cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алгоритам за класификација
Матрица на конфузија
На пример, ако во множеството податоци има само две класи (позитивна и негативна), тогаш, во колоните на матрицата на конфузија се наведуваат вистинските класи, а редовите на матрицата ги покажуваат предвидените класи од страна на моделот. Притоа, ако: со а се бележи бројот на позитивните случаи од податочното множество кои биле предвидени како позитивни; b го покажува бројот на негативните случаи од податочното множество кои биле погрешно предвидени како позитивни од страна на моделот за класификација; c ги означува позитивните класи кои биле погрешно предвидени како негативни од страна на моделот; и d се однесува на бројот на негативни случаи кои биле точно предвидени од страна на моделот, тогаш можат да се пресметаат следниве показатели на успешноста на моделот за класификација:
ROC-крива
ROC-кривата (Receiver Operating Characteristic, ROC Curve) претставува графички приказ на успешноста на моделот за класификација, а може да се користи и за споредба помеѓу два или повеќе класификатори. На х-оската, таа ја прикува лажната позитивна стапка (false positive rate), т.е. односот меѓу негативните случаи кои погрешно се препознаени како позитивни и сите негативни случаи, додека на y-оската ја прикажува чувствителноста, т.е. делот од позитивните случаи кои се точно идентификувани како позитивни. Притоа, на графиконот на ROC-кривата, најчесто се претставува и дијагонална линија која претставува случајно изгенериран модел, како најлошото можно сценарио, т.е. како најлош можен класификатор. Со цел да се квантифицира успешноста на даден класификатор, во литературата се користи „површината под ROC-кривата“ (Area Under ROC Curve, Area Under the Curve, AUC) како мерка за квалитетот на моделот за класификација (класификаторот). Случајниот класификатор (класификаторот кој ги класифицира инстанциите по случаен избор) има површина под ROC-кривата од вредност 0,5, додека пак совршениот класификатор има површина која изнесува 1 и ROC-кривата ќе го допре горниот лев агол од графиконот. Ако пак, површината под ROC-кривата изнесува, на пример, 0,8, тоа значи дека во 80% извлечените случаи од примерокот, класификаторот точно би класифицирал кој случај на која класа ѝ припаѓа. Во праксата, моделите за класификација имаат површина под ROC-кривата чија вредност се движи помеѓу 0,5 и 1. Ако површината под ROC-кривата изнесува од 0,9 до 1, тоа значи дека класификаторот е одличен; ако површината под ROC-кривата изнесува од 0,8 до 0,9, моделот за класификација е добар; за вредностите од 0,7 до 0,8, клсификаторот е солиден; за вредностите од 0,6 до 0,7, класификаторот е лош; и ако површината на ROC-кривата има вредност од 0,5 до 0,6, класификаторот е неуспешен.
Стеван Мокрањац
Стеван Мокрањац (, -  Скопје ), српски композитор кој се одликувал со извонредна смисла за уметничка обработка на музичкиот фолклор. Негови најзначајни остварувања се ракатки, 15 народни рапсодии (со уметничка стилизација) на македонски, босански и на српски мелодии.
Јосиф Јосифовски (глумец)
Бил препознатлив по неговата маркантна фигура, бујниот баритонски глас, живиот и ведар темперамент и страста која провејувала скоро низ сите негови остварувања.
Географија на Маршалските Острови
Општи податоци
Местоположба: Океанија, поточно северниот дел на Тихи Океан. Соседни држави на Маршалските Острови се Микронезија и Кирибати. Географските координати на државата се 9°N, 168°W.
Јосиф Јосифовски (глумец)
Животопис
Јосиф Јосифовски е роден во Велес на 29 август 1927 година. Од 1960 година станал член на колективот на Народниот театар – Битола каде бил еден од водечките глумци и носител на репертоарот.
Географија на Маршалските Острови
Општи податоци
Површина Вкупната површина на државата е 181.3 км2. Државата нема значителна водна површина. Маршалските Острови немаат копнени граници.
Брег: Вкупната должина на брегот на Маршалските Острови е 370.4 км.
Морски територии: зона: 24 nm ексклузивна економка зона: 200 nm територијални води: 12 nm
Клима: Климата на Маршалските Острови е тропска. Влажната сезона е од мај до ноември, додека останатите месеци се суви. Државата е во близина на тајфунскиот појас.
Релјеф: Државата е многу ниска во поглед на надморската висичина. Како резултат на глобалното затоплување има опасност од поплавување на островите поради нивната мала надморска височина. најниската точна во државата е Тихиот Океан, додека највисоката точка е во Ликиеп и има 10 метри надморска височина.
Природни ресурси: Државата располага со резерви на фосфат, морски плодови, морски минерали и сл.
Употреба на земјиштето: обработливо земјиште: 0% постојани насади: 60% постојани пасишта: 0% шуми: 0% друго: 40%
Крајни точни
Крајните точки на државата се:
Надворешни врски
Ilhas Marshall
Градиште (Смоквица)
Градиште - Брест  — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Наоѓалиштето претставува населба од хеленистичко време.
