cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ФК Атлетик Билбао
Атлетик Билбао
Во 1943 година, клубот ја освоил двојната круна и го освоил купот во 1944 и 1945 година. Во текот на раните 1950-ти, клубот ја имал легендарната напаѓачка линија на Зара, Панизо, Рафа Ириондо, Венансио и Агустин Гаинза. Тие му помогнале на клубот да освои уште еден куп во 1950 година. Тренерот Фердинанд Даучик го предводел тимот до уште една двојна круна во 1956 година и до победи во купот во 1955 и 1958 година. Во 1956 година клубот исто така дебитирал во Европскиот куп. Во 1960-тите доминирал Реал Мадрид, а Атлетико имал само една победа во Копа дел Реј во 1969 година, иако во деценијата се појавила клупската легенда, Хозе Анхел Ирибар.
1970-тите не биле многу подобри, со само уште една победа во Копа дел Реј во 1973 година. Во декември 1976 година, пред натпреварот против Реал Сосиедад, Ирибар и капитенот на Сосиедад, Инаксио Кортабарија, ја извеле Икуриња, баскиското знаме, и го поставиле церемонијално на централниот круг - ова било прво јавно истакнување на знамето по смртта на Франциско Франко. Во 1977 година, клубот стигнал до финалето на Купот на УЕФА, губејќи само на гостински голови од Јувентус.
Клементе
Во 1981 година, Хавиер Клементе станал менаџер. Тој го составил еден од најуспешните тимови во историјата на клубот. Во 1983 година клубот ја освоил Ла Лига, а во 1984 година освоил двојна круна. Во 1985 и 1986 година, Атлетик завршил на третото и четвртото место, соодветно. Атлетик на Клементе бил познат по својот агресивен стил на игра. Клубот не успеал да освои нов голем трофеј. Редоследот на тренери во кои биле вклучени Хозе Анхел Ирибар, Хауард Кендал, Јуп Хејнкес и Хавиер Ирурета, па дури и Клементе кој се вратил, не успеале да го репродуцираат неговиот успех.
Корални гребени во Индија
Коралните гребени во Индија се еден од најстарите и динамични екосистеми на Индија. Коралните гребени не само што обезбедуваат засолниште на огромен број морски животи, туку и играат клучна улога во заштитата на крајбрежјето од ерозија. Индија има околу 7517 км крајбрежје, вклучувајќи острови, но континенталното копно е 6100 км.
ФК Атлетик Билбао
21 век
Клубот за малку избегнал испаѓање во текот на сезоните 2005–06 и 2006–07, вторава била најлошата во историјата на клубот. Во Копа дел Реј, тие стигнале до своето прво финале по 24 години, губејќи со 4-1 од Барселона. Пред сезоната 2011-12, новиот претседател на Атлетик, поранешниот играч Жосу Урутија, го донел тренерот Марсело Биелса; Атлетик се пласирал во своето прво европско финале од 1977 година, губејќи со 3–0 од шпанскиот ривал Атлетико Мадрид на 9 мај во финалето на Лигата на Европа на УЕФА 2012 во Националната Арена во Букурешт. Тие стигнале и до финалето на Копа дел Реј во 2012 година, губејќи повторно од Барселона.
Откако ѕвездата од средниот ред Хави Мартинез се преселил во Бајерн Минхен, Атлетик бил елиминиран од групната фаза на Лига Европа 2012-13 и бил исфрлен од Купот на Кралот од баскискиот клуб Еибар во третото ниво. Испаѓањето било закана до крајот на сезоната, а последниот лигашки натпревар на „стариот“ Сан Мамеш завршил со пораз. Биелса го промовирал младиот дефанзивец Ајмерик Лапорте во првиот тим, додека напаѓачот Фернандо Љоренте го комплетирал слободниот трансфер во Јувентус. По Биелса, Ернесто Валверде се вратил во втор период како менаџер, а тој потпишал и донел неколку нови играчи бидејќи Атлетик бил четврти во лигата, што значело пласман во Лигата на шампионите на УЕФА. Андер Ерера преминал во Манчестер Јунајтед за договор од 36 милиони евра на крајот од сезоната.
Атлетик имал триумфален прв натпревар со полн капацитет во новиот Сан Мамес бидејќи го поразил Наполи за да се квалификува за групната фаза на Лигата на шампионите, но на крајот завршиле само на третото место во групата. Атлетик стигнал до финалето на Копа дел Реј во 2015 година, но уште еднаш загубил од Барселона со 3–1.
