cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зграда на Музејот на современата уметност (Скопје)
Опис
Објектот е сместен во соседство на Скопското кале, на ул. „Самоилова“ б.б. Изградбата на новата зграда на Музеј на современата уметност започнала на 5 април 1969 година и траела сè до 13 ноември 1970 година, кога е свечено отворена. Зданието се состои од три поврзани крила — две еднокатни и едно двокатно, со вкушна површина од околу 5.000 м2. Во нив се сместени салите за привремени изложби, постојаниот изложбен простор, салата за предавања, салата за филмови и видеопроекции, библиотеката и архивот, административните канцеларии и други простории. Околу музејот има голем парковски простор кој овозможува поставување на разни вајарски проекти, како и пространи паркинзи.
Музејската зграда е подарок од Полска, според проект од национален конкурс. Нејзини архитекти се Јежи Мокшињски, Еугениуш Вјежбицки и Влацлав Клишевски. Зградата на музејот била реновирана за првпат од нејзиното постоење и отворена за посетителите со изложбата „Солидарноста - недовршен проект“ на 22 февруари 2014 година.
Иван Сингартијски
Животопис
Сингартијски е роден во пиринското село Мосомиште, општина Неврокоп (денес Гоце Делчев) во 1942 година. Дипломирал на Машино-електротехничкиот институт во Софија. Работел како професор во Техникумот за електротехника во Гоце Делчев. Женет со две деца. Уште од првите денови на создавање на ОМО Илинден тој е нејзин припадник. По расцепот на организацијата е избран за претседател на новата ОМО ИЛИНДЕН - Демократско движење. Подоцна учествува во формирањето на ОМО Илинден - Пирин, за чии претседател, а по тоа и за сопретседател е избран. Починал во родниот град на 20 јануари 2017 година.
Природен резерват Пуинаваи
Природен резерват Пуинаваи (Reserva Nacional Natural Puinawai) е втор по големина национален парк во Колумбија. Ова заштитено подрачје зафаќа 10925 km2 од регионот Амазон во Колумбија, приближно 15% од департманот Гваенија. Резерватот е создаден во септември 1989 година и се совпаѓа со три важни автохтони територии кои исто така биле формирани во тоа време. Неколку реки кои минуваат преку природниот резерват припаѓаат на сливот на реката Амазон: реката Cuyari, Isana и Guainía. И припаѓајќи на сливот на реката Ориноко, реката Инирида. Природниот резерват лежи помеѓу надморска височина од 200 to 380 m надморска височина и неговата клима е топла и влажна со мали сезонски промени во текот на целата година.
Екосистем
Областа на природниот резерват Пуинаваи главно се состои од влажна тропска дождовна шума. Сепак, постојат и тропски отворени савани и преодни зони. Притисокот од уништувањето на шумите досега остана релативно мал, поради неговата непристапност и малата густина на население. Според службите на националниот парк на Колумбија, 1% од шумите во Пуинаваи е уништен.
Во природниот резерват има 419 ендемски растителни видови, од кои 176 се ендемски во целиот штит на Гвајана. Резерватот е исто така богат со фауна со многу локални видови кои беа зачувани и поради локалните автохтони племиња кои практикуваат одржлив соживот со локалното опкружување. Природниот резерват Пуинаваи не е отворен за посетители.
Рудолф I (Бохемија)
Рудолф I  (Rudolf I, роден околу - починал на  во ) — владетел од Хабсбуршката династија како крал на Бохемија (1306-1307) и војвода од Австрија и Штаерска (1298-1307).
Рани години
Како член на Хабсбуршката династија, тој бил најстариот син на кралот Албрехт I и неговата жена Елизабета Тиролска. При изборот на неговиот татко за крал на Римјаните, на Рудолф му биле дадени териториите на Војводство Австрија и Војводство Штаерска, по кое се стекнал со титулата војвода и владеел како регент војвода во име на неговите помлади браќа Фридрих и Леополд.
На 25 мај 1300 кралот Алберт го средил неговиот брак со Бјанка Француска, ќерка на кралот Филип III Храбриот. Но нивниот брак не траел долг бидејќи таа починала во 1305 година. За Рудолф се отворила голема прилика за бохемискиот престол кога во 1306 година починал Вацлев III, последниот крал на Бохемија од династија Пшемисловци. Неговото назначување за крал на Бохемија било оспорено од страна на неговиот вујко Хајнрих, војводата од Корушка и сопруг на сестрата на Вацлав, Ана. Кога неколку чешки благородници го избрале на неговиот вујко за крал, Албрехт, полубрат на Рудолф, започнал воен марш кон Прага. Хајнрих успеал да побегне најпрвин во Баварија, па во Корушка. За да ја зацврсти својата власт, Рудолф се оженил со Елжбета Рикса, принцеза на Полска и член на династија Пшемисловци.
Протести во Белорусија (2017)
Серија на улични протести против претседателот Александар Лукашенко избувнаа при крајот на февруари во 2017 година. Демонстрантите се мобилизирале против данокот против невработените во Белорусија. Демонстрации и маршеви биле одржани во повеќе локации низ земјата, со димензии од неколку стотини до неколку илјадници демонстранти во дадено време.
