cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Долна Ѓоновица
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ѓоновица (Горна и Долна) живееле 330 жители, од кои 140 жители Македонци христијани и 190 Албанци муслимани. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ѓоновица (Горна и Долна) имало 200 Македонци под врховенството на патријаршијата.
Долна Ѓоновица во 1961 година броела 308 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 234 жители, албанско население.
Пописот од 1991 година не бил воопшто одржан во селото Долна Ѓоновица, бидејќи целото негово население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема податоци.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото имало 242 жители, од кои 239 Албанци и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 35 жители, од кои 5 Македонци, 22 Албанци и 8 лица без податоци.
Родови
Долна Ѓоновица е албанско село.
Хуман хорионичен гонадотропин
Хуманиот хорионичен гонадотропин (hCG) е хормон кој се создава од плацентата после имплантација. Присуството на hCG може да биде детектирано од некои тестови за бременост. Некои канцерогени тумори го создаваат овој хормон; оттаму, измерени покачени нивоа кај пациентка која не е бремена може да доведат до дијагноза на канцер, а ако е многу покачено, до паранеопластични синдроми, сепак, не е познато дали неговата секреција е причинител, или последица на канцерогенезата. Питуитарниот аналог на hCG, познат како лутеинизирачки хормон (LH), се создава во питуитарната жлезда кај мажите и жените независно од возраста.
Долна Ѓоновица
Родови
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото:
Сите родови во Долна Ѓоновица водат потекло од двајца браќа Шабан и Осман. Тие се доселиле од Љума во северна Албанија.
Иселеништво
Дел од родот Алиовци, кој изумрел со време, се иселиле во Цариград и во Америка, а едно семејство на Муслиовци подигнала куќа и воденица 3 километри југоисточно од селото.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во рамките на Општина Гостивар, која била значително проширена со територијалната поделба на Македонија во 2004 година. Претходно селото припаѓало на поранешната помала Општина Долна Бањица.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Гостивар.
Во периодот 1952-1955, селото се наоѓало во рамките на Општина Бањица, во која покрај Долна Ѓоновица се наоѓале Беловиште, Горна Бањица, Горна Ѓоновица, Долна Бањица, Лакавица, Митрои Крсти, Симница, Сретково, Сушица и Церово. Во периодот 1950-1952 година, селото се наоѓало во тогашната општина Симница во која влегувале селата Горна Ѓоновица, Долна Ѓоновица, Митрој Крсти, Симница, Сретково и Трново.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 513 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Горна Ѓоновица.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 256 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 254 гласачи.
Адигеја
Адигеја (руски: Республика Адыгея, адигејски: Адыгэ Республик) е автономна република во составот на Руската Федерација.
Географија
Адигеја се наоѓа во југоисточна Европа во северните предели на Кавказ. Шумите покриваат скоро 40% од територијата.
Дома е најубаво (филм)
Дома е најубаво (англиски: House Broken) - американски филм од 2009 година, во режија на Сем Харпер. Главните улоги ги играат: Дени де Вито и Кејти Сегал.
Адигеја
Часовен појас
Адигеја е сместена во Московската часовен појас (MSK/MSD). UTC разлика од +0300 (MSK)/+0400 (MSD).
Дома е најубаво (филм)
Содржина
Господинот Кетхарт отсекогаш работел напорно за да му обезбеди убав живот на семејството. Конечно, тој е подготвен да ужива во пензионерските денови. Но, тоа не е можно, бидејќи неговите двајца неспособни синови Елиот и Квин, кои се во доцните дваесетти години, толку долго живееле на неговиот грб, што не се во состојба да се однесуваат како возрасни луѓе.
Адигеја
Реки
Реката Кубањ (870 км) е една од најголемите во кавкаскиот регион, и е пловна. таа го формира и делот на северната граница со Краснодарскиот крај Најголеми реки се:
Езера
Во Адигеја нема некои поголеми езера. Има неколку резервоари, од кои најголеми се:
Планини
Републиката се наоѓа во регион, каде планините се претежно високи од 2,000 до 3,238 m, а тие се:
Природни богатства
Адигеја е богата со нафта и пророден гас. Други минерали се злато, сребро, волфрам, и железо.
Босов општ каталог
Восов општ каталог Boss General Catalogue, крат. GC од упрост. назив General Catalogue) — астрономски каталог кој содржи 33.342 ѕвезди. Негов составувач е американскиот астроном Бенџамин Бос (1880-1970) и објавен е во САД во 1936 г. Изворниот наслов му е „Општ каталог на 33.342 ѕвезди“ (General Catalogue of 33,342 Stars) и излегол како замена на неговиот претходнк „Прелиминарен каталог на 6.188 ѕвезди за епохата 1900“ (Preliminary General Catalogue of 6,188 Stars for the Epoch 1900), издаден во 1910 г. од неговиот татко, Луис Бос.
Александра Јанковиќ (глумица)
Александра Јанковиќ (Сплит, 1971) е српска глумица. Студирала глума заедно со Никола Ѓуричко.
