cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Економија на Украина
2000-тите
Политизацијата на секторот за гас била проследена со низа корупциски скандали околу снабдувањето на гас во Украина и улогата што ја играла компанијата РосУкрЕнерго, која дејствувала во 2006-2009 година како посредник меѓу рускиот Гаспром и државната компанија Нафтогас Украина - Таа го продавала гасот во Украина за ниска цена од купената од рускиот монопол.
На 5 февруари 2008 година, Украина се приклучила на СТО.
Според резултатите од 2009 година, БДП на Украина опаднал за 14,8%, што било еден од најлошите показатели за динамиката на БДП во светот. Во 2009 година, индустриското производство паднало за 25,0%.
2010-тите
Политиката на присилна европска интеграција ја продолжил администрацијата на претседателот Виктор Јанукович. И покрај фактот дека во 2010 година новото раководство на Украина значително ги подобрило односите со Руската Федерација, биле донесени закони за неблокирачки статус на државните и регионалните јазици, потпишан бил договор за создавање зона на слободна трговија на ЗНД, не се случила промена во стратегискиот курс.
Текстот на Договорот за асоцијација со Европската унија конечно бил договорен во ноември 2011 година, но поради сложените односи меѓу Европската унија и раководството на Украина поради апсењето и гонењето на украинскиот водач на опозицијата Јулија Тимошенко, неговото потпишување било одложено неколкупати, додека Европската унија изнела голем број дополнителни услови. На 30 март 2012 година, Спогодбата била парафирана од шефовите на делегациите на Украина и Европската унија. Во исто време, претседателот Јанукович преговарал со Русија, обидувајќи се да најде прифатлив модел на соработка помеѓу Украина и Царинската унија на ЕврАСЕЦ.
Во ноември 2013 година, на неколку дена пред Самитот во Вилнус на Источното партнерство, каде било планирано да се потпише Договорот за асоцијација, подготвителниот процес за потпишување бил суспендиран на иницијатива на украинската влада „со цел преземање мерки за обезбедување на националната безбедност на Украина, подетално проучување и збир на мерки што мора да се спроведат за враќање на изгубениот обем на производство и области на трговски и економски односи со Руската Федерација и други од страна на државите членки на Комонвелтот на независни држави, формирање на соодветно ниво на домашниот пазар, со што ќе се обезбедат паритетни односи меѓу Украина и земјите-членки на Европската унија “.
Одбивањето на претседателот Виктор Јанукович да потпише договор со Европската унија довело до масовни протести во Киев, а по скоро тримесечна тешка конфронтација, кон крајот на февруари 2014 година се случила промена на власта во Украина. На 2 март, новата влада наредила продолжување на подготвителниот процес за потпишување на договорот. На 21 март бил потпишан политичкиот дел на договорот, на 27 јуни 2014 година - економскиот дел од договорот.
Бегството на претседателот Јанукович, губењето на Крим и вооружениот конфликт во Донбас ја втурнале државата во криза, поради што девизните резерви паднале нагло, БДП паднало за 17%, а инфлацијата достигнала 60%.
Во пролетта 2014 година, Крим, кој бил дел од Украина, станал дел од Руската Федерација (види анексија на Крим кон Руската Федерација ), а на истокот на земјата започнал вооружен судир. Последица на тоа било намалувањето на економската активност, значителна материјална штета на индустриската, транспорзната и социјалната инфраструктура во регионите Донецк и Луганск и натамошно влошување на економската состојба во земјата.
На 16 септември 2014 година Врховната Рада го одобрил нацрт-законот за ратификација на Договорот за асоцијација меѓу Украина и Европската унија, кој бил потпишан од претседателот Петро Порошенко во истиот ден. Сепак, на барање на Русија, на 12 септември 2014 година, во Брисел за време на преговорите Украина-Русија-ЕУ, бил постигнат договор да се одложи спроведувањето на договорот за создавање зона на слободна трговија Украина-ЕУ до 31 декември 2015 година. Од 1 ноември 2014 година. Украина започнала да ги спроведува главните одредби од Договорот, исклучувајќи создавање зона за слободна трговија. Покрај тоа, во пролетта 2014 година, украинската влада одлучила да ја прекине воено-техничката соработка со Русија
После ова, Роспотребнадзор вовел ограничувања на увозот во Русија на одредени прехранбени производи од украинско потекло, а извозот на украински земјоделски производи во Русија значително се намалил.
На 16 јуни 2014 година, поради неправилно исполнување на обврските на украинскиот „Нафтогас“ според договорот за снабдување со гас (присуство на долгови за природен гас доставени според договорот во износ од 4,5 милијарди американски долари и отсуство на плаќања за тековните испораки) „Газпром“ објавил режим на претплата на снабдување со руски гас.
На 16 септември 2014 година бил потпишан Договорот за асоцијација меѓу Украина и Европската унија (стапил во сила на 26 септември 2014 година).
На 23 јануари 2015 година, Премиерот на Украина А. П. Јацењук побарал од шефовите на регионите да доставуваат до владите планови за мобилизирање на економијата на регионите и да се подготват за премин на економијата на земјата во воени патеки.
Од третиот квартал од 2012 до 2016 година, земјата доживеала постојан пад на БДП.
Во 2014 година, според Народната банка на Украина, БДП на земјата паднал за 7,5%, инфлацијата на потрошувачите се искачила на 25%, банкарскиот систем изгубил една третина од сите депозити на населението, а девизните резерви на земјата се намалиле на 7,5 милијарди американски долари Во 2014 година, националната валута на Украина паднала за половина од својата вредност, од 8 на 16 по долар. Благодарение на заемите од ММФ и меѓународната заедница, ситуацијата била стабилизирана и бил постигнат одреден успех (меѓутоа, земјата сè уште се соочува со цел спектар на нерешени проблеми: борбата против корупцијата (види корупција во Украина ), создавање пазари на капитал, подобрување на деловното опкружување и натамошна приватизација на државниот имот )
Индустриското производство, според Државниот комитет за статистика на Украина, во земјата се намалил за 10,7%. Најпогодени сектори се оние чиј главен потенцијал е концентриран на истокот на земјата: производство на кокс и нафтени производи, хемиски производи, металуршки производи и инженерски производи. Пред избувнувањето на воениот конфликт на исток, придонесот на регионите Донецк и Луганск во БДП на Украина бил околу 25%.
