cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Карпошово востание
Манифест и заштитни писма од Леополд I
На 31 мај 1690 царот издал уште едно писмо, со кое ја проширил својата заштита на населението во Бугарија, Србија, Македонија и Албанија. Меѓутоа Македонија одново станала длабока провинцијана Османлиското Царство, па манифестот и заштитните писма на австрискиот цар не можеле да имаат некое позначајно дејство врз рположбата на македонскиот народ.
The Doors
The Doors е поранешна рок група од САД формирана во 1965, во Лос Анџелес, Калифорнија. Музиката на The Doors вклучува текстови со социјални, политички и психолошки влијанија воглавно напишани од Џим Морисон. Прецизните удари на Џон Денсмор, органата и бас органата на Реј Манзарек и иновативниот стил на Роби Крајгер со видливи влијанија од фламенго, џез, блуз, класичната и индијанската музика, во комбинација со длабокиот, сугестивен и харизматичен глас на Џим Морисон биле добитната комбинација.
Дискографија
Студиски албуми
Албуми во живо
Компилации
Кирил Геник
Кирил Геник (Cyril Genik, Кирило Геник; р. — п. ) е украинско-канадски имиграциски агент и личност со посебно историско значење, прогласен од страна на канадската влада.
Животопис
Кирил Геник е роден во 1857 година во селото Нижни Березов, Галиција во семејството на Иван Геник, градоначалник на селото и Ана Перцович. Геник започнал училиште во Коломна, а потоа заминал за Станиславов (сега Ивано-Frankivsk) за да заврши своето педагогоческо образование. Откако добил титулата Диплома во Лавов, тој бил назначен во 1879 за учител во Надвирна. Во 1882 Геник се вратил во своето родно село за да формира таму училиште. Во 1882 Геник создал работилница за глодање, како и производствена соработка, која тој ја нарекол Карпатската Магазин. Во 1890 година бил избран за член на Градскиот совет во Коломна, градот на основното образование.
Геник се запознава со Осип Олесков кој промовира имигрираат на Украинците во Канада. Олесков предложил на Геник да ги придружува и да го зголеми вториот контингент Украинци при нивното патување кон Канада и да им помогне да се населат. Геник заедно со сопругата и со четирите деца се придружил на групата од 64 Украинци кои пристигнале во Квебек Сити 22 јуни 1896. Геник доведува својот контингент прво во Винипег, и потоа во локација наречена Стюардбърн, Манитоба, што се смета за првата заедница на украински доселеници во Западна Канада. Во август Геник направил барање за стекнување на фарма во Стюардбърн, но наскоро се предомислил и се пресели во Винипег. Во овој месец Олесков препорачал Геник на Канадското Министерство за внатрешни работи за имиграциониот агент. Во Септември Геник станал службеник на Министерството како преведувач на повик. Во својата работа како имиграциониот агент, Геник се среќава со нови Украинско- Канадски имигранти во Квебек Сити, охрабрува ги да користат англискиот јазик и да се разделат со своите традиционални навики како им станува советник во случај на потреба. Работата му драматично расте со наглото зголемување на украинската имиграција во Канада - до таква мера, што фактички во 1898 Геник станува платен службеник на канадската влада со полно работно време. На овој начин тој стана првиот Украинец на државна служба во Канада.
Во 1899 Геник основал заедница центар во својот дом на името на Тарас Шевченко. Тој ја основал во 1903 година и првиот весник на Украински јазик во Канада - Канадскиот Фармер (Canadian farmer). Макар и да не бил религиозен, Геник верувал дека христијанството треба да биде независно како од грчкото, така и од руското православие. Во 1903 - 1904 тој ја основал „Независна Грчка Црква”  во соработка со пастири од презвитеријанска црква. Во 1911, откако поддржана од Геник Либерална партија загубила изборите, Геник изгубил својата работа и Додипломски живот работејќи во јавната сфера. Некое време живеел во САД, но на крајот на својот живот се вратил во Винипег, каде и почина на 12 февруари 1925 година.
До неговата смрт Геник стана толку популарна во Украинско - Канадската заедница дека бил познат како „Цар на Канада”.
Симфонија
Симфонијата е оркестарско дело со цикличен облик што им дава можност на изведувачите да ги претсават своите исполнителси можности. Симфонијата е составена од 4 става,3 или повеќе. В. А. Моцарт напишал 53 симфонии, Л. В. Бетовен 9, Ј.Хајдн 104 симфонии, 6 симфонии П. И. Чајковски, Ф.Шуберт 8, А.Брукнер 9 симфонии и др.Симфонија е исто така проширена музичка композиција во западната класична музика, најчесто наменета за оркестри или духовни орекестри. Симфонијата начесто содржи најмалку еден став или епизода кој е составен во согласност со принципот на сонатата. Повеќето симфонии се тонски дела во четири става така што првиот став е во сонатна форма, форма која музичките теоретичари ја опишуваат како ,,класична” симфонија и покрај тоа што и самите светско-признати маестра како Јозеф Хајдн, Волфганг Амадеус Моцарт, и Лудвиг ван Бетовен кои пишеле класични симфонии, не се придржувале кон овие правила.
