cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Меѓународен славјански универзитет „Гаврило Романович Державин“
Договори за соработка со универзитети надвор од Македонија
17. Уралски федерален универзитет „Првиот претседател на Руската Федерација – Борис Николаевич Елцин“ – Екатеринбург, Руска Федерација (22.12.2017)
18. Економски факултет при Универзитетот во Љубљана, Словенија. (30.04.2018)
19. Технички универзитет – Габрово, Бугарија (07.08.2015)
20. Висока школа за бизнис економија и претприемништво – Белград, Србијa(09.06.2017)
21. Висока школа „ЦМС – Центар за мултидисциплинарни студии“ – Тузла, БиХ (26.12.2016)
22. Универзитет по библиотекознание и информациски технологии – Софија, Бугарија (30.05.2012)
23. Висока школа за телекомуникации и пошти – Софија, Бугарија (23.11.2019)
24. Универзитетот „Фехми Агани“ – Ѓаковица, Република Косово (23.09.2021)
25. Факултетот за хотелиерство и туризам – Врњачка Бања, Универзитет во Крагуевац (28.05.2021)
26. Анекс на договор за соработка со Паневропски Универзитет „Апеирон“ – БиХ, Р. Српска, Бања Лука (04.05.2015)
27. Универзитет во Чандигар – Индија (16.11.2021)
28. Договор за соработка со Колеџ за меѓународен менаџмент „Глобус“ – Приштина, Косово (05.01.2022)
29. Договор за соработка со Државен аграрен Универзитет во Одеса – Одеса, Украина (16.02.2022)
30. Киевски национален Универзитет за технологија и дизајн – Киев, Украина (16.02.2022)
31. Меморандум за соработка со Висока школа за безбедност и економија – Пловдив, Бугарија (18.02.2022)
32. Договор за соработка со Махариши Маркандешвар – Муллана – Амбала, Индија (18.04.2022)
33. Договор за соработка со Сулејман Демирел Универзитет – Испарта, Турција (18.04.2022)
34. Меморандум за соработка со Универзитетот во Ниш, Србија (24.05.2022)
Меѓународна научна конференција „Меѓународен дијалог: исток-запад“
Меѓународната научна конференција „Меѓународен дијалог: исток-запад“ е во заедничка организација на Меѓународниот славјански универзитет „Г. Р. Державин“ и Тамбовскиот државен универзитет „Г. Р. Державин“ од Русија и започнала да биде организирана во 2010 година. На конференција „Меѓународен дијалог: исток-запад“ со свои научни трудови досега имаат учествувано над 1600 научни работници од Албанија, Македонија, Русија, Србија, Бугарија, Белорусија, Виетнам, Узбекистан, Киргистан, Казахстан, Босна и Херцеговина, Хрватска, Соединетите Држави и Косово.
Слободно скијање на Зимските олимписки игри 2010 - акробатика за мажи
Натпреварите во дисциплината акробатика во слободно скијање во машка конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 се одржаа на 22 февруари и 25 февруари.
На 22 февруари, со почеток во 18:00 по месно време (UTC-8) се одржаа квалификациите, а на 25 февруари, со почеток во 18:00 финалето.
Златниот медал го освои Аексеј Гришин од Белорусија.
Меѓународен славјански универзитет „Гаврило Романович Державин“
Меѓународен филозофски дијалог „Исток-запад“
Меѓународен филозофски дијалог „Исток-запад“ е симпозиум на филозофи во организација на Македонската академија на науките и уметностите, Меѓународниот славјански универзитет „Гаврило Романович Державин“ и Филозофското друштво на Македонија.
Досега учествувале истакнати филозофи од Обединетото Кралство, Русија, Полска, Бугарија, Македонија, Канада и Хрватска.
Издавачка куќа и книжарница
Меѓународниот центар за славјанска просвета е името на службената издавачка куќа на МСУ.
Насловите кои биле досега издадени се од областа на менаџментот, маркетингот, економијата, психологијата, правото, информатиката и останато. Издавачката куќа се грижи и за издавањето на меѓународните списанија од одржаните конференции на универзитетот и заедничките изданија со партнерските универзитети. Освен учебници и списанија, се издаваат и романи од македонски автори, како и збирки на раскази, поезија итн.
Во склоп да издавачката куќа има и печатница, каде книгите се дизајнираат, обработуваат и доведуваат до својата конечна форма. Книжарницата во Свети Николе ја нуди целокупната литература која е потребна за студентите на универзитетот, сопствени изданија, и изданија од други издавачи од Македонија, така што студентите имаат голем избор на стручна и слободна литература.
Библиотеки
Стручната книжевност опфаќа различни области, но доминираат наслови од:
Библиотеките располагаат и со читална. Универзитетската библиотека нуди бесплатно членство за сите студенти, како и бесплатно изнајмување на книги.
