cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сони Петровски
Животопис
Петровски е роден на 4 јануари1977 година во Сиднеј, Австралија. Средно музичко училиште завршил во Битола, а дипломирал на одделот по композиција на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на проф.Гоце Коларовски. Посетувал семинари кај реномирани композитори во Македонија и странство, меѓу кои: Brian Fernheyhough, Krzystof Meyer, Faradj Karaev, John Woolrich, Pierre Allain Jaffrennou, Eric Gaudibert и други. Од 2001 година работи на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Бил уметнички директор на фестивалот „Денови на македонска музика“. 1998 до 2006 година бил основач и уметнички раководител на Ансамблот за современа музика „Алеа“ со кој остварил бројни настапи во Македонија и странство, промовирајќи ја современата македонска и светска музика. Во 2009 е добитник на наградата „Панче Пешев“ за композицијата „Зодијак“ доделена од Сојузот на композиторите на Македонија - СОКОМ. Во 2012 бил избран за Претседател на СОКОМ.
Наводи
„Зодијак“ на Сони Петровски ја воодушеви публиката, Утрински весник, 20 март 2009 (на македонски)
Вељко Петровиќ (писател)
Вељко Петровиќ (Сомбор, 4 февруари 1884 - Белград, 27 јули 1967) бил српски писател и академик.
Биографија
Вељко Петровиќ е роден во Сомбор на 4 февруари 1884 година. Неговиот татко Ѓорге бил сомборски катехист кој во 1891 година. Во монаштвото го добил името Герасим, а предавал во Богословијата во Сремски Карловци. Мајката на Вељко се викала Милева и била ќерка на сомборскиот парох Јован Момировиќ. Неговата мајка починала неколку недели по породувањето. Вељко Петровиќ имал две постари сестри Вида и Анѓа и брат Миливој. Гимназијата ја завршил на унгарски јазик во родниот Сомбор.
Како млад, Петровиќ пишувал за изразената епатија кај српската младина и народот во Сомбор, за која вели дека вегетира и знае малку за Србите од другите краеви, како и дека масовно го користат унгаризмот.
Во пролетта 1906 г. во Будимпешта со Јурај Гашпарц, го уредувал месечниот месечникот на унгарски јазик „Кроација“ („Хрватска“), со поднаслов „Хрватско-српски општествено-политички, економски и книжевен месечен преглед“.
Истата година, откако дипломирал, главниот уредник Светозар Прибиќевиќ на загрепскиот „Србобран“ го известил дека е примен во уредничкиот одбор. Во 1908 година, Вељко се преселил во Сремска Митровица за да биде уредник на „Слобода“, а во 1909 г. станал уредник на сараевскиот „Српски ријечи“. Потоа во 1911 г. емигрирал во Белград, каде што работел како воен дописник за новосадскиот „Браник“ и за сараевскиот „Народ“. Во 1912 година го објавил расказот „Заборав“ во „Српски книжевни гласник“. Помеѓу 1914-1915 г. Тој бил во седиштето на Моравската дивизија на II повик, сè додека не бил поканет во Нишкиот југословенски комитет, како еден од уредниците на „Современи прашања“.
Во Белград ги запознал поетот Симо Пандуровиќ и еминентниот Јован Скерлиќ, на кои ќе им стане книжевен миленик. „Малку се писателите кои како Вељко Петровиќ влегле во литературата така безбедно, без околина, без тропање, токму на главната врата, му ги отворил лично моќниот Јован Скерлиќ во 1908 година." Книжевниот критичар Скерлиќ изрекол судбоносни зборови за него: „Прочитајте ги тие песни! Ова не се само најдобрите патриотски песни што денес ги пее Србин од Унгарија, тие се можеби најдобрите, но секако и најоригиналните работи во целата српска поезија.“ Со Вељко Петровиќ ги поврзуваат две основни дефиниции: патриотски поет и реалистичен наратор.
Во екот на балканските војни, тој ја запознал 17-годишната Мара Мандрашевиќ, ќерка на трговец од Панчево, со која ќе се венчаат во нејзиниот роден град Кула, на 20 ноември 1919 година, во Народниот театар во Белград. Во долг, среќен брак, сепак, немале сè бидејќи тие немале деца.
Откако ја преминал Албанија, бил испратен во Женева, во бирото за новинарска пропаганда, каде што работел до 1918 година. во печатот и публикациите. Во 1916 година на насловната страница на американскиот „Србобран“ ја објавил патриотската песна „Србија“. Во 1918 година бил избран за член на Југословенскиот комитет. Вељко тогаш се надевал дека ќе биде назначен за амбасадор во Будимпешта, но наместо тоа во 1919 година е. назначен е за референт во одделението на Министерството за образование за Бачка, Банат и Барања во Нови Сад. Вељко Петровиќ бил ѕидар и неговиот подем во јавниот и културно-уметничкиот живот несомнено бил поткрепен од тоа милје. Ќе води многу организации, одбори, здруженија - ќе ги води главните и ќе ги насочува културните текови. Следната 1920 г. е префрлен во Министерството за образование во Белград. Помеѓу 1921 година и 1923 година бил на чело на Кабинетот на министри, потоа бил назначен за референт во Одделот за уметност, а од декември 1924 година станал инспектор во истото Министерство. Подоцна, Петровиќ бил унапреден во долгогодишен шеф на Министерството за образование (1927).
Во тоа време одржувал контакт со многу истакнати српски писатели како Јован Дучиќ, Алекса Шантиќ, Милош Црњански и Милан Кашанин, но и со уметници како Петар Добровиќ кој направил графики за насловната страница на неговата збирка раскази „Буња и други. во Раванград“.
