cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Храм на Изида (Охрид)
Археолошки зафати
Во мај 1967 год. при изградба на станбена зграда, ова археолошко наоѓалиште го откриле стручњаци од Охридскиот завод и музеј. Меѓутоа, поради специфичноста на просторот на кој има повеќе станбени објекти, а најмногу поради недостиг од средства, не се продолжило со пообемни истражувања. Најголеми археолошки зафати, биле извршени во северозападниот дел од локацијата - крајниот северен темел на зградата. Бил откриен дел од градбата, кој се состоел од две простории. Најинтересно е што на овој простор биле пронајдени и две статуи на египетската божица Изида. Тие сега се чуваат во витрините на куќата на Робевци и претставуваат особено привлечни експонати. Просторот под зградата каде што е откриено ова наоѓалиште е заштитен со посебна метода.
Историја
Се претпоставува дека оваа градба, посветена на божицата Изида, датира од времето кога македонските војски се повлекувале од Египет на просторот на Македонија. Со нивното доаѓање на овие простори, тие со себе донеле и дел од културното наследство, некои верувања од стариот Египет. Така се случило и култот кон божицата Изида, да биде пренесен кај нас. Меѓутоа, треба да се напомене дека е ова античка градба. Што се однесува до Изида, таа била божица на плодноста, на патувањата. Изида е египетска божица, а храмови посветени токму на неа има низ цела Македонија. Некои охридски археолози велат дека можат да се добијат нови сознанија за оваа градба само доколку продолжат испитувањата на просторот во централното градско подрачје во Охрид. Тие претпоставуваат дека ќе се пронајдат и деловите од статуите на Изида, што недостигаат сега.
690 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4818 и 4819 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во градот Асур, станува збор за 4060 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3070 и 3071 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 63.
Вилсдруф
Вилсдруф (Wilsdruff) — град во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 14 километри западно од Дрезден. Близу Вилсдруф се наоѓа предавател за пренесување на средни бранови.
Топлак (Луке)
Топлак  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Луке.
Наоѓалиштето претставува населба од доцната антика
Во централниот дел на селото Лучка Река мештаните откриле повеќе питоси што ги чуваат во своите дворови.
Папа Лав XII
Лав XII (лат. Leo PP. XII; 22 август 1760 - 10 февруари 1829) — римски папа од 28 септември 1823 до 10 февруари 1829. Тој бил голем цкевон дипломат, па бил наречен дипломат на Светата алијанса. Го осудувал либерализмот. Ја признал независноста на новосоздадените држави во Јужна Америка. Во 1828 ја издал булата „Locum beati Petri“. Погребан е во базиликата Свети Петар во Рим.
Никола Којо
Никола Којо (Белград, 5 септември 1967) — српски глумец и режисер како и ТВ водител на квизот Најслабата алка.
Биографија
Името Никола го добил од својот прадедо, кој бил свештено лице во Мостар. Којо на своите 13 години првпат дебитирал во филмот „Работа на одредено време“ во улога на момчето Иван. Во осумдесеттите години имал значајна улога во филмот „Игмански марш“ (1983), ТВ серијата „Сив дом“ (1984), како и една од главните улоги во трите продолженија на „Жикина династија“, улогата во филимскиот серијал „Луди години“ го направила еден од најуспешните млади глумци во тогашната Југославија.
Во 1992 година тој одиграл главна улога во филмот на Срѓан Драгојевиќ ,,Ние не сме ангели", по кој ќе биде запамтен. Иако сето тоа му донело голема медиумска популарност, продолжил да гради успешна кариера преку сериозниот пристап кон секоја улога на филмот, а од театарот се повлекол на неодредено време.
NGC 1934
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1934 се споменува и како ESO 56-SC109, in LMC.
Никола Којо
Биографија
Во брак е со Александа со која имаат ќерка Ана (2008) и две близначки (2013). Во 2013 и 2014 година Никола ја водел серијата „Шоу на сите времиња“, која се емитувала на РТС.
NGC 1934
Откривање
Објектот е откриен на 23 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1934 е од видот EN.
Други поделби
Проучување на NGC 1934 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Марковец
Марковец (словенечки: Markovec) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Мачка на жешкиот лимен покрив (филм од 1958)
Мачка на жешкиот лимен покрив (англиски: Cat on a hot tin roof) — американски филм од 1958 година, во режија на Ричард Брукс (Richard Brooks), кој е автор и на сценариото, заедно со Џејмс По (James Poe), засновано врз драмата на Тенеси Вилијамс (Tennessee Williams). Главните улоги ги толкуваат: Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor), Пол Њумен (Paul Newman), Брл Ајвс (Burl Ives), Џек Карсон (Jack Carson), Џудит Андерсон (Judith Anderson), Медлин Шервуд (Madeleine Sherwood) и Вон Тејлор (Vaughn Taylor). Филмот бил номиниран за седум „Оскари“, но не успеал да победи во ниту една категорија. И покрај тоа што филмот наишол на добар приме кај публиката и кај критиката, писателот Тенеси Вилијамс бил огорчен и тврдел дека екранизацијата на неговата драма ги уназадила американскиот филм и уметноста за 50 години. Причината за неговиот негативен став била тоа што во филмот е избегнат мотивот на хомосексуалноста поради која главниот лик Брик страда од депресија. Токму избегнувањето на оваа тема била причината поради која режисерот Џорџ Кјукор (Georgea Cukor) одбил да го режира филмот, а наместо него, тоа го направил Брукс. Инаку, првобитно, главната улога му била понудена на Елвис Пресли, но неговиот менаџер ја одбил понудата.
