cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тирунеш Дибаба
Кариера
Тирунеш исто така била исклучително успешна на Светските првенства во крос на кои има освоено вкупно пет златни и три сребрени медали. Својот прв златен медал таа го освоила на 17-годишна возраст на јуниорската трка одржана во Лозана.
Главна одлика на нејзиниот стил на трчање е нејзиниот неверојатен спринт во последните мигови од трките. За време на последниот круг од трката на 10.000 метри во 2005, таа последните 400 метри ги истрчала за 58.33 секунди.
Двојно олимписко злато
Таа го освоила златниот медал на трката на 10.000 метри на Летните олимписки игри 2008 во Пекинг, поставувајќи нов олимписки рекорд од 29:54.66; стариот рекорд од 30:17.49 бил поставен од нејзината братучетка Дерарту Тулу на игрите во Сиднеј во 2000 година. Новиот олимписки рекорд претставувал второ најбрзо време во историјата како и африкански рекорд.
Една недела подоцна, таа го освоила златниот медал и на трката на 5.000 метри победувајќи ја бранителката на титулата, Месерет Дефар. Победничкото време на Тирунеш изнесувало 15:41.40. Со освоената двојна титула, таа станала првата жена која победила на трките на 5.000 и 10.000 метри на исти олимписки игри.
Повреди по ЛОИ 2008
Поради повреди, таа ги пропуштила Светското првенство во крос 2009 одржано во Аман и Светското првенство 2009 одржано во Берлин.
На 15 ноември 2009 година, таа победила на 15 километарската трка во Најмеген, Холандија и го соборила рекордот на Кајоко Фукуши за речиси пола минута, завршувајќи со време од 46:28 минути. Ова била нејзина прва друмска трка по 2005 година, но таа ја отфрлила идејата да се натпреварува на друмски трки, изјавувајќи дека нејзин приоритет се трките на тартанот.
На Светското првенство во крос во 2010 година одржано во Бидгошч, таа не успеала да го повтори резултатот од претходните првенства и го освоила четвртото место. Тирунеш ја одбранила титулата на трката на 10.000 метри на Африканското првенство во 2010 година во Најроби со време од 31:51.39. Последните 400 метри таа ги истрчала за 61 секунда.
Враќање во 2012
Нејзината кариера била повторно нападната од повреди и по шеснаесет месеци пауза, таа се вратила победувајќи на новогодишната друмска трка во Мадрид со спринт на крајот на трката. Таа победила на трката на две милји на митингот во Бостон и вторпат во кариерата победила на 5 километарската трка во Карлсбад, Калифорнија. Таа исто така победила на трката на 10,000 метри на митингот од дијамантската лига во Јуџин, Орегон, завршувајќи на целта пред Флоренс Киплагат.
На Летните олимписки игри 2012 во Лондон, таа го одбранила златниот медал на 10.000 метри со силен завршеток во последните 600 метри, победувајќи со време од 30:20.75 минути – време кое било најбрзо во годината. Со оваа победа таа станала првата жена со две последователни титули на олимписките игри. По победата таа изјавила: "Никогаш не сум била посреќна од денес – ова е дури подобро од Пекинг". Таа се обидела повторно да дојде до двојно олимписко злато, но на трката на 5.000 метри таа го освоила само бронзениот медал. По игрите таа поставила нови предизвици пред себе, фокусирајќи се на друмските трки. На својот прв настап на полумаратоните, на Great North Run, таа остварила едно од најбрзите дебитански времиња во историјата и победила со време од 67:35 минути. Таа ја завшрила сезоната со победата на 15 километарската трка во Најмеген, на која остварила најдобро време во годината.
Таа имала цел да го собори светскиот рекорд на две милји во сала на митингот во Бостон, но нејзиното време од 9:13.17 минути било седум секунди послабо од светскиот рекорд. Тирунеш требала да го оствари својот прв настап на маратонските трки на Лондонскиот маратон, но поради повреда таа морала да го одложи своето деби. Таа била во добра форма на 10 километарската трка во Манчестер, поставувајќи сопствен најдобар резултат од 30:49 минути со кој стигнала до победата.
На Светското првенство 2013 во Москва, како најголем фаворит, таа победила на трката на 10.000 метри, освојувајќи го петтиот златен медал од Светските првенства. По првенството, таа го свртела своето внимание кон дијамантската лига, учествувајќи на трката на 5.000 метри во Цирих каде за противник ја имала Месерет Дефар, моменталната олимписка и светска шампионка на 5.000 метри. Тирунеш била во водство до последните 700 метри, но сепак таа не успеала да ја победи Дефар која ја претркала во последниот круг. Три дена подоцна, Тирунеш трчала трка на 10 километри во Тилбург, забележувајќи време од 30:30 минути, време кое е четврто најбрзо во историјата. Нејзина последна трка за 2013 била полумаратонот Great North Run, каде била бранител на титулата. Трката била претставена како „пресметка“ помеѓу Тирунеш и Дефар, но сепак, кенијката Приска Џепту ги победила двете со трето најбрзо полумаратонско време во историјата. Тирунеш завршила на третото место, зад Џепту и Дефар, со време од 66:55 минути, со што станала седумнаесетта жена со резултат под 67 минути на полумаратонските трки.
Курфалија
Курфалија — мало село во областа Јуруклак, во Општина Карбинци, сместено во околината на градот Штип.
Историја
Во век, Курфалија било село во Штипската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот е мал и зафаќа простор од 3,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 73 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 48 хектари, а на пасиштата 31 хектар.
Селото, во основа, нема некоја позначајна земјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото имало 40 жители, сите Турци. Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 46 жители, сите Турци.
