cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Европско првенство во фудбал 1996
Квалификувани репрезентации
Бугарија, Хрватска, Турција и Швајцарија за прв пат се натпреварувале на Европското првенство. Италија и Шпанија се квалификувале откако го прескокнале првенството во 1992 година, додека Чешка се квалификувала за прв пат од 1980 година, а Романија и Португалија по 1984 година.
Стадиони
ЕП 1996 година се играло на осум стадиони во осум градови на земјата домаќин.
Жрепка
Жрепката за завршниот турнир се одржала на 17 декември 1995 година во Бирмингем Само 4 репрезентации биле сместени во шешири: Англија, Данска, Шпанија и Германија. Останатите можело да бидат извлечени во која било група. Секој тим бил извлечен во групата првично со број 1 до 4. Екипите од шешир 1 биле ставени во позиција 1, додека другите биле извлечени прво 4 во позиција 4, потоа другите 4 во позиција 3 и на крајот во позиција 2. Откако било утврдено дека групата во која паѓа Англија ќе биде група А (групата била обележана како број 3), другите групи биле извлечени да утврдат која група ќе биде Б, Ц и Д.
Групи
Распоредот на натпревари е средноевропско време.
Финална табела
[[Слика:Euro 1996.png|мини|400п|
]]
Фестивал на улични музичари
Фестивалот на улични музичари е неконкурентен фестивал на кој се собираат изведувачи и музичари на улична уметност. Се одржува секоја година во почетокот на септември во центарот на Нови Сад, во Србија. Фестивалот е основан од Центарот за културна анимација, а спонзориран од Градот Нови Сад.
На фестивалот учествуваат изведувачи од различни музички жанрови кои често свират на необични инструменти во серија улични претстави, танци и акробации. Првиот фестивал се одржал во 2001 година, на иницијатива на Роберт Колар, поранешниот министер за култура. Фестивалот од самиот почеток има не само меѓународен карактер, туку вклучува уметници од Нови Сад кои штотуку почнуваат.
Туристичката организација на Србија на Фестивалот му ја додели наградата Туристички цвет, во категоријата Културно-туристичка манифестација со придонес во туризмот.
Во 2012 година фестивалот добил средства од Европската Унија и како таков се здобил со статус на Европски фестивал. Настапиле преку 150 светски уметници.
Мевот на Париз
Мевот на Париз (Le Ventre de Paris) – третиот роман на Емил Зола од дваесеттомниот серијал Ругон-Макарови издаден во 1873 година. Дејството на романот е сместено околу Ле Ал, огромен, централен пазар на Париз во 19 век. Ле Ал, обновен во леано железо и стакло во време на Второто Царсто бил обележје на модерноста на градот, центар за трговија на големо и мало на просперитетната прехранбена индустрија. Мевот на Париз е првиот роман на Зола целосно насочен на работничката класа.
Главен јунак е Флоран, избеган политички затвореник по грешка уапсен по Државниот удар во 1851 година. Тој се враќа кај својот полубрат Кени, кој има продавница за сувомесни производи, и неговата жена Лиза Кени (моминско Макар), каде наоѓа прибежиште. Тие му наоѓаат работа на пазарот како рибен инспектор. Откако биле вмешан во неуспешен социјалистички заговор против Царството, Флоран е уапсен и повторно депортиран.
Иако Зола допрва требало да го усовршува говорот на работничката класа и нивните идиоми кои многу добро ги покажува во Асомоар, романот ја пренесува моќната атмосфера на живот во големите пазарни хали и страдањето на работничката класа. Бројни се живите описи, од кои најпознатиот, неговиот опис на доживеаните чувства при влегувањето во продавница за сирење, стана познат како „Сирна симфонија " заради неговите генијални оркестарски метафори. Низ книгата, сликарот Клод Лантје, роднина на Макарови и подоцна главен јунак на Делото (1886) – се појавува да даде полуавторски коментар, играјќи ја улогата на хор.
Надворешни врски
(француски) (англиски)
Карлос Химено
Карлос Химено Гурпеги (изворно: Carlos Gimeno; роден во 1965 година) ― политичар од Навара, министер за образование на Навара од август 2019 година.
Кариера
Има диплома по психологија на Универзитетот во Саламанка. Тој работи како образовен советник од 1991 година, развивајќи ги овие должности во Одделот за образование на Владата на Навара.
На 7 август 2019 година, тој бил назначен за советник за образование на Навара.
Талкау
Талкау (Talkau) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Фудбалски куп на Македонија 2015-2016
Фудбалски куп на Македонија 2015-2016 било 24. издание на македонскиот куп во фудбал. Работнички биле бранителите прваци, откако ја освоиле својата четврта титула во претходната сезона. Во ова издание Шкендија бил првак.
Прва рунда
Избирањето на двојките се одржало на 23 јули 2015. Натпреварите се одиграле на 12 и 13 август 2015.
1 Натпреварот бил доделен на Македонија Ѓорче Петров бидејќи играчите на Вулкан не се појавиле во второто полувреме.
2 Дрита се откажала од натпреварувањето, Влазрими 77 автоматски обезбедил пласман во осминафиналето.
Осминафинале
Во оваа рунда влегле 16-те победници од Првата рунда. Жрепката се одржала на 1 септември. Првите натпревари се одиграле на 30 септември, а вторите се одиграле на 21 октомври 2015 година.
Четвртфинале
Во оваа рунда влегле 8-те победници од Осминафиналето. Жрепката се одржала на 3 ноември. Првите натпревари се одиграле на 25 и 26 ноември, а вторите се одиграле на 2 декември 2015 година.