На 3 км југозападно од селото, во нивите на К. Зарлинов, Р. Картов и Ј. Тодоров се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал, а видливи се и темели од објекти. Наодите се чуваат во Музејот во Гевгелија.
Список на оружје
На светот постои огромен број на разновидно оружје, многу поголем отколку што би било корисно да се наведе овде. Затоа поединечните оружја можат да се најдат во долунаведените подлисти:
Улрих Рот
Кариера
Во раните 70-ти, се придружил кон група со наречена Dawn Road. Во 1973, се придружил во рок групата Scorpions, чијшто гитарист Мајкл Шенкер ги напуштил за да се приклучи кон групата UFO. До 1978, тој бил главниот гитарист и еден од главните текстописци на групата, во коешто време имале издадено пет албуми, вклучувајќи го албумот Tokyo Tapes, од кого што се продале скоро милион копии. Кога ги напуштил Scorpions во 1978, формирал своја група наречена Electric Sun со која издал три албуми.
Бакуско метро
Бакуското метро (Bakı metropoliteni) — брз транзитен систем кој служи на главниот град на Азербејџан, Баку. Основано на 6 ноември 1967 година, Бакуското метро се состои од три линии, со 27 станица и транзитна мрежа долга 40.3 километри.
Преглед
Метрото се состои од три линии, од кои секоја е претставена со своја боја на мапи и знаци: Линија 1 (Црвена, 13 станици, 20.1 км), Линија 2 (Зелена, 10 станици, 14.5 км) и Линија 3 (Виолетова, 4 станици, 5.7 км).
Бакуското метро се состои од два типа на метро возови: 81-717M/714M, 81-717M/714M, 81-760B/761B/763B и 81-765.B/766.B.
Бакуското метро систем во 2019 година опслужил 229.7 милиони патници (околу 629,315 дневно).
Каставски статут
Според некои извори, статутот бил напишан во 1490 година, но потоа најверојатно бил преведен од глаголица на латински, бидејќи е зачуван на латински јазик.
Каставскиот статут го потврдува статусот на Кастав, како административен и политички центар од крајот на 14 век. Првиот запис не е зачуван, но зачувани се неколку преписи на чакавски, латински, италијански и германски јазик. Денес се чува во Националната и универзитетска библиотека во Загреб.
Споменик „Илинден“
„Илинден“ или Македониум — споменички комплекс во Крушево. Споменикот бил откриен на 2 август 1974 година на денот на триесетгодишнината на заседанието на АСНОМ и 71 годишнина од Илинденското Востание. Споменикот е создаден од страна на Јордан Грабулоски и Искра Грабулоска. Споменикот ја означува непокорноста, борбата и вечната стремеж на македонскиот народ за слобода и самостојна држава.
Споменикот Илинден се протега на 12 хектари и формата започнува со раскинати пранги продолжува преку криптата и колоритно – мозаичната керамопластична сцената, па завршува со купола извишена 1320 метри надморска височина, од каде се протега инзвореден поглед кон градот Крушево. Внатрешноста на куполата импресионира со своите релјефи, витражите со вечниот пламен и звуците на ораториумот „Сонце на прастарата земја“ од Тома Прошев. Денес во самата купола се наоѓа гробот на Никола Карев и споменица и биста на Тоше Проески.
Список на планини на Месечината
Наведените висини се разликуваат, зависно од изворот. Во 1960-тите Военокартографската служба на САД се служеле со појдовница 1.737.988 метри од средиштето на Месечината. Во 1970-тите Одбранбената картографска агенција применувала појдовница од 1.730.000 метри. Топографските податоци од леталото „Клементина“ објавени од 1990-ти поаѓаат од 1.737.400 метри.
Оваа табела не е сеопфатна и не ги содржи највисоките точки на Месечината. Податоците од „Клементина“ покажуваат опсег од 18.100 м меѓу најниското и највисокото место. Највисоката точка, која е на обратната страна од Месечината, е околу 6.500 метри повисока од планината Хајгенс, која вообичаено се смета за највисока планина (како самостојна планина).
Планините и венците носат имиња на земски планини, истакнати научници, лични имиња од разни култури, како и кратери во нивната околина.
Планини
Ова е табела на самостојни планини или масиви.
Малолски јазик
Малолскиот, или познат како малолоански или малонски, е австронезиски јазик кој се зборува во Папуа Нова Гвинеја, во покраината Сандаун. Јазикот е дел од подгрупага на схаутенски јазици од групата на западноокеански јазици. Јазикот се пишува на латиница.
Мартин Гулески
Мартин Гулески (роден на 6 март 1945 година) — македонски архитект и поранешен универзитетски професор на Архитектонскиот факултет - Скопје при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“. Гулески учел на Архитектонскиот факултет при Политехничкиот институт во Лавов, Украина и Архитектонскиот факултет во Белград, Србија. Од 1991 година тој е постојан соработник на проектантското виро „Ателје Ајвар“ во Скопје. Во својата богата професионална кариера е автор на повеќе од 100 проекти и 20 реализации. Добитник е на Големата годишна награда за архитектура на ААМ во 2000 година, како и Гран при на БИМАС во 2002 година.
