cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џозеф Гордон
Понатамошна работа
Гордон-Левит по враќањето на глумата, изјави дека свесно донел одлука „да биде добар во филмовите“. Од почетокот на 2000 година, настапи во серијал, опишани од Boston Herald како „потврдени и докажани инди“ филмови што го направија ѕвезда во инди филмската индустрија. Гордон-Левит се здоби со пофалби и позитивни критики за неговите настапи. Водејќи се според признанијата од критичарите и публиката, шоу бизнисот забележа дека Гордон-Левит „ги урна сите стереотипи кои постојат за младите глумци кога ќе пораснат., додека The New York Times го опиша како „еден од најзгодните млади ѕвезди во инди индустријата“. Иако редовно ги истражува улогите пред снимањето преку тоа што се поистоветува со истите во вистинскиот живот, Гордон-Левит не се етикетира како глумец со посебни методи.
Играше главна улога покрај Зои Дешанел, во (500) Days of Summer, 2009, филм за подемите и падовите во една врска, кој доби позитивни критики. Неговата изведба опишана како „клучна“ поради која успеал филмот, се должи на неговата способност, суптилно да ја одигра улогата во повеќе нивоа. Variety на Тод МекКарти ја пофали неговата изведба со тоа што кажа дека одлично се снашол помеѓу разочарувањето и ентузијазмот на начин на којшто само Џек Лемон можеше. Питер Траверс од Rolling Stone кажа дека кога го гледате филмот ги буди најромантичните чувства во вас и дека за глумците тоа е многу повеќе од обична должност.Последователно е номиниран за наградата Златен Глобус.
Истата година се појави во Uncertainty,филм за двојка што се наоѓа меѓу две алтернативни реалности со фрлање на паричка и неговиот прв блокбастер каде го игра негативецот Cobra Commander во G.I. Joe: The Rise of Cobra,акционен филм,правен според серијалот за играчки. Во G.I. Joe, Гордон-Левит носеше маска и шминка под неа. Откако го виде уметничкиот концепт на улогата што му ја нудеа, тој ја прифати улогата, велејќи дека е можност што се добива еднаш во животот. Подоцна објасни дека овој филм за него е олеснување за разлика од потешките филмови што ги глумеше помеѓу 2007-2008 година. Филмот заработи над 300 милиони евра, но доби секакви критики, меѓу која и критиката на Стивен Вити од Newark Star – Ledger, дека филмот е “неверојатно будалест“. На 21 ноември го водеше шоуто Saturday Night Live.
Во 2010 година, Гордон-Левит глуми покрај Леонардо ди Каприо во научната фантастика на Кристофер Нолан, Inception, како замена за Џејмс Франко, во улогата на Артур, кој е „клучен човек“, партнерот на Дом Коб (ди Каприо) и личноста одговорна за истражување на метите на тимот. Inception доби одлични критики и се задржа 3 последователни недели на американскиот „бокс офис“ и заработи преку 800 милиони долари и со тоа стана неговиот најуспешен филм досега. Други филмови во 2010 година се Hesher, драма со Натали Портман, каде го игра главниот лик кој станува ментор и мачител на младо момче, Live with It, покрај Сет Роген и Ана Кендрик, драма за борбата на еден човек со ракот, Premium Rush, каде Гордон-Левит глуми гласник на велосипед, бркан од валкан полицаец за информации. За време на снимањето, удрил во задниот дел на такси додека возел велосипед; за повредата биле потребни 31 конец. Исто така ќе ја игра младата верзија на Брус Вилис во временскиот трилер Looper.
Во 2001 година, Гордон-Левит го направи своето театарско деби во драмата на Остин Пенделтон, Uncle Bob покрај Џорџ Морфоген во театарот во Сохо.
Гордон-Левит беше еден од продуцентите на Бродвејското шоу Slava’s Snowshow, работа која ја делеше со повеќемина, меѓу кои и со Џеред Гелер, кој беше сценски менаџер за време на продукцијата на Uncle Bob. Во 2009 беше номиниран за наградата Tony за најдобар театарски настан.
Други проекти
Споредниот проект на Гордон-Левит, „hitRECord.org“, е онлајн продукциска компанија.Мрежната страница на компанијата гласи: „ние создаваме уметност и медија тука на самата страна; ја користиме мојата позиција во традиционалната забавна индустрија за да ја претвориме таа креативност во продукции кои ќе прават пари; и потоа стекнатиот профит го делиме со уметниците кои придонесуваат за тоа.“ Гордон-Левит е сопственик на страната од 2004 година откако произведе 6 видеа и кратки филмови. Со почетокот на 2009 година ја направи достапна и за филмови од други артисти. За Salon изјави дека со страната има можност да биде што е можно покреативен и повремено да „откачува“. Оттогаш страната се прошири со повеќе од 10000 учесници кои соработуваат во правењето песни, слики, приказни и кратки филмови. Според еден прилог во Details magazine, Гордон – Левит ја надгледува страната преку мрежни компјутери од неговото домашно студио.
Првиот филм на Гордон – Левит како режисер, 24 минутниот Sparks, адаптација на расказот од Елмор Леонард, беше избран како дел од новата програма за кратки филмови на Sundance Film Festival. Во август 2010 година, Гордон-Левит режираше уште еден краток филм со наслов Morgan and Destiny's Eleventeeth Date: The Zeppelin Zoo, каде што и самиот тој глумеше покрај колегата од G.I. Joe, Чанинг Тејтум. Имаше две премиери за време на South by Southwest Фестивал во Остин, Тексас.
Тој е член на одборот на доверители на „Sundance Institute“ основан од страна на Роберт Редфорд.
Гордон-Левит според GQ списанието за мажи, за 2010 година е ѕвезда на годината.