Полуфинале
Во оваа рунда влегле 4-те победници од Четвртфиналето. Жрепката се одржала на 7 декември 2015 година. Првите натпревари се одиграле на 2 март, а вторите се одиграле на 13 април 2016 година.
Екипа победник
Шкендија '''1. титула'''
Јохана Сундберг
Јохана Густафва Сундберг, позната и како Јохана Гилберг (20 јануари 1828 година во Стокхолм - 18 февруари 1910 година во Стокхолм) била шведска балерина и учителка по балет. Таа била звезда на Кралскиот шведски балет во средината на 19 век.
Живот
Јохана Сандберг е родена во Стокхолм.
Во 1836 година, таа била запишана во Кралскиот шведски балет во Кралската шведска опера како ученичка на Софи Дагуин и Пер Ерик Волквист на деветгодишна возраст. Дебитирала како соло танчерка во 1838 година. Таа го направила својот пробив во Ан карневалсафтон од Андерс Селиндер. Во 1847 година, таа била ученичка на Август Бурнонвил на Кралскиот дански балет во Копенхаген и, заедно со Шарлот Норберг, честопати била барана од Август Бурнонвил за време на неговите гостински настапи во Стокхолм.
Се пензионирала во 1866 година, но била активна како инструктор многу години потоа.
Се омажила за глумецот Карл Густаф Сундберг во 1851 година.
Литература
* Klas Åke Heed: ''Ny svensk teaterhistoria. Teater före 1800'', Gidlunds förlag (2007) (Swedish)
Ново Попово
Ново Попово (Νέο Μυριόφυτο, Нео Мириофито или Ново Попово) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 35 километри северно од градот Кукуш и на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска висина од 340 метри.
Историја
Селото претставува нова доселеничка населба, изградена во 1928 година на само 1 километар од селото Попово.
Демографија
Во 1940 година селото броело 91 жител. Селото во пописот од 1951 година броело 68 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 93 жители, во 1971 година имало 31 жител, во 1981 година имало 22 жители, додека во 1991 година имало 33 жители. Денеска, населението на селото е 101 жител.
Мартолози
Мартолозите — народна милиција која била користена како внатрешна безбедносна сила на Отоманското Царство на Балканот (Румелија), претежно активна во периодот од до  век. Првично, се состоела од претежно локално христијанско население (Рум-милет), но подоцна дел од членовите преминале во ислам. За нивната воена служба, мартолозите добивале привилегиран статус (како „аскери“), во однос на селаните („рајата“). Нивните команданти и раководни лица биле претежно муслимани.
На мартолозите поради нивните повисоки општествени позиции, им било дозволено да стопанисуваат со тимари. Покрај дневната плата, тие се здобивале и со статусот аскери, и покрај тоа што овој статус бил наменет само за муслимани. Нивните команданти биле претежно муслимани (мартилоски баши). Службата на мартолозите била наследна. Тие биле ослободени од џизијата и различните локални даноци.
Мартоловиот систем е всушност наследство кое Османлиите го презеле од Византиското Царство. Мартолозите биле претежно регрутирани од Балканот, а еден од предусловите според кои тие биле избрани бил да поседуваат земја. Голем дел од нив биле православни христијани кои успеале да ја задржат својата религија, иако влегле во кастата на аскери.
Мартолозите биле користени како вооружена полиција во средината на век, а во следните два века имале разни безбедносни задачи. Првично мартолошкиот ред се состоел од локалното претежно христијанско население, но со текот на време членовите ќе се претопат во ислам. Во век, по зголемувањето на локалниот христијански антагонизам на Балканот, мартолозите биле во постојан конфликт со ајдуците. Во овој период еден дел од мартолозите ќе преминат во ајдуци. Токму ваквиот развој на настаните ќе ја натера Портата да го укине правото на балканските христијани да служат како мартолози. Тоа ќе се случи во 1692 година. Постепено мартолозите ќе бидат претопувани во други османлиски организации. Па така во 1722 година румелискиот бејлербеј Осман-паша ќе ги спои мартолозите со муслиманскиот ред наречен пандор (локална полициска безбедност). Неколку мартолози ќе продолжат да опстојуваат во северот на Македонија сѐ до  век, кога ќе бидат целосно заменети по реформите на Танзимат.
Терминологија
Мартолос (martolos) е збор изведен од арматолос (armatolos), што во превод значи „вооружен човек, милиција“. Бидејќи бил збор кој означувал христијани во османлиската војска, мартолоз ќе почне да се користи и за означување на разни христијански воени групи и поединци. Османлиите ќе почнат да го користат и за христијански шпиони, патачи, гласници, бродаџии на Дунав и чувари на тврдините, како и за христијанските востаници кои се борат со акинци. За време на владеењето на Сулејман (1520–66), овој термин се користел и за локалните христијански полициски сили, особено во бунтовни региони како Црна Гора.
Остернинбургер Ланд
Остернинбургер Ланд (Osternienburger Land) — општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Била создадена на 1 јануари 2010, со спојување на поранешните општини Херау, Дибциг, Дорнбок, Дроза, Елсниг, Гроспашлебен, Клајнпашлебен, Либесдорф, Михелн, Остернинбург, Репихау, Тринум, Вулфен и Цабиц.
Готфрид Динст
Готфрид Динст (Базел, 9 септември 1919 - Берн, 1 јуни 1998 година ) ― швајцарски фудбалски судија. Најмногу бил познат како судија на финалето на Светското првенство во фудбал во 1966 година.