Животопис
Архитект Мартин Гулески е роден во Струмица во 1945 година, а своето основно и средно образование ги завршил во Скопје. Вонучилишните активности во макетарските секции во рамките на основното училиште и пионерскиот дом Карпош претставуваат неизоставен дел од неговото дополнително образование. Првата средба со архитектонските градби е преку изработка на нивни макети се случува во просториите на ателјето на тројца архитекти кои, покрај својата професионална активност, неформално учат неколку ученици од основно училиште за да ја совладаат вештината на изработка на макети од хартија.
Архитектот Гулески дипломирал во 1969 година на Архитектонскиот факултет при Политехничкиот институт во Лавов, Украина на тема „Населба за 1000 семејства“. Студентските години ќе остават значајно влијание врз формирањето на неговиот иден професионален однос, каде што клучно место зазема педагошкиот и професионалниот однос на повеќе професори. Можноста за заедничка работа со нив на реални проекти, задолжителните практични градежни обуки по секоја година, а особено преддипломската практична работа во траење од половина година во едно проектантско биро во градот, го комплетираат неговото професионално образование. Доброволното учество во работата на еден од студентските градежни одреди во траење од два месеца, со успешна реализација на неколку објекти, најдобро сведочат за квалитетот и сестраноста петгодишното образование. Студентскиот престој на Московскиот архитектонски институт, во траење од една учебна година, ги проширува и продлабочува познавањата за состојбите во архитектурата од периодот на советската авангарда и претставуваат база за натамошното усовршување на сопственото образование.
Кариера
Својата проектантска кариера Мартин Гулески ја започнува веднаш по дипломирањето, во проектантското биро Пелагонија проект при ГП „Пелагонија“ во Скопје. Во 1972 година е избран за асистент на Архитектонскиот факултет - Скопје на Катедрата за Проектирање на општествени згради. Магистрирал на Архитектонскиот факултет во Белград, Србија во 1986 година на тема „Планирање на станбениот простор од аспект на барањата на демографските промени и социолошките потреби во одредена структура на населението“, а во 1991 година го брани својот докторски труд на тема „Проблемот на флексибилноста на просторот на повеќенаменските згради за култура“ на Архитектонскиот Факултет во Скопје, каде што е избран за доцент во 1992 година. Блиската соработка на секој план и во секакви околности со професорите Борис Чипан, Славко Брезоски, Живко Поповски и Михајло Волканов, во текот на повеќе од три децении, претставуваат постојан растеж и надградба на личниот професионален профил.
Од 1991 година Мартин Гулески е постојан соработник во Проектантското биро „Ателје Ајвар“ во Скопје. Работата со групата Ајвар претставува натамошна професионална надградба, основа за теоретски поуки во паралелната педагошна и обратно, проверка на учебната материја во практичната дејност. Особено значење во професионалното работење во групата, подоцна и во Ателје Ајвар, имаат двете самостојни изложби 10 и 25 години архитектура во рамките на биеналните манифестации на Асоцијацијата на архитекти на Македонија (ААМ) во просториите на Националната галерија Даут-пашин амам и Музејот на современата уметност во Скопје.
Творештво
Гулески во својата богата професионална кариера е автор на повеќе од 100 проекти и 20 реализации. Учествувал и е наградуван на повеќе од 20 домашни и меѓународни конкурси. Учествува во работата на летни школи, архитектонски работилници, архитектонски манифестации, изложби, издавачки редакции на архитектонски списанија и е член на различни стручни комисии. Исто така, тој учествува на сите манифестации на ААМ, самостојно но и член на тим. Во сферата на публицистиката објавил повеќе статии во списанието за култура на просторот „А:“ и во списанието „Архитектура и урбанизам“. Како член на постојната рецензентска комисија на Републичкиот завод за унапредување на домаќинството рецензирал над 20 проекти за предучилишни, училишни и здравствени објекти. Тој е добитник на признанија на архитектонски манифестации во Македонија и странство: добитник е на двете најпрестижни награди што ги доделува Асоцијацијата на архитекти на Македонија - Големата годишна награда за архитектура на ААМ во 2000 година, како и Гран при на БИМАС во 2002 година и двете за објектот на гимназијата „Нова“ во Скопје заеднос со проф. арх. Влатко П. Коробар. Во 2008 и 2010 година е дел од тимовите што ја претставуваат Република Македонија на Венецијанското биенале за архитектура и тоа во 2008 година како соавтор на проектот „Метамак отсечоци“, и во 2010 година, како педагог на проектот „Учење од архитектура“.
Марчело Паварин
Марчело Паварин (Marcello Pavarin; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој последно возел за.
