cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Саудиска Арабија
Кралство Саудиска Арабија
Вториот настан бил преземањето на Големата џамија во Мека од исламистички екстремисти. На 20 ноември 1979 година, двесте вооружени исламистички дисиденти предводени од саудискиот проповедник Џухајман ел-Утајбија ја презеле Големата џамија. Тие тврделе дека саудиското кралско семејство повеќе не претставува чист ислам и дека Месџид ел-Харам (Светата џамија) и Ќаба, мора да бидат задржани од оние со вистинската вера. Бунтовниците заплениле десетици илјади верници како заложници во џамијата. Опсадата траела две недели и резултирала со неколку стотици смртни случаи и значителна штета на храмот, особено галеријата Сафа-Марва. Пакистанските сили го спровеле конечниот напад; тие биле помогнати со оружје, логистика и планирање од страна на елитниот тим на француски командоси од француската единица за команда GIGN[57]. Владата ја вратила контролата над џамијата по 10 дена и заробените биле погубени. Дел од одговорот на кралското семејство бил да се спроведе многу построго почитување на традиционалните верски и социјални норми во земјата (на пример, затворање на кината) и да им се даде на улемите поголема улога во владата. Ниту едните ниту другите не успеале во целост бидејќи исламизмот продолжил да расте.
Во 1980 година, Саудиска Арабија го откупила американскиот дел од Арамко.
Кралот Халид бин Абдулазиз починал од срцев удар во јуни 1982 година. Тој бил наследен од страна на неговиот брат Фахд бин Абдулазиз, кој ја додал титулата „Чувар на Двете Свети Џамии“ на неговото име во 1986 година, како одговор на значителниот фундаменталистички притисок да избегне употреба на „величественост“. Фахд продолжил да развива блиски односи и со Соединетите Американски Држави и ја зголемил набавката на американска и британска воена опрема.
Огромното богатство генерирано од приходите од нафта почнувало да има уште поголемо влијание врз саудиското општество. Тоа довело до брза технолошка (но не и културна) модернизација, урбанизација, масовно јавно образование и создавање нови медиуми. Ова и присуството на сè поголем број странски работници многу влијаело на традиционалните саудиски норми и вредности. Иако имало драматични промени во социјалниот и економскиот живот на земјата, политичката моќ продолжила да се монополизира од кралското семејство кое довело до незадоволство кај многу Саудијци кои започнале да бараат пошироко учество во владата.
Во 1980-тите, Саудиска Арабија потрошила 25 милијарди долари за поддршка на Садам Хусеин во Ирано-ирачката војна. Сепак, Саудиска Арабија ја осудила ирачката инвазија на Кувајт во 1990 година и побарала од САД да интервенираат во судирот. Кралот Фахд дозволил американски и коалициски трупи да бидат стационирани во Саудиска Арабија. Тој ја поканил владата на Кувајт и многу нејзини граѓани да останат во Саудиска Арабија, но ги протерал граѓаните на Јемен и Јордан поради поддршката на нивните влади за Ирак. Во 1991 година, силите на Саудиска Арабија биле вклучени и во бомбашки напади врз Ирак и во копнена инвазија што помогнало да се ослободи Кувајт.
Односите на Саудиска Арабија со Западот почнале да предизвикуваат зголемена загриженост кај некои улеми и студенти на шеријатско право и било едно од прашањата што довеле до зголемување на исламистичкиот тероризам во Саудиска Арабија, како и исламистички терористички напади во западните земји од државјани на Саудиска Арабија. Осама бин Ладен бил државјанин на Саудиска Арабија (сè додека не му било одземено државјанството во 1994 година) и бил одговорен за бомбашките напади на американската амбасада во Источна Африка во 1998 година и за бомбашкиот напад на УСС Кол во 2000 година во близина на пристаништето Аден, Јемен. 15 од 19-те терористи вклучени во нападите на 11 септември во Њујорк, Вашингтон и Шанксвил, Пенсилванија биле државјани на Саудиска Арабија. Многу Саудијци кои не ги поддржувале исламистичките терористи останале длабоко незадоволни од политиката на владата
Исламизмот не бил единствениот извор на непријателство кон владата. Економијата на Саудиска Арабија била близу до стагнација. Високите даноци и растот на невработеноста придонеле за незадоволство, и се рефлектирало во пораст на граѓанските немири и незадоволство против кралското семејство. Како одговор, голем број ограничени „реформи“ биле иницирани од кралот Фахд. Во март 1992 година, тој го вовел „Основниот закон“, кој ги потенцирал должностите и одговорностите на владетелот. Во декември 1993 година бил инаугуриран Консултативниот совет. Тој е составен од претседател и 60 члена - сите избрани од кралот. Намерата на кралот била да одговори на несогласувањето, притоа правејќи што е можно помалку вистински промени во статус кво состојбата: „Систем заснован на избори не е во согласност со нашето исламско верување, кое [ја одобрува] владата со консултации“.
Во 1995 година, Фахд доживеал мозочен удар, а престолонаследникот Абдула, ја презел улогата на де факто регент, преземајќи го секојдневното управување со земјата. Сепак, неговиот авторитет бил попречен од конфликтот со полноправните браќа на Фах (Седумте Саудијци). Од 90-тите години на минатиот век, знаците на незадоволство продолжиле и вклучуваат, во 2003 и 2004 година, серија бомбашки напади и вооружено насилство во Ријад, Џеда, Џанбу и Хобар. Во февруари - април 2005 година, во Саудиска Арабија се одржале првите општински избори на национално ниво. Жените не смееле да учествуваат.
На 29 јануари 2011 година, стотици демонстранти се собрале во градот Џеда во редок приказ на критики против лошата инфраструктура на градот откако смртоносните поплави го зафатиле градот и убиле 11 лица<. Полицијата ги прекинала демонстрациите по околу 15 минути и уапсила од 30 до 50 лица.
