cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Усучена парица
Објаснување
Во операции со балансиран пар, двете жици носат исти и спротивни сигнали и одредиштето ја детектира разликата помеѓу овие две жици. Ова е познато како диференцијален облик на трансмисија. Изворите на звук воведуваат сигнали во жиците со соединување на електрични или магнетни полиња и притоа се стремат кон еднакво соеднинување во двете жици. На овој начин звукот произведува општо познат сигнал, кој се предава на примачот при појава на карактеристичниот сигнал. Овој метод не функционира кога изворот на звукот е близу до сигналните жици; поблиска жица би се соединила со звукот по цврсто, што вообичаеното отфрлање на примачот не би успеал да го отстрани. Овој проблем е особено очигледен во телекомуникациските кабли каде парови од ист кабел се еден до друг на големи растојанија. Еден пар може да предизвика преслушување на друг и тоа претставува додаток на должината на кабелот. Испреплетувањето на паровите го гледа овој ефект како на секој пола свиок, жицата поблиску до изворот на звукот да се менува. Обезбедувањето со интерферентен извор останува непроменето, или пак скоро непроменето, односно на растојание од еден свиок, предизвиканиот звук е вообичаен. Диференцијалното сигнализирање исто така ја намалува електромагнетно зрачење на кабелот, заедно со придруженото ослабување, дозволувајќи големо растојание помеѓу размените.
Ратата на испреплетување (наречена уште и степен на испреплетување, која најчесто се мери со број на свиоци во еден метар) претставува дел од спецификацијата за даден тип на кабел. Онаму каде блиските кабли имаат иста рата на испреплетување, ист проводник на различни парови може повеќепати да лежи веднаш едно до друго, делумно поништувајќи ја користа од диференцијалниот облик. Поради оваа причина најчесто се спицифицира, барем за каблите кои содржат мал број на парови, ратата на испреплетување да мора да се разликува.
За разлика од FTP(телефонски кабел со фолија) и STP(заштитен телефонски кабел), UTP(незаштитен телефонски кабел) не е опкружен со никаква заштита. Тој е основен тип на жица за телефонска употреба и често се употребува кај компјутерските мрежи, особено како продолжен кабел или за привремени мрежни врски поради големата флексибилност на каблите.
Историја
Порано телефоните користеле телеграфска	линија, или кола со отворена жица со единечна-жица за враќање на земјата. Во 1880те електричните трамваи беа поставени во многу градови, што придонесе до зголемување на звукот во тие кругови. Судската парница, која не беше од корист, ги претвори телефонските компании во балансирани кругови, кои имаа идентична корист од намалување на ослабувањето, па оттука дојде и до зголемување на рангот.
Како што дистрибуцијата на електричната енергија станува се по вообичаена, ова мерило се покажа незадоволително. Две жици, поставени на едната страна на вкрстувачките плочки на услужната бандера, го делат патот со електричниот вод. Во рок од неколку години, сè поголемото користење на струјата повторно придонесе за зголемување на интерференцијата, па инженерите измислија метода наречена жичена транспозиција, за да се отстрани интерференцијата. Во жичената интерференција, жиците прават замена на своите местоположби, по еднаш на неколку дрва(бандери). На овој начин двете жици би примале сличнa EMI од електричниот вод. Ова всушност претставува рана имплементација на испреплетувањето, со рата на испреплетување од околу 4 свиока на еден километар, или шест на една милја. Вакви отворено жичени балансирани линии со периодична транспозиција, денес сè уште преживуваат во некои рурални средини.
Незаштитен телефонски кабел (Unshielded twisted pair-UTP)
UTP каблите се пронајдени кај многу Етернет мрежи и телефонски системи. За внатрешни телефонски апликации, UTP најчесто е групиран во множество од 25 парови според стандардот законик според боите на 25-пара развиен од АТ&Т. Карактеристични подмножествa од овие бои (бела/сина, сина/бела, бела/портокалова, портокалова/бела) се појавуваат во поголемиот број на UTP кабли.
За гратски надворешни телефонски кабли кои содржат стотици илјади парови, кабелот е поделен на помали, но идентични снопови. Секој сноп се состои од телефонски кабли кои имаат различна рата на испреплетување. Сноповите се меѓусебно испреплетени и на тој начин го сочинуваат кабелот. Паровите кои имаат иста рата на испреплетување сè уште можат да искусат одреден степен на преслушување. Жичените парови се бираат многу внимателно за да се постигне минимално преслушување во големиот кабел.
UTP кабелот е исто така најчесто употребуваниот кабел во компјутерските мрежи. Модерниот Етернет, општопознатиот податочен мрежен стандард, користи UTP кабли. Телефонските кабли најчесто се користат кај податочни мрежи за врски со кратка или средна должина поради нивната релативно мала цена во споредба со оптичките влакна или коаксијалниот кабел.
UTP исто така, сè повеќе се употребува и кај видео апликации, а најмногу кај безбедносни камери. Голем број на просечни и луксузни камери вклучуваат UTP со setscrew терминали. Ова е возможно поради фактот дека пропусниот опсег на UTP кабелот го има значително подобрено baseband-от на телевизиските сигнали. Додека видео рекордерите сè уште имаат небалансирани BNC поврзувачи за стандарден коаксијален кабел, се користи балун кој прави претворање на 100-омови балансиран UTP во 75-оми небалансиран. Балунот исто така може да биде искористен кај камерите кои немаат UTP излез. Само еден пар е неопходен за секој видео сигнал.
