cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Даниеле Масаро
Стил на игра
Талентиран и одлучен играч, Масаро бил надарен со темпо и агилност, како и со добри физички и атлетски атрибути. Поради неговата разновидност, стапка на работа и тактичка интелигенција, тој бил единствено способен да игра на многу различни позиции насекаде на теренот. Иако е запаметен главно по неговите настапи како центарфор со Милан, тој ја започнал својата кариера како играч од средниот ред и бил способен да игра секаде во средниот ред; тој често се користел како офанзивен, централен или дефанзивен играч за врска. Во текот на неговата кариера, тој дури играл како импровизиран дефанзивец, и во центарот или на крилото како бек. За време на неговиот многу успешен престој со Милан, тој првично бил распореден како надворешен напаѓач од левата страна, или како крилен напаѓач под неговиот менаџер на Милан, Ариго Саки, поради неговата добра техника. Масаро бил користен како вистински напаѓач само подоцна во неговата кариера, особено под менаџерот на Милан, Фабио Капело, а исто така и на Светското првенство во 1994 година со Италија под водство на Саки, каде што можел почесто да ја наоѓа мрежата, поради неговата завршна способност со двете стапала, како и неговата воздушна моќ и точност на движење; на оваа позиција, тој исто така бил способен да ги разигрува своите соиграчи и да ја држи топката кога играл со грбот кон голот. Поради неговата тенденција да постигнува решавачки голови во тесно борбените натпревари, особено, неговиот поредок во финалето на Лигата на шампионите на УЕФА во 1994 година, или во последните минути од натпреварите, тој ги добил прекарите Provvidenza („промисла“ на италијански) и „Сан Масаро“ во медиумите. Опишувајќи го своето искуство во кариерата во Милан, Масаро еднаш се нарекол себеси „супер“, поради неговата склоност да постигнува одлучувачки голови по доаѓањето од клупата.
Почести
Италија
Индивидуални
Планинарски предизвик „12 Врвови“
Планинарски предизвик „12 Врвови“ — акција на планинарското друштво Трансверзалец којашто се состои од еднодневни походи со цел искачување на 12 врвови на територијата на Македонија. Предизвикот започнал во октомври 2016 година. Акцијата е поддржана од здружението на граѓани Единствена Македонија, како и претпријатијата Алгасан и Диманго.
Опис
Предизвикот е осмислен по иницијатива на Марио Шаревски, кој во 2016 година ја превел и уредил книгата „Материјали по изучувањето на Македонија“ од Ѓорче Петров, во која детално се опишани планините во Македонија. Предизвикот опфаќа обележување и искачување на 12 „непознати и најмалку посетени“ врвови на различни планини во Македонија, а во него може да учествува секое полнолетно лице со добра физичка и психичка подготвеност за целодневни планинарски походи. Учесниците кои ќе се искачат на сите 12 врвови во рамки на предизвикот, покрај значка и признаница, ќе добијат и примерок од споменатото дело на Ѓорче Петров. Тематиката за искачување на врвовите по целата територија на Македонија, може да биде од различен карактер и да се однесува на: географските појави во близина на врвовите како леднички езера, водопади, извори, културно-историското значење на врвовите како археолошки ископини, познати во народното творештво и историјата по некој настан, биоразновидноста односно застапеноста на ретки растителни видови во околината на врвот итн.
Список на врвови
Изборот на врвови е извршен врз основа на нивното значење како највисоки, историски, езерски и биодиверзитетски. Врвовите кои се дел од предизвикот се следните:
Втора македонска кошаркарска лига 2017/18
Втората македонска кошаркарска лига 2017/18 - 26. издание на Втората македонска кошаркарска лига. Сезоната започнала на 21 октомври 2017 година, а завршила на 2 мај 2018 година. Во ова издание првак бил Вардар.
Екипи
1 Ангели и Овче Поле добиле вајлд карта заради пополнување на Втората лига.
2 Карпош Соколи 2000 (II) одиграл два натпревари во СРЦ Кале (мала сала) како домашна екипа.
3 Тетекс ТТК одиграл еден натпревар во Училишната сала „Никола Штејн“ како домашна екипа.
Табела
2 Службен пораз во натпреварот против Црн Дрим. Бодот при пораз не му се доделил на Ангели.
Извор: Македонска Кошаркарска Федерација преку web.archive.org
NGC 6655
NGC 6655 — двојна ѕвезда во соѕвездието Штит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на јуни 1855 година од страна на Фридрих Аугусст Теодор Винеке, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,6 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 34 м 30,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 55' 16"".
Други поделби
Проучување на NGC 6655 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 295; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5124. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 300.
Гистров (округ)
Гистров (Güstrow) — поранешен округ во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се граничел со (од север надесно) окрузите Бад Доберан, Северна Западна Померанија, Демин, Мириц, Пархим и Северозападен Мекленбург. Округот бил распуштен при административната реформа во септември 2011. Оттогаш, неговата територија е дел од округот Росток.
Историја
Од 1621 до 1695 денешниот округ бил дел од малото војводство Мекленбург-Гистров. Потоа, голем дел од него припаѓале на Мекленбург-Шверин, а мал дел на војводството Мекленбург-Шверин.
