cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Долорес О’Риордан
The Cranberries
На 25 август 2009 година, промовирајќи го својот соло албум No Baggage во Њујорк, О'Риордан го најавила повторното обединување на The Cranberries за светска турнеја. Турнејата започнала во Северна Америка во средината на ноември, по кое следувале Јужна Америка во средината на јануари 2010 година и во Европа во март 2010 година. Бендот свирел и песни од соло албумите на О'Риордан, многу од класиците на групата, како и нови песни. На 9 јуни 2010 година, Cranberries настапиле на церемонијата за отворање на Специјалната Олимпијада во Лимерик. Тоа било првпат бендот да настапи во својот роден град за повеќе од 15 години.
На 26 мај 2016 година, бендот објавил дека планира да започне турнеја низ Европа. Првото шоу се случило на 3 јуни.
Соло кариера
Во 2004 година, таа се појавила на песна на италијанскиот уметник Ѕукеро на албумот Zu & Co., со песната „Pure Love“. На албумот има и други пејачи како Стинг, Шерил Кроу, Лучано Павароти, Мајлс Дејвис, Џон Ли Хукер, Мејси Греј и Ерик Клептон. Истата година таа работела со композиторот Анџело Бадаламенти од Twin Peaks, на саундтракот од филмот Evilenko, обезбедувајќи ги вокалите на неколку песни, меѓу кои и „Angels Go to Heaven“.
Во 2005 година, таа се појавила на албумот на Jam & Spoon, Tripomatic Fairytales 3003.
Нејзиниот прв сингл станала песната Ordinary Day, додека албумот Are You Listening? бил објавен во Ирска на 4 мај 2007 година, во Европа на 7 мај и во Северна Америка на 15 мај. Ordinary Day бил нејзиниот прв сингл, објавен кон крајот на април. Видеото за Ordinary Day било снимено во Прага. Во август песната „When We Were Young“ била издадена како втор сингл од албумот.
Во 2006 година, О'Риордан била ставена на листата меѓу 10-те најбогати жени во Ирска.
На 19 ноември 2007 година, поради болест, го откажала остатокот од нејзината европска турнеја (Лил, Париз, Луксембург, Варшава и Прага). Во декември таа настапила во неколку мали американски клубови, во градовите Де Мојн, Нешвил итн. Нејзиниот втор албум, No Baggage, со 11 песни, бил издаден во август 2009 година.
Во 2008 година О'Риордан ја освоила наградата ЕББА.
Личен живот
На 18 јули 1994 година, О'Риорден се омажила со Дон Бартон, поранешен менаџер на Дуран Дуран. Од бракот се родиле три деца (Тејлор (1997), Моли (2001) и Дакота (2005) . Во 1998 година, двојката купила фабрика за 61 хектар (150 акри), наречена Риверсфилд Студ, која се наоѓа во Килмалок, продавајќи го во 2004 година. Потоа се преселиле во Хаут, а летата ги поминувале во Онтарио, Канада . Во 2009 година, семејството се преселило на Бакхорн.
Во август 2013 година, таа се вратила да живее во Ирска. Таа и Бартон ја завршиле својата врска кон крајот на 2014 година по 20 години брак. Подоцна се развеле.
О'Риордан била голем римокатолик. Нејзината мајка како католик го избрала името на нејзината ќерка.
Таа му се восхитувала на папа Јован Павле II, со кој се сретнала двапати, во 2001 и 2002 година She performed at the invitation of Pope Francis in 2013 at the Vatican's annual Christmas concert. .
Во септември 1995 година, таа ја изведувела Аве Марија заедно со Лучано Павароти. Принцезата Дијана, која присуствувала на изведбата во живо, и рекла на О'Риордан дека песната ја довела до плачење.
Во ноември 2014 година, О'Риордан била уапсена и обвинета во авионот на Ер Лингус кој патувал од Њујорк до Шенон. За време на летот таа вербално и физички го навредувала екипажот. Кога полицијата ја уапсила, таа се спротивставила. Подоцна таа на медиумите им рекла дека била под голем стрес по завршувањето на нејзиниот 20-годишен брак. Судијата што го сослушал нејзиниот случај се согласил да ги повлече сите обвиненија доколку таа се извини во писмена форма и плати 6.000 евра за судот.
Во мај 2017 година, таа јавно кажувала за нејзиното биполарно растројство, за кое таа рекла дека и било дијагностицирано две години порано. Истиот месец бил откажен вториот дел од европската турнеја на Cranberries, за која како причина ги навела проблемите со грбот. На крајот од 2017 година, О'Риордан изјавила дека се опоравува.
Смрт
На 15 јануари 2018 година, на возраст од 46 години, додека била во Лондон за снимање, Долорес О’Риордан неочекувано починала во хотелот Лондон Хилтон.
Причината за смртта не била веднаш објавена, а полицијата соопштила дека смртта не е третирана како сомнителна и дека резултатите од истрагата нема да бидат објавени до април, најрано.
