cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на ФК Арсенал (1886–1966)
Ерата на Чепман
Арсенал завршил втор во сезоната 1925-26 која била прва на Чепман, што претставувало највисок пласман на клубот во тоа време. Но следните неколку сезони Тимот ги поминал на средината на табелата додека Чепман го составувал својот состав наоѓајќи место за новите играчи, како крилото Џо Хулм, напаѓачот Џек Ламберт и дефанзивците Том Паркер и Херби Робертс, во неговиот нов состав. Во сезоната 1926–27, Арсенал стигнале до своето прво финале од ФА Купот но загубиле со 1-0 од Кардиф Сити, откако голманот Ден Луис дозволил еден навидум слаб шут да му помине низ раце и да заврши во мрежата. Ова било единствената ситуација кога ФА Купот бил освоен од тим кој не бил од Англија.
Оваа случка не ја намалила одлучноста на Чепман. Тој го купил новиот капитен Еди Хапгуд, како и тројцта најдобри напаѓачи на клубот, Дејвид Џек, Алекс Џејмс и Клиф Бастин. Алекс Џејмс, плејмејкерот на Арсенал кој ја снабдувал напаѓачката линија и крилата со одлично подадени топки бил посебно ценет од навивачите и бил сметан за мотор на тимот. Три години по нивното прво финале на ФА Купот, во сезоната 1929-30 Арсенал повторно стигнал до Вембли, овој пат против стариот клуб на Чепман - Хадерсфилд Таун. Натпреварот бил значаен по тоа што стадионот бил прелетан од огромниот германски цепелин Граф Зепелин Арсенал останал сконцентриран на својата задача, тимот победил со 2-0 со головите на Џејмс и Ламберт и го освоил својот прв голем трофеј.
Овој успех бил првиот во декада во која Арсенал станал доминантен клуб во Англија. Тимот првпат ја освоил Првата Дивизја во сезоната 1930-31. Клубот стигнал до титулата со одлична игра и високи победи, поминувајќи го директниот конкурент Астон Вила, со победи како 7–1 против Блекпул ФК, 7–2 против Лестер Сити, и 9–1 против Гримзби Таун, клупски рекорд во највисоката лига. Арсенал ја освоил титулата на два натпревари пред крајот, и ја завршил сезоната со 127 постигнати голови (уште еден клупски рекорд). Иако Астон Вила ја завршила сезоната со 128 постигнати голови, национален рекорд за најмногу голови во највисоката лига, сепак го освоила само второто место.
Следната сезона 1931-32, Арсенал повторно стигнал до финалето на ФА Купот но изгубиле во контроверзен натпревар од Њукасл Јунајтед. Арсенал водел 1-0 со голот на Боб Џон, но израмнувачкиот гол на Њукасл дошол по долга топка која ја поминала гол линијата и излегла во гол аут; Крилото на Њукасл Џими Ричардсон сепак ја нафрлил топката во шестнаесетникот и Џек Ален израмнил; Алан постигнал уште еден гол во второто полувреме со што ја донел победата за својот тим. Маката на Арсенал била зголемена поради фактот што Евертон го надминал на врвот на табелата во лигата, поради лошиот старт на сезоната 1931–32 клубот цела сезона го бркал првопласираниот Евертон, завршувајќи со два бода зад него.
Арсенал се вратил следната сезона (1932-33), освојувајќи ја неговата втора лигашка титула. Тимот повторно лошо ја почнал сезоната но благодарејќи на долга победничка серија го стигнале тимот на Астон Вила и го поминале во директниот двобој во април на Хајбери кој завршил 5-0. Со оваа победа Арсенал си ја обезбедил титулата. Во меѓувреме првите играчи купени од Чепман станувале премногу стари. Мислејќи на иднината Чепман го унапредил Џорџ Мејл во првиот тим на местото на Том Паркер, и го купил Реј Боуден за да го замени Дејвид Џек. Единствената дамка на клупскиот учинок бил пораз од Валсал, припадник на Трета Дивизија Север, во ФА Купот. Петмина од првиот тим не играле поради повреди или грип и биле заменети со играчи од резервниот состав, но и покрај фактот што имал шест првотимци Арсенал изгубил 2-0. Една од замените, Томи Блек, бил највиновен за поразот (го направил пеналот кој резултирал со вториот гол на Валсал), Чепман избезумен го продал на Плимут Аргајл уште следната недела; напаѓачот Чарли Волш, бил продаден на Брентфорд една недела подоцна.
Хет-трик лигашки титули (1934-39)
Арсенал ја започнал сезоната 1933-34 одлично, но во јануари 1934 Херберт Чепман ненадејно умрел од воспаление на белите дробови (пневмонија). И покрај ова под В.Д. менаџерот Џо Шо клубот ја одбранил титулата таа сезона. Хулм и Џејмс биле повредени во поголемиот дел од сезоната, па Арсенал не бил истиот напаѓачки тим од претходната сезона, постигнувајќи само 75 голови, споредено со 118 од 1932–33.
Постојаниот успех на Арсенал привлекувал сè поголем број на навивачи. Домот на клубот, Хајбери би целосно реновиран, трибините на Лич од 1913 биле целосно срушени и заменти со нови модерни ар деко, кои сѐ уште постојат денес — фасадата на Источната Трибина е заштитена градба, и двете фасади се задржани како дел од модерниот станбен комплекс Хајбери. Во меѓувреме Северната и Јужната (позната по часовникот) трибина биле надополнети со покриви. Најголемата посетеност на новиот стадион била 73295 на 9 март, 1935 за натпревар против Сандерленд.
