cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 2785
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 15 м 15,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 40° 55' 5". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 2785 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26100. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2987. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 721.
Далекуисточен федерален округ
Далекуисточниот федерален округ (руски: Дальневосточный федеральный округ) е еден од осумте федерални окрузи на Русија. Населението брои 6.692.865 жители според пописот од 2002, а површината изнесува 6.215.900 км2. Ова е најголемиот федерален округ во Русија. Моменталниот полномошен претставник на претседателот е Виктор Ишаев.
Далекуисточниот федерален округ ја покрива територијата на Рускиот Далечен Исток (рускиот дел на Далечниот Исток).
Делови од Федералниот округ, со републики (што уживаат голема автономија) се обележани со ѕвездичка:
Најголеми градови во округот се Владивосток, Хабаровск, Николаевск на Амур, Јужно-Сахалинск, Комсомолск на Амур и Петропавловск Камчатски.
NGC 567
NGC 567 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 567 се споменува и како MCG -2-4-53, NPM1G -10.0054.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 567 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 567 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 27 м 2,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 15' 53". Положбениот агол на објектот е во износ од 134°.
Други поделби
Проучување на NGC 567 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5402. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5274. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 439.
Ајхорст
Ајхорст (Eichhorst) — село и поранешна општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од 25 мај 2014 е дел од градот Фридланд.
NGC 7584
NGC 7584 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7584 се споменува и како MCG 1-59-35, CGCG 406-49, ARAK 580.
Откривање
Објектот е откриен на 5 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7584 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 7584 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Единствена Македонија
Единствена Македонија — македонска десничарска политичка партија. Претседател на партијата е Јанко Бачев.
Историја и учество на избори
Во јануари 2018 година Централниот комитет на партијата одлучил партијата да се преименува во Единствена Македонија како и промена во политиките околу зачленување на Република Македонија во НАТО и Европската Унија, а доближување до политиките на Русија.
Црква „Воскресение Христово“ - Драгарино
Воскресение Христово (Св. Спас) — црква во битолското село Драгарино, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Биолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Единствена Македонија
Историја и учество на избори
На Парламентарните избори во 2020 година, партијата учествувала во коалиција ,,Никогаш Северна само Македонија" заедно со ФРОДЕМ колицијата освоила 2.604 гласа односно 0.29 % од вкупен број на гласови. колицијата не освојила пратенички мандат.
Куќа на Корча
Куќа на Корча — стара куќа во градот Струга, заведена како евидентирано културно добро.
Местоположба
Куќата се наоѓа во Струшката чаршија, на левиот брег на ректа Црн Дрим. Сместена е на улица „Маршал Тито“ бр. 6. Изградена е во 1931 г. Му припаѓа на семејството Корча. До неа е Охридската банка.
Крис Норман
Кристофер Вард Норман (англ: Christopher Ward Norman; роден на 25 октомври 1950) е англиски софт рок пејач. Норман бил првиот пејач на англиската рок група Smokie, (1964–1986), која забележала успех во Европа во 1970-тите. Неговиот дует со Сузи Кватро од 1978 година „Stumblin' In“, бил голем хит во САД.
Живот и кариера
Норман својата прва гитара ја добил на седумгодишна возраст. На почетокот на неговата музика влијаеле: Елвис Присли, Литл Ричард, Отис Рединг и Лони Донеган.
Во детството, родителите на Норман често се селеле и како резултат на тоа живеел во многу градови во Англија, како Редкар, Лутон, Кимптон и Нотингем. Во 1962 година, семејството се преселило во родниот град на неговата мајка, Бредфорд. Норман се запишал во тамошното училиште, каде што ги запознал Алан Силсон и Тери Утли, идните членови на Smokie.
Како тинејџери, биле под влијание на групите од новата ера како Битлси и Ролинг Стоунс, а потоа и тогаш фолк пејачот Боб Дилан.
Во 1970 година, Норман се оженил со неговата сопруга Линда и заедно имаат пет деца. Од 1986 година, живеат на Островот Ман.
Во 1986 година, со песната „Midnight Lady“ Норман ја започнал својата соло кариера. Midnight Lady била хит низ цела Европа, а во Германија шест недели била на прво место(каде што била продадена во 900.000 примероци). Имал успех и со песните „ Some Hearts Are Diamonds“, „No Arms Can Ever Hold You“, „ Broken Heroes“, „Fearless Hearts“, „Fearless Hearts“ и „Baby I Miss You“. Во 1994 година, Норман од CMT Europe ја добил наградата „Меѓународна видео ѕвезда на годината“.
Сарана, Базега
Сарана е села во Дулогу Департмент во Базега Провинца во Буркина Фасо. Селата има 587 жители.