NGC 4059
NGC 4059 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4059 се споменува и како NGC 4070, UGC 7052, MCG 4-29-9, CGCG 128-9.
Откривање
Објектот е откриен на 29 април 1832 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4059 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4059 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4059 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38169. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Гробишта (Суво Грло)
Гробишта - Чукарки  — археолошко наоѓалиште во местото Суво Грло општина Штип. Наоѓалиштето претставува могили од римско време. Под селото, во рамнината на левиот брег на реката Лакавица и на околу 1 км десно од патот Штип - Радовиш, до скоро време можеле да се видат три могили, на чии димензии подетално укажуваат М. И Д. Гарашанин. Покрај могилата II има стар бунар во кој се фрлени делови од стебло на столб од зелен песочник, со пречник од 0,30 м. Од непознати причини, во 1994 година могилите се целосно уништени од страна на АРМ. Од гробовите што се наоѓале во нив се прибрани неколку фрагменти.
Девица II (галактички групи)
Девица II (групи Девица II, облак Девица II или облак Девица S) — збир од барем 110 галактички јата и поединечни галаксии кој се протега околу 30 милиони светлосни години (9,20 мегапарсеци) кај јужниот раб на суперјатото Девица. Сместен е приближно 55 сг (16,86 пс) до 80 сг (24,53 пс) од Сончевиот Систем на ректасцензија од 12:00:0 до 13:30:0.
Јатата се следниве:
Златен агол
Во геометријата, златниот агол е помалиот од двата агли создадени со делење на обемот на кругот според златниот пресек, односно на два лака така што односот на должината на помалиот лак со должината на поголемиот е ист со односот на должината на поголемиот лак со целосниот обем на кругот.
Алгебарски, нека a+b е обемот на кругот, поделен на подолг лак со должина a и помал лак со должина b така што:
Тогаш златен агол е аголот што го образува помалиот лак со должина b. Изнесува приближно 137,5077640500378546463487. . . ° или во радијани 2.39996322972865332. . ..
Името доаѓа од врската на златниот агол со златниот пресек φ; точната вредност на златниот агол е:
или
каде што еквиваленциите произлегуваат од познатите алгебарски својства на златниот пресек.
Бидејќи неговиот синус и косинус се трансцендентални броеви, златниот агол не може да се конструира со линијар и шестар.
Изведување
Со горедадените услови, златниот пресек е еднаков на φ = a/b.
Нека ƒ е делот од обемот што го определува златниот агол, или еквивалентно, златниот агол поделен со аголната големина на кружницата.
Но бидејќи
следува дека
Ова е еквивалентно со исказот дека φ2 златните агли можат да се вклопат во круг.
Според тоа, делот од кругот што го зафаќа златниот агол е:
Па златниот агол g може приближно нумерички да се изрази во степени како:
или во радијани како :
Златен агол во природата
Математичкото моделирање на веродостојниот физички механизам за развој на цветови ја покажа шемата што произлегува спонтано од решението на нелинеарна парцијална диференцијална равенка на рамнина.
IC 62
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 62 се споменува и како ESO 353-35, MCG -6-4-68.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 62 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 62 има привидни димензии од 1,3' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 43 м 9,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 14' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на IC 62 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6328.
Мирогој
Градски гробишта Мирогој (Gradsko groblje Mirogoj ), или само Гробишта Мирогој (Groblje Mirogoj) - гробишта што се сметаат дека се меѓу позначајните знаменитости во градот Загреб. На гробиштата има членови на сите религиозни групи : католички, православни, муслимански, еврејски, протестанти, мормони; исто така има и нерелигиозни гробови. Во аркадите се последните почивалишта на многу познати Хрвати.
Историја
Гробиштата Мирогој биле изградени на парцела во сопственост на лингвистот Људевит Гај, што ја купил градот во 1872 година, по неговата смрт. Архитектот Херман Боле ја дизајнирал главната зграда. Новите гробишта биле отворени на 6 ноември 1876 година.
Изградбата на аркадите, куполите и црквата на влезот била започната во 1879 година. Поради недостиг на финансиски средства, работата била завршена дури во 1929 година.
За разлика од постарите гробишта, кои биле во сопственост на црква, Мирогој бил во сопственост на градот и прифаќал погребувања од сите религиозни средини.
На 22 март 2020 година, за време на пандемијата СОВИД-19, Загреб бил погоден од земјотрес со јачина од 5,5 степени според Рихтеровата скала кој предизвикал значителни штети низ градот, вклучително и штетата на познатите аркади на гробиштата Мирогој.
Локација и пристап
Се наоѓа денес во градскиот округ Горњи Град-Медвешчак, на патот по улиците Мирогојска и Херман Боле.
Список на државни водачи во 232 година
Ова е список на државни водачи во 32 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Бургас
Бургас (Бургас) — град во Бугарија, исто така е и општински центар на најголемата по површина (7748,1 км2) област во Бугарија. Тој е четвртиот по големина град во Бугарија со 207.925 жители и важен стопански, културен, административен центар во југоисточна Бугарија. Во него се наоѓа првиот по натовареност аеродром и пристаниште со најголем товарообрт во Бугарија. На територијата на Бургаска област, на неколку километри северно од градот се наоѓа и "Нефтохим" - најголемата хемиска и нафтена рафинерија на Балканскиот Полуостров. Бургас е значаен културен центар, со развиен морски туризам. Многу странски туристи го посетуваат Бургас и околните места со цел - одмор.
