cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пере Тошев
Убиство на Борис Сарафов и Иван Гарванов
По двојното убиство, бугарските власти уапсиле околу 50 души. Меѓу нив биле: Чернопеев, Крсто Б’блгаријата, Пере Тошев, Ѓорче Петров, Стојно Стојнов, Ст. Кемилев, д-р К. Д. Списаревски, Ал. Радославов, браќата Харизанови и други. Неколку дена подоцна, со одлука на бугарското Народно собрание бил затворен Антон Страшимиров, народен пратеник од редовите на радикалната партија, тој бил обвинет како интелектуален соучесник. На 13 декември 1907 година, софискиот градоначалник наредил: да се фатат и да се затворат, каде и да се наоѓаат: Јане Сандански, Чудомир Кантарџиев, Александар Бујнов и Тодор Паница. На крај бугарските судови ги осудиле на смрт Сандански и Паница, откако ги прогласиле за разбојници. По убиството на Сарафов и Гарванов, утрото на 29 ноември 1907 година Христо Матов ги собрал повидните војвди и раководители на конзервативната струја кои се наоѓале во Софија, за да ја разгледаат новонастанатата состојба. Со двојното убиство се срушиле сите мостови и опции за соработка помеѓу двете групи во Македонската револуционерна организација. Матов веднаш презел мерки за продолжување на работата на самопрогласеното Задгранично претставништво и по телефон го повикал Тодор Александров од Бургас, доверувајќи му ја благајничката работа, која претходно ја вршел Гарванов. Александров станал десна рака на Матов, и оттогаш почнува неговото брзо искачување. Главната задача која си ја поставил Матов била свикување на нов конгрес. Конгресот требаше да се свика по секоја цена и во најкус рок. Подготовките за Ќустендилскиот конгрес завршиле релативно брзо и се одржал во првите денови на мрат 1908 година во селото Жабокрт, Ќустендилско. На него приисуствувале: Христо Татарчев, Петар Ацев, Ефрем Чучков, Христо Шалдев, Тодор Александров, Васил Чакаларов, Климент Шапкарев и други. Едногласно за претседател на конгресот бил избран Христо Матов, а за секретари Климент Шапкарев и Петко Пенчев. Делегатите разгледале повеќе прашања, а кон крајот на март Бирото на конгресот објавил една Декларација. Во неа биле објавени решенија за повеќе прашања кои се однесувале на Македонија и македонското револуционерно движење.
По прашањето за Убиството на Сарафов, Гарванов и Даев било одлучено: ''Откако ги разгледаа фактите за убиството на Гарванов, Сарафов и Даев, а имајќи ги во вид и самопризанијата и објаснувањата на виновниците, содржани во нивното отворено писмо, Конгресот заклучи дека убиството е мотивирано со стремеѓот на неговите автори да и се наметнат со недопустливи средства на Организацијата. Сакајќи да ги зачува единството и дисциплината во Организацијата и да го искорени системот на самоволијата и заканите во отвореното писмо за нови убиства, Конгресот оддлучи потписниците на отвореното писмо, како и физичките убијци да се исклучат од редовите на Организацијата и да се сметаат за нејзини непријатели''.
Со Ќустендилскиот конгрес се ставил крај на Македонската револуционерна организација и се поставиле темелите на идната Внатрешна македонска револуционерна организација, позната како Автономистичка. Сандански и Серчани биле обвинети за непријатели на Организацијата поради убиството на Сарафов и Гарванов, меѓутоа разликите биле посуштински. Двете страни имале дијаметрално различни концепти за решавање на македонското прашање. Христо Силјанов истакнува дека во преден план на конзервативците била целосната воена подготовка на населението и дека не треба да се троши време и сили за неважни работи, односно дека Еволуционизмот на серчани е побиен. Меѓу останатото, конзервативците истакнале дека не можат да и го одречат природното право на Бугарија да се грижи за судбината на своите сонародници во Турција и дека: Нашите патишта со Младотурците не се сретнуваат... Нас иднината на турската држава не не интересира и не можеме да ја врзуваме судбината на нашата татковина со судбината на разноверните и разнојазичните племиња, народи и раси....
Младотурска револуција
"Учените од Комитетот на Сандански создаваат граматика на македонски јазик како јазик на целата област. Дијалектот на Битолскиот вилает се зел за основа на тој нов experanto. Новиот македонски јазик требало да ги истисне српскиот и бугарскиот јазик кој се зборувал во Бугарија и Србија."
- Карло Блинд
Младотурската револуција од 1908 година создала услови за крупни внатрешни промени во животот на Османлиското Царство. Новите власти сакале да ја трансформираат Империјата во уставно-парламентарна држава и да ја интегрираат во евроспките заедници на слободните народи. По јули 1908 година, месеците биле исполнети со бурни политички манифестации: братимење на Македонеците и Турците, амнестирање на илијадници македонски политички затвореници, ликвидација на странските вооружени пропаганди и др. Промените кои се случиле биле почувствувани од сите во Македонија. Јане Сандански и неговите приврзаници идејно и политички подготвено ја дочекале новонастанатата состојба. Тие веднаш ја прифатиле подадената младотурска рака за соработка, отворено и искрено, како своја трајна политичка ориентација.
