cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Доцно тешко бомбардирање
Геолошки последици на Земјата
Пред формулирањето на хипотезата за ДТБ, геолозите генерално претпоставувале дека Земјата останала стопена до пред околу 3,8 милијарди години. Датирањето (одредена со радиодатирање) на најстарите познати карпи од целиот свет никогаш не го надминува овој период и се чини дека претставува „точка на пресек“ преку која не може да се најдат постари карпи. Датирањето на карпите на Земјата останало прилично константно дури и при различните методи за датирање, вклучувајќи го и системот кој се смета за најпрецизен и најмалку погоден од околината, датирањето со ураниум-олово на цирконите. Затоа што не можело да се најдат постари карпи, генерално се претпоставувало дека Земјата била стопена до овој период, кој е границата помеѓу раниот хадејски и подоцнежниот архејски еон. Но, во 1999 година, најстарата позната карпа на Земјата била датирана на пред 4,031 ± 0,003 милијарди години и е дел од Акаста Гнајс на Слејв Кратон во северозападна Канада.
Сепак, може да се најдат постари карпи во форма на делови од астероиди кои паѓаат на Земјата како метеорити. Како карпите на Земјата, и астероидите исто така имаат остра граница од околу 4,6 милијарди години, што се претпоставува дека е времето кога се формирале првите цврсти материи во протопланетарниот диск околу тогаш младото Сонце. Хадеј бил временскиот период помеѓу формирањето на овие рани карпи во вселената и евентуалното зацврстување на Земјината кора, околу 700 милиони години подоцна. Тогаш се случило насобирањето на планетите од дискот и бавното ладење на Земјата во цврсто тело додека се ослободувала гравитациската потенцијална енергија од насобирањето.
ДТБ нуди можно објаснување за оваа аномалија. Според овој модел, карпите кои датираат од пред 3.8 милијарди години се стврднале дури откако голем дел од кората била уништена од ДТБ. Акаста Гнајс во северноамериканскиот кратонски штит и гнајсевите во делот на Џек Хилс на Нариер Гнајс Теран во Западна Австралија се најстарите континентални фрагменти на Земјата, но сепак се чини дека датираат по ДТБ. Најстариот минерал досега датиран на Земјата, циркон од пред 4,404 милијарди години од Џек Хилс, му претходи на овој настан, но веројатно е фрагмент од кора оставен од пред ДТБ, во составот на многу помлада (~ 3,8 милијарди години стара) карпа.
Цирконот од Џек Хилс довел до подобро разбирање на Хадејскиот еон. Постарите наводи најчесто покажуваат дека Земјата во Хадејот била со стопена површина и испакнати вулкани. Самото име „Хадеј“ се однесува на „пеколните“ услови за кои се претпоставувало дека постоеле на Земјата за тоа време; според богот на подземниот свет Хад. Датирањето на цирконот наведувал, иако контроверзно, дека површината во Хадеј била цврста и покриена со кисели океани. Ваквата претстава произлегува од присуството на одредени изотопски соодноси кои наведуваат на хемиски реакции со присуство на вода одредено време пред формирањето на најстарите карпи (види Ладна рана Земја).
Манфред Шидловски во 1979 година тврдел дека односот меѓу јаглеродните изотопи кај некои седиментни карпи пронајдени на Гренланд се остаток од органска материја. Имало многу расправи за прецизното датирање на карпите, при што Шидловски навел дека се стари околу 3,8 милијарди години, а други наведувале „поскромни“ 3.6 милијарди години. Во секој случај, разликата во времето би била прекратка за да се случи абиогенезата. Доцното Тешко Бомбардирање и „повторното топење“ на кората што оваа претпоставка ги наведува овозможува временска рамка според која е можно постоењето на органски материи: животот или се формирал веднаш по доцното тешко бомбардирање, или што е поверојатно го преживеал по неговото појавување порано за време на Хадеј. Неодамнешни  студиите сугерираат дека карпите што ги пронашол Шидловски се навистина од крајот на можниот временски опсег од пред околу 3,85 милијарди години. Студиите од 2005, 2006 и 2009 година не нашле докази за изотопски-лесните соодноси на јаглерод кои биле основа за првичните тврдења. Се наведувало дека животот би можел да се пренесе вон Земјата поради ударите и негово враќање и „повторно зачнување“ живот откако светот се опоравил по глобалниот удар, со што не само што би се рестартира еволуцијата, туку и може да дава одреден биолошки ефект што го зголемува капацитетот за стрес на собраните микробни организми а со тоа и нивниот капацитет за преживување.
Слична студија на карпите од Џек Хилс покажува траги од ист вид на потенцијални органски индикатори. Торстен Гајслер од Институтот за минералогија на Универзитетот во Минстер проучувал траги од јаглерод заробен во мали парчиња дијамант и графит во циркони кои датираат од пред 4,25 милијарди години. Односот меѓу јаглерод-12 и јаглерод-13 бил невообичаено висок, што е знак за постоење на живот.
Тридимензионални компјутерски модели развиени во мај 2009 година од страна на тим од Универзитетот Колорадо во Болдер покажуваат дека голем дел од Земјината кора, и микробите што живеат во неа, би можеле да го преживеат бомбардирањето. Нивните модели наведуваат дека иако површината на Земјата би била стерилизирана, хидротермалните вентили под површината на Земјата би можеле да го заштитат животот обезбедувајќи засолниште за термофилните микроби. Во април 2014 година, научниците објавиле дека пронашле докази за ударот на досега најголемиот земјовиден метеор во близина на Барбертон Гринстоун Појасот. Тие процениле дека ударот се случил пред околу 3,26 милијарди години и дека телото имало пречник од 37 до 58 км. Кратерот од овој настан, доколку сѐ уште постои, не е пронајден.