Според ООН, во септември 2014 година, како резултат на непријателствата, инфраструктурата на двата региони претрпела штета во вкупна вредност од 440 милиони американски долари. Уништени биле скоро 2.000 згради, повеќе од 70% од претпријатијата престанале да функционираат во Донецк (многу од нив се рудници кои обезбедуваат јаглен за претпријатија и електраните во другите региони на Украина). Некои фабрики пострадале директно од бомбардирање, некои ја изгубиле инфраструктура. За време на борбите, железниците биле уништени и електричните линии биле оштетени. <sup class="" style="white-space: nowrap">]. Според Фич, силниот пад на украинската економија во најголем дел се должи на прекинот на традиционално блиските економски врски со Русија. Шведско-американскиот економист Андерс Ослонд пресметал во 2015 година дека загубата на Крим ја чинела Украина 4% од БДП, војната во Донбас - 7% од БДП и Украина изгубила уште 3% од БДП како резултат на одливот на инвестиции.
Според студијата на Министерството за економски развој и трговија (МРТТ), нивото на сивата економија во Украина во 2014 година се зголемило на 42% од БДП и ова претставувало рекорд од 2007 година.
Најтешката криза се случила во 2015 година:
Во јуни 2016 година В. Гонтарева изјавила дека во текот на изминатите две години украинската економија (вклучително и банкарскиот сектор) ја доживеала најдлабоката криза од осамостојувањето. Според резултатите од годината, веќе во 2016 година украинската економија пораснала за околу 2%, исто и во 2017 година.
До 2018 година, земјата изгубила 20% од индустриското производство, структурата на економијата е променета скоро целосно. Индустриската криза довела до зголемување на невработеноста.
Во октомври 2019 година била претставена програмата за акција на Кабинетот на министри на Украина Алексе Гончарук, меѓу нејзините артикли: раст од 40 проценти во реалниот БДП; создавање на еден милион нови работни места; привлекување на 50 милијарди долари странски директни инвестиции и други.
Земјоделство
Земјоделството на Украина е еден од најважните сектори на нејзината економија (агро-индустрискиот комплекс обезбедува 14% од БДП за 2015 година) и е водечки извозен сектор во земјата ) заради бројни климатски (присуство на региони со релативно долг вегетативен период и висок квалитет почва) и демографски (висока густина на население, вклучително и рурални) причини.
Главната гранка на специјализација во земјоделството во земјата е производство на земјоделски култури, особено сточна храна. На територијата на Украина има 32 милиони хектари црница, што сочинува третина од обработливото земјиште низ цела Европа; благодарение на ова, земјата е рангирана на третото место во светот по извоз на пченка, а на петто место по извоз на пченица.
По влезот во СТО во 2008 година, на Украина и е забрането да го субвенционира земјоделскиот извоз.
Минерали
Околу 20 илјади минерални наоѓалишта и 117 видови минерали биле откриени во Украина. Од нив, 8172 наоѓалишта со резерви од 94 видови минерални суровини се од индустриско значење. 2868 депозити биле привлечени од индустрискиот развој, за кој работат повеќе од 2 илјади. рударски и преработувачки претпријатија.
Во Украина се развиени и идентификуваат наноси на нафта, гас, јаглен, тресет, шкрилци, ураниум; железо, манган, хром и никел, титан, магнезиум, како и алуминиум, бакар, цинк, олово. Постојат злато, сребро, жива, берилиум, литиум, циркониум, хафниум, тантал, ниобиум, кобалт, калај, волфрам, молибден, ванадиум, итриум и лантаноиди, и распрснати елементи на германиум и скандиум.
Во Украина има три региони кои содржат нафта : Днепар-Донецк, Прајкарпаски и Црното Море.
Најголем дел од резервите се наоѓаат во источниот слив Днепар-Донецк, каде што работат постројки за производство на нафта и бензин во регионот Сум - врз основа на полињата Охтирски и Качански, во регионот Чернихив - врз основа на наоѓалиштата на Гнидинцевски и Прилетски, и во регионот Полтава - врз основа на Сагајдски депозити. Повеќе од половина од нафтата на Украина се произведува во овој регион.
Второто место му припаѓа на Карпатскиот нафтен и гасен регион, каде што се наоѓаат Бориславнефтегаз и Долинонефетегаз. Најголемите наоѓалишта во Западна Украина се наоѓаат во регионите Ивано-Франкивск и Лавов. Производството на нафта во овие полиња е мало заради осиромашување на резервите. Најголемите наоѓалишта се Долинское, Бориславское, Битковској.
Нафтен и бензински регион во Црното Море вклучува региони на Николаев, Одеса, Керсон и северниот дел на Крим. Некои наоѓалишта се наоѓаат во рамките на Црното Море и на дното на Азовското Море. Оваа област се смета за ветувачка, се работи на потрага по нови депозити. Во моментов, Крим е спорна територија, така што Украина нема можност да развива депозити и да спроведува производство во Крим и на Црното Море.
Исто така, Украина има полиња на гасови во Одеса и Безимјаноје кои биле експлоатирани од Черноморнефтегаз (во март 2014 година национализирана од Република Крим, која подоцна стана дел од Руската Федерација).
