cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Розендал
Градот Розендал
Претставник на клубот на Меѓународниот обожавателски клуб на АББА е со седиште во Розендал од 1986 година, а од крајот на векот, градот, исто така, бил домаќин на годишната конвенција на Меѓународниот обожавателски клуб на АББА, каде што за еден викенд во секој април, стотици луѓе од целиот свет присуствуваат на настанот.
На 1 јануари 1997 година, општините Розендал, Ниспен и Воув се споени во општината, и сега едноставно се дел од градот Розендал.
Историја
Розендал се навраќа на 12-ти и 13 век. Името Розендал било првпат споменато во документ од 1268 година. Розендал секогаш бил дел од Северен Брабант. Во средниот век, Розендал се зголемил како резултат на бизнис со трева, но во осумдесет -годишната војна (1568-1648) се ставил крај на растот, како причина од сезонските борбени трупи кои ограбувале и опустошувале. Подоцна со децении било напуштено селото Розендал.
Спорт
Видечкиот спортски тим од градот е фудбалскиот клуб Розендал ( RBC Roosendaal.).
Сообраќај
Градот служи како регионален железнички центар: на релацијата Цволе-Розендал, започнува и завршува тука, меѓународниот воз од Амстердам до Брисел, поминува низ Розендал, како што на Амстердам-Висинген (црвенило) меѓуградски. Исто така постои и стоп-воз услуга до Антверпен.
Медицинска грижа
Бравис Зикенхаус Розендал (Bravis Ziekenhuis Roosendaal) е главната општа болница за жителите на Розендал и околните области. Бравис Зикенхаус нуди специјализирана медицинска грижа од страна на широк тим на медицински специјалисти.Специјалните единици се: кардиологија, дерматологија, гинекологија, онкологија,  офталмологија  и интензивно лекување.
Буриловци
Буриловци — село во областа Овче Поле, во Општина Свети Николе, во близина на градот Свети Николе.
Потекло на името
Името на селото првпат е споменато како Бориловци во турски документи од 1519 година. Неговото потекло доаѓа од личното име Борило (Боре или Борислав).
Село со слично име (Бурилчево) се наоѓа во западниот дел на Кочанската Котлина.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Овче Поле, во источниот дел на територијата на Општина Свети Николе. Селото е рамничарско, на надморска височина од 360 метри. Од градот Свети Николе е оддалечено 22 километри.
Селото се наоѓа западно од селата Стануловци и Арбасанци, во плитката долина на Буриловска Река. Реката доаѓа од селата Мечкуевци и Ранчинци на север и оди кон Мустафино на југ. Жителите се снабдуваат со вода за пиење од една чешма и немаат бунари. Надвор од селото има неколку мали извора.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Еѓупка, Главица, Војнички Рид, Бела Земја, Немашница, Бојаџија, Церибашица, Црвена Земја, Балев Крс, Пороиште, Долна и Горна Река и Тридолци.
Селото има разбиен тип и е поделено на две маала: Горно и Долно. Постаро е Долното Маало.
Селото скоро и да не е поврзано со никаков пат и до него се пристапува преку земјен пат низ ниви.
Историја
Остатоците од старини укажуваат дека на денешното село имало жители уште од стари времиња. Мештаните зборуваат дека во самото село ископувале дебели ќерамиди, врчви и гробови.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделска функција.
За време на отоманскиот период, голем дел од земјата ја држале турски бегови. Скоро една половина од селскиот атар бил во посед на Изет-бег. Овој, но и другите бегови, живееле во Штип. При ослободување, малобројните Македонци во селото дел од земјата ја откупиле, а еден дел во 1936 година го добиле од државата. Во овој период, државата доделувала земја во селскиот атар на доселениците, кои главно биле од Горна Пчиња во Србија.
Население
Селото е мало и е во фаза на наполно раселување. Во 1961 година селото броело 210 жители, а во 1994 година само 13 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Буриловци живееле 14 жители, Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, Македонец.
Родови
Буриловци е чисто македонско православно село.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1957/58 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Свети Николе, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Свети Николе.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Свети Николе. Селото припаѓало на некогашната општина Свети Николе во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Ерџелија, во која покрај селото Буриловци, се наоѓале и селата Амзабегово, Аџибегово, Богословец, Горно Црнилиште, Делисинци, Долно Црнилиште, Ерџелија, Кадрифаково, Мустафино и Пеширово. Селото било дел од некогашната општина Мечкуевци во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Арбасанци, Буриловци, Мечкуевци, Ранчинци, Патетино и Станулевци.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1698 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во селото Мустафино. Во ова избирачко место се опфатени и селата Арбасанци, Буриловци и Стануловци.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 347 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 340 гласачи.
Астана арена
Астана арена — фудбалски стадион во Нур-Султан, Казахстан. Стадионот има сместивост од 30,000 гледачи и има подвижен кров. Тој служи како национален стадион на Фудбалската репрезентација на Казахстан. Астана арена е втор најголем стадион во државата и бил изграден во периодот од 2006 до 2009 година за сума од 185 милиони долари, и официјално бил отворен на 3 јули 2009 година. На стадионот исто така своите домашни натпревари ги играат екипите на ФК Астана и ФК Бајтерек. Стадионот конкурирал да биде домаќин на натпревари од Европското првенство 2020.
