cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Финансиско известување
Споредливост
Финансиските извештаи мора да бидат споредливи во текот на времето со цел да се идентификуваат трендовите во нејзината финансиска состојба и успешноста во работењето. Воедно, тие мора да бидат споредливи помеѓу различни деловни субјекти. Според тоа, мерењето и прикажувањето на финансискиот ефект на слични трансакции и други настани мора да бие извршено на доследен начин во текот на различни периоди и на доследен начин за различни фирми. При споредбата, посебно внимание треба да се посвети на сметководствените политики и процедури, со цел да се утврди дали е настаната промена кај нив. Имено, кај информациите и податоците во одреден домен може да се дијагностицира силна промена која е резултат на променетите сметководствени политики. Усогласеноста со меѓународните стандарди, треба да ја подобри конзистентноста, односно компаративната одлика на финансиските извештаи.
Фактори кои влијаат на веродостојноста и релевантноста на информациите
Според МСФИ, се идентификуваат три фактори кои влијаат на неможноста во финансиските извештаи информациите да бидат релевантно и веродостојно прикажани:
Саун Пауло (сојузна држава)
Саун Пауло — држава во Бразил. Центар е на бразилската економија и индустрија. Крстена е по Св. Петар. Од бразилските држави Саун Пауло е најнаселена. Престолнина е Саун Пауло, кој исто така е најголем град во Јужна Америка.
Независност на Бразил
Португалскиот Престолонаследник принцот Педро де Алкантара, Бурбон е Баранка ја наследиле татковата љубов кон Бразил, отфрлувајки ги барањата од Лисабон дека Бразил треба да се управува од Европа. Според легенда, во 1882-ра регентот јавал коњ надвор од Саун Пауло кога курир донел порака дека треба да се врати во европа. Тогаш Педро го дигнал мечот и извикал “Independencia ou morte!” ("Независност или смрт!"). Малата матична земја Портигалија не била во позиција да издржи, и на 7 септември 1822, Педро го удрил печатот на независен Бразил, и станал Дом Педро I Бразилски Император. Бразил останал империја до 1889. Либералноста паралено растела и во Бразил и Европа. При прогласувањето независност, Саун Пауло имал 25,000 жители, бројот жители во наредните 60 години солидно растел. Во доцните 1860-ти Саун Пауло ја добил првата железничка пруга, направена од британски инженери. Бразил во средината на 18 век станал главен светски извозник на кафе. Помеѓу 1901 и 1910-та, извозот на кафе земал 51% од целокупниот бразилски извоз. Во меѓувреме, Бразилската монархија пропаднала во 1889. Феудалниот режим пропаднал и новиот устав дал децентрализирана власт. Новата кафе елита видела шанса за управување. Имало потреба од работници, ропството било аболирано во 1888, и од страв земјата да не стане црнечка држава била промивирана емиграцијата преку подарување на земја. Од 1893, странците претставувале 55% од населението на Саун Пауло. Од 1920 Саун Пауло бил втор град по големина во Бразил.
Географија
Државата зафаќа површина од 248,800 км2, со население околу 40 милиони (21.5% од населението на Бразил), тоа ја прави најнаселена држава во Бразил. Ужива тропска и суптропска клима, Престолнината лежи на југ на 800 m надмосрка височина со просечни дневси температури помеѓу 19 °C и 28 °C. Саун Пауло е најбогата држава во Бразил.
Демографија
Според пописот од 2007-ма државата брои 41,164,000 жители, густината на населеност изнесува 165,4 ж. на км2. Урбанизираност: 94.6% (2006); национален прираст: 1.8% (1991-2000); Домаќинства: 12,610,000 (2006).[2] Структура: 28,814,000 Белци (70.0%), 9,879,000 Пардо (24.0%), 2,058,000 Црнци (5.0%), 411,000 Азијати или Домородни народи (1.0%).[3] Луѓе со италијанско потекло доминираат во повеќето градови, вклучувајќи ја престолнината и северниот дел на државата, кој е 65% Италијански.[4] Луѓе со Португалско и Шпанско потеклоо има во повеќето градови. Со африканско и црвенокожо потекло се релативно бројни. Саун Пауло е дом на повеќето Азијати од Бразил, во државава ја има најголемата концентрација на Јапонци надвор од Јапонија. Има доста луѓе со левантско потекло, повеќето Сиријци и Либанци.[6][7] Повеќето Евреи од Бразил живеат во државава.
Стопанство
Секторот за услуги зазема најголем дел од БДП со 47.2%, следен од индустрискиот сектор со 46.3%. Земјоделието зазема 6.5% од БДП (2004). Саун Пауло извезува: vвозила 17.2%, аавиони и хеликоптери 11.6%, храна 10%, шеќер и алкохолно гориво 7.8%, портокалов џус 5.2%, телекомуникациона техника 4.1% (2002). Учество во бразилската економија: 33.9% (2005). Саун Пауло е одговорна за апроксимирано една третина од Бразилскиот БДП. Богатството е неравномерно разпределено во државата.
Статистика
Возила: 15,453,454 (Март/2007); Клеточни телефони: 25 милиони (Април/2007); Телефони: 13,8 милиони (Април/2007); Градови: 645 (2007).
Образование
Португалскиот е службен. Но Англиски и Шпански се дел од официјалниот образовен систем.
Поголеми градови
Саун Пауло, Гуаруљос, Кампинас, Саун Пауло бернардо до Кампо, Осаско, Санто Андре, Саун Хосе дос Кампос, Сорокаба и др.
Голем Австралиски Залив
Големиот Австралиски Залив е отворен залив на југот од Австралија. Се простира помеѓу равницата Нуларбор на север и Р'тот Пејзли на запад, Р'тот Карнот на исток во должина од околу 1,200 километри. Територијално припаѓа на соединетите држави на Јужна Австралија и Западна Австралија. Големиот Австралиски Залив е дел од Индискиот Океан. Бреговите на заливот се прилично стрмни со клифофви кои достигнуваат висина и до 60 метри. Првиот човек којшто запловил по овој залив бил холандскиот морепловец Тисен во 1627 година. Конечниот опис на заливот го дале Метју Флиндерс и Едвард Џон Ејр. Населеноста на бреговите е мала, така што има повеќе мали населби како Јукла, Ејр, Фолерс Беј и др. На источниот брег има повеќе расфрлани помали острови. Длабочината на заливот изнесува 200 метри на 200 километри од бреговите.
