cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Евгениј Родионов
Маченичка смрт
Мајката на Евгениј, Љубов Василевна, тргнувајќи од Полска, десет месеци го бараше гробот на својот син, успевајќи да го најде на чудесен начин, покрај до заби наорушените чеченци. Најпосле, нејзината потрага вроди со плод, но разбојниците и ги земаа парите, за откуп. Продавајќи ја својата куќа, им ги предаде парите. Разбојниците ѝ го дадоа обезглавеното тело, а за главата на синот бараа дополнително да плати. Љубов Василевна позајми пари и повторно им плати.
Телото на Евгениј, мајката го донесе во Русија на 20 ноември 1996 година, на денот на Мелитинските маченици, кои биле војници - христијани на Римската војска. Заради одбивањето да се одречат од Христос претрпеле маченичка смрт – им биле отсечени главите. Биле 33 војници, а едниот од нив се викал Евгениј. Пет дена после погребот на Евгениј Родионов, неговиот татко починува од мака.
Откако дознаа сите за делото на Евгениј, посмртно е одликуван со рускиот орден за храброста. Голем дел во Руската православна црква побараа да се канонизира Евгениј. Тогашниот патријарх Алексеј го одбил барањето, бидејќи сметал дека ќе има антиисламски нереди.
Парастос
На 20 април (по нов стил) на гробиштата во селото Курилово, во Подолската област, на втор ден Велигден, на воскресниот спомен за починатите, на гробот на рускиот војник Евгениј Родионов се отслужи парастос. Почесната стража оддаде почесна стрелба, се постави и крст од дабово дрво висок 4 метри. Денес гробот на војникот - маченик стана место на народна почит, а пред сѐ, за оние мајки чии синови ги снајде истата судбина.
Евгениј Родионов прими маченичка смрт за Христа, за православната вера. Тоа е многу редок подвиг. Од една страна, неговата смрт предизвикува жал, а од друга – носи радост. Константин Велики виде крст и му беше речено: со ова победувај. Така и ние, гледајќи што се случи, велиме: само со верата ќе победиме. Бидејќи ако погледнеме околу себе – ништо друго нема да нѐ спаси. Навистина, човекот живеше меѓу нас во ова многу тешко време, можеби дури и потешко од советското, кога било безбожништво. Безбожништвото е полесно за поднесување, а развратноста потешка. А тој во развратно време ја зачува верата. Изгледа дека не бараа многу од него – да го скине крвчето. Пред сите да се одрече од Христос. Неговата смрт победува многу размислувања. Ако во нашата земја постојат вакви луѓе, значи дека Русија не пропаднала и не спие, туку во одреден момент се буди. Ние можеме да живееме и победуваме само со верата.
Стеаринска киселина
Стеаринската киселина е заситена масна киселина со 18 јаглеродна атоми. Солите и естрите на стеаринската киселина се нарекуваат стеарати.
Германско државјанство
Законот за германско државјанство е закон со кој се регулира стекнувањето, преносот и губењето на германското државјанство. Законот е заснован на мешавина на принципите на jus sanguinis и jus soli. Со други зборови, обично се стекнува со германско државјанство ако родителот е германски државјанин, без оглед на местото на раѓање или по раѓање во Германија на родители со странско државјанство ако се исполнети одредени барања. Натурализацијата е исто така можна за странските државјани по шест до осум години законски престој во Германија.
Иако граѓаните кои не се членки на ЕУ и не швајцарските државјани, нормално мора да се откажат од своето старо државјанство пред да бидат одобрени за натурализација (ако законите на нивните други земји на државјанство веќе не автоматски дејствуваат за да ги денатурализираат со доделување германско државјанство), постои широк исклучок зашто кога ќе биде "многу тешко" да се стори тоа, и од 2017 година, на мнозинството нови натурализирани германски државјани им е дозволено да го задржат своето претходно државјанство. Според германското право, државјаните на другите земји на ЕУ и Швајцарија може да го задржат старото државјанство по право, меѓутоа некои земји на ЕУ (како што се Холандија и Шпанија) не дозволуваат двојно државјанство дури и со други земји на ЕУ. Германските државјани кои сакаат да добијат државјанство кое не е државјанство на ЕУ или не Швајцарско државјанство и да го задржат своето германско државјанство мора да поднесат барање за дозвола (de: Beibehaltungsgenehmigung) пред стекнување на друго државјанство или автоматски да го изгубат државјанството на Германија кога стекнуваат странско државјанство. За детали, видете го делот за двојно државјанство подолу.
Значителна реформа на законот за државјанство беше усвоена од страна на Бундестагот (германскиот парламент) во 1999 година и стапи на сила на 1 јануари 2000 година. Реформираниот закон го олеснува странски државјани кои живеат во Германија долгорочно, а особено нивните деца родени во Германија, да стекнат германско државјанство
Претходниот германски закон за национална припадност од 1913 година. Законот за државјанство беше изменет со законите на Нирнберг од нацистичка Германија ; овие амандмани беа отповикани по поразот на нацизмот со сојузничките уредби за време на Втората светска војна во 1945 година. Германија ја ратификуваше Европската конвенција за државјанство, која стапи во сила во Германија на 1 септември 2005 година. Сите германски државјани автоматски се државјани на Европската унија.
