cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џон фон Нојман
Теорија на множествата
Проблемот со наоѓање соодветни аксиоми за теоријата на множествата бил решен имлицитно во првите дваесетина години во дваесеттиот век. Во својата докторска дисертација во 1925 година, фон Њуман демонстрирал две техники за множествата:аксиомата на Фондацијата и поимот за класите. Аксиомата на фондацијата утврдила дека секое множество може да биде направено од крајот па назад кон почетокот во подредена низа чекори по пат на принципите на Зермело и Франкел, на таков начин дека ако еден елемент му припаѓа на едно множество запишано како низа, тогаш првиот елемент од тоа множество мора да дојде пред вториот во низата. Вториот пристап за решавање на проблемот била теоријата на класите. Оваа теорија вели дека едно множество дефинирано како класа, припаѓа на други класи, додека соодветна класа која самата е дефинирана како класа не може да припаѓа на други класи. Со овој придонес на Њуман аксиомата за теоријата на множествата станала целосно задоволителна. Њуман открил многу и во областа на континуираната геометрија. Тоа било резултат на неговата напорна работа во областа на математичките оператори. Во математиката континуираната геометрија стигнала како замена за комплекнсата проективна геометрија, каде што една димензија запишана во дискретен облик 0,1...n, може да се запише како единица помеѓу интервалот [0,1].
Теорија на мерење
Во серијата на успешни документи и пронајдоци, Нојман направил спектакуларен придонес во теоријата за мерење. Нојман во неговото работење тврди дека проблемот на оваа тема има суштинско групен-теориски карактер и дека за решавањето на проблемот за мерење обичниот алгебарски концепт на решавање на групи е неопходен. Така според него промената на групата е таа која прави разлика, а не промената на просторот. Во пресрет на неговата подоцнежна студија за теоријата на димензијата во алгебрите за операторите, Њуман ги користи резултатите на еквиваленцијата со конечно распаѓање и го преформулира проблемот за мерење во однос на функциите. Во 1936 година, во документите за аналитичкото мерење на теоријата, Нојман ја користи Хааровата теорема, во решавањето на петтиот проблем на Хилберт во случај на компактни групи.
Награди и почести
Њуман ја добил наградата „Енрико Ферми“ во 1956 година. Во негово име се доделуваат голем број на награди. Њуманова награда за тоерија од Институтот за Операциони истражувања се доделува еднаш годишно на поединец или група. Орденот „Џон фон Нојман“ се доделува на годишно ниво од страна на IEEE за исклучителни достигнувања во областа на компјутерската наука и технологијата. Професионалното општество на унгарските компјутерски научници, е именувано по Џон фон Нојман. На 15 февруари 1956 година Нојман бил претставен со претседателски медал на слободата, од страна на претседателот Двајт Ајзенхауер. Исто така, на колеџот за напредни студии, „Rajk Laszlo“, постои награда која се доделува секоја година од 1995 година па наваму, на професорите кои направиле исклучителен придонес за општествените науки и кои преку нивната работа имаат силно влијание на професионалниот развој и размислување на членовите на Академијата.
Протопланета
Протопланета е голем планетарен ембрион кој настанал во протопланетарен диск и поминал низ процес на внатрешно топење со што се создала диференцирана внатрешност. Протопланетите се смета дека се создаваат планетезимали големи 1 км, кои гравитациски си ги растројуваат орбитите и се судираат меѓусебе, постепено зголемувајќи го својот обем додека станат планети.
Во Сончевиот Систем, се смета дека меѓусебните судири на планетезималите создале неколку стотици планетарни ембриони. Овие ембриони биле слични на Церера и Плутон со маса од околу 1022 до 1023 кг и пречник од неколку илјади километри. Во текот на стотици милиони години, тие се судирале меѓусебно. Не е познат редоследот по кој планетарните ембриони се судрале за да се создадат планетите, но се смета дека првите судири ја замениле првата „генерација“ на ембриони со втора генерација составена од помал број, но поголеми ембриони. Тие, повторно би се судирале по што се создала трета генерација на уште помал број, и сѐ поголеми ембриони. На крајот, останале само неколку ембриони, кои се судриле по што завршило создавањето на планетите.
Првите протопланети имале повеќе радиоактивни елементи, чие што количество се намалило низ времето поради радиоактивното распаѓање. Загревањето поради радиоактивноста, меѓусебните судири и гравитацискиот притисок ги стопило деловите од протопланетите за време на нивниот раст до станување планети. Во стопените подрачја потешките елементи потонале до јадрото, а полесните елементи се издигнале на површина. Ваквиот процес е познат како планетарна диференцијација. Составот на некои метеорити покажува дека имало и диференцијација кај некои астероиди.
Според претпоставката за џиновски удар, Месечината настанала со судирот меѓу претпоставената протопланета наречена Теја и Земјата, во раните фази по настанокот на Сончевиот Систем.
Во внатрешниот Сончев Систем, има три „преживеани“ протопланети; тоа се астероидите Церера, Палада и Веста. Психеја најверојатно преживеала од силен удар со друго тело кое што ги соголило надворешните, карпести слоеви на протопланетата. Астероидот Метида, се претпоставува дека имала слична судбина како Психеја. Астероидот Лутеција, исто така има одлики на протопланета. Џуџестите планети од Кајперовиот Појас се викаат и протопланети. Затоа што на Земјата се пронајдени железни метеорити, се претпоставува дека порано во астероидниот појас имало други протопланети со метално јадро, кои биле уништени и кои се извор на ваквите метеорити.