На почетокот на 2020 година, претставниците на компанијата „ Угргаздобија “ обезбедиле податоци за резервите на бензин на пет главни полиња
Индустрија
На крајот на декември 1990 година, на територијата на украинската ССР, имало 7,9 илјади индустриски претпријатија, во кои биле вработени 7,1 милиони луѓе (вклучително и 5085 илјади работници).
На почетокот на 2006 година, Украина припаѓала на категоријата земји со развиен индустриски потенцијал, индустријата во земјата се состоела од околу 300 индустрии. Водечките индустрии се железна металургија и машинство.
Од 1990 до 2008 година, уделот на инженерството во структурата на индустриското производство во Украина се променило од 31 на 14%, а железната металургија - од 11 на 27%. Главните индустрии се вадење јаглен и кафеав јаглен. Главните наоѓалишта на јаглен се наоѓаат во сливот за јаглен Днепар-Донецк, како и во сливот за јаглен Лавов-Волин.
Производство на нафта и гас
Областите за гас во Украина биле активно развиени уште во времето на Советскиот Сојуз. Во 1970-тите производството на природен гас надминало 60 милијарди кубни метри годишно, но најатрактивните и лесно обновувачки резерви се исцрпиле доста брзо, а развојот бил замрзнат.
Денес истражените наслаги на природен гас изнесуваат најмалку 1 трилион кубни метри; вкупно, околу 350 гасови, нафта, гас и нафтен кондензат, како и нафтени и гасни полиња во моментот се регистрирани во Украина. Сопствено производство се врши главно во трите главни региони на нафта и гас: Карпатите, Днепар-Донецк и Јужна; Денес, активно работат околу 100 бунари.
Главни компании кои се вклучени во истражување и производство на јаглеводороди, се Укргаздобича, Холдонг Бурисима, Куб-газ, Природни ресурси, Полтавска компанија
Рафинирање на нафта
Украинскиот пазар на гориво е претставен со шест рафинерии (NPZ): Одеса, KremeКременчуnchugsky, Khersonsky, Lisichanskiy, Nadvirna и Drogobychskiy рафинеријата. Како и да е, работи само една - рафинеријата „Кременчуг“ (ПЈД „Укратнафа“). Останатите не се експлоатираат заради загуба.
Википедија на окситански јазик
Википедија на окситански јазик е издание на Википедија на окситански јазик.
Економија на Украина
Рафинирање на нафта
Бидејќи сопственото производство на нафта во Украина е мало, повеќето суровини се увезуваат, вклучително и од Русија.
Украина годишно троши околу 16 милиони тони нафтени производи, вклучително и 5 милиони тони бензин и дизел-гориво и 6 милиони тони мазут. Вкупниот капацитет на украинските рафинирани нафтени претпријатија надминува 52 милиони тони годишно.
Хемиска индустрија
Хемиската индустрија работи во единствен комплекс со металургија, користејќи производи за производство на азотни ѓубрива, лакови, бои, лекови. Фосфорити, соли од калиум и солена маса се користат за производство на минерални ѓубрива, сулфур - за производство на сулфурна киселина. Нафтата и гасот - локални и увезени - се користат за производство на синтетичка гума и синтетички влакна. Најголемите центри на хемија: Северодонацк - 35 илјади луѓе, Одеса - 28 илјади луѓе Најголемите хемиски компании: Остхем холдинг (дел од Групацијата ДФ ), во кои спаѓаат Концерн Азот, Концерн Стирол, Северодонацск Адот и Ривнеазот.
Машинско инженерство
Главно е претставен од теш-ката индустрија, сообраќајната индустрија, електротехникаат, воено-космичката техника. Главните производи на украинскиот извоз од овој сектор се железнички локомотиви, вагони; турбини, електрани, мотори, пумпи и резервни делови, електрична опрема.
Извозот на инженерски производи од Украина во 2012 година изнесувал 13,3 милијарди долари. Во 2015 година, авто-компонентите (особено жици за свеќички) дошле на првото место наместо вагони станувајќи клучни украински инженерски производи што се извезуваат; на второ место - мотори со авион; во третата позиција - пумпи за течности.
Лесна индустрија
Главните под-сектори се текстилната индустрија, индустријата за производство на облека од крзно и кожа.
Прехранбена индустрија
Прехранбената индустрија вработува 12,8% од работоспособното население во земјата (2003). Опсегот на производи вклучува повеќе од 3000 артикли. Претпријатијата за прехранбена индустрија се наоѓаат насекаде, иако нивната локација ги зема предвид спецификите на индустријата. Неодамна, бројот на вработени во прехранбената индустрија се зголемил дополнително. Најчесто овие индустриски комбинати се создаваат во близина на извори за суровини, или во близина на фарми.
Главни индустрии: Овошје и зеленчук, шеќер, масло и маснотии, путер и сирење, млечни производи, месо, слатки, алкохол, пијалаци и безалкохолни пијалаци, вино, сол, риба. Исто така развиено е: конзервирање, тутун, мелење брашно.
Дрвна индустрија
Овој сектор ги опфаќа шумарството, обработката на дрво и хемиската индустрија.
Главните шуми се концентрирани во Карпатите и Полесија. Видовите на дрвја кои се широко распространети се бука, даб, смрека, бор.
Оваа индустрија опфаќа околу 90% во овој регион од целата земја. Индустријата за преработка на дрва се наоѓа прилично рамномерно, но во областите на сеча, концентрацијата на претпријатијата е многу поголема. Надвор од зоните на сеча, во големи индустриски центри и транспортни центри, дрвопроизводството работи на увезени суровини. Тие произведуваат граѓа, иверка, напои, иверица.
Местоположбата на индустријата за целулоза и хартија во земјата е ориентирана кон суровини и водни ресурси, достапност на електрична енергија и квалификувана работна сила и се наоѓа главно во дрвните индустриски региони. Со оглед на малото количество примарни суровини - целулоза, скоро сите претпријатија во Украина се насочени кон производство на хартија и картон од рециклирани материјали - отпадна хартија.
