cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вилијам Блејк
Дантеовиот Пекол
Блејковите илустрации не се само слики кои служат како придружба на текстот, туку и уметничка критика и коментар на одредени духовни и морални аспекти во делата. Илустрирајќи го Изгубениот Рај, на пример, Блејк изгледа како да го преиспитува Милтоновото фокусирање врз Сатаната како централна фигура на епот; на пример, во Сатаната ја набљудува Љубовта на Адам и Ева (1808) Сатаната е сместена на едно изолирано место на врвот на сликата, а Адам и Ева го окупираат самиот центар. И како да сака да ги акцентира ефектите на контра-позиционирањето, Блејк ги прикажува Адам и Ева прегрнати, а Сатаната, тажно завидувајќи им, ја милува змијата со чиј идентет наскоро и ќе се постовети.
Истовремено, Блејк го дели Дантеовиот презир спрема материјализмот и спрема коруптивната природа на моќта, и безгрешно ужива во можноста графички да ја претстави атмосферата и фантазијата на Данте. Дури и на смртна постела, Блејковата основна преокупација ќе биде трескавичната посветеност на Дантеовиот Пекол; се вели дека својот последен шилинг го има потрошено за да купи молив со кој го продолжил скицирањето на ова дело.
Блејковата смрт
На денот на неговата смрт, Блејк немилосрдно упорно работел на сликите од циклусот посветен на Дантеовиот Пекол. На крајот, се вели, одеднаш престанал да работи и се свртел кон својата жена која со солзи во очите клечела крај неговиот кревет. Погледнувајќи ja, Блејк изустил, "Остани Кејт! Остани каква што си сега – ќе го насликам твојот портрет – зашто ти отсекогаш беше мојот ангел." Откако ја завршил сликата (која е денес изгубена), Блејк го спуштил на земја својот молив и почнал да пее химни и да рецитира стихови. Во шест часот истата вечер, откако ѝ ветил на својата жена дека засекогаш ќе остане крај неа, Блејк починал. Гилхрист пишува дека еден потстанар - девојка која живеелa во истата куќа и која била присутна во мигот на неговото последно издивнување -, во тој момент рекла, "Бев сведок на смртта, не на човек, туку на благословен ангел."
Џорџ Ричмод, во едно писмо до Самуел Палмер, го дава следниов опис на Блејковата смрт:
Катерина платила за погребот на Блејк со пари кои ѝ ги позајмил Лајнел. Блејк е положен во гроб пет дена по неговата смрт – вечерта на четириесет-и-пет-годишнината од свадбениот ден– во дисидентската гробница на Банхил Филдс, каде што претходно биле закопани и неговите родители. На церемонијата биле присутни само Катерина, Едвард Калверт, Џорџ Ричмонд, Фредерик Татам и Џон Лајнел.
Космос-2011
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 март 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-2011 бил комуникациски сателит.
Вилијам Блејк
Блејковата смрт
По нејзината смрт, Блејковите ракописи ги наследил Татам, кој ги изгорел оние што ги сметал за премногу еретични или политички радикални. Татам станува ирвингит, член на едно од мноуте фундаменталистички движења во XIX век, и бил строго против секое дело кое промовирало богохулство. Џон Лајнел пак, ги уништил делата на Блејк, кои, според него, евоцирале сексуални алузии.
Во 1957 година во Вестминстерската Опатија, кренат е споменик во чест на Блејк и неговата жена. На гробот пишува: „Во непосредна близина лежат остатоците на поетот-сликар Вилијам Блејк (1757-1827) и неговата жена Катерина Софија (1762-1831)“.
Космос-2011
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1472 км, а најмалото на 1440.
Вилијам Блејк
Фантазија
Веројатно, Блејк ја има одиграно врвната улога во формирањето на западната концепција за фантазијата. Неговото верување дека човештвото може да ја надмине ограниченоста што му ја нудат петте сетила е веројатно највозвишеното нешто што Блејк ќе го остави во свое наследство: "Ако се мине низ вратите на перцепцијата, тогаш секој дел од светот на човекот ќе му изгледа онаков каков што е - бесконечен."(Свадбата на Рајот и Пеколот) Без разлика што неговото размислување во негово време се сметало за бесмислено, денес тоа е потполно инкорпорирано во модерната дефиниција за зборот.
Всушност, неговото повикување на "вратите на перцепцијата" ќе остави длабок белег врз кнжевноста и музиката на XX век, бидејќи и името The Doors, кое Џим Морисон го дава на својата позната група и книгата „Врати на восприемањето“ на Олдос Хаксли се всушност начин да се оддаде најдлабока почит кон животот и делото на Вилијам Блејк.
Блејк и религијата
„Затворите се градат со камењата на Законот, борделите со циглите на Религијата“ и „Исто како што гасеницата ги избира најубавите листови за таму да ги положи своите јајца, така и свештеникот ги положува своите клетви врз најубавите животни радости“.
Лана-Дил
Лана-Дил (герм. Lahn-Dill-Kreis) — округ во западниот дел на покраината Хесен, Германија. Се граничи со окрузите Зиген-Витгенштајн, Марбург-Биденкопф, Гисен, Ветерау, Горен Таунус, Лимбург-Вајлбург и Вестервалд.
Историја
Во 1977, округот Гисен е споен со окрузите Вецлар и Дил, сочинувајќи го новиот округ Лана-Дил. Подоцна е утврдено дека округот е преголем, па затоа во 1979 Гисен отпаднал и повторно станал самостоен округ.
Географија
Најважни реки во округот се Лана и Дил, според кои е наречен. Теренот е планински, со Вестервалд на запад, Таунус на југ, Ланско-дилскиот ридски крај на исток и Ротаргебирге (во Зауерланд) на север. Највисоката точка (671 м) се наоѓа близу Ритерсхаузен (дел од Дицхелцтал), а најниската (135 м) — во долината на Лана во Бискирхен (дел од гратчето Лојн).
Армија Крајова
Армија Крајова (на Armia Krajowa, слободен превод: Домашна Армија) — воена организација и доминантно полско движење при отпорот во Полска за време на окупацијата на земјата од страна на Нацистичка Германија и Советскиот Сојуз во Втората светска војна. Таа била формирана во февруари 1942 година. Во текот на следните две години, таа ги апсорбирала повеќето други полски подземни сили. Таа ја поддржувала полската влада во егзил и претставувала вооружено крило на Полската Подземна Држава.