Знаме на Виетнам
Знамето на Виетнам е официјалното знаме на државата. Знамето било создадено во 1940 и се користело за време на револуцијата за отфрлување на француската власт во државата. Денешното знаме станало официјално знаме на Северен Виетнам, но во 1955 се направиле мали промени во дизајнот на ѕвездата. Знамето е составено од црвена позадина со златна петокрака во средината. Црвената боја е инспирирана од знамето на комунистичката партија во Виетнам и симболизира револуција и крв. Петте краци на ѕвездата ги симболизираат работниците, селаните, интелектуалците, трговците и војниците, сите во една хармонија. Јужен Виетнам имал посебно знаме, но со обединувањето на државата знамето на Северен Виетнам станало официјално знаме на обединетата држава.
Млада демократско-прогресивна странка
Млада демократско-прогресивна странка — поранешна македонска политичка партија.
Историја
Партијата за првпат учествувала на парламентарните избори во 1990 година, кога Македонија сѐ уште била дел од Југославија. Во некои подрачја партијата настапила во коалиција со Сојуз на реформски сили на Македонија (СРСМ), освојувајќи 6 пратенички места. Во други подрачја настапила со Социјалистичката партија освојувајќи едно место.
Во 1991 година партијата се споила со Сојузот на реформските сили, со ново име Сојуз на реформски сили на Македонија - Либерална партија, за на крај да се формира Либералната партија
Беджих Сметана
Беджих Сметана (чеш: Bedřich Smetana) — чешки композитор и диригент. Роден е во Литомишал на, починал во Прага, на ,.
Бадем Баир (Истибања)
Бадем Баир — населба од римско време во атарот на селото Истибања, Македонија.
Antrodia albida
Antrodia albida бил вид на габа од родот Antrodia која растела на мртвото дрво на листопадни дрвја. Широко распространет вид, го имало во Африка, Азија, Европа, Океанија, Северна Америка и Јужна Америка. Габата првпат била опишана под името Daedalea albida од Елиас Магнус Фрајс во неговото дело Observationes mycologicae од 1815 година. Маринус Антон Донк го префрлил во Антродија во 1960 година.
Папа Сирициј
Сирициј (лат. Siricius PP; ? - 26 ноември 399) — римски папа од декември 384 до 26 ноември 399. Бил современик на Амвросиј Медиолански и Мартин Турски. Католичката црква го поврзува со воведувањето на целибатот.
Список на непризнаени држави
Ова е списoк na држави кои постојат или постоеле како фактички независни држави, но како такви не се признати од страна на поголемиот дел од другите држави или меѓународни заедници.
Музеј на улицата (Киев)
Музејот на улицата  (украински: Музей однієї вулиці) е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Музејот бил отворен во 1991 годинаи денеска се состои од две простории кои содржат вистински антиквитети - книги, слики, мебел и облека, фотографии и документи кои се поврзуваат со жителите кои живеел во овој реон меѓу кои најпознати се:
Централен федерален округ
Централен федерален округ (руски: Центральный федеральный округ) е еден од осумте федерални окрузи на Русија. Зборот „централен“ е од политичко и историско значење; впрочем округот се наоѓа најзападно. Населението му брои 38.000.651 жител по пописот од 2002, а површината му зафаќа 650.700 км2. Полномошниот претставник на претседателот е Георги Полтавченко.
Составни делови:
Чифлик (Правишко)
Чифлик — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Генцков
Генцков (Genzkow) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Потекло на Античките Македонци
Херодот
Според неколку толкувања, Херодот укажува на дорското потекло на Македоните: „''По иселувањето од Хистиеотида кадмејците дорци се населиле во Пидна и се нарекле Македони. Оттука ова племе поново се преселило во Дриопида, а оттука главно на Пелопонез, каде и го добило името дорци''“. Но, ова можело да значи дека Дорците се населиле во краиштата на Македонија, но после избегале оттаму.
Меѓутоа, постојат разни толкувања на името Македони, за кои ова име не е обичен синоним на грчкото име Македони ; Освен тоа, можен е и друг превод на дадениот пасус, според кој „Дорците се доселиле во Пидна, во областа наречена Македонија“. ; На друго место Херодот кажува дека, во крајна мерка, барем владеечката династија на Македонија била од грчко потекло: „''А тоа што тие македонски цареви, потомци на Пердика, — се всушност Елини, покажуваат не само тие самите, туку и јас сум убеден во тоа. Освен тоа, и судиите на Олимписките натпревари го признаа тоа. Кога Александар посакал да земе учество во натпреварите и поради ова дошол во Олимпија, Елините, учесници во натпреварите, побарале тој да биде отстранет. Овие натпревари, зборувале тие, се за Елини, а не за варвари. Но, Александар докажал дека е аргеец и судиите го признале неговото елинско потекло''.“ Историчарот Тукидид лично бил во Македонија на крајот на 5 век п.н.е. и не се сомнева во елинското потекло (од Аргос) на македонските цареви. Меѓутоа, овие исти податоци можат да се сметаат и како аргумент против елинското потекло на Македоните: самиот факт што елинското потекло на династијата требало да се докажува, означува дека принадлежноста на династијата (а со тоа и поголемиот дел од Македонија) за елинскиот свет не била многу очигледна. Освен тоа, како доказ за ваквото потекло Херодот наведува само легенда со елементи на приказна, за тоа како во далечното минато, како резултат на мошне необични околности, тројца браќа, протерани од Аргос, го придобиле македонскиот престол (8:137-139).
