cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Уставно право
Уставно право е изучувањето на основачките закони кои важат за опсегот на власта и авторитетот на разни органи во врска со создавањето и извршувањето на други закони од страна на владата. Уставот важи за влада или влади, ограничувајќи го контекстот во рамките на кој се создаваат правила, толкување на истите како и примената насила во случај на нивно кршење. Уставите може да се однесуваат на разни органи како организации, здруженија, апатриди и национални држави.
Најчесто уставното право е правото на овие основачки закони, обичаи и практики кај националните држави. Не сите национални држави имаат устав, иако сите држави имаат jus commune, општо право или закон на земјата, кој се состои од разни императивни и консензуални правила, кои можат да бидат вообичаени закони, усни или писмени закони кои важат за разни јурисдикции на една таква држава. ТИе национални држави кои имаат устав, не сите се сметаат да строго напишани устави, бидејќи законите за такви случаи немора да бидат соединети во еден устав како документ или инструмент. Уставното право може да биде фактот на толкување на разни текстови кои може да влечат нешта од историјата, овичаите или непишани практики. На пример британското уставно право доаѓа од разни извори меѓу кои Големата повелба, општото право како и други вообичаени извори. Во некои земји, уставот се нарекува Основно право.
Галисиски јазик
Галисиски јазик (галисиски: galego, ) — јазик од гранката на иберороманските јазици зборуван во Галисија, Шпанија со уставен статус како историска националност и сместен во Северозападна Шпанија и во мал број на општини во Астурија и Кастиља.
Класификација и врска со португалскиот јазик
Галисиски и португалски јазик биле во средновековниот период единствен јазик што јазичарите го нарекувале галисиско-португалски јазик, средновековен галисиски или стар португалски зборуван на територија на старото кралство Галисија. Двата јазика се дури и денес обединети на некој начин во некои северни делови во Португалија.
Парисоза
Во реториката, парисозата се јавува кога клаузулите имаат многу слична должина, измерена со слогови. Понекогаш се зема како еднаква појава на изоколонот.
Пример за парисоза е: „Дојдов, видов, победив“.
Мост Војиновиќ
Војиновиќ мост
Фолклорот ја поврзува изградбата на мостот со браќата Војиновиќ, на кои им се припишува и блиската тврдина Вучитрн, додека стилските анализи го ставаат периодот кога мостот бил изграден кон крајот на 14 или почетокот на 15 век. Самите Војиновиќи, како благородници, постоеле во првата половина на XIV век, додека епската поезија ги наведува како внуци на императорот Душан. Самиот Вучитрн не припаѓал на нивната област (која стигнувала до блискиот Звечан ), ниту во времето на нивната најголема сила под Воислав Војиновиќ (околу 1355 - 1363 ) и Никола Алтомановиќ ( 1366 - 1373 ), туку во Вучитрн, на почетокот на 15 век, во дворот се споменува Бранковиќ, кои биле во сродство со Војиновиќ (сестрата на Бранко Младеновиќ (татко на Вук Бранковиќ ) Ратослава, била мажена за Алтоман Војиновиќ (татко на Никола Алтомановиќ).
Самиот мост е изграден за да ја премости Ситница, на трасата на караванскиот пат што го поврзувал Дубровник со Скопје, а бил направен од, наизменично уредени, правилно изделкани, црвени и сиви камења. Долг е преку 135 метри со девет сводови, а ширината на патот е речиси 5 метри. Самите сводови се асиметрични, а најголемиот од нив е широк скоро 13 метри. Текот на Ситница со текот на времето се менувал, така што во почетокот биле подигнати 5 свода со остри врвови, а подоцна на нив биле додадени уште 4 свода, полукружни по форма. Во наредните векови реката продолжила да го менува својот тек и да создава наноси околу мостот, така што денес под него повеќе не тече реката Ситница, а поради речните наноси и е намалена и вкупната должина.
494 п.н.е.
494 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 494. година пред новата ера, 494. од првиот милениум п.н.е., 94. од 5 век п.н.е. и петта од 490-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5014 и 5015 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4256 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3266 и 3267 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 259.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 494 година се протега во 2142 и 2143, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2202 и 2203 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 49. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1149 и 1148 исламска година пред хиџра.
Залфелдер Хее
Залфелдер Хее (Saalfelder Höhe) — село и поранешна општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 6 јули 2018 година претставува дел од градот Залфелд.
Географија
Местото се наоѓа на средина помеѓу Залфелд и самата Тириншка Шума на височина помеѓу 220 и 700 метри.
Nachbarorte
Соседни општини се Бад Бланкенбург, Рудолштат, Залфелд, Каулсдорф, Пробсцела, Рајхмансдорф, Мојра, Витгендорф, Дешниц и Шварцбург.
Општински единици
Залфелдер Хее се состои од следниве единици:
СКАР (морски ракав)
СКАР е област на Ледениот гребен Ларсен веднаш северозападно од Полуостровот Џејсон, именуван по Научниот комитет за истражување на Антарктикот. Ограничен е со Точка Таштего и Точка на Чепмен.