Општина Випава
Општина Випава (словенечки: Občina Vipava) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Випава. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Денес е дел од Горичкиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Випава, општината ги опфаќа и следните населени места:
Ерих Марија Ремарк
Ерих Марија Ремарк (Erich Maria Remarque) ( - ), германски писател, голем противник на војната и на нацизмот.
Во 1932 година од Германија емигрира во Швајцарија, а потоа во САД. Се прославил уште со својот прв роман „На запад ништо ново“, во кој прикажал еден период од Првата светска војна. Други негови дела се „Тројцата воени другари“, „Триумфална порта“ и „Искра на живот“.
IC 523
IC 523 — галаксија во соѕвездието Тукан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 523 се споменува и како ESO 109-6, FAIR 193, AM 2226-655, IRAS 22263-6555.
Откривање
Објектот е откриен на 21 август 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 523 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 523 има привидни димензии од 1,9' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 29 м 54,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -65° 39' 41"". Положбениот агол на објектот е во износ од 93°.
Други поделби
Проучување на IC 523 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68993.
NGC 4490
NGC 4490 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4490 се споменува и како UGC 7651, MCG 7-26-14, CGCG 216-8, KCPG 341B, Arp 269, VV 30.
Откривање
Објектот е откриен на 14 јануари 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4490 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4490 има привидни димензии од 6,4' х 3,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 4490 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41333. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 75; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3020. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 115.
Вишов Јавор (Смоквица)
Вишов Јавор — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Наоѓалиштето претставува некропола од железно време.
Кирк Даглас
Кирк Даглас (англиски: Kirk Douglas; роден како Исур Даниелович; 9 декември 1916 - 5 февруари 2020) бил американски актер и режисер. Тој е рангиран на 17-то место на листата на машки холивудски актери од страна на Американскиот филмски институт и бил највисоко рангирана жива личност на листата.
Своето филмско деби го имал во филмот Чудната љубов на Марта Ајверс (1946) во кој глумел заедно со Барбара Стенвик. Даглас станал меѓународна ѕвезда по улогата на бескрупулозен боксерски херој во Шампион (1949), што му ја донела и првата номинација за Оскар за најдобар актер.
Даглас ја добил почесната награда на Филмската академија на САД за животно дело и Претседателскиот медал на слободата.
Ран живот и образование
Кирк Даглас е роден како Исур Даниелович (Іссур Даніелавіч, Иссур Даниелович) во Амстердам, во државата Њујорк (САД), на 9 декември 1916 година, како едно од седумте деца во семејство на еврејски имигранти од денешна Белорусија,  и семејството зборувало јидиш дома.
Неговиот стрико, кој емигрирал претходно, го користел презимето Демски, кое семејството на Даглас го усвоило во САД. Кирк Даглас пораснал како Изи Демски и законски го променил своето име во Кирк Даглас пред да се приклучи на морнарицата на САД за време на Втората светска војна. Кирк Даглас имал несреќно детство, живел со татко алкохоличар кој физички го злоставувал. Додека татко му ги пиел малкуте пари што ги имале, Даглас со мајка му и сестрите живееле во „тешка сиромаштија“.
Како мал им продавал грицки на работниците во мелницата за да заработи доволно за да купи млеко и леб за своето семејство. Подоцна доставувал весници, а во младоста, пред да стане актер, сменил преку четириесет работни места. Матурирал во гимназијата во Амстердам во 1934 година, и уште тогаш бил одлучен да стане професионален актер. Не можејќи да си ја дозволи школарината, Даглас на деканот на Универзитетот во Сент Лоренс му покажал список на свои почести од средното училиште. Дипломирал во 1939 година. Се истакнувал во боречкиот тим и едно лето се борел на карневал за да заработи пари. Подоцна станал добар пријател со светскиот шампион Лу Тез.
Актерските способности на Кирк Даглас биле забележани од Американската академија за драмски уметности во Њујорк, која му доделила посебна стипендија. Учел заедно со Бети Џоан Перске (подоцна позната како Лорен Бекол), која ќе одигра важна улога во започнувањето на неговата филмска кариера. Бекол напишала дека „е лудо вљубена во Кирк“, а тие повремено се состанувале. Друга соученичка, и пријателка на Бекол, била Дијана Дил, која подоцна ќе му стане прва сопруга на Даглас.
Кариера
По Втората светска војна, Даглас се вратил во Њујорк и работел во радио, театар и снимал реклами.
Кирк Даглас планирал да остане сценски актер, но неговата пријателка Лорен Бекол му помогнала да ја добие својата прва филмска улога така што го препорачала на продуцентот Хал Б. Волис, кој бил во потрага по нов машки талент. Кирк Даглас дебитирал на филмското платно со филмот на Волис „Чудната љубов на Марта Ајверс “ (1946). Тој глумеше млад, несигурен и љубоморен човек, во чиј живот доминира неговата немилосрдна сопруга, а чувствата ги крие со алкохол. Во овој филм Даглас за последен пат глуми слабак во филмска улога.
