cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мајкл Колинс
Детство
Колинс бил умно и внимателно дете, со огнен темперамент и силно чувство на патриотизам. Неговите патриотски чувства биле потикнати од локалниот ковач, Џејмс Сантри, а подоцна неговата ирска национална свест била доизградена во националното училиште во Лисаваирд, каде се нашол под влијание на училишниот директор Денис Лион, кој бил член на Ирското републиканска братство. На тринаесет и пол годишна возраст почнал да го посетува националното училиште во Клонакилти. Во текот на неделата, тој останал кај својата сестра Маргарет Колинс O'Дрискол и нејзиниот сопруг Патрик O'Дрискол, додека за време на викендите се враќал во семејната фарма. Патрик O'Дрискол го основал весникот West Cork People, а Мајкл му помогнал во рабатата на весникот. На 15 годишна возраст го напуштил училиштето и во февруари 1906 година полагл испит на Британската цивилна служба, а во јули 1906 година се вработил во Кралската пошта.
Во 1910 година се преселил во Лондон каде што работел за брокерската фирма Horne and Company како курир. Тој се приклучил во Галската Атлетска Асоцијација, а преку неа остварил контакт со Ирското републиканско братство, тајно друштво кое имало за цел создавање на независна ирска држава. На 19 годишна возраст станал член на Братство. Во 1915 година се префрлил во Guaranty Trust Company of New York каде што останал сè до неговото враќање во Ирска следната година.
Велигденско востание
Мајкл Колинс првпат се прославил за време на Велигденското востание во 1916 година. Поради својата мудрост и организитароски собособности бил особно ценет во ИРБ, а бил поставен и за финансиски советник на Џорџ Планкет, татко на еден од водачите на востанието, Џозеф Планкет, подоцна станал и негов советник.
Во текот на подготовките на востанието, Колинс, согласно својата прагматичност, не се согласувал со стратегијата на востаничките водачи, која предвидувала освојување на главните институци во Даблин и дирекни судири со британските безбедносни сили, кои имале тешко воружување. Тој истакнувал дека зградата на Главната пошта ќе биде невозможно да се брани, снабдувањето на востаниците ќе биде отежнато, а доколку востаниците се обидат да се повлечат, нема да имаат можност за тоа, таквите искази на Колинс подоцна биле потврдени од самите настани. Меѓутоа и покрај тоа што не се согласува со стратегијата, Колин учествувал во одбраната на Главната пошта од британските сили, рамо до рамо со Патрик Пирс и останатите ирски револуционери.
По пропаста на востанието, Колинс, како и многу други ирски востаници, бил уапсен и одведен во логорот Фрогнох во Велс. За време на својот престој во логорот, една од главната преокупација му била организирањето на затворениците и нивна обука за герилско војување. Во декември 1916 годфина бил ослободен и веднаш станал значајна личност во Шин Фејн. Во октомври 1917 година бил поставен за раководител на организијата на Ирските доброволци.
Ирско собрание
Во 1918 година, како претставник на Шин Фејн учествувал на генералните британски избори, бил избран за претавник во Британскиот долен дом. Меѓутоа претавниците на Шин Фејн не саклае да учествуваат во работата на Британскиот парламент и го напуштиле. Шин Фејн и нејзините претавници го формирале Ирскиот парламент (Dáil Éireann).
Меѓутоа во јануари 1919 година истакнатите водачи на парламентот во кординирана акција на британските безбедносни сили биле уапсени. Колинс, преку својата мрежа на дошуници бил информиран за престојната акција и ги предупредил останатите. Меѓутоа Еамон де Валера сметал дека апсењето на истакнатите ирски водачи ќе предизвика позитивен пропагнаден ефект. Додека де Валера се наоѓал во затвор, Катхал Бругха бил избран за премиер, меѓутоа (април 1919 година) де Валера (со помош на Колинс) избегал од британскиот затвор и ја зазел позицијата на Бругха.
Колинс бил избран за претседател на Ирското републиканско братство и ја добил должноста раководител на на разузнавачката служба на Ирската републиканска армија. Се верува дека Ирската борба за независност започнала истиот ден кога Ирски парламент првпат заседавал, неколку Доброволци од областа Трипери со експлозиви нападнале конвој на безбедносните сили и убиле двајца полицајци.
Министер за финансии
Во 1919 година Колинс добил уште една одговорност, де Валера го поставил во Aireacht (влада), како министер за финансии. Во услови на брутална војна, во која министрите се наоѓале во опасност да бидат уапсени или убиени од страна на британските сили за безбедност, најголем дел од министерствата постоеле само на хартија, или министерствата се состоеле од едно или две лица кои работеле во приватни куќи, а голем дел од министрите ги држеле положбите само формално. Меѓутоа Колинс успеал да го организира своето министерство и започнал да подига национален заем за Ирската Република. Министерството за финансии било во можност да организира големи обврзници во форма на "Национален Заем" за финансирање на Ирската Република.
Властите на Руската Република, во текот на Руската граѓанска војна, му наредила на Лудвиг Мартенс, раководител на Советското Бирото во Њујорк, да добие национален заем од Ирската Република преку Хари Боланд, нудејќи дел од рускиот кралски накит како гарант за враќање на заемот (накитот останал во Даблин, бил заборевен сè до 1930 година кога бил случајно откриен).
Раководител на разузнавачката служба
Колинс формирал посебна атентаторска единица наречена Одред или Дванаесет апостоли. Оваа единица имала задача да ги ликвидира британските единици. Во овој период авторитетот на Колинс во Ирската републиканска армија и целокупното ирско движење бил огромен. Кога де Валера отпатувал во Соединети Американски Држави, за еден подолг временски период, со цел да добие поддршка од американските кругови за Ирската казуза, Колинс успешно ја раководел владата и успеал да организира операција за набавка на оружје.
