cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мала Речица
Историја
Од поновата историја Мала Речица ќе биде запаметена по отворањето на нелегалниот парауниверзитет на албански јазик во 1994 година. По непочитувањето на одлуката на Владата за негово затворање, во 1995 година следеше полициска акција и масовни нереди во кои загинало едно лице.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Голема Речица живееле 300 жители, сите Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 8.353 жители и претставува едно од најголемите села во Македонија. Во него имало 1 Македонец, 8.321 Албанец, 4 Турци, 1 Србин и 26 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.468 жители, од кои 1 Македонец, 2.337 Албанци и 130 лица без податоци.
Родови
Мала Речица е албанско село.
Најстариот албански род во тетовското село Мала Речица е Кичик (50 куќи). Потекнува од родот Красниќ во северна Албанија. Овде најпрвин дошол нивниот предок Асан, додека неговиот брат Фазлија тогаш се населил во некое тетовско село близу Мала Речица и таму основал посебен род- Фазлие (14 куќи). Доселени се кон крајот на 18-от век.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 1989, 1989/1, 1990, 1990/1, 1991, 1991/1, 1992, 1992/1, 1993, 1993/1, 1994 и 1994/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на земјоделско училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 7.790 гласачи.
Селиште (Длабочица)
Градиште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Длабочица. Наоѓалиштето претставува населба од доцна антика. Во непосредната близина на куќата на С. Петков, во нивите, на површина од околу 3 хектари се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
1521 во архитектурата
1521 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Мурски Врх
Мурски Врх (словенечки: Murski Vrh) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
NGC 1922
NGC 1922 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1922 се споменува и како ESO 56-SC103, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен во - година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1922 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m. NGC 1922 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 19 м 50 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 30' 6".
Други поделби
Проучување на NGC 1922 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
Циклоалкан
Циклоалканите се јаглеводороди со еден или повеќе јаглеродни прстени во својата молекула. Најпростите претставници од оваа класа органски соединенија се состојат од единечен, несупституиран јаглероден прстен, и образуваат хомолошки низи слични на неразгранетите алкани. IUPAC-имињата на првите пет членови на овие низи се дадени подолу. Доколку неразгранет алкан се претвори во циклоалкан, мора притоа да се изгубат два водородни атоми (еден од секој крај на јаглеродниот скелет). Според ова, општата формула за циклоалкан кој се состои од n јаглеродни атоми е CnH2n.
Именување
Супституираните циклоалкани се именуваат слично како разгранетите алкани. Главната разлика во правилата и процедурите е во нумерирачкиот систем. Бидејќи сите јаглеродни атоми на прстенот се еквивалентни (прстенот нема краеви како што има синџирот), нумерирањето започнува од супституираниот атом од прстенот.
IUPAC правилата за именување на циклоалканите се следните:
Својства
Циклоалканите се слични на алкани во нивните општи физички својства, но тие имаат поголеми точки на вриење, точки на топење, и густина од алканите. Ова се должи на посилни сили бидејќи прстенестиот облик овозможува поголема површина на контакт. Содржат само СС и CH врски, нереактивноста на циклоалканите со мал или никаков аголен напон се споредливи со нецикличните алкани.
Особености
Малите прстени, како што се три- и четиричлените прстени, имаат специфичен аголен напон кој е резултат на дисторцијата на аглите на sp3 јаглеродните врски од идеалните 109,5° на 60° и 90° соодветно. Овој аголен напон често е причина за зголемувањето на реактивноста на ваквите соединенија, доведувајќи до раскинување на прстенот. Важно е да се спомне и тоа дека, со исклучок на циклопропанот, циклоалкилните прстени не се рамнински.
Полициклични соединенија
Јаглеводородите кои имаат повеќе од еден прстен се нарекуваат бициклични (со два прстена), трициклични (три прстени) и општо, полициклични соединенија. Молекуларните формули на таквите соединенија имаат однос на H и С атоми што се намалува како што се зголемува бројот на прстени. Општо, за јаглеводород кој се состои од n јаглеродни атоми асоцирани со m прстени формулата гласи CnH(2n + 2 - 2m). Структурната поврзаност на прстените во полицикличното соединение може да варира. Тие можат да се разделени и независни или, пак, можат да делат еден или два заеднички атоми. Некои примери на можните распределби се покажани во следната табела:
Лозаново (појаснување)
Лозаново може да се однесува на следниве села:
1520 во архитектурата
1520 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Винзен (Алер)
Винзен (Алер) (Winsen (Aller)) — општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
Винзен има околу 12.900 жители и се наоѓа во јужниот дел на Линебуршкото Поле, на бреговите на реката Алер, западно од нејзината притока, Ерце и околу 15 километри северозападно од окружниот град Целе.
Општински единици
Општината е составена од местата Винзен, Банеце, Мајсендорф, Штеден, Зидвинсен, Терен, Вале и Волтхаузен.
Историја
Името на градот е изведено од „Винхаузен“ (Wynhausen; Wyn = ливада). Црквата во Винзен е посветена на Свети Јован Крстител. Бидејќи сите села со цркви именувани по овој светец се појавиле околу 800 година, поради што се претпоставува дека Винзен бил тогаш основан.
