cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бергелмир (месечина)
Неговото откритие било објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џевит, Јан Клејна и Брајан Г. Марсден на 4 мај 2005 година, од набљудувања направени помеѓу декември 12, 2004 година и 9 март 2005 година.
Бергелмир е со6 km во пречник, и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 19.372 Mm за 1006.659 дена, со наклонетост од 157° кон еклиптиката (134° до екваторот на Сатурн), во ретроградно правец и со ексцентричност од 0,152. Неговиот вртежен период е 8.13 часа.
Именуван е во април 2007 година по Бергелмир, џин од Нордиската митологија и внук на Имир, исконскиот џин. Бергелмир и неговата сопруга сами меѓу нивниот вид беа единствените преживеани од огромниот потоп крв од раните на Имир кога тој беше убиен од Один и неговите браќа во зората на времето. Бергелмир потоа станал родоначалник на нова раса џинови.
Селиште (Оздолени)
Селиште или На Брестон — археолошко наоѓалиште во селото Оздолени во областа Дебрца. Претставува средновековна населба и некропола. Се наоѓа на околу 2 км западно од селото, меѓуселските патишта Оздолени-Издеглавје и Слатино-Издеглавје. На целиот простор од падината се забележуваат фрагментирана садова керамика и траги од старословенски гробишта.
Шпанско решение
Во железничкиот и брзиот превозен речник, Шпанско решение е распоред на станицата со две железнички платформи, по една на секоја страна од пругата, што овозможува посебни платформи за качување и спуштање.
„Шпанското решение“ се користи во неколку станици во Мадридското метро (на пр. станица „Авенија Америка“) и Барселонското метро (на пр. станица „Св. Андреј“).
Опис
Овој распоред на платформата овозможува раздвојување на патничките текови со користење на една платформа само за качување, а другата само за слетување. Посебното означување на платформите за качување и спуштање се покажа како ефективно за намалување на времето на престој на станиците со голем број патници.
Шпанското решение најчесто е применувано на високофреквентни подземни метро станици. Станиците понекогаш се доградуваат за да вклучат распоред на шпански решенија за проширување на капацитетот на постоечките станици кога нема простор за проширување на постоечката платформа, проблем што може да се појави во конфигурациите на островската платформа.
За да се поттикнат патниците да излезат на правилната платформа, возовите што пристигнуваат обично прво ги отвораат вратите свртени кон платформата за спуштање на патниците, а потоа ги отвораат вратите за патниците кои се качуваат по мало задоцнување.
Примери
Пример за шпанското решение е станицата „Карлсплац (Штахус)“ на Минхенскиот С-пат, која има островски платформи за качување и странични платформи за спуштање.
Источна Јава
Источна Јава (Jawa Timur) — една од 34-те покраини во Индонезија. Покраината се наоѓа на островот Јава во централниот дел на Индонезија. Зафаќа вкупна површина од 47.800 км² и има 37.476.757 жители (2010).
Главен град е Сурабаја.
Демографија
Населението го сочинуваат: Јаванци (71%), Мадурци (29%) и др. Главна религија е исламот (94%), потоа доаѓа христијанството (4%) и други.
NGC 818
Откривање
Телото е откриено на 18 октомври 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 818 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 818 има привидни димензии од 2,9' х 1,2'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 8 м 44,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 38° 46' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 113°.
Други поделби
Проучување на NGC 818 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8185. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2829. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1225.
IC 1965
IC 1965 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 45,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 5' 36"". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на IC 1965 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1616133.
Библиски појас
Библиски појас е неформален израз за делот од САД во кој социјално-конзервативниото евангелско протестантство претставува значаен дел од културата, а редовната посета на црквите е исклучително голема.
Библијата појас се состои од голем дел од јужните сојузни држави, како и дел од југозападот на САД. За време на колонијалниот период (1607-1776), Југот бил упориште на Англиканската црква. Транзицијата во упориште на неангликанското протестантство се случила постепено во текот на следниот век.
NGC 5408
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5408 се споменува и како MCG -7-29-6, ESO 325-47, TOL 116, IRAS 14002-4108.
Откривање
Телото е откриено на јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5408 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 5408 има привидни димензии од 1,9' х 1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 3 м 21 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -41° 22' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 62°.
Други поделби
Проучување на NGC 5408 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50073. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 404; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7811. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Арет Дирахиски
Арет Дирахиски (Ἀρέτης) ― антички хронограф од Дирахион (Драч), кој бил природонаучен филозоф што чија работа се занимавала со правење на календари. Некои од неговите пресметки биле спомнати од античкиот римски писател Кенсорин, така што знаеме дека Арет живеел во или пред 3 век н.е.
За Арет се зборува како теоретичар кој смислил астрономски календар со многу долг циклус, кој трае приближно 5.552 години, по што светот ќе биде уништен.
Црква „Св. Никола“ - Маврово
'''Св. Никола''' во Маврово може да се одбесува на:
Елизабета Канческа-Милевска
Елизабета Канческа-Милевска (р. во ) — македонски политичар и министерка за култура во периодот 2008–2017.
Животопис
Канческа-Милевска е родена 1970 година во Велес. Во 1989 година го завршува средното образование во гимназијата „Јосип Броз Тито” – Скопје, културолошка насока. Во 1993 година дипломирала на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј” – Скопје, група социологија.