Вкупниот библиотечен фонд на стручни книги и списанија во библиотеките според последниот попис изнесува над 20 000 наслови. Дополнително, има и книжевност за деца, лектири, книги за млади и возрасни. Фондот на книги постојано се надополнува со нови книги од сите македонски издавачи. Во рамки на наведениот книжен фонд влегуваат и сите изданија (учебници, прирачници и др.) кои ги имаат издадено МСУ и МСЦП.
Студентско радио
[Радио С] постои од 1969 година, а од 2007 година МСУ го зел под своја закрила.
Радиото е отворено за сите студенти и граѓани кои сакаат да учествуваат во создавање на програмата – од месни вести до забавна музика, филмски критики, наука и останати. На студентите им се нуди можност за практикантска работа во студентското радио.
ЖРК Славјански Универзитет
ЖРК Славјански Универзитет е единствениот женски ракометен клуб во Свети Николе го носи името на овој универзитет.
Кино
Киноверзум е 3D кино во Свети Николе и се наоѓа во зградата на Меѓународниот славјански универзитет. Ова е единственото универзитетско 3D кино во Македонија.
Просторни капацитети
Во 2007 година универзитетот ги зголемил своите капацитети со стекнување на сопствена зграда во Свети Николе со површина од 2700 м² и можност за доградба на уште 1500 м² простор, најсовремено опремен за изведување на високообразовна дејност. Ова се должело на зголемениот број на заинтересирани студенти за студирање на оваа високообразовна установа. Во почетокот на 2008 година оваа институција повторно ги зголеми своите капацитет со купување на зграда во Битола со површина од 1700 м2.
Мрамор (село)
Мрамор — историско село во Тиквешко, на границата на Општина Кавадарци со Општина Прилеп.
Географија
Селото се наоѓало во областа Раец, десниот брег на реката Раец, западно од с. Раец. Денес е сместено на планинска падина во северниот дел на атарот на Голем Радобил, Општина Прилеп.
Историја
Во XIX век Мрамор било село во Тиквешката каза. Според „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, во 1873 г. Мрамор (Mramor) се води како село со 41 домаќинства и 185 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Мрамор имал 233 жители, сите Македонци христијани.
Родови
Мрамор било македонско село.
Според истражувањата од 1920-тите, Родови во селото биле:
Иселеништво
Од крајот на XIX век, многу население избегало во Прилеп.
Знаме на Белгород
Сегашното знаме беше одобрено на 22 јули 1999 година со одлука на градскиот совет на пратениците во Белгород бр. 321 и влезе во Државниот хералдички регистар на Руската Федерација со регистарски број 978 во 2002 година.
Опис
Знамето на градот Белгород (сино платно со бела лента на дното) прикажува жолт лав како стои на задните нозе со бел орел кој се вивнува над него. Градските симболи се стари повеќе од 300 години и се појавиле за време на владеењето на Петар I. Рускиот цар им го подарил грбот на жителите на Белгород во чест на победата над Швеѓаните во битката кај Полтава (1709). Во 1712 година, грбот бил прикажан на знамето на полкот Белгород, кој го победил непријателот, а во 1727 година станал симбол на новоформираната провинција.
Исар Кале (Валандово)
Исар Кале познато и како Маркова Кула или само Кулата — археолошко наоѓалиште во Валандово. Претставува градиште од доцноантичкото време и средниот век. Наоѓалиштето лежи на 1,8 км северозападно од градот, на височинка што доминира над околината, каде се гледаат остатоци од одбранбен бедем, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, градежен материјал и монети.
Струшки минеј
Струшки минеј — старословенски ракопис од XV век. Има 47 листови и е пишуван во две колони со ситно полууставно писмо. Фрагментот е дел од обемен минеј што бил сопственост на семејството Чакарови од Струга. Во втората половина на XIX век Александар Чакаров му го дал овој фрагмент од минејот на Георги Баласчев, кој подоцна ѝ го отстапил на Софиската народна библиотека (бр. 455). Под 27 јули во минејот е сместен словенски превод на грчката служба на Св. Климент Охридски. Кај некои од текстовите се означени и нивните автори. Така, како автор на Великата вечерна е означен охридскиот архиепископ Григориј, еден канон на Св. Климент со акростих напишал Теофилакт Охридски и еден канон, исто така со акростих, напишал Димитриј Хоматијан. Климентовата служба од овој минеј ја издаал Георги Баласчев.
Националсоцијалистички окултизам
Националсоцијалистички окултизам е мистичко-религиозно учење коешто опфаќа проповедање на окултистички тајни во склоп на националсоцијализмот.
15 (скопска автобуска линија)
15 (скопска автобуска линија), е редовна автобуска линија на ЈСП- Скопје, која сообраќува од Ново Лисиче до Карпош 3 и обратно.