Атанас Михајлов Орозов
Атанас Михајлов Орозов — македонски национален деец од Пиринска Македонија, Бугарија.
Борец за човекови права на македонското малцинстово. Како припадник на партијата ОМО Илинден - Пирин за време на локалните избори во 1999 година е избран за општински советник во Општина Разлог.
1327
1327 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1327 година од новата ера, 327. од вториот милениум, 27. од XIV век и осма од 1320-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6835 и 6836 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6077 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5087 и 5088 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2080.
Свети Јовански Рид
Географија и геоморфологија
Врвот се наоѓа во северозападниот дел на планината, односно западно од длабокото седло Калиманец (548 м). Врвот има конусест облик и се состои главно од старопалеозојски шкрилци и кварц-профири, а содржи и младопалеозојски серпентини и мезозојски габрови.
Искачување
Најдобра пристапност до врвот има од северната страна. Искачувањето започнува од селото Богословец по земјен пат во југоисточен правец до Гелева Чешма, а потоа започнува пострмно искачување на југ до седлото Калиманец на надморска височина од 548 м, од каде што се скршнува на северозапад до самиот врв.
Капињани
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на околу шест километри источно од градот С’ботско, на надморска височина од 125 метри. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 16 квадратни километри.
Капињани се наоѓа во средиштето на котлината Меглен, на 25 километри северно од градот Воден.
Историја
Во средината на XVIII век, селото водело спор со жителите на соседното село Слатина, кои ги обвинувале за насилно одземање на пасиштата.
Селото претставувало чифлик, а последен сопственик на земјата бил Мустафа Семит-бег.
До 1924 година селото било населено исклучително со македонско население, чиј поголем дел заради поголема безбедност во немирните години ја сменил својата вера и тие станале муслимани.
Во 1924 година, македонските муслимани во согласност со Лозанскиот договор, биле принудени да се иселат во Турција, а на нивно место грчките власти населиле поголем број бегалски семејства од Источна Тракија и Мала Азија (вкупно 1.241 бегалец). Со тоа, селото станало најголемо во Меглен, зад С’ботско. Според пописот во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 412 бегалски семејства со вкупно 1.554 жители.
Во 1925 година, името на селото било променето во Ексаплатанос (Εξαπλάτανος), во превод „шест платани“, како шесте огромни дрвја, кои се наоѓале на местото на денешниот стадион.
Стопанство
Капињани се наоѓа во поле, а добар дел од обработливите површини се наводнуваат од реката Мегленица. Главни производи на селото се тутун, жито, десертно грозје, индустриски пиперки, овошје и други земјоделски производи. Дел од населението се занимава и со краварство.
Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Капинени (Kapineni) е село во Воденската каза со 112 куќи и 105 жители Македонци и 310 Македонци-муслимани. Според Стефан Верковиќ кон крајот на век, Капињани (Капинени) — македонско-муслиманско село со машко население од 734 души и 220 домаќинства.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Капињани живееле 175 Македонци и 1.400 Македонци-муслимани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Капинени (Kapineni) имало 200 Македонци.
Во 1920 година, Капињани е посочено со 26 христијански и 260 муслимански куќи.
Во пописот од 1913 година, селото било забележано со 1.561 жител, а во 1920 година со 1.520 жители. Во 1924 година се извршила размена на населението, кога муслиманското население биле принудно преселено во Турција, а на негово место биле населени бегалски семејства, Грци од Источна Тракија и Мала Азија. Така, селото повторно станало мешана населба, која на пописот во 1928 година имала 1.569 жители, а во 1940 година 2.156 жители, од кои 300 Македонци, а останатите бегалци. Бидејќи се наоѓале далеку од воените настани, Капињани не настрадало во Граѓанската војна, иако дел од неговото население се иселило во поголемите градови. Во пописот од 1951 година, селото било попишано со 1.794 жители, во 1961 година со 2.028, во 1971 година со 2.049, во 1981 година со 2.109, а во 1991 година со 2.069 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.768 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.292 жители.
Самоуправа и политика
Во 1918 година, селото станало самостојна општина, а атарот на општината опфаќал површина од 16 квадратни километри. Општината Капињани била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Меглен.
Селото припаѓа на општинската единица Капињани со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Меглен, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Капињани, во кој е единствено село.
Џек Бауер
Џек Бауер (Jack Bauer) е протагонистот и анти-херојот од Американската телевизиска серија 24, каде што има различни надлежности како владин агент, тука вклучувајќи ги Делта Силите на американската армија, Полицискиот Оддел на Лос Анџелес - Специјални Оружја и Тактики, ЦИА, и конечно во Анти-Терористичка Единица (АТЕ) Лос Анџелес. Во дејствието на 24, тој претставува клучен член на АТЕ и често е претставен како најдобриот агент на АТЕ. Работата на Бауер обично се состои во превентивно дејствување против поголеми терористички напади во САД, притоа спасувајќи цивилни животи и владини администрации. Во многу случаи Џек тоа го прави на сопствена сметка, притоа самиот и неговите блиски се честа мета на тие што ги спречува. Ликот на Џек Бауер е прикажан од глумецот Кифер Сатерленд во телевизиската серија и во видеоиграта. Во 2006 Кифер потпиша договор за најмалку уште три сезони.