Почетоци
Зборот симфонија потекнува од грчкиот збор symphonia што значи ,, единство или збир на звук”, ,, концерт на вокална или инструментална музика”, додека пак поимот symphonia потекнува од зборот symphōnos што значи ,, хармоничен”. Овој збор на грчки јазик бил употребен за да се опише еден инструмент кој бил споменат во ,,Книгата на пророкот Даниел”, за кој научниците мислеле дека е гајда. Сепак, понеодамнешно мислење на научниците е дека зборот кој се споменува во ,,Книгата на пророкот Даниел” е всушност siphonia и дека гајдата во тоа време не постоела. Во грчката средновековна теорија зборот се користел за да се изрази зборот ,,складност”, антоним на зборот diaphōnia што значи ,,нескладност”. Во средниот век и подоцна, латинскиот збор symphonia се користел за да се опишат многу инструменти, посебно оние кои во исто време можеле да произведат повеќе од еден звук. Првата која двоглавиот барабан го нарекла symphonia била Исидора од Севиља. Помеѓу 1155 и 1377 година францускиот збор symphonie било името за органиструмот. Во средновековна Англија, зборот symphony се користел за да се опишат сите горенаведени инструменти, но во 16 век се споредува и со цимбалот. Во германскиот јазик, од доцниот 16 век до 18 век, зборот Symphonie бил термин кој означувал „спинета“ и „виргинал“. Во 16. и 17 век, зборот почнал да се појавува во насловите на познатите дела на композиторите, како на пример во делата Sacrae symphoniae, Symphoniae sacrae, liber secundus на Џовани Габриели, Eclesiastiche sinfonie, dette canzoni in aria francese, per sonare, et cantare, op. 16 на Адриано Банкиери, Sinfonie musicali, op. 18 на Лодовико Гроси да Виадана, Symphoniae sacrae, op. 6, and Symphoniarum sacrarum secunda pars, op. 10 на Хајнрих Шутц. Во сите овие дела зборот го има денешното значење ,,созвучност”. Поимите symphony I symphonia за време на барокот означувале низа различни композиции, како на пример инструментални дела кои се користеле во операта, сонатите и концертите. Италијанската увертира или opera sinfonia, во 18 век имала стандардна структура од три спротивни става: брз, спор, брз и танцувачки. Оваа е формата која често се смета дека е директниот предвесник на оркестралната симфонија. Друг важен зачетник на симфонијата е ripieno concerto: музичка форма која наликува на концерт за жичени инструменти и за инструменти со клавијатура, но во која нема соло инструменти. Најпознато ripieno concerto е Бранденбуршки концерти бр. 3 на Јохан Себастијан Бах.
18 век
Раните симфонии во брзо-споро-брзо темпо имаат три заеднички става со овертурите и со рипиено кончертос. Сепак, барем првиот став од овие симфонии е во бинарна форма, за разлика од рипиено кончертос, кој ја користи обичната форма на риторнелото. Тие се разликуваат од италијанските овертури по тоа што се напишани за да можат да се изведат самостојно за време на изведбата на концертот, а не да воведат тимска работа, и покрај тоа што понекогаш делата кои првично биле напишани како овертури подоцна биле користени како симфонии, и обратно. Симфониите во ова време, било за концерт, опера, или за потребите на црквата, не биле сметани за најважни дела. Честопати, исто како и концертите, тие биле извадени од свити или овертури. Доминантна била вокалната музика,а симфониите биле користени како прелудиуми, интерлудиуми, или постлудиуми. Италијанскиот вид на симфонија, кој честопати во оперите се користел како увертира или интермецо, станал стандардна форма со три става: брз став, спор став, и друг брз став. Хајдн и Мозарт, чии рани симфонии биле во ваква форма, подоцна почнале да ја користат формата со четири става така што додавале втор среден став. Симфонијата од четири става станала доминантна во втората полвина на 18 век и во цел 19 век. Делата на германските композитори ја наметнале оваа форма, која подоцна се поврзува со класичниот стил на Хајдн и Моцарт. Правилната форма на четирите става била 1.	Воведна соната или алегро 2.	Став со споро темпо, како на пример адаџо 3.	Менует или скерцо со трио 4.	Алегро, рондо или соната
Варијациите на овој план, како што се на пример промената на редот на средните ставови или пак додавањето на спори тонови на првиот став, биле вообичаени. Хајдн, Моцарт и нивните современици ја употребувале формата со четири ставови само кај камерната музика со оркестар или со повеќе инструменти, како на пример квартет, иако со појавата на Бетовен сите соло сонати се пишуваат во четири како и во три ставови.
Раните симфонии се компонирале главно во Милано, Виена и Манхајм. Школата во Милано го изучувала Џовани Батиста Самартини и ги вклучувала Антонио Бриоши, Фернандо Галимберти и Џовани Батиста Лампугњани. Претставници на делото во Виена биле Георг Кристоф Вагензељ и Георг Матијас Мон. Претставник на Манхајмската школа е Јохан Стамиц.
Најголеми симфоничари се Хајдн, кој напишал најмалку 107 симфонии за период од 36 години, и Моцарт, со најмалку 47 симфонии во период од 24 години.
19 век
Помеѓу 1790 и 1820 година значително се зголемил бројот на признати професионални оркестри, па така и симфонијата зазела поважно место на сцената.
Бетовен драматично ја проширил симфонијата. Неговата ,,Симфонија бр.3” ( Eroica) се издвојува од останатите дела по тоа што буди најразлични чувства. Неговата ,,Симфонија бр.5” можеби и е најпознатата симфонија која некогаш е напишана. Додека пак ,, Симфонија бр.6 “ е програмско дело во кое се прикажуваат инструментални имитации на птици и бура, и кое отстапува од правилната форма така што содржи и петти став. Во последниот став на ,,Симфонија бр.9” има дел наменет за вокални солисти и за хор, односно хорска симфонија, нешто што дотогаш било нечуено. Хектор Берлиоз го смислил поимот ,,хорска симфонија” и ја развил оваа замисла во неговата ,,драматична симфонија” наречена ,,Ромео и Јулија” и ја објаснал замислата во воведниот дел на записникот за оваа дело. Објаснувањето било долго пет страници. Делото ,,Фантастична симфонија” на Берлиоз ,познато по својата оркестрална обработка, е програмско дело и вклучува и марш и валц, како и пет става, наместо традиционалните четири.
Поважни рани романтичари кои пишувале симфонии се Бетовен, Шуберт, Менделсон, и Шуман. Поважни доцни романтичари кои компонирале симфонии се Брукнер, Брамс, Чајковски, Сен-Санс, и Дворжак.
