cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Младина против расизам
Младина против расизам (шведски: „Ungdom mot rasism“) ― шведска организација против расизам основана во 1996 година. Се состои од млади возрасни лица на возраст од 13 до 25 години.
HD 203358
HD 203358 (BD + 31 4425, SAO 71230, HR 8166) — ѕвезда со привидна величина од 5.68, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:20:50,1 и деклинација +32°27′10″
Иван Цвјетковиќ
Иван Цвјетковиќ' (роден на 2 јануари 1960 година во Строшинци) — хрватски поранешен фудбалер, на позицијата напаѓач. Во моментов работи како агент со лиценцата на ФИФА. .
Клиенти
Ова се фудбалерите кој се клиенти на Цвјетковиќ во моментов.
Џура зурла
Џура зулра (од турскиː cura zurna) — дувачки музички инструмент од типот обоа, со двојазична писка. Има персиско-арапско потекло и е најмал од фамилијата зурли (250 - 280 мм). Најчесто се употребувала во Гевгелиско и Гостиварско, а во Турција најповеќе во областите долж Црното Море. Таа ја свири главната мелодија, а е придружена од средната зурла јарамкаба, која бордунира. Има остар писклив звук.
Римини
Римини (италијански: Rimini) е град од 141 505 жители. Тој се наоѓа на брегот на Јадранското Море и е главен град на Емилија-Романга. Градот Римини е познат по туризам. Таканаречената среќа за туризам на градот Римини започнала во XX век.
Географија
Територија
Римини е град кој е сместен на Јадранскиот брег, и се наоѓа во југоисточниот регион на Емилија-Ромагна. Низ него течат реките: Ауса, Марано, Марацхиа. Реката Марацхиа истекува од Тиренските Планини па оди покрај античкиот пат што води од Римини до Сансеполцро. На крајот реката е рекултивирана, во минатото завршувала со мочуриште, но сега е голем парк, крстосува многу велосипедски патеки, има рекреативни области за деца и е вештачко езеро. Формата на каналот „слепи“ која е долга 500 метри долга и служи за одржување на градот-пристаниште. Тоа е италијански град кој е најблиску до Република Сан Марино, исто така тој е поврзан со автопатот кој е изграден со американски средства во Втората светска војна. Овој автопат се наоѓа на старата железничка Римини-Сан Марино. Исто така овој автопат се наоѓа покрај брег. Брегот изгледа како многу голема плажа и водите на кои излегува се многу плитки па затоа тој е особено поволен за капење и летен одмор. Првата фабрика во овој град е изградена во 1843 година. Подоцна овој град бил проширен со: ресторан, бар, тоалети и друго. Кон крајот на IX век Римини станал град во Италија во кој не може да се одолее убавината на плажите, импресивното казино, огромните сали и благата клима која е одлична за човекот.
Клима
Климата во Римини е преодна. Покрај Средоземното Море таа е умерена. Летата обично се топли но има и голема влажност. Но и покрај тоа дневната максимална температура лесно може да надминува 32оС. Има голема влажност освен кога загреаниот ветер слегува од планините и може да ги зголеми температурите од 38-40oC. И може да ја намали влажноста. Зимите се студени и влажни и има карактеристична клима која доаѓа од Медитеранот. Во зима може да има 46 дена со минимална температура на или под 0oC. Често има магла, а преку зима тоа доведува до замрзнувуње на маглата ( поради ниските температури ) и настанување на мраз. Поради влијанието на морето температурата во Римини е секогаш повисока ( од 1-3oC ) од останатите градови на Емилија-Романга. Во градот Римини е доста ветровито. Таму дува северниот ветер (со 150 км / h, измерен во септември 2004 ). Северниот ветер обично е студен, но тој не може да донесе снег освен во ретки случаи. Најпознати врнежи се крајбрежните. Вкупниот просек на годишните врнежи изнесува 745mm рамномерно распоредени преку целата година. Во есен врне 229 mm, во пролет 173 mm, во лето 188 mm ( обично се во форма на насилни грмотевици, но последните години е значително намалено просечното количество на летен дожд ) во зима има 164 mm. Последните педесет години големината на снегот изнесува 20 cm. Во просек тоа е многу намалено во споредба со 1962/’63 кога имало 103 cm. Во сеќавање остана снгот што падна на 11 февруари 1929 година кој траеше пет последователни дена и на теренот имало 130–195 cm снег и со таложење на некои места поради ветрот достигна до 300 cm. Други забележани снежни врнежи биле на 6 и 7 февруари 1967 кога 80 cm снег падна за неколку часа.
Просечните температури
Јануари: 1 °C / 7 °C
Февруари: 2 °C / 9 °C
Март: 4 °C / 13 °C
Април: 7 °C / 18 °C
Мај : 11 °C / 21 °C
Јуни: 17 °C / 26 °C
Јули: 20 °C / 28 °C
Август: 19 °C / 28 °C
Септември: 14 °C / 24 °C
Октомври: 10 °C / 19 °C
Ноември: 5 °C / 13 °C
Декември: 2 °C / 8 °C
Историја Приказната за Римини започнува од камената епоха кога примитивниот човек го населил просторот на брегот. Уште од праисториски времиња, на патот кон цивилизацијата, Римини станал еден од поголемите градови на Римското Царство. Првиот темел се должи на доаѓањето на странски војници во областа. Градот Римини најверојатно бил најден и населен од етурско население. Подоцна станал умбриски дом и подоцна келтски. Постојат траги од контакти со Егејска Македонија особено со откритиео на фрагменти од Егејска грнчарија. Со доаѓањето и окупацијата од страна на Келтите може да се забележи големо келтско културно наследство кое е видливо и денес. Благодарение на оваа окупација градот израснал во еден од најголемите пристаништа на Јадранот. Во средината на 3 век тој се најде во средината на настани т.е во борбата меѓу Галите и Римјаните.
