cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Некроза
Причинители
Некрозата на клетките може да настане од повеќе надворешни фактори како што се повреда, инфекција, рак, инфаркт, отрови, РВК (Реактивни видови на кислород) и воспаление. Пример за тоа е инфарктот (блокада на крвниот проток до мускулното ткиво) кој предизвикува некроза на мускулното ткиво поради недостаток на кислород кај засегнатата клетка. Истото настанува и при миокардичен инфаркт односно срцев удар. Отровите од кафеавиот пајак самотник, огнените мравки (Solenopsis invicta), ѕвечарките и американските отровни змии можат да предизвикаат некроза на ткивото крај местото на каснувањето.
Некрозното ткиво не подлегнува на истите хемиски реакции кои обично настануваат при апоптоза на нормално ткиво. Ненадејното умирање на еден дел од клетките започнува серија на настани. Покрај недостатокот на хемиски сигнали на имуниот систем, клетките кои подлегнуваат на некроза можат да испуштат штетни хемикалии во околното ткиво. Поточно кажано, клетките содржат мали органели наречени лизозоми кои имаат способност да го варат клеточниот материјал. Оштетувањето на лизозомската мембрана може да започне испуштање на ензимите кои таа ги содржи и да ги уништи другите делови од клетката. Кога овие ензими ги испуштаат живи клетки може да настане верижна реакција на понатамошно умирање на клетки. Гангрената настанува доколку голема количина од околното ткиво стане некрозно. Соодветната нега и лекување на раните или на каснувањата од животни игра важна улога во спречување на ваквата некроза која се шири. За време на хируршка биопсија, оваа некрозна верижна реакција се запира со фиксација или замрзнување.
Некрозата обично започнува со отечување на клетките, варење на хроматинот и расцепување на клеточната и мембраната на органелите. Доцна некроза се одликува со обемна хидролиза на ДНК, вакуолација на ендоплазмичен ретикулум, прекин на органелите и разградување на клетките. Испуштањето на внатрешната содржина на клетките по кинењето на клеточната мембрана е причина за појава на воспалението кај некрозата.
Лечење
Лечењето на некрозата обично опфаќа два различни процеси. По правило првин треба да се лечи главната причина за појавување на некрозата, а потоа мртвото ткиво. На пример, лице со каснување од пајак или змија првин ќе добие противотров за да се спречи ширењето на отровите, додека, пак, пациент со воспаление ќе добие антибиотици.
Некрозното ткиво ќе остане во телото иако главниот причинител на некрозата е прекинат. Имуниот одговор на телото на апоптоза, автоматскиот прекин и рециклирањето на клеточниот материјал не се активираат при некроза на клетките.
Вообичаената терапија за некрозата (рани, декубитуси, изгореници итн.) е хируршко отстранување на мртвото ткиво. Тоа може да варира од отстранување на мали парчиња на кожа до целосна ампутација на заразените екстремитети или органи зависно од сериозноста на некрозата. Друга опција е хемиското отстранување со користење на ензимски агенс за дебридман. Во одредени случаи се користела специјалната терапија со црви која покажала добри резултати.
Некроза кај растенијата
Доколку има недостаток на калциум, пектинот не може да се синтетизира и како резултат на тоа не можат да се спојат ѕидовите на клетките, а со тоа и да се спречат творните ткива. Ова доведува до некроза на стеблото, на врвовите на корењата и на краевите на листовите.
Космос-1461
Космос-1461 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 7 мај 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1500 килограми. Космос-1461 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 443 км, а најмалото на 428.
1044
1044 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1044 година од новата ера, 44. од вториот милениум, 44. од XI век и петта од 1040-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6552 и 6553 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5794 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4804 и 4805 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1797.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1044 година се протега во 3680 и 3681, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3740 и 3741 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1587. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 435 и 436 исламска година.
Ханибал (филм)
Ханибал е американски филм од 2001, во режија на Ридли Скот, снимен според истоимениот роман на Томас Харис. Дејството е сместено десет години по филмот Кога јагнињата ќе стивнат, кога еден од преживеаните жртви на Ханибал Лектер, екстремно-богатиот Мејсон Верџер, сака да го фати Лектер и да го убие. Филмот бил снимен на локации во Италија и САД.
Ханибал е продолжение на Оскаровецот Кога јагнињата ќе стивнат од 1991, кој станал третиот филм што добил „Оскар“ за најдобар филм, режија, глумец, глумица и сценарио.
Синопсис
Филмот е сместен десет години по настаните во Кога јагнињата ќе стивнат. Д-рот Ханибал Лектер (Ентони Хопкинс) сега живее во Фиренца, Италија под псевдонимот „д-р Фел“. Во меѓувреме, ФБИ агентот Кларис Старлинг (Џулиен Мур) е прекорена од страна на Пол Кредлер (Реј Лиота) поради несмасна бркотница на дилер на дрога што резултирала со смрт на пет луѓе.
