cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Патрик Блекет
Политика
Блекет се спријателил со Кингсли Мартин, кој подоцна бил уредник на Њу Стејтсмен (New Statesman), како додипломец станал посветен на левицата. Политички тој се идентификувал како социјалист, и често се заложувал во име на Лабуристичката партија. Во доцните 1940-ти, Блекет станал познат по неговите радикални политички мислења, во кој биле вклучени неговото верување дека Велика Британија не треба да развива атомско оружје. Тој бил сметан за преголем левичар за Лабуристичката влада од 1945-1951 за да го вработат, така што тој се вратил на академскиот живот. Неговиот интернационализам добил израз во неговата силна поддршка за Индија. Таму во 1947 година, тој се состанал со Џавахарлал Нехру, кој побарал совет од него за потребите на Индиските вооружени сили за истражување и развој, и во наредните 20 години бил чест посетител и советник за воени и цивилни науки. Овие посети ја продлабочиле неговата грижа за сиромашните. Тој бил убеден дека проблемот може да се реши со примена на науката и технологијата и тој го користел неговиот научен престиж да се обиде да ги убеди научниците дека една од главните цели како научници била да ги користат своите вештини за да им обезбедат пристоен живот за сите луѓе. Пред неразвиеноста да стане значајно прашање тој предложил на претседателското обраќање во Британското здружение дека Британија треба да се посвети 1% од нивниот национален приход за унапредување на економската соработка на земјите од третиот свет, а тој подоцна бил еден од главните двигатели на темелите на Прекуокеанскиот институт за развој. Тој бил висок член на група на научници кои редовно се состанувале за да разговараат за научната и технолошка политика во текот на 13-те години, кога Лабуристичката партија била опозиција, и оваа група станала влијателна кога Харолд Вилсон станал водач на партијата. Идеите на Блекет директно довеле до создавање на Министерството за технологија штом била создадена владата на Вилсон и тој инсистирал на тоа дека прв приоритет било заживување на компјутерската индустрија. Тој не навлегувал во отворена политика, но сепак една година работел како државен службеник. Тој останал заменик-претседател на Советот на министерот во текот на животот на администрацијата, а исто така бил и личен научен советник на министерот.
Личен живот
Блекет се оженил со Констанца Бајон (1899-1986) во 1924 година. Имаат еден син и една ќерка.
Неговата пепел е закопана во Лондон.
Бернард Ловел за Блекет напишал: „Оние кои работеле со Блекет во лабораторијата биле под влијание на неизмерната моќност на неговата личност, и оние кои го познавале признаваа дека во јавноста прикривал една чувствителна личност и човечен дух“.
Едвард Булард рекол дека тој е еден од најразновидните и еден од најсаканите физичари на неговата генерација и дека неговите достигнувања биле, исто така, без соперништво - „Тој беше една прекрасно интелигентна, шармантна личност со која што е забавно да се биде.“
Весна Димовска
Весна Димовска  Штип, 1962 — македонски класичен филолог, редовен професор на Институтот за класични студии на Филозофскиот факултет во Скопје. .
Животопис
Проф. д-р Весна Димовска е родена 1962 година во Штип. Средно образование завршила во класичната гимназија при „Ј. Б. Тито“ во Скопје. Дипломирала (1985) на Филозофскиот факултет, а магистрирала (1995) на Филолошкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј” во Скопје. Работела како средношколски професор по латински и старогрчки јазик, а во ноември 1987 година се вработува на Филозофскиот факултет во Скопје како помлад асистент при Институтот за класични студии. Докторската дисертација на тема „Иронијата како реторичка категорија кај Кикерон” ја одбранила во 2000 година на Филозофскиот факултет во Скопје, со што се стекнала со звањето доктор на класични студии. Во звањето доцент е избрана во јуни 2001 година, во звањето вонреден професор е избрана во октомври 2006 година, а редовен професор е од февруари 2011 година. Од 2004 год. наваму е национален претставник и член на Генералното собрание на Европската асоцијација на професори по класични јазици – ЕВРОКЛАСИКА. Проф. д-р Димовска е еден од основачите на Здружението на класични филолози „Антика “ и во два мандати (2001-2009 г.) била негов претседател. Била член на управниот одбор на Здружението на класични филолози „Антика“ и на редакцискиот одбор на електронското меѓународно научно списание „Систасис “ (2002-2011 г.). Член е на тимот за организација и спроведување на Републичките натпревари по класични јазици повеќе од 30 години, а од 2012 година е национален координатор за спроведување на меѓународниот натпревар по латински јазик ECCL-ELEX. Од 2016 г. е Раководител на Трет циклус студии по класична филологија при Филозофскиот факултет, а во периодот 2009-2011 била Раководител на Институтот за класични студии при Филозофскиот факултет и Раководител на Втор циклус студии по класични студии при Филозофскиот факултет. Била член (и претедател) на организациски одбор на повеќе меѓународни собири, како и член на уредувачки одбор или уредник на повеќе зборници на трудови. Учествувала во и раководела со неколку научни проекти (меѓународни и домашни) ..
Папа Дамас I
Бил прогласен за светец, а неговиот празник во католичката црква се празнува на 11 декември.
IC 1689
IC 1689 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1689 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. IC 1689 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 24 м 4,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 26' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на IC 1689 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Фудбалско првенство на Италија 1898
Италијанското фудбалско првенство 1898 бил огромен настан во фудбалската историја на Италија. Тоа бил првoто лигашко натпреварување одобрено од Италијаската фудбалска федерација и се смета за официјален предок на серија А. Било одржано на Велодромо Умберто I во Торино на 8 мај, сите три меча биле одиграни во еден ден. Победникот на оваа прва сезона била Џенова.