Навратувајќи се на Олимписките игри, постои една епизода во говорот на Есхин насловен како „За амбасадата на престапот“ (средината на 4 век п.н.е.), каде Македоните се обвинети за нарушување на светото за сите Грци Олимписко примирје. Македоните (опишани како варвари) го нарушиле обичајот, но уште почудно е што се обвинуваат за богохулство вистински варвари. За време на Александар Македонски, меѓу победниците на Олимпијадите се среќавале и прости Македони.
Хесиод
Поетот Хесиод (8-7 век п.н.е.) во „Каталог на жените“ во митско прикажување укажува на сродството меѓу Македоните и тесалијците (племињата магнети, од Магнезија): „Фија, прифаќајќи го зачнувањето од радосногромниот Зевс,
Хајкендорф
Споменикот за паднатите членови на посадите во германските подморници во обете светски војни е видлив од Килскиот Фјорд.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Шрефенборн.
Потекло на Античките Македонци
Хесиод
Два сина народила: Македон заедно со Магнет,
Во Пиерискиот крај живееја близу Олимп.“ Според Хесиод, прародителот на основните грчки племиња бил Елин, брат на Фија. Различните од Грците народи произлегле од камења, фрлени од прародителот на човештвото Девкалион, татко на Елин и Фиј. Грчкиот историчар Хеланик ја посетил Македонија во 5 век п.н.е. и ги сметал Македонците за потомци на митскиот Еол, син на Елин (прародител на еолците). Другиот син на Елин бил Дор (прародител на дорците). Очигледно е дека дури и ако постоеле разлики во јазикот, тие не се толку големи за да го посомневаат историчарот во грчките корени на Македоните.
Персијци
Персијците во 492 п.н.е. (за време на Дариј I) ги именувале Македоните како Грци во шапки од Сонце (Yaunâ takabarâ, Yaunâ — произлегло од името на Грците-јонци кои живееле во Мала Азија), што е засведочено во староперсиските натписи за племињата кои му биле потчинети на Дариј. Македоните носеле национални широки шапки, кавсии, а други разлики од Грците Персијците и не забележувале.
Страбон
Географот од почетокот на н.е. Страбон ги опишувал Македоните како различни варварски племиња покорени од страна на Грците на почетокот од постоењето на првите македонски царски династии на Аргеадите. Делот од неговиот труд посветен на Македонија недостасува, но се зачувани цитати од подоцнежните автори. Страбон напишал: „''Македонија е секако дел од Грција, па дури и денес [по римското завојување]. Но бидејќи јас ја следам природата и местоположбата на местата по географски принцип, се решив да ја опишам одделно од остатокот на Грција и да ја присоединам со оној дел на Тракија што граничи со неа''“. Но, може да се забележи дека тука Страбон пишувал за римското уредување на државата, кадешто Македонија се сметала за еден дел од римската провинција со името Грција.
Староримскиот историчар Тит Ливиј на работ од нашата ера го цитира македонскиот амбасадор од 3 век п.н.е., кој ги нарекува Македоните луѓе кои имаат ист јазик со етолците и аркањаните, односно Грците: „Етолците, акарнанците, македоните зборуваат на еден ист јазик, сега тие се раскарани и разделени, утре — повторно ќе се обединат...“. Но и овде може да се забележи дека Етолците и Акарнијанците од многумина не се сметаат за грчки/хеленски племиња, а се инородни на Грците.
Плутарх
Плутарх употребувал израз кој на современите јазичари им е тешко точно да го преведат, од што не може да се каже дали е античкомакедонски јазик или само античкомакедонски дијалект. Но, од неговите описи на походите на Александар Македонски е можно да се донесе заклучок дека Македоните разговарале на грчки јазик: „За таа иста цел тој одбрал три илјади момчиња кои ги доверил на многубројни учители за да ги учат на грчка писменост и ракување со македонските оружја“.
Имиња
Анализите извршени од германскиот јазичар Ото Хофман на имињата на 40 Македонци, отпечатени на натписи од 423 п.н.е. (по повод сојузот меѓу атињаните и античкомакедонскиот цар Пердика II) кажуваат дека: „''Едно име е, веројатно, од тракиско потекло, а уште едно друго е со нејасно потекло. Сите останати имиња имаат јасна хеленистичка структура, а само две од нив, Неоптолем и Мелеагар, би можеле да бидат позајмени од елинската митологија''“.
