cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тигар
Однесување
Тигрите се територијални животни кои најчесто живеат сами. Големината на територијата за живеење на единката зависи од изобилството на плен, а за мажјаците и од пристапноста до женки. Териториите на женките се со големина од 20 квадратни километри, додека териториите на мажјаците се многу поголеми, достигнувајќи 60-100 километри квардратни. Најчесто териториите на мажјаците се препокриваат со териториите на неколку женки. Односите помеѓу единките се прилично комплексни и изгледа како да нема правило кое го почитуваат во однос на територијалните права. На пример, иако тигрите најчесто се избегнуваат, забележани се случаи каде и мажјаци и женки го делат пленот меѓусебно. Документирано е како мажјак тигар го дели пленот со уште две женки и четири младенчиња. Ова однесување на делење на пленот со други единки е доста ралично од однесувањетоа на лавот, кој во слични ситуации најчесто се однесува агресивно. Териториите на младите тигрици најчесто се во близина на територијата на нивната мајка. Делот на препокривање на овие две територии има тенденција да се намалува со текот на времето. Мажјаците пак, се оддалечуваат многу повеќе. Младите мажјаци својата територија ја создаваат со одземање на територијата на други мажјаци или пак, кратко живеат на територија на друг мажјак додека да станат доволно силни за да го предизвикаат повозрасниот тигар. Најголемата смртност кај возрасните тигри (30-35% годишно), се однесува всушност на млади мажјаци кои штотуку ја напуштиле мајчината територија и се трудат да основаат нивна сопствена. Мажјаците генерално се понетолерантни кон останатите мажјаци на нивната територија, отколку женките кон останатите женки. Во најголем дел, борбите за територија се решаваат со заканување, а не со агресивни борби. Набљудувани се подчинети тигри кој го признаваат поразот со легнување во покорна положба – легнувајќи на грб и покажувајќи го стомакот. Откако хиерархијата е воспоставена, доминантниот мажјак го толерира присуството на подредениот тигар на негова територија доколку не живее во непосредна близина. Најагресивните борби меѓу мажјаците се за време на плодниот паериод на женките. Овие борби понекогаш завршуваат и со смрт на едниот тигар. Сепак, ваквите завршници се многу ретки. За да ја означат територијата, мажјаците ги прскаат дрвјата со урина и секрет од аналните жлезди, но оставаат и траги со гребење.
Исхрана и лов
Во дивината тигрите се хранат со големи и средни животни. Омилен плен на тигрите во Индија се самбарот, гаурот, водното бафало, дамчеститот елен, дивата свиња и нилгаи антилопите. Понекогаш ловат и леопарди, питони, тромави мечки и крокодили. Во Сибир, главен плен се вапити, дива свиња, елен сика, лос и сибирски елен. На Суматра, тигрите главно се хранат со мунтџак, самбар, дива свиња и малајски тапир. На териториите на поранешниот касписки тигар (кој денес е вклучен во видот сибирски тигар), главен плен се камили, саига антилопи, кавкаски бизони, јак и диви коњи. Како и многу други грабливци, и тигрите се опортунистички ловци, па доколку немаат избор, ловат и помал плен како мајмуни, пауни, зајци и риби. Ворасните слонови се премногу големи да служат како плен на овие големи мачки, но сепак понекогаш се забележуваат конфликти помеѓу овие две животни. Регистриран е и случај кога тигар убил возрасен индиски носорог. Млади слонови и млади носорози повремено се ловени од страна на тигрите. Понекогаш овие животни напаѓаат и домашни животни како кучиња, крави, коњи и магариња. Старите тигри, или тигри кои имаат повреди, и кои не можат да ловат природен плен често стануваат човекојади. Ова често се случува на територијата на Индија. Исклучок е тигарот од Сундарбанс, кој бил комплетно здрав тигар кој ловел рибари и селани кои се движеле низ шумите. Ова го прави човекот вистински плен во исхраната на тигрите. Повремено тигрите јадат и растенија поради хранливите влакна, а омилен им е плодот на Careya arborea. Тигрите најчесто ловат ноќе. Ловат сами и како и повеќето други мачки го следат пленот во заседа. Изненадно напаѓаат и употребувајќи ја нивната сила и големина го исфрлаат од рамнотежа големиот плен и го убиваат. И покрај нивната големина, тигрите трчаат со брзина од 49-65 километри на час. Сепак овие брзини можат да ги одржат само на кратки растојанија, поради што тигрите мораат да се доближат многу близу до пленот пред да го нападнат. Овие животни имаат одлични скокачи способности, забележани се хоризонтални скокови и до 10 метри, иако најчесто скоковите се околу половина од оваа висина. И покрај сите одлики, само еден од дваесет обиди завршува како успешен лов. При лов на голем плен, тигрите го убиваат животното со загризување на грлото. Тигарот го држи гризнато животното сè додека не умре од давење. Со оваа техника, тигрите успеваат да уловат животни како гаурот или водното бафало кои тежат преку еден тон. При лов на помал плен, тигарот го загризува вратот и најчесто го крши ‘рбетниот столб, ја продупчува трахеата или ја кине вратната жила или каротидната артерија. Иако ретко, сепак набљудувани се и тигри кои напаѓаат со удари со нивните шепи, Ударот е доволно силен за да го скрши черепот на домашното говедо, или да го скрши грбот на тромавите мечки.