Отоманска минијатура
Отоманска минијатура или Турска минијатура — уметничка форма која се користела во рамките на Отоманското Царство, која поради своето влијание може да се поврзе со Персиската минијатура со силни кинески уметнички влијанија. Османлиската минијатура била дел од отоманската книжевна уметност, заедно со османлиската илустрација, краснопис (шапка) и хартија (Ебру). Зборовите taswir или nakish биле искористени за дефинирање на уметноста на минијатурно сликарство на отомански турски јазик. Студиите на кои работеле уметниците биле наречени Накишани (Nakkashanes).
Оригинална процедура
Минијатурите обично не биле потпишувани, можеби поради отфрлањето на индивидуализмот, но и поради тоа што делата не биле целосно создавани од едно лице. Главниот уметник го дизајнирал составот на сцената, а неговите чираци контурите (кои се нарекуваа тахрир) со црно или обоено мастило, а потоа ја насликувале минијатурата без создавање на илузија за трета димензија. Главниот уметник, и многу почесто книжевник на текстот, бил именуван и прикажан во некои од ракописите. Разбирањето на минијатурата било различно од онаа во блиската европска ренесансна сликарска традиција, а прикажаната сцена често вклучувала различни временски периоди и простори во една слика. Минијатурите внимателно го следеле контекстот на книгата во која биле вклучувани, наликувајќи на повеќе илустрации, а не на самостојни уметнички дела.
Боите за минијатурите биле добиени со пигменти од мешавина на прав со бело јајце, а подоцна и со разредена арапска гума. Произведените бои биле живописни. Контрастните бои кои се користеле истовремено со топлите бои дополнително го нагласувале својот квалитет. Најмногу користени бои во отоманските минијатури биле светло-црвените, црвените, зелените и различни нијанси на сина боја.
Уметниците не сакале реално да ги опишат човечките суштества и другите живи или неживи суштества реално, иако зголемениот реализам се наоѓа од подоцнежниот 16 век и натаму. Како и Платон, отоманската традиција имала тенденција да го отфрли мимезисот, бидејќи според погледите на суфизмот (мистична форма на исламот широко распространета на популарното ниво во Отоманското Царство), појавата на светски суштества не било трајно, и резултирало со стилизирани и апстрахирани илустрации.
Потекло
За време на владеењето на Мехмед II, работилницата наречена Nakkashane-i Rum, која исто така функционирала како академија, била основана во Топкапи во Цариград за да создаде осветлени ракописи на слики за султанот и дворјаните.
На почетокот на 16 век, работилницата во Херат за персиски минијатуристи била затворена, а познатиот инструктор Камалудин Бехзад заминал во Тебриз. Откако османлискиот султан Селим кратко го освоил Тебриз во 1514 година, земајќи многу ракописи назад во Цариград, „Накашане-и Ирани“ (Персиска академија на сликарство) била основана во Топкапи за персиските уметници. Уметниците од овие две сликарски академии формирале две различни школи на сликање: Уметниците во Накашане-Рум биле специјализирани за документарни книги, како што е Шехиншахмен, покажувајќи ја јавноста, а до извесен степен и приватниота, животот на владетелите, нивните портрети и историски настани. Уметниците во Накашане-и Ирани биле спрецијализирани според традиционалните персиски поетски дела, како Шахнаме, Хамса од Незами Ганџави.
Златни години
Владеењето на Сулејман Величествениот (1520-1566), а особено Селим II (1566-1574) во втората половина на 16 век, претставувло златното доба на отоманската минијатура, со свои одлики и автентични квалитети. Накаш Осман бил најзначајниот минијатурен сликар на овој период, додека Нигари развил портретско сликарство.
Матракчи Насух бил познат минијатурен сликар за време на владеењето на Селим I и Сулејман Величествениот. Тој создал нов живописен жанр наречен топографско сликарство. Тој насликал градови, пристаништа и замоци без никакви човечки фигури и комбинирани сцени забележани од различни гледишта во една слика.
За време на владеењето на Селим II (1566-1574) и Мурат III (1574-1595), бил создаден класичниот отомански минијатурен стил. Познати минијатурни сликари од овој период биле Накаш Осман, Али Челеби, Мола Касим, Хасан-паша и Литфи Абдула.
Како уметност
Нов културен жанр познат во историјата на царството како Ера на лалињата се случил за време на владеењето на Ахмед III. Некои историчари на уметноста го припишуваат раѓањето на уникатниот стил наречен Османлиски барок до овој период. Одликите на периодот ги носеле влијанијата на францускиот барок. Во овој период бил организиран голем фестивал за обрежувањето на синовите на Ахмед III. Занаетчиите, театарските групи, кловновите, музичарите, танчерите и граѓаните се приклучиле на свеченостите. За овој фестивал раскажува една книга наречена Книга за Царскиот фестивал (Surname-i Hümayun). Оваа книга е дело на Абдулџелил Левни и му била дадена на уметникот поради живописната природа на неговите слики и неговите приправници. Неговиот стил на сликање бил под влијание на западното сликарство и многу поразличен од претходните минијатурни слики.
Губење на функцијата
По Левни, продолжило навлегувањето на западнното влијание во османлиската култура, а со воведувањето на печатарската преса и подоцнежната фотографија, не биле изготвени повеќе минијатури. Од тогаш па натаму. Минијатурното сликарство ја загубило својата функција.