На крајот од 19 век, неколку француски оргулисти како Шарл-Мари Видор и неговите студенти Шарл Турнемир и Луј Вјерн, ги нарекле нивните дела за оргули симфонија.
20. и 21 век
На почетокот на 20 век, Густав Малер напишал долга симфонија со голем распон. Неговата ,,Осма Симфонија” е компонирана во 1906 година и исто така е нарекувана ,, Симфонија на илјадници” поради тешкотијата при нејзината изведба. Во 20 век имаме додатни промени во стилот и во содржината на симфониите. Некои композитори, како Дмитри Шостакович, Сергеј Рачманиноф, Карл Нилсен, продолжиле да компонираат во традиционалната форма од четири става. Други композитори пак пишувaле поинаку. На пример во делото ,, Симфонија бр. 7” на Жан Сибелиус е во еден став, додека пак ,,Симфонијата бр. 9” на Алан Ованес брои 24 става.
Но, сепак, симфониите задржале некои свои одлики како на пример речиси секогаш да е присутен оркестар. Компонирањето на симфонија барало ниво на префинетост и дотраеност. Зборот симфониета почнал да се користи за да де објасни дело кое е пократко, поедноставно, и полесно за изведување од симфонија, како што е на пример делото ,,Симфониета” на Сергеј Прокофиев. Низ вековите дошло и до промена на големината на оркестарот. Додека симфониите на Малер се скапи и имаат потреба од голем оркестар, двете Камерни симфонии на Арнолд Шенберг како и Камерните симфонии на Франц Шрекер, Жорж Енеску, Едисон Денисов се наменети за изведби во помала просторија.
Антимон триоксид
Антимон(III) оксид е неорганско соединение со формула Sb2O3. Тоа е најважното комерцијално соединение на антимон. Во природата го има во форма на минералите валентинит и сенармонтит. Како и повеќето полимерни оксиди, Sb2O3 се раствора во водени раствори со хидролиза. Мешан арсен-антимон оксид се јавува во природата како многу редок минерал стибиоклаудетит.
Производство и својства
Глобалното производство на антимон (III) оксид во 2012 година изнесувало 130.000 тони, што претставува зголемување од 112.600 тони во 2002 година. Кина произведува најголем удел, следена од САД/Мексико, Европа, Јапонија и Јужна Африка и други земји (2%).
Од 2010 година, антимон (III) оксид се произведува на четири локации во ЕУ27. Се произведува на два начина, повторно испарување на суровиот антимон (III) оксид и со оксидација на металот антимон. Во Европа доминира оксидацијата на металот антимон. Постојат неколку процеси за производство на суров антимон (III) оксид или метален антимон од девствен материјал. Изборот на процесот зависи од составот на рудата и други фактори. Типичните чекори вклучуваат ископување, дробење и мелење на рудата, понекогаш проследено со флотација со пена и одвојување на металот со употреба на пирометалуршки процеси (топење или печење) или во неколку случаи (на пр. кога рудата е богата со благородни метали) со хидрометалуршки процеси. Овие чекори не се одвиваат во ЕУ, туку поблиску до локацијата на ископување на рудата.
Повторно испарување на суров антимон (III) оксид
Чекор 1) Суровиот стибнит се оксидира до суров антимон (III) оксид со помош на печки кои работат на приближно 500 до 1.000 °C. Реакцијата е следна:
Чекор 2) Суровиот антимон (III) оксид се прочистува со сублимација.
Оксидација на металот на антимон
Металот на антимон се оксидира до оксид на антимон (III) во печки. Реакцијата е егзотермна. Антимон (III) оксид се формира преку сублимација и се обновува во филтри за вреќи. Големината на формираните честички е контролирана од условите на процесот во печката и протокот на гас. Реакцијата може шематски да се опише со следнава формула:
Својства
Антимон (III) оксид е амфотеричен оксид. Се раствора во воден раствор на натриум хидроксид за да се добие мета-антимонит NaSbO2, кој може да се изолира како трихидрат. Антимон (III) оксид, исто така, се раствора во концентрирани минерални киселини за да ги добие соодветните соли, кои се хидролизираат при разредување со вода. Со азотна киселина, триоксидот се оксидира до антимон (V) оксид.
Кога се загрева со јаглерод, оксидот се сведува на метал на антимон. Со други редуцирачки агенси како што се натриум борохидрид или литиум алуминиум хидрид, се произведува нестабилен и многу токсичен гас стибин. Кога се загрева со калиум битартрат, се формира комплексна сол на калиум антимон тартарат, KSb(OH)2•C4H2O6.
Структура
Структурата на Sb2O3 зависи од температурата на примерокот. Димерот Sb4O6 е во облик на гас со висока температура (1560 г °C). Молекулите Sb4O6 се бициклични кафези, слични на поврзаниот оксид на фосфор (III), фосфор триоксид. Структурата на кафезот се задржува во цврстина која кристализира во кубна навика. Растојанието Sb-O е 197,7 pm, а аголот O-Sb-O од 95,6 °. Оваа форма постои во природата како минерал сенармонтит. Над 606 °C, постабилната форма е орторомбна, која се состои од парови на -Sb-O-Sb-O- синџири кои се поврзани со оксидни мостови помеѓу центрите Sb. Оваа форма постои во природата како минерал валентинит.
Употреба
Годишната потрошувачка на антимон (III) оксид во САД и Европа е приближно 10.000 и 25.000 тони, соодветно. Основната примена е како синергист отпорен на пламен во комбинација со халогени материјали. Комбинацијата на халидите и антимонот е клучна за дејството на полимерите кои го забавуваат пламенот, помагајќи да се формираат помалку запаливи јалии. Таквите забавувачи на пламен се наоѓаат во електричните апарати, текстилот, кожата и облогите.
