cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кеко (фудбалер)
Атлетико Мадрид
Кеко ја подели кампањата 2010-11 со две страни на Сегунда Дивизион, ФК Картагена и Жирона ФК , кои се појавија во 25 натпреварувања комбинирано (девет започнуваат, 952 минути), бидејќи и двајцата успеаја да го задржат статусот на лигата.
Катанија
На 19 јули 2011 година, откако не успеа да го обнови договорот со Атлетико Мадрид, Кеко го заврши трансферот во Калчо Катанија во Италија, потпиша тригодишен договор и му го додели дресот број. 15 во Сицилијанскиот клуб. На 7 јануари 2012 година, сепак, заедно со соиграчот Фабио Шјака, тој се приклучи на Серија Б екипата   САД  Гросето ФК на позајмица.
Кеко го постигна својот деби на Серија А на 24 февруари 2013, почнувајќи и придонесувајќи за победата од 2-1 над Парма ФК . Во мај 2014 година, тој беше ослободен.
Албасете
На 28 август 2014 година, Кеко потпиша договор со 1 + 1 со Албасете Баломпие, свежо промовиран на второто ниво. Тој имаше повеќе од 2.500 минути на акција за време на својата прва и единствена сезона, особено постигнувајќи голема заграда во 3-2 успех на УЕ Лагостера на 21 мај 2015 година, што го потврди опстанокот на клубот.
Меѓународна кариера
Кеко учествувал на Европското првенство на УЕФА под 17 години во 2008 година  со Шпанија, помагајќи им на својата земја за евентуална победа на турнирот и постигнување во финалето, победа од 4-0 над Франција.
Ослинг
Ослинг (Oßling, Wóslink) — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија.
Леска (Наколец)
Леска — археолошко наоѓалиште во преспанското село Наколец. Претставува утврдена населба од римско време. Се наоѓа на околу 1 км источно од селото, покрај патот за Љубојно, каде во градината на местен жител, со обработувањето на земјата биле откриени остатоци од темели на објекти со подови од камени плочи и фрагмент од стебло на столб. Дел од градежниот материјал е однесен и употребен во градбата на селските куќи. Една мермерна плоча со натпис е вградена во скалите од куќата на сопственикот на градината. Денес по површината на наоѓалиштето се забележуваат фрагменти од керамички садови.
NGC 1653
NGC 1653 — елиптична галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1653 се споменува и како UGC 3153, MCG 0-13-3, CGCG 394-2.
Откривање
Објектот е откриен на 1 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1653 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1653 има привидни димензии од 1,5' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 45 м 47,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 2° 23' 34".
Други поделби
Проучување на NGC 1653 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15942. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 224; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4740. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 969.
Заминувачка група
Заминувачка група е атом или молекула што се одделува од некоја органска молекула која по одделувањето се нарекува резидуален или главен дел. Способноста за една функционална група да се оддели е наречена лабилност.
Колку е пониска pKa на конјугираната киселина, толку е подобро за заминувачката група, бидејќи таа се стабилизира мошне лесно на притоа создадениот негативен електричен полнеж. Во спротивно, јака база е сиромашна заминувачка група. SN1 реакциите претпочитаат халидни јони како заминувачки групи.
За време на SN2 нуклеофилен напад, се развива делумен негативен полнеж на заминувачката група. За време на SN1 реакциите, заминувачката група се анјонизира и "заминува".
Во немеханичките трансформации, заминувачките групи се супституентната група присутна во супстратот и производот.
Пурпурната роза на Каиро
Пурпурната роза на Каиро (англиски: The Purple Rose of Cairo ) е американски филм од 1985 година, во режија на Вуди Ален (Woody Allen), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Мија Фароу (Mia Farrow), Џеф Даниелс (Jeff Daniels), Џон Вуд (John Wood), Дени Ајело (Danny Aiello), Едвард Херман (Edward Herrmann), Дајен Вист (Dianne Wiest) итн. Филмот освоил 15 награди (еден „Златен глобус“, две награди на БАФТА, наградата FIPRESCI на Канскиот филмски фестивал итн.), а имал уште 15 други номинации (меѓу кои и една номинација за „Оскар“).
Содржина
Дејствието на филмот се случува во Њу Џерси во 1935 година. Сесилија (ја игра Фароу) работи како келнерка, но не се снаоѓа во работата поради што наскоро е отпуштена. Таа е омажена за Монк (го игра Ајело), кој е мрзелив така што таа го издржува, иако тој често ја изневерува и ја тепа. Сесилија често оди во кино каде неколкупати го гледа филмот „Пурпурната роза на Каиро“. За време на една претстава, Том Бакстер (го игра Даниелс), еден од главните ликови во филмот, ја забележува Сесилија, излегува од екранот и заедно со неа ја напушта кино-салата, на изненадување на гледачите. По неговото заминување, останатите глумци се збунети и не можат да продолжат со глумата, барајќи да се врати Том. Том е вљубен во Сесилија и сака да се ожени со неа, но има проблеми да се снајде во стварноста. Набргу, тој необичен настан предизвикува скандал така што продуцентот на филмот и Гил Шепард (го игра Даниелс), глумецот кој го игра Том, решаваат да го пронајдат Том и да го вратат во филмот. Гил случајно се запознава со Сесилија и дознава дека таа е жената поради која Том го напуштил филмот. Меѓутоа, откако таа му кажува дека е воодушевена од неговата глума, Гил се вљубува во неа. Том ја зема Сесилија и заедно влегуваат во филмот каде тој ја шета низ Њујорк. Тогаш, во кино-салата доаѓа Гил и Сесилија мора да бира помеѓу Том и Гил. Таа го одбира Гил, така што Том се враќа во филмот. Сесилија набрзина ги пакува своите работи и го напушта Монк, но кога оди пред киното, таму дознава дека Гил си заминал во Холивуд. Разочарана, Сесилија влегува во киното каде го гледа филмот што се прикажува, настојувајќи да најде утеха во него.