Размножување
Парењето кај овие животни се одвива преку целата година, но почесто е помеѓу ноември и април. Парот тигри се пари неколкупати и доста гласно, како што е случај и со останатите мачки. Носењето на плодот трае 16 недели. Леглото најчесто брои 3-4 младенчиња кои се раѓаат слепи и тежат околу еден килограм. За одгледувањето на младите се грижи само мајката, таткото нема никаков удел. Други возрасни мажјаци се случува да ги убијат младите за да женката повторно стане способна за размножување. Тигриците можат да родат нови младенчиња само 5 месеци по загубата на младите од претходното легло. Стапката на смртност на младенчињата на тигарот е многу висока, се проценува дека половина од нив не доживуваат две годишна старост. Генерално во секое легло има едно доминантно младенче, кое може да биде од двата пола, но најчесто е мажјак. Ова младенче доминира над неговите браќа и сестри за време на игрите, многу е поактивно од останатите и ја напушта мајката порано од останатите. Осум недели по раѓањето, малите тигри се способни да ја следат мајката надвор од засолништето. Тигрите стануваат незвисни на возраст од 18 месеци, но мајката не ја напуштаат сè до возраст од 2-2 и пол години. Женките достигнуваат полова зрелост на возраст од 3-4 години, а мажјаците на возраст од 4-5 години. Тигарот не е способен да се размножува по достигнувањето на возраст од 14 години. За време на целиот живот, тигрицата раѓа одприлика ист број на машки и женски тигарчиња. Тигрите без никакви проблеми се размножуваат во заробеништво. Просечниот животен век на тигрите во заробеништво се проценува на 26 години, а 15 во дивината.
Меѓувидовни односи
Тигрите се способни да убијат одлични грабливци како леопарди, питони па дури повремено и крокодили. Сепак овие грабливци најчесто се избегнуваат меѓусебно. Доколку е нападнат од крокодил, тигарот напаѓа со канџите директно на очите на влекачот. Леопардот ја избегнува конкуренцијата со тигрите со тоа што лови различен плен и лови во друг период од денот. Доколку има доволно плен, тигрите и леопардите можат успешно да живеат на истата територија без да има судири или меѓувидовна хиерархија, која е типична за саваната. Познато е дека тигрите ги истиснуваат популациите на волци кои живеат на истата територија. Забележани се глутници на азиски диви кучиња кои успеваат да убијат тигри. Сибирските тигри и кафеавите мечки најчесто избегнуваат судири, но сепак се случува тигар да убие млади мечиња или возрасни единки. Мечките (Азиска црна мечка и кафеава мечка) се всушност 5-8% од исхраната на тигрите на далечниот исток. Тромавите мечки се доста агресивни животни и често успеваат да ги избркаат младите тигри и да им го украдат уловениот плен. Сепак почест е случајот на бенгалските тигри кои се хранат со тромави мечки.
Легален статус
Сите подвидови на тигарот се заштитени со Апендикс 1 на Вашингтонскиот договор (CITES) од 1975 година, освен сибирскиот тигар кој припаѓал на Апендикс 2 до 1987 година. Видот се смета за загрозен вид според МСЗП од 1986 година. Подвидовите имаат различни статуси: сибирскиот тигар бил во критична опасност од изумирање од 1996 до 2008, за потоа повторно да стане загрзен вид, кинескиот тигар и тигарот од Суматра се сметаат за видови во критична опасност од изумирање од 1996 година, а балискиот и јаванскиот се сметаат за изумрени видови.
Тигрите како плен
Тигарот бил едно од животните на азиската верзија на играта Големите Пет. Ловот на тигри бил доста практикуван за време на 19 и 20 век, кога бил признат како спорт од страна на британците во Индија како и од страна на махараџите и аристократската класа од пред-независна Индија. Ловците оделе во лов пеш или пак качени на грб на слон. Во некои случаи, организирани биле селани кои тропајќи на тапани го усмерувале животното во зоната каде чекале ловците.
Тигри-човекојадци
Иако луѓето не се природен плен на тигрите, сепак овие животни убиле повеќе луѓе од било која друга мачка. Повеќето човекојадни тигри биле стари единки, кои почнале да напаѓаат луѓе поради неспособноста да ловат природен плен. Речиси сите тигри кои биле идентификувани како човекојадци, за кратко време биле фатени, убиени или отруени. За разлика од човекојадните леопарди, дури и најкрволочните тигри не влегуваат во човековите населби, и најчесто ловат во периферијата. Сепак, се случува да нападнат и во селата. Овие тигри претставуваат голем проблем во Индија и Бангладеш, поготово во Кумаон, Гарвал и Сандарбанс – мангорвите мочуришта на Бенгал, каде се забележани и здрави тигри кои напаѓаат луѓе. Во Сандарбанс се смета дека бројот на овие напади се зголемил поради брзото уништување на природното живеалиште кое се должи на климатските промени.
Тигри како домашни миленичиња
Се проценува дека во САД има околу 12 000 тигри кои се чуваат како домашни миленичиња, многу повеќе од вкупната популација на тигри во дивината. Се смета дека само во Тексас има 4000 тигри. Големиот број на тигри-домашни миленичиња се смета дека се должи на законите. Само 19 држави го забраниле чувањето тигри, во 15 потребна е само дозвола, а 16 држави немаат донесено никакви регулативи. Успехот на програмите за рамножувања во американските зоолошки градини, довеле до зголемување на бројот на младенчиња за време на 1980-тите и 1990-тите, што предизвикало пад на цената на овие животни.
Тигрите во културата
Во источна Азија, тигарот се смета за крал на ѕверовите, и симболизира кралска власт, безстрашност и гнев. Ова животно има големо значење во кинеската култура и митови. Тигарот е едно од 12-те животни на зодијакот. Во кинеската уметност и боречките вештини, тигарот е симбол на земјата и рамноправен соперник на кинескиот змеј. Во империјална Кина, тигар бил пресонификација на војната и го претставувал генералот со највисок чин, слично како што царот и царицата биле претставувани како змеј и феникс. Хинду божицата Дурга, е претставена како воин со десет раце и јава тигрица (или лавица). Во јужна Индија и богот Аијапа се поврзува со тигарот. Тигарот е национално животно на Бангладеш, Непал, Индија (бенгалски тигар), Малезија (малајски тигар), Северна Кореја и Јужна Кореја (сибирски тигар).