Во 2005 година магистрирала на постдипломските „Европски студии за интеграција и комуникации” на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј” – Скопје, на тема „Општествената заштита на културното наследство во контекст на културната политика на РМ и процесот на интегрирање во ЕУ“ и се здобива со звањето магистер по „Европски студии за интеграција и комуникации“. Во февруари 2012 година докторирала на Филозофскиот факултет при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, на темата „Европскиот културен модел и културно-интеграциската политика на Република Македонија“.
2013 година
Овластена е од премиерот Груевски да потпише договор со фирмата на Субрата Рој за изградба на споменик на Мајка Тереза
Реконструирана е Саат-кулата во Прилеп.
Во средината на март 2013 година се најавува започнување на процедура за изградба на нова Универзална сала. во која бројот на седишта ќе биде зголемен од 1500 на 3000. Во 2016 година Канческа-Милевска и Коце Трајановски кажуваат дека новата сала нема да се гради.
Канческа-Милевска најавува дека започнувајќи од 2014 година Министерството ќе финансира по десет композиции годишно во три категории: „Таленти“, „Поттикнување семејни вредности и многудетни семејства“ и „Афирмирање на Република Македонија и нејзината историја“.
Во април истата година заедно со тогашниот директор на Службата за општи и заеднички работи на Владата, Васе Доневски и поранешниот градоначалник на општина Центар, Владимир Тодоровиќ, во име на Владата, поднесуваат отчет за проектот „Скопје 2014“. Во оваа прилика министерката истакнува дека покрај Портата Македонија, Зградата на стариот театар, Музејскиот комплекс на македонската борба, Концертната сала на Филхармонијата одговорност на Министерството за култура уште 35 скулптури кои се поставени во централното градско подрачје. Во овие скулптури спаѓаат и „Трите врби“ кои беа поставени во Вардар (со цена од: 270.000 евра). Во интервју со Васко Попетрески, како пратеник во новиот состав на Собранието во 2018 година Канческа-Милевска вели Министерството за култура било одговорно само објектите во кои се сместени Театарот, Музејот, Филхармонијата и Портата Македонија.
Овој отчет провладините медиуми сметаат дека ги отстранува сите двојби и шпекулации во врска со проектот „Скопје 2014“, додека пак, опозиционите медиуми го критикуваат започнувајќи од детали како што е фактот дека не биле информирани за конференцијата за печат која била одржана, па сè до тоа дека извештаите за трошоците не се однесувале на целосно изградени објекти.
Во октомври 2018 година музичарот Златко Ориѓански кој е дел од екипата која ја спрема претставата „Огнени Јазици“ во Драмскиот театар во Скопје (текст: Горан Стефановски, режија:Слободан Унковски) бара од министерката Канческа-Милевска да се откаже од некое патување и од некој коктел за да им посвети внимание на глумците кои премиерите ги спремаат без парно греење.
2014 година
Во февруари 2014 година Министерството за култура раководено од Канческа-Милевска најавува дека на почетокот на следната година ќе биде распишан конкурс за откуп на скулптури во галериски формат од македонски автори.
Фоте Никола
Фоте Никола е уредник на програмата на македонски јазик во Радио „Корча“. Во рамките на албанското министерство за образование подготвува учебници на македонски јазик.
Штаргардер Ланд
Штаргардер Ланд (Stargarder Land) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Бург Штаргард.
Општинската заедница Штаргардер Ланд се состои од следниве општини:
Норманско освојување на Англија
Норманското освојување на Англија било инвазија и окупација на Англија во 1066 година од армијата предводена од војводата од Нормандија, подоцна наречен Вилијам Освојувачот.
Потекло на Норманите
Во 911 година, Каролиншкиот француски владетел Карло Едноставниот им дозволил на група Викинзи да се населат во Нормандија. За добиената земја Норвежаните требало да го бранат брегот на Нормандија од понатамошни викиншки освојувачи. Викинзите во тој регион станале познати како „Северњаци“ (латински: Northmanni) и од овој термин потекнуваат термините „Нормандија“ и „Нормани“. Норманите многу брзо ја прифатиле домородната култура и биле асимилирани од Французите, а при тоа се откажале од паганството и го прифатиле христијанство. Го прифатиле и оилскиот јазик, но додале некои одлики од нивниот нордиски јазик, по што настанал норманскиот јазик. Тие ги прошириле границите на војводството, и кон неа ги приполе териториите: Бесин, полуостровот Котантен и Авранш.
По смртта на кралот Едвард на почетокот од 1066 година, се појавиле неколку претенденти кои тврделе дека треба да го наследат тронот на Англија. Грофот од Весекс, Харолд Годвинсон, бил избран и крунисан за крал. Харолд веднаш бил предизвикан од двајца моќни соседни владетели. Војводата Вилијам тврдел дека кралот Едвард му го ветил тронот и дека Харолд се заколнал дека ќе се согласи со тоа; Кралот Харалд III од Норвешка, попознат како Харалд Хардрада, исто така го оспорил крунисувањето. Тој се повикувал на договорот помеѓу неговиот претходник, Магнус Добриот, и претходниот англиски крал (Хартакнут), според кој ако еден од нив умре без наследник, другиот ќе ги наследи Англија и Норвешка. Вилијам и Харалд почнале да собираат војска и бродови за да ја нападнат Англија.
