cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хронологија на пандемијата на коронавирус во Македонија
Август
На 18 август утврдени се 130 нови случаи: 40 во Скопје, 18 во Гостивар, по 13 во Штип и Тетово, 7 во Кичево, по 6 во Охрид и Куманово, по 5 во Виница и Прилеп, по 4 во Струга и Делчево, 3 во Битола, по 2 во Пробиштип и Кавадарци и по еден во Берово и Струмица. Почнале две лица: 70-годишен маж од Скопје и 75-годишен маж од Штип. Излекувани се 152 лица. Тој ден владата ги прифатила препораките на Комисијата за заразни болести дека наставата во основните и средните училишта за 2020-21 г. треба да се одвива семрежно. Исклучок биле учениците од прво до трето одделение, кои морале физички да ја посетуваат наставата, во училиштата со капацитет да ги спроведуваат безбедносните мерки, и со одобрение од родител. Кај учениците од оваа група со хронични болести, наставата морала да се одвива семрежно. Решено е безбедносниот протокол да се спроведува онаму кајшто постојат можности за негово спроведување, во склад со епидемиолошката состојба на нивното подрачје, но само ако училиштето поднесе барање до Министерството за образование и наука со образложение за нивниот капацитет и со добиено одобрение од владата, откако најпрвин ќе добие позитивна препорака од споменатото министерство и Министерството за здравство и Комисијата за заразни болести. Во училиштата со дуално образование, практичниот дел од наставата, во претпријатијата, да се одвива со физичко присуство на работно место, со почитување на општите протоколи за заштита и на протоколите на претпријатијата каде се изведува практичната настава.
На 19 август имало 108 нови позитивни случаи: 45 во Скопје, 18 во Куманово, 11 во Штип, 9 во Гостивар, по 4 во Делчево, Велес и Струга, по 3 во Свети Николе и Прилеп, по 2 во Виница, Тетово и Струмица и еден во Дебар. Имало два смртни случаја: мажи од Куманово на возраст од 64 и 72 години. Излекувани се 112 пациенти.
На 20 август се јавиле 118 новозаболени: 55 во Скопје, 12 во Куманово, 9 во Прилеп, 6 во Тетово, 5 во Штип, по 4 во Кичево и Кавадарци, по 3 во Виница и Охрид, по 2 во Крива Паланка, Велес, Делчево и Гостивар и по еден во Свети Николе, Кратово, Пробиштип, Берово, Битола, Струга, Дебар и Кочани. Починале тројца: 82-годишен маж од Штип, 74-годишен маж од Струга и 64-годишен маж од Тетово. Дента оздравеле 127 пациенти.
На 21 август имало 115 нови позитивни случаи: 32 во Скопје, 14 во Штип, 11 во Гостивар, 10 во Тетово, по 8 во Берово и Дебар, 7 во Куманово, 4 во Свети Николе, по 3 во Крива Паланка, Гевгелија, Охрид, Делчево и Кичево, по 2 во Велес и Прилеп и по еден во Пробиштип и Кочани. Починале тројца: двајца мажи од Скопје (на 68 и 62 години) и 68-годишен маж од Струга. Оздравеле 225 пациенти. Заклучно со тој ден направени се вкупно 134.318 тестови.
На22 август се јавиле 159 новозаболени: 32 во Скопје, 25 во Куманово, 22 во Гостивар, 15 во Струга, по 9 во Тетово и Берово, 8 во Штип, 7 во Прилеп, по 5 во Гевгелија и Кавадарци, по 4 во Делчево и Охрид, 3 во Кичево, по 2 во Виница, Велес, Кочани и по еден во Струмица, Радовиш, Пехчево, Битола и Дебар. Починале шест лица: четворица мажи од Скопје (на 77, 80, 85 и 86 години), 76-year-годишен маж од Штип и 61-годишен маж од Гостивар. Се опоравиле 75 лица.
На 23 август имало 137 нови случаи: 53 во Скопје, 19 во Куманово, 10 во Гостивар, 8 во Штип, 7 во Битола, по 6 во Свети Николе и Велес, 5 во Делчево, 4 во Тетово, по 3 во Македонски Брод и Кичево, по 2 во Гевгелија, Берово, Струга, Неготино, Крива Паланка и Пробиштип и еден во Струмица. Имало еден смртен случај: 63-годишен маж од Дебар. Оздравеле 58 пациенти.
На 24 август се јавиле 78 нови случаи: 28 во Скопје, по 8 во Прилеп и Гостивар, 5 во Куманово, по 4 во Дебар, Тетово и Берово, по 3 во Кичево и Делчево, по 2 во Неготино, Кавадарци, Кочани и по еден во Битола, Охрид, Македонски Брод, Радовиш и Пробиштип. Починале четири лица: двајца мажи од Гостивар (на 82 и 71 години), 73-годишна жена од Тетово и 68-годиша жена од Куманово. Излекувани се 40 лица.
На 25 август болеста е утврдена кај уште 127 лица: 38 во Скопје, 23 во Куманово, 15 во Прилеп, 12 во Гостивар, 8 во Тетово, 5 во Велес, по 3 во Штип, Берово, Делчево, Пробиштип и Свети Николе, по 2 во Пехчево и Струга и по еден во Дебар, Неготино, Виница, Струмица, Кавадарци, Охрид и Битола. Починале петмина: 69-годишна жена од Крива Паланка, 70-годишен маж од Скопје, 69-годишен маж од Неготино и двајца мажи од Гостивар (на 63 и 77 години). Оздравеле 60 пациенти.
