cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Религија во Косово
Ислам
По победата во битката за Косово (1389), Отоманското Царство наметнало исламска власт во регионот. Конверзијата не била задолжителна, но имало неколку финансиски, социјални и политички придобивки. Сè до шеснаесеттиот век, степенот на исламизација во Косово бил минимален и во голема мера ограничен на урбаните центри. Темпото на преобраќање во ислам значително се зголемило само во втората половина на шеснаесеттиот век, веројатно затоа што преобратениците на тој начин станале ослободени од џизија, данок што се наплаќа само на немуслиманите. До 1634 година, мнозинството од косовските Албанци го прифатиле исламот, иако едно малцинство останало католици. Покрај етничките Албанци и владејачките Турци кои се населиле на Косово, муслимани станале и Ромите и некој дел од словенското говорно население (подоцна наречено Бошњаци и/или Горани, за да се разликуваат од православните Срби). од нив сунити, од кои многу припаѓаат на суфиските братства, иако мало малцинство шиитски муслимани  формирана на село. До крајот на 17 век, исламското население почнало да го надминува бројот на христијаните.
Грогу
Детето (The Child), или разговорно Бебето Јода (Baby Yoda), е лик од оригиналната серија на Дизни+ и Војна на ѕвездите, „Мандалоријанецот“. Тој е бебе од истиот неименуван вонземски род како познатиот лик од Војна на Ѕвездите, Јода. Слично на Јода, Детето има голема моќ да ја користи Силата. Во серијата, протагонистот Мандалоријанец е платен да го пронајде и фати Детето за остаток на паднатата Галактичка Империја. Наместо тоа, тој го посвојува Детето и го штити од Империјалиците.
Близанци
Близанци — село во Општина Кратово, во близина на градот Кратово.
Географија и местоположба
Селото Близанци се наоѓа во јужниот дел на територијата на Општина Кратово. Близанци е планинско село, расположено на надморска височина од 1.200 метри. Сместено е во месноста наречена Печеница, високо на преслапот помеѓу планините Плавица од запад и подножјето на врвот Лисец на Осогово од исток. Околу селото се издигаат врвовите Буковец (1423 м) на север, Уво (1472 м) на исток, Шумнати Рид (1170 м) на југ и Голи Рид (1216 м) на запад.
Со градот Кратово селото е поврзано со асфалтен пат кој од Близанци продолжува кон повеќе планински кратовски села сместени на падините на Осоговските Планини во источниот дел на општината. Атарот на селото Близанци, кој се допира со просторот на Општина Пробиштип, е мал и зафаќа простор од 5,5 км2, на кои шумите заземаат површина од 370,6 ха, на пасиштата отпаѓаат 108,6 ха, а на обработливото земјиште 63,4 хектари.
Историја
Имајќи ја предвид важноста на местоположбата која ја има селото Близанци кое што се наоѓа на превојот помеѓу планините Плавица и врвот Лисец на Осогово од каде што се пружа поглед врз градот Кратово и сите сообраќајни врски кон север, југ, исток и запад, организиран живот на овој простор имало уште многу одамна.
Првиот и воедно најстариот пишан запис потекнува од XV век, каде селото е запишано како Близенца, име кое се сретнува и во XVIII век. Друг пишан запис во кој селото се именува со денешното име Близанци потекнува од турските документи од 1573 година. За селото Близанци пишан запис постои и од македонскиот револуционер Ѓорче Петров од 1896 година во својата книга „Материјали по изучувањето на Македонија“. Тој ги изнел следните податоци за селото: Близанци е расположено на југоисточната падина на Печениците, 1 час на југоисток од Кратово и има 68 куќи.
Потекло и значење на името
Името на селото Близанци е со потекло и значење од македонскиот, односно старословенската именка Близан со значење: дол, рид, која пак доаѓа од зборот близь - близок или блиски и наставката -ци. Значењето на името Близанци означува ридови со иста големина, односно два или неколку блиски ридови со иста големина. Ваквото име соодветствува на местоположбата на селото Близанци кое се наоѓа во преслапот помеѓу два рида со слична големина на падините на Плавица и Осогово.
Стопанство
Во основа, иако е аграрно многу неразвиено, селото има полјоделско-шумарска функција. На самиот влез на селото постои колиба на кратовската подрачна единица на шумското стопанство при ЈП „Македонски Шуми“ кое стопанисува со шумите кои ги има во изобилство на атарот и во околината на Близанци. На северната падина кон Кратово низ која минува патот има многу густи букови, лескови, дабови и борови шуми чие дрво се сече највеќе за огрев, но и за потребите на градежништвото и изработка на мебел. Малкуте преостанати жители во своите дворови обработуваат мали бавчи во кои за сопствени потреби одгледуваат патлиџан (домат), пиперки, лук, кромид, краставици, а чуваат и стока најмногу кози и во помала мера крупен добиток како крави и волови кои ги напасуваат тревнатите ливади со нискостеблести грмушки на падината на Осогово југоисточно од селото.
Население
Иако селото Близанци лежи на главниот пат кој поврзува повеќе села со градот Кратово, сепак неповолната местоположба високо во планината придонесува тоа да има мал број на жители во постојано опаѓање. Така, Близанци е сосема мала населба, која што уште во 1961 година броела 57 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 9 жители, при што е на пат да се расели. Селото е населено исклучиво со македонско население.
Според пописот од 2002 година, селото Близанци брои само 6 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Македонци.