Денес, Винзен е омилено место за одмор во областа, а од 1975 година е прогласено и официјално за здравствен центар (Luftkurort).
Грб
Грбот на општината ја прикажува портата Штехинели, една од знаменитостите на Винзен, а помеѓу двете стражарници се наоѓа грбот на Линебург, златен штит со црвени срца околу син лав.
504 п.н.е.
504 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 504. година пред новата ера, 504. од првиот милениум п.н.е., 4. од 6 век п.н.е. и петта од 500-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5004 и 5005 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4246 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3256 и 3257 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 249.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 504 година се протега во 2132 и 2133, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2192 и 2193 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 39. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1160 и 1159 исламска година пред хиџра.
504 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 504. година пред новата ера, 504. од првиот милениум п.н.е., 4. од 6 век п.н.е. и петта од 500-тите п.н.е.
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Симеон Богопримец
Симеон Богопримец — христијански светец, жител на Ерусалим и благочестив праведник за кој се зборува во Евангелието според Лука. Во евангелието е опишан само накратко, а повеќе за него се знае од апокрифни извори.
Во времето на македонскиот цар на Египет, Птоломеј II Филаделф, Симеон бил избран како еден од познатите седумдесетмина на кои им била доверена работата на преведувањето на Библијата од хебрејски на грчки јазик. Така, според христијанските верувања Симеон ја работел својата работа совесно, но кога ја преведувал книгата на пророкот Исаија, па дошол до она пророштво: “Ете, Девица ќе зачне и ќе роди Син”, тој се збунил, па зел режалка да го избрише зборот Девица и да го замени со зборовите: “млада жена” и така да го преведе на грчки. Но, во тој момент, на Симеон му се јавил ангел Божји и го спречил во неговата намера, објаснувајќи му дека пророштвото e вистинито и дека сè e точно запишано. А дека e вистинито и точно, му рекол весникот Божји, ќе се увери и самиот тој лично оти, по Божјата волја, нема да умре додека не Го види Месијата, родениот од Девојка. се зарадувал праведниот Симеон на таквиот глас од небото, го оставил пророштвото неизменето и му се заблагодарил на Бога што го удостојува да доживее и да Го види Ветениот. Кога Исус бил донесен од Богородица Марија во Ерусалимскиот храм, Духот Божји тоа му го јавил на Симеон, кој бил мошне стар и бел како лебед. Симеон брзо отишол во храмот и таму ги познал и Девицата и Младенецот по светлината што зрачела околу главите Нивни како ореол. Радосниот старец го зел Христа во рацете свои и Го замолил Бога да го отпушти сега од овој живот: „сега го отпушташ Својот слуга со мир, Владико, според зборовите Твои зашто очите мои го видоа спасението Твое“. Тука се нашла и пророчицата Ана, ќерката на Фануил, која и самата Го познала Месијата и му Го објавила на народот. Ана тогаш имала 84 години. Наскоро потоа св. Симеон се претставил. Овој праведен старец, Симеон, се смета за заштитник на малите деца. Оваа важна случка во храмот е позната како „Сретение Господово“.
Православната црква неговиот ден го чествува на 3 февруари.
Во Новиот завет
Симеон се спомнува во Новиот завет единствено во овој дел:
Животност (граматика)
Животноста е граматичка и/или семантичка категорија на именките која се заснова врз природата на нештата, односно дали тие се живи или не. Животноста може да има различни ефекти врз граматиката на еден јазик, како што е изборот на заменки, наставките за падежи, збороредот или формата на глаголот.
Кај некои јазици кои имаат животност, истата се искажува на прилично едноставен начин каде именките се делат на живи (луѓе и животни) или неживи (предмети, објекти, апстрактни поими). Кај други пак, животноста се искажува преку сложени хиерархиски системи. Во таквите системи, заменките ја имаат највисоката животност (првото лице е највисоко), а потоа следуваат останатите луѓе, животните, растенијата, природните појави, предмети и апстрактни поими. Сепак, постои можност оваа хиерархија да се разликува од јазик до јазик.
Примери
Македонскиот јазик не прави разлика меѓу живи и неживи именки. Во англискиот јазик постои одредена ваква разлика само кај заменките, односно заменките 'тој' и 'таа' се користат за живи именки (луѓе), а заменката 'тоа' за предмети. Хиерархискиот систем е важен кај тотоначкиот јазик, како и во јужноатабасканските јазици. Тамилскиот јазик врши именска класификација базирајќи се на животноста. Словачкиот, чешкиот и полскиот исто така разликуваат меѓу живи и неживи именки.
Адам Наѓ
Адам Наѓ (роден на 17 јуни 1995) — унгарски фудбалер, играч од средниот ред на Болоња и на унгарската репрезентација.
Ја започнал својата кариера во Ференцварош, го направил своето професионално деби за резерви во август 2013 година и за првиот тим во мај 2015 година.
Рани години
Наѓ е роден во Будимпешта, Унгарија. Откако ја започнал кариерата во Голдбал '94, тој играл за Табани Спартак Скејт и Сент Иштвтан. Во 2008 година, тој имаше кратка магија во фудбалскиот клуб Aramis Sport Egyesület.
