cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Десетте заповеди (филм од 1923)
Синопсис
Филмот е поделен на два дела. Во првиот дел се прикажува тешкиот живот на Евреите во Египет и нивното заминување во Ветената земја, предводени од Мојсеј (го игра Робертс). Тој ги добива од бога десетте заповеди кои ги запишува на камена плоча, но неговите сонародници ја губат верата и го обожаваат златното теле. Дејствието во вториот дел од филмот се одвива во современото општество и ја прикажува приказната за едно семејство од Сан Франциско. Браќата Џон (го игра Дикс) и Ден (го игра Ла Рок) Мектавиш живеат со мајка им Марта (ја игра Чепмен), која е голем верник. Џон е дрводелец и води скромен живот, почитувајќи ги десетте божји заповеди, додека Ден е атеист подготовен да ги прекрши заповедите само за да стигне на врвот од оптшеството. Марта го брка Ден од дома и тој и Џон влегуваат во една гостилница. Таму, сиромашната девојка Мери (ја игра Џој) краде дел од сендвичот на Ден, а потоа се крие во работилницата на Џон. Тој ја носи Мери дома, а Ден веднаш ја освојува. Поради непочитување на строгите верски обичаи, Марта ги брка Ден и Мери од куќата. Три години подоцна, Ден е богат градежник, кој ја гради катедралата, но прави малверзации со цел да заработи пари. Истовремено, иако е оженет со Мери, тој ја изневерува со ориенталната девојка Сали (ја игра Налди). Еден ден, Марта го посетува градилиштето и тогаш паѓа еден ѕид кој ѝ нанесува смртоносни повреди и таа умира. Еден таблоид ги открива малверзациите на Ден и го уценува, но Ден нема пари за да го подмити списанието. Затоа, тој оди кај Сали за да си го земе скапиот накит кој ѝ го поклонил, но таа го одбива. Освен тоа, таа му соопштува дека е заразена од лепра, па најверојатно го заразила и него. Во налет на бес, Ден ја убива Сали и се обидува да побегне во Мексико со моторен чамец, но поради силното невреме, чамецот удира во карпа и така умира Ден. Мери, која е исплашена дека и таа е зарзена од лепра, оди да се збогува со Џон, но тој ѝ чита делови од Новиот завет, нејзините лузни на рацете исчезнуваат.
КК Макаби Ашдод
Кпшаркарскиот Клуб Макаби Ашдод (хебрејски:מכבי אשדוד בכדורסל) е клуб кој потекнува од Ашдод, Израел. Моментално, клубот игра во Израелската кошаркарска лига и израелскиот кошаркарски куп.
Историја
Клубот е основан во 1961 година од страна на членовите на Макаби Ашдод. Тимот игра во првата израелска лига Од 2010 година.
Нојцеле
Нојцеле (Neuzelle, Nowa Cala, Sławin) — општина во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија, административно седиште на истоимената општинска заедница. Најмногу е познат по неговата цистерцијанска опатија и неговата пиварница.
Историја
Опатијата била основана како Нова Цела на 12 октомври 1268 од ветинскиот маркгроф Хајнрих Трети во сеќавање на неговата почината сопруга Агнес од Бохемија. Хајнрих го припоил појасот земја од поранешната Лебус до Фирстенберг (денешен Ајзенхитенштат) од шлескиот војвода Болеслав II за возврат на негово посредување во конфликтот со неговиот брат Хајнрих Трети Белиот.
Нојцеле бил подружен манастир на цистерцијанската Опатија Алтцела (Cella) близу Носен. Првиот манастир започнал со работа во 1281. Од околу 1300, манастирскиот комплекс бил дограден, вклучувајќи готска црква, која подоцна станала духовен центар на областа. Монасите добиле големи поседи, до Фирстенберг на север и Шидлов на исток.
Во 1367, Нојцеле со Долна Лужица припаднале на луксембуршкиот император Карло Четврти во својство како крал на Бохемија. Манастирот бил уништен во текот на Хуситските војни во 1429, а монасите биле убиени или киднапирани. Подоцна обновен, манастирот и неговите проширени поседи станале дел од Хабсбуршката монархија во 1526. Останал католички во текот на протестантската Реформација, иако подоцна лутеранското Изборно кнежевство Саксонија ја припоила Лужица. Тешко оштетен во Триесетгодишната војна, црквата била повторно изградена во барокен стил, вклучувајќи богати внатрешни украси, уникатни за Северна Германија.
По Виенскиот конгрес во 1815, Долна Лужица потпаднала под Прусија и била припоена кон покраината Бранденбург. Опатијата била конечно секуларизирана од кралот Фридрих Вилхелм Трети две години подоцна. Подоцна, градбите биле користени како институции за сираци и учители. Иако парохиската црква во Нојцеле станала протестантска, опатиската црква останала католичка и во 1947 била осветена како Богородица. Денес манастирскиот комплекс е во сопственост на државна покраинска фондација.
Мардин (покраина)
Мардин  (турски: Mardin) — покраина во југоисточна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Мардин. Покраината има 779 850 жители (2006) и површина од 8891 км2. Разделена е на 10 окрузи.
Ахил Тунтев
Рани години
Роден во Охрид 1939 година каде што го оформил основното и средно образование. Завршил Правен факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Бил главен и одговорен уредник на весникот на скопските студенти „Студентски збор“, а од 1968 до 1974 година бил главен и одговорен уредник на информативно-политичката програма на Телевизија Скопје и автор на повеќе телевизиски емисии.
