cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Крис Мидлтон
Џејмс Кристијан "Крис" Мидлтон (роден на 12 август 1991 година) е американски кошаркар, крило на Милвоки Бакс.
Мидлтон играл колеџ кошарка на универзитетот Тексас А&М три години, а потоа се пријавил на НБА драфтот 2012 каде бил избран како 39-ти пик во втората рунда од Детроит Пистонс. По завршувањето на својата руки сезона со Пистонс, тој бил разменет заедно со Брендон Најт и Вјачеслав Кравцов во Милвоки Бакс за Брендон Џенингс кој заминал во Детроит.
Мидлтон е двапати учесник на НБА Ол-стар натпреварите во 2019 и 2020 година. Во сезоната 2020-2021 станал НБА шампион со Милвоки Бакс, совладувајќи ги Финикс Санс во финалето со 4-2, а Мидлтон придонел за успехот со просек од 24 поени по натпревар во финалната серија, учинок кој во неговата екипа бил послаб само од оној на Јанис Адетокунбо (35.2) - МВП-то на тоа финале.
Марија Терезија фон Парадис
Марија Терезија фон Парадис (германски: Maria Theresia von Paradis; родена на во  - починала на  во ) — австриски музичар и композитор која го изгубила својот вид и за кого Моцарт можеби го напишал својот Пијано концерт број 18.
Ран живот
Марија Терезија фон Парадис била ќерка на Јозеф Антонио Парадис, царски секретар за трговија и судски советник на царицата Марија Тереза, според која и било и дадено нејзиното име. Царицата, сепак, не била нејзина кума, како што често се верува. Помеѓу 2 и 5 години таа го изгубила видот. Парадис била на гледена од крајот на 1776 до средината на 1777 година од страна на познатиот доктор Франц Месмер, кој можеби привремено ја подобрил нејзината состојба додека не била отстранета од негова грижа, поради загриженоста од евентуалниот скандал од друга страна за потенцијална загуба на нејзината инвалидска пензија. Во секој случај, на ова заминување од д-р Месмер, слепилото се вратило постојано.
Таа добила широка едукација во музичката уметност од:
До 1775 година, Парадис настапила како пејач и пијанист во разни виенски сали. Таа изведувала различни дела како:
Пијано концерт број 18 се верува дека овој концерт е наменет за Парадис. Во секој случај, Парадис имала одлично сеќавање и исклучително точно слушање, бидејќи била широко позната дека научила повеќе од 60 концерти.
Европска турнеја
Парадис не останала ограничена само во Виена. Во 1783 година, таа тргнала на поширока турнеја кон Париз и Лондон, придружувана од нејзината мајка и либретист Јохан Ридингер, која измислила составена табла за неа. Во август истата година тие го посетиле Моцарт во Салцбург, иако се смета дека ова се случило во септември. Таа настапила во Франкфурт и во други германски градови, а потоа во Швајцарија. Парадис конечно стигнала до Париз во март 1784 година. Нејзиниот прв концерт бил во април во Concert Spirituel
Таа патувала во Лондон кон крајот на 1784 година, а во текот на следните неколку месеци настапувала во Чарлтон Хаус (домот на принцот од Велс) и на Професионалните концерти на плоштадот Хановер. Таа настапила со Хендловата фуга пред Џорџ III, а подоцна го придружувала принцот од Велс, кој бил виолончелист. Сепак, нејзините концерти биле помалку примени во Лондон отколку во Париз. Таа продолжила да патува во Западна Европа (вклучувајќи го и Хамбург, каде што се запознала со Карл Филип Емануел Бах), а по минувањето низ Берлин и Прага, завршила во Виена во 1786 година. Овде биле направени дополнителни планови за да се одржат концерти во италијанските држави и Русија, но од нив ништо не се остварило. Таа се вратила во Прага во 1797 година каде била направена нејзината опера Риналдо и Алкана.
Композиции и подоцнежен живот
За време на нејзината турнеја низ Европа, Парадис започнала да компонира соло музика за пијано. Најраната музика што ѝ се припишува често се наведува како збир на четири пијанички сонати од околу 1777 година, но овие се од Пјетро Доменико Парадиси, на кој многу често се спомнува нејзината музика. Нејзината најрана голема работа е колекцијата auf ihrer Reise in Musik gesetzt, составена помеѓу 1784-1786. Нејзината најпозната работа, Sicilienne in E flat major, за жал, е нејасна, бидејќи таа е изведена од виолината на Карл Марија фон Вебер и се верува дека била измислена од нејзиниот наводен откривач, Самуел Душкин.
До 1789 година, Парадис повеќе време поминувала во компонирање, како што покажал фактот што од 1789 до 1797 година, когс составила пет опери и три кантати. По неуспехот на операта Риналдо и Алкина од 1797 година, таа сè повеќе својата енергија ја пренасочувала на наставата. Во 1808 година, таа основала свое музичко училиште во Виена, каде што предавала пеење, пијано и теорија на млади девојки. Таа продолжила со настава до нејзината смрт во 1824 година.
Космос-723
Космос-723 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 2 април 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 267 км, а најмалото на 251.
Дејан Прошев
Дејан Прошев — македонски оперски пејач (баритон) и оперски режисер.
Творештво
Прошев режирал повеќе опери на сцената на Македонската опера и балет, и тоа: „Трубадур“, „Аида“, „Волшебната флејта“, „Лучија од Ламермур“ итн. Исто така, во април 2014 година, на сцената на Народно позориште во Белград, Србија, Прошев ја режирал операта „Тоска“.
