквивалентност на сериозноста со машкото обрежување. Од 1929 година, Кенискиот мисионерскиот совет се осврнал на тоа како сексуално осакатување на жените, по водството на Марион Скот Стивенсон, мисионер на Шкотската Црква Праксата како осакатување се зголемила во текот на седумдесеттите години на минатиот век. . Во 1975 година, Роуз Олдфилд Хејс, американски антрополог, го употребил терминот осакатување на женските гениталии во насловот на трудот во „Американскиот етнолог “, а четири години подоцна Фран Хосен, австриско-американски феминистички писател, го нарекол осакатување во неговиот „Хосенски извештај“: Генитално и сексуално осакатување на жени. Меѓуафриканскиот комитет за традиционални практики што влијаат на здравјето на жените и децата започнал да го нарекува како осакатување на женски гениталии во 1990 година, а Светската здравствена организација (СЗО) го следел примерот во 1991 година. Другите англиски термини вклучуваат сечење на женски гениталии (FGC) и осакатување / сечење на женски гениталии (FGM / C), претпочитано од оние кои работат со практичари.
Во земјите каде женското обрежување е вообичаено, многуте варијанти на практиката се рефлектираат во десетици термини, честопати алудирајќи на прочистување. На јазикот бамбара, кој се зборува претежно на Мали, тој е познат како болоколи („миење на рацете“) и на игбо јазик во источна Нигерија како isa aru („да се избањаш“). Другите поими вклучуваат хифад, тахур, кодиин, ируа, бондо, куруна, негекорсигин и кене-кен.
Методи
Процедурите генерално се изведуваат со традиционален обрежувач (секач) во домовите на девојчињата, со или без анестезија. Секачот е обично постара жена, но во заедниците каде машкиот бербер ја презел улогата на здравствен работник, тој исто така извршува обрежување. Кога се вклучени традиционални секачи, најверојатно ќе се користат нестерилни уреди, вклучувајќи ножеви, жилети, ножици, стакло, изострени карпи и нокти. Според медицинска сестра во Уганда, цитирана во 2007 година во „Лансет“, секачот би користел еден нож на 30 девојчиња истовремено. Здравствените работници често се вклучени во Египет, Кенија, Индонезија и Судан; во Египет 77 проценти од процедурите за ФГМ, а во Индонезија над 50 проценти биле извршени од медицински професионалци заклучно со 2008 и 2016 година. Жените во Египет во 1995 година објавиле дека локален анестетик бил користен на нивните ќерки во 60 проценти од случаите, општ анестетик во 13 проценти и ниту еден во 25 проценти (два проценти недостасувале / не знаат).
Варијанти
СЗО, УНИЦЕФ и УНФПА издале заедничко соопштение во 1997 година, во кое женското обрежување се дефинира како „сите постапки што вклучуваат делумно или целосно отстранување на надворешните женски гениталии или друга повреда на женските генитални органи, без оглед дали се од културни или други не-терапевтски причини“. Постапките варираат во зависност од етничката припадност и поединечните практичари; за време на истражувањето во 1998 година во Нигер, жените одговориле со над 50 термини на прашањето што им е направено. Проблемите со преводот се сочинети од конфузијата на жените во врска со тоа каков вид женско обрежување доживеале, па дури и дали го доживеале. Студиите сугерираат дека одговорите на истражувањето не се веродостојни. Студија од 2003 година во Гана покажала дека во 1995 година четири проценти рекле дека не биле подложени на женското обрежување, но во 2000 година изјавиле дека имале, додека 11 проценти се префрлиле во друга насока. Во Танзанија во 2005 година, 66 проценти пријавиле женско обрежување, но медицински преглед открил дека 73 проценти биле подложени на тоа. Во Судан во 2006 година, значителен процент на жени и девојчиња со инфигулација пријавиле помалку тежок вид.
Видови
Стандардните прашалници од телата на Обединетите нации ги прашуваат жените дали тие или нивните ќерки го претрпеле следново: (1) исечок, без отстранување на месо (симболично шушкање); (2) исечени, извадено месо; (3) зашиени и затворени; или (4) типот не е определен / несигурен / не знае. Најчестите процедури спаѓаат во категоријата „исечени, отстранети од месо“ и вклучуваат целосно или делумно отстранување на клиторисот. Светската здравствена организација (агенција на ООН) создала подетална типологија во 1997 година: Видовите I – II се разликуваат во тоа колку ткиво е отстрането; Тип III е еквивалентен на категоријата УНИЦЕФ „зашиена затворена“; и Тип IV опишува разни процедури, вклучително и симболично забивање.
