cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сириски јазик
Староарамејскиот бил присвоен од Новоасирската Империја (911-605 г. п.н.е.) кога Асирците ги освоиле различните Сириско-хетски држави на запад. Ахеменидското Царство (546-332 п.н.е.), која се воздигнала по падот на Асирската Империја, исто така го задржала староарамејскиот како службен јазик. Така, староарамејскиот останал „лингва франка“ во регионот. За време на 3 и 4 век, жителите на тој регион почнале да го примаат Христијанството.
Следствено по примањето на христијанството, и поради богатата историја на арамејскиот јазик, сирискиот станал еден од трите најважни христијански јазици, заедно со латинскиот и старогрчкиот. Од 1 век, сирискиот станал движечка сила на Сириското Христијанство и култура, а воедно се воспоставил како богослужбен јазик на Сириската Православна Црква, а воедно и на Асирската Црква на Истокот и нејзините Калдејска Католичка црква, Древна Црква на Истокот, Индиска Православна Црква, и Асирска Пентекостална Црква.
Сириското Христијанство и сирискиот јазик се проширил нив Азија, најдалеку до Малабарскиот Брег и источните делови на Кина. Јазикот бил средство за комуникација и културна дисеминација за подоцнежните Арапи, а во помал дел и на Партската и Сасанидското Царство. Иако со текот на времето станал христијански медиум за изразување, сирискиот имал фундаментало културно и книжевно влијание врз развојот на арапскиот, кој пак во најголем дел го заменил сирискиот како секојдневен јазик кон 14 век. Денес, сирискиот останал свет јазик за Сириското Христијанство и важен симбол за христијанскиот идентитет на Асирците.
Историја
Историјата на сирискиот јазик може да се подели на три периоди:
Сепак, важно е да се напомене дека, кога се користи поимот „сириски јазик“ се мисли на тој дијалект на средноарамејскиот кој се развил во книжевна форма, и поимот не се однесува за староарамејскиот ниту пак за современите арамејски јазици.
Распространетост
Сирискиот јазик, поточно дијалект, бил всушност локален арамејски дијалект од Едеса. Јазикот се развил во својата најдобра форма под влијание на Црквата од Истокот и Сириската Православна Црква. Пред да стане арапскиот доминантен јазик во регионот, сирискиот бил главен јазик меѓу христијанските заедници во Блискиот Исток, Средна Азија и Керала, и така останал меѓу денешните сириски Христијани. Натписи на сириски биле пронајдени дури и на Адријановиот ѕид во Шкотска, натписи кои биле напишани од асирски и арамејски војници во составот на војската на Римското Царство.
Статус
Оживувањето на сирискиот јазик во скорешно време довело до одреден успех со основањето на весниците на пишан сириски јазик, процес сличен на современиот арапски јазик од раните декади на 20 век. Современиот книжевен сириски исто така е употребуван и за неверска книжевност, често за теми поврзани со Асирците.
Сирискиот е зборуван како богослужбен јазик во Сириската Православна Црква. Во Ирак денес е признат како малцински јазик. Исто така, јазикот се изучува во некои основни училишта во Ирак, Израел, Шведска,  Аугсбург во Германија и Керала во Индија.
Во 2014 година асирска градинка се отворила во Јешилќој во Истанбул, Турција. Сирискиот, заедно со курдскиот и арапскиот, е службен јазик во автономниот регион во северна Сирија - Демократска Федерација на Северна Сирија.
Писмо
Како и останатите северозападни семитски јазици, така и сирискиот има 22 согласки, односно 22 букви во писмото:
Фудбалски куп на Македонија 2004-2005
Македонскиот куп во фудбал 2004-05 било 13. издание на Купот на Македонија. Во оваа сезона шампион бил Башкими и си обезбедил место во првата квалификациска рунда во УЕФА Купот 2005-06.
Мостовите на округот Медисон (филм)
Мостовите на округот Медисон е американски филм, во режија на Клинт Иствуд. Главните улоги ги толкуваат: Клинт Иствуд, Мерил Стрип и Ени Корли.
IC 1813
IC 1813 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1813 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 36 м 18,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 4' 42"".
Други поделби
Проучување на IC 1813 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Космос-1353
Космос-1353 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 238 км, а најмалото на 209.
ОУ „Гоце Делчев“ - Јабланица
Основно училиште „Гоце Делчев“ (официјално: Основно општинско училиште „Гоце Делчев“ - Јабланица; скратено: ООУ „Гоце Делчев“) — централно основно училиште во селото Јабланица. Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Јабланица.
Училиштето е именувано по истакнатиот македонски револуционер Гоце Делчев.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на прекрасна местоположба во средишниот дел на селото Јабланица.
Историја
Училиштето постои од 1919 година, кога наставата се изведувала на српски јазик. Од 1944 година, основното училиште во селото ја изведува наставата на македонски јазик.
Организација
Во училиштето работат 23 наставници и осум членови на помошниот персонал во училиштето.
Во училиштето учат 81 ученик, распоредени во 15 паралелки.