Екстремни спортови
Екстремен спорт наречен исто така (акционен или авантуристички спорт) е популарен термин за одредени активности кои имаат својство на високо ниво на опасност.
Под овие активности најчесто се подразбира голема брзина, висина, високо ниво на физички напор, специјализирана опрема и сепктакуларни акробации. Дефиницијата за екстремни спортови не е точно дефинирана, иако истражувањата покажаа дека на пример велиозипедизмот е спорт со највисок степен на повреди ,сепак не се смета за екстремен спорт поради тоа што не се издвојува премногу од вообичаените спортови. Потеклото на терминот исто така не е доволно јасно, но самото име се стекна со голема популарност во 1999 кога беше избрано од една маркетинг компанија за пормоција на Икс игрите.
Додека употребата на терминот екстремен спорт значително се прошири со цел да ги објасни многуте различни активности, сè уште е предмет на дискусија кои спортови се екстремни спортови. Сепак, има неколку заедничи крактеристики својствени за сите екстремни спортови. Иако не секогаш, но целната група на екстремните спортови е младата популација. Екстремните спортови ретко се воведени од страна на училиштата, во училишите програми. Tиe имаат повеќе тенденција да бидат независни отколку традиционални спортови. Последователно на тоа, почетниците во екстремните спортови претендираат кон тоа да работат без надзор од тренер, иако некои од нив ангажираат тренер подоцна.
Како екстремните спортови, од страна на медиумите, се сметаат спортови кои се разликуваат од обичните поради големиот број на неконтрлирани променливи. Спортистите во овие активности не се натпреваруваат само против други, туку и се соочуваат и со пречки во природата и други предизвици.Овие пречки се должат најачесто на времето, теренот како и ветерот, снегот, водата и планините. Бидејќи овие природни појави не може да се контролираат, тие често влијаат на крајниот резултат на даден настан или активност. Во традиционалните спортови,спортистите се натпреваруваат едни против други и ви контролирани услови. Иако е можно да се создаде контролиран спортски настан како што е Х игри, често постојат променливи кои не можат да останат непроменети за сите спортисти. Примерите вклучуваат снег за сноубордерите, квалитетен мраз и карпа за планинарите и облик и висина на бранот за сурферите. Иако критериумите во традиционалните спортови според кои се оценуваат изведбите се далечина ,време, рејтинг ,изведувачите на екстремните спортови повеќе се оценети според критериумите на субјективност и естетика (изведувачите на екстремните спортови се повеќе субејктивно и естетски оценети.) Ова резултира со тенденција да се отфрлат стереотипните методи на оценување при судење, со цел да се создадат сопствени идеали кои ќе ги унапредат стандардите за оценување.
Класификација
Во 2004 авторот Џо Томилсон направи класификација на екстремните спортови според местото на случување,односно кои спортови каде се одвиваат. Спортовите беа поделени на активности во воздух,вода или копно. Наведени се 9 воздушни спортови меѓу кои BASE jumping, bungee jumping, gliding, hang gliding, high wire, ski jumping, sky diving, sky surfing, и sky flying. 18 копнени спортови се :indoor climbing, adventure racing, aggressive inline skating, BMX, caving, extreme motocross, extreme skiing, freestyle skiing, land and ice yachting, mountain biking, mountain boarding, outdoor climbing, sandboarding, skateboarding, snowboarding, snowmobiling, speed biking, speed skiing, scootering и street luge, додека 15 водни спортови се : barefoot water skiing, cliff diving, free-diving, jet skiing, open water swimming, powerboat racing, round the world yacht racing, scuba diving, snorkeling, speed sailing, surfing, wakeboarding, whitewater kayaking, windsurfing.
Историја
Потеклото на терминот "екстремни спортови", од "Спорт" датираа од 1950-тите во појавата на една обична фраза, но погрешно, му се припишува на Ернест Хемингвеј.
Фразата е: "Постојат само три спорта:. Борби со бикови, трки со мотори, и планинарење, сите останати се само игри"
Импликација на таа фраза е дека зборот "спорт" е дефинирана активност во која некој би можел да биде убиен. Другите активности се нарекуваат "игри".
Книга за историјата на спортот беше објавена во 2004 година. Во книгата се даде преглед на историјата, културата, бизнисот ,интервјуа со спортисти, сопственици на компании, и осврт на пазарот.
Маркетинг
Некои тврдат дека разликата меѓу екстремните и обичните спортови не е само во маркетнигот туку и во перцепрцијата за тоа колкаво ниво на опаснот е вклучено и колку многу адреналин постои. Спортотот како што е rugby union, иако е опасен и има адреналин, сепак не спаѓа во категоријата на екстремни спортови кои се верни на нивната традиоцнална слика и не поседува одредени работи кои другите екстремни спортови ги имаат, како што се на пример висико ниво на брзина и изведбата на акорбации. Трките во Demolition derby кои важат како спорт за возрасни обично не се сметаат за екстремен спорт, додека BMX трките за кои се мисли дека е спорт за млади ,се смета за екстремен спорт.
