cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Серафим Тодоров
Аматерска кариера
Тодоров ја претставувал Бугарија на Олимписките игри во 1988, 1992 и 1996 година. Во 1992 година загубил во четврт-финалето од севернокорејецот Ли Гванг-Сик.
На Летните олимписки игри 1996 година, Тодоров се квалификувал во полуфиналето каде што се сретнал со тогаш 19-годишниот Американец, Флојд Мејведер, Џуниор Тодоров, победил со 10-9 разлика, иако многу набљудувачи сметале дека Мејведер победил во борбата. Судијата првично ја кренал раката на Мејведер на крајот од борбата. Тодоров продолжил во финалето каде загубил од Сомлак Камсинг од Тајланд и се задоволил со сребрениот медал. Мнозинството луѓе верувале дека Емил Јетчев, бугарскиот претседател на меѓународната комисија за судии и судии, ја оркестрирал победата на Тодоров. Јетчев бил принуден да се повлече по тепачката поради наводите и вмешаноста на валкана игра. Тодоров не ја негирал можноста, но вели дека Јечев го оркестрирал и неговиот нефер пораз од Камсинг во финалето.
Олимписки резултати
1992 година (во бантам категорија)
1996 година (во перо тежина)
Подоцнежниот живот
Од 2015 година во продукција е Серафим, долгометражен документарен филм за животот на Тодоров. Филмот, во режија на Роберт Колодни, требало да излезе во 2022 година. Нефикциското дело ги опфаќа неговите рани години, контроверзноста на Олимпијадата и каков станал неговиот живот од тогаш.
Клепа (планински врв)
Клепа — планински врв и воедно највисок врв на истоимената планина Клепа, во средишниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1150 метри. Се наоѓа токму на средишниот дел на главното планинско било и срт на протегање на планината Клепа, издигнувајќи се и доминирајќи со својата глетка во Повардарието. На самиот врв има голема карпа која го прави препознатлив од далеку изгледајќи на заб кој стрчи над самата планина. До врвот може да се пристапи од селата Подлес, Крајници или Скачинци, каде во минатото постоел и планинарски дом. Обележана патека за искачување на врвот Клепа во должина од 6 километри, постои од браната на вештачкото Подлешко Езеро. Врвот има стратешка поставеност со глетка кон целото средно Повардарие, со Стоби и Криволак како и сообраќајните врски по долините на Вардар и Црна, поради што тој имал воена важност уште од минатото, а под самата карпа на врвот Клепа постојат и напуштени воени бункери. За врвот Клепа, македонскиот револуционер Ѓорче Петров во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија запишал дека во источниот крај на висорамнината над с. Чичево и над 2 часа југозападно од Градско од сите други гребени и ридови се издигнува врвот Клепа, по којшто и целата таа област меѓу Бабуна и Река (Раечка Река) се нарекува Клепа.
Шахот во 2008 година
2008 во шахот содржи некои значајни настани.
Дама (шах)
Дамата или кралицата (♕, ♛) е најмоќната фигура во шахот. Секој играч ја започнува играта со една кралица, сместена до кралот. Почетниците често случајно ги разменуваат места за кралот и кралицата, па полесно е да се запамети правилото дека „кралицата оди по нејзината боја“. Тие започнуваат од областа на сопствената боја - белата кралица започнува од белото поле, а црната кралица од црното поле. Во алгебарска нотација, белата кралица започнува од полето д1, а црната од д8.
Кога шахот служел како воена игра за планирање на битки, кралицата ги претставувала најискусните и најспособните сили на кралот, а не негова сопруга. Во многу случаи, таа била негов личен чувар. Кралицата може да се помести во права линија вертикално, хоризонтално или дијагонално, за колку било слободни полиња. Неговата подвижност може да се опише како комбинација на подвижноста на топовите и ловците. Како и повеќето други фигури, кралицата јаде други фигури ставајќи се на полето претходно зафатено од изедената фигура.
Обично се смета дека кралицата е малку помоќна од топот и ловецот, а малку послаба од два топа. Бидејќи кралицата е највредната фигура, скоро секогаш е лош потег да се смени кралицата за која било фигура освен непријателската кралица, освен ако ова не доведе до позиција каде што може да се матира непријателот крал ( демин гамбит ).
Кралицата е најмоќна кога таблата е отворена, кога непријателскиот крал не е добро заштитен, или кога има небранети фигури на непријателската страна.
Почетниците често ја ставаат кралицата во акција што е можно поскоро, со надеж дека таа ќе се најде на страната на непријателот, ќе земе повеќе фигури од него, а можеби дури и ќе го матира. Иако е ефикасна против почетниците, оваа стратегија е лоша против искусните играчи. Ако другите фигури не се отворени, нападот на кралицата може лесно да се одврати. Освен тоа, бидејќи кралицата е премногу важна за размена на која било фигура, бранителот често може да добие предност напаѓајќи ја изложената кралица и принудувајќи ја да се повлече.
Довишта (општина)
Довишта (Δήμος Εμμανουήλ Παπά, Димос Емануил Папа) — општина во Серскиот округ на Егејска Македонија, денес во Грција. Опфаќа 17 села во областа Дарначко во западниот дел на Серското Поле, по западните падини на планината Сминица. Административен центар е селото Тополјани.
Општината го носи името на селото Довишта, чие денешно име е „Емануил Папас“. Името на селото е сменето во чест на истомениот револуционер (1772-1822) од Грчката војна за независност.
Населени места
Општината Довишта е создадена на 1 јануари 2011 г. по законот „Каликратис“ со спојување на две стари општини: Довишта (Емануил Папас) и Струма.
