cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Хановер 96
Периодот од 1963 до 1996
"96-ките" играат во Првата Бундеслига цела деценија, додека конечно не испаднат во Втората Бундеслига Север во сезоната 1974/75. Во овој период најдобар играч на тимот е голманот Хорст Подласли, кој одигра 187 натпревари за "црвените". За тренер повторно е вратен Хелмут Кронсбаин, кои веднаш ги враќа во првата лига, но тие повторно испаѓаат во 1975/76 за да поминат седумнаесет од следните дваесет години во втората дивизија. Хановер покажува непостојаност, но не дојде ниту до пласман во Прва Бундеслига, ниту до испаѓање. Од тренерите се забележуваат имињата на Дитхелм Фернер (1979-82 година) и повторно Хелмут Кронсбаин (по четврти пат). Повеќе познати фудбалери се Дитер Шатцшнаидер (најуспешниот стрелец во историјата на германската втора лига), голманот Јирген Рјонио и халфот Бернд Дирсен.
Санторини (вулкан)
Географија
Постојат два мали вулкански острови во центарот на калдерот, Неа Камени и Палеа Камени.
ФК Хановер 96
Периодот од 1963 до 1996
Само при Вернер Бискуп, кој гради млад тим, враќањето во Прва Бундеслигата станува реалност, само за да се дојде до последното место во следната сезона. Повторно целта е промоција за кампањата 1986/87 и момчињата на тренерот Јирген Велинг прават се што е можно за тоа - по 3 последователни победи на стартот, за домаќинството против Улм 1846 доаѓаат 40,000 гледачи - нешто невообичаено за 80-те години, кога се одбележува пад на посетеноста на натпреварите во Германија. Фудбалската треска ја презема Хановер, во резултат на што клубот повторно се искачува во вишиот германски ешелон. Овој пат до испаѓање не дојде, а удобно десетто место им дава право на ново учество. Нешто повеќе - победата на Хановер 96 над Баерн Минхен во пролет дава сребрена салатиера на соседите од Вердер Бремен. Најдобрите впечатоци од тоа претставување се попречени од ново испаѓање. За одбележување е претставувањето на полудефанзивецот Карстен Зурман, кој од 1980 до 1992 година игра за Хановер 96, а повеќето време е капитен на тимот. Од 1989 до 1996 година хановерци играат во втора лига.
Санторини (вулкан)
Географија
Главниот остров, Санторини, има површина од 75,8 км2, Тиразија 9,3 км2 и ненаселените острови Неа Камени 3,4 км2 и Палеа Камени 0,5 км2 и Аспрониси 0.1 км2,.
ФК Хановер 96
Периодот од 1963 до 1996
Тимот чувствува финансиски проблеми во втората половина на 70-тите години на минатиот век, како и во почетокот на 90-те. Во тоа време - 1992 година - Хановер 96 прави импресивна серија од победи, која води до освојување на првиот Куп на Германија и на тој начин тоа им помага да ја стабилизираат материјалната состојба. Серијата вклучува победи против прводивизионите тимови Борусија Дотмунд, Бохум,  Карлсруе, Вердер Бремен (во полуфиналето) и Борусија Менхенгладбах (во финале), и така долносаксонците стануваат првиот не-елитен тим кој го освојува Купот. Херој за победниците станува голманот Јерг Зиферс кој спасил два пенали и го реализираше победничкиот пенал во полуфиналето, решен на пенали. Во финалето тој повторно брани два удари од белата точка по ремито во регуларното време и продолженијата. Избраннииците на тренерот Михаел Лорковски кои се запишаа во историјата на Хановер 96 се: Јерг Зиферс - Роман Воjчички, Јерг-Уве Клутц, Аксел Зундерман - Михаел Шjонберг, Оливер Фроинд, Јерг Кречмар, Карстен Зурман, Бернд Хеемсот (119. Матиас Кулмеи) - Милош Џелмаш и Михаел Кох (68. Уве Јурш).
Санторини (вулкан)
Географија
Извонредната убавина на високите ѕидови на Санторини, покриени со бели градби, во комбинација со сончевите климатски услови и совршените панорами, островот го направиле една од најголемите туристички атракции во Егејското Море.
ФК Хановер 96
Периодот од 1963 до 1996
Есента тимот учествува во турнирот на Купот на Победниците на Куповите. Иронично, наместо меѓународен противник, ждребот им ги одредува локалните соперници тимот на Вердер Бремен за нивна прва пречка. По 1:3 во Бремен, домашната победа со 2:1 се покажа недоволна и тоа е најбрзиот крај на европско учество. До 1996 година успесите ретко посетуваме долносаксонци, тимот стигнува на дното по испаѓање во третодивизионата Регионална лига Север и останува таму за две сезони во периодот 1996-98. Болниот факт дека испаѓањето се совпаѓа со вековниот јубилеј на тимот, го прави предмет на потсмев од навивачите на соперниците со години. Во првата сезона во третата дивизија Хановер 96, иако ја освои Регионалната лига, губи во баражот за пласман во горната дивизија по поразот од ФК Енерџи Котбус. Втората сезона во третото ниво на германскиот фудбал се одликува со внатрешни борби за власт и администрацијата на клубот и на крајот приврзаниците го отстрануваат Уц Клазен и раководството го презема инвеститорот Мартин Кинд, кој во годините го помага финансиски тимот и влага многу лични средства.
