cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Филип Филиповиќ (ватерполо)
Про Реко
Во февруари 2010 г. Во Сорија гостувал Филип и неговиот соиграч од Про Реко Удовичиќ. Тие одиграл ол-стар хуманитарен натпревар помеѓу Италија и селекцијата на странци кои играле во италијанското првенство, а сите приходи од натпреварот биле наменети за хуманитарни цели - за помош на Хаити, жртвите од неодамнешниот разорен земјотрес. Капите на сите играчи биле понудени на продажба по симболична цена од 30 евра. На 29 јуни 2011 година било потврдено дека Филип и неговите соиграчи од Про Реко ќе играат во Јадранската ватерполо лига.
Полифонија
Европска полифонија
Во поново време, Вториот ватикански собир (1962–1965) објавил: „Грегоријанското пеење може да се користи во литургиските служби. Но, други видови на света музика, посебно полифонијата, се исклучени“.
Филип Филиповиќ (ватерполо)
Про Реко
Во второто коло од Јадранската лига, на 24 септември, Филиповиќ го постигнал својот прв гол против Копер Рокава во победата од 16–4 на домашен терен. На 1 октомври 2011 г. Филиповиќ постигна два гола во Јадранската лига, во победата од 10–7 во третото коло на гости против Југ ЦО. На 15 октомври Филиповиќ постигнал гол во петтото коло од Јадранската лига, во победата на домашен терен со 15–8 против Приморје ЕБ. На 22 октомври Филиповиќ постигнал два гола во првото коло од Групата на Евролигата во лесната победа од 13–5 над Спартак Волгоград. На 29 октомври, во седмото коло во Јадранската лига со 13–9 победа на домашен терен против Младост, Филиповиќ постигнал два гола. На 26 ноември Филиповиќ постигнал гол во третото коло на Евролигата, во победата со 10–8 против Јадран Херцег Нови. Филиповиќ постигна два гола на 3 декември во понижувачкиот пораз од 21–0 над ПОШК во дванаесетото коло од Јадранската лига. Во тринаесеттото коло на 10 декември, Филиповиќ постигнал уште два гола против Морнар Сплит во победата на гости со 20–8. На 8 февруари 2012 година, во петтото коло од Евролигата, Филиповиќ постигнал два гола во победата од 15–7 против Марсеј. 3 дена подоцна тој постигна уште два гола, но во петнаесеттото коло во Јадранската лига со 9–8 победа на домашен терен против Југ ЦО. Тој постигнал уште еден гол во победата над Приморје ЕБ со 13–6 на 18 февруари, во шеснаесеттото коло. На 25 февруари, во последното коло од групната фаза на Евролигата, Филиповиќ бил најдобар стрелец во победата од 18–7 на гости против Спартак Волгоград со пет гола. Четири дена подоцна, Филиповиќ постигна уште пет гола, но во натпреварот од четиринаесеттото коло заостанување во Јадранската лига, во лесната победа од 21–5 на домашен терен над Морнар БС. На 3 март Филиповиќ постигна два гола во победата од 12–7 на Јадранската лига на гости против Младост, а вториот гол беше негов 20-ти досега.
Полифонија
Европска полифонија
Англиските протестанти ја вклучиле полифонијата кон средината на 18 век. Ваквата одлука преминала во Северна Америка заедно со англиските доселеници. Овој начин на пеење во најголем дел веќе го нема во британските и северноамериканските свети песни, сепак преживеал во руралните средини од јужниот дел на САД.
Филип Филиповиќ (ватерполо)
Репрезентативна кариера
Филип конечно ги постигнал своите први два гола на 17 јануари на Европското првенство против Германија во вториот натпревар кој Србите го добиле со резултат 13–12. На 19 јануари, во третиот натпревар на турнирот, Филиповиќ постигнал два гола во големата победа од 15–12 против ривалите и бранител на европскиот шампион Хрватска. Натпреварот ќе го памети и по неспортското однесување на Хрватот Никша Добуд кој намерно го удри одзади, што резултираше со сериозни модринки под десното око на Филиповиќ. Филиповиќ возврати со два гола против Хрватите и мафтајќи со српскиот поздрав со три прста на хрватската клупа. На 27 јануари Филиповиќ постигнал три гола во полуфиналната победа со 12–8 над Италија. Филип Филиповиќ го освои Европското првенство 2012 година на 29 јануари. Тој постигна гол во финалето против Црна Гора кое неговата репрезентација го доби со 9-8. Ова му беше трет златен медал на Европските првенства.
Полифонија
Европска полифонија
На Балканот е традиција да се пејат полифонични песни, кои се нарекуваат стари, архаични или пеење во стар стил. Сепак, според западната дефиниција, балканската музика не е строго полифонична, туку најдобро се опишува како пеење во повеќе делови. Полифонските песни ги пејат Власите, Албанците, Грците и Македонците од албанскиот и северногрчкиот регион, како и во Република Македонија и Бугарија. Албанските народни исо-полифонски песни прогласени се од УНЕСКО за „ Ремек-дело на усното и нематеријалното наследство на човештвото“. Терминот исо е поврзан со византиската црковна музика.
