cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Би Би Кинг
2006-денес: проштална турнеја и подоцнежни кативности
На 80 години, на 29 март 2006, Кинг свиреше во „Hallam Arena“ во Шефилд, Англија. Ова беше првиот датум од неговата англиско-европска проштална турнеја. Тој беше поддржан на оваа турнеја од ирскиот гитарист Гери Мур со кој Кинг и претходно бил на тирнеја и снимал песни со него меѓу кои и песната „Since I Met You Baby“. Британската турнеја заврши на 4 април со свирењето во „Wembley Arena“. На 28 јуни 2009, Кинг се врати во „Wembley Arena“ за да заврши турнеја низ Голема Британија со британската блуз икона Џон Маиал. Кога бил прашан зашто се одлучил за друга турнеја кога веќе ја завршил својата проштална, Кинг насмевнувајќи се рекол дека тој впрочем никогаш не рекол дека неговата проштална турнеја ќе биде и последна.
Во јули Кинг се вратил во Европа свирејќи двапати (2 и 3 јули) на четириесеттото издание на џез фестивалот во Монтре („Montreux Jazz Festival“), Швајцарија, а исто така и во Цирих на „Blues at Sunset“ на 14 јули. За време на неговото шоу во Монтре, „Stravinski Hall“ тој учествуваше на џем со Џо Семпл, Ренди Крафорд, Дејвид Сенборн, Гледис Најт, Лела Џејмс, Ерл Томас, Стенли Кларк, Џон Мек Логлин, Барбара Хендрик и Џорџ Дјук. Крајот на европската турнеја беше во Луксембург на 19 септември 2006, во „D’Coque Arena“ Во ноември и декември Кинг шест пати свиреше во Бразил. За време на прес конференција на 29 ноември во Сао Паоло, новинар го прашал Кинг дали тоа би било неговата последна турнеја, а тој одговори „Еден од моите најомилени актори е маж од Шкотска кој се вика Шон Конери. Повеќето од вас го знаат како Џејмс Бонд 007. Тој направи филм по име Never Say Never Again“. При крајот на октомври 2006, Кинг сними концертен компакт диск и ДВД насловено како „B.B. King Live“ за настапите во Нешвил и Мемфис. Четириноќната продукција го вклучуваше неговиот регуларен бенд, „B.B. King Blues Band“, опфаќајки ги неговите ноќни настапи низ светот. Ова беше првата продукција на на настапи во живо во 14 години.
На 28 јули 2007, Кинг свиреше на вториот фестивал „Crossroads Guitar Festival“ на Ерик Клептон, заедно со 20 други гитаристи со цел да соберат пари за центарот за зависни болести на Клептон, „Crossroads Centre“. Настапуајќи во Чикаго тој ги свиреше песните „Playing the Cost to Be the Boss“, „Rock me Baby“ и „Thrill is gone“ со Роберт Креи, Џими Вон и Хуберт Сумлин. Исто така, во 2007 година Кинг ја прифати понудата за придонес во концертот „Goin’ Home: A Tribute to Fast Domino“. Со Иван Невил, Кинг ја отсвири неговата верзија на песната „Goin’ Home“. Во јуни 2008, Кинг свиреше на фестивалот „Bonnaroo Music and Art Festival“ во Манчестер, Тенеси. Исто така тој беше финалниот изведувач на 25от „Чикаго Блуз Фестивал“ (анг. „Chicago Blues Festival“) на 8 јуни 2008 и на Монтреи Блуз Фестивал (анг. „Montrey Blues Festival“), следејќи го Таџ Махал. Во јули, истата година, каналот „Sirius XM Radio’s Bluesville“ беше преименуван во „B.B. King’s Bluesville“.На 1 декември 2008, Кинг свиреше во театарот „Maryland Theatre“ во Хегерстаун, Мериленд. Набрзо на 3 декември Кинг и Џон Маер беа завршниот акт на 51от Концерт за Греми Номинации (анг. „Grammy Nomination Concert“) свирејќи ја „Let the Good Times Roll“ од Луис Џордан. Потоа на 30 декември 2008, Кинг свиреше во чест на глумецот Морган Фриман на „The Kennedy Center Honors Awards Show“.
Во летото во 2009, Б.Б. Кинг започна европска турнеја со концерти во Франција, Германија, Белгија, Финска и Данска.
Низ периодот од 52 години Кинг свирел на повеќе од 15.000 настапи.
Филантропија
Во 2001 Кинг се пријави како официјален поддржувач на „Little Kids Rock“. Тоа е непрофитабилна организација која обезбедува бесплатни музички инструменти и инструкции за деца во непривилегирани јавни училишта низ САД. Кинг е член на почесниот одбор на директори.