Во текот на Ирската војна за независност, под влијание на искуството од 1916 година, Колинс инсистирал да се избегнува статичната стратегија, односно освојувањето и одбрана на поголеми објекти и делумно организирал герилска војна. Колин заедно со Дик Мекиј ги орагнизирал познатите исрки летечки гединици, кои напаѓале ненадејно и бргу се повлекувале, со што постигнувале максимална ефикасност.
Во 1920 година, британските власти ја уцениле главата на Колинс во вредност од 10 000 фунти (еднакво на 360 000 евра во 2010 година), за негово апсење или ликвидирање. Меѓутоа британските сили за безбеност не поседувале фотографија на Колинс со која би можеле да го идентификуваат. Колинс имал неколку канцеларии во Даблин од каде ги раководел своите операции, а британските сили не можеле да му влезат во трага. Колинс за да одбегне секое сомнение, се движел со велосипед по улиците на Даблин, а кога полицијата ќе го застанала, тој останувал мирен и честопати се шегувал со нив, никогаш не бил препознаен.
Англо-ирски договор
Де Валера, како претседател на Ирската Република, именувал делегација која требало да ги води преговорите со британските власти. Делегацијата добила овластување за постигнување и потпишување на договор, а притоа не била обврзана да се консултира со Ирскиот парламент. На чело на делегацијата стоел Артур Грифит, а негов заменик бил Колинс.
Делегацијата, вклучително и Колинс, се соочиле со тврдиот став на британските преговарачи. Тие како главен предуслов за постигнување на договор го поставиле прашањето за Северна Ирска. Односно било јасно побарано северниот дел од Ирска да добие посебна администрација и можност во идно време да се отцепи од предвидената Saorstát Éireann. Делегацијата го прифатила предлогот.
На 6 декември 1921 година догорот бил потпишан од двете страни. Тој подразбирал формирање на Saorstát Éireann (Ирска Слободна Држава или Слободна првовинција Ирска), во која влегувал целиот остров Ирска како доминион на Британската Империја со своја судска и извршна власт. Меѓутоа, шест окрузи во северниот дел од Ирска добиле право да одлучат дали ќе останат во новоформираната Saorstát Éireann или ќе се отцепат од неа. Договорот во суштина овозможувал во иднина да се создаде целосна независна ирска држава, меѓутоа де факто постоела опција за поделба на Ирска, што и се случило.
По потпишувањето на договорот дошло до поделба на ирското јавно мислење и Шин Фејн. Радикалното крило во ИРА, договорот го оценила како предавство, додека умереното крило ги претставило поволностите од договорот, односно дека тој претставувал чекор кон целосна слободна Ирска. Де Валера се произнел против договорот. Ирската републиканска армија се распаднала: еден дел од неа се оформила како Национална војска и го поддржувала Колинс, додека пак противниците на договорот го задржале старото име ИРА и се залагале за продолжување на војната против Британската Империја.
Привремена влада на јужна Ирска
Договорот беше исклучително контроверзен во Ирска. Содржината на договорот била жестоко оспорувана. Де Валера и многу други членови на реубликанското движење се спротивставиле на статусот на Ирска како доминион на Британската Империја, а ја осудиле и симболичната заклетва за верност кон британскиот крал. Контроверзно било и задржувањето на јужните ирски пристаништа од страна на британската морнарица. Овие две точки од договорот го ограничувале суверенитетот на Ирска, особено во поглед на надворешната политика. Повеќето членовите на Ирската републиканска армија се спротивставиле на договорот, со што се отворила можноста од Ирска граѓанска војна.
Ирскиот парламент продолжи да постои. Де Валера поднел оставка на претседателската функција и побарал реизбор (во обид да се уништи новоодобрениот договорот), меѓутоа Артур Грифит го заменил по тесното гласање на 9 јануари. Сепак, оваа влада, или Aireacht, немала правен статус во британскиот уставен закон.
Била формирана Привремената влада на јужна Ирска, а Колинс бил избран за претседател т.е премиерот. Тој, исто така останал министер за финансии на републиканската администрација Грифит. Колинс тајно започнал да планира герилска војна против Северна Ирска. Почнал со испраќање на вооружени сили кон границата, а истворемно започнал со испраќање на оружје и пари за ИРА во Северна Ирска. Во мај и јуни била нападната границата и ИРА се стекнала со превласт. Поради барањето на британската влада, војната била официјално прекината, меѓутоа герилската активност продолжила. Голем дел од силите на ИРА во северниот дел биле на страната на Колинс, а кога избувнала граѓанската војна тие се спуштиле на југ и воено го поддржале.
Во месеците кои и претходеле на граѓанската војна, Колинс се обидел очајнички да го спречи судирот во ирското националистичко движење и самата граѓанска војна. Де Валера, откако се спротивставил на Договорот, од Ирскиот парламент ги повлекол своите поддржувачи. Колинс се обидел да постигне компромис помеѓу двете страни во Шин Фејн, заеднички да настапат на изборите и да формираат калициска влада. Колинс предложил Слободната Ирска Држава да има републикански устав, без да се спомнува британскиот крал, а истовремено да не се отфрла договорот со Британците. Меѓуто поголем дел од ирските републиканци биле бескомпромисни. За да се воспостави воено единство, Колинс го формирал Комитет за реунификација на армијата, составен од претставници на двете фракции. Колинс како претседател на Ирското републиканско братство, се обидел преку него да ги придобие офицерите на ИРА да го прифатат договорот.