Историја
Изградбата на Астана арената започнала во 2006 година. Стадионот бил дизајниран од страна на водечката спортска архитектонска компанија Populous во соработка со Tabanlioglu Architects. Главен изведувач бил Sembol Construction. Стадионот бил отворен со натпреварот помеѓу Локомотив Астана и репрезентацијата на Казахстан под 21 година на 3 јули 2009 година. Натпреварот го судел познатиот италијански судија Пјерлуиџи Колина а почетокот на натпреварот силмболично го означил казахстанскиот претседател Нурсултан Назарбајев. Во тимовите, покрај нивните играчи, биле поканети по две фудбалски „ѕвезди“: во младинскиот тим на Казахстан – грузискиот одбранбен играч Каха Казалѕе и украинскиот напаѓач Андриј Шевченко, а во Локомотив Астана – турските играчи Хасан Шаш и Хакан Шукур.
Особености
Стадионот со сместивост од 30,000 гледачи бил осмислен како голем амфитеатар со специфична и веднаш препознатлива форма гледан од далечина и од непосредна близина. Во основа составен од две структури, долниот дел со 16,000 седишта, го окружува игралиштето, додека пак горните трибини на источната и западната страна имаат сместивост од вкупно 14,000 седишта. Теренот за игра е покриен со висококвалитетна вештачка трева која ги задоволува критериумите на ФИФА и УЕФА. Тревата може да биде покриена за други настани.
Стадионот, дизајниран во елипсовидна форма, е изграден на правоаголна парцела од 232,485 метри квадратни. (330 м x 704.5 м). Дизајнот воведува иновативни решенија усвојувајќи високо технолошки принципи за оперативно управување, интеракција со животната средина и посебно со тешките климатски услови.
Богословец (село)
Богословец или Богославец — село во Општина Свети Николе, во областа Овче Поле, во околината на градот Свети Николе.
Географија и местоположба
Богословец се наоѓа на северните падини на северните падини на истоимената планина, на околу 4,4 км од патот Штип-Свети Николе, односно од ЖС „Овче Поле“. Од западната страна граничи со селата Делисинци и Аџибегово, од исток со селото Доброшани, од север со Кадрифаково и Амзабегово, а од југ со Јамуларци. Селото е ридско и се издига на надморска височина од 440 м. Селскиот атар зафаќа површина од 23 км2. Од Свети Николе е оддалечено 14 км.
Границата на селскиот атар поминува низ месностите: Вршник, Германечки Дол, Џаде, Камен Мост, Пат за Делисинци, Дубриња, Момињок, Трло Ѓелеско, Глава, Дол, Стојкови Расје, Остра Ричка, Мамудова Чука, Мишев Гроб, Брегалница, Воденица, Јаз, Сува Чешма, Скок, Крушки, Петреви Дрми, Сландолови, Раскрсница, Шут Рид, Брег, Нов Пат, Три Граници, Брешче. Јазови, Рички, Корито, Редени Камења и Арнаутски Дол. Месоностите внатре во селскиот атар се познати како: Кучаево, Тиски Врв, Пропадиште, Побиен Камен, Уши, Коловозник, Крушка, Шојков Дол, Живанка, Ќумеци, Буџерија, Ѓерман, Ѓуревица, Гадеш, Старо Село и Црквиште. Селото е од збиен тип и е поделено на три маала и една работничко-службеничка рударска колонија. Маалата се наречени: Чорбаџиско (на запад), Средно и Галеско (на исток).
Во Средно Маало избива силен извор којшто е соѕидан во чешма и од којшто мешаните се снабдувале со добра вода за пиење. Од извор во Чорбаџиско Маало била пренесувана вода за три чешми во рударската колонија. Постоела и чешма во Галеско Маало, но нејзината вода пресушила поради рударските работи. Извори во селскиот атар има и надвор од селото. Таков е изворот Глава чија вода протекува во Делисинци. Друг извор е Ѓелева Чешма од којшто вода пиела стоката на пасење. Трет извор е Старо Село којшто е сместен во долината под селото и од него има вода за три чешми.
Историја
Мештаните говорат дека во Месноста Гадешка Чука, сместена на околу 1.500 м југоисточно од селото, некогаш се наоѓал град. Од таа населба денес на површината се забележителни плочи, грамади и темели. Гадешка Чука и околното земјиште имале многу лозја, но на таа површина денес има шума и ниви откако старите лозја пропаднале во 1926/7 година.
Пишани извори за селото постојат од средниот век. Во тоа време, селото било во сопственот на манастирот „Св. Ѓорѓи“ кај Скопје. Според народната традиција, селото најпрвин се наоѓало во месноста којашто сега се нарекува Старо Село, што е околу 2 км северозападно и пониско од денешното село. Тоа село било запалено од страна на отоманските власти, а неговото население било истепано. Се спасиле само четири куќи, а жителите побегнало во денешното високо место и таму го основале денешното село. Пропаѓањето на населбата во месноста Старо Село и основањето на денешната изгледа дека било на почетокот на XIX век. Во месноста Старо Село денес се простираат ниви коишто некогаш биле во сопственост на Турци чифликсајбии од соседното село Делисинци, а по 1918 година биле откупиле од страна на мештаните. По нивите се зборува дека се среќавале ќерамиди и камен од ѕидови. Меѓу доселениците од Старо Село бил и родот Врлевци. Тие биле богати и во XIX век се иселиле во Скопје. Нивната земја ја купил некој Муче-бег од Штип и на неа создал мал чифлиг. Пред 1912 година, земјата на тој чифлиг ја откупиле предци на денешните родови Гроздановци и Ничовци. Во периодот до 1912 година, Богословец како христијанско село во својата блиска околина имало населби, како на пример Аџибегово и Добрушево, во коишто живееле Туци кои вршеле разни злодела врз мештаните.
