cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3463
Откривање
Објектот е откриен на 26 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3463 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 3463 има привидни димензии од 1,5' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 77°.
Други поделби
Проучување на NGC 3463 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32813. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6639. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1017.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
Лујзи-Калугара
Лујзи-Калугара (Luizi-Călugăra) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 4.590 жители.
Потрчулка
Потрчулка е македонско оро кое потекнува од Овче Поле, а се игра и во Кочанско Поле. Орото во првиот дел од образецот се завлекува со нозете, а потоа следат благи потскоци и баланси. Ги играат жени. Се игра во отворен круг. Орото при играње се движи во десно. Жените ги држат рацете во полузавиен став во пределот на лактите. Според карактерот, орото е соборско.
Витепска епархија
Историја
На 13 октомври 1999 година, папата Јован Павле II ја издал  булата "Ad aptius consulendum", основајќи ја Витепската епархија со тоа што таа била одделена од Минско-Могиљовската архиепископија.
Епистолскиот стол до јуни 2011 година бил во Катедралата на Св. Барбара во Витебск. На 18 јуни 2011 епископскиот стол беше свечено префрлен во новоизградената витепска Катедрала на Исус Милостив.
Од своето основање до 23 февруари 2013, на чело на епархијата беше епископот Владислав Блин.
На 29 ноември 2013 година папата Франциск го има назначено Олег Буткевич како нов епископ на Витебск.
Структура
Таа ја зафаќа територијата на Витепската област, епархијата е суфраган во однос на Минско-Могиљовската архиепископија.
Статистика
При крајот на 2014 година католиците биле 12.0 % од вкупното население на територијата на епархијата.
Ширина на колосек
Пругите според ширината на колосекот се делат на:
Pwd
pwd (print working directory) е конзолна команда, дел од секој Unix-like OS.
Командата pwd ја печати на екран целосната патека од коренскиот до работниот (тековниот) именик.
Соработката во облак (Cloud collaboration)
Соработката во облак е начин за споделување и соавторување на компјутерски податотеки преку употреба на облак-компјутер, при што документите се поставуваат на централниот „облак“ за складирање, каде што другите можат да пристапат до нив. Технологиите за соработка во облак им овозможуваат на корисниците да поставуваат, коментираат и соработуваат на документи, па дури и да го изменуваат самиот документ, развивајќи го документот. Бизнисите во последните неколку години сè повеќе се насочуваат кон употреба на соработка во облак.
Преглед
Облак е маркетинг термин за технологии кои обезбедуваат софтвер, пристап до податоци и услуги за складирање за кои не е потребно познавање на крајниот корисник за физичката локација и конфигурацијата на системот што ги обезбедува услугите. Паралела на овој концепт може да се направи со електричната мрежа, каде што крајните корисници трошат енергија без да имаат потреба да ги разбираат компонентните уреди или инфраструктурата потребни за користење на технологијата.
Соработката се однесува на способноста на работниците да работат истовремено на одредена задача. Соработката со документи може да се заврши лице в лице. Сепак, соработката стана посложена, со потребата да се работи со луѓе од целиот свет во реално време, на различни видови документи, користејќи различни уреди. Во извештајот од 2003 година се издвоени пет причини зошто работниците не сакаат да соработуваат повеќе. Тоа се следните:
Како резултат, многу услужници создале алатки за соработка во облак. Овие вклучуваат интеграција на сигнали за е-пошта во софтвер за соработка и можност да се види кој го гледа документот во секое време. Сите алатки што може да му се потребни на еден тим се ставени во едно парче софтвер, така што работниците повеќе не мора да се потпираат на е-пошта. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2019)">потребно е цитирање  ]
Потекло
Пред софтверот за споделување податотеки и соработка, повеќето соработки биле ограничени на попримитивни и помалку ефикасни методи како што се е-пошта и FTP меѓу другите. Овие не работеле особено добро. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2012)">потребно е цитирање  ] Многу рани потези кон компјутерски облаци биле направени од страна на Амазон веб сервиси кои, во 2006 година, започнале да нудат ИТ инфраструктурни услуги на деловните субјекти во форма на веб-услуги. Облак компјутерите започнале да се истакнуваат само во 2007 година кога Google одлучил да премести делови од својата услуга за е-пошта во јавен облак. Не поминало долго и IBM и Microsoft го следеле примерот со LotusLive и Business Standard продуктивноста на Интернет стандардниот пакет (BPOS), соодветно. Со зголемувањето на услугите за компјутерски облаци, соработката во облакот можела да се развива. Од 2007 година, многу фирми влегле во индустријата нудејќи многу одлики.
Многу аналитичари го објаснуваат зголемувањето на соработката во облакот со укажување на зголемената употреба од страна на работниците на неовластени мрежни места и онлајн алатки за извршување на своите работи. Ова вклучувало употреба на инстант пораки и друштвени мрежи. Во истражувањето направено на почетокот на 2011 година, 22% од работниците признале дека користеле една или повеќе од овие надворешни неовластени мрежни места. Пакетите за соработка во облак обезбедуваат можност за соработка во документи заедно во реално време, со што употребата на неовластените инстант пораки е излишна. ИТ-менаџерите сега можат правилно да ја регулираат соработката заснована на Интернет со систем по мерка на канцеларијата.
Исто така е забележано  дека соработката во облакот станала сè повеќе и повеќе неопходна за ИТ одделенијата бидејќи работната сила станала поголема подвижност и сега им требало пристап до важни документи каде и да се, без разлика дали тоа е преку интернет прелистувач или преку нови технологии како што се паметни телефони и таблет уреди.
