cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Леонид Грчев
Образование и работен век
Во периодот од 1978 до 1988 година бил вработен во „Електростопанство на Македонија“ во Скопје, како инженер за телекомуникации. Во 1988 година акад. Леонид Грчев бил избран за доцент на Електротехничкиот факултет на Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје, во 1993 за вонреден професор и во 1997 година за редовен професор. Од 1997 до 2002 година и од 2009 до 2016 година бил раководител на Институтот за електротермија и од 2003 година е раководител на Центарот за електромагнетна компатибилност. Од 1989 до 1991 бил соработник и советник во водечката светска консултантска и софтверска фирма за безбедност во електроенергетски системи Safe Engineering Services and Technologies во Монтреал, Канада. Бил гостин-професор на Техничкиот универзитет во Ахен, Германија (во мај–јуни 1993 и јули 1995), на Универзитетот во Упсала, Шведска (во јуни 1995) и на Федералниот технички универзитет во Лозана, Швајцарија (во периодот јуни–јули 2002 и јули 2005 година). Во академската 2002–2003 година бил гостин-професор на Техничкиот универзитет во Ајндховен, Холандија. За редовен член на Македонската академија на науките и уметностите е избран на 27 мај 2009 година.
Научна дејност
Акад. Леонид Грчев е автор и соавтор на над 300 научни и стручни трудови, при што на повеќето од половината од трудовите е прв автор. Неговите научни трудови според третираните проблеми можат да се класифицираат во следниве групи: развој на нов теоретски модел, негова практична примена и верификација со експерименти, во областите на анализата на брзите промени (транзиети) во големи и комплексни електрични системи со посебен акцент на влијанието на земјата, подобрување на заштитата од ефектите на атмосферските празнења, електромагнетна компатибилност и моделирање на атмосферски празнења. Трудовите се цитирани повеќе од 1750 пати (според Google Scholar 06.2016). Еден од главните научни придонеси на акад. Леонид Грчев е развојот на досега најточниот модел за анализа на транзиентно електромагнетно однесување на комплексни системи во слоевити електрично спроводни средини. Оваа област на истражување станува сè поактуелна и поважна за понатамошниот развој на новите технологии, поради сè поголемата чувствителност на електронските системи на влијанијата од брзо променливото електромагнетно поле. Потребата од заштита на овие системи, кои се во основа на модерниот развој на информатичко комуникациската технологија, бараат сè поточни постапки за пресметка. Акад. Леонид Грчев го развил овој модел во сите елементи кои се потребни тој да биде широко применет во светот: ги поставил теоретските основи, развил ефикасни бројчени постапки, го верифицирал моделот по пат на споредба со експерименти, го проширил моделот за да опфати различни елементи на системите, го поврзал со постоечки стандарден софтвер за анализа на големи електрични системи и развил софтвер за интерактивна анализа. По долгогодишната работа на ова поле, акад. Леонид Грчев денес е прифатен во светската професионална научна заедница како основоположник на нова методологија и еден од водачите во областа. Научните придонеси на акад. Леонид Грчев во научниот свет се прифатени како основна референца во областа, а нивното влијание е во постојан пораст – за што сведочи сè поголемиот број истражувачки групи во светот кои го применуваат и развиваат неговиот метод.
Меѓународна активност на акад. Грчев во наставната, научната, стручната и публицистичката област, која накусо резимирана ја дава следнава слика: организирал и одржувал настава на 5 постдипломски и напредни курсеви и бил коментор на докторски студии на реномирани универзитети во Европа; бил автор, соавтор и соуредник на 5 меѓународни монографии, автор на труд кој е вклучен во книгата на избрани трудови на IЕЕЕ, има објавено 43 трудови во меѓународни списанија (до јуни 2016 година), има презентирани 204 труда на меѓународни референцирани конференции, уредник е на 2 меѓународни научни списанија, бил претседател и организатор на повеќе меѓународни научни собири, бил претседател и член на научни комитети на повеќе меѓнародни конференции; рецензент е на трудови за врвни научни списа¬нија; бил главен истражувач и учесник во над 20 меѓународни и странски научноистражувачки проекти, и гостин-истражувач во 6 реномирани институти и лаборатории во странство; член е на 7 комитети и меѓународни работни групи на CIGRE и CIRED – Париз и соавтор на 3 меѓународни препораки во областа на заштитата на електричните системи од електромагнетните влијанија, автор е на инженерски софтвер кој денес се применува во големи фирми во светот, какви што се, на пример, германскиот Siemens и францускиот EDF, како и реномирани универзитети во Европа, автор е на практични решенија за заштита од електромагнетни влијанија во Македонија, Германија и Холандија. Во 2013 година e избран за Fellow на IEEE (што претставува врвно признание на престижното најголемо светско техничко професионално здружение: Institute of Electrical and Electronics Engineers – IEEE), а во 2015 именуван е за IEEE PES Distinguished Lecturer (истакнат предавач во Здружението за електроенергетика на IEEE).
Акад. Леонид Грчев бил раководител на повеќе од 50 стручно-апликативни проекти за решавање на практични проблеми на заштита од електромагнетни влијанија во телекомуникациски, електреоенергетски и постројки за пригоден гас и нафта во Република Македонија.
Џ. К. Роулинг
Џоан „Џо“ Роулинг (Joanne „Jo“ Rowling) (родена на 31 јули 1965), која се потпишува на своите дела со писателското име '''Џ. К. Роулинг' (J. K. Rowling) е британска писателка, најпозната по фантастичниот серијалот Хари Потер''. Книгите за младиот волшебник се здобија со светска слава, добија безброј обожаватели и се продадоа во над 400 милиони копии.