Личен живот
Кинг беше оженет двапати, за Марта Ли Дентон од 1946 до 1952 и за Су Керол Хал од 1958 до 1966. И двата брака завршија поради големите обврски на Кинг. Изјавено е дека тој е татко на 15 деца. Тој живееше со дијабетис мелитус тип 2 околу 20 години и е силен оратор во борбата против болеста, појавувајќи се на реклами за лекови за дијабетис.
Кинг е лиценциран приватен пилот, а да лета научил во 1963 на аеродромот „Chicago Hammond Airport“ во Линсинг. Тој често летал, но по советот на осигурителната компанија и менаџерот во 1995, Кинг беше замолен да лета само со копилот и како резултат на тоа тој престана да го прави тоа на 70 години.
Неговиот омилен пејач е Франк Синатра. Во неговата автобиографија Кинг збори за тоа како бил, и уште е, обожавател на Синатра, а и за тоа како секоја вечер заспива слушајки го класичниот албум на Синатра „In the Wee Small Hours“.
Греми награди
Во 1987 на Кинг му беше дадена Греми Награда за Животно Дело (анг. Grammy Lifetime Achievement Award ). До 2009 освои 15 греми награди од кои десет беа Греми Награди за Најдобар Традиционален Блуз Албум (анг. Grammy Award for Best Traditional Blues Album): во 2009 за „One Kind Favor“, 2005 за „B. B. King & Friends: 80“, 2003 за „A Christmas Celebration of Hope“, 2001 за „Riding with the King“, 2000 за „Blues on the Bayou“, 1994 за „Blues Summit“, 1992 за „Live at the Apollo“, 1991 за „Live at San Quentin“, 1986 за „My Guitar Sings the Blues“ и во 1984 за „Blues ‘N’ Jazz“. Во 1982 тој ја доби греми наградата за Најдобро Етничко или Традиционално Фолк Сминање за „There Must Be a Better World Somewhere“. Во 1997 Кинг доби греми награда за Најдобра Рок Инструментална Изведба (анг. Grammy Award for Best Rock Instrumental Performance). Во 1971 тој доби греми награда за Најдобра Машка Р&Б Вокална Изведба (анг. „Grammy Award for Best Male R&B Vocal Performance“) за песната „The Thrill Is Gone“. Во 1998 година му беше дадена „Grammy Hall of Fame Award“ наградата за „The Thrill Is Gone“, награда која се дава на снимки кои се најмалку 25 години стари и кои имаат квалитативно или историско значење.
ОУ „Бајрам Шабани“ - Долно Свиларе
Бајрам Шабани — основно училиште во Долно Свиларе, Општина Сарај. .
1215
1215 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1215 година од новата ера, 215. од вториот милениум, 15. од XIII век и шеста од 1210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6723 и 6724 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5965 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4975 и 4976 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1968.
Неферкаре Неби
Неферкаре Неби (исто Неферкаре III) бил староегипетски фараон на Осмата династија за време на раниот Прв преоден период (2181–2055 г. п.н.е.). Според египтолозите Јурген фон Бекерат и Дарел Бејкер, тој бил четврт крал на Седмата династија, бидејќи се појавува како четврт крал во списокот од Абидос меѓу кралевите од таа династија.
Името на Неферкаре Неби е јасно читливо на списокот од Абидос (број 43), и за разлика од другите кралеви од тој период, потврден е преку два други извори од тој период. Неговото име се појавува на лажната врата во гробницата на Анкесенпепи II, а испишано е и на нејзиниот саркофаг. Ова покажува дека мајката на Неферкаре Неби била кралицата Анкесенпепи II, поради што најверојатно негов татко бил Меренре Немтиемсаф I. Стелата на Анкесенпепи II содржи запис дека Неферкаре Неби започнал со изградба на пирамида, најверојатно во Сакара, а името на пирамидата било Ḏd-ˁnḫ Nfr-k3-rˁ nbjj, со значење „Неферкаре Неби е траен живот“. Местоположбата на пирамидата е непозната, а можно е дека никогаш не стигнала до фаза на изградба.
Како и многумина кралеви од Осмата династија, Неферкаре Неби не се споменува во Торинскиот канон поради големата лакуна што се појавила на местото каде би требало да биде наведен.
Шурдан
Шурдан — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Олга Спиридоновиќ
Олга Спиридоновиќ (, -, ), една од најпознатите театарски и филмски актерки во поранешна Југославија. За улогата во Мис Стон во истоимениот македонски филм и е доделена Златна арена на Пулскиот филмски фестивал.
38 п.н.е.
38 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 38. година пред новата ера, 38. од првиот милениум п.н.е., 38. од 1 век п.н.е. и деветта од 30-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5470 и 5471 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4712 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3722 и 3723 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 715.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 38 година се протега во 2598 и 2599, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2658 и 2659 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 505. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 679 и 678 исламска година пред хиџра.