Неодамнешни случувања
Алатките за рана соработка во облак биле доста основни со ограничени одлики. Новите пакети се многу повеќе документирани во нивниот пристап кон соработката. Пософистицираните алатки им овозможуваат на корисниците да „означуваат“ специфични области на документот за коментари кои се доставуваат во реално време на оние што го гледаат документот. Во некои случаи, софтверот за соработка може дури и да се интегрира во Microsoft Office, или да им дозволи на корисниците да поставуваат видео конференции.
Соработката со облак денес се промовира како алатка за внатрешна соработка помеѓу различни оддели во рамките на фирмата, но исто така и надворешно како средство за споделување документи со крајните клиенти како добивање повратни информации. Ова го прави cloud computing многу разновидна алатка за фирми со многу различни апликации во деловно опкружување. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2019)">потребно е цитирање  ] Најдобри алатки за соработка во облак:
Зигот
Зигот или зигоцит е оплодена јајце-клетка што настанува со соединување на јајцева клетка и сперматозоид, односно со соединување на машки и женски гамет. Потоа од зиготот настанува нов организам.
98 (број)
98 (деведесет и осум) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 97 а претходник на бројот 99.
Парење
Копулација претставува процес на спојување на две гамети, машка и женска.
Саракина (планина во јужно Костурско)
Саракина или Габер (Σαρακήνα, Γάβρος) — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија.
Опис
Планината е сместена во источниот дел на Костурско, над југоисточниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Се протега во правец север-југ, од селото Горенци на север до Богатско на југ. На запад се граничи со долината на Ѓоле, преку која е Рупишкото Поле на запад и планината Диминик на северозапад. На североисток има седло кое по Голема (1.182 м) и Мала Саракина (1.240 м) и долината на Лошничка Река или Порос (притока на Бистрица) ја одделува од планината Мурик.
Име
Планината како целина нема име во ниеден извор, туку се нарекува по некои од врвовите. Георги Христов од Шкрапари целата планина ја нарекува Саракина по името врвот Саракина во нејзиниот источен дел. Лев Адамов од Горенци ја нарекува Габер, по името на врвот на северозападниот крај, југозападно над Горенци. На картата на австроунгарскиот генералштаб во планината се обележани врвовите Габер (Gaber) и Ежово (Ežovo). Никос Незис ја нарекува Корисос (Κορησός) по новото име на нејзиниот највисок врв, претходно наречен Ајдонакос (Αηδονάκος, 1383 м).
Планината е гола и карпеста. Карпите се доломитски варовници. До врвот се стасува од Горенци (на 730 м) за околу 3 часа или од Чуриловскиот манастир (на 1.030 м) за околу 2 часа.
Врвови
Ова се врвовите на Саракина, подредени по висина:
Еузебио Ди Франческо
Еузебио Ди Франческо (роден на 8 септември 1969 година во Пескара) — италијански фудбалски тренер и поранешен играч.
Играч
По добрите партии во последните сезони во Лукезе тој бил купен од страна на Пјаченца, клуб кој по тоа време се натпреварувал во Серија А: тој поминал две сезони во клубот постигнувајќи 5 гола во 67 натпревари. Пред почетокот на сезоната 1997-1998 во Серија А, Ди Франческо се преселил во редовите на Рома, тим со кој го достигнал врвот во својата кариера со освојувањето на титулата во Серија А во сезоната 2000-2001 и вкупно собирал на 168 настапи во кој постигнал и 14 гола. За време на престојот во Рим, Ди Франческо исто така, играл во натпревари од Купот на УЕФА и добил повик во фудбалската репрезентација на Италија.
Кон крајот на својата кариера, тој се вратил назад во Пјаченца во летото 2001 година и поминал во клубот уште 2 сезони до 2003 година играќи 61 натпревар во кој реализирал 12 гола. Следната сезона тој преминува во новиот прволигаш Анкона, а во јануари 2004 направил трансфер во Перуџа тимот во кој ја завршил својата играчка кариера во мај 2005 за да стане тимски менаџер на Рома.
Тренер
Во летото 2008 година тој станал тренер на Ланчиано. На 27 јануари 2009 е ослободен од обврската и на негово место бил назначен Дино Паљари.
На 18 септември 2009 година тој бил назначен за нов технички директор во младинскиот тим на Пескара. На 12 јануари 2010, тој го наследил тренерот на првиот тим Антонело Кукуреду и станува нов тренер на првиот тим на Пескара. Тој го одвел тимот до промоција во Серија Б по плеј-оф натпревари. Набргу потоа, тој го продолжил неговиот договор со Пескара за уште две години.
Сепак, на 22 јуни 2011, од тимот на Пескара било објавено дека е постигнат договор за следната сезона со чешкиот тренер Зденек Земан, по што ДИ Франческо ја напуштил функцијата.
На 24 јуни 2011 тој станал тренер на Лече, потпишувајќи двегодишен договор. На 4 декември по поразот со 4-2 од Наполи, тимот бил на последното место во лигата со 8 бода и собрал девет порази во 13 натпревари, Ди Франческо добил отказ од раководството на Лече и бил заменет со Серсе Козми.
На 19 јуни 2012 тој бил назначен за тренер на Сасуоло со кој ја освоил титулата во Серија Б во сезоната 2012-2013 и изборил промоција во Серија А. Во јануари 2014 бил отпуштен поради лошите резултати, но во март истата година се вартил на функцијата откако ниту неговиот заменик Алберто Малезани не ги оправдал очекувањата. И покрај тешката ситуација во која се наоѓал Сасуоло кон дното на табелата, Ди Франческо успеал да ги спаси неровердите од испаѓање со една невероватна серија на резултати во финишот на сезоната.
Кирил VII Цариградски
Кирил VII Цариградски — Вселенски патријарх од 1855 до 1860 година.
Ланд (департман)
Ланд (Landes; Lanas) – департман во југозападна Франција.