Име
Иако пишува под името „Џ. К. Роулинг“, нејзиното име кога се издаде првата книга Хари Потер беше едноставно „Џоан Роулинг“. Пред да ја издаде нејзината прва книга, нејзиниот издавач Блумсбери (Bloomsbury) се плашел дека младите машки купувачи нема да сакаат да ја купуваат книгата знаејќи дека е напишана од женски автор. Ѝ предложил на Роулинг да користи два иницијали, наместо да го открива нејзиното вистинско име. Џоан бидејќи немала средно име, ја одбрала буквата „К“ како Кетлин за својот втор иницијал, од нејзината татковска баба. Името Кетлин никогаш не било дел од нејзиното вистинско име. По нејзиниот брак, таа понекогаш го користи името Џоан Мареј (Joanne Murray) кога е потребно за приватни потреби. Таа самата себеси се вика „Џо“ и има изјавено, „Никој не ме нарекол 'Џоан' кога бев мала, освен ако не беа лути.“
Богата, но со благородно срце
Но што и да велат, факт е дека Џ.К.Роулинг го исполнила договорот со издавачката куќа „Блумсбери“ – напишала (дури) 7 романи за животот на симпатичното момченце-волшебник. Освен тоа, за 10-тина години, снимени се и 5 филмови според нејзините романи, а таа стана најчитан писател на светот. Нејзините дела се преведени на повеќе од 60 јазици, вклучувајќи ги и латинскиот и старогрчкиот. Му направила голема услуга на човештвото – по многу време, децата посакаа, наместо со видео-игри, времето да го поминуваат дружејќи се со книгите. Жената, пак, која го измисли Хари Потер, по богатството зад себе ја остави и сонародничката, англиската кралица: денес заработува по 600 долари за секој пишан збор. Сепак, не заборавила како живеела пред само 10-тина години: на сиромашните деца од Единбург им подарила 55 милиони долари, а понудила и голема награда за оној кој ќе помогне во пронаоѓањето на малечката Медлин Мекен, која беше киднапирана во Португалија на почетокот на мај 2007 година. Освен тоа, авторката е активен учесник во кампањата за стоп на насилството во Дарфур. Таа постојано работи во добротворни цели и дури има план да состави лексикон Хари Потер од кој сите приходи би отишле во добротворни донации, а знаејќи ја побарувачката за Хари Потер во светот, може да се очекува многу.
Сиромашно и среќно детство
Според нејзиното официјално мрежно место, родена е во Лондон во 1965 г., како прво дете на 20-годишни родители, и двајцата вработени во британската морнарица. Набрзо, по неа, се раѓаат братот Џо и сестра ѝ Ди – тогаш се преселуваат во внатрешноста на Англија каде имале обично, среќно детство полно со настани, од кои многу ќе ѝ послужат како материјал за пишување. Џоана го сакала училиштето, но нејзиниот живот набрзо се променил - мајка ѝ тешко се разболела кога Џоана имала 15 години. По завршувањето на средното училиште, запишуваа студии по француски јазик, но набрзо увидела дека тоа не е она што го сака. По напуштањето на студиите, заминува во Португалија, каде држи часови по англиски јазик. Таму го запознава и првиот сопруг – не издржале долго во брак, но како што вели Џоана „тој ми го подари најубавото нешто: ќерката Џесика“. Тогаш веќе била начисто со тоа дека сака да пишува – нацртите од нејзиниот прв роман ги запишувала на салвета во пабот каде најчесто, од сожалување, ѝ давале хранa.
Бајката започнува...
Сепак, Џоана не се откажувала - се сместила во Единбург кај сестра ѝ Ди и со месеци тропала по вратите на издавачките куќи. Како што самата вели „еден ден, телефонот заѕвони и мојот агент Кристофер ми кажа дека единствено „Блумсбери“ можат да ми дадат некаква понуда за мојот роман. Врискав од среќа и не ми се веруваше...“ Денес веројатно, повеќето издавачи кои ја одбиле многу жалат поради тоа – најголемо чувство за бизнис имала младата приправничка Флер Хоул која за тоа заработила смешни 30 фунти. Останатото е веќе историја: првиот роман „Хари Потер и каменот на мудроста“ ѝ ја донела првата заработка од 150 илјади евра. До крајот на 2000 година, трите објавени романи се отпечатени на 35 јазици и ѝ донеле околу 400 милиони евра.
Кога врне, истура...
Како во кариерата, така и во приватниот живот ѝ се појавува сонце: во 2001-вата се мажи за Нил Мареј, лекар анестезиолог, со кој има 2 деца. Живеат во замок во Шкотска – Џоана не дава интервјуа и не посетува џет-сет забави. Единствено редовно се појавува на промоциите на нејзините книги или на премиерите на филмовите кои се снимени на основа на романите за Хари Потер. Од нејзините 7 романи, снимени се веќе 5 филмови: последниот „Редот на фениксот“ е емитуван и кај нас. На основа на авантурите за Хари Потер, како што тоа обично се прави во западните земји, настанала цела индустрија: туристичките агенции во Британија одамна имаат посебни екскурзии за посета на дворецот Алнвик, каде е сниман еден од филмовите, па и до трпезаријата на колеџот Крајст Черч каде вечераат децата-волшебници од филмот. Ширум светот постојано „никнуваат“ забавни паркови со сценографија од филмовите за Хари Потер. Многу писатели кои се славни денес – станале славни по нивната смрт. Џоан Роулинг ја имала таа среќа навреме да ја доживее својата слава. Дека бајките честопати имаат среќен крај, зборува и фактот дека, нејзиниот бивш сопруг, кој без збор ја напуштил - експресно ја пронашол кога станала славна. Да, погодувате, таа веднаш сè му простила. Седмата книга е посветена на нејзиното најмало дете и е наречена нејзин близнак по перо и мастило затоа што книгата била пишувана додека Џоан била бремена со детето.