Последователно на генрацискиот јаз еден вистински белег на екстремниот спорт е аурата на контра културата или одбивањето на авторитет и статус кво од незадоволната младина. Дефиницијата за екстремните спортови се менува во текот на годините поради маркетингшките трикови. Кога терминот се појави за првпат околу доцните 80-ти/раните 90-ти беше употребуван за возрасни спортови како што се skydiving, scuba diving, surfing, rock climbing, snow skiing, water skiing, snowboarding, mountain biking, mountaineering, storm chasing, hang gliding, bungee jumping и многу од нив имаа невиден раст на популарноста во тоа време. Outside списанието го актуелизира значењето на терминот и ако постоеше стил на облека поврзан со есктремните спортови тоа беше “удобниот” изглед кои фаворизира имиња на брендови поврзани со планинарење и кампување како што се The North Face и Patagonia, Teva сандалите или чизми за пешачење,обувки итн. Терминот во денешно време повеќе се однесува на спортовите за млади како skateboarding, snowboarding, aggressive skating, FMX и BMX и е тесно поврзан со маркетникшките напори чија цел се младата генерација како што се на пример,рекламните кампањи за Mountain Dew и со нивните омилени стiлови на музика и облека,особено урбаниот растргнат стил на облека кои се поистоветува со скејтерите и брзиот и гласен алтернативен рок. Промена во стиловите се должи делумно и на генерациската смена бидејќи со созревањето на Боби Бумерс и Генерација Икс и маректингшките напори поврзани со екстремните спортови се префрлија кон маладата генерација некаде во средината па сè до крајот на 1990-те години. Терминот стекна популарност со доаѓањето на Икс игрите направени за телевизиска колекција на настани.Рекламните агенти брзо препознаа какво влијание имаше настанот врз публиката,а како последица на тоа натпребарувачите и организаторите не сакаа спонзорство.Високиот профил на екстремните спортови и културата што ги опкружува придонесоа до пародии како Extreme ironing, urban housework, extreme croquet, и house gymnastic
Дел од овие активности, во поглед на некои е нивната наводна способност да предизивкаат чувство на адреналин кај учесниците.Сепак,медицинскиот став е дека адреналинот поврзан со активноста не е поради тоа што адреналинот се ослободува како последица на стравот туку поради зголемените нивоа на dopamine, endorphins и serotonin  поради зголемениот степен на физички напор.Неодамнешна студиј смета дека врската меѓу адреналинот и “вистинските ” екстремни спортови е тесно поврзана.Студијата ги дефинираше екстремните спортови како рекреативна активност каде што најверојатниот резултат при најмала грешка или несреќа би значел смрт.Оваа дефиниција е создадена со цел да се издвои маркетингшкиот публицитет од активноста.Друга одлика на овие споротви е што имаат тенденција да бидат повеќе поединечни отколку тимски спортови.Екстремните спортови можат да бидат од натпреварувачки или забавен карактер.
Мотивација
Ерик Бример откри дека потенцијалот на различни извонредни искуства кој човекот ги имал меѓу кои и активностите како што се медитација се многу важен дел во искуството во екстремните спортови.
Некои од овие спортови постојат со години и нивните генерациски следбеници се на добар пат да станат познати личности. Од Rock climbing и ice climbing произлегоаа многу познати имиња како што се Едмунд Хилари,Крис Бонингрон,Волфганг Гулич и од неодамна Џо Симпсон.Друг пример е и surfing,измислен пред векови од жителите на Хаваи.
NGC 4385
NGC 4385 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4385 се споменува и како UGC 7515, MCG 0-32-9, MK 52, IRAS 12231+0050, CGCG 14-34, UM 499.
Откривање
Објектот е откриен на 22 март 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 82°.
Други поделби
Проучување на NGC 4385 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 40564. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1405.
Арно Алан Пензијас
Арно Алан Пензијас (Минхен, 26 април 1933 е Американски физичар, радиоастроном и нобеловец.
Водоснабдителна кула (Москва)
Водовзводновска кула (руски:Водовзводная башня) е кула која се наоѓа во Кремљ, на Црвениот плоштад во Москва, Русија.
Кулата била изградена во 1488 година од страна на италијанскиот архитект Антонио Фријазин. Кулата е позната и под називот Свибловска кула, кој назив пак доаѓа од аристократското семејство Свиблови, кои живееле во непосредна близина на дворот. Во текот на својата историја, кулата на неколкупати била реновирана.
Во 1633 година, таа служела за пренос на вода од реката Москва кон Кремљ. Од овде, оваа кула денеска е позната како водоснабдителна кула. Во 1812 година, при повлекувањето на Наполеон Бонапарт од Москва, кулата била скоро целосно уништена. Во периодот од 1817-1819 година, кулата била повторно реставрирана од страна на архитектот Јосип Бов. Во 1937 година, на нејзиниот врв била поставена ѕвезда. Така, нејзината висина денеска е 61,25 метри, заедно со ѕвездата.
Наводи
List of Moscow Kremlin towers
Француски институт во Фиренца
Францускиот институт во Фиренца или екинститут во Фиренца, Италија. Тоа е француска јавна институција приклучена на француското Министерство за надворешни работи. Промоцијата на француската култура и јазик во странство е нејзината главна мисија. Основана во 1907 година од Жулиен Лучер, тој е најстариот француски културен институт во светот.
Калин Врачански
Калин Врачански е глумец од Бугарија.
Роден е во град Црвен Брег, Бугарија. Живеел е во град Роман, Мездра, Врачанска област има брат и сестра. Тренирал е таекуондо.
Крупливник
Крупливник (словенечки: Kruplivnik) — населба во Општина Град во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Битка кај Алинци (Прва балканска војна)
Битката кај Алинци била битка помеѓу српската и отоманската војска во Првата балканска војна. Во неа учествувале и Македонци како дел од српските воени единици.
Според директивата на српската Врховна команда од 31 октомври, Дринската и Моравската дивизија од првиот повик по навлегувањето во Прилеп требало да чекаат нова наредба. Поради тоа, Дринската и Моравската дивизија на 5/6 ноември се распоредиле во реонот на Пештерица, а коњаничката дивизија самоиницијативно влегла во Прилеп. На 6 октомври месното население ја известило командата на Коњаничката дивизија дека во реонот на Галичани се забележани турски претстражни делови. Командата на 1. армија му наредила на 4. коњанички полк да го извиди правецот кон Алинци.
