cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ирска митологија
Народни приказни
За време на првите години од 20 век, Ерминија Т. Кавана (Herminie T. Kavanagh) запишала многу ирски народни приказни кои ги објавила во магазини и во две книги. Дваесет и шест години по нејзината смрт, од приказните од нејзините две книги, „Дарби О’Гил и добрите луѓе“ (Darby O'Gill and the Good People) и „Пепелта на Старите Желби“ (Ashes of Old Wishes) билл направен филм „Дарби О’Гил и Малите Луѓе“ (Darby O'Gill and the Little People). Познатата драмска писателка Лејди Грегори (Lady Gregory) исто така собрирала народни приказни за да ја зачува ирската историја. Еди Лениан (Eddie Lenihan, родена-1950), прв автор на „Средба со Другата група“ (Meeting the Other Crowd) како и автор на бројни други книги, имала голема репутација на модерен ирски фолкрлорист. НЈР.
NGC 3933
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3933 се споменува и како UGC 6839, MCG 3-30-122, CGCG 97-170.
Откривање
Објектот е откриен на 1871 година од страна на Алфонс Луј Николас Борели, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 7,2 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3933 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 3933 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 83°.
Други поделби
Проучување на NGC 3933 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37156. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 192; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1441. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Бегалски камп
Бегалски камп е привремена населба изградена за прием на бегалци и луѓе во ситуации слични на бегалците. Во бегалските кампови обично се сместени раселените лица кои ја напуштиле својата земја, но камповите се направени и за внатрешно раселените лица. Обично, бегалците бараат азил откако ќе избегаат од војна во нивните матични земји, но во некои кампови се сместени и еколошки и економски мигранти. Камповите со над сто илјади луѓе се вообичаени, но од 2012 година, во кампот со просечна големина беа сместени околу 11.400. Тие обично се изградени и управувани од влада, Обединетите нации, меѓународни организации (како што е Меѓународниот комитет на Црвениот крст ) или невладини организации. Неофицијалните бегалски кампови, како што е Идомени во Грција или џунглата на Кале во Франција, се места каде бегалците главно се оставени без поддршка од владите или меѓународните организации.
Бегалските кампови генерално се развиваат на импровизиран начин со цел да се задоволат основните човечки потреби само за кратко време. Објектите што прават кампот да изгледа или да се чувствува потрајно често се забранети од владите на земјата домаќин. Ако враќањето на бегалците е спречено (често со граѓанска војна ), може да дојде до хуманитарна криза или да продолжи.
Според УНХЦР, повеќето бегалци ширум светот не живеат во бегалски кампови. Кон крајот на 2015 година, околу 67% од бегалците ширум светот живееле во индивидуални, приватни сместувања. Ова делумно може да се објасни со големиот број сириски бегалци кои изнајмуваат станови во урбаните агломерации низ Блискиот Исток. Во светот, нешто повеќе од една четвртина (или 25,4%) од бегалците биле пријавени дека живеат во управувани кампови. На крајот на 2015 година, околу 56% од вкупното бегалско население во руралните локации живеело во управуван камп, во споредба со 2% кои престојувале во индивидуално сместување. Во урбаните локации, огромното мнозинство (99%) од бегалците живееле во индивидуални сместувања, во споредба со помалку од 1% кои живееле во управуван камп. Мал процент од бегалците исто така живеат во колективни центри, транзитни кампови и самонаселени кампови.
Баба Ванѓа
Андромаха Евангелија Сурчева, попозната како Баба Ванѓа  (Струмица, 3 октомври 1911 — Софија, 11 август 1996) — позната македонска јасновитка и мистик. По нејзиниот брак, таа го добила презимето Гуштерова. Најголем дел од нејзиниот живот го поминала во регионот Рупите, во Пиринска Македонија, Бугарија. Верниците во неа ѝ припишуват дека имала можност за предвидување, претскажување, разговарање со цвеќиња и мислено да посети различни места на земјава. Инаку, многу ја сметале и за лажна. Денес, голем број на информации, од кои и повеќето се спорни, можат да се најдат во книгата посветена за неа, а напишана од нејзината внука.
Таа ја знаела точната дата на својата смрт, и пред да почине, рекла дека дарба како нејзината наследило 10-годишно слепо девојче што живее во Франција и за кое наскоро ќе слушнеме. Рекла, исто така, дека била ќерка на последната македонска кралица — фараонката Клеопатра.
Заднина
Андромаха Евангелија Сурчева е родена на 3 октомври 1911 година во Струмица, тогашно Отоманско Царство, денес Македонија. Родители ѝ биле Македонците Панде (Пандо) Сурчев (член на ВМОРО) и Параскева Сурчева. Таа се родила седмаче (два месеци предвреме) и страдала од здравствени усложнувања. Во 1911 година, Струмица сè уште била дел од Отоманското Царство. Градот бил економски, административен и културен центар на овој дел од веќе расклатената османска држава. На една година пред почетокот на Првата балканската војна, таа била центар и на друга, пострашна војна...
Струмица тогаш броела 23.000 жители и била поделена на две боишта. Иако тие не наликувале на фронт, сепак имало вистински жртви. Првото боиште била црквата Свети Димитрија, која се наоѓала на денешното училиште Маршал Тито, и наспроти неа, црквата Свети Кирил и Методиј. Таа војна земала големи размери, што и двајцата метрополити — патријаршискиот Арсениј и егзархискиот Герасим — на местото каде што се наоѓал Градскиот плоштад, воделе војна за секое новородено дете што требало да се крсти. Таков бил случајот и со Баба Ванѓа.
