cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кралот Лав
Дејствие
Филмот започнува со собирање на голем број на животни околу карпата Прајд Рок во Африка, каде мудриот мајмун, Рафики го претставува Симба, новородениот син на Кралот Лав и Кралицата Лавица, Муфаса и Сараби. Единствениот жител на земјата Прајд, кој не е среќен за раѓањето на наследникот на кралот, е помладиот брат на Муфаса, Скар, кој самиот сака да ја добие круната. Како што расте Симба, го учат за околината на Прајд, како и за соседните далечни земји, раководени од диви хиени. Меѓутоа, Симба е мал шегаџија, кој попрво би си играл со неговата најдобра другарка Нала, отколку да го слуша Зазу, птицата-советник на Муфаса, како му држи лекции. Откако Скар ќе му каже на љубопитниот Симба за гробницата на слонови во далечните земји, Симба и Нала ќе го надмудрат Зазу и ќе му избегаат за да ги истражуваат далечните и опасни земји. Таму ќе ги сретнат трите хиени Шензи, Банзи и Ед, кои почнуваат да ги бркаат со цел да ги убијат. Муфаса стигнува навреме за да ги спаси малите лавчиња откако ќе биде известен од Зазу за нивното бегство. Тој му кажува на својот син, дека не е мудро да се пушта во неволји со цел да си ја докаже храброста. Потоа тој го учи сина си за ѕвездите, кои го претставуваат сите претходни кралеви, кои ги гледаат од небото. Тој му кажува на Симба дека кога и да се чувствува осамен, да се сети дека тој и ѕвезите се секогаш тука за да го водат.
Во меѓувреме, Скар се здружува со хиените и кова план за да ги убијат Муфаса и Симба, за да го зазеде престолот. По наредба на Скар, хиените бркаат стадо од гнуа, кои не го забележуваат Симба во клисурата, и во паника бегаат во големо стампедо. Пакосниот Скар му кажува на Муфаса дека неговиот син е во опасност. Муфаса го спасува Симба и го фрла надвор од опасната клисура. Во меѓувреме, додека Муфаса се обидува да се извлече од лизгавите ѕидови на клисурата, бара помош од Скар, кој се наоѓа веднаш над него. Но, Скар одбива да му помогне, напротив, сурово го фрла назад во разбеснатото стампедо, каде тој умира. Откако Симба ќе го најде мртвото тело на татка си, Скар ќе го излаже Симба дека тој ја предизвикал неговата смрт со негото љубопитство и негрижа. Засрамен, Симба бега од родната земја, со намера никогаш да не се врати. Скар им наредува на хиените да го убијат Симба, но тие бркајќи го, ќе му изгубат траг. Во отсуство на Симба, Скар настапува како законски наследник на Муфаса, и станува новиот крал.
Симба се онесвестува во пустелијата по неговото бегство. Таму ќе го најдат меркатот Тимон и вепарот Пумба, кои ќе го спасат и ќе се грижат за него. Тие го учат за нивното мото кое гласи „Хакуна Матата” кое значи дека нема потреба од грижи. По неколку поминати години, Симба кој веќе е возрасен лав, ја среќава Нала, која го брка Пумба. Нара е пресреќна дека го гледа жив, и му кажува дека Скар е многу неодговорен крал и со неговата негрижа ги донел жителите до гладување. Сè уште засрамен, поради тоа што ја предизвикал смртта на својот татко, Симба одбива да се врати во Прајд Рок, за да го заземе кралското место. Меѓутоа мудриот мајмун Рафики дознава дека Симба е жив. Тој за него го повикува духот на Муфаса, на небото. Муфаса му кажува на Симба дека тој мора да се врати назад во Прајд Рок за да стане крал. Симба му кажува на татка си дека тој повеќе не е храбриот Симба, но Муфаса му одговара дека тој мора да запамети дека е негов син и единствениот вистински крал по него и исчезнува од небото.
Сега, кога конечно Скар е мртов, а хиените прогонети, Симба се појавува и е поздравен од Нала и неговата мајка. Кога тој го повикува Рафики, тој му се поклонува за да му оддаде чест. Симба се качува и прочекорува на карпата Прајд Рок, додека сите го гледаат со восхит. Кога ќе стигне на работ, Симба погледнува во небото и уште еднаш ги слуша зборовите на татко му, кои го потсетуваат кој е. Кога конечно ќе сфати дека го пронашол своето место во животот, Симба моќно за‘ржува, на што му се придружуваат останатите лавови. Со текот на времето, Прајд Рок се враќа во својата претходна состојба, на богата земја, а Симба изгледа среќен во своето кралство заедно со Нала и Тимон и Пумба како негови верни придружници. Филмот завршува со Рафики, кој го претставува новороденото лавче на Симба и Нала.
Развој на приказната
Идејата за филмот The Lion King дошла во 1988 во тек на разговорот на неколку продуценти на Дизни, додека патувале за Европа на една промоција. Оригиналната идеја за филмот била поинаква од крајниот резултат. Дејствието во оригиналната замисла била борба на лавови и бабуни чиј водач е Скар. Рафики бил леопард, а Тимон и Пумба другари од детството на Симба. Симба не требал да го напушта кралството но со тек на годините да стане мрзлив и ужасен карактер. До 1990, продуцентот Томас Шумахер одлучил самиот да се ангажира околу проектот, "бидејќи лавовите се кул". На Шумахер му се допаднало сценариото за Кралот на џунглата (King of the Jungle). Продукцијата на „Кралот Лав”, чиј оригинален наслов бил „Кралот на Џунглата”, се одвивала во студиото Волт Дизни Фичр Енимејшн, во Калифорнија, САД и во сателитското студио за долгометражни цртани филмови, Дизни–МГМ, во Флорида, САД.