Подрачни училишта
Во рамките на општинското основно училиште „Гоце Делчев“ се наоѓаат и три подрачни основни училишта од прво до деветто одделение, каде покрај учениците од селата каде што се наоѓаат самите подрачни училишта, се образуваат и други ученици од поблиските села. Овие училишта се:
Тропски стршлен
Тропскиот стршлен (Vespa tropica) е тропски вид на стршлен кој се наоѓа во Јужна Азија, Нова Гвинеја и Западна Африка и за кој неодамна е откриено дека е инвазивен вид на Гуам. Тоа е грабливец на оси и поседува моќен убод, што може да предизвика екстремна болка и оток.
Распространетост
Тропскиот стршлен е распространет низ јужна Азија, од Авганистан до Филипините, јужно до Нова Гвинеја, и Нова Британија, но е забележан во Австралија.
Особености
Тропскиот стршлен често ги напаѓа гнездата на другите видови оси и ги зема ларвите назад до своето гнездо за да се хранат со нивните ларви. Забележано е дека често напаѓаат пчели. Тропскиот стршлен се поврзува со шумите во низините, до надморска височина до 2100м. Гнездата обично се наоѓаат на 3м над земјата во шупливите дрвја или во подземните шуплини нормално до длабочина од 20 см. Во близина на човечките живеалишта, стршленот прави гнезди под покриви, во тавани и шупи.
Куќа на Михајло Апостолски (Штип)
Куќа на Михајло Апостолски ― родната куќа на генералот Михајло Апостолски во Ново Село, Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Историја
Куќата била продадена од страна на Мите Апостолски на семејството Ставреви (подоцна нарекувани Митеви) на 8 март 1947.
Јуриј Венелин
Биографија
Венелин е роден во селото Велика Тибава во Субкарпатска Рутенија, Кралство Унгарија (денес во Украина). Се запишал на Универзитетот во Лавов, а подоцна се преселил во Кишињев, каде се запознал со јазикот и историјата на бугарските иселеници.
Во 1830, тој бил испратен од Петербуршката академија на науките во Бугарија под Османлиска власт. Ги посетил бугарските градови Варна, Каварна и Силистра, каде запишал народни песни и приказни, стекнувајќи се со знаење за бугарскиот јазик од прва рака. Во 1836, се запознал со бугарскиот емигрант Васил Априлов во Одеса, со кого водел активна кореспонденција.
Починал во Москва во 1839.
Гери (филм)
Содржина
Двајца пријатели, кои меѓуебно се нарекуваат Гери, одат на кампување длабоко во дивината. Откако ќе се изгубат и ќе останат без вода и храна, ним им преостануваат само хуморот и самодовербата, со цел да се извлечат од неволјата.
Линдау (Кил)
Линдау (Lindau) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Мирко Божиќ
Мирко Божиќ ( Сињ, 21 септември 1919 - Загреб, 1 август 1995 година ) бил југословенски писател со хрватско потекло.
Студирал на Правниот факултет во Белград. За време на Втората светска војна, тој бил член на НОП. По војната, тој имал бројни позиции. Тој бил директор на Драмата во Хрватскиот народен театар во Загреб, потоа бил уредник на весник „Културни радник“, „Литература“, „Књижевник“ и на неделникот „Телеграм“, а подоцна била намера на загребскиот ХНК и потпретседател на хрватскиот парламент. Најважниот дел од неговиот опус е Трилогијата на Курланите. Покрај романи, тој пишуваше и сценарија за филмови, ТВ драми и серии, како и радио драми.
Папа Бонифациј III
Бонифациј III (лат. Bonifatius PP. III; ? - 12 ноември 607) — римски папа од 19 февруари 607 до 12 ноември 607. Се родил во Рим, но долго време поминал во Цариград, каде што бил советник на императорот Фока. Го уредил избирањето на нов папа, така што забранил прашањето да се решава во текот на трите дена по смртта на стариот папа. Од императорот Фока добил признание во првенство на римската над останатите епархии.
Серекунда
Серекунда (Serekunda) — најголем град во Гамбија.
Познат е по пазарот, волнените дрва (Bombax) и боречката арена. Се состои од повеќе населени места (градските населби) како Канифинг, Латрикунда, Скукута и Лондон Корнер. Во продолжение на градот следуваат приморските летувалишта Бакау, Фаџара and Коту.
Мало тело во Сончевиот Систем
Мало тело во Сончевиот Систем — тело во Сончевиот Систем кој не е планета, џуџеста планета или природен сателит. Поимот првпат е дефиниран во 2006 г. од Меѓународниот астрономски сојуз.
"Сите други објекти, освен сателитите, кои кружат околу Сонцето be referred to collectively as „мали тела во Сончевиот Систем“ ... Тука спаѓаат највеќето астероиди во Сончевиот Систем, највеќето заднептунци, комети и други мали тела."
Под мали тела се подразбираат сите комети и сите мали планети освен оние што се џуџести планети. Така, малите тела во Сончевиот Систем се: класичните астероиди со исклучок на џуџестата планета Церера; тројанците; и кентаурите и заднептунците со исклучок на Плутон, Хаумеја, Макемаке, Ерида и други кои може да се испостави дека се џуџести планети.
Дефиниција
Засега не е познато дали во иднина ќе биде одредена долна величинска граница за малите тела во Сончевиот Систем, и дали дефиницијата ќе го опфаќа сиот материјал до степен на метеороиди, кои се најмалите макроскопски тела што кружат околу Сонцето. (На микроскопско ниво постојат други објекти како меѓупланетарната прашина, честичките од сончевиот ветер и слободните честички на водородот.)
