cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Посебен третман (филм)
Синопсис
Докторот Илиќ работи во болница за лекување на алкохоличари каде спроведува „посебен третман“, составен од физички вежби, диета со јаболка, музика на Вагнер и психо-драма. Со група од шест пациенти, тој оди во посета на една пиварница во која постои голем проблем со алкохолизмот на работниците. Меѓутоа, настаните кои следат покажуваат дека докторот го применува својот начин на лекување за да ја изрази својата деспотска и хипокритска личност.
Арорае
Арорае (Arorae), претходно познат како Арорај, Арурај, Хрд или Хоуп Ајланд, е атол во Кирибати. Атолот е дел од островската група Гилбертови Острови.
Географија
Вкупната површина на атолот е 9,5 км2 и има население од 1,225 жители според податоците од 2000 година. Поголем број од населението се Протестанти. Атолот е долг 9 километри и широк 18 километри. Атолот нема лагуна бидејќи е мал.
Населени места
На атолот се наоѓаат следните населени места:
Сообраќај
Атолот со останатите атоли е поврзан по морски пат. Покрај тоа, на островот се наоѓа Аеродромот Арорае и се наоѓа во близина на селото Тамароа. Air Kiribati оперира со летовите.
Основен суд Дебар
Основен суд Дебар — суд со основна надлежност сместен во градот Дебар и го опфаќа подрачјето на општините Дебар и Центар Жупа.
Судот во Дебар ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Дебар одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
Историја
Основниот суд во Дебар, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
Внатрешна организација
Основниот суд во Дебар е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
Список на државни водачи во 1809 година
Ова е список на државни водачи во 809 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Лахово
Лахово (словенечки: Lahovo) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Срам (филм од 1968)
Срам (шведски: Skammen) - шведски филм од 1968 година, во режија на Ингмар Бергман, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Лив Улман, Макс фон Сидов, Сиге Фирст и Гунар Бјернстранд. Во 1969 година, филмот бил номиниран за наградата „Златен глобус“ во категоријата за најдобар странски филм, а вкупно освоил девет филмски награди. . ]]
Содржина
Ева (ја игра Улман) и Јан Розенберг (го игра фон Сидов) се музичари кои живеат повлечен живот на еден остров, додека околу нив се заострува воената атмосфера. Тој е чувствителен и нестабилен, а таа посакува да има деца. Кога започнува војната, нивната куќа е зафатена од воените дејствија и тие безуспешно се обидуваат да го напуштат островот. Подоцна, кога владината армија ја враќа контролата врз островот, тие се уапсени како соработници со непријателот. Сепак, градоначалникот Јакоби (го игра Бјернстранд) ги ослободува, но набргу тој започнува често да ја посетува нивната куќа. При една посета, Јакоби им остава голем износ пари. Истовремено, тој води љубов со Ева, а Јан го открива нејзиното неверство. Тогаш, во нивната куќа доаѓаат герилците. Иако Јакоби може да си го спаси животот ако им даде пари, Јан ги крие парите, а потоа го убива Јакоби. Истовремено, герилците ја палат нивната куќа. Подоцна, на имотот доаѓа дезертиран млад војник кој бара да му помогнат, но Јан го убива. Најпосле, Јан и Ева се качуваат на чамец, со намера да избегаат од островот, но чамецот бесцелно плови по морето.
Иран
Иран (, Jomhuri-ye Islāmi-ye Irān; полно име: Исламска Република Иран, ) — држава во Западна Азија. Главен град е Техеран. На запад се граничи со Ирак и Турција, на север со Ерменија, Азербејџан и Туркменистан и на исток со Авганистан и Пакистан. На север излегува на Касписко Море, а на југ на Персискиот Залив и Оманскиот Залив. Службен календар во државата е персискиот календар. Иран меѓународно бил познат под името Персија сè до 1935.
Иран е мултикултурна земја со многу етнички и јазични групи. Најголеми од нив се Персијците (61 %), Азербејџанци (16 %), Курди (10 %) и Лури (6 %).
Етимологија на име
Терминот Иран потекнува директно од средноперсискиот Ērān, првпат потврден во натписот од третиот век во Накш-е Ростам, со придружниот партиски натпис кој го користи терминот Аријан, во однос на Иранците. Средноиранскиот ērān и aryān се коси множински форми на родови именки ēr- (средноперсиски) и ary- (партиски), и двете потекнуваат од протоиранскиот јазик *arya- (што значи „аријан“, т.е. „на Иранците“), признат како дериват на праиндоевропскиот јазик *ar-yo-, што значи „оној што се собира (вешто)“. Во иранските јазици, гентиличното е потврдено како самоидентификатор, вклучено во античките натписи и литературата на Авеста, а останува и во другите ирански етнички имиња Алан и Железо (Ирон). Според иранската митологија, името на земјата доаѓа од името на Ирај, легендарен принц и шах кој бил убиен од неговите браќа. Историски, Иран се нарекува Персија од страна на Западот, главно поради пишувањата на грчките историчари кои го нарекувале целиот Иран како Persís, што значи „земја на Персијците“, додека Персис била една од провинциите на антички Иран што денес е познат како Фарс. Бидејќи најобемната интеракција на античките Грци со кој било аутсајдер била со Персијците, терминот опстојувал, дури и долго по Грчко-персиските војни (499–449 п.н.е.).