Во февруари 2013 година, астрономите за прв пат директно набљудувале создавање на протопланета во гасовит диск околу далечна ѕвезда.
Матроманија
Пештерата Матроманија (или Митроманија или Матримонио; италијански: Grotta di Matromania) ― голема, природна пештера на источниот брег на островот Капри, Италија. Се наоѓа во близина на Арко Натурале. Пештерата е приближно 27 м долга, 18 м широка и 18 м висока. Таа е поврзана со богот Митра.
Тол (остров)
Тол е најголем и најнаселен остров во островската група Фајчук, во сојузната држава Чук во Микронезија. Островот се наоѓа западно од лагуната Трук и опколен е од малите островчиња Пата, Поле, Вонеј, Фата Бегуетс и Улалу. Највисока точка во Тол е Винипат со 439 метри надморска височина
Космос-908
Космос-908 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 17 мај 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-908 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 285 км, а најмалото на 174.
Одри Хорн
Одри Хорн — фиктивен лик од ТВ серијата „Твин Пикс“. Улогата ја толкува Шерилин Фен. Овој лик е создаден од Дејвид Линч и беше претставен во пилот епизодата од серијата. Ликот на Одри, којашто е ќерка на Бен (Ричард Бејмер) и Силвија Хорн, сестра на Џони Хорн (Роберт Бауер) и полусестра на Дона Хејворд (Лара Флин Бојл), се фокусира на нејзината занесеност по протагонистот Дејл Купер (Кајл Меклаклан), инфилтрирањето во казиното/борделот One-Eyed Jack's, како и постанувањето активист преку граѓанска непослушност.
Развој на ликот
Во серијата Одри има 18 години. На крај дознава нејзиниот татко, бизнис магнатот Бенџамин Хорн бил љубовник на починатата Лора Палмер.
Иако Одри и Лора не се другарки, Одри вели дека на некој начин ја сакала Лора бидејќи таа го подучувала нејзиниот ментално хендикепиран брат Џони.
За време на првата сезона од Твин Пикс, Одри се заљубува во Специјалниот агент на ФБИ, Дејл Купер. Му помага во истрагата за убиството на Лора со тоа што се инфилтрира во канадскиот бордел One-Eyed Jack's како хостеса. Исплашена за својот живот, таа останува во борделот во наредните неколку епизоди кои всушност претставуваат врска меѓу првата и втората сезона каде наидува на длабоко вознемирувачки откритија.
Во втората сезона од серијата, сценаристите планирале вистинска врска меѓу Купер и Одри, но глумецот кој го игра Купер, Кајл Меклаклан, се спротивставил на тоа, велејќи дека Купер никогаш не би бил во врска со средношколка. Сепак, при крајот на втората сезона Купер стапува во врска со една друга млада девојка, Ени Блекбурн, којашто има околу 20 години. При неговиот последен позначаен разговор со Одри, тој ѝ признава дека не сака да биде со неа поради нејзина безбедност. Во еден од неговите претходни случаи, Купер се заљубува во една млада девојка која подоцна е убиена. Во понатамошните епизоди од втората сезона Одри флертува со Боби Бригс, а потоа се заљубува во Џон Џастис Вилер (Били Зејн), еден од бизнис-партнерите на татко ѝ.
Одри пронаоѓа докази кои го ослободуваат Купер од обвиненијата што беа поднесени против него по неговата рација во казиното/борделот One-Eyed Jack's. Исто така, му дозволува на татко ѝ да ја убеди и се пријавува за изборот за убавица Мис Твин Пикс, каде што држи срцепарателен говор за заштита на загрозените видови.
Исто така, во последната епизода од серијата се наговестува дека Одри е всушност полусестра на Дона Хејворд, чиј вистински татко е Бенџамин Хорн.
Во една од сцените која не е вклучена во серијата но е достапна на Twin Peaks Gold Box DVD сетот, се открива дека мајката на Одри ја смета сопствената ќерка за одговорна за состојбата на нејзиниот брат Џони, опишувајќи случка во која Одри го турка деветгодишниот брат надолу по скалите. Сепак, д-р Џакоби инсистира дека состојбата на Џони во која се наоѓа е резултат на непозната емоционална траума.
Анџело Бадаламенти ги компонира лајт-мотивите Audrey's Dance, Audrey's Prayer, и Audrey наменети за нејзиниот лик.
Лојче
Ова е местото, каде пејачот Бил Каулиц и гитаристот Том Каулиц од Токио хотел пораснале.
Посидониј
Посидониј (грчки: Ποσειδώνιος; 135 п.н.е., Апамеја, Сирија — 51 п.н.е., Родос или Рим) — старогрчки политичар, астроном, географ, историчар, математичар, учител и философ, припадник на стоицизмот.
Животопис
Посидониј е роден во Апамеја, Сирија. По долги научно-истражувачки патувања низ Италија, Галија, Лигурија, Шпанија, Сицилија и Северна Африка, се доселил на островот Родос, кој му станал втора татковина. Посидониј бил притан, т.е. највисок државен службеник во својот град и двапати патувал во Рим како дипломатски пратеник (во 87 п.н.е. и во 51 п.н.е.).