Познато е дека во селото имало средновековна црква посветена на Јован Богослов којашто се наоѓала во месноста Пропадиште и се споменува во 1300 година како метох на манастирот „Св. Ѓорѓи“ во Скопје. Околу 1875 година, местото во Пропадиште се повклеко и црквата се срушила. Денешната црква „Св. Јован Богослов“ била изградена околу 1878 година. Селските гробишта до 1914 година се наоѓале во месноста Пропадиште, а оттогаш се сместени во дворот на денешната црква. На денот на црковната слава во селото се организирал собир на којшто доаѓале гости дури и од Штип и Велес, а се говори дека во последните години на собирот присуствувал и Гоце Делчев.
Во Првата балканска војна, 3 лица од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети.
Стопанство
Селото има мешовита функција и е зафатено со деаграризација. Во рамките на неговиот атар, пасиштата преовладуваат на површина од 909 ха, шумите зафаќаат површина од 671,3 ха, а на обработливо земјиште отпаѓаат 183,2 ха.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Богословец живееле 320 жители, сите Македонци христијани.
По податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Богославец имало 360 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот од 2002 година, во селото Богословец живеат 4 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 1 жител, Македонец.
Родови
Богословец е старо чисто македонско православно село, кое е пред целосно изумирање. Народната традиција наведува дека во минатото Богословец постоело на местото наречено Старо Село, но таму се случил пустеш од Турците, по кое останале 4 семејства, кои го основале Богословец на денешното место.
Родови во Богословец се: Галевци (3 к.), Чолаковци (3 к.), Џаневци (4 к.), Ивановци (3 к.), Ѓелевци (9 к.) и Димовци (7 к.) се староседелски кои живееле во старото село Богословец; Гроздановци (5 к.) се доселени од селото Долно Црнилиште, но и таму биле доселенеци, а можно е да се од околината на Кочани; Темелковци (1 к.) се доселени од селото Ерџелија, а подалечното потекло им е непознато; Ќосевци (7 к.) се доселени од селото Мустафино, но и таму сбиле доселеници; ’Ржанковци (4 к.) се доселени од „Арнаутлок“, односно територијата западно од Скопје; а Ефремовци (2 к.) и Митревци (3 к.) исто така се доселеници.
Иселеништво
Низ годините огромен број од жителите на селото се иселиле, а познати се следните иселенички родови: Колевци (3 к.), Грашовци (3 к.), Саздовци (3 к.), Начовци (3 к.), Стоиловци (1 к.), Пушка (2 к.), Даскаловци (1 к.), Митковци (1 к.), Домазетовци (1 к.), Шутаровци (5 к.) и Гавриловци (1к.) во периодот од 1924 до 1939 година се иселиле во соседното село Амзабегово; Ристо Коле (3 к), Пане Риба (1 к.), Дане Ване (2 к.), Лазаровци (1 к.) и Ване Даче (1 к.) се иселиле во селото Делисинци; Пушковци (2 к.) околу 1925 година се иселиле во селото Пеширово; Златковци (1 к.) во 1943 година се иселиле во Сарамзалино; а Андоновци (1 к.) како гранка на родот Гроздановци се иселиле во Врсаково по Првата светска војна. Во XIX век во Скопје се иселил родот Врлевци. Од крајот на Втората светска војна населението се иселувало во Скопје, Штип и Велес.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кочани од 1955 година.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од Ерџелија.
Во XIX век век Богословец се наоѓало во Штипската каза на Отоманското Царство.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1701 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во Амзабегово.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 392 гласачи.
Спорт
Во периодот од 1950 до 1965 година, во селото бил активен ФК „Рудар“ за кого играле: Благоја Златев, Стојмир Динев, Круме Митковски, Русе Коцев, Ангел Коцев, Момир Грозданов и Ангел Ристов.
698 п.н.е.
698 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 698. година пред нашата ера, 698. од првиот милениум п.н.е., 98. од 7 век п.н.е. и деветта од 690-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 698 година се протега во 1938 и 1939, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1998 и 1999 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 155 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1360 и 1359 исламска година пред хиџра.
Тумба Трнска
Тумба Трнска или Могилска Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Могила. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на границата меѓу атарите на селата Могила и Трн, на околу 1 км северно од Мала и Голема Тумба кај селото Трн. На површината се среќаваат фрагменти од керамички садови.
Раденци
Раденци (словенечки: Radenci) — мал град во Општина Раденци во источна Словенија. Градот е центар на општината Раденци. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Блант (округ во Алабама)
Блант (Blount County) е округ во сојузната американска држава Алабама. Главен град на округот е градот Центревил. Според пописот во САД од 2010 година, бројот на населението во округот изнесува 57,322 жители.
Географија
Округот зафаќа површина од 1,685 км2, од кои 1,672 км2 се копно, а останатите 13 км2 вода. Се граничи со окурзите:
Демографија
Според пописот во 2000 година, округот броел 20,826 жители, 7,421 домаќинства и 5,580 семејства. Густината на населеност изнесувала 13 жители/км2. 76.66% од населението го сочинувале припадници на белата раса, а 22.20% на црната.