Историја
Името Персија доаѓа од Персис - старогрчката форма на Парс (или Фарс), област која се наоѓа во југозападниот дел на земјата, каде што династијата на Ахеменидите, креаторите на Иран (Персиската империја). Името Иран доаѓа од древниот персиски арианам, што значи „земја на Аријците“ и е поврзан со раните миграции на Аријците во оваа област. Персијците отсекогаш ја нарекувале својата земја со ова име, а во 1935 година му го наметнале на остатокот од светот. Но, својот јазик го нарекле фарси (персиски), по областа чиј дијалект бил прифатен како државен и литературен јазик.
Персија водела неколку неуспешни војни со Стара Грција, но Грција не и нанела значаен удар. Речиси целосно освоен од Александар Велики во 4 век п.н.е., набрзо ја повратил својата грандиозност, била основана Партиската империја, а во 226 година била основана Сасанидската империја, која станала речиси исто толку голема колку и Првата персиска Ахеменидска империја. Следеа победи на исламските арапски трупи во VII век, а во 651 година падна Сасанидската империја, претходно ослабена од граѓанската војна. Откако Арапскиот калифат станал Абасид, Омајадите (поранешни владетели на Арапскиот калифат) основале своја држава во Шпанија. Така започна распаѓањето на Абасидскиот калифат. Како резултат на тоа, во Иран биле формирани независни арапски држави, кои подоцна биле освоени од Селџукските турци. По распадот на нивната империја, Иран бил освоен од Монголите, губејќи голем дел од својата територија. Во 1499 година, турските Казалбаши основале своја држава во Иран, предводени од Сафавидите, но иако владетелите зборувале турски, мнозинството од населението зборувало персиски. Сафавидите ја оживеаја моќта на Персија, се бореа со Отоманската империја. Првиот шахиншах (крал на кралевите) од оваа династија, Исмаил I, го наметнал шиизмот меѓу своите поданици. Последователните шахиншахови жестоко го всадија шиизмот и жестоко постапуваа со луѓето од други религии. По смртта на синот на Исмаил I, Тахмасп I, империјата почнала да опаѓа, но Абас I ја оживеа моќта на Персија и, по победничката војна со Отоманската империја, ги припои градовите од јужна Месопотамија (Кувајт и јужен Ирак) кон Персија од Грузија. Империјата Сафад во негово време достигна нов најславен момент. Абас го преселил главниот град во Исфахан. Абас, исто така, направи многу реформи кои му дадоа повеќе права на обичното персиско население, по што земјата започна ривалство помеѓу персискиот елемент и турскиот, кој главно се фокусираше на териториите на денешен Азербејџан и северен Иран (ирански Азербејџан). Наследникот на Абас, Сефи I, бил слаб владетел и не успеал да ги зачува своите освојувања. Меѓутоа, за време на владеењето на Абас II, односите меѓу Персија и Турција се подобриле, а трговијата почнала да цвета. Источниот сосед на Персија, Канатот Бухара, постојано се обидувал да ги освои Хорасан и Херат. Затоа, источните граници на Персија биле под притисок. На почетокот на 18 век, востанието Хотаки против персиската власт започна во Авганистан, но на крајот целата персиска држава освен регионот Мазандера (кој беше привремено припоен од Русија во 1723 година) остана недопрена по новиот гувернер на династијата Афшариди, Надер. Шах го поразил Хотаки и ја обновил Персија. Во 1732 година го вратил Мазандеран. Подоцна го освоил Оман, делови од Туркменистан и Грузија. Во негово време, Исламската Персија го достигна својот најголем врв и најголема територијална експанзија. Надер Шах бил познат и како суров владетел.
Новиот теократски политички систем воведе неколку конзервативни реформи. Западниот свет се повеќе го гледаше Иран како непријателска сила.
Во 1980 година, Ирак го нападна Иран, по што следеше разорна иранско-ирачка војна која траеше до 1988 година.
Географија и клима
Иран се наоѓа во југозападна Азија и се протега помеѓу 24-та и 40-та северна паралела и 44-от и 64-от источен меридијан. Со површина од 1.648.195 km², земјата е на 17-то место во светот. Иран граничи со седум земји: Пакистан (909 км граница) и Авганистан (936 км) на исток, Туркменистан (1000 км) на североисток, Азербејџан (500 км) на северозапад и Ерменија (35 км) и Турција на запад.(500 км) и Ирак (Курдистан) (1458 км). Северната граница на Иран е Каспиското Море — најголемото езеро во светот — со должина на крајбрежјето од 756 км. На југ, Иран има 2.045 километри пристап до Персискиот и Оманскиот залив. Двата заливи се поврзани со Ормускиот теснец, важен морски пат од стратешко значење.
Со исклучок на каспиското крајбрежје и провинцијата Кузестан, огромното мнозинство на територијата на Иран е окупирана од иранската висорамнина. Иранскиот релјеф е генерално планински со десетици карпести синџири и гребени што ги делат речните сливови и висорамнините. Најгусто населени се планинските предели. Планинскиот венец Загрос се протега од северозапад кон југоисток. Планинскиот венец Алборз, кој е пократок и потесен од Загрос, го опкружува Каспиското крајбрежје на Иран. Нејзиниот највисок врв Дамаванд, со над 5.600 метри надморска височина, е и највисоката точка во Иран.
