cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2753/2
Откривање
Објектот е откриен на 21 февруари 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2753/2 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,5 m/лм2. NGC 2753/2 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.
Понсдорф
Понсдорф (Pohnsdorf) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 2753/2
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 7 м 8,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 25° 20' 39".
Такси 3
Такси 3 (англиски: Taxi 3) е акциона комедија од 2003 година, во режија на Жерард Кравчик врз основа на сценарио на Лук Бесон. Тоа е продолжение на филмовите Такси (1998) и Такси 2 (2000).
Содржина
Банда која се нарекува себеси "банда на Дедо Мраз" прави рации во Марсеј а полицијата не може да ги запре. Главниот комесар на Емилиен Гилберт го одвлекува вниманието на еден кинески новинар кој се преправа дека е заинтересиран за полициско работење, но подоцна се покажа како глава на бандата "Дедо Мраз". Во меѓувреме, Емилиен живее со Петра, кој подоцна го информирал дека била бремена осум месеци, но дека е толку ангажиран во неговата работа што тој го пропуштил. Даниел исто така е во врска со криза, бидејќи тој се грижи повеќе за својот такси отколку неговата девојка и ги повлекува од нивниот заеднички стан назад кон нивните родители.
По серијата полициски неуспеси во борбата против бандата, Даниел успева, со помош на својот такси и некои стари пријатели како таткото на неговата девојка, Генерал Бертинот, да ја направи бандата.
Критика
"Досадно продолжување на успешната филмска серија во Франција, која се рангира само со претерани и застојни грешки. Серијата произведена од Лук Бесон ја загуби сета своја брзина со овој дел. Само гостин изглед на Силвестер Сталоне предизвикува изненадување.“
Нодиум
Нодиум е делот од растителното стебло од кој се формира листот. Делот од стеблото меѓу два нодиуми е наречен интернодиум.
Бернард и Дорис (филм)
Бернард и Дорис - филм од 2006 година, во режија на Боб Балабан. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Сузан Сарандон, Ралф Фајнс, Џејмс Ребхорн, Крис Бауер и НИк Ролф.
Содржина
Филмот е приказна за годините на тутунската милијардерка Дорис Дјук (ја игра Сарандон) и за врската со нејзиниот хомосексуален батлер (го игра Фајнс), кому му го остава целото свое богатство...
Воена заднина во НОВ
Воена заднина во НОВ (1941-1944) ― заднински органи, селски комитети (тајни воени комитети), кои биле формирани од почетокот на востанието (1941-1942 година), заради обезбедување на животните потреби на народноослободителните партизански одреди.
Подоцна со првите ослободени територии, развојот на овие органи бил ускладен со развојот на НОВ. Со формирањето покрупни воени единици, баталјони и бригади, во 1943 година биле формирани и служби за снабдување - интендантура, со надлежност за набавка и распределба на разни материјали и животни средства. Паралелно со тоа биле формирани и военозаднинските органи, командите на места и командите на подрачја, во чијашто надлежност била ѝ грижата за болниците, работилниците, магацините и слично.
Со создавањето на дивизиите и корпусите во 1944 година, се настојувало заднинските служби на тактичките и оперативните единици да се развиват посамостојно, но секогаш во соработка со военозаднинскиот систем на НОВ и ПОМ.
Воени комитети на село во НОВ
Овие комитети главно биле формирани по селата од крајот на 1941 година, а најбројни во 1942 година. Се појавиле како истурени органи на месните воени штабови со военозаднински задачи. Некаде ги среќаваме и како тајни воени комитети. Ги извршувале следните задачи:
Според својот карактер и улога имале двојна улога: како военозаднински органи и како органи со задачи од доменот на народната власт. Подоцна со развојот на востанието и по создавањето на слободните територии, од некои од нив произглегле и народноослободителните одбори.
Военозаднински органи на НОВ
Овие органи се познати ѝ како команди на места и команди на подрачја, формирани на слободната територија во западна Македонија, во Кичево, Дебар и село Издеглавје, во септември 1943 година, а во 1944 година и во другите области на Македонија, со задача да ги превземат военозаднинските должности од штабовите на оперативните зони.
Основни задачи
Сите команди на местата се грижеле и за заштитата на селата заради што формирале и селски стражи.
1294
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6802 и 6803 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6044 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5054 и 5055 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2047.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1294 година се протега во 3930 и 3931, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3990 и 3991 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1837. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 693 и 694 исламска година.
Органа
Орган (познат и како Орхана или Јорган) — владетел на Оногурија во периодот од 617 — 630 година. Бил вујко на хан Кубрат. Некои историчари го препознаваат Органа како познатиот намесник Гостун од „списокот на бугарски ханови”, додека другите ја отфрлаат таа теза и го сметаат Орган за локален владар кој владеел пред Гостун. Лев Гамиљов, како и неки други бугарски историчари, го поистоветуваат Органа со Мохоту (Кулуг Сибир).