Кабелска заштита
Телефонските кабли најчесто се заштитени со цел да се спречи електромагнетната интерференција. Бидејќи заштитата е направена од метал, таа може да послужи и како основа. Сепак, најчесто заштитата или заштитениот телефонски кабел има додадено специјална жица за основата наречена одводна жица. Заштитата може да биде поставена на поединечни парови, или на колекција од парови. Кога таа се поставува на колекција од парови, се однесува како покривка. Оваа заштита мора да биде поставена на одредена основа, за да функционира.
Забележете дека различни автори и трговци користат различна терминологија (на пример, STP понекогаш го користат за означување на двете STP-A, S/STP, и S/UTP).
Споредба на некои стари и нови кратенки, според ISO/IEC 11801: Кодот пред цртата ја одредува заштитата на самиот кабел, додека пак кодот после цртата ја одредува заштитата на поединечните парови:
Кабел со цврсто јадро наспроти блокирачки кабел
Кабелот со цврто јадро е наменет за користење кај инсталирани постојани движења. Тој е помалку флексибилен од блокирачкиот кабел и е по склон кон неуспех ако постојано се витка. Блокирачкиот кабел се користи за fly leads кај парче од панел-плоча и за врски кои се протегаат од портите на самиот ѕид до крајните уреди, со што не допушта пукање на спроводникот. Блокирачкото јадро е најчесто по скапо од цврстото јадро.
Конекторите за цвртото јадро треба да се различно дизајнирани од оние за блокирачкото јадро. Користење на конектор со погрешен тип на кабел може да доведе до несигурно поврзување. Приклучоците кои се дизајнирани за цврсти и блокирачки јадра се подготвено достапни и дури некои трговци ги нудат приклучоците кои се дизајнирани и за двата типа на кабли.
NGC 5894
NGC 5894 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5894 се споменува и како UGC 9768, MCG 10-22-4, CGCG 297-6, IRAS 15105+5959.
Откривање
Објектот е откриен на 25 мај 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5894 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5894 има привидни димензии од 3' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 5894 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54234. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 50; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3874. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1096.
Садаказу Танигаки
Садаказу Танигаки (Јапонски:谷垣禎一) (роден ) бил министер за финансии во кабинетот на Џуничиро Коизуми.
Политички Животни (мини-серии)
Додека се шпекулираше дека мини-сериите ќе се заокружат како целосна сезона, на 2 ноември 2012 година, објавена е одлуката дека ќе остане првичниот план на производство како мини-серија.
Содржина
Сопругот на Елејн Бариш, Бад Хамонд, беше популарен претседател на САД во текот на 90-тите години и покрај неговите вонбрачни врски. По напуштањето на Белата куќа, Елејн Бариш беше избрана за гувернер на Илиноис и се кандидираше за демократската номинација за претседател, но загуби од Пол Гарсети. Ноќта кога Бариш ја призна номинацијата, таа побара развод од нејзиниот сопруг. Две години подоцна, како државен секретар на Гарсети, Бариш се занимава со проблемите при државниот оддел, обидувајќи се да го задржи своето семејство заедно.
Развој и производство
На 30 јануари 2012 година, објавена е шест-часовна серија која ќе се фокусира на поранешно "Прво семејство". Тие истовремено објавија дека пилот епизодата ќе ја пишува и режира Грег Берланти, кој ќе ја продуцира серијата со Лоренс Марк. Подоцна беше објавено дека Сара Каплан е и извршна продукција, исто така. Ен Рот служеше како дизајнер на костуми на Вивер за првата епизода.
Џејмс Волк беше првиот глумец што беше објавен како човек што ќе игра улога; беше објавено на 10 февруари 2012 година дека тој ќе го портретира Даглас Хамонд, синот на Елејн Бариш. Три дена подоцна, беше откриено дека Бретани Ишибаши ќе ја игра вереницата на Даг, Ана Огами. На 6 март 2012 година, Сигурни Вивер беше избрана за главната улога на Елејн Бариш. На 9 март 2012 година беше објавено дека Карла Гугино се приклучи на глумечката екипа како Сузан Берг, репортерка која станува една од најблиските сојузници на Елејн. Себастијан Стен се приклучи на серијата на 15 март 2012 година, како Т.J. Хамонд, другиот син на Елејн Бариш и братот на Даг. Една недела подоцна беше објавено дека Сиаран Хиндс ќе го игра поранешниот претседател и поранешниот сопруг на Елејн, Бад Хамонд. До 14 април 2012 година, Елен Бурстин се приклучи на серијата како Маргарет Бариш, мајката на Елејн и поранешна шоу-девојка од Вегас. На 2 мај 2012 година беше објавено дека Адријан Пасдар ќе се појави во периодична улога во сите шест епизоди како актуелен претседател Пол Гарсети. Кастингот на Дилан Бејкер во гостинска улога на потпретседател Фред Колиер беше објавен на 7 мај 2012 година.
Линда Пауел, ќерка на поранешниот државен секретар на САД, Колин Пауел, се појави во првата епизода како советник за национална безбедност на претседателот. Во серијата се појавија и Роџер Барт, Дан Футерман и Ванеса Редгрејв. Дејвид Монахан се појави во четвртата епизода, додека Блер Браун се појави во петтата како Барбара Берг, мајката на Сузан.
Меѓународни преноси
Шоуто се емитуваше на специјализираниот канал " Браво " во Канада, со епизоди кои се играа истиот ден како и во САД.
Критички прием
Сепак, имаше некои омаловажувачи. Линда Штази од Њујорк пост едноставно изјави: „Глумците се одлични, но серијата не е“. Верн Геј од „ Њуздеј“ беше најостра критичарка, нарекувајќи ја серијата „зачудувачки глупава“, додавајќи дека станува збор за неверојатна колекција на несоодветен дијалог, актуелни глумечки претстави, клише точки на заговор “.