Контекст
Белорусија веќе неколку години е опишувана како „последната диктатура на Европа“, без можност за вистинска политичка опозиција против Лукашенко. Претходните протести во 2011 и 2015 година резултирале со масовни апсења. Земјата исто така влезе во економска рецесија од 2015 година поради паѓањето на цените на бензин и истата година беше донесен закон за оданочување на невработените. Околу 470,000 Белоруси биле должни да го плаќаат данокот, но само околу 10% го плаќале.
Активности
Околу 2.500 демонстранти  излегле на улиците на главниот град Минск на 17 февруари за да протестираат против законот според кој секој кој работи помалку од 183 дена годишно треба да плаќа 250$ за "изгубени даноци". (Ова се претвора во околу 5 милиони рубљи—половина од месечната плата). Законот беше непопуларен и исмејуван во јавноста како "закон против општествените паразити". На 19 февруари, уште 2,000 демонстрираа во Гомељ. Двете демонстрации биле мирни и без интервенции од страна на полицијата. Помали демонстрации биле одржани во другите градови.
На 25 март, водачот на опозицијата Владимир Неклиајев, кој требаше да одржи говор за време на главниот протест беше запрен на границата наутро додека патувал кон Минск, според неговата сопруга.
Владата ги бранеше масовните апсења и тепањата на граѓаните, тврдејќи дека полицијата пронајде "бензински бомби и автомобили полни со оружје" во близина на протестот во Минск.
5 март
Градоначалникот на Брест се сретна со демонстрантите.
10 март
По митингот организаторите добиле 15 дена притвор
15 март
На протестот дошол и член на парламентот - Игор Марзалјук; пет лица биле уапсени
Околу 40 луѓе беа притворени во Минск.
IC 1632
IC 1632 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1632 се споменува и како MCG 2-32-2, CGCG 70-10, VCC 356, NPM1G +09.0288.
Откривање
Објектот е откриен на 7 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1632 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1632 има привидни димензии од 0,8' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 19 м 32,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +9° 24' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 126°.
Други поделби
Проучување на IC 1632 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39682.
Витолишки Рид
Витолишки Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 41o 09 ' 24 , географска должина од  21o 50 ' 53 .
Калкулатор
Калкулатор или дигитрон – мал, преносен, електронски уред наменет за извршување пресметки, од едноставни аритметички, до комплексни математички пресметки.
Џебните калкулатори станале достапни во седумдесеттите години на дваесеттиот век, особено по создавањето на првиот микрообработувач, Интел 4004, развиен од Интел за јапонската компанија за калкулатори Бусиком.
Модерните електронски калкулатори варираат од евтини, модели со големина на кредитна картичка до прави канцелариски уреди со вградени печатачи. Станале особено популарни во средината на 1970-тите кога интегрираните кола ги смалиле димензиите и цената. До крајот на деценијата, цената на калкулаторите се намалиле на ниво основен калкулатор да биде достапен за повеќето луѓе и станале вообичаени во училиштата.
Компјутерските оперативни системи почнувајќи уште од Јуникс (Unix), вклучувале интерактивни пресметковни програми, и овие функции се вклучени во скоро сите персонални дигитални асистенти и мобилни телефони.
Влез
Модерните електронски калкулатори од 2016 година содржат тастатура со копчиња за цифри и аритметикааритметички операции. Повеќето калкулатори имаат определено само една цифра или операција за секое копче, но кај поспецифичните калкулатори, едно копче може да извршува повеќе функции со нивна комбинација.
Излезен дисплеј
Калкулаторите вообичаено користат екран со течни кристали (LCD). За подобра читливост се користат цифри со големи димензии и раздвојници на илјадарки (обратен знак од децималниот знак – раздвојна точка во земјите каде се користи децимална запирка и раздвојна запирка во земјите каде што се користи децимална точка).
Меморија
Калкулаторите исто така имаат способност да чуваат броеви во компјутерска меморијакомпјутерската меморија. Основните типови од овие мемории чуваат само еден број истовремено, а поспецифични типови можат да чуваат повеќе броеви претставени како променливи.
Напојување
Извори на напојување на калкулаторите се: батерии, сончева ќелија или електричната мрежа, а се вклучува со прекинувач или копче. Некои модели немаат копче за исклучување, туку имаат начин за негово исклучување (на пример, неактивност во одреден период, покривање на сончевата ќелија...).
Занимливост
Зборот дигитрон е епоним според името на компанијата за калкулатори Дигитрон од Бује, Истра, Хрватска која прва го склопувала во СФРЈ и се наметнала на пазарот како бренд.
Димитар Србаков
Димитар Србаков — македонски национален деец и публицист од Пиринска Македонија, Бугарија. Пишувал во Македонско сонце(Скопје) и Народна волја (Благоевград).
Кадборосаурус
Кадборосаурус (англиски: Cadborosaurus willsi) уште познат како Кади (Caddy), е назив за морска змија која наводно живее на тихоокеанскиот брег на Северна Америка. Го добил името по заливот во кој најмногу пати е виден. Луѓето кои го виделе го опишуваат слично како што се опишуваат морските чудовишта Огопого и Неси.
Опис
Луѓето го опишуваат како морска змија која нурка и излегува од водата. Повеќето од луѓето не му ја виделе главата, а оние кои ја виделе кажуваат дека има глава со иста големина како и коњска глава, дека на опашката има перки. Сите кажуваат дека многу бргу плива.
