Опра_Винфри
Ран живот
Медиска контра култура Додека Фил Донахју имаше пионерска работа со воведување на таблоид контакт емисии (tabloid talk show), со топлина, интимност и личните исповеди[15], Винфри доведе до тоа да напави вистинска револуционерна популаризација[15][17][18]. Во научните текстови на Фрикс повратни разговори (Freaks Talk Back),[19] професорот по социологија од Јејл (Yale), Џошуа Џемјсон (Joshua Gamson) тврди дека со забавниот жанр на ваквите контакт емисии се дава неопходна односно видлива поддршка од страна на медиумите за геј, бисексуалците, транвеститите, и транссексуалците како луѓе со што општеството на 20 век ги приближува и прифаќа. Во книгата како преглед на уредникот Мајкл Бронски (Michael Bronski) пишува “Во блиското минато, лезбијките, хомосексуалците, бисексуалците, немале пристап на телевизија. Со измислувањето и пропагирањето во забаавните контакт емисии на Џери Спрингер, Џени Џонс, Опра, и Џералдо (Jerry Springer, Jenny Jones, Geraldo) луѓето вон редовната сексуалност сега се појавуваат во дневните соби на луѓето ширум Америка секојдневно во неделата. “Пример на една таква емисија на Винфри бил во 1980-тите кога за целиот свет, членовите во студиото пред публиката станувале еден по еден, се претставиле и изјавиле дека се геј. Исто така во 1980 Винфри покажува дека во Вест Вирџинија се соочуваат со општа параноја, бидејќи во градот живее геј човек кој има СИДА. Винфри интервјуира човек кој бил избркан од општеството, градоначалникот на градот кој го испразнил базенот во кој човекот отишол да се бања, и се дебатирало во градот непријателски за тој човек. “Слушам дека тоа е во град со страв од Бога“, “Каде е тоа што претставува христијанска љубов и разбирање?“ Во тек на прикажувањето на геј брак во 1990 година, женската публика на Винфри се жалеле дека се постојано под сексуално влијание на мажите, таа изјавува дека е уморна од сето тоа. “Знаете ли зошто сум уморна, од хетеросексуалните мажи кои ги малтретираат и силуваат своите девојки. Тоа е тоа од што сум уморна.“ Нејзината изјава предизвикува во студиото овации од публиката. Таблоидните ток шоуа создадоа потреба за барање на алтернативни сексуални ориентации и идентитет прифатлив во современото општество. Пример со вклучување на Магазинот Тајм во напис за раниот 21 век кога се помлади и помлади хомосексуалци излегуваат од шупите со што се намалува бројот на нивните самоубиства. Популарните ситком Вил и Грејс во кое се прикажува таква врска е исто пример за отворањето кон таквите теми. Иако има измени во согласност со времето, во нејзините емисии, Винфри продолжува да прикажува и вклучува геј гости на кои сака да им помогне отворено да се декларираат како геј личности. Како што се нејзиниот фризер Андре Вокер, шминкер Реџи Велс, декоратерот Нејт Беркус кој по учеството во нејзиното шоу, се здобива со симпатии во Средна Америка за губењето на својот партнер во цунамито од 2004 година. Терапеутски агресивниот стил на Винфри, стил на исповед, во своите емисии создава водечки медиумски стил во националната култура од 1980 до 1990-тите, за кој некои тврдат дека потекнува од табуата на 20 век. Вол Стрит Журнал има сковано поим “Опрафикција“ што значи јавно признание како вид на терапија[99]. Во април 1997, Винфри глуми терапевт во ситком Елен (во реалноста Елен Деџенерис) (Ellen DeGeneres) која вели дека е лезбијка. Во 1998, Марк Стејн во Националната ревија (National Review) пишува за Винфри “Денес е навистина епохален момент од историјата на Републиката, кога Елен вели “Да! Јас сум геј“, Опра е на нејзина страна гостин во ситком, звезда терапевт.