Санторини (вулкан)
Геологија
Јужноегејскиот вулкански лак ги вклучува вулканите Метана, Милош, Санторини и Нисирос. Тој ја означува субдукцијата на Африканската тектонска плоча под Егејската подлога на Евроазиската тектонска плоча. Се одликува со земјотреси на длабочина од 150-170 километри.
Камените острови во центарот на купата се направени од лавини карпи.
Блаце (Тетовско)
Блаце — село во Општина Брвеница, во околината на градот Тетово.
ФК Хановер 96
1996 до 2002-Време на нов почеток
Во 1998 година под раководство на Рајнхолд Фанц Хановер прави нов почеток со млади играчи, жедни за докажување, од кои некои стигаат и до претставници на Германската репрезентација (Џералд Асамоа, Себастиан Кел, Фабијан Ернст, Ото Адо) или импресионираат во Бундеслигата. Дитер Хекинг кој подоцна ќе стане тренер на клубот, исто така, е дел од тимот. Идоли за хановерската публика во 90-тите години се голманот Јерг Зиферс (денес тренер на голманите) и дефанзивецот Карстен Линке. "Црвените" се враќаат во втора лига во 1998 година, а следната сезона за малку пропуштаат да се квалификуваат во Прва Бундеслига, завршувајќи на четвртото место. Во 2000 година (10 место) и 2001 година (9 место) Хановер 96 долго време се во првите три, но накрајот завршуваат ниско на табелата по лоши серии во последните натпревари. По различни тренерски промени (Раинхолд Фанц - Франц Гербер - Бранко Иванковиќ - Хорст Ерментраут) Ралф Рангник го презема тимот на 1 јули 2001 година и веднаш го пласира во Бундеслигата. Тој ги доби симпатиите на навивачите, откако за кратко време ја трансформира играта на тимот, терајќи го да игра убав напаѓачки фудбал.
Блаце (Тетовско)
Географија и местоположба
Блаце се наоѓа на планината Сува Гора и е на надморска височина околу 839.Селото во претходниот век се наоѓало на повисока надморска височина.
ФК Хановер 96
од 2002 наваму: Утврдување на тимот во Бундеслигата
По промоцијата тимот се стабилизира во високиот ешалон, постигнувајќи распоред во средината на табелата под поучувањето на неколку тренери. Во 2002/03 тимот постигнува доста голови, но и дозволува многу, нешто, што е карактеристично за тимовите предводени од Рангник. Сепак Хановер 96 го задржува своето место во елитата (11 место) по доцниот гол на Јиржи Штајнер во претпоследната рунда.
Периодот под раководство на Ралф Рангник завршува во март 2004 година, тој е заменет од Евалд Линен. Легендата на Арминија Билефелд го задржува местото на долносаксонците во Прва Бундеслига, но за разочарување на навивачите веќе се нагласува повеќе на одбраната отколку на нападот. Овој стил на игра не е особено привлечен, но за сметка на тоа е ефикасен - Хановер 96 веќе не се бори за опстанок, а речиси постигнува пласман во турнирот на УЕФА, Интертото Купот. Клубот е на прво место по спортсментство во Бундеслигата со најмалку заработени казнени картони поради специфичните критериуми на УЕФА, сепак местото во турнирот, Купот на УЕФА го добива Мајнц.
Блаце (Тетовско)
Историја
Во XIX век селото било дел од Тетовската каза на Отоманското Царство.
ФК Хановер 96
од 2002 наваму: Утврдување на тимот во Бундеслигата
Претседателот Мартин Кинд изненадувачки ја напушта функцијата во 2005 година, а власта е поделена меѓу новиот претседател Готц фон Фромберг, менаџерот Иљја Кенцих и финансискиот менаџер Карл-Хајнц Фелинг. Евалд Линен е отпуштен во ноември 2005 година поради недоразбирања со новите раководители и е заменет од познатиот приврзаник на Шалке 04 тренерот Петер Нојрурер. Тој успева да го мотивира тимот и петтото место во раната пролет на 2006 година е закономерно, само за да падне во криза на резултати и Хановер 96 се симна до 12-тото место на крајот од сезоната. Мала утеха е дека се надмина Волфсбург и хановерци се повторно најсилниот тим на Долна Саксонија првпат по 1993 година.
Христијанството во Танзанија
Христијаните во државата се воглавно католици, но и лутеранци, англиканци, мормони и Јеховини сведоци.
Блаце (Тетовско)
Историја
На 31 август 1944 година селото е нападнато од балисти со единствена цел да палат, пљачкосуваат и убиваат. До темели се изгорени 13 куќи и ѕверски се убиени 12 невини жители.
Санторини (вулкан)
Вулканологија
Купата е составена од вулкани кои се преклопуваат со штит. Постојат најмалку четири делумно прекриени купи, од кои најстарата јужна купа била формирана околу 180.000 години пред сегашноста. Следната купа Скарос била создадена околу 70.000 години пред сегашноста, а Кејп Рива околу 21.000 години пред сегашноста. Сегашната купа била формирана околу 3600 години пред сегашноста за време на Минојската ерупција.
Блаце (Тетовско)
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Блаце живееле 440 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Волковија имало 360 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Санторини (вулкан)
Вулканологија
Палеа Камени и Неа Камени се формирани како резултат на повеќекратни, првично подморски ерупции во центарот на купата.