Гориво и енергетика
Горивото и енергетскиот комплекс (FEC) на Украина само делумно ги задоволува потребите на земјата. Енергетската зависност на Украина од снабдувањето со фосилни горива е околу 65%, додека во земјите на ЕУ оваа бројка е во просек 51%. Ваквите развиени европски земји како Германија - 61,4% и Австрија - 64,7% приближно одговараат на нивото на енергетска зависност на Украина.
Во енергетскиот биланс на Украина за 2008 година, гасот зафаќал 41%. Од вкупниот обем на потрошувачка, индустриските капацитети учествуваат со околу 60%, 40% - учеството на населението и потрошувачите на домаќинствата. Вкупно, повеќе од 85 илјади претпријатија и организации и 16,1 милиони станови се гасифицираат во земјата. Гасниот биланс на Украина за 2005 година се состоел од 20,1 милијарди кубни метри домашно производство, повеќе од 36 милијарди кубни метри снабдување од Средна Азија (главно Туркменистан) и околу 23 милијарди кубни метри обезбедени од „Гаспром“. Украина извела 5 милијарди м2 гас.
Во 2008 година, просечната годишна потрошувачка на гас во Украина била околу 75 милијарди кубни метри. Во 2015 година, Украина ја намалила потрошувачката на бензин на 33,727 милијарди м³; во 2016 година - 33 милијарди м³.
Долго време, домашната цена на бензинот во Украина била една од најниските во Европа, додека цените на бензинот за населението биле субвенционирани со зголемувањето на тарифите за индустријата, но во декември 2014 година украинската влада најавила зголемување на тарифите за потрошувачката на енергија и извори на енергија на пазарно ниво.
Вкупната должина на гасоводите на Украина е втора во Европа и еден од најголемите гасоводи во светот. Гасоводниот систем вклучува 72 компресорски станици и 13 подземни складишта со најголем активен волумен на гас во Европа по Русија - повеќе од 32 милијарди м2, или 21,3% од пан-европскиот активен капацитет. Украинските гасоводи се поврзани со сите соседни држави: Русија, Белорусија, Молдавија, Романија, Полска, Унгарија и Словачка. Системот на влез е 290 милијарди кубни метри годишно, на излез - 175 милијарди кубни метри. Преку системот за гасоводот на Украина, рускиот гас се транспортира во европските земји, како и во јужните региони на Русија.
Енергетска индустрија
Украина е извозник на електрична енергија. Според државното претпријатие за надворешна економска активност „Укринтеренерго“, во 2006 година Украина извезела 10,5 милијарди киловат/час на електрична енергија. Главни купувачи се Унгарија, Полска, Словачка, Романија и Молдавија.
Атомска енергија
Националната компанија за атомска енергија Енергоатом управува со активностите на украинската јадрена енергија. Од 2001 година, Украина има 4 атомски централи (Запорожја, Јужно-украинска, Ровенска, Кмелницки) со 15 единици за работа. Сите украински атомски централи се изградени од Советскиот Сојуз и опремени со реактори ВВВЕ-440 и ВВЕР-1000. Најголем снабдувач на јадрено горивое руската корпорација ТВЕЛ (најголем дел од горивото за Украина го произведува ТВЕЛ од украински ураниум). .
Исто така, постојат две неактивни атомски централи:
Во август 2001 година во аеродромот во Запорижја, ISFSF бил пуштен во употреба, обемот на дизајнот е 380 контејнери, кои можат да сместат повеќе од 9000 склопови на потрошени горива. Од јули 2016 година, на локацијата биле инсталирани 137 контејнери. Технологијата на Запорижја ИСФСФ се заснова на складирање на потрошени склопови на гориво во контејнери со вентилирани бетони што се наоѓаат на локацијата во рамките на атомската централа. Во декември 2005 година, „Енергоатом“ потпишал договор со американската компанија „Холттек Интернешнл“ за дизајнирање и изградба на друг постројка за складирање јадрено гориво од сув тип, дизајниран за складирање на потрошено јадрено гориво од преостанатите атомски централи Украина, која сè уште се извезува во Русија. Во октомври 2015 година, NNEGC Energoatom, Turboatom и Holtec International потпишале меморандум за во Брисел за соработка во рамките на проектот за изградба на нови атомски централи. Меморандумот предвидува трансфер на технологијата Turboatom Holtec за производство на контејнери за складирање на потрошен јадрен систем за гориво HI-STORM. Проценетата цена на услугите на Турбоатом за Холтек може да достигне 200 милиони американски долари во текот на следните 10 години, вклучително и околу 60 милиони американски долари во трошоците за опрема за проектот ISFSF.
Во 2004 година, четири украински атомски централи генерирале 53,2% од електричната енергија во земјата. Учеството на јадрената електрична енергија во 2013 година изнесувало 44,27% од потребите на земјата, а во 2015 година - 55,6% од вкупното производство во земјата.
Во 2008 година бил потпишан договор за снабдување со јадрено гориво за Јужно-краинската атомска централа со англо-американската компанија Вестингхаус, а на 30 декември 2014 година бил потпишан дополнителен договор со Вестингхаус за зголемување на снабдувањето со јадрено гориво на украинските атомски централи.
Градежништво
Градежната индустрија на Украина во 2000 година продолжила да го намалува пуштањето во употреба на нови домови, со што биле изградени 5,36 милиони м² од вкупната површина. Според шефот на кабинетот на министрите Микола Азаров, плановите за 2011 година биле да се изградат 10,2 милиони m² домови, што одговара на нивото на пред кризата 2007 година.