The Lion King бил првиот цртан филм на Дизни според оригинално сценарио. Продуцентите тврделе дека приказната за Кралот Лав се инспирира од животите на Јосиф и Мојсеј, од Библијата, но и од онаа за Хамлет на Вилијам Шекспир Оригиналната приказна, која е инспирирана од „Хамлет” е напишана од Томас Диш. Меѓутоа Диш не доби никаво признание за тоа. Во летото 1992, на тимот се придружила сценаристката Ајрин Меки, со помошник сценаристот, Џонатан Робертс. Меки и Робертс, ја презеле одговорноста да ги поправат емоционалните проблеми во сценариото и да внесат комични моменти за Пумба, Тимон и хиените.
Цртање и анимација
За да се основаат ликовите и тонот за главните ликови на филмот, одговорни биле тринаесет аниматори од Калифорнија и Флорида. Аниматорите кои ги нацртале главните ликови се: Марк Хен за младиот Симба, Рубен А. Акино за возрасниот Симба, Андреас Дежа за Скар, Ејрон Блес за младата Нала, Ентони Дероса за возрасната Нала и Тони Фјукил за Муфаса. Во просториите на студиото Дизни–МГМ, биле анимирани приближно 20 минути од филмот, вклучувајќи го и делот кога се пее песната "I Just Can't Wait to Be King". Во целост, за време на творењето на филмот „Кралот Лав”, учествувале повеќе од 600 уметници и техничари.
Аниматорите на ликовите во филмот, ги проучувале однесувањата на вистинските животни во природа, исто како што било направено за време на снимањето на цртаниот филм на Дизни, „Бамби” од 1942 година. Џим Флауер, реномиран експерт за диви животни, ги посетувал студијата неколкупати за да зборува за нивното однесување во дивината, со цел да им помогне на аниматорите да го доловат вистинското чувство во нивните цртежи. Аниматорите исто така ги проучувале движењата на животните во Зоолошката градина на Мајами. Пред да започнат со официјалната продукција, неколку членови на филмската екипа, како режисерите, продуцентот набљудувачот на приказната Бренда Чапман и продукцискиот дизајнер Крис Сандерс, отпатувале до националниот парк во Кенија, за во живо да ги проучуваат животните, со цел да можат успешно да го доловат тоа во филмот. Земјата Прајд е направена по инспирација добиена во паркот. Употребата на компјутери им помогнало на уредниците да ја претстават својата визија на нови начини. Се користела посебна компјутерска програма, која им овозможила на аниматорите да добијат слика која потсеќа на рачно нацртана, и исто така симулира вистински движења. Пет посебно обучени аниматори и техничари, вложиле повеќе од две години за да ја создадат сцената со стампедото со времетраење од две и пол минути во филмот.
Едно време, неколку луѓе од екипата сметале дека „Кралот Лав” не е толку важен колку „Покахонтас”, кој истовремено бил во продукција. Голем дел од екипата, претпочитале да работат на „Покахонтас”, мислејќи дека ќе биде поуспешен и поубав филм. Меѓутоа публиката полна со ентузијазам откако ја видела неофицијалната најавна шпица на „Кралот Лав”, со песната „Circle of life”, ги предомислила творците и им влеала надеж дека сепак тоа ќе биде успешен филм. Како што се очекувало, и двата филма постигнале голем комерцијален успех, но „Кралот Лав”, добил повеќе позитивни критики и далеку поголема заработувачка од „Покахонтас”.
Глумечка екипа
Гласовите на ликовите од главните и споредни улоги во филмот ги синхронизирале глумците: Метју Бродерик како возрасниот Симба, Џонатан Тејлор Томас како младиот Симба, Никета Каламе како младата Нела, Џим Камингс како хиената Ед, Џејмс Ерл Џонс како Муфаса, Нејтан Лејн како Тимон, Ерни Сабела како Пумба,Џереми Ајронс како Скар, Роберт Гијом како мајмунот Рафики, Роуан Аткинсон како птицата Зазу, Мојра Кели како возрасната Нала, Вупи Голдберг како хиената Шензи, Зое Водач како Сарафина, мајката на Нала и Чич Мартин како хиената Банзи.
Музика
Елтон Џон и Тим Рајс ги напишале оригиналните песни за филмот. За време на одјавната шпица, Елтон Џон ја пее песната „Can you feel the love tonight”. Филмската музика ја компонирал Ханс Цимер и ја збогатил со африканска музика и хорско пеење.
Оригинални песни
Ова се песните од филмот, по распоред како што се појавуваат во филмот:
Бокс-офис
Во 1994, „Кралот Лав” стана филм со најголема заработувачка на светско ниво, а на второ место во Соединетите Американски Држави. (по Форест Гамп) Филмот направил заработувачка од 312.855.561 американски долари. На светско ниво, филмот заработил 783.841.776$. Со тоа го заземал местото на најуспешниот цртан филм на сите времиња, сè до компјутерски анимираниот „Барајќи го Немо”. Во 2011 година, тој се најде на шестото место на филмови со најголема заработувачка. Денес е на 29тото место меѓу сите филмови на сите времиња,, на 7мо место во светот како анимиран филм кој имал најголема заработувачка, на 3то место помеѓу сите филмови во продукција на Дизни, (зад Фрозен и Зоотопија).