Овој јазичар забележува дека античкомакедонските зборови, различни од грчките, припаѓаат на тесен круг на имиња на животни, растенија, облеки, воена амуниција, односно на тој круг каде постои голема веројатност од позајмување од надвор. Оваа анализа го води јазичарот до заклучокот: античкомакедонските зборови кои звучат грчки не се заемки од познатите дијалекти на Елада, но се формирале самостојно како бројни дијалекти од една основа, која можно е да е претставена од протогрчкиот јазик. Присуството на тракиски имиња не треба да изненадува, со оглед на тоа што по репресиите, многу од тракијците останале да живеат меѓу Античките Македонци.
Друг голем извор на античкомакедонски имиња се натписите на могилни камења од антички гробишта откриени во 1977 година во Кутлеш, меѓу кои се наоѓаат и Кралските гробници на Филип II и неговата мајка. Камењата што датираат од втората половина на 4 век п.н.е. вклучуваат и могили на гробовите од прости Македони, мажи и жени. Идентифицирани се 75 имиња, сите грчки.
Натписи
Во Македонија се најдени натписи на грчки, но не е најден ниту еден натпис на негрчки јазик (до периодот на римско завојување). Особено е важна Pella katadesmos, клетва на оловна плочка, откриена во главниот град на Античка Македонија — Пела — во 1986 година (објавена во 1993) и која датира од 4 или 3 век п.н.е. Во оваа клетва, некоја жена од низок социјален статус ги моли демоните да ја срушат женидбата на некојси Дионисофен со Тетима. Пораката е напишана на јазик кој претставува разновидност на дорскиот (северозападен дијалект на грчкиот јазик), но притоа различен од другите форми на дорскиот, што сведочи дека авторот е од Македонија, а не од друга област.
Искази на современици
Од говорот на Есхин „За амбасадата на престапот“ дознаваме дека Аминта III, дедо на Александар Македонски и во тоа време незначаен цар, имал право да учествува на сегрчкиот конгрес во Спарта (371 п.н.е.). Есхин не ги одделува Македоните од Грците: „''Тој /т.е. Аминта/ им се придружил на другите Грци во гласањето''“.
Во писмо до Дариј, Александар Македонски изјавува: „Твоите предци извршија наезда во Македонија и остатокот од Грција“. Според ова, Македоните се сметале себеси за роднини на Грците, иако Грците не сакале да ја признаат културата на грубите и игнорантни роднини сè додека тие не ја воздигнале Елада со блескав блицкриг во Азија.
Аргументи против блискоста на Македоните и Грците
Грците ги нарекувале Македоните варвари, но од контекстот на запаливите политички говори е јасно дека се има предвид туѓото културно и политичко ниво на Македоните, а исто така и желба да му се наштети на силниот непријател. Признак на варварство според Грците бил не само туѓиот, негрчки јазик, туку и отсуството на демократско уредување и наследственоста на царевите. Така на пример, и епирците Тукидид ги нарекува варвари, иако во тоа време тие општат на грчки јазик. Често е цитирана фразата на Демостен од неговата трета филипика:
Меѓутоа, еден друг атински оратор (Изократ), во неговиот говор „За Филип“, се осврнува на елинското потекло на античкомакедонскиот цар, иако го негира истото за простите Македони врз основа на тоа што „Елините не се навикнати да бидат владеени од еден човек, додека другите народи не се способни да ги организираат своите животи без такво владеење“.
Друг, често цитиран аргумент, е цитатот од Плутарх:
Куќа на Петар Велики (Киев)
Денеска овој архитектонски споменик работи како подружница на Музејот на историјата на Киев.
Историја
Во 1978 година, објектот бил повторно целосно реновиран и претворен во музеј.
Легенда
Легендата околу престојот во куќата од страна на Петар Велики започнала да се шири по пожарот од 1811 година, и се смета дека царот овде живеел во времето на неговата посета на Киев во 1706 година. Сепак, денеска нема документирани докази околу престојот на Петар во куќата, и се смета дека името е поврзано со самата култура на градот.
Гевгелиско
Поимот Гевгелиско се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Гевгелија, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Гевгелија, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Гевгелиско, но некогаш и не.
Ubercode
Ubercode - виш програмски јазик дизајниран од „Ubercode Software“ и објавен во 2005 година за Microsoft Windows. Ubercode е под влијание на Eiffel и BASIC. Тој е комерцијален софтвер и може да се испроба бесплатно 30 дена. Ubercode ги има следните дизајнирани цели:
Hello, World!
Еве ја основата на програмата Hello World: Ubercode 1 class Hello
public function main code call Msgbox("Hello", "Hello World!") end function
end class
Предуслови и поуслови
Еве еден пример со користење на пред и поуслови. Во примерот, функцијата IntToStr го потврдува својот влез како низа пред да ја претвори во цел број: Ubercode 1 class PrePost
function IntToStr(in mystr:string[*] out value:integer) precond IsDigitStr(mystr) code call Val(mystr, value) end function
public function main code call Msgbox("OOP example", "IntToStr(10) = " + IntToStr("10")) end function
end class
Охридска банка (Струга)
Местоположба
Зградата е сместена во Струшката чаршија, на левиот брег на реката Црн Дрим. Се наоѓа на улица „Маршал Тито“ бр. 4. До неа е Куќата на Корча. Изградена е во 1931 година. Денес во неа е сместена филијала на Охридска банка.