Истрагата од 6 септември докажала дека таа починала како резултат на случајно давење во када бидејќи имала конзумирано алкохол. Празни шишиња биле пронајдени во собата на Долорес (пет минијатурни шишиња и шампањско шише), како и некои лекови, но токсиколошките тестови покажале дека нејзиното тело содржи само „терапевтски“ количини од овие лекови, но 330 mg алкохол на 100 ml крв со содржина на алкохол во крвта од 0,33%.
На 23 јануари, таа била погребана и нејзиниот ковчег бил спуштен со песната на Cranberries „When You Gone“. Меѓу учесниците на нејзиниот погреб биле нејзината мајка, нејзините три деца и нивниот татко, нејзината сестра и браќа, членовите на бендот, поранешниот играч на рагби Ронан О'Гара, и нејзиното момче Оле Корецки. Таа била погребана заедно со нејзиниот татко во истиот гроб.
Реакции и наследство
Претседателот на Ирска, Мајкл Д. Хигинс, бил еден од првите што оддал почит. На погребот и по него почит дале луѓе од целиот музички свет, полскиот претседател Анджеј Дуда итн.
Девет дена по откривањето на причината за смртта на О'Риордан, членот на бендот Ноел Хоган потврдил дека Cranberries повеќе нема да продолжат како бенд и ќе го објават својот последен албум во 2019 година. Тој изјавил: „Ние не сакаме да продолжиме без Долорес, па затоа ќе прекинеме после ова“.
Пајсен (Залекрајс)
Пајсен (Peißen) — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 септември 2010 година е дел од градот Ландсберг.
Штерлај
Штерлај (Sterley) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 223
NGC 223 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 223 се споменува и како IC 44, UGC 450, MCG 0-2-129, CGCG 383-74.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јануари 1853 година од страна на Џорџ Филипс Бонд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 223 е од видот S0-a/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 223 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 42 м 15,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 50' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 62°.
Список на државни водачи во 204 година
Ова е список на државни водачи во 04 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Никифор Григора
Никифор Григора (околуво  — околуво ) ― византиски историчар, дипломат и научник.
Список на државни водачи во 204 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Никифор Григора
Животопис
Образованието го започнал во родната Хераклеја на Понт, а го завршил во Константинопол. Со своите реторички настапи и познавања од областа на астрономијата, ги придобил симпатиите на императорот Андроник II Палеолог. Се знаимавал со образовна, научна и дипломатска дејност. Имал широки познавања од сите тогаш познати науки. Неговиот богат научен опус опфаѓа дела од повеќе области: филозофија, астрономија, теологија, математика, музика и историја.
Посебно значење има неговото капитално историографско дело Римска историја во 37 книги, во која е опфатен периодот од 1204 до 1359 година. Трудот претставува драгоцен извор за македонската историја во 13 век и во првата половина на 14 век. Во него се презентирани податоци за борбите водени помеѓу Епир и Никеја, помеѓу Византија, Србија и Бугарија за превласт во Македонија и за хегемонија на Балканот, како и податоци за почетоците на турското присуство на Балканот и во Македонија.
Македонија и Македонците во делото на Никифор Григора
Македонија и Македонците се споменати во повеќе наврати во делото на Никифор Григора.
NGC 6632
NGC 6632 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6632 се споменува и како UGC 11226, MCG 5-43-18, CGCG 172-32, IRAS 18230+2730.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6632 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6632 има привидни димензии од 3' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 25 м 3,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 32' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 6632 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61849. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 160; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2101. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 267.
Благопријатен инцидент
Настанување на јаничарите
Султанот Мурат I основал јаничарски трупи околу 1363 година, за време на големото ширење на Отоманското Царство. Во почетокот, биле формирани од немуслимани, особено од христијанска младина и воени заробеници, што била практика преземена од Мамелуците. Јаничарите станале првата отоманска стоечка војска, заменувајќи ги снагите кои се состоеле главно од племенски воини на кои не можело да им се верува во поглед на лојалност и морал. Освен тоа, на секој слободен турски воин му било под чест да биде пешак.
На почетокот на 17 век, јаничарскиот корпус престанал да функционира како елитна воена сила и станал привилегирана наследна класа, а нивното ослободување од плаќање даноци ги направило многу неповолни во очите на останатото население. Бројот на јаничари се зголемил од 20.000 во 1575 година на 135.000 во 1826 година, околу 250 години подоцна. Многумина не биле војници, но и понатаму земале плати од царството, како што налагал корпусот, бидејќи имал делотворно вето на државата и придонел за постојан пад на Отоманското Царство. Секој султан кој се обидел да го намали нивниот статус или моќ веднаш бил или убиен или сменет.
Престанок на постоење
Мехмед-паша и Ибрахим-ага и претходно регрутирани „платеници“ отвориле артилериски оган врз бунтовничките јаничари и ги уништиле нивните куќи до земја, при што во судирот загинале околу 1000 јаничари. Во следните неколку дена во штабот на „бунтовниците“ биле донесени групи заробени јаничари, кои веднаш биле погубени на лице место. Јаничарите, спасени од крвавиот колеж, побарале безбедност во блиската Белградска Гора, но султановите луѓе ги опколиле и, палејќи ја вегетацијата од сите страни, живи ги спалиле.
