cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Патериј
Патериј (починал 606 г.) бил епископ на Бреша. Тој е познат како составувач, особено за дела од папата Григориј I, за коgo работел како нотар.
Неговата единствена работа што преживеаlo е „Liber proofoniorum veteris testamenti“, антологија на библиската екзегеза на Грегориј, наредена според редоследот на библиските пасуси за кои се дискутира. Делото преживува во над 120 целосни или делумни ракописи.
Црква Сант Андреа деле Фрате
Црквата Сант Андреа Дела Фрате (италијански : Basilica di Sant'Andrea delle Fratte) е црква која се наоѓа во Рим, Италија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата започнала да се гради во 16 век а била завршена во 17 век. Посветена е на Свети Андреј.
Северен Тренделаг
Северен Тренделаг (норвешки: Nord-Trøndelag) — поранешен округ во средишниот дел на Норвешка. Административен центар бил Стејнхер. Според пописот од 2005 г. округот имал 128.444 жители и зафаќал површина од.
Укинат е на 1 јануари 2018 г. кога е споен со Јужен Тренделаг според изгласаното во 2016 г., образувајќи го округот Тренделаг
Будистички сојуз на Франција
Будистичкиот сојуз на Франција (Union Bouddhiste de France, кратенка: БСФ/UBF) ― национална споена организација за француските будистички организации. Тој е претставник на француските будисти (се проценува на 400.000 во 2008 година) во службено секуларната француска република.
Сојузот бил основан во 1986 година од Жак Мартин Васку. Почнувајќи од септември 2021 година, сојузот се состои од 98 организации-членки кои работат во Метрополитанска Франција.
Сојуз е членка на Европскиот будистички сојуз.
IC 204
IC 204 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 204 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 204 има привидни димензии од 3,3' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 30 м 26,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -35° 21' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 106°.
Други поделби
Проучување на IC 204 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30988.
Список на државни водачи во 1643 година
Ова е список на државни водачи во 643 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Нандор Фазекаш
Нандор Фазекаш (роден на 16 октомври 1976 година) е унгарски ракометен голман за Балатонфиреди КСЕ и унгарската репрезентација.
Тој го направи своето меѓународно деби на 13 мај 1998 година против Белгија. Оттогаш учествувал на пет Светски првенства (1999, 2003, 2007, 2009, 2011) и пет Европски првенства (2004, 2006, 2008, 2010, 2012).
Тој исто така беше член на унгарските тимови, кои завршија на четвртото место на Летните олимписки игри 2004 во Атина и на Летните олимписки игри 2012.
Наводи
<references group="" responsive="">
Крофна
Крофна – набабрена мекица од киснато тесто пржена во масло за јадење. Името на ова печиво доаѓа од германскиот збор крафен, кое го има истото значење.
Постојат различни рецепти, но основата е иста. Се прави меко тесто со квасец. Обично, се посипуваат со шеќер во прав, шеќер, џем или пак мармалад. Крофните се пржат во врело масло. Обично, крофната се полни со крем, шлаг, пудинг и слично.
Берлинската крофна се прави со пржење во длабоко масло, а пак внатрешно се наполнети со џем од слива во Баварија, а во Австрија џем од кајсија. И тие обично се посипуваат  со шеќер во прав.
Ернани (драма)
Ернани (целосен наслов: Hernani, ou l'Honneur Castillan ) е драма во римувани александрини од францускиот писател Виктор Иго.
Ернани, е град во Јужна Баскија, каде што мајката на Иго со своите три деца застанала по патот кон местото на живеење на Генералот Хуго.
Претставата е премиерно изведена на 25 февруари 1830 г. од Комеди Франсез во Париз. Денес, повеќе се памети по демонстрациите по првата изведба и по тоа што е инспирација за операта „Ернани“ од Џузепе Верди, отколку по сопствените заслуги. На Иго му помогнале колегите романтичари како Хектор Берлиоз и Теофил Готје во борбата против противењето на класичарите кои во драмата увиделе директен напад на нивните вредности.
Ернани е искористена за да се опише на величината и елегантноста на маскарадата од принцот Просперо во расказот на Едгар Алан По „Маската на црвената смрт“. Жилнорман во „Клетници“ го критикува Ернани.
Операта од Верди „Ернани“, со италијанско либрето од Франческо Мариа Пиаве, е заснована на оваа драма, а премиерно е изведена во Венеција во 1844 година.
Чин I
Во првата сцена Дон Карлос, кралот на Шпанија (подоцна ќе стане император - Карло V) се прикрадува во спалната соба на Доња Сол. Ја тера слугинката да му помогне да го сокрие во собата. Веднаш потоа, влегува Доња Сол за да си го пречека љубовникот Ернани. Ернани и Сол разговараат - Доња Сол е принудувана да се омажи за нејзиниот повозрасен вујко, а Ернани е бандит чиј татко бил погубен од претходниот крал. Ернани и Доња Сол коваат план заедно да побегнат, но Дон Карлос излегува од плакарот за да ги спречи. Следи двобој со мечеви, кој е прекинат од вујкото (свршеникот) на Сол, Дон Руи Гомез де Силва. Ги прашува и двајцата зошто се во приватната соба на Сол. Дон Карлос се претставува и тврди дека дошол за да се сретне со Руи Гомез за да разговара за неодамнешната смрт на Царот Максимилијан, и дека Ернани му е придружба. По ова, дозволено им е да си заминат.