Динст е еден од само четворицата луѓе кои двапати суделе во финалето на Купот на шампионите, што го сторил во 1961 и 1965 година, и еден од само двајца (другиот е Италијанецот Серџо Гонела) кој судел и на Европското првенство и на финалето на СП. Тој му судел на првичното финале на Европското првенство 1968, кое завршило нерешено 1: 1 меѓу Италија и Југославија. Финалето било преиграно два дена подоцна; суден од Шпанецот Хозе Марија Ортиз де Мендибил, Италијанците победиле со 2-0.
Планинска ѕвингалка
Планинската ѕвингалка е мала врапчевидна птица од семејството на ѕвингалките (Fringillidae). Оваа птица е широко распространета низ шумите на северна Европа и Азија. Таа е птица преселница која зимува во јужна Европа, северна Африка, северна Индија, северен Пакистан, Кина и Јапонија. Редовно заскитува во Алјаска, а може да продолжи и кон југ, во западен САД.
Опис
Планинската ѕвингалка е слична по големина и облик на обичната ѕвингалка. Мажјаците во сезоната на парење се многу впечатливи, со црна глава, темни горни делови, портокалови гради и бел стомак. Женките и младенчињата не се толку впечатливи и се послични со обичната ѕвингалка. Мажјакот планинска се разликува од обичната ѕвингалка по: белиот задник, кој кај обичната е сивозелен; градите кои кај планинската се портокалови во контраст со белиот стомак, а кај обичната тој дел е еднобојно розово или портокаловокремаво; слабините кај планинската се темни, а кај обичната бледи и кај планинската недостасува белото на горниот дел од опашката.
Освен овие разлики кои се однесуваат на мажјаците во сезна на парење, овие птици целосно се разликуваат само по бојата на клунот кој е жолт кај планинската, а бледорозов кај обичната ѕвингалка.
Поведение
Живеалиштето на планинската ѕвингалка се отворените иглолисни или брезови шуми. Оваа птица е речиси целосно преселница. Во Европа формира големи јата зиме, понекогаш со иладници, па дури и милиони птици во едно јато. Ваквите огромни јата особено се среќаваат на големи букови дрвја богати со храна. Зимно време, јатото ќе се движи сè додека не го пронајде, и овој начин на преселба можеби е адаптација и избегнување на конкуренцијата од обичната ѕвингалка.
Овие птици се хранат претежно со семиња, но младенчињата ги хранат со инсекти.
Гнездата ги градат на чаталите на дрвјата, а надворешноста ја декорираат со мов и лишаи за да го маскираат. Несат 4-9 јајца.
Пирозом
Пирозомите (латински: Pyrosomida) се слободноживеачки плаштари кои обично живеат во горните слоеви од отворениот океан, во топлите мориња, иако некои можат да се најдат и во големи длабочини. Пирозомите се цилиндрични или конусни колонии составени од стотици или илјадници единки наречени зооиди. Големината на колониите се движи од помалку од еден сантиметар, до неколку метри во должина.
Секој зооид е само неколку mm во должина, но е всаден во заедничка желатинозен плашт која ги поврзува сите единки. Секој зооид се отвора навнатре и нанадвор од цевката, повлекувајќи ја океанската вода во својата внатрешна филтрирачка мрежа, наречена жабрена кошничка. Тука се екстрахираат микроскопските растителни клетки со кои се храни организмот, и потоа се исфрла исфилтрираната вода во околната средина. Колонијата е нерамна однадвор, при што секоја испакнатинка претставува еден зооид. Однатре е речиси мазна, со перфорации за секој зооид.
Пирозомите се планктонски организми, што значи дека нивното движење е во најголем дел контролирано од океанските и морските струи и бранови. Но, секоја колонија може полека да се придвижува со процесот на млазна пропулзија, создадена со координираното треперење на трепките во жабрените кошнички на сите зооиди, кои исто така на овој начин поттикнуваат влез на хранливи честички.
Пирозомите се светло биолуминисцентни, при што емитираат бледа синозелена светлина која може да се забележи и од десетици метри. Името Pyrosoma доаѓа од грчките зборови пиро - "оган" и сома - "тело". Пирозомите се блиски роднини на салпите, а понекогаш се нарекуваат и "огнени салпи".
Екологија
Пирозомите се полукосмополитски организми во умерените и тропските води. Најчесто можат да се забележат во површински води, но дневно мигрираат повеќе од 750 m во вертикален правец. Комуникацијата меѓу зооидите се остварува по пат на бранови од светлина долж целата колонија.
Водата поминува во секој зооид преку оралниот сифон и оди во мукусниот филтер каде фитопланктонот се филтрира. Пирозомите можат да формираат огромни роеви, што резултира во значителни количини на фекални честички. Тонечките фекални честички се многу важни за јаглеродниот внес во океанските длабочини.
Велмбител
Велмбител (Welmbüttel) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Пирозом
Екологија
Зооидите се хермафродитни, што значи дека поседуваат и семеници, и јајчници. Кај секој зооид од колонијата се оплодува едно јајце, кое израснува во четиризооиден стадиум кој го напушта родителот и започнува нова колонија бесполово по пат на пупење. Овој вид на размножување може да даде огромни роеви од пирозомски колонии кои се зависни од фитопланктонот за храна.
NGC 145
NGC 145 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 145 се споменува и како MCG -1-2-27, Arp 19, IRAS 00292-0525.
Откривање
Објектот е откриен на 9 октомври 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 145 е од видот SBdm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 145 има привидни димензии од 1,8' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 31 м 45,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 9' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 145 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1941. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 216; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4678. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 314.