Во 1928 година, Вељко Петровиќ станал потпретседател на белградскиот Пен клуб. Во 1929 г. со помош на Милош Црњански, тогашен член на прес-бирото во Амбасадата на Кралството Југославија во Берлин, Вељко Петровиќ престојувал во германската престолнина каде што ги запознал водечките личности од германскиот културен живот.
На 12 јануари 1930 г. Петровиќ му ја прочитал дискусијата „Шумадија и Војводина“ на кралот Александар во свечената сала на Универзитетот во Белград.
На почетокот на мај 1930 година, како известувач на весникот „Политика“, престојувал во Будимпешта и пишувал за Србите во Унгарија и нивното културно наследство. Својот престој во Будимпешта и Сантадреха го повторил во 1961 година. По тој повод негов домаќин бил Стојан Д. Вујичиќ, доајен на српските писатели во Унгарија.
Во февруари 1936 година за редовен член е избран поранешниот дописен член на Српската кралска академија, писателот Вељко Петровиќ. Во Белград во 1925 година имало Друштво на писатели, чиј претседател во тоа време бил Петровиќ. Во Белград било иницирано ново здружение на писатели од страна на белградскиот центар на Пен клубот. Првото собрание на Друштвото на писателите се одржало во март 1937 година во холот на белградската кафеана „Код две Јелена“. Вељко Петровиќ бил избран за претседател на тој бурен собир, пред четириесетина присутни писатели. Во јануари 1938 г. бил назначен за програмски директор на белградската радио станица.
За време на Втората светска војна, извесно време бил затворен од окупаторите, поради масонското членство.
Починал во Белград во 1967 година, а со големи почести бил погребан во Алејата на народните херои на Новите гробишта.
Литература
Во литературата почнал да заработува во 1903 година во „Нови Србобран“, пишувајќи политички написи, статии, писма и преведувајќи приказни. Од 1905 година почнал да објавува стихови, раскази и литературни написи и белешки во „Српски книжевни гласник“ и „Кругот на Бранко “, а потоа во „Дело“, „Савременик“, „Нова искра“, „Босанска вила“ и „ Босанска вила". "Словенски југ". Во 1912 година го објавил том „Патриотски песни“, а во 1914 г. стихозбирка „На прагот“. Истата година подготвил две книги раскази за изданијата на Матица Српска и „Напредак“, но ракописот бил изгубен за време на војната.
Во 1920 г. почнал да ги печати неговите раскази, во книги:
Петровиќ напишал околу сто раскази, а голем број написи од литературата и уметноста во „Политика“, „Летопис“ итн. На стогодишнината од Матица Српска, Петровиќ го уредувал „Албумот на војводинската уметност“ и напишал осврт за српската уметност од крајот на 17-ти до 20-ти. век.
Вељко Петровиќ починал во 1933 година. Во декември на Генералното собрание на Читалната е избран „за заслуги во национална и културна смисла“ за нејзин почесен член.
Наследство
Мара Петровиќ, неговата сопруга, почитувајќи ја желбата на Вељко Петровиќ, на градот Белград му ги оставила во аманет сите културно-историски вредности што го опкружувале во нивната куќа доживотно. Тука се, пред сè, ракописи, кореспонденција и библиотеката на Вељко Петровиќ, потоа слики, стилски мебел и предмети од применетата уметност. Наследството сè уште не е отворено за јавноста, поради недостиг на средства за адаптација на семејната куќа, исто така донирана на Градот, за музејски цели.
По него е именувана улицата Вељка Петровица (Сомбор).
Награда „Гулабот на Вељко“
Наградата востановена во 2007 година се доделува за целокупното наративно дело на еден современ писател на српски јазик. Наградата ќе се доделува секоја година, во средината на октомври, на манифестацијата „Денови на Вељко“ во Сомбор.
Прв добитник е Мирослав Јосиќ Вишњиќ.
Алткирхен
Алткирхен (Altkirchen) — германска општина во округот Алтенбург во Тирингија и припаѓа на општинската заедница со истото име.
Соседни општини
Соседни општини близу Алткирхен се градот Алтенбург, Добичен, Дроген, Герен, Гелниц, Зара и градот Шмелн.
Општински единици
Општината Алткирхен е поделена на 13 единици:
Венко Филипче
Венко Филипче (р. во ) — македонски неврохирург и поранешен министер за здравство.
Животопис
Роден е на 13 јуни 1977 година во Скопје. Средното училиште го завршува во 1995 година. Венко Филипче дипломирал на Медицинскиот факултет во Скопје во 2001 година. Неговата специјализација по неврохирургија започнала во 2003 а завршила во 2008 година. Во 2004 година бил избран за асистент на факултетот.
Магистериумот по неврохирургија го одбранил во 2011 година, а докторската дисертација, насловена “Евалуација на адекватен тајминг за третман на руптурирани интракранијални аневризми” во 2015 година.
Пред да стапи на министерската функција бил советник за здравство на претседателот на Владата Зоран Заев и доцент на Медицинскиот факултет во Скопје.
ПУ „Шемшево“ - Копанце
Основно училиште „Шемшево“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Шемшево - Копанце“; скратено: ПООУ „Шемшево“) — подрачно основно училиште во селото Копанце.
Името на училиштето е според името на селото Шемшево.
Местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на селото Копанце.
Настава
Во училиштето наставата се изведува единствено на албански наставен јазик.
Ирмингерово Море
Ирмингерово Море — рабно море во Северниот Атлантски Океан.
Наречено е по данскиот вицеадмирал Карл Лудвиг Кристијан Ирмингер (1802–1888), по кој е наречена и Ирмингеровата Струја.