Историја
Пред формирањето на Германското Царство во 1871 година, државите кои станале дел од империјата биле суверени со сопствените закони за државјанство, оние од јужните (особено Баварија) биле прилично либерални. Прускиот закон за државјанство може да се проследи на "Законот за стекнување и губење на квалитетот како пруски субјект и неговиот прием во странско државјанство" од 31 декември 1842 година, кој се базираше на принципот на jus sanguinis. Пруското право станало основа на правниот систем на Германското Царство, иако државните закони за државјанство продолжиле да се применуваат, а еден германски државјанин бил лице кое било државјанство на една од државите на германската империја.
На 22 јули 1913 година, Законот за државјанство на Германското Царство и држави (Reichs- und Staatsangehörigkeitsgesetz, стенографија: RuStAG) воспоставил германско државјанство, било изведено од државјанство на една од компонентите или стекнато преку централната влада на Рајх.
Според Третиот рајх, во 1934 година, германското законодавство за државјанство бил изменет за да се укинат одделни државни државјанства и да се создаде еднообразно државјанство на Рајх, при што централните власти на Рајх имаат моќ да доделат или да ја повлечат германското државјанство. Во 1935 година, Законот за државјанство на Рајх (Reichsbürgergesetz), вториот од законите на Нирнберг, создал нова категорија наречена "државни субјекти" (Staatsangehörige) на која биле доделени Евреи, со што се повлекло државјанство од Евреи кои биле граѓани; само оние кои се класифицирани како "германски или сродни крв" го задржале државјанството Рајх.
На 13 март 1938 година, Германија го проширила правото на државјанство во Австрија, следејќи го Аншлусот што ја анектирал Австрија во Германија. На 27 април 1945 година, по поразот на нацизмот, Австрија беше повторно воспоставена и му додели австриско државјанство на сите лица кои на тој датум би биле Австријци, доколку австрискиот закон пред Австрија 1938 година останал на сила. Сите Австријци кои ја држеа германското државјанство го загубија. [6] Исто така, видете го австрискиот национален закон..
Член 116 (1) од германскиот Основен закон (Устав), во согласност со законите со кои се уредуваат деталите, правото на државјанство на кое било лице примена во Германија (на нејзините граници од 1937 г.), се смета за "бегалец или истепен од германско етничко потекло или како брачен другар или потомок на такво лице. " До 1990 етничките Германци што живеат во странство во земја во поранешниот Источен блок (Аусиделер) може да добијат државјанство преку практично автоматска постапка. Од 1990 година, законот постепено се заострува секоја година за да го ограничи бројот на имигранти, барајќи од имигрантите да докажат јазични вештини и културна припадност.
Членот 116 (2) дава право на лица (и нивните потомци), кои биле денатурирани од нацистичката влада, да бидат ренатурализирани ако сакаат. Оние од нив, кои по 8 мај 1945 година престојуваат во Германија автоматски се сметаат за германски државјани. Двата регулатива, (1) и (2), дозволија значителен број Полјаци и Израелци, кои живеат во Полска и Израел, да бидат истовремено германски граѓани.
Раѓање во Германија
Деца родени на или по 1 јануари 2000 година на не-германски родители стекнуваат германско државјанство при раѓање ако барем еден родител:
За да го задржат германското државјанство, таквите деца треба да преземат позитивни мерки до 23-годишна возраст, по што инаку истекуваат германското државјанство. Овие афирмативни мерки може да вклучуваат доказ за поврзаноста на апликантот со Германија, како што е потврдено со барем едно од следниве:
Апликантот ги исполува овие барања во огромното мнозинство на случаи. Ако не, апликантот, алтернативно, може да докаже дека нема друго државјанство, освен во земја членка на ЕУ или во нацијата како што се Мароко, Нигерија или Иран, чие домасшно право предвидува дека нејзиното државјанство не може да се изгуби.
Пордителите кои се државјани на Европската економска област или Швајцарија се во можност да добијат дозвола за постојан престој по пет години.
Потекло од германски родител
Лице родено од родител со германско државјанство во времето на раѓањето на детето е германски државјанин. Местото на раѓање не е фактор во определувањето на државјанството врз основа на родителството.
Лицата кои се Германци врз основа на потекло од германски родител не мора да аплицираат за да го задржат германското државјанство до возраст од 23 години. Ако при раѓањето стекнат друго државјанство, тие обично можат да продолжат да го држат тоа.
Барања за презиме за германски државјани родени во странство на германски родител
Германските граѓани во оваа ситуација мора да добијат декларација за името ( Namenserklärung ) пред да му биде дозволено да имаат германски пасош или лична карта.
Посвојување
Дете што го донел еден германски државјанин автоматски станува германски државјанин ако е на возраст помала од 18 години на датумот кога е поднесено барањето за усвојување. Значи двојно државјанство се доделува.
Натурализација по право
Лицата имаат право да натурализираат како германски државјанин доколку ги исполнуваат сите критериуми :
Испитувањето го испитува познавањето на лицето на германскиот устав, владеењето на правото и основните демократски концепти зад модерното германско општество. Исто така вклучува и дел за Уставот на Сојузна држава во која живее апликантот. Тестот за државјанство е задолжителен, освен ако подносителот не може да бара изземање како што е болест, попреченост или старост.