Граѓанска војна
На 14 април 1922 година 200 припадници на ИРА, кои биле против договорот, го окупирале судот во Даблин. За да се избегне избувнување на граѓанска војна Колинс не ги нападна. На 22 јуни 1922 година, пензионираниот британски фелдмаршал сер Хенри Вилсон, кој работел како советник во владата на Северна Ирска, бил ликвидиран од двајца членови на ИРА во Лондон. Британските власти претпоставувале дека атентатот е дело на оној дел од ИРА кој е против договорот, а Винстон Черчил го предупредил Колинс дека ако неговите приврзаници не го заземат судот во Даблин, тогаш тоа ќе го направат британските војници.
Во меѓувреме се случило грабнувањето на О'Конел, владин генерал, кое послужило како повод за преземање на акција против одметнатите членови на ИРА. Колис од страна на британските сили добил артилерија, со која започнал да го гранатира судот. Ова довело до избувнување на Ирската граѓанска војна, а во Даблин се разврзале борби помеѓу приврзаниците на отцепената ИРА и војниците на привремената влада. Силите на привремената влада, под команда на Колинс, брзо ја презеле контролата над главниот град.
Во јули 1922 година, силите на ИРА се одржале во јужната провинција Манстер и неколку други области во внатрешноста. Де Валера и неговите приврзаници ја поддржувале ИРА. До срединат на 1922 година бил назначен за главен командант на Националната армија, која била формирана од поранешни членови на ИРА кои го поддржувале договорот со Британците, Националната армија била вооружена и финансиски потпомогната од британските власти.
Во јули - август 1922 година силите на Националната армија започнала офанзива против ИРА. Во екот на офанзивата Колинс ја посетил родната Корк. Во оваа област поголемиот дел од дејците на поранешната ИРА биле неопределни во судирот. Не е доволно јасно која била целта на Колинс. Има претпоставка дека тој сакал да оствари средба со републиканските водачи за да се стави крај на граѓанската војна или пак да ги придобие неопределените членови на бившата ИРА, на своја страна.
Смрт
На 22 август 1922 година, локалните челнови на ИРА и противниците на договорот, кај месноста Беал поставиле заседа на воениот конвој во кој бил и Колинс. Во текот на престрелката Колинс бил убиен. Неговото тело било вратено во Корк, а отаму било однесено во Даблин.
Неговото тело лежело во три дена во Даблинското градското собрание каде што десетици илјади ожалостени луѓе поминале покрај неговиот ковчег за да му оддадат почит.
Неговиот погреб се одржал во катедрала Сент Мери во Даблин, каде што присуствувале голем број на странски и ирски великодостојници. Околу 500 000 Ирци присуствувале на неговиот погреб, речиси една петтина од населението на земјата.
Началник на Крим
Началник на Република Крим (Глава Республики Крым) — највисок функционер и шеф на извршната власт на Република Крим во состав на Руската Федерација.
Задачата на началникот е да обезбеди придржување до уставот и федералните закони на Русија, како и уставот и законите на самата Република Крим. Служи како заштитник на еднаквоста меѓу народите, правата и слободите на граѓаните и запазување на целовитоста и усогласеноста во работата на органите на републиката.
Лицето на оваа функција мора да е на возраст од барем 30 години, а мандатот трае пет години, највеќе двапати по ред. Лицето го назначува Врховниот совет на Крим по предлог на претседателот на Руската Федерација. Во случај лицето да стапува како вршител на должност, назначувањето го врши непосредно претседателот на државата, без одобрување од републичките власти.
Моментален началник е Сергеј Аксјонов, кој е на функцијата од 9 октомври 2014 г.
Ксенон монохлорид
Ксенон монохлорид (XeCl) — егзимер кој се користи во екзимерски ласери и светилки кои емитуваат близу ултравиолетова светлина на 308 nm. Најчесто се користи во медицината. Ксенон монохлорид првпат бил синтетизиран во 1960-тите. Неговата кинетичка шема е многу сложена и промените на состојбата се случуваат во временска скала од наносекунда. Во гасовита состојба, познати се најмалку два вида ксенон монохлорид: XeCl и, додека сложените агрегати се формираат во цврста состојба во матриците на благородни гасови. Возбудената состојба на ксенон наликува на халогени и тој реагира со нив за да формира возбудени молекуларни соединенија.
Вовед
Молекулите кои се стабилни само во електронски возбудени состојби се нарекуваат егзимернимолекули, но може да се наречат ексциплексни молекули доколку се хетеронуклеарни. Ексци лексните халиди сочинуваат важна класа на ретки гасни халиди со формула RgX. Rg е благороден гас, а X е халоген. Овие молекули се де-возбудени со емитирање на фотон чија енергија е некои електроволти. Затоа, брановата должина на произведената светлина е во видливиот или ултравиолетов спектар. Гас или гасовити мешавини кои можат да доведат до формирање на овие молекули е квази-идеален ласерски медиум од инверзија на популацијата каде директно се добива кога ќе се формира екзимерот. Другата последица на нестабилната основна состојба е дека екзимерот мора да се генерира со надворешно возбудување (или преку празнење, електронски зрак, микробранова печка или зрачење). За да се генерираат мора да се користат најмалку два гаса: донатор на халоген и редок гас. Сепак, како што е прикажано во Табела 1, не сите молекули на ретки гас-халид доведуваат до развој на ласери; некои можеби и не постојат. Развиени се повеќе молекули и апликации. Објавени се неколку прегледни статии поврзани со технологијата на ласерот со ксенон хлорид и неговите употреби.
Некои автори ја нагласуваат важноста од прецизно одредување на кинетиката на ласерскиот медиум кога се вклучени ретки гасни халиди. Неодамнешните резултати дале увид во физичката хемија на ласерскиот медиум. Спектроскопските испитувања се ограничени на видливиот близу ултравиолетовиот регион каде што работат ексциплексните ласери. Ќе се земат предвид само бинарни гасни мешавини од ксенон и донатор на хлор, или тројни мешавини кои исто така вклучуваат пуфер гас (редок гас означен со Rg). Најинтересни хлорски донатори се и HCl поради нивната употреба во ласерската технологија, а Хлор(види слика 1).