Животни кои би можеле да бидат Кадборосаурус
Во заливот каде е виден живеат многу морски лавови и много научници мислат  дека тие се Кади. Некои луѓе исто така мислат дека би можел да биде морско куче, затоа што ако морско куче плива близу до површината неговите перки можат да бидат наводни Кадиеви грпки.
Кадиево тело
Во 1937 година во желудникот на мртов кит пронајдено е мртво суштество кое личело на морска змија. Никогаш не е откриено што е тоа всушност, затоа што телото исчезнало неколку недели откако е откриено. Многу денес мислат дека Кадборосаурус е всушност нов вид на животно кое не било откриено и дека телото било мртов Кадборосаурус.
Б’лгарово
Б’лгарово (Българово) — град во Југоисточна Бугарија, припаѓа на општината Бургас во Бургаската Област. Има население од околу 1.943 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот се наоѓа на 21 км северозападно од областниот центар Бургас, 6 км северно од Камено, 16 км југоисточно од Ајтос и 365 км од главниот град Софија. Градот исто така се наоѓа на околу еден километар северно од автопатот Тракија.
Историја
За време на османлиското владеење, населбата имала грчко говорно население и се викала Урум Еникјој. За време на Руско-турската војна во зимата на 1877-1878 година, поголемиот дел од населението било масакрирано со повлекување на башибозучките и черкеските банди. Подоцна населбата почнала да ја населуваат Бугари - главно бегалци од Одринска и Беломорска Тракија, кои овде се населиле по Балканските војни во периодот 1912-1913 година. Во 1934 година селото било преименувано во Б’лгарово а во 1974 година добило статус на град.
NGC 5114
NGC 5114 — елиптична галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5114 се споменува и како ESO 444-24, MCG -5-32-6.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5114 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5114 има привидни димензии од 1,8' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 24 м 1,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -32° 20' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 5114 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46828. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 370; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7268. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 80.
Домашно говедо
Домашно говедо или едноставно говедо — одгледувани потомци на дивото говедо (Bos taurus). Одгледувањето започнало најпрво поради месото, а подоцна и поради млекото и нивната сила која се користела за влеча.
Денешното домашно говедо првобитно дошло од Анадолија и од Блискиот Исток. Одледувањето на домашното говедо започнало уште во IX век п.н.е. Како доказ за тоа се смета тоа што уште од 8300 година п.н.е. заедно со земјоделците пристигнало на Кипар, каде дотогаш немало говеда. Оттогаш луѓето одгледале голем број раси на домашни говеда, а понекогаш го вкрстувале Bos taurus со други видови говеда. Одгледувани се и други видови говеда, пред сè во Азија. Така од подвидот на дивото говедо зебу (Bos primigenius, понекогаш Bos taurus) потекнува домашното говедо од подвидот зебу (Bos primigenius indicus, понекогаш Bos taurus indicus), од говедото бантенг (Bos javanicus) потекнува домашното говедо на Бали (Bos javanicus f. domestica) итн.
Најголем број домашни говеда кои се одгледуваат поради месото има во Бразил, околу 200 милиони. Домашните говеда ги има во неколку раси, а притоа расите се резултат на целта за која би се користело животното. Покрај месото, млекото и кожата, изметот од домашните говеда е многу ценето природно ѓубриво во земјоделството, а се користи и за добивање биогас. Во многу делови од Светот домашното говедо, посебно воловите, се користат за влечење и имаат важна улога во орањето. При одгледувањето на домашни говеда се вршело вкрстување на расите за да се добијат животни со одредени одлики. Притоа, најчесто се имале две цели: да се добие поголемо количество млеко и да се добие подобар квалитет и поголемо количество месо.
Кон крајот на XV век Европејците го донеле домашното говедо во Америка, како и во Австралија и Нов Зеланд, каде многу брзо се развиле големи крда диви говеда.
Говедата се животни од групата преживари, што значи дека имаат систем за исхрана кој им овозможува да ја искористат несварената растителна храна од желудникот, при што ја враќаат во устата и ја џвакаат. Потоа таа храна ја голтаат и во желудникот дополнително се обработува од страна на микроби кои живеат во стомакот на говедото. Тие микроорганизми се одговорни за разградувањето на целулозата и другите јаглехидрати, а освен тоа синтетизираат аминокиселини.
Периодот на бременост кај кравите е 9 месеци. Новороденото теле тежи меѓу 35 и 45 кг, а говедата можат да живеат до 25 години.
Терминологија
Говедо е општото име за ова животно, но според полот и возраста има и посебни називи:
Банијас (Јордански басен)
Банијас е река во Израел.
Потекнува од сливот на две реки во близина на античкиот град Баниас, тече низ Голанската висорамнина и се спојува со реката Лидани, потоа водотекот го зема потокот Каруни од десната страна и, спојувајќи се со Ел Хасбани, го формира Јордан.
Името „Баниас“ доаѓа од арапизираната форма на името на грчкиот бог Пан. Според локалните легенди, Пан живеел во пештера од која тече река. На изворот се наоѓале храмови посветени на богот и неговите кози, а стоел градот Банијас, познат во римско време како Цезареја Филипи.
