cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Присојница
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, етнографија и статистика“) од 1900 година, селото Присојница има 400 жители, Македонци-муслимани.
Селото е средно по големина, со благ пораст на населението. Така, во 1961 година броело 253 жители, од кои 237 биле Турци, а 10 жители Македонци. Во 1994 година бројот се зголемил на 332 жители, од кои 21 Македонец, 13 Албанци, 1 Турчин и 297 се изјасниле како останати, но секако се Македонци со исламска вероисповед.
Според пописот од 2002 година, во селото Присојница живееле 315 жители, од кои:
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 259 жители, од кои 33 Македонци, 4 Албанци, 74 Турци, 4 Бошњаци, 140 останати и 4 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Присојница:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во рамките на новосоздадената Општина Маврово и Ростуше, која настанала со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната Општина Ростуше, која со измените во Законот за територијална поделба на Македонија била припоена со Општина Маврови Анови, со што двете општини ја создале новата Општина Маврово и Ростуше, во која денес се наоѓа селото.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар, додека во периодот по војната од 1957 до 1965 година се наоѓала во некогашната општина Маврово. Во рамките на општина Ростуше се наоѓало во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Ростуше, во која покрај Присојница се наоѓале и Аџиевци, Битуше, Велебрдо, Галичник, Јанче, Ростуше, Сушица и Требиште. Во периодот 1950-1952 година, селото било седиште на Општина Присојница, во која влегувале селата Аџиевци, Јанче, Присојница и Скудриње.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0466 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 366 гласачи.
Список на највисоки планини на Антарктикот
Ова е список на сите ултраистакнати врвови (со топографска истакнатост поголема од 1.500 м) на Антарктикот. На крајоте се опфатени и планини на некои од од островите на Јужниот Атлантски Океан.
Факс
Факс (fac simile, направи слично) е праќање и прием на печатени податоци на лист хартија меѓу две оддалечени места со помош на телекомуникациски врски. Факс се изведува со факс машина што ги скенира податоците печатени на хартија и ги претвора во кодови што можат да се праќаат преку телефонските врски. Факс машината од другата страна на линијата врши обратна операција: повторно ги враќа кодовите во првобитната форма со што се добива верна копија на оригиналот.
Список на ракописи (Марков манастир)
Ова е список на средновековни ракописи кои биле напишани или се чувале и чуваат во Марковиот Манастир во Маркова Сушица, Скопско.
Ракописи
Марковиот манастир бил значаен книжевен центар и располагал со огромен книжевен фонд. Во 1792 година манастирот имал 20 товари книжевен фонд ракописи.
Бајганин (округ)
Бајганин е округ во Казахстан во покраината Актобе во Казахстан.
Јазбина (Винце)
Јазбина — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Винце, Македонија. Во нивата на С. Трајковски има градежен материјал, фрагменти од градежна керамика, а биле ископани и питоси. Пред влезот на селото се констатирани темели од објекти.
NGC 5803
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5803 се споменува и како NPM1G -13.0470.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5803 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5803 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 0 м 34,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 53' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 5803 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53609. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 288; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5591. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1025.
Готлоб Ернст Шулце
Готлоб Ернст Шулце (герм. Gottlob Ernst Schulze, 23 август 1761 — 14 јануари 1833) е германски филозоф, претставник на скептицизмот. Роден е во месноста Хелдрунген (денес во Тирингија). Професорувал во Витенберг, Хелмштет и Гетинген. Неговото највлијателно дело е „Енесидем“ (Aenesidemus), каде авторот преку скептична полемика се обидува да ги побие исказите во „Критика на чистиот разум“ од Имануел Кант и „Филозофија на елементите“ од Карл Леонхард Рајнхолд.
Во Гетинген, Шулце станал ментор на идниот филозоф Артур Шопенхауер кого го посоветувал да се задржи на изучувањето на Платон и Кант. Овој совет имал големо влијание во филозофијата на Шопенхауер. Во зимскиот семестар 1810/1811, Шопенхауер кај Шулце изучувал и психологија и метафизика.
Шулце починал во Гетинген.
Црква „Св. Атанасиј“ - Витолиште
Како селска слава на селото е земен светецот Свети Атанасиј по кој е именувана и самата црква.
Обичаи во црквата
За време на некоја венчавка, невестата на денот на самиот ден била носена во црква од страна на жените. Откако ќе кажела неколку молитви, таа, според обичајот, морала да оди на влезот од селото каде што има кладенец пред кој невестите гувееле. Затоа и кладенецот се нерекувал гувелник. Тоа го правеле за да бидат послушни пред да влезат во домот на свекорот и свекрвата.
Евангелско-методистичка црква (Колешино)
Евангелско-методистичка црква — христијански храм кој се наоѓа во Колешино, Општина Ново Село.
Историја
Црквата во селото била формирана во 1890 година. Во 1922 година Колешинската евангелско – конгрешанска црква, заедно со сите Евангелски цркви во Вардарска Македонија биле припоени кон Епископалната Методистичка црква во Кралство СХС.
Во 1968 година била изградена денешната црква и во неа има натпис од Библијата „Бог е љубов”. Евангелско – методистичката црква во Колешино денес на своите богослужби во недела наутро и попладне има од 80 до 100 посетители, а тој број за Велигден достигнува до 200. Во црквата се пеат стихови од Библијата со поддршка од музички инструмент.
Светилиште Имам Хусеин
Храмот Имам Хусеин (арапски:مقام الامام الحسين) е свето место во шиитскиот ислам кој се наоѓа во Карбала, Ирак. Хусеин Ибн Али е од родот на пророкот Мухамед, кој бил убиен во Битката за Карбала во 680 година. Храмот бил изграден во 684 година од страна на Муктар Ибн Абу.