Преселба на џиновски планети
Во моделот Ница, Доцното Тешко Бомбардирање е резултат на динамичка нестабилност во надворешниот Сончев Систем. Оригиналните симулации на моделот Ница (од страна на Гомес и други) започнале со тесна орбитална конфигурација на џиновските планети на Сончевиот Систем опкружена со богат заднептунски појас. Телата од овој појас можат да залутаат во орбитите по кои се движат планетите, и со тоа предизвикувале планетите да се преселат во друга орбита во текот на неколку стотици милиони години. Орбитите на Јупитер и Сатурн полека се оддалечувале додека не преминале во 2:1 орбитална резонанца, предизвикувајќи зголемување на занесувањето на нивните орбити. Орбитите на планетите станале нестабилни, а Уран и Нептун се распослале на пошироки орбити кои го нарушувале надворешниот појас, и така предизвикувале бомбардирање од комети штом ќе влезеле во планетопресекувачки орбити. Заемното дејство на телата и планетите, исто така, предизвикале побрза миграција на орбитите на Јупитер и Сатурн. Оваа миграција овозможувала резонанциите да се пробијат низ астероидниот појас, со што се зголемувала орбиталната занесеност на многу астероиди додека не влегле во внатрешниот Сончев Систем и не се судриле со земјовидните планети.
Моделот Ница претрпел извесна промена од неговото првично објавување. Џиновските планети сега почнуваат во мултирезонантна конфигурација поради раната миграција (предизвикана од гас) низ протопланетарниот диск. Интеракциите со заднептунскиот појас им овозможуваат да се ослободат од резонанциите по неколку стотици милиони години. Потоа следат судари меѓу планетите како: сударот меѓу леден џин и Сатурн по што ледениот џин бил турнат во Јупитерпресекувачка орбита, по што следело судар и со Јупитер што го исфрлило ледениот џин кон надвор. Ова сценарио за Скокачкиот Јупитер мошне брзо го зголемува раздвојувањето на Јупитер и Сатурн, со што ефектите на резонантното чистење биле ограничени само на астероидите и земјовидните планети. Иако со ова треба да се зачува ниското орбитално занесување на земјовидните планети и да се спречи многу од астероидите со високо занесување да го напуштат астероидниот појас, исто така преку астероидите кои го напуштаат главниот астероиден појас, треба да го исцрпи внатрешниот астероиден појас како примарен извор на тела во сударите од ДТБ. Ледениот џин често е исфрлен по неговиот судар со Јупитер, што довело некои научници да предложат дека Сончевиот Систем на самиот почеток имал пет џиновски планети. Неодамнешните  трудовите, сепак, откриваат дека ударите од овој внатрешен астероиден појас не би биле доволни за да се објасни создавањето на древните сферични ударни басени и месечевите басени, и дека доцното тешко бомбардирање веројатно не било со тела од астероидниот појас.
Доцно формирање на Уран и Нептун
Според една планетезимална симулација за создавањето на планетарниот систем, најоддалечените планети Уран и Нептун се создавале многу бавно, во период од неколку милијарди години. Харолд Левисон и неговиот тим, исто така, навеле дека релативно малата густина на материјалот во надворешниот Сончев Систем за време на создавањето на планетите значително би го забавила нивното собирање. Затоа, доцното формирање на овие планети е предложено како причина за ДТБ. Сепак, неодамна  пресметките на протокот на гас во комбинација со прираст на побегнати планестимали во надворешниот Сончев Систем наведуваат дека јовијанските планети се создале исклучително брзо, во рок од 10 милиони години, што не му оди во прилог на ова објаснување за ДТБ.
Претпоставка за планетата V
Хипотезата за планетата V претпоставува дека петтата земјовидна планета го предизвикала Доцното Тешко Бомбардирање кога нејзината метастабилна орбита влегла во внатрешниот астероиден појас. Претпоставената петта земјовидна планета, Планетата V, имала двојно помала маса од Марс и орбитирала помеѓу Марс и астероидниот појас. Орбитата на планетата V станала нестабилна поради растројувањата од другите внатрешни планети кои ја натерале да го пресече внатрешниот астероиден појас. По судирите со Планетата V, многу астероиди влегле во орбита која се вкрстува со Земјата, и на тој начин го предизвикале Доцното Тешко Бомбардирање. Планетата V на крајот ја снемало, најверојатно се судрила со Сонцето. Во нумеричките симулации, за потврда на оваа хипотеза неопходна е нерамномерна распределба на астероиди, со астероиди концентрирани во внатрешниот астероиден појас за на ваков начин да се предизвика ДТБ. Предложена е друга верзија на оваа хипотеза во која кратерите на Месечината потекнуваат од удари на остатоците кои произлегле од сударот на планетата V со Марс, по што се формирал Бореалис Басенот, со која се објаснува малиот број на џиновски месечеви басени во однос на квантитетот на кратерите и недостигот на докази за судар со комета.