XeCl и се најважни во ласерските апликации меѓу ксенонските хлориди. Иако светилките за празнење базирани на мешавини на ксенон и донатор на хлор со низок притисок испуштаат некохерентна светлина, тие се сигурни и лесни за ракување.
Историја
Идејата дека благородните гасови можат да формираат халиди се појавила во раните 1920-ти: А. фон Антрооф и Одо сугерирале дека криптонот и ксенонот може да формираат бромиди и хлориди. Во 1933 година, Јост и Кеј неуспешно се обиделе да синтетизираат ксенон хлорид со осветлување на мешавина од ксенон (70 torr притисок) и хлор (225 torr) со светилка со жива пареа.
Ксенон монохлоридите првпат биле синтетизирани во 1965 година Подоцна, солидна и  на ниски температури синтетизирале  соединенија. Во 1991 година, Просперио и сор. го покажале постоењето на во гасовита состојба, што е важно за ласерската кинетика, иако испушта инфрацрвена светлина.
Систематските студии на XeCl биле иницирани во 1975 година од Веласко и Сетсер, кои покажале 304 nm емисија од. Оваа емисија била добиена со мешање на атоми на ксенон со гас  или други хлорирани соединенија. Побудувањето било обезбедено со ладно катодно празнење; вкупниот притисок бил неколку торо. Месеци подоцна, Јуинг и Брау објавиле дека лазираат од XeCl филм 2 Σ 1/2 + → 2 Σ 1/2 + на 308 nm, што најмногу ветувало за индустриски цели. Префериран донатор на хлор за XeCl ласерот е HCl. Наведените причини се:
Три години подоцна Лоренц и сор. извршиле експерименти при високи притисоци (неколку атмосфери) во мешавина која содржи (Ar / ) и откриле емисија со центар на 450 nm што му се припишува на.
Првиот ласер бил развиен во 1980 година. Овој тип на ласер најверојатно ќе може да се прилагоди на широк опсег на бранови должини (30 nm) во видливиот спектар. Ова е точно дури и ако феноменот на апсорпција се јавува на страната на пократки бранови должини и затоа го ограничува дејството на ласерот во црвениот регион на електромагнетниот спектар од емисиите на светлина. Експерименти во цврста состојба со сугерираат дека гасовитата состојба е посоодветна за развој на овој тип ласер. Измереното засилување било точно во цврста состојба. Течната состојба изгледа како идеален ласер за боја иако имплементацијата изгледа сложена. Во моментов, Cl ласерот не е индустриски развиен.
Во смесите априори се синтетизираат четири молекули. Забележлива е особено можноста за нивно синтетизирање во експериментални услови на ласери и нивните улоги.
XeHCl бил забележан во гасовита средина. Сепак, оваа молекула е откриена само преку емисиони спектри во микробрановите, радиото и далечните инфрацрвени региони, но со емисија предвидена од две теоретски студии на 232 nm и 129 nm. Забележливо е дека кога е речиси во агрегат, поверојатно е да биде стабилен во цврста состојба. Исто е и за кој теоретски може да емитира на 500 nm, додека оваа активност никогаш не била забележана во гасовита состојба.
XeH има три познати емисиони линии. Тие биле забележани на 190 nm, 250 nm и 660 nm. Сепак, тие никогаш не се манифестирале во ласерските спектри, што доведува до претпоставка дека XeH не е формиран во експериментални услови. Спротивно на тоа, јон се формира во мешавините што се користат во ласерите. Тој игра значајна улога во кинетиката во синтезата на, преку реакција која се натпреварува со создавањето на јони (прикажани подолу):
+ Xe → + HCl (80 ± 10%)
+ Xe → + HCl (20 ± 10%)
јонот е клучен претходник во формирањето на ексциплексната молекула.
Структурата на молекулата XeCl
Потенцијалните криви претставени на Слика 2 се резултати од теоретски и експериментални работи.
Заедничките одлики за сите халидни состојби на благородните гасови вклучуваат група поврзани возбудени состојби B, C и D и пониска група дисоцијативно или слабо врзани состојби A и X. Состојбите B, D и X имаат Σ симетрија (Λ = 1/ 2) додека состојбата C има π симетрија (Λ = 3/2). Состојбата А самата е поделена на две подсостојби, симетрија Σ, A 1/2 и другата симетрија π, A 3/2.
Потенцијалот за јонизација на благородните гасови во нивната најниска возбудена состојба е блиску до електронскиот афинитет на атомите на халоген. Така, молекулите на ретките гасни халиди се формираат со јонска врска бидејќи возбудениот електрон на благородниот гас делумно се пренесува во атом на халоген. Така формираната молекула е затоа стабилна како што е случајот со состојбите B, C и D.
Состојбите B, C и D
Овие состојби се во корелација со основната состојба на јони и. Спин-орбиталното расцепување на јон во две состојби ( и  ) е важно; исто така состојбите B и D на кои се корелирани се значително далеку. За минималните потенцијални криви што одговараат на речиси иста вредност на меѓунуклеарното растојание (r e #0.3 nm), енергетската разлика измерена експериментално е околу 9940 cm −1. Ова е во согласност со енергијата на раздвојување на (2 P 3/2 ) и  ( 2 P 1/2 ) состојби вреднувани на 10574 cm −1.
Оваа ситуација е малку поинаква за состојбата D која ги преминува овие две потенцијални криви на многу пократко растојание. Така, состојбата D го пресекува Xe + Cl  само на 0,89 nm и Xe  + Cl ( 2 P 3/2 ) на 1,02 nm.
