cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Список на големи везири на Отоманското Царство
Во подоцнежните години на Отоманското Царство, особено за време на 19 век, Големиот везир поседувал власт каква што имале премиерите во другите европски држави. Реформите што се случиле за време и по Танзиматот (1838 г.), Првата уставна ера (1876-1878) и Втората уставна ера (1908-1920) ја унапредиле работата на Големиот везир според Европските стандарди, при што Големиот везир станал и глава на Кабинетот на министри. За време на уставните ери, Големиот везир бил и претседател на Сенатот – горниот дом на дводомниот Отомански парламент.
Ова е список на Големите везири на Отоманското Царство.
Исландска Брајова азбука
Исландската брајова азбука е верзија на брајовата азбука за запишување на исландскиот јазик.
Черепни
Черепните (науч. Craniata) се предложен клад на хордови животни во кој спаѓаат потколената лигави јагули (Myxini), змиулковидни (змиулки и изумрени роднини) и виличните ‘рбетници. Како што вели името, черепните се животни со череп, кој може да биде тврдокоскен или ‘рскавичен.
Особености
Во наједноставен смисол, черепните се хордови животни со глави, па затоа ова ги исклучува животните од хордовите потколена плаштари и бесчерепни, но ги опфаќа лигавите јагули, кои имаат ‘рскавични черепи и забести образби составени од кератин. Во черепните спаѓаат и сите змиулки и оклопни безвилични риби, оклопни риби, бодликави ајкули, ајкули, раи и лизгачи, коскени риби, водоземци, влекачи, птици и цицачи. Главата на черепните се состои од мозок, сетилни органи (вклуч. очи) и череп.
Покрај својствените черепи, черепните имаат и многу други изведени особености кои го имаат овозможено развојот на други сположени елементи. Молекуларно-генетската анализа покажува дека, во споредба со попростите животни, черепните имаат развиено дуплирани комплети од голем број на семејства на гени што се занимаваат со клеточна сигнализација, транскрипција и морфогенеза.
Черепните животни се многу поактивни од плаштарите и бесчерепните и поради тоа имаат поголеми метаболични потреби, како и неколку анатомски приспособувања. Водните черепни животни имаат жабрени засеци кои се поврзани со мускулите и нервите што испумпуваат вода низ засеците (наспроти бесчерепните, чии грлени засеци се користат само за процедување) и со тоа служат како за прехрана, така и за размена на гасови. Хранопроводот е обложен со мускули, туркајќи ја храната до стомакот. Тоа им има овозможено на вишите черепни како цицачите да развијат посложени системи за варење и со тоа да ја усовршат ефикасноста. Черепните имаат крвоточен систем со срце со две или повеќе комори, црвени крвни зрнца и хемоглобин за пренос на кислород, како и бубрези.
Космос-1896
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 14 ноември 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Циклопропан
Циклопропанот е циклоалкан со молекулска формула C3H6, кој се состои од три јаглеродни атоми меѓусебно поврзани во прстен, а за секој јаглероден атом се поврзани по два водородни атоми.
Крма (храна)
Крма — прасловенски, сесловенски и старомакедонски збор кръмъ  што значи „храна“. Првично значел храна воопшто, и пијалак, а подоцна се користел само за сточна храна.
Употреба
Како глагол: крми (стока). Изведени зборови: крмак, крмнак, крмен.
Отсега на свињите им се два крма.
Детелината е добра крмна храна.
На слаба паша и крма, кравите даваат водникаво млеко.
Мор’решт
Мор’решт (Morăreşti) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.200 жители.
Патрик Винцек
Патрик Винцек (германски: Patrick Wiencek, 22 март 1989 во Дујсбург) е германски ракометар. Тој игра во германскиот клуб Кил и за германската репрезентација. Тој бил избран за ракометар на годината во 2018 година.
Клуб
Винцек играл во својата младост за РК Дујсбург, РК Диселдорф и РК Бергише. Во 2008 година тој се преселил во Бундеслигата, во ТУСЕМ Есен, каде што потпишал двегодишен договор.
За сезоната 2010/11, играчот се пресели во ВФЛ Гумерсбах во Првата ракометна Бундеслига, каде што го замени Робер Гуннарсон. Во 2011 година, тој го освоил Европскиот Куп на победници со Гумерсбах. Во летото 2012 година се преселил во Кил, со што го освоил Купот ДБХ во 2013, 2017 и 2019 и германското првенство во 2013, 2014 и 2015 година. На 3 октомври 2015 година Винцек играл натпревар во Лигата на шампионите против С. Фленсбург-Хендевит.
Репрезентацијата
Поради неговите добри перформанси во сезоната 2008/09 за ТУСЕМ Есен Виенек за првпат бил назначен за репрезентација на јуниорската репрезентација. Со помладата селекција, тој го освои Светското првенство во 2009 година. На 1 декември 2009 година го направи своето меѓународно деби против Белорусија. Оттогаш тој припаѓа на тимот на машката репрезентација.
Европското првенство во ракомет за 2012 година бил првиот важен турнир на Винцек со репрезентацијата. Исто така на Светското првенство во 2013 година, тој бил во тимот на репрезентацијата и постигнал 19 голови во седум натпревари.
Кариера
Извор: Профил на играч во ракометната Бундеслига
Клупски успеси
Освоил:
Репрезентација
Освоил:
Љутви Сејфула
Љутви Лола Сејфула (турски: Lutfu Seyfullah; Скопје, - Скопје, ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Животопис
Сејфула е роден во Скопје на 15 јануари 1926 година. Во Турската драма на Театарот на народностите во Скопје е од 1950 до пензионирањето во 1985 година. Учествувал и во повеќе филмски и телевизиски проекти во Македонија и во Турција. Автор е на неколку пиеси играни на сцената на матичниот театар. Неговите сценски ликови, особено во комедиите, силно се вклопени во општиот уметнички развој на Турскиот театар во Скопје.
