cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Халзан, Сухбатар
Халзан (Халзан) е област во Монголија во покраината Сухбатор.
{{Монголија-гео-никулец}
Сувереност
Сувереност или суверенитет (од фр. souveraineté, од лат. superanus - „врховенство, господарство“) — исклучиво право на врховна политичка (на пр. законодавна, судска, и/или извршна) власт над извесен географски регион, група на луѓе или себеси. Суверен претставува врховната законодавна власт, која не е подредена никому.
Поим
Изворот на или оправданоста за сувереноста („од Бога“ или „од народот“) треба да се различи од неговата примена од страна на владините сектори. Кај демократските држави, сувереноста го има народот. Ова се нарекува народна сувереност; може да се применува непосредно, како кај народно собрание, или почесто, посредно, по пат на избори за претставници на народот. Ова се нарекува претставничка демократија - систем на управување кој денес најчесто се среќава. Народната сувереност ја среќаваме и во други облици, како уставни монархии, по политичка реалност обично идентични на Комонвелтот. Системите на претставничка демократија исто така може да се мешаат со други облици на управување, како на пример референдумите во многу земји.
Според овој модел, националната сувереност е со вечно и исконско потекло, како природата или Бог, легитимирајќи го Божјето право на кралевите кај апсолутните монархии и теократиите.
Кај уставното и меѓународното право, концептот на сувереноста се однесува и на правото на полна власт на владата врз сопствените работи во рамките на дадена географска територија, и во извесен контекст, правото на разни органи (како судови) на правна јурисдикција, а не по мандат или под надзор. Одредувањето на тоа дали некој ентритет е суверен или не не е егзактна наука, туку работа на дипломатски договор.
Кратка историја на концептот за сувереноста
Всилевс е старогрчкиот концепт за „суверен“, кој одредува кој има авкторитас, кој се разликува од прост империум, кој им припаѓа на архони (или „магистрати“).
Жан Боден (1530-1596) се смета за современиот иницијатор на концептот на сувереноста, со неговите Шест книги за државата (1576) кој го претставува суверениот како владетел над секој човечки закон, кој одговара само пред Божјето и природното право. Така тој го предефинира Божјето право на кралевите, велејќи дека: „Сувереноста е апсолутната и вечна власт на една држава“. Сувереноста е апсолутно, па така неделиво, но не и без граници: важи само за јавната сфера, а не и за приватната. Сувереноста е вечна, бидејќи не истекува со нејзиниот имател (како авкторитас). Со други зборови, сувереноста не е ничија сопственост: во суштина, таа е неотуѓива.
Овие одлики подоцна решително го обликувале концептот на сувереноста. Истите ги наоѓаме и кај теориите на општествен договор, како на пример онаа на Русо (1712-1778) со неговата дфиниција за народна сувереност, која се разликува само по тоа што тој го смета народот за суверен. Исто така сувереноста е неотуѓива - Русо ја отрфла разликата помеѓу потеклото и примената на сувереноста, разлика на која се засноваат уставната монархија или претставничката демократија. Макијавели, Хобс, Лок и Монтескје исто така играле клучни улоги во формирањето на концептот на сувереноста.
Карл Шмит (1888-1985) ја дефинира сувереноста како моќта на „одредување на вонредна состојба“, во обид, според Џорџо Агамбен, да се спротивстави на мислењето на теоријата на Валтер Бенјамин според која насилството е сосема туѓо на законот. Хетердоксниот концепт на сувереноста на Жорж Батај, кој може да се нарече „противсувереност“ (антисуверенитет), исто така инспирирал мислители како Жак Дерида, Агамбен и Жан-Лук Нанси.
Разни гледишта за сувереноста
Клучниот елемент на сувереноста во законодавна смисла е исклучивоста на јурисдикција.
Особено кога одлуката е донесена од еден суверен ентитет, и никој нема право да ја поништи. Друг правен елемент на сувереноста е тоа што та не треба да стои само по законот, туку дека и мора да се применува. („Нема де јуре сувереност без де факто сувереност“.) Со други зборови, не е доволно да се биде прогласен за суверен, ниту само применување на суверена моќ; sovereignty за вистинска сувереност се потребни обата елементи.
Територијална сувереност
Триесетгодишната војна, верскиот конфликт кој го зафатил најголемиот дел од Европа, се завршила со т.н. Вестфалиски мир во 1648 каде се воспоставил принципот на територијална сувереност како доктрина на немешање во работите на други држави. Во 1789 Француската револуција ја пренела сувереноста од рацете на суверениот владетел во рацете на нацијата (народот).
Сувереноста во меѓународното право
Во меѓународното право, сувереност е легитимната примена на власт од страна на една држава. Де јуре сувереноста е законското право на тоа; де факто сувереноста е способноста за фактичка примена на моќта Странските влади можат, но не мора да го признаат сувереноста на еден ентитет.
На пример, во теорија и Народна Република Кина и Република Кина се сметале себеси за суверени влади над сета копнена Кина и Тајван. Аико некои странски влади ја признаваат Република Кина за суверена, највеќето ја признаваат НР Кина. Меѓутоа де факто, НР Кина ја применува својата суверена власт над копнена Кина, а не Тајван, додека Република Кина има фактичка власт само над Тајван и некои околни острови, но не и копнена Кина. Бидејќи амбасадорствата постојат само меѓи суверени државни странки, земјите кои ја признаваат НР Кина имаад де факто, но не и де јуре дипломатски односи со Тајван по пат на 'претставништва', како Американскиот институт во Тајван наместо амбасада.
Автономната покраина Косово во Србија е сличен пример, каде српската влада е де јуре суверена сила, но Обединетите Нации имаат де факто власт уште од 1999. Покраината сѐ уште се смета за дел од Србија, иако српската влада нема практична контрола врз регионот.