Доминацијата на цела декада од страна на клубот била завршена со уште еден трофеј во ФА Купот во сезоната 1935-36 со победа од 1-0 против Шефилд Јунајтед со гол на Дрејк. Арсенал се изгубија во лигата по титулата од 1934-35. Тимот беше ослабен од пензионирањето на Алекс Џејмс и неможноста да се најде негова замена, како и поради долгорочните повреди на неколку клучни играчи како Херби Робертс и Џо Хулм. Сепак тимот освои и петта титула во лигата во 1937-38 поминувајќи го Вулверхемптон во последното коло, како совршена завршница за многу успешна декада.
Втора светска војна (1939-45)
Набрзо по почетокот на Втората светска војна во 1939 првокласниот фудбал во Британија бил суспендиран (се играле единствено ревијални натпревари), и сезоната 1939–40 прогласена за неважечка. Хајбери бил конфискуван и претворен во центар за заштита на цивили од бомбардирање, а позади Јужната Трибина бил поставен баражен балон. За време на еден напад, една бомба ја погодила Северната Трибина, го срушила покривот, при што се запалил материјалот кој бил складиран таму. Бидејќи Хајбери бил затворен, Арсенал ги играл своите натпревари на Вајт Харт Лејн, стадионот на нивните лути соперници Тотенхем Хотспур. Натпреварите изиграни за време на војната не се бројат во официјалната статистика; натпреварите се играле на регионално ниво и тимовите најчесто не ни завршувале цела сезона; многу фудбалери служеле во вооружените сили како инструктори и обучувачи и биле одсутни на подолги временски периоди, затоа најчесто настапувале како „гости“ во други клубови. Арсенал го освоиле Воениот Куп Југ на Фудбалската Лига во 1942-43 и Лондонската/Јужна лига во1939-40, 1941-42 и 1942-43.
Во ноември 1945, додека лигашките натпреварувања сѐ уште биле суспендирани, Арсенал биле еден од тимовите кои играле против составот на Динамо Москва кој бил на турнеја низ Обединетото Кралство. Голем дел од играчите сѐ уште биле во странство на воена служба, затоа Арснал играл со состав во кој имало и шест „гости“ вклучително и Стенли Метјуз и Стен Мортенсен, поради ова Динамо биле под импресија дека играат против англискиот национален состав, иако тројца од играчите биле велшани. Во секој случај, Динамо во својот состав го имале Всеволод Бобров на заем од ЦСКА Москва. Натпреварот, изигран на Вајт Харт Лејн, започнал со густа магла и вештите и технички ефикасни Динамо победиле со 4-3, откако Арсенал водел 3-1 на полувреме.
Освен за резултатот, сведоштвата од тој натпревар се различни за се друго; дури и идентитетот на стрелците на головите е оспорен. Англичаните обвинуваат дека Динамо еден дел од натпреварот го играле со дванесет играчи, и се обиделе да извршат притисок кај судијата да го прекине натпреварот во момент кога губеле; од нивна страна, советите го обвиниле Арсенал за нечиста игра и дури го обвиниле Џорџ Алисон дека имал ставено облог на натпреварот (тврдење кое подоцна бло повлечено). По натпреварот Џорџ Орвел бил инспириран во 1945 да го напише својот есеј Спортскиот Дух, во кој пишувал за природата на спортот велејќи дека тој е „војна, само без пукање“. Поради маглата, која попречувала многу од дејствието, јазичната бариера и меѓусебната сомнителност од раната Студена Војна, тешко е да се поверува дека некогаш ќе се дознае што точно се случило дента.
Повоен период (1945-66)
Во војната своите животи ги загубиле девет првотимци на Арсенал, најмногу од клубовите од првата лига, а паузата ги скратила кариерите на некои од другите, вклучително и Бастин и Дрејк. Згора на тоа догот од изградбата на Хајбери и трошоците за поправање на воената штета биле тежок финансиски товар за клубот. Арсенал имал големи проблеми кога продолжиле натпреварувањата во 1946. Изгубиле со вкупен резултат 6–1 од Вест Хем Јунајтед во третата рунда на ФА Купот во сезоната 1945–46, и по продолжувањето на Првата Дивизија во 1946-47, клубот завршил на 13 позиција, најлш пласман во 17 години. Џорџ Алисон решил да се пензионира на крајот на таа сезона, по што бил заменет од неговиот асистент Том Витакер, долгогодишен член на Арсенал кој бил тренер во времето на Чепман.
Витакер ја започнал својата кариера со успех, освојувајќи ја лигата во сезоната 1947–48; на чело на тимот бил капитенот Џо Мерсер кој бил столб во одбраната и Рег Луис и Рони Рук кои биле задолжени за голови, Арсенал биле на врвот на табелата од октомври сè до крајот, освојувајќи ја титулата со седум бода предност. Сепак поради просечната возраст на тимот (Рук и Мерсер биле над триесет години, како и Денис и Лесли Комптон), долгорочен успех бил невозможен. Како одговор на сето тоа Витакер донел помлади играчи како Даг Лишман, Алекс Форбс и Клиф Холтон. Иако не успеале да ја одбранат титулата, подмладениот состав го освоил ФА Купот во сезоната 1949–50, со двата гола на Рег Луис во победата од 2–0 над Ливерпул.