Разорување на марсопресекувачки астероид
Хипотезата предложена од Матија Чук претпоставува дека последните неколку удари кои формирале басен биле резултат на судир со голем марсопресекувачки астероид. Овој астероид со големина на Веста бил остаток од многу поголема група на астероиди од сегашниот главен астероиден појас. Поголемиот дел од ударите пред создавањето на басенот Имбриум се случиле поради овие марсопресекувачи, при што раното бомбардирање се проширило до пред 4,1 милијарди години. Потоа следел период без многу судири кои оставале кратери, и во тој период марсовото магнетно поле се распаѓало. Потоа, пред околу 3,9 милијарди години, катастрофален удар го разорил астероидот со големина на Веста, по што значително се зголемил бројот на марсопресекувачи. Многу од овие тела потоа станале земјопресекувачи, а стапката на судари со Месечината значително се зголемила при што се формирале последните неколку басени предизвикани од удари на Месечината. Чук за да поткрепи својата хипотеза укажува на слабиот или непостоечки резидуален магнетизам кај последните неколку басени и промената во распоредот на големината и зачестеноста на кратерите кои се формирале за време на ова доцно бомбардирање. Времето   и причината за промената во распоредот на големината и зачестеноста на кратерите е контроверзна.
Други можни извори
Испитани се голем број други можни извори на Доцното Тешко Бомбардирање. Меѓу нив се: други Земјини сателити кои орбитирале независно или како месечеви тројанци, планетитезимали останати од создавањето на земјовидните планети, коорбитирачи на Земјата или Венера и расцепувањето на голем астероид од главниот појас. Другите природни сателити на Земјата со независни орбити набрзо биле уловени во резонанци за време на раното орбитално проширување на Месечината предизвикано од плимна сила и ги снемало или биле уништени во рок од неколку милиони години. Утврдено е дека месечевите тројанци биле дестабилизирани во рок од 100 милиони години поради резонанцата од сончевата енергија кога Месечината достигнала растојание од 27 Земјини полупречници. Се покажало дека планетизималите останати по создавањето на земјовидните планети многу брзо се исцрпувале поради судири со други тела и исфрлања од орбитите по што настанале последните месечеви басени. Долгорочната стабилност на првобитните коорбитирачи на Земјата или Венера (тројанци или тела со орбити во форма на потковица) во согласност со недостатокот на тековни набљудувања укажуваат на тоа дека нив најверојатно ги немало во доволен број за да придонесат за ДТБ. Откриено е дека за да има ДТБ како последица на разорување по судир на астероид од главниот појас потребен услов е астероидот да бил со големина од 1.000 до 1.500 km. Остатоците по евентуалните судири меѓу внатрешните планети, кои сега ги нема, исто така се предложени како можен причинител на ДТБ.
Вонсончев Систем со можно Доцно Тешко Бомбардирање
Пронајдени се докази за услови слични на Доцното Тешко Бомбардирање околу ѕвездата Ета Корви.
Вселенски патријарх
Вселенски патријарх („Негова најбожествена светост архиепископот Цариградски, Нов Рим и Вселенски патријарх“) — архиепископ Цариградски – Нов Рим и се рангува како primus inter pares (прв меѓу еднаквите) во православната црква, и се смета за духовен водач на 300 милиони православни христијани ширум светот.
Вселенскиот патријархат на Цатриград е една од најиздржливите институции во светот и има важна улога во светската историја. Вселенскиот патријарх во антиката помогнал во ширењето на христијанството и во разрешувањето на различни доктрински спорови. Во средниот век тие имале голема улога во случувањата во православната црква, како и во политиката во православниот свет и во ширењето на христијанството меѓу Словените. Денес, покрај ширењето на христијанската вера и православната доктрина, патријарсите се вклучени и во екуменизмот и меѓуверскиот дијалог, добротворна работа, и одбрана на православните вредности.
Статус во православната црква
Вселенскиот патријарх е прв меѓу епископите во православната црка, начелствува лично – или преку назначено лице – на секој собор на православните цркви или епископи во кој ја има улогата на главен говорник за православната заедница, особено при воспоставувањето на контакти со други христијански цркви. Тој нема директан надлежност над останатите патријарси или други автокефални православни цркви, но тој, самиот меѓу сите останати го има правото да свика вонредни синоди кои се состојат од патријарсите или нивните делегати за да се справат со ненадејни ситуации и исто така има свикувано сеправославни синоди во последните 40 години.
Покрај тоа штое е духовен водач на повеќе од 300 милиони православни хриситијани ширум светот, тој е директен административен началник на диоцезата и архдиоцезата опслужувајќи милиони грчки, украински, русински, и албански верници во Северна и Јужна Америка, Западна Европа, Австралија и Нов Зеланд, и делови од современа Грција кои, од историски причини, не се под надлежност на Грчката православна црква.
Неговата позиција е патријарх на Цариградската праославна црква, една од четиринаесетте афтокефалн и неколку автономни цркви и ако не една од најстарите од четирите православни првични седишта меѓу петте патријахални христијански центри кои ја сочинувале пентархијата на неподелената црква. Во неговата улога како поглавар на православната Цариградска црква, ја има и титулата архиепископ Цариградски, Ново Римски.
Не треба да се поистоветува со латинскиот Цариградски патријарх, титула која не постои денес, и била создадена по латинското освојување на Цариград во 1204 година, за време на четвртата крстоносна војна. Оваа титула станала непотребна со повтоното заземање на градот од виантијците, половина век подоцна. Исто така, надвор од православието, како грчки Цариградски патријарх.
