cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Болоњски фестивал
Историја
Болоњскиот фестивал е основан во 1982 година на иницијатива на Друштво за управување на Палатата на културата и Конгресот на Болоња. По првото издание се трансформирал во здружение, привлекувајќи го веднаш интересот на јавноста и на некои индустријалци кои сакале да ја поддржат културата, особено музиката, и да ја направат една од нивните области на дејствување. Во триесетгодишната активност, Здружението на фестивалот во Болоња бил домаќин на големите меѓународни оркестри со нивните диригенти, познати солисти и значајни камерни состави, одржувајќи ја секогаш жива симфониската вокација која се издвојувала уште од самиот почеток.
Структура
Денес програмирањето е поделено на четири различни делови, во текот на целата година. Традиционалната пролетна ревија Супер Изведувачи, посветена на големиот класично-романтичен репертоар доверен на најакредитираните изведувачи на меѓународната сцена, е опкружена со ревијата на камерната музика Таленти со својата „Награда од публиката“: простор отворен за млади ветувања за европски концертизам, кој нуди изведувачи од најновата генерација, главно никогаш не слушнати во Болоња. Есенскиот дел, Il Nuovo l'Antico, наместо тоа, е посветен на современата музика, на ренесансниот, барокниот репертоар или на ретко слушаната музика: програмата комбинира античка музика, секогаш предложена во филолошки изведби, со современа музика и онаа од дваесеттиот век, давајќи можност за слушање на најинтересните композитори на денешницата и великаните од минатиот век; меѓу презентираните новитети, има музика од Карлхајнц Стокхаузен, Мортон Фелдман, Џачинто Шелси, како и монографски проекти посветени на Ѓерѓ Куртаг, Мауричо Кагел, Салваторе Скиарино, Ѓерги Лигети и, неодамна, на современите композиции од Болоња.
Изведувачи
Болоњскиот фестивал отсекогаш се истакнувал по културната строгост на неговиот избор на програми, избирајќи ги своите уметници од светот на големиот меѓународен концертизам. Меѓу гостите уметници на Болољскиот фестивал се издвојуваат диригенти и солисти како: Синополи, Савалиш, Гардинер, Бриген, Булез, Мути, Абадо, Мехта, Шаили, Темирканов, Чунг, Хардинг, Акардо, Перлман, Муло, Минт, Аргерих, Арау, Шиф, Полини, Лупу, Ашкенази, Цимерман; симфониски ансамбли како што се Staatskapelle Dresden, Orchester Révolutionnaire et Romantique, Orchester des Champs-Elysées, La Scala Philharmonic, Санкт Петербург филхармонија, Руски национален оркестар, Petite Bande, Academy of St Martin info in-the London, Лондонската филхармонија; камерни ансамбли како што се Ensemble InterContemporain, Klangforum Wien, Orlando Consort, The Hilliard Ansemble, The Tallis Scholars, Concerto Italiano, Il Giardino Armonico, Accademia Bizantina, La Venexiana, Театарот на гласовите.
Со вредноста на своите музички понуди, со текот на годините, Болоњскиот фестивал го консолидирал своето присуство во културниот живот на градот, често работејќи во синергија со други важни и историски градски реалности, како што се Фондацијата Театро Комунале, Конзерваториумот Џовани Батиста Мартини, Одделот за музика и забава на Универзитетот во Болоња, Филмската библиотека и Музејот на модерна уметност.
Од своето основање, Болоњскиот фестивал се одликувал како реалност поддржана главно од приватно финансирање.
Уметничка насока
Од претседателството на Џан Паоло Теста, а потоа и на Марио Каљи, на кого градот Болоња му го именувал Europauditorium, раководството на Здружението го следеа Дијана Инфанте Каљи, Џузепе Гацони Фраскара и актуелниот претседател Федерико Стаме, на функцијата од 1989 година, секој од нив носи свој специфичен придонес, но го задржува духот и културното значење на оригиналниот проект. Уметничкото раководство на фестивалот во првата деценија му било доверено на Лино Брито, чијашто програма имала за цел пред сè создавање монографски фестивали. Насоката избрана од неговиот наследник, Марио Месинис, била различна. Од 1992 година тој ги проширил музичките интереси на фестивалот надвор од повообичаениот репертоар од осумнаесеттиот и деветнаесеттиот век, обрнувајќи внимание и на раната музика и на понапредните трендови на современата музика со конкретни проекти. Од 2006 година Мадалена да Лиска е генерален директор на Болоњскиот фестивал, откако долги години работела заедно со Марио Месинис во улога на уметнички координатор.
Локации
Местата избрани за концертите се менувале со текот на годините: поранешната црква Сан Џорџо во Поџале била додадена на почетната Палацо дела култура е деи Конгреси во 1991 година, која неколку години била место на циклусот Il Nuovo l'Antico. Палацо Албергати било местото избрано за музичките вечери посветени на членовите и поддржувачите. Во моментов концертите на Болоњскиот фестивал главно се одржуваат во Театро Манцони и во Ораториумот Сан Филипо Нери.
Долгоопашест синец
Долгоопашестиот синец (Lampides boeticus) е пеперуга од семејството на синци, од видот синци.
Распространетост
Оваа пеперуга може да се најде во голем дел на Европа, Африка, Јужна Азија, Југоисточна Азија и Австралија.
Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е од 24 до 32 мм кај мажјаците и од 24 до 34 кај женките. Мажјаците имаат синкасто-виолетова боја на горната страна со кафени краеви, додека пак женките имаат обратен редослед. Овој вид има полов диморфизам. Двата пола имаат тенка и долга опашка и две темни дамки во задниот дел. Долната страна на крилјата се во бледокафена боја со бели дамики. Покрај тоа има и дамка налик на око во близина на опашката.
Екологија
Овој вид може да има и до три генерации годишно. Возрасните единки летаат од февруару до ноември и тие се мигранти. Јајцата се бели со зеленкаста нијанса и имаат форма на диск. Може да бидат и до 0,5 мм во пречник. Тие се полагаат единечно.