NGC 3324
NGC 3324 — оддавна маглина во соѕвездието Кобилица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3324 е од видот EN. NGC 3324 има привидни димензии од 16' х 14'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3324 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 427; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8613. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
NGC 1424
NGC 1424 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1424 се споменува и како MCG -1-10-26, IRAS 03407-0453.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1424 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 1424 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 43 м 14 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 4° 43' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 11°.
Други поделби
Проучување на NGC 1424 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13664. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 222; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4720. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1485.
Кале (Винце)
Кале (познато и како Врбица) — средновековна тврдина во атарот на селото Винце, Македонија. На околу 5 километри југоисточно од селото, на границата со селото Сушица се гледаат остатоци од ѕидови на тврдина.
Германска Демократска Република
Германската Демократска Република (ГДР) (Deutsche Demokratische Republik, DDR), позната и како Источна Германија, била социјалистичка држава создадена од Советскиот Сојуз во Советската окупациона зона на повоена Германија и Советскиот сектор на окупираниот Берлин. Источна Германија постоела од 1949 до 1990, кога престанала да постои, односно нејзината територија се припоила кон Федерална Република Германија (Западна Германија).
Санта Хуста Клан
Санта Хуста Клан (Santa Justa Klan) или скратено СХК (SJK) е шпанска музичка група која настана во 2005 година за време на снимањето на ТВ серијата Серанови. Групата ја сочинуваат млади глумци од серијата: Виктор Елијас (Гиље), Наталија Санчез (Тете), Адријан Родригес (ДВД) и Андрес де ла Круз (Боличе). До сега имаат снимено два албуми и двата достигнаа голема популарност во Шпанија,во Европа, па и во светот.
Карпош (населба во Куманово)
Карпош е приградска населба во североисточниот дел на Куманово, административно во состав на Општина Куманово. Населението се состои од околу 5.433 жители, најголемиот дел Македонци и Срби. Меѓу народот е позната под името „Рајкова куќа“, народното име го добила по некој човек кој се викал Рајко а неговата куќа била единствена во тој крај во тоа време. Населбата е оддалечена околу 3 km од центарот на Куманово, а во неа се наоѓа основното училиште „Магдалена Антова“. На влезот на населбата Карпош е поставен крст по повод 2000 години од христијанството во Македонија.
Етничкиот состав на населението е следниот:
Јужнобанатски Округ
Јужнобанатскиот Округ е еден од седумте управни окрузи во Војводина. Се наоѓа во североисточниот дел на Србоја. Има површина од 4.245 км2 и население од 313 937 жители. Седиште на округот е градот Панчево.
Општини
Округот е составен од следните осум општини: Во овие општини има 94 населени места, од кои 10 градови и 84 села.
Население
Населението брои 313 937 жители а поголеми етнички групи се:
Комедони
Комедон е запушен фоликул на косата (пора) во кожата. Кератин (остатоци од кожа) се комбинира со масло за блокирање на фоликулот. Комедонот може да биде отворен (црнoглав) или затворен со кожа (белоглав) и да се појави со или без акни. Зборот комедон потекнува од латинскиот comedere, што значи „да изедува“ и историски се користел за да се опишат паразитски црви; во современата медицинска терминологија, се користи за предложување на изгледот на изразениот материјал сличен на црв.
Хроничната воспалителна состојба која обично ги вклучува и комедоните, воспалени папули и пустули (мозолчиња), се нарекува акни. Инфекцијата предизвикува воспаление и развој на гној. Дали состојбата на кожата се класифицира како акни, зависи од количината на комедони и инфекцијата. Комедоните не треба да се мешаат со лојните нишки.
Типот на комедон како дуктален карцином in situ (DCIS) не е поврзан со условите на кожата дискутирани овде. DCIS е неинвазивен облик на карцином на дојка, но DCIS-типот на комедон може да биде поагресивен и така е поверојатно да стане инвазивен.
Причини
Производството на масло во лојните жлезди се зголемува за време на пубертетот, предизвикувајќи комедони и акни да бидат чести кај адолесцентите. Акните се среќаваат и пред менструација и кај жени со синдром на полицистични јајници. Пушењето може да ги влоши акните.
Коса што не излегува нормално, вродена коса, исто така може да ја блокира пората и да предизвика испакнатина или да доведе до инфекција (предизвикувајќи воспаление и гној).
Гените може да играат улога во шансите за појава на акни. Комедоните може да бидат почести кај некои етнички групи. Луѓето од латино потекло и неодамнешно африканско потекло може да доживеат поголемо воспаление кај комедоните, повеќе комедони акни и порано појавување на воспаление.
Патофизиологија
Комедоните се поврзани со пилозоебната единица, која вклучува фоликул на влакната и лојната жлезда. Овие единици се претежно на лицето, вратот, горниот дел од градите, рамената и грбот. Вишокот кератин во комбинација со себум може да го приклучи отворот на фоликулот. Овој мал приклучок се нарекува микрокомедо. Андрогените го зголемуваат производството на себум (масло). Ако себумот продолжи да се таложи зад приклучокот, тој може да се зголеми и да создаде видлив комедон.
Комедоната може да биде отворена кон воздухот („црна точка“) или затворена со кожа („бела глава“). Да се биде отворен за воздух предизвикува оксидација, што ја прави црно. Кутибактериум акните се сомничат за инфективно средство од акни. Може да се размножува во себум и да предизвика воспалени пустули (мозолчиња) карактеристични за акните. Нодулите се воспалени, болни длабоки испакнатини под кожата.
Комедони што се 1 mm или поголем се нарекуваат макрокомедони. Тие се затворени комедони и се почести на лицето отколку на вратот.