Тур де Романди 2017
Тур де Романди 2017 (именувана и како Трка околу Романди) — 71. издание на велосипедската етапна Тур де Романди, која се одржала помеѓу 25 и 30 април како деветнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена на завршниот ден од Австралиецот Ричи Порт, кој ја надокнадил разликата од 19 секунди во однос на британскиот возач Сајмон Јејтс на хронометарот од 17,88 километри и ја освоил трката по првпат. Јејт — кој вози за екипата — успеал да заврши како втор, пред словенечкиот возач на, Примож Роглич, кој го освоил завршниот хронометар и завршил пет секунди зад Јејтс на целта. Во другите пласмани на трката, Белгиецот Сандер Арме го освоил планинскиот пласман втора година по ред за, домашниот возач Штефан Кинг го освоил бодовниот пласман за , додека 14. место било доволно за Пјер Латур за да го освои пласманот за млад возач. Екипниот пласман бил освоен од.
Рута
Патеката на трката била објавена на 10 декември 2016 година. Втората етапа, првично закажана на 160,7 километри, и да започне во Шанпери, била скратена поради снег.
Екипи
Бидејќи Тур де Романди е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Единствена професионална континентална екипа на трката била.
Поредок
На Тур де Романди 2017 биле доделувани четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временски бонуси на етапите — десет секунди за етапниот победник, шест секунди за второпласираниот и четири секунди за третопласираниот. Немало временски бонуси на средните спринтови. Предводникот на пласманот ја добивал жолтата маичка. Овој пласман се сметал за најважен на Тур де Романди 2017 и победникот на овој пласман се сметал за победник на трката.
Дополнително, постоел и пласман за млад возач, кој се наградувал со бела маичка. Овој пласман се пресметувал на ист начин како генералниот пласман, но само возачите родени на и по 1 јануари 1993 можеле да учествуваат во пласманот.
Исто така, постоел и планински пласман, каде се доделувала розовата, црната и сината маичка. Во планинскиот пласман, бодови се добиваат доколку велосипедистите се искачат на некое искачување пред другите велосипедисти, така што повеќе бодови има на повисоките категоризирани искачувања; постоеле шеснаесет категоризирани искачувања, поделени во три различни категории. На искачувањата од прва категорија, првите петорица возачи добивале бодови; првиот освојувал 12 бода. Бодови добивале исто така првите пет возачи на искачувањата од втора категорија, иако победникот освојувал само 8 бода. На искачувањата од третата категорија, само првите четворица возачи добивале бодови, а првиот меѓу нив добивал 5 бода. На искачувањата со етапни завршници во Шанпери и Лезен бодовите биле удвоени.
Постои и бодовен пласман. Во бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршеле меѓу првите 15 возачи на етапите. На рамните друмски етапи; за победа на етапа, возачот добивал 50 бода, второпласираниот 30 бода, 20 бода за третопласираниот и така надолу, сè до два бода за 15. место. На поединечните хронометри и планинските етапи, бодови биле доделувани исто така на 15 возачи, но 30 бода за победникот, 25 бода за вториот, 22 за третиот и така надолу, сè до два бода за 15. место. На секоја од етапите постоеле два средни спринта. Првиот возач на овие спринта освојувал петнаесет бода, вториот возач десет бода и третопласираниот шест бода. Победникот во пласманот ја добивал зелената маичка.
Последен поединечен пласман била наградата за борбеност. По секоја друмска трка, жирито избирало еден возач на основа на покажаното и напорот на етапата. Возачот го добивал црвениот број на следната етапа. По последната етапа, жирито го бирало најборбениот возач на целата трка.
Постоел и пласман за екипите, каде времињата на тројцата најдобри велосипедисти по екипа на секоја екипа се додаваат заедно. Водечката екипа на крајот на трката е екипата со најниско вкупно време и секој член на победничката екипа добива маичка со жолт број на завршниот подиум.
Џени Брант
Џени Августа Елизабет Брант (13 декември 1867, Стокхолм - 17 април 1933), била шведска балерина.
Таа била студентка на Кралскиот шведски балет, станала прва танчерка студент во 1888 година и била прва танчерка (балерина) во 1889-1902 година. По стапување во брак, таа се повлекла од сцената.
Автомобилски регистарски таблички во Република Косово
Во Косово, табличките се издаваат од Косовското МВР.
Ознаки
Од 6 декември 2010 беше објавен нов дизајн кој ги содржел буквите 'RKS' - Република Косово на сино поле, потоа два броеви кој го означуваат округот, грбот на Косово, трицифрен број и две сериски букви. Овие нови таблички не се признати од страна на Србија.
УНМИК ознаки
Овие таблички се издавани од администрацијата на УМНИК од 1999 до 2010. KS - ознака за Косово.
Бојси
Бојзи (Boise) е град во САД во сојузната држава Ајдахо и нејзин главен град. Според мерењата направени во 2008 година, во градот живееле 205,314 жители.
Карлхајнц Дешнер
Карл Хајнрих Леополд Дешнер (, -, ) бил германски книжевен критичар, есеист, историчар на филозофијата и историчар на идеите кој го привлече вниманието на европската јавност поради неговата темелна и жеста критика на римокатоличката црква изразена низ повеќе статии и книги, достигнувајќи го врвот во својот опус Криминалната историја на христијанството (Kriminalgeschichte des Christentums, Rowohlt Verlag GmbH, Reinbek) кој е планиран во 10 тома, од кои засега се објавени 9.
Брзо стекнува углед и вон германското говорно подрачје, со оглед на тоа дека неговите дела се преведувани на арапски, француски, грчки, италијански, холандски, норвешки, полски, руски, шпански и српски јазик.