Просечниот број на членови во едно домаќинство изнесувал 2,64, додека во едно семејство 3,08.
Според старосната структура на населението, 25,40% биле лица помлади од 18 години, 9,50% од 18 до 24, 30,90% од 25 до 44, 22,70% од 45 до 64 и 11,60% лица постари од 65 години. Просечната старост на населението изнесувала 35 години.
Просечниот годишен доход на едно домаќинство изнесувал 31,420 $, додека просечниот годишен доход на едно семејство изнесувал 37,230$. Мажите заработувале повеќе од жените, па така нивниот просек изнесувал 30,413 $, додека оној на жените 21,070 $. Просечниот доход по глава на жител изнесувал 14,105 $. Од вкупниот број на семејства, 14.90% од фамилиите или 20.60% од вкупниот број на жители живееле под границата на сиромаштија.
Кемал Сејфула
Кемал Сејфула (Скопје, - Скопје, ) — југословенски македонски политичар, Турчин по народност, учесник во НОБ. Носител е на Партизанска споменица 1941.
Животопис
Пред Втората светска војна Сејфула бил чибукчија. Бил член на Урсовите синдикати, на Друштвото „Јард’н“, на СКОЈ (од 1939) и на КПЈ (од мај 1941) и организатор на турските и албанските средини од Скопје во НОБ. Од крајот на октомври 1941 година бил борец на Првиот скопски партизански одред. Извесно време бил интерниран во Бугарија (во 1942) и илегалец, а потоа борец на обновениот Втор скопски партизански одред (1942). Бил член на ПК на СКОЈ (1943) и на Главниот одбор на НОМСМ, член на Политичкото одделение на Првата македонско-косовска бригада, младински раководител на Втората македонска бригада (1944). Во август 1944 година е делегат на Првото заседание на АСНОМ.
Во 1953 година, кога Милован Ѓилас излегува со свои предлози за демократизација на југословенскиот комунистички поредок, Сејфула во рамките на Македонија најмногу застанува зад неговите ставови. Сепак, по осудата на Ѓилас, Сејфула ретерира од поддршката на Ѓиласовите ставови.
Сејфула повторно се враќа во Извршниот совет во 1963 година, како негов потпретседател. На истата функција е и во следниот Извршен совет од 1965 година. Во април 1967 година е избран за пратеник во Собранието на СРМ. Потоа бил амбасадор на СФРЈ во Замбија од 1969 до 1970 и во Боцвана од 1970 до 1973 година.
Автор е на книгите „Сојузот на комунистите на Југославија и националните малцинства“ (1959), „Националните малцинства во СР Македонија“ (1965) и “Ullusalik sorunu” (1972, на турски јазик).
Кросонов Леден Гребен
Кросонов Леден Гребен — леден гребен на Антарктикот, широк околу 35 милји (56 км), северно и североисточно од планината Марфи долж Волгриновиот Брег, Земја на Мери Берд. Бил мапиран од страна на Геолошкиот институт на САД за истражувања и од воздушни фотографии на американската морнарица, 1959–66 година, и именуван е од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот според командантот В.Е. Кросон, командант на градежната група на Антарктикот за време на операцијата „Длабоко замрзнување“ во 1973 година.
Кир Цариградски
Кир Цариградски — Вселенски патријарх од 705 до 712 година. Тој се смета за светец во православната црква и католичката црква, празнување кое се слави на 7 јануари во католичката и на 21 јануари во православната црква. Кир бил прогласен за патријарх во 705 година од страна на царот Јустинијан II, како замена за сменетиот патријарх Калиник I. Наскоро по падот на Јустинијан II во декември 711 година, Кир бил заменет од страна на новиот цар Филипик со патријархот Јован VI, кој ги споделувал симпатиите со Филипик за монотелитизмот.
Арвајхер
Арвајхер (Арвайхээр) е главниот град на покраината Оворхангај и централна точка во Монголија. Градот има население од 19.058 жители.
Сообраќај
Аеродромот Арвајхер (AVK/ZMAH) има една писта и има редовни линии до Улан Батор и Алтај.
Втора унгарска лига во рагби
Државно првенство II ( Nemzeti Bajnokság II, исто така, DHL Nemzeti Bajnokság II за спонзорски причини) е трето и најниско ниво на домашната клупска рагби-унија во Унгарија по Екстралига и Државно првенство I. Натпреварувањето било воведен во 1989 година. Таа била подложена на големи промени за сезоната 2011-12.
Формат и структура
За сезоната 2011-12, лигата ја играат пет тимови кои играат на голем број централизирани турнири (турнири одржани на една локација). Натпреварите се состојат од две половини од дваесет минути.
Градиште (Конопница)
Градиште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Конопница.
Јован VI Цариградски
Јован VI Цариградски — Вселенски патријарх од 712 до 715 година.
Јован VI бил поставен за патријарх во 712 година од страна на царот Филипик,како замена за сменетиот патријарх Кир. Јован бил избраник на Филипик, бидејќи и двајцата биле монотелитисти. Верските политики на новиот патријарх и цар предизвикале привремен раздор во односите со римската црква. Сепак, во 715 година новиот цар Анастасиј II го заменил Јован VI со православниот патријарх Герман I.