Сончевите комедони (понекогаш наречени сенилни комедони) се поврзани со долгогодишно изложување на сонце, обично на образите, а не со патофизиологија поврзана со акните.
Лекување
Користењето на не-мрсни средства за чистење и благ сапун може да не предизвика толку иритација на кожата како обичниот сапун. Црните точки може да се отстранат низ област со комерцијално достапни ленти за чистење на порите (кои сè уште можат да ја оштетат кожата со тоа што ќе ги остават порите широко отворени и искинат вишок кожа) или поагресивниот метод на цијаноакрилат што го користат дерматолозите.
Со притискање на црните точки и белите дамки може да се отстранат, но може да се оштети и кожата. Со тоа се зголемува ризикот од предизвикување или пренесување на инфекција и лузни, како и потенцијално туркање на која било инфекција подлабоко во кожата. Екстрактори на комедони се користат со внимателна хигиена во козметички салони и од дерматолози, обично по употреба на пареа или топла вода.
Опциите за комплементарни лекови за акни воопшто не се покажаа ефикасни во испитувањата. Овие вклучуваат алое вера, пиридоксин (витамин Б6), киселини добиени од овошје, кампо (јапонски хербален лек), ајурведични третмани со тревки и акупунктура.
Некои третмани со акни се насочени кон инфекција специфично, но постојат третмани кои се насочени кон формирање на комедони исто така. Другите ги отстрануваат мртвите слоеви на кожата и може да помогнат во расчистувањето на блокираните пори.
Дерматолозите често можат да извлечат отворени комедони со минимална траума на кожата, но затворените комедони се потешки. Ласерскиот третман за акни може да ги намали комедоните но се знае дека дермабразијата и ласерската терапија предизвикуваат лузни.
Клио Самарџиева
Клио (Клија) Николова Самарџиева, мажена Бобева, - македонска учителка и револуционерка, деец на ВМОРО.
Комедони
Лекување
Макрокомедони (1 мм или поголема) може да се отстрани од дерматолог со употреба на хируршки инструменти или да се каутеризира со уред што користи светлина. Лекот за акни, изотретиноин може да предизвика сериозни изгореници на макрокомедони, затоа дерматолозите препорачуваат отстранување пред да се започне лекот и за време на третманот.
SOS
„SOS“ е денс-поп песна напишана од страна на Ј.Р. Ротем и Богарт за вториот албум на барбадоската пејачка Ријана насловен како „A Girl Like Me“ (2006). Песната содржи делови и сегменти од синглот на Soft Cell од 1981 наречен „Tainted Love“ кој е компониран од Ед Коб.
„SOS“ е реализирана како водечки сингл од албумот во 2006. Песната стигна до првото место во Австралија и Соединетите Американски Држави и се искачи до ТОП 5 на други музички маркети како Канада, Германија и Велика Британија.
Продукција и снимање
Песната е првенствено напишана од продуцентите Ј.Р. Ротем и Ивен Кид Богарт, син на Неил Богарт (пронаоѓач на „Casablanca Records“) Песната на почетокот и била понудена на Кристина Милан за нејзиниот трет албум „So Amazin“, но пејачката подоцна одбила и затоа Def Jam наместо на Милан и ја понудиле песната на Ријана. Милан подоцна потврдила дека песната била премногу „поп“ за Р&Б пејач, а исто така негирала и дека била прашана за снимање на песната. Овие информации подоцна ги потврдила на својот форум.
Вуков сабор
Вуков сабор е најстара и најмасовна културна манифестација во Србија. Посветена е на негување на споменот на животот и делото на реформаторот на српскиот јазик Вук Стефановиќ Караџиќ. Централната програма традиционално се одржува во септември во вуковото родно мест Тршиќ кај Лозница. Дел од програмата се реализира воу Лозница, Белград и блискиот манастир Троноша, место на раното вуково школување.
Комедони
Лекување
Некои истражувања сугерираат дека вообичаените лекови против акни ретиноиди и азелаична киселина се корисни и не предизвикуваат зголемена пигментација на кожата. Ако користите ретиноид, се препорачува крем за сончање.
SOS
Продукција и снимање
Деловите „You got me tossin' and turnin'“ и „I can't sleep at night“ во рефренот се дел од песната на Ед Коб „Tainted Love“ од 1964, каде што текстот вели „And I've lost my light for I toss and turn - I can't sleep at night.“ Деловите како ѕвона во „SOS“ се дел од верзијата од 1981 на „Tainted Love“.
Вуков сабор
Вуковиот сабор е сместен во Националниот регистар на нематеријално културно наследство на Србија.
SOS
Продукција и снимање
Главна тема на песната е заснована околу изведувачот на песната (Ријана) која што плаче за помош затоа што таа е изгубена без својот љубовник споменат во песната. Ремикси на песната се направени од страна на Џејсон Невинс, кој исто така има направено ремикси и за артисти како Мадона, Fall Out Boy, Good Charlotte, Кели Кларксон, LL Cool J и Пинк. Оваа песна била употребена и во филм наречен „True Confessions of a Hollywood Starlet“.
Вуков сабор
Историја
Првиот Вуков сабор е одржан во 1933 година и од тогаш не е одржан единствено за време на Втората светска војна. Одржавањето на Вуковиот сабор за жителите на Тршиќ и околните села е време кога пријателите и роднините од другите краеви им доаѓаат на гости, како што тоа се прави и на селските слави, и заедно учествуваат во програмата во рамки на Саборот.