Лажни мустаќи
Лажни мустаќи се предмет на простетска шминка што се користи во облекување, глума, шпионажа и криминал. Лажните мустаќи се прават на различни начини, но обично се бара од носителот да користи лепило за да ги залепи мустаќите на неговото или нејзиното лице. Некои од нив имаат самолеплива подлога. Национален ден на лажните мустаќи во САД е на 24 февруари, додека меѓународната прослава е на 3 февруари.
Забележителни носители на лажни мустаќи
Највпечатливите лажни мустаќи на сите времиња најверојатно ги носел Чарли Чаплин за улогата на „Скитникот“. Првично ги носел како средство за маскирање на својата младост за улогата.
Гручо Маркс користел лажни мустаќи за време на неговите години во театарскиот жанр водвиљ и во раните филмови на Браќата Маркс. Сепак, неговата била нацртана на неговата усна со масна боја, без влакна. Во подоцнежниот живот тој ги зголемил своите вистински мустаќи. Тоа, заедно со неговата пура и замавтаните веѓи, биле неговата познато обележје.
Во Дејтон, Охајо, има група што се собира да го прослави носењето на лажните мустаќи. Друштвото за лажни мустаќи на „Gem City“ се состанува месечно за разни настани, некои настани вклучуваат трки на 5 км, игри со Дејтон Бомберс или мештански паради.
Цукемоно
Цукемоно (漬物, буквално „скиселени нешта“) ― јапонски конзервирани зеленчуци (обично скиселени во сол, саламура, ставени во оризови трици). Тие се послужувани со ориз како оказу (споредно јадење), со пијалоци како оцумами (мезе), како придружно или украсен додаток за оброците, и како главно јадење во порцијата кајсеки на јапонската чајна церемонија.
Лажни мустаќи
Забележителни носители на лажни мустаќи
За Канзас Сити се вели дека го има премиерниот лажен клуб за мустаќи во Северна Америка. Клубот на лажни мустаќи на Канзас Сити има над 500 членови низ целиот свет, вклучувајќи ги и поглавјата на КЦФМЦ во Чикаго, Солт Лејк Сити и Питсбург од Канзас.
Во детската ТВ-серија од 2000-та година „Во ноќната градина“, господин Понтипин носи лажни мустаќи што му летаат од лицето.
Цукемоно
Алтернативни имиња
Цукемоната се нарекуваат и кономоно (香の物), ошинко (御新香) или ококо (御香々), сите го носат значењето на „миризливо јадење“ на јапонски. Делот ко (香) во овие имиња буквално значи „миризлив“, а терминот бил користен како нјобо котоба или „женски збор“ за мисо во однос на мирисот. Со текот на времето, овој поим бил применуван и на кисели краставички, повторно заради мирисот. Ошинко (буквално „нов мирис“ во однос на релативната свежина) поконкретно се однесувал на зеленчук што бил само малку кисел и кој сè уште не ја сменил бојата толку многу. Поимот сега се користи и пошироко за да се однесува на кисели краставички воглавно.
Правење на цукемоно
За да се направи цукемоно, потребен е сад, сол и нешто за да се изврши надолен притисок врз киселите краставички.
Теговите се или камени или метални, со рачка одозгора и често покриени со слој од неутрална пластика за храна. Друг современ тип на преса за кисели краставички обично е направен од пластика, а потребниот притисок се создава со вртење завртка и стегање надолу врз киселите краставички.
Азазуке е метод на киселење што се одликува со кратко време за подготовка.
NGC 5204
NGC 5204 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5204 се споменува и како UGC 8490, MCG 10-19-78, CGCG 294-39, IRAS 13277+5840.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5204 е од видот Sm. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 5204 има привидни димензии од 5' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 29 м 36,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +58° 25' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 5204 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47368. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3856. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 675.
IC 1770
IC 1770 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Други поделби
Проучување на IC 1770 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41321.
Космос-1297
Космос-1297 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1297 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 302 км, а најмалото на 225.
Доста Димовска
Доста Димовска (, -, ) — македонска политичарка и поетеса.
Животопис
Димовска е родена во Скопје на 17 февруари 1954 година, но води потекло од Лазарополе. Завршила Филозофски факултет во Скопје. Работела како стручен соработник на Филозофскиот факултет.
Нејзината политичка кариера почнала 90-тите години на 20 век. Била на високи државни и партиски функции. Во 1991 била избрана за заменик-претседател на ВМРО-ДПМНЕ на Конгресот на партијата во Прилеп. До 1994 била пратеник, а во тој период раководела со парламентарната Комисија за меѓународни односи. Во 1998 година Димовска била избрана за вицепремиер во владата на Љубчо Георгиевски. Од 27 декември 1999 до 13 мај 2001 година била Министер за внатрешни работи на Македонија. Во 2002 година поднесува оставка од партиските функции од лични причини. На 25 февруари 2002 година е назначена за директорка на Агенцијата за разузнавање, а функцијата ја напушта на 5 мај 2003 година. Во април 2003 година претседателот Борис Трајковски донел контроверзна одлука со која ја помилувал Димовска, ослободувајќи ја од обвинението дека додека била министерка за внатрешни работи наредила да се прислушуваат 190 јавни личности.