На 26 август имало 119 нови случаи: 53 во Скопје, 13 во Прилеп, 9 во Куманово, по 6 во Гостивар и Делчево, 5 во Берово, по 4 во Штип и Тетово, по 3 во Кочани, Свети Николе и Кичево, по 2 во Струга, Пехчево и по еден во Неготино, Радовиш, Велес, Охрид, Крива Паланка и Битола. Имало пет смртни случаи: двајца мажи од Скопје (на 50 и 49 години), 82-годишен маж од Прилеп, a 63-годишен маж од Куманово и 46-годишна жена од Тетово. Од болеста се опоравиле 297 лица. Тој ден Министерството за образование и наука соопштило дека учебната 2020/21 година ќе започне на 1 октомври наместо на вообичаениот 1 септември. Биле усвоени и протоколите за физичката настава.
Монтевидео, или новата Троја
Монтевидео, или новата Троја (Montevideo, ou une nouvelle Troie) ― роман на Александар Дима од 1850 година. Станува збор за историски роман за Уругвајската граѓанска војна, каде што уругвајските претседатели Мануел Орибе и Фруктуозо Ривера го оспорувале владеењето на земјата. Името поставува напоредништво со Тројанската војна, бидејќи Орибе го држел Монтевидео, главниот град на Уругвај, под опсада долги години (позната како Големата опсада на Монтевидео).
Заплетот на книгата прави резиме на историјата на Уругвај, од шпанската колонизација до Граѓанската војна. Така, Хуан Мануел де Росас, Хуан Факундо Кирога, Хосе Хервасио Артигас, Бернардино Ривадавија и Џузепе Гарибалди се третираат како книжевни ликови. Дима ги опишува Артигас и Росас како варвари, а Монтевидео како извор на цивилизацијата. Слична дихотомија помеѓу цивилизацијата и варварството била тема на Факундо, друга антирозистичка книга објавена од Доминго Фаустино Сармиенто во 1845 година. Дима го опишал Росас, кој го поддржувал Орибе, како кукавица кој ја избегнал Аргентинската војна за независност и ја презел контролата врз Буенос Аирес со варварска орда, а Монтевидео како јуначки град кој стои против него.
Дима никогаш не бил во Уругвај, ниту пак знаел од прва рака за војната. Неговата работа се засновала на извештаите на антирозистот Мелчор Пачеко, кој барал француска поддршка против Росас, и на тој начин ги извртувал информациите за администрацијата на Росас за да добие таква поддршка. Веројатно сличностите со книгата на Сармиенто биле воведени од книгата на Пачеко, бидејќи би било малку веројатно дека Дима го прочитал делото на првиот.
Книгата е уредувана двапати во Аргентина, еднаш во текот на 1960-тите и повторно во 2005 година. Превод на англиски јазик е достапен за Amazon Kindle од 2019 година.
Есен (појаснување)
Есен може да се однесува на следново:
Шлебен
Шлебен (Schlöben) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Шлебен се наоѓа на јужните падини на Велмисе и северно од автопатот А4.
Општински единици
Во општината има шест села: Гребен, Рабис, Трокхаузен, Меневиц, Шлебен и Цетниц.
Фудбалот во 1921 година
1921 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
NGC 2083
NGC 2083 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2083 се споменува и како ESO 57-EN14.
Откривање
Објектот е откриен во декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 39 м 59,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 44' 16".
Други поделби
Проучување на NGC 2083 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9167.
Селиште (Дрвош)
Селиште — археолошко наоѓалиште во Дрвош, Општина Босилово.
Претставува населба и некропола од средновековно време. Се наоѓа на 1 км североисточно од селото, на пространа тераса со површина од 200 × 200 м, на која има грамади од кршен камен, а на источниот крај гробови.
Географија на Азија
Географијата на Азија ги опишува географските одлики на Азија, централниот и источниот дел на Евроазија, во која територија спаѓаат околу педесет земји.
Граница
Земјината маса на Азија не е збир на копнените маси на секој нејзин регион, кои се дефинирани независно од целото. На пример, границите на Средна Азија и Блискиот Исток зависат од тоа кој ги дефинира и за каква цел. Овие различни дефиниции генерално не се рефлектираат на картата на Азија како целина; на пример, Египет е типично вклучен на Блискиот Исток, но не и во Азија, иако Блискиот Исток претставува дел од Азија.
Демаркацијата меѓу Азија и Африка е провлак на Суец и Црвеното Море. Границата со Европа започнува со крајбрежјето на источното Средоземје, иако Турција на Блискиот Исток се протега делумно на Егејските острови и го вклучува Истанбул на европската страна на Босфор от. На север границата меѓу континентите Азија и Европа обично се смета дека минува преку Дарданелите, Мраморното Море, Босфорот, Црното Море, Кавказ, Каспиското Море, реката Урал до нејзиниот извор и долга граница генерално следејќи ја источната страна на Урал до Карско Море, Русија. Северноледениот Океан е северната граница. Беринговиот теснец ја дели Азија од Северна Америка.
На југоисток од Азија се наоѓаат Малајскиот полуостров (граница на континентална Азија) и Индонезија (поранешна Источна Индија), огромна нација меѓу илјадници острови на Сунда, големи и мали, населени и ненаселени. Австралија во близина е различен континент. Тихоокеанските острови североисточно од Австралија, далечински отстранети од Јапонија и Кореја, повеќе припаѓаат на Океанија отколку на Азија. Од Индонезија границата се протега по должината на Индискиот Океан до Црвеното Море. Повеќето острови во Индискиот Океан се азиски.
