cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Актин
Улога на актинот во мускулната контракција
Завојниот F-актински филамент кој влегува во составот на мускулите содржи молекула на тропомиозин, која е обвиткана околу него. За време на фазата на релаксација, тропомиозинот ги покрива активните места на актинот, така што не може да се одвива интеракцијата помеѓу актинот и миозинот за создавање на мускулна контракција. За тропомиозинската нишка се врзуваат тропонините, кои имаат три полимери: тропонин I, тропонин T и тропонин C. Регулаторната функција на тропомиозинот зависи од неговата интеракција со тропонинот, во присуство на Ca++ јони.
И актинот и миозинот се вклучени во мускулната контракција, а тие сочинуваат 90% од вкупната белковинска содржина на мускулите. Целокупниот процес е инициран од надворешен сигнал, главно преку дејствен потенцијал кој го стимулира мускулот. Циклусот на контракција и релаксација ги содржи следните чекори:
Еволуција
Цитоскелетот на сите еукариотски организми ги содржи актинот и тубулинот како основни градбени единици. На пример, белковината која е кодирана од ACTG2 генот кај луѓето е еквивалентна на хомолозите присутни кај стаорците и глувците, со сличност во нуклеотидната низа од дури 92%. Сепак, постојат големи разлики со еквивалентите во прокариотите (FtsZ и MreB), каде сличноста помеѓу нуклеотидните низи е помеѓу 40-50% кај различните видови на бактерии и археи. Според некои автори прародителската форма на денешниот еукариотски актин повеќе наликувала на бактерискиот актински хомолог MreB.
Некои автори истакнуваат дека однесувањето на актинот, тубулинот и хистонот (белковина вклучена во стабилизацијата и регулацијата на ДНК) се слични во нивната способност да врзуваат нуклеотиди и во нивната способност да го користат Брауновото движење. Се претпоставува дека сите овие типови на белковини споделуваат заеднички предок.
Бактериски еквиваленти
Бактерискиот цитоскелет не е толку комплексен како еукариотскиот, но, сепак, тој содржи белковини кои се многу слични на актинските мономери и полимери. Бактериската белковина MreB полимеризира во тенки неспирални филаменти, а повремено во спирални структури слични на F-актинот. Неговата кристална структура е многу слична на онаа на G-актинот (во однос на тридимензионалната конформација), а постојат и сличности помеѓу протофиламентите на MreB и F-актинот. Бактерискиот цитоскелет, исто така, содржи белковина наречена FtsZ, кој е сличен на тубулинот.
Бактериите поседуваат цитоскелет со хомологни елементи на актинот (на пример, MreB, ParM и MamK), иако аминокиселинската низа на овие белковини се разликува од онаа кај еукариотските организми. Сепак, MreB и ParM имаат висок степен на структурна сличност со еукариотскиот актин. Високодинамичните микрофиламенти формирани од агрегацијата на MreB и ParM се од суштинско значење за одржливоста на клетките и тие се вклучени во клеточната морфогенеза, сегрегацијата на хромозомите и поларитетот на клетките. ParM е актински хомолог кој е кодиран од плазмидската ДНК и е вклучен во нејзината регулација. ParM молекулите од различни бактериски плазмиди може да формираат зачудувачки разновидни спирални структури кои содржат две или четири нишки, кои служат за ефикасно изведување на сегрегацијата и наследувањето на плазмидите при делбата на бактериската клетка.
Гени
Човечки гени кои кодираат актински белковини се:
Црква „Св. Марена“ - Велмевци
Света Марена — средновековна црква во урнатини во демирхисарското село Велмевци. . Според истражувањата црквата е изградена уште во римско време. Црквата има три периоди: римско време (пред околу 1600 години), па потоа е разорена од варварските наезди и цели 3 века стоела уништена, околу 10 век е повторно обновена, па пак разорена и последно подигната и разорена е веројатно пред самото доаѓање на османлиските Турци и уништена од самите нив, кога во цел регион биле уништени многу православни храмови. Постои иницијатива за возобновување на црквата, но се чека целиот локалите да биде истражен.
K-D куп
KD куп е податочна структура во компјутерската наука која што имплементира повеќедимензионална приоритетна редица без да бара дополнителен простор. Тоа претставува генерализација на грамадата. Овозможува ефикасно вметнување, пребарување на минималниот елемент и бришење на минималниот елемент во која било димензија k, и затоа вклучува двојно завршна приоритетна редица како посебен случај.
Опсада на Вировитица (1684)
Опсадата на Вировитица — една од првите битки на хрватско-словенскиот театар за време на Големата турска војна. Опсадата се случила во јули 1684 година, а завршила со предавање на османлискиот гарнизон и хабсбуршко-хрватско заземање на градот. Поради неговото заземање во раната фаза на војната, градот станал витална хабсбуршка база за понатамошни операции во Славонија.
K-D куп
Структура
Својството на редоследот на купишта k-d е аналогно на големиот имот за редовни купишта. Купиште одржува редослед на k-d купишта ако:
Опсада на Вировитица (1684)
Позадина
Во 1683 година завршил дваесетгодишниот мир, склучен со Варшавскиот мировен договор, а отоманската порта решила да ги обнови своите непријателства против Хабсбуршката Монархија. Големата османлиска армија, се обидела да го заземе главниот град на Хабсбуршката Монархија, Виена во 1683 година, но претрпела голем пораз, кој исто така завршил со формирањето на анти-отоманскиот сојуз, Светата лига и почетокот на Големата турска војна.
K-D куп
Структура
Една од последиците од оваа структура е тоа дека најмалиот 1-во својствен елемент тривијално ќе биде во коренот, а додатно на тоа сите најмали елементи со i-тото својство, за секое i ќе бидат во првите k нивоа.