Разликата помеѓу состојбите B и C е дека тие се во корелација со јони чија полу-окупирана орбитала p е во рамнина паралелна со меѓунуклеарната оска за состојбата B и нормална на оваа оска за состојбата C.
C: мерење добиено од кинетичка студија која ги обезбедува константите на спојување помеѓу овие две состојби.
Позиционирањето на состојбата B во однос на состојбата C е теоретски оправдано со разгледување на конфигурациската интеракција помеѓу јонските и ковалентни карактерни состојби со слична симетрија. Во состојба 2 Σ (како состојби B и X), едноставно зафатената орбитала се наоѓа поблиску до орбиталата на друг атом, така што интеракцијата или размената на полнежи помеѓу два атома се поголеми и полесни отколку во состојба 2 π (како состојби C и A 3/2 ), каде што едноставно зафатената орбитала е нормална на молекуларната оска и далеку од друг атом. Корекцијата што ја воведува оваа појава во однос на енергетските вредности е многу поважна за состојбите Σ отколку за состојбите π. Оваа интеракција во голема мера ја зголемува енергијата на состојбата B во однос на онаа на состојбата C. Оттука, позиционирањето на набљудуваните потенцијални криви од Слика 2.
Состојбите X и A
Најниските состојби се во корелација со атомите на ксенон и хлор во основната состојба.
Поради спин-орбитално разделување на нивото на атомот на хлор на 881 cm −1 во две состојби, и, состојбата А е поделена на две под-состојби. Сепак, ефектот на спин-орбиталната спојка овде е значително послаб отколку во случајот сон јон. На големи меѓунуклеарни растојанија, енергетски јаз од 882 cm −1 помеѓу A 1/2 и A 3/2 бил експериментално измерен во цврста состојба во неонска матрица. Така, оваа вредност е многу блиску до енергетското раздвојување на состојбите Cl и Cl. Ова ги потврдува теоретските претпоставки за државните корелации помеѓу состојбата на XeCl A и Cl. На големи растојанија состојбата А 3/2 е слична на состојбата X. Бекер и неговите соработници од анализата на квази-еластичното расејување при судири произведени од вкрстени греди, експериментално го потврдиле овој резултат. За разлика од некои други благородни гасни халиди, XeCl има недисоцијативна основна состојба. Овој сврзувачки карактер бил докажан експериментално многу пред теоретските студии на XeCl во матрици на аргон во цврста состојба на 20K и подоцна во гасовита состојба.
Спектроскопски константи
Енергијата E v'j' M на позната состојба M со вибрационо ниво v' со ротационен квантен број j е:
E v'j' M = T e (M) + E Vib (M) + E Rot (M) каде што T e (M), E Vib (M) и E Rot (M) соодветно означуваат вибрациона и ротациона електронска молекула енергии.
Електронска структура
Главните одлики на електронските состојби на позната состојба M се обично енергијата на дисоцијација D e, меѓуатомското растојание r e и енергијата на дното на потенцијалниот бунар E M. За XeCl, различни пријавени вредности на овие количини се сумирани во табелите 4, 5 и 6. Тие биле одредени теоретски или експериментално за изотоп во цврста или гасовита состојба.
Енергии на дисоцијација
Енергиите на дисоцијација се пресметани или измерени за различни состојби на егзимерот. Состојбите A, C и D имаат премалку мерења за статистичка анализа. За состојбата Б, четирите вредности не се конзистентни една со друга
За состојбата X, има шест вредности, од кои две се оддалечени. Онаа на Фланери е стара, непрецизна теоретска проценка. Онаа на Телингхисен и сор. истиот тим ја коригирал оваа вредност и ја затворил празнината во однос на најновите проценки. Останатите четири вредности се чини дека се единствените сигурни. D e е (со веројатност од 95%) помеѓу 278,3 cm −1 и 285,3 cm −1. Интервалот одговара на флуктуација од 1,3% околу 281,5 cm -1. Помеѓу избраните определби има две мерки со висока неизвесност, Вредноста на D e од состојбата X, зависи од бројот на вибрациони нивоа содржани во бунарот и го поставува бројот на транзиции врзани → врзани што може да се постигнат. Овој резултат е фундаментален за подобро разбирање на XeCl ласерската спектроскопија.
Рамнотежни атомски растојанија
Меѓуатомското растојание за состојбите A, C и D има малку мерења, но тие се блиски. Во просек, состојбата А е 0,408 nm, состојба D, 0,307 nm и состојбата C, 0,311 nm.
За состојбата X, теоретската определба на Адријан и Џет е статистички далеку од другите. Ако се испушти, користејќи ниво на доверба од 95% состојба X r e, ќе биде во опсег: 0,318 nm < r e < 0,326 nm.
Вредноста на Телингхисен е на границата на интервалот. Доколку се игнорира, другите тројца автори објавуваат идентична вредност од 0,323 nm.
Вредноста на Телингхисен за состојбата B е далеку од другите за r e. Истото е и за Јуинг и Брау, најстарата студија за благородните гасни халиди која се заснова на аналогијата на возбудениот редок гас со алкалните метали. Ова се само проценки. Овие две вредности ќе бидат отфрлени за да се даде интервал на доверба од 95% за меѓуатомското растојание на состојбата Б: 0,2993 nm < r e < 0,3319 nm.
Дното на потенцијалните енергии на бунарот
Табелата 6 покажува дека има многу малку информации за состојбите X, A и D. За состојбата X, Сур и неговите соработници. произволно го зеле дното на бунарот X како потекло на нивната енергетска скала. Затоа тоа не е директно мерење. Според тоа, состојбата X како и состојбата А биле предмет на само една студија; онаа на Аквиланти и сор. За состојбата Д, постојат две сосема различни определби.
Како што било видено во претходниот дел, локацијата на состојбите B и C е проблематична.
