cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Минојски избув
Фази на избувот
Избувот денес се дели на четири фази. Нему му претходеле потреси. Потоа жителите го напуштиле островот. Имале доволно време да ги понесат своите работи. При ископувањата на градот Акротири не се пронајдени ниту лешови, накит или алати. После потресите Акротири наизглед е повторно населен. Нестабилните ѕидови биле срушени за да се употребат за друга намена. Под една урнатина жителите ископале 3 кревети и ги поставиле еден над друг.
Христијанството во Сомалија
Според бискупијата, во 2004 во државата има околу 100 Католици, а во 1950 имала 8.500. Триесет години претходно, во 1913, во државата и речеси да немало Христијани. Немало ниту католички мисии во Италијански Сомалиленд.
Прогон на Христијаните
Поради Сомалиската граѓанска војна во јужните делови на земјата, Христијаните се соочуваат со прогон, а понекогаш и со смрт. Во државата нема цркви или легална заштита на Христијаните. Забележани се подземни цркви за своите обреди. Паравоените единици во државата ги пљчкосуваат и уништуваат христијанските гробови, што не е случај со муслиманските. Во август 2009 година, Меѓународната христијанска грижа забележала дека 4 Христијани кои помагале на деца-сираци биле обезглавени од исламски екстремисти бидејќи не сакале да станат Муслимани. Сето ова, државата ја прави лабава, со најнизок индекс на демократија, верска слобода и почитување на основните човекови права.
Јурачки јазик
Јурачки јазик — исчезнат уралски јазик и спаѓал во подгрупата на северни самоједски јазици на самоједската група на јазици. Јазикот го зборувале во Русија.
NGC 2537A
NGC 2537A — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2537A се споменува и како MCG 8-15-51.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2537A е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 2537A има привидни димензии од 0,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 13 м 41,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 45° 59' 36".
NGC 7354
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7354 се споменува и како PK 107+2.1, CS=15.0.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7354 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m. NGC 7354 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 40 м 20 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +61° 17' 10"".
Други поделби
Проучување на NGC 7354 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 34; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4265. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 872.
Санде Стојчевски
Санде Стојчевски (роден на година во с. Студена Бара, ) — македонски поет, есеист, книжевен критичар и преведувач.
Животопис
Дипломирал на Филолошкиот факултет во Скопје. Бил новинар, а потоа уредник во образовната редакција во Радио Скопје, уредник, главен уредник и директор на книгоиздателството „Македонска книга“ - Скопје, главен уредник на списанието „Стремеж“ - Прилеп и претседател на Управниот одбор на балканската книжевна манифестација „Рацинови средби“ - Велес. Работи во Националната и универзитетска библиотека „Свети Климент Охридски“ - Скопје и уредник е на списанијата „Стремеж“ - Прилеп и „Акт“ - Скопје. Член е на Македонскиот ПЕН центар и на Друштвото на писателите на Македонија.
Книжевно творештво
Соавтор е на петтомната едиција Македонска книжевност во книжевната критика (1973). Главен уредник на редакцијата на проектот 130 тома македонска книжевност (2008) Главен уредник на редакцијата на проектот Нобеловци (2008-2009)
Награди
Добитник е на наградите:
Залезот на Западот
Залезот на Западот (германски: Der Untergang des Abendlandes) е дело на германскиот филозоф и историчар Освалд Шпенглер. Се состои од два тома кои биле објавени во 1918 и 1923 година, во 1922 година првиот том бил ревидиран и како таков повторно бил објавен. Објавувањето на ова дело се поклопило со крајот на Првата светска војна, поразот и понижувањето на Германија, а германската јавност ја поздравиле оваа творба. Самиот Шпенглер истакнува дека при создавањето на Залезот на Западот бил под силно влијание на Гете и Ниче.
Во ова дело Шпенглер ја отфрлил идејата за една и единствена напредувачка историја на човештвото која што започнала со христијанските историчари, а кулминирала со Маркс и Хегел, и се вратил кон цикличните истории на оделни народи кои биле карактеристични за грчките и римските историографи. Во Залезот на Западот, Шпенглер ја дели историјата на истории на оделни народи - култури, кои секоја за себе, се потчинуваат на определени еднобразни закони на растеж и распад. Шпенглер истакнува:
Залезот на Западот своевремено било многу читано, а поради изразениот песимизам на Шпенглер делото останало популарно до ден денес, а има и одредено влијание врз некои државници и политичари, како што е Хенри Кисинџер. Според некои погледи Залезот на Западот страда од органски недостаток бидејќи дава сомнителна аналогија меѓу културата и биолошкиот организам.
1461 п.н.е.
1461 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1461. година пред новата ера, 461. од вториот милениум п.н.е., 61. од 15 век п.н.е. и втора од 1460-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4047 и 4048 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3289 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2299 и 2300 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 708 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1461 година се протега во 1175 и 1176, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1235 и 1236 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 918 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2146 и 2145 исламска година пред хиџра.