Норвешката инвазија
На почетокот од 1066 година, прогонетиот брат на Харолд, Тостиг Годвинсон, со флотата што ја регрутирал во Фландрија ја нападнал југоисточна Англија. Затоа што таму го дочекала флотата на Харолд, Тостиг заминал на север и извршил напад на Источна Англија и Линколншир, но неговиот напад бил одбиен. Откако го напуштиле многу од неговите следбеници, Тостиг се повлекол во Шкотска, и почнал да регрутира нови сили. Кралот Харолд кој со голема војска бил на на јужниот брег во очекување на инвазијата од Вилијам. На 8 септември, откако видел дека Норманите не напаѓаат, ја распуштил војската затоа што требало да ги жнеат посевите.
Хардрада на почетокот на септември со 300 брода и петнаесет илјадна војска ја нападнал северна Англија. Кон неговата војска се приклучиле и силите на Тостиг. На 20 септември, во битката кај Фулфорд Норвежаните ја поразиле англиската војска и продолжиле да напредуваат кон Јорк.
Хардрада го завзел Јорк, и со првенците од градот како заложници (на 24 септември) Норвежаните се преселиле до селцето Стемфорд Бриџ. Кралот Харолд, во средината на септември, дознал за норвешката инвазија и се упатил на север. На кралските сили им биле потребни девет дена за да го поминат растојанието од Лондон до Јорк, во просек речиси 40 км на ден. Утрото на 25 септември, силите на Харолд стигнале во Јорк и ги изненадиле Норвежаните, победувајќи ги во битката кај Стемфорд Бриџ. Харалд и Тостиг погинале во битката, а војската на Норвежаните била десеткувана. Меѓутоа, ова било скапа победа за Англичаните затоа што армијата на Харолд била ослабнета и далеку од Ла Манш.
Норманската подготовка и нивните вооружени сили
Вилијам собрал огромна армија од Нормандија и од цела Франција. Армијата била стационирана во Сен Валери-сур-Сом и била подготвена да го премине Англискиот Канал во средината на август. Не е познат точниот број и состав на силите на Вилијам. Еден современ документ тврди дека Вилијам имал 726 бродови. Современите историчари понудија низа проценки за големината на силите на Вилијам: Армија од 7000–8000 луѓе, од кои 1000–2000 коњаници; 10.000–12.000 пешадија; 10.000-на армија, од кои 3.000 коњаници; и 7500 пешадија.
Стигнување во Англија
Норманите пристигнале во Англија неколку дена по победата на Харолд над Норвежаните кај Стемфорд Бриџ на 25 септември. Тие се истовариле во Певенси во Сасекс на 28 септември и направиле дрвена тврдина во Хестингс, од каде што ја напаѓале околината.
Харолд, откако ги поразил својот брат Тостиг и Харалд Хардрада на север, оставил голем дел од својата армија таму и со остатокот од војската се упатил на југ за да се справи со норманската инвазија. Иако Харолд се обидел да ги изненади Норманите, норманските извидници го најавиле пристигнувањето на Англичаните. Вилијам ја повел својата војска и напредувал кон непријателот. Харолд зазел одбранбена позиција на врвот на ридот Сенлак на околу 9,7 км од тврдината на Вилијам во Хестингс.
Се смета дека бројката на англиски војници кај Хејстингс била помеѓу 7000 и 8000 војници.
Битката кај Хејстингс
Битката започнала околу 9 часот на 14 октомври 1066 година и траела цел ден. Иако армиите биле бројно еднакви, Вилијам имал и коњаница и пешадија во која имало и многу стрелци, а Харолд имал само пешадија со малку стрелци. Англиските војници формирале штитен ѕид по сртот и на почетокот биле многу ефикасни, така што ја одбиле војската на Вилијам која претрпела големи загуби. Некои од бретонските трупи на Вилијам се испаничиле и побегнале, а некои од англиските војници ги бркале. Норманската коњаница потоа ги нападнала и ги убила трупите што ги бркале. Норманите трипати направиле лажно повлекување, за да ги искушат на Англичаните да почнат да ги бркаат и по што норманската коњаница ќе ги нападне. Пресуден настан била смртта на кралот Харолд, за која има повеќе верзии. Вилијам Џумигес тврдел дека Харолд бил убиен од војводата. Според други верзии Харолд умрел од раната откако бил застрелан во главата. Други извори наведуваат дека никој не знае како умрел Харолд, бидејќи битката била многу блиску до кралот, а војниците не можеле да видат кој му го задал фаталниот удар.
Последици од битката кај Хејстингс
Ден по битката, телото на Харолд било идентификувано. Телата на загинатите Англичани, биле оставени на бојното поле. Гита, мајката на Харолд, му понудила на Вилијам злато колку што тежи телото на нејзиниот син за да ѝ го предаде, но тој ја одбил понудата. Вилијам наредил телото на Харолд да се фрли во морето, но не се знае дали е така направено. Според друга верзија Харолд бил закопан на врвот на некое ритче. Подоцнежните легенди тврдат дека Харолд не загинал во Хејстингс, туку избегал и станал пустиник во Честер.
По победата кај Хејстингс, Вилијам очекувал да стане англиски крал, но Витенаџмот за крал го прогласиле Едгар Етелинг. Затоа Вилијам преку Кент тргнал за Лондон. Попатно ги поразил англиските сили кои го нападнале кај Саутворк, но не можејќи да го нападне Лондонскиот мост, тој се обидел да стигне до главниот град по заобиколен пат.