Општи димензии
Површината на картата на копното Азија е целосно содржана во геодетски четириаголник формиран од сегменти на географска ширина што минуваат низ нејзините северни и јужни крајности и сегменти на должина што минуваат низ источните и западните крајности. ’Ртот Чељускин е на 77 ° 43 ′ север; ’Ртот Танџунг Пијаи на Малајскиот полуостров е на 1 ° 16 ′ север; ’ Ртот Баба во Турција е на 26 ° 4 ′ E; ’Ртот Дежњов е на 169 ° 40 ′ W;. Континентална Азија се движи низ околу 77 ° географска ширина и 195 ° должина, со растојанија од околу 8.560 километри должина и 9,600 километри ширина, или 8.700 должина и 9,700 километри ширина според Пирсон.
Индонезија на југоисток, земја што се состои од илјадници острови, додава значителна количина територија на континентална Азија и ја протега екстремната азиска географска ширина на југ. Географската природа на земјата покренува такви прашања како на пример дали морето и морското дно се сметаат за дел од Азија. За границата Австралија - Индонезија сè уште се преговара. Во моментов, договорот од 1997 година останува нератификуван. Бидејќи има прашања за правата на риболов во водите и правата на минерали во морското дно, се водат преговори за две различни граници, една за колоната за вода и една за морското дно. Најјужната граница на морското дно е 10 ° 50 'S, географската ширина на точката A3, заедничката тројка на Австралија, Индонезија и Папуа Нова Гвинеја. Најјужната граница на колоната со вода е сè уште јужно во Точката Z88, 13 ° 56 '31,8 ".
Географски или традиционален поглед
Средновековните Европејци ја сметале Азија за континент. Европскиот концепт за трите континенти во Стариот Свет се враќа во класичната антика. Дефиницијата за континентите одамна е и останува првенствено царството на географите, вклучително и културните географи, како и физичките географи. Големо мнозинство на географи, преку скоро сите атласи и многу други публикации од „National Geographic “ до „ Светски факти“ на ЦИА и „Географски речник на Мериам-Вебстер“ ги дефинираат Европа, Азија и Африка како континенти.
Хеленско потекло
Системот за три континенти бил идеја осмислена во Архаична Грција, време на грчка колонијална експанзија и трговија низ Средоземјето и ширење на пишувањето. Пишувањето е предуслов на пишаната географија. Азија била изгубена за време на претходниот грчки мрачен век, период на морските пирати и дефанзивен парохијализам на копно. Претходната Микенска Грција оставила слаби записи за локалитет во подоцнежната Мала Азија, наречена Азија. Европа главно претставувала Грција, додека Либија претставувала мал регион на запад од Египет. Не постоела систематска дефиниција за „континент;“ сепак, грчките морнари правиле разлика помеѓу островите, nēsoi, наспроти копното, ēpeiros. Една етимологија го поврзува ēpeir- со истиот индоевропски корен од кој потекнува англискиот „над“. Ерменската форма значи „брег, крајбрежје“. Грчката форма мора да биде некаква „копнена“ земја, без оглед дали е континуирана земја или крајбрежје што се надвиснува. На латински станал, „континуирана земја“.
Повеќето бродови од архаичниот период не излегувале на океанот. Тие внимателно ги следеле бреговите. Не е изненадувачки што првите континенти биле „брегови“, како што се наоѓаат во Херодот, првиот историчар чии дела сè уште постојат, кој се потпира на претходната географија што денес недостасува, освен на фрагменти. Азија е дефинирана со два акраи. Едниот трча од Фаза во Колхис ( Грузија ) на источниот крај на Црното Море околу брегот на Мала Азија до Феникија. Вториот се протега од Феникија до Црвеното Море (античкото Црвено Море го опфаќало и Персискиот Залив и Индискиот Океан ) и оттаму до Индија, по што „никој не може да каже за каков регион станува збор“. Азија е еднаква на нејзините брегови, кои исто така ги дефинираат Европа и Либија. Северниот брег тече кон исток по должината на линијата на реките Фазис и Аракс ; тоа е јужно од Кавказ и околу југот на Каспиското Море. Јужниот брег ги продолжува Црвеното Море и реката Нил, бидејќи Дариј Велики изградил канал меѓу нив. Оваа поделба и систем веќе биле воспоставени пред Херодот. Тој се изјаснува дека не го разбира тоа: „Зачуден сум што луѓето некогаш требаше да ги поделат Либија, Азија и Европа како што ги сторија, бидејќи тие се крајно нееднакви“. Неговата зачуденост продолжува: „Не можам да замислам зошто три имиња, а особено имињата на жените, некогаш требаше да бидат дадени на трактат што е реално едно... ниту можам дури да кажам кој им ги дал на трите трактати [акраи] нивните имиња“. Претходно тој зборувал за два трактати. Тој вели дека алтернативна северна граница е устието на реката Дон.
Страбон, географ од раното Римско Царство, има објаснување за географијата што Херодот ја видел толку збунувачки. Додека античкиот навигатор поминувал под Гибралтарската карпа на пат кон Средоземното Море („нашето море“ на оние што живееја таму), му се појавиле две патеки, северниот брег или јужниот брег. за кои Страбон вели: "„Сега кога пловиш во теснецот кај Столбовите, Либија лежи на твојата десна рака до потокот на Нил, а на левата страна преку теснецот лежи Европа до Танаи."До античките навигатори на Нашето Море, континентите биле одделени со мориња. Каналот го проширил јужниот брег во Црвеното Море. Симетријата на шемата била премногу геометриска за Грците, бидејќи тие ги претставувале сите географски маси со редовни фигури, доколку можеле.
Царска римска географија
Географот, Клавдиј Птоломеј, прави разлика помеѓу географијата, што е „претстава на сликата на целиот познат свет“ и хорографијата („проучување на места“), која „ги третира поцелосните детали“. Идејата за континентите е географија и е претставена како таква. Корограф според Птоломеј бил експерт за одреден локалитет, како што е капетан на брод, трговец или староседелец. Географите ги консултираат, но тие не пишуваат географија.
