cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Платон
Платоновата филозофија
Во однос на жената, Платон сметал дека таа ги има истите способности како и мажот, само во помал број. Меѓутоа, во едно свое дело, тој се колеба дали жените да ги смести во луѓето или во животните.
Критички осврт кон творештвото на Платон
Според италијанскиот поет Џакомо Леопарди, меѓу писателите од златната ера на грчката книжевност, Платон се одликува со најотмен и најдотеран јазик и стил и може да се нарече првак во префинетоста на јазикот и грчкиот прозен стил. Притоа, според Леопарди, „Тимеј“ е најнејасното, а можеби и најдотераното дело на Платон, зашто го содржи целокупниот негов философски систем.
Дихелсдорф
Дихелсдорф (Düchelsdorf) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Брендан Фрејзер
Брендан Џејмс Фрејзер (англиски: Brendan James Fraser ;, , САД) — канадско-американски глумец. Својата слава ја стекнал преку големи филмски проекти како Мумија, Несреќа, Патување до центарот на земјата и други.
Општина Трговиште (Србија)
''Оваа статија е за Општина Трговиште во Србија. За останати места со називот Трговиште, видете Трговиште (појаснување)''
Општина Трговиште е општина на крајниот југ на Србија во Пчињскиот Округ. Седиштето на општината е во селото Трговиште. Според пописот од 2002 година, селото има 1.864 жители, а општината 6.372 жители. Во општината има 35 населени места. Според пописот од 2011 година, општината има 5.091 жител.
Географија
Во традиционален поглед, територијата на општината приближно се совпаѓа со традиционалната област Горна Пчиња и била дел од северниот дел на поширока Македонија. Општината се граничи со општините Босилеград, Врање, Бујановац и соседната држава Македонија во должина од 47 км.
Надморската височина се движи од 805 метри (во Трговиште), до 1.825 метри на Големи Врх (планината Бела Вода). Земјата има планински карактер и се состои од планини: Бела Вода, Зладовачка Планина, Лесничка Планина, Копљача и Петрова Гора. Реки во Општината Трговиште се: Трипужница, Козједолска, Лесничка Река и Пчиња.
Население
Како дел од традиционална Македонија, селата во оваа општина во минатото биле претежно македонски. Дел од населението се иселило понајуг, во денешниот Североисточен Регион на Р. Македонија. По Втората светска војна, бројот на жители на општината бил над 15.000, но оттогаш трае процесот на економско селење на населението во поразвиените области. Денес во општината живеат нешто повеќе од 5.000 луѓе.
Етничкиот состав на општината:
Економија
Општина Трговиште е најмалку развиена во Република Србија. Општината е далеку од главните железнички патишта, а независноста на Република Македонија и создавањето на физичка државна граница имало особено неповолно влијание на оваа област. Во средината на 1980-тите биле изградени погоните на „Симпо“ (160 работници), „Јумко“ (400 работници) и „Коштана“ (400 работници). Од нив до денес опстанал само погонот на „Симпо“.
Камник под Крим
Камник под Крим (словенечки: Kamnik pod Krimom; Stein ) ― село во Општина Брезовица и се наоѓа во средна Словенија. Лежи на работ на мочуриштата јужно од главниот град Љубљана. Општината е дел од традиционалниот регион Нотрањска и сега е вклучена во Среднословенечкиот статистички регион.
Име
Камник бил потврден во 1143 година како Штајн (германски: Stein; напишан и како Stain во 1147 година и Steine во 1205 година). Словенечкото име првично било *Кам(ен)ьникъ, изведено од придавскиот облик на именката *ками (акузатив *камень ) значејќи камен, што се однесува на карпестиот терен. Името на населбата било променето од Камник во Камник под Крим(ом) (буквално: „Камник под (планината) Крим“) во 1953 година.
Црква
Месната црква, била изградена во средиштето на селото, е посветена на Свети Флоријан и припаѓа на парохијата Пресерје. За прв пат се споменува во пишани документи кои датираат од 1526 година, а е преозначена во 18 век.
Топчидерски Езера
Топчидерските Езера се најмалите белградски вештачки езера на територијата на општината Савски венац, кои течат низ Топчидер и се наоѓаат на околу 4,5 километри од центарот на Белград.
Одлики и историјатот
Уште во времето на владеење на кнезот Милош Обреновиќ Топчидер станал најзначајното место во околината на Белград, а неговиот посебен шарм го сочинувале трите мали вештачки езера кои се полнат со вода од Топчидереската чешма. Најмалото езерце се наоѓа во подрачје со густа шума, па затоа во текот на целата година е под сенка и водата од него оди директно во Топчидерската река. Средното езеро по големина е воедно и најдлабоко од сите Топчидерски езера, а во неговата средина се наоѓа мал вештачки остров од камења. Третото и најголемо Топчидерско езеро е во форма на осумка и над него се наоѓа дрвен мост. Во најголемото езеро нема риба, што е голема штета, бидејќи со вода се полни од бистар поток кој никогаш не пресушува преку Топчидерската чешма, додека во најмалото и средното езеро има риби, патки и гуски, но риболовот е забранет. Сите езера се уредени со утврден брег и се дел од стариот белградски парк-излетиште Топчидер.
Список на државни водачи во 31 година
Ова е список на државни водачи во 1 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Фунта (единица)
Фунта (од лат. pondus = „тежина, товар, тег“; крат. lb или ℔, од libra = „вага“) — мерна единица за маса што денес се користи во империјалниот (британски) и американскиот систем, а во минатото во голем дел од Европа. Денес е најзастапена фунтата „авоардипоа“, законски еднаква на Во Македонија оваа мерка има многувековна историја и е позната како „литра“.
Во денешно време овој поим за маса е уточнет како „фунта-маса“, за да се разликува од мерката „фунта-сила“ во физиката.
Тековна употреба
Во САД и земјите од Комонвелтот важи меѓународната фунта, утврдена во 1959 г. како точно.
