cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Цртан филм
Цртаните сега се произведуваат и како серијали. Јапонците користат посебна техника аниме со која прават цртани серијали кои се едни од најпознатите и едни од најдолгите. Овие јапонски цртани се препознаваат по интересните илустрации како на пример: ликовите имаат доста големи очи, чудни коси, доста долги и со многу „шпицови“, чудни бои на косите, секогаш прават чудни гримаси кога станува збор за смешна случка итн. Но без разлика овие цртани имаат постигнато голем успех низ целиот свет, а и во Македонија. Сè повеќе серијали се произведуваат насекаде низ светот, а најпознати од нив се: Дигимон, Покемон, Драгонбол и др. Покрај јапонските цртани кои се доста познати има и американски цртани кои се исто така многу познати, моментално и цртаниот Винкс кој е од Италија е многу познат и до ден-денес е еден од најгледаните.
Стрипови адаптирани во цртани
Има и многу цртани кои се засновани на стрипови. Познатите Супермен, Бетмен, Спајдермен и други, се всушност стрипови. Бидејќи порано немало толку развиена технологија или пак имало но била скапа за употреба се произведувале стрипови од кои најпознати се горе наведените. По многу години успех овие стрипови кои најмногу се за суперхерои, адаптирани се во цртани. И во серијали и во обични цртани. Дури и од големиот успех снимени се и филмови, па и серии како што е Смолвил. Познатите Таличниот Том и Тинтин се исто така стрипови но овојпат француски. Сите знаеме дека стрип јунаците најмногу потекнуваат од САД, но еве Лук е доста познат, а е од Франција. Има што е многу ретко и цртани кои произлегуваат од филмови. Исто така ако некој цртан филм добие голем успех се прави и видеоигра по него.
Структура и одлики на еден цртан филм
Најпознато за цртаните е тоа што повеќето од нив се со магија. Најпрвин скоро во сите цртани без разлика од каде се главниот лик протагонистот секогаш располага со следниве особини: чесност, добрина, праведност итн. За разлика од останатите ликови протагонистот секогаш сака правда и никогаш не се лути и не љубомори на другите ликови што всушност создава еден вид идеална личност. Но ваквите ликови и оваа структура на цртан најмногу ја има во цртаните наменети за помалите, на пример за деца од 2 до 5 години. Друга одлика за цртаните е тоа што секогаш се работи за борбата помеѓу доброто и злото.
Градови во Индија
Ова е список на градови во Индија. Податоците се однесуваат само на градовите, без агломерации. Некои градови се достатно големи за да содржат други градови во нив, но истите се наведени посебно. Податоците за населението се од 2011 година.
Душан Томовски
Душан Томовски  (, -, ) — македонски преведувач,  професор.
Животопис
Дипломирал на четири групи на Филозофски факултет Скопје: физика, германски јазик и литература, француски јазик и литература, англиски јазик и литература.
Работел како професор на Филозофскиот факултет (шеф на Катедрата за германски јазик и книжевност).
Творештво
Негови најзначајни преводи биле:
Ги превел и антологиите: Посмртно бил одликуван со високото германско признание „Гетеов медал “.
Симон Узуновски
Симон Узуновски (, -, ) — македонски уметник и сценограф.
Творештво
Во 70-тите години прв ги користел во алтернативни простори техниките на асамблаж, колаж и инсталација.
Со евтини и краткотрајни материјали (селотејп, плексиглас, весници) создавал дела со процесуален и интерактивен карактер (серијата „Тркалајќи“, 1976; „Галичица “, 1976, „Човек и птица“,колажи од циклусот „Ливада“ и објектот „Преспа “)
Неговото творештво на островот Капри, Италија бил втора линија во неговиот израз. Неговите мотиви биле концентрирани кон главните урбани знаци на местото што, барем во неговото сликарско творештво, со нивната повторливост и упорност во изнаоѓањето на нови мали елементи на новата варијација на основната визура, од нив создаваат мал мит за просторот преку дела изведени на платно со маслени бои.
Изработил околу 15 забележливи и наградувани тетатарски сценографии во соавторство со сценографот Крсте Џидров.
Емин Дураку
Емин Дураку (Ѓаковица, 1917 – 1942) – револуционер и учесник во НОВ, народен херој на Југославија.
Животопис
Емин Дураку е роден во Ѓаковица во 1917 година, и како дете емигрира во Албанија. Во работничкото и комунистичкото движење стапил во 1935 година, а од 1936 година станал член на Скадарската комунистичка група. Во тој период, Емин Дураку бил затворен и осуден на три години робија. По италијанската окупација на Албанија, тој продолжил со својата антифашистичка активност, како организатор на демонстрации во Скадар, поради што бил интерниран.
Во есента 1941 година, Дураку бил пуштен од логорот, а во есента 1942 година, се вратил во родната Ѓаковица, каде станал член на КПЈ. Набргу станал и член на Бирото на Обласниот комитет на КПЈ за Косово, и учествувал во организирање на отпорот.
Во ноември 1942 година, кај селото Старо Грацко – Липљан, во борба со карабињерите Емин Дураку бил тешко ранет, и набргу потоа починал. Прогласен е за народен херој на Југославија.
Во негова чест, основното училиште во селото Буковиќ, Скопско, го носи неговото име.
Дискретизација на енергијата
Една од најзначајните последици на квантната механика е и дискретизацијата на енергијата на микрочестичките, како што се електроните, протоните, атомите итн., кога тие се движат во потенцијална јама. Решенијата на Шредингеровата равенка покажуваат дека во тие случаи, движењето на честичките е финитно (ограничено) а енергетскиот спектар им е дисконтинуиран. Ваквите состојби на честичките во квантната механика се познати како сврзаните состојби, а множеството од сврзани состојби за секој систем го дефинира неговиот дискретен енергетски спектар.