Птоломеј бил географ на средното Римско Царство, Египќанец. Идејата за континентите им претходела на Римјаните, но преку нив достигнала до модерното време за да се утврдат денешните географски погледи, кои се подобрени од класичните. Наведувајќи дека „континентите се граничат поправилно, кога тоа е можно, со мориња отколку со реки“, Птоломеј дефинира систем на три континенти: Европа, Либија, Азија. Неговата Либија е денешна Северна Африка, во која се наоѓа провинцијата Африка, чие име ја заменило Либија. Одбивајќи ја реката Нил како азиска граница за да не се подели Египет, Птоломеј го назначува Црвеното море како граница меѓу Либија и Азија. На север, границата помеѓу Азија и Европа е меридијан преку устата на реката Дон кон север „кон непознатиот регион“. Мала Азија останува „Азија т.н.“
Азија на Птолемеј се протега на Далечниот Исток, приближно идентична со денешна Азија, освен што европската граница поминува низ идната локација на Москва, тогаш шума, прекриена со племиња на сарматски племиња. Во неверојатното претскажување на европска и азиска Русија, европската Сармација лежи помеѓу реките Висла и Дон, додека азиската Сармација трча источно од Дон до Скитија.
Геолошки поглед
Релативно неодамнешното истражување на тектониката на плочите открило дека Азија има неколку региони што ќе се сметаат за различни копнени подрачја доколку се користат строго геолошки и тектонски критериуми (на пример, Јужна Азија и Источна Азија). Дефиниција на континенталните плочи е отворен извор на податоци на геолозите. Строго во однос на геолошките копнени подрачја или тектонските плочи, Европа е западен полуостров на Евроазија и на копното на Африка-Евроазија. Според последното, Европа и Азија се делови на евроазиската плоча, што ги исклучува арапските и индиските тектонски плочи.
Регионален поглед
Во човечката географија, постојат неколку школи на размислување. Почестото ја следи историската конвенција и ги третира Европа и Азија како различни континенти, категоризирајќи ги Источна Азија, Јужна Азија и Блискиот Исток како специфични региони за подетална анализа. Други студии го поистоветуваат зборот „континент“ со географски „регион“ кога се однесуваат на Европа и Азија во однос на физичката географија. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2011)">потребно е цитирање  ]
Региони
Од 18 век Азија е поделена на неколку подрегиони независно дефинирани од Азија како целина. Немало историски консензус и сега нема никаков универзален консензус за употребата на овие термини, исто како што нема ниту еден за зборот „Азија“.
Регионите на Азија вклучуваат:
Климата што се менува во Азија
Истражувањето спроведено во 2010 година од страна на глобалната фирма за анализа на ризици „ Маплекрофт“ идентификувала 16 земји кои се исклучително ранливи на климатските промени. Ранливоста на секоја нација била пресметана со користење на 42 социјални, економски и еколошки индикатори, кои ги идентификувале веројатните влијанија на климатските промени во текот на следните 30 години. Азиските земји Бангладеш, Индија, Виетнам, Тајланд, Пакистан и Шри Ланка биле меѓу 16-те земји кои се соочуваат со екстремен ризик од климатските промени. Некои промени веќе се случуваат. На пример, во тропските делови на Индија со полусушна клима, температурата се зголемила за 0,4 ° C помеѓу 1901 и 2003 година. Студија од 2013 година на Меѓународниот институт за истражување земјоделски култури за полусуви тропски предели ( ICRISAT ) имала за цел да пронајде научно-засновани, про-сиромашни пристапи и техники кои ќе им овозможат на азиските земјоделски системи да се справат со климатските промени, а истовремено да имаат корист на сиромашните и ранливи земјоделци. Препораките на студијата се движеле од подобрување на употребата на климатските информации во локалното планирање и зајакнување на агро-советодавните услуги засновани на временски услови, до стимулирање на диверзификација на приходите во руралните домаќинства и обезбедување стимулации за земјоделците да усвојат мерки за зачувување на природните ресурси за подобрување на покривката на шумите, надополнување на подземните води и користете обновлива енергија.
Општи податоци за земјите дефинирани како азиски од страна на UNSD
Одделот за статистика на Обединетите нации, задолжен за собирање статистички податоци за глобалните региони, вклучително и Азија, објавува стандард за класификација, Обединетите нации M49, кој доделува кодни броеви на континенталните региони, области и земји, засновани на статистички цели, и земјите и регионите групирани заедно не подразбираат каква било претпоставка во врска со политичка или друга поврзаност помеѓу групираните земји. Некои општи податоци за земјите наведени во М49 за континенталниот регион, Азија (142) и еден неофицијален регион, „Северна Азија“, се претставени подолу.
M49 е уред за собирање корисни статистички податоци за UNSD и е предложен референтен водич кој се нуди како глобален стандард за сите агенции и институции во рамките на различните оддели на ООН кои може да бидат заинтересирани. Одделението за статистика на Обединетите нации не го презентира како авторитетен стандард или како повалиден или подостоен за усвојување од некој друг. Не е услов за други агенции во рамките на Обединетите нации, кои користат свои сопствени стандарди погодни за нивното работење.
ѝНиту една нација не го прифатила М49 како задолжителен стандард. Сепак, ја одразува општата употреба во врска со политичката географија на Азија. М49 често се ажурира за да ги одрази променливите геополитички околности.