Информации за линијата
Тргнува од бул. Видое Смилевски-Бато, бул.”Ј.Сандански”, бул.”Кочо Рацин” ул.”Д.Чуповски”, бул.”Партизански одреди” и обратно. Времетраењето на кругот изнсува околу 80 минути.
Утве
Утве (Utwe) или Утва (Utwа) е втората најголема општина во сојузната држава Кошрај во Микронезија.
Географија
Утве го зазема јужниот дел од островот Кошрај и не излегува на брогот на источниот дел. Според податоците од 1994 година, во општината живееле 1.056 жители и административен центар е селото Утве Ма. Вкупната површина на општината е 28.5 км2.
Лисици
Лисица (латински: Vulpes) — род составен од 27 видови животни од семејството кучиња Canidae.
Опис
Лисицата е висока од 40 до 50 см, а должината и изнесува околу 110 см, додека само опашката е околу 40 см. Таа обично тежи од 8 до 10 кг. Што се однесува до староста на лисицата, тие можат да доживеат до 15 години, но во просек нивниот животен век изнесува околу 12 години. Нејзината трага може да се помеша со трагата на помало куче, но се разликува по тоа што нејзината трага е потесна од онаа на кучето. Територијата која ја покрива лисицата обично изнесува околу 4 квадратни километри, а живее во јами што се во главно концентрирани на работ на шумата. Лисиците живеат главно сами, а само за време на парењето доаѓа до зближување на мажјакот и женката. Лисицата го  носи младенчето од 50 до 56 дена. Кога ќе се роди, младенчето во просек има маса околу 80 грама, а на врвот на опашката и на градите има бели праменчиња.
Наводи
True fox
Житолуп
Житолуп — историско село во централна Македонија, во крајниот северозападен дел на Општина Кавадарци.
Географија
Селото се наоѓало веднаш западно од с. Фариш и денес местото е во неговиот атар.
NGC 4740
NGC 4740 — спирална галаксија во соѕвездието Гавран, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4740 се споменува и како NGC 4727, MCG -2-33-23, IRAS 12483-1403.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4740 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 4740 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 50 м 57,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -14° 19' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Надворешни врски
NGC 4740
Изворска парохија
Изворска парохија — македонска православна парохија, дел од Велешкото архијерејско намесништво на Повардарската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата ја сочинуваат селата: Извор, Долно Врановци, Стари Град, Владиловци, Смиловци, Попадија, Степанци, Војница, Крајници, Бусилци и населбата Превалец, во близина на Велес. Парохиски свештеник е Димче Спасев.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Раборци
Раборци — село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Раборци се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 6 километри.
Надморската височина во селото е 370 метри а површината на селото изнесува 419 ха.
Селото се граничи со Костурино, Чепели, Попчево, Три Води, Струмица.
Волја (пештера)
Волја или позната под името Скалана претставува пештера на планината Галичица која се наоѓа 250 метри источно од патот Охрид - Суво Поле, за село Коњско. Влезот на пештерата е мошне тешко може да се забележи, бидејќи истиот се наоѓа во лескова шума, на наднорска височина од 1450 метри. Вкупната должина на пештерата Војла изнесува 37 м. Длабочината на пештерата, од влезот до дното на најниската галерија достигнува 16 – 17 м. Пештерата Војла е најбогата со украси од сите пештери на планината Галичица. Украсите особено се сретнуваат во второто пештерско проширување, каде се претставени со многубројни сталактити, сливови и пештерски столбови кои имаат пречник и до 10 см.
Раборци
Стопанство
Претежно занимање на населението е земјоделство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 18 ха.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 105 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 77 жители, од кои 64 Македонци, 1 Албанец, 1 останат и 11 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1835 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Три Води.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 87 гласачи.
На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 90 гласачи.
1022 п.н.е.
1022 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1022. година пред новата ера, 22. од вториот милениум п.н.е., 22. од 11 век п.н.е. и трета од 1020-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4486 и 4487 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3728 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2738 и 2739 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 269 пред основањето на Рим.
NGC 7054
NGC 7054 — засега неутврден објект во соѕвездието Лебед, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1872 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7054 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 20 м 43,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +39° 10' 18"".
Други поделби
Проучување на NGC 7054 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 86; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3182. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 269.
Уфици
Уфици (Galleria degli Uffizi) — знаменит ликовен музеј во Фиренца, еден од најголемите и најстарите во светот. Содржи голем број бесценети ликовни дела од ренесансата и други периоди.
Денес Уфици е една од најзначајните знаменитости во Фиренца и меѓу најпосетените ликовни музеи во светот.