Арминум
Во 268 година пред нашата ера во делтата на реката Арминус ( денес Марецхиа) била област населена од Етурците, Грците, Галите и Римјаните. Тие ја основале колонијата Арминум и се населиле уште пред војната против Ханибал. Ариниум е главен центар на комуникација помеѓу Северна и Централна Италија. Во Римини минуваа три кои се едни од најважните римски патишта: Виа Фламина ( 220 г.п.н.е ) кој почнива во Рим главниот град на империјата и води до Ариниум. Виа Емилиа ( 187 г.п.н.е ) кој почнуваше од Ариниум и водел до Плацентиа. Аниа-Попилиа ( 132 г.п.н.е ) е продолжение на Виа Фламиниа и го поврзувал Арминиум со Равена, Адрија, Падова, Алтинум, Акулеиа и Трст. Римини е особено важен за товарниот собраќај преку пристаништето. Градот бил вклучен во повеќе граќански војни но им остана верен на римските луѓе, особено на Марио и Јулиј Цезар. Римини им го привлече вниманието на многу цареви, август и Адријан изградиле многу престижни објекти како што се Понте де Тиберио ( кој страдал за време на последната војна преку бомбандирање ), Лак на Октавијан август е од големо значење бидејќи тоа е најстар лак. Знајчајно во градот беше пристаништето од кое денес не останало ниедна трага. Друг значаен споменик е Малатеста храмот кој бил изграден од камења, исто така и тие и припаѓале на антиката. Настаните од овој период сѐ уште се видливи во музејот во археолошкиот дел на градот. Друг споменик кој се наоѓа во близина на музејот е куќа од III век која припаѓала на богат хирург. Нејзината важност лежи во големиот број на мозаици особено откривањето на голем број хируршки инструменти. Во 395 година во Римини се одржа важен совет на христијанската заедница. По окупацијата од страна на Готите во 549 беше разурнат првиот лак на мостот на Тибериј. Со доаќањето на VI век Римини конечно доби спокој и стана значаен град, кога се најде под окупација на Византија ( 552 г. ). Византиците успеале да го задржат градот и целата негова територија. Подоцна Византиците биле познати како наследници на Римјаните. Во доцносредновековната фаза дојде до депопулација на градот.
Римини во средниот век
Градот станал комуна во XII век. Во XII век во градот се прошириле разни религии и биле изградени многу цркви и манастири. Поради тоа во градот пристигнале мнгоу познати дизајнери за изградба на овие згради. Таинствен објект кој е од големо значење е црквата Сан Мишелин. Нејзината важност лежи во фреските кои неодамна се пронајдени и тие сеќаваат на античките легенди. Во прилог на верските објекти може да се спомнат и граѓанските згради кои се наоѓаат околу општината. Центарот на Римини бил во оваа област. Од особена важност е пристаништето. Овој период беше обележан со граѓанска непослушност, поради што бил прогласен за еретички од страна на црквата. Од литературна гледана точка можеме да се потсетиме на Форли Џејмс Алеграти кој во Римини ( XIV век ) ја основал Првата поетска академија во Италија.
Римини во ренесансата
Еден од најзначајните споменици, каде е присутна странската архитектура е храмот Малатеста. Овој храм бил дизајниран од страна на Леон Батиста Алберти во 1450 година во чест на тогашниот господар на Римини- Сигистимондо Падолфо Малатеста во XV век. Храмот поради богатството на пагански елементи и немањето на христијански симболи бил принуден да биде изграден на веќе постоечки објект. Црквата на Свети Францис целосно била покриена со новата фасада дизајнирана од страна на Леон Батиста Алберти. Денес поради структури причини е променета фасадата. Вистинскиот дизајн на храмот може да се види на стари бронзени медали кои припаѓале на тогашниот надзорник на Римини. Внатрешноста на храмот ја изработувале уметници од Тоскана. И во неа има скулптури од Агостино ди Дучио и слики од Пијеро дела Франческа. Друг објект кој и припаѓа на оваа ера е тврдината Сидисмондо. Замокот на Сидисмондо Падолфо Малатеста беше изграден во 1437. Овој замок бил изграден за заштита од удари на оружје. Денес од палатата останал централниот дел, додека уништени се сите ѕидови однадвор.
Леонардо да Винчи
Леонардо да Винчи доаѓа во Римини како инженер и советник на Чезаре Боргиа. Леонардо бил одушевен од веселиот звук кој доаѓал од водата од прекрасните фонтани во градот. Тој заклучил дека ако водата излегува од различни глинени садови таа ќе формира различен звук. А истовремено ако има различен звук ќе се создава музика. Леонардо сакал да направи инструмент кој ќе создавал таква музика. Со цртежи, скици почнал трудот за изградба на таква машина. Оваа идеја на Леонардо била предадена во Универзитетот во Болоња на професор Александро Гочи. Тој воочил дека потребен е воздух за да се добијат музички ноти. Инструментот бил направен од дрвени запченици, бил во форма на цилидер со отворени славини. Инструментот е направен од осум прачки кои одговараат на основните белешки на една октава. Овој инструмент е изложен во Музејот на градот Римини.
Космос-287
Космос-287 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 24 јуни 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-287 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 257 км, а најмалото на 187.
NGC 4407
NGC 4407 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4407 се споменува и како NGC 4413, UGC 7538, MCG 2-32-49, IRAS 12239+1253, VCC 912, CGCG 70-76.