Друга употреба:
Безбедност
Се претставува дека антимон (III) оксид има канцероген потенцијал за луѓето. Неговиот TLV е 0,5 mg/m 3, како и за повеќето соединенија на антимон. Не биле идентификувани други опасности по здравјето на луѓето за оксидот на антимон (III), а не биле идентификувани ризици по здравјето на луѓето и животната средина од производството и употребата на антимон триоксид во секојдневниот живот.
Матад, Дорнод
Матад (Матад) — област во Монголија во покраината Дорнод.
Масански јазици
Масанските јазици се подгрупа на чадските јазици, кои пак се дел од јазичното семејство на афроазиски јазици. Јазиците се зборуваат во Чад и Камерун.
Јазици
Јазиците во оваа подгрупа се:
Нисија
Нисија (Νησί, Ниси) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 382 жители (2011) и до денес е целосно населено со Македонци.
Географија и местоположба
Селото е сместено околу 8 км северозападно од градот Воден, во подножјето на планината Кајмакчалан, на надморска височина од 520 м.
Историја
Во XIX век Нисија било чисто македонско село во Воденската каза. Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович во „Очерк путешествия по Европейской Турции“ го опишува Владово како македонско село. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ стои дека во 1873 г. во Нисија (Nissia) било село во Воденската каза со 45 куќи и вкупно 243 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. в селото живееле 340 жители Македонци христијани. Според Христо Силјанов, по Илинденското востание во 1904 г. целото село прешло под врховенството на Бугарската егзархија, Според податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 г. во Нисија (Nissia) има 368 Македонци под егзархијата.
Со Букурешкиот договор во 1913 г. Нисија влегува во состав на грчката држава, кога имало 353 жители. Во патописниот попис од 1917-18 г. Боривое Милоевиќ забележал 60 македонски куќи.
Селото прилично настрадало во Граѓанската војна и затоаповеќе семејства пребегале во Р. Македонија.
Население
Денес населението на Нисија останува целосно македонско и непроменето.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Нисија, во кој тоа е единствено населено место.
Стопанство
Главни производи на населението се жито, арпаџик и овошје (јаболка и цреши).
Дел од најплодната земја во полето била неповратно изгубена и населението уште повеќе осиромашено со изградбата на вештачкото Владовско Езеро во 1956 г.
Машински факултет - Виница
Машинскиот факултет во Виница е еден од факултетите на Универзитетот „Гоце Делчев“.
Историјат
Машинскиот факултет има единствена мисија која може да се подели во три главни дела: Имајќи ги предвид основните цели, Машинскиот факултет има задача да формира високостручни кадри од областа на машинството.
Организација и структура
Функцијата декан на Машинскиот факултет ја врши доц. д-р Дејан Мираковски. Продекан за настава е доц. д-р Мишко Џидров. Машинскиот факултет им дава силна поддршкана студентите во можностите можност да се стекнат со знаење, со кое самостојно ќе можат да ги решаваат проблемите во делот на проектирање, конструирање, моделирање, димензионирање на склопови и нивни елементи; раководење со производствени процеси во работните организации; заштита на животната средина; Со вашето академско знаење пред вас е отворена можноста за усовршување во одделни области од работата.
Студиските програмисе организирани во: Носител на студиите е Машинскиот факултет, а реализатор на студиите се катедрите кои се составен дел на Машинскиот факултет, а тоа се :
Прв циклус на студии
Машинството како гранка од техниката има голема примена во секојдневниот живот на луѓето. Оваа гранка е присутна во производството од најмали делови до најголеми склопови кои се произведуваат од различни метали и нивни легури: метална галантерија (завртки, навртки, заковици и др.), возила, металопреработувачки машини, локомотиви за возови, градежни и рударски машини, турбини за хидроцентрали, машини неопходни за производство во текстилната, прехранбената, земјоделската индустрија и во многу други области.
Во првиот циклус на студии на Машинскиот факултет се изучуваат следниве студиски програми :
Наставата се одвива во следниве градови:
Втор циклус на студии
Во вториот циклус на студии на Машинскиот факултет се изучува следнава студиска програма:
Џек Сок
Во 2010 тој бил јуниорски Гренд слем шампион на Отвореното првенство на САД. Следната година на истиот турнир, тој ја освоил титулата во мешани двојки заедно со Мелани Уден. На Вимблдон 2014, Сок заедно со Вашек Поспишил ја освоил титулата во двојки победувајќи ги во финалето Боб и Мајк Брајан. Во поединечна конкуренција, тој својата прва и единствена АТП титула ја освоил на турнирот во Хјустон во 2015 година.
Личен живот
Сок е роден во Линколн, Небраска. Неговиот татко, Лери е финансиски советник и голфер, а неговата мајка, Пем е домаќинка. Тој има постар брат, Ерик, кој исто така играл средношколски тенис. Сок започнал да игра тенис на 8-годишна возраст кога го видел рекетот на мајка му. Тој дипломирал на Blue Valley North High School средното училиште во Оверленд Парк, Канзас, и како средношколец имал биланс од 80–0, при што освоил четири последователни државни првенства.
Негов тениски идол додека растел бил Енди Родик. Тој е навивач на фудбалскиот клуб Канзас Сити Чифс и на кошаркарскиот клуб Бруклин Нетс.
Јуниорска кариера
Сок го одиграл својот прв јуниорски турнир во октомври 2008 година, на возраст од 16, на Панамериканското првенство. На Отвореното првенство на САД 2009, кој бил негов трет јуниорски турнир, тој стигнал до полуфиналето во двојки заедно со Метју Кандат и до третото коло во поединечна конкуренција.
