cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Македонски црковно-училишни општини
Создавање на македонските општини
Махмуд II започнува со спроведување на низа реформи во разни општествени области. Со реформи дошло до развој на занаетчиството и градскиот живот. Во текот на 30-те и 40 -те годин на XIX век во градовите почнало да се подигаат голем број на цркви и училишта.
Во 1839 година наследникот на Махмуд, Абдул Меџит I ги продолжил реформите и во тој дух го издал Ѓилханскиот хатишерив со кој биле ветени голем број на права за сите поданици на Империја, а меѓу другото биле создадени услови за развој на црковно-училишниот живот. Во 1856 година бил донесен Хатихумајунот, а врз основа на него во 1869 година бил донесен законот за подаништвото и народното образование.
Во почетокот со црковно-училиштата раководеле богатите чорбаџии и владиците, овие пак биле или прогрчки настроени или Грци. Тоа пак влијаело во црковно-просветната дејност на општините и тие станале спроводници на грчката пропаганда, односно на грчкиот јазик и култура.
Навлегувањето на македонското граѓанство во општините бил долг процес и зависел од економската сила на секој град во Македонија. Оваа навлегување се одвивало во две релации:
Во првиот случај, при изградба на нова црква се формирал градежен одбор во кој влегувале претставници на македонските еснафи, а по изградбата на црквата тие станувале општина. Во вториот случај дошло до борба во која постепено биле истиснати старите чорбаџии и биле заменети со претставниците на македонското граѓанство.
Честопати се случувало двата процеса да се преплетуваат меѓу себе во зависност од економската сила на двата табор и степенот на влијание на грцизмот. Меѓутоа во текот на неколку децении во XIX век дошло до остра диференцијација на двата табора и до преземање на општините од макеоднското граѓанство или до создавање на две општини во еден град, македонска или грчка.
Првите црковно-училишни општини се формирале во Велес, Прилеп и Горна Џумаја, а со текот на времето дошло до создавање и во другите градови.
Структура
Новите општини, македонските во кои не било доминантно влијанието на грцизмот, се разликувале од старите чорбаџиски. Овие општини станувале институции со претставнички карактер, односно со оформен општински апарат. Се органнизирале избори за претставници на општината, а во овие избори учествувале еснафите и трговците, тие давале свои претставнци за членови на општината.
Општините донесувале правилници по кои се раководеле членовите. Општината се сосотоела од 8 до 12 члена, а раководството се сосотоело од претседател, благајник и црковен епитроп, а подоцна од редовите на членовите биле бирани и учителски настојатели.
Општините кои во подоцнежната фаза го носта името црковно-училишни општини имале свои приходи главно од завешатанијата на подвижен или неподвижен имот, доброволни прилози, подароци во пари и натура и др.
Црковно-училишните општини и покрај потиснувањето на елинскот елемент, официјално ја признавале Цариградската патријаршија, поради недостаток на автохтона црква.
Тоа пак овозможувало да имаат свои претставници во турските меџлиси (совети), каде што можеле да ги застапуваат интересите на христијанското население.
Компетенции
Во однос ма просветата некој од општините успеале уште многу рано да го преземат школството. Тие отворале училишта по градовите и селата, ангажирале и плаќале учители, се грижеле за набваката на учебните помагла и учебниците.
Меѓутоа таквите компетенции на општините биле резултат на една борба против Цариградската патријаршија, односно против нејзините претсавници и органи во Македонија. Овие права општините честопати ги извојувале сукцесивно, најчесто без согласност на Патријаршијата, оваа борба траела сè до 70-те години на XIX век, меѓутоа и до крајот на османлиското владеење во Македонија.
Поврзување на македонските општини
Општините и покрај тоа што успеале да издејствуваат голем број на права за себе, сепак тие претставувале институции од локален карактер, бидејќи немале своја заедничка институција, автохтона, односно афтокефална црква, која би ги обединувала интерeсите на македонските општини и би ја кординирала нивната дејност.
Поврзувањето на општините во 60-те години на XIX век било многу ретко, а поради тоа се чувствувала потреба, особено поради решвање на проблемите во школството, од создавање на една повисока институција.
Општините не можеле да се надеваат на помош при отворањето на учлиштата на македонски народен јазик од страна на грчките владици и затоа секоја општина засебно се грижела за училиштатата и учителскиот кадар. Меѓутоа помалите и економско послабите општини не биле во состојба сами да ги решаваат тие прашања, затоа тие се обраќале до соседните општини кој понекогаш економски ги помагале.
Во процесот на поврзување на општините постојат две фази.
Манастир Зограф
Првата фаза била поврзувањето со словенските манастирите во Света Гора, првенствено со манастирот Зограф. Овој манастир како и манастирот Хилендар главно се пополнувал од Македонци, поради врската на Атон со Македонија.
Зографските монаси благодарение на приходите од бројните метоси во Македонија и Романија почнале да испраќаат од својата средина луѓе да се образуваат на повисоките школи во Москва и Атина, а подоцна при самиот манстир Зограф било отворено училиште на црковно-словенски јазик каде што се подготвувале учители за келијните училишта низ Македонија.