Бегалски камп
Слобода на движење
Откако ќе бидат примени во кампот, бегалците обично немаат слобода да се движат низ земјата, но од нив се бара да добијат дозвола за движење од УНХЦР и владата на земјата домаќин. Сепак, неформално многу бегалци се мобилни и патуваат меѓу градовите и камповите, или на друг начин користат мрежи или технологија за одржување на овие врски. Поради широко распространетата корупција во јавните служби, постои сива зона што создава простор за маневрирање на бегалците. Многу бегалци во камповите, давајќи им можност, се обидуваат да се пробијат до градовите.
Баба Ванѓа
Заднина
Тогаш струмичани, за разлика од другите православни христијани, ги крштевале своите деца веднаш откако ќе наполнеле четириесет дена. Евангелија Сурчева всушност не се родила како Евангелија, туку со нејзиното прводадено име Андромаха, кое во тоа време било нормално име за женско дете кое припаѓа на семејство, и е дел на Грчката црква. Ова значи дека малата и болникава Андромаха, е родена на времето кога тогаш се наоѓала грчката црква Свети Димитрија. Во патријаршиската црква, службен јазик за општење и богослужење бил грчкиот јазик. Оттаму, сите нејзини членови биле запишувани како Грци. Ако се следи раната традиција за крштевање на деца, заради смртноста на новороденчињата, со тоа се знае дека детето на Панде и Параскева — Андромаха Сурчева — била покрстена и пред да наполни четириесет дена.
Летото 1913 година, откако станало јасно дека фронтот помеѓу непријателските грчки и бугарски војски ќе се протега јужно, на четириесет километри од градот Струмица, Грците морале да заминат. На заминување, за да не го остават градот на Бугарите, го запалиле и изгореле речиси до темел. Во тој бес и немоќ, настрадале 1.900 струмички установи, скоро сите приватни куќи, дуќани, бањи, трите патријаршиски цркви и една синагога, заедно со околните тогашни гркомански (под Грција) села како Вељуса, и патријаршискиот познат манастир Елеуса. Иако бабиците ја прежалиле Андромаха, сепак за чудо, упорноста на мајка ѝ Параскева се исплатила. Една мартовска ноќ, бебето престанало да плаче — спокојството во сон ѝ го донело заздравувањето. Тоа за семејството Сурчеви била првата радосна вест. И спротивно на сите и световни, и христијански норми и начела, донеле решение детето веќе крстено Андромаха (грчки: Ἀνδρομάχη — маж што се бори; машка борба), да го прекрстат во Евангелија, што значи „во добра вест“ за нив, а и за светот. Така, Ванѓа го добила своето второ име, односно своето второ преродување (самоличност).
Исцелителски способности
Баба Ванѓа лекувала со природни лекови од растенија и цвеќиња, затоа што сметала дека премногу апчиња не дозволуваат организмот сам да се избори против болеста. Исто така препорачувала луѓето кои применуваат природни лекови, да користат растенија и билки од средината и земјата каде живеат.
Таа не се плашела од смртта и велела дека не постои смрт. „После смртта телото се распаѓа, како и сè што е живо, но делот од телото, душата или како да го наречам, не се распаѓа. Зборувате за повторно раѓање? Не знам што е тоа. Она што останува од човекот, тоа е душата, која продолжува да се развива во повисоки нивоа и тоа е нејзината вечност“, вели таа во разговор со еден човек од театарот.
Баба Ванѓа сметала дека човекот се раѓа за да прави добри дела. Според неа ниедна лоша работа која ја направил човекот, не останува неказнета. Секогаш следува казна, ако не на оној кој сторил лошо, се одразува на неговите деца.
Претскажувачки способности
Нејзините способности за предвидување се појавиле откако останала слепа како мало девојче и оттогаш многу луѓе ја барале нејзината помош.
Нејзината дарба како јасновитка и претскажувачка била посебна. Таа видела многу работи и покрај тоа што била слепа, можела да зборува со цвеќињата и да посетува различни места на земјата. Баба Ванѓа ги објаснила своите исклучителни способности, со присуство на невидливи суштества на кои не им го знаела потеклото. Тие ѝ ги давале информациите за луѓето, и нивниот живот ѝ бил како филм пред неа од нивното раѓање па сè до смртта..
Таа зборувала за иднината иако не сакала. Според нејзините кажувања, за 200 години човекот ќе оствари контакт со браќа по умот од други светови. Дури велела и дека многу вонземјани живеат на Земјата со години и дека се од планетата која на нивен јазик се нарекува WAMFIM и тоа е трета планета од Земјата.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Коцкарница
Коцкарница (казино) — објект или просторија во која се одвиваат одредени активности на коцкање. Коцкарниците најчесто се градат или се отвораат во комбинација со хотели, ресторани, трговски центри, бродови за крстарење или други туристички атракции.
Некои коцкарници се познати по тоа што организираат вечери на забава во живо, како што се стенд ап комеди, концерти и спортски натпревари. Употребата на зборот во минатото и модерната употреба во некои земји, не секогаш вклучуваат коцкање.
Коцкање во коцкарница
Во повеќето јурисдикции ширум светот, коцкањето е дозволено за лица кои имаат навршено од 16 до 21 година во зависност од државата.
Посетителите се коцкаат играјќи игри на среќа, а во некои случаи за тоа е потребно одредена вештина, како кај крапс, рулет, бакарат, блек џек, и видеопокер. Повеќето од игрите имаат математички определени коефициенти, кои гарантираат дека куќата секогаш има предност пред играчите. Во игрите, како што е покерот, каде што играчите играат еден против друг, куќата зема посебна провизија. Коцкарниците понекогаш даваат некои други комплементарни награди на играчите.
Исплата е процентот освоен од страна на играчите.
Во коцкарниците во САД кога играчот игра со пари освоени во коцкарница, се вика дека тој игра со парите на куќата.