Концепт и творба
Соавторот на 24 Џоел Сурноу потенцира дека немале идеја кој би бил глумецот за улогата на Џек; "Навистина не ја знаевме вистинската личност. Имавме аудиции со многу луѓе и тогаш го слушнавме името на Кифер Сатерленд и помисливме, тоа е Џек Бауер. " Во 2000, пријателот на Кифер, а воедно и режисер Стефан Хопкинс, кој работел на пробната епизода за експериманталното телевизиско шоу во реално време, контактирал со Сатерленд и му ја понудил главната улога. Во почетокот, Кифер не бил премногу оптимист за улогата на Бауер, изјавувајќи, "Мислев, 'Ова е доста паметно и различно, па би немало шанса да го одберат. Но би ми требале парите, а и никој не би го гледал'."
Сатерленд потпиша договор да ја глуми улогата на Бауер уште три сезони за 40 милиони американски долари. Сатерленд е исто така и извршен продуцент на 24.
Улога
Џек Бауер е роден во Санта Моника, Калифорнија на 8 февруари 1966. Син е на Филип Бауер, кој целиот свој живот го поминува во својата компанија BXJ Technologies. Името на мајката на Џек е непознато. Џек има еден брат, Граем Бауер. Филип првенствено планирал да му ја даде компанијата на Џек, но како што Џек кажува во Ден 6, "Морав да одам по сопствениот пат. "
Џек има Диплома од Англиска Литература и Уметност на Универзитетот на Калифорнија во Лос Анџелес и Магистратура по Криминологија и Право на Универзитетот на Калифорнија во Беркли. Се пријавил во американската војска и понатаму влегол во елитните Делта Сили (меќу неговите почести се Сребрена Ѕвезда, Пурпурно Срце и Легија на Мерит). Ја напушта Армијата со ранк Капетан, врз основа на неговото досие за служба. Следната негова кариера е во Полицискиот Оддел на Лос Анџелес - Специјални Оружја и Тактики и за Централната Разузнавачка Агенција. Во АТЕ е регрутиран од Кристофер Хендерсон.
Има покажано голема вештина за огнено оружје, експлозиви, електронски направи, отпор при испрашување, и способноста да разбира Шпански и Руски.
Исто така може да управува и со авиони (Сезона 2) и хелихоптери (Сезони 3 и 5).
Појавувања
Како протагонист и централна фигура во 24, Џек Бауер е единствениот карактер кој се појавува во секоја епизода од сериите.
24 Сезона 1
Во Сезона 1, жената на Бауер, Тери Бауер, и неговата ќерка Ким Бауер се киднапирани од Виктор Дражен, човек којшто Бауер мисли дека го убил во воената Операција Самрак во Косово, две години порано. Џек се обидува да ги спаси, истовремено спречувајќи атентат врз претседателскиот кандидат Сенаторот Дејвид Палмер. Мислејќи дека Ким е убиена од Дражен, Џек го убива Дражен и неговите соработници. Кога Бауер се враќа назад во АТЕ, Нина Маерс, за која знае дека е предавник, ја убива Тери за да си го олесни бегството. Сезоната завршува со сцена од Џек со Тери мртва во неговите раце.
24 Сезона 2
Осумнаесет месеци по случувањата од Ден 1 и загубата на неговата жена Тери, Џек е замолен да се врати назад во АТЕ по барање на Џорџ Масон и НСА. Џек, кој сѐ уште е во болка од смртта на неговата жена и фактот дека неговата ќерка Ким не сака ништо со него, одбива поради фактот дека ги смета АТЕ за одговорни за тоа што се случи на Тери. Меѓутоа, по барање на сега Претседателот Палмер, се враќа во АТЕ, каде дознава дека постои ризик од терористи во Лос Анџелес кои планираат да детонираат јадрена бомба во градот ве текот на денот.
24 Сезона 3
Три години подоцна, Џек се враќа од тајна мисија извршена врз Рамон Салазар, мексикански "крал на дрогата". Иако операцијата е успешна и Салазар е уапсен, тоа доаѓа со висока цена. Бауер завршува со зависност од хероин со цел да ја одржи неговата маска кај Салазар, и обиди да се бори против зависноста со таканаречена "ладна мисирка", целосно апстинирајки од хероинот. Братот на Рамон, Хектор, инсистира Бауер да остане жив со цел да го купи Кордила вирусот и да го продаде преку подземни организации низ светот за да оствари профит од една милијарда долари. Најпосле Бауер ја придобива довербата од Рамон Салазар и дознава дека нов купувач е во игра, предводен од Нина Маерс. Продажбата на вирусот не поминува добро, но Нина е фатена и однесена во притвор и на крајот погубена од Бауер кога веќе не му е потребна. Подоцна Џек дознава дека човекот задолжен за дистрибуцијата на вирусот и нападите е Стефан Сондерс, еден од поранешните членови на тимот предводен од Џек во операцијата Самрак на Косово, за кој верувал дека е загинат. Конечно Џек и Чејс Едмундс го заробуваат Сондерс и му ја оземаат ампулата со вирусот. При последната подготовка на податоци за понатамошна обработка со користење на операциите пребарување, пронаоѓање и вчитување, Џек е приморан да му ја отсече раката на Чејс користејќи секира бидејќи за да го спречи осомничениот да избега со направата и вирусот, Чејс ја врзува раката со титански стегач. Откако ја напушта болницата после одлуката на Чејс, Џек последните минути од 24 часа ги минува сам во својот џип.