Синопсис
Брик Полит (го игра Њумен), спортска ѕвезда на колеџот, по повредата се враќа дома, заедно со сопругата Маргарет, наречена Мачка (ја игра Тејлор), а по повод прославата на 65. роденден на татко му, Харви Полит кого сите го викаат Големиот тато (го игра Ајвс). Брик постојано се опива, зашто се наоѓа во депресија поради лошите односи со сопругата, која не може да забремени. Големиот тато се враќа од болницата, уверен дека неговото здравје е добро, но тој не знае дека е болен од рак. Маргарет го моли Брик да ги среди работите поврзани со наследството, но Брик е целосно незаинтересиран за тоа. Неговото однесување го разлутува татко му, кој бара од Брик да му каже зошто се однесува така, но Брик одбива да му каже. Покрај тоа, Брик е очаен поради тоа што неговиот најдобар пријател, Скипер, неодамна извршил самоубиство при што се чувствува виновен поради неговата смрт. Маргарет долго време била љубоморна на Скипер, зашто Брик бил поблизок со него отколку со неа. Сега, таа се бори да му помогне на Брик да ја заборави смртта на Скипер и да ги поправи односите со татко му. Кога Брик случајно ќе каже за болеста на татко му, тој се повлекува во подрумот, разочаран од сознанието за скорешната смрт. Таму доаѓа до остра кавга меѓу него и Брик, но потоа се помируваат. За тоа време, мајка му на Брик се кара со другиот син, кој сака да го присвои целиот имот. Тогаш, пред сите присутни Маргарет кажува дека е бремена, а Брик и Големиот тато застануваат на нејзината страна, иако знаат дека тоа не е точно.
Парагвај (река)
Парагвај (шпански: Río Paraguay, португалски: Rio Paraguai, гварански: Ysyry Paraguái) е една од главните реки во централниот дел на Јужна Америка. Реката извира во сојузната држава Мато Гросо до Сул во Бразил, а потоа тече низ Боливија, Парагвај и Аргентина. Вкупната должина на реката изнесува 2621 километар. Реката се соединува со реката Парана, јужно од Асунсион. По реката е именувана и државата Парагвај.
Тек
Изворот на Патагвај е јужно од Дијамантино во Мато Гросо, Бразил. Општо гледано, реката тече југозападно, и поминува низ бразилскиот град Касерес, а потоа свртува јужно, поминувајќи низ долините на Пантанал, градот Корумба, а понатака покрај бразилско-боливиската граница. Од градот Пуерто Бахија Негра, реката е всушност граница помеѓу Бразил и Парагвај. Реката Парагвај ја пресекува државата Парагвај речини на половина. Западниот дел на државата е Гран Чако и е слабо населен, а источнот дел на државата е густо пошумен и доста населен. Реката поминува во главниот град на Парагвај, Асунсион. Од Асунсион јужно на 275 км се соединува со реката Парана во Аргентина.
Литература
Available online at http://www.american.edu/TED/hidrovia.htm. Available on-line at: http://www.transboundarywaters.orst.edu/
Батлер (округ во Алабама)
Батлер (Butler County) е округ во сојузната американска држава Алабама. Главен град на округот е градот Пратвил. Според пописот во САД од 2010 година, бројот на населението во округот изнесува 20,947 жители.
Географија
Округот зафаќа површина од 2,015 км2, од кои 2,012 км2 се копно, а останатите 10,4 км² вода. Се граничи со окурзите:
Демографија
Според пописот во 2000 година, округот броел 21,399 жители, 8,398 домаќинсства 5,870 семејства. Густината на населеност изнесувала 11 жители/км2. 58.38% од населението го сочинувале припадници на белата раса, а 40.81% на црната.
Просечниот број на членови во едно домаќинство изнесувал 2.52, додека во едно семејство 3,06.
Според старосната структура на населението, 26.90% биле лица помлади од 18 години, 8.60% од 18 до 24, 25.10% од 25 до 44, 23.00% од 45 до 64 и 16.40% лица постари од 65 години. Просечната старост на населението изнесувала 38 години.
Просечниот годишен доход на едно домаќинство изнесувал 24,791 $, додека просечниот годишен доход на едно семејство изнесувал 30,915 $. Мажите заработувале повеќе од жените, па така нивниот просек изнесувал 28,968 %, додека оној на жените 18,644 %. Просечниот доход по глава на жител изнесувал 15,715 $. Од вкупниот број на семејства, 20.40% или 24.60% од вкупниот број на жители живееле под границата на сиромаштија.
Славе Трпески
Славе Митов Трпески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Лаусиг
Лаусиг (Laußig) — општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија.
Славе Трпески
Животопис
По занимање биле земјоделец. Како активен младинец, во пролетта 1943 година станал член на народно ослободителниот одбор во селото, а подоцна ѝ член на КПМ. Активно работел за потребите на народно ослободителното движење, извршувајќи партиски задачи. Станал член на Реонскиот комитет. Во ноември 1943 година, балистите го фатиле заедно со другите членови на Реонскиот комитет, на 20 ноември бил стрелан во селото Карбуница.
NGC 6359
NGC 6359 — елиптична галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1861 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6359 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 6359 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 17 м 53 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +61° 46' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 6359 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60025. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 29; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4198. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1148.