Клио Самарџиева
Животопис
Клио Самарџиева е родена во 1880 година во Охрид. Во 1897 година завршила трет клас во Битолското женско училиште, и станала учителка во родниот град, каде работела до 1898 година. Во периодот 1899 - 1900 година, работела како учителка во Баница, Леринско. Се приклучила во женската организација на ВМОРО во Охрид, Успение Богородично. Откако Славка Пушкарова заминала за Скопје во 1900 година, на чело на организацијата се поставени Василка Размова и Поликсена Мосинова, а Самарџиева станувала нивна прва помошничка. Учителките учествувале во организирањето на болница за ранети и болни четници во куќата на семејството на Андроник Скопакови. Мосинова, Размова, Самарџиева и Константина Русинска го изработиле охридското револуционерно знаме на ВМОРО, на кое се гледа млада жена и лав кои стојат врз османлиското знаме, а во рака држат знаме на кое пишува „Слобода или смрт“.
Вуков сабор
Програма на манифестацијата
Централната програма традиционално се одржува во септември во вуковото родно место Тршиќ кај Лозница. Дел од програмата се реализира во Лозница, Београд и блискиот манастир Троноша, место на раното вуково школување. Програмата на Вуковиот сабор опфаќа тематски изложби, театарские претстави, концерти, литературни и филмски вечери, промоции на книги и слични приредби.
Клио Самарџиева
Животопис
Владиката Методиј Охридски кога дознал за постоењето и активноста на револуционерната женска организација, во 1900 година ја испратил Мосинова како учителка во Пехчево, а Самарџиева во Вевчани, каде таа останала до 1902 година.
Умрела во Софија во 1957 година.
Вуков сабор
Централна манифестација
Централната манифестација се одржува на сабориштето, на отворена сцена во Тршиќ, и традиционално почнува со изведување на „Химна на Вук” (српски јазик: „Химне Вуку”) на Стеван Мокрањац и со подигање на знамето на саборот. Следат поздравниот говор на претседателот на градот Лозница и саборска беседа на некој истакнат книжевник, уметник или научник. Потоа се изведува избраното музичко-сценско дело. На крајот настапуваат фолклорните ансамбли.
Сабориште
Сабориштето денес претставува единствен музеј на народно неимарство на отворено, на кој покрај гледалиштето и театарот, во форма на амфитеатар, поставени градби кои потекнуваат од 19 век или почетокот на 20 век.
Организатори
Организатори на саборот се Центарот за култура „Вук Караџиќ” и градот Лозница, под покровителство на Министерство за култура и информирање на Република Србија.
Нематеријално културно наследство
Локалната заедница имала голема улога во осмислување на програмата на оваа манифестација, поради што таа сочинува дел од идентитетот на местото Тршиќ, во околина на градот Лозница во западна Србија. Вуковиот сабор е сместен во Националниот регистар на нематеријално културно наследство на Србија.
Френк Синатра
Френсис Алберт „Френк“ Синатра, 12 декември 1915 – 14 мај 1998 година бил американски пејач и глумец. Започнувајќи ја својата музичка кариера во „свинг ерата“ со Хери Џејмс и Томи Дорсеј, Синатра стана успешен соло артист од почетокот до средината на 1940 година, како идол на „боби соксерс“. Неговата професионална кариера подзапре во 1950-та но, откако во 1954 година доби „Оскар за најдобра машка споредна улога“, неговата кариера му се прероди.
Потпиша со „Капитол Рекордс“ и издаде неколку добри албуми(како што се: „Во тесните часови“ (In the Wee Small Hours), „Песни за занишаните љубовници“ (Songs for Swingin' Lovers), „Летај со мене“ (Come Fly with Me ), „Само осамените“ (Only the Lonely) и „Добро и полека“(Nice 'n' Easy). Синатра го напушти „Капитол рекордс“ со цел да основа своја издавачка куќа, „Репрајс рекордс“ (постигнува успех со албумите како што се: „ Ринг а динг динг“ (Ring-A-Ding-Ding), „Синатра кај песоците“ (Sinatra at the Sands) и „Францис Алберт Синатра и Антонио Карлос Џобим“ (Francis Albert Sinatra & Antonio Carlos Jobim), имаше меѓународни турнеи, беше основачки член на „Рет Пек“ и се спријатели со познати личности и претседатели, вклучувајќи го и Јон Ф. Кенеди. Синтра наполни 50 години во 1965-та, ја сними ретроспективната „Септември на моите години“ (September of My Years), ја доби наградата „Еми“ за специјалната емисија – „Френк Синатра: Човекот и неговата музика“, и постигна хитови со „Странци во ноќта“ (Strangers in the Night) и „Мојот начин“ (My Way).Синатра се обиде да ги преброди променливите вкусови во популарната музика, но откако не беше слушана многу неговата музика и со глумењето во неколку лоши филмови, се пензионираше во 1971. По враќањето од пензијата во 1973 година, тој сними неколку албуми; постигна Топ хит 40 со „Њујорк, Њујорк“ во 1980г, и направи турнеи како во САД така и меѓународно, неколку години пред неговата смрт во 1998г.
Синатра исто така направи кариера и како глумец аматер, добивајки „Оскар за најдобра споредна машка улога“ во неговата изведба во „Од овде до вечноста“, и беше номиниран за „Оскар за најдобар глумец“ за „Човекот со златната рака“. Тој исто така глуми и во мјузикли како што се „Високо општество“ (High Society), „Другарчето Џој“(Pal Joey,),  „Момци и кукли“ (Guys and Dolls )and „Во градот“ (On the Town). Синатра беше почестен во „Кенеди центарот за почести“ во 1983-та и беше награден со „Највисоко цивилно мирновременско одликување“ од страна на Роналд Риган во 1985 година и со „Конгресниот златен медал“ во 1997година. Синатра исто така беше добитник на единаесет „Греми награди“, вклучувајќи ја „Греми награда за управител“, „Греми награда за легенда“ и „Греми награда за животно дело“.