Освен најголемите, кои се во хидростатичка рамнотежа, природните сателити (месечини) се разликуваат од малите тела не по големината, туку по орбитата. Орбитите на природните сателити не се околу Сонцето, туку околу другите објекти во Сончевиот Систем како што се планетите, џуџестите планети и малите тела.
Некои од малите тела во Сончевиот Систем во иднина може да бидат прогласени за џуџести планети, во зависност од тоа дали ќе се утврди дека се во хидростатичка рамнотежа.
Орбитите на највеќето мали тела во Сончевиот Систем се сместени во две подрачја: астероидниот и Кајперовиот Појас. Овие две појаси имаат извесна внатрешна структура поврзана со растројувањата на големите планети (особено Јупитер и Нептун) и имаат прилично нереско одредени граници. Мали тела постојат и во други подрачја во Сончевиот Систем, но во помали концентрации. Тука спаѓаат близуземските астероиди, кентаурите, кометите и објектите од расеани дискови.
Хавиер Пасторе
Хавиер Матијас Пасторе (роден на 20 јуни 1989) — аргентински фудбалер, играч од средниот ред на и на аргентинската репрезентација.
Технички одлики
Најчесто настапува на позицијата офанзивен играч од средниот ред, но понекогаш бил користен и на врвот на нападот.
Каирера
Пасторе ја започнал својата кариера во Талерес, во неговата родна Аргентина, а потоа преминал во редовите на Уракан. Во 2009 година, тој се преселил во италијанската Серија А каде потпишал договор со Палермо за пријавена сума од 4.700.000 €. Во 2011 година, Пасторе потпишал за Лига 1 тимот, Париз Сен Жермен, кој го откупил неговиот договор од Палермо за надоместок од 39.800.000 €. Својата прва сезона во Париз ја завршил со 43 настапи, 16 голови и 8 асистенции во сите натпреварувања, но не успеал на својот тим да му донесе ниту еден трофеј иако ПСЖ бил блиску до освојувањето на Лига 1, сепак на крајот заостанале три бода зад шампионот Монпелје завршувајќи како втори.
NGC 7670
NGC 7670 — засега неутврден објект во соѕвездието Риби, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1865 година од страна на Гаспаре Станислао Ферари, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7670 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 26 м 41,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 11' 29"".
Други поделби
Проучување на NGC 7670 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5244. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 834.
Црква „Св. Илија“ - Веселчани
Црквата е гробишен храм, сместен јужно од селото. Подигната е и осветена на 28 септември 1857 година од митрополитот Венедикт Византиски. Има убав насликан иконостас од дрво. Храмот е живописан во 1860 г. од „Станко Зограф, Мијак од Крушево“.
Зоки Поки
„Зоки Поки“ — книга за деца од македонската писателка Оливера Николова.
Содржина
Книгата содржи 31 расказ:
Изданија
Првобитно, книгата била објавена во 1963 година од страна на „Детска радост“, а потоа следувале голем број изданија. Во текот на долг период, книгата била задолжителна лектира за учениците од основните училишта во Македонија. Исто така, „Зоки Поки“ е преведена на српски, романски, украински, чешки, италијански, словенечки, турски, албански и германски јазик.
За делото
Уште при првото издание, книгата добила многу поволни критики и била означена како големо освежување во македонската детска литература. За неа, Јадранка Владова истакнала: „Зоки Поки“ е вистински текст-меѓник и несомнена иновација во македонската книжевност за деца... текст кој, пред сè, го почитува детето... прекрасен текст за раснењето... за универзалните, за општите места на детството...
Линдау (појаснување)
Линдау може да се однесува на следниве места:
Широколистен тегавец
Широколистен тегавец или женски тегавец — растение од семејството на тегавците (Plantaginaceae). Потекнува од Европа и Северна и Средна Азија, но денес е распространето во целиот свет. Растението има широки, јајцевидни листови поставени во розета, широки од 15-30 см. Се користи во народната медицина како лековито растение.
Игра на тронови
Во романот, Мартин претставува повеќе гледни точки и заплети, не запознава со благородничките куќи во Вестерос, Ѕидот и заплетот на Таргериенови. Според романот е снимена првата сезона од серијалот со исто име од HBO, која премиерно започна да се прикажува на 17 април 2011 година.
1165
1165 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1165 година од новата ера, 165. од вториот милениум, 65. од XII век и шеста од 1160-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6673 и 6674 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5915 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4925 и 4926 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1918.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1165 година се протега во 3801 и 3802, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3861 и 3862 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1708. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 560 и 561 исламска година.
Долно Средоречие
Долно Средоречие — село во Општина Дебрца, во областа Дебрца, во околината на градот Охрид.
Географија и местоположба
Селото Долно Средоречие се наоѓа во областа Дебрца. Околни села се Грко Поле на запад, Горно Средоречие на север, Злести на југозапад, Лешани на југоисток, и Белчишта на запад.
Историја
Во XIX век, Долно Средоречие се наоѓало во Охридската каза, нахија Дебрца, во Отоманското Царство.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Горно Средоречие имало 72 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Долно Средоречие имало 32 жители.