Според тоа, дискретизацијата на енергијата овозможува секој атом или молекула да има единствен енергетски спектар, што како отисок од прст е својствен само за него. Затоа, со спектроскопска анализа може да се утврди присуството на било кој елемент во даден микро или макро-систем.
Оливија Арбен
Оливија Арбен е британска манекенка која се појавила на насловната страница на списанието Numéro, Harper's Bazaar, Elle Magazine, L'Officiel и списанието YOU.
Ран живот и образование
Арбен присуствувала на училиштето Кранли во Сари. По завршувањето на училиштето, таа се приклучила на колеџот за мода во Лондон.
Кариера
Арбен ја започнала манекенската кариера на 15 години, а првото појавување го имала на трофејот во боја на Лореал. По смртта на нејзиниот татко, кога имала 16 години, Оливија се приклучила на Британската фондација за срце како амбасадор. За време на нејзината рана манекенска кариера, Арбен се појавувала во списанија, вклучувајќи ги Country and Townhouse Magazine, Arcadia, Maxim, Esquire, Vogue Italia, Vogue UK online, Baltic и YOU.
Во текот на нејзината кариера, Арбен моделирала за брендови како што се L'Oreal, Triangl Swim, Joshua Kane Bespoke, Steve Madden, Harvey Nichols, Timberland, Needle & Thread и NFL Europe Super Bowl 2017 EU Clothing Campaign,   .Таа била избрана за една од најдобро облечените на филмскиот фестивал во Кан 2018 од страна на <i id="mwTg">магазинот Elle</i> USA. Арбен одела на модната недела во Лондон и на модната недела во Дубаи.
Личен живот
На 19 мај 2019 година, Оливија се свршила со нејзиното долгогодишно момче Нико Кери, претприемач, во Хотел Ду Кап Еден Рок за време на Канскиот филмски фестивал. Тие се венчале на 28 август 2021 година во Гудвуд Хаус. Свадбата ја покривала Hello! Списание ОК.
Гран-при Монтреал 2019
Гран-при Монтреал 2019 (наречена и: ГП Монтреал 2019) — 10. издание на велосипедската еднодневна трка Гран-при Монтреал, која се одржала на 15 септември како 36. настан во сезоната на Светската турнеја.
Победникот од 2016 година, Грег ван Авермат, ја освоил трката по вторпат во намалената група во спринт на крајот.
Екипи
Бидејќи Гран-при Монтреал е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Биле повикани две професионални континентални екипи, како и националната екипа на Канада, со што главната група била составена од 21 екипа.
Секоја екипа имала по седум возачи, освен, кои настапиле со шестмина возачи. Од вкупно 146 возачи на почетокот, само 97 од нив ја завршиле трката.
Владо Тасевски
Владо Тасевски - Кољо ( во —  во  — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, македонски комунист и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно работничко семејство, кое се занимавало со одгледување на тутун. Татко му бил качар. По завршеното основно училиште и четири класа гимназија, го прекинал натамошното образование. Во 1931 година завршил четврти клас (VIII одделение) со одличен успех. Истата година, На 15-годишна возраст се вработил во Ложилницата во Прилеп како чирак. Таму го изучил браварскиот занает. Од дете ја почувствувал горчината на тешкиот живот. Исто тогаш се зачленил во Железничкото музичко друштво. Во 1933 година станал член на напредното младинско друштво „Трезвена младеж“ и читал напредна социјалистичка литература. Во меѓувреме станал член на КУД „Коста Абрашевиќ“ и на УРС-овите синдикати во Прилеп. Така раснел и работел водејќи жилава борба за слобода на својот народ, подарувајќи му ја својата младост.
Во 1936 година, Владо бил преместен и работел како бравар во Ложилницата во Скопје. При железницата создал засебен синдикален актив, чиј раководител станал тој. На 2 февруари 1940 година Владо Тасевски во скопската Ложилница организирал штрајк, во кој учествувале сите работници. На 27 март 1941 година бил на чело на железничарите во демонстрациите против пристапувањето на Југославија кон Тројниот пакт. Истата година Владо е примен за член на КПЈ. Како прв секретар на партиската ќелија во ложилницата, настојувал што поитно да се организира борбата против окупаторот и домашните предавници. Во втората половина на 1941 година покрај партиската ќелија била формирана и скоевска организација во ложилницата. Со засилена активност на истите до првата половина на 1942 година, низ разни форми биле опфатени околу 90% од работниците во ложилницата. Еден број, од нив постојано го помагале во саботажните акции, чиј инспиратор и раководител бил тој. По директива на Партијата, успешно организирал штрајк, против 9-часовното работно време. Во 1942 година станал член на Месниот комитет на Партијата во Скопје.
Партизанска дејност
На 16 јули 1943 година, скопската Ложилница била блокирана од полицијата со цел да го уапсат Владо Тасевски, Гого Силевски и други активисти, но тие успеале да избегаат. По неколку дена, Владо Тасовски пристапил кон редовите на Шарпланинскиот партизански одред, со кој минувал низ Западна Македонија. Во него како командир на чета поминал долг пат низ западна Македонија учествувал во ослободувањето на политичките затвореници во Пешкопеја. Потоа се придружил кон Кумановскиот партизански одред и на крај во баталјонот „Јордан Николов“, рамо до рамо со прославената козјачка легенда, Христијан Тодоровски - Карпош.
На 11 декември 1943 година во селото Дренок, во месноста Здравчи Камен во борба со четниците на Дража Михајловиќ од Вардарскиот четнички корпус загинал и Владо Тасевски, кого партизаните го викале Кољо. Иако го напаѓале повеќе стотици четници, тој не се повлекол. Во таа огорчена битка врз него паднала рачна бомба, која при обидот да ја врати, му експлодирала в раце. Во борилиштето покрај Владо, биле ликвидирани уште четворица партизани кои го придружувале и уште педесетина мртви и ранети четници.