Серската група започнала контакти со Младотурците и по револуцијата преминала во легалност. На 18 јули Јане Сандански го прочитал Манифест до сите народности во империјата. Во август Сандански и неговиот штаб ја подготвиле Проекто-програма на Македоно-одринската револуционерна организација. Проектоп-рограмата и декларацијата биле составени од Сандански, Димо Хаџи Димово, Димитар Мирасчиев, Никола Харлаков, Ангел Томов и Павел Делирадев, во почетокот на август 1908 година во Солун во хотел Енглетер, а конечната редакција е направена од Сандански и Хаџи Димово. На 8 август 1908 година излегол првиот број на весникот Конституциона зора, со подналсов Орган на Македононо-одринската револуционерна организација, под уредништво на Димо Хаџи Димов и Пере Тошев. Пере во овој период соработувал со својот близок пријател Антон Страшиморов, при издавањето на весникот Културно единство. Дејците на МОРО се распрснаа низ цела Македонија и Одринско со цел да агитираат за учество во предвидениот основачки општ конгрес, но конституирањето му пропаѓа по нападот врз Сандански во Солун, извршен на 24 септември од Тане Николов. На таков начин Основачкиот конгрес на МОРО пропаднал. Во меѓувреме дошло до поделби во новооснованата организација, Крилото на Христо Чернопеев и Струмичкиот револуционен округот почнале да го издаваат да својот весник Единство под редакцијата на Делирадев. Најмногу се кршеле копјата околу прашањето за парламентарните избори. МОРО ги прифатила претстојните избори, меѓутоа по тоа прашање во нејзините редови немало единство. Групата околу Конституциона зора, предводена од Јане, првобитно била за бојкотирање на изборите поради постојниот изборен закон. Оваа група не допуштала никаква соработка со Младотурците, доколку не се промени изборниот систем. Меѓутоа, под притисок на групата околу Единство, приврзаниците на Јане ги прифатиле изборите, притоа биле истакнати кандидатурите на Јане, Петар Поп Арсов и Христо Далчев. На изборите во 1908 година, МОРО излегла со кандидатите: Јане Сандански и Христо Далчев за Серскиот изборен санџак, Димитар Влахов за Солунскиот и Петар Поп Арсов за Скопскиот санџак.
Смрт
"Пере Тошев е меѓу најголемите македонски дејци, најнепознатиот. Тој живееше во самотија и умре незабележано. Неговиот тивок и меланхоличен образ, беше полн со редка и скапоцена фасцинација. Кај никого меѓу неговите соборци внатрешниот живот не беше толку чист, згуснат и пребогат со духовно богатство како кај него."
- Симеон Радев
Во 1912 година, станало јасно дека Младотурската револуција е само еден заблудувачки потег на младотурците, со цел зачувување на интегритетот на Османлиското Царство, оттука Пере Тошев се вратил во Софија. Во престолнината на Бугарското Царство, живеел во крајна беда и наспроти тоа, не ги прифаќал предолозите за негова издршка. Пере знаел дека секоја прифатена услуга на крајот ќе се одрази врз интересите на македонското револуционерно движење. Тој интерес секогаш го ставал над личната благосостојба. Имало денови кога Пере, гладен скитал низ Софиските улици, страден за една цигара. Во тие денови, Софија живееал со трепет од престојниот двобој помеѓу балканските сојузници и Империјата. Засилената дипломатска кативност и воени подготовки ја навестувале престојната буна.
Пере Тошев бил прекршен од гладот и мизеријата, а дипломатската поделба на Македонија на спорна и неспорна зона го убила неговиот дух. Светозар Тошев истакнува: ''верен на сопстевните зборовите „нема поголема среќа за мене да ги положам коските во родната земја” брза да си замине. Претчувствата за тажниот исход на српско-бугарскиот сојуз не му даваат спокојство. Тој веќе ја гледа својата земја во канџите на новиот и многу покрвожеден владетел. Напразни се усилбите на неговите другари да го отклонат од фаталното решение. Пере Тошев,  одамна со раката се збогувал со животот, одговара: „еден пат се умира”''.
Откако османлиското комесарство во Софија му издало патен лист, Пере заминал за Македонија. Уште во престолнината на Бугарија, бил следен од членовите на турската анархистичка организација Црвените браќа. На 21 април (стар стил) 1912 година во Дреновата клисура, во близината на железничката станица Градско бил убиен во заседа. Откако бил убиен, Турците го исекле на парчиња и го закопале во каналот покрај патот. По 5 дена роднините го нашле телото на Пере Тошев, но Турците им забраниле неговото телото да биде погребано во Прилеп. Под засилен надзор, Пере Тошев бил погребан во дворот од црквата во селото Фариш, Тиквешко.
Тркалезна маса на кралот Артур (легенда)
Тркалезна маса — митска маса на легендарниот британски крал Артур, првпат спомната во Романот за Брут од 1155 година на Вејс. Во таа витешка поема, се вели дека Артур имал тркалезна маса, така што никој од неговите витези, кога седел на маса, не можел да се чувствува лишен и помалку важен од другите.
Историја
Книжевната вредност на Тркалезната маса, особено во романтичните поеми од 13 век и подоцна, лежи во фактот што витезите од дворот на Артур ја користеле како персонификација на нивното колективно јас и симбол на нивното единство.
Во реалниот живот - Тркалезната маса, во многу аспекти, стана - прототип за основање на многу големи витези кои се појавиле во Европа во доцниот среден век. Така, до крајот на 15 век, кога Малори го напишал Le Morte D'Arthur, витештвото станало идентично со големите воени братства, основани со поддршка на моќни феудалци.
Во песната Јосиф од Ариматеја на Роберт де Борон, напишана околу 1200 година - Светиот грал, кој го бара херојот Персивал, е идентификуван како стомна што Христос ја користел за Тајната вечера. Според неа, Јосиф од Ариматеја добил задача да направи маса во спомен на Тајната вечера, но да остави едно место празно, како симбол на местото каде што седел Јуда, Христовиот предавник. На тоа празно место, наречено место на Перилус, никој не седел од страв од сопствената судбина, бидејќи било резервирано исклучиво за херојот што може да го врати светиот грал. Во текот на 13 век, кога темата на светиот грал била целосно интегрирана во легендата за кралот Артур во група приказни од Опус вулгата и Поствулагата, се искристализирало дека тркалезната маса - дизајнирана токму за светиот грал, како и празен простор, но го направи волшебникот Мерлин за Утер Пендрагон, таткото на кралот Артур.