Филип Филиповиќ (ватерполо)
Трофеи
Филиповиќ има настапувано за репрезентацијата на Србија и Црна Гора / Србија повеќе од 381 пати и има постигнато повеќе од 677 голови. Тој има 35 медали со својата репрезентација, од кои најзабележителни се златните медали што ја претставува Србија на Светските првенства во 2009 година во Рим и 2015 година во Казан, како и златни медали и индивидуални МВП награди на Олимписките игри во 2016 година во Рио де Жанеиро и 2020 година во Токио.
Полифонија
Европска полифонија
На францускиот остров Корзика постои уникатен стил на на музика кој е познат по употребата на полифонија. Во Грузија постои веројатно најстарата полифонија во христијанскиот свет. Традиционалното полифонично пеење во Грузија е прогласено од УНЕСКО за „Нематеријално културно наследство на човештвото“. Полифонијата е присутна во традиционалната музика на Абхазија, Чеченија, Ингушетија, Океанија, и Потсахарска Африка, исто така.
Филип Филиповиќ (ватерполо)
Приватен живот
Филиповиќ е во брак со Сања и има еден син.
Космос-1178
Космос-1178 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 мај 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1178 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 412 км, а најмалото на 356.
Шарл де Кателаре
Шарл де Кателаре (роден на година во, Белгија) — белгиски фудбалер кој настапува за екипата на ФК Аталанта како позајмен играч од ФК Милан на позиција играч за врска и Фудбалската репрезентација на Белгија.
Персиски Залив
Персиски Залив (, الخليج الفارسي) — голем залив (всушност море) во Западна Азија, дел од водите на Арапско Море и Индискиот Океан, поврзан заедно со Оманскиот Залив. Излез на заливот имаат Бахреин, Ирак, Иран, Катар, Кувајт, ОАЕ, Оман и Саудиска Арабија. Во заливот се влева реката Шат ел-Араб, во која се собираат реките Тигар и Еуфрат. Големи пристаништа на заливот се Абадан (Иран), Басра (Ирак), Дамам (Саудиска Арабија).
Шарл де Кателаре
Клуб Бриж
Шарл де Кателаре се приклучил на Клуб Бриж на 7-годишна возраст. Тој исто така играл тенис како млад, но избрал да се занимава со фудбал.
Тој своето деби го направил на 25 септември 2019 година, кога го одиграл целиот натпревар од Купот на Белгија 2019-2020 против Франс Бораинс.
На 22 октомври 2019 година, тој го направил своето деби во Лигата на шампионите на УЕФА против Париз Сен Жермен. Тој го започнал натпреварот и бил заменет во 57 минута во резултатот од 1–0 за Париз Сен Жермен, натпревар кој на крајот завршил со пораз од 5–0. На 5 февруари 2020 година, тој постигнал гол во победата од 2–1 против Варегем.
На 20 октомври 2020 година, Де Кателаре го постигнал победничкиот гол на натпреварот во 93 минута против Зенит Санкт Петербург со 2–1 во групната фаза од Лигата на шампионите на УЕФА 2020–21.
Милан
На 2 август 2022 година, Шарл де Кателаре му се приклучил на клубот од Серија А, Милан со договор до 30 јуни 2027 година.
Репрезентативна кариера
Шарл де Кателаре своето деби за репрезентацијата на Белгија го направил во ноември 2020 година, во поразот од Швајцарија. На 10 октомври 2021 година, тој го постигнал својот деби репрезентативен гол во поразот за третото место на Белгија од Италија за Лигата на нации со резултат од 2–1.
Димитар Павлов
Димитар Павлов (Роден во — ) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Учесник во нелегалната чета на Герасим Тодоров. Загинал на 13 март 1949 во струмскиот чифлик со уште неколкумина. Се претпоставува дека е убиен од агент-провокатор, негов близок роднина. Неговата ќерка Искра, исто така била жртва на бугарската држава, која ја држела цел месец в просториите на бугарската државна безбедност во Горна Џумаја, каде била подложена на тешко мачење и испрашување.
ПУ „Гоце Делчев“ - Долни Липовиќ
Основно училиште „Гоце Делчев“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Гоце Делчев“ - Долни Липовиќ; скратено: ПООУ „Гоце Делчев“) — подрачно основно училиште во селото Долни Липовиќ, составен дел на истоименото училиште од селото Конче.
Димитар Павлов
Поврзано
Искра Павлова
ПУ „Гоце Делчев“ - Долни Липовиќ
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Долни Липовиќ.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
1258
1258 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1258 година од новата ера, 258. од вториот милениум, 58. од XIII век и деветта од 1250-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6766 и 6767 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6008 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5018 и 5019 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2011.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1258 година се протега во 3894 и 3895, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3954 и 3955 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1801. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 655 и 656 исламска година.
Света вода „Св. Ѓорѓи“ - Аргулица
'''Света вода „Св. Ѓорѓи“''' — верски комплекс во близина на штипското село Аргулица, Македонија.
Местоположба
Објектот се наоѓа во непосредна близина на параклисот „Покров на Пресвета Богородица“, до кои води еден ист земјен пат, кој се двои на самиот влез од локалниот асфалтен пат помеѓу селата Аргулица и Карбинци.