IC 1701
IC 1701 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1701 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 17,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 18 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 1701 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Ноќта на генералите (филм од 1967)
„Ноќта на генералите“ (англиски: The night of the generals) — британско-француско-американски филм од 1967 година во режија на Анатол Литвак. Главните улоги ги играат: Улоге: Омар Шариф, Питер О'Тул, Доналд Плезенс и Чарлс Греј.
IC 1701
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 24 м 37 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +24° 35' 41"".
Други поделби
Проучување на IC 1701 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Знаме на Египет
Знамето на Египет е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 4 октомври 1984 година. Знамето е составено од три еднакви хоризонтални ленти во црвена, бела и црна боја. Боите се пан-арапски ослободителни бои и овој дизајн се користи уште од Египетската револуција во 1952 година. Во средината на знамето се наоѓа националниот грб на Египет.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Курбиново
Свети Ѓорѓи — главна и единствена манастирска црква на Курбиновскиот манастир, сместена над селото Курбиново, Преспа, во непосредна близина на Преспанското Езеро.
Во кругот на црквата се наоѓале старите селски гробишта на Курбиново, кои се користеле до 1921 година.
Историја
Црквата е изградена во 1191 година (XII век), што се гледа од натписот над олтарот за време на владеењето на Исак II Ангел.
Црквата е сместена на 1 километар источно од селото, подигната во втората половина на век. Во век била запуштена, а во текот на  век била обновена.
Конзерваторските работи на архитектурата и живописот биле завршени во 1958 година.
Градба
Црквата „Св. Ѓорѓи“ е еднокорабна градба со полукружна апсида. Градбата е долга 17 метри и широка 7 метри. Со ова таа е најголемата еднокорабна црква во Македонија. На западната страна нема нартекс (двор каде се собираат верниците). Има два влеза и изградена е главно од камен и помалку од тули. Ктиторската композиција на надвратникот не е во целост зачувана. Зачувани се само две свети лица и ктиторот со семејството. Но од ктиторот и семејството е останат само фрагмент од чевлите, според кои чевли е дојдено до заклучок дека овој ктитор припаѓа на световната (побожна) аристократија.
Црквата се одликува со специфичен начин на обработка на фасадите, денес видлив само во долните делови на западниот и јужниот ѕид. По изведбата на ѕидовите било изведено малтерисување и боење на фасадите со цел да се постигне побогат изглед. Ваквиот начин на обработка е пристигнат преку византиската градителска традиција. Црквата Св. Ѓорѓи своето место во ризницата на светските вредности го обезбедува со сочуваниот фрескоживопис. Фрескоживописот од дванаесеттиот век е сочуван скоро во целост, освен уништениот дел од претставите во првата зона на северниот ѕид и дел од јужниот, како и горниот дел од третата зона.
Според науката, тоа е времето на владеењето на Комнините со Византија кога во црковното градителство доминира разнообразност на архитектурните форми на цркви, особено, еднокорабни со едно или дури пет кубиња и тоа се смета за чиста цариградска концепција, или измешана со „провинциски“ комбинации. Курбиново не се одликува толку со архитектурата, колку со извонредниот живопис. Тој, освен чисто цариградски елементи во претставувањето на монументално замислениот иконографски распоред на живописот, во одделни композиции или фигури, има внесено нови елементи, што во престолнината Цариград и надвор од неа, никаде не е толку изразито предаден како во Македонија. Тоа е чувството за реалноста на внатрешните доживувања на личностите во драматичните сцени, како што се страдањата на Христос. Тоа е силно изразено во Нерези, кој е речиси современик на Курбиново, во „Св. Софија“ во Охрид — делумно, а во црквата „Св. Ѓорги“ во Курбиново, тоа претставува доминантен елемент. Тука, линеаризмот на комненовскиот стил во уметноста, е плод (бездруго), на разбирањата на домашните зографи и тоа минува во фаза на барокна подвижност. И тоа не претставува пречка да се изразат најсилните внатрешни доживувања, што за целата византиска уметност значи откривање на нови простори во уметноста.
Цариградската рафинираност на боите, неповторливиот топол колорит и воздржаната мерка на спиритуализирање на ликовите, на пример во Нерези, што го издигаат во редот на најважните споменици на византиската уметност воопшто, веднаш по него доаѓа токму Курбиново. Но тука, во Курбиново, цариградската концепција на моменти се губи и надвладува таков линеаризам и форми, што повеќе ѝ одговараат на „провинцијата", а тоа е специфично за месните мајстори. Тоа се гледа и во издолжените и мускулести фигури, со посебна елеганција, но и со мошне компликуваните драперии, кои дури се прозрачни, одлика за ова мошне значајно сликарство.