Омилено животно во светот
Според анкетата спроведена од страна на Animal Planet, тигарот е изгласан за најомилено животно, победувајќи со мала разлика пред кучето. Во анкетата учествувале повеќе од 50 000 гледачи од 73 земји. Тигрите добиле 21% од гласовите, кучињата 20%, делфините 13%, коњите 10%, лавовите 9%, змиите 8%, а потоа следеле слоновите, шимпанзата, орангутаните и китовите.
Ненад Лалатовиќ
Ненад Лалатовиќ (22 декември 1977) е српски професионален фудбалски менаџер и поранешен играч. Тој е тренер на Раднички Крагуевац.
Клупска кариера
Во јануари 2003 година, Лалатовиќ бил префрлен во украинскиот Шахтјор Доњецк на тригодишен договор. Тој не успеал да има влијание во клубот, бидејќи бил позајмен во ВфЛ Волфсбург на почетокот на 2004 година. По враќањето во Доњецк, Лалатовиќ имал неколку настапи за клубот во освоената титула 2004-2005 сезон. Подоцна доби едногодишна суспензија од Украинската ФА поради напад на судијата по натпреварот помеѓу Шахтјор-2 и Зорја Луганск во октомври 2005 година.
Во зимскиот преоден рок во 2006 година, Лалатовиќ се вратил во својата татковина и му се приклучил на Земун. Тој поминал шест месеци со Горњоварошани, пред да премине во ОФК Београд. По сезоната 2006-07, Лалатовиќ се повлекол од професионалниот фудбал на 29-годишна возраст.
Репрезентативна кариера
Лалатовиќ имал еден настап за СР Југославија на целосно ниво, влегувајќи како замена за Вук Рашовиќ во пријателскиот реми 1-1 на гостувањето кај Грција на 13 декември 2000 година. Претходно бил член на репрезентацијата до 21 година.
Менаџерска кариера
Откако му служеше како помошник на Милош Веселиновиќ, Лалатовиќ го презел раководството на Срем во април 2011 година. Последователно, тој бил менаџер на Пролетер Нови Сад во следните две години. Во јуни 2013 година, Лалатовиќ го заменил Александар Јањиќ на кормилото на Вождовац. Тој на крајот преминал во Напредак Крушевац во јануари 2014 година.
На 23 јуни 2014 година било објавено дека Лалатовиќ ќе биде нов менаџер на Црвена Ѕвезда Белград. Тој потпишал едногодишен договор со опција за уште две сезони. На 24 мај 2015 година, по последниот натпревар од сезоната 2014–15, Лалатовиќ станал неврзан.
На 29 јуни 2015 година, Лалатовиќ официјално бил претставен како менаџер на Борац Чачак. Тој го предводел клубот до најдобриот почеток на сезоната во лигата со пласманот на второто место по почетните 17 кола. На 10 ноември 2015 година, Лалатовиќ се разделил со Борац Чачак поради неисплатени плати и бонуси на неговите играчи.
На 11 ноември 2015 година, Лалатовиќ бил назначен за менаџер на Војводина до крајот на сезоната 2015–16. Тој го продолжи договорот со клубот за уште една година на 11 јуни 2016 година. Сепак, Лалатовиќ го раскинал договорот со клубот со заедничка согласност на 17 декември 2016 година.
На 26 декември 2016 година, Лалатовиќ станал менаџер на Чукарички, склучувајќи четиригодишен договор. Тој поднесе оставка од функцијата во мај 2018 година, откако не успеа да заработи место во Лигата на Европа на УЕФА. За време на неговиот престој во Чукарички, Лалатовиќ служел и како менаџер на репрезентацијата на Србија до 21 година на УЕФА У-21 првенството 2017 година.
На 4 јуни 2018 година, Лалатовиќ бил именуван за нов менаџер на Раднички Ниш.
На 21 јуни 2019 година, Лалатовиќ бил назначен за нов менаџер на Војводина по втор пат во неговата менаџерска кариера. На 24 јуни 2020 година, победувајќи го Партизан на пенали, Војводина го освоил Купот на Србија 2019-2020, што бил прв трофеј за Лалатовиќ како менаџер.
Играч
Црвена звезда Белград
Шахтјор Донецк
Војна на невестите
Војна на невестите (англиски: Bride Wars) е американски комедија– филм од 2009 година. Филмот својата премиера ја имаше на 9 јануари 2009 и забележа успех во киноблагајните. Во главните улоги како пријателки но и во еден момент непријателки се појавуваат Кејт Хадсон и Ен Хетавеј.
Синопсис
Лив (Кејт Хадсон) и Ема (Ен Хетавеј) се најдобри пријателки уште од мали нозе. Одлично се сложуваат и секогаш биле спремни една на друга да си пријдат за помош кога било потребно. Тие исто така делат и еден женски сон – голема, совршена венчавка во најлуксузниот њујоршки хотел, Плаза. И двете го испланирале тој настан до најситни детали, од боја на конфети па сè до количината на калории во шлагот на тортата. Спрема тоа, воошто не е чудно дека и една и другата едвај ја чекаат веридбата, а сега, кога и тоа се случи, се‘ е спремно за случувањето ‘веначвка од соништата’. Инаку, Лив е успешна адвокатка која се навикнала во животот да го добива она што сака, вклучувајќи совршена работа и совршен мажм а Ема е учителка која секогаш ги ставала другите пред себе. Впрочем, и заради тоа тргнуваат стресни и напорни припреми за свадбата, тие двете знаат дека може да рачунаат една на друга и дека заедно ќе го решат секој проблем. А така и беше се‘ додека не дознаа дека заради административни грешки датумите на нивните венчавки се поклопуваат. Ниту една од нив не е спремна на компромис и наскоро Лив и Ема се претвораат во најдобри непријателки, што доводи до низа и ниски удари, кој со текот на времето прераснуват во вистинска војна на невести.
