cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сојузмултфилм
1960-ти години
Постојаните ликови во сериските филмови од 60-тите до 80-тите години на минатиот век стануваат омилени кај неколку генерации гледачи: „Могли“ од Р. Давидов, „Кид и Карлсон“ од Б. Степанцев, „Умка“ В. Бејкер и В. Попова, „Ну, погоди! „ В. Котионочкин, „Бременските музичари“ од И. Ковалевскаја, „Вини Пу“ од Ф. Хитрук, „Крокодилот Ген“, „Чебурашка“ и „Шапка“ од Роман Качанов и други.
1970-ти години
Во 1970-1980 година „Сојузмултфилм“ се смета за најголемо студио за анимација во Европа. Од почетокот на осумдесеттите години, филмовите на Сојузмултфилм имаат освоено вкупно повеќе од 150 награди и дипломи на меѓународни и национални фестивали; во студиото работат околу 500 луѓе. Бројот на филмови снимени во sидовите на студиото до овој момент надминува илјада.
Впечатлив феномен во овој период била анимираната колекција „Весел рингишпил“, организирана од група аниматори: А. Петров, Г. Баринова, Г. Соколски, Л. Носирев и В. Угаров. Таму дебитирале повеќето млади режисери на студиото.
Признатите мајстори на нацртано кино продолжуваат да работат: Лев Атаманов („Понито трча во круг“, циклусот „ Маче по име Вуф “), Борис Степанцев („Оревокршачка“), Лев Милчин („Цврстиот лимен војник “), Владимир Попов („ Бобик во посета на Барбос “, „Тројца од Простоквашино“). Нова генерација режисери активно се декларира: Валентин Караваев („Дедо Мраз и лето“, „Мудриот баџан“), Генади Соколски (Птицата Тари, „Замокот на лажговците“), Валери Угаров („Кутија со тајна“, циклус "На задната маса", "Калиф-штрк"), Галина Баринова ("Страшна приказна"). Анатолиј Петров развива своја технологија за добивање на подвижна нацртана „зафатнинска“ слика - т.н. „фотографија“ („И мајка ми ќе ми прости“, „Полигон“).
Другите мајстори на здружението за куклари сè уште се фокусираат на детската публика: М. Каменецки - „Малото џуџе“, „Боцман и папагал“, „Волк и теле“, И.Уфимцев - циклусот „38 папагали“, В. Дегтјарев - „Како магарето бараше среќа“, „Новогодишна приказна“.
Јуриј Норштејн развива нова технолошка насока - „повеќеслоен трансфер“ и спроведува заедно со операторот А. Б. Жуковски голем број иновативни техники. Неговите филмови „Лисицата и зајакот“, „ Чапјата и жеравот“, „Еже во маглата “, „Приказната за бајките“ добиваат светско признание.
До раните 1980-ти, на публиката и биле познати нови имиња: режисерите Едуард Назаров („Некогаш имаше куче“, „Патувањето на мравката“) и Хари Бардин, кои експериментирале со неконвенционални текстури и материјали („Конфликт“, „Брак!", "Банкет", " Брак", "Изроди").
Тематските граници на студиската работа забележително се прошириле. Репертоарот „созревал“, студиото започнало со производство на голем број на големи проекти: „Шинел палто“ од Јуриј Норштејн, „Херкулес кај Адмет“ од А. Петров и други. Исто така, на крајот на 1970-тите, Сојузмултфилм објавил серија разни спортски цртани филмови за Олимписките игри во Москва 1980 година.
Како што забележала Јулијана Слашчева: „Последните комерцијално успешни проекти беа произведени во студиото во 1984 година. Општо земено, оваа година беше многу плодна за студиото: беше објавена успешна епизода за папагалот Кеша, во исто време и прекрасниот филм на Иванов-Вано „Приказна за Цар Салтан“. После тоа, ништо од она што денес го нарекуваме популарна анимација и што ќе може да ги освои срцата на семејната публика, да стане успешен и да заработи пари за студиото“.
За време во годините на перестројката
Од првите години на „перестројката“ се поставило прашањето за реорганизација на работата на филмското студио. Во април 1988 година, во Сојузмултфилм биле формирани пет креативни здруженија: Барај (уметнички директор А. Хржановски), Стрип (уметнички директор В. Тарасов), Традиција (уметнички директор А. Петров), „Детски филм“ (уметнички директор В. Котионочкин), „Обемни-куклени филмови“ (уметнички директор В. Курчевски), како и автономната работилница на Јуриј Норштејн. Сепак, оваа структурна форма траела само до април 1990 година, кога била вратена поделбата на студиото во ТВЕ на куклени и цртани филмови.
Меѓу најдобрите филмови снимени во студиото во 1984-1990 година: „Мартинко“ од Е. Назаров, „„Враќањето на блудниот папагал “ од В. Караваева, „Сивиот волк и црвенкапа“ од Г. Бардин, „Пејзаж со смрека“ А. Хржановски, „Машенка“ од С. Олифиренко, „Теремок“ С. Косицин, „Девојка“ и „Парабола на глушецот“ од Е. Гаврилко, „Мачка и К °“ А. Гурјев, „Теми“ И. Максимова, „Мечка“ А. Туркус, А. Шелманов, В. Кафанов, „За љубовта и мувата“ А. Ушакова, „Врана вљубена“ од М. Муат.
До крајот на 1980-тите, студиото минувало низ неколку кризи одеднаш - персонал, продукција и креативно. Механизмот за производство се распаѓал, имало недостаток на мултипликатори и работници во производство, а креативната атмосфера пресушувала. Со појавата на кооперативното движење, кое исто така навлегло во киното и ги поставило темелите на приватната независна филмска продукција, Сојузмултфилм конечно ја губи својата водечка позиција, престанува да го одредува лицето на домашната анимација. Обемот на производството нагло им опаѓа, многу надзорници и обични вработени го напуштаат студиото.