Возрасните гасеници се зелени или црвенкасто-кафени. Може да достигнат должина и до 15 мм. Куклите може да достигнат големина и до 10мм. Ларвите се хранат со цветови и листови од растенијата Medicago, Crotalaria, Polygala, Sutherlandia, Dolichos, Cytisus, Spartium и Lathyrus. = | jfm = }}
Диего Родригез (фудбалер, роден 1960 година)
Диего Родригез Фернандез (роден на 20 април 1960 година), познат едноставно како Диего, е шпански пензиониран фудбалер кој играл како централен дефанзивец.
Во својата професионална кариера, која траела повеќе од две децении, тој играл за двата клуба од Севиља, Бетис и Севиља, настапувајќи на вкупно 450 натпревари во Ла Лига.
Клупска кариера
Диего е роден во Ла Оротава, Тенерифе. Започнувајќи професионално во локалниот ЦД Тенерифе, тој потпишал со Реал Бетис за сезоната 1982-1983, играјќи скоро 250 официјални натпревари и постигнувајќи четири гола во Ла Лига.
Во 2008 година, Диего се вратил во Севиља, почнувајќи од тимот Ц и надоградувајќи се следната година до резервите. Неговиот прв натпревар задолжен за вториот бил поразот на гости со 8-0 против Херкулес ЦФ за второто ниво, и во средината на февруари 2010 година бил отпуштен.
Меѓународна кариера
Диего заработил еден натпревар за репрезентацијата на Шпанија, настапувајќи во второто полувреме од пријателскиот пораз со 1-2 со Чехословачка на 24 февруари 1988 година, во Малага. Тој потоа бил избран за тимот што се појавил на Европското првенство на УЕФА таа година.
Душко Гошевски
Душко Гошевски — македонски писател, консултант и правник. По професија е адвокат, даночен експерт со повеќегодишно работно и раководно искуство во Министерство за финансии - Управа за јавни приходи.
Животопис
Душко Гошевски е роден на 11 септември 1983 година, во Валандово, каде завршил основно и средно образование. Потекнува од фамилија која се занимава со правна и општествена дејност.
Неговиот татко, Ванчо Гошевски е адвокат и поранешен претседател на Извршен Совет на општина Валандово во време на СФРЈ. Како дел од тогашното раководство е еден од основачите на “Фолк Фест Валандово“ – фестивал на народна музика, што се одржува во континуитет на богата и долга музичка традиција во регионот, од 1985 година и опстојува како нова традиција во државата. Тој е еден од основачите и почесен претседател на Еколошкото друштво “Калинка“ што е формирано во Валандово во 1994 година, од група на ентузијасти со единствена цел, заштита и унапредување на животната средина. Еколошкото друштво “Калинка“ е познато по организирање на првиот еко-камп со цел облагородување на околината на манастирот “Св.Ѓорѓе“ во Валандово како и организирање на првиот еко-уличен театар во државата и пошироко.
Кочница
Кочниците претставуваат направа за забавување или целосно сопирање на моторното возило или некое друго подвижно тело, односно за намалување или потполно спречување на забрзувањето на телото. Кочниците произведуваат сила спротивна на правецот на движење, па со тоа кинетичката енергија на телото во движење ја претвораат во некој друг облик на енергија.
Градба и механизам
Најчесто кочниците се изработуваат така што со триење да произведат сила на кочење, па таквите кочници кинетичката енергија на телото во движење ја претвораат во топлина. Кочниците кои работат на принцип на триење се состојат од два елемента: подвижен елемент со мазна површина (за ротациски движења таков елемент е дискот или барабанот), и од облошки (гуртни) на кочницата кои се прикрепуваат и притискаат на подвижниот елемент. Кај моторните возила обично дискот се притиска од двете страни симетрично, односно барабанот се притиска со облошките кои се сместени одвнатре, во празнината на барабаните. Бидејќи кај кочниците со триење е значајно тие да бидат изладени пред температурата да се зголеми дотаму што може да ја оштети кочницата (или значително да ја намали нејзината ефикасност), од особено значење е да се обезбеди ладење на кочниците. Во однос на овој проблем, дискот е далеку попогоден облик на изведба на кочниците со триење, бидејќи многу полесно се лади. Но, притисокот што го вршат кочничките облошки на дискот мора да биде значително посилен отколку притисокот на врвот на облошката (кај изведбата на кочниците со барабани), поради што типичните дискови кочници се опремуваат со појачувачки (серво) систем.
Душко Гошевски
Животопис
Во 2018 година од Собранието на Република Северна Македонија е избран за носител на јавна функција - Комисионер во Комисијата за хартии од вредност со мандат од 5 години.
Хуго Јункерс
Хуго Јункерс (3 февруари 1859 - 3 февруари 1935) беше германски инженер за авиони и дизајнер на авиони, кој беше пионер во дизајнот на сите метални авиони и летачки крилја. Неговата компанија Junkers Flugzeug- und Motorenwerke AG беше една од главните елементи на германската авионска индустрија во годините меѓу Првата светска војна и Втората светска војна. Неговите мулти-мотори, сите метални патнички и товарни авиони помогнаа да се воспостават авиокомпании во Германија и во целиот свет.
Душко Гошевски
Професионална кариера
Има долгогодишно искуство во даночна администрација, почнувајќи од пониски референтски и административни работни места,  до највисоки раководни позиции меѓу кои помошник Директор на УЈП,  Управник на Регионална дирекција, Раководител на одделение, Претседател на комисија за прекршоци.
Бил член на подкомитетот ПТИЦО - (Поткомитет за трговија, индустрија, царина и оданочување), за известување со ЕУ во делот на даноци.
Од Собранието на РСМ е избран за надворешен комисионер во Комисијата за хартии од вредност со мандат од 5 години (2018-2023 година).