Проценките за силата на Армија Крајова во 1944 година се движат од 200.000 до 600.000, но најчесто цитирана бројка е 400.000. Според тој податок, оваа армија била една од трите најголеми во Европа за време на Втората светска војна. Армија Крајова била распуштена на 19 јануари 1945 година, откако советската Црвена Армија ја окупирала земјата.
Најпознатата операција на Армија Крајова било Варшавското востание во 1944 година. Партизаните, исто така, ги бранеле полските цивили од злосторствата извршени од страна на други воени формации.
Бидејќи Армија Крајова била лојална на полската влада во егзил, Советскиот Сојуз ја сметала за пречка при проширувањето на сталинизмот во Полска. Како последица на тоа, во текот на војната, отпорот на Армија Крајова бил насочен и кон советските сили.
Вилијам Блејк
Блејк и религијата
Блејк ќе ја опише својата сопствена религија како Вечно Евангелие, кое според него е првобитното откровение, она кое го проповедал самиот Исус. Во Вечното Евангелие, Блејк не го претставува Исус само како филозоф и традиционален Месија, но и како совршено креативно суштество, кое се наоѓа над догмата, логиката и самиот морал:
Исус, за Блејк, ја симболизира виталната врска и единството меѓу божественото и човечкото: ''„најпрво сите имаа една религија и еден јазик: ова беше религијата на Исус, вечното Евангелие. Стариот Век го проповеда Евангелието според Исус.“''
Блејк има изработено своја сопствена митологија, која често се појавува во неговите пророчки книги. Главно се заснова врз Библијата и Старогрчката митологија и ги пропратува неговите идеи обединети околу Вечното Евангелие. Во една од своите пророчки поеми, ќе рече: "Морам да создадам свој систем или да бидам поробен од туѓ."
Блејк верувал дека радоста на човекот го велича Бог и дека религијата на овој свет значи и обожавање на Сатаната. За него Сатаната е Грешка и Смртна Состојба. Блејк верува дека ортодоксните Христијани, делумно поради нивното негирање на земната радост, всушност го обожаваат Сатаната.
Блејк бил против погрешното сфаќање на теолошката идеја која ѝ простува на Болката, го признава Злото и им се извинува на Неправдите. Нормално, ги презирал и идеите кои тврделе дека треба да се купи благослов за следниот живот преку себе-негирање во овој.
Го разгледува концептот на постоење на грев како стапица која ги заробува човечките желби (трновите венци во Градина на Љубовта) и верува дека безусловното покорување на моралниот код наметнат однадвор е спротивно на барањето на самиот Живот, пишувајќи:
Не се согласувал сосема со доктрината дека Бог е Господар, ентитет одвоен од и надреден над луѓето. Најверојатно тоа произлегува од неговата идеја за слобода и еднаквост на сите луѓе и меѓу двата пола.
Креативност
Нортроп Фрај, коментирајќи ја Блејковата постојаност во одржувањето на верувањата, забележува дека Блејковите "забелешки за [Џошуа] Рејнолдс, напишани на педесет години, се 'сосема исти' со оние во кои Блејк зборува за Лок и Бејкон, напишани кога бил 'многу млад'. Дури и фразите и стиховите ќе се појавуваат речиси невидоизменети по четириесетина години. Постојаноста во однос на одржувањето на неговите верувања за вистината ќе биде еден од неговите водечки принципи... Постојаност, тогаш лудачка или различна, е една од Блејковите основни преокупации, како што 'себе-контрадикцијата' е секогаш една од најпрезрените работи за него".
Блејковите визии
Уште од мал, Вилијам Блејк тврдел дека имал визии. Најраниот забележан пример е оној кога Вилијам имал осум или десет години, и кога кај Пекам Реј во Лондон, рекол дека видел дрво полно со ангели што "ја осветлувале секоја гранка како ѕвезди." Според Блејковиот викторијански биограф Гилхрист, тој се вратил дома радосен за да ја соопшти оваа визија, но одвај, со помош на мајка му, го избегнал претепувањето од неговиот татко. Всушност, најголем дел од доказите велат дека Блејковите родители постојано го поддржувале Блејк. Неговата мајка била особено приврзана кон него поради што неколку од Блејковите рани песни и слики ги декорирале ѕидовите од нејзината одаја.
Во една друга прилика, Блејк ги набљудувал собирачите на сено и видел фигури на ангели кои се движеле меѓу нив. Во подоцнежните години, според сеќавањата на Катерина, Блејк често го гледал ликот на Бога "наведнат над прозорецот". Визијата, според сеќавањата на Катерина, "те терала да вриснеш."
Блејк тврдел дека искусува визии во текот на целиот свој живот. Често биле поврзани со прекрасни религиозни пасажи и слики, поради што најверојатно го инспирирале да го продолжи неговото митско духовно патување. Токму религиозните концепти и фантастичните фигури играат главна улога во творештвото на Блејк. Бог и христијанството го сочинуваат интелектуалниот центар на неговото творештво од каде тој ја црпи својата инспирација. Блејк верувал дека бил лично воден, советуван и храбрен од архангелите за да ги создаде своите уметнички дела, кои, како што велел, биле читани и обожавани од истите тие архангели на Небото.
Во едно свое писмо до Вилијам Хејли, датирано од 6 мај 1800, Блејк пишува:
"'Знам дека нашите мртви пријатели се сега поблиску и повеќе со нас отколку кога биле живи. Пред тринаесет години јас изгубив брат, но со неговиот дух зборувам секој час и секој ден, а го гледам и во моите сеќавања и мојата фантазија. Ги слушам неговите совети, па дури и сега пишувам по негов диктат.'"
Во писмо до Џон Флексман, датирано од 21 септември 1800, Блејк ќе напише:
"'[Градот] Фелфам е прекрасно место за работа, бидејќи е духовно побогат од Лондон. Небото тука на сите страни ги отвора своите врати; неговите прозорци не се поматени со пареа; гласовите на небесните жители тука погласно се слушаат, а нивните форми можат појасно да се видат; мојата колиба е само сенка на нивните куќи. Жена ми и сестра ми се добри, му се додворуваат на Нептун за прегратка... Моите дела се пославни во рајот отколку што можам да сфатам. Во мојот ум има студии и одаи полни со древни книги и слики, кои сум ги пишувал и сликал во некој дел од Вечноста пред да започне мојот смртен живот; и тие дела ги восхитуваат и ги проучуваат самите Архангели.'"