Зографските монаси почнале материјално да ги помагаат македонските црковно-училишни општини во поблиските градови како Кукуш, Дојран и др. за да отворат училишта на македонски народен јазик.
Најголема заслуга на манстирот Зограф е што тој претставувал еден вид на замена за организирана црква, која духовно би го поврзувала македонскиот народ. Преродбеникот Димитар Миладинов истакнал дека:
Обид за создавање на еднинствен црковно - просветен центар за Македонија
Втората фаза на поврзување е преку поголемите црковно-училишни оптини во Македонија, Солун, Битола и Скопје. Во 1882 година се датира еден обид за создавање на црковно - просветен центар за Македонија. Солунското граѓанство се обратило кон останатите македонските општини советувајќи ги во иднина да не кореспондираат дирекно со Егзархијата туку преку Солунската црковно - училишна општина, а со тоа требало да се создаде едниствен центар кој би требало сите македонски општини да ги претставува пред Егзархијата.
Во меѓувреме биле спроведени избори за црковно - училишната општина во Солун и новото раководство побарало да се измени уставот од 1871 година и да се донесе нов во кој би требало да се гарантира општинската самоуправа. Самата солунска општина пристапила кон изработка на еден заеднички устав за сите црковно - училишни општини во Македонија.
Обидот за создавање на на единствен црковно - просветен центар за Македонија преку уставот за македонските општини останал нереализиран.
Оваа фаза не била реализирана до крај бидејќи општините не формирале свој црковно-училиштен центар, во црковен поглед општините биле подчинети на Бугарската егзархија, а со училиштата во Македонија раководел Училишниот одел од Цариград кој добивал пари дирекно од бугарската држава.
Македонските општини и Егзархијата
Егазрхијата била формирана на 28.02.1870 година со посебен султанов ферман и прва епархија во Македонија која била под јурисдикција на Егзархијата е Велешката епархија.
За прв претставник на Егзархијата во Македонија бил поставен архимандритот Дамаскин кој стапил на должност во 1872 година. Според член 10 од султановиот ферман со кои била основана Егзархијата, било дозволено доколку во рамките на една Црковно - училишна општина во Македонија со 2/3 мнозинство нејзините општинари одлучаат да се приклучаат кон Егархијата, да можаат тоа да го направаат.
На тој начин во 1874 година под јурисдикција на Егзархијата се нашле Скопската и Охридската епархија.
Егзархијата своите позиции ќе ги зацврсти дури во 1890 година кога од Високата порта ќе добие 2 владички берати за Скопската и Охридската епархија и доплнително уште два владички берати за Велешката и Неврокопската епархија во 1894 година.
Во 1883/1884 година, при Егзархијата во Цариград бил формиран Училиштен оддел кој требало да раководи со просветната дејност во Македонија и да го надгледува трошењето на финансиските средства испратени од Бугарија, а наменети за веќе зацртаниот план. И затоа Петар Поп Арсов ќе истакне дека:
Со тоа биле поставени основите за идната просветна дејност во Македонија. Бугарската држава за да се осигура успешно делување на овој црковно-просветен ситем почнала да дава големи суми на пари од својот сопстевн буџет.
Со текот на годините овие средства постојано се зголемувале. Во 1881 година сумата која била одвоена за пропагнадата во Македонија изнесувала 100 000 лева, а во 1885 година за Македонија и Одринско заедно биле одвоени 574 874 лева, а за 1890 година според еден српски извештај биле одвоени 5 500 000 франци.
Во 1890 година, по иницијатива на бугарската влада била изработена специјална програма за просветната егзархиска политика во Македонија, која била прифатена од Народното собрание на Бугарија. Меѓу другото, во седмата точка од оваа програма стои:
Со ваквата политика Бугарската егзархија успеала да завладее со црковно-училишните општини во Македонија и да го воведе бугарскиот јазик во училиштата.
Борба за контрола на црковно-училишните општини
Црковно-просветната политика на Бугарската егзархија придонела да дојде до појава на едно движење кое биле насочено против Егзархијата и нејзината дејност.
Во контекст на ова движење Ѓорче Петров истакнува дека се јавило едно настроение на:
Антиегзархиското движење со појавата на Македонската револуционерна организација ја доживува кулминацијата.
Каков бил ставот на Македонската револуционерна организација кон Бугарската егзархије се гледа од брошурата Стамболовштината во Македонија напишана од Петар Поп Арсов во која меѓу другото се вели дека Бугарската егзархија:
Егзархот Јосиф во однос на борбата за општините истакнал:
Македонската револуционерна организација со една упорна борба успеала да воспостави контрола врз црковно-училишните општини и за еден подолг период да застане на патот на надворешните посегања.
Нова Гора (Кршко)
Нова Гора (словенечки: Nova Gora) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Хостел
Хостел – вид на сместување каде гостите на располагање имаат помал комфор (поголем број кревети на кат во една спална соба, заеднички бањи и евентуално кујни), за пониски цени.