Општествено-политички активности
Бил избиран на најодговорни функции во општествено-политичките организациии на Универзитетот (претседател на Сојузот на студентите на Универзитетот во Скопје, секретар на Универзитетскиот комитет на СКМ), на републичко ниво (претседател на ЦК на Социјалистичката младина на Македонија, член на Извршниот комитет на ЦК-СКМ) и на сојузно ниво (член на Претседателството на Сојузот на студентите на Југославија и на Претседателството на Сојузот на социјалистичката младина на Југославија).
Дипломатска активност
Од 1974 година се занимава со дипломатска работа во Републичкиот секретаријат за односи со странство, каде што заземал раководни функции и учествувал во бројни меѓународни активности. Од 1984 до 1988 година бил ополномоштен министер-советник во Амбасадата на СФРЈ во Софија, а потоа работел во Белград како советник на Сојузниот секретар за надворешни работи.
Во ноември 1989 г. се враќа во Скопје на функција советник за надворешно-политички прашања на Претседателството на СР Македонија. Оваа функција продолжува да ја врши и во Кабинетот на првиот претседател на Република Македонија, Киро Глигоров, за целото време на неговите два претседателски мандата (1991-2000). Учествувал, во состав на државни делегации или на експертско ниво, на бројни меѓународни конференции и средби во земјата и во странство, а извршувал и повеќе дипломатски мисии. Во „Утрински весник“ објавил сеќавања од приемот на Македонија во Обединетите нации во април 1993 година.
Пензиониран во април 2000 година на функција Амбасадор, советник на Претседателот на Републиката. Починал на 9 ноември 2020 година во Скопје.
Публикации
Соработувал на текстот и документацијата на книгата на Киро Глигоров „Македонија е сè што имаме“ (2001) и на Дипломатскиот летопис (издание на Дипломатскиот клуб - Скопје).
1733 во уметноста
1733 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Милорад Улемек Легија
Милорад Улемек Луковиќ Легија (роден година во ) е  еден од главните организатори за убиствата на поранешниот премиер на Србија, Зоран Ѓинѓиќ, поранешниот претседател на претседателството на Србија Иван Стамболиќ, членовите на СПО на Ибарската магистрала и многу друѓи имиња за кои сѐ уште не се расчистени.
Српска доброволна гарда
Легија се вратил во Србија на почетокот на југословенската војна и веднаш пристапил кон Српската доброволна гарда (Тигрите на Аркан), паравоена формација која подоцна станала многу попозната по своите злосторства. Најпрвин бил инструктор а подоцна бил унапреден во една од заповедничките гарди и заедно со Аркан)се борел во Хрватска и Босна и Херцеговина. Аркан и командантот на специјалните српски полициски сили, генералот Радован Стојичиќ - Баџа (кој во средината на деведесеттите е ликвидиран во центарот на Белград од непознати сторители), имале неограничена доверба во Легија. По наредба на шефот на тајната полиција Јовица Станишиќ, Легија е префрлен во командата на ЈСО (Единицата за специјални операции). Оваа единица има симптоматична историја.
Црвени беретки
Кога Тигрите биле распуштени во 1996 година, Легија стапил во Единицата за спесијални операции, служба за државна безбедност позната како Црвени Баретки. Во прв план, црвените баретки биле основани како една антитерористична единица, за да подоцна се заклучи дека тие всушност биле претставници на гардата на Слободан Милошевиќ. Во 1999 година, Легија станал командант на Црвените Баретки.
Во војната во Косово, Легија бил командант на бојното поле. Зад себеси има оставени бројни остварени злосторства. Така на пример, осуден е за умешеност во убиството на поранешниот претседател на претседателството на Србија, Иван Стамболиќ како и многу обиди за атентати.
Судење
По повеќе од три години од судењето, на 23 мај 2007 година Легија е осуден на 40 години затвор поради убиството на Зоран Ѓинѓиќ на 12 март 2003 година. Во јуни 2005 година, Легија е осуден на 15 години затвор поради умешеност во смртта на четрите членови на Српското движење за обнова во сообраќајната несреќа на иберскиот магистрален пат како и обид за убиство на Вук Драшковиќ во Будва 2000 година.
Државен санитарен и здравствен инспекторат
Државниот санитарен и здравствен инспекторат (ДСЗИ) е едно од бироата на Република Македонија и функционира како орган во состав на Министерството за здравство на Република Македонија и е под директна јурисдикција на Владата на Република Македонија. ДСЗИ како основна задача ја има инспекцијата која ја вршат санитарни и здравствени инспектори. Моментален директор е Иринка Сотирова Бухова.