Чељабинска област
Чељабинска област (Челя́бинская о́бласть) — федерална област во Русија. Административен центар е градот Чељабинск.
Свети Мартин (остров)
Свети Мартин (Saint-Martin; Sint Maarten) — остров во североисточно Карипско Море, на околу 300 километри источно од Порторико. Островот има вкупна површина од 87 км2 и е поделен на меѓу Франција и Кралство Холандија, каде Франција зазела 53 км2, а Кралството Холандија има 34 км2. Иако Холандија има помала територија, сепак холандскиот дел е понаселен. Свети Мартин е еден од најмалите поделени региони меѓу две нации и поделбата датира од 1648 година. Северниот дел е од Франција и се вика Колектив Свети Мартин, а додека јужниот дел е од Кралството Холандија и се нарекува Уставна држава Свети Мартин. На 1 јануари 2007 година, островот имал население од 74,852 жители, од кои 38,927 живееле во холандскиот дел, а 35,925 живееле во францускиот дел.
Луј XI
{| align=right Луј XI (роден на 3 јули 1423 во Бурж - починал на 30 август 1483 во Плеси лез Тур) бил крал на Франција од династијата Валоа. Успеал да воспостави внатрешен ред и мир во државата, покорувајќи ги побунетите феудалци и обединувајќи ги сите покраини, освен Фландрија и Бретања. Го помагал развојот на градовите, трговијата, занаетчиството, науката и културата. Извршил реорганизација на војската.
Метилец (Наколец)
Метилец — археолошко наоѓалиште во преспанското село Наколец. Претставува утврдена населба од хеленистичко време. Се наоѓа покрај брегот на Преспанското Езеро, помеѓу селата Наколец и Штрбово, каде на простор од околу 33 × 100 м се забележуваат остатоци од темели на градби градени од монолитни камења и фрагменти од керамички садови. Наодите се слични на остатоците од објектите откриени во 1989 година со повлекувањето на езерската вода, и тоа на повеќе места на преспанското крајбрежје.
Британско право
Обединетото Кралство нема единечен правен систем бидејќи бил создаден од страна на политичката заедница на претходно независни земји, со членот 19 од Договорот за Унијата кој стапил на сила со Актите на Унијата во 1707 година, кои гарантираат натамошно постоење на одделен Шкотски правен систем. Актите на Унијата помеѓу Велика Британија и Ирска во 1800 година, не содржeле еквивалентни придобивки, но го задржале принципот, одделни судови да заседаваат во Ирска, сега Северна Ирска.
Највисок суд за сите криминални случаи и граѓански предмети во Англија, Велс и Северна Ирска, како и за сите граѓански предмети во Шкотска е Врховниот Суд на Обединетото Кралство. Последните уставни промени го поддржале создавањето на нов Врховен Суд на Обединетото Кралство, во октомври 2009 година кој требало да ги преземе апелационите функции од Апелациониот комитет на Домот на Лордовите. Судскиот систем во Англија и Велс е управуван од Врховниот Суд на Англија и Велс, кој се состои од Апелационен суд, Висок суд на правда (за граѓански предмети) и Кралскиот суд (за кривични случаи). Судот на Северна Ирска ја следи истата шема. Во Шкотска главни судови се Врховниот граѓански суд (Court of Session), за граѓанските случаи и Врховниот кривичен суд (High Court of Justiciary), за кривични случаи. Локалните судови (Sheriff courts), немаат еквивалент надвор од Шкотска затоа што тие се задолжени и за кривични и за граѓански предмети.
Судскиот комитет на Личниот Совет на Кралицата е највисокиот апелационен суд за неколку независни земји од комонвелтот, британските прекуокеански територии, како и за колониите на британската круна. Исто така постојат имиграциски судови со широка надлежност од страна на Обединетото Кралство – Азилскиот и Имиграциониот Трибунал (Asylum and Immigration Tribunal) и Специјалниот одбор за имиграциски жалби (Special Immigration Appeals Commission). Трибуналот за вработување ( Employment tribunals) и Аплелациониот трибунал за вработување (Employment Appeal Tribunal) имаат надлежност низ Велика Британија, но не и низ Северна Ирска.
Три правни системи
Во Обединетото Кралство има три различни законски надлежности: Англија и Велс, Северна Ирска и Шкотска. Секоја има свој правен систем, различна историја и потекло.
Англиско право
„Англиско право“ е термин на уметноста. Се однесува на правниот систем раководен од судовите во Англија и Велс, кој ги решава и граѓанските и кривичните прашања. Англиското право е познато како мајка на прецедентното право и се заснова на тие принципи. Англиското право може да се опише како право кое има своја различна правна доктрина, различна од правните системи на граѓанското право уште од 1189 година. Не постоела некоја главна кодификација на правото или предмет на статут, законот е развиен од страна на судиите во суд, со примена на законските одредби, преседан и здрав разум за изложените факти, да се даде објаснување за одлуките врз основа на правните принципи кои се изнесени и се задолжителни за слични случаи во иднина. Во раните векови, правниците и судиите биле одговорни за адаптирање на системот со судски налог, за тој да ги задоволи секојдневните потреби, применувајќи комбинација од преседан и здрав разум за да се изгради тело за внатрешно доследен закон. Откако се зголемила моќта на Парламентот и се развил предмет во доктрината за поделба на власта, законодавството постепено го презело правото на донесување одлуки, па денес судиите се во можност да воведуваат промени само во одредени дефинирани области. Времето пред 1189 година било дефинирано во 1276 година како памтивек.