Дела
Критички осврти врз религијата и црквата
Новели
Книжевна критика
Општествена критика
Афоризми
Разно
Кристин Крук
Кристин Лора Крук (Kristin Laura Kreuk) (родена на 30 декември, 1982) е канадска глумица. Најдобро е позната по нејзините улоги го канадската телевизиска серија Еџмонт, американската телевизиска серија Смолвил во која настапува како Лана Ленг и филмот Уличен тепач: Легендата на Чан-Ли.
Константин VI Цариградски
Константин VI (Κωνσταντίνος ΣΤ΄; 1859 — ) бил Вселенски патријарх од 17 декември 1924 сè до 30 јануари 1925, 43 дена. Тој бил патријаршки заменик по смртта на патријархот Григориј VII Цариградски во 1924.
Се родил во 1859 во Сиге, близу Бурса. По изучувањето на Богословијата на Халките тој станал бискуп на Родосто во 1896, митрополит на Вела и Конитса во 1899, митрополит на Трабзон во 1906, а на Кизик во 1913 и конечно на Деркој во 1922.
Тој бил прогонет во Грција од турската влада предводена од Републиканската народна партија во 1925 и ја напуштил патријаршијата.
Список на државни водачи во 1888 година
Ова е список на државни водачи во 888 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Голем зелен гуштер
Големиот зелен гуштер ( Lacerta trilineata ) претставува вид на гуштери од фамилијата Lacertidae. Тој е најраспространет од балканскиот вид гуштери. Го има во Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Грција, Косово, Црна Гора, Северна Македонија, Романија, Србија, Израел, Сирија и Турција. Неговите природни живеалишта се грмушка вегетација од средоземен тип, песочни брегови, обработливо земјиште, пасишта, плантажи и рурални градини. Му се заканува губење на живеалиштата.
Репродукција
Мажјаците и женките од овој вид во Грција имаат репродуктивен циклус кој започнува во април и завршува во јули. И двата пола постигнуваат сексуална зрелост кога ќе достигнат приближно 80 милиметри во големината на телото.
NGC 6542
NGC 6542 — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6542 се споменува и како UGC 11092, MCG 10-25-126, CGCG 300-103, IRAS 17591+6121, CGCG 301-9, KAZ 177, KUG 1759+613.
Откривање
Објектот е откриен на 22 јули 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6542 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 6542 има привидни димензии од 1,3' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 59 м 39 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +61° 21' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 98°.
Други поделби
Проучување на NGC 6542 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61239. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4200. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 512.
Цербиг
Цербиг (Zörbig) — град во округот Анхалт-Битерфелд во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа приближно 15 километри западно од Битерфелд и 20 километри североисточно од Хале. Цербиг е добро познат по неговите меласи направени од шеќерни репки.
Знаме на Мадрид
Знаме на Мадрид ― знаме кое го претставува грбот на градот во средишетето на темноцрвено поле. Знамето е направено или во пропорции 3:5 или 2:3, и во нијанси на темноцрвена боја што одговара на Pantone 207 или 208.
Особини
Значењето на мечката што се потпира на дрвото мадроњо, или јагода, е непознато, меѓутоа, дрвото е домородно од Мадрид. Една позната теорија е дека мечката и дрвото претставуваат спор за земјоделските права меѓу свештенството и граѓаните. Седумте ѕвезди наводно ги претставуваат седумте ѕвезди во соѕвездието Голема Кола најблиску до соѕвездието Голема Мечка. Овие ѕвезди го симболизираат Северот и затоа, бидејќи северот е насоката на која се засноваат сите други, ѕвездите го претставуваат Мадрид како седиште на владата на Шпанија.
Арнајево
Арнајево — една од приградските населби на Белград, главниот град на Србија. Арнајево се наоѓа во општина Бараево. Населението во 2011 година било 753.
Арнајево се наоѓа во северозападниот крај на општината, источно од селото Степоевац. Во 1956–57 година, Арнајево било дел од општината Бељина, која во 1957 година се споила во општина Бараево.
Демографски податоци
Тоа е мала селска населба која што се населува. Во 2011 година селото имало 239 домаќинства со просечни 3,15 членови. Имало 212 семејства, при што 82% од населението се возрасни и просечна возраст од 44,4 години. Имало население од 853 според пописот од 2002 година. Во 1991 година населбата броела 1.005 жители.
Олга Сандберг
Олга Гетилда Катарина Сандберг (Стокхолм, 21 декември 1844- септември 1926), била шведска балерина.
Сандберг бил студент на Кралскиот шведски балет во 1854 година и втор танчер во 1865-1870 година. Таа била ученичка на Гасперини. Таа настапила и во театарот Викторија во Берлин, во Росток и Лавов. Таа била активна во Винер Статсопер во Виена во 1873-1878 година.
Вестерборстел
Вестерборстел (Westerborstel) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Лас Тунас (покраина)
Покраината е создадена во 1978 год., года била одвоена од регионот Ориенте.
Јужното крабрежје кај Гваканајопскиот Залив, е мочурливо и се одликува со мангрови. Во овие влажни предели се одгледува шеќерна трска бидејќи климата е погодна за таа култура.
Во покраината се пасат и говеда. Викторија де Лас Тунас бил мал пазарен град кога со пределбата на државата (1975), почнала голема програма за модернизација и развој, како и поврзување на градот со пат до Хавана.
Општини
Извор: Население од пописот во 2004 г. Површина според општинската прераспределба од 1976 г.
Николај Латишев
Николај Гаврилович Латишев (Николай Гаврилович Латышев; 22 ноември 1913 година - 18 февруари 1999 година) ― судија на финалето на Светското првенство во фудбал во 1962 година, одиграно во Сантјаго, помеѓу Бразил и Чехословачка.