Филмски критики
Сепак, судејќи спрема напишаното на мрежното место Ротен Томатоес, тоа не беше доволно за спас на Војна на невестите. Критичарите оваа романтична комедија, со оцена од 12% ја сместија на самото дно. Лу Луменик од New York Post според изгледаното напиша вака: ‘Колку е лош овој филм, предвидлив и неивентивен е јасно веќе уште од самиот трејлер.’ Рик Гроен за Globe and Mail изјави: ''‘Гледањето на овој филм за мене беше едно од најдосадните искуства во мојот живот. Тоа е како да седите пред расипан телевизор кој непрекинато го прикажува најлошиот ситком.’ Но сепак имаше и позитивни критики, а меѓу нив се најде и Стефан Вити од Newark Star Ledger: ‘Се‘ на се, ова е еден добар чик флик и солиден материјал за прв состанок.’''
NGC 1082/2
NGC 1082/2 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1082/2 се споменува и како MCG -1-8-4.
Откривање
Објектот е откриен на 29 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1082/2 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 1082/2 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Св. Богородица (Враништа)
'''Св. Богородица''' — археолошко наоѓалиште во струшкото село Враништа. Претставува сакрален објект од средниот век. Името го добил по црквата „Св. Богородица Пречиста“ во чијшто двор се наоѓа. На местото е извршено истражување од страна на Музејот на Македонија, под раководство на Димче Коцо, и се пронајдени остатоци од средновековна црква.
Валеска Амаја
Валеска Амаја (родена на 2 април 1986 година) е фудбалерка од Хондурас која моментално игра како играч од средниот ред.
Кариера
Амаја игра фудбал за Универзидад во локалната женска фудбалска лига на Сан Педро Сула.
Амаја е членка на женската фудбалска репрезентација на Хондурас. Таа постигнала гол во квалификацискиот натпревар на ФИФА за Светското првенство за жени во 2015 година против Белизе.
Елсторф
Елсторф (Elstorf) — село и поранешна општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 јули 1972 година е дел од општината Ној Вулмсторф.
Св. Пречиста (Кривогаштани)
'''Св. Пречиста''' — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и најверојатно претставува наоѓалиште од типот на црква со некропола. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека во близина на патот што води за соседното село Пресил се забалежуваат гробови, а во нивна непозредна близина и телеми од црква. Денес на тоа место се наоѓа црквата „Воведение на Пресвета Богородица“.
Жива (божица)
Жива, наречена уште и Шива, Сива, Живија, Сиба или Разивија, е божица на плодноста и љубовта во словенската митологија. Култ кон Жива имало во областа која сега ги опфаќа Полска, Чешка, Словачка, Словенија и Германија (особено во долината на реката Елба) пред христијанството да се прошири во оваа област. Нејзиното име значи живот, постоење. Таа му е жена на Жибог, нејзиниот машки еквивалент.
Југословени
Југословени е поим со кој се означува наднационално чувство на етничка припадност. Може да се сфати во повеќе конотации:
Популација на Југословените
Ова најчесто се луѓе кои заминале уште во времето на СФРЈ, и од тогаш се идентификуваат како Југословени. Но тука се и луѓето кои се плод на мешани бракови, кои исто така се рангираат како Југословени, а исто така тука се и оние кои се антинационалисти, на кои им пречи состојбата на Балканот и синдромот „мрази го соседот“, па се рангираат како Југословени со помисла дека ќе си ги отворат вратите кон светот.
Бодрост
42.04528°N, 23.33778°W
Бодрост (Бодрост) ― туристичко и скијачко одморалиште близу Горна Џумаја, Пиринскиот дел на Македонија, Бугарија. Бодрост е сместен во долината на Бистрица, 30 км источно од Горна Џумаја на околу 1250 м н.в. Тоа е влезна точка кон Националниот парк Рила. Бодроската колиба е сместена во одморалиштето.
Итапуа (департман)
Итапуа е департман во Парагвај. Департманот се наоѓа во јужниот дел на државата. Главен град на департманот е Енкарнасион. Департманот е поделен на 30 окрузи и така овој департман има најмногу окрузи во државата.
Географија и клима
Департманот се наоѓа во Источен Парагвај. На север департманот се граничи со Алто Парана и Казапа, на југ со Аргентина, на исток со Аргентина и на запад со департманот Мисионес.
Климата има влажна суптропска клима. Просечната температура е 15 степени Целзиусови. Највисоката измерена температура измерена до сега е 40 степени, а минималната -3 степени. Врнежи има во обилство во департманот.
Стефан Михајловиќ
Стефан Михајловиќ (24 јуни 1994) е српски фудбалер кој игра за Гуижу во Лига 1 на Кина.
Тој е син на поранешниот југословенски репрезентативец Радмило Михајловиќ.
Клупска кариера
Тренерот Александар Јанковиќ го поканил Стефан Михајловиќ, кој во тоа време бил дел од младинскиот тим на Црвена ѕвезда, да отпатува во Турција со сениорскиот тим за зимската пауза 2012-13 надвор од сезоната.
Михајловиќ, на 17-годишна возраст, го одиграл својот прв натпревар со сениорскиот тим на Црвена ѕвезда од Белград во пријателскиот натпревар против Ејупспор, на кој постигнал два гола. Тој го направил своето професионално деби за Црвена Звезда Белград на 9 март 2013 година на натпревар од Суперлигата против Нови Пазар.
На крајот, тренерот Јанковиќ бил заменет со Рикардо Са Пинто, кој го суспендирал Михајловиќ на почетокот на април поради пропуштање на тренинзите без никакво оправдување. Сепак, суспензијата била веднаш отстранета по пријателскиот натпревар со младинската екипа на ФК Јагодина, на кој Михајловиќ постигнал гол од удар со велосипед.
Откако ја напуштил Црвена Ѕвезда Белград, Михајловиќ поминал одреден период без клуб, пред да се приклучи на ФК Рад. Тој, исто така, поминал период со Биел-Биен и Киасо во швајцарската Челинџ лига, пред да потпише со Борац Чачак во летото 2016 година.
