cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Нишка Бања
Економија
За развојот на туризмот, како најзначајна стопанска гранка во Нишка Бања, во голема мера придонело и близината на Медицинскиот факултет и Клиничкиот центар во Ниш, кои го формирале Заводот за лекување и рехабилитација „Нишка Бања“ како наставна база и посебна здравствена установа.
Земјоделско производство
Населението на Нишка Бања, покрај туризмот, се занимава и со земјоделско производство, претежно земјоделство, сточарство, овоштарство и лозарство. Ова производство во голема мера ги задоволува потребите на домаќинствата, а другиот дел е во функција на развој на основната дејност - здравствениот туризам. Производството се врши на 7.408 хектари земјоделско земјиште, од кои 1.409 хектари се жито, 1.005 хектари фуражни растенија, 339 хектари со зеленчук, додека лоза има на 774 хектари и овошни насади на 466 хектари.
Туризам
Здравствените и туристичките капацитети се наоѓаат во уреден бањски парк од 5 хектари. Во близина на паркот се наоѓа шумата Коритњак, со украсени и пешачки патеки кои им даваат можност на љубителите на природата да уживаат во благодетите на бујната и разновидна флора на Коритњак.
Исто така, во Нишка Бања се одржуваат натпревари во параглајдерство каде натпреварувачите тргнуваат од падините на Коритњак, па се спуштаат до Нишка Бања и можат да летаат понатаму, па дури и до 80 км. Најважниот натпревар во параглајдерство што се одржал во Нишка Бања било третото Светско првенство во прецизно параглајдерство, кое се одржало на теренот Коритњак над Нишка Бања од 7 до 14 август 2005 година, според одлука на меѓународната организација ФАИ. По тој повод, на поширокото подрачје на Нишка Бања бил уреден ново полетиште, позиционирано за правецот на ветрот кој доминира во оваа област и пристапниот пат до полетиштето на Коритњак, така што денеска може да се стигне до полетиштето со патнички автомобил. Потоа следувале нови натпревари во параглајдерство. август 2007 година .Во август 2008 година се одржало предевропско првенство во прецизно параглајдерство. и Првото сеопфатно европско првенство во параглајдерство.
Нишка Бања располага со библиотека, уметничка галерија, Летна сцена и културен центар, кој во текот на летото стануваат организатори на бројни настани обединети во манифестацијата „Културно лето во Нишка Бања“.
Рекреативниот туризам каконеопходност на современото општество во Нишка Бања моѓе да се окарактеризира како содржина на физички вежби наменети за активен одмор на туристи од различни возрасти кои за таа цел се повеќе се во Нишка Бања.
Спортско- рекреативниот туризам во Нишка Бања се јавува како дополнителен вид туризам,кој дава одлични можности за спортување, и аматерски и професионален, благодарение пред се на добрата инфраструктура на спортски и рекреативни објекти.
Нишка Бања е погодна и за подготовка инатпреварување на спортски екипи бидејќи има хиподром, стрелиште, терени за мал и голем фудбал, ракомет, тенис, кошарка и параглајдерство. Близината на реката Нишава нуди можност за кајак на мирни води. Во делот на Нишава кај Нишка Бања секоја година се организира Нишавска регата на која се собираат стотици љубители на водените спортови.
162 (број)
162 (сто шеесет и два) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 161 а претходник на бројот 163.
Нишка Бања
Сообраќај
Нишка Бања се наоѓа на раскрсницата на најважните балкански и европски патни и железнички сообраќајни правци, кои од север водат од правец на Белград и од југ од правец на Скопје преку долините Нишава и Марица до Софија. Истанбул и понатаму на Близок Исток. Долините нишавски низ Сиќевачката Клисура и Нишката долина, реките Кутина, реките Заплање и Јелашничка низ Јелашничката Клисура, како природни предиспозиции за релјеф, ги определиле правците на најважните патишта во областа Нишка Бања.
Патен сообраќај
До 1964 година, патот Ниш - Софија ја следел трасата на Виа Милитарис во периодот на Рим и Византија, а „ Цариградскиот пат “ во средновековниот период во османлиската ера, бидејќи Сиќевачката клисура, на исток, поради своите морфолошки облици, особено длабочината и теснината на Градишкиот кањон, била пречка за изградба на пат. Затоа главниот пат што одел од Ниш, до 1964 година и го пробивал Кањонот Градишка, водел низ централниот дел на областа Нишка Бања, преку Јелашница, потоа низ долината на Куновичка река и преку висорамнината Плоча понатаму на исток. Оваа рута била користена и во 2006 година, како обиколница, при работите на реконструкција на патот и проширување на 13 тунели во Сиќевачката клисура, а од 2011 г. На него започнала изградбата на модерен автопат на кракот Е-80 од Коридорот 10, кој со уште подобар и помодерен пат ќе ја поврзе Нишка Бања со Европа, Мала Азија, Црноморската област и Медитеранот.
Јавниот градски соообракај се одвива исклучиво со автобуси, линија број еден, една од 13-те линии градски сообраќај во Ниш. Трамвајскиот транспортен систем што ги поврзувало Ниш и Нишка Бања од 16 ноември 1930 година ибил столбот на неговиот развој во првата половина на 20 век, бил укинат и заменет со автобуски превоз на 10 август 1958 одина.
