cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ослободителна граѓанска војна
Втора битка кај Филипи
Втората средба, на 23 октомври, ги довршила силите на Брут, а тој извршил самоубиство како исход, оставајќи го триумвиратот да ја контролира Римската Република. Битката резултирала во тесна борба меѓу две војски на добро обучени ветерани. Стрелите или копјето воглавно биле игнорирани и војниците спакувани во солидни редови се бореле лице в лице со своите мечеви, а колежот бил страшен. На крајот, нападот на Брут бил одбиен, а неговите војници збунето истрчале, со нарушени редови. Војниците на Октавијан биле во можност да ги заземат портите на логорот на Брут пред заобиколувајќи ја војска да стигне до оваа одбранбена положба. Така, војската на Брут не можела да се собере, правејќи ја целосната победа на триумвирите. Брут можел да се повлече во блиските ридови со еднакво на само 4 легии. Гледајќи дека предавањето и заробувањето се неизбежни, тој извршил самоубиство следниот ден.
Последици
Плутарх известува дека Антониј го прекрил телото на Брут со виолетова облека во знак на почит, бидејќи тие биле пријатели. Се сетил дека Брут поставил како услов да се приклучи на заговорот за убиство на Каесар дека треба да се поштеди животот на Антониј. Многу други млади римски аристократи ги загубиле своите животи во битката или извршиле самоубиство потоа, вклучувајќи го и синот на големиот оратор Хортенсиј, Марк Поркиј Катон (син на Катон Помладиот) и Марк Ливиј Друс Клавдијан (татко на Ливија, кој станала сопруга на Октавијан). Поркија, сопругата на Брут, традиционално се вели дека се самоубила со голтање на црвен јаглен кога добила вест за поразот на нејзиниот сопруг, иако веродостојноста на оваа анегдота е доведена во прашање и постојат докази кои укажуваат на тоа дека Поркија починала повеќе од една година пред Брут. Некои од благородниците кои можеле да избегаат, преговарале за нивно предавање кон Антониј и влегле во служба (меѓу нив Лукиј Калпурниј Бибул и Марк Валериј Месала Корвин). Очигледно, благородниците не сакале да се справат со младиот и немилосрден Октавијан.
Остатоците од војската на Ослободителите била собрана и приближно 14.000 луѓе биле запишани во војската на триумврите. Старите ветерани биле отпуштени назад во Италија, но некои од ветераните останале во градот Филипи, кој станал римска колонија ( Colonia Victrix Philippensium).
Антониј останал на Истокот, додека Октавијан се вратил во Италија, со тешка задача да ја најде земјата за да насели голем број ветерани. И покрај фактот дека Секст Помпеј ја контролирал Сицилија, а Домитиј Ахенобарб сè уште командувал со републиканската флота, републиканскиот отпор бил дефинитивно уништен кај Филипи.
Јарославска област
Јарославска област (руски:Яросла́вская о́бласть) е федерална област во Русија. Административен центар е градот Јасрославл.
Ел-Бекара
Ел-Бекара (, „Крава“) е втората и најдолга сура (глава) во Куранот, со 286 ајети (стихови).
Преглед
Сурата го добила името по расправата помеѓу пророкот Мојсеј и Израелитите во врска со една крава која требале да ја жртвуваат за да го дознаат убиецот на некој човек (Куран, 2:67-2:74). (Ова не е истиот случај кога Мојсеј го забранува култот кон крава-идол, за кого се зборува подоцна во главата)
Ова е Мединска сура; се смета дека најголемиот дел од неа бил откровен во првите две години од Хиџра. Некои делови (како да речеме оној каде се забрануваат камати на заеми) биле откровени подоцна, а последните три стиха биле откровени во Мека. Во сурата се зборува на најразлични теми, меѓу кои во голема мера и за правото, и ги раскажува приказните за Адам и Мојсеј и Аврам. Сурата служи како напатствие: ги повикува паганите и Евреите во Медина да станат Муслимани, а ги предупредува нив и лицемерите за судбината која Господ им ја досудува на сите што го запоставуваат.
Сурата Ел-Бекара содржи и стихови кои зборуваат за војувањето. Стиховите 2:190-2:194 се често цитирани во објаснувањето на исламската претстава за битка.
Арапски текст
<font color="green" size="5">بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيم
<font color="green" size="5">2:1 المِِ
<font color="green" size="5">2:2 ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ
<font color="green" size="5">2:3 الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُون
<font color="green" size="5">2:4 والَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ
<font color="green" size="5">2:6 إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ
<font color="green" size="5">2:7 خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِيمٌ
<font color="green" size="5">2:8 وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ
<font color="green" size="5">2:10 فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ
Знаме на Баден-Виртемберг
Знаме на Баден-Виртемберг (германски: Flagge Baden-Württembergs) — еден од симболите на сојузната германска држава Баден-Виртемберг. Знамето на Баден-Виртемберг има три варијанти. Граѓанското знаме (Landesflagge) има еден дизајн, додека државното знаме (Landesdienstflagge) има два дизајни. Сите три знамиња се двобојни со црно над златно, додека државното знаме има една од двете варијанти на државниот грб во центарот на знамето. Знамето, иако е идентично, нема симболика или поврзаност со знамето на Австриското Царство.
Истра
Истра (хрватски, словенечки: Istra; италијански: Istria; истроромански: Eîstria), порано именувана како Histria е најголемиот полуостров во Јадранското Море. Полуостровот се наоѓа помеѓу Трстјанскиот и Кварнерскиот Залив. Овој полуостров е поделен помеѓу три држави: Хрватска, Словенија и Италија.