Утредента на врвот на Здравчи Камен селаните ги нашле мртвите тела на партизаните. Сиот простор бил прослан со празни, испукани фишеци и изриен од бомби. Меѓу загинатите партизани еден бил со средна височина, развиен, силен маж, со мустаќи, два заба навлечени со бело вештачко злато и со црвен волнен џемпер. Тоа бил Владо Тасевски – Кољо.
Катедра за општа и компаративна книжевност
Катедрата за општа и компаративна книжевност е студиска група при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Историја
Катедрата била оформена во учебната 1980/81 година. Меѓу основачите се вбројуваат: Милан Ѓурчинов, Лилјана Тодорова, Вера Јанева, Светозар Бркиќ, Томе Саздов, како и Влада Урошевиќ, Катица Ќулавкова и Саво Цветановски.
Од странство во основањето на Катедрата свое учество зеле: Антон Оцвирк од Љубљана, Војислав Ѓуриќ, Радосав Јосимовиќ, Зоран Константиновиќ и Драган Недељковиќ од Белград; Миливој Солар, Фрањо Грчевиќ и Александар Флакер од Загреб; Зденко Лешиќ од Сараево; Генадиј Поспјелов од Москва; Шарл Дедејан, Ив Шеврел и Даниел Пажо од Сорбона, Париз; Диониз Ѓуришин и Иван Доровски од Словачка и Чешка. Кај нив тогашните млади македонски компаратисти ги извршувале своите први специјализации и ги одбраниле своите први докторски трудови, тие ги напишале првите рецензии за првите македонски професори-компаратисти, а повеќето од нив држеле специјални курсеви како професори-гости на новоформираната студиска група при Факултетот.
Цели, перспективи и кадар
Катедрата за општа и компаративната книжевност како предмет на изучување го има широкото поле на традиционалните и современи теоретски пристапи кон книжевноста и другите уметности, како и компаративно – историското  изучување на македонската книжевност во врска со  сите европски и други книжевности и култури. Тоа значи дека катедрата остварува врвни наставни и истражувачки активности во кои студиите реализирани преку компарирањето како дисциплина колку што го нагласуваат односот меѓу националната книжевност и другите книжевности, толку ги истражуваат одговорите на прашањата за поврзаноста на книжевноста со сите други уметности, театарот, сликарството, филмот, фотографијата, како и современите дигитални технологии. Оваа катедра дава можност за изучување на широкото поле на интедисциплинарните и интермедијалните концепции, културолошките концепции во науката и уметноста во целина.
Актуелниот наставен кадар е составен од редовните, односно вонредните професори: Елизабета Шелева, Лидија Капушевска-Дракулевска, Маја Бојаџиевска, Славица Србиновска, Владимир Мартиновски и Марија Ѓорѓиева-Димова.
Некои од истакнатите дипломци на Катедрата се писателите и општествени дејци: Љубчо Георгиевски, Венко Андоновски, Сашо Гигов - Гиш, Сашко Насев, Роберт Алаѓозовски, Анастасија Ѓурчинова, Наташа Аврамовска, Лидија Димковска, Јовица Тасевски - Етернијан, Стефан Марковски, Жарко Кујунџиски, Звонко Танески, Јасмина Мојсиева-Гушева, Валентина Миронска-Христовска, Ирена Јорданова, Искра Гешоска, Игор Исаковски, Ирена Цветковиќ, Мане Манушев, Марина Мијаковска, Сашо Димоски и други.
Тунелски ефект
Тунелски ефект или тунелен ефект — последица од неодреденоста во квантната механика. Да замислиме еден автомобил кој наближува до рид и кој не е доволно забрзан (нема доволно енергија) за да може се искачи и да помине преку ридот. Класичната механика тврди дека веројатноста автомобилот да се најде од другата страна на ридот е нула, меѓутоа тоа не е така и за квантната механика - таа предвидува дека постои веројатност (во овој случај екстремно мала, практично еднаква на нула) за автомобилот да се најде од другата страна на ридот. Оваа веројатност зависи пред сè од димензиите и енергиите за кои се работи, така што ако се работи за електрон кој треба да премине некоја енергетска бариера поголема од енергијата на самиот електрон, според квантната механика веројатноста не е занемарливо мала (како во горниот случај), туку се работи за значителна веројатност тој да се најде „од другата страна“. Во тоа се состои и самата суштина на Тунел ефектот. Во секојдневието, тунел ефектот е доста често присутен, пример е протекување на струја помеѓу два метала кои се во допир. Имено, скоро сите метали се обложени со тенок слој на оксид кој претставува енергетска бариера за електроните во металот, меѓутоа тие ја преминуваат иако класичната физика не би го дозволила тоа.
Фридрихстал
Фридрихстал може да се однесува на следниве места во Германија:
Херинген
Херинген може да се однесува за следниве места во Германија:
Олга Ладиженскаја
Олга Александровна Ладиженскаја (Óльга Алекса́ндровна Лады́женская; 7 март 1922 - 12 јануари 2004) била руски математичар.Таа работела на парцијални диференцијални равенки, динамика на течности и метод на конечни разлики за равенките Навиер-Стоукс. Го добила златниот медал Ломоносов во 2002 година. Автор е на повеќе од двесте научни трудови, меѓу кои има и шест монографии.
Биографија
Ладиженскаја е родена и израсната во малиот град Кологрив, ќерка на наставник по математика кој е заслужна за нејзината рана инспирација и љубов кон математиката. Уметникот Генадиј Ладиженски бил брат на нејзиниот дедо, исто така роден во овој град. Во 1937 година нејзиниот татко, Александар Иванович Ладиженски, бил уапсен од НКВД и погубен како „непријател на народот“. Ладиженскаја завршила средно училиште во 1939 година, за разлика од нејзините постари сестри на кои не им било дозволено да го прават истото. Таа не била примена на државниот универзитет во Ленинград поради статусот на нејзиниот татко и присуствувала на педагошки институт. По германската инвазија во јуни 1941 година, таа предавала на училиште во Кологрив. На крајот била примена на Московскиот државен универзитет во 1943 година и дипломирала во 1947 година.