Заклучно со декември 2012 година, индустријата е во пад: основните средства се истрошени за скоро 60%. Падот на производството е предизвикан пред сè од намалувањето на обемот на изградби на згради и градби за 10,6%, како и инсталацијата на инженерска опрема на згради и градби за 4,2%. Обемот на градежните работи во 2015 година изнесувал 55,9 милијарди гривни, од кои за станбени згради - 13,6 милијарди, нестанбени згради - 14,4 милијарди, инженерски структури 27,9 милијарди.
Украинските претпријатија во јануари 2016 година завршиле градежни работи во износ од 2,4 милијарди гривни, што е за 11,4% помалку отколку во истиот период од 2015 година, додека во јануари 2016 година обемот на градежништвото опаднало за 75,5 % во однос на декември 2015 година.
Во 2018 година, обемот на пуштање во употреба на станови опаднал за 15,5% (вкупно, во период од пет години имало пад од скоро 20% ).
Сообраќај
Од почетокот на 2006 година, вкупната должина на патиштата изнесувала 172,3 илјади километри (од кои биле поплочени 116,7 илјади км), а железни патишта околу 23 илјади км ; вкупната должина на речните патишта биле 4,5 илјади км , со 18 пристаништа и развиена мрежа на цевководи што се користи за транспорт на гас, нафта, нафтени производи.
Железнички сообраќај
Од голема важност за економијата на Украина е железничкиот сообраќај, кој сочинува 82% од промет на товар (без гасовод) и скоро 40% од патничкиот сообраќај извршен од сите начини на сообраќај. Должината на железницата е 22.05 илјади километри.
Патен сообраќај
Должината на јавните патишта заклучно со 2017 година е 163.000 километри, од кои поплочени се 160.000 километри.
Во 2018 година, Украина го зазела 123-то место од 140 во рангирањето на квалитетот на патиштата во земјите од светот составено од Светскиот економски форум, меѓу земјите на Европа, Украина го зазела предпоследното, пред само Молдавија. Повеќе од 90% од патиштата што постојат во Украина имаат мал стандарден животен век.
Воден сообраќај
Во 2016 година, товарниот промет на сите пристаништа изнесувал 131,7 милиони тони.
Гасоводен сообраќај
Во Украина има развиена мрежа на нафтоводи и гасоводи (20.070 и 4.540 км, соодветно, како и 4.170 км цевководи за рафинирани производи).
Во 2001 година, нафтоводот Одеса-Броди бил изграден со должина од 667 км и чинел 200 милиони американски долари. Требало да транспортира касписка и казахстанска нафта заобиколувајќи ги турските теснеци од пристаништето Јужни во близина на Одеса до рафинерите на Источна и Средна Европа и во Северна Европа преку пристаништето Гдањск. Се претпоставувало дека последователно ќе биде поставена цевка од Брод до полски Плоцк, веќе поврзана со нафтовод до Гдањск. Сепак, овие планови никогаш не биле спроведени.
Трговија на мало
Во средината на 2000-тите, трговијата на мало постепено се претворила во еден од главните двигатели на економскиот раст во Украина.
Надворешна трговија
Главните партнери во надворешната трговија на Украина, кои се состојат од извоз (извоз) и увоз (увоз) на стоки и услуги, се Руската Федерација, Турција, Кина, Египет, земјите од ЕУ, Белорусија, Казахстан. 80% од украинскиот извоз се испорачува преку море.
Пред кризата во 2008 година, нешто повеќе од половина од приходите од извоз потекнува од металургијата и хемиската индустрија. Во 2014 година, Украина извела жито жито во вредност од 6,5 милијарди долари и железна руда вредна 3,3 милијарди долари. Во 2014 година, за првпат во 21 век, обемот на извозот на земјоделски производи го надминал обемот на металуршкиот извоз . Водечката извозна индустрија станало земјоделството. Во 2015 година, тој обезбедил повеќе од 38% од извозниот потенцијал. Извозот на земјоделски производи може да биде под влијание на нивниот квалитет. Во 2013 година, Украина добила 3 известувања за загадено жито, во 2014 година - 4, во 2015 година −27, за првата половина на 2016 година − 21, а биле утврдени голем број штетници во производите. Повеќе од 20% од приходите од извоз доаѓаат од железна металургија. Во 2015 година, Украина добила 2,2 милијарди американски долари од извозот на суровини од железна руда, што претставувало 6% од извозот на земјата.
Надворешната трговија со добра од 2015 година е претставена во табелите:
Украина е традиционален извозник на азотни ѓубрива. Во првата половина на 2016 година извозот се зголемил за 52% од обемот на набавки на овие производи во Руската Федерација. Украина за наведениот период набавила азотни ѓубрива во износ од 77 милиони американски долари од Руската Федерација, 9,7 милиони долари од Казахстан и 7 милиони долари од Белорусија.
Надворешната трговија со услуги во 2015 година изгледа вака :
Трговија во ЕУ
Главните партнери на Украина во ЕУ се Полска, Италија, Германија, Шпанија, Холандија и Унгарија.
Украина ги снабдува земјите на ЕУ со:
Најголемиот увоз од ЕУ учествува со:
Главните партнери на Украина во трговијата со услуги меѓу земјите на ЕУ се Велика Британија, Кипар и Германија.
Во вкупниот обем на украинскиот извоз во земјите на ЕУ доминираат транспортни услуги, деловни услуги, услуги за обработка на материјали, телекомуникациски услуги, компјутерски и информативни услуги. Најголем удел во вкупниот обем на увозот е зафатен од транспортот, како и услуги поврзани со финансиски активности, авторски хонорари и други услуги поврзани со употреба на интелектуална сопственост.
Во 2015 година, уделот на извозот на стоки од Украина во Европската Унија изнесувал 13,018 милијарди американски долари или 34,1% од вкупниот извоз, учеството на увозот на стоки од земјите на ЕУ во Украина изнесувал 15.344 милијарди американски долари - 40,9% од вкупниот увоз.