Серафим
Серафими (σεραφείμ; שְׂרָפִים - блескав, пламен, гори; суштества кои горат со непрестаен оган) — небесни суштества во христијанството и јудаизмот. Во небесната хиерархија во јудаизмот тие се на петто место од девет, во христијанството се на прво место. Серафимите се спомнати и во една неканонска книга - Книгата на Енох.
Историја
Во Стариот завет, тие се споменати во книгата на пророкот Езекија (Езекија 1,5) и пророкот Исаија (Ис.6,2). Во Новиот завет, тие се спомнати во Откровението на Јован (Откр. Јов 4,7). Серафимите се појавуваат во 2 век пред Христа во Книгата на Енох, каде што се опишани како (δράκονες „змејови“), во гностичките текстови се споменуваат и како ангели слични на змеј.
Опис
Во книгата на пророкот Исаија тие се спомнати како шесткрилни суштества: „Над него стоеја серафими, секој од нив имаше по шест крила: со две го покриваа лицето, со две ги покриваа нозете, а со две лежеа...“ (Ис.6.2). Во Библијата, овој збор за прв пат се среќава каде што се нарекува отровна змија (огнена змија), која нанесува смртна рана (4 Мој 21,6), (5 Мој 8,15). Покрај тоа, серафимот се користи и во смисла на исцелување: според (4 Мој 21,8), погледот на серафим подигнат на столб му носи исцеление на оној што го каснале змии (2 Цар. 18,4; Јн. 3,14).
Ролат од месо
Ролат од месо е јадење од мелено месо измешано со други состојки и формирано во форма на леб, а потоа печено. Ролат од месо е обично направено од мелено говедско месо, иако јагнешко, свинско, телешко, живина и морски плодови исто така се користи.
Историја
Ролат од месо бил спомнат во збирка на рецепти од римско време, од 5 век. Ова  е традиционално германск о, скандинавско и белгиско јадење, а го има и во Холандија. Американскиот Ролат од месо  го готвеле Американците дојдени од Германија  во Пенсилванија во Колонијално време. Но во современа смисла, во Америка се појави кон  крајот на 19 век.
Поп Арсови
Поп Арсови е истакнат преродбеничи род од Богомила. Тие биле едно од водечките семејства во Богомила и Азотсо постојана служба на народот. По иницијатива на ова семејство, во 1868 година во Богомила било отворено 4 годишно основно училиште, во кое се предавало на македонски народен јазик. Споменатото училиште било изградено со заеднички пари на сите селани во висина од 10 000 гроша. Во семејството на попот Илија и презвитерата Ѕуна Поп Арсови во 1868 година се родил Петар Поп Арсов (филолог, македонски револуционер, основоположник на Македонската револуционерна организација, долгогодишен член на ЦК, задграничен претставник на организацијата, автор на Првиот устав на Внатрешната организација и автор на познатата публикација Стамболовштината во Македонија и нејзините претставници, идеолог, книжевник, публицист, борец за национално, културно и духовно издигање на македонскиот народ. Поборник за македонската самобитност. Борец за воспоставување на самостојна независна држава Македонија, за изградување на независна Македонска црква и образование и македонскиот литературен јазик и правопис ).
Неговиот брат, Андреја Поп Арсов бил истакнат борец против српската пропаганда во Азот. Андреја во 1907 година бил принуден од србоманите да ја напушти Богомила и да замине за учител во Ореше. Тој ја предводел борбата против српската пропаганда во Азот сè до 1918 година кога бил убиен од Србите. Според искажувањата на Стамен Поп Арсов, гробот на поп Илија се наоѓа покрај олтарот во црквата во Богомила без никаков натпис.
Македонскиот политичар Петар Поп Арсов е правнук Петар Поп Арсов. Тој е пратеник во Собранието и член на ЦК на ВМРО-ДПМНЕ. Потомците на овој род денес живееат во Куманово
Ојмјакон
Ојмјакон (Оймякон, Өймөкөөн) — село во Јакутија, Русија. Се наоѓа на левиот брег на реката Индигирка. Името на селото означува „вода што не замрзнува“ и потекнува од тоа што крај него има топол извор.
Географија
Селото се наоѓа во источниот дел на Јакутија и брои 500 жители (2011). Ојмјакон се наоѓа блиску до поларникот и времетраењето на денот варира од 3 часа преку декември до 21 часа во текот на краткото сибирско лето, кога ноќите се „бели“ и е светло речиси преку целото деноноќие. Селото се наоѓа на околу 750 м надморска висина.
Клима
Ојмјакон е најстуденото населено место на Земјата и затоа го носи името „Северен Пол на студот“. Најниската измерена температура изнесува -68°С во метеоролошката станица Томтор во 1933 г. Според неофицијални извори, температурата во селото паднала и до -82 °C во 1916 г. Другиот претендент за најниска измерена температура е јакутскиот град Верхојанск, којшто се наоѓа зад поларникот.
NGC 4603A
NGC 4603A — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4603A се споменува и како ESO 322-44, MCG -7-26-20, DCL 105, IRAS 12368-4027.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4603A е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4603A има привидни димензии од 1,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 39 м 36,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -40° 44' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 4603A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42369. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7775. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Пратела
Пратела — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Токиски национален музеј
Токискиот национален музеј (јап. 東京国立博物, трскр. токјо кокурицу хакунуцукан) е основан во 1872 и претставува најстариот и најголемиот музеј во Јапонија. Музејот удомува и се грижи за голема збирка на уметнички дела и археолошки предмети од Азија, со особена задршка на Јапонија. Во музејот има над 110.000 експон ати, меѓу кои 87 јапонски национални богатства, содржејќи 610 важни културни дела (јули 2005). Музејот исто така врши истражувања и организира образовни збиднувања поврзани со збирката.