Откривање
Објектот е откриен на 4 мај 1829 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4407 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4407 има привидни димензии од 2,3' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 4407 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40705. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Надворешни врски
NGC 4407
Загадувач
Различни видовина загадувачи во природата
Загадувачите, кон кои животната средина има низок впивачки капацитет се нарекуваат загадувачи на залиха. (на пр. постојани органски загадувачи како што се ПХБ, небиоразградлива пластика и тешки метали). Овој вид на загадувачи се акумулираат во животната средина постепено. При зголемена концентрација на загадувачите воедно и нивната штета за животната средина се зголемува. Загадувачите во залиха можат да создадат потешкотии за идните генерации, бидејќи штетата од истите не е моментална туку истата настанува подоцна. Научниците службено оцениле дека планетарните граници на безбедно ниво на хемиски загадувачи (нови ентитети) веќе се надминати.
Светлински загадувачи
Светлинското загадување е влијанието што антропогената светлина го има врз видливоста на ноќното небо. Исто така тука се опфаќа и еколошкото светлосно загадување кое го опишува ефектот на вештачката светлина врз поединечните организми и врз структурата на екосистемите како целина.
Хоризонтална зона
Хоризонталната зона се однесува на областа која е оштетена од одреден загадувач. Локалните загадувачи предизвикуваат штета во близина кај изворот на емисиите. Регионалните загадувачи предизвикуваат штета подалеку од изворот на емисија.
Вертикална зона
Вертикалната зона се однесува на тоа дали штетата е на ниво на земјата или е атмосферска. Површинските загадувачи предизвикуваат штета преку акумулирање на површината на Земјата. Глобалните загадувачи предизвикуваат штета со концентрирање на загадувачоите на атмосферата.
Европска унија
Европскиот регистар за емисии на загадувачи е вид на PRTR што обезбедува пристап до информации за годишните емисии на индустриските капацитети во земјите-членки на Европската унија, како и во Норвешка.
Соединетите Држави
Стандарди од Законот за чист воздух. Според Законот за чист воздух, Националните стандарди за квалитет на амбиенталниот воздух (NAAQS) се развиени од Агенцијата за заштита на животната средина (EPA) за шест вообичаени загадувачи на воздухот, исто така наречени „критериумски загадувачи“: цврстите честички; смог и озон; јаглерод моноксид; сулфур оксиди; азотни оксиди; и олово. Националните стандарди за емисии за опасни загадувачи на воздухот се дополнителни стандарди за емисии што ги поставува EPA за токсични загадувачи на воздухот.
Стандарди од Законот за чиста вода. Според Законот за чиста вода, Агенцијата за заштита на животната средина (EPA) ги објави националните стандарди за пречистителни станици за комунални отпадни води, исто така наречени Стандарди за третман на работи кои се во јавна сопственост, во Регулативата за второстепен третман. Националните стандарди за индустриски загадувачо се нарекуваат упатства за постоечки извори и Стандарди за изведба на нов извор, и моментално покриваат над 50 индустриски категории. Дополнително, Законот бара од државите да објавуваат стандарди за квалитет на водата за поединечни водни тела за да обезбедат дополнителна заштита кога националните стандарди се недоволни.
Стандарди од Законот за зачувување и обновување на ресурси. Законот за зачувување и обновување на ресурсите (RCRA) го регулира управувањето, превозот и отстранувањето на комуналниот цврст отпад, опасниот отпад и подземните резервоари за складирање.
791 п.н.е.
791 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 791. година пред новата ера, 791. од првиот милениум п.н.е., 91. од 8 век п.н.е. и втора од 790-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Прасо (Ехинади)
Прасо (грчки: Πράσο) — мал, ненаселен остров, сместен источно од Итака. Островот е дел од Јонските Острови во Грција.
791 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4717 и 4718 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3959 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2969 и 2970 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 38 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 791 година се протега во 1845 и 1846, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1905 и 1906 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 248 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1455 и 1454 исламска година пред хиџра.
Кафе општество
Кафе општество (англиски: Café Society) - американски филм од 2016 година, во режија на Вуди Ален, кој е автор и на сценариото. Улогите во филмот ги толкуваат: Стив Карел, Џеси Ајсенберг, Кристин Стјуарт, Тес Фрејзер, итн.
Градиште (Страцин)
Наоѓалиштето претставува градиште од железно време.
Во непосредната близина на маалото Поповци, на ниска чука што е оддалечена 1 км од главниот пат Куманово- [[Страцин, на зарамнето плато се среќаваат фрагменти од керамички садови со сива боја и груба фактура. На неколку места се зачувани делови од бедем граден од сувоѕидица.
Приказни по телефон
„Приказни по телефон“ — книга за деца на италијанскиот писател Џани Родари.
Содржина
Книгата содржи 34 раскази:
Изданија на македонски јазик
Книгата „Приказни по телефон“ доживеала повеќе изданија на македонски јазик:
Одбојка на Летните олимписки игри 1972
Одбојката на Летните олимписки игри 1972 — официјален одбојкарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Минхен, Германија и тоа во машка и во женска конкуренција.
Смрдлика
Смрдлика или смрдеш (Pistacia terebinthus L. фам. Anacardiaceae) — листопадна грмушка со мало дрво од Медитеранот и Субмедитеранот. Има сложени, непарно перести листови. Дводомен вид кај кој цветовите се собрани во метлести соцветија. Плодот е мала, металносива косличка. Содржи смолни канали и смола во вегетативните делови. Претставува единечна или групна примеса во поизразито термофилните шумски заедници. Доста е застапено насекаде во Македонија, а посебно во јужните делови, заради што тоа е застапено и во топонимијата, односно во името на планината Смрдеш во Радовишко, костурското село Смрдеш во Егејска Македонија итн.