Родови
Во селото Близанци отсекогаш живееле исклучиво Македонци од православна христијанска вероисповед. Семејства и родови кои денес живеат во Близанци се Јаневи и Стојанови додека семејствата Јованови / Јовановски, Јакимови / Јакимовски, Андрееви, Алексовски, Миркови, Крстеви, Игнатови кои денес живеат во Кратово водат потекло од Близанци.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Кратово, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кратово. Селото припаѓало на општината Кратово и во периодот 1955-1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Кратовска градска општина, во која покрај градот Кратово, се наоѓале и селата Близанци, Горно Кратово, Емирица, Железница, Живалево, Кавран, Кнежево, Којково, Куново, Мушково, Нежилово, Приковци, Туралево, Филиповци и Шлегово. Во периодот 1950-1952 година, селото исто така се наоѓало во рамките на тогашната Општина Кратово, во која покрај градот Кратово, влегувале и селата Близанци, Железница и Нежилово.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0908 според Државната изборна комисија, сместено во простории на приватна куќа во селото Луково. Во него се опфатени селата Близанци, Куново и Луково.
На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 6 гласачи.
Иселеништво
Најголем дел од жителите на Близанци се иселиле во Кратово, а помал дел и во соседното пробиштипско село Добрево, кочанското село Жиганци и градовите Куманово, Скопје и Пробиштип.
NGC 6565
NGC 6565 (или ESO 456-70) — планетарна маглина во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6565 се споменува и како PK 3-4.5, ESO 456-PN70, CS=19.5.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јули 1880 година од страна на Едвард Чарлс Пикеринг, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6565 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m. NGC 6565 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,23'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 11 м 52,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -28° 10' 41"".
Други поделби
Проучување на NGC 6565 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 377; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6855. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 91.
Тим на годината на УЕФА
Тимот на годината на УЕФА е годишна награда, основана во 2001 година под покровителство на УЕФА, Унијата на европските фудбалски асоцијации, преку анкета на официјалното мрежно место. Секоја година бил избиран тим од 11 Ол-стар играчи, до 2013 година тој се состоел од 1 голман, 4 одбранбени играчи, 4 играчи од средниот ред и 2 напаѓачи, додека од 2014 година се состои од 1 голман, 4 одбранбени играчи, 3 играчи од средниот ред и 3 напаѓачи.
Тим на годината 2011
Гласањето за тренер е завршено оваа година.
Регионален пат 1403
Делници
Регионалниот пат 1403 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Кујнски садови и прибор
Кујнски садови и прибор — прибор за јадење, сервиси за јадење, садови за храна и други кујнски апарати и алатки кои се користат при подготовката или послужувањето на храната. Кујнските садови може да се користат и за складирање на храна пред или по подготовката. Кујнски садови се садови од: метал, порцелан, стакло, пластика или некој друг материјал наменет за: подготвување, чување или послужување храна. Храната во садовите може да се подготвува со: варење, пржење или печење.
Список на државни водачи во 138 година
Ова е список на државни водачи во 38 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Одбојка на Летните олимписки игри 2000 (мажи)
Првото место го освоил Југославија, второто Русија и третото Италија.
Шушкавец
Етимологија
Зборот „шушкавец“ е имитативен бидејќи материјата произведува шушкав звук сличен на „шуш“.
Кочишта (Драгожани)
Кочишта — археолошко наоѓалиште во битолското село Драгожани. Претставува населба со црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 4 км југозападно од селото, на доминантен рид, каде што била старата локација на селото кое, според кажувањето, било запалено од Турците. Освен населба, овде има и остатоци од црква, а видливи се и гробови покриени со камени плочи, ориентирани во правец исток-запад.
Србица (појаснување)
Србица може да се однесува на следниве места:
Стана Катиќ
Стана Катиќ - канадско-американска глумица со српско потекло, позната по улогата на Кејт Бекет во ТВ серијата ''Касл.
Животопис
Стана Катиќ е родена во Хамилтон, во Канада. Нејзините родители биле Срби од Хрватска, кои емигрирале од Југославија во Канада. Има четворица браќа и една сестра. По завршување на средното училиште во 1996 година, студирала глума во школата за театар на Гудман во Чикаго (Chicago's Goodman School of Drama). Зборува повеќе јазици: англиски, српскохрватски, италијански и Француски јазик.
Нерези (Струшко)
Нерези — село во областа Дримкол, во Општина Струга, на патот помеѓу градовите Струга и Дебар.
Потекло на името
Името на селото првпат е споменато како „Нерес“ во 1583 година. Името потекнува од множинската форма од „нерез“, што означува нережено лозје.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Дримкол, во северозападниот дел на територијата на Општина Струга, во западниот дел на Струшкото Поле. Селото е ридско, чии куќи се издигаат на надморска височина од 720 до 900 метри. Од градот Струга е оддалечено 26 километри.
Историја
Во век, Нерези било село во рамките на Дебарската Каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 7,3 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 393 хектари, на пасиштата отпаѓаат 147 хектари, а на обработливото земјиште 146 хектари.
Селото, во основа, има полјоделска функција.
Населението на Нерези се најмногу се занимава со сточарство поради самата конфигурација на теренот. Исто така, во помала мерка е застапено полјоделството, а се одгледува и познатиот домат „воловско срце“, кој е многу застапен во струшкиот регион.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 40 домаќинства и 123 жители мажи.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Нерези имало 500 жители. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Нерези имало 368 жители.
Населението во Нерези двојно се намалило и селото преминало од средно во мало село. Така, во 1961 година селото броело 598 жители, а во 1994 година имало 232 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Нерези живееле 213 жители, од кои 212 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 106 жители, од кои 99 Македонци и 7 лица без податоци.
Родови
Нерези е македонско православно село.