Музејот е сместен во паркот Уено во Таити, Токио. Објектот се состои од Јапонска галерија, Галерија на Азија, Галерија на богатствата на „хорју-џи“ и Центарот за истражување и информации.
Постојат ресторани и продавници во музејскиот комплекс како и надворешни егзибиции и градина каде посетители можат да уживаат во сезонски пејзажи. Музејската збирка е се задржува на древната јапонска и азиска уметност по Патот на свилата. Исто така има и голема збирка на грко-будистичка уметност.
Сите информации во музејот се достапни на јапонски, кинески, англиски, француски, германски, корејски и шпански.
Јуфки
Јуфките се тенок, округол и бесквасен леб во турската кујна. Слични се на лаваш, и околу 18 инчи (40-50 см) во пречник. Обично се прават од пченично брашно, вода и сол. По месење, на тестото му е дозволено да се одмори 30 минути. Тесто парчиња (околу 150-200 грама) се обликувани во топчиња, а потоа се свиткани во кружен лист. Листовите од јуфка тесто се печат на загреана железна чинија наречена вреќичка околу 2-3 минути. За време на печењето, лебот е превртен еднаш за да се зацврсти на другата страна. По печењето, јуфка- леб има ниска содржина на влага, и во зависност од тоа колку е ниска влага, долг рок на траење. Пред употреба, сув јуфка-леб е испрскан со топла вода. Навлажнетиот леб е покриен со памучна ткаенина и се остава за 10 до 12 минути пред сервирањето.
Во бугарската и македонската кујна (бугарски: юфка, македонски: јуфка, но обично множина, јуфки), јуфка се однесува на посебен вид домашна тестенини кои обично изгледаат рамни или квадратни.
Во српската кујна, јуфките се многу ретко растргнато тесто (листови) користено за печење на солени и слатки јадења.
Список на државни водачи во 1122 година
Ова е список на државни водачи во 122 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Formula One Arcade
Formula One Arcade или Формула 1 Аркадата е тркачка видео игра која што е развиена од Студио 33 и објавена е од Sony Computer Entertainment ексклузивно за PlayStation.
Играње
Аркадата на Формула 1 се заснова на Светскиот шампионат во Формула 1 од 2001 година, иако играта била фокусирана на бурните тркачки активности и се сметаат за нереална. Играчите се натпреваруваат во трка што се состои од неколку круга, собирање контролни точки и пикап, како што се зголемувае  брзината, големи гуми (кои му даваат на болидот повеќе држење) и штитови. Играта наликува на онаа на Марио Карт, наместо на традиционалните игри во Формула 1.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2010 - суперкомбинација за мажи
Натпреварите во суперкомбинација во алпско скијање во машка конкуренција на Зимските олимписки игри 2010 требаше да се одржат на 14 февруари на патеката во Вислер, но поради временските непогоди беа одложени на 16 февруари. Но, повторно немаше услови за одржување на натпреварите, па истите се одржаа на 21 февруари.
Олимписки првак стана Американецот Боде Милер.
Турбе на Синан Челеби
Архитектонски опис и покојници
Се наоѓа на ридот Плаошник, во близина на познатата црква „Св. Климент и Пантелејмон“. Му припаѓа на типот на отворени турбиња со основа во облик на буквата Г, потпрено на квадратни столбови во секој агол. Во изградбата е користен материјал од наоѓалиштето Плаошник и архитектонски остатоци (сполии) од наоѓалиштата во околината. Турбето е изградено од тули, ѕидано на цокле од обработен камен.
Во левиот помал дел е погребан Хасан Баба, а другиот гроб веројатно е на братот на Синан Челеби или на син му. Во поголемиот дел е гробот на самиот Синан Челеби Охридзаде со изделкана надгробна плоча со натпис, над која има украс од стилизиран лист. Според арапскиот натпис, Синан Челеби починал на 19 април 1493 година. Оваа плоча се чува во Музејот на Охрид.
На 22 март 1968 година турбето е прогласено за споменик на културата.
Почит кон Свети Климент
Според драмскиот писател Бранислав Нушиќ, Синан Челеби изградил џамија и имарет (јавна кујна) врз темелите на Светиклиментовата црква за време на султанот Мехмед II. Го забележал зачуваниот обичај на носење масло и палење свеќи во турбето како почит на муслиманските верници кон Свети Климент. Турбето и денес останува култно место за муслиманите, кое го посетуваат за празникот Ѓурѓовден — доказ за непрекинатото христијанско влијание.
Надворешни врски
__ИНДЕКС__
Шабан Шакир
Шабан Шакир, уште нарекуван Облешевски, — македонски револуционер од турско потекло, деец на Македонско-одринската револуционерна организација и Внатрешната Македонска револуционерна организација.
Животопис
Шакир е роден во кочанското село Облешево. Пред Првата светска војна станал четник во Кочанско, но во текот на јануари 1919 година е уапсен од српските власти. Подоцна бил ослободен и минал во нелегалност, како во текот на 1920 година е војвода на четите во Кочанско, Штипско и Радовишко, составени од етнички Турци.
Удар во срцето
Удар во срцето (шпански јазик: Un gancho al corazon) е мексиканска телекомедија. Серијата во Мексико започна со прикажување на 25 август 2008. Воедно серијата е римејк на аргентинската телекомедија Ти си мојот живот од 2006/7 година. Во главните улоги се појавуваат Дана Гарсија, со прво учество во новела на Телевиса, Себастијан Рули и Лаиша Вилкинс.
