cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Трансформатор
Чашки
Поголемите трансформатори имаат високонапонски изолациони чашки направени од полимери или порцелан. Една голема чашка може да биде комплексна структура, бидејќи мора да обесбеди внимателна контрола на градиентот на електричното поле без да му дозволи на трансформаторот да пропушти масло.
Видови трансформатори
Според намената постојат мноштво од најразлични видови трансформатори, од кои најважни се следниве:
Постојат многу други специјални видови трансформатори.
Номинални големини
Сите големини со кои се определува номиналниот режим на работа се номинални големини. Номинален режим на работа на трансформаторот е режим кој е дефиниран со податоците наведени на плочката (табличка) од производителот, која мора да биде цврсто и трајно фиксирана на видливо место. Под номинални големини се подразбираат:
Може да се наведат и други дополнителни податоци во зависност од трансформаторот.
Примената на трансформаторите е мошне широка, почнувајќи од пренос и дистрибуција на електрична енергија, потоа преку трансформација на напони и струи во разни индустриски постројки, до примена во радиотехниката, техника на врски, автоматика, телемеханика, мерна техника, итн. Во зависност од областа на примена и намената на трансформаторот, номиналната моќност и напоните се движат во многу широки граници: од неколку [V], па сè до неколку стотини [kV]. Денес, најголемите трансформатори се со моќности од ред на големина неколку илјади [MVA] и за напони од 400 [kV].
Примена
Зашто високите напони што ги има во жиците се значително поголеми од она што е потребно во домот, трансформаторите исто така во голема мера се користат кај електричните производи за да се намали напонот на напојување до ниво коешто ќе биде погодно за ниските напонски кола што ги содржат. Трансформаторот исто така електрично го изолира крајниот корисник од контакт со напонот на напојување. Трансформаторите се користат за да се зголеми напонот пред пренесување електрична енергија на големи растојанија преку жици. Жиците имаат отпор кој губи енергија преку џулево загревање со брзина која одговара на квадратот на струјата. Со претворање на моќ во поголем напон, трансформаторите овозможуваат економски пренос на моќ и дистрибуција. Последично, трансформаторите ја обликуваа индустријата за снабдување со електрична енергија. Вкупната, освен мал дел од светската електрична енергија, има поминато низа трансформатори за да дојде до потрошувачот.
Сигналните и аудио трансформатори се користат за спарување на засилувачи и за да се поврзат уреди како што се микрофони и снимачи на влезот на засилувачите. Аудио трансформаторите им дозволија на телефонските кола да водат двонасочен разговор преку еден пар жици.Балун трансформаторот претвора сигнал кој се однесува до земјата во сигнал кој има балансиран напон до земја, како што е помеѓу надворешни кабли и внатрешни кола. Трансформаторите направени според медицински стандарди ги изолираат корисниците од еднонасочната струја. Овие можат да се сретнат во комбинација со болничките кревети, стоматолошките столчиња и друга медицинска лабораториска опрема.
Откривање на индукција
Електромагнетната индукција, принципот на работа на трансформаторот, е откриена од Мајкл Фарадеј во 1831, Џозеф Хенри во 1832 и други. Врската помеѓу ЕМС и магнетниот тек е претставена со равенката позната како Фарадеев закон за индукција:
каде е магнитудата на ЕМС во волти, а ΦB е магнетниот тек низ колото претставен во вебери.
Фарадеј извел експерименти за индукција помеѓу калеми од жица, вклучувајќи намотување пар намотки околу железен прстен, на тој начин создавајќи го првиот трансформатор со тороидно затворено јадро. Сепак, тој применил само самостојни пулсови на струја во неговиот трансформатор и никогаш не го открил односот помеѓу вртежите и ЕМС во намотките.
Индукционен калем
Првиот тип на трансформатор кој широко се применувал бил индукциониот калем или индукторот, изумен од страна на Николас Калан од колеџот Мејнут, Ирска во 1836 година. Тој бил еден од првите истражувачи кои сфатиле дека колку повеќе вртежи има секундарот во однос на примарот, толку поголема ќе биде индуцираната секундарна ЕМС. Индукторите се развиле од напорите на научниците и иноваторите да добијат поголем напон од батериите. Зашто батериите произведуваат еднонасочна струја наместо наизменична, индукционите калеми се потпираат на вибрирачкиот електричен контакт што редовно ја прекинува струјата во примарот за да ја создаде промената на текот потребна за индукција. Помеѓу 1830-тите и 1870-тите, напорите да се направат подобри индуктори пополека ги откриле основните принципи на трансформаторите.
Првите трансформатори на наизменична струја
До 1870-тите биле достапни ефикасни генератори кои произведувале наизменична струја и е утврдено дека наизменичната струја може да го напојува индукциониот калем без прекинувач.
Во 1876, рускиот инженер Павел Јаблочков изумил систем за осветлување заснован врз сет на индукциони калеми, каде примарните намотки биле поврзани со извор на наизменична струја. Секундарните намотки можеле да бидат поврзани со неколку „електрични свеќи“ (лачни лампи) од негов сопствен дизајн. Калемите на Јаблочков воглавно функционирале како трансформатори.
Во 1878, фабриката Ганз во Будимпешта, Унгарија, започнала произведување на опрема за електрично осветлување и до 1883, вградила над педесет системи во Австроунгарија. Нивните системи со наизменична струја користеле лачни лампи, генератори и друга опрема.