Фунтата „авоардипоа“ е еднаква на 16 унци од истиот систем, или точно 7.000 грана (со тоа, меѓународфниот гран е еднаков на ).
Употреба во минатото
Во минатото фунтата (или либра) се употребувала во многу земји, во разни периоди и за најразлични намени.
Византиска литра
Во Византија се користела истоветната мерка „литра“, од која начеста била „сметковната литра“ или „трговска (морепловна) литра“ воведена од царот Константин Велики во 309/310 г. Претставувала основа за византискиот паричен систем и затоа се нарекувала и „златна литра“. Една литра злато била еднаква на 72 солиди. Сто литри се нарекувале „кентарион“ (стотник). Постоеле и други литри за мерење на разни суровини.
Македонска литра
Македонската литра е воведена за време на византиското владеење, но со време меѓу народот добила на свои значења и примени. Се користела за изразување на тежината на златото, среброто и маслото, а некаде и за восок и сирење. Дечанската грамота од 1330 г. вели дека со лита се мерел и лебот што им се давал на калуѓерите.
Од XV век натаму, македонската литра се поведувала по оката (~ 1,5 л), при што една ока имала 4 литри, што значи дека во ова време македонската литра изнесувала околу 370 гр. Литрата пак, се делела на 100 драма.
Британија
Во минатото, во Британија се користеле повеќе различни фунти. Покрај фунтата „авоардипоа“, во минатото се користеле варијантите како „тауерска“, „трговска“, „лондонска“, „тројска“ и други фунти. Сите тие денес се вон употреба, освен тројската фунта (и унца), за изразување на тежината на скапоцени метали.
Паричната единица фунта стерлинг („чиста фунта“) води потекло од тауерската фунта (од лондонскиот замок „Тауер“) за изразување на количина на сребро. Во 1528 г. стандардот е сменет со тројска фунта.
Авоардипоа и тројска
Фунтата авоардипоа (фр. avoirdupois) или „волнена фунта“ нашла општа примена околу 1300 г. Најпрвин била еднаква на 6992 тројски грана и се делела на 16 унци. Во времето на кралицата Елизабета I, фунтата била определена како 7.000 тројски грана, и со тоа гранот (grain) станал составен дел од тројскиот систем. Во 1758 г. сè уште постоеле две мерки за фунта „авоардипоа“, едната од 7.002, а другата од 6.999 грана.
Во 1963, фунтата е утврдена со указ како еквивалент на за да одговара на стандардот за меѓународната фунта донесен во 1959 г. Согласно оваа определба, тројската фунта има 12 тојски унци и 5760 грана, односно точно грама.
Тројските мерки (Troy weight) веројатно водат потекло од францускиот пазарен град Троа (Troyes), кајшто британските морепловци тргувале уште од IX век век.
Шкотска фунта
Фунтата во Шкотска се нарекувала „тронска фунта“ (trone pound) и била истомерна на некаде помеѓу 21 и 28 унци „авоардипоа“ (~ 600-800 гр).
Џерсиска фунта
Џерсиската фунта се користела на островот Џерси од XIV до XIX век. Изнесувала околу 7.561 грана (490 гр).
Француска ливра
Во средниот век, во Франција се користеле различни фунти наречени „ливри“ (livre).
Германски и австриски фунти
Во средниот век постоеле разни облици на фунтата (pfund) во разни германски области и држави. Во 1761 г. австриската царица Марија Терезија извршила реформа на мерките. Оваа фунта била мошне тешка, па затоа подоцна претрпела измени, и станала 560,012 гр. Истиот стандард бил усвоен во Баварија (1809/1811). Во Прусија изнесувала 467,711 гр., воведена со реформата во 1816 г.
Областите западно од реката Рајна користеле фунта од 500 гр, која ја задржале од периодот на француско владеење (1803-1815).
Руска фунта
Оваа фунта (фунт) била еднаква на 409,51718 гр. Во 1899 г. станала основна мерка за тежина, според која биле осмислени останатите единици.
Скандинавска фунта
Во повеќе западноевропски земји, во подоцнежниот дел на XIX век фунтата е дозначена како 500 гр.
Венсенска Шума
Венсенската Шума (фр. Bois de Vincennes) е парк во англиски стил во источниот дел на Париз. Паркот го носи името по градот Венсен кој се наоѓа во близина.
Оваа шума е дел од XII округ во Париз.
Подрачјето зафаќа површина од 9,947 км2 (или 2,458 акри), што е речиси трипати пошироко од Централ Парк во Њујорк, и четири пати пошироко од Хајд Парк во Лондон.
Историја
Во минатото паркот бил ловиште за француските кралеви, а потоа, после Француската револуција станал место на кое се правеле воени вежби. Во јавен градски парк се претворил за време на Наполеон III во 1860.
Паркот официјално станал дел од градот Париз во 1929.
Знаменитости
На северниот крај на Венсенската Шума се наоѓа Венсенскиот замок, кој бил омиленото второ живеалиште на многу француски кралеви во 14-от век.
Шумата се користи денес и за спортски активности. Во источниот дел се наоѓаат Венсенскиот хиподром и велодром, а воедно и Францускиот институт за спорт и физичко образование.
Во западниот дел се наоѓа зоолошка градина.
Езера
На подрачјето на Венсенската Шума се простираат 4 езера, напојувани со вода од реката Марна:
Гелдениц
Гелдениц (Göldenitz) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Светивасилска кула
Светивасилска кула (Πύργος του Αγίου Βασιλείου) — византиска кула во селото Свети Васил, Лагадинско, Егејска Македонија. Висока е 15 метри, а изградена е во XIV век и веројатно не служела за заштита на селото, туку е поврзана со доставата на стоки од риболовот и земјоделството кои доаѓале од езерото и околните плодни подрачја.