Сливното подрачје на реката е околу 150 км². Просечниот годишен проток е 0,125 км³/година (3,964 м³/с).
На реката има многу брзаци и водопади, висината на најголемиот е 10 м.
Мандолината на капетан Корели
Мандолината на капетан Корели (англиски: Captain Corelli's Mandolin) е американски воен филм од 2011 година, во режија на Џон Маден. Филмот е заснован на истоимениот роман од 1994 година на Луј де Берниер. Главните улоги ги играат: Николас Кејџ и Пенелопе Круз.
Содржина
Дејството на филмот се одвива на грчкиот остров Кефалонија, во 1940 година. Пелагија е млада жена која живее со својот татко, доктор Јанис, уживајќи во идиличниот живот крај Јонско Море. Но, војната се приближува до островото и нејзиното момче, Мадрас, решава да му се приклучи на движењето на отпорот против италијанските окупатори. Тогаш на островот пристигнува војникот Антонио Корели, кој работи како преведувач за италијанската војска.
Заработка
Во првиот викенд на прикажување, филмот се пласирал на 6. место со заработка од $7,209,345 долари. Во домашните киносали филмот заработил само $25,543,895 долари, но имал и заработка од $36,569,000 долари ширум светот со што заработил вкупно $62,112,895 долари. Буџетот на филмот изнесувал $57 милиони долари.
Голи Рид
Голи Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 42o 04 ' 52 , географска должина од  21o 39 ' 41 .
Гамбо
Настан
Трупот го откриле 15-годишниот Овен Бурнхам и неговото семејство рано науто на 12 јуни 1983 година. Овен го измерил трупот,  а потоа направил скица. Подоцна сфатил дека тоа животно го нема во ниту една книга. Локалните селани верувале дека тоа е труп на делфин. Тие на трупот му ја отсекле главата и ја продале на туристи. Трупот е закопан, а обидот да се премести некаде не успеал.
Цабелтиц
Цабелтиц (Zabeltitz) — село и поранешна општина во округот Мајсен, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2010 година е дел од градот Гросенхајн.
Села
Цабелтиц ги вклучувал и следниве единици:
Космос-1111
Космос-1111 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 29 јуни 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1111 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 412 км, а најмалото на 328.
Нихилизам
Нихилизам ― филозофија или семејство на гледишта во рамките на филозофијата, што ги отфрла општоприфатените или основните аспекти на човековото постоење, како објективната вистина, знаењето, моралот, вредностите или значењето. Различни нихилистички положби имаат различно мислење дека човечките вредности се неосновани, дека животот е бесмислен, дека знаењето е невозможно или дека некои збирови на ентитети не постојат или се бесмислени.
Изучувачите на нихилизмот може да го сметаат за само етикета што е применета на различни одделни филозофии, или како посебен историски концепт што произлегува од номинализмот, скептицизмот и филозофскиот песимизам, како и од самото христијанство. Современото разбирање на идејата главно произлегува од Ничеовата „нихилистичка криза“, од која произлегуваат двата централни концепти: уништување на повисоките вредности и спротивставување на афирмацијата на животот. Сепак, претходните форми на нихилизам може да бидат поселективни во негирање на специфичните хегемонии на социјалната, моралната, политичката и естетската мисла.
Поимот понекогаш се користи во асоцијација со аномија за да се објасни општото расположение на очај при воочената бесмисленост на постоењето или самоволието на човечките принципи и општествените установи. Нихилизмот исто така е опишан како впечатлив или суштествен во одредени историски периоди. На пример, Жан Бодријар и други ја карактеризираа постмодерноста како нихилистичка епоха или начин на размислување. Исто така, некои теолози и религиозни личности изјавиле дека постмодерноста и многу аспекти на модерноста го претставуваат нихилизмот со негирање на религиозните принципи. Меѓутоа, нихилизмот нашироко се припишува и на религиозни и на нерелигиозни гледишта.
Во популарната употреба, поимот најчесто се однесува на облици на егзистенцијален нихилизам, според кои животот е без внатрешна вредност, значење или цел. Други истакнати положби во рамките на нихилизмот вклучуваат отфрлање на сите нормативни и етички ставови (морален нихилизам), отфрлање на сите општествени и политички установи (политички нихилизам), став дека никакво знаење не може или не постои (епистемолошки нихилизам) и голем број метафизички позиции, кои тврдат дека неапстрактните предмети не постојат (метафизички нихилизам), дека составните предмети не постојат (мереолошки нихилизам), па дури и дека самиот живот не постои.
Етимологија, терминологија и дефиниција
Раните примери за употреба на поимот се наоѓаат во германски публикации. Во 1733 година, германскиот писател Фридрих Леберехт Гец го користел како книжевен поим во комбинација со ноизам (Neinismus). Во периодот околу Француската револуција, поимот исто така бил пејоратив за одредени вредносно-деструктивни трендови на модерноста, имено негирање на христијанството и европската традиција воопшто. Нихилизмот за прв пат влегол во филозофско проучување во рамките на дискурсот околу Кантовата и послекантовата филозофија, особено појавувајќи се во делата на швајцарскиот езотеричар Јакоб Херман Оберајт во 1787 година и германскиот филозоф Фридрих Хајнрих Јакоби во 1799 година. Веќе во 1824 година, поимот почнал да добива социјална конотација со германскиот новинар Јозеф фон Герес кој го припишува на негација на постоечките општествени и политички установи. Руската облик на зборот, нигилизм, влегол во публикација во 1829 година кога Николај Надеждин го употребил како синоним за скептицизам. Во руското новинарство зборот продолжил да има значајни социјални конотации.