Данил Шишкарев
Данил Борисович Шишкарев ( Даниил Борисович Шишкарёв ; роден на 6 јули 1988 година) - руски ракометар кој игра за екипата на РК Вардар и руската репрезентација. Висок е 1,91 метри и игра на позицијата десно крило.Во тимот на Вардар го носел дресот со број 33.Кариерата ја започнал во 2007 година во екипата на Астрахан.Од 2009 до 2014 година играл за Чеховски Медведи.Подоцна попишал за Вардар, тим со кој ја освоил двапати лигата на шампионите, најелитното ракометно натпреварување.
Правило во монетарната политика
Правило за монетарната политика (англиски: Monetary policy rule) претставува алгебарски, бројчен или графички опис на начинот (процесот) според кој се носат одлуките за промена на инструментите на монетарната политика (монетарната база или каматните стапки) како одговор на промената на економскитe променливи (инфлацијата, производството итн.)
Дефиниција на правилата
Џон Тејлор (John Taylor) го дефинира правилото како опис - изразен алгебарски, бројчено или графички - за тоа како инструментите на политиката (монетарната база или каматните стапки) се менуваат како одговор на економските променливи.
каде r е инструментот на монетарната политика, додека x е таргетираната променлива.
Во основа, правилата се делат на количински и ценовни: првите се однесуваат на некој монетарен агрегат, а вторите на некоја цена како:девизниот курс, златото, општото ниво на цените или каматните стапки. Свенсон ги дели правилата во две широки класи: Првите се правила кај кои инструментот на монетарната политика (на пример, кусорочните каматни стапки или примарните пари) реагира на одредени променливи, т.е. инструментот на монетарната политика се менува механички според промена на некоја од променливите. Вторите правила значат дека монетарната политика реагира на отстапувањето на некоја крајна цел или интермедијарен таргет (intermediary target) од нивната таргетирана вредност. Иако, оваа поделба инсистира на терминолошка прецизност, сепак таа не е пошироко прифатена, така што под поимот правило се подразбира она кое се однесува на начинот на реагирање на инструментот на политиката.
Одлики на доброто правило се:
Улогата на правилата во монетарната политика
За надминување на ограничувањата на монетарната политика клучно е поставување прецизни и строги правила според кои би се водела монетарната политика. Притоа, постојат економски и политички аргументи за прифаќање на правилата во водењето на монетарната политика. Економските аргументи произлегуваат од анализата на временската неконзистентност, додека политичките аргументи се состојат во заштитата на монетарната политика од злоупотреба од страна на политичарите. Но, наспроти големата популарност што ја уживаат правилата во монетарната теорија, во реалниот живот не постои случај на водење на монетарната политика според однапред пропишано квантитативно правило.
Иако дебатата "за и против правилата" е доста стара, сепак таа доби остар пресврт со анализата на проблемот на временската неконзистентност на дискреционата политика. Анализата на Кидланд (Finn E. Kydland) и на Прескот (Edward C. Prescott) директно сугерира дека економската политика треба да се води според конституционални правила, кои нема да се менуваат, освен во исклучителни состојби. Движејќи се во истата рамка, и Баро (Robert J. Barro) и Гордон (David B. Gordon) покажуваат дека правилата водат кон подобри економски перформанси во споредба со дискреционата политика, дури и кога монетарната политика е добронамерна, т.е. настојува да ја максимизира благосостојбата на општеството. Тие го потврдуваат правилото е супериорно во однос на дискрецијата, но тие покажуваат дека идеалното правило за нулта инфлација не е применливо заради искушението да се прекрши правилото и придобивките кои произлегуваат од тоа. Според нив, применливите правила подразбираат некоја позитивна стапка на инфлација.
Конкретни правила во монетарната политика
Најпознатото правило, кое побудува голем интерес не само во теоријата, туку и во практичното водење на монетарната политика, е Тејлоровото правило (Taylor rule), кое е претставено во следнава општа форма:
каде што R го претставува инструментот на монетарната политика, т.е. номиналната каматна стапка на централната банка; π е посакуваната стапка на инфлација на долг рок; y е разликата помеѓу тековниот и потенцијалниот производ (т.н. јаз во производството- output gap ); it и i* се тековната и таргетираната инфлација, содветно; и ṝ е рамнотежната каматна стапка. Tеоретските модели и историските симулации покажуваат дека h > 1 е потребен услов за водење на стабилизационата политика, т.е. при отстапување на тековната инфлација од таргетот, централната банка треба да реагира со натпропорционално зголемување на номиналнитe каматни стапки, што пак имплицира пораст на ex post реалните каматни стапки.
Во литературата се сретнуваат бројни модификации на Тејлоровото правило. Лоренс Бол (Laurence Ball) го предлага следново правило за водење на монетарната политика во отворена економија:
според кое, инструментот на монетарната политика (комбинација на каматната стапка и девизниот курс) реагира на јазот во производството и комбинацијата на тековната инфлација и девизниот курс во минатиот период, а тоа е долгорочната инфлација која е исчистена од ефектите на транзиторните промени на девизниот курс.