Творештво
На островот Родос, Посидониј ја основал познатата школа во која учеле низа истакнати Римјани, меѓу кои и Цицерон и Помпеј. Неговите сфаќања се одраз на многубројните патувања така што неговото универзално творештво не е од енциклопедиска природа, туку тој го проучува она што е карактеристично во природата и во духовниот живот. К. Рајнхарт го оценил философскиот систем на Посидониј како најчиста философија на окото, а него го нарекува „најголемиот очен мислител на Антиката“ (der grösste Augendenker der Antike). Посидониј бил најуниверзалниот хеленистички мислител — државник, математичар, историчар, географ, астроном, воспитувач, етнограф, историчар на културата итн. Тој е заслужен за повторното оживување на природните науки и се навратил кон учењето на Аристотел, а поради тоа „аристотелизирање“ му забележувале многу од строгите стоичари. К. Прехтер го прикажува Посидониј со следниве зборови: „Во спојувањето на источниот и хеленскиот начин на постоењето, вистински претставник на хеленизмот, во исто време и мистичар и рационалист, оној кој верува во чуда и егзактен етиолог, спекулативен мислител и емпирист, самостоен набљудувач и преработувач на историската традиција, природонаучник и познавач на човековата природа и во областа на практичната политика, тој себеси, само делумно одејќи по трагата на својот учител Панетиј, создал такво сфаќање на светот во кое досократските, платонските, аристотелските и стоичките елементи се врзуваат во складно изграден систем“. Негови најзначајни дела се: „За душата“, „За доблестите“, „За вселената“, „За страстите“, „За гневот“, „За она што доликува“ итн. Негов наследник во схолархатот на Родос бил неговиот внук од ќерката, Јасон од Ниса, кој пишувал биографии и записи од историјата на философијата.
NGC 2578
NGC 2578 — спирална галаксија во соѕвездието Крма, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2578 се споменува и како MCG -2-22-2, IRAS 08191-1310.
Откривање
Објектот е откриен на 8 март 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2578 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 2578 има привидни димензии од 2,2' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 21 м 24,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 19' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 2578 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23440. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 276; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5439. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 986.
Тагомизер
Тагомизер е термин измислен во 1982 од страна на карикатуристот Гери Ларсон во својот стрип Далечната страна што да се однесувал на бодликавата опашката на стегосаурус диносаурусите. Овие бодила се верува дека биле одбранбен механизам против грабливците.
Распоредот на бодилата првично немал јасно име; терминот тагомизер бил, и потоа станал, постепено усвојуван како неформален термин, кој повремено се користел во научните кругови, истражувањата и образованието.
Математика
На хартија во 2017 година, терминот графикон на тагомизер (а исто така поврзан "тагомизер матроид ") бил воведен за целосниот трипартитнен графикон.
Етимологија
Терминот тагомизер го смислил Гери Ларсон во шега. Во стрипот „Далечната страна“ од 1982 година, група пештериски луѓе во една фаукс-модерна сала за предавања се подучувани од нивниот пештерски професор дека бодилата на опашката на стегосаурус се наречени така „по покојниот Таг Симонс“.
Терминот првично го зел Кен Карпентер, палеонтол во Музејот на природата и науката во Денвер, кој го искоритил овој термин кога опишувал фосил на Годишното собрание на Палеонтологијата на Друштвото за 'рбетници во 1993 година. Тагомизер оттогаш бил усвоен како неформален анатомски поим и го користи институцијата Смитсонијан, Националниот споменик на диносаурусот, книгата Комплетениот диносаурус и документарната серија на БиБиСи
„Планета на диносаурусите“.
Бидејќи стегосаурусите и луѓето не постоеле во истата ера, Гери Ларсон сугерирал во „Праисторијата на далечната страна“ дека „треба да има исповеднички цртани филмови каде што можеме да одиме и да кажеме работи од типот „Татко, згрешив - нацртав диносауруси и хоминиди заедно во ист цртан филм.“
Поврзано
Други научни термини што се користат во фикцијата:
Дванаесетпалечно црево
Дванаесетпалечното црево е почетниот дел од тенкото црево во кој се излева варниот сок на панкреасот и жолчката. Кај луѓето има должина од 25-38 см и е поврзан со желудникот и празното црево.
Пармезан
Пармезан е тврдо, зрнесто, италијанско сирење произведено од кравјо млеко. Именувано е по две од областите што го произведуваат, провинциите Парма и Реџо Емилија. Покрај Реџо Емилија и Парма, се произведува и во делот на Болоња западно од реката Рено и во Модена (сите горенаведени се наоѓаат во регионот Емилија-Ромања), како и во делот на Мантуа (Ломбардија) кој е на јужниот брег на реката По.
Заштитена ознака на потекло за сирењата произведени во овие провинции според италијанскиот и европскиот закон. Надвор од Европа, името „пармезан“ може легално да се користи за слични сирења, при што само целосното италијанско име недвосмислено се однесува на Пармезан.