Општинска единица Довишта
Општинската единица Довишта (Емануил Папас) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Струма
Општинската единица Струма ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Иван Калчев
Иван Калчев е професор по Современи филозофски теории на софискиот универзитет "Св. Климент Охридски". Предава филозофска антропологија, вовед во танатологија и класична и француска современа филозофија. Предавал и марксизам.
Претседател е на Бугарско-македонското друштво за пријателство и соработка. Се занимавал со новинарство и издавачка дејност. Има објавено десетина филозофски трудови.
Математичка оптимизација
Во математиката, компјутерските науки и истражувачките активности, математичката оптимизација, (алтернативно позната и како математичко програмирање или едноставно оптимизација) е избор на најдобриот елемент (во однос на некои критериуми) од множество на достапни опции.
Оптимизациски проблем
Еден оптимизациски проблем може да се претстави на следниов начин:
Типично, А е некое подмножество на Евклидов простор Rn, често претставен со множество на ограничувања, што елементите на А мора да ги задоволуваат. Доменот на f е наречен простор за пребарување или множество од избори, додека елементите на А се наречени „кандидати за решенија“ или допустливи решенија.
Функцијата f се именува на повеќе начини, функција на целта, функција на загуба, функција на трошоци (минимизација), алатка функција, функција на добивка (максимизација) или во некои полиња, енергетска функција, функција на енергијата. Допустливото решение што ја минимизира (или максимизира, ако тоа е целта) функцијата на целта е нареченo оптимaлно решение.
Голем број на алгоритми предложени за решавање на неконвексни проблеми вклучувајќи ги најголемиот број на комерцијално достапни решeнија не можат да направат разлика помеѓу локалното оптимално решение, па ќе го третираат претходното како вистинско решение за првобитниот проблем. Глобалното оптимизирање е гранка на применетата математика и бројчената анализа која се занимава со развојот на детерминистичките алгоритми коишто се способни да гарантираат конвергенција во одредено време на вистинското решение на неиспакнатиот проблем.
Оптимизациските проблеми често се изрази со специјална нотација
Вредноста на минимумот и максимумот на функцијата: Да ја земеме предвид следнава формула:
Ова ја означува минималната вредност на функцијата на целта x^2 + 1, кога се избира x од множество на реални броеви. Минималната вредност во овој случај е 1, ако x=0.
Слично, формулата :
ја бара максимална вредност на функцијата на целта 2x, каде што x може да биде кој било реален број. Во овој случај нема таква максимална вредност затоа што функцијата на целта е неограничена, така што одговорот е „бесконечност“ или „недефиниранa вредност“.
Оптимални влезни (input) аргументи:
Односно еквивалентно на:
, така што :
Ова ја претставува вредноста (или вредностите) на аргументот x во интервалот што ја минимизира (или ги минимизира) функцијата на целта x^2+1 (вистинската најмала вредност на функцијата не е она што проблемот го бара). Во овој случај одговорот е x= -1, поради тоа што x= 0 е невозможно односно не припаѓа на даденото множество. Слично,
или еквивалентно
; така што
го претставува подредениот пар (или паровите) (x,y), кој ја максимизира (или ги максимизира) вредноста на функцијата на целта xcos(y), со зададените ограничувања х да лежи во интервалот [-5,5], (повторно вистинската максимална вредност на функцијата во формулава не е важна). Во овој случај, решенијата се подредените парови (5, 2k\Pi) и каде што k прима вредност на цел број.
Историја
Ферма и Лагранж пронашле формула заснована на пресметки за идентификација на оптимумот, додека Њутн и Гаус предложиле итеративни методи за придвижување кон оптимумот.
Мултимодална оптимизација
Проблемите на оптимизација често се мултимодални и тоа е затоа што тие поседуваат повеќе добри решенија. Тие сите би можеле да бидат глобално добри (ја имаат истата вредност на функцијата на трошоци) или може да има мешавина на глобално добри и локално добри решенија. Добивањето на сите (или барем некои) повеќекратни решенија е целта на мултимодалниот оптимизатор.
Класичните оптимизациски техники поради нивниот итеративен пристап не функционираат на задоволителен начин кога тие се користат за да се добијат повеќекратни решенија, бидејќи тој не гарантира дека ќе се добијат различни решенија дури и со различни појдовни точки во повеќе тестирања на алгоритмот.
Еволутивните алгоритми, сепак, се многу популарен пристап за добивање на повеќекратни решенија во мултимодална задача на оптимизација.
Физибилити проблем
Многу оптимизациски алгоритми треба да започнат од допустлива точка. Еден начин да се добие таква точка е да се олабават физибилити условите преку користење на слаба променлива, така што која било појдовна точка да е допустлива. Потоа се намалува слабата променлива додека вредноста стане нула или негативна.
Постоење
Теоремата на екстремна вредност на Карл Вајерштрас наведува дека непрекината реално-вредносна функција на компактно множество ја достигнува својата максимална и минимална вредност.
Потребни услови за оптималност
Една од теоремите на Ферма наведува дека најголемата вредност на проблеми без ограничување се наоѓа во стационарните точки, каде што првиот извод или градиент на функцијата на целта е нула. Поопшто, тие може да се најдат во критични точки, каде што првиот извод или градиент на функцијата на целта е нула или е недефиниран, или на границата на поставениот домен. Равенката (или множеството на равенки) која наведува дека првиот извод е еднаков на нула во внатрешен оптимум се нарекува „состојба од прв ред“ или збир на услови од прв ред.
Оптимум на проблемите ограничени со равенства може да се најде преку Лагранжовиот метод на мултупликатор. Оптимум на проблемите ограничени со равенства или неравенства може да се најде со помош на Каруш-Кун-Такер условите.