Опсада на Вировитица (1684)
Позадина
Пред Големата турска војна, голем дел од Унгарија и Славонија биле освоени од Османлиите, додека Хрватска била сведена на „остатоци од остатоците“ од она што некогаш била. Како резултат на османлиските освојувања, центарот на хрватската средновековна држава постепено се преселил на север во Славонија (Загреб). Заробените хрватски, словенски и унгарски земји во претходните векови биле направени османлиски санџаци во рамките на Отоманското Царство.
K-D куп
Операции
Создавањето на K-D куп од n трае O(n) време. Поддржани се следниве операции:
Опсада на Вировитица (1684)
Позадина
Со започнувањето на своите кампањи за враќање на Унгарија на хабсбуршката армија, во Хрватска и нејзината воена граница, војските на хрватските банови и гранични команданти, започнале сопствени подготовки за офанзивни кампањи во Славонија која била под османлиска власт. Најблиску такви земји биле териториите на санџакот Пожега, чиј град Вировитица ја претставувал најфронталната османлиска тврдина, а со тоа и нејзината најранлива стража. Неговото заземање од страна на Хабсбурзите, исто така, би овозможило понатамошни офанзивни дејства насочени кон Валпово и Осиек.
K-D куп
Операции
Многу е важно, дека скриената константа во овие операции е релативно експоненцијално-голема k, бројот на димензии, така што купиштата K-D не се практични за апликации со многу многу димензии.
Опсада на Вировитица (1684)
Позадина
Кон крајот на јуни 1684 година, воените подготовки започнале кај Ѓурѓевац. До 3 јули 1684 година, поголемиот дел од хабсбуршката војска била собрана и подготвена. Хрватскиот бан Никола Ердоди, врховната команда на оваа војска му ја доверил на генералот Лесли. Како подготвителна мерка, локалните воени команданти, исто така, намерно ширеле лажни гласини за нивните главни војски кои се упатуваат кон Унгарија, наместо всушност да започнат сопствени офанзиви во Славонија.
Опсада
Лесли марширал со својата војска до Вировитица. Откако се сместил таму, тој започнал артилериско бомбардирање на градските ѕидини. Сепак, првите неколку дена од опсадата се покажале неплодни, поради цврстите копнени барикади и други утврдувања, кои обезбедиле покривање од хрватскиот топовски оган. Градските бранители, исто така, ги покривале проектилите за дожд со влажна облека за да ја намалат нивната деструктивност, а истовремено ги одбиле и обвиненијата насочени кон градот.
Лесли потоа решил дополнително да го зголеми притисокот со наредба на два пешадиски полкови да ги затворат сите приоди, опкружувајќи го градот целосно. Напаѓачката војска набрзо добила вест дека османлиските засилувања тргнале од Слатина за да ја кренат опсадата. Откако го дознал тоа, Лесли му наредил на генералот Траутмансдорф да ја земе неговата војска и да го пресретне засилувањето што доаѓало. Затоа, Траутмансдорф ги одвел своите луѓе на принуден марш во текот на ноќта и успеал да ги изненади силите за помош со успешен напад врз нив користејќи ја неговата коњаница и пешадија. Во неговиот ненадеен напад, контингентот на Траутмансдорф заробил најмалку 200 живи. Заробените турски затвореници потоа биле однесени назад во Вировитица и биле демонстрирани пред бранителите на градот, со што им било дадено до знаење дека нема да добијат никаква помош. Градскиот гарнизон, откако ги видел заробените Турци, добил дозвола да го напуштат градот неповредени, на 25 јули 1684 година
Последици
Заземањето на Вировитица станало ран и голем успех за Хабсбуршката Монархија, што отворило перспектива за започнување нови офанзиви кон Пожега, па дури и кон Осиек. Подоцна беше - во одредено време - витален сообраќаен и снабдувачки центар за Славонија и Унгарија контролирани од Османлиите. Империјалниот успех во Вировитица, исто така, ги принудило османлиските трупи да се повлечат кон Ораховица и Нашице, додека одмаздољубивите локални жители ги запалиле куќите на нивните поранешни локални отомански господари.
Црква „Вознесение Христово“ - Гевгелија
Вознесението Христово попозната само како Свети Спас претставува македонска православна црква во Гевгелија. Таа претставува главна црква на Гевгелискиот манастир.
Црквата се наоѓа во југоисточниот дел на Гевгелија. Таа воедное е и најстарата црква во градот и според преданието е изградена во 1842 година. До почетокот на Првата балканска војна била неколкупати доградувана и реновирана. Според својата архитектурна форма, црквата е петокорабна, со дрвени рамни тавани, потпрени со нови четвртести колони. Покривната конструкција е на две води. Од западната страна има отворен трем, во чија северна страна се наоѓа камбанаријата. Црквата е зографисана, но во неа нема насликано постар фреско-живопис. Иконостасот е нов, со три реда икони. Иконографскиот репертоар го сочинуваат: престолните икони, иконите на големите празници и иконите на светите апостоли. Во 2006 година, е извршна реконструкција на тремот со масивен камен и нов покрив од ќерамиди.
Полана (Лашко)
Полана (Polana) — село во ридовите источни од Зидани Мост во Општина Лашко, источна Словенија. Областа традиционално е дел од Штаерска. Сега е вклучена и во Савинњскиот статистички регион.
Има две цркви блику од село. И двете припаѓаат на парохијата Разбор. Црквата свети Иван Кентијски (словенечки: sveti Kancijan) се наоѓа на североисток на селото. Датира од средната на 16 век со многу промени од 18 век. Црквата свети Јошт (словенечки: sveti Jošt) е изграден на јужните падини само под врвот на рид Лиска. Датира од 17 век.
Петраќија Маркоски
Петраќија Јорданов Маркоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Роден е во семејство кое се занимавало со земјоделство. Во текот на 1942 година почнал активно да го помага народно ослободителното движење, а во пролетта 1943 година бил мобилизиран од италијанската окупаторска власт, но на пат за Албанија избегал и ѝ се приклучил во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред кој дејствувал низ Копачијата. Во септември 1943 година од слободно Кичево заминал со четата на комесарот Мирко Милески да ја бранат слободната територија, како пред-стража на планината Буковиќ и загинал во борба со Германците и балистите на 1 октомври 1943 година.
