cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кракатау
Последици од ерупцијата во 1883
Од ерупцијата загинале голем број луѓе. оландските власти вкупниот број на жртвите го процениле на 36 417. Тоа е најсмртоносната вулканска ерупција во историјата по Тамбора, исто така во Индонезија, во 1815 година. Многу колонии биле уништени, вклучувајќи Телук Бетунг и голем дел од Кетимбанг во Суматра и Сирик и Семаранг во Јава. Областите Бантен и Лампунг биле опустошени. Некои региони на Јава никогаш не биле одново населени и местото станало џунгла каде подоцна бил основан денешниот Националниот Парк Ујунг Кулон во рамките на делокругот (вклучително Кракатау и неговите води).
Вулканската пепел се дигнала на 80 километри во атмосферата и се прошириле доволно честички за следната година да се намали просечната глобална температура за 0,25 °C, со амплитуда која се движи од околу 0.18 до 1,3 °C. Климатските модели неколку години продолжиле да бидат хаотични а температурите се вратиле во нормала дури по 1888 година. Ерупцијата испуштила огромна количина на сулфур диоксид високо во стратосферата.
Меѓутоа оваа ерупција освен катастрофалните фатални последици имала и корисни ефекти на локалната средина. Само една година по катаклизмата на поштедените островчиња никнала трева. Две години подоцна, таму веќе имало дваесет и шест видови на растенија а во 1924 година, овие фрагменти од земјата биле покриени со густа шума. Околните региони како што се Лампунг, речиси јалови пред ерупцијата, станале мошне плодни. Ова привлекло големо население. Се проценува и дека благодарение на оваа ерупција опстанал јаванскиот носорог.
Детето на Кракатау
Во 1927 година, знаци на подводна суртсејска ерупција тука биле набљудувани од страна на научници. Ерупцијата избила 1,200 метри над морското ниво. Неколку дена подоцна, нов вулкански остров, Анак Кракатау ("дете на Кракатау") се појавил 9 метри над површината на водата. Првичните ерупции биле од пемза и пепел но островот брзо еродирал. Најпосле Анак Кракатау сепак се формирал поради количината и брзината на исфрлениот материјал за конечно да се стабилизира во август 1930 година. Оттогаш, следеле речиси четириесет ерупции а последната се случила на 25 октомври 2010. Овие последователни ерупции го пораснале островот со просечна стапка од педесет инчи месечно. Првиот конус во 1933 година достигнал надморска височина од 67 метри  а во 1950 година достигнал 138 метри. Потоа, вториот конус почнал да се појавува, на дното на езерото формирано во внатрешноста на кратерот. Во 1960 година, новиот конус достигнал 30 метри, во 1968 година 160 метри а во 1977 година, 181 метри. Денес, врвот достига повеќе од 300 метри со пречник од три до четири километри. Анак Кракатау нуди исклучителни предмет на проучување во вулканолозите и ботаничарите. На 3 октомври 2011 година, Анак Кракатау испуштил облак од пепел повеќе од два километри нагоре. Бројот на земјотреси до крајот на неделата се зголемил на речиси 6 000 дневно
Сибирски самојед
Самоједите се кучиња кои просечно живеат од 12 - 15 години. Тие се мирни кучиња кои се поврзани со целото семејство, односно со кругот на луѓе каде што живеат. Меѓутоа тие слушаат односно имаат само еден сопственик. Самоједите се кучиња кои сакаат да бидат во друштво на луѓе и кои сакаат да им се обрне поголемо внимание. Тие не се агресивни кучиња, меѓутоа знаат одлично да се бранат. За време на дресурата на овие кучиња секој човек ќе наиде на проблеми, бидејќи Самоједите не сакаат секогаш да го прават она што ќе им биде наредено, односно сакаат да водат инает. Сибирскиод самојед го добил своето име по племето кое се населило на територијата на денешен сибир (САМОЈЕД). Самоједите се вклучени во четиринаесетте најстари кучиња, заедно со хаските, маламутите, chow chow и уште 10 други раси од различно географско потекло.
