cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
302
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5810 и 5811 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5052 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4062 и 4063 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1055.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 302 година се протега во 2938 и 2939, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2998 и 2999 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 845. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 330 и 329 година пред хиџра.
Космос-873
Космос-873 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1496 км, а најмалото на 1464.
Сена (Кучево)
Сена е едно од селата во општина Кучево, Србија. Според пописот кој што се одржал во 2002 година, населението во селото брои 232 жители
Викторија (езеро)
Викторииното Езеро — најголемото езеро во Африка, а второ слатководно езеро во светот и главен резервоар на реката Нил. Езерото има груб четириаголен облик, а се наоѓа во средиштето на висорамнината што ги раздвојува западниот и источиот крак на Големата Раседна Долина. Создадено е пред околу 2 милиони години, кога зголемувањето на косината на Земјата кора меѓу краците ја пренасочило површинската вода во плитка вдлабнатина на површината на висорамнината. Викторииното Езеро нема големи притоки - неговото иво го одржуваат обилните врнежи и водата што дотекува од околните ридови. Неговите брегови се една од најгусто населените области во Африка, а градовите Кампала, Кисума и Мванза се наоѓаат во непосредна близина. Големиот број острови во езерото, исто така, се населени. Северниот брег се одликува со многу долги и тесни полуocтрови, меѓу кои има мочуришни области што се прошируваат далеку од внатрешноста на копното и претставуваат засолниште на реткиот вид на големата антилопа ситатунга. Викторииното Езеро потекнува од пред 20 милиони години - што значи дека е многу старо кога се во прашање езерата - и во него се развиле неколку стотини ендемски видови, главно риби од родот циклиди внесувањето на нилскиот костреш (ендемски вид риба во Нил и Туркана) во северниот дел на езерото се покажа како еколошка катастрофа за езерските видови риби. Кострешот е грабливец кој јаде многу и денес живее во сите делови на езерото, така што бројот на домородните видови риби е на загрижувачко ниво.
Сена (Кучево)
Наводи
44.52028°N, 21.60222°W
Викторија (езеро)
Езеро Викторија е најголемото езеро во Африка. Езерото Викторија ги опфаќа источните делови на Африка помеѓу државите : Танзанија, Уганда и Кенија. Викторија зафаќа 68 000 км2 површина, длабоко е 84 метри и се наоѓа на 1.134 метри надморска височина. Од Езерото Викторија извира Реката Нил којашто е најголема река во Африка со 6. 970 километри должина и се влева во северните делови на Средоземното Море. Реката Нил се дели на два дела : Бел и Син Нил. Езерото Викторија е најголем резервоар на вода, на Реката Нил.
Михаил Стрифно
Михаил Стрифно — висок византиски службеник во слжба на царевите од семејството Ангели.
Стрифно првпат се споменува во 1192 година како себаст и одговорен за трезорот вестариј, во служба на царот Исак II (1185–1195). Стрифно во тој период се оженил со сестрата на царицата Евросина Дукина Каматерина, сопругата на Алексиј III (1195–1203) и со оваа поврџаност се стекнал со титулата мега дукс, и одговорен за византиската морнарица. Современикот историчар Никет Хонијат го опишува како човек со „невообичаена алчност и ретка неискреност“, кој својата положба ја искористил да ги продаде едрата, котвите и другата опрема на флотата, седо самите клинци. Нрговите дела го означиле делотворниот крај на византиската флота, која подоцна не била во можност да се спротивстави за време на Четвртата крстоносна војна неколку години подоцна.
Како мега дукс, тој бил исто така владетел на новата споена тема Елада и Пелопонез (јужна Грција), и во ова својство се упатил во Атина околу 1201–1202 година за да се спротивстави на зголемената моќ на Лав Сгур, месен моќник кој се прогласил за автономен владетел. Изгледа дека неговиот обид да се справи со Сгир бил неуспешен, Михаил Хонијат, сепак составил енкономиј во негова чест. Зачувани се три печати од Стрифно, како и голем златен прстен, кој најверојатно му бил доделен во чест на неговото назначување за мега дукс.
1742
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7250 и 7251 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6492 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5502 и 5503 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2495.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1742 година се протега во 4378 и 4379, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4438 и 4439 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2285. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1154 и 1155 исламска година.
Свети Тодор (Леринско)
Свети Тодор или Черкезќој (Λιμνοχώρι, Лимнохори; до 1926 г. Τσερκέζκιοϊ, Церкезќој ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Суровичево на Леринскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 257 жители (2011). Сè до 1881 г. било населено исклучиво со Македонци, а подоцна станало черкеско.
