cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Економија на Казахстан
Интелектуална сопственост
Казахстанското законодавство се осврнало на прашањата на законското регулирање на интелектуалната сопственост, законот за патенти и заштитата на авторските права.
Нова економска политика „Нурли Жол“
На 11 ноември 2014 година во своето обраќање пред нацијата за 2015 година, Нурсултан НазарбаЈев ја претставил новата економска политика на Казахстан - Патот кон иднината (Нурли Жол). Новата економска политика подразбира големи државни инвестиции во инфраструктурата во текот на следните неколку години. На краток рок, програмата Нурли Жол ќе ги примени антикризните мерки за надминување на турбуленциите во глобалната економија. . Долгорочните мерки на државната програма за развој на инфраструктурата ќе помогнат да се создаде силна платформа за нов раст.
Казахстан идентификува пет приоритети за модернизација на државата и економијата за одржување на конкурентноста во четвртата индустриска револуција.
Водење бизнис во Казахстан
Фондацијата Херитиџ, истражувачки центар со седиште во Вашингтон, го рангирал Казахстан на 41. место во Индексот на економска слобода за 2018 година. Неговиот вкупен резултат се зголемил за 0,1 бод, и сè уште е само со „умерено слободен индекс“ со значителни подобрувања во слободата на инвестирање и неутрализирање на владиниот интегритет.
Казахстан има за цел да ја зајакне економијата со привлекување приватни инвеститори заинтересирани за развој на национални компании. Ова е главната цел на приватизацијата која се очекува да го намали учеството на јавниот имот на 15% од БДП. Се очекува дека компаниите како што се Казахстански железници, Самрук-Енерго, Казатомпром, Каспост, КазМунајГас и Ер Астана ќе се продаваат преку ИПО.
Казахстан паднал од 32 на 38 место во рангирањето за светска конкурентност на ИМД за 2018 година. Извештајот ја оценува деловната ефикасност, јавните финансии и домашната економија.
Мали и средни претпријатија
Новата програма за поддршка на малите бизниси била објавена во Казахстан во февруари 2015 година. 2015 се очекувало да биде пилот период на програмата. За време на тој период иницијативата се фокусирала на три главни области, особено агробизнисот, градењето машини и производството на градежни материјали, и понатаму ќе се прошири и на други индустрии.
Во мај 2015 година, Европската банка за обнова и развој (ЕБРД) се согласила да обезбеди 41 милион евра за проекти за техничка соработка, советодавна поддршка за малите и средни претпријатија (МСП) и програма за жени во бизнис.
Во 2016 година, бројот на новонастанатите телекомуникациски компании во Казахстан се зголемил за 10% во споредба со 2015 година. Околу 9.400 мали телекомуникациски компании се регистрирани во земјата.
Рене Госини
Рене Госини (француски: René Goscinny, роден на во  - починал на  во ) — француски писател, хуморист и сценарист, автор на приказните во стриповите за Астерикс и Обеликс (со уметникот Алберт Удерзо), Таличниот Том и Малиот Никола (со уметникот Жан Жак Семпе). Тој е еден од најпознатите претставници на француската култура. Стриповите и другите дела со негово учество се продадени во над 500 милиони примероци.
Рани години
Рене Госини е роден во Париз во 1926 година, во семејство на еврејски имигранти од Полска. Негови родители биле Станислав Симка Госини, хемиски инженер од Варшава, и Ана Берешнијак од едно мало село кое денес се наоѓа во Украина. . Рене имал брат по име Клод, кој бил шест години поголем од него. На 10 декември 1920 година Станислав и Ана се преселиле во Париз, а се венчале во 1919 година. По две години од раѓањето на Рене, семејството се преселило во Буенос Аирес, Аргентина, бидејќи татко му добил работа. Рене Госини го запомнал среќното детство во Буенос Аирес, а студирал во француските училишта кои се наоѓале во Аргентина.
Во декември 1943 година, една година откако го завршил средното училиште, 17-годишниот Госини го загубил својот татко кој починал од церебрална хеморагија, принудувајќи го да најде работа. Следната година, тој ја добил својата прва работа, како асистент-сметководител во фабрика за обновување на гуми, и кога бил отпуштен следната година, тој станал помлад илустратор во рекламна агенција.
Госини заедно со својата мајка ја напуштиле Аргентина и заминале во Њујорк во 1945 година за да се приклучат на нејзиниот брат Борис. За да ја одбегне службата во војската на САД, тој заминал во Франција и се приклучил на француската армија во 1946 година.
Први дела
Следната година, тој ја илустрирал книгата „Девојка со очи на злато“ и се вратил во Њујорк. По неговото доаѓање Рене Госини поминал низ најтешкиот период од неговиот живот. За некое време, тој бил без работа, сам и тотално скршен. До 1948 година, сепак, тој закрепнал и започнал да работи во мало студио, каде што тој се спријателил со Вил Елдер, Џек Дејвис и Харви Куртзман. Во тоа време Госини станал уметнички директор на Kunen Publishers каде што напишал четири книги за деца. Во тоа време тој се запознал со Џозеф Жилен, подобро познат како Жиже и Морис, карикатурист и автор на серија Lucky Luke (која Госини ќе ја пишува од 1955 до неговата смрт во 1977 година).
Шефот на Светската новинска агенција го убедил Госини да се врати во Париз и да работи за неговата агенција како шеф на канцеларијата во Париз во 1951 година. Таму тој се сретнал со Алберт Удерзо, со кој започнал долгогодишна соработка. Во 1955 година, Госини, заедно со Удерзо, Жан Мишел Шарлије и Жан Хебрад го основале синдикатот „Edipress/Edifrance“.