Чин II
Откако Дон Карлос ќе ги чуе плановите за бегство на Сол и Ернани, со своите пријатели се појавува на закажаниот состанок, со надеж дека ќе ја заведе Сол. Доња Сол го препознава и го одбива. Бесен, Дон Карлос сака да ја киднапира. Додека Дон Карлос и Доња Сол се борат за една кама, пристигнува Ернани придружуван со шеесет луѓе кои ги надвладуваат тројцата пријатели на кралот. Му кажува на кралот дека го мрази поради смртта на татко му и го предизвикува Дон Карлос на двобој. Сега, кралот сфаќа дека Ернани е бандит, и го одбива двобојот (бидејќи само благородници можат да имаат двобој), но му вика на Ернани да го убие. Ернани смета дека не е чесно да се нападне човек кој нема да се брани. Кралот бега и ги праќа своите луѓе да го уапсат Ернани со дружината крадци. Откако ќе се збогува со Доња Сол Ернани бега.
Чин III
Доња Сол и Руи Гомез се спремаат за венчавката и до нив допира веста целата дружина на Ернани е убиена. Ернани маскиран влегува во куќата, а Руи Гомез го пречекува како гостин. Ернани му се претставува и се труди да ги испровоцира слугите и да го уапсат, но Руи Гомез сепак сака да го заштити. Ернани ѝ се лути на Доња Сол зошто се согласиса да се омажи за Руи, а таа му вика дека планира да се самоубие на свадбената ноќ. Ернани се премислува и тера да го прифати бракот. Руи Гомез е згрозен кога ќе дознае за врската меѓу Сол и Ернани, сметајќи го тоа како презир кон неговото гостопримство, но сепак продолжува да го штити Ернани. Доаѓа кралот за да го уапси Ернани, но Руи Гомез одбива да го предаде, цитирајќи ги законите за гости, кои, како што тврди, ги штитат неговите гости дури и од кралот. Кралот му се заканува на Руи Гомез, а Доња Сол го брани. Кралот му простува на Руи Гомез, но ја киднапира Доња Сол. Сам, Руи Гомез го ослободува Ернани, прво со намера да го пребие до смрт; но кога Ернани ќе дознае дека Доња Сол е киднапирана, инсистира да оди да ја спаси и ветува дека потоа ќе му се предаде на Руј Гомез. Ернани како залог за своето ветување му дава на Руи Гомез рог за да дувне во него кога тој мисли дека Ернани треба да умре.
Чин IV
По два месеци, во јуни 1519 година, во Ахен (главен град на Светото Римско Царство), Дон Карлос ги чека резултатите од империјалните избори; спречува заговор, а меѓу заговорниците се Дон Руи Гомез и Ернани. Ернани кој требало да го убие кралот, одбива наместо него тоа да го направи Дон Руи Гомез, кој пак бара да се поништи договорот. Дон Карлос е избран за император. Ги помилува заговорниците и го објавува бракот на Доња Сол со Ернани. Ернани го открива својот вистински идентитет: тој е Јован од Арагон, благородник роден во егзил; и сега нема намера за одмазда.
Чин V
Сол и Ернани се венчани, и додека уживаат во свадбената гозба, Ернани го слуша звукот на рогот од Руи Гомез. Ернани сака да испие отров, а Доња Сол се обидува да го убеди дека тој е нејзин и дека не мора да го слуша вујко ѝ. Но не може да го убеди. Доња Сол, во шок од одлуката на Ернани да се самоубие, пие половина од отровот. Ернани ја пие другата половина и умираат во прегратка. Руи Гомез де Силва се самоубива.
Ликови
Дон Карлос е измислена верзија на вистинскиот крал Карлос I, подоцна ќе стане цар на Светото Римско Царство - Карло V. Дон Руи Гомез де Силва, војводата од Пастрана, името го добил по вистински војвода со тоа име, но измислениот лик во 1519 година е старец, а вистинскиот де Силва бил тогаш цицалче. Името на Ернани доаѓа од баскиски град каде што еднаш Иго престојувал.
NGC 6764
NGC 6764 — спирална галаксија во соѕвездието Лебед, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6764 се споменува и како UGC 11407, MCG 8-35-3, CGCG 256-7, IRAS 19070+5051.
Откривање
Телото е откриено на 4 јули 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 8 м 16,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +50° 55' 59"". Положбениот агол на објектот е во износ од 62°.
Други поделби
Проучување на NGC 6764 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62806. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 54; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3554. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 814.