На 16-годишна возраст, тој отишол во клубот Ла Манга да се приклучи на фудбалската ВижнПлус Спорт Институт. Во јануари 2012 година, академијата се преселила во Португалија, формирајќи го фудбалскиот клуб ВСИ Рио Мајор ФК и се појавиле во пониските нивоа на првенството на фудбалската асоцијација Сантарем. Проектот бил предводен од поранешни играчи на Премиер Лигата, како што се Ијан Рајт и Марк Хјуз. Академијата била тренирана од англискиот тренер Пол Симпсон, а тимот бил составен од млади играчи, на возраст меѓу 16 и 19 години, од Португалија, Унгарија, Ангола, Велс, Англија, Конго и Шпанија. Проектот завршил во март 2013 година, поради лошо управување со средствата од претседателот на ВСИ и директорите.
Ференцварош
На 13 август 2013, Наѓ потпишал со Ференцварош. Тој го направил своето професионално деби во сезоната 2013-14, со вториот тим во третата дивизија. Тој го направи своето прво појавување во натпреварот на 24 август 2013 година, играјќи против Фелсетаркањ. На 30 август 2015 година го постигнал својот прв гол во победата од 7: 0 против Ебеш.
На 12 мај 2015 година, Наѓ го имал своето официјално деби за Ференцварош, играјќи во Хонвед за сезонскиот лигашки куп. Четири дена подоцна, тој го одиграл својот прв натпревар во националната лига против ФК Пакси. Натпреварот завршил со победа од 1-0 на тимот на Будимпешта. Наѓ влегол на теренот во 46 минута како замена за Уграј. На 20 мај 2015, Наѓ му помогнал на својот тим да го освои Унгарскиот Куп.
За време на Европското првенство, Наѓ го привлекол внимание на клубовите како што се Бенфика, Олимпик Марсеј и Лестер Сити.
Болоња
На 14 јули 2016 година Наѓ се приклучил на италијанскиот клуб Болоња, откако импресионирал на еврото. Во декември 2016 година бил прогласен за играч на Болоња за месец декември. Во пријателски натпревар пред сезоната 2017-18, Наѓ го постигнал 8 гола за Болоња.
За време на натпреварот против Хелас Верона, во април 2018 година го постигнал својот прв гол во Серија А за Болоња.
Меѓународна кариера
Наѓ бил дел од унгарскиот тим У-20 на ФИФА У-20 Светското првенство во 2015, играјќи во четири натпревари.
На 7 септември 2015 Наѓ го одиграл својот прв натпревар со фудбалската репрезентација на Унгарија против Северна Ирска во квалификациите за натпреварите од групата Е во 2016 година на Еуро 2016 во Виндзор Парк. Тој влегол на теренот во 23-тата минута како замена за Елек.
1519 во архитектурата
1519 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Михаило Џолонга
Михаило Џолонга — македонски ортопед и народен пратеник од 2011 година.
Животопис
Џолонга е роден во Битола на 11 јуни 1959 година. Дипломирал на Медицинскиот факултет во Скопје. По занимање е специјалист ортопед. Бил пратеник во македонското Собрание од 2011 година, како член на ВМРО-ДПМНЕ. Во собранието важел за најредовен пратеник, но и за пратеник кој воопшто немал дискусија. Од 1994 година, тој е член на Македонската асоцијација на ортопеди и трауматолози.
Градина (Добровница)
Градина  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Добровница. Наоѓалиштето претставува градиште од доцна антика. Во непосредната близина на селото мештаните откриле повеќе питоси, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал.
Мелањски Врх
Мелањски Врх (словенечки: Melanjski Vrh) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Дискордијанизам
Дискордијанизам (англ. Discordianism) е современа религија сосредочена на хаос, која со објавувањето на својот прв текст Principia Discordia во 1958 или 1959 година ја основува Малаклипсо Помладиот. Нашироко се смета за постмодерна пародија на религија и се нарекувало „зен за западњаци“ поради сличности со апсурдните толкувања на учењата на будистичката школа Ринзај. Дискордијанизам признава неред, неслога и несогласување како пожелени одлики, за разлика од повеќето религии кои идеализираат хармонија и ред. Оваа религија со голем дел се состои од каприциозни и апсурдни идеи, иако многу нејзини поклоници тврдат дека во нивниот несериозен став постои подлабоко значење.
Лејте
Лејте е покраина на Филипините која е сместена во Источен Висајас Регионот. Главен град е Таклобан и се наоѓа на Лејте Островот. Лејте се наоѓа западно од Самар, северно од Јужен Лејте и јужно од Билиран.
Административна поделба
Лејте е поделен на 40 општини и 3 града.
Лејте (појаснување)
Лејте може да се однесува на:
Туше Делииванов
Петар Делииванов - Туше — македонски револуционер, член и раководител на Македонската револуционерна организација, задграничен претставник, учител, публицист, се залагал за одделна македонска нација.
Учителствувањето и првите контакти со организацијата
Туше е роден е Кукуш, на 13 октомври 1869 година. Се школувал во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а потоа учителствувал во Кукуш.