Откуп (архив)
Откуп е предавање на архивски материјал од имателот со паричен надоместок.
Санта Марија дел Тиетар
Санта Марија дел Тиетар — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Епидемиологија
Епидемиологија — наука за факторите кои влијаат врз здравјето и болестите кај населенијата и претставува основа и логика на интервенциите кои се вршат во интерес на јавното здравје и превентивната медицина. Таа се смета за основна методологија на истражувањата за јавното здравје и има големо значење во медицината која се заснова на докази за идентификување ризични фактори за одредена болест и определување на оптималните пристапи на лекување кон клиничката пракса. Во истражувањето за преносливи и непреносливи болести, работата на епидемиолозите се протега од истражување на појавата на епидемијата до модел на истражување, собирање податоци и анализи како и развивање статистички модели за тестирање на хипотезите и документирање на резултатите со цел на нивно објавување во магазини од струката. Работата на епидемиолозите може да се вброи и во голем број други научни дисциплини, како во биологијата (со цел подобро разбирање на процесите на болеста) и во дисциплини на социјални науки како социологија и филозофија (со цел подобро да се разберат блиските и далечните ризични фактори).
Историја
Старогрчкиот лекар Хипократ понекогаш се вели дека е вујко на епидемиологијата. Тој е првиот човек за кој се знае дека ги истражувал врските помеѓу појавата на болеста и надворешните влијанија. Тој го создал терминот ендемски (за болести кои можат да се јават само на одредени места) и епидемиски (за болести кои можат да се појават во определен период).
Една од најраните теории за потеклото на болестите е дека тие се првично грешка на човечкиот луксуз. Ова било кажано од филозофи како Платон и Русо и социолози како Џонатан Свифт.
Во средновековниот исламски свет, лекарите ја откриле заразната природа на инфективните болести. Поточно, персискиот лекар Авицена, кој се смета за „татко на современата медицина“, во Канонот за медицината (1020-ти години), ја открил заразната природа на туберкулозата и сексуално преносливите болести и пренесувањето на болестите преку вода и почва. Авицена кажал дека телесната течност е контаминирана од надворешни физички тела пред да биде инфицирана. Тој го вовел методот на карантин како средство за ограничување на ширењето на заразните болести. Тој исто така го користел методот на анализа на ризични фактори и ја предложил идејата за синдром во дијагнозата на специфични болести.
Кога Црната смрт (чума) се појавила во ел-Андалуз во XIV век, Ибн Катима претпоставил дека инфективната болест е предизвикана од мали минутни тела кои навлегуваат во човечкото тело и ја предизвикуваат болеста. Друг андалузиски лекар од XVI век, Ибн ел-Катиб (1313-1374 година) напишал труд наречен „За чумата“, во кој тој изјавил дека инфективна болест може да се пренесе „преку телесен допир и преку облека, садови за храна и обетки“.
Во средината на XVI век, познат италијански доктор од Верона, Џироламо Фракасторо, бил првиот кој ја предложил теоријата дека овие многу мали, невидливи со голо око честички кои ја предизвикуваат болеста се всушност живи. За нив се сметало дека се шират преку воздух, се размножуваат меѓусебно и можат да се уништат со оган. На овој начин тој ја побил Галеновата теорија за мијазми (отровен гас кај болните). Во 1543 година тој ја напишал книгата De contagione et contagiosis morbis, со која тој беше првиот кој ја промовираше личната и околната хигиена со цел да се спречат болести. Развивањето на доволно силен микроскоп од страна на Левенхук во 1675 година овозможи и визуелен доказ за постоењето на живите честички што се согласува со бактериската теорија на болеста.
Џон Граунт, професионален продавач на шивачки производи и сериозен научник аматер, ја објавил Природни и политички набљудувања… за стапките на смртност во 1662 година. Во неа, тој употребил анализи на стапките на смртност во Лондон пред Големата чума за да ја претстави една од првите табели за животот и извештај за временските тенденции за многу болести, нови и стари. Тој овозможил статистички докази за голем број теории за одредени болести и исто така побил многу широко распространети идеи за нив.
Други пионери на епидемиологијата се и данскиот лекар П.А. Шлајснер, кој во 1849 година се посветил на зашита од епидемијата на тетанус неонаторум на Вестманските острови во Исланд. Друг важен пионер е унгарскиот лекар Игнац Семелвајс, кој во 1847 година ја намалил стапката на смртност кај новороденчиња во една виенска болница со воведување на процедура на дезинфекција. Неговите наоди биле објавени во 1850 година, но неговиот труд бил лошо прифатен од неговите колеги, кои не ја поддржувале оваа процедура. Дезинфекцијата не почнала пошироко да се употребува сè додека британскиот хирург Џозеф Листер не ги „открил“ антисептиците во 1865 година земајќи ја предвид работата на Луј Пастер.
Во почетокот на XX век Роналд Рос, Андерсон Греј Мекендрик и други ги вовеле математичките методи во епидемиологијата.
Уште еден успех беше објавувањето на резултатите од Британското докторско истражување во 1954 година, предводено од Ричард Дол и Остин Брадфорд Хил, што даде многу силна статистичка поддршка за сомневањата дека пушењето цигари е поврзано со ракот на белите дробови.
Професијата
До денес, мал број универзитети нудат епидемиологија како избор на студирање на додипломско ниво. Многу епидемиолози се лекари или имаат друго пост-дипломско ниво како Магистер по јавно здравје, или епидемиологија. Докторатите се состојат од Доктор по јавно здравје, Доктор по фармација, Доктор по филозофија, Доктор на науки или клинички обучени лекаи, Доктор по медицина. Во Обединетото кралство, титулата „доктор“ по обичај се однесува на општи медицински практичари, чии професионални дипломи најчесто се од полето на медицината и хирургијата. Како и практичарите по јавно здравје/здравствена заштита, епидемиолозите работат во голем број различни околини. Некои епидемиолози работат на терен т.е. во заедницата, честопати во службите за јавно здравство/здравствена заштита и често истражуваат и се борат против епидемии на болести. Други пак, работат во непрофитни организации, универзитети, болници и поголеми владини институции како Центарот за контрола и превенција на болести, Заводот за здравствена заштита, Светската здравствена организација (СЗО) или Заводот за здравство на Канада.