Судовите во Англија и Велс се предводени од Повисоките судови на Англија и Велс, во кои спаѓаат Апелациониот суд, Високиот суд на правда (за граѓанските предмети) и Кралскиот суд ( за кривични постапки). Врховниот суд е највисок суд во земјата и за кривични и за граѓански предмети во Англија, Велс и Северна Ирска и секоја одлука донесена од овој суд е обврзувачка за секој суд од истото законодавство и често има убедлив ефект во другите законодавства. По барање, судот може да надгласа одлуки донесени од инфериорните судови, како што се окружните судови (за граѓански постапки) и судовите за прекршоци. Високиот суд може да анулира судска ревизија, како административни одлуки на Владата така и избрани закони. Крајното тело на жалба за сите кривични и граѓански постапки во Англија и Велс (и Северна Ирска и за сите граѓански предмети во Шкотското право) е Врховниот суд на Обединетото Кралство, кој ја презел оваа функција од Апелациониот комитет на „Домот на лордовите“ во октомври 2009 година.
По Актите на унијата во 1707 година, англиското право станало еден од двата правни системи во различни делови од истото Обединето Кралство и имало влијание од Шкотското право, посебно во развивањето и интеграцијата на трговското право од лордот Менсфилд, и во развојот на дел од законот за одговорност. Шкотското влијание можеби имало влијание врз укинувањето на различните начини на дејствување во XIX век и врз проширените процедурални реформи.
Правен систем на Северна Ирска
Правото на Северна Ирска е систем на прецедентно право. Раководено е од судовите во Северна Ирска, со крајна жалба до Врховниот суд на Велика Британија и за кривични и за граѓански предмети. Правото на Северна Ирска е слично на Англиското право, правилата на прецедентното право биле донесени во Кралството на Ирска под Англиска власт. Сепак, постојат и значителни разлики.
Основата на правото на Северна Ирска е од Англиското прецедентно и статутно право. Судовите на Северна Ирска се водени од Правосудскиот систем на Северна Ирска, кој се состои од Апелациониот суд на Северна Ирска, Високиот суд на правда на Северна Ирска и Кралскиот суд на Северна Ирска. На пониско ниво од нив се наоѓаат окружните судови и судовите за прекршоци.
Шкотско право
Шкотското право е единствен правен систем со основа од Римското право. Со основа од некодифицираното граѓанско право од Кодексот на Јустинијан, исто така вклучува елементи од прецедентното право со средновековни извори. Така, Шкотска има плуралистички или мешан правен систем, сличен на системот на Јужна Африка и во помал степен на делумно кодифицираниот плуралистички систем на Луизијана и Квебек. Со Актите на Унијата во 1707 година добива заедничко законодавство со другите земји од Обединетото Кралство. Шкотска, Англија и Велс ги задржале своите различни правни системи, но Унијата го донела влијанието на Англиското врз Шкотското право и обратно. Во последните години, врз Шкотското право имале влијание Европското право, во согласност со Договорот од Рим и основањето на Шкотскиот парламент кој може да донесе закон во рамките на своите области на законодавната надлежност, како што е наведено во Шкотскиот Акт во 1998 година.
Главни судови се Врховниот граѓански суд (Court of Session), за граѓанските случаи и Врховниот кривичен суд (High Court of Justiciary), за кривични. Врховниот суд на Обединетото Кралство е највисокиот апелационен суд за граѓански случаи во Шкотското право, a како правило не е потребна жалба од Врховниот граѓански суд (Court of Session). Локалните судови (Sheriff courts) се задолжени за повеќето граѓански и кривични случаи, кои вклучуваат водење на кривични судења со порота, познат како официјален локален суд или со окружен судија без порота, познат како локален суд за ситни прекршоци. Шкотскиот правен систем е уникатен со тоа што има три можни пресуди за судење на кривично дело: виновен, невин и не е докажано. Невин и не е докажано резултираат со ослободување без можност за повторно судење.
Кабинетот на секретарот за правда е дел од Шкотскиот парламент кој е задолжен за полицијата, судовите и кривично право, а Шкотската затворска служба раководи со затворите во Шкотска. Иако во 2007/08 година нивото на евидентиран криминал опаднал на најниско во последните 25 години, популацијата на затворениците, над 8 000, е на рекордно ниво и е над планираниот капацитет.
Парламент на Обединетото Кралство
Парламентот на Обединетото Кралство е дводомен, со горен дом, Домот на лордовите (House of Lords), и со долен дом (House of Commons). Домот на лордовите вклучува два различни типа на членови Духовните водачи (постарите бискупи од Англиската црква) и Наследни перови, и нивните членови не се избираат од страна на населението. Долниот дом се избира демократски. Двата дома се состануваат во посебни комори во Вестминстерската палата (позната како Палата на парламентот), во градот Вестминстер, околија на Лондон со статус на град. Со новата уставна конвенција, сите владини министри, вклучувајќи го и премиерот, се членови на Долниот и Горниот дом.
Парламентот еволуирал од раните средновековни совети кои ги советувале владетелите на Англија и Шкотска. Теоретски, моќта ја немал парламентот, туку Кралицата (или Кралот). Често се смета дека Кралицата е целосна суверена власт. Во 2002 година, случајот Тобурн против Советот на Сандерленд ги потврди принципите во Англиското право за надмоќта на Правото на Европската унија над националното право.
Во поново време, вистинската власт ја имаат Долниот дом и Европската комисија. Владетелот е само фигура, а овластувањата на Горниот дом се значително ограничени.
Собрание на Северна Ирска
Собранието на Северна Ирска е предаденото законодавство на Северна Ирска. Има моќ да донесува закони во голем број на области кои не се експлицитно ограничени од Парламентот на Обединетото Кралство, и да ја назначува Извршната власт на Северна Ирска. Седиштето на собранието е во Стормонт, Белфаст.