Значителен дел од Иран е покриен со пустини и полупустини. Такви се источните региони на земјата, каде што се наоѓа пустината Дашт е Лут. Најголемата пустина Даш е Кјавир, која се наоѓа во централниот дел на северен Иран. Со исклучок на неколку оази, овие пустини се практично ненаселени.
Големите плодни рамнини на Иран се околу каспиското крајбрежје и северниот крај на Персискиот Залив, каде што е устието на реката Арванд (Шат ал-Араб). По должината на брегот на Оманскиот Залив, Ормускиот Теснец и јужниот дел на Персискиот Залив се помали рамнини.
Климата во Иран е разновидан. Сува клима е типична за поголемиот дел од територијата. Климата на каспиското крајбрежје и соседните северни шуми е суптропска. Овде во зима температурите се обично позитивни, а во лето тие ретко надминуваат 29 °C. Просечните годишни врнежи се околу 1700 mm во западните делови на брегот и 680 mm во источните. На запад, во планините на Загрос, зимите се тешки со обилни снежни врнежи и просечни дневни температури под нулата. Климата во централен и источен Иран е сува со годишни врнежи под 200 mm. Просечните летни температури се над 38 °C. Во рамнините на Персискиот залив и Оманскиот залив, зимите се благи, а летата се многу топли и влажни. Просечните годишни врнежи се движат помеѓу 135 и 355 mm.
Политички систем
Иран е исламска република чии закони се во согласност со ставовите на исламското право. Земјата е пример за теократија.
Според иранскиот Устав, иранскиот врховен лидер е одговорен за образложување и насочување на „заедничката политика на Исламската Република Иран.“ Во отсуство на еден лидер, се назначува совет на верски водачи. Тој назначи шест од дванаесетте членови на Одборот на доверители. Тој или советот на верски водачи се избираат од Собранието на експерти, врз основа на нивните квалификации и високото јавно мислење што го поддржуваат. По врховниот лидер, претседателот на Иран ја има највисоката позиција во земјата. Тој е одговорен за спроведување на Уставот и ја извршува функцијата шеф на извршната власт. Според законот, сите претседателски кандидати мора да бидат одобрени од Одборот на доверители, по што претседателот се избира со општо гласање за мандат од 4 години со апсолутно мнозинство гласови. По неговиот избор, претседателот назначува и претседава со Советот на министри, ги координира владините одлуки и избира владини политичари. Осум потпретседатели му служат на претседателот, како и кабинет од 22 министри. Советот на министри мора да биде одобрен од парламентот. За разлика од многу други земји, извршната власт на Иран не ја води војската. Тој е и врховен командант на вооружените сили и ги насочува разузнавачките и одбранбените операции на Исламската Република; само тој може да објави војна.
Еднодомниот ирански парламент, Исламскиот советодавен совет или Majles-e Shura-ye Eslami (транскрипција Majles-e Shura-ye Eslami), се состои од 290 членови избрани за четиригодишен мандат. Членовите се избираат директно и со тајно гласање. Тие подготвуваат закони, ратификуваат меѓународни договори и го усвојуваат државниот буџет. Сите закони на одборот мора да бидат разгледани од Одборот на доверители.
Административна поделба
Иран е поделен на 31 покраина (استان ostān, множина استان‌ها ostānhā), секоја со свој административен центар (обично најголемиот град). На чело на покраините стојат управници (استاندار ostāndār).
Административната поделба на Иран значително се промени со текот на годините. До 1950 година, Иран беше поделен на 12 провинции. Во 1950 година нивниот број е намален на 10. Во периодот помеѓу 1960 и 1981 г. бројот на провинции се зголеми на 28. Во 2004 година, Хорасан беше поделен на три провинции, а северозападниот дел на Техеран беше формиран во посебна провинција, Алборз.
Иран е земја која брзо се урбанизира. Според податоците од националниот попис во 2011 година, бројот на градови е 1331, 8 градови имаат над 1 милион жители, а процентот на урбано население е 71 %. Најголемиот град во Иран е главниот град Техеран, кој е индустриски и транспортен центар на земјата. Вториот по големина град е Машхад, еден од светите градови на шиитите. Исфахан, третиот најнаселен, е познат по своите културни и историски споменици.
Економија
Иранската економија е 18-та по големина во светот во однос на БДП. Тоа е збир на централно планирање, државни нафтени и други стратешки претпријатија, земјоделство и мали приватни претпријатија од областа на трговијата и услугите. Економската инфраструктура постепено се подобрува во последниве години, но и понатаму страда од високата инфлација и невработеноста. На почетокот на XXI век, услужниот сектор продолжува да дава најголем придонес во БДП, а потоа индустријата (рударството и преработувачката индустрија) и земјоделството. Во 2006 година, 45 % од државниот буџет се полнеше со приходи од нафта и гас, а 31% од даноци и такси. ОН ја класифицира иранската економија како полуразвиена. Иран се надева дека ќе привлече милијарди долари од странски инвеститори преку создавање позаштитна инвестициска клима (т.е. намалување на увозните ограничувања и тарифи преку создавање зони за слободна трговија).
Ријалот е иранската официјална валута. Големиот пазар на нафта во 1996 година им помогна на финансиските тешкотии на Иран и му дозволи на Техеран навреме да ги плати сметките за долгови. Финансиската ситуација во Иран се затегна во 1997 година поради ниските цени на нафтата. Последователниот пораст на цената на нафтата во 1999/2000 година му дозволи на Иран да здивне. Буџетските дефицити на Иран су хроничен проблем, делумно поради високите владини субвенции — вкупно околу 4,7 милијарди долари годишно - вклучувајќи храна и особено бензин.