24 Сезона 5
Откако Мишел Деслер и Дејвид Палмер се убиени, а Тони Алмеида се претпоставува мртов од страна на атентаторите, Џек е принуден да престане да се крие. Тој дознава дека заверата на атентаторите е да го наместат него за убиствата. Клои О'Брајан е спасена од Џек при обидот на атентаторите да ја убијат и неа. Џек ги испрашува атентаторите и извлекува информации дека тие го местат. Терористи го заземаат терминалот на аеродромот, при што АТЕ дознава дека ситуацијата со заложниците е само мамец за да се стигне до воениот нервен гас Сентокс Ви-Икс 1. Џек следи голем број траги што го водат кон Кристофер Хендерсон, човек за којшто Џек порано работел во АТЕ. Џек оди притаено кога терористите се обидуваат да испуштат цилиндар од гасот во трговскиот центар Санрајс Хилс, и го спречува обидот наспроти наредбите од Претседателот. На крајот од сезоната Џек е фатен од Кинезите и затворен поради неговите акции во Ден 4. Иако целото време е мачен, Џек не издава ниту една информација.
24 Сезона 6
Последните 11 недели, Соединетите Американски Држави се постојана цел на терористички напади и експлозии, во јавните згради и транспортот. Џек е ослободен од Кина 20 месеци од неговото затворање на крајот на Ден 5. Се дознава дека е ослободен само со цел да се предаде на Абу Фаед.
Меѓутоа, Џек успева да избега преку одгризување на вратната вена на човекот што го чува. Се обидува да го предупреди Претседателот Вејн Палмер за невиноста на Хамри Ал-Асад, човек кој бил убеден од Фаед дека САД стојат зад нападите. Џек го спасува Асад од воздушен напад и двајцата спречуваат бомбашки напад во подземна станица и спасуваат семејство кои се држени како заложници. Како што дејствието тече, болните сеќавања од неговата единица го наведуваат Кертис Менинг да се обиде да го убие Асад, притоа не оставајќи му избор на Џек освен да го убие Кертис со цел да добие повеќе потребни информации од Асад, кои му нанесуваат на Џек огромна тага. Џек се обидува да го напушти АТЕ, но јадрена бомба експлодира притоа уништувајчи ја Веленсија, Калифорнија. Сфаќа дека не може да прекине сè додека не го фати Фаид еднаш за секогаш. Нови траги го насочуваат до компанијата водена од неговиот татко и брат Филип и Граем Бауер. Џек го испитува Граем, меѓутоа пред да дознае нешто, неговиот татко Филип го гледа синот како преголема закана за откривање на неговата вмешаност и самиот го убива Граем (под импресија дека Граем имал срцев удар од лековите). Џек ја открива вмешаноста на татко му и трага по него до еден хотел, каде овој го држи неговиот внук Џош Бауер заложник. Филип се согласува да го ослободи Џош во замена за животот на Џек. Пред Филип да го убие својот син, Џек кажува еден мал сентаментализам, тврдејќи дека тој станал тоа што е од сопствени причини, а не од инает кон татко му. Филип не пука во Џек и си оди. На крајот успева да го спречи Фаед во неговите планови, додека сѐ уште не се детонирани повеќе бомби.
На Џек му е кажано дека Одри Рејнс умрела барајќи го во Кина, но подоцна дознава дека таа всушност била киднапирана од страна на кинезите. Тој врши размена со кинезите и успева да ја спаси Одри, како и неговиот внук. Одри го има изгубено сеќавањето и не се сеќава на Џек. Тој ја напушта Одри откако нејзиниот татко Џејмс Хелер му вели дека тој не може добро да се грижи за неа. Сезоната завршува со сцена како Џек гледа во хоризонтот, незнаејќи што го чека во иднина.
24: Откуп
Барајќи место каде што може да "најде мир", Џек патува низ светот и завршува во измислената Африканска држава Сангала. Тука тој останува со неговиот стар пријател и колега од специјалните сили Карл Бентон, кој раководи со школа за спасени деца сираци од војната. За време на неговиот престој во Сангала, тој е најден и врачена му е судска покана од претставник од Стејт Департментот да се појави пред сенат да одговара на прашања поврзани со неговите активности во АТЕ, кој тој се обидува да ги избегне повеќе од година.