Курфалија е мало село, коешто во 1961 година броело само 34 жители, додека во 1994 година бројот се зголемил на 58 жители, турско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Курфалија живееле 43 жители, сите Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 12 жители, од кои 5 Турци и 7 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Радање, во која покрај селото Курфалија, се наоѓале и селата Вртешка, Голем Габер, Ебеплија, Јунузлија, Калапетровци, Калаузлија, Кепекчелија, Кошево, Кучилат, Кучица, Мал Габер, Мичак, Муратлија, Никоман, Оџалија, Почивало, Прналија, Радање и Шашаварлија. Селото припаѓало на Општина Радање во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Голем Габер, Јунузлија, Калаузлија, Кепекчелија, Кучилат, Курфалија, Мал Габер, Оџалија, Радање и Таринци.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 2330 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште на селото Оџалија. Во избирачкото место се опфатени селата Курфалија и Оџалија.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 127 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 121 гласач.
1611 во архитектурата
1611 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
523 п.н.е.
523 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 523. година пред новата ера, 523. од првиот милениум п.н.е., 23. од 6 век п.н.е. и четвртта од 520-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4985 и 4986 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4227 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3237 и 3238 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 230.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 523 година се протега во 2113 и 2114, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2173 и 2174 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 20. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1179 и 1178 исламска година пред хиџра.
523 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 523. година пред новата ера, 523. од првиот милениум п.н.е., 23. од 6 век п.н.е. и четвртта од 520-тите п.н.е.
Скопска Црна Гора
Скопска Црна Гора — средновисока планина во северниот дел на Македонија. Се издига помеѓу Скопската Котлина од југ, Кумановската Котлина од исток, Гниланската од север (во Косово) и долината на река Лепенец од запад. Планината се протега во правец ЈЗ-СИ, со највисок врв Рамно (1.651 м). Останати повисоки врвови се Соколовец и Душановец. Настаната е со раседнување. Составена е од кристалести шкрилци и еруптивни карпи, преку кои лежат мезозојски карпи и терциерни седименти. Со долината на Липковска Река подделена е на два дела: западен повисок и источен понизок познат под името Карадак. На Скопска Црна Гора се наоѓаат изворишта на поголем број речни текови. Целиот крај околу планината понекогаш се вика Црногорија и е многу богат со цркви и манастири, на пример манастирите Матејче и Свети Ѓорѓи на источната страна и манастирите Свети Архангел и Света Богородица на западната страна.
Потекло на името
Не е познат периодот од кога оваа област се нарекува со своето денешно име или назив со кој се именува, меѓутоа се смета дека за првпат била спомената во XIII век кога бугарскиот цар Константин Асен ги оставил селата во својата задужбина, потоа Црна Гора повторно се споменува во 1300 г., во повелбата на кралот Милутин во црквата Свети Ѓорѓи во Скопје. Во XV век Црна Гора е спомената во житието на деспотот Стефан Константин Филозоф. Турците по освојувањето на Скопје го превеле името од Црна Гора во името во Кара-Даг, и овој израз сè уште може да се најде во употреба до ден денес.
Населени места
Скопска Црна Гора или уште позната и како Света Гора поради присуството на цркви и манастири во поголемиот дел на територијата, претставува населено место со селата (тргнувајќи во правец општина Гази Баба - кон север) Смилковци, Брњарци, Црешево, Горно Оризари, Радишани, Страчинци, Бразда, Глуво, Чучер-Сандево, Мирковци, Булачани, Горњане, Бањане, Кучевиште, Побожје, Раштак, Љубанци, Љуботен, Блаце, Бродец, Брест и Танушевци. Сите овие села се наоѓаат на оддалеченост од 1,2.-4-7 км едни од други. Секое православно село се одликува со посебна црква и манастирски комплекс кои изобилуваат со природна убавина и пленат со својата старост.
Манастирски комплекси
Не случајно името Света Гора доаѓа од бројните светилишта, меѓу кои се вбројуваат манастирите во : Во повеќето манастири може да се ноќева, односно манастирот овозможува престој од една ноќ доколку има потреба за истото, а такви се: Св. Никита, Св. Архангел, Св. Илија итн.
Морфолошки одлики
употреба на предлогот у: во град > у град
Туристички места
Покрај природните убавини и планинскиот масив неизбежно е да не се споменат туристичките места и локаци за рекреативен одмор, освен во манастирските комплекси и во нивната непосредна близина, во туристички места се вбројуваат и:
Панаѓури
Како територија што изобилува со бројни цркви и манастири неизбежно е да се изостават деновите на нивното празнување, на територијата се празнуваат празниците на присатните светци како еден вид на панаѓур, кои имаат бројна посетеност и скоро сите се во траење од два дена.
Имено, како прв панаѓур или народно познат како вашар, започнува на 26. јули, односно празнувањето на празникот и името на светецот е во чест на Св. Архангел Михаил во с. Кучевиште, тој секогаш започнува со празнување еден ден пред празникот односно на 25. јули ноќта, кога се јавува бројна посетеност од околните села и населби. Следен таков панаѓур е празникот на св. Илија кој се празнува на 1. и 2. август, почнувајќи од 1-ви вечерта која се празнува во манастирот св. Илија во Чардак, додека на 2. август се празнува исто празникот на светецот св. Илија но на друго место односно во с. Бањане. Следен таков празник е празникот за 27, и 28 август кога се празнува празникот на Голема Богородица, во манастирот Св. Богородица во с. Бањане, потоа на 11. септември се празнува празникот Св. Јован во с. Бањане каде што манастирот дава ручек за присутните, 21. септември Мала Богородица во с. Мирковци (Чардак), се дава ручек, потоа св. Никита 28. септември во с. Горњане итн.
Легионерска болест
Бактеријата Легионела пневмофилија обично се наоѓа во водените извори со температура која се движи помеѓу 35°С - 46°С, а една друга бактерија од фамилијата Легионела, Легионела лонгбеацхае најчесто се наоѓа во почвата и во земјата за садење растенија.
