cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Суперлига на Србија во фудбал 2020/2021
Суперлига на Србија во фудбал во сезоната 2020-2021 година — 15-то официјлно натпреварување организирано под тоа име од страна на Фудбалскиот сојуз на Србија. Сезоната започнала на 31 јули 2020 година а завршила на 19 мај 2021 година.
ОУ „Ванчо Прке“ - Делчево
За училиштето
Локацијата на ООУ „Ванчо Прке“ Делчево е во централниот дел на градот поточно на ул. Никола Ј. Вапцаров бб во Општина Делчево, со статус на јавна установа чија основна дејност е воспитание и образование на деца, ученици од прво до деветто одделение. Објектот во кој се изведува воспитно-образовната дејност е граден 1971 година, а настава почнала да се изведува во 1973 година. Зградата  е од тврда градба на два ката и подрум и одговара на намената за која е изградена.ООУ „Ванчо Прке“ располага со 31 училници од кои 15 за одделенска настава и 16 за предметна настава. Сите училници се обезбедени со компјутери и нагледни средства. ООУ „Ванчо Прке“ е деветгодишно училиште кое ги опфаќа учениците од населбите „ Прв, Втор и Трет реон“, „Расадник“, „Басарица“  „Стар Монопол“ и дел од населбата „Ново Делчево“ како и учениците во подрачните училишта од населенети места Габрово и Звегор.
Суперлига на Србија во фудбал 2020/2021
Оваа сезона клубовите кои се натпреварувале во Српската Суперлига имале обврска секој натпревар да го започнуваат со најмалку двајца домашни играчи родени на 1 јануари 1999 година или подоцна. Фудбалер кој има државјанство на Република Српска се сметал за домашен играч. Обврската да се игра со најмалку двајца играчи на одредената возраст важела во текот на целото прво полувреме од секој натпревар.
ОУ „Ванчо Прке“ - Делчево
За училиштето
Во непосредна близина на училиштето се наоѓа Домот на културата, Градскиот парк и ЈГДУ Весели Цветови.
Башкортостан
Башкортостан (башкирски: Башҡортостан; руски: Башкортостан; татарски: Башкортостан) — автономна република во составот на Руската Федерација.
Суперлига на Србија во фудбал 2020/2021
Систем
Оваа сезона, лигата брои дваесет клубови и се одиграле 38 кола (секој клуб игра меѓу себе двапати — еднаш дома и еднаш на гостински терен).
ОУ „Ванчо Прке“ - Делчево
За училиштето
Во својот состав ООУ„Ванчо Прке“ има и подрачни училишта и тоа две петгодишни  подрачни училишта во с.Звегор и с.Габрово.
Башкортостан
Географија
Башкортостан е сместен во делот од Јужен Урал.
Суперлига на Србија во фудбал 2020/2021
Систем
Шампионот во Суперлигата ќе ја претставува Србија во следната сезона во Лигата на шампионите на УЕФА. Второпласираниот и третопласираниот клуб од Супер лигата ќе ја претставуваат Србија во следната сезона УЕФА Лига Конференција. Четвртопласираниот клуб од Суперлигата ќе ја претставува Србија во следната сезона на Конференцијата на УЕФА Лига Европа само доколку еден од трите најдобро пласирани клубови во табелата во Суперлигата е и освојувач на Купот на Србија 2020/21.
Резултати
Домакините се наведени во левата колона.
Резултати по коло
Легенда:
Дерби натпревари
Табела и статистика
Легенда:
Башкортостан
Часовен појас
Башкортостан е сместен во Екатеринбуршката часовен појас (YEKT/YEKST). UTC разлика од +0500 (YEKT)/+0600 (YEKST).
Реки
Постојат преку 13.000 реки во оваа република. Од кои најголеми се:
Езера
Постојат преку 2.700 езера и резервоари. Најголеми се:
Планини
Башлортостан содржи делови од јужниот Урал и други планини, од кои најголеми се:
Природни богатства
Башкортостан е исто така богата со извори на минерална вода, лековита, и вода за пиење.
Историја
Подрачјето на денешниот Башкортостан некогаш била т.н. „Велика Хунгарија“ (-{Magna Hungaria}-), татковина на денешниот унгарски народ. Исламот продрел меѓу нив во век и до  век станал доминантна религија. Џингис Кан околу 1220 година завладеал со Башкортостан. Под монголско владеење Башкирите биле до средината на век, кога нивните племенски поглавици доброволно се приклучиле кон царството на Иван Грозни. Губернија во Уфа е основана 1865 година додека Автономната Башкирска советска република настанала во 1919 година. На 25 февруари 1992 година територијата го добила сегашното име: Република Башкортостан.
Население
Според последниот руски попис од 2002, во Башкортостан најмногу живеат Руси и Башкири. Следува табела на пописите од 1926, па до последниот:
Стршлени
Стршлените (Vespa) се најголеми од еузоцијалните оси, со кои споделуваат физички сличности. Некои видови можат да достигнат до 5,5 см (2,2 инчи) во должина. Тие се разликуваат од другите оси со релативно големата горна маргина на главата и со заоблениот сегмент на абдоменот веднаш зад половината. Во светски рамки, постојат 22 признати видови на стршлени, Повеќето видови се јавуваат само во тропските предели на Азија, иако европскиот стршлен (Vespa crabro), е широко распространет низ цела Европа, Русија, Северна Америка и Североисточна Азија
Како и другите социјални оси, стршлените градат заеднички гнезда со џвакање дрво за да направат пулпа. Секое гнездо има една матица, која носи јајца и ја посетуваат работници кои, иако генетски се женки, не можат да положат плодни јајца. Повеќето видови прават изложени гнезда во дрвја и грмушки, но некои (како што е Веспа ориенталис) ги градат своите гнезда под земја или во други шуплини. Во тропските предели, овие гнезда може да поминат во текот на целата година, но во умерените места, гнездото умира во текот на зимата, со осамени кралици кои хибернираат во легло или друг изолативен материјал до пролетта.