Дримкол (појаснување)
Дримкол може да се однесува на:
Серж Арош
Серж Арош (Serge Haroche), — француски физичар кој бил награден со Нобелова награда за физика во 2012 година заедно со Дејвид Вајнленд за „важните експериментални методи кои овозможуваат мерење и манипулирање на посебните квантни системи“, проучување на честичката на светлината, фотон. Од 2001 година, Арош е професор на Францускиот колеџ и ја држи катедрата за квантна физика. Во 1971 година тој ја завршил својата докторска работа за физика на Парискиот универзитет VI, неговото истражување било под менторство на Клод Коен-Тануџи.
Личен живот и семејство
Серж е роден во Казабланка, како син на Албер Арош (1920–1998) и Валентина Арош, моминско (Рублева) (1921–1998) учителка родена во Одеса во еврејско семејство кое се преселило во Париз на почетокот на дваесеттите години на минатиот век. Неговиот татко, кој бил адвокат, потекнува од семејство кое живеело во Маракеш (Исак и Естер Арош), кое се преселило во Казабланка за да работат како учители при Школата на еврејскиот сојуз.
Арош го напуштил Мароко и се населил во Франција во 1956 година, по завршетокот на договорот за францускиот протекторат.
Тој денес живее во Париз, оженет е со социологот Клодин Арош, која исто така има еврејско потекло од доселеничко семејство од Русија, и имаат две деца. Тој е стрико на францускиот пејач, текстописец и глумец Рафаел Арош.
Кариера
Арош работел во Националниот центар за научни истражувања како истражувачки научник од 1967 до 1975 година, и поминал една година (1972–1973) како вонреден постдокторски соработник на Стенфорд, во екипата на Артур Леонард Шавлов. Во 1975 тој станал професор на Парискиот универзитет VI. Истовремено тој предавал и во други институции, како што е Политехничката школа (1973–1984), Харвард (1981), Јејл (1984–1993) и Националниот конзерваториум на уметностите и занаетите (2000). Тој бил декан на одделот за физика на Нормалната виша школа во Париз од 1994 до 2000 година.
Од 2001 година, Арош е професор на Францускиот колеџ и држи предавања од областа на квантна физика. Тој е член на Француското друштво на физичарите, Европското друштво на физичарите и член на Американското друштво на физичарите.
Во септември 2012 година,Серж Арош е избран за позицијата администратор на Францускиот колеџ.
На 9 октомври 2012 година, Арош е награден со Нобелова награда за физика, заедно со американскиот физичар Дејвид Вајнленд, за нивната работа која се однесувала на мерењето и манипулирањето на поединечните квантни системи.
Истражување
Арош главно работи на полињата на атомска физика и квантна оптика. Тој е познат по докажувањето на квантната декохеренција со помош на експериментални набљудувања, додека работел со колегите на Нормалната виша школа (École normale supérieure) во Париз 1996 година.
Андреј Мурнин
Андреј Александрович Мурнин (Андрей Александрович Мурнин; 11 мај 1985) е руски професионален фудбалер. Тој игра за фудбалскиот клуб Химки.
Космос-724
Космос-724 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 7 април 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Дрен (планина)
Дрен Планина (или само Дрен) — средновисока планина во Македонија што се протега помеѓу Мариовската Котлина на југ и Раечката Котлина на североисток. Со своето протегање планината Дрен ги заградува од исток Прилепското Поле и Пелагонија и самиот град Прилеп, на југ нејзините падините ја оградуваат длабоката долина на Црна Река во Мариово, од запад ја заградува долината на Раечка Река. На север, планината Дрен преку превојот Плетвар е поврзана со планината Бабуна, во јужниот дел преку патот за селото Бонче и поранешното село Писокал, планината е поврзана со Селечка Планина. Всушност претставува продолжение на Селечка Планина со правец на протегање ЈИ-СЗ. Највисок врв е Ливада (1.663 м) во западниот дел, Четири Буки (1.476 м) и Трите Страги (1.476 м) во источниот дел. Од превоите најголема улога игра превојот Лигуроса (1.152 м), што го поврзува Раец со Мариово. . Освен по правецот на протегање, Дрен Планина се разликува од Селечка Планина и по геолошкиот состав кој овде главно го чинат карпи од мермерната серија, за што на двете падини постојат и најпознатите наоѓалишта и ископи на мермер како Сивец и кај селата Беловодица на северната и Вепрчани на јужната падина. Поради мермерниот и делумно варовничкиот состав на почвата постојат пештерите Гулабинка, Пешти и Подот на јужната падина, а подземно во планината има големи количества на вода кои избиваат во силните Гуѓаковски Извори под јужната падина на левиот брег на Црна и полнењето на т.н. Мермерно езеро кај Беловодица на северната падина. Од растителниот свет застапени се листопадните шуми на даб, брест, дрен, поретко бука и топола, а на значајно големи површини особено на јужните падини во долината на Црна Река е застапена и зимзелената борова шума.
Кенан Имирзалиоглу
Кенан Имирзалиоглу (Kenan İmirzalıoğlu), роден на 18 Јуни 1974 е Турски глумец.
Кенан Имирзалиоглу е роден како најмало од трите деца на Мустафа и Јилдиз Имирзалиоглу во Учем во Бала, Провинција во Анкара. На 12 години, тој заминува во градот Анкара и учи средно училиште. Тој дипломирал Математика во Јилдиз Технички Универзитет. Тој има освоено награда најдобар модел во Турција во 1997 заедно со Дениз Акаја.
Список на државни водачи во 878 година
Ова е список на државни водачи во 78 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Јузбашиска кула
Јузбашиска кула или Алиманска кула — историска средновековна одбранбена кула во градот Кратово.
Местоположба
Се наоѓа западно од Хаџи-Костовата кула, на растојание од околу 20 метри.