Проширување на Европската Унија во 2004
Проширувањето на Европската унија на 5 мај 2004 беше најголемото проширување на Еврпската унија,и во однос на територијата и во однос на бројот на државите и населението. Сепак, ова не се однесуваше на бруто-домашниот производ.
Истовременото пристапување се однесуваше на следниве земји: Кипар, Чешка, Естонија, Унгарија, Латвија, Литванија, Малта, Полска, Словачка и Словенија. Седум од овие земји беа членки на поранешниот источен блок, заедно со една држава од поранешна Југославија, а останатите две беа средоземни острови.
Дел од истиот бран на проширување беше пристапувањето на Бугарија и Романија во 2007 г. кои не можеа да се приклучат во 2004 но според комисијата претставуваа дел од петтото проширување.
Историско минато
Со крајот на Втората светска војна во 1945 г. Европа се подели во две сфери на моќ, САД и Советскиот Сојуз (СССР). Во 1957 г. беше создадена Европската економска заедница (ЕЕЗ) помеѓу шест држави од сферата на САД, а се прошири за дванаесет држави низ Западна Европа. Западна Европа имаше полабава економска групација со СССР,позната како КОМЕКОН. На југот беше Југославија, самостојна, но комунистичка федерација.
Во 1989 г. Студената војна помеѓу двете велесили привршуваше, со влијанието на СССР врз распаѓањето на Источна Европа. Додека комунистичките држави започнаа со нивната транзиција во демократии со слободни пазари, порамнувајќи се со евроатланската интеграција, прашањето за проширувањето кон исток беше наметнато на агендата на ЕЕЗ.
Преговори
Набргу потоа започна стратегијата ФАРЕ за приспособување на структурата на централните и источните европски земји (Pays d’Europe Centrale et Orientale (PECO)) кон западниот систем, а посебно кон Европската економска заедница. Една од главните методи на оваа стратегија беше Регионалната програма за обезбедување на квалитет (Programme Régional d’Assurance Qualité (PRAQ)) која што започна во 1993 г. за да им помогне на земјите од центарот и истокот на Европа да го спроведат „Новото достигнување“ во нивните економии.
Европското законодавство содржеше 3.000 директиви и околу 100.000 страни во службениот весник на Европската унија, коишто требаше да бидат променети. Ова бараше многу административна работа и огромна економска промена што доведе до големи културни проблеми, односно нови правни концепти и проблеми со јазичната достапност, на пример.
Пристапување
На 16 април 2003 г. во „Стоа на Атал“ во Атина, Грција беше потпишан договорот за пристапување - 2003 помеѓу тогашните земји членки на ЕУ и десетте земји пристапнички. Во текстот, исто така беа дополнети главните Договори на ЕУ, влучувајќи го и гласањето со квалификувано мнозинство на Советот на ЕУ. Договорот беше ратификуван на време и стапи на сила на 1 мај 2004 г. среде прославите низ Европа. Водачите се сретнаа во Даблин за прослава со огномет, претседателот Романо Проди учествуваше во прославите за италијанско-словенечката граница во поделениот град на Горица/Нова Горица. На германско-полската граница, беше кренато знамето на ЕУ и беше испеана „Ода на радоста“. Меѓу многу бројните други прослави, во Малта имаше шоу со ласери.
Прашања поврзани со слободното движење
Почнувајќи од мај 2011 г. нема особени ограничувања на слободното движење на граѓани во овие нови земји-членки.
Со самото нивно пристапување кон ЕУ се разбира дека би важело слободното движење на луѓе помеѓу сите 25 земји. Сепак, поради загриженоста околу масовните миграции од новите источни земји-членки кон старите 15 членки на ЕУ, беа воведени некои ограничувања во врска со преминот од една во друга земја. Подвижноста во старите 15 земји-членки на ЕУ (вклучувајќи ја и Кипар) и во новите земји членки (без Кипар) функционираше нормално (иако новите земји имаа право да постават ограничување во врска со патувањето помеѓу нив.) До 2011 г. можно е да бидат поставени транзитни ограничувања помеѓу старите и новите земји-членки, а работниците од ЕУ сè уште да имаат повластено право над работници коишто не се од ЕУ во барањето работа, дури и ако се воведени ограничувања врз својата држава. Не беа воведени ограничувања кон Кипар и Малта. Од секоја земја посебно, воведени се следниве ограничувања:
Покрај стравувањата, миграциите низ ЕУ засегаат помалку од 2% од населението. Сепак, миграциите предизвикаа расправија во оние земји каде што беше забележан значителен прилив, што наликуваше на фразата за „Полскиот водоинсталатор“ (симбол на евтината работна сила која што доаѓаше во Средна Европа за време на конституционалниот референдум во Франција, 2005 г.) на западот, опишувајќи ја евтината работна рака од истокот, и продолжувајќи ја оваа иста приказна и на западот. По проширувањето во 2007 г. повеќето стари членки на ЕУ им воведоа ограничувања на новите земји-ченки, вклучувајќи ги и најотворените во 2004год. (Ирска и Обединетото Кралство) само со Шведска, Финска и новите земји-членки од 2004 г. (без Малта и Унгарија). Но, почнувајќи од април 2008 г. сите членки, освен Германија и Австрија ги укинаа овие иограничувања врз осумте нови земји-членки (тие продолжија да важат за Романија и Бугарија).