Сувереноста може да важи дури и кога сувереното тело не поседува територија или неговата територија е под делумна или целосна окупација од странски сили. Светиот Синод се нашол во оваа ситуација помеѓу припојувањето на Папската Држава кон Италија (1870) и потпишувањето на Латеранските договори (1929), кога бил признаен за суверен од страна на многу (главно Римокатолички) држави, иако немал територија — ситуација која се решила со тоа што со Латеренските договори на Светиот Синод му се дал суверенос над Ватикан. Суверениот воен ред на Малта е исто така бестериторијално тело кое себеси се смета за суверен ентитет, иако не е универзално признаен за таков.
Томоказу Мјоџин
(роден ) — јапонски фудбалер.
Сувереност
Сувереноста во меѓународното право
Така, прогонетите влади наа многу европски држави (како да речеме Норвешка и Холандија) за време на Втората светска војна се сметале за суверени, и покрај странската окупираност на нивите територии; нивната фактичка власт продолжила по ослободувањето на териториите. Владата на Кувајт била во слична ситуација виз-а-ви ирачката окупација од 1990 до 1991 год.
Томоказу Мјоџин
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2002.
Сувереност
Суверен како титула
Во ретки случаи титулата „суверен“ не е само генерички поим, туку фактички (дел од) формалното звање на шефот на државата.
Така, од 22 јуни 1934 до 29 мај 1953 (титулата „Цар на Индија“ била укината на 15 август 1947, по ретроактивен проглас од 22 јуни 1948), Кралот на Јужна Африка во доминионот Јужна Африка имал звање: „по милост Божја“, на Велика Британија, Ирска и Британските Доминиони преку Морињата Крал, Заштитник на Верата, Цар на Индија и Суверен во и над Јужноафриканската Унија“. Со крунисувањето на Елизабета II на престолот на Јужна Африка во 1952, титулата се променила во „Кралица на Јужна Африка и Нејзините други Кралства и Територии, Глава на Комонвелтот“, паралелно на звањето кое го користи во речиси сите други земји членки на Комонвелтот.
1845 во книжевноста
1845 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Монхан (Сухбатор)
Монхан (Мөнххаан) е област во Монголија, во Сухбатор.
Тврдина Марушевац
Тврдината Марушевац е тврдина која се наоѓа во Вараждинска жупанија, во Хрватска. Тврдината за првпат се споменува во 1547 година.
Градска општина Птуј
Градска општина Птуј (Mestna občina Ptuj) — една од 11-те градски општини во Словенија, сместена во североисточниот дел на земјата. Седиште на општината е гратчето Птуј, а покрај него општината опфаќа уште 9 населени места (села).
Населени места
Општината ги опфаќа следниве населени места:
Морено Мозер
Морено Мозер (Moreno Moser; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Роден во Тренто, Мозер доаѓа од семејство на професионални велосипедисти; неговите вујковци Франческо и Алдо завршувале на првите пет места на големите трки, додека Франческо го освоил Џиро д’Италија во 1984. Неговиот татко Диего, браќата Леонардо и Матео и неговиот братучед Игнацио исто така настапувале професионално. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015.
Рана кариера
Настапувајќи за У.С. Монтекорона како јуниор и Арведи Луки Униделта како член, Мозер ѝ се приклучил на професионалната екипа во втората половина на 2011, како стажант. Мозер останал со и по завршувањето како стажант, потпишувајќи двегодишен професионален договор од 2012.
Сезона 2012
Мозер ја постигнал својата прва професионална победа во февруари 2012, на Трофео Лаигвелја, откако нападнал сам за победа во последните метри. Го повторил тој потег и на мајската Трка околу Франкфурт, напаѓајќи од четиричлената водечка група, во рамките на последните километри од трката.
Мозер ја освоил својата прва трка од Светската турнеја на Трката околу Полска во јули. Во текот на првата етапа на трката, Мозер отпочнал напад во последниот километар; успеал да се одржи пред остатокот од групата до целта за етапна победа. Го одржал водството на трката до четвртата етапа, кога возачот на Михал Квјатковски го преземал водството поради бонус секундите добиени на средните спринтови. На претпоследната етапа, Мозер ја однел втората етапна победа откако го поминал возачот на Серхио Енао во последните метри, откако се одвоил од групата со напад. Мозер не доживеал никаков проблем на последната етапа и ја освоил трката со пет секунди предност пред Квјатковски.
На Гран при Монтреал 2012, Мозер бил близу победа, бидејќи бил дел од групата на четворица „бегалци“ пред групата, која одржувала многу мала предност пред водечката група, кога ја поминале ознаката за последниот километар. Возачот на Александар Колобнев развил брзина, но бил поминат од Мозер и Ларс Петер Нордхауг, кој ја освоил и трката. Мозер се задржал на второто место, две секунди зад победникот, додека некои членови од групата ја поминале целта само две секунди зад Мозер.