Градешница
Градешница — едно од најпознатите села во областа Мариово, во составот на Општина Новаци, во околината на градот Битола. Познато е како родно место на ликот Итар Пејо од народните приказни.
Потекло и значење на името
Името на селото доаѓа од апелативот град (градец, утврдена населба). Се смета дека поимот Градешница означувал големо населено место, а порано во однос на другите мариовски села било најнапредно со што и личело на град. Во времето на феузализмот, градец означувало „тврдина“.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во битолскиот дел на областа Мариово, во крајниот источен дел на територијата на Општина Новаци, чиј атар на една страна се допира со подрачјето на Општина Прилеп, а на друга страна со државната гранична линија со Грција. Селото е ридско, на надморска височина од 800 метри. Селото е едно од најизолираните места во државата, па така од централното место Битола е оддалечено дури 55 километри, додека од општинското средиште Новаци е оддалечено 44 километри. Селото е поврзано со градот Битола преку регионалниот пат 2338.
Градешка Река, која поминува низ самото село, се смета за значајно геонаследство од сферата на хидрологијата. Реката извира на планината Ниџе.
Историја
Една легенда говори дека селото било создадено со доселување на мештаните од Пешта, која се наоѓа на еден рид во непосредна близина на селото. На ридот на височина од 1.100 метри има остатоци од градби од римско време. Друга легенда говори дека жителите на некогашното село Лешче се стопиле со жителите на селото Градешница.
Освен овие легенди, нема податоци за тоа кога настанало селото, но според археолошките наоди може да се утврди дека на местото на денешното село постоел континуитет на живеење дури од праисторијата. Доказ за ова е керамиката украсена со спирали вградена во црквата „Св. Ѓорѓи“, во горниот дел на селото.
Римската тврдина Пешта, која се наоѓа помеѓу селата Градешница и Старавина, имала доминантна стратешка позиција во областа и привлекла да се изградат резиденцијални вили во селото. Вилите биле сместени во месноста Темнички Вир, а според Бранислав Ристевски од Институтот за старословенска култура во Прилеп тие постоеле во периодот од средината на до крајот на  век. Денес, на тоа место се наоѓаат црквите „Св. Ѓорѓи“, „Св. Андонија“ и „Св. Спас“.
Селото било едно од главните места на која започнала Мариовско-прилепската буна во 1564 година, поддржана од попот Димитри. Буната од Мариово се проширила во повеќе прилепски села.
Стопанство
Атарот е мошне голем и зафаќа простор од 83,8 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 4.755,4 хектари, на пасиштата отпаѓаат 2.046,5 хектари, а на обработливото земјиште отпаѓаат 1.471,3 хектари.
Градешница била многу развиена населба со застапеност на занаети.
Население
Демографски статистики за селото Градешница во османлискиот период:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Градешница живееле 1.170 жители, од кои 1.080 Македонци, 80 Власи и 10 Роми. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Градешница имало 1.200 Македонци, патријарашисти.
Од Градешница се иселил голем број од населението, така што, тоа преминало од големо во мало село. Во 1961 година селото броело 1.019 жители, додека во 1994 година бројот се намалил дури на 115 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Градешница живееле 89 жители, од кои 88 Македонци и 1 Турчин.
Во 2008 година, според неофицијални податоци, селото имало само 38 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 35 жители, од кои 31 Македонец и 4 лица без податоци.
Градешница како едно од најбогатите (во секаква смисла) македонски села, е типичен пример за уништувањето на македонските села во втората половина на XX век. Од етнички аспект отсекогаш Градешница била населена исклучиво со Македонци (немало колонизирани српски семејства по 1913 година). Како и цело Мариово, Градешница била позната по извонредно високиот наталитет, па дури до педесеттите години на XX век биле забележани неколку куќи со по дури 20 деца.
Самоуправа и политика
Во век, Градешница било село во Мариовската нахија, во Прилепската каза на Отоманското Царство.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Мариово.
Во периодот 1950-1955, селото било дел на тогашната Општина Старавина, во која покрај селото Градешница, се наоѓале и селата Будимирци, Груништа, Зовиќ и Старавина.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0176 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на објект на општината.
На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 55 гласачи.
Марко Порјазовски
Марко Порјазоски – универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.
Животопис
Марко Порјазоски е роден во Скопје во 1977 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирал во 2000 година, магистрирал во 2006, а докторирал во 20хх година. На факултетот почнал да работи во 2001 година како демонстратор, напредувал во помлад асистент во 2003, асистент во 2007, доцент во 20хх и вонреден професор во 20хх.
Резултатите од својата научна работа ги презентирал на домашни и меѓународни конференции од областа на теле комуникациите, на кои објавил бројни трудови. Во досегашниот ангажман на Факултетот активно учествувал во повеќе домашни и меѓународни, научно истражувачки и апликативни проекти. Безжичните телекомуникациски системи и управувањето со ресурсите во телекомуникациските системи се теми од интерес во неговата истражувачка работа.
Горна Црква (Лева Река)
Горна Црква — археолошко наоѓалиште во преспанското село Лева Река. Претставува осамен наод од доцноантичко време. Северно од селото, на десниот брег на малата селска река и во непосредната близина на црквата „Св. Никола“, во 1960 година, при копање на земја за правење тули биле откриени два питоса кои не се зачувани.
Елба-Зале
Елба-Зале (Elbe-Saale) била заедница на општини во округот Залцландкрајс, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓала на левиот брег на Елба, околу вливот со Зале. Седиштето на заедницата на општини било во Барби. Била распуштена на 1 јануари 2010.