Историја
Ланд е еден од првичните 83 департмани кои биле формирани за време на Француската револуција на 4 март 1790 година. Бил формиран од делови на покраините Гијена и Гаскоња.
За времена првата половина од XIX век големи делови од департманот биле покриени со слаба растителност (lande на француски) од каде потекнува неговото име. Растителноста покривала богата почва и периодично била горена, и на тој начин се добивале одлични пасишта за овците, за кои се смета дека околу 1850 година броеле помеѓу 900.000 и 1.000.000 во оваа област. Овците ги чувале овчари кои се движеле на штули и можеле да покриваат долги растојанија. Бројот на овци драстично се намалил во втората половина на XIX век, кога систематскиот развој на големи борови плантажи го трансформирал пејзажот и локалната економија.
Еден од најпознатите жители на Ланд бил францускиот економист од XIX век Фредерик Бастија.
Добитникот на Нобеловата награда, романописецот Франсоа Моријак своите новели ги сместува во Ланд.
Географија
Ланд е дел од сегашниот регион Нова Аквитанија и е опкружен со департманите Жиронда, Лот и Гарона, Жер и Атлантски Пиринеи, како и со Атлантскиот Океан на запад. Со површина од преку 9000 км2, Ланд, после Жиронда, е вториот најголем департман на територијата на метрополитенска Франција.
Познат е по плажата Сребрен Брег која е најдолгата плажа во Европа и привлекува многу сурфери секоја година.
Во Ланд се наоѓа и замокот Шато де Гожак кој бил изграден во 1686 година.
Стопанство
Од земјоделски аспект, Ланд е познат по своите пространи борови шуми кои се суровински материјал за дрвната и индустријата на смоли во областа. Шумите биле засадени во почетокот на XIX век за да се спречи ерозијата на песокливата почва од морето.
Библиотека „Гоце Делчев“ - Гевгелија
Јавна општинска установа Библиотека „Гоце Делчев“ - Гевгелија е библиотека во Гевгелија, Македонија.
Објект
Фасадата на куќата каде што е сместена библиотеката „Гоце Делчев“ во Гевгелија го доби автентичниот лик по реставрацијата и конзервацијата, што во 2013-та ја изврши стручен тим од Заводот и музеј Струмица. Обновениот објект, кој датира од крајот на 19 век беше меѓу 250-те објекти од програмата на Министерството за култура за реставрација на фасади од стара градска архитектура.
Објектот функционира како библиотека по Втората светска војна, а претходно  имал други намени и различни сопственици.
Книжен фонд
Библиотеката денес располага со книжен фонд од околу 60.000 монографски публикации, комплетирани и укоричени дневни весници и списанија, референтна литература, ракописи, документи, албуми и видеоматеријали.
Ланџанско Езеро
Ланџанско Езеро (Λίμνη Λάντζα, Лимни Ланѕа) — поранешно езеро во Лагадинско, Егејска Македонија.
Се наоѓало во јужното подножје на Орсова Планина. Наречено е по селото Ланџа, Општина Бешик, кое лежи на неговиот северен брег, а во 1927 г. е преименувано во Лимни (во превод езеро).
Ланџанското и соседното Мавровско Езеро се од типот на соленикави езера. Двете биле пресушени од властите во 1960 г. со цел да се ослободи обработливо земјиште и како заштита од маларија. Мавровското денес е обновено, но Ланџанското останува историско езеро.
Кула Доха
Бурџ Доха, позната и како Кула Доха ( арапски : برج دوحة) и претходно именувана како Бурџ Катар и Доханска висококатна деловна зграда, е иконска висока кула сместена во Западниот Залив, Доха, Катар. На 18 октомври 2012 година, зградата ја добила наградата „CTBUH Облакодерска награда“ за најдобрата зграда во светот од страна на CTBUH (Совет за високи згради и урбано живеалиште). Деловната зграда од 125 милиони долари, дизајнирана од францускиот архитект Жан Нувел, има висина од 238 метри, со 46 катови.
Во 2004 година, проектот за првпат бил именуван како Висококатна деловна зграда и по завршувањето на изградбата во 2012 година била брендирана како Бурџ Доха од сопственикот, Н.Е. Шеик Сауд бин Мухамед Ал Тани. Јавноста ја забележала “фаличната форма“ на зградата, укажувајќи на она што Нувел го нарекувал „целосно претпоставена мажественост“.
Кулата Доха се состои од 46 катови над земјата, три ката под земја и севкупна подна површина од околу 110.000 м² Нема централно јадро, оставајќи повеќе внатрешен простор на располагање на своите корисници. Дизајнот е уникатен, првиот облакодер со внатрешни армиранобетонски дијаграми колони, кои формираат крст (X) форма што се поврзува со цилиндричната фасада што привлекува очи. Дизајнот ја изразува локалната култура, поврзувајќи ја многу модерната со античките исламски дизајни (Машрабија). Исламските прозорци (стакла) биле дизајнирани да ја засенчат зградата од високите температури, како и непријатниот остаток од песок што се наоѓа на стаклото во целиот регион. Зградата е дизајнирана да одржува канцеларии за деловни активности кои сакаат да работат во разновидната деловна област на Западниот Залив.
Особености
Зградата од 125 милиони долари, дизајнирана од францускиот архитект Жан Нувел, има висина од 238 метри, со 46 ката. Услужното јадро е малку вонсредишно за да се зголеми внатрешниот простор и флексибилноста на употреба. Ова било постигнато и со обезбедување на дијаградни столбови од армиран бетон поставени во форма на крст.
Неговата цилиндрична форма потсетува на канцеларијата на нувеловата Торе Глориес деловна зграда во Барселона, која служела како концептуална инспирација за Бурџ Катар. За разлика од зградата на Барселона, фасадата на Бурџ Катар била дизајнирана за локални услови: пригушувачите на светлина биле „изградени од повеќеслојни обрасци кои се повикуваат на древните исламски прозорци дизајнирани да ги засенуваат зградите од сонцето“.