Опис
Денес остатоците од оваа кула можат да се согледаат во ресторанот Александрија. На просторот на ресторанот е пронајден подземен ходник, долг 10 до 12 метри, со кој кулата била поврзана со останатите кули.
Рак на дебелото црево
Рак на дебелото црево или колоректален канцер претставува рак кој се јавува на дебелото црево и ректумот како негов завршеток. Знаци и симптоми вклучуват крв во столицата, промени во перисталтиката, губиток на тежина, и постојано чувство на замор.
Повеќето случаи на овој вид рак се јавуваат поради возраста и животните навики, а мал дел поради генетската склоност. Некои ризични фактори вклучуваат исхраната, прекумерната тежина, пушењето и малата физичка активност.
WiMAX
WiMAX (англиски: Worldwide Interoperability for Microwave Access) е стандард дефиниран од страна на WiMAX Форумот, формиран во јуни 2001 година, заснован на IEEE 802.16 стандардот, официјално познат како WirelessMAN. WiMAX стандардот овозможува безжичен трансфер на податоци на големи далечини, на различни начини, како што се точка-точка врските или мобилни типови на пристап. Форумот го опишува WiMAX како алтернатива на кабловскиот и DSL пренос на податоци.
Употреба
Честотниот опсег на WiMAX го прави посебно применлив во следниве случаи:
Широкопојасен пристап
Многу компании го користат WiMAX за широкопојасен интернет пристап. На овој начин тие ги намалуваат трошоците, а воедно и да овозможат широкопојасена интернет врска низ цели градови или земји.Во многу случаи ова резултираше со конкуренција на пазарите кои обично само имаа пристап до широкопојасен интернет преку постојната обврска DSL (или сличен) оператор.
Во подрачја каде не постои телефонска мрежа или сличен кабловски систем, WiMAX претставува одлична алтернатива за широкопојасен пристап кој е економски исплатлива инвестиција. Пре појавата на WiMAX, операторите ги користеле постоечките мрежи (телефонски и сл) за широкопојасен пристап до интернет.
WiMAX технологијата одиграла значајна улога после цунамито во Индискиот Океан, 2004 година, кога целокупната постоечка инфраструктура во подрачјето била уништена. Новата технологија овозможила брзо воспоставување на комуникациите на ова подрачје со останатиот свет.
WiMAX опремата на страната на корисникот може да се набави во две варијанти, собна и надворешна. Собната опрема е лесна за инсталација, но корисникот треба да биде блиску до WiMAX базната станица. Оваа опрема е со големина како обичен DSL или кабловски модем. За разлика од неа, надворешната опрема, која бара да биде инсталирана од страна на професионалец и е поскапа при набавка и за одржување, овозможува врска на многу поголеми далечини со WiMAX базната станица. Надворешната опрема е со големина на А4 книга и нејзината инсталација може да се спореди со инсталацијата на сателитска антена.Дополнително, со оглед на релативно ниска цена може да се спореди WiMAX мрежа (во споредба со GSM, DSL или фибер-оптички)така да , сега е можно да обезбеди широкопојасен интернет во места каде што може да биде економски неоправдано.
Примена
Пропусниот опсег и опсег на WiMAX го прави погоден за следните потенцијални апликации:
•Обезбедување на преносна мобилна широкопојасна интернет врска низ градови и држави преку различни уреди.
•Обезбедување на безжична  алтернатива на кабелските и DSL за " последната милја " широкопојасен интернет пристап.
•Обезбедување на податоци, телекомуникации (VoIP) и ИПТВ услуги ( Triple Play ).
•Обезбедување извор на интернет врска, како дел од континуитетот на бизнисот план.
Физичко ниво
Оригиналната верзија на овој стандард на кој е заснован WiMAX (IEEE 802.16), специфицира работа на физичкото ниво во ранг од 10 до 66 GHz. 802.16a кој е дополнет во 2004 во верзијата 802.16-2004, го додава опсегот од 2 до 11 GHz. 802.16-2004 бил дополнет од страна на 802.16e-2005 во 2005 г. и користи scalable orthogonal frequency-division multiple access (SOFDMA) наспроти orthogonal frequency-division multiplexing (OFDM) кој бил користен од претходните верзии. Многу напредни верзии вклучувајќи го 802.16e носат повеќе антени кои го поддржуваат MIMO. Ова донесува потенцијален бенифит како што е поголема покриеност, намалена потрошувачка и поголема ефикасност во протокот. IEEE 802.16e-2005 подобрува по IEEE 802,16-2.004 од:
•Додавање поддршка за подвижност (меко и тврдо примопредавање помеѓу базните станици). Ова се смета како еден од најважните аспекти на 802.16e-2005, и е основа на мобилен WiMAX.
•Скалирање на Брза Фуриеова трансформација (FFT) на пропусниот опсег на каналот, за да се задржи на превозникот празно наместо константа низ различни поширокопсежни канали (обично 1,25 MHz, 5 MHz, 10 MHz или 20 MHz). Константниот проред  на превозникот  резултира со повисока ефикасност во спектарот  нудејки широки  канали, како и намалување на трошоците во тесни канали. Исто така познат како Измерими OFDMA (SOFDMA). Други бендови не множители на 1,25 MHz се дефинирани во стандардните, туку затоа што им е дозволено FFT subcarrier броеви се само 128, 512, 1024 и 2048, другите честотните опсези нема да има иста кариера проред, кој можеби нема да биде оптимално за имплементации. Растојанието на превозникот е 10,94 kHz.
•Адаптивни антенски системи (AAC), како и MIMO технологија.
•Погуста sub-channelization, а со тоа подобрување на внатрешната пенетрација.
•Воведување на турбо кодирање и ниска густина на Паритет (LDPC).