Спротивно на тоа, статистички не може да се извлече заклучок со оглед на малиот број мерења на состојбата C. Сепак, понатамошната анализа ќе се осветли и покрај вредностите на знаци кои не се совпаѓаат во Табела 6. Позиционирањето на состојбите C во однос на состојбата Б резултирала со многу публикации.
Статистичката анализа на вредностите од Табела 2 обезбедува чекор по чекор пристап до интервалот на доверба од 95%, што е следново: 76,8 cm −1 < (E B - E C ) < 100,2 cm −1. Само четири мерки припаѓаат на овој интервал. Ова е директно определување на Жуве и неговите соработници. и три вредности изведени од кинетичките студии. Од друга страна, бодовна проценка дава 88,5 cm −1 и единствената мерка што е конзистентна со неа (со оглед на наведената апсолутна грешка) е од Жуве. на (90 ± 2 cm −1 ). Статистичката студија потоа ги потврдува заклучоците донесени во став 1.1.
Интервалите на доверливост наведени погоре за состојбата B и енергетската разлика (E B – E C ) произведуваат интервал за E C : 32279,9 cm −1 < E C < 32338.4 cm −1.
Под овие услови, само вредноста на Жуве и неговите соработници во Табела 6 е во согласност со овој опсег. Трите сомнителни определби ја вклучуваат онаа на Хеј и Данинг со неисправна вредност за Е Б. Друга рана теоретска студија од Клагстон и Гордон исто така, резултирала со овој интервал. Истото важи и за експерименталната работа во цврста состојба спроведена од Фајардо и Апкаријан.
Пресметувајќи ја средната вредност на двете вредности во Табела 6 се добива 43838,45 cm −1. Енергетскиот јаз на состојбата Б е тогаш од редот на 11400 cm −1. Шостак и Стронг експериментално ја утврдиле енергетската разлика помеѓу состојбите А и Б. Тие нашле 9900 cm −1. Разликата помеѓу овие вредности (E B – E D ) е многу остра. Имајќи ја предвид само работата на Сур и сор., енергетската разлика помеѓу состојбите B и D станува од редот на 9950 cm −1 што е блиску до онаа на Шостак и Стронг. Оваа опсервација фрла нови сомнежи врз теоретската работа на Хеј и Данинг за која (E B – E D ) е 10888 cm −1.
Во однос на електронската структура, се смета дека постарите студии претставуваат проблем во однос на некои од нивните резултати.
Отстранувањето на вредностите на Хеј и Данинг, ги намалува до определување вредностите на D e за состојбите C и D, и ги прави трите други вредности кои се однесуваат на состојбата Б хомогени. Меѓу овие, на Телингхисен претставува проблем за другите вредности. Енергијата D e за состојбата B тогаш има просечна вредност од 36184 cm −1.
Вибрациона структура
Вибрациската енергија на нивото v' на која било состојба М може да се пресмета како:
E Vib (M) = ω e (v'+1/2) – ω   (v'+1/2) 2
каде што ω e и (ω) означува соодветно, основната вибрациона фреквенција и константата на анхармоничноста. Нивните соодветни определби се собрани во табела 7 и табела 8.
Основните вибрациони фреквенции
Вредностите на ω e се групирани заедно во Табела 7. Состојбите X, C и D имаат само четири определби. Ниту една мерка не може да се смета за статистички оддалечена од другите, и покрај разликите.
Шест вредности во Табела 7 се чудни. Тие се стари публикации од кои две (Хеј и Данинг) биле централни во претходниот дел. Резултатите на Голд биле засновани на истиот метод како оној што го користеле Брау и Јуинг.
Останатите три мерки кои се надвор од опсегот се понови. Кваран и сор. ја истражувале цврстата состојба. Како и Фајардо и Апкаријан, тие забележале значителни разлики во гасовитата состојба. Спротивно на тоа, најизненадувачки се несогласувањата помеѓу Жуве и неговите соработници. и Тамагаке и сор. кои добиле добри резултати. Конечно, меѓу вредностите кои се согласуваат со овие опсези се многу студии кои биле повеќе теоретски отколку експериментални.
Како заклучок, Телингхисен и неговите соработници даваат многу добри резултати и за состојбата B и за состојбата Х.
Пријавените резултати за состојбата C се прилично сомнителни. Делото на Жуве и сор. е на крајност во споредба со другите мерки на B.
Што се однесува до состојбата D, исклучувањето на резултатите од Хеј и Данинг ја прави покохезивна од другите три вредности.
Конечно, неопходно е да се наведат вредностите на ω e за состојбите X, C и D. Главниот интерес на ова појаснување би било подобра резолуција на вибрациската структура на транзицијата што се користи во ласерот, што бара подобро познавање на состојбата X Од друга страна, структурата на состојбата C е важна бидејќи игра основна улога во кинетиката на ласерите.
Константи на анхармонија
Табела 8 покажува мерења на константа на анхармонија за различни состојби. Мерењата за константите на анхармоничноста за состојбите X, C и D се многу неконзистентни. Шест мерења за состојбата Б го произведуваат интервалот на доверба на 95%:
0,532 cm −1 < ω   < 0,669 cm −1.
Делото на Жуве и сор. е статистички далеку од другите и авторите не можат да ја објаснат оваа разлика. Хеј и Данинг даваат точни прогнози, како и студијата за вибрациската структура од Телингхуизен и неговите соработници.
Ротациона структура
Следниот израз означува ротациона енергија: E rot (M) = B'. К' еф – Д'. (K' ef ) 2, каде што K' ef = j'(j'+1) ± (1/2).δ(j'+1/2) ;
B' и D' соодветно се ротациона константа и првата центрифугална константа на дисторзија. Нивните вредности се наведени во табелата 9 и табелата 10. δ е параметар кој е еднаков на 2,0 за состојбата B и 0,4 за состојбата X.