Постојат три типа на обрежување што девојчињата ги прават.
Краткорочни и долгорочни
Женското обрежување му штети на физичкото и емоционалното здравје на жените во текот на нивниот живот. Женското обрежување нема познати здравствени придобивки. . Краткорочните и доцните компликации зависат од видот на обрежување, дали лекарот имал медицинска обука и дали користеле антибиотици и стерилизирани или хируршки инструменти со една употреба. Во случај на Тип III, други фактори вклучуваат колку е оставена мала дупка за преминување на урина и менструална крв, дали се користел хируршки конец и дали постапката била извршена повеќе од еднаш (на пример, да се затвори отворот што се смета за премногу широк или повторно да се отвори премногу мал).
Чести краткорочни компликации вклучуваат оток, прекумерно крварење, болка, задржување на урина и проблеми со заздравување / инфекција на рана. Систематски преглед на 56 студии од 2014 година сугерира дека над една од десет девојчиња и жени подложени на каква било форма на обрежување, вклучително и симболично забивање на клиторисот (Тип IV), доживуваат непосредни компликации, иако ризиците се зголемуваат со Тип III. Прегледот исто така сугерира дека имало недоволно или ненавремено пријавување. Други краткорочни компликации вклучуваат фатално крварење, анемија, уринарна инфекција, септикемија, тетанус, гангрена, некротизирачки фасциитис и ендометритис. Не е познато колку девојки и жени умираат како резултат на практиката, бидејќи компликациите може да не бидат препознаени или пријавени. Употребата на заеднички инструменти од страна на практичарите се смета дека помага во пренесувањето на хепатит Б, хепатит Ц и ХИВ, иако тоа не го покажале ниту епидемиолошки студии.
Доцните компликации варираат во зависност од видот на обрежување. Тие вклучуваат формирање лузни кои доведуваат до затегнувања и опструкции, епидермоидни цисти кои можат да се заразат и формирање на невроми (раст на нервно ткиво) со нерви кои го снабдуваат клиторисот. На една инфибулирана девојка може да и остане отвор помал од 2-3 мм, што може да предизвика продолжено, капка по капка мокрење, болка при мокрење и чувство на потреба за постојано мокрење. Урината може да се собере под лузната, оставајќи ја областа под кожата постојано влажна, што може да доведе до инфекција и формирање на мали камења. Отворот е поголем кај жени кои се сексуално активни или родиле со вагинално породување, но отворот на уретритот сè уште може да биде попречен од лузни. Може да се развијат везиковагинални или ректовагинални фистули (дупки што дозволуваат урина или измет да влезат во вагината). Ова и друго оштетување на уретрата и мочниот меур може да доведе до инфекции и инконтиненција, болка при полов однос и неплодност. Болни периоди се чести поради опструкција на менструалниот проток, а крвта може да стагнира во вагината и матката. Целосна опструкција на вагината може да резултира во хематоколпос и хематометра (каде што вагината и матката се полнат со менструална крв). Отекувањето на стомакот и недостатокот на менструација може да наликуваат на бременост; Асма ел-Дарир, судански лекар, во 1979 година пријавила дека девојче во Судан со оваа состојба било убиено од нејзиното семејство.
Бременост, породување
Женското обрежување може да ги постави жените со поголем ризик од проблеми за време на бременост и породување, кои се почести со поопсежните процедури за обрежување. Инфимулираните жени може да се обидат да го олеснат породувањето со јадење помалку за време на бременоста за да ја намалат големината на бебето. Кај жени со везиковагинални или ректовагинални фистули, тешко е да се добијат јасни примероци на урина како дел од пренаталната нега, со што се поставува дијагнозата потешки услови како што е прееклампсијата. Евалуацијата на грлото на матката за време на породувањето може да биде попречена и трудот да се продолжи или да се попречува. Лацерација од трет степен (солзи), оштетување на анален сфинктер и итен царски рез се почести кај жени со инфигулација.