Кракатау
Идните ризици
Последната жртва од ерупција на Кракатау е во 1992-1993 година. Денес, Кракатау се следи од страна на Вулканската Опсерваторија Кракатау, во Карита, на западниот брег на островот Јава. Мрежа на станици континуирано го следи вулканот. Четири постојани станици се присутни на архипелагот, вклучувајќи и три за Анак Кракатау за регистрирање на податоците за земјотресите, деформацијата на теренот со ГПС, промените на нивото на морето, емисијата на гасови, електромагнетните бранови и климатските промени. Три привремени сеизмолошки станици се дополнување на диспозитивот на Кракатау, Панјанг и Сертинг. Овој комплекс телеметриски комуницира со опсерваторија во Карита. Собраните податоци овозможуваат да се процени веројатноста од претстојна катастрофа. Еден од утврдувачките фактори е износот на силициум присутен во магмата која вулканолозите ја мерат во примероци тефра. Колку поголема е содржината на силициум, толку магмата станува повискозна, па гасовите не можејќи да излезат го зголемуваат притисокот при што вулканот силно експлодира, со ослободување на голема количина на материјал, посебно силициум, иницирајќи нов циклус. Кракатау природно го следи овој модел и не постои индикација денес дека се подготвува нова катастрофа, макар што претпазливоста е неопходна. Со својата местоположба Кракатау претставува вистински ризик за крајбрежните населенија на Јава и Суматра и за сообраќајот кој транзитира преку теснецот. Густината на населението во Индонезија е релативно висока, посебно во овој регион, со просечно над 100 жители на квадратен километар, во населените места. Во полупречник од педесет километри околу вулканот на населението изнесува речиси 275 000 жители а во полупречник од сто километри, 5.8 милиони. Како што се потврдува со ерупцијата во 1883 година, главниот ризик е поврзан со цунами, кој се заканува на пристанишните објекти на исток и туристички места на југ. Всушност, Јава и Суматра би можеле да бидат погодени за помалку од еден час. Во заштитените области, коралните гребени се природна заштита на брегот, додека во урбаните средини, се размислува за проекти за разбивање на брановите.
Сибирски самојед
Самоједите се најграциозните кучиња на свет, елегантни во своето држење, раскошни со своето крзно и карактеристичне грива, препознатливи по нивната насмевка (по која и ги добиле прекарот "the smiling dog"), и нивните весели очи.
Кракатау
Туризам
Западниот брег на Јава станало многу популарно одморалиште за жителите на Џакарта кои најчесто одат таму за викенд. Кракатау е екскурзија како дел од активностите понудени од туристичките агенции. Точка на поаѓање е пристаништето на Лабуан, но дотаму може да се стигне таму и од летувалиштата на Анжер и Карита.
Сибирски самојед
Биографија за Самоједот
Овие кучиња потекнуваат од древните номадски племиња од центаралниот дел на Сибир,наречени Самоједи.Кучињата никогаш не станале ловци,меѓутоа набрзо се прилагодиле на влечењето санки,станале чувари и верни сопатници.Самоједите не се вообичаени чувари,туку тие весело го најавуваат секој гостин.Самоједите биле многу блиски со членовите на племињата, кои честопати ги земале да спијат со нив во шаторите бидејќи додатно ги грееле.На децата им било дозволено да играат со кученцата,а доколку женките од некоја причина биле неспособни за доење,жените од племето ги одгледувале и подигале малите кученца.Тоа докажува колку ова племе ги ценело и социјализирало Самоједите.
Кракатау
Заштитена околина
Западниот дел на островот Кракатау и Верлатен се класифицирани како национален споменик во јули 1919 година. Источниот дел бил додаден во 1925 година. Островите се дел од резерватот Ујунг Кулон, основан во 1921 година. Во 1980 година, резерватот добил статус на национален парк, и се протега на површина од 1 206 км2 од кои 443 км2 се морско подрачје. Во 1992 година, паркот е класифициран како светско наследство на УНЕСКО. Последните јавански носорози, чија популација се проценува на помалку од шеесет единки, нашла засолниште во овој парк.
Сибирски самојед
Биографија за Самоједот
Самојед е куче од волчји тип,силен,активен,грациозен со неверојатна издржливост.Има средна големина со богато крзно и карактеристчна грива.Прво што се забележува на самоједот се неговите темно-кафени весели очи,црниот нос и ушите кои се исправени,триаглести,заоблени на врвовите и покриени со крзно.Типичниот опаш е богато окрзнен,свиен преку грбот или колковите.Висината е 50-60 см.,а тежината 23-30 кг.
Црната боја со селекција е отстранета,а чистата бела боја денеска е скоро универзална.Дозволени се и бела со кремаста боја,која на изложбите и не се претпочита. Надворешното крзно е грубо и рамно,не смее да биде чупаво,свилено или брановито,и подолго е отколку кај другите арктички раси.Внатрешното крзно е густо и меко.Таквата структура на крзното му дава на кучето максимална заштита од надворешните влијанија,а бара минимална нега. Иако бело,неговото крзно секогаш изгледа чисто.Беспрекорното крзно има сребренест сјај.Густото крзно нормално бара редовно чешлање,посебно во пролет и лето.Мртвото крзно од внатрешниот слој,доколку не се отстранува може да предизвика проблеми со кожата.Исчешланото крзно може да се собира и да се испреде во волна.
Знаме на Нагорно-Карабах
Наводи
Flag of Armenia
Кејт Мортон
Животопис
Кејт Мортон е најстара од трите ќерки на брачниот пар Мортон. Таа своето образование го започнала во Тамборин Маунтан. Мортон завршила на Тринити Колеџ во Лондон, а набрзо потоа завршила и летен курс за Шекспир на Кралската академија за драмски уметности во Лондон. Својата универзитетска диплома ја стекнала на Универзитетот во Квинсленд, отсек англиска книжевност. За време на своето студирање, Мортон напишала два ракописи кои не се објавени. Своите постипломски студии ги завршила со посебно внимание на трагедијата за време на викторијанскиот период од англиската книжевност. Дипломските студии ги фокусирала на истражување на готските и мистичните елементи во современата книжевост. Мортон е мажена и има два сина.