Кандидатите за натурализација вообичаено се очекува да докажат дека се откажале од постојното државјанство или дека автоматски ја губат натурализацијата, пред да добијат германско државјанство. Сепак, од нив не се бара да го сторат тоа ако претходното државјанство е од друга земја членка на Европската унија или од Швајцарија или ако другото државјанство може да се откаже "само под многу тешки услови". Ваквата тешкотија треба да се претпостави ако се примени било кој од шесте услови, вклучувајќи неразумни потешкотии во откажувањето, држење на патна исправа за бегалци и потенцијални економски тешкотии во одрекувањето што надминуваат цена од 10.225,84 евра (првично 20.000 германски марки ). Повеќето лица натурализирани како германски државјани во 2017 година, 61%, паднаа во рамките на овие исклучоци и беа успешни во добивањето на одобрение за задржување на нивните други државјанства, при што повеќе од 81% од новите германски државјани од Американците го сторија тоа. Дека глобалната пропорција се зголемува од 45% во 2000 година.
Исклучоци од обичните услови за престој вклучуваат:
Натурализација по дискреција
Лице кое обично живее надвор може да биде натурализирано како германски државјанин, ако тие можат да покажат доволни врски со Германија за да ја оправдаат натурализацијата.
Жртви на нацистичко прогонство
Ова не важи за оние што се родени пред 1953 година на мајка на германски еврејски: Иако законот за германско државјанство што поминал само преку татковците бил изменет во 1953 година, ова не било направено ретроактивно.
Прописите пропишуваат дека потомокот на оние што го одзеле државјанството имаат право на повторна натурализација само ако на следново хипотетичко прашање може да се одговори со "да": ако примарен барател на барањата за натурализација не бил лишен од германско државјанство, би нивните потомци стекнале државјанство по раѓање според применливиот германски закон за државјанство? Забележете дека децата што ги донеле германските Евреи пред 1945 година не се разумни за германско државјанство, дури и ако се родени во Германија.
Во "применливиот германски закон за државјанство" се вели дека "Децата родени во брак помеѓу 1 јануари 1914 и 31 декември 1974 година стекнале германско државјанство само ако таткото бил германски државјанин во моментот на нивното раѓање". Некои откажувања беа доделени за "Деца родени во брак помеѓу 1 април 1953 година и 31 декември 1974 година на германска мајка и негермански татко" - но не и за оние што се родиле претходно.
Губење на германското државјанство
Германското државјанство автоматски се губи кога германскиот државјанин доброволно стекнува државјанство на друга земја, освен:
Други случаи во кои може да се загуби германското државјанство се:
Измама примена
Атила Селек, еден од заговорниците на бомбашкиот заговор во 2007 година во Германија, скриена кривична постапка против него за кршење на прописот за оружје од страна на пасошските власти за време на неговата апликација за државјанство. Овие власти го отстранија неговото државјанство во 2011 година со образложение дека биле лажно добиени. Ова го направи без државјанство.
Двојно државјанство
Дозволено во следниве околности:
Одземање на германското државјанство за возрасни терористи со второ државјанство
Во април 2019 година, Германија усвои закон со кој се дозволува одземање на германското државјанство на двојни државјани кои се приклучија или поддржаа терористичка милиција, како што е Исламската држава и имаат најмалку 18 години.
Германците што живеат во странство
Германците што живеат во странство се германски емигранти, имено, германски државјани кои живеат надвор од Германија. Германските емигранти обично не плаќаат даноци во Германија. Германците во странство можат да гласаат на републичките избори (општи избори). Според германското Министерство за надворешни работи, "германските државјани со постојан престој во странство можат да учествуваат на сојузните избори во Германија и на европските избори. Како по правило, германските гласачи кои постојано живеат во земјите надвор од ЕУ во странство и повеќе не живеат во Германија, не можат да учествуваат на германските државни и локални избори. Сепак, германските граѓани кои постојано живеат во други земји на ЕУ можат да гласаат на општинските избори во нивната земја на живеење ".
Во прилог на горенаведената смисла,  исто така, се однесува на етничките Германци во заедниците кои зборуваат германски во странство кои потекнуваат од доселениците во тие земји поколенија или векови (и затоа најчесто не се државјани на Германија). За да бидат недвосмислени, денешните германски емигранти може да се наведат како "германски граѓани со постојан престој во странство" (  ).
Случајот е комплициран од германското право на право на враќање во врска со Spätaussiedler, луѓе кои немаат германско државјанство, но кои теоретски имаат право на тоа, бидејќи германската држава ги смета за германски државјани, како Волга Германците во Казахстан.
Луѓе од германско државјанство кои живеат во странство
Повеќе статистики во германската дијаспора # Дистрибуција. Во меѓувоената Романија во 1939 година имало 786.000 Германци. САД: Голем број германски граѓани живеат постојано во САД, особено академици, уметници, компјутерски експерти, инженери и стопанственици. Според германските мисии во САД, "не се бара да се пријавуваат во Германската амбасада во Германија, па затоа не можеме да кажеме колку германски граѓани живеат во Америка". Некои од тие Германци во странство имаат пасоши од Германија и од САД.