Доволни услови за оптималност
Додека тестот на првиот извод идентификува точки кои би можеле да се екстремни, овој тест не прави разлика помеѓу точка што е минимум од точка што е максимум или точка која не претставува ниту минимум ниту максимум. Кога функцијата на целта е двапати диференцијабилна, овие случаи можат да се разликуваат преку проверка на вториот извод или матрицата на вториот извод (наречена Хесеова матрица) кај проблеми без ограничувања, или матрицата на вториот извод на функција на целта и ограничувањата наречена ограничена Хесеова матрица кај проблеми со ограничување. Условите кои ги разликуваат максимумот или минимумот од другите стационарни точки се нарекуваат „услови од втор ред“. Ако решението кое е кандидат ги исполнува условите од прв ред, тогаш исполнувањето на условите од втор ред е доволно да се утврди барем локалната оптималност.
Чувствителност и континуитет на оптимумот
Писмо - Теоремата опишува како вредноста на оптимално решение се менува кога основниот параметар ќе се промени. Процесот на пресметување на оваа промена се нарекува компаративна статика.
Пресметување на оптимизација
За проблеми без ограничување со двократно диференцијабилни функции, може да се најдат некои критични точки со наоѓање на точките каде градиентот на функцијата на целта е нула (т.е. стационарните точки). Поопшто со нула субградиент се потврдува дека е најден локалниот минимум за минимизирање на проблемите за конвексни функции и други локални функции на Липшиц.
Понатаму, критичните точки може да се класифицираат со користење на дефинитноста на Хесеовата матрица. Ако Хесеовата матрица е позитивно определена во критичната точка, тогаш точката е локален минимум; ако Хесеовата матрица е негативно определена, тогаш точката е локален максимум; Конечно ако е неопределена, тогаш точката е некој вид на седло (на средна) точка. Проблемите со ограничување често може да се претворат во проблеми без ограничување со помош множителите на Лагранж. Лагранж релаксацијата може да обезбеди приближни решенија за тешки проблеми со ограничување.
Кога функцијата на целта е конвексна, тогаш секој локален минимум, исто така, ќе биде и глобален минимум. Постојат ефикасни бројчени техники за минимизирање на испакнатите функции, како што се методите со внатрешна точка.
Tехники за пресметување на оптимизација
За решавање на проблеми, истражувачите можат да ги користат алгоритмите кои завршуваат во конечен број на чекори, или итеративни методи кои се конвергираат кон решението (за некоја одредена класа на проблеми), или евристички кои можат да овозможат приближни решенија за одредени проблеми иако нивните итеративни не мора да се совпаѓаат.
Илегализам
Илегализмот е анархистичка филозофија која се развивала првенствено во Франција, Италија, Белгија и Швајцарија во почетокот на 20 век како резултат на индивидуалистичкиот анархизам. Илегалците имале отворен или таен криминален начин на живот и го користеле егоизмот на Макс Штирнер како изговор за илегализмот. Сепак, не сите илегалци го поддржувале Макс Штирнер и неговата филозофија. Жил Боно и бандата „Боно“ се опишани како илегалци. Илегализмот не е вид на кривично дело, иако е поврзан со кражба.
Илегализмот бил наследен од струи, како што е пост-левичарствота. Во Шпанија и Латинска Америка се појавила кампања наречена „Јоманго“, која се залага за кражба.
80. источен меридијан
80. источен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Азија, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
80. источен меридијан образува голема кружница со 100. западен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се јужно кон Јужниот Пол, 80. источен меридијан поминува низ:
! scope="col" width="115" | Координати ! scope="col" width="190" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Карско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Карско Море ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇰🇿 ! scope="row" | ! scope="row" | 🇰🇿 ! scope="row" | 🇰🇬 ! scope="row" | ! scope="row" | Аксај Чин ! scope="row" | ! scope="row" | Аксај Чин ! scope="row" | 🇮🇳 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇱🇰 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" | 🇱🇰 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Индиски Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
C++
C++ — виш програмски јазик кој првобитно е развиен во Bell Labs (Лабораторатоија на компанијата за телекомуникации Bell), од strana na Bjarne Stroustrup во 1979 како надополнување на програмскиот јазик C. С++ има широка употреба во софтверската индустрија, и останува еден од најпопуларните програмски јазици што некогаш биле создадени. Некои од неговите апликациони домени вклучуваат системски софтвери, апликациони софтвети, уреди, embedded software, опслужувач со високи перформанси и клиентски апликации, и софтвер за забава како што се видеоигрите. Јазикот е првобитно развиен како подобрување на програмскиот јазик C со додавање на класи, потоа виртуелни функции преоптоварување на оператори,повеќекратно населување, шаблони и исклучоци меѓу други одлики. После неколку години развивање C++ е ратификуван во 1998 како стандарден ISO/IEC 14882.
Историја
Stroustrup започнал со работа на ‘C with Classes’ во 1979. После искуството од својот докторски труд доаѓа до идеја да направи нов програмски јазик. Тој заклучил дека Simula имал одлики соодветни за големи софтверски развивања,но овој програмски јазик бил премногу бавен за практична употреба, додека BCPL бил доволно брз но премногу на low-level да биди соодветен за големи софтверски развивања. Stroustrup започнал со подобрување на програмскиот јазик C со одлики на Simula. C бил одбран поради неговата брзина, преносливост и широка употреба. Покрај C и Simula други јазици кои го инспирирларе се: ALGOL 68, Ada, CLU и ML. Првото јавнопубликување било во октомври 1985г. Во 1983, името на јазикот е променето од C with classes во C++. Новите одлики биле додадени вклучувајќи и виртуелни функции, име на функциите и преоптоварување на операторите, слободна софтверска меморија контролирана од корисникот, проверка на типот И во стил на BCLP коментари во една линија со две коси црти (//). Со развивањето на C++ јазикот дошло и до развивање на стандардната библиотека. Првиот додаток на C++ стандардната библиотека била stream I/O library која овозможила заменување на традиционалните C функции printf и scanf. Подоцна меѓу најзначајните додатоци на стандардната библиотека, била Standard Template Library. C++ и понатаму се употребува и сѐ уште е еден од најчесто употребуваните програмски јазици за развивање на професионални апликации. Јазикот го користат програмери од целиот свет.