Како член на КХВ а во соработка со Македонска Берза, АБИТ ( Академија за банкарство и информатички технологии) има одржано повеќе предавања на обуки за корпоративни секретари, портфолио менаџери и други програми.
Душко Гошевски е надворешен соработник/партнер со Адвокатско друштво Константиновиќ и Милошевски и Надворешен соработник за даночен консалтинг во Друштво за финансиски консалтинг ПИ ФИНАНС.
Работи во делокругот на корпоративното право со посебен фокус на даночно, деловно и трговско право.
Соавтор е на публикацијата “70 години даночен систем на Р.Македонија и 20 години ден на даночните работници“.
Библиографија
Своите први раскази Гошевски ги објавил на почетокот на 2006 година, на својот блог и на разни книжевни интернет портали. Подоцна објавил неколу раскази во списанието “Маргина“ на издавачката куќа “Темплум“ и во збирката електролит на најдобри раскази за 2007 година.
Во 2007 година, со својата збирка раскази под наслов “Писателот Варски и други раскази“, учествувал на конкурсот на издавачката куќа “Темплум“ за најдобра дебитантска проза, при што влегол во најтесниот избор за наградата. Подоцна, оваа збирка била објавена на интернет во електронска форма, под лиценцата на creative commons, како трета електронска книга во Македонија. Збирката раскази побудила голем интерес, така што за една седмица била симната над 2.000 пати.
„Don’t you FYROM me“ е насловот на Антологијата на македонскиот современ расказ објавена на хрватски јазик во 2009 година, приредена од Ангелина Бановиќ Марковска и Весна Мојсова Чепишевска. Тука се објавени раскази од неколку етаблирани македонски писатели како Венко Андоновски, Милчо Манчевски, Томислав Османли, Ким Мехмети, Румена Бужаровска и други, како и раскази на младите автори Душко Гошевски, Алекс Букарски и Ирена Цветковиќ.
Стручна литература
Душко Гошевски е соавтор е на публикацијата “70 години даночен систем на Р.Македонија и 20 години ден на даночните работници“, објавена во 2017 година во издание на Управата за јавни приходи.
Кочница
Пренос на силата
За пренос на силата од командниот елемент (педалата за кочење) до подвижниот дел на кочницата се користат три начини:
Електромагнетни кочници
Распространети се и електромагнетни кочници кои кинетичката енергија на движењето ја претвораат во електрична енергија и со тоа го забавуваат движењето. Можат да се сретнат во тешките моторни возила како мерка за забавување, но не и за сопирање. Ги има во електричните трамваи. Бидејќи немаат делови кои се абат, како и благодарение на тоа што подвижните делови на овие кочници многу малку се загреваат, тие се многу погодни за подолг период на употреба, на пример, за забавување на тешките моторни возила на долги надолнини. Електричната енергија која ја произведуваат ваквите кочници може да се претовори или во топлина која се испушта во околината, или може да се складира или употреби во некоја друга корисна цел (регенеративно кочење). Во хибридните возила, кои комбинираат мотори со внатрешно согорување и електричен погон, често наидуваме на регенеративни електромагнетни кочници кои при кочењето произведената електрична енергија ја насочуваат назад во акумулаторот на возилото, со што овозможуваат кинетичката енергија на возилото одново да се употреби за забрзување на возилото (кога тоа ќе биде потребно).
Хуго Јункерс
Меѓу најважните моменти на неговата кариера беа Junkers J 1 од 1915 година, првиот светски практичен алуминиумски авион, кој вклучува конзолен дизајн со конзола со практично никакво надворешно поврзување, Junkers F 13 од 1919 година (прво вселенски патнички авион во светот), Junkers W 33 (што го направи првиот успешен потесен премин од Атлантскиот Океан), " летачкото крило" Junkers G.38 и Јункерс Ju 52, позната по името "Tante Ju", еден од најпознатите авиони на 1930-тите.
Кога нацистите стапија на власт во 1933 година, тие побараа помош од Јункерс и неговите бизниси во германското повторно вооружување. Кога Jункерс одбил, нацистите одговориле со барање да поседуваат сите патенти и пазарни удели од неговите преостанати компании, под закана од затворање врз основа на Високо предавство. Во 1934 година, Јункерс беше ставен во домашен притвор и починал дома во 1935 година за време на преговорите за да се откаже од останатите акции и интереси во Јункерс. Под нацистичка контрола, неговата компанија произведе некои од најуспешните германски воени авиони од Втората светска војна.
Животопис
Јункерс е роден во Рејт во провинцијата Пруска Рајна, син на добростоечки индустријалец. Откако ги полагал испитите на Abitur во 1878 година, тој присуствувал на Кралскиот политехнички универзитет во Шарлоттенбург и Кралскиот технички универзитет во Ахен, каде што ги завршил инженерските студии во 1883 година.
Отпрвин се вратил во Рејт за да работи во компанијата на својот татко, но наскоро присуствувал и на дополнителни предавања за електромагнетизмот и термодинамиката што ги држел Адолф Слаби во Шарлотенбург. Недостигот го поставил со Continental-Gasgesellschaft во Десау, каде што работел на развојот на првиот мотор со клипот. За мерење на вредноста на греењето, Jункерс патентирал калориметар и основал производствена компанија во 1892 година. Jункерс лично го претстави калориметарот на Колумбиската изложба во Чикаго во 1893 година, каде што беше награден со златен медал. Следната година, тој патентирал котел со котли за гас, кој го рафинирал како грејач без резервоар. Во 1895 година тој го основал Junkers & Co. за да ги искористи своите пронајдоци.
Од 1897 година му беше понудена работа како професор по машинско инженерство во Ахен, каде што предаваше до 1912 година. Работејќи како инженер во исто време, Jункерс презема значителни придобивки од Jункерс & Co. измислени, патентирани и експлоатирани калориметри, домашни апарати (гасни печки), регулатори на притисок, мотори на гасни масла, грејачи на вентилатори и други пронајдоци.