Човекот-птица (филм од 2014)
Човекот-птица или Неочекуваната доблест на незнаењето (англиски: Birdman: Or The Unexpected Virtue of Ignorance) е американски филм од 2014 година, режиран од Алехандро Гонзалез Ињариту. Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Китон, Зак Галифијанакис, Ема Стоун, Наоми Вотс, Едвард Нортон, Натали Голд итн. На 87. доделување на наградите „Оскар“, филмот имал девет номинации, а освоил четири награди - за најдобар филм, најдобро сценарио, најдобра режија и најдобра фотографија (на Емануел Лубецки).
Содржина
Риган Томсон (го игра Китон) е остарен глумец кој пред 25 години бил популарен по својата улога на суперхеројот „Брдмен“. Сега, кога славата е зад него, Риган се обидува да се наметне како вистински уметник, пишувајќи го сценариото, режирајќи, продуцирајќи и глумејќи во неговото деби на Бродвеј, „За што зборуваме кога зборуваме за љубовта“ - адаптација на приказната на Рејмонд Карвер. Додека се приближува премиерата, еден ден, за време на пробата, глумецот која ја игра споредната машка улога се здобива со фатална повреда на главата поради која останува неподвижен. Иако сите мислат дека се работи за несреќен случај, Риган му кажува на неговиот пријател Џејк (го игра Галифијанакис) дека намерно ја предизвикал несреќата, зашто глумецот не бил доволно добар за таа улога. Така, Риган и Џејк запаѓаат во проблеми, зашто мора да пронајдат замена за повредениот глумец. За таа улога, Риган го посакува познатиот глумец Мајк (го игра Едвард Нортон), а него го доведува глумицата Лесли (ја игра Вотс), која му е љубовница на Мајк.
За време на пробите, Риган е многу нервозен, зашто постојано го слуша гласот на филмскиот херој што го глумел во минатото, кој му вели да се откаже од театарската претстава и да сними ново продолжение на серијалот за Брдмен. Од друга страна, Риган е цврсто решен да докаже дека е вистински глумец, а не само комерцијален херој од филмското платно. Истовремено, Риган има проблеми со ќерката Сем (ја игра Стоун), која само што се вратила од установата за рехабилитација на зависници од дрога и која постојано го обвнинува дека ја запоставувал во времето кога бил славен филмски херој. И додека неговата ќерка се зближува со Мајк, меѓу него и Риган расте непријателството, зашто Риган смета дека Мајк сака да ја приграби славата за себе. Славата на Риган заживува наеднаш по еден комичен настан: за време на главната проба, тој случајно останува надвор од театарот и мора да ја помине улицата по гаќи, така што сите го гледаат речиси гол, а неговите фотографии стануваат најпопуларни на друштвените мрежи.
Непосредно пред премиерата на претставата (за која владе голем интерес), Риган ја среќава познатата театарска критичарка, која е огорчена на филмските херојски ликови и поради тоа му се заканува дека ќе го уништи, пишувајќи ја најлошата можна критика. На тоа, Риган ѝ одговара дека таа знае само да лепи етикети, а воопшто не го разбира театарот. Потоа, тој се опива и заспива на улица. Кога се буди, повторно му је покажува ликот на Брдмен и Риган се освестува качен на врвот на една зграда. Утредента, на премиерата, Риган понесува вистински пиштол и си пука во себе, нанесувајќи си повреди на лицето. Публиката ја прифаќа претставата со овации, критичарите пишуваат одлични критики, а Риган е на насловните страници на весниците. Меѓутоа, во болницата, кога за момент останува сам, Риган повторно го гледа привидението на Брдмен. Притоа, тој го отвора прозорецот и воодушевено ги набљудува птиците, а потоа се фрла низ прозорецот.
Хаќари (покраина)
Хаќари (турски: Hakkâri ) — покраина во југоисточна Турција. Административен центар е истоимениот град Хаќари. Покраината има 272 566 жители (2006) и површина од 7 121 км2. Разделена е на 4 окрузи.
Дримколско-голобрдски дијалект
Дримколско-голобрдски дијалект — дијалект што спаѓа во подгрупата на западни и северозападни дијалекти на западното наречје на македонскиот јазик. Дримколско-голобрдскиот дијалект е близок со дебарскиот и со реканскиот дијалект.
Територија
Дијалектот се зборува на територијата на Дебарски Дримкол, каде влегуваат селата Луково, Јабланица, Модрич, Нерези, Пискупштина, Безово, Лакаица и Дренок, како и во областа Голо Брдо (од чии села во Македонија се наоѓаат селата Отишани и Џепиште, а останатите се наоѓаат во Албанија).
Космос-288
Космос-288 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 27 јуни 1969 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4730 килограми. Космос-288 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 269 км, а најмалото на 199.
Едо (сојузна држава)
Државата Едо ― една од 36-те сојузни држави во Нигерија, сместена во јужниот регион на земјата. Главниот град и најголем град на државата, Бенин, е четвртиот по големина град во Нигерија, и средиште на индустријата за гума во земјата. Создадена во 1991 година од поранешната држава Бендел, државата Едо се граничи со државата Коги на североисток, со државата Анамбра на исток, со државата Делта на југоисток и со државата Ондо на запад.