Родови во селото се:
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Струга. Селото припаѓало на некогашната општина Струга во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 селото било дел од тогашната општина Луково.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Дримкол, во која покрај селото Нерези, се наоѓале и селата Безово, Јабланица, Лакаица, Луково и Пискупштина. Во периодот 1950-1952 година, селото Нерези било седиште на некогашната општина Нерези, во која влегувале селата Луково, Нерези и Пискупштина.
Избирачко место
Во селото се наоѓа избирачкото место бр. 1888, кое според Државната изборна комисија е сместено во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 209 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 195 гласачи.
Нафплио
Нафплио (Ναύπλιο) е крајбрежен град сместен на Пелопонез во Грција, седиште на округот Арголида и важна туристичка дестинација. Основан во антиката, градот станал важно пристаниште во Средниот век за време на Франкократијата, управуван од фамилијата де ла Рош после Четвртиот крстоносен поход, по што потпаднал под власта на Венецијанската Република и на крај под Османлиската империја. Градот бил главен град на Првата Хеленска република и Кралството Грција, од 1827 до 1834.
Историја
За време на Грчката војна за независност, Нафплио бил големо османлиско упориште и бил под опсада повеќе од една година. Градот конечно се предал поради глад. По заземањето, поради неговото силно утврдување, станал седиште на привремената грчка влада.
Грофот Јоанис Каподистријас, кој бил првиот гувернер на државата, прв пат стапнал на грчкото копно во Нафплио на 7 јануари 1828 и го прогласил за седиште на државата во 1829. Тој бил убиен на 9 октомври 1831 од членови на фамилијата Мавромихалис, на пат кон црквата Свети Спиридон во Нафплио. По неговото убиство, следел период на анархија, сѐ до доаѓањето на крал Ото и воспоставување на Кралство Грција. Нафплио останал негова престолнина до 1834, кога крал Ото је преместил во Атина.
Црква Санта Марија ин Космедин
Црквата Санта Марија ин Космедин (италијански :Santa Maria in Cosmedin) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во во 6 век. Во периодот помеѓу 1118 до 1124 година, во времето на Папа Каликст II, црквата била реновирана, како и во 1718 година кога биле употребени елементи од барокот и и била подновена нејзината фасада. Исто така, била реновирана и во периодот помеѓу 1894 до 1899 во времето на Папа Климент XI.
Филип (Јужна Дакота)
Филип (Philip) е град и седиште на округот Хаакон, Јужна Дакота, САД. Според пописот на населението од 2010 година, Филип имал 779 жители.
Лиа Табурчан
Лиа Табурчан (Lia Taburcean; родена во село Вережењ, Теленештски реон, 24 јули 1997 година) — молдавска пејачка.
Елементи на молдавската традиција и менталитет често се присутни во работата на пејачот.
Му Лебед
Двоецот има орбитален период од околу 800 години, со главна полупска 5″ и занесување од 0,6. Главната составница, со привидна величина од 4,69, е жолто-бело џуџе од класата F6V. Има 35 % поголема маса од Сонцето и 188 % поголем полупречник. Се врти со проектирана вртежна брзина од 9,6 км/с. Втората составница е жолто џуџе со привидна величина од 6,12 од класата G2V. Има сличен полупречник како Сонцето и малку повеќе маса.
Утврдени се уште две составници за кои се смета дека се оптички придружнички, а не дел од самиот систем: C (прив. вел. 12,93) и D (прив. вел. 6,94). Составницата D е подалечната спектроскопска двојка HD 206874 (HIP 107326), кој пак е сочинет од два подџина во рана фаза на типот F.
Фил (Кентаки)
Фил (Phil) е неинкорпорирана заедница на западот од округот Кејси, Кентаки, САД. Местото е наречено од страна на првиот поштар кој го опслужувал, Ф. П. Комбест, по неговиот омилен политичар, претставникот Фил Томпсон.
Џет Ли
Ли Лиенџе (роден на во ), подобро познат по неговото уметничко име Џет Ли — кинески филмски глумец, филмски продуцент, стучњак по боречки вештини и првак во вушу со сингапурско државјанство.
Првата улога на Ли во холивудски филм била како криминалец во Смртоносно оружје 4 (Lethal Weapon 4), 1998 година, но неговата прва холивудска главна улога била во Ромео мора да умре (Romeo Must Die), во 2000 година. Започнал да глуми во многу холивудски акциони филмови, вклучувајќи ги Бакнежот на змејот (Kiss of the Dragon) и Верниот Дени,(Unleashed, Danny the dog). Тој ја имал главната улога во Забранетото кралство (The Forbidden Kingdom) (2008) заедно со Џеки Чен, Платеници (The Expendables) (2010) со Силвестер Сталоне, и како главен негативец во Мумија: Гробницата на змејскиот император (The Mummy: Tomb Of The Dragon Emperor) (2008), наспроти Брендан Фрејзер. Исто така глумел и во Хонгконгшкиот филм Небесен океан (Ocean Heaven) (2010), режиран и напишан од Сјуе Сјаолу.
Детство и кариера во боречки вештини
Ли е роден во Пекинг, и е најмладиот член во семејството, покрај неговиот брат и двете сестри. Неговиот татко починал кога тој имал само две години, оставајќи го семејството да се бори за опстанок.
За време на летен курс во училиште, на осум годишна возраст бил откриен неговиот талент за вушу, каде и започнал да вежба, но не се борел. Бил дел од Вушу тимот во Пекинг, спортска група која демонстрирала боречки кати за време на Секинеските игри. Негови тренери биле Ли Џуенфенг и Ву Бин, кои многу му помогнале на талентираното момче. Ву Бин дури купувал и храна за семејството на Ли, бидејќи тие немале пари да купуваат месо, кое е многу важно за добра физичка состојба на еден спортист. Како член на тимот, тој освоил петнаесет златни, и еден сребрен медал на вушу првенства во Кина, каде што се борел и со возрасни.
