cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Крем
Историја
Примерите вклучуваат Crustardes of flessh и Crustade на англиски јазик за собирање на 14 век На forme of Cury.Овие рецепти вклучуваат цврсти состојки како месо,риба и овошје врзано со крем.Мешани кремови варени во саксии се наоѓаат и под имињата Крем Бојледе и Крем варени.Некои креми особено во елисаветанската ера користеле невен ( календула ) за да и дадат боја на крем.
Во модерно време, името „крем“ понекогаш се применува на препаратите задебелени со скробкако бланшманџ и прашок од птичји крем
По Американската револуционерна војна, четврти јули се славеше со излети,огномет,танци и вечери.Храната што се служи варираше, менувајќи се со обичаите на секој регион.Кремот бил меѓу различните јадења што обично се служеа во Северна САД.
NGC 2095
Откривање
Објектот е откриен на 20 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2095 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m. NGC 2095 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 42 м 50 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 19' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 2095 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8891.
Добрње
Добрње претставува село сместено во општина Петровац на Млави во Србија.
Опис
Земјоделско село од компактен тип, на (161 метри) на источните падини на гредата Сопор и страните на реката Река, изворниот крак на Чокордин, левата притока на Млава, 9 километри југозападно од Петровац на Млави. Површината на атарот е 1.397 хектари. Источно од селото, покрај патот за Петровац, се наоѓа Добрњска бучина (долина во должина од 350 m), една од најниските (180-205 метри н.в.) локалитети на букова шума кај нас. Изградена е во 1859 година, кога имала 91 куќа (1910-1.104 жители, 1928-215 домови и 1.300 жители итн.). Населението е српско (слави Св. Никола, Петковац, Св. Аранѓел, Св. Илија, Св. Мрат, Св. Врача и др.; заветот на Троица), по потекло од Косово, Тимочка Краина и Црна Река.
Наводи
44.33806°N, 21.34972°W
Јеста Екман
Ханс Јеста Густаф Екман; 28 јули 1939–1 април 2017) бил шведски глумец, комичар и режисер.
Кариера
Екман е роден во Стокхолм, Шведска и бил син на режисерот Хасе Екман и Агнета (родена Врангел). Екман ја претставувал третата генерација во семејство на истакнати шведски глумци. Прв во редот бил неговиот дедо по татко, исто така наречен Госта Екман, а потоа неговиот татко Хасе Екман, успешен филмски режисер и глумец. Во театарското семејство на Екман биле вклучени и неговите браќа Стефан Екман и Микаел Екман, режисер на сцена и неговата внука, Сана Екман, глумица. Тој бил во брак од 1989 година со уметничката и филмска режисерка Мари-Луиз Екман, претходно Мари-Луиз Де Гер Бергенстроле, родена Фукс. Екман понекогаш се појавувал во кредити како ''Гаста Екман Џр. за'' да избегнел да се меша со неговиот славен дедо.
Бил асистент директор на Пер-Аксел Браннер, Хасе Екман, Стиг Олин, Бенгт Екерот и Ингмар Бергман од 1956 до 1961година. Екман ја започнал својата глумечка кариера во театрите. Тој, исто така, се појавил во неколку шведски филмови, вклучувајќи ја и серијата Џансонлиган. Тој бил најпознат по своите комични дела. Сепак, неговото дело вклучувал голем број жанрови, вклучително и серија драматични полициски филмови, во кои тој го играл познатиот измислен шведски полицаец Мартин Бек.
Личен живот
Тој бил во брак од 1963 до 1974 година со посвоената ќерка на Карл Герхард, Фатима Свендсен (родена 1944 година), со која имал син, Менс Екман (роден 1964 година). Потоа, тој бил во брак од 1979 до 1987 година со Пиа Харахап (родена 1955 година), со која имал две посвоени деца. Во 1989 година се оженил со Мари-Луиз Екман (родена 1944 година). Тие биле во брак до смртта на Госта Екман.
Тој починал на 1 април 2017 година, на 77-годишна возраст.
Награди и номинации
Екман ја добил наградата за шведски филм „Гулдбаге“ во 1993 година за неговата улога како полицаец Мартин Бек во филмот „Човекот на балконот“, добитник на Гулдбаге, базиран на романот на Мај Сјвол и Пер Вали од 1967 година. Екман, исто така, ја освоил специјалната награда Хедерсгулдбаген во 2008 година за неговата услуга во шведската филмска и театарска индустрија.
Чау-чау
Чау-чау (погрешно: чау чау) — раса кучиња со потекло од Кина. Тие се едни од најтивките раси кучиња, речиси никогаш не лаат. Интересното кај оваа раса е синиот јазик и опашката свиткана до грбот. Тие не се дебели, но нивното крзно е многу обемно. Некогаш биле користени за лов. Во денешно време се многу посакувани кучиња, но не секој може да си ги дозволи поради високите цени. Комбинацијата помеѓу куче, мече и лав е изразена во една од најубавите раси меѓу „кучешкото семејство“. Иако навидум се смирени, овие кучиња можат да бидат прилично агресивни кон некои странци за да ги заштитат своите сопственици и нивниот имот. Исто така, нивната животинска агресија обично е насочена кон кучиња од ист пол, особено ако и тие се чау-чау. Бидејќи овие кучиња имаат многу силни ловечки нагони, се препорачува да се држат на ремен кога наоколу има мачки и други мали животни.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
NGC 4117
NGC 4117 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Едоардо Албинати
Едоардо Албинати (Edoardo Albinati), италијански романописец.
