cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Маркос Рохо
Естудијантес ЛП
Рохо пораснал во Ла Плата, Аргентина, и му се приклучил на локалниот клуб Естудијантес ЛП на десетгодишна возраст.
За време на неговиот престој во Естудијантес ЛП, Рохо ја освоил титулата во Копа Либертадорес како и титулата во првата лига на Аргентина. Рохо повеќето натпревари ги одиграл како лев бек и изградил репутација како вешт напаѓач, постигнувајќи го својот прв гол во поразот од 2–1 против ЛДУ Кито во Рекопа Судамерикана 2010.
Спартак Москва
Во декември 2010, Рохо потпишал петгодишен договор со Спартак Москва. За неговите услуги покрај Спартак Москва биле заинтересирани и ЦСКА Москва, ПСВ Ајндховен, Палермо, Бенфика и Валенсија. Тој не успеал да се снајде во Москва и по една година се разделил со клубот.
Спортинг Лисабон
Во јули 2012, Рохо се преселил од Спартак Москва во Спортинг Лисабон за 3,5 милиони фунти потпишувајќи четиригодишен договор. За клубот од Лисабон, Рохо одиграл вкупно 49 натпревари и постигнал 5 гола.
На 13 август 2014, било објавено дека Рохо бил казнет од клубот поради тоа што одбил да тренира откако било одбиено неговото барање да се пресели во Манчестер Јунајтед за 16 милиони фунти. На 19 август 2014, од Спортинг Лисабон и од Манчестер Јунајтед било потврдено дека Рохо ќе се пресели на Олд Трафорд за сума од 20 милиони евра (16 милиони фунти). Договорот бил предмет на медицинските и личните услови.
Репрезентативна кариера
Од 2011, Рохо е дел од сениорскиот тим на Аргентина. Својот прв натпревар во аргентинскиот дрес Рохо го одиграл на 9 февруари 2011 во пријателскиот натпревар против Португалија. Тој бил дел од составот на Аргентина на Копа Америка 2011 и на квалификациите за Светското првенство 2014.
Во јуни 2014, Рохо бил именуван во Аргентинскиот состав за Светското првенство 2014. Својот прв настап на светските првенства Рохо го забележал на натпреварот против Босна и Херцеговина на Маракана, натпревар кој Аргентина го добила со 2–1. Во последниот натпревар од групната фаза, Рохо го постигнал својот прв репрезентативен гол во победата од 3–2 против Нигерија. Аргентина стигнала до финалето на првенството во кое загубила од Германија, а Рохо бил единствениот аргентинец кој бил именуван во идеалниот тим на првенството
Монголски гербил
Монголскиот гербил (Meriones unguiculatus) ― мал глодач кој припаѓа на потсемејството гербили. Големината на телото е типично 110-135 мм, со опашка 95-120 мм и телесна тежина 60-130 г, чии возрасни мажјаци се поголеми од женките. Животното се користи во науката и се чува како милениче со мало живеалиште. Нивната употреба во науката датира од втората половина на 19 век, но тие започнале да се чуваат како домашни миленици во англогласниот свет по 1954 година, кога биле донесени во Соединетите Држави. Сепак, нивната употреба во научните истражувања не била прекината.
Живеалиште
Монголските гербили живеат во пасиштата, грмушките и пустините, вклучително и полупустините и степите во Кина, Монголија и Русија.
Полето
Полето — село во Општина Делчево, во областа Пијанец, во околината на градот Делчево.
Монголски гербил
Живеалиште
Почвата на степите е песочна и е покриена со треви, билки и грмушки. Степите имаат ладни, суви зими и топли лета. Температурата може да достигне до 50 C, но просечната температура за поголемиот дел од годината е околу 20 целзиусови степени.
Полето
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Делчево, на неколку километри од Делчево и припаѓа на неговата рурбална зона.
Стопанство
За селото не се води катастарска евиденција, па затоа не може да се прикаже структурата на неговото земјоделско земјиште.
Монголски гербил
Живеалиште
Група живее во средишна дупка со 10-20 излези. Можеби постојат некои подлабоки дупки со само еден до три излези на нивната територија. Овие подлабоки дупки се користат за бегство од грабливци кога се премногу далеку од средишната дупка. Дупката на групата често се меѓуповрзува со други групи.
Историја
Првото познато споменување на гербилите се случило во 1866 година, од страна на отец Арман Давид, кој испратил „жолти стаорци“ до Францускиот национален природонаучен музеј во Париз, од северна Кина. Тие биле именувани за Gerbillus unguiculatus од страна на научникот Алфонс Милн-Едвардс во 1867 година.
Полето
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 198 жители, од кои 192 Македонци, 2 Албанци, 1 останат и 3 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во составот на Општина Делчево од 1950 година.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0595 според Државната изборна комисија.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 106 гласачи.
Монголски гербил
Историја
Постои позната заблуда за значењето на ова научно име, која се појавува и во печатени дела и на мрежните страници, поради родот Meriones кои го споделуваат името со грчкиот воин Мерион во „Илијада“ на Хомер; сепак, преводите како „канџест воин“ не се точни. Родот бил именуван од Јохан Карл Вилхелм Илигер во 1811 година, што произлегува од грчкиот збор мирос (μηρος: бедрена коска). Во комбинација со „unguiculate“, што значи да се има канџи или нокти на латински јазик, името може лабаво да се преведе како „канџест/ноктест бедреник“.
Гербилите станале познати миленичиња во англогласниот свет по 1954 година, кога 20 мажјаци и 26 женки биле донесени во САД од источна Монголија на научно тестирање. Скоро сите миленичиња гербили денес потекнуваат од нив. Гербилите биле доведени во Обединетото Кралство во 1964 година од САД.