Блаце (Тетовско)
Население
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, селото било дел од Милетинска општина и имало 62 куќи и 357 жители, Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 272 жители, од кои 259 Македонци и 13 лица без податоци.
Родови
Блаце е македонско село.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:
Санторини (вулкан)
Вулканологија
Неговата последна ерупција била во 1950 година, и денес се случува единствено фумаролошка активност, пред сè во рамките на неодамнешните активни кратери. ГПС инструментите регистрирале обновени деформации околу купата во 2011 и 2012 година.
Блаце (Тетовско)
Општествени установи
Селото има три цркви и тоа:
Санторини (вулкан)
Вулканологија
Големата Минојска ерупција на Санторини во 17 век п.н.е. можеби ја инспирирала легендата за Атлантида. Ерупцијата се претпоставува дека имала показател на вулканска избувност од 7, што е највисока оценка за историска ерупција.
Блаце (Тетовско)
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2046 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
Санторини (вулкан)
Историски ерупции
Следува спиосок на главните еруптивни настани на Санторини, започнувајќи од катастрофалната Минојска ерупција:
Блаце (Тетовско)
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 262 гласачи.
Култура и спорт
Во блаце на 4 јули 1969 по турнир во соседното село Милетино се формирал фудбалски клуб. Клубот го добил името „4 јули“ според името кога бил формиран. Натпреварите се играле на стадионот „Грбавица“ кој се наоѓа под селото.
Иселеништво
Од Блаце се иселиле многу луѓе, односно многу семејства. Поради тоа, бројот на населението е помал за разлика од историските податоци.
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Ченто
Свети Кирил и Методиј — македонска православна црква во скопската населба Ченто, Општина Гази Баба. Се наоѓа во централниот дел на населбата. Црквата е новоградба, чии темели биле поставени во 1973 година, а била осветена во 1975 година. На ова место во 1938 година бил поставен крст од исклесан камен. Местото имало големо верско значење и е собиралиште за одбележување и прославување на верскиот празник Ѓурѓовден. Поради тоа често кај мештаните оваа црква е позната како „Св. Ѓорѓи“. Црквата честопати била цел на вандалски напади.
Тони Коњановски
Тони Коњановски — лекар епидемиолог и градоначалник на Општина Битола од 10 ноември 2021 година.
Животопис
Тони Коњановски е роден на 28 јануари 1962 година во Битола. Основно и средно образование завршил во родниот град, а Медицински факултет почнал да студира во Белград, а завршил во Скопје при Универзитетот Св. Кирил и Методиј, каде што во 2000 година ја почнал својата специјализација по епидемиологија.
Својот професионален ангажман го започнал во ЈЗУ Здравствен дом во Ресен, каде од 1992 година, па сè до 2000 година работел како лекар во Службата за итна медицинска помош и домашно лекување. Во периодот 1997-2000 година, Коњановски е именуван за прв човек на оваа служба. Од 2000 година се префрлил во тогашниот Завод за здравствена заштита, денес ЈЗУ „Центар за јавно здравје“. По специјализирањето, раководи со отсекот за дезинфекција, дезинсекција и дератизација во составот на Одделението за епидемиологија во Битола.
Олимписки медал
Олимписки медал — награда доделена на успешнитет натпреварувачи на Олимписките игри. Постојат три вида на медали: златни, кои се доделуваат на бедниците, сребрени, дделени на оние кои се зад победникот и бронзени, доделени на оние кои се втори зад победникот. Доделувањето на наградите подетално е опишано во олимписките протоколи.
Изгледот на медалите се менувал значајно од првите олимиски игри во 1896 година, особено во големината и тежината. Се користел стандарден изглед за предната страна на медалите за Летните олимписки игри од игрите во 1928 година и останал во употреба многу години, сè додека не бил заменет на игрите во 2004 година како резултат на спортот порврзан со употребата на римскиот Колосеум наместо на градба која би ги претставувала старогрчките корени. Медалите на Зимските олимписки игри никогаш немале карактеристичен изглед, но на истите секогаш имало снегулки.
Како дополнение и поддршка за своите спортисти, некои земји обезбедуваат парични награди и подароци на освојувачите на медали, во зависност од видот и бројот на освоени медали.
Воведување и првични награди
Маслиново венче било награда за победниците на Старите олимписки игри. Стануало збор за маслиново гранче, од дива маслинка која растела во Олимпија, испреплетено за да образува круг или пак потковица. Според Павсиниј бил воведен од страна на Херкул како награда за победникот во трчање во чест на Зевс.
Кога започнале современте Олимписки игри во 1896 година ти им биле доделувани на успешните натпреварувачи. Сепак, златните медали не биле доделувани на првите игри во 1896 во Атина, Грција. На победниците им бил доделуван сребрен медал и маслиново гранче, Додека пак маратонците добивале ловорово гранче и бакарен или бронзен медал. Во 1900 година, повеќето победници добиле чаши или пак трофеи наместо медали.
Традицијата на доделуање на златен, сребрен и бронзен медал за првите три места на игрите во 1904 година во Сент Луис, Мисури во САД. Меѓународниот олимписки комитет (МОК) им доделин ретроактивно златни, сребрени и бронзени медали на побениците на игрите на секој настан од игрите во 1896 и 1900 година. Доколку има повеќе добитници на ист медал сите тие се наградуваат со соодветниот медал според правилата на МОК.