Шарлот Перели
Шарлот Перели (шведски: Charlotte Perrelli) (родена како Ана Џени Шарлот Нилсон, (шведски: Anna Jenny Charlotte Nilsson), на година во Хувманторп, Крунуберг, Шведска) - шведска пејачка и телевизиска водителка.
NGC 4117
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Шарлот Перели
Победила на шведскиот избор за песна на евровизија Мелодифестивален во 1999, а потоа победила и на Евровизија 1999 со песната "Take me to your heaven" во Ерусалим, Израел.
Едоардо Албинати
Живот и кариера
Роден е во Рим, 1956 година. Албинати ја започнал својата кариера како преведувач, уредник на сценарија   уредник на списанието „ Нови Аргоменти“.
NGC 4117
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4117 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4117 има привидни димензии од 1,8' х 0,9'.
Едоардо Албинати
Живот и кариера
Своето деби како писател го направил во 1988 година, со збирката раскази „Арабески од моралниот животот“.
Шарлот Перели
Перели победила уште еднаш на Мелодифестивален во 2008 и ја претставувала Шведска на Евровизија 2008 со песната "Hero" во Белград, Србија.
Едоардо Албинати
Живот и кариера
Неговиот роман „Полскиот мијач на стакло“ во 1989 година беше адаптиран во филм „Баладата за мијачите на ветробраните “ од Питер Дел Монте.
Шарлот Перели
Приватен живот
Во 2003, Перели се омажила со Никола Ингросо, шведско-италијански сопственик на ресторани, и имаат два сина.
Едоардо Албинати
Живот и кариера
Од средината на 90-тите години, тој работи во затворо како учител.
NGC 4117
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 18°.
Шарлот Перели
Приватен живот
Поради семејни несогласувања, Шарлот и Никола го смениле своето презиме во Перели.
Едоардо Албинати
Живот и кариера
Во 2002 и во 2004 година учествувал во две мисии на Високата комисија на ООН за бегалци во Авганистан и Чад, исто така пишувајќи неколку извештаи објавени од страна на весниците „Кориера де ла Сера“ и „Ла Република“.
Шарлот Перели
Приватен живот
По шпекулации во шведските медиуми дека парот имале проблеми, Перели и Ингросо официјално изјавиле дека се разделиле во јуни 2008, а на 24 септември 2009 парот поднел развод.
Едоардо Албинати
Живот и кариера
Во 2004 година Албинати ја освои наградата Вијареџо за романот „Свенименти“.
Шарлот Перели
Приватен живот
Од 2012, Перели е во врска со Андерс Џенсен. Таа го родила првото дете со него на 30 јули 2013, а во октомври 2018 го родила нејзиното четврто дете.
Едоардо Албинати
Живот и кариера
Во 2006 година заедно со глумецот Филипо Тими го напиша  романот „Приказна за приказните“, кој подоцна Тими го адаптираше во театаеска претстава.
NGC 4117
Други поделби
Проучување на NGC 4117 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38503. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3019. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1367.
Едоардо Албинати
Живот и кариера
Во 2015 година соработуваше со Матео Гароне на сценариото за филмот „Приказна за приказните“.
Мајк Портној
Мајкл Стивен Портној (англиски: Michael Stephen Portnoy; роден на 20 април 1967) — американски тапанар познат по неговата работа со прогресивната метал група Dream Theater. Портној е познат по неговата виртуозност на тапани и за освојувањето на 21 награда од магазинот Modern Drummer (македонски: Модерен тапанар). Тој (заедно со Џон Петручи) е продуцент на последните четири албуми на Dream Theater, започнувајќи од Scenes From a Memory. Тој е исто така најмладата личност (на 37-годишна возраст) која е примена во Куќата на славни рок тапанари.
Ќерамидарка (Мокрино)
Ќерамидарка — археолошко наоѓалиште во Мокрино, Општина Ново Село.
Претставува населба од римско и средновековно време. Се наоѓа 2 км северно од селото, крај патот што води кон полето, на блага падина во подножјето на Беласица. Во 1988 година во нивите на Р. Павлов и Ј. Гочев било извршено ископување при што биле откриени два културни стратума. Постариот е од римското време и нему му приаѓаат остатоците од темели на објект што не може да се дефинира архитектонски, во кој се најдени фрагменти од керамички садови и монети од 3 и 4 век. Помладиот стратум го претставува средновековна некропола со инхумирани покојници во гробови без конструкција, поставени во правец запад-исток. Поголем дел од некрополата е уништен од орањето и ерозијата, особено во повисоките северни делови. Откриени се 6 гроба со прилози од накит, а во некои и бронзени римски монети ставани како оболи. Од накит има обетки, белезици од стакло и бронза и прстени, што сите заедно се дати-рани во периодот меѓу 12 до 14 век.
Ематија
По областа е именуван и административниот округ Иматија, согласно грчката политика на присвојување на древната историја на Македонија.
RX J2117.1+3412
RX J2117.1+3412 — планетарна маглина во соѕвездието Лебед.