Население, јазик и религија
Мнозинството Иранци се Аријци и зборуваат еден од иранските јазици, иако само персискиот е официјален. Иако бројот, процентот и дефиницијата на различните Иранци се спорни, главните групи во категоријата ирански јазици вклучуваат персиски (60 %), гилан и мазандер (2 %), курдски (7 %), лур (2 %) и балуч.2 %), азербејџански (24 %), турски (2 %), арапски (3 %), ерменски, еврејски, асирски и други.
IC 21
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 21 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 21 има привидни димензии од 0,9' х 0,7'.
Иран
Население, јазик и религија
Населението рапидно растеше во втората половина на XX век и до почетокот на XXI век беше едно од најмладите во светот.
IC 21
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 3 м 1,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -17° 13' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 35°.
Иран
Население, јазик и религија
Иран е една од седумте земји во светот каде што атеизмот е незаконски и се казнува со смрт.
IC 21
Други поделби
Проучување на IC 21 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64030.
Иран
Религија
Повеќето Иранци се муслимани; 79 % го практикуваат шиитскиот ислам, официјалната национална религија, а околу 5 % практикуваат сунитски ислам, кој е распространет во повеќето исламски земји. Немуслиманските верски малцинства вклучуваат Бахаи, Зороастријци и Христијани — околу 15 %. Последните три се официјално признати религии и имаат резервирани места во парламентот.
IC 21
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
NGC 4018
NGC 4018 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4018 се споменува и како UGC 6966, MCG 4-28-108, CGCG 127-123, KUG 1156+255, IRAS 11561+2535.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1878 година од страна на Јохан Лудвиг Емил Дреер, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 163°.
Други поделби
Проучување на NGC 4018 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37699. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1985. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
Централна банка на Бразил
Историјат на Централната банка на Бразил
Централната банка на Бразил, создадена според Законот бр. 4595 од 31 декември 1964 година, е автономна федерална установа и претставува дел од Националниот финансиски систем (SFN). Пред создавањето на централната банка, бразилските монетарни власти ги сочинувале: Девизната и кредитна организација (SUMOC), Банката на Бразил (ББ) и државниот трезор.
SUMOC, создадена во 1945 година, со цел остварување на монетарна контрола и подготовка на основата за централната банка, имала одговорност за одредување на стапката за задолжителната резерва на комерцијалните банки, дисконтните стапки (поврзано со фондовите за развој) и финансиска помош за ликвидност (што значи – дисконтна стапка како класичен инструмент на монетарната политика), како и за каматната стапка на банкарските депозити по видување. Во исто време, оваа организација ја надгледувала работата на комерцијалните банки; управувала со девизната политиката и ја претставувала земјата во меѓународните организации. Централната банка на Бразил ги вршела следниве функции:
По формирањето, Централната банка на Бразил претставувала емисиона банка, но се однесувала според потребите на Банката на Бразил. Исто така, таа делувала како банка над банките, но не била единствениот носител на депозитите на финансиските институции, бидејќи тие ги положувале нивните доброволни депозити во Банката на Бразил. И покрај тоа, Централната банка делувала како владин финансиски агент, задолжена за управување со федералниот јавен долг, но трезорските работи на министерството на финансии ги извршувала Банката на Бразил.
Во 1985 година била донесена одлука за финансиска реорганизација на владата, со спојување на сметките и функциите на Централната банка, Банката на Бразил и државниот трезор. Во 1986 година, оваа одлука била укината и, оттогаш, исплатата на средствата од Централната банка на Банката на Бразил била јасно идентификувана во буџетите на секоја институција, со елиминирање на автоматскиот пренос, кој го кочел управувањето од страна на Централната банка.
Во процесот кој продолжил во текот на 1988 година, функциите на монетарната власт биле постепено префрлени од Банката на Бразил на Централната банка, додека атипичните активности на централната банка, како што се оние поврзани со економските стимулации и администрација на федералниот јавен долг, биле префрлени на државниот трезор. Истата година, во Уставот биле определени главните прашања од работата на централната банка, како што се: ексклузивно право за издавање на пари, назначување на претседател/директор на централната банка од страна на претседателот на Републиката, со претходно одобрение од страна на Сенатот, како и забрана на директно или индиректно доделување на кредити на државниот трезор. Врз основа на Уставот, исто така, бил донесен Дополнителен закон за националниот финансиски систем, за замена на Законот бр. 4595, кој се занимавал со различни и важни аспекти на структурата и активностите на Централната банка на Бразил.
Стратегија на банката
Стратешкото планирање на Централната банка на Бразил има за цел да воспостави фокус на активностите на институцијата. Таа ги зема предвид идентификуваните предизвици и промени во надворешната и внатрешната средина на Банката, како и насоки издадени од страна на неговиот врвен менаџмент. Процесот на стратешко планирање е периодично разгледувано и тоа започнува со дефинирање на стратешките насоки, кои бараат колективен напор на директорите на оваа институција.