За овој филм ја добил и својата прва номинација за Оскар.
Овој актер е познат по следните филмови во неговата богата кариера: Надвор од минатото (1947), Шампион (1949), Сензација (1951), Детективска приказна (1951) Лошите и убавите (1952), 20.000 милји под морето (1954), Индијанскиот борец (1955), Копнеж за живот (1956), Патеките на славата (1957), ''Престрелки кај О.К. коралот (1957), Викинзи (1958), Спартак (1960), Осамените се храбри (1962), Списокот на Адријан Месинџер (1963), Седум дена во мај (1964), Хероите од Телемарк (1965), Патот на запад (1967), Сатурн 3 (1980) и Жестоки момци'' (1986) Даглас ги откупил правата за да постави драма заснована на новелата Лет над кукавичкото гнездо од Кен Кеси. Во 1963 ја поставил драмата во која и самиот глумел и која се изведувала пет месеци на Бродвеј. Даглас ги задржал и филмските права поради дупка во законите, но откако не можел да најде продуцент ни по една деценија, правата ги префрлил на својот син Мајкл. Во 1975 година, Мајкл Даглас и Саул Заенц ја продуцирале филмската верзија, а во главна улога бил Џек Николсон (затоа што Кирк Даглас тогаш престар да го игра ликот според напишаното во новелата). Филмот ги освои сите пет главни награди на Оскар, и бил вториот филм со такво остварување (по Се случи една вечер во 1934 година).
Антропоморфни мерки
Антропоморфни мерки — мерни системи кои произлегуваат од поедини делови на човековото тело. Овие мерки настанале заради потребата за меѓусебна соработка и потребата од заеднички јазик на величини на мерки во изведувањето на архитектонските и структурите со сличен карактер. Истите биле користени при изведбата на македонската традиционална архитектура сè до воведувањето на метричкиот систем.
Кирк Даглас
Личен живот
Даглас и неговата прва сопруга Дијана Дил се венчале на 2 ноември 1943 г. Имале два сина, актерот Мајкл Даглас и продуцентот Џоел Даглас, а се развеле во 1951 година. Потоа, во Париз, се запознал со продуцентката Ен Бајденс (родена Ханелоре Маркс; 23 април 1919 година, Хановер, Германија) додека глумел на локација во Акт на љубовта. Се венчале на 29 мај 1954 година. Имале два сина, Питер и Ерик. Во 2017 година, брачната двојка објавила книга, Кирк и Ана: Љубовни писма, смеа и живот во Холивуд, која ги открива интимните писма што ги споделувале низ годините. Во текот на нивниот брак, Даглас имал афери со други жени, вклучувајќи и неколку холивудски старлети. Тој никогаш не ги криел своите неверства од сопругата. На 28 јануари 1996 г., Кирк Даглас доживеал тежок мозочен удар, кој ја нарушил неговата способност да зборува. По секојдневна терапија која траела неколку месеци, способноста за зборување му се вратила, но сè уште била ограничена. Два месеци подоцна (март 1996) ја примил почесната награда Оскар и ѝ се заблагодарил на публиката.
Антропоморфни мерки
Историја
Антропоморфните или физиометриските мерки се создаваат, независно од територијата и временскиот период, кај одделни цивилизации на Стариот Свет. Така во Египет како мерка за должина е користена лакот и палец, во Месопотамија стапка, во Стара Грција, освен веќе преземените, прст и педа, додека во Стариот Рим додадени се чекор и пасус. Аршин пак, како мерка се јавува за првпат кај Турците Османлии.
Кирк Даглас
Личен живот
Даглас починал на 5 февруари 2020 година, на 103-годишна возраст во својот дом во Беверли Хилс, Калифорнија. Причината за неговата смрт била чувана во тајност. На 29 април 2021 г., починала и неговата сопруга Ана (на 102-годишна возраст) и била погребана до него и нивниот син.
Антропоморфни мерки
Историја
Римскиот теоретичар Витрувиј во своето дело Десет книги за архитектурата дава осврт на хомогеноста на антропоморфните мерки.
Кирк Даглас
Почести и награди
Златни глобуси
Еми награди
БАФТА награди
Калима (езеро)
Калима (шпански: Lago Calima) е најголемото вештачко езеро во Колумбија со површина од 70 км2. Сместено е во општината Дариен во департманот Валје де Каука.
NGC 4491
NGC 4491 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4491 се споменува и како UGC 7657, MCG 2-32-107, CGCG 70-140, VCC 1326, IRAS 12284+1145.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4491 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4491 има привидни димензии од 1,6' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 148°.
Други поделби
Проучување на NGC 4491 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41376. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 877. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Ангела Медер
Ангела Медер е германски приматолог, конзерватор и специјалистка за горили. Д-р Медер е една од првите што презеде длабинско истражување на заробените горили (во раните 1980-ти). Таа се фокусира на ефектот на заробената средина врз нивното однесување и репродукција, и на ефектите од однесувањето на рачното одгледување, вклучувајќи го и тешкиот проблем на интегрирање на рачно одгледани доенчиња во воспоставени групи.