Младост
Синатра е роден во Хобокен, Њу Џерси како единец на италијанските имигранти Натали Дела и Антонио Мартино Синатра. Го напушта средното училиште без диплома, присуствуваше само 47 дена пред да биде избркан поради неговото хулиганско однесување. Мајка му, позната како Доли, беше влијателна во соседството и во круговите на „Локалната демократската партија“, исто така спровела нелегален бизнис во нејзиниот дом; за овој прекршок беше уапсена неколкупати и двапати беше осудувана за истиот. Френк беше уапсен поради тоа што излегуваше со постара жена, кривичен прекршок во тоа време. Татко му Тони работеше во пожарната служба во Хобокен. Во време на тешките години во 1930-та кога Големата криза ја погоди Северна Америка, Доли сепак имаше сочувано пари за Френк, единецот на фамилијата, за неговите излегувања со пријателите и за модерна облека. Тогаш Френк некое време работеше како доставувач на весници во „Џерсеј Обсервер“ и како мајстор во бродоградилиштето „Тиетјан и Ланг“. Во почетокот на 1930-та Синатра почна јавно да пее.
1935–40: Почеток на кариерата, соработката со Џејмс и Дорсеј
Синатра прв обид за пеење во 1935 година, кога мајка му го наговори да се приклучи во локалната група (Тројцата тепкачи). Групата заедно со Синатра стана позната како „Хобокен Фор“ и тие многу го импресионираа Едвард Боус. По појавувањето во шоуто на Боус, „ Аматерскиот час на Мајор Боус“, тие добија 40000 гласови и ја добија првата награда - шестмесечен договор за изведба на сцена и изведба во радио низ САД.
Синатра ја напушти групата „Хобокен Фор“ и се врати дома во 1935-та. Мајка му му обезебди работа како келнер-пејач и МЦ во „Рустик Кабин“ во Инглевуд Клифс, Њу Џерси, каде што му наплаќаа 15 долари неделно.
На 18 март 1939 година, Синатра направи демо снимка на една песна наречена "Нашата љубов", со Френк Мане бендот. Плочата беше со потпис "Френк Синатра". Водачот на групата безбедно го чуваше оригиналот речиси 60 години. Во јуни, Хари Џејмс го потпиша договор со Синатра за 75 долари неделно. Бендот на Џејмс беше тој, со којшто Синатра ја издаде својата прва комерцијална плоча "Од дното на моето срце"(From the Bottom of My Heart) во јули 1939 година - Американскиот „Бранзвик “ на 8443 место и Велика Британија, Колумбија ДБ 2150 место. Помалку од 8.000 примероци на „Од дното на моето срце” беа продадени, ја барале колекционери на плочи низ целиот свет, но плочата не можеше лесно да се најде. Синатра издаде десет комерцијални песни со Џејмс во 1939 година, вклучувајќи ја и "All or Nothing at All "(Сè или ништо), која имаше слаба продажба на почетокот, но потоа кога беше реиздадена во Колумбија, се продаваа милиони копии, и му ја зголеми популарноста на Синатра за само неколку години.
Во ноември 1939 година, на состанокот во „Палмер Хаус“ во Чикаго, водачот на бендот Томи Дорсеј побара од Синатра да му се приклучи на неговиот бенд како замена за Џек Леонард кој неодамна го напуштил со цел започне соло кариера. Оваа средба беше пресвртна точка во кариерата на Синатра, бидејќи со потпишувањето со бендот „Дорсеј“, еден од најжешките бендови во тоа време, тој стана попознат во американската јавност. Иако Синатра сè уште беше под договор со Џејмс, Џејмс ја препозна можноста што му ја нуди Дорсеј на Синатра и пристојно го раскина договорот со Синатра. Синатра призна дека му е голем должник на Џејмс и откако дозна за смртта на Џејмс во 1983 година, изјави: "Тој [Џејмс] е оној којшто направи сево ова да биде можно.“
На 26 јануари 1940 година, Синатра првпат јавно настапи со бендот „Дорсеј“ во театарот „Коронадо“ во Рокфорд, ИЛ. Во неговата прва година со Дорсеј, Синатра издаде повеќе од четириесет песни, а со "Никогаш нема да се насмевнам повторно” (I'll Never Smile Again) се наоѓа на врвот на топ листите, дванаесет недели, започнувајќи во средината на јули.
Односот на Синатра со Томи Дорсеј беше проблематичен, заради нивниот договор, со којшто Дорсеј добива ⅓ од доживотната добивка на Синатра во забавната индустрија. Во јануари 1942 година, Синатра ги сними своите први соло сесии без бендот Дорсеј (но со аранжерот на Дорсеј, Аксел Стордал и со одобрување од страна на Дорсеј). Овие сесии беа комерцијално издадени на етикетата славеј. Синатра ја напушти групата Дорсеј во 1942 година по инцидентот, кој настана со гласините за вмешаноста на Синатра со мафијата. Приказната се појави во весниците „Херст“ каде што беше објавено дека мафијашот Сем Џијанкана го принудувал Дорсеј за да го раскине договорот со Синатра за неколку илјади долари. Оваа приказна беше добро претставена во филмот „Кум.“ Според биографијата на Ненси Синатра, гласините во „Херст“ беа наведени, поради демократска политика на Френк. Всушност, договорот беше купен од страна на МЦА основач Џулс Штајн за 75 000 долари.
1940–50: Синатраманија и влошување на кариерата
Во мај 1941 година, Синатра беше на врвот на анкетите на пејачи во списанијата „Билборд“ и „Даунбит“. Неговото обраќање до „Боби соксерс“, кои беа наречени како тинејџерки од тоа време, открива нова публика за популарна музика, која беше снимена главно за возрасни во тоа време.