Во 2011 година, Саудиска Арабија била погодена од сопствените протести на Арапската пролет. Како одговор на тоа, кралот Абдула на 22 февруари 2011 година објавил серија придобивки за граѓаните во износ од 36 милијарди долари, од кои 10,7 милијарди долари биле наменети за домување. Не биле објавени политички реформи како дел од пакетот, иако некои затвореници обвинети за финансиски криминал биле помилувани. На 18 март истата година, кралот Абдула бин Абдулазиз објавил пакет од 93 милијарди долари, кој вклучувал 500.000 нови домови до 67 милијарди долари, покрај создавањето на нови 60.000 нови работни места во безбедноста.
Иако општинските избори само за мажи се одржале на 29 септември 2011 година, Абдула им дозволил на жените да гласаат и да бидат избрани на општинските избори во 2015 година, а исто така да бидат номинирани во Советот на Шура.
Политика
Саудиска Арабија е апсолутна монархија. Сепак, според Основниот закон на Саудиска Арабија усвоен со кралски декрет во 1992 година, кралот мора да ги почитува шеријатот (исламски закон) и Куранот, додека Куранот и суната (традициите на Мухамед) се прогласени за устав на земјата. Не се дозволени политички партии или национални избори. Критичарите сметаат дека тоа е тоталитарна диктатура . „Економист“ ја оценил владата на Саудиска Арабија како петта авторитарна влада од 167 оценети во својот Индекс на демократија во 2012 година, и Фридом Хаус и го дал најнискиот рејтинг „Не слободно“, со оценка 7,0 („1 = најдобар, 7 = најлош“) за 2019 година.
Во отсуство на национални избори и политички партии, политиката во Саудиска Арабија се одвива во две различни арени: во рамките на кралското семејство, Сауд и помеѓу кралското семејство и остатокот од саудиското општество. . Надвор од Ал-Сауд, учеството во политичкиот процес е ограничено на релативно мал сегмент од населението и има форма на консултации на кралското семејство со улемите, племенските шеици и членовите на важните трговски семејства за големи одлуки. Овој процес не го пренесуваат саудиските медиуми.
По обичај, сите мажи во полнолетство имаат право да го молат кралот директно преку традиционалниот племенски состанок познат како маџлис. На многу начини, пристапот кон владата малку се разликува од традиционалниот систем на племенско владеење. Племенскиот идентитет останува силен и, надвор од кралското семејство, политичкото влијание често се определува со племенска припадност, при што племенските шеици одржуваат значителен степен на влијание врз локалните и националните настани. Како што е споменато, во последниве години постоеле ограничени чекори за проширување на политичкото учество, како што е формирање на Консултативен совет во раните 90-ти и Националниот форум за дијалог во 2003 година.
Владеењето на Сауд се соочува со политичко спротивставување од четири извори: сунитски исламистички активизам; либерални критичари; шиитското малцинство - особено во Источната Провинција; и долгогодишни племенски и регионалистички партикуларистички противници (на пример во Хеџаз). Од нив, малцинските активисти се најистакнатите закани за владата и во последните години извршиле голем број насилни инциденти во земјата. Сепак, отворен протест против владата, дури и ако е мирен, не се толерира.
Монархија и кралско семејство
Кралот комбинира законодавни, извршни и судски функции и кралските декрети ја формираат основата на законодавството на земјата. Кралот е исто така премиер и претседава со Советот на министри на Саудиска Арабија и Советодавното Собрание на Саудиска Арабија.
Кралското семејство доминира во политичкиот систем. Огромниот број на семејството му дозволува да ги контролира повеќето важни места на кралството и да има учество и присуство на сите нивоа на власт. Се проценува дека бројот на принцови е најмалку 7.000, со најголема моќ и влијание имаат околу 200 машки потомци на Ибн Сауд. Клучните министерства генерално се резервирани за кралското семејство, како и 13-те регионални гувернери.
Долгорочните политички и владини назначувања резултирале со создавање на „моќни фондови“ за постарите принцови, како оние на кралот Абдула, кој бил командант на Националната гарда од 1963 година (до 2010 година, кога го назначил својот син), , поранешен престолонаследник Султан, министер за одбрана и авијација од 1962 година до неговата смрт во 2011 година, поранешен принц престолонаследник принцот Најеф кој бил министер за внатрешни работи од 1975 година до неговата смрт во 2012 година, принцот Сауд кој бил министер за надворешни работи од 1975 година и сегашниот крал Салман, кој бил министер за одбрана и авијација пред да биде крунисан за принц и гувернер на провинцијата Ријад од 1962 до 2011 година. . Актуелен министер за одбрана е принцот Мохамад бин Салман, син на кралот Салман бин Абдулазиз и принц престолонаследник.
Кралското семејство е политички поделено со фракции засновани врз лојалност на кланот, лични амбиции и идеолошки разлики. Најмоќната кланска фракција е позната како „Седум Судаири“, која ја сочинуваале покојниот крал Фахд бин Абдулазиз и неговите полноправни браќа и нивните потомци. Идеолошките поделби вклучуваат прашања во врска со брзината и насоката на реформите, и дали улогата на улемите треба да се зголеми или намали. Во семејството имало поделби околу тоа кој треба да го наследи престолот по приемот или пораната смрт на принцот Султан. . Кога принцот Султан починал пред да се искачи на престолот на 21 октомври 2011 година, кралот Абдула го назначил принцот Наџеф за принц-престолонаследник. Следната година принцот Наџеф исто така починал пред да се искачи на престолот.
Саудиската влада и кралското семејство честопати, во текот на многу години, биле обвинети за корупција *
Транспаренси Интернешнл во својот годишен Индекс на корупција за 2010 година и дал на Саудиска Арабија оценка 4,7 (на скала од 0 до 10 каде што 0 е „многу корумпиран“, а 10 е „високо чист“). Саудиска Арабија претрпела процес на политичка и социјална реформа, како што е зголемување на јавната транспарентност и добро управување. Сепак, непотизмот и покровителството се широко распространети кога се работи во земјата. Спроведувањето на законите за борба против корупцијата е селективно и јавните службеници се вклучуваат во корупција неказнето. Голем број истакнати принцови од Саудиска Арабија, министри во владата и деловни луѓе, вклучувајќи го и принцот ел-Валид бин Талал, биле уапсени во Саудиска Арабија во ноември 2017 година.