Во 1992 година, Медер се приклучи на неодамна основаната група за заштита на природата, Berggorilla und Regenwald Direkthilfe (B&RD). Таа тврди дека организациите за заштита во развиениот свет имаат посебна обврска да им помагаат на локалните заедници да ги организираат и одржуваат сопствените иницијативи за зачувување, а под нејзино водство B&RD им помогна на локално организираните претпријатија во Демократска Република Конго и на други места, а нејзиниот одбор периодично ги посетува овие проекти во заедницата да помогнат и да испорачаат материјална помош.
Медер го уредува журналот „Горила“, кој е и излез за проекти за Б&РД, како и научно списание во кое специјалисти придонесуваат.
Крс (Лисолај)
Крс — археолошко наоѓалиште во битолското село Лисолај. Претставува некропола од римско време. Се наоѓа северно од селото, каде според искази на мештаните таму се наоѓале римски гробишта. Била ископана една мермерна плоча и официјално не е истражен.
Џон Далтон
Џон Далтон (, — ) — англиски хемичар и физичар, еден од основачите на атомската теорија на материјата, што прв ја постави врз експериментална основа. Своето сфаќање го изнесе во делото „Нов систем на филозофијата и на хемијата“, каде го објасни Прустовиот закон на постојани пропорции и го постави законот за зголемени пропорции. Прв ги одредуваше атомските тежини на хемиски елементи. Ги испитуваше основите на гасовите, го постави законот за парцијалните притисоци и се занимаваше со метеорологија. Бидејќи страдаше од слепило за боја, ја проучуваше и таа аномалија, која според него е наречена далтонизам.
Список на државни водачи во 1449 година
Ова е список на државни водачи во 449 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Тота (езеро)
Тота (шпански: Laguna de Tota) е најголемото езеро во Колумбија, кое е сместено на истокот од департманот Бојака. Покрива површина од 55 км2 и длабоко е 60 m.
Најголем град на езерскиот брег е Аквинтанија, кој е сместен на источната страна.
Езерото е дом на неколку видови на ендемски птици како американста џуџеста чапја (Ixobrychus exilis bogotensis), колумбиста црноглава патка (Oxyura jamaicensis andina), аполинарски врен (Cistothorus apolinari) и др.
Околината околу езерото е најголемиот производен регион на кромид во Колумбија.
Општина Идрија
Општина Идрија (словенечки: Občina Idrija) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Идрија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Денес е дел од Горичкиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Идрија, општината ги опфаќа и следните населени места:
Луисвил
Луисвил (Louisville) е град во американската држава Кентаки. Овој град според статистиките во 2008 година, има 558 541 жители, што го прави најголем град во Кентаки, и 27-ти град по број на жители во САД.
Роберт Шуман
Роберт Шуман (, - ), германски композитор и музичар, еден од најзначајните претставници на романтизмот во музиката. Особено се истакнува како автор на клавирски минијатури и соло-песни, а компонира и камерна и сценска музика, четири симфонии и една опера.
Кристофер Сатон (велосипедист)
Кристофер Сатон (Christopher Sutton; р. ) — поранешен професионален друмски велосипедист од Австралија, кој возел професионално во периодот 2005-2015 за екипите, и.
Роберт Шуман
Значење и влијание
Еден кус расказ на австрискиот писател Томас Берхнард од 1978 година носи наслов „Како Роберт Шуман“.
Кристофер Сатон (велосипедист)
Роден во Карингба, предградие на Сиднеј, Нов Јужен Велс, Сатон работел како столар. Тој е син на велосипедскиот тренер од институтот за спорт на Нов Јужен Велс, Гери Сатон и внук на британскиот велодромски тренер, Шејн Сатон; обата поранешни професионален велосипедисти. Започнал со велосипедизам на 11 години, и станал професионалец во 2005, возејќи за UCI ProTour тимот. Во сезоната 2008, Сатон потпишал со, подоцна преименуван. Во 2010 се преселил во новоформираниот тим Тим Скај. Моментално живее во Силванија, Нов Јужен Велс.
IC 524
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 524 се споменува и како ESO 289-31.
Откривање
Објектот е откриен во 1900 година од страна на Џозеф Лант.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 30 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -45° 59' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Други поделби
Проучување на IC 524 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69011.
V444 Лебед
V444 Лебед (V444 Cyg / HD 193576 / HIP 100214 / WR 139) двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед со привидна величина 7,94. Таа е член на јатото „ Беркли 86“ и е на растојание од околу 6.200 светлосни години од Сончевиот Систем.