Еден проблематичен аспект на класификацијата на Азија, кој сè уште не е дефинитивно дефиниран од Одделот за статистика, е „Северна Азија“, кој нема регионален код и во моментов не е официјално регион на Азија. Русија или „Руската Федерација“ е нација на Европа. Името „Северна Азија“ е неофицијално признато; на пример, Групата експерти на ООН за географски имиња вклучува оддел за Источна Европа, Северна и Средна Азија. „Северна Азија“ доаѓа од традиционална употреба, што ја дели Европа од Азија на планините Урал. Никој во ООН не предлага европска Русија да биде вклучена во Азија или азиска Русија да биде вклучена во Европа. Нивната политика е дека таа нација треба да се појави еднаш во еден регион, а ти ја избрале Европа. Проблемот останува нерешен.
Геополитичка карта на Азија
Нациите на оваа карта со еден голем исклучок (и неколку помали) се оние дефинирани со „Светската книга на факти“ на ЦИА. Се користат кратки форми на имињата; понекогаш кратенки. Сите нации може да се најдат во табелата подолу. Единствениот голем исклучок од шемата е „Русија“, која во моментов не е официјално во континенталниот регион Азија, но неофицијално делумно во неа, иако е класифицирана како Европа.
Вовед
Земјите од оваа табела се категоризирани главно, но не и целосно, според шемата на УНСД за статистички цели што ги користи Одделот за статистика на Обединетите нации. На пример, статистичките макрорегиони на ООН не признава „Северна Азија“, но проблематичните разлики во гледиштето достигнуваат до нивото на земјата и на друго место. Дел од Египет ( полуостровот Синај ) е географски во Западна Азија, а австралиските надворешни територии на Божиќниот остров и островите Кокос (Килинг) често се поврзуваат со Азија. Сепак, овие не се присутни во статистичките макрорегиони на ООН.
При проценка на географската положба на нациите на работ на Азија, некои писатели го користат концептот на „ трансконтинентални земји “, кој има различно значење за различните власти. Мериам-Вебстер го дефинирал како „поминување преку континент“. Во однос на Азија, постои само една таква земја, Руската Федерација.
Во втората дефиниција, Петровски се повикува на нова тенденција за формирање на трансконтинентални агенции, што значи агенции чии јурисдикции ги преминуваат континенталните граници, наместо целиот континент. Примерите на Петровски составиле широко расфрлани делови на континентите. Не станува збор за нивниот транс-статус. Сепак, попрецизни ставови бараат дефиниции за континентите, кои во случајот на Азија не се толку лесни.
Третата дефиниција ја нагласува трансформацијата на место од еден континент на друг. Феји најпрво ја дефинира Турција како трансконтинентална со тоа што е во Анадолија и на Балканот, занемарувајќи ја историската околност дека Балканот како дел од Отоманското Царство некогаш бил азиски, како и поголемиот дел од Северна Африка. Потоа тој претпоставува дека Турција, прифатена во Европската Унија, според таа околност е дефинирана како европска. Според оваа употреба, самиот регион во кој првпат се применувало името „Азија“, денес тоа е Европа. Ако е така, Турција не може да биде трансконтинентална со тоа што ќе биде поделена меѓу два континента. Овој вид на парадокс само подвлекува дека Азија нема прецизна дефиниција на ист начин како што тоа го прават нациите.
Советска инвазија на Манџурија
Советската инвазија на Манџурија, формално наречена Манџуриска стратешка офанзивна операција (Манчжурская стратегическая наступательная операция) или само Манџуриска операција, била советска инвазија на јапонската марионетска држава Манџукуо која започнала на 9 август 1945. Тоа било најголема кампања во Советско-јапонската војна од 1945 година, со која биле обновени непријателствата меѓу Сојузот на Советските Социјалистички Републики и Јапонското Царство по речиси шестгодишен мир. Од 1983 година, инвазијата понекогаш се нарекува Операција августовска бура откако историчарот Дејвид Гланц го употребил како наслов за труд на оваа тема.
Заедно со Црвената армија во тоа време дејствувала и Монголската народна револуционерна армија. Советите ги окупирале Манџукуо, Менгѓанг (сега Внатрешна Монголија) и северна Кореја. Влезот на Советите во војната и поразот на Квантуншката армија биле значаен фактор во одлуката за безусловно предавање на јапонските власто, бидејќи станало очигледно дека Советскиот Сојуз нема намера да посредува како трета страна во преговорите по Потсдамскиот ултиматум.
Резиме
Според договорот со сојузниците на Техеранската конференција и на Кримската конференција одржана во Јалта, Советскиот Сојуз се приклучил на војната во Тихиот Океан во Втората светска војна три месеци по завршување на војната во Европа. На конференциите Рузвелт побарал Советите да го поддржат во Пацифичката војна против Јапонија. Сталин се согласил да се приклучи во борбата против Јапонија „за три месеци откако Германија ќе капитулира и ќе заврши војната во Европа“. За приклучувањето, Советите требало да ги добијат јужниот дел на Сахалин и Курилските острови, пристаништето Далијан требало да биде интернационализирано, а советскиот закуп на Порт Артур да биде обновен.
Инвазијата започнала на 9 август 1945 година, точно три месеци по германското предавање на мај 8 (9 мај, 0:43 часот по московско време).
Иако инвазијата започнала по американската атомска бомба на Хирошима (6 август) и само неколку часа пред атомската бомба во Нагасаки, сепак времето за започнување на инвазијата било однапред планирано и одредено според договорите меѓу сојузниците во Техеран и Јалта.