Современа турска минијатура
По периодот на криза во почетокот на XX век, минијатурното сликарство било прифатено како „декоративна уметност“ од страна на интелектуалците на новонастанатата Турска Република, а во 1936 година била формирана „Турска декоративна уметност“ на ликовните уметности во Истанбул, во кој биле вклучени минијатурни слики заедно со другите отомански книжевни дела.
Современите минијатурни уметници се: Омер Фарук Атабек, Сахин Иналоз, Кахид Кескинер, Ѓулбун Месара, Нур Невин, Ахмет Јакупоглу, Нусрет Чолпан, Орхан Дагли и многу други од новата генерација. Современите уметници обично не сметаат дека минијатурното сликарство е само декоративна уметност, туку како ликовна форма.
Балиско-сасачки јазици
Балиско-сасачките јазици се група австронезиски јазици од подгрупата на малајско-полинезиски јазици. Јазиците се зборуваат на островите во Индонезија, поточно на Сумбава, Бали и Ломбок.
Јазици
Во оваа група спаѓаат следните јазици:
NGC 556
NGC 556 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 556 се споменува и како ESO 476-13, NPM1G -22.0034.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 556 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 556 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 27 м 12,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 41' 50". Положбениот агол на објектот е во износ од 136°.
Ото Вагнер
Ото Коломан Вагнер (13 јули 1841 во Виена - 11 април 1918 во Виена) бил австриски архитект и теоретичар.
Започнал да работи во необарокниот стил, но неговите подоцнежни дела се разликувале и се претставници на сецесијата како архитектонски стил. Како најистакнат претставник на Виенската сецесија се смета за еден од оснвополжниците на овој стил. Проектирал многу градби во Австроунгарија, а во 1883 година направил нов градски план на Виена. Автор е на неколку дела и статии, поврзани со новите архитектонски стилови и градското планирање, меѓу кои најпознати се „Модерна архитектура“ и „Велеград“. Работел и како професор на уметничката академија во Виена.
Според своите заслуги го нарекувале „татко на виенската архитектура“ и „учител на целата генерација“.
Економија на Сингапур
Економијата на Сингапур е високо развиена економија на слободен пазар. Економијата на Сингапур е рангирана како најотворена во светот, 3-та најмалку корумпирана, најделовна, со ниски даночни стапки (14,2% од бруто домашниот производ (БДП)) и земјата го има третиот највисок БДП по глава на жител во светот во однос на паритетот на куповната моќ (ПКМ). Седиштето на АПЕК е во Сингапур.
Државните претпријатија играат значителна улога во економијата на Сингапур. Суверениот фонд за богатство „ Темасек холдингс“ има мнозински удел во неколку најголеми компании во нацијата, како што се „ Сингапур ерлајнс“, „ СингТел“, „ СТ инженеринг“ и „ Медијакорп“. Сингапурската економија е голем финансиер за одлив на директни странски инвестиции (СДИ) во светот. Сингапур исто така има корист од внатрешниот проток на директни странски инвестиции од глобалните инвеститори и институции заради својата привлечна клима за инвестиции и стабилното политичко опкружување.
Извозот, особено во електрониката, хемикалиите и услугите, вклучувајќи ја и позицијата на Сингапур како регионален центар за управување со богатството  го обезбедуваат главниот извор на приход за економијата, што овозможува да купува природни ресурси и суровини кои недостасуваат во земјата. Покрај тоа, водата во Сингапур е оскудна затоа се дефинира како скапоцен ресурс.
Сингапур има ограничено обработливо земјиште, што значи дека Сингапур треба да се потпре на агротехнолошкиот парк за земјоделско производство и потрошувачка. Човечките ресурси се друго витално прашање за здравјето на сингапурската економија. Економијата на Сингапур е рангирана на 2-то место во генералниот пласман на Научна американска биотехнологија во 2014 година, според Биополис.
За да се зачува меѓународната позиција и понатамошниот економски просперитет во 21 век, Сингапур презел мерки за промовирање на иновации, охрабрување на претприемништво и преквалификација на својата работна сила. Министерството за работна сила (Сингапур) (ММ) е првенствено одговорно за поставување, прилагодување и спроведување на правилата за имиграција на странски работници. Во Сингапур има приближно 243 000 странски домашни работници (ФДВ).
Британска колонизација
Економијата на Сингапур имала најголем придонес со поставувањето на колонијализмот и неговите финансиски и трговски центри.
Во 1819 година, Сер Стемфорд Рафлс, поручник-гувернер на Бенкулен (1818-1824), основал пристаниште на јужниот врв на Малајскиот Полуостров. Колонизацијата обезбедила основа за капитализмот во регионот. Колонизацијата довела до тоа да Сингапур биде „второто најбогато место во Азија по Јапонија“. Голем дел од богатството акумулирано во регионот требало да биде акредитирано во него, како домаќин на едно од најголемите пристаништа.
Веќе во 1826 година Сингапур се сметал за главен град на населбите на теснецот, кои биле територии со кои управувала Британска источноиндиска компанија.
Експанзија на трговијата
Новата патна рута донела за нови економски можности.
На 17 ноември 1869 година се отворил Суецкиот Канал, поврзувајќи го Средоземното Море со Црвеното Море. Ова овозможило зголемување на брзината на времето на патување, што резултирало со пораст на обемот на трговијата. Нацијата забележала раст од 32 милиони американски долари само една година по неговото отворање.
Во 1879 година обемот на трговијата достигнал 105 милиони долари.