Замена на елитата
Како директна последица на инвазијата се јавила речиси целосната елиминација на старата англиска аристократија и Англичаните ја изгубиле контролата врз Католичката црква во Англија. Вилијам систематски им го одземал имотот на англиските земјопоседници и им го доделувал на нормани. Ова било голема кампања за експропријација, така што до 1086 година само околу 5 отсто од земјиштето во Англија јужно од Тис било оставено во рацете на Англичаните.
Англичаните биле отстранети и од високите владини и црковни функции. Англичаните само повремено биле назначувани за шерифи. Исто така, во Црквата, високите англиски функционери или биле отстранети од позицијата или биле заменети со странци по нивната смрт. До 1096 година ниту една епископија не била во рацете на Англичанец, а ретки биле и англиските игумени, особено во поголемите манастири.
Англиско исселување
По освојувањето, многу англосаксонци побегнале од земјата во Шкотска, Ирска или Скандинавија. Членовите на семејството на кралот Харолд Годвинсон побарале засолниште во Ирска и оттаму имале неуспешни инвазии на Англија. Во 1070-тите, група англосаксонци во флота од 235 бродови отпловиле за Византиската империја. Византија станала популарна дестинација за многу англиски благородници и војници, затоа што на Византијците им требале платеници. Некои од англиските мигранти биле населени во византиските погранични региони на брегот на Црното Море и основале градови кои ги нарекле Њу Лондон и Њујорк.
Караџица
Караџица — висока планина во Македонија што го зафаќа западниот дел од масивот Јакупица и има правец на протегање југоисток–северозапад. Спрема северозапад продолжува во Сува Планина. Западната планинска страна се одликува со стрмни и високи отсеци кои речиси вертикално се спуштаат во кањонската долина на Треска. Највисоки врвови се истоимениот врв Караџица (2.473 м), Попово (2.380 м) и Убава (2.350 м). Геолошкиот состав е претставен со варовници, поради што планината е целосно карстифицирана без површински водени текови, а со површински карстни облици, пред сè ували. .
Пинау
Пинау (Pinnau) — река во јужниот дел на сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Долга е околу 41 километар и претставува десна, односно источна притока, на Елба.
Тек
Пинау извира во општината Хенштет-Улцбург, тече на почетокот кон југ и од Пинеберг кон запад и се влева во близина на Хазелау во Елба.
Камберли
Камберли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Грб на Божиќниот Остров
Грбот на Грб на Божиќниот Остров е штит со сина боја на која се наоѓа констелација на јужниот крст. Исто така на грбот се наоѓаат контури на острови и гулаби.
Општина Велес
Велес — општина во Македонија. Се наоѓа во централното подрачје на државата и низ нејзе тече реката Вардар и поминуваат меѓународниот автопат Е-75 и меѓународната железничка пруга кон Солун. Административен центар на општината е градот Велес. Намалена е општината со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година.
Географија
Општина Велес се наоѓа во средишна Македонија, во Вардарскиот Регион. Се граничи со Општина Петровец на север, Општина Зелениково и Општина Чашка на запад, Општина Градско на југ и Општина Лозово и Општина Свети Николе на исток.
Демографија
Според пописот од 2002 година, Општина Велес броела 55.108 жители од кои:
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Општина Велес брои 48.914 жители, од кои:
Општина Велес зафаќа површина од 427,45 км квадратни и има 128,92 жители на км квадратен густина на населеност.
Во составот на општината се и 30 села: Башино Село, Белештевица, Бузалково, Ветерско, Горно Каласлари, Горно Оризари, Долно Каласлари, Долно Оризари, Иванковци, Карабуниште, Клуковец, Крушје, Кумарино, Лугунци, Мамутчево, Новачани, Ново Село, Ораовец, Отовица, Раштани, ’Рлевци, Рудник, С’лп, Сливник, Сојаклари, Сопот, Црквино, Чалошево и Џидимирци.
Историски села: Влахчани, Дуган, Еленоводица и Чука.
Самоуправа и политика
Градоначалник на општина Велес е Аце Коцевски од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Функцијата градоначалник ја извршувал и во периодот 2000-2009. Советот на општина Велес е составен од 23 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Култура и спорт
ФК Борец (Велес), оформен 1926 година, е најпознатиот фудбалски клуб од Велес, долги години игра во 1 МФЛ (Прва македонска фудбалска лига), а од него ќе излезат голем број на познати фудбалери, како Илчо Боров, Панче Ќумбев, Зоран Паунов итн. Моментално клубот се натпреварува во 2 МФЛ - Јужен регион.
ФК Металург (Велес), е вториот велешки фудбалски миленик. Повеќе сезони има играно во 2 МФЛ (Втора македонска фудбалска лига).
РК Борец (Велес), клубот во кој својата кариера ја почна нашиот најпознат ракометар, Пепи Манасков.
ОК Борец (Велес), го има освоено одбојкарскиот куп во 1993 година
Калиново
Калиново — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Географија и местоположба
Селото Калиново се наоѓа осумнаесет километри северозападно од Кукуш, расположено на надморска височина од 90 метри. Административно селото влегувало во општината Чугунци.
