cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Док Холидеј
Краен стадиум на болеста, смрт и погреб
Холидеј го поминал остатокот од својот живот во Колорадо. По престој во Лидвил, страдал од ефектите на големата надморска височина; како резултат на ова ја зголемил зависноста од алкохол и лауданум, често земани заради туберкулозата за да ги ублажи нејзините симптоми, неговот здравје и неговите коцкарски способности, се влошиле. Во1887, прерано обелен во косата и тешко болен, Холидеј дошол во хотелот Гленвуд во Гленвуд Спрингс, Колорадо, каде што имало топла пролет. Се надевал на лековитата вода, но поленот и другите честички на пролетта му направиле полошо отколку подобро на неговите бели дробови. Кога лежел умирајќи, Холидеј најверојатно побарал виски. Зачуден, погледнал во своите боси нозе - никој никогаш не помислил дека ќе умре во кревет без своите чизми. Неговите последни зборови биле, „Нека сум проклет. Ова е чудно.“ Џон Хенри „Док“ Холидеј умрел на 8-ми ноемвмри, 1887. На 36 години. Најновиот биограф на Холидеј Гери Л. Робертс, смета дека не е можно Холидеј, одвај станувал од кревет два месеца, да може да зборува разбирливо, а не пак, на денот кога умрел. Спротивно од легендата, Вајат Ерп сигурно не бил присутен кога Холидеј умрел и не знаел за неговата смрт месеци по неа. Иако била со него во последните денови, многу е веројатно и Нослата Кејт да не била со него во моментот на неговата смрт. Имало епископски свештеник на неговиот погреб, кој бил на денот на неговата смрт, 8 ноември 1887. Неговата надгробна плоча се наоѓа на гробиштата Линвуд, над Гленвуд Спрингс. Според доцниот датум на годината, се шпекулирало дека (на пример) не бил закопан во означениот гроб, па дури ни во тие гробишта, според теоријата дека земјата била смрзната, а тој морал да биде закопан истиот ден кога умрел во привремен гроб, не во старите гробишта кои биле на планината, а патот до нив бил лош. Меѓутоа, времето било благо за време на погребот на Холидеј, а биографот Гери Робертс собрал докази дека тела биле тртанспортирани до гробиштата на планината истото време 1887. Робертс тврди дека е можно телото на Холоидеј да е навистина на модерните гробишта, но ексхумација не е изведена досега.
Карактер
Во статија од 1896, Вајат Ерп го рекол ова за Холидеј, „ Док беше заболекар не правник или убиец, потребата го направи коцкар; џентелмен кого болеста го направи скитник по границата; филозоф кој животот го направи духовит; висок рус скоро мртов од туберкулоза, а во исто време највешт коцкар и најнервозниот, најбрзиот, најсмртоносниот човек со пиштол што сум го знаел.“ Вајат Ерп исто така има речено: „Ми беше верен пријател и добро друштво.“ Во интервју за весник, Холидеј бил еднаш прашан дали неговите убивства удриле до неговата свест. Тој рекол, „Го искашлав од моите дробови тоа, пред многу години.“ Нослата Кејт, неговата партнерка, ја памети реакцијата на Холидеј по неговата улога во престрелката кај О.К. Корал. Таа рекла дека Холидеј дошол во својата соба, седнал на креветот, заплакал и рекол, „тоа беше одвратно - одвратно“. Вирџил Ерп, во интервју на 30 мај 1882, за The Arizona Daily Star (два месеца откако Вирџил го напуштил Тумбстоун по смртта на Морган Ерп), го опиша Холидеј: Имаше нешто многу интересно за Док. Тој беше џентелмен добар заболекар, пријателски настроен но сепак, настрана од нас, не знам дали имаше пријатели низ Територијата. Приказните кажуваат дека убивал луѓе во различни делови од земјата; дека ограбувал и правел секакви злосторства, ама, кога луѓето беа прашувано како го знаат тоа, тие признаваа дека „така се зборувало“, и дека ништо од тоа не може со сигурност да му се товари на Док. Тој беше слаб, болен, но кога беше ограбена некоја кочија или имаше некој конфликт, а помош беше потребна, Док беше еден од првите кој го оседлуваше неговиот коњ и се пријавуваше на должност.
Докази за насилство
Иако историските пресметки тврдат дека Холидеј бил многу брз со пиштолот, неговата прецизност не била совршена. Во три од четирите негови престрелки, застрелал еден противник (Били Ален) во раката, еден (Чарлс Вајт ) низ скалпот, и промашил еден човек (чувар на салун Чарлс Остин) целосно. Во еден ран инцидент во Тумбстоун во 1880, набрзо откако дошол во градот, пијаниот Холидеј успеал да го погоди сопственикот на Ориентал Салун Милт Џојс во раката, а неговиот шанкер Паркер во прстот од ногата (иако Холидеј не се расправал со нив). За ова, Холидеј беше казнет за насилство и нанесување сериозна повреда. Со исклучок на Мајк Гордон во 1879, нема некој весник или правен документ да сведочат за неименуваните луѓе кои му се товарат на Холидеј дека ги застрелал смртно во популарниот фолклор; истото се однесува и на неколку борби со ножеви на Холидеј наведени од раните биографи. Јавно, Холидеј би бил жесток колку еден коцкар треба за да биде почитуван. Во Тумбстоун во јануари 1882, му рекол на Џони Ринго (како што забележал дневничарот Парсонс), „Се што сакам од тебе се десет чекори надвор на улицата.“ Тој и Ринго биле спречени да немаат двобој од полицијата на Тумбстоун (во која не биле Ерпови тоа време), која ги уапсила двајцата. Улогата на Холидеј во убиствата на Френк Стилвел и другите тројца убиени во одмаздата на Ерп останува нејасна, но бил присутен на настаните. Холидеј е најверојатно вториот стрелец кој пукал во Стилвел, тој го убил Том Меклори, а или Холидеј или Морган Ерп го испукале вториот куршум што го прекинал животот на Френк Меклори. Иако некогаш по грешка се наведува дека Френк Меклори бил погоден од три куршуми (засновано од вестите наредниот ден во весниците во Тумбстоун), според испитувањето, Френк Бил погоден еднаш во стомакот и еднаш во вратот под увото; значи или Холидеј или Морган го промашил Френк. Биографката Карен Холидеј Танер вели дека од 17-те познати апсења на Холидеј, само едно (1879, Мајк Гордон во Ново Мексико) било убиство. Сепак, Танер не е во право, бидејќи Холидеј бил уапсен и затворен за убиство и поврзаност со двете престрелката кај О.К. Корал и подоцна за убиство на Френк Стилвел. Меѓутоа, во ниту еден случај Холидеј не бил обвинет (сослушувањето Спајсер било за обвинение, но било изречена пресуда; секое обвинение за Стилвел било поништено со одбивањето на Колорадо за екстрадиција). За другите апсења, Холидеј се изјаснил како виновен за две обвиненија за коцкање, едно обвинение за поседување смртоносно оружје во градот (во врска со расправијата со Ринго), и едно обвинение за напад и нанесување серизна повреда (неговото пукање во Џојс и Паркер). Другите биле отфрлени или декларирани како „невиновен“.
