cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Виножитна табела
Најчести употреби
Скоро сите дистрибуции и варијации на Unix, Linux, и BSD употребуваат хешови со салт, иако повеќето апликации употребуваат само раздробување (типично MD5) без салт. Microsoft Windows NT/2000 употребува LAN Manager и NT LAN Manager раздробувачки методи исто така без салт, што ја прави една од многуте популарни создадени табели.
Жанаарка (округ)
Жанаарка е округ во Казахстан во покраината Караганди со центар Атасу.
Шесте Куќи (Тремник)
Шесте Куќи — археолошко наоѓалиште во неготинското село Тремник. Наоѓалиштето претставува некропола од железно време. Се наоѓа на околу 1 км западно од селото, веднаш покрај патот што води за селото Долни Дисан. При подготвувањето на нивата за лозов насад Н. Василев открил и раскопал еден гроб со конструкција од големи монолитни плочи во кој нашол висулец - амулет со кружна форма, чешел, двојна секира и салталеони изработени од бронза. Наодите се чуваат во Народниот музеј во Неготино.
1699 во архитектурата
1699 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Кутинци
Кутинци (словенечки: Kutinci) — населба во Општина Свети Јуриј на Шчавница во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Аеродром Париз-Шарл де Гол
Аеродромот Париз - Шарл де Гол (IATA: CDG, ICAO: LFPG) (фран. Aéroport Paris-Charles de Gaulle), е еден од најголемите аеродроми на светот, а исто така и најголем аеродром во Франција. Сместен е на некои 25 километри од центарот на Париз, во близина на гратчето Роаси. Во 2007 година, аеродромот беше на прво место по сообраќај во Европа со 552,721 полетувања и спуштања, пред Франкфурт и Мадрид. Исто така и во превоз на карго товар, аеродромот беше на прво место пред Франкфурт, Амстердам Схипхол и Лондон Хитроу. Во однос на статистиката на обработени патници, аеродромот беше рангиран втор, со 59,919,383 патници, по Лондон Хитроу (68,068,554), и пред Франкфурт (54,161,856) и Мадрид (52,143,275).
Географија
Аеродромот зафаќа површина од 32,38 км² земја. Изборот за овој простор беше поради тоа што на теренот беше возможно да се прават надоградби во иднина. Менаџментот на аеродромот е под контрола на Aéroports de Paris, кој исто така ги контролира и аеродромите Париз Орли и Париз Ле Бурже.
Историја
Планирањето и конструкцијата на аеродромот започнаа во 1966 година. На 8 март 1974 година аеродромот кој дотогаш беше именуван Aéroport de Paris Nord, беше преименуван во Aéroport Paris-Charles-de-Gaulle и офијцијално почна со работа. Терминалот 1 беше изграден во авантгарден стил, со зграда од 10 нивоа и 7 сателити околу терминалот, секој од нив со по четири порти. Главниот архитект беше Пол Андро, кој исто така беше и одговорен за следните проекти на аеродромот.
Мехран Карими Насери
На 26 август 1988, Мехран Карими Насери беше задржан на аеродромот од страна на имиграционите власти. Тој објаснуваше дека е бегалец, и дека неговите документи кои ќе го докажат тоа се украдени. По неколкугодишна инвестигација, беше заклучено дека Мехран влегол легално во Франција, но поради тоа што нема никакви документи, нема да можат да го вратат назад во неговата родна земја. Насари продолжи да живее во терминалот сè до 2006 година, иако Француските власти му овозможија да излезе од аеродромот. Тој беше инспирација за филмот Терминал. Во јули 2006 година, тој беше хоспитализиран во болница и потоа му се губи секаква трага.
Колапсот на Терминалот 2Е
Терминалот 2Е, изграден со широки отворени простори во него, беше последниот најнов терминал на аеродромот. На 23 мај 2004 година, дел од покривот на терминалот попушти и се урна, при што загинаа 4 патници, од кои двајца Кинези, еден Французин и еден Чех. Пред да се случи овој инцидент, менаџментот на аеродромот имаше во план да го понуди на јавен тендер управувањето со терминалот. Но овој инцидент ги наруши плановите на менаџментот. Во февруари 2005 година беа објавени резултатите од истрагата. Експертите изјавија дека немало посериозна грешка во изградбата на терминалот, туку покривот не бил проектиран доволно цврст за да ја издржи сопствената тежина на металните елементи. Извори блиски до истрагата рекле дека целиот терминал бил направен со не многу квалитетни материјали за да се намалат трошоците. На 17 март 2005 година, менаџментот донесува одлука да го минира и да го изгради одново целиот терминал, инвестиција тешка околу 100 милиони евра. Реконструкцијата би ја заменила сегашната конструкција со полесна конструкција направена од стакло и челик. Терминалот е отворен комплетно повторно на 30 март 2008.
Терминали
Аеродромот Париз де Гол се состои од три терминални згради. Терминал 1 има единствена терминална зграда, со 7 сателити за заминување и пристигање. Дизајнирани се подземни шеталишта преку кој патниците може да дојдат до саканиот сателит. Терминал 2 денеска се состои од повеќе терминални згради поврзани заедно со земни или подземни тунели. Постојат шест терминални згради: 2А, 2Б, 2Ц, 2Д, 2Е и 2Ф. Терминалот има исто така и железничка станица, преку која патниците може да стигнат до Париз и до други Француски градови. Терминал 3 служи најмногу за чартер и нискобуџетни авиокомпании.
Транспорт од аеродромот
Аеродромот е поврзан со метро мрежата на Париз, и метрото сообраќа 3 до 4 пати на секој час до центарот на Париз. Француските железници сообраќаат исто така до главната железничка станица во Париз, како и до остананатите Француски градови. Постојат две метро станици на аеродромот: Исто така постојат и автобуски станици веднаш до метро станицата Paris Aéroport Charles de Gaulle 2. Автобусите со број 350 и 351 сообраќаат до центарот на Париз.