Историја
Регионот бил откриен во 1902 година од Ото Норденшелд, водач на Шведската експедиција на Антарктикот, 1901–04, кој го дал името „Заливот Скот“.
Името не се во употреба, можеби поради големиот број одлики кои веќе биле именувани по капетанот Роберт Ф. Скот. Сегашното име беше дадено во 1963 година од Одборот за антарктички места на Обединетото Кралство (UK-APC) по Научниот комитет за истражување на Антарктикот на Меѓународниот совет на научни синдикати, како признание за улогата на оваа организација во унапредувањето на научните истражувања на Антарктикот. Тоа е преостанатиот фрагмент од многу поголемата Larsen B ледена полица која се распадна во 2002 година.
По ненадејниот голем колапс на ледениот гребен Ларсен Б на полуостровот Антарктик во 2002 година, нестабилноста што се развива за неговиот остаток, Ледениот гребен Скар влез, почна сè повеќе да се проучува за да се обезбеди подлабоко разбирање на распаѓањето на Ларсен Б. Ледениот гребен во 2002 година и исто така дава шанса за проучување на одговорот на ледените полици на настаните од големи колапс.
Во оваа студија, заснована на секвенцијални слики на Landsat кои опфаќаат 2005-2020 година, направивме детални мапи на полињата за брзина на мразот за ледениот гребен за влез на СКАР. Резултатите покажуваат дека брзините на мразот за регионот на ледениот гребен за влез во СКАР значително се зголемија од 2005 година, максималната брзина на мраз достигна повеќе од 900 m/y во фронтот на ледениот гребен.
Површинските пукнатини исто така значително се зголемија и во должина и во ширина и се движат кон морето. Ледената предна позиција на ледениот гребен за влез во СКАР е релативно стабилна во 2008-2010 година, а потоа постојано напредува по 2010 година. централниот дел на ледениот гребен и силно подобрените површински пукнатини ја откриваат нестабилноста на ледениот гребен кој се развива во Скар.
Хотел рај (филм)
Хотел рај (бугарски: Хотел Рай) - бугарски документарен филм во 2010 година во режија на Софија Ѕавела. Тој ги отсликува животите на Ромите кои живеат во станбен блок во село во Јамболската Област, Бугарија.
Филмот ја добил наградата на ИФФЦ за филм во меѓународниот избор на 13-от Солунски меѓународен филмски фестивал.
Сале
Сале (سلا Сала, Berber ⵙⵍⴰ Sla) — град во северозапниот дел на Мароко, на десниот брег на реката Бу Регред, од спротивната страна на главниот град Рабат, за што служи како патнички град. Основан е во 1030 година од страна на за арапските Бербери, на Бану Ирфан, што подоцна станаl рај за пиратите како независна република пред да се приклучи на Алауите династијата во Мароко.
Името на градот понекогаш се преведува како Салли или Салее. Националниот Пат 6 го поврзува градот со градовите Фез и Мекнес, на исток, како и Националниот Пат 1 со Кенитра, и на североисток. Има население од околу 900.000 жители.
Историја
Феникијците населбата што ја основале ја нарекле Сале, подоцна на местото на римска колонија, Сала Колонија, на јужната страна на вливот на Бу Регред. Името на градот понекогаш се меша со Сале, на север, од спротивната страна. Сале е основан во 1030 година од страна на арапските Бербери кои ја негувале легендата дека името е изведено од онаа на Салах, син на Хам, син на Ное.
Република Сале
Градот на продажба бил бомбардиран од страна на францускиот адмирал Исак де Разили на 20 јули 1629 година со флота составена од бродовите  Ликорне ,  Сен-Луи ,  Грифон ,  Кетрин ,  Хамбург ,  Сен-Ане ,  Сен-Жан ;каде што три пиратски бродови биле уништени.
Култура
Сале одигра богат и значаен дел во Мароканската историја. Првите демонстрациите за независност од Франција, предизвикале исклучување на Сале. Еден добар број на владини претставници, носителите на одлуки и кралските советници на Мароко се родени во Сале. Луѓето од Сале, отсекогаш имале "племенско" чувство на припадност, чувство на гордост која се развивало во чувството на супериорност кон "berranis", односно Аутсајдери.
Модерен град
Последните случувања, вклучувајќи го и новиот мост за поврзување на Рабат - Сале трамвајски,како и пристаништето и крајбрежниот развој се некои од владините инвестиции. Приватни компании за развој, како што се Емар Пропортис исто така инвестира во оваа област. Високата стапка на невработеност се користи да биде како сериозен проблем во областа на продажбата, со голем број текстилни фабрики сместени во оваа област, кои се единствениот вистински извор на работа. Исто така од неодамна разновидно се вложува во други области како што се меѓународните центри за примање повици, електроника и неодамна нов "техно парк"  кој беше по моделот на успехот на Казабланка техно центарот.