Географија
Северната граница на морето е Гренландско-исландското Возвишение на дното од Данскиот Проток помеѓу Исланд и источен Гренланд, кој го поврзува со Гренландското Море. На југозапад оди до ’ртот Фарвел (јужниот крај на Гренланд) и тука преоѓа во Лабрадорското Море. Јужно од ова место се протега отворениот Северен Атлатник. Морското дно на Ирмингеровото Море претежно лежи над Ирмингеровата Котлина, североисточниот продолжеток на Лабрадорската Котлина (најг. длаб. 4.600 м), кој на исток се граничи со Рејкјанешкиот Гребен. Ова разграничување е само океанографско и не ги претставува официјалните граници. Ирмингеровото Море е меѓу главните риболовни подрачја на црвениот костреш.
NGC 3049
NGC 3049 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3049 се споменува и како UGC 5325, MCG 2-25-55, MK 710, IRAS 09521+0930, KARA 383, CGCG 63-103.
Откривање
Објектот е откриен на 20 март 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3049 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3049 има привидни димензии од 2,2' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 54 м 49,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 9° 16' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на NGC 3049 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28590. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 189; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 829. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 990.
Светска турнеја на UCI 2014
Светска турнеја на UCI 2014 — шесто издание на системот за рангирање започнат од Меѓународниот велосипедистички сојуз (UCI) во 2009. Серијата започнала со Тур Даун Андер на 21 јануари и завршила со последната етапа на Трката околу Пекинг на 14 октомври.
По победата на UCI ProTour 2008, Шпанецот Алехандро Валверде ја освоил првата поединечна титула во Светската турнеја, освојувајќи 686 бодови во текот на сезоната. Возачот на завршил 66 бода пред најблискиот соперник и сонародник Алберто Контадор од, додека австралискиот возач Сајмон Геранс бил трет за екипата , но имал над 200 бода помалку од Валверде. Во екипниот пласман, завршиле први втора година по ред со вкупно 1440 бода. Второпласирани биле откако ги освоиле двете од трите последни трки во сезоната, додека  завршиле на третото место. Националниот пласман бил удобно предводен од Шпанија во текот на целата сезона и на крајот имале 764 бода пред Италија.
Екипи
На Светската турнеја право на настап на секоја од трките имаат UCI World Tour екипите, додека професионалните континентални екипи или националните екипи, можат да настапат на некоја од трките само со посебна покана од организаторот.
Екипи кои имаат право на настап на секоја од трките за 2014 се следниве.
Поединечен
Возачите изедначени со ист број на бодови се рангираат по бројот на победи, потоа бројот на втори места, трети места и така натаму, на настаните и етапите од Светската турнеја.
Екипен
Екипниот пласман се пресметува со додавање на освоените бодови на најдобрите пет возачи од секоја екипа, плус бодовите освоени на Светското првенство во екипен хронометар (СПЕХ).
Национален
Националниот пласман се пресметување со додавање на освоените бодови на најдобрите пет возачи од секоја земја. Националниот пласман до 21. трка Класика де Сан Себастијан исто така се користи за одредување на тоа колку возачи ќе има одредена земја на Светските првенства.
Алматинско метро
Алматинското метро (Алматы метрополитені, Алмати Метрополитени; Алматинский метрополитен) е метро систем во Алмати, Казахстан. Првата линија на системот била отворена на 1 декември 2011 година, по повеќе од 23 години градба. 2,9 километарски продолжеток, со две станици на Метрото до станицата Москва, бил отворен на 18 април 2015 година.
Зонеберг (округ)
Зонеберг (Sonneberg) — округ во јужниот дел на сојузната покраина Тирингија, Германија. Соседни окрузи се (од запад надесно) окрузите Хилдбургхаузен, Залфелд-Рудолштат и баварските окрузи Кронах и Кобург.
Историја
Округот бил создаден во 1868 година, кога биле воведени окрузите во Саксо-Мајнинген. Во 1952 година, делови на округот биле одвоени и префрлени во новосоздадениот округ Нојхаус на Ренвег. Во 1994, Нојхаус на Ренвег бил распуштен и округот Зонеберг ја добил својата првобитна големина.
Во 2019 година, општините Лихте и Пизау од округот Залфелд-Рудолштат биле припоени како делови на градот Нојхаус на Ренвег во округот Зонеберг.
Географија
Округот се наоѓа на јужните падини на планините на Тириншката Шума. Пејзажот се спушта од високите ридови од над 800 метри (највисоката точка е Гросер Фармденкопф со 869 метри) до пониските делови во округот.
Регулациона линија
Регулациона линија е граница меѓу градежно земјиште за општа употреба и градежно земјиште парцелирано на градежни парцели наменети за поединечна градба.
Шамони
Шамони Мон Блан (француски:Chamonix-Mont-Blanc ), попознат како Шамони — општина во Горна Савоја во Оверњ-Рона-Алпи регионот во југоисточна Франција. Овде се одржале првите Зимски олимписки игри во 1924 година. Во 2017 година во Шамони имало 8.611 жители.
Статус
Шамони е четвртата по големина општина во Франција, со површина од 245 квадратни километри. Со население од околу 8.900 жители се наоѓа на 1.089-то место во Франција.
Планински и зимски спортови
Шамони е туристички центар за зимски спортови. Како највисок европски врв западно од Русија, Мон Блан привлекува многу планинари и алпинисти. Од 2003 година, секој август овде се одржува Ултрамаратонот до Мон Блан (Ultra-Trail du Mont-Blanc).
Има жичница која води до 3842 метри високот врв Егиј ди Миди. Изградена во 1955 година, своевремено била највисоката жичарница на светот, а денес е највисоката вертикална жичарница во светот.
Шамони е поделен на 3 посебни скијачки подрачја (фра: Les Grands Montets, Brévent - Flégère, le domaine de Balme). Покрај Зимските олимписки игри во 1924 година, во Шамони се одржуваат натпревари од ФИС Светскиот куп во алпско скијање и Арлберг-Кандахар. Бил домаќин на ФИС Светското првенство во нордиско скијање (1937) и Светското првенство во биатлон за жени во 1984 и 1988 година.