Херберт Кремер
Херберт Кремер (Herbert Kroemer ) германски професор по електротехника и сметачко инженерство во Калифорнискиот универзитет, а го добил неговиот докторат по теоретска физика во 1952 од Гетингенскиот универзите, Германија, со есејот за топлотните електронски ефекти во тогаш новиот транзистор, поставувајќи ја основата на кариера за истражување на физичките својства на полупроводнички уреди. Во 2000, Кремер, заедно со Жорес Алферов, бил награден со Нобеловата награда за физика „за развојот на полупроводнички хетероструктури кои се користат во големобрзинската електроника и оптоелектрониката“. Другиот кодобитник на Нобеловата награда бил Џек Килби за неговиот пронајдок и развој на интегралното коло и микрочиповите“.
Животопис
Тој работел во бројни истражни лаборатории во Германија и во САД и предавал електротехника во Колорадскиот универзитет од 1968 до 1976. Се придружил на факултетот UCSB во 1976, фокусирајки се на неговиот полупроводничи истражен програм за зголемување на технологијата на полупроводнички материи наместо на силициумската технологија.
Заедно со Чарлс Кител е соавтор на полуларното дело "Thermal Physics" („Термиска физика“), првпат објавено во 1980 и сѐ уште употребувано и денес. Тој исто така е автор на делото "Quantum Mechanics for Engineering, Materials Science and Applied Physics" („Квантна механика за инженерство, материјална наука и применета физика“).
IC 1444
IC 1444 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1444 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 30,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 35' 57"".
203
203 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 203 година од новата ера, 203. од првиот милениум, 3. од III век и четвртта од 200-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 203 година се протега во 2839 и 2840, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2899 и 2900 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 746. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 432 и 431 година пред хиџра.
Чаталџа
Чаталџа (Χωριστή, Хористи) — село во Општина Драма во Драмскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 37 километри јужно од градот Драма, на надморска височина од 96 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 1750 жители Грци и 300 Турци.
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 1800 Грци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според грчката статистика од 1913 година, во селото живееле 2884 жители, додека според пописот од 1920 година, во селото живееле 2201 луѓе.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Хористи.
Демографија
Во 1928 година во селото биле населени 272 грчки бегалски семејства со вкупно 1090 луѓе. Така, според пописот од 1928 година во селото живееле 3200 лица, додека во 1940 година селото броело 3184 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 2633 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 2652 жители, во 1971 година имало 2111 жители, во 1981 година имало 2104 жители, додека во 1991 година имало 2364 жители. Денеска, населението на селото е 2725 жители според пописот од 2011 година.
117П/Хелин–Роман–Алу
117П/Хелин–Роман–Алу, позната и како „Хелин–Роман–Алу 1“ е периодична комета во Сончевиот Систем. Тоа е Квази-Хилда комета.
Електростатичка индукција
Електростатичка индукција – редистрибуција на електричниот полнеж во предмет, предизвикан од влијанието на блиски полнежи. Во присуство на наелектризаран предмет, изолиран спроводник развива позитивен полнеж на едниот крај и негативен полнеж на другиот. Индукцијата била откриена од британскиот научник Џон Кантон во 1753 и шведскиот професор Јохан Карл Вилке во 1762 година. Овој принцип го користат електростатичките генератори како Вимхурстовата машина, Ван де Графовиот генератор и електрофорусот. Заради индукцијата, електростатичкиот потенцијал (напон) е константен во сите точки на спроводникот. Резултат на електростатичката индукција е исто така привлекувањето на лесни неспроводливи предмети како балони, хартија или парчиња стиропор. Законите на електростатичката индукција се применуваат во динамички ситуации сè додека е валидна квазистатичката апроксимација. Електростатичката индукција не треба да се меша со електромагнетната индукција.
Објаснување
Обично ненаелектризирано парче материјал има еднаков број на позитивни и негативни електрични полнежи во секој негов дел, сместени блиску едно до друго, така што ниеден негов дел нема чист електричен полнеж. Позитивните полнежи се атомски јадра кои се врзани за структурата на материјата и не се слободни да се движат. Негативните полнежи се атомски електрони. Во некои електроспроводни материјали како металите, некои од електроните можат слободно да се движат во материјалот.
Со оглед дека овој процес е само редистрибуција на полнежите кои веќе биле во предметот, истиот не го менува „вкупниот“ полнеж на предметот – сè уште нема нето полнеж. Овој ефект на индукција е реверзибилен – доколку блискиот предмет се оддалечи, привлекувањето меѓу позитивните и негативните интерни полнежи предизвикува истите повторно да се измешаат.