Според преданието, кулата и селото се наречени по царот Василиј I Македонецот од IX век. Постои хипотеза дека кулата е уште постара, подигната во времето на царот Константин VII Порфирогенит во X век. Морфолошките податоци ја отфрлаат оваа верзија, но не е познато дали сепак на ова место немало постара градба која постоела во X век.
Во 1969 г. кулата е прогласена за споменик на културата.
Останкинска кула
Останкинска кула или Останкинска телекула (Останкинская телебашня) — радиотелевизиска кула во Москва, Русија. Висока е 540 метри и во времето кога била изградена во 1967. била највисоката градба во светот, сѐ до 1975 г. кога ја надминала кулата „ЦН“ во Торонто.
Поради застарената електрика и електроника, како и нередовното одржување, во кулата на двапати избивал пожар, во 2000. и во 2007. Особено пожарот од 2000 направил голема штета и однел 3 жртви.
Џиро ди Ломбардија 2015
Џиро ди Ломбардија 2015 (позната и како Трка околу Ломбардија 2015) — еднодневен велосипедски класик кој се одржал околу езерото Комо во Ломбардија, северна Италија, на 4 октомври 2015 година. Било 109. издание на еднодневната велосипедска трка Џиро ди Ломбардија и бил завршен велосипедски монумент на сезоната 2015, како и завршна трка во сезоната на Светската турнеја. Трката била организирана од RCS Sport, кој е организатор и на Џиро ди Ломбардија.
Патеката била тешко, преминувајќи неколку тешки искачувања на растојание од 245 километри, вклучувајќи го познатото искачување Мадона дел Гизало. Започнала во градот Бергамо и до езерото Комо стигнала на половина од рутата на патеката. Завршните 75 километри ги содржеле најголемите искачувања, а завршното искачување било во последното десет километри. По ова следел спуст до целта во Комо.
Имало агресивно возење од искачувањето на Мадона дел Гизало и на тешкото Муро ди Сормано кое следело. Мала група се издвоила до завршните искачувања. Винченцо Нибали, кој ја целе трката по неговото исфрлање од Вуелта а Еспања, нападнал на претпоследното искачување. И покрај тоа што изгубил некое време во однос на групата зад него на завршното искачување, стигнал до целта сам, освојувајќи прва победа на некој монумент. Даниел Морено бил втор, а Тибо Пино  го заокружил подиумот, на третото место.
Позадина
Џиро ди Ломбардија била завршна трка во Светската турнеја 2015. Ова било промена во однос на неодамнешните години, кога Трката околу Пекинг била завршна трка. Поединечната победа во Светската турнеја веќе била обезбедена од Алехандро Валверде. Валверде освоил два еднодневни класици кои се одржале на почетокот на сезоната (Флеш Валон и Лиеж-Бастон-Лиеж) и завршил помеѓу првите десет на обете големи трки, Тур де Франс и Вуелта а Еспања. предводеле во екипниот пласман пред Мовистар и, додека Шпанија водела во националниот пласман пред Колумбија и Велика Британија.
Џиро ди Ломбардија е исто така и последниот од низата италијански класици.
Екипи
Седумнаесетте UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Организаторите на трката, исто така, поканиле осум професионални континентални екипи со специјални покани. Во нив се нашле и петте екипи со специјална покана од Џиро д’Италија, четири од нив биле италијански. и добиле покани откако биле одбиени за Џиро, додека  ги добила последното место. Секоја екипа се очекувало да настапи со по осум возачи. Двајца возачи не успеале да ја започнат трката, па така главната група првично имала 198 возачи. 99 возачи ја завршиле трката.
Екипи кои настапиле на трката биле:
Рута
Рутата за Џиро ди Ломбардија била објавена на 11 септември 2015 година, на само три недели пред почетокот на трката, со бројни промени од минатогодишното издание. Трката се одржала во областа Ломбардија, северна Италија, на 4 октомври на растојание од 245 километри, со најтешките искачувања во втората половина.
Рутата започнала во Бергамо, каде завршила трката во 2014 година. Имало неутрална зона која ги водела возачите јужно и надвор од градот. Потоа, рутата продолжува на исток и на север. По 43,6 километри, возачите го достигнале Ентратико, каде се приклучила на долината во насока север-исток. До оваа точка, рутата била скоро целосно рамна. Меѓутоа, по шест километри од долината, рутата вртела кон запад и го имала своето прво искачување, Коле Гало (7,4 километри со просечен наклон од 6%). По спустот од искачувањето, рутата продолжувала западно и се враќала кон Бергамо. До тука, возачите поминале 79 километри.
Рутата повторно го напуштила Бергамо, овој пат кон север-запад, и поминала низ Валбрембо. Потоа, рутата вртела кон запад и дошла до второто искачување, Коле Бријанца. Ова било умерено искачување (околу 3,9 километри со наклон од 4%) и спустот потоа ги одвел возачите северно кон Пескате, каде дошле до брегот на езерото Комо по првпат. Тука, рутата вртела постепено повторно кон југ, поминувајќи долж источниот брег на езерото Аноне и околу неговиот јужен раб. Ова било на половина пат од трката. Повторно, рутата се упатила кон север, поминувајќи низ Оно и Белаџо, повторно долж езерото Комо. До оваа точка, возачите поминале 172 километри. Останатите 73 километри биле поридести и најтешки во трката.
Првото искачување било Мадона дел Гизало. Имало искачување од 8,6 километри со просечен наклон од 6,2%. Меѓутоа, три километри во средината биле рамни, па така останатите 5,6 километри имале просечен наклон од 9% и делови стрмни и до 14%. Веднаш по спустот, возачите се соочиле до Колма ди Сормано. Првите пет километри од искачувањето имале просечен наклон од 6,6%. По ова, дошол Муро ди Сормано, кој бил долг 1,9 километри со просечен наклон од 15,8% и делови од скоро 30%. На врвот на искачувањето преостанувале 50,4 километри до целта.