Во сезоната 1951-52 клубот за малку ќе успеел да освои Двојна Круна, но завршиле со празни раце; поради серија на повреди и густиот распоред на крајот од сезоната Арсенал ги загубиле последнит два натпревари, вклучително и директниот двобој со тимот кој потоа станал шампион Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд во последното коло од сезоната; по поразот од 6-1, Топчиите завршиле на трето место, со ист број бодови со Тотенхем. Една недела подоцна Арсенал играле со Њукасл во финалето од ФА Купот. Неколку првотимци кои се опоравувале од повреди биле избрзано вратени во составот; Воли Барнс бил изваден поради повреда на коленото во 35 минута (измените не биле дозволени тогаш), и Арсенал со десет играчи на теренот подоцна ги загубил и Холтон, Ропер и Даниел поради повреди, што значи дека до крајот на натпреварот имале само седум здрави играчи на терен; со бројната предност Њукасл успеале да победат со 1-0 со голот на Џорџ Робледо.
Со намалувањето на среќата на клубот, се намалил и бројот на ѕвезди кои би потпишале со него. Единствен значаен исклучок е велшкиот голман Џек Келси. Од друга страна пак, младите надежни фудбалери од Академијата, како Дејвид Херд, оделе во поуспешните клубови. Џек Крајстон и Џорџ Свиндин, двајцата поранешни играчи на Арсенал, го наследиле Витакер но не можеле да ги повторат неговите успеси. Освен завршувањето на трето место во сезоната 1958–59 и петто во сезоните 1955–56 и 1956–57, клубот најчесто завршувал на средината на табелата. Ни во ФА Купот тимот немал многу среќа — по стигнувањето до финалето во сезоната 1951–52, не поминал по четвртфиналето до сезоната 1970–71. За да биде ситуацијата уште полоша, нивниот сосед и најголем соперник Тотенхем Хотспур во сезоната 1960–61 ја освоил Двојната Круна.
Во 1962, Арсенал направи храбар но неуспешен потег со назначувањето на поранешниот капитен на Англија и на Вулверхемптон Били Рајт за менаџер и покрај неговиот недостаток на искуство како менаџер или пак со клубот. Како и неговите непосредни претходници на менаџерската позиција, и Рајт бил неуспешен, иако под негово раководство клубот го направил своето деби во европското натпреварување, во Купот на Саемски Градови во сезоната 1963-64 по завршувањето на седма позиција во сезоната 1962–63. Во сезоната 1965-66, последната на Рајт Арсенал завршил на 14 место, најниска позиција за клубот во последните 36 години, исто така имал и најмала посетеност на Хајбери — 4554 на натпревар против Лидз Јунајтед на 5 мај 1966. Единствен играч на Арсенал којвлегол во победничкиот состав на Англија на Светското Првенство во 1966 година бил Џорџ Истам, кој воопшто не заиграл на Првенството. Рајт бил отпуштен од одборот летото 1966, и на негово место бил назначен клупскиот физиотерапевт Берти Ми. Одборот не можел ни да замисли кога го назначиле дека Ми потполно ќе ја смени среќата на клубот и го одвел до успеси и во Европа и дома во престојните пет години.
NGC 3774
NGC 3774 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3774 се споменува и како MCG -1-30-16.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3774 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3774 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 56°.
NGC 6131
NGC 6131 — спирална галаксија во соѕвездието Северна Круна, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6131 се споменува и како NGC 6131A, UGC 10356, MCG 7-34-4, KUG 1620+390A, IRAS 16201+3902, CGCG 224-4.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јуни 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6131 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6131 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 21 м 52,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 56' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 6131 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57927. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 114; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3062. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 743.
Могумски јазик
Могумскиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Според податоците од 1997 година јазикот го зборувале околу 7000 луѓе. Јазикот се зборува во регионот Гера во Чад. Јазикот е составен од следниве дијалекти: џегуански, кофански, могумско-делејски, могумско-дигимиски и могумско-урмиски. Лексичката сличност помеѓу дијалектите е 96%. Јазикот има позитивен став, се користи во секојдневието, но луѓето зборуваат и арапски како втор јазик. Јазикот се пишува на латиница, писменоста е застапена кај возрасното население.
Марија Ферекиди
Марија Ферекиди (роден ) — грчка слалом-кајакарка која се натпреварува од средината на 2000-та. На Летните олимписки игри во 2004 во Атина таа беше елиминирана во квалификациската рунда во дисциплината кајак К-1 жени. На Летните олимиски игри во Пекинг, Ферекиди беше елиминирана во полуфиналето во дисциплината К-1 жени.
Скумција
Географија
Селото се наоѓа на околу 40 км источно од градот Гребен, на надморска височина од 570 м, од левата страна на реката Бистрица која го одделува од соседните кожански села.
Историја
Скумција е ново село кое е формирано во педесеттите години и во пописите првпат се сретнува во 1961 година. Според Т. Симовски се работи за постара населба која е обновена по Граѓанската војна.
Тубифекс охриданус форма вариабилис
Тубифекс охриданус форма вариабилис (Tubifex ochridanus forma variabilis) е вид ендемичен воден црв во Охридско Езеро од класата Oligochaeta.
Вертикална дистрибуција
Оваа форма се среќава во охридско езеро уште во самиот почетен дел од брегот (450 инд./м²) чија густина на популацијата нагло се зголемува на 3 метри длабочина (1500 инд./м²) што воедно претставува и максимална вредност. До 30 метри густината варира, а натаму се намалува, до 70 метри длабочина, каде се завршува вертикалната дистрибуција. Овде треба да се напомене дека малата квантитативна застапеност, од 6 до 20 метри длабочина, дека се јавува како резултат на недобрите земани проби, поради високиот раст на хераливадите иако секогаш е водено сметка да се земат предвид подобрите проби. Тоа се однесува и за сите други видови и форми кои се застапени во овој дел од дното на Охридско Езеро.