Проблеми со фотографиите
Има многу фотографии од Холидеј, некои дури и не си личат една со друга. Единствениот јасно видлив возрасен портрет е оној од март 1872 од Пенсилваниското училиште за Стоматолошка Хирургија фотографија од дипломирањето кога Холидеј имал 20 години. Оваа фотографија покажува човек со светла коса со светли и малку асиметрични очи и тенки мустаќи. Се совпаѓа со уште една автентична фотографија, со слаб квалитет стоечка фотографија од Холидеј сликана во Прескот, територијата на Аризона, во 1879, годината пред да замине во Тумбстоун. Фотографијата од 1879, иако потврдена, е со многу слаб квалитет и одвај препознатлива. Го покажува Холидеј не многу сменет за седум години, иако пуштил подолги мустаќи и империјалистичка брада (триаголна под средината на долната уста, комбинирана со мустаќите). Во сликата од 1879, Холидеј носи вратоврска со коцки со дијамантска значка, која е познато дека ја носел од навика и која е една од неколкуте негови сопствености кога умрел. Значката е слична со онаа на Вајат Ерп која ја носи на неговата најпозната фотографија. Има три фотографии од Холидеј најчесто печатени (но непотврдени), кој наводно се сликани во Тумбстоун (но некогаш се вели дека се сликани во Далас). Овие јасно го покажуваат истиот човек во три различни пози со различна облека. Овој човек покажува некои различности со Холидеј од двете автентични фотографии, во кои е јасно дека Холидеј е истата личност, само постар. Човекот во овие непотврдени фотографии има потемна коса, можеби како резултат на фото-техниката која има повеќе контраст од претходните, или е можеби „намрсена“ (типичен тренд за тоа време) или неиспрана, во двата случаја има „помрсни“, потемни нијанси. Ниту една од трите фотографии од човекот со темна коса си совпаѓаат една со друга во однос на некои детали на алиштата, покажуваат дека не се истата слика (иако можеби се пози од истата сесија, бидејќи човекот е облечен во ист костум). На пример, сврдел на коса и поинаку наместен ремен се присутни само во овалната фотографија, неколку шалчиња се гледаат и ременот на кошулата и смената на ориентацијата на елекот помеѓу фотографиите. Иако опишан од Ерп со квадратесто лице, неговата фотографија од дипломирањето покажува коси веѓи и истакната брада, кои се совпаѓаат со втората автентична фотографија од 1879, но не и во другите.
Јавни споменици
На 20 март 2005, на 122-годишнината од убивањето на Френк Стилвел од Вајат Ерп (најверојатно со Холидеј како соучесник) беа поставени статуи во природна големина од Ерп и Холидеј од вајарот Ден Бејтс посветени на музејот на Јужна Аризона во рестарвираната историска железничка пруга во Тускон, Аризона на приближно место на пукањето на перонот. Одликите на лицето се засновани на неколку наводни фотографии а не од двете автентични фотографии од него. Помеѓу 1970 и 1980, во Валдоста, Џорџија, каде порано живеел, Holliday Skate Palace, лизгалиште за ролшуи, беше наречено во негова чест.
Популарна култура
Различните особини на Холидеј и Ерп создадоа контраст кој предизвика историски интерес. Холидеј е традиционално познат по тоа што бил пиштолџија, каде вајат Ерп и престрелката кај О.К. Корал стана дел од фолклорот само заради биографијата за Ерп на Стјуарт Лејк по неговата смрт. Поради тоа што престрелката стана еден од најпознатите моменти на американскиот запад, многу вестерни се направени според неа, а карактерот на Холидеј бил портретиран во секој од нив. Не сите филмови кои го содржат ликот на Док Холидеј, или лик заснован на него, се биографски по природа.
Глумци што го играле Холидеј: •Цезар Ромеро во Frontier Marshal, 1939, го глуми Док Холидеј како хирург, не стоматолог.
•Волтер Хустон во The Outlaw, во 1943, филм на Хауард Хјуз.
•Виктор Мачур во My Darling Clementine, во 1946, режиран одЏон Форд, со Хенри Фонда како Вајат Ерп.
•Ким Спалдинг во телевизиската серија Stories of the Century (1954), водена од Џим Дејвис.
•Кирк Даглас во Gunfight at the OK Corral, во 1957, со Барт Ланкастер како Ерп.
•Даглас Фаули во "The Life and Legend of Wyatt Earp" телевизиска серија 1955-1961.
•Џералд Мор и Питер Брек и двајцата го играле Холидеј повеќепати во серијата од 1957, Maverick.
•Артур Кенеди со Џејмс Стјуарт како Ерп во филмот на Џон Форд, Cheyenne Autumn.
•Адам Вест го играше Холидеј во епизода од ТВ серијата, Lawman.
•Кристофер Дарк во епизода од 1963 од ТВ серијата Bonanza.
•Ентони Џејкобс во 1966 во Doctor Who приказна The Gunfighters.