Медалите не се само награди кои се доделуваат на натпреваруачите, секој спортист кој ќе се натпреваува и иде меѓу првите осумина се стекнува и со олимписка диплома. Исто така на стадионот на кој се одржуваат игрите, имињата на сите добитници на медали се напишани на ѕидовите. Finally, as noted below, all athletes receive a participation medal and diploma.
Производство и изглед
Првите олимписки медали во 1896 година бил осмислен од францускиот вајар Жил-Клемент Чаплин на кој бил претставен Зевс кој ја држи Ника, старогрчката божица на победата, на предната страна и Акрополис на задната страна. Тие биле изработени во Париската ковачница кои исто така ги направиле медалите за игрите во 1900 година кои биле одржани во Париз. Со ова започнала традицијата задолжението за ковањето на медалите да биде на градот домаќин. За наредните неколку олимпијади домаќините имале можност да го изберат изгледот на медалот.
Трионфо
Во 1923 година МОК спровел натпревар за вајарите да го осмислат изгледот на медалите за Летните олимписки игри. Замислата на Џузепе Касиоли наречена Трионфо бил избран за победник во 1928 година. На предната страна повторно ја имало божицата Ника но овојпат во преден план, држејќи ја победничката круна и палма со приказ на Колосеумот во позадина. Во десниот горен дел на медалотбил оставен за името на олимпискиот домаќин и бројот на игрите. На задната страна е претставена толпа од луѓе кои го носат на раце освојувачот. Неговиот победнички изглед бил првпат презентиран на игрите во 1928 година во Амстердам. Овој изглед се одржал во наредните 40 години сè до игрите во 1972 година во Минхен биле првите игри на кои бил употребен поинаков изглед на задната страна на медалот.
Пединечни задни изгледи
Германскиот олимписки комитет, Германскиот национален олимписки комитет, биле првите организирачи на Летните олимписки игри кој извршиле промена на задната страна на медалот. Замислата за игрите во 1972 година на Герхард Маркс, уметник од Баухаус, ги прикажувала митолошките близнаци Кастор и Полукс. Оттогаш изгледот на задната страна на медалот била оставена на организаторот на игрите, но сепак конечната одлука ја имал МОК.
Споредба меѓу летните и зимските медали
МОК ја има конечната одлука за изгледот на сите олимписки медали, вклучувајќи ги тука Летните олимписки игри, Зимските олимписки игри и Параолимписките игри. За Зимските олимписки игри има поголема разноликост во дизајнот, за разлика од Летните олимписки игри, МОК никогаш нема осмислено нов изглед. Медалот на првите Зимските олимписки игри 1924 година во Шамони, Франција не ги ни прикажувале Олимписките прстени. Ника била прикажана на медалите во 1932 и 1936 година и се појавила само на еден изглед на медалите оттогаш. Еден постојан мотив е употребата на снегулката, додека пак ловеровите листови и круната се појавуваат на неколку изгледи на металите. Олимпиското мото Китиус, Алтиус, Фортиус го има на четири медали од Зимските олимписки игри но не се прикажува на Летните олимписки игри.
За три последователни настапи, домаќинот на Зимските олимписки игри вклучувале различни материјали во медалите: стакло (1992), спарагмит (1994), и лак (1998). Сè до игрите во 2008 година во Пекинг, Кина домаќинот олучил да искористи нешто поразлично, во овој случај жад. Додека пак обликот на медалите на Летните олимписки игри секогаш биле кружни со исклучок на игрите во 1900 година, облиците не амедалите на Зимските олимписки игри биле позначително различни. Медалите на Зимските олимписки игри воопшто биле поголеми, подебели и потешки од оние на Летните олимпшиски игри.
Изгледи на медалите на Летните олимписки игри
Детали за медалите за сите Летни олимписки игри:
Изглед на медалите на Зимските олимписки игри
Детали за медалите поединечно за сите Зимски олимписки игри:
Медали за учество
Уште од почетокот на современите олимписки игри спортистите и нивните придружници, па дури и официјални лица, и одредени доброволци вклучени во планирањето и спроведувањето на игрите им биле доделувани специјални медали и дипломи. Како и медалите за победниците и овие медали се менуваат за секоја олимпијада, при што тие се различни за Зимските и Летните олимписки игри.
Доделување
Доделувањето на медалите и наградите се има изменувано значителоно сè до 1932 година во Лос Анџелес го вовеле она што ќе стан стандард. Пред 1932 година сите медали биле доделувани на церемонијата на затворањето на игрите, при што спортистите носеле вечерно здолниште на првите неколку игри. Првично доделувачот на медалите бил во една положба додека пак спортистите минувале пред него за да ги добијат медалите. Победничкиот подиум бил воведен по лични препораки на Анри де Баје-Латур во 1931 година, кој го видел како се употребува на Британските империјални игри 1930 година. Победникот е во средината и највисоко, добитникот на сребрениот медал е на десната страна а добитникот на бронзениот медал е на левата страна. На Зимските олимписки игри 1932 година, медалите биле доделувани при свеченостите по повод затворањето на игрите, при што спортистите последователно се качувале на подиумот. На Летните олимписки игри, натпреварувачите во Колосеумот во Лос Анџелес ги добивале меалите веднаш по секој настан за првпат натпреварувачите од останатите стадиони доашале наредниот ден во Колосеумот за да ги добијат своите медали. На подоцнежните игри имало победнички подиуми на секој стадион.