Филип Караѓорѓевиќ (син на Александар II Караѓорѓевиќ)
Филип Караѓорѓевиќ ( во ) е син на принцот Александар II Караѓорѓевиќ и неговата сопруга Марија да Глорија од Орлеан и Браганца, и внук на последниот крал на Југославија, Петар II Караѓорѓевиќ. Тој има брат близнак, Александар.
Градови во Луксембург
Градовите во Луксембург се утврдени со статут, но иако се водат како градови, всушност не се целовити урбани подрачја. Послични се на општините, но со поинаков правен статус. Старешините (фр. échevins) на градовите формално ги назначува Велевојводата, додека пак општинските старешини ги назначува министерот за внатрешни работи.
Филип Караѓорѓевиќ (син на Александар II Караѓорѓевиќ)
Зборува англиски, шпански и француски, а го усовршува и српскиот јазик.
Симбиоза
Симбиоза претставува меѓусебна животна зависност помеѓу два или повеќе организми. Има многу видови симбиози во природата, од кои најзастапени се: микориза, лишаи, симбиозата меѓу пеперугоцветните растенија и азотофиксаторските бактерии и други.
Постфелд
Постфелд (Postfeld) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Космос-1158
Космос-1158 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 февруари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1158 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1477 км, а најмалото на 1434.
Кале (Долно Палчиште)
Кале — археолошко наоѓалиште во тетовското село Долно Палчиште. Претставува утврдена населба од доцноантичкото време и средниот век. Се наоѓа веднаш над селото, на еден висок рид со зарамнето плато, каде што се гледаат траги од одбранбен бедем, грамади од градежен камен и фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди
NGC 529
NGC 529 — елиптична галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 529 се споменува и како UGC 995, MCG 6-4-19, CGCG 521-23, HCG 10B.
Откривање
Телото е откриено во ноември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 529 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 529 има привидни димензии од 2,4' х 2,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 25 м 40,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 34° 42' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
NGC 5141
NGC 5141 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
NGC 529
Други поделби
Проучување на NGC 529 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5299. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2300. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1189.
NGC 5141
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5141 се споменува и како UGC 8433, MCG 6-30-4, CGCG 190-6, CGCG 189-65, KCPG 373A.
Откривање
Телото е откриено на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5141 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5141 има привидни димензии од 1,3' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 24 м 51,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 22' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 5141 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46906. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 116.
Фудбалско игралиште
Фудбал (football; foot - нога и ball - топка). Колективна игра помеѓу два тима, составена од единаесет играчи. Фудбалот е моментално најпопуларен спорт во светот. Играта се игра во повеќе од 200 земји. Може да се игра од страна на луѓе од сите возрасти и двата пола. Често зборуваме за фудбалот како "најважните средно нешто во светот." Играта е фудбалска топка на правоаголни поле со трева или вештачка трева. С овие се наоѓаат спроти друг на терен до крајот на јажето. Целта на играта е да потоне на топката во цел со било кој дел од телото освен својата рака. Само голман да во ограничен простор, т.н., средината, игра на рака. Победник е оној тим кој играл на крајот на играта резултати повеќе цели (целите).
Модерен фудбал е игра развиена во Англија по создавањето на првата фудбалска асоцијација . Во 1863 година години. Првиот правила кои датираат од истата година, со мали промени се одржи на овој ден. Повеќето фудбалски телото ФИФА ( Федерацијата Internationale де фудбалска асоцијација). ФИФА организиран Светското првенство, најпрестижниот спортски настан во целина.Должината му е од 90-100 метри а ширината од 65-75 метри.Стативите мораат да бидат 2,44 метри под земја.
Природата фудбалски натпревар
Фудбал се игра од страна на регулатива е наречен правила фудбалски натпревар. Сите играчи, 22 играчи се прави се што е во согласност со правилата на играта да се задржи топката во посед и неговиот тим да се имплементира во целта. Тим постигнувајќи најмногу голови на крајот на натпреварот е победник, ако двете екипи имаат ист број на голови, и ниеден тим нема резултат, играта е нерешено (нерешено).
Жил Аликс
Жил Аликс (9 септември 1818 година во Фонтене-ле-Конт, Ванде - 1 септември 1903 година во Париз) бил феминист, социјалист, политички активист и ексцентричен пронаоѓач. Како комуњар, тој беше градоначалник на 8. округ во Париз.
Политички активизам
Во Комуната тој го инспирирал создавањето на „Comité des Femmes de la Rue d'Arras“, која имала некомунистички социјалистички став кој ги нагласува правата на жените. Значењето на групата е спорно, но се чини дека не успеала во голем дел од целите.
Пронајдоци и експерименти
Жил Аликс е познат и по неговата поврзаност со неколку пронајдоци и експерименти кои се сметаат за невообичаени. Еден од нив е „телеграфот на полжавот“ (види пасилалинско-симпатичен компас). Идејата зад овој пронајдок постулира дека полжавите, откако ќе се контактираат, остануваат во симпатична комуникација. Имајќи го ова предвид, полжавите би можеле да се користат за испраќање пораки преку оваа комуникација. За време на француско-пруската војна, тој предложил жените да бидат вооружени со цевки полни со прусинска киселина, со кои би можеле да ги убијат Пруските напаѓачи.