Симптомите
Легионерската болест најчесто предизвикува температура, треска и кашлица што може да биде сува, или може да предизвикува плунка. Некои луѓе, исто така, имаат болки во мускулите, главоболки, замор, губење на апетитот и пролив. Луѓето можат да се многу болни со инфекција на белите дробови (пневмонија); најголемиот број од луѓето оздравуваат, но понекогаш болеста може да биде смртоносна.
Како се добива легионерската болест?
Легионерската болест може да се добие откако луѓето ќе вдишат честички што потекнуваат од водени извори загадени со бактеријата Легионела пневмофилија (на пример разладни клима уреди, бањи со разбранувана вода, тушеви), или понекогаш, од почвата или земјата за садење растенија што е загадена со бактеријата Легионеле лонгбеацхае. Луѓето можат да бидат изложени на бактеријата дома, на работа, или на јавни места. Не се пренесува од еден човек на друг. Периодот на инкубација (времето од моментот кога пациентот бил изложен на бактеријата, до моментот кога ќе стане болен) е од два до 10 дена. Легионерската болест најчесто ги напаѓа средовечните и луѓето во години, особено оние кои пушат цигари или кои имаат хронична болест на белите дробови. Исто така, зголемен е ризикот за оние со ослабен имунитет заради примање на лекови или како резултат на болести какви што се ракот, откажување на бубрезите, дијабетис (шеќерна болест) или СИДА (AIDS).
Дијагноза
Тешко е да се направи разлика помеѓу легионерска болест и другите типови на инфекции на белите дробови (пневмонии) само преку симптомите. Рентгенските слики често покажуваат пневмонија но за да се даде дијагноза потребни се посебни тестови. Тестови на крвта (што се прават на растојание од три до шест недели), на плунката и на мочта, можат да помогнат за да се потврди дијагнозата.
Лечење
Легионерската болест може да се излечи со антибиотици. Пациентите кои имаат легионерска болест може да ги примаат антибиотиците во болница интравенозно. Можно е некои да треба да бидат на интензивна нега и да им треба респиратор за да им се помогне да дишат.
Спречување на легионерска болест
Бактериите Легионела можат да се најдат во многу типови на водени системи. Меѓутоа, бактериите се размножуваат во големи броеви во топла вода што не се движи. Усовршен дизајн, дезинфекција и одржување на разладните кули и водоводните системи го ограничува растењето и ширењето на Легионела бактериите.
Остероде
Остероде (Osterode am Harz; службено наречен Остероде на Харц) — град во округот Гетинген. Градот се наоѓа во југоисточниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, сместен на југозападните падини на планинскиот масив Харц. Низ градот поминува германскиот пат на фахверк.
Легионерска болест
Спречување на легионерска болест
Присуството на бактеријата Легионела лонгбеацхае во почвата е вообичаено. Треба да се намали изложувањето на прашина од земја (купечка) за садење растенија и треба да се следи предупредувањето на производителот. Носењето ракавици и маска кога се работи со земја за садење може да помогне да се спречи инфекцијата. Исто така миењето на рацете е задолжително ако некоја личност работела со ваква почва, особено пред јадење или пушење.
Остероде
Остероде на Харц бил окружен град до 1 ноември 2016 година, но истоимениот округ бил споен со округот Гетинген.
Легионерска болест
Извор
http://www.health.nsw.gov.au/mhcs/publication_pdfs/7135/DOH-7135-MAC.pdf Мултикултурен здравствен комуникативен сервис, Памфлет - Легионерска болест, Нов Јужен Велс, март 2004.
Остероде
Местоположба
Градот Остероде се наоѓа во долина помеѓу планинскиот масив Харц и околните ридови. Во југоисточниот дел на градот се наоѓаат бројни природни и вештачки езера.
Градски единици
Кон градот Остероде припаѓаат следниве места:
Градски совет
Градскиот совет на Остероде се состои од 34 членови. На изборите во 2011 година биле избрани членовите на Советот од следниве политички партии:
Градоначалник
Клаус Бекер е градоначалник на Остероде од 1 јуни 2004 година. Настапува како слободен кандидат.
Збратимени градови
Остероде е збратимен со следниве градови:
Музеи
Пештерата Лихтенштајн е археолошко наоѓалиште близу Дорсте, во западниот дел на Остероде. Двајца жители на селото Нинштет на Харц, 2 километри северно од пештерата имаат иста ретка ДНК како таа што е пронајдена во скелетот на човекот чии коски се пронајдени во пештерата Лихтенштајн кои птекнуваат околу 1000 година пред нашата ера.
Архитектура
Во близина на Остероде постојат неколку руини на замоци и замокот „Лихтенштајн“ помеѓу Дорсте и Ферсте.
Градскиот амбар изграден помеѓу 1719 и 1722 година е една од најубавите градби, кој бил изграден со цел да ги снабдува рударските села во Горен Харц со жито. Денес, по сеопфатна обнова, претставува Градско собрание.
Рекреација
Остероде е почетната точка на 100-километарската патека низ Харц „Хексенштиг“, планинарска патека до градот Тале.
Сообраќај
Сојузниот автопат Б243 е главната западна врска помеѓу северниот и јужниот дел на областа Харц. Автопатот Б241 и Б498 го поврзуваат Золинг со источен Харц.
Остероде се наоѓа на железничката линија Херцберг–Зезен, со врски до Брауншвајг. Во ноември 2004 година, градот добил две нови станици со цена од околу 1 милион евра, заменувајќи ги двете претходни стојалишта и обезбедувајќи полесен пристап до јавниот превоз.