т.е. каматната стапка на централната банка е функција на отстапувањето на збирот од инфлацијата и производството од таргетираните вредности. Булард и Шалинг покажуваат дека во присуство на шокови на страната на понудата, Тејлоровото правило треба да се прошири така што монетарната политика ќе реагира не само на факторите на страната на побарувачката (отстапувањето од таргетираната инфлација и јазот во производството), туку и на факторите на страната на понудата. Тоа пак понатаму имплицира реагирање на монетарната политика на промената на стапката на инфлација и јазот во производството од минатиот период:
Втората група правила кои се сретнуваат во литературата се т.н. номинални правила со повратна врска (Nominal Feedback Rules - NFR), кои уште се познати како Мек Калумови или адаптивни правила (McCallum rules, adaptive rules). Општата форма на овие правила е :
Овие правила се состојат од четири елементи: Од оваа група, најпознато е правилото на МекКалум, кое се однесува на монетарната база како инструмент на монетарната политика:
Естрела и Мишкин (Frederic S. Mishkin) предлагаат правилото на МекКалум да се модификува во:
т.е. ex-ante реалната кусорочна каматна стапка реагира на минатата и рамнотежната каматна стапка, како и на отстапувањето на очекуваната инфлација од таргетот.
Кларида, Гали и Гетлер го предлагаат следново правило:
каде што монетарната политика реагира на отстапувањето на очекуваната инфлација од таргетираната и на очекуваното отстапување на реалниот производ од потенцијалниот. МекКалум и Нелсон го применуваат истото правило, само со номиналниот доход наместо очекуваната инфлација.
Поради бројните правила споредувањето на одделните правила и изборот на најдоброто помеѓу нив се врши преку симулации во рамките на некој теоретски модел и споредба на добиените резултати со емпириските. Овие симулации даваат различни резултати во поглед на изборот на најдоброто правило.
Дебатата за и против правилата
Стенли Фишер (Stanley Fischer,) смета дека во теоријата правилата го намалуваат задоцнувањето при одлучувањето во монетарната политика, која не губи време, туку реагира автоматски, а исто така, со нив се спречува политиката да реагира премногу или предоцна. Според Вилијам Пул (William Poole) правилата обезбедуваат одговорност и транспарентност на политиката, како и историски запис за да може да се оценува, зошто во минатото политиката правела грешки и, врз таа основа, во иднина да се поправа правилото. За Роберт Лукас (Robert E. Lucas), примената на правила во монетарната политика обезбедува стабилност и безболно реструктурирање на параметрите на однесувањето на економскиот систем.
Постојат сериозни забелешки за примената на правилата во монетарната теорија. На теоретски план, се аргументира дека предностите на правилата произлегуваат од теоретските модели кои засноваат врз премногу упростени и нереални претпоставки. Така, придржувањето кон некое правило може да биде контрапродуктивно во зависност од конвенциите кои ги координираат очекувањата и акциите на економските агенти, како и при големи шокови кои ја погаѓаат економијата и во услови на голема неизвесност. Според Баро, недостатокот на правилото е тоа што централната банка добива мотив за лажење, т.е. одвреме-навреме да го прекрши правилото, со што таа создава привремен економски бум. Понатаму, правилата оневозможуваат да се вградат новите сознанија во монетарната политика. Правилата бараат реориентација на целокупниот процес на планирање на политиката, што е тешко изводливо. Исто така, емпириските врски помеѓу економските променливи можат да се променат со тек на време, понекогаш дури и непредвидливо, со што правилото престанува да функционира.
Најголемата слабост на правилата е тоа што не може однапред да се предвидат сите можни состојби во кои ќе западне економијата и соодветно, за секоја состојба да се пропише посебно правило. Се смета дека правилата ја оневозможуваат флексибилноста на монетарната политика, која не е во состојба да ги неутрализира ефектите од неповолните шокови кои ја погаѓаат економијата. Како одговор на овие критики се предлага поставувањето на лепеза на правила (contingency rules), кои би се активирале во секоја посебна ситуација во која запаѓа економијата. На тој начин, правилото не ја исклучува активистичката политика. Но, овој пристап на Дорнбуш (Rudiger Dornbusch) и Фишер, и МекКалум е применлив ако бројот на можните ситуации во кои може да западне економијата е мал, но во реалноста има голем број такви комбинации, што би водело кон специфицирање многу комплексни правила, кои се тешко применливи. Исто така, овие правила се тешки за верификација, т.е. создаваат поттик за лажење и оправдување на постапките на централната банка со некои објективни околности. Како последица на недостатоците на правилата, во реалниот свет не постои случај на препуштање на монетарната политика на некоја однапред специфицирана формула. Уште повеќе, како што забележува МекКалум, правилата воопшто не се неопходни бидејќи компетентната централна банка може самата да избере да не се однесува инфлаторно без помош на никакви правила. Во тој поглед се наведува примерот на ФЕД во последниве дваесет години, кој исклучително добро ја води монетарната политика без употреба на никакви правила.
Вилмсхаген
Вилмсхаген (Wilmshagen) — село и поранешна општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 7 јуни 2009 е дел од општината Зундхаген.
Houses of the Holy
Houses of the Holy e петтиот студиски албум на англиската рок група Лед Зепелин, издаден преку издавачката куќа Атлантик Рекордс на 28 март 1973 година. Насловот на албумот е посвета за верните обожаватели кои се појавуваат на нивните концерти чии локации ги нарекуваат Houses of the Holy (Домови на Светите). Втор албум на групата кој не е именуван по нив и прв албум кој содржи целосно оригинален материјал. Претставува музички пресврт за Лед Зепелин бидејќи почнуваат да користат многу повеќе слоеви и методи на продуцирање во нивните песни.
РИАА го сертифицира 11 пати платинест и песната со исто име е снимена во овие сесии, но се појавува на следниот албум. Во 2012 година списанието Ролинг Стоун го става на 148 позиција на листата од 500те Најдобри албуми на сите времиња.