Почнала да предава на Катедрата за физика на Универзитетот во 1950 година и таму го одбранила својот докторат, во 1951 година, кај Сергеј Соболев и Владимир Смирнов. Таа добила втор докторат на Московскиот државен универзитет во 1953 година. Во 1954 година, таа се приклучила на лабораторијата за математичка физика на Институтот Стеклов и станала нејзин шеф во 1961 година.
Ладиженскаја ги сакала уметностите и раскажувањето приказни, а за нејзини пријатели ги сметала и писателот Александар Солженицин и поетесата Ана Ахматова. Како Солженицин, таа била религиозна. Таа некогаш била член на градскиот совет и се занимавала со филантропски активности, постојано ризикувајќи ја својата лична безбедност и кариера за да им помогне на луѓето кои се противат на советскиот режим. Ладиженскаја страдала од различни проблеми со очите во нејзините подоцнежни години и се потпирала на специјални моливи за да ја извршува својата работа.
Два дена пред патувањето во Флорида, таа починала во сон во Русија на 12 јануари 2004 година.
Математички достигнувања
Ладиженскаја била позната по нејзината работа на парцијални диференцијални равенки (особено деветнаесеттиот проблем на Хилберт ) и динамика на течности. Таа ги обезбеди првите ригорозни докази за конвергенција на методот на конечни разлики за равенките Навиер-Стоукс.
Таа ја анализирала правилноста на параболичните равенки, со Всеволод А. Солоников и нејзината ученичка Нина Уралцева, и правилноста на квазилинеарните елиптични равенки.
Таа напишала студентска теза под насловот Иван Петровски и била на потесниот избор за Филдс медал во 1958 година,  кој на крајот бил доделен на Клаус Рот и Рене Том.
Владимир Исајчев
Владимир Евгењевич Исајчев (Владимир Евгеньевич Исайчев; р. ) — руски професионален друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Петар Здравковски
Петар Здравковски – Пенко (Прилеп, 4 ноември 1912 – Бејрут, Либан, 26 јули 1967) — македонски комунист, учесник во НОВ и дипломат.
Животопис
Петар Здравковски – Пенко е роден на 4 ноември 1912 година во Прилеп, каде завршил основно образование. Во учебната 1931/32 година завршил Учителска школа во Белград, каде се запознал со напредното работничко движење. Еден период работел како учител во селото Грнчари, Ресенско, како и во други соседни села.
Стапил во редовите на КПЈ, а по окупацијата во 1941 година, учествувал во подготовките за вооруженото востание во Прилеп. Кон крајот на 1942 година, станал член на Месниот комитет на КПЈ за Прилеп, задолжен за агитација и пропаганда. Бил затворен и по долго иследување, интерниран во Бугарија. Во пролетта 1943 година, се вратил во Македонија, а веќе во есента 1943 година бил во редовите на вооружените единици на НОВ во Дебрца, каде извршувал редица одговорни функции.
По Втората светска војна, Петар Здравковски – Пенко се наоѓал на разни раководни функции. Го владеел францускиот јазик, а се служел со англискиот, рускиот и турскиот јазик. Дипломатската кариера ја започнал како ополномоштен министер (ранг на амбасадор) во дипломатската мисија на поранешна Југославија во Хелсинки, Финска (1950-1953). Бил началник на Одделението на Сојузниот секретаријат за надворешни работи во Белград (1953-1954) и генерален конзул на поранешна Југославија во Марсеј, Франција (1954-1957). Во 1965 година е поставен за амбасадор во Бејрут, Либан каде и починал во 1967 година.
За својата општествена работа бил одликуван со повеќе национални и меѓународни одликувања и признанија. Носител е на Партизанска споменица 1941 - 1946, Орден на братството и единството - 1947, Орден на заслуги за народот II - 1947, Орден за храброст - 1950, Големиот крст на орденот на лавот на Финска (Grand Cross of the Order of the Lion of Finland) - 1952, Орден на Републиката (сребрен венец) - 1961, Легија на честа на Франција - офицер (Légion d’honneur - officier) 7 мај 1956, Националниот ред на кедарот на Либан (Le grand cordon d’ordre des cèdres) - 1967.
Кузман Кузмановски
Кузман Кузмановски (, –, ) – македонски кинодеец.
Животопис
Кузмановски е роден во Дебар на 12 март 1912 година. Целокупниот работен век (1930–1983) го минал во киноприкажувачката дејност. Имал значаен придонес во ширењето на филмската култура, преку несебичниот ангажман во оформувањето на киномрежата во Македонија и Скопје, особено по скопскиот земјотрес од 1963 година (од 4 на 12 кина).
Панче Арсовски
Панче Арсовски (Скопје, 1922 – Скопје, 13 ноември 1944) – македонски партизан, комунист, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ.
