cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Насобирачки диск
Диск за екскреција
Спротивно на насобирачкиот диск е диск за екскреција каде што наместо материјалот да се акредитира од диск на централен објект, материјалот се излачува од центарот нанадвор кон дискот. Дисковите за екскреција се формираат кога ѕвездите се спојуваат.
Список на државни водачи во 753 година
Ова е список на државни водачи во 53 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Емирејтс (стадион)
Емирати (Emirates Stadium) е фудбалски стадион во Лондон. Сопственик на стадионот и тим којшто игра на него е Арсенал. Стадионот има сместивост од 60.355 седишта со што е трет по големина фудбалски стадион во Англија по Вембли и Олд Трафорд, а трет по големина стадион за универзална употреба во Лондон по Вембли и Твикенхам. Стадионот беше изграден во јули 2006, а за негова изградба беа потрошени 430 милиони фунти, но сите пари не се потрошени само за неговата изградба. Дел од буџетот беше потребен за обезбедување на локацијата.
Стадионот
Стадионот е изграден од страна на познатиот архитект Сер Роберт МекАлпин. Се наоѓа на само неколку стотина метри оддалеченост од стариот стадион на Арсенал - Хајбери.
Централната трибина со 7139 седиштта е поатрактивна и за неа сезонските влезни билети се движат од 2500 до 4750 фунти и во оваа цена се вклучени и купските натпревари, како и натпреварите на меѓународната сцена.
На стадионот има и трибина од 2222 седишта на којашто може да се набават билети и за групи од по 10, 12 или 15 гледачи, а тие за една сезона се движат и до 65000 фундти и во нив се вклучени сите натпревари во сезоната како и многу други поволности.
Димензиите на фудбалскиот терен на стадионот се 105 × 68, а на тревнатиот дел 113 × 76. На стадионот секогаш се отстапуваат и места за гостинските навивачи кои се семестени во неговиот југоисточен дел. Обично се обезбедуваат од 1500 до 4500 седишта, а за време на купските натпревари и до 9000 (оваа бројка е 15% од сместивоста). Влезниот тунел на стадионот е свртен на запад.
Име
Името на стадионот е директно поврзано со спонзорот на Арсенал. На 5 октомври 2004 Арсенал склучи договор со авиокомпанијата Емирати, со времетраење од 15 години, вреден 100 милиони фунти. Договорот го опфаќа и спонзорство на дресовите со времетраење од 8 години, почнувајќи од сезоната 2006-07.
Најфанатичните навивачи и натаму го користат името Ешбартон Гроув, според името на местото на кое е изграден стадионот. Оваа разлика меѓу официјалното и навивачкото име е слична како онаа со Хајбери, чие официјално име е Стадион Арсенал. За време на натпреварите од Лигата на Шампионите стадионот не се именува како Стадион Емирати, поради фактот што Емирати не се спонзор на ова натпреварување. Овој пример на Арсенал е сличен со примерот на Баерн Минхен кој го имаше истиот проблем со компанијата Алианц и нивниот стадион во Минхен. УЕФА го нарекува стадионо Арсенал, име кое исто така се користеше и за Хајбери.
Потребата за нов стадион
Историјата на стадионот започнува во втората половина на деведесетти години кога раководството на клубот процени дека има побарувачка на билети, за уште најмалку 20000 гледачи. Стариот стадион Хајбери беше со сместивост од 38419 седишта, што беше многу малку за еден клуб како Арсенал. Неможноста за надградба на истиот (поради местоположбата, како и статусот на зграда со историско значење на Источната трибина) неминовно доведе до планирање изградба на нов, модерен стадион со речиси двојна сместивост. Сепак наоѓањето на место за градба во Лондон беше многу тешко.
Клубот беше подготвен да прифати и локација во близината на автопатот М25 доколку нема друг избор, но сепак претпочиташе локација во Ајлингтон во близина на Хајбери. Преселба на Вембли (Арсенал ги играше своите натпревари од Лигата на Шампионите на стариот Вембли во сезоните 1998-99 и 1999–2000) но сепак на крајот се повлече од тој план. Кога реконструкцијата на Вембли започна во 2002, почна да се шпекулира дека Арсенал и Тотенхем ќе се преселат таму кога ќе биде завршен, иако Ешбартон Гроув беше веќе започнат.
Изборот на Ешбартон Гроув
Клубот успеа да најде локација, индустриски имот на Ешбартон Гроув, на само 500 метри од Хајбери. Планот беше објавен во ноември 1999. Како датум за отворање на новиот стадион беше планиран август 2003; ова подоцна беше поместено за летото 2006 поради тешкотии со планирањето и финансиите. Новата локација имаше неколку закупувачи, најзначајно фабриката за рециклирање на Ајлингтон и Дирекцијата на Поштата. За да може да започне со градба, клубот требаше да ја откупи земјата од нив и да им плати за релокацијата (Арсенал купи 10 акри (40000 квадратни метри) земјиште во Лоу Роуд, за да ја изгради новата фабрика за рециклирање, и нови простории за поштата во Хамилтон Парк); ова беше скап потфат, и причина поради која беше одложено отворањето.
Противење
И покрај фактот што Арсенал се наоѓаше во Ајлингтон веќе 80 години, неколку локални групи на трговци и жители на Ајлингтон се противеа на плановите за новиот стадион. Оние кои требаше да се преселуваат покренаа и правни постапки против клубот во јули 2002, но не постигнаа ништо со тоа. Стадионот беше едно од главните прашања на локалните избори во мај 2006. Полицијата бараше навивачките автобуси да се паркираат во Спортскиот Центар Собел кој се наоѓа во близината, а не во подземната гаража на стадионот. Кога Арсенал игра натпревари на Ешбартон Гроув, 14 улици целосно или делумно се затвораат за сообраќај. Овие точки беа услови за добивање на сертификат за Здравје и Безбедност, без кој стадионот немаше да може да работи.