Патување слобода на германските граѓани
Барањата за виза за германските државјани се административни ограничувања за влез од страна на властите на другите држави кои се ставени на државјани на Германија. Во март 2019 година, германските државјани добија пристап до безвизен режим или визи за пристигнување до 188 земји и територии, што го рангираше германскиот пасош II во светот според Индексот на пасошот на Хенли и Партнери.
Германското државјанство е рангирано број два од 2018 година во Индексот за квалитет на државјанството (QNI). Рангирањето ги разгледува внатрешните фактори како што се мирот и стабилноста, економската сила, човечкиот развој и надворешните фактори, вклучувајќи ја и слободата на патување. Франција има преземено број еден по седум години, што главно се должи на поранешната колонијална империја на земјата. )
Марија Бочкарева
Марија Леонтиевна Бочкарева (Мари́я Лео́нтьевна Бочкарёва; моминско Фролкова, со прекар Јашка; 1889-1920) била руска жена која се борела во Првата светска војна и го формирала Женскиот баталјон на Смртта.
На почетокот на Првата светска војна во 1914 година, Бочкарева го напушти Бук и се врати во Томск. Во ноември, таа успеа да се приклучи на 25-тиот Томски резервен баталјон на Кралската руска армија преку обезбедена лична дозвола од Цар Николај II. Мажите од полкот ја третирале со потсмев и ја сексуално малтретирале, сè додека таа не се докажа во битка. Во следните години, Бочкарева двапати била ранета и наградена трипати за храброст.
Жените од единицата биле добри во борба, но огромното мнозинство на машките војници имале малку склоност да продолжат да се борат.
Космос-1975
Космос-1975 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 октомври 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 664 км, а најмалото на 629.
Зецин
Зецин (Setzin) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
NGC 3014
NGC 3014 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3014 се споменува и како MCG -1-25-43.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3014 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 3014 има привидни димензии од 1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 49 м 7,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 4° 44' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на NGC 3014 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28222. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 233; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4898. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 649.
Македонско-римски војни
Македонско-римските војни биле низа од вооружени судири на Римската Република со Македонија, за време на и по Втората пунска војна, на источното Средоземје, Јадранот, и Егејот. Заедно со Пунските војни, резултирале во римска власт или влијание врз целото Средоземје.
Прва Македонско-римска Војна
За време на Втората пунска војна, македонскиот крал Филип V се сојузил со Ханибал. Плашејќи се дека Македонците ќе му дадат засилување на Ханибал, Рим испратил војска преку Јадранот. Римските легии (помогнати од сојузници од Етолската лига и Пергам по 211 година п.н.е.) извршиле само некои престрелки против Македонците и зеле само мала територија по јадранското крајбрежје во „борба против пиратството“. Римјаните не биле заинтересирани да освојуваат, туку да ја држат Македонија, грчките полиси и политичките лиги внимателно поделени и незаканувачки. Војната завршила нерешено во 205 година п.н.е. со Фојнишкиот мировен договор. Иако ова бил мал судир, ова на Римјаните им отворило пат за освојување на Македонија и Грција.
Втора Македонско-римска војна
Втората македонско-римска војна се одвивала во периодот од 200 до 196 п.н.е.
Во 201 година п.н.е., амбасадори од Пергам и Родос поднеле докази пред Римскиот сенат дека Филип V и Селевкидскиот цар Антиох III потпишале пакт за ненапаѓање. Иако некои учени сметаат дека овој „таен договор“ бил измислен од Пергам и Родос, ова предизвикало Римјаните да ја започнат Втората македонска војна, со помош на грчки сојузници. Ова бил нерешавачки судир сѐ до римската победа во Битката кај Киноскефали во 197 година п.н.е. По Темпејскиот мировен договор, на Филип V му било забрането да се меша во работите на своите соседи, услов до кој се држел до крајот на животот. Во 194 година п.н.е. Римјаните ја прогласиле Грција за „слободна“, и сосема се повлекле од Балканот. Изгледало дека Рим немал повеќе интереси во регионот.
Римско-селевкидска војна
Римско-селевкидската војна се одвивала во периодот од 192 до 188 година п.н.е.
По Втората македонско-римска војна, членките на Етолската лига биле незадоволни од големината на територии одземени од Рим како „награда“ за помошта. Така, тие го „поканиле“ царот на Селевкидска Сирија, Антиох III да им помогне во ослободувањето на Грција од „римско угнетување“. Антиох пратил мал број единици во 192 година п.н.е., а пак Рим како одговор ги вратил легиите во Грција, истерувајќи ги неговите војници.
Антиох исто така го засолнил Ханибал. Како негов воен советник, Ханибал го посоветувал кралот да не влегува во Грција со толку малку војска, но советот не бил прифатен). Рим пратил 30,000 војници под команда на Сципион Африкански во Мала Азија за да го пресретнат Антиох. Откако дознал дека Римјаните одат кон него, Антиох имал два непријатни избора. Или морал да се предаде на срамен начин и да избега назад во Азија или да се соочи со Римјаните на географска позиција која е непогодна против побројната римска војска. Антиох се решил за второто, па ги избрал Термопилите. Тој набргу бил закрилен од римската војска, токку како што Спартанците биле закрилени од Персијците пред 300 години. Ова резултирало со римска победа во Термопилската битка (191 година п.н.е.) и Битката кај Магнезија (190 година п.н.е.). Заради овие победи, Антиох бил приморан да го потпише Апамејскиот мировен договор (188 година п.н.е.), отстапувајќи Селевкидска територија на Рим и Пергам и воени оштети од 15,000 таленти сребро.