Цели и задачи
Врши надзор над извршувањето на законите и прописите донесени врз основа на законите во областа на санитарно-хигиенската и епидемиолошката заштита, особено над:
Организациона структура
ДСЗИ првостепено го сочинуваат два сектора и тоа:
Сектор за стручно советодавни работи
Овој сектор го сочинуваат 5 одделенија: 1. Одделение за санитарно-технички услови и мислења во постапка за издавање на одобренија, заштита на воздухот од загадување, отпадни, површински води и депонии за комунален и индустриски смет кое дава стручно метоеолошка помош  во врска со надзорот на спроведување на потписите за исполнување на санитарно техничките услови за издавање на одобренија, спроведување на прописите за заштита на воздухот од загадување за отпданите и површински води и депонии за комунален и индустриски смет. 2. Одделение за здравствена и стоматолошка заштита кое организира и следи активности во врска со работата на здравствените установи во кои се врши примарна, секундарна и терцијална здравствена заштита во јавниот и приватен сектор, правата од здравственото осигурување, организира и следи активности во врска со работата на здравствените установи во кои се врши стоматолошка здравствена дејност и дава стручно-методолошка помош од оваа област. 3. Одделение за воспитно-образовни, социјални, детски установи, сместувачки угостителски капацитети и рекреативни центри кое организира и следи активности во работењето од здравствен аспект на образовни, социјални и детски установи, угостителски капацитети и рекреативни центри, изготвува стручни мислења, инструкции за работа. 4. Одделение за безбедност на предметите за општа употреба и објекти за давање на хигиенски услуги организира и следи активности во врска со безбедно производство и промет на предмети за општа употреба ,како и пружање на безбедни хигиенски услуги во објекти за оваа дејност. 5. Одделение за правно-советодавни, информатички работи и анализа учествува во подготвување на прописи од областа на надлежностите на Инспекторатот, ја следи имплементацијата на законските и подзаконските акти, и дава правна помош на инспекторите во подрачните одделенија и решава во второстепена жалбена постапка, контрола на архивско работење и други адмнистративни работи, врши прибирање, обработка, средување на податоци од важност за Инспекторатот, изработка и ажурирање на централни регистри на објекти кои подлежат на санитарен и здравствен надзор, изработува и одржува ВЕБ страна, организира обука на вработените од областа на информатичкиот систем, подготвува публикации и информативни материјали за јавноста.
Сектор за инспекциски надзор
Секторот за инспекциски надзор го организира, насочува и координира работењето на одделението за инспекциски надзор од областа епидемиологијата, одделението за инспекциски надзор на  радиолошка заштита, нејонизирачко зрачење, опасни материи (отрови, претходници и опојни дроги), на подрачните одделенија и одделението за граничен надзор,  изготвува планови за работа на одделенијата и го следи нивното извршување, дава извештај за работата на одделенијата и програмите за работа. Во секторот за инспекциски надзор, подрачните одделенија за инспекциски надзор на територијата на Република Македонија ги опфаќаат општините со населените места кои им припаѓаат на тие општини, согласно Законот за територијална органиција на локланата самоуправа на Република Македонија. Овој сектор има 5 одделенија:
2. Одделение за инспекциски надзор од областа на радиолошка заштита, нејонизирачко зрачење, опасни материи (отрови, претходници и опојни дроги кое ја организира, координира и насочува работата на инспекцискиот надзор на радиолошка заштита, извори на нејонизирачко зрачење, отрови, претходници и опојни дроги.
3. Одделение за граничен инспекциски надзор кое ја организира, координира и насочува работата на граничните терминали и премини при увоз на предмети за општа употреба и патници во меѓународниот сообраќај.
4.Подрачните одделенија за инспекциски надзор кои ја организираат, координираат и насочуваат работата на територијата на подрачното одделение во спроведувањето на позитивните прописи: увид во јавни и приватни здравствени установи, во училишни и предучилишни установи, во социјални установи за различни категории на лица, во туристички, рекреативни и угостителски објекти, надзор над ексхумација и транспорт на умрени лица, здравствен надзор над лица вработени на маста каде што со својата здравствена состојба можат да го загрозат здравјето на населението, надзор во врска со пријави и претставки на граѓани и друго. и
5. Други подрачни одделенија во кои спаѓаат:
Надворешни врски
ДСЗИ на министерското мрежно место
Чачак
Чачак — град во централниот дел на централна Србија, во Шумадија, помеѓу општината Горњи Милановац на север и општината Лучани на југозапад. Административно му припаѓа на Моравичкиот Округ, и е негов административен центар. На запад е општината Пожега, која му припаѓа на Златиборскиот Округ, на исток е општината Книќ, која е дел од областа Шумадија, а на југоисток е градот Краљево, кој му припаѓа на Рашкиот Округ.
Географија
Чачак зазема географски простор помеѓу 20°7'15" и 20°38'30" источна географска должина и 43° 44' и 44° 00' 30" северна географска ширина.
Чачак се наоѓа на 145 километри јужно од Белград. Најблиската граница е со Босна и Херцеговина. Чачак се наоѓа на спојот на Шумадија и внатрешните Динариди. Градот зафаќа површина од 636 km² по течението на Западна Морава, опкружен со планините Вујан (857 m) на север, Овчар (958 m) и Каблар (885 m) на запад и Јелица (929 m) на југ, додека на исток е отворен кон сливот Краљевац. Во негова близина се планините Сувобор и Маљен, кои се наоѓаат на северозапад.
1734 во уметноста
1734 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Судан на Олимписките игри
Судан првпат учествувал на Олимписки игри во 1960 година, и оттогаш испратил натпреварувачи на повеќето изданија на Летните олимписки игри. Земјата не учествувала на игрите во 1964, ги бојкотирала игрите во 1976 заедно со повеќето африкански земји, и го поддржала бојкотот предводен од САД на игрите во 1980 одржани во Москва. Судан никогаш не учествувал на Зимски олимписки игри.
Исмаил Ахмед Исмаил го донел првиот и единствениот медал за Судан на Олимписките игри, освојувајќи го второто место на трката на 800 метри на Летните олимписки игри 2008.
Врсаково
Врсаково — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.
Географија и местоположба
Селото е рамничарско, на надморска височина од 310 метри. Од градот Штип населбата е оддалечена 13 километри.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Врсаково живееле 120 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Врсаково имало 216 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
На пописот од 2002 година, селото имало 77 жители, од кои 66 Македонци и 11 Власи.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 33 жители, од кои 18 Македонци, 4 Власи, 1 останат и 10 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата од 1956 година, родови во селото
Македонски
Влашки
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2285 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на зграда на поранешно основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 62 гласачи.