Таа наредба не била извршена. Командата повторно и наредила на Дринската дивизија да формира еден одред и заедно со Коњаничката дивизија да изврши извидување на правецот кон Битола. Командантите на Дринската и на Моравската дивизија наместо да постапат по наредбата, тие ги довеле дивизиите од реонот на Пештерица до близината на Прилеп и овде долго се договарале која дивизија прва да влезе и да ја започне свеченоста на влегувањето во Прилеп. На 6 ноември во 8.30 часот започнало дефилето, а околу 10.00 часот една турска артилериска батерија од 13. Низамска дивизија отворила оган врз еден ескадрон од Коњаничката дивизија, кој штотуку излегол од Прилеп за да го извиди правецот кон Битола.
Користејќи го огнот на артилеријата, нападот го започнала и пешадијата настапувајќи кон Омет и Кобел. Турската артилерија започнала да се повлекува што влијаело негативно кај пешадијата. Околу 15.00 часот, 6. пешадиски полк во чиј состав имало и Македонци, извршил јуриш и се пробил во првите одбранбени редови на турските позиции. Потоа јуриш извршиле и другите пешадиски единици а турските сили почнале да се повлекуваат преку Црна Река кон Битола. Околу 16.30 часот се повлекле и силите од позициите кај Цуцулин и Алинци и со тоа борбите кај Алинци биле завршени.
Во некои извори оваа борба се нарекува бојот кај Бакарно Гумно, бојот кај Алинци или Алинска битка. Во борбите кај Алинци српските загуби изнесувале 1.378 луѓе, а само 6. полк загубил 28 офицери и 1.000 војници. Турските загуби изнесувале 500 луѓе. Големата загуба кај српската војска е последица на недисциплината, слабото извидување, погрешното известување, непотребната парада во Прилеп и поради други слабости во српското командување.
Зугдиди
Зугдиди ( ზუგდიდი ) — град во Грузија и главен град на регионот Мегрелија-Горна Сванетија. Сместен е 30 км од Црното Море. Според проценката за 2014 година, имал 42.998 жители.
Население
Според проценката, градот имал население од 42.998 жители во 2014 година.
VІІ македонски конгрес
Седмиот македонски конгрес на македонските друштва во Бугарија со својата работа започнал на 30 јули и заседавал до 5 август 1900 година.
Делегати и работа
На овој когрес присуствувале 91 делегат, а меѓу нив биле и Гоце Делчев и Ѓорче Петров. Седмиот конгрес констатирал дека причините за недоразбирање помеѓу ТМОРО и Врховниот Македонски Комитет (Врховен македонско-одрински комитет) лежат во:
Решенија
На седмиот конгрес била покрената расправа со цел за да се дојде до согласие во програмите на двете организации и биле донесени следните начела:
1. Македонското движење по својата природа е масовно.
Врз овие начела кои биле прифатени од конгресот дошло до промена на уставо - статутарните акти на ВМК. Со новиот устав организацијата го менува своето име во Врховен Македонско - Одрински Комитет.
Езерец (појаснување)
Езерец може да се однесува на неколку населени места.
Десантот на Дрвар (филм)
„Десантот на Дрвар“ (српскохрватски: Десант на Дрвар) - југословенски филм од 1963 година, во режија на Фадил Хаџиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Бора Ќосиќ. Главните улоги ги играат: Љубиша Самарџиќ, Павле Вуисиќ, Макс Фуријан, Мата Милошевиќ и Марија Лојк.
Синопсис
Во филмот се прикажува падобранскиот десант на германската војска н,а малото место Дрвар во Босна каде се наоѓал водачот на партизанските единици, Јосип Броз - Тито. На почетокот од 1944 година, Хитлер му наредува на генералот Лотар Рендулиќ да го убие Тито и така да го уништи партизанското движење. За таа цел, германската војска изведува ненадеен падобрански десант, но нивната акција не успева благодарение на храбрата одбрана на партизаните во завршната битка кај пештерата која германската војска се обидува да ја освои по секоја цена.
Клод Анри де Сен-Симон
Клод Анри де Руврој, гроф Сен-Симон, познат како Анри де Сен-Симон (17 октомври 1760 – 19 мај 1825), бил политички, економски и општествен теоретичар и трговец од Франција, кој имал значајно влијание врз политиката, економијата, социологијата и филозофијата на науката.
Сен-Симон е творец на политичка и економска идеологија позната како сенсимонизам според која потребите на индустриската класа, која истовремено ја нарекувал и работничка класа, треба да бидат признаени и исполнети за да има успешно општество и ефикасна економија. За разлика од концепциите во рамки на индустријализираните општества, каде за работничка класа биле сметани луѓето кои се занимаваат исклучиво со мануелна работа, Сенсимоновата концепција за оваа класа од доцниот XVIII век ги вклучувала сите оние кои се занимавале со продуктивна работа полезна за општеството, како трговци, управители, научници и банкари, покрај мануелните работници.