По една сезона со Борац, Михајловиќ се преселил во Војводина на тригодишен договор.
Во летото 2018 година ја напуштил Војводина и по 3 години се врати во ФК Рад. По успешната сезона во која забележа 21 настап и постигнал еден гол, договорот му истекол летото 2019 година, а тој потпишал со ФК Раднички Ниш.
Средоземни игри 1983
IX Средоземни игри се одржале во Казабланка, Мароко од 3 до 17 септември 1983. На игрите учествувале спортисти од 16 земји, кои се натпреварувале во 20 спортови.
Освојувачи на медали
Табелата е составена според бројот на освоени златни медали. При ист број на златни медали, се зема предвид вкупниот број на сребрени, а потоа и вкупниот број на бронзени медали. При еднаков број на освоени златни, сребрени и бронзени медали, местото е исто за сите земји со ваков резултат, при што во табелата се подредени по азбучен редослед. Овој систем го користи и МОК.
NGC 3005
NGC 3005 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 25 јануари 1851 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3005 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3005 има привидни димензии од 1,1' х 0,2'.
Ла-Ла Ленд
Ла-Ла Ленд (англиски: La La Land) — американски филм од 2016 година, во режија на Демиен Шазел. Главните улоги ги толкуваат: Рајан Гослинг и Ема Стоун.
NGC 3005
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 49 м 14,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 44° 7' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 3005 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28232. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2999. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 661.
Ла-Ла Ленд
Содржина
Себастијан (го игра Гослинг) е незадоволен џез-пијанист кој свири лесна музика во еден ресторан. Мија (ја игра Стоун) работи како келнерка, а истовремено посетува аудиции за улоги во лоши телевизиски серии. Себастијан мечтае да отвори сопствен џез-клуб, а Мија сонува да добие улоги во филмови. На почетокот од нивното запознавање, тие не можат да се поднесат меѓусебно, но подоцна се вљубуваат еден во друг.
Дон Гортон
Биографија
Гортон е поборник за ЛГБТ еднаквост во Бостон повеќе од 25 години. Тој можеби e и најпознат како долгогодишен копретседател на Работната група на гувернерот за криминал од омраза, на која бил назначен од тогашниот гувернер Вилијам Велд. Работната група добила постојан статус од поранешниот гувернер Пол Селучи во 1998 година. Гортон ја водел работната група од 1991 година додека телото не било распуштено од поранешниот гувернер на Масачусетс, Мит Ромни во 2003 година. Тој го водел изготвувањето на регулативите за спроведување на Законот за известување за злосторства од омраза од 1990 година и ги предводел активностите за подигање на свеста за граѓанските права за Извршната канцеларија за јавна безбедност.
Гортон, исто така, ја водел Политичката алијанса за лезбејки/хомосексуалци во Бостон (подоцна Политичка алијанса за лезбејки, хомосексуалци, бисексуалци и трансродови од Масачусетс) од 1988 до 1994 година и го водел Проектот за борба против насилството во Масачусетс од 1994 година. Со текот на годините тој играл водечка улога во усвојувањето на Законот за граѓански права на хомосексуалците и лезбејките и измените на Законот за казни за злосторства од омраза од 1996 година. Во 21 век, тој се фокусирал на застапувањето против малтретирањето. Покрај соавторството на водичот за најдобри практики против малтретирањето, Гортон одиграл водечка улога во коалицијата на организации над 50, која обезбедила усвојување на сеопфатна легислатива против малтретирањето во Масачусетс во 2010 година.
Од 2008 до 2013 година, Гортон бил активен во движењето за ЛГБТ еднаквост предводено од младите, наречено од Њујорк Тајмс како „Stonewall 2.0“. Служел како офицер на Join the Impact MA. Тој исто така е долгогодишен офицер и редовен соработник на Геј и лезбејски преглед во светот. Гортон бил избран за голем маршал на Бостонската ЛГБТ Парада на гордоста во 40-годишнината од 2010 година, под знамето „Од немири до права: 40 години напредок“. Во 2011 година, Гортон бил автор на истражувачка студија за злосторствата од омраза против трансродовата заедница, фокусирајќи се на подобрената реакција на органите за спроведување на законот на овој недоволно пријавен феномен. Тој се изјаснил против практиката на „терапија за преобраќање“, која наводно ги претвора хомосексуалците во стрејт или го менува трансродовиот идентитет. Тој бил ко-претседавач со коалицијата на организации кои успешно ја забраниле терапијата за преобраќање за малолетници во Масачусетс во 2019 година. Тој организирал и настани за Бостон Прајд Комитет во Бостон во 2019 година, за одбележувањето на Stonewall 50.
Гортон дипломирал на Универзитетот во Бостон во 1982 година и Законот на Харвард во 1985 година. Додека го посетувал Универзитетот во Бостон, тој бил вклучен во прогресивна студентска политика, служејќи како благајник, а подоцна и претседател на Форумот на Колеџот за либерални уметности, избраната студентска влада која претставувала 5.000 студенти. На правниот факултет и како млад адвокат, Гортон се залагал за правна помош за сиромашните и се приклучил на проектот за смртна казна на Американската адвокатска асоцијација, оспорувајќи ја смртната казна во судовите во државата Алабама.
Наводи
Копретседател на коалицијата во Масачусетс за забрана на конверзивна терапија за малолетници, се залага за усвојување на Поглавјето 8 од актите од 2019 година: https://malegislature.gov/Laws/SessionLaws/Acts/2019/Chapter8
Крајни Ѕид (Кривогаштани)
Крајни Ѕид или Крајни Рид — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Се наоѓа во непосредната близина на селото, во нива на месен жител, каде се пронајдени статуета од бронза со оловен постамент и монети. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Мал Алабор
Мал Алабор (Κυδωνιά, Кидонија; книжевно: Κυδωνέα, Кидонеја, до 1953 г.: Μικρό Αλάμπορο, Микро Аламборо ) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.