Валверде ја напуштил својата позиција на крајот од сезоната 2016-17 по четири години. Било потврдено дека негов наследник ќе биде поранешниот играч Хозе Анхел Зиганда, кој се преселил од Билбао Атлетик. На 29 ноември клубот претрпел шокантен пораз од Форментера во домашниот куп. По завршувањето на лошата сезона во целина, Зиганда бил разрешен и бил назначен Едуардо Берицо. Сепак, неговата магија била уште помалку плодна и во декември 2018 година, откако победил само на два од неговите петнаесет натпревари на кормилото и со тимот во зоната за испаѓање, Берицо бил отпуштен. Тренерот на Б-тимот Гаизка Гаритано го превзел и го надгледувал подобрувањето на резултатите, при што клубот бил надвор од опасност и за малку пропуштил место во Лига Европа на последниот ден.
Почетокот на сезоната 2019-2020 забележала поконстантни резултати. По првите пет натпревари од сезоната, Лавовите се наоѓале на врвот на табелата, нивниот најдобар старт во последните 26 години. Таа форма не можела да се одржи, а на половина пат тие се лизнале на средината на табелата по неколку реми натпревари. Меѓутоа, во Купот на кралот, тие преживеале два пенал рулети против второлигашки противници, а потоа ја совладале Барселона и стигнале до полуфиналето. Клубот потоа ја поразил Гранада во полуфиналето на гостински голови за да се сретне со локалните ривали Реал Сосиедад во финалето - што потоа било одложено поради пандемијата КОВИД-19 во Шпанија, и двата клуба биле среќни да го одложат натпреварот, со надеж дека симпатизерите би можеле да присуствуваат на историското дерби на Баскија. Ова не се остварило, а финалето на крајот се одиграло на празен стадион на 3 април 2021 година, каде Реал Сосиедад излегол како победник со резултат 1-0. Во тоа време, Адурис конечно се повлекол од играње, Гаритано бил заменет како тренер од Марселино, а во Суперкупот на Шпанија 2020-21, Атлетик го победил Реал Мадрид, а потоа Барселона за да го освои трофејот. Тие, исто така, го поразиле Леванте во полуфиналето на Купот на кралот 2020-21 за да стигнат до финалето на 17 април 2021 година, со што тие станале единствениот тим што учествувал во ревијалниот настан двапати во повеќе недели; сепак, Атлетик загубил и во тоа финале од Барселона со резултат 4-0. Во октомври 2021 година, извештајот на Меѓународниот центар за спортски студии покажало дека Атлетик Билбао и Десна Чернихив (Украина) се единствените тимови на европските континентални натпреварувања без странски играчи.
Клубски бои
Атлетик започнал да игра во импровизиран бел дрес, но во сезоната 1902-03, првата официјална опрема на клубот станала полу-сини, полубели кошули слични на оние што ги носеле Блекбурн Роверс, кои биле донирани од Хуан Мозер. Подоцна, еден млад студент од Билбао по име Хуан Елордуј, кој го поминувал Божиќ 1909 година во Лондон, бил задолжен од клубот да купи 25 нови дресови, но не можел да најде доволно. Чекајќи го бродот назад во Билбао и со празни раце, Елордуј сфатил дека боите на локалниот тим Саутхемптон се совпаѓаат со боите на градот Билбао и купил 50 дресови за да ги земе со себе. По пристигнувањето во Билбао, директорите на клубот речиси веднаш решиле да ја променат лентата на тимот во новите бои, а од 1910 година, Атлетик Клуб игра во црвено-бели риги. Од 50-те дресови купени од Елордуј, половината потоа биле испратени во Атлетико Мадрид, каде што Елордуј бил член на комисијата и поранешен играч; првично започнал како младински огранок на Атлетик Билбао. Пред префрлањето од сино-бело во црвено-бело, само уште еден тим носел црвено-бело, Спортинг де Хихон, од 1905 година.
Помеѓу 2001 и 2009 година, Атлетик произведувал сопствена гарнитура за играње, под брендот 100% Атлетик и користејќи го малиот дизајн од нивните прослави на стогодишнината како лого на производителот.