Улоги
Каја („Алош“), Митке („Коштана“), Јеротие („Сомнително лице“), Аргон („Вообразен болен“), Градоначалникотм(„Ревизор“), Скапен („Ѓаволштините на Скапен“) и др.
Џуди Гарланд
Џуди Гарланд (родена како Франсис Ерал Гам; 10 јуни 1922 – 22 јуни 1969) била американска филмска актерка и пејачка, номинирана за наградата „Оскар“, најпозната по својата улога како Дороти Гејл во филмот „Волшебникот од Оз“. Американскиот филмски институт ја прогласил Џуди Гарланд за осма најголема филмска ѕвезда на сите времиња.
Животопис
Нејзината ќерка од вториот брак, Лајза Минели, исто така, била успешна глумица, добитничка на „Оскар“ за улогата во филмот „Кабаре“ од 1972 година.
Религија во Џибути
Ислам
Исламот во земјата пристигнал уште од првите векови, кога една мала груоа на прогонети муслимани побарале засолниште преку Црвено Море во Африканскиот Рог, на барање на исламскиот пророк Мухамед. Во 1900 година, за време на почетокот на колонијалната ера, практично немало христијани во територијата каде денес се наоѓа Џибути, или имало само околу 100-300 следбеници кои доаѓале преку католичките мисионерски мисии. Уставот на Џибути исламот го наведува како единствена државна религија, а исто така обезбедува за еднаквост на граѓаните од сите вери (член 1) и слободата на религиозната практика (член 11). Поголемиот дел од муслиманите се сунити, додека дел од муслиманите припаѓаат на суфиски редови на различни училишта. Според Извештајот за верските слободи од 2008 година, муслиманите имаат законско право да се конвентираат или да се мажат за некој од друга вера, но ова може да предизвика негативни реакции од нивните семејства или од општеството во целина, и тие често се соочуваат со притисок да се вратат во исламот.
Христијанство
Христијанството во Џибути е малцинска религија во државата. Во Џибути околу 6% од населението се христијани (околу 25.000 луѓе), а државата има околу 923.000 жители (според проценките за 2012). Христијаните се воглавно Етиопјани или Европејци. Повеќето од христијаните се православни или католици. Според последните извештаи во државата немало затвореници поради тоа што биле христијани. Забележана е толеранција меѓу религиите. Проповедувањето на други религии меѓу муслиманите е забрането и луѓето кои се преобратуваат во христијанство се плашат од прогон.
Потколено
Во научна класификација на живите организми, потколено (науч. subphylum) е таксономски ранг што се употребува во зоолошка номенклатура. Во таксономската хиерархија, потколеното е под коленото, а над наткласата.
Кај габите и растенијата се користи еквивалентниот таксономски ранг „пододдел“.
Примери
Не сите колена на животни се делат на потколена. Потколена имаат само следниве:
Animal Planet
Animal Planet (стилизирана како животинска планета) е американски телевизиски канал за кој треба да се плати за да се користи и е во сопственост на Discovery, Inc. Прво формирана на 1 октомври 1996 година, мрежата првенствено е посветена на серии и документарци за диви животни и домашни миленици.
Каналот првично бил заедничко вложување со BBC Worldwide, и го фаворизирал образовното програмирање како што се документарците за природа. Во 2008 година, Animal Planet усвои позрел програмски правец, со акцент на агресивни и грабливи портрети на животни, како и зголемување на програмите за реалност, по личности вклучени во занимања и истраги поврзани со животните. Animal Planet се ребрендирал повторно во октомври 2018 година, префрлајќи се назад кон повеќе семејно-насочена насока, и покрај тоа што емитувал некои зрели програми.
, приближно 91,603,000 домаќинства го добиле Animal Planet. Discovery исто така воспостави или лиценцира меѓународни верзии на каналот во различни региони.
Историја
Аnimal Planet била лансирана на 1 октомври 1996 година; таа била создадена од комуникациите Discovery во соработка со BBC Worldwide. На 1 јануари 1997 година, дистрибуцијата на „Анимал Планет“ се зголеми како резултат на корпорацијата Advance Entertainment што го продаде слотот за сателитски транспондери што припаѓа на услугата WWOR EMI (национална програма за суеверија на Secaucus, WWOR-TV на Њу Џерси / Њујорк, која била имплементирана после преодот од 1989 година на Правилникот за правата на ексклузивноста на Синдикацијата за ексклузивност од страна на Федералната комисија за комуникации ) до Дискавери комуникации, заменувајќи ја програмата со Animal Planet целосно.
Кон крајот на 2005 година, како дел од повеќемилионската експанзија, Националниот аквариум во Балтимор отвори изложба под името „Animal Planet Australia: Wild Extreme". Animal Planet и Националниот аквариум во Балтимор најавија повеќегодишно партнерство претходната година, што произведе оригинален филм за ориентација кој им дава позадина на посетителите на Аквариум на австралиската област која ја инспирирала новата изложба и посветената област во рамките на експанзијата каде посетителите можат да дознаат за Напорите за зачувување на животните Планети и други програмирање. Партнерството исто така овозможи можност за идните продукции на телевизиски програми за Националниот аквариум во истражувањето и експонатите во Балтимор.