Сезона 2013
Во февруари, Мозер му помогнал на колегата Петер Саган во победата на Гран Премио Чита ди Камаиоре со задржување на водечката група и смирувајќи ги нападите, како тој на нивниот поранешен колега Винченцо Нибали, кој сега вози за екипата. Следниот викенд, Мозер победи на Страде Бјанке во Сиена, забрзувајќи и одвојувајќи се од групата на 17 километри пред целта во потера на бегството од четворица возачи. Ги достигнал и ги поминал на последното искачување со наклон од 16% до последниот километар; го довел за победа еден-два, бидејќи и Саган успеал да заврши на второто место.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Касавјеха
Касавјеха — општина која се наоѓа во покраината Авила, во автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
1844 во книжевноста
1844 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Винеке 4
Откриена е од францускиот астроном Шарл Месје во 1764 г. додека барал маглина спомената во списите на Јан Хавелиј. Не наоѓајќи маглина, Месје ја завел оваа двоѕвезда. Истата е повторно откриена од германскиот астроном Фридрих Август Теодор Винеке во 1863 г. и внесена во неговиот каталог на двоѕвезди под бр. 4. Американскиот астроном Роберт Бернам ја нарекол M40 „една од малкуте вистински грешки во Месјеовиот каталог“, критикувајќи ја Месјеовата одлука да ја стави во неговиот каталог, иако знаел дека не се работи за маглина. Маглина која ја забележал Хавелиј веројатно била блиската спирална галаксија NGC 4290. Со сјајност од 12, галаксијата е доволно голема за да биде видлива со голем телескоп од тоа време, но не доволно сјајна за инструментот на Месје. Во 1991 г. е измерено дека составните делови на Винеке 4 се оддалечени 51,7", што значи дека растојанието меѓу нив во меѓувреме се зголемило. Податоците добиени од астрономите Брајан Скиф (2001) и Ричард Л. Нуџент (2002) укажале на тоа дека се работи за оптички двоец, а не физички поврзан систем. Во 2016 г. направени се паралаксни мерења од леталото „Гаја“, со што е конечно утврдено дека двете ѕвезди од двоецот (HD 238107 и HD 238108) се сосема неврзани, потврдувајќи ги претходните претпоставки. Оддалеченоста на објектите изнесува 350±30 и 140±5 парсеци, од кои подалечниот е двапати подалеку од поблискиот.
Мара Ѓорѓевиќ
Мара Ѓорѓевиќ (, Романија, -, Србија, ) — македонска и српска пејачка, позната по своите македонски тетовски и косовски песни.
Животопис
Ѓорѓевиќ е родена на 31 јануари 1916 година во Одобешти, во источна Романија во печалбарско семејство од татко на Александар Ацо Мишовиќ и мајка Руса Џилевиќ, родени Тетовчани. Истата година, во јули, од астма добиена уште додека бил во Америка починал нејзиниот татко, а нејзината мајка, со неа во рацете и тригодишниот син Јован, веднаш по погребот го поминуваат пеколот на Првата светска војна и на крајот некако успеваат безбедно од Одобешти да стигнат во Тетово. Во Тетово Мара Ѓорѓевиќ ја поминала младоста и завршила за живачка во занаетчиското жеснко училиште. Имала желба да учи учителска школа во Скопје, но не успеала, бидејќи паднала на приемниот за музика. Претседател на приемниот бил Стеван Шијачки, познат српски играорец и композитор на служба во Скопје. Шијачки во јануари 1941 година исто така бил во жирито во Радио Скопје и и доделил прво место на Ѓорѓевиќ како вокален солист, како најдобра меѓу 85 кандидати. Кога дознал за нејзиниот случај, тој реко: „Мое дете, веројатно тогаш си имала проблем со слухот, а сега веќе ти се равил". На 20 мај 1934 година во Тетово се омажила за Слободан Ѓорѓевиќ, наставник, познат тетовски спортист, пејачи и музичар, инаку Шумадинец по потекло, родум од Јабучје кај Лајковец. Таму се родиле и нивните два сина: Драгиша и Војкан. Додека живеела во Тетово, често знаела да запее, а кога станала попозната честопати била замолувана да пее. Со тек на време станала доста популарна и се истакнувала со своите тетовски песни, а подоцна и со селењето во Призрен на Косово и по косовските народни песни. Најголем придонес за нејзините тетовски песни дал Ноне Грнчар, познат тетовски пејач од тоа време од кого Ѓорѓевиќ научила многу песни. За време на втората светска војна нејзиниот сопруг и брат заминуваат како партизани. Нејзиниот сопруг ја преживува војната, но нејзиниот брат не. Тој се разболува од туберкулоза и веднаш го враќаат во Тетово, каде набрзо починал. Со сопругот од 1945 до 1950 година живеела во Приштина. Таму поради сличноста на песните со тетовските, научила многу песни и почнала да ги пее. Од 1950 година се селат во Панчево, каде многу често пеела за Радио Белград. Во Панчево се пензионирала. Починала во Панчево на 22 јануари 2003 година.
Книжевноста во 1843 година
1843 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Состави на репрезентациите на Светското првенство во кошарка 1954
Составите на Светското првенство во 1954 година биле составите на Светското првенство во кошарка 1954. Секој од 12-те екипи на турнирот избрале состав од 12 играчи.
Знаме на Општина Аеродром
Знамето на Општина Аеродром е официјалното знаме на оваа скопска општина. Знамето и грбот биле усвоени на 27 јануари 2012 година, кога се замениле старите симболи. Автор на новите симболи е Љупчо Џуровски и истиот бил избран преку јавно гласање.
Опис
Централен елемент на знамето е штит во триаголна форма, во бордо црвена боја, обрабен во сребрена боја. Во центарот на штитот е поставен стилизиран монограм „А“ во сребрена боја. Над штитот се наоѓа челенка од златен појас со стилизиран флорален приказ во мозаик, а врз него златен сончев полудиск со мноштво зраци. Во горниот лев и долниот десен агол има црвени триаголници, а основната боја на знамето е жолта.
Полска чучурлига
Полската чучурлига или цуцул e мала птица од врапчевидниот ред, од семејството на чучурлигите.
Ја има во Македонија.
Распространетост
Оваа чучурлига живее во Европа и Азија и на планините на северна АФрика. Азиските птици се појавуваат како скитници во Алјаска, a се имаат појавено и на Хаваите, северозападна Америка, источна Австралија и Нов Зеланд.