Со игра на судбината стана сопственост на кралот Леодегранс од Камелијар, кој му го подарил на својот зет Артур како дел од миразот на неговата ќерка Гиневра. Приемот во Друштвото на тркалезната маса бил резервиран само за најхрабрите, а местото на Перилоус останало празно до појавата на Галахад, храбар витез кој го пронашол светиот грал и донел чудесии во кралството на Артур.
Постои голема сала во градот Винчестер, како единствен остаток од поранешниот замок што започнал да го гради Вилијам I Освојувачот, а бил завршен во 1235 година. Во него се наоѓа допрена на ѕидот - тркалезна маса со пречник од 5,5 метри, наречена Маса на кралот Артур. Направена е кон крајот на 13-тиот или почетокот на 14-тиот век и била обоен во тудорските бои зелена и бела, за време на владеењето на Хенри VIII.
Ашот Наданјан
Ашот Наданјан (ерменски:Աշոտ Նադանյան; руски:Ашот Наданян) (роден на во Баку, Азербејџанска ССР, Советски Сојуз) е ерменски шаховски меѓународен мајстор, теоретичар и шаховски тренер. Во 1998 станал заслужен тренер на Ерменија, а во 2007 официјален ФИДЕ тренер. Познат е и по неговиот придонес во развојот на шаховската теорија. Во 1996, Наданјан вовел нова варијанта во Гринфелдовата одбрана, која по него е наречена Наданјанова варијанта.
Шаховска кариера
Други значајни резултати:
Рејтинг и стил на игра
Според шахометриските методи, својот највисок ранг Наданјан го имал со игрите во октомври 2003, игра еквиваентна на рејтинг од 2568 бода, со што би бил на 216. место во светот. Сепак, својот врвен ранг Ашот го постигна во јули 1997, кога имаше рејтинг според ФИДЕ од 2475 бода. Својот најдобар резултат го постигнал на турнирот Аерофлот во 2002, на кој тој освои 5 од можните 9 бода (56% успешност), против противници со просечен рејтинг од 2628, остварувајќи проценет рејтиг од 2636 бода.
Во јули 2009, според рејтинг списокот на ФИДЕ, Ашот Наданјан има рејтинг од 2441 бод. Тој има две велемасторски норми.
Наданјан има живописен и авантуристички стил на игра. Тој сака свежина во позициите, невообичаени линии и чудни маневри во остварувањето на своите цели.
Магазинот Kingpin го нарече „брилијантен ексцентрик“.
Шаховски теоретичар
Наданјан е познат по неговите придонеси во теориата на отворањата. Има две варијанти кои се наречени о него: Наданјанова варијанта во Гринфелдова одбрана (1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 d5 4.cxd5 Sxd5 5.Sa4) и Наданјановиот напад во Отворање со дамски пешак (1.d4 Sf6 2.Sf3 h6 3.c4 g5).
Постојат и други негови новинки, кои се вопведени во отворањата со дамски пешак. Некои од нив настануваат со потезите:
Шаховски тренер
Наданјан дипломирал на Државниот институт по физичка култура во Ереван во 1994. Оттогаш, тој започнал да работи како тренер. Во 1998, тој станал најмладиот заслужен тренер на Ерменија, на само 26 години. Меѓу неговите студенти, најпознати се велемајсторите Саргисјан, Акобјан и ред други меѓународни мајстори.
Од декември 1999 до август 2001, Ашот работел во Кувајт како национален тренер на оваа земја. Од март 2005, тој е национален тренер на машката шаховска репрезентација на Сингапур.
Во 2007, Наданјан стана официјален ФИДЕ тренер.
Космос-2223
Космос-2223 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 9 декември 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6600 килограми. Космос-2223 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,6°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 289 км, а најмалото на 239.
1975 во архитектурата
1975 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Ветерис
Ветерис (Veteris, Vitiris, Vheteris, Huetiris, Hueteris) — келтско божество познато од бројни записи пронајдени низ Велика Британија. Се претпоставува дека тој бил бог на воените вештини, а тоа го потврдува и фактот дека сите записи во чест и благодарност на овој бог биле посветени од мажи.
Етимологијата на името на Веретис не е со сигурност утврдена, но се претпоставува дека потекнува од пракелтски, од збор што значи воздух или од збор што значи храна.
MTV Dance
MTV Dance бил британски телевизиски канал за кој требало да се плати за да се користи, управуван од Виаком Интернационал Медиумски мрежи Европа. Тој бил лансиран во 20 април 2001 година и затворен на 23.05.2018 година кога бил заменет со Клуб МТВ, со „ Ние сме ваши пријатели “ од правда против. Симјан е последното музичко видео што се игра на каналот. Каналот играл танц, ЕДМ, транс, техно и хаус музика.
MTV Dance Europe продолжил нормално сè додека не се променил во европската верзија на Club MTV подоцна во 2018 година.
Концепт и проширување
MTV Dance првично започнал како ноќен програмски слот на сега непостоечкиот дигитален музички канал MTV Extra.
На 3 септември 2001 година, тој се проширил за да стане самостоен музички канал што се емитува на Sky во Обединетото Кралство и во Ирска, каде првично се разговарало со Ник Jуниор секоја вечер помеѓу 19 и 06 часот. Споделувањето на поток последователно заврши; од 13 август 2002 година, MTV Dance се емитува како 24-часовен музички канал.