Во 2006 година, BBC Worldwide го продаде својот 20% интерес за предводникот на американската мрежа предводник на животните, назад во комуникациите Discovery. BBC ја задржа својата 50% сопственост во европските, азиските и латиноамериканските канали на животните, како и интересот на малцинствата во животинска планета Јапонија и животинската планета Канада до 15 ноември 2010 година, кога BBC Worldwide продаде 50% интерес за животните Планети и Лив за откривање комуникации за 156 милиони долари. Animal Planet е дополнително придружен член на Caribbean Cable Cooperative.
За време на доцните 2000-ти, Genius Products објави договор за дистрибуција во САД, во кој беа вклучени Animal Planet и TLC. Џекс Пацифик, исто така, склучи договор за лиценцирање за развој на производи за домашни миленици маркирани со животни.
Ребрендирање во 2008 година
На 3 февруари 2008 г. новата постава постави поголем фокус на сериите кои ги прикажуваат животните како „карактери“ на своја сопствена позиција, и поагресивната и серијална забава серија насочена кон возрасните 25-49 години (како што се Escape to Chimp Eden и реалната документарна серија Whale Wars ), наспроти традиционалните документарни филмови за природата и семејното гледање. Мрежата усвои и ново лого, заменувајќи го претходниот амблем „слон и глобус“ со стилизиран зборник, и новиот слоган „Иста планета, различен свет“. Претседателот на мрежата, Марџори Каплан објасни Animal Planet била премногу „мека“ и ориентирана кон семејството и дека има за цел „поагресивно и прислушување кон инстинктивната природа на привлечна содржина на животни“.
Во април 2010 година, Animal Planet претстави нов слоган и маркетинг кампања, „Изненадувачки човечки“ ( "Surprisingly Human" ), како еволуција на ребрендирањето во 2008 година. Слоганот ја одрази зголемената бројка на серии засновани врз Animal Planet, по истраги и занимања поврзани со животните, како што се River Monsters.
Во април 2012 година, насоката ориентирана кон забава на животните била критикувана, откако ја објави Mermaids: The Body Found - измислен документарен филм што сугерирал дека сирените се вистински. И покрај неговата измислена содржина, документарниот филм бил широко гледан, а последователното наслов „ Mermaids: The New Evidence “ постави рекорден рејтинг за сите времиња за каналот.
Ребрендирање во 2018 година
На 16 октомври 2018 година, Animal Planet откри ново лого, во кое има симбол на скокачки слон. Новата марка ја симболизира новата мисија на „одржување на радоста кај децата и чудата на животните со тоа што ќе ги доближи луѓето на секој начин“. Новиот брендинг се совпадна со премиерите на 28 октомври на Крики! Тоа се Ирвинс (нова серија по семејството на Стив Ирвин ) и Аманда на спасување.
Програма
Неодамнешните дополнувања на каналот, како Мекерат Манор и Островот Орангутан, ја отсликуваат неговата промена кон „програми на грабливци“ и поинтимно раскажување приказни. Animal Planet имал намера новата насока да помогне во ревитализацијата на стагнирачките рејтинзи, откако првичното гледање на мрежата се намали за 9% во 2007 година. Animal Planet додаде во својот состав псевдо-научен документарен филм, реалноста телевизија и емисиите на ситком.
Animal Planet е исто така добро познат по својата годишна програма за акробации, Puppy Bowl, годишен специјал прикажан за време на попладневните часови што води до Super Bowl на NFL, пред сè состои од кутриња во игра, а првично било раскажано од коментаторот и раскажувачот на NFL Films Хари Калас пред неговата смрт.
Списанието на Animal Planet
DC Thomson & amp; Co. се здружи со Discovery за објавување на списанието Animal Planet во Велика Британија. Првиот број на списанието бил објавен на 16 февруари 2011 година.
Чебрен
Чебрен — историско село во областа Мариово, во Општина Новаци, Македонија.
Географија и местоположба
Некогашното село Чебрен, односно денешниот Чебренски манастир, се наоѓа непосредно на брегот на Црна Река. До него се стигнува преку земјен пат во лоша состојба, кој се двои од асфалтниот пат до селото Зовиќ, во чиј атар денес селото потпаѓа.
Месноста се наоѓа на издвоена вулканска купа или тумба, наречена Тумба Чебрен, во кањонот на реката Црна. Некогашното село се наоѓа јужно од тумбата. На овој простор, и денес може да се видат остатоците од повеќе периоди.
Поради близината на Црна Река и предвидената изградба на ХЕ „Чебрен“, некогашното село и манастирскиот комплекс може да се најдат под вода.
Историја
Чебрен е место со богато историско минато во областа Мариово.
На просторот на Чебрен, може да се видат антички остатоци, остатоци од средновековниот град, раселеното село Чебрен, како и делумно зачуваниот манастир.
Антички период
Според археолошките пронајдоци во селото, се смета дека тука се наоѓал градот Антанија, епископско седиште во V-VI век.
Чебрен во минатото бил на локалниот планински пат кој ја сечел Мариовската Висорамнина и се качувал до пазувите на Кајмакчалан. Археолошките истражувања од шест стручни лица од Народниот музеј во Битола кај тумбата Чебрен го докажеле постоењето на раноантичка населба од времето на владеењето на македонските кралеви, според откриените монети од тој период.
Со археолошките истражувања во изминатите години на овој простор (пониско крај реката), докажано е дека во доцната антика бил изграден кастел со замашни димензии, додека пониско на југ започнала да се развива населба, која била опфатена со истиот бедем. Целиот овој простор имал планско градско оформување со големина од 5 хектари.
Среден век
Според пишаните извори, во средниот век тука постоел средновековниот град Чебрен (или Чемрен). Овој град, според историските податоци, сѐ до 1331-34 година, кога бил освоен од царот Душан, се наоѓа во рамките на Византија. Градот бил споменат од српскиот архиепископ Данило за време на владеењето на цар Душан во неговото дело „Животи краљева и архиепископа српских“.