Германската група Линднер го обезбедила пристапниот под на подигнување НОРТЕК за Бурџ. Подните панели, кои се состојат од калциум сулфат, имаат уникатни димензии од 500 х 500 мм и се нанесуваат со специјално покривање отпорно на гребење изработено од галванизирани челични плочи. Покриеноста е ексклузивен дизајн на Линднер. Врвот на цилиндричната зграда, која има база од 45 метри во пречник, е крунисана со купола.
Награди и признанија
Советот, со седиште во Чикаго, за високи згради и урбано живеалиште ја прогласила за најдобра највисока градба на Блискиот Исток и Северна Африка во 2012 година, наведувајќи го начинот на кој цилиндричната зграда користи „антички исламски модели“ во својот дизајн.
На петтото годишно доделување на наградите за архитекти од Блискиот Исток 2012 година, Бурџ ја доблаи наградата „Генерален проект на годината“. Во оваа пригода, Жан Нувел му била претставена посебно изработен модел од мал размер на Бурџ.
Дамат Мехмед Али-паша
Мехмед али е роден во Хемшин, град на брегот на Црно МореЦрното Море во модерна Турција и бил од хемшинско етничко потекло. Бил син на цариградски дуќанџија и работел во преведувачката канцеларија на Османлиското Царство пред да стане отомански амбасадор во Обединетото Кралство на 26 години. Се оженил со принцезата Адиле-султан, ќерка на султанот Махмуд II, па станал "Дамат" (турски: зет) на Отоманската династија.
Вилнушка група
Вилнушката група, позната и како Вилнушката десетка, акр. В-10, именувана по Вилнус, престолнината на Литванија, била политичка алијанса составена од пост-комунистички европски држави од Балканот, Балтикот и Средна Европа кои имале заеднички аспирации за приклучување кон Северноатлантската алијанса. Целта на групата била да гради практична соработка меѓу земјите членки на организацијата, истите да разменуваат информации и меѓусебно да лобираат за нивната кандидатура во НАТО, остварувајќи го тоа преку одржување на редовни меѓусебни средби.
Вашарејца
Вашарејца (понекогаш познато и како Вашарејци ) — село во областа Пелагонија, во Општина Могила, во околината на градот Битола.
Вилнушка група
Корените на организацијата доаѓаат од Акциониот план за членство, програма на НАТО започната на 16-от НАТО самит во април 1999 година. Идејата била продлабочена наредната година на средба на министрите за надворешни работи на земјите одржана во средината на мај во Вилнус. Првичните земји-членки на групата биле Албанија, Бугарија, Естонија, Латвија, Литванија, Македонија, Романија, Словачка и Словенија, а во 2001 година им се приклучила и Хрватска.
Вашарејца
Потекло на името
Селото Вашарејца е некаде познато и како Вашарејци, а во турските документи од почетокот на XIX век било запишано како Акгиџели, име кое денес е воопшто непознато меѓу мештаните и околното население.
Вилнушка група
Седум од државите кои членувале во групата во март 2004 година официјално биле примени во НАТО, така што Албанија, Македонија и Хрватска останале надвор од Северноатлантската алијанса наспроти другите земји-членки на Вилнушката група. Во овој период групата практично прекинала со постоење. Стратешката цел се остварила и за Албанија и Хрватска кога биле примени во алијансата во април 2009 година. Македонија била примена во НАТО во март 2020 година, со што е последна од членките на групата да ја оствари заложбата за приклучување кон Алијансата.
Вашарејца
Потекло на името
Потеклото на името Вашарејца најверојатно доаѓа од зборот вашар со значење на панаѓур, саем или општонароден собир на кој се разменувала стока, производи или имало забава. Доколку се има предвид средишната местоположба на селото веднаш крај главниот пат меѓу Битола и Прилеп на крстосницата со патот кој води кон Ивањевци, Долно Српци и другите села по долината на реката Шемница и во Демирхисарско, голема е веројатноста тука (за Ѓурѓовден) да се одржувал голем вашар или панаѓур, според кој селото го добило и своето име.
Друго објаснување е дека во минатото месноста на која сега се наоѓа селото била обрасната со дрвја. Поради дебелите сенки во летниот период мештаните од околината ја викале „раица“. Околните села им викале на жителите од оваа населба „ваша-раица“ или Вашарејца („ваш рај“).
Географија и местоположба
Ова големо село се наоѓа во Пелагонија, во северниот дел на Битолското Поле, во северниот дел на територијата на Општина Могила. Селото е рамничарско, на надморска височина од 584 метри. Се наоѓа непосредно на патот Прилеп-Битола, од неговата лева страна, а од самиот град Битола е оддалечено 20 километри.
Вашарејца е мало село покрај железничката пруга Прилеп-Битола. Околни села се: Лознани, Долно Српци, Беранци и Могила. Жителите се снабдуваат со вода од една чешма, за која водата е спроведена од изворот Мала Ливада кој се наоѓа во атарот на селото Српци. Со изградбата на селскиот крст на врвот на ридот над селото е изградена собирна каптажа и цевковод за вода.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Манастириште, Кошари, Бучо Трло, Чука, Бел Камен, Гладно Поле, Барачица, Голема и Мала Ливада, Турска Ливада, Браненица, Голема Мртвица (напуштено корито на Црна Река, секогаш полно со вода), Сулеманица и Круша, каде што некогаш биле куќите на денешното село, но поради поплави жителите се преместиле на сегашното место.