Производство на пармезан
Пармезан е направен од непастеризирано кравјо млеко. Целото млеко од утринското молзење се меша со природно обезмастеното млеко од претходната вечер, што резултира со дел од обезмастена смеса. Оваа смеса се тура во тенџериња обложени со бакар, кои рамномерно се загреваат и придонесуваат бакарни јони во смесата. Се додава почетна сурутка и температурата се зголемува на 33-35 °C. Се додава сириштето, а смесата се остава 10-12 минути да се згусне. Урдата потоа се распарчува механички на мали парчиња (околу големината на зрната ориз). Температурата потоа се зголемува на 55 °C со внимателна контрола од производителот на сирење. Урдата се остава да стаса 45-60 минути. Набиената урда се собира во парче муслин пред да се подели на два дела и да се стави во калапи. Урдата што го сочинува секое тркало во овој момент тежи околу 45 килограми. Преостанатата сурутка во садот традиционално се користела за хранење на свињите од кои се произведувала Prosciutto di Parma (излечена шунка од Парма). Амбарите за овие животни обично биле на само неколку метри оддалечени од просториите за производство на сирење. Сирењето се става во не'рѓосувачки челик, тркалезна форма која се влече цврсто со тока на пружина, така што сирењето го задржува обликот на тркалото. По ден-два, токата се ослободува и околу сирењето се става пластичен појас на кој многупати се печати името Пармезан, бројот на фабриката и месецот и годината на производство, а металната форма повторно се закопчува. Отпечатоците се задржуваат на кората од сирењето за околу еден ден, а тркалото потоа се става во саламура за да ја апсорбира солта 20-25 дена. По солењето, тркалата потоа се пренесуваат во просториите за стареење во фабриката 12 месеци. Секое сирење се става на дрвени полици кои можат да бидат високи 24 сирења со 90 сирења долги или вкупно 2160 тркала по патека. Секое сирење и полицата под него потоа се чистат рачно или роботски на секои седум дена, а сирењето се превртува. На 12 месеци, Консорциумот го проверува секое тркало. Сирењето се тестира од мајстор кој го допира секое тркало за да ги идентификува непожелните пукнатини и празнини во тркалото. Тркалата што ќе го поминат тестот потоа се термички означени на кората со логото на Консорциумот. Оние кои не го поминале тестот, корите ги означувале со линии или крстови наоколу за да ги информираат потрошувачите дека не добиваат пармезан со врвен квалитет, а денес едноставно на овие кори им се одземени сите ознаки.
Традиционално кравите се хранат само со трева или сено, при што се добива млеко само од трева. Дозволена е само природна култура на сурутка како почеток, заедно со сириште.
Единствениот дозволен додаток е солта, која сирењето ја апсорбира додека е потопено 20 дена во резервоари за саламура заситени до речиси целосна соленост со медитеранска морска сол. Производот старее просечно две години. Сирењето се произведува секојдневно. Вистинското сирење Пармезан има остар, сложен овошен и јаткаст вкус со малку песоклива текстура.
Просечното тркало пармезан е околу 18–24 сантиметри високо, 40–45 сантиметри во дијаметар и тежи 38 килограми.
Индустрија
Сите производители на сирење Пармезан припаѓаат на Конзорциумот, кој е основан во 1928 година. Покрај поставувањето и спроведувањето на стандардите, Конзорциумот исто така спонзорира маркетинг активности.
Употреба
Пармезан најчесто се ренда врз јадења со тестенини, се меша во супи и рижото и се јаде самостојно. Често се сецка или ренда преку други јадења како салати. Парчињата од најтврдите делови од кората понекогаш се динстаат во супи, чорби и сосови за да се додаде вкус. Може да се варат и да се јадат како закуска доколку немаат восок на нив. Тие, исто така, може да се внесат во маслиново масло или да се користат на пареа додека се вари зеленчукот на пареа.
Историја
Според легендата, пармезан е создаден во текот на средниот век во Бибијано, во провинцијата Реџо Емилија. Производство набрзо се проширило во областите Парма и Модена. Историските документи покажуваат дека во 13 и 14 век, пармезан веќе бил многу сличен на оној што се произведува денес. Некои докази сугерираат дека името се користело за сирењето пармезан во Италија и Франција во 17-19 век.
Бил споменат уште во 1348 година во делата на Бокачо. Во Декамерон, тој измислува „планина, целосно од рендан пармезан“, на која „живеат луѓе што не прават ништо друго освен што прават макарони и равиоли, и ги варат во супа од капон, а потоа ги фрлаат за да ги изматат.“
Во мемоарите на Џакомо Казанова, тој забележал дека името „пармезан“ било погрешно име во цела „неблагодарна“ Европа во негово време, бидејќи сирењето се произведувало во градот Лоди, Ломбардија, а не во Парма. Иако Казанова во своите мемоари тврди дека составува речник на сирења, неговиот коментар е земен дека погрешно се однесува на сирење слично на „Пармезан“, Грана Падано, кое се произведува во Лоди.
Пармезан бил цел на организиран криминал во Италија, особено на мафијата, нападнале во заседа камиони за испорака на пармезан во северна Италија помеѓу Милано и Болоња, и украле пратки. Сирењето на крајот го продавале во јужна Италија. Помеѓу ноември 2013 и јануари 2015 година, организирана криминална банда украла 2.039 тркала на пармезан од магацини во северна и централна Италија. 27 октомври е назначен за „Ден на пармезан“ од Конзорциумот на пармезан.
Овој ден во кој се слави „Кралот на сирењето“ настана како одговор на двата земјотреси што ја погодија областа на потекло во мај 2012 година. Уништувањето било длабоко, раселени десетици илјади жители, пропаднати фабрики и масовно оштетени историски цркви, камбанарии и други знаменитости.
Години на производство на сирење биле изгубени за време на катастрофата, во вредност од околу 50 милиони долари, објавил Њујорк Тајмс, потенцијално загрозувајќи ја егзистенцијата на производителите на сирење чии семејства го произведуваа овој производ со генерации. Тоа биле Модена и познатиот готвач Масимо Ботура, кон кого Конзорциумот се обратил за да помогне да се спаси сирењето.
Арома и хемиски компоненти
Пармезан има многу ароматични соединенија, вклучувајќи различни алдехиди и бутирати. Бутиричната киселина и изовалеринската киселина заедно понекогаш се користат за да се имитираат доминантните ароми.
Пармезан е исто така особено богат со глутамат, кој содржи дури 1,2 грама глутамат на 100 грама сирење. Високата концентрација на глутамат го објаснува силниот вкус на пармезан.
Сирењето Пармезан обично содржи кристали од сирење, полуцврсти до песокливи кристални дамки кои барем делумно се состојат од аминокиселината тирозин.