Практика
Епидемиолозите употребуваат разни модели на истражување од набљудувачки до експериментални и најчесто се категоризараат како дескриптивни, аналитички (кои имаат за цел да испитуваат познати поврзаности или хипотетички врски) и експериментални (термин кој честопати се едначи со обиди за лекување и други интервенции во склоп на една клиника или заедница). Епидемиолошките истражувања имаат за цел, кога е возможно, да откријат врски кои не се подложени на предрасуди помеѓу изложувањата како алкохолот и пушењето, биолошките агенси, стресот или некои хемикалии со смртноста или заболувањето од болести. Препознавањето на причинските врски помеѓу овие изложувања и исходите е важен аспект во епидемиологијата. Современите епидемиолози ја користат информатиката како алатка.
Изразот епидемиолошка тријада се користи за да се опише соединувањето на домаќинот, агенсот и околината при анализата на една епидемија.
Причини
Скоро е невоможно да се каже со беспрекорна точност како и наједноставните физички системи ќе се однесуваат во најблиската иднина, уште помалку сложеното поле од епидемиологијата, кое се поврзува со биологијата, социологијата, математиката, статистиката, антропологијата, психологијата и политиката; „Корелацијата не значи причина“ е честа тема за голем дел од епидемиолошката литература. За епидемиолозите, клучен израз е заклучокот. Епидемиолозите користат собрани податоци и широк спектар на биомедицински и психосоцијални теории на инерактивен начин да создадат или да прошират една теорија, да тестираат хипотези и да постават релевантни теореми за тоа кои врски се причински и за тоа колку всушност се причински. Епидемиолозите Ротман и Гринланд потенцираат дека сфаќањето „една причина - еден ефект“ е едноставно погрешно верување. Повеќето исходи, како болест или смрт, се предизвикани од низа или мрежа која се состои од многу причини.
Критериум Брадфорд-Хил
Во 1965 година Остин Брадфорд Хил поставил детални критериуми за проценувње на доказите за појавата на епидемија. Овие совети некогаш се нарекуваат Критериуми Брадффорд Хил, но на тој начин тие изгледаат како некаква листа. На пример, Филипс и Гудман (2004 година) забележае дека ним честопати им бил посочен овој критериум како листа за проценување на причините, и покрај тоа што тоа не била намерата на Хил.
Правна интерпретација
Епидемиолошките испитувања можат а докажат дека еден агенс можеби предизвикал, но не и дека предизвикал, ефект во било кој случај:
„Епидемиологијата се занимава со инцидентноста на болеста кај населенија и не се занимава со прашањето за причината за поединечен случај. Ова прашање, понекогаш се нарекува и специфична причина, е над доменот на епидемиологијата. Епидемиологијата ги поставува своите граници онаму каде се донесуа заклучок дека врската помеѓу агенсот и болеста е причинска (општа причина) и кога количеството вишок ризик припишан на агенсот е определен, а не кога агенсот навистина ќе предизвика специфична болест. [13] “
Лујџи Ди Бјаџо
Лујџи Ди Бјаџо (роден на 3 јуни 1971 година) — поранешен италијански фудбалер кој настапувал на позицијата дефанзивен играч од средниот ред, а негов последен клуб за кој играл бил Асколи (2006-07). Тој во моментов е тренер на италијанската репрезентација под 21 година.
Епидемиологија
Правна интерпретација
Според американскиот закон, епидемиологијата сама по себе не може да докаже дека причинска врска не постои воопшто. Напротив, може да (и во одредени услови е) употребена од американски судови, во поединечни случаи, со цел да докаже дека причинската врска постои, врз основа на баансот на веројатноста.
Лујџи Ди Бјаџо
Клупска кариера
Роден во Рим, Ди Бјаџо ја започнал својата кариера во тимот на Лацио. Тој го направил своето деби во Серија А со клубот во натпреварот Јувентус-Лацио 4-2 на 11 јуни 1989. Пред почетокот на наредната сезона Лацио го продал Ди Бјаџо во Монца, каде што тој останал три години играјќи во Серија Б и Серија Ц1 лигите. Во Монца успеал да обезбеди место во почетната постава, но бил користен на сите позиции, вклучувајќи ја и онаа на напаѓач. Во сезоната 1990-1991, Ди Бјаџо со Монцa го освоил италијанскиот куп за тимовите од Серија Ц.
Епидемиологија
Адвокатура
Како дисциплина на јавното здравство, честопати се користат епидемиолошки докази за правно да се решат и лични мерки како промени во исхраната и корпоративни мерки како отстранување на рекламите за брза храна, со помош на наодите од истражувањата дистрибуирани во јавноста со цел да им се помогне на луѓето да прават разумни одлуки за нивното здравје. Честопати нејаснотиите во врска со овие наоди не се добро пренесени во јавноста; весниците често проминентно ги објавуваат резултатите од едно истражување без да ги споменат неговите ограничувања, предупредувања или контекст.Некои епидемиолошки алатки се докажале како ефикасни во откривање на главните причини за болести како колера и рак на бели дробови, но се јавиле и проблеми со некои банални болести и неколку неодамнешни епидемиолошки резултати за медицински третмани (на пример за ефектот од хормонската терапија) подоцна беа поништени со контролните испитувања по слуаен избор.