Водоснабдувањето и отпадните води се неправилни, со послаби и нелегалени станбени единици, каде што страдаат највисоките стандарди и повеќето акутни недостатоци. Поголемиот дел од градот се користи за да се потпираат врз комунални чешми, кои често се затвораат, лишувајќи некои населби на безбедна вода за пиење на неопределено време. Сепак, Сале помина подобро за разлика од внатрешноста на Мароко, каде што недостатокот на вода е уште посериозна. Подобрувања од владата, локалните бизниси и дистрибуција на вода од компании како што се Регие де Дистрибутион & дЕлектрике д Сале 2010 значеше дека ситуациата се изменила драстично.
Седиштето на Фудбалскиот клуб АС Сале е во Сале, која настапува во Маркоканското првенство.
Аперитив
Аперитив (apéritif; aperitivo) — алкохолен пијалак што служи за „отворање на апетитот“ пред главното јадење. Често се користи со некоја мала храна, како што се маслинки или крекери. Зборот аперитив потекнува од латински збор aperire, што значи „да се отвори“.
Аперитивот се одредува спрема храната која се сервира пред главното јадење. Тоа вклучува храна која може да се јаде со прсти, како што се ф'стаци, чипс или со солени ореви. Во широка смисла на зборот, аперитив се однесува на сите видови на храна (мали колачи, исечкано овошје, исечено месо и сирење), во зависност од видот за каква кујна зботуваме.
Аперитивот може да се однесува на пријателски собири,забави со коктел има и лесна храна, без обврска за јадење на главнот јадење тек потоа.
NGC 3815
NGC 3815 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3815 се споменува и како UGC 6654, MCG 4-28-25, CGCG 127-30.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3815 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 3815 има привидни димензии од 1,7' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
Други поделби
Проучување на NGC 3815 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36288. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1982. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Фрлавиште (Цера)
Фрлавиште — археолошко наоѓалиште во село Цера, општина Македонска Каменица. Наоѓалиштето претставува населба од доцноантичко време. На јужното подножје на чуката-манастир, на површината на нивите се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Во нивата на еден селанец е откопан голем питос.
Брунсбител
Брунсбител (Brunsbüttel) — град во округот Дитмаршен, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, во северниот дел на Германија. Сместен е на устието на реката Елба, близу Северното Море. Градот претставува еден од најзначајните пристанишни градови на западниот брег на сојузната покраина.
Пред сè, градот е познат по блиската истоимена атомска централа, која сè е активна и западниот влез на Килскиот Канал, кој завршува кај Кил-Холтенау.
Историја
Во текот на првите денови на Втората светска војна, на 4 септември 1939 година, Кралските воздухопловни сили го извеле еден од првите бомбашки напади на брод близу градот.
Во 1948 година, Брунсбителког ги добил градските права. Брунсбител настанал со соединување на Брунсбителког и други општини во 1970 година. Градот се наоѓа на петтото место во поглед на површината, веднаш зад Либек, Фемарн, Кил и Нојминстер.
Збратимени градови
Брунсбител е збратимен со следниве градови:
NGC 1730
NGC 1730 — спирална галаксија во соѕвездието Зајак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1730 се споменува и како IC 2113, MCG -3-13-43, IRAS 04573-1553.
Откривање
Објектот е откриен на 9 октомври 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1730 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1730 има привидни димензии од 2,3' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 59 м 31,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 49' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 1730 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16499. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 269; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5900. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1323.
Црква „Св. Еремија“ - Пинтија
Свети пророк Еремија — македонски православен храм над скопската приградска населба Пинтија во местото, нарекувано од жителите на Горно Лисиче, Песја Чука. Меѓу месното население црквата се смета и нарекува манастир, таа е една од ретките цркви во Македонија посветена на овој светец пророк од Стариот завет. На патрониот празник, 13-14 мај, ручек во црквата раздаваат семејства од населбата Горно Лисиче. Околу црквата постојат камбанарија, кујна за ручање и сцена-амфитеатар на која се одржува детската културна манифестација „Цветови“.
Историја
Денешната црква била започната да се гради во 1989 година и била завршена во 1991 година, од страна на црковниот одбор на црквата „Св. Апостоли Петар и Павле“ - Горно Лисиче, на местото на старата помала црква која била изградена од ќерпич. Манастирот бил осветен во 1999 година од страна на митрополитот Агатангел.
Вукајловиќева меана
Вукајловиќ кафеаната е единствената останата од поранешните четири кафеани што постоеле во Старата чаршија во Бајина Башта.
Минатото и можностите
Старата кафеана ја изградил Цветко Јевтиќ, најверојатно во 1960-тите години. Нема попрецизни податоци за датумот на изградбата, освен архитектурата, градежната техника и детали, кои укажуваат дека оваа кафеана од II класа е изградена по уредбата за кафеана од 1861 година. и 1864 година, односно по основањето на машинско-пекарскиот еснаф во Бајина Башта, 1868 година.
Денешното име го добила по семејството Вукајловиќ, во чие владение била во 1909  година. Претходно, зградата била купена од првичниот сопственик од страна на Тодор Павиќевиќ на 25 јули 1895 година, за наплата на долгови. Потврда за овие тврдења постојат и во сочуваните тапии од тоа време.