Употреба на името
Името е законски заштитено во Европската Унија и, во Италија, ексклузивна контрола се врши врз производството и продажбата на сирењето од страна на конзорциум. Секое тркало мора да исполнува строги критериуми на почетокот на процесот на стареење, кога сирењето е сè уште меко и кремасто, за да го заслужи официјалниот печат и да се стави во складиште за стареење. Поради тоа што е широко имитирано, пармезан стана сè порегулиран производ, а во 1955 година стана она што е познато како сертифицирано име. Во 2008 година, судот на ЕУ утврди дека името „Пармезан“ во Европа се однесува само на пармезан со заштитена ознака на потекло. Законски, името се однесува исклучиво на сирењето произведено во ограничена област во северна Италија. Специјални пломби го идентификуваат производот како автентичен, со идентификациски број на млекарницата, месецот и годината на производството, шифрата што го идентификува индивидуалното тркало и печатите за должината на стареењето.
Пармезан направен надвор од Европа
Пармезанот направен надвор од Европската Унија е семејство на тврдо рендано сирења направени од кравјо млеко и инспирирани од оригиналното италијанско сирење. Тие се генерално бледо жолти по боја и обично се користат рендани на јадења како тестенини, салата од Цезар и пица. Некои американски генерички пармезан се продаваат веќе рендан и зреат помалку од 12 месеци.
Во рамките на Европската унија, поимот пармезан може да се користи, со закон, за да се однесува само на самиот Пармезан, кој мора да биде направен во ограничена географска област, користејќи строго дефинирани методи. Во многу области надвор од Европа, името „Пармезан“ стана генеричко и може да означува кое било од голем број тврди сирења во италијански стил, често комерцијализирани под имиња наменети да го евоцираат оригиналот, како што се пармезан, пармиџијана, пармезана, пармабон, вистинска парма. , Пармезан или Пармезано. По европската пресуда дека „пармезанот“ не може да се користи како генеричко име, Крафт го преименуваше своето рендано сирење во „Памесело“ во Европа.
Неевропско производство
Сирењето пармезан е различно дефинирано во различни јурисдикции надвор од Европа. Во Соединетите Американски Држави, Кодексот на федералните регулативи вклучува Стандард за идентитет за „Пармезан и сирењето Реџиано“. Ова ги дефинира и аспектите на производствениот процес и конечниот резултат. Особено, пармезанот мора да биде направен од кравјо млеко, да се лечи 10 месеци или повеќе, да содржи не повеќе од 32% вода и да има не помалку од 32% млечни масти во неговите цврсти материи.
Голем број неевропски производители на пармезан се спротивставија на обидите на Европската унија глобално да ја контролира трговската марка на името пармезан, тврдејќи дека тоа е повеќе за контрола на трговијата отколку за контрола на квалитетот.
Контроверзи
Неколку американски производители беа под истрага за наводно надминување на границата од 4% целулоза. Во еден случај, наодите на ФДА открија дека „не се користел пармезан за производство“ рендано сирење на производителот од Пенсилванија со ознака „Пармезан“, очигледно направено од мешавина на други сирења и целулоза. Производителот прогласи банкрот во 2014 година, а нивниот претседател се очекуваше да се изјасни за виновен по кривичната пријава, со парична казна од 100.000 долари и една година затвор.
Слични сирења
Грана Падано е италијанско сирење слично на Пармезан, но се произведува главно во Ломбардија. Кравите што го произведуваат млекото може да се хранат со силажа, како и со трева; млекото може да содржи малку помалку масти, може да се користи млеко од неколку различни денови и мора да се старее минимум 9 месеци.
Гран Моравија е сирење од Чешка слично на Грана Падано и Пармезан.
Музеј на Град Скопје
Музеј на Град Скопје (МГС) — музеј на градот Скопје сместен во центарот на градот. Основан во 1949 г. , а од 1970 г. Музејот е сместен во пренаменетиот дел од старата железничка станица која делумно била разурната во скопскиот земјотрес од 1963 г. Една третина од зградата, која останала релативно зачувана, денес е во функција на Музејот кој располага со простор од 4.500 м2, од кои 2.000 м2 е изложбен простор.
Оттогаш до денес како комплексен музеј тој ја поврзува дејноста на подрачјето на археологијата, историјата, етнологијата, уметничката историја на подрачјето на Град Скопје. Освен системските истражувања, прибирање, средување, заштита и чување, музејот врши и стручна обработка и научно проучување на музејскиот материјал како и неговата јавна презентација преку тематски проекти и изложби како во земјата така и во странство.
Музејот поседува фонд од 21.950 музејски предмети распоредени по повеќе одделенија: археологија, историја, етнологија, историја на уметноста, архитектура, урбанизам и дизајн, едукација, фотографија, видео и дигитализација, а работи и музејска библиотека. Во фундусот на музејот влегуваат донацијата од 182 фотографии на доајенот на македонската уметничка фотографија Благоја Дрнков и донацијата на jапонска графика укијо-е. Во 1991 г. Љубомир Белогаски му подари на Музејот на Град Скопје 159 дела (претежно акварели). Оваа збирка, која има исклучителна вредност и прва од таков вид во државата, го овозможи формирањето на галеријата при Музејот на Град Скопје што го носи името на дарителот Љубомир Белогаски и во која чувајќи го споменот за него постојано се изложени неговите дела.