Руско-кримски војни
Руско-Кримските војни (Русско-крымские войны) биле низа од континуирани војни кои се воделе меѓу силите на Големото московско кнежевството и Татарите од Кримското Ханство во тек на 16 век за регионот околу реката Волга. Во 16 век, дивите степи на Русија биле постојано изложени на напади на Татарите. За време на војните, Кримските Татари (поддржани од турската војска) ја напаѓале во повеќе наврати централна Русија, го уништиле пограничниот град Рјазањ, ја запалиле Москва и зеле околу 150.000 Руси како воени заробеници. Во Молодинската битка (руски: Молодинская битва) Татарите биле поразени, но покрај поразот, татарските напади продолжиле. За да се одбрани од постојаните напади на Кримското Ханство, наследничката на Московското Кнежевство, Царска Русија, во XVIII век, неколкупати ги напаѓала, за да при крајот на 18 век го освои Кримското Ханство, по што Татарите потполно ја изгубиле својата моќ во регионот.
Текот на војната
Инвазијата на Кримските Татари врз Големото московско кнежевство, започнала во 1507 година, по смртта на големиот московски кнез Иван III, кога Татарите ги нападнале руските градови Белев и Козелск. Во 16 век, јужната граница на Русија, кон дивите степи, се наоѓала кај градот Рјазањ, кој бил пограничен град и оддалечен од Москва само 190 километри. Границата била многу несигурна, па Русите тука држеле околу 65 илјади војници и имале бројни утврдувања. Но, и покрај тоа, имало чести сурови напади од Кримското Ханство на територијата на Русија, проследени со палење на градови и земање на воени заробеници, кои потоа биле продавани на пазарите во Крим како робови. На тој начин, многу христијани по успешните татарските напади, преку трговија со робје на пазарите на Цариград, биле продавани на Турците. Дури и сопругата на еден од најголемите турски султани, Сулејман Величествениот, Рокселана, која била христијанка, била заробена и продадена преку Крим како робинка.
Борбите во текот на 1570 година
Во 1570 година, Кримските Татари страшно го разориле пограничниот град Рјазањ, кој иако требал да ги чува приодите кон Москва, во тој напад не пружил посилен отпор.
Борбите во тек на 1571 година
Во мај 1571 година, силна армија од 120.000 кримски и турски војници (80.000 Татари, 33.000 турски башибозуци и 7.000 јаничари) под водство на кримскиот кан Девлет I Герај, заедно со големата и мала ногајска орда и черкеската војска го заобиколиле градот Серпухов и одбранбените утврдувања на реката Ока, ја поминале реката Угра и го опколиле крилото на руската војска, која имала само 6000 војници. Кримско-турската војска го скршила брзо отпорот на Русите, кои се повлекле кон градот Москва, а заедно со нив се повлекло и целото население.
Понтеведра (покраина)
Понтеведра ― покраина во Шпанија долж атлантскиот брег на земјата во југозападна Европа. Покраината го обликува југозападниот дел од автономната заедница Галиција. Се граничи со покраините Ла Коруња, Луго и Оренсе, државата Португалија и Атлантскиот Океан. Службени јазици на покраината Понтеведра се шпанскиот и галицискиот. Постои јавна установа наречена Покраински совет на Понтеведра (Diputación Provincial of Pontevedra), чие седиште е во градот Понтеведра, која обезбедува директни услуги за граѓаните како техничка, финансиска и технолошка поддршка на советите на 62 општини во покраината Понтеведра.
Руско-кримски војни
Борбите во тек на 1571 година
Кримската војска на својот пат кон Москва ги палела и разурнувала сите градови и села кои не биле заштитени. Кога дошле до предградијата на Москва ги запалиле и нив, а огнот, поради силниот ветер, брзо се раширил. Во градот настанала страшна паника и стампедо на избезумени луѓе кои трчале кон северната порта на Кремљ, при што многу од нив загинале во овој ужасен неред. Паника ги обземала и војниците кои биле изгубени во масата на луѓе кои бегале, а во пожарот загинал и принцот Бељски (Гедиминович). За само три часа, речиси цела Москва, тогаш градена претежно со дрвена граѓа, изгорела. Следниот ден кримската војска го ограбила градот.
Понтеведра (покраина)
Населението на покраината е 942.665 (2019), од кои 9% живеат во главниот град, градот Понтеведра и 28% во Виго.
Руско-кримски војни
Борбите во тек на 1571 година
Османлиите одвеле во ропство околу 150.000 Руси. Современиците зборувале за 100.000 загинати по кримската инвазија во 1571 година.
Понтеведра (покраина)
Географија
Понтеведра е пресечена на два дела од реката Лерез. Повеќето од главните туристички знаменитости во Понтеведра се на југ од реката. Понтеведра има многу историски градби, споменици и цркви.
Руско-кримски војни
Борбите во тек на 1571 година
Папскиот нунцио Антонио Посевино, кој бил сведок на уништувањето, во своите записи истакнал дека во 1580 година Москва немала повеќе од 30.000 жители, иако во 1520 година имала околу 100.000 жители.
Понтеведра (покраина)
Географија
Голем дел од винската ознака Ријас Баисас се наоѓа во покраината. Покраината на сличен начин го дели Националниот парк на Атлантските Острови на Галиција со соседната покраина Ла Коруња. Овој регион ги содржи галициските острови Онс, Сиес, Салвора и Кортегада.
Руско-кримски војни
Борбите во текот на 1572 година
По палењето на Москва, кримскиот кан Девлет I Герај, направил план за целосно освојување на Големото московско кнежевство, кој план бил поддржан од страна на Отоманското Царство. Веќе следната година, тој повторно тргнал со голема војска од 120.000 кримски Татари и Турци кон Русија, но бил одбиен во Молодинската битка (Молодинская битва) од руската војска, која била предводена од војводата Михаил Воротински и Димитриј Хворостинин.