1610 во архитектурата
1610 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Свети Кир и Јован
Според христијанското верување се чудотворци. Овие светители не биле браќа по крв, туку биле браќа по дух. Кир најнапред живеел во Александрија и како лекар ги лекувал луѓето. дознавајќи дека болестите најмногу ги напаѓаат луѓето заради гревовите, тој секогаш ги упатувал болните со покајание и со моитва да ја очистат својата душа од гревовите, та преку тоа да би го повратиле и здравјето на телото. Кога настанало Диоклецијановото гонење на христијаните, Кир се оддалечил во Арабија каде што примил монашки чин. Но како што бил познат во Александрија, така се прочул и во Арабија, та луѓето и овде прибегнувале кон него за помош. Кога слушнал за Кир, Јован, тогашен римски офицер во Едеса, дошол во Арабија да го види Кир. Кога се виделе, тие двајцата се засакале еден со друг како браќа и останале заедно да се подвизуваат.
Во тоа време мачителите измачувале некоја христијанка Атанасија, со нејзините три ќерки во градот Каноп. Слушнале за ова Кир и Јован и дошле во Каноп да ги храбрат мајката и ќерките за да не отпаднат од верата. Атанасија ги претрпела сите мачења и со ќерките била погубена. Ќерките на Атанасија се викале: св. Теоктиста од 15 години, Теодотија од 13 години и Евдокија од 11 години. Тогаш мачителите ги фатиле Кир и Јован и, по мачењата и затворот, ги исекле во 311 година. Овие свети маченици направиле безбројни чуда и за животот и по смртта. Нивните мошти во времето на царот Аркадиј биле пренесени во Рим.
Православната црква неговиот ден го чествува на 31 јануари.
Вјатка
Вјатка (Вя́тка; татарски: Нократ, Noqrat; маријски Виче) е река во Кировската област и републиката Татарстан во Русија. Вјатка е десна притока на реката Кама. Долга е 1.314 км, со површина на сливот од 129,000 км2.
Вјатка извира во северниот дел на автономната република Удмуртија. Се влева во реката Кама кај малиот град Соколке, на некои 20 км пред проширувањето на Кама во Кјубишевското Езеро.
Вјатка се заледува на почетокот на ноември и останува под лед сè до половината на април.
Главни притоки на Вјатка се : Кобра, Летка, Великаја, Молома, Пижма, Чепица, Бистрица, Воја и Килмез.
Богата е со риба: деверика, црвенперка, лињак, сом, штука, костреш и смуќ
Пловна е од своето устие низзводно сè до градот Киров, некои 700 км. Во пролет до сидриштето на градот Кирс (преку 1,000 км).
Главни пристаништа на Вјатка се: Киров, Котељнич, Советск
Марија Витнер
Марија Газдаг Витнер (унгарски: Mária Gazdagh-Wittner; родена на 9 јуни 1937 година) е унгарска револуционерка и политичарка кој учествувала во Унгарската револуција од 1956 година.
1956 револуција и последиците
Учествувала во демонстрациите на октомври 23, 1956 година и се приклучила на востаниците за време на опсадата на зградата на Маџарското радио. Таа се сретнала со Каталин Хаврила и во следните денови тие заедно помогнале во обезбедувањето на ранети. Подоцна таа станала член на Вајданхуњадската улица отпорна група и со нејзиниот придружник тие ја окупирале полициската станица на десеттата област за да најдат оружје на 30 октомври, 1956 година. Таа била ранета од страна на шрапнел на пат на 4 ноември, за време на Советската инвазија.
Таа била третирана во државната болница Петерфи Шандор. Таа се обидела да избега од окупираната земја, но таа била уапсена. По испрашувањето таа била ослободена и се обидела повторно да избега од земјата и поминала неколку недели во Австрија. Потоа таа се вратил во Унгарија и почнала да работи како неквалификуван работник. Таа била уапсена на 16 јули 1957 година и била осудена на смрт на 23 јули 1958 година. Казната била изменета во доживотен затвор од вториот апелациски суд на 24 февруари 1959 година. Таа била ослободена од затвор на Март 25, 1970.
Прво работела во шивачка соба, а подоцна и како чистач. Од 1980 година наваму, таа е попречен пензионер. По промената на политичкиот систем во Унгарија била активно вклучена во работата на разни ветерански организации од 1956 револуција. Таа беше награден со Големиот Крст со Орден за Заслуги на Република Унгарија во 1991 година.
NGC 3972
NGC 3972 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Марија Витнер
Политичка кариера
Витнер била избран за Член на Парламентот од Фидес националната листа во 2006 и 2010 парламентарни избори. Таа е член на Комитетот за Вработувањето и трудот помеѓу 30 мај, 2006 и 13 мај, 2010. Таа била назначена за член на Комитетот за Човекови Права, правата на Малцинствата, Граѓански и Верски Работи, на 14 Мај 2010 година.
NGC 3972
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3972 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 3972 има привидни димензии од 3,7' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 3972 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37466. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3836. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Чакра
Чакра (изведено од санскритското  चक्रं; кинески: 轮, тибетски: འཁོར་ལོ་; khorlo) е санскритски збор кој се преведува како „тркало“ или „вртење“.
Чакра е концепт кој се однесува на тркалезните витли за кои според традиционалната индиска медицина се верува дека постојат на површината на етеричниот двојник на човекот. Чакрите се познати како „центри на силата“ или спирали со енергија, кои се креваат од точка на физичкото тело, како слоеви на енергетско тело во облик на лепеза (лепезите обликуваат љубовно срце). Вртечките витли на енергетската материја, се појдовните точки за примање и пренесување на енергии. Се смета дека постојат седум големи чакри или енергетски центри (исто така познати како тркала на светлина), во енергетското тело.