Треба да се истакне дека не е јасна улогата на Туше при формирањето на Месниот комитет во Кукуш. Татарчев во своите спомени вели дека по Ресенското советување комитетот во Кукуш собрал големи финансиски средстава за организацијата и дека во таа работа учествувал и Туше.
Од друга страна Димитар Влахов во своите спомени истакнува дека Кукушкиот комитет бил формиран од страна на Туше Деливанов и Христо Влахов, а во спомените на Туше индирекно се дознава дека тој го познавал Дамјан Груев уште додека тој бил коректор во печатницата на Коне Самарџиев.
Врз основа на податоци дел од историчарите сметаат дека Туше учествувал во формирањето на комитетот во Кукуш и веројатно претходно се зачленил во ораганизацијата. Меѓутоа, Туше во своите спомени конкретни податоци за овие настани не кажува дури и има извесни контардикторности во неговите изјави.
Тој кажува дека поради недоразбирања со учителската управа и поради здодевност во летото 1894 година поднел оставка на учителската фукција и без некоја посебна причина заминал во Софија каде имал случајна средба со Гоце Делчев. Тие двајца потоа од Бугарија се вратиле во Македонија и во Штип сè уште не симнати од коњите биле пречекани од Дамјан Груев. Делииванов истакнува дека тој тогаш заедно со Делчев не дал заклетва на организацијата поради некои императиви во Уставот.
Во ваквите спомени на Делииванов дел од историчарите се сомневаат и мислења, иако непотврдени, дека средбата на Делииванов и Гоце Делчев во Софија не била случајна и дека таа била организирано до страна на Иван Хаџи Николов со цел да се внесе Делчев во организацијата овојпат преку кукушката линија.
Претседател на комитетот во Кукуш
По завршувањето на учебната 1894/95 година околу 15 јули Туше Делииванов се нашол во Кукуш и се вработил повторно како учител и станал претседател на месниот комитет. Тогаш организацијата во Кукуш претставувала масовно движење и речиси сите биле дирекно или индирекно поврзани со неа со исклучок на неколку богати чорбаџии.
Во Кукуш тогаш егзистирала терористичка група како извршен орган и членовите на организацијата биле поделени во десетки на чело со началник, а била спроведена и втората одлука од Ресенското советување односно парични средставе се собирале и од симпатизерите на револуционерното дело. Понекогаш доѓало и до недоразбирања така што во отсуство на Туше еден од понеискусните раководители побарал пари од Тено Тодоров кој одбил да даде и затоа комитетот го покренал прашањето за негово погубување, но кога Делииванов дознал за тоа заминал кај Тодоров и му кажал дека парите се за организацииата по што тој дал 40 лири.
Велигденска мисија
Туше Деливанов и Гоце Делчев во 1895 година преземаат една поголема обиколка низа Македонија. Тие ги посетиле Велес, Солун, Кукуш, Дојран, Гевгелија, Струмица и Радовиш и во текот на оваа обиколка биле формирани нови комитети, а воедно биле зацврстени постојните со што дошло до заврстување и проширување на организациската мрежа во Солунскиот вилает.
Подоцнежна дејност
Од средината на 1895 до средината на 1898 година Делииванов раководел со комитетот во Кукуш, но конкретни податоци за овој период во историската наука нема. Историчарите претпоставуваат дека комитетот во Кукуш на чело со искусниот Туше Делииванов продолжил да дејствува како и порано, но сега во духот на конгресните одлуки од 1896 година.
1518 во архитектурата
1518 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Туше Делииванов
Подоцнежна дејност
По почетокот на 1898 година положбата на Делииванов била неодржлива во Кукуш и затоа Иван Хаџи Николов побарал од Охридско-преспанскиот митрополит Методиј да му даде служба на Туше во неговата митрополија.
По враќањето од Битолскиот вилает во 1900 година Делииванов повторно бил раководител во Кукуш, а тој истата година имал средба со Христо Чернопеев кој малку подоцаа во август со својата чета имал судир со аскерот при што бил ранет и морал да замине на лекување во Солун. Чернопеев на заминување со себе го зел и Михаил Герџиков, а неговото присуство во Кукушко било искористено од Делииванов да агитира меѓу населението истакнувајќи:
Солунска провала
На 23.01.1901 година се разврзала една од најголемите провали со кој се соочила организацијта. Во Солун биле уапсени неколкумина, а истрагата бргу се проширила и во Кукушко. Кон крајот на јануари во Солун бил донесен и Туше Делииванов, но тој бил пуштен бидејќи според полицијата не се барал Делииванов туку Караиванов.
Меѓутоа Туше разбрал дека него го бараат и дека станува грешка во презимето и веднаш станал нелегален и се засолнил во четата на Чернопеев. Покрај Делииванов во оваа чета се засолниле голем број на легални организациони дејци, така што бројот на душите се качил на 30 и затоа Чернопеев и Делииванов заминале во Гевгелиско каде се ослободиле од нив и четата се свела на 13 души. Христо Чернопеев и Туше Делииванов зедно со четата на 4.02.1901 година во селото Бајалци имале судир со турскиот аскер при првата престрелка загинале 7 комити, но четата успеала да се повлече кон селото Калиново. Таму од селаните разбрале дека доаѓа друга потера и дури третиот ден успеала да и избегаат на турската потера и кон крајот на март Чернопеев и Делииванов се нашле во Бугарија.