Фрескопис
Живописувањето на црквата започнало на 25 април 1191 година. Фреските се едни од најубавите, најоригиналните и во целост најдобро сочувани фрески што од тој период допираат до нас. Творештвото на тројцата непознати мајстори во Курбиново, претставува надоврзување на творештвото на нерешките мајстори, иако во голема мера се забележува голема оригиналност во стилот и изразот. Сè до крајот на XIII век во македонскиот живопис доминира комненовскиот стил.
Според еден запис од „Чесната трпеза“ живописот бил завршен во 1191 година и е сличен на оној во црквата „Св. Врачи“ во Костур.
Концепциски живописот е распореден во три зони: во првата зона се насликани поединечни претстави на светители во раст, во втората циклусот на големи празници, а во третата пророци.
Во олтарниот простор во првата зона е насликана композицијата Поклонување на архијереите на Христос — агнец (Мелисмос), а во конхата на апсидата Богородица Никопеа фланкирана од двете страни со архангелите Михаил и Гаврил. На источниот ѕид се насликани благовести со архангел Гаврил (северно) и Св. Богородица (јужно). На јужниот ѕид во олтарниот простор насликани се Св. Методиј Солунски, Св. Кирил Солунски и Св. Кирил Александриски.
Надвор од олтарниот простор насликана е претставата на Исус Христос Ирини, а до него Богородица и Св. Јован Претеча од Деисиз. На западниот ѕид во првата зона се насликани претстави на жени светителки: Св. Текла, Св. Петка, Св. Теодора, Св. Варвара, Св. Недела и Св. Катерина.
На северниот ѕид се насликани претставите на Св. Онуфриј и Св. Ефросин, а на источната страна од северниот ѕид претставата на Св. Ѓорѓи. Некои композиции: „Вознесение“, „Благовештение“ и „Средбата на Марија и Елисавета“ го вклучуваат живописот од Курбиново во првиот ред на византиското сликарство, воопшто.
На јужниот ѕид во втората зона на олтарниот простор претставени се две сцени со Марија и Елисавета, а надвор од олтарниот простор циклусот продолжува со Раѓањето Христово, Сретение, Крштевање и Воскресение Лазарево.
Денес
Сегмент на фреската на светецот Архангел Гаврил „Ангелот од Курбиново“ од оваа црква се наоѓа на позадината на банкнотата од 50 македонски денари.
1266
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6774 и 6775 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6016 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5026 и 5027 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2019.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1266 година се протега во 3902 и 3903, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3962 и 3963 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1809. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 664 и 665 исламска година.
Елизабет Торсел
Елизабет Торсел (родена на 15 август 1945 година)  е шведска писателка, професионален генеалог и ветеран во шведското генеалошко движење.
Генеалошко CV
Торсел го започнала своето генеалошко истражување во 1975 година. До крајот на 1970-тите се разви во речиси полно работно време. Таа објаснила во едно интервју во 2007 година: „Баба ми по мајка Елизабет Наторст и нејзините семејни приказни ме натераа да ме интересираат за минатото и за животите на луѓето […] Татко ми Свен Далхамар исто така ме заинтересира да знам повеќе за нашето семејство. Во 1980 година Торсел станала благајник, а подоцна (во 1984 година) претседателка на Östgöta Genealogiska Förening ( Генеалошкото друштво на провинцијата Остроготија ). Откако се преселила со своето семејство на крајот од 1984-1985 година од градот Линшепинг во Стокхолм, била назначена за секретар на Genealogiska Föreningen ( Генеалошкото здружение, национално друштво за генеалози) во 1985 година. Таа била член на изборниот комитет кој учествува во основањето на Федерацијата на шведските генеалошки здруженија („Sveriges Släktforskarförbund“). Таа станала член на нејзиниот прв одбор на директори и од 1986 до 1996 година била вработена како секретар на Федерацијата. Од 1992 до 2001 година Торсел била уредничка на генеалошкото списание на Федерацијата Släkthistoriskt форум.
Од јануари 2004 година, таа е уредничка на кварталното списание „ Шведски американски генеалог“, објавено од Свенсон шведскиот истражувачки центар за имиграција ( Свенсон центар ) во Рок Ајленд, Илиноис. Од 1987 до 2000 година ја уредувала генеалошката серија на книги Svenska släktkalendern ( Шведски семеен регистар ). Од 2002 година, таа го издава електронското, генеалошкото списание Vi släktforskare („Ние генеалозите“), а од 2007 година е претседателка на Svenska Genealogiska Samfundet, генеалошко друштво со единствена цел да објавува написи за генеалошкиот квалитет со сигурност, биографски и сродни теми. Како професионален генеалог специјализиран за истражување на емиграцијата, таа (од 1975 година) првенствено ги истражува шведските семејства за Американци со шведско потекло.