Линц
Линц (Linz) — трет по големина град во Австрија и главен град на покраината Горна Австрија. Градот се наоѓа во североисточниот дел на Австрија, околу 30 километри на југ од чешката граница, на двете страни од реката Дунав. Населението на градот е 204.846, додека на поголемата област Линц е околу 789.811 жители.
Во 2009 година Линц, заедно со литванскиот главен град Вилнус, биле избрани за европски престолнини на културата. Од 1 декември 2014 година, Линц е член на мрежата на УНЕСКО за креативни градови (УКЦН) како град на медиумските уметности. Градовите ја добиваат оваа титула за збогатување на урбаниот животен стил преку спонзорство и успешна интеграција на медиумската уметност и вклучување на општеството во овие електронски форми на уметност. Линц е познат по лозата на Линцер, за која се вели дека е најстарата торта на светот, со својот прв рецепт од 1653 година.
Фабио Ару
Фабио Ару (Fabio Aru; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Ару има освоено етапи на сите три големи трки, вклучувајќи една етапа на Тур де Франс, три етапи на Џиро д’Италија и две етапи на Вуелта а Еспања. Тој е поранешен национален друмски првак од 2017 година. Покрај етапните победи, Ару ја носел водечката маичка на сите три големи трки.
Завршил трет на Џиро д’Италија 2014 и петти на Вуелта а Еспања 2014. Следната година, завршил втор на Џиро д’Италија 2015 пред да ја освои првата голема трка на Вуелта а Еспања 2015. Негов најдобар пласман на Тур де Франс бил петтото место на Тур де Франс 2017.
Рана кариера
На 18 години се преселил на копното во Италија за велосипедска кариера во категоријата под 23 години. Се приклучил на екипата Палацаго, каде ја освоил Џиро дела Вале д’Аоста на двапати (во 2011 и 2012 година). Во 2012 година, исто така завршил на второто место зад американскиот возач Џо Домбровски на Џиробио.
Астана (2012-2017)
Ару станал член на екипата во средината на сезоната 2012 по четири поминати години со домашната екипа Палацаго во Италија. Во 2013 година завршил четврти во генералниот пласман на Џиро дел Трентино и го освоил пласманот за млад возач. Ја возел првата негова голема трка, Џиро д’Италија 2013, во поддршка на екипниот предводник Винченцо Нибали. Му помогнал на Нибали да ја освои трката, завршувајќи самиот на 42. место.
2014
На Џиро д’Италија 2014, Ару ја освоил петнаесеттата етапа и бил трет во генералниот пласман. На следниот негов Гранд Тур, Вуелта а Еспања 2014, Ару ја освоил единаесеттата етапа која завршувала на нагорнина на Алто де Сан Мигел де Аралар, напаѓајќи од водечката група на еден километар пред целта. Го повторил подвигот на осумнаесеттата етапа. Побегнал со Крис Фрум кон крајот на искачувањето и го претекнал неговиот соперник. На крајот, завршил петти на Вуелта, на кој победил Алберто Контадор. Ја завршил сезоната на италијанските есенски класици, завршувајќи четврти на Милано-Торино и деветти на Џиро д’Италија.
2015
Во 2015 година, Ару стигнал до шестото место на Волта а Каталуња. Во април, ја пропуштил Џиро дел Трентино поради цревно заболување. Грег Хендерсон го обвинил Ару дека глуми заболување и дека всушност ја избегнува трката поради случајот со биолошкиот пасош. Ару ветил дека ќе го тужи Хендерсон за неговите обвинување додека се подготвувал за Џиро д’Италија. Во мај 2015 година, било објавено дека договорот на Ару со Астана бил обновен до крајот на 2017 година. Џиро д’Италија 2015 започнала лошо за екипата на Ару, Астана, губејќи секунди во однос на Тинкоф-Саксо, екипата во која бил најголемиот соперник Алберто Контадор. Меѓутоа, во многу возбудливата прва недела од трката, Ару го нападнал Контадор на планините предводена од неговата екипа, со што му се доближил на неколку секунди на Контадор во борбата за генералниот пласман. И кога Контадор паднал на тринаесеттата етапа, Фабио Ару ја поминал целта пред Контадор, обезбедувајќи ја првата розова маичка во неговата кариера. Меѓутоа, следниот ден, на поединечниот хронометар од 59,3 километри, одреден како важен ден на Џирото, Ару изгубил две и пол минути од Контадор, со што ја загубил и розовата маичка. Изгубил повеќе време на етапата до Мортироло, но се вратил на деветнаесеттата етапа кога дошол со емотивна соло победа. На дваесеттата етапа, Ару ја освоил својата втора последователна етапна победа одземајќи му две минути на Контадор, но не успеал да ја преземе розовата маичка.
Ару подоцна се вратил на Трката околу Полска и завршил на петтото место, додека се подготвувал за следната цел во сезоната, Вуелта а Еспања. Се покажал добро во првата недела, пред да ја преземе водечката црвена маичка откако завршил втор на единаесеттата етапа, кралската етапа на Вуелта. Го задржал водството од неколку секунди пред да го загуби од Хоаким Родригес на шеснаесеттата етапа. На седумнаесеттата етапа, поединечен хронометар од 38 километри, успеал да се покаже добро и да се задржи на три секунди од победникот на хронометарот и новиот предводник на Вуелта, Том Димулен. На последните денови, Ару го напаѓал Димулен постојано, обидувајќи се да се врати во црвено. Сè до претпоследната етапа не успеал, отфрлајќи го Димулен и стигнувајќи до неговата прва победа на некоја голема трка, кога заплакал со солзи од олеснување и среќа поминувајќи низ целта.