Современите граници на државата Едо опфаќаат региони кои порано биле место на различни империи и кралства. Создадена во XI век, се вели дека Бенинската Империја (неповрзана со современата земја Бенин) била „една од најстарите и најразвиените држави во крајбрежната внатрешност на Западна Африка“. Античкиот град Едо, местото на денешниот град Бенин, бил дом на некои од најголемите земјени градби во светот. Во 1897 година, Британската Империја спровела казнена експедиција во регионот, уништувајќи го најголемиот дел од античкиот град Едо и вметнувајќи ја територијата во она што ќе стане Јужнонигерискиот Протекторат.
Државата Едо е разновидна држава во која претежно живеат Едовските народи, вклучувајќи ги народите Едо (или Бини), Есан и Афемаи. Најчестиот едовски јазик што се зборува е јазикот Едо, кој обично се зборува во градот Бенин. Христијанството за прв пат било воведено во регионот од страна на португалските мисионери во текот на 15 век, и е доминантна религија во државата Едо со исто така голем број муслимани, иако се практикуваат и традиционални религии.
Историја
Среднозападниот регион бил единица на Нигерија од 1963 до 1991 година, формално позната како држава Бендел од 1976 година. Создадена е во јуни 1963 година од покраините Бенин и Делта од западниот регион, а главен град бил градот Бенин. Во 1966 година била преименувана во покраина, а во 1967 година кога другите покраини биле поделени во неколку држави, таа останала територијално недопрена, станувајќи држава.
За време на Нигериската граѓанска војна, бијафранските сили ја нападнале новата северозападна држава, на пат кон Лагос, во обид да натераат брзо да ја прекине војната. Додека беше под бијафранска окупација, државата била прогласена за „Република Бенин“, бидејќи нигериските сили требале да го заземат регионот. Републиката паднала еден ден по декларацијата, бидејќи нигериските трупи го презеле градот Бенин. Државата Едо била формирана на 27 август 1991 година кога државата Бендел била поделена на државите Едо и Делта.
Луѓе
Со главниот град Бенин, населението во целата држава е приближно 8 милиони. Тој е составен од три големи етнички групи; имено Едо (Бинци), Есан и Афемаи (Ован/Ецако) со Акоко Едо. Сепак, државата има големо присуство на жители од целата земја и од светот заради нејзините космополитски тенденции. Главниот град Бенин има историја да биде една од најистакнатите одредишта на Европејците за време на нивното истражување на контнентот Африка пред многу векови. Некои од светлечките точки останале завидна туристичка привлечност за државата.
Демографија
Главните етнички групи во државата Едо се Бинците, Ецако, Есаните, Ованците и Акоко Едовците. Практично, сите групи го имаат своето потекло од градот Бенин, па затоа наречјата на групите се разликуваат според оддалеченоста од градот Бенин. Луѓето кои зборуваат бински и зафаќаат седум од вкупно 18 области на локалната самоуправа во државата, претставуваат 57,14%; додека другите се како што следува: Есан (17,14%), Ецако (12,19%), Ован (7,43%) и Акоко Едо (5,70%). Сепак, заедниците што зборуваат Игбира постојат во Акоко Едо, заедниците Ицекери во Икпоба-Оха, како и Ијав Изонс, Урхобос во областите на локалната самоуправа во Североисточна и југозападна Овија, особено во граничните предели. Исто така, заедниците што зборуваат игбо постојат во Игбанке (Ика) во областа на локана самоуправа Орхионмвон.
Борџова карта
Борџова карта ― карта на светот направена некаде на почетокот на XV век, и врежана на метална плоча. Неговата „изработка и пишани објаснувања го прават еден од најскапоцените дела во историјата на картографијата “.
Едо (сојузна држава)
Јазици
Англискиот е службен јазик на државата. Главните племенски јазици што се зборуваат во државата се јазикот Едо, Игара, Ецако/Афемаи, Есан и Окпамери. Државата Едо е дом на неколку етникуми, меѓу нив Едо, Окпе, Есан, Афемаи/Ецако, Ора, Акоко-Едо, Игбанке, Емаи.
Борџова карта
Историја
Годината кога е створена Борџовата карта е непозната. Еден извор тврди дека картата мора да датира некаде пред 1453 година. Друг извор предлага дека мапата е направена околу 1450 година.
Едо (сојузна држава)
Економија
Туристичките знаменитости во државата Едо ја вклучуваат статуата Емотан во Бенин, езерото Исе и плажата на реката Нигер во Агенебоде во Ецако-Исток; Плоштад Мајк Ахигбе кај Ецако-Средина, плоштад Амброуз Али во Екпома, плажи на реката Нигер кај Илуши, зграда „BFFM“ во Еву, улица „Игун“, Колеџ за земјоделство и технологија за аквакултура во Агенебоде, Окпекпе со своите ридови и погледи и ридовите Усомеге во Апана-Узаиру, Ридовите Соморика во Акоко Едо, каде владиниот туристички центар во Ососо е сместен меѓу спектакуларната глетка. Државата произведува сурова нафта. и други минерални суровини како варовник и каменолом.
Борџова карта
Историја
Кон крајот на XVIII век артефактот се нашол во антикварница, од каде станал дел од збирката на кардиналот Стефано Борџа. Писмото што се појавува на картата го идентификува како јужногерманско. Сепак, ништо не е познато за авторството на Борџовата карта. Нагласокот на историјата и традиционалното именување (имиња/поими/принципи) предлага дека таа првично била дизајнирана како историска карта, за употреба во библиотека или училиште.
Поединости
На Борџовата карта, Рајската градина е поставена во близина на надмоќната Индија ― устата на Ганг, и е прикажана како земја на чуда и скапоцени камења. Исто така е доста блиску до Кина, земја која е претставена со ситни фигури кои собираат свила од дрвјата.