Нурлан
Нурлан (норвешки: Nordland = „северен крај“) е округ во северниот дел на Норвешка. Административен центар е Буде. Бројот на жителите во Нурдланд според пописот извршен во 2004 година изнесувал 237.057 а површината 38.456 км2. Од 1995 г. островот Јан Мајен административно станал дел од округот Нурлан.
Грбот потекнува од 1965 година и на него е прикажан традиционалниот брод за оваа област - нурлански брод.
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 99 (Битола)
'''Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 99 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 121 во Битола.
Чернобил (минисерија)
Чернобил (Chernobyl) — историска драмска минисерија од пет дела, создадена од американскиот телевизиски канал HBO во соработка со британската телевизиска мрежа Скај и посветена на несреќата во Чернобил во 1986 година, елиминирање на последиците од оваа несреќа и истрага за нејзините причини. творецот и сценаристот на „Чернобил" бил Крег Мејзин, а режисерот Јохан Ренк . Улогите ги играле Џаред Харис, Стелан Скарсгард, Емили Вотсон, Пол Ритер и други. Серијата била снимена на територијата на Литванија, особено во атомската централа Игналина . Премиерата на „Чернобил" се одржала на 6 мај 2019 година во САД и на 7 мај 2019 година во Велика Британија. Серијатљ „Чернобил“ добил позитивна критика на глобално ниво.
NGC 2153
NGC 2153 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2153 се споменува и како ESO 86-SC43, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2153 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m. NGC 2153 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 57 м 51,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 24' 3".
Други поделби
Проучување на NGC 2153 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8904.
Годемарци
Годемарци (словенечки: Godemarci) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Хан. Минден
'''Хан. Минден (скратено за Хановерш Минден, нарекуван и само Минден'''; Hann. Münden) — град во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сместен е во округот Гетинген на вливот на реките Фулда и Вера, кои заедно ја образуваат реката Везер. Поради тоа градот понекогаш е нарекуван „град на трите реки“.
Име
Градот на името првично бил Минден (Münden). Често бил помешуван со Минден (Minden), кој исто така е сместен на реката Везер и понекогаш со Минхен (германски: München). Официјалното име на градот било променето во Хановерш Минден (во текот на век кога бил во рамките на Кралството Хановер) со цел да се разликува од прускиот град Минден (кој слично се изговара). За да се избегне конфузија со Хановер-Шминден, Хановер-Минден, Хановер кај Минден и Хановер кај Минхен, името на градот било скратено од Хановерската јужна железница на Хан. Минден на патничките билети по отворањето на линијата на 8 мај 1856 година, што станало официјално име во 1991 година. Жителите главно својот град го нарекуваат само Минден.
Историја
Местото било првпат споменато во декретите на поклон на Џимунди на епархијата во Фулда во 802 година.
Градските права веројатно биле доделени во текот на втората половина на век.
Главни знаменитости
Многу туристи го посетуваат градот за да ги видат некои од 700. добро зачувани фахверк средновековни куќи.
Големата лутеранска црква „Св. Власиј“ (- век), во готски стил, го содржи саркофагот на војводата Ерик I од Брауншвајг-Каленберг (п. 1540).
Други знаменитости се:
Збратимени градови
Хан. Минден е збратимен со следниве градови:
Општина Косел
Општина Косел — поранешна општина во Југозападна Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Охрид. Локалното и поширокото население не било задоволно од ова припојување. Центар на општината било селото Косел.
Населени места
Во Општина Косел спаѓале следниве села: Вапила, Расино, Завој, Речица, Плаќе, Свиништа, Скребатно, Сирула, Опеница, Куратица и Косел.
Население
Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, Општина Косел има 1.369 жители, од кои:
Куп на Македонија во кошарка 2000
Купот на Македонија 2000, или Центро Унион Куп поради спонзорски причини, - 8. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир бил одигран во Спортската сала Јане Сандански во Скопје. Турнирот бил во организација на КК МЗТ Аеродром. Победничкиот пехар, кој бил преоден, бил доделен од страна на дневниот весник „Вечер“ како покровител на турнирот. Во ова издание првак бил МЗТ Аеродром.
Бабјак (село)
Бабјак — село во Општина Белица.
Проскомидија
Проскомидија (προσκομιδή - принесување) — прв дел од светата литургија.
Проскомидијата потекнува од обичајот на старите христијани да принесуваат леб, вино и сè што е потребно за службата на литургијата. Самиот леб, што се користи во неа, се нарекува просфора (поскура), што значи: принесување. Лебот (поскурата) мора да биде квасен (нараснат), чист, пченичен. Самиот Исус Христос зел квасен леб за да ја усоврши светата тајна на причестувањето.
Поскурата е тркалезна и се состои од два дела кои ги симболизираат двете природи на Исус Христос - божествената и човечката. На горната страна на поскурата има печат со прикажан крст и во неговите агли - почетните букви од името на Христос Спасителот: ИС. ХР и грчките зборови: НИ-КА; што значи: Исус Христос победува. Виното за причест е од грозје, црвено, бидејќи црвената боја ја претставува бојата на крвта. Виното се меша со вода како сеќавање на фактот дека од прободеното ребро на Исус Христос на крстот течело крв и вода.