Снимање
Поголемиот дел од албумот се снима во пролетта 1972 година во Старгроувс, селскиот имот во Беркшир на Мик Џегер и повторно со користење на подвижното студио на групата Ролинг Стоунс. Некои од песните на албумот се и пред тоа снимани, како на пример песната No Quarter, чиј прв обид е во текот на сесиите во Хедли Гранџ.
Неколку од песните се продуцираат како демоа (пробни снимки) во личните студиа на Џими Пејџ и Џон Пол Џонс. Овие двајца ги монтираат студиата во нивните домови и тоа им овозможува да ги довршат почнатите аранжмани. Како на пример, недовршените The Rain Song и Over The Hills and Far Away се довршуваат во студиото на Џими, додека ЏПЏ ја довршува No Quarter.
Уште еден дел од снимањето е спроведен во Олимпик Студиос во мај 1972 година и во текот на турнејата низ Северна Америка истата година во студиото Електрик Лејди Студиос во Њујорк.
Некои од песните како Black Country Woman, Walter’s Walk, The Rover и Houses of The Holy снимени во овие сесии не се наоѓаат на овој албум, туку на некои од следните.
Компонирање
Стилистички, овој албум е еден голем пресврт во кариерата на Лед Зепелин. Гитарските рифови имаат повеќе слоеви во споредба со оние од претходните албуми и продуцентските методи на Џими Пејџ еволуираат и се оддалечуваат од раните влијанија на блуз музиката кои се застапени во првите четири албуми.
Освен кај Џими, голем напредок се чувствува и кај Роберт Плент, чии текстови на песните The Song Remains The Same и нејзиниот комплициран сопатник The Rain Song се многу позрели изданија на неговите мистични тематики.
Други песни како D’yer Mak’er, No Quarter, The Crunge се нешто нечуено во нивниот досегашен репертоар. D’yer Mak’er е реге песна и насловот се римува со британскиот изговор на зборот Јамајка. Исто така тоа е една од ретките песни каде сите 4 членови на Лед Зепелин ги делат композиторските заслуги.
No Quarter содржи елементи на атмосферски синтисајзер и соло на акустично пиjано на ЏПЏ. Dancing Days е инспирирана од некоја индиска музика која Џими Пејџ ја чул во Бомбај и содржи уште едно иако малку чудно сепак неверојатно соло од вториот најдобар гитарист на сите времиња.
The Crunge e фанк песна во чест на кумот на соул музиката Џејмс Браун, а The Rain Song е разубавена со звуците на новиот мелотрон на ЏПЏ. Последната песна од албумот, The Ocean содржи еден акапела дел и неверојатна кода (завршен дел)под влијание на старата ду-оп музика, и е посветена на океанот од обожаватели кои се појавуваат на концертите на Лед Зепелин во тоа време.
Според експертот за групата Дејв Луис:
Кога ќе се присетам Houses of the Holy одлично се носи со другите албуми од овој период. Конечно се најде баланс помеѓу оние селски акустични песни и тежината од првите два албуми. Иако отсуствува оној електрицитет од Лед Зепелин 1 и 2 и разновидноста од Лед Зепелин 3, како и класичниот статус на Лед Зепелин 4, петтиот албум ја отсликува положбата во која се наоѓа групата и служи како почеток за ширење на нивните музички стремежи.
Опаковка
Опаковката на Houses of the Holy е инспирирана од крајот на книгата на Артур Кларк, Крај на детството. Крајот на книгата содржи неколку стотици милиони разголеми деца, што само малку и физички наликува на основната форма на човечката раса. Тоа е колаж од неколку фотографии од Преминот на џиновите во Северна Ирска, кои ги слика Обри Пауел од фирмата специјализирана за опаковки на албуми Hipgnosis. Конкуренција на оваа локација и била уште една од Перу, но на крајот оваа е одбрана.
Двете деца кои позираат за сликите се Стефан и Саманта Гејтс и фотосесијата траела фрустрирачки 10 дена поради барање на вистинскиот дел од денот за да се фати правото осветлување. Фотосесиите се правени наутро и на зајдисонце за да се фати светлото од замракот и зората но никогаш не се постигнува посакуваниот ефект. Затоа децата се сликани во црно и бело и потоа се додадени на колажот како 11те лица кои се гледаат на опаковката. Иако незадоволителни, крајните слики оставаат впечаток поради некои случајно додадени засенчувања при постпродукцијата. Сликата од внатрешноста на опаковката е од замокот Данлус кој се наоѓа близу до Преминот на џиновите.
Во февруари 2010 година британската програма ББЦ Радио 4 му посвети получасовен документарен филм насловен Stefan Gates’s Cover Story на едно од децата од сликата за неговото учество во правењето на опаковката на албумот. Во филмот и покрај тоа што неговата сестра не се согласува, Стефан тврди дека има нешто злобно во врска со сликата. Тој исто така тврди дека никогаш не го чул албумот. Филмот завршува со неговото повторно посетување на Преминот на џиновите, слушајќи го Houses of the Holy и признава дека му паднал камен од срце по слушањето.
Исто како и на претходниот албум никакво име не е испринтано на опаковката, но менаџерот на групата Питер Грант им дозволува на Атлантик Рекордс да го покријат со хартија која ги содржи имињата на албумот и групата. Иако хартијата ги покрива задниците на децата од сликата, сепак албумот е забранет или недостапен во некои делови во југот на САД неколку години. ЦД изданието од 1980 година содржи дополнителни информации на опаковката.
Во 1974 година албумот е номиниран за Греми во категоријата за најдобра опаковка за албум и ВиЕјџ 1 ја става на шестата позиција на списокот на 50 најдобри опаковки за албуми на сите времиња во 2003 година.