Во 1989 година, Сојузмултфилм добил статус на изнајмено претпријатие и останал таков до 1999 година.
Пад во 1990-ти - 2010-ти
Во 1991 година, студиото било лишено од зградата во која се наоѓало здружението на марионети. Во 1990-ти години, Сојузмултфилм работел и како производствена база за независни приватни студија (Божиќни филмови, Аргус Интернешнл, Училиште-студио ШАР, ренесанса, Студио 13, Крис, Полинкевич “други).
Во 1993 година, законското законодавство го користело правото на користење на правата на филмовите произведени од нив. Во истата година, 24-годишниот Сергеј Скулјабин станал директор на студиото. Од 1996 година започнува конфронтација помеѓу вработените во студиото и новото раководство. Во 1997 година, Скулјабин бил отпуштен, но во август истата година, со помош на вработените на приватна агенција за обезбедување, тој врши упад и заплена на студиото. Следните две години Сојузмултфилм постои во режим на борба. Во тоа време, производството на филмови е скоро целосно запрено, државата го суспендира финансирањето. Креативниот тим на студиото практично се распаѓа.
Како што се присетувал Хакоб Киракосијан: „Од неискуство, тие го ангажираа Сергеј Анатолевич Скулјабин за директор, кој се покажа дека е само криминалец - тој подоцна избега во Америка. Тој имаше една задача - да ја банкротира компанијата и да ја ликвидира. Бидејќи нема студио, тоа значи дека нема расходен дел, а приходите цело време капнуваат во џебот од продажбата на старата колекција. За среќа, со тек на време се освестивме, бевме поддржани од академик Лихачов и успеавме да го вратиме Сојузмултфилм од разбојниците. Повторно било направено државно. Но, додека се водела оваа војна, претпријатието било распарчено. Луѓето се разотидени, а кадрите се главната работа во анимацијата“. На 30 јуни 1999 година, државата воспоставува нова структура - Филмско студио FSUE Сојузмултфилм. Таа е одговорна за просториите, производствените капацитети и правата на филмската колекција. Во 2004 година била донесена одлука за основање на филмскиот фонд Сојузмултфилм филм студио, кој ќе се занимава со правата на филмската колекција и филмското студио Сојузмултфилм, кое се концентрира на филмската продукција. Во 2010 година, Едуард Назаров, опишувајќи го пустошот што владеел во Сојузмултфилм, исто така реколе: „Сојузмултфилм се сруши, наместо него, исполнувајќи го целиот простор, се појави Филмскиот фонд Сојузмултфилм ФГУП, комерцијално претпријатие, но државно. Филмови не се прават таму, само пари се заработуваат некаде за себе, претпоставувам. Тие дури го уништија и најдоброто студио за тонови во Европа. Кој се наоѓал во стара црковна зграда. Имаше еден и пол метар sидови, тишината беше совршена. Сега е канцеларија на шефот на Федералното државно унитарничко претпријатие.“
Во 2006 г. Филмскиот фонд Сојузмултфилм објавил дека има намера да ги задржи правата за дистрибуција на советски анимирани класици во САД и Канада за филмовите од компанијата Јове.
Техничката ре-опрема на студиото постепено се одвива. Започнува работата на целокупниот куклен филм на Станислав Соколов „Хофманијада“ (првиот дел од филмот „Вероника“ бил завршен во 2010 година, премиерата на филмот се очекувала на почетокот на 2018 година).
Во 2008-2009 година, Филмскиот фонд бил трансформиран во Здружение на филмови на Обединетите држави (РГ). Во тоа време, ТПО „Сојузмултфилм“ бил на работ на пропаст и банкрот.
Неразделната сопственост на ОГК врз правата на ликовите, ниските хонорари, недостатокот на транспарентност во нивните пресметки и несреќната состојба на студиото предизвикале негодувања кај поранешните вработени во „Сојузмултфилм“, што било изразено во голем број отворени писма до претседателот на Русија.
На 9 јуни 2011 година, во пресрет на 75-годишнината од студиото, руските аниматори - Јуриј Норштеин, Леонид Шварцман, Андреј Хржановски и Едуард Назаров - објавиле отворено писмо до Дмитриј Медведев и Владимир Путин во Новаја Газета, во кое тие навеле: „Студиото скоро и да не постои. Има кутија со ходници и соби и просторија за гледање. Во студиото владее голема тишина, понекогаш се појавуваат филмски екипи, на кои властите им издаваат одредени области“ и ги повика руските власти да го направат државното студио за анимирани филмови национален проект и да ги обезбедат потребните средства
На 28 јуни 2011 година, Владимир Путин, на состанокот со режисерите на анимации, одлучил да ја укине ОГК и да ја пренесе колекцијата на ТПО. Од тој момент, филмското студио почнало постепено да се опоравува од дваесетгодишната криза.
Преродба и преместување во нови простории
Во 2013 година започнало производството на кратка анимација за деца, излегоа нови изданија на анимираната колекција „Весел рингишпил“, чие сценарио можел да го напише секој. Истата година станало познато дека Сојузмултфилм ќе се пресели во нови простории на улицата Академик Королев.
Реновираното студио снимило куклен цртан филм на режисерот Сергеј Струсовски „Пребирлив глушец“ (2013), кој добил многу награди, вклучувајќи и меѓународни. Исто така, бил објавен цртаниот филм "Пик-пик-пик" во режија на Дмитриј Висоцки (2014), кој учествувал на разни фестивали и добил голем број награди. Во тек било и снимањето на цртаниот цртан филм „Суворов“ за експлоатациите на големиот руски командант Александар Суворов.