Има зголемен притисок за реформа и модернизирање на владеењето на кралското семејство, агенда што ја поддржува кралот Абдула и пред и по неговото пристапување во 2005 година. Создавањето на Консултативниот совет во раните 90-ти години на минатиот век не ги задоволувало барањата за политичко учество и, во 2003 година, бил објавен годишен Национален форум за дијалог што ќе им овозможи на избраните професионалци и интелектуалци јавно да дебатираат за тековните национални прашања, во рамките на одредени пропишани параметри. Во 2005 година се одржале првите општински избори. Во 2007 година, Советот за верност бил создаден за регулирање на наследстото. Во 2009 година, кралот извршил значителни кадровски промени во владата со назначување реформатори на клучни позиции и прва жена на министерско место. Сепак, овие промени биле критикувани како премногу бавни или само козметички.
Ел еш-Шеик и улогата на улемата
Саудиска Арабија е скоро единствена во давањето директна улога на улемите (телото на исламски верски водачи и правници) во владата. Претпочитаните улеми по убедување се Салафи. Улемите исто така имале клучно влијание во големите владини одлуки, на пример, воведувањето на нафеното ембарго во 1973 година и поканата за странски трупи во Саудиска Арабија во 1990 година. Покрај тоа, тие имале и голема улога во судскиот и образовниот систем и монопол на авторитетот во сферата на верскиот и социјалниот морал.
До 70-тите години на минатиот век, како резултат на богатството со нафта и модернизацијата на земјата иницирана од кралот Фејсал бин Абдулазиз, во тек биле важни промени во саудиското општество и моќта на улемите започнала да опаѓа. Сепак, ова се променило по заземањето на Големата џамија во Мека во 1979 година од исламистички радикали. Одговорот на владата на кризата вклучувал зајакнување на овластувањата на улемите и зголемување на нивната финансиска поддршка : особено, им била дадена поголема контрола врз образовниот систем и им било дозволено да спроведуваат построго почитување на вахабистичките правила на морално и социјално однесување. По неговото стапување на престолот во 2005 година, кралот Абдула бин Абдулазиз вовел политика за намалување на овластувањата на улемите, на пример, префрлајќи ја контролата над образованието на девојчињата на Министерството за образование.
Правен систем
Примарен извор на законот е исламскиот шеријат кој потекнува од учењата на Куранот и Суната (традициите на пророкот). Саудиска Арабија е единствена меѓу современите муслимански држави по тоа што шеријатот не е кодифициран и не постои систем на судски преседан, давајќи им можност на судиите да користат независно правно расудување за да донесат одлука. Саудиските судии имаат тенденција да ги следат принципите на судската пракса Ханбали (или фикх) кои се наоѓаат во пред-модерните текстовии забележани по буквалистичкото толкување на Куранот и хадисот.
Бидејќи судијата е овластен да ги игнорира претходните пресуди (или свои или други судии) и може да го примени своето лично толкување на шеријатот за кој било посебен случај, дивергентни пресуди се јавуваат дури и во очигледно идентични случаи, што ја отежнува предвидливоста на правната интерпретација. Шеријатскиот судски систем го сочинува основното судство на Саудиска Арабија и нејзините судии (кади) и адвокатите се дел од улемите, како исламските научници во земјата.
Кралските декрети се другиот главен извор на правото; но се нарекуваат регулативи наместо закони затоа што се подредени на шеријатот. Кралските декрети го надополнуваат шеријатот во области како што се трудовото, трговското и корпоративното право. Дополнително, традиционалното племенско право и обичај остануваат значајни. Екстра-шеријатските владини трибунали обично ги решаваат споровите во врска со специфичните кралски декрети. Конечната жалба и од шеријатските судови и од владините трибунали е до кралот и сите судови и трибунали ги следат шеријатските правила за докажување и постапка. .
Саудискиот систем на правда бил критикуван за „ултра-пуританистичките судии“, кои честопати се груби во изрекувањето на пресудата (со обезглавување за кривично дело - вештерство), но исто така понекогаш и премногу благи (за случаи на силување или тепање сопруга) и бавно, на пример оставајќи илјадници напуштени жени кои не можат да обезбедат развод. Системот е критикуван и заради тоа што е таен, нема некои заштитни мерки на правдата и не може да се справи со современиот свет. Во 2007 година, кралот Абдула издал кралски декрети за реформа на судството и создавање нов судски систем а во 2009 година, кралот извршил бројни значајни промени во судскиот персонал на највисоко ниво со доведување на помлада генерација.
Баочар (Злетово)
Баочар — утврдување од римско и доцноантичко време.
Саудиска Арабија
Правен систем
Капиталните и физичките казни изречени од саудиските судови, како што се обезглавување, каменување (до смрт), ампутација, распетие и камшикување, како и огромниот број на погубувања се силно критикувани. Смртната казна може да се изрече за широк спектар на дела, вклучувајќи убиство, силување, вооружен грабеж, повторна употреба на дрога, отпадништво, прељуба, вештерство и волшепство и може да се изврши преку обезглавување со меч, каменување или стрелање, проследено со распетие. 345-те пријавени погубувања во периодот од 2007 до 2010 година се извршени со јавно обезглавување. Последното пријавенo погубување за магија се случила во септември 2014 година. [5] Студиите покажале дека Саудиска Арабија има една од најниските стапки на криминал во светот, иако постојат различни ставови дали ова може да се припише на правниот систем или на други фактори, како што се социјалните структури.