2016
Ару ја започнал сезоната 2016 на Волта а ла Комунитат Валенсијана каде завршил шести. Потоа возел на Волта ао Алгарве и завршил деветти на крајот откако го освоил второто место на последната етапа. Негова единствена победа во сезоната била на третата етапа на Критериум ди Дофине по нападот на спустот во последните 15 километри. Негова главна цел на сезоната била Тур де Франс, и по осмата етапа Ару бил седми во генералниот пласман, но паднал на 13. место на крајот на следната етапа. Успеал повторно да се врати меѓу првите десет на етапата 12. Имал механички проблем на етапата и проблеми да се врати до групата. Добил помош од возилото на екипата, поради што добил временска казна на крајот на етапата. На последната планинска етапа не се чувствувал добро и изгубил 13 минути, со што паднал на 13. место во генералниот пласман.
2017
Во сезоната 2017, Ару целел на 100. издание на Џиро д’Италија. Покажал добра форма на почетокот на сезоната со неговиот прв подиум на Трката околу Оман, каде завршил на третото место. Завршил осми на крајот на Трката Абу Даби. Во април, на тренинг-кампот на Сиера Невада, Ару паднал и го повредил коленото. Не добил фрактури, но имал големи отоци поради што препораките на докторите биле да остане во мирување неколку денови со цел добро да заздрави. Се вратил на трките во јуни на Критериум ди Дофине и завршил петти на крајот на трката. Една недела пред Тур де Франс, Ару го освоил националното друмско првенство по првпат во својата кариера.
2018
По шестата сезона со, Ару потпишал тригодишен договор со. Ја започнал својата сезона на Трката Абу Даби, но завршил само на 13. место. На следната трка Тирено-Адријатико, Ару завршил на четвртото место до Сарнано Сасотето, но имал проблеми на другите одлучувачки етапи, поради што не остварил резултат меѓу најдобрите десет, туку на 12. место. Негова прва завршница меѓу првите десет во сезоната била на Трката на Алпите. Ару не можел да го следи темпото на фаворитите на Џиро, поради што ја завршил трката на шестото место.
На Џиро д’Италија, заврпил заедно со многу силни фаворити на Џиро на етапата до Етна и се искачил до десеттото место по етапата. Меѓутоа, на следните планински етапи, Ару не успеал да заврши меѓу најдобрите, поради што паднал на 22. место по втората недела. Меѓутоа се вратил на следната етапа, која била рамен хронометар. Завршил осми на етапата, но подоцна бил казнет. Ару се откажал од трката на етапата 19. Ару објаснил дека страда од интолеранција на глутен и на млечни производи од 2015 година, но никогаш не се посветил на тоа. Ару и неговиот личен тренер Паоло Тиралонго го направиле неговиот тренинг пресилен и поминале многу време на планина, поради што неговото тело било изморено на Џиро. Се вратил на трките на крајот на јули, на Тур де Валони, каде завршил како десетти. Една недела подоцна на Трката околу Полска, Ару повторно завршил десетти. Ја започнал Вуелта како еден од главните фаворити. Меѓутоа, неговата форма флуктуирала и бил над 10 минути зад Сајмон Јејтс, на етапата 17. На таа етапа, Ару паднал пред последното искачување, кинејќи ги неговите бициклистички, поради што луто барал нов велосипед и пцуел за неговиот велосипед колнаго. Ова довело Ару подоцна формално да му се извини на Ернесто Колнаго на телефон по етапата.
2019
Во март 2019 година по разочарувачкиот почеток на сезоната, на Ару му било пронајдено стегање на бочна артерија поради што морал да изврши операција. Затоа не можел да настапи неколку месеци на трки. Како последица на тоа, неговите планови да вози на Волта а Каталуња, како и на Џиро д’Италија биле напуштени.
Личен живот
Фабио Ару живее во швајцарскиот град Лугано, кој е само неколку километри северно од италијанската граница. Ару страда од интолеранција на глутен и млечни производи, поради што во неговата исхрана воопшто нема млеко и исто така јаде многу ограничено количество на тестенини.
Распоред на резултатите
СО = се откажал; — = не учествувал
Истражување на вселената
Истражувањата на вселената вклучуцаат употреба на астрономија и вселенска технологија за да се истражи поблиската и подалечната вселена.
Физичкото истражување на вселената е водено како од летала управувани од човек така и од летала управувани од роботи. Надгледувањето на објектите во вселената, познато како астрономија, претходи на сигурно запишана историја, каде што тоа беше развивањето на големи раќетни мотори на течно гориво за време на дваесеттиот век кои овозможија физичкото истражување на вселената да стане реалност. Заеднички принципи за истражување на вселената вклучуваат напредни научни истражувања, обединување на различни нации, осигурување на опстанокот на човештвото и развивање воена и стратегиска предност против други земји. Некогаш за вселенското истражување се кажани различни критики.
По првите 20 години од истражувањата лансирањата биле вршени со ракети и друга опрема која се користела само еднаш. Главното преместување во овој контекст претставува американската шатл програма и советската вселенска станица Мир. Од 90-те години на минатиот век понатаму започна да се промовира вселенскиот туризам, како и приватните вселенски истражувања на Месечината.
Во 2000-те, Кина започна успешна програма за летање во вселената со екипаж. Европската унија, Јапонија и Индија, исто така, планираат идни вселенски мисии со екипаж. САД се обврзаа за враќање на месечината до 2018 година а потоа и на Марс. Кина, Русија, Јапонија и Индија планираат да испратат мисии со екипаж на Месечината во 21 век, додека пак, Европската унија планира да испрати мисии со екипаж и на месечината и на Марс во текот на 21 век.
хронологија на вселенското истражување
16 април 1946 - САД започнуваат со лансирање на ракети В2.