Bibcode
Bibcode — назнака во употреба кај разни астрономски податочни системи за укажување на наводи од стручна литература. Предвиден е за употреба во SIMBAD и NED, но сега се користи пошироко, како во Системот на астрофизички податоци на НАСА (ADS). Кодот има утврдена должина од 19 знаци, од обликот <tt>YYYYJJJJJVVVVMPPPPA </tt> , каде YYYY е четвороцифрена година на наводот, JJJJJ е код на делото што го содржи наводот. Кога станува збор за стручно списание, VVVV е бројот, M е делот на списанието кајшто се наоѓа наводот (на пр. L за делот со писма), PPPP е почетната страница, а A е првата буква од презимето на првиот автор. Точките (.) служат за пополнување на неискористени полиња за да се добие потребната должина, и тоа десно за кодот на делото, а лево за бројот и страницата. Еве некои примери:
Елба-Зале
Заедницата на општини Елба-Зале се состоела од следниве општини:
Источна дијамантска ѕвечарка
Источна дијамантска ѕвечарка (Crotalus adamanteus) е вид јамски вајпери од фамилијата Viperidae. Видот е ендемичен во југоисточниот дел на САД. Таа е една од најтешките отровни змии во Америка и најголемата ѕвечарка.
Опис
Источната дијамантска ѕвечарка е најголемиот вид ѕвечарка и е еден од најтешките познати видови на отровни змии, со еден примерок во 1946 година со димензии 2,4м во должина и тежина од 15.4кг. Сепак, други отровни змии може да му бидат ривали на овој вид по тежина, како што се многу подолгата, но потенка кралска кобра и пократката, но уште пообемна габунска вајпер. Максималните пријавени должини за источната дијамантска ѕвечарка се 2,4м и 2,5м. Мажјаците обично се поголеми од женките, што е ретко кај змиите (женките обично се поголеми од мажјаците).
Шарата на овие ѕвечарки може да биде кафеава, кафеаво-жолта, кафеаво-сива или маслинеста мелена, обложена со серија од 24–35 темно кафеави до црни дијаманти. Секоја од овие дамки во облик на дијамант е оцртана со ред кремасти или жолтеникави лушпи. Постериорно, дијамантските форми стануваат повеќе како вкрстени ленти и се проследени со 5-10 ленти околу опашката. Стомакот е жолтеникав или крем боја, со дифузни, темни шаренило по страните. Главата има темна постокуларна лента која се протега од зад окото наназад и надолу до усната; задниот дел на лентата го допира аголот на устата. Однапред и одзади, постокуларната лента се граничи со различни бели или жолти ленти. Штракалката на крајот на нивната опашка е направена од тврди, лабаво прицврстени, шупливи сегменти кои често се откинуваат и целосно се заменуваат кога змијата се лупи.
Други вообичаени имиња за овој вид змии вклучуваат источна змија ѕвечарка со дијамант, источен дијамантски грб, дијамантска ѕвечарка, обична ѕвечарка, дијамантска грб, дијамант (-лепенка) ѕвечарка, источен дијамантски грб (ѕвечарка), источна дијамантска ѕвечарка, Флоридска дијамантска грб (ѕвечарка), југоисточна дијамантска ѕвечарка, југоисточна дијамантска грб ѕвечарка и јужна ѕвечарка со дијамантска грб ѕвечарка.
Географски опсег
Источната дијамантска ѕвечарка се наоѓа во југоисточниот дел на Соединетите Американски Држави од југоисточна Северна Каролина, на југ по крајбрежната рамнина преку полуостровот Флорида до Флорида Кис, и западно долж Заливскиот брег преку јужна Алабама и Мисисипи до југоисточна Луизијана. Оригиналниот опис за видот не вклучува локалитет на типот, иако Шмит (1953) предложи тој да биде ограничен на „Чарлстон, Јужна Каролина“ (САД).
Однесување
Како и повеќето змии ѕвечарка, овој вид е копнен и не е адаптирана за качување. Но, понекогаш можат да се забележат во грмушки и дрвја, барајќи плен. Забележани се големи змии на висина до 10м.
Исто така познати се по нивното пливање.Овие змии се честопати биле забележани како поминуваат низ водни делови помеѓу бариерните острови и копното во близина на брегот на Џорџија, во Мексиканскиот залив и во Флорида Кис.
Индивидуалната диспозиција варира, при што некои дозволуваат приближување додека молчат, а други почнуваат да штракаат на растојание од 6-9м. Штракалката се слуша на големи далечини. Кога овој вид на змија се чувствува загрозен, ја крева предната половина од телото од земјата облик на S и може да удри на растојание од најмалку една третина од должината на неговото тело.
Еден популарен мит е дека источната дијамантска ѕвечарка мора да штрака пред да удри. Напротив, тие се сосема способени да го уловат својот плен останувајќи сосема тивки.
Познато е дека јастребите, орлите и другите змии ловат млади на источната дијамантска ѕвечарка.
Хранење
Источната дијамантска змија ѕвечарка активно бара храна или лежи во заседа за малите цицачи, особено зајаците и оризовите стаорци (Orizomys). Исхраната вклучува и птици. За да го зашеметат нивниот плен тие го удираат и пуштаат, по што змијата го следи нејзинито плен се додека тој не умре.