Сен-Симон сметал дека главната закана за потребите на индустриската класа била друга класа, која тој ја именувал како безработна класа, која ги вклучувала сите оние што претпочитале да паразитираат на трудот на другите, избегнувајќи да се занимаваат со работа самите. Сен-Симон ја нагласувал потребата за признавање на заслугите на поединецот и потребата од хиерархија на заслугите во општеството и економијата, како на пример, општеството да има хиерархиски поставени организации на менаџери и научници засновани на заслуги кои би ги носеле државните одлуки. Сен-Симон силно го критикувал ширењето на сферите на интервенција на државата во економијата, надвор од отстранување на пречките за продуктивна работа, сметајќи ги овие интервенции за премногу наметливи. Признавањето на социо-економскиот придонес на Сен-Симон, како и неговото просветителско валоризирање на научното знаење, набрзо го инспирирало и извршило влијание врз претставникот на утопискиот социјализам и либерализам, политичкиот теоретичар Џон Стјуарт Мил, врз анархизмот преку негиовиот основач Пјер-Жозеф Прудон, кој бил инспириран од идеите на Сен-Симон и марксизмот, чии претставници Карл Маркс и Фридрих Енгелс го издвоиле Сен-Симон како инспирација за нивните идеи, сместувајќи го во групата на социјал-утописти. Идеите и учењата на Сен-Симон исто така оствариле влијание врз социологот и економист Торстен Веблен, вклучително и Вебленовата институционална економија застапувана од еминентни економисти.
Детство и младост
Сен-Симон покажувал амбиција од млада возраст. На својот слуга му наредил секое утро да го буди со зборовите "Запомнете, господине грофе, дека ве очекуваат значајни работи." Меѓу неговите рани идеи спаѓа и онаа за поврзување на Атлантскиот и Тихиот Океан со канал, како и за конструкција на канал од Мадрид до морето.
За време на Американската револуција, Сен-Симон им се придружил на Американците, верувајќи дека нивната револуција означува почеток на една нова ера. Се борел покрај Жилбер де Мотје, Маркиз Лафајет помеѓу 1779 и 1783 и бил заробен од француските сили. По неговото ослободување се вратил во Франција да студира инженерство и хидраулика на Екол де Мезиер.
На почетокот на Француската револуција во 1789, Сен-Симон веднаш ги поддржал идеалите за слобода, еднаквост, братство. Во првите години од револуцијата Сен-Симон се посветил на организирање на голема индустриска структура со цел да основа научна школа за напредокот. За остварување на овие цели му биле потребни ресурси, до кои доаѓал преку имотни шпекулации. Ова било можно само во првите револуционерни години, бидејќи растечката нестабилност и полтичката ситуација во Франција го спречиле да ги продолжи овие финансиски активности и да си го стави животот во опасност. Сен-Симон и Талиранд планирале да заработат за време на Јакобинската диктатура со план да ја купат катедралата Нотр Дам, да го отстранат нејзиниот метален кров кој и да го продадат како отпад. Сен-Симон бил уапсен под сомнение за вмешаност во контрареволуционерни активности. Бил ослободен во 1794 година со завршувањето на диктатурата на Јакобинците. По стекнувањето слобода, богатството на Сен-Симон нагло се зголемило поради депрецијација на валутата; но, набрзо потоа останал без ова богатство бидејќи било украдено од неговиот деловен партнер. Оттогаш Сен-Симон решава да се посвети на политички истражувања. По основањето на Политехничката школа во 1794, училиште за уметничко и научно образование поддржано од државата, Сен-Симон се вклучил во неговата работа.
Возрасно доба
На речиси 40-годишна возраст започнал повеќе експерименти и проучувања за да ги прошири и разјасни своите гледишта. Еден од овие ескперименти бил бракот со Софи Бар во 1801 година, во кој стапил за да може да има свој салон. По една година бракот бил завршен на обострана согласност. Резултатот од неговите експерименти била длабока сиромаштија и во беда го поминал остатокот од животот. Првото од неговите многу дела, главно научни и политички, било "Писмата на еден граѓанин на Женева", издадено во 1802 година. Во неговото прво дело, Сен Симон повикува на создавање на религија на науката со Исак Њутн како светец. Околу 1814 година го напишал есејот "За реконструкцијата на европската заедница" и го испратил до Виенскиот конгрес. Предложил создавање на европско крластво, со центар во Франција и Велика Британија.
Во 1817, во трактат наречен "Индустријата" започнал да ги пропагира своите социјалистички гледишта, го дополнително ги развил во "Организаторот" (1819), списание на кое соработувал со Жак Никола Огустен Тиери и Огист Конт. Една од клучните идеи на Сен-Симон била дека светот може да се поврзе преку канали.
Индустријата бил сензација, но му донел малку приврзаници. Неколку години подоцна Сен-Симон ќе се соочи со финансиска пропаст и ќе мора да работи за да преживее. По неколку обиди да си ги поврати изгубените пари од поранешниот партнер, финансиска поткрепа добил од Диар, поранешен вработен, па во 1807 година бил во можност да ја објави втората книга Вовед во научните работи од 19 век. Диар починал во 1810 година и Сен-Симон повторно паднал во сиромаштија, овој пат и со нарушено здравје. Во 1813 бил испратен во санаториум, но со финансиска поддршка од поширокото семејство добива можност да се опорави и да се стекне со извесно интелектиално признавање во Европа. Во февруари 1821 година ја издава За индустрискиот систем, а во 1823-1824 објавена е Катехизмот на индустријалците.
Смрт и влијание
На 9 март 1823 година, разочаран од отсуството на резултати од неговата работа (се надевал дека ќе го води општеството кон напредок), Сен-Симон пробал да се самоубие. Интересно е што и по шест испукани куршуми во пределот на главата останал жив, губејќи го единствено видот на едното око.
Конечно, многу доцна во кариерата успеал да се поврзе со неколку посветени ученици. Последниот и најважен израз на неговите идеи е Новото христијанство (1825), кое не успеал да го заврши.
Сен-Симон е погребан на гробиштата Пер Лашез во Париз, Франција.
Индустријализам
Во 1817 Сен-Симон објавил манифест наречен Декларација на принципите во неговото дело Индустријата. Декларацијата се однесувала за принципите на идеологијата наречена индустријализам која повикувала на создавање на индустриско општество водено од индустриската класа. Индустриската класа, позната и како работничка класа, ги вклучувала сите луѓе вклучени во продуктивна дејност што придонесувала во општеството, посебно научниците и индустријалистите, но вклучувајќи ги и инженерите, трговците, управителите, банкарите, мануелните работници и други.