Трета Македонско-римска војна
Третата македонско-римска војна се одвивала во периодот од 172 - 168 година п.н.е.
По смртта на Филип во Македонија (179 година п.н.е.), неговиот син, Персеј, се обидел да го врати македонското влијание на меѓународната сцена, и агресивно тргнал кон соседите. Кога било кажано дека Персеј е вмешан во заговор за атентат против сојузник на Рим, сенатот ја објавил Третата македонско-римска војна.Во неа на страна на Македонци учествуваа Илирите со нивниот крал Гентиус и тракиското племе Одриси. Првично Рим бил неуспешен во спротивставувањето на македонската војска, но во 167 година п.н.е., римските легии под водство на Конзул Павле Емилиус ја разбиле слабо подвижна македонската фаланга во Битката кај Пидна каде загинале над 30.000 македонски војници. Подоцна Персеј бил заробен и заедно со семејството убиен во Рим, 250.000 становници се одведни како робови во Рим и римски провинции, поголем дел на градови се разорени а кралството Македонија било поделено на четири марионетски републики во кои се населени римски легионари.
Четврта Македонско-римска војна
Четвртата македонско-римска војна се одвивала во периодот од 150 до 148 година п.н.е.
Неколку години подоцна владеел мир, сѐ до востанието на Андриск, кој тврдел дека е син на Персеј. Рим повторно пратил легии, и го задушил востанието. Овој пат римјаните не се повлекле од регионот, формирајќи ги регионите Ахеја, Епир и Македонија, и со тоа воспоставиле постојана власт во регионот.
Ова поттикнало востание кај членовите на Ахајската лига. Лигата набргу била поразена, и, за поука, Римјаните го срамниле со земја стариот град Коринт во 146 година п.н.е., истата година во која била уништена Картагина. Со ова завршиле Македонско-римските војни, и независноста на народите во регионот.
NGC 1093
NGC 1093 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 6 декември 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1093 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 1093 има привидни димензии од 1,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 48 м 16,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 34° 25' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Мишо Јузмески
Мишо Јузмески (Охрид, -) — македонски писател, публицист и фотограф.
Животопис
Јузмески работел како водич, туристички агент и преведувач. Покрај својот мајчин македонски јазик, тој зборува неколку европски јазици: бугарски, холандски, германски, англиски, француски, италијански, српски и шпански.
Во 1992 година учествувал во работата на првата приватна радио станица во Охрид. Во радиото работел речиси две години како уредник и водител на емисии. Во истата година се запознава со фотографот Атанас Талевски. Нивната средба ќе доведе до интензивна долгорочна соработка во областа на фотографската уметност.
Интерес кон пишувањето покажувал уште во средношколските денови, а со активно пишување се занимава од 1999 година. Раскази и други текстови има објавувано во списанија и весници во Македонија и странство (Бугарија, Чешка и други земји). Има објавено неколку книги и други публикации. Неговата прва книга, романот „Премин во маглата“, е преведена на англиски и бугарски јазик, додека други дела му се преведувани на бугарски, чешки  и холандски јазик.
Фотографии има изложувано на самостојни и групни изложби, а некои се објавувани како илустрации во разни публикации.
Во јуни 2011 година во Охрид го основа Културниот центар „Култура 365“, во кој се одржуваат изложби на уметнички дела и други културни манифестации.
Јон Драгумис
Јон Драгумис (Ίων Δραγούμης; 14 септември 1878 - 12 август 1920) — грчки дипломат, писател и еден од главните идеолози на Елиномакедонскиот комитет и грчката вооружена пропаганда во Македонија.
Животопис
Јон Драгумис е роден во Атина во семејството на видниот грчки политичар, подоцна премиер, Стефанос Драгумис од македонскиот род Драгумис.
Учел за адвокат во Париз. Од 1902 година се вклучил во грчката дипломатија и бил испратен во Битола, како подконзул, а главна задача му била да создава тајни грчки комитети, тие требало да бидат ограноци на Елиномакедонскиот комитет и преку нив требало да се остави впечаток дека грчката борба во Македонија е дело на месните жители, а не проекција од надвор, во овој случај Грција.
Јон во својата книга Крв на мачениците и хероите ги повикал Грците да го следат примерот на Василиј:
Меѓу другото Драгумис ја определил и грчката борба во Македонија со зборовите:
Од 1907 до 1909 година работел во грчката амбасада во Цариград. Во периодот меѓу 1909 и 1910 година учествувал во ораганизирањето на грчките вооружени дејствија во Македонија, а исто така учествувал и во формирањето на културно грчко друштво.
Во 1911 година по италијанската окупација на Додеканезите, Драгумис учествувал во организирањето на конгресот на островот Патос и декларацијата за присоединување на островите кон Грција.
Во Првата балканска војна се нашол во генерал штабот на грчкиот крал Константинос I. Заедно со Виктор Дусмани и Јоанис Метаксас бил испратен на преговори со Тахсин паша за предвањето на Солун во грчки раце и Драгумис прв го развеал грчкото знаме.