Во науката
Гербилите имаат долга историја на употреба во научните истражувања, иако во денешно време тие ретко се користат. На пример, во Обединетото Кралство во 2017 година, само околу 300 монголски гербили биле користени во опитни постапки, во споредба со над 2 милиони глувци.
Однесување
Гербилите се општествени животни и живеат во групи во дивината. Тие се потпираат на нивното чувство за мирис за да ги идентификуваат другите членови на нивниот клан, па затоа е важно да се користи она што вообичаено се нарекува „метод на разделен резервоар“ (или раздвојување) кога се воведуваат гербили од одделни легло. Познато е дека гербилите напаѓаат и често ги убиваат оние кои носат непознат мирис.
Зика (вирус)
Зика — член на вирусното семејство Flaviviridae и родот Flavivirus, кој го пренесуваат комарците од родот Aedes, кои се активни дење, како што се A. aegypti и A. albopictus. Името му доаѓа од шумата Зика во Уганда, каде што вирусот за првпат бил изолиран во 1947.
Инфекцијата, позната како зика треска, често не предизвикува симптоми или само лесни симптоми, слични на блага форма на денга треска.
Ричард Паверс
Истражувачка дејност
Ричард Паверс работи на истражување и реконструирање на друштвени танци од сите делови од светот, но пред сè од западната полутопка. Тој преку пишани извори дознава за танците во периодот од ренесансата, па наваму и пробува да ги оживее преку кореографии за професионални танцови групи и аматери. Паверс во 1981 год. ја основа академијата за стари танци „Летечки облак,“ со кои месечно организира балови од викторијанскиот и рагтајм периодот. Добитник е на бројни признанија, меѓу кои и наградата „Пост-Корбет“ која е најзначајното признание на градот Синсинати за еден уметник.
Неговата дејност се раширува и до кореографии за филмски продукции во САД.
Наставна дејност
Паверс од 1992 год. е инструктор по танц на универзитетот „Стенфорд,“ каде предава повеќе предмети за друштвен танц. Овие предмети се едни од најпопуларните на универзитетот. Во 1990-тите, Паверс бил и шеф на катедрата за танц во одделот за театарски и настапни уметности. За неговата посветеност кон образованието, Паверс е добитник на наградата „Лојд В. Динкелспил.“
Работилниците на Паверс се популарни меѓу танцовите здруженија во Европа, Азија и Америка. Тој редовно предава во САД, Русија, Франција и Јапонија, а има организирано и семинари и собири во Велика Британија, Данска, Италија, Канада, Шпанија итн.
Приватен живот
Ричард Паверс има дипломирано машинско инженерство на универзитетот „Пердју“ во Индијана, САД. Тој се има стекнато со магистерско звање на универзитетот „Стенфорд“ во 1970 год. Долги години работи како иноватор и држи повеќе патенти, вклучувајќи го и патентот за модерниот поставувач на тампони.
Оженет е со Трејси Паверс и живее во околината на Санфранцискиот Залив, Калифорнија, САД.
Вернерборг
Вернеборг е локалитет и седиште на општина Вернеборг, округот Вестра Јеталанд, Шведска со 23.882 жители. До 1997 година бил главен град на округот Елвсборг, кој бил распуштен во 1998 година. Од 1999 година, Вернеборг е седиште на регионалниот парламент на округот Вестра Јеталанд. Градот се наоѓа на јужниот брег на езерото Венерн, близу до местото каде што реката Гата Алв го напушта езерото.
Историја
Во Брим на јужниот крај на Васботен (најужниот дел на Венерн), јужно од модерниот Вернеборг, до крајот на средновековниот период бил основан пазар. Населбата се развила со асфалтирани улици наредени со куќи и фарми и и биле доделени градски привилегии во 1580 година. Местото, сепак, станало несоодветно со претовар на стоки поради валкањето на пристаништето и било тешко да се заштити. Како резултат на тоа, во 1644 година, градот бил преместен 3½ километри северно до Хувуднесет, и бил основан новиот град Вернеборг, и покрај неподготвеноста на неговите жители.
Околу 1800 година, Вернеборг имал население од 1.500 жители. Вернеборг бил точка во која товарот бил претоваран од езерските бродови до под водопадите Тролхатан (и обратно), каде што бродовите можеле непречено да продолжат до Гетеборг и пошироко. Во 1778 година, каналот на кралот Карл бил отворен помеѓу Вернеборг и Тролхатан, скратувајќи го копнениот транспорт, а во 1800 година, новиот канал Тролхате и неговите канали им овозможиле на бродовите да се движат помеѓу Венерн и морето. Водениот пат помеѓу Вернеборг и Гетеборг овозможил важноста на градот да расте понатаму. Во 1834 година изгореле повеќето дрвени куќи во градот.
Клима
Вернеборг има студена океанска клима. Исто така, има релативно влажна клима за престој во Шведска, со просечни врнежи од 709.1 милиметри помеѓу 1961 и 1990 година. Во почетокот на 21 век, врнежите дополнително се зголемиле. Разликите меѓу летата и зимите се помали отколку во многу други области во внатрешноста на Шведска, што е умерена поради неговата близина до Категат и езерото Венерн. И покрај тоа, климата е прилично континентална со оглед на нејзината класификација како морска. Локацијата на брегот на езерото Венерн влијае на климата со нешто повеќе дожд и ветер, и одреден потенцијал за снег во текот на зимата.
Економија
Занаетчиството, трговијата, превозот и неговиот поранешен статус како окружно седиште на округот Алвсборгс имаат корист од развојот на Вернеборг. Уште од 1600-тите, жителите на градот се состоеле од динамична мешавина на администратори, стопанственци, занаетчии и квалификувани занаетчии. Денес општината се одликува со повеќе високотехнолошки инженерски компании, ИТ и електроника, образование и квалификувана услуга. Јавната администрација сè уште игра важна улога.