Судирот со цончевистите
Во Бугарија Делииванов му се придружил на Гоце Делчев во борбата против тежнеењето на Иван Цончев за преземање на Врховниот комитет во свои раце.
Кон крајот на јули и почетокот на август 1901 година во Софија се одржал IX македонски конгрес на кој ТМОРО учествувал со своја листа во која бил и Делииванов, но победила списокот на Цончев и тој успеал индиректно преку Стојан Михајловски за го преземе Врховниот комитет во свои раце.
Цончев веднаш по преземањето на комитетот во свој раце дошол во судир со Задграничното претставништво и тој организирал средба на која како претставници на ТМОРО меѓу другите присуствувале Туше и Димитар Стефанов. Тие двајца декларативно изјавиле дека ќе побараат од дотогашните претставници да не се мешаат во работите на Врховниот комитет и ќе побараат од нив да се вратат во Македонија.
Цончев вршел притисок врз Иван Гарванов за отстранување на Гоце Делчев и Ѓорче Петров од Бугарија и затоа на 23.09.1901 година Граванов издал окружно со кое Туше Делииванов и Димитар Стефанов биле поставени за Задграничното претставништво, но остапката прд Цончев била привидна бидејќи Делииванов и Стефанов биле блиски соработници на Гоце Делчев.
Задграничен претставник
Една од главните задачи на Туше Деливанов како задграничен претставник е да се спротивстави на Иван Цончев кој сакал да крене востание во Македонија кое му било потребно на бугарскиот кнез. Цончев веднаш по преземањето на комитетот започнал со праќање на чети во Македонија и посегнал по пограничните пунктови на ТМОРО во Бугарија. Затоа Делииванов и Димитар Стефанов од Врховниот комитет побарале 30-километарска зона на бугарска територија, пари за издршка на здаграничните претставници, пунктовите и за еден весник за Македонија.
Меѓу другото било побарано остранување на Тодор Саев од Дупница кој наредил јавно тепање на Ефрем Чучков. Врховниот комитет ги одолговлекол преговорите и побарал основа за таквите барања. Делииванов и Стефанов истакнале дека ТМОРО е тајна и револуционерна, а дека Комитетот е легална организација која јавно работи и затоа пунктовите треба да бидат под контрола на ТМОРО. Врховниот комитет го прифатил барањето, но по десетина дена било побарано продолжување на преговорите и од своја страна Комитетот издал окружно до македонските друштва во кое било истаканто дека односите помеѓу двете организации се во хармонија.
Бидејќи ова окружно не соодејствувало со вистината, Туше и Димитар Стефанов на Врховниот комитет му поставиле рок од 48 часа да го повлече окружното и бидејќи тоа не било сторено задграничните претставници на 14.12.1901 година ги известиле македонските друштва дека ТМОРО за секогаш ги прекинува контактите со овој состав на Врховниот комитет.
Неговиот однос кон прашањето за востание во Македонија
Во ноември, по спласнувањето на врховистичкото движење во Македонија, биле назначени нови задгранични претставници и сега едно од главните прашања кое и било наметнато на ТМОРО е дали да се крене востание во Македонија. Во овие случувања активно дејствувал и Делииванов. Кон крајот на јули 1902 година во Софија било одржано советување на кое покрај Гоце Делчев, Иван Гарванов, Тома Карајовов и други, присуствувал и Делииванов. На оваа советување било разгледало барањето на битолчани за кревање на востание и барањето било одбиено. На 24.12.1902 година било одржано ново советување и било разгледано повторно прашањето за востание во Македонија и мозинството повторно предводено од Делчев било против.
Треба да се истакне дека Делииванов долго не бил во Македонија и не ги познавал доволно условите за кревање на востание и од тука најверојатно е дека тој како долгогодишен пријател и соработник на Делчев го поддржал во неговите напори за некревање на неподготвено востание.
По востанието
Постепено Делииванов бил потиснат од младите кадри во организацијата, а по смртта на Гоце Делчев тој останал доследен на Гоцевите идеали.
По расколот во Македонската револуционерна организација тој застанува на страната на Јане Сандански и по Младотурската револуција се вратил во родниот град и станал член на Народната федеративна партија. Оваа партија по една година го прекратила своето постоење и Делииванов во 1909 година се вратил во Бугарија.
По Првата светска војна е член на Привременото претставништво на бившата ВМРО. Во 1923 година, при обединувањето на МФРО и неутралните македонски братства влегува во Националниот комитет на организацијата како потпретседател. Повторно влегува во раководниот орган на Сојузот на македонските емигрантски организации како советник во септември 1934 година.
Во септември 1944 година го потпишува во Софија „Апелот до Македонците во Бугарија“. Поканет е да учествува во управувањето на Народна Република Македонија, но одбива. Умира во Софија во 1950 година.
Публицистика
По враќањето во Бугарија, Делииванов се повлекол од револуционерната дејност и го посветил животот на пишување книги. Во нив ги запишал своите сеќавања за организацијата како и за другарството со Гоце Делчев.