ESO 593-8
ESO 593-8, која е позната едноставно како „Птицата“ (исто така ESO 593-IG 008 или IRAS 19115–212) ― група на заемоделувачки галаксии сместени во соѕвездието Стрелец, оддалечено 650 милиони светлосни години од Земјата. Таа е создадена со спојување на две спирални галаксии и една неправилна џуџеста галаксија. Добиената галаксија има големина слична на Млечниот Пат: околу 100.000 светлосни години. Галаксиите биле забележани со вселенскиот телескоп Хабл и биле објавени во април 2008 година. Европското јужно набљудувалиште исто така го користело Многу големиот телескоп за да ги реши фините поединости за галаксијата со употреба на прилагодлива оптика.
Емирејтс (стадион)
Изградба
Изградбата на стадионот Емирати започна во февруари 2004, а за полесен пристап до стадионот беа изградени и два моста над Северната железничка пруга во Лондон, коишто беа завршени летото 2004. Градбата беше готова во август 2005, а потоа започна да се уредува и внатрешноста. Клубот објави дека сите ложи се веќе купени, а до февруари 2006 беа продадени 90% од влезниците, а останатите до мај истата година. Првото столче на новиот стадион беше поставено на свечена церемонија од страна на играчот од средниот ред на Арсенал, Абу Диаби, на 13 март 2006. Рефлекторите првпат беа успешно тестирани на 25 јуни, а следниот ден беа поставени стативите.
Официјално отворање
На свеченото отворање на стадионот присуствуваа и го отворија Принц Филип, војвода од Единбург на 26 октомври 2006 (четврток), но на свеченото отворање не присуствуваше британската кралица Елизабета II (која е декларирана како навивач на Арсенал), чиј татко, британски крал Едвард VIII ја има отворено западната трибина на стадионот Хајбери во 1932 година. Подоцна, како извинување за неприсуството на церемонијата, таа на свечен прием во Бакингемската Палата пречека дел од играчите и стручниот штаб на клубот.
Значајни настани
За да добие дозвола за отворање, клубот мораше да одржи три настани. Првиот беше отворен ден за акционерите на 18 јули, вторит отворен тренинг на кој беа поканети 20000 одбрани навивачи и членови на клубот на 20 јули. Третиот на 22 јули беше првиот натпревар.
Посетеност
Стадионот Емирати има висока посетеност. Неговата сместивост е 60355 седишта, намалување од свеченото отворање кога беше 60443 гледачи, а најголем број гледачи на еден натпревар присуствуваа на ремито на Арсенал од 2:2 против Манчестер Јунајтед на 3 ноември 2007 од 60161. Просечната посетеност во првата сезона изнесуваше 59837 гледачи, а просекот во Премиер лигата изнесува 60045 гледачи.
Мирос Николовски
Мирос Лазов Николовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а подоцна се вработил како општ работник. По ослободувањето на Македонија стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Првото борбено искуство го стекнал на Косово, во борбите за ликвидирање на преостанатите балистички банди и нивното разоружување. Потоа заминал за Срем. Учествувал во непосредните борби во пробивот на Сремскиот фронт. На 25 април 1945 година, храбро загинал во борбите против Германците и усташите.
Кучешко распетие
Кучешко распетие — роман на македонскиот писател Славко Јаневски, втор дел од трилогијата „Миракули на грозомората“, издаден во 1984 година.
Содржина
Романот „Кучешко распетие“ од Славко Јаневски во издание на „ Култура“, „Македонска книга“ и „Мисла“, 1984 е втор дел на трилогијата „Миракули на грозомората“. Во изданието на МПМ Македонија романот се претставува: „Настаните лоцирани во 16 век се продолжение на фантастичната сага за Кукулино, за кукулинци и за Керубиновото племе. Нараторот, монахот Тимотеј (Нестор), хроничар на своето време,од сенката на манастирската ќелија во манастирот „Свети Никита” ги следи настаните околу себе, во ридиштата и по полето, или се следи себеси во нив додека се движи по невиделците па една борба чиј крај не може да се согледа и чија смисла е само преку неа да се опстои, да се преживее, да се дочека утрешниот ден. Романот следи неколку паралелни судбини, ликови, настани, кои се мешаат во една фреска, создадена од реален материјал. Надраснувајќи ги времињата, романот влегува во нови слоеви, во кои се диференцираат и некои социјални движења, превирања, борби, буни.“ Настаните во вториот дел од трилогијата се одвиваат девет години по инвазијата на стаорците под команда на Свети Адофонис. Насловот на романот се однесува на легендарното место, во близина на дабова горичка, каде куче и човек биле распнати на ист крст. Пред многу години, паганските жители на Кукулино заковале куче на крстот за да ги исмеваат христијанските мисионери кои пристигнале за да ги преобратат. Христијаните се одмаздиле фаќајќи еден од селаните и го заковале на богохулно распнување. Човекот и кучето гниеле заедно додека, еден ден, тие исчезнале од крстот и не се искачиле на небото. Зашеметените селани виделе дека палтото на куќата Исус заблескало со злато, додека човекот паднал на парчиња. Затоа жителите на Кукулино почнале да го викаат тоа место Кучешко распетие. Главниот јунак и главниот раскажувач на романот е Тимотеј, кој веќе се појавува во Легиите на Свети Адофонис. Работите се промениле од големата победа над месојадните стаорци. Тимотеј сега се вика Нестор. Тој презел монашки завет и му служи на Бог заедно со уште четворица монаси во манастирот Свети Никита. Она што е извонредно во оваа нова етапа во историјата на Кукулино е фактот дека чудотворните и натприродните се позадина само. Бидејќи Борчило го нема, нема други вампири кои ги опседнуваат патиштата. Кучешкото распетие останува фокусна точка на темната енергија акумулирана во Кукулино од насилната ерупција на христијанството во неговиот пагански свет. Не е ни чудо што малиот тиранин го одбрал тоа место за градење на сопствената тврдина. Камењата на поранешното здание, каде порано бил прогонет вампирот Борчило, сега се пренаменети како градежен материјал за новата резиденција на Русијан чиј подем станува уште еден неподнослив товар на рамената на селаните.