По спустот до бреговите на езерото Комо, имало околу 16 километри рамен дел кој ги носел возачите југозападно во градот Комо. После тоа се вртело кон исток за претпоследното искачување. Ова било Чивилјо (4,2 километри со 9,7%), на врвот имало уште 16,6 километри до целта. Потоа имало спуст до Комо, на кој останувале уште 10 километри. Потоа се одело на запад и се искачувало Сан Фермо дела Баталја (2,7 километри со 7,2%). Од тука преостанувале 5,3 километри. Следел спуст до градот.
Фаворити пред трка
Бранителот на трката бил Даниел Мартин, кој ја освоил трката во 2014 година со напад при крајот. Меѓутоа, паднал на Вуелта а Еспања и бил приморан да се повлече од трката поради повреда. По опоравувањето од повредата, возел само еднаш: завршил на 14. место на Милано-Торино. Џиро ди Ломбардија била последна трка во сезоната на Мартин и негова последна за екипата Канондејл-Гармин.
Бидејќи формата на Мартин била несигурна, фаворитот за трката бил Алехандро Валверде. Не само што бил силен на ридестите класици во почетокот на сезоната 2015, бил близу успех на Џиро ди Ломбардија во минатото: завршил втор на трките во 2013 и 2014 година. Макс Шијандри, спортски директор на, изјавил дека потешката трка во 2015 година му годела на Валверде: „сега е подобна за искачувачи и добри спусташи отколку за возачи на класици ... [Валверде] може да се искачувам да се спушта и е добар во спринтерски завршници“. Cycling Weekly објавил дека способноста на Валверде да се опорави на време од Вуелта за Џиро ди Ломбардија може да биде во негова корист. Хоаким Родригес исто така бил силен фаворит за трката: ја освоил трката во 2012 и 2013 година и бил втор на Вуелта. Меѓутоа го повредил своето колено за време на тренинг и бил приморан да се откаже од трката.
Винченцо Нибали бил исто така наведен како можен победник на трката, по тешката сезона. Имал тешкотии на Тур де Франс и подоцна бил исфрлен од Вуелта за држење на автомобилот на трката. Потоа целе на Џиро ди Ломбардија. Нибали се покажал солидно на другите италијански класици, додека неговата екипа ја покажала својата сила поддржувајќи го Диего Роза за победа на Милано-Торино. Фабио Ару, кој ја освоил Вуелта, не учествувал; наместо тоа, возел на Трката околу Астана.
Извештај од трката
Трката започнала во Бергамо со облачно време и дожд. На почетокот имало напади; со што се издвоило бегство од единаесет возачи, како членови на првичното бегство. Во него биле вклучени Штефан Шумахер, Енрико Барбин , Јан Поланц (Лампре-Мерида), Матео Бусато , Денис ван Винден (ЛотоНЛ-Џамбо), Зимон Гешке (Џајант-Алпецин), Пјерпаоло де Негри (Нипо-Вини Фантини), Марко Канола , Чезаре Бенедети (Бора-Аргон 18), Жером Копел и Оскар Гато. Бегството имало водство од над осум минути по Коле Бријанца, додека главната група главно била контролирана од Астана, со мала помош од Мовистар и Тим Скај. До подножјето на Мадона дел Гизало, водството било намалено на само две и пол минути.
На спустот од Сормано, Квјатковски и Веленс воделе, додека Диего Роза ја предводел главната група во корист на Нибали. Предноста на водечкиот двоец била намалена на спустот и уште повеќе на рамниот дел кон Комо. Кога започнало искачувањето на Чивилјо на 20 километри пред целта, Квјатковски нападнал сам; меѓутоа, бил достигнат од групата по само еден километар подоцна. Астана продолжила да ја предводи главната група; нивното темпо ја намалило групата на само седум возачи. Роза бил помеѓу возачите кои отпаднале, но соработувал со Серхио Енао (Скај) да се вратат во групата. Потоа, бил еден од возачите кои нападнале кон крајот на Чивилјо, заедно со Микел Ниеве (Скај), Нибали и Пино. Ниеден од нападите не бил успешен, откако Даниел Морено (Катјуша) ги достигнал другите возачи и групата стигнала заедно на врвот.
Нибали повторно нападнал по врвот и возел сам на спустот. И покрај што за малку ќе се судрел со мотор, ги користел своите силни вештини за спуштање да постигне предност пред групата. Ја користел целата ширина на патот и стигнал многу блиску до пречките покрај патот на неколку моменти. Во меѓувреме, Роза бил на чело на групата во обид да ја забави потерата. Водството на Нибали на крајот на спустот било околу 40 секунди.
Кога започнало последното искачување на 7,5 километри пред крајот, Нибали бил сè уште на околу 40 секунди пред групата зад него. Пино нападнал но набрзо бил достигнат и претекнат од Морено, кој тргнал сам во потера по Нибали. Морено добил одредено време во текот на искачувањето, но не успеал да го достигне. На спустот кон целта во Комо, надмоќта на Нибали во спустот му дозволила да остане пред Морено и сам да стигне на целта за победа. Морено завршил 21 секунда зад него, додека Пино доцнел дополнителни 11 секунди. Валверде го освоил спринтот за четвртото место пред Роза и Ниеве.
Реакции
Нибали по трката изјавил дека неговата победа на Џиро ди Ломбардија го направило неговото исфрлање од Вуелта „добра работа“, бидејќи му помогнало да најде лутина. Изјавил дека неговиот успех ја вратил неговата сезона назад, особено што бил првиот Италијанец кој освоил еден монумент во долг период. Последен Италијанец кој освоил некој од велосипедските монументи бил Дамијано Кунего на Џиро ди Ломбардија 2008. Нибали ја опишал победата добра како и победата на Лиеж-Бастон-Лиеж; исто така, изјавил дека и покрај ризиците кои ги презел за време на спустот од Чивилјо, Петер Саган бил „полуд“ од него при спуштањето.