Долготрајно влијаније
ЕУ сè уште не може да се навикне на промената дури и по 7 години од проширувањето. Приливот на нови членки всушност ѝ стави крај на француско-германската машинерија зад ЕУ, сега новите земји-членки ја поставуваат политичката агенда. На пример, Источното партнерство. Покрај стравот од парализираност, новото членство не го попречуваше процесот на донесување на одлуки, и доколку правниот краен резултат на институциите има нешто зголемено, сепак страдале правдата и внатрешните работи (коишто функционираат по принципот на едногласност). Комисијата го гледа проширувањето како успех. Меѓутоа, додека проширувањето не е целосно прифатено од јавноста, идните проширувања можеби ќе забават.
Кипар
Кипар започна разговори за влез во ЕУ, коишто претставуваа поттик за решавање на спорот. Се очекуваше дека во согласност со планот на Анан за Кипар, двете земји заедно ќе ѝ се приклучат на ЕУ како единствена Обединета Република Кипар. Турците од Кипар го поддржаа планот. Сепак, кипарските Грци го одбија планот на референдум на 24 април 2004 г. Така, една недела подоцна, Република Кипар се приклучи кон ЕУ со нерешени политички прашања. Според законот, бидејќи северната република не е призната од ЕУ, целиот остров е член на ЕУ како дел од Република Кипар, иако де факто ситуација е дека владата не може да ја прошири својата контрола врз окупираните области.
Почнувајќи од 2011 г. продолжуваат напорите за обединување на островот.
Полска
Во мај 2004 г. Полска се приклучи кон Европската унија. Полска преговараше со ЕУ од 1989 г.
Со падот на комунизмот во 1989/1990 во Полска, таа започна со спроведување на серија реформи и промени во надворешната политика, обидувајќи се да стане членка на ЕУ и НАТО. На 19 септември 1989 г. Полска го потпиша Договорот за трговија и соработка со тогашната Европска заедница (ЕЗ). Намерата на Полска да се приклучи кон ЕУ беше јасно изразена во говорот на полскиот министер Тадеуш Мазовиески во Европскиот парламент во февруари 1990 г. и во јуни 1991 г. од полскиот министер за надворешни работи Кристоф Скубисевски во Сејмот (полскиот парламент).
Како резултат на дипломатското мешање (интервенција) од страна на државите од Вишеградската група, во јуни 1993 г. на својот самит во Копенхаген, Европскиот совет одлучи дека: земјите-соработнички од Средна и Источна Европа, ако тие сакаат, ќе станат членки на ЕУ. За да го постигнат ова тие сепак мора да ги исполнат соодветните услови. Условите (познати како критериуми од Копенхаген, или едноставно, критериуми за членство) се:
На самитот во Луксембург, во 1997 г., ЕУ го прифати мислењето на комисијата дека треба да покани неколку држави од Средна и Источна Европа (Полска, Чешка, Унгарија, Словенија, Естонија и Кипар) да започнат преговори за пристапување кон ЕУ. На 31 март 1998 г. започна процесот на преговори. Во декември 2002 г. Полска ги заврши преговорите за пристапување. На 16 април 2003 г. во Атина беше потпишан Договорот за пристапување (Договор за пристапување од 2003 г.). Во 2003 г. по ратификувањето на овој Договор на полскиот референдум за членство во ЕУ, 2003 г. Полска и други 9 земји станаа членки на ЕУ на 1 мај 2004 г.
Постол Спасов
Животопис
Произлегува од крајно бедно и безземјишно семејство. По националност бил Ром. Немал можност да се образова и останал неписмен, па самоиницијативно со голема упорност се научил да чита и пишува. Уште од раното детство работел како овчар, момок и аргат на туѓи имоти за да му помогне на своето сиромашно семејство. Бил доста музикален и сето слободно време го користел во свирење, кое подоцна му станало извор за егзистирање. Бил оженет и имал едно дете. На 9 јануари 1944 година стапил во редовите ва НОВ, а потоа и во составот на Седумнаесеттата македонска бригада. Со Бригадата земал учество во нејзините борби сè до ослободувањето на Гнилане. На позициите во борбите против разбиените балистички банди премрзнал и се разболел. Неговите родители на коњ, го превзеле и го однеле во неговиот дом, каде по кратко време ѝ починал на 30 декември 1944 година.
Космос-1791
Космос-1791 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1012 км, а најмалото на 954.
Фридрих Амелунг
Фридрих Лудвиг Балтазар Амелунг (Friedrich Ludwig Balthasar Amelung) или Фридрих Карлович Амелунг (Фридрих Карлович Амелунг;, Катарина (Мелески) , Ливонија - , Рига) бил балтичко-германски индустријалец, историограф, шахист, шаховски композитор и автор, којшто бил еден од основачите и раководителите на Балтичкиот шаховски сојуз.
По завршувањето на студиите по филозофија и хемија на универзитетот во Дерпт, Амелунг го презел раководството со семејната фабрика за стакло и со претпријатието „Amelung und Sohn“. Живеел во различни балтички градови, а во 1902 година се преселил во Рига каде што го поминал остатокот од животот. Познат е и како историограф на Балтичкиот Регион, а записите од историјата ги преточил во неколку свои дела.
Со својата шаховска кариера, успеал да ја продолжи долгогодишната шаховска традиција во своето семејство. Како шахист постигнал успеси против најсилните берлински мајстори во тоа време, а не бил без успех ниту против шахисти како Адолф Андерсен и Карл Мајет. Работел како уредник на шаховските поглавја во бројни весници и списанија, а автор е и на шаховската хроника со наслов „Балтички шаховски листови“. Особено значење има и неговата аналитичка дејност во теоријата на шаховските завршници, а автор е и на повеќе од 230 објавени шаховски композиции.