Образование
Вернеборг има неколку училишта, вклучувајќи ги Торпасколан, Тернансколан, Венерсколан, Гимназијата Биргер Шеберг, Гимназијата Фрида, како и независното училиште Фридасколан.
Спорт
Бенди клубот ИФК Венерсборг игра во највисоката лига Елитсериен, а Бласутс БК обично игра во второлигашот Алсвенскан. Арена Вернеборг е затворена арена за бенди. Арената Венерсборг предизвикала голема врева, поради тоа што го надминала буџетот, а крајната цена на арената била 300.000.000 шведски круни и повеќе.
Области
Вернеборг е направена од неколку мали и големи области: Онсјо, Маридал, Бласут, Варгон, Лилеског, Корсеберг, Торпа, Нордстан, Рестад и Окснеред.
Политика
На 22 ноември 2010 година, градоначалникот на Вернеборг, Ларс-Горан Љунгрен (социјалдемократ), поднел оставка по двата скандали на Арената Вернеборг, чии трошоци значително го надминале првичниот буџет, и договорот Топфрис, кој бил испитан од Економската комисија на Европската унија. Љунгрен поминал 30 години во Градскиот совет на Вернеборг и три и пол години како градоначалник. Него во 2011 година го наследил конзервативниот политичар Гунар Лидел. Градоначалничка од изборите во 2014 година е Мари Далин, социјалдемократ.
Значајни жители
Поетот Биргер Шеберг (1885–1929) е роден во Венерсборг. Тој напишал со благодарност за Вернеборг, особено во Фридас бок (1922), каде што се наоѓа споредбата „Вернеборг – малиот Париз“. Паркот во северниот дел на Венерборг, Хорор паркот, нуди живописен поглед на езерото Венерн, а во него стои и оваа статуа на споменатиот Рагнар.
Бендот Џунип вклучувајќи го Хозе Гонзалез делумно е и формиран во Вернеборг.
Шведската пејачка Агнес Карлсон е родена во Вернеборг.
Панк рок бендот Дивижн на Лора Ли е од Вернеборг.
Добитникот на Греми Хип Хоп продуцентот Томи Блек е роден во Вернеборг.
Црвен Пајак (маглина)
Црвен Пајак (NGC 6537) — планетарна маглина во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јули 1882 година од страна на Едвард Чарлс Пикеринг, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, Црвен Пајак е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m. Црвен Пајак има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,17'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 5 м 13 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 50' 32"".
Други поделби
Проучување на Црвен Пајак е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 339; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6259. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1106.
Рока Сан Феличе
Рока Сан Феличе — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 мај 2018 година било 843 жители.
Список на државни водачи во 1893 година
Ова е список на државни водачи во 893 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Македонско радио Сат
Македонско Радио Сат (познато како Радио Македонија) — радио станица на Македонската радио-телевизија. Радиото се емитува преку среднобрановиот предавател Овче Поле помеѓу 19 и 5 часот секоја вечер на честота од 810 kHz. Исто така, програмата е достапна преку сателит и на мрежното место на МРТ.
Надворешни врски
Слушај online
Алберт Волпе
Алберт Волпе ― измислен лик кој се појавува во филмот Кум Дел III од 1990 година. Тој е претставен од Кармине Кариди, кој бил претставуван од Кармине Розато во Кум II (1974). Волпе е шеф на Чикашката филијала во 1970-тите.
Кум III
Алберт Волпе е еден од дарителите во Комисијата. Познато е дека е човек со око за големите бизниси и е еден од многуте што се обиделе да заработат богатство со инвестирање во казината на Мајкл Корлеоне. Мајкл свикува состанок на Комисијата во хотел во Атлантик Сити и ја ликвидира својата коцкарска империја, правејќи ги неговите партнери, вклучувајќи го и Волпе, мултимилионери.
Сепак, успехот на Волпе е краткотраен. Неколку моменти откако Мајкл ја најавува продажбата, еден од атентаторите кои работат за предавничкиот капорежим на семејството Корлеоне, Џои Заса отвораат оган во хотелот, убивајќи ги сите внатре освен Мајкл и неговиот внук Винсент Корлеоне. Волпе е застрелан откако ќе го заглави својот „среќен капут“ на вратата.
Телингштет (амт)
Црковна парохиска општина Телингштет (Kirchspielslandgemeinde Tellingstedt) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште било во Телингштет. Во јануари 2008 година била споена со општинските заедници Црковната парохиска општина Хенштет и Црковната парохиска општина Лунден за да ја создадат општинската заедница Црковната парохиска општина Ајдер. Црковната парохиска општина Телингштет се состоела од следниве општини:
Селиште (Кленоец)
Селиште — археолошко наоѓалиште во кичевското село Кленоец. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на околу 500 метри источно од селото, на мала височинка со стрмни падини, каде е изградена црква посветена на св. Богородица. Црквата е подигната врз темели од стара црква околу која имало гробови градени од камени плочи.
Рокабасчерана
Рокабасчерана — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 мај 2018 година било 2,352 жители.
Хуан Мануел Гарате
Хуан Мануел Гарате Сепа (Juan Manuel Gárate Cepa; р. во Ирун) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој возел професионално од 200 до 2014 година. Се сметал за специјалист за искачување и негови најголеми достигнувања се на Џиро д’Италија, каде завршил четврти во генералниот пласман во 2002, петти во 2005 и победник на планинскиот пласман и седмо место во генералниот пласман на Џиро д’Италија 2006. Исто така го освоил шпанското национално друмско првенство во 2005 и завршил прв на Мон Венту на претпоследната етапа на Тур де Франс 2009.