Ланец
Ланец, верига или синџир е низа од поврзани делови, наречени алки, вообичаено направени од метал, слична на јажето според флексибилноста и виткањето, но поцврста и отпорна на притисок. Ланците се разликуваат според намената: едни служат за кревање, прицврстување, врзување, обезбедување; други служат како накит; трети служат за пренос на механичка сила во машините.
Список на државни водачи во 1700 година
Ова е список на државни водачи во 700 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Иванци
Иванци (словенечки: Ivanci) — населба во Општина Моравске Топлице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Тодор Манојловиќ
Тодор „Тодош“ Манојловиќ (Голем Бечкерек - 17 февруари 1883 - Зрењанин, 27 мај 1968) бил српски писател, литературен и уметнички критичар, теоретичар и драмски писател. Неговата прва драма „Центрифугални играчи“ (во 1930 година) ги поставила темелите на современата српска драма. Тој е еден од најголемите Европејци на српската модерна култура.
семејството
Тодор потекнувал од угледното и богато српско семејство Бекерец Манојловиќ, кое живеело во улицата Пупинова. Родителите на Тодор биле: таткото Никола Нико Манојловиќ, адвокат и Софија Манојловиќ, р. Петровиќ. Смртта ги однела во исто време, умреле ден по ден, „од тешка болест“, по 19 години среќен брак. Нико умрел на 6 декември, а Сока следниот ден, 7 декември 1899 година. Нивните синови Тодор и Иван наеднаш останале без родители. За нив се грижеле сестрите на Софија, Линка Крсмановиќ и Олга Путиќ и братот Јоца Петровиќ.
Школување
Тодор се школувал како стипендист на „Фондацијата Аврамовиќ“, една од 50-те теолошки стипендии во Српската патријаршија во Сремски Карловци. Започнал во 1894 година, кога веќе бил средношколец во Велики Бекерек. Стипендијата била 300 фунти годишно, а тој бил и бил роднина на оставителот.
Прво студирал право во градот Наџварад, каде се дружел со неколку години постариот унгарски поет Ади Ендре. Заедно основале група писатели и уметници наречена „Холнап“ (Утре). Тоа било неговиот „билет“ за литературниот и уметничкиот свет, кој целосно ќе го окупира. Од 1910 година студирал историја на уметност во Минхен, а оттогаш се допишувал со виенскиот писател Стефан Цвајг. Претстојните предвоени години ги поминал безгрижно во Темишвар, Фиренца, Рим, Венеција, каде со ентузијазам ја проучувал старата уметност и нејзините творци на лице место. Првиот текст на српски јазик го објавил во 1913 година во Летописот на Матица српска. Станува збор за претставувањето на првата книга на Исидора Секулиќ: „Придружници“, која ја напишал под влијание на еден познаник, поетот Јован Дучиќ. Дипломирал на Филозофскиот факултет-отсек историја на уметност во Базел во 1914 година.
Творештво
Првата светска војна го нашла во Италија. Во 1916 година заминал на Крф како волонтер и соработувал со Српски вести и Забавник. Од 1920 до 1924 година бил секретар на операта, потоа библиотекар на Сенатот, и професор на белградската Уметничка академија. Во 1931 година, кратко бил и уредник на Хроника на Матица Српска во Нови Сад. Соработувал со многу литературни трудови и списанија, со мошне забележителна преведувачка дејност. Тој, меѓу другите награди, биил награден и со палма на Француската академија. Имал напишано голем број песни, есеи, статии и критики кои ги опфаќаат сите области на уметничкото творештво. Од драмите се издвојуваат: „Центрифугален играч“, Соништата на Катинка, Наход Симеон, Маѓепсаниот крал, Сонот на зимската ноќ.
Меѓу двете светски војни живеел во Белград, а во јавниот живот учествувал како културен претставник. Бил секретар на Белградската опера и секретар на Матица Српска и уредник на нејзината „Хроника“ во Нови Сад. Предавал историја на уметност на Академијата за уметности во Белград. Интензивно ги следел уметничките настани и пишувал уметнички критики. Пресудите што ги изрекол во овие текстови, по повод изложбите на најзначајните југословенски сликари, послужија за денешната периодизација во ликовната уметност 20. век. Ликовната критика на Тодор Манојловиќ е објавена во редакцијата на Јасна Јованов, во издание на Градската библиотека на Зрењанин.
Во татковината
Старите денови и време, од 1945 година, овој „вечен ерген“ ги поминувал во родниот Зрењанин. Тој живеел заедно со неговата невенчана полусестра Вера Путиќ, на улицата Максим Горки бр. 31 (денес улица Војвода Петар Бојовиќ). Бил член на српскиот ПЕН-клуб, а во длабока старост добил и литературни награди. Друштвото на писателите на Србија му ја доделиле наградата за животно дело во јануари 1968 година. Починал набргу на 27 март 1968 година, а бил погребан во семејната гробница на гробиштата Томашевац во Зрењанин. На куќата во која живеел и починал била поставена спомен плоча.
Список на натпревари на Европското првенство во фудбал 2020
Европско првенство во фудбал 2020 — 16-то Европско првенство во фудбал 2020. Натпреварувањето се одржало од 11 јуни до 11 јули 2021 година во 11 различни градови ширум Европа. Ова било второ првенство на кое учествувале 24 репрезентации. Списокот со натпревари на Европското првенство во фудбал 2020 е прикажан долу во табелата.