Железнички сообраќај
Главната железничка линија (Е-70) Ниш - Димитровград минува низ областа Нишка Бања, каде што има и железничка станица Нишка Бања. Оваа железничка линија во моментов е неелектрифицирана и со застарена железничка инфраструктура. На 21. век, брзиот развој на железничкиот сообраќај и туризмот, придружен со застареност и лошо одржување на железничката инфраструктура (како што се гледа на сликата), ги надминал можностите на оваа железница. Затоа го успорува сообраќајот и станува не само тесно грло во системот на паневропските железнички коридори, туку и сериозен еколошки проблем за Нишка Бања и неговата околина, бидејќи железницата и придружната инфраструктура не се модернизирани (електрифицирани).
Воздушен сообраќај
Нишка Бања е поврзана воздушно преку аеродромот „Константин Велики“ во Ниш, чија позиција (на оддалеченост од 12 км) на корисниците им овозможува најбрз пристап до подрачјето на Нишка Бања со ваков тип на соообраќај.
NGC 5936
NGC 5936 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5936 се споменува и како UGC 9867, MCG 2-39-30, CGCG 78-1, CGCG 77-137, IRAS 15276+1309.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5936 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 5936 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 30 м 0,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 59' 20"". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 5936 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55255. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 199; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 936. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1422.
Калцоне
Калцоне е италијанска преклопена пица направена во рерна, често опишана како преклопена пица, направена со квасец тесто. Потекнува од Неапол во 18 век. Типична калцоне пица се прави од солено тесто од леб, се пече во рерна и се полни со салама, шунка или зеленчук, моцарела, рикота и пармезан или пекорино кашкавал, како и јајце. Различни регионални варијации на калцоне често може да вклучуваат други состојки кои вообичаено се поврзани со додатоци за пица. Терминот обично се однесува на преклопеното тесто во рерна, наместо на прженото пециво (т.е. панцероти ), иако калцони и панцероти честопати се мешаат едни за други.
Калцоне е сличен на стромболи, италијанско-американски збор на пици. За разлика од стромболисот, кои обично се роловани или свиткани во цилиндрична или правоаголна форма, калцоните секогаш се преклопуваат во форма на полумесечина и обично не содржат сос од домати внатре.
Во Италија
Калцоните со големина на сендвич често се продаваат на италијански тезги за ручек или од улични продавачи, бидејќи се лесни за јадење додека стоите или одите. Пржените верзии на калцони обично се полни со домат и моцарела: тие се направени во Апулија и се нарекуваат панцероти.
Во Базиликата , различна верзија на калцоне е позната како пастиц, која потекнува помеѓу 18 и 19 век. Свинско месо (или, поретко, козјо месо), јајца и сирење се главните состојки за полнење.
Сицилијанската cuddiruni (кудируни) или cudduruni (кудурини) пица е подалеку поврзана со калцоната. Ова е јадење полнето со кромид (или понекогаш друг зеленчук, како што се компири или брокула), маслинки, сирење и мортадела ; роловано тесто за пица се преклопува на два дела преку полнењето и рабовите се запечатени пред садот да се пржи.
Во Соединетите Американски Држави
Во САД, калцоните обично се прават од тесто за пица и се полнат со месо, сирења и зеленчук.
Традиционалното тесто од калцоне, кое се состои од брашно, квасец, маслиново масло, вода и сол, се меси и се ролова во дискови со средна големина. Потоа, секое се полни со сирења како рикота, моцарела, пармезан, проволоне и друг традиционален зеленчук или месо. Тестото потоа се преклопува на половина преку филот и се запечатува со мешавина од јајца во форма на полумесечина, или понекогаш се обликува во топче со штипкање и запечатување на сите рабови на врвот. Потоа се пече или се пржи.
Во некои области, непосредно пред сервирањето, тие се преливаат со маринара или друг традиционален сос или со мешавина од лук, маслиново масло и магдонос.
Културни белешки
Во Италија, од 60-тите години на минатиот век, популарно се веруваше дека калцоните се најефикасниот вид пица за достава до дома.
Чанг Кај Шек
Чанг Кај Шек (31 октомври 1887-5 април 1975), исто така познат како Чанг Чунг-Ченг и романизиран на мандарински како Ќанг Чиех-Ши и Џианг Џиеши, бил кинески националистички политичар, револуционер и воен лидер кој служел како лидер на Република Кина од 1928 година, прво во континентална Кина до 1949 година, а потоа во Тајван, до неговата смрт во 1975 година.
Биографија
Роден во провинцијата Чекијанг (Жеџ-јанг), Чанг бил член на Куоминтанг (КМТ) и поручник на Сун Јат-сен во револуцијата за соборување на владата на Бејанг и обединување на Кина. Со помош на Советите и Комунистичката партија на Кина (КПК, попозната како Кинеска комунистичка партија или КПК), Чанг ја организирал војската за националистичката влада на Кантонот на Сонцето и ја предводел Воената академија Вампоа. Главен командант на Националната револуционерна армија (од која стана познат како Генералисимо), тој ја предводел Северната експедиција од 1926 до 1928 година, пред да ја порази коалицијата на воени команданти и номинално да ја обедини Кина под нова националистичка влада. На средината на Северната експедиција, сојузот КМТ -КПК се распадна и Чанг ги убил комунистите во партијата, предизвикувајќи граѓанска војна со КПК, која на крајот ја загубил во 1949 година.
NGC 1556
NGC 1556 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1556 се споменува и како ESO 202-4, AM 0416-501, IRAS 04163-5017.
Откривање
Објектот е откриен на 28 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1556 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 1556 има привидни димензии од 1,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 17 м 44,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 50° 9' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Други поделби
Проучување на NGC 1556 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14818. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 420; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8075.
Латинска Црква (Осој)
Латинска Црква или Митрина Нива — археолошко наоѓалиште во кичевското село Осој. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 2 км западно од селото, од десната страна на патот, каде се откриени темели од стара црква. Наспроти нив, лево од патот се гледаат гробови градени од камени плочи.