Историја
Внатрешното двориште („кортиле“) е долго и тесно. Едниот крај излегува на рекатата Арно преку портал во дорски стил кој го обликува просторот без да го заградува. Ваквиот потфат важи за првиот пример за улично уредување во Европа. Како сликар и архитект, Вазари применил перспектива по должината на двориштето, украсувајќи ги фасадите со корнизи на покривните стреи, меѓукатните простори и трите непрекинати скалила по целата должина. Долната фасада е наизменично наредена со столбови и потпорници со вдлабнатини (ниши) во кои во XIX век се поставени скулптури на познатите уметници.
По смртта на Козимо I, работите на комплексот продолжиле под надзор на неговиот наследник, големиот војвода Франческо I. Овој го задолжил архитектот Буонталенти во конструкцијата на одајата наречена „Трибуна“ со цел во неа да бидат изложени ремек-дела и скапоцености. Одајата имала значајно влијание врз културната наобразба на високата класа од Северозападна и Средна Европа која ја посетувала како дел од Големата обиколка. Шестаголната просторија е завршена во 1584 г.
Со тек на време е извршена пренамена на делови од комплексот, претворајќи ги во дополнителни галерии за сликите и скулптурите на Медичите. Самиот Вазари, во неговото дело Животите на уметниците (обј. 1550 и 1568 г.) Уфици било зборно место за уметници како Леонардо да Винчи и Микеланџело, кои го посетувале дворецот „за убавина, за работа и за разонода“
Долго време комплексот имал 45 до 50 простории посветени на слики од XIII до XVIII век.
Денешно време
Уметничкиот фонд на Уфици пораснал до тој степен што некои делови од збирките се префрлени во други музеи во градот, како што се познатите статуи во дворецот Барџело. Во 2006 г. изложбениот простор е удвоен (од 6.000 на ), со што јавноста добила прилика да посетува многу уметнички дела кои дотогаш стоеле во склад.
Во периодот од 1989 до 2017 г. се извршени постепени потфати за реновирање на музејот, осовременувајќи ги просториите дел по дел, преместувајќи ги поставките на привремени изложбени места. Со проширувањето, кон крајот на 2016 г. музејот добил 101 просторија со преземање на простории од градскиот архив.
Во 2016 г. музејот добил преку два милиона посетители, со што станал најпосетен музеј во земјата.
Несреќи
На 27 мај 1993 г. Сицилијанската мафија детонирала автомобилска бомба на улицата Вија деи Џорџофили, оштетувајќи делови од од дворецот и усмртувајќи пет лица. Избувот уништил пет уметнички дела и оштетил уште 30. Некои од сликите биле целосно заштитени со непробојно стакло. Најголема штета е направена во неокласичната „Одаја на Ниоба“ во која се изложуваат класични вајарски дела. Просторијата и делата денес се обновени, но фреските останале неповратно оштетени.
Значајни дела
Збирката опфаќа и антички вајарски дела како Острач и Борачи.
Сиви лисици
Во еволутивен поглед, островските лисице се одвоиле од сивите лисици за време на последното ледено доба. Островските лисици се многу помали од нивните предци. Нивната големина е како големината на домашна мачка.
Етимологија: ουρά — „опашка“, κύων — „куче“.
Однесување
Urocyon многу вешто се искачуваат по дрва, што е невообичаено за членовите на фамилијата Canidae. Исхраната се состои од различни ’рбетници, инсекти и растителен материјал. Urocyon конзумираат повеќе зеленчук од сите Vulpini, чијашто исхрана се состои главно од овошје и семиња на растенија во одредени места во одредени сезони.
Грб на Израел
Грбот на Израел (хебрејски: סמל מדינת ישראל) е официјален грб на државата. Грбот е составен од син штит со бели рабови. На самиот штит има приказ на бела менора опколена од бели маслинови гранчиња. Во подножјето на гранчињата има натпис „Израел“ или „ישראל“. Штитот е секогаш во сина боја, додека менората и гранчињата можат да бидат и во златна боја. Грбот е официјално усвоен во 1949 година.
IC 1079
IC 1079 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1079 се споменува и како ESO 155-?23, arc of 4 f comps E.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1079 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 1079 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 22 м 12,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 11' 8".
Други поделби
Проучување на IC 1079 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 100539.
Висмор
Висмор (Wiesmoor) — град во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Се наоѓа на каналот Нордгеоргсфен и е најнов град во областа Источна Фризија, добивајќи ги градските права на 16 март 2006 година, а два дена подоцна ја прославил стогодишнината од основањето на населбата.
Градот го должи својот развој на индустријализацијата на производството на тресет од околните мочуришта.
Местоположба
Висмор се наоѓа во северозападниот дел на Германија во средиштето на историската област Источна Фризија. Оддалеченоста од Северното Море изнесува околу 30 километри. Поголеми градови во околината се Вилхелмсхафен (околу 30 километри североисточно), Олденбург (околу 45 километри југоисточно), Бремен (околу 80 километри југоисточно), како и Гронинген (околу 80 километри југозападно).