Ана Кареева
Ана Васиљевна Кареева ( Анна Васильевна Кареева; 10 мај 1977) е руска ракометарка која ја претставувала руската женска ракометна репрезентација на повеќе натпреварувања на меѓународно ниво. Таа го има освоено Светско ракометно првенство за жени трипати ( 2001, 2005 и 2007 година ) и исто така освоила сребрен медал на Летните олимписки игри во 2008 година.
Оловна бригада (филм)
Оловна бригада — македонски игран филм од 1980 година, снимен според сценариото и во режија на Кирил Ценевски. Филмот е во производство на Вардар филм и Македонија филм од Скопје, снимен во вајд-скрин техника, во боја и трае 115 минути.
Екипа на филмот
Главните улоги во филмот ги толкуваат Коле Ангеловски, Павле Вуисиќ, Миља Вујановиќ, Дарко Дамевски, Миралем Зупчевиќ, Ацо Јовановски, Мето Јовановски, Благоја Спиркоски - Џумерко, Данчо Чевревски и Илија Џувалековски. Снимател на филмот е Драган Салковски, директор на фотографијата е Мишо Самоиловски, а музиката ја напиша Илија Пејовски.
Улоги
Останати улоги ▼
Содржина на филмот
Дејствието се случува во зима во една рударска населба. Во рудникот работата се одвива според вообичаениот ритам, но во еден момент злокобното завивање на сирената ја прекинува работата. Тројца рудари, кои доаѓајки на работа од околните села, останале завеани во снежните сметови. Во возилото на рудникот седнува инженерот Лазар и тргнува во потрага. За еден од рударите помошта пристигнува предоцна.
Едно од окната во рудникот, окното 815, е забрането за работа. Во него е наоѓалиштето на талиумовите минерали, потребни за извршување на експериментите со сончева енергија. Инженерот Лазар е млад и принципиелен човек кој ги застапува интересите на рударите. Во Дирекцијата на рудникот, тој зборува за несоодветните работни услови на рударите и за малиот паричен надоместок што тие го добиваат. Во посета на инженерот пристигнува неговата сопруга, која живее во друг град. Нивниот брак нема перспектива. Тој како да претчувствува дека причината за нејзиното доаѓање е интересот за ретките минерали со кои таа тргува.
Во рудникот доаѓа до одрон во еден коп. Рударите се фатени во стапица. Причината за несреќата е експлозијата предизвикана од крадците на ретките минерали. Затрупаните рудари се обидуваат да најдат излез од подземните ходници. Групата се раздвојува и на тој начин уште повеќе се потенцира антагонизмот помеѓу интересите на обичните рудари и интересите на директорот на рудникот, кој исто така се наоѓа во окното за време на несреќата. Тоа е можност да се расчистат некои стари сметки помеѓу него и најстариот рудар Благоја. Конечно рударите го расчистуваат одронот и излегуваат од окното.
ПУ „Св. Климент Охридски“ - Град
'''Основно училиште „Св. Климент Охридски“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Св. Климент Охридски“ - Град; скратено: ПООУ „Св. Климент Охридски“''') — подрачно основно училиште во селото Град, составен дел на истоименото училиште од градот Делчево.
Училиштето е именувано по македонскиот светец и просветител Свети Климент Охридски.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Град, на самото сретсело, веднаш до старото училиште.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
754
754 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 754 година од новата ера, 754. од првиот милениум, 54. од VIII век и петта од 750-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6262 и 6263 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5504 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4514 и 4515 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1507.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 754 година се протега во 3390 и 3391, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3450 и 3451 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1297. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 136 и 137 исламска година.
Пенаншки Остров
Пенаншкиот Остров или само Пенанг е малезиски остров кој се наоѓа во државата Пенанг. Порано бил познат под името Остров на Принцот од Велс, бидејќи најпрво бил основан од британците. Главен град е Џорџ Таун.
Островот е четврт по големина во Малезија со површина од 295 км2. Исто така тој е и најнаселенит остров со вкупно население од 678.000. Островот е поврзан со копното на полуостровт Малаја преку Пенаншкиот мост.
Островот е поделен административно на Северозападен Пенанг и Североисточен Пенанг.
Источниот дел на островот е високо урбанизиран со индустриски, комерцијални и резиденцијални реони. Западниот дел претежно е зелена област.
Космос-516
Космос-516 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 21 август 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 265 км, а најмалото на 247.
Зимски олимписки игри 1936
IV Зимски олимписки игри се одржале од 6 до 16 февруари 1936 године во Гармиш-Партенкирхен, Германија. Истата година, Германија била домаќин и на Летните олимписки игри, кои се одржале во Берлин. Тоа било за последен пат обете Олимписки игри во иста година да се одржат во иста земја.