Луциен Гаулард и Џон Диксон Гибс, во Лондон 1882 година, станале првите кои изложиле уред со отворено железно јадро наречено „секундарен генератор“, а потоа ја продале идејата на Вестингхаус компанијата во САД. Исто така го изложиле изумот во Торино, Италија во 1884, каде што бил прилагоден на систем за електрично осветлување.
Првични сериски кола на трансформаторска распределба
Индукционите калеми со отворени магнетни кола се неефикасни во преносот на енергија до потрошувачите. До околу 1880, парадигмата за пренесување на назименична струја од високонапонско напојување до нисконапонски потрошувач била сериско коло. Трансформерите со отворено јадро со опсег од приближно 1:1 биле сериски поврзани со нивните примари за да се овозможи користење на висок напон за пренос, воведувајќи им низок напон на лампите. Маната на овој метод била таа што исклучувањето на една лампа или друг електричен уред ќе влијае врз напонот кој им се испорачува на сите други уреди во истото коло. Многу прилагодливи трансформаторски дизајни биле претставени да ја надокнадат оваа проблематична одлика на сериското коло, вклучувајќи ги и оние методи на прилагодување на јадрото или заобиколување на магнетиниот тек околу делови на калемот.. Ефикасни и практични дизјани на трансформатори не се појавиле до 1880-тите, но за една деценија, трансформаторите ќе бидат инструменти во Војната на струите, па по победата на наизменичната струја над еднонасочната, останува во доминантна позиција од тогаш.
Трансформатори со затворено јадро и паралелна енергетска распределба
Во есента 1884, Кароли Зиперновски, Ото Блати и Микса Дери (ЗБД), три инженери кои се поврзуваат со фабриката Ганз, забележале дека уредите со отворено јадро се непрактични поради нивната неспособност сигурно да го регулираат напонот. Кај нивните заеднички патенти од 1885 за нови трансформатори (подоцна наречени ЗБД трансформатори), опишале два дизајна со затворени магнетни кола каде бакарните намотки биле или а) намотани околу железно прстенесто јадро од жица или б) обиколени од јадро од железна жица. Двата дизајна биле првите примени на двете основни конструкции на трансформатори, сè уште во употреба до денешен ден, кои како класа можат да се наречат како или форма на јадро или форма на школка (или пак алтернативно, тип на јадро или тип на школка) како а) или б), соодветно (види фотографии). Фабриката Ганз во есента 1884, исто така направила испорака на првите пет високоефективни трансформери на наизменична струја во светот, меѓу кои првиот од уредите е испорачан на 16 септември 1884. Оваа прва единица е произведена со следниве спецификации: 1.400 W, 40 Hz, 120:72 V, 11.6:19.4 A, опсег 1.67:1, еднофазна, форма на школка.
Кај двата дизајна, магнетниот тек кој ги поврзува примарот и секундарот, патува речиси целосно во внтрешноста на границите на железното јадро, без намерно да поминува низ воздух. Новите трансформатори биле 3,4 пати поефикасни отколку биполарните уреди со отворено јадро на Гаулард и Гибс. Патентите на ЗБД вклучувале две други значајни и меѓусебно поврзани иновации: една се однесува на користењето на паралелно поврзување наместо сериско, а другата на трансформаторите со способност за висок опсег вртежи, така што напонот на мрежата за напојување може да биде многу поголем (на почетокот од 1.400 до 2.000 V) отколку напонот на потрошувачите (100 V посакувани на почетокот). Кога се вградиле во паралелно поврзани електрични системи за дистрибуција, трансформаторите со затворено јадро конечно направиле да биде технички и економски возможно да се обезбедува електрична енергија за осветлување во домот, на работа и јавни места. Блати го предложил користењето на затоврени јадра, Зиперновски ја предложил употребата на паралелно шунтово поврзување, а Дери ги изведувал експериментите.
Трансформаторите денес се дизајнирани според принципите откриени од овие тројца инженери. Тие исто така го популаризирале зборот „трансформатор“, за да се опише уред за промена на ЕМС на струјата, иако терминот веќе се употребувал од 1882. Во 1886, ЗБД инженерите дизајнирале,а фабриката Фанз ја испорачала електричната опрема за првата електрана во светот, што користеле генератори за наизменична струја, за напојување на паралелно поврзаните заеднички електрични мрежи.
Иако Џорџ Вестингхаус ги купил патентите на Гаулард и Гибс во 1885, компанијата Едисон електрик лајт држела опција на американските права за ЗБД трансформаторите, барајќи Вестингхаус да се занимава со алтернативни дизајни на истите принципи. Тој му ја доделил задачата за развивање уред за комерцијална употреба во САД на Вилијам Стенли. Стенлиевиот прв патентиран дизајн бил за идукционен калем со единечни јадра од меко железо и прилагодувачки празнини за регулација на присутната ЕМС во секундарната намотка. Овој дизајн првпат бил комерцијално употребен во 1886 во САД, но Вестингхаус бил одлучен да го подобри Стенлиевиот дизајн и, за разлика од ЗБД типот, да го направи лесен и евтин за производство.
Вестингхаус, Стенли и соработниците набрзо развиле јадра полесни за изработка, кои се состоеле од многу тенки плочи во форма на буквата „Е“, изолирани со тенки листови хартија или друг изолационен материјал, така што да може намотаните бакарни калеми да се потиснат на своето место, а правите железни плочи да се легнат за да се создаде затворено магнетно коло. Вестингхаус аплицирал за патент за новиот евтин дизајн во декември 1886; апликацијата е прифатена во јули 1887.
Други рани трансформаторски дизајни
Во 1889 рускиот инженер Михаил Доливо-Доброволски го развил првиот трифазен трансформатор во Алгемајне Електриситетз-Гезелшафт ('General Electricity Company') во Германија.