Халкидик (округ)
Халкидик (Χαλκιδική, Халкидики) — округ во Егејска Македонија, денес дел од областа Централна Македонија во Грција. Опфаќа поголем дел од истоимениот полуостров Халкидик и се граничи со Солунскиот округ на север и монашката република Света Гора на југоисток. Административен центар е градот Полигеро, сместен во средиштето на полуостровот.
Општини
Округот Халкидик се дели на 5 општини. Тие се следниве (означени со бројки во инфокутијата):
Космос-2032
Космос-2032 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јули 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-2032 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 363 км, а најмалото на 232.
Црква „Св. Атанасиј“ - Хоруд
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Геракари, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во втората половина на XVI век. Впечатливите фрески на црквата се изработени во втората половина на XVII век, а иконите на иконостасот се од периодот 1760 – 1780 г.
Долно Оризари (Велешко)
Долно Оризари — село во Општина Штип, централна Македонија. Денес нема жители.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа непосредно до реката Тополка на надморска височина од 216 м. Лежи југозападно од градот Велес и не далеку на југоисток од Горно Оризари. Во близина на запад од селото и преку реката е фабриката „Порцеланка“.
Историја
Подрачјето на Долно Оризари е населено уште од железното време, за што сведочи наоѓалиштето Свилара.
Во 1861 г. Јохан фон Хан на етничката карта на долината на Вардар го обележал Оризар како македонско село.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Долно Оризари имало 125 жители, од кои 85 Македонци, а 40 Турци.
Триатлон на Летните олимписки игри 2016
Натпреварите во триатлон на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро беа одржани од 18 до 20 август 2016 година на тврдина Копакабана. По педесет и пет спортисти се натпреваруваа во две конкуренции.
Долно Оризари (Велешко)
Историја
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува Долно Чалтики (Dl. Caltiki) како мешано македонско христијанско и турско село.
Триатлон на Летните олимписки игри 2016
Формат на натпреварување
Олимпискиот триатлон се состои од три дисциплини; 1.5 км пливање, 40 км велосипедизам, и 10 км трчање. Натпреварувањето зема форма на поединечен натпревар помеѓу сите учесници без квалификации.
Долно Оризари (Велешко)
Население
По Втората светска војна е забележан голем пад на населението на Долно Оризари. На пописите во 1953 и 1961 г. за селото нема одделни податоци бидејќи е вброено во населението на Горно Оризари. Во подоцнежните децении имало по неколку жители, за конечно да биде иселено некаде во првата половина на 1990-тите. Според пописот од 2002 година, Долно Оризари немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Триатлон на Летните олимписки игри 2016
Квалификации
Периодот за квалификување на олимпиското натпреварување во триатлон бил од 20 мај 2014 година до 15 мај 2016 година. Вкупно 110 натпреварувачи (55 во двете конкуренции) се борат за место на Олимписките игри. Првите осум најдобропласирани национални олимписки комитети можат да пријават по три натпреварувачи по дисциплина, додека другите национални олимписки комитети можат да квалификуваат по два натпреварувачи по дисциплина. За да се квалификуваат за игрите, сите натпреварувачи мораат да исполнат норма преку континенталните квалификациски натпреварувања, да остварат пласман во најдобрите три преку светските квалификациски натпреварувања и да бидат меѓу најдобрите 140 натпреварувачи на олимпискиот квалификациски список, на рангирањето на Светската триатлон серија, и на списокот со бодови.
Триесет и девет натпреварувачи во двете конкуренции се квалификуваат преку својот ранг, потоа следат петте континентални шампиони и најдобропласираните три на Меѓународниот квалификациски турнир, одржан во Рио де Жанеиро на 1 и 2 август 2015 година. Земјата домаќин, Бразил, добива едно место по дисциплина, додека две места се доделуваат од страна на трипатритната комисија. На крајот, последните пет места се распределуваат помеѓу националните олимписки комитети кои немаат исполнето норма преку списокот со бодови на ITU.
Распоред
Сите саатници се по Бразилско време (UTC-3). Сите саатници се предмет на промена.
Џош Сарџент
Џош Сарџент (англиски: Joshua Thomas Sargent; роден на 20 февруари 2000) — американски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за Чемпионшип клубот Норич Сити и за репрезентацијата на Соединетите Американски Држави.
Рана кариера
Сарџент играл за Скот Галагер Мисури, клуб на Академијата за развој на фудбалот на САД од Сент Луис, Мисури. По неговиот импресивен настап на Најк Интернејшнл Френдлис во 2016 година, тој поминал две недели тренинзи со Спортинг Канзас Сити во летото 2016 година и клубот од МЛС ги стекнал правата за купување на играчот, бидејќи Сент Луис е на територијата на Спортинг Канзас Сити. Во октомври истата година, Сарџент поминал еднонеделен тренинг со холандскиот клуб ПСВ Ајндховен. Во јануари 2017 година, откако бил повикан за тимот на САД до 20 години, тој тренирал со германскиот клуб Шалке 04.
Вердер Бремен
На 20 септември 2017 година, Вердер Бремен објавил дека Сарџент ќе му се приклучи на клубот на 1 јануари 2018 година, а потоа ќе потпише професионален договор на неговиот 18-ти роденден, според правилата на ФИФА. Тој играл со тимот на клубот до 23 години на пријателски натпревар и го потпишал својот договор на 20 февруари 2018 година, со што можел да се приклучи на првиот тим за сезоната 2018-19.
Во февруари 2019 година, Сарџент се согласил на „долгорочно“ продолжување на договорот со клубот.