Изгледот на кафеаната
Во тоа време, таверната на Вукајловиќ била одлично сместена, надвор од градот, покрај патот Ужице, кој во тоа време бил многу важна трговска комуникација. Изградена е многу добро и цврсто, со камен до висина на парапетот, а останатите ѕидови до целосна висина со тули од голем формат. Самата зграда е приземна зграда, просторно добро организирана, со димензии 26,10 x 13,85 м, со три меѓусебно поврзани, а сепак посебни функционални целини. Тавернскиот дел ја зафаќа централната зона на објектот и се состои од голема и мала сала, со посебни влезови, меѓусебно поврзани и голема кујна. Од страната на улицата има плиток трем на високи, нерамномерно распоредени дрвени столбови на перници.
Втората посебна единица се состои од три соби за ноќевање, кои се одвоени со долг ходник од големата кафеана, со директен пристап само од дворот. Сите помошни објекти биле уредени во дворот.
Третата единица се состоела од пекарница со простор за продажба и складирање и била директно поврзана со малата сала. Страничниот дел на поранешната пекарница штрчи од масата на објектот кон улицата за длабочината на тремот, така што целата зграда била покриена со еден покрив. Покривот е четирикорен, покриен со бибер ќерамиди, со настрешници обложени со надолжни, вжлебени штици.
Херос (полуостров)
Херос е делумно без мраз широк полуостров 8,9 км што се проектира од Фојн Коуст, Антарктичкиот Полуостров 13 км југоисточно во Влезот на кабинетот. Завршува во Spur Point на југоисток.
Именуван по богот тракискиот бог Херос (тракискиот коњаник).
Локација
Полуостровот Херос е центриран на. Британско мапирање во 1974 година.
Букхан
Букхан (북한강 = „Северен Хан“) — река во Кореја, притока на реката Хан која тече низ Северна и Јужна Кореја. Минува низ Кангвонг во Северна и Кангвон и Кјонги во Јужна Кореја. Изворот на реката е во Северна Кореја, ја поминува т.н. граница со Јужна Кореја и тече низ Јужна Кореја. Реката се спојува со Намхан во Јангпјонг и со тоа се влева во Хан.
Јаворје кај Габровка
Јаворје кај Габровка (словенечки: Javorje pri Gabrovki) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
NGC 6166
NGC 6166 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 30 мај 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6166 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6166 има привидни димензии од 1,9' х 1,4'.
Дуќан на ул. „29 Ноември“ бр. 10 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „29 Ноември“ бр. 10''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
NGC 6166
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 28 м 38,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 33' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Други поделби
Проучување на NGC 6166 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58265. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 80; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3063. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 743.
Проклитика
Проклитика — збор кој нема свој акцент, па се потпира на зборот зад себе, со што образува нагласена целина.
Проклитики во македонскиот јазик
Во македонскиот стандарден јазик проклитики може да бидат:
Јохан Готфрид Пифке
Јохан Готфрид Пифке (Johann Gottfried Piefke; 9 септември 1817 – 25 јануари 1884) — германски диригент, капелмајстор и композитор на воени маршеви, значаен претставник на пруската, а со тоа и германската воена музика.
Роден е во Шверин на Варта во Велекнежевство Позен (денешна Сквјежина, Полска). Во 1850-тите служел како диригент во VIII Пешадиски полк во Берлин, каде воедно и компонирал воена музика. Меѓу неговите познати маршеви се вбројуваат „Пруска слава“ (Preußens Gloria), „Марш на дибелските ровови“ (Düppeler Schanzen-Marsch) и „Кенигрецки марш“ (Königgrätzer Marsch, искомпониран по битка кај Садова (Кениграц) во 1866, решавачкиот судир во Австриско-пруската војна).
Пифке направил и аранжман на симфониската поема „Тасо“ од Франц Лист за воен оркестар, како и аранжмани на други Листови маршеви.
Одликувања
Пифке е одликуван со следниве медали:
Аеродром Диселдорф
Меѓународниот аеродром во Диселдорф (German: Flughafen Düsseldorf International) (IATA: DUS, ICAO: EDDL) e трет најголем аеродром во Германија. Со преку 17,8 милиони патници превезени во 2007 година само аеродромот во Франкфурт и аеродромот во Минхен имаат превезено повеќе патници во Германија. Е втор по важност аеродром за Луфтханза. Луфтханза нуди преку 300 летови на ден (53 одредишта) од и до Диселдорф. Започнувајќи од мај 2008, Луфтханза ќе започне и прекуокеански летови од Диселдорф. На аеродромот има преку 750 слетувања и полетувања во еден ден. Аеродромот е сместен на некои 9 км оддалеченост од центарот на Диселдорф. Аеродромот располага со две писти, едната долга 3000 метри и другата долга 2700 метри. Сегашниот терминал може да обработи околу 22 милиони патници годишно. Aeродромот може да го прими и најголемиот авион на светот, Airbus A380, а Луфтханза планира да го користи како помошен аеродром во случај на невреме на аеродромот во Франкфурт.