Електризирање на предмет со индукција
Сепак, индукативниот ефект може да се користи за поставување на мрежен напон на телото. Доколку, додека е блиску до позитивен полнеж, горенаведениот телото во моментот е поврзано преку проводен пат, до електричната површина ќе влезат во телото преку дејство на привлекување во близина на позитивен полнеж. Кога контактот со површината се прекинува, телото останува со негативен полнеж. Овој метод може да се прикаже ористејќи електоскоп со златни ливчиња, кој е инструмент за откриванње на електричните полнежи. Најпрвин се празни електроскопот а потоа наелектризираното тело се приближува до горниот терминал на инструментот. Индукцијата предизвикува одвојување на полнежите во метална прачка на електроскопот, така што горниот терминал добива мрежен полнеж со спротивен поларитет од тоа тело, а златниот лист добива полнење од ист поларитет. Откако двата листа ќе имаат ист полнеж, тие ќе се одбиваат и ќе се прошират. Електронот нема стекнато мрежа, полнењето во него се дистрибуира само, па доколку телото кое поседува полнеж ќе се оддалечи од електроскопот и ливчињата ќе се спојат. Но доколку електричниот контакт е краток спој помеѓу електроскопот и површинскиот приклучок, на пример допирање на терминалот со прст предизвикува полнење од површината на конекторот, што привлекува полнење на телото во близина на терминалот. Овој полнеж ги неутрализира полнежите во златните ливчиња, за ти да можат повторно да се спојат. Електроскопот сега содржи мрежа која се противи на поларитетот на наелектризираниот објект. Кога електричната контактна површина е прекината, на пр. со подигнување на прстот, не може да се избегне дополнителна сила што течеш во електроскопот, а инструментот ја задржува мрежата. Конекторот се наоѓа на врвот на електроскопскиот терминал привлекувајќки го индуктивниот полнеж. Меѓутоа, кога полнењето на полнежот е испразнето се ослободува и се проширува надолу по листот на терминалот, така што златните ливчиња повторно се движат. Знакот кој се наоѓа на левата страна од електроскопот по заземјувањето секогаш е спротивен од знакот на надворешниот поттик за понење. Двете правила на индукцијата се:
Електростатичкото поле во проводен објект е нула
Поставено е прашањето колку се големи индуцираните полнежи. Движењето на еден полнеж е предизвикано од силата извршена врз нив од страна на надворешниот поле, според кулоновиот закон. Бидејќи полнежите во металот продолжуваат да се раздвојуваат добиените позитивни и негативни полнежи создаваат сопствено електрично поле, кое се противи на надворешното поле. Овој процес продолжува сè додека не се постигне рамнотежа во која индуцираните полнежи ја имаат токму вистинската големина да го прекинат надворешното електрично поле низ внатрешноста на металот. Тогаш останатите електрони (електрични полнежи) во внатрешноста на металот повеќе не се чувствуваат сили и движењето престанува.
Индуциран полнеж на површината
Бидејќи мобилниот полнач во внатрешноста на металниот спроводник се движи слободно во која било насока, никогаш не може да има статичка концентрација на полнеж во металот; ако е така, ќе го привлече спротивниот поларитет за да го неутрализира. Затоа, при индукција, подвижните напони се движат под влијание на надворешниот полнеж додека не стигнат до површината на металот и се собираат таму, каде што тие се обврзани да се движат по границата. Ова воспоставува важен принцип дека електростатичките полнежи на спроводници се на површината на објектот. Надворешните електрични полиња предизвикуваат површински оптоварувања на металните спроводници кои целосно го враќаат полето внатре.
Напонот низ спроводливо тело е константен
Електростатичкиот потенцијал или напонот помеѓу двете точки се дефинира како енергија која е потребна за поместување на мало полнење преку електричното поле меѓу две точки, поделено со големината на полнежот. Ако постои електрично поле насочено од точката \mathbf{b} до точката  \mathbf{a} тогаш ќе се изврши полнечката сила која се движи од \mathbf{a} до \mathbf{b}. Работата ќе треба да се изврши со полнење на сила за да се префрли на точката \mathbf{b} спротивно на спротивната сила на електричното поле. Затоа, електростатичката потенцијална енергија на полнежот ќе се зголеми. Потенцијалот на точката \mathbf{b} е поголем отколку на точката \mathbf{a}. Во секоја точка електричното поле \mathbf{E} е градиент на електростатичкиот потенцијал V :
На друг начин тоа што во електростатиката, електростатичката индукција осигурува дека потенцијалот (напонот) преку проводен објект е константен.
AllMovie
AllMovie (претходно All Movie Guide) е онајлн база на податоци со информации за филмови, телевизиски програми и филмски глумци. Од 2013 година, AllMovie.com е во сопственост на All Media Network.
Даглас Енгелбарт
Даглас Енгелбарт (Douglas Carl Engelbart; - починал на ) — американски инженер и пронаоѓач, млад сметачки и семрежен пионер. Најпознат е по неговиот предизвик за односот човек-сметач што резултирало со пронаоѓање на сметачкото глувче, развивање на хипертекст, мрежно поврзани сметачи и предвесник на графичкиот кориснички посредник. Toj бил посветен поборник за користење на сметачите и мрежите со цел да се помогне во решавање во светските најважни и најкомплексни проблеми.
Неговата младост и образование
Енгелбарт е роден во Соединетите Американски Држави, поточно во државата Орегон на 30 јануари 1925 година како дете на Карл Луис Енгелбарт и Гладис Шарлот Амелија Мунсон Енгелбарт. Тој имал германско, шведско и норвешко потекло. Тој бил средно од трите деца, со сестра Доријана и брат Давид. Тие живееле во Портланд додека бил уште дете, а подоцна се преселиле во заливот Џонсон кога Даглас имал 9-10 години, веднаш после смртта на неговиот татко. Тој завршил средно училиште во Портланд Франклин во 1942 година.