Како резултат на претходните настани, Старлинг е тргната од работа на терен и е ставена да работи на случајот на Лектер. Ја праќаат во мансионот на билионерот Мејсон Верџер (Гери Олдман), кој е деформисан и парализиран по една средба со Лектер пред многу години. Верџер тврди дека има нови информации за Лектер, но вели дека ќе ги соопшти само на Старлинг.
По нејзиното пристигнување, Верџер ѝ ја раскажува својата приказна на Старлинг. Тој првпат се сретнал со д-р Лектер поради наредба од судот да подлегне на психијатриска терапија откако бил осуден за сексуално малтретирање на деца. Лектер, фасциниран и згрозен од неговиот нов злобен пациент, решава тој да му стане нова жртва. Верџер го преживува нападот на Лектер, но останува парализиран и, во голема мера, деформисан. Во својот мансион, тој е опкружен со експерти и слуги кои му помагаат на многу начини, а ги користи и да го најде својот стар непријател Лектер. Направил и мрежно место на кое нуди три милиони долари како награда за оној кој ќе го најде Лектер.
Во Фиренца, инспекторот Риналдо Паци (Џанкарло Џанини) го истражува исчезнувањето на еден библиотекар и го запознава неговиот заменик: д-р Фел. Во исто време, департманот на Паци има наредба од Старлинг да направи копија од видео камерите на сите парфимерии, вклучувајќи ја и онаа во Фиренца. Старлинг ова го наредува откако прима мирисливо писмо од Лектер. Паци го забележува д-р Фел на камерите и го открива неговиот нов идентитет, и, во надеж дека ќе ја добие наградата на Мејсон Верџер, стапува во контакт со неговата банка. Паци одлучува сам да го уапси Лектер, игнорирарјќи ги предупредувањата од Старлиг да го остави на мира. Но, Лектер дознава за намерите на Паци и го убива вадејќи му ја утробата и обесувајќи го на Палацо Векјо, судбина што го снашла и предецот на Паци. По тоа, Лектер се упатува кон САД да ја најде Старлинг.
Верџер, пак, плаќа на корумпиран вработеник – Пол Крендлер, со надеж дека побрзо ќе го најде и ќе му се одмазди на Лектер. Крендлер прифаќа и фалсификува љубовни писма кои вели дека Лектер ѝ ги пратил на Старлинг. Како резултат на ова, Старлинг е суспендирана и не е во можност да ги спречи луѓето на Верџер да го фатат Лектер и да го однесат во неговиот мансион, каде тој планира Лектер да биде изеден од страна на тренирани диви свињи. Сепак, Старлинг се упатува кон мансионот и успева да го спаси Лектер токму пред да го нападнат свињите, при што е повредена од еден од луѓето на Верџер. Лектер ја спасува, а притоа го убедува асистентот на Верџер, Кордел, да го бутне Верџер кај свињите, ветувајќи му дека ќе ја преземе вината за неговата смрт.
Во климаксот на филмот, Лектер ја носи Старлинг во куќата покрај езеро на Крендлер и ја оперира за да го извади куршумот. Откако ќе се разбуди, таа сфаќа каде е и се јавува на полицијата пред да се симне долу, каде Лектер извршил кранеотомија на Крендлер. Ужаснатата Старлинг набљудува како Лектер го храни дрогираниот Крендлер со неговиот сопствен спржен дел од мозокот. Кларис се обидува да го нападне Лектер, но не успева во тоа. Лектер ја прашува дали таа би го молела да ја поштеди прашувајќи го „ако ме сакаш, дали би ме поштедил“? Кларис му одговара дека тоа не би го направила никогаш. Тој ѝ вели дека така треба и ја бакнува. Кларис се обидува да го уапси со тоа што ќе му ја фати неговата рака и својата со лисици. Лектер се заканува дека ќе мора да се ослободи за да избега, а тоа ќе го направи само ако ѝ ја исече раката, но подоцна се гледа дека тој ја отстранил сопствената рака место нејзината.
Продукција
Ханибал беше снимен за 83 работни дена. Филмот започна продукција на 8 мај 2000 во Фиренца. Беше одржана и прес-конференција пред почетокот на снимањето во Фиренца како промоција на филмот. Филмот посети клучни локации во Фиренца и неколку локации во САД, во Вашингтон, Ричмонд, Вирџинија и Северна Каролина. По осумдесет милиони долари и година и пол продукција, режисерот Ридли Скот успеа првпат да го види Ханибал во монтажерската соба.
Пенцлинер Ланд
Пенцлинер Ланд (Penzliner Land) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Германија. Седиштето на општинската заедница е во Пенцлин.
Општинската заедница Пенцлинер Ланд се состои од следниве општини:
Агриџенто
Агриџенто (италијански Agrigento) — град во Сицилија и брои околу 60.000 жители. На 11 мај 2008 во Агриџенто беше означен крајот на втората етапа од велосипедската трка Giro d'Italia која ја освои Рикардо Рико.
Грос Витензе
Грос Витензе (Groß Wittensee) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општината претставува административно седиште на општинската заедница Хитенер Берге.
Сен Реми ан Бузмон Сен Жене е Исон
Сен Реми ан Бузмон Сен Жене е Исон (фр. Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson) — општина во департманот Марна североисточна Франција. Во подрачјето има два кантона: Сен-Реми-ан-Бузмон и Сен-Жене-е-Исон.