За јавна изградба, како и за пропаганда на новиот османлиски поредок, придружена со реформи, преостанатите живи водачи на јаничарската побуна, или едноставно такви, биле јавно и импровизирани обесени. Последните 200 јаничари биле задавени според воените закони и нивните тела биле фрлени во масовна гробница.
Претходно „реформаторите“ почнале да се шират гласини дека јаничарите како Евреи се занимавале со зеленашење, изнуда, грабежи и сводништво. Покрај тоа, тие се обвинети за пресоблекување во кафулиња и таверни, а се обвинети и за воените неуспеси на Отоманското Царство во последните 50 години. Век подоцна, Отоманското Царство останало во историјата.
Хармсторф
Хармсторф (Harmstorf) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
Од градот Хамбург е оддалечен 23 километри, додека од окружниот град Винзен е оддалечен 15 километри на исток.
NGC 4032
NGC 4032 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4032 се споменува и како UGC 6995, MCG 3-31-10, CGCG 98-19, IRAS 11579+2021, WAS 40, KUG 1157+203.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4032 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4032 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 171°.
Други поделби
Проучување на NGC 4032 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37860. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1444. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 89.
Принцот на Египет
Принцот на Египет (The Prince of Egypt) — американски аниманиран филм од 1998 година во продукција на DreamWorks Animations и издаден од DreamWorks Pictures. Во овој филм, кој е анимирано прераскажување на библиската книга Исход, египетскиот принц Мојсеј (Вал Килмер), откако ги открива своите корени како еврејски роб, тргнува во обид да го ослободи својот народ од ропство. Кога неговата молба е демантирана од неговиот брат Рамзез (Рејф Фајнс), новиот фараон, серија ужасни чуми го погодуваат Египет. Мојсеј тогаш ги води Израилците (еврејски народ) кон слобода со разделување на Црвеното Море и давење на египетската војска. Потоа, Бог му ги дава на Мојсеј Десетте заповеди, список на правила според кои треба да живее неговиот народ. Во режија на Бренда Чепмен, Стив Хикнер и Сајмон Велс. Филмот содржи песни напишани од Стивен Шварц, а гласовната екипа се состои од: Вал Килмер во двојна улога, Рејф Фајнс, Мишел Фајфер, Сандра Булок, Џеф Голдблум, Дени Гловер, Патрик Стјуарт, Хелен Мирен, Стив Мартин и Мартин Шорт.
Содржина
Филмот ги следи библиските записи од книгата Исход прилично блиску, поблиску од некои други филмови и правилно прикажува многу детали за Стариот Египет, додавајќи добро количество на уметност за да го направи пријатно семеен филм.
Израилците се во ропство во Стариот Египет. Под ударите на стапови и камшици, тие работат, подигнувајќи храмови и статуи. Египетските стражари, по наредба на фараонот Сети I, им одземаат бебиња на Израилците заради нивно последователно истребување. Една млада Еврејка по име Јохаведа (заедно со нејзините две деца Миријам и Арон), со цел да го заштити своето тримесечно бебе, го става во кошница и го пушта да плута по течението на реката Нил. Царицата Туја, сопругата на фараонот, ја фаќа кошницата и одлучува да го задржи бебето за себе, давајќи му го името Мојсеј.
Поминуваат деценија и пол, или малку повеќе. Рамзес и Мојсеј, синовите на фараонот, своето време го поминуваат во забава. Фараонот го прогласува најстариот принц Рамзес за свој наследник. Мојсеј тргнува во потрага по избеганата девојка (Сепфора), која свештениците ја дале на Рамзес, и завршува во сиромашните населби на робовите. Таму ги запознава Арон и Миријам; девојчето го препознава и вели дека тој, Мојсеј, е исто така Евреин. Покрај тоа, тој е нејзин брат и мора да го ослободи еврејскиот народ (Израилците) од египетско ропство. Мојсеј не верува и збунето се враќа во палатата. Таму тој оди во огромна сала каде што е насликана историјата на Египет на ѕидовите, и наоѓа потврда за зборовите на Миријам. Пред неколку години, неговиот посвоител всушност дал наредба да се истребат сите машки еврејски бебиња.
Наскоро потоа, Мојсеј се залага да спаси еден еврејски старец, убивајќи го неговиот надгледник. Тој сега мора да бега. По долго талкање во пустината, тој завршува со Мадијамците (полуномадски народ), каде ги спасува сестрите на Сепфора од разбојници. Тој е срдечно поздравен од нивниот татко Јотор, ​​првосвештеник на Мадијамците. Мојсеј станува пастир во племето и постепено ја добива почитта и љубовта од Сепфора. Наскоро Мојсеј се жени со неа. Еднаш една од неговите овци бега, и во потрага по неа, Мојсеј влегува во една пештера, каде што гледа како гори грмушка. Господ му зборува од пламенот, кој му кажува да се врати во Египет и да побара фараонот да ги пушти Израилците.