Астерикс
Во 1959 година, Édifrance/Édipresse започнал со пишување во француско-белгискиот магазин Pilote. Госини станал еден од најплодните писатели за магазинот. Во првиот број на списанието, тој ја започнал неговата најпозната творба, Астерикс, заедно со Алберт Удерзо. Серијата претставувала голем која е и натаму популарна во целиот свет.
Смрт
Госини починал на 51 година од својот живот, во Париз, од срцев удар на 5 ноември 1977 година. Тој бил погребан во еврејските гробишта во Ница. Во согласност со неговата волја, поголемиот дел од своите пари биле префрлени на главниот рабин на Франција.
По смртта на Госини, Удерзо продолжил со серијата Астерикс, иако со многу побавно темпо.
Жан Кристоф Гранже
Жан Кристоф Гранже (француски: Jean-Christophe Grange, роден на во ) — француски новинар и писател на дела во жанрот трилер.
Биографија
Жан Кристоф Гранже е роден на 15 јули 1961 година во Булон Бијанкур, Франција. Бил одгледан од неговата мајка и баба.
Завршил со магистерска диплома по литература од Сорбона со дипломски труд за Густав Флобер. Една година поминал во турнеја со еден антрополог следејќи ја патеката на номадите. Во тоа време станал копирајтинг и потоа работел за новинска агенција. На 28 години станал меѓународен репортер и работел за различни изданија како „Paris Match“, „Sunday Times“, „The Observer“, „El Pais“ и „National Geographic“.
Во 1998 година излегол неговиот најпопуларен трилер „Пурпурни реки“, кој станува бестселер и го етаблира како водечки писател во криминалистичка литература. Во 2000 година, романот бил адаптиран во многу успешниот филм на Метју Касовиц со учество на Жан Рено.
Делата на Гранже се актуелни криминални приказни кои вклучуваат комплексни прашања од меѓународниот тероризам, политичкиот екстремизам, сомнителните активности на окултните организации и современите закани за општеството.
Делата на Гранже се преведени на над 20 јазици ширум светот и се испечатени во над 1 милион примероци. Тие се повеќе популарни во Америка, отколку во Европа.
Жан Кристоф Гранже живее со неговата сопруга, новинарката Вирџинија Лук, и трите деца - Луј, Матилда и Изе, во близина на Ајфеловата кула во Париз.
Мезигер
Мезигер (Meesiger) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Елешка Река
Елешка Река — десна притока на Црна Река која доаѓа од денешната грчка територија и во Црна Река се влева западно од селото Бач.
Дајачки јазици
Дајачки јазици е заедничко име на неколку јазика кои ги зборуваат Дајаците на Борнео. Според класификациите од 2008 година, тие припаѓаат на две различни подгрупи од австронезиските јазици: борнејски јазици и сабахански јазици од една страна и ибански јазици од другата.
Дрога
Дрога — природна или синтетичка хемиска супстанција која влијае на физиолошките и психичките (интелектуални, емоционални, мотивациони) функции. Повеќекратна употреба води кон навикнување или (психичка и/или физичка) зависност. Земањето на некои дроги (хероин, крек, кокаин) брзо предизвикува зависност, а наглото прекинување на нивната употреба предизвикува појава на апстиненцијален синдром.
Според Светската здравствена организција, дрога е „секоја супстанција, која е во состојба да, кога ќе се најде во жив организам, модификува една или повеќе негови функции и да по повторната употреба предизвика психичка или физичка зависност“. Дрогите главно делуваат на вегетативниот нервен систем. Зависноста од дрога се нарекува наркоманија.
Многу денешни дроги низ историјата се користеле како лекови (хероин, марихуана, хашиш, кокаин). Сумерите, Кинезите, Ацтеките и други народи користеле опиум, кокаин и халуциногени габи за отстранување на болки, зголемување на физичката издржливост на воините, како и во религиозни и други слични цели.
Во 2016 година бил спроведен обемен истражувачки проект (European School Survey Project on Alcohol and Other Drugs) во кој биле опфатени 96.043 ученици во 35 земји во Европа. Според спроведените анкети, во Чешка, 37 % од учениците изјавиле дека барем еднаш користеле некоја дрога, а тој процент се движел од 30 % до 32 % во Бугарија, Франција, [[Лихтенштајн и Монако. Од друга страна, процентот на учениците кои пробале дрога бил помалку од 10 % во следниве земји: Албанија, Кипар, Фарски Острови, Финска, Македонија, Исланд, Молдавија, Црна Гора, Норвешка, Шведска и Украина. Просечно, во сите земји вклучени во истражувањето, 21 % до момчињата и 15 % од девојките пробале дрога барем еднаш во животот. Во сите земји, најзастапена дрога била марихуаната која, во просек, ја користеле 16 % од испитаниците, а 1 % до 2 % барем еднаш користеле и некоја друга дрога, како: екстази, амфетамини, кокаин и ЛСД. Во Македонија, 5 % од учениците изјавиле дека барем еднаш пробале марихуана, а 4 % одговориле дека користеле и некои други дроги.
Поделба на дрогите
Светска здравствена организација ја дава следната подела на психоактивните дроги:
Според начинот на кој дрогите се третираат во законските одредби, можат да се поделат на легални и илегални. Во легални дроги спаѓаат алкохолот и никотинот, како и многу лекови (пр. лекови за смирување, против болка, за спиење).
Според психоактивните ефекти дрогите можат да се поделат во три групи: психодепресори, психостимулатори и халуциногени.
Според зависноста дрогите се делат на тешки (опиум, морфиум, кодеин, хероин, кокаин, амфетамин...) и лесни (марихуана, хашиш, псилоцибин, мескалин).