Животопис
Фридрих Амелунг потекнувал од индустриско семејство, коешто на крајот на 18. век од Германија се преселило во Ливонија (денешна Естонија). По завршувањето на гимназијата во Дерпт, Фридрих студирал филозофија и хемија на универзитетот во Дерпт од 1862 до 1864 година. Потоа, тој живеел во различни балтички градови, пред да се пресели во Рига во 1902 година. Фридрих бил внук на Карл Филип Амелунг (1769-1817), којшто во 1792 година основал фабрика за производство на стакла за огледала во селото Виисику, во близина на Пилтсамаа. Фабриката за огледала „Катарина“ и работилницата за стакло „Лизета“ биле подигнати на калливо земјиште, северно од езерото Виртс. Местото се наоѓало на околу 30 км западно од градот Дерпт, па оттаму и потеклото на името „Катарина кај Дерпт“. Во 1864 година, Фридрих Амелунг, заедно со својот зет Бенрат, го презел раководството на фабриката за огледала и на претпријатието „Amelung und Sohn“, коешто било основано во 1818 година.
Покрај неговата деловна и шаховска дејност, Амелунг се занимавал и со запишување на историјата на Балтичкиот Регио н, којашто ја опфатил во различни дела. Меѓу нив, за издвојвуање се: „Слики на балтичката културна историја“ (Bilder zur baltischen Kulturgeschichte) (1879), „Древна историја на Ревал“ (германски: Revaler Altertümer) (1884), „Балтички културни студии“ (германски: Baltische Kulturstudien) (1885) и „Балтики културно-историски атлас со слики“ (германски: Baltischer kulturhistorischer Bilderatlas) (1886). . Починал во Рига во 1909 година. Погребан е на гробиштата во Колга-Јаани, коишто се наоѓаат меѓу местата Катарина и Виисику.
Шаховско творештво
Некои членови од семејството Амелунг биле познати како доста силни шахисти. Така на пример, Карл Фридрих Амелунг, дедо на Фридрих, се споменува дека „бил повикан да отпатува во Санкт Петербург за да може својата умешност да ја покаже пред кнезот Потемкин“.
Фридрих Амелунг ја продолжил успешната шаховска традиција во своето семејство. За време на своите чести патувања во Берлин, тој наоѓал прилика да се состане и да го вкрсти копјето со најсилните шаховски мајстори. Во периодот од 1860 до 1877 година, Амелунг не останал без успех против шахисти како: Адолф Андерсен, Густав Рихард Нојман, Карл Мајет и Емил Шалоп. Во 1877 година, тој победил во меч одигран против Андреј Ашарин со резултат 5-4 (+4, -3, =2), но загубил против Емануел Шиферс со 4-8 (+2, -6, =4). После тоа, неговото основно подрачје на занимање останало во правец на аналитичката работа и компонирањето на шаховски композиции. Кога станува збор за неговото литературно шаховско творештво, Амелунг се смета за првиот балтички шаховски историчар.
Во својата шаховска кариера работел и како шаховски новинар, автор и учител. Бил уредник на шаховските поглавја во бројни весници и списанија. Од 1889 до 1901 година, во осум продолженија го издал делото со наслов „Балтички шаховски листови“, коешто претставува хроника на шаховскиот живот во регионот и истовремено основа за издаваштво, како и теоретски и историски шаховски напис. Амелунг бил и еден од основачите на Балтичкиот шаховски сојуз во 1898 и негов секретар до 1901 година. Нему му се припишува голема заслуга во подучувањето на ред млади балтички шахисти, меѓу кои се вбројуваат Андреј Ашарин и Карл Розенкранц.
Во периодот од 1879 го 1885 година, додека живеел во Ревал, Фридрих Амелунг создал збирка на шаховски белешки од балтичкиот крај. Тој компонирал бројни шаховски задачи и студии на завршницата. Вкупно, тој објавил повеќе од 230 шаховски композиции, меѓу кои се среќаваат и неколку шаховски минијатури. Од особено значење е неговиот придонес во теоријата на завршниците без пешаци.
Габриела Катарина Пихлер
Габриела Катарина Пихлер (родена на 11 март 1980 година во Хадинге ) е шведски филмски режисер и сценарист.
Биографија
Пихлер и нејзиното семејство се преселиле од Стокхолм во Оркељунга кога таа имала осум години. Нејзината мајка Ружица Пихлер е од Босна, а нејзиниот татко е од Австрија. Нејзината мајка играла една од улогите во нејзиниот прв игран филм од 2012 година, Eat Sleep Die. Пихлер го посетувала документарното училиште на Оланд и Факултетот за филмска режија во Гетеборг.
Во 2010 година, таа ја добила наградата Гулдбаге на 45-тото доделување на наградите Гулдбаге, во категоријата за најдобар краток филм за Гребнатинки ( Скрапсар ), што била нејзина теза на Факултетот за филмска режија. Истата година ја добила стипендијата Бо Видерберг.
Првиот игран филм на Пихлер, Eat Sleep Die, бил премиерно прикажан во Шведска на 5 октомври 2012 година. Филмот ја освоил наградата од публиката во Меѓународната недела на филмска критика на 69. Меѓународен филмски фестивал во Венеција. Пихлер била наградена со две награди Гулдбаге на 48-то доделување на наградите Гулдбаге за нејзината работа на филмот; Најдобра режија и најдобро сценарио. Филмот бил награден и во категоријата Најдобар филм. За филмот, ѝ била доделена и малата книжевна награда на здружението Јан Мирдал „Наградата Робеспјер “ на 13 април 2013 година во Варберг.
Фудбалска репрезентација на Франција
Фудбалска репрезентација на Франција — европски фудбалска репрезентација — меѓу најдобрите денешни меѓународни тимови.