897 Лисистрата
Овој е член на динамичното Мариино семејство на астероиди која најверојатно настанала како последица на распад при судир на поголемо тело.
Монголци
Монголци (монголски: Mongɣul; кирилица: Монгол) — монголски народ што живеат во Монголија, НР Кина (Внатрешна Монголија), Русија и Киргистан. Монголците зборуваат на монголски јазик, службениот јазик на Монголија.
Дефиниција
Монголскиот народ, грубо може да се подели на две подгрупи: источни и западни Монголци. Во поширока смисла, со поимот монголски народ се означува секое население што зборува еден од монголските јазици.
Името Монголци за првпат се појавило во 8 век во записите на Кинезите. На почетокот со тој поим се означувало мало и незначително племе што живеело во регионот околу реката Онон. Во 13 век, со терминот почнало да се означува поголема група на монголски и туркиски племиња обединети и управувани од Џингис Хан.
Точното потекло на монголските јазици не е познато.
Распространетост
Денес, Монголците живеат во Монголија, Кина, Внатрешна Монголија, Русија и неколку останати азиски земји.
Називот на населението и на племињата се различни во зависност од земјите. Тумати, Чахари, Ордоси, Баргути, Бурјати, Дорбеди, Торгуди, Дариганганци, Уземчинци, Бајиди, Хотонци, Мјангадци, Захчинци, Дархади и Ојрати се сите називи за монголски племиња.
Кина
Кинескиот попис од 2000 година покажа дека во НР Кина живеат 5,8 милиони Монголци. Најмногу од нов живеат во Внатрешна Монголија, потоа во покраината Љаонинг. Мали монголски заедници можат да се пронајдат и во покраините што се граничат со овие две.
Список на ѕвезди во соѕвездието Маса
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Маса, надолно подредени според сјајноста.
163 (број)
163 (сто шеесет и три) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 162 а претходник на бројот 164.
Долења Вас кај Артиче
Долења Вас кај Артиче (словенечки: Dolenja vas pri Artičah) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Горан Шпрем
Горан Шпрем (хрватски: Goran Šprem, Дубровник, 6 јули 1979 година) е хрватски ракометар. Игра на позицијата лево крило, каде што се покажа во многу клучни моменти на важни натпревари со неговата тактички и технички добро изградена игра. Во моментов игра за Нордхорн во Германија.
Со хрватската ракометна репрезентација освои светско и олимписко злато, и постигна голем број други успеси.
Како член на државната репрезентација во 2004 година бил добитник на Државната награда за спорт „Фрањо Бучар“.
Киранли
Киранли (Μικρολιβάδ, Микроливади) — село во Општина Бук во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 22 километри источно од градот Драма и на 20 километри југозападно од центарот на општината, Бук. Селото се наоѓа на надморска височина од 290 метри.
Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во рамките на Драмската каза, во составот на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година, селото било преименувано во Микроливади.
Демографија
До 1928 година во селото биле населени 73 бегалци од Турција. Во 1928 година селото броело 73 жители, додека во 1940 година селото броело 147 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 132 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 147 жители, во 1971 година имало 39 жители, во 1981 година имало 25 жители, додека во 1991 година имало 30 жители. Денеска, населението на селото е 28 жители според пописот од 2001 година.
Алемани
Алеманите — западни германски племиња кои за првпат се споменати од страна на древниот римски историчар Дион Касиј во 213 година. Се смета дека тие потекнуваат од обединувањето на различните германски племиња и Свебите во регионот на реките Рајна, Мајна и Лех. Подоцна, како сојузници на Атила тие зеле учество во неговите походи односно во Битката на Каталаонските полиња.
Нивната најпозната битка против Римското Царство била во 357 година во Стразбур, каде повторно биле поразени. Римската војска била предводена од страна на Јулијан Отпадник, кој подоцна станал цар. Во таа битка бил заробен и кралот на Алеманите, Кнодомар. Во 366 година, Алеманите повторно ја преминале реката Рајна, вршејќи ја поредната инвазија врз Галија. Истото се случило и во 406 година.
Мелодрама
Мелодрама — театарска претстава со музичка придружба; рецитирање придружено со оркестар или пијано; во Италија операта одамна се нарекува мелодрама; дело во кое претерува во заплетот и ликовите, и настојува на чувства. Мелодрамата е исто така наивно клише на добро познати особини на ликот: главниот лик (секогаш бестрашен и еден), хероина (љубовта на протагонистот е секогаш загрозена) обично онаа што го спасува протагонистот, негативецот (сака и е насилен кон хероината), и негативецот, помошник на криминалецот. Во денешна смисла, мелодрамата има и негативно значење. Тоа означува жален поим за вишок емоции и сомнителен квалитет.
164 (број)
164 (сто шеесет и четири) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 163 а претходник на бројот 165.
Миќо Костенче (Осој)
Миќо Костенче — археолошко наоѓалиште во кичевското село Осој. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на источната страна на селото, во непосредната близина на некогашниот задружен дом, каде од левата страна на патот се гледаат гробни конструкции градени од камени плочи, со насоченост исток-запад. Оваа месност мештаните ја нарекуваат уште и Римски Гробишта.
Мирза Џомба
Мирза Џомба (Риека, 28 февруари 1977 година) е поранешен хрватски ракометар. Со репрезентацијата на Хрватска, тој освои златен медал на Олимписките игри 2004 во Атина и Светското ракометно првенство 2003 година во Португалија.
Атанасиј III Цариградски
Атанасиј III (1597 - 15 април 1654) — грчки духовник, вселенски патријарх и светец.