Критики
„Кралот Лав” се здобил со многу позитивни критики и на мрежата Rotten Tomatoes, со вкупни 61 филмски рецензии, филмот има вкупно 92% позитивни критики. Со оценка 8/10, во блиска битка со „Аладин”, кој е на второто место на највисоко рангирани долгометражни цртани филмови од Дизни. На првото место на листата се наоѓа „Убавицата и ѕверот” со вкупно 93% позитивни критики. Филмскиот критичар Роџер Еберт, го нарекол филмот „совршено нацртан анимиран догометражен филм” и во неговата рецензија напиша „Сагата на Симба, која во својата суштина содржи делови од грчката трагедија и потсетува на „Хамлет”, е многу поучна и забавна.” Хал Хинсон, од весникот „Д Вашингтон пост”, го нарекол „импресивно, речиси застрашувачко постигнување” и кажа дека филмот е „спектакуларен на начин на кој стана вообичаено за сите долгометражни цртани филмови на Дизни”. Но со помалку ентузијазам на крајот на својата рецензија вели: „тоа е епска приказна со Шекспиријански шмек, и е посоодветен за возрасни, отколку за деца. Искрено, тој е чуден дури и за возрасните.” Филмскиот критичар од списанието „Ролинг стоун”, Петер Траверс, го пофалил филмот во својата рецензија велејќи: „многу забавна мешавина на музика, забава и забележливи убавини, филм со големо срце.” Во јуни, 2008 година, Американскиот филмски институт, го стави филмот во еден меѓу десетте најдобри филмови на сите времиња.
Награди и номинации
Филмот доби многу номинации, вклучувајќи Филмска награда на академијата на САД за музиката на Ханс Цимер и Награда Златен глобус за Најдобар филм-мјузикл или комедија. Најбитно, песната „Can you feel the love tonight” на Елтон Џон и Тим Рајс, доби награда за најдобра песна во филм, на доделување на Филмските награди на академијата на САД. Останатите награди припаѓаат на: Најдобра синхронизација на гласот на Скар во изведба на Џереми Ајронс; Најдобро лично достигнување за придонес на приказната во полето на анимацијата; најдобра изведба на песна од машки глас, за песната „Can you feel the love tonight” на Елтон Џон.
Издание во 1995 година
„Кралот Лав” за првпат беше издаден на видео касета, на 3 март во 1995 година.
Платинско издание во 2003 година
На 7 октомври во 2003 година, филмот беше издаден на видео касета и двд-издание за првпат, како дел од платинските изданија на Дизни.
Дијамантско издание во 2011година
Дијаматското издание на „Кралот Лав” беше пуштено во продажба на 4 октомври 2011 година.
Потеклото на приказната
„Кралот Лав” е првиот долгометражен цртан филм на Дизни, кој се смета дека има оригинална приказна, и не е заснован на веќе постечка приказна. Творците на филмот веќе имаа кажано дека инспирацијата на филмот потекнува од Јосиф и Мојсеј од „Библијата” и „Хамлет” на Вилијам Шекспир. Сепак, многу делови од филмот имаат сличност со познатиот jапонски цртан филм од 1960 година, „Белиот лав Кимба” (Jungle Emperor). Една сличност е имињата на протагонистите Кимба и Симба. Многу ликови и сцени во филмот се слични со јапонскиот оригинал. Дури и Метју Бродерик, кој го синхронизира гласот на возрасниот Симба, изјавил дека, на почетокот мислел дека ќе се снима римејк на јапонскиот филм, бидејќи има слична содржина. Се вели дека, со цел да се избегне сличноста, Дизни вовел идеи од „Хамлет”.
Скриени пораки
Во една од сцените во оригиналното ВХС издание на филмот, може да се забележи како се појавува зборот „секс”. Тоа е сцената кога Симба клапнува на земјата, а прашината оди во небото и фактички ги прави буквите. За да се спречат понатамошни дискусии, аниматорите на филмот признале дека тоа е всушност нивен потпис како невин потпис за нивната работа. Вистинскиот збор бил „сфс”, што означува скратеница за специјални ефекти.
Песната „The lion sleeps tonight”
Песната во сцена со Тимон и Пумба, доведе до спорови меѓу Дизни и семејството на Јужноафриканскиот пејач Соломон Линда, кој всушност ја компонирал оригиналната музичка линија во 1939 година. Во јули 2004 година, семејството на Линда поднесе тужба, барајќи 1,6 милион долари. Во 2006 година, семејствот ги доби своите права над песната и во филмот стои под оригиналниот композитор.
Влијание врз модерната култура
Поради својата популарност, „Кралот Лав” беше споменуван во многу медиуми. На пример, цртаната тв-серија „Симпсонови” го спомна филмот во една епизода. Кон крајот на епизодата, во една сцена се појавува духот на Муфаса со Дарт Вејдер и вели: „Ова е си-ен-ен. Мораш да се одмаздиш за мојата смрт Кимба...о мислам Симба” реплика за контроверзијата со јапонскиот филм. Дизни го вметнува „Кралот Лав” во многу свои шоуа и филмови. На пример во филмот од 1995 година, „Приказна за играчките”, се појавува песната „Хакуна матата” додека Енди се вози во својата кола. Во цртаниот филм „Херкулес” еден лик ја носи кожата на Скар додека го црта Херкулес на вазна.
Мала Вендреша
Мала Вендреша — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Вендреша.
Виљагарсија де ла Торе
Виљагарсија де ла Торе — општина со местоположба во покраината Бадахос, Екстремадура, Шпанија. Според пописот од 2006 година (Национален статистички институт (INE)), општината има население од 1.003 жители.
Дербисер
Дербисер — река во Југозападна Македонија и притока на Брајчинска Река.
Течение
Реката извира на западната падина на планината Баба. Нејзиниот тек е југоисточно од градот Ресен. Се влева во Брајчинска Река.
Како е спасен господинот Бенкс
Како е спасен господинот Бенкс (англиски: Saving Mr. Banks) е американски филм од 2013 година, во режија на Џон Ли Хенкок. Главните улоги ги толкуваат: Том Хенкс, Ема Томпсон, Колин Фарел и Рут Вилсон.
Содржина
Како грижлив татко, Волт Дизни (го игра Хенкс) им ветува на своите сакани ќерки дека ќе ја екранизира нивната омилена дадилка, Мери Попинс. Но, Дизни не знае дека намќорестата писателка П. Л. Траверс (ја игра Томпсон) нема намера да дозволи нејзиниот најпознат лик да биде пренесен на филмското платно. Поради тоа, ветувањето на Дизни е тешко остварливо. Сепак, по повеќе години, продажбата на книгата на Траверс започнува да опаѓа, па нејзините намалени приходи ја тераат Траверс да се сретне со Дизни за да разговараат околу продажбата на авторските права.