Последната инкарнација на Собранието е воведена во 1998 година со Договорот од Белфаст, чија цел била да се стави крај на насилните 30 годишни проблеми во Северна Ирска. Заснован е на принципите за распределба на овластувањата според методот Донт за да се обезбеди учество во владеењето на двете најголеми политички заедници на Северна Ирска, унионистите и националистите. Собранието е еднодомно, демократски избрано тело кое е составено од 108 членови познати како Членови на законодавното собрание. Членовите се избираат по пат на пренос на гласови на пропорционална застапеност.
Шкотски парламент
Шкотскиот Парламент се наоѓа во областа Холруд во главниот град Единбург. Парламентот, неформално наречен Холруд, е демократски избрано тело со 129 членови познати како Членови на шкотскиот парламент. Членовите се избираат со мандат од 4 години, со додатен систем на членство или со пропорционална застапеност. Како резултат на тоа, 73 членови застапуваат одделни географски изборни единици избрани со системот на мнозинство (first past the post), и плус 56 членови кои застапуваат осум дополнителни географски региони, од секој регион се избрани по седум членови. Парламентот на Шкотска бил национална законодавна власт на независното Кралство на Шкотска и постоел од почетокот на 13 век, сè додека  кралството на Шкотска не се соединило со Кралството на Англија со Актите на Унијата во 1707 година и било формирано Кралство на Велика Британија. Како последица на тоа, Шкотскиот парламент се соединил со Англискиот парламент за формирање на Парламентот на Велика Британија, со седиште во Вестминстер во Лондон.
Батаан
Батаан е покраина на Филипините која е сместена на целиот истоиман полуостров Батаан  на островот Лузон. Главен град е Баланга Сити и се граничи со покраините Замбалес и Пампанга на север. Полуостровот се наоѓа на Јужнокинеското Море на запад и Манилскиот Залив, на исток.
Административна поделба
Батаан е поделен на 11 општини и 1 град.
Шанија Твен
Ајлин Реџина „ Шанија “ Твен родена на 28 август 1965 година е канадски пејач и текстописец. Таа има продадено над 100 милиони плочи, што ја прави најпродавана жена изведувач во историјата на кантри музиката и една од најпродаваните музички изведувачи на сите времиња. Нејзиниот успех и донесе неколку титули, вклучително и „ Кралица на кантри попот “. ја именуваше како лидер на кантри-поп-кросовер ѕвезди од 90-тите.
Пушвиц
Пушвиц (Puschwitz, Bóšicy) — општина во округот Бауцен, во Саксонија, Германија.
Припаѓа на Горна Лужица и е населена со Лужички Срби. Општината се состои од следниве села:
Довлеџик
Довлеџик — населба во Битола, која се наоѓа на западниот влез на градот во близина на Педагошкиот факултет на регионалниот пат Битола - Ресен - Охрид. Во населбата спаѓа и базенот Довлеџик, кој го добил името по населбата. Во оваа населба се наоѓа и црквата Св. Архангел Гаврил, на самиот крај од населбата.
Чука
Чука — поим кој означува каменита височина или каменит врв. Овој назив го носат следниве места
Шилка
Шилка (Ши́лка, евенкиски: ) — река во Забајкалскиот крај во југоисточна Русија. Долга е 560 км и се појавува со спојувањето на реките Онон и Ингода. На руско-кинеската граница се спојува со реката Аргун и така го образува Амур. Пловна е по целото течение.
Името на реката доаѓа од евенкискиот поим шилки што значи „клисура“.
Бергенхузен
Бергенхузен (Bergenhusen; Berringhuse) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Владимир Штимац
Владимир Штимац (роден на 25 август 1987 година) е српски професионален кошаркар кој игра за Нингбо Рокетс на Кинеската кошаркарска асоцијација (ЦБА). Тој ја претставуваше и српската репрезентација на репрезентативен план. Висок е 2.11м и игра на позицијата центар.
Професионална кариера
Владимир порасна со младинскиот тим на КК Беовук 72, а подоцна помина две години во Литванија и една во Летонија пред да се врати во Србија. За време на неговата прва сезона во странство, тој играше за резервниот тим на литвански БЦ Жалгирис и успеа да влезе во првиот тим за следната сезона. Со цел да добие шанса да игра како редовен прв тим, му беше дозволено да ја помине својата трета СЕБ ББЛ година со летонската екипа СК Валмиера, каде што без сомнение беше најдобриот играч во сезоната 2007-08.
Тој играше за Орландо Меџик во летната лига на Орландо во 2010 година. Во септември 2010 година, тој потпиша со латвискиот тим БК Вентспилс, но беше ослободен два месеци подоцна. Во ноември 2010 година, тој потпиша договор за остатокот од сезоната со Чез Нимбурк.
Во јули 2011 година, тој потпиша едногодишен договор со Олин Едрене Баскет. На 30 натпревари од турската лига, тој имаше просек од 14,8 поени и 9,9 скока по натпревар. За сезоната 2012-13 тој се преселил во Банвит.
Во септември 2013 година, тој потпиша договор 1+1 со шпанскиот клуб Уникаха Малага. Во јуни 2014 година ја напушти Уникаха.
Во август 2014 година, тој потпиша едногодишен договор со Баерн Минхен.
На 2 октомври 2015 година, тој потпишал прелиминарен договор со шпанскиот тим Естудијантес. На 27 октомври 2015 година се враќа во Црвена Ѕвезда потпишувајќи договор за остатокот од сезоната.
На 31 август 2016 година, Штимац потпишал со турскиот клуб Бешикташ за сезоната 2016–17.
На 22 август 2017 година, Штимац потпишал едногодишен договор, со опција за друг, со турскиот клуб Анадолу Ефес.