Лујџи Ди Бјаџо
Клупска кариера
Во 1992 тој се вратил во елитната конкуренција правејќи трансфер во Фоџа, останувајќи со росонерите три сезони под водството на Зденек Земан, каде се претвора во одличен играч од средината на теренот. Во 1995 година, Ди Бјаџо се преселил во Рома за која играл пет години, во периодот во кој бил трениран од Карло Мацоне, Карлос Бјанки, а потоа повторно од Земан.
Од 1999 до 2003 претстави со Ди Бјаџо го носел дресот на Интер, каде што тој ќе има клучна улога како последен играч од средниот ред, под водството на Ектор Купер во сезоните 2001-2002 и 2002-2003. Во неговата последна година во дресот на Интер тој достигнал до полуфиналето на Лигата на шампионите. Во пред четирите сезони во Интер, Ди Бјаџо имал 163 настапи, постигнувајќи вкупно 18 голови во Серија А, Лигата на Шампионите, Купот на УЕФА и италијанскиот куп.
Епидемиологија
Здравствено управување врз основа на население
Здравственото правување врз основа на население ја зголемува можноста за:
Лујџи Ди Бјаџо
Клупска кариера
Во 2003 се преселил во редовите на Бреша, каде што тој ја завршил сезоната 2005-2006 во Серија Б, а потоа го раскинал договорот со клубот од Ломбардија.
Епидемиологија
Здравствено управување врз основа на население
Современото здравствено управување врз основа на население е сложено, има потреба од повеќе вештини (медицински, политички, технолошки, математички итн.) од кои епидемиолошката пракса и анализи се основен составен дел, кои се обединуваат со менаџментот со цел да се обезбеди соодветна и ефикасна здравствена нега и здравствено водство кај едно население. Оваа задача има потреба од способноста за гледање наназад кај современите пристапи за управување со ризици кои ги трансформираат здравствените ризични фактори, зачестеноста, превалентноста и статистиките за смртноста (изведени од епидемиолошки анализи) во мерки за менаџмент кои не само што нè упатуваат во тоа како здравствениот систем одговара на моменталните здравствени проблеми на населението, туку и тоа како здравствениот систем може да се управува со цел подобро да одговори на идните потенцијални здравствени проблеми кај населението.
Лујџи Ди Бјаџо
Клупска кариера
Во октомври во 2006 година тој бил ангажиран од страна на Асколи, но поради неуспехот да се усогласат со времето на раскинување на договорот со својот стар тим, Бреша, останал без клуб до јануари 2007, кога официјално станува фудбалер на Асколи.
Епидемиологија
Здравствено управување врз основа на население
Примери за организации кои го применуваат здравственото управување врз основа на население кои ги позајмуваат работата и резултатите од епидемиолошката праса се Канадската стратегија за контрола на ракот, Здравствени програми за контрола на тутунт на Канада, Фондација Рик Хансен, Канадска иницијатива за истражување за контрола на тутунот.
Лујџи Ди Бјаџо
Клупска кариера
Истата година Ди Бјаџо се повлекол од активното играње фудбал и објавил крај на неговата играчка кариера.
Епидемиологија
Здравствено управување врз основа на население
Секоја од овие организации користи рамка за здравствено управување врз основа на население наречена Ризичен живот која ги содржи епидемиолошките квантитивни анализи со демографија, оперативно истражување на здравствени служби и економија за да ги создаде:
Лујџи Ди Бјаџо
Репрезентативна кариера
Својот прв настап во италијанската репрезентација, Ди Бјаџо го имал на 28 јануари 1998, во натпреварот Италија-Словачка (3-0).
Епидемиологија
Серија случаи
Серија случаи може да се однесува на квалитативно истаражување на искуството на еден единствен пациент или мала група пациенти со слична дијагноза, или може да се однесува на статистичка техника со која се споредуваат периоди во кои пациентите се изложени на некои фактори кои имаат потенцијал да предизвикаат болест во периоди кога тие не се изложени.
Лујџи Ди Бјаџо
Репрезентативна кариера
Ди Бјаџо бил дел од селекцијата под раководството на Чезаре Малдини, Дино Ѕоф и Џовани Трапатони. Тој учествуваше на Светското првенство 1998, каде што постигнал гол во вториот натпревар од групата против Камерун, кој завршил 3-0 за Италија. Во четврт-финалниот натпревар против Франција, тој го промашил последниот пенал во серијата (погодувајќи ја пречката) со што Италија била елиминирана. Тој, исто така учествуваше на Евро 2000 и за разлика од претходно овде реализирал одлучувачки пенал во полуфиналето против домаќините Холандија. Конечно, тој учествувал и на Светското првенство 2002, каде италијанците биле елиминирани во вториот круг.
Епидемиологија
Серија случаи
Претходниот тип на истражување е целосно дескриптивен и не може да се употреби да се донесат заклучоци за цело население пациенти со таа болест, Овие типови истражувања, во кои еден вешт лекар ќе идентификува невообичаена одлика на болест или во анамнезата на пациентот, може да доведе до формулирање на нова хипотеза. Користејќи податоци од сериите, може да се направат аналитички истражувања за да се испитаат можните причински фактори. Овие можат да се состојат од истражувања на контролни случаи или проспективни истражувања. Истражување на контролни случаи би се состоело од споредување споредливи контролни случаи без болеста со случаи во сериите. Проспективното истражување би се состоело од следење на сериите случаи низ времето за да се процени природознанието за болеста.
Вториот тип истражување, поформално опишано како само-контролирано истражување на серии случаи, го дели времето на следење на поедеинечен пациент на изложени и неизложени периоди и користи процеси на повлекување на отровот со фиксни ефекти за да ја спореди стапката на зачестеност на даден исход помеѓу изложените и неизложените периоди. Оваа техника била широко употребувана во истражувањето на различните реакции на вакцините и се докажала дека има статистичка сила која може да се спореди со онаа која ја имаат кохортните истражувања.
Лујџи Ди Бјаџо
Репрезентативна кариера
Својата последен натпревар во националниот дрес го одиграл на 20 ноември 2002, во пријателски натпревар меѓу Италија и Турција (1-1) кој се играл во Пескара. Ди Бјаџо има вкупно 31 настап и 2 гола за Аѕурите.