На 31 декември 1942 година, Синатра се претстави во театарот „Парамаунт“ во Њујорк
За време на штрајкот на музичарите од 1942-1944 година „Колумбија“ ја реиздаде верзијата на Хари Џејмс и Синатра "Сè или ништо" (музика на Артур Алтман и текст на Џек Лоренс), снимена во август 1939 година и која е издадена пред Синатра да стане познат. Оригиналната верзија, не го ни споменува името на вокалистот. Кога снимањето беше реиздадено во 1943 година со прикажување на името на Синатра, изведбата беше поставена во најдобро продаваната листа за 18 недели, и достигна до место број 2 на 2 јуни 1943 година.
Синатра потпиша со "Колумбија" на 1 јуни 1943 г. како соло артист, и тој имаше голем успех, особено за време на штрајкот на музичарите во 1942-1943 година. И покрај тоа што не биле издадени нови записи за време на штрајкот, тој изведуваше на радио (на Вашата хит парада) и на сцена. „Колумбија“ се обидуваше да добие нови снимки од нивната ѕвезда што е можно побрзо, и Синатра ги убеди да го вработат Алек Вајлдер како аранжер и диригент за неколку сесии со вокалната група наречена „Пејачи на Боби Такер“. Овие први сесии беа на 7 јуни, на 22 јуни, 5 август, и 10 ноември 1943 г. Од девет песни снимени за време на овие сесии, седум спаѓаат во најдобро продаваната список на песни.
Синатра не служеше во војската за време на Втората светска војна. На 11 декември 1943 година, тој беше класифициран како 4-F ("Регистрант неприфатлив во воена служба") поради дупнувањето на ушното тапанче од неговиот воен отсек. Покрај тоа, извештајот на ФБИ објавен во 1998 година за Синатра, покажа дека докторите, исто така, пишувале дека тој бил „невротичен“  и дека е „неприфатлив материјал од психијатриска гледна точка.“ Ова беше исфрлено од неговата плоча за да се избегне „непотребната непријатност и за одбраноста и за почетниот стаж“. Активно- службено лице, како Вилијам Манчестер, рече за Синатра, "Мислам дека Френк Синатра беше најомразениот човек во Втората светска војна, многу повеќе отколку Хитлер, "бидејќи Синатра беше дома и заработуваше пари и се прикажуваше на фотографии опкружен со убави жени. Неговото одложување од војка лошо ќе му влијае во неговиот живот кога тој ќе мора самиот да се брани.
Имаше обвинувања, вклучувајќи ги и некои од колумнистот Валтер Винчел, дека Синатра платил 40 000 долари за да ја избегне службата - но ФБИ не можеа да најдат докази за тоа.
Кога Синатра се врати во театарот „Парамаунт“ во октомври 1944 година, 35 000 обожаватели направија турканици надвор од објектот, бидејќи не им беше дозволено да влезат внатре.
Во 1945 година, Синатра глумеше заедно со Џин Кели во „Сидра Авеи“. Истата година, тој беше во РКО за да глуми во краток филм со наслов „Куќата во која што живеам“. Во режија на Мервин Лерој, овој филм Е заснован на толеранцијата и расната еднаквост, и се здоби со специјален „Оскар“ поделен помеѓу Синатра и оние што го придонеле филмот воопшто да биде сниман, заедно со посебен „Златен глобус“ за "Поттикнување на добра волја." Во 1946 година го издаде својот прв албум, „Гласот на Френк Синатра и деби на неделната радио емисија посветена за него. До крајот на 1948 година, Синатра чувствуваше дека неговата кариера се влошува, и тоа беше потврдено кога падна на број 4 на годишната анкета во „Даунбит“ од најпопуларните пејачи (по Били Екстини, Френки Лејн, и Бинг Крозби). Во 1949 година, повторно му порасна кариерата, кога Френк глуми заедно со Џин Кели во „Однеси ме на натпреварот.“ Тој критички беше добро прифатен и имаше голем комерцијален успех. Истата година, Синатра се здружи со Кели за третпат во филмот „Во градот“.
1950–60: Обновување на кариерата, Концепт албуми во Капитол
По отсуство од две години, Синатра се врати на сцената со концерт на 12 јануари 1950 година во Хартфорд, Конектикат. Неговиот глас трепереше и тој имаше крварење на гласните жици на сцената во Копакабана на 26 април 1950 година. Неговата кариера и обраќање до новата тинејџерска публика пропаѓаше откако тој наполни 30 години.
Во септември 1951 година, Синатра го направи своето деби во Лас Вегас во „Десерт Ин“. Еден месец подоцна, втора серија на „Шоуто на Френк Синатра“се емитуваше на ЦБС.
„Колумбија“ и МЦА му дадоа поддршка во 1952 година.
Обновувањето на кариерата на Синатра почна со вечерите на Перл Харбор, „Од овде до вечноста "(1953), за која тој доби „Оскар за најдобра споредна машка улога.“ Оваа улога и изведба му направија пресврт во кариерата на Синатра: по падот на кариерата по неколку години, тој стана добитник на „Оскар за победнички глумец“ уште еднаш, му помогна да биде еден од најдобрите на уметници во светот. Исто така во 1953 година, Синатра настапи во НБЦ радио програмата Роки Фортун. Неговиот карактер, Роко Фортунато, беше приватен детектив којшто беше пратен од „Агенцијата за вработување Гридли“ во разни ситуации со цел за решавање на криминал. Сериите се емитуваа на радиото НБЦ навечер во вторник од октомври 1953 до март 1954 година. Во текот на последните месеци на шоуто, пред Оскарите во 1954 година, стана  позната фразата „Од тука до вечноста“ во секоја епизода на Синатра, навестување за неговата изведба номинирана за Оскар.