Слот машините станаа најпопуларната форма на коцкање во коцкарниците. Во последно време се спроведени истражувања со кои се подига прашањето дали модерните слот машини создаваат зависност.
Семрежна коцкарница
Семрежна коцнарница (анг. online casino), исто така позната и како онлајн казино, виртуелна коцкарница или семрежна коцкарница, е семрежна верзија на традиционалната коцкарница. Семрежните коцкарници им овозможуваат на играчите да играат и да се обложуваат на игри преку семрежјето.
Ваквите коцкарници претежно нудат коефициенти и исплата кои се споредливи со традиционалните коцкарници. Некои семрежни коцнарници тврдат дека имаат повисоки проценти на исплата за коцкарски автомати („еднораки џекови“), а некои дури и објавуваат ревидирани извештаи за процентот на исплата на нивните мрежни места.
Поголемиот дел од семрежните коцкарници го изнајмуваат или го купуваат програмот од претпријатија како Microgaming, Realtime Gaming, Playtech, International Game Technology and CryptoLogic Inc.
Видови на семрежни коцкарници
Семрежните коцкарници може да бидат поделени во две групи во зависност од нивниот кориснички посредник: прелистувачки и за преземање. Некои коцкарници ги нудат и двата.
Прелистувачки семрежни коцкарници
Ова се коцкарници каде што корисниците може да играат игри без да го симнуваат програмот на својот сметач, односно играат на мрежното место преку самиот прелистувач.
Семрежни коцкарници за преземање
Кај овој вид на коцнарници треба да се преземе на самиот сметач и да се воспостави програмот за да може да се игра и обложува на понудените коцкарски игри.
Понудени игри
Најзастапени игри на семрежните коцкарници се:
КК Карпош Соколи
КК Карпош Соколи 2000 - кошаркарски клуб кој се наоѓа во Општина Карпош, Македонија.
Историја
Клубот бил основан на 31 декември 1996 година.
Во март 2015 година, клубот се трансформирал во Акционерско Друштво (А.Д.).
За сезоната 2016/17, со вајлд карта, Карпош Соколи добил право да учествува во Јадранската лига. Набрзо потоа клубот се пријавил и добил зелено светло да учествува во Балканската лига. Екипата на Карпош Соколи го освоила Купот на Македонија 2017.
Поради повлекувањето на Општина Карпош како спонзор на клубот, за време на сезоната 2017/18, екипата ја напуштиле повеќето играчи. Во сезоната 2018/19, Ангели се натреварувал во Втората лига - Исток, во која завршил на третото место и обезбедил пласман во разигрувањето. Карпош Соколи 2000 стигнал до полуфиналето и таму бил елиминиран. За сезоната 2019/20, Карпош Соколи не пријавиле екипа во Втората лига.
Последен состав
Извор: Македонска Кошаркарска Федерација eurobasket.com
Поважни кошаркарски имиња
Извор:eurobasket.com
Турк Телеком Арена
Турк Телеком Арена е фудбалски стадион во Истанбул. Сопственик на стадионот и тим којшто игра на него е Галатасарај. Стадионот има сместивост од 52.652
Историја
Изградбата на стадионот започнала во 2007, и траела до 2011, кога стадионот бил и официјално отворен.
Јавал Козак преку Дунав
Їхав козак за Дунай е украинска козачка народна песна. Автор на стиховите е украинскиот филозоф и поет Семен Климовскиј (укр. Семéн Климóвський) во првата половина на 17. век. Своевремено песната била мошне популарна, како во Руското Царство, така и во Западна Европа.
Стихови
(украински)
Їхав козак за Дунай, сказав: "Дівчино, прощай!
Ти, конику вороненький, неси та гуляй!"
Постій, постій, мій козаче, твоя дівчина плаче,
На кого ж ти покидаєш - тільки подумай.
Лучше було б, лучше було б не ходить,
Лучше було б, лучше було б не любить,
Лучше було б, лучше було б та й не знать,
Чим тепер, чим тепер забувать.
"Як ти мене покидаєш – тільки подумай!"
"Білих ручок не ламай, ясних очок не стирай;
Мене з війни із славою к собі дожидай".
"Не хочу я нічого, тільки тебе одного;
Ти будь здоров, мій миленький, а все пропадай".
Свиснув козак на коня: "Оставайся здорова!
Як не згину, то вернуся через три года!"
(македонски, буквален превод)
Јавал Козак преку Дунав, велејќи: „Девојко, збогум!
О, ти врани коњу, итај и носи ме!“
Чекај, чекај, мој Козаче, твој'то либе плаче,
Кому ја оставаш, само замисли.
Подобро, подобро да не одам,
подобро, подобро да не љубам,
подобро, подобро да не знам,
одошто сега, одошто сега да заборавам.
Излегла, раце виткајќи и тажно плачејќи
„Како ли ме оставаш, само замисли!“
Бели раце не виткај, јасни очи не бриши,
туку чекај ме кај тебе од војна славен.
„Не сакам ништо јас, само тебе единствено;
Здрав ми биди, мили мој, што биде-нека е.“
Свирна Козак коњу:„Остани ми ти здрава!
Ако не загинам, ќе се вратам за три години!“
Стокер (филм)
Стокер (англиски: Stoker) е британско-американски филм од 2013 година, во режија на Чен-Вук Парк. Главните улоги ги толкуваат: Мија Васиковска, Метју Гуд, Никол Кидман, Џеки Вивер и Дермот Малруни.
Содржина
По смртта на таткото на Индија Стокер (ја игра Васиковска), со неа и со мајка ѝ (ја глуи Кидман) доаѓа да живее стрикото Чарли (го игра Гуд), одамна изгубениот брат на татко ѝ, за кого Индија не знаела дека постои. Индија се сомнева дека таинствениот стрико има некои скриени мотиви, но набрзо станува опседната со него.