За проскомидијата се употребуваат пет поскури во спомен на тоа како Христос на чудесен начин нахранил повеќе од пет илјади луѓе со пет леба, а овој настан му дал повод на Исус Христос да го поучи народот за духовната ситост и за нераспадливата, духовна храна, која се подава во тајната на светата причест (Јован 6: 22-58). За самото причестување секогаш се користи една поскура (Агнец), според зборовите на апостол Павле: „Еден леб, а ние многу сме едно тело; зашто сите ние се причестуваме од еден леб“ (1. Кор. 10:17), и според нејзината големина, поскурата треба да одговара на бројот на причесниците.
Редослед на проскомидијата
Подготвувајќи се за службата на литургијата, свештеникот и ѓаконот ги читаат таканаречените „исходни“ молитви пред затворените царски двери и се облекуваат во олтарот во свештени одежди. Потоа свештеникот оди кон жртвеникот, го благословува почетокот на проскомидијата, ја зема првата поскура и со копје ја дели на три крста, велејќи: „Во спомен на Господа и Бога и Спасителот наш Исус Христос“. Од таа поскуфа свештеникот со копје ја изрежува средината, во облик на коцка, изрекувајќи ги зборовите на пророкот Исаија: „Како овца ќе го одведат на колење и како Јагне не ја отвори устата своја пред оние што го стрижат. Во Неговото смирение беше донесен Неговиот суд, и кој ќе го објави Неговото потекло? (Ис. 53, 7-8). Овој коцкест дел од поскурата се нарекува Агнец (Јован 1:29) и се остава на дискосот. Потоа, свештеникот крстообразно го пресекува Агнецот од долната страна со зборовите: „Тој се принесува како жртва на Јагнето Божјо, кое ги зема гревовите на светот“, и ја прободува десната страна на Агнецот со копје, изговарајќи ги зборовите на евангелистот: „Еден од војниците му ги прободе ребрата со копје и веднаш излезе крв и вода (Јован 19:34), а тој што виде - посведочи, и све­доштвото му е вистинско; и знае дека ја кажува вистината, за да поверувате вие.“ (Јован 19:35); слично на тие зборови, во чаша (путир) тура вино измешано со вода.
Од друга поскура, наречена „Богородичина“, свештеникот зема една честица во чест наБогородица и го става на десната страна на Агнецот на дискосот. Од третата поскура се земаат девет честици во чест на светите: Јован Крстител, пророците, апостолите, светителите, мачениците, преподобните, бесребрениците, богоотците Јоаким и Ана и светителите чија литургија се служи (Св. Василиј Велики или Св. Јован Златоуст). Овие честици се поставуваат на левата страна на Агнецот на дискосот, по три честици во ред. Од четвртата поскура се зема честица за живите и се става под Агнецот на дискосот; од петтата - за мртвите и се става под честицата извадена за живите. На крајот, од поскурата се вадат честици кои ќе им бидат дадени на верниците; истовремено се чита пригодното „сеќавање“ за здравје и спасение на живите и за упокојување на починатите Божји слуги; честиците од овие поскури се поставуваат заедно со честиците извадени од четвртата и петтата поскура.
На крајот од проскомидијата, свештеникот го благословува кадилото со темјан и окадувајќи ја ѕвездата, ја става над Агнецот и честиците, за да ги зачува во ред, ги покрива дискосот и путирот со две неголеми покривки, а одозгора со уште еден малку поголем, наречен „воздух“, кади пред даровите и го моли Господа да ги благослови принесените дарови, спомнувајќи ги понудените дарови, за кого се принесени, како и да го направи достоен за свештенодејство на божествените Тајни.
Употребените свештени предмети користени за време на проскомидијата и чиновите имаат симболично значење: дискосот ја претставува и Витлеемската пештера и Голгота, ѕвездата - Витлеемската ѕвезда и Крстот, покривките - породилни пелени, пелени и плаштеница, што биле во гробот на Исус Христос, путирот - чашата, во која свештенодејствувал Исус Христос, подготовка на Агнецот - судот, страдањето и смртта на Исус Христос, и неговото прободување со копје - прободување, што го направил еден од војниците. на неговото тело. Соединувањето на сите честици во одреден редослед на дискосот ја означува целата црква Божја, чии членови се: Божјата Мајка, ангелите, сите свети Божји угодници, сите верници христијани - живи и мртви, а нејзината глава - самио Господ нашиот Спасител. Кадењето го претставува осенувањео на Светиот Дух, чија благодат се појавува во тајната на причестувањето.
Доколку служат неколку свештенослужители, само еден ја врши проскомидијата; другите имаат право да кажат имиња за живи и упокоени членови на Црквата при вадењето на соодветните честици.
NGC 358
NGC 358 — тројна ѕвезда во соѕвездието Касиопеја, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 4 февруари 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 5 м 10,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 62° 1' 16".
Други поделби
Проучување на NGC 358 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 16; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4021. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 596.