Иако повторената кражба може да се казни со ампутација на десната рака, меѓу 2007 и 2010 година е пријавен само еден пример на ампутација на судството. Хомосексуалните дела се казнуваат со камшикување или смрт. Во април 2020 година, Саудискиот Врховен суд издал директива за елиминирање на казната за камшикување од саудискиот судски систем и казната треба да се замени со затвор или парични казни. Атеизмот или „ставање под знак прашалник на основите на исламската религија врз која се заснова оваа земја“ се смета за терористичко злосторство. Камшикувањето е вообичаена форма на казна и често се изрекува за прекршоци против религијата и јавниот морал како што се пиење алкохол и занемарување на молитвени и посни обврски.
Се практикуваат одмазднички казни или Кисас: на пример, окото може да се отстрани хируршки на инсистирање на жртвата која го изгубила сопственото око. Семејствата на нелегално убиен човек може да избираат помеѓу барање смртна казна или давање милост за возврат за плаќање на дија (крвни пари), од страна на сторителот.
Надворешни односи
Од 1960 година, како основачка членка на ОПЕК, нејзината политика на цени на нафтата e генерално да го стабилизира светскиот пазар на нафта и да се обиде да умери остри движења на цените за да не ги загрози западните економии. Во 1973 година, Саудиска Арабија и другите арапски нации вовеle ембарго за нафта против САД, Велика Британија, Јапонија и другите западни нации кои го поддржувале Израел во Јомкипурската војна од октомври 1973 година. . Ембаргото предизвикаlo нафтена криза со многу краткорочни и долгорочни ефекти врз глобалната политика и глобалната економија.
Арагонска Круна
Арагонската Круна била перманентна унија на повеќе титули и држави во рацете на Кралот од Арагон.
Саудиска Арабија
Надворешни односи
Помеѓу средината на 1970-тите и 2002 година, Саудиска Арабија потрошила над 70 милијарди американски долари „помош во странство за развој“. Сепак, постојат докази дека огромното мнозинство, всушност, се потрошило на пропагирање и проширување на влијанието на вахабизмот на штета на другите форми на исламот. Постоeла интензивна дебата околу тоа дали саудиската помош и вахабизмот го поттикнааle екстремизмот во земјите приматели. . Двете главни обвинувања се дека, по својата природа, вахабизмот поттикнува нетолеранција и промовира тероризам. Броејќи ги само земјите со мнозинство не муслимани, Саудиска Арабија платиla за изградба на 1359 џамии, 210 исламски центри, 202 колеџи и 2000 училишта.
Саудиска Арабија и Соединетите Американски Држави се стратешки сојузници и откако претседателот Барак Обама ја презел функцијата во 2009 година, САД и продале 110 милијарди долари оружје на Саудиска Арабија. Сепак, односот помеѓу Саудиска Арабија и Соединетите Американски Држави станал затегнат и бил сведок на голем пад во последните години на администрацијата на Обама, иако Обама ги овластил американските сили да обезбедат логистичка и разузнавачка поддршка на Саудијците во воената интервенција во Јемен, воспоставувајќи заедничка ќелија за планирање на координација со саудиската војска, која помагала во управувањето со војната  , и ЦИА ги користела саудиските бази за напади со беспилотни летала во Јемен. Во првата деценија на 21 век, Саудиска Арабија платила приближно 100 милиони американски долари на американски фирми за да лобираат кај американската влада. На 20 мај 2017 година, претседателот Доналд Трамп и кралот Салман потпишале серија писма со намери Саудиска Арабија да купи оружје од Соединетите држави во вкупна вредност од 110 милијарди американски долари веднаш, и 350 милијарди американски долари за 10 години.
Арагонска Круна
На врвот на нејзината моќ во 14 век и 15 век, Арагонската Круна била таласократија што контролирала голем дел од денешна источна Шпанија, југозападна Франција, како и неколку големи острови и делови од брегот низ Средоземното Море, проширувајќи сè до Грција. Земјите кои ја сочинувале круната не биле обединети политички освен на ниво на кралот. Во современа смисла, таа функционирала повеќе како конфедерација, а не како единствена држава. Во оваа смисла, пошироката Арагонска Круна не смее да се поистоветува со еден од нејзините составни делови, Кралството Арагон, според кој го добила името.
Саудиска Арабија
Надворешни односи
Во арапскиот и муслиманскиот свет, Саудиска Арабија се смета за прозападна и проамериканска и секако е долгорочен сојузник на САД. . Сепак, оваа и улогата на Саудиска Арабија во војната во Персискиот Залив во 1991 година, особено стационирањето на американските трупи на саудиска територија од 1991 година, предизвикал развој на непријателски исламистички одговор однатре. . Како резултат на тоа, Саудиска Арабија, до одреден степен, се оградила од САД и, на пример, одбила да ја поддржи или да учествува во американската инвазија на Ирак во 2003 година.
Кина и Саудиска Арабија се главни сојузници, а односите меѓу двете земји значително растат во последните децении. Поголемиот дел од Саудиските Арапи исто така изразиле поволно мислење за Кина. Во февруари 2019 година, престолонаследникот Мохамад ги бранел кинеските кампови за преобразование во Синџијанг за Ујгурите муслимани, велејќи дека „Кина има право да спроведе антитерористичка и деекстремизирана работа за нејзината национална безбедност  “ Во јули 2019 година, амбасадорите на ООН на 37 земји, вклучително и Саудиска Арабија, потпишале заедничко писмо до УНХРЦ за одбрана на третманот на Кина кон Ујгурите и другите муслимански малцински групи во регионот Ксинџијанг.