Причини и развој на настаните
На 9 мај 1945 година (по московско време), Германија се предала, што значело дека ако Советите го почитуваат договорот од Јалта, ќе треба да влезат во војна со Јапонија до 9 август 1945 година. За Јапонците состојбата продолжила да се влошува и сега тие биле единствената сила на Оската која останала во војната. Тие сакале мир со Советите и продолжување на Пактот за неутралност, но исто така сакале да ја завршат војната. Кон крајот на јуни, им пристапиле на Советите (пактот за неутралност сè уште бил на сила), и ги повикале да преговараат за мир со сојузниците во што ќе ја поддржат Јапонија. Им дале конкретни предлози и за возврат на Советите им понудиле многу атрактивни територијални отстапки. Сталин изразил интерес, а Јапонците го чекале советскиот одговор. Потсдамската конференција се одржала од 16 јули до 2 август 1945. На 24 јули, Советскиот Сојуз ги отповикал сите членови во амбасадата во Јапонија. На 26 јули, на конференцијата била издадена Потсдамската декларација со која Черчил, Хари Труман и Чанг Кај Шек (Советскиот Сојуз официјално не бил во војна со Јапонија) побарале безусловно предавање на Јапонија. Јапонците продолжиле да чекаат одговор од Советите и не одговориле на декларацијата.
Јапонците биле изненадени кога Советите им објавиле војна еден час пред полноќ на 8 август 1945 година.
Инвазија
Операцијата била изведена како класичен двоен опфат на површина колку и целиот западноевропски театар од Втората светска војна. Во западниот дел, Црвената армија напредувала преку пустините и планините во Монголија, далеку од железниците за нивна логистика. Јапонската воена анализа за советската логистика се покажала како погрешна, а бранителите биле изненадени на неутврдени позиции. Командантите од Квантуншката армија за време на инвазијата биле ангажирани во планирање на воена вежба и биле далеку од своите сили во првите осумнаесет часа од конфликтот.
Јапонската комуникациска инфраструктура била лоша. Сепак, Квантуншката армија имала репутација на жестоки и немилосрдни борци, и иако биле малку на број и неподготвени, пружила силен отпор кај градот Хаилар. Јапонците издржале до 18 август, кога се предале 3.827 преживеани војници. Истовремено, советските воздушни единици ги зазеле аеродромите и центрите на градовите.
Советскиот сили од исток ја преминале реката Усури, напредувале околу езерото Ханка и тргнале кон Суифенхе. Иако Јапонците напорно се бореле и пружиле силен отпор, Советите победиле. По еднонеделна борба, при што советските сили длабоко навлегле во Манџукуо, јапонскиот император Хирохито снимил говор кој бил емитуван на радио на 15 август 1945 година. Тој не кажал директно дека Јапонија се предава, туку, навел дека владата добила инструкции во целост да ги прифати условите од Потсдамската декларација.
Главниот штаб на Јапонската царска армија не издал наредба за прекин на огнот до Квантуншката армија. Затоа жестокот отпор од Квантуншката армија продолжил, а Советите продолжиле со напредувањето и на 20 август стигнале до Мукден, Чангчун и Чиќихар. На крајот до Квантуншката армија стигнала наредба за прекин на огнот.
На советското десно крило, советско- монголската коњаничка-механизирана група навлегла во Внатрешна Монголија и брзо ги зазела Долон Нор и Калган. Царот на Манџукуо (и поранешен цар на Кина), Пу Ји, бил заробен од Црвената армија.
На 18 август, Советите пред копнено да напредуваат извршиле амфибиски инвазии: три десанти во северна Кореја, десант во Јужен Сахалин и десант на Курилските острови. Ова значело дека веќе има советски војници кои ги чекаат трупите кои доаѓаат преку копно. Во Јужен Сахалин и Курилите, тоа значело воспоставување на советски суверенитет.
Копненото напредување било запрено на добро растојание од реката Јалу, каде што почнува Корејскиот Полуостров, откако војската не можела да добие логистика ниту преку воздух. Силите кои веќе биле во Кореја успеале да воспостават контрола во северната област на полуостровот. Според претходните договори со американската влада за поделба на Корејскиот полуостров, советските сили застанале на 38-та паралела, а Јапонците сè го контролирале јужниот дел од полуостровот. На 8 септември 1945 година, американските сили се истовариле во Инчеон.
Последици
Инвазијата на Манџурија имала улога во предавањето на Јапонија и крајот на Втората светска војна. Освен тоа, по советската окупација на Манџурија и северните делови од Корејскиот Полуостров, власта во тие региони Советскиот Сојуз ја префрлила на локалните комунисти. Контролата на овие региони од комунистички влади поддржани од советските власти ќе влијае на подемот на кинеските комунисти и ќе ја предизвика Корејската војна.
Неколку илјади Јапонци кои биле испратени како колонизатори во Манџукуо и Внатрешна Монголија биле оставени во Кина. Поголем дел од нив биле жени, а овие Јапонки претежно се мажеле за Кинези и станале познати како „заглавени воени сопруги“ (занриу фуџин).
Кон крајот на 1949 година, многу членови од поранешната Квантуншка армија, кои биле заробени во советската инвазија на Манџурија, биле осудени за нивната поврзаност со злосторства против човештвото и употребата на хемиско и биолошко оружје.
Кахолом
Во мајанската митологија, Кахолом е еден од вториот сет на богови-создавачи.
Седум Рилски Езера
Седумте Рилски езера (Седемте рилски езера) ― група леднички езера, сместени во северозападниот дел на планината Рила во Бугарија. Тие се најпосетуваната група езера во Бугарија. Езерата се наоѓаат помеѓу 2.100 и 2.500 метри надморска височина.
Секое езеро носи име поврзано со неговата најкарактеристична особеност. Највисоката е наречена Солзата (бугарски: Сълзата) поради чистите води што овозможуваат видливост во длабочина. Следното по висина го носи името Окото по неговиот речиси совршен овален облик. Окото е најдлабокото циркско езеро во Бугарија, со длабочина од 37,5 м. Бубрегот (Бабрека) е езерото со најстрмните брегови од целата група. Близнакот (Близнака) е најголемата по површина. Трефолијата (Трилистника) има неправилен облик и ниски брегови. Најплиткото езеро е Рибното Езеро, а најниското е Долното Езеро, каде што водите што течат од другите езера се собираат за да ја створат реката Џерман.