Бостанџили
Бостанџили — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Веселин Михајлов
Веселин Михајлов (Роден во — ) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Жив изгорен заедно со Александар Султов и Марко Ангов, во месноста Шарена скала на Плошката планина. Биле предадени од Тома Маникатов.
Махакамски јазици
Махакамските јазици се подгрупа на баритските јазици од семејството на австронезиски јазици. Јазиците се зборуваат во јужно Борнео.
Cibotium cumingii
Cibotium cumingii бил вид на дрво папрат, од родот Cibotium. Името било именувано по колекционерот од 19 век, Хју Куминг. Нејзиниот врв и млади реси биле покриени со црвеникави влакна. Можело да се најде како растел во отворени шуми или во ридски области на Филипините и во Борнео. Некои извори го сметале за ист вид како Cibotium taiwanense, во кој случај неговиот опсег би се проширил до Тајван.
Мона Вален-Хјерпе
Мона Вален-Хјерпе понекогаш наречена Sjösalakvinnan ( Жената Сјосала ) е родена на 24 јануари 1932 година во Стокхолм и починала на 19 јуни 2008 година (76-годишна возраст). Вален-Хјерпе била шведска авторка и криминалец кој ја запали викендицата на Еверт Таубе Сјосала на 19 декември 1969 година. После тоа била сместена во психијатриска болница. Таа го признала палењето на Сјосала на 10 март 1970 година и на 1 август била осудена за лекување на ментални нарушувања поради шизофренија.
Вален-Хјерпе напишала за нејзината „врска“ со семејството Таубе во нејзината книга од 1987 година „ Сјосала гори“ (Сјосала гори), велејќи „Еверт Таубе lovar att gifta sig med mig, men jag blir inspärrad på mentalsjukhus“ („ Еверт Таубе ветува дека ќе се омажи јас, но ме затвораат во психијатриска болница “).
Таа е портретирана како Лена Најлен во книгата на Фредрик Стрејџ од 2005 година Фанови, а подоцна имала претстава заснована на книгата, изведена во Содра Театрн во Стокхолм.
Мона е и инспирација за песната на шведскиот пејач Томазс „Ти си вљубен во мене“ (2012).
Лефтер Николов
Лефтер Петров Николов (во — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Како дел од нелегалната чета на Герасим Тодоров поминал околу два и пол месеци, поради што е осуден на пет години (поради малолетност) строг и темничен затвор. Во логорите на смртта поминал три и пол години.
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Николов, Лефтер}}
Список на супернови
Ова е список на супернови од историско значење. Тука спаѓаат оние забележани пред појавувањето на фотографијата, како и поединечни настани кои биле предмет на нучно проучување и придонеле кон теоријата за суперновите.
Целосен и тековен список на супернови има во Отворенот каталог на супернови.
Список
Во највеќето случаи, годината на забележување на суперновата е дел од ознаката (првиот столб).
Револуција (1906)
Револуција бил нелегален хектографиран вестник на Македонската револуционерна организација
Тој излегувал во Штип во текот на 1906 година под редакција на Петко Пенчев.
Весникот бил неофицијален орган на ВМОРО меѓутоа во него преовладувале ставовите на Конзервативната струја.
Линденберг (Западна Померанија)
Линденберг (Lindenberg) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Во општината влегуваат следниве населени места: Линденберг, Хаселдорф и Круземарксхаген.
ФК Виган Атлетик
Виган Атлетик Фудбал Клуб е англиски професионален фудбалски клуб со седиште во Виган, Грејтер Манчестер. Клубот се натпреварува во Премиерлигата, што е највисоко ниво на англискиот фудбал. Нивните моментален престој во Премиер Лигата е само петта сезона во врвот на англискиот фудбал во историјата на клубот.
Тие настапуваат на DW стадионот од 1999 година, споделувајќи го овој стадион со рагби екипата Виган Вориорс. Тие претходно играле на Спрингфилд парк цели 67 години. Прекарот на клубот е Латикс изведен од контракција на зборот "Атлетик".
Во сезоната 2011-12, Виган Атлетик беа најмладиот клуб во Премиер Лигата, формиран во 1932 година. Најголемиот успех во историјата на клубот е освојувањето на ФА Купот во сезоната 2012-13, што за Виган значеше прво учество во некој од европските турнири, настап во Лигата на Европа следната сезона.
Планета V
Планетата V е претпоставена петта земјовидна планета. Научниците од НАСА Џон Чемберс и Џек Џ. Лисауер сметале дека постоела порано меѓу Марс и астероидниот појас. Според нивната претпоставка, доцното тешко бомбардирање во Хадеј ерата започнало откако растројувањето на другите земјовидни планети придонело Планетата V да ја смени орбитата и да премине во астероидниот појас. Чемберс и Лисауер ги претставиле резултатите од првичните тестови на оваа претпоставка за време на 33-та Конференција за Месечева и Планетарна Наука, одржана од 11 до 15 март 2002 година.
Претпоставка
Според претпоставката за Планетата V, во ерата на планетарното создавање биле создадени пет земјовидни планети. Петтата земјовидна планета почнала со мал занес на орбитата меѓу Марс и астероидниот појас со главен полупречник помеѓу 1,8 и 1,9 АЕ. Иако издржала долго време, оваа орбита била нестабилна во временска рамка од 600 милиони години. На крајот, растројувањето од другите внатрешни планети ја принудиле Планетата V да кружи во орбита со висок занес која преминала во внатрешниот астероиден појас. Поради резонансата на орбитите и судирите со Планетата V, биле расфрлани астероиди кои станале марсопресекувачи. Многу од овие астероиди потоа привремено станале и земјопресекувачи значително зголемувајќи ја можноста за судир со Месечината. Овој процес продолжил сѐ додека Планетата V не исчезнала најверојатно во судир со Сонцето откако влегла во ν6 секуларната резонанца.