Честопати хостелите се поевтини и за изнајмувачот и за корисниците. Доста хостели имаат корисници кои престојуваат на подолг рок кои ги вработуваат како рецепционери или друг персонал во хостелот, а за возврат добиваат некои погодности како намалена цена за престојот.
Во неколку земји, како Обединетото Кралство, Ирска, Индија и Австралија, зборот хостел се однесува исто така на установи кои обезбедуваат подолг престој. Во Индија, Пакистан и Јужна Африка, „хостел“ исто така се однесува на студентски домови на колеџи и универзитети кои нудат престој за студентите. Во други делови на светот, зборот хостел може да се однесува на сместувачки капацитети кои им се нудат на „туристите со ранци“.
Разлики од хотелите
Постојат повеќе разлики меѓу хостелите и хотелите:
Хостели во Македонија
Според Златна книга во Македонија има 25 хостели од кои 21 се во Скопје и по 2 во Битола и Охрид.
Мункин
Мачката Мункин или уште како што ја нарекуваат и колбас мачка е понова раса на мачки која се одликува со многу кратки нозе, кои се предизвикани од природна генетска мутација. Мункин се смета дека е оригиналната раса на џуџеста мачка.
Многу контроверзии избувнаа околу расата кога беше признаена од Меѓународната асоцијација на мачки во 1995 година, со што критичарите ја изразија својата загриженост во врска со потенцијалните здравствени проблеми кои можат да настанат, како и проблемите со движењето кои се јавуваат кај оваа раса. Управниот совет на мачката Фенси не ја признаваат оваа раса како стандардизирана раса.
Името " мункин " потекнува од немилосрдните жители на писателот Л. Франк Баум од земјата Мункин, односно земја во неговиот роман од 1900 година, Прекрасниот волшебник од Оз.
Создавање на расата
Мачките со кратки нозе се документирани неколкупати низ целиот свет уште од 40-тите години на минатиот век. Еден британски ветеринарен извештај од 1944 година известува за четири генерации на мачки со кратки нозе кои биле слични на нормалните мачки, но се разликувале само во должината на нивните нозете. Оваа линија на мачки со кратки нозе исчезнала во времето на Втората светска војна, но и покрај тоа, други мачки со кратки нозе се појавиле и биле забележани во Русија во текот на 1956 година и во САД во 1970-тите.
Во 1983 година, Сандра Хочендел, наставничка по музичко во Рејвил, Луизијана, пронашла две бремени мачки кои биле бркани од куче и се сокриле под камион, каде таа ги пронашла. Таа чувала една од мачките и ѝ го доделува името Блекбери, а половина од мачиња се родиле со кратки нозе. Хочендел му подарила едно машко маче со кратки нозе од леглото на Блекбери на нејзин пријател, Кеј ЛаФренс од Монро, Луизијана, а таа на мачето му го дава името Тулуза. Од легло на Блекбери и Тулуза се добива денешната раса Мункин.
Особености
Стандардите на Меѓународната асоцијација на Мачки ги опишуваат Мункин како разиграни и интелигентни мачиња. Некои извори наведуваат на тоа дека и покрај тоа што имаат кратки нозе, нивните способности за трчање и скокање не се попречени, додека пак, други сметаат дека нивната способност да скокаат е ограничена поради нивната состојба.
Мункин има слични одлики како нормалните домашни мачки, а тоа се должи на нивното често вкрстување. Мункин може да биде мала до средна мачка со умерен тип на тело и среднокадифено крзно. Машките мункини обично тежат помеѓу 3 и 4 килограми и обично се поголеми од женските мункини, кои обично тежат помеѓу 2 и 3.6 килограми. Задните нозе можат да бидат малку подолги од предните, што создава блага угорница од рамото до задникот. Нозете на Мункин можат да бидат малку криви, иако прекумерна кривост носи е дисквалификација во натпеварите.
Во 2014 година, Лилипут, мачка Мункин од Напа, Калифорнија, беше прогласена за најниската стара жива мачка во светот од Гинисовиот рекорд. Таа е висока 13,34 сантиметри.
Здравје
Сè уште не е јасно како мутацијата влијае на здравјето на расата. Бидејќи расата штотуку официјално беше воведена во 1991 година, таа сè уште се смета за млада раса. Имаше рани шпекулации дека Мункин ќе развие проблеми со ’рбетниот столб, кое обично се забележува кај раси на кучиња со кратки нозе, во 1995 година неколку одгледувачи на своите најстари Мункини со помош на Х-зраци ги испитуваа за знаци на проблеми со зглобовите или коските и не пронајдоа ништо.
Генетската мутација што предизвикува кратки нозе е особина кај Мункините која се нарекува ахондроплазија, генетско нарушување што настанува кај џуџестиот раст и обично се поврзува со одлики како зголемена глава, секако со кратки нозе, но исто така може да вклучува и симптоми како што се невообичаено мала вилица, зглобови кои изгледаат подебели од нормалните, заоблен ’рбет. Состојбата понекогаш се нарекува хипохондроплазија или псевдоахондроплазија. Малите големини на леглата кога се вкрстуваат две мачки од Мункин расата укажува на тоа дека ембрионите кои се хомозиготни за генот на Мункин не се одржливи.