Acidobacteria
Acidobacteria е колено на бактерии. Неговите членови се доста разновидни во поглед на физиологијата, широко се распространети во природата (особено во почвите), но не се доволно застапени во културите.
Опис
Членовите на ова колено се физиолошки разновидни, и може да се најдат во различни природни средини, вклучувајќи ги почвите, изворите на топла вода, морињата, пештерите, итн. Многу Acidobacteria се ацидофилни бактерии, вклучувајќи го и првиот опишан вид, Acidobacterium capsulatum.
Други познати видови се Holophaga foetida, Geothrix fermentans, Acanthopleuribacter pedis и Bryobacter aggregatus. Бидејќи неодамна се откриени и сѐ уште не се култивирани, екологијата и метаболизмот на овие бактерии останува неразјаснет. Сепак, овие бактерии можеби играат значајна улога во екосистемите бидејќи посебно се застапени во почвите.
Некласифицираната подгрупа 2 ацидобактерии исто така се идентификувани како контаминенти во комплементите на реагенси за екстракција на ДНК, што може да доведе до погрешни толкувања за нивната присутност во микробиотата или во метагеномските податоци.
Историја
Првиот вид на ова колено, Acidobacterium capsulatum, бил откриен во 1991 година. Сепак, Acidobacteria не бил признаен како нов таксон сѐ до 1997 година, и не бил признат како посебно колено на бактерии сѐ до 2012 година.
Филогенија
Моментално прифатената таксономија е врз основа на Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN), а филогенијата е заснована на 16S рРНК секвенционирање на LTP 123 од Проектот "Животно дрво на сите видови"  (анг. The All-Species Living Tree Project).
Забелешки:
♠ Видови кои се регистрирани во Националниот центар за биотехнолошки информации (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI), но не се во Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN).
IC 1664
IC 1664 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1664 се споменува и како VCC 546.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 22 м 21,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 36' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на IC 1664 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40074.
NGC 7556
NGC 7556 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7556 се споменува и како MCG -1-59-9.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7556 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 7556 има привидни димензии од 2,5' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 15 м 44,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -2° 22' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 7556 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70855. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5243. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 306.
Транспирација
Транспирација е испарување на водата кај растенијата, најголем дел кај листовите, но исто така и кај стеблото, цветот, коренот. Најпрво растенијата ја примаат водата заедно со минералните соли преку коренот, потоа тие со помош на кореновиот притисок се искачуваат по стеблото. Тое се искачуваат низ спроводните цевчиња (ксилемот) и одат сè до листот каде што преку стомите кои се наоѓаат на задната страна од листот се исфрла водата. Минералните соли остануваат во растението за да ги изградат клеточните структури. Преголема транспирација е штетна за растението поради тоа што тоа може да умре. На листопадните растенија им паѓаат листовите поради тоа што земјата е влажна и тие можат да изгубат големо количество на вода преку транспирацијата.
Транспирација ( латински ; transpiriro _ испуштам, издишувам ) е процес на оддавање на водата во вид на водена пареа. Од преголема транспирација растенијата ги затвораат стомите, со тоа што растението почнува да се суши и да венее. Стомите имаат функција на размена на гасови и го регулираат оддавањето на водената пареа, а тоа е транспирацијата. Кај голем број на растенија стомите се отвораат за изгреј сонце, а се затвораат за време на зајди сонце. Услови од кој зависи отворањето и затворањето на стомите се : сончева светлина, вода , јаглерод диоксид и топлинска енергија. Како заштита од преголема транспирација, растенијата : ги затвораат стомите , листови во вид на игличка ( пример : голосемени растенија ) , дебела кутикула на латински : kutis _ кожа ( дебела кутикула има фикусот ) , листови во вид на боцки ( пример : кактуси ) и паѓање на листови ( пример : листопадни растенија ).
Објаснување
Процесот на транспирација се одвива на тој начин што молекулите на водата што се присутни во набабрените клеточни ѕидови од епидермалните клетки, ги напуштаат интермицеларните простори на клеточниот ѕид и излегуваат во воздушната средина. Испуштањето на водата трае сè додека не се изедначи притисокот на водената пара во воздухот и во клеточниот ѕид.
Меѓутоа, тоа се случува ретко, бидејќи дехидрираниот клеточен ѕид, прима вода од протоплазмата, а дехидрираната протоплазма од вакуолата. На тој начин се создава разлика во силата на цицањето на водата, што е последица на разликата во дехидратацијата во одделни клеточни структури, што се одвива на ист начин како во примарниот коренов систем само во обратна насока.