Историја
Аеродромот беше отворен на 19 април 1927 година. Во 1950 година, пистата беше продолжена на 2750 метри, и во 1969 продолжена на 3000 метри. На 11 април 1996 година, na покривот на еден од терминалите настанува пожари при што загинуваат 18 луѓе, главно од задушување од чад, а многу други се хоспитализирани. Во 1999 година е поставена основата на нова подземна гаража, додека на 12 ноември 2007 година, првиот Airbus A380 слета на аеродромот во Диселдорф.
Градови во Куба
Ова е список  на поголемите населени места (градови) на Куба.
Крчишта
Крчишта (дијалектно: Крчишча; Πολυάνεμο, Полианемо; до 1926 г. Κόρτσιστα, Корциста ) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Нестрам од Костурскиот округ на Западна Македонија, Грција.
Латинско Дабје (Нерези)
Латинско Дабје или '''Манастир Св. Никола''' — археолошко наоѓалиште во струшкото село Нерези. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 600-800 м југоисточно од селското училиштето, на простор со површина од 50 × 50 м. При обработувањето на земјата селаните наидувале на темели правени од кршен камен и варов малтер, а наоколу камени плочи од гробни конструкции.
Резервна банка на Австралија
Резервна банка на Австралија (англиски: Reserve Bank of Australia) е централна банка на Австралија.
Монетарна политика
Резервната банка е одговорна за монетарната политика на Австралија. Монетарната политика вклучува утврдување на каматната стапка на заемите преку ноќ на пазарот на пари, која е наречена „стапка на готовина“ (cash rate). Овие каматни стапки влијаат врз другите каматни стапки во економијата, врз однесувањето на заемопримачите и заемодавателите, врз економската активност и на крајот, врз стапката на инфлација.
Цели на монетарната политика
Одборот на резервната банка настојува да ги постигне целите утврдени со Законот за банката на резервите од 1959 година:
Од раните 1990-ти години, целта на банката е да ја одржува инфлацијата на нивото од 2-3%, на годишно ниво. Монетарната политика има за цел да ја постигне оваа цел на среден рок а, на долг рок, тоа е главниот начин на кој монетарната политика може да помогне да се формира цврста основа за долгорочен раст во економијата. Обидувајќи се да ја постигне оваа стапка на инфлација, централната банка обезбедува дисциплина за донесување одлуки за монетарната политика и служи како сидро за очекувањата за инфлацијата во приватниот сектор. Целта на инфлацијата е дефинирана како среднорочен просек отколку како стапка што мора да се одржува во секое време. Оваа формулација овозможува неутрализирање на неизбежната неизвесност во предвидувањата и води сметка за временските заостанувања во ефектите од монетарната политика врз економијата. Овој пристап овозможува монетарната политика да придонесе за намалување на флуктуациите на производството во текот на деловниот циклус.
Процес на одлучување за монетарната политика
Формулацијата на монетарната политика е примарна одговорност на Одборот на резервни банка. Одборот обично се состанува единаесет пати секоја година, на првиот вторник во месецот, освен во јануари. Оттука, датумите на состаноците се добро познати однапред. За секоја средба, вработените во банката подготвуваат детален извештај за развојот на настаните во австралиската и меѓународната економија и домашните и меѓународните финансиски пазари. Трудовите содржат препорака за соодветна одлука за монетарната политика. Одлуките за монетарната политика од Одборот на Резервната банка се соопштуваат јавно веднаш по завршувањето на состанокот.
Оперативна имплементација на монетарната политика
Секојдневно, Секторот за домашни пазари има за задача да ги одржува условите на пазарот на пари, со цел да ја задржи стапката на готовина на или близу оперативната цел, донесена од Одборот. Објаснувањата на Одборот на Резервната банка за своите одлуки за монетарната политика се објавуваат во соопштението за медиуми, кое се дистрибуира преку електронски услуги за вести и се објавуваат на интернет-страницата на Резервната банка во 14:30 часот, на денот на секоја средба на Одборот. Секоја промена на целната стапка на готовината стапува на сила од следниот ден. Резервната банка ги користи своите операции на домашниот пазар (операции на отворен пазар) за да ја задржи стапката на готовина колку што е можно поблиску до целта поставена од Одборот. Способноста на Резервната банка да успее да ја оствари успешно целната стапка на готовина произлегува од нејзината контрола врз снабдувањето со средства што банките ги користат за да ги подмират трансакциите меѓу себе. Тие се нарекуваат средства за порамнување на размената, според сметките во Резервната банка во кои банките ги чуваат овие средства. Доколку Резервната банка обезбеди повеќе средства за порамнување на размената отколку што сакаат трговските банки, банките ќе се обидат да префрлат средства на пазарот на готовина, што резултира во тенденција за паѓање на готовината. Спротивно на тоа, доколку Резервната банка снабди помалку од она што банките сакаат да го задржат, тие ќе одговорат обидувајќи се да позајмат повеќе на пазарот на готовина и ќе понудат повисока каматна стапка.