Демиен Шазел
Демиен Шазел (англиски: Damien Chazelle) — американски филмски режисер.
Мал Алабор
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на околу триесетина километри североисточно од градот Бер, а помалку од 40 километри западно од Солун, а крај самата железничка пруга, на надморска височина од 3 метри.
Демиен Шазел
Творештво
Шазел ја започнал кариерата во 2009 година, со нискобуџетниот филм „Гај и Медлин на клупа во паркот“ (Guy and Madeline on a Park Bench), снимен со непрофесионални глумци, а инспириран од францускиот нов бран и од раните дела на Џон Касаветес. Иако доживеал успех на повеќе фестивали, филмот останал без дистрибуција по киносалите. Во 2014 година го режирал филмот „Ритамот на лудилото“ (Whiplash) којшто бил номиниран за наградата „Оскар“ во пет категории, а освоил три „Оскари“. Две години подоцна, Шазел го снимил мјузиклот „Ла-ла ленд“, кој постигнал голем успех и освоил седум награди „Златен глобус“.
Мал Алабор
Географија и местоположба
Сместено е во областа Урумлак, југоисточно од градот Гида.
Историја
К’нчов и Бранков, за разлика од другите населени места кои биле населени со грчко население, селото го водат како македонско со 165 жители, но изгледа се работело за македонско погрчено население.
По Првата светска војна, во 1922 година во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, Мал Алабор била мешана населба со 10 бегалски семејства со вкупно 36 жители. .
Стопанство
Населението произведува големи количества памук, грав, пченица, а дел се занимава и со овоштарство. Земјиштето се наводнува и дава високи приноси. Поради ограничените пасишта, сточарството е слабо развиено.
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Мал Алабор, Берска каза, живееле 165 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мал Алабор (Malko-Alabor) живееле 165 Македонци.
Во 1913 година било попишано со 139, во 1920 година со 175, а во 1928 година со 190, од кои само тројца бегалци. Во 1940 година имало 242, во 1951 година 272, во 1961 година 275, во 1971 година 260, во 1981 година 240, а во 1991 година 222 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 253 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 213 жител.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Плати со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Голем Алабор, во кој покрај Мал Алабор влегуваат и селата Голем Алабор и Мало Нишел.
Еварист Галоа
Еварист Галоа (Évariste Galois; ( - ) — француски математичар роден во Бур ла Рен (денес во состав на Париз). Како математичко чудо, уште додека бил во своите тинејџерски години успеал да даде потребен и доволен услов за полиномите (полиномните равенки) да можат да се решат со помош на корените, притоа решавајќи долгорочен математички проблем. Неговата работа претставувала основа за Галоаовата теорија, што претставува главна гранка во апстрактната алгебра, и е гранка на врските на Галоа. Тој бил првиот што го користел зборот „група“ како технички поим во математиката за да претстави група на пермутации. Загинал во двобој на дваесетгодишна возраст.
Шумски Ливади (Враништа)
Шумски Ливади — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Враништа. Претставува населба од неолитско и бакарно време. Се наоѓа на 2 км јужно од селото, покрај старото корито на реката Шум, во расадник со јаболка, каде се среќаваат фрагменти од керамички садови, камени и коскени орудија. Наодите се чуваат во Народниот музеј во Струга и во Заводот и музеј во Охрид.
Св. Димитрија (Кривогаштани)
'''Св. Димитрија''' — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кривогаштани. Се наоѓа во црквата „Св. Димитриј“, се чува мермерна надгробна плоча со релјефна претстава на две машки и две женски бисти. Горе има калкан со палмета и акротерија, а во едикулата претстава на коњаник, дете што стои на ара и десно од него жена. Под нив има старогрчки натпис во 10 реда.
Василиј II Слепиот
Василиј II Василевич Тјомниј (Слеп) (руски: Василий II Васильевич Тёмный) (роден на во  - починал на  во ) бил кнез на Московското Кнежевство, чиешто долго владеење (1425-1462) било проследено со големата граѓанска војна од постарата руска историја.
(1425—1433)
Василиј II бил најстарото дете на Василиј I и Софија. Тој е роден по 25 години брак на неговите родители. Во времето кога неговиот татко починал, тој имал само десет години. Бидејќи не бил способен да владее бил поставен регент кој владеел во негово име. Како крајот на регенството се приближувало, така неговиот чичко Јуриј започнал да се спротивставува организирајќи побуна во 1430 година. Така земјата била воведена во граѓанска војна. На крајот како посилен останал Јуриј кој ја освоил Москва и се крунисал за голем кнез во 1433 година.
(1434—1446)
Новиот владетел не се осудил да го погуби на Василиј туку го испратил во малиот град Коламна. По ова следувала нова побуна, овој пат од страна на Василиј кој во 1434 година успеал да победи а Јуриј во истата година починал. Голема помош на Василиј му пружил неговиот брат Димитриј. Истовремено граѓанска војна имало и во Златната орда која во тоа време конечно се распаднала. Еден од хановите успеал да го основа Казанскиот каганат по кое следувал напад на Големото московско кнежевство и неуспешна опсада на Москва во 1439 година. По оваа неуспешна опсада, Василиј тргнал во противнапад, кој завршил катастрофално. Московската војска била поразена, а кнезот бил заробен. Тој во затвор поминал околу пет месеци. Кога бил пуштен, неговата земја започнала да плаќа голем данок на каганатот.
Искористувајќи ја оваа можност, Димитриј Јуријевич извршил државен удар во 1446 година, а самиот Василиј го ослепил, чин кој според руските закони Василиј го направил неспособен да владее. По ова, Василиј бил пратен во провинциски град.