Во писмо до Томас Батс, датирано од 25 април 1803, Блејк пишува:
"'Сега можам да ти го кажам тоа што веројатно не би се осудил да го кажам никому: самостојно и непречен од никого можам да ги продолжам своите визионерски студии во Лондон и можам да зборувам со моите пријатели во Вечноста, да гледам Визии, да сонувам Сништа и Пророштва и да зборувам параболи негледан од никого и ослободен од Сомнежите на останатите смртници; веројатно тоа се Сомнежи што произлегуваат од нивната Добрина, но Сомнежите се секогаш погубни, особено кога се наменети за нашите пријатели.'"
Во Визија на Последниот Суд Блејк пишува: „'Кога Сонцето изгрева, зарем не гледаш кружен пламен диск налик на гвинеја?' О не, не, јас гледам безбројно многу суштества собрани во еден Небесен хор кој извикува, 'Свет е, Свет е, Свет е Семоќниот Господ Бог.'“
Вилијам Блејк во популарната култура
Како додаток на неговото влијание врз писателите и уметниците, Блејковата улога како поет-сликар-приврзаник кон сексуалната слобода и фантазијата од него имаат создадено единствена фигура во целокупната историја на книжевноста со уникатно влијание врз развитокот на модерната поп-култура, особено од почетокот на 1960тите. Многу повеќе од било кој друг каноничен писател, неговите песни се прифатени и адаптирани врз музика од разни музичари, од типот на „U2“, Ван Морисон, Џа Вобл, „Tangerine Dream“, Брус Дикинсон и Улвер. Исто така, и фолк музичарите се имаат инспирирано од неговите дела, а Боб Дилан и Ален Гинзберг го вбројуваат Блејк меѓу своите идоли. Жанрот графичка новела своите корени ги наоѓа во Блејковите гравури-песни и пророчки книги. Детскиот автор Морис Сендак и низа илустратори и стрип-автори од рангот на Грант Морисон, Роберт Крам и Џ.М. Дематис го имаат цитирано Блејк како важно влијание.
Полузатворена предна незаоблена самогласка
Полузатворената предна незаоблена самогласка (полувисока предна незаоблена самогласка) е вид на самогласка во голем број на јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) го бележи гласот со is ⟨⟩.
И покрај истоветниот изглед со македонската буква, овој глас не се јавува во македонскиот гласовен систем. Македонската буква „е“ ја претставува полуотворената предна незаоблена самогласка ⟨⟩,
Mount & Blade: Warband
Mount & Blade: Warband (се чита: Маунт & Блејд: Ворбенд) — првиот дел од акционата видео игра Mount & Blade. За првпат е објавена во јануари 2009 година, а играта е создадена од турската компанија TaleWorlds Entertainment и е објавена од Paradox Interactive 30 март 2010 година. Играта е достапна со директно симнување од нивното мрежно место или преку Steam, или како ДВД со онлајн активирање. Верзиите Mac OSX и Linux беа пуштени на 10 јули 2014 година, преку Стим.
Warband ја прошири оригиналната игра со додавање на шести дел, Султанатот на Саранидите, зголемувајќи ја политиката, дозволувајки на играчите да започнат свој дел, и додавајќи игра за повеќе играчи. Оценките на играта се генерално добри, со додавањето на игра со повеќе играчи најдобриот дел. Оваа игра освои многу награди, како номинација за „Best Multiplayer Indie Game of the Year“. Играта е фокусирана на јавање на коњ (како играчот) и давање наредби на своите војници на бојното поле, како на пример на стрелците да им кажеш да седат на позиција или да им кажеш на пешаците да употребуваат тапо оружје (оружје што нема да убие).
За играта
Најважната промена на играта е додавањето на можност за повеќе играчи, воведување на шестиот дел, Султанатот на Саранидите, и реорганизација на мапата. Воведувањето на политика им овозможува на играчите да влијаат врз господарите и да се женат, а играчот кој не е во сојуз со никого може да освои град или замок и да започне свое кралство. Играта содржи подобрена графика, и нова и изменета анимација при борба.
Со повеќе играчи
Во новата игра со повеќе играчи ги нема елементите за мапата и улогите, а наместо тоа, се фокусира на борбите. Играта со повеќе играчи може да има максимум до 250 играчи, поделени во два тима од две спротивставени сили. Сите играчи се со умерено балансиран карактер (што може да се смени за секој опслужувач) врз основа на три типови на војници од пред модерно време: стрелци, коњаница и пешаци. Карактерите може да го сменат оружјето и заштитата дозволена за нивното кралство, може да се купат подобра заштита и оружје откако ќе заработат денари (парите во играта). Нема поврзаност меѓу карактерите во игра со повеќе ирачи или играње сам, и не постои никаков начин да се сменат одликите на ликот, (освен што може да се смени опремата).
Марио Манџукиќ
Манџукиќ ја започнал својата кариера во Марсонија од родниот Славонски Брод, од каде што се преселил во два загрепски клуба: најпрво во НК Загреб, а потоа и во Динамо Загреб во 2007 година. Како член на Динамо Загреб бил најдобар стрелец во Прва ХНЛ во сезоната 2008-2009. Благодарение на неговите голгетерски способности, во 2010 година направил трансфер во редовите на Волфсбург. По одличното учество на Евро 2012, на коешто со три погодоци бил на делба на првото место на списокот на стрелците, Манџукиќ потпишал за Бајерн Минхен. Во неговата прва сезона во клубот, тој освоил три трофеи: Бундеслигата, Купот на Германија и Лигата на шампионите; притоа, тој станал првиот Хрват кој постигнал погодок во финале на Лигата на шампионите. Во 2014 година, Манџукиќ го напуштил Бајерн Минхен и потпишал за Атлетико Мадрид, а една сезона подоцна преминал во редовите на Јувентус за 19 милиони евра. Тој одиграл четири и пол сезони во клубот од Торино освојувајќи четири титули во Серија А, три Купа и два Суперкупа на Италија. По кратко време во катарскиот, во зимскиот трансферен период 2021 година потпишал за Милан.
Во Хрватска е познат по прекарот Манџо, меѓутоа за време на Европското првенство 2012 година со својте одлични настапи го заработил прекарот Супер Марио по истоимениот херој од видеоиграта.