Историjа
Областа на денешен Бургас која се наоѓа помеѓу трите езера и Црното Море директорот на регионалниот музеј Цоња Дражево ја дефинира како "крстопат меѓу најдревните цивилизации". Меѓу првите жители на тој регион се Тракијците. Се претпоставува дека околу 6 век пр.н.е. по брегот тие создаваат голем број градови како: Аполонија, Месемврија, Анхиало и други за кои се смета дека се основани од грчки доселеници.
Во почетокот на летото на 2008 година археолозите од музејот на Бургас изложуваат (на 10 километри северно од градот во праисториската могила во месноста "Хлороводородна нивоа", во дворот на затворот со лесен режим кој се наоѓа по патот за населбата Ветрен) уникатни предмети кои датираат од времето на раниот халколит.
Ископани се над 250 предмети од кои за најдобри се сметаат оние кои се претпоставува дека се стари 6000 години пр.н.е.. Тие сведочат за земјоделството, сточарството и производството на сол, како средства за егзистенцијата на древните жители на местото. Пронајдени се и ритуални садови на царот-свештеник. Се смета дека артефактите се едни од најстарите најдени воопшто по брегот на Црното Море, вклучително и во Турција и на Кавказот.
Потоа, на 15 километри југозападно од Бургас е основан римскиот град Деултум (лат. Colonia Flavia Pacis Deultemsium) кој исто така бил воена колонија а потоа се претвора во важен центар на провинцијата Хемимонтус. Од старото име потекнуваат називите Девелт и Дебелт. Тука бил изграден медицински центар до многуте извори на минерални води во овој регион.
Во средниот век на 10 километри е изградена тврдината Пиргос, сместена на полуостровот Форос, во близина на денешната населба Крајморие. Таа најверојатно е користена како набљудувачница и таму се наоѓаат пристапите кон тврдините Девултум и Скафида и римскиот пат Виа Понитка. Нејзините остатоци постоеле и во 19 век за што сведочат различни Европејци посетувачи на регионот во тој период. При археолошките ископувања во 2009 година се откриени дел од тврдината и античка населба во близина на него која датира од доцната антика (V век по Христа).
Од ослободувањето до денес
Градот е ослободен од османлиската власт на 6 февруари 1878 година од страна на руските трупи. Во тоа време во него живеат околу 2950 лица, главно Турци, Ерменци, Евреи, Бугари и Грци или гркомани. Прв градоначалник на ослободениот град е Нико Попов - Бугарин, во чие семејство половина луѓе се сметаат за Грци. По потпишувањето на Берлинскиот договор Бургас станува еден од 6-те административни центри на новоформираната провинција Источна Румелија. Поголем дел од турското население се иселува во Отоманското Царство, најпрво по Ослободувањето, а потоа и по соединувањето на Бугарија.
На 29 јануари 1895 година емигрантите од Македонија во Кнeжество Бугарија создаваат во Бургас Македонско друштво наречено Пирин Планина во кое членувале и емигранти од Одринско. На 12 мај 1896 година, по благослов на македонското друштво "Пирин Планина", на иницијатива на капетан Петко војвода и браќата Петар и Никола Драгулеви во Варна се создава природни преселенско друштво "Странџа". [7]. Во месец декември истата година се гради и негов клон во Бургас. [7]. На 2 септември 1902 година, двете организации во Бургас се здружуваат во Македоно-Одринско друштво.
Важна фаза од економскиот развој на Бургас бележи морското пристаниште кое е отворено на 18 мај 1903 година. Во 1905 година е основано и трговско училиште, а во 1925 година се отвора државно механичко-техничко училиште.
Во следните неколку децении градот и окрузите се претвораат во најголеми бегалски камп на Бугарија. По Илинденското востание особено по втората меѓусојзничка балканска војна од 1913 година градот и регионот се целосно со бегалци од Источна Тракија. [7] При избувнување на Балканската војна во 1912 година 65 лица од Бургас се доброволци во Македонско-одринското доброволен корпус. [ 8] За нецелосни податоци на поранешната Дирекција за сместување на бегалски семејства во Бугарија, до 1931 година во Бургаски округ се внесуваат најмногу - 12 155 семејства а нивниот вкупен број изнесува над 60 илјади луѓе од кои две третини се од од Источна Тракија. [7] Остатокот се бегалци од Егејска Македонија, главно од областа Ениџе-Вардар. Тие пристигнуваат во периодот 1923-1925 година во Бургас и крајбрежните села на север од градот. На нивно место за Грција заминуваат поголемиот дел од грчките жители од регионот. Зградата на Општина Бургас
Македонските колонисти основаат во Бургас Македоно-одринско доброволско друштво, Македонско добротворно братство "Димитар Михајлов", Македонско женско културно-просветно и добротворна организација "Менча Крничева", Македонски младинско друштво "Пелистер" и др.
Во 1928 година Бургаскиот Залив замрзнува, што овозможува сообраќај до островот Света Анастасија со пајтони.