Топлец (Миокази)
Топлец — археолошко наоѓалиште во кичевското село Миокази. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 300 м северно од селото, во приватни ниви, каде при обработувањето на земјата мештаните наидувале на темели од објекти. Денес по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, покривни ќерамиди, како и згура од топена железна руда.
Космичко зрачење
Koсмички зраци — субатомски честички со енергетски полнеж кои потекнуваат од вселената. Тие може да произведат второстепени честички кои можат да навлезат во Земјината атмосфера и површина. Изразот зрак се провлекол низ исоријата бидејќи порано се мислело дека ко смичките зраци претставуваат електромагнетни бранови. Примарните космички зраци (оние кои навлегуваат во Земјината атмосфера а потекнуваат од далечните вселенски пространства) се составени од познати стабилни  честички кои ги има на Земјата во нормални услови, како протони, неутрони и електрони. Но, многу мал дел се и стабилни антимаетријални честички како антипротони, антинеутрони и антиелектрони, а нивната природа е сè уште предмет на истражувања. Околу 89% од космичките зраци се обични протони или водородни јадра, 10 % се хелиумови јадра или алфа-честички и 1% се јадра на некои потешки елементи. Космичките зраци содржат 99% од овие јадра. Слободните електрони (како бета-честички, иако нивниот извор е непознат) го дполнуваат останатиот 1% во составот на космичките зраци. Разликата во енергии на честичките варира во зависност од нивниот извор. Ове честички можат да се создадат со јадрените процеси во Сонцето (како и во другите ѕвезди), но и во некои досега неистражени процеси коишто се случуваат во далечните вселенски пространства. Космичките зраци можат да имаат енергии >1020eV, многу повисоки од енергиите 1012 еV и 1013eV кои можат да ги произведат акцелераторите на честички сместени на Земјата.
Космичките зраци имаат примарна улога во формирањето на литиумот, берилиумот и борот во универзумот низ процесот на космичка нуклеосинтеза. Тие исто така произведуваат некои таканаречени космогенско стабилни изотопи и некои радиоизотопи на Земјата, како јаглерод-14. Во историјата на физиката на честички, космичките зраци беа изворот за откритието на позитронот, мионот и π-мезонот. Космичките зраци составуваат голем дел од природното позадинско зрачење на Земјата. Бидејќи интензитетот на космичките зраци е многу поголем во погорните слоеви на Земјината атмосфера и во магнетното поле, се очекува да имаат значаен удел во дизајнирање на вселенски летала за меѓуѕвездени патувања.
Регулација
Флуксот на космички зраци кои навлегуваат во погорната Зњемјина атмосфера е регулиран со два процеси: Сончевиот ветер и Земјиното магнетно поле. Сончевиот ветер шири намагнетизирана плазма создадена од Сонцето, која ги успорува честичките кои надоаѓаат, како што и ги исфрла честичките со енергии помали од 1 GeV.Количината на Сончев верер не е константна, поради промените во Сончевата активност за време на неговиот 11 годишен циклус(целиот магнетен циклус на Сонцето трае 22 години). Исто така и Земјиното магнетно поле одбива дел од космичките зраци, така што нивното набљудување зависи од географската должина и ширина како и од азимутскиот агол. Космичкиот фликс варира од исток на запад поради поларитетот на Земјиното геомагнетно поле и доминантноста на позитивниот полнеж кај примарните космички зраци.
Оваа модулација која ја опишува промената во меѓуѕвездениот интензитет на космичките зраци кои како што се рашируваат во хелиосферата им се менува интензитетот кој најмногу зависи од просторот. Ова е најдобро опишано во Паркеровата транспортна еквиваленција за хелиосферата. На големи радијални растојанија, далеку од Сонцето (~94 AU), постои област каде сончевиот ветер преминува од област каде се шири со хиперзвучна брзина во област каде се движи со подзвучна брзина. Оваа област е наречена „завршен шок на сончевиот ветер“. Областа помеѓу завршниот шок и хелиопаузата е наречена хелиоштит. Оваа област служи како бариера за космичките зраци, намалувајќи ја нивната енергија за околу 90%, значи не е само Земјиното магнетно поле што не штити од бомбардирање на космички зраци.
Од научна гледна точка, постои предизвик за одредување на спектарот на локалната меѓуѕвездена материја, поради големите адијабатски промени на енергијата на овие честички кои се должат на сончевиор верер во хелиосферата. Како и да е, направен е значаен напредок во полето на космичките зраци со развојот на подробрен 2Д бројчен метод кој вклучува симулација на сончевиот ветер. Постојат предизвици поради структурата на сончевиот ветер и турбулентното магнетно поле во хелиоштитот кое не е добро проучено и разбрано, а исто така и самиот хелиоштит е поле кое не е доволно проучено.
Утврдување
Јадрата кои се составен дел на космичките зрацисе способни да патуваат од нивните далечни извори па сè до Земјата заради малата густина на материјата во вселената.Јадрата силно реагираат со другата материја, па кога космичките зраци се приближуваат кон Земјата тие започнуваат да се судираат со јадрата од атмосферските гасови. Овие судири, познати како дожд од честички, резултираат со производство на на многу пиони и каони, нестабилни мезони кои брзо се распаѓаат на миони. Бидејќи мионите немаат силно заемнодејство со атмосферата, а исто така и поради релативитистичкиот ефект на временската дилатација многу од овие миони можат да пристигнат на Земјината површина, па дури и да продрат под површината на Земјината кора. Зрачењето на мионите ејонизирачко, па тие лесно можат да бидат детектирани од различни типови на детектори на честички како воздушни комори, балонски комори или сцинтилациони детектори. Ако неколку миони се детектирани од различни детектори во исто време, тогаш лесно може да се заклучи дека тие биле создадени со истиот бран на дожд на честички.