Распоред на резултатите на Гранд Тур
СО = се откажал
Градиште (Пештани)
Градиште — археолошко наоѓалиште во охридското село Пештани. Претставува каструм (утврден логор) од римско време.
Се наоѓа на мал полуостров на Охридското Езеро, на 2,5 км југозападно од селото. Денес тука делумно е распослан современиот автокамп „Градиште“, а во непосредна близина под возвишението е реконструираната наколна населба Залив на Коските.
По површината на зарамнетото плато од најнискиот врв, особено на југоисточната страна, се забележуваат основите на темели од одбранбениот бедем, граден од кршен камен и варов малтер, кои денес се реконструирани, вкучувајќи ја влезната порта.
Ширината на ѕидовите изнесува 1,80 м. Во внатрешноста на тврдината се гледаат остатоци од кули и помали градби, фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Географија на Бурунди
Бурунди се наоѓа во центарот на Африка, источно од Демократска Република Конго, на координатити -3.5°N, 30°W.
Клима
Бурунди има тропска клима во висорамнини, со значителен дневен температурен опсег во многу области. Температурата исто така значително варира од еден до друг регион, главно како резултат на разликите во надморската височина. Централното плато има пријатно студено време, со просечна температура од 20 °C. Областа околу езерото Тангањика е потопла, во просек 23 °C ; највисоките планински области се постудени, во просек 16 °C. Просечната годишна температура на Бујумбура е 23 °C. Дождот е неправилен, најмногу има на северозапад. Сушните сезони се разликуваат во должина, а понекогаш има и долги периоди на суша. Сепак, може да се разликуваат четири сезони: долгата сува сезона (јуни - август), кратката влажна сезона (септември - ноември), кратката сува сезона (декември - јануари) и долгата влажна сезона (февруари - мај). Поголемиот дел од Бурунди прима помеѓу 1,300 и 1,600 милимитри од врнежи од дожд годишно. Рамнината Ружизи и североистокот примаат помеѓу 750 и 1.000 милимитри.
Терен
Теренот на Бурунди е ридски и планински, паѓа на платото на исток. Јужните и источните рамнини се категоризирани од Светскиот фонд за диви животни како дел од екорегионот во централните замбезиски миомбо шуми.
Најниска точка во државата е во Езерото Тангањика, во 772 m, со највисока точка да биде на Планината Хеха, во њ,684 метри. Природните опасности во Бурунди се од поплави и лизгање на земјиштето.
Природни ресурси
Бурунди има резерви на: никел, ураниум, ретки оксиди, тресет, кобалт, бакар, платина (уште не се експлоатирани), ванадиум, ниобиум, тантал, злато, калај, волфрам, каолин, и варовник. Исто така постои и обработлива земја и потенцијалот за хидро енергија. Бурунди има 214,3 км2 на земјиште кое го наводнуваат. Табелата подолу ја прикашува употребата на земјиштето во Бурунди.
Тековни прашања
Ерозијата на почвата е проблем за Бурунди и е резултат на прекумерното пасење и проширувањето на земјоделството во маргинални земји. Други прашања вклучуваат: уништување на шумите, поради неконтролирано сечење дрвја за гориво; а загубата на живеалиштата се заканува на популациите на дивиот свет.
Меѓународни договори
Бурунди е страна на следниве меѓународни договори кои се однесуваат на животната средина: Биоразновидност, климатски промени, опустинување, загрозени видови, опасни отпадоци и заштита на озонската обвивка. Следното е потпишано, но сè уште не е ратификувано од Бурунди: Закон за забрана и забрана за јадрени тестови.
Екстремни точки
Ова е список на екстремните точки на Бурунди, точките што се подалеку од север, југ, исток или запад од која било друга локација.
Бакла
Бакла (Vicia faba) – градинарско растение со бели цветови и плод од зрна покрупни од грав. Таа е едногодишно растение од фамилијата бобови (Fabaceae), со крупно семе кое се користи во исхраната како и гравот. Позната е и како фава грав.
Опис
Баклата е едногодишно растение со неразгранети, шупливи, четвртести исправени стебла, висока до 1 м. Листовите се меснати, синкавозелени со лисната дршка која продолжува во зашилен врв на кој има 2–3 пара седечки јајчести ливчиња. Залисците се крупни и срцести. Соцветијата се состојат од 2 до 4 крупни пеперужести бели и миризливи цвета. Мешунките во почетокот се исправени, а подоцна висечки. Попречниот пресек им е кружен, долги се од 8 до 12 см и околу 1–2 см широки. Младите се зелени и зелјести, а зрелите темномрки, кожести. Внатре мешунката е преградена со попречни ѕидови, содржи 2–5 грашести семки големи до 3 см.
Употреба
Баклата се користи како зеленчук. Во исхраната се користат млади мешунки или семе, богати со хранливи материи. 100 грама зрело сирово семе содржи 25 грама белковини, јаглехидрати, влакна и минерали.
Историја
Оваа мешунка била одгледувана уште во доцниот неолит, веројатно прво во Алжир или во југозападна Азија, подоцна, во железното врем веќе била раширена ширум Европа. Баклата била една од најважните намирници на средоземните цивилизации, особено кај Старите Грци и Римјани. Пред гравот да биде донесен од Америка во Европа, (пред XVI, XVII век) вариваta (слични на оние кои денес се прават од грав), биле подготвувани од бакла. Денес баклата најмногу се одгледува во Кина и Етиопија.