NGC 1578
NGC 1578 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1578 се споменува и како ESO 202-14, FAIR 771, AM 0422-514, IRAS 04224-5142.
Откривање
Објектот е откриен на 27 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 23 м 46,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 51° 35' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на NGC 1578 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 15025. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 420; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2381. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1458.
Економија на Истанбул
Економијата на Истанбул опфаќа прашања кои се поврзани со економијата на градот Истанбул, во Турција.
Истанбул отсекогаш бил центар на економскиот живот во Турција, поради неговата локација, како спој на меѓународните земјишта и морските трговски правци. Истанбул е исто така во Турција најголем индустриски центар. Градот зазема околу 20% од турскиот индустриски труд и придонесува за 38% од вкупниот процент на работнас сила. Истанбул и околината се познати по производство на памук, овошје, маслиново масло, свила, и тутун. Преработка на храна, производство на текстилни производи, нафтени деривати, гума, метал, кожа, хемикалии, фармацевтската индустрија, електроника, стакло, машини, автомобили, превозни средства, хартија и производи од хартија, и алкохолни пијалаци се меѓу главните индустриски производи. Според списание Форбс, во Истанбул живеат вкупно 35 милијардери, според податоци од март 2008 година, и според оваа категорија, градот се наоѓа на четвртото место во светот.
Првично основана како Отоманска берза (турски: Dersaadet Tahvilat Borsası), во 1866 година, и реорганизирана на почетокот на 1986 година, Истанбулската берза (ISE) е единствената која тргува со хартии од вредност на пазарот на Турција. . Во текот на 19 век и почетокот на XX век, улицата Банкалар Кадеси која се наоѓа во Галата, станала голем финансиски центар на Отоманското Царство, каде што се наоѓало и седиштето на Отоманската Централна банка (се одржа како Банка-и Османи во 1856 година, а подоцна и реорганизирана како Банка-и Османи-и Шахане во 1863 година и Отоманската берза од 1866 година. . Банкалар Кадеси продолжува да биде и денеска главната финансиска област во градот. Во почетокот на 1990-тите години, со развивањето на банкарските услуги, турските банки започнале свои филијали да отвораат и во други места на градот како Левент или Маслак In 1995, the Istanbul Stock Exchange moved to its current building in the Istinye quarter..
Денес, градот генерира 55% од турската трговија и 45% од трговијата на големопродажба, 21,2% од турскиот бруто-национален производ. Истанбул придонесува 40% од вкупните даноци собрани во Турција и произведува 27,5% од турските национални производи. Во 2005 година, градот Истанбул, имал БДП од $ 133 милијарди долари. Во 2005 година, вкупниот извоз на компаниите со седиште во Истанбул бил $41,397,000,000, а увозот бил во вредност од $69,883,000,000; и самите проценти на ниво на целата република зазимаат до 56,6% и 60,2%.
Истанбул е еден од најважните туристички места во Турција и светот. Постојат илјадници хотели и други туристички ориентирани индустрии во градот, проследени со големиот број на објекти што се од културен карактер. Во 2006 година вкупно 23.148.669 туристи ја посетиле Турција, од кои повеќето од нив во земјата влегле преку морските пристаништа или преку аеродромите на Истанбул и Анталија. Вкупниот број на туристи коишто влегле низ аеродромот Истанбул Ататурк и Сабиха Ѓукчен во Истанбул достигнал 5.346.658. . Истанбул е исто така е град на светските големи конференциски одредишта и е сè попопуларен избор за водечките светски меѓународни асоцијации.
Апокриф (музички албум)
„Апокрив“ (англиски: Apocryph) — музички албум на дуото Добрила Грашеска и Дориан Јовановиќ од 2021 година.
Содржина
Албумот содржи седум песни:
Технички одлики
Албумот содржи обработки на македонски народни песни, во аранжман на Грашеска и Јовановиќ. Албумот е снимен во музичкото студио „Профундус“ во август и септември 2020 година. Инженери на звукот се Дориан Јовановиќ и Бојан Угриновски, а Јовановиќ ги извршил миксирањето и мастерингот. Дизајнот на албумот е дело на Зоран Цардула. Излегувањето на албумот било делумно помогнато од Министерството за култура.<
Осврт кон делото
Според етномузикологот Александра Кузман, музичкиот албум „Апокриф“ е инспириран од две посебни традиционални музички изрази кои, измешани, создаваат нова урбана музичка слика со своја сопствена рамка. Тој е звучна интерпретација која се темели врз емоциите и животните погледи на авторите во однос на традицијата и културното наследство на македонскиот музички регион.
Чанадски Санџак
Чанадски Санџак (Çanad sancağı, Liva-i Çanad) ― санџак (административна единица) на Отоманската Империја сместен во денешниот северен Банат (денес во најсеверна Србија, најјужна Унгарија и најсеверозападна Романија), со средиште во Ченад (Csanád, Чанад), Романија). Источно унгарско кралство, вазална држава на Отоманската Империја во првата половина на 16 век, ја изгубила територијата во 1552 година, кога била организирана во Темишварскиот Пашалак. Тој бил еден од четирите санџаци на Темишварскиот Пашалак во 1550-тите, еден од единаесетте санџаци во 1699 година, еден од петте во 1700-01 година, еден од шесте во 1701-02 година, до неговото укинување во 1707 година, станувајќи подобласт на Темишварскиот Санџак. Бил освоен од Хабсбурзите и бил организиран во Чанадската Жупанија.