Тогаш Бог испушта надоаѓање на жаби, скакулци, чума и оган од небото врз Египет. Но после ова, Бог ја испраќа најстрашната казна — смртта на секое првородено дете (вклучувајќи го и синот на фараонот), со што Рамзес ги ослободува Израилците заедно со Мојсеј. Патувањето на среќните Израилци, веќе не како робови, започнува од Египет до Ветената Земја (Ханан). Бегалците се приближуваат до Црвеното Море кога ќе ги надмине египетската армија предводена од самиот фараон Рамзес. Мојсеј го крева стапот, го удира во водата и водите на морето се разделуваат на обете страни. Израилците одат по дното на морето до другата страна. Египќаните ги држи огнен столб што се спушта од небото. Откако столбот исчезнува, војската брза во потера. Но штом Израилците преминуваат на другата страна, водите се затвораат и ги удавуваат египетските војски. Рамзес е исфрлен на брегот. Тој двапати вика: „Мојсееј!!!“, а од другата страна Мојсеј тивко вели кон морето: „Збогум, брате...“ Филмот завршува со слегувањето на Мојсеј од Синајската Гора, држејќи ги Десетте Божjи заповеди пред целиот еврејски народ.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Лескоец
Лескоец може да се однесува на следниве села:
NGC 2003
NGC 2003 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2003 се споменува и како ESO 86-SC6, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 23 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2003 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m. NGC 2003 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 30 м 54,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 27' 59".
Други поделби
Проучување на NGC 2003 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8891.
Ракометна федерација на Холандија
Ракометната федерација на Холандија, позната и како Холандска ракометна асоцијација (Nederlands Handbal Verbond) (НХВ) - национално ракометно здружение во Холандија. НХВ организира ракомет во рамките на државата и го претставува холандскиот ракомет на меѓународно ниво. Здружението е член на Меѓународната ракометна федерација (ИХФ) и Европската ракометна федерација (ЕХФ).
Побцих
Побцих — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Нинбург.
IC 36
IC 36 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 36 се споменува и како ESO 474-18, MCG -4-2-43, UGCA 9, DDO 226, AM 0040-223.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 36 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. IC 36 има привидни димензии од 2,1' х 0,8'.
Џеронимо
Џеронимо (Чирикахуа: Goyaałé, „оној кој се прозева“; Goyathlay или Goyahkla на англиски) (16 јуни 1829 – 17 февруари 1909) бил познат индијански водач од племето Чирикахуа Апачи кој неколку децении се борел против Мексико и САД и нивната експанзија на земјата на племето Апачи. Името Џеронимо го добил после колежот што го извршил над Мексиканците за време на празникот св. Џеронимо. За него се прераскажувал мит дека куршум не може да го убие.
Ранко Мунитиќ
Ранко Мунитиќ (Ранко Мунитић; Загреб, 3 април 1943. — Белград, 28 март 2009) бил југословенски теоретичар на филмот и стрипот, филмски критичар, сценарист и режисер.
Животопис
Мунитиќ своето рано детство го поминал во Трогир (до шестата година), од каде бил неговиот татко, а потоа се преселил во Загреб, каде неговата мајка била на школување. Во Загреб студирал историја на уметноста на загрепскиот Филозофски факултет. Уште во текот на студирањето започнал да се занимава со критика, пишувајќи го првиот професионален текст во 1962. Првото филмско сценарио го напишал за краткиот филм – „Патувачко кино“ (1964) што и го режирал. Бил помошник на режија на Ватрослав Мимица за филмот „Прометеј од заливот Вишевице“ (1964), и по првите режисерски искуства, повеќе не се занимавал со режија, туку исклучиво со критика и со пишување на филмски сценарија. Напишал бројни сценарија за цртаните филмови на Загреб филм (Рампа, Малата Сирена, Време на вампирите, Пајак...) и сценариото за долгометражниот игран филм на Дејан Шорак „Офицер со ружа“ (1987).
Мунитиќ во 1971 се преселил во Белград, каде продолжил да објавува филмска критика и студии за филмот, објавувајќи опширна ретроспектива на загрепската школа на цртаниот филм „Загрепскиот круг на цртаниот филм I–IV“ (1978 - 1986) и на белградската школа на документарниот филм „Белградска школа на документарен филм“ (1967). Автор е на бројни портрети на филмски глумци; Павле Вуисиќ, Данило Бата Стојковиќ, Бора Тодоровиќ, Александар Берчек, Душица Жегарац, и на монографиите за Миодраг Петровиќ Чкаља и Љуба Тадиќ. Мунитиќ се занимавал и со стрипот. Во 1974 ја објавил студијата „Стрип – деветтата уметност“.
Фернандо Луис Капуро
Фернандо Луис Капуро (роден на 23 април 1963) — чилеански ракометен тренер на репрезентацијата на Чиле.
459 Сигне
459 Сигне — астероид од главениот појас. Откриен од страна на германскиот астроном Макс Волф на 22 октомври 1900 година. Привременото име на астероидот било 1900 FM.
Зедорф (Лауенбург)
Зедорф (Seedorf) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Стојан Мишев
Стојан Мишев познат како Анани (22 март 1882, Штип - 30 декември 1924 Штип) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација, подоцна членува во МФРО и Здружението против бугарските бандити.