Во септември 2017 година, филмското студио се преселило од улицата Долгоруковска во реновирана зграда во областа Останкино. Во исто време, како што забележал претседателот на одборот на Сојузмултфилм Јулијана Слашчева, филмското студио во суштина започнало од нула, иако ги задржало правата на својот златен фонд и сè уште е поврзано со галаксијата на имињата на познатите аниматори: „Кога Прво пристигнав во старата студиска зграда на улицата Долгоруковска, едноставно немаше производство. Да, всушност, исто како што немаше креативен тим. <…> Целиот нејзин состав беше насликан на лист А4 формат. Поголемиот дел беше детален опис на административниот дел: сметководител, инженер, помошник сметководител и така натаму. Само една колона била резервирана за „Одделот за креативност и производство“ од 12 лица и било апсолутно невозможно да се разбере кој е кој таму“.
Новите простории се опремени со модерна технологија и традиционални методи на производство за анимација. Во продажба биле пуштени 7 серијали: „Простоквашино“, „Херои“, „ Пиратска школа“, „Портокалова крава“, „Капетан Кракен и неговиот тим “, „Зебра во кутија“, „ Пластилици“ „Фигури“за различни возрасни групи и 15 кратки филмови. Програмата за развој на филмското студио до крајот на 2017 година вклучува организација на изложба на уникатни куклени ликови и сценографија за целиот филм „ Хофманијада“, отворање на Музејот и Детски интерактивен центар.
На 28.05.2018 година, Сојузмултфилм го создал истоимениот канал на ЈуТјуб. Се поставуваат не само претходно објавени цртани, вклучително и Простоквашино, туку и сите кратки цртани филмови објавени во изминатите десет години (од 2007 до 2018 година).
На 9.08.2019 година станало познато дека филмското студио, заедно со Сбербанк, планира да создадат заедничко вложување, во кое финансискиот конгломерат ќе добие 80% од акциите на Сојузмултфилм ДОО од истоимената ФСУ и ќе инвестира и организацијата ќе пренесе голем број лиценци за ликови на кластерот што се создаваат од збирката објавени филмови под термини за хонорар. Во исто време, се претпоставува дека може да вклучува мултимедијални компании, студија за цртани филмови, како и агрегатор на детски и семејни содржини.
Од претходната година, специјалистите на студиото Сојузмултфилм започнале да го обновуваат квалитетот на советските цртани филмови за нивно понатамошно прикажување во киносалите. Работата за обновување била неопходна бидејќи модерните екрани кои поддржуваат висока резолуција покажуваат многу минимални грешки во сликата. Вработените во студиото рачно ги обновиле сликите. Оригиналниот филм бил дигитализиран, по што секоја рамка од цртаниот филм била исчистена од целулоидна прашина, гребнатини и импусли. Во овој случај, секој лик бил одделен од општата позадина за одделно чистење и обновување на сите елементи на рамката. Покрај тоа, специјалисти ја коригирале бојата на филмовите и го вратиле оригиналниот звук.
Награди
Од создавањето на студиото Сојузмултфилм во 1936 година, неговиот амблем е слика на филмска лента завиткана на молив. Украсен во форма на рачно нацртан екран, кој бил прикажан во различни варијации, се користел неконзистентно (најчесто се игнорирал), периодично се менувал по изглед и со текот на годините се заборавал (може да се види, на пример, во првиот број на цртаниот филм „Ну, погоди!").
Во повоениот период, студиото веќе немало ниту еден официјален амблем. Во 60-тите и 70-тите години од минатиот век, водечките филмски работници се обиделе да користат свои поединечни симболи: на пример, филмовите на сестрите Брумберг се отвориле со приказ на нацртан човек од филмот „Федја Зајцев“ и други. Најчесто се користел едноставен правопис на името „Сојузмултфилм“ во една или три реда.
Од крајот на 1970 до почетокот на 1990-тите, амблемот на филмско студио била кукла, карактер на Чебурашка серијата на цртани филмови во режија на Роман Kaчaнов : "Крокодилот Ген" (1969), "Чебурашка" (1971), „Шапка" (1974 ), „Чебурашка оди на училиште“ (1983). До крајот на 2010-тите, истиот лик бил прикажан и на знакот на самото филмско студио.
Исто така, како симбол, бил користен едноставен натпис со името на студиото, изведен во уметнички фонт близу до делата на уметникот Евгениј Мигунов. Во оваа форма, таа се појавила во филмовите „Врабец што не пее“, „Познати слики“, „Па, почекај! " и други.
Блејк Грифин
Блејк Остин Грифин ( во ) — американски кошаркар кој моментално настапува за екипата на Бостон Селтикс од НБА лигата.
Грифин играл колеџ кошарка за Оклахома Сунерс, кога бил прогласен за Играч на годината во својата втора година. Грифин бил избран како прв пик на НБА драфтот 2009 од страна на Лос Анџелес Клиперс, и оттогаш е шесткратен Ол-стар играч и пет пати избран во Ол-НБА тимот.
За време на последниот предсезонски натпревар во 2009 година, тој заработил повреда на левото колено, поради што морал на операција и ја пропуштил целата НБА сезона 2009–2010. Грифин го направил своето деби во НБА како руки во следната сезона, во која тој бил избран за Ол-стар натпреварот, победил во натпреварувањето во забивање, и бил прогласен за Руки на годината.
Пуло ди Алтамура
Пуло ди Алтамура е долина која се наоѓа на висорамнината Мурге (Апулија, Италија). Таа е најголемата долина во тој регион и се наоѓа на околу 6 километри северо-западно од градот Алтамура. Го дели локалниот топоним пуло со другите големи долини во регионот, т.е. Пуличио ди Гравина, Пуло ди Молфета и Пуличио ди Торито.
Димензии
Периметарот, измерен на работ на долината, е околу 1,800 метри. Поголемиот дијаметар е малку поголем од 500 метри и никогаш не е понизок од 450 метри. Длабочината е околу 70-75 метри.