NGC 5957
NGC 5957 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5957 се споменува и како UGC 9915, MCG 2-40-4, CGCG 78-18, NPM1G +12.0436, IRAS 15330+1212.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 35 м 23,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 2' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Ксенобиотик
Ксенобиотик (од грчки xenon = туѓо) е секое хемиско соединение кое може да се најде во еден организам, но кое најчесто не се создава, ниту пак се очекува дека ќе биде присутно во тој организам. Ксенобиотици можат да бидат и материи кои се присутни во многу поголеми концентрации од вообичаените соединенија. Поконкретно, лековите како антибиотиците се ксенобиотици во телото на човекот, бидејќи човековото тело нема способност да ги синтетизира. Меѓутоа, овој поим во екотоксикологијата се користи во контекст на загадувачи како што се диоксини и полихлорирани бифенили и нивното влијание на живиот свет. Природните соединенија можат исто така што бидат ксенобиотици доколку си најдат пат во некој друг организам каде не се присутни (на пример, природните човекови хормони можат да достигнат во организмот на рибата која живее во река каде се излева градската канализација).
Кристијан Бејл
Кристијан Чарлс Филип Бејл  (англиски: Christian Charles Philip Bale; ) е англиски глумец. За своите улоги има добиено многу признанија, а покрај другите награди добил Оскар и две награди Златен глобус. Магазинот Форбс, во 2014 година го рангирал како еден од глумците со највисока заработка. Најпознат e според неговите улоги во американските филмови, Бејл глумел и во високобуџетни холивудски филмови и во помали проекти од независни продуценти и уметнички филмови.
Публиката првпат го забележува Бејл на возраст од 13 години, кога тој беше избран да ја глуми главната улога во Империја на сонцето на Стивен Спилберг. Тој глумеше англиско момче кое е одвоено од своите родители, а подоцна е изгубен во јапонски логор за време на Втората светска војна. Познат е и по улогата на Брус Вејн во филмовите за Бетмен: Бетмен почнува и Темниот витез, како и серискиот јапи убиец Патрик Бејтмен во Американски психо.
Бејл, покрај во Бетмен, бил во главна улога во низа филмови, како драма филмот Престиж (2006), акциониот филм Терминатор: Спас (2009), криминалистичката драма Државни непријатели (2009), епскиот филм Егзодус: Богови и Кралеви (2014) и суперхеројскиот филм Тор: Љубов и грмотевица (2022). За улогата на боксерот Дики Еклунд во биографскиот филм „Борец“ од 2010 година, освоил Оскар и награда Златен глобус. Номинации за Оскар и Златен глобус и за неговата улога во комедијата Американски измамници (2013) и биографските драми Обложување на столетието (The Big Short) (2015) и Човек од сенка (Vice) (2018). За неговата улога како политичарот Дик Чејни во Човек од сенка ја добил втората награда Златен Глобус, а за улогата на Кен Мајлс во спортската драма Ле Ман '66: Славни 24 часа (Ford v Ferrari) (2019) ја добил петтата номинација за наградите Златен глобус.
Ран живот
Бејл е роден на 30 Јануари 1974 година во Хаверфордвест, Пемброкшир, Велс во семејство од англиско потекло. Неговиот татко Дејвид Бејл ,по потекло од Јужна Африка, бил претприемач, комерцијален пилот, и менаџер за млади таленти, а неговата мајка Џени Џејмс била артист. Тој е најмлад од четирите деца. По напуштањето на Велика Британија во 1976 година, Бејл го поминува детството во неколку земји, вклучувајќи ги Португалија и САД.
Како дете, вежбал балет и гитара. Работата на неговата сестра Луиза во театарот, исто така, влијаела на неговата одлука да стане глумец. Таткото на Бејл го поддржувал својот син за глума и поднесол оставка од својата работа како комерцијален пилот за да патуваат и да управува со кариерата на  Бејл. Постариот Бејл подоцна се жени со феминистичката икона Глорија Стајнем.На 30 декември 2003 година, тој почина од мозочен лимфон на возраст од 62 години.
Првиот обид на Бејл во глумечките води е реклама за средство за омекнување Ленор во 1982 година, кога тој имал 8 години. Една година подоцна, тој се појавува во рекламата за житарици каде глуми детска рок-ѕвезда. Во 1984 година, тој го направи своето деби на сцена во Шутрак, заедно со Роуан Еткинсон.
1986-1998
Бејл го направи своето филмско деби како Царевич Алексеј Николаевич во телевизискиот филм Анастасија: Тајната на Ана од 1986 година, а по тоа следеа главни улоги во минисеријата Срцето на земјата и авантурата Мио во далечната земја, во која тој се појави со Кристофер Ли и Ник Пикард.
Во 1987 година, Ејми Ирвинг, неговата партнерка од Анастасија во Тајната на Ана, го препорачува Бејл на нејзиниот тогашен сопруг Стивен Спилберг, за улогата во Империја на сонцето, адаптирана од полуавтобиографиски роман на Џ.Г.Балард. Глумата на Бејл како Џим Греам му донесе голема слава и пофалби и прва награда за "најдобра изведба на малолетен глумец" од Државниот одбор за рецензија на филмови. Новинарството и неговите соученици кои го засипуваа со внимание, го доведоа до размислување да се откаже од глумецството сè додека Кенет Брана не стапи во контакт со него и го убеди да се појави во Хенри V, во 1989 година. Во 1990, тој ја глуми улогата на Џим Хокинс заедно со Чарлтон Хестон (како Лонг Џон Силвер) во Островот на богатството, адаптација на класична книга на Роберт Луис Стивенсон.
Во 1992 година, Бејл го играше Џек Кели во мјузиклот на Дизни Newsies, и по тоа во 1993 година игра во Деца на свингот, филм за тинејџери кои тајно слушаат џез-музика за време на подемот на нацистичка Германија. Бејл беше препорачан од глумицата Винона Рајдер да глуми во филмот Мали жени од Џилијан Армстронг од 1994. Бејл го позајми гласот за Томас, млад сонародник на капетан Џон Смит, во Покахонтас на Дизни (1995) и во 1997 година го играше Артур Стјуарт во Велвет голдмајн, филм на Тод Хејнс посветен на глам-рок-музиката. Во 1999 година, Бејл учествува во ѕвезден тим, вклучувајќи ги Кевин Клајн, Мишел Фајфер, Стенли Тучи, и Руперт Еверет, глумејќи го Димитриј во модерната верзија на Сон на летната ноќ на Вилијам Шекспир.