Од почетокот на 2007 година Димовска била директорка на Културно-информативниот центар на Македонија во Софија, Бугарија. Оваа функција ја вршела сè до март 2010, кога по претрпениот мозочен удар, починала во Софија на 4 април 2011 година.
Стихира
Стихира (στιχηρά, еднина: στιχηρόν) — „песна од многу стихови“) — црковна православна песна што се состои од неколку строфи преземени од други песни, главно од псалм, евангелие, Дела апостолски, распоредени по литургиски редослед.
Темата на бодот е светецот или празникот кој се празнува на тој ден. Стиховите најчесто се пеат по едноставни мелодиски формули.
ОУ „Бајрам Шабани“ - Кондово
Бајрам Шабани — основно училиште во Кондово, Општина Сарај. .
Белоточкеста хипархија
Белоточкестата хипархија (Hipparchia fatua) е пеперуга од видот на пеперутки шаренци. Пеперутката ја има во Македонија, на скоро цел Балкан, Анадолија и Иран.
Опис
Распонот на крилјата кај пеперутката е од 30 до 34 мм. Пеперутката претпочита песокливи површини и зимзелени шуми. Пеперугите летаат од јуни до октомври, а зебележано е и ноќно летање. Долната страна е добро камуфлирана со околината, наликува на кора од дрво во темнокафеава боја со црни бордури. На врвот на крилјата има едно црно окце со жолта бордура. Ларвите се хранат со различни водови на трева.
Јасминова револуција
Туниските протести или Туниската револуција започнала кон крајот на 2010 година, а продолжила и во текот на 2011 година. Оваа револуција е позната ѝ како Јасминова револуција.
Протестите започнале кон крајот на декември 2010 година, кога трговецот Мухамед Буазизи се самозапалил како протест за конфискувањето на неговата стока. Ова социјално незадоволство ја опфатила целата земја. Во почетокот, целта на демонстрациите биле од социјален карактер, крај на полициското насилство, намалување на невработеноста и цените на прехранбените производи, зголемување на минималната плата, поголема борба со корупцијата и слично. Но набргу, протестите преминале во политички карактер, и целта на истите станала паѓање на режимот на претседателот и демократизација на земјата.
Овие протести претставуваат најголемите во земјата по три декади. Револуцијата довела до бегство на претседателот Зин ал Абидин бен Али на 14 јануари 2011 години по 23 години власт. По бегството на претседателот, во земјата била формирана привремена влада, во која биле вклучени и членовите на партијата на претседателот, како и членовите на опозицијата. Но, пет министри го напуштиле министерството односно владата, и од 21 јануари секојдневните протести во Тунис продолжиле, барајќи во новата влада да нема членови од партијата на претседателот. Жртвите од востанието се над 78, а повеќе од 100 се повредени.
Протестите и промената на власта во самата земја се познати како Туниска револуција на достоинството. Во западните медиуми пак, овие настани се познати како Јасминова револуција.
Balizza
Balizza (изговорено: Балица) е модна куќа со облека спремна за носење (prêt-à-porter) од Милано, Италија која најмногу извезува во европските земји, Русија и Соединетите Држави. „Balizza“ била првата модна група по потекло од Турција која присуствувала на Миланската модна седмица.
„BALIZZA USA“ го отворила својот прв бутик за малопродажба на продажниот комплекс „Американа ет бренд“ (Americana at Brend) на 7 април 2013 година, сместен во Глендејл, Калифорнија. Вториот бутик ги отворил вратите на 1 јули во Шерман Оукс, Калифорнија, во трговскиот центар „Вестфилд Фешн Сквер“ (Westfield Fashion Square).
Барапасаурус
Барапасаурус   (Barapasaurus)  род на изумрен диносаурус, тревојад, ран претставник на сауроподите.
Опис и име
Единствениот вид е Барапасаурус. Барапасаурус потекнува од долниот дел на формацијата Кота, која потекнува од времето на Синемурија и Плиенсбахија од раната Јура. Затоа е еден од најраните познати сауроподи. Барапасаурусот е познат од приближно 300 коски од најмалку шест примероци, така што скелетот е скоро целосно познат, освен предните цервикални пршлени и черепот. Ова го прави Барапасаурус еден од најпознатите сауроподи од раната Јура.Името Барапасаурус („голема нога на гуштер“) потекнува од бара што значи „голема“ и пасаурус што значи „нога“ на неколку индиски јазици, вклучително и бенгалски; грчкиот збор sauros значи „гуштер“. Специфичното име тагореи значи „Тагоре“, што е поврзано со бенгалскиот поет, писател, сликар и музичар Рабиндранат Тагоре. Првата година на теренска работа била извршена по повод  стогодишнината од раѓањето на Тагоре.