На 12 јули 2018 година, Штимац потпиша со Турк Телеком за сезоната 2018–19.
2019 – денес
На 25 септември 2019 година, тој потпиша тримесечен договор со турскиот евролигаш Фенербахче. Тој се појави на 8 натпревари во Евролигата, со просек од 4,6 поени по натпревар. На полусезона, на 25 декември се врати во Црвена Ѕвезда. На 13 натпревари во Евролигата со Црвена Ѕвезда до крајот на сезоната, која беше прекината поради пандемијата КОВИД-19, тој имал просек од 11,1 поен и 6,2 скока по натпревар.
На 22 август 2020 година, Штимац потпиша со францускиот тим АС Монако. Сепак, на 12 септември, неговиот договор беше откупен од Кингдао Иглс во Кина. На 2 февруари 2021 година, тој потпиша со Бахчешехир Колеџи од турската кошаркарска Супер лига (БСЛ).
Српската репрезентација
Тој успеа да го освои златниот медал на Европското првенство У20 во 2007 година како член на Српската репрезентација до 20 години 2007 година.
Штимац ја претставуваше српската кошаркарска репрезентација на Евробаскетот 2013 година. Тој беше член на српската кошаркарска репрезентација која го освои сребрениот медал на Светскиот куп во кошарка на ФИБА во 2014 година и на Летните олимписки игри 2016 година.
Штимац, исто така, ја претставуваше Србија на Летните олимписки игри 2016 година, каде што го освоија сребрениот медал, откако загубија од САД во последниот натпревар со 96–66.
Штимац ја претставуваше Србија и на Евробаскетот 2017 година каде што го освоија сребрениот медал, откако загубија во последниот натпревар од Словенија.
Нитрозација
Нитрозацијата е хемиска електрофилна супституција на претворба на органските соединенија во нитрозни соединенија. Пример за ваква реакција е реакцијата меѓу нитрити со амини, при што се формираат карциногените N-нитрозамини.
Соботско Езеро
Езерото е долго околу 2 км и широко до 500 м, има површина од 0,8 км2 и длабочина до 80 м. Во лето езерото е популарно место за капење заради својата почиста вода, поладна клима заради висината и природното опкружување кое се состои од брда прекриени со смреки.
Електрана Голица
Електрана ХЕ Голица била изградена меѓу 1987 и 1991 година како хидроелектрана. Меѓу 2009 и 2011 година, била проширена во пумпна хидроелектрана. Електрана од 50 мегавати се наоѓа на бреговите на реката Драва, кај Лаваминд, на надморска висина од 339 метра. Водата од акумулационото езеро се префрла до електраната низ цевки под висок притисок во должина од 5 км. Висинската разлика на цевководот е 735,5 м.
Ај Окава
Ај Окава (родена на 17 јули,1993) е јапонски идол, модел, глумица и поранешен член на женската група Идолинг.
Живот и кариера
Ај Окава е родена на 17 јули 1993 година, во Амагасаки, Хјого, Јапонија. Таа е најмладата од три деца и има двајца постари браќа. Окава била дел од музичката група Idoling!!! како член од третата генерација во 2009 година и брзо се естаблирала како еден од најпопуларните членови на Idoling!!!. Таа е позната како активен учесник на спортски настани во рамките на групата, особено турнирите во сумо и бадминтон. Во 2012 година, го направила своето деби како модел за влијателниот јапонски моден магазин JJ. Таа била по пистата во Tokyo Girls Collection, Kobe Collection, Kansai Collection, Tokyo Runway и Girls Award. Во април 2015 година, Окава станала саботна временска презентерка за „Оди! Спорт и вести “на телевизиската мрежа Нипон.
Камара (Отешево)
Камара — археолошко наоѓалиште во преспанското село Отешево. Претставува утврдена населба од доцноантичко време. Се наоѓа во непоредната близина на хотелот „Југославија“, каде при изградбата на спортското игралиште биле откриени и делумно уништени остатоци од темели на објект, градени од камен и варов малтер, и повеќе питоси. Денес на површината се забележуваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Кристијан Сапата
Кристијан Сапата (роден на во Падила, Колумбија) — колумбиски професионален фудбалер кој настапува за ФК Џенова во италијанската Серија А и за Репрезентацијата на Колумбија. Кристијан Сапата игра на позиција одбрана, најчесто на десната страна.
Бакарно време
Бакарно време, бакарна доба или енеолит — историско раздобје кое го опфаќа периодот од 4.500 до 2000 г. п.н.е.
Првите сознанија за овој период, археолошките ископувања и истражувања во Република Македонија, биле извршени пред повеќе од педесетина години. Тогаш за првпат е констатирана бакарновремеската населба на Скопското Кале, неколкуте во Пелагонија, како: Шуплевец, Бакарно Гумно, Црнобуки, Висок Рид, Горни Висои, Крушеанска Чука, Тумба-Карамани. Во охридско-преспанскиот регион се регистрирани две населби: Устие на Дрим и „Црквени Ливади“. Во поново време во Кумановско, констатирана е бакарновремеска населба на Костоперска Карпа, "Жеглиговски Камен", во скопско "Врањак", во делчевско "Градиште" кај с. Град, а во кочанско "Пилаво".
Археолозите се согласни регионалната културна група во Македонија да ја наречат Шуплевец-Бакарно Гумно, која што хронолошки се вклопува во пошироки територијални рамки, во културниот комплекс Бубањ-Салкуца-Криводол.
Од сите наведени наоѓалишта претставени се 160 експонати движен археолошки материјал во салите на Музејот на Македонија. Тоа се разновидни керамички садови, алатки изработени од бакар, коска, камен, кремен, глинени тегови и прешлени, амајлии, накит од школки, зооморфни и антропоморфни фигурини, пинтадери и друго. Документацијата и преостанатиот материјал се чуваат во Музејот.