Џими Пејџ изјавува дека сликата од опаковката е втора верзија која им била пратена од ангажираната фирма. На првата верзија уметникот Сторм Торгерсон нацртал зелен електричен терен за тенис со тениски рекет на него. Членовите на групата помислуваат дека со тоа тој имплицира дека нивната музика е само врева (англиските racket и racquet се изговараат исто но значат врева и рекет)и го отпуштаат, по што Пауел го заменува. Сепак подоцна Торгерсон е повторно вработен од групата за опаковките на албумите Presence и In Through the Out Door.
Критики
Ова е последниот албум на Лед Зепелин издаден преку Атлантик Рекордс по што тие формираат своја издавачка куќа Суан Сонг Рекордс во 1974 година. Houses of the Holy е првиот албум кој во опаковката ги содржи текстовите за сите песните.
Иако е во план да се издаде во јануари 1973, поради разни одложувања при правењето на опаковката, издаден е дури во март додека групата ја одржува нивната Европска турнеја од 1973 година. Houses of the Holy многу се рекламира пред почетокот на нивната турнеја во Северна Америка и кога веќе почнува турнејата, албумот е веќе на првата позиција на топ листите. Голем број од песните веќе се изведувани пред публика на претходната турнеја бидејќи тогаш и се снимени повеќето од нив.
При издавањето албумот добива измешани критики, а негативните најмногу се однесуваат на реге и фанк изданијата на групата со песните D’yer Mak’er и The Crunge. Од друга страна пак, комерцијално албумот поминува одлично со цели 39 недели на американските топ листи (две недели на првата позиција) и влегувајќи на првата позиција на топ листата во Британија.
Во 2012 година списанието Ролинг Стоун го рангира Houses of the Holy на 148ото место на списокот на 500те најдобри албуми на сите времиња.
Признанија и награди
(*) обележува неподреден список.
Макфест
Макфест — музички фестивал што се одржува во Штип.
Историјат
Mакедонскиот фестивал на забавни мелодии “Макфест“ започнал на 18 октомври 1986 година, како изведувачка музичка манифестација. Целта на “Макфест“ била стимулирање на домашното творештво, што предизвикало редица на македонски талентирани поединци, од кои израснале автори на музика, текст, аранжман, кои многу ја збогатиле македонската музичко-естрадна култура.
Членувањето на “Макфест“ во ФИДОФ (Светска федерација на фестивалски организации), му овозможил да се афирмира и пошироко од својата земја. Бројни биле настапите на македонските автори ма големите сцени во Белорусија, Русија, Египет, Турција, Ирска, Романија, Франција и други земји, претставувајќи дел од естрадната култура на Македонија пред европските слушатели. .
Макфест 2017
32. издание на Макфест се одржало во организација на Општина Штип. Притоа, на распишаниот конкурс пристигнале вкупно 140 песни (над 120 композиции од домашни автори и околу 20 песни од странски автори), а првото преслушување на пријавените песни било извршено на 8 март 2017 година од страна на стручната комисија предводена од уметничкиот директор на фестивалот, Љупчо Мирковски.
Радовљица
Радовљица (Radmannsdorf) — град во регионот Горењска на северот на Словенија. Градот е административно седиште на Општина Радовљица.
Географија
Градот се наоѓа на јужниот нагиб од планинскиот венец Караванки, околу 6 километри од Бледско Езеро во сливот на Сава Долинка и Сава Бохињка, кои претставуваат извори на реката Сава.
Железничката станица во Радовљица е станица на железничката линија Тарвизио-Љубљана.
Историја
Со Војводството Крањска, Радовљица бил вклучен во внатрешно австриските поседи на Хабсбуршката Монархија и заработил градски права. Од 1867 до 1918 година, поштата на градот го користела билингвалното име Радмансдорф - Радовљица. Градот бил од австриската страна во Австроунгарија по спогодбата од 1867 година и административен главен град на истоимениот округ, еден од 11. Bezirkshauptmannschaften во кралската земја Крањ.
Масовна гробница
Радовљица е место на масовна гробница поврзана со втората светска војна. Гробницата Андрејчево поле се наоѓа на ливада во средината на затрупан канал западно од населбата, помеѓу патот кон Лесце и железницата. Таа содржи посмртни останки од два неидентификувани затвореници од поранешниот затвор во Радовљица.
Значајни личности
Значајни личности кои се родени или кои живееле:
Дијабетична кетоацидоза
Дијабетична кетоацидоза (ДКА) е потенцијално животозагрозувачка компликација на дијабетес мелитус. Знаците и симптомите може да вклучуваат повраќање, абдоминална болка, длабоко и забрзано дишење, често мокрење, слабост, конфузија и повремено губиток на свест. Некогаш се јавува специфичен мирис на ацетон во здивот. Симптомите се јавуваат брзо. Лицата без претходна дијагноза на дијабетес може да развијат ДКА како прв очигледен симптом.
ДКА најчесто се јавува кај лица со тип 1 дијабетес но може да се јави и кај другите типови под одредени околности. Тригери може да бидат инфекција, нередовно и неправилно земање на инсулинот, мозочен удар и одредени лекови како стероиди. ДКА се јавува како резултат на недостиг на инсулин во организмот; поради што започнува процес на разложување на масните киселини и создавање на кетонски тела. ДКА вообичаено се дијагностицира врз основа на високо ниво на глукоза во крвта, ниска pH на крвта и присуство на кетокиселини во крвта или урината.