Поради нивната голема големина, возрасните немаат проблем да јадат плен голем како целосно израснати зајаци. Бидејќи малолетниците се способни да голтаат возрасни глувци, тие не често прибегнуваат кон јадење потенок плен, како што се гуштери. Всушност, источните памучни опашки и барските зајаци (Sylvilagus) го сочинуваат најголемиот дел од нивната исхрана во повеќето делови на Флорида. Се јадат и верверички, стаорци и глувци, заедно со птиците. Друг плен што е пријавен вклучува кралска шина, млада дива мисирка и мајка клукајдрвец заедно со четири нејзини јајца.
Репродукција
Змиите ѕвечарка, вклучувајќи го и источниот дијамантски грб, се ововивипари. Бременоста трае шест или седум месеци, а потомството во просек е околу десетина млади. Сепак, младите остануваат со мајката само 10-20 дена пред да тргнат сами да ловат и да најдат покритие.
Женките раѓаат помеѓу 7 и 21 млади во исто време, обично помеѓу јули и почетокот на октомври. Новороденчињата се 12 - 14 in по должина и по изглед се слични на возрасните, освен што имаат само мало копче наместо штракаат на врвот на опашот.
Заробеништво
Оваа ѕвечарка може да живее повеќе од 20 години, но очекуваниот животен век во дивината сега е обично пократок поради ловот. Возрасните диви фатени примероци честопати тешко се одржуваат во заробеништво. Источниот дијамантски грб бара сув и добро проветрен кафез со кутија за криење, одржуван на температура од 23 - 27C за нормална активност.
Отров
Источната дијамантска змија ѕвечарка има репутација на најопасна отровна змија во Северна Америка. Иако обично не е агресивен, тој е голем и моќен. Рајт и Рајт споменале стапка на смртност од 30%, но други студии покажуваат стапка на смртност од 10-20% (нетретирана).
Клаубер има опишано случај во кој симптомите вклучуваат инстантна болка „како две жешки поткожни игли“, спонтано крварење од местото на каснување, интензивна внатрешна болка, крварење од устата, хипотензија, слаб пулс, оток и промена на бојата на погодениот екстремитет.
Безжичната Меш мрежа
Безжичната Меш мрежа е комуникациска мрежа, составена од радио јазли организирани во Меш топологија. Безжичните Меш мрежи, често се состојат од меш клиенти, меш насочувачи и порти(гејтвеј). . Меш клиентите, најчесто се преносни компјутери, мобилни телефони или други безжични направи, додека меш насочувачите го проследуваат сообраќајот од и до портите, кои можат, но не мора да бидат поврзани со Интернет мрежата. Покриеноста на радио јазлите, која работи како единечна мрежа, понекогаш се нарекува меш облак. Пристапот до меш облакот зависи од радио јазлите, кои работат еден со друг во хармонија, со цел да создадат радио мрежа. Меш мрежата е сигурна и нуди редунданција. Кога еден од јазлите не може повеќе да функционира, останатите јазли сè уште можат да комуницираат еден со друг, директно или преку еден или повеќе посреднички јазли. Долуприкажаната анимација, покажува како безжичните Меш мрежи можат сами да се формираат и поправаат. Безжичните меш мрежи можат да бидат имплементирани со различни безжични технологии, вклучувајќи ги и стандардите 802.11, 802.16, клеточни технологии или комбинации од повеќе типови.
Безжичната Меш мрежа може да се разгледува како посебен тип на безжична ад хок-мрежа. Безжичната Меш мрежа, често има повеќе планирана конфигурација, и може да биде распоредена да обезбеди динамичка и ценоделотворна поврзаност преку одредена географска област. Од друга страна, ад-хок мрежата е формирана, кога безжичните уреди меѓу себе ќе бидат во комуникациски опсег. Често се претпоставува дека сите јазли во безжичната Меш мрежа се неподвижни, но тоа не важи во општ случај. Меш насочувачите можат да бидат подвижни, и да се придвижуваат според специфични побарувања кои произлегуваат од мрежата. Најчесто, Меш насочувачите не се ограничени во однос на ресурсите, споредено со другите јазли во мрежата, и поради тоа може да се искористат за извршување на повеќе интензивни функции врз ресурсите. На овој начин, безжичните Меш мрежи се разликуваат од ад-хок мрежите, бидејќи овие јазли често се ограничени со средства.
Архитектура
Архитектурата на безжичните Меш мрежи е првиот чекор кон обезбедување на мрежи со делотворна цена и динамички високопропусен опсег, над одредена покриена област. Архитектурната инфраструктура на безжичните Меш мрежи, всушност, е насочувачка мрежа без поврзување на јазлите со кабли. Изградена е од меѓусебно еднакви радио направи, кои не мора да бидат поврзани со кабли за жичен порт, како кај традиционалните пристапни точки на безжичната локална мрежа(WLAN). Архитектурата на Меш мрежата одржува јачина на сигналот преку разделување на големите далечини на серија од помали хопови. Посредничките јазли, не само што го појачуваат сигналот, туку и кооперативно донесуваат одлуки за пренасочување, засновани на нивните познавања на мрежата, т.е. извршуваат насочување. Таквата архитектура, со внимателно проектирање, може да обезбеди висок пропусен опсег, спектрална ефикасност и економска предност над покриената област.
Пример за трите типови на безжични Меш мрежи:
Безжичните Меш мрежи имаат релативно стабилна топологија, со исклучок на повремено откажување на јазлите или додавање на нови јазли. Патеката на сообраќај, акумулирана од големиот број на крајни корисници, ретко се променува. Практично, целиот сообраќај во инфраструктурната Меш мрежа, е или пренасочен до или од портите(гејтвеј), додека кај ад хок мрежите или клиентските Меш мрежи, сообраќајот протекува помеѓу произволни парови на јазли.