Хоризонтална дистрибуција
Хоризонталната дистрибуција на одделни профили во езерото не е иста со прикажаниот начин, што се гледа, како од батиметриското распространување, така и од густината на населеност на разни длабочински места. Најголемо хоризонтално простирање се јавува во профилите III и IX до 60 метри, а најмало на прогилите II, IV, VIII и XI до 30 метри длабочина.Освен на профилите VIII и XI, оваа форма во сите профили започнува од почетниот дел на брегот. Квантитативно најзастапена е на профилите I, III, V, VII и VIII со најголема густина на популацијата од 22 до 46 метри длабочина. Во месноста Дањан е застапено со 3600 инд./м² до 22 метри длабочина, а во месноста Подмолје, густината на популацијата на 19 и 4 метри изнесува 3200 инд./м², додека на 30 метри, 1400 инд./м². Густината на популацијата е сведена на минимум во XII профил со 88 инд./м² и таа е еднанкав преку сето вертикално распространување, а на XI профил оваа форма речиси и не е застапена.
Во пластовите на рецентните седименти на дното квантитативно најмногу е застапена од 0 до 6 см. со 600 инд./м², а потоа од 6 до 9 см. со 400 инд./м² и најмалку од 9 до 11 см. со 180 инд./м².
Распространетост
Оваа форма главно е распространета од 0 до 40 метри длабочина со максимална густина на популацијата во литоралниот регион. Ретко, и на одделни профили (Далјан, Грново, Св.Заум, Пештани) слегува и до 50 и до 60 метри длабочина. Пред Далјан, максималната густина се јавува во сублиторалниот регион, што најверојатно се должи на најголемо количество на храна од детритусен материјал, што ја носи реката и што најверојатно во овој дел на дното е максимално наталожена. Според нејзиното батиметриско распространување, оваа форма се јавува како стенотопна форма. Во однос на фациесот на дното, најголема густина на популацијата се јавува таму каде што дното, помалку или повеќе е тињевито, но не ги одбегнува ни песковитите ни мешаните подлоги со тиња и песок. Најмала густина на популацијата се јавува пред Трпејца и Св.Заум што може да се објасни со тоа што таму дното, помалку или повеќе, е каменито-карпесто. Во однос на температурата, оваа форма се јавува еуритермна.
Годишно колебање
Hrabe (1931) наведува дека оваа форма Туpica на овој вид е распространета во сите длабински зони и дека квантитативно е најзастапена во профундалот и тоа во неговиот долни дел, додека формата Variabilis е распространета освен во долниот дел на профундалот во сите длабочински зони со максимална квантитативна застапеност во сублиториалниот регион. Според испитувањата на Станковиќ (1955) вертикалната дистрибуција на формата Туpica започнува уште од брегот со 80 инд./м² и густината на популацијата според длабочината нагло се наголемува до 35 метри (450 инд./м²), а потоа постепено и во сосема мала мера се намалува (на 175 метри на 650 инд./м²). Формата Variabilis е распространета од брегот до 50 метри длабочина со максимална густина на популацијата на 15 метри со 220 инд./м². Според Станковиќ, максималната густина на популацијата изнесува 650 инд./м², а според истражувањата на Хидробиолошкиот завод охрид, таа изнесува 1350 инд./м².
Либерална партија (Филипини)
Либералната партија на Филипините (Филипински: Partido Liberal ng Pilipinas) — политичка партија на Филипините, која е основана во 1945. Таа се формира кога еден дел се оддели од Националистичката партија. Има 5 места во Сенатот. Сегашен претеседател на партијата е Лито Атиенза.
Ауербах (Рудни Планини)
Ауербах (Auerbach) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
Смрт попладне
Смрт попладне — документарна книга напишана од Ернест Хемингвеј за церемонијата и традициите на шпанските борби со бикови, објавена во 1932 година. Книгата дава поглед на историјата и шпанските традиции на борбите со бикови. Содржи и подлабоко размислување за природата на стравот и храброста. Иако во суштина е книга водич, постојат три главни дела: делото на Хемингвеј, слики и речник на поими.
Содржина
Хемингвеј станал љубител на борбите со бикови откако ја видел фестата во Памплона во 1920-тите, за која пишувал во „Сонцето пак изгрева“. Во Смрт попладне, Хемингвеј ја истражува метафизиката на борбите со бикови - ритуализираната, речиси религиозна практика - што тој ја сметал за аналогна на потрагата на писателот по смислата и суштината на животот. Во борбите со бикови, тој ја открил елементарната природа на животот и смртта. Маријана Вигинс за Смрт попладне напишала: „Прочитајте го за пишувањето, за начинот на кој се кажува... Тој ќе ве натера да ви се допадне [коридата]... Читате доволно и доволно долго, тој ќе ве натера да го засакате, тој е немилосрден“
Смрт попладне била објавена од Скрибнерс на 23 септември 1932 година во печатено издание од приближно 10.000 примероци.
Леопард од централните покраини
Леопардот од централниоте покраини познат и како Ѓаволски итриот пантер, бил човекојаден индиски леопард (мажјак) кој за период од неколку години убил над 150 луѓе, сите жени и деца. Овој леопард напаѓал во Централните покраини (Индија) на почетокот на 20 век. Леопардот ловел секои 2-3 дена, секогаш на различна локација од последната, и понекогаш овие напади биле оддалечени и 32-48 километри. Нападите предизвикале голема паника меѓу населението, па месното население ретко излегувало од нивните домови само или ненаоружано.