Животопис
Мишев е роден во Штип на 22 март 1882 година. Завршил Педагошко училиште во Скопје. Тој бил војвода во Штипско од 1905 до 1908 година. Од 2 до 7 јануари 1905 година, како претставник на штипската околија (заедно со Ефрем Чучков, Тодор Александров и Мише Развигоров), учествувал на конгресот на Скопскиот револуционерен округ што се одржал во кратовското село Кнежево, во присуство на 20 делегати.
По Првата светска војна бил близок соработник на Тодор Александров. Во 1922 ја напуштил ВМРО (Автономистичка) и стапил во МФРО. Во 1923 се вратил во Вардарскиот дел на Македонија. Бил еден од раководителите на Здружението против бугарските бандити во Штип, што се борело против четите на ВМРО во Брегалничкиот округ. Бил осуден на смрт и убиен од ВМРО на 30 декември 1924 година по наредба на Ванчо Михајлов. Ќерка на Мишев била поранешната македонска Прва дама Нада Глигорова.
Хипоцентар
Хипоцентар — местото во Земјината кора од каде настанал земјотресот. Тоа е точката од каде почнуваат да се шират земјотресните бранови во вид на концентрични кругови. Положбата на хипоцентарот се определува врз основа на записите на сеизмичките бранови во повеќе точки на Земјината површина.
Според длабочината на која се наоѓаат, хипоцентрите ги делиме на плитки (до 70 км), средни (70-300 км) и длабоки (300-730 км).
Примарна намена на сеизмометрите е да определат локацијата на хипоцентарот на земјотресот, а потоа да се определи интензитетот (моментната магнитуда) врз основа прецизно регистрирано место. Сеизмометрите распоредени во одредена област можат да се искористат за прецизно определувањe, во три димензии, на изворот на земјотресот, користејќи го времето потребно сеизмичките бранови да стасаат од хипоцентарот до сеизмометрите.
Ислам Најдени
Ислам Саид Најдени (албански: Islam Said Najdeni;, - ) бил основоположник на првото училиште на албански јазик во Дебар. Висока школа завршил во Истанбул, каде што првпат контактирал со познатите интелектуалци Наим и Сами Фрашери. Објавил еден буквар на албански јазик на гегски дијалект.
Зедорф
Зедорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Зедорф може да се однесува на следниве места во Швајцарија:
Браила
Браила (Brăila,, İbrail) — град во источниот дел на Романија и административен центар на округот Браила, во историскиот регион на Мунтенија. Областа зафаќа површина од 77.9 км2.
Според пописот на земјата од 2011 година, во градот живееле 180.302 лица, што го прави единаесетти најнаселен град во Романија.
Антички период
Во регионот на Браила биле пронајдени траги на живот уште од времето на неолитот. Според романските историчари, во периодот околу 4 век п.н.е. во околината се наоѓача гетска населба кои одржувале врски со Грците.
Средновековен период
Браила е старо село, сместено на левиот брег на реката Дунав. Пред 14 век, селото најверојатно било населено од страна на мали трговци и рибари. Во 1241 година селото било освоено од страна на Монголците.
За првпат неговото име се среќава во стар географски патен шпански опис како „Libro del conocimiento“  во 1350 година, како и во неколку каталански карти (Angellino de Dalorto (1325), Angelino Dulcert (1339)). Во 1368 бил споменат како „Брајла“ во транзитна дозвола на брашовските трговци која била издадена од страна на Владислав I. Во 1463 година византискиот историчар Лаоник Халкокондил запишал дека Браила е „град на романизирани Дакијци, во кој трговијата е поразвиена отколку во останатите градови на земјата“.
Во помеѓу 1538-1540 година градот бил освоен од страна на Османлиите, во времето на Сулејман I. Во текот на османлиското време на владеење на градот, тој бил нарекуван како Ибра. Во 1554 година добил статус на каза, која каза постела до крајот на Руско-турската војна (1828-1829), кога бил потпишан договорот од Одрин, според кој Браила станала дел од Влашка. Бидејќи се наоѓал на северниот дел од Отоманското Царство, околу градот Османлиите изградиле ѕидини.
Современ период
Својата златна доба градот ја доживеал во почетокот на XX век, кога неговото пристаниште претставувало важен премин за увоз и извоз на стоки од Романија. Улиците започнале да се асфалтираат, биле ставени улични фенери, била отворена воена болница итн. Во 1836 година, градот официјално добил статус на град.
Градот е тесно поврзан со историјата на Бугарија и нејзините национално-ослободителни борби. Во Браила било создадено Бугарското книжевно друштво, кое подоцна било преименувано во Бугарска академија на науките.
Знаменитости
Во стариот центар на градот има многу згради од 19 век, некои од нив целосно обновени. Најважните споменици се грчката црква Св. Архангел Михаил и Габриел изградена во 1865 година од страна на грчката заедница, џамијата изградена во османлиско време, црквата Св. Никола изградена во 19 век, театарот Марија Филоти, Домот на културата и музеј на уметноста, Националниот историски музеј.
Сообраќај
Браила ја има една од најстарите електрични трамвајски линии во Романија, која била отворена на крајот од 19 век и сè уште е во употреба. Автобускиот превоз во градот е под управа на Градското собрание во соработка со компанијата Braicar.