Берова Чешма (Драмче)
Берова чешма — населба од доцноантичкото време. На 3 km оддалеченост од наоѓалиштето Градиште, во реонот на маалата Ваканица и Илиовци, на мала површина се среќаваат многубројни парчиња од покривни ќерамиди. Биле ископани и неколку питоси.
Црква „Св. Марина“ - Боротино
Света Марина (или Света Марена) — главна селска црква во прилепското село Боротино, Македонија.
Црквата се наоѓа на влезот во селото од насока на Обршани. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Историја
Црквата е подигната во втората половина на век и претходно на нејзино место немало ништо. Била завршена и осветена во 1862 година од митрополитот Венедикт Византиски.
Архитектура
Претставува еднокорабна градба со висок свод и тристрана апсида однадвор.
Фрескоживопис
Целосно е живописана во 1862 година од зографот Станко Цветков од Крушево.
Во припратата на црквата се чува римска мермерна статуа без глава и дел од градите.
Ԉ
Комско Ԉ (ракописно: <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger"> ) — буква од комската азбука, поинаков вид на кирилицата. Се користела за пишување кај коми јазикот. Станува збор за буквата Љ|кириличната буква Љ (Љ љ).Некои од облиците се слични со клуч 16 (几).
Ели Коен
Елијаху Бен-Шаул Коен (26 декември 1924 – 18 мај 1965), попознат како Ели Коен — израелски разузнавач, агент на Мосад. Тој се смета за национален херој во Израел. Коен е познат по својата разузнавачка работа од 1961 до 1965 година во Сирија, каде тесно соработувал со воени и политички личности и успеал да стане генерален секретар на Министерство за одбрана на Сирија.
Во 1965 година, контраразузнавачките служби во Сирија дознале за вистинското лице на Ели Коен. Поради неговите постапки, сириските власти го осудиле Коен на смрт. И покрај реакциите на меѓународната заедница, Ели Коен бил обесен на Плоштадот на мачениците во Дамаск на 18 мај 1965 година. Разузнавачките податоци што Коен ги собрал и ги испратил до Израел пред неговото апсење, одиграле клучна улога во успехот на Израел во Шестдневната војна.
Рани години
Роден е на 26 декември 1924 година во еврејско семејство во Александрија. Во јануари 1947 година започнал со воена служба во египетската армија како алтернатива на пропишаната сума којашто Евреите требало да ја плаќаат на државата, но бил прогласен за неподобен врз основа на сомнителна лојалност. Следната година го напуштил универзитетот поради малтретирање од страна на египетското Муслиманско братство и продолжил со домашно образование.
Неговите родители и тројцата браќа заминале за Израел во 1949 година по формирањето на еврејската држава,но Коен останал во Египет да студира електроника, но и да координира ционистички активности. Во 1951 година во Египет бил организиран воен удар, за кој биле обвинети ционистите. Познат како таков активист, Коен бил уапсен и испрашуван од тамошните власти. Откако започнала Суецката криза, властите почнале да ги прогонуваат Евреите од Египет. Во такви околности, Коен бил принуден да го напушти Египет во декември 1956 година.
Сирија
Првата и единствена задача на Коен како агент на Мосад била во Сирија. Тој имал за цел да се инфилтрира меѓу сириските власти. Таквата мисија започнала во февруари 1962 година кога пристингал во Дамаск, Сирија. Лажниот идентитет со кој се претставувал Коен бил сириски стопанственик под името Камел Амин Табет (на كامل أمين ثابت), кој се вратил од Аргентина во својата родна земја Сирија. За да ја утврди својата маска, Коен живеел во Буенос Аирес во текот на 1961 година.
Тактиките на Коен за градење на односи со сириските политичари, воени функционери и други важни јавни личности биле внимателно планирани од страна на Мосад. Во главно, ликот на Коен, Камел Табет имал навик да го поминува своето време во барови. Па така, во станот на Табет во Дамаск често се одржувале ноќни забави на кои присуствувале високи сириски функционери, кои таквите моменти ги користеле за да се опуштат конзумирајќи алкохол.
Еден од најважните моменти во разузнавачката кариера на Ели Коен е неговата посета на Голанската Висорамнина, во која во тоа време бил забранет пристап на цивили бидејќи претставувала силно чувана воена област на Сирија. Како сочувство за војниците изложени на сонце, Коен овде успеал да исползува поставување на дрвја на секоја позиција. Израелската војска знаела за ова за време на Шестдневната војна и ги искористила дрвјата како точки за позициите зад кои се криеле сириски војници.
Смрт
Во 1964 година, сириското разузнавање добило нов раководител, полковникот Ахмед Садини, кој немал доверба во своите колеги. Поради тоа, Коен бил исплашен дека може да биде откриен, и на тајна посета на Израел во ноември 1964 година побарал неговата мисија да биде прекината, но таквото барање било одбиено. Претпоставките на Коен биле точни, и во јануари 1965 година, сириските власти започнале да работат на разоткривање на непријателите во своите кругови. Таквите напори на сириските власти биле успешни, и по откривање на радиоврска преку која Коен пренесувал информации на безбедносните служби во Израел, на 24 јануари 1965 година бил уапсен во неговиот стан во Сирија.