Времето на одигрување на натпреварите е прикажано според средноевропско летно време (CEST/UTC+2), додека во заграда се прикажани локалните времиња.
Дубочка
Дубочка е едно од селата во општина Петровац на Млава во Србија.
Опис
Земјоделска рурална населба од компактен тип, на (176 метри надморска висина) со повеќе ридови и два безимени потоци, изворската гранка на Дубочки поток, десна притока на Млава, 11 km северозападно од Петровац на Млава. Површината на атарот е 1.269 хектари. Вклучува пет физиономски единици: Бела вода, Бољетин, Дубочка село, Млава и Турски поток. Кон крајот на XIV век се споменува под неговото сегашно име (1820-67 куќи, 1921-253 куќи и 1.048 жители итн.). Населението е Влашко (слави св. Аранѓел, Петковица, Св. Никола, Успение, Св. Лазар, Св. Тома, Св. Јован итн.; Ѓурѓовденски завет), домородно население доселено од Банат, Црна. Река, Морава (Јасеново и Породин), Томочка крајина, Ресава (Бобово) и околните села (Кнежца и Манастирица).
Наводи
44.44444°N, 21.375°W
Агнета Екемир
Агнета Мари-Ана Екемир на (родена на 2 јули 1950- починала на 28 декември 2018) била шведска глумица, модел и дизајнер на облека.
Биографија
Екемир е родена во Карлсборг во округот Вестра Јеталанд. Почнала да се занимава со манекенство на млада возраст, а се преселила во Њујорк во САД кога имала 20 години.
Кој сака да биде милионер?
Кој сака да биде милионер е оригинално создаден од компанијата Целадор во Обединетото Кралство во 1998 година. Квизот во моментов под лиценца се емитува во повеќе од 160 земји во светот. Во Македонија тој се емитуваше во периодот на 2004/2005 година. И по едногодишна пауза продолжи да се емитува во 2007 во сопствено студио на А1 телевизија која ја откупи лиценцата за ова шоу.
Правила на игра
Пријавувањето за квизот се врши преку телефонскиот број. Статус на натпреварувач во квизот стекнува кандидатот кој ги исполнува условите и е избран од комисијата за тестирање согласно со постапката за избор на кандидати. Процесот на пријавување започнува со точен одговор на прашањето за кое се нудат четири тест одговори од кои само еден е точен. Со соодветна програма, компјутерот создава список на кандидати кои одговориле точно на поставеното прашање, по датум на реализираниот телефонски повик или испратена SMS порака. Потоа тимот за тестирање ќе врши конечна селекција. Конечната селекција се состои од тест од десет прашања.
Најдобрите доаѓаат во квизот каде што седнуваат во играта наречена брзи прсти. Најбрзиот се стекнува со право да се натпреварува. Постојат 3 загарантирани суми од 5000, 125.000 и 4 милиони денари. Натреварувачот има на располагање и четири џокери: Повикај пријател, 50/50, прашај ја публиката, а после петтото прашање џокерот замена на прашање. ТВ студиото на македонскиот квиз Милионер го изработи „Металец“ Прилеп. Осветлувањето го овозможува ДВД-пет.
Балот кај Мулен де ла Галет
Балот кај Мулен де ла Галет  (попозната и како  Танцувањето кај Мулен де ла Галет ) ― слика, масло на платно од 1876 година од францускиот уметник Пјер Огист Реноар. Денес се наоѓа во Музеј Орсе во Париз и една е од најпознатите ремек-дела на импресионизмот. Создадена е само две години после првата изложба на импресионистите. Сликата прв пат е претставена на третата изложба на  импресионистите 1877 година и се истакнала  као сликарска поема на среќата и благосостојбата.
Опис
На неа се прикажани танчерите облеани сосветлината на  попладневното сонце во дворот пред Мулин де ла Галет  во  Париз на  Монмартр. На ова место за танцување најчесто во саботата попладне кога времето било убаво, се собирале најчесто помлади луѓе, припадници на средната класа. Во сликата владее атмосферата на идиличното летно попладне, во кое сонцето  низ гранките, но и запалени ламби, ги осветлува танчерите.
Стил
Сликата е внимателно надоградувана и композициски и стилски со инсистирање на доловување на сефкупниот впечаток на светлината,како и поетиката која е во слава на животот, во слава на урбаната социјализација и неотуѓеност.
IC 134
IC 134 — галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 134 се споменува и како ESO 157-4, IRAS 04098-5348.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 134 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 134 има привидни димензии од 1,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 11 м 9,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 41' 11". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на IC 134 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14623.
NGC 312
NGC 312 — елиптична галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 312 се споменува и како ESO 151-6, AM 0054-530.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 312 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 312 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 56 м 15,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 52° 46' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 62°.
Други поделби
Проучување на NGC 312 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3343. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 417; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8473.
Добровница
Добровница (понекогаш се сретнува и како Дубровница) — село во областа Славиште, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Славиште, во северниот дел на територијата на Општина Крива Паланка, во северен правец од градот Крива Паланка, на оддалеченост од околу 10 километри. Селото е ридско-планинско и раштркано, чии маала се наоѓаат на надморска височина од 900 до 1.140 метри.