Стандардизирање на јазикот
Во 1998г. C++ е стандардизиран и е објавен меѓународниот стандард ISO/IEC 14882:1998 (неформално познат како C++98). Неколку години после официјалното издавање комитетот за стандардизација прави извештај на грешки, и ја објаува корегирана верзија на стандардизираниот C++, IISO/IEC 14882:2003, во 2003. Во 2005, објавен е технички извештај наречен “Library Technical Report 1”(Често накратко познат како TR1). Иако не дел од официјалниот стандард наведува бројни надоградби на стандардната библиотека, кои се очекувало да бидат вклучени во следната верзија на C++. Поддршка за TR1 се развива во речиси сите C++ компајлери кои моентално се употребуваат.
Потекло на поимот
Според Stroustrup името индицира на еволутивната природа на промените од C. За време на периодот на развиток на C++ јазикот бил познат како “Новиот C” потоа како ”C со класи”. Крајното име e создадено од Rick Mascitti и првпат било употребано во декември, 1983г. Opераторот “++” покажува на подобрувањето на компјутерската програма.
Филозофија на C++
За дизајнот и Еволуцијата на C++, Bjarne Stroustrup објаснува некои правила кои ги гористел при создавањето на C++.
Стандардна библиотека
ANSI/ISO C++ стандардот од 1998г. Се состоел од два дела: core language и C++ Standard Library; подоцна е вклучен поголемиот дел од Standard Template Library (STL) и малку изменета верзија на C++ стандардната библиотека.Постојат многу C++ библиотеки кои не се дел од стандардот, користатејќи спецификации на врски библиотеките дури и можат да бидатнапишани во јазици како C, Fortran, Pascal или Basic. Кои од овие се поддржуваат зависи од компајлерот. Стандардната библиотека на C++ ја вклучува стандардната библиотека на C со некои мали модификации за да се прлагоди со C++ јазикот. Друг голем дел од C++ библиотеката е заснована на STL. Ова овозможука корисни алатки како containers (на пример вектори и листи), итератори да обезбедат пристап до елементите од овие контејнери и алгоритми да извршуваат операции како пребарување и подредување. Исто така е возможно со користење на шаблони да се напишат генерички алгоритми кои работат со било кои контејнери или секвенции дефинирани од итератори. Во C до одликите на библиотеките се пристапува со користење на #include директивата за да вклучи standard header.
Одлики на јазикот
C++ го наследува најголемиот дел од синтаксата на C и C претпроцесороот. Следниот пример е верзијата на Stroustrup за програмата Hello world која ја користи стрим погонот на стандардната библиотека да ја напише пораката на стандардниот излез.
Примери: Или
Оператори и преоптоварување на операторите
C++ овозможува повеќе од 30 оператори, покриеност на основната аритметика, манипулација со битови, споредби, логички операции и повеќе. Речиси сите оператори можат да бидат преоптоварени за типови што се дефинирани од корисникот, со неколку исклучоци како пристап за членови (. и .*). Големиот сет на оператори кои можат да се преоптоварат е клучно за користење на C++ kako a domain specific language.Операторите кои можат да се преоптоварат се исто така важен дел од многу напредни C++ програмски техники како паметни покажувачи.
Шаблони
Шаблоните се различи од макроата. И шаблоните и макроата овозможуваат кондиционални компилации. Шаблоните се свесни за значењето и типот на системот на јазикот којшто ги придружува како и за сите дефиниции за времето компајлирање. И може да извршуваат операции на високо ниво вклучувајќи го programmatic flow control засновано на проценка од строго проверени параметри. Макроата се способни за кондиционална контрола врз компилацијата засновано на претходно одредени критериуми но не можат да инстанцира нови типови,или да извршат проценка на типовите и во ефект се ограничени на претходна компилација, замена на текст и вклучување/исклучување на текст. Со други зборови со макроата може да се контролира протокот на компилации, на основа на претходно дефинирани симболи, но не може, за разлика од шаблоните, независно да инстанцира нови симболи.Шаблоните се алатки за статично полиморфно и генеричко програмирање.
Како резиме, шаблоните се compile-time параметризирани функции или класи напишани без знаење на специфичните аргументи користени за да се инстанцира. После инстанцирањето крајниот код е еднаков со кодот напишан специјално за изминатите аргументи. На овој начин, шаблоните овозможуваат начин за
Објекти
C++ воведува објектно-ориентирано каракетеристики во C. тоа нуди класи, што ги обезбедуваат четирите одлики обично присутни во објектно-ориентираните јазици (и некои не-објектно-ориентирано јазици): апстракција, encapsulation, наследување и полиморфизам. Објектитe се instances од класи создадени во runtime. Класата може да се замисли како шаблон од која што може да се генерираат ризлични поединечни објекти додека работи програмата.
Енкапсулација
Енкапсулација е криење на информации со цел да се осигура дека структурите на податоци и операторите ќе бидат користени како што било замислено и да се направи корисничкиот модел поочигледен за развивачот.