Од времето на Јакоби, поимот речиси целосно испаднал од употреба низ цела Европа додека не бил оживеан од рускиот автор Иван Тургењев, кој го внесол зборот во популарна употреба со неговиот роман од 1862 година „Татковци и синови“, наведувајќи многу изучувачи да веруваат дека тој го измислил поимот. Нихилистичките ликови од романот се дефинираат себеси како оние кои „негираат сешто“, кои „не земаат никаков принцип на верата, без оглед на почитувањето во тој принцип“, и кои сметаат дека „во сегашно време, негацијата е најкорисна од сите". И покрај антинихилистичкото движење на Тургењев, многу од неговите читатели исто така го презеле името нихилист, со што му го припишале името на руското нихилистичко движење. Враќајќи се на германската филозофија, нихилизмот бил дополнително дискутиран од германскиот филозоф Фридрих Ниче, кој го користел поимот за да го опише распаѓањето на традиционалниот морал во Западниот свет. За Ниче, нихилизмот се однесувал и на современите трендови на уништување на вредностите изразени во „смртта на Бога“, како и на она што тој го гледал како моралот на христијанството што го негира животот. Под длабокото влијание на Ниче, поимот потоа бил дополнително третиран во рамките на француската филозофија и континенталната филозофија пошироко, додека влијанието на нихилизмот во Русија веројатно продолжил и во советско време.
Верските изучувачи како Алтизер изјавиле дека нихилизмот мора нужно да се разбере во однос на религијата и дека проучувањето на основните елементи на неговиот карактер бара фундаментално теолошко разгледување.
Партија на Југословените во Република Македонија
Партија на Југословените во Република Македонија (ПЈРМ) — поранешна македонска политичка партија.
Историја
Регистрирана во мај 1990 како Партија на Југословените, главната политика на партијата било зачувувањето на Југославија. Партијата учествувала самостојно на парламентарните избори во 1990 г., каде што во првиот круг освоила 1,6% од гласовите, односно 1,7% во вториот круг. На овие избори партијата освоила две пратенички места (Ристо Келешов во Куманово и Ристо Стаменов во Струмица)
Партијата подоцна била преименувана во Југословенска унионистичка граѓанската алијанса (ЈУГА), и по распадот на Југославија и независноста на Македонија, партијата учествувала во наредните избори од 1994 г. но не освила ниедно пратеничко место.
Биогас
Биогас е вид биогориво во гасовита форма што се добива со анаеробно разградување или ферментација на органски материи, вклучувајќи го ѓубривото, канализацискиот талог, комуналниот отпад или кој било друг разградлив отпад. Главно се состои од метан и јаглерод диоксид. Во иднина може да биде важен извор на енергија.
Состав
Енергетски значајни се само метанот и водородот. Проблематични се H2S и амонијакот, кои често пред употребата на биогасот треба да се отстранат за да не делуваат агресивно врз опремата.
Владимирска (кована пара)
Владимирска — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2016 година.
Лице
На лиецто од парата, во средишниот дел е претставен приказ од Благовештението, врз основа на фреска од црквата „Св. Ѓорѓи“ којашто се наоѓа во селото Старо Нагоричане (1313-1318). Во горниот дел е прикажано името на издавачот на монетата - Република Македонија (на македонски јазик) и Грбот на Република Македонија. Под грбот е прикажана годината на издавање на монетата – „2016“. Во долниот дел од лицето е прикажана номиналната вредност – „100 денари“ и ознаката „Ag925“, како и масата на монетата – „31,1 г“.
Опачина
На опачината од парата, во средишниот дел е прикажан портрет на Пресвета Богородица Владимирска, врз основа на делата на Строгановската школа за иконопис (Русија, крај на XVI век). Украсите околу средишната слика, огледалната основа, ѕвездите на облеката и ореолите на Богородица и на детето Исус се позлатени. На долниот дел од монетата е претставен натписот „Владимирска“ на македонски јазик.
Хематокрит
Хематокрит претставува зафатнински процент (%) на еритроцити во крвта. Нормални вредности за хематокрит се 45% за мажи и 40% за жени. Ниски вредности на хематокрит има при анемија, а високи вредности се јавуваат при полицитемија.
Девојката со бисерна обетка (филм)
Девојката со бисерна обетка е филм, во режија на Питер Вебер. Главните улоги ги играат: Колин Фирт, Скарлет Јохансон, Том Вилкинсон, Силијан Марфи и Џуди Парфит.
Содржина
Дејството на филмот се одвива во Делфт, Холандија, во 1665 година. По несреќата во која еден сликар го губи видот, неговата седумнаесетгодишна ќерка Грита мора да се вработи за да му помогне на своето семејство. Таа работи како домашна помошничка кај познатиот сликар Јоханес Вермер и со текот на времето започнува да му го привлекува вниманието. Иако меѓи нив двајцата постои огромна разлика во поглед на образованието, воспитувањето и социјалната положба, Вермер веднаш забележува дека Грита е надарена и има познавања од сликарството. Така, постепено, тој ја вовлекува девојката во светот на своите слики. Таа му станува модел и меѓу нив се развива наклонетост.