- Последното писмо на Коен, напишано на 15 мај 1965 година до неговата сопруга.
Приватен живот
Пред да започне со работа во Мосад, во периодот помеѓу 1958 и 1959 година работел како службеник за поднесување во агенција за осигурување во Тел Авив. Во 1959 година се оженил со Надија Мажалд, ирско-еврејска имигрантка и сестра на израелскиот автор Сами Мајкл. Заедно со Надија, Коен имал три деца, Софија, Ирит и Шаи. Нивната семејна куќа била во Бат Јам, крајбрежен град во близина на Тел Авив.
Останки
Во ноември 1965 година, по неколку месеци од убиството на Коен, неговата жена Надија испратила писмо до тогашниот министер за одбрана на Сирија, Хафез ал-Асад во кое побарала прошка за чиновите на Коен, надевајќи се дека ќе ги добие посмртните останки на својот сопруг. Сепак тоа не се случило. Во февруари 2007 година, турски официјален извор потврдил дека владата на Турција е спремна да биде посредник во враќањето на останките на Коен на неговата фамилија.
Во август 2008 година, поранешниот шеф на кабинетот на Хафез ал-Асад, Монтир Маозили, изјавил дека местото на гробот на Коен не е познато, тврдејќи дека тогашните власти го закопале телото на Коен трипати за да ги спречат израелските служби во враќање на неговите останки.
Чествување
Денес, Коен се смета за национален херој во Израел. Многу улици и населби се именувани по него. Неговото име е испишано на камен-споменик во Градината на исчезнатите во Херцелската гора во Ерусалим, Израел. Во 1987 година бил продуциран филмот „Невозможниот шпион“ кој е заснован на неговиот живот. Во 2019 година излегла „Шпионот“, телевизиска мини-серија, чија приказна се темели на животот на Коен.
Во јужниот дел на Голанската Висорамнина постои израелска населба наречена Ели-ад, во чест на Ели Коен.
Розалин Сусман Јалоу
Розалин Сусман Јалоу (19 јули 1921 – 30 мај 2011) била американски медицински физичар, и добитник на Нобеловата награда во физиологија или медицина (заедно со Роџер Гилмин и Ендру Шали) за развивање на техниката за радиоимуноистражување. Таа е втората жена која ја добила Нобеловата награда во физиологија или медицина.
Научна Кариера
Во 1977, Јалоу станала шестата жена (седма ако се сметаат двете Нобелови награди на Марија Кири), која ја освоила Нобеловата награда во полето на науката. Таа е исто така и втората жена во светот што ја добила Нобеловата награда во полето на физиологијата или медицината. Таа ја добила наградата заедно со Роцер Гилмин и Ендру Шали, за откривањето на техниката за радиоимуноистражување. Мерејќи ја концентрацијата на одредена субстанција во човековото тело, овозможиле скрининг на крводарителите за заболувања како што се хепатит.
Селиште (доцноантичка населба во Бигла)
Селиште, населба од доцноантичкото време. На околу 1 километар северно од Шелтанско маало, на простор од 150х100 м се среќаваат многу фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. При орање на околните ниви се откривани темели од ѕидови од повеќе објекти. (А. К.)
ОУ „Панајот Гиновски“ - Бутел
„Панајот Гиновски“ — основно училиште во населбата Бутел 2, општина Бутел. Училиштето почнало со работа во учебната 1955/56 година под името „Доситеј Обрадовиќ“, а во 1993 година било именувано по македонскиот преродбеник Панајот Гиновски. Настава се одржува на македонски и на албански јазик.
Ѓоновица (Рожден)
Ѓоновица — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Рожден. Наоѓалиштето претставува населба и топилница од доцноантичкото време. Под ридот Тумба, на 3,5 км западно од селото, по површините на селските ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Во непосредната близина на колибата на еден жител има остатоци од топена железна руда.
Основен суд Битола
Основен суд Битола — суд со основна надлежност сместен во градот Битола и го опфаќа подрачјето на општините Битола, Могила, Новаци и Демир Хисар, со судско одделение во градот Демир Хисар. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во: Битола и Ресен.
Судот во Битола ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Битола одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
Историја
Основниот суд во Битола, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
Судот во Битола започнал со работа во 1945 година како Околиски суд за Битолската околија. Како таков работел до 1963 година, кога бил преименуван во Општински суд Битола, а во 1995 година бил повторно преименуван во Основен суд Битола.
Внатрешна организација
Основниот суд во Битола е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение. Судот е сместен во новоизградена зграда од 1972 година во Битола, која била надградена во 2006 година со уште еден кат.
Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Битола биле следниве:
Космос-1462
Космос-1462 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 17 мај 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1462 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 273 км, а најмалото на 257.
Борис Кондарко
Има завршено Правен факултет во Скопје, а работел и како адвокат. Тој се оженил со Сања Димеска во 2006 година. Живее во Скопје.