•Сем Гилмен во еписодата од 1968 на Star Trek, "Spectre of the Gun".
•Стејси Кич во Doc, во 1971, каде настаните од Тумбстоун се кажани од негова перспектива.
•Бил Флечер во две епизоди од ТВ серијата, Alias Smith and Jones: "Which Way to the OK Corral?" во 1971 и "The Ten Days That Shook Kid Curry" во 1972.
•Денис Хопер во Wild Times, мини-серија од 1980 заснована на романот на Брајан Гарфилд.
•Вили Нелсон во 1986 во ТВ-римејкот на Stagecoach.
•Вал Килмер во Tombstone, во 1993. Некои историчари веруваат дека Килмер прекрасно ги доловил смесите на очај и храброст на Холидеј.
•Денис Квејд во Wyatt Earp, во 1994, детална биографија на животот на Вајат Ерп.
Паломарска опсерваторија
Во состав на опсерваторијата работат неколку телескопи, вклучувајќи го познатиот Хејлов телескоп (5,1 м) и телескопот „Семјуел Ошин“ (1,2 м). Научниот кадар работи и со други инструменти како Паломарскиот интерферометар и историскиот Шмитов телескоп (0,46 м) од 1936 г.
Хејлов телескоп
Хејловиот телескоп има отвор од 5,1 и го носи името на астрономот Џорџ Елери Хејл. Неговата изградба е предложена во 1928 г. Конструиран е од самиот институт Калтех со средства од фондацијата „Рокфелер“. Леќата е избрусена од од издржливо стакло од стакларницата „Корнинг“. Во своето време бил најголем телескоп во светот и за првпат е употребен на 26 јануари 1949 г. за NGC 2261. од страна на истакнатиот астроном Едвин Хабл, кој ја имал честа прв да работи со него.
Со Хејловиот телескоп се направени значајни откритија на далечни тела што се квазарите и дал прв непосреден доказ за ѕвездите во далечните галаксии. Со него е проучуван хемискиот состав на галактички облаци, што довело до сознанието за синтезата на елементите во вселената. Има откриено илјадници астероиди.
Шапроде
Шапроде (Schaprode) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Список на државни водачи во 1843 година
Ова е список на државни водачи во 843 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Киригами
Киригами (јап. 切り紙; кири = сечење + гами = хартија) е јапонската уметност за изработка на фигури со свиткување и сечење на хартија
Историја
Во Јапонија оваа уметност е позната уште од далечни времиња и најчесто се користела за изработка на пригодни честитки за различни прилики. Низ целиот свет принципот на изработка киригами станал познат кога Џералдин и Бен Клајн (Geraldine и Ben Klein) во средината на 20 век го применилe во изработка на поп-ап книгите, за да ја добијат целата тридимензионална конструкција со сечење на само едно парче хартија. Тоа довело до поедноставување и поевтинување на процесот на изработка на овие публикации и со брз скок на нивниот тираж. . Сепак самиот поим "киригами" првпат го употребила Флоренс Темко во 1962 година во насловот на својата книга Kirigami, the Creative Art of Papercutting. Книгата постигнала таков успех што терминот наскоро бил прифатен како општ назив на сите техники за правење фигури со свиткување и сечење на хартија.
Основни форми
Наједноставните форми се добиваат со преклопување на хартијата два или повеќепати, а потоа со истовремено сечење или засекување на сите слоеви. Кога се одвиткува хартијата се добиваат различни симетрични форми: снегулки, пентаграми, цветови, пеперутки и слично. Оваа техника се нарекува и монкири. Далеку посложени форми се добиваат со техника позната уште и како 'оригами архитектура'  (Origamic Architecture).
Сродни техники
Техники сродни со киригами се оригами и поп-ап конструкциите.
Марне-Северно Море
Марне-Северно Море (Marne-Nordsee) — општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во Марне. Била создадена на 1 јануари 2008 година од поранешната општинска заедница Црковна парохиска општина Марне-Ланд, градот Марне и општината Фридрихског. Општинската заедница Марне-Северно Море се состои од следниве општини:
Нефи
Нефи (отомански турски : مخلص maḫlaṣ) — псевдоним на отоманскиот турски поет и сатиричар чие вистинско име било Омер (عمر) (околу 1572, Хасанкале, Ерзурум - 1635, Цариград).
Животопис
Нефи дошол во османлиската престолнина Цариград некаде пред 1606 година, кога се забележува дека работел во бирократијата како контролор (maden mukataacısı). Нефи се обидел да ја добие наклоноста на султанот за неговата поезија, но не бил успешен во времето на Ахмед I (владеел 1603–1617) и Осман II (владеел 1618–1622). Сепак, конечно, султанот Мурат IV (владеел 1623–1640) ја препознал неговата вештина и му дал стипендија.
Поради неговите злобни литературни напади врз владини службеници, тој бил погубен во 1635 година на барање на кајмакамот Бајрам-паша.
Приказна за неговото погубување
Турскиот историчар и новинар Махмут Сами Шимшек ја раскажува следнава приказна за погубувањето на Нефи:
За погубувањето на Нефи било одлучено поради неговите сатирични стихови за големиот везир Бајрам-паша.
Нефи пристигнал во палатата Топкапи за да ја претстави својата ново напишана сатирична книга „Sihâm-ı Kazâ“ на султанот Мурад IV. На претставувањето, еден гром удрил во куполата на палатата. Султанот започнал да вика „Злобник! Земете ја вашата книга и слезете за да се ослободиме од стрелите на несреќата“.
По напуштањето на публиката на султанот, Нефи побарал да посредува за неговото помилување. Црниот ага со африканско потекло започнал да му пишува писмо на големиот везир додека Нефи стоел во близина и гледал. По кратко време, капка црно мастило паднало врз белата хартија и Нефи веднаш искоментирал со сарказам „Господине, капеше благословената пот“. Господарот на палатата ја искинал хартијата од лутина, а Нефи бил предаден на џелатот. Тој бил храбар до последниот момент и на својот џелат му кажал „ Ајде човеку, биди поопуштен!“ Откако го задавиле со подмачкано јаже во шумата на палатата, неговиот труп бил фрлен во морето.