Епидемиологија
Истражување на контролни случаи
Истражувањето на контролни случаи одбира субјети врз основа на нивниот статус на болеста. Група поединци кои ја имаат болеста (групата случаи) се споредува со група поединци кои ја немаат болеста („контролна“ група). Контролната група треба да биде дел од истото население како и случаите. Истражувањето со контролни случаи се навраќа низ времето за потенијалните изложувања на кои двете групи (случаите и контролните случаи) би можеле да бидат изложени. Се создава 2х2 табела, која ги прикажува изложените случаи (А), изложените контролни слулаи (Б), неизложените случаи (В) и неизложените контролни случаи (Г). Статистиката која се применува за да се измери врската се нарекува размер на можности (РМ), што го претставува размерот на можностите за изложување на случаите (А/В) во однос на можностите за изложување на контролните слулаи (Б/Г), т.е. РМ = (А/В) / (Б/Г).
Лујџи Ди Бјаџо
Тренер
Во 2011 година Ди Бјаџо станал селектор на италијанската репрезентација за играчи под 20 години.
Епидемиологија
Истражување на контролни случаи
Ако РМ е очигледно поголемо од 1, заклучокот ќе биде дека „оние кои ја имаат болеста имаат поголема веројатност да биле изложени“, додека ако е блиску до 1 тогаш изложувањето и болеста веројатно не се поврзани. Ако РМ е значително помало од 1, ова значи дека изложувањето е заштитен фактор во појавата на болеста.
Истражувањата на контролни случаи најчесто се побрзи и со помали трошоци од кохортните истражувања, но се почувствителни на предрасуди (како предрасуда на сеќавање и предрасуда при избор). Главниот предизвик е да се препознае соодветната контролна група; изложувањето кај контролната група треба да биде исто со она кај населението од кое потекнуваат случаите. Ова може да се постигне преку извлекување на случаен примерок од оригиналното население подложено на ризик. Како последица на ова може да се јават поединци во контролната група кои ја имаат болеста која се истражува кога таа има висока стапка на напад кај населението.
Кохортни истражувања
Кохортните истражувања одбираат субјекти врз основа на нивниот статус на изложување. Субјектите на истражување треба да биле подложени на ризик од исходот кој е предмет на истражување на почетокот на кохортното истражување, ова обично значи дека тие треба да ја немаат болеста на почетокот на кохортното истражување. Кохортата се следи во текот на времето за да се процени нејзиниот подоцнежен исходен статус. Пример за кохортно истражување би била истрагата на една кохорта составена од пушачи и непушачи во даден период со цел да се процени зачестеноста на ракот на белите дробови. Истата 2х2 табела се прави како кај истражувањето со контролни случаи. Сепак, добиената точка на проценка е Релативниот ризик (РР), која ја претставува веројатноста за болеста за поединец во групата изложени, Ви = А / (А+Б) врз веројатноста за болеста кај поединец од групата неизложени, Вн= В/ (В+Г), т.е. РР = Ви / Вн-
Како и кај РВ, поголем РР од 1 покажува постоење на врска, каде заклучокот може да се протолкува како „оние кои биле изложени имаат поглема веројатност за развивање на болеста“.
Проспективните истражувања имаат многу предности пред истражувањата со контролни истражувања. РР е помоќна мерка на ефектот од РВ, затоа што РВ е само проценка на РР, бидејќи вистинската зачестеност не може да се пресмета со истражување со контролни случаи каде субјектите се избираат врз основа на статусот на болеста. Може да се добие време во проспективно истражување, а исто така помешувачите може полесно да се контролираат. Сепак, тие се поскапи и има поголема шанса субјектите да се изгубат во следењето со оглед на долгиот временски период низ кој кохортата се следи.
Случајна грешка
Случајната грешка е резултат од варијации околу вистинската вредност поради варијабилност на примероците. Случајната грешка е само случајна. Може да се појави во текот а собирањето податоци, кодирањето, пренесувањето на истите или анализата. Примерите за случајна грешка се: лошо поставени прашања, недоразбирање во толкувањето на поединечните одговори од одреден одговарач или типографска грешка во текот на кодирањето. Случајната грешка има влијание врз мерењето на еден непостојан, недоследен начин и истата не може да се поправи.
Случајна грешка постои во сите процедури на земање примероци. Ова се нарекува грешка при одбирање примероци.
Прецизноста на епидемиолошките променливи е мерка за случајната грешка. Прецизноста е исто така поврзана со случајната грешка, така што за да се намали случајната грешка треба да се зголеми прецизноста. Интервали на доверба се пресметуваат за да се прикаже прецизноста на проценките за релативниот ризик. Што потесен е интервалот на доверба, толку е попрецизна проценката на релативниот ризик.
Постојат два основни начини да се намали случајната грешка во епидемиолошкото истражување. Првиот е со зголемување на големината на примероците на истражувањето. Со други зборови, се додаваат повеќе субјекти во истражувањето. Вториот начин е со намалување на варијабилноста на мерењето во истражувањето. Ова може да се постигне со користење на попрецизни уреди за мерење или со зголемување на бројот на мерењата.
Треба да се забележи дека ако големината на примерокот или бројот на мерењата се зголемат или ако се употреби попрецизна алатка за мерење, трошоците најчесто се зголемуваат. Најчесто постои непостојан баланс помеѓу потребата за соодветна прецизност и практичниот проблем на трошоците за истражувањето.
Систематска грешка
Систематска грешка или предрасуда се јавува кога постои разлика помеѓу вистинската вредност (кај населението) и забележаната вредност (во истражувањето) предизвикано од која било друга причина освен варијабилноста на земањето примероци. Пример за систематска грешка е ако, баз да знаете, оксиметарот за пулс кој го користите е наместен погрешно и додава две дополнителни вредности од оние вистинските секој пат кога се врши мерењето. Уредот за мерење може да биде прецизен, но не и точен. Бидејќи грешките се прават во секој момент, тие се систематски. Заклучоците кои ги изведувате врз основа на тие податоци ќе бидат погрешни. Но, грешката може да се повтори во иднина (на пр. со употеба на истиот погрешно наместен инструмент).