Сепак, се чини дека постојат два случаи со зголемена зачестеност во расата Мункин: лордоза (прекумерна искривување на ’рбетот) и имаат дупка во градниот кош. Двете состојби најчесто се забележуваат кај луѓе со псевдоахондроплазија.
Генетика
Генот на Мункин е автозомен доминантен ген. Хомозиготните ембриони за генот на Мункин не се одржливи и не се развиваат во матката. Само мачиња кои се хетерозиготни за генот на Мункин се развиваат во мачиња со кратки нозе. Бидејќи само хетерозиготни (кратки нозе) Мункин мачки се способни да го пренесат генот, во сите легло со најмалку еден стандарден Мункин (кратки нозе) родител имаат можност да содржат мачиња со фенотипите: краткии или нормални нозе, со генотипови Мм или мм, каде М е особина на кратки нозе и м е особина на долги нозе. Парењето на двајца родители Мункини, Mm x Mm, имаат шанса да ги произведат овие потомци: 25% MM - маче што нема да преживее, 50% Mm со кратки нозе, 25% mm - нормални. Добиеното легло ќе биде составено од 2/3 Mm мачиња со кратки нозе и 1/3 мм-нормални.
Изведени раси
Мункин е вкрстена со расата ЛаПерм, кои имаат кадраво крзно, со што се добива расата Скукум, со Сфинкс, која е без влакна, за создавање на Минскин и Бамбино, уште една кадраво обложена раса, Селкирк Рекс, за создавање на Ламбин, група на персиска раса (која ги вклучува Хималаиските и егзотичните Шортаир) до создавање на расата Наполеон, со американската Curl за да се создаде Kinkalow, со расата шкотски Пати за да се создаде шкотски Килтс, а исто така и со Бенгал да се создаде Генета.
Иван Марковски
Иван Марковски (Битола, 3 септември 1976) е македонски ракометар кој игра на позицијата десно крило. Својата богата спортска кариера ја започнал во РК Пелистер во родната Битола, во чии редови игра моментално, а настапувал во голем број на клубови во Македонија и во странство, меѓу кои Вардар Ватростална, Металург од домашните, и странските Метковиќ и Загреб (Хрватска), Гаи Арагон (Шпанија), Ал Шабаб (Саудиска Арабија), Генерали Паламано (Италија). Настапувал и одиграл голем број на натпревари и за македонската ракометна репрезентација.
Средишница. Комбинација
'''Средишница. Комбинација''' е шаховска книга, дел од творештвото на познатиот руски меѓународен мајстор и автор на шаховска литература Петар Романовски. Книгата е напишана во 1963 и претставува продолжение на делото Средишница. План. Во неа се коментирани и анализирани избрани шаховски партии од повеќе перидои од развојот на шаховската игра, како и извадоци од партии кои содржат поучни комбинации и техники на игра од среидшницата. Во ова дело, вниманието е обрнето на комбинацијата, нејзината улога во текот на играта и нејзиното спроведување. Книгата е напишана на руски јазик.
Содржина
Како што гласи и насловот на делото, така и неговата содржина се темели врз улогата на комбинацијата во патот кон победата и значењето на средишницата во одредувањето на карактерот на завршницата. Врз основа на ова, авторот преку анализа и коментар на поучни партии и извадоци успеал на читателот да му ја долови основната тема во 13 глави:
Стил на пишување
Содржината на делото „Средишница. Комбинација“ односно секоја глава пооделно е исполнета со писмена анализа и коментар на високо ниво, а промените во партијата или извадокот којшто е предмет на анализа се претставени на соодветни дијаграми по неколку одиграни потези.
Космос-303
Космос-303 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
NGC 4414
NGC 4414 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Браунс Беј
Браунс Беј (Browns Bay) — населба во северниот дел на Окленд, на источниот брег, добро позната по своите продавници и плажа.
NGC 4414
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4414 се споменува и како UGC 7539, MCG 5-29-85, CGCG 158-108, ARAK 365, KUG 1223+315.
Космос-303
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 18 октомври 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 325 килограми. Космос-303 бил сателит наменет за воено и научно истражување.
Браунс Беј
Според пописот од 2013 г. Браунс Беј брои 4.239 жители, разлика од 261 жител (6,6%) во однос на 2006 г.
NGC 4414
Откривање
Телото е откриено на 13 март 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Космос-303
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 426 км, а најмалото на 259.
NGC 4414
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4414 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 4414 има привидни димензии од 4,4' х 3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 4414 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40692. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2528. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 64.
Иво Мршник
Иво Мршник  (Ivo Mršnik), (, — словенечки  сликар и графичар.