Стратосфера
Стратосфера — слој од атмосферата кој се простира над тропосферата до височина од 80 km. Воздухот во овој дел од атмосферата е доста разреден и сув. Затоа во неа небото е без облаци. Во оваа сфера, на височина меѓу 20 и 40 km постои голема концентрација на озон. Овој слој на стратосферата се нарекува озоносфера (или озонска обвивка). Озонот ги впива ултравиолетовите сончеви зраци, со што ја определува температурната структура на стратосферата, а со тоа и ги заштитува живите организми на Земјата од нивното штетно дејство. Меѓутоа, озоносферата во последно време, поради емисија на разни штетни супстанции, е загрозена. Првенствено, загрозувачи на озоносферата се фреоните (познати како CFCs, смеса на гасови составена од хлор, флуор и јаглерод), како и други халогени деривати на јаглеводородите (кои наместо флуор и хлор, содржат друг халоген елемент: бром, јод итн. Температурата на воздухот во долните делови од стратосферата, односно од горната граница на тропосферата, па сè до озонскиот слој не се менува и останува околу -55oC. Но, во озоносферата температурата се покачува и достигнува до над 80oC. Над озоносферата температурата започнува да опаѓа и во најгорните делови на стратосферата таа изнесува и до -80oC.
Меѓународен олимписки комитет
Меѓународен олимписки комитет (МОК) (Comité international olympique, International Olympic Committee) — организација со седиште во Лозана, Швајцарија основана од Пјер де Кубертен во 1894 г., со цел преку Олимписките игри да се промовира меѓународниот спорт и мирот во светот. Денес МОК има 205 членки - национални олимписки комитети кои ги претставуваат своите земји во Движењето.
МОК ги организира модерните Олимписките игри во лето и во зима, на секои четири години. Првите Летни олимписки игри се одржале во Атина во 1896 г., а првите Зимски олимписки игри се одржале во Шамони во 1924 г. Од 1992 г., летните и зимските игри се одржуваат наизменично на 2 години.
Историја на Евреите
Еврејската историја ја вклучува историјата на еврејскиот народ, вера и култура. Еврејската историја покрива период од речиси шест илјади години од времето кога била основана оваа религија.
Древни Израилци
Првите два периоди од историјата на Евреите, главно започнува со народот кој се населил во областа помеѓу реките Нил од источната страна и Тигар и Еуфрат од друга страна. Оваа териоторија била опкружена со древни места на египетската и вавилонската култура до пустините на Арабија, Анадолија односно Мала Азија, Хананските области (подоцна познати и како Израел, а потоа, во различни времиња, како Коел-Сирија, Јудеја, Палестина, Левант, Светата земја, и, на крај како што е и денеска, Израел), односно место каде што во текот на историјата опстојувале едни од најголемите цивилизации на светот. Низ ова земја поминувале едни од најважните трговски патишта. Ова е еден од факторите кои покажуваат колку секоја цивилизација го посакувала овој регион.
Традиционално се смета дека евреите низ целиот свет своето потекло го имаат од древните Израилци, кои се населиле во земјата Израел. Израилците сметаат дека се директни потомци на библиските пророци Авраам, Исак, Јаков и Ебер. Евреите исто така сметаат дека Израилците се потомци на дванаесетте синови на Јаков (од кои едниот бил наречен Јуда), кои се населиле во Египет. Додека бил во Египет, нивните потомци биле поробени од страна на египетскиот фараон, познат како Рамзес II. Според еврејската традиција, Израилците емигрирале од Египет кон Ханан (Излез), и истите биле предводени од страна на пророкот Мојсеј. Овој настан го одбележува формирањето на Израилците како нација, сепак поделени на дванаесет племиња именувани по дванаесетте синови на пророкот Јаков.
Исто така, спред еврејската традиција и Библијата (Битие Летописи II) кажува дека Израилците талкале во пустината четириесет години по кое тие го покориле Ханан под команда на Исус Навин. Сите дванаесет племиња биле предводени од страна на владетели кои се познати како Судии на Израел или Библиски судии. Подоцна, од страна на еден израелец под името Саул било формирано првото Израелско-јудејско кралство, кое под раководство на кралот Давид и неговиот син, Соломон го доживеало најголемиот расцут. Царот Давид го освоил Ерусалим и го направил своја престолнина. Синот на Давид, Соломон го изградил познатиот Храм на Соломон. По смртта на Соломон, нацијата се поделила на две царства, Израелско царство составено од десет племиња (на север), и Јудејско царство, кој се состоело од племињата Јуда и Венјамин (на југ). Израел бил освоен од страна на асирскиот владетел Салманасар V, во 8 век п.н.е..
Вавилонско ропство
Царството во текот на 6 век п.н.е. било освоено од страна на вавилонската армија. Јудејскиот народ бил прогонет од Вавилонија, но подоцна барем дел од нив повторно се вратиле во својата татковина, предводени од пророците Езра Немија, односно по освојувањето на Вавилонија од страна на Персија. зороастризмот била прогласена за државна религија во Персија. Денеска, причината за развојот на јудаизот поради големото влијание на зороастризмот е предмет на дебата помеѓу некои научници.
Пост-заточен период
Изградба на Вториот ерусалимски храм бил завршен, со одобрение на персиските власти, во времето на последните три еврејски пророци Агеј, Захарија и Малахија. По смртта на последните еврејски пророци, еврејскиот народ бил раководен од страна на пет последователни генерации, а овој период од историјата на евреите се нарекува Зугот. Како резултат на тоа биле формирни политички движења на Фарисеите и Садукеите. По падот на Персија, областа влегла во периодот на еленистичката ера.
Хеленски јудаизам
Јудаизмот паднал под влијание на хеленистичката култура во текот на 3 век п.н.е. Ова посебно се однесува на еврејската дијаспора во Александрија. Најголем теолог од оваа епоха е Филон Александриски.