Црквиште (Витолиште)
Црквиште - Урвич — археолошко наоѓалиште во прилепското село Витолиште. Претставува населба од средниот век.
Се наоѓа на висок рид со стрмни падини, оддалечен 1,5 км од јужната страна на селото. На самиот врв, кој претставува големо зарамнето плато, како и во неговото подножје, се среќаваат многубројни фрагменти од средновековна керамика, како и расфрлени камења што најверојатно потекнуваат од разурнати објекти. Според кажувањето на мештаните имало олтар од црква, а тука се наоѓало и старото село.
Травеминде
Травеминде претставува приморско одморалиште од 1802 година и е најголемо фериботско пристаниште на Балтичкото Море во Германија со линии до Шведска, Финска, Русија, Латвија и Естонија. Светилникот е најстариот на германскиот балтички брег, кој потекнува од 1539 година. Друга знаменитост на Травеминде е едрилицата „Пасат“, музејски брод закотвен во устието на реката Траве.
Трката „Травеминдска недела“ (Travemünder Woche) — годишна едриличарски настан, кој се одржува во Травеминде. Покрај ова, местото е познато и по песочниот фестивал.
Литература
Приморското одморалиште од век било доловено од Томас Ман во неговиот роман „Буденброкови“. Травеминде е опишан од Ман како место на слобода, среќа и — во случајот на Антони — љубов, во спротивност со проблемите од секојдневниот живот.
Савски мост (Белград)
Савски мост е најмалиот мост кој служи за патен сообраќај во Белград. Покрај патниот сообраќај, преку него проаѓаат и трамваји.
Технички одлики
Долг е околу 430 -{м}- додека распонот помеѓу двата главни столба изнесува 157 -{м}-. Мостот има по една трака за патнички возила која во исто време ја користат и трамваите.
Мала Гура
Мала Гура — село во Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград и општината Гура.
Судење со порота
Судењето со порота, е законска постапка, во која поротниците (порота) донесуваат целокупна одлука или одлучуваат за одделни правни или фактички прашања. Тоа се разликува од судење со судија во кое еден професионален судија или панел од професионални судии ги донесуваат сите одлуки.
Судењето со порота се користи за пресудување на значителен дел на сериозни кривични дела во речиси сите правни системи кои спаѓаат во англосаксонската правната традиција - common law(Сингапур, на пример, е исклучок), а порота или судии-поротници биле инкорпорирани за пресудување за кривични дела во правните системи на голем дел од земјите кои припаѓаат на европско-континенталната правна традиција. Само во САД е предвидена рутинска употреба на судење со порота и во широк спектар на не-кривични судски процеси. Други земји кои и припаѓаат на англосаксонската правна традиција, го користат судењето со порота само во одбрана класа на случаи кои се дел од целокупната граѓанска материја (како тужбата за клевета во Англија и Велс), а вистински судења со порота во граѓанското право речиси целосно отсуствува во светот. Некои правни јурисдикции кои спаѓаат во европско континенталната правна традиција, сепак, имаат арбитражни панели чиишто не-правно обучени членови одлучуваат во случаи од области кои соодветствуваат на професионалната експертиза која ја имаат тие членови.
Достапноста на судењето од страна на порота во Американските јурисдикции варира. Бидејќи правниот систем на САД се одделил од англискиот за време на Американската револуција, дали одредена постапка користи порота, зависи од тоа дали конкретните случаи се суделе од порота под Англиското обичајно право во тоа време, отколку од правилата кои владеат во англиските судови денес. На пример, во тоа време англиските судови или courts of law користеле порота и во случаите од оштетно право, но ткн. courts of equity кои суделе во граѓански случаи кои бараат забрана или друга форма на не-монетарната оштета не користеле порота. Како резултат на тоа, оваа практика за користење на порота продолжила да постои во американското граѓанско право но во современото англиско право, само во кривичната постапка и некои други постапки ткн. inquests.
Судењето со порота, што се развило многу повеќе во рамките на англосаксонските правни системи отколку во системите од континентало европската правна традиција, имало големо влијание врз природата на американската граѓанска и кривична постапка правила и покрај постоењето на опција на судењето само од професионален судија кое се користело во мал број случаи. Во принцип, достапноста на жирито судење ако правилно да побара има довеле до систем во кој наоѓање факти е концентрирана во еден пробен период, наместо повеќе расправи, како и на апелациониот преглед на судскиот судски одлуки во голема мерка е ограничен. Судењето со порота се од помала важност (или нема значење) во земји кои спаѓаат во англосаксонската правна традиција.
Грција
Античка Атина имаше механизам, наречен dikastaí, за да се осигура дека никој не може да одберете граѓаните за своите судење. За нормални случаи, судовите биле составени од dikastai до 500 граѓани. За капитални предмети – оние кои се вклучени смрт, оштетување на слобода, егзил, загуба на граѓанските права, или заплена на имотот – судењето беше пред жири на 1,001 да 1,501 dikastai. Во таков голем жири, на едногласност по правило ќе биде нереално, и пресуди се постигне од страна на мнозинството. Жири беа избрани со ждрепка. Jurists фрлија керамички диск со една оска во неговата средина се: оска беше или шупливи или цврсти. На тој начин, на начин на кои тие гласаа беше чуваат во тајност бидејќи jurists ќе се одржи нивната диск од страна на оска со палецот и forefinger, на тој начин се крие дали нејзината оска беше празен или цврсти. Бидејќи Periclean пати, jurists се надоместува за нивната седи во судот, со износ од еден ден на платите.