Тестирање и резултати
За да ја тестираат претпоставката за Планетата V, Чемберс и Лисауер спровеле 36 компјутерски симулации на Сончевиот Систем со уште една земјовидна планета. Биле користени различни параметри за да се одредат влијанијата на почетната орбита и масата на Планетата V. Се утврдило е дека треба да се зголеми средното време кога Планетата V исчезнала од 100 на 400 милиони години, бидејќи нејзиниот почетен главен полупречник бил зголемен од 1,8 на 1,9 AЕ. Најконзистентни резултати се добиле кога Планетата V била со маса од 25% од масата на Марс. Ако масата на Планетата V била поголема, веројатно би имало судир меѓу планетите. Една третина од овие симулации се сметале за успешни затоа што Планетата V била отстранета од Сончевиот Систем без да влијае на друга планета. За да тестираат дали Планетата V може да влијае врз зголемувањето на стапката на судири со Месечината, додале тест честички во една од симулациите. Бројот на честички кои се вкрстуваат со Земјината орбита се зголемил откако Планетата V влегла во внатрешниот астероиден појас. Овие резултати биле претставени на 33-та Конференција за Месечева и Планетарна наука.
Подоцна, во статија објавена во списанието Икарус (анг: Icarus), Чемберс ги објавил резултатите од 96 симулации кои ја испитуваат орбиталната динамика во Сончевиот Систем со пет земјовидни планети. Во четвртина од симулациите, Планетата V била исфрлена од системот или удрила во Сонцето без другите планети да претрпат судири; најчесто ако масата на Планетата V изнесува една четвртина од масата на Марс. Другите симулации не се сметале за успешни бидејќи Планетата V или ја преживеала должината на симулациите од 1 милијарда години или имало судири меѓу планетите.
Претпоставката за земјовидна Планета V подоцна била испитана од Рамон Брасер и Алесандро Морбидели. Тие биле првите што го насочиле вниманието на големината на бомбардирањето предизвикано од Планетата V. Брасер и Морбидели пресметале дека за да се создаде доцното тешко бомбардирање, Планетата V ќе мора да отстрани 95% од главниот астероиден појас пред ДТБ (доцното тешко бомбардирање) или 98% од внатрешен астероиден појас (главен полупречник < 2,5 АЕ). Откриле дека за исцрпување на главниот астероиден појас за 95%, при што Планетата V е со двојно помала маса од Марс, таа треба да остане во орбитата што го поминува целиот астероиден појас 300 милиони години. Оваа орбитална еволуција не била забележана во ниедна симулација. Во неколку проценти од симулациите, Планетата V останала во внатрешниот појас доволно долго за да го создаде ДТБ. Но, за да се создаде ДТБ од внатрешниот астероиден појас, тој на почетокот би требало да има 4 до 13 пати поголема маса и 10 до 24 пати поголема орбиталната густина, како и остатокот од астероидниот појас.
Брасер и Морбидели, исто така, ја испитувале претпоставката дека Планетата V го предизвикала ДТБ преку нарушување на наводните астероидни појаси меѓу копнените планети. Авторите забележале дека недостигот на откритија на остатоци од овие појаси значително ја ограничуваат оваа претпоставка, затоа што тие треба да бидат 99,99% исцрпени пред да исчезне Планетата V. Иако 66% од симулациите, компатибилни со тековниот Сончев Систем, покажале постоење на појас меѓу Венера и Земјата, тоа не се случило во ниту една симулација за појас меѓу Земјата и Марс поради нивната поголема стабилност. Морбидели и Брасер од овој резултат заклучиле дека појасот меѓу Земјата и Марс би немал значителна популација на тела. Иако Планетата V би можела да создаде доцно тешко бомбардирање само со нарушување на масивниот појас меѓу Венера и Земјата, авторите забележале дека не биле создадени значителни разлики во моделите за формирање на планетите во овие појаси.
Друга верзија
Неодамна бил предложен судир на Планетата V со Марс, по што се формирал Басенот Бореалис како објаснување за доцното тешко бомбардирање. Отпадоците од овој удар би имале поразлична големина од телата во астероидниот појас; а уделот на големи тела би бил мал по што би се создале помалку басени од џиновски удари во однос со кратерите.
NGC 547
NGC 547 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 547 се споменува и како UGC 1009, MCG 0-4-143, CGCG 385-133, DRCG 7-42, Arp 308, 3C 40, KCPG 32B.
Откривање
Телото е откриено на 1 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 547 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 547 има привидни димензии од 1,9' х 1,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 547 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5324. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4682. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1259.
Данајски јазици
Данајските јазици или данаоски јазици се група на австронезиски јазици кои се зборуваат на Филипините. Во оваа група спаѓаат два јазика: магинданаоски јазик и маранаоски јазик, секој со по скоро милион говорници.
Карин Валберг
Карин Валберг (родена 1950 година во Калмар, Шведска) е шведска акушерка и авторка. Таа е најпозната по нејзината криминална серија за криминалниот инспектор Клејс Клесон и неговата сопруга Вероника Лундборг, главен лекар во болницата Оскаршамн. Во 2012 година нејзиното авторство било претставено во Америка. Нејзината работа е споредена со традиционалната детективска фикција на Агата Кристи.
Библиографија
На англиски
Демократска партија на Македонија
"Да не се поистоветува со Демократска партија"
Демократска партија на Македонија (ДПМ) — поранешна политичка партија од Република Македонија.