Стршлените често се сметаат за штетници, бидејќи агресивно ги чуваат местата за гнездење кога се под закана и нивните убоди може да бидат поопасни од оние на пчелите.
Распространетост
Стршлените се наоѓаат главно во северната полутопка. Европскиот стршлен (Vespa crabro) е најпознат вид, широко распространет во Европа (но никогаш не се наоѓа северно од 63-та паралела), Украина и Европска Русија (освен во екстремни северни области). На исток, областа за дистрибуција на видовите се протега преку планините Урал до Западен Сибир. Во Азија, обичниот европски стршлен се наоѓа во јужниот дел на Сибир, како и во источна Кина. Европскиот стршлен случајно бил воведен во источна Северна Америка околу средината на 19 век и живеел таму од приближно истите ширини како во Европа.
Азискиот голем стршлен (Vespa Mandarina) живее во Приморскиот крај, Хабаровскиот краи (јужен дел) и Еврејската Автономна Област во Русија, Кина, Кореја, Тајван, Камбоџа, Лаос, Виетнам, Индокина, Индија, Непал, Шри Ланка и Тајланд, но најчесто се наоѓаат во планините на Јапонија, каде што тие се познати како „џиновска пчела“.
Источниот стршлен (Vespa Orientalis) се јавува во полусушните субтропски области на Средна Азија (Ерменија, Дагестан во Русија, Иран, Авганистан, Оман, Пакистан, Туркменистан, Узбекистан, Таџикистан, Киргистан, јужен Казахстан), Јужна Европа (Италија, Малта, Албанија, Македонија Романија, Турција, Грција, Бугарија, Кипар), Северна Африка (Алжир, Либија, Египет, Судан, Еритреја, Сомалија) и по бреговите на Аденскиот Залив и на Блискиот Исток.
Азискиот стршлен (Vespa Velutina) е донесен во Франција, Шпанија, Португалија и Италија.
Исхрана
Возрасните стршлени и нивните роднини се хранат со нектар и растителна храна богата со шеќер. Така, тие често може да се најдат како се хранат со сируп од дабови дрвја, гнили слатки плодови, мед и какви било прехранбени производи што содржат шеќер. Стршлените често летаат во овоштарниците за да се хранат со презреено овошје. Стршлените имаат тенденција да пронајдат дупка во овошјето за да станат тотално обвиткани во пулпата.
Ларвите на стршлените произведуваат слатка секреција која содржи шеќери и аминокиселини што ги конзумираат работниците и матиците.
Осило
Стршлените имаат осило за убивање на пленот и одбрана на гнезда. Убодите од стршленот се поболни за луѓето отколку вообичаените оси и убодот содржи голема количина (5%) ацетилхолин. Стршлените може да убодуваат постојано, за разлика од пчелите кои умираат при убодот.
Токсичноста на убодот варира во зависност од видовите на стршленот; некои испорачуваат само типичен убод од инсекти, додека други се меѓу најпознатите отровни познати инсекти. Убодите Не се фатални, освен понекогаш кај луѓе со алергиски реакции.
Црква „Св. Јован Крстител“ (Рибчев Лаз)
'''Црква „Св. Јован Крстител“''' (словенечки: Cerkev sv. Janeza Krstnika) ― црква во Рибчев Лаз која е подружна црква на парохијата Средна Вас во Бохињ. Се наоѓа на југоисточниот брег на Бохињското Езеро. Покрај црквата „Св. Дух“ е една од двете цркви на брегот.
Неговата посебност е што сликарот нацртал 6 прсти на едната нога на фреската на Јован Крстител. Камбанаријата има зачуван стар механички часовник и едно ѕвоно.
Универзитет „Аристотел“ – Солун
Универзитет „Аристотел“ или Солунски универзитет (грчки: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) — шестиот најстар универзитет во Грција и е меѓу највисоко рангираните високообразовни институции во Грција. Именуван е по филозофот Аристотел, кој е роден во Стагира, на околу 55 километри источно од Солун.
Тој е најголемиот универзитет во Грција и на Балканот. Неговиот кампус покрива 230.000 квадратни метри во центарот на Солун, со дополнителни образовни и административни објекти на други места.
Според податоци од 2014 година, универзитетот имал 40.000 активни студенти запишани на универзитетот (31.000 на додипломско ниво и 9.000 на постдипломско ниво од кои 3.952 на докторски степен) и 2.366 членови на факултетот. Покрај тоа, универзитетот има 248 членови на Специјалниот наставен кадар за лабораторија и 213 членови на Специјалниот технички кадар за лабораторија. Административниот персонал се состои од 400 постојани вработени и 528 привремено вработени.
Јазикот на наставата се одвива на грчки, иако постојат програми на странски јазици и курсеви за странски студенти, од кои се издвојуваат на англиски, француски, германски и италијански јазик.