Ли владее неколку стилови на вушу, особено чангчуен (северен стил на долга тупаница) и фанцечуен (вртена тупаница). Проучувал и други вештини како што е багуаџанг (осумтриграмска дланка), Taijiquan (завршна тупаница), сјингјичуен (целна/намерна тупаница), цуејчуен (непрецизна/пијана тупаница), јингџаочуен (тупаница орелска канџа), и танглангчуен (тупаница богомолка). Не научил нанчуен (јужна тупаница) бидејќи неговите тренинзи биле насочени само кон шаолински стилови. Исто така научил да ракува со некои од главните вушу оружја, како што е санџегун (прачка со три сечила), гун (стап), дао (широк меч), џен (прав меч) и многу други. Со неговото мајсторство во боречките вештини достигнал меѓународна слава.
Кинески филмови
Благодарение на неговите спортски достигнувања тој започнал кариера и како филмска ѕвезда глумејќи во филмови со боречки вештини, најпрво во Кина, а потоа во Хонгконг. Ли го добил своето уметничко име во 1982 година на Филипините, бидејќи рекламната компанија сметала дека неговото вистинско име многу тешко се изговара. Тие ја споредиле неговата кариера со авион, кој исто толку брзо "полетува", па го поставиле името Џет Ли на филмските плакати. Наскоро сите почнале да го викаат така, што всушност се заснова на неговиот прекар од младоста "Џет", што се должи на неговата брзина и грациозност на тренинзите на вушу тимот од Пекинг. Во 1982 година тој постигнал слава со деби филмот Храмот на Шаолините (Shaolin Temple). Негови попознати кинески филмови се: Филмот Fong Sai Yuk за уште еден кинески народен херој Ли глумел и во филмот Одмазда (High Risk), како разочаран капетан по убиството на неговата сопруга. Во 2011 година биле промовирани два играни филмови во кои Ли глумел боречки херој, Магионичарот и белата змија (The Sorcerer And The White Snake) и Летечките мечеви од Портата на Змејовите (Flying Swords of Dragon Gate), режиран од Цуи Харк Tsui Hark. Во 2012 година, Џет Ли глумел во филм насловен како ''Таи Чи (Tai Chi) со цел да ја промовира древната кинеската боречка вештина таи чи, и бил помошник продуцент, покрај главниот продуцент Чен Куо-Фу (Chen Kuo-Fu). Ли ќе игра во улога на таи чи мастерот Јанг Лу-чан Yahg Lu-chan.
Американски филмови
Во 1998 година, во Американскиот деби филм Смртоносно оружје 4 (Lethal Weapon 4) тој за првпат играл во улога на негативец. Се согласил да глуми во филмот Смртоносно оружје 4 откако режисерот Џоел Силвер му ветил главна улога во најпродаваниот филм Ромео мора да умре (Romeo Must Die), 2000 година, заедно со сега покојната пејачка Алија Aaliyah. Џет Ли одбил да глуми во филмот Притаен тигар, скриен змеј (Crouching Tiger, Hidden Dragon), 2000 година, бидеќи и ветил на сопругата дека нема да снима за време на нејзината бременост.
Тој исто така ја одбил улогата на Сераф Серафимот во трилогијата Матрица (Matrix), со образложение дека не е компетентен за таа улога, и дека филмовите се фантастични и без неговo присуство.
Во 2001 година тој се појавил во два холивудски филмови: Единствениот (The One), каде за првпат глумел со Џејсон Статам (Jason Statham) и еден од најгледаните филмови Бакнежот на змејот“(Kiss of Dragon) наспроти глумицата Бриџит Фонда (Bridget Fonda). Во јули 2001 година, Ли се согласил да глуми во акционен филм со Џеки Чен, кој наместо во 2002 или 2003, за првпат бил прикажан дури во 2006 година. Во 2002 година бил прикажан херојскиот филм со боречки вештини [[Херој(Hero). Филмот постигнал голем успех и најголема заработувачка во историјата на кинескиот филм во тоа време. Во 2003 година режисерот  Џоел Силвер му предложил улога во акциониот филм Од колевка до гроб (Cradle 2 the Grave), заедно со раперот ДМХ (DMX) и неговиот колега Марк Дакаскос. Во 2004 година е снимена видео игра Џет Ли:„Rise to Honor. Во 2005 година, Ли имал интересна улога во филмот Верниот Дени (Unleashed, Danny the Dog), заедно со Боб Хоскинс и Морган Фримен, во улога на возрасен, кој се однесува како дете израснато како животно. Филмот е мрачен, но со подлабока содржина од сите негови филмови.     Во 2006 година бил промовиран херојскиот филм Бестрашниот(Fearless), неговиот последен филм со вушу. Во Бестрашниот'' тој глуми во улога на Huo Yuanjia, основачот на Спортската Асоцијација Чин Ву (Chin Woo), кој наводно јавно поразил многу jапонски боксери и боречки уметници во време кога Кина била немоќна.
Исто како во Тупаница на легендата тој игра во улога на Чен Јун (Chen Jun), одмаздникот на Huo yuanjia (Фок Јун Гап), како и самиот Huo Juanjua. Филмот Бестрашниот бил промовиран на 26 јануари 2006 година во Хонгконг, а на 22 септември истата година бил промовиран во Соединетите држави каде што уште во првата недела се искачил на второто место.