Здравствен аспект
Поленот и сировото семе од бакла содржат алкалоиди (вицин) кои може да предизвикаат хемолитичка анемија кај лицата кои имаат наследно нарушување на метаболизмот на еритроцита – недостаток на ензимот глукозо - 6 фосфат дехидрогеназ. Оваа состојба е позната како фавизам и често се јавува во подрачја зафатени од маларија. Хемолизата на еритроцити индуцирани од фавизам делува неповолно на развојот на предизвикувачот на маларија Plasmodium falcipacrum, па во извесна смисла претставува заштита од оваа болест.
Баклата е богата со аминокиселина Л-доп, која е претходник на допаминот, па им се препорачува на оболените од Паркинсоновата болест, бидејќи нивниот организам слабо произведува допамин.
Ротонди
Ротонди — општина во покраината Авелино од регионот Кампанија, Италија. Населението на 31 октомври 2021 година било 3,442 жители.
Садула Дураку
Садула Дураку ( во, Кумановско) — македонски политичар од албанска етничка припадност. Дипломирал на машинскиот факултет при универзитетот во Приштина во 1990 година. На функцијата министер за земјоделство, шумарство и водостопанство доаѓа од царинската управа каде ја вршел функцијата заменик-директор.
Од 1997 до 2000 година бил наставник во техничкото училиште „Наце Буѓони“ во Куманово, а во периодот од 2000 до 2002 година е виш царински соработник во царинската управа. Бил градоначалник на општина Липково во периодот 2009–2017. Во 2017 бил назначен за министер за животна средина и просторно планирање.
Дураку бил учесник во воениот конфликт од 2001. Тој во летото 2001 со уште двајца припадници на ОНА го завртел вентилот за довод на вода од Липковското Езеро по што населените места од кумановскиот крај немале вода неколку седмици. Поради тој случај го добил прекарот „Командант Вентили“, а за настанот бил отворен и судскиот предмет „Липковска брана“.
Албин Бруновски
Албин Бруновски (Albín Brunovský), (, - , ) — словачки сликар и графичар, претставник на имагинативниот реализам. Работел како педагог на Високата школа за ликовни уметности во Братислава.
Образование и значење
Бруновски студирал на Високата школа за ликовна уметност кај Винсент Хложњик. Оваа школа била позната по високата уметничка и техничка подготовка во графичката уметност и нејзината хуманистичка перспектива. На основачот како и на многу од неговите студенти, големиот циклус на Гоја „Ужасите на војната“ им служел како модел.
Како со време еволуирале разните техники кои ги владеел, така еволуирала и неговата уметничка визија. Кога бил млад, Бруновски покажувал надреалистички тенденции, дефинирани како тенденција кон индивидуализам и апсурдност и непроверена игра на потсвесното. Подоцна неговото дело станало покритично кон Човекот во однос на самиот и општеството.
Спаѓал во најзначајните словачки графичари и илустратори на крајот на XX век. Во своето дело ја развива поетиката на имагинативниот реализам и своето дело понекогаш го обележува со иронија. Слика на дрво со минијатуристичка техника и често користи акватинта. Илустрирал книги за возрасни и деца.
Животопис
Бруновски бил професор на Високата школа за ликовна уметност во Братислава каде ја водел катедрата за применета уметност и книжевна графика, а од 1989 година станал и нејзин декан. Во 1990 година се повлекол од академијата и бил уметнички активен.
Одлики на неговото дело
Композициските елементи се изразита симетрија, урамнотеженост и хармонично формирање на елементите и освен присутноста на митолошки битија блиски на античките филозофи и тоа го доведува во врска со антиката. Средновековната уметност и симболиката како и ренесансата, исто така влијаеле на неговото творештво. Ги има виртуозноста на Албрехт Дирер, снагата на Микеланџело Буонароти и сфуматото на Леонардо да Винчи како и апокалиптичните визии на Хиеронимус Бош. Споменувањето на великаните на уметноста се веродостоен доказ за вреднување на творештвото на Албин Бруновски. Во неговите графики се чувствуваат реминисценции на уметностите на разни народи, различни општествени политички уредувања, религиозни определби и разни филозофско-идеолошки концепции.
Капител
Капитол  или  капител (латински:caput), (глава), е дел од столбот (архитектонски елемент). Капител е горниот највисок дел од столбот, најчесто декоративно обработен.
Blues Breakers with Eric Clapton
Blues Breakers е електричен блуз албум од 1966 од Џон Меиал и Ерик Клептон.
Името на бендот „John Mayall & the Bluesbreakers“ кое било користено потекнува од насловот на овој албум. Албумот, исто така, е познат и како The Beano Album поради сликата на обвивката каде што е прикажан Клептон како го чита списанието „The Beano“, Британско комично списание за деца. Во неговата автобиографија, Клептон вели дека го читал ова списание бидејќи за фреме на фотосесијата се чувствувал „некооперативно“.
Позадина
Оригинално, Џон Меиал имал намера неговиот втор албум да биде албум во живо со цел да ги потенцира гитарските сола изведени од Ерик Клептон. Неколку делови биле снимени во „Flamingo Club“ со Џек Брус (со кој подоцна Клептон ќе свири во „Cream“) на бас гитара. Сепак, снимките од концертот биле со лош квалитет и биле избришани.
Снимање
Откако оригиналниот план за албум во живо бил отфрлен, „John Mayall & the Bluesbreakers“ го снимиле Blues Breakers with Eric Clapton во „Decca Studios“, Западен Хемпстед во март 1966. Гитарата која Клептон ја користел за време на снимањето била „Gibson 'sunburst' Les Paul“ од 1960. Оваа гитара, чии податоци на потеклото се сè уште непознати, е позната и како „Beano“ Лес Пол.