Манастирски комплекс
Поволната местоположба на манастирскиот комплекс и фактот дека во Мариово не биле вршени исламизации на населението за време на отоманскиот период, комплексот го направиле да биде еден од најбогатите во Македонија. Манастирот бил доста познат по своето училиште и богатата библиотека.
Манастирот бил целосно разрушен за време на Првата светска војна.
Стопанство
Во своја сопственост манастирот имал воденици со 12 воденички камења, многу стока (овци, кози, крупен добиток), ниви, ливади, шуми и пасишта.
Пристаниште Локрој
Пристаниште Локрој е залив што формира природно пристаниште на северозападниот брег на островот Виенке во Палмеровиот Архипелаг западно од Антарктичкиот Полуостров.
Антарктичката база со истото име, сместена на Островот Гудиер во овој залив, ја вклучува најјужно оперативната пошта во светот. Базата е без персонал од 2020 година поради пандемијата COVID-19. Куќата на музејот е отклучена и останува отворена за индивидуални посети. Почнувајќи од април 2022 година, British Antarctic Survey бара кандидати кои ќе останат во базата од крајот на 2022 до март 2023 година.
Историја
Заливот бил откриен во 1904 година и именуван по Едуард Локроа, француски политичар и потпретседател на Домот на пратеници, кој му помогнал на Жан-Батист Шарко да добие владино финансирање за неговата Француска експедиција на Антарктикот.
Пристаништето се користело за ловење на китови помеѓу 1911 и 1931 година. За време на Втората светска војна, британската војска Операција Табарин ја основала Порт Локрој „Станица А“ на мала Гудие Островот во заливот, кој продолжи да работи како британска истражувачка станица до 16 јануари 1962 година.
Во 1996 година започнало реновирањето на зградите на базата Порт Локрој од страна на персоналот од Британско антарктичко истражување, финансирано од Владата на Британска антарктичка територија. Унитед Кингдом Антарцтиц Херитаге Труст го презема управувањето и зачувувањето на локацијата во 2006 година и работи со музеј и пошта со персонал во летото на Антарктикот (обично ноември-март).
Таа е една од најпопуларните туристички дестинации за патниците на крстарење на Антарктикот. Приходите од малата продавница за сувенири го финансираат одржувањето на локацијата и другите историски места и споменици во Антарктик. „Довербата“ собира податоци за Британското Антарктичко истражување за да го набљудува ефектот на туризмот врз пингвините. Половина остров е отворен за туристи, додека другата половина е резервирана за пингвини. Четиричлениот персонал обично обработува 70.000 пошта испратени од 18.000 посетители кои пристигнуваат во текот на петмесечната сезона на крстарење на Антарктикот. На посетителите им се нуди и сувенир печат од пасош.
Историски локалитет
Историската важност на локалитетот се однесува и на неговото воспоставување како Операција Табарин база во 1944 година, и на научната работа извршена таму, вклучувајќи ги и првите мерења на јоносферата и првото снимање на атмосферски свиркач (електронски бранови), од Антарктикот. Тоа било исто така клучна локација за следење во текот на Меѓународната геофизичка година (1957). Локалитетот е означен како Историски локалитет или споменик (HSM 61), по предлогот на Обединетото Кралство до консултативен состанок на Антарктичкиот договор.
Ела Рапич
Рапич израснала во Сигтуна, предградие на Стокхолм во Шведска и ја добила својата прва улога на случајност кога продуцентската куќа FLX го посетила нејзиното училиште. Дебитирала играјќи ја улогата на блиска пријателка на главниот лик во првата шведска драмска серија на Нетфликс, продуцирана Квиксенд, чија премиера беше на 5 април 2019 година. Заедно со спектаклот, Рапич посетува образование за општествени науки во Сигтунасколанска хуманистичка Лороверкет.
Мироши
Мироши (Miroşi) — општина во округот Арџеш во јужна Романија, во која живеат 2.830 жители.
Бела тресиопашка
Белата тресиопашка е мала врапчевидна птица, од семејството на тресиопашките (Motacillidae). Видот е распространет речиси низ цела Европа и Азија, и во делови на северна Африка. Ја има и во Македонија. Во умерените краишта е постојан жител, но во постудените е птица преселница која зимува во Африка.
Таа е инсектојадна птица на отворената земја, која претпочита во близина да има вода. Сака голи предели каде може да го види пленот. Во урбаните средини се прилагодува и се храни на поплочените паркинзи. Гнезди во дупките на камените ѕидови и слични вештачки или природни места.
Белата тресиопашка е национална птица на Латвија.
Таксономија и систематизација
Белата тресиопашка е еден од многуте видови за првпат опишани од Карл Лине во неговата книга од 18 век Systema Naturae, и сè уште го носи своето оригинално научно име Motacilla alba.
Во моментов се издвојуваат 9 или 11 подвида. Разликите во боите на перјето и распространетоста на подвидот се прикажани подолу:
Опис
Белата тресиопашка е тенка, витка птица, со должина од 16.6 до 19 см (источноазиските се подолги и достигаат до 21 см), со карактеристична долга опашка која постојано се тресе. Нејзината просечна тежина е 25 грама, а животен век околу 12 години. Номинираниот подвид Motacilla alba alba, во основа е сива одозгора и бела одоздола, со бело лице, црна капа и црн врат.
Таа има повеќе подвидови кои се разликуваат во шарките на перјето на крилјата, грбот или главата. Некои раси покажуваат полов диморфизам за време на сезоната на парење. Околу 6 подвида може да бидат присутни во Индија или југоисточна Азија за зимување и тука тешко може да се распознаваат.