Животопис
Роден е во 1597 г. со световно име Алексиј Пателар (Αλέξιος Πατελάρος) во ретимниското село Аксос на островот Крит. . Од 1622 до 1634 г. служел како солунски митрополит. На 25 февруари 1634 г. е прогласен за вселенски патријарх и се задржува на функцијата до почетокот на април истата година. Во 1652 е повторно избран на функцијата, овојпат задржувајќи се на неа само 15 дена.
Ридли Скот
Сер Ридли Скот (роден на 30 ноември 1937) — англиски филмски режисер и продуцент. По неговиот комерцијален чекор напред со „Вонземјанин“ (1979), неговите најпознати дела се: „Истребувач“ (1982), „Телма и Луиз“ (1991), „Гладијатор“ (2000), „Black Hawk Down“ (2001), „Мачстик Мен“ (2003), „Царството небесно“ (2005), „American Gangster“ (2007), Робин Худ (2010), и „Прометеј“ (2012). Скот е познат по својот атмосферски, високо концентриран визуелен стил, кој има влијание врз многу режисери. Иако неговите филмови се движат нашироко во поставки и периоди, тие често доловуваат незаборавни слики на урбаните средини, без разлика дали се во 2 век Рим (гладијатор), Ерусалим во XII век (Царството Небесно), современата Осака (црн дожд) или Могадишу (Black Hawk Down), или градските пејзажи на иднината во „Истребувач“. Скот е номиниран за три оскари на Академијата за режија (за Телма и Луиз, Гладијатор и Black Hawk Down), плус две Златен глобус и две БАФТА награди. Во 2003 година, Скот беше прогласен за витез од страна на кралицата Елизабета Втора во Бакингемската палата за неговите "услуги на британската филмска индустрија". Тој е постариот брат на покојниот Тони Скот.
Учесници во двобој
"Учесници во двобој" (Duellists), снимен во 1977 година, е првото достигнување на Ридли Скот како режисер. Сниман во Европа, бил номиниран за главната награда на Канскиот филмски фестивал, и освои награда за најдобар филм."Учесници во двобој" постигнал слаб комерцијален успех на меѓународно ниво. Дејствието на филмот е сместено во времето на Наполеоновите војни и го следи животот на двајца француски  офицери, Хуберт и Феро (Кит Карадин и Харви Кајтел), чија караница од почетен  мал инцидент се претвора во горчлива продолжена одмазда која трае петнаесет години, испреплетена со поголем конфликт,што доаѓа од нивното минато. Филмот е награден за сочувување на историски автентичните портрети на униформите на Наполеон  и воените команди.
Вонземјанин
Првичниот план на Скот е да се прилагоди верзијата на Тристан и Изолда, но по гледањето на Star Wars, тој беше уверен во потенцијалот на големи размери, и филмови управувани со ефекти. Ја прифатил работата да го режира Вонземјанин, во 1979 година хорор - научна фантастика филм, кој ќе му донесе интернационален успех. Скот нема да се врати на поврзани теми со проектот вонземјанин  за уште три децении, кога тој го режира Прометеј. Женскиот акционен херој Елен Рипли ( го игра Сигурни Вивер), кој се појави во првите четири вонземјанин филмови, ќе стане филмски икона. Скот бил вмешан во 2003 и во реставрација и повторна реализација на оригиналниот филм. Во промотивните интервјуа во тоа време, Скот посочи дека учествувал во дискусиите да се направи петтиот филм во франшиза на Вонземјанин. Сепак, во подоцнежното интервју (2006), режисерот забележа дека тој бил несреќен во врска со вонземјанин: Режиско сечење, со чувство дека оригиналот е "прилично беспрекорен" и  додадени беа само маркетинг алатки.
Советникот
"Советникот" е филм од 2013 година, направен според сценариото на писателот Кормак Макарти (добитник на Пулицеровата награда во 2007 година за делото "Патот"), а главните улоги ги толкуваат Мајкл Фасбендер, Пенелопе Круз, Бред Пит, Хавиер Бардем и Камерон Дијаз. Филмот е посветен на братот на Ридли Скот, Тони Скот, кој извршил самоубиство во 2012 година. Филмот е крими-трилер кој ја раскажува приказната за алчниот адвокат (го глуми Фасбендер), кој влегува во светот на високиот криминал и дрогата, со цел брзо и лесно да заработи многу пари. Заведен до раскошниот живот, тој носи одлука која предизвикува неповратни последици за него и за неговите блиски.
Размер N
N, е еден популарен размер во железничкото моделарство кој им овозможува на хобистите градење на макети на многу помал простор од најпопуларниот размер HO, бидејќи моделите се многу помали (1:160 скоро половина) од HO (1:87).
Дафеков Брег
Брегот на Дафек (Антарктик)  е  дел од брегот долж југозападната стран на Ледениот полицата Рос помеѓу Аирдроп Пик на источната страна на Ледникот Бердмор и Врвот Морис на источната страна на Ледникот Лив. Тој дел од брегот на Антарктикот се наоѓа на југ од ледениот гребен Рос помеѓу источната страна на ледникот Бердмор и источната страна на ледникот Лив.
Размер N
Историја
Името го добива од англиската кратенка  Nine millimetres  што значи девет милиметри, што е растојание помеѓу внатрешниот раб на шините.