Либиско Море
Освен Крит во Либиското Море се наоѓаат и островите Гавдос, Гавдопула, Куфониси и Хриси.
На исток од Либиското Море се наоѓа Левантското Море, на север Јонското Море, и на запад Сицилискиот Проток.
Меленхаген
Меленхаген (Möllenhagen) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Христо Поп Коцев
Христо Поп Коцев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Поп Kоцев е роден на 5 јануари 1869 година во Ново Село, Штипско, тогаш во Отоманското Царство. Во 1887 година завршува бугарска (егзархиска) гимназија во Солун, а во 1892 - славјанска филологија и литература на Софискиот универзитет. Работи како учител во Цариград, Едрене, Скопје, Солун, Штип и други.
Во 1895 г. Даме Груев му ја доделува задачата да го формира првиот револуционерен комитет во Одринско. Оваа задача Поп Коцев успешно ја извршил и била поставена основата на Одринскиот револуционерен округ. Во почетокот на 1896 година тој и Павле Генадиев го формирале Одринскиот револуционерен комитет, чиј прв претседател е Поп Коцев. Истата година е назначен за учител во Солунската гимназија и е претставник на Одринско во текот на Солунскиот конгрес. Во 1898 година е уапсен, а во март 1899 година е осуден на 4 години затвор. Во јануари 1903 година по неговото ослободување учествува во работата на Солунскиот конгрес од 1903 година. Во периодот меѓу 1903 - 1904 година е на чело на Централниот комитет.
Починал на 30 април 1933 година во Варна.
NGC 742
NGC 742 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 742 се споменува и како MCG 1-6-4, CGCG 413-9, VV 175, Z 0153.9+0523.
Откривање
Објектот е откриен на 13 декември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 742 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 742 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 56 м 24,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 5° 37' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 742 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7264. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 174; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 36. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1282.
Врница (Драмче)
Врница — некропола - тумули од железното време. На околу 1,5 км од селското училиште, покрај патот за Делчево има мало плато што се издига над месноста Мал Чифлик, на кое се наоѓаат 8 тумули со приближно исти димензии, и тоа: пречник во основата од околу 10 м и зачувана височина од 0,20 до 0,30 м. Овде Ефрем Георгиев откопал три мали керамички сатчиња. Тумулите се делумно оштетени.
NGC 7751
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7751 се споменува и како UGC 12778, MCG 1-60-35, CGCG 407-57, IRAS 23444+0635.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7751 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7751 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 46 м 58,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +6° 51' 43"".
Други поделби
Проучување на NGC 7751 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72381. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 170; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 592. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 796.
Хаби
Хаби (Haby) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
В’чковско Маало (Драмче)
В’чковско Маало — некропола од доцноантичкото време. Под ридот Чука, во дворот на Љ. В’чковски се откриени гробови правени од камени плочи. Видливи се контури на десетина гробови.
Лидија од Македонија
Лидија од Македонија — опера во два дела на македонскиот композитор Ристо Аврамовски. Создадена е во 2001 година, по нарачка од Македонскиот народен театар. Либретото го направиле Французите Дора Петрова и Ги Шеле во препев на Лилјана и Јордан Плевнеш.
Темата е библиска и се работи за првата покрстена жена на европскиот простор од свети апостол Павле, која се викала Лидија и била од Македонија. Се обработуваат настани што се случиле во тоа време.
Боже-Сен-Валие-Пјержи-е-Ките
Боже Сен Валие Пјержи е Ките (фр. Beaujeu-Saint-Vallier-Pierrejux-et-Quitteur) e општина во департманот Горна Сона (регион Бургундија-Франш Конте) во источна Франција. Населението брои 957 жители (2006).
Македонија во 2005 година
Фудбал
* Пријателски натпревари
ОУ „Партение Зографски“ - Кисела Вода
Партение Зографски — основно училиште во Кисела Вода, Општина Кисела Вода.
1043
1043 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1043 година од новата ера, 43. од вториот милениум, 43. од XI век и четвртта од 1040-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6551 и 6552 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5793 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4803 и 4804 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1796.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1043 година се протега во 3679 и 3680, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3739 и 3740 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1586. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 434 и 435 исламска година.
Димитар Минчович
Димитар Панталеев Минчович или Минчевич бил бугарски дипломат и политичар, член на бугарската Народна партија.
Животопис
Роден е во 1864 година во градот Тулча. Во 1881 година го завршил Роберт колеџот. Во периодот 1887-1889 година е дипломатски агент во Србија, а меѓу 1890 и 1899 е дипломат во Австроунгарија и Романија. Од 1894 до 1895 е назначен за министер за правда. Помеѓу 1903 и 1909 година работи како дипломат во Италија и Велика Британија.
Славеј (појаснување)
Поимот „славеј“ може да означува:
Холтзе
Холтзе (Holtsee) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Капри Андерсон
Кристина Волш, попозната како Капри Андерсон (родена март 30, 1988 во Њујорк,САД), е Американска порнографска глумица.