•Воведување на распоредувањето на sub-channelization, дозволувајќи им на администраторите за трговија покритие за лице или обратно.
•Додавање на дополнителна QoS класа за VoIP апликации.
Споредба со Wi-Fi
Споредби и конфузија помеѓу WiMAX и Wi-Fi се чести, бидејќи и двата се поврзани со безжично поврзување и пристап на Интернет. •WiMAX е долга низа системи, кои опфаќаат многу километри, и користат лиценциран или нелиценциран спектар за да овозможи поврзување на мрежа, во најголем број случаи на интернет.
•Wi-Fi користи нелиценциран спектар за да обезбеди пристап до локалната мрежа.
•Wi-Fi работи на медиуми за контрола на пристап "CSMA / CA протоколот", што е неконекциски со тврдењето врз основа, а исто така WiMAX врска е ориентиран на MAC адресите.
WiMAX и Wi-Fi имаат сосема различен квалитет на сервис (QoS) механизми: •WiMAX користи механизам заснован на QoS врски помеѓу базната станица и уредот на корисникот.Секоја врска се темели на одреден распоред на алгоритми.
•Wi-Fi користи пристапот на тврдењето - сите претплатнички места кои сакаат да извршат пренос на податоци преку безжична пристапна точка (АП), се натпреваруваат за вниманието на АП по случаен избор со  основа на прекинување. Ова може да предизвика претплатничките места оддалечени од АП да бидат постојано вознемирувани од поблиските станици,со кои во голема мера се намалува нивната продуктивност.Двете 802.11 (која вклучува Wi-Fi) и 802.16 (кој ги вклучува WiMAX) ги дефинира Peer-to-peer (P2P) и Ad Hoc мрежи, каде што крајниот корисник комуницира со корисниците или опслужувачите на друга локална мрежа (LAN), и ги користи своите пристапни точки или пак базната станица. Сепак, 802,11 поддржува и директни ad hoc или согласување од колега, односно вмрежување помеѓу крајните уреди корисник без некоја пристапна точка, додека крајниот кориснички уреди 802,16  мора да бидат во опсегот на базната станица.Wi-Fi и WiMAX се комплементарни. WiMAX операторите обично обезбедуваат WiMAX на Претплатничка единица која се поврзува со митрополитот на WiMAX мрежа и овозможува Wi-Fi во рамките на домот или деловниот за локалните уреди (на пример, лаптопи, Wi-Fi Телефони, smartphones) за поврзување. Ова му овозможува на корисникот да се одржи на WiMAX Претплатничко дделение во површина со најдобар прием (како што е прозорец), и сè уште можат да ја користат мрежата WiMAX од било кое место во рамките на нивниот престој. Wi-Fi и WiMAX се протоколи кои се наменети за различни ситуации.
Честотен опсег
Не постои единствена глобална лиценца за WiMAX спектар, но сепак на WiMAX Форумот има објавено  три лиценцирани профили на спектар: 2,3 GHz, 2,5 GHz, 3,5 GHz, сè со цел да се вози за стандардизација и да се намалат трошоците. Во САД, најголем сегмент на располагање е околу 2,5 GHz, и е веќе доделен, примарно на Спринт "Нексттел" и Clearwire. На други места во светот, најмногу-бендови кои користат ќе биде одобрен од Форумот и тоа оние, со 2,3 GHz, кои се веројатно  најважните во Азија. Во некои земји во Азија, како Индија и Индонезија ќе се користи мешавина на 2,5 GHz, 3,3 GHz и други честоти. Во пакистан Wateen Телеком го користи опсегот од 3,5 GHz. Аналогните ТВ бендови (700 MHz) може да станат достапни за WiMAX употреба, но чекаат на комплетно наново на дигиталната телевизија, а ќе има и други значења кои ќе бидат  за што спектар. Во САД FCC аукција за овој спектар започна во јануари 2008 година и, како резултат на тоа, најголем дел од спектарот отиде во Verizon Wireless и  е следниот најголем на АТ & Т. И овие компании се изјасниле дека имаат намера за поддршка на LTE технологијата, кој се натпреварува директно со WiMAX. Комесарот на ЕУ, Вивиен Рединг предложи повторно распределба на 500-800 MHz спектарот за безжична комуникација, вклучувајќи ги и WiMAX. WiMAX профили се дефинираат со канал на големина, TDD / FDD и други неопходни атрибути за да се има интер-оперативни производи. Сегашните фиксни профили се дефинирани како за TDD така и за FDD профили. Во овој момент, сите мобилни профили се само TDD. Фиксните профили на канал се со димензии од 3.5 MHz, 5 MHz, 7 MHz и 10 MHz. На мобилните профили се 5 MHz, 8,75 MHz и 10 MHz. (Забелешка: 802.16 стандардот овозможува многу поширок спектар на канали, но само над подмножества се поддржани како WiMAX профили.) Од октомври 2007 година, на радио комуникацискиот Сектор на Меѓународната унија за телекомуникации (ITU-R) одлучи да ја вклучи WiMAX технологијата во IMT-2000 како сет на стандарди. Ова им овозможува на сопствениците на спектарот (конкретно во 2,5-2,69 GHz за во оваа фаза) да се користи WiMAX опремата во која било земја која го признава IMT-2000.