Животопис
Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Љубљана. Од 1978 година е вработен на Факултетот за образование во Љубљана, од 1998 година како редовен професор по цртеж и графика со методологија. Во декември 2011 година, Универзитетот во Љубљана му ја додели титулата почесен професор на УЛ. .
Творештво
Веќе во 1970-тите, Иво Мршник создаде интересен, концептуално базиран опус на речиси фотореалистички цртежи. Подоцна, преку серија големи портрети, неговиот цртеж беше сведена на основните работи и се разви во препознатлива и добро втемелена психограмска практика, која беше изложена и на U3, на Триеналето на словенечката современа уметност и на 22-то меѓународно графичко биенале (и двете 1997). Потоа имаше уште еден пресврт. Како што пишува Чртомир Фрелих: „Кога се чинеше дека естетиката на Мршник се намали на една точка, од оваа точка изненадувачки логично растат нови универзуми.“, за убедлив уметнички став и патување со текот на времето, а во исто време инсистирајќи на сопствената поетика. .
Во своите дела, Иво Мршник постојано ја спојува мисловноста и контролата со спонтаноста и случајноста. Линиите - трагите на раката - се визуелни и концептуални знаци на искуството на авторот, тие се фрагменти од неговите мисли и чувства. Отсуството на бои и минималистички стил го нагласуваат изразот на линии и текстури. Софистицираниот и интимен стил на цртање открива огромна емотивна и интелектуална суптилност. .
Изложби
Реализирал бројни самостојни изложби, најчесто во истакнати галерии во Љубљана, Крањ, Горица - Италија, Шкофја Лока, Копер.
Учествувал во повеќе од стот групни изложби низ многу светски ликовни центри.
Големиот неред
„Големиот неред“ (српски: Велика фрка) – филм на режисерот Милан Јелиќ од 1992 година, по сценариото на Верослав Ранчиќ. Главните улоги ги играат: Драган Николиќ, Оливера Марковиќ, Миќа Томиќ, Радмила Живковиќ, Оливера Јежина, Игор Первиќ, Ксенија Јаниќијевиќ и Велимир Бата Живоиновиќ.
Синопсис
Чеда работи како службеник кого сите го малтретираат: тој е задолжен да ја шета пудлицата, вари кафе за друштвото на неговата сопруга итн. Тој мора да оди на бања, зашто мајката на неговата сопруга одлучила да оди на годишен одмор, а тој е нејзиниот задолжителен придружник. Меѓутоа, поради работата, тој мора да се врати дома, а таму наоѓа голем неред: многу згодни девојки, локални силеџии и некои смешни типови. Така, тој се наоѓа во дилема како да се оттргне од тој неред.
Апсолутна монархија
Апсолутна монархија или апсолутизам — монархичка форма на управување, при што целата власт во земјата (законодавна, извршна, судска, a понекогаш и духовната власт), de facto и de jure, е фокусирана во рацете на монархот. Во апсолутната монархија, монархот ја спроведува извршната власт заедно со влада, а законодавната - со користење на различни законодавни органи (изборни или назначени). Во Апсолутна монархија нема ограничувања на власта на монархот. Според официјалната доктрина на апсолутната монархија власта на монархот има божествено потекло и во некои земји, монархот не само световното туку весрко лице. Такви држави се нарекуваат теократски монархии - на пример, Ватикан и Саудиска Арабија.
HD 205551
HD 205551 (BD + 51 3091, SAO 33540, HR 8259) — ѕвезда со привидна величина од 6.15, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:34:27,5 и деклинација +51°41′54″
Катедрала Ла Сеу
Катедралата Ла Сеу или катедралата во Палма де Мајорка, (шпански: Catedral de Santa María de Palma de Mallorca) е катедрала и базилика која се наоѓа во истоимениот град, на островот Мајорка, Шпанија. Храмот бил изграден на местото каде порано се наоѓала џамија. Објектот е долг 121 метри, 55 метри широк и 44 метри висок. Катедралата со својата изградба започнала во времето на Џауме I од Арагон во 1229 година а завршила во 1601 година. Таа е во стил на готска архитектура со влијание на готски елементи од Северна Европа. Таа се наоѓа во непосредна близина на брегот на Средоземно Море, заштитена од ѕидините на стариот град. Во почетокот на XX век започнала обнова на катедралата. Како главен дизајнер бил избран Антони Гуади. Дел од неговите идеи биле прифатени. Сепак, во 1914 година Гуади го напуштил проектот по расправија со изведувачот.
Голема Трпеза (Старо Коњарево)
Голема Трпеза — археолошко наоѓалиште во Старо Коњарево, Општина Ново Село.
Немшка Вас (Кршко)
Немшка Вас (словенечки: Nemška vas) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Бари
Бари (итал. Bari), по големина е деветти град во Италија. Бари е и главен град на истоимената област Бари и главен град на провинцијата Апулија во југоисточна Италија. Бари е второто најважно трговско седиште во јужна Италија, по Неапол. Градот е познат и како градот на Свети Никола, бидејќи во градската катедрала се наоѓаат моштите на светецот, кои постојано привлекувале верниците.