Пино се опишал себеси како „горд“ на крајот на трката, бидејќи Џиро ди Ломбардија била голема цел за него. Го опишал Нибали „најсилниот, најпаметниот и најприкриениот“ возач на трката. Било првпат Пино да заврши помеѓу првите десет на монумент. Даниел Мартин, кој не успеал да ги следи водечките возачи на Муро ди Сормано, ја завршил трката со цел да ја оправда довербата на екипата по повредата во почетокот на сезоната. Завршил на 52. место, скоро десет минути зад Нибали и изјавил дека не бил доволно силен да ги следи нападите на искачувањето.
Светска турнеја на UCI
И покрај освоените бодови од второто место на Морено, Катјуша не успеале да освојат доволно бодови за победа на екипниот пласман на Светска турнеја. 60. бода кои ги освоил Валверде биле доволни за обезбедување на победата во екипниот пласман, како и зголемување на сопствената предност во поединечниот пласман. Третото место на Пино му донело 70 бода и се искачил до десеттото место во пласманот на Светската турнеја, додека успехот на италијанските возачи ја поместило Италија пред Колумбија и Велика Британија, завршувајќи втора зад Шпанија во националниот пласман.
Асонанца
Асонанца (асонанција) е повторување на исти самогласки за постигнување на звучен ефект. (На пр.: око соколово)
Откако Ленка остави
кошула тенка ленена
недовезена на разбој...
......................................
...„Зошто ми, зошто остана
кошула недоткаена?
Кошула беше даровна...“
(Ленка - Кочо Рацин)
Гласот О е доминантен во целата песна, а особено во стиховите: „Зошто ми, зошто остана...“ кои се израз на длабоката тага заради прерано завршениот живот. Гласот О асоцира на бооолка, на ооофкање, на дооолго тагување и не е случајно употребен во песната.
Луксор (област)
Областа Луксор ― една од областите (гувернерства) на Египет, постоејќи од 7 декември 2009 година, кога поранешниот претседател Хосни Мубарак го објавил нејзиното одвојување од областа Кена. Се наоѓа на 635 км јужно од Каиро. Моментално е најмалата област во Египет, која опфаќа приближно 5 км од север кон југ, и 1,5 км од исток кон запад и лежи во Горен Египет покрај Нил. Градот Луксор е главен град на областа Луксор.
Преглед
И покрај тоа што областа е една од главните одредишта за туристи во Египет, стапката на сиромаштија е повеќе од 60% во оваа област, но неодамна биле обезбедени некои мрежи за социјална заштита во облик на финансиска помош и можности за работа. Финансирањето е координирано од Министерството за финансии на земјата и со помош од меѓународни организации.
Општински единици
Областа е поделена на следните општински единици со вкупно проценето население заклучно со јули 2017 година од 1.255.703. Во некои случаи има еден марказ и кисма со истото име.
Амблем
Амблемот на Луксор ја претставува бистата на Тутанкамон на палуба на староегипетско кану, крстарејќи по Нил, со обелиск и сончева светлина во позадина.
Географија
Вкупната површина на областа е 2960 км2, што претставува 0,24% од површината на земјата.
Население
На пописот во 2012 година, населението на областа која во 2009 година била создадена во новата област на Луксор било 1.064.000 луѓе. Од нив 47,4% живееле во урбани средини, додека 52,6% во рурални средини. Годишната стапка на раст на населението е 18,2 промили. Според проценките на населението од 2015 година, истата бројка е 1.147.058 со стапка на урбанизација од 37,8%.
Индустриски зони
Според египетската Управа за инвестиции и слободни зони, подредена на Министерството за инвестиции, следните индустриски зони се наоѓаат во оваа област:
Здравко Стојмиров
Здравко Стојмиров (р. ) во — македонски театарски филмски и телевизиски глумец.
Источен Ерусалим
Источен Ерусалим е многу спорно место на Блискиот Исток. Тоа е оној дел од градот Ерусалим, кој бил под контрола на Јордан како резултат од арапско-израелската војна во 1948 година. Под контрола на Јордан е до Шестдневната војна од 1967 година, кога потпаѓа под израелска власт. Палестина градот Ерусалим го гледа својот главен град, а Израел тоа категорично го одбива.
Стариот град на Ерусалим е всушност т.н. источниот дел, во кој се наоѓаат најсветите места за евреите, муслиманите и христијаните, како Ѕидот на плачот, Ал Акса, Светиот Гроб итн.
Алитерација
Алитерација е повторување на исти согласки или гласовни групи за постигнување на звучен ефект.
''Некаде ѕвони. Некаде далеку ѕвони.''
звуците се бранови на ветрот
низ тревите подгонети.
''Некаде ѕвони. Продолжително и нежно.''
''Глуво е се. Сал ритамот''
плиска по брегот на железото.
(Ѕвона - Матеја Матевски)
Во песната „Ѕвона“ од Матеја Матевски се употребени многу зборови со гласовите: ѕ, з, ж, с, за да го приближи ѕвонењето и преку звукот на зборовите, а не само преку нивното значење.
Независна реченица
Независна реченица, главна реченица или ретко независна дел-реченица, е реченица или дел-реченица која може да функционира самостојно во еден текст. Ваквиот вид реченици често се нарекува и како проста реченица. Главните реченични елементи на една независна реченица се подметот и прирокот. Повеќе независни реченици можат да бидат споени со употреба на запирка, точка-запирка или сврзиници и така се добива сложена реченица. Спротивно на независната реченица е зависната реченица која не може да стои самостојно во еден текст.
Геометриска оптика
Геометриската оптика, или зрачната оптика, го опишува просветлувањето на светлината во однос на зраците. Зракот во геометриската оптика е апстракција корисна за приближување на патеките по кои светлината се шири под одредени околности.