Понтеведра (покраина)
Клима
Покраината има океанска клима со топли и релативно суви лета и свежи и многу влажни зими.
Демографија
Главниот град на покраината, Понтеведра, со население од 83.029 (2019) не е најголемиот град во нејзината провинција, најголемата општина е индустрискиот Виго со население од 295.364. Покрај тоа, во покраината има 62 општини. Други релевантни општини, врз основа на нивното население, се Вилагарсија де Ароса (37.456), Редондела (29.218), Кангас (26.542), Марин (24.319), Понтеареас (22.877), Ла Естрада (20.479), Лалин (20.218) и О Порињо (19.848).
Тврдина Атанас
Тврдината Атанас се наоѓа во Пирот, Србија.
Ида Гранквист
Ида Гранквист (12 ноември 1872 – 10 март 1949) била шведска мисионерка. Таа напишала 26 книги поезија и превела стотици текстови на isiZulu додека беше мисионер во Јужна Африка. Таа била критикувана затоа што зборувала од говорница (како маж) додека била во Шведска.
Животот
Гранквист е родена во 1872 година во црковната парохија Ракеби. Нејзини родители биле Ајда и Јоханес Гранквист кој бил свештеник. Таа го добила второто место од Шведската академија за нејзиниот циклус песни Гранзус во 1899 година и ја објавила првата од нејзините 26 книги поезија  „Дром“  во 1900 година. Таа била посветена на нејзиниот татко и напишала една од нејзините збирки песни во почит во 1907 година. Тие зборуваат за мисијата и по неговата смрт таа била прифатена како мисионерка. Во тоа време, ова било најблиску до тоа да бидат свештеници бидејќи не им било дозволено да проповедаат, но како мисионерки, жените можеле да раскажуваат „приказни“.
Таа се вратила во Шведска во 1915 година и повторно се посветила на мисионерската работа во 1921 година.
Таа била критикувана затоа што зборувала од говорница (како маж) додека била во Шведска.
Нејзиното здравје нареди да се врати во Упсала во 1928 година, каде што отиде да работи во мисионерската канцеларија на Шведската црква. Во 1936 година била објавена книга со химни на isiZulu, Trospsalmer (на шведски), а химните биле речиси целото создавање или превод на Granqvist. Таа продолжи во мисионерската канцеларија до 1941 година. Таа се преселила во Гетеборг каде што умрела во 1949 година.
Антон Рјаков
ИКФ Светски Кану Спринт Првенства
Пешачење во природа
Пешачење во природа (hiking во Канада и САД) — долго и брзо одење, обично на козји патеки, во природа, додека зборот одење се користи за пократоки и урбани прошетки. Додека пак, во Обединетото Кралство и Република Ирска, зборот "одење" е прифатливо да се опишат сите форми на одење, без разлика дали се на прошетка во парк или планинарење на Алпите. Зборот пешачење, исто така, често се користи во Велика Британија, заедно со прошетки по планини (старомоден термин).  Терминот пешачење низ грмушки е ендемска во Австралија, откако бил усвоен клубот  Сиднеј Буш Пешаци (Sydeny Bush Walkers)  во 1927 година. На Нов Зеланд, долго енергичните прошетки или крстоносните се нарекува трампинг. Тоа е популарна активност со бројни организации за пешачење во светот, и студии кои укажуваат на тоа дека сите форми на одење имаат здравствени придобивки.
Антон Рјаков
Антон Рјаков (Антон Петрович Ряхов, роден ) — узбекистански русин кану-спринтер којшто се натпреварува од раните 2000-ти. Тој освои осум медали во различни дисциплини на ИКФ Светските Кану Спринт Првенства.
Пешачење во природа
Поврзани услови
Во САД, Канада, Република Ирска и Обединетото Кралство, пешачење значи одење на отворено на патеката, или непозната трага/ патека, за рекреативни цели. Планинарите сметаат дека одењето можат да го завршат за еден ден. Во Северниот дел на Англија, вклучувајќи го езерото Округ и Јоркшир Dales, филволкинг опишува пешачење низ ридови или планини.
Антон Рјаков
Рјаков исто така се натпреваруваше на три Летни олимписки игри, и својот најдобар резултат (петто место) го постигнал на ЛОИ 2008. Рјаков на ЛОИ 2004 се натпреваруваше за Узбекистан, а оттогаш се натпреварува за Русија.
Пешачење во природа
Поврзани услови
Пешачење понекогаш вклучува шумско пешачење и понекогаш е нарекувано така. Ова посебно се однесува на тешко одење низ густа шума или грмушки, каде што првиот кој оди по патеката да ја „уништи“ растителноста. Во екстремни случаи на шумксото пешачење, каде растителноста е толку густа што човековите премини се попречуваат,се користат разни видови на алатки (секира, ножеви и слично), за да тој дел стане прооден. Австралискиот терминот bushwalking се однесува и на и надвор од патеката пешачење.