Потекло на името
Името на градот е со грчко потекло од зборот Барион.
Положба на градот
Бари се наоѓа во крајниот источен дел од јужна Италија. Бидејќи градот се наоѓа во близина на Портата Отранто, на влезот во Јадранското Море, градот отсекогаш имал важна стратешка важност и претставувало важно место за Истокот (Балкан, Левант, Мала Азија). Од главниот град на Рим, Бари е 450 километри источно, а од Неапол 260 километри источно. Од Бар на спротивниот брег на Јадранско Море, градот е 210 километри југозападно од морето.
Релјеф
Бари се развил како пристаниште на крајниот јужен дел од Јадранското Море, каде што било многу лесно да се контролира влезот во морето преку блиската Порта Отрано. Градот се наоѓа во средишниот дел на провинцијата Апулија, во рамната крајбрежна рамнина Таволиер, која е плодна и густо населена.
Клима
Климата во Bари е средоземна. Бари како и цела Апулија се познати како многу топло и сушно подрачје во Италија, посебно во лето 2007 година е забележана најголемата забележана температура од дури 46 степени.
Вода
Бари се наоѓа на јужниот брег на Јадранското Море, каде било многу лесно да се контролира влезот во морето преку блиската Порта Отрано. Градот се образува на ублажувањето на полуостровот помеѓу два мали заливи, природни пристаништа. Ова била голема предност за веќе слабо разрушениот брег во северна Апулија.
781 п.н.е.
781 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 781. година пред новата ера, 781. од првиот милениум п.н.е., 81. од 8 век п.н.е. и втора од 780-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4727 и 4728 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3969 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2979 и 2980 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 28 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 781 година се протега во 1855 и 1856, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1915 и 1916 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 238 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1445 и 1444 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Атанасиј“ - Секирци
Историја
Црквата била изградена во 1858 година и била осветена на 2 мај истата година од страна на пелагонискиот митрополит Бенедикт Византиски. Внатрешноста била зографисана во 1920 година.
Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна, со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Храмот има влез на јужната страна и над него има ниша со фреска на Богородица со Исус. Кон западниот ѕид е дограден помошен објект во правец на протегање север-југ. Живописот во внатрешноста е дело на зографот Станко Цветков, чие име се среќава на натписот на западниот ѕид до приказот на Атанасиј Александриски, каде што е потпишан како „Зограф Стојан од Крушево“.
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата се издига непосредно од десната страна од влезот во дворот на црквата. Таа има квадратна основа со по една монофора на секоја страна во горниот дел. Влезот во камбанаријата се наоѓа на јужната страна. Од запатниот ѕид се забележува дека цоклето било соѕидано од камен, а останатиот дел од тули.
Павле Вуисиќ
Павле Вуисиќ (роден како Вујисиќ;, – , ) –југословенски и српски глумец.
Животопис
Павле Вуисиќ е на 10 јули 1926 година. Бил учесник во борбите на Сремскиот фронт. Живеел во Белград со сопругата Мирјана. Неговиот помлад брат Душан Вујисиќ, исто така, бил глумец. Студирал право и сè до почетокот на 1950-тите се пробувал во новинарството (Радио Белград). Неполна сезона глумел во панчевачкиот театар, истовремено статирал во филмот „Чудотворен меч“ (1950) на Воја Нановиќ и безуспешно се обидувал да се запише на Белградската академија.
Починал на 1 октомври 1988 година од карцином. Погребан е на Новите гробишта во Белград.
Филмска кариера
Вуисиќ глумел во голем број филмови и во телевизиски серии, иако немал формално глумечко образование. Филмската кариера ја почнал во 1950 година во филмот „Чудотворен меч“ на Воја Нановиќ. Набрзо потоа ја добил главната улога во филмот на Наниќ, „Три чекори во празно“ (1958) и за неа ја добил наградата „Златна арена“ на Филмскиоит фестивал во Пула.
Веќе од 1957 година, почнал соработка со бројни режисери, играјќи разновидни улоги:
Завештание на Мирјана и Павле Вуисиќ
Сопругата на Павле, Мирјана Вуисиќ, е член-основач и член на управниот одбор на Здружението за култура, уметност и меѓународна соработак „Адлигат”. Во 2016 година во Адлигат го формирала завештанието на Мирјана и Павле Вуисиќ. Во завештанието има голем број лични предмети на глумецот, бројни ракописи, скици, фотографии, дневник на брачниот пар, сценариото кое Павле го напишал за детски филм, приказна за разговорот на крапот и други книжевни дела, легитимации, цртежи, предмети од филмови во кои глумел, како и оригиналниот негов тестамент.
Завештанието е достапно за јавноста во рамките на Музејот на српската книжевност на Бањица во Белград.
Космос-304
Космос-304 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 21 октомври 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 795 килограми. Космос-304 бил навигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 99,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 760 км, а најмалото на 740.
Градиште (Старо Коњарево)
Градиште — археолошко наоѓалиште во Старо Коњарево, Општина Ново Село.