Штит
Штитот на Атлетик ги има вградено ескутеите на Билбао и Бискеј. Од штитот на Билбао ги зема мостот и црквата Сан Антон, како и волците од моќното семејство Харо, кои биле господари на Бискеј и основачи на Билбао во 1300 година. Од штитот на Бискеј, го зема Герникако Арбола (Дрвото Герника) и крстот на Свети Андреј (салтире). Неговата прва документирана употреба датира од 1922 година.
Првата верзија на сегашниот штит, приближно превртена триаголна форма на штит со дел од црвено-бели ленти и дел од локални мотиви, е од 1922 година; ова било навистина едноставна верзија која била адаптирана неколку пати, од кои некои многу наликувале на грбот на Атлетико Мадрид, првично филијала на клубот од Билбао. Конечно, во 1941 година била создадена првата верзија на сегашниот штит, но името „Атлетико Билбао“ било користено кога генералот Франциско Франко ги забранил сите нешпански имиња за време на неговото фашистичко владеење. Во 1972 година, клубот додал целосна боја на дизајнот и го вратил оригиналното англиско име „Атлетски клуб“. Во 2008 година, обликот на штитот бил малку изменет и бил воведен нов фонт.
Резултати
Поз. = Позиција; О = Одиграни натпревари; Поб. = Победи; Н = Нерешени; Пор. = Порази; ДГ = Дадени голови; ПГ = Примени голови; Б = Бодови
Синусен бран
Синусен бран или синусоида — математичка крива која ги опишува непречено периодични осцилација. Синус бран е континуиран бран. Именувана е по синусна функцијата, на која е графиконот. Тоа се случува често во чиста и применета математика, како и во физиката, инженерството, обработката на сигнали и многу други полиња. Својот најосновен облик како функција од времето на вклучување (t) е:
NGC 3915
NGC 3915 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3915 се споменува и како IC 2963, MCG -1-30-36, IRAS 11468-0450, other id: GSC 4937-1145 ?.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Синусен бран
Синусен бран е важен во физиката, бидејќи тој ја задржува својата брановидна форма кога се додава уште еден синусен облик на иста честота со произволна фаза и големина. Тоа се само периодични бранови кои го имаат тоа својство. Ова својство е значајно во Фуриерова анализа и го прави акустично(слушно) уникатен.
NGC 3915
Други поделби
Проучување на NGC 3915 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36933. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 237; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4937. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1006.
Синусен бран
Општа форма
Браовиот број е поврзан со аголната честота со :.
каде λ (ламбда) е бранова должина,  f  е честота, и  V  е линеарна брзина. Оваа равенка дава синусен облик за една димензија; генерализирано равенка дадена погоре го дава поместувањето на брановата позиција  x  на време  t  по една линија. Со ова може, на пример, да се земе предвид вредноста на бран по должината на жицата.
Во две или три просторни димензии, истата равенка го опишува патувањето авионски бран ако положба x и брановиот број k се претставени како вектори и нивниот производ како dot производот. За посложени бранови, како што се висината на бранот во вода, по фрлање на еден камен,се користат за посложени равенки.
Случувања
Овој бранов модел е често застапен во природата, вклучувајќи ги ветерните браови,звучите бранови и светлиски бранови. Косиусен бран, е така наречен синусоиден, затоа што, што е исто така синусен бран со фаза на менување од π/2 radians. Заради тоа се семета дека косинусна функција ја води синусната функција, или синусот го забавува косинуот.
Човечкото уво може да се препознае еденинствен синуснен бран кој е јасен и чист затоа што синусните бранови се претставени на една честота без хармонија.
За човечкото уво, звук кој е направен од повеќе синусни бранови ќе има значитело приметлива хармонија. Од друга страна, ако звукот содржи апериодични бранови заедно со синусни бранови (кои се периодични), тогаш звуковите ќе се гледаат "бучни" како бучава се одликува како апериодична.
Фуриеви серии
Во 1822 година, францускиот математичар Џозеф Фурие открил дека за синусоидни бранови може да се корисат едноставни блокови за зградата за да се опишат и да се приближат било кои периодични бранови, вклучувајќи ги и квадратите бранови. Фурие го користи како аналитичка алатка во студијата на бранови и топлински проток. Тоа често се користи во обработка на сигналот и статистичка анализа на временски низи.