Наоди од фосили и детерминизација
Иако е многу ран и неспецифичен сауропод, Барапасаурус го најавувал развојод на идните видови на повеќе сауроподи: цервикалните пршлени биле издолжени, што резултирало со долг врат. карлицата била краток врз која се потпрени колонообразни екстремитети што укажува на задолжително држење на четири нозе. Дури и големината, која се проценува на приближно 14 метри, била слична со големината на подоцнежните сауроподи.
'Рбетниот столб покажувал многу одлики што се типични за подоцнежните сауроподи, што им овозможило да достигнат големи димензии на телото, иако кај подоцнежните сауроподи овие одлики билемногу поразвиени. Централните и нервните 'рбети покажуваат рани навестувања за дупчење како мерка за заштеда на тежина. Грбните пршлени се стабилизираат со артикулации на хипофен-хипантум, додатоци кои ги поврзувале пршлените едни со други. Сакрумот се зајакнувал преку дополнителен четврти сакрален пршлен.
Класификација
Се дебатира за односите на овој род во рамките на Сауропода. Кога за првпат бил опишан во 1975 година, воопшто не се припишувал на една специфична група, иако било забележано присуство на многу основни одлики, слични на просауропод. Од 1984 година, Барапасаурус бил поврзан со друг ран сауропод, Вулканодон, во семејство наречено Вулканодонтида, иако ова семејство беше прогласено за неважечко од Пол Упчурч во 1995 година, бидејќи беше признато како полифилетично. Додека Вулканодон беше класифициран надвор од Еузауропода, Барапасаурус беше класифициран внатре во неа, што значи дека Барапасаурус е повеќе изведен од Вулканодон. Иако класификацијата на Упчрч била прифатена од повеќето палеонтолози, една неодамнешна студија од Бандиопајај и неговите колеги дошла до спротивен заклучок: овие палеонтолози изјавија дека Барапасаурус е всушност базален од Вулканодон и го отстранил од Еузауропода.
Тромостовје
Тромостовје (Tromostovje, во постарите извори и Тромостје ) ― целина од три мостови преку реката Љубљаница. Го поврзува историскиот средновековен дел на Љубљана од едната страна и современиот дел на Љубљана, главниот град на Словенија, од другата страна.
Дизајн
Средишниот мост е делумно изграден од глинички варовник. Другите делови се изградени од бетон. Балустрадите со 642 балустри се од бетон. Платформата е поплочена со гранитни блокови поставени во 2010 година. Претходно бил поплочен со асфалт.
Историја
Во 1842 година, Долниот мост бил заменет со нов мост дизајниран од Џовани Пико, италијански архитект од Вилах, и именуван како Францов мостот во чест на надвојводата Франц Карл. Станал познат и како Францискански мост. Овој мост, отворен на 25 септември 1842 година, имал два лака и метална ограда. Основните работи на мостот се сочувани до денес, за што сведочи и испишаната посвета на надвојводата над неговиот средишен столб, на латински „   “, што значи „До надвојводата Франц Карл во 1842 година од Градот“
Со цел да се спречи камениот лачен мост од 1842 година да биде тесно грло, архитектот Јоже Плечник во 1929 година го проектирал продолжението на мостот со два пешачки моста под благ агол на секоја страна од него. Во соработка со неговиот ученик Цирил Тавчар, кој ги нацртал плановите, тој го објавил предлогот истата година во списанието „Ljubljanski zvon“ (во преводЉубљанско ѕвоно). Изградбата започнала во 1931 година и продолжила до пролетта 1932 година. Мостот бил пуштен за сообраќај во април 1932 година.
Мостот бил обновен во 1992 година. Од 2007 година, сите три мостови се дел од љубљанската пешачка зона.
Поврзано
Други мостови дизајнирани од Јоже Плечник:
Артур Саливан
Сер Артур Сејмор Саливан (англиски: Sir Arthur Seymour Sullivan) (13 мај 1842 – 22 ноември 1900) е познат британски композитор и диригент. Тој е основач на англиската оперета.
Џепиште
Џепиште — село во Општина Дебар, во областа Голо Брдо, во околината на градот Дебар.
Селото е едно од двете села од областа Голо Брдо (заедно со селото Отишани), кои се наоѓаат на денешна Македонија. Главно е населено од Македонци, но дел од Македонците-муслимани се изјасниле како Турци или како Албанци поради политичко-религиски причини.
Потекло и значење на името
Името на селото првпат е забележано во век (1583 г.) во турски документи како Жепиште, додека во 1882 година се споменува и како Жепишча Името Жепишта потекнува од зборот жепа што означува вид извишено место, споено со -иште што означува место каде што се наоѓа(ла) жепа. Името Џепишта пак потекнува од личното име Џеп или Џепо, што може да доаѓа од турското име Реџеп. За Џепишта има и друго објаснување, односно се поврзува со самиот збор џепиште кое означува место каде што има одрони (џепови).