Дафеков Брег
Именуван по задниот адмирал Џорџ Џ. 1946-47. Тој беше назначен за командант на американските поморски сили за поддршка на Антарктикот, или Операција „Длабоко замрзнување“, во август 1954 година, а за време на ТАЕ, 1956-58, тој ја даде сета поддршка во неговата моќ на Новозеландската партија. Во овој регион беше поставена станица за поддршка од страна на контраадмиралот Дуфек за да помогне во летовите до станицата на Јужниот пол. Именуван е од Комитетот за имиња на места на Нов Зеланд на Антарктикот во 1961 година по контраадмиралот Џорџ Џ. со Антарктичката служба на Соединетите Држави, 1939–41, и како командант на Источната оперативна група на САД. Морнарица Операција скок во височина, 1946–47. Тој беше командант на У.С. Поморски сили за поддршка на Антарктикот, 1954–59, период во кој беа основани следните американски научни станици: Станица Мекмердо, Мала Америка V, Станица Бирд, Станица на Јужниот пол, Станица Вилкс, Станица Халет и станица Елсворт.
Размер N
Историја
Размерот N има сооднос од 1:160 и е разработен од германското претпријатие Arnold Rapido во раните 1960-ти години, која нагло се шири низ светот благодарејќи на големината на моделите кој се практични за мали простори.
Дафеков Брег
Овој дел бил именуван во 1961 година од страна на Комитет за новозеландски антарктички имиња во чест на адмиралот военот на американската морнарица Џорџ Џ.операциите на Програмата Антарктик на Соединетите Американски Држави 1939-1941 година и беше командант на Источната оперативна група за време на „Операцијата скок во височина, 1946-1947. Дуфек исто така беше командант на поморските сили на Соединетите држави за поддршка на Антарктикот 1954-1959 година, за кое време Мекмердо, Мала Америка V, Бирд, Амундсен-Скот, Вилкс, Халет и Елсворт.Бродови, авиони и персонал на неговата команда, тие обезбедија логистичка поддршка за истражувачки и истражувачки операции, вклучително и воздух, практично сите региони на континентот Антарктик. На 31 октомври 1956 година, Дуфек, на бордот на авионот Que Sera Sera, на R4D Skytrain удобно опремен и пилот на командантот на поручникот Конрад Шин, на напуштање на Детроит де Мекмердо и на главниот атерус à
Размер N
Варијанти
Размерот N има повеќе потесни линии како претставници на теснолинејски железнички линии како одговор на нормалната линија во размер N.
Дафеков Брег
Бродовите, авионите и персоналот на морнарицата на Соединетите држави под негова команда обезбедија широка логистичка поддршка за истражувачки и анкетни операции, вклучително и воздушни фотографски мисии во речиси сите сектори на Антарктикот. На 31 октомври 1956 година, Дуфек во авионот опремен со ски R4D Skytrain Que Sera Sera (пилот-полковник командант Конрад Шин), полета од McMurdo Sound преку ледникот Beardmore до направи го првиот авион кој слета на Јужниот Пол.
Дечно Село
Дечно Село (словенечки: Dečno selo) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Ато-
Ато- (симбол a ) — претставка во метричкиот систем кој означува фактор од 10 −18 или.
Примери за негова употреба:
СУ „Методија Митевски - Брицо“ - Делчево
СОУ „Методи Митевски-Брицо“ — средно училиште во Делчево, Општина Делчево. Го носи името на делчевчанецот Методија Митевски Брицо. Училиштето се наоѓа во строгиот центар на градот и е посетувано од ученици од целата општина.
Основање и развој
Од учебната 1961/62 во Делчево се појави првата средношколска институција во ова подрачје под името “Браќа Миладинови”. Оваа гимназија имаше за цел да образува кадри за понатамошен побрз стопански општествен развој во оваа подрачје. Името е променето во 1963 во тоа на првоборецот на НОБ од Делчево, Методија Митевски Брицо. Училиштето во учебната 1966/67 година прераснува во училиштен центар за средно образование, со отворањето на подрачните паралелките во Македонска Каменица.
Бројот на учениците во оваа гимназија од 1961/62 г. постепено сè повеќе се зголемува, а особено од учебната 1975/76 година со воведувањето на повеќе струки, меѓу кои се: Машинската и лозаро-овоштарската струка (1980/81), текстилна (1982/83), правана (1983/84) во Делчево, а во Македонска Каменица била воведена угостителска и метална струка (1975/76).
Оттогаш па до денес бројот на учениците сè повеќе се зголемува. Многу ученици од подоцнежните генерации завршено заземаат важни и високи функции меѓу кои многумина од нив станале: професори на филолошки, природно математички и рударски факултет, дипломирани економисти и правници доктори, офицери на АРМ и сл.
Денес во овој училиштен центар активно работат повеќе секции и тоа литературната, физичката, ликовната секција и др. Покрај овие секции активно работи историскиот клуб „Гоце Делчев“, хорот и оркестарот, а голем број ученици се вклучени и во спортските активности.
Чукав, чукав мале
Чукав, чукав мале — тетовска староградска песна, која опишува една од љубовните авантури на Славе Ашикот.
СУ „Методија Митевски - Брицо“ - Делчево
Основање и развој
Сите ученици кои учествуваат на овие активности постиганле задоволителни резултати, на регионалните и републичките натпревари во знаење.Сето тоа го потврдуваат многубројните дипломи и признанија.
Чукав, чукав мале
Историја на настанувањето
Песната ја испеале другарите на Славе Ашикот, некаде помеѓу двете светски војни. На Велика сабота, додека семејството на една тетовска невеста било на служба во соборната црква „Св. Кирил и Методиј“ во Тетово, стариот беќар Славе Ашикот ја посетил во нејзиниот дом.