Независност
Во 1950 година регионот забележал социјални немири, што резултирало колонијалните сили да одлучат да се откажат од некои одлуки. Со поттик на расните немири, колонијалните сили се обиделе да ја зајакнат и да воспостават власт. Со најголемиот дел од немирите кои произлегле поради високата невработеност, локалната самоуправа била насочена да го реши ова прашање. Одбор за економски развој било официјалното име на организацијата дизајнирана за создавање работни места.
Во 1955 година било основано локално законодавно собрание на Сингапур со 25 од избраните 35 члена.
Бум и промена на индустријализацијата
Структурните промени започнале да ја движат економијата во подобри правци.
Во периодот 1973–1979 година, нафтените кризи ја подигнале владината свест за економските проблеми. Ја поставиле владата да создаде нов форум за економски промени. Владата го истакнала фокусот во технологијата и образованието кое се очекувало да бидат голем бран на економска добивка. Земјата во текот на овој период успеала да ја минимизира инфлацијата и да им обезбеди на работниците соодветна машинерија за одржување на растот.
Сингапурската влада го основала Одборот за економски развој за да предводи инвестициски поттик и да го направи Сингапур привлечно одредиште за странски инвестиции. Приливот на директни странски инвестиции значително се зголемил во текот на следните децении, а до 2001 година странските компании сочинувале 75% од произведениот производ и 85% од произведениот извоз. Во меѓувреме, стапките на заштеди и инвестиции во Сингапур се зголемиле на највисоките нивоа во светот, додека потрошувачката на домаќинствата и учеството на платите во БДП падналемеѓу најниските.
Раст во услужниот сектор
Со намалените стапки на раст, земјата повторно требало да ја диверзифицира својата економија
Како резултат на ова вложување на инвестиции, акциите на капиталот во Сингапур се зголемиле 33 пати до 1992 година и постигнале десеткратно зголемување на односот капитал-труд. Животниот стандард постојано се зголемувал, со повеќе семејства кои се префрлиле од статус со пониски примања кон безбедност со среден приход со зголемени приходи на домаќинствата.
Во текот на 90-тите години на минатиот век се појавиле ефикасни фирми за производство во Југоисточна Азија, а земјата имала мала работна сила и ограничувања на земјиштето. Фридрих забележал дека ќе биде многу тешко тогашниот удел од 25% да се прошири, кога станува збор за производствените фирми. И покрај борбите во производствениот сектор, Сингапур напредувал во глобалното финансирање, трговијата и бил индустриски центар за меѓународна трговија.
Економската стратегија на Сингапур произвела реален раст во просек од 8,0% од 1960 до 1999 година. Од независноста во 1965 година, БДП на Сингапур има просечно зголемување од 9,5%. Во 1999 година, во времето на Го Чок Тонг, премиерот на Сингапур, земјата доживеала регионални финансиска криза, но со стапка на раст од 5,4%, следена од 9,9% за 2000 година. Сепак, економското забавување во САД, Јапонија и ЕвропскатаУнија, како и светскиот пад на електрониката, го намалиле проценетиот економски раст во 2001 година на негативни 2,0%.
Економијата се проширила за 2,2% следната година и 1,1% во 2003 година кога Сингапур бил под влијание на епидемијата на САРС. Последователно на тоа, се случил голем пресврт во 2004 година што му овозможило значително закрепнување и 8,3% раст, иако реалниот раст паднал за повеќе од половина година со само 2,5%. Во 2005 година, економскиот раст изнесувал 6,4%; и во 2006 година, 7,9%.
Очигледно било дека Сингапур исто така ќе се бори како резултат на глобалната финансиска криза со оглед на неговиот статус на центар на финансиски услуги. Некои коментатори на пазарот се сомневале во способноста на економијата да се справи со ефектите од кризата. На пример, Кит Веи Ценг сметал дека Сингапур ќе ја доживее „најтешката рецесија во историјата на Сингапур“. Излегува дека за поранешен научник во владата, тој не можел да погреши повеќе. На крајот, економијата пораснала во 2009 година за 3,1% и во 2010 година нацијата забележа 15,2% стапка на раст.
Заклучно со 8 јуни 2013 година, стапката на невработеност во Сингапур е околу 1,9%, а економијата на земјата има намалена стапка на раст, со стапка од 1,8% - во споредба со 14,8% во 2010 година.
Почнувајќи од 2017 година, БДП на Сингапур изнесува 323,907 милијарди долари.
Се очекува Сингапур да доживее економско забавување во 2019 година, при што растот на БДП да забави на 1,9% од 3,1% во 2018 година, поради зголемувањето на тарифите од САД и Кина.
Ковид-19
Среде пандемијата КОВИД-19, на 26 март 2020 година, Министерството за трговија и индустрија во Сингапур соопштило дека верува дека економијата ќе се намали од 1 до 4% во 2020 година. Ова се случило откако економијата се намалила за околу 2,2% во првиот квартал на 2020 година од истиот квартал во 2019 година. На 26 мај, МТИ соопштило дека го ревидира намалувањето на очекувањата за сингапурската економија во 2020 година да се намали за 4% до 7%. Економистите дале различни резултати за кривата на намалување. На пример, Веи Кит, поранешен владин научник, дури кон крајот на март 2020 година, изјавил дека сè уште очекува дека економијата ќе се прошири во 2020 година. Само еден месец подоцна, тој бил принуден да направи голем пресврт и ја ревидирал прогнозата на -8,5%. Како одговор на економскиот притисок, Мудис го намалил сингапурскиот банкарски сектор од „стабилна“ перспектива на „негативна“ перспектива. Економистот Чуа Хак Бин, предвидел дека пандемијата ќе ја чини земјата најмалку 10 илијарди долари. Со заклучувањето наметнато на странските работници, постоела загриженост дека може да има одложувања во градежните работи до шест месеци. Вишиот државен министер за трговија и индустрија Чи Хонг Тат објавил дека околу 3.800 компании се затворени во април 2020 година, само малку повеќе од 3.700 пријавени во просек за истиот месец во изминатите 5 години, иако предупредил дека тоа најверојатно ќе се зголеми во наредните месеци. И покрај ова единствено мало зголемување на затворени компании, бројот на компании што започнале се намалил за околу една третина од просечниот април од 2015 година.