Градиште (Драмче)
Градиште — населба од железното време. Спроти Дечанско Маало, на десниот брег на Брегалница се издига висока чука која новиот пат Делчево - Каменица ја има пресечено. Остатоци од утврдувањето не се зачувани, меѓутоа, на самиот врв, како и во подножјето на северната страна, се среќаваат фрагменти од керамички садови.
Апостол Павле
Апостол Павле, познат и како Свети Павле или Павле од Тарс  (Σαούλ (Саул), Σαῦλος (Сулос), и Παῦλος (Павлос); латински: Paulus или Paullus; שאול התרסי Šaʾul HaTarsi (Шаул од Тарс) (ок. 5 - ок. 67) ) — еден од најважните апостоли во проповедењето и распространувањето на христијанството.
Павле се смета за една од најважните фигури на Апостолскиот период, кој од средината на 30-тите до средината на 50-тите години на 1 век основал неколку цркви во Мала Азија и во Европа. Тој го искористил својот статус како Евреин и римски државјанин да проповеда пред еврејското и римското население. Според списите во Новиот завет и пред неговото преобраќање, Павле бил посветен на прогонувањето на првите ученици на Исус во областа околу Ерусалим. Во расказот на Делата на апостолите (честопати едноставно се нарекува Дела), Павле патувал по патот од Ерусалим во Дамаск, во мисија „да ги уапси и да ги врати во Ерусалим“, кога воскреснатиот Исус му се појавил во одлично светло. Тој бил ослепен од светлината, но по три дена неговиот вид му го вратил Ананија од Дамаск, а Павле започнал да проповеда дека Исус од Назарет е еврејскиот Месија и Синот Божји. Околу половина од книгата на Делата на апостолите се занимава со животот и делата на Павле.
Четиринаесет од вкупно 27-те во Новиот завет традиционално му се припишуваат на Павле. Овие книги, наречени Павлови посланија се збирки од писмени обраќања на Павле до групи и поединци. Седум посланија не се спорни од страна на научниците како автентични за авторот, додека постои различен степен на аргументи за остатите. Павловото авторство на Посланието до Евреите не е потврдено во самото послание и има сомнежи за неговото авторство уште во 2 и 3 век. Сепак било речиси безусловно прифатено од 5 до 16 век дека Павле бил автор на Посланието до Евреите но тоа гледиште денес е речиси универзално отфрлено од страна на дел од научниците,. За останатите шест се верува од некои научници дека биле напишани од следбениците кои пишувале во негово име, користејќи материјал од преживеаните писма и писмата на Павле, напишани од самиот тој, кои не преживеале до денес. Други научници тврдат дека идејата за псевдоним за спорни посланија покренува многу проблеми.
Денес, посланијата на Павле продолжуваат да бидат витални корени на теологијата, обожавањето и пастирскиот живот во католичките и протестантските традиции на Западот, како и православните традиции на Истокот. Влијанието на Павле врз христијанската мисла и практика се одликувало како „длабоко како што е распространето“, меѓу оној од многуте други апостоли и мисионери кои биле вклучени во ширењето на христијанската вера.
Достапни извори
Главниот извор за информации за животот на Павле е материјалот што се наоѓа во неговите посланија и во Дела на светите апостоли. Сепак, посланијата содржат малку информации за минатото на Павле. Книгата Дела на светите апостоли зборува за повеќе информации, но остава неколку делови од животот на Павле надвор од својата приказна, како што е неговото веројатнo, но недокументиранo погубување во Рим. Некои научници веруваат дека Делата исто така се контрадикторни со посланијата на Павле на многубројни местс, особено во врска со зачестеноста на посетите на Павле во црквата во Ерусалим.
Извори надвор од Новиот завет што го споменуваат Павле се:
Имиња
Популарно се претпоставува дека името на Саул се променило кога станал следбеник на Исус Христос. Неговото еврејско име било „Саул“. Според Дела на светите апостоли, тој го наследил римското државјанство од неговиот татко. Како римски државјанин, тој исто така го носел и латинското име Павле и грчкото Павлос. Вообичаено, Евреите од тоа време имале две имиња, едно на хебрејски, друго на латински или грчки јазик.
Исус го нарекол „Савле, Савле“, кога тој ги прогонувал христијаните на патот кон Дамаск. Подоцна, во видението на Ананија од Дамаск, „Господ“ го нарекол „Саул, од Тарс“. . Потоа, во „Делата“, Ананиј го нарекува „Брате Савле”.
Во Делата 13:9, Савле се нарекува и Павле, првпат на островот Кипар - многу подоцна од времето на неговото преобраќање. Авторот (Лука) укажува дека имињата биле заменливи: „Савле, кој исто така се вика Павле“. Потоа, тој се повикува на него како Павле, бидејќи тој е наречен Павле во сите други библиски книги каде што се спомнува, вклучувајќи ги и оние што тој ги напишал. Усвојувањето на неговото римско име е типично за мисионерскиот стил на Павле. Неговиот метод бил да ги стави луѓето на нивна леснотија и да им пристапи со својата порака на јазик и стил на кој би можеле да се однесуваат, како во Првото послание до Коринќаните 9: 19-23.