4 октомври 1957 - Советскиот Сојуз го лансира во орбитата околу земјата првиот вештачки сателит "Спутник 1".
31 јануари 1958 - САД од космодромот Кејп Канаверал (Флорида), во орбитата околу земјата го лансираа својот прв вештачки сателит "Експлорер 1".
17.03.1958 - САД од космодромот Кејп Канаверал во орбитата околу Земјата го лансираа вториот американски сателит "Вангард".
2 јануари 1959 - СССР го лансираа сателитот "Луна 1" кој беше упатен кон Месечината. Притоа беше откриен "сончевиот ветер".
3 март 1959 - И САД упатија сателит кон Месечината, "Пионер 4".
12 септември 1959 - СССР го лансираа "Луна 2". Првиот сателит (без екипаж) кој се спушти на површината на Месечината на 14 септември 1959 г.
4 октомври 1959 - СССР го лансираа сателитот "Луна 3", кој на 7 октомври 1959 г. ги испрати првите снимки од тамната страна на Месечината.
30.03.1960 - Во САД, во вселенската база Кејп Кенеди е лансиран првиот метеоролошки вештачки сателит - Тајрос 1.
12.04.1961 - Јуриј Гагарин со своите 27 години, е првиот човек што изврши космички лет околу Земјата, во вселенскиот брод - "Восток 1" летајќи на височина помеѓу 181 и 327 км. По поминати 41.000 км успешно се спушти на Земјата, кај селото Смеловск, јужно од Саратов.
05.05.1961 - Во Флорида, од лансирната рампа на Кејп Канаверал, со вселенски брод "Меркјури" лансиран е Алан Шепард, прв американски космонаут во вселената. Бродот достигна висина од 185 км и по 15 мин. се врати на Земјата.
20.02.1962 - САД го лансираше вселенскиот брод “Меркјури атлас МА-6“ со првиот американски космонаут Џон Глен. Бродот трипати ја обиколи Земјата и се спуштил во Атлантикот.
07.03.1962 - Во САД е лансирано првото автоматско меѓупланетарно летало - ОСО 1. (Орбитална Сончева Опсерваторија).
26.04.1962 - Во Кејп Канаверал, САД лансиран е првиот меѓународен сателит за телекомуникациски цели, Ова е заеднички американско-британски проект.
14.06.1962 - Во Париз е основана Европската организација за истражување на вселената.
10.07.1962 - САД го лансираа телекомуникацискиот сателит за пренос на телевизиските програми од САД во Европа.
22.07.1962 - Пропадна првиот американски обид за лансирање автоматска сонда на Венера. Ракетата лансирана од Кејп Канаверал на Флорида ја промени насоката и по неколку минути експлодира.
23.08.1962 - Американскиот телекомуникациски сателит "Телстар" за првпат емитуваше телевизиски пренос на линија САД - Европа.
16.06.1963 - Летна советскиот вселенски брод - Восток 6. кој ја носеше првата жена во вселената (Валентина Владимировна Терешкова, родена на 06.03.1937 г.). Таа леташе до 19.06.1963 г. и ја обиколи Земјата 48 пати, поминувајЌи 1.960.000 км. (Таа беше 6-ти советски, а 10-ти светски космонаут).
20.09.1963 - Американскиот претседател Џон Кенеди на заседанието на Генералното собрание на Обединетите нации предложи заедничка советско-американска експедиција на Месечината.
18 март 1965 - Советскиот астронаут Алексеј Леонов е првиот човек кој престојувал во вселената, надвор од својот вселенски брод Восток 2(12 минути).
06.04.1965 - Од Кејп Канаверал на Флорида беше лансиран првиот комерцијален комуникациски сателит - Ранобудникот. Сателитот почна да функционира на 28 јуни истата година.
15.07.1965 - Американското вселенско летало "Маринер 4" ги испрати првите снимки од планетата Марс.
01.03.1966 - Советското вселенско летало Венера 3 се спушти на планетата Венера. Тоа е прво што се спуштило на друга планета.
02.06.1966 - На Месечината се спушти првиот американски вселенски брод "Сервејер-1", без човечки екипаж.
10.08.1966 - Американските вселенски научници од Кејп Кенеди го лансираа "Орбитер 1" првото вселенско летало што на Земјата испрати фотографии од површината на Месечината, кои требаше да им помогнат на научниците да одредат место за слетување на летало на Месечината. Орбитер 1 се урна на темната страна на Месечината на 29 октомври.
18.10.1967 - Како прва во историјата на космонауката, советската атомска меѓупланетарна станица "Венера-4" спушти научна лабораторија на површината на Венера. Со автоматски апарати успешно се испитани атмосферата и површината на планетата. Сателитот леташе 4 месеци од Земјата до Венера.
Коледа леда
Коледа леда (или: Коледе леде) е една од најпознатите македонски коледарски песни. На Бадник, коледарите уште од рани зори одат од врата на врата, и ја пеат оваа песна најавувајќи го Христовото раѓање. За добрата вест, на коледарите им се даваат ореви, јаболка, костени, бонбони, смокви.
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
30.10.1967 - Првпат во историјата на космонаутиката е извршено спојување и раздвојување на вештачкии Земјини сателити. Ова го изведоа советските научници со леталата "Космос - 186" и "Космос - 188".
Коледа леда
„Коледе леде“ ја среќаваме и во запис на Г. Бојаџиев, објавена во „Книжици за читање“ во Солун во 1893 година
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
27.03.1968 - При еден пробен лет со авион загина Јуриј Гагарин, првиот човек во вселената, херој на Советскиот Сојуз и светот.
21.12.1968 - САД го лансираа кон Месечината вселенскиот брод "Аполо 8" со човечки екипаж (Френ Бормен, Џемс Ловел и Вилијам Андерс).