MTV Dance започнал со емитување на широк екран на 6 март 2012 година.
Каналот бил посветен на MTV британскиот танц музички канал со музички спотови и програмирање на патеки за подземни и мејнстрим танц. Неговиот прв долгорочен, иако ереативно достапен конкурент за пазарот за танцување музика во Велика Британија и Ирска билателевизијата Rapture. Од 2006 година, станал главен конкурент (емитувајќи бесплатно на Ер и во однос аспект со формат на широк екран од 16: 9). MTV Dance бил достапен и во Ирска. На 7 март 2008 година, MTV Dance го заменил Европскиот MTV Base извор на Astra 1 19.2e и затоа подоцна бил достапен за многу европски земји. MTV Dance првично започнал како програмски слот на сега непостоечкиот MTV Extra. Првично се разговарало со Ник Џуниор и затоа се емитувал само од 19 часот и 06:00 часот. Како и да е, тој оттогаш се здобил со свој канал и започнал со емитување 24 часа од 13 август 2002 година.
Проширување низ цела Европа
На 7 март 2008 година, MTV Dance го зголеми своето присуство низ цела Европа, кога MTV Networks Europe ја замени европската програма на MTV Base со слична програма на MTV Dance.
Од 10 јануари 2011 година, во Италија се појавил извор на каналот MTV Dance на Sky Italia, заменувајќи го MTV Pulse.
Во 2014 година, MTV Dance, како и MTV Rocks и MTV Hits започнале да емитуваат европски верзии, без реклами или телешопинг.
Проширување во Австралија
VIMN го започнал каналот во Австралија на 3 декември 2013 година. Каналот ја замени австралиската верзија на MTV Hits.
Лерик (округ)
Лерик (Lerik) — округ во Азербејџан. Административен центар е градот Лерик.
NGC 5567
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5567 се споменува и како MCG 6-31-96, CGCG 191-75, NPM1G +35.0306.
Науендорф
Науендорф (Nauendorf) — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Ветин-Лебејин.
NGC 5567
Откривање
Објектот е откриен на 3 април 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5567 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5567 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 19 м 17,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +35° 8' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 61°.
Други поделби
Проучување на NGC 5567 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51161. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
Долно Христос
Христос — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Петер Урбан
Петер Урбан (роден на 14 април 1948 година во Брамше, Долна Саксонија) е германски музичар и радио-домаќин.
Урбан бил германски коментатор за натпреварот за песна на Евровизија од 1997 година, по Јан Хофер. Поради болеста во 2009 година, тој не бил во можност да ја коментира Евровизијата 2009, а Тим Фрухинг го заменил, но тој се вратил да коментира во Евровизијата 2010. Урбан, исто така, го коментирал Евровизискиот танцов натпревар во 2007 година.
Тој бил домаќин на радио-програмите „NDR-Info-Nachtclub“ и „NDR-2-Soundcheck Neue Musik“ за германскиот регионален радиодифузер Norddeutscher Rundfunk (NDR) и е опишан како “глас на станицата“.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 50м делфин во женска конкуренција
Рекорди
Пред натпреварувањата, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
Ниту светски ниту шампионтски рекорд беа поставени во ова натпреварување.
Прелиминации
51 пливачи учествуваа во 7 групи.
Финале
Финалето се одржа во 18:02.
Куќна послуга
Изразот куќна послуга се користи за означување на еден или повеќе слуги кои се вработени во домаќинствата на нивните работодавачи.
Зависно од големината на куќата, имотот и семејството, во едно домаќинство можат да бидат вработени од еден до голем број на слуги, често како дел од комплексна хиерархија.
Куќен персонал
Бројот на послугата и поделбата на работните задачи зависи од големината на имотот домаќинството или изборот на работодавачот, но генерално кај поголемите домаќинства домашната послуга е поделена во одделенија управувани од:
Персонал на имот
Управител е одговорен за одржувањето на имотот, негово планирање и изглед и помошните објекти (како базен, кабина, штала, стакленик итн.) Овие одговорности се поделени по следниве одделенија:
Сексаборес
Сексарборес ― галски бог познат само од натписите пронајдени во Горните Пиринеи. Како и боговите Абелио и Фагус, тоа можело да биде обожено дрво.
Натписи
Sexarbores е познат само од натписите пронајдени во Пајс д'Аспе, околу Кастелбјаг и Арбас во Франција, чија шума веројатно ги хранела потребите од дрво на блискиот град. За разлика од повеќето заветни споменици од овој регион Горна Гарона, предметните олтари ги даваат имињата на божествата преведени на латински. Се чини дека Сексарборес бил почестен исклучиво или главно од римски граѓани, можеби дрвосечачи.
1974 во архитектурата
1974 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Нојц-Летевиц
Нојц-Летевиц (Neutz-Lettewitz) — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Ветин-Лебејин.
NGC 1215
NGC 1215 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1215 се споменува и како MCG -2-8-55, HCG 23B.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1215 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,8 m/лм2. NGC 1215 има привидни димензии од 1,8' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 7 м 9,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 35' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 65°.
Други поделби
Проучување на NGC 1215 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11687. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5294. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 917.
Мнесикле
Мнесикле, според Плутарх (Перикле, 13) е архитектот на Пропилеите, портата на атинскиот акропол.
Куќа – сопственик Глигор Тулевски (Галичник)
Куќата на Глигор Тулевски ― поранешна куќа во Галичник, која е заведена како културно наследство на Македонија. Таа била во сопственост на семејството Тулевски.