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел на територијата на Општина Дебар, чиј атар се допира со државната гранична линија со Албанија. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 740 метри. Од градот Дебар, селото е оддалечено 12 километри.
Селото се наоѓало над реката Црн Дрим, додека денес всушност е над новосоздаденото Дебарско Езеро, во врвот на долината на еден краток поток, а под врвовите Црвеница, Голема и Мала Краста, кои го одделуваат од Албанија. .
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Ливаѓе, Бигор, Ледина, Равен, Ускула, Параспур (некогашно манастирско земјиште), Садовик, Гаталица, Подбраненица, Прелози и Питулец.
Низ самото село поминува регионалниот пат 1201, кој ги поврзува градовите Дебар и Струга.
Во селото се наоѓа изворот Студенец, потоа Извор во Петковско Маало, Бероец во Ѓиновско Маало и Тушинец во Ќеовско Маало.
Самото село е поделено на маала, а куќите во маалата се збиени. Муслиманско маало било Ќеовци, додека христијански маала биле Ковачко, Ѓиновци, Марковци и Краста, додека мешано било Петковци.
Историја
Подрачјето на Џепиште е населено уште од римско време, за што сведочат повеќе наоѓалишта во неговата околина.
Се пренесува дека порано во селото имало само четири куќи, кои биле раштркани, а подоцна од тие куќи се создале четири маала. Краста е основана во поново време.
Селото било погодено од чума, поради која селаните го напуштиле селото и избегале во требишката шума.
Во селото постоел и чифлиг, каде работниците често се менувале, но во последните години од отоманската власт, истите почнале да го откупуваат и околу 1912 година скоро целиот чифлиг бил откупен.
Под муслиманското маало Ќеовци порано имало црква посветена на Преображение, каде и денес една рамнина се нарекува Манастирец. По Балканските војни во 1912 година, муслиманите го растуриле тоа црквиште.
Стопанство
Атарот на селото е мал и зафаќа простор од 3,4 км2, при што преовладуваат шумите со површина од 204 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 65 хектари, а на пасиштата 49 хектари.
Во селото работат услужни објекти.
Население
Според податоците од 1873 година во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, селото имало 35 домаќинства со 25 жители муслимани (Македонци) и 75 христијани (Македонци).
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, етнографија и статистика“) од 1900 година, селото Џепиште имало 300 жители, сите Македонци, од кои 165 православни и 135 муслимани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Џепиште имало 168 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото во 1961 година имало 293 жители, од кои 162 биле Турци, 88 Македонци и 30 жители Албанци. Во 1994 година, бројот се зголемил на 421 жител, од кои 207 биле Македонци, 132 Турци и 74 жители Албанци.
Според пописот од 2002 година, селото Џепиште броело 499 жители од кои:
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 347 жители, од кои 45 Македонци, 75 Албанци, 181 Турчин, 24 останати и 22 лица без податоци.
Родови
Селото Џепиште отсекогаш е населено во целост со Македонци. Денес селото е речиси целосно населено со Македонци-муслимани, а во минатото во него живееле и православни христијани.
Според истражувањата од 1937 година, родови во селото биле:
Иселеништво
Од ова село има многу иселеници. Во времето на истражувањето од 1937 година, голем дел од православното население се преселило во Скопје.
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Џепиште било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Дебар, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Дебар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Манастирец, во која влегувале селата Буринец, Дренок, Модрич, Отишани, Селце и Џепиште. Во периодот 1950-1952 година селото било седиште на некогашната Општина Џепиште, во која влегувале селата Отишани и Џепиште.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0553 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Отишани.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.030 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.076 гласачи.
NGC 630
NGC 630 — елиптична галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 630 се споменува и како ESO 297-9, MCG -7-4-20, AM 0133-393.
Откривање
Објектот е откриен на 23 октомври 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 630 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 630 има привидни димензии од 1,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 35 м 36,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 39° 21' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 630 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5924. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 388; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7542.
39 п.н.е.
39 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 39. година пред новата ера, 39. од првиот милениум п.н.е., 39. од 1 век п.н.е. и последна од 30-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5469 и 5470 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4711 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3721 и 3722 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 714.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 39 година се протега во 2597 и 2598, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2657 и 2658 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 504. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 680 и 679 исламска година пред хиџра.
Ан-Маргрет Холмгрен
Ана Маргарета „Ен-Маргрет“ Холмгрен, ( р. Терсмеден ; 17 февруари 1850 година12 октомври 1940), била шведска авторка, феминистка, суфражетка и пацифистка.