Вермер е оженет човек, со неколку деца и живее во куќата на својата остроумна тешта, која сфаќа дека Грита го инспирира уметникот и не се противи на нивната врска. Напротив, таа дозволува и понатаму да се развива нивниот однос. Грита се наоѓа во хаотично католичко семејство, водено од сопругата на Вемер, арогантната Катарина. Притоа, Грита е постојано изложена на опасноста да биде откриена од Катарина.
Универзитет Американ Колеџ Скопје
Универзитет Американ Колеџ Скопје (скр. UACS) — приватен универзитет основан во 2005 година. Седиштето е во Скопје, Македонија. Просториите на UACS опфаќаат 4.000 м2.
Библиотека
Библиотеката на UACS има 1500 наслови или 6500 книги.
Од 2008 година, библиотеката на УАКС започнала со издаваштво. Првата книга што е издадена е Основи на статистика од Евица Делова, а после тоа библиотеката на УАКС продолжила со издавање на други книги: Макроекономија од Томе Неновски, Децентрализација на власта во Република Македонија од Зоран Шапуриќ, Кон универзиите од третата генерација од Ханс Визема, Животна средина и одржлив развој од Зоран Шапуриќ и други. Покрај овие книги, библиотеката има објавено голем број скрипти (23) и осум книги во електронска форма, според правилата утврдени од домашната библиотека (НУБ) во Македонија, кои исто така се содржани во Правилата за објавување на UACS.
Студентски совет
Студентскиот совет помага да се споделат идеите, интересите и грижите на студентите со професорите и ректорот. Исто така им помага на студентите да соберат средства за училишни проекти.
Антрахинон
Антрахинон, исто така нарекуван антрацендион или диоксоантрацен, е ароматично органско соединение со формула. Возможни се повеќе изомери, при што секој од нив може да биде разгледуван како хинонски дериват. Терминот антрахинон, сепак, речиси секогаш се однесува на еден специфичен изомер, 9,10-антрахинон (МСЧПХ: 9,10-диоксоантрацен) кај кого кето групите се поврзани за централниот прстен.
Грнчи Рид
Грнчи Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 41o 08 ' 23 , географска должина од  21o 04 ' 13 .
Гонет (филм)
Гонет (Англиски: The Hunted) е американски филм, во режија на Вилијам Фридкин. Главните улоги ги играат: Томи Ли Џонс и Бенисио Дел Торо.
Содржина
Ерон Халам бил еден од највештите воени оперативци за борба гради в гради. По успешното убиство на српскиот воен злосторник во доцните 1990-ти, тој е обеземен со трауматични слики на смрт и уништување, така што по враќањето дома станува дивјак. Тој оди да живее во шумите, каде немилосрдно лови животни, но и ги убива ловокрадците кои му го попречуваат патот.
Дора Бакојани
Дора Бакојани (Ντόρα Μπακογιάννη), родено име Теодора Мицотаки (Θεοδώρα Μητσοτάκη) (родена на ) е грчка политичарка, поранешен министер за надворешни работи на Грција и претседавач на ОБСЕ. Таа е и поранешен градоначалник на Атина. Таа е првата жена градоначалник на Атина во историјата на градот, единствената жена избрана за градоначалник на грчки главен град, и исто така прва жена која работела како министер за надворешни работи на Грција, највисоката позиција на која се нашла грчка политичарка досега.
Бакојани е ќерка на поранашниот премиер на Грција, Константин Мицотакис.
Градоначалник на Атина
На 29 март 2002, Костас Караманлис, барајќи начин да ја прикаже растечката моќ на неговата партија во однос на ПАСОК на локалните избори, ја избрал Бакојани за кандидат за градоначалник на Атина. Таа водела пред големиот број на кандидати, но не успеала да победи во првиот круг, па била избрана за прва жена градоначалник на Атина во 3,5-милениумската историја на градот, поразувајќи го нејзиниот социјалистички противник Христос Папуцис во вториот круг, освојуваjќи 60,6% од гласовите.
Како градоначалник, Бакојани била во многу голема мера вклучена во организирањето на Летните олимписки игри во 2004. Таа го предала олимпиското знаме на градоначалникот на Пекинг, а воедно била и првата жена градоначалник на град-домаќин на Олимписките игри.
Формирање на нова партија
По поразот на Нова демократија на Парламентарните избори и заземањето на власта од страна на ПАСОК, дошло до промена на раководството во партијата. Во текот на мај 2010 година, Бакојани била исклучена од партијата, наводно поради својата поддршка на спасувачкиот финансиски пакет кој и бил понуден на Грција во времето на финансиската криза. Поради ова, таа на 21 ноември 2010 година, ја основала новата политичка партија наречена Демократска алијанса. По формирањето на партијата, таа изјавила дека нејзината нова партија Демократска алијанса е со центристичко-либерална ориентација и ја определила како „независно демократско движење “.