Опис
Полската чучурлига е долга 16 до 18 см со распон на крилјата 35 см и тежи околу 37 гр. Ноктот на задниот прст на ногата е долг и заострен. Оди по земјата, а не потскокнува, исто како другите чучурлиги. Нема изразен полов диморфизам, односно не се разликуваат мажјаците од женките. Слично на другите чучурлиги и оваа е со кафени пердуви на грбот, а посветла е одоздола. Во лет се гледаат кратката опашка и кратките широки крилја. Опашката и задниот раб од крилјата се бели, кои се видливи кога птицата одлетува,но не кога се упатува кон набљудувачот. Има цврсти нозе и троши време на земјата барајќи семиња, вклучувајќи и инсекти во сезоната за гнездење.
Гнездење
Ова е птица сака отворено обработливо земјиште и топлина. Прави гнездо од трева на земјата,скриено меѓу растителноста. Понекогаш се вгездува во папрати, користејки ги за покривање. Генерално, гнездата се многу тешки за наоѓање. Снесуваат 3 до 6 јајца во јуни. Второ или трето легло може да се започне подоцна во годината. Јајцата се жолтеникаво-бели со кафеаво-виолетови точки со димензии 23х16 мм. Ги лежат 12–14 дена. Малечките се развиваат исклучително брзо и по 9–11 дена го напуштаат гнездото. Родителите ги хранат со инсекти.
Пеење
Песната на чучурлигите е многу милозвучна, а мажјаците имаат малку поголеми крилја кои им овозможуваат да лебдат во воздух, дури и на висини над 100 метри. Тоа ги привлекува женките. Нивната песна трае 2-3 минути, а тогаш птицата која пее може да се појави како точка на небото гледано од земјата.
Статус
Во В.Британија, бројот на полските чучурлиги се намалил во текот на последните 30 години. Сега се само 10% од бројот кои биле присутни пред 30 години. Друштвото за заштита за птици покажа дека овој масовен пад на бројот е главно од промените во земјоделството и користење на пестицидите. Но, преземени се марки и англиските фармери сега се охрабрени и платени да создадат биоразновидноста за подобрување на живеалиштето на евроазиската поларна чучурлига.
Во културата
Кога ќе се каже чучурлига, без посебно означување за кој вид се работи - тогаш мислиме на оваа, планинска чучурлига. Во англискиот јазик "skylark" (чучурлига), се користи во значење на занаетчија, а први започнале да го користат морнарите со значење на шегаџија, практичен шегаџија, некој што знае да прави трикови.
Космос-2373
Космос-2373 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 70,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 284 км, а најмалото на 211.
Мињо
Мињо (Miño) — општина во покраината Ла Коруња, во автономна заедница Галиција, Шпанија. Зафаќа површина од 33 км2, а населението брои 4.970 жители (2001).
Одбрана Каро-Кан
Одбраната Каро-Кан е познато шаховско отворање кое настанува со потезите:
Најчесто играта продолжува со:
проследено со 3.Sc3 (Класична варијанта), 3.Sd2 (Класична варијанта), 3.exd5 (Варијанта со размена), или 3.e5 (Варијанта со напредување). Потегот 2.Sc3 е модерна варијанта која има стекнато голема популарност. Одбраната Каро-Кан, како и Сицилијанската одбрана и Француската одбрана, е поделена во групата на „полуотворени отворања“, но се смета дека е посолидна и подинамична од било кое полуотворено отворање. Често води кон добри завршници за црниот, кој има подобра пешачка структура.
Праживотни
Праживотните (латински: Protozoa) се едноклеточни еукариотски протисти. Всушност, тие се најпрво настанатите еукариоти кои, најверојатно, се развиле од предци кои имале градба слична на денешните прокариоти. Нивна основна одлика, секако, е едноклеточната градба на телото, со присуство на едно или поретко повеќе јадра. Во внатрешноста на едноставното тело, т.е. во протоплазмата се вршат сите животни функции: варење, дишење, екскреција итн. За вршењето на овие функции служат разните органели, кои се развиле од протоплазмата и функционираат аналогно на органите на многуклеточните организми.
Џенг Хе
Џенг Хе (родено име: |馬三寶 / 马三宝; ; арапски/персиски име: حجّي محمود شمس Хаџи Махмуд Шемс, – ) — кинески морепловец, истражувач, дипломат и адмирал на флотата, кој ги направил патувањата за кои во целина се збоува како патувањата на „Евнухот Сабао кон Западните океани“ (или „"Џенг Хе кон Западните океани“, од 1405 до 1433 г. Бил припадник на муслиманскиот народ Хуејци.
NGC 3261
NGC 3261 — спирална галаксија во соѕвездието Едро, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3261 се споменува и како ESO 263-40, MCG -7-22-15, AM 1026-442, IRAS 10268-4423.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3261 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3261 има привидни димензии од 3,5' х 2,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 29 м 1,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 44° 39' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 3261 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30868. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 399; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7721.
Места (општина)
Населени места
Општината Места е создадена на 1 јануари 2011 г. по законот „Каликратис“ со спојување на три стари општини: Саришабан (Хрисуполи), Керемидли (Керамоти) и Орино.
Општинска единица Саришабан
Општинската единица Саришабан ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Општинска единица Керемидли
Општинската единица Керемидли со седиште во Керемидли (Керамоти) ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
Наран (Сухбатор)
Наран (Наран) е област во Монголија, во Сухбатор.
Божин Павловски
Божин Павловски (, с. ) — македонски писател и редовен член на МАНУ. Тој живее и твори во Скопје и Мелбурн.