Животопис
Манџукиќ е роден во Славонски Брод на 21 мај 1986. Тој се преселил со своите родители во Германија во 1992 година, и живееле во градот Дицинген во близина на Штутгарт, бегајќи од Хрватската војна за независност. Семејството се вратило во татковината во 1996 година, кога војната веќе била завршена.
Неговиот татко, Mато, исто така бил фудбалер.
Технички одлики
Во споредба со Ален Бокшиќ (кој исто така играл за Јувентус), е класа играч,  носи поголема креативност, тактички е поинтелигентен и е незапирлив во шеснаесетникот.
Се смета за еден од најсилните напаѓачи во последниве години.
Почетоци, Марсонија, НК Загреб и Динамо Загреб
Манџукиќ ги направил своите први фудбалски чекори во германскиот клуб ТСФ Дицинген. По враќањето во родниот град, тој продолжил да игра фудбал во екипата на Марсонија, поминувајќи ги сите младински категории во периодот 1996-2003, пред да дебитира за првиот тим во сезоната 2004-2005. Својата прва професионална сезона ја завршил со 23 настапи и 14 гола за Марсонија 2. ХНЛ. Во текот на летото на 2005, по наговор на Мирослав Блажевиќ тој се преселил во неговиот клуб, НК Загреб и во сезоната 2006-2007 тој го потпишал првиот професионален договор. Дебитирал за клубот на 29 јули 2006 година во победата со 1-3 против Камен Инград, натпревар во кој исто така го постигнал својот прв гол за новиот клуб, воедно прв и во Прва ХНЛ. Истото го повторил во следниот натпревар, постигнувајќи го решавачкиот погодок во победата со 0-1 против Славен Белупо. На 2 декември, тој постигнал гол во поразот со 2-1 во дербито против Динамо Загреб. Својата прва сезона во Првата лига на Хрватска ја завршил со 9 одиграни натпревари и 3 постигнати гола.
Во сезоната 2007-2008 преминал во редовите на Динамо Загреб за 1,5 милиони €, во обид да го замени во нападот Едуардо. Дебитирал во "модриот" дрес на 21 јули 2007 во победата со 5-0 на домашен терен против Шибеник, каде што исто така го одбележал својот прв гол за Динамо. На 7 август 2007 дебитирал во Лигата на шампионите, во натпреварот од прелиминарната рунда против Домжале во кој Динамо славел победа со 3-1. На 1 септември, за првпат во кариерата постигнал два гола во еден натпревар, во победата со 1-3 во дербито против својот поранешен клуб НК Загреб. На 4 октомври, го направил своето деби во Купот на УЕФА, во победата со 2-3 на гостувањето кај Ајакс, каде што постигна два гола негови први во европските натпреварувања. Сезоната ја завршил со вкупно 38 натпревари и 14 погодоци.
Следната сезона ја започнал со настап во првото коло од првенството на 3 август во победата со 3-1 на домашен терен над Интер Запрешиќ. На 17 август, во натпреварот Динамо Загреб - Цибалија 6-0, го постигнал својот прв хет-трик во неговата кариера. На 16 јули во натпреварот од првиот круг на квалификациите за Лигата на шампионите против северноирскиот Линфилд постигнал гол во победата со 0-2. Тој исто така бил стрелец и во реваншот во ремито 1-1. На 18 септември, го одиграл својот прв натпревар за сезоната во Купот на УЕФА, во ремито без голови против Спарта Прага. Во неговиот трет настап го постигнал својот прв гол во ова натпреварување, во победата со 3-2 над НЕК. Својата втора сезона во Динамо ја завршил со 46 настапи и 20 гола во сите натпреварувања, а бил и најдобар стрелец во Првата хрватска лига со 16 голови.
И покрај силниот интерес на странските клубови за него, загрепската екипа одлучила да го задржи и да се потпре на него во нападот за трета последователна сезона. Првиот натпревар за сезоната 2009-2010 Манџукиќ и Динамо го имале на 14 јули 2009 во ремито без голови против Пјуник во Лигата на шампиони; во реваншот во Загреб седум дена подоцна, тој го постигнал првиот гол за својот тим во победата со 3-0. Новото првенство на Хрватска го започнал со два постигнати гола во победата со 7-1 над Истра 1961 на домашен терен. На 27 февруари 2010 година тој го постигнал својот втор кариера хет-трик во победата од 6-0 дома против Кроатија Сесвете. Сезоната ја заклучил со 38 натпревари и 17 погодоци.
Волфсбург
На 14 јули 2010, по три сезони во Динамо Загреб, Манџукиќ се преселил во Германија потпишувајќи четиригодишен договор со Волфсбург. Висината на трансферот изнесувала околу 8 милиони евра. Манџукиќ пристигнал во клубот по наредба на тренерот Стив Мекларен, кому се допаднал фактот дека хрватот веќе знаел германски. Своето деби за "волците" го направил на 15 август 2010, во победата на гости против Мунстер со 1-2. Пет дена подоцна дебитирал во Бундеслигата во поразот на Алијанц Арената од Бајерн Минхен со 2-1; на почетокот од второто полувреме тој ја погодил стативата од голот на Бајерн при резултат 1-0 за баварците. Во првиот дел од сезоната најчесто играл како крило или како втор напаѓач зад босанецот Един Џеко во формација 4-2-3-1 и во таа улога не успеал да се пронајде, така што останал без ниту еден постигнат погодок во првиот дел од сезоната. Меѓутоа во зимскиот преоден рок Џеко го напуштил Волфсбург и се преселил во Манчестер Сити, а новиот тренер Пјер Литбарски кој ја презел функција како привремена замена по заминувањето на Стив Мекларен во февруари 2011, продолжил да го користи по страничните позиции. Својот прв погодок во Бундеслигата го постигнал на 12 март 2011 во победата со 1-2 на гостувањето кај Нирнберг во неговиот последен натпревар кој го започнал како крило. Со доаѓањето на Феликс Магат, Манџукиќ бил преместен на неговата природна позиција, што веднаш донело резултат откако тој постигнал 7 гола во последните 6 натпревари од сезоната. Својата прва сезона во Германија во дресот на Волфсбург ја завршил со вкупно 27 натпревари и 8 гола.