Селото се наоѓа во долината на Добровничка Река. Околни села се Осиче на југозапад, Голема Црцорија и Крстов Дол на североисток.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Гарваница (највисоко место во атарот), Крстато Дрво, Студенац, Вели Врв, Рашки Рид, Големе Њиве, Трначки Дол, Црцорски Дол, Лучка Река, Јабуки и Јагански Дол.
Селото е од особен разбиен тип. Постојат шест маала: Србиновско, Речанско, Рашки Рид, Клинчаровско, Бељаковци и Гарваница. Првите две се во долинскиот дел, додека останатите лежат на висок терен.
Селото се наоѓа северно од Крива Паланка, на ридско-планински предел. Селото е дел од географската област Славиште. На северозапад се граничи со селото Подржи Коњ, на север со селото Крстов Дол, на североисток со селата Голема Црцорија и Мала Црцорија, на југоисток со селото Киселица и на југозапад со селото Осиче.
Преку селото поминува асфалтен локален пат кој го поврзува селото со магистралниот пат Крива Паланка-Деве Баир, како и со соседните села. Во последно време патот прерасна во меѓународен, бидејќи е отворен граничен премин со Србија кај селата Голема Црцорија и Голеш. Но, и покрај тоа, што сега патот е меѓународен, се наоѓа во многу лоша состојба.
Средиште на селото е Србиновско Маало, каде се наоѓаат општествените установи и за кое жителите велат дека е Добровница.
Историја
Селото изобилува со старини. Мештаните имаат пронаоѓано ќупови, како и метални монети.
Денешното село е релативно нова населба. Била населена мештани доселени од други краеви, најмногу од Србија и од Куманово. Причината за нивното доселување било да ги избегнат давачките, градејќи куќи на „скришно место“. Основањето на селото се случило крајот на век или почетокот на  век.
Предание
Според народното предание селото постоело уште во XVII век. Било село од збиен тип и се наоѓало во близина на сегашните гробишта. Во селото имало црква. По задушувањето на Карпошовото востание селаните биле принудени да го напуштат селото и заедно со австриската војска се повлекле на север. Подолг период селото останало без жители. Во втората половина на XVIII век во селото повторно почнало доселување. Најпрво е населена Речанска Маала (не се знае од каде се доселени). Потоа во Србиновци се населува едно семејство по потекло од Шумадија (Србија). Следува населување на маалото Бељаковци од кумановското село Бељаковце. Маалата Рашки Рид и Клинчарци се населени кон крајот на XIX век од соседното село Осиче, а во тој период е населено и маалото Гарваница од селата Осиче и Подржи Коњ.
За време на Бугарска окупација на Македонија во Втората светска војна кметски намесник на селото од ноември 1943 до септември 1944 е Станчо Илиев Јакимов од Добровница.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција.
Плодната земја на атарот на Добровница била во посед на Турци од градот Крива Паланка до 1912 година.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Добровница имало 340 жители, од кои 320 Македонци и 20 Роми. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Добровница имало 328 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
По Првата светска војна селото било дел од општината Подржи Коњ и имало 469 жители.
Во 1961 година, селото броело 562 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 225 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Добровница живееле 168 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 69 жители, од кои 61 Македонец, 1 Албанец и 7 лица без податоци.
Родови
Добровница е македонско село, населено со македонски родови, кои се доселени од други краеви.
Според истражувањата од 1973 година, родови во селото се:
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Крива Паланка, која била една од малкуте општини, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка.
Во периодот 1952-1955, селото било средиште на тогашната општина Добровница, во која покрај селото Добровница, се наоѓале и селата Голема Црцорија, Луке, Крстов Дол, Мала Црцорија и Подржи Коњ. Општината Добровница постоела и во периодот 1950-1952 и тогаш во нејзе се наоѓале селата Голема Црцорија, Добровница, Крстов Дол и Мала Црцорија.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0976 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 107 гласачи.
Иселеништво
Иселеништвото од ова село било застапено во голема мера. Иселеници има во градовите во Македонија. Потоа во областа Банат во Војводина (Јабука, Качарево, Пландиште; околу 15 к.). Исто така, и во селото Чичево кај Берово. Миладиновци, Станковци, Радојковци, Павлевци и Јаќимовци се иселиле во селото Видовиште кај Кочани. Ристинци се иселиле во селото Метежево. Вучинци во селото Орел кај Свети Николе. Има иселеници и во Кучкарево кај Куманово.
Машка кошаркарска репрезентација на Македонија
Машката кошаркарска репрезентација на Македонија, позната и како „Репрезентација А Мажи“, е спортска репрезентација која ја претставува Македонија во кошарка во машка конкуренција.
Репрезентацијата е под покровителство на Македонската Кошаркарска Федерација (КФМ) и е членка на ФИБА од 1993 година. Најголем успех на репрезентацијата е учеството на Европското првенство во кошарка во 2011 година во Литванија, каде Македонија го освоила четвртото место. Поради овој успех, самопрегорноста во играта и афирмацијата на татковината во светот, екипата била одликувана со Медал за заслуги за Македонија од страна на претседателот на државата.
Историја
КФМ, како раководно тело на кошаркарските репрезентации и екипи во Македонија, била создадена во 1992 година и една година подоцна била примена во рамките на ФИБА Европа. Претходно, македонските машки и женски кошаркари биле дел од репрезентацијата на СФРЈ, која своевремено била една од најголемите сили на светската кошаркарска сцена. По распадот на СФРЈ, секоја поранешна југословенска република започнала со нови кошаркарски федерации и репрезентации.