Се наоѓа североисточно од градот Битола, во Пелагониската Котлина, недалеку од десната страна на течението на Црна Река. Селото е сместено во подножјето на мало возвишение, рид висок 608 метри на запад, а селските куќи широко се отвораат кон исток во рамнината на полето во Пелагонија.
Ваквата местоположба блиску до реката Црна која предизвикувала чести поплави била причина селото да биде поплавено во големата поплава во февруари 2015 година.
Историја
Во пишаните извори Вашарејца за првпат се споменува во опширните турски пописни дефтери од XV век, односно 1468 година каде е запишано дека имало 30 јуручки чифлици.
Потоа, селото Вашарејца во пишаните извори на документи се сретнува во 1817 година под името Акгиџели. Тогаш некојси Кочо од тоа село преминал во ислам.
Во селото постои црквата „Св. Ѓорѓи“, изградена над селото, започната во 1862 година. Мештаните говорат дека на 300 метри подалеку од црквата се наоѓал „латински манастир“, каде што биле пронаоѓани мермерни камења, од кои некои се пренесени кај црквата. Денес, ова место се вика Манастириште.
Во век, Вашарејца било село во Битолската каза на Отоманското Царство.
Кон крајот на турското владеење во ова село имало 7-8 чифлици. Нивни сопственици биле Турци од Битола, кои се викале Мемед-ефенди, Тефик-бег, Зија-бег, Имер-бег и Амди-паша. Тие ги поседувале дури и куќите во коишто живееле селаните.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 7,3 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 537 хектари, пасиштата заземаат 86,4 хектари, а шумите само 23,3 хектари.
Селото, во основа, има исклучително полјоделска функција.
Иако селото е сместено во најплодниот дел на рамнината на Пелагонија, Вашарејца важи за село со најмалку поле во целата околина, бидејќи во време на социјалистичкото уредување најголем дел од земјата била национализирана и најпрвин пренесена во сопственост на задруга, а потоа била дадена на ЗИК „Пелагонија“ која ја обработува и стопанисува сѐ до денес. Поради тоа, селаните во Вашарејца се во најнезавидна економска положба, со просечни примања од 7.000 до најмногу 22.000 денари по семејство, а има и неколку домаќинства без никакви примања.
Доброто наводнување и извонредно плодната почва нудат одлични услови за земјоделство. Речиси целото население на селото се занимава со земјоделство и сточарство. Од поледелството најразвиено е одгледувањето на житарици, од кои најмногу пченица, а во помал дел јачмен и пченка. Потоа во големи размери е застапено и одгледувањето на индустриски растенија, од кои најмногу тутун и сончоглед. До извесно време се одгледувало многу и шеќерна репка, која се напушта поради големината на родот кој надминува 4-5 килограми во парче со што не ги исполнува новопоставените стандарди на „Шеќераната“ во Битола (до 1 кг) и не се откупува. Во помала мерка за сопствени потреби се одгледуваат градинарски производи како пиперки, домат, кромид, лук, морков и марула. Од сточарството, поради одличните услови, најзастапено е одгледувањето на крупен добиток - крави, волови и телиња, при што големо е производството на млеко кое се откупува од двете најголеми млекарници од Битола. Во значајна мерка се одгледуваат и овци, а во помала мерка и кози. За сточна храна се одгледуваат и крмни растенија како луцерка, граор итн.
Дел од населението се занимава и со други дејности како автопревоз, како и угостителски и градежни услужни занимања во градот Битола. Во селото Вашарејца работат и продавници и угостителски објекти.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Вашарејца живееле 250 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Вашарејца имало 160 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е средно по големина, но со намалување на бројот на на населението. Така, во 1961 година селото броело 502 жители, а во 1994 година 231 жител, македонско население.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Вашарејца живееле 202 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 116 жители, од кои 114 Македонци и 2 лица без податоци.
Родови
Селото Вашарејца отсекогаш па сѐ до денес е населено исклучиво со Македонци од православна христијанска вероисповед.
Родови во селото се следниве:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Могила, која била создадена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната рурална општина Могила.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.
Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Тополчани.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Ивањевци, во која селото Вашарејца, се наоѓале и селата Беранци, Древеник, Ивањевци, Лознани, Новоселани, Подино, Свето Тодори, Српци и Трновци. Во периодот 1950-1952, селото било дел од Општина Српци, во која влегувале селата Беранци, Вашарејца, Лознани и Српци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0190 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 147 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 135 гласачи.
Култура и спорт
Во селото Вашарејца има фудбалско игралиште.
Иселеништво
Се знае за овие иселеници од селото Вашарејца: Јосифови (2 к.) и Бараовци (1 к.), живеат во Кукуречани; Димовци (2 к.) и Ристевци (1 к.), живеат во Кравари и Вашаревци (1 к.) живеат во Бистрица. Од родот Колевци по едно семејство се иселило во Ношпал и Битола. Од родот Смилевци има иселеници во Битола и Романија. Стојан-ќаини се иселиле во Битола и Америка. Од родот Бончани едно домаќинство е иселено во градот Битола.
База „Марамбио“
База „Марамбио“ (Estación Marambio) — постојана, целогодишна аргентинска станица на Антарктикот именувана по вице-комодорот Густаво Аргентино Марамбио, пионер на антарктичката авијација. Сместена е на островот Марамбио, Греамова Земја, Антарктички Полуостров, околу 100 километри од крајбрежното цивилно село Есперанца.
Во времето на неговата изградба, базата претставувала првиот аеродром на Антарктикот и сèуште е една од најчесто користените поради неговата соодветност за слетување, поради што се нарекува „Влезна врата на Антарктикот“ (Puerta de Entrada a la Antártida). Базата е исто така најважната станица на Аргентина на континентот.