Чакрите најчесто се претставуваат во форма на цвет или во форма на тркало. Во првиот вид, одреден број на ливчиња се наоѓаат околу периметарот на круг. Во вториот, одреден број на полупречници го делат кругот на делови, со што чакрата добива изглед на тркало или чакра. Секоја чакра има одреден број на делови или ливчиња.
Голем дел од оригиналното учење за чакрите, потекнува од Упанишадите, за кои е тешко да се сретнат во одреден период, бидејќи се смета дека се пренесувале усно околу илјадници години пред да бидат запишани за првпат во периодот од 1200 до 900 г.п.н.е.
Дефиниции
Парамахан Свами Махешварананда го опишува поимот чакрата како:
"енергетска фабрика, според начинот на кој ја собира и складира енергијата, со тоа што енергијатa од космосот многу посилно се влече од овие точки. Главните – нади, Ида, Пингала и Шушумна (симпатички, парасимпатички и централен нервен систем) се протегаат вдолж ‘рбетниот столб во искривена патека и се вкрстуваат една со друга неколкупати. Во точките на пресекување тие формираат силни енергетски точки познати како чакри. Во човечкото тело има три видови на енергетски центри. Подолните чакри или животинските чакри се наоѓаат во делот помеѓу прстите на нозете и карличната област кои укажуваат на нашето еволуционо потекло од животинското царство. Човечките чакри се протегаат вдолж ‘рбетниот столб. И на крај, вишите или возвишените чакри се наоѓаат на врвот на ‘рбетот и на круната на главата."
Анодеа Џудит дава помодерно објаснување за чакрите:
"За чакрата се смета дека претставува центар на активност која, ја прима, акумулира и изразува животната енергија. Зборот чакра буквално се преведува како тркало или диск и се однесува на сфера на биоенергетска активност која се врти и произлегува од големиот нервен ганглион кој напред се поврзува со ‘рбетниот столб. Општо земено, шест од овие чакри се опишани, поставени во енергетска колона која се шири од основата на ‘рбетот до средината на челото. А седмата е над телесната област. Шестте главни чакри се поврзуваат со основната состојба на свест."
Сузан Шумски го поддржува ова мислење:
"За секоја чакра во ‘рбетниот столб се смета дека влијае, а дури и ги предводи телесните функции близу своето место кај ‘рбетот. Повеќето луѓе мислат дека чакрите се плод на бујната фантазија, поради фактот што тие не се откриваат при аутопсија. Сепак, нивното постоење е потврдено во традиите на далечниот исток."
Чакрите, како што се опишани погоре, се енергетски центри вдолж ‘рбетот кој се наоѓаат на големите гранки на човековиот нервен систем, започнувајќи од основата на ‘рбетниот столб и движејќи се нагоре до горниот дел од скелетот. За чакрите се смета дека се точки или центри на биофизичка енергија или прана на човечкото тело. Шумски тврди дека „прана е основниот дел од нашето енегетско тело, нашето енергетско поле и на целиот чакра систем [...] клучот на животот и изворот на енергија во универзумот“. Следните седум основни чакри најчесто се опишуваат како:
Чакрите во главата, од најниска до најгорна се: голата, талу/талана/лалана, ајна, талата/лалата, манас, сома, сахасрара (и шри внатре во неа).
Потекло на поимот
Прегледот на Батачарajва за тантричката историја вели дека зборот чакра означува неколку различни работи во санскритските извори :
Во будистичката литература санскритскиот термин чакра (на пали – cakka) се користи во поинаква смисла на „круг“, при што се мисли на будистичката претстава со 4 кругови или состојби на постоење, во кои божествата или луѓето може да се пронајдат себеси.
Модели
Учењето за чакрите е главно во мноу различни терапии и дисциплини. Нематеријалната енергија се истражува во многу дисциплини како ароматерапијата, мантрите, Реики, масажите, цветни есенции, зрачењата, терапијата со звук, терапијата со бои/светлина, терапијата со кристали( камен)  и тоа се само неколку. Акупунктурата, шиатсу, таи чи и чи кунг се концентрираат на балансирањето на енергетските меридијани кои се важен дел од чакра системот, според теориите на Вајрајана и Тантричката Шакта. Во следниве поднаслови ќе бидат разгледани неколку модели.
Хинду
Во Хиндуизмот претставата за чакрата е дел од збир идеи поврзани со езотеричната анатомија. Ваквите идеи се јавуваат во текстови наречени Агами или Тантри. Ова е голем дел од напис, од која поголемиот дел е одбиен од традиционалистите.
Постојат многу варијации на овие концепти во Санскритските изворни текстови. Во раните текстови постојат различни системи на чакри или нади, со различни поврзувања меѓу нив. Неколкуте традиционални извори бројат 5, 6, 7, 8 или 12 чакри. Со текот на времето, доминантен модел станува системот на 6 или 7 чакри вдолж оската на телото, усвоен од многу училипта за јога. Баш овој систем можно е да потекнува од 11 век ПНЕ, и за брзо време станува доста популарен. Во овој модел, за Кундалини се вели дека се воздига напред, ги прободува различните центри сè додека не ја достигне круната на главата, и се спојува во единство со возвишеното.
Наби
Зборот наби, за првпат беше споменат и опишан во списата Атарваведа, укажувајќи на тоа дека сите надии на телото се поврзани тука. Се мисли на наби чакрата, и за разлика од неа, муладхар чакрата за првпат се опишува во атарва ведата [ведата од која потекнува Ајурведата]. Кај упанишадите чакрата се опишува како збир од ањи и сурија [ сонце ]. Кај Јогаи упанишадите постои опис на девет чакри кој се познати како брама, свадистан, наби, хридја, кант, талука, броо, брама ранда, вјом чакра. Кај јога худама упанишадите се опишува шад чакрата, во јога даршам вибутипад се опишува шад чакрата и при илустрирањето на описот на првата сутра се дадени 12 чакри. Кај шарда тиркам, шад чакрата се опишува како шива и шакти слично како кај горакш нсамита и каула тантрик гранта чакрата, која тука е опишана и е даден моделот за будење на кундалини [моќта на змијата].