1914 година бил испратен во Русија каде успешно го решил прашањето за Света Гора. Во 1915 година бил избран за пратеник на Лерин (Флорина). Во 1916 година почнал да го издава списнаието Политичка ревизија.
За време на владата на Елевтериос Венизелос бил протеран на островот Корзика, а од таму се вртил во 1919 година.
По обидот за средба со Венизелос во Париз, полицијата предводена од Емануил Зимвракаки му поставила заседа на Јон и тој бил убиен на 12 август 1920 година.
Подоцна на тоа место била подигната спомен плоча во чест на еден од најголемите поддржувачи на Мегали идеата.
По Јан е именуван постоечаката дема Јон Драгумис, центар на кој е селото Богатско од каде потекнува неговиот род.
Пиштол Рид Пат (филм)
Gun Hill Road бил драмски филм од 2011 година, во режија на Рашад Ернесто Грин и со Есаи Моралес во главната улога. Насловот на филмот потекнувал од истоимениот пат во Бронкс. Филмот бил познат по тоа што глумел трансродовиот лик кој го играл трансродовиот глумец, Хармони Сантана, која била првата отворено трансродова глумица која била номинирана за наградата Independent Spirit.
Премиса
Поранешниот соборец Енрике ( Есаи Моралес ) се вратил дома по престојот во затвор. Неговата сопруга Анџела имала афера додека тој бил отсутен, а неговата ќерка Ванеса, која била млада транс жена во процес на транзиција и излегување, го водела својот живот низ фанатистичка средина, оставајќи го Енрике да донесе одлуки во врска со семејството иднината.
Критички прием
Кирк Ханикат од Холивуд репортер во својата рецензија рекол: „Во своето играно деби, Ган Хил Роуд, писателот-режисер Рашаад Ернесто Грин покажувал сочувство за неговите ликови и способност да создавал силни сцени за да ги нагласел неговите тематски грижи. Но, самата приказна била премногу распространета, особено во Санденс, каде што безброј филмови прикажувале дисфункционални семејства каде родителите и потомците биле во судир“. Денис Харви од Variety слично рекол; „Сценариото и режијата имале тенденција да ги телеграфиралд сите настани, исцрпувајќи ја компетентно спакуваната слика од напнатост, нијанси и изненадување“.
Темата на филмот била забележана „по лежерноста со која ставала шпанско транссексуалец во кревет на црн маж“, бидејќи овој вид на врска ретко се гледа во филмовите.
Награди и номинации
Режисерот Рашад Ернесто Грин бил номиниран за Големата награда на жирито на филмскиот фестивал Санденс.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Албокс
Албокс  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Златна була
Златна була или хрисовул — указ издаден од византиските цареви, а подоцна и од монарсите во Европа за време на средниот век и ренесансата, особено од светите римски цареви. Поимот првично го подразбирал златниот печат (a bulla aurea), прикачен на указот, но почнал да се применува на целиот указ. Ваквите укази биле познати како златни були во западна Европа и chrysobullos logos, или хрисовули, во Византиското Царство (χρυσός, chrysos, што на грчки значи злато).
Речиси осумстотини години се издавале еднострано, без обврски од другата страна или страните. Сепак, ова на крајот се покажало неповолно бидејќи Византијците се обидувале да ги ограничат напорите на странските сили да ја поткопаат империјата. Во текот на 12 век, Византијците почнале да вметнуваат во златните були заколнати изјави за обврските на нивните партнери во преговорите.
Познати златни були:
Полов однос
Полов однос, полово општење или секс (од лат. sexus, „пол“) означува чин помеѓу две или повеќе личности или животни (од различен или од ист пол) при што доаѓа до стимулација на половиот орган на барем еден учесник. Оваа широка дефиниција за половиот однос ги опфаќа вагинално-пенилниот, оралниот и аналниот секс, како и взаемна мастурбација. Во најширока смисла на зборот, сексот претставува вагинално-пенилен однос при кој доаѓа до оплодување и размножување.
Сфаќања за половите односи
Во средниот век, сексуалните односи биле сметани за грев и биле дозволени само за размножување, но никако заради „љубовно уживање“. Оттука, од верниците се барало да се покаат за своите сексуални односи, а во „покајничките книги“ биле предвидени строги казни не само за телесните задоволства, туку и за самата помисла на блуд. Според германскиот филозоф Фридрих Ниче, секое презирање на сексуалниот живот и неговото означување со поимот „нечист“ претставува злосторство кон животот и „вистински грев против светиот дух на животот“.
Ливадски синец
Ливадски синец (Cupido alcetas) е пеперуга од семејството на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
Распространетост
Оваа пеперуга за првпат била опишана во 1804 гдина. Може да се најде во јужна и Средна Европа, Мала Азија, па сè до Сибир и Казахстан.
Живеалиште
Пеперугата живее во тревни површини, грмушести предели и крајшумни региони до 1200 метри надморска висина.
Опис
полов диморфизам. Рабовите на крилјата се црни, со бела бордура. Долниот дел на крилјата е плавкасто-сив со мали црни дамки, опкружени со синкаста нијанса. Основите на крилјата исто така имаат синкаста нијанса. Најчесто нема портокалова боја на долната страна. Кај долниот дел од крилјата има и мала кратка опашка.