Историја
Куќата изгорела во доцните 1970-ти. Во 80-тите години, на нејзино место е изградена куќа од страна на Јован Раваноски.
Космос-2224
Космос-2224 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 17 декември 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Општина Сежана
Општина Сежана (Občina Sežana) — општина во областа Приморска, југозападна Словенија, недалеку од границата со Италија. Во 2020 г. населението броело 13.702 жители. Седиште е градот Сежана. Основана е на 6 ноември 1994 г. кога дотогашната Општина Сежана е разделена не четири помали општини (Дивача, Хрпеље-Козина, Комен и Сежана).
Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места:
Историја
Словенските племиња се доселиле во овој крај кон крајот на VI век. Во средниот век со подрачјето владееле Војводството Фурланија и Патријаршиското Кнежевство Аквилеја (Фурланската патријаршија), сè до XIV век кога тука завладеале грофовите на Горица. Во 1500 г. потпаднала под Хабсбурговците, кои ја ставиле во состав на Покнежената Грофовија Горица и Градишка.
1973 во архитектурата
1973 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Ленкеран (округ)
Ленкеран (Lənkəran) — административен округ во Азербејџан. Се простира околу градот Ленкеран, иако самиот град е посебна административна единица.
Тобијас Крик
Тобијас Крик (германски: Tobias Krick, 22 октомври 1998, Бинген на Рајна) е германски одбојкар кој игра за Јунајтед Волеј Рајна-Мајна и германската репрезентација. Учествувал на Европското првенство во одбојка за мажи во 2017 година.
Тумба (Зихненско)
Тумба — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Придружник
Придружник - слуга кој е вработен да придружува некого, најчесто дами кои имаат женски придружници. Придружникот секогаш бил гледан и третиран како пријател, а не слуга. Жените обично најмувале придружници кога оделе на пат или во странство.
Лачин (округ)
Лачин е административен округ во Азербејџан.
Еуџенио Монтале
Еуџенио Монтале (Eugenio Montale;, - , ) — италијански поет, најпознат претставник на италијанскиот херметизам. Тој е добитник е на „Златниот венец“ на Струшките вечери на поезијата во 1973 година и на Нобеловата награда за литература две години подоцна. Негови познати дела се „Аутодафе“, „Бура и друго“, „Сатура“ и други.
Животопис
Монтале е роден во Џенова, како последен син во многучлено, но имотно трговско семејство. Првичната и неостварена желба на Монтале била да стане оперски пејач (тој се одликувал со убав баритон) и се школувал во таа област. Исто така, тој посетувал воено училиште во Парма и учествувал во Првата светска војна. Во младоста, речиси целосно се посветил на читање на италијанските класици и неколку филозофски текстови. Од 1927 година живеел во Фиренца, работејќи во издавачка куќа, пишувајќи за разни списанија, а повремено и во библиотеката. Во 1929 година бил назначен за директор на Вјесеовиот научен кабинет, а на оваа функција останал до 1939 година, кога бил отпуштен зашто не сакал да се зачлени во фашистичката партија. Како противник на фашистичкиот режим, тој бил принуден да живее изолирано и во овој период (од 1938 година) се посветил на преведувачка работа. За време на Втората светска војна, Монтале живеел во Фиренца, бавејќи се со преведување и со пишување, а во 1944 година, по ослободувањето на градот, тој бил член на неколку културни органи на Комитетот на националното ослободување. Во 1948 година, Монтале се преселил во Милано, каде ја започнал својата долгогодишна соработка со весникот „Кориере дела сера“ (Corriere della Sera), пишувајќи книжевна и музичка критика. Во 1967 година, Монтале го добил првото општествено признание со тоа што бил бил избран за доживотен сенатор на Република Италија.
Творештво
Наспроти првичната желба да стане оперски пејач, средбите со поетите Збарберо и Боине во Џенова, дружењето со младите писатели Бенедети и Солми, како и со образовани антифашисти во Торино (еден од нив, Пјетро Гобето, подоцна бил издавач на првата збирка поезија на Монтале), го поттикнале да ѝ се посвети на поезијата. Инаку, првата „призната“ песна на Монтале потекнува од 1916 година, додека песните од неговата прва поетска збирка биле создадени меѓу крајот на Првата светска војна и 1925 година. Првата поетска збирка „Сипини коски“ (1925) предизвикала слаб интерес кај книжевната критика. Книгата се одликува со цврст стил, со нагласок на тврдите звуци, со присуство на бројни симболи од природата и со крајно песимистички поглед на светот. Неговата поетика уште тогаш се оддалечувала од пост-романтичарската италијанска традиција (Кардучи, Пасколи, Данунцио), но се дистанцирала и од футуристите и крепусколарите, нудејќи ново, критичко согледување на битието на буржоаскиот човек со помош на густ метафорички јазик што се доближува до еден вид лаичка метафизика. Според признанието на самиот Монтале, песните од неговата прва збирка биле инспирирани од повеќе поети, како: Бодлер, Браунинг, Маларме, Паунд и Елиот. Сепак, уште во првата фаза од неговиот поетски развој се присутни бројни новитети во кои лесно се забележува спротивставувањето на естетизмот и пуризмот во книжевниот јазик.