Варадамудра
Варадамудра ― мудра и означува гест со рака и симболизира доделување благодети. За варадамудра се користи десната рака. Таа е испружена, со најгорната дланка и со прстите насочени надолу. Варадамудра и абхајамудра се најчестите од неколкуте други мудри видени на божествените фигури во уметноста на индиските религии.
Често отворената рака е прикажана со пупка од лотос во средината.
Артилериска бригада на четириесет и втората дивизија
Прва артилериска бригада на четириесет и втората дивизија на НОВ — бригада на НОБ во Македонија. Таа е една од неколкуте артилериски бригади кои оперирале на територијата на Македонија за време на НОВ.
Историјат
Првата артилериска бригада на 42 дивизија е создадена на 18 февруари 1945 година. Бригадата произлегла од Вториот дивизион на Првата артилериска бригада и била формирана во Наставниот центар бр. 6 на Скопското кале. Оваа бригада настала по расформирањето на Првата артилериска бригада бидејќи истата учествувала на божиќните простести.
Командант на оваа бригада бил Георги Сапунџиев, на функција бил од 18 февриари до март 1945 година, а потоа го заменил Стево Златар. Политички комесар на бригадата до март бил Бранко Богдански, а после март бил Петко Лаковиќ, а негов заменик бил самиот Бранко Богдански. Од 16 февруари до март началник на штабот бил Стојан Хаџи Василевски, а после март бил Светослав Мирчев.
Формациски бригадата била дел од 42 дивизија во составот на 15 корпус, кој пак бил на Сремскиот фронт. На 20 февруари ГШ на АВНОЈ дала наредба Корпусот и неговите единици да одат на Сремскиот фронт. На 23 февруари бригадата пристигнала во Врање, а на 2 март била во Белград. Тогаш имала 1270 борци, 200 коњи и 35 запрежни коли. Во Белград добила ново советско оружје и започнала обука и спремање за борба. Тогаш вооружувањето било 4 хаубици 122 мм, 4 топа од 76 км, 20 противтенковски топа од 45 мм, 8 противтенковски топа ЗИС од 76 мм, 12 минофрлачи од  120 мм и 50 минофрлачи од 82 мм. За време на Сремскиот фронт, само 3 погинале.
Сланина
Сланина е еден вид на месо, направена од свинско месо. Сушените сланини содржат голема количина сол во расолу или во суво пакување. Од оваа постапка се прави свежи сланина. Варените сланини се подготвени да се јадат, но сѐ уште може да се готват пред јадење.
Сутрајана
Сутрајана ― индо-тибетска трикратна класификација на јаните. Јана е будистички начин на вежбање што води до остварување на празнината. Трите јани на Сутрајана се Сравакајана или Пратјекабудајана, Махајана и Ваџрајана. Третата Јана, Ваџрајана, се состои од Тантрајана и Дзогчен.
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 97 (Битола)
'''Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 97 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 122 во Битола.
Список на државни водачи во 357 година
Ова е список на државни водачи во 57 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Тромс
Тромс (норвешки: Troms) — поранешен округ во северниот дел на Норвешка. На 1 јануари 2020 година Тромс се обединил со соседниот округ Финмарк, создавајќи го новиот округ Тромс и Финмарк. Административен центар бил градот Тромсе. Бројот на жители во Тромс во 2014 година изнесувал 161,771, а површината 25.877 км2.
Името го добил според малиот остров Тромсеја.
Грбот потекнува од 1960 година и на него се наоѓа грифон.
Тромс имал вкупно 24 општини.
Глобока
Глобока (словенечки: Globoka) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Волфганг Амадеус Моцарт
Волфганг Амадеус Моцарт (германски: Wolfgang Amadeus Mozart; Салцбург, —  во ) — австриски композитор, автор на 179 музички дела кој се смета за еден од најголемите композитори на европската класична музика. Тој создал неверојатно големо дело на камерни, симфониски, религиозни и оперски дела за различни соло инструменти, особено за пијано.
Детство
Вофганг Амадеус Моцарт е роден на 27 јануари 1756 година од татко Леополд Моцарт (1719–1787) и мајка Ана Марија, моминско презиме Пертл (1720–1778), во Салцбург.
На денот на погребот, Виена не му се оддолжила на човекот кој нејзиното име го прославил низ целиот свет. Моцарт бил погребан во заедничката гробница за сиромашни, а неговиот сандак никој не го испратил, освен неговото куче. Негови најпознати дела се оперите „Волшебната флејта“, „Свадбата на Фигаро“ и „Дон Жуан“.
Влијание и значење
Гете имал високо мислење за творештвото на Моцарт кого го сметал за гениј. Според него, сите Моцартови дела имаат трајна вредност чија творечка сила ќе се пренесува од поколение на поколени и веројатно никогаш нема да се потроши.
Коатик (ѕвезда)
Коатик е име дадено на претпоставена ѕвезда која го создала Сонцето, а потоа експлодирала како супернова. Коатик би била триесет пати поголема од Сончевата маса, а додека била на главната низа нејзините силни ветрови би го истиснале гасот од локалната маглина со што се родиле стотици ѕвезди, заедно со нашето Сонце. Претпоставките за постоењето на оваа ѕвезда и нејзините одликите биле изведени од присуството на алуминиум-26 во метеоритите, кој бил исфрлен од ветровите на огромната ѕвезда.