Сок играл релативно ретко на јуниорски турнири, и одиграл само уште два турнири: на Оринџ Бол во 2009 година и на јуниорскиот турнир на Отвореното првенство на САД 2010. На овој турнир, тој добил вајлд-карта за во главниот ждреб, но успеал да стигне до финалето. Таму, тој го поразил неговиот сонародник Денис Кудла, со 3-6, 6-2, 6-2, за да стане првиот американски шампион на јуниорскиот турнир од Отвореното првенство на САД уште од Енди Родик кој тоа го сторил во 2000 година. Тој победил и на Јуниорското тениско државно првенство на САД во 2010 и 2011 година, заработувајќи вајлд-карта за да се најде во главниот жреб на сениорскиот турнир од Отвореното првенство на САД.
Почетокот на кариерата
Сок започнал да игра професионално настапувајќи на фјучерс турнири во 2009 година, освојувајќи го својот прв сениорски турнир на турнејата во ноември 2011 година. Тој влегол во квалификациите за неговиот прв АТП турнир играјќи на Мастерсот во Мајами во 2010. Неговиот прв натпревар на АТП турнирите бЧил на Отвореното првенство на САД 2010, каде играјќи со вајлд-карта загубил од Марко Киудинели во првото коло. Сок ја завршил 2010 рангиран на 878-то место на светската ранг-листа.
Во 2011 година, тој го постигнал својот најдобар резултат досега на фјучерс турнирите, достигнувајќи до финалето на турнирот во Вестон, Флорида. Тој започнал да игра и на неколку турнири од челинџер серијата, каде најголем успех остварил на турнирот во Далас, каде стигнал до четвртфиналето. Тој добил валјд-карта за во главниот ждреб на Мастерсот во Мајами во 2011, но загубил во првото коло од Карлос Берлок. Како јуниорски шампион на САД во 2010 година, тој добил вајлд-карта за настап на Отвореното првенство на САД 2011, победувајќи го во првото коло Марк Жикел во четири сета. Тоа била неговата прва АТП победа. Во следното коло тој за противник го имал својот идол Енди Родик, сограѓанин од Небраска, од кого загубил во три сета. Вистинскиот пробив на Сок дошол на истиот турнир но во мешани двојки, каде што стигнал до финалето заедно со Мелани Удан, победувајќи ги бранителите на титулата Боб Брајан и Лизел Хубер во второто коло. Во финалето, Сок и Удан го победиле аргентинскиот пар Хисела Дулко и Едуардо Шванк со 7–6, 4–6, [10–8] со што стигнале до својата прва Гренд слем титула во кариерата.
По освојувањето на својата прва Гренд слем титула, Сок се вратил да се натпреварува на челинџер турнирите. Неговиот најуспешен турнир бил челинџерот во Сакраменто, каде стигнал до четвртфиналето во поединечна конкуренција и му бил партнер на Николас Монро, во финалето на турнирот во двојки. Сок ја завршил 2011 година рангиран на 381. место во поединечна конкуренција, и на 370. место во двојки.
Во 2012 година, Сок освоил фјучерс турнир во Плантејшн, Флорида, но го загубил финалето во двојки. На челинџерот во Хонолулу, тој стигнал до четвртфиналето во поединечна конкуренција, а во двојки, заедно со Николас Монро стигнал до финалето.
Џек играл на АТП турнирот во Њупорт, каде загубил во второто коло од Изак ван ден Мерве. Следниот турнир на Сок бил уште еден од АТП серијата, сега во Атланта. Тој го изненадил седмиот носител на турнирот, Алекс Богомолов јуниор. Сок стигнал до четвртфиналето, во кое загубил од Џон Изнер. На Отвореното првенство на САД 2012, Сок го поразил 22. носител, Флоријан Мајер, во првото коло со 6–3, 6–2, 3–2 пред Мајер да му го предаде мечот. Тој потоа продолжил понатаму во второто коло за да го порази Флавио Чипола од Италија со 3:0 во сетови, поставувајќи го така својот најдобар резултат на гренд слем турнирите. Во третото коло тој за противник го имал 11. носител, Николас Алмагро, од кого загубил во четири сета. Во последните два месеци од 2012 година, Сок стигнал до неговите први финалиња на турнирите од челинџер серијата, победувајќи на челинџерот во Тибурон во октомври, и завршил, како финалист во ноември на челинџерот во Шампејн. Овие финалиња му помогнале да влезе меѓу најдобрите 150 тенисери на АТП листата за првпат во неговата кариера.
2013
Сок ја започнал бавно новата сезона и не успеал да ги помине квалификациите за Отвореното првенство на Австралија. Сепак, тој добил вајлд-карта за во главниот ждреб на турнирот во Мемфис. Тој во првото коло изненадувачки го победил светскиот бр. 14, Милош Раониќ, а во второто коло бил подобар од Џејмс Блејк, пласирајќи се во своето второ четвртфинале во кариерата. Во четвртфиналето, тој бил поразен од Фелисијано Лопез. Во двојки, тој заедно со Блејк стигнал до финалето, во кое загубиле од браќата Брајан. Сепак, на почетокот на март, Сок и Блејк успеале да ја освојат нивната прва заедничка АТП титула во двојки, на турнирот во Делреј Бич.
На сезоната на Земјина подлога, Сок на четири челинџер турнири доживеал пораз уште во првите натпревари, но сепак успеал да ги помине квалификациите за Отвореното првенство на Франција и да се пласира во главниот ждреб. Тој во првото коло го изненадил Гуљелмо Гарсија-Лопез, но во второто коло бил запрен од Томи Хас. На Вимблдон, тој бил поразен во првото квалификациско коло од Миша Ѕверев. Една недела подоцна, тој ја освоил титулата на челинџерот во Винетка, победувајќи го во финалето Бредли Клан, со што за првпат се искачил во најдобрите 100 на АТП листата.
На Отвореното првенство на САД, Сок го повторил успехот од минатата сезона и повторно стигнал до третото коло, во кое овојпат бил поразен од 18. носител, Јанко Типсаревиќ во четири сета. Сок ја завршил годината на 102. место на АТП листата.
Моника Оспронг
Моника Оспронг  ( 7 јануари 1969) е норвешка авторка и преведувач.