СУ „Методија Митевски - Брицо“ - Делчево
Мисија
Средното општинско училиште ,,Методи Митевски Брицо,,  е воспитно образовна институција со воспоставен систем на демократски вредности што се рефлектираат преку здрава,  безбедна, дисциплинирана и стимулативна средина за учење во која се негува современа актуелна училишна култура и овозможува градење на младите луѓе во интелектуално емотивно социјално морално зрели личности достојни за почит во општеството.
Чукав, чукав мале
Изведби
Песната Чукав, чукав мале се наоѓа на албумот Тетовски староградски бисери на тетовската група Серенада, издаден 1986 г. од тогашен Југотон, сега Кроација – Рекордс.
СУ „Методија Митевски - Брицо“ - Делчево
Мисија
Главните цели на училиштето се  учениците  да се здобијат со трајни и употребливи знаења, со креативни и практични вештини овозможувајќи им своите интереси и способности да ги применат во сите области на работата и животот.
Чукав, чукав мале
Изведби
Тетовската група Шербет исто така ја има снимено оваа песна на својот ЦД наречен Спомен, издаден 2018 г. од Студио ЛЦВ.
Текст
Синојка им, мале, дома дојдов, оф, оф,
Рашки Округ
Рашки Округ — округ во југозападниот дел на Република Србија. Вклучува два града и три општини. Има вкупно население од 309.258 (Попис 2011 година). Седиштето на округот е во градот Краљево.
Чукав, чукав мале
Текст
дома дојдов, мале, пред вратата.
Чукав, чукав мале, дури омалев, оф, оф,
Рашки Округ
Во околината на Краљево се наоѓа „мајката на сите цркви“ - манастирот Жича. Овој духовен центар на српската средновековна држава е изграден околу 1220 година кога манастирот Жича станал центар на новооснованата српска архиепископија.
Манастирот Студеница бил изграден кон крајот на 12 век, како задужбина на Стефан Немања, кој богато го опремил со икони и книги. Кога се замонашил и отишол во Хиландар, за манастирот се грижел неговиот постар син Стефан, подоцна наречен Првовенчани.
Сион (Швајцарија)
Природни одлики
Сион се наоѓа во јужниот дел на Швајцарија. Од најблискиот поголем град, Лозана, оддалечен е 100 км југоисточно, а од главног град, Берн оддалечен е 160 км јужно.
Релјеф: Сион е сместен во долината на горна Рона, на надморска висина од приближно 500 метри. Долината е вклештена со Алпите од јужната и северната страна. Северно се простираат Бернските Алпи, а јужно Пенинските Алпи.
Клима: Климата во Сион е поостра варијанта на умереноконтинентална клима заради значителната надморска висина и алпското опкружување.
Води: Сион е сместен на реката Рона во горниот дел на нејзиниот тек. Градот е првото позначајно населено место на оваа позната европска река. Реката го дели градот на два дела.
Чукав, чукав мале
Текст
чукав, чукав, мале, дури омалев.
На мустак ми, мале, оќит падна, оф, оф,
на мустак ми, мале, оќит падна.
Па се качив, мале, на ѕитчето, оф, оф,
па прескочив мале, низ пенџерчето.
Па ѝ ступнав, мале, на грлцето, оф, оф,
па ѝ ѓердан, мале, ждринг ждринготна.
Се разбуди, мале, стара ѝ мајка, оф, оф,
Што ти ѓердан, ќерко, ждринг ждринготна?
Ме прескочи, мале, црната мачка, оф, оф,
Не ми било, ќерко, црната мачка, оф, оф,
тук’ ми било, ќерко, Славе Ашикот.
Рашки Округ
Недалеку од Нови Пазар се наоѓа манастирот Сопоќани, изграден како здужбина на кралот Стефан Урош I, син на кралот Стефан Првовенчани. Сопоќани е изграден околу 1260 година. Основна и најголема вредност на Сопоќани се фреските, според кои овој манастир е еден од најдобрите примери на европското средновековно сликарство.
Административна поделба
Рашкиот Округ опфаќа два града и три општини.
Демографија
Според последниот официјален попис спроведен во 2011 година, Рашкиот Округ брои 309.258 жители. 53,2% од населението живее во урбани средини. Етничкиот состав на округот е даден во следната табела:
Електрична енергија
Електрична енергија или електроенергија — еден од облиците на енергија што се произведува под дејство на електромагнетно поле на електричен полнеж. Покрај ова строго физичко определување, постои општоприфатено правило дека електричната енергија е она што се произведува во електраните, се пренесува со далноводите и се распределува до потрошувачите, каде што се користи за работа на апаратите за домаќинство, канцелариската опрема, индустриските машини и овозможува доволно енергија, како за куќно така и за канцелариско осветлување, греење, готвење и за индустриски состојби.
Историја
Иако било познато дека електрицитетот настанува како производ на хемиските реакции што се случуваат во електролитската ќелија откако Алесандро Волта го развил Волтиниот столб во 1800 година, производството на таков начин било и останало скапо.
Мајкл Фарадеј во 1831 година измислил машина што создава електрицитет со вртежното движење, но биле потребни приближно 50 години таа технологија да постигне комерцијално исплатливо ниво. Неговиот основен метод се користи и денес: жичена јамка или бакарен диск се движи меѓу половите на магнет.
Томас Едисон во 1878 година развил и продал комерцијално исплатлива замена за гасно осветлување и греење со користење на местно создаден и распределен електрицитет во облик на еднонасочна струја. Причината поради која производството на електрицитетот морало да биде блиску или во рамките на потрошувачките простории е тоа што при пренос на еднонасочна струја загубите се големи, а Едисон немал начин за промена на напонот. Изборот на напонот на кој било електричниот систем е спогодбата. Со зголемување на напонот се смалува струјата и така се отстрануваат загубите поради отпорот на кабелот. За несреќа, се зголемува опасноста од непосреден спој и исто така се зголемува потребната дебелина на изолацијата. Некои типови на оптоварување е тешко или невозможно да се нагодат на високите напони.