Список на државни водачи во 1795 година
Ова е список на државни водачи во 795 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Курт Хилшер
Курт Хилшер (7 јануари 1881 – 10 јули 1948) бил германски фотограф.
Роден е во градот Сштегом. Тој патувал низ Европа во 1910, 1920 и 1930-тите години и е автор на неколку успешни книги со фотографии од пејзажи и архитектура во Италија, Шпанија и Германија. Поради неговата работа, тој бил повикан во Белград од Владата на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците.
Во средината на 1920-тите Хилшер патувал низ кралството и создал книга со слики од пејзажот, државата и нејзиниот народ.
Џеремаја Мејси
Џеремаја Мејси (англиски: Jeremiah Massey; роден во Детроит, Мичиген) е македонски натурализиран професионален кошаркар и бивш репрезентативец со потекло од САД. Мејси моментално е играч на бразилски Паскоалота Бауру.
Историја
Поради лошите резултати во АБА лигата, Мејси во октомври 2016 година, бил отпуштен од МЗТ Аеродром. На крајот на месецот, Мејси пронашол старо-нов клуб, Либертад од Аргентина.
Во август 2019 година, Мејси се придружил во екипата на бразилскиот клуб Паскоалота Бауру.
Полеи (Германија)
Полеи — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Бернбург.
Валандовска Котлина
Валандовската Котлина или Валандовско Поле — котлина во Македонија со површина од. Расположена е во Долното Повардарје и има значајна улога на сообраќајната врска во тој дел на Балканот. Покрај Вардарскиот пат (Via Axia), актуелната магистрала, низ неа во минатото минувал пат кој, преку Дојран, го поврзувал Егејскиот брег и преку Струмичкото поле и водел кон средното течение на Струма и натаму кон Сердика.
Местоположба
На север котлината ја затвораат планинските масиви на Кожуф и Градешка Планина, чии последни изданки ја формираат Демиркаписката Клисура. Источната страна ја врамуваат последните огранки на Беласица и Плавуш, преку чии проодни превои е поврзана со Струмичкото Поле. Од Дојранската област кон југоисток ја делат благи возвишенија каде се наоѓаат Казандол и Фурка. Реката Вардар ја формира западната географска граница на котлината, зад која се издига разбранетиот масив на Кожуф. Од исток кон запад рамницата ја сече реката Бојмица (Анска Река), која извира од западните планински огранки на Беласица и се влева во Вардар северозападно од најистурената јужна огранка на Погана - ридот Исар.
Клима
Во регионот владее изменета средоземна клима како последица на отвореноста кон југот. Всушност, Беласица се јавува како климатска граница помеѓу јужната средоземнаи умереноконтиненталната клима од север. Во исто време, Беласица се јавува како граница помеѓу северните предели каде растат листопадните шуми и јужните зимзелени нискостеблести грмушки, познати како прнари. Тука се одгледува тутун, памук, своевремено свилената буба. Градинарските култури се со добар квалитет, а големите плантажи лозја даваат висококвалитетно грозје. Во блиското минато тука се одгледувал афион со своите нуспроизводи. Ова растение, без сомнение, се одгледувало уште во антиката и како што е потврдено со археолошките ископувања, било нашироко употребувано.
Минерали
Валандовската Котлина располага со значително богати рудни ревири. Кај Казандол од дамнешни времиња е експлоатиран бакар. Рудниците на бакар кај Дедели се експлоатирани уште во раната антика. Кај Костурино лежат наслаги од железна руда. Рудниците кај Раброво се богати со бакарна и хромна руда. Во регионот на многу златоносни реки испирано е злато уште во антиката. Во ова веројатно предничи масивот на Кожуф каде се наоѓаат најбогатите рудни лежишта експлоатирани во антиката. Интересот за овие ревири трае и денес. Таму лежат наслаги на бакарна и оловно-сребрена руда, лежишта на злато, арсен, антимон и талиум, како и железно-никлена руда. Сигурни потврди дека овие руди се користени во антиката се сочувани во материјални докази. Исклучително голем број предмети од т.н. серии на „македонски бронзи" се откриени и сè уште се откриваат, во некрополите од постарото железно време во Долно Повардарје, но и на северните пајонски региони, кои од своја страна, претставуваат типично етничко-култно обележје на овие простори. Дека рудата е обработувана на самите населени места сведочат бројни дробилки за руда, откривани на наоѓалиштата во Повардарјето и во источна Македонија. Кој знае по кој пат се потврдува информацијата сочувана кај Страбон дека Пајонија е богата со злато.
Меѓународни води
Меѓународни води или отворено море — водна површина која се наоѓа вон управната надлежност на било која поединечна земја. Такви површини можат да бидат океаните, големи морски екосистеми, затворени или полузатворени регионални мориња и естуари, реки, езера, подземни води и моклишта.
Бидејќи отвореното море не припаѓа на ниедна земја, тоа се нарекува и „слободно море“ (mare liberum). На овие слободни пространства, државите имаат право на стопански риболов, пловидба, прелет, поставање на кабли и цевководи, како и да вршат научни истражувања.