Животопис
Панче Арсовски е роден во Скопје во 1922 година. Татко му бил учител. Мајка му останала рано вдовица, со седум дечиња. Основно училиште завршил во родниот град, а поради сиромаштија не можел да продолжи со школувањето, туку започнал да изучува чевларски занает. Преку дружбата со прогресивно ориентирани младинци, Панче се снабдувал со револуционерна литература. Така, уште од своите рани години се определил за револуционерната борба на работничката класа. Во почетокот на 1938 година станал член активен член на Урсовите синдикати и учествувал во штрајкови што ги организирале УРС синдикатите. Бил еден од организаторите на музичката секција на КУД „Абрашевиќ“ и активно учествувал во собирање на народна помош. Во текот на Втората светска војна, Арсовски станал член на КПЈ. Работел и на организирање на младинците од скопските села, главно во Арачиново и Горно Лисиче, преку кои собирал оружје и муниција, како и прехранбени производи. Во септември 1941 година бил затворен од бугарската полиција и осуден на казна затвор. Казната ја издржувал во Скопје, Плевен и Варна. По излегување од затвор, во септември 1944 година, стапил во редовите на Дванаесеттата скопска ударна бригада и бил поставен како политички комесар на чета во Третиот Баталјон. Учествувал во борбите кај Матка и на реонот на Ракотинци. Во борбите за ослободување на Скопје се борел во првите борбени редови на улиците на Скопје, а против германските фашисти. Храбро загина во уличните борби за ослободувањето на Скопје, на 13 ноември 1944 година, како командир на ударна група. Во дворот на училишниот центар во Железарница била поставена спомен биста на Панче Арсовски, која била откриена во 1980 година. Автор на бистата бил Цветан Димитровски.
Ној Вулмсторф
Ној Вулмсторф (Neu Wulmstorf; долногермански: Vosshusen) — општина во округот Харбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Името на општината било променето на 11 декември 1964 година од Вулмсторф во Ној Вулмсторф. Претставува дел од метрополитенската област Хамбург.
Местоположба
Ној Вулмсторф се протега помеѓу Хамбург на исток, Алтес Ланд на север, Харбуршките ридови на југоисток, Буххолц во Нордхајде и со Букстехуде на запад.
Висинската разлика се движи од половина метар под нивото на морето до 111,9 метри над нивото на морето.
Општински единици
Општинските единици на општината Ној Вулмсторф се:
Триангулација
Триангулација – во тригонометријата и геометријата процес на одредување на позиција на некоја точка со образување на триаголници до неа од однапред познати точки. Овој пристап се разликува од трилатерацијата каде растојанието се мери со директни методи. Според Толковниот речник на македонскиот јазик, триангулацијата е „мерење на земјиште со делење на триаголници“.
Овој метод се заснова на прецизно мерење на должината на основата и аглите кон саканата точка и примена на тригонометриските функции со чија помош се добива позицијата и растојанието до бараната точка.
Пример за триангулација во рамнина, пресметување на растојанието до саканата точка со помош на должината на основата и два агли
Значи
Користејќи ги тригонометриските идентитети tan α = sin α / cos α и sin(α + β) = sin α cos β + cos α sin β, претходниот израз станува:
Историја
Триангулацијата е позната од античко време, во VI век пред новата ера грчкиот филозоф Талес ја пресметал висината на пирамида така што ја измерил должината на сенката на пирамидата во моментот кога должината на неговата сопствена сенка била еднаква на нејзината висина (па со самото тоа и висината на пирамидата е еднаква на должината на сенката на пирамидата, заради сличноста на триаголници). Проблеми од овој вид им биле познати на древните Египќани, на пример проблемот 57 од Ахмесовиот папирус зборува за тоа. Кинескиот картограф и географ Луи Хуи во III век користел триангулација за мерење на висината на непристапни провалии.
Џане Албертони
Џане Албертони (родена на 5 јули 1981 година) е бразилска глумица и модел.
Биографија
Албертони е роденa во Сао Паоло, Бразил. Нејзиниот талент бил откриен откриен во 1993 година кога имала 13 години, од бразилскиот мултимедијален уметник и фотограф, Серџо Вале Дуарте. Четири месеци подоцна во Милано, таа прошетала по пистата за дизајнери како Версаче, Армани, Прада, Фиоручи.
Во Милано, Албертони работела за Долче и Габана, Гучи и Армани. Во Њујорк, таа позирала пред фотографите како Брус Вебер, Марио Тестино и Стивен Мајзел. Се појавила во бразилските филмови „Popstar“, „Muita Calma Nessa Hora“, „Malu de Bicicleta“, „Carro de Paulista“ и во бразилската ТВ серија „ Mandrake “ како Џиџи.
Албертони била дел од серијата што била застапена во постојаната колекција на музеи во Европа и Јужна Америка. Серијата била деноминирана од уметникот Серџо Вале Дуарте како „Eletrografias e Fotografias com Fios de Cabelo para Futura Clonagem“ BioArt. (Електрофотографии и фотографии со човечка коса за идно клонирање).
Од 12 август 2009 година, Албертони била ко-домаќин на бразилската естрада програма Hoje em Dia на Rede Record.
Драмска уметност
Драмска уметност — гранка на сценските уметности што се занимава со изведба на приказни во театар пред публика комбинирајќи инструменти како говор, гест, музика, звук и спектакл. Во продолжение на стандардниот наративен дијалог, театарот завзима такви форми како опера, балет, пантомима, кабуки, класични индиски танци и кинеска опера.
Театарски жанрови
Постојат повеќе жанрови што писателите, продуцентите и режисерите можат да ги искористат за да одговорат на различните вкусови. Ова е нецелосна и ексклузивно евроцентрична листа:
„Музички театар“ е театарски жанр во кој главните средства за изведба се пеењето и музиката.
Израелски одбранбени сили
Израелските одбранбени сили (на, ; буквално преведено: Армија за одбрана на Израел; на جيش الدفاع الإسرائيلي), познати и под хебрејскиот акроним Цахал се воените сили на Израел, составени од морнарицата и копнените и воздухопловните сили. Тие се предводени од Началникот на Генералштабот, т.н. Раматкал, подреден на министерот за одбрана. Тие се формирани во 1948 година по Израелската декларација за независност со обединување на неколку паравоени организации.
Драмска уметност
Театарски жанрови
„Фарса“ е комично драмско дело што се користи со многу неверојатни ситуации, стеретипни ликови, екстравагантно претерување и агресивна физичка глума.