Автокамп „Ливадишта“
Автокамп Ливадишта е автокамп на западниот брег на Охридското Езеро. Автокампот се наоѓа во близина на градот Струга. Тој е помеѓу селата Калишта и Радожда. Автокампот е основан 4 јули 1978 година. Автокампот има 14 бунгалови со капацитет за 60 гости и 146 приколки со капацитет за 438 гости. Исто така има 150 места за шатори. Автокампот Ливадиште во 1979 година бил прогласен за „Златен Камп“ на Југославија, како и за посебен придонес за туризмот во Струга во 1987 година.
1735 во уметноста
1735 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Јелгава
Етимологија
Се верува дека името Јелгава потекнува од ливонскиот збор„ jālgab“ што значи „град на река“
Демографија
Според податоците од јануари 2011, градот имал 64,516 жители.
Збратимени градови
Јелгава е збратимена со:
NGC 3890
NGC 3890 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3890 се споменува и како NGC 3939, UGC 6788, MCG 13-9-3, CGCG 352-8, IRAS 11465+7434.
Откривање
Објектот е откриен на 12 декември 1797 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3890 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3890 има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3890 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36925. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 9; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4399. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1339.
Андраш Хегедуш
Андраш Хегедуш (András Hegedüs; - ) бил комунистички политичар на Унгарија, кој бил претседател на Советот на министри од 1955 до 1956 година. Тој избегал во Советскиот Сојуз на 28 октомври, на петтиот ден од Унгарската револуција од 1956 година, но се вратил во 1958 година и предавал социологија.
Животопис
Андраш Хегедуш потекнувал од сиромашно семејство, го завршил средното училиште во Шопрон на Евангелската академија. Хегедуш првпат се вклучил во подземното комунистичко движење за време на универзитетските години кога студирал инженерство на Техничкиот универзитет во Будимпешта во 1942 година. Тој не бил во можност да ги заврши студиите и бил ставен на домашен притвор во август 1944 година две години, но успеал да избега на крајот на ноември. Тој станал дел од привремената влада на 24 јуни 1945 година.
1945-1990
Во 1947 година се оженил со Зузана Хезел; имале шест деца. Од 1948 година Хегедуш е вклучен во унгарската работна народна партија со можност на крајот да ја преземе водечката улога. Од почетокот на 1950-тите, тој зел бројни министерски портфолија и служел како премиер од 18 април 1955 до 24 октомври 1956 година. Хегедуш имал 32 години за време на неговото назначување, со што стана најмладиот премиер во историјата на Унгарија.
По потпишувањето на документот, барајќи советски трупи за помош за време на револуцијата на 24 октомври, владата и луѓето со големо мнозинство го поддржаа предавањето на власта на Имре Наѓ. Тој станал најомразен човек во Унгарија и му било советувано да избега од страна на советскиот амбасадор Јури Андропов во Советскиот Сојуз, заедно со другите унгарски тврдокорници како Ерне Гере. Во Москва, работел како дел од одделот за филозофија на Советската академија на науки помеѓу 1957 и 1958 година. Во ноември 1956, привремениот комитет на Комунистичката партија го избкрала од партијата, но од септември 1958 година тој можел да се врати дома.
Од крајот на 1950-те имал бројни академски статии и работел во различни истражувачки институти: 1958-61: Економски институт на Унгарската академија на науките 1961-63: Централен институт за статистика 1963-68: Основан и раководен од Институтот за истражување на социологијата ХАС 1966: Карл Маркс Економски универзитет 1968-73: Индустриски студии
Сулфат флуорид
Флуоридните сулфати првпат биле откриени од Жан Шарл де Марињак во 1859 година
Мерсин (покраина)
Мерсин  (турски: Mersin) — покраина во јужна Турција. Административен центар на вилаетот е истоимениот град Мерсин. Покраината има 2 275 216 жители (2006) и површина од 15 853 км2. Разделена е на 10 окрузи.
Тибетски јазик
Тибетски јазик — јазик кој е претежно говорен од Тибеќаните кои живеат во источниот дел на Средна Азија и големата тибетска дијаспора. Се зборуваат и неколку форми на тибетскиот јазик во Пакистан и Индија во областите како Балтистан и Ладак, и околу Кашмир. Класичниот пишан облик се среќава претежно во будистичката литература.
Радвенци
Радвенци (словенечки: Radvenci) — населба во Општина Горња Радгона во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Централен државен архив (Италија)
Централен државен архив (Archivio centrale dello Stato) — главниот државен архив на Италија. Основан е во 1875 година под името „Кралски архив“. Денешното име го добил во 1953 година. Сместен е во РИм и се под одговорност на Министерството за култура.
Секоја од 103 италијански места има своја државна архива, која ги чува јавните документи создадени на таа територија и, главно, државните архиви на италијанските држави (Italian states).
Надворешни врски
41.82861°N, 12.47667°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 41.82861°N, 12.47667°W
Црква „Св. Апостол и Евангелист Лука“ - Виница
„Свети Апостол и Енвангелист Лука“ — нова црква во Виница, кој почнала да се гради на 31 октомври 2011 г.
NGC 6234
NGC 6234 — елиптична галаксија во соѕвездието Змијоносец, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6234 се споменува и како MCG 1-43-7, CGCG 53-18, ARAK 508, NPM1G +04.0508.