Сезона 2021-22
На 9 август 2021 година, Сарџент го напуштил Вердер Бремен за да му се приклучи на клубот од Премиер лигата Норич Сити на четиригодишен договор за необјавена сума, пријавена како во регионот од 9,5 милиони евра. Пет дена подоцна, тој го направил своето деби во поразот на домашен терен од 3-0 против Ливерпул, откако влегол како замена во 77 минута на местото на неговиот поранешен соиграч од Вердер Бремен, Милот Рашица. Тој ги постигнал своите први два гола за клубот на 24 август, во нагласената победа од 6–0 над Борнмут во второто коло од Купот на ЕФЛ. На 21 јануари 2022 година, Сарџент ги постигнал своите први лигашки голови во сезоната, во победата со 3-0 над Вотфорд.
Сезона 2022-23
Сарџент останал во Норич по нивното испаѓање. Сарџент го постигнал својот прв гол во сезоната во првата победа на Норич во сезоната против Хадерсфилд Таун. Три дена подоцна, тој забележа гол во победата од 2-0 против Милвол.
Меѓународна кариера
На 7 ноември 2017 година, Сарџент го добил својот прв повик за сениорската репрезентација на САД за пријателски натпревар против Португалија. Така, тој станал единствениот американски играч кој некогаш се појавил во камп за под 17, под 20 години и сениорски камп во истата календарска година. На 28 мај 2018 година, Сарџент го одиграл својот прв натпревар за сениорскиот тим во пријателски натпревар против Боливија и го постигнал својот прв репрезентативен гол. Тој станал четвртиот најмлад играч кој постигнал гол за САД, додека Тимоти Веа, два дена помлад од Сарџент, не го постигнал својот прв гол минути подоцна.
Личен живот
Џош Сарџент е во брак со Кирстен Лепинг. Тие се вериле во август 2020 година. Сарџент има една ќерка која се роди на 13 јануари 2022 година.
Lithium (Evanescence)
„Lithium“ e песна од американската рок група Evanescence. Издадена е на 8 јануари 2007 како втор сингл од нивниот втор студиски албум, The Open Door. Песната е напишана од Ејми Ли и нема никакава врска со истоимената песна од бендот Nirvana. Неколку обожаватели помислиле дека тие ја препеале истоимената песна од Nirvana пред нејзиното издавање.
Позадина
Ејми ја опишала песната како песна која „ги прегрнува чувствата преку парализирање“. Песната ја напишала инспирирана од врската со нејзиното бившо момче Шон Морган, член на групата Seether. За време на интервју, Ејми изјавила,
Го напишав рефренот на песната кога имав 16 години. Секогаш мислев дека е убав рефрен, но никогаш не го употребував за ништо. Почнав да ја свирам на пијано и нотите произлегоа сами. На некој начин ова е стара песна, но тоа не е така. Таа порасна.
Музичко видео
Музичкото видео за песната е режирано од Паул Федор помеѓу 31 октомври и 1 ноември во 2006 година. Во спотот се појавуваат Ејми Ли и другите членови на бендот кои се наоѓаат во снежна шума и во него е прикажана Ејми како ги покажува чувствата на среќа и тага. На крајот од спотот таа ќе потоне во црна течност. Сцените кои се одвиваат под водата се слични на оние во спотот за песната „Going Under“ со исклучок на медузите.
Во интервју за MTV News, Ејми Ли рекла, Таму сум јас целата облечена во бело и навистина е зима, а потоа таму сум и другата јас целата облечена во црно покрај езерото во шумата. Што занчи дека е за тагата и среќата што речиси си ги пееме една на друга, пробувајќи да сфатиме дека како и двете можеме да работиме.
Список на песни
Сингл (Дел 1)
Макси (Дел 2)
7" Винил Диск
Нивелманско решение
Нивелманско решение е вертикална претстава на теренот со технички податоци за положбата и наклонот и односот кон планираните градби.
NGC 1131
NGC 1131 — елиптична галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1131 се споменува и како MCG 7-7-5, CGCG 539-125, CGCG 540-7, 5ZW 286.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1131 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 1131 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 54 м 34 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 33' 33".
Други поделби
Проучување на NGC 1131 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10964. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2854. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Чинар (Битола)
Битолскиот чинар — најголемото и едно од најстарите дрвја во Битола и на Балканот. Се наоѓа на улица Димитар Влахов на битолскиот Баир, недалеку до Ќерим-беговиот амам и ОУ „Ѓорѓи Сугарев“. Се верува дека пред 560 години го посадила затвореничка во битолскиот турски женски затвор.
Џон Меквилан
Џон Меквилан (англ. John М. McQuillan, роден 1949) — американски компјутерски научник, познат по истражувањата на адаптивното насочување во раниот развиток на ARPANET.
Кабелскетал
Кабелскетал (Kabelsketal) — општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа источно од Хале (Зале). Била создадена во 2004 со спојување на селата Дискау, Делбау, Греберс и Гроскугел.
Фредрик Јунгберг
Карл Фредрик Јунгберг (роден на година во Витсје) — шведски фудбалски тренер и поранешен фудбалер,. Моментално е асистент тренер на.
Јунгберг ја започнал својата кариера во Халмштад, а потоа ја продолжил во Арсенал каде го поминал поголемиот дел од неа. За време на својот период со топџиите освоил неколку трофеи вклучувајќи две титули во Премиер лигата и три ФА Купа. По заминувањето од Арсенал во 2007 година, тој поминал една сезона во, а потоа имал и кратки периоди во САД во МЛС лигата каде настапувал за и , потоа во Шкотска во дресот на Селтик и во Јапонија со Шимицу С-Пулс, а кариерата ја завршил во 2014 година со индискиот Мумбај Сити.
Јунгберг има 75 настапи и 14 голови за во периодот 1998-2008. Тој ја претставувал својата земја на три Европски првенства во 2000, 2004 и 2008 и на две Светски првенства во 2002 и 2006. Исто така бил и капитен на репрезентацијата од 2006 година, па сè до своето повлекување во 2008 година.