Животопис
Божин Павловски е роден на 7 јануари 1942 година во селото Жван, во близината на Демир Хисар. Во родното место го завршил основното училиште, а во Битола завршил за ветеринарен техничар. Во 1961 година се вработил во ветеринарната служба во Уб, Србија, но кон крајот на годината се вратил во Битола, каде се запишал на Вишата земјоделска школа. Во 1962 година освоил прва награда на едне конкурс за расказ по што се преселил во Скопје, каде работел во весниците „Студентски збор“ и „Трудбеник“, а потоа во редакцијата на „Млад борец“. Истата година ја добил наградата на Сојузот на младината на Хрватска за најдобра репортажа. Во 1963 година се вработил во „Нова Македонија“, каде работел две години, најпрвин како филмски критичар, а потоа и како репортер од областа на културата. Во 1970 година бил на повеќемесечно патување во Австралија и Канада, а во 1971 година дипломирал југословенска книжевност на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје. Во 1975 година повторно заминал во Австралија, каде раководел со екипата што го снимила документарниот филм „Австралија, Австралија“ според неговото сценарио. Следната година, филмот освоил Гран при за најдобар филм на фестивалот во Белград. Во текот на 1976 година бил на подолг престој во Тајланд, Јапонија, Сингапур и Хонгконг.
Павловски бил долгогодишен главен уредник на издавачката куќа „Мисла“ во Скопје, а исто така, е основач на издавачката куќа АЕА, основана во 1992 година во Мелбурн, Австралија. Оваа издавачка куќа ги издава весниците „Денес“ и „Македонија денес“ кои се вбројуваат меѓу највлијателните етнички весници во Австралија, САД и Канада. Во 1996 година, Павловски станал главен уредник на книгоиздателството „Матица македонска“ од Скопје. Бил член на Македонската академија на науките и уметностите и на Друштвото на писателите на Македонија (од 1964 до 2013 година). Во 2013 година од страна на Комисијата за верификација на фактите на Република Македонија е утврдена неговата соработка со тајните безбедносни служби на поранешната СФРЈ. МАНУ ја има осудено ваквата одлука.
Контроверзи и лустрација
Иако Божин Павловски е добитник на многу престижни литературни признанија, неговата кариера ја следат и некои негативни критики за неговото дело, за кое на неколку наврати се зборувало дека е плагијат. Во 1992 година излегува книгата на Атанас Вангелов, наречена „Преписите на Божин Павловски“. Во 2003, студентката по компаративна книжевност, Маја Серафимовска, покренала тужба против него, бидејќи Павловски наводно ѝ го негирал соавторството на автобиографскиот роман „Патување со љубената“.
Во јули 2013 година, Комисијата за верификација спровела процес на лустрација против Божин Павловски и утврдила дека тој соработувал со тајните служби. Со остри реакции против ваквата одлука се изјасниле Друштвото на писателите на Македонија, како и академиците Катица Ќулавкова и Георги Старделов. Во знак на протест, Павловски го повлекол своето членство во МАНУ и Друштвото на писателите на Македонија.
На 12 декември 2016 година Вишиот управен суд донел одлука со која се поништува лустрација на академик Божин Павловски на Комисијата за верификација на фактите. Во образложението на одлуката се наведува дека „одлуката на Комисијата за лустрација на Божин Павловски се поништува поради погрешно и нецелосно утврдена фактичка состојба“.
Творештво
Делата на Божин Павловски се преведени на дваесетина јазици, меѓу кои: англиски, француски, руски, српски, италијански, романски, албански, словенечки и други јазици.
Павловски е автор на следниве дела:
Награди
Божин Павловски е добитник на следниве награди и признанија:
Тунгузи
Тунгуските народи или Тунгузи се група народи кои зборуваат на еден од тунгуските јазици. Заедничкото име на народите потегнува од зборот Тунгузија, слабо дефиниран регион во Русија и поранешно име на Евенкија.
Местоположба
Најголем тунгуски народ се Манџурите, чија бројка е околу 10,000,000 жители. Тие потекнуваат од Манџурија, која денес се наоѓа во североисточна Кина. Кога Манџурија била освоена од Кина во 17 век, тие сосема биле асимилирани од страна на Кинезите. Овој процес особено се забрзал во 20 век. Во делови од Кина сè уште има одредени манџурски групи кои не се асимилирани.
Евенките живеат во Евенкија во Русија, како и во Јакутија. Удегејците се народ кои живеат во Приморскиот крај и во Хабаровскиот крај во Русија.
1841 во книжевноста
1841 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Казујуки Тода
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2002.
Етем Дурмишоски
Етем Севков Дурмишоски (во —  во ) — македонски партизан од турско потекло, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Се занимавал со земјоделство. Во Народноослободителната борба стапил во есента 1943 година во Групата баталјони. За неговата понатамошна активност не се знае ништо. Се знае само дека загинал во пролетта 1944 година на територијата на Албанија.
Космос-2374
Космос-2374 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 13 октомври 2000 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9127 км, а најмалото на 9122.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Селемли
Свети Ѓорѓи претставува македонска православна црква во богданскотото село Селемли. Камен-темелникот на црквата бил поставен во 2011 година, додека почетоците на изградба во мај 2012 година. Црквата се градела со средства обезбедени од буџетот на општина Богданци и дарителите „Ноел“-Стојаково и „Дојран Стил“.
Во 2018 година црквата сѐ уште не е изградена и има само поставено темели.
Онгон, Сухбатар
Онгон (Онгон) е област во Монголија во покраината Сухбатор.
Сумер
Сумер или Сумерија (од акадското Шумеру; сумерски назив: ки-ен-ги(-р), клин. 𒆠𒂗𒄀 ) — првата светска цивилизација за која е потврдена писменоста и изградба на градови. Настанала во Месопотамија, односно долината на реките Тигар и Еуфрат (денешен Ирак). Потеклото на Сумерите не е потврдено, но се верува дека се доселиле од север и се помешале со затекнатото население.