"Почнав да снимам филмови со боречки вештини кога имав само 16 години. "Мислам дека ја докажав мојата способност во оваа област и нема потреба да продолжам уште пет или десет години. Со улогата на Huo Yuanjia ја завршувам мојата кариера како глумец во херојски филмови со боречки вештини" -изјавил Ли"
На едно интервју за весникот Shenzhen Daily, Ли изјавил дека филмот „Бестрашниот“ ќе биде неговиот последен херојски филм со боречки вештини, што всушност го изјавил и на самата промоција на филмот. Сепак, тој планирал да ја продолжи својата глумечка кариера во други жанрови. Поточно, тој планирал да продолжи да глуми во акциони филмови и филмови со боречки вештини; херојските филмови повеќе се занимаваат со верска и филозофска тематика.
Во 2007 година, Ли повторно се вратил во Кина за да глуми во Кинеско-Хонгконшката преработката на воениот филм Господарите на војната (The War Lords) со Енди Ло (Andy Lau) и Такеши Канеширо (Takeshi Kaneshiro).Со овој филм, фокусирајќи се повеќе на театралноста отколку на боречките вештини, Ли бил прогласен за најдобар глумец на Хонгконгшките филмски награди. Ли и неговиот колега Џеки Чен за првпат се појавиле заедно во филмот Забранетото Кралство (The Forbidden Kingdom), кој започнал со снимање во мај 2007 година, а бил прикажан на 18 април 2008 година. Филмот се темели на легендата од Кралот мајмун (Monkey King) од кинеската фолк новела Патување на Запад (Journey to the West). Ли исто така имал главна улога како негативец во акциониот филм Мумија:Гробницата на змејскиот император (The Mummy:Tomb of the Dragon Emperor) со глумците Брендан Фрејзер (Brendan Fraser), Изабела Леонг (Isabella Leong) и Мишел Јео (Michelle Yeoh).
По едногодишна пауза од снимање, во 2009 година Џет Ли и се вратил да глумата, глумејќи платеник во филмот Платеници (The Expendables), заедно со акционите ѕвезди Силвестер Сталоне, Џејсон Статхам, Долф Лундгрен, Мики Рурк, Ерик Робертс, Стив Остин, Тери Круз и Ренди Коутур.Тоа било третпат како глумел заедно со Статхам.
Приватен живот
Ли практикува Тибетски Будизам. Неговиот учител е Ло Кунсанг Lho Kunsang од школата Дрикунг Кагју Drikung Kagyu.
Во 1987 Џет Ли се оженил со Хуанг Киујан (Huang Qiuyan), член на Вушу тимот во Пекинг и негова колешка од филмот Децата на Шаолините (Kids from Shaolin), со која има две ќерки, Си и Таими. Се развеле во 1990 година. Од 1999 година тој е во брак со глумицата Нина Ли Чи (родена Ли Жи), од Шангај, која живее во Хонгконг. И со неа има две ќерки, Џејн (родена во 2000 година) и Џада (родена во 2002 година).
Во 2004 година, тој бил на одмор на Малдивите заедно со своите ќерки, кога надошло цунами. Иако на вести изјавиле дека настрадал во несреќата, за среќа поминал само со мала повреда на стапалото додека ги спасувал неговата четиригодишна ќерка Џејн, дадилката и едногодишната ќерка Џада. Тие биле покрај базенот, блиску до плажата кога надошле големи бранови.
Во 2009 година Ли се откажал од Американското државјанство, па бил само Сингапурски државјанин, иако тоа не било официјално потврдено од властите во Сингапур. На 28 јули 2009 година претседателот на Еднa Фондација (One Fondation), (фондот за добротворни цели на Џет Ли) изјавил дека Џет Ли навистина добил Сингапурско државјанство, а се одлучил за тоа поради тоа што има добар образовен систем за неговите ќерки.
In 2009, Li, who previously had U.S. citizenship after years working in the United States, renounced his U.S. citizenship. He was thought to have taken up Singaporean citizenship, although Singaporean authorities did not initially provide any confirmation of this. On July 28, 2009, the chairman of One Foundation (the Charity fund of Jet Li) announced that Jet Li had indeed become a Singaporean citizen. He was said to have chosen Singapore for its education system for his two daughters.
Во 2009 година, Ли промовирал сопствена фитнес програма „Вуџи“ (Wuji), која претставува спој од боречки вештини, јога и пилатес: Спортската компанија Адидас дизајнирала специјална линија на облека со иницијалите на Џет Ли ("JL").
Во слободно време тој сака да игра бадминтон, пинг-понг, одбојка, да вози велосипед, да чита и да медитира. Тој собира ретки тибетски монистри. Вели дека секогаш има со што да се занимава во слободно време.
Поглед кон животот и боречките вештини
Ли како Будист верува дека тешкотиите на секојдневниот живот може да се надминат со помош на верските учења. Тој смета дека славата не е нешто што може да се управува, па нема потреба да се преоптеретуваме со нејзино постигнување.
Според Ли, сè што отсекогаш сакал да му докаже на светот може да се најде во три од неговите филмови: пораката на Херојот е дека страдањето на едно лице не може да се спореди со страдањето на цела нација; Верниот Дени покажува дека насилството никогаш не е решение и пораката во филмот Бестрашниот е дека најголем непријател на човекот е самиот тој. Ли смета дека најголемо оружје е насмевката, а најголема моќ е љубовта.
За Вушу тој верува дека суштината на боречките вештини не е во силата или брзината, туку во внатрешната хармонија и смета дека е жално што денешните вушу првенства стават поголем акцент на формата отколку на суштината да се биде боречки уметник. Смета дека денешното вушу има недостиг од индивидуалност и натпреварувачите се движат пребрзо, а според неговите ставови вушу не треба да се смета за трка во која ќе победи најбрзиот спортист. Тој би сакал вушу да е еден вид уметност, чи следбеници имаат посебен стил. Според него новите правила на натпреварување ги ограничуваат боречките уметници.