Вкупното градско подрачје на Висмор се протега на површина од 82,99 квадратни километри. Најголемо растојание на градското подрачје во насока север-југ изнесува околу 11 километри, додека во насока запад-исток е околу 7 километри.
Со 161 жител на квадратен километар, Висмор во споредба со многу други градови е слабо населен.
Соседни општини
Висмор се наоѓа во средишниот дел на Источнофризискиот Полуостров, сместен во крајниот југоисточен дел на округот Аурих. Градот покрај Илов е една од двете општини во округот Аурих, кои се граничат со два округа. На исток се граничи градот со општината Фридебург (округ Витмунд), на југ со општината Упленген (округ Лер). Западно од Висмор се наоѓа општината Гросефен, северно се наоѓа окружниот град Аурих (односно неговата единица Брокцетел), обата во округот Аурих.
Градски единици
Висмор се состои од градското јадро (Висмор Мите) и други десет градски единици.
Градски единици на Висмор се:
Клима
Климата во градот е под директно влијание на Северното Море. Лете дневните температури се пониски, додека зиме често се повисоки отколку внатре во копното.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 30 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 12.001 и 15.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
Градоначалник на градот Висмор е Свен Либерс (независен).
Збратимени градови
Висмор е збратимен со следниве градови:
Цветен фестивал
Цветниот фестивал во Висмор првпат се одржал во 1952 година. Оттогаш се одржува секоја година во првиот викенд во септември (од четврток до понеделник).
Читаклија
Читаклија — историско село во Штипско, на границата со Општина Неготино.
Географија
Селото се наоѓало 15 км југозападно од Штип, во јужното подножје Конечка Планина (Серта), на 5 км југозападно од Хаџи-Сејдели.
Историја
Во XIX век Читаклија било турско село во Штипската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Читакли имало 150 жители Турци.
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го наведува Читакли (Čitakli) како село со нејасен етнички состав.
Родови
Читаклија било турско село.
Според истражувањата од 1920-1924, родови во селото:
Иселеништво
Селото е раселено а највеќе иселеници има во Турција.
Сретенски манастир
Сретенски Манастир (Сретенский монастырь) е православен манастир во Москва, основан од великиот принц Васили I во 1397 година. Порано се наоѓал во близина на денешниот Црвен плоштад, но во почетокот на 16 век бил преместен североисточно до денешната улица Болшаја Лубјанка. Името на Сретенскиот Манастир било дадено и на соседните улици и патишта, имено Сретенка улица, Сретенски булевар, Сретенска патека, Сретенскиот ќорсокак, и Сретенскиот порти плоштад.
Историја
За разлика од повеќето други руски православни цркви со истото име, манастирот, како што би се очекувало, не е именуван по еден од дванаесетте големи празници на Руската православна црква Sretenie Gospodne (Претставување на нашиот Господ во Храмот), со тоа што Сретение е црковнословенски збор кој значи „состанок“.
Името на манастирот потекнува од тоа што тој бил изграден на местото каде што Московјаните и принцот се „сретнале“ со иконата на Пресвета Богородица Владимирска на 26 август, 1395 година. Тој бил преместен од Владимир во Москва за да го заштити главниот град од инвазијата на Тамерлан. Набргу после преместувањето на манастирот, војските на Тамерлан се повлекле и благодарниот монарх го основал манастирот за да го одбележи чудото. Во 1552 година, Московјаните се собрале на ѕидовите на манастирот за да се сретнат со руската војска која се враќала по освојувањето на Казањ.
Во 1925 година, манастирот бил затворен. Во 1928-1930 година, повеќето од неговите згради биле демонтирани од Советите, вклучувајќи ја и црквата Марија Египетска (14-16 век) и црквата Свети Никола (16 век). Само катедралата на средбата со иконата на Пресвета Богородица Владимирска (собор Сретения Владимирской иконы Богоматери) со споредна капела на Рождеството на Јован Претеча (изградена во 1679 година по наредба на царот Фјодор Алексејевич) преживеала до денес.
Службите во Владимирската катедрала продолжиле во 1991 година. Соборниот храм бил префрлен во надлежност на Псково-Печорскиот манастир во 1994 година, но денес е посебна монашка установа, со тоа што нејзиниот архимандрит е патријархот Кирил. Од 1998 година на чело на манастирот раководи епископот Тихон (Шевкунов) како пратеник на патријархот (наместник).