IC 122
IC 122 — галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 122 се споменува и како ESO 156-26, IRAS 03588-5330.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 122 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 122 има привидни димензии од 1,1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 0 м 4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 22' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 29°.
Други поделби
Проучување на IC 122 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14249.
ПУ „Јоаким Крчовски“ - Подржи Коњ
Основно училиште „Јоаким Крчовски“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Јоаким Крчовски“ - Подржи Коњ; скратено: ПООУ „Јоаким Крчовски“) — подрачно основно училиште во селото Подржи Коњ, составен дел на истоименото училиште од градот Крива Паланка.
Училиштето е именувано по првиот македонски просветител Јоаким Крчовски.
Фудбалот во 1920 година
1920 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
ПУ „Јоаким Крчовски“ - Подржи Коњ
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во долниот дел на селото Подржи Коњ, буквално на самата граница со атарот на селото Луке. Во негова близина се наоѓаат амбулантата и месната заедница на селото Луке.
Купрес
Купрес (српски, босански, хрватски: Kupres, Купрес) — гратче и седиште на истоимената општина во Кантон 10, Федерација Босна и Херцеговина, Босна и Херцеговина.
Местоположба
Купрес се наоѓа на 43 км од Ливно, 127 km од Мостар,143 км од Сараево, 123 км  од Бања Лука и 127 km од Сплит. Купрес се наоѓа на 1200 до 1150 метри надморска височина и има просечни 55 дена снег во годината.
Етничка структура
Пред војната во 1992 година, гратчето имало српско и хрватско население. После војната гратчето останало воглавно хрватско, а Србите се преселиле во новата српска општина Купрес-Република Српска во Република Српска.
Според пописите од 1991 и 2013 година, општината го имала следиов етнички состав:
Религија
Според пописот од 2013 година, верскиот сооднос е:
Образование
Во гратчето има едно основно училиште и две средни.
Салаковац
Салаковац претставува едно од селата во општина Мало Црниќе, Србија. Според пописот во 2002 година, селото брои 768 жители.
Тодор Гечевски
Тодор Гечевски (роден на во ) — поранешен македонски кошаркар и член на Македонската кошаркарска репрезентација и актуелен директор на Кошаркарската федерација на Македонија. Тој бил прогласен за најдобар македонски интернационалец од 2005 до 2009 година, како и најдобар домашен играч за 2012 година. Гечевски играл на позицијата центар.
Салаковац
Наводи
44.58806°N, 21.27417°W
Тодор Гечевски
Клупска кариера
Тодор Гечевски бил откриен од страна на Димитар Пецов, популарниот „професор“ од Кавадарци од чија „работилница“ излегоа и Врбица Стефанов, Ристе Стефанов и Горан Самарџиев. Во Гечевски тој виде кошаркарски „бисер“ и реши да му даде шанса да дебитира во првиот тим на КК Тиквеш на само 16 години. Центарот во редовите на Тиквеш настапувал четири години и се изгради како кошаркар.
Russula lutea
Russula lutea е вообичаен, јадлив вид на печурки од родот Гулапка кој се наоѓа низ Америка и Европа под широколисни дрвја од лето до рана есен.
Тодор Гечевски
Клупска кариера
Гечевски потоа заминал во Никол ферт каде за првпат станал првак во македонското првенство 1999/00. Заедно со Никол Ферт, Гечевски го освоил и Суперкупот на Македонија 2000. Но таму не ја завршил сезоната 2000/01, бидејќи на полусезоната се преселил во МЗТ, станувајќи вицепрвак во Првенството. За сезоната 2001/02, Гечевски се вратил Никол Ферт при што го освоил Купот на Македонија. За сезоната 2002/03, тој настапувал во италијански Аир Авелино. За следната сезона, Гечевски првата полусезона ја поминал во германски Хаген, кога потоа преминал во Фершпед Работнички и ја освоил двојната круна.
Russula lutea
Опис
Шапката е со 2-7 см широчина, конвексна, израмнета на рабовите и создава вдлабнатина во форма на чинија. Шапката е обично златна или жолта, но понекогаш има боја на кајсија, праска или корална, делумно или целосно. Таа е со тенко месо и прилично кревко. Дршката е 20–60 x 5–15 мм, бела и цилиндрична, и е мека и кревка. Месото е бело со благ вкус. Нема мирис кога е млада, подоцна мирисот е овошен. Ливчињата се со изразена шафранска боја и силно се испреплетени. Отпечатокот на спори е окер. Спорите се јајцевидно-елиптични со брадавици високи до 1 микрометар.
Тодор Гечевски
Клупска кариера
Најголемиот успех на клупски план Тоше го изградил во хрватски Задар, каде настапувал од 2004 до 2009 година и освоил вкупно пет трофеи. Воедно, поради добрите игри во хрватскиот тим Гечевски се нашол и во идеалниот тим на Еврокупот во сезоната 2008/09. Благодарение на добрите игри на Гечевски, Задар дошол до прва титула по 19 годишна пауза. По Хрватска, за центарот следел двосезонски настап за грчки ПАОК.