Со силата на цицањето епидермалните клетки ја одземаат водата од клетките на мезофилот на листот каде концентрацијата на материите е пониска. По одземањето на водата од нив и тие стануваат поконцентрирани и способни за одземање вода од повнатрешните клетки. Процесот се одвива непрекинато од една до друга клетка сè до спроводните елементи за водата – трахеите и трахеидите, во снопчето на листот, од кои се одзема водата. Одземената вода спроводните елементи ја надополнуваат од клетките на кората на коренот, кои ја примаат водата од почвата преку кореновите влакненца.
Нормален процес имаме кога растението прима повеќе вода отколку што ја испушта со транспирацијата. Во спротивен случај се јавува привремен недостиг на вода во растението што се одразува со свенување на листовите.
Транспирацијата може да биде:
Во најголема мера транспирацијата се одвива преку стомите – стоматална. Испуштањето на водената пара преку стомите се одвива кога тие се отворени. Стомите се отворени додека се тургоресцентни. Тургоресцентноста на стомнините клетки се одржува со приливот на осмотски активните материи (добиени со ензимско разградување на скробот на растворливи шеќери) со чие присуство се покачува концентрацијата на вакуоларниот сок. Со тоа тој станува хипертоничен, а самата клетка способна да ја цица водата од околните клетки. Со прилив на водата, стомнините клетки стануваат тургоресцелатни со што се овозможува отворање на стомниниот отвор. Стоматалната транспирација е процес во кој водената пара пред да излезе од листот преку стомниниот отвор, се наоѓа во меѓуклеточните простори на мезофилот и оттаму дифундира кон отворот (остиолумот) на стомата и преку него во надворешната средина.
За разлика од стоматалната, која се регулира со механизмот на отворање и затворање на отворот на стомата, кутикуларната транспирација претставува процес што не го регулира растението. Таа се одвива кога стомите се затворени, односно во отсуство на стоматалната транспиација. Растенијата од зголемување на кутикуларната транспирација, освен со задебелување на кутикулата, се заштитуваат со образување восочни превлаки и со образување разновидни влакна што го штитат растението од прекумерно загревање.
Лентицеларна транспирација е испуштање на водата преку лентицелите, а се врши кај старите изданоци на дрвенестите растенија. Во однос на другите видови таа транспирација е најслаба.
Димитар Кратовски
Димитар Кратовски ― еден од најзначајните македонски книжевници од XV век, поврзан со традициите на Кратовската книжевна школа.
Животопис
Во 1466 година, по придружба на охридскиот архиепископ Доротеј, тој направил словенски препис на Номоканонот за потребите на архиепископијата во Охрид. Кон средината на XIX век, овој Номоканон сè уште се наоѓал во Охрид, каде што го пронашол рускиот славист Виктор Григорович. Меѓутоа, Григорович ги зел само последните листови од ракописот, кои сега се наоѓаат во Лениновата библиотека во Москва, во збирката на Григорович под сигнатура Ф 87 No 1707. Овие листови (10) содржат опширен поговор за дијак Димитар, во кој има мошне интересни податоци за Охридската архиепископија и за историјата на Македонија воопшто. Освен поговорот, фрагментот содржи, исто така, список на потчинетите на Цариградската патријаршија архиепископии и митрополии, речник на латински заемки што се употребени во текстот на Номоканонот со соодветен словенски превод и препис од две писма што влашкиот кнез Јоан Стефан и охридскиот архиепископ Доротеј ги размениле меѓу себе во 1456 година.
Поговорот на Димитар Кратовски е интересен не само како историски извор, но и како книжевно дело. Големиот авторитет на дијак Димитар како книжевник се потврдува и од фактот што дел од неговиот поговор го користи познатиот книжевник и писател од тоа време Владислав Граматик при пишувањето на поговорот кон својот панегирик од 1469 година. Останатиот дел од Номоканонот на Димитар Кратовски досега не е пронајден.
=Поврзано=
=Наводи=
Дирекција за заштита на личните податоци
Дирекција за заштита на личните податоци на Република Македонија (ДЗЛП) - самостоен и независен орган со својство на правно лице, надлежна за вршење надзор над законитоста на преземените активности при обработување на личните податоци и нивната заштита, на територијата на Република Македонија. Дирекцијата е основана на 22 јуни 2005 година, согласно Законот за заштита на личните податоци од 2005 година и е надлежна за вршење надзор над законитоста на преземените активности при обработувањето на личните податоци и нивната заштита, на територијата на Република Македонија.
Основање и раководство
Дирекцијата е основана со именување на директорот со Одлука на Собранието на Република Македонија. Со Дирекцијата раководи директор, кој има заменик. Нив ги именува и разрешува Собранието на Република Македонија за време од пет години. За својата работа и за работата на Дирекцијата, директорот и неговиот заменик одговараат пред Собранието на Република Македонија. Директорот доставува до Собранието на Република Македонија годишен извештај за работата на Дирекцијата. Прв директор на Дирекцијата била Маријана Марушиќ (именувана на 22 јуни 2005 година), а на 6 декември 2005 година именуван е првиот заменик -директор Зоран Пандев. Во октомври 2010 година, за нов директор бил изгласан Драган Ѓорѓиевски. , а на 31 декември 2008 година, Јовица Страшевски бил именуван за нов заменик-директор на Дирекцијата, кој подоцна ја напушта дирекцијата и е именуван за Директор на Агенцијата за безбедност во железничкиот сообраќај. По него, Сеад Садикоски е избран за заменик-директор.