1325
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6833 и 6834 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6075 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5085 и 5086 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2078.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1325 година се протега во 3961 и 3962, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4021 и 4022 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1868. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 725 и 726 исламска година.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Сигизмунд бил еден од највлијателните монарски во Европа во текот на првата половина на 15 век. Тој бил еден од движечките сили на Соборот во Констанца кој завршил со Западниот раскол. Во текот на своето владеење започнале Хуситските војни. Сигизмунд бил погребан во Нагиварад, Кралство Унгарија (денешна Романија), во близина на гробот на унгарскиот крал Ласло I.
Рани години
Сигизмунд бил втор син на римско-германскиот цар Карло IV, но прв син од Елизабета Померанска која потекнувала од полската влијателна фамилија Пјастови. Тој бил претставник на една од најмоќните европски династии во доцниот среден век, која дотогаш ја обезбедила круната на Карло Велики во два наврати.
NGC 7530
NGC 7530 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Рани години
Со неговиот постар полубрат Вацлав IV никогаш не бил во блиски односи, но и немал некакви големи судири, во името на династијата. Царот, воден од истите причини ги назначил и двата сина за изборни кнезови. Така во 1378 година во Вацлав станал изборен кнез на Чешка додека Сигизмунд на Бранденбург.
NGC 7530
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7530 се споменува и како MCG -1-59-4, NPM1G -03.0672.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Крал
Сигизмунд бил свршен за десетгодишната унграска принцеза Марија Анжу во годината на смртта на неговиот татко Карло во 1378 година. Следните четири години тој ги поминал во Будим со својата свршеница, наследничка на унгарската круна. Во 1382 година починал Лајош Велики и Сигизмунд станал крал-регент на Унгарија. Титулата на владејачкото семејство веднаш предизвикала паника од нивните роднини во Неапол, по кое Сигизмунд бил принуден да собере пари за новиот конфликт. Тој се откажал од титулата изборен кнез на Бранденбург во корист на својот братучед Јобст Моравски.
NGC 7530
Откривање
Објектот е откриен на 1 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7530 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 7530 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Крал
Зајакнувањето на кралската власт на Сигизмунд има долга историја. Во Унгарија се покажало дека кралицата-мајка и негова тешта Елизабета Котроманиќ останува регент на кралството, босанскиот бан Твртко Котроманиќ не го признал како крл, додека пак Хрватите во Јужна Унгарија директно го прифатиле за свој крал Ладислав Неаполски. Против нив тој имал свои планови и поддршката на некои нобили како оние од семејствата Горански и Стибориќ. Во следните повеќе од десет години Сигизмунд ја консолидирал својата власт преку раздавање на феудални имоти само на барони од унгарско потекло. Со оваа политика тој ја добил поддршката. Со својата тешта, тој се справил преку нејзино киднапирање и убиството за кое го обвинил нејзиниот роднина Твртко Котроманиќ. И покрај тоа што бил прогласен како самостоен крал на Унгарија и Хрватска во 1387 година, кралица Марија ја изгубила довербата во Сигизмунд и до нејзината смрт во 1395 година тие живееле одвоено. Во истата година Никола II Горански успеал да ја потчини хрватската династија, а Твртко Котроманиќ во тоа време починал под неразјаснети околности во 1391 година.
NGC 7530
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 14 м 11,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -2° 46' 44"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Крал
По овие успеси, Сигизмунд продолжил со налагање на својата власт во Славонија и Босна. Тогаш унгарскиот крал го излажал на хрватскиот бан Степан Лачковиќ и неговите соработници во Крижевци и против правилата на мировните преговори, Унгарците успеале да ги убијат невооружените противници. Масакрот е познат како Крвавиот хрватски собор и бил проследен со масакрот на други 170 босански големци кои го поддржувале на неаполскиот крал. За трајно надминување на заканата од Ладислав и Неапол, Сигизмунд направил сојуз со италијанските градови и особено со Венеција.
NGC 7530
Други поделби
Проучување на NGC 7530 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70759. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5246. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 306.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Крал
Понатамошен династички судир со Неапол и со Полска бил избегнат поради големата експанзија на Османлиите на Балканот. Во 1396 година тие ја искористиле можноста од големите нереди во Кралство Унгарија и да ги прошират своите територии кон Дунав.
Крстоносна војна
Османлиските напади се покажале корисни за Сигизмунд бидејќи тој побарал од Папа Бонифациј IX да повика на нова крстоносна војна против Турците. Овој повик брзо ги обединил на унгарските големци околу младиот германски крал. Војната станала популарна низ цела Европа и кај Сигизмунд пристигнале војниците на десетици принцови, како оние на Јован II Бестрашниот и Мирчо Стариот. Во 1396 унгарскиот крал заминал по течението на реката Дунав на чело на 90.000 крстоносци. Градот Видин бил заземен, но кај Никопол војниците на Сигизмунд биле поразени од Бајазит I. Така, првата воена експедиција во Европа да се сопре османлиската експанзија доживеала тотален неуспех.
Но овој пораз не го разочарал на Сигизмунд. Поразот кај Никопол довел до појава на нови противници во Унгарија, но тој тоа најдобро го искористил. По последниот пораз на Српското деспотство на Косово поле, Сигизмунд се самообјавил во документите за крал и заштитник на српските христијани. По овој настан, тој се насочил кон разнишаната бохемиска и германска монархија, управувана од неговиот брат Вацлав. Вацлав I бил соборен како германски крал, но не ја дал чешката круна и покрај тоа што бил во во затвор за деветнаесет месеци. Сигизмунд го извадил својот брат од затвор и повторно де факто му ги дал правата над чешката круна.