Во 1891, Никола Тесла изумил Теслин трансформатор, со воздушно јадро и двојнонасочен резонантен трансформатор кој произведува многу висок напон на висока честота.
Аудиочестотните трансформатори биле користени во раните експерименти при развојот на телефонот.
Надворешни врски
Општи врски:
ИЕК врски Electropedia:
Шинџуку
Шинџуку исто така најчесто се користи за да се однесува на целата област околу станицата Шинџуку. Јужната половина од оваа област и станицата всушност припаѓаат на областите Јојоги и Сендагаја од соседниот округ Шибуја.
Географија
Шинџуку е опкружен со Чијода на исток; Бункјо и Тошима на север; Накано на запад, и Шибуја и Минато на југ. Сегашниот град Шинџуку израснал од неколку одделни паланки и села, кои ги задржале некои разлики и покрај тоа што растеле заедно како дел од метрополата Токио.
Историја
Воздушните напади во Токио од мај до август 1945 година уништиле речиси 90% од зградите во областа во и околу станицата Шинџуку. Предвоениот облик на Шинџуку, и остатокот од Токио, за тоа прашање, бил задржан по војната, бидејќи патиштата и шините, оштетени како што биле, останале, и тие го обликувале срцето на Шинџуку во повоената конструкција. Само во Кабуки-чо бил спроведен голем план за реконструкција.
Сегашниот округ бил основан на 15 март 1947 година со спојување на поранешните окрузи Јоцуја, Ушигоме и Јодобаши. Служел како дел од атлетската 50 километарско пешачење и маратон за време на Летните олимписки игри 1964. Во 1970-тите, фабриката за прочистување на водата Јодобаши била затворена и била заменета со облакодери.
Во 1991 година, метрополитенската влада во Токио се пресели од областа Маруноучи во Чијода во сегашната зграда во Шинџуку. (Токискиот меѓународниот форум стои на поранешното место испразнето од градската влада.)
Превоз
Шинџуку е главно урбано превозно средиште. Се проценува дека станицата Шинџуку поминува 3,64 милиони патници секој ден, што ја прави најпрометната станица во светот. Во него се сместени клучки за три линии на метрото и три патнички линии во приватна сопственост, како и неколку линии на јапонското железничко претпријатие.
Сестрински градови
Шинџуку има договори за збратимен град со неколку места:
NGC 7689
NGC 7689 — спирална галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7689 се споменува и како ESO 192-7, IRAS 23305-5422.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 33 м 16,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -54° 5' 39"". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 7689 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71729. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 416; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8832. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
1138
1138 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1138 година од новата ера, 138. од вториот милениум, 38. од XII век и деветта од 1130-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6646 и 6647 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5888 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4898 и 4899 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1891.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1138 година се протега во 3774 и 3775, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3834 и 3835 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1681. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 532 и 533 исламска година.
Сплескани црви
Сплесканите црви, односно типот Platyhelminthes се најниско градени билатерално симетрични ткивни животни, со слободен или паразитски начин на живеење. Основен белег за нив, по кој и го добиле името, е дорзо-вентралното сплескано тело. Инаку, основната форма на телото е вретеновидна, листовидна или лентовидна, додека големината варира од 1 mm до 10 m во должина. Карактеристично е отсуството на телесна празнина, за сметка на што просторот меѓу органите е исполнет со паренхимско ткиво. Кај слободните форми, телото е покриено со трепчест епител, а кај паразитските со кутикула. Под епителот е расположен мускулниот слој од кружни и надолжни мускулни влакна (кожно-мускулен слој). Денес се познати околу 15.000 видови на сплескани црви.
Сплесканите црви се делат на следниве класи:
Општа градба на внатрешноста на телото
Како што е претходно наведено, во сплесканото тело на овие животни отсуствува телесна празнина (целом), а наместо неа целата внатрешност е исполнета со паренхим. Сите органи се наоѓаат во овој паренхим. Тие се:
Мајлс Скотсон
Мајлс Скотсон (Miles Scotson; р. ) — австралиски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Скотсон бил студент на Тринити колеџот Голер, завршувајќи ги своите студии во 2011 година. Прва професионална победа на Скотсон била на националното друмско првенство во 2017 година. Во мај 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
Помладиот брат на Скотсон, Калум Скотсон е исто така професионален велосипедист и поранешен студент на Тринити, кој моментално вози за UCI World Tour екипата.
Распоред на резултатите на големите трки
— = не учествувал; СО = се откажал
Игор Штимац
Игор Штимац (роден на 6 септември 1967 година) — хрватски фудбалски тренер и поранешен фудбалер, кој настапувал како центарален одбранбен играч. Во својата играчка кариера тој имал три периоди во кариерата со Хајдук Сплит, но исто така настапувал за Кадис во Шпанија и за Дарби Каунти и Вест Хем Јунајтед во Англија. Тој ја претставувал Хрватската национална селекција 53 пати, и бил дел од тимот на Еуро 1996 година, и во 1998 година на Светското Првенство, кога Хрватска завршила трета.
Како тренер, Штимац бил на чело на хрватската репрезентација од 2012 до 2013 година. Во клупскиот фудбал, тој имал кратки ангажмани во Хајдук Сплит, Цибалија, Загреб и Задар. Сезоната 2015/16 тој бил тренер на најуспешниот ирански фудбалски клуб Сепахан. Тој во моментов е тренер на Ал-Шаханиа во катарарската лига.