Последиците од инвазијата во 2003 година и Арапската пролет довеле до зголемување на тревогата во саудиската монархија во врска со зголемувањето на влијанието на Иран во регионот. Овие стравови се рефлектирале во коментарите на кралот Абдулах, кој приватно ги повикал на САД да го нападнат Иран и „да ја исечат главата на змијата“. . За приближувањето меѓу САД и Иран, што започнало во тајност во 2011 година се вели дека се плашеле од Саудијците и, за време на широко поздравениот договор за иранската јадрена програма, кој ја ограничувал првата фаза од Американско-иранската детентета, Роберт Џордан, кој бил американски амбасадор во Ријад од 2001 до 2003 година, изјавил дека „[тој] најлош кошмар на Саудијците ќе биде администрацијата на [Обама] да постигне голема зделка со Иран“. Патувањето во Саудиска Арабија од страна на американскиот претседател Барак Обама во 2014 година вклучувало дискусии за односите меѓу САД и Иран, иако тие не успеале да ја решат загриженоста на Ријад..
Арагонска Круна
Во 1479 година, нова династичка унија ја споила Арагонската Круна со Кралството Кастиља, создавајќи го она што ќе стане Кралство Шпанија. Титулите компоненти на Арагонската Круна како наследни титули на шшанскиот крал се користеле до 1716 година, кога биле укинати со декретите Нуева Планта, како последица на поразот на претпочитаниот кандидат за наследник на претходните компоненти за Арагонската Круна во текот на Војната за шпанското наследство.
Саудиска Арабија
Надворешни односи
Со цел да се заштити куќата на Калифа, монарсите на Бахреин, Саудиска Арабија го нападнал Бахреин испраќајќи воени трупи да го задушат востанието на народот на Бахреин на 14 март 2011 година. . Саудиската влада го сметала двомесечното востание како „закана за безбедноста“ од страна на шиитите кои го претставуваат мнозинството од населението во Бахреин.
На 25 март 2015 година, Саудиска Арабија, предводник на коалицијата на сунитски муслимански држави, започнала воена интервенција во Јемен против шиитските Хути и силите лојални на поранешниот претседател Али Абдулах Салех, кој бил симнат од власта во востанијата во Арапската пролет во 2011 година. Најмалку 56.000 луѓе биле убиени во вооружено насилство во Јемен помеѓу јануари 2016 година и октомври 2018 година.
Саудиска Арабија, заедно со Катар и Турција, отворено ја поддржувале Армијата на освојувањето, чадор група на антивладини сили кои се борат во Сириската граѓанска војна, во која, наводно, биле вклучени ал-Каеда фронт ал-Нусра и друга салафиска коалиција позната како Ахрар ел-Шам. Саудиска Арабија исто така била вклучена во тајната операција Тимбер Сикамор предводена од ЦИА за обука и вооружување на сириските бунтовници.
По голем број инциденти за време на сезоната на Хаџ, од кои загинале најмалку 2.070 аџии во стампедото во Мека во 2015 година, Саудиска Арабија била обвинета за лошо управување и фокусирање на зголемување на приходите од пари, а истовремено занемарување на благосостојбата на аџиите.
Во март 2015 година, Шведска го укинала договорот за вооружување со Саудиска Арабија, со што се ставило крај на деценискиот договор за одбрана со кралството. Одлуката уследила откако министерката за надворешни работи на Шведска, Маргот Валстром била блокирана од Саудијците додека зборувала за демократијата и правата на жените во Арапската лига во Каиро. Ова исто така довело до тоа Саудиска Арабија да го повика својот амбасадор во Шведска..
Саудиска Арабија ги запрела новите трговски и инвестициски зделки со Канада и ги прекинала дипломатските врски во драматичната ескалација на спорот околу апсењето на кралството на активистот за женски права Самар Бадави на 6 август 2018 година.
Тензиите ескалирале меѓу Саудиска Арабија и нејзините сојузници по исчезнувањето на Џамал Кашогџи од саудискиот конзулат во Истанбул. Турските власти се многу скептични за убиството на Џамал Кашогџи во конзулатот; ова ги затегнало веќе заладените односи Саудиска Арабија - Турција. Како што изјавил Озгур Унлухисарцикли, директор на канцеларијата на германскиот Фонд Маршал во Анкара „''Турција одржува многу деликатна рамнотежа во односите со Саудиска Арабија. Односите имаат потенцијал да прераснат во криза во секој момент''“.
Притисокот врз Саудијците да ги открие сознанијата за исчезнувањето на Кашогџи од САД и другите европски земји се зголемил. Саудиско-американските односи добиле грд пресврт на 14 октомври 2018 година, кога Трамп ветил „строга казна“ доколку кралскиот двор е одговорен за смртта на Кашогџи. Саудиското Министерство за надворешни работи возвратило со еднаква изјава, велејќи: „ќе одговори со поголеми активности“, што укажува на „влијателната и витална улога на кралството во глобалната економија“. Издадено било заедничко соопштение од Велика Британија, Франција и Германија, исто така, барајќи „веродостојна истрага за утврдување на вистината за тоа што се случило, и - доколку е соодветно - да се идентификуваат оние кои носат одговорност за исчезнувањето на Jamамал Хашоги и да се осигури дека тие ќе одговараат"
САД очекуваат своите сојузници од Персискиот Залив вклучени во коалицијата во Јемен да вложат повеќе напори и да се справат со зголемената загриженост во врска со милионите што се однесени на раб на гладот. Според Обединетите нации, Арапскиот Полуостров е дом на најголемата хуманитарна криза во светот. Повеќе од 50.000 деца во Јемен починале од глад во 2017 година. Гладот во Јемен е директен резултат на интервенцијата и блокадата предводена од Саудиска Арабија од областа на бунтовниците.
По убиството на Џамал Кашогџи во октомври 2018 година, американскиот државен секретар Мајк Помпео и американскиот секретар за одбрана Џејмс Матис повикале на прекин на огнот во Јемен во рок од 30 дена, проследено со мировни разговори иницирани од ООН. Помпео побарал од Саудиска Арабија и ОАЕ да престанат со воздушните напади врз населените места во Јемен. Тереза Меј го поддржала повикот на САД да се ставила крај на коалицијата. Претседателот на Меѓународниот комитет за спасување Дејвид Милибанд ја оценил најавата на САД како „најзначајниот чекор напред во војната во Јемен за четири години“..