За време на кимунистичкото управување на БКП Бургас е претворен во индустриски центар. Приватните претпријатија и фабрики се национализирани и изградени се нови фабрики, најголем од нив е поранешниот Нафтено-хемиски комбинат.
Во 2008 година пред бургаскиот административен суд за првпат во Бугарија е покрената тужба по електронски пат.
Стопанство
Позицијата на град Бургас е од големо стратешко значење, благодарение на неа во градот се развиени сите видови транспорт (патен, железнички, воздушен и воден).
Пристанишниот град, со сопствен меѓународен аеродром, како и многу добра развиена наземна инфраструктура, Бургас дава добри предуслови за развој на секаков вид индустрија. Според странските инвеститори предностите на Бургас се: релативно добро развиена инфрастуктура, целосно завршено пристаниште од индустриска гледна точка, подобар пристап до суровини, како и блиската рафинерија [35].
Бургас е најголемото пристаниште во Бугарија и со најголем товарооборот во Бугарија. Пристаниште област Бургас "обработка на 60% од товарот на море. Причината Бургаското пристаниште да има најголема економска важност за земјата се нафтеното пристаниште "Росенец", што опслужува 33% од морскиот товарен превоз, како и големината на Бургаскиот Залив.
Во структурата на економијата фигурира претежно производството на хемиската и нафтопреработвателната индустрија, на растениевъдството, дърводобивната и дървопреработвателната, рибната, текстилната, кабелната индустрија, како и производството на вина и алкохолни пијалаци.
Во октомври 2009 во Бургас е оценето 4,36% невработеност. [37] Заради развој на индустрија, трговија, туризам и индустрија, градот нуди конкурентна плата и можности за професионален развој, карактеристични за Софија, Варна и Стара Загора.
Образование
Бургас е познат со својот Универзитет "Асен Златаров", основан во 1963 година како Висок хемичар-технолошки институт, кој вклучува во структурата си исто 3 колеџот: Колеџ за туризам, технички и медицински колеџ.
= Гимназии =
АВНОЈ
АВНОЈ или Антифашистичко собрание за народно ослободување на Југославија (срп./хрв. Антифашистичко веће народног ослобођења Југославије / Antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Jugoslavije; сло. Antifašistični svet narodne osvoboditve Jugoslavije) — политичка организација на народноослободителниот комитет кој бил формиран на 26 и 27 ноември 1942 година во Бихаќ, под водство на комунистичкото движење во Југославија.
Прво заседание на АВНОЈ
По капитулацијата на југословенската војска на 17 април 1941 година, Југославија била поделена на сфери помеѓу Германија, Италија, Унгарија и Бугарија. Како резултат на окупаторската политика на овие земји дошло до формирање на АВНОЈ под водство на Комунистичката партија на Југославија (КПЈ). Тоа се случило на 26 ноември 1942 година, каде на заседанието присуствувале комунистички претставители и некомунистички партизански војници, кои ја дале поддршката на Јосип Броз Тито и тоа за:
Во 1943 година Германија покренала нова офанзива за враќање на своите позиции на Балканскиот Полуостров. Плашејќи се, дека од оваа инвазија би имало корист и од четничкото движење, основниот противник на комунистите во Југославија, партизаните ги нападнале силите на полковник Дража Михаиловиќ и во текот на март ги победиле четниците во Херцеговина и Црна Гора.
Но, во мај Германците, Бугарите, Италијанците и НДХ покренале напад против партизаните кај Сутјеска, но партизаните го избегнале опколувањето.
Второ заседание на АВНОЈ
Второто заседание на АВНОЈ се одржало на 29 и 30 ноември 1943 во град Јајце. На ова заседание бил донесен и усвоен Национален комитет за ослободување на Југославија. Исто така бил направен план за изработување на уставот на идната Југославија како федеративна и демократска држава и признавање на националните права на сите нејзини народи. На ова заседание на АВНОЈ присуствувале 142 делегати. Основа за второто заседание на АВНОЈ било:
На кралот Петар II Караѓорѓевиќ му било забрането да се врати во својата земја сè додека за тоа не се одлучи на референдум
Трето заседание на АВНОЈ
Третото заседание на АВНОЈ се одржало од 7 до 10 август 1945 година во Белград. На ова заседание, било изготвено антифашистичко собрание т.е. Повремено народно собрание. Во ноември 1945 година се провеле избори. Списокот на Народниот фронт добил 96% од гласовите. На 29 ноември 1945 година Народното собрание го објавил создавањето на Федеративна Народна Република Југославија.
Стрмош
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Пробиштип, недалеку од самиот град Пробиштип во западна насока, на оддалеченост од околу 4 километри, поради што селото припаѓа на рурбалната зона на средишното место. Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 475 метри.
До селото се стигнува преку регионалниот пат 1205, преку исклучување во самиот град Пробиштип.
Историја
Подрачјето на Стрмош е населено уште од старохристијанско време, за што сведочи наоѓалиштето Преслап во неговата околина.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 5,6 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 387 хектари, на пасиштата отпаѓаат 132 хектари, додека шумско земјиште нам.