По долга пауза, во 1956 година се појавила третата збирка на Монтале, „Бура и друго“, која ги продолжува стилот и поетиката од претходната книга, но носи и некои новини што се состојат во тоа што некои песни зборуваат за војната и за фашизмот. Овој суштински континуитет во неговата поезија не наишол на одобрување кај левоориентираната книжевна критика во Италија, која тврдела дека отсуството на историјата и стварноста во неговите песни можело да се оправда во времето на фашистичкиот режим, но дека продолжувањето на таквиот став во повоениот период значи дека поетот е нечувствителен на времето во кое живее, а тоа пак укажува на неговите граници. Меѓутоа, подоцна, критичката оцена на поезијата на Монтале се променила и неговиот однос кон историјата се набљудувал во поширок контекст. Во 1971 година, Монтале ја објавил новата поетска збирка „Сатура“, две години подоцна се појавила неговата петта книга, „Дневник од 1971 и 1972“. Овие две книги означиле нова фаза во творештвото на Монтале, зашто неговите теми се прошириле кон различни прашања од историјата, општеството, современата култура и јавниот живот. Сепак, во нив има многу иронија, скептицизам и недоверба кон можноста за напредок во иднината. Всушност, во збирката „Сатура“ се раѓа епиграмскиот карактер на поезијата на Монтале, која своите сатирички црти ги крие под етикетата на „комичноста“. Во „Сатура“ постои група песни („Ксении“) кои многу се разликуваат од останатите: тоа се кратките песни посветени на сопругата која умрела во 1963 година. Во нив, преку најситни случки од секојдневниот живот, поетот ја искажува љубовта и длабоките чувства кон саканата жена. „Ксениите“ се еден вид пандан на „Мотетите“, со таа разлика што во првите, чувствата се врзани за најбанални случки и предмети, додека вторите се одликуваат со сублимација и метафизичка двосмисленост.
Иако славата ја стекнал со поезијата, Монтале пишувал и прозни дела од кои најпознато е „Пеперутката од Динар“ (1960), збирка кратки состави со силна автобиографска нота, напишани меѓу 1946 и 1950 година. Оваа книга се одликува со повремена иронија, со нагласена трогнатост и со истенчен лиризам, но секој расказ претставува мало ремек-дело на стилот и вкусот, често претворајќи се во поезија во проза. Во 1973 година, Монтале ја објавил збирката кратки раскази „Поезијата не постои“ во која доаѓаат до израз неговиот хумор и вештината на сликање на општествените обичаи.
По неговата преселба во Фиренца, Монтале почнал интензивно да се занимава со книжевна критика и уште во 1925 година дал голем придонес за рехабилитацијата на најголемиот италијански романописец од почетокот на 20 век, Итало Звево, кој во тоа време ѝ бил сосема непознат на публиката и кому критичарите му ја оспорувале уметничката вредност. Исто така, по преслебата во Милано, во 1948 година, Монтале започнал да пишува книжевна и музичка критика за познатиот весник „Кориере дела сера“. Како критичар, Монтале не бил на нивото на неговата поезија, што се должи на оптовареноста со идеализмот на Кроче (кого го читал во младоста), како и на конзервативните општествено-политички убедувања и традиционалистичките културни ставови. Оттука, според Фортини, од есеистот и критичар Монтале не може да се објасни како станала онаа смела и трагична поезија што ја напишал тој, зашто многу од ставовите искажани во есеите драстично отстапуваат од современите мислења. Сепак, во нив, Монтале дава многу поучни забелешки од теориски карактер.
Најпосле, Монтале се занимавал и со преведувачка дејност, а неговите преводи на Вилијам Шекспир, Т.С. Елиот, Јуџин О'Нил, Херман Мелвил, Андре Малро и Јуџин О'Нил се многу ценети. Најдобрите новинарски репортажи на Монтале се собрани во книгата „Надвор од куќата“ (1969), а најважните преводи на поезија се објавени во книгата „Тетратка со преводи“ од 1948 година. Од неговиот критичко-есеистички опус се истакнуваат преписката со Итало Звево, како и книгата „Auto da fé“ (1966) во која се собрани статиите објавени во разни весници и списанија меѓу 1946 и 1966 година.
Во 1975 година, Монтале ја добил Нобеловата награда за литература, како петти италијански писател што го добил ова признание. Поезијата на Монтале е многу ценета и кај публиката и кај критиката, која го смета за еден од најголемите италијански лирски поети, заедно со Петрарка и со Леопарди.
Критички осврт кон поетиката на Монтале
Монтале е најпознатиот претставник на италијанскиот херметизам. Идеолошката поента на поезијата на Монтале се состои во кризата на поединецот и неговите односи со стварноста, претставени во познатите метафори, како што се: „злото што го нагризува светот“, „полудениот компас“, „пролетите што не цветаат“, итн. Сепак, Монтале е идеалистички поет и ја негира историската компонента на своето нерасположение. Тој верува во метафизичкото зло, што е сраснато со вселената и кое го опколува човекот, како и во една метаисториска судбина што управува со човечките случки. Самиот Монтале вели: „Предмет на мојата поезија е човечката судбина, набљудувана сама за себе, а не оваа или онаа историска случка. Тоа не значи издвојување од она што се случува во светот, туку единствено значи свест и желба суштинското да не се замени со минливото... Бидејќи од раѓањето почувствував целосна неусогласеност со стварноста што ме опкружува, предметот на мојата инспирација не можеше да биде ништо друго освен таа неусогласеност.“
Сепак, Монтале не ја прифаќа пасивноста, туку неговото бегство од историјата претставува постојано одмерување на силите со неа, нејзино отфрлање во името на еден апсолутен морален идеал. Токму таа морална строгост е една од највредните форми на универзалноста во поезијата на Монтале. Друг вид универзалност се волшебните резултати до кои дошол во истражувањето и во поетското претставување на егзистенцијалните тешкотии на современиот човек. Неговата поезија претставува непрекината нишка на осаменички средби со лавиринтот на судбината, со изгубените или недостижни човечки ликови, со сеќавањата што извираат од длабочините на предметите. Станува збор за осамено приближување кон променливите случаи на природата и на животот, кои му упатуваат на човекот час стоички, час иронични, час тажни опомени. Во „изгубените знаци“, во „сеќавањето што се празни“, во „јадрото на рамнодушноста какво што е твоето срце“ изронуваат куп слики и егзистенцијални предзнаци кои брзо го будат интересот на читателот и го принудуваат на разговор и на учествување.