Сен-Симон тврдел дека главната закана за потребите на индустриската класа била друга класа, што тој ја именувал како безработна класа, што вклучувала работоспособни лица кои претпочитале паразитски да егзистираат на трудот на другите, избегнувајќи каква било работа. Оваа паразитска склоност на безработните сметал дека потекнува од природната мрзливост на човекот. Верувал дека главната улога на државата во економијата е да обезбеди непречена продуктивност во економијата и да ја намали безработноста во општеството.
Во Декларацијата Сен-Симон силно го критикувал ширењето на интервенциите на државата во економијата надвор од овие две главни економски улоги, велејќи дека кога државата ги надминува овие улоги, прераснува во "тирански непријател на индустријата" и дека индустриската економија ќе опаѓа како резултат на прекумерната државна интервенција. Сен-Симон ја нагласувал потребата од признавање на заслугите на поединецот и потребата од хиерархија на заслуги во општеството и економијата, како создавање на хиерархиски организации засновани на заслугите на управители и научници кои би ги носеле државните одлуки. Неговите гледишта биле сметани за радикални за своето време. Се надоврзувал на идеи на Просветителството кои ги предизвикувале црковните доктрини и стариот режим со идеите за прогрес преку науката и индустријата.
Економските гледишта и идеи на Сен-Симон биле под силно влијание на Адам Смит, кој Сен-Симон длабоко го почитувал и за кого зборувал како за „бесмртниот Адам Смит“. Го споделувал гледиштето дека даноците треба да бидат што пониски за да постои пораведен индустриски систем. Сен-Симон го застапувал намалувањето на државната интервенција во економијата за да се спречи нарушувањето на продуктивната работа. Уште повеќе од Смит бил убеден дека државното управување со економијата е паразитско и непријателски насочено кон потребите за производство. Како и Адам Смит, моделот на идеалното општество на Сен-Симон ги еманирало научните методи на астрономијата. За ова тврдел: „Астрономите ги прифаќаат оние факти што се потврдени со набљудување; го избрале системот што најдобро ги поврзува и оттогаш, никогаш не ја довеле науката во заблуда“.
Карл Маркс го идентификувал Сен-Симон како претставник на социјал-утопистите, додека историчарот Алан Рајан смета дека повеќе некои следбеници на Сен-Симон, повеќе отколку тој самиот, се одговорни за развивање на социјал-утопизмот. Рајан исто така прави разлика помеѓу концепциите на Сен Симон и марксизмот, нагласувајќи дека Сен-Симон не заговара независно организирање на работничката класа како решение за општествените проблеми на капитализмот, ниту пак ја застапувал марксистичката дефиниција на работничката класа како исклучена од контрола над средствата за поризводство. За разлика од Маркс, Сен-Симон не го сметал односот меѓу класните релации и средствата за производство за двигател на општествената динамика, туку формата на нивното раководење. Дополнително, Сен-Симон не бил критички настроен кон капиталистите како ексклузивни сопственици, колаборатори, контролори и носители на одлуки. На нив гледал повеќе како на важен дел од „индустриската класа“ Ryan further suggests that by the 1950s it was clear that Saint-Simon had presaged the "modern" understanding of industrial society.
Религиозни гледишта
Пред објавувањето на Новото христијанство, Сен-Симон не се занимавал со теологија. Во ова дело започнува од вербата во Бог, додека предметот на овој трактат е сведување на христијанството на неговите основни елементи. Ова го прави преку ослободување од догмите и други додатоци  и грешки што според него се собрале околу католицизмот и протестантизмот. Како сеопфатна формула на новото христијанство ја наведува следната поука: „Целото општество треба да се стреми кон подобрување на моралното и физичкото постоење на најсиромашната класа; општеството треба да се организира на начин кој е најдобро прилагоден за постигнување на оваа цел.“ Ова е водечки принцип во религиозните идеи на Сен-Симон.
Влијание
За време на животот на Сен-Симон неговите идеи оствариле сосема мало влијание; по смртта оставил неколку верни следбеници кои продолжиле да ги шират доктрините на својот учител, кој го сметале за пророк. Најзначајниот меѓу нив е Огист Конт.
Значаен момент за промовирање на идеите на Сен-Симон се серијата предавања на Аман Базар во Париз, 1828 година. Во нив, Базар дава „делатен осврт на верата на Сен-Симон“. Ноговото Експозе на доктрината на Сен-Симон, објавено во два тома во периодот 1828-1830, дополнително го проширил кругот на следбеници.
Француската феминистка, социјалистка и писателка Флора Тристан (1830-1844) тврдела дека Мери Волстонкрафт, авторка на Одбрана на правата на жената, ги антиципирала идеите на Сен-Симон една генерација порано.
Библиографија
Сен-Симон ги презентирал своите гледишта во поевеќе дела:
Трајко Мишковски
Животопис
Во работничкото движење се вклучува во 1920 година, кога станува и член на синдикатот. Во 1921 година е избран за член на управата на синдикалната подружница на шивачите во Велес. Во 1922 година е примен во СКОЈ, а пролетта 1923 година станува член на КПЈ. Во 1924 година е избран за член на Месниот комитет на КПЈ за Велес. Во втората половина на 1926 година е испратен во СССР на студии на Комунистичкиот универзитет за националните малцинства на Запад во Москва, кој го завршува во 1930 година. Потоа, до 1934 година, врши партиски задачи во СССР. Меѓу другото, во 1933 година е испратен на партиска задача во Геок Тепе, Туркменистан. Таму на двапати едвај успеал да остане жив, извршувајќи партиски задачи.