Географија
Селото е сместено во северниот дел на котлината Сариѓол, на источниот брег на езерото Зазерци. Се наоѓа 52 км јужно од Лерин и 6 км јужно од Ајтос
Историја
Селото меѓу најстарите во целата област. Со археолошките ископувања на брегот и во езерото се пронајдени остатоци од населби од неолитот и од римско време.
Во Отоманското Царство
Во османлискиот дефтер на христијанското население од Леринскиот вилает за 1626-27 г. селото се среќава како Исвети Тодори со 33 даночни домаќинства.
Во XIX век Свети Тодор било чисто македонско село. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Свети Тодор (Sveti-Todor) било село со 60 домаќинства од 185 жители Македонци. Во 1881 г. состојбата се сменила, кога турските власти го истиснале македонското население и тука населиле Черкези пребегани од Крим. Жителите се преселиле во Ајтос и некои други соседни македонски села. Така, местото станло познато како Черкезќој (или Черкез Ќој), што значи „черкеско село“. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Свети Тодор имал 300 Черкези и 100 Турци. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во годините пред Балканските војни селото се состоело од 30 муслимански куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Бидејќи настрадало во војните, таа година селото се намалило 156 жители, а во 1920 г. во него живееле 122 лица. Во 1920-тите населението како муслиманско е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место се доведени грчки колонисти од Понд. Во 1928 г. селото било чисто дојденско со 126 жители од 37 семејства. Во 1926 г. е преименувано воЛимнохори, што значи „езерско село“.
Гребин
Гребин може да се однесува на следниве места во Германија:
ОУ „Видое Подгорец“ - Мокрино
„Видое Подгорец“ — основно училиште во Мокрино, Општина Ново Село.
Трговиште (Бугарија)
Трговиште (Търговище) — град во Бугарија. Се наоѓа на 339 км од Софија, 41 км западно од Шумен, 25 км северозападно од Велики Преслав и на 100 км североисточно од Велико Трново. Претставува седиште на Трговишката област.
Археолошките наоди покажуваат дека култура на овие подрачја имало уште во бронзено-камената епоха (халколит) - 400-500 г. п.н.е. Крај градот се откриени остатоци од тракиски населби (V-ІІІ век пр.н.е.), населба од римско време (ІІ-ІV век од н.е.), населба и тврдина од рановизантиската епоха (V-VІ век). Пронајдени се остатоци од населба од Првата бугарска држава, и град и тврдина од Втората бугарска држава.
Висингсе
Висингсе е остров во јужната половина на езерото Ветерн во Шведска.
Висингсе лежи 30 километри (19ми) северно од градот Јеншепинг и 6 километри (3.7ми) западно од Грена, со траекти за автомобили се поврзуваат со островот. Островот е долг 14 километри (8.7ми) 3 километри (1.9ми), со вкупна површина од 24 км2 (9.3ми).
Според легендата, џинот по име Вист го создал Висингсе со фрлање грутка земја во езерото за да може неговата сопруга да ја искористи за да го прегази езерото.
Северен Бахр ел-Газал
Северен Бахр ел-Газал (شمال بحر الغزال/Šamāl Baḥr al-Ğazāl, Northern Bahr el Ghazal) е една од десетте сојузни држави во Јужен Судан. Државата има околу 30,543 км2 и е дел од регионот Бахр ел-Газал. На север државата се граничи со Дарфур, на запад и југ се граничи со Западен Бахр ел-Газал, а на исток се граничи со Варап и Абиеј. Главен град на сојузната држава е Авеил.
Висингсе
Историја
Во XII и XIII век, замокот Нес на јужниот крај на Висингсе бил резиденција на кревката шведска монархија. Четири шведски кралеви загинале таму: Карл Сверкерсон, Ерик Кнутсон, Јохан Сверкерсон и Магнус Ладулес. Понатаму, во 17 век влијателното семејство Брахе живеело во Висингсборг, замок на источната страна на островот. И дворецот Нис и Висингсборг се моментално урнатини и добро познати знаменитости на Висингсе.
Северен Бахр ел-Газал
Административна поделба
Северен Бахр ел-Газал е поделен на окрузи:
Висингсе
Историја
Шведската морнарица засадила дабови дрвја на островот во 19 век за да обезбеди стратешки важна граѓа за идната конструкција на бродови. Дрвото сега е подготвено, но повеќе не е потребно за изградба на бродови. Следствено, Висингсе е делумно покриен со дабови шуми, а остатокот се обработливи површини.