Поедноставните претпоставки на геометриската оптика вклучуваат светлосни зраци:
Геометриската оптика не одговара на одредени оптички ефекти како дифракција и пречки. Ова поедноставување е корисно во пракса; тоа е одлично приближување кога брановата должина е мала во споредба со големината на структурите со кои светлината има интеракција. Техниките се особено корисни во опишувањето на геометриските аспекти на сликањето, вклучувајќи ги и оптичките аберации.
Објаснување
Светлински зрак е линија или крива која е нормална на светлината на брановата предница (и затоа е колинеарна со бранов вектор).
Малку повеќе ригорозна дефиниција на светлинскиот зрак следи од Fermat-овиот принцип, во кој се наведува дека патеката помеѓу две точки со зракот на светлината, е патот кој може да се поминува во најмалку време.
Геометриската оптика често се поедноставува со изработка на параксијално приближување познато како "приближување на мал агол". Математичкото однесување потоа станува линеарно, дозволувајќи им на оптичките компоненти и системи да бидат опишани со едноставни матрици. Ова води кон техники на гаусова оптика и трасирање на параксијални зраци, кои се користат за пронаоѓање на основните својства на оптичките системи, како што се приближни ставки на слики, предмети и зголемувања.
Рефлексија
Сјајни површини како што се огледала ја рефлектираат светлината на едноставен, предвидлив начин. Ова овозможува производство на рефлектирани слики кои можат да бидат поврзани со вистинска (реална) или екстраполирана (виртуелна) локација во вселената.
Со таквите површини, насоката на рефлектираниот зрак се одредува според аголот на инцидентот кој го прави со површината нормален.Инцидентот и рефлектираните зраци лежат во една рамнина, а аголот помеѓу рефлектираниот зрак и нормалната површина е ист како оној помеѓу инцидентот и нормалата. Ова е познато како Закон за рефлексија.
Прекршување
Прекршување се случува кога светлината патува низ површина од простор што има променлив показател на прекршување. Наједноставниот случај на прекршување се јавува кога постои интерфејс помеѓу еднакова средина со показател на прекршување "n1" и друга средина со показател на прекршување "n2". Во такви ситуации, Законот на Снел го опишува како резултат на девијација на светлината.
каде \theta_1 и \theta_2 се агли помеѓу нормалата (до интерфејсот) и инцидентот и прекршени бранови, соодветно. Овој феномен е исто така се поврзани со промена на брзината на светлината како што се гледа од дефиницијата на показателот на прекршување кои се предвидени погоре, што подразбира:
каде v_1 и v_2 се браноновите брзини низ соодветните средини.
Различни последици на Snell-овиот закон вклучуваат фактот дека за светлосните зраци кои патуваат од материјал со висок показател на прекршување да материјал со низок показател на прекршување, тоа е можно за интеракција со интерфејсот за да се резултат во нула пренос. Овој феномен се нарекува вкупна внатрешна рефлексија и овозможува технологија со оптички влакна . Како светлосни сигнали патуваат надолу низ оптичките влакна (кабел), тие се подложуваат на вкупната внатрешна рефлексија што во суштина нема светлина изгубена во текот на должината на кабелот. Исто така е можно да се произведе поларизирана светлина со користење на комбинација на рефлексија и прекршување: Кога рефректираниот зрак и рефлектираниот зраак формираат прав агол, рефлектираните зраци се во сопственост на "авион поларизација". Упадниот агол потребен за такво сценарио е познат како Брустеров агол.
Законот на Снел може да се користи за да се предвиди девијации на светлосните зраци како што минуваат низ "линеарни медиумите" онолку долго колку што показатели на прекршувањето и геометријата на средините се познати. На пример, ширење на светлината низ призмата резултати во светлинските зраци се одбиени во зависност од обликот и ориентација на призма. Дополнително, бидејќи различни честоти на светлината имаат малку различни показатели на прекршување во повеќето материјали, прекршување може да се користи за да се произведе дисперзија на спектри што се појавуваат кај виножитата. Откривањето на овој феномен при донесувањето на светлината низ призмата, фамозно му се припишува на Исак Њутн.
Некои средини имаат показател на прекршување кој варира постепено со позиција и, на тој начин, светлосни зраци криват, наместо да патуваат во прави линии. Овој ефект е одговорен замираж. Тој се гледа на топли денови каде промена на показателот на прекршување на воздухот предизвикува светлосни зраци да се наведнуваат создавајќи спектарни рефлекции во далечниата. Материјал кој има различен показател на прекршување се нарекува (грин-индекс) материјал и има многу корисни својства кои се користат во модерната оптичко скенирање технологии, вклучувајќи фотокопир машини и скенери. Феноменот се изучува во областа на грин оптика. Уред кој произведува конвергенција или разлики  на светлосни зраци поради прекршување е познат како леќа. Тенките леќи произведуваат фокусни точки на секоја страна која може да се моделираат со помош на Ленсовата равенката. Во принцип, два типови на леќи постојат: конвексен леќи, кои предизвикуваат паралелно светлосните зраци да се спојуваат, и конкавни леќи, кои предизвикуваат паралелните светлосни зраци да се разликуваат. На деталната прогноза за тоа како сликите се произведени од страна на овие леќи може да се направи со користење на зраковно-следење, слични на криви огледала. Слично на криви огледала, тенките леќи следат едноставна равенка што ја одредува локацијата на слики дадена одредена фокусна должина (
каде
каде негативниот знак е даден, од конвенцијата, за да се покаже исправена објект за позитивни вредности и превртена објект за негативни вредности. Слично на ретровизори, исправен слики произведени од страна на еден леќи се виртуелни додека превртена слики се реални.