Институцијата на судењето од страна на жирито беше ritually прикажан од страна на Aeschylus во Eumenides, трет и последен игра на неговите Oresteia трилогија. Во игра, на иновации е доведена во врска со божицата Атена, кој повикува дванаесет граѓаните да седат како жири. Богот Аполон учествува во судскиот процес што се залагаат за обвинетиот Orestes и Furies како обвинители за убиените Clytaemnestra. Во случај на жирито е поделена шест до шест, и Атена го диктира дека во таков случај, пресудата отсега натаму треба да биде за донесување ослободителна пресуда.
Рим
Од почетокот на република македонија и во поголемиот дел од граѓанските предмети кон крајот на империјата, имаше и трибунали со одликите на жирито, Римската судиите се цивили, лежеше и не се професионални. Капитал испитувања беа одржани пред жири составено од стотици или илјадници луѓе во commitias или векови, исто како во Римско испитувања. Римското право е предвидено за годишни избор на judices, кој ќе биде одговорен за решавање на споровите од страна дејствува како поротници, со praetor вршење многу од должностите на судија. Високи владини претставници и нивните роднини биле забранети од дејствува како judices, поради судир на интереси. Оние претходно прогласен за виновен за сериозни кривични дела (кривични дела) исто така беа забранети како што биле гладијатори за изнајмување, кои најверојатно биле ангажирани за да ги реши споровите преку испитување од страна на борба. Законот е како што следува:
Светото Римско Царство
На Swabian обред на 1562 повика на поканата на jurymen (), и разни методи биле во употреба во Emmendingen, Oppenau, и Oberkirch. Hauenstein's повелбата на 1442 обезбедено право да му биде судено во сите случаи од 24 колеги е еднакво, а во Friburg жирито беше составено од 30 граѓани и советници. модерните жирито судење првпат е воведен во Rhenish провинции во 1798 година, со судот се состои најчесто на 12 граѓани ().
Систем, при што на граѓаните, се обидов со нивните врсници избрани од целата заедница во отворен суд постепено се заменети со "мотор на тиранија и угнетување" во Германија, во кој процесот на истрага беше тајна и живот и слобода зависеше од судии се назначени од страна на државата. Во Констанца жирито судење беше потиснати со декрет на Habsburg Монархија во 1786. Во Франкфурт Уставот на неуспешни Револуции од 1848 повика на жирито судење за "посериозни кривични дела и на сите политички престапи", но никогаш не беше имплементиран по Франкфурт Парламент е распуштен со Württemberg dragoons. Еден 1873 предлог за кривична постапка произведени од страна на Пруски Министерството за Правда предложи да се укине жирито и да го замените со мешан систем, предизвикувајќи значителна политичка дебата. Во Вајмар во Република жирито беше укината Emminger Реформа на 4 јануари 1924 година.
Меѓу 1948 година и 1950 година, во Американската-окупирани од Германија и на Сојузна Република Германија, Баварија врати на жирито судење како што постоеше пред итни декрети, но, тие повторно биле укинати од страна на 1950 Обединување Акт () за Сојузна Република. Во 1979 година, сад се обидел Источна германија МНОГУ Лет 165 киднапирање осомничени во сад Суд за Берлин во западен Берлин, кој го прогласи обвинетиот имал право на жирито судење во рамките на сад Уставот и така се обидов со Западно германски жирито.
Лајлиј за пријателството
Лајлиј за пријателството (латински: Laelius de Amicitia) - дело на латинскиот мислител Цицерон.
Содржина
Цицерон го негира ставот на грчките филозофи дека само мудрецот може да биде добар. Притоа, тој наведува примери на многу луѓе (Фабрициј, Корунканиј, Маниј Куриј) кои биле добри а не биле мудреци. Според него, кој е праведен, непорочен, благороден и постојан, тој е добар иако не е мудрец. Добриот човек, пак, е способен за пријателство, зашто тоа постои само меѓу чесните луѓе. Притоа, пријателството е посилно од роднинските врски, зашто тие може да постојат и без љубов, но пријателството не може. Пријателството е поврзано со сите човекови среќи и несреќи. Колку е тоа скапо се гледа по тоа колку е ретко: секој човек познава стотици луѓе, но од нив може да издвои само двајца-тројца пријатели. Според Цицерон, пријателството е хармонија на човечкото и божественото. Нема ништо повозвишено од тоа со некого да разговараме како со себе, а другиот да се радува на секоја наша несреќа и да ги поднесува сите наши несреќи. Меѓутоа, постои разлика меѓу обичните и секојдневни пријателства и они што се споменуваат како пример. Најголемото добро што доаѓа од пријателството, продолжува Цицерон, тоа е што не дозволува духот да падне или да ослаби; на тој начин, сиромашниот станува богат, слабиот силен, па дури и мртвиот станува жив. Омразата може да ги разурне домовите и државите, а то анајдобро ја покажува потребата од пријателство. Но, постои граница кога пријателството треба да престане: а тоа се случува ако пријателот побара од својот пријател лоша услуга. Пријателството бара услуги, но само ако тие се морални.
Осврт кон делото
Ова мало по обем дело е напишано кога Цицерон имал 63 години, за време на неговата голема жалост, по смртта на ќерка му. Тоа постигнало голема слава, што се должи повеќе на благородните идеи изнесени во него, отколку на оригиналноста. Впрочем, самиот Цицерон признавал дека мислите изложени во неговите книги се туѓи, а само зборовите се негови.
202 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5306 и 5307 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4548 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3558 и 3559 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 551.
Благоја Ристески
Благоја Сандрев Ристески (12 април 1928 во Горенци, Охридско — 2 мај 1945 во Горенци, Охридско) македонски партизан, учесник во НОБ.
Животопис
Благоја Сандрев Ристески е роден во селото Горенци. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ доброволно пристапува на 25 август 1944 година. Како борец во Втората македонска ударна бригада, учествува на Сремскиот фронт, каде што се разболува. Ослободен од ЈНА умира дома на 2 мај 1945 година.