(1448—1464)
Без разлика што бил ослепен, Василиј имал доволно пријатели кои започнале да прават завера за враќање на власт. Така, во 1448 година Василиј станал по третпат голем кнез на Москва. Остатокот од своето владеење било проследено преку отстранување на малите моќни феудалци кои одиграле голема улога во неговото отстранување од власта. Суздал, Псков, Киров и Новгород станале вазали на Мсоква.
Василиј починал на 27 март 1462 година. Самиот кнез своите најголеми успеси ги доживеал во времето кога бил слеп поради кое бил наречен Василиј II Слепиот. Негов наследник станал синот Иван III.
Втора оперативна зона на НОВ на Македонија
Територија
Зоната го опфаќала просторот јужно од линијата Дебар-Кичево-Македонски Брод-Богомила и западно од железничката линија Богомила-Прилеп-Битола, со нивните градови и околии: Струга, Охрид, Ресен, Битола, Прилеп и Крушево. Нејзиниот штаб вршел реорганизација на постојните партизански одреди и формирал нови, вршел мобилизација на нови борци и ги организирал сите воено-заднински установи согласно директивите на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Во август 1944 година зоната територијално била реорганизирана и малку проширена, а во почетокот на октомври 1944 година била преименувана и територијално реорганизирана во Втора корпусна област на НОВ и ПОМ.
Борби и акции
Мобилизирање и подготовка на народот во реонот на Долна и Горна Дебарца, за да од таму навлезе во делот од Македонија кој бил под бугарска окупација и да го нападне и ослободи градот Крушево. Со капитулацијата на Италија, одредот се вратил ѝ дејствувал во реонот на Дебарца каде заедно со останатите одреди учествуваат во разорожување на италијанските сили.
На 7 септември, 1943 година, Баталјонот „Мирче Ацев“ извршил три неуспешни напади на станиците во селата Лешани, Велмеј и Белчишта. Додека Одредот „Дримкол“ исто така имал борби со Италијанските сили. На почетокот на месец септември 1943 година извршил значаен борбен поход во кој била создадена првата слободна територија во Македонија во Дебрца и ослободен првиот град - Кичево. Баталјонот „Мирче Ацев“ урнал три моста на патот Кичево - Охрид, исекол 130 ПТТ столбови, на 11 ноември ја запалил жандармериската станица во селото Сливово, а на 12 септември влегол во првиот ослободен град - Кичево, каде учествувал во разоружувањето на италијанскиот гарнизон. Во почетокот на октомври 1943, заедно со Првиот косовско-метохиски НО баталјон „Рамиз Садику“ и Вториот кичевски НО баталјон, влегол во состав на Групата баталјони и во периодот од 5 до 9 октомври водел борби кај селата Извор, Кленоец, железничката станица во Подвис, извршил диверзии на патот Ресен - Охрид и се судрил со бугарските гранични сили на планината Баба Сач. Кога главнината на Групата баталјони била вратена во одбрана на слободната територија на Дебрца, околу 70 борци на баталјонот дејствувале на комуникацијата Битола - Ресен.
Состав
Според извештајот од 1 септември 1943 година испратен до Главниот штаб на НОВ и ПОМ, Втората оперативна зона располагала со:
По осамостојувањето на Република Македонија, денот на формирањето на Баталјонот „Мирче Ацев“ е прогласен за Ден на Армијата на Република Македонија (АРМ).
Бегова Нива (Горно Татеши)
Бегова Нива или Ќеле — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Горно Татеши. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 600 м северозападно од селото, на простор со димензии од околу 150 × 100 м, на кој денес се наоѓаат ниви. По површината на нивите се пронајдени фрагменти од тегули, имбрекси, питоси и друг градежен материјал. Според кажувањата на мештаните, при обработувањето на земјата се пронајдени и остатоци од темели на објекти.
Вилијам Покан
'''Вилијам С. Покан''' е американски адвокат и правник кој служи како заменик главен судија на окружниот суд во Милвоки. Тој бил номиниран да служи како судија на Окружниот суд на Соединетите Држави за Источниот округ Висконсин.
Образование
Покан добил диплома за уметности на Универзитетот во Висконсин-Парксајд во 1981 година и доктор на правни науки од Правниот факултет на Универзитетот во Висконсин во 1984 година.
Кариера
Покан ја започнал својата кариера од 1984 до 1985 година во Брукхаус и Брукхаус во Кеноша, Висконсин. Од 1985 до 2006 година, тој бил соработник во Jastroch & LaBarge. Во 2006 година, Покан бил назначен за судија на окружниот суд во Милвоки од страна на гувернерот Џим Дојл. Покан потоа бил реизбран двапати и станал заменик главен судија на окружниот суд во Милвоки. Во различни времиња, Почан претседавал со случаи на малолетнички, граѓански и кривични дела.
Номинации до окружниот суд
Во 2014 година, Покан бил еден од тројцата финалисти препорачани на претседателот Барак Обама од двопартиската Федерална комисија за номинирање во Висконсин да го пополни празното место на клупата на федералниот окружен суд, но наместо тоа, Памела Пепер ја добила номинацијата.
На 15 декември 2021 година, претседателот Џо Бајден го номинирал Покан да служи како окружен судија на Соединетите Држави на Окружниот суд на Соединетите држави за Источниот округ Висконсин. Покан бил еден од четворицата финалисти препорачани на претседателот претходно во 2021 година од Федералната комисија за номинирање во Висконсин. Бајден го номинирал Покан на местото испразнето од судијата Вилијам К. Гризбах, кој земал статус на сениор на 31 декември 2019 година.
Неговата номинација се чекала пред Судскиот комитет на Сенатот. На 15 февруари 2022 година, американскиот сенатор Рон Џонсон објавил дека ќе го задржи своето сино ливче, ефикасно блокирајќи го Покан да добие сослушување во Комитетот за правосудство на Сенатот, и покрај тоа што претходно го препорачал Покан во писмо до Белата куќа на 22 јуни 2021.