Творештво
Романи
Список на мртви јазици во Јужна Америка
Ова е список на мртви јазици во Јужна Америка кои исчезнале во скоро време или во подалечно. Јазиците се поделени според држави.
Бошњачко-хрватска војна
Бошњачко-хрватската војна беше вооружен конфликт во времето на Војната во БиХ помеѓу бошњачките сили предводени од Армија на Република Босна и Херцеговина и хрватските сили предводени од ХВО и потпомогнати со регуларната војска на Република Хрватска, која кулминираше при крајот на април 1993. година и траеше сè до потпишувањето на Вашингтонски договор во средината на февруари 1994. година.
Поради вмешаноста на војската на Република Хрватска овој конфликт е во пресудите на Меѓународниот суд за војни злосторства во Хаг карактеризиран како меѓународен конфликт.
Ситуацијата пред конфликтот
Меѓу Хрватите во БиХ постоеле две фракции. Поголемата фракција ја застапуваше идејата на Фрањо Туѓман за етничка поделба на Босна и Херцеговина, додека помалата фракција беше за единствена Босна и Херцеговина. Првата фракција имаше свое упориште во Херцеговина, освен групата на луѓе околу Блаж Краљевиќ во Љубушки, кои се залагаа за единствена Босна и Херцеговина и за сојузништво помеѓи Бошњаците и Хрватите. Од двата хрватски претставници во Претседателството на Република Босна и Херцеговина, Фрањо Борас припаѓаше на херцеговската фракција, а Стјепан Кљујиќ на пробосанската. Фрањо Туѓман од самиот почеток, го фаворизираше ова првото.
Хрватите беа премногу критични во врска со улогата на Бошњаци во хрватската војна, обвинувајќи ги многумина дека останале во ЈНА во текот на цела 1991. и поголемиот дел на 1992. година. Хрватската пропаганда го обвинила командантот на босанската ТО, Сефер Халиловиќ, дека активно учествувал во разурнувањето на Вуковар, што подоцна се докажало како неточно.
Туѓман барал меѓународно признавање на Хрватска во составот на нејзините постоечки граници, а настојуваше да ја подели Босна и Херцеговина. Додека со Уставот на сопствената Република Хрватска тој му го скратил статусот на Србите како конститутивен народ, тој сепак барал таков статус за Хрватите во БиХ.
ХВО добиваше наоружување и друга помош од Загреб, преку ХДЗ од Херцеговина. Мате Бобан, под Туѓмановото покровителство станал de facto водач на Хрватите во БиХ, набрзо отфрлајќи ги нивните дотогашни претставници, Кљујиќ и Борас.
На 13 и 20 јуни 1991 г. Фрањо Туѓман, одржал состанок со претставниците на ХДЗ од Босна и Херцеговина, поточно со претставниците на Херцеговската и Травничката хрватска регионална заедница. Во ноември 1991. Херцеговската и Травничката регионална заедница постигнале договор за целите на хрватскиот народ, што резултираше со документ кој го потпишале членовите на ХДЗ од БиХ Мате Бобан, Дарио Кордиќ, Иван Бендер, Божо Раиќ, Јозо Мариќ и др. Во документот е наведено дека трајно определување на Хрватите во БиХ, заедничка хрватска држава. Бобан прогласил хрватска држава во западна Херцеговина 18. 1991. година под имеро на Хрватската заедница Херцег-Босна со сопствени вооружени сили, кои подоцна, на 28. 1993. година биле преименувани во Хрватска република Херцег-Босна.
Дреново (Драмско)
Дреново или Драново (Μοναστηράκι, Монастираки) — село во Општина Драма во Драмскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 38 километри југозападно од градот Драма, на надморска височина од 330 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Драмската каза во составот на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 220 Турци и 330 жители Македонци. Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 688 македонски гркомани. Освен тоа, во селото работело и грчко училиште.
Грција
По започнувањето на Балканските војни, од селото како доброволци учествувале две лица во Македонско-одринските доброволни чети. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Според грчката статистика од 1913 година, во селото живееле 612 лица.
Во 1927 година, селото било преименувано во Монастираки.
Демографија
Во 1928 година во селото биле населени 24 грчки бегалски семејства со вкупно 109 луѓе. Така, според пописот од 1928 година во селото живееле 676 лица, додека во 1940 година селото броело 707 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 676 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 718 жител, во 1971 година имало 647 жители, во 1981 година имало 670 жители, додека во 1991 година имало 710 жители. Денеска, населението на селото е 785 жители според пописот од 2011 година.
NGC 7386
NGC 7386 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7386 се споменува и како UGC 12209, MCG 2-58-18, CGCG 430-16.
Откривање
Објектот е откриен на 18 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7386 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 7386 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 50 м 2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 41' 53"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
2059
2059 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2059 година од новата ера, 59. од третиот милениум, 59. од XXI век и последна од 2050-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7567 и 7568 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6809 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5819 и 5820 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2812.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 2059 година се протега во 4695 и 4696, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4755 и 4756 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2602. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1481 и 1482 исламска година.