Првите големи градови ги изградиле Сумерите во западниот дел на Месопотамија, што на грчки значи „меѓуречие“: се работи за една мошне плодна долина создадена со напластување на наносите што ги носеле реките Тигар и Еуфрат. Во својата земја, со сопствено име Киенгир или „земја на благородните господари“ Сумерите создале многу градови - држави. Во нив управувал владетел - свештеник, кој претставувал овоплотување на богот-заштитник, секоја држава имала свој владетел кој се сметал за вистински господар и владетел кому земјоделското население морало да му дава дел од жетватa. Почеста што му се укажувала на богот била ограничена на храмот околу ко се одвивал општествениот и економскиот живот: изградена среде населеното место, кулата на храмот (зигуратот) доминирала над градот и околната територија. Потребата да се забележи со знаци количеството на родот и делот што му припаѓа на богот, довела до создавање писмо; првите записи се однесуваат на количеството просо принесено во храмот, кое се сметало на глинени таблички и тие претставуваат најстари записи во светот. Религијата и писмото на сумерите биле прифатени и приспособени од Акадите кои, околу 2500 година п.н.е., се населиле на север. Мирниот соживот (а можеби и мешањето) меѓу двата народа во еден миг бил нарушен и Акадите воспоставиле превласт, создале голема империја која се одржала околу два века. Сумерските градови добиле извесна автономија и во следниот период ќе живеат раскошно под власта на третата династија Ур.
Главно занимање на Сумерците било земјоделството и сточарството. Живееле во колиби изградени од глина и трска. Граделе Иригациони системи, насипи и вештачки езера и рано ја усвоиле употребата на бакарот. Во втората половина на IV милениум пред н.е. веќе не ги убивале заробениците, се појавило ропството, првата писменост со таканареченото Клинесто писмо и се создала богата племенска аристократија. Кон преминот во III милениум пред н.е настанале и повеќе мали држави, кога биле изградени и царските гробници во околината на градот-држава Ур. Семејствата и селските општини значително се разликувале по своето богатство, а аристократијата располагала и до 300 хектари земја, која ја обработувале робовите и подоцна слободните зависни домашни селани.
1840 во книжевноста
1840 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Екс-ју (драма)
Екс-ју — драмско дело-сцена за театар напишана во 1996 година во Кантербери, Англија од македонскиот драматург Горан Стефановски.
Ликови и сцени
Делото има само една сцена. Напишана е по порачка и изведена од театарот Трицикл, Лондон
Лица:
Театарската сцена „Екс-ју“ е напишана во 1996 година по нарачка на театарот „Трицикл“ од  Лондон, Англија, каде што и првпат е изведена. Насловот јасно упатува на содржинската исполнетост, која како основа го има земено ексјугословенското. Ликовите се малку на број, но затоа се семиотички исполнети до последната реплика. Дејството се случува во ресторанот на безимен хотел, кој атрибутски е објаснет како студен и празен. Ресторанот како простор е место на колективно хранење, а храната е разбрана како супститут на љубовта. Во тој контекст, ресторанот би требало да биде простор на јавна, сестрана веселба и љубов. Нашиов ресторан е празен, љубовта е истрошена.
Во „Поетика на просторот“, Башлар ја објаснува симболиката на куќата. Куќата е само наша, а хотелот е сечиј, аналогно на тоа и ничиј. Собите во хотелот можат да ги користат сите, но тие се без греење, тука го нема семејното огниште што околу себе ги сплотува домашните. Дополнително, амбиентот е објаснет преку неповолните временски услови. Врне снег, „има ледена лапавица и ветер. Се срушило небото“. Присутните носат зимски палта, преку тоа се акцентира нивната затвореност во себе, палтата штитат од студ, но и од интимност. Во себе ги кријат телата, но и вистинските емоции.
Оваа театарска сцена е убава основа за имаголошка анализа. Никола и Мартин се двете страни на една иста паричка. Ние наспрема тие. Објаснувањето дека ние сме подобри од нив, бидејќи „тие имаат ципа меѓу прстите на нозете“, само го потврдува фактот дека другата страна мора да се порамни со анималното за ние да се искачиме погоре на скалата на исправното и на подоброто. Но што кога јас сум мешавина од ние и вие? Што кога јас сум културен хибрид, збунето растргната меѓу ние и вие? Тоа прашање си го поставува Маја, производ на ексјугословенското братство и единство.
Таткото што умира е мистифицираната Југославија[/pullquote] Таткото што умира е мистифицираната Југославија. Го закопуваат во импровизиран гроб Никола и Мартин, откако самиот решава да си го одземе животот. Кошулите и на двајцата вмешани во брзиот закоп се испрскани со крв. Југославија се самоубива. Импровизирано се прикрива споменот за неа. Невешто се прикрива нејзиното постоење, сакаме да ја избришеме како чкртаница со молив. Но стругањето со гумата за бришење остава дамки крв на сите нас. Без разлика дали сме од ние или од вие. Абјектот стана болно и насилно засушена дамка во нашите сеќавања. Таткото носи бел летен костум. И летна шапка. Сосема спротивно од лутата зимска ноќ што владее надвор. Југославија е време на Медитеранот, на топлото сонце и на утринското кафе во комбинација со весник. Она што доаѓа по неа е темна ноќ. Компарирани преку Дуран, овие две временски ситуации ни даваат убав приказ на она што значела Југославија за луѓето и колку тешко, темно и мрачно изгледало времето по неа.
Пред да пристигне духот на таткото, келнерот гаси половина од светилките. Доколку нив ги разбереме како вештачко светло, а тоа транзитно нѐ носи до симболиката на сонцето и на светлината, овој потег би го сфатиле како судбинско затемнување на историските случувања.