„Прошетка низ минатото“ е постојана поставка во Музејот која го опфаќа периодот од Праисторија до почетокот на 20 век за Скопје со неговата околина. „Отворено графичко студио - МАК-ГРАФ“ отворено во 1994 г. кое има и меѓународен карактер, простор за постојан контакт меѓу уметниците но и публиката, каде уметниците графичари можат да творат и да ги изложуваат своите дела. Во Старата скопска чаршија се наоѓаат депандансите на музејот, и тоа во Сули ан е сместена постојаната поставка за „Историјата на старата скопска чаршија“. „Меморијалниот музеј на Покраинскиот комитет на КПЈ“ и „Меморијалниот музеј на илегалната работилница за оружје од НОБ“.
Старата железничка станица во која се наоѓа музејот е прогласена за значајно културно наследство на Македонија.
Сара Гранд
Сара Гранд (англиски: Sarah Grand, 10 јуни 1854 — 12 мај 1943) — ирска феминистичка писателка која била активна од 1873 до 1922. Нејзините дела се воглавно феминистички.
Биографија
Сара Гранд е родена како Франсис Елизабет Беленден Кларк во Роузбанк Хаус, Донагади, округ Даун, Ирска, од англиски родители. Нејзин татко бил Едвард Џон Беленден Кларк (1813–1862), а мајка и била Маргарет Бел Шервуд (1813–1874). Кога нејзиниот татко починал, нејзината мајка ги однела заедно со нејзините браќа и сестри во Бридлингтон, Англија, за да бидат во близина на нејзиното семејство, кое живеело во Ризом Гарт кај Холмптон во Јоркшир.
Образованието на Гранд беше многу спорадично, но сепак успеала со упорност да направи кариера за себе како активист и писател, потпирајќи се на нејзините патувања и животни искуства.
Во 1868 година Гранд била испратен во Кралската поморска школа, Твикенхам, но набргу била протерана поради организирање групи кои ги поддржувале протестите на Џозефин Батлер против Законот за заразни болести, кои прогонувале проститутки како заразени жени, како единствена причина за ширење на сексуално преносливи болести.
Потоа, Гранд била испратена на училиште во Кенсингтон, Лондон. Во август 1870 година, на шеснаесетгодишна возраст, се омажила за Дејвид Чемберс Мекфел, кој беше 23 години постар од неа и имале два сина од претходниот брак.
Од 1873 до 1878 година семејството патувало на Далечниот Исток, обезбедувајќи и на Гранд повеќе материјал за нејзината фантастика. Во 1879 година се преселиле во Норич, а во 1881 година во Ворингтон, Ланкашир каде нејзиниот сопруг се пензионирал.
Свети Никола Тавелиќ
Никола Тавелиќ (, околу 1340 -, ) е првиот хрватски светец и маченик.
Животопис
Никола Тавелиќ е роден околу 1340 година, во Шибеник. Уште како момче, тој заминал во манастир. Потоа, како свештеник, заминал во Босна да проповеда против богомилите и голем дел од населението го вратил во христијанството. Подоцна, заминал во Ерусалим, каде ја проповедал христијанската религија меѓу муслиманите, кои владееле со градот. Поради тоа, муслиманите го заробиле и го запалиле. За цветец, маченик бил прогласен во 1970 година. Нему му се молат верниците за да им даде истрајност во верата.
106
106 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 106 година од новата ера, 106. од првиот милениум, 6. од II век и седма од 100-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5614 и 5615 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4856 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3866 и 3867 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 859.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 106 година се протега во 2742 и 2743, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2802 и 2803 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 649. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 532 и 531 година пред хиџра.
Хајнриксберг
Хајнриксберг (Heinrichsberg) — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општина Лојче-Хајнриксберг.
Sweating Bullets
Sweating Bullets е песна од американскиот хеви метал бенд Megadeth. Беше објавена како трет сингл од нивниот петти студиски албум Countdown to Extinction. Песната била рангирана на 29. место на американската табела за рок нумери, а на британската листа се искачила на 26. позиција.
Изразот „потење куршуми“ (од англо-американскиот јазик) значи да се биде многу нервозен и вознемирен за некоја работа. За значењето на текстот, Мастејн изјавил:
Позадина
Шизофренија е психичко и ментално нарушување, од кое се смета дека страдаат 2% од западната популација. Симптомите на оваа болест се илузии, халуцинации, неповрзани мисли, неможност да се прави разлика помеѓу логичното и неразумното, избувливи и силни емоции, несоцијално однесување, немање на желба за социјален контакт и влошување на односите од приватниот живот. Спротивно на некои општоприфатени размислувања, болните од шизофренија немаат поделена личност, т.е. постоење на „второ јас“. Тој редок синдром на појава и доминација на алтер-егото е во суштина болест слична на неврозата.
Видео запис
Во главна улога на видео записот се појавува Дејв Мастејн, кој живее затворен во лудница. Додека гледа во огледало, некој го фаќа за рамото, и тогаш дознава дека другиот лик е всушност тој самиот. За време на разговорот помеѓу првиот и вториот Мастејн, се појавуваат сè повеќе такви ликови и му зборуваат на вистинскиот. И останатите членови од бендот се претставени како луѓе со слично ментално нарушување, кои се затворени во други простории.
Источна Тракија
Источна Тракија (Doğu Trakya) или Турска Тракија е источниот дел на историско-географската област Тракија, а денес е делот на Турција на европскиот континент. Овој регион почесто е наречен и Европска Турција и во овој регион се вклучени поголемите центри како што се Истанбул, Одрин, Чорлу или Лилебургаз.