1972 во архитектурата
1972 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Плец
Плец (Plötz) — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Ветин-Лебејин.
Орљак (Стањевци)
Орљак или Селиште — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Стањевци. Наоѓалиштето претставува средновековна населба и некропола. На 2 км северно од селото, на средишните коти на ридот Орљак има грамади од градежен материјал, како и фрагменти од питоси. На површините на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови.
Европски омбудсман
Цел
Европскиот Парламент назначува омбудсман кој е овластен да ги прима жалбите од било кој граѓанин на Европската Унија или било кое физичко или правно лице кое престојува или има регистрирано канцеларија во земјите членки, а кои се однесуваат на повреди на човековите права предизвикани од активности на институции на Европската Унија или тела со исклучок на Европскиот суд на правдата како и Судот од прва инстанца кога дејствуваат во нивната судска улога.
Паж
Паж — млад машки слуга.
Европски омбудсман
Цел
Во согласност со неговите овластувања Омбудсманот ќе поведе постапка по оние случаи кои ги смета за основани, по сопствена иницијатива или врз основа на жалба поднесена до него директно или преку член на Европскиот Парламент, освен ако фактите укажуваат или се предмет на завршена судска постапка или судска постапка која е во тек. Кога Омбудсманот ќе востанови случај на лоша администрација, односно повреда на право, се обраќа до засегнатата институција и истата има период од три месеци во кои треба да го информира Омбудсманот за нејзините ставови по тоа прашање. Потоа Омбудсманот доставува извештај до Европскиот Парламент и до засегнатата институција.
Паж
Во средниот век, пажот бил помошник на витез и бил чирак, по ранг под штитоносец и така служел седум години, од седум до четиринаесет годишна возраст.
Европски омбудсман
Цел
Лицето кое ја приложува жалбата ќе биде информирано за резултатот од истрагата. Омбудсманот поднесува годишен извештај до Европскиот Парламент за резултатите од неговите истраги.
Паж
Пажовите исто така биле слуги во замоците како келнери или прислужници на аристократите и кралските семејства и чиракувале за пешаци. За разлика од меѓуслугите, пажовите извршувале лесни задачи и носеле ливерии кога аристократите одржувале свечености или забави. Едно време било модерно младите дами да имаат црни момчиња за пажови облечени во украсни костими.
Вераудунус
Верадунус ― името на келтски бог познат само од два вотивни натписи пронајдени во Луксембург. Еден од овие натписи предложува дека „Вераудунус“ можеби бил епитет на важниот треверски бог Ленус Марс. Во двата натписи, Вераудунус се повикува заедно со Инкиона. На големата камена плоча од Менсдорф на Видебирг, на сликата десно, богот Вераудунус (DEO VERAVDUNO) и Инсиона се повикани во чест на царското семејство во исполнување на заветот што го дал Маркус Пл(автиус? ) Мајката на Реститутус Алпинија Лукана.
Паж
Денес, овој тип на личен прислужник е практично нечуен вон кралските резиденции.
Вераудунус
Вториот натпис е мала бронзена заветна плоча од Каул во Луксембург, која гласи:
VERAVDVN(O) ET INCION(A)E MI [L]ITIVS PRIS CINVS EX VOT(O)
Ако буквите NO MAR може да се обноват како Лено Марти, тогаш „Вераудунус“ се чини дека е епитет на Ленус Марс, племенскиот заштитник на Треверите кои го населувале она што сега е Луксембург.
Името на самиот Видербирг се вели дека потекнува од „Вераудунус“.
Мајкл Кох (кошаркар)
Мајкл Кох (роден на 13 јануари 1966 година во Лих, Хесен) е германски професионален кошаркарски тренер и пензиониран професионален играч. Тој е главен тренер на АЕЛ Лимасол од Кипарската кошаркарска дивизија А. Пред неговото заминување во Бајројт, тој бил главен тренер на Телеком Бон од 2005 до 2013 година.
Меѓу 1985 и 1998 година играл 140 пати за германската репрезентација.
Членконоги
Членконогите (лат. Arthropoda од ἀρθρον — членче и πούς/ποδός — нога) се најголемиот и најразновидниот животински тип. Во членконоги спаѓаат раковите, инсектите, многуногите, клештарите и изумрените трилобити. Членконогите се одликуваат со сегментирано тело прекриено со сегментиран надворешен скелет (егзоскелет), со парни сегментирани додатоци на секој сегмент. Присутен е комплексен нервен систем со дорзален мозок (ганглија), со конективни нерви кои минуваат низ антериорниот крај на дигестивниот систем и вентрален нерв со ганглија во секој телесен сегмент. Имаат отворен тип на циркулаторен систем со дорзално срце во кое крвта тече низ парни отвори (остии) и многу редуцирана телесна празнина (целом). Поради тоа што поврзаниот егзоскелет го блокира растот на организмот, тој мора периоднично да се менува по пат на преслекување. Овој феномен наречен екдиза е карактеристична особина за овој тип животни; овозможува брзо растење и значајна промена во формата на телото сè додека новиот егзоскелет, секретиран од животното, не се стврдне. Членконогите се главно копнени животни, но водните претставници се исто така доста добро познати. Постојат неколку поттипови со шеснаесет класи. Меѓутоа, се среќаваат и разни други систематики.