Втора светска војна
По капитулацијата на Бугарија во септември 1944 година, потписник е на Апелот до Македонците во Бугарија заедно со други видни револуционери и дејци како: Павел Шатев, Ангел Динев, Петар Шанданов, Михаил Герџиков и др.
Матка
Матка може да се однесува на:
Klebsiella
Klebsiella претставува Грам негативно стапченце, без спори, без флагели но има капсула. Расте на едноставни подлоги најчесто ендоагар и дава големи мазни, сјајни и слузави колонии со розова или црвена боја. Отпорна е на надворешната средина и на многу антибиотици. Ги разградува јаглехидратите со продукција на киселина и гасови. Според токсичноста ослободува ендотоксин.
Епидемиологија
Извор на инфекцијата е болен човек или клицоносител, се пренесува директно или аерокапково и индиректно преку секрети и екскрети од болниот. Најосетливи се децата, лица над педесет години, како и лиза со намалена отпорност. Заболувањата кои ги предизвикува се системски поделени: Може да предизвика сепса.
Дијагноза
Се поставува бактериолошки се зема материја во зависност од локализацијата. Од материјата се праваат два препарати, едниот се бои по Грам а другиот по Туш методата на БУри, во исто време се врши засејување на земениот материјал.
Терапија
Бидејќи Клебсиела е отпорна на повеќе антибиотици. Терапијата се дава по антибиограм. Најефикасен лекови се Гарамицинот, Стрептомицинот и Сулфонамидот.
Имунитет
Краткотраен.
Профилакса
Болничка изолација, дезинфекција, хигиенско отстранување на изметот, урината и отпадоците. Редовна бактериолошка и хемиска контрола на водата за пиење и прехранбените производи. Редовно миење на рацете и приборот за лучна хигиена, како и откривање на клицонсителите кои не смеаат да работаат со прехранбени производи.
Отуње
Историја
Според турски документи од 1628 година село Хотујне се наоѓало во вилаетот Калканделен (Тетово) и било населено од 16 христијански семејства.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Отуње живееле 220 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Отуње имало 240 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Спорец Афанасиј Селишчев во 1929 година, Отуниште било село во Теарска општина и имало 65 куќи со 480 жители, Македонци и Албанци.
Селото е наполно иселено по 1981 година, кога броело само 10 жители, сите Македонци.
Родови
Отуње е македонско село.
Според истражувањата од 1947 година, родови во селото се:
Споменик на Јане Сандански (Скопје-Аеродром)
Споменикот на Јане Сандански се наоѓа во истоимена населба во скопската општина Аеродром, Скопје. Споменикот, висок пет метри, е поставен во централниот дел од истоимениот парк. Излеан е во бронза, во српската леарница „Јеремиќ“. Идејното решение е на авторот Гоце Давидов. Ова спомен-обележје чини вкупно 250 000 евра.
Војник Огнен
Војник Огнен — македонска епска народна песна. Се проценува дека песната потекнува од XII век со што таа е една од најстарите македонски епски народни песни.
Содржина
Огненица рони солзи зашто ја гледа војската како се враќа дома, а меѓу војниците го нема Огнен, туку само неговиот коњ. Татко му на Огнен дознава од војниците дека Огнен останал да живее со Тодора во Едрене. Тогаш, Огненица ја дава идејата таа и свекор ѝ да се претворат во питачи и да заминат во Едрене за да го пронајдат Огнен. Таму, тие застануваат крај чешмата и го молат слугата на Огнен да им даде да се напијат вода. Тогаш, Огненица го става прстенот во ибрикот, а додека пие вода, Огнен го препознава прстенот. Тој оди кај чешмата и се среќава со сопругата и со татко си, потоа Огненица останува да живее со него, а Тодора му станува слугинка.
Кинопроизводство
Кинопроизводството (во академски контекст често наречено кинопродукција) — процес на правење на филм, од првична приказна, идеја, или задача, преку пишување на сценарио, снимање, уредување, режирање и прикажување на финалниот производ пред публика, што потоа може да резултира и во тв програма. Правењето филмови се случува насекаде во светот преку различни економски, социјални, политички контекст. Се користат различни технологии и кинематографски техники. Типично, тоа вклучува голем број на луѓе и зафаќа голем период на време од неколку месеци до неколку години. Се разбира, процесот трае подолго ако постојат проблеми во продукцијата. Најдолго правен филм е филмот The Thief and the Cobbler, чие време на производство траело дури 28 години.
Фази
Продукцијата на филм зафаќа 5 фази.