Историја
Партијата за првпат учествувала на парламентарните избори во 1994 каде што добила 1,5% од вкупниот број на гласови во првиот, односно 1% во вториот круг. На овие избори партијата освоила едно пратеничко место (Томислав Стојановски). На парламентарните избори во 1998 година партијата настапила во коалиција со Либерално-демократската партија. Коалицијата освоила четири пратенички места, сите припаднале на ЛДП.
Партијата самостојно учествувала на следните парламентарни избори во 2002, но освоила 0,2% од гласовите без пратеничко место. По овие избори партијата не учествувала во ниеден нареден изборен циклус.
Марко Ангов
Марко Панајотов Ангов (Роден во — ) — македонски борец за човекови права, активист за обединета и независна Македонија. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Жив изгорен заедно со Александар Султов и Веселин Михајлов, во месноста Шарена скала на Плошката планина. Биле предадени од Тома Маникатов.
NGC 2769
NGC 2769 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ехловска Река
Ехловска Река — река во Македонија, сместена на планината Стогово.
Извор
Извира од североисточниот дел на планината Стогово.
NGC 2769
Откривање
Објектот е откриен на 8 март 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Ехловска Река
Тек
Реката по извирањето, поминува покрај селото Ехлоец.
NGC 2769
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2769 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2769 има привидни димензии од 1,8' х 0,4'.
Ехловска Река
Устие
Се влева во изворишниот дел на реката Треска, кај селото Извор.
NGC 2769
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 10 м 32,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 50° 26' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 146°.
Славејко Ангелов
Славејко Ангелов ( во — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во Бугарија.
Животопис
Бил доверен јатак на нелегалната чета, поради која е осуден на петнаесет години строг и темничен затвор. Во логорите на смртта поминал осум и пол години. Подржувач на македонската кауза.
Наводи
{{DEFAULTSORT:{Ангелов, Славејко}}
Речно улиште
Речно улиште  – македонски е дебитанска книга, збирка раскази од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 1981 година во СР Македонија.
Содржина
Речно улиште е книга со збирка раскази кои се  реминисценции од детството на авторот во кои провејува во фиктивниот свет на неговите сеавања. Спомените и детските фантазии се ројат околу реката Курдерес во Битола како пчелите околу водата. Оттука доаѓа и насловот на збирката. Писателската имагинација кривулка по течението на Курдерес (на турски „крива река”) низ мозаикот од разни детски доживувања, сеќавања, расположенија, мечти и фантазии. Во „Сенка”, „Слика” и „Мрежа” се прикажани случките од детството поврзани со родителите, во „Леван” првите љубовни мечти и така натаму. Детството на авторот не е преокупација на Михајловски само во раниот период од неговото творештво, туку и во книгите за деца, како и во неговиот последен роман, Бдеењето на Одисеј.
Виничани
Виничани — село во Општина Градско, во областа Клепа, во околината на градот Велес.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Клепа, западно од десниот брег на реката Вардар, на околу пет километри од општинското средиште Градско и на 23 километри јужно од градот Велес.
Историја
Селото Виничани е едно од постарите населени места во околината на денешниот град Велес. Ова населено место во текот на историјата неколкупати ја менувало својата местоположба. Според преданија кои се раскажуваат од постари луѓе кои живеат или некогаш живееле таму досега населбата 9 пати ја менувала положбата. Во околината на денешното село Виничани речиси на секое ритче постојат археолошки наоди од камено време до ден денешен. За денешната населба со сегашната местоположба има записи во повеќе турски и македонски книги и записи. Според Јордан Хаџи Константинов-Џинот населбата Виничани во 1859 година имала повеќе од 40 куќи и неколку цркви.
Стопанство
Економијата во ова населено место е во постојан подем. Главен двигател во овој сектор е земјоделието кое учествува со 80% од економската активност на населението, 10% е трговијата и 10% градежништвото. Земјоделието кое е врежано во историјата на ова населено место е во постојан подем. Во 60-тите години од минатиот век најзастапени земјоделски гранки биле производството на индустриските производи како што се: памук, афион, шеќерна репка, тутун, слануток и сл. Со развојот на механизацијата во тогашната СФРЈ и овозможувањето на поединечно производство во почетокот на 90-тите години во селото почнало да се сади лозје и овошни насади (кајсии, сливи и праски).
По осамостојувањето на Македонија и пропаѓањето на ЗК Лозар-Велес и потоа ЗК Вардар-Градско месното население барајќи издршка почнало да се занимава со поединечно производство на бостан, пипер, патлиџан, зелка и други градинарски култури. Со тек на времето сите овие култури се имаат префрлено со производство под најлон (фолии), со што Виничани е едно од селата кои се најголеми производители на раноградинарски производи во Македонија.
Во моментот населеното место Виничани произведува голем дел од извозниот потенцијал на земјоделски производи (пипер, патлиџан, кајсии, праски, грозје, кромид, лук итн.) од општина Градско.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година селото има 650 жители, сите Турци.
Според пописот од 2002 година, селото Виничани броело 569 жители, од кои:
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 473 жители, од кои 370 Македонци, 14 Турци, 63 Бошњаци, 6 останати и 20 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Виничани:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1953-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Лабо
Лабо (Laboe) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на брегот на Балтичкото Море, околу 10 километри североисточно од Кил. Поморскиот споменик Лабо е сместен во општината, како и подморницата У995.
Виничани
Население
Во поново време и особено со мерките за зголемување на наталитетот преземени од страна на државата и самата Општина Градско, во селото се забележува зголемен број на новороденчиња.