Наследство
Хуго јункерс е главно познат во врска со авиони со негово име. Тие вклучуваат некои негови неволно развиени за германската империја за време на Првата светска војна, подоцна во помала асоцијација со Ентони Фокер, како и дизајни на цивилни авиони за време на "меѓувоениот период" што го произведува Јункерс Флуџергверке (Junkers Aircraft Works). Jункерс починал во 1935 година.
Во 1976 година, Јункерс беше примен во Меѓународната воздухопловна и просторна сала на славните.
NGC 1050
NGC 1050 — спирална галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1050 се споменува и како UGC 2178, MCG 6-6-78, CGCG 523-92, IRAS 02395+3433, KUG 0239+345, KARA 116, CGCG 524-1.
Откривање
Објектот е откриен на 17 септември 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1050 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 1050 има привидни димензии од 1,7' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 42 м 35,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 34° 45' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 113°.
Кале (Равен)
Кале — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Равен. Претставува утврдена населба и некропола од доцноантичкото време и средновековна некропола. Се наоѓа на околу 1 км западно од селото, на висок рид со зарамнето плато, каде се гледаат ѕидови од бедемот на тврдината, градени од кршен камен и варов малтер, дебели и до 2 м. Надворешниот појас на тврдината е исто така граден од кршен камен и варов малтер, а дебелината на овие ѕидови е до 0,60 м. Во подножјето на тврдината, спрема Јеловичка Река се откриени траги од населба -градби изведувани од кршен камен и варов малтер, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси. Најдени се и повеќе монети од Валентијан и Јустинијан. Северозападно од тврдината се откриени остатоци -гробови од доцноантичка некропола, а над неа, во горните слоеви, има гробови од словенска некропола кои се градени од камени плочи -тип циста.
Пиварница Јевер
Јевер е германски бренд за пиво, именуван по градот Јевер, каде што се вари. Се подготвува од 1848 година.
Историја
Кога „Приватна пиварница во Јевер“ е основана од страна на Дитрих Куниг во 1848 година, таа била само една од неколкуте пиварници во регионот. По неговата смрт во 1867 година, неговиот син ја продал пиварницата на Теодор Феткутер, кој започнал со развој на мали семејни бизниси во голема пиварница, и започнал да се рекламира и да користи специјални шишиња. Во 1848 година, тој одиграл важна улога во инсталирањето на првиот систем за водоснабдување во Јевер.
Првата светска војна била тешко време за пиварницата. Синот на Теодор Феткутер, кој го презел бизнисот, бил убиен на фронтот. Пиварницата повторно била продадена во 1922 година напиварницата „Св. Паули“ во Баварија, со седиште во Хамбург. Денес пиварницата Баварија - Св. Паули е во сопственост на данската Калсберг групација. Од тогаш, пивото од Јевер станало познато надвор од регионот каде што било произведено. Од 1934 година, се продава под името „Јевер Пилсенер“.
Од 1994 година, пиварницата припаѓа на групацијата Дортмундер Брау унд Брунен.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
Договор за воспоставување на Устав за Европа (Европски Устав), (често се нарекува Европски Устав или Уставен Договор) е нератификуван меѓународен договор чија цел беше да создаде зацврстен Устав за Европската Унија (ЕУ). Тој требаше да ги замени постоечките договори на Европската Унија со едноставен текст, така што на Повелбата за основни права ќе и дадеше правна сила, а гласањето со квалификувано мнозинство ќе го проширеше во оние политички области за кои земјите-членkи претходно ги одредија едногласно. Договорот беше потпишан на 29 Октомври 2004 г. од претставници на тогашните 25 земји-членки на ЕУ. Подоцна 18 земји-членки го ратификуваа, а одржаните референдуми во Шпанија и Луксембург го одбрија. Меѓутоа, кога во мај и јуни 2005 г. Француските и Холандиските гласачи го одбија документот, процесот на ратификација заврши. По одреден период на размислување, Договорот од Лисабон беше склучен за да го замени Уставниот Договор. Овој Договор, содржеше многу од измените што првично беа дел од Уставниот Договор, а беше формулиран како еден вид амандмани на постоечките договори. Договорот од Лисабон беше потпишан на 13 декември 2007 г., а стапи на сила на 1 декември 2009 г.
Изготвување
Изготвувањето на Европскиот Устав започна со свикување на нова дебата на Европскиот Совет во Лаекен во декември 2001 г. за иднината на Европа. По кратко време, беше основана Европската Конвенција со која претседаваше поранешниот француски претседател Валери Жискар Д’естен. Таа беше составена од двајца членови на парламентот (воглавно еден од владејачкото мнозинство и еден од опозицијата) од секоја земја-членка и земја-апликант за членство, 16 европратеници, 2 членови на Европската Комисија и по еден претставник од секоја влада. Тие се сретнаа јавно. Жискар Д’естен предложи да се изготви устав. Романо Проди, претседателот на Европската Комисија поддржа еден изготвен текст, наречен Проект Пенелопе,. кој содржеше продлабочена интеграција на земјите и појасен институционален модел. По долготрајните преговори на Меѓувладината Конференција (ИГЦ) за време на Италијанското претседателство, се појавија спорови во врска со предложената рамка за гласањето со квалификувано мнозинство: конечниот текст за Европскиот Устав беше договорен во јуни 2004 г. за време на ирското претседателство.
Потпишување
Договорот за воспоставување устав на Европа беше потпишан во Рим на 29 октомври 2004 г. од 53 постари важни политичари од 25 земји-членки на Европската Унија. Во повеќето случаи, шефовите на државите назначија овластени претставници за да го потпишат договорот, но некои од шефовите на државите потпишаа и во име на државите кои беа републики. Поголемиот дел од овластените претставници беа премиери и странски министри.