Награди и номинации
Во 2012 година, серијата беше почестена, заедно со уште четири други, со телевизиската награда „Избор на критичарите“ за највозбудлива нова серија. Серијата беше номинирана за наградата GLAAD Media за извонреден ТВ филм или лимитирана серија.
Серијалот беше награден со 65-те награди „Еми“ на „Прајмтајм“ со номинации за Најдобра мини-серија или филм, Најдобра изведба на глумица во мини-серија или филм за Вивер и Најдобра изведба на споредна глумица во мини-серија или филм за Бурстин, која победи во нејзината категорија. Исто така беше номиниран за различни награди за креативна уметност.
Штепеництал
Штепеництал (Stepenitztal) — општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Името на општината е добиено по реката Штепениц. Била создадена на 25 мај 2014 година со спојување на поранешните општини Берцов, Малентин и Папенхузен.
XIX легија
XIX легија („Деветнаесетта легија“; латински: Legio XIX) ― легија на императорската римска војска. Бил уништен во 9 н.е. во Битката кај Тевтобуршката Шума. Амблемот на XIX-тата легија е непознат, но веројатно бил јарец како и другите легии што биле под власт на Август.
Историја
Била основана во 41 или 40 п.н.е од Август. Нивната прва задача била на Сицилија каде Секст Помпеј, синот на Помпеј, водел бунт. Овој бунт го загрозувал снабдувањето со жито на Рим и му требал остар одговор.
Во 30 п.н.е., ветераните од XIX легија биле населени во близина на Пиза, и потоа, остатокот од легијата бил распореден на границата на Рајна со основен камп кај денешен Келн. XIX легија учествувала во германските походи на Друс (13–9 п.н.е.) и на Тибериј (8–5 п.н.е.). До 5-та година п.н.е., Германија била римска провинција и Публиј Квинктилиј Вар бил назначен за управник.
Во 9 септември н.е., Арминиј, водач на Херуските и римски сојузник, поставил стапица. Тој пријавил голем бунт на едно од западните племиња и предложил враќање на управникот и на неговите легии на Рајна. Варус го прифатил предлогот и отишол со легиите XVII, XVIII и XIX. Војската била заробена во близина на денешен Оснабрик и била целосно уништена во Битката кај Тевтобуршката Шума. Помеѓу 16 и 18, Германик, водачот на војските на Рајна, ги барал остатоците од легиите. Орелот на XIX легија бил земен од Бруктерите. Во 15 н.е. војниците под команда на Лукиј Стертиниј го спасиле орелот. По нејзиното уништување, Римјаните никогаш повеќе не го користеле овој легиски број.
73 (број)
73 (седумдесет и три) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 72 а претходник на бројот 74.
Алан Гатагов
Алан Гатагов (руски: Алан Маратович Гатагов, роден на во ) — руски фудбалер кој во моментот настапува за екипата на ФК Локомотив Москва.
Гатагов својата професионална кариера ја започнал во 2008 година како играч на ФК Локомотив Москва.
Црква Свето Преображение (Киев)
Црквата Свето Преображение  (украински: Спасо-Преображенська церква) е црква која се наоѓа во Киев, Украина.
Иницијативата за изградба на оваа црква започнала во 1998 година, за да на 4 декември 1998 година биде изградена капелата во црквата. Во октомври 1999 година храмот бил осветен од страна на митрополитот Владимир.
Сепак, овој храм бил премал за верниците, па во 2003 година започнала изградба на нова црква. Целосната изградба на црквата завршила во 2007 година, а на 10 ноември 2007 година била осветена од страна на митрополитот Владимир.
Мастило
Составот на мастилото за печатење мора да се адаптира на дадената техника на печатење со цел да се добие бараниот квалитет. Кои се главните одлики кои едно мастило мора да ги поседува? -мастилото мора да обојува -мастилото мора да биде во течна форма за да може да се пренесе од единицата за мастило до делот за печатење и потоа на подлогата -мастилото мора многу брзо да се суши на површината за печатење -мастилото мора трајно да се врзе за хартијата
Други дополнителни компоненти кои треба да ги има во составот на мастилата: -обојувачи (пигменти) -лак -помошни адитиви
Обојувачи - пигменти Обојувачи-пигменти се оние компоненти на мастилото кои имаат улога на агенси за боење. Кај современите мастила, обојувачите по правило се состојат од синтетички произведени пигменти.
Лак Лакот се додава за да му даде на мастилото три особини: -да биде течно -да се суши брзо по нанесување на подлогата за печатење -да се врзе трајно за подлогата
Помошни адитиви Најважните помошни адитиви се восоците кои го чинат мастилото посјајно по сушењето.
Видови на мастила:
1.- Термохроматски мастила
2.- Реактивни мастила
3.- Фотохроматски мастила
5.- Видливи флуросцентни мастила
6.- Оптичко варијабилни мастила
Надворешни врски
墨
Хинтершеленберг
Хинтершеленберг (Hinterschellenberg) — село во Лихтенштајн, сместено многу близу австриската граница и припаѓа на општината Планкен.
Преглед
Селото претставува ексклава на Шеленберг, близу Шеленберг и предградијата на австрискиот град Фелдкирх. Во него се наоѓа рускиот споменик во Лихтенштајн.
Порино
Порино — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Рупишта на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција.
Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Старичани.
Историја
Порино било релативно оглемо село и околу него имало 10 цркви: „Св. Илија“, „Св. Атанас“, „Св. Богородица“, „Св. Троица“, „Св. Спас“, „Св. Никола“, „Св. Петка“, „Св. Костадин“ и „Св. Благовештение“ (Благовец). Бидејќи често трпело поплави од Бистрица (Белица), селото е напуштено, а неговите жители го основале Старичани.