Стратешките насоки одобрени од страна на Одборот на Централна банка на Бразил, ја вклучуваат институционалната мисија на Банката, визија за иднината, организациските вредности и стратешки цели. Стратешките насоки насочуваат спроведување на макро процеси на институцијата, дефинирање на проекти со кои ќе се осигура можноста за планираната стратегија и приоритет на користење на расположливите ресурси. Покрај тоа, тие ги промовираат подобрувањата во практиките за управување и поттикнување на потребните промени во организациската култура.
Мисија
Мисијата на Централната банка на Бразил гласи: „Да се осигура стабилноста на куповната моќ на валутата и солиден ефикасен финансиски систем.“
Визија
Централната банка на Бразил, поради неговата автономија, квалитетот на своите производи и услуги, обезбедени од страна на неговото управување со процесите, и надлежноста на своите вработени, сè повеќе и повеќе се потврди како институција од суштинско значење за финансиската и економската стабилност и неопходен за одржлив развој на Бразил.
Матеа Јовановска
Марија Јовановска (30 август 2004, Куманово) – македонска ракометарка.
Пречкеста неправилна галаксија
Пречкеста неправилна галаксија — неправилна веријанта на пречкестата спирална галаксија. Examples include the Големиот Магеланов Облак and NGC 6822. Некои од нив може да бидат џуџести спирални галаксии, изобличени во неправилен облик од плимни заемодејства со помасивен сосед.
Градско собрание во Сомбор
Историја
Градското собрание, Варошка куќа или Магистрат, се сите имиња што жителите на Сомбор ги користеле во изминатите два и пол века за објектот што го претставува централниот архитектонски симбол на градот, создаден врз основа на некогашниот „двор“ на капетанот на Сомбор, Јован Бранковиќ. Грофот Јован Јанко Бранковиќ бил внук и законски наследник на несудениот српски деспот, грофот Ѓорѓи Бранковиќ. Предниот дел од зградата на замокот на грофот Бранковиќ се наоѓал на местото на денешната источна страна на Градското собрание, свртена кон црквата Свети Ѓорѓија, каде што е изграден нов објект еден век подоцна.
Архитектура
Новата зграда на Градското собрание е еднокатна зграда со квадратна основа со централен атриум и аксијален премин, изградена во стилот на неокласицизмот. Фасадата е поместена од исток кон запад, каде што е подигната кула, под која има балкон и свечена сала. Најлуксузно уредена фасада е кон плоштадот Света Троица, со централен испакнат фриз, расчленети столбови и триаголен фронтон, на чиј фриз е испишана годината на градба. Посебен акцент на композицијата дава квадратната камбанарија со балкон на конзоли и внимателно обликуван фенер на врвот. Кулата била додадена во 1892 година по проект на инженер Милан Гргуров. На кулата дежурале пожарникари, во приземјето на зградата имало дуќани, на катот била градската управа и службеници, а дворот служел како складиште за противпожарна опрема и штала за градските коњи. Во зградата биле сместени градските архиви и, извесно време, градската библиотека.
Во свечената сала се одржувале седници на градскиот магистрат и на избраното друштво. Изградена е во ноември 1918 година. Градот бил примопредаден меѓу поранешните Австроунгарци и претставници на српската кралска влада. Седиштето на локалната самоуправа се наоѓало во Градското собрание до 1962 година. Денеска овде се наоѓаат просториите на политичките партии, невладините организации и јавните медиуми, а на приземјето има локали.
Конзерваторски работи се извршени во 1968 година и 1991 година.
Меѓаши
Првата детска амбасада во светот е основана на 29 април 1992 година во Скопје, како светска асоцијација и прва регистрирана меѓународна, непрофитна, непартиска и невладина организација во Република Македонија за заштита на правата на детето. Амбасадата Меѓаши се залага за почитување на детската личност преку заштита на нивните права, застапување на детските интереси и преку збогатување на животот со содржини кои детството го прават сигурно и творечко. Го зајакнува НВО движењето за правата на детето развивајќи го волонтерскиот пристап во работата и се грижи за спроведување на Конвенцијата за правата на детето. Амбасадата со своите активности придонесе во развивањето и јакнењето на граѓанската свест за детските права. Taa го сруши молкот за детските страдања, особено за физичката, сексуалната и економската злоупотреба на децата, откривајќи во јавноста повеќе случаи на злоупотреби и директно ангажирајќи се за воспоставување поефикасни механизми за заштита на децата. Основачи nа Првата детска амбасада во светот - Меѓаши, Република Македонија се Гордана Пирковска Змијанац и Драги Змијанац
Историја
Како реакција на војната која изби во поранешна Југославија во јуни 1991 година регионот околу селото Меѓаши беше прогласен за “Прва детска земја во светот”. Селото се наоѓа на границата меѓу Босна и Херцеговина, Србија и Хрватска. Со создавањето на Првата детска земја, идеолошкиот татко на земјата, Душко Томиќ, се надеваше дека огништата на националистички и религиозни доктрини ќе се смират. Проектот Меѓаши привлече огромно внимание кон себе од екс-Југословенските и европските медиуми, презентирајќи свет без насилство во кој се почитуваат детските права. Во април 1992 година драматичен повик беше упатен од Сараево за привремена евакуација на илјадници деца кои имаа потреба да бидат спасени од деструктивните бомбардирања. Во Скопје овој повик беше слушнат и Гордана Пирковска Змијанац и нејзиониот сопруг Драги Змијанац презедоа иницијатива да ја основаат Првата детска амбасада во светот Меѓаши. По ова следуваше формирање воздушен мост од Сараево кон Скопје преку кој околу 6000 мајки и деца најдоа засолниште во Македонија. После првата итна поддршка за децата од војната во поранешна Југославија, Меѓаши се консолидираше. Сепак и во наредните години Меѓаши продолжи да пружа поддршка за децата зафатени од војна или насилство. На почетокот само децата и мајките од поранешна Југославија, подоцна бегалците од Косово и Македонија го најдоа својот пат до Меѓаши. Во текот на своето постоење десетици илјади мајки и деца од сите религии и националности најдоа сигурност преку поддршката од Меѓаши.