Во јануари 1935 година, по директива на КПЈ, е испратен на работа во Македонија. Доаѓа во Скопје, но, бидејќи му се заканувала опасност да биде откриен, по двомесечна работа е принуден да замине за Белград, каде станува член на градскиот комитет на КПЈ. Поради провали, по една година помината во Југославија, принуден е да ја напушти земјата во јануари 1936 година. По избувнувањето на Шпанската граѓанска војна, добива дозвола од КПЈ да замине за Шпанија. Во Шпанија пристига со првите доброволци во почетокот на септември 1936 година.
Од Шпанија му пишува на Кочо Рацин:
„Ние Македонците антифашисти и борци во редовите на републиканската армија сме свесни дека овдека сето време се бориме и за ослободувањето на македонскиот народ и за своето национално право, како што си го извојуваа и се ослободија во Шпанија националните малцинства Каталонците и Баските.
Можам смело да кажам дека ние претставниците на македонскиот народ во Шпанија се бориме и ќе се бориме така како што се бореле борците на нашиот народ Гоце Делчев, Дамјан Груев, Сандански и др. за ослободување на македонскиот народ.“
Бил избран за комесар на Балканската чета во Баталјонот „Едгар Андре“, формиран во Албасете. Се бори на повеќе фронтови, вклучително и на Мадридскиот. Неколку месеци бил командант на баталјонот „Ѓуро Ѓаковиќ“ во составот на Интернационалните бригади и се стекнува со чин мајор. На 11 февруари 1939 година, заедно со последните интер-бригадисти, се повлекува од Шпанија. Прво е затворен во концентрационите логори за интер-бригадистите, а потоа е префрлен во затвор. Во затвор останува до крајот на 1943 година, или до 1944 година, кога успева да побегне. Се вклучува во француските сили на отпорот и е дел од нив до февруари 1945 година. По ослободувањето на Франција, му било понудено да замине во СССР, но тој решил да се врати во Југославија.
По враќањето во Македонија, во јануари 1946 година е именуван за судија на Врховниот федерален суд на Македонија, но веќе во јуни истата година е отповикан од редовната судиска должност. Определен бил да работи на формирање на синдикатите и во август 1946 година е избран за член на Пленумот на Земскиот одбор на Единствените синдикати на работниците и наместениците на Југославија за Македонија.
По донесувањето на Резолуцијата на Информбирото, Мишковски е уапсен на 1 февруари 1949 година, како член на Извршниот одбор на Главниот одбор на Синдикатот на Македонија и помошник министер за труд. По апсењето е испратен на Голи Оток. Затворен е до 14 февруари 1954 година. По четири години, на 4 јуни 1958 година повторно е затворен и останува во затвор до 13 ноември 1960 година.
По ослободувањето, живее во Белград, а потоа во Скопје. Принуден е да живее доста бедно, но по одреден период почнал да прима пензија на учесник во Шпанската граѓанска војна.
Јаша Хајфец
Јаша Хајфец (Jascha Heifetz, Иосиф Рувимович Хейфец;, , Литванија - , , САД) — литванско-американски виолинист, еден од најголемите виртуози на виолина на XX век.
Роден е во еврејско семејјство Вилнус, денешна Литванија, тогаш дел од Руската Империја. Постојат спорности околу годината на неговото раѓање. Неговиот татко бил исто така виолинист. Јаша почнал да свири виолина на својата тригодишна возраст, неговиот татко му бил негов прв учител. На петгодишна возраст почнал да зема часови од Иљја Малкин, поранешен ученик на Леополд Ауер. Јаша бил чудо од дете, својот прв јавен настап го имал на седумгодиша возраст во Ковно, денешен Каунас во Литванија.
Соработувал со пијанистот Артур Рубинштајн и со виолончелистот Г. Пајтогорски.
На 12-годишна возраст, по концертот во Лондон, Фриц Хеслер, во тоа време водечки вилоинист во светот, кога го слушнал Хајфецовиот звук без трошка завидливост на собраните музичари им рекол: „Господа, мислам дека е време да ги оставиме виолините, ова е неповторливо“.
На 16-годишна возраст ја напуштил Литванија и се преселил во САД.
IC 448
IC 448 — галаксија во соѕвездието Стрела, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 448 се споменува и како IC 5018, ESO 340-20, MCG -6-44-30, IRAS 20188-3828.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 448 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 448 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 22 м 10,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -38° 18' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на IC 448 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64546.
Селска Црква (Боротино)
Селска Црква — археолошко наоѓалиште во прилепското село Боротино. Претставува осамен наод од римско време. Се наоѓа во припратата на селската црква „Св. Марена“, каде се чува мермерна статуа без глава и дел од градите.
ЕПОИ „Алфа“
Во јуни 2011 година се одржале протести поради убиство на 23-годишно момче наводно од припадник на единицата. Демонстрантите извикувале „Алфи-убијци“ и барале расфромирање на единицата. Во случајот „Тортура“ на Специјалното јавно обвинителство меѓу осомничените се петмина припадници на единицата и Ивица Антевски, поранешен командир на истата, за апсењето на Љубе Бошкоски по парламентарните избори во 2011 година. Бошкоски го оценил неговото апсење и однесувањето на припадниците како „политички реваншизам“ Tековен командант на единицата е Примислав Димовски, кој се враќа на функцијата во 2016 година откако Антевски е симнат од истата поради истрагата на СЈО.