Лакост
Лакост е компанија за облека со висок квалитет основана во 1933 година, која продава облека, обувки, парфеми, кожни производи, часовници, очила, и најпознати тениски маици со висок квалитет. Во последниве години, Лакост воведе линија на производи за домашна употреба како на пример чаршафи и крпи. Фирмата е препознатлива по нејзиното лого со зелен крокодил.
База „Марамбио“
Од 2014 година е една од 13-те истражувачки станици на Антарктикот со кои управува Аргентина.
Историја
Зголемената активност на Антарктикот што Аргентина ја развила од 1940 година ја создало потребата за воздухопловна писта што ќе може да функционира во текот на целата година. Летот на вице-комодорот Марио Луис Олеза до Јужниот Пол, новоизградената станица Мекмердо во САД и честите операции започнати од станицата Матиенцо ја покажале потребата да се обезбеди подобар транспорт и комуникации во секторот.
Лакост
Историја
Рене Лакост ја основал фирмата La chemise Lacoste (Маицата Лакост) во 1933 година со Андре Гилие, сопственик и претседател на најголемата француска фирма за производство на трикотажа во моментот. Тие започнале со производството на револуционерната тениска маица Лакост која беше дизајнирана и носена на тениските игралишта со извезеното лого крокодилот на градите. Иако компанијата тврди тоа е првиот примерок на облека на чијашто надворешност се појавува името на брендот, логото ‘Девојката Јанцен’ (Jantzen Girl) се појави на надворешноста на костумите за капење Јанцен Нитинг Милс (Jantzen Knitting Mills) уште во 1921 година. Освен тениски маици, Лакост произведуваше и маици за голф и едрење. Во 1951 година, компанијата започна да се проширува разгранувајќи го своето производство на „тениските бели маици" со воведување на други бои на маици. Во 1952 година, маиците биле извезувани во САД и беа рекламирани како „статусен симбол на компетентните спортист", влијаејќи на изборот на облека на високата класа. Таа е сè уште една од најпопуларните марки во САД, која му дава спортски изглед на класичниот гардеробер.
База „Марамбио“
Историја
Аргентинските воздухопловни сили се обиделе да најдат соодветно место за изградба на аеродром. На 25 ноември 1968 година, два хеликоптери кои оперираат од мразокршачот АРА „Генерал Сан Мартин“ се спуштиле на островот Марамбио како дел од таквото истражување. Нивниот извештај за фаворизирање на местото бил одлучувачки: немало големи пречки што може да го нарушат маневрирањето на авионот, а неговото долго плато било практично без мраз. На 30 август 1969 година, тим на воздухопловните сили предводен од вице-комодор Олеза го окупирал островот, носејќи ги со себе елементите потребни за изградба на проектираната патека за слетување. Кога првично била отворена, пистата ориентирана кон 05/23 имала должина од 300 метри. Таа била првата на континентот. Задачата траела три месеци работа и кулминирала кога De Havilland Canada DHC-2 Beaver, поставен со конвенционални тркала, полетал од станицата Матиенцо и слетал на новиот аеродром. Пред крајот на октомври пистата веќе достигнала 800 метри. Станицата е основана на 29 октомври 1969 година. Тој ден Fokker F-27 Friendship на аргентинските воздухопловни сили управуван од вице-комодорот Ервин Роберто Керн, го напуштил Рио Галегос и слетал директно на аеродромот Марамбио, со цивилни и воени власти. Тоа бил првиот авион кој полетал на друг континент и слетал на Антарктикот користејќи конвенционална опрема за слетување: Антарктикот повеќе не претставувал изолирано место; Од тој ден па наваму, сите домашни и странски станици на Антарктикот се поврзувале со остатокот од светот во текот на целата година. Тоа бил најважниот настан на Антарктикот во деценијата.
Лакост
Историја
Во САД во 1970-тите и 1980-тите, Изод (Izod) и Лакост почнаа често да се користат заемно, бидејќи со почеток во 1950 година, Изод произведуваше облека позната како Изод Лакост со лиценца за продажба во САД. Ова партнерство заврши во 1993 година кога Лакост ги поврати ексклузивните права за дистрибуција на маици во САД под сопственото име. Во 1977 година, компанијата Ле Тигр Клоутинг (Le Tigre Clothing) е основана во обид директно да се натпреваруваат со Лакост на пазарот во САД, продавајќи сличен спектар на облека, но кој има тигар на местото на заштитниот знак крокодилот на Лакост.
База „Марамбио“
Историја
До април 1970 година, пистата достигнала 1.200 метри должина. На 11 април 1970 година, аргентинските воздухопловни сили почнале да го слетуваат својот Ц-130 Херкулес на Антарктикот кога ТЦ-61 командуван од комодорот Артуро Атос Гандолфи слетал во Марамбио, започнувајќи долгогодишна и непрекината традиција на снабдување со воздух на антарктичките аргентински станици од копното. Претседателскиот авион на Fokker F28 Fellowship Т-01 станал првиот авион што слетал на Антарктикот кога паднал во Марамбио на 28 јули 1973 година, во 13:28 часот.
Лакост
Историја
Во поново време, популарноста на Лакост оди во нагорна линија, благодарение на трудот на францускиот дизајнер Кристоф Ламер да создаде посовремен, и подобар изглед. Во 2005 година, речиси 50 милиони Лакост производите се продаваат во над 110 земји. Неговата присутност е зголемена како резултат на договорите кои постојат меѓу Лакост и неколку млади тенисери, вклучувајќи го и американскиот тенисер Енди Родик,младиот француски тенисер во подем Ришар Гаске, како и швајцарскиот олимписки освојувач на златен медал Станислас Вавринка. Лакост, исто така, започна да го зголемува своето присуство во голф светот, каде што се забележа како двострукиот освојувач на Мастерс турнир Хозе Марија Олазабал и шкотскиот играч Колин Монтгомери, носат Лакост маици на натпреварите.