Јунгберг, исто така, работел како модел за долна облека за Келвин Клајн. Претходно тој претставувал брендови како Најк, Procter & Gamble, L'Oreal, Пума, Beats, ESPN и Пепси.
Технички карактеристики
Многу разноврсен играч, кој играл речиси на сите позиции во средниот ред: најчесто како крило на двете страни од теренот, но исто така и како централен играч за врска во 4-5-1 формација, а доста добро, се снаоѓал и како втор напаѓач. По заминувањето на Емануел Пети и Марк Овермарс, Јунгберг станал постојан стартер во почетниот состав на Арсенал.
Семејство
Јунгберг е роден на 16 април 1977 во Витсје, како син на Рој Ерлинг Јунгберг и Елисабет Бодил Јунгберг. Неговиот татко бил сопственик на градежна компанија, додека мајка му била вработена во шведскиот оддел за труд. Фредрик има помал брат Карл Оскар Филип роден во 1984 година. Во 1982 година, семејството Јунгберг го напуштило Витсје и се преселило во Халмштад.
Детство
По преселбата во Хамштад, Јунгберг ја започнал својата фудбалска кариера во екипата на ФК Халмштад, каде тренер во младинскиот тим му бил Оле Ериксон. Впечатокот на Ериксон за младото момче бил дека тој е неверојатно талентиран за својата возраст и дека е повеќе посветен и помалку себичен од другите играчи, истакнувајќи дека Јунгберг секогаш ќе ја додаде топката на своите пријатели, како би имале шанса да постигнат гол. Тој ги истакнал бразилскиот фудбалер Сократес и неговиот тренер Ериксон како фудбалери кои имале најголемо влијание врз неговата кариера во детството. Во својата рана возраст, Јунгберг покрај фудбал играл и хокеј на мраз и ракомет, но на крајот се определил за фудбалот.
Сопруга и деца
Jунгберг, се оженил на 9 јуни 2014 година со својата долгогодишна партнерка Натали Фостер, со која се запознал во 2007 година. Тие имаат две деца.
Останато
Додека играл во Англија, Јунгберг бил познат по прекарот Фреди (што претставува англиска верзија на неговото родно име).
Во 2003 година, тој потпишал договор како машки модел за долна облека за Келвин Клајн, пред една светска кампања која станала една од најуспешните на Клајн досега. Покрај тоа, тој бил спонзориран од спортската компанија Најк и се појавил во неколку реклами на оваа комапнија.
Халмштад
Во 1989 година, на возраст од 12 години, Јунгберг ги убедил својте тренери во Халмштад да го преместат од П12 во П14 екипата, што било против политиката на клубот во тоа време. На 14 години, тој се приклучил на јуниорскиот тим под водство на тренерот Роберт Нордстром. Неговата упорност се исплатела затоа што три години подоцна тој бил преместен во сениорскиот тим.
Своето деби за првиот тим на Халмштад го направил на 23 октомври 1994 година, против АИК во Алсвенскан. Во 1995 година, Јунгберг одиграл 31 натпревар во кои го постигнал и својот прв гол како професионален играч. Истата година, со Халмштад го освоил Купот на Шведска. Во 1997 година, Халмштад ја освоил титулата во Алсвенскан додека Јунгберг имал важна улога за успехот придонесувајќи со 5 гола во 24 настапи, и покрај тоа што пропуштил дел од натпреварите поради повреди.
Вкупно за Халмштад одиграл 139 натпревари и постигнал 16 голови. Во 1998 година, бројни клубови покажале интерес за него меѓу кои биле и, , , и.
Арсенал
Во 1998 година, Јунгберг потпишал за за 3 милиони фунти. Скаутите на Арсенал го следеле Јунберг повеќе од една година, а менаџерот на Арсенал, Арсен Венгер, ја дал својата согласност за потпишување на играчот, откако го гледал на телевизија како игра за во нивната победа против  во квалификациите за Европското првенство 2000. Jунгберг се вклопил во тимот на Арсенал без потешкотии и ја докажал својата класа уште на своето деби на 20 септември, постигнувајќи гол во дербито против што завршило 3-0 за Арсенал. Тој влегол од клупата за резерви на местото на Николас Анелка во 79-тата минута и само пет минути подоцна ја сместил топката во мрежата на црвените ѓаволи. Јунгберг забележал 21 настап (и еден гол) во сите натпреварувања за Арсенал во неговата прва сезона во клубот, и 43 (и 8 гола) во втората сезона помагајќи им на топџиите да го освојат трофејот во Черити Шилд. Тој исто така дал важен придонес во Купот на УЕФА, каде постигнал еден гол во победата со 2-0 на домашен терен над во четвртфиналето, меѓутоа бил приморан да го пропушти финалето против  поради повреда на ребрата. На крајот од неговата трета сезона во Арсенал, 2000-2001, Јунгберг играл со својот тим во финалето на ФА Купот 2001 против и со својот гол го отворил резултатот во финалето носејќи го Арсенал во водство од 1-0, но во самата завршница со два гола на Мајкл Овен Ливерпул го свртел резултатот и го освоил трофејот. Јунгберг станал првиот играч кој постигнал гол во финале на ФА Купот одиграно надвор од Англија, бидејќи ова било и првото финале од неколкуте одиграни на стадионот Милениум во Кардиф.