Тој беше првиот судија од ФИФА од Советскиот Сојуз (од 1952 година), како и првиот Советски граѓанин назначен за судија на финалето на Светско првенство.
Пред судиската кариера, Латишев играл за ФК Електрозавод, Сталинец и Динамо Москва.
Ако одам во Битола
Историја и одлики
Песната се одликува со изворен 7/8 такт, а ја отсликува целокупната традиција на градот и животот на битолчани од памтивек до денес, што се чувствува уште во првиот стих: „Ако одам во Битола, ќе прошетам по Широк Сокак. А на Дембел-чаршија кафе ќе се напијам, младост мило ќе си спомињам…“
Според кажувањето на самиот Калица, иако со години се подготвувал да ја напише оваа песна, ја создал само за пет минути. Првпат била испеана на „Фолк-фест Валандово“, во изведба на октетот „Македонија“ и ја добила третата награда од жирито.
Вром
Вром (Wrohm) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
ФК Милан сезона 2014–2015
Состав
.
Купени
Вкупно: €16.8 милиони
Напуштиле
Вкупно: €32,4 милиони
Хамлет
Трагичната повест на Хамлет, Принцот Дански (англиски: The tragedy of Hamlet, Prince of Denmark), или скратено Хамлет (англиски: Hamlet), е трагедија од Вилијам Шекспир, за која се верува дека ја напишал во периодот помеѓу 1599 и 1601 година. Драмата, која се случува во Kралството Данска, раскажува за начинот на кој принцот Хамлет му се одмаздува на чичко му Клавдиј, поради убиството на стариот крал Хамлет (братот на Клавдиј и татко на принцот Хамлет) и наследување на круната, како и поради венчавката со Гертруда (вдовицата на кралот Хамлет и мајка на принцот Хамлет). Драмата живописно ги отсликува вистинското и одглуменото лудило, од неизмерна тага до зовриен гнев, и ги истражува темите на предавство, одмазда, инцест и морално пропаѓање.
Постанокот на „Хамлет“
Во секоја од нив има стихови, па дури и сцени, кои ги нема во другите верзии.
Шекспир ретко самостојно ги измислувал приказните за своите драми, туку нив ги позајмувал од историјата или од познатите приказни од неговото време. Така ја напишал и драмата „Хамлет“ врз основа на скандинавската легенда за Амлет од 10 век, која била запишана од данскиот летописец во 12 век, Саксо Граматикус, во неговата неговото дело „Делата на Данците“ (Gesta Danorum), кое било отпечатено во 1514 година во Париз. Од него приказната ја презел Франциск де Белефоре и ја ставил во својата книга „Трагични истории“, објавена во Париз, во 1576 година. Веројатно, Шекспир ја прочитал приказната од француската верзија, зашто англискиот превод на делото на Белфоре било објавено дури во 1608 година. Меѓутоа, со сигурност се знае дека пред 1589 година постоела една англиска драма за Хамлет, којашто денес е изгубена, а за која се верува дека ја напишал првиот популарен англиски трагичар, Т. Кид.
Структурата на драмата и нејзиното длабоко навлегување во карактерите инспирирале многу критички набљудувања, од кои едно е повеќевековна дебата околу двоумењето на Хамлет да го убие вујко си. Некои сметаат дека тоа е дел од заплетот за да се продолжи дејствието, а други сметаат дека е резултат на притисокот извршен од страна на сложените филозофски и етички прашања, кои се поврзани со ладнокрвното убиство, испланираната одмазда и оневозможените желби. Од неодамна, психоаналитичките критичари ги анализирале несвесните стремежи на Хамлет, а феминистичките критичари ги преиспитале и рехабилитирале често оцрнетите ликови на Офелија и Гертруда.
Хамлет е најдолгата драма на Шекспир, како и меѓу најмоќните и највлијателни трагедии во англиската литература. Поседува приказна што може „бескрајно да се прераскажува и приспособува од други.“ Во времето на Шекспир, таа била една од неговите најпопуларни дела, а и денес сè уште стои високо на листата негови најиграни драми; на пример, на првото место е на списокот на „Кралската дружина на Шекспир“ уште од 1879 година. Инспирирала писатели како Гете и Дикенс, па сè до Џојс и Мурдок, и е опишана како „најфилмуваната приказна во светот по Пепелашка“.
Главната улога речиси сигурно била создадена за Ричард Барбиџ, најпознатиот глумец-трагичар во времето на Шекспир. Во наредните 400 години, таа улога ја глумеле светски признати глумци и глумици од секоја последователна доба.
Ликови во драмата
Во драмата се појавуваат следниве ликови:
Содржина
Дејството на драмата се одвива во Елсинор, во дворот на данскиот крал Клавдиј, кој по смртта на претходниот крал Хамлет (татко на принцот Хамлет) се оженил со неговата жена, кралицата Гертруда.
Прв чин
Во кралството владее немир, зашто се очекува напад од синот на покојниот норвешки крал. Веќе три ноќи по ред, стражарите го забележуваат духот на мртвиот крал (таткото на Хамлет) како шета по тврдината облечен во воен оклоп. Тие му ја соопштуваат веста на Хамлет, кој е многу тажен поради смртта на татко му и потиштен поради бракот на неговиот стрико и мајка му. Истовремено, Хамлет покажува наклонетост кон Офелија, ќерката на дворскиот советник Полониј. Братот на Офелија заминува во Франција, а нејзиниот татко ја советува да се држи подалеку од Хамлет. Следната ноќ, духот се покажува повторно и му ја кажува на Хамлет вистината за смртта на татко му: додека спиел во градината бил отруен од својот брат. Притоа, духот го повикува Хамлет на одмазда, но со молба да ја поштеди мајката. Хамлет ги повикува другарите да се заколнат дека нема да го предадат, кажувајќи им дека може да се случи тој да започне да се однесува чудно во идниот период.