Според Конвенцијата за отвореното море од 1958 г. (63 потписнички), под поимот „отворено море“ се подразбираат „сите делови од морето кои не се опфатени од територијалните и внатрешните води на државата“ и каде „ниедна држава нема право да ја наметнува својата сувереност на било кој дел од нив.“ Оваа спогодба е земена како појдовен документ при изготвувањето на Конвенцијата на ООН за морското право, потпишана во 1982 г., со која е уредено дека крајбрежните држави имаат право на исклучив стопански појас од 200 морски милји од појдовната линија, со суверено право врз сета вода во него, морското дно, како и природните ресурси во нив.
Отвореното море зафаќа 50 % од површината на Земјата и сочинува две третини од океаните.
Бродовите што пловат по отворено море се водат под надлежноста на државата на знамето (ако ја има); но доколку пловилото се занимава кривични дејства (на пр. со пиратство), било која земја има право да се справува со него, согласно начелото на сеопшта надлежност. Меѓународните води особено се разликуваат од внатрешните води, територијалните води и исклучивите стопански појаси.
Меѓународни водни патишта
Други меѓународни договори овозможуваат слободен пристап по реките, кои традиционално не се сметаат за меѓународни водни патишта.
Спорови
Еве некои поважни спорови каде постои несогласување за тоа дали дадената водна површина треба да се смета за меѓународна:
Покрај формалните спорови, владата на Сомалија не ја наметнува контролата врз нејзините територијални води. Како последица од тоа, на подрачјето цвета пиратството, бесправното исфрлање на отпад и бесправниот стопански риболов.
Иако ваквата проблематика неретко е повод за конфликт, управувањето со водите дава можност за соработка помеѓу земјите, како поттикнувач на поопфатен социоекономски развој. На пример, земјите од сливот на реката Сенегал кои соработуваат преку Организацијата за развој на реката Сенегал (ОМВС) имаат достигнато поголем социоекономски развој и совладано предизвиците поврзани со земјоделството и другите проблеми.
Регионални договори
Во Регионалната програма за морињата на УНЕП се опфатени барем десет договори, меѓу кои:
Регионалните прашања во врска со слатките води се покриени со Хелсиншката конвенција од 1992 г. за заштита и исползување на прекуграничните водни патишта и меѓународните езера (УНЕЦЕ/Хелсиншка конвенција за водите)
Црквата Гагра
Црквата Гагра, исто така позната како Абаата — рано средновековна христијанска црква во Гагра во Абхазија, Грузија. Една од најстарите цркви во Абхазија, таа е едноставна трикорабна базилика изградена во 6 век и реконструирана во 1902 година.
Црквата Гагра стои на територија на современата тврдина позната како Абаата, сега целосно урната. Изграден е од блокови од груб камен на камен. Главниот влез е од запад каде сенаоѓа нартекс. Сите три кораби се поврзани едни со други преку вратите. Главниот брод е осветлен преку три прозорци во јужниот ѕид и со еден прозорец, секој на западниот ѕид и во олтарот. Црквата има многу заеднички архитектонски одлики со слични базилики во источна Грузија. Црквата била целосно реконструирана во 1902 година по наредба на принцезата Евгенија Максимилиановна од Леухтенберг, сопруга на војводата Александар Петрович од Олденбург, член на руската империјална фамилија, која ја претворила Гагра во бања. На 9 јануари 1903 година беше осветена како Црква на Свети Ипатиј. Во исто време, старата тврдина Абаата била срушена за да да се отвори патот кон изградба на хотел. Во советската ера, црквата се користела како музеј на старото оружје. Црквата беше подложена на некое реновирање во 2007 година и беше обновена за христијанска употреба во 2012 година.
Црквата Гагра е впишана на списокот на Групи на споменици со национално значење.
Атрофија на кожата
Под атрофија на кожата се подразбира намалување или целосно исчезнување на поедини или сите составни делови на кожата. Овој процес може да ги опфати и епидермисот и кутисот. Атрофијата на кожата може да настане при раѓање или да се стекне подоцна во животот. Во зависност од распространетоста на површината на кожата, атрофијата може да биде: Атрофијата може да биде:
Физиолошка - значи процесот настанува со стареењето на организмот. Оваа атрофија се нарекува старост на кожата. Кожата е сува, со намалена пигментација, со поголем број бразди, нема сјај, тенка е и со видливи крвни садови, има намален тонус. Овој процес започнува после 40 година од животот кај сите луѓе, без разлика на полот. Се нарекува уште општа атрофија, бидејќи за зафаќа целата кожа.
Патолошка - настанува како резултат на некои заболувања на организмот или кожата. Патолошка атрофија претставува секое предвремено стареење на кожата. Причините кои доведуваат до патолошка атрофија најчесто се заболувања кои ја намалуваат циркулацијата на крвта. Физиолошката и патолошката атрофија имаат исти одлики. При допир, кожата е мека и може да се собере поголемо парче во раката. Кожата е без нормална архитектура, а брчките ги има најмногу околу очите, устата и вратот. Има бледожолтеникава боја, со восочен сјај и има изглед на безживотна кожа. Една од причина за стареење на кожата кај жените е намалениот број на естрогените хормони, кои се важни за убавиот изглед на кожата. Стареењето на кожата е нормален и неизбежен процес, меѓутоа со правилна нега и употреба на соодветни козметички препарати, може во голема мера да се успори процесот на стареење на кожата. Примената на современите козметички процедури овозможува подолго задржување на младешкиот изглед на кожата. Денес, дерматолозите применуваат низа третмани, користејќи ги ласерските апарати во ублажување на брчките, посебно на лицето, при што се забележуваат добри резултати.