Државно претпријатие и инвестиции
Јавниот сектор се користи и како инвеститор и како катализатор за економски развој и иновации. Владата на Сингапур има два суверени фонда за богатство, „ Темасек холдингс“ и „ ГИЦ приватен лимитид“, кои се користат за управување со резервите на земјата. Првично, улогата на државата била повеќе насочена кон управување со индустриите за економски развој, но во последните децении целите на суверените фондови на Сингапур се префрлиле на комерцијална основа.
Корпорациите поврзани со владата играат значителна улога во домашната економија на Сингапур. Заклучно со ноември 2011 година, шестте најдобри учествувале со околу 17 проценти во вкупната капитализација на Сингапурската берза (SGX). Овие целосно и делумно државни претпријатија работат на комерцијална основа и немаат никаква конкурентска предност во однос на приватните претпријатија. Сопственоста на државата е истакната во стратешките сектори на економијата, вклучувајќи телекомуникации, медиуми, јавен превоз, одбрана, пристаниште, операции на аеродроми, како и банкарство, бродски услуги, авиокомпанија, инфраструктура и недвижнини.
Сектори
За да ја задржи својата конкурентска позиција и покрај зголемувањето на платите, владата се обидува да промовира активности со поголема додадена вредност во секторите за производство и услуги. Исто така, ги отворила или е во фаза на отворањена финансиски услуги, телекомуникации и производство на електрична енергија и малопродажба до странски даватели на услуги и поголема конкуренција. Владата, исто така, се обидела да преземе некои мерки, вклучувајќи мерки за ограничување на платите и ослободување на неискористените згради, во обид да ги контролира зголемувањето на комерцијалните закупнини со цел да се намалат трошоците за деловно работење во Сингапур, кога во 2006 година закупила канцеларијата во централната деловна област. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (July 2015)">потребно е цитирање  ]
Банкарство
Сингапур се смета за глобален финансиски центар, со банки во Сингапур кои нудат услуги од светска класа на банкарски сметки. Во индексот на глобалните финансиски центри во 2020 година, Сингапур бил рангиран како шести најконкурентен финансиски центар во светот (заедно со градови како Њујорк, Лондон, Шангај, Токио, Хонгконг, Пекинг, Сан Франциско, Шенжен и Цирих во топ 10), и четврти по конкуренција во Азија (по Шангај, Токио и Хонгконг ). Тука спаѓаат повеќе валути, банкарство преку интернет, телефонско банкарство, проверувачки сметки, штедни сметки, дебитни и кредитни картички, депозити со фиксен рок и услуги за управување со богатство. Според Хјуман рајтс воч, поради својата улога како финансиски центар за регионот, Сингапур постојано бил критикуван за наводно вдомување на банкарски сметки кои содржат лошо стекнати придобивки на корумпирани лидери и нивни соработници, вклучително и милијарди долари од државата Бурма, како и приходи од гас скриени од националните сметки. Сингапур привлекол средства што претходно биле во швајцарски банки од повеќе причини, вклучувајќи нови даноци наметнати на швајцарски сметки и слабеење на тајноста на швајцарската банка Кредит Свис, втора по големина швајцарска банка, преселувајќи го седиштето во Сингапур во 2005 година. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (July 2015)">потребно е цитирање  ]
Биотехнологија
Сингапур агресивно ја промовира и развива својата индустрија за биотехнологија. Инвестирани се стотици милиони долари во секторот за изградба на инфраструктура, финансирање на истражување и развој и регрутирање на врвни меѓународни научници во Сингапур. Водечките производители на лекови, како што се GlaxoSmithKline (GSK), Pfizer и Merck &amp; Co., формирале свои погони во Сингапур. Во 2006 година GlaxoSmithKline инвестирала уште 300 милиони сингапурски долари за изградба на друга фабрика за производство на детски вакцини, што е нејзин прв објект во Азија. Фармацевтските производи сега сочинуваат повеќе од 8% од производственото производство во земјата.
Енергија и инфраструктура
Сингапур е центар за цени и водечки центар за трговија со нафта во Азија. Нафтената индустрија сочинува 5 проценти од БДП на Сингапур, со тоа што Сингапур е еден од првите три центри за рафинирање на извозот во светот. Во 2007 година земјата извела 68,1 милиони тони нафта. Нафтената индустрија довела до промоција на хемиската индустрија, како и производство на опрема за нафта и гас. Сингапур поседува 70 проценти од светскиот пазар и за самостојна опрема за дупчење и за претворање на единици за истоварување на складирање на пловечко производство. Има 20 проценти од светскиот пазар за поправка на бродови, а во 2008 година морската и офшор индустријата вработувале скоро 70.000 работници.
Недвижен имот
Владата на Сингапур поседува 90% од земјата, како и станови во кои живеат 80% од населението.
Туризам
Туризмот игра важна улога во економијата на Сингапур. Сингапур е рангиран меѓу најпосетуваните градови во светот.