Во септември 2020 година, Шоутајм објавил дека премиерно ќе го прикаже својот оригинален документарец, Кралството на тишината, на 2 октомври истата година. Филмот се заснова на убиството на Кашогши во 2018 година од страна на саудиските власти. Во режија на режисерот Рик Роули, документарниот филм ги испитува односите меѓу САД и Саудиска Арабија, како позадина на убиството на Кашогши, заедно со интеракциите помеѓу администрацијата на Трамп и саудискиот престолонаследник принцот Мохамед бин Салман .Друг документарец на Брајан Фогел, „Неистомисленикот“, кој ископал мрежа за измама зад убиството, требало да биде објавен на истиот ден кога била одбележана втората годишнина од смртта.
Џереми Хант, министер за надворешни работи на Велика Британија, при неговата посета на Саудиска Арабија и ОАЕ на 12 ноември 2018 година, се очекувало да ја подигне потребата од прекин на огнот од сите страни во четиригодишната граѓанска војна во Јемен. САД повикале на прекин на огнот во рок од 30 дена.. Ендру Смит, од Кампања против трговија со оружје (CAAT), изјавил дека Хант и Борис Џонсон „одиграа крајна централна и соучесничка улога во вооружувањето и поддржувањето на уништувањето на Јемен предводено од Саудиска Арабија“.
Во 2017 година, како дел од својата програма за јадрена енергија, Саудиска Арабија планирала домашно извлекување ураниум, правејќи чекор кон самодоволност во производството на јадрено гориво. На 24 август 2017 година, Кралството потпишало меморандум за разбирање со Кинеската национална јадрена корпорација (CNNC) за истражување и проценка на ураниум. На 4 август 2020 година, во извештајот се тврди дека Саудиска Арабија изградила објект во пустината кај ел-Ула. за вадење ураниум од ураниумска руда со помош на Кина. Објектот предизвикал загриженост кај американските и сојузничките официјални лица во врска со плановите за јадрена енергија во Саудиска Арабија и опцијата за развој на јадрено оружје на земјата. На 19 август 2020 година, Конгресните демократи побарале од американскиот државен секретар Мајк Помпео да обезбеди информации за наводната улога на Кина во изградбата на објект за преработка на ураниум во Саудиска Арабија.
На 17 септември 2020 година, Гардијан објавил ексклузивен извештај во кој се открива дека Саудиска Арабија го трасира патот за домашно производство на јадрено гориво. Доверливиот извештај до кој дошла медиумската куќа наведува дека на Кралството му помагале кинеските геолози за производство на над 90.000 тони ураниум од три големи наоѓалишта во центарот и северозападот на Саудиска Арабија, во близина на мегаполисот НЕОМ. Откривањето предизвикало загриженост во врска со агресивниот интерес на Ријад за развој на програма за атомско оружје. Освен Кина, јадрената надзорна организација на ООН, Меѓународната агенција за атомска енергија (МААЕ) исто така помагале во јадрената амбиција на Саудиска Арабија.
Наводи за спонзорирање на глобалниот тероризам
Според ирачкиот премиер Нури ел-Малики во март 2014 година, Саудиска Арабија заедно со Катар им пружала политичка, финансиска и медиумска поддршка на терористите против ирачката влада. Слично на тоа, претседателот на Сирија, Башар ал-Асад, истакнал дека изворите на екстремната идеологија на терористичката организација ИСИС и други такви салафистички екстремистички групи се вахабизмот кој е поддржан од кралското семејство на Саудиска Арабија.
Односите со САД станале затегнати по терористичките напади од 11.09. Американски политичари и медиуми ја обвиниле саудиската влада дека поддржува тероризам и толерира џихадистичка култура . Навистина, Осама бин Ладен и 15 од 19 киднапери на 11 септември биле од Саудиска Арабија; во Рака, окупирана од ИСИЛ, во средината на 2014 година, сите 12 судии биле Саудијци. Во меморандумот на Стејт Департментот, објавен на 17 август 2014 година, се вели дека „владите на Катар и Саудиска Арабија ... обезбедуваат тајна финансиска и логистичка поддршка за ИСИС и другите радикални групи во регионот “ Според поранешниот државен секретар на САД Хилари Клинтон, „''Саудиска Арабија останува критична база за финансиска поддршка на Ал Каида, Талибанците, Лет и другите терористички групи.. . Дарителите во Саудиска Арабија го сочинуваат најзначајниот извор на финансирање на сунитските терористички групи ширум светот''“. Поранешниот директор на ЦИА, Џејмс Вулси, го опишал тоа како „почва во која цветаат Ал-Каеда и нејзините сестрински терористички организации“. Саудиската влада ги негира овие тврдења или дека извезува верски или културен екстремизам. Во април 2016 година, Саудиска Арабија се заканила дека ќе продаде 750 милијарди американски долари државни хартии од вредност и други средства на САД, доколку Конгресот усвои предлог-закон што ќе дозволи саудиската влада да биде тужена за нападите од 11.09. Во септември 2016 година, Конгресот го донел Законот за правда против спонзорите на тероризам, кој им овозможува на роднините на жртвите од нападите на 11 септември да ја тужат Саудиска Арабија за наводната улога на нејзината влада во нападите. [10] Конгресот со големо мнозинство го отфрлил ветото на претседателот Барак Обама.
Според сер Вилијам Пати, поранешен британски амбасадор во Саудиска Арабија, кралството финансира џамии низ цела Европа кои станале жаришта на екстремизмот. „''Тие не финансираат тероризам. Тие финансираат нешто друго, што може по патот да доведе до радикализирање на поединци и да потик за тероризам''“. Тој изјавил дека земјата финансира идеологија што води кон екстремизам и лидерите на кралството не се свесни за последиците.