Сулејманец (Свети Николе)
Сулејманец — археолошко наоѓалиште во Свети Николе Наоѓалиштето претставува населба и некропола од римско време. На 4 км источно од градот, по површината на нивите се среќаваат грамади од градежен материјал, фрагменти од керамички садови, питоси и тегули. Од ова наоѓалиште потекнува и фрагмент од стела со претстава на покојници
Белемска кула
Белемска кула
Црква Јеронимо
Белемска кула (Torre de Belém, официјално Кула на Свети Викентиј (Torre de São Vicente) — утврдување во Лисабон од 16 век коешто служело како точка за утовар и истовар на португалските морепловци и свечена влезна порта во градот. Кулата била изградена за време на процутот на португалската ренесанса и претставува препознатлив примерок на мануелинскиот стил, но исто така содржи одлики на други архитектонски стилови. Градбата била изградена од лиош — вид на варовник карактеристичен за Португалија — и е составена од бастион и четирикатна кула висока 30 м.
Во 1983 година, Белемската кула и Јеронимитскиот манастир биле впишани на списокот на Светско наследство на УНЕСКО. Кулата често е претставена како симбол на Големите географски откритија и е метоним за Португалија или Лисабон. Постои погрешно тврдење дека кулата била изградена насреде реката Тахо, но дендес се наоѓа покрај брегот поради пренасочувањето на реката по лисабонскиот земјотрес од 1755. Всушност, кулата била изградена на мал остров во реката Тахо покрај лисабонското крајбрежје.
Сточлен ромски оркестар
Сточлен ромски оркестар — ромски симфониски оркестар од Унгарија. Основан е во 1985 година, по собирот на унгарските ромски музичари на погребот на Шандор Јарок, познат ромски солист. Облечени во традиционални носии со многу живи бои, свират без ноти, со брзи промени во ритамот, хармонијата и стилот.
Свиреле со светски великани во различни жанрови, од Јехуди Менухин до Софија Лорен, Ванеса Меј, Клаудија Шифер. Покрај традиционалните унгарски чардаши, романската чучулига, руските и шпанските ромски мелодии, свират и дела од Брамс, Лист, Штраус, Бизе, Офенбах, Сарасате, Динику, Монти и други великани на класичната музика.
Состав
Оркестарот е составен од 100 изведувачи со следните инструменти:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Велес
Успение на Пресвета Богородица — црква на источната страна на градот Велес во месноста Дервен, од левата страна на реката Вардар каде што порано живееле извесен број влашки семејства, така што и нивната улица почнале да ја викаат „Влашко Маало“, а црквата меѓу народот го добила и името Влашка црква. Оваа црква меѓу населението е позната и како црква за венчавки.
Градба и историја
Надворешниот изглед на црквата не е впечатлива архитектура, повеќе личи на поголема зграда, отколку на црква, па според тоа и не припаѓа на некој посебен црковен стил. Во внатрешноста градбата е налик на црквата Свети Пантелејмон од спротива, со три засводени колони, чиј изглед е целосно завршен во последното обновување во периодот од 2009 до 2011 година. Најболно прашање за Власите било тоа што тие немале своја црква. Бидејќи во 1874 година не успеале на присилен начин да ја присвојат црквата Св. Спас, во 1882 година започнале со градењето на своја црква- Св. Богородица. Оваа година е втисната и на сребрениот крст за рачна употреба, а кој подолго време се наоѓа на светиот престол во олтарот на црквата, како дар од некој член на влашкото семејство Дочеви, кои имале аптека во Велес. На завршните работи во 1905 година и овде работела тајфата на прочуениот мајстор Дамјан, синот на Андреја Дамјанов, мајстор градител од семејството Рензовци-Зографовци во Велес. Најпосле Власите се здобиваат со своја црква, Св.Богородица, која населението ја нарекло „Влашка црква“. Уште од самиот почеток богослужението во неа се вршело на грчки јазик со одобрение и благослов од владиката во Велес. За прв парохијски свештеник бил поставен Димитриј Бога, член на семејството Бога, од кое потекнува и добротворот Чекрдак. На тоа место како протојереј, Димитриј останал сè до 1915 година. Инаку, грчката служба во црквата престанала уште во 1912 година по одењето на Турците од Македонија, бидејќи новопоставените свештеници не знаеле грчки. За успехот на црквата и нејзиниот углед најголема заслуга има нејзиниот голем добротвор Михајло Чекрдак. Потоа треба да се спомнат имињата на питропите, кои секогаш совесно ја вршеле својата работа и секогаш биле активни соработници на црковните лица. Тоа биле следните жители на градот, дел од нив Власи, а дел Македонци: Коста Влаот, Онче Тодоров, Никола Призренец, Јамандија Грбов, Ѓорѓи Софијанов, Ташула Софијанов, Ѓошо Делов, Димко Настев, семејството Цибреви и некои други.
Иса Челебија
Иса Челебија (околу 1377 — 1411 ) — син на османлискиот султан Бајазит I (1389—1403), владетел на дел од Османлиското Царство во периодот од 1402 до 1403 година во текот на Отоманскиот интеррегнум.
Во почетокот Иса ја зазел Бурса и околината, но неговиот брат Муса Челебија, во име на Мехмед Челебија успеал да му нанесе пораз. По ова Иса побегнал во Цариград кај византискиот цар, а по ова и кај својот брат Сулејман Челебија кој владеел со европските делови од империјата. Така во 1404 година тој на чело со голема војска заминал кон Мала Азија. Целта на овој напад била да ја врати под своја контрола Бурса која била под контрола на Мехмед. Во битката Иса доживеал пораз и по овој пораз неговата судбина не е позната но се смета дека бил заробен и погубен.