Двајца за патот
Двајца за патот е филм од 1967 година режиран од Стенли Донен кој ја раскажува врската на еден архитект (Алберт Фини) и неговата жена (Одри Хепберн). Филмот се смета за екпериментален поради нелинеарното сиже, односно поради прикажувањето на сцени од подоцнежната фаза во животот на брачната двојка паралелно со оние од нејзиниот почеток. Сценариото напишано од Фредерик Рафаел било номинирано за оскар.
IC 1441
IC 1441 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 23,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 31' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на IC 1441 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1411172.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Јован Вуков
Јован Вуков е српски архитект, кој живеел и работел во Белград. Се занимавал со проектирање на поединечни куќи за живеење. Бил овластен архитект и имал сопствено биро. Негов проект е станбениот објект ( Сут+П+1+По) на улица „ Деспа Николиќ“, на аголот од улиците „ Зетска“, бр. 162 и кеј „ Димитар Влахов“ во Скопје.
Александар Колобнев
Кариера
Првата година како професионалец во 2002 ја поминал со. Во втората сезона потпишал со Домина Ваканце. Таму ја освоил својата прва победа на етапата 2 на Сетимана Сиклистика Копи-Бартали. Останал со Домина Ваканце до сезоната 2004 кога потпишал со UCI ProTeam екипата. Со Рабобанк успеал да ја освои првата етапа Вуелта а ла Комунидад Валенсијана во 2006. За сезоната 2007 се префрлил во, сега позната како Саксо Банк, освојувајќи ја третата етапа на Париз-Ница и втор на Светските друмски првенства UCI.
Колобнев завршил четврти на друмската трка на Олимписки игри 2008. Подоцна, второпласираниот и сребрен медалист Давиде Ребелин се покажал позитивен на допинг тестовите, предизвикувајќи МОК да му го одземен сребрениот медал. Со тоа UCI го сместил Колобнев на третото место во поредокот на трката, а бронзениот медал му бил доделен во јануари 2010.
Тој живее во Денија, Шпанија со неговата жена Дарија и двајцата синови, Давид и Александер.
На Тур де Франс 2011 се покажал позитивен на диуретикот хидрохлортиазид, агент кој може да го сокрие присуството на дроги и лекови во организмот. Потоа бил повлечен од трката од неговата екипа, и неговите резултати за таа етапа биле поништени. И покрај тоа што и неговиот Б примерок исто така се покажал позитивен, тој добил казна само од руската велосипедска федерација. Меѓутоа, оваа одлука подоцна била обжалена од UCI до CAS, каде бил прогласен за невин по сите обвиненија на 29 февруари 2012. Колобнев му се приклучил на во март 2012.
Во 2012, Меѓународниот велосипедистички сојуз покренал истрага за Колобнев и казахстанскиот возач Александар Винокуров поради обвинувањата од швајцарскиот весник L’lllustre и италијанскиот весник Corriere della Sera. Го обвиниле Винокуров за склопен договор со Колобнев во 2010 со цел да му помогне на Винокуров да победи на Лиеж-Бастон-Лиеж. Биле обвинети дека размениле 150 илјади евра. Истрагата на UCI сè уште е во тек.
399
399 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 399 година од новата ера, 399. од првиот милениум, 99. од IV век и последна од 390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5907 и 5908 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5149 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4159 и 4160 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1152.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 399 година се протега во 3035 и 3036, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3095 и 3096 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 942. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 230 и 229 година пред хиџра.
Општа кралска тајландска транскрипција
Општа кралска тајландска транскрипција (скрат. RTGS, од анг. Royal Thai General System of Transcription) — официјален систем за предавање на тајландските зборови со латиница во авторство на Кралскиот институт на Тајланд. Наоѓа употреба на патни знаци и во разни изданија на владата.
Овој систем е основа за македонската транскрипција на тајланскиот јазик, со извезни прилагодувања во склад со македонскиот гласови.
Особености
Еве некои позначајни особености на системот:
Транскрипцијата на согласките во завршна положба (рими) го следи изговорот, не тајландскиот правопис. Самогласките се транскрибираат во редоследот на нивиот изговор, а не како во тајландскиот правопис.
Табела
Транскрипцијата на согласките се разликува, зависно од нивната положба во слогот. Тирето („–“) во делот за самогласки ја означува релативната положба почетната согласка што ѝ принадлежи на самогласката.
21st Century Breakdown
21st Century Breakdown  е осмиот албум од американската панк-рок група Green Day.
Сашо Ристовски
Сашо Ристовски — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Филмографија
Ристовски ги остварил филмските улоги:
Рециклаторски музеј (Киев)
Рециклаторскиот музеј (украински: Музей вторсировини) е музеј кој се наоѓа во Киев, Украина. Музејот се наоѓа во просториите на компанијата за обработка на рециклирачки материјали „Київміськвторресурси“. Самата компанија врши собирање, преработка и рециклирање на хартија, пластика, текстил, гума и стакло, старо железо и обоени метали.
Овој музеј е еден од најинтересните во градот поради својата единственост и честопати се нарекува Музеј на бескорисни работи.
Музејот бил формиран во 1943 година на денот на основањето на фабриката. Во следните години музејот започнал постепено да се развива, бидејќи на многумина не им било јасно што всушност претставува оваа депонија. Со децении, луѓето ги продавале своите непотребни работи, кои денеска имаат непроценлива вредност. Така, некогашните непотребни предмети од домаќинствата денеска музејот ги има претворено во музејски експонати.