Вооружени сили
Саудиска Арабија има еден од највисоките проценти на воени трошоци во светот, трошејќи околу 8% од својот БДП во својата војска, според проценката на СИПРИ за 2020 година. Саудиската војска се состои од Кралски саудиски копнени сили, Кралско саудиско воено воздухопловство, Кралска саудиска морнарица, Кралска саудиска воздушна одбрана, Национална гарда на Саудиска Арабија (САНГ, независна воена сила) и паравоени сили, вкупно скоро 200.000 активен персонал. Во 2005 година вооружените сили го имале следниот персонал: војска, 75 000; воздухопловните сили, 18 000; противвоздушна одбрана, 16 000; морнарицата, 15.500 (вклучително и 3.000 маринци); и САНГ имал 75.000 активни војници и 25.000 племенски. .Покрај тоа, постои и воена разузнавачка служба Ал Мукабарат ел-Ама или Генерално разузнавачко претседателство.
Кралството има долгогодишна воена врска со Пакистан, долго време се шпекулира дека Саудиска Арабија тајно ја финансирала пакистанската програма за атомска бомба и се обидува да купи атомско оружје од Пакистан, во блиска иднина. . САНГ не е резерва, туку целосно оперативна линија на фронтот и потекнува од племенските воено-религиозни сили на Ибн Сауд, Ихван. Неговото модерно постоење, сепак, се припишува на тоа што е делотворно приватна армија на Абдулах од 1960-тите и, за разлика од останатите вооружени сили, е независна од Министерството за одбрана и авијација. САНГ била противтежа на судаирската фракција во кралското семејство: Покојниот принц Султан, поранешен министер за одбрана и авијација, бил еден од т.н. „Седумтте Саудијци“ и го контролирал остатокот од вооружените сили до неговата смрт во 2011 година.
Трошоците за одбрана и безбедност значително се зголемиле од средината на 1990-тите и изнесувале околу 78,4 милијарди американски долари, заклучно со 2019 година. Саудиска Арабија е рангирана меѓу првите 10 во светот во државните трошоци за својата војска, што претставува околу 8 проценти од бруто домашниот производ во 2019 година. Нејзиниот модерен високотехнолошки арсенал ја прави Саудиска Арабија меѓу најгусто вооружените нации во светот, со воена опрема што ја снабдуваат првенствено САД, Франција и Велика Британија.
САД продале над 80 милијарди американски долари воен хардвер помеѓу 1951 и 2006 година на саудиската војска. На 20 октомври 2010 година, Стејт департментот на САД го известил Конгресот за намерата да изврши најголема продажба на оружје во американската историја - проценета набавка од 60,5 милијарди долари од Кралството Саудиска Арабија. Пакетот претставува значително подобрување на офанзивната способност на вооружените сили на Саудиска Арабија. Во 2013 година, саудиските воени трошоци се искачиле на 67 милијарди американски долари, престигнувајќи ги трошоците на Велика Британија, Франција и Јапонија, за да се пласираат на четвртото место на глобално ниво.
Велика Британија е исто така голем снабдувач на воена опрема на Саудиска Арабија од 1965 година.. Од 1985 година, Велика Британија снабдува воени авиони - особено борбените авиони Панавија Торнадо и Еурофајтер Тајфун - и друга опрема како дел од долгорочниот договор за вооружување Ал-Јамама, проценет кој вредел 43 милијарди фунти до 2006 година. Во мај 2012 година, британскиот одбранбен гигант БАЕ потпишал договор од 1,9 милијарди фунти (3 милијарди американски долари) за снабдување со авиони на Саудиска Арабија.
Според Меѓународниот институт за истражување на мирот во Стокхолм, СИПРИ, во Саудиска Арабија во 2010–14 година станал втор најголем увозник на оружје во светот, добивајќи четири пати поголемо оружје отколку во 2005–2009 година. Голем увоз во 2010–14 вклучувало 45 борбени авиони од Велика Британија, 38 борбени хеликоптери од САД, четири авиони танкери од Шпанија и над 600 оклопни возила од Канада. Саудиска Арабија има долг список на извонредни нарачки за оружје, вклучувајќи уште 27 борбени авиони од Велика Британија, 154 борбени авиони од САД и голем број оклопни возила од Канада. . Саудиска Арабија добила 41 процент од извозот на оружје во Велика Британија во периодот 2010–14. Франција само во 2015 година одобрила продажба на оружје на 18 милијарди долари на Саудиска Арабија. Договорот за вооружување со Саудиска Арабија вреден 15 милијарди долари се верува дека е најголемата продажба на оружје во историјата на Канада. Во 2016 година, Европскиот парламент одлучил привремено да воведе ембарго за оружје против Саудиска Арабија, како резултат на страдањето на цивилното население во Јемен од конфликтот со Саудиска Арабија. . Во 2017 година, Саудиска Арабија потпишала договор за оружје со САД во вредност од 110 милијарди долари.
Саудиска Арабија е најголемиот клиент на оружје во Велика Британија, со купено оружје во вредност од над 4,6 милијарди фунти од почетокот на коалицијата предводена од Саудиска Арабија во Јемен. Неодамнешната анкета спроведена од YouGov за „Спаси ги децата“ и „Авааз“ покажала дека 63 проценти од Британците се противат на продажба на оружје на Саудиска Арабија.
По убиството на Кашогши, во Европскиот парламент била усвоена необврзувачка резолуција на 25 октомври 2018 година, со која се повикуваат земјите од ЕУ да воведат ембарго за оружје на Саудиска Арабија во целина. Германија станала првата западна влада што го прекинала идниот договор за оружје со кралството откако Ангела Меркел изјавила дека „извозот на оружје не може да се случи во сегашните околности“.
Според новиот извештај на Одделот за глобални работи, Канада продала рекордна количина на воен хардвер на Саудиска Арабија во 2019 година, и покрај лошите резултати за човекови права.