Преговори
Преговорите се дијалози наменети за решавање спорови,за резултирање со договор на курсевите на дејствување, за пазарување за поединечна или колективна предност или за давање на резултати за задоволување на различни интереси. Тоа е основниот начин на алтернативно решавање на спорови.
Преговорите се појавуваат во бизнис, непрофитни организации, владини организации, правни постапки меѓу народите и во лични ситуации како што се бракот, разводот, родителството и секојдневниот живот. Изучувањето на предметот се нарекува преговарачка теорија. Стручните преговарачи се често специјализирани како што се Сојузот на преговарачи, откуп преговарачи,мировни преговарачи,заложници преговарачи или можат да работат под други титули како дипломати, пратеници и агенти.
Потекло на поимот
Зборот „преговори" е изведен од латинскиот израз " тхесус оффицус ", минато партицип на “неготиаре” што значи "да врши дејност". "Неготиум" буквално значи "неслободно време".
Пристапи кон преговори
Преговорите типично се манифестираат со обучен преговарач кој дејствува во име на одредена организација или позиција. Тоа може да се спореди со медијација, каде што неутралната трета страна ги слуша аргументите на секоја страна и се обидува да им помогне да најдат договор меѓу страните. Тоа е исто така поврзана со арбитража која, како со правна постапка, двете страни аргументираат за вредностите на нивниот “случај”, а потоа арбитарот одлучува за резултатот на двете страни.
Постојат многу различни начини за разделување на преговорите за добивање поголемо разбирање на важни делови. Еден поглед на преговорите вклучува три основни елементи:процес, однесување и материја. Процесот се однесува на начинот на кој партиите преговараат:контекстот на преговорите, страните во преговорите, тактиките користени од страна на партите, како и низата и фазите во кои сите овие се случуваат.Однесувањето се однесува на односите меѓу овие страни,комуникацијата меѓу нив и стиловите што ги донесуваат. Материјата се однесува на онаа што преговараат партиите преку:дневниот ред,прашањата (позиции и повеќе помошни интереси), опциите и договорот (те) достигнати на крајот.
Друг поглед на преговори вклучува 4 елементи:стратегија,процес и алатки и тактики. Стратегијата се состои од највисоко ниво на цели, обично вклучувајќи однос и конечен резултат. Процесите и алатките вклучуваат чекори што ќе бидат проследени и преземените улоги во двата случаи за потготвување и преговарање со други партии. Тактиките вклучуваат подетални извештаи и акции и реакции на изјавите и акциите на другите. Некои додаваат на оваа убедување и влијание тврдејќи дека овие станаа сотавен дел на денешниот преговарачки успех и не треба да се исфрлат.
Пристапот на застапникот
Во пристапот на застапување, обичен преговарач обично служи како застапник за една партија на преговорите и се обидува да добие најповолни р(езултати можни за таа партија. Во овој процес преговарачот се обидува да го утврди минималниот резултат (и) кој другата партија е (или партии) потготвена да го прифати, а потоа ги прилагодува нивните барања согласно со тоа. Успешни преговори во пристапот на застапување е кога преговарачот е во можност да ги добие сите или поголемиот дел од резултатите што неговата партија ги посакува, но без да ја тера другата партија постојано да ги прекине преговорите, освен ако не е прифатена најдобрата алтернатива на спогодбата постигната преку преговори (БАТНА). Традиционалните преговори понекогаш се нарекуваат договори за добивање и изгубање поради претпоставката за утврден профит, што стекнантите резултати на едно лице се во загуба на другото лице. Ова е само вистина, сепак, ако само едно прашање што треба да се реши како што е цената на едноставната продажба на преговорите. Во текот на 1960 година, Џерард И.Ниренберг (Герард И. Ниеренберг) ја призна улогата на преговорите во решавањето на споровите во лични, бизнисни и меѓународни односи. Тој го објави делот Уметноста на Преговарање, каде што наведува дека филозофиите на преговарачите ја определуваат насоката која ја земаат преговорите. Неговата филозофија секој победува уверува дека сите партии имаат корист од процесот на преговори кој исто така произведува уште поуспешни резултати од непријателскиот пристап “победникот зема се”.
Халед Хосеини
Халед Хосеини (фарси: خالد حسینی; англиски: Khaled Hosseini, Кабул, ) — авганистански писател и лекар. Од 1980 година живее и работи во САД и е автор на книгата-бестселер Ловец на змејови (англиски The Kite Runner). Во 2007 година ја објави својата нова книга насловена Илјада чудесни сонца (англиски A Thousand Splendid Suns) со која има огромен успех низ целиот свет.
Продуцентската куќа на режисерот Стивен Спилберг, DreamWorks, ги откупи правата на двете книги за снимање на филм.
Животопис
Халед Хосеини е роден на 4 март 1965 год. во Кабул, Авганистан. Неговиот татко бил дипломат во Министерството за Надворешни работи во Авганистан, а неговата мајка предавала фарси и историја во големото средно ушилиште во Кабул. Министерството за Надворешни работи во 1970 год. го праќа неговот семејство во Техеран, каде што неговиот татко работел за авганистанската амбасада.
Во Техеран живеат до 1973 год. кога се враќаат во Кабул. Во јули 1973, ноќта кога е роден најмладиот Хосеинов брат, во државен удар е симнат авганистанскиот крал Захир Шах, кој без крвопролевање го организирал роднина на кралот, Дауд Кан. Во тоа време, Хосеини посетува четврто одделение и веќе го привлекуваат поезијата и прозата; прочитал голем број дела од персиската поезија, како и романи од типот на Алиса во земјата на чудата до циклусот за Мајк Хамер од Мики Спилејн.