Тие (филм од 2006)
Тие (Ils) е француско-романски хорор филм од 2006 година во режија на Давид Моро и Ксавиер Палуд. Според насловната картичка на почетокот на филмот, тој е "заснован врз вистински настани".
Главните улоги ги толкуваат глумците Оливија Бонами како Клемонтин, млада настивничка која скоро се преселила од Франција во близина на Букурешт, Романија, заедно со нејзиниот љубовник Лука, кого го игра глумецот Микаел Коен.
Манастир Придворица
Манастирот Придворица е манастир на Српската православна црква, изграден во 12 век, во исто време со блиската Студеница. Има статус на споменик на културата од големо значење. Се наоѓа во село Придворица, Ивањица.
Според архитектонските одлики е типичен пример на средновековната Рашка школа. Црквата Преображение е еднокорабна, еднокупола градба со полукружна апсида на исток. Надворешната фасада е украсена со фриз од слепи аркади.
Изграден бил од слуга кој работел на дворот на Немањиќи околу 1195 година. Оттука и името Придворица. Сведоштво за тоа се мали, но вредни остатоци од фрески во горниот тек на храмот. Во почетокот ова бил женски манастир, што е потврдено со повелбата на Немања кон манастирот Студеница. Монахињите се занимавале со ткаење и ги пренесувале вештините на месното население, за што сведочи и целосно автентичен стил на ткаење во овој регион; тогаш со векови била локална црква, а од 2007 година повторно била прогласена за манастир, но за машки. Игумен на манастирот, а во манастирот живеат двајца искушеници. Придворица е на 28-ми километар од патот Ивањица-Студеница.
Самата зграда двапати била обновена, што на многу начини ја променило нејзината надворешност: првпат по 1557 година, а втор пат во средината на деветнаесеттиот век. При второто обновување, на портите бил насликан иконостас, потпишан од Сретен Протиќ Молеровиќ 1835 година. Манастирската црква Придворица е посветена на Преображение. Манастирот е еден од ретките во Србија кои имаат свој грб.
Надворешни врски
43.47583°N, 20.37944°W
Црква Свети Александар Невски (Софија)
Храмот-споменик Свети Александар Невски (Храм-паметник Свети Александър Невски) е патријаршиска катедрала на Бугарската православна црква во Софија. Изградена е во 1908 година како прослава на Свети Александар Невски и сите руски војници, убиени во Руско-турската војна од 1877-1878.
Историја
Одлуката за градење била донесена уште во 1879 година од Основачкото собрание во Трново (предлогот го направил Петко Каравелов). Дадени биле неколку предлози за место на црквата и првично бил избран градот Велико Трново, но откако за главен град била избрана Софија, Собранието решило храмот да се изгради во главниот град. За изградба на храмот биле собрани од доброволни цели паушал од 1 900 000 лв.
Главниот камен тмелник бил поставен на 3 март 1882 година, на четвртата годишнина од потпишувањето на Санстефанскиот договор.
Име
Храмот е посветен на Александар Невски, познат по победата над Тевтонски ред во Битката кај Чудското езеро, прогласен за светец од Руската православна црква. Александар Невски бил патрон на рускиот император Александар II и името на храмот е израз на благодарност на Бугарите кон Русија во лицето на царот. Накратко во периодот меѓу 1916 и 1920 година црквата била преименувана во "Св Свети Кирил и Методиј" (во Првата светска војна, Бугарија и Русија се во војна и имале судири во Северна Добруџа), а во 1920 година повторно било вратено старото име.
Храмот е петокорабна куполна базилика во неовизантиски стил. Во внатрешното декорирање црквата е украсена со исклучително квалитетни и скапи градежни материјали како италијански мермери, оникс од Бразил, алабастар и други.
Храмот е прогласен за споменик на културата во 1924 година.
Госпоѓа Браун
Госпоѓа Браун (англиски: Mrs. Brown) е британски филм од 1997 година, во режија на Џон Маден. Главните улоги ги толкуваат: Џуди Денч и Били Коноли.
Содржина
Кралицата Викторија (ја игра Денч) е во длабока депресија по смртта на својот маж и не излегува во јавноста. Нејзиниот слуга Браун (го игра Коноли), кој ја обожува кралицата, дава сè од себе да ѝ го врати духот. Меѓутоа, на неговата задача ѝ противречат злобните јазици, кои постојано зборуваат за необичнито однос меѓу слугата и кралицата.
Банко Боависта (управна зграда)
Управната зградата на Банко Боависта - еден од најзначајните проекти на Оскар Нимаер во Рио де Жанеиро. Дизајнирана во 1946 година, вклучувало структурни наводи на инженерот Жоаким Кардозо. Отворена била во 1948 година.
Почитувајќи ја сончевата инциденца, предната фасада изненадува со закривената завеса од стаклени тули, помеѓу влезот, што ја осветлува внатрешноста на зградата. Западната фасада има дрвен сонцо-прекршувач што може да се прилагоди според потребите и северната фасада има хоризонтални бетонски брисети, слични на оние од седиштето на Министерството на образование и здравство.
На фасадата има мозаичен панел, од Пауло Вернек и внатре „Првата маса во Бразил“, платно од Портинари, насликано во годината кога била инаугурирана зградата.
Зградата била наведена од Државниот институт за културно наследство (ИНЕПАЦ) во 1992 година.
Табела на контингенција
Taбела на контигенција
Во статистика и статистичко истражување, еден Статистичар постојано врши тестирање на повеќе белези, односно како нивните модалитети влијаат. Со тестот на независност на модалитетите на два белега можат да се тестираат голем број на примери од секојдневниот живот. Така на пример може да се тестира: зависноста на мотивацијата на работниците од нивната плата, зависноста на хируршките интервенции од располагање со апарати, зависноста на квалитетот на почвата од ѓубривото и слично. За да се покаже како успешен тестот на независноста, емпириските честоти(fij), честоти кои претставуваат реални податоци, потребно е да се споредат со т.н. теоретски честоти (fijt), а сето тоа се прави со Taбела на контигенција. Taбелата на контигенција за првпат е употребена од Karl Pearson во On the Theory of Contingency and Its Relation to Association and Normal Correlation, part of the Drapers’ Company Research Memoirs Biometric Series објавена во 1904.