Коледа леда
Текст
Коледе леде,
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
24.12.1968 - Екипажот на вселенското летало "Аполо 8" влезе во орбитата околу месечината. Бродот десет пати ја обиколи Месечината на 27.12.1968 г. и успешно се спушти на Земјата.
14.01.1969 - Во СССР се лансирани во вселената бродовите “Сојуз-4” и “Сојуз-5” и првпат во историјата е формирана експериментална вселенска станица и е остварено преминување на космонаутите од еден во друг вселенски брод.
Коледа леда
Текст
паднало греде,
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
16.05.1969 - На планетата Венера се спушти советското вселенско летало - Венера 5.
Коледа леда
Текст
утепало деде.
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
20 јули 1969 - Месечевото возило "Орел" на американскиот вселенски брод "Аполо 11" со космонаутите Нил Амстронг и Едвин Олдрин, се упати на поврината на Месечината, додека Мајкл Колинс продолжи да кружи околу Месечевата орбита со матичниот брод.
Коледа леда
Текст
Деде се мачи,
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
06?08.08.1969 - Советскиот Сојуз ја лансира автоматската вселенска станица "Зонд - 7" со задача да ја проучува месечината и пространствата околу неа.
05.11.1969 - САД го лансираа првиот вселенски брод "Маринер-3" во правец кон Марс. Поради технички грешки, мисијата претрпе неуспех.
1698 во архитектурата
1698 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
05.02.1971 - Американските космонаути од вселенскиот брод Аполо 14 се спуштија на површината на месечината.
19.04.1971 - СССР ја лансира вселенската станица - Саљут во орбитата околу земјата.
Коледа леда
Текст
баба го квачи,
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
28.05.1971 - СССР во правец на Марс ја лансира автоматската вселенска сонда Марс -3, со тежина од 5 тони.
Коледа леда
Текст
со четири јајца,
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
07.06.1971 - Советскиот вселенски брод "Сојуз 2" во орбитата околу Земјата се спои со вселенската станица "Саљут". Тоа е првото автоматско спојување во Вселената.наслов на врска
Коледа леда
Текст
гускини, шаткини.
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
14.02.1972- Советскиот вселенски брод - Луна 20, се упатил кон месечината. По 11 денови престој, на земјата донел примероци од површината на Месечината.
Коледа леда
Текст
Денес е Коледе,
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
02.03.1972- Во САД е лансиран вселенскиот брод Пионер 10 за испитување на планетата Јупитер. 20.04.1972 - Американското вселенско летало "Аполо 16" се спушти на површината на Месечината.
11.12.1972 - Американските астронаути и членови на екипажот на вселенскиот брод "Аполо 17" стапнаа на Месечината. Тоа беше последната мисија во рамките на програмата Аполо.
05.02.1974 - Американската вселенска сонда Маринер-10, која беше лансирана на 03.11.1973 г., ја надлета планетата Венера на височина од 6 000 км. и на 29.03.1974 г. првпат сними крупни кадри од оваа планета.
Коледа леда
Текст
ќе колеме теле,
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
??.07.1976 - Американскиот вселенски брод "Викинг" лансиран кон Марс, пристигна.
Коледа леда
Текст
теле вика: - Леле
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
10.01.1978 - Двајцата руски астроанути (Гречко и Романенко) од "Саљут 6" излегоа во безвоздушниот простор и имаа кусо "рандеву". Тие останаа во вселената 96 дена.
Коледа леда
Текст
ќе ви купам зелје,
да месите пита,
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
22.01.1978 - Првпат во историјата на космонаутиката, во вселенската орбита е остварена - операција снабдување. По дводневно самостојно летање товарниот брод без екипаж “Прогрес-1” автоматски се спои со системот “Саљут-6”-“Саљут-27”. Ова летало однесе во вселената гориво за моторите, материјали за натамошно истражување, како и вода, воздух и храна за космонаутите.
Коледа леда
Текст
да јадете сите.
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
02.11.1978 - Двајца советски космонаути се вратија на Земјата од вселенската станица "Саљут 6", на која поминаа 139 дена и 14 часа - најдолгиот вселенски престој дотогаш.
11.07.1979 - Американската вселенска станица "Скајлаб" по шестгодишно кружење по орбитата околу Земјата, се распадна при приземјувањето.
Коледа леда
Текст
Коледеее...
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
12.04.1981 - Од Кејп Канаверал на Флорида беше лансирано првото вселенско летало што може да патува повеќепати во вселената - спејс шатлот Колумбија.
Коледа леда
Контроверзии
Неколку епархии од Македонската Православна Црква апелираа до коледарите да се воздржат од пеење на „Коледа Леда“, затоа што во пресрет на големиот христијански празник „Божиќ“ треба да се пеат песни кои го опеваат Христовото рождество, а не песни кои имаат деструктивна содржина и не се ни најмалку предвесник на Божиќ.
Истражување на вселената
хронологија на вселенското истражување
18.06.1983 - Сели Рајд стана првата Американка во вселената. Таа летна кон орбитата со спејс шатлот "Челинѓер".
17.07.1984 - Лансиран е советскиот вселенски брод "Сојуз 12". Членот на екипажот Светлана Савицкаја стана прва жена која "прошета" во вселенскиот простор надвор од леталото.
28.01.1986 - Две минути по полетувањето во вселената, американскиот вселенски брод “Челинџер”, експлодирал над Кејп Канаверал и во парчиња се урнал во водите на Атлантикот. Тоа е најголемата несреќа што се случила во космичките летови во кои загинаа сите 7 членови на екипажот.
11.02.1994 - 5 Американци и 1 Русин се вратија со шатлот “Дискавери “ на Земјата, по првата американски-руска вселенска шатл-мисија.