Повикот е остро чисик, а песната е пријатно црцорење.
Распространетост и живеалиште
Овој вид се размножува низ Евроазија до 75° северна географска ширина, а единствено го нема во Арктикот каде температурата во јули е помалку од 4 °C. Исто така, се размножува во планините на Мароко и западна Алјаска. Живеалиштата му се разновидни и единствено го нема во пустините.
Белата тресиопашка е постојан жител во умерените делови на својот опсег, како западна Европа и Средоземјето, но е птица преселница во остатокот од својата распространетост. Северноевропските птици зимуваат околу Средоземјето и во тропска и субтропска Африка, а азиските птици се селат во Среден Исток, Индија, и југоисточна Азија. Птиците од северна Америка, исто така, се селат во тропска Азија.
Поведение
Највидлива и најкарактеристична навика на оваа птица е постојано тресење на опашката, од каде и го добила името на своето семејство. Но сепак, покрај очигледноста на ваквото поведение, сè уште не е сосема јасно зошто го прави тоа. Се сугерира дека можеби така го разбркува пленот или покажува покорност кон другите тресиопашки. Во неодамнешна студија, пак, се претпоставува дека на тој начин ја покажува својата будност пред потенцијалните грабливци.
Размножување
Белите тресиопашки се моногамни птици кои си ја бранат територијата за размножување. Сезоната на парење трае од април до август, а започнува малку подоцна во посеверните краишта. Двата родитела се одговорни за градењето на гнездото, мажјакот е оној што го започнува, а женката го завршува процесот. При второто легло кај подвидот personata женката сама го гради второто гнездо, а мажјакот ги доодгледува младенчињата од првото. Гнездото претставува груба чашка направена од гранчиња, трева, лисја и други растителни материјали. Внатре е послано со меки материјали, вклучувајќи и животински влакна. Го сместуваат во пукнатина или дупка, по можност веднаш до река или ров, но, исто така, се прилагодуваат во урбани услови, па гнездат во ѕидови, мостови и згради. Едно гнездо е пронајдено во череп на морж, а многу често овие птици ги прават гнездата и во внатрешноста на поголеми гнезда од други птици, како на пример, на златен орел. Несат 3-8 јајца, но обично 4-6. По боја се кремави со синозелен или тиркизен сјај и со црвеникави многубројни точки. Обата родитела ги квачат јајцата, иако женката тоа го прави повеќе, инкубирајќи ги ноќе. Јајцата се испилуваат по 12 (најдоцна 16) дена. Пилињата ги хранат двајцата родители додека тие да се оперјат по 14 дена, и уште една недела потоа.
Познато е дека оваа птица е често домаќин на кукавицата, но таа откако ќе забележи дека гнездото ѝ е со паразит, го напушта. Научниците теоретизираат дека ова се случува затоа што тресиопашката е многу мала за да го истурка јајцето и има премал клун за да го уништи.
Статус
Овој вид има широка распространетост, на повеќе од 10 милиони км². Големината на популацијата не е позната, но се верува дека е многу голема опишувајќи го овој вид како вообичаен во поголемиот дел од нејзиниот опсег. Статусот на белата тресиопашка е вид со најмала загриженост. Популацијата во Европа е стабилна. Видот добро се адаптира кон промените предизвикани од човекот и ги користи градежните структури за свои места за гнездење, а отворените поплочени површини за исхрана. Во многу градови, впечатливо во Даблин, на пример, големи јата доаѓаат да презимуваат.
Антим Метохит
Антим Метохит бил учесник на црковниот собор кој се одржал во Цариград во 1347 година.
Фикри Фејзули
Фикри Фејзули (албански: Fikri Fejzuli; Раковец,, - , ) бил поранешен член на ОНА.
Во редовите на ОНА се приклучил во текот на март 2001 година, како војник во првите единици на 112 Бригада „Мујдин Алиу”.
Загинал на 3 август 2001 година во една престрелка со македонските безбидносни сили. По ова, неговото тело било префрлено и погребено во неговото родно село Раковец.
NGC 1001
NGC 1001 — спирална галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1001 се споменува и како MCG 7-6-50, CGCG 539-69.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1871 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1001 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1001 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 39 м 12,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 40' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 132°.
Други поделби
Проучување на NGC 1001 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10050. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2840. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Лазе кај Боштањ
Лазе кај Боштањ (словенечки: Laze pri Boštanju) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Космос-1897
Космос-1897 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 26 ноември 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2000 килограми. Космос-1897 бил воен комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на геостационарна орбита. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 1435.96 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 1.3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 5819 км, а најмалото на 5748.
Јанос Бихари
Јанос Бихари (21 октомври 1764 – 26 април 1827) бил влијателен унгарски ромски виолинист. Тој бил еден од основачите на ромската академска музика и музичкиот жанр вербункос.
До средината на деветнаесеттиот век, „Циганската музика“ била издигната до висока мода, а првата позната била онаа на Јанос Бихари, која пијанистот Франц Лист ја опишал како: „Тоновите испеани од неговата волшебна виолина течат на нашите маѓепсани уши како солзи. . ."
Биографија
Бихари е роден во ромско семејство во Нагјабони, Унгарија (денес Веке Блахово, Словачка); неговиот татко бил виолинист. Во 1801 година, живеејќи во Пешта, Бихари создал оркестар од 1 цимбалист и 4 виолинисти. Овој оркестар наскоро станал популарен и посетил со Бихари многу градови во Унгарија и во странство. Во секоја земја Бихари ја учел локална народна и академска музика и ја организирал да се свири за време на неговите настапи. Бихари бил толку популарен што можел да живее како благороден човек: имал скапа облека и слуга што ја држел виолината на Бихари, престојувал во луксузни хотели итн. Бил поканет да свири и за императорот на Австрија.