Историја
Седиштето на Византија (градот Цариград) традиционално се верува дека е основан од Апостолот Андреја. Сепак, е историски поверојатно дека патријархатот ја преземал оваа улога започнувајќи со промената на главниот град на Источното Римско Царство од Рим во Цариград, од страна на Константин Велики што било завршено во 451 година, инспирирано од идејата на Јустинијан I за пентархија.
Вселенскиот патријарх историски е познат како грчки Цариградски патријарх, за да се направи разлика од Ерменскиот Цариградски патријарх и крстоносниот латински Цариградски патријарх.
Турската влада го признава како духовен водач на грчкото малцинство на Турција, и му се обраќа како грчки православен Фенерски патријарх (Fener Rum Ortodoks Patriği). Патријархот бил потчинет на авторитетот на Отоманското Царство по освојувањето на Цариград во 1453 година, е до прогласувањето на Република Турција во 1923 година. Денес, според турските закони, тој подлежи на законите на Република Турција и потребно е да биде граѓнин на Турција.
Цариградскиот патријарх бил наречен Вселенски патријарх уште од век. Точното значење на ова именување, кое било во употреба повремено од прелатите од средината на век, никаде не е официјално дефинирана, според Оксфордкиот речник за правосланата црква, титулата била критикувана од католичката црква како несоодветна со она на светата столица.
Света Гора
Манастирските заедници на Света Гора се ставропигија и се директно под владение на Вселенскиот патријарх, кој е единствениот епископ со владение на таа територија. Света Гора, „Автономна манастирска држава на Светата Планина Monastic State of the Holy Mountain“, е самоуправен дел од Грција, под владение на Министерството за надворешни работи од политички и под владение на Вселенскиот патријарх од верски аспект.
Улога во православието
Вселенскиот патријарх има единствена улога меѓу православните епископи, но и таа не е без оспорувања. Тој е primus inter pares („прв меѓу еднаквите“), бидејќи тој е најглавен меѓу православните епископи. Ова првенство, напишано во канонската литература како presbeia, му дава прао на Вселенскиот патријарх да претседава со сите сеправославни синоди.
Дополнително, канонската литература на православната црква му дава право на Вселенскиот патријарх да ги ислуша жалбите за случаи поврзани со спорови меѓу епископите. Сепак, дали овие канонски права се ограничени само на неговиот патријархат или пак се универзални низ православната црква е тема на дебата, особено меѓу Вселенскиот патријарх и Руската православна црква.
Историски, Вселенскиот патријарх има примено вакави жалби и понекогаш бил поканет да интервенира во другите црковни спорови и потешкотии. Има примери дури и од времето на Св. Јован Златоуст ( век), Цариград бил инструмент за расчинување на многу голем број на епископи надвор од традиционалното владение. Ова се случува и до ден денес, кога во 2006 година патријархатот бил повикан да помогне во прогласувањето за неспособен за извршување на функцијата на архиепископот Кипарски поради заболеност од Алцхајмерова болест. Дополнително, во 2005 година, Вселеснкиот патријарх свикал сеправославен собор за да му соопшти на православниот свет дека е расчинет патријархот Иринеј од Ерусалим. Во 2006, патријархатот бил поканет да ја сослуша жалбата на рускиот православен епископ во Обединетото кралство во спорот со неговиот претпоставен во Москва, но резултатот од жалбата и правото да да донесе одлука биле оспорени од Москва.
Вселенскиот патријарх нема директно владение надвор од Цариградската патријаршија, право дадено од канонските записи, неговата првична функција е сметање на целата православна црква како единствена целина и да се справува со односите меѓу автокефалните и автономните цркви. Со други зборови, неговата основна улога е да го промовира и одржува единството во црквата.
Оваа посебна улога го прави Вселенскиот патријарх „духовен водач“на православната црква, иако ова не е официјална титула на патријархот ниту пак е користена во пишаните извори на патријархатот. Ваквата титула е прифатлива ако се однесува само на оваа единствена улога, но истата понекогаш доведува до погрешното верување дека титулата е еднаква со онаа на папата. Но, сепак, не постои православно тврдење за еднаквост со папството: православните цркви функционираат како синодички систем, додека пак свештеничките работи се разрешуваат од соодветен синод од епископи, во кој секој епископ има еден глас. Петте патријарси на старата пентархија (Рим, Цариград, Александрија, Антиохија и Ерусалим) им се оддава поголема чест, но немаат вистинска моќ над останатите епископи освен што го водат синодот (во кој сите имаат по еден глас).
Во 2007 година, патријархот ја одобрил Равенскиот документ, католичко-православен документ со кој епископот Римски е навистина Prōtos („прв“) во црквата, слично на „прв меѓу еднаквите“ а не над останатите, иако наредните разговори треба да се одржат на целосно еклециолошка употреба на папоцентризмот. Според "Subsistit in" in Lumen Gentium, патријархот е вистински световен епископ во Римската еклесиологија, и всушност има несовршено заедништво меѓу Цариград и Рим, кое постои независно и кое може да се подобри во иднина.
Заштита на околината
Поради одлуката на Димитриј, кој го воспоставил 1 септември како ден за заштита на околината,  и особено продолжената работа на сегашниот патријарх, Вселенскиот патријарх Вартоломеј ја има добиено и титулата, „зелен Патријарх“. Па така, ликот на Вартоломеј а со тоа и функцијата Вселенски патријарх денес се сметаат за верски говорници за еколошките проблеми и како „зелен“ духовен водач на светот.