За време на сезоната 2001-2002, Јунгберг ја имал својата најдобра година во Арсенал постигнувајќи 17 гола (од кои 12 биле во Премиер лигата) на 39 натпревари во сите натпреварувања, придонесувајќи за освојувањето на двојната круна на „топџиите“: Премиер лигата и ФА Купот. Тој особено влегол во добра форма кон крајот на сезоната, кога по повредата на Робер Пирес започнал да го менува французинот играјќи на неговата позиција како десно крило. Во месец април Јунгберг постигнал гол во секој од натпреварите на Арсенал во Премиер лигата во тој месец, вклучувајќи ги и двата гола против во победата со 2-0, со што дошол до бројката од 6 гола во 5 натпревари за тој месец. Сите тие пет натпревари во кои Јунгберг бил стрелец биле добиени од страна на неговиот тим. Како резултат на својата одлична форма бил избран за Играч на месецот во Премиер лигата за април 2002, а потоа бил избран и за Играч на сезоната во Премиер лигата. Тој исто така, го постигнал вториот гол за Арсенал во победата со 2-0 над во финалето на ФА Купот 2002, со што станал првиот играч по повеќе од 40 години кој постигнал гол во две последователни финалиња на овој турнир.
Во сезоната 2002-2003, Јунгберг му помогнал на Арсенал да стигне до третото последователно финале во ФА Купот. Тој го постигнал победничкиот гол во полуфиналето против Шефилд Јунајтед, и потоа го започнал финалето во почетната постава на Арсенал во кое тие го победиле Саутхемптон со 1-0. Токму по блокираниот удар на Јунгберг, топката се одбила до Пирес кој го постигнал победничкиот гол во финалето. За време на оваа сезона, тој го постигнал и својот прв хет-трик во дресот на Арсенал во победата со 4-0 на гостувањето кај Сандерленд во последното коло од Премиер лигата.
Јунгберг бил дел од тимот на Арсенал и во следната сезона, 2003-2004, кога тие станале The Invincibles (непобедливите) забележувајќи 30 настапи и 4 гола. Тој го постигнал победничкиот гол против во Севернолондонското дерби.
За време на сезоната 2004-2005, играл во своето четврто финале во ФА Купот, кога се појавил во игра од клупата за резерви и прецизно реализирал пенал во победата на Арсенал со 5-4 по изведување на пенали над Манчестер Јунајтед.
Во 2005 година, тој страдал од постојана повреда на колкот што довела до стравувања дека тој можеби заболел од карцином, кои биле неосновани. Подоцна се покажало дека тој страдал од труење во крвта, предизвикано од неговите големи тетоважи. За време на сезоната 2005-2006, тој се мачел со постојана повреда на глуждот, но и покрај тоа сепак играл за Арсенал во поразот со 2-1 од Барселона во Финалето на Лигата на шампионите одиграно во Париз на 17 мај 2006 година.
Својот последен натпревар во дресот на Арсенал го одиграл на 21 април 2007 година, во ремито 2-2 против Тотенхем на Вајт Харт Лејн; во овој натпревар Јунгберг бил изваден од игра во првото полувреме поради повреда.
Вкупно за Арсенал одиграл 328 натпревари и постигнал 70 гола. Во 2008 година, тој се нашол на единаесеттото место помеѓу 50-те најдобри играчи на „топџиите“ во една анкета.
Вест Хем Јунајтед
На 23 јули 2007 година, по девет години во Арсенал, Јунгберг го напуштил клубот и им се приклучил на лондонските соперници Вест Хем Јунајтед потпишувајќи четиригодишен договор. Своето деби за Вест Хем го направил во првото коло од сезоната 2007-2008, во поразот на домашен терен од Манчестер Сити со 0-2 на 11 август; тој исто така бил капитен на чеканите во овој натпревар. Својот прв гол за клубот го постигнал на 9 февруари 2008, во ремито 1-1 на домашен терен против. Својот втор и последен гол во дресот на Вест Хем, Јунгберг го постигнал во поразот со 2-1 на гостувањето кај Сандерленд, месец дена подоцна.
Во летото 2008, тој го раскинал својот договор со Вест Хем, давајќи изјава во која вели: "Дадов се од себе во Вест Хем и уживав во моето време таму, но одлуката е најдобрата можна за двете страни. Сега, ќе одвојам време да ја разгледам мојата фудбалска иднина".
Сиетл Саундерс
На 28 октомври 2008, Јунгберг официјално потпишал за новата франшиза во американската МЛС лига Сиетл Саундерс со правилото за назначен играч. Сепак, поради повреда тој морал да ги пропушти предсезонските подготовки на клубот во Аргентина, како и првото коло од МЛС 2009 против Њујорк Ред Булс. Тој го направил своето деби за Саундерс една недела подоцна, на 28 март 2009 година, влегувајќи како замена во 61-вата минута од победата со 2-0 над. На 4 април 2009, тој го забележал својот прв старт за американскиот клуб против, во кој го постигнал и првиот гол во МЛС.
Во јули 2009 година, Јунгберг бил избран за стартер во МЛС Ол-стар натпреварот заедно со неговиот тимски колега Кајси Келер. Изборот за Ол-стар тим се заснова врз основа на гласови од играчи, тренери, генерални менаџери, членови на медиумите и систем на гласање преку обожаватели на интернет. Јунгберг добил најмногу гласови кај навивачите, што било сведоштво за неговата популарност во МЛС. Јунгберг исто така бил назначен за капитен на Ол-стар тимот на МЛС во натпреварот против Евертон. Јунберг го одиграл целиот натпревар, но откако тој завршил нерешено 1-1 дошло до изведување на пенали, каде тој бил трагичар промашувајќи во последната серија и Евертон победил со 4-3 на пенали.
На 2 септември 2009, тој му помогнал на Сиетл да го освои својот прв трофеј во клупската историја, Отворениот куп на САД, победувајќи го во финалето со 2-1; Јунгберг го одиграл целиот натпревар. Тој исто така, им помогнал на да се пласираат во плејофот на МЛС купот, каде биле елиминирани од во конференциското полуфинале, со пораз од 0-1 на домашен терен по продолженија, откако двата натпревари претходно завршиле без голови 0-0.