Во средината на неговото студирање на Државниот универзитет Орегон, кон крајот на Втората светска војна, тој бил земен во воена морнарица, каде служел две години како радарски техничар на Филипините. Подоцна се вратил во Орегон и го довршил студирањето, со што се здобил со неговата диплома од Електротехничкиот факултет во 1948 година. Додека бил во Орегон бил член на социјалното друштво Сигма Пи Епсилон. Бил вработен од страна на Националниот советодавен комитет за аеронаутика во Ејмс истражувачкиот центар, каде што работел во 1951 година.
Кариера и достигнувања
Во 1945 година, Енгелбарт ја прочитал статијата на Ваневар Буш „Како што би можеле да размислуваме“, повик за оружје за правење на знаењето широко достапно како национален предизвик. Даг исто така читал и нешто за сметачите (тогаш сè уште млад феномен) и од неговото искуство како радарски техничар тој знаел дека информацијата може да се анализира и да се претстави на екран. Тој замислил интелектуални работници како работаат во т.н „работнички станици“,искористувајќи ја нивната интелектуална моќ со цел решавање важни проблеми на многу моќен начин. Искористувањето на колективната интелигенција, олеснета со односот со сметачите, станала негова животна мисија, во време кога кога биле гледани само како направи за сметање.
Тој се запишал на Електротехнички факултет на Универзитетот на Калифорнија, Беркли, каде што завршил со МС оцена во 1953 година и докторирал во 1955 година. Како дипломиран студент на Беркли тој помагал во создавањето на проектот ЦАЛДИЦ. Неговата дипломска работа водела до неколку патенти. Полсе завршувањето на докторатот тој останал на Беркли како асистент и предавал една година, но подоцна заминал бидејќи разбрал дела не може си ја оствари замислената цел на тоа место. После тоа формирал почетничка компанија, Дигитални Техники, за да комерцијализира некои негови докторски истражувања на уреди за складирање податоци, но после една година решил да се посвети на истражувањето за кое сонувал уште од 1951 година. Тој зел место на Институтот за истражувања Стенфорд во Менло Парк, во 1957 година. Тој работел за Хјуит Крејн на магнетни уреди и минијатуризација на електроника; Енгелбарт и Крејн станале доживотни пријатели.
Институтот за истражувања Стенфорд и истражувачкиот центар за аугментација
Во SRI International, Енгелбарт добил многу патенти (некои и од неговата дипломска работа), и до 1962 година напишал извештај за неговата визија и направил истражувачки дневен ред именуван: Аугментативна Човечка Интелигенција: Концептуална рамка. Ова довело до финансирање од страна на АРПА да започне со своја самостојна работа работа.
Енгелбарт собрал истражувачки тим во неговиот нов истражувачки центар АРЦ, кои станале водечка сила на дизајнот и развивањето на Он-лајн системот или НЛС. Тој и неговиот тим развиле посредничките елементи, како што се бит-мапираниот екран, сметачкото глувче, хипертекст, алатки за соработка и предвесник на графички кориснички посредник. Тој осмислил и развил многу од неговите идеи за корисничкиот посредник уште во средината на 1960 година, многу време пред сметачката револуција, во време кога многу луѓе биле чувани на страна од сметачите, и можеле да видат сметач само преку посредници и кога софтверот бил напишан во вертикални апликации во комерцијални, заштитени системи.Енгелбарт аплицирал за патент на неговата дрвена школка со две метални тркала (сметачко глувче), во 1967 и го добил во 1970 година, а го развил со Бил Инглиш, негов главен и водечки инженер, неколку години порано. Во патентот сметачкото глувче е опишано како „X-Y индикатор за позиција, за дисплеј систем“. Енгелбарт подоцна открил дека направата била наречена глувче поради кабелот кој излегувал од неговиот крај. Неговата група исто така покажувачот на екранот го нарекувала бубачка, но тој термин не бил пошироко прифатен.
Крај на истражувачката кариера
Енгелбарт се повлекол во релативна анонимност после 1976 година. Неколку негови истражувачи се оттуѓиле од него и ја напуштиле организацијата за Зирокс ПАРЦ, дел поради фрустрација, и дел поради различни гледишта во врска со иднината на сметачите. Енгелбарт ја гледал иднината во соработката, мрежи, споделени сметачи, кои помладите ги одбивале, во корист на личните сметачи. Конфликтот бил и социјален и технички: помладите програмери дошле од ера, каде централизираната власт била многу сомнителна, а личните сметачи биле едвај на хоризонтот.