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделска функција. Во него работат услужни објекти и има фабрички погон.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Стрмош живееле 240 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Плешенци имало 264 жители, сите Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е средно по големина, населено со македонско население. Така, во 1961 година броело 345 жители, а во 1994 година имало 315 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Стрмош живееле 294 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 216 жители, од кои 210 Македонци и 6 лица без податоци.
Родови
Стрмош е македонско село.
Кројцерова соната (новела)
Кројцерова соната (Крейцерова соната) — новела на Лав Толстој, именувана по Кројцеровата соната на Бетовен. Новелата била објавена во 1889 година и била цензурирана од руските власти. Делото е осврт, и поглед за неуспешноста на бракот како заедница во која љубовта изумира, а хармонијата меѓу партнерите се претвора најчесто во едно големо недоразбирање и оттуѓување.
Стрмош
Родови
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се: Џикевци, Черкесци, Царци, Ѓотларци, Чивутци и Маџарци, семејствата што припаѓаат на овие родови за нив велат дека се староседелци кои отсекогаш живееле во ова село. Но, според друго предание 6-7 семејства припаѓаат на доселеници од прилепскиот крај, а 5-6 семејства се доселеници од Горна Пчиња.
Акан
Акан е мајански бог на виното. Тој е спореден со локалниот пијалак балче, направен од ферментиран мед во кој се додава делови од дрвото балче.
Кројцерова соната (новела)
Содржина
За време на возење со воз, Позднишев слуша разговор за брак, развод и љубов. Кога жената тврди дека бракот не треба да се договори туку да се заснова на вистинска љубов, таа прашува „Што е љубов?“ и посочува дека, ако се сфати како ексклузивна предност за една личност, таа често поминува брзо. Конвенцијата налага паровите да останат заедно, а почетната љубов може брзо да се претвори во омраза. Потоа раскажува како кога бил млад посетувал проститутки и се жали дека женските фустани се дизајнирани да ги разбудат машките желби. Тој понатаму наведува дека жените никогаш нема да уживаат еднакви права со мажите сè додека мажите ги гледаат како предмет на желба, но сепак ја опишува нивната ситуација како форма на моќ над мажите, спомнувајќи колку од општеството е насочено кон нивното задоволство и благосостојба и колкаво влијание имаат врз постапките на мажите. Откако ја запознл и се оженил со својата сопруга, наизменично им менуваат периоди на страсна љубов и жестоки тепачки. Таа раѓа пет деца, а потоа добива контрацептивни средства: „Последниот изговор за нашиот свиреп живот – децата – потоа беше одземен, а животот стана погрозен од кога било“. Неговата сопруга го сака виолинистот Трухатчевски и двајцата заедно ја изведуваат Бетовеновата „Кројцерова соната“ (соната бр. 9 во А-мол за пијано и виолина, оп. 47). Позднишев се жали дека некоја музика е доволно моќна да ја смени внатрешната емотивна состојба. Ја крие својата бесна љубомора и оди на пат, се враќа рано, ги наоѓа Трухатчевски и неговата сопруга заедно и ја убива сопругата со нож. Виолинистот бега: „Сакав да трчам по него, но се сетив дека е смешно да се трча по љубовникот на својата жена во чорапи; и не сакав да бидам смешен, туку страшен“. .
Стрмош
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Стрмош било село во Кратовската каза на Отоманското Царство.
Кројцерова соната (новела)
Цензура
Откако делото било забрането во Русија од страна на цензорите, нашироко била распространета самизадска верзија. Во 1890 година, Одделот за пошта на Соединетите Држави го забранил испраќањето на весници што содржеле продолженија од Кројцерова соната. Тоа го потврдил и државниот обвинител на САД во истата година. Теодор Рузвелт го нарекол Толстој „сексуален морален перверзник“. Забраната за неговата продажба била укината во судовите во Њујорк и Пенсилванија во 1890 година.
Концептот и идејата на авторот
Толстој, сите несогласувања и негирања за ова дело ги објаснил пишувајќи од позиција на длабока религиозност (која ја објаснил во Исповедта во 1882 година), тој истакнува дека не Христос, туку Црквата (која тој ја презирал) го воспоставила бракот. „Идеалот на христијанинот е љубов кон Бога и ближниот, одрекување од себе за да му служи на Бога и на својот ближен; телесната љубов, бракот, значи служење на себеси, и затоа е, во секој случај, пречка во службата на Бога и на луѓето. .
Стрмош
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пробиштип.
Кројцерова соната (новела)
Музика
Новелата, инспирирана од музиката на Бетовен, била и инспирација за гудачки квартет на Леош Јаначек.
Стрмош
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Кројцерова соната (новела)
Балет
Во 2000 година, Балетот Каролина, со оригинална кореографија на Роберт Вајс и комбинирање на музиката на Бетовен, Јаначек и балетски сегменти
Стрмош
Самоуправа и политика
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Пробиштип, во која покрај селото Стрмош, се наоѓале и селата Горни Стубол, Гризилевци, Добрево, Долни Стубол, Дренак, Калниште, Кундино, Марчино, Неокази, Петршино, Плешенци и Пробиштип. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Плешенци, во која влегувале селата Горни Стубол, Долни Стубол, Дренак, Плешенци, Петршино и Стрмош.