Kako изгледа табела на контигенција
Табелата на контигнеција е составена од две колони со по два белега: карактериситките при избирање парфем и висината на платата. И двата белега имаат по два модалитети. Маргиналниот износ претставува вкупниот број на белезите. Преку табелата на контигенција може да се забележи дека со плата од 6 до 15 и од 15 до 30 илјади денари, кои приоа се емпириски податоци  претпочитаат парфеми со овошна и цветна нота, меѓутоа добиените теоретски честоти не се идентични. Но за да се смета табелата како статистички значајна разликите помеѓу теоретските честоти потребно е да се оценат со различни статистички  тестови. Тоа се: Хи-квадтат тест, Пеарсонов тест, Г-тест, Фишеров тест и Бернардов тест.
Мали очекувани честоти
Во случај кога очекуваната честота е мала, поточно помала од 5 потребна е модификација, всушност треба да се прегрупираат податоците, односно спојување на два модалитети со мали честоти во еден модалитет.
Поради добиените мали  теоретски честоти во последниот модалитет потребно е да се направи табела на контигенција на мали очекувани честоти.
Наводи
Статистика за бизнис и економија – Д-р Славе Ристески, Д-р Драган Тевдовски; четврто издание; Скопје 2010 Theory of Contingency and Its Relation to Association and Normal Correlation", part of the Drapers' Company Research Memoirs Biometric Series http://math.hws.edu/javamath/ryan/ChiSquare.html
Мика Хакинен
Мика Паули Хакинен (Mika Pauli Häkkinen; р. во ) — фински возач на тркачките автомобили, двократен шампион на Формулa 1 (1998 и 1999).
Животопис
Роден во Хелсинки, како момче од својата петта година се натпреварувал во картинг. Во 1990 година победил во Формула 3 што му обезбедило место во Формула 1 и во 1992 потпишал договор со тимот на Лотус. Во 1993 преминал во Мекларен каде добил улога на тест-возач. Истата година тимот го напуштил Марио Андрети и Хекинен добил можност да вози трка заедно со тимскиот колега Аиртон Сена. Во својата прва трка за Макларен успеал да го престигне Сена што предизвикало сензација. Сена во 1994 година преминал во Вилијамс и Хекинен станал прв возач. Во 1995 година доживел тешка несреќа на трката во Аделаида, во Австралија после која едвај останал жив. Сè до 1997 година не успеал да победи и имајќи просечни резултати. Меѓутоа, следните две години бил без конкуренција, пред сè заблагодарувајки им се на одличните Макларенови болиди со Мерцедесови берилијумски мотори и успеал да освои шампионски титули во 2000 и 2001 година, а за титула се борел со Михаел Шумахер, но двапати изгубил. Во 2002 година објавил дека заминува на едногодишна пауза, но за брзо време објавил дека се повлекува од Формула 1. На трките се вратил 2004 година, но овој пат во ДТМ првенство. Се оженил и има две деца.
40. западен меридијан
40. западен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Гренланд, Атлантскиот Океан, Јужна Америка, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
40. западен меридијан образува голема кружница со 140. источен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се на југ кон Јужниот Пол, 40. западниот меридијан поминува низ:
! scope="col" width="120" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Линколново Море ! scope="row" | 🇬🇱 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" | 🇧🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Атлантски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Модернизам
Модернизам — движење во уметноста од крајот на XIX и почетокот на XX век. Сродни изрази се: модерно, модернистот, современо и постмодерно. Во уметноста, модернизмот експлицитно ја отфрла идеологијата на реализмот и, во нови фомри, користи делата од минатото преку примена на реприза, основање, препишување, рекапитулација, ревизија и пародија. Некои го дефинираат модернизмот како социјален прогресивен тренд на мислата, која ја потврдува моќта на човечките суштества да ја создадат, да ја подобрат и преструктуираат нивната животна средина со помош на практични експерименти, научни сознанија или технологија. Други се фокусираат на модернизмот како естетска интроспекција.
Периодот пред Првата светска војна
Непосредно пред Првата светска војна, во 1913 година, дошло до подем на модернизмот во повеќе уметнички подрачја и жанрови. Така, на 14 ноември 1913 година, Марсел Пруст го објавил романот „Во Свановиот крај“, како прв од циклусот „Во потрага по изгубеното време“. Покрај оваа книга, во Франција биле објавени и поетските книги „Песните на А. О. Барнабут“ на Валери Ларбо, „Алкохоли“ на Гијом Аполинер и „Трансисибирска проза“ на Блез Сандрар, како и делата на Франсис Жам, Ален Фурние итн., кои недвосмислено ја најавиле новата поетика на модернизмот. Истата година, во САД, во списанието „Поезија“, Езра Паунд објавил неколку текстови кои денес се сметаат за еден вид манифест на имажизмот, додека Роберт Фрост ја објавил поетската збирка „Волјата на момчето“ (A Boy’s Will). Исто така, во 1913 година биле објавени и следниве значајни книжевни дела: расказот „Пресуда“ на Франц Кафка, поетската збирка „Песни“ на Георг Тракл, збирката раскази „Огледало на смртта“ на Мигел де Унамуно, итн. Истовремено, во Русија, поетите Бурљук, Каменски, Владимир Мајаковски, Велимир Хлебников и Кручонин и сликарите Ларионов, Казимир Малевич, Олга Розанова и Наталија Гончарова ја основаат уметничката група „Хијалеа“ и објавуваат еден од неколкуте манифести на футуризмот. Најпосле, во 1913 година се појавиле бројни модернистички дела и во другите уметности: во Париз било изведено делото на Игор Стравински, „Посветување на пролетта“; Марсел Дишан го изложува своето дело „Тркало на велосипед“, а во Њујорк го прикажува провокативното платно „Актот слегува по скалите“; свои изложби приредуваат и Марк Шагал, Џорџо Де Кирико и Анри Матис, итн.