Историја
Универзитетот „Аристотел“ во Солун бил основан во 1925 година за време на премиерот Александрос Папанастасиу и бил основан според Законот 3341/14-6-25. Тоа бил втор грчки универзитет кој бил основан по Универзитетот во Атина, кој бил основан во 1837 година. Универзитетот е изграден покрај остатоците каде некогаш се наоѓале еврејските гробишта во Солун, додека гробиштатата била уништени за време на нацистичката окупација во Втората светска војна.
Според плановите на Елефтериос Венизелос по завршувањето на Првата светска војна, Смирна требало да биде седиште на вториот грчки универзитет, додека третиот универзитет требало да се основа во Солун. Сепак, Смирна во тоа време не била дел од Грција и плановите пропаднале по крајот на грчко-турската војна во Мала Азија. Сепак, во 1924 година, Александрос Папанастасиу одлучил да основа универзитет во Солун со цел да ја зацврсти локалната економија и култура.
Хронолошкиот развој на универзитетот, кој бил преименуван во Аристотелски универзитет во 1954 година, може да се подели во три фази, од кои секоја опфаќа период од околу 25 години.
Прва фаза (1926-1950)
Во текот на првата фаза од своето работење (1926-1950), универзитетот се фокусирал на Филозофскиот факултет, Факултетот за физика и математика, Правниот факултет, Богословскиот факултет и Медицинскиот факултет. Првата фаза од развојот на универзитетот завршила со основање на Факултетот за ветеринарна медицина во 1950 година, кој бил единствениот факултет за ветеринарна медицина во Грција за многу години. По овој период, некои од горенаведените факултети биле проширени со интегрирање на повеќе одделенија. Подетално, Одделенијата за фармација и стоматологија биле основани во 1955 и 1959 година, соодветно и тие биле инкорпорирани во Медицинскиот факултет. Покрај тоа, Филозофскиот факултет бил проширен со интегрирање на институтите за странски јазици (англиски, француски, германски и италијански).
Втора фаза (1951-1975)
Во текот на втората фаза (1951-1975) фокусна точка на развојот претставувал Факултетот за инженерство, исто така познат како Политехнички факултет. На почетокот, овој факултет претставувал независен институт, познат како Политехнички или Технички универзитет. Затоа, во првите педесет години од своето работење универзитетот се состоел од два различни института кои работеле самостојно. Потоа, овие две образовни институции биле унифицирани. Разните училишта во рамките на Факултетот за инженерство биле основани во следниов редослед: Градежен факултет (1955-56), Факултет за архитектура (1956-57), Факултет за рурално и геодетско инженерство (1962-63), Електротехнички факултет (1972-73), Факултет за хемиско инженерство (1972-73), Факултет за математика, физика и компјутерски науки (1982-83) и Факултетот за урбано-регионално планирање и развој (2004).
Трета фаза (1975-денес)
Во текот на третата фаза од неговиот развој (1975-денес), биле основани нови одделенија заедно со претходно споменатите инженерски училишта. Покрај тоа, универзитетот се здобил со мал број одделенија кои работеле во минатото како независни институти за високо образование. Во овој период, бил формиран Факултет за ликовни уметности, заедно со сите негови составни училишта (драма, филмски студии, музички студии, визуелни и применети уметности). Дополнително, на Факултетот за новинарство и на Факултетот за физичка култура и спортски науки биле создадени независни училишта. Генерално, третата фаза од развојот на Универзитетот Аристотел се одликува не само со формирање на нови факултети, училишта и одделенија, туку и со многу големи промени во структурата на самиот универзитет.
Денес универзитетот се состои од 12 факултети, 36 училишта и бројни други единици (како што се лаборатории, простории за учење, библиотеки, клиники, истражувачки центри итн.), што го прави најголемиот универзитет во Грција и Југоисточна Европа во однос на бројот на вработените, додипломските и постдипломските студенти и понудените објекти. Главно поради значајното еврејско минато и нивното присуство во Солун, универзитетот планира заедно со Еврејската заедница во Солун во 2014 година, повторно отворање на Факултетот за еврејски студии. Поранешниот еврејски факултет бил укинат 80 години пред тоа од грчкиот диктатор Јоанис Метаксас. Кампусот бил изграден делумно на старите гробишта.
Грб
На грбот на универзитетот се наоѓа Свети Димитриј Солунски.
Факултети
'Историја и припадност на училиштата'
Тоника
Во музиката, тоника е првото стапало од дијатонската скала (првата нота на скалата) и тонскиот центар или тонот за финално разрешување што вообичаено се користи во последната каденца во тонската (заснована на музички клучеви) класична музика, популарната музика и традиционалната музика. Во подвижниот до солфеж систем, тоничната нота се пее како до. Поопшто, тоника е нотата на која хиерархиски се референцираат сите други ноти од делото. Скалите се именувани по нивните тонични ноти: на пример, тоника на Це-дур скалата е нотата C.
Така, триолата формирана на тоничната нота, односно тоничниот акорд, е најзначајниот акорд во музиката. Во римската нумеричка анализа, тоничниот акорд обично се симболизира со римскиот број „I“ ако е главен и со „i“ ако е мал.
Овие акорди може да се појавуваат и како септакорди: во дур, како IM7, или во мол како i7 или ретко iM7: ""Тоникa се разликува од басовиот тон, кој е референтна нота во акорд, наместо онаа на скалата.