Својата втора сезона во клубот ја започнал како напаѓач во тандем со Патрик Хелмес во формација 4-3-1-2. Новата сезона ја отворил со две асистенции во победата со 3-0 на гостувањето кај Келн. Своите први голови (два) ги постигнал во петтото коло од првенството, помагајќи му на својот тим да дојде до победа над Шалке 04 со 2-1 на 11 септември 2011. Во периодот од 1 октомври до 29 октомври постигнал вкупно 5 гола во четири првенствени натпревари по ред против Бајер Леверкузен (3-1), Нирнберг (2) (2-1), Хамбургер (1-1), Херта (2-3). Сезоната ја завршил со 32 првенствени настапи и 12 гола и еден настап во купот. Со своите 12 гола бил најдобар стрелец на клубот за сезоната 2011-2012, но исто толку постигнал и Хелмес.
Бајерн Минхен
Своето прво појавување за Бајерн во официјален натпревар Манџукиќ го имал на 12 август, постигнувајќи гол после само шест минути игра против тогашниот Бундес-првак Борусија Дортмунд (2-1), со што му помогнал на неговиот тим да победи и да го освои Суперкупот на Германија. Само осум дена подоцна тој постигнал два гола во победата над Јан Регензбург во Купот на Германија. Својот прв гол во Бундеслигата за Бајерн го постигнал против екипата на Гројтер Фирт во првото коло од првенството, а веќе следното коло додал уште еден во победата со 6-1 против Штутгарт. Манџукиќ продолжил со одличната форма во лигата достигнувајќи до 8 гола во првите 9 натпревари. На 19 февруари тој го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите во својата кариера (не сметајќи ги квалификациските натпревари) во победата со 1-3 на гостувањето против Арсенал во Лондон во првиот натпревар од осминафиналето. На 6 април со Бајерн ја освоил титулата во Бундеслигата (23. титула на баварците) на шест кола пред крајот на првенството. На 25 мај 2013 година за првпат во својата кариера ја освојува и Лигата на шампионите, благодарение на победата со 2-1 против Борусија Дортмунд во финалето, а тој бил стрелец на првиот гол за Бајерн за моменталнен резултат 1-0. На 1 јуни 2013 година тој исто така го освоил и Купот на Германија со својот клуб, комплетирајќи ја тројната круна за сезоната 2012-2013, во која одиграл вкупно 40 натпревари во сите натпреаврувања и постигнал 22 гола.
Својата втора сезона ја започнал со мали проблеми при прилагодувањето на системот на игра на новиот тренер на Бајерн, Пеп Гвардиола. На 30 август го одиграл целиот натпревар во Суперкупот на УЕФА во кој Бајерн бил поуспешен од Челси со 7-6 на пенали, освојувајќи уште еден трофеј во својата кариера. До крајот на сезоната освоил уште три други титули со баварската екипа, ФИФА Светското клупско првенство, Бундеслигата и Купот на Германија.
Атлетико Мадрид
Не можејќи да најде повеќе простор за игра во нападот на Бајерн по доаѓањето на Роберт Левандовски, на 10 јули Манџукиќ се преселил во редовите на шпанскиот клуб Атлетико Мадрид за сума од 22 милиони €, потпишувајќи петгодишен договор Манџукиќ бил доведен како замена за Диего Коста кој во текот на истиот трансфер-период заминал во Челси.
Својот прв гол за колчонерос го постигнал на 22 август во реванш натпреварот од Суперкупот на Шпанија против Реал Мадрид, и тој се покажал победнички за Атлетико да го освои трофејот. Неговиот гол дошол само по две минути игра, што е најбрзиот гол во историјата на ова натпреварување. Својот прв гол во шпанската лига го постигнал на 30 август 2014 година, во второто коло од сезоната на домашен терен против Еибар во победата со 2-1. На 26 ноември го постигнал својот прв хет-трик во Лигата на шампионите во победата со 4-0 над Олимпијакос. Сезоната ја затворил со 20 гола во 43 натпревари во лигата и куповите, но неговиот последен гол дошол дури на крајот на февруари.
Јувентус
По само една сезона во Шпанија, Манџукиќ го напуштил Атлетико Мадрид и на 22 јуни 2015 бил купен за 19 милиони евра плус бонуси од страна на италијанскиот Јувентус, со кој потпишал четиригодишен договор за годишна плата од 3.5 милиони евра. Дебитирал во бело-црниот дрес на 8 август, кога го постигнал и својот прв гол за Јувентус во победата со 2-0 против Лацио во Суперкупот на Италија. На 15 септември 2015, постигнал гол во првиот натпревар на својот тим од Лигата на шампионите, во победата на гости со 1-2 над Манчестер Сити. На 21 септември, се здобил со повреда во натпреварот против Џенова, по што морал да остане надвор од терените три недели. Својот прв гол во Серија А го постигнал својот на 25 октомври 2015 во победата со 2-0 над Аталанта. На 8 ноември, го постигнал својот втор првенствен гол за Јувентус во победата со 3-1 на гости кај Емполи. На 25 ноември, во вториот натпревар против Манчестер Сити во групната фаза, го постигнал единствениот гол на натпреварот со кој Јувентус победил со 1-0 и се пласирал во нокаут-фазата од Лигата на шампионите. На 20 декември, во последниот натпревар на Јуве за 2015, Манџукиќ бил двоен стрелец придонесувајќи обилно за победата со 3-2 на гостувањето кај Карпи. По подолга пауза, на 2 април 2016 го постигнал единствениот гол во натпреварот Јувентус-Емполи 1-0, што бил негов прв за Јувентус во 2016 година. Седум дена подоцна, Манџукиќ го постигнал првиот гол за Јувентус за моментален резултат 1-1 во дербито против Милан на Сан Сиро, а на крајот неговиот тим победил со 1-2. На 24 април го постигнал својот десетти првенствен погодок во победата со 2-1 на гостувањето против Фјорентина. Својата прва сезона во Италија ја завршил, со освојување на Скудетото и Купот на Италија први за него во кариерата.