Лов на леопардот
Непознат британски ловец, откако собрал доволно информации од локалната власт, поставил штаб во едно поголемо село. По 10 дена, ловецот бил информиран дека леопардот влегол во колиба во село кое било оддалечено една милја (1,6 километри) од неговиот штаб, и неуспешно се обидел да одвлече мало девојче. Два дена подоцнa, леопардот повторно нападнал во друго село. Ловецот 3 недели го барал леопардот но потрегата била неуспешна. Со растењето на бројот на жртвите, ловецот планирал до го премести логорот, но момче од село кое било оддалечено само 4 милји (6,4 киломтри) тврдел дека леопардот го одвлечкал неговиот брат додека ги воделе кравите. Ловецот го нашол телото на момчето и останал да чека надевајќи се дека леопардот ќе се врати. Леопардот се вратил ноќта, но ловецот не успеал да го застрела поради темнината. Леопардот се враќал повеќепати таа ноќ, но обидите на ловецот останале неуспешни. По изгрејсонце, леопардот го немало, а ловецот безуспешно трагал по него. Втората ноќ леопардот се доближил до шаторот на ловецот, меѓутоа избегал откако бил забележан од селаните.
Убивање на леопардот
Три дена подоцна леопардот нападнал коза на гондиски сточар. Леопардот за кратко време повторно се вртил на истото место и бил застрелан од страна на фармерот. Крзното и дел од содржината во стомакот (во која имало човечка коса, што докажувало дека леопардот е човекојадец), му биле покажани на британскиот ловец. Ловецот ја откупил кожата за 10 рупии, и подоцна запишал дека кожата и ноктите во солидна состојба, што не се очекувало од старо и немоќно животно. По проучување на крзното не биле откриени никакви знаци на стари повреди кои би го спречиле леопардот да лови вистински плен, поради што заклучиле дека најверојатно леопардот како младенче бил хранет со човечко месо од неговата мајка, за која исто така се смета дека била човекојадец.
Список на кралеви на Јордан
Јорданската монархија била воспоставена во 1921 год., со помош на Британците. Синовите на шариф Хусеин ибн Али биле поставени за кралеви на Ирак и Јордан. Во Јордан, кралот Абдула I бил назначен за Емир на Трансјордан (11 април 1921 - 25 мај 1946), Крал на Трансјордан (25 мај 1946 - 3 април 1949) и Крал на Хашемитското Кралство Јордан на 3 април 1949. Династијата Хашемити води потекло од Хеџаз и се впрочем туѓинци во Јордан, но тие и понатаму опстојуваат на власт во земјата со континуирана поддршка од народот.
2001: Вселенска одисеја (роман)
„2001: Вселенска одисеја“ (англиски: 2001: A Space Odyssey) — научнофантастичен роман на британскиот писател Артур Кларк, објавен во 1968 година. Романот бил напишан во текот на снимањето на филмот истоимениот филм во режија на Стенли Кјубрик, а бил објавен по филмот.
Содржина
Романот се состои од 47 глави распоредени во шест дела.
Прв дел: Исконска ноќ
Првиот дел се состои од следниве глави:
Група од околу 50 човеколики мајмуни, предводени од мајмунот Гледа-Месечина, едвај преживува, борејќи се со гладот предизвикан од долготрајната суша. Една ноќ, на небото се појавува силна светлост проследена со силен звук, а утредента, во близина на пештерите во кои се кријат мајмуните се појавува кристална карпа во форма на правоаголник. Необичната карпа е активна, предизвикувајќи светлосни ефекти и ритмички звуци, а освен тоа влијае врз постапките на мајмуните, кои како хипнотизирани гледаат во неа. Под влијание на карпата почнува да се развива мозочната актинвост на мајмуните и еден ден, Гледа-месечина зема камен и убива свиња. Потоа, мајмуните постепено почнуваат да користат прости алатки и да ловат. На тој начин, тие повеќе не гладуваат и постепено почнуваат да напредуваат. Еден ден, тие убиваат антилопа и за првпат пленот го носат во пештерата за да го јадат. Најпосле, една ноќ, во пештерата влегува леопард, меѓутоа мајмуните сложно го напаѓаат и го убиваат. Од неговата глава, тие прават трофеј и утредента ја напаѓаат противничката група мајмуни при што го убиваат нивниот водач. Во следните стотици илјадници години мајмуните напредуваат и постепено се преобразуваат во луѓе, а потоа човештвото забрзано се развива.
Втор дел: МНТ - 1
Вториот дел се состои од следниве глави:
Хејвуд Флојд, научник и астронаут, итно е испратен на Месечината. Официјалното оправдување е дека на Месечината се појавила епидемија, но всушност, тој е испратен на тајна задача. Најпрвин, тој слетува на меѓународната вселенска станица, а оттаму заминува во базата Клавиус која се наоѓа на Месечината. Неговата вистинска задача е да ја испита необичната магнетна активност која се појавила во кратерот Тихо. Таму е пронајдена црна правоаголна карпа со непознато потекло за која се претпоставува дека е стара околу три милиони години и дека веројатно е производ на некоја друга цивилизација. Флојд и другите членови на експедицијата го посетуваат местото каде е закопана карпата. Додека го набљудуваат монолитот, наеднаш тој произведува силен звук, а истовремено, четири вселенски сонди, поставени на различни места во Сончевиот Систем, рагистрираат необичен проток на енергија чиј извор се наоѓа на Месечината.