Никола Тесла, кој кратко време работел за Едисон и ја разбирал теоријата на електрицитетот на начин на кој Едисон не можел, го измислил алтернативниот систем со користење на наизменична струја. Тесла разбрал дека со удвојувањето на напонот ја преполовува струјата и ја смалува загубата за 3/4, само наизменичната струја овозможува преобразба помеѓу напонските нивоа во различните делови на системот. Ова овозможило ефикасни високи напони за распределба каде ризикот се смалува со добра градба, а односни сигурни ниски напони на местата на потрошувачка. Тој продолжил да ја развива општата теорија на својот систем, развивајќи теоретски и практични избори за сите тогашни употреби на еднонасочната струја, и ги патентирал своите напредни идеи во 1887 г. во облик на 30 различни патенти.
Работата на Тесла во 1888 година му го привлекла вниманието на Џорџ Вестингхаус, кој поседувал патент за тип на трансформатор што можел да поддржи голема сила и бил едноставен за изработка. Вестунгхаус управувал со систем за осветлување на наизменична струја во Грејт Барингтон, Масачусетс од 1886 година. Иако Вестингхаусовииот систем можел да ги користи Едисоновите светилки и имал грејачи, немал мотор. Со помош на Тесла и неговите патенти, Вестингхаус во 1891 година изградил електричен систем за рудник за злато во Телурид, Колорадо со генератор на вода од 100 коњски сили (75 kW) што го движел мотор од 100 коњски сили (75 kW) преку напонски далновод долг 2,5 милји (4 km). Во 1893 година, Алмаријан Декел измислил цел систем за трофазно создавање на струја во Редланд, Калифорнија. Потоа во соработка со „Џенерал Електрик“, кој Едисон бил присилен да го продаде, Вестингхаусовата компанија започнала изградба на електрична централа на Нијагарските Водопади, со три Теслини генератори од 5.000 коњски сили за испорака на електричната енергија на системот за преработка на алуминиум во Нијагара во градот Бафало оддалечен 22 милји (35 km). Електричната централа во Нијагара почнала со работа на 20 април 1895 година. Нејзиното отворање поставило камен-темелник за продажба на електричната струја за повеќе од 100 години.
Извори на електрична енергија
Во 2016 година, вкупната вградена моќност на ветерниците во ЕУ изнесувала 153 гигавати, т.е. 16,7 % од вкупната вградена моќност на способноста за производство на електрична енергија, престигнувајќи го јагленот и зацврстувајќи се на второто место, зад гасот, кој учествувал со 20 % во вградената моќност за производство на електрична енергија. Во 2005 година, способноста на ветерниците изнесувала само 6 % од вкупната вградена моќност на електроцентралите, додека термоцентралите на јаглен учествувале со 25 %. На 21 април 2017 година, за првпат од 1882 година, Британија не ги запалила термоцентралите на јаглен за производство на електрична енергија.
Ливонска крстоносна војна
Ливонската крстоносна војна се однесува на различните воени походи за христијанизација во средновековна Ливонија, на територијата каде денеска се наоѓаат Латвија и Естонија - за време на Папските одобрени Северни крстоносни војни во 12-13 век. Ливонската крстоносна војна била спроведена главно од Светото Римско Царство и Кралството Данска. Завршила со создавањето на Тера Маријана и данското Војводство Естонија. Земјите на источните брегови на Балтичкото Море биле еден од последните делови на Европа кои биле христијанизирани.
На 2 февруари 1207 година, на освоените територии, била основана црковна држава наречена Тера Маријана како кнежевство на Светото Римско Царство, и прогласена од папата Инокентиј III во 1215 година како поданик на Светата столица. По успехот на крстоносната војна, тевтонската и данската окупирана територија била поделена на шест феудални кнежевства од страна на Вилијам Моденски.
Војни против Ливите и Латгалите (1198–1209)
Во времето кога германските трговци почнале да пристигнуваат во втората половина на 12 век за да тргуваат по античкиот трговски пат од Варангите до Грците, некои домородци веќе биле покрстени.
Свети Мајнхард од Сегеберг пристигнал во Икшиле во 1184 година со мисија да ги преобрати паганските Ливонци и бил поставен како епископ на Укскул во 1186 година. Во тие денови, градот покрај реката бил центар на мисионерските активности во областа Ливонија.
Папата Целестин III повикал на крстоносна војна против паганите во Северна Европа во 1193 година. Кога мирните средства за преобраќање не дале резултати, нетрпеливиот Мајнхард планирал насилно да ги преобрати Ливонците, но бил спречен. Тој починал во 1196 година, откако не успеал во својата мисија. Неговата назначена замена, епископот Бертолд од Хановер, цистерциски игумен на Локум пристигнал со голем контингент крстоносци во 1198 година. Набргу потоа, додека јавал пред своите трупи во битка, Бертолд бил опколен и убиен, а неговите сили биле поразени од Ливонците.
За да се одмазди за поразот на Бертолд, папата Инокентиј III издал була со која објавил крстоносна војна против Ливонците. Алберт фон Букстовен, осветен за епископ во 1199 година, пристигнал следната година со голема сила и ја основал Рига како седиште на неговата Ришка епископија во 1201 година. Во 1202 година тој ги формирал Ливонските „Браќа на мечот“ за да помогне во преобраќањето на паганите во христијанство и, уште поважно, да ја заштити германската трговија и да обезбеди германска контрола над трговијата.