Охаба
Охаба (Ohaba, Székásszabadja, Neudorf) е општина, која се наоѓа во округот Алба, Романија и во која живеат 920 жители. Се состои од четири села.
Вахновка
Вахновка (Вахнівка) е село во Украина, Липовечки реон, Виничка област.
Црква Света Троица (Белград)
Црква на Света троица или Руска црква е храм на руска православна црква, кој се наоѓа во Белград.
Тирперсдорф
Тирперсдорф (Tirpersdorf) — општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија.
Сузана Екесон
Сузана Екесон (родена 1964 година) — шведска експертка за миграција. Таа е професор по зоологија на Лундскиот универзитет.
Живот
Екесон е родена во Остхамар во 1964 година. Таа е професор по зоологија на Лундскиот универзитет.
Средорек
Средорек (или речен остров) — мал остров или место помеѓу ракави на река.
Средорекот се формира со таложење (седиментација) на нанос во коритото, која со време се натрупува и расте или пак со таложење врз суво парче земја кое речните ракави го заобиколиле. Средореците се долги и тесни, и можат да станат постојани острови. Меѓутоа средореците можат и да еродираат: одронетиот нанос се таложи на друго место низводно и може да создаде нов средорек. Река со голем број на средореци се нарекува многурасточна река.
Енергија на јонизација
Енергија на јонизација е енергија која треба да му се доведе на атомот на некој хемиски елемент, во гасовита агрегатна состојба, за од него да се отстрани електрон.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Брезово
Свети Ѓорѓи — македонска православна црква во непосредна близина на селото Брезово. Црквата се наоѓа на возвишение коешто се издига над селото од југозападната страна.
NGC 2852
NGC 2852 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2852 се споменува и како UGC 4986, MCG 7-19-65, CGCG 209-59, KCPG 199A, NPM1G +40.0185.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2852 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2852 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 2852 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26571. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2994. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 721.
Амазонска прашума
Прашумата била формирана за време на еоценската ера како резултат на глобалното опаѓање на тропските температури кога Атлантскиот Океан се прошири доволно за да обезбеди топла и влажна клима во Амазонскиот басен. Тропската шума постои најмалку 55 милиони години. Претходно, биотопот на регионот бил тип на савана. По завршувањето на креда-терцијар от, пред 65 милиони години, исчезнувањето на диносаурусите и повлажната клима овозможиле тропската шума да се развие низ целиот континент. За време на олигоценот, шумата се протегала на релативно тесен појас, главно сместен над напоредникот 15 ° северно. Таа постепено се проширувала за време на средниот миоцен, пред повторно да се намали за време на последното ледено доба. Сепак во текот на целиот тој долг период, се развил и преживеал голем диверзитет на видови. Постојат докази дека имало значителни промени во растителноста на дождовната шума во Амазон во текот на последните 21.000 години во тек на последното ледено доба и последователното размрзнување. Анализите на седиментарните депозити покажуваат дека врнежите во басенот за време на леденото доба биле пониски отколку во сегашноста, а тоа речиси сигурно се поврзувало со намалената влажна тропска вегетациска покривка во басенот. Меѓутоа, постои дебата околу тоа колку широко било ова намалување. Некои научници тврдат дека дождовната шума била сведена на мала, изолирана рефугија одделена од отворена шума и тревни површини други научници тврдат дека прашумата останала во голема мера недопрена, но не се ширела многу кон север, југ и исток како што се гледа денес.
Јин и јанг
Јин и јанг  — еден од основните концепти во кинеската филозофија, кој се користи за да се опише како спротивните сили се следат меѓусебно, и взаемно си ги заменуваат местата. Концептот го среќаваме во бројни гранки од класичната кинеска наука и филозофија, но исто така и во основите на традиционалната кинеска медицина. Концептот за јин и јанг е централен принцип на неколку видови боречки вештини и вежби, како што се таи чи чуан, кунг фу и кигонг.
Многу од природните дуалитети, како што се светло и темно, машко и женско, ниско и високо – се оформени според кинеската мисла за јин и јанг.
Врската меѓу јин и јанг често се опишува како сончева светлина која си игра над планина и над долина. Јин (буквално „сеновито место“ или „северен наклон“) е темната страна, додека јанг (буквално „сончево место“ или „јужен наклон“) е светлата страна. Како што се движи сонцето по небото, јин и јанг постепено си ги заменуваат местата, откривајќи го непознатото, и криејќи го познатото.
Природата на јин-јанг
Јин-јанг е активен концепт: се смета дека и двете произлегуваат од почетната празнина (понекогаш претставена како празен круг), и продолжуваат да се движат сè додека не ја постигнат повторно празнината. На пример, ако фрлиме камче во мирна вода, веднаш се појавуваат бранови, но и вдлабнатини во водата меѓу брановите, а оваа појава на повисоки и пониски точки во водата ќе се движат кон надвор додека не се потрошат, а водата повторно ќе стане мирна. Според тоа, јин-јанг секогаш ги имаат овие одлики:
Јин-јанг всушност не се цврсти тела или сили, начинот на кој се сфаќа тоа во западната мисла. Тие се универзален начин да се опишат меѓусебните влијанија на природните сили кои се случуваат во светот. Можат да се применат на општествениот систем – на пример добро и зло, богат и сиромашен, чесен и нечесен – и често се користат во овој контекст како предупредување, бидејќи екстремното добро се претвора во зло, екстремното богатство во сиромаштија, екстремната чесност во нечесност.
Концептот на „единство и дуалитет“ се појавува во бројни верувања и филозофии, од филозофијата на Хераклит, до филозофијата на хиндуизмот, таоизмот, и будизмот, како и гностицизмот и зороастрианизмот. Јин и јанг се единство, и двете имаат своја динамичка природа и недвосмислена примена во надворешниот свет.