Во 1953 и 1961 година, бројот на жители во селото бил пресметан во вкупното население на блиското село Горно Средоречие.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 57 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 43 жители, од кои 37 Македонци и 6 лица без податоци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Дебрца, која настанала со спојување на поранешните општини Белчишта и Мешеишта по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото претставувало седиште на некогашната Општина Белчишта.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Охрид. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било во рамките на некогашната Општина Белчишта.
Во периодот 1952-1955, селото дел од тогашната Општина Белчишта, во која покрај селото Долно Средоречие, се наоѓале и селата Белчишта, Ботун, Брежани, Велмеј, Горно Средоречие, Грко Поле, Злести, Лешани, Ново Село, Песочани и Црвена Вода. Во периодот 1950-1952 година, селото Белчишта се наоѓало во некогашната Општина Белчишта, во која влегувале селата Белчишта, Горно Средоречие, Долно Средоречие и Злести.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1323 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект на селото Горно Средоречие.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 60 гласачи.
Иселеништво
Од Чакулевци иселеници има во Охрид (едно семејство, од 1919 година).
Космос-1354
Космос-1354 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 април 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 750 килограми. Космос-1354 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 806 км, а најмалото на 792.
Хромозом 1 (човек)
Првиот човечки хромозом или хромозомот 1 е најголемиот човечки хромозом. Здравите единки имаат две копии на хромозомот 1 (како што е и со останатите телесни хромозоми) кои не се полови хромозоми. Хромозомот 1 се протега на околу 247 милиони нуклеотидни базни парови кои се основните единици на ДНК. Тој претставува околу 8% од вкупната ДНК во човечките клетки.
Се претпоставува дека хромозомот 1 се состои од 4220 гени, надминувајќи ги претходните претпоставки основани на неговата должина. Тој е последниот хромозом на кого му се одредени нуклеотидните низи, и тоа две декади по започнувањето на Human Genome Project.
Бројот на варијации на нуклеотидите (SNP или единечен нуклеотиден полиморфизам) изнесува околу 740000.
Гени
Следните ознаки се кратенки за гените кои се наоѓаат на хромозомот 1, а до нив се наоѓа името на белковината (ензимот) кој тие гени го кодираат:
Клаудио Маркизио
Клаудио Маркизио (италијански: Claudio Marchisio) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Зенит.
Тој е производ на младата школа на Јувентус и поминал 12 години како професионалец во клубот со исклучок на една сезона кога бил позајмен на Емполи заради афирмација.
Тој е често споредуван со поранешниот фудбалер на Јувентус, Марко Тардели заради стилот на игра. Одличната техника, големата борбеност и добрата игра и во одбрана и во напад му овозможуваат да игра на повеќе позиции во средината на теренот. Тој е типичен внатрешен играч од средината на теренот, но поради доброто снаоѓање со двете нозе често е користен и како лево и како десно крило.
Ујгурски јазик
Ујгурски јазик (ئۇيغۇرچە‎/Uyƣurqə/Уйғурчә, или ئۇيغۇر تىلى‎/Uyƣur tili/Уйғур тили) — туркиски јазик зборуван од Ујгурите, народ во Синѓанг во НР Кина. Јазикот исто така се зборува и во Казахстан, Киргистан, Таџикистан и во други земји каде живее ујгурско население.
Клаудио Маркизио
Раните години и почетокот на кариерата
Маркизио е роден во Торино, како најмал член на семејство навивачи на Јувентус.Неговиот татко бил сопственик на сезонски билети за натпреварите на Јуве, па тоа му овозможило уште како мал да ги дофаќа топките на Деле Алпи (поранешниот стадион на Јувентус).Од страна на локалните скаути од клубот е приметен за време на еден школски натпревар во кој тој учествува.Така тој уште на седум години доаѓа во академијата на Јувентус.
Buellia
Лишаите од родот вообичаено се нарекуваат „диск лишаи“, или „лишаи со копчиња“. Родот има широка дистрибуција и содржи околу 450 видови.
Клаудио Маркизио
Јувентус
До својата шеснаеста година во академијата тој игра на позиција полушпиц и голем идол во тоа време му е еден од најдобрите фудбалери на Јувентус, Алесандро дел Пјеро. Подоцна е преместен малку поназад. Во сезоната 2005-2006 како еден од најдобрите фудбалери во тимот тој добива повик во првиот тим од тренерот Фабио Капело, но не запишал ниту еден настап. Истата таа сезона тој го предводи младинскиот тим на Јувентус Примавера до првата титула по дванаесет години и второ место на турнирот во Вијареџо.
Buellia
Генетските студии покажуваат дека родот Amandinea и Buellia можно е да се исти, иако тоа не е широко прифатено.
Клаудио Маркизио
Јувентус
После калчополи кога Јувентус е преместен во втората италијанска лига тој е преместен во првиот тим како редовен играч и го добива бројот 15. Дебитирал за првиот тим на Јувентус во купот на италија против Мартина на 19 август 2006. На 28 декември дебитирал во Серија Б против Фрозиноне, како замена за Давид Трезеге. Во вториот дел од сезоната станува стандарден првотимец во екипата која во тој момент ја водел Дидје Дешан.