Биологија
Возрасните единки летаат од мај до септември. Во зависност од локацијата, овие пеперуги имаат од две до три генерации годишно. Ларвите се гранат со листови на растенијата: Coronilla varia, Galega officinalis, Trifolium, Vicia sp., Medicago lupulina и Securigera varia).
Христос Дремлис
Христос Дремлис (Χρήστος Δρεμλής) е андартски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
Животопис
Христос Дремлис е роден во солунското гратче Лагадина, Македонија. Заедно со Илијас Георгиадис го уредува месниот грчки клуб „Анагениси“ (Преродба) - тајна организација за борба со четите на ВМОРО, под маска на култура дејст.
Христос Дремлис станал контакт на Јанис Рамналис и доставувал оружје за селото Равна. МАлку подоцна се приклучил кон четата на Раманлис и со неа ги обиколувал Кукушко, Серско и Лагадинско.
Дремлис подоцана формирал своја чета и со неа дејствувал во околината на Кукуш, Круша и Богданска Планина, Нигрита, како и при Бешичкото и Лагадинското Езеро.
Катерина Брешковскаја
Катерина Брешковскаја (Екатерина Константиновна Брешко-Брешковская), 13 јануари 1844 - 12 септември 1934) била руска социјалистка, подобро позната како Бабушка - бабата на Руската револуција.
Пирот (тврдина)
Тврдината Пирот  е тврдина која се наоѓа во градот Пирот, југоисточна Србија.Османлиите успеале да ја завеземат, но во 1386 година ја повратил војводата Димитрије, што бил едан од поводите за Косовската битка во 1389 година. Во текот на првата половина на XV век се наоѓал на просторот на српско-османлиските војни, така што повремено се наоѓала во посед на српскиот деспот Стефан Лазаревиќ (кнез од 1389—1402, и деспот од 1402—1456) и Ѓураѓ Бранковиќ (1427—1456), а после нив е трајно приклучена кон Османлиското Царство. Тврдината била во војна употреба сè до првата половина на XX век. Денас поголемиот дел е сочувана, а од 1970 до 1986 година, биле вршени теренски археолошки истражувања, пропратени со реставрација, кои ја извршувал регионалниот завод за заштита на спомениците на култура од Ниш и музејот Понишавље од Пирот.
Српското средновековно утврдување е релативно со мали димензии и се состоело од цитадела брането предутврдување. Подоцна, најверојатно во XVIII век, бил дограден послаб бедем со пушкарница на просторот спрема реката.
Космос-1976
Космос-1976 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 октомври 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1976 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 410 км, а најмалото на 359.
Мишко Талески
Мишко Талески е истакнат македонски новинар и естраден уметник, кој својата кариера ја започнал во 1997 година.
Животопис
Во 1999 година ги завршува Интердисциплинарните студии по новинарство на Правниот факултет во Скопје, а за време на студиите работи како уредник на информативната програма на македонски јазик во ТВ Шутел каде се задржува до 2007 година. Во тој период, како автор и новинар има уредувано и реализирано околу 350 политички емисии ( „Двоглед„, „Строго доверливо„ и „Без влакно на јазик„), со интервјуа и дебати, во кои како соговорници се појавуваат најзвучните и највлијателните имиња од македонската политичка сцена (Борис Трајковски, Стојан Андов, Никола Кљусев, Љубчо Георгиевски, Крсте Црвенковски, Васил Тупурковски, Владо Бучковски, Љубомир Фрчкоски, Радмила Шекеринска, Теута Арифи, Тито Петковски, Светомир Шкариќ, Јагнула Куновска, Саво Климовски и многу други).
Во својот новинарски опус има подеднаков успех во телевизиското и во печатеното новинарство.
Во 2000 година, Мишко Талески започнува соработка со светскиот политички магазин „Македонско сонце„ каде останува до неговото згаснување во март 2009 година. Во тој период објавува над 600 политички анализи и коментари од македонската, балканската и светската политичка и воена-безбедносна сцена, како и серија написи за историјата на Македонија и на македонскиот народ од антиката до денес.
Од 2000 до 2002 година, Талески работи како наставник по предметите Меѓународни односи и Новинарство во ДСУ „Раде Јовчевски - Корчагин„ во Скопје, во рамките на наставата ПЕКСНАС.
Од март 2008 година, се вработува во Центарот за управување со кризи на Република Македонија и е раководител на Одделението за односи со јавноста и протокол. Во 2009 и 2010 година, ја презема носечката улога во информирањето на јавноста во земјата за елементарните непогоди кои ја зафатија Македонија (пожари, поплави и сл.).
Во периодот јули 2009 -јули 2010 година, Мишко Талески е автор и водител на емисијата за кризен менаџмент АЛО 195, која се емитува на програмата на Македонската телевизија.
Во 2010 година, од печат излегува публикацијата „Национална платформа на Република Македонија за намалување на ризици од несреќи и катастрофи„ каде Талески се појавува како соавтор на изданието, заедно со д-р Панде Лазаревски и Никола Ѓоргон.
Од 2010 година, Мишко Талески е аналитичар на SETimes - The news and views of Southeast Europe од САД, каде ги покрива настаните во Република Македонија.