1999-2001
Во 1999 година, Бејл го глуми серискиот убиец Патрик Бејтмен во Американски психо, адаптација на контрозерниот роман на Брет Истон Елис во режија на Мери Херон. За краток период, Бејл го напушти проектот во корист на Леонардо ди Каприо, но на крајот Леонардо го напушти проектот за да глуми во Плажа, а на Бејл повторно му беше доделена улогата. Тој го истражуваше неговиот лик со проучување на романот и физички се подготви за улогата со сончање и вежбање со цел да ја постигне "олимписката телесна градба" на ликот опишан во романот. Тој дури се оддалечи од глумечкиот тим за да ја одржи мрачната страна на карактерот на Бејтмен. Премиерата на Американски психо премиерно се одржи на Санденс филмски фестивал во 2000 г. и заработи многу контроверзии. Роџер Еберт првин го осуди филмот нарекувајќи го порнографија и "најодвратниот филм на Санденс", но потоа даде позитивна критика, пишувајќи дека Херон "го преобразила романот за крволочност во филм за суета на мажи. " За глумата на Бејл, тој напиша: "Кристијан Бејл на херојски начин му овозможува на карактерот весело да премине во презир; тука не постои инстинкт за самоодржување, а тоа е белег на добар глумец".
На 14 април 2000 година, Лајонс Гејт Филмс го прикажа Американски психо во театрите. Подоцна, на Бејл му беше понудено да направи кратко појавување во Правила на заведување,друга адаптација на Брет Истон Елис, филм не многу поврзан со Американски психо, но тој одби од лојалноста кон визијата на Херон за Бејтмен, бидејќи мислеше дека не може да биде верно прикажана од страна на некој друг. Во 2000 година, тој повторно глуми богат убиец, овој пат во филмот Шафт на Џон Синглтон.
Од 2001,Бејл глуми различни карактери. Неговата прва улога по Американски психо беше во адаптацијата на Џон Меден на бестселерот Мандолината на капетанот Корели. Бејл го глуми Мандрас, грчки рибар кој се натпреварува со ликот на Николас Кејџ за наклонетоста на Пелагија (Пенелопе Круз). Мандолината на капетанот Корели на Бејл му донесе втора соработка со Џон Хурт,откако глумеа заедно во филмот Сите мали животни.
2002-2004
Од 2002 до 2003 година, Бејл глуми во три играни филма.Лорел Кањон (2002), кој општо земено, беше добро прифатен од критичарите. Овој филм, исто така, ја одбележа втората соработка со глумицата Кејт Бекинсејл, неговата партнерка од Принцот од Јитланд (1994). Критичарите генерално се насочија кон перформансот на Френсис Мекдорманд од остатокот на глумецската екипа.
Кралство на пожар беше првата акција која Бејл ја сними и заработи огромен буџет што достигна 95.000.000 американски долари. Бејл воздржано преговараше за главната улога во филмот, но режисерот Роб Бауман го убеди да ја прифати главната улога. Бејл го играше Квин  Аберкромби заедно со Дентон ван Зан на Метју Меконахи. Бејл и Меконахи тренираа бокс за нивните улоги.
Еквилибриум е трет филм на Бејл во 2002 година, и за продукцијата на овој филм се потрошија 20 милиони американски долари, но заработи само околу 5 милиони американски долари низ целиот свет. Во Еквилибриум, Бејл го глуми Џон Престон, елитен спроведувач на законот во дистописко општество. Во Еквилибриум се прикажува измислена боречка вештина наречена ган-ката, која комбинира престрелка со борење со раце. Според moviebodycounts.com, ликот на Џон Престон го има третиот најголем број убиства на големото платно во еден филм со 118, половина од вкупниот број на филмот кој изнесува 236.
По пауза од една година, во 2004 год, Бејл се врати  да го глуми Тревор Резник, карактер во психолошкиот трилер Машинист. Бејл се здоби со внимание за неговата посветеност кон улогата и за крајноста во која отиде за да го постигне исцрпениот, скелетен изглед на Резник. Подолг период, тој нема соодветен одмор и се става себеси на ригорозна диета на кафе и јаболка, која ја намали неговата тежина за 31,5 килограми за само неколку месеци. До крајот на снимањето Бејл имаше само 60 килограми, трансформација која тој ја опиша како “ментално смирувачка" и која донесе споредби со изгледот на Роберт де Ниро за неговата улога на Џејк Ламота во филмот Разбеснетиот бик од 1980.  Бејл тврдеше дека не работел ништо одреден временски период, пред да му биде доделена улогата.. "... Не наоѓав сценарија што навистина би ми го свртиле интересот. Навистина посакував да се појави нешто. Потоа, кога ова се појави, јас едноставно не сакав да го испуштам. Го завршив и како откритие кое го добивате на крајот, јас посакав веднаш да се вратам и повторно да го разгледам, да погледнам какви заклучоци сум можел да добијам во текот на снимањето". Машинист беше од нискобуџетна продукција и чинеше околу 5 милиони американски долари за продукција, а имаше ограничено прикажување во САД. Критиките беа добри, и мрежното место Ротен томејтос извести дека 75% од коментарите на регистрираните критичари се позитивни.
Бејл, обожавател на Авантурите на малечката Чихиро на Хајао Мијазаки го позајми гласот на насловниот лик Хоул во англиската синхронизација на анимираната авантуристичка фантазија Подвижниот замок на Хоул на јапонскиот режисер,адаптација на романот за деца на Дијана Вејн Џонс .Заработката  во САД изнесуваше 4.711.09 американски долари, дел од својата светска бруто заработка која изнесуваше 235.184.110 милиони американски долари.
Бетмен: 2005-до денес
Се известуваше дека Бејл претходно бил на аудиција за улогата на Робин во Бетмен засекогаш (1995), а подоцна и за Бетмен и Робин (1997), но тогаш Крис О'Донел ја добил улогата. Сепак, оваа гласина подоцна беше отфрлена од самиот Бејл во едно интервју за списание во 2008 година. Во 2004 година, по завршувањето со снимањето за Машинист, Бејл ја освои посакуваната улога на Бетмен и неговото алтер его Брус Вејн во филмот Бетмен почнува на Кристофер Нолан, што претставуваше ребутирање на серијата за Бетмен. Бејл го победи Џејк Гиленхал кој му беше конкуренција за улогата.