Ваљево
Валево (српски: Ваљево, Valjevo) — град во Србија, седиште на општина Валево и на Колубарскиот управен округ. Сместен е во Западна Србија, во Колубарскиот округ, на нецели 100 километри југозападно од Белград. Градот е сместен во котлина низ којашто минува реката Колубара. Валево спаѓа меѓу поголемите и поразвиени населби во Србија. Според податоците од 2002 година, градот Валево има 62.470 жители, а целата општина Валево има 96.761 жител.
Ланселот или витезот од кочијата
Ланселот или витезот од кочијата (Lancelot, le Chevalier de la Charrette) — поема на Кретјен де Троа, напишана на старофранцуски. Непознато е кога е напишана поемата, но се смета дека најверојатно била составена помеѓу 1175 и 1181 (веројатно во 1177). Истовремено или кратко по пишувањето на Иван или витезот со лавот, (фр. Le Chevalier de Lion), двете поеми сочинуваат една цела приказна. Станува збор за приказна за за легендата на Кралот Артур и првата приказна во која Ланселот се појавува како битен лик.
Поемата раскажува за грабнувањето на Кралицата Гвиневир и е првиот текст кој зборува за љубовната врска помеѓу Ланселот и Гвиневир. Малку се знае за животот на Кретјен де Троа, но сепак може да се каже дека неговите романи/поеми имаат големо влијание врз Артуровата легенда и воопшто француската, но и англиската книжевност. Кретјен е првиот кој пишува за идејата за дворска љубов, потеклото на Ланселот и неговата афера со Гвиневир. Се верува дека Кретјен не ја завршил поемата сам.
IC 1711
IC 1711 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1711 е од видот P. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 1711 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 25 м 11,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 25' 25"".
Други поделби
Проучување на IC 1711 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Искра Павлова
Искра Димитрова Павлова (Родена во — ) — ќерка на македонскиот борец за човекови права и активист за обединета и независна Македонија - Димитар Павлов. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Поврзано
Димитар Павлов
Балканско буре барут
Балканското буре барут, понекогаш познато и како, европско буре барут е термин кој започнал да се користи во почетокот на XX век. Во тој временски период постоеле голем број на преклопување територијалните претензии и сферите на влијание меѓу големите европски сили (Русија, Отоманското Царство, Австроунгарија, Германија, Велика Британија и Италија). Покјар империјалистичките амбиции и интереси на големите сили во регионот и слабеењето на силата на Отоманското Царство националните амбиции на локалните народи на овие простори доведува до формирање нанезависни држави на Грција, Србија, Црна Гора, Бугарија и Албанија.
Во рамките на овие народи постоеле и до денес уште постојат амбиции за создавање на големи држави со проширување на границите на постојните држави надвор од оние областите каде националните етнички групи се во мнозинство. Ова на почетокот на XX век довело до серија на конфликт меѓу новонастанатите балкански држави и нивниот поранешен угнетувачот Отоманското Царство. Исто така, тоа довело и до разлики помеѓу Балканските народи кои сакале да се здобијат со територија на сметка на своите (нови) соседи. Конфликтите со Отоманското Царство и конфликтите меѓу балканските народи, доведе до Балканските војни во 1912-1913 година. Војните кои настанаа по распадот на СФРЈ, како и сè уште отворените спорови помеѓу балканските народи водат потекло разгорените национализми во овој период.
Од друга страна, идеологијата на панславизмот на Балканот стекна популарност – движењето е изградено околу идејата во регионот да се обединат Словените во една нација (Југославија), која ќе треба претставува унија на неколку балкански држави и на дел од територијата од Австроунгарија населена со јужнословенско население. Поради ова Австроунгарија остро се спротивставува на оваа идеја, а Русија, која се гледа како водач на сите словенски народи, ја користи за остварување на сопствените интереси на Балканот.
Работите станале покомплицирани, во годините пред Првата светска војна, поради замрсеноста на односите помеѓу големите сили сојузнички (и формални и неформални, јавни и тајни). По Наполеоновите војни постоела рамнотежа на силите која оневозможувала да се случи поголема војна. Оваа рамнотежа почнала да се нарушува кога Отоманското Царство, која во Западна Европа се гледала како на баланс на руските интереси во регионот, почнала да се распаѓа. Од друга страна Германија, која претставувала лабава конфедерација на мали држави, се обединува во голема сила. Овие промени не довеле само до прегрупирање на силите, туку и на политичките интереси.
Овие фактори, како и многу други, довеле до Првата светска војна. Како што и самиот термин Балканско буре барут вели Балканот не бил големиот проблеми во војната, но претставувал катализатор кој довел до пожарот. Ото фон Бизмарк, канцелар на Германија од крајот на XIX век, точно предвидел дека Балканот ќе биде извор на големи конфликти во Европа.
Бурето барут експлодирало предизвикувајќи ја Првата светска војна, која почнала со конфликт помеѓу Австроунгарија и Србија. Надвојводата Франц Фердинанд, член на австриското кралското семејство, бил убиен од страна на Гаврило Принцип, член на движењето Млада Босна кое било помагано од Србија. Австроунгарија потоа упатила ултиматум до Србија со намера да ја испровоцира во војна преку екстремните барања содржани во него. Српската влада ги прифатила условите на ултиматумот, со исклучок едно барање, кое значело вклучување на Австроунгарија во судската истрага на Србија во врска со атентатот.