Историја
Во минатото, селото Калиново било претежно населено со македонско население, при што во статистиките на К’нчов од 1910 се споменува со 320 Македонци, Бранков го искачува бројот на Македонците на 432 жители - Македонци, додека Милоевиќ го регистрира како чисто македонска населба со 50 македонски куќи. Селото целосно настрадало во Втората балканска војна во 1913 кога македонското население било принудено да го напушти пред грчките војски, кои сееле пустош и смрт во македонските села и да побара спас преку границата при што поголемиот дел од тоа население и неговите потомци и денес живее во Струмичко, а помал дел во Бугарија. Во селото останале само мал број турски и ромски семејства кои на пописот во 1913 броеле вкупно 80, а во 1920 - 79 жители. По нивното иселување како муслимани во Турција по сила на Лозанската конвенција од 1924, атарот на селото бил откупен од велепоседниците Султоѓанис, Кирјакос, Бикос и други.
Стопанство
Вкупната обработлива првокласна земја изнесува 12000 декари и се обработува со најсовремени агротехнички средства поради што дава мошне високи приноси, на прво место пченица. Жителите на селото се членови на велепоседничките семејства, како и земјоделски работници вработени на нивните имоти.
Население
Во пописот од 1913 година селото е евидентирано само со 80 жители, додека во 1920 година Калиново имало 78 жители. По откупувањето на атарот оваа велепоседничка населба во 1928 се води со 73 жители, во 1940 имало 94, во 1951 со 106, во 1961 со 139, за да опадне во 1971 на 82, во 1981 на 62, а во 1991 се зголемила на 82 жители.
Иселеништво
Најголем дел од иселеното население денес живее во Струмичко, помал дел во Бугарија, а муслиманите во Турција.
Николај Глушков
Николај Глушков (руски: Николай Алексеевич Глушков, роден на ) е руски стопанственик, осуден за корупција и перење пари.
Николај Глушков е поранешен заменик-генерален директор на [Аерофлот] и поранешен менаџер за финансии на Автоваз. Во 2000 година Глушков бил уапсен од страна на руските власти за обвинение, измама односно канализирање на пари преку неговиот сметководстен центар во странство. Тој бил близок собработник на Борис Березовски, кој се наоѓал во азил во Велика Британија. Кога од Березовски било побарано да ги продаде своите акции од телевизијата ОРТ, според самиот Березовски, суштината на преговорите била судбината на Николај Глушков кој бил приведен на 7 декември 2000 година и одржувал казна затвор поради проневера при неговото менаџирање со Аерофлот. Според него, Роман Абрамович му понудил спогодба според која доколку тој си ги продаде акциите од ОРТ, Глушков ќе биде пуштен од затвор. Според кажувањата на Абрамович пак, на тој состанок сакал единствено и само да му помогне на неговиот некогашен пријател, на негово барање, да ги продаде акциите. И покрај тоа што акциите биле продадени, Березовски не бил задоволен од договорот бидејќи добил премалку пари и бидејќи Глушков не бил ослободен од затвор.
Глушков бил осуден на три години затвор, по кое ослободен уште во судебната сала, бидејќи претходно веќе имал одлежено три години. По ова, Глушков заминал во Лондон, каде подоцна добил политички азил.
Јужен Буг
Јужен Буг (Південний Буг; Южный Буг) — река сместена во Украина.
Изворот на реката е во западниот дел на Украина, во Волинско-Подилската Висорамнина, околу 145 километри од полската граница, од каде тече кон југ во делтата на Буг (црноморски слив) низ јужните степи. Долга е 806 километри и покрива слив од 63.700 км².
Етимологија и историја
(Південний Буг; Бог; Boh; Южный Буг, отомански Aksu)
Херодотус е изведено од старогрчки: Хипанис (Hypanis). Во текот на големата преселба на народите, Јужен Буг била важна пречка за сите племиња, кои се преселувале.
Локалното словенско име на реката било Бог, што било изведено од зборот богат (багата). Славниот француски воен инженер и географ Гијом Левасер де Боплан ја именувал реката како Руски Буг (Бог Руський).
Од 16 век, поголемиот дел на Јужна Украина била дел од Кримскиот канат и Отоманското Царство и била наречена Aq-su што означува Бела река.
Јужен Буг е руско име, кое било воспоставено за време на колонијалниот период на Украина. Името е сега прифатено како единствено.
Пловност
Реката е технички пловна на десетици километри од нејзиниот влив во Црното Море, каде постојат и неколку речни пристаништа (како што е Вознесенск).
Во 2011 биле објавени планови за обнова за пловење на Јужен Буг поради зголемување на извозот на житото од Украина.
Национален конвент
Конвентот бил создаден откако Законодавното собрание одлучило привремено да го суспендира кралот Луј XVI и да конституира Национален конвент кој требало да подготви нов устав во кој не е вклучена монархијата. На општите избори за членови на Конвентот учествувале сите мажи (со исклучок на домашните службеници) со наполнети 21 година. Така, Националниот конвент е првиот француски парламент заснован на универзалното право на глас и првото француско собрание избрано со избирачко право без класни разлики.