Сè уште под влијание на Машинист, Бејл требаше да се поправи за да се совпадне со мускулната телесна градба на Бетмен. Му беше даден рок од шест месеци за да го направи ова. Бејл тоа го нарече тешко остварување”…кога требаше да се вежба, јас бев бескорисен.Првиот ден, не можев да направам ништо.Ги немаше мускулите и навистина имав тежок период за да ги повратам”. Со помош на личен тренер,Бејл успеа во тоа до крајот на рокот, добивајќи вкупно 45 килограми за 6 месеци. Тој потоа откри дека се поправил повеќе од посакуваната желба на режисерот и потоа малку ја намали својата тежина.
На почетокот, Бејл беше загрижен за портретирањето на Бетмен, бидејќи се чувствуваше повеќе смешно од непријатно во костимот на Бетмен. Тој се справи со ова прикажувајќи го Бетмен како див ѕвер. За да постигне подлабоко разбирање на ликот, Бејл читаше разни стрипови за Бетмен. Тој го објасни неговото толкување на младото момче: "Бетмен е неговата скриена, демонска страна исполнета со бес. Суштеството Бетмен кое го создава е потполно искрено суштество и треба да го контролира, но на многу неорганизиран начин. Тој е способен да донесе.. насилство ..и да убива - па постојано мора да се зауздува ". За Бејл, најисцрпувачки дел за улогата на Бетмен беше костумот."Ти се прилепува, ти станува жешко, почнуваш да се потиш и добиваш главоболка на маската". рече тој. "Но, јас нема да се жалам за тоа, бидејќи јас сум тој што го глуми Бетмен". Додека траеше промоција на филмот во интервјуа и јавни настани, Бејл го задржа американскиот акцент за да не дојде до забуна.
Бетмен започнува е прикажан на 15 јуни 2005 година во САД и беше американски и меѓународен триумф на Ворнер Брос, чија продукција чинеше околу 135,000,000 американски долари, а заработи над 370,000,000 американски долари низ целиот свет. Во 2006, Бејл ја освои наградата за најдобар херој на Филмски награди на МТВ за неговиот перформанс.
Бејл ја повтори неговата улога како Бетмен во продолжението на Бетмен започнува, филмот Темниот витез.
Тој се обучуваше во борење и изведе многу од своите акробации. Црниот витез се прикажа на 18 јули 2008 во САД и ги потресе благајните ,со рекордни 158,4 милиони американски долари само во првата недела. Во текот на 10 дена,заработката се искачи на 300 милиони американски долари, 400 милиони американски долари во следните 18 дена и 500 милиони долари за 43 дена, три нови филмски рекорди на благајните во САД. Филмот заработи над 1 милијарда американски долари на благајните ширум светот и со тоа стана четврт филм со највисоки заработки на сите времиња во светот. Потврдено е дека Бејл ќе ја има главната улога во третиот проектиран филм на франшизата, Издигнувањето на црниот витез, кој би требало да биде прикажан на 20 јули 2012, со што Бејл ќе стане единствениот глумец кој го глумел Бетмен повеќепати отколку кој било друг глумец во играниот филм. Бејл го искажа истото мислење како и Нолан дека, доколку треба да се вметне Робин во филмовите,никогаш повторно не би го глумел Бетмен, иако една од неговите омилени приказни за Бетмен, Бетмен: Темната победа се фокусира на потеклото на Робин.
2006-2009
По Бетмен започнува, Бејл се враќа на независни филмови. Му беше доделена улога во криминалистичка драма Тешки времиња на Дејвид Ајер,каде партнери му беа Фреди Родригес и Ева Лонгорија. Бејл го глуми Џим Дејвис Лутер, груб воен ветеран од Авганистан, кој страда од состојба на шок и е предложен од страна на Одделот за домашна безбедност и ангажиран како федерален агент. Тешки времиња премиерно се прикажа на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто во 2005 година,а ширум светот имаше прикажување на 10 ноември 2006 година.
Во Новиот Свет,во режија на Теренс Малик, филм од историско значење инспириран од приказните за Покахонтас, Бејл ја глуми улогата на Џон Ролф. Тој го споделуваше филмското платно со Колин Фарел и Кворијанка Килхер, кои ги глумеа улогите на Џон Смит и Покахонтас. Во поголемиот дел од филмот глумеа Фарел и Килхер,додека Бејл беше спореден лик и се појави само во текот на последната третина на филмот. Филмот претставуваше неуспех на благајните во САД и вкупната заработка од  29.506.437 американски долари не успеа да го поврати профитот (буџетот за продукција кој изнесуваше 30.000.000 американски долари).
Во 2006 година, Бејл се нафати на четири проекти. Во Спасение во мугрите на германскиот режисер Вернер Херцог, Бејл глуми американски борбен пилот Дитер Денглер, кој треба да се бори за својот живот откако е застрелан на мисија за време на Виетнамската војна. Бејл остави силен впечаток на Херцог, така што режисерот му честита за неговите глумечки способности: ".. Според мене, тој е еден од најпрекрасните таленти на неговата генерација. Ние се одлучивме за него уште пред тој да го глуми Бетмен".
Во Престиж, адаптација на романот на Кристофер Прист за соперништво помеѓу два викторијански магионичари, Бејл повторно се обедини со Мајкл Кејн и режисерот Кристофер Нолан од Бетмен започнува. Тимот на Престиж беше составен од: Хју Џекмен,Скарлет Јохансон,Пајпер Перабо и Дејвид Боуви. Ме нема, филм во кој Бејл повторно работи со Тод Хејнс и Хит Леџер (кој го глуми Џокер во Црниот витез) е уметнички приказ на животот на Боб Дилан. Тој глуми заедно со Расел Кроу во филмот 3:10 за Јумакој имаше позитивни критики.