Управување
Овој тип на инфаструктура може да биде децентрализиран (без централен опслужувач) или централно управуван (со централен опслужувач), и двата се релативно евтини, и многу сигурни и еластични, бидејќи секој јазол треба само да пренесува на далечина до наредниот јазол. Јазлите дејствуваат како насочувачи (рутери) при пренесувањето на податоци, од соседните јазли до врсниците (peers), кои се премногу оддалечени за да се достигнат во еден хоп, што резултира со мрежа која може да спојува поголеми растојанија. Топологијата на Меш мрежата е исто така сигурна, бидејќи секој јазол е поврзан со неколку други јазли. Ако некој јазол, поради откажување на хардверот или било која друга причина, испадне од мрежата, тогаш соседните јазли можат брзо да пронајдат друг пат, притоа користејќи насочувачки протоколи.
Апликации
Меш мрежите можат да вклучуваат фиксни или мобилни уреди. Решенијата за тоа се различни и се донесуваат според потребите на комункацијата, на пример, во тешки услови, како што се итни ситуации, тунели, надгледување на бојно поле, мобилни и видео апликации од јавниот транспорт или телеметрија на тркачки автомобили во реално време. Една од важните апликации за безжична Меш мрежа е глас преку интернет протоколот(VoIP). Со користење на квалитетот на Услужна шема, безжичните Меш мрежи можат да поддржуваат, локалните телефонски повици да бидат насочувани преку Меш мрежата. На пример, „Безбедност за рударите“ (Miner safety), користи VoIP телефони, поврзани преку Меш мрежа.
Некои тековни апликации:
Работа
Принципот на работа е сличен на начинот на којшто пакетите патуваат низ жичен Интернет – податоците ќе се префрлаат од една направа на друга, сè додека не пристигнат до целта. Динамичките насочувачки алгоритми, имплементирани во секоја од направите во Меш мрежата, го овозможуваат тоа. За да се имплементира таков динамички насочувачки протокол, секоја од направите треба да ги пренесува насочувачките информации на друга направа во мрежата. Според тие насочувачки информации, секоја направа од мрежата одлучува што да направи со примените податоци – дали да ги пренесе до наредната направа или да ги задржи, во зависност од протоколот. Употребениот насочувачки алгоритам, секогаш треба да се обиде да го пронајде најсоодветниот (најбрзиот) пат, по кој податоците ќе стигнат до своето одредиште.
Мулти-радио Меш мрежа
Мулти-радио Меш мрежа се однесува на единствен пар на посветени радија, на секој крај на линкот. Ова значи дека постои единствена честота која се користи за секој безжичен хоп и според тоа постои CSMA колизиски домен. Тоа е вистински меш линк со кој можат да се достигнат максимални перформанси, без деградација на ширината на опсегот во Меш мрежата и без додавање на латентност. Според тоа, гласните и видео апликациите работат на истиот начин, на којшто би работеле на безжична Етернет мрежа. Во вистинските 802.11 мрежи, не постои концепт на Меш мрежа. Постојат само Точки на пристап (AP) и станици. Еден јазол од мулти-радио безжичен Mеш ќе обезбеди еден од радијата да работи како станица и да се поврзе до радиото за точка на пристап, од соседниот јазол. Единствените и дуалните радио мрежи користат сопствени начини, да го повторат сигналот, што значи дека повеќе од два јазли се наоѓаат во ист колизиски домен и имаат иста честота. Тоа ги причинува деградацијата на ширината на опсегот и високата латентност.
Теми за истражување
Еден од најчесто цитираните трудови, за безжични Меш мрежи, ги идентификуваше следните области како отворени истражувачки проблеми, во 2005 година. :
Насочувачки протоколи
Постојат повеќе од 70 натпреварувачки шеми за насочување на пакети низ Меш мрежата. Некои од нив вклучуваат:
IEEE развива множество од стандарди, под насловот 802.11s, за да дефинираат архитектура и протокол за ESS вмрежување на Меш.
Протоколи за автоматска конфигурација
Стандардни протоколи за автоматска конфигурација, како што се DHCP или IPv6 безсостојбена автоматска конфигурација можат да се искористат на Меш мрежите.
Специфичните протоколи за автоматска конфигурација за Меш мрежите, вклучуваат:
Надворешни врски
Selvkonfigurerende radionet
Јужно Берде
Јужно Берде (герм. Südliche Börde) била заедница на општини во округот Шенебек, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа јужно од Шенебек. Седиштето на заедницата на општини било во Фердерштет. Во мај 2006, останатите членови на заедницата на општини се споиле со Фердерштет и заедницата била распуштена.
Вахау (Саксонија)
Вахау (Wachau) — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија.
Лего филм (франшиза)
Лего филм (англиски: The Lego Movie) - американска медиумска франшиза базирана на Лего градежна играчка. Серијалот се состои од неколку филмови:
1679 во книжевноста
1679 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Картагина
Картагина — древен град и држава во Средоземјето. Градот Картагина се наоѓал во близина на денешниот град Тунис, главен град на државата Тунис. Картагинците веројатно потекнуваат од доселени феникијци кои тука основале населено место, веројатно во 9.век п.н.е. Во својот зенит, државата се протегала долж брегот на Северна Африка, од Либија до денешно Мароко, потоа по јужниот брег на Пиринејскиот Полуостров, и по островите Сардинија, Корзика и Сицилија.