Во октомври 2011 година, започнува соработка со радио РОСА каде се јавува како уредник и водител на емисијата „МАКЕДОНСКИ КОРЕНИ„ посветена на личности кои оставиле белег за Македонија во областа на историјата, идентитетот, културата, традицијата и уметноста. Како гости во емисијата учествуваат Блаже Ристовски, Илија Андонов Ченто, Стојан Андов, Тодор Петров, Шенка Колозова, Есма Реџепова Теодосиевска, Драган Даутовски, Петар Поповски, Виолета Ачкоска, Ангелина Маркус и др.
Од јуни 2012 година, Мишко Талески станува раководител на односи со јавноста / портпарол на Министерството за информатичко општество и администрација.
Музички активности
Мишко Талески е автор на музика и текстови на новосоздадени македонски песни и изведувач на истите. Во периодот од 1994 до 1999 година, има снимено околу 40 традиционални изворни македонски песни со Оркестарот на народни инструменти и Чалгиите при Македонската радио-телевизија.
Во 2003 година, го издава првиот соло албум со новосоздадени песни од кои се издвојуваат – Ако ме оставиш, Немој да ме лажеш, Кај сте сега Македонци, Збогум мајко и др. ;
Во 2007 година, издаден е вториот соло албум за музичката продукција Мистер компани насловен „Дрво рисјанско„ кој содржи 14 новосоздадени родољубиви и лирски македонски песни.
Во 2010 година, Мишко Талески е сценарист и водител на музичката емисија „Здравоживо домаќини„ во продукција на С Национале, која се емитува на повеќе локални телевизиски станици во Македонија.
Во рамките на продукцијата „С НАЦИОНАЛЕ„ Мишко Талески е дел од организацијата на Концертот во чест на Васка Илиева, кој по повод 10 годишнината од нејзината смрт се одржа на 20 април 2011 година, во Македонската опера и балет. На истиот учествува и како изведувач со песната „Кога падна на Пирина„.
На 5 декември 2011 година, во рамките на продукцијата „С Национале„ и во соработка со КУД Гоце Делчев, во Домот на АРМ во Скопје Талески е дел од организацијата на концертот „Македонско име нема да загине„ како дел од иницијативата на бројни здруженија и организации во Македонија за зачувување на македонското име, јазик и идентитет. Како сценарист и водител на музичкиот настан Талески толкува извадоци од делата на Мисирков, Петре М: Андреевски и Гане Тодоровски. На концертот со родољубиви песни учествуваат Сузана Спасовска, Виолета Томовска, Блага Петреска, Наум Петрески, Атина Апостолова, Ванчо Тарабунов, Мишко Талески, Војо Стојановски, групите Академци и Сирма, Јанко и Жаклина, како и глумецот Петре Темелковски и академик Блаже Ристовски.
Во декември 2014 година, Мишко Талески го издава третиот по ред музички албум насловен „Пеам за хероите„ во издание на музичката продукција Mister Company. Албумот содржи 13 музички композиции со родољубива содржина, авторско дело на Талески, додека под сите аранжмани се потпишува Сашо Ливрински. Албумот ги содржи композициите : Македонија на Македонците, Пеам за хероите, Низ вени тече крв илинденска, Загрме од планините, Македонска ера, Егејска сага, Срце Александрово, Македонско распетие, Од искона таква си била, Народе македонски, Последниот гемиџија, Царот Јустинијан. Гостин на албумот е Сузана Спасовска со дуетската песна „Вечнаја памјат, владико Кирил„ изведена на Лешочкиот Фолк Фест 2013 година.
Штрокирхен
Штрокирхен (Strohkirchen) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Африкански куп на нации 1986
Африкански куп на нации во 1984 година — 15-то африканско фудбалско првенство на Африканскиот куп на нации кое се одржало во Египет од 7 март - 21 март 1986 година. На ова првенство учество зеле 8 репрезентации. Вкупно биле одиграни 16 натпревари.
Победник на турнирот била Фудбалската репрезентација на Египет.
Плочник (археолошко наоѓалиште)
Плочник е археолошки локалитет на винчанската култура во истоименото село, во близина на брегот на Топлица и недалеку од Прокупље. Комплексот населби од доцното камено време (постоел од 5500 до 4700 г. п.н.е.) зафаќа површина од околу 110 хектари, а откритијата од првата деценија 21 век покажуваат дека тоа е најстарото металуршко наоѓалиште во светот. Самата локација е значајна по пронајдените остатоци од керамика и примероци од фигурална пластика.
На почетокот на септември 2009 г. Изградбата на реконструкцијата на неолитското село започнало во 2000 година, а имало и идеи за поврзување на локацијата со туристички воз со Прокупље, Куршумлија и Ѓавоља Варош.
Локалитетот ги вклучува и Римските бањи (Плочник).
Локалитет
Неолитската населба ја открил Миодраг Грбиќ во 1927 година, тогашен кустос на Народниот музеј во Белград, кој вршел археолошки истражувања на трасата на пругата Прокупље - Куршумлија. Самата населба се состоела од неколку целини, кои зафаќале површина од околу 110 хектари, од три страни ограничена со водотеци (Топлица од југ, реката Бачка од исток и реката Паљево од запад ). Неговите жители се занимавале со земјоделство, а основен материјал за изработка на алат бил каменот. Во локалитетот се пронајдени многу керамички садови, како и предмети и алатки од камен и бакар.