Башибос
Башибос — село во Општина Валандово, во околината на градот Валандово.
Географија
Башибос се наоѓа во Општина Валандово, која пак е дел од Југоисточниот Регион. Селото се наоѓа на јужните падини на Беласица, на 5 км од државната граница со Грција. Етногеографски Башибос е дел од областа Бојмија. Селото се наоѓа на надморска височина од 387 метри. Валандово е на околу 12 км од селото.
Историја
Во XIX век селото било дел од Дојранската каза на Отоманското Царство. Според бугарските податоци од 1878 година селото имало 50 домаќинства со 105 муслимани. Спред исто така бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 426 жители од кои 420 Турци и 6 Роми.
Население
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 170 жители, од кои 169 Турци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 110 жители, од кои 103 Турци и 7 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 299 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова избирачко место е опфатено и селото Бајрамбос и Кочули.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 190 гласачи.
Ракијат
Ракијат или Ар Ракијат ― поранешно село во Катар, кое се наоѓа во општината Аш Шамал. Од 19 до 20 век, селото се снабдувало со вода од бунарот за слатка вода во Ракијатската тврдина. Тврдината, исто така, обезбедувала засолниште за своето население во време на судир.
Етимологија
Ракијат е арапски поим што се користи за означување на ниска област што е ископана, обично за бунар. Местото било именувано во врска со бунарот во Ракијатската тврдина.
Историја
Во весникот Gazetteer of the Persian Gulf на Џон Гордон Лоример, Ракијат бил опишан како населба на 8 км северозападно од Зубара и која се одлукува со нејзината разурната тврдина. Околните напуштени населби се Ал Кувајр, Ал`Ариш, Фреиха и Аин Мохамед.
Христијанството во Албанија
Христијанството во Албанија е втората најголема религија во државата. Точниот број на верници по религија не е познат, иако на последниот попис имало таква опција. Така бројот на Христијаните, и Муслиманите за државата варира од извор до извор. Покрај Албанците, Христијаните во државата ги опфаќаат и Македонците, Грците, Црногорците и Власите. Христијанството била доминантна религија во Албанија до доаѓањето на Турците на Балканскиот Полуостров. За време на Отоманското Царство, голем број од Христијаните биле исламизирани и така религијата станала поголема во однос на другите. Исламизирањето било особено успешно меѓу Албанците и Македонците од североисточна и источна Албанија (Торбеши). Според податоците на ЦИА, околу 70% од населението се Муслимани, а 30% Христијани (20% Православни, 10% Католици). Од другата страна пак, албанската влада излегла со следниве бројки: 38% Муслимани, 16% Православни и 17% Католици. На последниот попис од 2011 година, 56% се изјасниле како Муслимани и 17.2% Христијани.
Православна црква
Православите во Албанија има долга традиција. Воглавно православни етнички групи во Албанија се самите Албанци, Грци, Македонците, Власите и Црногорците. Според владините податоци, 20% од населението на државата биле Православни, но на пописот биле забележани само 6.75%. Пред доаѓањето на Турците во Албанија, православието било главна религија на околу 50% од населението кое живееле на територијата на денешна Албанија.
NGC 2551
NGC 2551 — спирална галаксија во соѕвездието Жирафа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Христијанството во Албанија
Римокатоличка црква
Според податоците на владата, околу 17% од населението се Католици, но на пописот се пребројале 10.03%. Во државата има 5 бискупии. Од Католиците, најголем број се Албанците.
NGC 2551
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2551 се споменува и како UGC 4362, MCG 12-8-38, CGCG 331-40, ARAK 162.
Откривање
Објектот е откриен на 9 август 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2551 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 2551 има привидни димензии од 1,6' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 24 м 50,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 73° 24' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 2551 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23608. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 7; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4380. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 680.
Знаме на Ман
Знамето на Ман е знаме кое го користи овој специјален регион во рамките на Обединетото Кралство. Знамето е со црвена позадина каде во средината има приказ на трискелион или човекови нозе поврзани во спирална форма. Трискелионот се поврзува со келтскиот симбол за сонцето.
Кундинска Река
Кундинска Река — река во Македонија, сместена на планината Осогово.
IC 1479
IC 1479 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1479 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 1479 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 26 м 18,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 38' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 1479 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Нигер-конгоански јазици
Нигер-конгоанските јазици ја сочинуваат една од поглавните јазични семејства и една од основните во исто време. Јазиците се зборуваат во Африка, поточно во потсахарска Африка. Ова јазично семејство е предложено од Џозеф Гринберг во неговото дело „Јазици во Африка“ (англ. Languages of Africa) од 1963 г., првично под името „Конго-кордофански“. Предлогот е даден како последица на додавањето на кордофанските јазици како гранка во претходно воспоставеното Нигер-конгоанско семејство. Меѓутоа кај кордофанските јазици не може да се забележи подалечно сродство од другите гранки на нигер-конгоанските јазици, и затоа во поскоро време тие се класификуваат под тоа семејство.