Во 1953 година, Синатра потпиша со „Капитол рекордс ", каде што работеше со повеќе најдобри музички аранжери на сите времиња, имиња како Нелсон Ридл, Гордон Џенкинс, и Били Меј. Синатра самиот повторно направи серија на албуми со темни емоции, вклучувајќи „Во тесните часови“ (1955) - првите 12 ЛП на Синатра и неговата втора соработка со Нелсон Ридл  „Каде си?“  (1957) и „Френк Синатра пее само за осамените “(1958). Тој, исто така вклучи и хипер, "весела" емоции, познати како „Нишај се полека! “ (1954), „ Песни за занишаните љубовници “ (1956), and „Летај со мене“ (1957).
До крајот на годината, „Билборд“ ги спомена "Млади во срцето"- Песна на годината „Нишај се полека!“ на чело со Нелсон Ридл, (неговиот втор албум за Капитол) беше именуван за „Албум на годината“ и Синатра беше прогласен за "Топ машки вокал" од страна на „Билборд“, „Даунбит“ и „Метроном.“ Исто така и со третата соработка со Нелсон Ридл за песната „Песни за занишаните љубовници “, постигна голем успех, како и со снимањето на песната "Те имам под кожа".
1960–70: Ринг-а-динг-динг, „Репрајс рекордс“, Бејси, Жобим, „Мојот начин“
Синатра почна од 1960 година откако апстинираше во 1950-тите. Неговиот прв албум на декадата, „Добро и полека“, беше на врвот на Билборд шемата и се здоби со критички пофалби. Синатра беше незадоволен од „Капитол“ и реши да основа своја издавачка куќа „Репрајс рекордс“. Неговиот прв албум во оваа издавачка куќа „Ринг а динг динг“(1961), беше успешен и се најде на 4-то место на „Билборд“ и на 8 место во Велика Британија.
Својата четврта и последна композиција „Тимекс “ специјално се емитуваше во март 1960 година и постигна голема гледаност. Со наслов „Убаво е да се патува“, шоуто е попознато како „Добредојде дома Елвис“. Појавувањето на Елвис Присли по отпуштањето од војската беше некако ироничен; Синатра се имаше сперчкано со него во средината на педесеттите години, велејќи: „Неговиот тип на музика е непристоен, запален афродизијак. Тој поттикнува негативни и деструктивни реакции кај младите луѓе. “ Присли одговори: „.. [Синатра] е успешен човек и добар глумец, и мислам дека тој не требаше да изјави така ... [рокенролот] е тренд, и е ист како кога и самиот Синатра започнал да го пее пред многу години. “ Подоцна, со цел да биде комерцијално издржлив, Синатра му го сними хитот на Присли „Љуби ме нежно “, како и со работата со Пол Сајмон („Г-ѓа Робинсон“), Бителси („Нешто,“ „Вчера“), и Џони Мичел („Двете страни сега“).
Искачувајќи се кон врвот со филмот „Кан Кан“, понатаму беше и „Единаесеттемина на Оушн“, филм којшто беше емитуван најмногу поради „Рет пек“. На 27 јануари 1961 година, Синатра направи шоу во „Карнеги Хол“ за Мартин Лутер Кинг Џуниор. Тој одигра значајна улога во десегрегацијата во хотелите и казината на „Невада“ во 1960-тите. Синатра заедно со неговите членови на  „Рет пек“ и соработниците со „Репрајс рекордс“ одбивајќки да ги поддржи хотелите и казината каде што не им е дозволено на пејачи црнци да свират, или не им е дозволен влез на црнци покровители. Тој често би искоментирал на сцената нешто во врска за десегрегацијата, и постојано играше некои движења на Кинг. Според Френк Синатра, Џуниор, за време на шоуто во 1963 година Кинг се расплакал кога Синатра ја испеал „Ол’ мен ривер“ песна од музичкото шоу „Шоу боат“, каде што е испеана од еден афроамерикански крајбрежен работник.
По 11 и 12 септември 1961 година, Синатра ги снимаше своите последни песни во „Капитал рекордс“. Во 1962 година, заедно со Џенет Ли и Лоренс Харви, тој глумеше во политичкиот трилер, „Манџурискиот кандидат “ како Бенет Марко. Истата година, Синатра и „Каунт Баси“ соработуваа за албумот „Синатра-Баси“. Ова популарно и успешно објавување ги поттикна да се вратат две години подоцна за следната изведба „Тоа би можело да се заниша,“ која што беше обработена од Квинси Џонс. Еден од многуте амбициозни албуми на Синатра во средината на 1960-тите години, „Концертот на Синатра“, беше снимен со симфониски оркестар од 73 инструменти на 35мм лента.
Во пролетта, се појави „Ова е животот“, и двете, и песната и албумот, стануваат топ десет хитови во САД на поп листите на „Билборд.“ „Странци во ноќта“се наоѓа на врвот на поп листите „Билборд“ и британските поп листи, освојувајќи ја „Греми“ наградата „Песна на годината“. Албумот со истото име, исто така, во „Билборд“ го достигна 4-то место во Велика Британија.