Ратификување
[[Image:EU Constitution Ratification Map.svg|thumb|Ratifications in member states and candidate countries
Александар Ранковиќ
Александар Ранковиќ (псевдоним Лека, српски: Александар Ранковић}}, роден на - починал на ) — југословенски комунист од српско потекло, кој се смета за трет најмоќен човек во Југославија по Јосип Броз Тито и Едвард Кардељ. Ранковиќ бил застапник на централизирана Југославија и се спротивставил на напорите што ја промовирале децентрализацијата за која сметал дека е против интересите на српскиот народ, тврдејќи дека Србите имаат силно присуство во номенклатурата на српската Социјалистичка Автономна Покраина Косово. Ранковиќ предупредувал на сепаратистичките сили во Косово, кои биле најчесто осомничени дека извршуваат заводливи активности.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
Ратификување
]] На 12 јануари 2005 г. Европскиот Парламент ја изгласа правно необврзувачката резолуција во корист на Уставот со 500 гласа „за“ и 137 „против“ и 40 „воздржани“.
Александар Ранковиќ
Популарноста на Ранковиќ во Србија станала очигледна на неговиот погреб во 1983 година, на која присуствувале голем број луѓе. Многумина сметаат дека Ранковиќ е српски национален водач. Политиките на Ранковиќ се сметаат за основа на политиката на Слободан Милошевиќ.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
Ратификување
Договорот од ЕУ мора да биде ратификуван од сите земји-членки пред да стапи на сила. Процесот на ратификација е различен во секоја земја. Тој зависи од нивните традиции, уставни аранжмани, и политички процеси. Повеќето земји-членки ги ратификуваат договорите од ЕУ на традиционалниот начин со парламентарни гласови, додека пак некои, особено Ирска и Данска, одржуваат и референдуми. Како реакција на она што беше сфатено како новата природа на Уставот, многумина адвокати и противници на Уставот, тврдат дека тој треба да подлежи на референдуми низ Европската Унија. На 20 април 2004 г. тогашниот Премиер Тони Блер неочекувано вети дека ќе има референдум, предлог што претходно го одби. Дополнителни седум земји-членки објавија или веќе имаа објавено дека ќе има референдуми за Уставот. Овие се Данска, Франција, Ирска, Луксембург, Холандија, Шпанија и Португалија.
На 20 февруари 2005 г. Шпанија прва го одржа референдумот за Устав. 76% од гласачите на референдумот го одобрија уставот, а учество зазедоа единствено околу 43%.
Александар Ранковиќ
Предвоена активност
Во 1928 година, кога станал член на Комунистичката партија, Ранковиќ бил именуван за секретар на Регионалниот комитет на СКОЈ на Србија. Диктатурата на 6 јануари не влијаела на неговата политичка активност. Како водач на Регионалниот комитет на СКОЈ делел флаери кои пак биле дистрибуирани во Белград и Земун. За време на печатењето на флаерите, еден од неговите соработници бил уапсен, а наскоро и Ранковиќ бил откриен од страна на полицијата во Белград во нелегален стан.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
Ратификување
На 29 мај 2005 г. Француската јавност го одби Уставот со минимална предност во гласовите од 55% до 45% на излезеност од 69%. Само три дена подоцна, Холанѓаните го одбија Уставот со минимална предност во гласовите од 61% до 39% на излезеност од 62%.
Александар Ранковиќ
Предвоена активност
Судењето на Ранковиќ било едно од првите судски процеси по прогласувањето на диктатурата на кралот Александар. Тој бил осуден 6 години и казната ја издржал во затворите во Сремска Митровица и Лепоглава. За време на неговото затворање, тој ја ширел комунистичката агенда кај помладите затвореници. Во затвор, тој организирал напади врз полицијата од страна на политичките затвореници. Тој бил ослободен во 1935 година, а по ослободувањето бил регрутиран во армијата. По воената служба работел за работничкото движење во Белград. Преку синдикатите ја обновил активноста на Комунистичката партија. Во 1936 година станал член на Регионалниот комитет на Србија и во 1937 година член на Политбирото на Централниот комитет на Комунистичката партија. Во јануари 1939 година почнал да дејствува илегално под кодното име „Марко“. Во мај 1939 Ранковиќ учествувал на собранието на комунистите на Југославија во Дравска бановина, а подоцна учествувал на 5-тата конференција на КПЈ што се одржала во Загреб.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
Ратификување
Независно што Уставот беше отфрлен во Франција и Холандија, Луксембург одржа референдум на 10 јули 2005 г. со што го одобри Уставот со 57% до 43%. Тоа беше последниот одржан референдум за Уставот бидејќи сите други земји-членки кои предложија да се одржуваат референдуми, ги откажаа.
Александар Ранковиќ
Подоцнежна кариера
Ранковиќ станал член на Политбирото од 1940 година. Ранковиќ бил заробен и мачен од страна на германскиот Гестапо во 1941 година, но подоцна бил спасен од страна на југословенските партизани. Неговата сопруга и мајка биле убиени од Гестапо за време на војната. Ранковиќ служел во Врховниот штаб во текот на војната. Тој бил прогласен за народен херој за неговите услуги за време на Втората светска војна.
Во мај 1944 Ранковиќ ја создал ОЗНА, агенција за безбедност. По војната тој станал министер за внатрешни работи и шеф на воено-разузнавачката агенција УДБА, кој ја заменила ОЗНА.