Евробаскет 1999
Првиот голем успех, македонската кошаркарска репрезентација го забележала во 1999 година, кога се пласирала на завршницата на европското првенство во Франција. За време на ова првенство, Македонија била дел од групата А, заедно со СР Југославија, Франција и Израел. Во оваа група, Македонија завршила последна, со освоени 3 бода и кош разлика од -21. Целосно гледано, на ова европско првенство, Македонија завршила на 14 место, пред Босна и Херцеговина и последнопласираната Грција.
Евробаскет 2011
Македонија се пласирала на Евробаскетот 2011 во Литванија преку квалификациите. Во квалификицациите, Македонија играла во група со Велика Британија, Босна и Херцеговина, Украина и Унгарија. Како второпласирана репрезентација во квалификациите, Македонија обезбедила учество на Евробаскетот, каде играла во групата C, со Црна Гора, Хрватска, Грција, Босна и Херцеговина и Финска.
На Евробаскетот 2011 година, Македонија била предводена од селекторот Марин Докузовски. Во прелиминарнара фаза, Македонија завршила на првото место во групата C, со 4 победи и еден пораз, односно ги победила селекциите на Грција, Финска, Хрватска и Босна и Херцеговина, а забележала пораз од Црна Гора, кој воедно бил прв натпревар во групата. Со тој резултат, Македонија влегла во втората фаза од првенството, односно во групата F, каде играла против Грузија, Словенија и Русија, а во таа група биле и репрезентациите на Финска и Грција.
Како второпласирана во групата од втората фаза, Македонија во четвртфиналето играла со третопласираната од другата група, односно со домаќинот Литванија, која ја совладала со два бода разлика и обезбедила учество во полуфиналето. Во полуфиналето, селекцијата на Македонија се сретнала со Шпанија, која во четвртфиналето ја победила Словенија и така го постигнала најголемиот успех во историјата на македонската кошарка. Во полуфиналето, Македонија загубила од Шпанија и со тоа играла за бронза со Русија, а Шпанија играла за златото со Франција. Во борбата за третото место, Македонија загубила од Русија и завршила на четвртото место - најдобриот пласман во историјата на оваа репрезентација. Истовремено, благодарение на освоеното четврто место, Македонија директно се пласирала на Евробаскетот 2013 и на квалификацискиот турнир за Олимписките игри во Лондон 2012.
По завршувањето на првенството, во Скопје била приредена голема прослава низ улиците и плоштадите, дополнета со пригодна програма. Сепак, и покрај остварениот огромен успех, веднаш по Евробаскетот 2011, селекторот Докузовски поднесол оставка.
Летни олимписки игри 2012
Македонија, како четвртопласирана на Евробаскетот 2011, обезбедила пласман на квалификацискиот турнир за Летните олимписки игри во Лондон 2012 година. Македонија играла во групата Д, со селекциите на Нов Зеланд и Ангола. Првите две пласирани екипи од оваа група играле во четвртфиналето против првите две пласирани од групата Ц при што смо три екипи обезбедиле пласман на ЛОИ во Лондон 2012. Турнирот се одржувал во Венецуела, а првиот натпревар Македонија го одиграла на 3 јули 2012 против Нов Зеланд. Македонија не успеала да се квалификува за Олимписките игри, бидејќи била поразена во четвртфиналето со пораз од Доминикана.
Евробаскет 2013
Македонија се квалификувала за Евробаскетот 2013 година, кој се одржал во Словенија. На ова првенство, репрезентацијата ја водел селекторот Алеш Пипан, кој истовремено бил тренер и на МЗТ Аеродром. При извлекувањето на групите, Македонија била во првиот шешир и играла во групата B, заедно со селекциите на Црна Гора, Босна и Херцеговина, Србија, Латвија и Литванија, а натпреварите се играле во Јесенице. Настапот на ова првенство, Македонија го завршила уште во првата фаза, пласирајќи се како последна во групата В. По завршувањето на првенството, како последица на острите критики за претрпениот неуспех, селекторот Пипан поднесол оставка.
Евробаскет 2015
Во квалификациите за Евробаскет 2015, Македонија била во групата „Д“, заедно со репрезентациите на Данска, Белгија и Белорусија. Во првото коло, во Скопје, Македонија ја победила репрезентацијата на Белгија со 76-73. Во второто квалификациско коло, во данскиот град Хорсенс, Македонија го победила домаќинот Данска со 81-75. На 17 август 2014 година, Македонија играла со Белорусија како гостин и победила со 81-70. Три дена подоцна, на 20 август, на гостувањето во Белгија, Македонија изгубила со 60-63. На 24 август, во Скопје, Македонија ја победила Данска, со резултат 80-46, а на последната средба, одиграна на 27 август во Скопје била поразена и репрезентацијата на Белорусија, со 72-66.
На тој начин, Македонија завршила на второто место во својата група, остварувајќи пет победи и еден пораз, со исто бодови како и првопласираната Белгија, но со послаба кош-разлика. Оттука, како најдобро рангирана второпласирана репрезентација во квалификациите, Македонија обезбедила директен пласман на Европското првенство. Во квалификациите, најдобар стрелец бил Бојан Трајковски, со 68 бода (просек од 11,3 бода), а Ричард Хендрикс бил најдобар скокач, со 64 скока (10,7 по натпревар).