Кај членконогите телото е покриено со еднослојна кожа што излачува цврст заштитен слој наречен хитин. Хитинот не е подеднакво дебел по целото тело. Помеѓу членчињата тој е потенок и еластичен што овозможува движење на одделни делови на телото. Хитинот го заштитува телото од механички повреди, од губење вода, а воедно тој претставува надворешен скелет за кој се прицврстени мускулите.
Основна структура на членконогите
Успешноста на членконогите во природата се должи на нивниот цврст надворешен скелет, сегментацијата и поврзаните телесни додатоци. Додатоците се користат за хранење, сетилна рецепција, одбрана и движење. Мускулниот систем е повеќе или помалку потпомогнат од хидрауликата која доаѓа од крвниот притисок создаден од срцето. Хидрауличниот систем е особено добро развиен кај пајаците.
Акватичните членконоги користат жабри за гасна размена. Овие жабри имаат екстензивна површина која е во контакт со околната вода. Копнените членконоги имаат внатрешни биолошки површини кои се специјализирани за размена на гасови. Инсектите и повеќето други копнени видови имаат трахеални системи: воздушни вреќички на кои се надоврзуваат каналчиња чиј друг крај се отвора во пори (наречени спиракули) надвор од телото во епидермалната кутикула. Другите имаат листовидни бели дробови, односно изменети жабри за дишење, присутни кај видовите како кокосната краба. Некои делови од нозете на војничките краби се покриени со кислородно апсорбирачка мембрана. Жабрените комори кај копнените краби понекогаш имаат две различни структури: една која е жабреста и служи за дишење во вода и друга специјално адаптирана за преземање на кислородот.
Членконогите имаат отворен циркулаторен систем. Хемолимфата со хемоцијанинот, респираторен пигмент заснован на бакар, се пропелира од страна на серии на срца во телесната празнина каде доаѓа во директен контакт со ткивата. Членконогите се протостоми. Кај нив постои целом, но е редуциран во тенка празнина околу репродуктивните и екскреторните органи, при што доминантна телесна празнина е хемоцелот исполнет со хемолимфа во која се капат органите. Членконожното тело е поделено на серии од различни сегменти, како и од предсегментален акрон кој обично ги потпира сложените и простите очи и постсегментален телсон. Овие сегменти се групирани во најразлични, специјализирани телесни региони наречени тагмата. Секој сегмент поддржува пар на телесни додатоци.
Кутикулата кај членконогите образува ригиден егзоскелет, составен главно од хитин, кој периодично се менува како што животното расте. Овие животни содржат и внатрешна зона (прокутикула) која е изградена од белковина и хитин и е одговорна за силината на надворешниот скелет. Надворешната зона (епикутикула) лежи на површината на прокутикулата. Таа е нехитинозна и претставува комплекс од белковини и липиди. Овозможува влажност и заштита на прокутикулата. Егзоскелетот има форма на чинии наречени склерити на сегментите, како и прстени на додатоците кои ги делат нив на сегменти одделени со зглобови. Овие особини ги одделуваат членконогите од нивните роднини онихофорите и тардиградите, наречени и лобопода.
Поттип Trilobita
Трилобитите сочинуваат целосно изумрена група на примитивни морски членконоги. Тие биле многу распространети во камбриумот и ордовикот, а станале истребени цо перм. Нивното зарамнето, овално тело било составено од глава покриена со дорзален штит, торакс, и терминален сегмент (пигидиум). Повеќе од 3.900 видви биле долги од 2,5 до 10 см, а некои планктонски форми биле помали, додека некои биле долги околу 76 см. Riarthrus eatoni е фосилен трилобит, чест во морињата од периодот ордовик.
Поттип Mandibulata
Мандибулатите ја сочинуваат најголемата и најваријабилната членконожна група и се одликуваат со присуството на изменети телесни додатоци (мандибули) на страната од устата кои ги користат како вилици. Постојат шест класи, сите карактеризирани со различните аспекти на телесната форма.
Класа Crustacea
Членовите на оваа класа се одликуваат со два пара на антени и два пара на изменети додатоци (магзили) кои се користат при хранењето. Постојат околу 40,000 видови на ракови (крустацеи), меѓу кои се јастозите, крабите, копеподите и голем број на минијатурни планктонски форми. Раковите се единствените членконоги кои се главно акватични (повеќето се морски видови). Некои, пак, се распространети во влажни станишта близу до вода. Имаат жабри за респирација. Градниот регион типично има нозе за одење (переиоподи) и опашен дел составен од пар на додатоци (уроподи), како и телсон. Нивните екскреторни органи се изменети нефридии што произведуваат разредена урина која содржи голем дел амонијак.
Класа Diplopoda
Постојат околу 8.000 видови во оваа класа, која ги сочинува многуногите. Тие се среќаваат насекаде. Главата има пар на антени, пар на мандибули и два пара на магзили кои обично се споени во единствена уста, хилогнатариум. Многуногите имаат трахеален систем за респирација. Тие се растенојади или сапроби на мртов растителен материјал. Многу претставници се заштитени со жлезди кои произведуваат отров или непријатни соединенија.
Класа Pauropoda
Има околу 500 познати видови кои припаѓаат на оваа група. Пауроподите се со меки тела, мали (0,5 до 2 мм во должина), почвени членконоги и се космополити. Тие се елонгирани и имаат 9-11 пара на нозе, но немаат трахеи и срце.
Класа Symphyla
Членовите на класата Symphyla се брзи трчачи кои се долги од 2,5 до 10 см. Класата вклучува околу 160 видови. Тие се главно сапроби на изумрена вегетација, но еден вид, Scutigerella immaculata, е сериозен штетник на одредени посеви. Симфилите имаат дванаесет пара на нозе и се претставени од центипедите.