Менсфилд Амандманот, крајот на Виетнамската војна, и крајот на пограмата Аполо 11, го намалиле финансирањето на АРЦ од страна на АРПА и НАСА. Менаџментот на SRI International (СРИ), кои не го одобриле работењето на Енгелбарт во центарот, ги сместиле остатоците на АРЦ под контрола на истражувачот на вештачка интелигенција Бертрам Рафаел, кој преговарал за трансфер на лабораторијата во друга компанија наречена Тимшер. За време на овој период изгорела куќата на Енгелбарт во Атерон, предизвикувајќи му нему и на неговото семејство уште поголеми проблеми. Тимшер ја презела НЛС и лабораторијата што ја основал Енгелбарт, ги вработила повеќето од персоналот вклучувајќи го и основачот како постар научинк и го преименувала софтверот Аугмент. Тимшер била веќе запознаена со НЛС; уште кога АРЦ бил оперативен, тие експериментирале со своја компија на НЛС софтвер на мини-сметач наречен Офис-1.
Во Тимшер, Енгебарт се нашол себеси маргинализиран и повлечен. Грижите во Тимшер ја потиснале желбата на Енгелбарт за понатамошни истражувања. Различни директори, првиот на Тимшер а подоцна и Мк Донел Даглас (кој ја презел Тимшер во 1984), покажал интерес за неговите идеи, но никогаш не ги финансирал за понатамошен нивни развиток. Интересите на Мк Донел, биле фокусирани кон менаџирање со големо знаење и ИТ барања кои биле вклучени во животниот циклус на воздушната програма, која служела да ја зајакне одлучноста на Мк Донел да ја мотивира ИТ арената кон глобалната интероперибилност и отворен хипердокументен систем. Енгелбарт се пензионирал од Мк Донел во 1986 година, и ја продолжил својата работа без комерцијален притисок.
Заедно со неговата ќерка, Кристина Енгелбарт, во 1988 година го основал бутстреп институтот, за да ги спои неговите идеи во серија од три и пол дена семинар понуден на Стенфорд Универзитетот 1989-2000. На почетокот на 1990 година имало доволно интерес помеѓу неговите ученици со меѓусебна соработка да се имплементира неговата работа, со тоа била формирана Бутстреп Алијанса како непрофитна организација. Иако инвазијата на Ирак и рецесијата предизвикале насип на затегнување на организациите кои драстично ги пренасочиле своите цели на нивните партнери, тие продолжиле со менаџмент семинари, консултации и мали соработки. Во средината на 1990 тие биле наградени со финансирање од ДАРПА за да развијат модерен кориснички посредник за Аугмент, наречен Вижуал АугТерм, додека учествувале во поголема програма за решавање на ИТ барањата на Џоинт Таск Форс.
Мучеинци (Лознани)
Мучеинци — археолошко наоѓалиште во битолското село Лознани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и се претпоставува дека е црква. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека јужно од селото на извишено место покрај патот Прилеп-Битола се наоѓаат остатоци од црква. Според искази на селаните тука имало манастир. На почетоток на 19 век голем дел од камените остатоци завршиле како градежен материјал за изградба на мостовите од регионалниот пат А3 (крак Прилеп-Битола) Денес во непосредна близина на остатоците е изградена црквата „Св. Кирил и Методиј“, а самото археолошко наоѓалиште се наоѓа во дворот на Лознанскиот манастир.
Еди Ирвајн
Еди Ирвајн (роден на 10 ноември 1965) е поранешен возач на Формула 1. Својата кариера ја започнал во 1983 година, како возач во Формула Форд. Во 1988 година се натпреварувал во Формула 3, а во периодот од 1989 до 1993 година во Ф3000 во Европа и Јапонија.
Својата кариера ја завршил во 2002 година.
1651
1651 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1651 година од новата ера, 651. од вториот милениум, 51. од XVII век и втора од 1650-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7159 и 7160 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6401 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5411 и 5412 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2404.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1651 година се протега во 4287 и 4288, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4347 и 4348 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2194. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1061 и 1062 исламска година.
Манастир Вратна
историја
Сместено е на бреговите на истоимената река, позната по своите природни камени мостови, кои се највисоки во Европа. Според народните преданија, ја изградил архиепископот Никодим (1317 - 1324) на почетокот на XIV век за кралот Милутин Немањиќ (1282 - 1321). Манастирот во текот на вековите повеќе пати бил уриван и обновен, а денес е активен женски манастир. Соборот се слави околу манастирот на Петровден. Неговата црква е посветена на Вознесение Господово (Спасовден), а до неа има два конака. Самата градба е едноставна еднокорабна црква со полукружна апсида и на влезот подигната камбанарија. Неговата должина е 16 метри, ширина 7,5, додека ѕидовите се дебели 2,5 метри.
Манастирот бил обновен или делумно обновен во 1415 година, а во втората половина на 18 век бил напуштен. Станко Фрајкор, кој подоцна станал неготински обор-кнез, го обновил манастирот, но Турците го запалиле во 1813 година, по распадот на Првото српско востание. Јон Тајкулица во 1837 година го обновил манастирот а во 1856  година, жителите на околните села (Јабуковац, Вратна и Уровица) изградиле конак западно од црквата. Последното реновирање било во 1937 година.