Косгроувов Леден Гребен
Косгроувов Леден Гребен — леден гребен, долг 35 милји (56 км) и широк 25 милји (40 км), што го зафаќа внатрешниот (источен) дел од заливот помеѓу полуостровот Кинг и полуостровот Каништео, Антарктик. Тој бil мапиран од воздушни фотографии направени од oперацијаta „Скок во височина“ на американската морнарица, 1946-1947 година, и именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот според поручник Џером Р. Форс, Антарктик, за време на операцијата на американската морнарица, „Длабоко замрзнување“, 1967 и 1968 година.
Рудници и железарница „Скопје“
Рудници и железарница „СКОПЈЕ“ – металуршки комплекс за добивање и преработка на железо и челик. Најголем објект на црната металургија во Македонија.
Валута
Валута претставува единица за размена, односно за управување на односот помеѓу добрата и услугите. Таа претставува форма на пари, каде што парите се дефинирани како средство за размена. Валутна или монетарна зона е регион во кој одредена валута има доминантна примена на пазарот на размена. За да се управува пазарот помеѓу валутните зони, постои курсот, односно вредноста на една валута во однос на друга. Валутите можат да се окарактеризираат како фиксирани или слободни, засновани на нивниот режим на размена.
Во поголемиот број случаи, државата има монополска контрола врз дотурот и производството на сопствената валута. Земјите членки на Европскиот монетарен сојуз, се исклучок од ова правило, каде што оваа функција ја има Европската Централна Банка. Во Република Македонија официјална валута е Денарот и изнесува приближно 0.016 Евра за 1 Денар.
Потеклото на валутата е во 2000 година пред Христа. Се претпоставува дека валутата е воведена врз основа на два основни изума. Употребата на бројачи за да се осигура дека стоката која се испорачува е идентична со таа која што го започнала патувањето, и употребата на сребрени прачки како средства за размена.
Првите деривати во форма на монети се појавуваат некоe време подоцна.
Белгенланд (брод од 1878 година)
Белгенланд бил патнички брод изграден од „Barrow Shipbuilding Company“ за морепловската линија наречена „Red Star Line“, Антверпен.
Таа била пуштена на 24 декември 1878 година. Нејзиното прво патување од Антверпен во Филаделфија започнало на 30 март 1879 година. Нејзиното пловење од Антверпен до Нујорк траел до 20 мај 1879 година. Нејзиното последно патување за оваа услуга започнало на 6 јули 1895 година и тогаш била овластена за морепловското друштво „American Line“.
Нејзиниот последен премин од Филаделфија до Антверпен започнал на 7 декември 1904 година и таа била продадена на италијански сопственици и преименувана во Венере., пред да биде растурена во 1906 година.
Селска Црква (Могила)
Селска Црква — археолошко наоѓалиште во битолското село Могила. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа североисточно од Тумба I (Сред Село). Претставува височинка со пречник во основата од околу 150 м и височина од 3 - 3,50 м, на која се подигнати селската црква Св. „Архангел Михаил“ и гробиштата. На површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и друг неолитски материјал.
Венаблов Леден Гребен
Венаблов Леден Гребен — леден гребен, долг 40 милји (60 км) и широк 15 милји (24 км), кој се наоѓа помеѓу полуостровите Флечер и Алисон, Елсвортова Земја. Бил мапиран од Геолошкиот институт на САД од истражувања и воздушни фотографии на американската морнарица, 1961–66, и именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот, според Џ.Д. Венабл.
Безвременски јазик
Безвременски јазик е поим во лингвистиката со кој се опфаќаат јазиците кои немаат граматичка категорија време. Овие јазици имаат време во семантичка смисла, но не користат морфолошки средства за да го означат истото. Временските јазици, како што е македонскиот на пример, користат помошни глаголи и наставки за да искажат минато или сегашно време, но безвременските јазици користат прилози и временски фрази за да искажат време. Примери за безвременски јазици се кинескиот, мјанмарскиот, дирбалскиот, а според некои анализи такви јазици се и гренландскиот и гваранскиот јазик.
Кинески јазик
Кинескиот јазик користи прилози и временски фрази за искажување на времето. Исто така јазикот користи и зборови за модалност и начин. Како пример е земена следнава реченица :
Шратовци
Шратовци (словенечки: Šratovci) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
NGC 6352
NGC 6352 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Олтар, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ратко Трајкоски
Ратко Стојанов Трајкоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
NGC 6352
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6352 се споменува и како GCL 64, ESO 228-SC3.
Ратко Трајкоски
Животопис
Потекнувал од селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделие. Уште во текот на 1943 година бил опфатен од народно ослободителното движење како напреден младинец и активно се вклучил во воспитните групи, а во летото 1944 година заминал партизан во Првата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на: Охрид, Струга, Кичево и Гостивар, а потоа со Петнаесеттиот македонски корпус заминал на Сремскиот фронт каде загинал при пробојот на фронтот кај селото Влаиница - Чазма во мај 1945 година.
NGC 6352
Откривање
Телото е откриено на 14 мај 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6352 е од видот XI. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,8 m. NGC 6352 има само една позната привидна димензија, која изнесува 9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 25 м 29,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 25' 20"".