Животот и кариерата
Родена е во Хесле Манор во Упланд, Шведска. Таа била ќерка на конзервативниот политичар и дворјанин, благородник Јакоб Нилс Терсмеден (1795-1867) и бароницата Аугуста Жакет Седерстром (1818-1860). Во 1869 година, таа се омажила за Фритиоф Холмгрен (1831–1897), лекар и професор на Универзитетот во Упсала. Нивната резиденција, Вила Асен во областа Кабо во Упсала, било место на форуми за дискусија за интелектуални студенти и центар за радикални и модерни идеи. Меѓу идеите модерни во овие радикални кругови било воведувањето на република, демократија, право на глас, работнички права, контрацепција и атеизам. Се смета дека ова и дало на Холмгрен радикални симпатии и таа учествувала во радикалниот весник Верданди од 1898-1905 година.
По смртта на нејзиниот сопруг во 1897 година, таа се преселила во Стокхолм каде што била инспирирана од нејзините пријатели Елен Ки и Лидија Валстром да се вклучи во родовата еднаквост. Како феминистка, Холмгрен предизвика значителни контроверзии со нејзината поддршка за љубовта и сексот надвор од бракот, во конфликт со современиот сексуален двоен стандард. Лично, таа не го поддржа официјалното условно ослободување на движењето за право на глас дека на жените треба да им се даде право на глас под „еднакви услови како и мажите“, бидејќи тоа всушност би значело дека само жените со законско мнозинство ќе можат да гласаат; ова би ги исклучило мажените жени, кои биле под старателство на нивните сопружници, и затоа Холмгрен исто така барала право на глас на мажените жени, што значело дека таа барала право мажените жени да бидат прогласени за полнолетни.
Во 1902 година, два предлога во врска со реформата на правото на глас на жените биле претставени до шведскиот парламент. Еден од нив бил од министерот за правда Јалмар Хамарскјолд, кој предложил на оженетите мажи да им се дадат два гласа, бидејќи може да се смета дека гласаат и наместо нивните сопруги. Другиот предлог бил претставен од Карл Линдхаген, кој предложил жените да имаат право на глас. Предлогот на Хамарскјолд предизвикал гнев кај активистите за правата на жените, кои формирале група за поддршка на движењето Линдхаген. На 4 јуни 1902 година, било основано Здружението за право на глас на жените ( Föreningen för Kvinnans Politiska Rösträtt или FKPR): првично локално стокхолмско друштво, таа станала национална организација една година потоа. Холмгрен била заменик-претседател на стокхолмскиот огранок на Националното здружение за право на глас на жените ( Landsföreningen för kvinnans politiska rösträtt или LKPR) во 1902-1904 година и секретар на извршната комисија на Шведското друштво за право на глас на жените во 1906 година. Во рамките на движењето за право на глас, најважната улога на Ен-Маргрет Холмгрен била улогата на говорник: таа била првиот член по основањето на движењето што патувала низ целата земја за да зборува, да собере симпатизери и да формира локални делови на движењето за право на глас, задача во која таа ја искористи нејзината широка мрежа на контакти меѓу поранешните студенти на Упсала. На нејзиниот 60-ти роденден во 1910 година, ЛКПР ја прослави со златен синџир од 60 алки, бидејќи основала 60 локални ограноци на женското здружение за право на глас.
Ен-Маргрет Холмгрен исто така била заменик-претседател на Sveriges kvinnliga fredsförening (Шведска женска мировна асоцијација) во 1901-1910 година, почесен член на Нордискиот музеј и Студентската асоцијација за народни танци Филохорос (Philochoros Studenternas Folkdansförening ). Откако ЛКПР била распуштена по воведувањето на женското право на глас, Холмгрен била една од основачите на Svenska kvinnors medborgarförbund (Граѓанско друштво на шведските жени) во 1921 година.
Личен живот
Ен-Маргрет Холмгрен била активна како писателка под псевдонимот „Марта Боле“. Таа го објавила Fru Stråhle. Tidsbilder ur tre släktled (1894) и När riddar Ulf suckar. Ur familjekrönikan på Höögsborg (1896), обете преведени на германски јазик.
Ен-Маргрет Холмгрен и нејзиниот сопруг Фритиоф Холмгрен биле родители на осум деца, вклучувајќи го и научникот Израел Холмгрен (1871-1961). Таа починала во 1940 година и заедно со нејзиниот сопруг била погребана на старите гробишта во Упсала ( Upsala gamla kyrkogård ).
NGC 7640
NGC 7640 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7640 се споменува и како UGC 12554, MCG 7-48-2, CGCG 532-17, CGCG 533-1, IRAS 23197+4034.
Откривање
Објектот е откриен на 17 октомври 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7640 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,5 m/лм2. NGC 7640 има привидни димензии од 10,5' х 1,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 7640 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71220. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 88; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3234. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 554.
Космос-1298
Космос-1298 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 21 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1298 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 281 км, а најмалото на 162.
Клаус Аугенталер
Клаус Аугенталер (Klaus Augenthaler; во Фирстенцел, Германија) — германски менаџер и поранешен германски фудбалер, најчесто централен дефанзивец. Целата кариера ја поминал играјќи за Баерн Минхен.