Позајмица во Емполи
Маркизио во јуни 2007 е позајмен во Емполи заедно со соиграчот од младата школа на Јуве, Себастијан Џовинко. На 26 август тој дебитира во Серија А против Фиорентина. Иако не постигнал ниту еден гол тој беше важна фигура во тимот таа сезона, но сепак не успеа да му помогне на тимот да се спаси од испаѓање. После испаѓањето на тосканскиот тим се враќа во Јувентус.
Враќањето во Јувентус
Тој имаше одличен старт по враќањето во Јувентус. Добива многубројни пофалби од италијанската јавност и изборува место во почетната постава кај тренерот Клаудио Раниери поради многубројните повреди. Во победата на Јувентус над Милан од 4:2 тој е прогласен за играч на натпреварот. Својот прв гол во Серија А го постигнува пет дена подоцна својот 23-ти роденден против Фиорентина. Тој беше многу важна фигура во средниот ред на тимот и имаше важен придонес за второто место на Јувентус на крајот од сезоната. Набрзо потоа тој потпишува нов петгодишен договор.
Сезона 2009-2010
Во наредната сезона Маркизио е стандарден играч во првата постава. На почетокот игра многу добро и во четири меча е избран за играч на натпреврот. Во октомври во натпреварот против Палермо тој заработува повреда на коленото поради која отсуствува месец дена. Се враќа кон крајот на ноември, а во декември постигнува прекрасен гол против Интер во победата од 2:1. На крајот на 2009-тата година тој е прогласен за играч на годината на Јувентус од страна на навивачите.
Во мечот од Лига Европа против Фулам тој за првпат ја носи капитенската лента во својата кариера. На крајот од сезоната Маркизио е еден од ретките кој ги избегнува критиките на медиумите во Италија по разочарувачката сезона на Јувентус.
Сезона 2010-2011
После лошиот настап на Светското првенство 2010 во Јужна Африка сезоната ја почнува како стартер и кај новиот тренер Лујџи Дел Нери. Тој беше стрелец против Сампдорија уште во второто коло, но до крајот од сезоната постигнува само уште еден гол. Јувентус преживува втора разочарувачка сезона, а во вториот дел од сезоната и Клаудио игра многу слабо. Во зимата за него се интересира Интер, но тој ја одбива понудата со образложение дека сака целата кариера да ја помине во Јувентус.
Сезона 2011-2012
Во летото 2011 година во тимот на Јувентус пристигнуваат неколку квалитетни фудбалери од средниот ред како Андреја Пирло, Артуро Видал и Елјеро Елија со цел да се подигне квалитетот на екипата по двете катастрофални сезони. И покрај тоа Маркизио не го губи своето место во почетните единаесет, туку на против има и нешто послободна улога во тимот и можност повеќе да се вклучува во нападот. Тој е стартер во првиот меч на Јувентус во новата сезона под водство на новиот тренер Антонио Конте. Противник во натпреварот беше екипата на Парма која воедно беше и првиот гостин на новиот Јувентус Стадион, Маркизио и соиграчите победија со убедливи 4:1, а токму тој го постигна четвртиот гол на импресивен начин. Месец дена подоцна тој го решил дербито против Милан со два касни гола во 86-тата и 92-ата минута (Јувентус победи со 2:0). Тој бил стрелец и против вториот Милански тим Интер во победата од 2:1. До зимската пауза тој се запишал во списокот на стрелците уште на двапати против Палермо (3:0 третиот гол) и Чезена (2:0 првиот гол). Со шест гола тој бил најдобар стрелец на Јувентус во првиот дел од сезоната заедно со Алесандро Матри. Маркизио исто така му помогнал на својот тим и да ја помине првата препрека во Coppa Italia, постигнувајќи го вториот погодок во 103-тата минута за победа над Болоња со 2-1 по продолженија.
Во вториот дел од сезоната Маркизио не беше толку ефикасен во нападот, но тоа не значи дека играл лошо, напротив тој Пирло и Видал беа клучните фигури низ кој поминуваше секоја акција на Јувентус. Тој постигнал три погодоци во победите над Фиорентина (5-0) и Рома (4-0) како и во ремито со Лече (1-1) и дал значаен придонес во освојувањето на неговото прво Скудето во кариерата и 28. титула првак на Јувентус. Маркизио ја завршил сезоната со 9 гола во Серија А, што го прави втор најефикасен фудбалер од средниот ред во лигата зад Марко Ригони кој реализирал 11. Со својте добри перформанси заслужено се нашол и во Серија А тимот на годината.
Сезона 2012-13
Во август Маркизио беше во стратната постава на Јувентус за натпреварот од Суперкупот на Италија против Наполи во Пекинг. Неговиот тим победи со 4-2 (2-2 по 90 минути) по продолженија од двапати по 15 минути.
Репрезентативна Кариера
На 12 август 2009 Маркизио за првпат го облече дресот на репрезентацијата на Италија во пријателски меч против Швајцарија.Мечот заврши 0:0, а после мечот селекторот Марчело Липи го пофалил Маркизио како доста добар настап за еден дебитант во интервју по мечот.Тој исто така признал дека и претходно сакал да го повика Маркизио, но тоа не го направил заради договорот кој го имал со селекторот на репрезентацијата до 21-на година.Првиот официјален меч за својата земја го игра во квалификациите за Светското првенство 2010 во Јужна Африка, против Бугарија.Следните два квалификациски меча ги пропушта поради повреда на коленото.Тој е повикан и во тимот за Светското првенство 2010 во Јужна Африка, но таму не се снајде најдобро во тактиката на Липи.