Родови
Според истражувањата од 1924 година родови во селото биле. Сите муслимански:
Во селото Виничани денес живеат мнозинство Македонци од православна христијанска вероисповед кои во најголемиот дел се доселени на местото на иселеното муслиманско (турско) население во 1956/57 година од источна и североисточна Македонија од Кочанско, Виничко, околината на Македонска Каменица, Кривопаланечко претежно од Цера, Пресека, Грљани и други села.
Македонски семејства кои живеат во Виничани се: Стојкови, Ристови, Ангелови, Соколови, Јованови, Китанови, Спасови, Николови, Димитриеви, Стоилови, Стаменкови, Ивановски, Алчеви, Стојменови, Спасовски, Малчеви, Цековски, Стојанови.
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Градско, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Титов Велес, додека во периодот по војната од 1955 до 1962 година селото било во рамките на некогашната општина Градско.
Во периодот 1952-1955 година, селото се наоѓало во тогашната Градска општина, во која покрај Виничани се наоѓале и селата Водоврати, Горно Чичево, Градско, Долно Чичево, Подлес, Убого и Уланци. Самата Градска општина била дел од Титоввелешката околија. Во периодот од 1950-1952 година, селото се наоѓало во рамките на тогашната Општина Градско, во која покрај Виничани, се наоѓале и селата Градско и Уланци.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 526 гласачи.
Иселеништво
Топаловци, Мустајбеговци и Коласијовци (10 семејства) се иселиле во турско време во градот Велес. Потоа уследило големо иселување на муслиманското население во Турција.
Јохан Фридрих Хегер
Јохан Фридрих (Фриц) Хегер (Johann Friedrich (Fritz) Höger; – ) — германски архитект од Бекенраје близу Елмсхорн, Шлезвиг-Холштајн.
Роден е во Штајнбург, Шлезвиг-Холштајн во столарско семејство. Неговото најпознато дело е Чилехаус во Хамбург, изградено во 1922-24 г. за увозникот на шалитра Хенри Б. Сломан. Хегер изградил неколку други деловни згради, училиште заедно со планетариум, Црквата на Хоенцолернплац во Берлин и градскиот дом на Вилхелмсхафен.
Во 1927, Хегер се придружил на културната редакција на „Фелкишер Беобахтер“ и се зачленил во Националсоцијалистичката партија во 1932 г.
Иако Хегер имал симпатии кон националсоцијализмот, неговиот експресионистички стил не му се допаднал на Хитлер. Бидејќи Хегер не го следел бараниот класичен стил на нацистичката архитектура, не бил поставен како покраински архитект.
Кој го грабна кралот на шпоретите
„Кој го грабна кралот на шпоретите?“ (италијански: Chi ha rapito il re dei fornelli?) - роман за деца, дело на италијанските писатели Алесандро Гати и Давиде Моросиното и на илустраторот Стефано Туркони. Книгата е прв дел од серијалот „Мачки детективи“. Првобитно, книгата била објавена во 2013 година од издавачката куќа „Edizioni Piemme“ S.p.A.
Содржина
Книгата има десет глави:
Секоја среда, мачорот Мистер Мунлајт, заедно со убавата мачка Жозефин и мачорот-скитник Додо го посетувале ресторанот „Ла Клеф д’Ор“, каде прочуениот готвач Пјер Пате им ги давал своите нови специјалитети. Меѓутоа, кога пристигнале таму, мачето на готвачот, Понпон им кажало дека него го грабнале двајца мажи.
Главниот осомничен за грабнувањето на Пате била една богата бароница, која била редовна гостинка во ресторанот и постојано го убедувала Пате да се пресели во нејзината вила и да готви само за неа. Утредента, Мистер Мунлајт прочитал во весниците дека за случајот бил надлежен инспекторот Рампие, кој мислел дека Пате е убиен од некој сликар на Монмартр. Потоа, мачките ја посетила вилата на бароницата и таму се увериле дека таа не го грабнала Пате. Затоа, мачките се вратиле во ресторанот на Пате, каде здогледале една фотографија на која биле прикажани Пате, како победник на еден натпревар, и готвачот Марсел Гило, како второпласиран. Така, тие заклучиле дека љубоморниот Гило го грабнал својот главен конкурент. Но, кога го посетиле Гило, мачките дознале дека тој не е грабнувачот, туку само еднаш тајно ја посетил кујната на Пате и таму го загубил шамивчето.
Со намера да го пронајдат Пате, мачките го посетиле крокодилот Тенардие, кој живеел во канализацијата и знаел сè што се случувало во Париз. Таму дознале дека Пате го грабнале мажи кои пристигнале со камионче со црвено-бели линии. Така, мачките пристигнале во фабриката за конзерви „Жамбре“, каде го пронашле Пате во канцеларијата на сопственикот на фабриката, господинот Жамбре. Тогаш, мачките предизвикале експлозија во фабриката и го ослободиле готвачот Пате, а кога излегле од фабриката, надвор ја затекнале полицијата. Утредента, Пате го затворил својот ресторан, приредувајќи специјална вечера само за мачките.
Метју Фокс (глумец)
Метју Чендлер Фокс (Matthew Chandler Fox) (роден 14 јули 1966) е американски глумец и поранешен модел. Негова прва поголема улога била во филмот Петмина за забава. По скорешна му е улогата на д-р Џек Шепард во драмската телевизиска серија Изгубени со која и има стекнато најголема слава.
Животопис
Роден е на 14 јули 1966 во Кроухарт, Вајоминг. Детството го поминал на ранчот на неговите родители, кои имаат уште два сина, едниот постар, а другиот помлад од Метју. Научил да јава на коњ кога имал шест години.