Со целосна поддршка од Германија, делумно мобилизираната австроунгарска армија тргнува против Србија, која веќе ја почнала мобилизацијата пред доставување на одговарот на австроунгарскиот ултиматум. Русија потоа почнала да ја поддржува Србија, иако не била обврзана со договорот да го стори тоа, а во тој момент не била ниту спремна да влезе во војна.
Сојузништвата кои во текот на војната се склучувале, довеле до поголема мобилизација најпрво на австриската и руската војска, а потоа и на војските на Велика Британија и Франција со што војната ескалира.
Бухин
Бухин или Бојне (на грчки: Ανθηρό, Антиро) е село во Егејска Македонија, Република Грција, Околија Костур (Νομός Καστοριάς).
Космос-1179
Космос-1179 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 мај 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 103,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1538 км, а најмалото на 300.
Марко Атлагиќ
Марко Атлагиќ (роден на 30 април 1949 година) е српски историчар и политичар, роден во Хрватска. Тој е еден од водачите на Српската напредна партија (СНС) и шеф на историскиот оддел на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Приштина во Северна Митровица, со помошни историски науки како негова претпочитана област.
Ран живот и образование
Роден во Бенковац, СР Хрватска, СФР Југославија, Атлагиќ завршил основно училиште и гимназија во родниот град. Подоцна дипломирал на Филолошкиот факултет на Универзитетот во Задар. На Филозофскиот факултет на Универзитетот во Задар, Атлагиќ докторирал по хералдика, студирајќи хералдички елементи во средновековна Хрватска.
Активизам и политика
Во раните 1990-ти, тој се приклучил на српското националистичко движење во Хрватска, барајќи да се одвои од Хрватска, откако земјата прогласила независност од СФРЈ. Во 1991 година како еден од говорниците учествувал на пансрпскиот состанок на ДЗР Книнска Краина во Книн. Како член на ултранационалистичката „Српска радикална партија за Република Српска Краина“ (СРС за РСК) бил избран за пратеник во Собранието на Република Српска Краина, а во 1994 година бил избран за нејзин потпретседател по Српската радикална партија. Било конституирано доминантно парламентарно мнозинство. Владата паднала кон крајот на 1994 година, по што Атлагиќ поднесол оставка од функцијата заменик претседател.
Во 1995 година, Атлагиќ бил министер без ресор во последната влада на РСК, во времето на Милан Бабиќ. По операцијата Бура, тој бил еден од министрите од 1995 до 2006 година на Владата на РСК во Егзил, промовирана од СРС. Во 2007 година, СРС се распаднала и Марко Атлагиќ ја поддржал фракцијата Томислав Николиќ наспроти Воислав Шешељ, станувајќи член на Претседателството на новата Српска напредна партија и назначен за проблемите со бегалците и ВРЛ.
Во 2006 година, Атлагиќ сведочел на судењето на Слободан Милошевиќ.
Николај Фјодоров
Николај Фјодорович Фјодоров (Никола́й Фёдорович Фёдоров; 9 јуни 1829 година - 28 декември 1903) бил руски православен христијански филозоф, кој бил дел од руското движење за космизам и претходник на трансхуманизмот. Фјодоров се залагал за радикално продолжување на животот, физичка бесмртност, па дури и воскреснување на мртвите, користејќи научни методи.
Ран живот и образование
Родители на Фјодоров биле (благородните) Павел Иванович Гагарин и Елисавета Иванова, жена од пониско благородништво.
Студирал на Ликејот Ришелје во Одеса. Од 1854 до 1868 година служел како учител во разни мали руски градови. Во 1878 година, тој се приклучил на персоналот во музејот Румјанцев како библиотекар. Фјодоров се спротивставил на идејата за сопственост на книги и идеи и никогаш не објавил ништо за време на неговиот живот. Неговите избрани статии биле отпечатени посмртно со наслов Филозофија на заедничката задача (позната и како Филозофија на физичкото воскресение).
Фјодоров и Толстој
Лео Толстој имал највисоко мислење за Фјодоров. Тие биле прилично пријателски расположени и споделиле многу идеи во 1880-тите и раните 90-ти. Но, Фјодоров одбил да го види повторно Толстој по 1892 година, заради нивните идеолошки разлики. Тоа било време на недостиг на храна во Русија поради лошата жетва. Толстој објавил во Лондон Дејли телеграф напис во кој ја обвинувал руската влада дека не прави доволно за селаните, што не им се допаднало на многу руски конзервативци.
Додека Фјодоров споделувал со Толстој многу религиозни идеи, тој исто така бил црковен христијанин кој многу се грижел за православното обредување. Ова исто така било голем камен на сопнување меѓу нив.
Заедничка причина на човештвото
Фјодоров тврдел дека еволутивниот процес е насочен кон зголемена интелигенција и нејзината улога во развојот на животот. Човештвото е кулминација на еволуцијата, како и нејзин творец и режисер. Затоа, луѓето мора да ја насочат еволуцијата таму каде што наложуваат нивниот разум и морал. Фјодоров исто така тврел дека смртноста е најочигледен показател за сè уште несовршената, контрадикторна природа на човештвото и основната причина за најголемото зло и нихилизам на човештвото. Фјодоров изјавил дека борбата против смртта може да стане најприродната причина што ги обединува сите луѓе на Земјата, без оглед на нивната националност, раса, државјанство или богатство (тој ова го нарекол Заедничка причина).