Клима
Висингсе има океанска клима (Кепенова класификација на климата Cfb), под влијание на нејзината позиција во средината на длабокото езеро. Како резултат на длабочината на Ветерн, тој се бори и со замрзнување во зима, бидејќи околната земја е постудена, додека во лето температурата на езерото останува прилично ладна. Релативната топлина на Висингсе во лето е резултат на тоа што Езерото Ветерн е релативно тесно, што резултира со топол воздух од копното само малку умерено. Температури под -10 C во зима не се многу чести годишно поради отворените води кои ги умеруваат крајностите. И покрај неповолните услови за топлина во својата длабока езерска положба, Висингсе има потопло лето од целиот остров Ирска, како и голем дел од Велика Британија. И покрај тоа, студената површинска вода овозможува да се појават мразови на воздухот дури во мај, во екстремни случаи. Деновите се многу суви во поголемиот дел од годината, иако летата може да бидат релативно влажни.
Геологија
Висингсе долго време бил предмет на интерес за геолозите поради развојот на седиментна серија карпи (групата Висингсе) таму (и на друго место околу езерото Ветерн, особено на западната страна). Околните карпи се во голема мера многу постари „Смоландски гранити“ од мешани композиции слични на гранит. Групата Висингсе дебела приближно 1000метри и е поделена на три единици. Тоа е доцна Рифејски датум. Широк спектар на доцни прекамбриски фосили се извлечени од групата, вклучувајќи строматолити, микрофосили во форма на вазна, акритархи и макро фосили како што е Тавуја. Седиментите на групата Висингсе се зачувани во грабенската структура на езерото Ветерн.
Транспорт
Постојат два траекти за автомобили кои патуваат помеѓу Висингсе и Грена на континуирана основа. Постојат неколку патишта што ги поврзуваат заедниците на островот, а кои се служат и со автобуси. Исто така постои и мал аеродром на северниот крај на островот, кој се состои од две тревни писти.
303
303 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 303 година од новата ера, 303. од првиот милениум, 3. од IV век и четвртта од 300-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5811 и 5812 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5053 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4063 и 4064 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1056.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 303 година се протега во 2939 и 2940, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2999 и 3000 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 846. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 329 и 328 година пред хиџра.
Марија Антиохиска
Марија Антиохиската (1145-1182) била византиска царица, втора сопруга на царот Мануил I Комнин.
Марија била ќерка на Констанца Антиохиска, регент на Антиохиското кнежевство, и Рајмон де Поатје.
Рани години
Во 1160 година откако вториот сопруг на Констанца Антиохиска, Рејналд Каталонски бил заробен од Арапите на Мах ал-Дин, калифот на Алеп, Констанца го задржила управувањето на Антиохија за себе. Против неа сепак се изјасниле бароните, кои го поддржувале нејзиниот син, Боемунд III. Со помош на Ерусалимскиот крал Болдвин III, бароните во Антиохија ја отстраниле Констанца и го предале регенството на богатиот и моќен латински патријарх на Антиохија, кој во исто време бил и политички противник на Констанца. Констанца се свртила кон формалниот сојузник на Антиохиското кнежевство, византискиот цар Мануил I Комнин, со официјален протест против овие дејствија на бароните.
Брак со Мануил I Комнин
По совет на Болдвин III, Мелисенда и нејзиниот брат Рајмонд III Триполитански започнале да даваат мираз, вклучувајќи и богати подароци од Ходиерна и нејзината сестра кралица Мелисенда Ерусалимска. Византиските амбасадори сепак не биле импресионирани и ја одложиле свршувачката по една година. Веројатно до нив пристигнал глас за сомнителното потекло на Мелисенда, чија мајка била под сомневање дека извршила неверство. Така Мануил I Комнин на крај ја избрал Марија Антиохиска. Тоа го навредило Рајмонд III Триполитански, и како одговор на тоа наредил напад на островот Кипар.
Во меѓувреме една византиска делегација на чело со Алексиј Комнин и префектот на Цариград, Јован Каматер, пристигнала во Антиохија, за да ги закаже условите за идниот брак меѓу царот и антиохиската принцеза. Во септември 1161 година од пристаништето Св. Симеон, Марија Антиохиска пристигнала во на Цариград. Мануил I Комнин и Марија Антиохиска се венчале во катедралата "Св. Софија" во Цариград на 24 декември 1161 година. Склучениот брак бил извршено од тројцата православни патријарси: Лука Цариградски, патријархот на Цариград, Софрониј, патријарх на Александрија, и Атанасиј, православен патријарх на Антиохија. Бракот бил прославен со раскошни празнувања и коњски игри на хиподромот за населението, а младоженците донирале и на црквата.
Бракот помеѓу Мануил I Комнин и Марија ги зацврстил односите меѓу Византија и Антиохија и ги зајакнало позициите на Констанца Антиохиска, на чиј протест Мануил I Комнин одговорил позитивно. Преку неговата поддршка, Констанца Антиохиска повторно го презела управувањето на кнежевството.