Интеракција со Земјината атмосфера
Кога честичките на космичките зраци навлегуваат во Земјината атмосфера тие се судираат со молекулите на кислород и азот при што произведуваат група полесни честички при процес наречен дожд на честички. Главната идеја е прикажана на сликата каде што космички зрак произведува полесни честички при судир со атмосферските молекули.
Оваа слика е поедноставена слика на дожд од честички: во реалноста бројот на честички кои се произведуваат на овој начин може да достигне билиони, во зависност од енергијата на зракот и атмосферската околина. Сите произведени честички се наоѓаат на околу еден степен разлика од патеката на главната енергетска честичка. Типични честички кои се произведуваат при вакви судири се мезони (позитивно и негативно наелектризирани пијони и кајони). Космичките зраци се исто така одговорни за производство на изотопи на јаглеродот во Земјината атмосфера како што е изотопот на јаглеродот-14, преку реакцијата
Овие космички зраци го одржуваат нивото на јаглерод-14 во атмосферата скоро константно, околу 70 тони во изминатите 100 000 години. Така беше сè до почетокот на јадрените тестирања во периодот од 1950 па наваму.
Истражувања и експерименти
Постојат голем број на истражувања на космичките зраци. Тоа се:
Историја
По откривањето на радиоактивноста од страна на Хенри Бекерел во 1896 се верувало дека атмосферската јонизација била предизвикана од радиоактивните елементи кои се наоѓаат на земјата поради испарување на радиоактивните гасови. Но мерењата на степенот на јонизација при различни висини покажал дека радиоактивноста се намалува со зголемување на надморската висина, но тоа се објаснувало преку апсорбирање на зрачењето од страна на атмосферските молекули.
Во 1909 Теодор Вулф развил посебен вид на електрометар (направа која го мерела производството на јони во внатрешноста на херметички затворен сад) и покажал дека на поголеми висини, во неговиот случај на врвот на Ајфеловата кула, степенот на зрачење е значително помал. Тоа го објавил во Physikalische Zeitschrift но неговиот труд не бил прифатен од научната јавност. Во 1911 Доминико Пачини набљудувал симултани промени на јонизацијата над езеро, море и на длабочина од 3 метри под површината на земјата. Пачини заклучил дека намалувањето на радиоактивноста под вода мора да е поради апсорпцијата на молекулите а не поради Земјината радиоактивност. Тогаш во 1912 Виктор Хес ги користел Вулфовите електрометри при што ги ставил во балон кој летал до погорните атмосферски слоеви. Тогаш открил дека со зголемувањето на висината се зголемува и степенот на зрачење, но го исклучил Сонцето како извор на зрачење бидејќи вршел истражување и за време на негово затемнување така што резултатот бил ист. Мерејќи ја брзината на честичките кои навлегувале во атмосферата Хес заклучил дека тие мора да потекнуваат од многу поодалечени извори на зрачење. Заради ова откритие ја добил Нобеловата награда за физика во 1936 година.
Изразот „Космички зраци“ бил употребен од Роберт Миликан кој докажал дека зрачењето не потекнува од земјата и не е произведена од атмосферски електрицитет. Миликан верувал дека космичките зраци се високо енергетски фотони придружени со електрони кои се произведени поради Комптоновиот ефект на гама-зраци. И самиот Комптон верувал дека космичките зраци се наелектризирани честички. За време на периодот од 1927 до 1937 различни експерименти демонстрирале дека космичките зраци се позитивно наелектризирани честички и дека при навлегувањето во атмосферата главно се дезинтегрираат на електрони и миони. Мионот се верувало дека е нестабилна честичка кој ја предвидел Хидеки Јукава во 1935 година во неговата теорија за јадрена сила. Експериментите покажале дека остатоците од мионскиот распад кои опстануваат 2,2 микросекунди се претвораат во електрони и неутрина кои силно реагираат со јадрото на молекулите а резултатот на таа реакција се нарекува Јукава честичка. Оваа мистерија била разрешена со откритието на пионот во 1947 кој е произведен преку директни високоенергетски јадрени судири, а резултатот на тоа се миони и едно неутрино кое е стабилно 26 наносекунди. Секвенцата пион → мион → електрон директно била набљудувана преку електронски микроскоп, така што се набљудувале патеките на честичките низ посебен вид на фотографска плоча наречена јадрена емулзија. Во 1948 набљудувањата со јадрената емулзија направени во балони на големи висини, на работ на Земјината атмосфера од страна Готлеб и Ван Ален покажале дека примарните космички честички се составени од протони, а одреден дел се алфа-честички односно јадра на хелиум, а останатиот дел се јадра на потешки елементи
Пшемишл
Пшемишл (Przemyśl) — град во Поткарпатското Војводство на Полска, со население од 66.756 жители според податоци од 2009 година. Пшемишл е седиште на истоимениот округ.
Полско-литванска Државна Заедница
Градот успевал да се развие како важен трговски центар во текот на периодот на ренесансата. Населението на градот се состои од голем број на народности, како Полјаци, Руси, Евреи, Германци, Чеси, Ерменци и Татари. Долгиот период на просперитет придонела до изградба на урбани згради како Старата синагога од 1559 година, додека академијата била основана во 1617 година. Просперитетот дошол до својот крај во средината на XVII век, како резултат на шведската инвазија и падот на силата на Полско-литванската Државна Заедница. Во 1754 година од страна на римокатоличкиот бискуп била основана првата јавна библиотека, која била само втора јавна библиотека во Полско-литванската Државна Заедница (библиотеката во Варшава била основана седум години порано). Важноста на градот во тоа време била во толку голем степен што кога Австрија ја зазеле Источна Галиција во 1772 година сакала градот да го направи главен за провинцијата, но сепак подоцна се одлучиле за Лавов.