Царица Теодора (награда)
„Царица Теодора“ е награда која се доделува на глумица за најдобра женска улога во филм на Фестивалот за глумечки достигнувања Филмски средби во Ниш. Основана е во 1967 година.
Добитникот го избирал тричленото жири, а наградата се состоела од статуа на царицата Теодора и паричен износ. Единствена петкратна добитничка на оваа награда е Мирјана Јоковиќ.
Дејв Брубек
Дејв Брубек (англиски: Dave Brubeck) (6 декември 1920 - 5 декември 2012) бил познат американски џез пијанист и композитор.
Творештво
Брубек започнал да се занимава со музика во 1940-тите. Најголемите музчики успеси ги постигнал во 1950-тите и 1960-тите, со својата група "Дејв Брубек" квартет. Од тоа време потекнува албумот "Time Out", издаден во 1959 година, чиишто невообичаени и комплексни тактови поставиле нови стандарди во џез-музиката. На овој албум се наоѓа и песната "Take Five" (компонирана од долгогодишниот соработник на Брубек - саксофонистот Пол Дезмонд), која претставува најпродаван џез-сингл на сите времиња. Оваа песна подоцна станала заштитен знак на концертите на "Дејв Брубек квартет", при што, при нејзината изведба, музичарите на напуштале сцената еден по еден, секој по завршувањето на своето соло, за на крајот да остане само тапанарот Џо Морело. "Дејв Брубек квартет" ја прекинал работата во 1967 година, но повремено настапувал до смртта на Пол Дезмонд во 1977 година. Подоцна, Брубек продолжил да компинира до неговата длабока старост. Својот последен албум "Indian Summer" го издал во 2007 година.
Брубек починал од срцев удар, во средата наутро, на 5 декември 2012 година, во една болница во Конектикат, само еден ден пред својот деведесет и втор роденден.
Електрофилна супституција
Електрофилната супституција е супституциска хемиска реакција во која еден електрофил заменува друга група, но обично не секогаш водородна. Електрофилната супституција е карактеристична за ароматичните соединенија. Електрофилната ароматична супституција е важен начин на претставување на функционалните групи во прстенот на бензенот. Друга подреакција на оваа реакција е електрофилната алифатична супституција.
Електрофилна ароматична супституција
Најважни реакции од овој тип се ароматична нитрација, ароматична халогенација, ароматична сулфонација и ацилатичко-алкилирачките Фридел-Крафцови реакции.
Електрофилна алифатична супституција
Кај електрофилната супституција во алифатичните соединенија, електрофилот ја заменува функционалната група. Оваа реакција е слична со нуклеофилната алифатична супституција каде реактантот нуклеофил. Двата електрофилни реакциони механизми: СE1 и СE2 (Супституција, Eлектрофил) се исто така слични со оние на реакциите SN1 и SN2. Електрофилни алифатични супституциони реакции се:
Мухал
Мухал (Βουνοχώρι, Вунохори ) — село во Општина Кавала во Кавалскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 25 километри северно од градот Кавала на надморска височина од 810 метри.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција, додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Вунохори.
Демографија
Во 1928 година во селото биле сместени 41 грчки семејства со 165 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 172 лица, додека во 1940 година селото броело 257 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 205 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 244 жители, во 1971 година имало 239 жители, во 1981 година имало 122 жители, додека во 1991 година имало 111 жители. Денеска, населението на селото е 108 жители според пописот од 2011 година.
Мирослав Пецарски
Мирослав Пецарски (роден на 21 март 1967 година) е српски поранешен кошаркар. Професионално играл за Партизан, Арис, Панатинаикос, Паниониос, Палаканестро Канту, Шоле и Кабител Хихон.
Почеток на кариера и колеџ
Пецарски играл колеџ кошарка на колеџот Марист во Паукси, Њујорк, пристигнувајќи таму во 1984 година под исто така новодојдениот главен тренер Мет Фурјаниќ. Некои го сметаат за најдобриот седумнаесетгодишен играч во Европа, Пецарски се повредил во претсезоната и на тој начин отворил можност во центарот за уште една новостекната европска перспектива - осумнаесетгодишниот Рик Смитс.
„Црвените лисици“ имале успешна сезона 1985-1986, правејќи го турнирот во НЦАА со 64 тима за прв пат во историјата на тимот. Сепак, тие излегле на првата пречка, губејќи од Џорџија Тек во првото коло од југоисточниот регионален заград. Пецарски имал просек од 10,5 поени по натпревар и 5,9 скока по натпревар во текот на целата сезона.
Следната сезона, играјќи под новиот главен тренер Дејв Магарити, Пецарски го подобрил својот резултатски просек на 12,4 поени по натпревар и го водел тимот во скокови со 8,4 табли по натпревар, додека Црвените лисици го повториле подвигот на турнирот НЦАА, но повторно биле елиминиран во првото коло — овој пат од Питсбург.
Пецарски не играл за Црвените лисици во сезоната 1987-88, за да тренира со Југославија за Олимпијадата во 1988 година.
Тој се вратил во Марист за сезоната 1988-1989 и имал просек од 19,5 поени по натпревар, 9,1 скока по натпревар и 1,1 блокада по натпревар, водејќи го училиштето во сите три категории.
Роберт Голоб
Роберт Голоб (роден на 23 јануари 1967 година) е словенечки бизнисмен и политичар. Тој е актуелен премиер на Словенија и е лидер на Партијата за движење на слободата од 2022 година
Мирослав Пецарски
Професионална кариера
Како член на Партизан, Пецарски играл на фајналфорот на Купот на европските шампиони на ФИБА во 1988 година (1988 година на фајналфорот на Евролигата) во Гент. Тој исто така го освоил Купот на ФИБА Радивој Кораќ во 1989 година и Купот на Југославија во 1989 година.