Управување со банката
Одборот на Резервната банка има вкупно девет члена. Овие членови вклучуваат тројца службени службеници на одборот, составени од гувернерот на резервната банка, кој е претседател на Управниот одбор, заменик-гувернерот на резервната банка, кој е заменик претседател на одборот и секретарот на министерство за финансии. Покрај тоа, одборот е составен од шест надворешни членови кои ги именува Министерството за финансии за период од пет години. Според законот за резерви банка, на членовите на одборот не им е дозволено да бидат директор, службеник или вработен во институција која е овластена да зема депозити.
Отчетност
Спроведувањето на монетарната политика на Резервната банка е објаснето јавно преку неколку канали. Банката објавува јавна објава за секоја одлука за монетарната политика, давајќи детално образложение за тоа. Записникот од состаноците на Одборот на Резервната банка се објавува две недели по секоја средба. Исто така, таа објавува четири извештаи за монетарната политика секоја година, кои содржат детална анализа на економијата и финансиските пазари, како и размислувањата за насоката на политиката донесена од банката. Гувернерот се појавува двапати секоја година пред Постојаниот комитет за економија на Претставничкиот дом за да одговори на прашањата за водењето политика на банката.
Односот меѓу банката и владата
Одборот на Резервната банка донесува одлуки за каматните стапки независно од политичкиот процес и не прифаќа инструкции од владата. Овој принцип на независност на централната банка во работењето на монетарната политика е меѓународна норма која спречува манипулација со каматните стапки за политички цели и ја задржува монетарната политика фокусирана на нејзините долгорочни цели. Односот на Резервната банка со владата може да се опише како независност со консултации.
За да се надмине неусогласеноста помеѓу дневното трошење и финансирањето, министерството за финансии одржува парични салда кај Резервната банка. Резервната банка, исто така, обезбедува средства за дозволено пречекорување на владата што се користат за покривање на периодите кога неочекувано големата неусогласеност ги исцрпува готовинските средства. Договорот меѓу министерството за финансии и Резервната банка поставува строги контроли за пристап до пречекорувањете, како и обврска за плаќање на пазарна каматна стапка. Пречекорувањето се користи ретко, главно за да се покријат непредвидените недостатоци во готовина, и се елиминира на следниот тендер за трезорски записи. Во Австралија постои договор помеѓу министерството за финансии и Резервната банка кој значи поделба помеѓу монетарната политика и управувањето со долговите на владата. Од октомври 2006 година, банката повеќе не дејствува како агент на австралиската влада во спроведувањето на понудите на австралиските државни хартии од вредност.
Чонгчон
Чонгчон (청천강) е река во Северна Кореја. Реката извира во планините Рангрим во Чаганг и се влева во Жолтото Море во близина на Синанџу. Реката тече во близина на Мјохјангсан и во близина на градот Анџу. Вкупната должина на реката изнесува 217 километри.
Худе Равне
Худе Равне (словенечки: Hude Ravne) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Гренадини
Гренадините (англиски: Grenadines) се островска група во Карипското Море. Овие острови се наоѓаат во Свети Винцент и Гренадини (две третини) и Гренада (една третина).
Географија и местоположба
Оваа островска група е поделена меѓу две независни карипски држави: Свети Винцент и Гренадини (поголем дел) и Гренада (помал дел). Островите се наоѓаат меѓу островите Свети Винцент на север и Гренада на југ. Гренада и Свети Винцент не се дел од Гренадините. Вкупната површина на островите е 86 км2 и се проценува дека живеат над 16.000 жители.
Острови
Некои од поголемите острови се:
Свети Винцент и Гренадини
Овие острови ја сочинуваат парохијаат Гренадини:
Гренада
Каријаку и Петит Мартиник се зависни територии на Гренада. Тие се составени од:
Дел од парохијата Сент Патрик:
493 п.н.е.
493 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 493. година пред новата ера, 493. од првиот милениум п.н.е., 93. од 5 век п.н.е. и четвртта од 490-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5015 и 5016 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4257 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3267 и 3268 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 260.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 493 година се протега во 2143 и 2144, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2203 и 2204 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 50. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1148 и 1147 исламска година пред хиџра.
Дуќан на ул. „29 Ноември“ бр. 11 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „29 Ноември“ бр. 11''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Тематска структура
Според Michael Halliday, заклучоците на говорниците за моменталните состојби на слушателите се рефлектираат во она што се нарекува користена тематска структура.
Теранци (археолошко наоѓалиште)
Теранци — археолошко наоѓалиште во кочанското село Теранци. Наоѓалиштето претставува осамен наод од римско време. Наодот претставува вотивна релјефна плоча, донесена во првата половина на 1950-тите во Музејот во Штип, со претстава на Тракиски коњаник, од непознато наоѓалиште. Коњаникот со градниот дел е свртен en face, со подигната десна рака, и е наметнат со развиорена наметка. Коњот е во положба на галопирање, со подигнати предни нозе. Под нив има куче што го следи движењето на коњот, а пред нив стои адорантка во долга облека, со десната рака свиткана на градите. Плочата била со димензии: ширина 31 см, висина 26 см, дебелина 6 см.