Избори
Изборите се одржале од 2 до 10 септември 1792 година откако претходно (на 26 август) биле избрани на изборните колегиуми од основните собранија. И покрај воведувањето на универзалното право на глас за мажите, одѕивот бил низок, но сепак поголем во споредба со изборите од 1791 година (во 1792 година 11,9% од значително поголемото гласачко тело, во споредба со 10,2% во 1791 година). Во Франција, само единаесет основни собранија сакале да ја задржат монархијата. Изборните собранија сите премолчено гласале за „република“, иако само во Париз се употребил зборот. На изборите биле избрани иста категорија на луѓе какви што активните граѓани избрале во 1791 година.
На 20 септември, била одржана првата седница на Конвентот. Од 10 мај 1793 година, седниците се одржувале во огромна сала во која имало галерии за јавноста која често ги прекинувала дебатите или аплаудирала.
За членови на Конвентот биле избрани претставници од сите општествени класи, но најбројни биле адвокатите. Националното конститутивно собрание било составено од 75 пратеници, а Законодавното собрание од 183. Вкупниот број пратеници изнесувал 749, не сметајќи ги 33-та пратеници од француските колонии. На новоформираните департмани припоени кон Франција од 1782 до 1789 година им било дозволено да испраќаат пратеници.
Конвентот избирала претседател на секои две недели, а претседателот во заминување имал право на реизбор по истекот на двете недели. Обично, седниците се одржувале наутро, но честопати имало и вечерни седници до доцна во ноќта. Понекогаш, во исклучителни околности, Конвентот носел одлука за постојано заседавање и заседавал неколку дена непрекинато. Конвентот имал комитети, со овластувања регулирани со закон. Најпознати комитети биле Комитетот за јавна безбедност и Комитетот за општа безбедност.
Конвентот имал законодавна и извршна власт во текот на првите години од Првата Француска Република и неговото работење се дели на три различни периоди: жирондински, монтањарски или јакобински и термидорски.
Жирондински конвент
Првата седница се одржала на 20 септември 1792 година. Следниот ден, собранието се согласило со предлогот за укинување на монархијата кој бил проследен со овации. На 22 септември се прочула веста за битката кај Валми. Истиот ден, било одлучено дека „во иднина актите на собранието ќе датираат од Првата година на Француската Република“. Три дена подоцна, за да се заштити од федерализмот бил додаден заклучокот дека „Француската Република е една и неделива“. Била прогласена република, и требало да се состави републиканска влада.
По Валми, Прусите се повлекле до сопствената граница, а во ноември француските трупи го окупирале левиот брег на Рајна. Австријците, кои во октомври го опколиле Лил, биле поразени во битката кај Жемап на 6 ноември и си заминале од австриската Холандија. Била окупирана Ница, а Савоја прогласила унија со Франција.
Жирондинци и Монтањари
Националниот конвент бил поделен на две главни фракции: Жирондинците и Монтањарите. Жирондинците биле порадикална демократска фракција, а Монтањарите биле авторитарни популисти. Жирондинците своето име го добиле по Жиронда, регион во Франција од кој биле избрани многу пратеници од оваа фракција (иако многу „жирондинци“ биле всушност парижани по потекло) и биле познати и како Брисотинци по нивниот најистакнат говорник Жак Пјер Брисо.
Монтањарите, ја имале поддршката од помалку образованите сегменти од париското население, а името го добиле од високите седишта на кои седеле за време на заседавањето на Конвентот. Монтањарите доминирале во Конвентот преку закани со физичко насилство.
Во првите месеци од Конвентот доминирале три прашања: револуционерното насилство, судењето на кралот и париската доминација во политиката.
Рамнинците
Рамнинците биле трета фракција за време на Конвентот. Некои историчари сметаат дека тие биле тесно поврзани со Жирондинците, но Рамнинците имале поцентристички идеали. Своето име го добиле од нивното место на подот од Конвентот. На почетокот на Конвентот, тие застанале на страната на Жирондинците, но откако Монтањарите почнале да се залагаат за погубување на кралот Луј, Рамнинците преминувале на нивна страна.
Судење и погубување на кралот
Судењето започнало на 10 декември. Луј XVI бил претставен како непријател, туѓ на нацијата и како „узурпатор“. Гласањето започнало на 15 јануари 1793 година. Секој пратеник го образложил својот глас на говорницата. Гласањето против кралот било едногласно. Гласањето за погубување започнало на 16 јануари и продолжило до следниот ден. Од присутните 726 пратеници, 361 се изјасниле за безусловна смртна казна, 26 биле за условна смрт, 334 биле против (вклучувајќи ги 44та кои гласале за смрт со одложување), петмина биле воздржани. На 19 јануари, било ставено на гласање прашањето за одложување: 380 гласа биле против и 310 биле за.
Утрото на 21 јануари, Конвентот ѝ наредил на целата Национална гарда да се постави од двете страни на патеката до скелето. Луис бил обезглавен на Плоштадот на револуцијата. Остатокот од Европа, плашејќи се од исходот на Француската револуција во нивните земји, донел одлука за војна против регицидите.
Криза и пад на Жирондинците
На 2 јуни 1793 година водачите на Жирондинците биле исфрлени од Конвентот поради долгиот и жесток конфликт со Монтањарите. Жирондинците се потпирале на гласовите од мнозинството пратеници, но поради инсистирањето на Жирондинците да ги монополизираат сите позиции на власт за време на Конвентот и нападите врз лидерите на Монтањарите, пратениците полека почнале да гравитираат кон Монтањарците. Рамнинците останале неутрални.