Други поделби
Проучување на NGC 6352 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 408; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8345. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Финансиски фјучерс
Финансискиот фјучерс (англиски: financial futures) претставува стандардизиран договор за купување или продажба на некои финансиски инструменти на некоја одредена идна дата, по однапред утврдена цена. Притоа, купувачот на фјучерсите се согласува да ги прими финансиските инструменти и да ја плати договорената цена на утврдената идна дата, додека продавачот на фјучерсите се согласува да ги испорача финансиските инструменти и да ја прими договорената цена на утврдената идна дата. Финансиските фјучерси спаѓаат во групата на финансиски деривати (financial derivatives).
Одлики на фјучерсите
Финансиските фјучерси спаѓаат во групата на договори за идна испорака (forward contracts) со таа разлика што фјучерсите имаат стандардизирани одлики во поглед на износот, датата на извршување итн. За разлика од нив, договорите за идна испорака се склучуваат на поединечна основа, т.е. во секоја одделна трансакција, купувачот и продавачот се договараат за одликите на финансискиот инструмент што е предмет на купопродажба, за неговата цена, за датата кога ќе се извршат испораката и плаќањето итн.
Фјучерсите се стандардизирани договори. Имено, фјучерс-договорот се однесува на купопродажба на некој финансиски инструмент со точно одредени одлики и тоа во точно одреден износ. Исто така, фјучерс-договорот се извршува на некоја точно одредена идна дата. На пример, еден фјучерс-договор може да гласи на тримесечни државни записи во вредност од еден милион долари, при што договорот се извршува во третиот понеделник во месеците: март, јуни, септември и декември. .
Тргување со фјучерсите
Со фјучерсите активно се тргува на организирани пазари, од кои, најпознати се следниве: американските берзи – Чикашкиот одбор за трговија (Chicago Board of Trade, CBOT) и Чикашката стоковна берза (Chicago Mercantile Exchange, CME); европските Јурекс (Eurex) и Јуронекст.лајф (Euronext.liffe); како и Сингапурската меѓународна парична берза (Singapore International Monetary Exchange, SIMEX), Токиската финансиска берза (ТFХ) и Сиднејската берза на фјучерси (Sydney Futures Exchange, SFE) во азиско-тихоокеанскиот регион. На овие берзи се тргува со фјучерс-договори што гласат на различни финансиски инструменти, како што се: државни хартии од вредност (државни записи и државни обврзници), општински обврзници, потврди за депозити, евродоларски депозити, договори врзани за некои каматни стапки итн. Притоа, за купувачот на фјучерсите се вели дека зазема долга позиција (long position) на пазарот, затоа што се обврзува да преземе некој финансиски инструмент. Од друга страна, продавачот зазема куса позиција (short position) на пазарот на фјучерси, затоа што се обврзува да испорача некој финансиски инструмент којшто, во моментот на склучвањето на договорот, може воопшто да не го поседува. .
Бидејќи со фјучерсите се тргува на организирани пазари, тие не се изложени на ризикот од неисполнување на договорите. Тоа произлегува оттаму што склучувањето на фјучерс-договорите не се врши непосредно меѓу купувачите и продавачите. Напротив, секој купувач и продавач на фјучерси стапува во однос со клириншката куќа на берзата, којашто гарантира за извршувањето на фјучерс-договорите. За таа цел, за секоја заземена куса или долга позиција на пазарот, продавачот и купувачот на фјучерс-договорот мораат да положат одреден депозит (margin account) кај клириншката куќа (пари, државни хартии од вредност или банкарска гаранција). Депозитот служи како обезбедување дека клиентот ќе ги исполни своите обврски во случај на неповолно движење на цената на фјучерсот. Почетниот депозит (initial margin), што се положува при склучувањето на фјучерс-договорот, претставува некој многу мал износ од договорната вредност на фјучерсот. Потоа, за време на траењето на фјучерс-договорот, клириншката куќа одзема одреден износ пари од депозитот при неповолно движење на цената на фјучерсот, односно додава одреден износ пари на депозитот при поволно движење на цената на фјучерсот. На пример, ако цената на фјучерсот расте, тоа претставува добивка за купувачот и затоа, вредноста на неговиот депозит се зголемува соодветно на промената на цената на фјучерсот. Истовремено, порастот на цената на фјучерсот претставува загуба за продавачот и затоа, состојбата на неговата сметка се намалува за истиот износ. Притоа, берзата го одредува минималниот износ на депозитот што клиентот мора да го одржува во секое време (maintenance margin). Ако состојбата на сметката се намали под овој износ, клиентот е должен да ја дополни сметката. .
Иако фјучерс-договорите гласат на некоја идна дата, тие секојдневно предизвикуваат финансиски последици за купувачите и продавачите. Тоа се остварува така, што за време на целокупното траење на фјучерс-договорот, клириншката куќа врши секојдневно порамнување на сите отворени сметки, чии износи се приспособуваат во согласност со движењето на цената на фјучерсот (marking-to-market). На крајот од животниот век на фјучерс-договорот се врши конечно порамнување на сметките, кога купувачот и продавачот добиваат или губат одреден износ пари, еднаков на разликата меѓу договорената и тековната цена на фјучерсот. Во таа смисла, треба да се спомене дека многу ретко, финансиските фјучерси се извршуваат преку предавање на финансискиот инструмент и плаќање на договорената цена. Напротив, фјучерс-договорите најчесто се ликвидираат пред рокот на извршувањето, преку преземање спротивни трансакции на берзата. .