„Мелодрама“ е, оригинално, сентиментална драма со музичка подлога. Често приказната е нверојатно и се фокусира на патењето на доброто под рацете на злото, но завршува среќно со победа на доброто. Содржи стандардни ликови како благородниот херој, хероината што патела долго време и ладнокрвниот негативец.
„Трагедија“ е драма што преку сериозен и достоинствен стил ги прикжаува ташните или страшните настани што му се случуваат на или се предизвикани од главниот херој.
„Монолог“ е обично кој било говор од подолго траење што еден лик му го упатува на друг, но како форма на драма, тој подразбира лик што директно и се обраќа на публиката или искажува своите мисли гласно додека е сам или додека другите глумци се тивки.
„Театар на абсурдот“ е поим составен од Мартин Еслин и претставува театар во кој ликовите се дел од абсурдни, бесмислени активности. Поврзан со егзистенцијализмот.
Теорија на драмската уметност
Според Гете, за да се пишуваат драмски дела е потребна посебна способност, зашто делата може да бидат интересни за читање и за размислување, но сосема поинаку изгледаат кога ќе се прикажат во театарот. За да биде добро, драмското дело мора да биде симболично, а тоа значи дека секое дејствие мора да има вредност сама по себе и во неа да се наоѓа зачетокот на уште поважно дејствие. Гете го исмева класичниот закон за тројното единство на драмското дејствие нарекувајќи го „најглупав закон“. Според него, основа на драмата, а јасното дејствие, а трите единства се добри само ако со нив се постигнува јасно дејствие, а во спротивно, писателот не треба да се придржува кон нив. Со други зборови, многу е поважно добро да се прикаже предметот на драмата, а не слепо да се почитува законот за тројното единство. Притоа, ако предметот има морално дејствие, тоа ќе се изрази самото по себе, дури ако писателот се грижи само за ефикасна и уметничка обработка на предметот на драмата. Ако драмскиот писател е продуктивен и има благороден менталитет кој се одразува во драмските дела, тогаш тие можат да ја освојат душата на народот. Затоа, драмскиот писател кој ја познава својата мисија, треба постојано да работи на своето усовршување за да изврши благородно влијание врз народот. Што се однесува до театарскиот глумец, според Гете, за да ја почувствуваме неговата слобода на духот, тој мора потполно да владее со својата улога, а тоа ќе го постигне со проучување и со својата фантазија и темперамент, а мора да поседува и одредена младешка енергија. За таа цел, глумецот треба да учи од сликарите и вајарите, меѓутоа усвојувањето на телесното не е доволно, туку глумецот треба да ги проучува старите и новите писатели и така да го образува својот дух, а тоа ќе му помогне да ја разбере својата улога.
Во својот роман „Портрет на уметникот во младоста“, ирскиот писател Џејмс Џојс ја дели уметноста на три облици што произлегуваат еден од друг: лирски облик во кој уметникот ја дава својата слика во непосреден однос кон себеси; епски облик во кој ја дава својата слика во посреден однос кон себеси и кон другите; и драмски облик во кој ја дава својата слика во непосреден однос кон другите. Притоа, драмскиот облик се достигнува кога животната сила ја исполнува личноста толку многу што таа поприма посебен и недофатлив естетски живот. Тогаш, личноста на уметникот престанува да постои и станува безлична. Естестката претстава во драмскиот облик е животот пречистен во човечката фантазија повторно проектиран од неа. Тогаш, уметникот, како Бога, останува во своето дело или покрај или зад или над него, невидлив и облагороден толку многу што повеќе не постои.
Според Карло Рагијанти, кога од книгата се преминува на сцената се јавува нов уметнички род - претставата чиј автор е новиот ликовен уметник - режисерот, додека остатокот, независно дали се работи за „Хамлет“ е само техничко средство, претекст. Во таквите случаи не треба да го бараме авторот на пишаниот збор или тој треба да се бара во библиотеките, зашто во театарот нема да го најдеме. Според него, постои една група режисери, до Станиславски до Копо, која го почитува текстот и ги истакнува неговите поетски квалитети. Но, постои и друга група режисери (Гордон Крејг, Тајров, Меерхолд и Пискатор) за која претставата е сè а текстот е ништо. Според Рагијанти, овие режисери се вистински уметници на претставата. Ваквата поделба имплицитно претпоставува дека постојат два вида театри: театар кој им припаѓа на авторите и театар во кој вистинскиот автор е прикажувачот на делото, кој ги развива и ги степенува визуелните аспекти на театарот. Оттука, во есејот „Уметноста на претставата“ од 1957 година, италијанскиот писател Еуџенио Монтале тврди дека во театарот е присутен очигледен хаос на двосмисленоста, зашто често се бара авторот, а него не го пронаоѓаме. Воопшто, се добива впечаток дека делото напишано за театар однапред е структурално вообличено во една перспектива која не отфрла, туку ја бара помошта на претставата. Слично на тоа, во есејот „Бегство од времето“ од 1958 година, Монтале вели дека попусто го бараме името или гласот на авторот во театарските претстави, зашто вистинскиот автор е екипата што ја поставила театарската машина, која претходно се погрижила делото да го исчисти од остатоците на поезијата.
Во записот „Театар“, француската писателка Маргерит Дирас тврди дека драмската игра одзема од текстот и не му носи ништо; напротив, таа ја одзема присутноста на текстот, длабочината, ткивото, крвта. Поради тоа, Дирас повикува на „театар кој се чита, а не се игра“.
Во есејот „Немаме од што да се плашиме, но...“ од 1961 година, Еуџенио Монтале тврди дека современиот театар е во агонија, зашто не успева да биде доволно современ, а вистинкиот поетски театар се прифаќа само кога се претвора во спектакл.
Театарот како тема во уметноста и во популарната култура
Театарот се јавува како тема во делата од уметноста и популарната култура, како:
Црква „Св. Никола“ - Тетово
Свети Никола — македонска православна црква во Тетово. Се наоѓа во градската населба Колтук, во горниот дел на градот. Таа е главна парохиска црква на Четвртата тетовска парохија.