Етимологија
Засега е непозната етимологијата на топонимот пуло. Се користи само во висорамнината Мурге за да означи долина, додека не се користи во другите региони на Апулија. Терминот се користи и за блиските долини Пуло ди Молфета, Пуликио ди Гравина и Пуликио ди Триоте, а е потврдено уште во 17 век.
Потекло и еволуција
Биле формулирани неколку хипотези за потеклото на оваа долина, од кои некои се поверодостојни од другите, но скоро сите се засновани на карстни процеси. Некои псевдонаучни теории погрешно го следат потеклото на долината од метеорит.
Потеклото на Пуло ди Алтамура, како и на другите долини во Апулија пуличио ди Гравина, пуло ди Молфета, Гурио Ламана, гробот Тре Падули. Може лесно да се објасни преку карстните процеси, односно двојното дејство дождовница на силно скршената варовничка карпа на висорамнината Мурге.
Самата карпа од варовник е многу непропустлива, но ако скршена, таа покажува висока пропустливост, дозволувајќи им на дождовницата да се инфилтрира, и физички да ја еродира карпата.
Човечко присуство
На северната страна на долината, речиси вертикална, има многу пукнатини и природни пештери, веројатно населени со хоминиди и праисториски човек. Човекот Алтамура е откриен во област многу блиску до Пуло ди Алтамура.
Доменико Санторо, во својот есеј Опис на градот Алтамура, напишал дека свети Вилијам Монтеверџин живеел како пустиник во една од пештерите на северната страна на долината, иако примарните извори на неговата изјава се моментално непознат.
Пештери
Пуло ди Алтамура содржи три пештери, лоцирани во нејзиниот северен дел.
Флора и фауна
Поради посебната форма на нејзините ѕидови и многу посебна микроклима долж нив и во пукнатините на долината, претставуваат живеалиште, идеално за многу видови (животни и растенија), кои вообичаено се невообичаени на висорамнината Мурге. На пример, обичниот гавран е еден од видовите кои се гнездат на стрмните и непропустливи ѕидови на Пуло ди Алтамура.
NGC 7247
NGC 7247 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7247 се споменува и како ESO 533-8, MCG -4-52-32, IRAS 22149-2358.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7247 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 7247 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 17 м 41,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -23° 43' 50"". Положбениот агол на објектот е во износ од 2°.
Други поделби
Проучување на NGC 7247 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68511. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 347; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6955. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1172.
Обединување на Италија
По револуцијата од 1848 г., Италија останала политички и економски расцепкана на повеќе самостојни државички. И покрај политичката расцепканост, во Италија сè повеќе се развивало капиталистичкото стопанство со што економски јакнела буржоазијата која станала носител на националното движење. За обединување на Италија постоеле две гледишта. Едното го застапувала крупната буржоазија на Сардинското кралство на чело со Камило Кавур, кој настојувал да ја обедини Италија по дипломатски пат, со помош од големите сили. За таа цел ја вовлекол Сардинија во Кримската војна (1853-1856 г.). Како награда за тоа од францускиот император Наполеон III ги добил Савоја и Ница. Во 1859 г. Сардинија и Франција ја нападнале Австрија која ја држела северна Италија. Австрија била поразена кај Маџенто и Солферино. Ужасите од таа војна и страдањето на ранетите војници биле повод швајцарскиот лекар Анри Динан во Женева да предложи создавање на меѓународна организација - Црвен крст, чија цел ќе биде давање помош на сите кои се во неволја. Во 1863 г. овој предлог бил прифатен и во чест на Динан, 8 мај, неговиот роденден бил прогласен за меѓународен ден на Црвениот крст. Второто гледиште за обединување на Италија го застапувал ситната буржоазија, интелигенцијата, селаните и работниците, кои сакале обединувањето да дојде по револуционерен пат, а Италија да се оформи како демократска република. Претставници на ова гледиште биле Џузепе Мацини, идеологот на движењето и Џузепе Гарибалди, организатор и водач на револуционерни одреди од доброволци. Поразот на австриската војска предизвикал револуционорното движење да се прошири во сите италијански области. Во 1860 г. на Сицилија започнало востание. На востаниците на помош им дошол Гарибалди со своите доброволци. Востаниците ги победиле Бурбоните и ја ослободиле Сицилија со што го прогласиле обединувањето на Сардинското царство, а во 1861 г. било прогласено обединување како италијанско кралство, на чело со кралот Виктор Емануел II. Надвор од кралството останале папската држава и венециската област. Борбите за целосно ослободување продолжиле за време на австриско-пруската војна од 1866 г. и за време на француско-пруската војна од 1870 г, кога Прусија ја разбила Франција, главниот заштитник на папата. Италија го искористила тоа и ја присоединила папската држава со што завршило и нејзиното обединување. Престолнина станал градот Рим, но наместо демократска република таа станала буржоаска монархија со агресивна политика.
Benz Velo
Карл Бенц го проследил неговото успешно возило — „Benz Patent-Motorwagen“ со неговото прво возило на четири тркала „Velo“ (Фело) во 1894. Заедно со „Duryea Motor Wagon“ (САД), овој бил првиот стандардизиран автомобил — во 1895 г. се направени 134 примероци на „Benz Velo“.
Воден кос
Водениот кос (Cinclus cinclus), е водна врапчевидна птица која е распространета низ Европа, Среден Исток, Средна Азија и индискиот потконтинент. Видот е поделен на неколку подвидови, врз основа, пред сè на разликите во бојата, особено на украсот на градите. Водениот кос е национална птица на Норвешка. Се среќава и во Македонија.