Едни од најинтересните места во музејот се статуите на најсилниот човек во светот, Иван Подубни како и оние на Ленин, потоа фризерскиот салон. Посетата на музејот е бесплатна.
Парен број
Парен број — секој број кој е делив со 2. Во математиката парните броеви се означуваат со 2k, каде што k припаѓа на множеството на цели броеви. Пример за парни броеви се 2, 4, 6, 8, 10
Even number
Грбовите на Македонија (книга)
„Грбовите на Македонија“, напишана од Александар Матковски, претставува првото вистинско македонско хералдичко дело. Печатено е во Скопје во 1970 година.
Во него, на 219 страници, се дадени сите историски податоци за грбови на Македонија, од илирските грбовници, почнувајќи од 16 век, па до денес. Ова книга е пишувана и подготвувана 2 години, при што Матковски објавува неколку статии.
Книгата Грбовите на Македонија фототипно била издадена во 1990 година, со што го зголемила интересот за хералдиката во Македонија.
Бидејќи немало политички концензус за ова прашање, обидот да се промени грбот на Македонија од социјалистичкиот грб на НРМ односно СРМ, во (историскиот) жолт лав на црвена позадина пропаднал. Само петокраката е отстранета од Грбот на Македонија во 2009.
Извадок од делото на Матковски
Говорејќи за грбовникот на Корениќ-Неориќ, тој ќе напише:
„Во грбовникот прво се дадени 11 земски грбови, т.е. „belezi zemalja svetih plemena“, а потоа 140 семејни грбови на разни „војводи, жупани, кнезови, катунари, витези, властелини“ и други. Меѓу земските грбови се наоѓа и македонскиот, на стр. VI. Под грбот пишува „Macedoniae“, а над него со лоша кирилица пишува: „цимери македонске земле“ т.е. „грб на македонската земја“. Амблемот е жолт, исправен лав на црвено поле. Над главата на лавот има мала круна. Над штитот има голема круна. Штитот е германски.“
Шаховско првенство на Азербејџан
Ова е список на сите победници на Првенството шаховски на Азербејџан. Првото првенство е спроведено во 1934 година, кога Азербејџан е дел од Закавказка СФСР. Првенства продолжуваат да се одржуваат со прекини во Азербејџански ССР до 1945 година, кога почнуваат да се организираат секоја година. Тоа продолжува и денес во независна Азербејџан.
1458 п.н.е.
1458 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1458. година пред новата ера, 458. од вториот милениум п.н.е., 58. од 15 век п.н.е. и деветта од 1450-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4050 и 4051 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3292 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2302 и 2303 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 705 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1458 година се протега во 1178 и 1179, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1238 и 1239 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 915 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2143 и 2142 исламска година пред хиџра.
Откритија
-1458 1458 v.Chr.
Област 51
Областа 51 е воена база, и дел од Едвардс воената база. Сместена е во јужниот дел на Невада во западен САД, 133 километри северно-северозападно од Лас Вегас. Сместено во самиот центар, на јужниот брег на Езерото Грум, се наоѓа голема воена писта. Примарната цел на базата не е дефинирана, но засновано на историски податоци, изгледа како да се спроведува развој и тестирање на експериментални летала и оружје.
Преглед
Областа 51 е дел од големата област на американската авијација за тестирње. Иако целата област е раководена од 99то крило на воздухопловството изгледа како делот околу Грум езерото да е дел од делот за тестиранје на летала дел од Едвардс воздушната база во пустината Мохаве, која се наоѓа на околу 300 км југозападно од езерото Грум, и како таква базата е позната како Центар за тестирање на летала. Иако името Област 51 се користи во официјалните документи од ЦИА, за установата се користат и имиња како „Земја од соништата“, „Рајски ранч“, „Домашна база“, „Хоми аеродром“ и др. Областа е дел од простор за тајни тестирања а воздушниот простор е познат како (R-4808N), а именувана од воените пилоти како “кутијата” или “контејнер”. Областа не е конвенционална воздушна база, но изгледа како да се користи за високо тајни воени и одбранбени програми, кои не се признаени јавно од владата, воениот персонал и одбраната. Нејзината мисија можеби е да го поддржува развојот, тестирањето и обуката за новите воени авиони и оружја. Откако такви проекти ќе бидат одобрени од воздушната одбрана на САД и од агенции како ЦИА, и се готови да и се претстават на јавноста, а потоа операциите се преместуваат во нормална база. Интензивхата тајност што го опкружува местото, чиешто постоење владата на САД не го потврдува сè до 29 Септември 1955, го направи местото мета на теоретичарите на заговор и на фолклорот за НЛОа во Областа 51. Се што се случува во Областа 51 е класифицирано како “тајни информации”. Ова дава сигурност дека само оние кои требе да знаат ги добиваат потребните информации, додека сите оние кои не знаат ништо остануваат да не знаат ништо.