На овие игри, за првпат во натпреварувачката програма се нашле дисциплините од спортот алпско скијање. Меѓутоа, поради аматерските правил, на учителите по скијање им било забрането учеството, бидејќи ги сметале за професионалци. Поради тоа, алпските скијачи од Франција и Швајцарија ги бојкотирале натпреварите во овој спорт.
Спортови
Спортистите биле одликувани со медали во 17 дисциплини во 8 спортови. Демонстративни спортови биле воена патрола (спорт сличен на биатлон) и ајсшток (спорт сличен на карлинг).
Распоред на натпревари
Во продолжение е даден распоред на натпреварите по натпреварувачки денови, но само во спортовите за кои биле доделени медали. {| class="wikitable" style="margin:0.5em auto; font-size:90%;"
{| class="wikitable" style="margin:0.6em auto; font-size:100%; line-height:1.25em;" ! colspan=3| !!width=15|6 !!width=15|7 !!width=15|8 !!width=15|9 !!width=15|10 !!width=15|11 !!width=15|12 !!width=15|13 !!width=15|14 !!width=15|15 !!width=15|16 !! Вкупно
Земји-учеснички
мини|десно|250п|* сино = земји кои за првпат учествуваат На игрите, 28 земји испратиле свои спортисти, чиј вкупен број изнесувал 646. За првпат на Зимските олимписки игри учествувале: [[Австралија, Бугарија, Грција, Лихтенштајн, Турција и Шпанија. Повторно со свои спортисти на Зимските олимписки игри учествувале Естонија, Југославија, Летонија и Холандија, кои не учествувале на игрите во 1932 година.
Илија Зимбо
Илија Зимбо (, -, ) бил истакнат македонски солист, камерен музичар и прв флејтист во оркестарот на Македонската опера и балет.
Животопис
Илија Зимбо е роден на 10 октомври 1969 во Охрид. Основното музичко образование го стекнал во Охрид, средното образование го продолжил во Скопје, а студирал на музичките академии во Скопје и во Љубљана, Словенија. Уште од најраната возраст победил на неколку државни натпревари во рамките на СФРЈ. По завршувањето на студиите се вработил како прв флејтист во оркестарот на Македонската опера и балет. Во текот на школувањето соработувал со некои познати професори, како: Рупел, Рампал, Марион, Превишиќ, Кесиќ, Арто и други.
Починал во Скопје на 30 ноември 2011 година, а бил погребан во Охрид. Тој бил оженет со Андријана, со која имал две деца: Гала и Давид.
Музичка кариера
Концертната биографија на Зимбо вклучува бројни настапи како солист, камерен музичар, но и настапи со оркестри во Македонија и Европа. Неговиот репертоар како солист вклучува богат репертоар кој ги опфаќа сите музички епохи, од барокот сè до современата музика. Реализирал и повеќе тонски и видеозаписи за Македонската радио-телевизија.
Зимбо настапувал во повеќе земји, како: Франција, Италија, Австрија, Романија, Словенија и Германија, а редовно имал настапи и на „Охридско лето“, „Скопско лето“, „Денови на македонската музика“ итн. Тој бил член на меѓународни жирија, а учествувал и на престижни натпревари за флејта во Европа. Во 2000 година победил на меѓународниот конкурс „Ровере доро“ во Италија. Зад него стоеле менаџреските куќи „Музика вива“ (Musica Viva) од Виена и Фондацијата „Кнез Алберт“ (Prince Albert) од Монако. Неговиот богат концертен репертоар вклучувал дела од разни епохи, од барокот до современата музика, а поради извонредната способност за експериментирање и поместување на границите на звучноста на флејтата, специјално за него компонирале повеќе македонски композитори, како: Томислав Зографски, Панде Шахов, Бранѓолица и Тома Манчев.
IEEE 802.11
Генерален опис
Фамилијата 802.11 се состои од низа на half-duplex безжични техники за модулација кои го користат истиот основен протокол. 802.11-1997 е првиот стандард за безжично вмрежување во фамилијата, но 802.11b е првиот кој беше широко прифатен, следен од 802.11a, 802.11g, 802.11n и 802.11ac. Други стандарди во фамилијата (c–f, h, j) се сервисни амандмани и дополнувања или екстензии на претходни спецификации.
Сегментите од спектарот на радиочестотите кои ги користи 802.11 варира помеѓу различни земји. Во САД, 802.11a и 802.11g уредите може да работат без лиценца, како што им е наведено во Дел 15 од Правилата и Регулациите на Федералната комисија за комуникација (FCC). Честотите кои се користат од каналите еден до шест на 802.11b и 802.11g спаѓаат во 2.4 GHz опсег за радио аматерство. Лиценцираните радио аматери може да работат со 802.11b/g уреди под Дел 97 од Правилата и Регулациите на FCC, со што се дозволува зголемена моќност но не и комерцијална содржина и енкрипција.
Историја
802.11 технологијата потекнува од 1985, а е предводена од Федералната комисија за комуникации на Соединетите Држави (U.S. Federal Communications Commission) која го објави ISM честотниот опсег за нелиценцирана употреба.
Во 1991 NCR корпорацијата/AT&T (сегашна Alcatel-Lucent и LSI корпорацијата) го пронаоѓаат предвесникот на 802.11 во Њувехајн, Холандија. Првичната намена на оваа технологија била за благајнички системи. Првите безжични производи биле донесени на пазарот наречен WaveLAN со вкупна податочна рата од 1 Mbit/s и 2 Mbit/s.
Вик Хејс, кој 10 години бил на чело на IEEE 802.11 и бил наречен „таткото на Wi-Fi“, бил вклучен во дизајнирањето на 802.11b и 802.11a стандарди во рамките на IEEE.