По завршувањето на средното училиште добил стипендија како успешен рагбист на Универзитетот во Колумбија, каде играл рагби за универзитетскиот клуб и студирал економија. Дипломирал во 1988 година и планирал да работи на Волстрит.
Меѓутоа, животот му тргнал во сосема друг правец. Поради неговата висина (188 cm), мајката на неговата девојка, инаку моден агент, му предложила да проба да работи како модел наместо како брокер.
Снимил неколку реклами и решил дека сака да се занимава со глума, па се запишал на Школата за филм и телевизија во Њујорк.
Првата улога ја добил во 1992 година кога се појавил во една епизода од серијата „Крила“. Истата година добил улога во серијата „Стан на бруцоши“, меѓутоа серијата се снимала само една сезона. Наредната година го снимил и првиот филм, „Моето момче се врати“.
Во 1994 година го постигнува својот прв голем успех, кога добива улога во серијата „Петмина за забава“, која се снима сè до 2000 година. Благодарение на оваа серија се стекнува со светска слава и, меѓу другото, во 1996 година е прогласен за еден од 50-те најубави луѓе на светот, во избор на списанието Пипл.
Оженет е и има две деца, а поради снимањто на Изгубени се преселиле да живеат на Хаваи.
Линденберг
Линденберг може да се однесува на следниве места:
Владимир Брчков
Владимир Брчков (роден на во Бузалково, Велешко) — македонски кошаркар и поранешен репрезентативец кој настапува за Борец Баскет.
Професионална кариера
Својата професионална кариера ја започнал во 2005 година во кошаркарскиот клуб Ангели од Велес, кој тогаш се натпреварувал во Втората македонска кошаркарска лига. Сезоната сезона 2006/07, продолжил во истиот клуб, овој пат под името Ангели Леов. Брчков со екипата поради добриот пласман во Втората лига, добил право да учествува во т.н. „Прва Б лига“, односно да се натпреварува против екипите од долниот дел на табелата од Првата лига за пласман во најсилната лига за следната сезона. Притоа Владимир Брчков во 2007 година го добил признанието „Најдобар кошаркар младинец за 2006 година“ од страна на Општината Велес. За сезоната 2007/08, Брчков потпишал за прволигашот Фершпед Работнички. За сезоната 2008/09, настапувал во Торус, задржувајќи се една сезона. Следната сезона потпишал за Фени Индустри. Таа сезона, заедно со Фени ја освоил двојната круна во Македонија и повторно стигнувајќи до полуфиналето во БИБЛ. Сезоната 2010/11 исто така била успешна за него, кога повторно со Фени ја освоил Лигата и за првпат станал освојувач на Балканската лига. За сезоната 2011/12, со Фени Индустри бил вицепрвак во Лигата и Купот на Македонија, губејќи двапати од МЗТ Аеродром. Сезоната 2012/13, со Фени стигнал полуфиналето во Лигата и до четвртфиналето во Купот. За следната сезона повторно потпишал за Работнички, со кој стигнал до финалето во Првенството, притоа повредувајќи го рамото за време на финалните пресметки со МЗТ Аеродром. За сезоната 2014/2015, се преселил во Кожув,  стигнувајќи до финалето на Купот на Македонија и до полуфиналето на Балканската лига. За сезоната 2015/16, тој ја продолжил соработката со Кожув. За сезоната 2016/17, Брчков се преместил во редовите на КК Струмица. Во септември 2017, Брчков се преселил во албанска КК Тирана. Со Тирана Брчков го освоил Купот на Албанија 2018. Подоцна го освоил и албанското Првенство. Во декември 2019 година, по пауза од година и пол неиграње активна кошарка, Брчков потпишал за Борец Баскет. Во следната сезона, тој продолжил да настапува за велешкиот клуб.
Репрезентативна кариера
Брчков во 2005 година бил составот на кошаркарката селекција до 16 години. Настапувал и за репрезентација до 20 години, односно учествувал на Европското првенство 2008 - Б Дивизија во Романија и на Европското првенство 2009 - Б Дивизија во Скопје. Тој учествувал на Европското првенство 2013 во Словенија, кога Репрезентацијата го освоила 21. место. Квалификациите за Евробаскетот 2015 започнале со помладена репрезентација во која учествувал и Брчков, воедно обезбедувајќи пласман за континенталното првенство. За време на завршниот турнир 2015 во Загреб - Хрватска, Брчков одиграл три напревари каде имал мала минутажа од вкупно осум минути и немал постигнато бодови.
Жарница
Жарница — река на планината Кожуф, јужно од селото Конопиште и Демир Капија извира близу границата со Грција.
Велиџиљар
Велиџиљар — село во Егејска Македонија, Република Грција.
IC 1680
IC 1680 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1680 се споменува и како NPM1G +27.0361.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1680 е од видот E5. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 1680 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 23 м 8,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +26° 54' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на IC 1680 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3089318.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Железничка Река
Железничка река — се наоѓа на планината Голак, тече кон запад и се влева во Малешевска Река, а таа во реката Брегалница, североисточно од селото Пекљане и Виница.
Главатица
Главатица (Salmo marmoratus) е вид на слатководна риба од фамилијата Salmonidae, вториот најголем вид на европска пастрмка, помал само од младица/huchen (Hucho hucho). Главатицата се наоѓа во реките на јадранското сливно подрачје, во реката Неретва во Босна и Херцеговина, реката По во Италија, реката Зета во Црна Гора, реките Соча и Идријца во Словенија и можеби во Албанија. Порано ја имало во реката Црн Дрим во Македонија, но со изградба на браните Глобочица и Шпиље истата ја нема повеќе во реката Црн Дрим, а се претпоставува дека има останати примероци во Дебарското езеро.