За време на неговата втора сезона во клубот го загубил местото во почетната постава од новото рекордно засилување на Јувентус, аргентинецот Гонсало Игуаин. Својот прв погодок за сезоната го постигнал на 26 октомври 2016, во победата со 4-1 на домашен терен над Сампдорија. На 22 ноември го постигнал својот прв гол за сезоната во Лигата на шампионите, третиот за Јувентус во победата со 3-1 на гостувањето против Севиља со која неговиот тим изборил пласман во нокаут фазата. Во вториот дел од сезоната се вратил во почетниот состав на Јувентус играјќи успешно на позицијата лево крило во формацијата 4-2-3-1 на тренерот Масимилијано Алегри, каде импресионирал со својата борбеност и пожртвување како и со способноста за приклучување како втор напаѓач и постигнување на голови. На 21 мај 2017 година Манџукиќ го постигнал првиот гол за Јувентус во победата со 3-0 на домашен терен над Кротоне со која било осигурано скудетото, шесто едноподруго за Јувентус а второ во кариерата за Манџукиќ. Четири дена подоцна, на Манџукиќ му бил продолжен договорот со Јувентус до 2020 година. Тој исто така започнал како стартер и во финалето на Лигата на шампионите против Реал Мадрид постигнувајќи прекрасен погодок во 27-мата минута, со извонреден ножичен удар од 14 метри со кој го лобувал голманот Кејлор Навас, за го израмни резултатот на 1-1 но на крајот Јувентус го загубил финалето со 4-1. Подоцна тој погодок бил избран за УЕФА Најубав гол на сезоната. Заедно со Кристијано Роналдо и Велибор Васовиќ, Манџукиќ станал само третиот играч кој постигнал гол за две различни екипи во финале на Лигата на шампионите.
На почетокот на сезоната 2017-2018, Манџукиќ го постигнал првиот гол за Јувентус во Серија А 2017-2018, во победата со 3-0 на домашен терен над Каљари во првото коло од сезоната. На 31 октомври, го одиграл својот 100-ти натпревар за Јувентус во ремито 1-1 против Спортинг Лисабон во Лигата на шампионите. На 11 април 2018, тој постигнал два гола во гостинската победа со 3–1 над Реал Мадрид во реванш четвртфиналето од Лигата на шампионите. Првиот гол бил постигнат по само 76 секунди, со што станал најбрзиот гол кој го примил Реал Мадрид во домашен натпревар од Лигата на шампионите, додека Манџукиќ подоцна станал првиот противнички играч кој постигнал два гола во првото полувреме на натпревар од Лигата на шампионите одигран на Бернабеу. Третата сезона во Јувентус, ја завршил со освојување на својата трета двојна круна со клубот, откако бјанконерите одново биле најдобри во Серија А и Купот на Италија.
Во летото 2018, кога во Јувентус пристигнал Кристијано Роналдо, првично се сметало дека можностите за игра во нападот на бјанконерите за Манџукиќ се затворени и дека е можно тој да го напушти клубот; наместо тоа, токму хрватот бил тој кој најмногу ќе профитира од доаѓањето на португалската ѕвезда. Бидејќи Игуаин бил продаден, тоа му овозможило на Манџукиќ да се врати на својата омилена позиција на теренот во врвот на нападот каде што пронашол простор за играње во континуитет. Тој постигнал голови во победите на Јувентус над некој од најголемите соперници на клубот во Италија, вклучувајќи ги Лацио (2-0), Наполи (3-1), Милан (2-0), Интер (1-0) и Рома (1-0). На 6 октомври, го забележал својот 100-ти настап во Серија А во победата со 2–0 на гостувањето кај Удинезе, асистирајќи притоа за вториот гол што го постигнал Кристијано Роналдо. На 24 ноември, Манџукиќ ја носел капитенската лента на Јувентус за првпат во победата со 2–0 на домашен терен против, во која исто така постигнал и погодок. Три дена подоцна, на 27 ноември, тој го постигнал својот прв погодок во Лигата на шампионите за сезоната, во победата со 1–0 на домашен терен над Валенсија. Во вториот дел од сезоната, поради честите проблеми со повреди паднал во формата и постигнал само еден гол до крајот на сезоната. На 4 април 2019, Манџукиќ го продолжил својот договор со Јувентус до 2021 година. На 20 април, го освоил своето четврто скудето со клубот, откако Јувентус ја победил Фјорентина со 2-1 и станал шампион во Серија А на пет кола пред крајот.
Пред почетокот на сезоната 2019-2020, со промената на тренерската клупа во Јувентус каде Алегри му го отстапил местото на Маурицио Сари, и враќањето во Торино на Игуаин, Манџукиќ наишол на несогласувања со фудбалската филозофија во новиот тренер и одеднаш го загубил местото во почетниот тим, лизгајќи се до маргините во клубот, па дури и бил исклучени од списокот на играчи пријавени за Лигата на шампионите. Не играјќи ниту еднаш под раководството на Сари, тој го соблекол дресот на Јувентус во зимата 2019 година, по четири и пол години, со 162 настапи, 44 погодоци и 9 освоени трофеи.
Ал Духаил и Милан
На 24 декември 2019, тој склучил договор со катарскиот од, приклучувајќи му се на клубот како слободен играч од 1 јануари 2020 година. Дебитирал за екипата од Доха на 5 јануари, во натпреварот од катарското првенство против Катар СК (0-0); пет дена подоцна го постигнал својот прв гол во новиот дрес, во натпреварот од Купот на ѕвездите на Катар што завршил со победа од 2-0 на Ал-Духаил над Ал-Саилија.
Почетоци во репрезентатацијата
Манџукиќ бил стандарден член на младинските хрватски фудбалски репрезентации (до 19, до 20, и до 21 година), а своето деби за сениорската репрезентација го направил на 21 ноември 2007 во квалификациски натпревар против Македонија. Првиот погодок за хрватската репрезентација го постигнал на 10 септември 2008, во 77-мата минута од натпреварот против Англија (1-4), во квалификацииите за Светското првенство 2010.
Евро 2012
Во квалификациската група за Евро, Манџукиќ постигнал два гола за својата репрезентација, и тоа изедначувачкиот против Грузија на Пољуд, и последниот гол на хрватската репрезенѕација во групата, на Кантрида против Латвија. Во баржот, противник на Хрватска и била турската репрезентација. Хрватска го добила првиот натпревар во Истанбул со убедливи 0-3, а Манџукиќ бил стрелец на вториот погодок.