Животопис
Моника Оспронг е Норвешка поетеса која живее во Стокхолм.
2004-2010 посетувала настава на  Forfattstudiet во Бё (коммуна, Телемарк). 2009 настава во Skrivarakademin во Стокхолм. 2004-2007 Лирикваннененс Редаксјонсрад. 2006 Народна гимназија. 2003-04 Фриа Семинариет и Литтерар Критик, кунтерар критик, кунгалв. 2003 Иницијатор и ко-уредник на Луј норденфјелдске литтературтидскрифт. 1999 -2001 Уредник за литература во Моргенбладет.
Оспронг го имала своето деби во 1997 година со романот „Помеѓу Алекс Гобулев и мене“.
Творештво
Делото на норвешката поетеса Моника Оспронг се одликува со мноштво теми и експериментални форми, типографски елементи и синтеза со други уметнички форми. Таа често си игра со звуци, фрагменти од зборови и асоцијации. Зборовите се менуваат на речиси калеидоскопски начин налик на фуга. Понекогаш зборот се распаѓа и се дели на звуци, со што се враќа во најосновната форма. Ова понекогаш предизвикува синџири од издолжени самогласки кои речиси изгледаат како земени од кантаите на Бах.
Исто така во текстуален контекст таа настојува да го открие специфичниот збор, низ книги, инсталации и звучни инсталации. По завршувањето на Магистерски студии на Кралскиот Институт за Уметност во Стокхолм (2012-13) во нејзината поетска пракса ги открива границите на книгите и границите помеѓу визуелните и аудио уметностите. Таа била учесник и на Струшки вечери на поезијата.
A Girl Like Me
A Girl Like Me е вториот студиски албум на Р&Б пејачката Ријана. Тој е објавен од страна на рекорд компанијата Def Jam Records на 19 април 2006, 24 во Јапонија и на 25 април во Велика Британија и во САД. За производство на албумот Ријана има работено со Ивен Роџерс, Карл Стуркем, Stargate, и JR Rotem, со помош на уметникот Не-Јо, кој го има напишано вториот сингл од албумот. Албумот е комбинација на поп, реге и балади.
Бланкензе (Западна Померанија)
Бланкензе (Blankensee) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
A Girl Like Me
Од албумот се реализирани сингловите „SOS“, „Unfaithful“ и „Break It Off“. „SOS“ го постигна првото место на Билборд Хот 100. Албумот достигнува на петтото место на Билборд 200 во Велика Британија. Во САД има добиено Platinum сертификација.
Алфредо Балони
Алфредо Балони (Alfredo Balloni; р. во ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната UCI екипа.
Кариера
Роден во Рим, Балони се натпреварувал како професионалец од 2010, настапувајќи за екипата две сезони, пред да се приклучи на екипата  за сезоната 2012. На неговото деби на една од големите трки Џиро д’Италија 2012, Балони го преземал водството во планинскиот пласман, за време на првите искачувања во Данска.
Лукар
Лукар — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Демографија
Source: INE (Spain)
Бети Хајдлер
Бети Хајдлер (германски: Betty Heidler, 14 октомври 1983 во Берлин) — германскиа спортистка, светски шампион и рекордер во фрлање чекан.
Бета живее во Франкфурт и е член на АК Ајнтрахт Франкфурт. Таа работи во полиција.
Таа го одржала светскиот рекорд до 21 август 2014 со резултат 79,42 метри, постигнат на Хејл на 21 мај 2011 година. година.
Сеченица
Сеченица, кокмишка, сукано-киснато или боденик— вид сучено тесто, традиционално за македонската кујна. Традиционално сеченицата се од брашно, вода, масло и урда или сирење, но има и посна варијанта при која наместо урда се става зелје.
Рецепт
Се кисни еден свеж квасец, потоа се меси тесто од приближно 700 грама брашно и 300 мл вода со додавање 1 лажиче шеќер, 2 лажички сол и 2 јајца. Се остава тестото да одмори околу половина час и потоа од него се прават 6 топчиња. Тепсијата во која ќе се печи сеченицата се мачка со масло. Секое топче се расукува во големина на тепсијата, се става една кора, се попрскува со стопен маргарин и сало (потребна вкупна количина од 80 грама маргарин и 80 грама сало) и се дроби од сирењето (вкупна количина 300 грама), потоа се повторува постапката за сите останати кори. Одозгора сеченицата се премачкува со 1 јајце, се сече на парчиња и се остава да кисне додека не ја наполни тепсијата. Се пече во загреана рерна на 200 степени Целзиусови.
Блаже Богески
Блаже Димов Богески ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегувал од селско земјоделско семејство. Во НОВ се вклучил во летото 1943 година во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред, а подоцна во составот на Групата баталјони. Учествувал во повеќе борби низ Охридско. Загинал во есента 1943 година кај селото Годивје, Охридско.
Монофора
Монофора (monofora) — вид на едноделен прозорец со лак.
Во архитектурата монофорите се појавуваат од самиот почеток на градителството, а особено биле омилени во времето на романтизмот, готиката и ренесансата. Во мода се враќаат со појавата т.н. неостилови во XIX век, во времето на историзмот.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – штафета 4х200 м краул во женска конкуренција
Натпреварите во 4×200 краул штафета за жени во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 28 јули. Прелиминациите и финалето се одржаа на 28 јули.
Рекорди
Пред ова натпреварување, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
Месут Јилмаз
Месут Јилмаз (турски: Mesut Yılmaz) — турски политичар и премиер на Турција во периодот од 30 јуни 1997 до 11 јануари 1999 година.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – штафета 4х200 м краул во женска конкуренција
Рекорди
Ниту светски ниту шампионатски рекорд беа поставени во ова натпреварување.
Прелиминации
17 држави учествуваа во 3 групи.
Финале
Финалето се одржа во 19:43.
