Политичка_култура_во_Канада
Односите со Соединетите Американски Држави Канада и САД се две нации со уникатно наследство и култури кои произлегуваат од многу векови наназад, но и двете земји исто така делат и многу сличности кои генерално им ги зајакнаа односите. Односот на Канада со САД обично е доминантен фокус за надворешните работи на Канада. Разни премиери како што се Сер Џон А. Мекдоналд, Сер Роберт Борден, Џон Дефенбакер и Пјер Тундо се обиделе разумно да ја дистанцираат Канада од САД и да се фокусираат на самоодржливост додека одржуваат добри односи, додека пак други премиери како што се Сер Вилфред Лорие, Луј Св. Лоран и Брајан Мулрони се обиделе да се интегрираат со американците на економско ниво и се заложувале за блиски политички односи надевајќи се на зголемување на пазарот. И двата правци имаат свои бенефиции и падови, а канадскиот народ најчесто бил многу претпазлив во врска со преголемата интеграција со САД, а од друга страна пак исто така бил претпазлив и за да не се создадат лоши односи. Целта на повеќето успешни влади е да се обидат да ја зачуваат канадската независност и до одредено ниво самоодржувањето, додека работат на одржување на пријателски односи со заемно корисната трговија. Трговијата најчесто била едно од најконтроверзните и најтешко прашање помеѓу Канада и САД. Имало три големи прговски политики насочени кон САД, а биле имплементирани од канадската влада. Првиот премиер на канадската национална политика, Сер Џон А. Мекдоналд ставил високи цени на американските стоки и бил многу успешен во создавањето на канадската индустрија за производство. Националната политика останала во сила на еден степен или малку повеќе, во период од еден век, и гледала како Канада од сиромашна колонија во 1867 година се трансформира во една од светски најбогатите нации до 20 век. Националната политика уживала во силна поддршка од канадските националисти кои сакале да се осигураат дека Канада никогаш нема да и се потчини на САД, и првобитно била поддржана од големите бизниси кои се плашеле од конкуренцијата од САД. Сепак, многу подоцна големите бизниси ќе почнат да бараат поголеми пазари и ќе почнат да се противат на економскиот национализам, па така ќе ја поддржат слободната трговија, оставајќи ја поддршката за економскиот протекционизам главно составена од мали бизниси, синдикати и националисти. Националната политика била проследена со политика на послободна трговија, која бавно се спроведувала од премиерите од Либералната партија, Вилијам Лион Мекензи Кинг, Луис Ст. Лорен и Лестер Пирсон. Послободната трговија, во никој случај и воопшто не наликуваше на слободна трговија. Наместо тоа таа значеше намалување на оданочувањето на стоката од САД. Во 1988 година премиерот од прогресивно-конзервативците, Брајан Мулрони изби со економската национална традиција од неговата партија и преговараше за Договор за слободна трговија (ДСТ) со САД, којшто доведе до Североамериканскиот Договор за слободна трговија (НАФТА) во 1994 година. овој нов договор им дозволи на САД целосен пристап на канадскиот пазар, а во исто време и го задржа правото да се блокира канадскиот пристап до американските пазари. Имаше бенефиции, но и проблеми исто така. Многу канадски производители тврдеа дека тешко е да се натпреваруваат со поголемите американски компании кои беа во можност да наплаќаат помалку за нивните производи. Исто така, многу Канаѓани сè уште беа загрижени за заканите кои им ги носеа одредени делови од НАФТА, за кој се верува дека се спротивставува на канадската животна средина и културните институции. Краток пример би биле одредбите кои прават да биде невозможно да се запре продажбата на еден производ откако една нација ќе почне да го продава, ако канадската влада им даде барање на американските компании да продаваат вода од Големите езера или дрвена граѓа од заштитените кралски земјишта, тогаш владата во согласност со договорот нема да биде способна да ги запре овие компании од тоа да купуваат колку што сакаат вода од Големите езера (или други езера и реки) или пак дрвја од заштитените земјишта. Постојат многу добри и лоши страни на договорот, а дебатата околу тоа нагласува на некои несигурности и стравувања кои го опкружуваат односот помеѓу Канада и САД. Од друга страна пак, поддржувачите векат дека овој договор создал стотици илјади работни места во Канада, додека пак противниците укажуваат на опаѓање на вредноста на канадскиот долар и пораст на вредноста на американскиот долар што се должи на создавањето на нови работни места. Без оглед на тоа дали ова и е од корист или пак и штети на Канада, таа може кога сака да се повлечи од североамериканскиот Договор за слободна трговија, само треба тоа да го стори со известување 6 месеци однапред. Трговијата со САД не е единствениот проблем кој создава контраверзност. Различните мислења за војните на САД, како што е војната во Виетнам или војната во Ирак, како и спротивставувањето на САД во војните каде што Канада била вклучена, како на пример првата и втората Светска Војна, во кои САД првично била против, создаваат многу тешкотии во нивниот однос. Исто така постои и долготрајно прашање за Балистилките проектили за одбрана, контраверзен американски систем, за кој повеќето Канаѓани сметаат дека Канада не треба да биде вклучена.