Текешински лозја
Текешински Лозја - населба на западниот крај на Кочани, составена претежно од куќи и во помал број станбени згради изградена во седумдесеттите години на XX век. На западниот дел од Кочани, на неговата периферија, се наоѓа наоѓалиштето Тикишински лозја каде во седумдесеттите години, при изградбата на голем број објекти за поединечно живеење била пронајдена некропола од железното време. Тоа била една од најголемите некрополи на овие простори, а од неа потекнуваат голем број наоди од растурени гробни конструкции.
Истражените гробни конструкции од 1982 година биле ѕидани од камени плочи со скелетни погребувања, односно инхумација.
Картагина
Соперништвото завршило со конечен пораз на Картагина од Рим по тригодишна опсада на градот во 146г.п.н.е. и целосно уништување на Картагина. Градот бил систематски запален и уништен, а целокупното население (околу 50.000) биле одведени во ропство.
Мекдоналд (ледено возвишение)
Мекдоналд (-75.46667°N, -26.3°W) — ледено возвишение во ледениот гребен Брунт што се граничи со Веделово Море во Антарктик, покривајќи површина од.
Ернест Шеклтон Империјална транс-антарктичка експедиција го објавил ледникот во оваа околина во јануари 1915 година, на Британската асоцијација на Магелан во Пунта Аренас, кој беше главен одговорен за собирање средства за испраќање на шунерот „Ема“ на третиот обид, во јули 1916 година, за да ги спаси 22-те мажи од  Endurance  оставена на Островот на слонови.
Експедициите на Кралското друштво Меѓународна геофизичка година ја открива Истражувачката станица Хали во близина (1955–59) и беа запознаени со оваа одлика и известија дека во 1957 година максималната височина над општата површина на ледена полица, на неколку стотици метри од ледениот фронт, беше околу.
Сега е идентификуван со „Ледникот Алан Мекдоналд“, а заради историскиот континуитет, Комитет за имиња на места на Обединетото Кралство на Антарктикот им го даде името Мекдоналд на овие ледени бразди.
Економска благосостојба
Економската благосостојба обично зема дадени поединечни одлики и зацртува благосостојбено подобрување во услови на паретова ефикасност од општествена состојба А во општествена сосотојба B, доколку најмалку едно лице претпочита B, а никој друг не се противи на тоа. Нема потреба од единствена квантитативна мерка на благосостојбените подобрувања имплициарни од ова. Друг аспект на благосостојбато гледано преку распределбата на приходот/добрата, вклучува еднаквост како дополнителна динемзија на благосостојбата.
Општествената благосостојба се однесува на севкупната благосостојба во општеството. Со доволно силни претпоставки може да биде специфицирана како збир на благосостојбата на сите поединци во општеството. Благосостојбата може главно да биде мерена во единици наречени „корисности“ или во денари или, пак, да се мери во единици на паретова ефикасност. Методот со мерење преку „корисности“ денес ретко се користи во чистата теорија поради множеството проблеми кои го прават методот нејасен, освен во широко распространетите основни претпоставки. Во применетата економска благосостојба, како на пример во анализата на трошоци и добивка, често се употребуваат претпоставки засновани на парична вредност, особено кога ефектите од распределбата на приходот се вклучени во анализата или се верува дека веројатно нема да ја намалат точноста.
Два пристапа
Постојат два главни пристапа во економијата на благосостојба: раниот неокласичен пристап и нов пристап во економската благосостојба
Раниот неокласичен пристап бил развиен од Франсис Исидро Еџворт, Хенри Сидвик, Алфред Маршал и Артур Сесил Пигу. Тој го претпоставува следново: Со овие претпоставки, возможно е да се конструира општествена благосостојбена функција, едноставно, преку сумирање на сите поединечни функции на корисноста.
Пристапот на новата економија на благосостојба се заснова на работата на Вилфредо Парето, Џон Хикс и Николас Калдор. Експлицитно ги препознава разликите помеѓу аспектот на ефикасноста на дисциплината и аспектот на распределбата и поединечно ги обработува. Прашањата на ефикасноста се оценуваат со критериуми како паретова ефикасност и Калдор-Хиксовиот тест за компензација, додека прашата на распределбата на приходот се обработени во спецификацијата на функцијата на општествената заштита.
Ефикасност
Се смета дека ситуациите имаат дистрибутивна ефикасност кога добрата се распределени до луѓето кои можат да ја придобијат најголемата корисност од нив.
Многу економисти ја користат паретовата ефикасност како нивна цел за ефикасност. Според ова мерење на општествената благососотојба, ситуацијата е оптимална само кога ниту еден поединец не би можел да извлече поголема корисност без да направи некој друг да извлече помала.
Оваа идеална состојба може да биде постигната само доколку се исполнети четири критериуми:
Постојат голем број на услови кои, повеќето економисти ги поддржуваат, можат да доведат до неефиканост. Тука се вклучени:
Распределба на приход
Постојат многу комбинации за корисноста на потрошувачите, производствените миксови и комбинации на факторите од инпутите кои се во согласност со ефикасноста. Фактички, постојат безброј потрошувачки и производствени рамнотежи кои придонесуваат до резултатите од паретовата оптималност. Постојат толку оптимуми колку што постојат и точки на границата на производствените можности. Оттука, паретовата ефикасност е неопходна, но не и доволен услов за општествена благосостојба. Секој паретов оптимум кореспондира со различна распределба на приходот во економијата. Некои вклучуваат и големи нееднаквости кај приходот. Како одлучуваме кој паретов оптимум е најпотребен? Ова одлука се прави, или тактички или отворено, кога ја специфицираме функцијата на општествената заштита. Оваа функција ги отелотворува вредносните расудувања на меѓусебните корисности. Функцијата на социјалната заштита ја покажува релативната важност на поединците кои го сочинуваат општеството.