Трет дел: Меѓу планетите
Третиот дел се состои од следниве глави:
Еден вселенски брод патува од Земјата кон Сатурн. Во бродот се наоѓаат астронаутите Дејвид Боумен и Френк Пул, заедно со утре тројца колеги кои се хибернирани и треба да бидат разбудени кога бродот ќе пристигне на целта. Со бродот управува компјутерот ХАЛ 9000, кој поседува вештачка интелигенција. Истовремено, само тој ја знае вистинската цел на вселенската мисија. Во текот на летот, Боумен и Пул ги извршуваат рутинските работи при што бродот минува низ еден појас со астероиди, а потоа и покрај Јупитер чија гравитација му го дава забрзувањето на патот кон Сатурн. Тогаш, астронаутите испраќаат две сонди кон Јупитер од кои едната веднаш е уништена, додека другата успешно влегува во орбитата на планетата и испраќа информации кон Земјата.
Четврти дел: Провалија
Четвртиот дел се состои од следниве глави:
ХАЛ ги известува астронаутите дека може да се расипе антената. Пул излегува надвор од бродот и ја поправа антената, а кога се враќа во бродот, тој и Боумен утврдуваат дека антената е сосема во ред. Така, тие сфаќаат дека ХАЛ погрешил и контролата на мисијата им препорачува на астронаутите да го исклучат компјутерот. ХАЛ повторно известува дека е расипана антената, а Пул повторно излегува надвор од бродот за да ја поправи. Тогаш, вселенската сонда почнува да се движи, го удира Пул и потоа заминува во вселената, влечејќи го зад себе астронаутот. Боумен конечно се уверува во ненормалното однесување на ХАЛ и брза да ги разбуди хибернираните астронаути, а ХАЛ се спротивставува на таквата одлука. Всушност, ХАЛ бил програмиран за да биде целосно посветен на извршувањето на мисијата, а во мигот кога утврдува дека сакаат да го исклучат, тој одлучува да ги отстрани астронаутите (кои не ја знаат вистинската мисија на бродот) и самиот да ја доврши мисијата. Затоа, ХАЛ намерно ја отвора вратата на бродот, кој ја губи атмосферата и така хибернираните астронаути веднаш умираат. Боумен едвај успева да се спаси, а потоа го исклучува ХАЛ, ја поправа антената и испраќа извештај до Земјата за случувањата на бродот. Дури тогаш, контролата на летот му кажува за пронајдениот монолит МНТ - 1 и му ја откриваат вистинската мисија - да се испита дали има траги од друга цивилизација на Јапет, еден од сателитите на Сатурн.
Петти дел: Сатурновите месечини
Петтиот дел се состои од следниве глави:
Со големи напори, Боумен го оспособува бродот за нормално функционирање. На патот кон Сатурн, тој размислува за можноста од постоење на други интелигентни суштества во вселената, а за да не западне во лошо расположение, интензивно слуша музика. Конечно, тој влегува во орбитата на Сатурн, а потоа и во орбитата на Јапет и кружи над него. На неговата бела површина во вид на око, тој забележува голем црн предмет во вид на правоаголник, кој е сличен на МНТ - 1. Боумен се спушта кон монолитот, кој тогаш се активира и Боумен забележува дека низ него има голем отвор исполнет со многу ѕвезди. Кога вселенската сонда влегува во отворот, тој се затвора.
Шести дел: Низ капијата на ѕвездите
Шестиот дел се состои од следниве глави:
Сондата на Боумен паѓа низ тунелот и тој здогледува необичен свет во кој не важат законите на просторот и времето за кои знаат луѓето, па тој никако не може да си ги објасни неверојатните призори. Потоа, тој поминува низ огромен отпад од вселенски бродови и се приближува кон површината на џиновско црвено сонце околу кое врти џуџеста бела ѕвезда. Повторно, Боумен присуствува на неверојатни призори на сончевата активност од кои го заштитува некоја непозната сила. Најпосле, тој слетува на некоја рамна површина и влегува во наместен стан, исполнет со мебел, храна, облека итн. Кога го вклучува телевизорот, тој гледа филм и сфаќа дека вонземјаните намерно ја подготвиле собата по угледот на оние на Земјата. Потоа, тој заспива за последен пат и во сонот чувствува дека спомените му се враќаат наназад сè до најраното детство, а кога завршува тој процес, на креветот се наоѓа бебе кое ги отвора очите и заплакува. Пред бебето се наоѓа правоаголник и тогаш исчезнуваат сите остатоци од Боумен, а бебето добива нови, необични знаења и способности: пред себе го здогледува Млечниот Пат, а потоа му се отвора целата вселена, а тоа се претвора во дете-ѕвезда и пред себе ја гледа планетата Земја.
Продолжението на романот
Во ноември 1982 година, Кларк го напишал епилогот на романот со наслов „По 2001“ во кој наведува дека, кога го завршил романот, воопшто не планирал да напише негово продолжение. Уште повеќе, според неговите зборови, во текот на следната деценија ја исмејувал и самата помисла на такво нешто, како нешто бесмислено. Меѓутоа, во меѓувреме, тој добивал многу писма од читателите, кои биле љубопитни да дознаат што се случило понатаму. Затоа, како едне вид интелектуална вежба, тој напишал еден нацрт-текст за можното продолжение, и тоа во форма на краток филмски синопсис при што еден примерок му испратил на Стенли Кјубрик, а еден на неговиот агент Скот Мередит. Кјубрик бил воздржан, но Мередит бил воодушевен и почнал да го убедува да ја напише книгата што ќе претставува продолжение на „2001: Вселенска одисеја“. Така настанал романот „2010: Втора одисеја“, а Кларк ја искористил 37. глава од првата книга како премин меѓу двата романа.