14.03.1995 - Астронаутот Норман Тагард стана првиот Американец што полета во космосот со руска ракета, лансирана од космодромот во Бајконур.
04.06.1996 - Европската ракета "Аријана 5" експлодира 40 секунди по лансирањето.
Историја на вселенските истражувања во 20 век
Првиот успешен лет во вселената со човек се случил на 12 април 1961 година, а тоа бил Восток 1 („Исток 1“), кој го носел 27 годишниот руски космонаут Јуриј Гагарин. Вселенското летало направило една орбита околу земјата, што траело околу 1 час и 48 минути. Летот на Гагарин се слушнал низ светот, со што било покажување за напреднатата Советска вселенска програма и отвори една целосна нова ера на вселенско истражување: вселенски лет со човек. САД за првпат лансирале човек во вселената, по еден месец од Восток 1, со суборбиталниот лет на Алан Шепард, Меркјури-Редстоун 3. САД достигнале орбитален лет кога Меркјури-Атлас 6 на Џон Глен ја заобиколил земјата на 20 февруари 1962 година. Кина за првпат лансирала човек во вселената, 42 години по Восток 1, на 15 октомври 2003 година со летот на Јанг Ливеј со вселенското летало Шенжоу 5 (Вселенскиброд 5).
Прво планетарно истражување
Прво вештачко тело кое стигнало до друго вселенско тело било Луна 2 во 1959 година. Првото автоматско слетување на друго вселенско тело било извршено од Луна 9 во 1966 година. Луна 10 стана првиот вештачки сателит на друго вселенско тело. Првото слетување со екипаж на друго вселенско тело било извршено со Аполо 11 со неговото слетување на месечината на 20 јули 1969 година. Првото успешно меѓупланетарно прелетување било прелетувањето на Маринер 2 во 1962 година на Венера (најблизок пристап 34 773 км). Прелетувањата на други планети првин биле постигнати во 1965 година за Марс со Маринер 4, 1973 година за Јупитер со Пионир 10, 1974 година за Меркур со Маринер 10, 1979 година за Сатурн со Пионер 11, 1986 година за Уран со Вуајажер 2 и 1989 година за Нептун со Вуајажер 2. Првата меѓупланетарна мисија за враќање на мал број податоци за површината на друга планета било спуштањето на Венера 7 на Венера во 1970 година, која врати податоци на земјата за 23 минути. Во 1971 година мисијата Марс 3 го постигна првото лесно слетување на Марс каде врати податоци на земјата за скоро 20 секунди. Подоцна многу подолги мисии биле завршени, вклучувајќи повеќе од 6 годишна операција на површината на Марс од страна на Викинг 1, од 1975 до 1982 година и повеќе од 2 часа пренос од површината на Венера од Венера 13 во 1982 година (најдолгата некогаш Советска планетарна мисија на површина).
Клучни луѓе во раното вселенско истражување
Сонот на зачекорување надвор од атмосферата на земјата било поради ракетната технологија. Германската В2 била првата ракета која патувала во вселената, надминувајќи ги проблемите на удари и материјален неуспех. За време на последните денови од Втората светска војна оваа технологија беше достигната и од американците и од русите како нејзини дизајнери. Првобитните движечки сили за понатамошен технолошки развој беше искористено оружјето за меѓуконтинентални балистички проектили (на ИЦБМ) како носачи на големи растојанија за брзо јадрено пренесување, но во 1961 година кога СССР го лансираше првиот човек во вселената, САД објави дека е во „Вселенска трка“ со Русија.
Вернер Вон Браун беше водечкиот инженер за ракети на проектот со В-2 ракета во Втората светска војна за нацистичка Германија. Во последните денови од војната, тој водеше караван на работници во Германската ракетна програма до американските граници, каде се предадоа и беа однесени во САД за да работат на Американското ракетно развивање. Тој побара американско државјанство и го водеше тимот кој го усовршуваше и лансираше Експлорер 1, првиот американски сателит. Вон Браун подоцна го водеше тимот на НАСА во Маршал центарот за вселенско летање кој ја усоврши Сатурн V, ракета за месечината. На почетокот трката за вселената често беше водена од Сергеј Корољов, чие наследство ги вклучува и Р7 и Сојуз - кој остана во служба до ден денешен. Корољов беше главниот за првиот сателит, првиот човек (и првата жена) во орбитата и првото вселенско одење. Сè до неговата смрт неговиот идентитет остана државна тајна, каде дури ни неговата мајка не знаеше дека тој бил одговорен за создавањето на Руската вселенска програма. Керим Керимов беше еден од основачите на Советската вселенска програма и беше еден од водечките архитекти на првиот лет во вселената на човек (Восток 1) заедно со Корољов. По смртта на Корољовво 1966 година, Керимов стана главниот научник на Советската вселенска програма и беше одговорен за лансирањето на првата вселенска станица од 1971 до 1991 година, вклучувајќи ги и Саљут и Мир сериите и нивните претходници во 1967 година, Космос 186 и Космос 188.
Други вклучени клучни луѓе: Валентин Глушко ја имаше улогата на главен дизајнер за мотори на СССР. Глушко ги дизајнираше повеќето мотори користени на раните советски ракети, но постојано беше чуден со Корољов. Василиј Мишин беше главниот дизајнер кој работеше под раководство на Сергеј Корољов и еден од првите руси кој го истражуваше заробениот германски дизајн В2. По смртта на Сергеј Корољов, Мишин ја сноси одговорноста за советскиот неуспех, да се биде прва држава која ќе постави човек на месечината. Боб Гилрут беше раководител на НАСА за задачата вселенска сила и директор на 25 вселенски лета со екипаж. Глирут беше човекот кој му предложи на Џон Ф. Кенеди смел чекор за достигнување на Месечината во обидот да ја врати супериорноста од Советите. Кристофер Ц. Крафт, помладиот, беше првиот директор за лет на НАСА, кој го надгледуваше развивањето на Контролата на мисијата и поврзаните технологии и процедури. Максим Фаџет бил дизајнерот на Меркјури капсулата, кој играл клучна улога во дизајнирањето на Џемини и Аполо вселенските летала и придонел за дизајнот на Вселенскиот шатл.