Вавилонската, Александриската (Птолемајски Египет), Картагинската и Римската Империја се нагласени на картата во уреден редослед. За хаотичниот регион Италија во тоа време, картографот коментира дека „Италија, убава, плодна, силна и горда, поради недостаток на единствен господар, нема правда“. Посебни се споменуваат различните крстоносни војни, вклучувајќи ги: походот на Карло Велики во Шпанија, крстоносните војни во североисточна Европа, Африка и Никопол, и „идната“ закана на Гог и Магог, кои се опишани конкретно како „Евреи“. Картата има добро изработен дизајн и е направена да трае долго време.
Пристава под Рака
Пристава под Рака (словенечки: Pristava pod Rako) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Музеј на Стара Херцеговина
Музејот на Стара Херцеговина е музеј во Фоча, кој постои од 1956 година. Содржи пет постојани поставки. Музејот се наоѓа во зградата на поранешниот хотел „Герстл“ на плоштадот „Крал Петар“ во Фоча.
Историја
Музејот на Стара Херцеговина е основан во 1956 година. Се наоѓа во зградата на поранешниот хотел „Герстл“, изграден во 1906 година, кој бил урнат за време на Втората светска војна. На истото место е повторно изграден хотелот „Вучево“, кој подоцна бил адаптиран за потребите на музеолошките активности. Во рамките на Музејот од 2014 година исто така е активен и Градскиот народен театар Фоча.
Музејски поставки
Музејот има богат музејски фонд и има пет постојани поставки. Во галеријата на музејот се изложуваат и гостински изложби на различни теми.
Поставка д-р Ристо Јеремиќ
Поставката д-р Ристо Јеремиќ е една од постојаните поставки на Музејот на Стара Херцеговина. Д-р Ристо Јеремиќ е еден од иницијаторите и основачите на српското културно-просветно друштво „Просвета“, а потоа и претседател на Главниот одбор. Дипломирал на Медицинскиот факултет во Грац и бил првиот Фочанин кој имал високо стручно образование, а потоа и прв домашен хирург на подрачјето на БиХ. Тој е автор на петнаесет книги и повеќе од седумдесет научни и стручни трудови од различни области. Беше директор на Државната болница во Сараево, почесен доктор на Белградскиот универзитет и академик.
Поставка Фоча во минатото
Изложбата „Фоча во минатото“ им овозможува на посетителите да се запознаат со богатото минато на подрачјето на Фоча. Хронолошки го покрива периодот од стариот до средината на 20 век. Поставката содржи бројни предмети и фотографии кои прикажуваат различни периоди и истакнати личности од минатото на Фоча. Особено внимание привлекуваат експонатите од античкиот период, како што се оружје, алатки и керамика, средновековни копја, мечеви и буздовани, а од османлискиот период занаетчиски украсено и направено оружје. Во рамките на изложбата исто така можете да видите нумизматичка колекција, која ги содржи различните валути што се користат во регионот на Фоча.
Поставка од периодот Фоча во НОБ
Оваа поставка го прикажува периодот на Фоча во НОБ од 20 јануари до 10 мај 1942 година, кога Фоча била центар на поширока партизанска слободна територија. Во тоа време во Фоча се наоѓал ЦК на КПЈ и Врховниот штаб на чело со Тито, и се вршело организирање на воената, политичката и заднинската структура на НОВЈ. Во исто време, се вршело прием и обезбедување на лекарска помош на партизаните, учесници на Игманскиот марш. Во тоа време, Моша Пијаде ги напишал „Фочански прописи“ кои станале основа на идната социјалистичка Југославија.
Спомен соба
Спомен собата е на паднатите борци и цивилни жртви од војната во Босна и Херцеговина. Поставката е изработена од страна на боречката организација на општината Фоча и привремено се наоѓа во просториите на Музејот. Во спомен собата се чува споменот на 642 загинати припадници на војската на Република Српска, како и на невино загинати цивили од областа на општина Фоча. Поставката содржи фотографии, документи и предмети од периодот на граѓанска војна 1992-1995 година. Значаен дел од поставката е посветен на злосторството што се случило во селото Јошаница, на 19 декември 1992 година, кога 55 српски борци и цивили биле убиени од страна на припадници на армијата на Босна и Херцеговина, меѓу кои голем број жени и деца. Еден дел од поставката го прикажува уништувањето на општината за време на агресијата на НАТО на Република Српска во 1995 година.
Наводи
<references group="" responsive="">
HD 203439
HD 203439 (BD + 32 4134, SAO 71237, HR 8169) — ѕвезда со привидна величина од 6.04, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 21:21:22 и деклинација +32°36′46″
Банска Бистрица
Банска Бистрица (Banská Bystrica, Neusohl, Besztercebánya) — град во централна Словачка кој се наоѓа на реката Хрон и долина опколена од планините Ниски Татри, Голема Фатра и Кремница. Со околу 81.281 жител, Банска Бистрица е шестата најнаселена општина во Словачка Местото за првпат било населено како постојана населба во 9 век и се стекнал со статус на општина за време на Кралството Унгарија во 1255. Градот е центар на регионот Банска Бистрица и округот Банска Бистрица.
Чука (Страцин)
Чука — археолошко наоѓалиште во кратовското село Страцин.
Наоѓалиштето претставува некропола и могила од римско време.
Во непосредната близина на маалото Тасинци, под ридот Вражиград има ниска могила со пречник во основата од 8 м и височина од 2 м. Видливи се контурите на гробови градени од камени плочи.
NGC 4408
NGC 4408 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 21 април 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 4408 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40668. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1991. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 64.