Со ждрепката за Европското првенство 2015, Македонија била распоредена во групата „Ц“, заедно со Хрватска, Словенија, Грција, Грузија и Холандија.
Во март 2015 година, Кошаркарската Федерација потпишала едногодишен спонзорски договор со турската авио компанија „Туркиш Ерлајнс“.
На средината на јули, МКФ го ангажирала Италијанецот Џакомо Браида за кондиционен тренер на репрезентацијата.
Пред почетокот на подготовките за идното континентално првенство, српскиот селектор Александар Џикиќ од МКФ добил отказ, а на негово место бил поставен Марјан Србиновски.
Својот настап на првенството, македонската репрезентација го завршила уште во првата фаза, претрпувајќи четири порази од пет натпревари. Најпрвин, Македонија била поразена од Грција со 65-85, а во второто коло била подобра од Холандија, остварувајќи ја единтсвената победа на првенството (78-71). Меѓутоа, во третото коло, Македонија претрпела пораз од Хрватска од 55-73, а во следното коло била поразена и од Грузија, со 75-90. Во последниот натрпевар на првенството, Македонија загубила од Словенија со 51-62.
Целосен состав
Целосниот состав на машката кошаркарска репрезентација е следниот:
Евробаскет 2011
На Евробаскетот 2011, македонската репрезентација била составена од:
Олимписки квалификациски турнир 2012
Составот на репрезентацијата на олимпискиот квалификациски турнир во Венецуела во 2012 бил:
Евробаскет 2013
На Евробаскетот 2013, македонската репрезентација била составена од:
Евробаскет 2015
На Евробаскетот 2015, македонската репрезентација била составена од:
Поранешни играчи
Некои поуспешни поранешни кошаркари се:
Список на натурализирани кошаркари
1 Не настапил за репрезентацијата
Скот Шепард
Скот Сендер Шепард (Scott Sander Sheppard, р. ) — американски астроном, откривач на голем број месечини, комети и мали планети во надворешниот Сончев Систем.
Астероидот 17898 Скотшепард од главниот појас откриен во 1999 г. е наречена во негова чест.
Откритија
Шепард бил водечкиот откривач на објектот со најдалечната позната орбита во Сончевииот систем (со прекар „Бајден“). Во 2014 г. сличноста на орбитата на 2012 VP113 со другите крајни објекти од Кајперовиот Појас ги поттикнало Шепард и Трухиљо да го предлоаат постоењето на непозната планета со суперземска маса (2-15 Земјини маси) во надворешноста на Сончевиот Систем, на далечина од 200 до 1.500 ае која ги води овие помали тела во слични орбити. Крајните заднептунци и, објавени во 2016 г. чиј сооткривач е Шепард, понатаму покажуваат веројатно присуство на масивна планета по неколку стотини астрономски единици во нашиот Сончев Систем.
Учествувал во откривањето на голем број мали тела во Сончевиот Систем како заднептунци, кентаури, комети и околуземски објекти.
Шепард е сооткривач на планетоидна месечина која кружи околу заднептунецот 341520 Морс-Сомнус.
По него и колегите се наречени две комети: Шепард-Трухиљо (C/2014 F3) и Шепард-Толен (C/2015 T5).
Работел на откривање на низа неправилни месечини на поважните планети: Ги открил следниве Јупитерови месечини:
Ги открил следниве Сатурнови месечини:
Ги открил следниве Уранови месечини:
Јован Оливер
Првите години
Првиот сигурен податок за Оливер потекнува од времето на царот Стефан Душан кога на 28 јуни 1336 година пред дубровничкиот кнез Никола Фалетра излегол:
Името на Оливер потоа се сретнува во преговорите кои биле водени во 1336 - 37 година помеѓу византискиот цар Андроник III Палеолог и Стефан Душан и тогаш најверојатно Оливер се спријателил со Јован Кантакузин. Неговата кариера може да се следи со сигурност во периодот од 1336 до 1355 година.
Статус
Јован Кантакузин истакнува дека во царството на Стефан Душан имало 24 највлијателни велможи, а меѓу нив Јован Оливер бил најмоќен. Тој имал релативен суверенитет што им се давал на таканаречените краишници кои биле заповедници на пограничните области и имале поширока политичка иницијатива за одбраната на границите.
Оливер добро напредувал во српското царство и за кратко време ги поминал сите степени во српската дворска хиерархија, почнувајќи од командант на копнената војска стигнувајќи до титулата деспот.
Во текот на српските завладувања во Источна Македонија Оливер земал видно учество во нив и тоа му помогнало да стане еден од најблиските и највлијателните феудалци на Стефан Душан.
Во 1341 година како велик слуга Јован Оливер самостојно зазел некои области во Македонија, а некои од византиските феудалци околу Кочани не му се предале на српскиот владетел туку лично на Оливер.
Очигледно Јован Оливер бил премногу моќен и воено силен за да се задоволи со улогата на обичен служител на српската држава. Оливер уште пред да ја добие титулата деспот имал сопствен административен систем, различен од оној на српскиот владетел, сопствени вазали и неговите луѓе имале двојно вазалство.