Прва фаза – развивање
Во оваа фаза, продуцентот одбира приказна, која може да доаѓа од книга, драма, друг филм, оригинална идеја, вистинита приказна итн. По идентификувањето на темата или главната порака во филмот, продуцерот работи со продуцентите и подготвуваат краток преглед. Следно тие ги прават главните црти на филмот коишто ја кршат приказната на кратки сцени кои се концентрираат на драмската структура. Потоа подготвуваат постапка, 25-30 страни кои ја опишуваат приказната, расположението и ликовите во неа. Ова најчесто содржи малку дијалог и ражирање, но почесто содржи нацрти кои помагаат во прикажувањето на главните точки. Друг начин е да се напише сценариото откако ќе се одбере краткиот осврт. Следно, продуцентот пишува сценарио преку подолг период од неколку месеци. Тој може да го измени истото за да ја подобри драматизацијата, јасноста, структурата, ликовите, дијалозите, и севкупниот стил. Како и да е, најчесто продуцантите прескокнуваат неколку чекори и се насочуваат кон тоа што сакаат потенцијалните дистрибутори, па го прават сценариото по нивен вкус. Некои холивудски дистрибутори се убедени дека факторите како што се филмскиот жанр, целната публика, историскиот успех од слични филмови, глумците кои се појавуваат во филмот, и потенцијалните режисери, можат да придонесат за поголем финансиски успех на филмот. Што е всушност и вистина. Друг фактор кој придонесува за гледаност и успех на филмот е неговата глобална дистрибуција, еден начин преку прикажување во кината, а друг дистрибутирање преку различни медиуми вклучувајќи DVD, Bluray итн. Продуцерот и продуцентот подготвуваат филмски степени и статистики и го презентираат филмот на потенцијални финансери. Ако успее презентирањето на филмот тие добиваат зелено светло, што значи дека некој понудува финансиска поддршка. Типично ова би било некое големо филмско студио, филмска групација или независен инвеститор. Луѓето кои се вклучени преговараат за зделка и потпишуваат договори. Откако сите страни се задоволни со зделката, филмот може да продолжи во пред продукцискиот период. До оваа фаза. Филмот би требало да има дефинирана пазарна стратегија и целна публика.
Продукција
Во продукција, се прави видео продукцијата/филмот и се снима. Поголем дел од екипажот ќе бидат најмен за оваа фаза, како што се, сценаристот надгледувач, асистентите на режисерот, фотограферити стилисти, уредувачите на сликата, звучните ефекти. Овие се само најчестите улоги во снимањето на филмовите. Одделот за продукцијата има голема слобода при одбирањето на соодветните луѓе за екипажот во оваа фаза на правењето филм. Типичен ден за снимање започнува со пристигнувањето на екипажот на локацијата на снимањето во потребното време. Глумците најчесто имаат одделни рабтни часови. Потребно е некогаш поголемо време за да се намести и подготви сцената или местото на снимањето така што глумците знаат кога ќе бидат повикани однапред. Посебните екипажи за електричните инсталации и продукцискиот дизајн типично се неколку чекори пред другите како што се одделите за камера и звук. За поголема ефикасност тие ја подготвуваат новата сцена за време на снимањето на претходната. Додека членовите на екипажот ја подготвуваат нивната опрема, глумците се спремаат и ги облекуваат нивните одела и костуми. Им се потготвува фризурата и шминката пред снимањето. Глумците ги препрочитуваат деловите од сценариото и се прават последните промени и нагодувања. Конечно дејството се снима колку пати што треба за да биде задоволен режисерот. Повеќе американски продукции следат одредена процедура: Асистент режисерот (АД) вика “камерите се вклучени!” за да ги информира сите дека е време за снимање и додава “нека биде тишина”. Откако сите се спремни за да се снима, ассистент режисерот повикува “звукот е подготвен” (ако сцената вклучува звук), и мешачот на звукот ја стартува опремата, ги додава вербално статистиките кои ја карактеризираат следната сцена и јавува дека се е спремно. Асистент режисерот следи со “roll camera”, му одговараат со “speed” штом операторот на камерата започнал со снимањето. Клаперот (clapper) кој е веќе пред камерата со клапплочата, ја затвора (типично) и извикува “marker”. Последниот збор го дава режисерот – акција! Снимањето на сцената ќе престане кога режисерот извикува “сечи” и снимањето престанува. Супервизорот на скриптата забележува некои посебни грешки и им ги соопштува на разните тимови кои потоа ги забележуваат на посебни табли за извештај. Откако по неколку обиди режисерот е задоволен од сцената тогаш снимањето завршува. На крајот на денот режисерот ги потврдува плановите за следниот ден и извештајот за напредокот се испраќа во продукцискиот оддел. Ова ги вклучува извештаите од повеќе различни тимови во продукцијата. Повикувачки листови се доставуваат до екипажот и глумците покажувајќи им каде треба да се снима наредниот ден. Понатаму, режисерот, продуцентот и главите на другите оддели можат да се соберат и да ја прегледаат скорешната снимка, оценувајќи го нејзиниот успех. Со работни денови кои траат често од 14 до 18 часа во оддалечени локации, филмската продукција е склона да создаде тимски дух. Кога целиот филм е снимен или е во фаза на завршување, продукцискиот оддел обично организира завршна забава за да се заблагодари на напорите вложени од екипажот и глумците во снимањето на филмот.
Пост-продукција
Овде видеото/филмот е составен од видео/филмскиот уредувач. Модерното користење на видеото во правењето филмови резултираше во повеќе работни варијанти: една - целосно користење на филм, а другото е користење мешавина од филм и видео.