Примарниот третман на ДКА вклучува интравенски течности и инсулин. Во зависност од сериозноста, инсулинот може да биде даден интравенски или поткожно. Вообичаено, се дава и калиум со цел да се превенира развојот на хипокалемија. Во текот на третманот, треба да бидат следени нивото на глукоза и калиум во крвта. Треба да биде идентификуван причинителот на ДКА.
Стапката на ДКА е различна во разни делови од светот. Во Обединетото Кралство, околу 4% од луѓето со тип 1 дијабетес развиваат ДКА секоја година, додека во Малезија 25% од луѓето со тип 1 дијабетес развиваат ДКА секоја година. ДКА прв пат била опишана во 1886, и до воведувањето на инсулинската терапија во 1920-те, била речиси универзално фатална. Ризикот за смртност со адекватен и навремен третман е помеѓу <1% и 5%.
Лож
Лож (словенечки: Lož) — населба во Општина Лошка Долина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Варвари
Варвари (еднина: варвар или варварин) се племиња што сѐ уште живеат во праисторија, немаат основано писмо ниту култура. Повеќето биле номади што живееле од ограбување на развиените и недоволно заштитени држави. Нивната војска не била доволно организирана, оделе во војна без тактика, па и затоа често ги губеле битките.
Папа Пиј VIII
Пиј VIII (лат. Pius PP. VIII; 20 ноември 1761 - 30 ноември 1830) — римски папа од 31 март 1829 до 30 ноември 1830. Бил назначен за епископ на Монталто од страна на папата Пиј VII. Наполеон наредил да биде уапсен во Мантова. Во 1816, станал кардинал и епископ на Чезена, а во 1821 и епископ на Фраскати. Кога бил избран за папа, бил тешко болен. Работел како и неговите претходници. Ја издал енцикликата, која ги осудувала тајните револуционерни организации во Италија наречени Карбонари.
Драки (Љубинци)
Драки  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Љубинци.
Наоѓалиштето претставува некропола од доцната антика
На простор од 1,5 хектар обработливи ниви, К. Стефановски откопал 2 гроба што биле изѕидани од тули. Во гробовите се откриени керамички садови, бронзена игла и железен предмет (нож или копје). Пронајдена е и златна игла
Либшицберг
Либшицберг (Liebschützberg) — општина во округот Северна Саксонија, во Саксонија, Германија.
До 1991, територијата на Либшицберг и неговите 1.600 жители биле дел од градот Борна. Во текот на административната реформа на Саксонија, која следела по повторното обединување на Германија, Либшицберг станал независна општина, со сила од 31 декември 1990. Искуството на општинската реформа во Либшицберг е предмет на студија од Андреас Кречмар (кој бил градоначалник на соседниот Ошац).
Планинска покраина
Планинската покраина е покраини на Филипините која се наоѓа во Кордилера Регионот на островот Лузон. Главен град е Бонток. Се граничи со покраините Ифугао, Бенгет, Јужен Илокос, Абра, калинга, и Изабела.
Потекло на поимот
Специфичното име го има добиено поради големиот планински масив на кој лежи. Во тој реон се наоѓаат најголемите филипински планини Кордилери.
Народ и култура
Ироготите се најдоминантната етничка заедница. Јазици кои најмногу се зборуваат се: Илоко, Тагалог, Канканаеј се разбира добро говорениот англиски.
Административна поделба
Планинската покраина е поделена на 10 општини.
Катерина II (Русија)
Катерина II Велика (руски: Екатерина II Великая), родена Софија Фредерика Августа фон Анхалт-Цербст, ( - ) — императорка на Русија во периодот од 1762 година до 1796. Таа всушност е и императорот кој најдолго се задржал на престолот на Руската Империја, а периодот од нејзиното владеење многу често се нарекува “Златен век“. Таа водела успешни освојувачки војни. По војната со Османлиското Царство од 1766 до 1774 кон Русија го приклучила Кримскиот Полуостров. Ја проширила и на запад, на сметка на Полска. Како резултат на овие освојувања Русија станала најголема и најсилна европска држава во XVIII век, меѓутоа на општествен и стопански поглед заостанувала зад западноевропските држави.
Рани години
Софија Аугуста Фредерика од Анхалт-Зербста, е родена во Штетин во Прусија (денес Полска), од Кристијан Аугуст - татко и Јохана Елизабета - мајка. Родена е како Германка, во сродство со идните кралеви Густав III од Шведска и Карло XIII од Шведска. Во својата 15 година таа станува кандидатка за сопруга на големиот војвода Петар Руски, внук на Петар Велики. Иако имала неколку конкурентки во борбата за таа позиција, изборот паднал на неа, бидејќи била од редот на ниско благородништво и се верувало дека поради тоа со неа лесно ќе се манипулира. Принцезата Софија била привлечна млада жена, која оставила силен впечаток на царицата.
Руска принцеза
Во 1744 година, царицата Елизабета од Русија ја одбрала Софија за жена на својот внук Петар III од Русија, својот избран наследник. Софија го променила името во Катерина кога била преобразена во руската православна религија.
Софија никогаш порано го немала видено својот сопруг и кога тоа се случило тој не и се допаднал. Големиот војвода бил целиот во лузни и речиси без коса. Сепак, бидејќи тој брак требало да ја доведе на чело на династијата таа покорно прифатила се што и било понудено. Го земала името Катерина Алексеевна и на 21 август 1745, кога имала 16 години, со величествена церемонија, стапила во брак со Петар. Според многумина, првата брачна ноќ на новите сопружници им била катастрофална, бидејќи Петар повеќе сакал да си игра со своите војници отколку да се позанимава со својата сопруга.