Следната сезона Јунгберг одиграл 15 натпревари за Саундерс во МЛС, пред да го напушти клубот во средината на сезоната.
Чикаго Фајр
Jунгберг бил разменет во друг МЛС клуб, на 30 јули 2010 година, во замена за избор од втората рунда на МЛС Супердрафтот 2011. Своето деби го направил влегувајќи како замена во победата со 3-2 над два дена подоцна. Сепак, откако клубот не успеал да се квалификува за плејофот на МЛС купот, по само 15 натпревари во кои постигнал и два гола Јунгберг го напуштил Чикаго Фајр по завршувањето на сезоната.
Селтик
На 27 декември 2010 година, Јунгберг се вратил во Европа каде му се приклучил на шкотскиот гигант Селтик на еднонеделна проба. Откако пробниот период го завршил успешно, тој официјално потпишал договор со клубот на 30 декември 2010 година. Jунгберг дебитирал во дресот на Селтик против Берик Ренџерс во Купот на Шкотска на 9 јануари 2011 година, играјќи повеќе од 60 минути и помагајќи му на својот тим да оствари победа од 2-0. Првиот натпревар во шкотското првенство го имал три дена подоцна, влегувајќи како замена на местото на Џо Ледли во 75-тата минута во ремито 1-1 на гостувањето кај.
Како и во неговиот претходен клуб така и во Селтик, Јунгберг се задржал кратко само до крајот на сезоната 2010-2011 и забележал само 8 настапи без постигнат гол.
Шимицу С-Пулс, Мумбај Сити и пензионирање
На 6 септември 2011 година, Јунгберг потпишал за јапонскиот тим Шимицу С-Пулс. На 14 февруари по само 10 одиграни натпревари го раскинал договорот со клубот со обострана согласност.
Потоа, тој бил во преговори со неколку клубови, но во меѓувреме станал амбасадор на Премиер лигата која ја промовирал низ светот. Со цел да се посвети на оваа работа, на 24 август 2012 година, Јунгберг го најавил своето пензионирање од фудбалот.
На 25 јули 2014 година, Јунгберг најавил кам-бек на фудбалските терени со цел промовирање на отворањето на Индиската Супер лига. На 2 септември, тој потпишал со еден од тамошните клубови, Мумбај Сити. Поради повреда, тој го пропуштил воведниот натпревар на својот тим во лигата, поразот со 3-0 од Атлетико де Колката на 12 октомври. Враќањето на Јунгберг на терените било кратко поради постојаните проблеми со грбот. После само четири одиграни натпревари, тој решил да го заврши договорот и да се врати во неговиот дом во Лондон со што дефинитивно била завршена неговата играчка кариера.
Млади репрезентации
Во 1996 година, тој го направил своето деби за репрезентацијата под 21 година против Данска. Тогашниот селектор на репрезентацијата под 21 година Ларс Лагербек се сомневал во Јунгберг заради неговите физички предиспозиции, но по натпреварот изјавил: "Тој (Јунгберг) ме убеди прилично брзо дека е добар играч дури иако е многу мал, тој беше многу брз“.
Откако и помогнал на Шведска да се квалификува за Европското првенство за играчи под 21 година 1998 постигнувајќи 4 гола во квалификациите, Јунгберг се нашол во составот и за самиот турнир кој се одржал во Романија. Тој одиграл еден натпревар на турнирот, а Шведска го освоила шестото место.
Сениорска репрезентација
Своето деби за сениорската репрезентација на Шведска го направил на 24 јануари 1998 против, во пријателски натпревар одигран во Орландо. Својот прв гол го постигнал во Малме против во победата со 3–0.
Својот прв репрезентативен турнир со сениорите го имал на Европското првенство 2000, каде настапил на сите три натпревари на неговата земја, но швеѓаните биле елиминирани уште во групната фаза.
Туденце
Туденце — село во Општина Јегуновце, во областа Долен Полог, во околината на градот Тетово.
Фредрик Јунгберг
Сениорска репрезентација
Шведска била во "групата на смртта" на ова првенство заедно со, и. Јунгберг играл само во првите два натпревари на Шведска на турнирот ремито 1-1 со Англија и победата со 2-1 над Нигерија, но поради повреда на колкот морал да го пропушти остатокот од турнирот. Откако Шведска ја минала групната фаза, била елиминирана во осминафиналето од со златен гол. Во квалификациите за Европското првенство 2004, Јунгберг постигнал еден гол во 5 натпревари помагајќи Blågult да се пласираат на завршниот турнир во Португалија. На отворањето на првенството, тој постигнал гол во победата со 5-0 над. Тој ги започнал во почетната постава и следните два натпревари против и Данска, кои и двете завршиле нерешено, па така откако Шведска, Данска и Италија сите имале ист број на бодови, понатаму минале Шведска и Данска поради ремито со најмногу голови во меѓусебните двобои. Сепак, во четвртфиналето Шведска била елиминирана на пенали од и покрај тоа што Јунгберг бил еден од прецизните изведувачи за својата репрезентација. Јунгберг постигнал 7 гола за Шведска во квалификациите за Светското првенство 2006. Непосредно пред почетокот на првенството тимскиот доктор Магнус Форсблад му забранил на Јунгберг да тренира меѓу натпреварите за да го заштити повреденото стапало. И покрај тоа што не бил целосно фит, Јунгберг бил важна алка во составот на викинзите. По слабиот почеток и не можноста да постигнат гол во првиот натпревар против (0-0) тие успеале да ја минат групната фаза, а токму тој ја донел клучната победа во групата против  (1-0) во второто коло со својот гол во 89-тата минута. Надежите за подобар резултат од претходниот мундијал за Шведска згаснале повторно во осминафиналето каде биле елиминирани од домаќинот со 2-0.