До 1839 година во манастирот живеел еден јеромонах, чија должност била да ги плаќа сметките на властите. Во 1864 година, манастирската нурија ја сочинувало само селото Вратна со 87 куќи. Во 1864 година, капиталот на манастирот изнесувал 20.974 гроша. Според табелата од 1889 година, манастирскиот имот се состоел од: 18,75 хектари обработливо земјиште и 280 хектари шума. Имотот бил помал во 1895 година - 274 хектари, од кои 260 биле под шума.Немало капитал, а вредноста на манастирскиот имот била 18.640 динари.
Во 1898 година, манастирот припаѓал на „третиот ред“. Игумен тогаш бил Филарет Петровиќ. Во 1899 година, игуменот Филарет му предал 1.000 динари на Одборот на Српската книжевна задруга во форма на акции на Српското бродско друштво. Тоа го правел со намера од дивидендата на тие акции на секои пет години да објавува по едно историско-филозофско или поучно книжевно дело. Во тоа време во манастирот често доаѓале посетители - туристи и средношколци.
Пред Втората светска војна (1936-1937), јеромонахот Амвросиј бил единствениот монах во манастирот. Му помогал стариот црковник Јован, селанец Влав. Манастирот имал своја воденица во која го мелел Амвросиј, за да се храни со мамалјуг. Монахот со пушка морал да ја чува шумата од крадците на дрвосечачите, со помош на пет големи кучиња. На камен рид бил поставен мермерен крст за да го одбележи местото на манастирот. Во 1936 година, манастирската црква била ниска, каллива, со камени темели, инаку плитар, од плитар, покриен со кал. Мнозинството посетители биле само за славата на манастирот. Во 1941 г. есента партизаните го нападнале и целосно го ограбиле манастирот Вратна. Тие извадиле сè од него, дури и работи од олтарот.
Катетосаурус
Класификација
Холотипниот примерок на Cathetosaurus lewisi е современ со средината на возрасниот опсег на C. grandis. Овој вид подоцна бил синонимиран со Камарасаурус. Поновите истражувања повторно ги поделиле двата рода, засновани врз препознавање на втор примерок.
Паганство
Паганство или многубоштво (од латински paganus, со значење „селски жител“, „рустичен“ ) — сеопфатен термин, обично се користи за политеистички верски традиции, иако од христијанска перспектива, терминот може да ги опфати сите неаврамски религии.
Тој главно се користи во историски контекст, однесувајќи се на грчко-римскиот политеизам како и политеистичките традиции во Европа пред христијанизацијата. Во поширока смисла, распространет во современи религии, тој ги вклучува повеќето од Источните религии и домородните традиции на Америка, Средна Азија, Австралија и Африка, како и неаврамските народни религии воопшто. Попрецизна дефиниција не би вклучила ниедна од светските религии и не би го ограничила терминот на локални или рурални текови кои не се организирани како граѓански религии. Одлика на паганските традиции е отсуството на прозелитизам и присуство на жива митологија, која ја објаснува верската пракса.
Терминот пагански е христијанска адаптација на „езичник“ во јудаизмот, и како таков има вродено Аврамска пристрасност, и погрдни конотации меѓу монотеистите, во споредба со безбожник и неверник, исто така познат како кафир (كافر) и мушрик во исламот. Питер Браун забележува:"„Усвојувањето на paganus од латинските христијани како сеопфатен, пежоративен термин, за политеистите претставува непредвидена и единствена долготрајна победа, во рамките на една религиозна група, за еден збор од латински жаргон првично лишен од верското значење. Еволуцијата се случи само на латинскиот запад, и во врска со латинската црква. Секаде на друго место, „Хелен“ или „езичник“ (ethnikos) останаа зборови за „паган“; и paganos продолжи како чисто секуларен термин, со примеси на инфериорното и општото.“"
Во доцниот 20 век „паганството“, или „неопаганството“, станаа нашироко користени во однос на припадниците на различните нови религиски движења, вклучувајќи го и Вика. Како таков, разни современи научници почнаа да го применуваат терминот за три групи на одделни вери: историски политеизам (како келтски политеизам, нордиско паганство, и хеленистички политеистички реконструкционализам, исто така наречен Хеленизам), народни / етнички / домородни религии (како што се кинеската народна религија и африканската традиционална религија), и неопаганство (како Вика и германскиот неопаганство).
Паган
Терминот паган доаѓа од латинскиот paganus, придавка со првобитно значење „рурален“, „селски“ или „на селото“. Како именка, paganus бил користен да означи „селски жител, селанец“.
Семантичкиот развој на посткласичниот латински paganus во смисла „не-христијански, безбожнички“ е нејасен. Датирањето на оваа смисла е контроверзно, но 4-от век се чини најверодостоен. Постар пример се појавува во Тертулијановата De Corona Militis XI, „Apud hunc [sc. Christum] tam miles est paganus fidelis quam paganus est miles infidelis“, но тука зборот paganus може да се толкува повеќе во смисла „граѓанин“, отколку „безбожник“. Постојат три главни објаснувања за развојот:
Посткласичното латинско paganismus даде повод за двете паганство и неговиот синоним пајнимрија (paynimry). Пајнимрија може да се користи за паганство, неговите практики и паганите, како и за доменот или царството на паганите.