Позадина
Иса бил еден од синовите на османлискиот султан Бајазит I, а негова мајка била Девлетшах Хатун, ќерка на гермијанскиот шах Сулејман. Иса работел како гувернер на Анадолја и учествувал во Битката кај Анкара во 1402 година со својот татко. Османлиската војска била поразена, Бајазит I бил заробен од Тимур, а Иса избегал во западна Анадолија.
Граѓанска војна
Во 1403 година, откако дознал за смртта на неговиот татко во заробеништво, тој започнал да се бори за испразнетиот престол против неговите браќа Мехмед Челебија, Муса Челебија и Сулејман Челебија. Тој војувал против Муса за контрола врз Бурса, анадолискиот главен град на царството. Тој го победил Муса и ја освоил контролата врз дел од анадолската територија на царството. Но, европската територија, Румелија, била под контрола на Сулејман, а источниот дел од анадолската територија под контрола на Мехмед. Чувствувајќи се дека неговите земји ќе бидат кревки меѓу неговите браќа и од двете страни, тој потпишал договор за пријателство со византискиот цар Мануел II Палеолог и го одбил предлогот на Мехмед да го подели со него анадолискиот дел од царството, со образложение дека тој бил постар брат и имал право на целокупната територија. Но, по ова одбивање, тој бил поразен од Мехмед во Битката кај Улубад во 1405 година. Во оваа битка, тој го загубил и својот везир Тимурташ, кој бил искусен државник. Тој побегнал во Румелија во византиските територии.
Тој се сретнал со Сулејман и со свежи трупи што ги обезбедил Сулејман, тој се вратил во Анадолија и се обидел да ја освои Бурса. И покрај тоа што не успеал, сојузувајќи се со анадолските бејлици, продолжил да се бори против Мехмед. Сепак, по низата порази и предавството на неговите сојузници, Иса се откажал од војната за престолот.
Според историчарот Жозеф фон Хамер, откако ја изгубил војната, Иса се криел. Според други извори, тој бил забележан во јавна бања (турски: амам) во Ескишехир и убиен од приврзаниците на Мехмед во 1406 година.
Последици
По неговата смрт, војната продолжил до 1413 година. Во 1413 година, Мехмед станал единствен владетел на царството како Мехмед I, откако го победил Муса. Мустафа Челебија, кој се криел за време на војната, подоцна имал две неуспешни бунтови, еден против Мехмед во 1416 година, а друг во 1421 година против неговиот внук Мурат II.
Бугарија на Летните олимписки игри 1896
Бугарија е една од 14 земји кои учествувале на првите современи Летни олимписки игри, кои се одржале во 1896 во Атина. Бугарија учествувала во состав: Тодор Јончев, Панајот Белев, Илија Пенчев, Димитар Илиев и Шарл Шампо. Спортскиот дел од делегацијата го сочинувал само еден спортист Шарл Шампо од Швајцарија.
Некои извори, Шампо го сметаат за учесник на Олимписките игри како швајцарски спортист, но МОК го признава како бугарски натпреварувач на првите Олимписки игри во Атина.
74 (број)
74 (седумдесет и четири) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 73 а претходник на бројот 75.
Сотило де ла Адрада
Сотило де ла Адрада — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Папенхузен
Папенхузен (Papenhusen) — село и поранешна општина во округот Северозападен Мекленбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 25 мај 2014 година е дел од општината Штепеництал.
Црква „Св. Тодор“ - Долно Броди
„Свети Теодор Тирон и Теодор Стратилат и Свети Јован Богослов“ или Свети Тодор (Αγίων Θεοδώρων και Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου) — црква во селото Долно Броди, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1835 г. на ритче на северниот крај на селото, близу селските гробишта. Претставува трикорабна базилика со женска црква и трем од западната и дел од јужната страна. Има димензии од 18 × 11,80 м. Годината на изградба е напишана на плоча вградена во југоисточниот агол, а на источниот ѕид има керамички натпис со истата година. Внатрешноста има украсени тавани, исклучителен иконостас (но само во делот на средниот кораб) и шарено обоена ограда на женската црква. Иконите во храмот датираат од 1839 и 1863 г.
На почетокот на XX век црквата со целото село била под врховенството на Бугарската егзархија. Во извештај поднесен на митрополитот Иларион Неврокопски од 1909 г. се вели:
Во 1993 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Белодримска Клисура
Белодримската Клисура (албански: Gryka e Drinit të Bardhë) е еден мал кањон, кој се наоѓа во југозападниот дел на Косово. Реката Бел Дрим тече низ кањонот. Кањонот е релативно краток, околу 900 метри со длабочина од 45 метри. На влезот во кањонот се наоѓа Свети Мост, стар отомански мост кој привлекува нуркачи од целиот Балкан. Кањонот на реката Бел Дрим кај Светиот Мост поради хидро-геоморфолошката вредност во 1986 година беше ставен под заштита како споменик на природата.
Географија
Белодримската Клисура се наоѓа веднаш до Свети Мост во близина на селото Ѕарѕ (општина Ораховац) на патот Ѓаковица - Призрен. Кањонот е морфолошко-хидролошки феномен со генетска, визуелна и образовна вредност. Тој е формиран за време на пост-лакустричниот период на езерото Дукаѓини. Неговото формирање беше условено од многу тектонски настани. Клисурата има типични кањонски одлики и содржи многу карбонатски формации.
Туризам
На горниот крај на кањонот можете да најдете пријатен ресторан во кој може да се јаде свежо уловена риба од реката Бел Дрим.