Тој од власт паднал во 1966 година, наводно поради злоупотреба на неговиот авторитет, прислушувајќи го претседателот Јосип Броз Тито. Истата година тој бил протеран од СКЈ.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
По одбивањето на Уставот
На 4 јуни 2007 г., оваа група, позната како Групата Амато, го претстави својот извештај. Тие предложија да се воспостави нова меѓувладина конференција со цел да изготви нов договор кој би го преобработил Дговорот за Европската Унија, би го изменил Дговор за воспоставување на Европска заедница и би ѝ дала на Повелбата за основни права на Европската Унија правно задолжителен статус. Новиот договор би бил заснован на првиот и четвртиот дел од Уставот, а останатите уставни промени ќе се постигнат преку измени на Договорот од Рим. На состанокот на Европскиот самит во јуни 2007 г. земјите-членки се согласија да ја напуштат идејата за устав и да ги изменат постоечките договори што би продолжиле да важат. Исто така, тие се согласија на детален мандат за нова меѓувладина конференција со цел да преговараат за нов договор што би ги содржал измените на постоечките договори (првично Договорот од Рим и Мастришкиот договор). Овие преговори завршија кон крајот на годината, а новиот договор кој претходно се нарекуваше „Договор за реформи“ стана Договорот од Лисабон кога беше потпишан во Лисабон на 13 декември 2007 г.
Александар Ранковиќ
Подоцнежна кариера
Неговиот пад од власта го означил почетокот на крајот на централизираната структура на моќта на Сојузот на комунистите на Југославија над земјата и на социјалните и политичките сепаратистички и автономистички движења кои ќе кулминираат преку Хрватската пролет и ново децентрализираната Југославија што се појавила преку уставните реформи во 1971 година, а подоцна и со Уставот од 1974 година.
Циглана (населба во Скопје)
Циглана нарекувана и Тенеќе Маало — скопска населба во западниот дел на Општина Чаир. Наречена е според фабриката за цигли зо непосредната близина. Циглана се граничи со касарната „Илинден“ на запад, Бутел на север, Топанско Поле на исток и Топаана на југ. Населбата е населена со Роми и е неурбанизирана.
Александар Ранковиќ
Смрт
На Белградскиот аеродром неговиот ковчег бил пречекан единствено од претставниците на СУБНОР. Додека бил во болница, некој влегол во куќата на Ранковиќ и ги украл сите негови медали, па затоа неговото семејство почнало да собира медали од поранешните воени другари за да ги прикаже на погребот, но на крајот СУБНОР ги обезбедил медалите за замена. На граѓаните и организациите им било забрането да објавуваат некролози. Некролог бил дозволен само на неговото семејство и само на денот на погребот.
И покрај целата таа цензура, денот на погребот претставувал голем шок за државните и партиските власти. Сепак, на неговиот погреб присуствувале голем број на луѓе. Луѓето го аплаудирале и поздравувале неговото име односно псевдоним „Лека“ и бидејќи немало место за секого, луѓето се качувале на дрвјата и надгробните споменици. Бројот на луѓе кои присуствувале на погребот сè уште не е утврден. Државната агенција пријавила 1.000, додека гласините низ цела Србија зборувале за неколку стотици илјади. Историчарите и новинарите, повеќе или помалку, се согласуваат на бројка од 100.000.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
Институционална структура
Според Уставот на ЕУ, the Советот на ЕУ формално ќе беше преименуван во „Советот на министри“, што веќе е неговиот неофицијален назив. „Советот за општи работи“ ќе беше формално одделен од „Советот за надворешни работи“ кој неформално и одвоено одржуваше состаноци од јуни 2002 г.
Александар Ранковиќ
Наследство
Властите останале вчудовидени од настаните на погребот, бидејќи очекувале дека луѓето заборавиле на некој што бил во целосна медиумска и политичка изолација речиси две децении. Со собирањето во такви толпи луѓето покажале на владата што мислат за него, но исто така и она што го мислат за сите обвинувања, изолација и тишина што го опколиле Ранковиќ од 1966 година. Сепак, властите со години потоа сè уште не дозволувале слики каде Ранковиќ стои до Тито, или до некој од светските водачи. Објавувањето на неговите мемоари исто така било забрането со години.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
Институционална структура
Уставот на ЕУ вклучуваше знаме, химна и мото, што претходно не беа признати со договор, иако ниту една од овие работи не е нова.
Пренесување, супсидијарност, пропорционалност
Уставот на ЕУ ќе потврдеше неколку клучни принципи за функционирањето на Унијата:
Александар Ранковиќ
Наследство
Историчарите често по смртта на Тито во 1980 година го сметале Ранковиќ за бранител на Југославија и верувале дека доколку останал на власт, демонстрациите и бунтовите на иредентистичките Албанци на Косово немало да се случат. Тие првпат протестирале само две години откако бил отстранет од функцијата, во 1968 година, кога во Приштина, но и во Тетово во Македонија, тие извикувале „Да живее Енвер Хоџа“ и „Да живее голема Албанија“. Следните протести се случиле во 1971 и 1981 година. Сепак, активностите кои биле преземени како на пример одземање на нелегалното оружје од Албанците на Косово и Призренските судења, не можеле да се направат без одобрување или знаење на Тито. Српските историчари воопшто не го сметаат Александар Ранковиќ за српски националист, туку го сметаат за верен Југословен и лојален соработник на Тито кој стоел покрај него во сите клучни моменти.
Договор за воспоставување на Устав за Европа
Пренесување, супсидијарност, пропорционалност
Уставот на ЕУ ќе прецизираше дека ЕУ е унија од земји-членки, и дека сите нејзини надлежности (одговорни области) и се пренесени на волонтерска основа од нејзините земји-членки според принципот на пренесување. ЕУ ќе немаше право на надлежности, и така која било недетално објаснета политичка област во Уставот ќе останеше област на суверените земји-членки (без оглед на „клаузата за флексибилност“ – види подолу).
Според Уставот на ЕУ, ЕУ може единствено да делува (т.е. да создава закони) кога нејзините земји-членки едногласно се согласуваат дека активностите од независни земји би биле недоволни. Ова е принципот на супсидијарност, кој се заоснова на законски и политички принцип дека владините одлуки треба да се носат што е можно поблизу до луѓето, а сепак да останат ефективни.Тврдењата дека Европа го ограничува националниот суверинитет е главен аргумент, но критичарите велат дека се работи за принцип кој оддава признание само на збор, и во пракса, создавањето на Европска Унија е поамбициозна работа.