Основната математика
Како математички студии, геометриска оптика јавува како кратокбранова должина граница за решенија за хиперболичен парцијални диференцијални равенки. Во овој краток-бранов должен рок, можно е да се приближна на решение на локално ниво од страна на
каде k, \omega задоволи од диссперзија на однос, и на амплитудата a(t,x) се движи бавно. Поточно, водечка цел на решение добива облик
Фаза  може да се линеаризира и да се опорави големи бранови бројки  и честота. Амплитудата a_0 задоволува една транспортна равенка. Мал параметар влегува на сцената поради високите осцилаторни почетни услови. На тој начин, кога почетните услови осцилираат многу побрзо отколку коефициенти на диференцијална равенка, решенија ќе бидат високо осцилаторни, и да се транспортираат заедно зраци. Под претпоставка дека коефициенти во диференцијалната равенка се мазни, зраци ќе биде премногу. Со други зборови, прекршување не се случува. Мотивацијата за оваа техника доаѓа од проучувањето на типичен сценарио на светлината размножување каде кратка бранова должина на светлината патува заедно со зраците кои се минимизираат (повеќе или помалку)на неговото времето на патување. Негова целосна примена бара алатки од microlocal анализа.
Зомерфелд-Рунгеов метод
Начинот на добивање равенки на геометриска оптика со преземање на граница на нула бранова должина прв го опиша, Арнолд Sommerfeld и Ј Runge во 1911 година. Нивните деривација беше врз основа на усна забелешка од страна на Петар Debye. Се разгледа monochromatic scalar поле
каде  со c како брзината на светлината во вакуум. Тука, е показател на прекршување на медиумот. Без губење на generality, дозволете ни да воведе  да се претвори равенката во
Од принцип на геометриска оптика, лежи во ограничување следните асимптотско серија се претпоставува,
За големи, но конечни вредности на
во принцип,
Првата равенка е познат како eikonal равенка, која ја одредува eikonal
Останатите равенки се утврди функции.
Општата равенка користејќи четири-вектор нотација
Во четвртиот вектор за запишување кои се кориси во посебни релативнос ти, бранова равенка може да се запише како
и замена доведува до
Откако eikonal е утврдено со решавање на равенката погоре, бран четири-вектор може да се најде од
Џорџ Веа
Џорџ Тавлон Мане Опонг Оусман Веа (роден на, во Монровија) — либериски политичар и поранешен фудбалер, кој играл на позицијата напаѓач. Моментално, тој е на функцијата Претседател на Либерија од 22 јануари 2018.
Откако ја започнал својата кариера во родната Либерија, Веа поминал 14 години играјќи за клубови во Франција, Италија и Англија. Арсен Венгер првпат го донел во Европа, потпишувајќи го за Монако во 1988 година. Веа се преселил во Париз Сен Жермен во 1992 година, каде што ја освоил Лига 1 во 1994 година и станал најдобар стрелец во Лигата на шампионите на УЕФА 1994-95. Тој потпишал за Милан во 1995 година, каде што поминал четири успешни сезони, освојувајќи ја Серија А двапати. Тој се преселил во Премиер лигата кон крајот на својата кариера и имал периоди во Челси и Манчестер Сити, освојувајќи го ФА Купот со првиот тим, пред да се врати во Франција за да игра за Марсеј во 2001 година. Кариерата ја завршил во Ал Џазира во 2003 година. FourFourTwo го прогласил Веа за еден од најдобрите играчи кои никогаш не ја освоиле Лигата на шампионите на УЕФА.
Веа ја претставувал Либерија на меѓународно ниво, освојувајќи 75 натпревари и постигнувајќи 18 гола за својата земја и играјќи на Африканскиот куп на нации во два наврати. Тој исто така одиграл меѓународен пријателски натпревар во 2018 година, каде што бил повлечен неговиот дрес со број 14. Се смета за еден од најдобрите играчи кои никогаш не играле на Светското првенство, Скот Мареј во Гардијан го нарекува Веа како „превземен од глобалниот мозок“.
Како широко сметан за еден од најголемите африкански играчи на сите времиња, во 1995 година, Веа бил прогласен за најдобар светски играч на годината од ФИФА и ја освоил Златната топка, станувајќи првиот и единствениот играч кој ги освоил овие награди додека претставувал африканска земја на меѓународно ниво. Во 1989, 1994 и 1995 година, тој исто така бил прогласен за африкански фудбалер на годината, а во 1996 година бил прогласен за африкански играч на векот. Познат по своето забрзување, брзина и способност за дриблинг, покрај по постигнувањето голови и финиширањето, Веа бил опишан од ФИФА како „претходник на мултифункционалните напаѓачи на денешницата“. Во 2004 година, тој бил вклучен од Пеле на списокот на ФИФА 100 на најголеми живи играчи во светот.
Веа се вклучил во политиката во Либерија по неговото повлекување од фудбалот. Тој го формирал Конгресот за демократски промени и неуспешно се кандидирал за претседател на изборите во 2005 година, губејќи од Елен Џонсон Серлиф во вториот круг на гласање. На изборите во 2011 година, тој неуспешно се кандидирал за потпретседател заедно со Винстон Табман. Веа потоа бил избран во Либерискиот Сенат за округот Монсерадо на изборите во 2014 година. Веа бил избран за претседател на Либерија на изборите во 2017 година, победувајќи го актуелниот потпретседател Џозеф Боакаи и положил заклетва на 22 јануари 2018 година
Ран живот и образование
Веа е роден и израснат во областа Клара Таун во Монровија. Тој е член на етничката група Кру, која потекнува од округот Гранд Кру во југоисточна Либерија, една од најсиромашните области во земјата. Неговиот татко, Вилијам Т. Веа постариот, бил механичар додека неговата мајка, Ана Квајавеа (починала 2013 година), била продавачка. Тој има тројца браќа, Вилијам, Мосес и Воло. Тој бил едно од тринаесетте деца во голема мера одгледани од неговата побожна христијанска баба, Ема Клоњлале Браун откако неговите родители се разделиле кога Џорџ бил сè уште бебе. Посетувал средно училиште на Муслиманскиот конгрес и гимназија во средното училиште Велс Херстон, а наводно го напуштил во последната година од студиите. Тој започнал да игра фудбал за младинскиот клуб Јанг Савајверс на 15-годишна возраст, а подоцна се преселил во други локални фудбалски клубови. Пред неговата фудбалска кариера да му дозволи да се пресели во странство, Веа работел за корпорацијата за телекомуникации на Либерија како техничар.