Дела
Нефи бил под силно влијание на класичната персиска поезија, но исто така ја развил и турската касиде форма. Во прилог на одите, особено за султанот Мурад IV, Нефи напишал саркастичен и честопати витриолен стих за промашувањата на специфичните владини службеници.
Инч
Инч, палец или цол, (знак in или ″ - двоен прим) — единица мерка за должина во разни системи, како англискиот, британскиот и американскиот. Големината му варира од систем до систем. Еден јард има 36 инчи, а една стапка има 12. Соодветната единица мерка за плоштина е квадратен инч, а за волумен е кубен инч.
Инчот е честа единица мерка во САД, Обединетото Кралство и Канада. Во САД и ОК, лични висини се изразуваат во стапки и инчи. Во Канада ова станува сè поретко.
Традиционалниот македонски палец се разликува од современиот стандардизиран инч, во тоа што 1 палец = 27 мм (2,7 см).
Меѓународен инч
Во 1958 г. САД и земјите од Комонвелтот ја дефинирале должината на меѓународниот јард на 0,9144 метри. Така, меѓународниот инч е еднаков на 25.4 милиметри.
Стандардниот меѓународен симбол за инч е in (видете ISO 31-1, Анекс A). Во некои случаи инчот се пишува со двоен прим, кој изгледа како наводник, а стапката со прим, која изгледа како апостроф. На пример, 6 стапки 2 инча се обележува со 6′2″. Ова може да предизвика забува, бидејќи единечниот и двојниот прим се меѓународни симболи за аголна минута и аголна секунда.
Еквиваленција на други мерни единици
1 меѓународен инч е еднаков на:
Поврзано
Tomme (lingtemaat)
Црква „Св. Константин и Елена“ - Скилич
Свети Константин и Елена (Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης) — црква во селото Скилич, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Местоположба
Црквата е главен храм на селото, сместен во неговиот центар.
Павао Ритер Витезовиќ
Павао Ритер Витезовиќ ( - ) — хрватски писател, историчар, јазичар и издавач.
Живот и дело
Роден е во Сењ во семејство кое непосредно пред тоа станало аристократско. Учел во загребската језуитска гимназија, а понатамошното образование го стекнал патувајќи. Научил и занает, станал бакрорезец. Во борбата против Турците учествувал како капетан на коњица. Во Загреб бил управник на печатница. Неколкупати бил биран за пратеник на хрватскиот народ во Виена. Пред смртта, царот му подарил феудален имот близу до Загреб, но хрватските аристократи повеле судска постапка и со оружена сила го избркале од имотот. Витезовиќ заминал во Виена, и таму наскоро потоа умрел во беда.
Книжевна дејност
Неговата книжевна дејност е поврзана со печатницата во Загреб, каде излегло неговото најпознато дело во проза „Хроника“ („Кроника алити спомен всега свиета виков“), во кое популарно ги изнесол настаните од настанувањето на светот па до негово време. Како историчар и воодушевен патриот, Витезовиќ ревносно собирал податоци за минатото на Хрватите и другите словенски народи, и сакал да напише обемно историско дело. Издал и проглас на латински јазик во кој ги повикува илирскиот и словенскиот народ да собираат материјали за „Стематографија“ која требало да биде вовед во споменатото историско дело. Витезовиќ успеал да ја отпечати „Стематографијата“ во која се зборува за грбовите на илирските покраини, додека историското дело со жртвеници и огништа останало само како нацрт и белешки.
Бидејќи бил ангажиран во преговорите околу мирот меѓу Австрија и Турција, пишувал дела како што се „Хрватска оживљена“, „Два века плачуќе Хрватске“ (во кое се изнесени страдањата на Хрватска во 16 век и 17 век), потоа текст за паѓањето на Босна под турска власт „Поробена Босна“. Во ракопис останала и историјата на Србија, под наслов „Serbia illustrata“. Како историчар Витезовиќ располагал со широко знаење, го сметале за најучен човек на Хрватска, но тој бил повеќе хроничар и регистратор на настани, отколку вистински историчар во денешна смисла на зборот.
Витезовиќ се занимавал и со прашањето за литературниот јазик и правопис. Во предговорите на некои од своите дела, ги упатува читателите на расправата за реформа на јазикот и правописот, која не е зачувана. Но, од другите негови дела се гледа неговото сфаќање по тоа прашање. Според него, секој глас треба да има буква. Се служел и со дијакритички знаци, и во тој поглед е претходник на Људевит Гај. Го сметал штокавскиот дијалект најпогоден за книжевниот јазик. Сакал да напише и голем хрватско-латински и латинско-хрватски речник, но зачуван во ракопис е само „Lexicon latino-illyricum“.
За поезијата
Покрај сето ова, тој се занимава и со поезија. Уште во младоста пишувал песни на латински и на хрватски јазик. Главно поетско дело му е „Одиљење сигетско“. Тоа е поема од четири дела кои меѓу себе не создаваат складно единство. Поемата е напишана под дејство на „Опсада сигетска“ од Зрински. Делото е еднолично, а најуспешен е крајот на вториот дел во кој девојката дознава од орелот за судбината на својот вереник и сигетските јунаци.
Витезовиќ напишал уште две епски дела „Новљанчица“ и „Сењчица“. Првиов еп не е зачуван.
Целокупното негово дело дава слика на недовршеност и фрагментираност, но неговата работа е од големо културно-историско значење. Тој прв меѓу книжевниците ја сфатил неопходната територијална поврзаност на Хрватска, и почнал кај Хрватите да ја развива свеста за единство. Затоа неговото дело е важно за Хрватска.
Дрвеник Мали
Дрвеник Мали (исто така наречен Плоча од страна на мештанското население; на Zirona Piccola) е остров во хрватскиот дел на Јадранското Море. Сместено е во среднишно далматинскиот архипелаг, западно од Дрвеник Велики, 15 км од Трогир. Неговата површина е 3.43 км2. Единствената населба на островот е истоименото село со население од 87 жители (согласно до 2011 година). Брегот е прилично вовлечен и морето околу островот е плитко, со што е погодно за риболов. Највисокиот врв е висок 79 метри. Главни индустрии се земјоделството (претежно маслинки), риболов и туризам.