Трговија, инвестиции и помош
Вкупната трговија на Сингапур во 2014 година изнесувала 982 милијарди сингапурски долари. И покрај малата големина, Сингапур во моментов е петнаесетти по големина трговски партнер на САД. Во 2014 година, увозот на Сингапур изнесувал 464 милијарди долари, а извозот вкупно 519 милијарди долари. Малезија била главен извор на увоз на Сингапур, како и најголем извозен пазар, апсорбирајќи 18% од извозот на Сингапур, а САД на второ место. Сепак, вреди да се напомене дека имало напори од некои добавувачи на зеленчук од Малезија да се обидат и да прошверцуваат храна доколку не ги исполнуваат стандардите за безбедност на храната.
Малезија е најголемиот трговски партнер на Сингапур, со билатерална трговија во вкупна вредност од околу 91 милијарда американски долари во 2012 година, што претставува над петтина од вкупната трговија во рамките на АСЕАН. Трговската размена на Сингапур со најголемите трговски партнери како Малезија, Кина, Индонезија и Јужна Кореја се зголемила во 2012 година, додека трговијата со ЕУ, Соединетите држави, Хонгконг и Јапонија се намалила во 2012 година. Од 2009 година, вредноста на извозот го надминува увозот за трговија на Сингапур со Кина. За споредба, вредноста на увозот го надминува извозот за трговија на Сингапур со САД од 2006 година.
Ре-извозот учествувал со 43% во вкупната продажба на Сингапур во други земји во 2000 година. Главниот извоз на Сингапур е електронски компоненти, рафинирано масло, злато, компјутери и спакувани лекови. Главниот увоз на Сингапур е електронски компоненти, рафинирана нафта, сурова нафта, злато и компјутери.
Трговијата во Сингапур има корист од обемната мрежа на трговски договори што ги донел Сингапур. Според консултантите на Хели, Сингапур има пристап до слободна трговија до целата мрежа на АСЕАН, со увозна давачка намалена кога се работи со Индонезија, Малезија, Филипини, Тајланд, Брунеи, Бурма, Камбоџа, Лаос и Виетнам.
Сингапурскиот одбор за економски развој (СОЕР) продолжува да привлекува инвестициски фондови од големи размери за земјата и покрај релативно високата цена на работењето во градот. САД води во странски инвестиции, сочинувајќи 40% од новите обврски кон производствениот сектор во 2000 година. Од 1999 година, кумулативните инвестиции за производство и услуги од страна на американски компании во Сингапур достигнале приближно 20 милијарди американски долари (вкупна актива). Најголемиот дел од инвестициите во САД се во производство на електроника, рафинирање и складирање на нафта и хемиската индустрија. Повеќе од 1.500 американски фирми работат во Сингапур.
Сингапурската влада во голема мера без корупција, квалификуваната работна сила и напредната и ефикасна инфраструктура привлекла инвестиции од над 3.000 мултинационални корпорации (МНК) од САД, Јапонија и Европа. Странски фирми се наоѓаат во скоро сите сектори на економијата. МНК сочинуваат повеќе од две третини од производственото и продажбата преку директен извоз, иако во одредени сектори на услуги и понатаму доминираат корпорациите поврзани со владата.
Владата исто така ги охрабрила фирмите да инвестираат надвор од Сингапур, при што вкупните директни инвестиции на земјата во странство достигнале 39 милијарди долари до крајот на 1998 година. Народна Република Кина била врвно одредиште, сочинувајќи 14% од вкупните инвестиции во странство, следени од Малезија (10%), Хонгконг (9%), Индонезија (8%) и САД (4%). Брзо растечката економија на Индија, особено секторот за висока технологија, станува сè поголем извор на странски инвестиции за Сингапур. САД не обезбедуваат билатерална помош за Сингапур, но САД се чини дека сакаат да ја подобрат билатералната трговија и го потпишале Договорот за слободна трговија САД-Сингапур. Данокот на претпријатие во Сингапур е 17 проценти.
Сите бројки се во милијарди сингапурски долари.
Мордорф (Долна Саксонија)
Мордорф (гер. Moordorf) — село во сојузната покраина Долна Саксонија во Германија. Се наоѓа во рамките на општината Сидброкмерланд во округот Аурих.
Економија на Сингапур
Сингапурска работна сила
Во 2000 година, Сингапур поседувал работна сила од околу 2,2 милиони. Со ограничен пристап до природните ресурси, Сингапур бил принуден да инвестира во својот народ. Земјата има најголемо владеење на говорители на англиски јазик во Азија, што ја прави привлечно место за мултинационалните корпорации. Сингапур поминал долг пат од местото кое некогаш стоело запуштено. Во 70-тите години на минатиот век според Тилак Абејсинге „2,4 проценти од работната сила биле носители на дипломи“ До 1990 година, бројот се искачил на само 6,3%. Во 2013 година, бројот на работна сила што дипломирала се искачила на 31%. Директивата на нациите за работни места со висока квалификација на работна сила, го промовирала растот и образованието во регионот. Националниот конгрес на синдикатот (НТУЦ), единствената синдикална федерација што има симбиотски однос со владејачката партија, сочинува скоро 99% од вкупната организирана работна сила. Владината политика и про-активност наместо работното законодавство ги контролира општите работнички и синдикални работи.
Мордорф (Долна Саксонија)
Најзначајната знаменитост во местото е Мочуришниот музеј Мордорф (Moormuseum Moordorf), кој го прикажува животот по колибите на источнофризиските мочуришта.