Сликата на јин и јанг
Дијаграмот Таи чи ту или скратено Таичи е добро познат симбол на јин и јанг. Терминот таичиту (буквално „дијаграм на врвните крајности“) најчесто се користи да означи форма на едноставно „разделен круг“.
Во таичиту, кругот е целина, а црниот и белиот дел во него ги претставуваат деловите на целината. Белиот дел се јанг елементите, и најчесто се претставува како се крева од лево, а црниот дел (јин) се спушта од десната страна (иако постојат и други преработки, како што е на пример на знамето на Јужна Кореја). Сликата е дизајнирана така што претставува движење. Секој дел исто така содржи мал круг од спротивната боја, некаде во близина на највисоката и најниската точка од фигурата, со што се претставува нивната трансформација едно во друго.
Во И Чинг, јин и јанг се претставени преку полните и испрекинатите линии: јанг е полна линија а јин е испрекината линија. Овие две линии натаму се комбинираат во тријаграми, кои може да бидат повеќе јанг или повеќе јин во зависност од бројот на испрекинати и полни линии (пример: е чист јанг, додека  е чист јин), а тријаграмите се комбинираат во хексаграми (пример:  и  ). Местоположбата на јин и јанг линиите во тријаграмите го одредува значењето на тријаграмот.
Таи чи чуан, еден вид на боречка вештина, често се опишува како примена на принципите на јин и јанг врз човечкото тело.
Бутштет
Бутштет (Buttstädt) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа 16 километри североисточно од Вајмар.
Поранешните општини Елерслебен, Еслебен-Тојтлебен, Гросбрембах, Гутмансхаузен, Хардислебен, Клајнбрембах, Манштет, Олберслебен и Рудерсдорф биле припоени кон градот Бутштет на 1 јануари 2019 година. Со тоа, градот ги загубил дотогашните градски права. До тој датум, градот бил административно седиште на истоимената општинска заедница.
Географија
Бутштет се наоѓа во источниот дел на Тириншката Котлина, на самата покраинска граница со Саксонија-Анхалт, помеѓу Етерсберг и Фине.
Општински единици
Општината Бутштет се состои од следниве единици:
Асуан
Асуан ― град во југот на Египет и е седиште на гувернатот Асуан. Асуан е зафатен пазар и туристичко средиште кој се наоѓа само северно од браната Асуан на источниот брег на Нил на првиот водопад. Современиот град е проширен и ја вклучува порано одвоената заедница на островот Елефантин.
Градот е дел од мрежата на творечки градови на УНЕСКО во категоријата занаетчиска и народна уметност.
Трибел
Трибел (Triebel) — општина во округот Фогтланд, во Саксонија, Германија.
Ван дер Валсов полупречник
Ван дер Валсов полупречник (Ван дер Валсов радиус) — растојанието меѓу најоддалечените електрони од атомското јадро на слободни атоми. Единицата е именувана по научникот Јоханес ван дер Валс.
Ако се замислат атомите или молекулите како топки чијашто површина ја градат од центарот најоддалечените електрони, Ван дер Валсовите полупречници се всушност полупречниците на тие топки.
Елерслебен
Елерслебен (Ellersleben) — село и поранешна општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од општината Бутштет.
Географија
Елерслебен се наоѓа во источниот дел на Тириншката Котлина помеѓу Етерсберг и Фине.
NGC 976
NGC 976 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 976 се споменува и како MCG -2-7-31.
Откривање
Телото е откриено на 28 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 976 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,6 m/лм2. NGC 976 има привидни димензии од 2' х 1,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 33 м 3,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 45' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 26°.
Други поделби
Проучување на NGC 976 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9713. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1222. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 443.
Космос-1792
Космос-1792 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 13 ноември 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 7000 килограми. Космос-1792 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 309 км, а најмалото на 168.
Вистина или предизвик (филм)
„Вистина или предизвик“ е германски филм од 2004 година. Режисери се Јан Мартин Шарф, Арне Нолтинг, а улогите се на Катарина Шитлер, Јохен Никел, Терезе Хемер и др. Овој филм е комедија за млади и за стапувањето во светот на возрасните.
Синопсис
Таа чека прилика за да се исповеда. Животот со лаги додуша има и своја романтична страна, но сепак, постојаните лаги се закануваат да ѝ ја уништат љубовта на Аника.
Јужноамериканско првенство во фудбал 1923
Јужноамериканско првенство во фудбал 1923 — 7-то издание на првенството кое денес е познато како Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Уругвај од 29 октомври — 2 декември 1923 година. На турнирот учествувале 5 репрезентации. Турнирот бил освоен од страна на Уругвај, второто место припаднало на репрезентацијата на Аргентина а третото на репрезентацијата на Парагвај. Висенте Агире, репрезентативец на Аргентина, бил најдобар стрелец со 3 голови.
Учесници
1.
2.
3.
4.
Голгетери
2 гола
1 гол
Енки
Енки — божество од сумерската митологија, подоцна познат како Еа во вавилонската митологија. Бил главен бог на градот Ериду, но подоцна култот кон него се проширил низ Месопотамија како и во Хетитите и Хуритите. Познат е како бог на занаетите (gašam); на водата, морето, и езерската вода (a, aba, ab), на интелигенцијата (gestú, буквално „уво“) и на создавањето. Бил изедначен со зенитот на Сонцето при зимскиот солстициум. Неговиот свет таен број бил „40“.
Син (бог)
Син (акадски: Sîn, Suen) или Нана (сумерски: Nanna) е сумерски бог од Месопотамската митологија. Тој бил бог на месечината и син на Енлил и Нинлил. Негов град бил Ур. Името „Нана“ на сумерски јазик значи „просветител“.