Маринизам
Маринизам (италијански marinismo или secentismo, „17 век“) е назив за поетски стил во кој се нафрлаат премногу зборови и фрази. Името е добиено од Џан Батиста Марини (1569-1625), и поривот да се имитира неговиот стил на пишување.
Појава и одлики
Во почетокот на 17 век во Европа се јавува нов стил во уметноста, посебно во скулптурата, ликовната уметност, архитектурата. Тоа е време на големиот Микеланџело. Ова движење нашло свој одраз и во литературата, посебно во поезијата. Тоа е барокот, кој во прво време се нарекува маринизам, а поезијата маринистичка. Во оваа поезија хиперболата добива свои димензии, и се шири до необични рамки. Бујната речитост, преоптовареноста со зборови, изрази, премногу контрасти и метафори, тоа се елементите со кои се служеле овие поети.
Маринистичките поети биле мајстори на својот занает, во изразот постигнувале непредвидена звучност, а сликовитоста и музикалноста на стиховите достигнувале врв. Се пишувале љубовни стихови, а доаѓаат до израз обидите да се опејат телесните убавини на девојката, детално опишување на женската убавина. Ако петрархистите девојката ја споредувале со снег или млеко, маринистите ја споредуваат со река, планина, устата со брод, забите - корали. Посебно бил важен контрастот: ако девојката се капе во море, морската вода не е доволна да ја изгасне љубовта во неа.
Овие поети особено биле вешти во изведувањето на зборови од ист корен, а често правеле игри на зборови од женските имиња во различни комбинации.
Маринизмот се појавил во Италија, и брзо бил раширен низ Европа.
Сојузници во Првата светска војна
Сојузни во Првата светска војна или Сили на Антанта — земјите кои се спротиствиле на Централните сили во Првата светска војна.
Членови на првобитната Тројна Антанта од 1907 година биле Француската Република, Британското Царство и Руското Царство. Италија се повлекла од сојузот со Централните сили, тврдејќи дека Германија и Австроунгарија ја започнале војната без претходна консултација со сите сојузници и дека алијансата била само дефанзивна. Таа влегла во војната на страната на Антантата во 1915 година. Јапонија била уште еден важен член на сојузот. Белгија, Србија, Грција, Црна Гора и Романија исто така биле членови на Антантата.
Договорот од Севр од 1920 година ги дефинирал главните сојузнички сили: Француска Република, Британското Царство, Италија и Јапонија. Сојузничките сили, освен главните сојузнички сили, биле: Ерменија, Белгија, Грција, Хеџаз, Полска, Португалија, Романија, СХС и Чехословачка.
Џиро д’Италија 2017
Џиро д’Италија 2017 (позната и како Трка околу Италија 2017) — 100. издание на велосипедската голема трка Џиро д’Италија, која се одржала помеѓу 5 и 28 мај како дваесет и први настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била прва од големите трки во сезоната. Започнувала на 5 мај во Алгеро на островот Сардинија, а завршувала на 28 мај во Милано.
Трката била освоена од Том Димулен, кој станал првиот Холанѓанец кој победил на Џиро.
Екипи
Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.
Секоја екипа се очекувало да започне со девет возачи, освен, со осум возачи, поради смртта на Микеле Скарпони.
Фаворити пред трката
Фаворити за победа пред трката биле: Наиро Кинтана, Винченцо Нибали , Герајнт Томас и Микел Ланда , Стевен Краусвајк , Тибо Пино , Том Димулен , Адам Јејтс , Бауке Молема , Илнур Закарин , Тиџеј ван Гардерен.
Допинг
Пред самиот почеток на Џиро д’Италија, UCI објавил дека двајца возачи на, Стефано Пираци и Никола Руфони, кои биле позитивни на хормони за раст пронајдени во примероци собрани на 25 и 26 април 2017 година.
Бидејќи екипата ги прекршила правилата во текот на дванаесет месечен период, UCI размислувала да го употреби членот 7.12.1 од своите правила за антидопинг, со што екипата би добила суспензија од 15 до 45 дена — доведувајќи го во прашање нивното учество на Џиро.
Рута и етапи
Детали за првите три етапи на трката биле откриени на конференција за печат на 14 септември 2016 година. Остатокот од рутата бил претставен од директорот на трката Мауро Вењи на 25 октомври 2016 година. Меѓутоа, организаторите RCS Sport ја објавиле рутата на нивната официјална страница еден ден пред официјалната презентација.
Планирани биле 21 етапа со вкупно растојание од 3.609,1 километар, 142 километри подолго отколку Џиро 2016. Најдолга етапа ќе била дванаесеттата етапа со 229 километри, додека четиринаесеттата етапа со 131 километар ќе била најкратка. Трката имала вкупно 69,1 километар во поединечни хронометри и пет завршници на нагорнина: етапата 4 до Етна; етапата 9 до Мајела; етапата 14 до Оропа; етапата 18 до Ортизеи и етапата 19 до Пјанкавало. Чима Копи (највисока точка на трката) ќе биде Стелвио, на кој ќе се помине на шеснаесеттата етапа.
Етапите биле категоризирани на четири начини од страна на организаторите на трката; хронометри, лесни, средни и тешки етапи.
Поредок
На Џиро д’Италија 2017 се доделувале четири различни маички. Во генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временски бонуси (10, 6 и 4 секунди соодветно) за првите тројца велосипедисти на етапите, предводникот ја добива розовата маичка. Овој пласман се смета за најважен на Џиро д’Италија 2017 и победникот на овој пласман се смета за победник на трката.