Историја
цариградската архиепископија има непрекината историска врска од создавањето на градот во 330 година од страна на Константин Велики. Кога Константин Велики го зголемил Византион за да го направи нов главен град во 330 година, се сметало дека е соодветно епископот, некогаш потчинет на езархот Тракиски и Македонски, митрополитот Хераклејски, и традиционално се смета за наследник на светецот Андреја, ќе биде втор по епископот Римски. По преместувањето на римскиот главен град, епископијата била издигната на ниво на архиепископија. Долг период поглаварите на црквата во Рим се спротивставувале на оваа амбиција, не зашто некој го оспорил нивното прво место, туку зашто тие го бранеле 'Петровото начело' според кое сите патријарси биле наследници на Свети Петар и не биле волни да го прекршат стариот ред на хиерархија од политички причини.
Во 381 година, на Вториот вселенски собор објавил дека „Цариградскиот епископ ќе има предност во чествувањето по епископот Римски, бидејќи сега е тоа Нов Рим “ (канон III). Патријарсите одбиле да го потврдат овој канон. Сепак, престижот на оваа функција продолжил да расте не само поради покровителството на византискиот цар туку и поради физичката и географската важност. Во практиката, епископот Римски ја прифатил оваа ситуација.
Четвртиот вселенски собор од 451 година го воспоставил Цариград како патријархат со свештенско владение над Мала Азија и Тракија како и над сите варварски територии, нехристијанските земји надвор од влијанието на западниот патријархат (Рим) и останатите три патријархати, Александрија, Антиохија и Ерусалим, му дале апелациона надлежност екстратериторијално над канонските закони донесени од останатитие патријарси и му доделиле почести еднакви со оние кои му припаѓаат на христијанското седиште, Рим, во однос на првенството, Рим ја задржал својата надмоќ (канон XXVIII). Лав I одбил да го прифати овој канон, засновајќи се на фактот дека бил донесен во отсуство на неговите легати. Во век, официјалната титула бил „архиепископ Цариградски,Ново Римски, и Вселенски патријарх.“ Идеалистичката визија за паентархија да владее со сиот христијански свет бил осмислен и за истата се залагал Јустинијан I, Цариградската патријаршија е директен резултат на овој идеал во Византија.
Сегашниот патријарх (од 1991) е Вартоломеј I кој станал попознат од кои и да бил негов петходникво современието како резултат на бројните свештенички и диполматски посети на бројни земји на пет континтенти и отворањето на трајна канцеларија во седиштето на Европската Унија, како и зајакнувањето на одамна воспоставениот патријархат во Прењи-Шанбези, Швајцарија какко и неговите еколошки делувања кои му го донеле прекарот „зелен Патријарх.“
Отоманска етнархија
Кога отоманците го освоиле Цариград во 1453 година, патријархатот престанал да функционира. Патријархатот бил возобновен од осојувачкиот исламски отомански владетел, султан Мехмед II, кој посакувал својата династија да ја постави како директен наследник на источните римски цари, и ја придодал титулата Kayser-i-Rûm „Римски Цезар“, една од второстепените титули, но една од најзначајните. Ја возобновил функцијата на патријархот во 1454 година, прогласувајќи го учениот византиски монах Григориј Сколариј, кој бил познат по својот отпор на унијата со латинскиот запад, и го земал патријашкото име Генадиј II.
Патријархот бил наречен милет-баши (етнарх) на милетот Рум, кои ги вклучувал сите православни христијани под отоманското владение, без разлика на нивната националност во современа смисла. Оваа улога биал изведувана од етнички грци, кои се соочувале со голем број на потешкотии и истите имале одреден успех. Неколку патријарси биле погубени од страна на отоманските власти, од кој најзначаен пример е Григориј V, кој бил линчуван во понеделник на Велигден 1821 година како дел од одмазда за избивањето на последното и единствено успешно грчко востание.
Во век, растечкиот национализам и секуларизам меѓу балканските христијански нациидовело до воспоставување на неколку автокефални национални цркви, под владение на автономни патријарси и архиепископи, оставајќи го Вселенскиот патријарх со директна контрола само на христијаните етнички грици во Турција, делови од Грција и архидијацезите во Северна Америка, Азија, Африка и Океанија каде грчката дијаспора создала значајни православни заедници. Турските и Ерменските христијани си имаат свои независни цркви.
Односи со Република Турција
Групите за човекови права и христијанските влади долг период протестирале против условите наменати од секуларната влада на Турција на Вселенскиот патријарх, како верска заедница. На пример, верскиот статус доделен во православието, и претходно признаено од отоманските влади, повремено било извор на спорови во Република Турција. Оваа политика создава проблеми во функционирањето на патријархот, бидејќи свештенството кое доаѓа од странство не му се дозволува да се стекне со жителство и работни дозволи. На почетокот турската држава наметнала своја соперничка Турска православна патријаршија, чии верници, сепак, биле во мал број.
Експропријацијата на црковниот имоти условите наметнати со државна контрола на православната школа во Халки,довело до затворање на истата од стрсна на патријархатот, е настан кој се наведува во извештаите на групите за човекови права. Сепак во 2004 година патријархот Вартоломеј I, со помош на турската влада, успеал, по осумдесет години, во менувањето на променливиот состав на дванаесетчлениот синод на митрополити во Истанбул, така што сега може да вклучува 6 епископи надвор од Турција. Тој исто така може да повикува на секои две години собори во Истанбул на сите епископи под негова надлежност.
Вселеснкиот патријархат во Истанбул бил цел на повремени напади од 1993 до 2004 година, вклучувајќи ги тука сквернавењата на патријархалните гробишта како и лични напади врз Вселенскиот патријарх.