Вечна магија
Вечна Магија е романтична и историска бразилска теленовела. Серијата е снимана во текот на 2007 година, со 148 епизоди. Серијата не доживеа голем успех во Бразил, таа беше прикажувана во терминот за историски теленовели, во 18 часот. Првата епизода достигна гледаност од 28%.
Синопсис
Приказната е сместена во внатрешноста на Бразил, во градот Сераниас, во 30те и 40те години од 20 век. Ева и Маријана “Нина” Суливан се потомствто од лозата вештерки Валентина. Младиот Конрадо е земјоделец кој во детството бил заљубен во Ева, но таа заминала во Ирска за да започне кариера на пијанистка, што и успева и станува светски позната. После што Ева си заминува, Конрадо се заљубува во нејзината млада сестра, Нина, која има способност да стане вештерка, и има моќ, но се плаши да ги употреби. Во Нина исто така е заљубен и Лукас, роднината на Конрадо. Ева се враќа од Ирска заради болеста на нејзиниот татко Макс, и формира љубовен триаголник. Во Макс е заљубена, добрата вештерка, Перола, која ќе и помогне на Нина да ја одржи својата врска со Конрадо. Наското во градот доаѓа и мистериозниот Флавио Фалкао, кој се заљубува во Нина, а во исто време, Ева и Конрадо се сè поблиску еден со друг.
ПВПИ
ПВПИ (англиски MIMO, Multiple-input multiple-output) — кратенка за поимот повеќекратен влез повеќекратен излез (Multiple-input multiple-output), што се однесува на математички модел на комуникациски систем со повеќе приемни и предавателни антени.
Во последните неколку години, технологијата ПВПИ привлекла значително внимание на полето на безжични комуникации, бидејќи овозможува значителни подобрувања во пропусниот опсег и дострелот без потреба од зголемување на фреквенцискиот опсег или моќноста на предавателот. Оваа технологија општо ја зголемува севкупната ефикасност на безжичните комуникациски системи.
Безжичната технологија ПВПИ ја користи појавата на т.н. multipath (повеќе патеки) распростирање на сигналот за да се зголеми пропусниот опсег и дострелот на сигналот или да се намалат грешките за време на преносот на податоци, додека традиционалната технологија ЕВЕИ (Еден влез еден излез) се обидува да ги елиминира ефектите од простирање на сигналот по повеќе патеки.
ПВПИ може да се користи во врска со OFDM (Мултиплексирање со ортогонална фреквенциска поделба, Orthogonal frequency division multiplexing) како дел од стандардот IEEE 802.16 и може да биде дел од стандардот IEEE 802.11n за висока пропустливост, кој се очекувало да биде завршен до 2007 година.
Пита со месо
Пита со месо е пита пополнета со месо и други солени состојки. Оваа пита е популарна во Обединетото Кралство, Австралија, Гана, Нигерија, Европа, Нов Зеланд и Канада.
ПВПИ
Историја
Џек Винтерс (Белови лаборатории) во 1984 година патентирал решение за безжични комуникации користејќи повеќе антени. Џек Салц, исто така од Беловите лаборатории, објавил труд во 1985 година за технологијата ПВПИ заснован на истражување на д-р Винтерс. Д-р Винтерс бил главен научник во Motia Inc., компанија која произведува чип за засилувач на сноп, дизајниран да работи независно од перформансите на ПВПИ.
Пита со месо
Историја
Питата со месо е откриена во неолитскиот период, околу 9500 години п.н.е. Исхраната на Старите Египќани содржи основни пити направени од овес, пченица, 'рж и јачмен, који ги полант со мед и ги печат на жежок јаглен.
ПВПИ
Историја
Во 1996 година, Грег Рали и Џерард Ј. Фошини измислиле нов пристап кон технологијата ПВПИ кој ја зголемил ефикасноста. Грег Рали е основач на Airgo Networks, компанија која тврди дека е пронаоѓач на „MIMO OFDM“, нудејќи „pre-n“ чип наречен „True MIMO“ за 802.11n. Сепак, хардверот заснован на тој чипсет веројатно нема да биде компатибилен со други уреди откако ќе се финализира стандардот 802.11n.
Пита со месо
Историја
Грците користеле паста од брашно со вода слични на тесто, и питите ги поленле со месо. Овие пити обично биле пржени или варени под јаглен. Римјаните ги усвоиле, користејќи различни меса, остриги, школки, светилки и риби како полнење и мешавина од брашно, масло и вода за кората. Ова покритие не било наменето да се јаде и било фрлено.
ПВПИ
ПВПИ и теорија на информации
Телатар покажал дека капацитетот на каналот (теоретската горна граница на пропусниот опсег на системот) за систем ПВПИ се зголемува со зголемување на бројот на антени, пропорционално со минималниот број на приемни и предајни антени. Овој резултат, заснован на теоријата на информациите, довел до бројни истражувања на ова подрачје.
Пита со месо
Историја
Во Северна Европа, готвачите го создале тестото користејќи маснотии како маст и путер за да направат цврсто тесто за да се одржи исправена питата. Овие средновековни тестенини биле наречени "кофини", што значи кошница или кутија.
ПВПИ
Ветувањата на технологијата ПВПИ
Како пример, стандардот 802.11n („ПВПИ“) сè уште се дискутира, но со еден прототип е можно да се постигне под оптимални услови до 250 Mbit/s. Тоа е пет пати побрзо од највисоката теоретска брзина на постоечкиот хардвер заснован на стандардот 802.11g.
Пита со месо
Историја
Некои историчари сугерираат дека тешката, речиси нежива, кора била дадена на слугите, додека господарите и дамите од куќата ја јаделе содржината.