Позицијата на владата на САД за Областа 51
Кколичината на информации што владата на САД ги дава за Областа 51 најчесто се оскудни. Владата експлицитно кажува дека воената команда има “локација на оперирање” во близина на езерото Грум, но не дава никакви понатамошни информации. Меѓутоа информации и слики за различни проекти од минатото сега се декласифицирани и и се достапни најавноста. Базата не се појавува на јавни американски владини карти. Топографската карта на УСГС за областа покажува само голема област каде езерото Грум се наоѓа. А картата за цивилна пловидба издадена од Агенцијата за транспорт на Невада покажува само забранета забранета територија. Но ја дефинира како дел од забранетиот воздушен простор на воздушната база Нелис. Официјалната воздушна карта го покажува езерото но нема ниту еден воен објект. Слично на ова националниот атлас покажува федерално земјиште но нема делови од Езерото Грум и воената база Нелис. Иако официјално декласифицирани сликите од Шпионскиот сателит на САД Корона, сликите се објавени откако претходно се изменети, како дел од законот за достапност на информации, авладата кажала дека делот каде се наоѓа езерото и воената база наводно се уништени. Сликите од сателитот Тера кои беа јавно достапни се отстранети од мрежните места во 2004 година. Сликите од НАСА стаелитот Ландсат 7 сè уште се достапни. Понови слики со поголема резолуција од други сателити како Рускиот Иконос се комерцијално достапни. Тие во најголема мера ги покажуваат аеродромските писти, површинските објекти, авиони и некои возила. Иако федералната сопственост во самата база се иземени од плаќање на федерални и локални даноци, установите во сопсвеност на приватни контрактори не се.истражувачот Глен Гејбл во 1994 година тврдел дека во областа е деклариран имот за оданочување во вредност од 2 мил. Долара, додека надлежните органи не се во можност самите да влезат во базата и да извшат проценка. Кога документи во кои се споменува базата на Гроом езерото и Областа 51 се декласифицираат тие најчесто не содржат никакви траги од какво било споменуванје на овие два поима. Еден забележителен исклучок се случил во 1967 во една наредба од директорот на ЦИА Ричард Хелмс кој се однесувал на преместување на три Окскарт авиони од базата во Грум езерото во Кадена воената база, при што овие авиони потоа требало да извршат мисија во северен Виетнам. Иако речиси сите информации поврзани со овие летала и нивната домашна основа најчесто се бришаат, очигледно во овој документ на стр. 15 дел 2 завршува со реченицата “Окскарт авионите и потребниот воен персонел ќе тргнат од Областа 51 до Кадена.”
Обезбедување и операции
За разлика од базата Нелис, областа околу езерото е строго забранет воздушен простор за цивилен и нормален воен воздушен сообраќај. Радарски станици ја штитат областа, а неовластените лица се отстрануваат во најкраток можен рок. Дури и воените пилоти кои тренираат во базата се подложени на санкции ако се упатат кон “забранетиот квадрат” кој се наоѓа околу воздушниот простор на езерото Грум. Границата на Областа 51 содржи знаци со пораки како “забрането фотографирање” или ”употреба на смртоносна сила е дозволено”. Возило на владата секогаш е паркирано на височинка од каде се набљудува приоѓањето кон езерото Грум. Периметарска заштита е обезбедена од страна на униформирани приватни чувари кои работат за безбедносниот подизведувач EG & G Wackenhut, [25] кои патролираат во СУВ, спортски автомобили и пикап камиони. Стражарите се вооружени со M16, но нема насилни средби со набљудувачите на површина 51, наместо тоа, стражарите генерално ги следат посетителите во близина на периметар и радио за Линколн Каунти Шериф. Смртоносна сила е овластен ако прекршителите кои се обидуваат да го прекршат обезбедената област не успеваат да го послушаат предупредувањето за да се запре. Парични казни од околу 600 $ се чини дека се на нормалниот тек на акцијата, иако некои посетители и новинари го пријавите добивањето следење посети од агенти на ФБИ. Некои набљудувачи се притворени на јавно земјиште за посочувањето камерна опрема кон базата. Надзорот е дополнет со користење закопани сензори за движење. [26] Идентификација на цивилна авијација Во декември 2007 година, авиокомпанија пилоти забележале дека базата се појави во најновата нивните авиони системи за навигација 'Jeppesen база на податоци ревизија со ICAO аеродромот Идентификациска шифра на KXTA и е означена како "Домашен аеродром". На веројатно ненамерно ослободување на аеродромот податоци предводена на совети од страна на воздухоплови сопственици и пилоти асоцијација (AOPA) што студентот пилоти треба да биде експлицитно предупреди за KXTA, а не да го сметаат како бележник или одредиште за секој лет, иако тоа сега се појавува во јавни навигациски бази на податоци. [27]
Објекти
Советскиот шпионски сателит даде фотографии на областа околу Грум езерото во текот на врвот на Студената војна. Покрај тоа, цивилни далечинско набљудување сателити се произведува детални слики на основа и неговата околина кои се достапни преку интернет на мрежни места како Google Earth / Maps.