Предноста на законот во Унијата
Меѓу Европските земји, Европскиот суд за правда од 1964 г. постојано пресудуваше дека законот на ЕУ има предност над законите на земјите-членки во области каде земјите-членки одобруваат да биде донесен. Државниот закон што не соодветствува со договор кој веќе е склучен на европско ниво, се смета дека е „неприменлив“ кога во судовите се отвораат прашања на оваа тема. Овој контроверзен и основен принцип најпрво беше согледан во случајот од 1963 година „Van Gend en Loos“ по кој следеше „Costa v. ENEL'“ во 1964 година.
Заеднички вредности на земјите-членки од Унијата
Истоа така, земјите-членки изјавуваат дека следниве принципи, преовладуваат во нивното општество:
Некои од овие одредби се за првпат кодифицирани во Уставот на ЕУ.
Цели на Унијата
Според Уставот на ЕУ, нејзините цели се експлицитно дадени (Член I-3):
Целите на Унијата во поглед на своите односи со поширокиот свет се:
Надлежности
ЕУ има шест „ексклузивни надлежности“, политички области во кои земјите-членки се согласија дека треба да делуваат исклучиво преку ЕУ, а не донесуваат закони на државно ниво. Списокот на овие останува иста од претходните договори:
Има одреден број на „заеднички надлежности“. Тоа се области во кои земјите-членки се согласуваат да дејствуваат независно, но само ако тие веќе не дејствувале преку ЕУ, или ако ЕУ престанала да дејствува (иако ова се области каде земјите-членки можат да дејствуваат и на национално ниво и преку ЕУ доколку сакаат). На надлежностите од претходните договори им беа додадени три нови надлежности (види подолу).
Постои одреден број на области каде ЕУ може единствено да преземе „активности за поддршка, управување или дополнителни активности“. Во овие области, земјите-членки не и пренесуваат какви било надлежности на Унијата, туку се согласуваат да дејствуваат преку Унијата со цел да ја поддржат својата работа на национално ниво. Повторно, на надлежностите од претходните договори им беа додадени три нови надлежности (види подолу).
Клауза за флексибилност
Клаузата за флексибилност на ТЦЕ и овозможува на ЕУ да дејствува во области што не се детално дадени во ТЦЕ, туку само:
Заедничка надворешна и безбедносна политика
ЕУ во догледно време е задолжена за дефинирање и спроведување на заедничка надворешна и безбедносна политика. Текстот на овој член е преземен од постоечкиот Договор за Европска Унија.
Правно лице
За првпат, ЕУ има правно лице според ТЦЕ. Ова значи дека таа може да се претставува себеси како единствено тело во одредени околности според меѓународниот закон. Што е уште позначајно, таа може да потпишува договори како единствено телп, а сите членки да се согласуваат со тоа.
Постапките за кривична правда
Доколку се беа усогласиле, земјите-членки ќе продолжеа да соработуваат во некои од областите на постапките за кривична правда како што е случајот денес. Според ТЦЕ, седум нови области на соработка ќе беа додадени:
Европско јавно обвинителство
Доколку сите земји-членки и Европскиот парламент се согласат, ќе се создаде одредба за формирање на Европско јавно обвинителство.
Повелба за основни права на Европската Унија
ТЦЕ во себе вклучува копија од Повелбата што веќе сите земји-членки на ЕУ ја склучија. Ова е вклучено во Уставот така што самите институции на ЕУ се должни да се усогласат со истите стандарди на основните права. Кога Повелбата беше првично склучена, Британската влада изјави дека Повелбата нема обврзувачки ефект. Повелбата ќе имаше несомнена важност доколку се вградеше во ТЦЕ.
Поедноставен жаргон и правни инструменти
ТЦЕ прави напори да го поедностави жаргонот и да го намали бројот на правните инструменти на ЕУ (т.е. начините на кои земјите од ЕУ можат да дејствуваат). Меѓутоа, тоа е долг документ кој е формулиран со непознати и технички термини, што се покажа непопуларен кога им беше претставен (на пример) на Француските гласачи при нивниот референдум за ТЦЕ.
ТЦЕ ги обединува правните инструменти низ политичките области (наведени како столбови на ЕУ во претходните договори). Поточно:
Положбата на Министерот за надворешни работи
Според ТЦЕ, улогата на Високиот претставник за Заедничка надворешна и безбедносна политика би била споена со улогата на Комесарот за надворешни работи. Со ова би се формирал нов Министер за Надворешни работи што ќе биде и Потпретседател на Комисијата. Оваа личност би била одговорна за соработката на надворешатата политика низ Унијата, и би ја претставувала ЕУ во странство, во области каде земјите-членки се согласуваат да зборуваат со еден глас.
Гласање со квалификувано мнозинство
Повеќето секојдневни одлуки ќе се донесуваат со гласање со квалификувано мнозинство во Советот на министри со што ќе биде потребно 55% од мнозинството членови на Советот да застапуваат 65% од мнозинството граѓани. ( 55% би се покачиле на 72% кога Советот би дејствувал по своја сопствена иницијатива отколку кога би дејствувал според донесениот предлог од Комисијата или Министерот за надворешни работи.) Едногласната согласност на сите земји-членки единствено ќе се бара за одлуки поврзани со почувствителни проблеми, како што се: данок, социјална безбедност, надворешна политика, и одбрана.
Претседателот на Европскиот Совет
Шестмесечното ротирачко претседателство на Европскиот Совет би се префрлило на претседавач што би бил избран од страна на шефовите на владите, за мандат од 2½ години што само еднаш би можел да се обнови. Самата таа улога би останала административна и неизвршна, но наместо како што денес претседателството го извршува само една земја-членка, тоа би го извршувала една членка избрана од Советот која нему би му поднесувала сметки.