Иднината на вселенското истражување
Во 2000-те години, неколку планови за вселенско истражување биле најавени, каде и владините лица и приватниот сектор имаат цели за вселенско истражување.
Астробиологија
Астробиологија е меѓудисциплинарно изучување за животот во универзумот, каде се спојуваат аспекти на астрономијата, биологијата и геологијата. Првенствено е фокусирано на изучувањето на потеклото, пренесувањето и еволуцијата на животот. Терминот „ксенобиологија“ исто така бил користен, но ова технички не е точно бидејќи во буквален превод би значело „биологија од странци“. Астробиологистите мораат исто така што ги разгледаат можностите за живот кои хемички се целосно различни од секој пронајден организам на земјата.
Сонце
Додека Сонцето најверојатно не ќе биде физички истражено во блиска иднина, но една од причините за одење во вселената вклучува и знаење повеќе за Сонцето. Кога ќе се најде над атмосферата и магнетното поле на Земјата, им се дава пристап на сончевите ветрови и инфрацрвените и ултравиолетовите радијации кои не можат да достигнат до површината на Земјата. Сонцето го генерира поголемиот дел од вселенското време, кое може да влијае на создавањето на енергија и системите за трансмисија на Земјата како и да смета па дури и да ги оштети сателитите и вселенските сонди.
Меркур
Меркур останува најмалку истражувана од внатрешните планети. Од јануари 2008 година, Маринер 10 и МЕСЕНЏЕР мисиите беа единствените мисии кои го набљудувале од блиску Меркур. МЕСЕНЏЕР прелетал покрај Меркур на 14 јануари 2008 година, за да го доистражи она што го започна Маринер 10 во 1975 година (Мансел, 2006б). Трета мисија на Меркур е планирана за 2020 година, каде БепиКоломбо ќе вклучи две сонди. БепиКоломбо е здружена мисија меѓу Јапонија и Европската вселенска агенција. МЕСЕНЏЕР и БепиКоломбо е планирано да соберат комплетни податоци за да се помогне на научниците да ги расфетлат многуте мистерии откриени од прелетувањата на Маринер 10. Летови до други планети во Сончевиот Систем се достигнати по цена на енергијата, која е опишана од промената на брзината на вселенските летала или делта-в единиците. Поради релативно високите делта-в единици за достигнување на Меркур и неговата близина до Сонцето, тешко е да се истражува бидејќи кружењето околу сонцето е нестабилно.
Венера
Венера беше првата цел на меѓупланетарното прелетување и мисии со слетување, покрај една од најнепријателските средини во Сончевиот Систем. Првото успешно прелетување на Венера беше на американското вселенско летало Маринер 2, кое ја прелета Венера во 1962 година. По Маринер 2 следеле и други прелетувања од многубројни вселенски агенции, често како дел од мисии што го користат прелетувањето за да обезбедат гравитациона помош на пат до други вселенски тела. Во 1967 година, Венера 4 стана првата сонда која влегла и директно ја испитувала атмосферата на Венера. Во 1970 година Венера 7 беше првото успешно спуштање на површината на Венера и до 1985 година следеа осум додатни успешни Советски спуштања на Венера кои обезбедија слики и други податоци од површината. Во 1975 година со советското летало Венера 9 започнаа мисиите за кружење на Венера, каде следеа уште десет успешни мисии кои вклучуваа исцртување на површината на Венера користејќи радар за продирање на замаглената атмосфера.
Земја
Вселенското истражување било искористено како алатка за да се разбере Земјата како вселенско тело како што е. Орбиталните мисии може да обезбедат податоци за Земјата кои тешко или невозможно е да се добијат од некоја точка на површината. На пример постоењето на појасот Ван Ален беше непознат сè до откривањето од страна на првиот вештачки сателит на САД, Експлорер 1. Овие појаси содржат зрачење кое е заробено од магнетните полиња на Земјата кои моментално овозможуваат конструирање на населиви вселенски станици на неостварливи 1 000 км над површината. Како што следело ова неочекувано откритие, голем број на набљудувачки сателити на Земјата биле развивани само за истражување на Земјата од перспектива на вселената. Овие сателити значајно придонеле во разбирањето на различните земјени феномени. На пример дупката во озонската обвивка била пронајдена од вештачки сателит кој ја истражувал Земјината атмосфера па така сателитите овозможиле и да се пронајдат археолошки места и геолошки формации за кои било тешко или невозможно да се откријат поинаку.
Месечина
Земјината Месечина била првиот вселенски предмет на вселенското истражување (освен самата Земја). Ја има одликата на прво вселенско тело кое било прелетано, кружено и спуштено од вселенски летала и единствено вселенско тело некогаш посетено од луѓе. Во 1959 година Советите ги добиле првите слики од другата страна на Месечината, никогаш порано видлива за човекот. Американското истражување на Месечината започна со Ренџер 4 во 1962 година. Започнувајќи во 1966 година, Советите успешно пуштиле голем број на летала на површината на Месечината кои овозможиле добивање на податоци директно од површината на Месечината, каде четири месеци подоцна, Сурвејор 1 го означи почетокот на успешните серии на американски спуштања. Советските мисии без екипаж завршиле со Лунокод програмата во раните 70-ти кои го вклучува првиот ровер без екипаж (возило за планетарно истражување) и исто така успешно врати примероци од почва на Месечината за истражување. Ова го означи (и до денес единственото) автоматско враќање на вонземски примероци на Земјата. Продолжиле истражувањата без екипаж на Месечината каде различни нации на периоди лансирале летала за кружење и во 2008 година Индиската сонда на Месечината. Истражувањето на Месечината започнало во 1968 година со мисијата на Аполо 8 која успешно кружеше околу Месечината, каде за првпат едно вонземно тело од страна на човекот беше во обиколка. Во 1969 година мисијата на Аполо 11 го означи првото слетување на човекот на друг свет. Истражувањето на Месечината со човечки екипаж не траеше долго. Мисијата на Аполо 17 во 1972 година беше последната мисија каде луѓето за последен пат ја посетиле Месечината и ниту една мисија на истражување од страна на човекот не е планирана во блиска иднина.