Раниот живот
Двата главни извори на информации со кои имаме пристап до најраните сегменти од кариерата на Павле се Библиската книга на Дела на светите апостоли и автобиографските елементи на писмото на Павле до раните црковни заедници. Павле најверојатно е роден меѓу години од 5 п.н.е. до 5 н.е. .Книгата на Дела на светите апостоли укажува на тоа дека Павле бил рiмски државјанин по раѓање, но Хелмут Костер ги доведува во прашање доказите што ги презентира текстот. .
Тој бил од побожно еврејско семејство во градот Тарс, еден од најголемите трговски центри на средоземниот брег. Градот постоел неколку стотици години пред неговото раѓање и бил познат по својот универзитет. За време на Александар Македонски, кој починал во 323 п.н.е., Тарс бил највлијателниот град во Мала Азија.
Павле се нарекувал себеси како „од родот Израилев, од Венијаминовото колено, Евреин од Евреите, по закон фарисеј
Библијата открива многу малку за семејството на Павле. Неговиот внук, синот на неговата сестра, се спомнува во Дела 23:16. Дела, исто така, цитираат дека Павле се осврнува на својот татко, велејќи дека тој, Павле, бил „фарисеј, син на фарисеј“. Во Послание до Римјаните тој вели дека неговите роднини, Андроника и Јунија, биле христијани уште пред тој да поверува во Исус.
Семејството имало историја на верска побожност. Очигледно, семејната лоза била многу приврзана за фарисејските традиции и празнувања со генерации. Во Дела пишува дека имал занает во правење шатори, додека бил во Коринт. Во Коринт Павле го запознал Акила од Понт и неговата сопруга Прискила, со кои подоцна станале важни сопатници
Додека бил сѐ уште млад, бил испратен во Ерусалим за да го добие своето образование во училиштето Гамалил (Дела 22: 3), еден од најзначајните рабини во историјата. Некои од неговото семејство можеби живееле во Ерусалим, бидејќи подоцна, синот на една од неговите сестри му го спасил својот живот таму. Ништо повеќе не се знае од неговиот ран живот, додека не учествувал активно во мачеништвото на Стефан. Павле признал дека, ја прогонувал црквата Божја пред да се преобрати. Иако е познато од неговата биографија и од Дела дека Павле може да зборува за хебрејски, модерната наука сугерира дека грчкиот јазик бил неговиот прв јазик.
Во неговите писма, Павле во голема мера се потпирал на своето познавање на Стоичката филозофија, користејќи Стоички термини и метафори за да им помогне на своите новородени претводници во нивното разбирање на откриената Божја реч.
Анкерсхаген
Анкерсхаген (Ankershagen) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Апостол Павле
Преобраќање
Преобраќањето на Павле може да се датира околу 31-36 година  според неговото упатување во едно од неговите писма. Во Послание до Галатјаните 1:16, Павле пишува дека Бог „бил задоволен што го открил својот син во мене“. Во Прво послание до Коринќаните 15: 8, како што тој го набројува редот во кој Исус им се појавил на своите ученици по неговото воскресение, Павле пишува: „а по сите, најпосле ми се јави и мене, како на некое недоносче“.
Анкерсхаген
Општината се состои од следниве населени места: Анкерсхаген, Бокзе, Борнхоф, Фридрихсфелде и Румпсхаген.
Апостол Павле
Преобраќање
Според Дела на светите апостоли, преобраќањето се случило на патот кон Дамаск, каде што објавил дека наеднаш го обзел светлина од небото од воскреснатиот Исус. Според текстот, Павле:„откако падна на земја, чу глас што му зборуваше: „Савле, Савле, зошто Ме гониш?”, на кое Павле одговорил: „Кој си Ти, Господине?” А Господ му рекол: „''Јас сум Исус, Кого Го гониш ти. Тешко е за тебе да се риташ против бодило''.”.
Според текстот во Дела 9:1-22, тој бил заслепен три дена и морал да биде пренесен во Дамаск. Во текот на овие три дена, Павле не се хранел ниту пиел вода и го поминал своето време во молитва кон Бога. Кога пристигнал Ананиј од Дамаск, тој ги положил рацете врз него и рекол: „Брате Савле, Господ Исус, Кој ти се јави по патот, по кој доаѓаше, ме прати, за да прогледаш и да се исполниш со Светиот Дух”. Неговиот вид бил вратен, станал и се крстил. Оваа приказна се јавува само во Делата, но не во посланијата на Павле.
Авторот на Дела на апостолите можеби дознал за преобратувањето на Павле од црквата во Ерусалим, или од црквата во Антиохија, или можеби од самиот Павле.
По обраќањето
{{Quote|И веднаш почна да проповеда во синагогите за Исус, дека е Он Син Божји. И сите, што го слушаа, се чудеа и зборуваа: „Не е ли овој, кој во Ерусалим ги гонеше оние што го спомнуваа ова име, та затоа и овде дошол за да ги заведе врзани при првосвештениците?” А Савле се засилуваше сè повеќе и ги збунуваше Јудејците кои живееја во Дамаск, докажувајќи им дека Овој е Христос.