„Селанец“ е сроден, преку стариот француски paisent. Во нивните корени, овие примени потекнале од pagus, „провинција, село“, сроден на грчкиот πάγος „карпест рид“ и, дури и порано, „нешто заглавено во земјата“, како ознака за место: праиндоевропскиот корен *pag - значи „фиксно“ и исто така е извор и на зборовите page (страница), pale (колец), и pole (пол), како и pact (пакт) и peace (мир).
Иако паган е востановен во англискиот јазик од 14 век, не постои доказ дека терминот паганство бил во употреба во англискиот пред 17 век. Оксфордската енциклопедија ја дава за пример Едвард Гибоновата „Слабеењето и падот на Римското Царство“ од (1776): „Поделбите на христијанството ја одложиле пропаста на паганството.“ Терминот не бил неологизам затоа што paganismus веќе бил искористен од Августин.
Помалку од дваесет години откако последните траги на паганството биле задушени со голема жестокост од страна на императорот Теодосиј Први, Рим бил зграпчен од Аларик во 410. Ова довело до мрморење дека паганските богови се грижат повеќе за градот отколку христијанскиот Бог, што го инспирирало Свети Августин да ја напише Градот на Бога, со алтернативен наслов De Civitate Dei contra Paganos: Господовиот град против паганите, во која тој тврди дека иако големиот „град на човека“ падна, христијаните најпосле беа граѓани на „Божјиот град“.
Тејлор Момсен
Тејлор Мишел Момсен (анг.Taylor Michel Momsen родена 26 јули 1993 ) е американска глумица, музичар и модел која го глуми ликот на Џени Хамфри на CW телевизиската серија Gossip Girl и на Синди Лу Ху во филмот How the Grinch Stole Christmas. Таа е и главен вокал во рок бендот The Pretty Reckless.
Паганство
Терминологија
И „пагански“ и „heathen“, традиционално се користени како пежоратив од страна на приврзаниците на монотеистичките религии (како јудаизмот, христијанството и исламот) да посочат неверник во нивната религија, иако во модерните времиња не секогаш се користи како погрден израз. „Паганството“ најчесто се однесува на религии од древно (античко) време, особено старогрчката митологија или римската религија, и може да се користи неутрално или со восхит од оние кои се однесуваат на овие комплекси на верување.
Меѓутоа, сè до победата на романтизмот и на општото прифаќање на слободата на религијата во западната цивилизација, „Паганството“ речиси секогаш се користел потценувачки за хетеродоксни верувања кои отскокнуваат од формираната политичка рамка на христијанската црква. „Пагански“ почна да се изедначува со христијанизирана смисла на „епикурејски“ да се означи една личност која е сензуална, материјалистичка, само-задоволна, незагрижена за иднината и незаинтересирана за софистицирана религија. Зборот бил вообичаено користен во оваа световна и стереотипна смисла, посебно меѓу оние кои го одвлекувале вниманието на она што тие сметале дека претставува ограничување на паганството, на пример, како кога Г. К. Честертон напиша: „Паганот започна со восхитувачка смисла, да ужива со себеси. До крајот на неговата цивилизација открил дека човекот не може да ужива со себеси и продолжил да ужива во било што друго.“ Во остар контраст поетот Свинберн коментира на оваа иста тема: „Ти си освојувал, о блед Галилеецу, светот се стори сив од твојот здив; Се пијаневме од нештата летејски, и се храневме со целосноста на смртта“.
Тејлор Момсен
Манекенство
Во јуни 2008 година, на 14 години Тејлор се запишала на IMG Models.
Музика
Во март 2009 година Момсен изјавила во интервју за OK!Magazine дека нејзиниот бенд потпишал договор со Interscope Records. Таа ги пишува сите песни, пеела и свирела на едноставна гитара на албумот.
Паганство
Терминологија
Христијанството на моменти и самото е сметано како форма на политеизам од следбениците на останатите аврамски религии заради, на пример, христијанското учење за Троица, прославата на пагански празници и други практики - преку процес опишан како „крштевање“ или „христијанизација“. Дури и меѓу христијаните има слични обвиненија за идолопоклонство, особено од страна на протестантите кон Римокатоличката и Православната Црква за почитување на светци и прикази.
Класичен период
Лудвиг Фојербах (1833) го дефинира „паганството“ (Heidentum) во контекст на класичната ера како „единство на верата и политиката, на духот и природата, на Бога и човекот“, поставено од проучување дека: „човекот“ во пагански поглед е секогаш дефиниран според етничноста, односно Грк, Римјанин, Египќанец, Евреин, итн., така што секоја паганска традиција е исто така и национална традиција. Фојербах претпоставува дека појавата на монотеизмот, а со тоа и крајот на паганскиот период бил развој што природно произлегол од хеленската филозофија заради контрадикторноста својствена за етничката природа на паганската традиција и универзалноста на човековата духовност (Geist), конечно резултирајќи со појава на религија со универзалистички обем во форма на христијанството.