Ова печиво станало заедничко јадење во средновековните времиња, а до 14 век, било наречено "пија" или "пита". Етимологијата на зборот е непозната, но може да биде поврзана со пирог.
Мисионерите и истражувачите го шират пиратското јадење засновано на месо ширум светот. Англиските аџии од северноамериканските колонии ги донесоа рецептите низ океанот со нив. Кората на пита била корисна за зачувување на храната за време на долгите зимски месеци во Америка (исто како што пирите се користеа во антиката). Но, питата не се смета популарна таму до 1800-тите, а денес питите за месо ја изгубија својата популарност за да бидат заменети со слатки пити.
Регионални видови
Латиноамериканското месо емпанадас може да биде пита или почесто тестенина, се користат различни тестенини и пломби, и може да се печат или пржат. Емпанадите обично содржат многу кромид и зелен или црвен пипер, во комбинација со месо или риба. Тестото на емпанадата има многу форми, од оние направени со пченкарно брашно до лиснато тесто. На пример, во Чиле, Аргентина, Боливија, Колумбија, Еквадор, Порторико и Перу се користи говедско месо со маслинки, пржено јајце, извлечено свинско месо, ситен стек, дури и сирење и салами.
Други добро познати видови на месна пита се: питата од стек, Француско-канадска пита со месо, и Австралиската и Нов Зеландната пита со месо. Ирската пита од месо е стек и пита од Гинис. Се служи со чипс и зеленчук од компири и е многу популарна во ирските пабови во Австралија. Во Австралија и Нов Зеланд, питата од месо е вообичаена удобна храна која често се наоѓа на бензински пумпи и продавници за погодност, а во Нов Зеланд некогаш се продавава во синџирот на ресторани за брза храна.
Нигериската "пита со месо" е слична на паштета од Јамајка. Може да се пече или пржи, а полнењето може да биде речиси сè од топено говедско месо (најчесто се користи) само кромид и домати.
Ерџијес
Ерџијес (турски: Erciyes Dağı) — вулкан кој се наоѓа во Турција. Тој претставува голем стратовулкан кој е опкружен со многу моногенетски вулкански полиња и лавини куполи, и еден мар. Најголемиот дел од вулканот се формирал со лавини текови на андезитски и дацитски состав. Во некое време во минатото, дел од врвот пропаднал кон источната страна. Ерџијес е историски познат како Аргеј, име што произлегува од македонскиот крал Аргеј I (678 - 640 п.н.е.). До 1950-тите, името на вулканот било Ерџијес. Алтернативна теорија е дека името на планината во Хетејски значело „бела планина“ и дека сегашното име исто така значи „бела планина“.
Ерџијес се наоѓа во провинцијата Кајсери. Градот Кајсери се наоѓа на 15 километри, 25 километри или 20 километри северно од вулканот Ерџијес. Другите градови во регионот се Талас и Хаџилар, исто така северно од Ерџијес, но поблиску до вулканот (19 километри и 12 километри), и Девели, сместен јужно од вулканот. Пристигнувањето до самиот вулкан бара планински вештини. Наводно, планинарите во антиката известиле дека и од Црното Море и од Средоземјето можат да се види врвот на вулканот.
Последните ерупции се случиле за време на раниот холоцен и можеби депонирале пепел далеку до Палестина. Појавата на историскиот вулкан е непознато. Идните ерупции на вулканот би можело да ги загрозат градовите на север.
Матија Гаваци
Матија Гаваци (Mattia Gavazzi; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа. Во април 2010, Гаваци бил суспендиран од Меѓународниот велосипедистички сојуз откако се покажал позитивен на тестирање за кокаин. Неговото враќање било на Тур де Сан Луис во 2013. Се истакнува како спринтер.
Кариера
Освоил етапа на Џиробио 2004, издание на Џиро д’Италија наменето за млади аматерски возачи. Станал професионалец во 2006 за екипата ЛПР, но се приклучил кон екипата Аморе е Вита на средина на сезоната. По неговите добри резултати потпишал за Кио Ене следната година. Со нив постигнал шест победи во 2007, вклучувајќи три на Тур де Норманди, покажувајќи го својот талент како спринтер.
Во 2008 останал со истата екипа, кој сега била позната како Прети Мангми. Во февруари го освоил второто место на етапа на Тур де ла Гросето, зад Данило Наполитано и пред Филипо Поцато. Следниот месец повторно бил втор на Копи е Бартали, каде бил победен од Франческо Кики. Во април освоил етапа на Сетимана Сиклиста Ломбарда, а во мај Џиро ди Тоскана, победувајќи го Кики.
Во 2010 се префрлил во Колнаго-ЦСФ Инокс и ја забележал првата победа во годината на етапа на Сетимана Сиклиста Ломбарда во почетокот на април. Меѓутоа, примерокот на урина земен два дена претходно бил позитивен на присуство на кокаин и поради тоа добил суспензија. Претходно во 2004 како аматер веќе добил 14-месечна суспензија поради позитивен тест на кокаин.
Гаваци се вратил на Тур де Сан Луис 2013, каде победил на последната етапа кога го победил Словакот Петер Саган. Во април победил на Џиро ди Тоскана, ридеста трка каде ги победил Иван Ровни и Тејлор Фини во спринт. На крајот на сезоната 2013, Гаваци го раскинал договорот со. Менаџерот на Андрони Џани Савио тврдел дека раскинувањето на договорот со Гаваци бил поради неговото барање за загарантирано место на Џиро д’Италија 2014. Гаваци потпишал со екипата за сезоната 2014.
IC 473
IC 473 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 473 се споменува и како ESO 47-19, AM 2056-725, IRAS 20562-7250.
Откривање
Објектот е откриен на 26 септември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.