Во првите стихови од Послание до Римјаните, Павле дава литанија од своето апостолско назначување за да проповеда меѓу незнабошците и неговите убедувања по преобратувањето за воскреснатиот Христос.
Раната свештеничка служба
Павле тврдел дека не го примил Евангелието од човекот, туку директно преку „откровението на Исус Христос“. Тој тврдел дека има целосна независност на ерусалимската заедница, но се согласил за природата и содржината на евангелието. Тој се појавил со нетрпение во градот каде донел материјална поддршка од различните растечки цркви што ги започнал. Во своите дела, Павле ги употребил прогоните што ги издржал за да ја открие близината и заедништвото со Исус и како потврда на неговото учење.
NGC 5324
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5324 се споменува и како MCG -1-35-16, IRAS 13494-0548.
Апостол Павле
Раната свештеничка служба
Посланието на Павле во Галатјаните вели дека по 14 години од своето преобраќање повторно отишол во Ерусалим. Не е познато што се случило во ова време, но и Делата и Галатјаните даваат некои детали. На крајот од овој период, Апостол Варнава отишол да го најде Павле и го вратил во Антиохија. [Дела 11:26]
NGC 5324
Откривање
Телото е откриено на 5 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5324 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5324 има привидни димензии од 2,3' х 2,1'.
Апостол Павле
Раната свештеничка служба
Кога се случил глад во Јудеја во околу 45-46, Павле и Варнава отпатувале во Ерусалим за да обезбедат финансиска поддршка од заедницата во Антиохија. Според Дела, Антиохија станала алтернативен центар за христијаните по дисперзијата на верниците по смртта на Свети Стефан. Во Антиохија следбениците на Исус за првпат биле наречени христијани [Дела 11:26].
NGC 5324
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 52 м 5,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -6° 3' 29"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Ԋ
Комско Ԋ (ракописно: <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger"> ) — буква од комската азбука, поинаков вид на кирилицата. Се користела за пишување на комскиот јазик во 1920-ите и во мордвинските јазици. Обликот е сличен на латинската буква хваир, но обликот на малата буква е помала верзија на големата буква. Комското Ԋ ја претставува преднонепчената носна согласка, нешто налик на изговорот на ni во „onion“. Слична е на Њ|кириличната буква Њ (Њ њ), и на Ǌ|латиснкиот диграф Ǌ кој се користи во хрватскиот и српскиот јазик.
NGC 5324
Други поделби
Проучување на NGC 5324 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49236. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 286; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4974. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 500.
Апостол Павле
Прво мисионерско патување
Авторот на Дела на светите апостоли ги уредува патувањата на Павле на три одделни патувања. Првото патување предводено од Варнава,, го однел Павле од Антиохија до Кипар, потоа во Јужна Мала Азија (Анадолија), и конечно се вратиле во Антиохија. Во Кипар, Павле го прекорува маѓесникот Елим [Дела 13: 8-12], кој ги критикувал нивните учења. Од овој момент Павле е опишан како водач на групата.
Тие плови до Перга во Памфилија. Апостол Марко-Јован ги напуштил и се вратил во Ерусалим. Павле и Варнава продолжиле во Антиохија Писидијана. Во саботата ја посетиле синагогата. Водачите ги поканиле да зборуваат. Павле ја раскажал историјата на Израел од животот во Египет до цар Давид. Тој го спомнал Исус како потомок на Давид, кој Бог го довел во Израел. Тој кажал и дека сите тие дошле во градот за да ја донесат пораката за спасение. Тој ја раскажувал приказната за Исусовата смрт и воскресението. Тој цитирал од Септуагинта за да потврди дека Исус бил ветениот Христос, кој им простил за своите гревови. Евреите ги поканиле да разговараат повеќе за следната сабота. Во тоа време скоро целиот град се собрал. Ова ги вознемирило некои влијателни Евреи кои зборувале против нив.
Антиохија
Антиохија служела како главен христијански центар за Павловиот евангелизам, и тој останал таму „долго време со учениците“ на крајот од своето прво патување. Точното времетраење на престојот на Павле во Антиохија е непознато, со проценки кои се движат од девет месеци до осум години.
Ерусалимски собор
Вистински состанок помеѓу Павле и Ерусалимската црква се одржал извесно време во годините 50-51, опишан во Дела 15: 2 и обично се гледа како на истиот настан што го спомнал Павле во Галатјаните 2: 1. Клучното прашање било прашањето дали е неопходно да се преобратат незнабожците кои требало да се обрежат. На овој состанок, Павле во своето писмо до Галатјаните вели дека Петар, Јаков и Јован ја прифатиле мисијата на Павле кај незнабошците.
Ерусалимскиот собор се спомнува во Дела, како и во Павловите писма. На пример, посетата на Ерусалим за ослободување од гладот [Дела 11: 27-30] очигледно одговара на првата посета (само за Петар и Јаков) Ф. Ф. Брус сугерира дека „четиринаесетте години“ би можеле да бидат од Павловото преобраќање, а не од неговата прва посета на Ерусалим.