Претседател на Советот за министри
Шестмесечното ротирачко претседателство на Советот на министри, кое во моментов се поклопува со претседателството на Европскиот Совет, би се сменил на 18 месечно ротирачко претседателство кое три земји-членки ќе го делеа во обид да обезбедат повеќе континуитет. Исклучокот би бил конфигурацијата на Советот за надворешни работи, со кое би претседавал новоформираниот Министер за надворешни работи.
Помала комисија
Бројот на членовите на Комисијата би бил намален од 27 на 18 до 2014 година. Би имало помалку комесари така што, една по една, земјите-членки два од трипати ќе номинираа комесари.
Подобрена соработка
Би постоело зацврстување на постоечките правила за „подобрена соработка“ онаму каде некои земји-членки би избрале поблиску да дејствуваат заедно, а некои не. Најмалку една третина од земјите-членки сега би биле присилени да учествуваат во каква била подобрена соработка, а би имало и потреба од договор за Европски парламент. Можноста за подобрена соработка би била и проширена кон сите усогласени политички области на ЕУ.
Ревизии на договорот
Порано, за измената на договорите било одлучувано на приватен состанок со едногласен договор на Европскиот Совет. Поддржувачите на ТЦЕ тврдат дека какви било измени на Договорот за устав во себе ќе вклучуваат пренесување нова Конвенција, слична на онаа со која претседаваше Валери Жискар Д’естен при изготвувањето на ТЦЕ. Оваа пстапка може да се заобиколи доколку Европскиот парламент се согласи, а во тој случај, последниот збор за усвојување на предлози ќе го има Европскиот совет, кој мора едногласно да се согласи. Меѓутоа, Европскиот совет може да направи мали ревизии (префрлање од едногласно гласање на гласање со квалификувано мнозинство во одредени политички области) преку таканаречената „Пасарелова клауза“ (Член IV-444) доколку секоја земја-членка се согласи.
Клауза за повлекување
Нова клауза во ТЦЕ овозможува секоја земја-членка да се повлече без одново да преговара или без да ги прекрши обврските што ги наложува договорот (клауза I-60). Според оваа клауза, кога земјата ќе го извести Советот за нејзината намера да се повлече, во Советот се склучува спогодба со согласност на парламентот. Ако преговорите не се склучат за време од две години, земјата сепак ќе си замине. Опишаната постапка е формализирање на постапката кога Гренланд ја напушти ЕЗ во 1985 година.
Меѓународен универзитет Струга
Меѓународен универзитет Струга (албански:Universiteti Ndërkombetar i Strugës) – универзитет во Република Македонија. Универзитетот има два кампуса сместени во Струга и Гостивар со приближно 2.500 студенти. Меѓународниот универзитет Струга има четири факултети: Економски факултет, Правен факултет, Факултет за политички науки и Факултет за информатички технологии.
Туписки јазици
Туписки јазици — јазично семејство од околу 70 јазици кои се зборуваат/ зборувале во Јужна Америка. Најпознати јазици од ова семејство се гваранскиот и тупискиот јазик.
Класификација
Според Родригес и Кабрал (2012), ова семејство е составено од 10 погрупи, кои се поделени на две групи: западнотуписки и источнотуписки.
Фаустино Рејес
Фаустино Рејес Лопез (роден на 4 април 1975 година во Марчена, Севиља) e поранешен боксер од Шпанија, кој ја претставувал својата родна земја на Летните олимписки игри 1992 година во Барселона, Шпанија. Таму го освоил сребрениот медал во перо категорија (57кг), откако бил поразен во финалето од Германецот Андреас Тевс.
Анита Стриндберг
Анита Стриндберг (родена на 19 јуни 1937 година) е поранешна шведска глумица која се појавила во бројни италијански џијало филмови, во 70-тите години на минатиот век.
Стриндберг се појавила како Анита Едберг во два шведски филма кон крајот на 1950-тите. Својата кариера ја започна во џијали со „Гуштер во женска кожа“ на Лусио Фулчи во 1971 година и истата година играла во нејзината прва главна улога, во режијата „Случајот на опашката на скорпијата“, Серхио Мартино. Во 1972 година, таа глумела во уште две џијали: Алдо Ладовиот филм „Кој ја виде кој ја виде како умира?“ и на Мартино е „Твојот порок е заклучена просторија и клучот го имам само јас“.
По раните 1970-ти, Стриндберг глумела во многу видови жанровски филмови: жена во затвор во филм „Жените во ќелија Блок 7“ (1973); хорор филм сличен на Егзорцист - Антихристот (1974); и филмот ,„Скоро човечки“ (1974), во режија на Умберто Ленци. Нејзиниот последен филм била „Опсесијата со убиството“ на Рикардо Фреда, позната и како страв, во која глуми и Лора Гемсер.
Џорџтаун (Гвајана)
Џорџтаун, со население од 239.227 жители е главен и најголем град во Гвајана, сместена во регионот Демерера-Махаика. Сместен е на брегот на Атлантски Океан, на устието на реката Демерера и е наречен „Градина на градови од Карибите“. Џорџтаун е сместена на 6 ° 48'N 58 ° 10'W. Градот служи првенствено како мал и административен центар. Тој, исто така, служи како центар за финансиски услуги.
Токомериј
Токомериј, познат и како Тихомир,  ― татко на Басараб, кој ќе стане првиот независен војвода на Влашка. Многу романски историчари, како Влад Георгеску и Марсел Попа, веруваат дека Токомериј бил војвода во Влашка, кој го наследил Барбат, кој владеел околу 1278 година; други, како што е Тудор Салегеан, го нарекуваат месен владетел чиј статус не може да се одреди.
Име
Името на Токомериј е познато само од дипломата издадена од Карло I Унгарски на 26 ноември 1332 година. Дипломата се однесува на „расколничкиот Басараб, син на Токомериј, нашиот неверен Влав“. („Basarab, filium Thocomerii, scismaticum, infidelis Olahus Nostris“).