Мелодиите на Бихари ги користеле композитори како Франц Лист, Лудвиг ван Бетовен, Пабло де Сарасате и други.
Во 1824 година Бихари ја повредил левата рака, со што ја нарушил неговата способност за изведување. Последователно, неговата популарност опаднала и тој умрел во сиромаштија во Пешта.
Бихари оставил зад себе 84 музички композиции кои се сметаат за класика.
Културното наследство
Во Унгарија, Bihari János Táncegyüttes е унгарска фолклорна танчерска група именувана по познатиот композитор Јанос Бихари.
NGC 2925
NGC 2925 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Едро, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2925 се споменува и како OCL 783, ESO 166-SC22.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Попара
Попара -здробен сув леб попарен со врела вода, масло, млеко, чај и др.
Покрај во Македонија, попарата се среќава и во Бугарија, Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Грција и Турција. Ретко се става на куќната трпеза – кога ќе остане доста сув леб и истата се смета за сиромашно јадење.
NGC 2925
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2925 е од видот III1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,3 m. NGC 2925 има само една позната привидна димензија, која изнесува 15'.
Попара
Традиционално се подготвува од сув леб (од неколку дена) кој се потопува со некоја течност, најчесто топла, но може и ладна, на пример јогурт. Во зависност од вкусот попарата може да биде слатка или солена, па соодветно се додава џем, мед, шеќер или сирење, маст. Подготовката на ова јадење е многу брза и едноставна.
Сè повеќе се појавуваат рецепти кои ја видоизменуваат попарата вклучувајќи дополнителни состојки за истата да биде попривлечна.
NGC 2925
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 33 м 10,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 53° 23' 45".
Други поделби
Проучување на NGC 2925 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 426; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8584.
Иван Реброф
Животопис
Реброф е роден во Берлин како Ханс-Ролф Риперт од германски родители, но сепак тврди дека наводно има мешано руско-еврејско потекло, за што нема докази. Студирал пеење. Иако неговото знаење и изговор на рускиот јазик било несовршено, тој станал познат по пеењето руски народни песни, но исто така изведувал оперски, лесни класици и народни песни од многу други земји. Тој бил познат на сцената по неговата голема енергија. Во неговата кариера настапил на повеќе од 6.000 концерти. Реброф извел 12 настапи за 14 дена на свои седумдесетти години, како на пример на австралиската турнеја.
Иван Реброф се опишал како меѓународен, „врската меѓу Истокот и Западот“. Тој станал државјанин на Грција и живеел на грчкиот остров Скопелос во Спорадите.
Починал во Франкфурт по долго боледување.
Кисиндија
Кисиндија — општина во округот Арад во Романија. Кисиндија се наоѓа во јужниот дел на басенот Себиш.
Астероидно семејство
Астероидно семејство — групација од астероиди кои споделуваат слични сопствени орбитални елементи, како што се големата полуоска, занесеноста и наклонот. За членовие на семејствата се смета дека се делови од претходни астероидни судири. Поимот астероидно семејство е поспецифичен поим од астероидна група чии членови, сепак споделуваат голем дел на орбитални особености, но не се поврзани едни со други.
Општи својства
Поголемите значајни семејства содржат неколку стотина именувани астероиди (и многу други помали кои сè уште не се анализирани или пак откриени). Малите, збиени семејства можно е да имаат и околу десет именувани астероиди. Околу 33% до 35% од астероидите во главниот појас се припадници на астероидни семејства.
Едно од пронајдените семејства е поврзано со џуџестата планета Хаумеја. Некои истражувања се обиделе да изнајдат доказ за судирните семејства меѓу тројанците, но до денес не постои потврден доказ.
Потекло и развој
Се смета дека семејствата се создаваат како резултат на судирите меѓу астероидите. Во многуте или повеќето случаи родното тело е распаднато, но имаме и случаи кога неколку семејства кои своето потекло го должат на удари по површината на родното тело без да се уништи (на пример Веста, Палада, Хигија и Масалија). Овие кратерни семејства вообичаено се состојат од единечно големо тело и бројни астероиди кои се многу мали. Некои семејства (на пример Флориното семејство) имаат сложени внатрешни структури кои не се убедкливо објаснети во моментов, но пшостои можност да произлегуваат од неколку судири во истата област во подолг период.
Поради методот на потеклото, сите членови имаат слични состави како и повеќето семејства. Значајни исклучоци се оние семејства (како што е Вестиното семејство) кое се создало при издвојувањето на родното тело.
За астероидните семејства се смета дека имаат животни векови од милијарди години, во зависност од различни фактори (пример помалите астероиди исчесзнуваат побрзо). Ова е значително покусо од староста на Сончевиот Систем, само неколку се останати од самиот почеток на Сончевиот Систем. Распадот на семејствата се случува поради постојаното споро расејување на орбитите предизвикано од растројувањата од Јупитер и останатите големи тела, и секако поради судирите помеѓу астероидите кои ги сронуваат сè до мали астероиди. Подоцна овие мали астероиди стануваат дел на растројувањата на Јарковскиевиот ефект кои може да ги истурка кон орбитална резонанција со Јупитер. Кога ќе се случи ова, тие мошне брзо се исфрлени од астероидниот појас. За одредени семејства се добиени опипливи вредности за нивната старост, која пак може да изнесува неколку стотина милиони години па до неколку милиони години како што е збиеното Карино семејство. Старите семејства се смета дека содржат неколку мали членови и ова е основата за определување на нивната старост.