Откривање
Објектот е откриен на 17 јуни 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6234 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 6234 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 51 м 57,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 23' 3"".
Други поделби
Проучување на NGC 6234 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59144. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 247; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 392. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1056.
Свети Наум (манастир)
'''Св. Наум''' манастир изграден на висока карпа, над самото Охридско Езеро, на неговата најјужна точка, во една месност со ретка природна убавина. Подигнувањето на овој манастир е поврзано со името на Наум, Климентовиот соработник. Св. Наум, пред крајот на својот живот, го основал манастирот Св. Архангел и во 910 година бил погребан во него. Околу манастирот има повеќе други црквички, како: Света Петка, Свети Атанасиј, Агијазмо и др.
Манастриската црква
Оваа црква по својот првобитен облик била речиси идентична на црквата „Св Пантелејмон“ во Охрид. Некаде помеѓу X и XIII век, Наумовата црква била потполно разурната. Но потоа, некаде околу XVI век, на нејзините темели била подигната сегашната црква, и тоа во две етапи. Прво, при обновувањето, биле изградени наосот и нартексот, а во втората етапа биле подигнати двете куполи - над наосот и нартексот. Сегашната црква ги носи преправките, и таа има форма на впишан крст во квадратно пространство со купола, поставена на четири столбови. Гробницата на Наум е посебна зграда со широка и ниска купола.
Една легенда зборува дека св. Наум и св. Климент биле браќа и се договориле заедно да изградат два манастира на спортивните краишта од Охридското Езеро. Притоа, двајцата светци требало да започнат со изградбата на манастирите во исто време, а почетокот на изградбата требало да биде изначен со звукот на ѕвончето. Меѓутоа, на јажето коешто било оптегнато преку езерото застанале галеби, па ѕвончето заѕвонило и св. Климент ја започнал изградбата порано. За казна, подоцна, неговиот манастир на Плаошник бил претворен во џамија. Друга легенда зборува дека св. Наум ги држел клучевите на Охридското Езеро, а по неговата заповед, водата на Црн Дрим минува низ езерото без да се помеша со езерската вода.
Во врска со изградбата на манастирот, една легенда зборува дека св. Наум патувал некаде и преноќил на имотот на некој богат човек, кој му се пожалил дека е несреќен, бидејќи неговата ќерка била ќелава. Тогаш, св. Наум направил ќерката да добие коса, а во знак на благодарност, богатиот човек му го поклонил имотот на светецот. Подоцна, на тој имот, св. Наум го изградил својот манастир.
Фрескопис
Најновата обновена манастирска црква била живописана по 1400 година, за што сведочи еден фрагмент пронајден под подот на сегашната црква. На него пишува дека фрескописот е дело на „зографот Трпо, син на зографот Константин од Корча, сликан во времето на игуменот Стефан“. Главната манастирска црква е посветена на Светите Архангели Михаил и Гаврил (Црква „Свети Архангели“ - Љубаништа), а има и параклис посветен на солунските браќа (Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Љубаништа) и Св. Петка Римска и црквите Пресвета Богородица на изворот на Дрим. и „Св. Атанасиј“ кои се наоѓаат недалеку од манастирот на самите извори на реката Дрим.
Во 1985 година, од манастирот биле украдени 13 таканаречени „целивашти икони“, насликани од јеромонахот Константин во 1711 година. Тоа е најголемата кражба на икони во поновата македонска историја, а иконите до ден-денес не се пронајдени.
Активност на манастирот
Благодарение на чудотворнота на св. Наум, неговиот манастир стекнал голема популарност. Првобитно, во манастирот се одржувал панаѓур на денот на неговата смрт (23 декември, т.е. 5 јануари според новиот стил), но на 5 мај 1720 година, архиепископскиот совет во Охрид решил празнувањето да се префрли на 20 јуни (3 јули по новиот календар). Причината за тоа била наведена во посланието на архиепископот Јосиф од 21 мај 1740 година, во кое се вели дека поместувањето било направено поради зимските услови, како и поклопувањето со прославата на Божик. Празнувањето на св. Наум не престанало дури и за време на комунистичката власт. Така, Министерството за внатрешни работи на Демократска Федерална Македонија, на 14 јуни 1945 година, напишало допис со кој било дозволено „да се отвори границата за сите што доаѓаат за празникот во манастирот“, со што им се овозможило на верниците од Албанија да присуствуваат на панаѓурот.
Во манастирот „Св. Наум“ до 1941 година секој ден се печеле по две фурни леб. Според едно предание, пред портата на манастирот, секогаш седел некој од манастирските луѓе и на секој човек кој ќе поминел му давал по еден леб. Потоа, тој што ќе зел леб, им давал по еден залак на домашните, како и на луѓето кои ќе ги сретнел. Оние кои патувале за Албанија, ако биле пресретнати од качаци, штом ќе го покажеле лебот со втиснат знак од манастирот, веднаш биле ослободувани. Исто така, кога игуменот ги испраќал калуѓерите да собираат придонеси за манастирот, тој им давал повеќе вакви лебови, кои тие им ги давале на гладните луѓе.
Сируп од полиглицитол
Сирупот полиглицитол се користи како додаток на храна и е познат како Е964.
Брест (Порече)
Брест — село во Општина Македонски Брод, во областа Порече, во околината на градот Македонски Брод.
1736 во уметноста
1736 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Брест (Порече)
Потекло и значење на името
Името на селото првпат е споменато како „Брест“ во век. Името доаѓа од дрвото брест, кое се верува дека растело на ова место.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Порече, од левата страна на реката Треска, во средишниот дел од Општина Македонски Брод. Селото е планинско, на надморска височина од 980 метри. Од градот Македонски Брод е оддалечено 47 километри.