Други области
Околу 15,5 милји северно-североисточно од базата, на врвот познат како Baldy планина, се серија на радари 37 ° 26'58 "N 115 ° 44'01" W, 37 ° 27'06 "N 115 ° 44 '06 "W на околу 3000 метри височина. Видовите на радарот на овие мрежни места е непознат, иако тие можат да бидат ARSR-4 авионски надзорен радар кој се користи од страна на воздухопловните сили и на Федералната Агенција за Авијација на Соединетите Американски Држави. Уште една серија на радари од различен тип се наоѓа на рид на 1200 метри височина само на север на езерото Грум на 37 ° 17'41" N 115 ° 49'21 "В Сите радари се чини дека се автоматски и без надзор. Околу 85 милји на североисток од Областа 51 е 2400 метри долга писта подредени 21/3, која е паралелна со автопатот 6, 38 ° 18'55 "N 116 ° 16'59" В Овој аеродром е познат како "базниот камп на аеродромот". Нема знаци во објектот освен "Влада на САД" и "Не влегувај". Се тврди дека објектот е управувана од страна на цивилен изведувач најмен од владата, персоналот работи во име на воздухопловните сили од Едвардс базата, Калифорнија. Тоа може да биде помошен аеродромот на Областа 51. Во прилог на една писта, постои мала станбен комплекс веројатно за операциониот персонал. На пистата, опремени со модерни навигациски помагала, е прикажан како "затворена" на воздушниот графикон и е означен со "Х", насликан на крајот од секоја писта, сепак антенски слики го покажува дека индустрискиот комплекс има неколку возила паркирани во неа, и возило паркирано во близина на рампата на пистата. Халиган радарскиот комплекс се наоѓа на околу 15 милји североисточно од базниот камп на аеродром 38 ° 30'18 "N 116 ° 08'50". Тоа е електронски и комуникациски објект се користи за собирање на податоци за воздухопловните сили, тестирање програми спроведени во близина на Тонорап делот за испитување (TTR) и Nellis Северниот дел.
Втората светска војна
Првото познато користење на областа беше изградбата во 1941 година на помошен аеродром за Западниот брег на воздухопловниот корпус Центарот за обука во Лас Вегас воздушното поле. Познат како Индијан Спрингс помошен аеродром број 1, се состоела од две неасфалтирани писти СИ / СР, NW / ЈИ 37 ° 16'35" N 115 ° 45'20 "В На аеродромот беше искористена и за бомбардирање и артилериска практика, кратери сè уште се видливи во близина на пистите. Тоа беше напуштено по училишото артилериско пукање во Лас Вегас, затворен во јуни 1946 година.
NGC 7352
NGC 7352 — астеризам во соѕвездието Кефеј, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Област 51
X-15 програма
ЈА FERRY, вториот од двата МИГ-17F "Фреска" е позајмен во САД од страна на Израел во 1969 година.
NGC 7352
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7352 е од видот *Grp. NGC 7352 има само една позната привидна димензија, која изнесува 5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 39 м 44,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 23' 6"".
Област 51
Подоцнежни операции
Од Ф-117 стана оперативна во 1983 година, операции на зетот Езеро продолжуваат. Основата и неговите поврзани пистата систем се прошири. [46] [47] Во 1995 година, федералната влада прошири исклучување област околу основата да се вклучат околните планини, кои беа досега дадена само пристоен превиди на база, се забранува пристап до 3972 хектари (16,07 км2) на земјиштето порано спроведено од страна на Бирото за управување со земјиштето. [46] САД воен авион, најверојатно, биле пренесени против Советскиот тип радарски системи и динамиката кохерентна системот за мерење (DYCOMS). На воздухот ЦРС спектар најверојатно се користи за мерење на LO одлики на сите познати Стелт авиони од Ф-117A на Б-2 Дух и F-22 Raptor. Во текот на изминатите 20 години од крајот на F-117A тестирање, основата е проширен со нови објекти, како и новата главна пистата се гради во 1990-тите. Тековни проекти во областа 51 може да вклучуваат Стелт авион развој, оружје развој, беспилотни возила и Авионика тестирање. Патнички сервис е предвиден заедно зетот Lake Road со автобус, угостителство за мал број на вработени живеат во неколку мали заедници надвор од границата НТС (иако не е јасно дали овие работници се вработени во зетот или во други објекти во НТС). Автобусот патува зетот Lake Road и запира во Кристал Спрингс, Еш Спрингс, и Аламо, и паркови во Аламо судницата во текот на ноќта.
NGC 7352
Други поделби
Проучување на NGC 7352 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 58; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3991. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 872.
Област 51
Географија
Мапа која ги покажува Површина 51, NAFR и НТС Површина 51 граничи со Yucca стан регионот на тест Невада мрежно место (НТС), локацијата на 739 од 928 јадрени тестови спроведени од страна на САД на Министерството за енергетика на НТС. Yucca планински дел за складирање јадрен отпад е 44 милји (71 км), југозападно од езерото Грум.
Невада тест опсег топографски шема центриран на зетот Езеро Оригиналниот правоаголна основа на 6 од 10 милји (9,7 до 16 км) сега е дел од т.н. "зетот кутија", правоаголен простор мерење 23 од 25 милји (37 од 40 км), на ограничен воздушен простор. Областа е поврзан со внатрешната НТС патна мрежа, со асфалтирани патишта водат југ до Меркур и запад да Yucca стан. Водечките североисточно од езерото, на широк и добро одржувани зетот Lake Road тече низ помине во помешана Хилс. На патот порано доведе до рудници во зетот сливот, но е подобрена, бидејќи нивното затворање. Својата ликвидација Курсот трае минатото безбедносен пункт, но забранета зона околу основата се протега на исток. По напуштањето на ограничен простор, зетот Lake Road спушта кон исток до подот на Tikaboo долина, на донесувањето на нечистотија патот влезовите на неколку мали ranches, пред конвергенција со Државниот Пат 375, на "вонземски автопат", јужно од Рејчел. Животната средина тужба
Површина 51 видени од далечните Tikaboo Врв