Во моментов, Меѓаши е препознаена како водечка НВО за застапување и промовирање на детските права. Го сруши ѕидот на молкот во однос на детските права, посебно поврзани со физичка, сексуална и економска злоупотреба на децата, изложувајќи во јавноста бројни случаи на злоупотреба и директно поддржувајќи го воспоставувањето на поефикасни механизми за заштита на децата. Како потврда за својата работа, Меѓаши доби прва награда за граѓанско општество и демократија во 2001 година. Наградата беше дадена како признание на долготрајниот и одржлив придонес за развивање на свеста за детските права како и поради бројните кампањи и публикации во оваа област.
Цели
Меѓаши постои за почитување на детето преку заштита на детските права, со зајакнување на НВО движењето за правата на децата, зголемување и развој на волонтерската работа и грижа за имплементација на Конвенцијата за Правата на Детето. Од година во година, бројот на проекти на коишто работи Меѓаши е сè поголем, затоа и со новиот стратешки план овие проекти се развиени во програми. Утврдениот работен план има намера да ја постигне погоре спомнатата цел како и зајакнување на капацитетот на организацијата преку реализирање на активностите. Зголемување на работниот капацитет на вработените во организациите значи поефикасно извршување на програмските активности како и поуспешно собирање на средства. За наредните години, Меѓаши ги формулира следниве цели во својата работа:
Меѓаши е професионална организација која обезбедува директни услуги за децата кои имаат потреба од тоа. Меѓаши е призната како експертска организација во полето на проблемите на децата и почитувана како преговарачки партнер со локални и национални институции и влади
Мисија и визија
Првата детска амбасада во светот МEЃАШИ е граѓанска организација која се залага за почитување на детската личност преку заштита на нивните права, застапување на детските интереси и преку збогатување на животот со содржини кои детството го прават сигурно и творечко. Го зајакнува НВО движењето за правата на детето во Република Македонија развивајќи го волонтерскиот пристап во работата и се грижи за спроведување на Конвенцијата за правата на детето.
Клучни вредности и принципи во работењето на Детската амбасада Меѓаши се: Партиципација (учество, вклученост) на децата и возрасните во процесите на одлучување за прашања кои се од нивен интерес; Волонтерски пристап во заштитата на правата на децата; Промовирање и практикување на мир и толеранција преку почитување на ставовите и однесувањата на другите; Еднакви можности за сите во остварувањето и почитувањето на нивните права; Отчетност, одговорност и непартизираност во работењето на организацијата.
NGC 209
NGC 209 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 209 се споменува и како ESO 540-8, MCG -3-2-31, NPM1G -18.0019.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 209 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 209 има привидни димензии од 1,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 39 м 3,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 18° 36' 30".
Други поделби
Проучување на NGC 209 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2338. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5847. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 884.
Плоешт
Плоешт (Ploiești, Brassó) — град во југоисточниот дел на Романија и административен центар на округот Плоешт, во историскиот регион на Влашка. Градот се наоѓа на 56 километри северно од Букурешт. Областа зафаќа површина од околу 60 км2.
Плоешт е важен сообраќаен центар, кој го поврзува градот Букурешт со Трансилванија и Молдавија. Според романскиот попис во 2011 година, во градот живеат 201.226 луѓе, што го прави на 9-ти најнаселен град во Романија.
Историја
Според легендата овчарот Мош Плоаје (Moş Ploaie) застанал да одмори заедно со седум овци на ливада меѓу борова шума која некогаш се наоѓала на овие места. Откако се засолнил на ова место, каде имало свежа вода и земјата била плодна, тој решил да остане на тоа место, основајќи го населеното место кое било наречено според него. Според легендата во местото имало седум куќи и еден женски манастир.
Археолошките ископувања сведочат за присуство на античка населба од мезолитот во западниот дел на Плоешт и друга населба од неолитот во северниот дел на градот. Исто така биле пронајдени и траги од бронзено време, од периодот 7-6 век п.н.е.
За основањето на Плоешт и неговите први доселеници има малку писмени сведоштва. Според познатиот романски историчар Николае Балческу, градот најверојатно постоел во времето на Мирчо Стариот (околу 1413 година). Документарни историски податоци за Плоешт се појавиле во 1503 година. Присуството на трговци по пазарите во Трансилванија сведочат за тоа дека градот бил познат и располагал со економска база, која му дозволувала да ги продолжи трговските врски со градовите надвор од планината.
Железничката станица во градот била отворена во 1882 година. Кон крајот на 19 век биле изградени и неколку училишта и болници.
Градот доживеал вистински индустриски и комерцијални бум со отворањето на нафтените наоѓалишта во регионот. Околу градот се појавил синџир од нафтени рафинерии. Во градот по овој период биле отворени многубројни продавници, работилници и образовни институции.