Опис
Водениот кос има чоколаднокафени пердуви на главата и горниот дел од грбот, а подолу на грбот е сивоцрн, гледан од далеку изгледа црно. Долниот дел ос стомакот му е светлокафен, а горниот дел, градите и грлото му се бели. Долг е околу 18 см, округол и со кратка опашка. Нема полов диморфизам. Младенчињата се посветли, на грбот имаат шарени дезени, а долната страна на телото им е слична, со потемни неправилни дамки и брановидни ленти. Белата дамка на грлото и градите е слабо изразена.
Живеалиште
Водениот кос е постојана птица, односно не е птица преселница. Живее во планините до алпските зони. Во зима слегува ниско во падините, во подножјата на планините. Ги населува крајбрежјата на брзите, пенливи планински потоци и планински езера каде тие се влеваат. Косот често слетува на камењата што водата ги носи и тркала, пливајќи периодично со неговиот краток опаш кренат нагоре. Името го добил од овие ненадејни падови, а не од навиката да нурка, иако нурка исто така добро како што оди во водата. Птицата лета брзо, нагло и директно, нејзините кратки крилја шумат брзо и без паузи или едрење, огласувајќи се со писклив зил-зил-зил звук. Потоа таа ќе падне и ќе се нурне или забие во водата со мало плискање. Од хоризонтала ќе влезе во водата и ќе се потопи, но не постои вистина во тврдењето дека им пркоси на законите за специфичната тежина и дека може да оди по дното. Несомнено, кога ќе влезе во водата се фаќа со своите силни нозе, но се движи под површината со пливање со помош на крилјата, како летање под вода. Успева да остане под водата напрегајќи ги мускулите, со главата наведната надолу и телото закосено, движејќи се под површината често појавувајќи се на линијата каде што се создаваат меурите. На овој начин си ја обезбедува храната, најчесто се тоа водни безрбетници, инсекти, ларви и други слатководни мекотели, а исто така риби и мали водоземци. Омилена храна ѝ се мали раковидни школки и ракчиња. Исто така, се храни по бреговите и карпите барајќи копнени безрбетници. Зимно време живеалиштето варира и е поединечно. Кога ќе замрзнат потоците, косовите се принудени да се симнат пониско од планините, да одат на крајбрежјата или други отворени води.
Размножување
Во сезона на парење, мажјакот пее со сладок звук додека трча и позира, покажувајќи ги снежнобелите гради; лета високо и долго, содавајќи остар метален повик клинк-клинк-клинк, различно од нормалното зил. Гнездото го прават крај вода. Тоа е големо, топчесто или овално, изградено во пукнатина или шуплина во карпа, во градба или на носачи на мост, или, поретко, во надвисната гранка. Направено е од мов, сува трева и лисја. И ова, од надвор е само маска. Обично, скриен зад работ, е вистинскиот влез во гнездото во рамките на големиот куп од трева и гранки, обрабено со листови од даб, бука или други дрвја. Три до шест бели јајца се несат во периодот меѓу март и мај. Годишно одгледуваат едно или две легла, обично во истото гнездо. Ако се вознемират, младенчињата сè уште без перје ќе паднат во водата и ќе нуркаат.
Штепениц (Елба)
Штепениц (Stepenitz) — река во округот Пригниц, во Бранденбург, Германија. Таа е десна притока на Елба и е долга околу 84 километри. Демниц е лева притока на Штепениц.
Изворот на Штепениц е околу 5 километри југоисточно од Мајенбург. Заедно со Картане, Штепениц се влева во Елба кај Витенберге.
Гускина патека („Gänsetour“) е велосипедска патека долга 70 километри долж Штепениц. Именувана е во чест на семејството Ганс цу Путлиц, едно од најстарите благороднички семејства во Бранденбург.
Места низ кои поминува Штепениц:
1131 п.н.е.
1131 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1131. година пред новата ера, 131. од вториот милениум п.н.е., 31. од 12 век п.н.е. и втора од 1130-тите п.н.е.
Хавиер Солана
Франциско Хавиер Солана де Мадариага е шпански физичар и Социалист. Бил член на владата на Шпанија предводена од Фелипе Гонзалез (1982-1985) и Генерален Секретар на НАТО (1995-1999), тој бил именуван за Висок претставник за заедничка надворешна политика и безбедност, Генерален секретар на Советот на Европска Унија и Генерален секретар на Западната Европска Унија и ги вршел овие функции од октомври 1999 до декември 2009.
1131 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Хавиер Солана
Биографија и кариерата како физичар
Солана е роден во Мадрид, Шпанија. Доаѓа од една позната шпанска фамилија, и е големиот внук на Шпанскиот шеф на Друштвото на Народи за Разоружување, дипломат, писател и Европски интегрионист Салвадор де Мадариага (дедото на Хавиер Рогелио де Мадариага и Цастро и Салвадор де Мариага биле братучеди)Неговиот татко бил професор по хемија Луис Солана Сан Мартин, кој умрел кога Хавиер немал полни 20 години. Неговата мајка Обдулиа Мадариага Перез умрела во 2005. Јавиер е третиот по ред од петте деца. Неговиот поголем брат Луис бил затворен поради неговите политички активности спротивставувајќи се на диктатурата на Франциско Франко, подоцна станал истакнат водач во шпанската телекомуникациска индустрија и бил еден од првите социјалистички членови на Трилатералната Комисија.
Солана студирал во Нуестра Сењора дел Пилар, кадешто го завршил средното образование, пред да отиде во Комплутенсе Универзити. Таму како студент во 1963 добил санкција за организирање на опозициски форум наречен Недела на Универзитетска Реновација. Во 1964 скришно им се приклучува на Шпанската социалистичка работничка партија, која била илегална во времето на Франко од завршетокот на Шпанската граѓанска војна во 1939. Во истата година тој дипломирал и продолжил уште една година со образување во Шпанскиот висок ломитет за научно истражување и во Велика Британија.