Во завршницата на првенството, Хрватска се нашла во група со Шпанија, Италија и Република Ирска, а Манџукиќ бил најавен како главен напаѓач по повредата на Ивица Олиќ. Во првиот натпревар против Ирците, Манџукиќ постигнал два гола, двата со глава, и така станал првиот Хрват кој постигнал два гола на еден натпревар на едно големо натпреварување уште од Давор Шукер на Евро 1996. Хрватска на крајот победила со 3-1. Во вториот натпревар, Манџукиќ повторно бил стрелец израмнувајќи на 1-1 во 72-рата минута од натпреварот против Италија, што на крајот бил и конечен резултат на тој натпревар. Со тие три гола Манџукиќ бил најдобар стрелец на првенството заедно со Фернандо Торес, Марио Балотели, Марио Гомес, Алан Ѕагоев и Кристијано Роналдо, но неговата репрезентација не успеала да се пласира во четвртфиналето.
Светско првенство 2014
Во квалификациите за Светското првенство 2014 постигнал многу важен гол во победата над Србија со 2-0. Во баражот против Исланд бил стрелец на првиот гол во реваншот во 27-мата минута, меѓутоа само десет минути подоцна бил исклучен добивајќи директен црвен картон; сепак тоа не се одразило на неговата репрезентација која го добива тој натпревар со 2-0 и обезбедува пласман на Светското првенство 2014.
Манџукиќ го пропуштил првиот натпревар против домаќинот на турнирот Бразил. Во вториот натпревар постигнал два гола во победата над Камерун со 4-0.
Евро 2016
Манџукиќ постигнал само еден гол за Хрватска во нивната успешна квалификациска кампања за пласман на Европското првенство 2016, отворајќи го резултатот во ремито 1-1 со Италија во Сплит, на 12 јуни 2015 година. На 4 јуни следната година, тој и Никола Калиниќ постигнале хет-трик во победата со 10-0 над Сан Марино во Риека во подготвителен натпревар во пресрет на турнирот; резултатот исто така бил рекордна победа за Хрватска во историјата на репрезентацијата.
На главниот турнир Манџукиќ одиграл три натпревар започнувајќи како стартер во секој од нив без да постигне ниту еден гол, а Хрватска била елиминирана во осминафиналето од подоцнежниот шампион Португалија.
Светско првенство 2018
Во вториот квалификациски натпревар на Хрватска за Светското првенство 2018 против Косово на 6 октомври 2016 година, Манџукиќ постигнал хет-трик во победата со 6-0 во Албанија. Само три дена подоцна тој го постигнал единствениот погодок во натпреварот против Финска на гости, носејќи и победа на Хрватска од 1-0. Квалификациите ги завршил со 5 гола во 11 настапи (вклучувајќи го и баражот против Грција), помагајќи им на коцкестите да се пласираат на завршницата на Светското првенство во Русија.
На 4 јуни 2018, Манџукиќ бил вклучен во списокот од 23 играчи на селекторот Златко Далиќ за Светското првенство 2018. Своето деби на турнирот го направил во првиот натпревар на Хрватска во групата, против Нигерија во кој одиграл 85-минути во победата на неговата репрезентација со 2-0. Својот прв погодок на првенството го постигнал во осминафиналето против Данска, изедначувајќи го резултатот во 4-тата минута по брзото водство на данците; резултатот не се сменил до крајот на натпреварот како и во продолженија по што пеналите го одлучиле победникот, а во нив Хрватска била подобра со 3-2. Во четвртфиналето против домаќинот Русија на 7 јули, Манџукиќ асистирал за израмнувачкиот погодок на Андреј Крамариќ. Натпреварот завршил нерешено 1-1 по 90 минути игра и отишол во продолженија, по кој повторно било нерешено 2-2, па Хрватска уште еднаш поминала во следната фаза по изведување на пенали, победувајќи со 4-3. За време на полуфиналниот натпревар на Хрватска против Англија, на 11 јули, завршен со резултат 1-1 по регуларното време, Манџукиќ го постигнал победничкиот за Хрватска во 109-тата минута од продолженијата, испраќајќи ја својата земја во финалето на Светското првенство за првпат во нејзината историја.
Во финалето против Франција, на 15 јули, тој станал првиот играч што постигнал автогол во финале на Светско првенство, закачувајќи ја топката со глава по слободниот удар на Антоан Гризман по што таа завршила во хрватскиот гол за водство на Франција од 1-0; подоцна тој го постигнал вториот гол на Хрватска со тоа што ја искористил грешката на францускиот голман Иго Лорис, но тој гол се покажал како последен на натпреварот и недоволен за Хрватска бидејќи Франција победила со 4-2. Со тој гол кој го постигнал во финалето на муднијалот тој станал само петтиот играч по Ференц Пушкаш, Золтан Чибор, Герд Милер и Зинедин Зидан кој успеал да постигне гол во финале на Лига на шампионите и во финале на Светско првенство. Манџукиќ исто така станал само втор играч во историјата на Светските првенства, кој постигна гол за двете екипи во еден натпревар (првиот е Ерни Брандс од Холандија на Светско првенство 1978 во натпреварот против Италија) и првиот кој тоа го направил во финалето.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 2 јануари 2016.
Хет-трикови
Во својата кариера Манџукиќ успевал да постигне најмногу три гола на еден натпревар, т.н. хет-трик, но никогаш не успеал да постигне повеќе од три гола. Вкупно има шест такви натпревари на кој постигнал хет-трик, од кој два се во дресот на Динамо Загреб во хрватското првенство, еден во Купот на Германија како играч на Бајерн Минхен, еден за Атлетико Мадрид во Лигата на шампионите и два за хрватската репрезентација.
Том Форд
Томас Карлил Форд (роден на 27 август 1961 година) е американски моден творец, режисер, сценарист и филмски продуцент. Тој го отворил својот истоимен луксузен бренд во 2006 година, претходно служејќи како креативен директор на луксузните модни куќиГучи и Ив Сен Лорен. Форд, исто така, ги режирал филмовите „Единствен маж“ (2009) и „Ноќните животни“ (2016), кои биле номинирани за Оскар.
Животопис
Том Форд е роден на 27 август 1961 година во Остин, Тексас, син на агентите Ширли Бартон (Ширли Ен Трашер) и Томас Дејвид Форд. Тој го поминал детството во предградијата на Хјустон, Тексас, и во Сан Маркос, надвор од Остин; неговото семејство се преселило во Санта Фе, Ново Мексико, кога имал 11 години. Во Санта Фе учел во средното училиште „Св. Михаил“, а подоцна во подгорното училиште Санта Фе, каде дипломирал во 1979 година.