Медиевистика
Медиевистика е научна дисциплина која го истражува средновековниот период од историјата на човештвото од различни аспекти: филолошки, книжевен, уметнички, културолошки, стопански, општествен, политички, религиозен, ....
Вовед
Поимот медиавистика го добил името од латинските зборови media + aevi, што означуваат средно и време.
Меѓу најпознатите медиевисти се припадници на школата Анали, меѓу кои Фернанд Бродел.
Густав Малер
Густав Малер (Калиште, 7 мај 1860 - Виена 18 мај 1911) — австриски композитор. Напишал 9 симфонии, меѓу кои се истакнува осмата под името „Симфонија илјади“, а тоа име го добива по тоа што Малер предвидел илјада изведувачи, вокални и инструментални. Исто така компонирал и поголем број соло песни. Спаѓа во композиторите на романтизмот од втората половина на 19 век.
Животопис
Роден е во еврејско семејство во местото Калиште во тогашната Австроунгарија (денес се наоѓа во Чешка), како второ од вкупно 12 деца кои ги имале неговите родители, од таткото Бернард (1827-1889) и мајка Мари Херман Малер (1837-1889).
Многу негови браќа и сестри, рано умреле. Најстариот брат Конрад Малер, роден во 1858, починал веќе следната година 1859. Набрзо по раѓањето на Малер, неговото семејство се преселило во гарнизонскиот град Иглау (денес тој град се наоѓа во Чешка под името Јихлава). Од најмала возраст го интересирало музиката, а веќе по доселувањето во Иглау, дојдол во допир со воената музика.
Образованието го започнал во Иглау, продолжил во Прага, така што истовремено завршил и гимназија и конзерваториум (кај Антон Брукнер) во Виена, до 1878 година. После завршувањето гимназија студирал филозофија и историја, а кај Брукнер хармонија и контрапункт.
Многу работи влијаеле на него, и набрзо уште во студентските денови почнал да компонира. Многу читал, особено Достоевски кој многу го сакал, додека музички идоли му биле Рихард Вагнер, Антон Брукнер и Волфганг Амадеус Моцарт.
После завршувањето на студиите, почнал да диригира во летниот театар во Халеу, каде диригирал од 1880 до 1881 година. Потоа диригирал оперски изведби во Љубљана од 1881 до 1883 година.
Во 1888 година, станал директор на кралската опера во Будимпешта и на ова место останал до 1891 година (три сезони).
Клеве (Штајнбург)
Клеве (Kleve) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Јован Кукузел
Јован Кукузел е светец, кој бил средновековен црковен пејач и композитор (13-14 век), музички теоретичар и реформатор на византиското нотно писмо. Бидејќи бил надарен со прекрасен глас, неговите современици го нарекуваат Ангелогласниот.
Извори за неговиот живот се црпат од неговото житие, кое е составено кон крајот на 14 век. Препис од него се чува во Народната библиотека „Св. Кирил и Методиј“ во Софија. Бројот на негови познати композиции е 90. Најпозната негова творба е "Полиелеј на Бугарката" и е посветена на мајка му.
На 15 јануари 2007 во Бигорскиот манастир пристигнале светите мошти на св. Јован Кукузел. Моштите пристигнале преку Големата Лавра, манастир на Светото Преображение во Бостон (каде се чува целиот череп, и поголем дел од моштите). Тие се подарок во чест на тоа што во родните краишта на св. Јован Кукузел му е подигнат параклис (во метохот на св. Георгиј Победоносец, во с. Рајчица, Дебарско). Веднаш по пристигнувањето, моштите се ставени во чист пчелин восок и вградени во сребрена кутија.
На 14 октомври се прославува македонскиот светител Преподобен Јован Кукузел. , а додека Бугарската православна црква го прославува на 1 октомври.
Во Македонија, Јован Кукузел е етнички Македонец. , во Бугарија се смета за Бугарин а според него, неговата мајка е Бугарка.
Грабовица (езеро)
Езерото Грабовица или хидроакумилација Грабовица се наоѓа во Босна и Херцеговина. Формирано е во 1982 година за потребите на истоимената хидроелектрана. Почетокот на акумулацијата се наоѓа кај Јабланица и се протега кон Мостар. Должината на езерото изнесува околу 12 km а површината изнесува околу 130 ha. Максималната длабочина на езерото е околу 34 m, додека пак осцилациите на водата 4 метри.
NGC 1189
NGC 1189 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1189 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. NGC 1189 има привидни димензии од 1,7' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 3 м 24,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 37' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 96°.
NGC 5514A
NGC 5514A — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5514A се споменува и како UGC 9102, MCG 1-36-23, CGCG 46-66, VV 70, KCPG 420B.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5514A е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 5514A има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 5514A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 93124. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 902. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 96.
Орден на Свети Сава
Историја
Кнежевството Србија е прогласена за Кралство на 22 февруари/5 март 1882. година. Наредната година, 23 јануариа 1883, кралот Милан Обреновиќ донел указ со кој е востановен Орден на Свети Сава, истовремено е основан и Орден на Белиот орел. Орденот на Свети Сава е наречен по првоиот српски архиепископ Свети Сава, од царска и кралска фамилија Немањиќ. На лицето на медаљонот се наоѓа икона на Светои Сава, окружен со овален прстен на кој се налоѓа натпис „Со својот труд постигна се“ на црковнословенски јазик. Околу медаљонот е поставен емајлиран малтешки крст со краци во бело-сина боја. Помеѓу краците се поставени позлатени златни двоглави орли со круна. На лицето на медаљонот во времето на династијата Обреновиќ се наоѓале иницијали на кралот Милутин Први(М I). По Мајскиот преврат (1903), Србија станала парламентарно кралство на чело со династијата Караѓорѓевиќ, а кралот Петар I наставил во согласност со своите овластувања да доделува ордени на основа на указ. Во тоа врема на лицето на медаљонот иницијалите на кралот Милан се заменети со годината на востановување на орденот (1883).Орденот бил поделен во 5 степени и е доделуван на српски и странски државјани за заслуга на полето на културата,народна просвета,наука,јавни служби и Црквата,како и за заслуги према кралот,државата и нацијата,цивилни и војни лица.