Наеднаш во земјата се случува воен пресврт и Џек е приморам да му помогне на Бентон да ги донесат децата сираци во американската амбасада со цел да ја напуштат земјата и да избегаат од бунтовниците кои сакаат да ги направат деца војници. Откако Бентон е убиен, Џек се предава на судската покана извршена од американските маринци и дозволува да биде уапсен во амбасадата со цел да ги тргне децата од воената зона.
24 Сезона 7
Џек Бауер се враќа во Ден 7 од 24, каде што е на судење поради измачување. На стартот од сезоната му приоѓа агентот Рене Вокер, агент на ФИБ и му кажува за можната закана кон земјата која ја врши стариот пријател и поранешен колега на Џек, Тони Алмеида, за кој се верувало дека е мртов скоро 5 години по случувањата од Ден 5. АТЕ за првпат нема да има никаква улога во сезоната, иако Клои О'Брајан и Бил Бјукенен ќе се појават, притоа помагајќи му на Џек.
Во првата сцена од Сезона 7, Бауер се појавува пред комитет на сенатот притоа одговарајќи на прашања за мачењето на Ибрахим Хадад во 2002, Откако е испрашан, Бауер достоинствено признава дека го мачел Хадад (според дефиницијата поставена од Женевската Конвенција) со цел да дојде до детали за планиран напад врз автобус полн со цивили. Џек објаснува дека терористите не се придржуваат истите закони како амеиканските граќани и како резултат на тоа, бил приморан да се адаптира на нивната природа. Иако спремен да одговара на прашањата на поротниците, сепак одбива да му биде судено од сенатор кој според Бауер не ја разбира природата на Војната врз Теророт.
Испрашувањето пред законодавното тело е прекинато од страна на ФИБ агенти кои бараат надзор врз Бауер поради причини поврзани со Националната Безбедност. Бауер е однесен во теренските канцеларии на ФИБ и е информиран дека е потребен во разрешување на можна закана. Бауер е известен дека неговиот поранешен пријател и колега Тони Алмеида е жив и е член на терористичка групација која планира да се инфилтрира во американската инфраструктура. Бауер одбива да верува дека Алмеида е жив бидејќи тој според него, умрел кај него во раце. Почнува да верува кога агентот подобро му објаснува што точно се случило со Тони и кога ќе види фотографија од него и откако ќе дознае дека после инхумацијата на неговиот гроб, ДНК-та на телото внатре не одговарала со таа на Алмеида.
Додека Џек го испрашува Тони во собата за испрашување на ФИБ, Тони тајно му дава АТЕ сигнал "Високо Небо" на Џек, по што Џек се јавува на одреден број. Бил Бјукенен се јавува и му објаснува на Џек дека Тони работи на тајна мисија со него и Клои. Џек тогаш го ослободува Тони и заедно одат на тајна мисија да ја поткопаат терористичката закана и да разоткријат владина завера.
Тони се ре-инфилтрира во бандата на Емерсон, притоа внесувајќи го и Џек со него. Емерсон најпрвин сака да го види Џек убиен, но Џек успева да го убеди да го прифати во неговиот тим. Џек му помага на Емерсон во киднапирањето на Атобо. Агентот Рене Вокер, која ги следела е исто така фатена и на Џек му е наредено да ја убие. Џек успева да го лажира нејзиното убиство, пукајќи и во вратот. Наредено му е да ја закопа, по што подоцна Клои и Бил доаѓаат да ја спасат. Емерсон сепак не му верува на Џек и му вади пиштол. Притоа Тони му пука на Емерсон во раката, а Џек во вратот, по што тој умира.
Џек подоцна сфаќа дека вистинскиот план на Тони и Галвез е да ги намами ФИБ тимовите во зграда каде има Ц4 и успева да ги предупреди. Иако многу од агентите се убиени или ранети при експлозијата, неговото предупредување спаси неколку од нив, вклучувајќи ја и Рене која лично ја водела потрагата по Галвез. Џек подоцна станува свесен за нелогичности во приказната на Тони и сфаќа дека Тони ги изигрува. Џек се конфронтира со поранешниот пријател, но има напад што му дозволува на Тони да избега.
Други појавувања
Како главен карактер во 24, Џек игра важна улога како во сериите така и во видеоигра. Џек е главниот протагонист на 24 сериите и книгите, и се има појавено во секоја епизода до денес. Кифер Сатерленд го глуми Џек Бауер во овие епизоди, вклучувајчи ги и пред-сезоните и вебизодите. Дополнително, тој го позајмува гласот на истоимениот карактер во 24: Играта, 24: Ден Нула и 24: ДВД Табла за Играње.
24 Вебизоди
24: Ден 6 Разузнавачка задача се одвива 35 часа откако јадрената направа експлодира во Валенција, Калифорнија. Серијата се состои од 5 сегменти, не подолги од три минути поединечно. Два агента, Рамирез и Мос, го наоѓаат Џек во хотелска соба и го носат во Одделот за разузнавачки задачи за јадрено оружје. Тие веруваат дека Џек издал информација на кинезите која водела до откривање на идентитетот и погубување на Маркус Холт. Го пуштаат Џек поради недостаток на докази, меѓутоа Рамирез му ветува дека ќе го држи на око сè додека не е сигурен. Џек му кажува на Рамирез дека ако повторно го види, подобро да се помоли бидејќи ќе го убие. Со тоа истрагата против Џек завршува.