Историја
Изградената површина на црквата изнесува 7,87 ари, а површината под пристапи и зеленило изнесува 57,88 ари.
Поправки
Црковното настојателство во поново време поради дотраеност на црквата презела иницијатива и извршила санација на црковниот покрив кој е заменет со пластифициран лим и е зајакната кровната конструкција. При оваа црква во 1976 година е изградена нова црковна канцеларија, бидејќи старата, изградена во почетокот на XX век била подложена на паѓање поради слабот материјал.
Во 1995 година старата фасада на црквата е очистена и на нејзино место е изработена нова фасада од бел цемент, како и замена на прозорците, во истиот стар стил. Благодарение на многуте спонзори црквата е речиси 100% преработена од надворешната страна, а во внатрешниот дел е извршена замена на електричната инсталација. Во тие години извршено е асфалтирање на приодниот пат до црквата во должина од 150 м и изработена е нова влезна врата. На 19 декември 1995 година, неговото високопреосвештенство митрополитот Полошко-кумановски господин Кирил ја осветил новата крстилница што се наоѓа во самата црква во сослужение на повеќе свештеници од тетовското архијерејско намесништво.
Св. Петка
На западната страна од сегашната црква „Свети Никола" до неодамна се забележувале остатоци со димензии 3х2 метри каде некогаш се наоѓала капела посветена на Света Петка. Објектот бил изграден од камења и покриен со слама така што со градбата на новата црква истата се урнала и била уништена. До неодамна на тоа место постоеше костурница. Точниот податок за постоењето и градбата на таа капела се сврзува со изградбата на помала црква посветена на Света Богородица, која се наоѓала преку реката Пена.
Во почетокот на 2000 година црковното настојателство презеде ницијатива да се возобнови истата капела. На 26 ноември истата година се положи и освети камен темелник на празникот „Свети Јован Златоуст". Осветувањето го извршил архијерејскиот намесник од Тетово протојереј-ставрофор Мирко Станковски со повеќе свештеници од тетовското и гостиварското архијерејско намесништво. Црквата е посветена на света Петка и света Недела.
Настани од 2001
Во 2001 година покрај другите цркви и манастири, оштетена била и црквата „Свети Никола“.
Хартија од вредност
Елементи на хартиите од вредност
Според одредбите на законите за облигации, хартиите од вредност се дефинираат како писмени исправи во кои е загарантирано извесно право кое што може да се оствари единствено со имањето на тие исправи. Хартиите од вредност имаат строго пропишана форма бидејќи треба во себе да ги содржат следните елементи:
Покрај овие битни елементи поедини хартии од вредност можат да имаат и други и тие се пропишуваат со посебни законски прописи коишто најчесто се однесуваат за една или за повеќе хартии од вредност. Хартиите од вредност што не ги содржат основните елементи и елементите пропишани со посебен закон не важат како хартии од вредност.
Места на тргување
Хартиите од вредност се јавуваат како средство во стоковниот, кредитниот и платниот промет, при што некои од нив се јавуваат во улога на вршење на повеќе функции, а некои извршуваат исклучиво една функција. Со оглед на тоа што постои можност за лесно циркулирање во прометот, хартиите од вредност циркулираат на пазарот на пари и пазар на краткорочни хартии од вредност, на пазарот на капитал и пазар на долгорочни хартии од вредност и посебно на ефектните берзи.
Критериуми за групирање
Во современата економска и правна теоретска мисла и практика и во современите услови на стопанисување сретнуваме голем број на различни видови хартии од вредност. Иако хартиите од вредност се разликуваат меѓу себе, сепак кај нив постои нешто врз основа на што можат да бидат групирани во неколку неколку групи. Најчесто хартиите од вредност се групираат според следниве критериуми, односно заеднички одлики:
Универзална класификација на хартиите од вредност
Сите можни хартии од вредност што ги среќаваме во поразвиените пазарни економии во внатрешниот и во надворешниот промет би можеле да се поделат на:
Друга позначајна и многу попозната универзална класификација на хартиите од вредност е:
Класификација на хартиите од вредност од аспект на издавачот
Почитувајќи го критериумот кој ги издава, кој ги емитува хартиите од вредност се разликуваат:
Првите се хартии од вредност што ги емитува државата (државната благајна, државните органи, организации и институции) и државни претпријатија. Втората група ја сочинуваат приватните хартии од вредност, бидејќи нив ги емитуваат приватни лица и корпорации.
Класификација на хартиите од вредност од аспект на определување ДОВЕРИТЕЛ
Тргнувајќи оттаму како се определува доверителот во исправата, хартиите од вредност можат да бидат:
Хартии од вредност што гласат на име
Хартиите од вредност што гласаат на име се исправи во кои при нивното издавање е впишано името на лицето, односно фирмата на доверителот (сопственикот). Бидејќи овие хартии гласат на име не можат брзо да циркулираат во прометот. При нивното циркулирање, при преминот од еден во друг субјект мора да се оствари комплициран пренос на правото на хартијата од вреднот по пат на цесија ( забележување на името на новиот сопственик на самата хартија од вредност). Должникот по хартијата од вредност при вршењето на цесијата не може да дојде во понеповолна положба во однос на положбата што ја има пред цесијата.
Хартии од вредност што гласат на доносител
Хартиите од вредност на доносител се дефинирани како писмени исправи, кои покрај битните со закон определни составни делови, во себе содржат и тоа дека се работи за хартии на доносителите. Одлика на овие хартии од вредност е и тоа што имаат голема способност за циркулација. Овие хартии од вредност се издаваат во голема количина и во различни апоени поради што нивното евидентирање по серии и броеви технички е доста комплицирано а економски неисплатливо. Поради тоа, овие хартии во прометот не се сигурни. Имено,извршувањето на обврската може да се бара само од издавачот на хартијата на доносителот, бидејќи останатите лица што учествуваат во нејзиниот промет се непознати. Тоа значи дека не може да се оствари право на регрес.