Тантрички
Чакрите се опишани во тантричките текстови Сат – Чакра – Нирупана и Падака – Панкака, како ослободување на свеста од Браман, енергија која произлегува од духовното и постепено се открива, создавајќи ги овие различни нивоа на чакри, а понатамошниот дел се претопува во Муладхара чакрата. Според тоа, тие се дел од теоријата за ослободувањето, како кабалата на запад, латаиф – е сита во Суфизмот или нео – платонизмот. Енергијата која се ослободува при создавањето лежи прикриена и во мирување во основата на рбетот. Целта на тантричките или кундалини формите на јога се да ја подигаат енергијата и да предизвикуваат нејзино враќање преку енергетските чакри кои растат, сè додека не се постигне единство со Бог во чакрата Сахасрара на круната на главата.
Вајрајана и Тантрички Будизам
Според современиот Будистички учител Тартанг Тулку, срцевата чакра е многу важна за чувството на постоечкото исполнување.
Како резултат на енергетски дисбаланс помеѓу чакрите се јавува постојано чувство на незадоволство. Кога срцевата чакра е вознемирена, луѓето губат контакт со чувствата и осетот што поттикнува чувство на незадоволство. Тоа води кон надворешна потрага по исполнување.
Кога луѓето живеат во својата глава (свој свет), чувствата се секундарни, и се одговор на ментални слики кои се реакција кон личноста. Кога свеста е концентрирана на сеќавањата од минатите искуства и менталните конфликти, се зголемува протокот на енергија во чакрата на главата а истиот се намалува во срцевата чакра. Без потхранување на чувствата на срцето се јавува енергетска форма на немир што води до потрага по надворешни искуства за себе - исполнување. Кога грлената чакра се смирува и енергијата е рамномерно распределена помеѓу чакрите на главата и срцето, човекот е способен вистински да допре до своите осети и вистински чувства.
Бјон
Чакрите како прана центри на телото, според хималајската Бјонпо традиција, влијаат врз квалитетот на искуството, бидејќи движењето на праната не може да се раздели од искуството. Секоја од шесте чакри се поврзани со експерименталните квалитети на една од шесте домени на постоењето. Модерниот учител, Тензин Вангјал Ринпоче прави компјутерска споредба - главните чакри се како тврди дискови. Секој тврд диск содржи многу податотеки. Еден податотека е секогаш отворен во секоја од чакрите без разлика колку таа и да е затворена. Што се покажува при оформувањето на податотеките. Тса лунг учењата како оние вклопени во Трул Кор, посочуваат на отворени канали така што ‘’лунг ‘’( ‘’Лунг’’ е тибетски термин близок до прана или ги ) може да се движи непречено. Јогата ги отвора чакрите и ги поттикнува позитивните квалитети поврзани со соодветната чакра. Во споредбата со тврдите дискови, се чисти екранот и се открива податотекаот кој содржи позитивни, поддржувачки квалитети. Коренскиот слог ( Санскрит бија ) се користи како лозинка која поттикнува позитивни одлики и штит кој го задржува квалитетот. Тантричките учења постепено ги претвора сите искуства во возвишеност. Учењето ослободува од негативните услови и води до контрола на перцепцијата и сознавањето.
Чугунг
Чигунг исто така се потрпира на сличен модел на човечкото тело како енергетски систем, освен што го вклучува колото на qi ( ки, чи ) енергија. Во колото на чи, наречено Орбитата на микрокосмосот, енергијата исто така се враќа вдолж предниот граден канал [еквивалент на надис од Хатха јога], и навлегува во дан тјен, кога се враќа во срцето [ кружи и напредува кон главата ] при медитација/ спојување или единство со Дао. Во орбитата на макрокосмосот чи е исто така водена преку главните канали на екстремитетите. Учењето за меридијаните и чи се нај слични на она за чакрите и праната, секој посебно, а понекогаш се претпоставува дека се инспирирани од индиските претстави. Како и да е, кинескиот модел вклучува 12 меридијани и најмалку 365 акупунктурни точки распределени на различни органи отколку само 6 чакри сите подредени волж рбетот. Во Јапонија, зборот чи се пишува ки, и се поврзува со учењето на Реики.
Западната комплементарна и алтернативна медицина
Во западната полутопка, учењето слично на она за праната на Франц Антон Мезмер кое датира од 18 век, кој користел животински магнетизам за лечење на болести. Како и да е, учењето за чакрите беше претставено во 1927 од чиракот и теософскиот автор Чарлс Вебстер Лид Битер во неговата книга ‘Чакрите ‘. Како резултат на сличностите помеѓу кинеските и индиските филозофии, знаењето за чакрите беше набргу припоено кон инеските учења како оние за акупунктурата и верувањето во чи. Зброт од овие две различни лекувачки традиции и сопствената инвентивност на учениците, доведе до еден спектар на учења кој постојано се менува и проширува во западниот свет.
Современи модели
Чакрите се опишуваат како да се распоредени во скалеста колона од основата на ‘рбетот до центарот на главата. Во учењата од новиот век, секоја чакра често се поврзува со одредена боја. Во неколку традиции, чакрите се поврзуваат со повеќе физиолошки функции, од аспект на свеста, класичен елемент и други различни одлики. Тие се претсавуваат како лотуси/цветови со различен број на ливчиња кај секоја чакра. За чакрите се смета дека го оживуваат физичкото тело и дека се поврзани со поврзувањето меѓу физичката, емоционалната и менталаната природа. Тие се како извори на живот, енергија или прана, исто наречена шакти, чи ( кинески, ки на јапонски ), коач - х агуф ( на еврејски), биос ( грчки ) и етер ( Грчки, англиски), за која се смета дека протекува низ нив преку патишта наречени нади. Улогата на чакрата е да се врти и да ја повлекува ваквата енергија за да го одржи балансот на духовното, психичкото, емоционалното и физичкото здравје на телото.