Овие биле третирани најпрво како луѓе на Оливер, а потоа на српскиот владетел. Односно Јован Оливер имал свои сопствени феудалци кои му биле потчинети, а таков бил Иван Пробиштиповиќ.
Титули
Во повелбата од 7 декември 1336 - 1337 година издадена на црквата св. Димитриј во Кочани, Јован Оливер бил потпишан како:
Оваа благородничка повелба е единствената која била запишана според владетелски формулар и со крстови на почетокот на текстот и пред потписот на Јован Оливер.
Со титулата деспот првпат се спомнува во Повелбата на Цар Душан на манастирот Лесново каде стои
Однос со централната власт
Односите на Јован Оливер со централната власт односно со српскиот цар Стефан Душан наликувале на односите сизерен - вазал, а според некои научници постои, иако не сосема видлива, тристепена хиерархиска зависност меѓу владетелот, феудалецот и потчинетите властели, односно Душан не можел директно да ја налага својата власт врз феудалците кои се покорувале на Оливер, а тоа го правел преку него. Во прилог на ова тврдење Х. Матанов го наведува начинот на кој се претставени српскиот владетел и деспотот Јован Оливер на фреските од Лесновскиот манастир.
Имоти
Постојат различни кажувања за местоположбата на Оливеровите имоти. Околу 1336 година имотите на Јован Оливер се простирале во Злетово и Овче Поле. Во 1341 година тој ја држел областа околу Кочани, а според Ј. Павловиќ во Малешевско во времето на Душан управувал Јован Оливер. Матанов истакнува дека границите на Оливеровите владенија не се точно утврдени но најверојатно се простирале помеѓу реките Пчиња, Вардар, Брегалница и Осоговските планини, а по смртта на Хреља дел од неговите земји најверојатно биле земени од Оливер.
Богатство
Јован Оливер бил богат феудалец. Според кажувањата на Јован Кантакузин во 1342 година тие двајца имале средба, притоа Јован Оливер го пречекал со 2.000 војници и го одвел во својот дворец каде го гоштевал три дена. За богатството на овој феудалец сведочи и sидањето на Лесновскиот манастир на кој му подарил многу имот во кој влегувале лозја, воденици, цркви, а манастирот бил снабден со икони оковани во злато и сребро. Извор на ова богатство во голема мера биле рудниците Саса и Злетово кои се наоѓале на неговата територија, а таму работеле познатите рудари Саси. Оливер секако собирал приходи од потчинетото население како во пари така и во натура согласно средновековното право.
Потекло
Во историската наука не е докрај разјаснето потеклото на Јован Оливер како и потеклото на многумина средновековни феудални владетели во Македонија. Постојат повеќе претпоставки во науката за неговото потекло, а некои истакнуваат дека тој имал западно потекло други пак го поврзуваат со византиската фамилија Ливерос и го сметаат за грк.
Во постарата литература имало мислење дека Оливер бил брат на познатиот севастократ и деспот Дејан, кои бил североисточен сосед на Оливер, меѓутоа во поновата литература таквите мислења се отфрлени.
Наспроти ваквите ставови еден дел од македонските историчари сметаат дека потеклото на Оливер е домородно и неговото потекло го поврзуваат со Македонија.
Дополнително на овие ставови, се истакнува дека е можно пред српските навлегувања во Источна Македонија, Јован Оливер да бил византиски феудалец кои се откажал од византиската централна власт и се покорил на Стефан Душан и на тој начин овој дел од Македонија побрзо потпаднал под власта на српската држава.
Ктиторство
Јован Оливер се јавува како ктитор на неколку цркви и манастири во Македонија. Во 1337 година црквата св. Димитриј во Кочани ја дарувал со околните села и луѓе.
Во почетокот на 40 - тите години на XIV век го обновил храмот на светителот св. Гаврил Лесновски и станал негов ктитор заедно со сопругата Ана - Марија и децата.
Портретот на Јован Оливер и на неговото семејство се насликани како ктитори и на нараклисот св. Јован Претеча во катедралниот храм св. Софија во Охрид што предизвикало извесна збунетост кај историчарите. Имено во средновековието е пракса да се даруваат села и имоти на манастири и цркви кои се наоѓаат на територијата на феудалниот дарител, а не надвор од таа територија.
Во овој случај се знае дека феудалните територии на Оливер се наоѓаат во Источна Македонија и оттука произлегло прашањето зошто Јован Оливер со своето семејство се јавува како ктитор на св. Софија - толку далеку од своите владенија.
Има две гледишта за ова прашање ; дека водел потекло од тој дел на Македонија или пак дека тоа укажува на неговото големо богатство како и можниот обид за засилување на своето влијание преку Охридска архиеоископија.
Смрт
Последен директен податок за Јован Оливер има во 1354 година кога во едно писмо до папата Инконентие VI се спомнува како еден од блиските луѓе на српскиот цар. По оваа година Оливер повеќе не се спомнува во документите и што се случило со него може само да се претпоставува.
Имено, или набргу умрел по оваа дата или се повлекол од световниот живот како великосхимник Јован Каливит. Еден дел од историчарите врз основа на една серија на монети претпоставуваат дека Јован Оливер го надживеал Стефан Душан но тоа не е потврдено.
По смрта на српскиот цар Стефан Душан на територијата на Јован Оливер како феудалци се сретнуваат синовите на севастократот Дејан.