Котација и вреднување на фјучерсите
Цените на фјучерсите се изразуваат во вид на индексни броеви. На пример, ако цената на еден фјучерс-договор за државни записи е дадена како 94,65, тоа означува фјучерс-договор со стапка на принос од 5,35% (100 – 94,65). Вредноста на еден фјучерс-договор за државни записи во вредност од 1 милион долари се добива на тој начин што од договорната вредност на фјучерс-договорот ќе се одбие износот на дисконтот. Така, ако фјучерсите котираат како 97,82, нивната цена ќе биде еднаква на:
F = 1 000 000 x (1 - 0,0218 x 90/360) = 994 550 долари. Според тоа, вредноста на фјучерс-договорите зависи од промените на каматните стапки. Имено, при пораст на каматните стапки, доаѓа до намалување на вредноста на фјучерс-договорите и обратно, намалувањето на каматните стапки предизвикува пораст на вредноста на фјучерс-договорите.
Малку поразлично се изразуваат цените на фјучерс-договорите што гласат на државни обврзници, каде што индексите вклучуваат и дропки. На пример, ако фјучерс-договорот за државни обврзници котира како 103-25, тоа означува дека цената на фјучерс-договорот е еднаква на 103 и 25/32 проценти од номиналната вредност на државните обврзници. Под претпоставка дека фјучерс-договорот се однесува на државни обврзници со номинална вредност од 100 000 долари, тогаш цената на договорот ќе биде еднаква на 103 781,25 долари.
Добивка и загуба кај фјучерсите
Купувачите на фјучерси остваруваат добивка кога пазарната цена на темелниот финансиски инструмент е повисока од почетната цена. Обратно, ако пазарната цена падне под договорената цена, купувачите на фјучерси доживуваат загуба. На пример, ако фјучерс-договорот е купен по цена од 94,60, неговиот сопственик ќе оствари добивка ако тековната цена на фјучерсот го надмине ова ниво. Притоа, колку е повисока тековната цена на фјучерсот, неговиот сопственик ќе остварува сè поголема добивка. Обратно, ако цената на фјучерсот падне под 94,60 сопственикот ќе претрпи загуба, која ќе се зголемува со понатамошното опаѓање на цената на фјучерсот.
Од друга страна, продавачите на фјучерси остваруваат добивка кога тековната пазарна цена на фјучерсите е пониска од почетната цена, а трпат загуба ако пазарната цена на фјучерсите ја надмине почетната цена. На пример, ако некој продаде фјучерс-договор по цена од 92,80, тој ќе оствари заработка ако пазарната цена на фјучерсот падне под ова ниво. Обратно, ако цената на фјучерсот порасне над 92,80, продавачот ќе претрпи загуба. Притоа, колку што расте пазарната цена на фјучерсот, неговата загуба ќе биде сè поголема.
Притоа, секое зголемување или намалување на пазарната цена на фјучерсите во однос на неговата почетна цена значи соодветна добивка или загуба на купувачите и продавачите. Во продолжение, кај купувачите на фјучерси, потенцијалната загуба е ограничена, а потенцијалната добивка е неограничена, додека кај продавачите на фјучерси, потенцијалната добивка е ограничена, а потенцијалната загуба е неограничена.
Употреба на фјучерсите за заштита од каматниот ризик
На пример, ако некоја банка е изложена на ризикот од зголемување на каматните стапки, таа може да се заштити така што ќе заземе куса позиција на пазарот на фјучерси, односно ќе продава фјучерс-договори. Во тој случај, ако навистина пораснат каматните стапки, банката ќе претрпи загуба, меѓутоа, во исто време, таа ќе оствари добивка на пазарот на фјучерси. Тоа произлегува оттаму што цената на фјучерсите реагира на промените на каматните стапки на истиот начин како финансиските инструменти на готовинскиот пазар. Имено, порастот на каматните стапки ќе предизвика намалување на цената на фјучерс-договорите, а во тој случај, продавачите на фјучерси ќе остварат добивка на нивните депозитни сметки кај клириншката куќа. На тој начин, добивката од пазарот на фјучерси ќе ја поништи загубата што банката ја претрпела на готовинскиот пазар.
Ризик на основата
При употребата на фјучерсите за заштита од ризикот се јавуваат и некои проблеми, од кои најзначаен е ризикот на основата (basis risk). Овде, под поимот „основа“ се подразбира разликата меѓу цената на некој финансиски инструмент на готовинскиот пазар и неговата цена на пазарот на фјучерси. На пример, ако на одреден ден, каматната стапка на тримесечните државни записи изнесува 4,35%, а во исто време, каматната стапка на фјучерсите за тримесечни државни записи изнесува 4,69%, разликата од 34 основни бодови (4,69 – 4,35) се нарекува основа. По правило, каматната стапка на некој финансиски инструмент на готовинскиот пазар секогаш се разликува од неговата каматна стапка на пазарот на фјучерси, при што разликата може да биде позитивна или негативна во зависност од тоа дали фјучерската каматна стапка е повисока или пониска од готовинската. Притоа, оваа разлика се намалува онака како што истекува важноста на фјучерс-договорот и на денот на извршувањето на фјучерсот, разликата меѓу каматните стапки исчезнува, т.е. основата е еднаква на нула.
Проблемот со фјучерсите лежи во тоа што за време на важењето на фјучерс-договорот може да дојде до значителна промена на основата. Како последица на промената на основата од денот на склучувањето на фјучерс-договорот до денот на неговото затворање, операцијата за заштита од каматниот ризик не мора да биде целосно успешна, или пак, напротив, таа може да се покаже како исклучително успешна.