Валидноста на истражувањето зависи од степенот на систематската грешка. Валидноста најчесто се состои од две компоненти:
Предрасуди при изборот
Предрасуда при изборот е една од трите типа предрасуди кои се закануваат на валидноста на истражувањето. Предрасудите при изборот се неточна мерка на ефектот која е резултат на систематската разлика во врската помеѓу изложувањето и болеста помеѓу оние кои се дел од истражувањето и оние кои треба да бидат дел од истражувањето.
Ако една или повеќе од групите од кои се извлекуваат примероци несоодветно го претставува населението кое треба да го претставува, тогаш резултатот од таа споредба може да води во погрешна насока.
Предрасудата при изборот може да предизвика или преголема или премала проценка на мерењето на ефектот. Исто така може да предизвика ефект кога тој всушност и не постои.
Пример за предрасуда при изборот е предрасуда на волонтерот. Волонтерите можат да не бидат претставници на вистинско население. Тие можат да прикажат изложувања или исходи кои се различни од оние на лицата кои не се волонтери (на пр. волонтерите имаат тенденција да бидат поздрави или сакаат да учествуваат во истражувањето бидејќи веќе имаат проблем со болеста и сакаат да добијат бесплатно лекување).
Друг тип предрасуда при изборот е предизвикана од не-испитаници. На пример, жена која била подложена на политички мотивиран сексуален напад може да се плаши да учествува во анкета за мерење на инцидентите на масовно силување отколку некоја која не била жртва, што доведува до тоа истражувачите да направат премала проценка на бројот на силувања.
За да се намалат предрасудите при избор, треба да се направат експлицитни (објективни) дефиниции за изложувањето и/или болеста. Траба да се стремите кон повисоки стапки на учество. Земајте големи примероци и случајно избирајте ги испитаниците, така што ќе имате поголема шанса населението да биде веродостојно претставено.
Списанија
Список на списанија:
Федерико Балцарети
Федерико Балцарети (роден на 6 декември 1981 година во Торино, Пиемонт) — поранешен италијански фудбалер, кој играл на позицијата лев бек.
Торино
Играчката кариера Федерико Балцарети ја започнал на возраст од 6 години во младинскиот систем на Торино, за кого дебитирал во сезоната 2002-03. По неколку сезони на заем во Варезе и  Сиена, тој бил инволвиран во кампањата 2004-05 на Торино во Серија Б, во која клубот изборил промоција во Серија А.
Јувентус
Сепак, откако Торино се распуштил веднаш по таа промоција, Балцарети добил можност да замине од клубот со слободен трансфер, и потпишал за главниот градски соперник на клубот Јувентус. Во сезоната 2005-06 тој бил дел од првиот тим на бјанконерите, често играјќи во стратната постава на клубот на позицијата лев бек под водство на тренерот Фабио Капело, и успеа да ја освои Серија А. Својот прв професионален погодок во кариерата го постигнал на 17 февруари 2007 година, во Серија Б, кога Јувентус го победил Кротоне со убедливи 5-0.
Фјорентина и Палермо
Балцарети бил продаден на Фјорентина во јули 2007 година, но не успеал да се вклопи во тимот на виола и направил само шест настапи во првата половина од сезоната во Серија А. Набрзо потоа, тој потпишал за Палермо со постојан договор во јануарскиот преоден рок 2008.
Во Палермо, Балцарети го зел дресот со # 42 во почит на својот татко, кој е роден во 1942 година, а за време на неговиот мандат во сицилијанскиот тим, тој веднаш се установил во почетната постава на тимот, а исто така, по неколку сезони играње и покажување на добри перформанси станал и еден од најпризнатите леви бекови во лигата.
Рома
На 1 август 2012 година, Балцарети потпишал три-годишен договор со Рома, за сума од 4.500.000 €. Тој го направил своето деби во ремито 2-2 против Катанија.
Повлекување
На 12 август 2015, Балцарети го најавил своето повлекување од професионалниот фудбал ставајќи крај на својата играчка кариера на возраст од 33 години. Како главна причина за пензионирањето го посочил тоа што неуспеал во целост да се опорави од повредата на колкот со која што се здобил две години порано.
Репрезентативна кариера
Откако играл за неколку млади селекции во периодот меѓу 2000 и 2002 година, Балцарети го направил своето деби во италијанската репрезентација под водство на селекторот Чезаре Прандели на 17 ноември 2010 година, во пријателски натпревар против  Романија.
Тој е избран во италијанскиот тим за Евро 2012, почнувајќи како лев бек во третиот натпревар од групната фаза кога Италија се пресели од 3-5-2 на 4-4-2 формација. Тој, исто така, го одиграл целиот натпревар против Германија во полуфиналето, кога десниот бек Кристијан Маџо отсуствал поради суспензија а неговата замена Игнацио Абате бил повреден, и останал на клупата. Балцарети направил пенал во судиското продолжение од натпреварот кој бил реализиран од Месуд Озил, но сепак тој помогнал на неговиот тим да се пласира во финалето на турнирот. Во финалето Балцарети влегол во игра од клупата за резерви во првото полувреме по повредата на Џорџо Кјелини. Италија загубила во финалето од Шпанија со 4-0.
Леголас
Леголас е лик од трилогијата на Џ.Р.Р. Толкин Господар на прстените. Тој е виленик од Мирквуд и еден од членовите во „Дружината на прстенот“.
За ликот
Леголас Гринлиф бил син на Трандуил, кралот на царството шуми од северен Мирквуд, и се појавува како „крал на вилениците“ во Хобитот.