Со текот на времето, додека тој станувал се понеурамнотежен таа учела руски јазик и се запознавала со православните верски ритуали. Меѓутоа, иако веќе седум години немале никаков однос, од неа се очекувало да роди престолонаследник. Знаејќи дека тоа нема да може да го изведе со својот маж, го пронашла својот прв љубовник, високиот дворски службеник Сергеј Салтиков со кого забременила. Кога се родило момчето иако се знаело дека не е на Петар, му била дадена титула на голем војвода. На Салтиков му било советувано да замине од Русија, а бебето било предадено на царицата Елизабета. Останувајќи без љубовникот и детето, Катерина одлучила да пронајде нов љубовник. Овојпат тоа бил еден Полјак - грофот Станислав Поњатовски. Тој бил образован и нежен маж кој уживал во нејзиното друштво. Нејзиниот следен љубовник бил Грегорие Орлов, офицер од царската гарда познат по својата убавина и физички способности, кој со текот на времето и станал корисен довереник.
Царска придружничка
Секогаш била во тек со новостите и случувањата, а контактирала со големите умови во тој период како Волтер и Дидро. Царицата Елизабета Петровна починала на 25 декември 1761, а по неколку дена Петар бил поставен за цар. Сè уште бил нестабилна личност, склона кон бизарни испади. Во тоа време Катерина била бремена со второто дете зачнато со Орлов. Нејзините мајчински чувства во меѓувреме потполно згаснале и кога детето се родило таа го дала на едно семејство да го одгледа. Од почетокот на своето владеење Петар III се потсмевал на православната вера и му се воодушевувал на Фредерик Велики. Тој почнал преговори со него, иако бил најголемиот руски непријател. Помеѓу двете држави била потпишана спогодба со која Русија се обврзува на Прусија да и ги врати сите нејзини територии. Ова било многу непопуларен потег. Еден од неколкуте, како и оној кога Петар ја предупредил Австрија да се покори на барањата на Прусија, за да не дојде во конфликт со нејзиниот нов сојузник, Русија. Рускиот цар и се заканувал и на Данска, а потоа Петар III ненадејно бил симнат од престолот.
Доаѓање на власт
Државниот удар се случил на 9 јуни 1762, а главните глумци биле браќата Орлов. Петар морал да потпише акт за абдикција и утредента Катерина со почесна стрелба и црковни ѕвона влегла во Санкт Петербург. Петар, пак, бил затворен во дворецот Рофшау во Шлуселбург. Три недели откако бил симнат од престолот на 18 јули 1762 бил убиен. Катерина тврдела дека починал од излив на крв во мозокот, но сепак сите податоци укажувале на тоа дека браќата Орлов го убиле царот. Иако Катерина се ослободила од својот маж постоела уште една закана: човекот кого го нарекувале "затвореник број еден" царот Иван VI.
Иван VI станал цар на Русија на 5 октомври 1740 година кога имал само два месеца. Во негово име кратко владеела неговата мајка Ана Ивановна, сè до 1741 кога Елисавета Петровна ја симнала од престолот. Малиот Иван, со својата мајка и семејството бил испратен во прогонство, а потоа и затворен во тврдината Шлуселбург. Лишен од сите права, вклучувајќи ја и храната и дневната светлина, Иван со текот на времето полудел. И покрај тоа затвореникот претставувал сериозна пречка за Катерина. Затоа таа наредила во Шлуселбург да се постави стражар чија задача би било да го убие Иван во случај некој да се обиде да го ослободи. На 5 јули 1764 поручникот Василиј Јаковљевич Митрович се обидел да го ослободи стариот цар. Во истиот момент биле убиени Митрович и Иван. Зад убиството се верува дека стоела Катерина.
Владеење 1762-1796
На 22 септември 1764 Катерина официјално била крунисана. Главната цел била да ја поправи сликата за Русија во Европа и да ги зголеми руските територии. Затоа извршила радикални промени во владата. Иако била позната како деспот, таа внела и некои позитивни промени, пред сè на полето на образованието, земјоделството и индустријата. Сепак и покрај напредокот на патот до остварување на нејзините планови стоела една голема препрека: руските кметови. Кметството било длабоко вкоренет начин на живот, каде земјоделците биле сопственост на своите газди. Иако се надевала дека ќе успее да го промени овој статус набргу сфатила дека земјопоседниците кои и пружале политичка поддршка нема да толерираат таква реформа. Затоа се откажала од своите планови и набргу влетала во шаблонот кој го оставиле претходните владетели автократи. Притоа издала и нов декрет, кој уште повеќе го зацврстил системот кој таа претходно го осудувала. Кметовите повеќе немале никакви права. До крајот на нејзиното владеење речиси немало селанец во Русија кој бил независен. Строгото владеење на Катерина не го почувствувале само ниските класи. Таа се свртела и кон Руската православна црква. Разбирајќи дека може да го зголеми своето богатство почнала од црквата да зема пари и богатства, а за да работите бидат уште полоши тоа што го земала од црквата во вид на подароци им го дала на браќата Орлов. Иако сè уште ѝ бил љубовник, Катерина на Грегорие Орлов му ја доделила титулата принц и го испратила во прогонство. Овој потег бил многу успешен. Орлов го одушевил европското високо друштво и станал добар амбасадор на Русија во Европа.