Космос-431
Космос-431 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 30 јули 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-431 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 51,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 255 км, а најмалото на 194.
Пазарен неуспех
Пазарниот неуспех во микроекономијата не значи дека одреден пазар прекинал со функционирање. Пазарен неуспех е ситуација во која одреден пазар неефикасно го организира производството или неефикасно ги алоцира добрата и услугите. Економистите овој термин го применуваат во ситуации кога има драматично неефикасно алоцирање на добрата и услугите, или кога има препораки дека некои други институции можат поефикасно да ги алоцираат ресурсите. Од друга страна, политичарите го користат изразот пазарен неуспех кога механизмот на пазарот не работи за јавниот интерес.
Четирите вида или причини за пазарен неуспех се:
Терминот асиметрични информации првпат го употребил Џорџ Акерлов во статијата Пазарот на лимони од 1970. Во истата статија, Акерлов, забележал дека на пазарите каде постојат асиметрични информации цената на добрата има тендеција да паѓа, дури и за тие добра со добар квалитет. Тој го објаснува тоа со несигурноста на купувачот, купувачот не знае дали доброто ќе биде од добар квалитет или од лош квалитет и следствено сите добра ги вреднува пониско.
Конкретни пазарни неуспеси
Безбедност на автомобилите: Автомобилската индустрија се бореше со децении за да спречи задолжителни појаси, воздушни перничиња и други критични безбедносни елементи. Бидејќи додавањето на такви уреди за спас на живот ги крати профитите.
Автомеханика: Крајната сметка ќе ја надмине првичната проценка. Уште полошо: механичари кои прават непотребни поправки.
Борбата на такси компаниите: Вие сакате најниска можна цена, но вашиот таксист сака највисока цена. Како резултат, најкраткото растојание помеѓу две дестинациски точки е често искривена линија.
Индустрија за кабли: По дерегулацијата во 1984 година, цените на кабелот се зголемија, квалитетот на програмирањето опадна, а давателите на услуги започнаа да ги продаваат своите канали во неделиви блокови за да ги спречат претплатниците да гласаат со нивните долари. Од 1986 до 1990 година, цената на основната услуга порасна за 56 проценти – двојно поголема од стапката на инфлација.
Помош за претпријатијата: Приватното претпријатие е доста вешто во прехранување од јавното корито, и покрај неговиот антагонизам кон владата. Еден од најпознатите примери е лобито за волна и мохер, кој добива 100 милиони долари годишно за производ на Пентагон кој повеќе не му треба. Проценките за помошта на претпријатијата се движат од 85 до 800 милијарди долари годишно.
Реката Кајахога: Оваа река во Охајо била толку загадена од индустриски отпад што се запалила трипати. Владата интервенира и нареди расчистување од 1,5 милијарди долари. Денес, реката е чиста.
Фармацевтска индустрија: Според д-р Џорџ Силвер, професор на Медицинскиот факултет на универзитетот Јејл, околу 22 проценти од 6 милијарди дози на антибиотска медицина секоја година се препишени во поголеми количини отколку што е потребно, што резултира со 2000 до 10 000 непотребни смртни случаи годишно.
Експлозивниот Форд Пинто: Форд со години знаеше дека ќе чини само 11 долари за еден Пинто за да ги поправи неисправните резервоари за гас што експлодируваа при удар. Компанијата одлучи наместо тоа дека е поевтино да ги остави своите клиенти да изгорат и да им исплатат отштета на жртвите или на нивните семејства.
Излевање на нафта на „Ексон–Валдез“: Нафтената индустрија долго време се бореше да ги укине законите кои наложуваат двослојни танкери за нафта. И, оние неколку мерки за расчистување на нафтените дамки кои постоеја кај заливот Принс Вилијам беа оние што законодавците ги наложија. Овие мерки пропаднаа ужасно кога еднослојниот танкер на Ексон-Валдез се насука и истури 11 милиони литри нафта во најживописните води на Алјаска.
Глобално затоплување: И покрај фактот дека Националната академија на науките е „90 проценти сигурна“ дека се случува глобалното затоплување, индустријата за фосилни горива се спротивставува на сите промени. Дури ја формираше „Глобалната климатска коалиција“, група за односи со јавноста што се обидува да ја убеди јавноста дека глобалното затоплување е мит.
Осиромашување на озонскиот слој: Потребни беа сè повеќе научни предупредувања од 1975 до 1986 година, пред хемиската корпорација Dupont дури и да признае дека хлорофлуоројаглеродите се одговорни за уништување на озонската обвивка. Оттогаш, оваа корпорација одолговлекуваше до целосна забрана на хемикалиите кои го уништуваат озонот.
Загадување: Ова е веројатно најпознатиот пример за неуспех на слободниот пазар. Обично, загадувањето со фрлање е поевтино отколку да се третира отпадот. Но, бизнисите спроведуваат рекламни кампањи со билборди за да ја убедат јавноста дека се неприкосновени заштитници на животната средина. Еколозите овие пропагандни напори ги нарекуваат „еко-порнографија“.
Осигурителни компании: Оваа индустрија е позната по тоа што се бори со сопствените клиенти на суд за да избегне исплаќање на осигурувања. Ги блокираше пациентите со медицинска состојба што започнала пред да стапи на сила здравственото осигурување, допуштајќи им да умрат за да си го зачува профитот. Го намали престојот во болница за пораѓачки мајки на 24 часа за да ги намали здравствените трошоци.