Во средината на XVIII век, луѓето од еврејската вера биле 55,6% (1.692) од вкупниот број на население, католиците биле 39,5% (1.202) и гркокатолиците биле 4,8% (147).
Австриско управување
Пописот од 1910 година покажал дека градот има 54.078 жители. Католиците биле најбројни - 25.306 (46,8%), потоа следувале Евреите - 16.062 (29,7%) и гркокатолици - 12.018 (22,2%)
Тврдини
Во август 1914 година, на почетокот на Првата светска војна, руските сили биле поразени од австроунгарските сили. Тврдината ја исполнила својата мисија многу ефикасно, помагајќи да се спречи 300.000 силна руската армија да напредува од Карпатите кон Краков. По крајот на првата опсада, следувала и втора руска опсада во октомври 1914 година. Поради недостаток на храна и исцрпување на неговите бранители, тврдината предала на 22 март 1915 година. Русите заробиле 126.000 затвореници и 700 големи пиштоли. Русите не се задржиле во градот. Обновената офанзива на Централните сили повторно ја уништила тврдината на 3 јуни 1915 година. За време на борбите околу Пшемишл, двете страни имале над 115.000 убиени, ранети или исчезнати луѓе.
Меѓувоен период
На крајот на Првата светска војна, Пшемишл станал спорно место помеѓу Полска и Украина. На 1 ноември 1918 година, локалната привремена влада била формирана со претставници на полски, еврејски и рутеријански жители. Сепак, на 3 ноември украинската воена единица ја срушила владата, го уапсила својот водач и го заземале источниот дел на градот. Украинската армија добила одговор од страна на една мала полска единица формирана од полски ветерани од Првата светска војна. Исто така, голем број млади полски волонтери се приклучиле кон воените дејствија. На бојното поле градот бил поделен по должината на реката Сан, каде западната населба Засание била во полски раце додека стариот град под контрола на Украинците. Ниту Полјаците ниту Украинците не можеле потполно и ефикасно да ја поминат реката Сан, па и двете спротивставени страни одлучиле да почекаат помош од надвор. Така, кога во градот пристигнале една волонтерска експедитивна единица од Краков и кога полските сили дале ултиматум на Украинците, на 11-12 ноември полските сили ја преминале реката Сан и ги принудиле на украинските сили да се повлечат од градот.
По завршувањето на полско-украинската војна и полско-болшевичката војна што следувала, градот станал дел на Втората Полска Република. Иако главниот град на војводството било во Лавов, Пшемишл ја обновил својата позиција како град со седиште на локалната администрација, на гарнизон на полската армија и како град со седиште на епископија. Во 1931 година градот имал население од 62.272 и бил најголемиот град во јужниот дел на Полска.
Втора светска војна
По инвазијата на Полска од страна на Нацистичка Германија и Советскиот Сојуз, границата меѓу двата полски непријатели се наоѓала низ центарот на градот по должината на реката Сан до јуни 1941 година. За време на советската окупација, градот бил вклучен во територијата на Украина во атмосфера на теророт на НКВД. Пшемишл станал дел од Дрогобичката област. Во 1940 година градот станал административен центар.
Во текот на операција Барбароса, населението на градот се зголемило поради голем прилив на еврејски бегалци кои се обиделе да ја преминат границата со Романија. Се проценува дека до средината на 1941 година еврејското население на градот се зголемило на околу 16.500. Во операција Барбароса на 1941 година, источниот (советскиот) дел од градот, исто така, бил окупиран од Германија. На 20 јуни 1942 година, првата група од 1.000 Евреи биле транспортирани од областа Пшемишл во концентрациониот логор Јановска, додека пак на 15 јули 1942 било основано гето за сите еврејски жители на Пшемишл и неговата околина, каде биле затворени околу 22.000 луѓе. На локалното еврејско население им било дадено време од 24 часа за да влезат во гетото. Објектот на Еврејската Заедница, заедно со синагогите во градот биле разрушени, додека сите комерцијални и станбени недвижности кои припаѓале на Евреите биле конфискувани. .
По освојувањето на градот од страна на Црвената Армија на 27 јули 1944 година, следната година бил потпишан договор за демаркација на границата помеѓу СССР и Полска, според која градот се нашол на само неколку километри од границата со Украинска ССР.
По војната
Како резултат на сите овие настани, развојот на градот во годините по 1945 година се намалил.
Географија
Пшемишл се наоѓа во историската област Црвена Русија, на само 17 километри од Украина. Низ градот тече реката Сан. Според податоците од 1 јануари 2015 г., градот зафаќа 46,17 км2.