Познатите работилници во Виена,главен град на Австрија како што се Роте & Синовац, Винцет Мајер и синови, Карл Фисмајстер и Г. А. Сајд изработувале орденски инсигнии сè до Првата балканска војна. Од 1912. до 1945. година орденските инсигнии ги изработувале познатите работилници, Артис Бертран во главниот град на Франција Париз и Браќа Игенен од Ле Локла во Шајцарија, а со основање на Кралството на Срби,Хрвати и Словенци изработката,покрај странските ја добиле и две домашни работилници — Сорлини од Вараждин и Гризбах & Кнаус од Загреб. Орденските инсигнии изработени по 1912. година се разликуваат по светлозелената боја на сакоси намесро првобитните темноцрвени.
Од 1986. година Орденот на Свети Сава го доделува Српската православна црква за заслуги на духовн, образовн и хуманитарно поле. Орденот се доделува и на духовни и свети поединци,заедници и организации се (се доделува на лица кои се наоѓаат на чело на организациите). Знакот (инсигнијата) на орденот се носи на лента околу вратот. За разлика од некогашниот петостепен државен,Орден на Свети Сава кој го доделува СПЦ,е поделен на три степени кои меѓусебе се разликуваат по бојата на лентата и инсигнии: I степен е со бела боја; II степен црвена, а III степен сина боја.
Космос-2128
Космос-2128 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1467 км, а најмалото на 1446.
Бок (Западна Померанија)
Бок (Boock) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Пена
Пена, во постарата книжевност Тетовска Бистрица, Тетовска Река (во некои пишани извори позната и како Шарска Река. ) — најголемата шарпланинска река после Вардар во Полошката Котлина. Таа е и воедно најголема вардарска притока од шарпланинските реки. Во подалечното минато била нарекувана Хтетовчица
Извор и устие
Извориштето на реката започнува кај месноста Чабриолица и Борислоица, на јужната страна на циркот Џинибег, на некаде околу 2.400 метри надморска висина, во ливадеста зарамнина на височина. Највисокиот извор (41.9671°N, 20.76983°W) понекогаш пресушува, додека подолниот извор е повеќесезонски (41.97288°N, 20.76549°W).
Од нејзина десна страна, во неа се вливаат водотеците на Кривошијска и Лешничка Река. Горниот тек на реката е месно наречен Бозовска Река.
Таа тече непосредно јужно од селата Бозовце, Вешала и Бродец.
Следни други притоки на Пена се: Чепеновска, Скакалска, Караниколска, Бродечка, Пржина, Вејчка, и уште други 4 реки.
Поминувајќи низ самото средиште на Тетово, таа се спушта во полошкото поле, и кај селото Сараќино се влева во Вардар.
Особености
Извориштата на реката се на околу 2.500 метри надморска висина и со висинска разлика од околу 1.914 м. Реката е долга 29,7 км.
Значење
Пена има големе значење за градот Тетово и како симбол, а и како објект од голем економски потенцијал. Од туристичка гледна точка, реката со својот див планонски тек и прекрасни водопади, мами голем број на туристи. Од економски аспект реката е важна, бидејќи на неа се наоѓаат 4 мали хидроцентрали, од кои едната е прва хидроцентрала во Македонија.
Во 1979 година, по поројните дождови реката има надојдено и поплавено голем дел од Тетово, при што нанела големи штети.
Рој Ејткен
Играчка кариера
Роден во Ирвин, Еаршир тој израснал во Ардросан. Како младо момче му се приклучил на Селтик.
Додека играл за Селтик, тој бил наречен "мечката" од страна на поддржувачите поради неговата голема рамка и командантското присуство. Тој подоцна играл и за Њукасл Јунајтед, Сент Мирен и Абердин.
Тој одиграл 57 натпревари за шкотската репрезентација, постигнувајќи еден гол.
Јагодеста детелина
Јагодеста детелина (латински:Trifolium fragiferum),  е тревно повеќегодишен растителен  вид од фамилијата на Бобови. Пронајден е во Европа, Азија и делови од Африка. Присутен е на други места, како што се делови од Северна Америка, како воведен вид. Се одгледува и како покривна култура и за сено и силажа, како зелено ѓубриво и како медоносно растение.
Опис
Оваа повеќегодишна билка која се шири преку столони за да формира покривка или купчиња трева. Листовите се сложени, секој со три назабени овални ливчиња долги до 2 до 2,5 сантиметри. Цвет от е цветна главица долга околу сантиметар при првото цветање. Таа се зголемува во големина до два сантиметри како што се развиваат плодовите, чашкиното ливче станува тенко и надуено, и розово по боја, наликува на јагода или малина.
Употреба
Јагодестата детелина се одгледува како покривна култура и за сено и силажа, како зелено ѓубриво и како медоносно растение. Добро е за покривање на поплавени површини или области со соленост на почвата. Во некои области е познат како плевел. Развиени се неколку земјоделски сорти, вклучувајќи ги „Салина“, „Палестина“ и „Фреса“(Salina', 'Palestine', and 'Fresa).
Цаган-Ово, Дорнод
Цаган-Ово (Цагаан-Овоо) е област во Монголија во покраината Дорнод. Во 2009 година, неговото население било 3,696.
Бужимско Езеро
Бужимското езеро е езеро во северозападна Босна и Херцеговина, сместено неколку километри од Бужим, во селото Врховска. Езерото се наоѓа под напуштениот рудник за манган за чии потреби и е направено. Езерото е со површина од околу 2 хектари со најголема длабочина од околу 7 метри, со муљевито дно.