Бендот на овој албум ги вклучувал Меиал на пијано, оргули Хамонд, хармоника и поголемиот дел од вокалите, Џон Мекви како басист, Хјуџи Флинт на тапани и Клептон. Како дополнување на тимот во постпродукцијата била додадена трубачка секција со Алан Скидмор, Џон Алмонд и Дерек Хилеј.
Песни и стилови на песни
Поголемиот дел од албумот е искомпониран според блуз стандардите на докажаните артисти како Отис Раш, Фреди Кинг и Роберт Џонсон, како и неколку оригинално искомпонирани од Меиал или Клептон и Меиал. Поголемиот дел од песните ги отсликуваат почетничките години од клептоновото свирење за разлика од „Another Man“, „Ramblin' On My Mind“, „Parchman Farm“ и „What'd I Say“. Исто така, тој пеел на неколку снимки од „Yardbirds'“, „Ramblin' On My Mind“ била прват соло снимка на Клептон каде што бил водечки вокал.
Европска преработена верзија од 1998 на издавачката куќа „Deram“
Ги вклучува сите песни и во моно и во стерео: 1-12 во моно како и погоре, 13-24 како 1-12 погоре, но во стерео.
Американска преработка од 2001 на издавачката куќа „Deram“
Ова издание вклучува две бонус песни: <li>„Lonely Years“ (Меиал) – 3:21</li> <li>„Bernard Jenkins“ (Clapton) – 3:48</li>
40 годишнина во 2006 - „Deluxe Edition“ („Decca“)
<li>„Crawling up a Hill“ (Меиал) – 2:08 <li>„Crocodile Walk“ (Меиал) – 2:23 <li>„Bye Bye Bird“ (Сони Бој Вилјамсон II, Вили Диксон) – 2:49 <li>„I'm Your Witchdoctor“ (Меиал) – 2:11 <li>„Telephone Blues“ (Меиал) – 3:57 <li>„Bernard Jenkins“ (Клептон) – 3:49 <li>„Lonely Years“ (Меиал) – 3:19 <li>„Cheatin' Woman“ (Меиал) – 2:03 <li>„Nowhere To Turn“ (Меиал) – 1:42 <li>„I'm your witchdoctor“ (Меиал) – 2:10 <li>„On Top of The World (стерео микс)“ (Меиал) – 2:34 <li>„Key To Love“ (Меиал) – 2:02 <li>„On Top of The World“ (Меиал) – 2:34 <li>„They Call It Stormy Monday“ (Ти Бон Вокер) – 4:35 <li>„Intro Into Maudie“ (Џон Ли Хукер, Меиал) – 2:27 <li>„It Hurts To Be In Love“ (Диксон, Тумбс) – 3:22 <li>„Have You Ever Loved A Woman“ (Мајлс) – 6:44 <li>„Bye Bye Bird“ (Вилјамсон, Диксон) – 3:51 <li>„Hoochie Coochie Man“ (Диксон) – 3:53 </ol> 25, 26, 28, 29, 30, и 31 се појавуваат како синглови; 39-43 се појавуваат на Primal Solos со Џек Брус на бас гитара; 38 е на Looking Back; останатите се од сесиите во „BBC“
Успеси
Во 2003 албумот бил рангиран на 195-та позиција на листата „500 најдобри албуми на сите времиња“ на магазинот „Rolling Stone“.
Покрај тоа што албумот се смета за еден од највлијателните блуз албуми, во него е вклучена сега-легендарната комбинација на Гибсон Лес Пол гитара поврзана со дисторзиран „Marshall Bluesbreaker“ засилувач.
Список на државни водачи во 107 година
Ова е список на државни водачи во 07 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Коста Дамјанов
Коста Дамјанов е македонски зограф, претставник на Дебарската школа.
Биографија
Роден е во велешкото село Папрадиште и потекнува од големиот зографски род Рензовци. Татко му Дамјан и дедо му Јанкула исто така биле зографи и градители. Работел заедно со браќата Никола, Андреја и Георги, поради што е тешко да се посочи нивната индивидуална работа.
Едно од најпознатите дела на Коста Дамјанов е црквата „Света Троица“ во Врање, започната со градба во 1830 и завршена во 1859 година. Дека Коста Дамјанов бил главен мајстор на црквата се заклучува по натписот во неа „Новиѧ храмъ 1859... 5 день Майсторъ Коста Дамѧнов и руки Емануилъ Исковича Зографа от Велесъ“. Во тоа време неговиот брат Андреја Дамјанов веќе започнал со градба на нишката катедрала „Св. Троица“. Врањската црква има површина од 500 m2 и импресионира со својот величествен, едноставен изглед. Живописот во црквата исто така е дело на Рензовци.
Коста и брат му Никола са автори на црквата „Свети Спас“ во Ораовец, завршена во 1839 година,
Починал во 1869 година во Ораовец.
Кеплер-29
Кеплер-29 — ѕвезда налик на Сонцето во северното соѕвездие Лебед. Сместена е на небесните координати: ректасцензија 19:53:23.598} и деклинација +47°29′28.411″. Со привидна величина од 15,036, оваа ѕвезда е премногу темна за да се види со човеково око. Ѕвездата е сончеволика, и има маса, полупречник и температура како Сонцето. Моментално староста на ѕвездата не е определена поради големото растојание од 2.780 светлосни години (850 парсеци). Од 2016 година не се забележани вонсончеви планети налик на Јупитер со маси од 0,9–1,4 на растојанија од 5 ае.
Иван Миладиновиќ
Иван Миладиновиќ (роден на 14 август 1994 година) е српски фудбалски дефанзивец кој моментално настапува за екипата на ФК Нижни од Новгород како позајмен играч од екипата на ПФЦ Сочи.