Движењето на Новата ера доведе до зголемен интерес на запад во врска со чакрите. Ваквите идеи за првпат се појавија во написите на теозофиските автори како Ч.В. Лидбитер, кој напиша книга за чакрите. Многу од гледиштата на Лидбитер кои го покренаа неговото интересирање за чакрите, беа под претходно влијание од теософски автори, како Јоан Џорџ Гихтел, следбеник на Џејкоб Бојме, и неговата книга ‘’’Теозофија Практика’ ‘’( 1696 ) во која Гихтел директно ги објаснува енергетските центри, учење слично на чакрите. Седумте главни чакри според некои го отсликуваат начинот на кој обединетата свесност на човештвото ( бесмртното човечко суштество или душата ), е поделено според различните аспекти на земскиот живот ( тело/инстинкт/животна енергија/внатрешни емоции/комуникација/преглед на животот/контакт со Бог). Чакрите се поставени на различни нивоа на духовна енергичност, со Сахасрара на врвот која се смета за онаа со чистата свесност, и Муладхара на дното која се смета за онаа по врзана со материјата, што едноставно се гледа како нечиста свест.
Западни изведени модели и проучувања
Најпопуларна во западната полутопка стана теоријата за 7 главни чакри, и тоа најмногу преку преводите на дав индиски текстови, ‘’’Сат- Чакра – Нирупана,’’’ и ‘’’Падака – Панкака’’, од страна на Џон Вудроф, познат како Артур Аволон, во книгата насловена како Моќта на Змијата. Оваа книга е значително детализирана и сложена, и подоцна идеите се развиваат во преовладувачкото западно гледиште за чакрите од страна на теофизичарите, и особено од контроверзниот ( во теофизичките кругови ) Ч.В. Лидбитер со својата книга ‘’’Чакрите’’’, што во голема мера претставуваат дел од неговите медитации и гледишта за прашањето.
Рудолф Штајнер ( еднократен теософист и основач на антропософијата ) кажува многу за чакрите што е необично, особено дека системот за чакрите е динамичен и се менува и дека многу се разликува кај модерните луѓе за разлика во дамнешните времиња, и во однос на тоа радикално ќе се менува во иднина. Во спротивност на традиционалните источни учења, Штајнер го опишува протокот од одзгора па надолу отколку од дното кон врвот. Ова е таканаречената - Христова патека - која не секогаш е била достапна. Се чини дека тој исто така ги ја побива чакрата на круната на главата со илјада ливчиња, и споменува чакра со осум ливчиња која се наоѓа помеѓу чакрите со десет и шест ливчиња. Во неговата книга ‘’’ Како да ги запознаете вишите светови’’’ – Штајнер дава јасни инструкции за тоа како чакрите безбедно да се развиват при зреењето. Тие претставуваат повеќе животни дисциплини откoлку вежби и може да траат доста бавно. Тој предупредува за тоа, ако постојат побрзи методи тие може да бидат опасни по зравјето, карактерот и свесноста. Писателите од Новата Ера, како Анодеа Џудит во нејзината книга во Животни Циклуси, пишуваат за чакрите во детали, вклучувајќи ги и причините за нивното појавување и функција. Друго уникатно објаснување за седумте чакри е приложено од страна на писателот и уметник Захари Селиг. Во книгата ‘’Будењето на Кундалини, нежен водич кон активирањето на чакрите и духовниот раст’’, тој приложува уникатен кодекс наречен - Релаксација -, сончева Кундалини парадигма што претставува кодекс за човечкиот систем на чакрите и спектарот на сончевата светлина, направен со цел да го поттикне Кунделини преку неговите чакра слики кој се кодирани по бои. Дополнително, некои модели на чакра системи опишуваат една или повеќе трансперсонални чакри над Круната Чакра и Чакрата Земјина Ѕвезда под стапалата. Исто така се смета дека постојат многу мали чакри помеѓу главните чакри. Чакрите исто така се користат во невролингвистичкото програмирање за поврзување на НЛП логчните нивоа, со духовните цели на круната, интелектуалните на челото и така натаму. Посебно објаснување за моделот за системот на чакрите е претставен во форма на Света геометрија или духовни симболи на древна Индија и Египет. Тоа е Анк моделот за системот на чакрите. Некои елементи се направени од метали- алуминиум, бакар, магнезиум, железо, цинк и бакаро никел. Елементите во форма на сфера ( или топка ) се направени од обоено стакло, камен, ќерамика, килибар, тиркиз, корали и различни кристали – аметсит, азурит и нефрит.
Ваквите познати елементи се ида, пингала ,сушумна и чакрите се претставени во модел (чекор 1). Згора на тоа елементите се претставени во моделот ( чекор 2), во форма на слој од сфери од килибар, корали, тиркиз, кварц, обоено стакло, бисери, ќерамика, оникс, малахит, нефит, аметсит и азурит.
Ендокрин систем
Основното значење и ниво на постоење на чакрите се сврстува во психата. Како и да е, тука се и оние кои веруваат дека чакрите се манифестираат и фифзички. Авторот Филип Гардинер, на пример, ги опишува чакрите како метафизчки двојници на ендокрините жлезди, додека Анодеа Џудит забележала значителна сличност помеѓу поставеноста на двете и улогите кои им се припишуваат. Стивен Стурџис исто така ги поврзува подолните шест чакри со посебните нервни завршетоци вдолж ‘рбетниот столб како и со жлездите. Ч.В. Лидбитер ја поврзува Ања чакрата со епифизната жлезда, која е дел од ендоркиниот систем.