Согласно Законот за заштита на личните податоци, директорот на Дирекцијата за заштита на личните податоци ги пропишува операциите на обработка на личните податоци што претставуваат посебен ризик за слободите и правата на субјектот на личните податоци и ја пропишува формата, содржината и начинот на водење на Централниот регистар и евиденција за извршен пренос на личните податоци во други држави. Директорот ги донесува и сите одлуки и решенија во врска со работата на Дирекцијата.
Дирекцијата издава свој електронски информативен билтен.
Показатели за работењето на Дирекцијата
'''Табела бр. 1: Вработени, буџет и активности на Дирекцијата'''
Организациска структура
Во согласност со актите за организација на работата и систематизација на работните места, Дирекцијата ќе ги остварува своите надлежности, организирана во пет сектори и дванаесет одделенија, и тоа:
Надворешни врски
Дирекција за заштита на личните податоци
Георги Василевски
Георги Василевски (1935 - ) — македонски филмски критичар, публицист и теоретичар на филмот. Роден е во Гуменџе, Егејска Македонија.
Биографија и работа
Филозофскиот факултет го завршил 1960 година во Скопје. За време на студентските денови објавувал филмска критика и активно учествувал во работата на академскиот кино клуб „Скопје“. По дипломирањето се вработил во радио Скопје и ја водел емисијата „Низ окото на филмската камера“.
Постдипломски студии завршил во Париз, под патронат на париската кинотека, а по враќањето во Скопје станува уредник на филмската програма во телевизија Скопје и ја уредува и води емисијата „Во фокусот на филмот“.
Во некогашна Југославија соработувал со речиси сите филмски списанија, а во некои од нив е и член на редакцијата како „Филмограф“ од Белград и „Екран“ од Љубљана. Учествувал на голем број домашни и странски симпозиуми, кои се тематски поврзани со проблематиката на филмот и е автор на стотина научни трудови посветени на историјата, теоријата и естетиката на филмот. Припаѓа на тесната група критичари што го основале движењето „Синеастички вечери“ и ги покренаа филмските списанија „Кинотечен месечник“, а подоцна и „Кинопис“.
Еден е од соработниците на филмската енциклопедија во издание на Југословенскиот лексикографски завод „Мирослав Крлежа“ од Загреб. Автор е на монографијата за Ацо Јовановски, како на „Времето на филмот“, а автор е и на книгата Филм медсанјами ин ресницо во издание на „Младинска книга“ од Љубљана. Василевски ги напишал и 4-те досега објавени тома од планираното петтомно издание „Историја на филмот“ во издание на Кинотека.
Бил професор на Универзитетот за аудио-визуелни уметности ЕСРА и на ФДУ. Добитник е на наградата „Феникс“ за постигнување врвен успех од областа на филмската уметност, како и на наградата „Златен Дедал“ што ја доделува европската филмска академија ЕСРА.
На 9 ноември 2009 година излезе и неговото капитално дело „Филмска енциклопедија“, на вкупно 800 страници, по азбучен ред ја опфаќа историјата на филмот, филмските автори, периоди и филмски жанрови.
Специфично за ова единствено дело во нашата филмска историја е што претставува синтеза на различните можни пристапи за пишување филмска енциклопедија. Таа е и филмска историја, и приказ на филмските автори и се задржува на периоди од развојот на филмот и на жанровите. Таа е корисна и за оние што лаички се занимаваат со филмот и за оние што се професионално врзани за него - кажа професорот Љубомир Цуцуловски, еден од промоторите на енциклопедијата.
Русизми
Русизми, во лингвистиката, се зборови кои се позајмуваат или се преточуваат од рускиот јазик во некој друг јазик. Бидејќи рускиот јазик е дел од словенските јазици и поголем број на русизми се среќаваат токму кај оваа група на јазици. Покрај русизми, во словенските јазици познат е терминот славизми или словенизми. Сепак, постојат одредени зборови кои исклучиво потекнуваат од стариот руски јазик. Интересно е да се забележи дека русизми нема само во словенските јазици, туку и во некои западноевропски и несловенски јазици, како што се англискиот, францускиот, финскиот, шведскиот јазик и други јазици. На пример, во италијанскиот јазик русизмите се наоѓаат на петтото или шестото место во однос на другите странски зборови во тој јазик. Во украинскиот јазик се забележуваат русизми кои ги заменуваат староукраинските зборови, како часи наместо годинник (за часовник), ковьор наместо килим (за тепих), празнувати наместо святкувати (за празнување) и други.