Постои и планински пласман каде се доделува сината маичка. Во планинскиот пласман, бодовите се добиваат доколку велосипедистите се искачат на врвот на некое искачување пред другите велосипедисти. Секое искачување е категоризирано како прва, втора, трета и четврта категорија, каде за повисоките категории постојат повеќе бодови. На искачувањата од прва категорија, осум возачи добивале бодови; на искачувањата од втора категорија, шест возачи добивале бодови; на искачувањата од трета категорија, само четворица возачи добивале бодови, додека само тројца возачи освојувале бодови на искачувањата од четврта категорија. На „Чима Копи“, највисоката точка на трката, се доделуваат уште повеќе бодови отколку на оние искачувања од прва категорија. Со 2.757 метри, „Чима Копи“ за 2017 година ќе биде превојот Стелвио.
Дополнително, постои и бодовен пласман, кој се наградува со црвената маичка. Во бодовниот пласман, велосипедистите добиваат бодови доколку завршат на некое од првите петнаесет места на етапите. Рамните етапи носат повеќе бодови од планинските етапи, означувајќи дека овој пласман ќе биде во корист на спринтерите. Дополнително, бодови може да се освојуваат и на средните спринтови.
Четвртата маичка го претставува пласманот за млад возач каде се доделува бела маичка. Овој пласман се смета на истиот начин како генералниот, но тука влегуваат во игра само возачите родени по или на 1 јануари 1992 година.
Постојат два пласмани за екипите. Во пласманот Трофеј Брза екипа се сметаат времињата на тројцата најдобри велосипедисти од секоја екипа; водечката екипа е екипата со најниско вкупно време. Пласманот Трофеј Супер екипа претставува екипен бодовен пласман, каде најдобрите 20 возачи на секоја етапа заработуваат бодови (20 за првото место, 19 за второто, 18 за третото итн., сè до еден бод за 20. место) за нивната екипа.
Помали пласмани
Биле наградувани и неколку други помали пласмани. Првиот бил пласманот за средни спринтови. На секоја друмска етапа имало два спринта. Првите возачи кои ќе поминеле низ целта на средните спринтови добивале бодови; возачот со најмногу бодови на крајот на трката го освојува пласманот. Пласманот бил освоен од Даниел Теклехајманот. Друг пласман — наградата за борбеност (Premio Combattività) — вклучувала бодови доделени на возачот на завршницата на етапата, на средните спринтови и на врвовите на категоризираните искачувања. Пласманот бил освоен од Микел Ланда. Постоела и награда за бегство (Premio della Fuga). За ова, бодови биле доделувани на секој возач вклучен во било кое бегство помало од 10 возачи, кое се одвоило најмалку 5 километри. Секој возач добивал бод за секој поминат километар надвор од групата. Возачот со најмногу бодови на крајот на Џиро ја добивал наградата. Пласманот бил освоен од Павел Брут. Завршниот пласман е „фер плеј“ за секоја екипа. Екипите добивале казнени бодови за нарушување на различни правила. Се движеле од половина бод, за нарушувања на предупредувања од организаторите на трката, до 2.000 бода казна за позитивен допинг-тест. Екипата со најмалку бодови на крајот на Џиро го освојувала пласманот. Пласманот бил освоен од, кои имале само 20 казнени бодови.
Баф
Баф (на англиски Buff) е вид на облека како марама која се користи како заштита при занимавање со спорт на отворено. Името го добила по фирмата која почнала да ги прави па од тогаш секој тип на марама со оваков облик се нарекува со ова име. Сепак право на името го има компанијата која ги создала, Buff S.A., во 1992 година и доаѓа од Игуалада, во близина на Барселона во Каталонија, Шпанија.
Баф го дизајнирал Жуан Рохас во 1991 година као заштита од ветер за време на возење на мотоцикл. Тоа е марама во облик на цевка од микрофибер тканина, која може да се обликува по желба. Може да се носи како капа, шал, трака за глава, бандаж, маска за лице, како марама во пиратски или сахара стил. Често ја носат рекреативни тркачи во текот на зима како маска преку устата и носот да би се заштитиле од директено вдишување на ладен воздух. Таа е доволно тенка за да при подлабоко вдишување не смета при вдишувањето, а бргу се суши, затоа што при вдишување поради кондензација лесно се навлажнува.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени 100 метри
Прелиминарна рунда
Квалификации: Првите 3 од секоја група (Q) и следните 4 најбрзи продолжуваат (q) во прелиминациите.
Прелиминации
Квалификации: Првите 3 од секоја група (Q) и следните 3 најбрзи (q) продолжуваат во полуфиналето.
Полуфинале
Квалификации: Првите 2 од секоја група (Q) и следните 2 најбрзи (q) продолжуваат во финалето.
Чешвиница
Чешвиница е ненаселен остров во оточјето на островот Ластовци, источно од Ластово.
Неговата површина е 0,619091 км2. Должината на крајбрежната линија изнесува 4,71 km. Од морето се издигнува 52 метри.
Пори
Општината има вкупно население од 85,256 жители (март 2016 г.) и зафаќа површина од 1.704,07 км2 од кои 870.01 км2 е вода. Општината е еднојазична, односно службен јазик е финскиот јазик. Според бројот на население градот е 11. по големина во Финска, а според урбаната површина е на 7. место. Пори исто така е главен град на регионот Сатакунта (насел. 224,028) и на под-регионот Пори (насел. 136,905).
Име
Името Пори доаѓа од делот -borg (означува град или замок) од првичното име на шведски јазик Björneborg со финицизиран изговор. Шведското име Björneborg означува мечкин град (мечкин замок), и латинско-грчкото име Arctopolis исто така означува мечкин град.
Рани години
Градот Пори бил основан во 1558 година од кнезот Јуан Фински (Juhana III or Juhana-herttua) кој подоцна станал познат како Јуан III Шведски. Градот бил наследник на средновековните градови Телје (Кокемеки) и Улвила. Пловењето по реката Кокемеки станувало се потешко и потешко од 14. век поради ледничка изостазија. Значајноста на Кокемеки и Улвила започнала да опаѓа бидејќи бродовите не можеле повеќе да пловат по реката. Во 16. век ситуацијата станала толку лоша што кнезот Јуан одлучил да основа ново пристаниште и пазариштен град поблиску до морето.