Новата црква
Во ноември 2013 година, официјалното тело кое ја надгледува изградбата на локациите со наследство одобрило изградба на голема „црква на крв“ посветена на Нови Мачениците и Исповедниците на Руската православна црква. Зградата има височина од 61 метар и е соодветно сместена веднаш до озлогласениот затвор Лубјанка, била завршена на почетокот на 2017 година, на време за 100-годишнината од Октомвриската револуција кога почнале нападите врз Руската православна црква. Архитектонските конзерватори ја изразија својата загриженост дека големата зграда неповратно ќе го промени околниот градски пејзаж.
15А (скопска автобуска линија)
15А(скопска автобуска линија), е редовна автобуска линија на ЈСП- Скопје, која сообраќува од Ново Лисиче до Карпош 4 и обратно.
Седми вселенски собор
Седмиот вселенски собор (грчки: Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος; Δεύτερη Σύνοδος της Νίκαιας - Седми вселенски собор, Втор никејски собор) бил одржан во Никеја, Мала Азија од 24 септември до 23 октомври 787 година. Соборот бил свикан од страна на младиот император Константин VI и неговата мајка, Ирина. Причини за свикување на овој собор било иконоброството, односно одбивањето и уништувањето на иконите од црквата.
15А (скопска автобуска линија)
Информации за линијата
Тргнува од бул. Видое Смилевски-Бато, бул.”Ј.Сандански”, бул.”Кочо Рацин” ул.”Д.Чуповски”, бул.”Илинден” и обратно. Времетраењето на кругот изнсува околу 80 минути.
Седми вселенски собор
Историски околности
Императорот Лав III Исавријанин во 727 година издал едикт со кој го забранил почитувањето на иконите и секое сликовито претставување на божеството. Потоа, поставувил иконоборен патријарх, а од папа Григориј III, кој ги екскомуницирал иконоборците, ја одзел провинцијата Илирик, и ја предал под Цариградска јурисдикција. Неговиот наследник, Константин V Копроним свикал (иконоборен) собор во 754 година во Цариград, кој го осудил а почитувањето на иконите и ги исклучил од црквата оние кои ги почитуваат иконите, вклучително и свети Јован Дамаскин, еден од најголемите бранители на теологијата на иконите.
Царот Лав бил противник на иконите, додека неговата жена, царица Ирина потајно ги почитувала. По неговото упокојување, таа била во можност да го спречи иконоборството кое траело околу педесет години. Тогашниот Патријарх Павле IV Цариградски се повлекол сам, а за нов Патријарх бил избран Тарасиј Цариградски. Царица Ирина, со поддршка на Терасиј и папата Адријан I, го свикал соборот во Никеја.
Црква „Св. Петка“ - Мургаш
'''Св. Петка (понекогаш Св. Параскева''') — православна црква во Мургаш, Кумановско. Ѝ припаѓа на Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Ова е гробишен храм во маалото Банковци. Изграден е во XVI - XVII век во подножјето на ридот Кула.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Врбјани
'''Св. Великомаченик Ѓорѓи''' — црква во охридското село Врбјани, Општина Дебрца. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА. Прогласена е за културно наследство на Македонија.
Историја
Според преданијата, црквата е градена од 1322 до 1340 година, и требало да биде осветена во 1345 г. од охридскиот архиепископ Николај I, но тој откажал бидејќи бил повикан да го круниса Царот Душан во Скопје. Потоа црквата останала неосветена речиси три века, сè до изработката на живописот во 1605 г. Други оваа година ја сметаат за датумот на подгање на храмот.
Архитектура
Ова е гробишен храм сместен на возвишение во северозападниот дел на селото. Претставува еднокорабна градба од кршен камен со полукружен свод. Тристраната апсида на исток е изградена од бигор. Во внатрешноста на северниот и јужниот ѕид има длабоки ниши.
Во 1995 г. е извршена целосна реконструкција на покривот. На 30 јуни 2019 г. е извршено преосветување на светиот престол во храмот од митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски.
Живопис
Црквата е живописана во 1605 г. според зачуваниот натпис. На вториот натпис сместен во олтарниот простор се испишани имињата на дарителите и мајсторите.
На северниот ѕид на храмот се претставени Свети Наум Охридски Чудотворец како архијереј и Свети Кирил Философ, а на јужниот се насликани Свети Ахил Лариски и Свети Прохор Охридски. Сите овие светци се особено почитувани од Охридската апхиепископија, а Прохор е еден од најпосветените охридски архиепископи, кој ја возглавувал од 1528 до неговата смрт во 1550 г. Под сликата на св. Прохор се претставите на Свети Сава Српски и Свети Симеон, со што ктиторот можеби сакал да го нагласи приматот на Архиепископијата во однос на српските епархии.
Иремел
На 53 км југозападно од Голем Иремел е сместен највисокиот врв на Јужен Урал — Јамантау (1.638 м).
Алфред Кастлер
Алфред Кастлер (Alfred Kastler — ) — француски физичар и нобеловец.