Jack in the Box: Во 1993 година, труење со ешерихија коли од недоволно приготвени хамбургери уби три деца од Сиетл и разболи стотици други. Се проценува дека болеста пренесена преку храна влијае на некаде од 6,5 милиони до 81 милиони луѓе годишно. Околу 9.000 умираат само од ешерихиа коли и салмонела. И покрај тоа, прехранбената индустрија силно лобираше во Конгресот за дерегулација и релаксирање на федералните стандарди за инспекција на храна.
Мекдоналдс: Со години, лондонски Гринпис дистрибуираше брошура во која се критикува улогата на Мекдоналдс во уништување на прашумите, експлоатација на трудот, злоупотреба на животни, нездрава храна и манипулација со деца. Мекдоналдс прво се инфилтрираше во групата со шпиони, а потоа се обиде да ги цензурира демонстрантите тужејќи ги на суд за клевета. Случајот стана најдолготраен во британската правна историја кога бранителите приложија изненадувачки силна одбрана. Случајот доби меѓународно внимание и се претвори во голема катастрофа во односите со јавноста за Мекдоналдс кога нивните сопствени сведоци всушност ги потврдија критиките на брошурата.
Медиуми (дел 1): Примарната цел на медиумите е да заработат пари, а не да просветлуваат. Така, информативните програми се обидуваат да привлечат гледачи со тоа што ги стимулираат со контроверзии, скандали, сензационализам, секс, насилство и демагогија. Трендот кон „ударно“ новинарство го редуцира просечниот исечок од 42 секунди во 1968 година на 8 секунди во 1992 година.
Медиуми (Дел 2): Медиумите сè повеќе се монополизираат од сопствениците на корпорациите и тие зависат од корпорациите заради нивните рекламни долари. Не изненадува што медиумите се практично некритични кон корпорациска Америка. Во 1989 година, трите најголеми мрежи посветија само 2,3 проценти од вестите на проблемите на работниците – како што се безбедноста на работното место, грижата за децата и разликата во приходите – и покрај фактот што работниците го сочинуваат најголемиот дел од нивната публика.
Минимална плата: Сопствениците на бизниси велат дека пазарните сили треба да ја одредат основната плата, а не владата. Но, пазарот на трудот не работи според вообичаените закони на понуда и побарувачка. Економијата се одржува на 6 процента стапка на невработеност („природната стапка на невработеност“) од причини кои се корисни за бизнисот. Бидејќи има повеќе работници отколку работни места, тоа е пазар на работодавачот и затоа работодавците можат да принудат почетни плати под нивото на сиромаштија.
Монополи: Во нерегулирани економии, немилосрдната конкуренција прво доведува до бран неуспеси во бизнисот, проследено со пораст на монополите. Економистите ги осудуваат монополите поради нивните скапи, неквалитетни производи, неефикасност и злоупотреба на моќта.
Нова Кока-Кола: Сите се сеќаваат на катастрофалниот експеримент на Кока-Кола со Нова Кока-Кола, и тоа беше избрзано враќање кон „Кола Класик“. Она што повеќето луѓе не го знаат е дека јавностa беше револтирана од несовесниот менаџмент на Кока-Кола поради тоа што тој всушност ѝ даде на т.н. „Кола Класик“ поголема содржина на фруктоза. Навистина, клиентот е крал.
Зависност од претходните одлуки/искуства: Економистите прикажаа стотици примери каде некоја случајност во историјата ја довела економијата на пат од кој е скоро невозможно да се скршне, иако во моментот се појавиле подобри патеки. Примери се инфериорната тастатура за пишување QWERTY, бензинскиот мотор и системот за домашни видеа VHS.
Планирана застареност: Доживотни светилки, најлони без рок, издржливи потпетици за тениски чевли и телефонски секретарки со долг век на траење се измислени одамна. Стопанствениците не ги пласираат на пазарот, бидејќи тие би излезеле од бизнисот по првичниот раст на продажба. Дури и малите претприемачи кои сакаат да заработат пари за кратко време, тешко е да се пробијат на овие пазари, бидејќи поголемите можат да ги принудат да излезат со помош на тужби, манипулации на пазарот, вештачки ниски цени, лобирање итн.
Затвореничка дилема: Ова е иронија што се случува често во животот. Две лица се соочени со можност да соработуваат за да постигнат добар резултат. Сепак, следејќи го сопствениот личен интерес со беспрекорна логика, тие избегнуваат соработка и доаѓаат до полош резултат. Силно побивање на невидливата рака.
Рецесии и депресии: Рецесиите се повторувачка одлика на американската економија со векови, дури и за време на ерата на laissez-faire, кога владата ја остави економијата скоро целосно сама. Во 19 и почетокот на 20 век, осум американски рецесии се влошија во депресии.
Заливскиот мост во Сан Франциско: Ова е добро познат неуспех на невидливата рака. Патниците, следејќи ги сопствените поединечни најдобри интереси, придонесуваат за сообраќаен метеж што е далеку полошo отколку ако следеа групно решение.
Финансиска помош со заштеди и заеми: После дерегулацијата на штедилниците во 1982 година, набрзо процутеа измами и злоупотреби. Откако 650 штедилници банкротираа, даночните обврзници открија дека се задолжени со 500 милијарди долари.