Економија на Сингапур
Сингапурска работна сила
Законот за вработување нуди мала заштита на работниците со бела јака поради прагот на приходот. Индустрискиот арбитражен суд се справува со спорови за управување со трудот што не можат да се решат неформално преку Министерството за работна сила. Владата на Сингапур ја истакнала важноста на соработката меѓу синдикатите, управата и владата (трипартизам ), како и раното решавање на споровите. Во последните 15 години имало само еден штрајк.
Сингапур ужива буквално целосно вработување подолг временски период. Во услови на економски пад, стапката на невработеност се искачила на 4,0% до крајот на 2001 година, од 2,4% на почетокот на годината. Оттогаш невработеноста е намалена и заклучно со 2012 година стапката на невработеност изнесува 1,9%.
Додека владата на Сингапур зазема став против шемите за минимална плата и надоместок за невработеност, во 2007 година владата вовела шема за додаток на работниот однос (СИС) за дополнување на платите на ниско квалификуваните работници. Со цел да се поддржат работодавците при вработување постари работници во Сингапур, Специјалниот кредит за вработување (ДИК) бил воведен во 2011 година. Првпат бил подобрена во 2012 година за да им се обезбеди поддршка на работодавците за вработување на постари работници во Сингапур и лица со попреченост (инвалидни лица). Тоа им помогнало на работодавачите да се справат со трошоците поврзани со зголемувањето на стапките на придонеси на Централниот фонд (ЦПФ) за постарите работници. Петгодишната шема на ДИК била продолжена на дополнителни 3 години, до 2019 година за да ги охрабри работодавците доброволно да вработуваат постари работници на возраст од 65 години и повеќе.
Сингапурската влада испробала низа програми за зголемување на заостанатата продуктивност и зајакнување на стапките на учество во работната сила на жените и постарите работници. Сепак, недостигот на работна сила опстојува во услужниот сектор и во многу ниско квалификувани позиции во градежништвото и електронската индустрија. Странските работници помагаат да се надополни овој недостаток. Во 2000 година, во Сингапур имало околу 600 000 странски работници, што претставува 27% од вкупната работна сила. Како резултат, платите се релативно потиснати или не растат за сите работници. За да има некои контроли, владата наметнува данок на странски работник што го плаќаат работодавците за работници од ниска класа, како домашна помош и градежни работници. Во 2012 година, Министерството за трговија и индустрија (МТИ) објавло дека Сингапур треба да продолжи да ја прилагодува баждарењето на приливот на странци, бидејќи земјата продолжува да се соочува со стареење на населението и намалување на работната сила. Сингапурскиот парламент ги прифатил препораките од неговиот Комитет за економски стратегии (ЕСС) за оптимален сооднос на нивото на имиграција и странска работна сила и за високи и ниско квалификувани работници. Владата признава дека сегашната вкупна странска работна сила треба да ја надополнува локалната резидентна работна сила и да не го заменува Сингапурскиот основен концепт и им помага на компаниите во голема мерка бидејќи тие ја зголемуваат продуктивноста преку преструктуирање на бизнисот и доквалификација на работната сила; зголемување на стапката на учество на работната сила во жителите.
Сиромаштија и економска нееднаквост
Во октомври 2018 година, Оксфам го рангирал Сингапур на 149 од 157 во својата Заложба за намалување на индексот на нееднаквост 2018, ставајќи го меѓу последните десет земји во индексот, кој ги рангира земјите засновани на напорите за намалување на економската нееднаквост. Во својот извештај, Оксфам го обвинил Сингапур за практики што охрабруваат „штетни даночни практики“, немање универзална минимална плата и лоши перформанси за работничките права. Владата одговорила на извештајот со тврдење дека е поважно да се разгледаат „реалните исходи“ како што се високата сопственост, здравството, образованието и вработувањето, наместо јавната потрошувачка или даночните стапки, исто така велејќи дека извештајот „претпоставува дека високото оданочување и високите јавни трошоци ја одразуваат посветеноста во борбата против нееднаквоста“.
Владата обезбедува социјална поддршка преку различни шеми за социјална помош. Министерството за социјален и семеен развој ја спроведува ComCare, програма што обезбедува поддршка на приходите за домаќинства со ниски примања преку разни шеми за помош од краткорочен до среден рок, долгорочна помош, поддршка на децата и итни финансиски потреби. Советите за развој на заедницата исто така водат различни шеми за локална помош во рамките на нивните области. Министерството за работна сила спроведува сребрена шема за поддршка која обезбедува дополнителна финансиска поддршка за стари лица со ниски примања без семејна поддршка. Во меѓувреме, Министерството за здравство, исто така, управува со MediFund за да им помогне на семејствата кои имаат потешкотии во плаќањето сметки за медицината. Покрај тоа, Националниот совет на социјални услуги координира опсег од 450 невладини доброволни организации за социјална помош за да обезбедат социјални услуги, притоа собирајќи средства
Денес, групите со ниски и средни примања добиваат 2,5 пати повеќе од јавните субвенции пред десет години.
Јавни финансии
Државните трошоци во Сингапур се зголемиле од почетокот на глобалната финансиска криза, од околу 15% од БДП во 2008 година на 17% во 2012 година. Вкупните трошоци на владата како процент од БДП се рангираат меѓу најниските на меѓународно ниво и овозможуваат конкурентен даночен режим. Според неговиот устав, од Сингапур се бара да одржува избалансиран буџет за секој мандат на владата. Државниот долг на Сингапур се издава за инвестициони цели, а не за финансирање на расходите.
Персоналните даноци на доход во Сингапур се движат од 0% до 22% за приходи над $320,000. Во Сингапур нема капитална добивка или данок на наследство. Стапката на данок на добивка во Сингапур е 17% со исклучоци и стимулации за помалите бизниси. Сингапур има едностепен систем за данок на добивка, што значи дека нема двојно оданочување за акционерите.