NGC 1515
NGC 1515 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1515 се споменува и како ESO 156-36, AM 0402-541, IRAS 04028-5414.
Откривање
Објектот е откриен на 5 ноември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1515 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1515 има привидни димензии од 5,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 4 м 2,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 54° 6' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 17°.
Други поделби
Проучување на NGC 1515 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14397. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 420; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8501.
Спин (физика)
Во квантната механика и честичната физика, спинот (или заврт) е вродена форма на аголен импулс што ја носат елементарните честички, композитните честички ( адрони ) и атомските јадра.
SI единицата на спин е ( N · m · s ) или ( kg · m 2 · s −1 ), исто како и со класичниот аголен импулс. Во пракса, спинот се дава како димензионален спинов квантен број со делење на аголниот импулс на спин со редуцирана Планкова константа, која ги има истите единици на аголен импулс, иако ова не е целосно пресметување на оваа вредност. Многу често, „спиновиот квантен број“ едноставно се нарекува „спин“, оставајќи го своето значење како бесконечен „спинов квантен број“ кој треба да се заклучи од контекстот.
Кога се комбинира со теоријата за статистика на спин, спинот на електроните резултира со Паулиевиот принцип на исклучување, кој пак, е основата на периодниот систем на хемиските елементи.
Во 1924 година, Волфганг Паули бил првиот што предложил удвојување на електронските состојби поради двовредносната некласична „скриено вртење“. Во 1925 година, Џорџ Уленбек и Семјуел Гаудсмит на Универзитетот во Лајден предложил едноставна физичка интерпретација на честички се врти околу својата оска, во духот на старата квантна теорија на Бор и Зомерфелд. Ралф Крониг го претставил Уленбек-Гаудсмитовиот модел во дискусија со Хендрик Крамерс неколку месеци порано во Копенхаген, но не го објави. Математичката теорија била детално разработена од Паули во 1927 година. Кога Пол Дирак ја извел неговата релативистичка квантна механика во 1928 година, електронскиот спин бил суштински дел од него.
Квантен број
Како што сугерира името, спинот првично бил замислен како вртење на честичка околу некоја оска. Оваа слика е точна доколку спинот ги почитува истите математички закони како што се квантизираните аголни моменти. Од друга страна, спинот има некои чудни особини кои го разликуваат од орбиталните аголни моменти:
Конвенционалната дефиниција на спиновиот квантен број, s, е
, каде што n може да биде кој било ненегативен цел број. Оттука дозволените вредности на s се 0, 1⁄2 1, 3⁄2 2, итн. Вредноста на s за елементарна честичка зависи само од типот на честички и не може да се менува на кој било познат начин (за разлика од насоката на вртење опишана подолу). Спиновиот аголен моментум, s, на секој физички систем е квантизиран. Дозволените вредности на s се:
каде е Планковата константа и
\hbar = h⁄2π
е намалената Планкова константа. Спротивно на тоа, орбиталниот аголен импулс може да земе само цели вредности на s; односно вредностите на n - нумерирани броеви.
Фермиони и бозони
Оние честички со полуцел број спинови, како што се 1⁄2 3⁄2 5⁄2 се познати како таканаречени фермиони, додека оние честички со цел број спинови, како што е 0, 1, 2, се познати како бозони. Двете семејства на честички ги почитуваат различните правила и широко имаат различни улоги во светот околу нас. Клучна разлика помеѓу двете семејства е тоа што фермионите го почитуваат Паулиевиот принципот на исклучување; што значи, не може да има две идентични фермиони кои истовремено ги имаат истите квантни броеви (што значи, приближно, имаат иста позиција, брзина и насока на вртење). Спротивно на тоа, бозоните ги почитуваат правилата на Бозе-Ајнштајновата статистика и немаат такво ограничување, така што тие можат да „купуваат заедно“, дури и ако се во идентични состојби. Исто така, композитните честички можат да имаат различни спинови од нивните компонентни честички. На пример, атомот на хелиум во основната состојба има спин 0 и се однесува како бозон, иако кварковите и електроните што го сочинуваат се сите фермиони.
Ова има некои длабоки последици:
Спин-статистичка теорема
Теоремата за спин-статистика вели: (1) дека честичките со полуцелно спин (фермиони) ја почитуваат статистиката на Ферми-Дирак и принципот на исклучување на Паули и (2) дека честичките со целобројни спинови (бозони) ги почитуваат статистиките на Бозе-Ајнштајн, зафаќаат „симетрични состојби“, и на тој начин можат да делат квантни состојби. Теоремата се потпира на квантната механика и на теоријата за специјална релативност, и оваа поврзаност помеѓу спин и статистика е наречена „една од најважните примени на теоријата за специјална теорија на релативитетот“.
Магнетни моменти
Честичките со спин можат да поседуваат магнетен диполен момент, исто како вртечкото електрично наелектризирано тело во класичната електродинамика. Овие магнетни моменти можат да бидат експериментално забележани на неколку начини, на пр. Со девијација на честички со нехомогени магнетни полиња во експериментот Штерн-Герлах, или со мерење на магнетните полиња генерирани од самите честички.
μ
на спин 1⁄2 честичка со полнеж q, маса m, и спински аголен момент
S
, е:
каде бездимензионалната величина gs е наречен спински g-фактор. За исклучителните орбитални ротации ќе биде 1 (претпоставувајќи дека масата и полнежот зафаќаат сфери со ист полупречник).