Важен дел од трговијата со ЕУ е Договорот за асоцијација меѓу Украина и Европската Унија. Во 2014 година, Европската Унија доделила на Украина еднострани трговски преференци. Договорот за зоната на слободна трговија со Европската унија во целост стапил во сила на 1 јануари 2016 година. Главниот фактор во Договорот за асоцијација се квотите за украинските извозници на увоз без царина во ЕУ. Квотите ги пропишува Европската комисија и во најголем дел се наменети за заштита на пазарот на ЕУ. За голем број на добра што се од интерес за ЕУ, постојат или прилично големи квоти или практично непостоечки. Во средината на 2014 година, повеќето квоти не биле искористени заради силна конкуренција, недостаток на реална побарувачка во ЕУ и неусогласеност на производите со европските стандарди.
Украина го зазема осмото место во извозот на земјоделски производи во Европската унија. Од октомври 2014 до септември 2015 година, ЕУ увезела украински земјоделски производи во вредност од 3,578 милијарди евра, што е за скоро 15% помалку отколку во истиот период 2013-2014 година (4,188 милијарди евра).
Исто така, постојат квоти за голем број на стоки увезени од ЕУ во Украина. Свинско месо - 10.000 тони годишно, месо од живина - 8000 тони, шеќер - 30 000 тони. Од 1 февруари 2016 година, европските производители доставиле на Украина 20 илјади тони шеќер (66% од квотата доделена од страна на Украина за 2016 година) и 278 тони свинско месо (2,8% од квотата).
Трговија со земјите на ЗНД
Во 2010 година, Украина извезла стока во земјите на ЗНД во износ од 18,7 милијарди американски долари и увезела 26,7 милијарди американски долари. Во 2011 година, Украина и земјите-членки на ЗНД го потпишале Договорот за слободна трговија од 18 октомври 2011 година. Во 2012 година, извозот на стоки вредел 25,37 милијарди американски долари, а увозот - 34,57 милијарди долари.
1 јануари 2016 година заради влегувањето во сила на Договорот за зоната на слободна трговија на Украина со Европската унија, Руската Федерација го раскинала Договорот за зоната на слободна трговија во ЗНД во однос на Украина. Другите земји на Евроазиската економска унија - Казахстан, Белорусија, Киргистан и Ерменија - не ја поддржале Русија во прашањето за напуштање на зоната на слободна трговија со Украина. На 27 јануари 2016 година, Врховната Рада го ратификувала протоколот за слободна трговија со Узбекистан.
Одбојка на Летните олимписки игри
Одбојката — спортска дисциплина која на Летните олимписки игри била воведена на Летните олимписки игри кои се одржале во Токио во 1964 година, и оттогаш постојано е вклучена во програмата на Олимписките игри.
Историја
Историјата на олимписката одбојка започнува од Олимписките игри 1924 во Париз, каде одбојката била претставена како дел од американските спортови. Дискусиите на овој предлог за дополнување на олимписката програма, сепак, станале дури по Втората светска војна, по основањето на FIVB и дел од континенталните конфедерации. Во 1957 година бил одржан посебен турнир за време на 53-тата сесија на МОК во Софија, со поддршка на ова барање. Натпреварувањето имало успех и одбојката официјално била вклучена во програмата на Летните олимписки игри 1964.
Економија на Украина
Финансии
До 1 август 2010 година, Украина излегла со долг кон Меѓународниот монетарен фонд во износ од 12,66 милијарди американски долари.
Заклучно со 31 мај 2011 година, државниот долг на државата изнесувал 460,6 милијарди гривни (во исто време, надворешниот долг изнесувал 36,9 милијарди долари, внатрешниот долг - 20,8 милијарди долари).
Во 2014 година, надворешниот долг на Украина се зголемил за 10%, или за 2,8 милијарди американски долари, достигнувајќи 30,8 милијарди долари (наспроти 27,9 милијарди долари една година порано).
Според меѓународната истражувачка компанија „ЕуроМонитор“, во Украина во 2012 година, околу 90% од сите плаќања биле извршени со готовина. Според резултатите од првото тримесечје од 2013 година, учеството на порамнувањата со платежни картички во ланци на мало изнесувал скоро 18% од вкупниот број трансакции на населението со платежни картички (во 2012 година - 12%, во 2011 година - 8%, во 2010 година - 6%, во 2007 година година - 3,6%).
Во 2013 година, инфлацијата била на 0,5%, во 2012 година имало дефлација на ниво од 0,2%, во 2011 година - инфлација на 4,6% [158]. Во 2014 година, потрошувачките цени се зголемија за 24,9%, а во 2015 година - за 43,3%, што станала најголема вредност во текот на изминатите 20 години.
Покрај тоа, од 2010 до септември 2013 година, девизниот курс на гривната во однос на американскиот долар се менувала во тесен опсег од 7,9-8,2 за 1 долар.
На почетокот на 2015 година, Народната банка на Украина го намалила курсот на националната валута за 25%.
Делотворност на владите на Украина (во 2002-2014 година ) според Националната банка на Украина и Министерството за финансии на Украина
Jože Humer
Јоже Хумер (24 јуни 1936 – 13 јуни 2012 година) бил словенечки композитор, хорски мајстор, текстописец, преведувач и културен организатор. Роден е во Марибор, посетувал локална класична гимназија, а потоа студирал и дипломирал право. Тој го основал камерниот хор Љубљански мадригалисти и го предводел академскиот хор „Тоне Томшич“ и октетот „Галус “ во Љубљана. Бил претседател на Љубљанската музичка младина, реноватор на Љубљанското музичко друштво и претседател на Сојузот на културни организации на Словенија. Напишал и преведе стотици либрета и други стихови за деца, хорови и солисти. За својата работа во 1999 година го добил Златниот медал на Словенечкиот јавен фонд за културни дејности. Тој исто така бил судија, секретар на Врховниот суд на Словенија, и вклучен во правните и организациски аранжмани во областа на културата во 1980-тите и за време на отцепувањето на Словенија од Југославија. Подоцна, како експерт соработувал со словенечкиот Уставен суд. Во март 2012 година, тој бил одликуван од словенечкиот претседател Данило Турк со Орден за заслуги на Словенија, со образложение што го опишало како „натпросечно заслужна личност на словенечкиот културен живот“.