Хартии од вредност по наредба
Со брзиот развиток на стоковно-паричните односи се зголемува и прометот со хартии од вредност. За да се одбегнат тешкотиите во врска со преносот на хартиите од вредност на име се преминало кон користење на хартии од вредност по наредба. Овие хартии се како хартиите од вредност на име со тоа што при нивното издавање се внесува дополнителна клаузула која гласи „или по наредба”. Со ставањето на оваа клаузула издавачот на хартијата се обврзува дека својата обврска на плаќање ќе ја изврши на лицето назначено во хартијата или на секое друго лице на кое своите права од хартијата тоа ќе ги пренесе. Кај овие хартии правото се пренесува со индосамент, по пат на писмена изјава или наредба на опачината на хартијата од вредност или на посебен лист, додаток наречен алонж, со која имателот на хартијата (индосантот) ги пренесува своите права од хартијата на друго лице (индосатор). Имено, со индосирањето на хартијата од вредност индосаторот станува индосант, врши пренесување на правата на друг доверител. Благодарение на постоењето на клаузулата по наредба можно е вршење на непрекината низа од индосаменти со што неограничено се пренесува хартијата од вредност од едно на друго лице сѐ до моментот на извршувањето на обврската.
Класификација на хартиите од вредност од аспект на природата на правната содржина
Според природата на правната содржина на хартиите од вредност, тие можат да бидат:
Класификација на хартиите од вредност од аспект на пазарот на тргување
Ако се почитува критериумот на кој пазар се изнесуваат хартиите од вредност, можеме да разликуваме:
Хартии од вредност во Република Македонија
Во Република Македонија, според одредбите на член 2 од Законот за хартии од вредност, можат да се емитуваат следните хартии од вредност:
Издавачи на хартии од вредност во Р. Македонија
Според член 3 од Законот за хартии од вредност како издавачи можат да се јават:
Номинална вредност и валута во која се издаваат хартиите од вредност во Р.Македонија
Хартијата од вредност има номинална вредност и може да биде изразена во денари или во странска валута. Трговските трансакции со хартии од вредност на територијата на Република Македонија се вршат во денари. Според Член 6 од Законот за хартии од вредност издавањето на хартии од вредност без номинална вредност е забрането и хартијата од вредност издадена без номинална вредност е ништовна.
Акт за издавање на хартии од вредност
Според Член 7 од Законот за хартии од вредност, при секое издавање на хартии од вредност, издавачот е должен да донесе акт за издавање кој во зависност од видот на хартиите од вредност ги содржи следниве податоци:
Комисијата за хартии од вредност ги пропишува формата и содржината на актот за издавање на хартии од вредност по видови хартии од вредност.
Одобрение за издавање на хартии од вредност
Издавањето на хартии од вредност на примарниот пазар, вклучувајќи ги и сопствените акции, се врши по претходно добиено одобрение од Комисијата за хартии од вредност. Издавањето на хартии од вредност на примарниот пазар вклучувајќи ги и сопствените акции, може да се врши по пат на јавна понуда и по пат на приватна понуда.
Барање одобрение за издавање на хартии од вредност по пат на јавна понуда
Во Република Македонија, според член 12 од Законот за хартии од вредност, издавањето, понудата и продажбата на хартии од вредност по пат на јавна понуда се врши по претходно добиено одобрение од Комисијата на барањето за издавање на хартии од вредност по пат на јавна понуда од издавачот.
Содржина на барањето за одобрение за издавање на хартии од вредност по пат на јавна понуда
Барањето за одобрение содржи:
Документација која се поднесува заедно со барањето за одобрение
Според Член 14 од Законот за хартии од вредност, при поднесувањето на барањето за одобрение издавачот ги доставува следниве документи:
Одлучување по барањето за одобрение
Според Член 16 од Законот за хратии од вредност, Комисијата врз основа на целокупната документација донесува решение за одобрување или одбивање на барањето за издавање на хартии од вредност по пат на јавна понуда во рок од 60 календарски дена сметано од денот на доставување на барање до Комисијата. Врз основа на информациите и документацијата поднесени согласно со членовите 13 и 14 од овој закон, Комисијата одлучува за одобрување или одбивање на барањето.
Фактори кои влијаат на одлуката за одбивање на барањето
Комисијата донесува решение за одбивање на барањето за издавање на хартии од вредност ако открие дека Проспектот:
Рекламирање на јавната понуда
Издавачот може да ја рекламира јавната понуда на хартии од вредност. Рекламите поврзани со јавната понуда на хартиите од вредност треба да содржат информација за денот на првото објавување на Проспектот и местото каде што може да се обезбеди примерок од истиот. Рекламите треба да имаат промотивен карактер. Информациите во рекламата треба да бидат целосни, да не насочуваат во погрешна насока и да бидат во согласност со Проспектот.
Завршување на јавната понуда
Според Член 23 од Законот за хартии од вредност, Јавната понуда на хартии од вредност се смета за успешно завршена:
Постапка за реализација на приватната понуда
Според Член 27 од Законот за хартии од вредност, во случај на приватна понуда, издавачот на хартиите од вредност до Комисијата за хартии од вредност доставува:
Комисијата во рок од 15 календарски дена донесува решение со кое го одобрува или одбива барањето за приватна понуда, сметано од денот на доставување на барањето. Врз основа на податоците и документите, Комисијата донесува решение за одобрување или одбивање на барањето за одобрување на приватна понуда.
Продажната цена на хартиите од вредност кои се издаваат по пат на приватна понуда, не смее да отстапува повеќе од 20% од пазарната цена.