Првично, Бејл требаше да го глуми Џорџ Буш во филмот В на Оливер Стоун, но се откажа поради потребната протетика. Бејл го глуми Џон Конор во Терминатор-спасение и агентот на ФБИ Мелвин Пурвис во Државни непријатели во режија на Мајкл Ман.
Инцидентот на Терминатор-спасение
Во јули 2008 година, Бејл западна во лута тирада на сетот на снимањето на филмот Терминатор-спасение, за време на снимањето во Ново Мексико. Во февруари 2009 година, аудио снимка од инцидентот беше пуштена во употреба. Тирадата беше насочена кон Шејн Хрлбат, режисер на фотографија на филмот. Според Бејл, Хрлбат двапати ја нарушил неговата концентрација со одење на сетот во текот на снимање сцена. На снимката се забележува дека Бејл е многу изнервиран и упатува вулгарности кон Хрлбат, заканувајќи му се и понижувајќи го,и на крај се заканува дека ќе го напушти снимањето на филмот ако Хрлбат ја повтори својата навреда без да биде отпуштен поради тоа. Беше соопштено дека раководителите на Варнер Брос ја испратиле касетата до осигурително друштво на филмот во случај ако Бејл се откаже од снимањето на филмот. Во интервју за E!Онлајн! помошник-режисер и продуцент на Терминатор-спасение, Брус Френклин кажа дека тоа е инцидент”.Ако снимаш многу напната сцена и некој те вознемири..Тоа е најемотивната сцена во филмот...а тој е попречен во средината на таа сцена. Тој многу е внесен во својот карактер. Тоа не траеше цел ден. Беше миг кој помина”. -изјави Френклин
Глумците Вупи Голдберг и Тери Крувс,режисерите Дарен Ароновски и Рон Хауард, како и основоположникот на мрежното место Ain’t cool news ,јавно застанаа на страната на Бејл, наведувајќи дека членовите на тимот треба да бидат мирни додека камерата се движи. Инцидентот го инспирираше бендот Mae Ши да ја напишат песната Professional, на која се појавуваат примероци од снимката.Стивен Колбер направи пародија на инцидентот во епизодата на Извештајот Колбер на 4 февруари 2009, каде гостинот Стив Мартин многупати помина пред камерата и беше прекоруван од Колбер. Инцидентот беше повторно воведен на Лејт најт со Конан O’Брајан, со домаќинот на Inside the Actor’s Studio, Џејмс Липтон кој ги глумеше Бејл и членот на тимот.
По молк од 6 недели, на 6 февруари во радио станица КРОК, во Лос АнџелесБејл јавно се извини.Тој изјави дека неговиот испад е “неоправдан” и тоа произлегло од интензитетот на снимањето тој ден. Бејл изјави дека се однесувал како хулиган и дека тој и Хрлбат разговарале по инцидентот и целосно ја решиле ситуацијата. Бејл потврди дека двајцата работеле неколку часа по инцидентот и “најмалку еден месец по тоа..видов дел од филмот и тој заврши одлична работа. Изгледаше фантастично”.
2010-до денес
Бејл глуми заедно со Марк Волберг во драмата Борец во режија на Дејвид О' Расел во 2010 година, за која тој ги освои наградата Златен глобус за најдобра споредна улога и Оскар за најдобра споредна улога во 2011 година. Ен-Би-Си одлучи да го избрише крајот на говорот за Златниот глобус на Бејл поради неговото пцуење.
Режисер Џо Карнахан во ноември 2009 потврди дека Бејл е вклучен во претстојниот филм Убивајќи го Пабло во кој тој ќе го глуми мајор Стив Џекоби. Според интервју во списанието Натс, Бејл изјави дека тој ќе сака да ја игра улогата во филмската адаптација на Mетална цврста опрема. Нилс Арден Оплев, режисер на Девојката со тетоважа на змеј, ќе го има Бејл како главен лик во тековниот проект Последна фотографија, за кој Оплев се надева дека ќе започне со снимање во 2011.
Активизам
Кристијан Бејл бил физички нападнат на 15 декември 2011 г. во Кина, при обид да го посети домот на активистот за човекови права Чен Гуангчен кој е држен во куќен притвор.
Приватен живот
На 29 јануари 2000 година, Бејл стапи во брак со Сандра “Сиби” Блажиќ (родена во 1970), поранешен модел, шминкерка и личен асистент на Винона Рајдер; двојката има ќерка, Емелин,која е родена на 27 март 2005 година во Санта Моника, Калифорнија.Од 1992 година, Бејл живее во Лос Анџелес.
Бејл има три постари сестри :Ерин Бејл- музичарка, Шерон Бејл-информатичарка и Луиз Бејл-театарска глумица и режисер.
Семејството Бејл има длабоки корени во шоу-бизнисот, особено театарот. Бејл е далечен роднина на британската глумица Лили Ленгтри,додека неговиот чичко, Рекс Бејл и дедо од мајкина страна исто така биле глумци.
Како и неговиот починат татко, Кристијан Бејл активно ги поддржува еколошките групи како што се "Гринпис" и Светскиот фонд за животински свет. На 3 септември 2000 година Глорија Стејнем стана маќеа на Кристијан Бејл; Тоа е нејзиниот прв брак (на возраст од 66) и двојката беше заедно сè до смртта на Дејвид. За време на интервју во кое го промовираше неговиот филм Државни непријатели од 2009, Бејл изјави дека е обожавател на видео игри, посебно на серијата Mетална цврста опрема. Кога го прашаа за неговото слободно време, Бејл изјави дека повеќе сака да го посвети своето слободно време на креативни нешта и не сака да разговара за неговиот личен живот.
Бејл изјави дека е голем обожавател на починатиот комичар Крис Ферли и на филмот Нинџа од Беверли Хилс.
Selective Repeat ARQ
Selective Repeat ARQ / Selective Reject ARQ е специфичен пример на Automatic repeat-reQuest (ARQ) протокол. Може да се користи како протокол за испракање и примање на пораки, или може да се користи како протокол за пренос на пораки поделени по единици.