Личен живот
Братот на Покан, Марк Покан, е член на Претставничкиот дом на Соединетите држави за вториот конгресен округ во Висконсин. Почан е геј.
Италијанско-словенечка граница
<mapframe zoom="7" latitude="46.2" longitude="13" align="right" width="350" height="350" text=""> [{ "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q215", "properties": { "fill": "#0080FF", "stroke": "#FFFFFF" } }, { "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q38", "properties": { "fill": "#00FF40", "stroke": "#FFFFFF" } }]
Италијанско-словенечка граница — државна граница помеѓу Италија и Словенија. Има вкупна должина од 218 км.
Географски особености
Границата почнува од тромеѓата на планината Печ (Форно), каде се среќаваат Италија, Словенија и Австрија. Потоа оди во начелно јужен правец близу Гроцана (Грочана) во општината Трст, каде потоа свртува на запад до местото Лаѕарето (Лазарет) во општината Муџа и завршува во тамошниот залив.
Населени места по границата (од север кон југ)
Ова е список на пограничните места од север кон југ. Под местата во Италија во загради се наведени и нивните традиционални словенечки имиња.
Историја
Оваа граница до 1991 година била граница меѓу Италија и Југославија. Кога Словенија се стекна со независност во 1991 година, таа стана италијанско-словенечка граница. Границата е внатрешна граница на ЕУ од 2003 година и Шенген граница од 2007 година.
Помеѓу 1920 и 1947 година, границата меѓу Италија и Кралството Југославија отиде уште на исток. Дефиницијата на границата меѓу Италија и Југославија датира од Договорот за мир со Италија, 1947 година. Неколку промени беа направени во 1954 година (кога слободната територија на Трст била поделена меѓу Италија и Југославија), 1975 година (Договор од Осимо, со неколку прилагодувања) и 2017 година (мала промена за да го следи сегашниот тек на реката).
Лига на шампиони во ракомет за жени 2018-2019
Лигата на шампионите во ракомет за жени за сезоната 2018-2019 е 26-тото издание на ракометната лига на шампиони во женска конкуренција, најсилното натпреварување на женските ракометни клубови во Европа, организирано и спроведено од страна на Европската ракометна федерација.
Екипата на Ѓер влегла како бранител на титулата од претходната сезона. На 12 мај тие ја одбраниле титулата станувајќи по петти пат во својата историја европски шампиони, откако во финалето го победиле Ростов-Дон со 25-24.
Распределба на екипите
14 екипи директно се кавлификувале за групната фаза, додека останатите две места ги пополниле победниците од квалификациските турнири.
Квалификации
Ждрепката се одржала на 27 јуни 2018 година. Двата победника на квалификациските турнири се пласирале во групната фаза. Второпласираната и третопласираната екипа се пласирале за третото коло од Купот на ЕХФ; четвртопласираните влегле во второто коло.
Нокаут фаза
Првите четири екипи од секоја група во главната фаза се квалификуваат за нокеут фазата.
Фајнл Фор
<section begin=Bracket /> <section end=Bracket />
Финале
<section begin=Final /> <section end=Final />
Ол-Стар Тим
Ол-стар тимот и наградите биле објавени на 10 мај 2019.
Ансел Адамс
Ансел Адамс заедно со Фред Арчер го развиле зонскиот систем како начин за одредување соодветна експозиција и за подесување на контрастот на финалниот принт. Тоа подоцна резултира во поголема чисњтота на фотографиите и додава тонална длабочина што станува карактеристично за неговите фотографии. Бидејќи Ансел Адамс користел фото апарати со голем формат, како резултат на тоа фотографиите кои ги правел имале екстремно висока резолуција и биле навистина остри.
Детство
Адамс е роден во западниот додаток од Сан Франциско Калифорнија. Тој е единствениот син на Чарлс Хичкок Адамс и Олива Бреј Адамс. Името го добил по својот вујко, Ансел Истон. Семејството на неговата мајка потекнува од Балтимор. Бабата од страна на мајката на Ансел поседувала успешен бизнис за пренос на товар, но го загубила богатството со неуспешна инвестиција во рударство и недвижиин во Невада. Семејството Адамс дошла од Нова Англија, мигрирајќи од Северна Ирска во раниот 18 век. Дедото од татковата страна на Ансел создал и изградил успешен бизнис со дрво, кој потоа бил воден од таткото на Ансел иако природните таленти на таткото на Ансел повеќе водат кон науките отколку со бизнисот. Подоцна во неговиот живот, Адамс ја презирал индустријата за сечење многу од големите црвени шуми.
Во 1907 неговото семејство се преселило 2 милји (3 километри) западно во нов дом близу Сиклиф маалото, јужно од Воената База Пресидио. Домот имал „прекрасен поглед“ на Голден Гејт и полуостровот Марин Хедлендс. Земјотресот на 18 Април 1906 го опустошил Сан Франциско. За време на првичниот земјотрес, четири годишниот Адамс не бил повреден, но во последователните потреси се удрил со лицето во ѕид од градината и со тоа го крши носот и му остава лузна на носот. Дел од најраните сеќавања што ги има Адамс е чадот што се создал од пожарот што го уништил голем дел од градот неколку милји источно. По препорака на доктор, повредениот нос требало да му биде наместен штом порасне. Но сепак носот му останал крив целиот живот.
Аданс бил хиперактивно дете склоно на болести и хипохондрија. Немал многу пријатели, но семејната куќа и околина на висините кои го надгледуваат „Голден Гејт“ му дале доволно детски активности. Немал доволно трпение за спортови и игри, но бил фасциниран од природата уште на рани години. Тоа го изразувал собирајќи бубачки, истражувајќи ја реката „Лобос Крик“ сè до „Баркер Бич“ и морските карпи што воделе до „Лендс Енд“, најкарпестото крајбрежје на Сан Франциско. Имено, тоа место е полно со бродоломи и свлечишта на земјиштето.