Џет Ли верува дека вушу не е првенствено за самоодбрана и наместо да се обидуваат да глумат херои, луѓето треба да наоѓаат мирољубив начин на решавање на проблеми и ако е потребно да повикаат полиција: "Пиштолот во дел од секунда надминува долгогодишна обука во боречки вештини. Како што споменав претходно, треба да се прави разлика помеѓу филмовите и реалноста. Јунакот од филмовите може да го разоружа противникот и да се спаси, но во реалноста тоа не е така едноставно." Исто така изјавил дека никогаш не ги употребил своите вештини во реалноста, ниту посакува.
Филантропија
Од јануари 2006 година Ли е "филантропски амбасадор" на Здружението Црвен крст во Кина. Тој донирал 500.000 јуани (62.500 американски долари) од заработката на неговиот филм Бестрашниот за психолошкиот проект Светлина на Црвениот крст, кој го поттикнува менталното здравје.
Во април 2007 година, потресен од настанот на Малдивите од 2004 година, кога за малку ќе го загубел животот, Ли основал своја непрофитна фондација Една Фондација. Таа е меѓународна фондација која заедно со Црвен крст и многу други помага во случај на катастрофални незгоди, вклучувајќи пречки во менталното здравје и спречување обид за самоубиство. Уште од самиот почеток Ли започнал да ги надоместува штетите од земјотресот во Сечуан во 2008г., и Тајфунот Моракот во Тајван. Ву Јинг Wu Jing) доброволно помогнал во работата на фондацијата. Во декември 2009 година, на интервју за списанието Alliance изјавил дека обичните невладини организации можат да и помогнат на Владата, а владината помош не секогаш е правилно насочена. Невладините организации не можат да помогнат колку и владините, но треба да бидат приспособливи и независни.
Во септември 2010 година, Меѓународниот Црвен Крст го назначил Џет Ли за прв доброволен Амбасадор. Истиот ден Џет Ли на интернет објавил "Денес потпишав договор со Меѓународната федерација на здруженијата Црвен крст и Црвена полумесечина, и сум првиот доброволен амбасадор во историјата на оваа хуманитарна организација. Почестен сум! Но нема да прославувам, ќе продолжам да се борам и ќе дадам се од себе да му помогнам на светот! Уште еднаш ви благодарам за вашата поддршка и доверба!".
Исто така изјавил дека ќе се состане со Бил Гејтс и Ворен Бафет за добротворна цел. "Пред три дена добив електронска пошта од Гејтс, во која ме поканува на кратка средба за да разговараме за иднината со која се соочуваме како човечки суштества, па ќе одам,"-рекол Ли.
Филмографија
Земајќи ги предвид статистиките од билетарите во киносалите во Соединетите Држави, најуспешен филм на Џет Ли е Смртоносно оружје 4, кој заработил над 130 милиони американски долари само во рамките на земјата. На второ место се наоѓа филмот Платеници со заработувачка од над 103 милиони американски долари. Херој е неговиот трет најуспешен странски филм во Соединетите држави, и еден од најпозитивно критикуваните филмови на Џет Ли. Бестрашниот е шести најуспешен странски филм на сите времиња во Соединетите држави. Од критичка гледна точка, за најдобар филм на Џет Ли се смета Легендарна тупаница, а најлош е Војна.
Црнкова Чешма (Моин)
Црнкова Чешма — археолошко наоѓалиште кај гевгелиското село Моин. Претставува водовод од доцната антика.
На 1 км југозападно од селото, на левиот брег на Црнков Дол се гледа траса од водовод од керамички цевки, кој ја снабдувал со вода утврдената населба на наоѓалиштето Малечок Прлик.
Емили Насрала
Емили Дауд Насрала (إيميلي داود نصر الله) (моминско презиме: Аби Рашид, год. во Каукаба, Либан -  год. во Бејрут, Либан) била либанска писателка и активистка за човекови права.
Насрала завршила виша школа на Бејрутскиот колеџ за жени (сега Либанско-американски универзитет) во 1956 година од областа уметност, а потоа продолжила со студиите да дипломира на педагогија и книжевност при Американскиот универзитет во Бејрут во 1958 година. Набрзо, стекнала слава со нејзиниот прв роман, „Септемвриските птици“, во 1962 година. Овој роман е добитник на три арапски книжевни награди.
Писателката Насрала објавила многу романи, детски книги и збирки раскази на теми како семејството, животот на село, војната, емиграцијата и правата на жените. Проблематиката за правата на жените била од особено значење за неа и таа цврсто ја поддржувала целиот свој живот.
351 Ирса
351 Ирса — вообичаен астероид од главниот појас.
Бил откриен од страна на Макс Волф на 16 декември 1892 година во Хајделберг.
Список на државни водачи во 1861 година
Ова е список на државни водачи во 861 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Клуж-Напока
Клуж-Напока (Cluj-Napoca) или Коложвар (Kolozsvár) — втор најнаселен град во Романија по престолнината Букурешт и седиште на истоимениот округ кој се наоѓа во северозападниот дел на земјата. Географски, градот е приближно еднакво оддалечен од Букурешт (324 километри), Будимпешта (351 километри) и Белград (322 километри). Клуж-Напока се наоѓа по долината на реката Сомешул и се смета за неофицијална престолнина на историската провинција Трансилванија. Од 1790 до 1848 и 1861 — 1867 година, градот бил престолнина на Големото Кнежевство Трансилванија. Други имиња за градот се: германски: Klausenburg; унгарски: Kolozsvár; средновековен латински: Castrum Clus, Claudiopolis; и јидиш: קלויזנבורג, Kloiznburg.