Сингапур вовел данок на добра и услуги (ГСТ) со почетна стапка од 3% на 1 април 1994 година, зголемувајќи ги приходите на владата за 1,6 милијарди и воспоставување државни финансии. Даночниот ГСТ бил зголемен на 4% во 2003 година, на 5% во 2004 година и на 7% во 2007 година.
Владата на Сингапур управува со две инвестициски компании ГИЦ Приватен лимитид и Темасек холдингс, кои управуваат со резервите на Сингапур. Двете работат како комерцијални инвестициски холдинг независно од владата на Сингапур, но премиерот Ли Сjен Лунг и неговата сопруга Хо Шинг служат како претседател и извршен директор на овие корпорации, соодветно. Додека ГИЦ инвестира во странство, Темасек држи 31% од своето портфолио во Сингапур, држејќи мнозински удел во неколку од најголемите компании во нацијата, како што се Сингапур ерлајнс, СингТел, СТ Инженеринг и Медијакорп. Од 2014 година, Темасек поседува средства од 69 милијарди американски долари, што претставува 7% од вкупната капитализација на компаниите наведени во Сингапур.
Монетарна политика
Монетарната управа на Сингапур (МАНС) е централна банка на Сингапур и регулаторно тело за финансии. Управува со разни статути кои се однесуваат на парите, банкарството, осигурувањето, хартиите од вредност и финансискиот сектор воопшто, како и издавањето на валути. Дадени се овластувања на МАН да дејствува како банкар и финансиски агент на Владата. Исто така, му е доверено да ја промовира монетарната стабилност и кредитната политика и размената што придонесува за раст на економијата.
За разлика од многу други централни банки како што се Системот на федерални резерви, Европската централна банка или Банката на Англија, МАН не го регулира монетарниот систем преку каматни стапки за да влијае на ликвидноста во системот. Наместо тоа, избира да го стори тоа преку девизниот механизам, што го прави од 1981 година. Притоа управува со сингапурскиот долар наспроти голем број валути што не ги откриваат јавно. Ова го спроведува преку интервенирање на пазарот, како и други операции на пазарот на пари. МАС го разгледува својот став за политиката поретко од повеќето централни банки, во циклус што трае околу секои 6 месеци. Во некои околности, како на пример за време на пандемијата COVID-19, МАС може да го смени датумот на својот состанок двапати годишно.
Политика на имот
Со цел да се намалат шпекулациите за имот, владата вовела дополнителна давачка за имот на купувачи (АБСД) почнувајќи од декември 2011 година. Потоа била подигната во јануари 2013 година, а потоа повторно во јули 2018 година. Во моментов за граѓаните на Сингапур што го купуваат својот прв имот, нема АБСД. За нивниот втор имот, тие плаќаат до 15% данок. За странците, стапката на АБСД е 20%, без оглед дали е таа прва сопственост. А за субјектите е 25%.
Спојувања и преземања
Досега во Сингапур се спроведени 16.156 зделки за спојувања и преземања, кои се акумулираа на вкупна вредност од 850. милијарди американски долари. Од 1985 година има постојан нагорен тренд, нарушен само во 2002 и 2009 година. Најактивна година во однос на бројот (926) и вредноста била 2017 година, така што во моментов има историски највисоко ниво. Општо, влезните и излезните зделки во Сингапур се скоро подеднакво распределени.
Следува список на топ 10 зделки со учество на Сингапур во влез или излез:
Факти и бројки
Процент на економски раст: 1,7% (2016 година)
Стапка на раст на индустриското производство: 1% (проценка од 2016 година) )
'''Електрична енергија - производство по извор:
Електрична енергија - потрошувачка: 47,5 TWh (2016)
Електрична енергија - извоз: 0 kWh (2007)
Земјоделството - производи: гума, овошје, зеленчук; живина, јајца, риби, орхидеи, украсни риби
Валута: 1 сингапурски долар (S $ или SGD ) = 100 центи
Девизни курсеви:
Крушевска афера
Крушевската афера или Јосифовата провала започнала во месец февруари 1902 година, а со неа бил опфатен Битолскиот револуционерен округ, поточно Крушевската револуционерна околија.
Разврзување
Аферата со оружјето започнала во месец февруари 1902 година, кога фатениот од отоманската полиција пренесувач на оружје, Јосиф Петков од с. Жабјани, познат како Јосиф Жабјанец, подложен на страотни мачења го открил својот соработник, крушевчанецот Никола Михајлов, познат како Миха Х'ча Кола.
Во истото време, не знаејќи дека е откриен, Миха Кола заедно со Тега Херту со своите коњи се наоѓале во Битола, во анот на Стерјо Жежов. При рутинското легитимирање на посетителите на анот од страна на отоманската полиција, кај Херту биле пронајдени 100 лири кои ги носел за купување на оружје.
Пу (музичка група)
Пу - македонска музичка група, активна од 1972 до 1978 година. Групата Пу била еден од првите состави што функционирале со професионална опрема за свирење и со сопствено озвучување. Првата постава на бендот, од почетокот на 1972 година, ја сочинувале: Гранит Таки како гитарист и вокал, Бурим Дема на тапани, Драган Гашевски на бас и Рамиз Јусуфи-Цики на клавијатури. Во есента 1974 година како гитарист се придружил братот на Бурим, Ариан Дема-Љани (екс The Lyons), a бас-гитарата ја презел младиот Данаил Дарковски-Дарко, екс Проектили.