Географија
Источна Тракија зазема 12 проценти од вкупното население на државата и има 23 764 км2 односно 3 проценти од вкупната територија на Турција. Источна Тракија од остатокот на Турција е поделен по природен пат, односно почувајќи од север со Босфор преку Мрамрното Море и завршувајќи со Дарданели и Средоземното Море на југ. На запад Источна Тракија се граничи со Грција, а на север со Бугарија. Најголем број од населението на Источна Тракија се Турци.
Историја
Источна Тракија во ремките на Отоманското Царство била дел од Одринскиот вилает. Вилаетот бил населен воглавно од турско и грчко население, но имало и одреден број бугарско и македонско население По Балканските војни, христијанското население од Одринско било прогонето од страна на турските власти, и денес регионот е претежно населен со турско население.
Мал сокол
Малиот сокол (Falco columbarius) е мала граблива птица од редот соколовидни, семејството соколи. Се среќава и во Македонија.
Опис
Оваа птица е долга од 24 до 33 см, со распон на крилјата од 50 до 73см. Машките тежат просечно околу 125-210гр, а женските 190-300гр. Мажјакот има сивкастосин грб, светложолт стомак со кафеавкастоцрвени или црни ленти. Женката и младите имаат сивкастокафеав грб и светложолт стомак со кафеави дамки. Двата пола освен тоа ја имаат и карактеристичната црна лента кај образите како и кај повеќето соколи. Новородените соколи се најпрво покриени со светложолти пердуви, кои подоцна им паѓаат и според полот им се оформуваат вистинските пердуви.
Живеалиште
Малите соколи ги населуваат отворените места. Претпочитаат да живеат на места со пониска вегетација, и ги избегнуваат густите шуми како и пустите региони.
Овие птици се селат во текот на зимата на потопли места. Птиците од северна се селат во јужна Европа и северна Африка, а птиците од Северна Америка во северните делови на Јужна Америка.
Исхрана
Малите соколи се хранат со цицачи, влекачи, глодачи како и помали птици. Овие птици се потпираат на нивната брзина и агилност при ловот. Ловат летајќи брзо и ниско над земјата (на висина помала од 1м) со цел да го изненадат пленот. Но, всушност поголемиот дел од својот плен го ловат во лет.
Виенски новогодишен концерт
Виенски новогодишен концерт (Neujahrskonzert der Wiener Philharmoniker) — концерт на класична музика изведена од страна на Виенската филхармонија, кој се одржува секоја година во утринските часови на 1 јануари во салата на Музичкото здружение во Виена, Австрија. Се емитува во живо во целиот свет, а  публиката е проценета на повеќе од 50 милиони во 73 земји во 2012 и 93 земји во 2017 година.
Музика и изведба
Музиката што се изведува на Новогодишниот концерт секогаш вклучува дела од семејството Штраус — Јохан Штраус I, Јохан Штраус II, Јозеф Штраус и Едуард Штраус — со повремени дополнителни музички дела од други главно австриски композитори, вклучувајќи ги Јозеф Хелмесбергер Јуниор, Јозеф Ланер, Моцарт, Ото Николај (основачот на Виенската филхармонија), Емил фон Резничек, Франц Шуберт, Франц фон Супе, и Карл Микаел Цирер. Во 2009 година, музиката на Јозеф Хајдн била изведувана за првпат, заради одбележување на 200-годишнината од неговата смрт. Традиционално се изведуваат околу десетина композиции, со интервал на половина од концертот. Композициите вклучуваат валци, полки, мазурки, и маршеви.
Отворањето е секогаш со брза полка, а втора комозиција е На синиот Дунав од Јохан Штраус синот, по што следува аплауз и честитки за новата година од музичарите до публиката. Последен е „Радетскиот марш“ на Јохан Штраус таткото, додека публиката удира со дланките во ритамот во кој се диригира. Времетраењето на целиот концерт е околу два и пол часа.
Концертот се одржува во „Златната сала“ (Goldener Saal) од зградата на Музикфераин од 1939 година. Емитувањето на телевизија е придружено со балетски изведби во текот на вториот дел од програмата.
Во 2017 година, оркестарот за првпат се појави во нова облека дизајнирана од Вивијен Вествуд и Андреас Кронтхалер.
Историја
Постоела традиција за новогодишен концерт во Виена уште од 1838 година, но не со музика од семејството Штраус. Од 1928 до 1933 година, имало пет новогодишни концерти во зградата на Музикфераин, диригирани од Јохан Штраус III. Овие концерти ги пренесувала станицата за радио-дифузија „ОРФ“ (ORF). Во 1939 година, Клеменс Краус, со поддршка од Балдур фон Ширах, осмислил концерт за новогодишните празници посветен на Зимската воена помош ('Kriegswinterhilfswerk'), за да се зајакне моралот на борбените линии. По Втората светска војна, концертот продолжил да се изведува, а почетоците и идејата за концертот на нацистите биле заборавени сè до скоро.
За првпат концертот е одржан во 1939 година, под диригентската палка на Клеменс Краус, и само тогаш е одржан на 31 декември, а не на 1 јануари. Наречен бил специјален или посебен концерт, а се изведувале дела само на Јохан Штраус синот. Програмата била следнава:
Посетеност
Концертот е популарен во Европа, а од неодамна и во целиот свет. За карти, потребно е посетителите да се регистрираат цела година однапред. Некои од седиштата се резервирани за австриски семејства со генерации. Концертот се емитува на телевизија преку австрискиот национален сервис „ОРФ“ од 1989 година. Исто така концертот се пренесува и на бројни радио станици низ Европа, САД и низ светот. Концертот на 1 јануари 2021 година се одржа без посетители.