Јазици
Јазиците што припаѓаат на оваа група се:
Праведници меѓу народите
Праведниците меѓу народите (חֲסִידֵי אֻמּוֹת הָעוֹלָם Умот ха-Олам)) — највисоко израелско граѓанско признание на лица од нееврејско потекло, кое го доделува Институтот на сеќавање на холокаустот на мачениците и хероите Јад Вашем во Ерусалим.
Историјат
Терминот Праведници меѓу народите првично значел, во еврејската традиција, луѓе од нееврејско потекло кои биле добри и побожни луѓе. Според оваа традиција, големиот збир закони и прописи содржани во Тора, но исто така и во книгите на Мишна, Гемара и усните преданија (мицва), се однесуваат само на Евреите кои ги наследиле должностите од нивните предци. Спротивно на тоа, неевреите треба да ги почитуваат само едноставните и очигледни, речиси општо прифатени седум закони на Ное, усвоени по Потопот, како што е забраната за убивање луѓе или јадење месо исечено од живо животно.
Јудаизмот учи дека „Ако човек уништи еден живот, тоа е како да го уништил целиот свет. И ако некој спаси еден живот, тоа е како да го спасил целиот свет“ (Вавилонски Талмуд, Синедрин, 37а).
Авторите на двотомната Енциклопедија на праведниците меѓу народите (англ.: The Encyclopedia of the Righteous Among the Nations) спровеле студија во која ги анализирале мотивите на дејствијата на луѓето што ги спасувале Евреите за време на Втората светска војна и издвоиле неколку групи. Најголемата група (49% од испитаниците) била групата што ги спасувала Евреите поради нивното долгогодишно пријателство уште пред војната. На второ место (43%) се хуманитарните мотиви кои произлегуваат од несогласувањето со нехуманиот третман на Евреите, кои најчесто се преземале спонтано поради моралност. Останатите се: политички и идеолошки 5,75%, верски 2,1%, од кои 0,7% религиозни. Во групата на праведници имало дури и антисемити, наречени спасувачки антисемити, чиј процент бил 0,17%.
На 6 март 2013 година започна да се слави Европскиот ден на Комеморација на праведниците. Одбележувањето било поддржано, меѓу другото и од Европскиот парламент во 2012 година.
Принципи и критериуми
Медалот и дипломата биле утврдени со декрет во 1963 година од страна на Кнесетот (Парламентот на Израел). Медалот го содржи натписот од Талмудот „Кој ќе спаси еден живот - го спасува целиот свет“.
Лицето кое добива признание на Праведник е одликувано со специјално искован медал со неговото име, почесна диплома и привилегија да го внесе своето име на почесниот ѕид во градината на праведниците во Јад Вашем. Одликувањата се доделуваат на свечена церемонија во Израел или во земјата на живеење на тоа лице, каде што има дипломатски претставници на Израел. На овие церемонии често присуствуваат претставници на локалната самоуправа или локалните власти и се известуваат и медиумите. Законот Јад Вашем го овластува Институтот Јад Вашем да им додели на праведниците, како признание за нивните заслуги, почесно државјанство на државата Израел, а доколку е починат/та, да му додели комеморативно државјанство.
Важни критериуми:
Бројот на барања за вакви признанија е околу 600 годишно, од кои околу 20% се одбивани.
Праведникот што живее во Израел добива месечна финансиска поддршка еднаква на просечната плата. Покрај тоа, тој и неговата сопруга добиваат 8-дневен здравствен додаток и бесплатни здравствени услуги, врз основа на израелскиот закон за осигурување. Во моментов има неколку десетици луѓе вакви корисници.
Праведникот кој има финансиски потешкотии е поддржан, каде и да живее, од Еврејската фондација за праведниците, филантропска организација основана во Њујорк. Фондот Ана Франк, со седиште во Базел, Швајцарија, наоѓа луѓе на кои им е потребна медицинска помош.
Статистика
Почести им биле доделени на 27.712 луѓе (состојба во јануари 2020 година) :
Земгалски јазик
Земгалски јазик — исчезнат балтички јазик од индоевропското семејство на јазици. Бил зборуван во северните делови на Литванија и јужните делови на Латвија. Се верува дека јазикот бил посебен и постоел до 16 век но со видно влијание на латвиски јазик. Јазикот е познат само по стари документи што датираат до 16 век.
Димарка
Димарка (Fumaria officinalis) е тревно годишно цветно растение од семејството на афион Papaveraceae. Тоа растение е најчестиот вид од родот Чадливка во Западна и Средна Европа.
Опис
Тоа е тревно годишно растение кое расте слабо исправено со стебленца околу 10-50 см долго. Има тенки зелени листови. Цвеќињата се појавуваат од април до октомври на северната хемисфера, или од мај до септември во Обединетото Кралство. Тие се со две усни и поттикнати, со сепали кои се една четвртина од должината на ливчињата. Растението обично има повеќе од 20 и до 60 цветови по шилец. Плодот е ахен кој содржи едно семе. Тој е приближно топчест, малку поширок од висок и со апикален засек. Содржи алкалоиди, калиумови соли и танини, а исто така е извор на фумарна киселина.