Системот се состои од топла сина ѕвезда од спектрален тип O6III-V и Волф-Рајеова  ѕвезда од типот WN5. Всушност станува збор за затемнувачка двојна ѕвезда со орбитален период од 4,1 дена, со орбитално занесување од ε = 0,03. Растојанието помеѓу двете ѕвезди е 0,18 ае или 38 сончеви полупречници. Сината ѕвезда е моѓне сјајна ѕвезда, со болометриска сјајност 435.000 пати поголема од сончевата сјајност, Волф-Рајеовата ѕвезда е 90.800 пати посветла од Сонцето. Температурата на површината на ѕвездата достигнува 82.000 К. Набљудуван во рендгенски зраци, парот е посветол од што се очекува доколку поединечно се набљудува секоја од составниците, оваа појава најверојатно се должи од меѓусебното заемнодјство на ѕвездените ветрови од двете ѕвезди, чија температура може да достигне неколку десетици милиони К, со што се придонесува за поголемото зрачење на рендгенски зраци.
Сината ѕвезда е 25 пати помасивна од Сонцето, а придружникот има маса од 10 сончеви маси. Како и останатите Волф-Рајеови ѕвезди, оваа составница на системот губи маса со стапка од 0,6×10−5 сончеви маси годишно, додека пак сината ѕвезда тоа го прави со стапка, која е десет пати помала. Полупречникот на второта составница е 10 пати поголем од сончевиот полупречник и оној на Волф-Рајеовата ѕвезда е 3 пати поголем од оној на нашето Сонце.
NGC 6861C
NGC 6861C — леќеста галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6861C се споменува и како ESO 233-31.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јули 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6861C е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 6861C има привидни димензии од 1,2' х 0,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 6861C е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64107. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 411; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8396. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Алета Баун
Таа ја освоила еколошката награда Голдман за 2013 година за организирање на стотици локални селани мирно да ги окупираат локациите за ископ на мермер во „протести за ткаење“, за да се запре уништувањето на светото шумско земјиште на планината Мутис на островот Тимор.
Водачка на домородниот народ Моло, таа е родена во семејство на фармери. Откако ја изгубила мајка си на млада возраст, таа била воспитана од други жени и старешини во селото кои ја научиле да ја почитува околината како извор на нивниот духовен идентитет и егзистенција. Како водачка на заедницата која споделува традиционално знаење, таа на крајот станала позната како „Мама Алета“.
Работата на Мама Алета ја направила мета на рударските интереси и локалните власти, кои и ставиле цена на главата. Откако преживеала обид за атентат, Мама Алета се сокрила во шумата со своето бебе.
В лице на мирното и постојано присуство на селаните, ископувањето мермер станало сè понеодржлив потфат за вклучените компании. Јавната свест за занимањето со ткаење растела, а индонезиските владини претставници го забележале тоа. Во 2010 година, рударските компании, реагирајќи на притисокот, го прекинале рударството на сите четири локации во териториите на Моло и ги напуштиле своите операции.
Мама Алета сега им помага на заедниците низ Западен Тимор да ги мапираат нивните традиционални шуми. Таа работи со безбедноста на водата и управувањето со природните ресурси на домородните народи и правата на земјиштето. Таа изјавила за Џакарта пост: „Ние особено сакаме да го зачуваме возводниот регион на нашата територија бидејќи тоа е слив за целиот остров. Размислуваме за заеднички наслов за нашите три заедници и го ставаме земјиштето во колективна сопственост на заедниците“. За да помогне во ова, таа се здоби со диплома по право во 2011 година од Универзитетот Тритунггал Сурабаја.
Дабички Пат (Логоварди)
Дабички Пат или Гробишта — археолошко наоѓалиште во битолското село Логоварди. Претставува населба и некропола од римско време. Се наоѓа во месноста Ориѓанка и лежи во западниот дел на селото. Според искази на мештаните, тие при орањето откривале римско монети, гробови и питоси. Наоѓалиштето е неистражено.
NGC 6861B
NGC 6861B — леќеста галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6861B се споменува и како ESO 233-26.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јули 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6861B е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6861B има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 6 м 5,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -48° 28' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 98°.
Други поделби
Проучување на NGC 6861B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 64094. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 411; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8396. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
NGC 4492
NGC 4492 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4492 се споменува и како IC 3438, UGC 7656, MCG 1-32-89, CGCG 42-141, VCC 1330.
Откривање
Објектот е откриен на 28 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4492 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4492 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на NGC 4492 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41383. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 874. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1560.
Аерот (Смоквица)
Аерот — археолошко наоѓалиште во гевгелиското село Смоквица. Претставува утврдена населба и некропола од римско време.
Бресје (Логоварди)
Бресје — археолошко наоѓалиште во битолското село Логоварди. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на 1,5 км источно од селото, во непосредната близина на Црна Река. Има облик на тумба, со димензии во основата од 70 × 50 м и зачувана височина од 2 - 2,5 м. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и куќен лепеж.
Леополд Стоковски
Леополд Антони Стоковски, Leopold Anthony Stokowski (, -, ) — британски диригент од полско потекло, пропагатор на современата музика, еден од најпознатите диригенти во светот.