Јагодина
Наредната управа на клубот донела одлука за подмладување на тимот, па така Миладиновиќ се вратил во првиот тим на составот од Јагодина. Својот прв професионален натпревар за клубот во сезоната 2015–16 во српската Суперлига, го имал против екипата на Младост од Лучани. Откако соиграчот Вукашин Томиќ го напуштил клубот на почетокот на 2017 година, Миладиновиќ ја завршил сезоната 2014–15 во Првата лига на Србија како капитен на тимот.
Раднички од Ниш
На почетокот на сезоната 2017–18, Миладиновиќ се преселил во српскиот Суперлигаш Раднички од Ниш, потпишувајќи тригодишен професионален договор. Својот прв натпревар со новиот клуб го имал на 9 септември 2017 година во нерешениот натпревар од 1:1 против составот на ОФК Бачка. Неколку дена подоцна, Миладиновиќ го постигнал својот прв гол за екипата на Раднички во победата од 1:0 над клубот на Борац од Чачак. На тој дуел бил избран и за играч на натпреварот.
Сочи
На 27 јули 2021 година, Миладиновиќ се приклучил на рускиот прволигаш ФК Нижни од Новгород и тоа како позајмен играч од екипата на ПФЦ Сочи.
NGC 140
NGC 140 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 140 се споменува и како UGC 311, MCG 5-2-21, CGCG 500-38, IRAS 00287+3031.
Откривање
Телото е откриено на 5 ноември 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 31 м 20,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 30° 47' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на NGC 140 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1916. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 90; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2262. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1244.
Отоманска Бугарија
Историјата на Отоманска Бугарија опфаќа период од речиси 500 години односно од османлиското освојување на малите бугарски царства произлезени од Второто Бугарско Царство во 14 век до ослободувањето на Бугарија во 1878 година по крајот на Руско-турската војна (1877-1878). Бугарските територии во рамките на османлиската административна поделба се наоѓале во Румелија во чиј состав се наоѓале неколку вилаети, секој управуван од еден санџакбег.
Владеење
Слабеењето на Второто Бугарско Царство довело до негово распаѓање на два дела: Трновско царство кое било освоено во 1395 година, и Видинско царство кое паднало по една година. По паѓањето на Бугарија под османлиска власт, населението било под притисок за прифаќање на исламот. Иако новите освојувачи тоа јавно не го барале, во текот на историјата било забележано масовно преминување во исламот во реонот на Родопите. Бугарската црква во 1394 година ја изгубила својата патријаршија и стапила под јурисдикција на Вселенската патријаршија.
Поради незадоволството, народот на неколкупати кревало востание и бунтови но без голем успех. Во 1408 година избувнало востание на Константин и Фружин и истото било задушено дури во 1413 година. Во 16 и 17 век најголеми востанија биле Прво трновско востание (1598), Второ трновско востание (1686), Чипровско востание (1688) итн.
Бугарска преродба
Бугарската преродба претставува будење на бугарската национална свест, борба за бугарска просвета, црква и држава. Историографиjата во Бугарија до средината на XX век како зачетник на идеологиjата на бугарската преродба го смета калуѓерот Паисиj Хилендарски, кој во 1762 година го напишал првиот бугарски преродбенички текст "Историjа словенобугарска". Денешните бугарски историчари тврдат дека преродбата бил долг културно-историски процес, кој започнал во XVIII век, којшто не може да биде зависен само од една историска личност. Друг напор прави рускиот автор Јуриј Венелин, кој во 1829 година објавил книга преку која бугарските Словени ги прогласил за одделен словенски етникум - Бугари. Напорите на Венелин наишле на големо одобрување кај бугарските еминентни преродбенски кругови, кои сакале да бидат признаени на Балканот како одделен етникум. Исто така во Русија тие напори биле поддржувани од рускиот империализам, кој имал намера да создаде голема словенска православна држава со името Бугарија под нејзина контрола, преку која би излегла на Егејско Море и Босфор. Тие интереси неретко биле штетни за самите Бугари, кои Русија ја гледале како еден нов поробувач и некои од големите бугарски успеси како афирмациjата на Бугарската егзархиjа се остварени во борбата против руските интереси, кои ја поддржувале идеjата за единствена и сеопшта православна Цариградска патријаршија.
Еден од најпознатите бугарски револуционери е Васил Левски кој во 1869 развил една револуционерна теориjа, која што била решителен чекор напред за Бугарското ослободително движение. Теориjата гледала на националната ослободителна револуциjа како вооружено востание на сите Бугари во Османлиската империjа. Во 1869 година Левски се зафатил да ги организира локалните револуционерни комитети. Кон средината на 1872 тој веќе успеал да создаде една голема мрежа од комитети во бугарските градови и села, коишто биле потчинети и во постојан контакт со нелегалната бугарска влада во Ловеч. Комитетите купувале оружје, организирале вооружени чети и казнени акции против некои особено зли турски чиновници и бугарски предавници.
Револуционерни организации
Во текот на овој период биле основани неколку револуционерни организации како Добродетелна дружина, Таен централен бугарски комитет, Бугарски револуционерен централен комитет, Бугарско општество, Млада Бугарија и Ѓурѓевски револуционерен комитет.
Тајниот централен бугарски комитет бил формиран по извршениот државен удар во Романија и соборувањерто на кнезот Јован Александар Куза. Новата романската влада побарала поддршка од бугарската емиграција. Како резултат на преговорите помеѓу двете страни, бил постигнат договор за заеднички активности против Османлиското Царство, бил потпишан и "Закон за света коалиција меѓу Романија и Бугарија", а во декември 1866 бил основан Тајниот централен бугарски комитет. За раководител на комитетот бил избран Иван Касабов. Комитетот имал за цел формирање на бугарска држава, а притоа се дозволувало да биде зависна од Високата порта или дел од една поширока конфедерација со соседните народи. Во 1868 година, Комитетот ја прекинал својата работа.