Морфололошки одлики
Телото достигнува големи размери: должина до 140 cm и маса од 30 кг. Примероци од 10 до 20 кг не се ретки. Телото е издолжено и валчесто. Главата е релативно голема, усниот отвор голем, во устата се наоѓаат силни заби. Окото е релативно мало-неговиот пречник се содржи 5,5 до 7,5 пати во должината на главата. Меѓуочниот простор е голем од 1,7 до 2,0 очни дијаметра, а исто така и предочното растојание. Горно виличната коска достигнува до под задниот раб на окото и во својот заден дел е нешто поширока. Бројот на пилорични израстоци варира од 41 до 71. Диплоидната хромозомска гарнитура ја сочинуваат 84 хромозоми. Многу карактеристична е бојата на телото. Во основа таа е румено сива до темнозеленкаста, но со многубројни темни полиња. Стомакот и е бел. Шарите на главата имаат изгледа на неправилно извиени пруги, што на главата и даваат мермерен изглед, по што рибата го добила името. Црвени и црни петна по телото, вообичаени кај другите салмониди овде нема. Помладите примероци се разликуваат по бојата од постарите и тоа повеќе отколку кај кој било друг салмониден вид риба кај нас.
Услови за живот
Главатицата ги населува просторните води; најмногу се задржува на вировите а ретко оди во поплитките води. Грабливка е што претежно се храни со други риби. Се мрести од ноември до јануари. Се мрести на чакалеста подлога во реките. Привлечна е за спортски риболов, за која цел вештачки се мрести и одгледува. Се лови најдобро пред вечер и во рана зора, со блинкер и цврст прибор. На сезона е пролет и доцна есен. Помали примероци се ловат во август на големи мушички или крупни скакулци. За да се достигната длабчините каде што се задржува потребен е поголем и потежок блинкер, кој се влече косо низводно. Одличен мамец е и плетенката (copf). Кај нас ја населува реката Радика, а пошироко се среќава во реките на Јадранскиот слив. Освен на балканот живее само во некои реки и езера во северна Италија (притоки на реката По, езерата Лаго Магоре и Комо и во некои води во Фурландија).
Координатен почеток
Координатниот почеток (се означува со O) во еден Евклидов простор е посебна точка што се користи како појдовно место за геометријата на околниот простор. Во Декартовиот координатен систем, почетокот е во точката кајшто се сечат оските. Во Евклидовата геометрија, почетокот може да биде било која точка, на било кое место.
Најстапени координатни системи се дводимензионалните (опфатени во рамнина) и тридимензионалните (опфатени во простор), составени од две, односно три нормални оски. Почетокот ја двои секоја оска на два дела, наречени позитивна и негативна полуоска. Потоа точките на рамнината или просторот се означуваат со бројчени координати во однос на почетокот (положбата на нивните проекции долж оските, во позитивна или негативна насока). Самиот почеток има нулти координати; (0,0) во две димензии и (0,0,0) во три.
Почетокот на комплексната рамнина е точката кајшто се сечат реална оска и имагинарна оска, т.е. точката што претставува 0 + 0i.
Симетрија во однос на почетокот
Кога еден график е симетричен во однос на почетокот, тогаш опишува линија која би била иста доколку ја свртиме за 180 степени. Формално речено, графикот е симетричен во однос на почетокот доколку се пресликува по x-оската и по y-оската.
Графиците на една обратна функција и нејзиниот спротивен пандан секогаш ја содржат линијата y = x што дефинитивно минува низ координатниот почеток како оска на симетрија.
Минданајски јазици
Минданајските јазик или познати како минданаоски или јужнофилипински јазици се подгрупа на малајско-полинезиски јазици од семејството на австронезиски јазици. Јазиците воглавно се зборуваат на Филипините. Оваа група традиционално се нарекувала како јужнофилипинска и не се вклучувале јужноминданајските јазици.
Варенцин
Варенцин (Warrenzin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Ина Зилдинис
Ина Зилдинис (р., во ) е естонска фудбалерка.
Клуб
Злдинис ја започна својата кариера на TKSK Виза во Талин, каде што нејзиниот деби во 2004 година беше на возраст од 14 години, пред да се приклучи на наследничкиот клуб ФК Левадија Талин во 2006 година. Во јануари 2014 година, таа се пресели во германската втора лига, која повторно ја напушти регионалната лига во летото 2014 година.
Интернационално
За репрезентацијата Естонија играа од 2007 досега 40 меѓународни натпревари. На Универсиадата ФИСУ 2009, Таа играше само пет натпревари.
Заров
Заров (Sarow) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Моника Викстрем-Јокела
Моника Викстрем-Јокела (родена на 19 јуни 1960 година) е финско-шведска телевизиска сценаристка и авторка од Финска.
Таа живее во Нууксио, Еспо со своите пет деца. Таа има напишано четири книги за „Елен Различната“ на шведски, и една книга за факти „Kyrkoåret runt i skola och hem“. Книгите за Елен Различната се преведени на фински и норвешки. Викстрем-Јокела исто така напишала многу приказни за Киркпостен во 2004-2005 година, на пример „Кунгсорден“ и „Дума кунген“
Сообраќај во Бугарија
Сообраќајот во Бугарија е една од главните едкономски сегменти на републиката. Во Бугарија опстојуваат поморскиот, патниот, воздушниот и железничкиот сообраќај, меѓу останатите.
Железнички сообраќај
Во Бугарија има 4294 километри железничка пруга. Бугарија е поврзана со железниците на Грција, Романија, Турција и Србија. Директна железничка врска со Македонија не постои, но е во план и подготовка. Железницата во Бугарија е под управа на Бугарската државна железничка.