Марс
Истражувањето на Марс беше важен дел од програмите за вселенско истражување на Советскиот Сојуз (подоцна Русија), САД, Европа и Јапонија. Десетици роботски вселенски летала, вклучувајќи летала за обиколување, спуштање и ровер биле лансирани кон Марс од 60-те години. Овие мисии имале за цел да соберат податоци за моменталните услови и одговори на прашањата за историјата на Марс. За поставените прашања од научната заедница се очекува не само да дадат повеќе почит кон црвената планета, исто така и да даде понатамошен увид на минатото и можната иднина на Земјата. Истражувањето на Марс стана значаен финансиски трошок, каде со груба пресметка на две третини од вселенските летала наменети за Марс не успеваат да ја завршат својата мисија, некои дури не можат ни да ја започнат. Толку висок просек на неуспех може да се припише на сложеноста и големиот број на промени вклучени во меѓупланетарното патување со што истражувачите на шега ќе кажат за Големиот Галактички Дух која е на сметка на пробите на Марс. Овој феномен е исто така познат и како Клетвата на Марс.
Јупитер
Истражувањето на Јупитер се состои единствено од посети на планетата од неколку автоматски вселенски летала на НАСА од 1973 година. Голем дел од мисиите биле само „обиколувања“, каде детални прегледи се направени без сондата да слета или да влезе во орбитата; вселенското летало Галилео е единственото кое ја има заобиколено планетата. Како што се верува дека Јупитер има релативно мало карпесто јадро и нема вистинска тврда површина, мисија за слетување е скоро невозможна. За достигнување на Јупитер од Земјата се потребни вкупно делта-в единици од 9,2 км/ч, што е споредбено со 9,7 км/ч делта-в единици потребни за достигнување на нискоземската орбита. За среќа, гравитацијата помага преку планетарното прелетување кое се користи за намалување на енергијата потребна за време на лансирањето за да се стигне до Јупитер, но на сметка на значително подолго траење на летот. Јупитер има повеќе од 60 познати месечини, од кои за повеќето се знае многу малку.
Сатурн
Сатурн досега бил истражуван преку вселенски летала без екипаж лансирани од НАСА, вклучувајќи и една мисија (Касини-Хајгенс) планирана и извршена во соработка со други вселенски агенции. Овие мисии се состојат од прелетувања во 1979 година со Пионир 11, во 1981 година со Војаџер 1, во 1982 година со Војаџер 2 и орбитална мисија со вселенското летало Касини кое влезе во орбитата во 2004 година и се очекува истата мисија да продолжи во 2010. Сатурн има најмалку 60 сателити, иако точната бројка е за дебатирање бидејќи прстените на Сатурн се направени од голем број на независни тела од различни големини. Најголема од месечините е Титан. Титан ја има карактериситиката на единствена месечина во Сончевиот Систем со погуста и потенка атмосфера од онаа на Земјата. Како резултат на пуштањето на сондата Хајгенс од вселенското летало Касини и неговото успешно спуштање на Титан, така Титан ја има одликата на единствена месечина (освен Месечината на Земјата) која е успешно истражена со летало кое се спуштило.
Уран
Истражувањето на Уран целосно е направено преку вселенското летало Војаџер 2, но сега за сега не се планирани други истражувања. Закосена под агол од 97,77 степени, со поларните региони изложени на сончева светлина или темнина на долги периоди, научниците не биле сигурни што да очекуваат од Уран. Најблиското приближување до Уран се случило на 24 јануари 1986 година. Војаџер 2 ја проучуваше уникатната атмосфера на планетата како и магнетосферата. Војаџер 2 исто така го испитуваше и системот на прстени и месечините на Уран, вклучувајќи ги и сите претходно познати месечини, додека се откриле и додатни десет претходно непознати месечини. Слики на Уран докажуваат дека има непроменлива појава, каде нема доказ за силните бури или атмосферските јасни појави на Јупитер и Сатурн. Голем напор бил потребен за да се идентификуваат неколку облаци на сликите од планетата. Сепак, магнетосферата на Уран е докажано единствена и сосема влијателна на необичното закосување на планетата. Наспроти благата појава на самиот Уран, беа добиени добри слики од месечините на Уран, кои вклучуваа и доказ дека Миранда е необично географски активен.
Нептун
Плутон
Ерида е најголемата позната џуџееста планета во Сончевиот Систем и деветтото најголемо познато тело кое кружи директно околу Сонцето, што беше откриено во јануари 2005 година во Паломарската опсерваторија. Ерида е околу 2 500 км во пречник и 27% потешка од Плутон. Има само една месечина која се вика Дисмонија. Моменаталното растојание од Сонцето е 96,7 АУ, скоро трипати од онаа на Плутон. Со исклучок на некои комети овој пар претставува најдалечно познато природно тело во Сончевиот Систем.
Церера
Церера е најмалку истражувана во моментов, но се очекува во 2015 Дон вселенската сонда на НАСА да пристигне и да влезе во орбитата околу џуџестата планета.