Својот прв гол во дресот на Италијанската фудбалска репрезентација го постигнал на 7 октомври 2011 во квалификациите за Евро 2012 против Србија во Белград во втората минута од мечот.Накрајот мечот завршил 1:1 што на Италија и донесе пласман на Евро 2012.Неговиот гол воедно беше и 250-ти гол на еден фудбалер на Јувентус во репрезентативниот дрес.
Приватен живот
Клаудио се оженил со Роберта, неговата љубов уште од средно школо. Има син кој е роден во август 2009 година. Неговата сопруга пак сосема спротивно била навивачка на градскиот соперник на Јувентус, Торино. Нејзиниот татко едно време и играл за тој клуб.
Познат е под својот прекар Il Principino што во превод значи малиот принц. Прекарот го добил од коментаторот Клаудио Зулијани исто така навивач на Јувентус.
Садам Хусеин
Садам Хусеин е роден на 28 април 1937 година во сунитско семејство во селото Уџе, во близина на Тикрит. Неговото семејно име е Садам ал Тикрити. Тој останал сирак на девет години и е одгледан од неговиот стрико, кој го испратил во Багдад на школување.
Хусеин во 1955 година станува член на Арапската социјалистичка партија (БААС), а четири години подоцна има неупсешен атентат врз ирачкиот воен водач Абдул Карим Касем. При атентатот Хусеин е ранет во раката и успева да избега во Каиро, каде се запишува на правен факултет. Во 1963 година БААС доаѓа на власт и Хусеин се враќа во Багдад, како член на новата влада. Но, БААС на власт не остнува ниту една година. Хусеин е уапсен и одлежува затворска казна од 1964 до 1966 година кога бега од затвор.
Во 1968 година Хусеин учествува во државниот удар, а БААС повторно доаѓа на власт. Тој прво станува член на Револуционерниот команден совет, а во 1969 година избран е за заменик-претседател на Советот и за заменик на генералниот секретар на регионалното раководство на Арапската социјалистичка партија.
Од 16 јули 1979 година Хусеин ги презема функциите претседател и премиер на Ирак, а во август истата година издава наредба за погубување на околу 400 членови на БААС.
Во септември 1980 година Хусеин го напаѓа Иран. Во осумгодишната војна загинуваат приближно 1,5 милиони луѓе.
По наредба на Хусеин во март 1988 година употребено е хемиско оружје врз курдско село при што загинуваат 5.000 лица.
Во август 1990 година Ирак го напаѓа Кувајт, а на 18 јануари 1991 година почнува операцијата „Пустинска бура“ на меѓународната коалиција предводена од САД, под патронат на ОН.
При бомбардирањето на сојузничките сили загинаа 100.000 луѓе, а уништен е поголемиот дел од воената машинерија на Ирак.
Инспекторите на ОН ги уништуваат арсеналите. Зетовите се враќаат во Ирак, а по наредба на Хусеин убиени се на 23 февруари 1996 година.
На 8 ноември 2002 година Советот за безбедност при ОН ја изгласува Резолуцијата 1441 според која Ирак треба да се разоружи или во спротивно ќе сноси сериозни последици.
На 17 март 2003 година американскиот претседател Џорџ Буш поставува 48-часовен ултиматум дп Хусеин да го напушти Ирак за да ја избегне војната.
Откако Хусеин одбива да ја напушти земјата на 20 март 2003 година почнува меѓународна воена операција „Слобода за Ирак“.
На 9 април 2003 година американската армија го одвојува Багдад, при што паѓа режимот на Садам Хусеин. На 1 мај 2003 година Буш прогласува официјален крај на војната во Ирак.
На 13 декември 2003 година Хусеин е уапсен во Тикрит, а на 9 јануари 2004 година САД официјално му признава статус на воен заробеник.
Судкиот процес за убиството на 148 шиити во Дуџаил почнува на 19 октомври 2005 година при што му се суди на Хусеин и на седуммина негови блиски соработници.
На 21 август истата година почна судењето на Хусеин и за геноцид и злосторство против човештвото. Хусеин се товари за убиството на околу 182.000 курди при операцијата Анфал, која беше извршена во три етапи.
Операцијата кулминираше со обезглавување на 5.000 Курди во селото Халабџа на 16 март 1988 година. На власт во Ирак дојде во 1979 година, кога како потпретседател на владеачкиот Совет на револуционерната команда го симна од власт шефот на државата Ахмед Хасан ал Бакар, по што користеше диктаторски методи на владеење, вклучувајќи и физичка ликвидација на политичките противници.
Карин Екелунд
Карин Екелунд (26 мај 1913-21 декември 1976) била шведска глумица. Таа се појавила во 29 филмови помеѓу 1933 и 1976 година. Таа била успешна глумица, која била и првата жена радио продуцент во Шведска, продуцент, а подоцна и режисер за Радио театарот. Таа настапувала главно во комични филмови, иако имала и неколку сериозни улоги. Таа била една од најпопуларните и најуспешните глумици во своето време и често привлекувала огромен број фанови.