Важност и функција
Во музиката од периодот на вообичаената практика, тоничниот центар бил најважниот од сите различни тонови што ги користеле композиторите во музичкото дело, при што повеќето дела почнуваат и завршуваат на тоника, обично модулираат на доминантната (петтото стапало над тониката или четврто под него).
Две скали може да имаат истa тоника. На пример, и во Цe-дур и во це-мол, тониката е Це. Меѓутоа, паралелните скали имаат различни тоники. На пример, Це-дур и а-мол споделуваат исти предзнаци односно немаат предзнаци, и покрај тоа што имаат различни тонски тонови.
Терминот тоника може да биде резервиран исклучиво за употреба во тонски контекст, додека тонскиот центар може да се користи во пост-тонална и атонална музика: „За целите на музика без тоничен центар, можеби е добра идеја да се има термин „тонски центар“ кој ќе се однесува на поопштата класа од која „тоника“ (или центрите за тонови во тонски контекст) би можеле да се сметаат за подкласа“. Така, центарот за тон може да функционира референцијално или контекстуално во атонален контекст, честопати делувајќи како оска или линија на симетрија во интервалниот циклус. Терминот централност на висина на тоновите бил измислен од Артур Бергер во неговата „Проблеми на организацијата на висината на тоновите кај Стравински“. Според Валтер Пистон, „идејата за унифициран класичен тоналитет заменет со некласична (во овој случај недоминантна) центричност во композицијата е совршено демонстрирана со Дебисиевиот Prélude à l'après-midi d'un faune. Тоника вклучува четири посебни активности или улоги како главен тон, иницијативен настан, генератор на други тонови и стабилен центар што ја неутрализира напнатоста помеѓу доминантното и субдоминантното.
QRpedia
QRpedia (изг. ку-ер педија или кју-ар-педија) — систем за мобилни уреди кој користи QR-кодови за давање пристап до статии од Википедија на нивниот претпочитан јазик. Ваквиот код се наменет да води до одредена еднообразна ресурсна назнака (URI), но QRpedia дава дополнителни можости. Со програмот раководи и е во сопственост на Викимедија Обединето Кралство (WMUK).
Процес
Кога корисникот ќе го вчита QRpedia-кодот на неговиот мобилен уред, уредот го претвора во еднообразен пронаоѓач на ресурси (URL) користејќи го доменското име „qrwp.org“, а чија патека (конечен дел) е насловот на статијата на Википедија, па праќа барање за статијата укажана во URL-то до мрежиот опслужувач на QRpedia. Покрај ова, го утврдува и предава јазикот на кој е наместен уредот.
По ова, опслужувачот на QRpedia го користи посредник за програмирање на прилози (API) на Википедија за да утврди дали постои верзија на википедиската статија на јазикот што се користи на уредот, и ако постои, ја дава во формат соодветен за мобилни уреди. Доколку не постои таква статија, тогаш опслужувачот ги нуди расположливите јазици или пак превод со Гугл.
Вака, QR-кодот може да даде една статија на многу јазици, дури и кога установата не е во можност да направи свои преводи. QRpedia исто така води статистичка евиденција за нејзиното користење.
Настанок
Творци на QRpedia се википедијанецот Роџер Бамкин, и советникот за мобилни семрежни работи Теренс Идн, а првпат е претставена на 9 април 2011 г. на настанот „Зад сцената“ (Backstage Pass) во Музејот и уметничка галерија Дарби, како дел од соработката „ГБАМ/Дарби“ помеѓу установата и Википедија, во чиј состав се напишани и преку 1.200 статии на неколку јазици. називот на проектот е кованица од „QR (Quick Response)“ и „-педија“.
Награда
Во јануари 2012 г. QRpedia станала еден од четирите проекти (од 79 кандидати) прогласени за најиновативни мобилни претприемања во Британија за таа година од проектот „СМАРТ УК“, а потоа влегла и во конкуренција за Светскиот мобилен конгрес во Барселона во 2012 г.
Стопанска банка АД Битола
Стопанска банка АД Битола — македонска универзална банка, организирана како акционерско друштво со својство на правно лице. Банката самостојно врши депозитни, кредитни и други банкарски работи, работи на платен промет во земјата и странство, работи со хартии од вредност и други банкарски работи во согласност со законските прописи, врз начелата на ликвидност, сигурност и рентабилност. Банката е со седиште во Битола, а располага со филијали во Скопје, Демир Хисар, Прилеп, Ресен, Струмица, Тетово и Охрид.
Историјат
Со решение на Градскиот Народен одбор Битола била основана Комунална банка - Битола, која започнала со работа на 1 октомври 1948 година. Предмет на работа на банката било: прибирање на слободни парични средства од локалното стопанство и населението.
Со решение на Народниот одбор на Битолска околија била основана Комунална банка - Битола за подрачјето каде што делува Околијата, со тоа што дотогашната Комунална банка - Битола која била основана на 1 октомври 1948 се припоила кон Комунална банка - Битола (банка на околијата), која отпочнала со работа на  8 октомври 1956 година.
Со одлука на основачите, Комунална банка - Битола останала да делува како банка на општините Битола и Демир Хисар од 1 април 1962 година.
Со одлуки на собранијата на основачите на комуналните банки од Битола, Охрид, Струга, Ресен и Крушево била основана Комерцијално инвестициона банка - Битола со седиште на Централата во Битола и со постоење на пет филијали. Оваа банкарска организација почнала да работи од 1 јануари 1966 година и постоела до крајот на 1972 година. Тогаш, со одлуки на собранијата на основачите било извршено спојување на Комерцијално инвестициона банка Битола, Комерцијално инвестициона банка Скопје и Стопанска банка АД Скопје во единствена банка со седиште во Скопје. Новоформираната Стопанска банка со седиште во Скопје започнала со работа на 1 јануари 1973 година со отворање на филијали во сите општински центри.