Електронот, како наелектризирана елементарна честичка, поседува ненулов магнетен момент. Еден од триумфите на теоријата на квантната електродинамика е нејзиното прецизно предвидување на електронскиот g-фактор, кој е експериментално утврден да ја има вредноста, со цифри во загради означувајќи ја мерната несигурност кај последните две цифри на едно стандардно отстапување. Вредноста на 2 произлегува од равенката на Дирак, основна равенка која го поврзува спинот на електронот со неговите електромагнетни својства, а исправката на ... произлегува од интеракцијата на електронот со околното електромагнетно поле, вклучувајќи го и сопственото поле. Композитните честички, исто така, поседуваат магнетни моменти поврзани со нивното вртење. Особено, неутронот поседува ненултен магнетен момент и покрај тоа што е електрично неутрален. Овој факт бил рана индикација дека неутронот не е елементарна честичка. Всушност, таа е составена од кваркови, кои се електрично наелектризирани честички. Магнетниот момент на неутронот доаѓа од спиновите на поединечните кваркови и нивните орбитални движења.
Неутрината се елементарни и електрично неутрални. Минимално проширениот стандарден модел кој ги зема предвид неутриноските омаси со нула, предвидува неутриноски магнетни моменти на:
каде што се неутриноски магнетни моменти,  се неутриноските маси, а  е Бох магнетон. Новата физика над електролеката може да доведе до значително повисоки неутриноски магнетни моменти. Може да се прикаже на модел независен начин што неутриноски магнетни моменти поголеми од околу 10 −14   се „неприродни“, бидејќи тие, исто така, ќе доведат до големи радијациски придонеси кон неутриноската маса. Бидејќи се знае дека масите на неутрино се најмногу околу 1  eV, големите радијациски исправки потоа ќе треба да бидат „фино нагодени“ за да се откажат едни со други, во голема мера, и да ја остават масата на неутрино.
Мерењето на неутриноските магнетни моменти е активна област на истражување. Експерименталните резултати го ставија неутрино магнетниот момент на помалку од    пати од магнетниот момент на електроните.
Кириева температура и нарушување на подредувањето
Во парамагнетенте материјали, магнетните диполни моменти на поединечните атоми спонтано се усогласуваат со надворешно применет магнетно поле. Во дијамагнетенте материјали, од друга страна, магнетните диполни моменти на поединечните атоми спонтано се спојуваат спротивно на кое било надворешно примени магнетно поле, дури и ако тоа бара енергија за тоа.
Студијата за однесувањето на таквите „спинови модели“ е просперитетна област на истражување во физиката на кондензирана материја. На пример, Изинговиот моделот тој ги опишува спиновите (диполи) кои имаат само две можни состојби, нагоре и надолу, додека во Хајзенберговиот модел спиновиот вектор е дозволено да посочува во која било насока. Овие модели имаат многу интересни својства, што довело до интересни резултати во теоријата на фазни транзиции.
Спинова проекција, квантен број и мултипликативност
Во класичната механика, аголниот моментум на честичката не поседува само магнитуда (колку брзо телото се врти), туку и насока (или нагоре или надолу на оската на вртење на честичката). Квантната механичка спин исто така содржи информации за насоката, но во посуптилна форма. Квантната механика вели дека компонентата на аголниот импулс мерена по која било насока може да ги земе само вредностите
каде што Si е спин-компонентата долж i-оската (x, y или z), si е спиновиот квантен број проектиран по i-оската, а s е главниот спинов квантен број (дискутиран во претходниот дел). Конвенционално избраната насока е z-оската:
каде Sz е спинова компонента долж z-оската, sz е спиновиот квантен број на проекциј долж z-оската.
Може да се види дека постојат 2s + 1 можни вредности на sz. Бројот „2s + 1“ е множеството на спин системот. На пример, постојат само две можни вредности за честичка на спин-1/2: sz = +1/2 и sz = -1/2. Овие кореспондираат со квантните состојби во кои спин-компонентата укажува на насоките + z или -z, и често се нарекуваат „спин нагоре“ (спин ап) и „спин надолу“ (спин даун). За спин-3/2 честичка, како делта барион, можните вредности се +3/2, +1/2, -1/2, -3/2.
Вектор
За дадена квантна состојба, може да се мисли на спин вектор ⟨S⟩ чии компоненти се очекуваните вредности на спин-компонентите долж секоја оска, односно,
⟨S⟩ = [⟨Sx⟩, <Sy⟩, <Sz⟩]. Овој вектор тогаш ќе ја опише „насоката“ во која се покажува спинот, што одговара на класичниот концепт на оската на вртење. Излегува дека спин векторот не е многу корисен во квантната механичка пресметка, бидејќи не може да се мери директно: sx, sy и sz не можат да поседуваат истовремени дефинирани вредности, поради односот на квантната несигурност меѓу нив. Меѓутоа, за статистички големи збирки на честички кои се ставени во иста чиста квантна состојба, како што е преку употреба на Штерн-Герлаховиот експеримент, векторот на центрифугирање има добро дефинирано експериментално значење: го одредува правецот во обичниот простор во кој следен детектор мора да биде ориентиран со цел да се постигне максимална можна веројатност (100%) за откривање на секоја честичка во колекцијата. За спин-1/2 честички, оваа максимална веројатност се намалува непречено бидејќи аголот помеѓу векторот на центрифугирање и детекторот се зголемува, сè додека не е под агол од 180 степени, што е за детектори ориентирани во спротивна насока на спин векторот - очекувањата за откривање на честички од собирањето достигнува минимум 0%.