Затоа, ротационите структури се многу слабо познати. И покрај тоа, треба да се забележи конзистентноста на некои мерења направени на Б'.
Синтетички патишта
Кога се во конфигурација што припаѓа на метастабилни состојби np 5 (n+1)s 1, (n = 5 за ксенон), ретките гасови поседуваат својства на поларизација и еластично расејување слични на оние на алкалните метали. Валентниот електрон, s, на возбудениот редок гас има енергија на врска блиска до онаа на алкалниот метал што го следи во периодниот систем. Во постарите публикации,  оваа аналогија која е применлива само за потешките ретки гасови, се користи за проучување на однесувањето на овие гасови со донатори на халогени. Алкалните метали имаат добар хемиски афинитет за халогени и треба да имаат афинитет за возбудени ретки гасови. Експериментално пресекот на судир на метастабилните состојби на ретки гасови со халогените е сличен на оној на алкалните метали со халогените. Така, возбудениот ксенон има електронска структура блиска до онаа на цезиумот, така што може да реагира со донатор на хлор за да формира
Значајни разлики помеѓу алкалните метали и возбудените ретки гасови постојат во нивната молекуларна симетрија. Бројот на состојби на ретки гасни халиди е поголем од оној на солите на алкалните метали. Ова се должи на спин-орбитално разделување на атомите и јоните на ретки гасови.
Пајц
Пајц (Peitz, Picnjo) — град во округот Шпре-Ниса, во Бранденбург, Германија.
Ксенон монохлорид
Синтетички патишта
Побудувањето не е селективно и формирање на може да следи многу патеки. Нивната релативна важност варира во зависност од условите, особено со притисокот, начинот на возбудување и донорот на халоген. Кога се вклучени тројни мешавини, процесот на создавање на XeCl е покомплициран. Сепак, додавањето на тампон гас нуди многу предности. Другите ретки гасови се поевтини од ксенон, но тие (заедно со нивните возбудени видови и нивните јони) апсорбираат помалку од ксенон на 308 nm. Така, тампон гасот може да се користи во многу високи пропорции без голема промена на излезната моќност на ласерот. Под овие услови, пропорциите на ксенон и HCl мора да одговараат на оние што се потребни за да се произведе саканата количина на ексциплексна молекула. Суштинската улога на тампон гасот е да ја пренесе потребната енергија за возбудување на атомите на ксенон. Овој трансфер може да се смета за моментален. Тоа може да резултира со побудување или јонизација на ксенон или формирање на Rg јон. Секој од овие видови може потоа да реагира со донаторот на хлор за да формира. Од друга страна, формирањето на неутрални видови на RgXe се чини дека не е важно.
Двата главни начини на синтеза на ексциплекс се судир (помеѓу молекулите на хлор и ксенон, каде што барем еден вид е возбуден) и јонска рекомбинација. Тампон гасот понекогаш е партнер во првиот и скоро секогаш вклучен во вториот.
Формирањето на е исклучително ефикасен бидејќи Коновалов и сор. забележале емисија на XeCl во криптон додека ксенон бил присутен само во трагови (0,2%).
Фотоасоцијативна патека
синтезата се јавува кога смесата што содржи ксенон и хлор (Cl2) се возбудува со помош на ласер што емитува помеѓу 304 nm и 312 nm. Потоа се предизвикуваат две реакции:
Во вториот случај, се формира минлив комплекс (Xe- ) * во состојба ( 1 Π u ). Затоа, можни се два патеки на дисоцијација од моментот кога фотонот се апсорбира од парот Cl-Cl или парот Xe-Cl од * во состојба ( 1 Π u ).
(1Πu) + hν → (1Πg) → − → XeCl(B,C) + Cl
Xe-    ( 1 Π u ) + hν → Xe-Cl(X)-Cl + hν → Xe-Cl(B)-Cl → XeCl(B) + Cl
Константата на брзината на реакцијата билаизмерена со разгледување на фотонот како трет партнер. Тоа е 6   cm 6 s −1.
Слични резултати биле добиени со други донатори на хлор, вклучувајќи HCl и.
Црква „Св. Троица“ - Тројкрсти
Света Троица (или Свети Дух) — црква во прилепското село Тројкрсти, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
NGC 2021
NGC 2021 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2021 се споменува и како ESO 56-SC150, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2021 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m. NGC 2021 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 33 м 30,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 27' 11".
Други поделби
Проучување на NGC 2021 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8891.
Ксенон монохлорид
Патека за судир
Важноста на многуте процеси зависи од видот и возбудувањето на видот во судир. Главниот остаток во сите случаи се емисиите што следат од бинарни судири.
Судири на харпуни
Овие реакции вклучуваат донор на хлор во основната состојба и возбуден атом на ксенон, и во првите 6s, Xe * и на повисоките нивоа Xe ** како што е нивото 6p.
Механизам
Општо земено, овие реакции можат да го опишат резултатот од судирите на атомите на благородниот гас (Rg) и донаторите на халогени (RX), каде што X е атом на халоген, а R радикална молекула. Производите од реакциите силно зависат од типот на редок дарител на гас и халоген. Во нашиот случај каде што Rg = Xe и X = Cl, природата на производите го следи ова правило. Во некои случаи, овој судир може да не обезбеди никаков редок гас од халид.
Атомот Rg и молекулата RX следат кога се приближуваат до најнискиот адијабатски потенцијал и реакцијата продолжува со орбиталниот механизам контролиран на вкрстувањето на јонско-ковалентот. Реагенсите (Rg и RX) се приближуваат на ковалентна дијабатска површина. Тие потоа формираат комплекс. . . RX на прилично големо меѓунуклеарно растојание. Неговиот потенцијал е V(Rg, RX). Кога растојанието станува доволно мало, може да се случи V(Rg, RX) да пресече јонска потенцијална површина ( . . . RX − ). Вкрстувањето може да се случи преку пренос на електрон од Rg во RX. Ова е познато како механизам за харпун. Во овој случај, атомите продолжуваат на новата површина. Ова доведува до реакција на дифузија и формирање на RgX *.