Животопис
Кастлер е роден во Гибвилер, Алзас, Германско Царство и подоцна го посетувал средното училиште "Bartholdi" во Колмар, Алзас и ENS (École Normale Supérieure) во Париз во 1921. По студиите, во 1926 почнал да предава физика во средното училиште на градот Милуз, а потоа предавал во Бордискиот универзитет, каде бил универзитетски професор сè до 1941. Жорж Брут го повикал назад во ENS, каде конечно станал директор во 1952.
Во соработка со Жан Бросел, истражувал на полето на квантната механика, интеракцијата помеѓу светлината и атомите, а исто така и спектроскопијата. Кастлер, работејќи на комбинација од оптичка резонанца и магнетна резонанца, ја создал техниката на „оптичко пумпање“. Оваа работа довела до комплетирање на теоријата за ласери и масери.
Ја добил Нобеловата награда за физика во 1966 „за откривањето и развојот на оптички методи на изучување на Херцова резонанца во атомите“.
Тој бил претседател на одборот на институтот за теоретска и применета оптика и работел како прв претседател на невладината организација „Акција против гладот“.
Кастлер исто така пишувал поезија (на германски). Во 1979 тој објавил "Europe, ma patrie: Deutsche Lieder eines französischen Europäers" („Европа, моја татковина: Германски песни од француски европеец“).
Кастлер-броселова лабораторија
За време на наредните четириесет години, оваа група тренирала многу млади физичари и имала значително влијание на развивањето на науката на атомска физика во Франција. Херцовата лабораторија за спектроскопија тогаш била преименета во Кастлер-броселова лабораторија во 1994 и има дел од лабораторијата во универзитетот „Пјер и Марија Кири“, главно во ENS.
Професор Кастлер починал на 7 јануари 1984, во Бандол, Франција.
Таџичка азбука
Таџичка азбука е термин кој ги опфаќа сите писма со кои се запишувал таџичкиот јазик. Првично, поради влијанието на Исламот, јазикот се запишувал со персиско-арапско писмо, кое подоцна за краток период било заменето со латиница. Латиница пак во времето на СССР била заменета со кирилица, која и денес е доминантно и официјално писмо за запишување на јазикот. Покрај овие три, јудејско-таџичкиот дијалект користел хебрејско писмо, но и овој дијалект денес сè повеќе користи кирилица.
Кирилица
Кирилицата била воведена за времето на СССР и ја заменила латиницата.
Гент-Вевелгем 2014
Гент-Вевелгем 2014 — 76. издание на еднодневната велосипедска трка Гент-Вевелгем. Била одржана на 30 март 2014 на растојание од 233 километри и била седма трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Германецот Џон Дегенколб во спринтерска завршница пред Арно Демар и Петер Саган.
Екипи
Бидејќи Гент-Вевелгем е настан од Светската турнеја на UCI, сите 18 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа. На седум други екипи им биле доделени специјални покани, со што се заокружила групата од 25 екипи.
1021 п.н.е.
1021 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1021. година пред новата ера, 21. од вториот милениум п.н.е., 21. од 11 век п.н.е. и втора од 1020-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4487 и 4488 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3729 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2739 и 2740 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 268 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1021 година се протега во 1615 и 1616, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1675 и 1676 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 478 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1692 и 1691 исламска година пред хиџра.
Тафунсак
Тафунсак е најголемата општина во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Општината, според пописот од 2000 година, има население од 2,457 жители. Името во превод значи „пола шума пола плажа“, и се однесува на географските одлики на регионот. До 1980 година Тафунсак била една од петте општини во државата, во 1980 година општината Валунг била припоена кон Тафунсак и така државата добила 4 општини. Општината денес има 42.8 км2, а до 1980 година Тафунсак имал 23.3 км2, а Валунг 19.5 км2.
Чепели
Чепели — село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположба
Чепели се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 18 километри.
Надморската височина во селото е 600 метри а површината на селото изнесува 1823 ха. Селото се граничи со Костурино, Злешево, Пирава, Терзели, Раборци, Попчево, Плавуш
Историја
Во XIX век селото било дел од Струмичката каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Чепели живееле 460 жители, сите Турци.
Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Чепели живееле 1.017 жители, Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Жртвениот јарец (слика)
Жртвениот јарец (анг. The Scapegoat, 1856) — слика од англискиот уметник Вилијам Холман Хант на која е прикажан „жртвениот јарец“ опишан во библиската книга „Левит“ (третата книга Мојсеева), за кој Бог заповеда дека мора ритуално да се прогони од стадото на израелските родови како жртва за обредно прочистување на народот. Во духот на христијанските преданија и теологија, Хант сметал дека јарецот е прототип за искупителната жртва што ја поднел Исус Христос, и дека јарецот го претставува токму тој аспект на Спасителот, како што се наведува во библиската книга „Исаија“ како Божји слуга-страдалник. Хант ја врамил сликата со цитирајќи: „А Тој ги понесе нашите болести, ги зеде врз себе нашите болки, додека ние сметавме дека Бог Го бие и Го понижува.“ (Исаија 53:4) и „Така јарецот ќе ги однесе со себе сите нивни беззаконија во непроодна земја и тој нека го пушти јарецот во пустина“. (Левит 16:22)
Во изложбениот каталог на Кралската академија, Хант напишал дека „сцената е насликана кај Усдум, на работ на бреговите Мртвото Море опфатени со згрутчена сол. Во далечината се Едомските планини“.