Авганистанското Министерство за Надворешни работи во 1976 година уште еднаш го сели Хосеиновото семејство, овој пат во Париз. Биле подготвени да се вратат во Кабул во 1980 год., но дотогаш Авганистан веќе доживеал крвав комунистички преврат и инвазија на советската војска. Семејството Хосеини побарало и добило политички азил од Соединетите Американски Држави. Во септември 1980 год. се селат во Сан Хозе, Калифорнија. Кратко време живееле од социјална помош и бонови за храна бидејќи во Авганистан го изгубиле целиот свој имот. Неговиот татко работел неколку работи истовремено и успеал да му обезбеди на своето семејство живот без социјална помош. Халед Хосеини матурирал во 1984 год. и се запишал на универзитетот Санта Клара каде што дипломирал на основните студии по биологија во 1988. Следната година се запишал на медицинскиот факултет „Сан Диего“ на универзитетот во Калифорнија, каде што во 1993 г. дипломирал. Стажирал во болницата Сидар-Синај во Лос Анџелес и во 1996 год. започнал да се занимава со интерна медицина. Меѓутоа, неговата прва љубов отсекогаш било пишувањето.
Хосеини има живи, нежни и убави спомени на мирната предсоветска ера во Авганистан, како и на своите лични искуства со авганистанските Хазари (племе во Авганистан, Пакистан и Ирак). Еден припадник на Хазарскиот народ извршил посебно влијание на малиот Халед – тоа бил триесетгодишниот Хусеин Кан кој работел за Хосеинови додека живееле во Иран. Кога Халед бил во трето одделение, го учел Кан да чита и пишува. Иако неговиот однос со Хусеин Кан бил краткотраен и повеќе официјален, Хосеини секогаш се сеќавал на топлината и приврзеноста која се развила меѓу нив – тоа е однос кој се одразил во неговиот прв роман Ловец на змејови.
Женет е за Роја и има две деца (син и ќерка, Харис и Фара). Во 2006 год. Хосеини е именуван за амбасадор на добрата волја на УНИЦЕФ, Агенцијата за бегалци при Обединетите Нации.
Крушче
Крушче (словенечки: Krušče) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Прва фудбалска лига на Македонија 1994/1995
Првата фудбалска лига на Македонија 1994/1995 - 3. издание на Првата фудбалска лига на Македонија. Вардар ја одбранил титулата, со што ја освоил третата титула по ред.
Ниобина седефка
Ниобина седефка ( Fabriciana niobe ) е вид на пеперутка од семејството на шаренците (Nymphalidae).
Прва фудбалска лига на Македонија 1994/1995
Табела
НАТ = Одиграни натпревари; ПОБ = Победи; НЕР = Нерешени; ПОР = Порази; ПОС = Постигнати голови; ПРИ = Примени голови; РАЗ = Гол разлика; Бод = Бодови
Ниобина седефка
Етимологија
Латинското име на видот niobe се однесува на Ниобе односно ќерката на Тантал во грчката митологија.
Подвидови
Подвидовите вклучуваат:
Прва фудбалска лига на Македонија 1994/1995
Табела
Извор: macedonianfootball.com
Ниобина седефка
Распорстранетост и живеалиште
Fabriciana niobe е распространета низ цела Европа, но отсутна во Обединетото Кралство и Северна Европа, а ја има и во Сибир, Русија, Иран, Кина и Кореја. Овие пеперутки може да се најдат на отворени тревни места, падини, шуми и чистини.
Опис
Ниобина седефка има распон на крилјата од 40-60 мм. Женките се прилично поголеми и имаат повеќе обележани крилја. Овие пеперутки со средна големина имаат светло-кафеаво-портокалова позадина со црни точки и вкрстени ленти. На долната страна на задните крилја обично имаат мали белузлаво-сребрени дамки, црна жолта дамка и црни обложени субмаргинални лунули и вени во базалната област.
Овој вид е прилично сличен на темнозелениот фритилар (Speyeria aglaja) и висококафеавиот фритил (Fabriciana adippe), но е прилично помал.
Биологија
Овој вид е униволтински. Презимува во фаза на гасеница во лушпата од јајцето. Возрасните летаат од мај до крајот на август. Ларвите излегуваат во март и созреваат во јуни. Гасениците се хранат со Viola tricolor, Viola canina, Viola riviniana, Viola odorata, Viola hirta, Viola palustris и Plantago lanceolata.
Карлос Кармона
Карлос Емилио Кармона Тељо — чилеански фудбалер од средниот ред кој игра за Аталанта и за чилеанската фудбалска репрезентација.
Технички одлики
Тој има улога на медијана, со задача е да добие што повеќе топки со кој дава длабочина на акцијата, бидејќи тоа има прецизни додавања има и можност да го диктира темпото за тимот.
Раните години во Чиле
Карлос Кармона ја започнал својата кариера со Кокимбо Унидо, тим од регионот Кокимбо на Чиле; веднаш го издвојувал својот карактер, и покрај неговата млада возраст. Со екипата на неговиот Кокимбо направил 62 настапи и постигнал 5 гола во три сезони. По испаѓањето на клубот од страна на Примера Дивизион, тој оди во О'Хигинс, каде што одиграл само половина сезона, играјќи 16 натпревари во кој постигнал 3 гола.