Изложби, театар, кино, книги и згради сите служеа за цемент во јавноста ја гледаат перцепцијата дека светот се менува. Непријателска реакција често следи, како што сликите се исплукани, немири организирани на отворањето на работите, и политички личности, го осудија модернизмот како гаден и неморален. Во исто време, во 1920 биле познати како "Џез доба", и јавноста покажа значителен ентузијазам за автомобили, воздушниот сообраќај, телефон и други технолошки достигнувања. Од 1930 година, модернизмот ја имаше освоено местото во установата, вклучувајќи го и политичката и уметничката основање, иако по овој пат модернизмот самото се промени. Имаше една општа реакција во 1920 против пред-1918 модернизам, кој истакна свој континуитет со минатото додека се бунтуваат против тоа и против аспекти од тој период што се чинеше претерано учтив, ирационален, и емоционален. Периодот на пост-светска војна период, во прво време, некој се свртел во систематизација или нихилизам и имаше, можеби, најголемо парадигматично движење, Дада. Додека некои писатели го нападнаа лудилото на новиот модернизам, другите ја опиша како бездушни и механички. Меѓу модернистите имало спорови во врска со важноста на јавноста, односот на уметноста до публика, и улогата на уметноста во општеството. Модернизмот состави серија понекогаш контрадикторни одговори на ситуацијата како што беше разбрана, и обидот да се борат универзалните принципи од него. На крајот науката и научната рационалност, често земајќи модели од 18 век просветителството, почна да се гледа како извор на логика и стабилност, додека основните примитивни сексуални и несвесните движења, заедно со навидум контра-интуитивната работа на новата машина возраст, се земени како основна емоционална содржина. Од овие две навидум некомпатибилни столбови, модернистите почна да мода комплетен светоглед кои би можеле да опфати секој аспект на животот. Модернизмот: 1930-1945 Од 1930 година, модернизмот влезе во популарната култура. Со зголемување на урбанизација на населението, таа почнува да се гледа како извор за идеи за да се справи со предизвиците на денот. Како модернизмот доби проширување во академијата, беше развивање на самосвесна теоријата на своја важност. Популарната култура, која не е изведено од висока култура, но наместо од сопствената реалност (особено масовно производство) поттикна многу модернистички иновации. До 1930 Њујорк магазинот започнува да издава нови и модерни идеи од страна на младите писатели и хумористи како Дороти Паркер, Роберт Benchley, И.О. Бела, S.J. Перелман, и Џејмс Турбер, и други. Модерни идеи во уметноста се појавиа во реклами и логоа, познатиот Лондон Underground лого, дизајниран од страна на Едвард Џонстон во 1919 година, е ран пример за потребата од јасна, лесно препознатливи и незаборавни визуелни симболи.
Друго силно влијание во тоа време беше марксизмот. По генерално примитивистичкиот/ирационалниот аспект на пред-првата светска војна модернизмот, која за многу модернисти спречи каква било приврзаност кон само политички решенија, и неокласицизмот од 1920-тите години, како што е претставен најпознатиот од Т.С. Елиот и Игор Стравински-која ги отфрли популарните решенија за современите проблеми-појавата на фашизмот, Големата депресија, и маршот во војна помогна да се радикализира една генерација.Руската револуција ја катализира соединувањето на политичкиот радикализам и утопизам, со повеќе експлицитни политички ставови. Бертолт Брехт, Вистан Хју Оден, Андре Бретон, Луис Арагон и филозофи Антонио Грамши и Валтер Бенјамин се можеби најпознатите модели на овој модернистички марксизам.Овој потег на радикалната левица, сепак, не беше ниту универзална, ниту дефинитивна, и не постои посебна причина да се поврзе модернизмот, суштински со "лево". Модернистите експлицитно на "десното" ги вклучуваат Салвадор Дали, Виндам Луис, Т.С. Елиот, Езра Паунд, холандскиот автор Мено тер Брак и многу други. Еден од најпознатите видливи промени на овој период беше усвојувањето на објекти од модернoто производство во секојдневниот живот. Електрична енергија, телефон, автомобил и потребата да се работи со нив, да се поправат и живееш со нив - ја создадоа потребата за нови форми на манири и социјалниот живот. Вид на вознемирувачки момент дека само неколку знаеја во 1880-тите станаа честа појава. На пример, брзината на комуникација резервирани за брокери на 1890 г. стана дел од семејниот живот. Модернизмот како што доведе до општествена организација произведе истраги за секс и основните поврзувања на јадрената, отколку проширена за семејство. Фројдовските тензии на инфантилната сексуалност и подигање на децата стана поинтензивен, затоа што луѓето имаа помалку деца, а со тоа повеќе специфичен однос со секое дете: теоретски, повторно, стана практично, па дури и популарно. По Втората светска војна (визуелни и изведувачки уметности) Во Велика Британија и Америка, модернизмот како литературно движење се смета од страна на некои научници да бидат релевантни само до почетокот на 1930-тите, и "модернист" е поретко користенo за да се опишат автори истакнати по 1945 година. На пример, енциклопедијата Оксфорд на британската литература гледа дека модернизмот завршува со c.1939. Ова е донекаде точно за сите области на културата, со исклучок на визуелните и изведувачки уметности, иако, во однос на музиката, Пол Грифитс забележува дека, додека модернизам "чинеше дека е потрошена сила" од крајот на 1920-тите години, по Првата светска војна II новата генерација на композитори - Булез, Барак, Бабит, Ноно, Стокхаусен, Ксенакис" го разбудија модернизмот.