Се претпостаљвува дека многу од старите семејства ги имаат изгубено скоро сите мали и средни членови, при што остануваат само неколку од поголемите членови. Пример за ваков вид на остатоци од семејство се парот 9 Метида и 113 Амалтеја. Понатамошните докази за големиот број на семејства во минатото потекнува од анализата на хемиските односи во железните метеори. Тие покажуваат дека во минатото морало да постојат најмалку 50 до 100 издвоени родни тела, кои оттогаш се раскршени и нивните јадра се соголени и се создадени сегашните астероиди (Кели и Гафи 2000).
Опис
Строго гледајќи ги работите, семејствата и нивните членови се препознаени со анализа на сопствените орбитални елементи, наместо со моменталните оскулаторни орбиталните елементи, кои редовно флуктуираат на временски периоди од десетици до илијадници години. Сопствените елементи се поврзани константи на движењето кои остануваат непроменливи во периодот од најмалку десетина милиони години, а во некои случаи и подолго.
Јапонскиот астроном Кијотсугу Хирајама (1874–1943) бил првиот кој ги определувал сопствените елементи на астероидите, и прв ги препознал неколку од истакнатите семејства во 1918 година. Во негова чест, астероидните семејства понекогаш се нарекувани и Хирајамови семејства. Ова особено се однесува на петте истакнати семејства откриени од негова страна.
Хиерархиски метод на зајатување
Денешниоте сметачки претраги имаат препознаено повеќе од стотина семејства.Еден од најкористените алгоритми е хиерархиско зајатување, кои пребарува за групирања со најмали меѓусебни растојанија во просторот на орбиталните елементи, и брановита анализа, со која се добива карта на густината на астероидите во просторот на орбиталните елементи, и пребарува за густински максимуми.
Границите на семејствата се понекогаш бледи и на границите се слеваат со позадинската густина на астероидите во главниот појас. Од оваа причина бројот на членовите меѓу откриените астероиди е вообичаено приближно познат, и припадноста на членовите во близина на рабовите е неопределена.
Дополнително, некои од натрапниците кои се хетерогени позадински астероиди се очекувани во центарот на семејствата. идејќи поголемиот број на членовите на семејството настанале при судирот се очекува да имаат подеднаков состав, повеќето натрапнички астероиди како начело може да се препознаат по спектралните својства кои не се исти како со поголемиот број на членови на семејството. Истакнат пример е 1 Церера, најголемиот астероид, кој е натрапник во семејството порано познато како Церерино семејство, а денес како Гефионово семејство.
Спектралните одлики може исто така да се користат за да се определи членството на астероидите во надворешните области на семејството,на начинот којшто е искористен како на пример во Вестиното семејство, чии членови имаат невообичаен состав.
Видови семејства
Како што е претходно спомнато, семејствата кои настанале поради судир кои не го нарушил родното тело, но делумно исфрлило делови се наречени кратерски семејства. Постои и друго именување за да се направи разлика меѓу различните видови на групи кои се помалку различни или постои помала статистичка сигурност од поголемиот број на истакнати „номинални семејства“ (или јата).
Поимот јато исто така се користи за да се опише мало астероидно семејство, како што е Кариното јато. Згрутчувања се групирања кои имаат мал број на членови кои се јасно видливи од позадинските астероиди (на пример Јунонското згрутчување). Клановите се групирања кои постепено се претѕопуваат во позадинската густина и/или имаат сложена внатрешна структурашто пак прави истите со потешкотија да се определи дали се сложена групација од неколку преклопувачки групи (на пример Флориното семејство). Племиња се групации за кои постои помала сигурност да се статистички значајни во однос на позадинската густина пред сè поради нината мала густина или големата несигурност во орбиталните параметри на членовите.
Истакнати семејства
Помеѓу бројните астероидни семејства, Еосовото, Евномииното, Флориното, Унгарското, Хигииното, Коронидиното, Нисиното, Темидиното и Вестиното семејство се најистакнатите семејства во главниот астероиден појас. За целосен список, Погледајте .
Сите семејства
Во 2015 година, регледот препознал 122 значајни семејства со вкупен број на членови од 100.000 астероиди, засновано на целиот каталог на нумерирани астероиди, кој се состои од скоро 400.000 тела во тој период (Погледајте го каталошкиот индекс за моменталниот број на нумерирани астероиди). Податоците се достапни преку „Податочниот пребарувач за астероиди“. Првата колона на оваа табела го содржи семејниот идентификационен број или семеен идинтификационен број (СИБ), што претставува обид за бројчено означување на препознаените семејства, независно од нивното име во моменталната употреба, бидејќи постои можност ова име да се промени со дополнителни откритија, што доведува до употреба на повеќе имиња во литературата и дополнителната збунетост.
Други семејства или динамички групи
Други астероидни семејства според различни извори (кои не се на списокот погоре), при што на списокот се вклучени и неастероидните семејства:
Словењ Градец
Културноисториски знаменитости
Во центарот на градот се наоѓаат згради од 19 век, а на некои места има остатоци од средновековната тврдина. Посебно се истакнува некогашната општинска зграда во која денес се сместени Корошката галерија на ликовните уметности, Корошкиот покраински музеј и Туристичко-информативниот центар. Најстарата црква во Словењ Градец е Св. Елизабета, која во 1251 година Бертолд Андески ѝ ја посветил на својата роднина св. Елизабета Туринска. Првобитно, црквата била изградена во романски стил, а подоцна била доградувана во готски, ренесансен и барокен стил. Црквата на св. Дух од 1428 година претставува пример на готска архитектура, додека внатрешниот дел е во барокен стил. Во неа се наоѓаат фреските од 1450 година, насликани од Андреј од Отинг. Во стилот на доцната готика е и црквата Св. Панкрациј, која се наоѓа на стариот плоштад, додека црквата Св. Јулија лежи врз остатоци од археолошко наоѓалиште од 9 век.