Маја му ветува на татка си: „Ќе те пронајдам и покрај мините ./ Ќе те пронајдам и покрај болката/ огнот/ експлозиите“. Главните протагонисти се мажи. Мажите се тепаат, мажите ја почнаа војната, жените ја платија цената. Кога ќе слушне дека го мобилизираат, жената на Никола молкум му пакува малку храна за по пат. Не се буни, само му дава малку љубов да го крепи во тешките денови на нељубов. Жените претставени преку Маја го поставуваат прашањето „зошто?“ и неуморно трагаат по одговорот што го нема.
Стефановски суптилно го иронизира системот. Мартин на Никола му вели дека е вклучен на автоматски пилот, што во превод би значело дека мозокот му е исклучен, дека не размислува, туку само слепо ги извршува наредбите на повисоките инстанции. Неговиот коментар дека денес кокошките не се колат дома, туку дека се купуваат во месарници и во супермаркети, исто така оди на штета на системот, го обвинува за свесното и инструментализирано насилство во кое секидневно учествуваме сите ние, но не се буниме сè додека има свежо пилешко на масата. Насилството стана дел од нашата трпеза, го консумираме сладострасно. Мартин патува за Лондон, но се враќа кога завршува војната. Со војната му завршува и популарноста. Тука совршено би се вклопила новокомпонираната клетва од крајот на деведесеттите: „Да даде Бог да си ја видиш куќата на CNN“. И тука, секое теориско надополнување е вишок. Врне снег. Но кога ќе се растопи, излегуваат на виделина сите нечистотии скриени под килим. Меѓу нив и брзо ископаниот гроб на Југославија.. .
Избрана критичка библиографија
•1. Димитрова, А. (2012). Постмодернистичките стапици во драмите на Горан Стефановски. Скопје: Културна установа Блесок.
•2. Аврамовска, Н. (2004). „Автореференцијалноста на фолклорниот интертекст во драмите на Горан Стефановски“. Аврамовска. Н. Во вителот надереализацијата: дуплото дно на македонската драма. Скопје: Култура, 246-307.
•3. Смилевски, В. (2000). „Драмското творештво на Горан Стефановски“. Литературни студии. Скопје: Култура, 131-204.
•4. Ќулавкова, К. (1997). “Постмодернистичката димензија и интертекстот во драмата Јане Задрогаз на Горан Стефановски“. Лужина, Ј. (Прир.) Македонската драматика/драматургија помеѓу традицијата и современоста. Прилеп: МТФ „Војдан Чернодрински“, 41-46.
На англиски јазик
•1. Marsh Stefanovska, P. (2019). „Foreword“. Stefanovski, G. Five Plays by Goran Stefanovski. Canterbury: The Conrad Press, 8-33.
Интернетски страници
•1. Димитрова, А. (2019, 01.05.) „Македонската книжевна критика за Горан Стефановски“. Пристапено на 06.08. 2019, на Блесок: https://www.blesok.mk/mk/блесок-изданија/блесок-бр-123
•2. Смилевски, Г. (2015) PDF. „Просторот/местото во драмите Казабалкан, Евроалиен и Хотел Европа од Горан Стефановски“. Спектар 66: 83-97. Пристапено на 08.08. 2019, на https://www.ceeol.com/search/viewpdf?id=522803
•3. Аврамовска, Н. (2012). PDF. „Европа на сцената на современата македонска драма“. Пристапено на 10.08. 2019, на https://www.researchgate.net/ publication/282402026_Evropa_na_scenata_na_sovremenata_makedonska_ drama
Цитирана литература
Книги и статии:
• Аврамовска, Н. (2004). „Автореференцијалноста на фолклорниот интертекст во драмите на Горан Стефановски“. Аврамовска. Н. Во вителот на дереализацијата: дуплото дно на македонската драма. Скопје: Култура, 246-307.
• Димитрова, А. (2012). Постмодернистичките стапици во драмите на Горан Стефановски. Скопје: Културна установа Блесок.
• Лужина, Ј. (2000 а). „Најмладата македонска драма: македoнските драматичари пост-модернисти“. Лужина, Ј. Театралика: студии и есеи на театролошки теми. Скопје: Матица македонска, 222-239.
• Luzina, J. (2000 б). Ten Modern Macedonian Plays. (Ed.). Skopje: Matica makedonska, 24-26.
• Marsh-Stefanovska, P. (2019). „Foreword“. Stefanovski, G. Five Plays by Goran Stefanovski. Canterbury: The Conrad Press, 8-33
• McKinley, J. (1985). Hi-Fi & The False Bottom. College of Arts and Sciences, University of Missouri, Kansas City: BkMk Press, 1-2.
• Мојсова-Чепишевска, В. (2000). „Митолошките, т.е. демонолошките наслојки во Јане Задрогаз“. Мојсова-Чепишевска, В. Литературни преокупации. Скопје: Менора, 257-284.
• Павловски, М. (1992). „Диво месо на Горан Стефановски“. Силјан, Р. (Прир.) Сто години македонска драма Скопје: Матица македонска, 627.
• Смилевски, В. (1998). „Модерен драмски израз“. Смилевски, В. Фокусирања. Скопје: Матица македонска, 334-355.
• Смилевски, В. (2000). „Драмското творештво на Горан Стефановски“.
•Смилевски, В. Литературни студии. Скопје: Култура, 131-204.
• Старделов, Г. (1987). „Драмите на Горан Стефановски“. Павловски, Б. (Прир.). Горан Стефановски: одбрани драми. Скопје: Мисла, 333-353.
• Тодоровски, Г. (1990). „Подалеку од занесот, поблизу до болот!“ Силјан, Р. (Прир.) Македонска драма XIX и XX век. Скопје: Македонска книга, 424-439.