Претставува населба од доцноантичко време. На околу 2,5 км северозападно од селото, во пограничниот појас, по површината на нивите на земјоделската задруга „Тромеѓа“ се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и имбрекси.
Критархија
Критархија e владеење на судиите (хебрејски: שופטים) во древниот Израел за време на периодот на времето што е опишано во Книгата на судии. Поради компилација на грчките зборови за "судија" и "владеење", критархија во модерна смисла се однесува на јурисдикцијата на судиите.
Двоен астероид
Двоен астероид (бинарен астероид) — систем од два астероида кои кружат околу заедничко тежиште. Двојната природа на 243 Ида е откриена кога вселенското летало „Галилео“ поминало крај астероидот во 1993 г. Оттогаш откриени се бројни двојни астероиди и неколку тројни астероиди.
Месениот сооднос на двете составници (наречени главна и споредна) е важна особина. Највеќето двојни астероиди имаат голем масен сооднос, т.е. релативно мала месечина која кружи околу главната составница. Системите со мала астероидна месечина (наречена и „придружник“) се 87 Силвија, 107 Камилија, 45 Евгенија, 121 Хермиона, 130 Електра, 22 Калиопа, 283 Ема, 379 Хуена, 243 Ида и 4337 Аресибо (по надолен редослед на главната составница). Некои двојни системи имаат составници со речиси еднакви маси. Такви се 90 Антиопа,, и 69230 Хермес, со просечни пречници на составниците од 86, 1,8, 0,9 и 0,8 км.
Опис
Постојат неколку теории за настанокот на двојноастероидни системи. Многу системи имаат значајна макропорозност (внатрешност налик на збировит отпад). Месечините кои кружат околу големи главнопојасни астероиди како 22 Калиопа, 45 Евгенија и 87 Силвија може да настанале со пореметување на матичното тело со удар или отцепување предизвикано од кос удар. Заднептунските двојки можеби се образувале при настанокот на Сончевиот Систем со заемен зафат или трителесно замодејство. Близуземските астероиди, кои кружат во внатрешниот дел на Сончевиот Систем, најверојатно настанале со завртување и ослободување на маса, веројатно како последица од ЈОРП-ефектот. Бројчените симулации укажуваат дека астероидниот екватор исфрла материјал кога сончевата енергија ќе заврти збировит астероид доволно брзо под дејство на ЈОРП-ефектот. Овој процес исто така ги соголува половите на астероидот, изложувајќи нов материјал.
Андреја Белоти
Андреја Белоти (роден на 20 декември 1993) — италијански фудбалер, напаѓач на Торино и на италијанската репрезентација.
Албинолефе
Роден во Калчинате, Провинција Бергамо, Ломбардија, Белоти ја започнал својата кариера во вториот по големина тим од покраината, Албинолефе кој тогаш се натпреварувал во Серија Б лигата. Како играч на младинскиот тим од 2010 година, Белоти го направил своето деби за првиот тим на 10 март 2012 година (во 30-тото коло од првенството), против Ливорно во поразот со 4-1 и уште на своето деби го постигнал својот прв гол за клубот. Потоа тој одиграл неколку последователни натпревари како замена од 32-рото до 34-тото коло и започнал како стартер во 4 натпревари од 35-тото до 39-тото коло, само отсуствувајќи само во 37-мото коло. Својата прва професионална сезона ја завршил со 8 настапи и 2 гола во Серија Б. Исто така, тој постигнал 13 гола, како најдобар стрелец на младинскиот тим во текот на сезоната 2011-2012, во која го освоиле младинското натпреварување Трофео Досена, во јуни 2012 година.
По завршувањето на сезоната 2011-2012, Албинолефе испаднале од Серија Б во Лега Про Прима Дивизионе, Белоти бил промовиран како почетен напаѓач на клубот за сезоната 2012-2013. Својот прв натпревар за сезоната го одиграл на 5 август 2012, играјќи ги сите 90 минути во поразот со 3-0 од Кјети во првото коло од Купот на Италија. Својот прв гол за сезоната го постигнал на 9 септември, носејќи му бод на својот тим на гостувањето против Кремонезе со гол на седум минути пред крајот, во натпревар што завршил 1-1. Сезоната ја завршил со вкупно 32 настапи и 12 гола.