Сокличевиот музеј располага со збирка од околу 1.500 археолошки и етнолошки предмети, собрани од некогашниот жупник Јакоб Соклич, собирач на историски и уметнички творби. Во 2011 година бил отворен музејот посветен на композиторот Хуго Волф, кој во детството живеел во Словењ Градец. Во околината на градот, во местото Селе, се наоѓаат спомен-собата на Фран Ксаверј Мешко и црквата Св. Рок. На оддалеченост од седум километри од градот се наоѓа готската тврдина Водриж, додека на оддалеченост од 10 километри се наоѓаат римските гробишта „Colatio“.
Спорт
Во самиот центар на Словењ Градец се наоѓа спортски центар со вкупна површина од 18.770 квадратни метри, од кои покриената површина опфаќа 1.776 квадратни метри. Исто така, во рамките на спортскиот центар постои стадион, со големина од 100 х 65 метри, со атлетски патеки (осум патеки на 400 метри и шест патеки на 100 метри), како и неколку асфалтни игралишта за ракомет, кошарка и одбојка. Во близина на спортскиот центар се наоѓа летен базен, со димензии од 20 х 10 метри, како и мал базен, со димензии од 6 х 10 метри. Спортската сала во рамките на центарот, вклучува:
Традиционални приредби
Во Словењ Градец се организираат поголем број саеми, фестивали и свечености, како:
Познати личности
Од Словењ Градец потекнуваат или во него живееле повеќе познати личности, како:
Родени убијци (филм)
Родени убијци е акционен/крими филм режиран од Оливер Стоун во врска со две жртви на трауматично детство кои стануваат љубовници и масовни убијци и се прославени од страна на медиумите. Ѕвезди на филмот се Вуди Харелсон и Џулиет Луис, заедно со Родни Денџерфилд, Роберт Дауни, Том Сајзмор, и Томи Ли Џонс.
Филмот е заснован на сценарио напишано од Квентин Тарантино, кое подоцна го преуредил Стоун заедно со писателот Дејв Велоз и помошник продуцентот Ричард Рутовски. Познат по својата насилна содржина, филмот е прогласен за осмиот најконтроверзен филм на сите времиња од страна на Entertainment Weekly во 2006 година.
Родени убијци беше промовиран со наслови како: „Храбар нов филм кој ни прикажува слика на држава заведена од слава, опседната од криминал и конзумирана од медиумите“ и „ Во медиумскиот циркус на животот тие беа главна атракција“. Премиерното прикажување беше во Соединетите Држави на 26 август 1994 година.
Вовед
Мики Нокс (Вуди Харелсон) и неговата жена Мелори (Џулиет Луис) застануваат во кафуле на автопат во пустина во Ново Мексико. Пристигнува група селани (Ричард Лајнбек, Кирк Балц и Џејмс Гемон) и еден од нив почнува сексуално да ја малтретира Мелори. Таа накратко го заведува пред да го претепа до смрт. Потоа, Мики и Мелори ги убиваат сите, освен двајцата вработени во кафулето, при што кулминацијата ја достигнуваат со морбидната игра „Еци Пеци Пец“ за да одлучат кој од нив ќе остане жив а кого ќе убијат. По убивањето на келнерката Мабел (О-Лан Џонс), двојката се осигурува дека единствениот преживеан ги памти нивните имиња по што тие се прегрнуваат и си изјавуваат бесмртна љубов.
Прв дел
Мики и Мелори кампуваат во пустина и Мелори се потсетува на нивното запознавање.Ретроспективата го покажува Мики како разнесувач на месо, тој доаѓа во нејзиниот дом во кој таа живее со својот татко што сексуално ја малтретира (Родни Денгерфилд), со несовесната мајка (Еди Мекларг), и со нејзиниот помал брат Кевин (Шон Стоун). Мики и Мелори веднаш се заљубуваат и заминуваат од куќата заедно, при што Мики го краде автомобилот на нејзиниот татко. Набрзо потоа, Мики е уапсен и е во притвор поради кражба на автомобил, но последователно бега за време на торнадо и се враќа во куќата на Мелори. Двајцата ги убиваат нејзините родители, но го поштедуваат Кевин. Продолжуваат на пат и се „венчаваат“ на мост, прославувајќи со земање заложничка. Бесна на идејата на Мики да имаат тројка, Мелори вози до најблиската бензиска станица каде што флертува со механичарот (Балтазар Гети). Тие почнуваат со секс на хауба од кола, но Мелори го убива кога тој препознава дека таа е баран убиец. Во меѓувреме, Мики ја силува заложничката.
Втор дел
Парот ја продолжува нивната треска на убивање, оставајќи зад себе 52 жртви во Ново Мексико, Аризона и Невада. Нивен прогонувач е детективот Џек Скагнети (Том Сајзмор), кој станува опседнат со масовни убијци откако и тој самиот на осум годишна возраст бил сведок на застрелувањето и убивањето на неговата мајка од страна на Чарлс Вајтмен. Под неговата херојска фасада, се крие насилен психопат, кој има и задавено проститутка до смрт. Убијците исто така ги следи и таблоидниот себе-промовирачки новинар Вејни Гејл (Роберт Дауни). Гејл ги прикажува Мики и Мелори на своето шоу, „Американски манијаци“, каде ги издигнува до статус на култни херои.