Настанување на русизмите
Постојат три начини по кои настануваат русизмите: 1. како чисти руски зборови кои целосно ја задржале својата форма од рускиот во некој друг јазик; 2. како руски зборови кои делумно или целосно ја загубиле формата од рускиот јазик, со цел да се усогласат со фонетиката и лексиката на новиот јазик; и 3. како зборови чиј јазик-посредник е рускиот јазик, односно тоа се неруски зборови преточени во рускиот јазик, а подоцна позајмени од истиот.
Русизмите во разговорен и книжевен стил
Во јазиците кои се зборуваат во или околу областа на руското говорно подрачје, бројот на русизми во разговорниот говор е повисок од оној кој би го дозволила лексиката. Вакви јазици се татарскиот, казашкиот, украинскиот, молдавскиот, латвискиот, естонскиот, како и полскиот јазик. Кај овој вид јазици, русизмите се често пати единствениот можен начин да се пренесе значењето на оригиналниот збор, кој некогаш не ни постоел пред појавата на рускиот јазик. Од друга страна, пак, кај јазиците чии говорници имаат исклучително ретки контакти со руски говорители, се забележува дека русизмите имаат многу формален, книжевен и специфичен карактер и се појавуваат во литературата како егзотични зборови или историцизми, а ретко се употребуваат во секојдневниот говор. Вакви јазици се англискиот, францускиот, германскиот и други. Кај јазиците од оваа втора група, русизмите се ретко застапени и помалку познати затоа што вообичаено имаат лексички еквиваленти во тамошниот вокабулар.
Историја на русизмите
Раните русизми се појавуваат од X до XIII век и се распространуваат низ балтичките јазици (естонскиот, литванскиот, латвијскиот јазик) и фино-унгарските јазици (фински и унгарски јазик). Со германската инвазија на Балтикот овој процес се прекинува. Доцните русизми се развиваат периодот меѓу XIII и XV век, кога стабилноста на руската држава се поткопува, делумно и со зајакнувањето на државноста на други народи (Турците на Балканот, Монголците во Азија и Германците на Балтикот). Настанува таква политичка, општествена и културна промена со која застапеноста на русизмите нагло опаѓа, а дури и рускиот јазик прима одредени зборови од отоманскиот јазик. Кон крајот на XVIII век започнува зголемување на влијанието на рускиот јазик врз другите словенски јазици. Руската Империја подолг период останува независна словенска држава, па затоа рускиот јазик станува важен лексички извор за т.н. групи-будилници кои сакаат да ги заживеат културно-јазичните словенски одлики кај Словените кои се борат за независност од Австроунгарската Империја. Во советскиот и постсоветскиот период широко се распространуваат русизмите од третата група, кои се зборови од неруско потекло кои преку рускиот пристигнале до други јазици.
Русизми во македонскиот јазик
Еден од јазиците кои содржи русизми е и македонскиот јазик, токму поради истата јазична група (словенски јазици). Одредени руски зборови се пренеле во македонскиот јазик без никакви промени, како: безработица, владение, производство, работа, работник, ставка, труд, бабушка, каша, округ, доход, приход, расход, цена, долг, наем, договор и слично. Некои зборови, пак, претрпеле одредена промена поради различната фонетика и разликите во македонската азбука и руската азбука. Такви зборови се: сделка > зделка, покривитель > покровител, предприятие > претпријатие, производитель > производител, собственность > сопственост, способность > способност, степь > степа, мамонт > мамут, вотка > вотка, чернозём > чернозем (црница), область > област, край > крај, банкротство > банкрот, распределение > распределба, самоуправление > самоуправување, счетоводство > сметководство, срок > рок, заработок > заработка, продажа > продажба, распродажа > распродажба, торговля > трговија. Други зборови или групи на зборови се пренеле во македонскиот јазик со малку поголеми промени. Таков пример се производственные силы, кои преминале во производствени сили. Зборот „завод“ е стар руски поим кој претежно се користел во периодот на стара Југославија. Органите на државната управа во Република Македонија претрпеле организациски промени. Така, престанале да постојат заводи, а како замена се вовел модерниот европски термин „агенција“. Такви примери се: Завод за вработување на Република Македонија > Агенција за вработување на Република Македонија, Државен завод за геодетски работи > Агенција за катастар и недвижности.
Извори
„Лексиката во преводите од англиски на македонски јазик на научна и стручна литература од економско-финансиската област“, м-р Милена Саздовска – Пигуловска, докторска дисертација (Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје, Филолошки факултет „Блаже Конески“), Скопје, 2014 година
Расторф
Расторф (Rastorf) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Материјален живот (книга)
„Материјален живот“ (француски: La Vie matérielle) — збирка раскази на француската писателка Маргерит Дирас од 1987 година.