Таксономија
Првпат беше формално опишан од шведскиот ботаничар Карл Линеус во неговата семинална публикација „ Видови плантариум “ на страница 700, во 1753 година.
Постојат 2 познати подвидови:
Етимологија
„Зачаденото“ или „задушеното“ потекло на неговото име доаѓа од проѕирната боја на неговите цвеќиња, што им дава изглед на чад или обесени во чад, и малку сиво-сина боја на магла на неговото зеленило, исто така наликува на чад што доаѓа од земјата, особено по утринската роса.
Дистрибуција и живеалиште
Потекнува од умерените региони на Северна Африка, Европа и делови од Западна Азија.
Опсег
Се наоѓа во Северна Африка, во рамките на Макаронезија, Канарските Острови, Алжир, Египет, Либија, Мароко и Тунис. Во Западна Азија го има во Кавказ, Кипар, Ирак, Израел, Либан, Сибир, Сирија и Турција. Во источна Европа се наоѓа во Белорусија, Естонија, Латвија, Литванија и Украина. Во средна Европа, тоа е во Австрија, Белгија, Германија, Унгарија, Холандија, Полска, Словачка и Швајцарија. Во северна Европа, во Данска, Ирска, Норвешка, Шведска и Обединетото Кралство. Во југоисточна Европа, во Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Грција, Италија, Црна Гора, Македонија, Романија, Србија и Словенија. Исто така во југозападна Европа, го има во Франција, Португалија и Шпанија.
Билкарство
Користењето на ова растение како лек започнало во Европа во доцниот среден век, иако било познато уште од антиката. Во Европа од 17 век беше објавено како добро за очите (поради забелешките на Плиниј, а подоцна и на Оливие де Сер дека триењето на неговиот сок во очите предизвикува прекумерно кинење). Најчестите традиционални употреби биле како помагало за варење и диуретик, но разни народни традиции низ Европа му припишувале мноштво на намени: запек, циститис, артериосклероза, ревматизам, артритис, како прочистувач на крвта, за хипогликемија, инфекции, и евентуално за чистење на бубрезите. Во Сицилија и можеби на други места се користел за лекување на флеки на кожата, а во Британија во модерната ера како средство за миење очи за лекување на конјунктивитис.
Од 1963 година се продава како хербален лек во Франција. Од 2011 година растителните производи направени од ова растение легално се продаваат во различни форми во Австрија, Германија, Франција и Шпанија. Производите може легално да се продаваат на британскиот пазар (тоа е на британската општа продажна листа), иако таму не се продавале никакви производи од 2011 година. Во Европската унија како целина, маркетингот на растението не е нужно легален: тој е отфрлен од списокот на заедницата од страна на Комитетот за хербални медицински производи поради недостаток на токсиколошки студии. Производите во Франција и Шпанија се продаваат како дигестивен (се вели дека делува со зголемување на протокот на жолчката), во Австрија се продава за лекување на дискинезија на билијарниот канал, во Германија едноставно се продава како билен чај.
Хауард (1987) предупредува дека фумиторијата е отровна и треба да се користи само „под раководство на медицински билкар“, но во Европа, не се регистрирани безбедносни проблеми со неговата употреба од 2011 година. Големите дози на протопин кај животинските модели предизвикуваат возбуда и конвулзии. Темелно токсиколошки истражувања на ова растение не се спроведени од 2011 година. Немаше студии за неговата безбедност или ефект врз бремени жени, деца или постари лица.
Хемиски состојки
Растението содржи изохинолин алкалоиди протопин и алокриптопин. И протопинот и алокриптопинот ги зголемија нивоата на mRNA на CYP1A1 и CYP1A2 во клетките на човечките хепатоцити. Употребата на производи кои содржат протопин и/или алокриптопин може да се смета за безбедна во однос на можна индукција на ензимите CYP1A.
NGC 7387
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7387 се споменува и како MCG 2-58-22, CGCG 430-19, NPM1G +11.0554.
Откривање
Објектот е откриен на 27 ноември 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7387 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 7387 има привидни димензии од 0,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 50 м 17,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 38' 14"". Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.
Курски јазик
Курски јазик (германски: Kurisch; латвиски: kuršu valoda; ливански: kuršių kalba) може да се однесува за повеќе различни варијанти на јазици но многу слични со себе. Така имаме старокурски и новокурски јазик.
Новокурски јазик
Таканаречениот новокурски јазик е зборуван од курсениеките. Во процесот на миграција на населението за време на XIV до XVII век Курите се населиле на територијата на источна Прусија и станале познати како курсениеки. Јазикот бил под влијание на германски јазик но исто така и од литвански јазик. Кон крајот на XVIII век новокурски дијалекти се оформиле и видно различни од околните јазици. За првпат се објавил зборовник на курски во 1927 година во кој: 60% од зборовите биле исто со латвиските, 26% позајмени зборови од германски јазик и 13% литвански зборови. Луѓето што говорат јужен дијалект на латвиски јазик можат лесно да се разберат со Курите.