Кога се користи како протокол за пренос на пораки, процесот на испракање продолжува испракајки голем број на рамки утврдени со големината на прозорецот и со загуба на една рамка. За разлика од Go-Back-N ARQ, процесот на примање продолжува со прифаќање и признавање на рамки испратени по првичната грешка, ова е општ случај на лизгачки-прозорец протокол со пренесување и примање големина на прозорците кои се поголеми од 1.
Процесот на приемникот го следи процесот на реден број од најраната рамка која не ја примил и го праќа тој број со секоја потврда (ACK). Ако една рамка од испраќачот не допира до примачот, испраќачот продолжува да праќа свои последователни рамки сè додека не го испразни својот прозорец. Приемникот продолжува да го полни својот прозерец со следните рамки и одговара секогаш со ACK кој содржи реден број од најраните рамки. Откако испраќачот ќе ги испрати сите рамки во овој прозорец, ќе се ре-испрати рамката со бројот даден од страна на ACK, а потоа пак продолжува.
Големината на праќање и примање на прозорците мора да бидат еднакви, и половина од редниот број (предпоставувајќи дека секвенца броеви се нумерирани од 0 до n-1) за да се избегне погрешна комуникација во сите случаи. За да се разбере ова, го разгледуваме случајот кога сите ACK се уништени. Испраќачот го движи овој прозорец за секој пакет.
Кога се користи како протокол за испорака на поделени пораки работи малку поинаку. Не постојат канали каде што пораките може да бидат варијабилни во должина, стандарден или хибриден ARQ протоколите може да се третираат на пораката како една единица. Наизменично реемитување може да биде во врска со основните ARQ механизми каде што пораката е поделена во под-блокови (обично на фиксна должина) во процес наречен пакет сегментација. Оригиналната променлива должина на пораката е претставен како сплет на променлив број на под-блокови. Додека во стандардниот ARQ, пораката како целина е или признаен (ACKed) или негативно (Naked), во ARQ со селективен пренос дополнително има знаме со кое со укажува идентитетот на секој под-блок кој е успешно примен. Во ARQ со селективен пренос со рееминутање на поделени пораки со секое реемитување се намалува должината,а треба да содржат само под-блокови.
Примери
Transmission Control Protocol користи варијанта на Go-Back-N ARQ за да обезбеди сигурен пренос на податоци преку интернет протокол, кој не обезбедува гарантирана испорака на пакети, со селективни потврди и користи селективно повторување ARQ.
На ITU-T G.hn стандард, обезбедува начин да се сознаде голема брзина (до 1 гигабит во секунда)во локалната мрежа користејки постоечки електрични водови, телефонски линии и коаксијални кабли, користи селективно повторување ARQ за да обезбеди сигурен пренос на бучни медиуми. G.hn користи сегментација на пакетите со под-поделба на пораките на помали единици, за да ја зголеми веројатноста дека секоја единица односно порака е примена правилно.
Крушевачки Санџак
Крушевачки Санџак или Алачахисарски Санџак (Alacahisar Sancağı, Крушевачки санџак) — еден од санџаците во Отоманското Царство со Алачахисар (денешен Крушевац) како административен центар. Турското име Алачахисар значи шарена тврдина.
Историја
Деспот Стефан Лазаревиќ, кој немал деца, се договорил неговиот внук Ѓураѓ Бранковиќ да го наследи српскиот престол и да стапи во сојуз со Унгарија, но по неговата смрт, Мурат II ја нападнал Србија во 1428 година барајќи ја земјата за себе. Мурат ја зазел српската престолнина Крушевац и го принудил Бранковиќ да го продолжи османлискито вазалство. Во 1451 година, кога Мехмед II станал султан, деспотот Ѓураѓ повторно го зазел Крушевац и неговата околина. Мехмед II организирал воени акции во Србија од 1454 до 1459 година, кога го освоил и анектирал Српското Деспотство. Крушевац (сега познат како турски Алачахисар) бил заземен во 1455 година и веднаш бил организиран во отоманска поддивизија.
Ејалети
Во периодот помеѓу 1455 и 1541 година, Крушевачкиот Санџак му припаѓал на Румелискиот Ејалет. По формирањето на Будинскиот Ејалет во 1541 година, Крушевачкиот Санџак нему му припаднал заедно со неколку други санџаци меѓу кои Смедеревскиот, Пожешкиот, Вучитрнскиот, Зворничкиот, итн. Во 1558 година Крушевачкиот Санџак му бил додаден на Темишварскиот Ејалет На почетокот на 17 век Крушевачкиот Санџак повторно бил дел од Румелискиот Ејалет.
Нахии
Градот Алексинац за прв пат се споменува во 1516 година во дефтер на санџакот на Алача Хисар. Истата година во Крушевац биле регистрирани 1.000 војнуци.
Во 16 век санџакот на Алача Хисар ги имал следните нахии: Крушевац (Алача Хисар), Медвеѓа, Ургуп, Загрлата, Дубочица, Козник, Куршунлу, Петрус, Бован (близу денешниот Алексинац), Полјаница, Кислина и Из. Во 17 век овој санџак ги имал следните кадилаци : Крушевац, Прокупље, Медвеѓа, Бован, Параќин и Козник.
Санџак-бегови
Во 1493 година крушевачки санџак-бег бил Исмаил-бег, кој учествувал во Битката кај Крбавското Поле.
Дели Хасан-паша Суљобашиќ бил санџак-бег на Крушевац од 1720-тите до 1739 година. Тој успеал да спои многу мали чифлици во еден голем имот убивајќи многу локални спахии и заими (водачи) без да биде санкциониран, и покрај многуте официјални истраги. Во 1793 година бил префрлен во Призрен, а потоа во Охрид.
Демографија во 15 и 16 век
Во 1455 година, санџакот имал 170 тимари, од кои 27 биле во рацете на христијаните.