На шеснаесет годишна возраст се запишал на колеџот Бард во Симон Рок, но брзо се откажал. Тој се преселил во Њујорк да ја изучува историјата на уметноста на Универзитетот во Њујорк. Форд го напуштил учењето по една година, и се насочил кон телевизиски реклами.
Форд почнал да ја проучува внатрешната архитектура во колеџот за уметност и дизајн на Новата школа, Парсонс, а пред тоа поминал една и пол година во Париз, каде што работел како практикант во прес-службата на Кло, каде го стеклан својот интерес за модата. Тој ја поминал последната година во Новата школа, студирајќи мода, но дипломирал со диплома по архитектура.
Рана кариера
Кога се пријавувал за работни места по дипломирањето, Форд изјавувал дека дипломирал архитектура. Американскиот дизајнер Кети Хардвик сепак го примил на работа, иако Форд немал искуство во модата. Подоџна Кети Хардвик изјавил:
„Имав намера да не му дадам надеж. Го прашав кои се неговите омилени европски дизајнери, а тој рече: Армани и Шанел. Неколку месеци подоцна го прашав зошто го рече тоа, и тој одговори: „Бидејќи сте носеле Армани“. Дали е чудно што ја добил работата?“
Форд работел како асистент за дизајн за Хардвик две години.Во 1988 година, Форд се преселил во Пери Елис, каде исто така работел две години. Том Форд изјавил дека се заморил да работи на американски начин. Во подоцнежно интервју за „Њујорк тајмс“, тој коментирал:
„Ако некогаш станам добар дизајнер, морам да ја напуштам Америка. Мојата култура ме спречува. Европејците, сепак, го ценат стилот ". Во 1990 година, Форд се преселил во Милано, и се вработил како главен дизајнер на женски брендови во Гучи, во време кога оваа италијанска модна куќа имала финансиски  проблеми.
Креативен директор на Гучи и Ив Сен Лорен
Во 1994 годинаФорд бил промовиран во креативен директор на Гучи. Во својата прва година на чело, тој ги претставил кадифените хидстреми во Халстон, слабите сатенски кошули и металните патенти за чизми. Во 1995 година тој ги донел францускиот стилист Карин Ројтфелд и фотографот Марио Тестино за да создадат серија нови рекламни кампањи за компанијата. Помеѓу 1995 и 1996 година, продажбата на Гучи се зголемила за 90%. До 1999 година, куќата која беше речиси банкротирана кога се приклучил Форд, била проценета на повеќе од 4 милијарди долари.
Кога Гучи ја купил куќата на Ив Сен Лорен во 1999 година, Форд бил именуван за креативен директор. Ив Сен Лорен не го криел своето незадоволство од дизајните на Форд, наведувајќи дека „сиромавиот човек прави што може“. Додека бил креативен директор за ИСЛ, Форд освоил бројни награди, и успеал да ја повлече класичната модна куќа назад во мејнстримот. Неговите рекламни кампањи за парфемот Опиум (со црвенокосата Софи Дал целосно облечена само со ѓердани и штитници и во сугестивна поза) и M7 (со шампионот на боречки вештини Самуел де Кубер во целосна фронтална голотија) биле контроверзни и провокативни.
Во април 2004 година, Форд се раздели со групацијата Гучи, откако тој и главниот извршен директор Доменико де Соле, кој е заслужен како партнер на Форд во успехот за Гучи, не успеале да се согласат со шефот. Тој оттогаш ова искуство го раскажувал како „катастрофално“. Кога Форд заминал во 2004 година, групацијата Гучи била проценета на 10 милијарди долари.
Том Форд етикетата
По напуштањето на Гучи, Форд лансирал линија на машка облека, очила и додатоци во 2006 година, именувана по себе, „Том Форд“. Домико де Соле станал претседател на „Том Форд“. Форд го опишал клиентот на Том Форд како: меѓународен, културен, прошетан и со добар доход.
Мишел Обама носела вечерна облека во боја на слонова коска, дизајнирана од Форд во Бакингемската палата во 2011 година. Форд исто така креаирал облека за: Бијонсе, Џенифер Лопез, Гвинет Палтроу, Ен Хатавеј, Даниел Крег, Том Хенкс, Џони Деп, Рајан Гослинг, Вил Смит, Џулијан Мур, Хју Џекмен, Џон Хам и Хенри Кавил. Форд ги дизајнирал костумите на Даниел Крег за последните три филмови на Џемс Бонд: Квантна утеха, Скајфол и Спектар.
Награди и номинации
Форд е признат од важни дизајнерски и културни совети низ целиот свет, вклучувајќи го Музејот за дизајн Купер Хјуит и Време.
Филмографија
*Еден човек (2009) (режисер, продуцент, писател) * Ноќни животни (2016) (режисер, продуцент, писател)
Аеродром Дрезден
Аеродромот Дрезден, порано познат како Аеродром Дрезден-Клоче (Flughafen Dresden-Klotzsche на германски), е меѓународен аеродром на Дрезден, Германија. Се наоѓа во Клоче, округ на Дрезден, 9 километри северно од центарот на градот.
Црква „Св. Богородица“ - Бојанчиште
Света Богородица — главна селска црква во селото Бојанчиште.
Аеродром Дрезден
Во 2008, 1.860.364 патници поминале низ аеродромот, со зголемување од 0,3% во однос на минатата година и претставува рекорд за аеродромот. Во истата година се извеле 36.968 слетувања и полетувања со пораст од 2,3% во однос на претходната година.
Дрезденскиот аеродром е дом на EADS EFW, филијала на европскиот конзорциум EADS. Аеродромските услуги на Луфтханза Дрезден, подружница на Lufthansa и AHS обезбедуваат патнички услуги на аеродромот. Општите аеродромски сервиси се обезбедени од самиот аеродром.
Црква „Св. Богородица“ - Бојанчиште
Историја
Црквата е подигната во текот на век, а била фрескоживописана во 1865 година. Ова го пишува во натписот над западната страна од гредата меѓу наосот и припратата. Натписот гласи:
Аеродром Дрезден
Историја
Аеродромот бил отворен за комерцијален сообраќај на 11 јули 1935.
Црква „Св. Богородица“ - Бојанчиште
Архитектура
Црквата е еднокорабна со изведена рамна дрвена таваница. Има изграден трем од јужната и западната страна.