За период од неколку години, Марија немала деца. Во 1166 година таа останала бремена, но изгубила машко дете, факт кој се сметал за трагедијата од царот и од населението. . Во 1169 година Марија Антиохиската родила син, идниот цар Алексиј II Комнин.
Марија започнала да игра важна улога во политичкиот живот на Цариград. Зборувајќи француски јазик како мајчин, таа успела да ја разбере двојната игра на хипоболеусот Арон, кој тајно се користел од советите на западните претставници во дворот. Како резултат на тоа, Арон бил заслепен по наредба на царот.
Регентство
По смртта на нејзиниот сопруг Марија формално се замонашила под името Ксенија, но во реалноста владеела како регент на нејзиниот син Алексиј II Комнин. Иако станала калуѓерка, Марија поседувала бројни амбициозни обожаватели, но изборот паднал на Алексиј, кој станал нејзин советник и љубовник. Однесувањето на царицата станало скандалозно меѓу византиското општество. Со западно потекло и италијански манири, Марија Антиохиска не се доближувала на православните поданици на империјата и често нејзиното регентство било обвинувано како лошо политичко искуство. Водачите на опозицијата против Марија Антиохиската ја поставиле нејзината доведена ќерка, Марија Порфирогенита и нејзиниот сопруг, Рајнер Монфератски, кој исто така бил еден од омразените Латини. Како првородена ќерка на Мануил I Комнин, Марија Порфирогенита се сметала за легитимна наследничка на власта во империјата. Марија Порфирогенита и Рајнер ја добиле поддршката на цариградскиот патријарх. Тој сепак бил уапсен по наредба на Алексиј, што го означел почетокот на крвавата одмазда по улиците на Цариград.
Марија Порфирогенита побарала поддршка против царицата од братучедот на покојниот Мануил I Комнин, Андроник Комнин, кој дотогаш живеел во егзил. Во 1182 година Андроник Комнин влегол во градот и провоцира неговите жители да извршат масовни колежи во соседството на Латините, населено претежно од Венецијанци и Генуезци. Откако Андроник воспоставил контрола над Цариград, Марија Порфирогенита и Рајнер Монфератски биле отруени, а царицата Марија Антиохиска фрлена во темница. Самиот Андроник застанал на чело на регентскиот совет на малолетниот Алексиј II Комнин. Марија Антиохиска направила обид да побара помош од својот зет, унгарскиот крал Бела III, но безуспешно.
Смрт
Принуден од Андроник, малолетниот Алексиј II Комнин потпишал наредба за погубување на сопствената мајка, по што Андроник наредил на својот син Мануил и Севан Ѓорѓи лично да ја егзекутираат царицата, но и двајцата категорично одбиле да го сторат тоа. Тогаш Марија Антиохиска била задавена од Константин Трипсих и евнухот Птеригеонит, по кое била погребана во гробница на најблиската плажа, без означен гроб.
Околу трагичната смрт на царицата се разнесуваат различни верзии. Според една од нив Марија Антиохиска била удавена во морето, заврзена вреќа. . По нејзината смрт, Андроник се прогласил за соцар на малолетниот Алексиј, кој набргу потоа бил убиен. Така Андроник Комнин ја узурпирал целата власт во империјата.
Солзна коска
Солзната коска е најмалата коска на лицето. Таа е парна коска и учествува во изградбата на очната и носната шуплина.
Згорње Дање
Згорње Дање (словенечки: Zgornje Danje) — населба во Општина Железники во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Космос-874
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 декември 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-874 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1515 км, а најмалото на 1464.
Полицитемија Рубра Вера
Полицитемија Рубра Вера е невообичаена миелопролиферативна неоплазма во која коскената срцевина создава премногу црвени крвни зрнца. Исто така, може да резултира во хиперпродукција на бели крвни клетки и тромбоцити.
Повеќето здравствени проблеми поврзани со полицитемија вера се предизвикани од тоа што крвта е погуста како резултат на зголемените црвени крвни зрнца. Почеста е кај постари лица и може да биде симптоматски или асимптоматски. Вообичаени знаци и симптоми вклучуваат чешање (пруритус) и силна болка при печење во рацете или нозете што обично е придружена со црвеникава или синкава боја на кожата. Пациентите со полицитемија вера се со поголема веројатност да имаат гихтичен артритис. Третманот се состои првенствено од флеботомија.