Св. Богородица (Лешани)
'''Св. Богородица''' — археолошко наоѓалиште во охридското село Лешани, Општина Дебрца. Претставува црква од средниот век.
Се наоѓа во југозападниот дел од селото. Се работи за темели од црква околу која се простирала некропола. Врз неа е изградена денешната мала еднокорабна црквичка „Успение на Пресвета Богородица“.
Убиски јазик
Убискиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Убискиот, според податоците од 1995 година, го зборувале околу 1.100 луѓе. Јазикот се зборува во регионот на селото Уби во регионот Гера во Чад. Јазикот се пишува на латиница. Нема забележано дијалекти на јазикот. Убискиот има лексичка сличност од 48% со маванскиот. Јазикот се користи и од помал број деца. Општо гледано, луѓето почнуваат да зборуваат на друг поголем јазик.
Мус
Слаткиот мус најчесто се прави од изматени белки или шлаг, и се додава чоколадо, кафе, карамела, пасирано овошје или разни тревки и зачини, како нане или ванила. Понекогаш во чоколадниот мус, се додаваат и жолчки кои се мешаат во претходно стопено чоколадо за да се добие помоќен вкус на финалниот производ. Мусот, се сервира како ладен десерт, а може да се користи и како фил за торта. Понекогаш се зацврснува со желатин.
Солениот мус може да се направи од месо, риба, морски плодови, паштета, сирење или зеленчук.
Беренштајн
Беренштајн (Bärenstein) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија.
355 п.н.е.
355 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 355. година пред новата ера, 355. од првиот милениум п.н.е., 55. од 4 век п.н.е. и шеста од 350-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5153 и 5154 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4395 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3405 и 3406 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 398.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 355 година се протега во 2281 и 2282, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2341 и 2342 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 188. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1006 и 1005 исламска година пред хиџра.
Ќопрулу Фазил Ахмед-паша
Ќопрулу Фазил Ахмед-паша (роден во -  во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 31 октомври 1661 до 3 ноември 1676 година.
Тој бил член на познатото албанско семејство Ќопруловци. Во периодот од 1661 до 1676 година бил голем везир наследувајќи го неговиот татко. Тој бил наречен Фазил што во превод значи мудар, главно поради намалување на даноците и промовирање на образованието. Од друга страна бил брутално вовлечен во војна со Австрија (1663-1664). На почетокот на јули 1664 година успеал да го сруши Зринскиот замок во денешна Хрватска по едномесечна опсада. Иако бил поразен во Битката кај Сентготард, сепак ја добил можноста од проширување на териториите според договорот од Вашвар каде Трансилванија била призната од Австрија како османлиска територија и монархијата исто така се задолжила да плати репарација на Османлиите. По потпишувањето на договорот силите биле свртени кон Крит каде била опседната Кандија во 1669 година. Во негово време биле потпишани и договорите од Бучач во 1672 и Зуравно во 1676 година.
Џамија
Везирот е нарачател на единствената џамија во Велес, наречена Фазил Ахмет-пашина џамија. Според преданието, тој наредил џамијата да се изгради од црн камен до гробот на неговата почината ќерка, поради што таа го носи името „Црна џамија“.
Тимотеј I Цариградски
Тимотеј I Цариградски (починал 517) — христијански свештеник кој бил назначен за Цариградски патријарх од страна на византискиот цар Анастасиј I во 511 година.
Првично занимање
Тимотеј бил христијански свештеник и заштитник на светите реликвии во црквата. За негова заслуга се сметаат две нови литургиски новини, молитвите за време на Велики петок во црквата на девицата и рециталот на симболот на верата при секоја служба, иако заслугата за рециталот исто така се смета за заслуга на Петар Валавничарот. Британскиот историчар Ф. Х. Блекбурн Даниел сметал дека станува збор за човек со лош карактер, бидејќи Тимотеј наводно ги прифатил нехалкедиониските доктрини како дел од амбиција а не од убедување.
Цариградски патријарх
Тој испратил циркуларни писма до сите епископи, од кој побарал да потпишат документ за смена на Македониј. Некои го сториле тоа, додека други ги го потпишале писмото но не се залагале за смената а некои не го поддржале воопшто. Одредени нехалкедионисти, како што е на пример Јован Никиотски, Патријарх Александриски, чие име било вметнато во диптисите, првично астанал зад него, поради, иако тој го прифатил Хенотиконот, тој не ги отфрлил указите на четвртиот вселенски собор, и од истата причиина истото го сториле и Флавијан II Антиохиски и Илија Ерусалимски.
Тимотеј бил назначен за цариградски патријарх од страна на Анастасиј I во 511 година, ден по смената на Македониј.
Кога Севир Антиохиски станал Патријарх Антиохиски, тој организирал синод кој ја осудил оваа одлука, по што Север почнал да соработува со него. Тимотеј ги испратил указите од неговиот синод во Ерусалим, каде Илија одбил да ги прими. Поради ова Тимотеј се обратил до Анастасиј од кого побарал да се смени ерусалимскиот патријарх. Тој исто така ургирал ксј цар да се гонат и свештениците, монасите и сите оние кои биле лојални на Македони, многу од нив биле протерани во оазата во Тибаида. Неговите пратеници во Александрија анатемизирани од нивната одлука да не го приватат четвртиот вселенски собор. Само по една година од стапувањето на функцијата Тимотеј наредил да се рецитира Трисветата песна заедно со „Кој беше распнат за нас“, што довело до немири во двете цркви, во кои многумина го загубиле својот живот во периодот меѓу 4 и 5 ноември, како и крвавиот бунт кој следел во наредниот ден што скоро довело до смена на царот Анастасија.