Втор чин
Полониј го испраќа својот слуга во Франција за да дознае како се однесува син му. Офелија му кажува на својот татко дека ја посетил Хамлет со многу необично однесување и Полониј помислува дека Хамлет полудел поради невозвратената љубов. И кралот и кралицата мислат дека Хамлет полудел, но тие ја бараат причината во неговата тага поради смртта на татко му. Полониј им го кажува своето објаснување, а во разговорот со него Хамлет се прави луд. Во дворецот доаѓаат и верните пријатели на Хамлет, Розенкранц и Гилденстерн, кои се повикани од кралот за да му помогнат на Хамлет да ги оттргне лошите мисли. Најпосле, во дворецот пристигаат глумци кои треба да го орасположат Хамлет. Тој ги замолува да одиграат претстава во врска со убиство во која ќе изрецитираат еден говор што ќе го напише тој самиот.
Трет чин
Полониј му мести средба на Хамлет со Офелија со цел да ја открие причината на неговото лудило. Вообичаено, Хамлет зборува збркано и ја советува Офелија да оди во манастир. Започнува претставата во која се игра сцена иста како убиството на татко му на Хамлет. Вознемирен, кралот ја напушта претставата и додека го прогонуваат тешки мисли, Хамлет има прилика да го убие, но во последен миг се воздржува. Кралот одлучува да го испрати Хамлет во Англија. Неговата мајка го повикува на разговор, а скриениот Полониј го слуша разговорот. Хамлет ја обвинува мајка си за гревовите, а потоа го убива Полониј.
Четврти чин
Кралицата му кажува на кралот за убиството на Полониј, кого набрзина го погребуваат. Кралот го испраќа Хамлет во Англија, а на Розенкранц и Гилденстерн им дава налог Хамлет да биде убиен штом стапнат на англиската почва. Разочарана од смртта на својот татко и од невозвратената љубов од Хамлет, Офелија полудува. Во дворецот пристигнува Лаерт кој дознал за убиството на татко му и бара одмазда, а кралот го обвинува Хамлет за убиството на Полониј. Хорацио добива писмо во кое Хамлет го известува дека бродот со кој патувал за Англија бил нападнат од пирати и дека Розенкранц и Гилденстерн се мртви. Кралот го наговара Лаерт со лукавство да го убијат Хамлет. Растроената Офелија извршува самоубиство.
Извори
Многу легенди, слични на Хамлет, се најдени на толку многу места (на пример во Италија, Шпанија, Скандинавија, Византија и Арабија), што основната тема се смета дека има индоевропско потекло. Препознаени се повеќе древни пишани претходници на Хамлет. Првиот е анонимното, скандинавско дело Сагата на Хролф Краки. Во ова дело убиениот крал има два сина, Хродгар и Халга, кои најголем дел од времето го поминуваат под маски и со лажни имиња, наместо да глумат лудило, во низа настани кои се разликуваат од оние кај Шекспир. Вториот претходник е римската легенда за Брут, зачувана во две посебни латински дела. Херојот во неа, Лусиј („блескав, светол“), го менува името и ликот во Брут („тап, глупав“), и глуми будала со цел да ја избегне судбината на својот татко и браќа, и на крајот го убива убиецот на неговото семејство, кралот Таркиниј. Еден нордиски научник од 17 век ги споредил исландскиот херој Амлоди и шпанскиот херој, принцот Амбалес (од Сагата Амбалес), со шекспировиот Хамлет. Дел од сличностите се глумењето лудило на принцот, неговото случајно убивање на советникот на кралот во спалната на неговата мајка, и на крајот, убивањето на неговиот вујко.
Влијание
„Хамлет“ е предмет на голем број расправи, толкувања, истражувања и интерпретации. Во 1920 година, Т.С. Елиот го објавил есејот „Хамлет и неговите проблеми“ (Hamlet and His Problems) во кој ја образложил идејата на „објективен корелатив“, која ја постулира врската помеѓу зборовите на текстот и настаните, состојбите на умот и искуствата. Во својата новела од 1903 година, „Тонио Крегер“, германскиот писател Томас Ман го опишува Хамлет како тип на човек кој е повикан за сознание, но не е роден за него, додека Фридрих Ниче го поставува прашањето, дали луѓето го разбираат Хамлет? Во 1957 година, рускиот поет Борис Пастернак ја напишал песната „Хамлет“. Една песна на полскиот поет Збигњев Херберт се вика „Фортинбрасовата елегија“, а Офелија е тема во песната „Остаток“ на полската поетеса Вислава Шимборска.
Во 1935 година, во Индија бил снимен филм за Хамлет, насловен како „Кун Ка Кун“ (Khoon Ka Khoon), на јазикот Урду. Во 1948 година бил снимен британскиот филм „Хамлет“ режиран од Сер Лоренс Оливие. Во 2000 година бил снимен филмот „Хамлет“ во режија на Мајкл Алмерејд. Една песна од албумот Junkyard на австралиската рок-група The Birthday Party од 1982 година се вика „Хамлет (пау, пау, пау)“ (Hamlet (Pow, Pow, Pow)).
Изведби на „Хамлет“ во Македонија
За првпат, претставата „Хамлет“ е поставена во Македонија во 1966 година, на сцената на Народниот театар во Битола, а во режија на Љубиша Георгиевски. Истиот театар, со истиот режисер, во 1988 година по вторпат ја поставиле претставата. Во 1977 година, „Хамлет“ бил поставен во Драмскиот театар во Скопје, во режија на Слободан Унковски, а подоцна, уште двапати, овој театар ја поставувал оваа претстава, и тоа: во 1998 година, во режија на Владо Цветановски и во 2010 година, во режија на Дејан Пројковски.