Според податоци од 2011 година, во градот живеат 324.576 жители, што претставува мало зголемување од бројката забележана во пописот од 2002 година. Градското подрачје Клуж-Напока има население од 411.379 жители, додека населението од областа надминува 420.000 жители. Новата митрополитска влада на градот започнала со работа во декември 2008 година. Според проценката од 2007 година од страна на окружниот регистар на население, градот е домаќин на околу 20.000 студенти секоја година во текот од 2004-2007. . Градот се шири надвор од црквата Свети Михаил, изградена во 14 век и посветена на Архангел Михаил, кој е заштитник на градот. Границата на општината има површина од 179,52 км2.
Клуж-Напока доживеал голем пад во текот на 1990-тите години поради политиките на градоначалникот во тоа време, но денес градот е еден од најважните академски, културни, индустриски и трговски центри во Романија. Меѓу другите институции, градот е домаќин на најголемиот универзитет во земјата, Бабеш Болјаи, со неговата позната ботаничка градина, национално признати културни институции како и на најголемата романска комерцијална банка. Во 2015 година, Клуж-Напока бил избран за Европска престолнина на младите.
Потекло на поимот
На местото каде денеска се наоѓа градот постоела предримска населба наречена Напока. По Римското освојување на областа во 106 година, местото било познат како Municipium Aelium Hadrianum Napoca. Се смета дека градот своето име Напока го добил од некои дакиски племиња како Напарис. Првиот пишан документ за денешното име на градот датира од 1213 година во рамките на латинското име Каструм Клуж (Castrum Clus). Унгарската форма на градот, Kulusuar, за првпат била евидентирана во 1246 година, додека саксонското име Clusenburg се појавило во 1348, на јидиш е познат како Klazin. Прекарот на градот „Богат град“ бил додаден уште од 16 век а се однесува на богатството собрано од страна на жителите, во трговијатата на скапоцени метали.
Античка историја
Најверојатно во времето на царот Марко Аурелиј на ова место била изградена римска колонија и градот во тоа време се викал Колонија Аурелија Напока. Во 3 век Напока за неколку години била престолнина на римска провинција и седиште на прокуратор.
По повлекувањето на римската администрација од Дакија во 274 година, градот започнал постепено да опаѓа. Неговото име се споменило дури во 1167 година.
Среден век
На почетокот на средниот век, две групи на згради постоеле во околината на градот, и тоа една дрвена тврдина која се викала Клуж-Манастир и населба во денешниот центар на градот. Иако точниот датум на освојувањето на Трансилванија од страна на Унгарците не се знае, најраните унгарски артефакти кои биле пронајдени во регионот датираат од првата половина на 10 век. Во секој случај, градот станал дел од Кралство Унгарија. Кралот Стефан I тврдината ја претворил во седиште на округот и кралот Ладислав I основал опатијата која пак била разрушена за време на татарската инвазијата во 1241 и 1285 година. Тврдината и селото биле изградени во северозападниот дел на античка Напока не подоцна од крајот на 12 век. Оваа нова селото било населено од големи групи на Трансилвански Саксонци, охрабрени за време на владеењето на принцот Стефан, војводата од Трансилванија, на брегот на реката Мал Сомеш.
Многу занаетчиски еснафи биле основани во втората половина на 13 век, и во текот на овој период населението на градот започнало да расте, заедно со неговото проширување. Унгарскиот крал Сигизмунд дал на тврдината во 1405 година статус на слободен град. Улогата на занаетчиите во градот дополнително започнала да се зголемува, бидејќи тие ја имале поддршката на владетелите, меѓу кои и Матија Корвин - крал на Унгарија меѓу 1458 и 1495 година, кој е роден во Клуж. Тој на градот му дал дури 41 привилегја преку кое градот бил издигнат над околните населби.
Во 1541 година градот станал дел од Источното Унгарско Кралство, подоцна познато како Кнежевство Трансилванија, во времето кога Османлиите го окупирале централниот дел на Кралството Унгарија. . Иако Алба Јулија служел како политички центар за началниците на Трансилванија, Клуж ја имал поддршката на принцовите во поголема мера, а со тоа градот создавал врски со најважните центри на Источна Европа во тоа време, заедно со Кошице (Kassa), Краков, Прага и Виена.
16 до 18 век
Во однос на религијата, протестантските идеи за првпат се појавиле во средината на 16 век. Во времето на проповедникот Гаспар Хелтај Лутеранството добило поголема важност, како и швајцарската доктрината на Калвинизмот. До 1571, Торда започнало да се развива порадикалното движење на Ференц Давид, унитаријанство, кое се одликувало со слободно толкување на Библијата и одбивање на догмата на Светото Тројство. . Стефан Батори основал католичка академија во градот, со цел да се промовира движење против реформите, но неговите напори не довеле до успех. Во период од една година, во 1600-1601, Клуж станал дел од сојуз со Михаил Храбриот. . Според договорот од Карловци во 1699 година, градот бил вклучен во територијата на Хабсбуршката Монархија
Во 17 век, во градот се случиле неколку големи несреќи. Градот страдал од епидемија на чума и бил погоден од неколку катастрофални пожари. . Кон крајот на овој век градот целосно се ослободил од турска окупација но и покрај тоа градот бил лишен од своето некогашно богатство, слава и политичко значење. Градот постепено ја повратил својата важна позиција во Трансилванија како седиште на гувернерство (провинција) во периодот помеѓу 1719 и 1732 година и повторно од 1790 до револуцијата од 1848 година, кога седиштето било префрлено во Херманштат, денешен Сибиу. Во 1791 година, група на романски интелектуалци изготвиле петиција, позната како Supplex Libellus Valachorum, која била испратена до царот во Виена. Во петицијата било побарано еднаквост на романската нација во Трансилванија во однос на другите народи (Саксонци, Унгарци итн.), но таа била отфрлена.