Пецарски добил грчки пасош за да добие право на игра како роден во Грција. Тој го освоил Купот на Грција во 1992 година и Европскиот куп на ФИБА (ФИБА Сапорта куп) во 1993 година, со Сато Арис. Со Панатинаикос, Пецарски ја освоил Европската лига на ФИБА (Евролига) и Купот на Грција во 1996 година. Тој, исто така, играл на Фајнл-форот на Европската лига на ФИБА во 1995 година (1995 година на фајналфорот на Евролигата), во Сарагоса.
Приватен живот
Покрај неговата родна Србија, Пецарски има и грчко државјанство - добиено од практични причини играјќи без административни ограничувања на ЕУ додека бил во земјата помеѓу 1991 и 1997 година. За време на неговиот грчки ангажман, Пецарски се натпреварувал под името Мирослав Милонас.
Роберт Голоб
Ран живот и образование
Голоб докторирал по електротехника на Универзитетот во Љубљана во 1994 година. По неговите студии, бил на специјализација во Соединетите Држави на Технолошкиот институт Џорџија во Атланта.
Мирослав Пецарски
Приватен живот
Неговиот син Марко исто така е кошаркар.
Пецарски и Славиша Копривица играле заедно во репрезентацијата на Југославија за кошаркари до 19 години, освојувајќи го златото на Светското првенство на ФИБА до 19 години во 1987 година. Триесет години подоцна, нивните синови Марко Пецарски и Балша Копривица, соодветно, играле заедно во националниот кошаркарски тим до 18 години на Србија, освојувајќи го златото на првенството на ФИБА Европа до 18 години 2017 година.
Роберт Голоб
Политичка кариера
Помеѓу мај 1999 година и јуни 2000 година, Голоб бил државен секретар во Министерството за економски прашања во владата предводена од премиерот Јанез Дрновшек од Либерално-демократската партија. Во 2002 година бил избран за член на Градскиот совет на Нова Горица. Во 2011 година, Голоб се приклучил на партијата Позитивна Словенија, основана од градоначалникот на Љубљана Зоран Јанковиќ. Во 2013-14 година, кога настанале тензии во партијата помеѓу нејзиниот основач и претседател Зоран Јанковиќ и премиерката Аленка Братушек, Голоб одиграл посредничка улога помеѓу двете фракции. Во април 2014 година, тој се приклучил на отцепената партија на Аленка Братушек (САБ), станувајќи еден од нејзините потпретседатели. По лошите изборни резултати на изборите во 2014 година, освојувајќи само четири пратенички места, тој се оддалечил од политиката на национално ниво, останувајќи активен само на локално ниво во општина Нова Горица.
Кога неговиот мандат како претседател на неговата компанија ГЕН-И завршил во 2021 година, а откако не добил друг, Голоб решил повторно да се вклучи во политиката. Во јануари 2022 година, тој се приклучил на малата вонпарламентарна Партија за зелени акции и откако бил избран за нејзин претседател ја преименувал во Движење за слобода. На 24 април 2022 година, на словенечките парламентарни избори во 2022 година, Движењето за слобода освоило 41 место во Националното собрание со 90 места.
На 25 мај 2022 година, Роберт Голоб бил избран од националното собрание за премиер на Република Словенија.
NGC 1654
NGC 1654 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 декември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1654 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1654 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 1654 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15943. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 224; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4740. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 969.
1603 во книжевноста
1603 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Чеслав Милош
Чеслав Милош (полски: Czesław Miłosz; 30 јуни 1911 - 14 август 2004) - полско-американски поет, прозаист, есеист, преведувач и дипломат.
Животопис
Милош е роден на 30 јуни 1911 во Шетејња, тогаш во рамките на Руското царство, денес во Литванија, починал на 14 август 2004 година, во Краков, Полска. Од 1945 до 1951 година, Милош работел како дипломат, но во 1951 година ги прекинал односите со татковината. Од 1951 до 1989 година живеел во емиграција - до 1960 година во Франција, а потоа во САД. До 1980 година, неговото дело во Полска било забрането од цензурата. Од 1961 до 1978 работел како професор по словенски јазици и литература на Универзитетот на Калифорнија во Беркли и на Универзитетот Харвард. Во 1993 година се вратил во Полска. Добитник е на Нобелова награда за литература во 1980 година. Носител е на звањето „Справедлив меѓу народите на светот“ и носител на Орденот на Белиот орел. Исто така, тој е добитник на Меѓународната награда за литература Неустат во 1978 година. Милош бил член на Полската академија на науките и на Здружението на полските писатели. Милош почива во Криптата на заслужните во Скалка, Краков.
Приватен живот
Во јануари 1944 година во Варшава Чеслав Милош се венчал со својата прва сопруга Јанина. По завршувањето на Втората светска војна, се преселиле во САД, каде што живееле до крајот на животот. По нејзината смрт, Чеслав Милош ја напишал песната За збогување со мојата сопруга Јанина. Тие имаа два сина: Ентони (роден 1947 година) и Пјотр (роден 1951 година). Во 1992 година Американската историчарка Керол Тигпен-Милош станава втора сопруга на Чеслав Милош. Тој  ја надживеал и втората сопруга.
Своето прво сексуално искуство го имсл на 15 или 16 години, на одмор во Красногруда, со убавата мажена жена Ирена, која многу време поминувала со него во летувалиштето, а навечер го учела да танцува танго. За време на студиите, тој, меѓу другите, во врски бил со полската студентка по филологија Клементина Солонович (подоцна мајка на Даниел Олбричски),Тола (која ја запознал за време на летниот распуст додека се подготвувал за есенската сесија), Ника Клосовска (мажена жена две години постара, поради која газдарица му го откажала станот) и студентката на Театарскато Студија во Вилно, Ирена Горска (подоцна мајка на глумците Масиеј и Демијан Дамиецки).