Право и политика
Американските политичари и адвокати често го користат Џек Бауер и неговите дела како начин на претставување на американските техники на истражување.
На правна конференција во Отава, Канада, на пример, судијката Антонин Скалиа од Врховниот Суд нападна друг канадски судија поради неговата забелешка дека неговата нација не ги зема предвид делувањата на Џек Бауер при спроведување на нивната политиката. Скалиа на тоа остро возвратила со зборовите: "Џек Бауер го спаси Лос Анџелес... Тој спаси стотици илјади животи... Ќе го осудите ли Џек Бауер? Велите дека кривичното право е против него? 'Имате право на судење пред порота?' Дали некоја порота ќе го осуди Џек Бауер? Мислам дека не."
Ајан-Узен
Ајан-Узен мала планинска река на јужниот брег на Крим, во регионот Алушта во Република Крим. Изворот на реката е Горниот извор, кој се наоѓа на јужната падина на Бабуган-јајла, на надморска височина од 1100 м. Должината на Ајан-Узен е 7,8 км, сливот е 20,8 км². Долината во горниот тек е тесна, на места има клисура со стрмни падини, составена од шкрилци и песочници. Ширината на каналот, како што се приближува до устата, се зголемува и на висина од 185 метри надморска височина изнесува околу 6 фатоми (13 метри), на висина од 87 фатоми - веќе 9 (19 м), а на околу 49,5 фатоми (105 м) достигнуваат 32 метри, а каналот е веќе покриен со камчиња. Во Ајан-Узен, според референтната книга „Површински водни тела на Крим“, има 7 неименувани притоки, долги помалку од 5 километри. Во други извори се среќаваат имињата на некои: на картите - левата Аи- Иори и Шарханлик-Узен, Н. AT. Рухлова, исто така лево - Орта-Мајли, Муртаза-Мајли и Шарка.
Топонимија
Покрај главната, постојат варијанти на хидронимот: Аи-Јан-Дере, Ајан, Ајан-Дере, само Узен и Партенит-Узен. Во „Списокот на населени места на провинцијата Таурид според податоците од 1864 година“ реката во Партенит го носи името Бијук-Узен, а во Дегерменкое, каде што се спојуваат сите притоки, се наведени реките Хаба, Узен, Венети и Дегерменклери-Узен. Постојат две верзии за потеклото на модерното име: во име на свети Јован Готски, родум од Партенит (Аи-Јан е турскиот изговор на името Св. Јован) и како превод од кримската татарска фраза јасен поток.
Од античко време, на реката работеле воденици, поради што се викало селото - грчката Милохорија, или татарски Дегерменкој, што и во двата случаи се преведува како „село со воденица“. За време на советскиот режим, уште пред војната, на реката била изградена мини-хидроцентрала, со моќност од 35 кв (сè уште работела во 1973 година).
IC 1631/1
IC 1631/1 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 12 септември 1900 година од страна на Фридрих Карл Арнолд Швасман.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 19 м 17,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 1' 0"".
Други поделби
Проучување на IC 1631/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39644.
Космос-1109
Космос-1109 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 јуни 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2030 килограми. Космос-1109 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
NGC 5113
NGC 5113 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5113 се споменува и како NGC 5109, UGC 8393, MCG 10-19-61, CGCG 294-32, IRAS 13189+5754.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5113 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5113 има привидни димензии од 1,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 20 м 52,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 38' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 153°.
Други поделби
Проучување на NGC 5113 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46589. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 48; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3856. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 675.
Ситара
Ситара е населено место во Италија во округот на Верона, регион Венето.
Според проценка од 2011 година во местото живееле 2 житела. Население се наоѓа на надморска височина од 625 м.
Давидовски Рид
Давидовски Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 41o 21 ' 02 , географска должина од  22o 23 ' 38 .
NGC 7529
NGC 7529 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 јули 1880 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7529 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 7529 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 14 м 3,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 59' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Сончаница (филм)
Сончаница (рус. Солнечный удар) е руска историска филмска драма во режија на Никита Михалков од 2014 година. Сценариото е делумно засновано на расказот „Сончаница“ и дневникот „Проклети денови“ на рускиот нобеловец Иван Бунин. Дејството се одвива во воен камп во 1920 година за време на Црвениот терор на Крим, каде што биле заробени белогардисти, вклучувајќи и неименуван поручник. Поручникот, обидувајќи се да одговори на сопственото прашање за тоа како настанал таков хаос, се сеќава на летото 1907 година, кога страсно се заљубил во една непозната жена на речен пароброд. Во позадината на настаните на сончевиот брод, тој е прикажан преку расипани, мрзливи, суетни и злобни личности, со предлог сите историски трагедии, вклучително и трагедијата на руската историја на дваесеттиот век, да започнат многу порано во мали нешта на кои не се обрнува внимание.