Канурски јазик
Канурскиот е јазик кој се зборува од 4 милиони луѓе во Нигерија, Нигер, Чад и Камерун, како и помаи групи во јужна Либија и дијаспората во Судан. Припаѓа на западните сахарски јазици.
Географска области
Канурскиот јазик е најмногу зборуван околу Чад Езерото и во Нигерија, Нигер, Чад и Камерун.
Дијалекти
Етнологијата го развија Канурскиот јазик на помали лингвистички дијалекти како:
Пишуван Канури
Канурскиот јазик го користи аџамското писмо на арабицата.
Азбука
a b c d e ǝ f g h i j k l m n ny o p r ɍ s sh t u w y z
Свети Винцент (појаснување)
Свети Винцент може да се однесува на:
NGC 3816
NGC 3816 — леќеста галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3816 се споменува и како UGC 6656, MCG 3-30-46, CGCG 97-60.
Откривање
Објектот е откриен на 9 мај 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3816 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3816 има привидни димензии од 1,9' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 3816 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36292. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1440. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1406.
Шандор Кочиш
Шандор Кочиш (Kocsis Sándor; Будимпешта, година - Барселона,  година) — унгарски фудбалер кој играл за ФК Ференцварош; ФК Хонвед; ФК Јанг ФЕлоус Јувентус; ФК Барселона; ФК Валенсија (како гостин) и за Унгарската национална селекција.
Кариера
После Унгарската револуција 1956 година, Кочиш прво отишол и кариерата ја продолжил во Швајцарија (SC Young Fellows Juventus), потоа се преселил во Шпанија каде станал член на екипата на Барселона. Исто така, во 1961 година, како гостин настапил за екипата Валенсија, на која ѝ помогнал да го освои Трофејот на летниот турнир. На двата натпревари кои ги играл за Валенсија против Ботафога и против Барселона, постигнал голови. Кочиш бил сестран напаѓач, инзвонреден во завршницата, цврст, бил непобедлив во играта, и постигнувал голови со глава.
Поради неговата способност во играта за давање голови со глава, Кочиш од новинарите добил прекар „Златна глава“. Неговата богата збирка на голови Кочиш не ја ограничил на неговите матични клубови во Унгарија, Ференцварош и Хонвед, туку дал и исклучително богат придонес и на репрезентативниот план. За репрезентацијата на Унгарија постигнал 75 голови на 68 натпревари во периодот од 1948-1956 година, и со тоа го надминал сонот на секој голгетер: секој натпревар најмалку по еден гол. Станал единствен играч кој на светските првенства постигнал два хет трика и воедно бил најдобар стрелец во првенството. Исто така двапати бил најдобар стрелец од сите Европски лиги, во 1952 и 1954 година, но во тоа време Златната копачка не се доделувала (со официјалното доделување се почнало во 1968 година). Како играч, Кочиш се пензионирал во 1966 година и го отворил ресторанот „Златна глава“. Исто така во периодот од 1972-1974 година работел како еден од тренерите во ФК Барселона и менаџер на ФК Херкулес. Кочишевата тренерска кариера била кратка, но поради болеста (леукемија и рак на стомакот) завршил во болница. Починал на 49 годишна возраст, во 1979 година.
Голгетер
Својата фудбалска кариера Кочиш ја започнал како јуниор во ФК Кебања (TC Köbánya), пред да се придружи на Ференцварош каде во 1949 година ја освоил својата прва шампионска титула. Со повикот во армијата автоматски преминал во армискиот фудбалски клуб ФК Хонвед (Budapest Honvéd FC). Практично ѝ се придружил на екипата во формирање, која во блиската иднина станала унгарски тим од соништата. Во Хонвед тогаш веќе играле Пушкаш, Цибор и Божик.
Со Ференцварош ја освоил единствената титула на Унгарија во 1949 година. Со Хонвед освоил четири нови шампионски титули на Унгарија, во 1950, 1952, 1954 и 1955 година. Во периодот поминат во Хонвед бил и крал на стрелците на Унгарското првенство во 1951 година, со гол во 30-та минута; 1952 г. гол во 36-та минута; 1954 г. гол во 33-та минута. Титулата во 1953 година му ја презел неговиот клупски пријател, Ференц Пушкаш.
Златен тим
Своето деби во репрезентацијата на Унгарија Кочиш го имал во 1948 година. Заедно со Пушкаш, Џибором, Божик и Хидегкутиј постигнал основа во легендарниот тим кој останал непобеден, во бројно неверојатни, 32 последователни меѓународни натпревари. Овој рекорд останал несрушен до ден-денеска. Својот прв интернационален хет трик го постигнал на 20 ноември 1949 година против Шведска, следниот хет трик го имал на 22 јуни 1952 против Финска. Кочиш исто тако постигнал шест голови во Хелсинки во 1952 година кога унгарската екипа станала златна, со победата на овој натпревар. Својот трет хет трик го постигнал на 19 октомври 1952 година против Чехословачка. Во Кочишевите големи успеси исто така се бројат и двата неверојатни натпревари против Англија, кога Англичаните добиле две, исто така незаборавни лекции. Првата била во 1953 година на Вембли, и резултатот бил 6:3 за Унгарија, а втората 1954 година во Будимпешта, каде резултатот бил 7:1 за Унгарија. На натпреварот на Неп стадионот во Будимпешта, Кочиш дал два гола и ја збогатил својата низа на бисери.