Во текот на Втората светска војна, градот најпрвин во 1940 година доживеал голем земјотрес, со сериозни оштетувања, но Германците продолжиле да го користат градот како извор на нафтени деривати. На 1 август 1943 година и во текот на летото на 1944 година градот бил бомбардиран од американските воздухопловни сили и градот се соочил со сериозни оштетувања. Во август 1944 година градот бил ослободен од советската армија. По 1944 година, за време на комунистичкиот режим, нафтената индустрија била национализирана, по кој започнал период на обиди за модернизација на земјата и поправка на штетите од војната.
Географија
Плоешт се наоѓа во центарот на Мунтенија, во централниот северен дел на Романската рамнина. Се наоѓа во близина на главниот град Букурешт. Градот зафаќа вкупна површина од околу 60 км2, од кои 35 км2 се приградски населби. Постојат две реки во близина на градот: реката Прахова, на југозапад, која кратко поминува низ градот преку населбата Брази и реката Телеџен. Градот се наоѓа на реката Дамбу, што извира од ридовите околу градот Бајкој.
Клима
Климата е слична на онаа на главниот град на државата, Букурешт. Градот е во рамките на умерено влажна континентална клима. Просечната годишна температура изнесува 10,5°С, со минимален рекорд регистриран на 25 јануари 1952 година од -30 °C, и максимален рекорд регистриран на 19 јули 2007 година од 43 °C. Во просек, околу 17 денови се многу ладни во годината, 26 ладни, 99 топли и 30 многу топли, додека останатите имаат умерена температура.
Демографија
Бројот на населението во Плоешт се зголемило поради интензивниот економскиот развој на оваа област. Во 1810 година, во текот на годините на османлиското владеење, во градот имал само околу 2.024 жители. Во 1837 година оваа бројка се зголемила на 3.000 жители, во 1859 година, по единаесет години од основањето на унијата, бројот на населението се зголемил на 26.458, додека во 1884 година бројот изнесувал 32.000 жители. Во почетокот на XX век, населението на Плоешт се зголемило уште повеќе, поради проширувањето на нафтената индустрија. И покрај тоа што градот бил бомбардиран во текот на Втората светска војна, населението во 1948 година било 95,632 жители.
Во 1912 година, бројот на жители на градот изнесувал 56.460 лица, додека во јануари 1992 година овој број изнесувал 252.715 лица. По падот на комунизмот, бројот на населението започнал да се намалува поради постојаната емиграција и опаѓање на наталитетот. Според пописот од 2002 година, населението се намалило на 232.527, додека во 2011 година населението се намалило на 197.542 жители. Целиот регион на Плоешт има вкупно население од 266.457 жители. .
Поголемиот дел од жителите се Романци (90,64%) и Роми (2,4%). За 6,65% од населението, етничката припадност не е позната. Поголемиот дел од луѓето кои живеат во градот се православни христијани (90,7%). .
Стопанство
По Романската револуција од 1989 година, Плоешт доживеал брз економски раст благодарение на големите инвестиции од странски компании. Градот се наоѓа на само 60 километри северно од Букурешт, со добра инфраструктурна поврзаност. Плоешт е голем индустриски центар, кој е фокусиран на производството на нафта. Иако производството на нафта во регионот се намалува постојано, сè уште е просперитетна преработувачката индустрија која преку цевководи е поврзана со Букурешт, со црноморското пристаниште Констанца и пристаништето на Дунав, Џурџу. Градот исто така има долга историја како текстилен центар.
Во градот свое седиште имаат отворено компании како OMV-Petrom, Lukoil, Shell Gas, Timken, Yazaki, Coca Cola, Efes Pilsener, British American Tobacco, Federal-Mogal, и Interbrew и трговците на мало како Carrefour, Metro, Selgros, Kaufland, Billa, Bricostore, Praktiker, Lidl, Obi, Auchan, Profi и Mega Image. Во градот постојат и два ресторани на McDonald's и три на KFC.
Сообраќај
Плоешт се наоѓа на автопатот А3 (делумно завршениод пролетта 2014), на главниот пат кој ги поврзува северните и западните провинции на Романија, како и Западна Европа. Меѓународниот Аеродром Анри Коанда се наоѓа на 45 километри од градот, ски-центрите на Прахова се наоѓаат на помалку од еден час возење од градот.
Плоешт е вториот најважен железнички центар во земјата по Букурешт, поврзувајќи го Букурешт со Трансилванија и Молдавија. Системот за јавен превоз во градот е воден од страна на компанијата Călători Express и вклучува широка мрежа на автобуси, тролејбуси и трамваи. Карактеристичниот жолт автобус е еден од најмодерните во Југоисточна Европа. Дневно се транспортираат околу 150.000 патници. Општинските патишта се состојат од над 800 улици со вкупна должина од 324 километри. Околу 5.300 возила транзитираат во градот секој ден. Општинскиот возен парк се состои од 216 автобуси, 32 трамваи и 25 тролејбуси со околу 70 милиони патници годишно. Има 33 автобуски линии, со вкупна должина од 415,46 километри и две трамвајски линии со вкупна должина од 23,8 километри.
Култура
Плоешт е дом на Плоештската филхармонија, еден од најдобрите оркестри во Романија. Во градот постојат голем број на културни и архитектонски споменици, вклучувајќи ги Домот на културата, Музејот на часовникот во кој се наоѓаат колекција на часовници собрани од страна на Николае Симаче, Музејот на нафтата, Музеј на уметноста.