Содржина
Книгата содржи 46 кратки текстови:
За делото
Дирас наведува дека книгата ја пишувала од почетокот на есента 1986 до крајот на зимата 1987 година. Притоа, сите текстови, таа му ги кажувала на пријателот Жером Божур. Двајцата ги слушале текстовите снимени на магентофонска лента, заеднички ги оценувале, а потоа таа ги поправала. Последниот период бил исполнет со кратење, ублажување и смирување на текстовите. Дирас нагласува дека текстовите во книгата не ги исцрпуваат своите теми; единствено, оваа книга ги претставува нејзините повремени ставови за некои прашања. Оттука, според авторката, книгата нема ни почеток ни крај, ни средина, така што таа не може да се нарече книга, но не е ниту дневник, ни новинарски текст, туку е еден вид читанка. Исто така, таа е далеку од роман, но е блиска до него според начинот на пишување. Дирас имала поволно мислење за неа, пишувајќи: „Многу долго не сум сакала некоја книга како што ја сакам оваа.“
Во ова дело, авторката ги искажува своите најинтимни исповеди, размислувањата за нејзиниот живот, за љубовниците, за проблемите со алкохолизмот, за своите претходни книги и за главните ликови во нив, како и за односите со нејзините пријатели Мадлен Рено, Мишел Фуко, Ролан Барт, Жан-Луј Баро итн. Меѓутоа, „Материјален живот“ не е автобиографија на Дирас, ниту пак збирка есеи, туку само збир на нејзиите размислувања за нештата кои го сочинуваат секојдневниот живот. На моменти, нејзините исповеди делуваат шокантно, особено оние во кои таа ги опишува првите љубовни искуства, кога таа била на четиригодишна возраст, за деновите и ноќите поминати во делириум како последица на алкохолизмот или за нејзиниот пријател, хомосексуалецот Јан. Исто како и во нејзините претходни дела, така и во оваа книга читателот не знае каде престанува стварноста а каде започнува фикцијата, дали таа зборува за откачените нешта на сериозен начин или пак зборува откачено за сериозните нешта. Исто така, стилот со кој е напишана оваа книга е карактеристичен за нејзините претходни дела, а тоа особено се однесува на кратките текстови кои не се ниту раскази ни есеи, туку само фрагменти, дијалози или скици, а кои потсетуваат на новинарски текстови. Освен тоа, читателот има впечаток како авторката да не пишува, туку како да зборува, односно како цело време да го слуша нејзиниот глас. Така, „Материјален живот“ делува како да не е напишана, туку изговорена книга. Таа е замислена како дијалог меѓу Дирас и Жером Божур, но таа е повеќе монолог, кој час е тивок а час многу интензивен.
Куќа на Карамитре
Куќа на Карамитре — стара куќа во градот Струга, прогласена е за културно наследство на Македонија.
Местоположба
Куќата е сместена во Струшката чаршија, не левиот брег на реката Црн Дрим. Се наоѓа на улица „Нико Нестор“ бр. 46.
Историја
Градбата датира од XIX век и изградена е за семејството Карамитреви.
Како еден од ретките опстанати примери за струшката староградска архитектура, куќата била прогласена за споменик на културата на 7 декември 1954 г. и повторно на 27 јуни 2017 г.
Военополев суд
Военополев суд ― вонреден воен суд при Министерството на војна на Бугарија за судење на припадниците на народно ослободителната војска на Македонија.
Судот постоел од септември 1941 година, па сè до капитулацијата на Бугарија во септември 1944 година. Дејствувал во рамките на Петтата бугарска армија, а седиштето му било во Скопје.
Космос-1159
Космос-1159 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Александар Караѓорѓевиќ (син на Александар II Караѓорѓевиќ)
Александар Караѓорѓевиќ во ) е син на принцот Александар II Караѓорѓевиќ и неговата сопруга Марија да Глорија од Орлеан и Браганца, и внук на последниот крал на Југославија, Петар II Караѓорѓевиќ. Тој има брат близнак, Филип.
Космос-1159
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 февруари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1159 бил комуникациски сателит.
Александар Караѓорѓевиќ (син на Александар II Караѓорѓевиќ)
Кога имал две години, тој заедно со својот брат биле испратени во Лондон. Во 1990 година, тие таму го завршиле основното училиште, а во 2000 година, завршил гимназија. По ова, тој се запишал на факултет во Шпанија.
Космос-1159
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1478 км, а најмалото на 1450.
Александар Караѓорѓевиќ (син на Александар II Караѓорѓевиќ)
Зборува англиски, шпански и француски, а го усовршува и српскиот јазик.
Agaricus benesii
Agaricus benesii е агарична печурка од родот Agaricus. Оваа печурка може да се разликува по бела капа која модринки розово-црвена кога е повредена, лушпеста долна шипка и живеалиште на четинари. Слично на Agaricus californicus и A.xanthodermus, капачето се менува во кафена возраст. Сепак, карактеристична одлика на A. californicus и A. xanthodermus е задебелениот прстен на раб, фенолен мирис и пожолтена модринка, наместо црвена. Во случајот на Agaricus xanthodermus, тој се јавува брзо, иако слабо до воопшто во случајот со A. californicus. Друг сличен вид, Agaricus bernardii, исто така обојува црвено и има бело месо, но се разликува по поголемиот дел, превезот со обвивка, мирисот на саламура и различното живеалиште, имено тревата.