802.11-1997 (802.11 legacy)
Оригиналната верзија на IEEE 802.11 стандардот е издадена во 1997 и разјаснета во 1999, но денес се смета за застарен стандард. Специфицирал две нето податочни рати од 1 или 2 мегабити во секунда, плус код за исправка на грешка нанапред. Специфицирал три алтернативни технологии за физички слој: дифузен (инфрацрвен) кој работи на 1 Mbit/s; раширен спектар со скокање по честоти (frequency-hopping spread spectrum) кој работи на 1 Mbit/s или 2 Mbit/s; и раширен спектар со директна секвенца (direct-sequence spread spectrum operating) на 1 Mbit/s или 2 Mbit/s. Последните две радио технологии користат микробранови трансмисии во честотниот опсег за индустрија, наука и медицина (Industrial Scientific Medical frequency band) на 2.4 GHz. Некои постари WLAN технологии користеле помали честоти од 900 MHz ISM честотниот опсег.
Стариот 802.11 со раширен спектар со директна секвенца (direct-sequence spread spectrum) брзо бил надминат од страна на популарниот 802.11b.
802.11a (OFDM Бранова форма)
Оригинално опишан како клаузула 17 во спецификацијата од 1999 година, OFDM брановата форма на 5.8 GHz сега е дефинирана во клаузулата 18 од спецификацијата од 2012 година и нуди протоколи кои овозможуваат трансмисија и примање на податоци со рати од 1.5 до 54Mbit/s. Имплементацијата е раширена на светско ниво, осовено во корпоративните простори. Иако оригиналниот амандман не е повеќе валиден, терминот "802.11a" сè уште се користи од произведувачите на безжични пристапни точки (картички и насочувачи) за да опишат интероперабилноста на нивните системи на 5.8 GHz со брзина од 54Mbit/s.
802.11a стандардот ги користи истиот проткол за подслојот на податочна врска (data link layer) и истиот формат на рамки како оригиналниот стандард, но користи безжичен интерфејс заснован на OFDMза физичкиот слој. Работи на 5 GHz опсег со максимум нето податочна рата од 54 Mbit/s, плус код за исправка на грешка, што дава реалистичен проток од 20-тина Mbit/s.
Бидејќи опсегот на 2.4 GHz е често користен, до точка на претрупување, користењето на релативно неискористениот 5 GHz опсег му дава на 802.11a значајна предност. Сепак високата носечка честота има и недостатоци. Делотворната оддалеченост на уредот од пристапната точка е помала од таа на 802.11b/g. Во теорија, сигналите на 802.11a се апсорбираат полесно од ѕидови и други цврсти објекти поради нивната помала бранова должина и како резултат на тоа не можат да продираат толку далеку колку тие на 802.11b. Во пракса, 802.11b типично има поголем ранг при помали брзини (802.11b ја намалува брзината на 5.5 Mbit/s или дури и до 1 Mbit/s при слаб сигнал). 802.11a исто така страда од интерференција, но локално може да има помалку сигнали со кои може да си интерферира.
802.11b
Стандардот 802.11b има максимална вкупна податочна рата од 11 Mbit/s и го користи истиот метод за медиа пристап кој е дефиниран и во оригиналниот стандард. 802.11b производите се појавиле на пазарот во раните 2000 и оттогаш овој стандард е директно надополнување на модулациската техника користена во оригиналниот стандард. Драстичниот пораст на протокот на 802.11b (споредено со оригиналниот стандард), а истовремено и значајното намалување на цените доведува до брзо прифаќање на 802.11b како општоприфатена безжична LAN технологија.
Уредите кои користат 802.11b се под влијание на интерференција од други производи кои работат на опсег од 2.4 GHz. Некои од уредите кои работат на опсег од 2.4 GHz се: микробранова печка, блутут уреди, бебешки монитори, безжични телефони и некои радио-аматерски опреми.
802.11g
Предлогот на 802.11g стандардот многу брзо се прифаќа од корисниците од почетокот на Јануари 2003 уште пред да биде ратификуван, најмногу поради барањето за повисоки податочни рати и за намалување на производствените трошоци. Во летото 2003, повеќето производи кои работеле на двојниот опсег на 802.11a/b стануваат уреди кои работат на двоен опсег и во три мода, со поддршка на a и b/g во еден мрежен адаптер или пристапна точка. Останатиот дел од техничкиот процес бил поминат на овозможување b и g да работат добро меѓусебно, сепак доколку постои само еден 802.11b уред во мрежата, целата податочна рата на 802.11g мрежата се намалува.
И 802.11g уредите имаат влијание од интерференца од други уреди кои работат на честотниот опсег од 2.4 GHz
802.11-2007
Во 2003 година, групата TGma била овлестена да ги „состави“ голем дел од амандманите на верзијата на 802.11 стандардот од 1999 година. REVma или 802.11ma, како што бил наречен, е еден документ составен од 8 амандмани: (802.11a, b, d, e, g, h, i, j) со основен стандард. По одобрението на 8 март 2007 година, 802.11REVma бил преименуван по тогашниот основен стандард IEEE 802.11-2007.
802.11n
802.11n е стандард кој е подобрена верзија од претходните 802.11 стандарди со додавање на многубројно-влезни многубројно-излезни антени (MIMO). 802.11n работи на опсег од 2.4 GHz и (помалку користениот) опсег од 5 GHz. Користењето на опсегот од 5 GHz е опционално. Работи на максимум нето податочна рата од 54 Mbit/s до 600 Mbit/s. IEEE го подобриле овој стандард и го објавиле во октомври 2009 година. Пред крајната ратификација, претпријатијата речиси целосно се префрлиле на користење на 802.11n мрежи засновани на потврдата од Wi-Fi Алијансата за производи согласно нацртот на предлогот на 802.11n од 2007 година.