Дистрибуција и прикажување
Ова е финалната фаза, кога филмот и донесен во кината или, најчесто во медиуми како што се DVD, VCD, VHS, Blu-ray или директно симнување од интернет преку одреден услужник. Филмот се дуплицира како што е потребно за дистрибуцијата во кино салите. Новините ги рекламираат содржините и материјалите како би ги промовирале филмовите. Дистрибутерите на филмови најчето презентираат фил со вклучување на медиумите. Повеќе филмови имаат свсвое морежно место. Филмот се прикажува во посебно одбрани кина, а DVD публикувањето најчесто следува неколку месеци подоцна. Дистрибуциските права за филмот и DVD исто така најчесто се продаваат за светска дистрибуција. Дистрибуторот и продукциската компанија го делат профитот.
Независни филмови Правењето филмови исто така се случува надвор од матицата и е најчесто наречено независно снимање на филмови. Откако напредна технологијата и снимањето филмови се дигитализира, повеќе независни личности можат да снимаат и да уредуваат еден филм. Да додаваат и уредуваат музика, разни ефекти и да го спојат сето тоа во една целина. Ова независно правење филмови може да се практикува и на било кој домашен компјутер. Во минатото ваквите филмови оделе по разни фестивали за да бидат забележани и да заработат пари. Но денес со помош на интернетот овај процес е променет и сега е многу полесно еден филм да бите и раширен низ светот и да стане познат и притоа да биде финансиран. Со тек на време големите компании од Холивуд ги земаат успешните независни режисери под своја закрила и ги прават популарни и богати.
Наводи
LA 411 Production Directory
New York 411 Production Directory
ПУ „Јоаким Крчовски“ - Луке
Основно училиште „Јоаким Крчовски“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Јоаким Крчовски“ - Луке; скратено: ПООУ „Јоаким Крчовски“) — подрачно основно училиште во селото Луке, составен дел на истоименото училиште од градот Крива Паланка.
Училиштето е именувано по првиот македонски просветител Јоаким Крчовски.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Луке.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Промазин
Промазин е лек кој припаѓа на фенотиазинската класа на антипсихотици. Иако е постар лек кој се користи во третманот на шизофренија, сè уште се препишува, покрај поновите агенси како оланзапин и кветиапин. Покажува претежно антихолинергични несакани ефекти, иако честа е појавата и на екстрапирамидални несакани ефекти.
503 п.н.е.
503 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 503. година пред новата ера, 503. од првиот милениум п.н.е., 3. од 6 век п.н.е. и четвртта од 500-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5005 и 5006 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4247 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3257 и 3258 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 250.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 503 година се протега во 2133 и 2134, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2193 и 2194 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 40. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1159 и 1158 исламска година пред хиџра.
503 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 503. година пред новата ера, 503. од првиот милениум п.н.е., 3. од 6 век п.н.е. и четвртта од 500-тите п.н.е.
NGC 3998
NGC 3998 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3998 се споменува и како UGC 6946, MCG 9-20-46, CGCG 269-25.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3998 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 3998 има привидни димензии од 2,7' х 2,3'.
Други поделби
Проучување на NGC 3998 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37642. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3836. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Арбасанци
Арбасанци — село во областа Овче Поле, во Општина Свети Николе, во близина на градот Свети Николе.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Овче Поле, на крајниот источен дел на територијата на Општина Свети Николе и со еден мал се допира со подрачјето на Општина Пробиштип. Селото е ридско, на надморска височина од 490 метри. Од градот Свети Николе е оддалечено повеќе од 15 километри.
Селото се наоѓа во непосредна близина на Стануловци на југ и селото Буриловци на југозапад. Западно од селото се протега висорамнина на височина од 450 метри, која се обработува. Источно од селските куќи се издигнува земјиштето составено од еруптивни карпи, кое е покриено од трева и шума. Во селото имало три извори, кои биле соѕидани во чешми, кои биле наречени Стара чешма, Чумче и Вишна. Понатаму од селото се послабите извори Млака и Димискин.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Петрева Струга, Оштра Чука, Голо Брдо, Три Камена, Црвена Земја, Змијарник, Ардовати Камен, Корија, Вражи Вир, Вишни Дол, Ливадско Кладенче, Солиште, Големо Брдо, Шајкова Орница, Калуѓер, Горна и Долна Пударница, Крс, Ковиљак, Три Долци, Ќерамидница, Војнички Рид, Коцева Млака, Мелиш, Поровиште, Чука, Брег, Дупки, Орлов Камен и Главица.
Селото има збиен тип и издолжено во насока северозапад-југоисток. Се разликуваат Горно и Долно Маало.
Селото скоро и да не е поврзано со никаков пат и до него се пристапува преку земјен пат низ ниви.
Историја
Арбасанци претставува старо село, кое отсекогаш се наоѓало денешното место. Старо е и името на селото, за кое мештаните не го знаат потеклото. Во селото се зачувани староседелски македонски родови.
Од пишаните извори се знае дека севастократорот Дејан го приложил селото на манастирот „Св. Богородица“ во Архиљевици, додека царот Душан во 1355 година го потврдил истото. Сепак некои проучувачи сметаат дека ова се однесува за селото Арбанашко во околината на Куманово.
Во век, Арбасанци било село во Штипската каза на Отоманското Царство.