Население по години
{	"version": 2, "width": 600, "height": 250, "data": [ {			"name": "table", "values": [ {					"x": 2015, "y": 62720 },				{					"x": 2005, "y": 66909 },				{					"x": 1995, "y": 68789 },				{					"x": 1985, "y": 65875 },				{					"x": 1975, "y": 57392 },				{					"x": 1965, "y": 49936 },				{					"x": 1955, "y": 41852 },				{					"x": 1950, "y": 32948 },				{					"x": 1939, "y": 60000 },				{					"x": 1931, "y": 51379 },				{					"x": 1910, "y": 54692 },				{					"x": 1900, "y": 46259 },				{					"x": 1890, "y": 35209 },				{					"x": 1880, "y": 20667 },				{					"x": 1870, "y": 15185 },				{					"x": 1860, "y": 10140 },				{					"x": 1850, "y": 9500 },				{					"x": 1808, "y": 7538 }			]		}	],	"scales": [ {			"name": "x", "type": "ordinal", "range": "width", "zero": false, "domain": { "data": "table", "field": "x" }		},		{			"name": "y", "type": "linear", "range": "height", "nice": true, "domain": { "data": "table", "field": "y" }		}	],	"axes": [ {			"type": "x", "scale": "x" },		{			"type": "y", "scale": "y" }	],	"marks": [ {			"type": "rect", "from": { "data": "table" },			"properties": { "enter": { "x": { "scale": "x", "field": "x" },					"y": { "scale": "y", "field": "y" },					"y2": { "scale": "y", "value": 0 },					"fill": { "value": "steelblue" },					"width": { "scale": "x", "band": "true", "offset": -1 }				}			}		}	] }
Знаменитости
Поради својата долга и богата историја, градот има голем број на знаменитости кои денеска претставуваат големи туристички атракции. Меѓу најпознатите историски згради и музеи, отворени за посетители, се:
Ох во Охајо (филм)
Ох во Охајо (англиски: The Oh in Ohio) е американски филм во режија на Бил Кент. Главните улоги ги толкуваат: Паркер Поси и Дени де Вито.
Содржина
Присила Чејс има среден живот - успешна кариера и совршен маж. Единствено, таа е слаба во сексот. Меѓутоа, нејзиниот свет наеднаш се урива кога нејзиниот сопруг ја напушта поради една од своите ученички. Затоа, таа тргнува во мисија да стане толку добра во сексот, колку што е добра и во другите области.
Марина Михајлова-Дамчевска
Животопис
Како атлетичарка на АК „Скопје“ деветпати била првенка на СФРЈ во седмобој, еднаш и на 100 м со пречка и првенка на Македонија во повеќе дисциплини. Трипати го соборувала југословенскиот рекорд во седмобој (1986-1987) и сѐ уште е актуелна рекордерка на Македонија во петобој (сала), скок во далечина, скок во височина и седмобој.
Суптропски појас
Суптропи — географски и климатски појаси што се наоѓаат помеѓу Северниот и Јужниот Повратник и 35. напоредник на обете полутопки. Присутна е и во тропските предели, на поголеми надморски височини (на пр. во Мексиканската Висорамнина, во Виетнам и во Тајван). Осум месеци во годината имаат просечна температура од барем 10 °C, а во најстудениот месец температурата се движи од 6 °C до 13 °C. Овие подрачја понекогаш се нарекуваат и полутропски.
Голем дел од пустините во светот лежат во суптропскиот појас, што се должи на образувањето на т.н. „суптропски срт“. Во саванските режими во суптропите, дождовната сезона е во летото, со несразмерно голема количина врнежи. Кај средоземните предели, дождовната сезона е во зимата. Подрачјата што се граничат со топли океани се склони на месно обилни дождови поради тропски циклони, кои можат да имаат значаел удел во вкупните годишни врнежи. Во суптропите успеваат растенија како урмата, агрумите, мангото, личито и авокадото и дрва како дрвенестите папрати и секвојата.
Растителен свет
Бидејќи цврстиот мраз и снегот се поретки, во овие подрачја успеваат појужни растенија како агруми и урми. Во подрачјето успеваат портокалите, но и уште потропски растенија како манго, личи и авокадо, со тоа што замјоделците полесно се справуваат со штетници отколку оние во тропските краишта.
Од дрвата, присутни се дрвенестите папрати, араукариите и агатисот (Нова Каледонија), а успеваат и змејското дрво и јуката, како и членови од фамилијата тиси (Taxaceae)
Планинска суптропска клима
The Subtropical Highland variety (Кепенова класификација: Cfb / Cwb) на океанската клима постои на извишени делови во светот во тропскиот или суптропскиот појас и се одликуваат со ваква клима и покрај наморската височина.
Во пределите во тропите, планинската суптропска клима е практично истоветна на океанската со благи лета, забележително постудени зими и, во некој случаи, скромно количество на снег. Ваквата клима во тропскиот појас обично наликува на пролет преку целата година, со релативно постојата температуре во текот на годината и ретки врнежи од снег. Просечната месечна температура е под 22 °C но над -3 °C. Без извишеноста, овие предели би имале тропски или влажна суптропска клима.
Ваква клима постои во делови од источна, јужна и југоисточна Африка, некои планински предели во јужна Еропа, делови од планинските краишта во Латинска Америка и југоисточна Азија, повисоките места на јужните Апалачки Планини, Мексиканската Висорамнина подолу од 19. напоредник до Морелос, и во делови од Хималаите. Се јавува и во некои предели во Австралија, но просечните летни температури таму се повисоки (понекогаш максималната надминува 40 °C).
Средоземна клима
Средоземната клима се јавува во земјите од Средоземјето, делови од Северна Америка и делови од Западна и Јужна Австралија, југозападна ЈАР и делови од централно Чиле. Се одликува со топли суви лета и свежи врнежливи зими, во местата со под постојано влијание на суптропскиот гребен.
Влажна суптропска клима
Влажната суптропска клима се одликува со топли влажни лета и топли до свежи зими. Просечните годишни врнежи може да се рамномерно распоредени во текот на целата година (Кепенова класификација: Cfa) или да имаат сува сезона или сушен тренд во зимата.
Обилните врнежи во годината се јавуваат во бури, кои понекогаш и образуваат тропски циклони. Овој вид на суптропска клима е географски распоредена помеѓу 20 и 40 степени оддалеченост од екваторот.
Полупустинска/пустинска клима
Полупустинската (аридна) суптропска клима се одликува со просечна годишна температура од 18,2 °C, отсуството на редовни врнежи и голема влажност. Обично се географски расположени во соседствтото на силни студени океански струи. Примери за ваква клима се крајбрежните предели на јужна Африка (Намибија, ЈАР), јужно од Канарските Острови и крајбрежјата на Перу и Чиле.