Кројцерова соната (новела)
Сликарство
Романот бил инспирација за сликата „Кројцерова соната“ од 1901 година на [[Рене Франсоа Ксавиер Прине, која покажува страстен бакнеж помеѓу виолинистот и пијанистката. Сликата се користела со години во рекламите за парфеми на Табу.
Стрмош
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1540 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месната заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 208 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 209 гласачи.
Џони Екстрем
Џони Даглас Екстрем (5 март 1965) бил поранешен шведски професионален фудбалер кој играл на позициите напаѓач и крило. Тој професионално играл фудбал во Италија, Германија, Франција и Шпанија, но неговите најдобри моменти се оние кои ги минал во Шведска во тимот на ИФК Гетеборг во кој бил најдобар стрелец на Алсвенскан во 1986 година и со него освоил три шведски првенства. Како репрезентативец од 1986 до 1995 година, тој одиграл 47 натпревари за репрезентацијата на Шведска и ја претставувал својата земја на Светското првенство во фудбал во 1990 година во Италија и на УЕФА ЕВРО 1992 година во Шведска.
ИФК Гетеборг
Тој е производ на младинската академија на ИФК Гетеборг. Екстрем бил промовиран во првиот тим на клубот во 1983 година непосредно пред да го одигра својот прв натпревар во Алсвенскан во текот на сезоната 1984 година Тој брзо ги добил прекарите „Експресниот Калебек“ (експресниот воз од Калебек ) и „Џони Бротом“ (Џони-во-брзање) поради неговата брзина на фудбалскиот терен. Неговата најуспешна сезона со Гетеборг му била во 1986 година, кога бил избран за најдобар стрелец на Алсвенскан во 1986 година и му помогнал на клубот да стигне до полуфиналето на Европскиот куп 1985-1986 (куп на победници на купови), пред да биде елиминиран од тимот на ФК Барселона. Тој играл во првата половина од Купот на УЕФА 1986-1987 година, во кој ИФК Гетеборг подоцна и го освоил по заминувањето на Екстрем од тимот.
Емполи
Екстрем бил најскапиот шведски играч на сите времиња кога потпишал за италијанскиот тим Емполи во сезоната 1986-87 во Серија А. Во Емполи, тој станал популарен и почитуван играч и го добил прекарот „Ил Циклон“ (циклонот) поради исклучителната брзина што ја покажувал кога ја имал топката во негов посед, што било и негов најзабележителен квалитет.
Баерн Минхен
Во 1988 година Екстрем потпишал за германскиот бундеслигашки клуб ФК Баерн Минхен и им помогнал на баварците да ја освојат титулата во Бундеслигата 1988-89 и да стигнат до полуфиналето на Европскиот куп 1988-89 каде што биле елиминирани од тимот на Наполи.
Кан
Екстрем потпишал со АС Кан од француската лига Лига 1 во 1989 година и играл заедно со младиот Зинедин Зидан пред да го напушти клубот во 1991 година.
Враќање во ИФК Гетеборг
Екстрем се вратил во шведскиот фудбал и во ИФК Гетеборг во 1991 година, освојувајќи ги шведските првенства во 1991 и 1993 година, како и Свенска куп во 1991 година. Тој, исто така, играл во Лигата на шампионите на УЕФА 1992-93, каде што Гетеборг завршил на третото место зад Марсеј и АЦ Милан.
Реџина
Екстрем се вратил во Серија А и италијанскиот фудбал во 1993 година, потпишувајќи за Реџина. Екстрем играл во 9 натпревари во Серија А за Реџина во текот на сезоната 1993-94 во Серија А, пред да го помине остатокот од сезоната на позајмица во Шпанија.
Позајмица на Реал Бетис
Екстрем ја поминал пролетта 1994 година во Реал Бетис на позајмица од Реџина, станувајќи вториот шведски играч кој го претставувал клубот од Севиља по Торбјорн Јонсон. Тој играл на седум натпревари во Втората Дивизија во текот на сезоната 1993-94 и постигнал два гола.
Динамо Дрезден
Во текот на летото 1994 година, Екстрем се вратил во германскиот фудбал и Бундеслигата откако потпишал двегодишен договор со клубот на Динамо Дрезден. Тој на крајот играл една сезона за клубот, постигнувајќи седум гола на 30 натпревари во Бундеслигата.
Второ враќање во ИФК Гетеборг и пензија
Тој се вратил во ИФК Гетеборг по втор пат во 1997 година, и ги поминал сезоните 1997 и 1998 година во Алсвенскан лигата во клубот пред да се повлече од професионалниот фудбал кон крајот на 1998 година. Севкупно, Екстрем настапил на повеќе од 200 натпревари за ИФК Гетеборг за време на неговите три учества со клубот.
Младина
Екстрем одиграл 12 натпревари за репрезентацијата на Шведска до 21 година и бил дел од репрезентацијата на Шведска до 21 година која стигнала до четвртфиналето на Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 1986 година пред да биде елиминиран од Италија.
Сениор
Екстрем го направил своето целосно меѓународно деби во пријателскиот натпревар против Грција на 1 мај 1986 година, играјќи 71 минута заедно со Ден Корнелиусон напред пред да биде заменет од Ласе Ларсон во ремито 0-0. Тој го постигнал својот прв меѓународен гол во победата од 3-1 против Финска на 6 август 1986 година.