Османлиските извори нагласуваат дека бран влашки овчари се населиле во Смедеревскиот Санџак и голем дел од Крушевачкиот Санџак и Видинскиот Санџак. Откако Османлиите ги освоиле териториите во Панонската Низина, многу семејства од централниот дел на Балканот се преселиле во таа област што го зафатила влашкото население од Крушевачкиот и Смедеревскиот Санџак кои ги загубиле своите претходни привилегии. Од почетокот на 16 век, муслиманското население во Крушевац, Прокупље и Лесковац сочинувало 68% од вкупното население, додека до крајот на векот се зголемило на речиси 85% поради исламизацијата на Србите. Во помалите градски населби како Куршумлија, Параќин, Медвеѓа и Бован, христијаните го сочинувале мнозинството од населението до 1536 година. Овој сооднос се променил дури на крајот на векот, кога овие групи се изедначиле во однос на нивниот број.
Во 1516 година, Крушевачкиот Санџак имал 320.000 жители, а во 1536 година поради депопулација имал 160.000-190.000 жители.
Населби
Број на села според дефтерите;
Број на населби во нахијата (1536);
Општина Гази Баба
Општина Гази Баба — општина во источниот дел на Град Скопје.
Име
Името на Општина Гази Баба доаѓа од тогаш познатиот османлиски поет Ашик Челеби наречен „Гази Баба“ кој живеел во периодот на XVI век и, меѓу останатите места, служел како кадија во Скопје. Неговото турбе кое се наоѓало во оваа општина е оштетено од Скопскиот земјотрес од 1963 г. и останало во урнатини.
Географија
Површина: 92км2, голем дел од таа површина припаѓа на руралниот дел од општината, со 65% обработливо земјиште од вкупното земјиште на територијата на Општина Гази Баба.
Историја
Просторот на кој се протега општината, со своите географски и стратешки обележја, се среќава низ речиси сите епохи.
Откривањето на археолошкото наоѓалиште Тумба Маџари од младото камено време (неолит), укажува на фактот дека на овие простори се живеело и се творело од самиот почеток на човештвото. Од наодите откриени во населбата се истакнуваат керамички модели на куќи оформени во вид на фигура на жена, кои во современото живеење на Општина Гази Баба стануваат дел од идентитетот и симболите на општината.
Подоцна низ вековите, територијата на која се протега денешната општина била препознатлива и како место кое изобилува со верски објекти и богати извори на вода.
Од современата историја на Општина Гази Баба за одбележување е повторното нејзино формирање на 3 ноември 1976 година, со што станува конститутивна организациона единица на градот Скопје. Од тогаш тој ден претставува патронен празник на општината.
Демографија
Според пописот од 2002 г. општината брои 72.222 жители, и со тоа е една од поголемите општини по населеност во земјата.
Демографската структура на општината според етничката припадност: Македонци 73,5%, Албанци 17,3%, Срби 2,9%, Роми 2,9%, Турци 0,8%, Власи 0,3%, и останати 1,3%.
Просечна возраст: На населението е 32,9 години, до 20 години 31,3 %, до 40 години 62,6%, 60 години и повеќе 10,3%.
Самоуправа и политика
Во 2017 година, општината Гази Баба имала вкупно 1.018 вработени, од кои 109 биле вработени во општинската администрација, а останатите во општинските јавни претпријатија. Градоначалник на општина Гази Баба е Борис Георгиевски од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години. Советот на општина Гази Баба е составен од 27 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Култура и спорт
ФК Скопје ФК Маџари јуниор
MAC-адреса
Контрола на пристап на медиум (MAC адреса) е единствен идентификатор назначен да биде мрежен интерфејс за комуникација на физичкиот мрежен сегмент. MAC адресите се користат за бројни мрежни технологии и во повеќето IEEE 802 мрежни технологии вклучувајќи Етернет (англ. Ethernet). Логично, MAC адресите се користат за протокол за контрола на медиумите за пристап како под слој на OSI референтниот модел. MAC адресите најчесто се доделени од страна на производителот на мрежната картичка (NIC) и се чуваат во својот хардвер, во меморијата за читање на картичката или во некој друг дел од системскиот софтвер. Ако се доделени од страна на производителот, MAC адресите обично го шифрираат идентификациониот регистарски број на производителот и можат да бидат наведени како толпа од адреси. Исто така може да биде познато како Етернет хардвер адреса (Ethernet hardware address EHA) или физичка адреса).
MAC адресите се формирани во согласност со правилата на една од трите бројчени имиња управувани од страна на институтот за електротехника и информациски технологии (IEEE) : MAC-48, EUI-48, and EUI-64. IEEE побарува заштитен знак за имињата EUI-48 I EUI-64, во кои EUI е акроним за единствен проширен идентификатор.
Адресни детали
Оригиналната IEEE 802 MAC адреса доаѓа од оригиналната Ксерокс Етернет (Xerox Ethernet) адресна шема. This 48-bit address space contains potentially 248 Овој 48-битен адресен простор потенцијало содржи 2 или 281,474,976,710,656 можни MAC адреси.
Сите три бројни системи го користат истиот формат и се разликуват само во должината на идентификаторот. Адресите можат да бидат универзално администрирани адреси или локално администрирани адреси. Универзално администрираната адреса е уникатно доделена на уредот од страна на неговиот производител, ова понекогаш се нарекува burned-in адреси. Првите три октети (со преносна цел) ја препознаваат организацијата која го издава идентификаторот кој е познат како Единствен Организациски Идентификатор (Uniqu Organizatione Identifier OUI). Следните три (MAC-48 и EUI-48) или пет (EUI-64) октети се доделуваат од страна на организацијата во скоро на било кој начин на кој тие сакаат, со предмет на ограничување на уникатноста. IEEE очекува MAC-48 просторот да биде исцрпен не порано од 2010; EUI-64 не се очекува да биде исцрпен во блиска иднина. Локално администрираната адреса е доделена на уредот од страна на мрежниот администраторот и таа не содржи OUI.
Универзално администрираните адреси и локално администрираните адреси се истакнати со поставување на вториот најмалку значаен од најзначајниот бајт на адресата. Ако битот е 0, адресата е универзално администрирана. Ако е 1, адресата е локално администрирана. Во пример адресата 06-00-00-00-00-01 најзначајниот бајт е 06 (шест англ hex), бинарната форма е 00000110, каде што вториот најмалку значаен бит е 1(еден). Затоа, тоа претставува локално администрирана адреса. Според тоа, овој бит е 0 во сите Единствени Организациски Идентификатори (OUI).