Бидејќи завршил веднаш по избувнувањето на Кримската криза, филмот за руската историја на Крим не им се допаднал на селекторите на филмскиот фестивал во Венеција и тие одбиле да го вклучат во натпреварувачката програма. По ова одбивање, Михалков одлучил да ја одржи светската премиера во Белград, како своевидна комеморација на Србија, која по Октомвриската револуција примила бројни белогардисти и руски бегалци. Филмот во голема мерка бил игнориран и критикуван на Запад како пропаганда на Путин, додека во Русија предизвикал спротивставени мислења и предизвикал разни полемики во општеството.
Музика
Во фоајето на паробродот, непознат човек ја пее аријата на Далила „Mon coeur s'ouvre à ta voix“ од операта „Самсон и Далила“ од Камиј Сен-Санс на пијано. Поручникот ја свирка истата мелодија на патот од пристаништето до хотелот.
Песната „Не за мене“ ја извел самиот Михалков со државниот академски хор „Козачки Кубан“ под режија на Анатолиј Арефиев.
1326
1326 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1326 година од новата ера, 326. од вториот милениум, 26. од XIV век и седма од 1320-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6834 и 6835 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6076 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5086 и 5087 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2079.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1326 година се протега во 3962 и 3963, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4022 и 4023 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1869. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 726 и 727 исламска година.
Око соколово (филм)
Око Соколово е американски филм, во режија на Д. Џ. Карузо. Главните улоги ги играат: Шаја Лабаф, Мишел Монаган, Росарио Досон, Џулиен Мур и Били Боб Торнтон.
Содржина
Откако неговиот брат-близнак ќе загине во несреќа, животот на Џери целосно се менува: на банкарската сметка му пристигнуваат многу пари, дома му пристигнува пратка со оружје, а на телефон му се јавува непознат глас кој го предупредува дека го бара полицијата. Џери ги следи инструкциите на непознатиот соговорник и заедно со една жена, која никогаш претходно не ја видел, тргнува кон Пентагон, додека ги следи ФБИ. Жената е Рејчел Холоман, самохрана мајка на која претходно ѝ се јавил истиот глас, заканувајќи се дека ќе го убие нејзиниот син, ако не ги слуша неговите наредби.
Риза-Гросенхајн
Риза-Гросенхајн (Riesa-Großenhain) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од север надесно) окрузите Елба-Елстер и Горен Шпревалд-Лужица во сојузната покраина Бранденбург и Каменц, Мајсен, Дебелн и Торгау-Ошац во Саксонија.
Историја
Округот бил создаден во 1994 година со спојување на двата претходни окрузи Риза и Гросенхајн. Во август 2008, бил припоен кон округот Мајсен.
Географија
Округот се наоѓа во низина, северно од виртуелната линија, која ги поврзува Лајпциг и Дрезден. Главна река е Елба, која тече низ округот од југ кон северозапад.
Елена (кована пара)
Елена — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2015 година.
Лице
На лицето од парата е претставен ангел наведнат над дете во моментот на крштевањето. Претставени се обоени, златни ѕвезди околу ангелот и три свеќи околу детето. Во средишниот дел од лицето на монетата е прикажан Грбот на Република Македонија. На десната страна, по должината на периметарот, се прикажани натписите: „Република Македонија“ и „100 денари“ на македонски јазик, како и годината на издавање „2015“.
Опачина
На опачината, во средината на кованата пара е прикажан ликот на Света Елена (Флавија Јулија Елена Августа), мајката на царот Константин Велики. Таа е важна личност во историјата на христијанството поради големото влијание коешто го имала врз нејзиниот син и поради нејзиниот придонес за сместувањето на христијанството во срцето на западната цивилизација. Во долниот дел на кованата пара е прикажана црквата Свети Константин и Елена во Кривој Рог. На левата страна е прикажан јасен и неговите цветови - симболот на името Елена. На десната страна е вметнат кристал „сваровски“, кој наликува на калцедон - среќниот камен на Елена. На опачината ги има натписите: „Елена“ (на македонски јазик), „Ден на Ангел“ (на македонски јазик) и ознаката „Ag 925“.
Димев Рид
Димев Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 41o 11 ' 23 , географска должина од  21o 46 ' 29 .
Тине Хоф Кјелдсен
Тине Хоф Кјелдсен — данска математичарка, која работи во одделот за наука, системи и модели (ИМФУФА) на Роскилде универзитетот, како и на одделот за научно образование на Копенхагенскиот универзитет. Нејзините истражувачки интереси ги вклучуваат филозофија на математиката, историја на математиката и математичкото образование.
Кожушани
Кожушани (Φιλώτεια, Филотија; до 1922 година: Κουζούσιανη, Кузусјани ) — село во Мегленско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Меглен, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа околу 5 километри југозападно од селото Фуштани и 13 километри североисточно од градот С’ботско, на надморска височина од 190 метри.
Сместено е на 2 километри североисточно од од селото Капињани, во котлината Меглен, источно од реката Карадере.
Историја
Кожушани до 1924 година било населено исклучително со македонско население, чиј поголем дел во немирните години, заради поголема семејна и имотна сигурност, ја сменил својата вера и се исламизирал.