Утулитарната социјална функција (нарекувана и бентамова социјална функција) ги сумира корисностите на секој поединец со цел да добие целосна социјална заштита. Кон сите луѓе се постапува исто, без разлика на нивното почетно ниво на корисност. Една плус единица на корисност за човек кој гладува не се зема за поголема вредност од една плус единица на корисност за човек кој е милионер. Како друг екстрем се јавува максимум-минимум или раулсианова функција на корисност. Според критериумот на максимум-минимум, заштитата е максимизирана кога корисноста на оние членови од општеството кои имаат најмала корисност е најголема. Ниту една економска активност нема да ја зголеми социјалната заштита доколку не ја подобри позицијата на членовите на општеството кои извлекуваат помала корисност. Повеќето економисти наведуваат функции на социјална заштита кои посредуваат помеѓу овие два екстреми.
Социјалната индиферентна крива на корисноста е линеарна и накривена надолу на десно. Максимум-минимум социјалната индиферентна крива зема облик на две здружени прави линии формирајќи агол од 90 степени. Социјалната индиферентна крива нацртана од меѓусебните функции на социјална заштита е крива која е накривена десно надолу.
Посредничките форми на социјалната индиферентна крива можат да бидат толкувани како приказ на нееднаквото зголемување, подобрувањето во корисноста на релативно богатите поединци е потребно да би се компензирала загубата во корисноста на релативно сиромашните поединци.
Упростен модел на седум равенки
Основниот проблем на економијата на благосостојба е да пронајде теоретски максимум на функцијата на општествената благосостојба, тема со разни ограничувања како состојбата на технологијата во производството, достапните природни ресурси, националната инфраструктура и ограничувањата во однесувањето како максимизацијата на корисноста кај потрошувачите и максимизација на профитот кај производителите. Во наједноставната можна економија ова може да биде направено со симултано решавање на седум равенки. Оваа едноставна економија би имала само два потрошувачи (потрошувач 1 и потрошувач 2), само два производи (производ X и производ Y) и само два фактори на производство кои влијаат врз овие производи (труд (L) и капитал (K)). Моделот може да биде изразен како:
Решението на овој проблем лежи во паретовиот оптимум. Во пореален пример каде постојат милиони потрошувачи, милиони производи и неколку фактори на производството, математиката станува многу покомплицирана. Исто така, наоѓањето решение на апстрактна функција не е директно поврзано со јавната политика. Со други зборови, решавањето на равенка не ги решава општествените проблеми.
Ефикасност помеѓу производство и потрошувачка
Односот помеѓу производството и потрошувачката во едноставен модел на седум равенки (2x2x2 модел) може да биде графички изразен. Во графиконот подолу, агрегатната граница на производствените можности, означена со PQ ги покажува сите точки на ефикасноста во производството на добрата X и Y. Доколку економијата произведува мешавина од добрата X и Y, покажано во точката А, тогаш маргиналната стапка на трансформацијата (MRT), X за Y, е еднаква на 2.
Точката А ги дефинира границите на еџвортовиот дијаграм на потрошувачка. Тоа е истата мешавина на производи кои се произведени во точка А и можат да бидат конзумирани од двајца потрошувачи во едноставната економиј. Заедничките привилегии на потрошувачите се прикажани преку индиферентните криви во внатрешноста на еџвортовиот дијаграм. Во точката B, маргиналната стапка на супституција (MRS) е еднаква на 2, додека во точката C, маргиналната стапка на супституција е еднаква на 3. Само во точката В потрошувачката е во баланс со производството (MRS=MRT). Кривата 0BCA, во внатрешноста на еџвортовиот дијаграм, го дефинира жариштето на точки на ефикасноста во потрошувачката (MRS1=MRS ²). Како што се движиме низ кривата, ја менуваме мешавината од добрата X и Y кои поединците 1 и 2 избираат да ги конзумираат. Податоците за корисноста поврзани со секоја точка на оваа крива можат да бидат употребени во создавањето на функции на корисноста.
Максимизирање на општествена благосостојба
Функциите на корисноста можат да бидат изведени од точките на кривата. Бројни функции на корисноста можат да бидат изведени, по една за секоја точка, од границата на производствените можности (означено со PQ во дијаграмот погоре). Општествена граница на корисноста може да биде добиена преку надворешните кругови на сите овие функции на корисноста. Секоја точка на општествената граница на корисноста претставува ефикасна алокација на економски ресурси: тоа е паретов оптимум во факторите на алокацијата, во производството, потрошувачката и во интеракцијата помеѓу понудата и побарувачката. Во дијаграмот подолу, кривата MN е граница на општествената корисност. Точката D кореспондира со точката С од претходниот дијаграм. Точката D се наоѓа на границата на општествената корисност бидејќи маргиналната стапка на супституција при точката С е еднаква на маргиналната стапка на трансформација при точката А. Точката Е кореспондира со точката В во претходниот дијаграм и лежи внатре во границата на општествената корисност (индицирајќи на неефикасност) бидејќи MRS при точката С не е еднакво со MRT при точката А. Иако сите точки на границата на општествената корисност се паретова ефикасност, само една точка го означува местото каде општествената благосостојба е максимизирана. Таа точка се нарекува „точка на блаженство“. Оваа точка е Z каде општествената граница на корисноста MN е тангента на највисоката можна општествена индиферентна крива означена со SI.
Економска благосостојба во однос на другите теми
Економијата на благосостојба употребува многу исти техники како и микроекономијата и може да се нарече посредник или напредна микроекономска теорија. Нејзините резултати се применливи во макроекономските проблеми што ја прави економијата на благосостојба мост помеѓу двете гранки на економијата.