Опис
Шапка е 4-8 см широки, има конвексна форма која со возраста станува рамна. Месото е бело, умерено густо и цврсто. Мирисот е лут, иако печурката има благ вкус. Кога е повреден, добива розово-црвена боја. Површината е бела, сува и вродена фибрилоза. На маргината, тој е ситно извалкан, иако обезбојува во кафеава нијанса на возраст.
Стеблото е 5-15 см високи и 1-2 см дебели. Стеблото се протега до зголемената основа. Во зрелоста, стеблото се полне. Површината е бела и се врти мазна на врвот, додека долу е ситно излупена. Делумниот превез е бел, мембранозен и двослоен. Горната површина е пругаста, додека долната површина е составена од лушпести дамки, кои формираат мал, супериорен прстен. Месото е бело, иако брзо се обојува црвено кога ќе се повреди.
Живеалиште
Најден под Монтереј Кипарис и борови, Agaricus benesii често се во мали групи или сами. Покрај тоа, тие се плодни од средината до крајот на зимата.
Тери Хачер
Тери Лин Хачер (Teri Lynn Hatcher) (родена на 8 декември, 1964) е американска глумица. Го толкуваше ликот на Лоис Лејн во серијата „Лоис и Кларк: Новите авантури на Супермен“, а беше и една од девојките на Бонд, во филмот Секогаш има утре во 1997. Доби Златен глобус за најдобра глумица во 2005 за нејзината улога во Очајни домаќинки, каде што го глуми ликот Сузан Маер/Делфино.
Африкански куп на нации 1959
Африкански куп на нации во 1959 година — 2-во африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Обединета Арапска Република од 22 мај до 29 мај 1959 година. На ова првенство учество зеле 3 репрезентации. Вкупно биле одиграни 3 натпревари.
Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Обединета Арапска Република.
Димитар Поп-Георгиев (професор)
Димитар Поп-Георгиев бил македонски и југословенски правник, публицист и унеиверзитетски професор.
Животопис
Поп Георгиев е роден во каде што завршил основно училиште. Гимназиското одбазование го стекнал во Штип, додека во Белград студирал на Правниот факултет. По дипломирањето се вработил во Јавното обвинителство на НР Македонија, a подоцна во Јавното обвинителство на ФНР Југославија. При основањето на Правно-економскиот факултет во Скопје, бил избран за асистент на граѓанско право. Поп Георгиев во 1951 година бил избран за доцент на Правниот Факултет во Скопје, во 1956 година за вонреден професор на истиот факултет, a во 1962 година и за редовен професор на Факултетот.
Библиографија
Во текот на својот работен век проф. д-р Димитар Поп Георгиев има објавено голем број научни и стручни трудови, меѓу кои позначајни се следните:
Џудит Кари
Кари станала позната како спротивен научник која води блог кој е дел од блогосферата за негирање на климатските промени. Социјалните научници кои ја проучувале позицијата на Кари за климатските промени, ја опишале како „неоскептицистка“, со тоа што нејзината сегашна позиција вклучува одредени одлики на негирање; од една страна, таа прифаќа дека планетата се загрева, дека човечките стакленички гасови како јаглерод диоксид предизвикуваат затоплување, и дека веродостојното најлошо сценарио е потенцијално катастрофално, но од друга страна, таа исто така наведува дека стапката на затоплување е побавна отколку што проектираат климатските модели, ја нагласува нејзината оценка за несигурноста во моделите за предвидување на климата и се прашува дали ублажувањето на климатските промени е достапно. И покрај широкиот консензус меѓу климатските научници дека климатските промени бараат итна акција, Кари сведочела пред Конгресот на Соединетите Држави дека, според нејзиното мислење, има толку многу неизвесност за природните климатски варијации што обидот за намалување на емисиите може да биде бесмислен.
Образование
Кари дипломирала со пофалба на Универзитетот во Северен Илиноис во 1974 година по географија. Докторирала геофизички науки на Универзитетот во Чикаго во 1982 година.
Кариера
Кари е почесна професорка и поранешен претседател на Факултетот за Земјата и атмосферските науки на Технолошкиот институт во Џорџија; таа била на последната позиција од 2002 до 2013 година. Кари се пензионирала од нејзината универзитетска позиција во 2017 година, опишувајќи дека дел од нејзината причина за напуштање на академијата е она што таа го опишала како „антискептична пристрасност“, што во тоа време го опишала како „лудост“ на политичката природа на науката за климата. Кари служела во Советодавниот совет на НАСА, Поткомитетот за наука за Земјата, чија мисија била да обезбеди совети и препораки на НАСА за прашањата на програмските приоритети и политики. Таа била член на НОАА, климатската работна група од 2004 до 2009 година, член на Одборот за вселенски студии на националните академии од 2004 до 2007 година и член на Националната група за истражување на климата на Националните академии од 2003 до 2006 година