Хасмонејско Царство
Персијците доживеале пораз од страна на Александар Македонски. По неговата смрт, како и поделбата на Александровата империја помеѓу неговите генерали, била формирана Селеуцидската империја. Влошените односи помеѓу хеленските евреи и верските евреи довеле кралот Антиох IV Епифан да забрани одредени еврејски учења у верски ритуали. Ова довело до избувнување на бунт кој на крајот довел до формирање на независно еврејско царство, познато како Хасмонејско Царство, кое постоело од 165 п.н.е. до 63 п.н.е.. Царството на крајот се распадна помеѓу потомците и истомислениците на Салома Александра, Иркан II и Аристовулос II. Во следните години престојувало заземањето на овие територии од страна на Рим.
Римско управување
Во почетокот, јудејските територии не паднале целосно под власта на Рим. По заземањето на овие територии, местто било претворено во римска провинција. Во 66 година, евреите организирале бунт против римските владетели од Јудеја. Востанието било задушено од страна на Веспазијан и Тит. Во Опсадата на Ерусалим во 70 година, Римјаните го уништиле поголемиот дел од Ерусалимскиот храм и, според некои кажувања, ограбиле многу важни артефакти од еврејската историја, како на пример менората. Евреите во римската провинција продолжиле да живеат во значителен број, сè до 2 век, кога Јулиј Север во втората јудејо-римска војна го задушил востанието на Симон бар Кохба. Во текот по војната, 985 села биле целосно уништени и поголем дел од еврејското население од централната Јудеја во суштина било збришено, убиено, продадено во ропство или прогонето. Прогонето од Ерусалим, евреите се засолниле во Галилеја.
Крајот на римскиот период
И покрај неуспехот на востанието на Симон бар Кохба, евреите останале во Израел во голем број, поминувајќи низ голем број на конфликти и недоразбирања помеѓу нив и римјаните.
Во овој период се појавиле поголем број на верски учења како танаизам и амораизам. Во 351 година, во Ципори еврејската популација организирала востание против владеењето на Констанциј Гал, кое било крваво задушено. Според традицијата, во 359 година, Хилел II го создал хебрејскиот календар заснован на месечевата година. Последниот пагански римски цар, Јулијан II, им дозволил на евреите да се вратат во "Светиот Ерусалим". Евреите копнееле за онова на храмот, но Јулијан II бил убиен во битката против Сасанидското Царство, со кое пропаднала шансата за обнова.
Византија
По распаѓањето на Римското Царство, еврејската популација бргу се распространила на територијата на новото Источно Римско Царство познато како Византија. Нивната положба драстично се влошила во периодот кога христијанството било признаено за официјална религија во Византија од страна на Константин I Велики по укажениот Милански едикт. Голем дел од еврејското население било принудено да го прифати христијанството односно да се христијанизира. Во 351 година, евреите, револтирани од големите притисоци, организирале востание против гувернерот по име Гал во Галилеја. По задушувањето на револтот, голем број на градови во Галилеја биле уништени. Градовите Ципори и Лида никогаш не се обновиле повторно.
Во почетокот на 5 век, императорот Теодосиј I наложил збир на официјални декрети кои главно биле насочени против Евреите. На евреите не им било дозволено да имат приватни робови, изградба на нови синагоги, да работат во јавна администрација и слично. Брак помеѓу Евреин и верник на друга религија не бил дозволен. Теодосиј, освен тоа, го укинал и Синедрионот. Во времето на императорот Јустинијан I, граѓанските права на евреите, како и религиозните привилегии уште толку биле намалени. На евреите им било забрането да градат сингога|синагоги, да го употребуваат хебрејскиот јазик. За непочитувањето на овие работи следувало или прогонство или одземање на имотот. Евреите во Бориум, кои се противиле на Велизар во неговиот поход против Вандалите, биле принудени да го прифатат христијанството и нивната синагога била претворена во црква.
Несигурната егзистенција на евреите под византиска власт не траела многу долг временски период, ако се има предвид муслиманското освојување на Арапскиот полуостров и нивното зазимање на Светата земја (или Левант, од кој денеска постојат следните земји: Израел, Јордан, Либан и Сирија) по Битката кај Јурмук во 636 година.
Сепак, Византија не била доволно силна да се справи со целосното христијаниззирање на евреите во Анадолија. Точната слика на статусот на евреите во Мала Азија за време на византиското владеење од страна на некои историчари се истражува до ден денес. Иако има некои докази за повремено непријателство од страна на византиското население и органи, сепак тие не се доволни. . По освојувањето на Цариград од страна на Мехмед II во 1453 година, голем дел од еврејското население не го напуштило градот.
Исламски и крстоносни периоди
Како дел од дијаспората, голем број на евреи се населиле на Арапскиот Полуостров, односно надвор од територијата која била управувана од страна на Римската држава. Состојбата на евреите под муслиманска власт на моменти била многу нестабилна. Тие биле прогонети од западниот дел на Арабија веднаш по смртта на пророкот Мухамед во средината на 7 век.
Шпанија, Северна Африка и Блискиот Исток
Во текот на средниот век, евреите обично биле подобро третирани од исламските владетели за разлика од христијанските. И покрај тоа што биле сметени како граѓани од втор ред, евреите одиграле важна улога во муслиманските судови, посебно во периодот во 10 век и 11 век, односно златниот век од владеењето на муслиманите на територијата на ел-Андалуз. Нормално, одвреме-навреме постоеле некои недоразбирања, но сепак истите биле решавани без големи немири. Немири имало повеќе на територијата на Северна Африка, односно во Мароко, Либија и Алжир каде евреите на крајот биле принудувани да живеат во гета.