Знаци и симптоми
Луѓето со полицитемија рубра вера можат да бидат асимптоматски. Класичен симптом на полицитемија вера е пруритус или чешање, особено по изложеност на топла вода (како на пример при бањање), што може да се должи на абнормално ослободување на хистамин или производство на простагландин. Ваквото чешање е присутно кај приближно 40% од пациентите со полицитемија рубра вера. Подарен артритис може да биде присутен кај најмногу 20% од пациентите. Заболување од чир на пептик е исто така честа појава кај пациенти со полицитемија рубра вера; најверојатно се должи на зголемена хистамин од мастоцитите, но може да биде поврзана со зголемена осетливост на инфекција со чир на бактерии H. pylori што предизвикува чир. Друг можен механизам за развој на пептичен улкус е зголемено ослободување на хистамин и гастрична хиперацидност поврзана со полицитемија вера.
Класичен симптом на полицитемија рубра вера (и поврзаната миелопролиферативна болест есенцијална тромбоцитмија ) е еритромелалгија. Ова претставува печење и болка во рацете или нозете, обично придружена со црвеникава или синкава боја на кожата. Еритромелалгија е предизвикана од зголемено количество на тромбоцити или зголемена „лепливост“ на тромбоцити (агрегација), што резултира со формирање на мали згрутчувања на крвта во садовите на екстремитетот; брзо реагира на третман со аспирин.
Пациентите со полицитемија рубра вера се склони кон згрутчување на крвта ( тромбоза ). Голема тромботична компликација (на пр. Срцев удар, мозочен удар, длабока венска тромбоза или синдром Буд-Кијари ) понекогаш може да биде првиот симптом или индикација дека некое лице има полицитемија рубра вера.
Главоболки, недостаток на концентрација и замор се вообичаени симптоми кои се јавуваат кај пациенти со полицитмија.
Патофизиологија
Политехемија вера (ПЦВ), како примарна полицимија, е предизвикана од неопластично размножување и созревање на еритроидни, мегакариоцитни и гранулоцитни елементи за да се произведе она што се нарекува панмиелоза. За разлика од секундарната полицимија, ПЦВ е поврзана со ниско ниво на серум на хормонот еритропоетин (ЕПО). Наместо тоа, клетките на ПВВ често носат активирана мутација во генот на тирозин киназа ( ЈАК2 ), која делува во сигналните патеки на ЕПО-рецепторот, со што тие клетки се размножуваат независно од ЕПО.
Дијагноза
Наодите за физички испити се неспецифични, но може да вклучуваат зголемен црн дроб или слезина, плетера или гихтички нодули. Дијагнозата често се добива врз основа на лабораториски тестови. Вообичаени наоди вклучуваат покачено ниво на хемоглобин и хематокрит, како одраз на зголемениот број на црвени крвни зрнца; може да се зголеми и броењето на тромбоцитите или броењето на белите крвни клетки. Стапката на седиментација на еритроцитите (ESR) е намалена како резултат на зголемувањето на потенцијалот на зета. Бидејќи полицитемија рубра вера е резултат на суштинско намалување на производството на еритроцити, пациентите имаат ниско ниво на еритропоетин (ЕПО).
Во примарната полицитемија може да има 8 до 9 милиони и повремено 11 милиони еритроцити на кубен милиметар крв (нормален опсег за возрасни е 4-6), а хематокритот може да биде и до 70 до 80%. Покрај тоа, вкупниот волумен на крв понекогаш се зголемува на дури двојно повеќе од нормален. Целиот васкуларен систем може да стане значително врежан со крв, а времето на циркулација на крв низ целото тело може да се зголеми до двојно повеќе од нормалната вредност. Зголемениот број на еритроцити може да предизвика вискозноста на крвта да се зголеми дури пет пати од нормалното. Капиларите можат да се вклучат со многу вискозната крв, а протокот на крв низ садовите има тенденција да биде исклучително слаби.
Како последица на горенаведеното, луѓето со нелекувана полицитемија рубра вера се изложени на ризик од разни тромботични настани ( длабока венска тромбоза, пулмонална емболија ), срцев удар и мозочен удар и имаат значителен ризик од синдром Budd-Chiari (тромбоза на хепатална вена), или миелофиброза. Состојбата се смета за хронична и не постои лек. Симптоматскиот третман (види подолу) може да го нормализира пребројувањето на крвта и повеќето пациенти можат да живеат нормален живот со години.
Болеста се јавува почеста кај Евреите со европска екстракција отколку кај другото не-еврејско население. Забележани се некои семејни форми на полицитемија вера, но начинот на наследување не е јасен.
Мутација во JAK2 киназата (V617F) е силно поврзана со полицитемија рубра вера. ЈАК2 е член на семејството Јанус киназа и ги прави претходниците на еритроид преосетливи на еритропоетин (ЕПО). Оваа мутација може да биде корисна за да се постави дијагноза или како цел за идна терапија.