1131 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4377 и 4378 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3619 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2629 и 2630 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 378 пред основањето на Рим.
Хавиер Солана
Биографија и кариерата како физичар
Во 1965 тој отиде за САД каде што поминал 6 години студирајќи на неколку универзитети под стипендијата од Фулбригхт. Тој ги посетувал универзитетите на Чикаго, Калифорнија, Сан Диего и потоа се зачленил во постдипломските студии на уметноста и науките при универзитетот на Вирџиниа во Чарлотесвил. Таму предавал физика како асистент и продолжил со самостојно истражување, исто така им се придружил и на протестите против војната во Виетнам и станал претседател на Асоцијацијата на Странски Студенти. Тој ја одбранил докторатурата по физика со тема: Теорија на основниот возбуден спектар на Суперфлуид Хелиум: вечноста на Ротон продолжувајќи го престојот во САД на уште една година со цел да продолжи со истражувањето. Кога се вратил во Шпанија реботел како лектор за цврстата состојба во физиката во Аутономоус Универзитетот на Мадрид и во 1975 станал професор на Универзитетот Цомплутенсе. Во текот на овие години издал повеќе од 30 артикли. Одредено време работел и како асистент на Николас Кабрера кого го запозна кога Кабрера бил професор на универзитетот на Вирџинија.
1131 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1131 година се протега во 1505 и 1506, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1565 и 1566 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 588 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1806 и 1805 исламска година пред хиџра.
Хавиер Солана
Шпанската политика
Кога се вратил во Шпанија, Солана се придружил на Демократската Координација на Мадрид како претставник на социалистичката партија.
Во 1976 за време на првиот национален конгрес на неговата партија во Шпанија од време на граѓанската војна бил избран за секретар на федералната извршна комисија исто така и секретар за информации за јавноста, вршејќи ја оваа работа 5 години. Тој бил многу близок пријател на водачот на партијата Фелипе Гонзалез, и е еден од водачите на социалистичката партија одговорен за трансормациите на партијата после владеењето на Франко. Во 1976 тој ја претставувал неговата партија на меѓународниот социјалистички конгрес одржан во Суреснес, Франција, и исто така една година подоцна кога бил одржан во Шпанија во 1977. На 20 мај 1977 му бил друштво на Гонзалез во посетата на кралот Хуан Карлос во дворецот Сарсуела.
Станал член на Синдикатот на професорите во универзитетот Цомплутенсе, и во ова улога доби пратеничко место за социлистичката партија на 15 јуни 1977 и го застапувал Мадридскиот регион до Декември 1995. На 23 февруари бил внатре во парламентот кога парламентот бил преземан 18 часа од вооружена група предводена од Антонио Тејеро.
На 28 октомври 1982 социалистите направила историска победа со добиени 202 од 350 пратенички места во долниот дом. На 3 ти Декември заедно со другите членови на кабинетот на Гонзалез, Солана бил именуван за Министер за Култрура сè додека не се трансферирал во Министерството за Образование во 1988. На 5 ти Јули 1985 бил избран за официјален говорник на владата за 3 години. На 22 јули 1992 бил прогласен за Министер за Надворешни Работи, еден ден пред да се отвора Иберо-Американсата конференција на челиците на земјите во Мадрид,заменувајќи го болниот Франциско Фернандес Ордоњез. На 27-28 Новембри 1995 додека Шпанија престојуваше на претседателството за Советот на ЕУ,Солана престојуваше и беше дел на Барцелонската Конференција.Беше постигнат договор помеѓу 27–те земји заедно со присуството на Солана кој доби пофалби за тоа што тој го нарекува :"процес за зајакнување на културното и економското единство во Средоземниот регион."
За овие 13 години поминати како министер на кабинетот,репутацијата на Солана како дискретен и дипломатски политичар порасна.Со отидењето на Солана во Министерството за Надворшни Работи во последните години на владеењето на администрацијата на Гонзалез,тој им одбегнува на политичките скандали со корупција и прлавата војна што се водеше со припадниците на ЕТА-кои ги карактеризираа последните години на таа власт.Кон крајот на 1995,Солана единствениот преживеан член од оригиналниот кабинет на Гонзалез-се појави пред јавноста како мозен кандидат кој го заменува Гонзалез и кој ќе ја боди социјалистичката партија на следните избори во март.Место тоа тој прави чекор кон интернационалната политика.
Додека беше генерален секретар на НАТО но и после тоа,Солана продолжи да игра активна улога во социалистичката партија и во шпанската политика.Во Јуни 1997,на 34-иот социјалистички конгрес,Солана премина од екзекутивнатга комисија и им се приклучи нафедералниот комитет, беше ри-избран на второто место три години подоцна.Солана го поддржуваше говорот на Колин Павел одржан на 5 февруари 2003 во Советот за Безбедност при Обединетите Нации потврдувајќи едка Ирак има оружје за масовно уништување.Солана му се спротивстави на неговиот партиски водач Јосе Луис Родригуез Запатеро кој беше против партијата на Јозе Марија Азнар кој ја поддржуваше идејата за инвазија на Ирак.Солана заедно со Гонзалез се претставници на постарата гранка на партијата.На 15 февруари 2005 Солана го критикуваше планот на Ибаретче за неговата позиција за независноста на Баскијците,истакнувајќи дека неговиот повик за поделба на Баскиското претставување во рамките на ЕУ нема место во рамките на предложениот устав на ЕУ.