Со Одлука на основачите, на 23 декември 1977 година, била конституирала Стопанска банка, Основна банка Битола. Формираните основни банки по пат на Спогодба ја формирале Стопанска банка, Здружена банка Скопје.
Со одлуки на основачите на основните банки во текот на декември 1989 година била донесена одлука за спојување-основање на Стопанска банка а.д. Скопје, со тоа што основните банки се трансформирале во главни филијали, а деловните единици на основните банки во филијали. Банката отпочнала со работа на 01.01.1990 година.
Со тендер на Народната банка на Република Македонија било извршено издвојување на пет банки од Стопанска банка а.д. Скопје, меѓу кои била и Стопанска банка а.д. Битола, која отпочнала со работа со одлука на Собранието на акционери од 07.06.1995 година, како самостојна банка со почетен биланс од 01.01.1995 година.
Мисија на Банката
Работењето на Банката, како впрочем и целокупната економија, вклучително и банкарскиот сектор во Република Македонија, се одвива сè уште во услови на недозавршена транзиција, процес кој трае една и половина деценија и кој е многу посложен и подолготраен од очекувањата.
Мисијата на Банката, како водич при одредувањето на стратешките цели, и во овој среднорочен период на оваа банка е:
Финансиски податоци
Според финансиските извештаи, банката ги покажала следниве резултати во работењето (искажани во илјади денари):
Финансиски показатели
Основните финансиски показатели на банката се следниве:
Награди и признанија
Во 2017 година, банката го добила одликувањето „Добар бренд“ за нејзината поддршка на социјалното претприемништво и иновациите.
Мозаицизам
Мозаицизам — состојба при која организмот поседува клетки со различен генотип. Генерално, секоја соматска клетка во еден организам поседува иста ДНК, односно ист генотип. Понекогаш група на клетки, клеточни линии, ткива и органи поседуваат клетки кои имаат различен генотип.
Доколку се земе предвид честотата со која настануваат генетските мутации и „неспособноста“ на клетката секогаш да ја репарира (поправи) мутираната ДНК, може да се каже дека секој организам во одреден размер е мозаичен. Како причина за мозаицизмот може да биде мутација на еден ген, промена во поголем генски регион или, пак, аберација на еден или повеќе хромозоми. Доколку соматските мутации настанат рано во ембрионалниот развој, тогаш бројот на клетките, ткивата и органите кои содржат мутирани гени ќе биде поголем, а со тоа и мозаицизмот во организмот ќе биде застапен во поголем процент. Колку фенотипски ќе биде изразен мозаицизмот зависи од типот на мутираниот ген, бројот и видот на клетките кои се мутирани и способоста на нормалните клетки да ја компензираат нефункционалноста на мозаичните мутрирани клетки. Нормално, колку е помал бројот на мутираните клетки или со други зборови кажано, колку е помал мозаицизмот толку фенотипски неговиот ефект ќе биде помалку изразени и обратно, колку повеќе клетки се мозаични толку фенотипот ќе биде повеќе изразен. Во некои случаеви мозаицизмот фенотипски воопшто не е изразен. Х-инактивацијата кај женските единки е типичен пример за мозацизам. За време на раната ембриогенеза еден од двата Х хромозоми кај женските единки на основа на случајност се онеспособува. Притоа, една половина од клетките имаат активен еден Х хромозом кој потекнува од едниот родител, а другата половина од клетките го имаат активен другиот Х хромозом, кој потекнува од другиот родител. Бидејќи двата хромозома можат да носат различни алели од двата родитела, клетките ќе поседуваат различен генотип, а со тоа и организмот ќе биде мозаичен. Доколку има мутација на некој функционален ген на едниот Х хромозом, тогаш онеспособувањето е повеќе насочено кон Х хромозомот на кој се наоѓа мутацијата. Друг класичен пример за мозаицизам се туморите, чии клетки содржат бројни мутации споредбено со останатите клетки на организмот. Доколку мозаицизмот е присутен во гаметите, станува збор за гонаден мозаицизам. Кај овој тип на мозаицизам фенотипски промени не се забележуваат кај мозаичниот поединец, туку промените доаѓаат до израз кај потомството кое ќе ги наследи мутациите преку мозаичните гамети.
1194
1194 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1194 година од новата ера, 194. од вториот милениум, 94. од XII век и петта од 1190-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6702 и 6703 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5944 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4954 и 4955 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1947.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1194 година се протега во 3830 и 3831, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3890 и 3891 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1737. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 590 и 591 исламска година.
Изгубеното писмо
„Изгубеното писмо“ (1831) ― четвртата украинска приказна во збирката Вечери во селцето крај Диканка од Николај Гогољ.
Приказната е раскажана од бујниот наратор, стариот секстон Фома, кој ќе се врати со друга приказна, „Проколнато место“, во следниот том. Направен е анимиран филм со истото име во 1945 година.