Во текот на 11 век, поточно во 1066 година се случил т.н. Масакар во Гранада (1066), и нередите во Кордоба во 1011 година. Голем дел од еврејското население било или убиено или протерено, а на оние кои останале во земјата им било наложено да го прифатат исламот, синагогите биле или срушени или претварани во џамии. Алмохадската династија, кои во 1172 година го имале зазедено поголемиот дел од Иберија, и ја подчиниле Алморавидската династија, имале уште поостра политика кон неисламското население. Евреите и христијаните биле протерани од Мароко и ел-Андалуз. Соочени со изборот кој им го наложил муслиманскиот калиф, голем дел од еврејското население емигрирало. Некои, како што било на пример семејството на Мојсиј Мајмонид, побегнале кон југ на териториите на други муслимански земји, кои биле по толерантни за разлика од властите на ел-Андалуз. Имало такви кои се населиле и во христијанска Европа.
Европа
Прогоните на евреите во Европа продолжиле во текот на 13 век. На евреите им било наложено да плаќаат дополнителни даноци, бидејќи самата еврејска заедница била една од најбогатите. Христијанските владетели постепено ја согледале предноста и потребноста од еврејската популација во Европа, и истите главно биле користени за натрупување на капиталот. Меѓутоа, во речиси секој пример, каде што големи суми биле стекнати од страна на Евреите преку банкарски трансакции или слично, по смртта на евреинот неговиот имот бил на еден начин конфискуван од страна на владетелот.
Евреите биле често масакрирани и прогонувани од различни европски земји. Првото протерување на евреите во Европа се случило во времето на Првата крстоносна војна односно во т.н. Германска крстоносна војна од 1096 година. Во втората крстоносна војна (1147), евреите во Франција биле предмет за чести масакри. Истот се случило и за времето на овчарската крстоносна војна од 1251 година. Во 1396 година, 100.000 евреи биле протерени од Франција. До 1421 години, истото се случило и со евреите од Австрија. Голем дел од евреите од Западна Европа се населиле во Полска.
Отомански период
Евреите живееле во Мала Азија (денешна Турција, низ историјата и денес позната како Анадолија или Мала Азија) за повеќе од 2.400 години. Нивниот број значително се намалил на овие простори по христијанизација на Византија. По пропаѓањето на Византија и заземањето на Цариград од страна на Османлиите, империјата станала безбеден крај за живеење на евреите кои биле побегнати од различни делови на Азија и Европа.
Во времето по Битката кај Јармук и заземањето на Левант од страна на муслиманите, на Блискиот Исток имало околу триесет еврејски заедници, главно во градовите Хаифа, Ерусалим итн. Градот Сафед станал духовен центар на евреите.
Историчарот Мартин Гилберт пишува дека во текот на XIX век, позицијата на Евреите во муслиманските земји се влошила. Во 1828 година во Багдад бил извршен масакар врз евреите. Во 1839 година, во еврејската населба во градот Мешхед избувнал бунт, по кој синагогата била запалена а Сефер Тората била уништена. Малку требало нередите да се претворат во масакар. Ви 1867 година во градот Бабол исто така бил извршен масакар врз еврејското население.
Во 1840 година, евреите во Дамаск биле лажно обвинети дека го убиле христијанскиот монах и неговиот муслимански слуга. Еден евреин бил малтретиран додека не го признал стореното. Други два евреи биле убиени, а еден го прифатил исламот со цел да не се соочи со смрт. Во текот на 1860-те, на евреите во Либан им било наложено да плаќаат дополнителни даноци на властите. Во 1864, околу 500 евреи биле убиени во Маракеш и Фес во Мароко. Во 1869 година, 18 евреи биле убиени во Тунис, а нивните домови биле ограбени. Во 1875 година, 20 евреи беа убиени од мафијата во Демнат, Мароко. На друго место пак во Мароко, евреите биле нападнати и убиени на улиците во сред бел ден. Во 1891 година, водечките муслимани во Ерусалим побарале од турските власти во Цариград да им се забрани влез на евреите кои пристигнуваат од Русија. Во 1897 година, синагогите Триполитанија биле уништени, и голем дел од еврејското население било убиено.
Според Марк Коен, како и поголемиот дел од историчарите сметаат дека арапскиот антисемитизам се развил во текот на XIX век, и истиот бил проследен со голем број на конфликтипомеѓу муслиманите и евреите. Многу чести конфликти помеѓу овие две заедници постојат до ден денеска.
Европа
За време на Европската ренесанса, наголемото протерување на евреите се случило во времето Реконквистата во ел-Андалуз односно денешна Шпанија. Така, околу 200.000 евреи биле протерени од земјата. Овој пример бил следен од страна на други европски земји. Така, во 1493 година во Сицилија (37.000 Евреи) и Португалија во 1496 година. Протераните шпански евреи главно побегнале во Отоманското Царство, Холандија, и Северна Африка. Имало такви кои се населиле на Блискиот Исток.
Во 17 век, речиси немало евреи кои живееле во Западна Европа. Релативно толерантната Полска ја поседувала најголемата еврејска популација во Европа, но ситуацијата за евреите се влошила во времето на Полско-литванската Државна Заедница, кога стотици илјади евреи биле убиени. Така, голем дел од еврејската популација во Полска биле принудени повторно да се населат во Западна Европа.
Просветителство и Хаскала
За време на периодот на Европската ренесанса и просветителството, во рамките на Еврејската заедница се случиле значителни промени. Во текот на XVIII век, во Европа се појавило еврејското движење Хаскала, како една од кампањите за еманципација на европските закони во европското општество. Светската јавност сè повеќе започнала да се интересира за еврејската историја, култура и наследство. Движењето довело до ангажирање на европските евреи со секуларниот свет, создавање на првото еврејско политичко движење преку кое била засилена борбата против еврејската еманципација.