База „Марамбио“
Историја
Комерцијалниот патнички сообраќај од Ушуаја бил најавен за 2018 година
Лакост
Историја
Бернар Лакост, сериозно се разболе во почетокот на 2005 година, што го доведе до тоа да му го препушти претседателството на Лакост на својот помлад брат и многугодишен најблизок соработник, Мишел Лакост. Бернар почина во Париз на 21 март 2006 година.
База „Марамбио“
Опис
Од 2014 година, базата има 27 згради со вкупна покриена површина што надминува 20.000 квадратни метри (220.000 sq ft; 2.0 ha). Може да биде домаќин на постојан екипаж од 45 луѓе и голем број научен персонал, со вкупно околу 200 луѓе, иако во просек е населен со 55 членови во зима и 150 во лето. Некои од капацитетите се: главни, трпезариски и рекреативни сали; итна куќа со капацитет од 28 кревети; згради за сместување на персоналот; платформа за паркирање на авиони; лет на палубата; патнички терминал; опрема за поддршка на летање на земјата; библиотека; канцеларија за пошта; теретана; католичка капела; перална; кујна; две комори за замрзнување; топење на снег; сателитска антена за телевизија и интернет; радио комуникациска станица; возила за влечење и превоз на персонал (вклучувајќи трактори, камиони и виљушкари); алати и возила за одржување на патиштата, машински, столарски, ковачки, водоводни и електроенергетски работилници; лабораторија со трафостаници за APT (Автоматски пренос на слика) приемник на сателитски снимки, мерење на озон и UV светлина, поставување и лансирање на балон и радиосонда, Меѓународен метеоролошки центар МБИ и други; неколку магацини и депозити; место за складирање гориво; мрежа за вода за пиење и канализација; модул за согорување и депонирање на отпад и противпожарен систем. Станицата има и CATV и јавна и внатрешна услуга за мобилни телефони.. Медицинскиот апартман го посетуваат еден лекар и тројца болничари, а има три кревети и рендген, стоматологија, коронарна нега и телемедицина. Над 492.000 литри бензин на Антарктикот се користи секоја година за транспорт и за исхрана на 1.000 kW главна електрана со трите генератори на Caterpillar. Станицата има и пречистителна станица за отпадни води. Повеќето згради се поврзани заедно со издигнати метални патеки за да ги изолираат од снег и мраз.
Во 2010 година, аргентинската компанија CITEDEF дизајнирала и инсталирала ветерна турбина на станицата.
Лакост
Историја
Во јуни 2007 година, Лакост го претстави својот прв e-трговско мрежно место за американскиот пазар. Хајден Кристенсен е заштитното лице на мирисот „Предизвик“ (Challenge) за мажи.
База „Марамбио“
Аеродром
Станицата е поддржана од аеродромот Марамбио.
Комуникации
Станицата е поврзана со аргентинското копно и светот преку сателитска станица за надополнување со телефон, факс, телевизија и интернет. Тие, исто така, имаат DirecTV антена која ја обезбедува нивната услуга на целата станица. Аргентинската компанија за мобилни телефони Claro и шпанската Movistar имаат антена за локално покривање. Во рамките на станицата и помеѓу станиците, радиото е најкористеното средство за комуникација, главно преку HF, Vox /Data, аеронаутички VHF - AM и UHF - FM.
Лакост
Менаџмент на брендот
Во почетокот на 50-тите години, Бернар Лакост се здружи со Дејвид Кристал, кој во тоа време беше сопственик на Изод (Izod), за да се произведува Изод Лакост облеката. Во 1970-тите и 1980-те, таа беше исклучително популарна кај тинејџерите кои маиците едноставно ги нарекуваа „изод“. Додека здружението беше и профитабилно и популарно, матичната компанија на Изод Лакост (Дејвид Кристал копродукции) беше оптоварена со долг од други нејзини деловни потфати. Кога обидите за да се разделат Изод и Лакост со цел да се создаде приход кој ќе го ублажи долгот, Кристал ја продаде својата половина од Лакост повторно на Французите, а Изод беше продаден на Ван Хеусен.
База „Марамбио“
Комуникации
Пристапот до Интернет го обезбедува Speedy Argentina, овозможувајќи им на персоналот во станицата да биде трајно поврзан со мрежни услуги. Безжична локална мрежа и Вај-фај го покриваат целиот комплекс, станувајќи едно од најјужните места во светот со безжична мрежа. Телефонската услуга ја обезбедува Telefónica de Argentina по ниски национални тарифи.
Лакост
Менаџмент на брендот
Сепак, на почетокот од 2000 година, со ангажирањето на нов моден творец Кристоф Ламер, Лакост почна да ја презема контролата на својот бренд и лого, кој владеел во нивните договори за брендирање. Во моментот Лакост повторно го има елитниот статус кој го имаше пред кризата во менаџментот на брендот околу 1990 година.
База „Марамбио“
Комуникации
Во септември 2006 година, на станицата била додадена и ГСМ мобилна телефонска мрежа, обезбедена од аргентинскиот мобилен оператор CTI Móvil (денес Кларо).
Научни активности
Научните истражувања се планираат и извршуваат од специјализирани одделенија, обично за време на летните кампањи:
Лакост
Препродавачи на брендот
Компанијата раководи со голем број на бутици Лакост во светот, сместени како дел во водечки стоковни куќи, а исто така и како независни продавници. Во Обединетото Кралство, брендот Лакост е достапен во многу водечки продавници за висококвалитетна облека, како Јунајтед Кингдом (United Kingdom), КЈ Бекет (KJ Beckett) and Џон Луис Партнершип (John Lewis Partnership). Исто така во САД, брендот Лакост, може да се најде во продавници како што се ,Сакс Фифт Авењу (Saks Fifth Avenue),Нордсторм (Nordstrom),Лорд & Тејлор (Lord & Taylor), Нејман Маркус (Neiman Marcus),Блумингдејл (Bloomingdale's),Мејсис  (Macy's), Белк Холс (Belk, Halls), и други независни дистрибутери. Во Канада, Лакост се продава во бутиците на Хари Росен, и други самостојни стопанственици. Во Австралија, брендот се продава во продавниците Дејвид Џонс (David Jones) и Миер (Myer).