Гестеквеле
Гестеквеле (Geestequelle) — општинска заедница во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Ерел.
Општинската заедница Гестеквеле се состои од следниве општини:
Боргеска галерија
Боргеската Галерија (итал. Galleria Borghese) е уметничка галерија сместена во поранешната палата Вила Боргезе Пинчијана, опкружена со огромен парк во центарот на Рим. Галеријата изложува значаен дел од Колекцијата Боргезе на слики, скулптури и антиквитети, која почнал да ја собира кардиналот Скипионе Боргезе (1576 – 2 октомври 1633), внук на папата Павле V. Вилата била изградена од архитектот Фламинио Понцио врз основа на нацрти од Скипионе како вила за излети и забави на ридот Пинчио, на периферијата на тогашниот град, и целосно била завршена во 1633.
Скипионе бил првиот патрон на Џан Лоренцо Бернини и посветен собирач на дела од Караваџо кој денес е претставен во галеријата со сликите „Момче со кошница овошје“, „Свети Ероним“, „Болниот Бахус“ и други. Други значајни слики се „Света и земна љубов“ од Тицијан, „Погребението Христово“ од Рафаел и дела од Петер Паулус Рубенс и Фредерико Барочи.
Во 1808 година принцот Камило Филипо Лудовико Боргезе, зет на Наполеон, бил присилен да му ја продаде колекцијата на римски скулптури и антиквитети на императорот. Поради тоа, „Боргескиот гладијатор“, позната и најценета скулптура од колекцијата, денес се наоѓа во Лувр. Самата Паулина пак, позирала полуоблечена за статуата „Венус Виктрикс“ (1805) од Канова, која се наоѓа во приземјето на галеријата.
Скулптури и мозаици
На приземјето се сместени класични антиквитети од 1.-3. век, вклучувајќи го и мозаикот со гладијатори кој бил откриен на друго место во Рим во 1834. Од класичните и неокласичните скулптури се издвојуваат „Венус Виктрикс“ од Канова, и голем број дела од Бернини.
Лора Палмер
Лора Палмер — фиктивен лик од американската ТВ серија „Твин Пикс“ која се емитуваше на ABC. Ликот го толкува Шерил Ли, а го создадоа творците на серијата, Дејвид Линч и Марк Фрост. Средношколката чија смрт е катализатор за настаните од серијата е главниот протагонист во филмот на Линч „Твин Пикс: Огну оди со мене“, ретропродолжение на серијата во кое се прикажува последната недела од нејзиниот живот па сè до нејзиното убиство.
Боргеска галерија
Колекција на музички инструменти
Оваа колекција е составена од инструменти од западните и античките култури (Египетска, Грчка и Римска, како и инструменти од Америка, Африка и Океанија. Колекцијата на музејот му ја подарил оперскиот пејач Еван Горга и е најголемата колекција подарена на музејот.
Лора Палмер
Лора (чијашто улога ја толкува Шерил Ли, која исто така ја толкува и улогата на нејзината братучетка Меди Фергусон) е добро позната и сакана во Твин Пикс. Волонтира за „Meals on Wheels“ и(очигледно) е миленичка на нејзините родители Сара и Лиланд. Но, Лора води двоен живот; таа е корисник на кокаин, жртва на злоставување и кратко време работи во One Eyed Jack's, казино/бордел што се наоѓа на север од границата со Канада. Иако е во официјална врска со Боби Бригс, капитен на фудбалскиот тим на средното училиште, скришно е во врска со Џејмс Харли. Стапува во сексуални односи и со други жители на Твин Пикс, меѓу кои се и стопанственикот Бен Хорн, и камионџијата/дилерот на дрога Лио Џонсон.
Пронаоѓањето на телото на Лора во пилот епизодата од серијата е причина за доаѓањето на Специјалниот агент Дејл Купер во гратчето Твин Пикс. Истрагата за нејзината смрт и како таа влијае на нејзините блиски е прикажана во првата сезона и во осум епизоди од втората сезона. Сепак, Лора и понатаму останува во центарот на вниманието, бидејќи нејзината смрт открива многу тајни од кои дел се поврзани со неа, а дел со останатите ликови во серијата. Лора исто така се појавува во сништата на Купер, притоа нудејќи му загадочни траги за идентитетот на нејзиниот убиец.
Боргеска галерија
Музеи во близина на галеријата
Во паркот на Вилата Боргезе се сместени Националната галерија на модерна уметност со дела од италијанската уметност од 19. и 20. век, и Националниот музеј на Етрурска уметност кои содржи дела од пред-римско време пронајдени во околината на Рим.
Лора Палмер
Дневникот на Лора е го пронаоѓаат во првата епизода, но нејзиниот таен дневник е се појавува дури подоцна и содржи пасуси кои укажуваат дека била жртва (некогаш и доброволно) на злоупотреба од страна на злонамерниот ентитет наречен БОБ, кој сакал да биде во нејзина близина, па дури и да биде Лора.
Идентитетот на убиецот, кој всушност е нејзиниот татко кој бил опседнат од БОБ и присилен да ја малтретира, силува и убие својата родена ќерка, го откриваме за време на втората сезона. Кога Лиланд умира во притвор, се имплицира дека Лора се појавува пред него во визија, му простува и му посакува добредојде во задгробниот живот.
Во финалето на серијата Лора се појавува во Црната ложа во две верзии: како себеси и како нејзината злобна двојничка.
Космос-909
Космос-909 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 мај 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 117,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 2106 км, а најмалото на 990.
1544
1544 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1544 година од новата ера, 544. од вториот милениум, 44. од XVI век и петта од 1540-тите.