Селото е сместено во мало седло, сместена помеѓу долините на Мала Река и на Треска. Куќите повеќе се групирани на југ, кон долината на Мала Река, со што и целото село е свртено на југ. Нивите се наоѓаат околу селото, како и шумата.
Куќите се поделени на три маала, кои се оддалечени по 200 метри едно од друго: Огненовци, Средно и Горно Маало.
Селото од север се граничи со атарот на селото Требовље, на исток атарот на селото Брест се простира до езерото Козјак и атарот на селото Брезница, на југ граничи со атарот на селото Рамне а на западната страна со атарот на селото Звечан и со атарот на селото Косово.
Пред изградбата на вештачката акумулација „Козјак“, од селото Брест преку Белица и шумскиот резерват „Јасен“ било можно да се стигне до Скопје и со моторни возила. После изградбата на акумулацијата „Козјак“, сообраќајната комуникација на целиот поречки регион со Скопската Котлина практично е прекината.
Селаните од Брест, пред поголемите миграции предизвикани со процесот на индустријализација во минатиот век, користеле патишта и врвулици по планинските сртови за комуникација со полошката котлина (Гостивар и Тетово) и скопската котлина (Скопје). Преку овие патишта релативно брзо се стигнувало до поголемите економски центри во гореспоменатите котлини. Најчесто селаните тргувале (продавале) земјоделски производи и добиток а купувале (сол, шеќер, газија, облека и сл.) По овие патишта се движеле и тајфи на мајстори кои изведувале градежни работи или пак работеле како наемни работници во полињата на полошката и скопската котлина.
Историја
По народното предание селото порано постоело и броело 100 куќи, кои биле сместени низ шумата. Куќите биле на местата Горен и Долен Брест и на Подиште, на левиот брег од долината на Треска. Но, по појавата на чума, селото се уништило и останал само еден човек. Тој човек имал три сина и од нив настанало денешното село.
Во минатото, селото имало имот и во долината на Треска, но некој Таро, Турчин од Зајас, на сила го одземал овој имот. Подоцна, и тој самиот бил принуден да го предаде имотот, но не им го вратил на мештаните на Брест, туку го продал на селаните од Тажево и Брезница.
Во век, Брест било село во Поречката нахија, на Кичевската каза, во Отоманското Царство. За време на отоманскиот период, селото било условено да дава данок во вид на млеко на дебарските Турци.
Во Масакрот кај Дервишка Нива во 1916 година од страна на бугарската војска, од Брест биле погубени Јован Ѓуроски и Марко Крстески.
Од селото Брест се и војводата Саздан Јаковчески со комитите: Коне Стаменкоски, Божин Трпчески, Трајко Грозданоски, Оливер Смилески, Миладин Ѓорѓиески, Никола Ѓорѓиески, Трифун Цветаноски и Здравко Трпкоски.
Стопанство
Атарот е зафаќа површина од 17 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 1.105,8 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 270,3 хектари, а на пасиштата само 12 хектари.
Селото има полјоделско-шумарска функција.
Население
Во публикацијата „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, издадена во Цариград 1878 година, за Брест е наведено дека е село со 11 домаќинства со 50 жители.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Брест имало 204 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Брест имало 160 жители.
Селото е мошне раселено, така што бројот на населението се намалил од 405 жители во 1961 година, на 234 жители во 1994 година, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Брест имало 189 жители, од кои 186 Македонци и 3 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 118 жители, од кои 110 Македонци, 1 Албанец и 7 лица без податоци.
Родови
Брест е македонско православно село.
Според истражувањата на Петар Јовановиќ во 1930-тите години родови во селото се: Огненовци (7 к.), Трипуновци (3 к.), Волчевци (6 к.), Трајановци (5 к.), Стојановци (12 к.) и Мартиновци (4 к.), според народното предание овие родови потекнуваат од еден предок; Пуровци (1 к.), доселени се од Прилеп или Прилепско.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Македонски Брод, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Самоков. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Самоков.
Во периодот 1957-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Брод. Во периодот 1955-1957, селото било дел од тогашната општина Манастирец.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Самоков, во која покрај селото Брест се наоѓале селата Бенче, Звечан, Зркле, Инче, Ковач, Ковче, Лупште, Рамне Самоков, Старо Село и Сушица. Општината Самоков постоела и во периодот 1950-1952 година, во која влегувале селата Бенче, Брест, Звечан, Зркле, Ковче, Лупште, Рамне, Самоков и Сушица.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0255 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 162 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 144 гласачи.
S&M (песна)
„S&M“ е песна изведена од страна на барбадоската пејачка Ријана од нејзиниот петти студиски албум, Loud (2010). Песната е напишана од страна на Микел С. Ериксен и Тор Хермансен под нивното сценското име Stargate, Кореј Џексон Картер, Сенди Вилхелм под нејзиното сценско име Сенди Ви, и Естер Дин, и беше продуцеирана од страна на Stargate и Ви. Песната „S&M“ беше издадена на 21 јануари 2011 година, како четврт сингл од САД на албумот, и трет сингл од интернационалната верзија на албумот. „S&M“ е еуроденс песна, и содржи исто така и елементи од денс-поп. Критиките за песната „S&M“ беа измешани, како на пример некои сметаа дека песната содржи сексуален текст, додека пак другите ја сметаа за најдобра песна од албумот Loud. Во април 2011 година, песната беше ре-издадена како ремикс во дигитална форма содржејќи вокали на Бритни Спирс.