Енуклеација
Под поимот енуклеација (од ex "надвор" и nucleus "јадро") во хирургијата се подразбира отстранување на ограничена или инкапсулирана ткивна област, без да се отстрани околното ткиво. Поимот најчесто се користи за отстранување на очното јаболко од очната празнина (орбитата).
NGC 5238/2
NGC 5238/2 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5238/2 се споменува и како UGC 8565, MCG 9-22-82, CGCG 271-52, KCPG 384B, MK 1479, VV 828, 1ZW 64.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5238/2 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5238/2 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 34 м 43,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +51° 36' 34".
Други поделби
Проучување на NGC 5238/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47853. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3469. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 675.
Бор (дрво)
Бор — род на дрва од семејство борови (Pinaceae). Ова е единствениот род во потсемејството на боровите (Pinoideae). Постојат околу 115 вида на борови, со тоа што разни извори прифаќаат помеѓу 105 и 125 вида.
Моликата (латински: Pinus Peuce) припаѓа во групата на борови. Таа е застапена во деловите на: Бугарија, Србија, Албанија, Црна Гора и мал дел од Егејска Македонија. Моликата расте од 35 до 40 метри. Должината на шишарките на Моликата е од 8 до 16 cm, а некои растат и до 20 cm. Семињата се долги од 6 до 7 милиметри со крилца од 2 cm и се расејуваат со помош на ветер, но нив најчесто ги расејува птицата лешникарка.
Алепски бор (латински: Pinus halepensis) го има во деловите на Средоземјето кај Барселона, во Шпанија и го има во деловите на Блискиот Исток.
Култеров бор (латински: Pinus coulteri) го има во деловите на северна Калифорнија и просечно расте од 20 до 30 метри.
Распространетост
Боровите се автохтони во најголемиот дел од северната полутопка и се воведени насекаде во умерените и суптропските краишта во светот, каде се одгледуваат како дрвена граѓа и како украсни растенија во градини и паркови. Еден вид (суматранскиот бор) го преминува екваторот во Суматра на 2° ЈГШ. Во Северна Америка виреат од 66° до 12° СГШ.
Опис
Боровите се зимзелени, иглолисни смолести дрва (а ретко грмушки) со раст од 3–80 м, при што повеќето видови достигнуваат од 15–45 м во висина. Најмали се џуџестиот бор (P. pumila) и потошки пињон (P. culminicola), а највисок е жолт бор (P. ponderosa) од јужен Орегон.
Кората кај повеќето видови е дебела и лушпеста, но некои имаат тенка кора што се одвојува во парченца. Гранките се наизменични но густо распоредени, па затоа изгледаат како да се прстенесто расположени. Многу видови се „еднојазлени“ што значи дека даваат само еден ред гранки годишно од пупките на новите изданоци („леторасти“), но има и „повеќејазлени“, со два или повеќе реда во годината. Овој спирален раст на игличките, шишарките и гранките, всушност, е распореден според Фибоначиев сооднос. Изданоците се нарекуваат и „свеќи“ бидејќи стојат исправени и се прекриени со кафени или белузлави пупкини лушпички. Подоцна истите позеленуваат и се шират нанадвор. плодност. Овие свеќи на шумарите им служат како показател за плодноста на почвата и успехот на дрвата.
Боровите имаат долг животен век, достигнувајќи 100–1.000 години. Некои можат да достигнат голема старост, како што е долговечниот бор (Pinus longaeva). Едно дрво од овој вид, наречено „Метузалем“, е најстариот организам во светот, со возраст од 4.600 години и се наоѓа на Белите Планини во Калифорнија.
Зеленило
Боровите имаат четири вида на листови:
Шишарки
Речиси сите борови се двополови (со машки и женски шишарки на истото дрво), но има и неколку вида со претежно поделени родови. Машките шишарки се мали (1–5 см) и се јавуваат само во краток период (најчесто пролет, есен кај неколку вида) и паѓаат откако ќе го испуштат поленот. На женските шишарки им треба 1,5–3 години (зависно од видот) за да узреат по опрашувањето, со тоа што самото оплодување е одложено за една година. Зрелите женски шишарки се долги 3–60 см, со наизменични лушпи и по две семки во секоја плодна лушпичка. Лушпите на основата и врвот на шишарката се неплодни и немаат семки. Семките се претежно мали и крилести, предвидени да се разнесуваат од ветрот, но има и такви што се поголеми, со закржлавено крилце, и нив ги разнесуваат птици. Кога ќе узреат, шишарките се отвораат за да го испуштат семето, но оние што ги разнесуваат птици (на пр. белокорестиот бор), семките ги вади самата птица. Кај трети пак, семките стојат во затворени шишарки многу години, и се отвораат само при извесен знак на поволност од средината. Најзастапен вид на затворени шишарки се оние облепени со смола, што треба да ја стопи пожар за да излезат семињата.
Екологија
Боровите успеваат добро на кисели почви, а некои и на варовнички. На повеќето видови им треба добро исцедена почва и претпочитаат песокливи почви, но има неколку (на пр. искривениот бор) што трпат слабо исцедени калливи почви. Неколку од нив пуштаат листови по шумски пожари (на пр. канарскиот бор). Некои видови (на пр. епископскиот бор) зависат од пожарите и без нив не можат да се размножуваат. Неколку вида се приспособени на крајно неповолни услови на студ или големи надморски височини (на пр. џуџест бор, планинскиот, белокорестиот и долговечниот бор). Пињоните и ред други (особено брутскиот и сивиот бор добро успеваат на врела и сува полупустинска клима.