Тимотеј починал на 5 април 517 година.
Агенција за разузнавање
Агенција за разузнавање (АР) — е посебен орган на државната управа, која согласно Законот за АР е разузнавачка служба овластена за собирање, анализа и обработка на разузнавачки информации коишто се значајни за безбедноста, одбраната, политичките, економските и други интереси на Македонија.
Историјат
Агенцијата за разузнавање е основана како посебен орган на државната управа со Законот за Агенцијата за разузнавање од 1995 година. Прв директор на Агенцијата за разузнавање е Владо Поповски, кој ја извршувал должноста до 1999 година.
Задачи и надлежности
Собира податоци и информации од значење за безбедноста и одбраната на Македонија и стопанските, политичките и други интереси на државата.
Врши анализи и истражувања на податоците и информациите и задолжително го известува Претседателот на Македонија, Владата на Македонија и други државни органи за прашања од значење од нивниот делокруг.
Соработува со државни органи за прашања од заеднички интерес. Во остварувањето на меѓусебна соработка, Агенцијата и државните органи се должни заемно да си достават податоци, известувања, информации и да ги координираат акциите од надлежност на Агенцијата.
Кара Ибрахим-паша
Кара Ибрахим-паша (роден во -  во Родос) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 25 декември 1683 до 18 ноември 1685 година. Исто така бил и уоравител на Египет во периодот од 1669 до 1673.
Монпелје
Монпелје (фр. Montpellier, окс. Montpelhièr) — град во јужна Франција. Тој е главен град на регионот Лангдок-Русијон и е сместен во департманот Еро.
Населението во градот брои 251.392, а во поширокото градско подрачје — преку 600.000 жители (2006).
Мубиски јазик
Мубискиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Според пописот од 1993 година, јазикот го зборувале 35.300 луѓе. Јазикот се зборува во 135 села во областа Мангалме во регионот Бата во Чад. За јазикот нема забележано дијалекти. Мубискиот има лексичка сличност од 71% со зиренкелскиот и 35% со дангалеатскиот. Јазикот се користи во сите сфери на секојдневието, а луѓето знаат и арапски. Јазикот не е пишан.
Бранко Младеновиќ
Бранко Младеновиќ (умрел пред март 1365) бил севастократор од средината на XIV век, кој управувал со Охрид за време на Српското царство.
Биографија
Негов татко бил властелинот Младен, кој се споменува со титулите жупан и војвода за време на кралевите Милутин (1282—1321) и Стефан Дечански (1322—1331). Тој се споменува во 1323 година како управник на Требиње и Драчевица, а се смета дека неговото семејство најверојатно потекнува од Захумље.
Душан Силниот (крал 1331—1346, цар 1346—1355) го поставил Бранко Младеновиќ за управник на Охрид и му доделил титула севастократор, но не е познато кога се случило тоа, иако е извесно дека титулата ја добил после прогласувањето на Српсокото царство на 16 април 1346 во Скопје. Високата титула севастократор веројатно значи дека Бранко на некој начин бил роднински поврзан со царското семејство, бидејќи истата титула била доделена и на Дејан, кој бил оженет со душановата сестра Теодора. После душановата смрт, за време на распадот на Српското царство, го поддржувал неговиот син и наследник Уроша (1355—1371).
Бранко Младеновиќ умрел пред март 1365. године, а неговите синови Гргур и Вук од Охрид се повлекле на семејниот посед, во близина на Борач на Косово.
Тројкрсти
Тројкрсти — село во Општина Прилеп, во областа Пелагонија, во околината на градот Прилеп. Притеснето со коритото на Црна Река на југ и возвишението Бедем од север. Се наоѓа на железничката пруга, стигнувајќи до Скопје.
Историја
Според народната традиција, денешното село Тројкрсти настанало кон крајот на XVIII век. Тогаш овде се населиле три христијански семејства, од кои потекнуваат денешните родови: Ржанковци, Ѓоревци и Ѓелдимовци. Останатите родови се населиле во текот на XIX и XX век. За време на турското ропство Тројкрсти било рајатско село. Жителите обработувале малку земја на возвишението Бедем, а земјата десно од Црна Река била блато. Кон крајот на XIX век некој ага од селото Чепигово по рамното земјиште отворил канал и блатото се исушило. Оттогаш жителите започнале да обработуваат земја и од десната страна на Црна Река. Од 1900 година две албански семејства од Пресил во Тројкрсти купиле малку земја со намера тука да основаат чифлици, меѓутоа со крајот на турското ропство во 1912 година не успеале во тоа.
Во век, Тројкрсти било село во Прилепската каза на Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Тројкрсти живееле 150 жители, сите Македонци. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 112 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Тројкрсти, според намалувањето на бројот на населението, преминало од средно во мало село. Така, во 1961 година броело 268 жители, а во 1994 година 97 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Тројкрсти живееле 81 жител, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 39 жители, од кои 36 Македонци, 1 Србин и 2 лица без податоци.
Родови
Тројкрсти е македонско православно село.
Според истражувањата од 1955 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1504 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 54 гласачи.
Иселеништво
Постари иселеници има во Врбјани (Србиновци), Крушеани (Турникаповци), Дупјачани (Тошевци). Родот Ѓелдиновци целосно се иселил во Прилеп. Некаде се иселиле и Чкоревци.
NGC 3775
NGC 3775 — леќеста галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3775 се споменува и како MCG -2-30-12.
Откривање
Објектот е откриен на 1880 година од страна на Ендрју Ејнсли Комон, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 36 см.