Бугарскиот револуционерен централен комитет (БРЦК) бил основан во 1869 година. Дел од дејци на поранешниот Таен централен бугарски комитет заедно со приврзаниците на револуционерните идеи на Георги Сава Раковски ја основале групата Млада Бугарија. Со поддршка на оваа група во 1868-1869 година Васил Левски ги презел првите две обиколки низ бугарските земји и изградбата на револуционерни комитети во нив. Во октомври 1869 година бил формиран Бугарски револуционерен централен комитет (БРЦК) во Букурешт. Љубен Каравелов бил задолжен да ја создаде првата програма на Комитетот. Во 1870 г. биле создадени два центри: надворешен и внатрешен. Првиот е со седиште во Букурешт со цел да развива револуционерна пропаганда и да ги обедини силите на бугарската емиграција на чело со Љубен Каравелов. Вториот, наречен Бугарски револуционерен централен комитет (БРЦК) за Бугарија или Привременно влада на чело од Васил Левски. Тој ги насочил своите активности во бугарските земји, каде Левски развивил неуморна активност за изградба на основите на внатрешната организација. По смрта на Васил Левски настапил нов период во работата на Комитетот. Биле преземени неколку обиди за возобнова на Внатрешната организација.
Во април 1873 година за заменик на Апостолот е одреден Атанас Узунов, но тој не успева да отствари посебна активност. Во есента, истата година, функциите на Централен комитет за внатрешноста ги презел Трновскиот револуционерен комитет. Преку соработка на Панајот Хитов, бил направен обид за воспоставување на контакт со српската влада, иако за тоа немало согласност на БРЦК во Букурешт. Како резултат на влијанието на Панајот Хитови во Револуционерната организација започнало да се наметнува повторно четническата тактика. Сепак идејата за изградба на Внатрешна организација и општо востание не е напуштена. Во август 1874 година, на иницијатива на Трновскиот и Русенскиот револуционерен комитет, во Букурешт се одржало ново Општо собрание, каде Стефан Стамболов бил избран за наследник на Левски во Бугарија.
Во раководството на самиот комитет во Букурешт заедно со Љубен Каравелов, Кирјак Цанков и други, влегува и Христо Ботев кој станал централна фигура. Функциите на ЦК во Бугарија ги презел Русенскиот револуционерен комитет. По затворање на Генералното собрание, Стефан Стамболов се префрлил Бугарија и стапил во контакт со некои од старите револуционерни комитети. На крајот на декември 1874 година помеѓу членовите на БРЦК настапило сериозно несогласување по прашањето за насоките на идната револуционерна активност, а како резултат на тоа во летото 1875 година Љубен Каравелов бил отстранет од Комитетот. Револуционерната пропаганда му била доделена на Христо Ботев. Била развиена силна дејност за негова подготовка. Од различни причини, тоа избувнало предвреме во есента 1875 година и било ограничено на територијата на Стара Загора, Шумен и Трново, познато како Старозагорско востание. Неговиот неуспех довел до нова криза во Бугарскиот револуционерен централен комитет, а како резултат на тоа Христо Ботев поднел оставка.
Набргу потоа и самиот комитет се распаднал. По распаѓањето и неуспехот на Старозагорското востание предизвикал разочарување меѓу дел од бугарската емиграција, но ситуацијата на Балканот продолжила да биде погодна за вооружени акции против Високата порта. Имајќи ги предвид сериозните политички проблеми на Османлиското Царство и продлабочувањето на Источната криза, некои од членовите на самораспуштениот Бугарски револуционерен централен комитет одлучиле да пристапат кон подготовка на ново востание во Бугарија. За таа цел тие ја изградиле во Ѓурѓевската политичка организација, во бугарската историографија позната како Ѓурѓевски револуционерен комитет. Состаноците на Ѓурѓевскиот револуционерен комитет почнале околу 11-12 ноември 1875 година и продолжиле до 25 декември. Меѓу неговите учесници се издвојувале Стефан Стамболов, Панајот Волов, Стојан Заимов, Никола Обретенов, Георги Бенковски, Иларион Драгостинов. Раководството било во рацете на Стамболов, а Заимов ја извршувал функцијата секретар. Сите ѓурѓевски дејци биле едногласни по прашањето дека во пролетта 1876 г. требало да се организира ново востание. Затоа вниманието на Комитетот било насочено кон оние прашања од кои зависела успешната подготовка на идното востанието. Ѓурѓевските дејци не ја одредиле точната дата за кревање на востанието во Бугарија. За време на своите седници тие ја назначиле потребата од поголема флексибилност и понудиле три датуми: 18 април 1 мај или 11 мај. Во текот на подготовките секој округ требало да го процени степенот на подготвеност и да одреди кога населението да се крене на востание. Конечната дата требало да се усогласи помеѓу раководителите на петте области. Планот на идното востание бил конечно завршен околу 25 декември 1875 г., по што Комитетот се самораспуштил, а одредените раководители се префрлиле преку Дунав и ја започнале напорна работа за подготовка на востанието.
Востанија
Старозагорското востание претставува неуспешен обид на бугарските востаници за ослободување на Бугарија од османлиска власт. На 12 август 1875 година од страна на БРКЦ било земено решение за кревање на востание. За раководител на востанието бил избран Стефан Стамболов и Никола Обретенов, а за центар на востанието - Стара Загора. Востанието било закажано за 16 септември истата година, но било собрано многу мал број на востаници. Неколку востаници успеале да побегнат, но имало и такви кои се предале на Османлиите. И покрај тоа што Старозагорското востание имало мал зафат и било доста неуспешно, сепак тоа било претходница на Априлско востание.