Тепиџик (Алинци)
Тепиџик или Брег — археолошко наоѓалиште во битолското село Алинци. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на околу 400 метри западно од селото на кота 604, каде по површните на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, а поретко и орудија од камен и кремен.
ТВ Чеграни
ТВ Чеграни или ТВ Чегране (Televizioni Çegranit) — приватна телевизиска станица, која емитува на албански јазик во Гостивар.
Историја
Телевизија престанала со работа во 2016 година.
Колос од Родос
Колосот од Родос (грчки: Κολοσσός της Ρόδου) е едно од седумте светски чуда од античко време. Колосот претставувал бронзена статуа на богот на сонцето Хелиос. Се наоѓал на островот Родос во Егејско Море. Статуата имала висина од 36 метри и во тоа време била најголемата во светот. Статуата е дело на Харес од Линдос и е завршена во 280 година п.н.е.
По пропаѓањето на македонската држава на Александар Македонски, раководството на Родос го презел Птоломеј I Сотир. По неговото утврдување во Египет односно Александрија, тој склучил сојуз со Родос со цел да ја контролира трговијата во источното Средоземје. Во 305 пр.н.е. синот на другиот македонски крал Антигон I Едноокиот - Деметриј I Македонски го опседнал Родос со војска од 40 000 души. Опсадата траела цела година. На крај бил принуден да отстапи бидејќи се приближувала флотата на Птоломеј.
Народот на Родос решил да ги продаде искршените орудија и да изгради храм и статуа на почитуваниот бог на сонцето Хелиос. Храмот бил урнат од земјотрес но, се' додека не се урнал во целост, претставувал туристичка атракција - до 654 година, кога арапите го ограбиле и ги продале бронзените делови од статуата.
И покрај создадената легенда дека Колосот се наоѓал на некое од трите пристаништа, тоа до денес не е докажано. Најверојано тој бил изграден врз акрополот, светилиштето на богот Хелиос.
''Оваа статија поврзана со Седумте светски чуда е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Калеидоскоп
Калеидоскоп е оптичка справа со форма на цевче во чија внатрешност се поставени две или повеќе чифта рамни огледала и парчиња разнобојно стакло кои при вртењето на цевката се огледуваат во огледалата како многубројни симетрични фигури. Калеидоскопот бил измислен од страна на Давид Брустер во 1816, кои и му го дал името според следниве грчки зборови калос убав, еидос облик, скопео гледа.
Костур (округ)
Костур или Костурски округ (Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς), Перiферејаки енотита Касторјас) — округ во областа Западна Македонија, денес Грција. Сместена е во северозападниот дел на Егејска Македонија и се состои од три општини: Костур, Нестрам и Рупишта. Администратицен центар е градот Костур. Општините се сочинети од вкупно 15 општински единици, составени од поголем број села.
Географија
Костурскиот округ се граничи со окрузите Леринскиот на север, Кожанскиот на исток и југ, Гребенскиот на југ, Јанинскиот на југозапад и со албанскиот округ Девол на запад.
Подрачјето на Костур е претежно планинско, со изразено континентална клима, што значи дека има студени зими и топли лета.
Во средината на округот се наоѓа Костурската Котлина со убавото Костурско Езеро, на кое се наоѓа и самиот град Костур. Од северозапад, котлината е ограничена од планината Орлово, која го дели Костурско од подрачјето на Девол во Албанија и грчкиот дел на Мала Преспа — општината Општина Преспа. На североисток е Нередска Планина (Вич), која пак го дели Костурското од Леринското Поле. На исток планината Мурик е границата со Кајларското Поле. На запад планината Грамошта и на југозапад планината Горуша го делат Костурско и воопшто Егејска Македонија од Епир и областа Колоња во Албанија. На југ котлината е релативно отворена по долината на Бистрица кон Гребенско.
Географската граница меѓу Македонија и Епир не се совпаѓа точно со административната граница на округот — дел од селата Нестрамско географски припаѓаат на Епир, но административно се водат под Костур.
Најважни реки што се слеваат во Костурско се Бистрица и нејзината западна притока Белица. Во Грција, Белица се смета за почеток на Бистрица.
Во Костурско има четири јасно издвоени историско-географски области: Корешта, Костенарија, Пополе и Нестрамско.
Главна патна магистрала е GR-15, која оди во правец север-југ и го поврзува Костур со Лерин на север и со магистралата „Егнатија“ на југ.
Општини и општински единици
Округот се состои од три општини (посочени се и нивните броеви на картата). Секоја општина е составена од извесен број општински единици, а секоја од нив има извесен број населени места (понекогаш само едно).
Називите на општинските единици не секогаш се водат според некое населено место. Може да бидат сосема измислени, или пак дадени во чест на некоја личност (на пр. пропагандистот Јон Драгумис). Затоа, ваквите единици немаат македонски имиња.
Општините се следниве:
Нестрам
Општината Нестрам (грч. Νεστόριο) е поделена на следниве општински единици:
Рупишта
Општината Рупишта или Хрупишта (грч. Άργος Ορεστικό) е поделена на следниве општински единици:
Демографија
Бидејќи нема официјален попис за тоа колку Македонци живеат во овој округ, кога ќе споредиме некои историски податоци и денешни статистики, се доаѓа до одредена проценка. Така, во овој округ Македонците живеат во околу 75 населени места и сочинуваат околу 40% од вкупното население, па според последниот попис тоа се приближно 20.000 Македонци.
NGC 1853
NGC 1853 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1853 се споменува и како ESO 158-22, AM 0511-572, IRAS 05114-5727.
Откривање
Објектот е откриен на 4 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1853 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 1853 има привидни димензии од 2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 12 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 57° 23' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.