Палермо
На почетокот од следната сезона 2013-2014, Белоти одиграл само еден натпревар за Албинолефе (Албинолефе-Турис 4-1, во Купот на Италија), а на 2 септември, тој се преселил во Палермо на позајмица (за сума од 500.000 евра), со право на откуп на половината од неговиот договор за сума од 2,5 милиони евра. Тоа било прва сезона за Палермо во Серија Б, откако во претходната сезона испаднале од Серија А каде се натпреварувале 9 сезони по ред. Белоти го направил своето деби за Сицилијанците на 24 септември 2013, влегувајќи како замена на местото на Давиде Ди Џенаро во натпреварот против Бари, и набргу асистирал при голот на Кајл Лаферти за ублажување на поразот од 2-1. Својот прв гол во дресот на Палермо го постигнал во натпреварот одигран на 5 октомври против Бреша (1-1), помагајќи му на својот тим да дојде израмнување на резултатот. Својот прв старт за Росанеро го имал на 24 ноември во натпреварот Палермо-Латина (1-2) во 15-тото коло од сезоната; во следниот натпревар, пак, за првпат како професионалец постигнал два гола на еден натпревар, придонесувајќи за многу важна победа над Новара (2-1). На 26 декември 2013 година, во текот на победа со 1-0 над Тернана, Белоти претпел повреда на аддукторните мускули, враќајќи се на терен на 10 март 2014, во последните минути од натпреварот Јуве Стабија-Палермо (0-3), а на 22 март го постигнал победничкиот гол во натпреварот Пескара-Палермо (1-2). На 26 април 2014 повторно играл како стартер во натпреварот Латина-Палермо (1-3) во 36-тото коло од првенството, по точно четири месеци од последниот настап во почетните единаесет. На 3 мај 2014 година, со победата над Новара од 1-0 на гости, Палермо изборил промоција во Серија А. Белоти ја затворил сезоната со 24 лигашки настапи и 10 гола.
На 18 јуни 2014 година Палермо го користи своето право на откуп на половината од договорот на играчот во замена за веќе договорените 2.500.000 €, плус добивање на опција за откуп на другата половина од договорот за 3,5 милиони евра. Во пресрет на сезоната 2014-2015 го заменил бројот на дресот од 30 на 99 по совет на пријатели. На 31 август 2014 година го напрвил своето деби во Серија А влегувајќи во 76-тата минута од натпреварот Палермо-Сампдорија (1-1) во првото коло од сезоната, на местото на Пауло Дибала. На 12 септември, договорот на играчот е целосно откупен од Палермо. На 24 септември, во натпреварот Наполи - Палермо (3-3) во четвртото коло од сезоната, играјќи за првпат како стартер во најсилната италијанска лига, Белоти ги постигнал своите први два гола во својата кариера во Серија А. На 13 декември 2014 влегувајќи од клупата за резерви во 88-мата минута во натпреварот Палермо-Сасуоло го постигнал победничкиот гол во судиското продолжение поставувајќи ги конечните 2-1 и носејќи му победа на тимот од главниот град на Сицилија зголемувајќи ја серијата на клубот на 7 натпревари без пораз (што претставува израмнување на рекордот од сезоната 2009-2010 со Делио Роси на клупата). На 31 мај 2015 година го забележал својот шести гол во сезоната во победата со 2-1 на гости против Рома (постигнат на само неколку секунди пред крајот) во последното коло од првенството.
Торино
На 18 август, бил купен од екипата на Торино, за сума од 7,5 милиони евра.
Репрезентативна кариера
Откако одиграл шест натпревари за репрезентацијата под 19 (постигнал 2 гола) и 9 средби за репрезентацијата под 20 години (4 гола), на 14 август 2013 го направил своето деби за репрезентацијата под 21 година во победата со 4-1 на домашен терен во пријателски натпревар против Словачка. На 5 септември, Белоти играл во квалификацискиот натпревар за пласман на Европското првенство под 21 година во 2015, во кој загубиле со 3-1 на домашен терен од Белгија. Белоти постигнал 4 гола во квалификациите и и помогнал на Италија да се пласира на завршниот турнир.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 31 мај 2015.
NGC 4415
NGC 4415 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4415 се споменува и како UGC 7540, MCG 2-32-52, CGCG 70-78, VCC 929.
Откривање
Објектот е откриен на 28 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4415 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 4415 има привидни димензии од 1,4' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 4415 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40727. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 874. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Кале (Старо Коњарево)
Кале — археолошко наоѓалиште во Старо Коњарево, Општина Ново Село.
Претставува населба од доцноантичко време. На 2 км јужно од селото, во подножјето на Беласица, на висок рид се гледаат остатоци од одбранбен бедем граден од кршен камен и варов малтер.
IC 481
IC 481 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 481 се споменува и како ESO 107-18.
Откривање
Објектот е откриен на 22 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 481 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 481 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Други поделби
Проучување на IC 481 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66515.
Космос-305
Космос-305 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 22 октомври 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 210 км, а најмалото на 170.
Плутократија
Плутократија (на грчки: πλουτος - богатство, κράτος - управување) или плутархија е форма на државно управување, при што одлуките на владата не се засноваат на мислењето на народот, туку од влијателен круг луѓе на високото општество, составен од богати луѓе. Ова создава длабоко социјално нееднаквост и ниска социјална подвижност. Во антиката во однос на Картагина, терминот е многу често користен, но во сегашноста, се споменува ретко.
Оклократија
Оклократија (на старогрчки: οχλοκρατία од οχλος - толпа и кρατος - сила, власт) буквално значи власт на народот, но не треба да се меша со демократијата. Обично се смета за деформирана форма на демократијата. За оклократија е карактеристично дека народот често го менува својот изборот, под влијание на демагогијата. Оклократија е својствена за преодни и кризни периоди.