Како што германската контрола се стегнала, Ливонците и нивниот крстен поглавар се побуниле против крстоносците. Силите на Каупо биле поразени кај Тураида во 1206 година, а Ливонците биле прогласени за преобратени. Каупо последователно останал сојузник на крстоносците до неговата смрт во битката на Денот на Свети Матеј во 1217 година.
До 1208 година, важните трговски места на Даугава во Саласпилс (Холм), Кокнезе (Кокенхусен) и замокот Селпилс (Селбург) биле преземени како резултат на енергичната кампања на Алберт. Во истата година, владетелите на окрузите Латгалија Талава, Сатекле и Аутин воспоставиле воени сојузи со Редот и започнале изградбата и на замокот Цесис и на камениот замок Кокнезе, каде што се спојуваат реките Двина и Персе, заменувајќи го дрвениот замок на Латгалците.
Во 1209 година, Алберт, предводејќи ги силите на Редот, го зазел главниот град на Латгалиското Кнежевство Јерсика и ја зел во заробеништво сопругата на владетелот Висвалдис. Висвалдис бил принуден да го предаде своето кралство на Алберт како грант за Ришката архиепископија и добил вратен дел од него како феуд. Талава, ослабена во војните со Естонците и Русите, станала вазална држава на Ришката архиепископија во 1214 година, а во 1224 година конечно била поделена помеѓу Архиепископијата и Редот.
Освојување на естонската земја
До 1208 година, крстоносците биле доволно силни за да започнат операции против Естонците, кои во тоа време биле поделени на осум големи и седум помали окрузи, предводени од старешини, со ограничена соработка меѓу нив. Со помош на новоконвертираните локални племиња, Ливонците и Латгалите, крстоносците иницирале напади во Сакала и Угаунија во Јужна Естонија. Естонските племиња жестоко се спротивставиле на нападите од Рига и повремено ги ограбувале териториите контролирани од крстоносците.
Во 1208–27 година, воените партии од различни страни дивееле низ Ливонија, Латгалија и другите естонски окрузи, при што Ливците, Латгалците и Русите од Новгородската република служеле различно како сојузници и на крстоносците и на Естонците. Ридските тврдини, кои биле клучните центри на естонските окрузи, биле опколени, заземени неколку пати. Било воспоставено примирје меѓу заморените страни за три години (1213–1215). Тоа се покажало генерално поповолно за Германците, кои ја консолидирале својата политичка позиција, додека Естонците не биле во можност да го развијат својот систем на лабави сојузи во централизирана држава. Тие биле предводени од Лембит, старешината на Сакалија, кој до 1211 година го привлекол вниманието на германските хроничари како централна фигура на естонскиот отпор. Ливонскиот водач Каупо бил убиен во битката на Денот на Свети Матеј кај Вијаанди (Фелин) на 21 септември 1217 година, но и Лембит бил убиен, а битката била крупен пораз за Естонците.
Христијанските кралства на Данска и Шведска исто така биле желни за проширување на источните брегови на Балтикот. Во 1218 година Алберт побарал помош од кралот Валдемар II Дански, но наместо тоа, Валдемар направил договор со Редот. Кралот победил во битката кај Линданис во Ревелија во 1219 година, на која и се припишува потеклото на знамето на Данска. Тој потоа ја основал тврдината Каструм Данорум, која била неуспешно опколена од Естонците во 1220 и 1223 година. Кралот Јован I Шведски се обидел да воспостави шведско присуство во провинцијата Виек, но неговите трупи биле поразени од Еселијанците во битката кај Лихула во 1220 година. Ревелија, Хариен и Виронија, цела северна Естонија, паднале под контрола на Данска.
За време на востанието од 1223 година, сите христијански упоришта во Естонија, освен Талин, паднале во рацете на Естонија, а нивните бранители биле убиени. До 1224 година, сите поголеми тврдини биле повторно освоени од крстоносците, освен Тарбата, која ја бранеле одлучен естонски гарнизон и 200 руски платеници. Водач на руските трупи бил Вјачко, на кого Новгородската Република му ја ветила тврдината и нејзините околни земји „ако може да ги освои сам“. Тарбата конечно бил освоен од крстоносците во август 1224 година и сите негови бранители биле убиени.
На почетокот на 1224 година, царот Фридрих II објавил во Катанија дека Ливонија, Прусија, Самбија и голем број соседни провинции отсега ќе се сметаат за рајхсфри, односно директно подредени на Римокатоличката црква и само на Светото Римско Царство, наспроти јурисдикцијата на локалните владетели. На крајот на годината, папата Хонориј III го објавил назначувањето на епископот Вилијам од Модена за папски легат за Ливонија, Прусија и други земји.
Во 1224 година, Ливонските „Браќа на мечот“ го основале своето седиште во Фелин (Вилјанди) во Сакалија, каде што сè уште стојат ѕидовите на замокот на Мајсторот. Други упоришта вклучувале Венден (Цезис), Сегеволд (Сигулда) и Ашераден (Аизкраукле).
Хроника на Хенри Ливонија, една од најголемите средновековни наративи, е напишана веројатно како извештај за Вилијам од Модена, давајќи му ја историјата на црквата во Ливонија до неговото време. Се раскажува како во 1226 година, во упориштето Тарванпе, Вилијам од Модена успешно посредувал за мир меѓу Германците, Данците и Виронците.
Војна против Сарема (1206–61)
Последната естонска област што се спротивставила на напаѓачите била островската земја Сарема (Осел), чии воени флоти продолжиле да ги напаѓаат Данска и Шведска во текот на годините на борбите против германските крстоносци.