Рана кариера
Откако играл во домашната лига на Либерија на почетокот на неговата успешна кариера и освоил неколку национални почести (вклучувајќи ја Либериската Премиер лига и Купот на Либерија), способностите на Веа биле откриени од тренерот на репрезентацијата на Камерун, Клод Ле Рој, кој ја пренел веста на Арсен Венгер. Веа се преселил во Европа во 1988 година, за само 12.000 фунти од камерунскиот клуб Тонере Јаунде, на челом со Венгер – менаџерот на Монако во тоа време – кој самиот долетал во Африка пред потпишувањето, и кого Веа го смета за важно влијание врз неговата кариера. За време на неговиот престој во Монако, Веа ја освоил титулата африкански фудбалер на годината за прв пат во 1989 година; ова било неговата прва голема награда и ја однел дома за да ја прослави со целата земја. Веа го освоил и Купот на Франција во 1991 година, и му помогнал на Монако да стигне до финалето на Купот на победниците на европските купови во 1992 година, постигнувајќи четири гола во девет натпревари во купот.
Веа последователно настапувал за Париз Сен Жермен (1992–95), со кого го освоил Купот на Франција во 1993 и 1995 година, француската лига во 1994 година и Купот на Лига во 1995 година за време на многу плоден и успешен период; тој станал и најдобар стрелец на Лигата на шампионите на УЕФА 1994–1995 година, со седум гола, откако стигнал до полуфиналето со клубот, од кои еден бил вешт индивидуален „чудесен гол“ против Баерн Минхен во групната фаза, на 23 ноември 1994 година. За време на неговиот престој во клубот, тој исто така успеал да стигне до полуфиналето на Купот на УЕФА 1992–93 и полуфиналето на Купот на европските победници на куповите 1993–94; вкупно постигнал 16 гола на 25 европски натпревари. Во 1994 година по втор пат во кариерата ја освоил наградата за најдобар африкански фудбалер.
Милан
Веа му се приклучил на Милан во 1995 година, со кого веднаш ја освоил италијанската лига во 1996 година под водство на Фабио Капело, играјќи покрај Роберто Баџо и Дејан Савиќевиќ во нападот на Милан, како и Марко Симоне, повремено, и завршувајќи ја сезоната како најдобар стрелец на Милан; тој ја освоил титулата во Серија А уште еднаш во 1999 година. За време на неговиот престој во клубот, тој стигнал и до финалето на Купот на Италија во 1998 година, и завршил како вицешампион во Суперкупот на Италија во два наврати, во 1996 и 1999 година. И покрај нивната европска доминација во раните 1990-ти, Милан бил помалку успешен во Европа во ова време, но нивниот најдобар резултат бил четвртфиналето во Купот на УЕФА 1995-96.
Покажувајќи вештина, атлетизам и голгетерска моќ, Веа станал познат во Милан по постигнувањето на неколку значајни голови, особено соло-голот против Хелас Верона на Сан Сиро, со вешто контролирана топката од корнер на Верона непосредно пред неговиот шеснаесетник. Откако сите негови соиграчи го бранеле корнерот, Веа направил удар кон голот, оставајќи ги своите соиграчи во пресрет. Неговиот соиграч Звонимир Бобан изјавил: „Тоа беше неверојатна трка. Размислувавме: „Кога ќе застане? Кога ќе престане? Тој нема да запре! Тој никогаш нема да застане!“. Веа завршил со упатување на топката во долниот лев агол пред големата прослава на голот.
Поради неговите настапи и со Париз Сен Жермен и со Милан, во 1995 година Веа бил добитник на неколку индивидуални награди: ја освоил Златната топка, Златната награда и бил прогласен за најдобар светски играч на годината од ФИФА, првиот и, моментално, единствениот африкански играч (по националност на ФИФА) кој ги освоил овие награди и вториот играч со африканско потекло кој го сторил тоа по Еузебио. Веа ја посветил својата победа за најдобар играч на годината во ФИФА на својот поранешен менаџер, Арсен Венгер, изјавувајќи дека благодарение на него успеал да се развие во играч од светска класа. Таа година, Веа, исто така, ја освоил наградата за најдобар африкански играч на годината по трет пат во својата кариера, и бил прогласен за Онзе де Онзе од француското фудбалско списание Onze Mondial. Во 1996 година, Веа завршил на второто место во рангирањето на ФИФА за најдобар играч на годината; тој исто така бил добитник на наградата за фер плеј на ФИФА и избран за африкански играч на векот од спортските новинари од целиот свет.
Веа бил суспендиран на шест европски натпревари поради кршење на носот на португалскиот дефанзивец Хорхе Коста на 20 ноември 1996 година во тунелот на играчите по ремито на Милан против Порто во Лигата на шампионите. Веа изјавил дека експлодирал во фрустрација откако ги поднесувал расистичките подбивања од Коста за време на натпреварите на двата тима во Лигата на шампионите таа есен. Коста категорично ги негирал обвинувањата за расизам и не бил обвинет од УЕФА бидејќи ниту еден од сведоците не можеле да ги потврдат наводите на Веа, дури ни неговите соиграчи од Милан. Веа подоцна се обидел да му се извини на Коста, но тоа било одбиено од Португалецот, кој сметал дека обвиненијата за расистички навреди изнесени против него се клеветнички и го одвеле Веа на суд. Инцидентот довел до тоа Коста да биде подложен на операција на лицето и тој потоа бил надвор од теренот три недели. И покрај инцидентот, Веа сепак ја добил наградата за фер-плеј на ФИФА во 1996 година.