Публикации
Елизабет Торсел има напишано голем број написи и независни публикации, од текстови со методичен фокус „како да се направи“ до опсежни истражувања на одредени семејства и биографии. Каталогот на шведскиот национален синдикат LIBRIS наведува (од јули 2014 година) 205 публикации за кои таа придонела, како независен писател, како ко-писател или во својство на уредник. Повеќето од написите се објавени во Släkthistoriskt Forum, генеалошкиот годишник Släktforskarnas årsbok (и двата објавени од Федерацијата на шведските генеалошки друштва ) и Släkt och Hävd, квартално објавено од Genealogiska Föreningen. Нејзините дела опфаќаат широко поле на теми, со посебен фокус на шведските емигранти во САД како што се: Utvandrare till USA: några förslag på hur du kan hitta dem ( Емигранти во САД: неколку предлози како да ги најдете (2011,ISBN 978-91-971688-4-7 ). Нејзиниот прирачник Släktforskning – vägen till din egen historia ( Генеалошко истражување – Патот до сопствената историја ) е објавен во неколку изданија, последното во преработена и проширена верзија во август 2014 година (ISBN 9789153439677 ).
Пофалба
Во 1994 година, Елизабет Торсел беше назначена за дописен член на Genealogiska Samfundet i Finland („Генеалошко друштво на Финска“). Во 2006 година, таа била наградена со Victor Örnbergs hederspris („Почесната награда Виктор Орнберг“) од Федерацијата на шведските генеалошки здруженија за нејзиниот долгогодишен придонес во шведското генеалошко движење.
Народна демократска партија
Народна демократска партија (НДМ) (Partia Demokratike Popullore (PDP)) — поранешна македонска политичка партија на етничките Албанци со седиште во Тетово.
Историја
Основачкото собрание на партијата се случило во јули 1990, а партијата била регистрирана на 1 август истата година. За претседател на партијата бил избран Илијаз Халими, а за генерален секретар бил назначен Ибрахим Бедредин. Партијата за првпат учествувала на парламентарните избори во 1990 година, додека Македонија сè уште била дел од Југославија. Самостојно, партијата освоила 0,4% од вкупниот број на гласови во првиот, односно 0,5% од вкупниот број на гласови во вториот круг, освојувајќи едно пратеничко место во Собранието. Во некои подрачја партијата настапила во коалиција со ПДП, освојувајќи пет пратенички места.
Сите (остров)
Сите (фр. Île de la Cité = Остров на градот) е еден од двата природни острови во Париз во реката Сена. Другиот е Сен-Луј, а третиот е Сињ и е вештачки. Сите бил местото каде е основан градот Париз уште во праисторијата и од каде што започнал да се шири градот. Денес островот е познато туристичко одредиште бидејќи на него се наоѓаат неколку симболи на градот:
Покрај тоа, на островот се наоѓаат и Полициската префектура, Палатата на правдата, Болницата Отел Диу и Трговскиот суд.
Островот е поврзан со двата брега на Сена и со соседниот остров Сен Луи кој е главно резиденцијален.
NGC 2786
NGC 2786 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 3 декември 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2786 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 2786 има привидни димензии од 3,1' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 19 м 18,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 69° 12' 13". Положбениот агол на објектот е во износ од 111°.
Други поделби
Проучување на NGC 2786 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26341. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 23; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 822. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1508.
Апостол Н. Апостолоски
Апостол Апостолски (, -, ), борец во НОВ на Македонија. Загинал како борец на III Бригада на 42-та дивизија.
Села во Ниуе
Ниуе административно се дели на 14 села (општини). Главниот град Алофи се состои од две села-општини - Алофи Север и Алофи Југ. Секое село има свој селски совет на чие чело стои претседател. Селата играат улога и на изборни подрачја. Секое село има по еден пратеник во Собранието на Ниуе.
Во табелата селата се прикажани со бројот на жители и нивната површина. Во некои селски општини влегуваат и помали селца.
Селата Алофи Север и Алофи Југ заедно го образуваат главниот град Алофи (нас. 614). На табелата селата се наведени по редослед од лево кон десно.
Зелент/Шлезен
Зелент/Шлезен (Selent/Schlesen) — општинска заедница во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Зелент. Општинската заедница Зелент/Шлезен се состои од следниве општини:
Батевка (Истибања)
Батевка — населба од римско време во атарот на селото Истибања, Македонија. На 2 километри источно од селото, на левата страна на стариот пат Кочани-Делчево, во нивата на Б. Антов се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Галенбек
Галенбек (Galenbeck) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Сибирски федерален округ
Сибирски федерален округ (руски: Сибирский федеральный округ) е еден од осумте федерални окрузи на Русија. Овој е средиште на три азиски окрузи. Населението брои 20,062,938 жители по попис од 2002, а округот зафаќа површина од 5,114,800 км2. Моментален полномошен претставник на претседателот е Анатолиј Квашнин.
Оваа единица не е исто што и Сибир, во чии рамки спаѓа цела азиска Русија освен деловите крај Тихиот Океан.