Кога дружината е во стапица поради снежната бура на патот преку планината Карадрас, Леголас е извидник, и само тој не пропаѓа во снегот, бидејќи е полесен. Но, иако Леголас ги информира дека се речиси блиску до крајот, Гандалф решава да го продолжат патот преку подземниот премин низ Морија, древното кралство на џуџињата. Неколкумина, меѓу кои и Леголас, не сакаат да патуваат од таму. Пред да стигнат до Морија, Леголас помага да се избегне нападот на волците на Саурон. На патешествието низ Морија, Леголас учествува во борбите против Орките и прв го препознава чудовиштето Балрог. Откако Гандалф паѓа во провалијата при соочувањето со Балрог, Арагорн ја води дружината и ги носи во царството на вилениците, во Лотлореин, Златната Шума. Леголас е првиот кој преговара со тамошните жители за дружината.
На почеток, Леголас и џуџето Гимли се во непријателство, поради древната кавга меѓу вилениците и џуџињата, а и поради тоа што Трандуил еднаш го ставил таткото на Гимли во затвор. Но, Леголас и Гимли стануваат пријатели. Кралицата на вилениците Галадриел им дава на членовите на дружината подароци, и тие заминуваат понатаму. Леголас добива како подарок долг лак, а меѓу другите подароци за сите е и лебот лембас.
Трпиња
Трпиња е село и општината на источниот дел на Хрватска. Населението брои 1,537 жители (2011).
Подарок (архив)
Имателот на архивскиот материјал од разни побуди го предава материјалот во надлежниот архив и задржува одредени права над предадениот материјал, односно може да постави одредени услови за негово користење.
Св. Спас (Крушица)
''' Св. Спас''' — археолошко наоѓалиште во светиниколското село Крушица. Претставува збир од осамени наоди од римско време.
Кај селската црква „Св. Спас“ („Вознесение Христово“), Н. Вулиќ ги регистрирал следните камени споменици: надгробна плоча со старогрчки натпис; надгробна плоча со старогрчки натпис во табула ансата; надгробна плоча со старогрчки натпис со релјефна претстава на жртвеник во горниот дел, а лево и десно од него стрелки и змии, исто така, релјефно претставени (плочата и денес се наоѓа пред црквата); фрагмент од надгробна плоча од гнајс со старогрчки натпис покрај кој, од десната страна, има две полумесечини.
Герикли
Герикли (Γύρος, Гирос)' — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 31 километри југоисточно од градот Драма и на 24 километри југозападно од центарот на општината, Бук. Селото се наоѓа на надморска височина од 315 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Демографија
До 1928 година во селото биле населени 18 грчки семејства со 97 бегалци од Турција. Во 1928 година селото броело 97 жители, додека во 1940 година селото броело 115 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 94 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 82 жители, во 1971 година имало 43 жители, во 1981 година имало 28 жители, додека во 1991 година имало 35 жители. Денеска, населението на селото е 18 жители според пописот од 2001 година.
Макроација
Макроација (македонски: Макроација македонско-хрватско пријателство, хрватски: Macroatia Makedonsko-hrvatsko prijateljstvo) е проект чијашто цел е зближување и меѓусебно поврзување на двете култури и двата народа, како и споделувањето на заедничките вредности. Проектот е објавен на 6 јуни 2009 во Штип и е резултат на проектот наречен „Спектар“ на Astrid Megard Sollid од делот за демократија и учество од 16 мај 2006, објавен во Стеинкјер, Норвешка, и за неполн месец веќе имал над 150 поддржувачи. Денес(21 февруари 2011) Макроација брои над 3000 поддржувачи, кои на најразличен начин ја поддржале идејата. За свој симбол на обединувањето многумина го сметаат ликот и делото на Тоше Проески. Дел од идејата за овој проект е достапна и на фејсбук.
Интереси
Примарниот интерес е создавање на многу врски и пријателства, кои ќе помогнат овие два мали народа подобро да се интегрираат и да почувствуваат поголема „отворена зона“, во која ќе комуницираат меѓу себе како еден народ. Покрај примарниот интерес постојат и други интереси, претежно подобрување на економската состојба со воспоставување на бизнис врски, како и размена на работоспособни лица според потребите на Хрватска и Македонија.
Принципи
Во проектот за организацијата постојат и јасно дефинирани принципи на функционирање, меѓу кои и:
Ова посебно се однесува на Албанците, Србите и Бошњаците од Македонија и Хрватска, со цел да не се чувствуваат отфрлено и запоставено, но и покрај тоа поддржувачи од овие етнички заедници се едноцифрени броеви.
Инаку, принципите на работа се изработени според норвешкиот систем на организациите од ваков тип, и Макроација во планот за работа строго да се придржува кон нив.
Стапица (филм)
„Стапица“ е американски филм од 2012 година, во режија на Штефан Рузовицки. Главните улоги ги играат: Ерик Бана, Чарли Ханам, Оливија Вајлд, Крис Кристоферсон и Сиси Спејсек.
Содржина
Едисон и Лајза се брат и сестра кои се наоѓаат во бегство по лошо изведениот грабеж во едно казино. Поради сообраќајната несреќа во која загинуваат нивниот возач и еден полицаец, тие решаваат да тргнат кон канадската граница. Додека ги гони полицијата, нивните неволји не запираат, зашто им се расипува автомобилот и запаѓаат во снежна бура.
.mx
.mx — највисок државен домен за Мексико.
Архивска инспекција
Архивска инспекција е надзор на Државнот архив врз работата на имателите.
Државниот архив врши инспекциски надзор над работата на имателите на јавен и приватен архивски и документарен материјал во врска со архивското работење на имателите, а исто така и на работата на приватен архивски и документарен материјал во врска со архивското и канцелариското работење.
Сантјаго дел Коладо
Сантјаго дел Коладо — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
.my
.my — највисок државен домен за Малезија.
ДЗПУ „Димитар Влахов“ - Струмица
„Димитар Влахов“ — средно училиште во Струмица, Општина Струмица.