Жирондинците биле убедени дека нивните противници се стремат кон крвава диктатура, но Монтањарите сметале дека Жирондинците се подготвени на секаков компромис со конзервативците, па дури и со ројалистите, за да останат на власт. На крајот двете партии прифатиле здружување со опасни коалициони партнери: Жирондинците се здружиле со ројалистите, а Монтањарите со санкилотите. По судењето на кралот, санкилотите постојано ги напаѓале „апелантите“ (appelants), и сакале да ги исфрлат од Конвентот и побарале да се формира Револуционерен трибунал кој би се занимавал со наводните аристократски заговори. Воените неуспеси против Првата коалиција, пребегнувањето на Шарл Франсоа Думурие на страна на непријателот и војната во Ванде, која започнала во март 1793 година, биле користени како аргументи на Монтањарите и санкилотите за да ги прикажат Жирондинците како меки. Жирондинците биле принудени да го прифатат формирањето на Револуционерниот трибунал и на Комитетот за јавна безбедност од страна на Монтањарите.
Последната пресметка била поттикната од судењето на Жан-Пол Мара и апсењето на сецесионерите. На 25 мај, Париската комуна влегла во Конвентот и побарала ослободување на активистите. Претседавачот со Конвентот, започнал со говор кој потсетува на манифестот на Бранзвик : „Ако се изврши напад врз лицата кои ја претставуваат нацијата, тогаш во името на целата земја изјавувам дека Париз ќе биде уништен“. Следниот ден Јакобинците се изјасниле дека се во востаничка состојба. На 28 мај, било договорено организирање на востание. На 29 мај, делегатите од 33 секции формирале востанички комитет од девет члена. На 2 јуни, 80.000 вооружени санкилоти го опколиле Конвентот. Откако пратениците биле спречени да заминат под закана со огнено оружје, тие поднеле оставка и биле уапсени 29 Жирондинци. Така Жиронда престанала да биде политичка сила.
NGC 7831
NGC 7831 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7831 се споменува и како IC 1530, UGC 60, MCG 5-1-32, IRAS 00047+3219, CGCG 498-78, CGCG 499-50, ARAK 2.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7831 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 7831 има привидни димензии од 1,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 7 м 19,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +32° 36' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 38°.
Други поделби
Проучување на NGC 7831 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 569. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 89; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2263. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 606.
Бојан Остојиќ
Бојан Остојиќ (12 февруари 1984) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивец за Партизан.
Како млад
Остојиќ започнал во неговиот роден клуб Севојно, го имал своето деби за сениорите во 2002 година. Тој потоа бил префрлен во Слобода Ужице на едносезонска позајмица, пред трајно да им се приклучи во 2006 година. По уште две сезони во Беглук, Остојиќ се преселил во Раднички Крагуевац во јули 2008 година. Помина една сезона во Чика Дача, пред да се врати во Слобода.
Во летото 2010 година, Остојиќ се приклучил на БАСК, веднаш помагајќи им да ја освојат српската прва лига. Сепак, тие се повлекле од српската Суперлига, отстапувајќи го своето место на Нови Пазар. Исто така, на ист начин биле трансферирани и бројни играчи, меѓу кои и Остојиќ. Тој го направил своето деби во највисоката лига на српскиот фудбал на 13 август 2011 година, играјќи цели 90 минути во поразот со 5-0 на гости против Партизан. Во сезоната 2012–13, Остојиќ бил редовен член на Вождовац, настапувајќи на сите 34 натпревари во лигата на неговиот тим и постигнувајќи три гола во сезоната.
Чукарички
Во летото 2013 година, Остојиќ потпишал со новајлијата од Суперлигата Чукарички. Тој ги поминал следните три сезони во клубот, забележувајќи 92 настапи и постигнувајќи четири гола во сите натпреварувања, притоа помагајќи им да го освојат Купот на Србија во 2015 година. Во сезоната 2015-16, Остојиќ бил именуван во тимот на сезоната во лигата, заедно со неговите двајца соиграчи.
Сезона 2017-18
Во јуни 2017 година, Остојиќ го продолжил договорот со Партизан на уште две години. Тој ја отвори сезоната со удар со глава од корнер на Петар Ѓуричковиќ во 89. минута за да му донесе победа на неговиот тим од 1-0 над Војводина на 13 август. За време на лигашкиот натпревар против Рад на 7 март 2018 година, Остојиќ доживеал повреда на лигаментите поради која го пропуштил остатокот од сезоната.
Сезона 2018-19
Во јуни 2018 година, Остојиќ, наводно, преговарал со некои кипарски и турски клубови, но трансферот никогаш не се реализирал. На крајот останал во Партизан, успевајќи да се појави на само еден натпревар од Купот на Србија во текот на првата половина од сезоната. По назначувањето на Саво Милошевиќ за менаџер, Остојиќ почна да добива поголема минутажа. Тој го постигнал единствениот гол во финалето на Купот на Србија 2019 против Црвена ѕвезда од Белград за да му помогне на Партизан да го освои трофејот четврти пат последователно.
Сезона 2019-20
Во јуни 2019 година, Остојиќ ја одбил понудата на Војводина и го продолжил договорот со Партизан на уште една година. Тој забележал 37 настапи во сите натпреварувања во текот на сезоната 2019-2020, постигнувајќи гол во победата од 6-2 на домашната лига над Јавор Ивањица.