Со семињата се хранат птиците и верверичките. Од поголемо значење за распространување на потомството се лешникарката, американската лешникарка и голоклуната сојка. Игличките се храна за извесни видови на пеперуги и молци, боровиот песочник и козите.
Употреба
Боровите се стопански најзначајните дрва ширум светот поради нивната дрвена граѓа и дрвена каша. Во умерени и топли краишта, овие меки дрва растат бргу. Во стопанските насади наменети за добивање на граѓа се одгледуваат погусти и посмолести дрва, кои од тие причини се подолговечни од смрчата (Picea). Дрвото на борот се користи како повреден материјал за мебел, прозорски рамки, ламперија, подови итн, а од смолата се добива терпентин. Многу видови на бор се привлечни како украс во градини и паркови. Покрај ова, се одгледуваат и како новогодишни елки, а шишарките и листовите се користат во ракотворби. Тие не се трајни по сечењето и нивното дрво има многу краток век ако е изложено на надворешни влијанија. Затоа, боровото дрво се користи само во простории или внатрешни ѕидови.
Во исхраната
Некои видови имаат големи семки наречени борови семки, кои се одгледуваат и продаваат како храна. Тие се сметаат за незаменливи во италијансото макало наречено песто. Меката, влажна внатрешна кора што е залепена за дрвенестата надворешна кора се јаде и е многу богата со витамините А и Ц. Може да се јаде сирова, исечена на парчиња, или пак исушена и сомелена во брашно за печење, згуснување јадења, запршки итн. Особено многу го користеле северноамериканските староседелци. Од младите иглички во Шведска се прави витамински чај наречен „талструнт“.
Класификација и номенклатура
Боровите се делат на три подрода, според особеностите на шишарката, семките и листовите:
Подрод Pinus
Подрод Pinus — жолти и тврди борови
Подрод Strobus
Пордрод Strobus — бели и меки борови.
Боровите во Македонија
Во Македонија се застапени пет вида како автохтони борови и повеќе од шест вида како воведени.
Fortress
Fortress е австралиска RAC група , основана во 1991 година. Учествувале на неонацистички концерти во Шведска, Германија, Англија, Унгарија, Швајцарија, Италија и Финска, како и Австралија.
Make You Feel My Love
„Make You Feel My Love“, позната и како „To Make You Feel My Love“ е песна напишана и снимена од Боб Дилан. Се појавила на неговиот албум од 1997, Time Out of Mind. Били Џоел, Гарт Брукс и Адел имале успех на табелите со песната.
Нојдорф-Борнштајн
Нојдорф-Борнштајн (Neudorf-Bornstein) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Make You Feel My Love
Верзија на Били Џоел
Во 1997, Били Џоел ја преработил песната за неговиот компилационен албум Greatest Hits Volume III. Бил издаден како прв сингл од албумот и се искачил на 50 место во САД на Билборд Хот 100.
Верзија на Герт Брукс
Герт Брукс ја преработил песната во 1997 под насловот „To Make You Feel My Love“. Се појавила на саундтракот на филмот од 1998, Hope Floats, заедно со верзија на Триша Јервуд како прва и последна песна. Била вклучена како бонус песна на Fresh Horses за Limited Series. Верзијата на Брукс била номинирана на 41-те Греми Награди за Најдобра Машка Кантри Вокална Изведба и Најдобра Кантри Песна до кредити дадени на Боб Дилан.
Космос-1355
Космос-1355 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Јако Вентер
Јакобус Вентер (Jacobus Venter; р. ) — јужноафрикански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Космос-1355
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 29 април 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3800 килограми. Космос-1355 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 93,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 443 км, а најмалото на 429.
Јако Вентер
Во 2016 година го освоил националното друмско првенство. Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2016. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — не учествувал
Малопојасен стршлен
Малопојасниот стршлен (Vespa affinis) е инсект, дел од групата на стршлени. Овој стршлен живее во тропските и суптропските предели на Азија.
ОУ „Гоце Делчев“ - Кавадарци
„Гоце Делчев“ — основно училиште во Кавадарци, Општина Кавадарци. .
Малопојасен стршлен
Опис
Овој стршлен е со мал до среден раст, каде матиците достигнуваат до 30мм, трутовите до 26мм и работници во просек од 22 до 25 мм.
Acaulospora koskei
Acaulospora koskei е вид на габа од фамилијата Acaulosporaceae. Формира арбускуларна микориза и везикули во корените. Пронајден во Полска, каде што беше собран од почва под Ammophila arenaria, беше опишан како нов вид во 1996 година.
ОУ „Гоце Делчев“ - Кавадарци
Учество на натпревари
Училиштето Гоце Делчев учествува во многу натпреавари како општински,така локални и државни.
Малопојасен стршлен
Опис
Главата е кафеаво-црвена или црна, со црвено обележување на први и темели, црно теме; сложени очи и црни окели; темнокафеави антени; црн клипеус, мандибула со црн заб. Тораксот е црн со многу пункции и подигнати влакна, црна боја од проподумот. Екстремитетите се темнокафеави. Крилјата се со темнокафеава боја.