Во исто време било создадено и спротивно движење на хескала- Хасидизам. Почетокот на движењето го дал рабинот Израел бен Елиезер во XVIII век. Тоа добило широка употреба и било распространето во унијата на Полска и Литванија. Хасидите, за месија го сметаат Шабатај Цви.
Во исто време, надворешниот свет започнал да се менува. Започнал процесот за доделување на еднакви права на евреите заедно на ранг со другите религиозни групи. Првата земја која го сторила тоа била Франција, во текот на Француската револуција во 1789 година.
19 век
Иако во текот на векот сѐ уште имало примери за еврејски прогони, сепак еманципацијата започнала да се шири низ Европа во XIX век. Наполеон ги повикал евреите да ги напуштат своите гета во Европа и да побарат засолниште во новоформираните толерантни политички режими кои нудат еднаквост под наполеоновските закони. Од 1871, секоја европска земја ги еманципирала евреите, освен Русија.
И покрај зголемената интеграција на Евреите во светското општество, истоивремено се појавиле и нви форми на антисемитизам. Ова довело до појава на политички партии во Франција, Германија и Австроунгарија кои главно биле насочени против евреите. Со основањето пак на овие нови движења, истоивремено започнало да се јавуваат еврејски движења кои се стремиле за создавање на една еврејска држава на Блискиот Исток.
Голем број на евреи (околу 2.000.000) во текот од 1890 до 1924 година емигрирале во САД, главно по потекло од Русија и Источна Европа.
Ционизам
Напоредно со овие случувања, постојано се зголемувал бројот на еврејски доселеници во Палестина. Овој налив на еврејски доселеници во Палестина создало сè поголеми тензии со тогашното мнозинско арапско население во Палестина. Британија, која во 1922 година добила мандат од Друштвото на народите да управува со Палестина, се обидила да ги спречи судирите, но преќутно во повеќе прилики застанaла зад барањата на Евреите, во прв ред преку непреземањето чекори за оспособување на Палестина да стане независна држава, што во тој момент значело држава со арапско мнозинство.
На 1 април 1925 година бил формиран првиот Евреиски универзитет во Ерусалим.
Холокауст
Холокаустот извршен врз Евреите во Втората светска војна влијаел за промена на светското јавно мислење во врска со создавањето на еврејска држава на територијата на Палестина. Во 1939 година започна Втората светска војна и до 1941 година Хитлер ги окупирал речиси сите земји од Европа, вклучувајќи ја и Полска, каде живееле голем број на евреи.
Како кулминација на се, т.н. Ноќ на скршеното стакло (Кристална ноќ), ноќта на 9 спрема 10 ноември, кога 17-годишниот Хершел Гринцпан го убил германскиот амбасадор во Париз, Ернст фон Рат, кое го дал официјалниот почеток на холокаустот. Користејќи ги аргументите на ова убиство, нацистите го оправдиле првиот прогон против Евреите. Истата ноќ, деведесетина Евреи биле убиени, над 500 синагоги беа запалени, а скоро сите излози по продавниците на Евреите биле искршени. Веднаш потоа, се случи првото масовно апсење на поголема група Евреи, околу 25.000, кои беа однесени во концентрациони логори. Пролетта 1940 година, Химлер наредил градење на концентрационен логор близу полскиот град Освик, преименуван од нацистите во Аушвиц, со намера да се изолираат полските затвореници и да се обезбеди бесплатна принудна работа.
Во Аушвиц, голем дел од камповите веќе биле во изградба, именувани под името Аушвиц 2 (Биркенау). Овој дел пораснал во средиште на четири огромни гасни комори, употребувани за масовно истребување. Идејата за масовно убивање потекнувала од програмата Убиство од милосрдие, која ја применувале докторите за евтаназирање на болните и немоќи цивили од окупираните Австриски и Полски територии. Во меѓувреме, за само два дена, во месноста Баби Јар во Украина, биле стрелани 33.000 Евреи-цивили.
Нередната 1942 година, вториот по ранг командант на СС-силите, Рајнхард Хејдрих, на конференцијата во Ванси, Берлин, ги изнел плановите за Финалното решение. Според него, Евреите од Европа треба да се депортираат во Полска, каде што со полна пареа се граделе нови погони за истребување, како Белзец, Собибор, Треблинка и Аушвиц-Биркенау.
По крајот на војната, околу вкупниот број на евреи кои го загубиле животот бил над 6.000.000 жртви.
Основање на државата Израел
По одлуката на Обединетите Нации за поделба на Палестина на арапска и на еврејска држава (29 ноември 1947), Еврејскиот национален совет на 14 мај 1948 година го прогласува формирањето на Државата Израел, како држава на Евреите. Арапска Палестина никогаш не беше основана. На 15 мај Египет, Ирак, Јордан, Либан, Саудиска Арабија и Сирија го нападнале Израел, со што започнал периодот (сè уште во тек) на војни и немирни периоди меѓу нив. Како последица на Првата арапско-израелска војна, Израел е формиран на 78% од територијата на тогашната Британска мандатна територија Палестина.
По оваа војна Израел влегува во воени конфликти со соседните арапски држави уште пет пати: при Суецката криза од 1956, Шестдневната војна од 1967, Војната на исцрпување во 1969, Јомкипурската војна од 1973 и при инвазијата врз Либан во 1982 година. Во 1987 Палестинците ја започнуваат својата прва интифада, а во 2000 година својата втора интифада против Израел. Во 2006 година, по нападот на милитантната група Хизболах на израелска територија, Израел го нападна Либан со што започна Втората израелско-либанска војна.