Заплет
Дедото и неговите пријатели се согласуваат, се качуваат во кафана. Кога ќе седнат да се одморат, другите Козаци заспиваат, оставајќи го дедото сам да гледа. Почнува да гледа како работите се движат под количка, но сепак завршува заспивајќи, разбудувајќи се дека Козакот и шапката што му ја разменил недостасуваат. Тој го сошил писмото до Царицата во капа и сака да го врати. Освен тоа, му недостасува и коњот, а тој образложува дека ѓаволот, бидејќи е толку долго одење назад во пеколот, му го украл коњот за да го направи побрзо патување.
Дедото бара помош од сите и на крајот чуварот на таверната му дава инструкции како да го најде она што го бара така што ќе направи чудно патување низ шумата надвор од патот. Тој ги следи упатствата на чуварот на крчмата, поминувајќи низ гребени и трње и наидува на огромно поле со потокот што требаше да го најде среде него, гледајќи како светлина се движи. Тој се движи кон неа и затекнува мала група „луѓе со свинско лице“ (ѓаволи) како седат околу неа. Тие не реагираат, туку се фокусираат на тоа да фрлат нешто во оган. Дедото решава да седне бидејќи тие не му одговараат и бара од нив светло за лулето. Едниот му турка запален стап во лицето, за малку ќе му го извади окото, а потоа им ја раскажува својата приказна за да му помогнат. Тие не реагираат, туку само ги вадат празните дланки, па дедото ги фрла парите што ги донел со себе на земја.
Следува огромен метеж и одеднаш тој се наоѓа меѓу голем собир на чудни суштества со кучешки, свински лица и слично, вклучувајќи неколку вештерки, од кои едната е најубава, а тој мисли дека е водач. Таа вели дека може да ја врати капата ако победи на една од трите натпревари на „будала“. Додека игра, открива дека палубата изгледа натоварена, бидејќи секоја рака што ќе ја извлече, без разлика колку е добра, станува безвредна кога ќе ја фрли на масата. Во бес, и заборавајќи на својот страв, тој удира со тупаница на масата, запрепастувајќи ја групата и го става крстот под картите за да не го видат, и тие одеднаш повторно стануваат за играње. Дедото почнува да исфрла еден адут по друг, а вештерките летаат во бес.
Петар Богдани
Автор е на апологетското дело Cuneus Prophetarum во два дела од 1685 година, печатено во Падовa на италијански и албански јазик. Тоа е прво познати оригинално прозно дело напишано на албански јазик.
Фармакокинетика
Фармакокинетика е наука за за кинетиката на апсорпцијата, дистрибуцијата, метаболизмот и екскрецијата на лековите.
Повеќе различни модели се развиени со цел да се поедностави концептуализацијата на многуте процеси кои се одвиваат при интеракцијата помеѓу организмот и лекот. Еден од овие модели, повеќепросторниот модел, дава најдобра апроксимација на реалноста; сепак поради комплексноста на овој модел, еднопросторниот и двопросторниот модел се најчесто користени.
Краток преглед
Фармакокинетиката опишува како организмот влијае на специфичен ксенобиотик/хемиска супстанца после администрација преку механизмите на апсорпција и дистрибуција, како и метаболичките промени на супстанцата во организмот (на пр. метаболизам посредуван од ензимите цитохром P450 или глукуронозилтрансфераза), и ефектите и патиштата на екскреција на лекот. Фармакокинетските особини на лековите се засегнати од патот на администрација и дозата. Тие може да влијаат на брзината на апсорпција.
Пирамидална измама
Пирамидална измама — манипулативна финансиска операција која им исплаќа на инвеститорите (или на штедачите) поврат во форма на дивиденда или на камата од нивните сопствени вложени средства, или од средствата вложени од следните инвеститори/штедачи, наместо од реален заработен профит. Пирамидалната измама обично вклучува и невообичаено висок поврат кој ниеден друг инвеститор или банка не може да го гаратнира, со цел да придобие нови жртви, во форма на краткорочни дивиденди (или камати) кои се или ненормално високи или невообичаено доследни.
Траењето на Пирамидалната шема зависи од постојаното зголемување на протокот на пари од инвеститорите за да се одржи измамата. Системот е осуден на пропаст, бидејќи профитот од вложувањата (ако воопшто постојат) е помал од повратот што им се исплаќа на инвеститорите (вложувачите). Вообичаено овие шеми ги прекинуваат властите, бидејќи се забележливи тогаш кога ќе се зголеми бројот на учесниците, или кога текот на парите ќе стане голем и забележлив.
Во Македонија се познати повеќе пирамидални измами: штедилниците ТАТ, Лавци, Алфа-С и други, играта Џек-Пот, итн. Најголема е онаа со Аферата ТАТ, во која биле оштетени околу 13.000 граѓани за повеќе од 120 милиони германски марки или 60 милиони евра.
Наводи
Международный ответный купон
Економска интеграција
Ефектите на трговската стимулација наменети со економска интеграција се дел од современата економска теорија на вториот најдобар: каде што, во теорија, најдобрата опција е слободна трговија, со слободна конкуренција и никакви трговски бариери. Слободната трговија се третира како идеалистичка опција, и иако е реализирана во одредени развиени држави, економската интеграција се смета за "вторa најдобар" опција за глобалната трговија каде постојат бариери за целосна слободна трговија.
Космос-1332
Космос-1332 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 јануари 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5700 килограми. Космос-1332 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 246 км, а најмалото на 208.
ОУ „Ванчо Прке“ - Штип
„Ванчо Прке“ — основно училиште во Штип, Општина Штип. .
Барбелино (езеро)
Природно езеро Барбелино е езеро во општината Валбондионе, Ломбардија, Италија.