Образование
Првото училиште во Плоешт било отворен во 1777. Средното образование започнало со предавања во 1864 година.
Плоешт е дом на следниве универзитети и колеџи:
Спорт
Фудбалкиот клуб Петропул бил основан во 1924 година и е најстар фудбалски клуб во градот. Клубот своите домашни натпревари ги игра на стадионот Илие Оана, кој има капацитет од 15.500 седишта. Клубот бил четири пати шампион на Романија во сезоните 1929–30, 1957–58, 1958–59, 1965–66, трипати победник во националниот куп во сезоните 1962–63, 1994–95, 2012–13 и двапати победник во романскиот суперкуп во 1995 и 2013 година.
Во градот се наоѓа и седиштето на женскиот ракометен клуб Плоешт, кој бил основан во 2004 година и кој настапува во Првата ракометна женска лига на Романија. Клубот се натпреварува во спортската сала Олимпија, која има капацитет од 3,500 гледачи.
Во градот се наоѓа и седиштето на кошаркарскиот клуб КК Асесофт Плоешт, кој бил основан во 1998 година и кој настапува во Првата кошаркарска лига на Романија. Клубот се натпреварува во спортската сала Олимпија. Клубот се натпреварува во спортската сала Олимпија, која има капацитет од 3,500 гледачи. Клубот бил единаесет пати шампион на Романија во сезоните 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013, 2014, 2015, шест пати победник во националниот куп во сезоните 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 и еднаш победник во ФИБА Еврокуп челенџ во 2005 година.
NGC 6619
NGC 6619 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6619 се споменува и како UGC 11200, MCG 4-43-25, CGCG 142-39.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6619 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6619 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 18 м 55,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 39' 19"". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 6619 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61721. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 159; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2093. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 284.
Синтакса на македонскиот јазик
Синтаксата на македонскиот јазик е дел од граматиката која ги проучува способностите на зборовите да се поврзуваат меѓу себе. Синтаксата пред сè се осврнува кон зборовните целости кои се добиваат преку спојување на зборовите. Така и самиот поим синтакса е од древно потекло и значи „составување“, „средување“ или „редење“ на зборовите. Синтаксата тргнува од самите зборови преку кои се создаваат повисоките синтаксички единици. Основна единица во синтаксата е реченицата.
Основни елементи
Основна единица на синтаксата, како што веќе напоменавме, е реченицата. Врз реченицата е осврнато вниманието на синтаксата. Понатака реченицата може да е подели на две големи групи, односно проста и сложена реченица. Простите и сложените реченици во македонскиот јазик се составени од именски групи или наречени синтагми, но и од останати елементи како глаголи или прилози. Сите овие наведени елементи функционираат во најсложената јазична форма наречена врзан текст.
Сликовите да се презентира составувањето на врзаниот текст, а почнувајќи од најмалите единици е следниот пример:
Така, од примерот може површно да се види со што и како се занимава синтаксата. Значи самата синтакса почнува со зборовите, иако со нив повеќе се занимава морфологијата (бран), потоа со комбинирање на повеќе зборови се добиваат зборовните групи (голем бран). Со комбинирање на повеќе зборовни групи се добиваат прости реченици (На крајбрежјето на Охридското ...) кои пак доведуваат до создавање на сложени реченици (Гледајќи и фотографирајќи од ...). Како крајна цел е создавање на врзан текст со кој се искажуваат поголеми и посложени дејства или настани (Едно утро ...).
Значи, опширно основните синтаксички единици се :
Бела Река (Плакенска)
Бела Река — река во Македонија, сместена на Плакенска Планина.
Извор
Извира на падините на Плакенска Планина над селото Слоештица.
Тек
Реката учествува во создавањето на Слоештичка Река.
Факултет
Факултет претставува работна единица во рамките на еден универзитет. Факултетот претставува посебна школска установа на која се образуваат кадри во различни дисциплини. На крајот на студиите, факултетот на своите студенти им поделува дипломи кои се гарант за одредена титула и знаење во одредена област.
Матеа Чурлиновска
Матеа Чурлиновска (6 декември, 2005 година во Прилеп) – македонска ракометарка.
Биографија
Матеа е кадетска, младинска и сениорска репрезентативка на Македонија. Моментално настапува за Женскиот ракометен клуб Куманово на голманската позиција и се натреварува во Првата женска ракометна лига на Македонија.
Фаустино Асприлја
Фаустино Ернан Асприлја Инестроса наречен „Тино“ (Faustino Hernán "Tino" Asprilla Hinestroza р. 10 ноември 1969 во Тулуа) — поранешен колумбиски фудбалер, напаѓач, активен во периодот 1988-2004.
Почетоците во Колумбија
Тој ги направил својте први фудбалски чекори во Школата Карлос Сармиенто Лора, од каде се преселил во Депортиво Кукута, каде што тој го направил своето деби за првиот тим во 1988 година. Во својата прва сезона имал резултат од 17 постигнати гола во 36 натпревари, кои му донеле повик во клубот кој доминирал во тоа време на колумбиската фудбалска сцена, Атлетико Насионал. Асприлја настапувал за Атлетико до 1992 година, напуштајќи го по 75 одиграни натпревари и 35 постигнати гола за да се пресели во Европа.