ГОУНГ испитување
ГОУНГ испитување е дел од физикалниот преглед кој се однесува на главата, очите, ушите, носот и грлото.
Чекори
Невролошко испитување вообичаено се смета за засебно од ГОУНГ, иако во некои случаи можно е нивно преклопување.
Фен
Фен може да се однесува на:
Могила (Бурилчево)
Могила — археолошко наоѓалиште во кочанското село Бурилчево. Наоѓалиштето претставува некропола - могили од римското време. Со рекогносцирањето во 1960 година, на ова наоѓалиште биле регистрирани две големи могили, кои подоцна (1985-87) мештаните ги уништиле до основата.
328 Гудрун
328 Гудрун — астероид од главниот појас.
Откриен е од страна на Макс Волф на 18 март 1892 година во Хајделберг.
Одбојка на Летните олимписки игри 1964
Одбојката на Летните олимписки игри 1964 — официјален одбојкарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Токио, Јапонија и тоа во машка и во женска конкуренција.
Црква „Св. Власиј“ - Ложани
Свети Власиј — македонска православна црква  во струшкотото село Ложани. Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото односно на сретсело. Таа претставува гробјанска и парохиска црква. Изградена во 1893 година. Има и фрескоживопис.
Список на државни водачи во 56 година
Ова е список на државни водачи во 6 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Шанец
Шанец — вештачки канал околу некоја градба со значење и речиси секогаш служи за спречување на пристапот кон таа градба. Тие нашле широка примена кај замоците, но и кај разни други градби.
Шанецот претставува широк и длабок ров, чијашто основна улога била да се оневозможи пристап до градбата, којашто шанецот ја опкружувал. Некои шанци биле празни, а некои исполнети со вода. најчесто премостувањето на шанците се вршело со изградба на дрвени мостови, кои лесно можеле да се расклопат во случај на опасност.
Некои податоци тврдат дека шанци имало уште пред новата ера, но нивната масовна изградба започнала во средниот век во Европа. Сепак, овој вид на утврдување се среќава и околу некои познати градби во Азија и помалку во Северна Америка. Денес, шанците се употребуваат за бројни други намени.
Историска намена
Шанците се длабоки ровови наполнети со вода, конструирани со цел да спречат напад на замок, бедем или друго утврдување. Тие го отежнуваат пристапот на опсадната машинерија како опсадни кули или опсадни овни кои мораат да се донесат до ѕидот за да вршат работа. Друга многу важна улога на шанецот е спречуцањето на поткопување, то есть копање на тунели под крепоста со цел на нејзин колапс.
Антика
Едни од најстарите белешки посочуваат на изградбата на шанци околу староегипетските тврдини. Како пример може да се посочи тврдината Бухен во Нубија. Други податоци за постоењето на шанци произлегуваат од рушевините во Вавилон, како и од верувањата во Асирија и останатите култури во регионот.
Среден век
Најголемата употреба на шанците била во средниот век. Во овој период тие ги опкружувале речиси сите замоци и тврдини, како дел од одбранбениот систем, веднаш пред ѕидините. Околу некои замоци, шанците биле исполнети со вода. Шанците ги оневозможувале нападите кон замоците со употребата на опсадни кули и ударни овни, чијашто ефикасност можела да се зголеми само со нивно приближување до ѕидините. Од друга страна, шанците исполнети со вода го оневозможувале минирањето како начин за уништување на одбраната.
Современо време
Во поново време, шанците повеќе не играат значајна улога во војувањето, меѓутоа во некои случаи шанецот може да служи за одбрана од некои опасности како и други креативни употреби. Доволно широк и длабок шанец може да служи како препрека за оклопни возила.
Чување на животни
Во многу современи зоолошки градини разни животни се чуваат во шанци наместо зад огради. Конструкцијата со вертикален надворешен ѕид кој се издига директно од шанецот наоѓа примена и во градинарскиот елемент наречен ха-ха во рамките на англиската пределна архитектура.
Национална безбедност
Во 2004 година биле изнесени планови според кои се предлагала изградба на шанец околу јужната граница на појасот Газаса, со цел да се спречи копањето на тунели од египетска територија до граничниот град Рафах. .
Спречување на нелегално преминување на граница
Во 2008 година, челниците на градот Јума, Аризона, САД планирале да ископаат шанец во должина од две милји, за да може полесно да го контролираат нелегалното преминување на мексиканско-американската граница.
Европа
Во бурните услови во Англија во XIV и XV век кога за изградба на силни одбранбени ѕидини требало дозвола (привилегија) од кралот, шанец околу велепоседничка куќа ги одбивал сите освен најупорните напаѓачи (илустрација, горе-десно). Поврзано: Игтамски шанец. Наоѓаме тврдини со шанци и во Ферара, Рока Санвитале во Фонтанелета и Рока Скаљиери во Сирмионе на брегот на езерото Гарда.
За таа намена биле средниот век биле навртувани извори кои го полнеле ровот. Исто така шанците барале одржување — тие биле прегледувани за шут кој би претставувал потенцијален начин на премостување.
Во средниот век се користеле мостови за преминување. Отпрвин тоа биле едноставни дрвени мостови кои лесно се размонтирале во опасност. Подоцна пак, се користеле висечки мостови и подвижни мостови.