Ангела Јовановиќ
Ангела Јовановиќ (Белград, 21 септември 1992 година) е српска филмска, ТВ и театарска глумица.
Животопис
Ангела е родена во Белград, 21 септември 1992 година. Таа завршила во музичкото училиште „Станковиќ", студирала глума на Факултетот за драмски уметности во Белград во класата на Проф. Драган Петровиќ Пелета и асистентот Милош Биковиќ. Популарноста и широкото внимание на јавноста го привлече со улогите во телевизиските серии Мојот роднина од селото и Апсолутно нов бран. Нејзините родители Бранка Пујиќ и Драган Јовановиќ се актери.
Јупитерова маса
Јупитерова маса е единица мерка за тежина еднаква на вкупната маса на планетата Јупитер. Оваа вредност може да се однесува само на масата на планетата, или пак на масата на целиот Јупитеров состав кој ги вклучува и месечините на Јупитер. Јупитер е убедливо најтешка планета во Сончевиот Систем. Тој е приближно за 2,5 пати потежок од збирот на тежината на останатите планети во Сончевиот Систем.
Јупитеровата маса е вообичаена единица мерка за маса во астрономијата која се користи за изразување на масата на други објекти со слична големина, вклучувајќи ги и џиновските планети во Сончевиот Систем и вонсончевите планети. Може да се користи и при описот на масата на кафеавите џуџиња, затоа што оваа единица е погодна за споредување на размерот.
Проценки за масата
Масата на Јупитер (според моментално најпознатата вредност) се изразува како 1.898.130 јотаграми:
што е приближно од масата на сонцето :
Јупитер е 318 пати потежок од Земјата:
Суштина и последици
Теоретските модели покажале дека ако Јупитер би имал многу поголема маса од сегашната, неговата атмосфера би се срушила и со тоа обемот на планетата би се намал. Малите промени во масата на Јупитер не би го промениле значително неговиот полупречникот; но ако масата се зголеми за околу (1,6 маси на Јупитер) поради зголемениот притисок внатрешноста би станала позбиена при што волуменот на Јупитер би се намалил (и покрај поголемата количина на материја). Процесот на намалување на волуменот со истовремено зголемување на масата би продолжило сѐ до моментот на ѕвездено палење (настанок на ѕвезда), како кај кафеавите џуџиња кои имаат околу 50 Јупитерови маси. На Јупитер би му требале околу 80 Јупитерови маси (да биде 80 пати потежок) за да го врзува водородот и да стане ѕвезда.
Гравитациона константа
Јупитеровата маса е изведена од измерената вредност наречена параметар на Јупитерова маса (GMJ). Јупитеровата маса се пресметува со делење на GMJ со константата G.
Во 2015 година, Меѓународната астрономски сојуз го дефинирала номиналниот параметар на Јупитеровата маса како константна вредност и покрај постојаните попрецизни мерења на. Оваа константа е дефинирана како:
Ако експлицитната јупитеровата маса треба да се искаже во SI единици, таа се пресметува преку гравитациската константа (G) како однос меѓу GM и G.
Состав на масата
Поголемиот дел од масата на Јупитер е водород и хелиум. Овие два елементи сочинуваат повеќе од 87% од вкупната маса на Јупитер. Вкупната маса на другите елементи (исклучени се водородот и хелиумот) во планетата е помеѓу 11 и. Најголемиот дел од водородот на Јупитер е цврст водород. Доказите наведуваат дека Јупитер има централно густо јадро. Ако е тоа така, се претпоставува дека масата на јадрото не е поголема од околу. Масата на јадрото е тешко точно да се процени поради релативно слабото познавање за тоа како би се однесувал цврстиот водород при многу висок притисок.
Тејлор Расел
Тејлор Расел (родена на 18 јули 1994 година) — канадска глумица. Таа е позната по тоа што глуми во серијата Изгубени во Вселената и во филмовите Соба За Бегство и Бранови.
Живот и кариера
Расел е родена во Ванкувер, Британска Колумбија, а израсната е во Торонто, Онтарио. Нејзиниот татко е црн, а нејзината мајка е бела.
Таа глуми како Џуди Робинсон во серијата <i id="mwFA">ИЗгубени во Вселената</i>, преработка на „Нетфликс“ од оригиналните ТВ серии од 1965 година. Втората сезона беше објавена на Нетфликс на 24 декември 2019 година.
Во 2019 година, Тејлор глуми во психолошкиот хорор филм Соба за Бегство. Таа наскоро ќе започне со втората сезона на, Соба за Бегство 2. Таа глуми во филмот бранови кој беше објавен од А24 Филмс на 15 ноември 2019 година. Тејлор беше почестена со наградата Виртуоз на Меѓународниот филмски фестивал Санта Барбара во јануари 2020 година за нејзиниот настап во филмот.