Неонаталната смртност е зголемена. СЗО проценила во 2006 година дека дополнителни 10-20 бебиња умираат на 1.000 породувања како резултат на женско обрежување. Проценката се заснова на студија спроведена на 28.393 жени кои посетуваат одделенија за породување во 28 акушерски центри во Буркина Фасо, Гана, Кенија, Нигерија, Сенегал и Судан. Во тие поставки, откриено е дека сите видови на женско обрежување претставуваат зголемен ризик за смрт на бебето: 15% повисоки за Тип I, 32 проценти за Тип II и 55 проценти за Тип III. Причините за ова биле нејасни, но може да бидат поврзани со инфекции на гениталиите и уринарниот тракт и присуство на ткиво со лузни. Според студијата, женското обрежување било поврзано со зголемен ризик за мајката на оштетување на перинеумот и прекумерна загуба на крв, како и потреба за реанимација на бебето и мртвородено дете, можеби поради долгата втора фаза.
Психолошки ефекти, сексуална функција
Според систематскиот преглед од 2015 година, има малку достапни висококвалитетни информации за психолошките ефекти на женското обрежување. Неколку мали студии заклучиле дека жените со женско обрежување страдаат од анксиозност, депресија и посттрауматско нарушување на стресот. Чувство на срам и предавство може да се развие кога жените ќе ја напуштат културата што практикува обрежување и научат дека нивната состојба не е норма, но во рамките на практикувачката култура тие можат да гледаат на своето обрежување со гордост, бидејќи за нив тоа означува убавина, почитување на традицијата, чистота и хигиена. Студиите за сексуалната функција биле исто така мали. Мета-анализата на 15 студии во 2013 година вклучена во 12.671 жени од седум земји заклучила дека жените со обрежување имаат двојно поголема веројатност да не пријават сексуална желба и 52% поголема веројатност да пријават диспареунија (болен полов однос), а една третина да пријави намалени сексуални чувства.
Анкети за домаќинства
Агенциите за помош ја дефинираат преваленцата на женското обрежување како процент на возрасната група од 15–49 години што ја доживеала. Овие бројки се засноваат на национално претставителни истражувања на домаќинства познати како Демографски и здравствени истражувања (DHS), изработени од „Макро Интернешнл“ и финансирани главно од Агенцијата на САД за меѓународен развој (УСАИД); и анкети за кластери со повеќе индикатори (МИКС) спроведени со финансиска и техничка помош од УНИЦЕФ. Овие истражувања се вршат во Африка, Азија, Латинска Америка и на други места приближно на секои пет години, од 1984 година, односно 1995 година. Првата публикација за проценка на распространетоста на женското обрежување заснована на податоци за DHS (во седум земји) е напишана од Дара Кар од Макро Интернешнл во 1997 година.
Видови обрежување
Прашањата што им биле поставувани на жените за време на анкетите вклучуваат: „Дали пределот на гениталиите е само пресечен / исечен без да се отстрани месо? Дали некое месо (или нешто друго) е отстрането од пределот на гениталиите? Дали е зашиена областа на гениталиите?“. Повеќето жени пријавуваат „исечени, тргнато месо“ (Видови I и II). .
Тип I е најчестата форма во Египет, и во јужните делови на Нигерија. Тип III (инфибулација) е концентриран во североисточна Африка, особено Џибути, Еритреја, Сомалија и Судан. Во анкетите во периодот 2002–2006 година, 30% од девојчињата во Џибути, 38% во Еритреја и 63% во Сомалија доживеале Тип III. Исто така, постои голема распространетост на инфибулација кај девојчињата во Нигер и Сенегал, а во 2013 година се проценува дека во Нигерија биле инфибулирани три проценти од возрасната група 0–14. Видот на постапката е често поврзан со етничката припадност. На пример, во Еритреја, едно истражување во 2002 година открило дека сите девојки од Хедареб биле инфибулирани, во споредба со два процента Тиграх=јани, од кои повеќето спаѓале во категоријата „исечени, не е отстрането месо“. .