802.11-2012
Во 2007 година групата TGmb била овластена да ги „состави“ повеќето од стандардите на 802.11 до 2007 година. REVmb(или 802.11mb), создале еден документ во кој споиле десет амандмани: (802.11k, r, y, n, w, p, z, v, u, s) со базни стандарди од 2007. Додатно било направено расчистување во стандардите, каде биле реорганизирани некои од клаузулите. По публикацијата на 29 Март, новиот стандард бил наречен IEEE 802.11-2012.
802.11af
IEEE 802.11af, кој исто така се осврна кон "White-Fi" и "Super Wi-Fi", е амандман, дозволен во февруари 2014, кој дозволува работа на WLAN во телевизијата. white space spectrum во опсезите VHF и UHF помеѓу 54 и 790 MHz. Користи конгитивно радио технологија за пренос на честота од неискористените ТВ канали, со стандардните мерки за ограничување на пречките кај примарните корисници, како на пример аналогна ТВ, дигитална ТВ и безжичните микрофони. Пристапните точки и станици ја утврдуваат својата позиција преку сателитски систем за позиционирање, како што е GPS и го користат интернетот за пребарување на геолокациска база на податоци (GDB) обезбедена од страна на регионалната регулаторна агенција за пребарување кои честотни канали се достапни за користење во дадено време и позиција. Физичкото ниво користи OFDM и е засновано на 802.11ac. Ослабувањето на сигналот поради преминување низ материјали како цигли и бетон е помало за френкфенции во UHF и VHF опсезите отколку ослабувањето во 2.4 и 5 GHz опсезите, со што се зголемува растојанието на кое може да се комуницира. Честотните канали се од 6 до 8 MHz широки. До четири канали може да се спојат во еден или два континуриани блока.
802.11ah
IEEE 802.11ah дефинира WLAN систем ко работи на честоти помала од 1 GHz кои не побаруваат лиценца. Дата на одобрување на спецификацијата е поставена да биде Март 2016. Поради добрите одлики за пропагација во спектарот на ниски честоти, 802.11ah може да овозможи трансмисија на поголеми растојанија споредено со постоечките 802.11 стандарди кои користат 2.4 GHz или 5 GHz. 802.11ah може да се користи за различни примени во широко распространети сетилни мрежи, хотспот места со зголемен дострел, и надворешно Wi-Fi за префрлање на сообраќајот од мобилните мрежи.
802.11ai
IEEE 802.11ai е амандман на 802.11 кој вметнува механизми за побрзо почетно воспоставување на врска
802.11aj
IEEE 802.11aj е исто како 802.11ad само што го користи спектарот на 45 GHz, кој е слободен во некои региони од светот (особено Кина).
802.11aq
IEEE 802.11aq е амандман кој овозможува откривање на кои сервиси ги нуди една мрежа уште пред уредот да се асоцира со таа мрежа. Ова ги проширува некои од механизмите на 802.11u кој дозволува октривање на сервисите кои се пристапни на еден уред кои се овозможени од мрежата.
802.11ax
IEEE 802.11ax е наследник на 802.11ac и има за цел да ја зголеми ефикасноста на WLAN мрежите. Моментално е во многу рана фаза на развој и има за цел да овозможи четири пати поголем проток на податоци од 802.11ac
Чести недоразбирања за достигливиот проток
Преку сите верзии на 802.11 максималниот достиглив проток еили даден заснован на мерења во идеални услови или во податочните рати на вториот слој. Но ова не одговара на типичните поставувања помеѓу 2 крајни точки од кои барем една е поврзана на жичена инфраструктура а другата е поврзана на безжична инфраструктура.
Ова значи дека типично податочните рамки поминуваат низ 802.11 (WLAN) медиум и се претвораат во 802.3 (Ethernet) или обратно. Поради разликата во должината на заглавјето на рамките на овие два медиума големината на пакетите на апликацијата ја одредува брзината на податочниот трансфер. Ова значи дека апликации кои корситат мали пакети (на пример VoIP) создаваат податочен проток со голем додатен трошок (overhead). Други фактори кои придонесуваат за целосниот податочен проток се брзината со која апликациите ги испраќаат пакетите (податочната рата на самата апликација) и секако енергијата со која безжичниот сигнал се прима. Енергијата со која се прима сигналот зависи од далечината и конфигурираната моќност на уредите кои комуницираат.
Истите наводи се однесуваат и на прикачените графици кои ги покажуваат мерењата на протокот со користење на UDP. Секој од графиците претставува просечен (UDP) проток од 25 мерења. Секој е со специфицирана големина на пакетот (мала или голема) и со специфицирана податочна рата (10 kbit/s – 100 Mbit/s). Прикажани се маркери и за профилите на сообраќајот на често користени апликации.
Канали и честоти
802.11b, 802.11g, и 802.11n-2.4 го користат спектарот 2.400 – 2.500 GHz, еден од опсезите на ISM. 802.11a и 802.11n користи спектар кој е во голема мерка регулиран: на опсег од 4.915 – 5.825 GHz. Во многу литератури се наречени "2.4 GHz и 5 GHz опсези". Секој спектар е поделен на канали со централна честота и пропусен опсег, аналогно на начинот на кој е поделено радио и ТВ емитувањето на бранови.
Опсегот 2.4 GHz е поделен на 14 канали кои се на 5 MHz оддалечени, започнувајќи со канал 1 кој е центриран на 2.412 GHz. Последните канали имаат дополнителни ограничувања или не се достапни за користење во некои регуларни домени.