Брест (Порече)
Избирачко место
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 149 гласачи.
Бајсерке
Бајсерке е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Брест (Порече)
Културни и природни знаменитости
Црквите во селото
Иселеништво
После интензивирањето на миграцијата поголемиот дел од населението од Брест се иселува во Македонски Брод, прилепските села и Прилеп, селата од полошкиот регион и во Скопје и околината на Скопје. Дел од населението мигрира во запдноевропските земји, најчесто Германија.
Битка кај Калугарени
Битката кај Калугарени се одвила помеѓу Османлиското Царство и Влашка на 23 август 1595 година.
Битката кај Калугарени била една од најважните во историјата на модерна Романија. Таа започнала на 23 август 1595 година меѓу силите на Михаил Храбриот и османлиската армија на чело со Коџа Синан-паша. Оваа битка претставува дел од т.н. Долга војна во Унгарија.
На страната на Османлиите имало околу 100.000 војници но се претпоставува дека оваа војска не била целосно на бојното поле кај Калугарени, туку нивната бројка изнесувала околу 30.000 - 40.000 а останатите се наоѓале во околината на Унгарија. Од друга страна Михаил Храбриот имал армија од околу 16.000 војници.
Жртвите од конфликтот се оценуват на околу 1.000 Власи додека Османлиите имале околу 10.000. По битката Синан-паша заминал кон Букурешт.
Сулфацетамид
Сулфацетамид претставува сулфонамиден антибиотик. Лосион за локална употреба од 10% сулфацетамид, се продава под брендот Klaron или Ovace и е одобрен за третман на акни и себореичен дерматитис. Кога се комбинира со сулфур, се продава под брендовите Plexion, Clenia, Prascion и Avar, кои содржат 10% сулфацетамид и 5% сулфур.
Сулфацетамидот е испитан за употреба во третманот на розацеа. Исто така, има антиинфламаторни својства кога се користи за лекување на блефаритис или конјунктивитис (во раствор за капки за очи).
Се верува дека делува со ограничување на присуството на фолна киселина која на бактериите им е потребна за да преживеат. Сулфацетамидот има антибактериско дејство и се користи за контрола на акните. Постојат неколку локални производи на рецепт кои содржат сулфацетамид, како што се пени, шампони, креми и миење.
Некои истражувања покажуваат дека дериватите на сулфацетамид може да дејствуваат како антифунгални средства.
Структура и хемиски својства
Станува збор за органски соединенија кои содржат дел од бензенсулфонамид со аминска група прикачена на бензенскиот прстен. Молекуларната формула е C8H10N2O 3S.
Неговото научно име е N-(4-аминофенил)сулфонилацетамид. На собна температура се појавува како бел прав.
Реакции на деградација и стабилност
Сулфацетамидот е стабилен при нормални температури и притисоци. Не се јавуваат опасни реакции во познати услови на нормална употреба.
Тој е важен бактериостатски агенс кој најчесто се користи во хуманата и ветеринарната медицина.
Достапни форми
Сулфацетамид како лек е достапен како раствор, капки за очи, лосион и прашок. Може да се најде и во форма на натриумова сол, сулфацетамид натриум.
Несакани ефекти
Најчести несакани ефекти се иритација, пецкање или печење на кожата.
Други несакани ефекти вклучуваат гадење, повраќање, вртоглавица, замор и главоболка.
Сепак, постојат и тешки несакани ефекти, вклучувајќи тешки алергиски реакции, како што се осип, чешање, стегање во градите, тешко дишење и оток или на лицето, устата, усните или јазикот.
Други тешки несакани ефекти вклучуваат крвава или тешка дијареа, треска, болки во зглобовите, црвенило, меурчиња или отечена кожа и болки во стомакот. Во окото, може да предизвика конјунктивитис. Исто така, постојат опасни по живот состојби кои може да ги произведе антибиотикот, како што се синдромот Стивенс Џонсон. Поголемата изложеност може да предизвика и несвест. Сепак, ова не се сите несакани ефекти.
Сулфацетамид не треба да се користи од лица кои имаат чувствителност на сулфур.
Жерар Деулофеу
Жерар Деулофеу Лазаро (роден на година) — шпански професионален фудбалер кој настапува за клубот од Серија А, Удинезе, на позиција главно напаѓач, но може да игра и како крилен напаѓач на двете страни.
Тој ја започнал својата кариера во Барселона, првпат се појавил во првиот тим на 17-годишна возраст, а бил позајмен на Евертон и Севиља пред да му се приклучи на Евертон со постојан договор во летото 2015 година. По успешната позајмица во италијанскиот Милан, тој бил вратен во Барселона во јуни 2017 година, пред да биде позајмен на Ватфорд во јануари 2018 година; подоцна истата година, Ватфорд потпишал целосен договор.
Деулофеу исто така бил и шпански младински интернационалец, кој ја претставувал земјата над 80 пати на нивоа до 16, 17, 19, 20 и до 21 години, прогласувајќи го за Златен играч на УЕФА првенството до 19 години во 2012 година. Во 2014 година, тој го направил своето сениорско деби за фудбалската репрезентација на Шпанија.
Барселона
Роден во Риударес, Жирона, Каталонија, Деулофеу се приклучил на младинската академија на Барселона во 2003 година на деветгодишна возраст. Во 2005 година, тој бил промовиран во тимот до 13 години. На 2 март 2011 година, сè уште регистриран во јуниорскиот тим, тој го направил своето деби за сениорскиот тим, настапувајќи за тимот Б во победата со 4–1 на гости против Кордоба во Сегунда Дивисион, влегувајќи како замена за Еду Ориол во 75-тата минута.