На буржуите од Улвила им било наредено да се преселат во новиот град и на 8 март 1558 година Јуан III ја дал повелбата на Пори, во која се вели: „Бидејќи видовме дека ќе биде најдобро да се изгради силен пазариштен град покрај морето, и бидејќи не можеме да најдеме погодно место за зајакнување во Улвила, одбравме друго место во Пори.“
На почетокот Пори имал околу 300 принудни жители. Сепак, тие набрзо ги препознале предностите на новото место, кое нудело можности за профитабилно тргување, меѓу другото. Градењето на бродови било значајно уште во почетоците на Пори. Бродоградилиштето покрај реката започнало со работа во 1572 година и работело до раниот 20. век.
Голема северна војна и кримска војна
Во текот на големата северна војна во 1713 година Пори бил окупиран од руски трупи. Осум руски полкови поминале четири месеци во градот од септември 1713 до јануари 1714 вандализирајќи го и разрушувајќи го градот. Некои од најбогатите жители исчезнале, тие веројатно биле притворени и однесени во Русија. Ветерници и магацини биле запалени. Најголемиот дел од воловите и коњите и повеќе од 400 бродови биле изгубени. Руската инвазвија на Финска продолжила уште седум години. Тоа значело голем финансиски пораз за Пори бидејќи тргвијата со странство завршила. По војната Пори го загубил правото да тргува и градот западнал во длабока криза. Нова „златна доба“ започнала во 1765 година отккао градот добил право повторно да тргува со странство.
Со започнувањето на кримската војна во 1853 година, Пори бил нападнат од француски и британски морнарици во 1855 година. Француската фрегата „Д'Асос“ го направила првиот обид во јули и успеала да затекне еден брод надвор од островот Исокари пред да отплови кон север. Друг напад бил извршен од британска флота на 9 август. Градоначалникот Клаус Валберг преговарал со непријателот и градот бил спасен. Два пловни бродови и 17 помали бродови заедно со други недвижнини биле дадени на британците.
Градски пожари
Поради тоа што повеќето од куќите биле изградени од дрво, Пори бил ранлив на пожари. Градот бил запален и повторно изграден девет пати. Градот за првпат бил уништен од пожар во 1571 година а последниот голем пожар се случил во 1852 година. Повеќеод 75% од градот бил уништен во 1852 година и најголем дел од жителите останале без покрив над глава. Само неколку градби, како зградата на градското собрание, биле спасени. Големиот пожар од 1852 година бил еден од најголемите катастрофи во Финска досега. Новиот градски план и обликот на денешниот стар град биле дизајнирани од шведскиот архитект Георг Теодор фон Шевитц. Новите градби, како театарот Пори и хотелот Отава се историски и културно значајни. Четири шеталишта, кои се пошироки од другите улици, го поделиле новиот центар на градот на четири делови.
Финска граѓанска војна и втора светска војна
Во текот на финската граѓанска војна во 1918 година Пори бил дел од Финската Социјалистичка Работничка Република. Градот не бил во директна воена зона но извесен терор бил направен од двете страни. Најпознат инцидент бил убивањето на единаесет војници во училиштен двор.
Во втората светка војна Пори бил бомбардиран четири пати од советското воено ваздухопловство во периодот 1939–1940. Најлошото бомбардирање се случило на 2 февруари 1940 година затоа што 21 лице било убиено. Повеќето од бомбите биле фрлени кон областа на пристаништето наместо во самиот град. Од 1942 до 1944 година аеродромот Пори служел како воено депо за Jagdgeschwader 5 од германскиот Луфтвафе. Воздушното депо на Пори било познато како „Feldluftpark Pori“ и било едно од најголемите германски воздушни депоа во Северна Европа. Во септември 1944 година Германците го напуштиле аеродромот и уништиле поголем дел од нивните објекти со експлозии. Еден германски хангар до ден денес сè уште се користи. Вкупно 319 воени заробеници од советската црвена армија починале во Пори бидејќи биле користени како присилни работници од германците. Советските војници се закопани во округот Вехераума во источниот дел од градот.
Политика
Најголеми политички партии во Пори се партијата на национална коалиција и социјалдемократската партија. На општинските избори во 2012 година, партиите добиле 26.6% и 26.3% од бројот на гласови, редоследно. Градоначалничка на Пори е Аино-Маија Луконен, која била избрана да го води градот во 2004 година откако поранешниот градоначалник, Марти Синисалми, се повлекол од функцијата.
Сообраќај
Железничката станица и автобуската станица во Пори се наоѓаат во центарот на градот. Бидејќи железничката станица во Пори е крајна станица, железничкиот сообраќај е прилично скромен. Пори е поврзан единствено со Тампере со 13 дневни поаѓања на железничката линија Тампере-Пори. За разлика од железничкиот, автобускиот сообраќај е многу повеќе зафатен. Градот има повќе од 100 меѓуградски автобуси со големите фински градови Хелсинки, Турку и Тампере како и со помалите места како Раума и Васа. Јавниот транспорт е управуван од компанијата Porin Linjat која е во сопственост на градот. Таа исто така ги опслужува соседните општини.
Аеродромот Пори дневно е поврзан со аеродромот Хелсинки и нуди сезонски летови кон скијалиштата во Лапонија како и чартер летови кон неколку средоземни земји. Редовни летови кон шведскиот главен град Стокхолм имало до почетокот на 2013 година.
Пристаништето во Пори е специјализирано за непакуван товар. Тоа има бродски сообраќај со неколку пристаништа во Северна Европа. Во октомври 2013 година, Пори бил одредиште на MS Nordic Orion, првиот комерцијален товарен брод кој некогаш го поминал Северозападниот Премин. Бродот носел јаглен од пристаништето во Ванкувер, Канада.
Збратимени градови
Пори е збратимен со:
Сикан Карлсон
Сикан Ана-Грета Карлсон (12 август 19152 ноември 2011), била шведска филмска и театарска глумица и пејачка.