Езерото лежи во природен слив на сливот на водите што се испуштаат од топењето на снегот, од честите дождови и езерата долж долините во правец на Пасо ди Пила и преминот Каронела.
Кампели (езеро)
Езерото Кампели е езеро во провинцијата Бергамо, Ломбардија, Италија. Езерото Кампели е вештачко езеро кое се наоѓа во Оробие Алпите во горната долина Сериана, (провинција Бергамо), затворено во долина која ги содржи следните вештачки басени:
езерото Авијаско
езерото Сукото
езерото Цернело До езерото може да се стигне по најкратката рута почнувајќи од Валгољо, во горната долина Сериана. Патеката започнува од североисточниот дел на градот и е добро обележана. Се качувате првично следејќи ги водоводните цевки додека не дојдете до браната на езерото Сукото, потоа продолжувате лево, тоа е кон запад, нагоре по падината што, малку повисоко, води до браната на Лаго Нерон. продолжи лево, или кон североисток, заобиколувајќи го црното езеро на југ. По околу 800 метри ќе дојдете на повидок на езерото Авијаско, препознатливо по камената облога на браната што го содржи.
Димитар Циев
Димитар Циев (роден на во  -  во ) — поранешен југословенски и македонски одбојкар и прв селектор на Македонската одбојкарска репрезентација.
Животопис
Во својата богата тренерска кариера, Циев бил тренер во одбојкарските клубови во Струмица, Штип, Берово, Велес, Пробиштип и Скопје.
По осамостојувањето, во периодот од 1991 до 1997 година, Димитар Циев бил прв селектор на Македонската одбојкарска репрезентација и паралелно со тоа активно бил вклучен во работата на органите и телата на Одбојкарската Федерација на Македонија (ОФМ).
Во следните години бил професор на факултетот за физичка култура, сè во 2004 година кога заминал во пензија.
Димитар Циев ненадејно починал на во.
NGC 7656
NGC 7656 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7656 се споменува и како ESO 605-5, MCG -3-59-8, VV 669, NPM1G -19.0676.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7656 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7656 има привидни димензии од 1,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 24 м 31,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 3' 33"". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 7656 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71357. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 439; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6399. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1228.
Попова Кула
Винарска визба „Попова Кула“ — винарска визба во близина на градот Демир Капија, во рамките на Тиквешкото Виногорје. Визбата започнала да се гради во 2004 година и спаѓа во редот на сосема нови винарски визби во Македонија, изградени целосно од почеток.
Винарницата е единствен производител во светот на вино од автохтоната македонска сорта на грозје „станушина“. Покрај оваа сорта, винарницата е една од малкуте преостанати винарници на Балканот, која произведува вино од сортите: „прокупец“, „жилавка“ и „темјаника“.
Местоположба
Визбата и лозовите насади наоколу се наоѓаат на јужните падини на Велико Брдо, западно и веднаш над гратчето Демир Капија, во непосредна близина на автопатот „Александар Македонски“ (Е75). Визбата е сместена на „Булеварот на виното“, асфалтен пат кој води од градот до самата винарија.
Областа околу Демир Капија влегува во рамките на поширокиот Повардариски вински регион. Областа поседува идеални услови за одгледување на винова лоза, а луѓето во овој регион произведувале вино уште од век пр.н.е.
Потекло на името
Името на винарската визба „Попова Кула“ било добиено по значајна кула која постоела на местото на кое се наоѓа визбата, која некогаш служела како важна контролна точка на стариот римски пат. На местото на денешната винарница постоела стара кула од турско време, но била срушена при земјотрес во 1931 година, кој го погодил Валандово и некогашното село Бања. Иако кулата била срушена и повеќе не постојат ни нејзини остатоци, месноста околу денешната визба останало да се води под тоа име.
Кулата била наречена така, бидејќи градбата ја изградил попето, внукот на попот, па оттаму доаѓа и името „Попова Кула“.
Историја
Изградбата на винарската визба била започната на 8 октомври 2004 година и била завршена наредната година до празникот Голема Богородица, кога визбата веќе ја имала првата берба и биле обработени првите количини на грозје.
Винарницата, која денес е позната по својот вински туризам, поседува хотел и ресторан, кои биле завршени и почнале со работа на празникот Св. Трифун, односно на 14 февруари 2009 година.
Технологија
Особеност на винарската визба „Попова Кула“ е користењето на мали цистерни за ферментација на виното со цел за време на секоја фаза на ферментацијата да може да се контролира и регулира температурата во секоја цистерна посебно.
Винарницата поседува и одреден број на буриња во кои одредени вина се чуваат веднаш по самата винарница, седум метри под земја. Бурињата се направени од американски, француски, унгарски и македонски даб, секое со различен степен на печење.
Сепак, поголемиот дел од произведеното вино веднаш завршува во шишиња, кои пак се чуваат во магацини со посебно контролирана температура.
Како составен дел од винарницата претставува и лабораторијата во која се извршуваат основните анализи на виното и грозјето, кое се произведува во винарницата.
Грозје
Винарницата „Попова Кула“ произведува различни видови на вино од следниве сорти на грозје: станушина (автохтона сорта на грозје), вранец, прокупец, каберне совињон, мерло, совињон блан, темјаника, шардоне, жилавка, мускат отонел и мускат хамбург.
Покрај овие сорти на грозје, кои во поголем дел се откупуваат од локалните мали производители, винарницата располага со сопствени лозови насади на кои има засадено три сорти на грозје: станушина, вранец и каберне совињон. Сопствените лозови насади се наоѓаат во непосредна близина на винарницата и даваат особен белег на целата атмосфера.