Во 1924 година, македонските муслимани во согласност со Лозанскиот договор, биле принудени да се иселат во Турција, а на нивно место грчките власти населиле поголем број бегалски семејства од Мала Азија (вкупно 276 бегалци). Според пописот во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 87 бегалски семејства со вкупно 315 жители.
Во 1922 година, името на селото било променето во Филотија (Φιλώτεια).
Стопанство
Бидејќи лежи сред поле, а добар дел од обработливите површини се наводнуваат од реката Мегленица, Кожушани е прилично богато село. Главни производи се овошјето, десертното грозје, тутунот и други земјоделски производи.
Население
Според Стефан Верковиќ кон крајот на век, Кожушани било македонско-муслиманско село со машко население од 623 души и 176 домаќинства.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Козишоми (Кожушани)) живееле 72 Македонци и 1.150 Македонци-муслимани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кузишане (Kouzichané) имало 320 Македонци.
Во пописот од 1913 година, селото било забележано со 1.132, а во 1920 година со 972 жители. По извршената размена на население, муслиманите принудно иселени во Турција, а на нивно место доселени грчки бегалци од Мала Азија, селото повторно станала мешана населба, која во 1928 година бегалците и помалобројните Македонци заедно броеле 476 жители. Во 1940 година, нивниот број се искачил на 716, во 1951 година биле попишани 561 жител, во 1961 година 664, во 1971 година 628, во 1981 година 647, а во 1991 година 677 жители.
Во извештај од 1993 година, во селото било забележано дека македонскиот јазик се користи на ниско ниво.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 639 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 543 жители.
Космос-1110
Космос-1110 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Кожушани
Самоуправа и политика
Во 1919 година, селото станало самостојна општина, а атарот на општината опфаќал површина од 11 квадратни километри.
Космос-1110
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 јуни 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1000 килограми. Космос-1110 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 800 км, а најмалото на 780.
NGC 504
NGC 504 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 504 се споменува и како UGC 935, MCG 5-4-41, CGCG 502-64.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 504 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 504 има привидни димензии од 1,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 23 м 28,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 12' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 47°.
Други поделби
Проучување на NGC 504 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5084. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2296. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Нихилистичко движење
Нихилистичкото движење било културно и политичко движење во Русија кое датира од 1860-тите години, кое во прашање ја довело валидноста на традиционалните вредности и институции, посебно после убиството на рускиот цар Александар II. Нихилистите во Европските земји биле гледани како пропоненти на користењето на насилството како средство за политички промени.
Долги Рид
Долги Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 41o 17 ' 17 , географска должина од  20o 56 ' 18 .
Вилденхајн
Вилденхајн (Wildenhain) — село и поранешна општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија. Од 1 октомври 2009 година е дел од градот Гросенхајн.
Синиот лотус
Синиот лотус (Le Lotus bleu) — петто продолжение од стрипот Авантурите на Тинтин од белгискиот карикатурист Ерже. Стрипот бил нарачан од белгискиот конзервативен весник Le Vingtième Siècle (прев. XX век) како дел за детскиот додаток Le Petit Vingtième (прев. Малите дваесетти), и излегувал секоја седмица од август 1934 до октомври 1935, а подоцна бил издаден како збирка од страна на Кастерман во 1936. Приказната продолжува од крајот на претходниот дел Цигарите на фараонот, а се раскажува за младиот белгиски репортер Тинтин и неговото куче Милу, кои биле поканети во Кина за време на јапонската инвазија на Манџурија од 1931. Таму тој ги разоткрива тајните планови на јапонските шпиони и спречува синџир на трговија со дрога.
Цртајќи го Синиот лотус, Ерже обрнал повеќе внимание на точно и прецизно претставување на источната култура и општество. Тој бил помогнат од својот пријател Женг Хронгрен, кинески студент на студии во Белгија, со цел повешто да ги жигоса европските заблуди и предрасуди за Кина, како и да упати критика кон јапонските окупатори. Синиот лотус доживеал успех во Белгија, по што бил испечатен и во Франција и Швајцарија, а за популарноста на стрипот дознал и Чанг Кај Шек, кој го поканил Ерже да ја посети Кина. Ерже ги продолжил Авантурите на Тинтин со шестото продолжение Скршеното уво, додека целиот серијал станал главно обележје на француско-белгиската школа на стрипот. Во 1946, Синиот лотус бил делумно прецртан во боја од страна на авторот и неговиот тим помошници, во текот на преработката биле сменети некои ситни детали. Освен Тинтин, во стрипот се појавуваат г. Довсон и Чанг Чон Ченг. Во 1991 стрипот бил прикажан како епизода од цртаниот филм Авантурите на Тинтин. Синиот лотус наишол на позитивни реакции од читателите и стручната јавност, а се смета за едно од најдобрите остварувања на Ерже.
Зграда на Музејот на современата уметност (Скопје)
Зграда на Музејот на современата уметност — музејска градба во Скопје, прогласена за културно наследство на Македонија како исклучителен претставник на архитектонскиот модернизам.