WiMAX Форум
На WiMAX Форумот е непрофитна организација формирана со цел да промовира усвојување на WiMAX компатибилни производи и услуги. Главната улога на организацијата е да се потврди интероперабилноста на WiMAX производи. Оние кои поминуваат на сообразност и испробување на интероперабилноста се за да се постигне "WiMAX сертифициран Форум " ознака, а може да се прикаже марка за своите производи и маркетинг материјали. Некои продавачи тврдат дека нивната опрема е "WiMAX подготвена", "WiMAX во согласност", или "пре-WiMAX", ако тие не се официјално WiMAX Форум Соединетите Американски Држави. Друга улога на WiMAX Форумот е да се промовира на ширењето на знаењето за WiMAX. Со цел да го стори тоа, постои уверение за обука,односно програма која во моментов е  понудена на англиски и француски. Тоа исто така нуди низа член настани и поддржува некои индустриски настани.
WiMAX Спектар на Сопствениците на Алијансата
WiSOA беше првата глобална организација составена исклучиво од сопствениците на WiMAX спектар, со плановите за распоредување на WiMAX технологијата во овие бендови. WiSOA фокусираше на прописот, комерцијализација, и распоредувањето на WiMAX спектар во 2,3-2,5 GHz и 3,4-3,5 GHz. WiSOA се спои со безжичната широкопојасна интернет Алијансаво април 2008 година.
Споредба
Следната табела треба да биде внимателно разгледана затоа што тоа само покажува стапки, кои се потенцијално многу погрешни. Покрај тоа, споредбите со кои се наведени, не се нормализира со канал со физичка големина (т.е., спектарот се користи за да се постигне наведени врв стапки); оваа "obfuscates" спектрална ефикасност и нето-преку-стави способности на различни безжични технологии се наведени подолу.
{| class="wikitable" ! Стандардна !! Семејството !! Примарна употреба !! Радио Техника !! Downlink (Mbit / s) !! Добивањето (Mbit / s) !! Белешки extended range 34 miles (55 км) Speed: 250kmph Spectral Efficiency: 13 bits/s/Hz/cell Spectrum Reuse Factor: "1"
Понатамошен развој и IEEE 802.20
ИЕЕЕ 802.16m e стандард за core технологијата за предложената Име WiMAX на 2, со што се овозможува поефикасно, побрзо и повеќе се упатија за комуникација на податоци. ИЕЕЕ 802.16m стандард е доставен до МСД за стандардизација IMT-напредно. IEEE 802.16m е еден од главните кандидати за IMT-Напредни технологии од страна на ITU. Меѓу многу подобрувања, IEEE 802.16m системи може да обезбеди четири пати побрзо [појаснување потребни] податоците брзина од сегашната WiMAX  врз основа на IEEE 802.16e технологија. WiMAX 2 ќе даде силна поддршка за постари верзии со решенија. Тоа ќе им овозможи на сегашните WiMAX операторите да ги мигрираат своите Име 1 2 решенија на премиерот со надградба канал картички или софтвер на нивните системи. Исто така, на корисниците кои го користат во моментов на располагање WiMAX уредите можат да комуницираат со нови WiMAX системи без тешкотии. Се очекува дека во практична примена, со користење на MIMO 4X2 во урбаниот microcell сценарио со само еден 20 MHz TDD канал достапен систем широк, 802.16m системот може да поддржи и 120 Mbit / s downlink и 60 Mbit / s по линк мрежно место истовремено. Се очекува дека WiMAX да има ново име, ќе биде комерцијално достапен во временска рамка 2011-2012
Ратко Јанев
Ратко Јанев (р., Свети Врач, Пиринска Македонија—, Белград, Република Србија) — македонски атомски физичар, член на МАНУ. Гимназија завршил 1957 г. во Скопје, а 1963 г. дипломирал на Електротехничкиот факултет (група техничка физика) на Универзитетот во Белград. Постдипломските студии ги завршил во 1965 г. на Природно-математичкиот факултет, и потоа се вработил во Институтот за јадрени науки Борис Кидрич во Винча. Од 1966 до 1967 г. се наоѓа на специјализација на Ленинградскиот државен универзитет, каде што работел на својата докторска дисертација „Процеси на електронскиот зафат во бавните атомски судири“ која ја одбранил 1968 г. на Природно-математичкиот факултет во Белград.
Работи како научен советник во Институтот за јадрени науки „Борис Кидрич“ во Винча од 1981 г. Од 1969 г. држи курсеви на постдипломските студии на ПМФ во Белград (Отсек за теориска физика), а 1970-73 г., а држел предавања по атомска физика на ПМФ во Скопје. Како професор-гостин држел предавања на повеќе европски и американски универзитети.
Научна дејност
Јанев е професор со светски углед во областите на атомската и јадрената физика, член на МАНУ, професор и консултант на повеќе светски познати универзитети и институти. Има објавено голем број научни трудови во водечките меѓународни научни списанија. Со над 600 научни трудови во меѓународни списанија со импакт фактор (SCIndex ili IF ) академик Ратко Јанев е еден од најпродуктивните физичари во втората половина на двадесеетиот век во светската физика. проф. Ратко Јанев е држал позиции во Нобеловиот комитет (како предалагач на кандидатите за Нобеловата награда за физика во осумдесеттите и деведестите години на минатиот век и претставува еден од најцитираните физичари во областа на атомската физика. Ратко Јанев е, мегу другото, и добитник на престижната Хумболтова награда за физика.
Неговата научна дејност се одвива, главно, во областа на општите и методолошките проблеми на квантната теорија на меѓучестичните заемни дејствувања, теоријата на заемните дејствувања и судирните процеси меѓу атомските честички, кинетичките и транспортните процеси во јонизираните средини, физиката на заемното дејствување и судирните процеси меѓу атомските честички и површината на цврстите тела, физиката на гасните ласери и физиката на контролираната термојадрено соединување. Покрај ова, неговиот научен интерес е насочен и кон некои специјални проблеми во астрoфизиката, физиката на јоносферата, на тешките јони, на јонските извори и др.