Светско првенство 1954 година
Иако ова првенство донело разочарувачки резултат за Унгарија, само второ место, за Кочиш бил огромен успех. Го завршил првенството како најдобар стрелец со два хет трика, против репрезентацијата на Јужна Кореја каде Унгарија победила со 9:0. Следниот хет трик и тој пред него, вкупно четири, против следниот светски првак Германија каде резултатот бил 8:3 за Унгарија. Во четвртфиналето против Бразил постигнал два гола и во полуфиналетоо портив Уругвај, во продолжетоци, со два извонредни гола со глава ѝ обезбедил на Унгарија финале. Во финалето првпат да не постигне погодок и Унгарија го изгубила натпреварот со 3:2. Во октомврти 1954 година го постигнал својот шести хет трик и вториот портов Чехословачка. Својот последен хет трик Кочиш го постигнал портив истата репрезентација со која и ја започнал серијата на хет трикови, против Шведска на 5 ноември 1955 година.
Хонвед светска турнеја
Хонвед во 1956 година добил учество на Европскиот куп натпревар и во повата рунда како противник го добил шпанскиот Атлетико Билбао. Првата утакмица која ја играл во гости Хонвенд изгубил со 3:2, но пред да може возвратна утакмица да се одигра, избувнале немирите во Унгарија и дошло до познатата револуција во 1956 година. Играчите одлучиле да не се враќаат во Унгарија и возвратната утакмица е одиграна на Хејсел во Брисел. Резултатот бил нерешен 3:3 и со тоа Хонвед испаднал од натпреварувањето. Некои играчи успеале своите фамилии да ги изведат надвор од Унгарија, но не добиле поддршка од ФИФА и од својата фудбалска федерација. За некако да опстанат, организирале серија на натпревари по светот. Италија, Португал, Шпанија и Бразил биле на списокот. После враќањето во Европа, играчите се разделиле. Некои, како Божик, се вратиле во Унгарија, а некои, како Цибор, Кочиш и Пушкаш, останале и си нашле себеси клубови по западна Европа.
Барселона
Кочиш поминал една година во Швајцарија, пред Ладислав Кубала, кој исто така побегнал од Унгарија, да го наговори заедно со Золтан Цибор да преминат во Барселона. Во своето деби за Барселона против Реал Бетис, каде што победиле со 4:1, ја одиграл својата улога и постигнал гол. Како дел на легендарниот тим на Барселона од педесеттите, заедно со Рамалетс, Еварис и Суарез, го освоил шпанскиот куп, шпанско првенство - дупла круна 1959 година. Следната година исто така ја усвоил доплата круна само овај пат составен од шпанскиот шампион и купот на сајамските градови. Европскиот куп, финалето, Барселона играла 1961 година, што бил повраток за Кочиш и Цибор во Берн и спомени на 1954 година. Ниеден од двајцата унгарски играчи не постигнал погодок и утакмицата била изгубена со 3:2 (против Бенфике), но овај пат тагата ја споделиле со играчите на Барселона. Иако повеќе не бил на врвот на играчката моќ, Кочиш сè уште бил корисен играч за Барселона. Во финалето на шпанскиот куп 1959 постигнал 2 гола против ФК Гранде (Барселона - Гранде 4:1). Во европскиот куп 1959-1960 година во четвртфиналето портив Вулверхемптон постигнал 4 гола (Барселона - Вулверхомптон 5:2). Вреди да се спомене неговиот кет трик против Реал Сосиедад 1961 година и три гила 1962 година во Купот на сајамски градови против Валенсија. Во финалето на шпанскиот куп 1963 година на Ноу Кампот, кога Барселона играла против Реал Зарагозе, Кочиш повторно го дал својот придонос и Барселона победила со 3:1.
Антонијо Милошоски
Антонијо Милошоски (р. 29 јануари 1976) македонски политичар, член на ВМРО-ДПМНЕ и поранешен Министер за надворешни работи на Република Македонија. Активно се служи со англиски и германски јазик.
Во 1994 година Милошоски матурира во гимназијата „М. Милевски”, Кичево, а во 1999 дипломира на Правниот факултет во Скопје. Во периодот 2001 - 2002 година завршува магистерски студии по евроинтеграции на Универзитетот „Fridrich Wilhelm”, Бон, Германија. Од ноември 2002 година е докторант на политички науки на универзитетот „Gerhard Merkator” во Дујсбург, Германија, каде работеше како научен соработник до 2006 г., кога прво беше избран за пратеник во Собранието на Република Македонија, а потоа и за Министер за надворешни работи на Република Македонија.