НАТО
На 5 ти Декември 1995 Солана стана новиот Генерален Секретар на НАТО,заменувај¸и го Њиллѕ Цлаес кој беше приморан да даде отказ поради вмешување во скандал со корупција.Неговото назна£ување создаде контраверзии затоа што во минатото тој беше противник на НАТО. Тој имаше напишано брошѕра наре£ена 50 при£ини да и се каже НЕ на НАТО,и беше на црната список на САД. На 30 мај 1982 ©панија им се придружи на НАТО. Кога социалисти£ката партија дојде на власт кон крајот на таа година,Солана и неговата партија го сменија претходниот анти НАТО став во еден атлантски про НАТО став. На 12 март 1986 ©панија одржа референдум за тоа дали да останат во НАТО,во кој владата и Солана успешно спроведоа кампања за останување во НАТО. Кога беше критикуван за неговиот став против НАТО во минатото, Солана истакна дека е сре¸ен што беше нивен претставник од како се повле£е од неговите корени на Студената Војна.
Солана веднаш се нафати со работа на операцијата Заедни£ки Напор на НАТО мисијата на Балканот, составена од мултинационални воени трупи за одржување на мирот (ИФОР)од 60 илјади војници кои ја преземаа мисијата од Обединетите Нации на 20 декември.Овој договор се реализираше откако беше постигнат Дејтонскиот договор,откако НАТО бомбардираше неколку одбрани цели во Босна И Херцеговина минатиот Август и Септември.Тој го направи тоа со ангажирањето на здружените сили за брзо интервенирање(АРРЦ).Во 1996 АРРЦ беше повторно активирана со заменувањето на ИФОР од страна на 32 илјада силни трупи за стабилиазција функсионирај¸и под код имињата Јоинт Гуард и Јоинт Форге.
Во бремето на Солана НАТОја реорганизираше својата воена структура И ги смени основните стратегии.Тој се здоби со репутација на многу успешен,дипломатски Генерелен Секретар на НАТО кој беше умешен да преговара со разли£ни £ленови на НАТО,И со земјите £ленки на НАТО но и со оние земји кои не беа дел од НАТО.Во Декември 1995 Франција делумно и се врати на воената структура на НАТО, во ноември 1996 и Шпанија им се придружи.На 27-миМај 1997 после 5 месеци преговарање со рускиот министер за надворешни работи Јевгени Примаков беше постигнат договор произлегувај¸И од Париз на цредбата НАТО-Русија за градење на односи.Наи истиот ден Солана присуствуваше Евроатлантскиот Совет за Соработка за да се подобрат врските поме÷у евро-НАТО земјите £ленки И земјите кои не се дел од НАТО.
Војната во Косово
Одржувањето на мирот во Југославија продолжи да биде тешко и контраверзно. ИФОР и СФОР добиа многу критики за нивната неспособност за да ги фатат српските водачи Радован Караџиќ¸ и Ратко Младиќ.На крајот на 1998 г.конфликтот на Косово поме÷у Српскитевласти и албанците од Косово(Ослободителската Војска на Косово)се влошувашесе повеќе а кулминација беше масакрот во Ре£ак на 15 јануари 1999 каде што 45 албанци беа убиени.НАТО одлу£и дека конфликтот ќебиде отстранет само со појавувањето на правата армија за одржување на мирот под нивна контрола за да ги подале£и двете страин.На 30 јануари 1999, НАТО извести дека дека е подготвена за воздушен напад врз српските цели. На 6 февруари Солана имаше средба со двете страин во Рамбује, но тие преговори беа не успешни.
На 24 март,НАТО силите запо£аа воздушен напад врз армиските и цивилните цели во Србија.Солана ги оправди нападите врз населените места исто како и одговорноста на НАТО да го за£ува мирот во Европа и да ја спре£и етни£кото лишување и геноцидот сли£ни на тие што се слу£иа во војната во Босна(1992-1995) Солана и НАТО беа критикувани за убиените цивили од бомбардирањата.На 23-24 април, Североноатлантскоит Совет се стретнаа во Вашингтон каде што главните лу÷е на земјите £ленки се согласија со нов стратешки цонцепт кои ја смени основната одбранбена филозофија на организацијата и даде дозвола за интервенција на НАТО во поголеми ситуации од оние претходните.
На 10 јуни, српските сили се повлекоа од Косово И НАТО ги прекина нападите,со што доведе до крајот на војната во Косово.Истиот ден Советот за Безбедност при Обединетите Нации со резолуцијата 1244 ја овласти НАТО да ги активира АРРЦ и заедно со косовските сили да ја запо£нат операцијата Јоинт Гуардиан ставеј¸и ја провинцијата под контрола на 12 јуни.Солана го напушти НАТО на 6 октомври 1999,2 месеци пред предвиденото И беше заменет од Џорџ Робертсон.
Шеф на надворешната политика на Европската Унија
По напуπтањето на НАТО,Солана прифати улога во Европската Унија.Во по£етокот на годината,на 4 јули 1999 од страна на Келн Европскиот Совет беше назна£ен за Генерален Секретар на Советот на Европската Унија.Една административна позиција но беше решено дека Генералниот Секретар иастотака ќе биде назна£ен за Висок Претставник за Заедни£ка Надворешна Политика за Безбедност(ЦФСП).Во ова позиција тој ја претставуваше ЕУ(надвор)во странство каде што имаше договор за заедни£ка политика.Тој ја прифати ова позиција на 18-ти Октмомври 1999,по краток период од напушањето на НАТО.Позицијата имаше буџет од 40 милиони евра,повеќето од кои беа наменети за Балканските операции.Од 25 ноември 1999 тој исто така беше назна£ен за Генерален Секретар на Западниот Европски Унион(ВЕУ)контролувај¸и го трансферот на одговорностите од таа организација до ЦФСП.Во 2004 неговиот мандат му беше продолжен. Тој исто така стана претседател наЕвропската Агенција за Одбрана.