Име
Коатик (Cōātlīcue) е мајка на Сонцето во космогонијата на Ацтеките.
Ова име е неофицијално и било предложено од Матие Гунел и Жорж Мејнет, авторите на една статија во списанието „Астрономија и Астрофизика“.
NGC 4170
NGC 4170 — ѕвезда во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4170 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4170 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1988. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Куково Градиште (Кнежево)
Куково Градиште — градиште од доцноантичко време во атарот на селото Кнежево, Македонија. На зарамнетото плато со простор од 100 на 80 метри на високиот рид што се наоѓа на 1 километар источно од селското училиште се гледаат остатоци од масивни темели на бедем ѕидан од камен и варов малтер. Речиси по целата површина има фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди.
Луис I (Шпанија)
{| align=right
Луис I од Шпанија бил крал на Шпанија од 14 јануари до 31 август 1724 година. Луис е роден на 27 август 1707 година во Мадрид како принц на Астурија. Тој е најголемиот син на Филип V од Шпанија и Марија Луиза Савојска. Кога неговата мајка починала тој имал само седум години а татко му се оженил за Елизабет Фернезе. Во 1722 година Луис се оженил за Луиза-Елизабет Орлеанска, ќерка на Филип II Орлеански, со која немале деца. На 14 јануари 1724 година Филип V од Шпанија абдицирал во корист на својот син, кој пак бил објавен за крал на Шпанија под името Луис I. Но по седум месеци се наложило неговиот татко повторно да се врати на престолот бидејќи Луис починал од вариола.
Опсада на Никомедија
Позадина
Од 1299 година, новосоздадената империја на Османлиите започнала да ги освојува териториите на Византиското Царство. По неколкуте успешни победи на Османлиите, следувало и паѓањето на Никеја во 1331 година. По ова, прашање било кога ќе бидат освоени и соседните градови, односно распаѓање на Византија.
Опсада
Византискиот цар бил свесен дека не може да се справи со инвазијата на Османлиите. Тој на неколкупати направил обиди да го поткупи Орхан I, но сепак во 1337 година Никомедија била нападната по кое градот бил предаден на Османлиите. Ова претставувало уште еден голем пораз за Византија. Таа по битката ја загубила и својата последна тврдина во Анадолија.
Последици
По паѓањето на Никомедија, положбата на Византија била во залудна состојба. За разлика од 1096 година, Византија во тоа време имала сосема малку територии, со исклучок на неколку градови во Пелопонез. Од својата источна страна Византија била потиснета од Османлиите, а од својата северозападна страна на Србите и Унгарците. Прашање на време било кога конечно че се распадне империјата.
Ќорово
Ќорово (од 1982 г. офиц. Врхари, Върхари — поранешно село во Општина Белица.
Станча
Станча — село во Општина Ранковце, сместено во областа Славиште, во североисточниот дел на Македонија. Селото се наоѓа на јужните падини на планината Герман.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северозападниот дел на Општина Ранковце. Од самото општинско средиште Ранковце е оддалечено 18 километри. До почетокот на селото води асфалтен пат.
Селото е од ридско-планински разбиен тип со маала кои се протегаат од 800 до 1020 метри надморска височина и до нив се доаѓа до земјени патишта, кои не се во задоволителна состојба, особено за време на зимскиот период.
Историја
Се верува дека на местото на селото било населено уште од доцноантичко време. Според народното предание и верувања селото Станча, не е старо село, туку настанало како и соседното село П’клиште околу 1800 година. Основачи на селото биле четири семејства, доселени од други краишта, меѓутоа научните теренски истражувања не утврдиле дали селото се основало на атар на некое постаро запустено и раселено село. Македонскиот револуционер Ѓорче Петров, во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија од 1896 година, за селото наведено како Станци запишал дека е мало село над селото Дурачка Река, распрснато околу изворите на станечката река и по станечката шума во која што меѓу буките има и дрвја од кои прават обрачи за бочви.
Стопанство
Во селото нема никакви стопански и услужни објекти, а населението главно се занимава со сточарство и шумарство.
Население
Бројот на жители во ова село бележи постојан пад, па така во 1961 година имало околу 130 жители, а според пописот во 2002 година, селото имало 23 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 8 жители, од кои 7 Македонци и 1 лице без податоци.