Фјодоров сметал дека смртта и постоењето по смртта треба да станат предмет на сеопфатно научно истражување, дека постигнувањето бесмртност и оживување е најголемата цел на науката и дека ова знаење мора да ги напушти лабораториите и да стане заедничка сопственост на сите: „Секој мора да учи и сè биде предмет на знаење и акција“.
Две причини за смртта
Човечкиот живот, нагласил Фјодоров, умира од две причини. Првото е внатрешно: поради материјалната организација на човекот, неговата или нејзината функционалност е неспособна за бесконечно самообновување. За да се надмине ова, потребна е психофизиолошка регулација на човечките организми. Втората причина е непредвидливата природа на надворешното опкружување; неговиот деструктивен карактер мора да се надмине со регулирање на природата. Регулирање на природата, „воведување волја и разум во природата“ вклучува, според Фјодоров, спречување на природни непогоди, контрола на климата на Земјата, борба против вируси и епидемии, мајсторство на сончевата енергија, истражување на вселената и неограничена креативна работа таму.
Враќање на животот и правење на тоа бесконечно
Фјодоров се обидел да испланира специфични активности за научно истражување за можноста за враќање на животот и правење на тоа бесконечно. Неговиот прв проект вклучувал собирање и синтетизирање на распаднати остатоци на мртви врз основа на „знаење и контрола над сите атоми и молекули на светот“. Оваа идеја на Фјодоров е поврзана со современата практика на клонирање. Вториот метод опишан од Фјодоров е генетско-наследен. Оживувањето може да се изврши сукцесивно во линијата на предците: синовите и ќерките ги обновуваат своите татковци и мајки, тие пак ги обновуваат своите родители итн. Ова значи враќање на предците користејќи ги наследните информации што им ги пренеле на своите деца. Користејќи го овој генетски метод е можно само да се создаде генетски близнак на мртво лице (проблем на идентитет при клонирање). Потребно е да му се врати на оживеаната личност неговиот стар ум, неговата личност. Фјодоров шпекулирал за идејата за „радијални слики“ што може да содржат личности на луѓето и да преживеат по смртта. Како и да е, Фјодоров забележал дека дури и ако душата биде уништена по смртта, човештвото ќе научи да го врати во целост совладувајќи ги силите на распаѓање и распарчување.
Трансформација на минатите физички форми
Оживувањето на луѓето што живееле во минатото не е рекреација на нивната физичка форма во минатото - тоа било несовршено, паразитско, центрирано на смртно постоење. Идејата на Фјодоров била да се трансформира во самосоздавачка, контролирана од умот, способна за бесконечно обновување, што е бесмртно. Оние што не умреле ќе ја поминат истата трансформација. Луѓето ќе мора да станат креатори и организатори на нивните организми („нашето тело ќе биде наша деловна активност“). Во минатото, развојот на цивилизацијата се случил со зголемување на човечката моќ со употреба на надворешни алатки и машини - човечкото тело останало несовршено.
Трансхуманизам
Фјодоров изјавил дека луѓето треба да ја усогласат разликата помеѓу моќта на технологијата и слабоста на човечката физичка форма. Транзицијата е задоцнета од чисто технички развој, „протетичка“ цивилизација, до органски напредок, кога не само надворешните алатки, вештачките средства, туку и самите организми се подобруваат, така што, на пример, едно лице може да лета, да гледа далеку и длабоко, да патува низ вселената, да живее во кое било опкружување. Луѓето мора да станат способни за „развој на органи“ за кој досега била способна само природата. Фјодоров дискутирал превласт на умот ", давајќи, развиени органи за себе" и предвидениот В. Вернадски идејата за автотрофни луѓе. Тој тврдел дека едно лице мора да стане автотрофно, самохрането суштество, да стекне нов начин на размена на енергија со околината што нема да заврши.
Фјодоров постојано повторувал дека само општите научни студии за стареење, смрт и постмртни студии можат да дадат средства за надминување на смртта и промовирање на неопределен здрав животен век.
Популарна култура
Документарецот на Би-Би-Си за тропање на вратата на рајот во 2011 година, за Вселенската трка во поранешниот Сојуз на Советските социјалистички републики, укажува на тоа дека, во очите на многумина, Николај Фјодоров бил вистински татко на Советскиот вселенски проект што го постави првиот човек во вселената.
Мислата на Фјодоров опсежно се дискутира, иако индиректно се дискутира и се алудира на добро разгледаниот роман на научна фантастика 2010 Квантниот крадец; се подразбира дека основачите на пост-човечкиот колектив на подигнати умови наречен Собороност биле инспирирани од Фјодоров и други мислители поврзани со космизмот.
Романот „Чудни тела“ од Марсел Теру во 2013 година ги замислува идеите на Фјодоров за Заедничката задача што ги развива советско и постсоветско истражување за да всади ум во друго тело со помош на кодиран лексикон од оригиналниот ум и неодредена, но болна, постапка.
NGC 2791
NGC 2791 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2791 се споменува и како CGCG 91-33, NPM1G +17.0249.
Откривање
Објектот е откриен на 21 декември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2791 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2791 има привидни димензии од 0,8' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 15 м 1,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 17° 35' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на NGC 2791 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26088. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1405. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 57.
Периурбанизација
Периурбанизација — збир на процеси на дисперзивен урбан раст коишто создаваат хибридни предели со фрагментирани урбани и рурални одлики.