Намера и значење
Оваа слика е единственото поважно дело на Хант насликано за време на првата посета на Светата Земја, кадешто допатувал поради сопствена криза во вербата. Хант сакал да ги искуси конкретните места за коишто се зборува во Библијата, како начин на соочување на односот помеѓу вербата и вистината. Престојувајќи во Ерусалим, Хант се запознал со Хенри Вентворт Монк, пророк миленарист кој имал теории за смислата на жртвениот јарец и близината на Страшниот Суд. Монк бил особено преокупуран со христијански ционизам.
Тематиката Хант ја презел од Тората, во неговите напори Евреите да ги преобрати во христијанство. Тој сметал дека еврејската претстава за јарецот се совпаѓа со христијанското сфаќање за Спасителот како страдалник. Хант му пишал на својот пријател Џ. Е. Миле: „Со полна надеж сметам дека со [Жртвениот јарец] секој еден промислен Евреин ќе може да го согледа Спасителот каков што бил, а не како некаков овоземски цар, како што тие го сфаќаат“.
Адам Вајсхаупт
Јохан Адам Вајсхаупт ( во Инголштад –    во Гота) бил германски филозоф и основач на Илуминатите, тајно друштво со потекло од Баварија.
NGC 7055
NGC 7055 — астеризам во соѕвездието Кефеј, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7055 е од видот *Grp. NGC 7055 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 19 м 25,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +57° 35' 25"".
Други поделби
Проучување на NGC 7055 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 56; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3961. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1496.
Гликозурија
Гликозурија или глукозурија е екскреција на глукоза во урината. Вообичаенo, урината не содржи глукоза бидејќи таа во тубулите се реапсорбира повторно во крвотокот. Гликозуријата најчество настанува поради зголемена концентрација на глукоза во крвта, најчесто при неконтролиран дијабетес мелитус. Поретко, гликозурија настанува поради интринзичен проблем со реапсорпцијата на глукоза во бубрезите, состојба наречена ренална гликозурија.
Џејсон Ли
Џејсон Мајкл Ли (Jason Lee) (роден на 25 април 1970) е американски глумец и професионален скејтер. Роден е во Оринџ, Калифорнија, а израснал во блиското гратче Хантингтон Бич. Го посетувал средното училиште Оушн Вју (Ocean View), но не матурирал.
Магдебург (појаснување)
Магдебург може да се однесува на:
Едноиграчка игра
Едноиграчка игра, самостојна игра или синглплеер игра (single-player video game) — вид на видеоигра каде што само еден играч може да игра. „Едноиграчка игра“ е игра којашто може да се игра од само една личност, додека „едноиграчен режим на игра“ е еден од можните начини на играње Најраните компјутерски игри, како Tennis for Two, Spacewar! и Pong, биле двоиграчки, а самостојните игри станале популарни малку подоцна. Во 1978 биле направени првите повеќеиграчки (групни) игри, познати како MUD-ови. Во раните 1990-ти се направени многу игри што користат месни мрежи за групниот начин на игра. Doom е еден од значајните примери за такви игри.
Главните работи што ги прават едноиграчките игри интересни се добрите приказни, прекрасната графика и реалистичните неиграчки ликови и противници. Меѓу позначајните примери се Half-Life, Doom и серијата The Legend of Zelda. За помалите игри се важни лесноста на учење и достапноста (многу од нив се достапни за играње на разни мрежни места).
Некои игри се дизајнирани за да бидат играни самостојно. Такви игри се умствени игри, како Tetris, и игри на улоги со добри приказни.
Огромното мнозинство на современите игри за конзоли и аркадни игри се одредени за да бидат играни самостојно. Некои од нив имаат можност за други начини за играње, со двајца или повеќе играчи (не мора во исто време).
Комета Хумасон
Комета Хумасон , формално назначена  'Ц / 1961 Р1'  (позната како  '1962 VIII'  и  '1961e' ), била непериодична комета откриена од Милтон Л. Хумасон на 1 септември 1961 година. Нејзиниот перихел бил далеку од орбитата на Марс, на 2,133 ае. Периодот на излезната орбита е околу 2516 години. Пречникот на неговото јадро на кометата се проценува на околу 30–41 km.