Бела Јана се дави од Турци
Бела Јана се дави од Турци — македонска епска народна песна.
Содржина
Турците и Грците го опсадуваат Будим во потрага по Јана и најпосле го освојуваат градот, но не ја наоѓаат Јана. Затоа, бараат од мајка ѝ да каже каде е Јана, но таа одбива и Турците ѝ ја сечат главата. Потоа, го фаќаат татко ѝ, но и тој одбива да ја предаде Јана, па му ги сечат рацете. Исто така, ниту братот не ја предава Јана, иако му ги сечат нозете. Меѓутоа, без никакво мачење, снаата ја предава Јана, кажувајќи им на Турците да ја бараат во шумата. Турците ги сечат сите дрва во планината и оставаат само едно на кое ја наоѓаат скриената Јана. Откако ја заробуваат, Јана ги моли да ѝ ја ослободат левата рака за да ја измие косата. Потоа, бара да ѝ ја одврзат десната рака за да је сплете косата, но тогаш таа бега и се фрла во Дунав за Турците да не уживаат во нејзината убавина.
Подиште (Конопница)
Градиште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Конопница.
Наоѓалиштето претставува викус од доцна антика.
На десната страна од патот Куманово - Крива Паланка, на блага падина со површина од околу 2 хектара се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал
Црква „Живоносен Извор“ - Гудели
Живоносен Извор (Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής) — црква во селото Гудели, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е околу 1930 г на местото на постар храм. Во 1981 – 1984 г. е извршена темелна поднова, кога е додаден нартекс и внатрешноста е живописана во византиски стил.
697 п.н.е.
697 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 697. година пред нашата ера, 697. од првиот милениум п.н.е., 97. од 7 век п.н.е. и осма од 690-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4811 и 4812 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во градот Асур, станува збор за 4053 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3063 и 3064 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 56.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 697 година се протега во 1939 и 1940, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1999 и 2000 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 154 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1359 и 1357 исламска година пред хиџра.
Храшенски Врх
Храшенски Врх (словенечки: Hrašenski Vrh) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Сараќино
Сараќино — село во Општина Тетово. Се наоѓа на устието на Пена во Вардар на само 1 км од автопатот Тетово - Скопје. Во неговиот атар се наоѓа Тетовската слободна економска зона.
Географија и местоположба
Сараќино се наоѓа во Полошката Котлина на само 7 км до Тетово и на само 1 км од коридорот 8. Опколено е со двете реки Вардар и Пена. Селото лежи на една од најплодните почви во Полог. Попознати топоними се: Чаир, Котар, Гечоо, Чешма, Леска, Милеа Бавча, Старо Сараќино, Јела, Студена Вода, Рупа, Две врби, Долгна Нива, Прекача, Шаторче, Тумба, Круша, Црница, Дабчиња, Слогои, Горна Режика, Гуштероо, Малки Јазики, Огради, Река, Муграч, Ѓуше, Горни Орман, Долно Вардариште, Река Бистрица, Бучалиште, Три Даба, Чуше, Лозје, Карпа (Вардариште), Орман, Стара Река, Ливадче, Состав и др.
Историја
Сараќино е село од збиен тип. Куќите се груширани во 4 маала, кои се наречени по потеклото на жителите - Бежаноско, Моравчанско, Трајческо и Мамикомадовско маало. Во пишаните извори Сараќино се споменува во 1461 или 1462 година. Споменот се наоѓа во една пресуда на некој кадија, со кој е потврден вакуфот на Мехмед-Бег месџидот, имаретот и амамот, кои биле во Теке маалото во Тетово. Во наведената пресуда стои дека ливадите и нивите на Мехмед-бег, кои биле во некогашното село Трмчиште, се граничеле со атарите на Сараќино и Фалише. Потоа се споменива и некоја ливада во Сараќино со големина од 45 плугови. Вториот помен на Сараќино датира од 1470 година, кога Ќебир-бег на своите синови им увакуфил ниви кои ги купил од Сараќинци. Првобитно селото се наоѓало северно од денешната положба (на околу 1,5 км) во месноста денес нарекувана Старо Сараќино или Старо Сараќинце. Според преданијата тоа население било чисто македонско. Подоцна населбата била уништена. Остатоците од таа населба се висниви и денес во вид на стари ѕидови и керамика. Подоцна населбата се префрлена на денешната положба.
Заради богатството во зиратно земјиште, Сараќино уште во времето на Османлиското Царство било чифлик. Најпознати сопственици на чифликот се тие од познатиот тетовски тод Абдурахман-паша, како Мемед-паша, Џафер-паша, Акид-паша и Есад-паша. Мемед и Џафер-паша повеќето од живото го поминувале во Цариград, додека Акид-паша живеел во Желино и Тетово. Есад-паша кој живеел во Сараќино имал многу несилнички однос кон жителите на селото. Тој дури и на најголемите христијански празници ги повикувал Македонците да му работаат на нивите. До 1912 година само мал дел од жителите на Сараќино ги откупиле нивите. Другиот, поголемиот дел им бил доделен од страна на државната власт и тоа после Балканските и Првата светска војна. Сопствениците на чифликот радо им ја продавале земјата или во голем број на случаи и бесплатно им ја доделувале на Албанци од соседните села.