Баерн Минхен
Целата своја играчка кариера, Клаус Аугенталер ја помина играјќи за германскиот Баерн Минхен. Најчесто играше на позицијата централен дефензивец, а во последните години од кариерата и на позицијата либеро. Во неговата клупска кариера со Баерн Минхен има освоено седум национални првенства и три Германски Купа. Во Европскиот куп најголем успех му е вицешампионското место од 1982, а го пропушти финалето од 1987 година заради суспензија, кога неговиот Баерн Минхен загуби со 2-1 од Порто. Од 1984 до крајот на кариерата во 1991, Аугенталер беше капитен на Баерн.
Репрезентативна кариера
Од 1983 до 1990 година одигра 23 натпревари за Германската репрезентација, со која го освои Светското Првенство во Италија 1990 година. Беше во составот на Германската репрезентација и на СП 1986 во Уругвај, но таму учествуваше само на 2 натпревара од фазата по групи.
Менаџерска кариера
Аугенталер својата менаџерска кариера ја започна како помошник тренер во Баерн Минхен, работејќи заедно со Сорен Лерби, Ерих Рибек, Франц Бекенбауер, Џовани Трапатони и Ото Рехагел. Оттаму во 1997 година заминува во Австрија и станува тренер на АК Грацер. По успехот со овој тим, по три години се врати во Германија и го презема тогаш второлигашот Нирнберг. Веднаш успеа да го одведе тимот во првата Бундеслига, а во овој клуб се задржа две и пол сезони. Откако беше отпуштен поради слабите резултати на половина од сезоната 2004/2005, Аугенталер седна на клупата на Баер Леверкузен. Германецот успеа да ги спаси „фармацевтите“ од испаѓање, а потоа во 2007 година кратко беше тренер и на Волфсбург.
Беипиаосаурус
Беипиаосаурус   (Beipiaosaurus)  род на теропод од групата на целуросаури, основниот член на натсемејството Теризинозауроиди (Теризинозоуроидеа). Неговото име значи „гуштер од бепиао“.
Живеел во раната ера (пред околу 125 милиони години) во денешна Азија. Неговите остатоци беа пронајдени во провинцијата Љаонинг во Кина. .
Опис и име
Беипиаосаурус бил еден од најголемите пернати диносауруси. Тој бил долг околу 2,2 метри, висок 88 см од колкот и тежок околу 85 кг. Предните нозе имале особено добро развиени пердуви. Тој имал големи прсти, исполнети со канџи, како и другите теризиносауроиди. Веројатно бил вегетаријанец особено овошје, виткајќи ги големите гранки на овошните дрвја. Должината на примерокот на холотип е 65% од фемурот; Ова укажува на тоа дека, во споредба со другите теризинозоуроиди, бепиаосаурусот имал пропорционално поголем череп.
Наоди од фосили и детерминизација
Заедно со забната коска на примерокот на холотип, зачувани се заби кои личат на заби на проторхеоптериксот; авторите на описот на бепиаосаурусот, заснован на бројот на зачувани заби во забната коска, проценуваат дека имало повеќе од 37 заби. Другите теризинозоуроиди имале заби слични на обликот на оние на прозауроподите, што во комбинација со одликите на диносаурусите со птичји-карличен кош, го отежнувало класифицирањето на теризиносауроидите. Откривањето на траги од пердуви кај Бепиаосаурус, сепак, докажале дека теризиносауроидите не се птичји тероподи. Ксу и соработниците. (1999) сугерираат дека пердувите на Бепиаосаурус се средна форма помеѓу пердувите на Синосауропетрикс и птичјите. Во 2008 година биле откриени фосили на два остатоци, многу поцелосни и подобро зачувани од холотипот.
Класификација
Кладограмот подолу е резултат на извршената филогенетска анализа на Теризинозауријата од Хартман и сор. 2019 година, што во голема мера се заснова на податоците дадени со ревизијата на Зано во 2010 година.
Грб на Франција
Сегашниот грб а Франција е симбол на републиката од 1953 година, иако нема никаков правен статус како официјален грб. Се појавува на пасошот на Франција, а првобитно во 1912 година и усвоен од страна на Министерството за внатрешни работи на Франција за дипломатска употреба. Обединетите нации во 1953 барале од Франција да го достави својот грб како би бил прикажан заедно со грбовите на другите земји, а посебна комисија одлучила овој грб којшто е од 1912 година да се прати како грб на Франција. Притоа не му е даден никаков официјален статус.
Технички речено, ова е амблем, затоа што не ги почитува хералдичките правила. Причината за тоа е што во Франција, хералдиката била сметана како аристократска уметност, поврзана со стариот, кралски режим.
1214
1214 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1214 година од новата ера, 214. од вториот милениум, 14. од XIII век и петта од 1210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.