Доцна антика
Развоите на доцната антика во верската мисла во распространетата Римското Царство треба да се однесуваат посебно, како што тоа е контекстот во кој раното христијанство се развило како една од неколкуте монотеистички секти и тоа токму во периодот кога концептот на „пагански“ се развил на прво место. Христијанството како што се појавило од Втор Храм на јудаизмот (или хеленистички јудаизам) застанало во конкуренција со другите религии застапувајќи „пагански монотеизам“, вклучувајќи ги неоплатонизмот, митраизмот, гностицизмот, манихејството, и култот на Дионис.
Дионис особено нуди значајни паралели со Христос, така што голем број научници заклучиле дека актуелизирањето на Исус - скитникот рабин во сликата за Христос Логосот, божествениот спасител, се одразува директно и на култот на Дионис. Тие укажуваат на симболиката на виното и значењето што го одржало во митологијата опфаќајќи ги двајцата Дионис и Исус Христос ; Вик тврди дека употребата на симболиката на виното во Евангелието по Јован, вклучувајќи ја и приказната за бракот во Кана каде што Исус ја претвора водата во вино, била наменета да се прикаже Исус како супериорен во однос на Дионис. Сцената прикажана во Бакхи каде што Дионис се појавува пред кралот Пентеј по обвиненија дека се претставувал како божество е споредена со сцена од Новиот завет кај што Исус е испрашуван од страна на Понтиј Пилат.
Заради овие причини, тешко е, ако не и невозможно да се повлече јасна линија помеѓу „христијанство“ и „паганството“ во периодот од 3 до 4 век кога христијанството било во формативна фаза. Само со појавата на православното христијанство огледано во верата на Светиот апостол и конечниот пад на хеленското паганство, од 6 век „паганството“ станува концепт што јасно се разликува од христијанството.
Пагански рецидиви во фолклорот
Покрај тоа, фолклорот што веќе не е перцепиран како содржател на какво било религиозно значење, може во некои случаи да се проследи до претхристијанско или предисламско потекло. Во Европа, ова е особено случај со различните карневалски обичаи или Fasnacht и Yule (коледа) традиции што го вклучуваат Дедо Мраз (Sinterklaas). Спротивно на тоа, божиќната елка, и покрај честата асоцијација со Торовиот даб, не изгледа дека е иновација што му претходи на раниот современ период.
Романтизам
Паганството повторно испливува на површина како тема на фасцинација во 18 до романтизмот на 19 век, особено во контекст на книжевните келтски и викиншки рецидиви, кои ги прикажаувале историските келтски и германски политеисти како благородни дивјаци.
19 век, исто така, видел многу научен интерес за реконструкција на паганската митологија или фолклорот од бајките. Ова било особено настојувано од браќата Грим, особено Јакоб Грим во неговата Тевтонска митологија и Елијас Ленрот со компилацијата на Калевала. Работата на браќата Грим влијаела на други собирачи, инспирирајќи ги да соберат приказни и предводејќи ги слично да веруваат дека бајките од село биле нејзин посебен претставник, до занемарување на крос-културните влијанија. Меѓу оние кои биле под влијание се Русинот Александар Афанасиев, Норвежаните Питер Кристен Асбјернсен и Јирген Мое и Англичанецот Џозеф Џејкобс.
Романтичарскиот интерес за некласичната антика се совпадна со порастот на романтичарскиот национализам и подемот на националната држава во контекст на револуциите од 1848, што доведоа до создавање на национални епови и национални митови за различните новоформирани држави. Пагански или фолклористички теми беа исто така честа појава во музичкиот национализам од тој период.
Неопаганство
Неопаганството вклучува реконструкционирани религии како што е хеленскиот политеизам, келтски или германски реконструкционализам како и модерни еклектични традиции како Дискордијанизам, или Вика и многу гранки.
Многу од „заживувањата“, Вика и нео-друидизмот особено, влечат корени од романтизмот на 19 век и задржуваат забележливи елементи на окултизам или теозофија кои биле актуелните тогаш, поставувајќи ги посебно од руралната историска (paganus) народна религија.
Неопаганството во САД претставува околу една третина од сите неопагани во целиот свет, а некои 0,2% од населението на САД, фигурира како шестата најголема не-христијанска деноминација во САД, по јудаизмот (1,4%), исламот (0,6%), будизмот (0,5%), хиндуизмот (0,3%) и унитарискиот универзализам (0,3%).
Во Исланд, членовите на Асатруарфелагјо (Ásatrúarfélagið) бројат околу 0,4% од вкупното население, што е нешто повеќе од илјада луѓе. Постојат голем број на неопагански автори кои го испитуваа односот на движењата за политеистичко заживување на 20 век со историскиот политеизам од една страна и современите традиции на домородната народна религија од друга. Исак Боневиц воведува терминологија за да се направи оваа разлика :
Пруденс Џонс и Најџел Пеник во нивната Историја на паганска Европа (1995) ги класифицираат „паганските религии“ на следниов начин:
Демографија
Паганството е претходно дефинирано пошироко, за да опфати повеќе или најголем дел од верските традиции надвор од аврамската монотеистичка група на јудаизмот, христијанството и исламот.