Иос
Иос (Ίος) е еден од островите во групата Киклади во Грција. Административно остров припаѓа на областа Санторини во рамките на периферијата на Јужен Егеј, каде што формира посебна општина со околните острови.
Природни услови
Иос е уште еден кикладски остров со средна големина, оддалечен околу 200 југоисточно од Атина. Најблиските околни острови се Сикинос 5 на запад и Санторини 20 на југ. Островот е умерено ридски ам во најголем дел е планински.
Иос припаѓа на кикладските острови, кои се наоѓаат подалеку од копното, така што со локална средоземна клима со малку врнежи, има постојан недостаток на вода. Поради тоа, островот е претежно сув и карпест, а флората и фауната се исто така особени за оваа клима. Од култивирана култура доминираат маслиновите дрвја.
Историјата
За Иос, како и за целиот Киклад, голема важност има доцната праисторија, т.н. Кикладска цивилизација, која е зависна и блиска до Критската цивилизација. Зад кикладската цивилизација денес стојат бројни фигурини-идоли, поврзани со задгробниот живот. За време на Стара Грција, Иос бил еден од малите полиси во многу важен дел од Грција.
После тоа, с островот владеел Стариот Рим, а потоа и Византија.1204 година г. по освојувањето на Цариград од крстоносните војни, Кикладите потпаднале под власта на Венецијанската Република, под чија власт останале со векови, сè до 1566 година, кога нивен нов господар стананува Отоманска империја. Населението на Иос било вклучено во грчкото востание во дваесеттите години на минатиот век, така што островот веднаш припаднал на новооснованата Грција. Сепак, развојот на новата држава не го спречило иселувањето на месното население во XX век. Во последните децении, намален е развојот на туризмот.
Популација
Главната популација на Иос е грчка. Иос е еден од помалку населените острови но и еден од позначајните острови на Кикладите. Главното место на островот, градот Иос или поедноставно Хора („центар“) е најголемата населба на островот и во неа живеат околу 85% од населението на островот.
Економија
Економијата на Иос главно се заснова на туризам и морепловство, а помалку на традиционалното земјоделство (јужно овошје, маслинки). Островот Иос е прилично добро поврзан со пристаништето Пиреја, со островите Санторини, Наксос, Парос и помалите Фолеграндос, Сикинос, како и другите блиски острови.
Плажи
Островот Иос е познат по своите прекрасни плажи. Уште во 1970 г. година, членовите на Хипи движењето ја открија плажата Милопотас и оттогаш Иос станал одредиште за младите. Сепак, во последно време има сè повеќе туристи кои доаѓаат семејно затоа што има многу прекрасни плажи и се градат нови станови. Покрај пристаништето и прекрасните плажи, има и оддалечени плажи на островот до кои може да се стигне со автобус или автомобил, мотор, една од нив е прекрасна, плажа Манганари.
Чамлиџа-џамија
__БЕЗСОДРЖИНА__ Чамлиџа-џамија (Çamlıca Camii) — џамија во округот Усќудар на градот Истанбул и најголемиот муслимански храм во Турција. Има сместивост од 63.000 луѓе и во себе вклучува музеј, ликовна галерија, библиотека, сала за собири и подземно паркиралиште за 3.500 возила.
Џамијата е дело на архитектките, Бахар Мизрак и Хајрије Ѓул Тоту, а нејзината изградба чинела 150 милиони лири (59,65 милиони евра). Секое од четирите минариња е високо 107,1 м, во спомен на Битката кај Манцикерт која се одиграла во 1071 г. помеѓу Селџучкото и Византиското Царство.
Ова е еден од повеќе мегапроекти на турската влада како сведоштво за силата на стопанството и белег на владејачката Партија на правдата и развојот и претседателот Реџеп Таип Ердоган.
Џамијата е свечено отворена на 4 мај 2019 г. од претседателот Ердоган. На отворањето присуствувале повеќе странски државници како Маки Сал од Сенегал, Алфа Конде од Гвинеја, Илир Мета од Албанија, Мухамед Штаје од Палестина и претставници на други земји.
Метро станица Г.М. Димитров
'''Метро станица „Г.М. Димитров“''' (Метростанция "Г. М. Димитров") ― станица на Софиското метро во Бугарија. Била отворена на 8 мај 2009 година.
Агдаш (округ)
Агдаш (Ağdaş) е административен регион во Азербејџан. Главен град на округот е градот Агдаш кој бил основан во 16 век.
Население
Населението на округот е составено до 93.100 жители, од кои Азербејџанците сочинуваат околу 98 % од населението.
Петар Пупле
Петар Атанасов Пупле, познат и како Пепи Пупле (, -, ) — македонски партизан и активист на Народноослободителната борба во Вардарска Македонија за време на Втората светска војна.
Животопис
Роден е на 29 април 1922 година во градот Лерин, Грција. Влегува во КПЈ и СКОЈ. Во летото 1942 година преминува во редовите на НОВМ и ПОМ. Партизан е во Битолскиот народноослободителен партизански одред „Јане Сандански“. Убиен е на 23 април 1943 година од германски војници во близина на Лерин.
Почести
Во негова чест една улица во Битола го носи неговото име „Пепи Пупле“.
901
901 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 901 година од новата ера, 901. од првиот милениум, 1. од X век и втора од 900-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.