Xe* + RCl → (B,C,D) + R со константа на брзина од k MX
Сепак, конкурентната формација на реакциите се случуваат пред или по раскрсницата. Тие одговараат на интеракциите на V потенцијалот ( <, RX * ) и V (Rg + RX * ).
Црква „Св. Троица“ - Тројкрсти
Историја
Според сознанијата на Јован Трифуноски, храмот е започнат во 1857 г. и завршен во 1858 г., кога бил осветен од митрополитот Венедикт Византиски. Од друга страна, на самата ктиторска плоча вели дека храмот е завршен и осветен во 1857 г.
Ксенон монохлорид
Механизам
Генерално, оваа ситуација се јавува кога јонската површина е пресечена со ковалентни површини каде што RX е во најниска возбудена состојба. Распределбата на излезот зависи од бројот и природата на излезните канали кои се можни по судири Најчесто се јавува на пресекот на потенцијалните површини со пренос на електронска енергија што може да предизвика дисоцијација на возбудениот акцептор:
+ RX → (Rg+...RX−) → Rg(B,C,D) + RX* со константна стапка kET
+ RX → (Rg+...RX−) → Rg + R + X со константна стапка kD
Црква „Св. Троица“ - Тројкрсти
Архитектура
Градбата претставува еднокорабен покукружен засводен храм со петстрана апсида на источната страна. На западната страна подоцна е дограден трем, кој во поново време е претворен во трпезарија со кујна. При изградбата е употребен материјал од месноста Стара Црква. Во ѕидовите на црквата и припратата, како и во внатрешноста, има многу антички сполии од мермер — столбови, делови од надгробни плочи, капители и други архитектонски елементи.
Ксенон монохлорид
Механизам
Овој пат има тенденција да станува помалку важен како што се зголемува сложеноста на RX
Исто така, можно е преносот да се случил во состојба која не е во корелација со јонот RX *, туку во многу високи Ридберг состојби во неутралната молекула и лежи веднаш под границите на јонизација. Критични фактори кои ги регулираат разгранечките соодноси се потенцијалните енергии меѓусебно поврзани со молекуларниот јон (V I ), групата Ридберг блиску до јонизацијата (V II ) или почетниот возбуден атом (V III). Важноста на овие патишта се зголемува со длабочината на дупката V (, RX * ).
Кога високо одвоените асимптотички енергетски нивоа се во редот V I > V II > V III и потенцијалните енергии (V II ) се привлечни, првото неуспешно пресекување се среќава кога пристапот на атоми кои реагираат го фаворизира излезот на (V II ). отколку анјонскиот (V I ). Бидејќи (V II ) има катјонски центар кој останува силно поврзан, тој преференцијално води до пренос на возбудување. Ова е реакција на дисоцијативна возбуда:
+ RX → Rg + R* + X or Rg + R + X* со константна стапка kDE
Ако V III > V II на долги растојанија, можна е патека на Пенингова јонизација или асоцијативна јонизација:
Пенингова јонизација : + RX → Rg + RX + + e − со константа на брзина k PI
Асоцијативна јонизација: + RX → (RgRX) + + e − со константа на брзина k AI
Во (V I) врзувањето со атом на халоген е во принцип, слабиот и атомскиот трансфер е зајакнат помеѓу Rg и R. Така, овој потенцијал води до формирање на ексциплекс.
Γ XeCl = k MX / (k MX + k AI + k PI + k ET + k DE + k D )
Мерењата на Γ XeCl биле извршени за неколку донатори на хлор и главно за состојбите 6s и 6p на ксенон.
Xe(6s или 6p) + RCl → производи со константа на брзина k Q
Почетни состојби: Xe(6s)
Ако донорот на хлор е HCl, ситуацијата е посложена. Две ситуации се очигледни:
Според други автори, се земаат предвид множеството на вибрациони нивоа. И за V ≥ 1, Канари и сор. предложил константа на брзината на синтезата од 5,6   cm 3 s −1 и Γ XeCl = 26%. Неопходни се експерименти за да се разјасни овој аспект на ласерската кинетика.
Почетни состојби: Xe (6p)
Синтетичките реакции на XeCl се генерално поефикасни од состојбата 6s. Ова важи за трите донатори на хлор графички наведени во табелите 11, 12 и 13.
За HCl, ситуацијата е различна од претходниот случај. Ако вкупните константи на брзината се со ист ред на големина како оние на состојбите 6s, односот на разгранување Γ XeCl се високи. Резултатот ја објаснува прогнозата на Канари и сор. во однос на ефективноста на брзината на синтеза на од Xe (6p).
Во врска со потенцијалните криви на Слика 3, потенцијалните криви на V( + RX) и V( + RX − ) се сечат на поголемо меѓунуклеарно растојание од состојбите 6s во регион на силни интеракции. Ова објаснува зошто производството на XeCl е поефикасно по пресекот отколку во состојбите 6s без оглед на донаторот на хлор, како што се гледа за, HCl, , а исто така и за хлорофлуоројаглероди во состојбите 6p[1/2] 0 и 6p[3/2] 2.
Се јавуваат конкурентни реакции. Еден од нив е експериментално набљудуван и квантифициран - судирното опуштање предизвикано од HCl:
Xe(6p[3/2] 2 ) + HCl → Xe(6s[5/2] 2 0 ) + HCl со константа на брзина k a или k a = 4,3   cm 3 s −1.