Броевите на каналите на спектар 5.725 – 5.875 GHz е помалку интуитивен заради разликите во прописите помеѓу државите. За ова е повеќе дискутирано во Список на WLAN канали.
Канално растојание во опсег од 2.4 GHz
Освен одредување на централната честота на каналот, 802.11 исто така одредува (во Клаузула 17) и спектрална маска со која се дефинира дозволената дистрибуција на моќноста на секој канал. Маската побарува сигналот да биде атенуиран на минимум 20 dB од неговата највисока амплитуда на ±11 MHz од централната честота, точката на која каналот е ефикасен 22 MHz wide. Една последица е дека станиците можат да го користат секој четврт или петти канал без преклопување.
Достапноста на каналите е регулирана од државата, принудено од тоа како секоја држава врши алокација на радио спектар на разни сервиси. Јапонија дозволува користење на сите 14 канали за 802.11b, и 1–13 за 802.11g/n-2.4. Други држави, на пример Шпанија на почетокот дозволува користење само на каналите 10 и 11, а Франција дозволува користење на каналите 10, 11, 12 и 13. Како и да е, сега дозволуваат користење на сите канали од 1 до 13. Северна Америка и неколку држави од Централна и Јужна Америка дозволуваат користење само на каналите 1 до 11.
При пренос преку уредите за пренос, со одвојување на каналите настанува конфузија. 802.11b е заснован на DSSS модулација и користи каналски опсег од 22 MHz, што резултира во три "непреклопувачки" канали (1, 6, и 11). 802.11g was based on OFDM modulation and utilized a channel bandwidth of 20 MHz. This occasionally leads to the belief that four "non-overlapping" channels (1, 5, 9 and 13) exist under 802.11g, although this is not the case as per 17.4.6.3 Channel Numbering of operating channels of the IEEE Std 802.11 (2012) which states "In a multiple cell network topology, overlapping and/or adjacent cells using different channels can operate simultaneously without interference if the distance between the center frequencies is at least 25 MHz." and section 18.3.9.3 and Figure 18-13.
Ова не значи дека техничкото преклопување на каналите бара да не се користат преклопувачки канали. Количеството на грешки во конфигурација со каналите 1, 5, 9, и 13 може да имаат многу мала разлика од конфигурација со три канали. Ова е демонстрирано во трудот "Ефект на соседно-каналски пречки во IEEE 802.11 WLAN мрежи" од Villegas.
Иако тврдењето дека каналите 1, 5, 9, and 13 се "непреклопувачки" е ограничено со растојанието или густината на производот, концептот има неколку заслуги во ограничени околности. Потребна е посебна грижа околу соодветниот простор на AP ќелиите бидејќи преклопувањето на каналите можат да предизвикаат неприфатлива деградација на квалитетот на сигналот и патеката. Доколку е достапна понапредна опрема како спектрални анализатори, преклопувачките канали можат да бидат користени под одредени околности. На овој начин достапни се повеќе канали.
Датаграми на Слој 2
Датаграмите на ова ниво се наречени „рамки“. Моменталните 802.11 стандарди дефиниираат типови на рамки кои се користат во преносот на податоци и во контролата и управувањето на безжичните линкови.
Рамките се поделени во точно специфицирани и стандардизирани секции. Секоја рамка се состои од MAC заглавје, податоци и секвенца за проверка на рамката од грешки. Некои рамки немаат секција за податоци. Првите два бајти на MAC заглавјето формираат поле за контрола на рамката каде се специфицира формата и функцијат ана рамката. Полето за контрола на рамката е поделено во следните под-полиња:
Следните два бајти се резервирани за полето Идентификација на траењето (Duration ID). Ова поле може да има три форми: Траење (Duration), Период без натпревар (Contention-Free Period, CFP) и Идентификација за асоцијација (Association ID, AID).
Рамки за управување
Рамките за управување го овозможуваат одржувањето на комуникација. Некои слични 802.11 поттипови вклучуваат:
Контролни рамки
Контролните рамки го олеснуваат разменувањето на податочни рамки помеѓу станиците. Неколку слични контролни рамки на 802.11 вклучуваат:
Податочни рамки
Податочните рамки содржат пакети од мрежни места, фајлови итн.
Мрежи во заедниците
Со распространетоста на кабелските модеми и на DSL, се зголемува пазарот на луѓе кои сакаат да креиаат мали мрежи во нивните домови и да ја споделуваат нивната широкопојасна Интернет врска.
Постојат голем број на пристапни точки до слободни мрежи кои овозможуваат на разни минувачи да се поврзат на Интернет преку нив ако се во нивниот опсег. Постојат и обиди од страна на волонтерски групи да се постават безжични мрежи во заедниците за овозможување на слободен пристап до Интернетот на сите во јавност.
Сигурност
Во 2001, група од универзитетот University of California, Berkeley извршила презентација на слабостите на механизмот Wired Equivalent Privacy(WEP) дефиниран во стандардот на 802.11; следувал трудот на Флурер, Мантин и Шамирсо наслов "Слабости во Алгоритмот за распределување на клучеви на RC4". Брзо потоа Адам Стаблфилд (Adam Stubblefield) и AT&T јавно ја објавуваат верификацијата на нападот. Во нападот успеале да го пресертнат преносот и да добијат неовластен пристап до безжична мрежа.
IEEE поставува посебна работна група за да се најде решение и се создава 802.11i. Wi-Fi Алијансата објавува привремена спецификација наречена Wi-Fi Protected Access (WPA) заснована на недовршена верзија (во тоа време) на 802.11i. Самиот 802.11i денес е познат како WPA2) и ратификуван во јуни 2004. WPA2 користи AES, наместо RC4, кој се корстел во WEP. Модерната препорачана енкрипција за домашни услови е WPA2 (AES со споделен клуч) а за работни простори се користи RADIUS автентикациски опслужувачи (или друг тип авт. опс.) и силни авентикациски методи како EAP-TLS.