Најчести атрофии на кожата
Најчести атрофии на кожата се: cutis senilis, striae atrophicae и дегенеративната атрофија на кожата.
Атрофија - cutis senilis
Успешната терапија за овој тип атрофија не постои, но се препорачува кожата да се премачкува со масни препарати и да се користи заштита од UV зраци.
Атрофија - striae atrophicae
Претставува атрофија со линеарно - тракаста форма, со различна должина и ширина. Се јавува за време на пубертетот и од 20 - 30 година од животот, почесто кај женскиот пол. Не е сосема јасно како настанува оваа атрофија, но се смета дека примарна улога има хормоналниот дисбаланс, односно зголеменото ниво на кортикостероиди, кои ја нарушуваат синтезата на сврзното ткиво во кожата. Секундарно значење има механичкото растегнување на кожата. Стриите се појавуваат за време на пубертетот, при нагло растење или при нагло слабеење и дебелеење, за време на бременост, како и при некои инфективни и злоќудни заболувања. Најчесто стриите се симетрично распоредени на места каде кожата е подложна на растегнување (стомакот, натколениците, надлактиците, горниот дел од трупот, градите и сл.).
Клинички се манифестираат како многубројни линеарно - тракести промени, долги 1 - 15 сm и широки 1 – 10 mm, во кои кожата е атрофична и попречно набрана. Во почетокот промените се црвени или црвено - сини по боја, а подоцна бело - жолтеникави, а поретко помалку или повеќе хиперпигментирани. Стриите претставуваат естетски проблем кај повеќето жени. Потполно отстранување на стриите не е можно, но постојат начини со кои може да се спречи нивното настанување или да се ублажат, доколку се појавиле на кожата.
Најдобри резултати со ласерска терапија се постигнуваат кај млади стрии, во фаза на настанување. Со комбинација на ултразвучен пилинг, биостимулативен ласер, вакуум и внесување на специјално формулирани препарати во подлабоките слоеви на кожата, се зголемува репродукцијата на колаген и еластин во кожата. После серија од 10 - 15 третмани, се подобрува тонусот, цврстината и еластичноста на кожата, стриите се помалку видливи, скоро изедначени со бојата на кожата.
Нега и хигиено - диететски режим на атрофична кожа
Професионалната нега на атрофична кожа се состои во следното: најпрво кожата се чисти со соодветни препарати, најчесто со нанесување на хранливи маски, а потоа се врши рачна или апаратурна масажа. Времетраењето на масажата е околу 20 минути, со цел да се подобри циркулацијата на крвта и да се интензивира исхраната на клетките. После масажата, кожата станува зацрвенета и топла на допир, а тоа е знак дека е подобрена  трофиката  на кожата. На крајот, третманот завршува со заштита на кожата со соодветен крем (најчесто со биоактивни кремови).
Дневната нега на атрофичната кожа се состои во:
Ноќната нега на атрофичната кожа се состои во:
Освен правилната нега на атрофичната кожа, многу важно за подобрување на изгледот на овој тип на кожа се хигиено - диететските навики. Потребно е да се земаат по три оброци дневно и да се внесуваат повеќе течности (1,5 - 2 литри дневно). Во исхраната да биде застапено што повеќе овошје, зеленчук, зелен чај и сл. Исто така, важно е да се практикува физичка активност, најмалку трипати неделно, во траење од 30 минути. Сите овие фактори позитивно влијаат на здравиот изглед на кожата, правејќи ја почиста и поубава.
Алберсдорф (амт)
Црковна парохиска општина Алберсдорф (Kirchspielslandgemeinde Albersdorf) — поранешна општинска заедница во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. На 25 мај 2008 година била споена со општинската заедница Црковната парохиска општина Мелдорф-Ланд и градот Мелдорф за да ја создадат општинската заедница Среден Дитмаршен. Нејзиното седиште било во Алберсдорф. Црковната парохиска општина Алберсдор се состоела од следниве општини:
NGC 2004
NGC 2004 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2004 се споменува и како ESO 86-SC4, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2004 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,6 m. NGC 2004 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 30 м 40,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 17' 10".
Други поделби
Проучување на NGC 2004 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8891.
Залем (Лауенбург)
Залем (Salem) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Весна Милошевиќ
Весна Милошевиќ (родена на 29 август 1955 година во Кичево, НР Македонија) - поранешна југословенска ракометарка која учествувала на Летните олимписки игри 1980.
Во 1980 година таа го освоила сребрениот медал со репрезентацијата на Југославија. Таа ги одиграла сите пет натпревари како голман.
Список на државни водачи во 205 година
Ова е список на државни водачи во 05 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.