Реџина
Во јули 2008 тој направил трансфер во Реџина, тимот на милитантната во Серија А, каде што тој потпишал четиригодишен договор. Во Реџо Калабрија ја започнал сезоната како стартер, веднаш покажал силна личност и извонредна техника, станува главна фигура во средниот ред. Тој ја завршил својата прва сезона во Италија со 32 настапи, сепак, неуспеал да го спречи испаѓањето на клубот од Калабрија. Следната сезона во Серија Б со тимот, ја завршил со 37 настапи (35 во лигата и 2 во Купот на Италија).
Аталанта
На 27 август, 2010 играчот бил продаден во совласништво на Аталанта, клуб кој само што отпаднал од Серија А за 1.800.000 €, потпишувајќи четиригодишен договор со нив. Тој го направил своето деби со новиот дрес на 4 септември, во натпреварот на домашен терен против Фрозиноне (0-0). Наскоро станал важен играч за црно-сините во средниот ред, со задача да ја организира играта. Ја завршил сезоната со 32 настапи, сите во лигата, и со титула во првенството.
На 24 јуни 2011 тој го обновил партнерството со Реџина, но останал во редовите Аталанта. На 11 април, 2012 Кармона го постигнал третиот гол во победата на Аталанта против Наполи, а ова бил неговиот прв гол во дресот на тимот од Бергамо, и исто така негов прв гол во Серија А.
Следната сезона, откако пропуштил неколку натпревари на Аталанта; Кармона се вратил за натпреварот на домашен терен против Наполи на 31 октомври во кој одново бил стрелец и одиграл клучна улога за уште една победа (1-0) на неговиот тим над Наполитанците. На 2 февруари 2013, тој го постигнал својот втор гол во сезоната 2012-13, во победата над Палермо со 2-1.
NGC 677
NGC 677 — елиптична галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 677 се споменува и како UGC 1275, MCG 2-5-42, CGCG 437-39, NPM1G +12.0057, IRAS 01464+1249.
Откривање
Телото е откриено на 25 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 677 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 677 има привидни димензии од 2' х 2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 49 м 14 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 13° 3' 21".
Други поделби
Проучување на NGC 677 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6673. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 173; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 628. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 15.
Шарена тринга
Шарената тринга е мала крајбрежна птица од семејството на мочварките, родот на трингите. Оваа птица ја претставува древната лоза на родот tringa, а нејзин единствен близок жив роднина е осамената тринга ( Т solitaria). Тие и двете имаат кафеави крилја со малку светли точки и прошарани кафеавкави глава, врат и гради. Покрај тоа, овие два вида гнездото го сместуваат во дрвјата, за разлика од повеќето други мочварки кои ги несат јајцата на земја.
Со оглед на нејзината основна позиција во родот на трингите, малку е изненадувачки што има пријавено хибридни случаи на оваа птица со птицата од сестринскиот род Actitis, речната тринга.
Опис
Воочливи и карактеристични се во лет, со крилја темни горе и долу и брилијантно бели задници. Во лет има карактеристична тринотна свирка.
Статус
За овие птици важи Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици. Широко распространет и вообичаен, овој вид има статус на најмала загриженост. .
Стара Фужина
Стара Фужина (словенечки: Stara Fužina) — населба во Општина Бохињ во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
ДеАндре Лиџинс
Универзитет
ДеАндре Лиџинс има играно три година за универзитетот на Кентаки. Првите две години, ДеАндре ги помина главно влегувајќи од клупата, сепак во неговата последна година, тренерот Џон Калипари се одлучи да го стави во првиот тим. По неговата последна година на универзитет, ДеАндре беше избран да учествува на НБА- драфтот, во 2011 година. ДеАндре беше избран во вториот круг( севкупно 53-ти), од страна на Орландо Меџик.
Професионална кариера
Почнувајќи од 29 декември 2011 година, единствениот настап на Лиџинс беше само еден натпревар во подготвителниот дел од сезоната во НБА, на 21 декември 2011 година, против Мајами Хит. За 10 минути, ДеАндре постигна само еден бод со реализација 0-1 од поле и 1-2 од линијата за слободни фрлања. ДеАндре, исто така, имаше четири асистенции и еден скок. И покрај неговите слаби резултати во подготвителниот дел од сезоната, “Магичните” го ставија на списокот од 15 играчи на почетокот од сезоната.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 200м градно во женска конкуренција
Квалификациите и полуфиналето за 200м жени градно се одржаа на 30 јули 2009, а финалето на 31 јули 2009.
Мелничарот кој бил волшебник, измамник и стројник
Мелничарот кој бил волшебник, измамник и стројник (руски: Мельник – колдун, обманщик и сват [ Мелник – колдун, обманшчик и свет ]) – е руска баладна опера во три чина со либрето од Александар Аблесимов која премиерно беше прикажана на 31 Jaнуари 1779 година. Нејзината музика заснована на народни песни долго време му се припишуваше на Евстињи Фомин, но сега се смета дека е од Михаил Соколовски, а други придонесоа музиката за оживување.
Позадина
Музиката за операта во денешно време е договорена да биде на Михаил Соколовски, иако цел век погрешно му се припишува на Евстињи Фомин. Операта за првпат беше продуцирана во театарот Медокс, Москва, на 31 Јануари 1779 год. Операта беше една од најпопуларните во XVIII век во Русија. Сопругата на Соколовски премиерно ја изведе улогата на Аниута, а во рефренот беше неговата сестра. Соколовски беше виолинист во театарот и голем дел од музиката беше преземена од руските народни песни. Либретистот Аблесимов самиот избра многу од користените народни мелодии. Поголемиот углед на Фомин веројатно е одговорен за погрешното припишување на операта за него. Исто така, се верува дека увертирата на операта можеби ја напишал боемскиот композитор, кој работи во Русија, Арношт Ванчура.