По историјата и испитувањето, британскиот комитет за стандарди во хематологијата (БКХС) препорача да се извршат следниве тестови:
Ако мутацијата JAK2 е негативна и нема очигледни секундарни причини, BCSH предлага следниве тестови:
Другите одлики што може да се видат во полицитемија вера вклучуваат низок ESR и покачен алкален фосфатаза на леукоцити.
Дијагностичките критериуми за полицитемија рубра вера неодамна беа ажурирани од страна на BCSH. Ова ги заменува претходните критериуми на групата за студии на полицитемија Вера.
JAK2-позитивна полициемија вера - дијагнозата бара да бидат присутни двата критериуми: JAK2-негативна полицитемија вера - дијагноза бара A1 + A2 + A3 + или друг А или два Б критериуми:
Третман
Нетретирана, полицитемија може да биде фатална. Истражувањата откриле дека „1,5-3 години средно преживување во отсуство на терапија е продолжено на најмалку 10-20 години заради нови терапевтски алатки“.
Бидејќи состојбата не може да се излечи, третманот се фокусира на лекување на симптоми и намалување на тромботични компликации со намалување на нивото на еритроцити.
Флеботомијата е една форма на третман, која често може да се комбинира со други терапии. Отстранувањето на крвта од телото предизвикува недостаток на железо, а со тоа се намалува нивото на хемоглобин / хематокрит и се намалува ризикот од згрутчување на крвта. Флеботомијата обично се прави за да се намали нивниот хематокрит (процент на црвени крвни зрнца) под 45 години за мажи или 42 кај жени. Забележано е дека флеботомијата исто така го подобрува когнитивното оштетување.
Аспирин со мала доза (75–81  mg на ден)  се препишува често. Истражувањата покажаа дека аспиринот го намалува ризикот од разни тромботични компликации.
Тенденцијата на некои практичари да избегнуваат хемотерапија доколку е можно, особено кај млади пациенти, е резултат на истражување што укажува на можен зголемен ризик од трансформација во акутна миелогена леукемија (АМЛ). Додека хидроксиуреа се смета за побезбедна во овој аспект, сè уште има расправа за неговата долгорочна безбедност.
Во минатото, инјекција на радиоактивни изотопи (главно фосфор-32 ) се користела како друго средство за сузбивање на коскената срцевина. Ваквиот третман сега се избегнува заради висока стапка на трансформација на АМЛ.
Другите терапии вклучуваат инјекции со интерферон, и во случаи кога е присутна секундарна тромбоцитоза (висок број на тромбоцити ), може да се препише анагрелид.
Пресадувањата на коскена срж ретко се преземаат кај лица со полицитемија. Бидејќи оваа состојба е не-фатална ако се третира и следи, и ретко ги надминуваат ризиците.
Постојат индикации дека со одредени генетски маркери, ерлотиниб може да биде дополнителна опција за третман за оваа состојба.
Инхибиторот JAK2, руксолитиниб, исто така се користи за лекување на полицитемија.
Епидемиологија
Политехемија рубри вера се јавува кај сите возрасни групи, иако инциденцата се зголемува со возраста. Една студија покажа дека средната возраст на дијагностицирање е 60 години, додека студија на клиниката Мајо во округот Олмстд, Минесота открила дека највисока застапеност има кај лица на возраст од 70-79 години. Целокупната зачестеност кај популацијата во Минесота била 1,9 на 100,000 лица годишно, а болеста била почеста кај мажите отколку кај жените. Потврден е јата околу токсичното место во североисточна Пенсилванија во 2008 година.
1741
1741 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1741 година од новата ера, 741. од вториот милениум, 41. од XVIII век и втора од 1740-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7249 и 7250 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6491 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5501 и 5502 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2494.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1741 година се протега во 4377 и 4378, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4437 и 4438 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2284. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1153 и 1154 исламска година.
Џејмс Колинсон
Џејмс Колинсон (англ. James Collinson; ( – ) — викторијански сликар, член на Предрафаелитското братство од 1848 до 1850 г.
Колиснон бил оддаден христијанин кого го привлекувал верскиот и високоцрковниот аспект на предрафаелитството. Се преобратил во католицизам, но подоцна му се вратил на високото англиканство за да може да се ожени со Кристина Росети, но совеста сепак го навела на католицизмот ја раскинал свршувачката. Кога Џон Еверет Миле бил обвинет за богохулство заради неговото дело „Христос во родителскиот дом“, Колинсон го напуштил Братството под убедување дека оваа дружина го срамоти христијанството.
IC 1342
Откривање
Објектот е откриен на 22 мај 1903 година од страна на Стефан Жавел.