• Ќулавкова, К. (1997). „Постмодернистичката димензија на интертекстот во драмата Јане Задрогаз на Горан Стефановски“. Лужина, Ј. (Прир.) Македонската драматика / драматургија помеѓу традицијата и совеменоста. Прилеп: МТФ „Војдан Чернодрински“, 41-46.
• Уреднички вовед. (2019). „Горан Стефановски 1952-2018“. Културен живот 1/2, 5-9.
Интернетски страници
• Аврамовска, Н. (2012, н.д.). „Европа на сцената на современата македонска драма“. Пристапено на 10.08. 2019, на https: // www. Researchgate. net / publication / 282402026 _ Evropa_na_scenata_na_sovremenata_makedonska_drama Slavia Meridionalis 12 SOW, Warszawa 2012, 13-26. PDF
• Дамјаноски, М. (2011, н.д.). „Дискурсот на виктимизацијата во современата македонска драма“. Спектар, 58/2011, 467-476. http://iml.edu.mk/images/dokumenti/kniga2.pdf
• Димитрова, А. (2019, 01.05.). „Македонската книжевна критика за Горан Стефановски“. Пристапено на 06.08. 2019, на Блесок: https://www.blesok.mk/mk/блесок-изданија/блесок-бр-123).
• Димоски, С. (2018, 04.12.). „Горан Стефановски – во броеви, букви и бронза – накусо“. Пристапено на 15.08.2019, на https: // www. mkd. mk/kultura/teatar-i-film/goran-stefanovski-vo-broevi-bukvi-i-bronza
• Смилевски, Г. (2015, н.д.). „Просторот/местото во драмите Казабалкан, Евроалиен и Хотел Европа од Горан Стефановски“. Спектар 66: 83-97. Пристапено на 08.08. 2019, на https://www.ceeol.com/search/viewpdf?id=522803). PDF
• Стефановски, Г. (2016). „Sir Tom Stoppard in Coversation with Goran Stefanovski“. (2016, 25.01.) Пристапено на 28.08.2019, на https://www.youtube.com/watch?v=ZACKt4_Ds1o
• Стефановски, Г. (2018, н.д.). „Искрата што се измолкнува“/“The Spark Which Escapes”. Светскиот конгрес на Меѓународната федерација за театролошки истражувања (IFTR) Белград, главен говор. https://www.iftr.org/media/3397/iftr-world-congress-belgrade-2018- program.pdf
• http://manu.edu.mk/clenovi_nadvor/горан-стефановски/
• „Горан Стефановски“ http://mactheatre.edu.mk • http://www.ftn.uns.ac.rs/1664329022/broj-izvestaja--01-1129-1-od-20-04- 2018--godine)
Интервјуа
• Стефановски, Г. (1992, 09.01.). „Горан Стефановски: Снежана и двете џуџиња“ (со И. Руси и С. Ордановски). „Пулс“, 18.
• Стефановски, Г. (2005). „Горан Стефановски: интервју во 'Актуел'“ (со Е. Евтимова 2001). Приказни од дивиот исток. Скопје: Табернакул. 132.
Флоријан Лукас
Флоријан Лукас (роден на, роден во , Источна Германија) – германски актер.
Знаме на Општина Бутел
Знамето на Општина Бутел е официјалното знаме на оваа скопска општина. Знамето и грбот биле усвоени со усвојувањето на новиот статус по создавањето на општина Бутел како нова општина во Македонија на 22 април 2005.
Опис
Знамето на Општина Бутел има правоаголна форма. Знамето е составено од ве вертикални нееднакви ленти во жолта и црвена боја, каде жолтата боја е два пат помала од црвената. Боите се преземени од знамето на Македонија, традиционални бои на македонскиот народ. На самиот спој на лентите е поставен грбот на Општина Бутел. Грбот е всушност штит на кој има има приказ на сино небо со македонско сонце, под него планини, мост и зелена површина со златна флора.
Космос-2375
Космос-2375 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 13 октомври 2000 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9128 км, а најмалото на 9119.
Дончо Дуцароски
Дончо Андрев Дуцароски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегувал од селско семејство, кое претежно се занимавало со земјоделство. Во Народноослободителната војска се приклучил во септември 1944 година во редовите на Шестата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во завршните борби за ослободување на Западна Македонија. Во борбите со балистите на Сува Гора бил тешко ранет и пренесен во болницата во Тетово каде подлегнал на добиените рани во декември 1944 година.
Ахмет Давутоглу
Ахмет Давутоглу (роден на во Ташкент, Конија) е турски политичар, академски научник, амбасадор и актуелен министер за надворешни работи на земјата.
Давутоглу дипломирал на Истанбуслкиот универзитет Еркек и на универзитетот Богазичи во Истанбул, каде се стекнал со диплома по јавна администрација и станал доктор по политички науки. Во периодот од 1993 до 1999 година работел како професот на универзитетот Мармара.
Во текот на неговата политичка кариера, тој бил на повеќе позиции. Тој бил еден од одговорните во преговорите на турската влада за решевање на конфликтот во Израел и Газа во 2008 година. На 1 мај 2009 година бил назначен за министер за надворешни работи. Во негово време, Турција станала една од водечките земји во регионот и Блискиот Исток. .
Давутоглу честопати се поистоветува со поимот нео-отоманизам, кој се залага за комонвелт со своите соседи и некогашните отомански провинции. И покрај ова тврдење, тој лично ова го отфрла.
1839 во книжевноста
1839 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
NGC 3262
NGC 3262 — спирална галаксија во соѕвездието Едро, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3262 се споменува и како ESO 263-42, MCG -7-22-17.
Откривање
Објектот е откриен на 2 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3262 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3262 има привидни димензии од 1,1' х 0,7'.