Вино
Винарската визба „Попова Кула“ произведува пет категории на вино, наречени: Perfect Choice („Совршен избор“), „Резерва“, „Станушина“, „Класик“ и „Демир Капија“. Во секоја од петте категории на вино кои се произведуваат има неколку вина произведени од различни вински сорти на грозје.
Ресторан
Во рамките на винарската визба „Попова Кула“ се наоѓа ресторан со вкупен капацитет од 60 гости, додека летната тераса има капацитет за 80 гости. Воедно, од летната тераса се пружа неверојатен поглед на целокупното демиркаписко виногорје, самиот град и клисурата.
Ресторанот нуди низа специјалитети и различни комбинации, како и специјализирани менија од традиционалната македонска и меѓународната кујна во комбинација со некое од вината произведени во винарницата.
Соба за дегустација
Собата за дегустација се наоѓа на врвот на самата кула, од каде се пружа целосен поглед на околината. Самата соба е уредена во традиционален македонски стил и пружа можност за дегустација на сите видови на вина произведени во винарницата.
IC 1794
IC 1794 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Попова Кула
Хотел
Хотелскиот дел на винарницата поседува четири апартмани и 7 двокреветни соби, секоја именувана според сортите на вина што се произведуваат во самата винарница и украсена во склад со боите и нијансите на виното. Некои од собите поседуваат балкон, кој нуди поглед на околината на винарницата. Винарницата планира зголемување на бројот на соби, па така наскоро се очекува нивниот број да се искачи на 33 соби.
Продавница
Веднаш до рецепцијата за хотелот се наоѓа и специјализираната продавница на вина, во која се продаваат сите вина во шишиња или во пакети произведени од страна на винарницата. Воедно, во самата продавница покрај вина, можат да се купат и одредени други сувенири.
IC 1794
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1794 се споменува и како Reiz 2547.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Попова Кула
Прослави
Поради тоа што винарската визба „Попова Кула“ се наоѓа во непосредна близина на градот Демир Капија, каде како заштитничка на градот се смета Пресвета Богородица и средишната црква во градот го носи нејзиното име, и поради фактот дека винарската визба била завршена токму на 28 август 2005 година (на самиот празник Голема Богородица), винарницата го слави овој празник.
IC 1794
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1794 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 1794 има привидни димензии од 0,6' х 0,2'.
Попова Кула
Прослави
Воедно, како и сите лозари и винарници, и винарницата „Попова Кула“ го одбележува празникот на виното Св. Трифун, кој се празнува секоја година на 14 февруари. По традиција на овој ден започнува кроењето на насадите, а скоро сите винарници организираат забави во чест на празникот.
IC 1794
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 34 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 51' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на IC 1794 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1819983.
Јирген Клоп
Јирген Норберт Клоп (роден на 16 јуни 1967 година) — германски фудбалски менаџер и поранешен професионален играч кој е актуелен менаџер во Премиер Лигата на тимот на Ливерпул.
Клоп го поминал поголемиот дел од својата 15-годишна играчка кариера во Мајнц 05, пред да стане нивен менаџер со најдолг стаж во период од 2001 до 2008 година, во кој тимот ја доживеал својата промоција во германската Прва Бундес Лига. Во 2008 година, Клоп бил именуван за тренер на Борусија Дортмунд, со кој успеал да ја освои лигата во сезоната 2011 и 2012 година, како и германскиот Куп во 2012, германскиот Супер Куп во 2013 и 2014 година,  како и да го одведе тимот во финалето УЕФА Лигата на Шампионите во 2013 година. Клоп ја освоил наградата за германски фудбалски менаџер на годината во сезоните 2011 и 2012 година, пред да замине од Дортмунд во 2015 со што станал, тренер со најдолг стаж во историјата на клубот. Во октомври 2015 година, Клоп го презел тимот на Ливерпул, и истата сезона го одвел до финалето на Лига Купот на Англија и УЕФА Европа Лига.
Петар Попчев
Петар Попчев (с. Гаково, Сомбор, ) — македонски ликовен уметник. Познат е по тоа што тој прв го има насликано големиот мијачки јунак Ѓурчин Кокале.
Изложби
Учествувал на триесетина групни изложби во земјава и странство и исто толку меѓународни колонии.
ОУ „Васил Главинов“ - Бузалково
Васил Главинов — основно училиште во Бузалково, Општина Велес. .
Области на слободна трговија во Европа
[[Податотека:EU EFTA CEFTA CISFTA.png|мини|
]]
Во моментов постојат четири мултилатерални области за слободна трговија во Европа и една поранешна зона на слободна трговија во поновата историја. Имајте на ум дека исто така постојат и голем број билатерални договори за слободна трговија помеѓу државите и помеѓу трговските блокови; и дека некои држави учествуваат во повеќе од една област на слободна трговија.
Платина
Платина — хемиски елемент кој се означува со симболот Pt и има атомски број 78. Се наоѓа во 10. група во периодниот систем на елементите. Претставува тежок, драгоцен, сивкасто-бел преоден метал. Отпорен е на корозија и може да се најде во некои руди заедно со никел и бакар, а и други додатоци. Платината, позната и како бело злато, често се користи за изработка на накит. Исто така се користи и во лабораториска опрема, електрични контакти, стоматологијата и во автомобилската индустрија.