Список на државни водачи во 551 година
Ова е список на државни водачи во 51 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Леополд Стоковски
Животопис
Стоковски е роден во Лондон, а музика студирал на Оксфорд и Кралскиот музички колеџ во Лондон. Најпрво свирел на оргули во Црквата на свети Бартоломеј во Њујорк, а како диригент првпат настапил во Париз, во 1908 година. На тој настап оставил многу добар впечаток кај критичарите и јавноста, по што брзо стигнал до местото диригент на симфонискиот оркестар во Синсинати. Во 1912 година добил понуда да го преземе Филаделфискиот симфониски оркестар. Овој оркестар го водел во наредните 25 години. Под негово раководство Филаделфискиот симфониски оркестар станал најдобар оркестар во Америка и еден од најпознатите во светот.
Последен пат јавно настапил во Венеција, во 1975 година, а потоа продолжил да снима во студио сè до 1977 година. Работел оркестарски транскрипции на композиции за оргули од Јохан Себастијан Бах. Починал во Хемпшир, Англија, на 13 септември 1977 година.
Стил
Леополд Стоковски бил прв диригент кој почнал да ги освојува медиумите. Со него професијата диригент станала популарна, што подоцна ќе ја нагласи и Херберт фон Карајан. Стоковски се појавил во неколку филмови, како и во анимираниот филм на Волт Дизни, „Фантазија“.
Каролина (Порторико)
Каролина (Carolina) е град во Порторико. Се наоѓа на северисточната страна на островот. Овој град според статистиките во 2000 година, има 186 076 жители, што го прави трет град по број на жители во Порторико.
Маргарита Алигер
Маргарита Јосифовна Алигер (1 август 1992 година) — советска поетеса, преведувач и новинар.
Биографија
Родена е во Одеса во семејство на еврејски канцелариски работници; вистинското презиме и беше Зелигер. Како тинејџерка работела во фабрика за хемикалии. Од 1934 до 1937 година студирала на Институтот за литература Максим Горки.
Главните теми на нејзината рана поезија беа херојството на советскиот народ за време на индустријализацијата и за време на Втората светска војна (Текст, 1943 година). Нејзина најпозната песна е „Зоја“ (1942), за Зоја Космодемјанскаја, млада девојка убиена од нацистите. Ова дело беше една од најпопуларните песни за време на советската ера. Од 1940 до 1950 година, поезијата на Алигер се карактеризираше со мешавина на оптимистички полуофицијални стихови („Планини Ленински“, 1953) и песни во кои Алигер се обиде да ја анализира ситуацијата во нејзината земја на реален начин („Твојата победа “, 1944 - 1945 година). Во 1956 година, на собирот на Хрушчов, ги опомена писателите за мешање во политичкиот систем. Забележано е дека Алиџер е единствениот писател кој се изјасни против на настанот. По пензионирањето се извини на нејзиното однесување. Алигер напишала бројни есеи и написи за руската литература и нејзините впечатоци од патувањето („За поезијата и поетите“, 1980; „Враќањето од Чиле“, 1966).
Нејзин прв сопруг бил композиторот Константин Макаров-Ракитин, кој бил убиен на фронтот во близина на Јарцево во 1941 година по смртта на нивното дете (нивната ќерка Татјана [1940-1974] стана поетеса и преведувач), двојна трагедија што ја остави уништена. Следната година таа имаше врска со авторот Александар Фадејев ; од оваа унија се роди ќерка Марија, која се омажи за Ханс Магнус Ензенсбергер и живееше во странство дваесет години, убивајќи се себеси по краткото враќање во Русија во 1991 година. Вториот и последен сопруг на Алиџер беше службеникот на Централниот комитет Игор Чернунцан (1918-1990). Таа ги преживеа сите сопрузи и деца, умирајќи кратко по нејзината ќерка Марија Ензенсбергер. Маргарита Алигер е погребана во Переделкино покрај нејзините ќерки.
Општина Церкно
Општина Церкно (словенечки: Občina Cerkno) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Церкно. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Денес е дел од Горичкиот статистички регион.
Населени места
Покрај општинското седиште Церкно, општината ги опфаќа и следните населени места:
Црква „Св. Нектариј“ - Рупишта
Свети Нектариј (Αγίου Νεκταρίου) — црква во градот Рупишта, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија и заедно со „Св. Петка“ е еден од двата парохиски храма во градот.
Понсе (Порторико)
Понсе (Ponce) е град во Порторико. Се наоѓа на јужната страна на островот. Овој град според статистиките во 2000 година, има 186 475 жители, што го прави четврти град по број на жители во Порторико.
Мала Тумба (Логоварди)
Мала Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Логоварди. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на местото каде што е подигнат трансформаторот во селото. Во основата има пречник од 50 м и височина од 1,5 м. Со градежните работи горните слоеви се оштетени, со што се нарушени првобитниот изглед и димензии. Денес на површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, орудија од камен и сл.
NGC 6861E
NGC 6861E — спирална галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6861E се споменува и како ESO 233-42.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јули 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6861E е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6861E има привидни димензии од 1,4' х 0,3'.