Операта е една од ретките од ваков вид што преживеала во изведба во Русија до XIX век. Преродбата во Москва од 1915 година вклучуваше народни песни аранжирани од Николај Римски-Корсаков, а имаше понатамошно заживување во Париз во 1929 година, уредено од Николај Черепнин.
Синопсис
Дејството на операта е сместено во едно руско село.
Чин 1: Мелничарот Фадеи напредува искористувајќи ја својата репутација меѓу селаните како волшебник. Филимон, кој го консултирал за да го пронајде својот изгубен коњ, решава да побара помош од него за да ја освои Ањута, чии родители не можат да одлучат за кого да ja омажат; мајката бара благородник, таткото земјоделец.
Чин 2: Филимон и објаснува на Анута дека ја добил поддршката на Фадеи. Фетинија, оценувајќи ги вештините на Фадеи како гатачка, прашува кој ќе биде сопругот на Анута. Мелничарот ја праќа на прошетка и вели дека тоа ќе биде господин, првиот човек што ќе го сретне на нејзиниот пат. (Филимон, се разбира). На средбата со Анкудин, Фадеи го уверува дека сопругот на неговата ќерка ќе биде работен земјоделец. Кога ќе се сретнат Фетинија и Анкудин, тие се караат за навидум неспоивите ветувања што им ги дал воденикот.
Кевин Дјурант
Кевин Дурант (роден год.) — американски кошаркар, играч на Бруклин Нетс. 206 см високиот Дјурант кој игра на позиција ниско крило и бек, и кој исто така е способен да игра како крилен центар, беше избран за играч на годината во универзитетската кошаркарска лига, а меѓу останатите награди во сезоната 2006-2007 беше избран за играч на годината од страна на универзитетскиот спортски собир. Истакнувајќи се во првата сезона на Универзитетот во Тексас, Дјурант одлучи да се пријави на НБА драфтот, каде што беше избран севкупно втор од страна на Сиетл Супер Соникс. Во неговата дебитантска сезона во НБА, Кевин ја освои наградата дебитант на годината. Во 2007 година, Дјурант потпиша договор за рекламирање со Најк. Во сезоната 2009-10, Дјурант беше најдобар стрелец во НБА и стана најмладиот играч што некогаш ја освоил оваа награда. Кевин подоцна ќе биде избран во првата петорка на НБА за сезоната 2010.
Универзитетска кариера
206 cm високиот Дјурант, кој игра на повеќе позиции, со распон на раце од 224 cm, беше еден од четирите бруцоши кои беа во првата петорка за кошаркарскиот тим на Универзитетот во Тексас. Дјурант ги започна сите 35 натпревари во сезоната, која кулминираше со пораз од Универзитетот во Јужна Калифорнија во втората рунда на НЦАА( NCAA) турнирот. Тексас заврши на третото место во конференцијата со скор 12- 4 и беше финалист на кошаркарскиот турнир “ Big 12 Men's Basketball Tournament” во 2007 година.
Иако имаше витко тело, Дјурант често го користеше во негова предност за постaвување пред повисоки играчи, а, пак, шутирајќи преку пониски бекови. Аналитичарот на ЕСПН( ESPN), Дик Витале го пофали Дјурант како еден од највештите повисоки играчи во напад на сите времиња, и почна да ја споредува играта на Дјурант како со оние на сегашните НБА ѕвезди, Кевин Гарнет и Дирк Новицки. По 37 постигнати бодови и 23 скокови, победничкиот перформанс против Тексас Тек Ред Рајдерс(Texas Tech Red Raiders), главниот тренер Боб Најт го опиша Дјурант како брз, вешт и подвижен, и дека е навистина добар. Тренерот на Тексас, Рик Барнс призна дека ретко користел готови акции за Дјурант, наместо тоа се потпирал на самииот Дјурант и неговата игра, и на тоа неговите соиграчи да го проиграат во нападот.
Во март 2007 година, Дјурант беше прогласен за играч на годината од страна на националната кошаркарска асоцијација на тренери( National Association of Basketball Coaches), и го прими трофејот Оскар Робертсон и трофејот Адолф Ф. Рап, станувајќи со тоа првиот дебитант освојувајќи ги овие награди. На 30 март 2007 година, Кевин беше избран за универзитетски играч на годината од страна на здружението на новинари, станувајќи прв дебитант и прв играч на Тексас кој ја добил оваа награда, уште од нејзиното основање во 1961 година. На 1 април 2007 година, Кевин стана првиот дебитант кој ја добил Нејсмит нгаградата(Naismith Award), а на 7 април 2007 година, ја освои наградата Џон Р. Вуден( John R. Wooden Award).
Помалку од една недела, откако беше избран од страна на Сиетл Супер Соникс, универзитетот на Тексас го најави повлекувањето на дресот на Дјурант со бројот 35. Бројот сега ќе виси во рафтовите на Френк Ирвин центарот(Frank Erwin Center) заедно со бројот 11 на поранешниот играч на Лонгхорн, големиот Т. Џеј Форд. Дресот на Дјурант е сега еден од деветте дресови кои се повлечени од страна на универзитетот во Тексас.