Џејмс Колинсон
Во периодот на работа како предрафаелит, Колинсон објавил своја побожна песна во предрафаелитскиот часопис „Зародок“ (The Germ) и насликал разни дела со верска тематика, меѓу кои најпозната е сликата „Одрекувањето на Св. Елисавета Унгарска“ (1850). По напуштањето на Братството, Колинсон се запишал во исусовска свештеничка школа, но не успеал да ја заврши.
IC 1342
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1342 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 1342 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Џејмс Колинсон
Во 1858 се оженил со Елиза Вилер, золва на сликарот Џон Роџерс Херберт, влијателен уметник во раниот период на предрафаелитите. Враќајќи му се на сликарството насликал повеќе нералигиозни слики на битова тематика, од кои најпознати се „Се издава“ (To Let) и „Се продава“ (For Sale), на кои се прикажани убави девојки во ситуации кои наведуваат на морлано искушение.
Од 1861 до 1870 работел како секретар на Здружението на британски уметници. Во подоцнежниот дел од животот живеел во Бретања, каде го насликал делото „Светото семејство“ (1878).
IC 1342
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 1 м 33,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 48' 14".
Други поделби
Проучување на IC 1342 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Дворско стопанство
Дворско или палатинско стопанство е систем на стопанска организација во која богатството тече од едно место („палатата“), кое подоцна доаѓа до обичниот народ, кои немаат друг извор на приходи. Во ваквото стопанство, поделбата на трудот води до безработна елита, класа на бирократи, и класа на издржни земјоделци. Овој систем може да се опише како комбинација од планско стопанство и издржно стопанство.
Запишани примери за дворско стопанство се микенското и минојското општество во Стара Грција, но и многу други прединдустриски општества.
Современото стопанство на Северна Кореја може да се рече дека е дворско стопанство. Државата во целост управува со него, и е толку неефикасно што населението ѝ зависи од странска помош за да преживее.
Степен (агол)
Степенот (поточно лачен степен, симбол: °) — единица мерка за агол, и претставува од полн вртеж. Еден степен е еднаков на π/180 радијани. Оваа единица не е дел од системот SI (таму се користи радијанот), но се споменува во нивните брошури како прифатена единица. Кога тој агол се однесува на упатен меридијан, ова означува местоположба долж голема кружница на сфера, како да речеме Земјата.
Историја
Првичниот мотив за измислувањето на степенот како единица за вртежи и агли е непознат. Според една теорија, причината за ова е бројот на деновите во годината - приближно 360. Древните астрономи забележале дека ѕвездите на небото што секојдневно кружат околу небесниот пол се поместуваат со стапка од 360-ти дел од кружницата дневно, т.е. еден степен. Некои стари календари како персискиот имале 360 дена во годината. Употребата на ваквиот календар можеби е врзана со употребата на шеесетеречниот броен систем (сексагезимален систем).
Друга теорија вели дека ова се должи на тоа што степенот е една шеесеттина од аголот на рамностраниот триаголник. Најстарите тригонометриски пресметки на вавилонските астрономи и Старите Грци по нив, се вршеле со тетиви на кружницата. Како основа се земала тетива еднаква на полупречникот на кружницата. Бидејќи се користел шеесетеречниот систем, една шеесеттина од тетивата изнесувала еден степен.
Хипарх бил првиот што систематски ги приучувал вавилонските астрономски сознанија и методи. Со исклучок на Тимохарис и Аристил, тој бил првиот старогрчки мислител што ја делел кружницата на 360 степени од по 60 лачни минути (неговиот претходник Ератостен користел поедноставен шеесетеречен систем, делејќи ја кружницата на 60 дела).
Постои можност бројот 360 да е избран поради неговата лесна деливост: 360 има 24 делители, вклучувајќи го секој број од 1 до 10 освен 7. Ова својство наоѓа мноштво важни примени - светот се дели на 24 часовни појаси, секоја номинално по 15° од географската должина, и вака се совпаѓа со утврденото 24-часовно деноноќие.
Поделба
Честопати степенот е доволно мал агол за да се задоволи бараната прецизност. Меѓутоа во астрономијата и географијата, каде треба да се изрази географска ширина и географска должина на Земјата, координатите може да се изразат во децимали, но најчесто се среќава традиционалната шеесетеречна поделба. Степенот се дели на 60 „(лачни) минути“, а минутата на 60 „(лачни) секунди“. Овие единици, наречени лачна минута и лачна секунда, се претставуваат со единечен односно двоен прим, или пак со единечен и двоен наводник: 40,1875° = 40° 11′ 15″ (или 40° 11' 15").