Родови
Селото Радибуш отсекогаш па сè до денес е населено исклучиво со Македонци од православна вероисповед, при што во селото има 9 родови, и тоа: Бучкинци кои слават Петковден; Гардинци кои слават Ѓурѓовден; Кулинци слават Свети Јован; Дупинци, Стамболијци, Трајковци, Петковци, Јакимови и Митринци кои слават Св. Архангел. Споменатите родови потекнуваат од четири доселени домаќинства, кои се населиле околу 1800 година, на земјиште кое што го крчеле (за обработка), а местото на потеклото не го знаат. Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Ранковце, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка, додека во периодот по војната од 1957 до 1962 година селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Ранковце, каде што се наоѓало и во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото исто така било дел од тогашната општина Ранковце, во која покрај Станча се наоѓале и селата Ветуница, Вржогрнце, Гулинци, Љубинци, Одрено, Опила, Отошница, Радибуш и Ранковце. Самата Општина Ранковце била дел од Кривопаланечката околија. Општината Ранковце постоела и во периодот 1950-1952 година.
Гергели Харсањи
Гергели Харсањи (роден на 3 мај 1981 година) е унгарски ракометар за Татабања и унгарската репрезентација.
Кариера
Гергели Харсањи ја започна својата професионална кариера во неговиот роден град клубоѕ Њиреѓхази, пред да се пресели во Плеер. Тој помина една деценија со тимот и го освои бронзениот медал на Унгарија во 2007 година. Тој потпиша договор со Ференцварош во летото 2009 година, меѓутоа, откако беа откриени финансиски тешкотии со клубот, Харсањи беше пренесен на Татабања-Карбонекс КЦ во зимскиот распуст за да ги олесни растечките проблеми во клубот.
Неговиот прв голем меѓународен турнир биле Летните олимписки игри 2004, каде што унгарскиот тим го освоил четвртото место. Учествувал на две Европски првенства (2006, 2012), две Светски првенства (2009, 2011) и две Олимписки игри (2004 и 2012).
Марио А. Фереро
'''Марио А. Фереро''' (Mario A. Ferrero; 1904 - 1965) — италијански астроном кој работел во опсерваторијата „Хајделберг-Кенигштул“ при Хајделбершкиот универзитет. Во 1930 г. заедно со истакнатиот астроном Макс Волф пронашол 2 астероида. Во следниот период од животот предавал физика на Торинскиот политехнички универзитет.
Во негова чест е наречен астероидот 7684 Мариофереро.
Јоханес Цукерторт
Јоханес Херман Цукерторт (роден на 7 септември 1842 - починал на 20 јуни 1888) — водечки германски шаховски мајстор со полско и еврејско потекло. Тој бил еден од водечките светски шахисти во периодот од од 1870-тите и 1880-тите. Во 1886, загубил од Вилхелм Штајниц во мечот за светски првак, кој бил првиот официјален меч за светски првак.
Рани години и универзалното знаење
Цукерторт е роден на 7 септември 1842 во Лублин, Полска. Тој изјавил дека неговата мајка била бароницата Крижановска. Татко му бил протестантски мисионер од еврејско потекло. Во тоа време, христијанската мисија меѓу еврејското население во Полска, која била под руска окупација, се сметало за незаконска активност. Поради тоа, семејството Цукерторт емигрирало во Прусија. Во 1861, се запишал на Универзитетот во Вроцлав на којшто студирал медицина. Подоцна тврдел дека ги завршил студиите, но тоа е спорно. Во секој случај, во Вроцлав се запознал Адолф Андерсен, па за кратко време го засакал шахот.
Оваа нова страст, не го спречила Цукерторт да пројавува интерес во другите области. Тој научил многу јазици (можеби дури 14). Тој се борел на страната на Прусија, во војните против Австрија, Данска и Франција. Бил одличен во мечување, а бил и одличен стрелец. Еднаш, за малку ќе загинел на бојното поле, а бил одликуван за јунаштво дури 9 пати. Цукерторт се интересирал за музиката, а бил доста успешен пијанист и кратко време музички критичар. Имал време и за политичка активност, па пишувал за весникот на Бизмарк Општ весник (германски: Allgemeine Zeitung), а бил и водечки говорник во врска со затворската реформа во земјата.
Шаховска кариера
Во Вроцлав, Цукертрт се сретнал со водечкиот шахист во тоа време Адолф Андерсен и студирал со него. Меѓу најзначајните партии, кои ги играл, тој играл против Андерсен и го победил во 1866 година. Во 1868 година загубил во меч против Андерсен, со резултат од три победи, осум порази и едно реми, а во 1871 конечно го победил со резултат 5-2, без ниту една партија реми. Во 1867 се преселил во Берлин, а во 1872 година во Лондон. Истата година, одиграл меч против Вилхелм Штајниц, во кој загубил со 9-3 (1 победа, 7 порази и 4 реми партии).