Шанците понекогаш имале долги дрвени шилци во нив за да спречат препливување. Никој никогаш не чувал опасни водни животни во нив.
Азија
Шанците се користеле и во источна Азија како кај Забранетиот град и Хси-ан Во Кина царскиот дворец Кокјо во Јапонија; во Велоре во Индија и југоисточна Азија, како Ангкор Ват во Камбоџа и Чианг Маи во Тајланд.
Јапонските замоци имаат сложен систем на шанци. Понекогаш, дури три кругови го окружуваат замокот како помошни елементи за шанецот. Многу замоци во Јапонија се наоѓале во централните делови од градовите, па шанците биле важен извор на вода за жителите. Дури и денес, водната ообласт околу јапонскиот царски дворец е полна со ресторани на вода, а по неа пловат чамци. Најголем дел од сочуваните јапонски замоци имаат шанец исполнет со вода, иако во средниот век најчесто шанците биле суви (јапонски: 空堀, „карахори“, во буквален превод „ров“).
Забранетиот град во Пекинг е опкружен со шанец широк 52 m и длабок 6 m.окружён рвом 52 метра шириной и 6 метров глубиной (см. иллюстрацию ниже).
Америка
Иако шанците често нè потсетуваат на европски замоци, тие се користеле и во Северна Америка од страна на американските индијанци и мисисипската култура како надворешна одбрана кај некои утврдени села.
Премостување
Преку шанецот можело да се помине по мост, кој водел кон портата на градбата. Биле градени различни видови на мостови, но најчести биле три видови:
Противречност
Доказ со доведување до противречност
Овој доказ спаѓа во групата на индиректни докази и уште е познат како доказ со доведување до контрадикција (апсурд), Reductio ad absurdum.
Суштината на Доказ со доведување до противречност се сосотои во следново: ако од негацијата на заклучокот и од претпоставката на теоремата следува некој исказ противречен на условот, некоја аксиома или теорема, тогаш тврдењето во теоремата е точно.
Познат пример на доказ со доведување до противречност е доказот дека \sqrt{2} е ирационален број:
Андерсон Луис де Абреу Оливеира
Андерсон Луис де Абреу Оливеира (роден на 13 април 1988), познат само како Андерсон, е бразилски фудбалер, играч од средниот ред на Кортиба.
Програма (филм од 2015)
Програма (англиски: The Program) - британско-француски филм од 2015 година, во режија на Стивен Фрирс. Главните улоги ги играат: Ли Пејс, Џеси Племонс, Бен Фостер, Дастин Хофман, Брајан Гринберг, Гијом Кане, Лора Донели итн. Филмот е снимен според романот „Седумте смртни грева“ на Дејвид Волш.
Синопсис
Филмот е документарна драма за допингот на велосипедистот Ленс Армстронг. Еден ирски спортски новинар е убеден дека Армстронг користи допинг и така победува на „Тур де Франс“. Тој тргнува во потрага по докази за допингот, иако се соочува со судски процес во кој неговиот весник треба да плати отштета. Цело време, Армстронг ги негира обвинувањата, но еден негов колега, кој паѓа на тестот за допинг, конечно ја открива вистината.
Кокосова палма
Кокосова палма или само кокос — дрво од то на палмите (Arecaceae) и единствениот  од от кокос (Cocos). Поимот „кокос“ може да се однесува како на нејзиниот плод, така и на целата палма. Поимот потекнува од португалски и шпански збор од XV век coco, што значи „глава“ или „череп“, поради трите дупки на оревот што личат на човечко лице.
Расте низ тропските и суптропските краишта и има многу намени во домаќинството, занаетчиството и индустриското стопанство. Кокосовиот орев дава кокосова вода и ќумур од лушпата и влакна од надворешната кошулка. Месото се користи во готвењето, во свеж облик или суво (копра). Од внатрешноста се добива и масло и млеко, кои исто така наоѓаат широка примена во кулинарството и козметиката.
Опис
Кокосовата палма расте до висина од 30 м и има перјесто зеленило со должина од 4-6 м, а поединечните листови се долги 60–90 см. Кога ќе се исушат, паѓаат целосно, и стеблото останува мазно. Постојат два типа: високи и џуџести. На мошне плодно земјиште, палмата дава до 75 ореви годишно, но најчесто од секое дрво се добиваат највеќе 30 поради несоодветната земјоделска практика. Во последно време приносите се поголеми благодарение на напредокот во тениката на одгледување. Дрвото е еднодомно, што значи дека има и машки и женски цветови. Женскиот е многу поголем од машкиот. Цветањето се одвива непрекинато преку целата година.
Плод
Кокосовиот орев е јаткаст плод (не оревест) со три слоја: надворешен, среден и внатрешен (егзокарп, мезокарп и перикарп). Надворешниот и средниот ја сочинуваат „кошулката“ која се отстранува пред да оди на пазарот во нетропските земји. Средниот дел е составен од кокосово влакно (коир) кое наоѓа разни примени. Лушпата има три „устиња“ за ’ртење во облик на потемни крукчиња.
Зрелиот кокосов орев тежи околу 1,44 кг. Еден тон копра се добива од 6.000 зрели кокоси.
Потекло
Потеклото на кокосовото дрво не е сосем утврдено. Едни тврдат дека тоа се краиштата околу Меланезија и Малезија, или пак околу Индискиот Океан, а други пак сметаат дека потекнува од северозападна Јужна Америка.
Природна распространетост
Кокосовата палма расте на песоклива почва и голема отпорност на сол. Претпочита и места со многу сонце и обилни врнежи (1500-2500 мм годишно), па затоа е толку честа по бреговите во тропските предели. Дрвото бара и доста влага (70–80%+) за да расте правилно, и затоа не вирее на топли, но суви места. Не трпи студ и најдобро успева при средна годишна температура од 27 °C. Растот забележително се намалува под 21 °C.