Првиот македонски глумец кој го играл Хамлет бил Ацо Стефановски, кој се одликувал со спокојна, медитативна игра. Потоа, во Народниот театар во Битола, улогата на Хамлет ја играл Владимир Талевски, кој доживеал, во московскиот театар „Мала сцена“ една постара жена да се искачи на сцената, да му се поклони и да му подари цвеќе. Во Драмскиот театар во Скопје, првиот Хамлет бил Мето Јовановски, кој доминирал со својата вдаховеност и творечки агенс. По него, оваа улога ја играл Ѓорѓи Јолевски чија игра се одликувала со емоционална задлабоченост, консеквентност и широчина. Третиот Хамлет во Драмскиот театар бил Дејан Лилиќ кој во март 2015 година ја одиграл јубилејната 50. улога во оваа претстава.
Список на државни водачи во 112 година
Ова е список на државни водачи во 12 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Дампјер ан Ивлен
Дампјер ан Ивлин — општина во департманот Ивлин, во регионот Ил-д-Франс, во северна Франција.
Василиј III Цариградски
Василиј III (Βασίλειος Γ΄; 1846 — ), роден како Василиос Георгиадис (Βασίλειος Γεωργιάδης), бил Вселенски патријарх од 13 јули 1925 сè до неговата смрт во 1929.
Марија Новак
Марија Новак (р. во ) — македонска театарска филмска и телевизиска глумица.
Дипломира на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, на Факултетот за драмски уметности во Скопје, на отсекот за глумечка игра, во класата на проф. Љубиша Георгиевски, во 1991 година. Од 2007 година работи во Македонскиот народен театар во Скопје.
Аргентински пезос
Пезос (established as the peso convertible) — официјална валута на Арентина, идентификувана со симболот $. Таа се дели на 100 сентави. Нејзиниот код е ISO 4217 'АРС' . Пезос е исто така и име за неколико претходни аргентински валути. Сегашниот пезос е во употреба од 1992 година, кога го заменил аргентинскиот аустрал кој бил погоден со хиперинфлација. Односот на замена бил 10.000 аустрали за 1 конвертибилен пезос. Бил наречен конвертибилен бидејќи за секој пезос во оптек на Централната банка на Аргентина во девизни залихи имала еднаква противвредност во американски долари. Но,во 2001 година земјата била погодена со економска криза, па курсот веќе не е врзан за американскиот долар туку слободно флуктуира.
Официјалниот курс се движи околу 3 пезоси за американски долар во периодот од 2002-2008 година, односно околу 4 пезоси за периодот 2009-2011 година, и ги надмина 6те пезоси во ноември 2013 година, со 6,5 пезоси во текот на декември 2013 година. Во октомври 2014 година, девизниот курс беше околу 8 пезоси на доларот, до февруари 2015 година, тој достигна дури 10 пезоси за американскиот долар, а до декември истата година, 13 пезоси за американскиот долар, по рекордот од 14.
.mg
.mg — највисок семрежен домен на Мадагаскар.
Второстепени домени
За некои регистрации мора да се покажат официјални документи за легалиот карактер на ентитетот.
Надворешни врски
סיומת אינטרנט Toppdomän
Иштван Жолт
Иштван Жолт (28 јуни 1921 година, Будимпешта – 7 мај 1991 година) ― унгарски меѓународен фудбалски судија. Судел на турнирите на СП 1954, 1958 и 1966 година и на Олимписките игри во 1952, 1960, 1964 и 1968 година.
Капиново - Коњарник (Чашка)
Капиново или Коњарник — археолошко наоѓалиште во велешкото село Чашка. Наоѓалиштето претставува населба од римското време. Се наоѓа северно од железничката станица, во Чашка на десниот брег на реката Тополка. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал а при изградбата на станбените објекти и при изведбата на земјоделските работи биле откриени sидови од повеќе римски објекти. Откриена е и надгробна стела со текст испишан на старогрчки јазик. Археолошките наоди се чуваат во Музејот на Македонија во Скопје.
Куп на прваците на Шпанија
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Куп на прваците на Шпанија (шпански: Copa de los Campeones de España) ― шпанско фудбалско натпреварување, одржано еднаш во септември 1940 година како двомеч помеѓу Атлетико Авијасјон (сега Атлетико Мадрид; освојувач на Ла Лига 1939/40) и Еспањол (освојувач на Купот на Генералисимусот 1940).
Првиот натпревар на 1 септември завршил нерешено 3-3 на Стадионот Сарија во Барселона, додека вториот две недели подоцна на Фудбалскиот камп Ваљекас бил победа од 7-1 за Атлетико, кои беа корисници на теренот по уништување на нивниот Стадион Метрополитано во Шпанската граѓанска војна.
ДЕА
Администрацијата за сузбивање на дрога (на Drug Enforcement Administration), скратено ДЕА е законоспроведувачка агенција во Министерството за правда на САД која се бори со трговијата на дрога. Taa e главната агенција која работи на спроведување на законите за контролирани супстанци (дрогата). Таа има овластувања да се координира со американски нарко-истражувачи во и надвор од државата.
Кувајтски чај
Кувајтски чај („Шај ал Кувајти“) се однесува на неколку варијанти на чај што традиционално се служени во таа земја.
Замок Броборг
Броборг бил поранешен кралски замок во Бровикен, Општина Норшепинг во Естерјетланд, Шведска. Денес само рушевини се останати од имотот.