Иако Цукерторт ги загубил и двата одиграни меча против Штајниц, тој покажал дека е супериорен во однос на другите шахисти во 1870-тите и раните 1880-ти. Во овој период, турнири на кои играле најдобрите шахисти биле ретки, па најдобрите настапи на Цукерторт биле во мечеви, како оние против Андерсен во 1871 и Џозеф Хенри Блекберн во 1881 година (6 победи, 2 порази и 5 реми партии). Покрај ова, Цукерторт бил и еден од најдобрите турнирски шахисти во тоа време, завршувајќи како трет на турнирот во лондон во 1872 (веднаш зад Штајниц и Блекберн), прв на турнир во Келн во 1877, втор на турнир во Лајпциг, одржан истата година, на делба на прфвото место со Шимон Винавер на меѓународниот шаховски конгрес во Париз во 1878, а притоа победувајќи го Винавер; меѓу другите подобри резултати се и второто место на турнир во Берлин во 1881 (веднаш зад Блекберн), делбата на четвртото место на турнир во Виена и првото место на турнир во Лондон во 1883, на кој завршил со дури 3 бода повеќе од Штајниц. Оваа победа била можеби неговиот најголем успех. Со успешност од 22/26, завршил 3 бода пред Штајниц, кој бил втор со успешност од 19/26. Овој турнир потврдил дека во тоа време, Штајниц и Цукерторт биле убедливо најдобрите шахисти во светот, што довело до одигрувањето на меч за светски првак меѓу нив двајцата.
По овој пораз, здравјето на Цукерторт се влошило, па бил многу послаб шахист во преостанатите две години од животот. неговите заболувања биле дијагностицирани како ревма, коронарна срцева болест, бубрежни проблеми и артериосклероза. Резултатите кои ги постигнал на турнирите на кои учествувал биле скромни: седмо место на турнир во Лондон во 1886, трето во Нотингем истата година, петнаесетто место во Франкфурт и четврто во Лондон во 1887 година, како и седмото место на турнир во Лондон во 1888. Во 1887, Цукерторт го загубил мечот кој го одиграл против Блекберн загуби натпревар во 1887 (1 победа, 5 порази и 8 реми партии).
Лошоото здравје и недостигот на физичка издржливост биле една од двете долгорочни слабости на Цукерторт. Некои коментатори сметаат дека неговата болест се должи на убедливиот пораз во мечот против Штајниц во 1872; слабата игра во последните 3 партии на турнирот во Лондон во 1883, на кој добил 22 од првите 23 партии, па благодарение на оваа добра игра, трите порази во последните три партии се покажале како недоволни да го загуби првото место; лошата игра во мечот за светски првак против Штајниц во 1886, во која не успеал да ја искористи воведната предност од 4-1. Неговата друга слабост била тоа што, додека никој друг немал поголем напаѓачки талент од него, тој никогаш не успеал истиот да го покаже пред Штајниц, па овој често му манверирал прилично едноставно.
Стил на игра
Цукерторт имал посебен талент за напаѓачки стил на игра, но за разлика од поголемиот број на шахисто со овој стил на игра, тој се отворал со потези како 1.c4 и 1.Sf3 кои водат до затворена и полузатворена игра, но нудат можност за транспозиции во отворена игра. Во раните 1880-ти, отворањето со потегот 1.Sf3 било познато како како „Цукертортово отворање“, но по 40 години станало попознато како Ретиево отворање.
Цукерторт бил и добар играч во шах на слепо. Во 1876, одиграл 16 партии на слепо, добивајќи 12, а губејќи само една.
Подоцнежни години
Цукерторт починал на 20 јуни 1888 во Лондон од церебрално крварење по одигрувањето на партија во познатиот ресторан во тоа време Симпсонс на Стренд. Погребан е на гробиштата Бромптон во Лондон.
Интересно
Се зборува дека Штајниц и Цукерторт, кои биле присутни на иста вечера, при здравицата и двајцата биле поздравени како „најдобар шахист во светот“. Истражувањата на Едвард Винтер покажуваат дека оваа приказна била „украсена“.
IC 205
IC 205 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 205 се споменува и како ESO 436-30, MCG -5-25-8.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јануари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 205 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 205 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 31 м 2,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -28° 43' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 79°.
Кристина Коменчини
Кристина Коменчини (Cristina Comencini),  е италијанска филмска режисерка, сценарист и романописец.
Животопис
Таа е една од четирите ќерки на италијанскиот филмски режисер Лујџи Коменчини.
Филмот на Криста Коменчини од 2005 година, „Sверот во срцето“, снимен според сценариото адаприрано од нејзиниот истоимен романroman роман, бил номиниран за Оскар за најдобар странски филм.
Нејзиниот следен филм  Кога ноќта , исто така работен според сценарио од нејзиниот роман објавен во САД со наслов „Другиот печат“, е предвидено да се натпреварува на конкуренција на 68 -отВенецијански филмски фестивал
NGC 6765
NGC 6765 — планетарна маглина во соѕвездието Лира, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Финмарк
Финмарк (норвешки: Finnmark) е округ на крајниот север на Норвешка. Административен центар е Вадсе. Бројот на жителите во Финмарк според пописот од 2004 година изнесувал 73.210 а површината 48.618 км2.
NGC 6765
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6765 се споменува и како PK 62+9.1, CS=16.0.
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Финмарк
Грбот потекнува од 1967 година и на него се наоѓа тврдината Вардехус.
NGC 6765
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6765 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m. NGC 6765 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,67'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 11 м 6,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 32' 47"".
Други поделби
Проучување на NGC 6765 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 118; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2640. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 275.
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 84-а (Битола)
'''Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 84-a — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 123 во Битола.