Спектар на Светлина
Скорашните случувања во западните учења кој датираат уште од 1940 тите укажуваат на тоа секоја чакра да се поврзе со дадена боја и кристал кој одговара. На пример, чакрата на челото се поврзува со лилјаковата, така, за да излекувате главоболка ставате лилјаков камен на челото. ваквата идеја се докажала како доста популарна и се користи од речиси сите ученици. Мерсиер ја претставува поврзаноста на енергијата на боите со науката за светлосниот спектар. -ако човечки суштества, постоиме во 49тата Октава на вибрации од спектарот на електромагнетна светлина. Под овој опсег се, едвај видливата радијантна топлина, потоа невидливата инфрацрвена, телевизиските и радиобрановите, звучните и мозочните бранови., над него се едвај видливата ултравиолетова, потоа невидливите честоти од хемикалиите и парфемите, проследени од икс - зраците, гама-зраците, радио - зраците и непознатите космички зраци.
Разбирањето за постоењето и физичката форма како начин на интерпретација на светлосната енергија ќе се отвора преку физичките очи со поголем потенцијал за истражување на енергетските граници за бојата, формата и светлината кои се восприемаат како непосредна реалност. Индијанските Јоги учења се поврзуваат со посебните одлики на седумте главни чакри ( од 7 зраци на спектарот на светлина ), елементите ( како земјата, воздухот, водата и етерот), телесните сетила ( како допирот, вкусот и мирисот ), и врската со ендокрините жлезди.
Стомачен танц и чакри
Стомачното танцување со своите превиткувања и вибрации, може да ги поттикне сите чакри одеднаш. Секоја од седумте чакри е поврзана со дадена боја и кристал. На пример, за подобрување на нејзината круна Сахасрара танчерката ќе танцува со шамадан ( вибрирајќи ) и лилјакови свеќи, медитирајќи за време или пред танцот. Свандистана најчесто се подобрува кај ултра- секси танчерката која се превиткува на начин кој ги размрдува сите околу неа, таа се чувствува жива во портокалово и ја изразува сојата живост при нејзиното танцување, Среќна кога се изведува танци на подот и танцови за балансирање.
Трансперсонална чакра
''Трансперсоналната чакра’’ според многу практиканти на медитацијата се наоѓа меѓу круната чакра. Се смета дека таа се наоѓа 4-5 прста над главата. Оваа чакра е поврзана со духовната врска помеѓу луѓето, како и со поврзаноста со Вишото јас. Оваа најниско сместена трансперсонална чакра понекогаш се смета за ‘’ѕвезда на душата’’.
Постојат пет трансперсонални чакри над главата над споменатите седум кои се споменати и именувани во езотеричките текстови на Вајрајана Будизмот.
Чакра Земјина ѕвезда
‘’Чакрата Земјина ѕвезда’’ е чакра за која од некој Неопагански и групи од Новата ера се верува дека постои во линија на ‘рбетот шест инчи под стапалата ( иако, човекот ќе ја носи со себеси шест инчи под Земјината површина кога чекори, и секако шест инчи под себеси кога се движи, како на пример кога лета со авион или кога се искачува по карпи.) Се верува дека таа одговара на Земјиното јадро за телото на личноста кое води кон центарот на земјата, и кога функционира правилно во координација со првата чакра ( муладхара ) дозолува човекот да биде приземјен и концентриран ( всушност да функционира правилно во однос на физичкиот лет имајќи ја способноста да има такви доблести како добро образование, да задржи работата, да ги одржува сопствените финансии, и да остане здрав добро исхранувајќи се, правејќи доволно физички вежби и не користејќи дроги за забава или истите злоупотребувајќи ги.)
Функцијата на чакрата Земјина ѕвезда
Според мрежното место на Вингмејкер – Нео паганска група од Новата ера основана во Кристчрч, Нов Зеланд, - Се смета дека преку оваа чакра ние се поврзуваме со Земјиното ниво. Оваа чакра се наоѓа 6 инчи под стапалата и соодветсвува на земјиото јадро за нашето бестежинско тело. Многу суштества на Земјиното ниво често посакувале или копнееле да бидат на друго место отколку на Земјата. Некои личности, со цел да се справат со бруталноста на Земјиното ниво, енергетски се неприземјени со што се способни да лебдат, и да се најдат во како што се чини за нив, безбедна зона... Истовремено, нема предрасуси за тоа дали нашата свест е тука или не сè додека ние сме отелотворени на Земјата. Треба да се сфати дека, ако ние сакаме да учествуваме преку нашето сегашно отелотворување во овој период на транзиција на Земјиното ниво ние треба да сме приземјени...Со тоа што сме приземјени ние можеме соодветно да реагираме со секој дел од нас на секое случување или искуство во животот со што имаме целосно искуство на нивото на земјата како и што сме целосно присутни за секое од овие искуства.
Чакрите на табаните на стапалата и дланките на рацете
Во врска со чакрата Земјина ѕвезда постои учење, во кое многу групи од Новата ера веруваат, дека постојат чакри на табаните на стапалата и на дланките на рацете.
1609 во архитектурата
1609 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Жолт Калмар
Ѓер
Калмар ја започнал својата професионална кариера во Ѓир ЕТО каде што играл 23 лигашки натпревари и бил дел од победничкиот состав за време на првата национална лига за сезоната 2012-13.
РБ Лајпциг
Калмар се приклучил на РБ Лајпциг на 28 јули 2014 година со петгодишен договор. Тој дебитирал во 2 коло на Бундеслигата и дошол како замена против Ерзгебирге Ауе.
ФСВ Франкфурт (заем)
Тој бил позајмен во ФСВ Франкфурт на 28 јануари 2016 година.