Ова е списокот на федералните субјекти во рамките на Сибирскиот федерален округ. (Републиките се означени со ѕвездичка).
Тилос
Тилос (Τήλος — мал грчки остров и општина кој се наоѓа во Егејското Море и припаѓа на групата острови Додеканези. Тилос се наоѓа на половина пат помеѓу Кос и Родос . Има население од 780 жители (според пописот во 2011 година) . Заедно со ненаселените острови Антитилос и Гајдарос ја формира Општина Тилос, која има вкупна површина од 64.525 квадратни километри. Тилос е дел од регионалната единица Родос.
Антички период
Грнчарството и камените алатки откриени во пештерата Чаркадио укажуваат на човечка активност на Тилос во раниот неолитски период (8000 п.н.е. до 7000 п.н.е.), заедно со откриените коски високи од 1,2 до 1,6 метри.
Ископувањето ја идентификува ѕидарија од времето на Пелазгите, како и остатоцио од минојската и микенската. Островот имал голем развој во текот на класичната ера, ковајќи свои пари. Во 7 век п.н.е., колонистите од Тилос и Линдос се населиле во Сицилија и го основале градот Гелас. Херодот (484 п.н.е. - околу 425 п.н.е.) ги опишал вековите што му претходат како златна ера на Тилос. Во 5 век п.н.е., Тилос бил член на Првата Делијска лига и ја задржал својата независност до крајот на Пелопонеската војна.
Од крајот на IV век п.н.е., во следните 200 години, Тилос бил под владеење на Персија, а потоа и во составот на Птолемејски Египет под влијание на Родос, додека во 200 година п.н.е. островот бил вклучен во составот на Конфедерација Родос. Островот бил освоен од Римјаните во 42 п.н.е.
Средновековен период
Тилос бил вклучен во составот на Византија и бил во составот на на поморската Тема Самос помеѓу 9 и 14 век. Витезите на Свети Јован ја презеле контролата врз Тилос во 1309. Островот бил евакуиран во 1470 година, кога Османлиите ја започнале опсадата на Родос, по чиј крај и Тилос бил вклучен во составот на Отоманското Царство.
Во 1523 година, Тилос добил привилегиран административен и даночен систем.
Современ период
Отоманската власт траела до 12 мај 1912 година, кога италијанските морнари го освоиле островот. По италијанското примирје од 8 септември 1943 година, Тилос бил окупиран од германски трупи, а во 1948 година се приклучил на Грција заедно со останатите острови од Додеканези. Од 1948 година, населението на островот брзо се намалувало, бидејќи многу жители мигрирале во САД или во Австралија.
Географија
Тилос има форма на обратна буква „С“. Островот е долг 14,5 км долг, од северозапад кон југоисток, со максимална широчина од 8 км и површина од околу 61 квадратни километри. Островот има планински варовник, вулкански низини. Тој е добро снабден од извори, и е потенцијално многу плоден и продуктивен. Неговите брегови се генерално карпести, но исто така има и голем број песочни плажи.
NGC 7585
NGC 7585 — леќеста галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Тилос
Знаменитости
На северозападниот дел на островот се наоѓа манастирот Ајос Панделеимон на падините на планината Профитис Илијас (654 м). Манастирот содржи свежи извори на ладна вода, како и огромно дрво. Планината граничи со плодна рамница која се протега низ ширината на островот, со населбите Ајос Андонис на север и Еристос на југ. Североисточно од рамницата е главниот град на островот, Мегало Хорио, изграден во почетокот на 19 век во подножјето на античкиот град Телос. Архаичните урнатини се протегаат до местото на акрополата на античкиот град, посветен на Аполон. На запад се наоѓа пештерата Каркхадио, каде што во 1971 година биле откриени неолитски наоди и коски на џуџестиот слон.
NGC 7585
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7585 се споменува и како MCG -1-59-15, Arp 223.
Откривање
Објектот е откриен на 20 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Тилос
Знаменитости
Над пештерата се наоѓаат урнатините на средновековната тврдина Месарија. На јужниот крај на островот се наоѓа Ливадија, главното пристаниште и економскиот центар на островот. Стариот главен град на островот, Микро Хорио, првпат бил населен во 15 век од страна на витешкиот ред на на Свети Јован. Тој бил целосно напуштен во 1960 година. На сличен начин биле напуштени и неколку други населби.
NGC 7585
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7585 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 7585 има привидни димензии од 2,3' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 18 м 1,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -4° 39' 1"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 7585 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70986. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5246. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 306.
Космос-1162
Космос-1162 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 11 февруари 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1162 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1519 км, а најмалото на 1472.
Апостол Д. Апостолоски
Апостол Апостолоски (, -, ), борец во НОВ на Македонија. Загинал како борец на I-та Македонско-косовска бригада.
Параклис „Дванаесет Апостоли“ - Аргулица
Дванаесет Апостоли — параклис во склоп на Аргуличкиот манастир „Вознесение Христово“ во близина на штипското село Аргулица, Македонија.