За уште поголема прецизност денес се употребуваат децимални делчиња од секундата. Порано делчињата од степенот се претставувале како третини, четвртини итн, со што се продолжува шеесетеречната поделба на единицата, но денес ваквата поделба не е во употреба. Делчињата (шеесеттинките) се пишувале со римски бројки во горен индекс: 1I = „прим“ (лачна минута), 1II = секунда, 1III = третина, 1IV = четвртина итн. Оттука потекнуваат современите симболи за лачна минута и секунда.
Други единици
Во сите математички операции (освен практичната геометрија), аглите се изразуваат во радијани. Ова се должи на повеќе причини: на пример, тригонометриските функции имаат поедноставни и „поприродни“ својства кога аргументите им се изразени во радијани. Еден полн вртеж (360°) е еднаков на 2π радијани, па затоа 180° се еднакви на π радијани. Во склад на тоа, степенот е математичка константа: 1° = π⁄180.
Во техниката и науката се користи вртежот (свртување, полн круг). 1 вртеж = 360°. Оттаму имаме вртежи во минута.
Единицата „илјадити“ наоѓа примена во војувањето, поточно за употреба со „артилериски триаголник“. Во САД се користи, а во Русија поедноставното - обете приближно еднакви на еден милирадијан
NGC 4957
NGC 4957 — елиптична галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4957 се споменува и како UGC 8178, MCG 5-31-124, CGCG 160-130.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4957 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 4957 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 5 м 12,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 34' 10"". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 4957 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45253. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 150; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1995. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
1341 п.н.е.
1341 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1341. година пред новата ера, 341. од вториот милениум п.н.е., 41. од 14 век п.н.е. и втора од 1340-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1341 година се протега во 1295 и 1296, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1355 и 1356 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 798 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2022 и 2021 исламска година пред хиџра.
Галактички диск
Галактичкиот диск е рамнината во која постојат спиралите, пречките и дисковите на галаксиите. Галачтичките дискови имаат поголеми количества на гас и прашина, и помлади ѕвезди со отколку оние во галактичката испакнатина или пак галактичкиот ореол.
Галактичкиот диск најмногу се состои од гас, прашина и ѕвезди. Делот од дискот во кој се наоѓа гасот и прашината се нарекува гасовит диск. Делот во кои се наоѓаат ѕвездите пак се нарекува ѕвезден диск.
Хауард Зин
Хауард Зин ( – ) бил американски историчар, драматург и активист. Автор на над дваесет книги, од кои најпозната е „Народна историја на САД“. Себеси некогаш се опишувал како демократски социјалист, а некогаш како анархист.
Хауард Зин е роден во сиромашно семејство на еврејски имигранти во Бруклин. Израснал во дом без списанија и книги, а горел од желба за читање. Собирајќи купони од „Њујорк пост“, го добива комплетот книги од Чарлс Дикенс.
На 16 години се вработува во бродоградилиште. Таму станува синдикален организатор и чита левичарска литература.
Во текот на Втората светска војна, се пријавува како доброволец во американската авијација. Учествува во бомбардирањата на цели во Берлин, Чехословачка и Унгарија. Неговиот подоцнежен пацифизам делумно се темели врз неговите искуства во текот на војната. Неговата ескадрила е првата која употребила напалм во април 1945 г. „Го бомбардиравме малото француско село Роајан, покрај кое имаше 2.000 германски војници кои чекаа да се предадат. Едноставно ги испрживме. Меѓутоа, од таа височина не можеш да го видиш и да го слушнеш тоа“.
По враќањето од војната продолжува да се школува. Дипломира историја на Њујоршкиот универзитет и го продолжува образованието на Колумбија, каде докторира историја и политички науки.
Во 1956 г. добива работа како предавач на Спелман колеџот, женски колеџ за црни студентки во Атланта, Џорџија, каде е единствениот бел професор. Бил еден од ретките професори кои им се придружиле на студентките во движењето за граѓански права.
Во 1963 го бркаат од Спелман колеџот, по што во 1964 година се вработува во Бостонскиот универзитет, каде останува како професор до 1988 година, кога се пензионира.
Покрај во движењето за граѓански права, Зин зема активно учество и во антивоеното движење против Виетнамската војна. Северновиетнамските власти го одредуваат како еден од тројцата посредници кои ќе ги вратат тројцата заробени американски пилоти. Тогаш во Ханој 1968 г. за првпат бил, како што самиот вели, од другата страна на бомбата. Тоа искуство само го зацврстува неговиот антивоен активизам.
Албанија на Летните олимписки игри 2004
Албанија била претставена на Летните олимписки игри 2004 во Атина од Националниот олимписки комитет на Албанија.
Атлетика
Албанските атлетичари имале постигнато квалификациски стандарди во следните атлетски настани (најмногу до тројца спортисти на секоја од настаните на „А“ Стандард, и еден на „Б“ Стандард).