Манастириште (Речица)
''' Манастириште - Св. Недела ''' — археолошко наоѓалиште во охридското село Речица. Наоѓалиштето претставува средновековна црква. На околу 3 км јужно од селото и на околу 500 м десно од Коселска Река се наоѓа блага падина што се спушта од север кон југ. На површина од 50 × 50 м се забележуваат грамади од кршен камен и фрагменти од покривни ќерамиди. Топонимот и одликите на теренот упатуваат на тоа дека овде се наоѓала сакрална градба.
Грета Арвидсон
Ран живот и образование
Грета Арвидсон е родена на 5 јули 1906 година во Упсала, Шведска. Нејзиниот пра-дедо, Адолф Ivar Arwidsson, бил историчар и интелектуалец, нејзиниот дедо, Торстен Адолф Arwidsson ( sv ),бил картограф и поморски офицер, а нејзиниот татко, Ivar Arwidsson ( sv ), бил зоолог. Двајцата родители работеле во нордискиот музеј. Нејзината мајка, Ана Арвидсон (родена Јакобсон), работела на конзервација на оралната народна традиција и за време на нејзините патувања низ земјата собрала многу предмети за колекциите на музејот.
Кариера
Арвидсон станала првата жена професор во Шведска по скандинавска и компаративна археологија во 1956 година, кога ја презела функцијата на Универзитетот во Стокхолм. Од 1958 до 1961 година служела и како декан на Факултетот за хуманистички науки и како член на одборот на колеџот. Во таа улога предавала сè до 1973 година, кога станала емеритус професор.
Флаперка
Флаперките биле "нова сорта" на млади жени на Западот во 1920-тите кои го покажувале својот презир за она што тогаш се сметаше за прифатливо однесување. Жените станале поагресивни и одбиле да бидат задржани во домашната сфера.
Тие почнале да работат надвор од домот и не се држеле за традиционалните општествени улоги на жените. Тие биле сметани за значаен предизвик за традиционалните Викторијански полови улоги и за Викторијанската американска концепција за сексуалноста. Флаперките, исто така, се залагале за гласање и правата на жените. На овој начин, флаперките биле резултат на поголемите општествени промени - жените можеле да гласаат во САД во 1920, и религиозното општество беше погодено од Скоупското судење.
Новата Жена ја претставувала економската слобода. Таа имаше кратка косата и носела покомотна облека. Модерната облека беше полесна и пофлексибилна, подобра за модерната жена како флаперката која сакала да спортира. Повеќе не ограничена од страна на тенка половина и долги здолништа, модерната жена од 1920-тите беше независен мислител, која веќе не ги следела конвенциите на оние пред неа. Таа го одби традиционалниот морален код. Скромноста, невиноста и традиционалните концепти за мажественост и женственост беа навидум игнорирани.
Лиса Сиве
Лиза Кристина Сиве (роден на 17 август 1968 година) е шведски режисер од Тајнерд, Гетеборг.
Студирала режија на Драмскиот институт во Стокхолм и дипломирала во 1999 година Како дел од нејзините студии таму, Сиве го режирала 30-минутниот краток филм Födelsedagar och andra katastrofer (во главна улога шведската глумица Сисела Кајл ). Тоа било добро прифатено и и донело многу награди, и во и надвор од Шведска. Како резултат на тоа, таа можела да се вработи во продукциското студио Madstone Pictures во Њујорк. Сиве била ангажирана заедно со уште тројца режисери, а планот на студиото бил секој од нив да режира свој филм. Сепак, само еден од нив можешл да продолжи, бидејќи тој веќе почнал да работи на својот проект пред да ја добие работата во Медстон. Иако чувствувала дека научила многу додека работела во студиото, Сиве решила да се врати во Шведска за да ја продолжи кариерата.
Откако една вечер го прочитала романот I taket lyser stjärnorna од 2003 година, Сиве ја добила идејата да го адаптира во филм. Таа му пришла на Лин Готфридсон, пријател што го запознала во Институтот Драматиска, за идејата. Тие на крајот одлучиле Сиве да го режира филмот, а Готфридсон да го напише. Откако ги добиле правата од авторот на романот, започнало производството. Филмот, меѓународно дистрибуиран како Светлечки ѕвезди, бил објавен во Шведска на 30 јануари 2009 година. Тоа го одбележало дебито на Сиве во долгометражен филм. Glowing Stars бил оценет од критиката и освоил неколку награди. Сиве ја освоила наградата Гулдбаге, најпрестижната филмска награда во Шведска, во категоријата „Најдобар режисер“ за режија на филмот.
Неодамна, таа била на чело на Modus за SvTV, која на својата премиера имала најголема ТВ публика во историјата на шведската телевизија. Модус 2 штотуку бил премиерно прикажан во Шведска.
Таа моментално живее во Седермалм во Стокхолм.
Хелголанд
Поранешни дански и британски поседи, островите се наоѓаат во Хелголандскиот Залив (дел од Германскиот Залив) во југоисточниот дел на Северното Море.
Островската група Хелголанд и Дине припаѓаат на Германија од 1890 година и денес се слободна општина во рамките на округот Пинеберг, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн.
Овие острови се единствените германски острови на отворено море и се наоѓаат на околу три часа пловење од Куксхафен на устието на реката Елба.
Покрај официјалниот германски јазик, месното население, кои се етнички Фризи, го говорат и хелголандскиот дијалект, дел од севернофризискиот јазик, уште наречен и „халундер“ (Halunder). Хелголанд порано бил наречен Хајлигеланд (Heyligeland) или „света земја“, веројатно поради долгата поврзаност на островот со богот Форсети.