Биографија
Од 1930-ти до 1950-ти години, Карлсон била најпопуларната шведска филмска глумица и најплатена, достигнувајќи ја платата дури и на најпопуларниот машки изведувач. Таа исто така била успешна пејачка, имајќи повеќе сценски перформанси и музички ревизии. Таа била најпозната по нејзините комични филмови, кои го достигнаа својот врв за време на Втората светска војна. Неколку од нејзините филмови од овој период вклучуваат оптимистички музички теми, наменети да го подигнат моралот на нејзината публика која била изморена од војната. Ликовите кој таа ги глумела после војната биле многу посложени од оние што ги глумела претходно и нејзините таленти за пеење не биле често прикажани. Нејзината сценска персона била безгрижна, енергична млада жена која оптимистички ги соочувала своите проблеми. Нејзините филмови биле доста популарни и често имале долги прикажувања во кино салите.
Карлсон е најчесто поврзана со двајцата режисери: Шамил Бауман (во филмовите од 1945 до 1955 година) и Хасе Екман (1956–65). Иако била препознатлива најмногу по нејзините лесни улоги, таа исто така можела да портретира помрачни ликови по потреба. Еден од нејзините најпознати драмски дела било во 1961 година, Градината на задоволството, со сценарио напишано специјално за неа од Ингмар Бергман.
Карлсон јавно изјавила дека сепак не ѝ пречело да биде избрана за комични улоги и е горда што ѝ биле дадени делови што ѝ овозможиле да ја насмее публиката.
Бракови
Била родена во семејство од работничка класа, таа се борела да биде прифатена во средина од високата класа и издржала два развода пред бракот со стопанственикот Солве Адамсон, кој завршил со неговата смрт во 1987 година. За време на нејзиниот прв брак со Госта Ројтер, ја родила ќерката Ингегард.
Подоцнежните години
Во 2005 година била наградена со почесна награда Гулдбаге, на наградите Гулдбаге во Шведска.
Марне-Ланд
Црковна парохиска општина Марне-Ланд (Kirchspielslandgemeinde Marne-Land) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала околу градот Марне, кој бил седиште на општинската заедница, но не бил дел од истата. Во јануари 2008 година била споена со градот Марне и општината Фридрихског за да ја создадат општинската заедница Марне-Северно Море.
Црковната парохиска општина Марне-Ланд се состоела од следните општини:
Глорија (Вивалди)
Антонио Вивалди напишал најмалку три верзии на химната Gloria in excelsis Deo, чии зборови датираат веројатно од IV век и која е составен дел на мисатата.
Зачувани се две: RV 588 и RV 589. Третата, RV 590, се споменува само во каталогот на Кројцерен и се претпоставува дека е изгубена.
RV 588
RV 588 опширно позајмува од двојна оркестарска и хорска поставка на истиот текст од Џовани Марија Руџиери (кој отсега во овој напис ќе биде упатен според неговиот каталогизиран број RV на RV. Анх. 23).
Ставовите покажуваат инспирација од оваа композиција, а двата делови („Qui Tollis“ и „Cum Sancto Spiritu“) се плагијати од оригиналниот амбиент на Ruggieri (иако „Qui Tollis“ целосно го испушта второто „coro“ (хор) и „Cum Sancto Spiritu“ е малку изменет).
Првиот став на RV 588 е исто така проширена верзија на RV Anh. 23, без вториот верувам RV Anh. 23, меѓу другите музички модификации. Вторите ставови на RV 588 и RV 589 („Et in Terra Pax“) покажуваат хроматски обрасци и клучни модулации слични на оние од второто движење на RV Anh. 23.
Ставови
Слава на Бога во висините
И на земјата мир
Ве пофалуваме (Сопрановите I и II)
Благодарам (рефрен)
За голема слава (Хор)
Господи Боже (Сопран)
Ги одземаш гревовите на светот (Хор)
Само за тебе (рефрен)
Со Светиот Дух (Хор)
RV 589
Ова е попознатата поставка на Глорија, едноставно позната како „Глорија“ на Вивалди поради неговата извонредна популарност.
Ова дело, заедно со неговата матична композиција RV 588, била компонирана во исто време за време ангажманот на Вивалди во Pietà. Постојат два „воведи“ како што е објаснето во гореспоменатата статија.
Како и во RV 588, постојат докази за влијание на RV Anh. 23: рефренот на првиот став дели слични клучни модулации со оние од првиот дел на RV 588, само модифицирани за да одговараат на двоен метар наместо тројниот метар на RV 588.
Мотивскиот материјал присутен во оркестарските делови од кој било фрагмент е исто така споделен, вклучително и октавни скокови во почетните мотиви на делото.
Вториот став е значително похроматичен во RV 589, но сепак е текстурално слично на поставката присутна во RV Anh. 23, со употреба на повторувачки ритмички фигури под хармоничната ритмика. Делот „Qui Tollis“ на RV 589 е ритмички слично на првите неколку тактови на RV 588 (и на крајот RV Anh. 23).
Последниот став „Cum Sancto Spiritu“, во суштина е „ажурирана“ верзија на фрагментите присутни во двата RV Anh. 23 и RV 588, освен интензивно хармонично модифицирани, станувајќи похроматични од неговите претходници, што ја одразува зрелоста во творештвото на Вивалди и стилот на доцниот италијански барок.
Ставови
Глорија (хор)
И на земјата мир (Хор)
Господи, Единороден Син (Хор)
Господи Боже, Јагне Божјо (Контралто и Хор)
Кој седи од десната страна на Отецот (Контралто)
RV 590
Има малку информации за ова изгубено дело, освен неговата оркестрација (пет гласови и обоа во тромби) во каталогот Кројцерен. Нема друг извор на информации; дури ни неговиот можен клуч не може да се претпостави. Во каталогот Ryom-Verzeichnis, тој се смета за изгубен.
RV Anh. 23
Како што беше наведено погоре, оваа Глорија за два (оркестри) ја напиша Џовани Марија Руџиери. Оваа композиција, веројатно за венецијанска црква за време на фестивалот, е датирана од 9 септември 1708 година Н.С. Оваа Глорија даде голема инспирација за двете поставки на Вивалди и за други Глории од други композитори во тоа време.