Во Јануари 2005, IEEE назначил друга таск група "w" за да го заштитува управувањето и broadcast рамките, кои претходно биле небезбедно испраќани. Неговите стандарди биле публикувани во 2009 година.
Во Декември 2011, бил откриен пропуст во безбедноста кој влијаел на некои безжични насочувачи со посебна имплементација на опционална функција Wi-Fi подесување за заштита (WPS). Бидејќи WPS не е дел од 802.11, пропустот му дозволува на напаѓачот да го смени WPS PIN-от, а со тоа и пасвордот на насочувачот.
Нестандардни 802.11 додатоци и опрема
Многу компании имплементираат опрема за безжично вмрежување со нестандардни 802.11 додатоци без разлика дали имплементираат комерцијални или нацрт функции. Овие промени можат да предизвикаат некомпактибилности помеѓу додатоците.
IC 823
IC 823 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 823 се споменува и како MCG 3-38-77, CGCG 105-101, NPM1G +17.0536.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 823 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. IC 823 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 3 м 29,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 6' 54". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 823 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 53734.
Елена Уткина
Елена Михаиловна Уткина (Елена Михайловна Уткина; 29 мај 1990) е руска ракометарка која настапува за екипата на РК Кубан Краснодар. Таа таму игра како позајмен играч од РК ЦСКА Москва. Уткина исто така е дел од руската женска ракометна репрезентација.
Отлица
Отлица (словенечки: Otlica) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Call of Duty: Black Ops
Call of Duty: Black Ops — седмата игра во серијата Call of Duty, изработена од Treyarch и издадена од страна на Activision. Таа е издадена на 9 ноември 2010 година.
Стил на играње
Особеностите на играта ќе се надополнат со нови оружја, како на пример самострел со снајперско центрирање со нови видови на муниција (на пр. експлозиви), како Здивот на змејот (муниција за шатган). Играта ќе биде сместена во Студената војна. Локациите се Планината Урал и Виетнам.
Анастасија Чаун
Анастасија Едуардовна Чаун (Анастасия Эдуардовна Чаун; 11 септември 1988) е руска пливачица. Во 2010 година, таа победила на 200 метри градно на Европското Првенство за спортови во вода и на Европско првенство во пливање кратки должини во 2010 година.
Хондроцит
Хондроцити (од грч. chondros 'рскавица + kytos клетка) се единствените клетки во здрава 'рскавица. Сместени се во лежишта наречени лакуни. Тие го произведуваат и одржуваат 'рскавичната матрица, кој се состои главно од колаген и протеогликани.
Умео
Умео (швед. Umeå) е еден од поголемите градови во Шведска, кој се наоѓа во средиштето на северниот дел на покраината (Норланд). Градот се наоѓа во рамките на Западноботинскиот округ и претставува негово управно седиште и најголем град. Умео истовремено е и седиште на истоимената општина.
Природни услови
Градот Умео се наоѓа во северниот дел на Шведска и Скандинавски Полуостров. Од главниот град на државата, Стокхолм, градот е оддалечен 630км северно.
Релјеф
Умео се формирал во областа на Западна Ботанија, во рамките на историската покраина Норланд („северна земја“). Подрачјето на градот е бреговито, а надморската височина се движи од 5-40м.
Клима
Климата во Умео е малку поостар облик на континентална клима.
Води
Умео се формирал на реката Уме, неколку километри од неговото влевање во Ботниски Залив на Балтичко Море. Реката го дели градот на поголем и стар северен дел и помал и нов јужен дел. Блиското море има добра брегова разгранетост, со бројни острови и заливи. Од друга страна, во внатрешноста постојан бројни леднички езера.
Историја
Подрачјето на Умео било населено уште во времето на праисторијата од страна на Лапонци.
Првото постојано населено место на даденото подрачје се јавува во среден век. Првиот извор за населбата е поврзан со 1314 година, кога тука се јавува средиште на парохија. Првите неколку векови населбата било трговско место каде што тргувале претежно Нордијци и Лапонци.
Населбата градските права ги добила во 1622 година од страна на кралот Густав II Адолф.
Во текот на XVIII век градот трипати бил нападнат од Руси, при што Умео страдал. Во 1886 година градот бил зафатен од голем пожар, по што е обновен во правилна ортогонална улична мрежа и градба со камен.
Население
Умео е еден од неколкуте шведски градови со близу 100,000 жители. Градот има околу 80,000 жители (податок од 2010 година), а градското подрачје, т.е. истоимената општина има околу 117,000 жители (податок од 2012 година). Последните децении бројот на анслеението во градот е во постојан пораст.
До срединат ана XX век, Седертелје бил населен со етнички Швеѓани. Меѓутуа, со зголемувањето на доселувањата во Шведска, населението на градот е доста шаренолико.
Стопанство
Денес Умео е современ град со посебно развиена индустрија (автомобилска индустрија, обработка на дрво и производство на мебел). По две децении посебно се развиени трговијата, услугите и туризмот.
Знаменитости
Умео според изгледот е млад град, без „вистински“ градски алштат. меѓутоа, градот е место каде со одвиваат бројни културни случувања (фестивал на џез музика), а тука се и бројни културни институции (Северношведска опера, Билдмузет - музеј на современа уметност, Музеј на Западна Ботанија и др.).
Умео има и универзитет - Универзитет на Северна Шведска, освнован во 1956 година.