Потекло
Изразот потекнува од францускиот збор , што дури го користи INSEE (француската агенција за статистика) за да опише простори - помеѓу градот и селата - кои се обликуваат од урбанизацијата на поранешните рурални области во урбаниот раб, и во квалитативна (на пр. дифузија на урбан начин на живот) и во квантитативна (на пр. нови станбени зони) смисла. Честопати се гледа како резултат на постмодерноста (не постмодернизмот). Во науката, терминот се користел првично во Франција и Швајцарија.
Структура и функција
Пери-урбаните области (исто така наречени рурален простор, периферија или заднина) се дефинираат според структурата што произлегува од процесот на пери-урбанизација. Може да се опише како пејзажен интерфејс помеѓу град и земја, или исто така како рурална - урбана зона на транзиција каде урбаната и руралната употреба се мешаат и често се судираат. Така, може да се гледа на овие области како вид самостоен пејзаж, изграден од интеракцијата на урбаната и руралната употреба на земјиштето.
И покрај овие урбанистички употреби, работ останува во голема мерка отворен со поголемиот дел за земјоделското и шумското земјиште или друга рурална употреба. Сепак, квалитетот на село околу урбаните области има тенденција да биде низок, со одвојување помеѓу областите на отворено земјиште и лошо одржуваните шуми и живи огради.
Александар Родченко
Родченко е познат како еден од најактивните членови на конструктивното движење, кое се појавило по Руската револуција. Бил ангажиран во сликарство и графичкиот дизајн пред да се сврти кон фотографијата и фотомонтажата.
Александра Грипенберг
Александра Грипенберг, позната и како Александра ван Грипенберг, (30 август 1857, Куркијоки, Финска - 24 декември 1913 година) била финска општествена активистка, авторка, уредничка, издавач на весници и избрана политичарка и била водечки глас во движењето за жените. права во Финска на крајот на 20 век. Таа била позната и како Феноман.
Таа ја основала првата официјална организација за правата на жените во Финска, Suomen Naisyhdistys (Финско женско здружение), во Хелсинки во 1884 година. Помеѓу 1887-1888 година, таа патувала во Англија и САД за да студира лекции од движењата на жените во тие земји. Турнејата ја инспирирала нејзината книга Половина година во новиот свет (1889). Таа служела како благајник на Меѓународниот совет на жени од 1893-1899 година.
Кога Финска им додели право на глас на жените во 1906 година, Грипенберг била една од десетте избрани конзервативки, заедно со уште девет жени кои припаѓале на Социјалдемократската партија, што ја прави една од првите жени избрани во Парламентот на Финска. Таа била избрана преку конзервативната Финска партија, што на моменти и било тешко бидејќи зборувала шведски, а партијата зборувала фински со силна поддршка од селата во финската област.
Бурша
Бурша (Κορυφή, Корифи; до 1927 г. Μπόρσα, Борса )— село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 70 жители (2011).
Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 20 км југозападно од гратчето Лапчишта, во близина на реката Праморица, на нејзината десна страна, на надморска височина од 920 м. Крај селото минува патот кој води за Коница и Јанина.
Во Отоманското Царство
Во XIX век Бурша било грчко село во Населичката каза на Серфиџенскиот Санџак.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900, во Бухорино живееле 400 Грци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Бурша (Burcha) има 415 Грци.
Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. во Бурша живееле 470 Грци христијани.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 577 жители. Нивниот број во 1920 г. се намалил на 479, веројатно како последица од војните. Во 1928 г. населението на Бурша броело 498.
Во 1951 г. е срушен стариот храм „Св. Ѓорѓи“ од 1857 година, и одновно изграден.
Стопанство
Населението произведува жито, тутун, компири и други земјоделски производи. Во помала мера е застапено и сточарството.
NGC 576
NGC 576 — спирална галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 576 се споменува и како ESO 196-7, FAIR 295, AM 0126-515, IRAS 01269-5151.
Откривање
Објектот е откриен на 3 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 576 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 576 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
1257
1257 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1257 година од новата ера, 257. од вториот милениум, 57. од XIII век и осма од 1250-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1257 година се протега во 3893 и 3894, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3953 и 3954 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1800. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 654 и 655 исламска година.
Хаураки (залив)
Засолнета местоположба
Три протоци го врзуваат заливот за Тихиот Океан — Ковиловиот, помеѓу полуостровот Коромандел и Големиот Препречен Остров, Крадок, помеѓу двата острова, и Џеликовскиот помеѓу Малиот Препречен Остров и Севернооклендскиот Полуостров.
Северно од Окленд, неколку полуострови се издаваат во заливот, од кои најзабележителен е Фангапараоа. Островот Тиритири Матанги лежи близу крајот на полуостровот. Уште посеверно го наоѓаме островот Кавау кој се наоѓа под Тафаранујскиот полуостров.
Разните места по заливот ги красат бројни плажи, многу од кои се познати по пливањето и сурфањето.
Острови
Западно од заливот се наоѓаат низа острови кои го штитат устието на пристаништето Ваитемата, едно од двете пристаништа на Окленд. Овие се Понуи, Ваихеке, Тиритири Матанги и познатиот остров Рангитото (заспан вулкан), кој е сврзан со многу постариот остров Мотутапу со насип. Островите се раздвоени од копното со Тамакискиот Проток и Рангитотскиот Проток.