Преваленца
Најголеми концентрации кај возрасната група од 15 до 49 години има во Сомалија (98 проценти), Гвинеја (97 проценти), Djибути (93 проценти), Египет (91 процент) и Сиера Леоне (90 проценти). [82] Заклучно со 2013 година, 27,2 милиони жени биле подложени на FGM во Египет, 23,8 милиони во Етиопија и 19,9 милиони во Нигерија. Има голема концентрација во Индонезија, каде што според УНИЦЕФ, Тип I и Тип IV се практикуваат; индонезиското Министерство за здравство и Индонезискиот совет на улеми велат дека клиторисот не треба да се намалува. Стапката на распространетост за групата 0-11 во Индонезија е 49 проценти (13,4 милиони). Помали студии или анегдотски извештаи сугерираат дека се практикува и во Колумбија, Јордан, Оман, Саудиска Арабија и делови од Малезија ; во Обединетите Арапски Емирати; и во Индија. Се наоѓа во имигрантските заедници ширум светот.
Рурални области, богатство, образование
Анкетите откриле дека женското обрежување е почесто во руралните области, поретко во повеќето земји меѓу девојчињата од најбогатите домови и (освен во Судан и Сомалија) поретко кај девојчињата чии мајки имаат пристап до основно или средно / високо образование. Во Сомалија и Судан ситуацијата била обратна: во Сомалија пристапот на мајките до средно / високо образование бил проследен со пораст на преваленцата кај нивните ќерки, а во Судан пристапот до какво било образование бил придружен со пораст.
Возраст, етничка припадност
Женското обрежување не е секогаш обред меѓу детството и зрелоста, но често се изведува кај многу помлади деца. Девојчињата најчесто се сечат кратко по раѓањето до 15-тата година од животот. Во половина од земјите за кои биле достапни националните податоци во периодот 2000–2010 година, повеќето девојчиња биле помали од пет години. Над 80 проценти (од оние што се исечени) се исечени пред петтата година во Нигерија, Мали, Еритреја, Гана и Мавританија. Истражувањето за демографски и здравствени истражувања во Јемен од 1997 година открило дека 76 проценти од девојчињата биле исечени во рок од две недели по раѓањето. Процентот е обратен во Сомалија, Египет, Чад и Централноафриканската Република, каде над 80 проценти (од оние што се исечени) се намалени помеѓу пет и 14 години. Исто како што типот на ФГМ често се поврзува со етничката припадност, така е и средната возраст. Во Кенија, на пример, народот Киси го практикуваат на околу 10 години, а Камба на 16 години.
Националната распространетост на една земја честопати ја рефлектира високата суб-национална распространетост кај одредени етникуми, наместо раширената практика. Во Ирак, на пример, женското обрежување најчесто се наоѓа меѓу Курдите во Ербил (58 проценти преваленца во возрасна група од 15 до 49 години, заклучно со 2011 година), Сулејманија (54 проценти) и Киркук (20 проценти), давајќи на земјата национална преваленца од осум проценти. Практиката понекогаш е етнички обележувач, но може да се разликува по национална линија. На пример, во североисточните региони на Етиопија и Кенија, кои делат граница со Сомалија, сомалијците практикуваат со приближно иста брзина како и во Сомалија. Но, во Гвинеја сите жени од Фулани групата кои одговориле на истражување во 2012 година изјавија дека искусиле обрежување наспроти 12 проценти од Фулани групата во Чад, додека во Нигерија Фулани се единствената голема етничка група во земјата што не ја практикува.
ФК Милан сезона 2019-2020
Сезоната 2019-2020 година — 121-ва сезона во историјата на ФК Милан и нивната 86-та (вкупно 109-та) во најсилното италијанско фудбалско првенство. Милан се натпреварува во Серија А и во Купот на Италија. Милан исто така се квалификувал во Лига Европа, но подоцна бил исклучен поради проблеми со финансискиот фер-плеј.
Космос-726
Космос-726 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 април 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-726 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 995 км, а најмалото на 958.
Московско време
Московско време (моско́вское вре́мя, крат. MSK) — часовен појас кој важи за градот Москва и најголемиот дел од западна Русија, вклучувајќи го Санкт Петербург. Броејќи од запад, ова е вториот по ред часовен појас во Русија. На 26 октомври 2014 одговара според зоната: UTC+3 (целогодишна).
Овој часовен појас се користи низ цела Русија за возните редови на железничкиот и бродскиот сообраќај, додека пак возушниот сообраќај се води според месното време. Покрај ова, часовните појаси во земјата се опишуваат во однос на московското време наместо UTC. Така, времето во Јакутск (UTC+9) се наведува како MSK+6.