Во период додека престојува во Парис, Жана Херш, швајцарска државјанка со полско потекло, филозоф, а подоцна и професор на Универзитетот во Женева, одиграла важна улога во животот на поетот. Таа му станала важен интелектуален партнер, со кој водел филозофски и литературни расправии. Таа го инспирирала да напише роман за конкурсот организиран од Европската Културна Фондација. („Заземањето на власта“), кој таа го преведе на француски. Милош се иселил од париското седиште на „Култура“ и останал со неа во еден од париските хотели. Дури размислувал, за тоа да ги остави Јанина и децата. Меѓутоа, турбулентната врска со посесивната Жана брзо се распаднала. Милош ги донесел сопругата и децата во Франција и се сложил со условите што таа ги наметнала. Нивната долгогодишна врска била овековечена со црковна венчавка во полската црква на ул. Свети Оноре во Париз на 13 јануари 1956 година
Втората голема љубов на Милош беше мистериозната „Ева“, новинарка од Полска, која направила серија интервјуа со него, есента 1979 година во Беркли. Фасциниран од девојка која била 31 година помлада од него, ѝ понудил да биде негова асистентка. Како плод на оваа врска настанал томот „Недостижна земја“ објавен во 1984 година. Кој како што признава поетот, е напишан „целосно во име на Ева“, бидејќи благодарение на неа, се случила преродба кај него -„отворање на личната перцепција за човечките работи“. Константи Јеленски дури го убедил својот пријател да се разведе, но Милош се покажал дека „апсолутно неспособен да ја остави својата болна сопруга“. Врската траела три години. Партнерката не се согласила да ги открие нејзините лични податоци, иако, според биографите, љубителите на делото на поетот лесно ќе ја идентификуваат нејзината личност. Фасцинирана од неговото дело, таа составувала и уредила збирки песни на поетот, ги преведувала неговите дела на англиски и објавила книга за него.
Творештво
Милош е најпознатиот претставник на виленската авангарда и од самиот почеток бил миленик на полската критика и на публиката. Особено е читан и фален неговиот втор том, „Три зими“ (1936), кој се смета за еден од најсветлите моменти на полската предвоена поезија. Притоа, во неговата поезија катастрофичните елементи не се внесени во вид на неодредена фантазмагорична бајка, туку се реално прикажани како составен елемент на тогашниот полски живот. И токму таа публицистичност е едно од најважните обележја на поезијата на Милош. Никој во полската поезија не го отсликал толку силно страдањето за време на окупацијата на Полска. Неговата книга „Спасение“ (1945) истовремено претставува поетска осуда на војната и споменик на болката, разговор со погинатите другари и порака до идните поколенија. Во тие рамки, циклусот посветен на разурнатата Варшава е највисокото поетско остварување на Милош. По емигрирањето од Полска, Милош објавил повеќе поетски збирки и неколку романи, но многу повеќе бил ангажиран како публицист, памфлетист и полемичар.
Филозофија
Милош бил добро запознаен со европската интелектуална традиција, а неговите дела честопати влегувале во дијалог со делата на извонредните филозофи или биле инспирирани од нив. Меѓу филозофите чие влијание е највидливо може да се споменат Хераклит од Ефес (на пр. серијалот За Хераклит од том Летописи), Августин од Хипо (многупати споменуван во есеи и песни), Жак Маритен (тој присуствувал на неговите предавања во Париз, во 1942 година ги превел Патиштата на поразот ) или Мартин Хајдегер (на пр. песни Esse и Magpie).
Наркотици
Чеслав Милош сметал дека алкохолот и тутунот се опасни дроги. Со голем труд после долги години се откажал од тутунот и умерено користел алкохол. Знаел да каже дека во споредба со нив, марихуаната е сосема невина, а тврдоглавоста со која американските власти се бореле против неа во 1960-тите ја сметал за опсесивна. Според поетот, психоделиците би можеле да бидат вовед на масовни, демократски мерки против досадата. Милош сметал дека психоделиците се супстанции од огромно и непроценливо општествено значење, споредливи со јадреното оружје и меѓупланетарните патувања, а нивното ширење, според него, може да отвори нова ера на човештвото. Сепак, нема докази дека поетот некогаш пробал психоделици.
Награди и признанија
1934 година Книжевна награда за Филомати на Синдикатот на полските писатели во Вилно за поетската дебитантска - Поема на замрзнато време
1938 Книжевна награда на списанието „Пион“ за расказот „Обрачунки„
1945 Награда за животно дело на Министерството за Култура и Уметност
1953 Prix Littéraire Européen за романот „Заземањето на власта“
1957 Награда на месечникот „Култура“
1957 Награда на Здружението на Полски Писатели во Странство [27]
1967 година Книжевна награда  Маријан Кистера, награден во Њујорк од Roy Publishers за најдобар поетски превод од полски на англиски и од англиски на полски
1968 Награда за неговото книжевно дело на A. Jurzykowski во Њујорк
1974 Награда на полскиот ПЕН клуб за извонредни достигнувања на полето на преведување полска поезија на англиски јазик
1976 Награда Gauggenheima (Гугенхајм стипендија) за поезија и превод
1977 година Doctor honoris causa (доктор на книжевност) од Државниот универзитет во Мичиген, Ен Арбор
1978 Меѓународната награда за литература Нојштад (т.н. „Малиот Нобел“) доделена од Универзитетот во Оклахома
1978 година Награда за цитат Беркли, што е еквивалентно на почесен докторат на Универзитетот во Калифорнија, највисоката награда на Универзитетот во Калифорнија
1979 година Книжевна награда „Зигмунт Херц“ за преводот на „Книгата на псалмите“