Дебитантска сезона
На 11 април 2007 година, Дјурант се пријави да учествува на НБА- драфтот, и на 25 мај го потпиша својот прв професионален договор со фирмата “Апер Дек” (Upper Deck Company), која подоцна навести дека Дјурант ќе биде во фокусот на нивните НБА- картички за менување во сезоната 2007-08. На 28 јуни 2007 година, на НБА- драфтот во 2007 година, Дјурант беше избран севкупно како втор пик од страна на Сиетл Супер Соникс. Се очекуваше дека или тој или Грег Оден, почетниот центар на Охајо Стејт, ќе го заземат местото број 1 на драфтот. Сепак, Оден беше избран како прв пик севкупно од страна на Портланд Треил Блејзерс. Во месецот што следеше, Дјурант се спремаше да потпише седумгодишен договор за рекламирање на Најк, вреден 60 милиони американски долари, дебитантски договор кој беше единствено помал од оној договор на Леброн Џејмс со Најк. Следбено на ова, Дјурант наводно одбил потенцијален договор со Адидас вреден 70 милиони американски долари, одлучувајќи се за Најк, бидејќи тој ги носи целиот свој живот.
На 31 октомври 2007 година, Дјурант го направи своето НБА- деби со постигнати 18 бода, 5 скока и 3 украдени топки во поразот од Денвер Нагетс. На 16 ноември 2007 година, Дјурант го постигна својот прв победоносен шут во неговата НБА кариера со клучната тројка за победа над Атланта Хокс после две продолженија. Дјурант го заврши натпреварот со 21 бод, 3 скока, 2 асистенции, 3 украдени топки и 3 блокади. На 30 ноември 2007 година, Дјурант постигна 35 бода за победа над Индијана Пејсерс. Во натпревар против Денвер Нагетс, Кевин атакуваше на трипл- дабл за на крај да има 37 бода, 8 скока и 9 асистенции. На последниот натпревар во неговата дебитантска сезона, Дјурант конечно го постигна својот прв дабл- дабл во неговата кариера, со до тогаш највисоки за него 42 бода и исто така највисоки за него 13 скока, а исто така додаде и 5 асистенции. Од сите дебитанти во сезоната, Кевин беше водечки стрелец, па следбено на тоа, тој беше прогласен за дебитант во Западната конференција во НБА, за месец ноември и декември 2007 година, и месец јануари, март и април 2008 година. Постигнатите 20.3 бода во просек по натпревар на Дјурант, го сруши 40 години стариот дебитантски рекорд на Супер Соникс-и поставен од страна на Боб Рул во текот на сезоната 1967-1968. На 30 април 2008 година, здружението на новинари објави дека наградата НБА- дебитант на годината за сезоната 2007-08 му ја доделува на Дјурант.
Сезона 2009/10
Почнувајќи ја сезоната, тимот не очекуваше да се натпреварува за пласман во плеј-офот, меѓутоа, предводени од Дјурант, регуларниот дел од сезоната тие го завршија со 50 победи и беа осми носители во западната конференција во плеј-офот. Подобрувањето од 27 победи повеќе во однос на претходната година беше шестиот најголем пресврт во НБА историјата. Во 2010 година, Дјурант вторпат по ред победи на натпреварот во “H-O-R-S-E Competition”. Кевин, исто така, го забележа својот прв настап на Ол-стар натпреварот, и беше тренер на дебитантите во натпреварот на дебитантите против играчите со една година искуство во НБА. Кевин стана најмладиот играч во историјата, кој ја освоил титулата за најдобар стрелец во лигата, постигнувајќи 30.1 боди во просек по натпревар, победувајќи го Леброн Џејмс. Дјурант, исто така, постави нов рекорд за најмногу натпревари по ред, постигнувајќи барем 25 бода на натпревар, соборувајќи го со тоа стариот рекорд на Ален Ајверсон.
На 18 април 2010 година, Дјурант го забележа своето деби во плеј-офот со 24 постигнати бодови, во поразот од 79-87 против Лос Анџелес Лејкерс. Кевин постигна 32 бода во поразот од 95-92 во вториот натпревар, но одговори со 29 постигнати бодови и 19 скока во победата од 101-96 во Оклахома Сити. Кевин потоа во победата од четвртиот натпревар против бранителот на титулата постигна 33 бода. Во натпреварот број 5, Дјурант потфрли со 17 постигнати бодови, па така неговиот тим загуби со 111-87. Натпреварот број 6 беше крај на сезоната за Тандерс-и, бидејќи По Гасол постигна победоносен бод во последната секунда. Лос Анџелес Лејкерс продолжи во вториот круг од плеј-офот, бидејќи победија со 95-94. Дјурант постигна 26 бода во последниот натпревар од сезоната.
На 2 мај 2010 година, НБА објави дека Дјурант заврши на второто место во гласањето за МВП во сезоната 2009-2010, зад Леброн Џејмс.
Дјурант му се приклучи на Леброн Џејмс како најдобри крила во најдобрата петорка во НБА за 2010 година, заедно со Двајт Хауард, Коби Брајант и Двејн Вејд, како што беше соопштено од страна на НБА на 6 мај 2010 година. Тоа беше негов прв избор во најдобрата петорка во НБА.
Сезона 2010/11
На 7 јули 2010 година, Дјурант на својата Твитер страна објави дека тој потпишал продолжување на договорот со Тандерс-и на 5 години. Продолжувањето е во вредност од околу 86 милиони американски долари. Втора година по ред, Дјурант беше најдобар стрелец во НБА лигата, постигнувајќи во просек 27.7 бода по натпревар, и заврши како петти во гласањето за МВП. Дјурант го забележа својот втор настап на Ол-стар натпреварите, и постигна 34 бода, помагајќи му на Западот да го победи Истокот со 148-143. Дјурант го предводеше Тандер до 55 победи, и со тоа беа четврти носители во Западната конференција. Тандерс-и изгубија во финалето на Западната конференција од идниот НБА шампион, Далас Маверикс.