Администрацијата на Клинтон потврди во мај 2000 г.дека Солана бил исполнуваењто на фамозната желба на Кисинџер да има тел.број да зборува со Европа.Во Декември 2003 Солана ја издадестратегијата за Европската Безбедност,во која се главните приоритети И ги идентификува главните закани за безбедноста на ЕУ,вклу£увајки го тероризмот.На 25 март 2004 Солана го назна£И Гијс де Вриес за анти-терорист координатор заЦФСП,и посо£и дека неговите зада£и се ефикасни,организирани и дека ја координира борбатана ЕЅ против тероризмот.
На 29 јуни 2004 тој беше именуван да стане првиот ЕЅ Министер на Унијата за Н адворешни Работи-позиција созададена од страна на Европскиот Уставен Трактат,комбинирајки го шефот на ЦФСП со тој на Европскиот Комисионер за Странски Врски.Со што би му дале заедни£ки глас на надворешната политика и би ги здружиле силите и влијанието на две позиции со поголем буџет,поголем број на вработени и соединет дипломатск служба.Позицијата (секојдневно познат како Мр.Јуроп)делумно е застапен во Реформскиот Трактат како Висок Претставник на Ѕнијата за Надворешна Политика и Безбедност,но Солана нема да ја прифати позицијата затоа што изјави дека ќе се повле£е на крајот од мандатот.
Надворешни Работи
Тој има постигнато голем број на договори на асоцијација помеѓу Европската Унија и разни земји наБлискиот Исток и Латинска Америка,меѓу кои и Боливија и Колумбија. Солана одигра клучна обединувачка улога во преостанатиот дел од поранешната југословенска федерација. Тој предложи Црна Гора да формира сојуз со Србија, наместо да се има целосна независност, се наведува дека ова е направено за да се избегне домино-ефект од независноста на Косово и барањето наВојводина за назависност. Локалните медиуми саркастично ја нарекоа новата држава "Соланиа." На 21 јануари 2002 Солана изјави дека затворениците во Гвантанамо треба да се третираат како воени заробеници според Женевската конвенција. ШСе бара изворЌ на ЕУ изјави дека се надева на избегнување нова војна како на ирачката инвазија во текот на оваа и идните преговори, и Солана изјави дека најтешките моменти во неговата работа биле, кога Велика Британија и Франција, двете постојани членки на Советот за Безбедност на ЕУ, беа во несогласување.
Солана одигра важна улога во работата кон решавање на израелско-палестинскиот конфликт, и продолжува да биде примарен архитект на "мировната мапа за мир", заедно со ОН, Русија и САД во Квартетот за Блискиот Исток. На 22 јули 2004 година тој се сретна соАриел Шарон во Израел. Шарон првично одби да се сретне со Солана, но на крајот прифати без разлика дали му се допадна или не,ЕУ беπе вклучена воМировната Мапа. Тој го критикуваше Израел за попречување на палестинските претседателски избори на 9 јануари 2005 година, но потоа се сретна повторно со Шарон на 13 јануари.
Во ноември 2004 тој им помогна на Велика Британија, Франција и Германија во преговорите за јадрен материјал за збогатување на замрзнувањето со Иран. Во истиот месец тој бил вмешан во посредувањето меѓу двајцата претседателски кандидати во пост-изборните случувања во Украина, а на 21 јануари 2005 година тој го покани новиот претседател на Украина Виктор Јушченко за да разговараат за идно членство во ЕУ
Останато
Солана е моментално е во брак со Консепсион Гименез, и тие имаат две возрасни деца, Диего и Вега. Тој живее во Брисел, каде што неговиот стан има углед на фокусна точка за шпанските политичари внатре или во посетата на овој град. Покрај родниот шпански, тој, исто така течно говори француски, како и англиски јазик.
Генералот Весли Кларк еднаш го прашал Солана за тајната на неговиот дипломатски успех. Тој одговори: Не создавајте непријатели, и никогаш не поставувајте прашање на кое што не го знаете или не ви се допаѓа одговорот "Ш13Ќ Тој е опишан како " Реπава£ на проблеми "
Американскиот амбасадор во НАТО, Александар Вершбоу, рече за него: "Тој е извонреден консензус-билдер кој работи зад сцената со водачите на двете страни на Атлантикот за да се осигура дека НАТО е обединет кога треба ШСе бара изворЌ Тој е чест говорникот во престижниот САД врз основа на Советот за надворешни односи (ЦФР). Тој е исто така активен во надворешната политичка асоцијација (ФПА), како и на Њујорк Сити засновани на Ист Вест Институтот. Во март 2010 година, д-р Солана стана почесен претседател на Центарот за хуманитарен дијалог. Тој е почесен витез командант на Орденот на Свети Михаил и Свети Георгиј, член на шпанскиот дел од Римскиот клуб. Добитник е на Големиот крст на Изабел Католичката во Шпанија и Манфред Вернер Медал од германското Министерството за одбрана. Тој е претседател на Мадариага - Колеџот на Фондацијата.на Европа од 1998 година. Тој ја доби наградата Визија за Европа во2003 година. Исто така во 2003 година, тој ја доби наградата "Државник на годината" од ЕастЊест институтот, трансатлантските организации кои ја организираат годишната безбедносна конференција во Брисел. Во 2006 година Солана ја доби Карнеги-Њателер Нобеловата награда за мир. Тој исто така беше награден со Наградата Карло Велики за 2007 година за неговите истакнати услуги во име на европската унификација. Ш14Ќ Во декември 2009, Хавиер Солана, и се приклучи на бизнис πколата како претседател на својот нов центар за глобалната економија и геополитика. Во јануари 2010 година, кралот Хуан Карлос го назначи Хавиер Солана, за 1.194-иот витез на Орден на златното руно за неговата кариера во дипломатијата.
IC 1304
IC 1304 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1304 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 13 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +28° 44' 30".
Други поделби
Проучување на IC 1304 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Црква „Св. Наум Охридски“ - Битола
'''Св. Наум Охридски''' — црква во центарот на градот Битола. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.