Јулијана Поповска - Павловска
јулијана Поповска-Павловска (, -, ) била познат македонски ликовен уметник. Во 1985 година, таа стапува во брак со познатиот македонски поет Радован Павловски. Умира во родниот град Скопје на 63 годишна возраст на 13 ноември 2011 година. "„Животот е само кратка временска отсечка во однос на вечноста. И таа завршува на некои гробишта, некогаш трае повеќе, некогаш помалку, некогаш, како што знаеме да кажеме, до длабока старост, некогаш проклето кратко“."
Ратко Јанев
Научна дејност
Ратко Јанев има објавено трудови во различни полиња од модерната физика, од кои најзначајните се од областа на атомските заемни дејствувања и судирните процеси, заемните дејствувања и судиирните процеси на атомските честички во цврсти површини, физиката на јонизираните гасови, гасните ласери и контролираната термојадрено соединување. Активно соработува со Скопскиот универзитет и со МАНУ и неговиот придонес за развитокот на науката во Македонија е исклучително забележителен. За член на Македонската академија на науките и уметностите е избран во октомври 1988 година.
Јулијана Поповска - Павловска
- Радован Павловски, 14 ноември 2011 говор на погребот на сликарката
Ратко Јанев
Дипломатска дејност
Ратко Јанев бил претставник на Република Македонија во Мегународната агенција за атомска енергија (МААЕ) во Виена, Австрија, и прв мегународен функционер во мегународните установи во системот на ОН од Македонија, по осомостојувањето на Република Македонија. Ратко Јанев во 1993. година помогна во процесот на зачленувањето на Македонија во Мегународната Агенција за Атомска Енергија.
Во рамките на научно-дипломатската активност во Меѓународната агенција за атомска енергија (МАЕА), Јанев е познат како основач и раководител со Програмата на МААЕ / ООН за мирно користење на термојадрено соединување како извор на енергија планирана за втората половина на 21 век. Оваа програма на МААЕ е координирана со повеќе од 50 земји-членки на ООН кои имаат и имаа национални јадрени програми и чии лаборатории можат научно и технички да ги поддржат условите за експериментите од областа на соединување. ЕУ, како и бројни лаборатории за соединување од сите континенти во светот, па и поранешната СФРЈ, учествуваа во оваа програма. Најпознатиот експериментален термојадрен реактор ("ТОКАМАК") е познатиот ITER, сместен во Франција, кој се очекува експериментално да произведе излезна („аутпут") енергија поголема од влезната те. „инпут" енергија (те. "Breakeven") во текот на следните десет години, по што според стратегиите на МААЕ би требало да се влезе во последната „комерцијалната фаза“ на употребата на овој вид јадрена енергија.
Ерскин Колдвел
Ерскин Престон Колдвел (англиски: Erskine Preston Caldwell, 17 декември 1903 - 11 април 1987) бил американски романописец и раскажувач. Неговите списи за сиромаштијата, расизмот и социјалните проблеми во родната Јужна Соединетите Држави во романите како што се Тутунов пат (1932) и Божјата Мала Акри (1933) му дале критички признанија, но исто така го направиле контроверзен меѓу јужњаците од времето што сметаше дека е неценето за луѓето од регионот.
Животопис
Колдвел е роден на 17 декември 1903 година, во малата заедница ВајтОук во Ковета, Џорџија. Тој бил единственото дете на свештеникот на Реформистичката пресвитеријанска црква Ира Силвестер Колдвел и неговата сопруга Каролина Престон (родена Бел) Колдвел. Службата на Калдвел го довело семејството во јужниот дел на земјата, вклучувајќи ги и државите Флорида, Вирџинија, Тенеси, Јужна Каролина и Северна Каролина. Кога имал 15 години, неговото семејство се доселило во Вренс, Џорџија. Неговата мајка Кери беше од Вирџинија. Нејзиното потекло вклучувало англиско благородништво кое држело големи грантови во источна Вирџинија. И нејзините предци на англиски и предците од Шкотланѓаните се бореле во американската револуција. Предците на Ира Калвел биле шкотски-ирски и исто така биле во земјата од пред револуцијата и се бореле во тоа.
Колдвел присуствувал, но не дипломирал од колеџот Ерскин, презвитерско училиште во близина во Јужна Каролина. Неговите политички симпатии лежеа во работните класи и ги искористи своите искуства со земјоделците и обичните работници да пишуваат приказни кои ги прикажуваат нивните животи и борби. Подоцна во животот тој презентираше јавни семинари за типичните услови на закупувачи-популатори на Југ.
Константинова даровница
Константиновата даровница (лат. Donatio Constantini) е фалсификуван царски декрет со која наводно царот Константин Велики ја предава власта во Рим и во западниот дел од Римското Царство на папата. Константиновиот дар се однесува на документот кој папите долго време го користеле за да ја претстават својата црква и света власт над останатите црковни епископии. Се сметало дека документот бил издаден од страна на императорот Константин Велики на Папа Силвестер I (317-335) според кој императорот му ја предал врховната власт над Западната Римското Царство. Документот содржал акти околу изборот и насочувањето на правата вера, црквата во Рим била избрана над сите останати и била прогласена како врховна, папата добил голем број на привилегии, богати дарови на црквите а римските кардинали го добиле чинот сенатори.
NGC 2379
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2379 се споменува и како UGC 3857, MCG 6-17-6, CGCG 177-18, ARAK 132, CGCG 177-18, NPM1G +33.0107.
Откривање
Објектот е откриен на 6 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2379 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2379 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 27 м 26,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 48' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 127°.
Други поделби
Проучување на NGC 2379 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21036. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 100; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2460. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1336.