База „Марамбио“
Научни активности
Покрај тоа, базата е дом на различни тековни научни проекти:
Лакост
Препродавачи на брендот
Заклучно со јуни 2007 година, онлајн присуството на Лакост, им овозможува на Американците да купуваат облека и истата да им се испраќа директно до нивните домови. Онлајн продавницата нуди големини и опции кои не можат да се најдат во продавниците, заедно со голем број на производи на распродажба.
База „Марамбио“
Клима
Сепак, климата е тешка со просечни температури кои ретко се искачуваат над 0 C и присуството на силни ветрови. Силните ветрови создаваат студ на ветерот што прави температурите да се поладни. Особено, налетите до 220 км/ч може да се појави во текот на зимските месеци. Поради делумното топење на снегот во лето поради високите дневни температури, животните, како и ограничениот растителен свет (мов, лишаи и кантарион) можат да напредуваат во потоплите месеци декември, јануари и февруари.
Просечните месечни температури се движат од -15.1 C во јуни до -1.7 C во декември. Во текот на летото, просечното високо ниво е над нулата додека просечното ниско е -4.2 C. Сепак, температурите можат да достигнат и до 15 C или да паднат под -15 C во текот на летото. Во зима, просечната висока е -11 C додека просечната ниска е -19 C. Повремено, температурите можат да достигнат и над нулата во текот на зимата. Ова се случува кога топол воздух од североисток (се одликува со висока облачност и магла) или од северозапад се движи кон полуостровот. Додека топлиот воздух ги преминува планините на полуостровот, тој се загрева додека се спушта, што доведува до топли и суви услови на начин сличен на ветерот Зонда. Неговата највисока забележана температура била 17.4 C на 23 март 2015 година. Ова било надминато на 9 февруари 2020 година кога температура од 20.75 C била забележана на станицата.
Во станицата често има магла. Декември и јануари се најмагливи месеци, во просек од 16 до 19 дена со магла, додека јуни до септември се најмалку, во просек од 9 до 11 дена. Станицата се одликува со висока облачност во текот на целата година во форма на стратус облаци. Летото е најоблачното време, просечно 24 облачни денови, додека зимите се најмалку најоблачни, во просек од 10 до 11 облачни денови.
Двегодишно растение
Двегодишно растение — цветно растение чиј животен циклус трае две години. Во првата година растението развива листови, стебла и корења (вегетативни елементи), а потоа мирува во студените месеци. Стеблото обично е мошне кусо, а листовите се наоѓаат ниско до земјата, образувајќи розета. Многу од нив бараат да бидат изложени на студ (јаровизација) за да можат да процветаат. Во текот на следната пролет или лето, стеблото во голема мера се издолжува. Потоа растението цвета и раѓа плодови и семе, па умира. Во природата постојат далеку помалку двегодишни отколку поевќегодишни и едногодишни растенија.
Под крајно лоши услови, двегодишното растение може да го изживее циклусот за многу кратко време (3-4 месеци). Ова е честа појава кај зеленчуков и цветен расад изложен на студ пред да биде насаден. Поради ова, многу двегодишни растенија во некои региони се третираат како едногодишни.
Примери за двегодишни растенија се магдоносот, месечницата, блитвата, турскиот каранфил, еднорогот, морковот и некои украсни слезови. Одгледувачите имаат создадено едногодишни сорти на неколку двегодишни растенија што цветаат од семе уште во првата година, како на пример бутинот и шебојот.
Маѓирешт
Маѓирешт (Măgireşti) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 4.480 жители.
Вртечка елипсоидна променлива ѕвезда
Вртечка елипсоидна променлива ѕвезда — класа на променливи ѕвезди. Тие се блиски двојни системи чии составници имаат елипсоиден облик. Не се затемунвачки, туку колебањата во привидната величина се јавуваат поради промената во големината на светлооддавното подрачје видливо за набљудувачот. Обично овие колебања не надминуваат 0,1 величини.
Најсјајната вртечка елипсоидна променлива е Спика (α Девица).
Нов Свет
Нов Свет е традиционален назив за западната полутопка, особено Америка, извесни атлантски и тихоокеански острови чиј најблизок континентален гребен е американскиот (на пр. Бермуда), а понекогаш и Океанија (Австралазија). Поимот води потекло од почетокот на XVI век, накратко по откривањето на Америка од страна на европските истражувачи. Воведувањето на овој поим го бележи проширувањето на географскиот хозиронт на дотогашниот среден век, кој имал претстава дека светот се состои само од Европа, Азија и Африка. По откритијата, тие го добиле збирниот назив Стар Свет.
Потекло на поимот
Поимот прв го смислил фиренскиот истражувач Америго Веспучи во 1503 во писмо до неговиот покровител, Лоренцо Пјерфранческо де Медичи, а објавено (на латински) во 1503-04 под насловот Mundus Novus. Во писмото се среќава првото јасно пишано сведоштво за хипотезата дека новооткриените земји на запад не се погранични краишта на Азија, туку сосем нов континент - „Нов Свет“.
Меровех
Меровех (латински: Meroveus или Merovius) бил легендарен основоположник на династијата Меровинзи кои биле Салиски Франки (иако фактички Хлодион може да е основоположникот), кое подоцна станало доминантно племе кај Франките. Се мисли дека живеел во првата половина на 5-от век.