Против противниците во Унгарија тој ја искористил воената и финансиска сила на Никола Горански и Херман. Со нивна помош Сигизмунд ја зазел Босна, а во 1408 година тој се оженил за ќерката на Херман, Барбара од Цеље.
Во истата 1408 година Сигизмунд го основал витешкиот ред на Змејот, кој ги обединувал големите источноевропски принцови и имал за цел да го брани Светиот Крст против неверниците како што биле Османлиите. Членовите на овој ред биле голем број на ветерани од Никополската крстоносна војна (Стефан Лазаревиќ, Стибор Стибориќ), а подоцна и други политички сојузници на Сигизмунд, како Никола Горански, Херман од Цеље, Винцент фон Вартенберг, Филипо Сколари, Влад II Дракул, Хенри V итн.. Неговата позиција како предводник на орденот на бранителите на Крстот придонел и за зголемување на неговиот авторитетот како владетел.
Војна со Хуситите
Бохемскиот реформатор на католичката доктрина Јан Хус бил повикан да ја заштити каузата на Соборот од Констанца, одржан во периодот од 16 ноември 1414 до 22 април 1418 година. Овој собор имал за главна цел да го ликвидира папскиот раскол, но се покажал како многу погоден момент за унгарскиот крал Сигизмунд да започне да се бори за светиот римски престол. За таа цел му била потребна поддршката на папата и сериозна заслуга кон римокатолицизмот. Двете цели биле остварливи за Сигизмунд откако тој го фаворизирал изборот на нов папа (Мартин V) и се легитимирал како противник на опасните чешки реформатори. Година подоцна со смртта на неговиот брат Вацлав, унгарскиот крал изразил претензија за круната на Свети Вацлав и наскоро (1420 година) папа Мартин V објавувил крстоносна војна против Бохемија, предводена од Сигизмунд. Тоа му обезбедило на Сигизмунд да добие трајна папска поддршка, чешкиот престол, а на крајот и царската титула. Следните пет крстоносни кампањи на папата и Сигизмунд биле насочени кон хуситите на чело со Јан Жишка. Во текот на овие конфликти дошло до ширење на хуситското востание и дури кралот на Унгарија бил нападнат во Северна Унгарија. Против хуситите Сигизмунд бил принуден да ги користи самите Хусити - со крајот на крстоносните војни исчезнал и заедничкиот непријател, а со тоа започнала и поделбата на Хуситите на умерени и радикални.
По склучувањето на Прашкиот сојуз меѓу умерените хусити и католичките сили, Хусизмот во Бохемија бил разделен, а неговото влијание намалено. Така формираната Прашка лига изразила желба да се престане со пропаст на чешките земји која настапила од војната која траела веќе петнаесетѕ години. Светиот Римски Цар Сигизмунд по ова бил на добар пат да ги постигне своите амбиции. Пред него биле единствено христијанските фундаменталисти. По неуспехот на граѓанската војна во Чешка и на крстоносните војни, Сигизмунд ја добил чешката круна од самите хусити по Битката кај Липан во 1434 година. Откако го дознал резултатот од битката, Сигизмунд изјавил: „Чесите можат да бидат поразени само од други Чеси“ ..
IC 1633
IC 1633 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Цар
Сигизмунд како основна цел во своето понатамошно владеење ја поставил Папската шизма, кога на чело на Римокатоличката црква имало тројца папи во исто време. Според системот воспоставен од Карло Велики, најсилниот крал има потреба од силна црковна институција која ќе ја легитимира неговата власт.
IC 1633
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1633 се споменува и како NPM1G +25.0284.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Цар
Неговата улога во погубувањето на Јан Хус не е позната, бидејќи Сигизмунд отсуствувал при изрекувањето и извршувањето на пресудата од кардиналот Колона. Но, факт е дека чешките реформатори започнале бунт токму против Сигизмунд како убиец на Хус. Во 1431 Сигизмунд ја добил т.н. Железна круна на Ломбардија, додека во 1433 година тој бил избран и крунисан за цар на Свето Римско Царство.
IC 1633
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1633 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 1633 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Сигизмунд (Свето Римско Царство)
Последни години
Со управување без воени победи, но со серија политички успеси, Сигизмунд починал во Знојмо, Моравија, како носител на титулите: цар на Свето Римско Царство, Крал на Германија, Италија, Унгарија, Чешка, Далмација, Хрватска, Рама, Србија, Галиција, Лодомерија, Куманија и Бугарија, Кнезот на Шлеска и Луксембург, Маркгроф на Бранденбург, Лузација и Моравија.
Тој не обезбедил машки наследник за ниту една од бројните титули, а смртта на Марија Унгарска привремено предизвикала династичка криза. Сигизмунд е погребан во Нагиварад во близина на гробот на унгарскиот крал Ласло I. За свој наследник Сигизмзунд го објавил својот зет си Албрехт II.
IC 1633
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 19 м 33,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 35' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на IC 1633 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3089509.