Импланти на силиконски гради: Dow Corning и други корпорации знаеја дека имплантите на силиконски гради протекуваат кога ги пласираа на пазарот. Во 1994 година, овие производители се согласија да платат 4,75 милијарди долари на 60.000 оштетени жени, иако таа сума може да се зголеми во текот на судскиот спор.
Супер фонд: После катастрофата во Лав-Канал, Конгресот ја создаде програмата Супер фонд (Закон за сеопфатен одговор на животната средина, компензација и одговорност) за расчистување на илјадници токсични депонии. Одговорните загадувачи треба да ги покријат трошоците, но корпорациите тужат пред судот за да ја минимизираат својата одговорност. Помеѓу 1986 и 1989 година, осигурувачките заводи потрошиле 1,3 милијарди долари за расчистување и судски спор – 1,2 милијарди долари од оваа сума била исплатена само за нивните адвокати!
Островот Три Милји: Несоодветно обучените екипи беа главни виновници за делумниот крах на еден од реакторите, кој испушти зрачење во воздухот и водата. Гордон МекЛеод, секретар за здравство во Пенсилванија, беше отпуштен откако изрази загриженост дека и плановите за одговор на јадрени несреќи и на индустријата и на државата се мошне несоодветни.
Тутунската индустрија: И покрај фактот дека тутунот директно убива 420.000 луѓе годишно, и уште 50.000 пасивни пушачи, тутунските компании сè уште ги произведуваат цигарите со никотин за да ги направат потрошувачите повеќе зависни. Рекламните кампањи конкретно се насочени кон тинејџерите да ги заменат постарите пушачи кои умираат.
Индустрија за играчки: Американските играчки генерално се произведуваат во Кина, чијашто работна сила е сочинета и од ропски труд. Многу од овие затвореници се политички неистомисленици под режим кој уби стотици демократски демонстранти на плоштадот Тјенанмен. Производителите на играчки сметаат дека нивните профити се поважни од санкционирањето на Кина за нејзината историја на прекршени човекови права.
Непотребна хирургија: Многу студии утврдиле дека секоја година се вршат околу 2 до 3 милиони непотребни операции, што резултираат со смртни случаи од 12 000 до 16 000. Овие бројки се утврдени со споредување на бројот на хируршки интервенции на докторите кои мотивирани од евентуален профит препорачуваат хирургија со оние доктори кои не го прават тоа.
Вештачки високи цени на е-книги: Група на корисници во САД покренаа колективна тужба против Амазон затоа што сметаат дека група на издавачи на електронски книги одржувале вештачки превисоки цени за нивните содржини злоупотребувајќи ја доминантната положба на технолошката компанија. Според покренатата тужба Amazon и издавачките куќи Penguin Random House, Hachette, HarperCollins, Macmillan и Simon & Schuster преговарале за цените на е-книгите, со што потрошувачите плаќаат повеќе за нив кога купуваат на други платформи. Во тужбата Amazon е наведен како главен виновник додека пак издавачите од големата петорка се наведени како соучесници. Против издавачите беше покренета тужба и претходно, но преку платформата на Apple по што цените беа спуштени, но со новите преговори со Amazon повторно се поскапени.
IC 555
IC 555 — галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 555 се споменува и како IC 5363, ESO 471-26, MCG -5-56-23, DRCG 55-24.
Откривање
Објектот е откриен на 14 септември 1896 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 555 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 555 има привидни димензии од 1,3' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 51 м 36,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -28° 21' 55"".
Други поделби
Проучување на IC 555 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72648.
Информативна мрежа за гермоплазмени ресурси
Информативна мрежа за гермоплазмени ресурси (Germplasm Resources Information Network, скрат. GRIN) — семрежен проект на Националната програма за генетски ресурси кој раководи со базата на податоци за сета растителна гермоплазма која ја собира Националниот систем за растителна гермоплазма (NPGS) на Министерството за земјоделство на САД.
Покрај работата со растителни гермоплазми, GRIN е задолжен и за гермоплазмите на инсекти (безрбетници), микроби и животни како одделни потпроекти.
Опис
Мрежата ја одржува Единицата за управување со бази (GRIN/DBMU). Целиот проект е под надзор на Националната лабораторија за гермоплазмени ресурси (NGRL) од Белтсвил, Мериленд, кој во 1990 г. ја презел должноста од нејзиниот претходник — Лабораторијата за гермоплазмени услуги (Germplasm Services Laboratory, GSL), ).
Потпроекти
GRIN ги води следниве проекти:
Зинаида Аксентјева
Зинаида Миколајевна Аксентјева ( – ) била украински/советски астроном.
Живот
Аксентиева или Аксентјева е родена во Одеса во 1900 година. Дипломирала на Универзитетот Одеса во 1924 година. Работела на мапирање на гравитацијата и нејзината опсерваторија била една од првите што можеле прецизно да го пронајдат центарот на земјата. Работела во опсерваторијата Полтава. Станала директор на опсерваторијата во 1951 година. Нејзините студиски области биле приливните деформации на земјата и гравиметриските Земјини профили.
Има кратер на Венера кој е именуван во нејзината чест.
Аксентиева починала во 1969 година во Полтава, каде што била нејзината опсерваторија.
IC 557
IC 557 — галаксија во соѕвездието Касиопеја, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 557 се споменува и како NGC 281, LBN 616, in OCL 313.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 557 е од видот EN. IC 557 има привидни димензии од 35' х 30'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 52 м 53,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +56° 37' 30"".
Други поделби
Проучување на IC 557 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Манастир (Милетково)
Манастир — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Милетково. Претставува населба од римското време.