Синатра започна 1967 година со на важни песни со Антонио Карлос Жобим. Подоцна во текот на годината, направи дует со ќерка му Нанси, "Нешто глупаво", беше на врвот на поп топ листите во „Билборд“ и во Велика Британија. Во декември, Синатра соработуваше со Дјук Елингтон на албумот „Френсис А. и Едвард К.“
Во текот на доцните 1960-ти, менаџерот Ли Солтерс повика колумнисти со нивните брачни другари во соблекувалната на Синатра токму пред тој да излезе на сцената. "Њујоркер“ раскажува: „Првиот колумнист којшто го направи ова беше Лери Филдс од „Филаделфија Дејли Њуз“, чијашто сопруга се онесвести кога Синатра ја бакна на нејзиниот образ. „Погрижете се за тоа, Ли,“ рече Синатра, и замина.“
Повторно на телевизијата, Синатра повторно работеше со Жобим и Ела Фицџералд на специјалната емисија „Човекот и неговата музика + Ела + Жобим.“ „Ватертаун“ (1970) е еден од најценетите албуми на Синатра, но беше игнориран од страна на јавноста. Беа продадени само 30 000 копии, и достигнување позиција на 101 место, неговиот неуспех му стави крај на плановите за специјална емисија за неговиот албум.
Со Синатра, пејачот и текстописец Пол Анка ја напиша песната "Мојот начин" инспирирана од францускиот " Comme d'habitude " („Како вообичаено“), компонирана од Клод Франсоа и Жак Рево. (Песната била претходно порачана за Дејвид Боуви, чиишто стихови не им се допаднаа на менаџерите.) „Мојот начин“можеби повеќе би се идентификувала со него отколку со кој било друг, со неговата седумдесет годишна работа како пејач.
1970–80: Пензионирање и повторно враќање
На 12 јуни 1971 година - на концертот во Холивуд, за соберање пари за „Моушон Пикчар(Филм)“ и „Телевизискиот фонд за помош“ - на 55 години, Синатра објави дека ќе се пензионира, и со тоа ја заврши својата 36-годишна кариера во шоу бизнисот.
Во 1973 година, Синатра се врати специјална емисија и албум, и двете под назив „Ол’Блу ајс се врати.“ Албумот, аранжиран од Гордон Џенкинс и Дон Коста, беше голем успех, достигнувајќи до 13- томесто во „Билборд“ и 12-то место во Велика Британија. Специјалната емисија беше истакната со драмското читање на "Испрати на кловновите" и песна и танц со поранешната партнерка Џин Кели.
Во јануари 1974 година, Синатра се враќа во Лас Вегас, изведувајќи во „Цезарс Палас“ и покрај тоа што во 1970 година вети дека нема никогаш повторно да свири таму, откако менаџерот на хотелот, Сенфорд Ватерман, по жестоката расправија што ја имаа, впери пиштол во него. Неодамна тој сними со Ватерман и имаше повторна можност да се врати на сцена.
Во Австралија, тој предизвика голема узбуна поради описот на новинарите таму - коишто агресивно го следеле секој негов потег и го претставуваа лошо за печатот – нарекувајќи ги „педери“, „макроа“, и „курви“. Австралиските синдикати претставени од работници, келнери, и новинари покренаа штрајк, барајќи од Синатра да се извини за неговите забелешки. Синатра наместо тој самиот да се извини бараше од новинарите тие да му се извинат за „петнаесетте години на навредување што беа напишани од светскиот печат.“ Идниот премиерот на Австралија, Боб Хоук, потоа водачот на „Австралискиот совет на синдикатите (АЦТУ)“, исто така, инсистираше Синатра да се извини, и на крајот дојдоа компромис и последното шоу на Синатра од австралиската турнеја беше емитувано на телевизија.
Во октомври 1974 година, Синатра се појави во „Медисон Сквер Гарден“ во Њујорк на концерт кој беше емитуван на телевизија, кој подоцна беше издаден како албум под наслов „Главниот настан – во живо.“  Него го поддржуваше водачот на бендот  Вуди Херман и „Јанг тандеринг херд“, којшто подоцна го придружуваше Синатра на европска турнеја истиот месец.
1980–90: Триологија, Таа ме собори, Л.А. Е мојата дама
Следната година, Синатра постиггна успех со „Трилогија“ со „Таа ме собори“, албум, со којшто се наврати на темните тонови во годините додека соработуваше со „Капитол рекордс“, и беше пофален од критичарите како задоцнет период и е од голема важност за Синатра. Синатра би коментирал дека тоа е "Типичен салон албум ... „Тир Џеркерс“ или „Крај ин јур бир“, таков вид."
Френк Синатра беше избран како еден од пет примачи во 1983 од „Центарот за почести Кенеди“, заедно со Кетрин Дунам, Џејмс Стјуарт, Ели Казан и Вергилиј Томсон. Со цитирањето на Хенри Џејмс во чест на Синатра, Реган изјави дека "уметноста беше сенка на човештвото", рече и дека Синатра "го поминал својот живот со распоредување на прекрасна и моќна сенка."
Претходно истата година, Синатра првпат соработувал со Квинси Џонс по скоро две децении на албумот „Л.А Е мојата дама“, кој немаше лоши критики. Албумот беше замена за друг проект на Џонс, албум од дуети со Лена Хорн, кој мораше да биде откажан. (Хорн забележа вокални проблеми, и Синатра зема други ангажмани, бидејќи не можел да чека до снимањето на албумот.)
1990 -тите: Дуети, последни изведби
Во 1990 година, Синатра го прослави својот 75-ти роденден со меѓународна турнеја, и беше награден по вторпат со "Наградата Ела“ од „Здружението на пејачи“ од Лос Анџелес. На церемонијата на доделувањето на наградата, настапи за последен пат Ела Фицџералд. Во декември, како дел од роденденската забава на Синатра, Патрик Паскули, градоначалникот на Хобокен, изјави во негова чест: "нема друг вокалист во историјата којшто пееше, потпевнуваше тивки песни и серенади и којшто направи да го сакаат и младите и старите. .. како овој ненадминат уметник од Хобокен.“ Истиот месец Синатра го направи првиот концерт на неговата „Дијамантска јубилејна турнеја“ во арената „Медолендс“ во Источен Рутерфорд, Њу Џерси.