Квалификации за УЕФА Евро 1988 година
Екстрем го направи своето натпреварувачко меѓународно деби за Шведска на 24 септември 1986 година во квалификацискиот натпревар за УЕФА Евро 1988 против Швајцарија, кој Шведска го добил со 2-0 по двата гола на Екстрем. Тој продолжил да дава уште четири гола во истата квалификациска кампања, со што станал трет најдобар стрелец во квалификациите за УЕФА Еуро 1988 со шест гола заедно со Алесандро Алтобели, но зад Џон Босман и Нико Класен. И покрај головите на Екстрем, Шведска не успеала да се квалификува за Евро 1988 година.
УЕФА Евро 1992 година
Екстрем бил дел од шведскиот тим на УЕФА Евро 1992 на домашен терен во Шведска и се појавил како замена во сите четири натпревари бидејќи Шведска стигнала до полуфиналето на турнирот пред да биде елиминирана од Германија.
Подоцнежните години и пензионирањето
Екстрем играл на четири натпревари за квалификациите за Светското првенство во 1994 година пред да го објави своето повлекување од меѓународниот фудбал во октомври 1993 година. Тој направил краток пресврт на 8 март 1995 година во пријателскиот натпревар со Кипар кој завршил со реми,во кој Екстрем постигнал еден од головите. За репрезентацијата на Шведска одиграл вкупно 47 меѓународни натпревари и постигнал 13 гола.
Емил Рубен
Емил Рубен — македонски филмски и театарски глумец.
Животопис
Емил Рубен се школувал во Скопје и во Загреб, а во 1971 година дипломирал на Академијата за филм и театар во Загреб. Истата година се вработил во МНТ. Во 2001 година ја добил наградата „13 Ноември“.
Филмска кариера
Својата филмска кариера Рубен ја започнал како дете. Во 1954 година, на шестгодишна возраст, бил избран да ја игра улогата на Жарко во филмот „Тие двајцата“ на Жорж Скригин кој бил премиерно прикажан во 1955 година. Две години подоцна снимила два филма во кои ги играл главните улоги: „Малиот човек“ (1957) на Жика Чукулиќ и краткометражниот филм „Бунт на куклите“ на Димитрие Османли.
Театарска кариера
Првата театарска улога ја остварил во 1960 година, кога гостувал во претставата „Колибата на чичко Том“, изведена од учениците на старата Учителската школа. Професионалниот театарски ангажман го почнал во сезоната 1966/67, играјќи во претставата „Случајот во Виши“ во режија на Димитар Ќостаров, а во изведба на МНТ.
Грб на Социјалистичка Федеративна Република Југославија
Грбот на Социjалистичка Федеративна Република Југославија се состои од шест факели окружени од два снопа на житни класи, поврзани на врвот со црвена петокрака. Шестте факели ги симболизираат шесте сојузни републики, а оганот - братството и единството на југословенските народи на: Македонија, Босна и Херцеговина, Србија, Словенија, Хрватска и Црна Гора. Грбот на СФРЈ бил донесен на 29 ноември 1943 во градот Јајце на второто заседание на АВНОЈ. Оваа дата била и национален празник на Југославија сѐ до нејзиното распаѓање.
Поврзано
Emblem of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia
Ќоилук (Суво Грло)
Ќоилук — археолошко наоѓалиште во местото Суво Грло општина Штип. Наоѓалиштето претставува населба и базилика од доцната антика. На едно зарамнето плато што се издига над коритото на реката [[Лакавица, од левата страна, во 1977 година со земјоделските работи биле откриени темели од камен и варов малтер, од објект со димензии во основата од околу 35 × 25 м, поставен во правец исток-запад. На површината има делови од архитектонска пластика, а во нивата на Ш. Михајлов големо количество парчиња од тули, тегули и кршен камен.
5-алфа редуктаза
5α-редуктази, исто така познати како 3-оксо-5α-стероид 4-дехидрогенази, се ензими вклучени во стероидниот метаболизам. Тие учествуваат во 3 метаболички патишта: биосинтезата на жолчни киселини, метаболизмот на андрогени и естрогени. Постојат три изоензими на 5α-редуктаза, кои варираат во различни ткива со возраста.
5α-Редуктазите ја катализираат следнава хемиска реакција:
Армјанск
Армјанск (Армянск, Армянськ, Արմյանսկ, Ermeni Bazar); порано: Армјански Базар (рус. ) — град во северниот дел на Крим, Русија. Се наоѓа на пристапниот дел кон полуостровот — Перекопскиот Провлак. Населението брои 22.592 жители (2012).
Основан е на почетокот на XVIII век од Ерменци и Грци, дојдени од блискиот град Ор Капи (денес Перекоп). Првото име на Армјанск е Ермени Базар (Ermeni Bazar), што значи „Ерменски Пазар“.
Како и целиот Крим, припадноста на градот е предмет на спор помеѓу Русија и Украина, која сè уште ја смета за сопствена територија.