Потоа Гечевски се вратил во Македонија, поточно во редовите на МЗТ Аеродром, во чиј дрес настапувал кога клубот ја испиша својата најголема историја. Како „штрк“ Гечевски трипати ја освоил двојната круна во македонското првенство и воедно со првите сезони на тимот во АБА-лигата дојде до историја во регионалното натпреварување - најдобар скокач на сите времиња (1.314 скока), како и играч со најмногу индекс-бодови во АБА (3.212). Последната играчка сезона во кариерата Гечевски ја мина во најтрофејниот македонски клуб, екипата на Работнички, притоа повторно освојувајќи го Купот на Македонија 2015. Во февруари 2015 година, Македонската Кошаркарска Федерација објавила дека Гечевски е еден од четворицата номинирани кандидати за наградата за најдобар кошаркар на Македонија за 2014 година. На крајот на јануари 2016 година било најавено дека Тодор Гечевски повторно ќе се активира како кошаркар и да се врати во екипата на Работнички,  но тоа не се остварило.
По завршувањето на сезоната 2014/15, Тодор Гечевски се пензионирал како кошаркар и станал координатор на младинските школи во Работнички.
Репрезентативна кариера
Гечевски по извесен период заздравел и се врати меѓу „жолто-црвените“, но не успеал на нашата селекција да и помогне да обезбеди историски пласман на Олимписките игри кои во 2012 се одржаа во Лондон. По фијаското против Доминиканска Република следело откажување од репрезентацијата на неколку искусни кошаркари, меѓу кои бил и Тоше.
Желбата да игра во дресот на нашата држава Гечевски уште еднаш ја покажал во 2013 година кога по барање на македонската нација, но и неговите колеги Мекејлеб, Илиевски и Антиќ, кој лично инсистирал за негово враќање во репрезентацијата преку СМС-порака, ја „одложил“ репрезентативната пензија и настапи на Евробаскетот 2013 во Словенија. Настапот на нашите кошаркари во „Подмежкала“ не бил сјаен - од пет меча во групната фаза загубивме четири, поради што го освоивме 21. место од вкупно 24 репрезентации. Но и покрај тоа, потегот на Гечевски бил голем, затоа што тој не само што покажал дека е голем професионалец, туку станал вистински пример на останатите генерации како треба да се сака својата држава.
Гечевски според статистиката е кошаркар кој зад своето име има најмногу настапи во жолто-црвениот дрес – вкупно 89 меча. Исто така, Гечевски е и сопственик на „Медал за заслуги за Македонија“, врачен лично од претседателот на државата Ѓорѓе Иванов.
Останата кариера
Во април 2019 година, Перо Антиќ станал кандидат за претседател на Македонската Кошаркарска Федерација, а Гечевски станал негов соработник. Откако Антиќ бил избран за Претседател на Кошаркарската федерација на Македонија, Гечевски бил поставен за директор на КФМ.
Црква „Пресвета Богородица Десна“ - Бер
Пресвета Богородица Десна (Παναγιά Δέξια) — средновековна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е дел од парохијата „Св. Ѓорѓи“.
Црквата е подигната во XIV век. На крајот од ΧVIII или почетокот на ΧIΧ век грамот е делумно срушен и проширен како трикорабна базилика. Од првобитниот храм денес е зачуван единствено дел од олтарот, каде има живопис од времето на изградба. Царските икони на иконостасот, како и иконите на Богородица и Исус Христос исто така се од византиско време.
Бергеренде-Ретвиш
Бергеренде-Ретвиш (Börgerende-Rethwisch) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Список на државни водачи во 1712 година
Ова е список на државни водачи во 712 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Штинштет
Штинштет (Stinstedt; Stinst) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Штинштетското Езеро се наоѓа во рамките на општината.
Општински единици
Покрај главното место, во општината влегуваат местата Санкт Јост, Нојбахенбрух и Мораусмор.
Фудбалот во 1919 година
1919 година во фудбалот содржи некои значајни настани.
Трилион
Трилион (од trillion) — поим кој може да се однесува на два различни броја:
Russula solaris
Опис
Russula solaris е исклучително кревка, мала и вкусна печурка со богата жолта капа широка 3-5 см. Шапката е хемисферична кога е млада, потоа конвексна и наскоро се вдлабнува. Често е со свиткано и со тенко месо. Работ на шапката е широко разгранет со возраста. Средината на шапката е значително потемна и често е со златно жолта во боја или малку портокалова затемнета. Маргината е посветла и често бледнее до речиси белузлаво бледо сламена жолта боја. Кожата на шапката е мрсна кога е влажна, без сјај кога е сува и може да се слупи до половина или повеќе. Ливчињата се долго бледи, а потоа стануваат сламено жолти. Тие се умерено густи и покажуваат јасни вкрстени вени. Отпечатокот на спорите е со кремова боја.
Чисто белата дршка е долга 2–5 см и широка 1–2 см дебела. Малку е во форма на палка и лесно се згмечува. Со возраста, стеблото е често шупливо. Месото има остар вкус, особено во ливчињата и е многу нежно. Мириса ароматично на оцет или сенф, многу слично на мирисот на жолтата гулапка.
Спорите се елипсовидни до речиси сферични, долги 7-9 µm и 5,5-7, понекогаш широки и до 7,5 µm. Вредноста Q (односот на должината и ширината на спорите) е 1,1-1,3. Орнаментот од спори се состои од трнливи, речиси изолирани брадавици високи 0,5–1,2 μm, од кои некои се малку издолжени, а понекогаш и меѓусебно на места поврзани.
Распространетост и живеалиште
Како и сите Гулапка, Russula solaris е микоризална габа која главно формира симбиоза со буковите дрвја. Поретко, дабовите или другите листопадни дрвја можат да послужат и како домаќини. Габата сака свежа до умерено влажна, малку кисела до малку алкална, почва богата со бази, но сиромашна со хранливи материи. Плодните тела често се појавуваат на тревни места од јули до октомври, додека габата расте од низините до средните планини, ретко повисоки.
NGC 4108
NGC 4108 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4108 се споменува и како UGC 7101, MCG 11-15-23, CGCG 315-15, IRAS 12042+6726.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.