Математички, квантно-механичките спин-состојби се опишани од векторски објекти познати како спинори. Постојат суптилни разлики помеѓу однесувањето на спинорите и векторите под координатните ротации. На пример, ротирањето на спин-1/2 честичка за 360 степени не ја враќа во иста квантна состојба, туку во состојба со спротивна квантна фаза; ова може да се забележи, во принцип, со интерференциски експерименти. За враќање на честичката во нејзината точна оригинална состојба, треба да има вртење од 720 степени. (Трикот на плочата и Мебиус даваат неквантни аналогии.) Честичката со нур-нула може да има само една квантна состојба, дури и по примена на вртежен момент. Ротирањето на спин-2 честичка од 180 степени може да го врати назад во иста квантна состојба, а спин-4 честичката треба да се ротира за 90 степени за да се врати во иста квантна состојба. Спин-2 честичката може да биде аналогна на прав стап кој изгледа исто, дури и по ротирање 180 степени, а спин 0 честичка може да се замисли како сфера, која изгледа исто по кој агол се претвора.
Оператор
Спинот ги почитува комутационите односи аналогни на оние на орбиталниот аголен импулс:
каде εjkl е симболот на Леви-Чивита. Следи (како со аголен импулс) дека сопствените вектори на
S2
и Sz се:
Операторите за подигнување и намалување на бројот на вртење кои дејствуваат на овие сопствени вектори даваат:
каде
S± = Sx ± i Sy
.
Но, за разлика од орбиталниот аголен импулс, сопствените вектори не се сферични хармоници. Тие не се функции на θ и φ. Исто така, не постои причина да се исклучат полуцелите вредности на s и ms.
Покрај нивните други својства, сите квантно механички честички поседуваат вроден спин (иако оваа вредност може да биде еднаква на нула). Спинот се квантизира во единици на намалената Планкова константа, така што функцијата на состојба на честичката е, да речеме, не ψ = ψ (r), туку ψ = ψ (r, σ) каде што σ е надвор од следниот дискретен сет на вредности:
Еден ги разликува бозоните (целоброен спин) и фермионите (половина цел број). Вкупниот аголен момент кој е зачуван во интерактивните процеси е збирот на орбиталниот момент на аголот и спинот.
Паулиеви матрици
Квантните механички оператори поврзани со опсерватиите на спин-1/2 се:
каде што во Картезијанските компоненти:
За посебен случај на спин-1/2 честички, σx, σy и σz се трите Паулиевите матрици, дадени од:
Паулиевиот принцип на исклучување
За системи на N идентични честички, ова е поврзано со принципот на исклучување на Паули, во кој се наведува дека со размена на која било две од N честичките мора да има
Така, за бозоните, префакторот
(−1)2s
ќе се намали на +1, за фермиони на -1. Во квантната механика сите честички се или бозони или фермиони. Во некои шпекулативни релативистички квантни теории на полето постојат и „суперсиметрични“ честички, каде што се појавуваат линеарни комбинации на бозонски и фермионски компоненти. Во две димензии,предфакторот
може да се замени со кој било комплексен број на големината 1, како што е во кој било анјон.
Горенаведениот постулат на пермутација за функциите на N-честичките има најважни последици во секојдневниот живот, на пр. периодниот систем на хемиски елементи.
Ротации
Како што е опишано погоре, квантната механика вели дека компонентите на аголниот импулс, мерени по секоја насока, можат да земат само неколку дискретни вредности. Најпогодниот квантно механички опис на спин на честички е со множење на комплексни броеви кои одговараат на амплитудите на наоѓање на дадената вредност на проекцијата на неговиот внатрешен аголен импулс на дадена оска. На пример, за спин-1/2 честичка, ќе ни требаат два броја ± 1/2, давајќи им амплитуди на наоѓање со проекција на аголен импулс еднаков на ħ / 2 и -ħ / 2, задоволувајќи го условот
За генеричка честичка со спин, ќе ни требаат 2s + 1 такви параметри. Бидејќи овие броеви зависат од изборот на оската, тие се трансформираат во едни со други нетривијално кога оваа оска е ротирана. Јасно е дека законот за трансформација мора да биде линеарен, така што можеме да го претставуваме со поврзување на матрица со секое вртење, а производот од две матрици на трансформација што соодветствуваат на ротациите А и В мора да бидат еднакви (до фаза) до матрицата што го претставува вртењето AB. Понатаму, ротациите го зачувуваат квантниот механички внатрешен производ, и така нашите матрици за трансформација треба:
Математички кажано, овие матрици обезбедуваат унитарна проективна презентација на вртежната група SO (3). Секоја таква репрезентација одговара на претставата на покривната група на SO (3), што е SU (2). Постои една n-димензионална непривлечна претстава на SU (2) за секоја димензија, иако оваа претстава е n-димензионална реална за непарен n и n-димензионален комплекс за дури n (оттука и од реалната димензија 2n). За вртење со агол θ во рамнината со нормален вектор, U може да се напише
каде што, а S е вектор на спин оператори.
Општото вртење во тридимензионален простор може да биде изградена со мешање на оператори од овој тип со помош на аголот на Ојлер:
Неприкосновената застапеност на оваа група оператори е дадена од Вигнеровата Д-матрицата:
каде
е малата Д-матрица на Вигнер. Забележете дека за γ = 2π и α = β = 0; односно, целосно свртување околу z-оската, елементите на Вигнеровата Д-матрица стануваат
Потсетувајќи дека една генеричка состојба на спин може да се напише како суперпозиција на состојби со дефинитивен m, можеме да видиме дека ако s е цел број, вредностите на m се целина, а оваа матрица одговара на идентитетот оператор. Меѓутоа, ако s е половина цел број, вредностите на m се исто така и полуцели броеви, давајќи (-1) 2m = -1 за сите m, а оттука и по вртење со 2π, состојбата зема знак минус. Овој факт е клучен елемент на доказот за теоријата на статистиката на спин.