Кон крајот на април 2011 година, Деулофеу бил повикан во сениорскиот тим за прв пат, за натпревар од Ла Лига против Реал Сосиедад на 29 април, но не ја напуштил клупата при поразот на гости со 2-1. Тој го направил своето професионално деби со главниот тим, заменувајќи го Сеск Фабрегас во 63. минута при резултат од 5-0 на домашен терен против Мајорка.
На 16 септември 2012 година, Деулофеу го постигнал својот прв гол за тимот Б, во поразот со 2–1 на гости кај Херкулес. Деулофеу постигнал 18 гола за тимот Б во сезоната 2012–13, заедничко четврт место во второто ниво на конкуренција. На 15 мај 2013 година, тој потпишал професионален договор со првиот тим на Блауграна, кој траел до јуни 2017 година.
Евертон (позајмица)
На 10 јули 2013 година, премиерлигашкиот клуб Евертон потпишал со Деулофеу на едносезонска позајмица. Весникот Liverpool Echo, исто така, објавил дека ќе биде укината секоја сума за позајмица доколку тој настапи на повеќе од 50% од натпреварите на неговиот нов клуб. Тој постигнал гол на своето деби за неговиот нов клуб, во победата на домашен терен со 2-1 над Стивениџ во второто коло од Лига купот на 29 август.
На 30 ноември, Деулофеу го постигнал својот прв лигашки гол, постигнувајќи го првиот гол во успехот од 4–0 на домашен терен против Стоук Сити. Неговиот втор дошол осум дена подоцна, преку удар во 85-та минута против Арсенал во нерешениот резултат од 1-1.
Севиља (позајмица)
Во мај 2014 година, Деулофеу добил место во првиот тим од новиот менаџер на Барселона, Луис Енрике. Сепак, на 14 август 2014 година, Севиља постигнала договор со Барселона за позајмица на Деулофеу за наредната сезона, при што играчот признал дека бил изненаден од одлуката на Енрике.
На 24 септември Деулофеу го постигнал својот прв гол за Андалузијците (а исто така и неговиот прв во историјата на највисокото првенство во Шпанија), во домашниот успех над Реал Сосиедад. Неговата позајмица се сметала за крајно неуспешна, шпанскиот весник Марка го избрал во нивната Ла Лига „Најлош тим на сезоната“.
Евертон
Деулофеу му се приклучил на Евертон трајно на 1 јули 2015 година, за трансферна сума која била пријавена дека изнесува 4,2 милиони фунти. Тој го постигнал својот прв гол како постојан играч на Евертон, од слободен удар на стадионот Мадејски, во победата од 2-1 против Ридинг во третото коло од Лига Купот. Неговиот прв првенствен гол по неговиот трансфер дошол на 1 ноември, воведниот гол во поразот од 6-2 против Сандерленд.
Милан (позајмица)
На 23 јануари 2017 година, Деулофеу му се приклучил на Милан на позајмица до крајот на сезоната 2016-17. Два дена подоцна, тој го направил своето деби со Милан во четвртфиналниот натпревар од Купот на Италија против Јувентус, влегувајќи како замена за Карлос Бака во поразот од 1–2. На 29 јануари, тој го направил своето деби во лигата како замена за повредениот Џакомо Бонавентура во поразот со истиот резултат против Удинезе. На 8 февруари, Деулофеу ја направил својата прва асистенција, ниско додавање преку голот кон Марио Пашалиќ, во победата од 0-1 на гости против Болоња, и 11 дена подоцна го постигнал својот прв гол за Росонерите во победата од 2-1 против Фјорентина на Сан Сиро.
Вотфорд
На 29 јануари 2018 година, било објавено дека Деулофеу треба да му се приклучи на Вотфорд на позајмица до крајот на сезоната. На 5 февруари 2018 година, тој го постигнал својот прв гол со Вотфорд во победата од 4–1 во Премиер лигата против Челси.
На 22 февруари 2019 година, Деулофеу станал првиот играч на Вотфорд кој постигнал хет-трик во Премиер лигата, постигнувајќи три гола во победата од 5–1 над Кардиф Сити.
Удинезе
Во октомври 2020 година, Деулофеу му се приклучил на Удинезе на долгогодишна позајмица. Следниот јануари тој направил постојан трансфер во клубот, потпишувајќи договор на три и пол години.
Меѓународна кариера
Деулофеу играл за репрезентацијата на Шпанија до 17 години од 2009 до 2011 година, помагајќи им да завршат како вицешампион на Европското првенство за играчи до 17 години на УЕФА 2010 година. Во последната година тој бил избран во составот до 19 години, освојувајќи две последователни Европски првенства и бил избран за најдобар играч во изданието во 2012 година.
Деулофеу бил повикан за сениорска страна за прв пат на 30 мај 2014 година, како дел од 19-члениот тим за играње пријателски натпревар против Боливија, добивајќи го бројот 7. Тој ги одиграл последните десет минути од победата од 2-0 во Севиља како замена за Педро, но следниот ден не бил вклучен во тимот за Светското првенство во 2014 година.
На 12 ноември 2015 година, Деулофеу постигнал хет-трик и бил капитен на тимот до 21 години во победата со 5–0 над Грузија во Алмерија, за квалификациите за Европското првенство на УЕФА до 21 години во 2017 година.