19 век
Со почеток во 1830 година, градот станал центар на унгарското национално движење во рамките на кнежевството. Ова еруптирало со револуцијата од 1848 година. Во еден момент, Австријците ја добиле контролата над Трансилванија, но унгарската војска, предводена од страна на полскиот генерал Јозеф Бем, започнала офанзива во Трансилванија и градот повторно бил псвпен до Божиќ истата година. По крајот на револуцијата започнал апсолутистички режим, проследен со либерален режим кој дошол на власт во 1860 година. Во текот на овој период, владата доделила еднакви права на етничките Романци, но тоа траело многу кратко. Во 1872 година во градот бил основан универзитет, чија цел била промовирање на идеите за интегрирање на Трансилванија во Унгарија. . Пред 1918 година, во градот постоеле две црковни училишта на романски јазик. Првите печатени книги на романски јазик се појавиле во 1903 година.
По Австроунгарскиот договор од 1867 година, Класенбург и сите територии на Трансилванија повторно биле интегрирани во Кралство Унгарија. Во тоа време, граот бил еден од најголемите и најзначајни градови на царството и бил седиште на округ. Романците во Трансилванија во текот на следниот период претрпеле угнетување и прогонство. . Нивните поплаки нашле израз во Трансилванскиот Меморандумот, петиција испратена во 1892 година од страна на политичките водачи од Романците во Трансилванија до австроунгарскиот цар Франц Јосиф. Тие побарале еднакви права со Унгарците и побарле да се стави крај на прогонувањето и обидите за унгаризација на романскиот народ. . Царот испратил меморандум во Будимпешта, унгарскиот главен град. Водачите на меморандумот, меѓу кој биле и Јоан Ратиу и Јулиу Коројану, биле уапсени и осудени на затворска казна за велепредавство во Клуж во мај 1894 година. Во текот на судењето, околу 20.000 луѓе кои биле дојдени во Клуж, демонстрирале на улиците на градот во знак на поддршка на обвинетите. Една година подоцна, кралот им дал помилување по совет на неговиот унгарски премиер, Dezső Bánffy. Во 1897 година, унгарската влада одлучила дека само унгарските имиња на населените места треба да се користат и биле забранети употребата на германски или романски верзии на името на градот на официјални владини документи.
20 век
Во есента на 1918 година, кон крајот на Првата светска војна, Клуж станал центар на револуционерната дејност, на чело со Амос Франку. На 28 октомври 1918 година, поднел барање за создавање на Сојуз на сите Романци. . 39 пратеници биле избрани од Клуж да присуствуваат на прогласувањето на Сојузот на Трансилванија со Кралството Романија во Алба Јулија на 1 декември 1918 година. Овој сојуз подоцна бил признат од страна на Тријанонскиот договор. Во периодот меѓу двете светски војни започнал процес на романизација од страна на новите власти. Така, во 1921 година од страна на Рим била донирана статуа на Капитолински волк, во 1932 година била поставена статуа на Матијаш Корвин, каде било нагласено неговото романско потекло. Освен тоа започнала изградба на голема православна катедрала, и покрај тоа што една десетина од населението биле православни христијани. И покрај овие обиди, во 1939 година Унгарците сè уште доминирале во градот во културен и економски план. На пример, во Клуж имало пет унгарски дневни весници додека на романски јазик имало само еден.
Во 1940 година, Клуж, заедно со остатокот од Северна Трансилванија, станал дел од Унгарија. По германската окупација на Унгарија во март 1944 година и доаѓањето на новата власт, започнало антисемитско движење. Седиштето на локалното Гестапо се наоѓало во хотелот Њујорк. Во текот на месец мај, властите започнале преместување на Евреите во гетото Ирис. . Погубувањето на 16.148 заробени Евреи се случило преку шест депортации во Аушвиц во мај-јуни 1944 година. Некои Евреи успеале да побегнат преку границата во Романија.
На 11 октомври 1944 година градот бил освоен од романските и советските воени сили. Клуж официјално бил вратен на Романија со Парискиот договор од 1947 година. Во текот на следниот период, во земјата бил воведен комунистички режим на владееење.
Во текот на Унгарската револуција од 1956 година, во градот започнало да владее мислењето дека постои реална можност и во Клуж да започнат демонстрации преку унгарските студентите на универзитетите. Унгарците биле во поголем број од Романците до 1960 година,. Потоа, Романците станале најголема група во градот како резултат на присилна индустријализација на градот и отворањето на нови работни места од страна на владата. За време на комунистичкиот период, градот забележал висок индустриски развој. На 16 октомври 1974 година, кога градот прославил 1850 години од неговото прво споменување како Напока, комунистичката влада го променила името на градот со додавање на поимот „Напока“. .
21 век
Во текот на Романската револуција од 1989 година, Клуж-Напока се нашла во центарот на револуцијата. Во текот на конфликтот загинале 26 додека 170 луѓе биле повредени. По завршувањето на тоталитарната власт, националистичкиот политичар Георге Фунар станал градоначалник и управал со градот во следните 12 години. Неговиот мандат бил обележан со голем романски национализам и големи провокации на сметка на унгарскиот јазик. Од 2004 до 2009 година, градоначалник на градот бил Емил Бок, истовремено претседател на Демократската партија. Тој подоцна бил избран за премиер, но се вратил на градоначалничката функција во 2012 година. .