1605
1605 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1605 година од новата ера, 605. од вториот милениум, 5. од XVII век и шеста од 1600-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7113 и 7114 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6355 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5365 и 5366 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2358.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1605 година се протега во 4241 и 4242, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4301 и 4302 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2148. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1013 и 1014 исламска година.
март
11 март
април
11 април
Комитопули
Комитопули (Византиско-грчки: Κομητόπουλοι - млади кнезови) била македонска кралска династија која што траела од почетокот на создавањето на Македонската словенска држава па сè до до паѓањето на Македонија и Самоиловото царство под византиска власт со Петар Делјан. Прв член на династијата бил Комес Никола  и последен бил Петар Делјан.
Номенклатура
Бугарските историчари му даваат бугарски каракатер на Самуил и на неговото царство и притоа се истакнува дека Самуил е Бугарин по род, по смртта на бугарскиот цар Борис II, за цар е прогласен Роман, неговиот брат, а во приод од околу 6 години Самуил бил главен војсководец и дури по смртта на законскиот владетел се прогласил за бугарски цар. Дека Самуил е бугарски цар тие се повикуваат на голем број средновековни документи во кој Самуил се нарекува бугарски владетел и бугарски цар. Дополнително на тоа се истакнува дека како Македонец се нарекува византискиот цар Василиј II и дека тој потекнувал од византиската тема Македонија, која се наоѓала во денешната област Тракија и дека по уништувањето на самуиловата држава Василиј се нарекол Бугароубиец. Покрај овие тврдења се истакнува дека бугарскиот патријарх Дамјан бега во Охрид и дека овој град станува седиште на бугарската патријаршија со што се тврди дека Охрид е бугарска престолнина, а не македонска. Уредувањето на самуиловата држава ги имала истите традиции како и Бугарското Царство и дека денешната област Македонија по 1018 година е именувана од страна на Василиј II за посебна административна единица или тема под името Бугарија. Во бугарската историографија посебно се истакнува битолскиот натпис на Иван Владислав во кој себеси се именува како бугарски цар од бугарски род, а неговиот син го носи името Пресијан како името на бугарскиот хан.
Андријан Николаев
Андријан Григориевич Николаев (чувашки и руски: Андријан Григорьевич Николаев, 5 септември 1929 - 3 јули 2004) бил советски космонаут. Тој бил етнички Чуваш.
Животопис
Андријан Григориевич Николаев е роден на 5 септември 1929 година во селото Шоршели, во областа Чувашија во долината на реката Волга. Детството го минувал на колективната фарма. Кога бил младо момче, интересот на Николаев за летање се манифестирал со тоа што тој се искачил на дрвја со пријателите и тврдел дека ќе отпатува од таму. Ваквото однесување не било охрабрено од страна на селаните.
Николаев го поддржувал финансиски неговото семејство по смртта на неговиот татко во 1944 година, но мајка му претпочитала Андријан да заработува за образование. Николаев учел медицинско училиште пред да пристапи во советската армија. За време на неговиот тренинг Николаев бил во состојба да одржи многу мирна состојба за време на стресни ситуации. Смиреноста на Николаев го направила кандидат за космонаут. Јуриј Гагарин, Герман Титов и седумнаесет други лица му се придружиле во март 1960 година. Николаев исто така бил во врска со Валентина Терешкова во тоа време, и наводно, ја бакнал за збогум пред да се качи на Восток 3.
Кариера
Николаев летал на два вселенски лета: „Восток 3“ (како трет советски космонаут) и „Сојуз 9“. Неговиот повик во овие летови бил „Сокол“. На двата лета тој поставил нови рекорди за издржливост, кога човечко битие останало најдолго време во орбитата. Тој, исто така, служел како резерва за мисиите „Восток 2“ и „Сојуз 8“. На 22 јануари 1969 година, Николаев го преживеал обидот за атентат врз Леонид Брежњев, кој го направил дезертер на советската армија, Виктор Илин. Тој го напуштил космонаутството на 26 јануари 1982 година.
NGC 7388
NGC 7388 — ѕвезда во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Андријан Николаев
Кариера
Николаев исто така бил првиот човек што направил телевизиско емитување од вселената, во август 1962 година. „Восток 3“ бил дел од првиот двоен вселенски лет, со Павел Попович на „Восток 4“.
Во раните денови на вселенското патување, вообичаено било да се стават астронаутите на стадионот во изолациски комори за да се види колку долго може да издржат сами. Седеле во молк, не можејќи да го измерат времето. Многу мажи не успеале, само еден космонаут, Андријан Николаев, издржал најдолго - четири дена - и станал познат како „Железниот човек“.
NGC 7388
Откривање
Објектот е откриен на 11 октомври 1873 година од страна на Лоренс Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Андријан Николаев
Кариера
На 3 ноември 1963 година, тој се оженил со Валентина Терешкова, првата жена која летала во вселената. Тие имаат една ќерка, Елена Андријановна (сега доктор по медицина). Нивниот брак пропаднал; иако до 1982 година тие не се развеле.
NGC 7388
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7388 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 50 м 21 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 42' 41"".