Население
Според податоците од Сеукраинскиот попис на населението во 2001 г., општината Армјанс (градот и три села) броела 26.867 жители. Најголемиот дел од населението се Руси. Подробниот етнички состав бил следниов:
Список на државни водачи во 1767 година
Ова е список на државни водачи во 767 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Безел
Безел (Bösel) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Безел се наоѓа во северниот дел на округот Клопенбург во мочурливо подрачје.
Соседни општини
Безел се граничи на север со општината Едевехт (округ Амерланд), на исток со општината Варденбург (округ Олденбург), на југ со општината Гарел и на запад со градот Фризојте (обете во округот Клопенбург).
Општински единици
Безел е составен од девет единици: Безел-Орт, Едевехтердам (само неколку куќи, поголемиот дел припаѓа на градот Фризојте), Гласдорф, Хилсберг, Остерлох, Остланд, Оверлае, Вестерлох и Петерсдорф.
Историја
Безел бил првпат споменат во 1080 година под името Борсла (Borsla; = „шума на брановит брег“) во документ на епископот од Оснабрик.
Прв пишан документ за капела во Безел е од 1574 година, но Безел бил раздвоен од парохијата во Алтенојте и станал посебна парохија во 1876 година.
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи диск
Фрлање диск за мажи на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 29 и 30 август.
Квалификации
Квалификации: Перформанс за квалификување 65.50 (Q) или најмалку 12 со најдобар перформанс (q) продолжуваат во финалето.
NGC 251
NGC 251 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 251 се споменува и како UGC 490, MCG 3-3-3, CGCG 458-5, KCPG 15B.
Откривање
Објектот е откриен на 15 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 251 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,6 m/лм2. NGC 251 има привидни димензии од 2,4' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 47 м 53,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 35' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 96°.
Други поделби
Проучување на NGC 251 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2806. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 126; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1191. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 930.
Европско првенство во фудбал 2020 - група Д
Европско првенство во фудбал 2020 - група Д била една од шестте групи на Европското првенство 2020 и во неа се натпреварувале репрезентациите на Англија (еден од домаќините на првенството), Хрватска, Шкотска (уште еден домаќин) и Чешка. Натпреварите се одиграле на два стадиони Вембли во Лондон и Хемпден Парк во Глазгов, од 13 до 22 јуни 2021 година.
Од оваа група понатаму минале Англија, Хрватска и Чешка, последната како една од четирите најдобри третопласирани репрезентации.
Натпревари
''Натпреварите биле одиграни според Средноевропско летно време (UTC+02:00). Исто така, во заграда ќе биде прикажано и месното време (БЛВ, UTC+01:00).''
Англија - Хрватска
<section begin=ЕП 2020 - Д1 /><section end=ЕП 2020 - Д1 />
Шкотска - Чешка
<section begin=ЕП 2020 - Д2 /><section end=ЕП 2020 - Д2 />
Хрватска - Чешка
<section begin=ЕП 2020 - Д3 /><section end=ЕП 2020 - Д3 />
Англија - Шкотска
<section begin=ЕП 2020 - Д4 /><section end=ЕП 2020 - Д4 />
Хрватска - Шкотска
<section begin=ЕП 2020 - Д5 /><section end=ЕП 2020 - Д5 />
Чешка - Англија
<section begin=ЕП 2020 - Д6 /><section end=ЕП 2020 - Д6 />
Кале (Древеник)
Кале (месно: Каља ) — археолошко наоѓалиште во битолското село Древеник. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа високо во планинскиот масив Древеник, на околу 5 км северно од селото. Видливи се остатоци од одбранбен ѕид, а по површината се среќаваат грамади од градежен материјал. Мештаните во монатото на местото често пронаоѓале остатоци од ѕидови и ќерамиди.
Неда Бакевска Виљалба
Животопис
Бакевска е родена во Скопје на 5 октомври 1974 година во семејството на македонскиот писател Петре Бакевски. Во Скопје ги завршила основното и средното образование. Дипломирала на Филолошкиот факултет на групата за македонска и јужнословенски книжевности, со англиски и француски јазик и литература. Во 2001 година магистрирала комуникологија на Институтот за политичко-правни студии, одбранувајќи ја тезата насловена: „Пренесување на значењето на културното наследство на наоѓалиштето „Кокино“ преку документарните телевизиски програми“. Во периодот 2001-2002 година била на студиски престој во САД, на програмата за професионален развој на новинари. Од 1998 година работела во книгоиздателството „Култура“ а од 2000 година се вработила во телевизијата Телма како новинарка. Бакевска била уредник и преведувач на книжевни дела од англиски јазик. Починала во Скопје на 20 декември 2015 година.
Струшко архијерејско намесништво
Струшко архијерејско намесништво — архијерејско намесништво во Македонската православна црква - Охридска архиепископија едно од петте намесништва во Дебарско-кичевската епархија. Ова архијерејско намесништво го опфаќа градот Струга, заедно со селата во Струшко Поле и Дримкол. На чело на Струшкото архијерејско намесништво се наоѓа протојереј-ставрофор Илија Танаскоски (сост. 2017).
Парохии
Намесништвото е поделено на шест парохии:
NGC 2031
NGC 2031 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2031 се споменува и како ESO 56-SC153, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2031 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,8 m. NGC 2031 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3,4'.