Настани во март
1 март
2 март
3 март
4 март
6 март
7 март
8 март
9 март
10 март
11 март
12 март
13 март
14 март
15 март
16 март
17 март
18 март
19 март
20 март
22 март
23 март
24 март
25 март
26 март
27 март
28 март
29 март
30 март
31 март
Чудото на крстот на мостот С. Лоренцо
Историја
Сликата била нарачана за Големата сала на Скуола Гранде ди Сан Џовани Евангелиста, седиштето на истоименото братство во Венеција. Комисијата вклучувала вкупно девет големи платна, од истакнати уметници од тоа време како Белини, Перуџино, Виторе Карпачо, Џовани Мансуети, Лазаро Бастиани и Бенедето Рускони.
Темата на сликите требало да бидат чудата на фрагмент од Вистинскиот крст. Предметот бил дониран на братството од Филип де Мезиер (или Филипо Масер), канцелар на Кралството Кипар и Ерусалим во 1369 година, и набрзо станал предмет на почит во градот.
Опис
Делото прикажува чудо што се случило за време на една од годишните поворки на Чесен крст на Скуола. Остатокот паднало во вода: последователно ги избегнало сите обиди на луѓето да го фатат, настрана од оној на Андреа Вендрамин, Гран Гвардијано („Големиот чувар“) на училиштето.
Сликата покажува прецизен приказ на каналот и мостот во близина на кој се случило пријавеното чудо, како и на голем број луѓе кои помагаат во тоа. Меѓу препознатливите ликови е Катерина Корнаро, кралица на Кипар. Некои претпоставуваат дека таа е меѓу клечените жени лево; сепак, Кетрин Корнаро е првата жена лево (стои, со девојка лево). Таа се моли. Групата господа е можеби онаа на семејството на Белини, вклучувајќи го и неговиот автопортрет и оној на неговиот брат Џовани.
Во центарот е мостот Сан Лоренцо („Мостот Свети Лоренс“), полн со луѓе кои гледаат во настанот. Фондаментите (патиштата што ги опкружуваат венецијанските канали) се исто така преполни, а некои луѓе доаѓаат на гондоли. Некои луѓе нурнале, а една жена од десната страна го турка својот мавритански роб да го стори истото: сепак, Андреа Вендрамин веќе ја грабнала реликвијата и ја носи на брегот.
Зградите се обоени со прецизни бои, иако без геометриска перспектива. Некои од нив се со типични превртени конусни оџаци од средновековна Венеција.
Историја
Историја — поим што означува сознанија за минатото. Кога се користи како име за поле на студии, „историја“ се однесува на изучување и објаснување на минатото на човечките општества. Поимот „историја“ потекнува од грчкиот збор "ιστορία" или historia, што значи расказ, иследување, испитување односно познавање на она што е испитано и ја дели истата етимологија со англискиот збор story (приказна). Во поширока смисла на зборот, историја е се што се случило, како во човечкиот живот, така и во природниот свет.
Историски извори
Историчарите добиваат податоци за минатото од различни извори, како што се пишаните или печатените, монети и други артефакти, градби и споменици, како и преданија. Се што се случило пред забележаната историја се означува како праисторија.
Како историски извори може да послужат визуелните извори (извори кои можат да бидат во облик на илустрации, цртежи, слики, мапи, постери, фотографии, археолошки ископини и др.), писмените извори (кои се во облик на написи, тестаменти, книги, пописни материјали, дневници, мемоари и др.), усната историја (во вид на раскажување или сеќавања на постари лива), и аудиовизуелните извори. Предметите и пишаните сведоштва за животот и дејноста на луѓето во минатото се викаат историски извори.Изворите се делат на материјални и пишани.Исто така се користат и усните кажувања за минатото.Материјалните извори се разновидни.Во нив спаѓаат стари  орудија, садови, облека, накит,уметнички дела и други. Материјалните остатоци се многу драгоцени.Затоа се чуваат во музеите,а некои,како остатоци од градбите,се наоѓаат на местото каде што се откриени.
Во пишаните историски извори спаѓаат извештаи,патописи,писма,записи,весници,книги...Тие се чуваат на разни места:во библиотеки,музеи,архиви и на други места.Пишаните извори се многу сигурни и даваат значајни податоци за минатото.
Во усните кажувања спаѓаат разни кажувања за историски настани кои се пренесуваат усно од генерација на генерација.На пример,тука спаѓаат легендите,митовите и песните.Во нив има доста неточности,измислени настани и личности,па историчарите ги користат многу внимателно.
Историја (од појава на писмото)
Средниот век се дели на:
Средниот век може да се подели и според уметничките правци; во општествените односи преовладува феудализмот На полето на уметноста Новиот век се дели на:
Историја на области или народи
Историја се може да се проучува според областити или народи:
Благовештенска кула (Москва)
Благовештенската кула (руски:Благовещенская башня) е кула која се наоѓа во Кремљ, на Црвениот плоштад во Москва, Русија. Кулата поточно се наоѓа помеѓу Водоснабдителната кула и Тајната кула, по должината на реката Москва. Нејзиното име произлегува од христијанската икона "Благовештение".
Најверојатно кулата била изградена во периодот од 1487-1488 година.
Плазма торта
Плазма торта е еден вид на торта, која била именувана по плазма кексот од 1967 година што го произведува Концернот Бамби од Пожаревац.
Историја
Плазма торта се подготвува повеќе од 30 години. Подготовката  на оваа торта е неизводлива без плазма бисквити, кој е постојана состојка. Торта е лесно да се подготви, брзо да се готви, и не се пече. Може да се обликува по избор и е прилагодена за детски родендени. Таае многу флексибилна во однос на состојки, па ако сакате, може да додадете сецкано чоколадо, крем банана, желе бонбони, локум, банани, цреши... Освен за торта од плазма се прават и бомбици со разни вкусови и бои.