Анализата на трошоци-добивка е специфична примена на техники на економијата на благосостојба, но не го вклучува видувањето за распределба на приходот.
Теоријата за човеков развој, исто така, ги истражува овие проблеми и ги смета за фундаментални во самиот процес на развивањето.
Критики
Некои, како економисти од традиционалната Австриска школа, не се сигурни дали основните функции на корисноста или основните функции на општествената благосостојба имаа каква било вредност. Причината за ова, велат, е тоа што е тешко да се агрегираат корисностите на различни луѓе кои имаат различна маргинална корисност за парите, на пример сиромашните и богатите луѓе.
Исто така, економистите од австриската школа се сомневаат во релевантноста на паретовата оптимална алокација, земајќи ги врепдвид околнистите каде системот на значење и извршување не е совршено познат, за разлика од неокласичната теорија која претпоставува дека истиот систем е одлично познат.
Некои дури се сомневаат во вредноста на редните функции на корисноста. Тие предлагаат други средства за мерење на благосостојбата како алтернатива на ценовниот индекс, функција на „спремност (волја) за плаќање“ и други ценовно насочени мерки. Овие ценовно засновани мерки, од многу критичари, се посочуваат како промовирање на потрошуваштвото и продуктивизмот. Треба да се напомене и дека е возможно да се оствари економска благосостојба без употреба на цени, но тоа ретко се употребува.
Како и да е, можеби најзначајната од сите е грижата за ограниченоста на практичниот пристап во економијата на благосостојба. Според оваа граница на расправијата, корисноста не е единствената важна работа, па еден сеопфатен пристап во економијата на благосостојба треба да вклучува и други фактори. Пристапот со користење на можности во благосостојбата е обид за конструирање на сеопфатен пристап кон економијата на благосостојба, пристап каде дејноста, среќата и можностите се трите клучни аспекти на благосостојбениот резултат кој луѓето треба да се трудат да го искажат и поттикнат.
Фердерштет
Фердерштет — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2009 е дел од градот Штасфурт.
1678 во книжевноста
1678 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Старо Село (Лева Река)
Горна Црква — археолошко наоѓалиште во преспанското село Лева Река. Претставува населба, црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на 3,5–4 км североисточно од селото, на едно зарамнето плато се забележуваат темели од објекти, урнатини од црквичка со мали димензии и околу неа гробови градени од камени плочи, со насоченост запад-исток.
Милеров Леден Гребен
Мјулер леден гребен (Антарктик) , познат и како Леден гребен Милер според оригиналниот германски правопис на презимето Милер, (-67.25°N, -66.86667°W) бил леден гребен кој лежел југозападно од Хук Поинт југозападно Фјордот Лалеманд, Полуостровот Ароусмит, Брегот на Лубе. Него го негувале Ледникот Брукнер и Ледникот Антевс.
Се срушил „неодамна“ (на крајот на март 2008 година).
Името е дадено од Обединетото Кралство Антарктик- Комитет за имиња на места (Велика Британија-АПЦ) во 1981 година во спомен на Фриц Мулер (1926–80), швајцарски глациолог, којистражувал во Швајцарија, Гренланд, Канадскиот Арктик и Хималаите.
NGC 3570
NGC 3570 — леќеста галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3570 се споменува и како UGC 6240, MCG 5-27-19, CGCG 156-18, NPM1G +27.0307.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1877 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3570 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34071. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 146; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1983. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 99.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
1677 во книжевноста
1677 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Управа за геопросторно информирање на Јапонија
Управа за геопросторно информирање на Јапонија 国土地理院; }} — државна установа задолжена за премер и картографија на јавното земјиште во Јапонија. Од 1949 до 2010 г. установата се нарекувала Институт за географски премер. Работи во состав на Министерството за земја, инфраструктура и транспорт. Седиштето се наоѓа во градот Цукуба во префектурата Ибараки.
Во рамките на дејноста, управата раководи и со Научниот музеј на картографијата и премерот (ja:地図と測量の科学館) во Цукуба.
Земјотресно предвидување
Почнувајќи од 1996 г., управата постојано мери и набљудува сеизмички активности во Геодетската опсерваторија во Мизусава и станицата Есаши. Во нив се мерат флуктуациите во Земјиното магнетно поле што одговараат на сеизмички бранови и пореметувања, со цел да се дојде до што понавремено утврдување на земјотреси.
Управата членува во Координативната комисија за предвидување на земјотреси.
Црква Фјодор Освјаченски (Киев)
Црквата Фјодор Освјаченски  (украински: Церква Феодора Освяченого) е поранешна православна црква кој се наоѓала во Киев, Украина. Црквата била изградена во 1874 година, а била разрушена во 1935 година.
Одрекувањето на Свети Петар (Рембрант)
Одрекувањето на Свети Петар — слика од 1660 година на Рембрант, сега во Државниот музеј во Амстердам. Го прикажува одрекувањето на Петар, настан од Страдањата на Исус.
По Тајната вечера, Исус е уапсен и одведен во куќата на првосвештеникот Кајафа на судење од Синедрионот. Апостол Петар тргнал по Исус, каде што една слугинка го препознала како еден од Исусовите следбеници. Петар во бела наметка го покажува своето одрекување, а лево се прикажани двајца вооружени чувари. Во позадина, Христос гледа преку неговото рамо додека го водат до дворот на Пилат.
Сликата е со големина 154 х 169 см. Потпишана е и датирана со „Рембрант 1660“.