Човекови права
Организациите за човекови права како Амнести Интернешнл, Хјуман рајтс воч и Фридом хаус го осудуваат и саудискиот систем за кривична правда и неговите строги казни. Во Саудиска Арабија нема судења на порота и судовите набудуваат неколку формалности. Хјуман рајтс воч, во извештајот од 2008 година, забележал дека кодекс на кривична постапка бил воведен за прв пат во 2002 година, но немало некои основни заштити и, во секој случај, рутините биле игнорирани од судиите. Уапсените честопати не се информираат за кривичното дело за кое се обвинети или имаат пристап до адвокат и се предмет на насилно постапување и тортура доколку не признаат. На судењето, постои претпоставка за вина и обвинетиот често не е во можност да испитува сведоци и докази или да презентира правна одбрана. Повеќето судења се одржуваат во тајност. Пример за изрекување на казната е оној на пензионерот во Велика Британија на возраст од 74 години, кој се соочил со 360 удари со камшик заради домашно подготвување алкохол. Подоцна бил ослободен поради интервенција на британската влада.
Саудиска Арабија останува една од ретките земји во светот што не ја прифаќа Универзалната декларација за човекови права на ООН. Како одговор на континуираната критика кон нејзините рекорди за човекови права, саудиската влада укажува на посебниот исламски карактер на земјата и тврди дека ова оправдува различен социјален и политички поредок. Комисијата на Соединетите Американски Држави за меѓународна верска слобода безуспешно повикала претседателот Барак Обама да ги покрене проблемите со човековите права со кралот Абдула на неговата посета во Кралството во март 2014 година, особено затворите на султанот Хамид Марзук ел-Енези, Сауд Фалих Авад ел-Енези, и Раиф Бадави.
Саудиска Арабија има „Контра-радикализирана програма“ чија цел е „борба против ширењето и привлечноста на екстремистичките идеологии меѓу општата популација (sic)“ и „''влевање на вистинските вредности на исламската вера, како што се толеранција и умереност' " Оваа „толеранција и умереност“ е ставена под знак прашалник од Балтимор Сан, врз основа на извештаите на Амнести Интернешнл во врска со Раиф Бадави, и во случајот на еден човек од Хафр ал-Батин осуден на смрт за отфрлање на исламот . Во септември 2015 година, Фејсал бин Хасан Трад, амбасадор на Саудиска Арабија во ООН во Женева, бил избран за претседател на панелот на Советот за човекови права на Обединетите нации што назначува независни експерти.  Во јануари 2016 година, Саудиска Арабија го погубила истакнатиот шиитски свештеник Шеик Нимр кој повикал на демократски демонстрации и на слободни избори во Саудиска Арабија. .
Во август 2017 година, десет лауреати на Нобеловата награда за мир, вклучувајќи ги Дезмонд Туту и Лех Васа, ја повикале Саудиска Арабија да престане со погубувањата на 14 млади луѓе за учество во протестите на Саудиска Арабија 2011-12 година.
Во декември 2019 година, Саудиска Арабија организирала голем буџетски фестивал за електронска танцувачка музика, MDL Beast to the Kingdom, „најголемиот музички настан во регионот“. Сепак, привлекол контроверзии кога многу од нејзините присутни лица од висок профил, вклучително и Арми Хамер, Алоан Смолс и Вилмер Валдерама, биле критикувани за вмешаност во „рехабилитација на сликата“ за кралството, занемарувајќи ги континуираните кршења на човековите права во земјата.
Во април 2020 година, Врховниот суд на Саудиска Арабија, според кралскиот декрет на кралот Салман, изјавил дека малолетни лица кои ќе извршат злосторства повеќе нема да бидат осудени на смртна казна, но ќе бидат осудени на максимум десет години затвор во затвор за малолетници.
Хјуман рајтс воч ја критикувал одлуката на ООН за отстранување на Саудиска Арабија од „списокот на срамот“. Групата за права рекла дека Саудиска Арабија е одговорна за сериозни повреди и дека „генералниот секретар им донесе срам на ООН со отстранување на коалицијата предводена од Саудиска Арабија од неговиот„ список на срамот “дури и кога продолжува да убива и да ранува деца во Јемен“.
На 13 октомври 2020 година, Саудиска Арабија не успеала во обидот да избори место во Советот за човекови права на ООН, додека Русија, Кина и Куба биле избрани за следните три години. Резултатот се појави како сериозен удар врз напорите на Кралството да го подобри својот имиџ во пресрет на нарачаното убиство на саудискиот дисидент, Хашоги.
Географија
Саудиска Арабија е земја која се наоѓа во Југозападна Азија, најголемата земја на Арабија, со околу 80 проценти од Арапскиот Полуостров (најголемиот полуостров во светот). Покрај Арапскиот Полуостров, граничи со Персискиот Залив и Црвеното Море, северно од Јемен. Нејзините широки крајбрежја на Персискиот Залив и Црвеното Море обезбедуваат голема моќ за испорака (особено сурова нафта) преку Персискиот Залив и Суецкиот Канал. Кралството зафаќа 80% од Арапскиот Полуостров. Повеќето граници на земјата со Обединетите Арапски Емирати (ОАЕ), Оман и Република Јемен (поранешни две одделни земји: Јеменска Арапска Република или Северен Јемен; и Народна Демократска Република Јемен или Јужен Јемен) не се дефинирани, точната големина на земјата останува непозната. Проценката на саудиската влада е на 2.217.949 квадратни километри, додека другите реномирани проценки варираат од 2.149.690 до 2.240.000 квадратни километри. „Светската книга на факти“ на ЦИА проценува 2,149,690 км 2 и ја наведува Саудиска Арабија како 13-та по големина држава во светот. Таа е географски најголема земја во арапската плоча. Помалку од 1% од вкупната површина е погодна за одгледување, а во раните 60-ти години на минатиот век, дистрибуцијата на населението варирало многу во градовите на источните и западните крајбрежни области, густо населените внатрешни оази и огромните, речиси празни пустини.
Саудиска Арабија лежи помеѓу географските широчини 16° и 33° северна и 34° и 56° E.