Патување и стоини бранови
Бидејќи синусните бранови шират без да го менуваат својот облик во дистрибуирани линеарни системи, тие често се користат за анализа на браново простирање. Синусните бранови патуваат во две насоки во вселената и тоа можае да се претстави како:
Кога два бранаа имаат иста амплитуда и честота, и патуваат во спротивна насока, superpose едни со други, а потоа стоен бран се создава модел. Имајте на ум дека, на кинење на жици,вмешаите бранови се одбиени браонови од фиксните точки на жицата. Затоа, вертикални бранови се појавуваат само на одредени честоти, кои се наведени како резонантнати на честоти и се составени од фундаментална честота и повисоки хармонии.
NGC 6256
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6256 се споменува и како GCL 49.1, ESO 391-SC6, vdB-Hagen 208.
Меделби
Меделби (Medelby) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Тиванаку
Тиванаку (Tiwanaku) или Тијауанако (Tiahuanaco) е важен претколумбовски археолошко наоѓалиште во западниот дел на Боливија во Јужна Америка. Андските истражувачи и археолози го опишуваат како претходник на Тавантинсују. Тиванаку се наоѓа во близина на југоисточниот брег на езерото Титикака на околу 72 километри оддалеченост од Ла Пас. Градот во европската историографија бил за првпат забележан од страна на шпанските освојувачи и во хрониките на Педро Сиеза де Леон. Леон стапнал во Туванаку во 1549 година кога бил на истражувачка мисија за пронаоѓање на градот Коласују. Некои научници и истражувачи ја предложиле хипотезата дека името на наоѓалиштето потекнува од ајмарскиот збор taypiqala, што значи „камен во центарот“, алудирајќи на верувањето дека градот се наоѓа во центарот на светот. Сепак, оригиналното име на наоѓалиштето не е познато бидејќи народот кој живеел во него немал пишан јазик.
Организација
Тиванаку брзо се развил во урбан центар во периодот од 600 до 800 година и станал важна регионална сила во јужните Анди. Според раните проценки, во својот најголем подем, градот зафаќал околу 6.5 км2 и имал од 15.000 до 30.000 жители. Сепак, во скоро време, со помош на сателитски снимки се разгледувале фосилизираните „поплавени издигнати полиња“ („сука колус“) во околината на три села во Тиванаку се проценило дека земјоделските обработливи површини имале капацитет за од 285.000 до 1.482.000 жители.
NGC 6256
Откривање
Објектот е откриен на 2 август 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Тиванаку
Организација
Од локална сила Тиванаку преминал во моќна држава во 400 година. Државата ја проширила својата територија во Јунгас и со тоа ја донела својата култура и начин на живот во денешни Перу, Боливија и Чиле. Сепак важно е да се напомене дека државата немала целосно насилен карактер. При ширењето на својата територија, Тиванаку користела политичка итрина, создаваа колонии и склучувала трговски договори.
NGC 6256
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6256 е од видот GCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m. NGC 6256 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4,1'.
Тиванаку
Организација
Тиванаку продолжила да се развива без некои опасности за својот пад. Вилијам Исбел вели дека „Тиванаку подлегнал на драстични промени меѓу 600 и 700 година и се основале нови монументални стандарди за граѓанската архитектура и во голем дел се зголемило населението“. Тиванаку продолжил со примање на различни култури, наместо да ги занемарува. Силата на Тиванаку се зголемила со основањето на стабилна трговија меѓу градовите во империјата.
Елитата на Тиванаку ја зацврстила својата положба преку контролата на вишокот храна, кој бил собран од периферните области и раздадена на населението. Дополнително на тоа, елитната класа и нивната контрола на ламите станал значаен механизам за контрола на државата. Ламата се користела за транспорт на стока и таа симболизирала класна разлика меѓу елитната класа и обичниот народ. Сето ова придонело да се зголеми моќта на државата сè до 950 година. Во тој период во државата се случила драматична промена на климата.
Врнежите во басенот на Титикака значително се намалиле. Некои археолози го означиле овој период како период на суша. Како што се намалувале врнежите, голем број градови кои биле оддалечени од езерото започнале да даваат помалку храна на владеачката елита, а со тоа се намалила нивната моќ. Главниот град бил последен кој имал проблеми со сушата, најмногу поради начинот на одгледување. Тиванаку сосема се распаднал во 1000 година, најмногу поради сушата, недостатокот на храна и моќта на владеачката елита. Областа била ненаселена со векови по падот на Тиванаку.
Меѓу 1438 до 1527 година, Империјата на Инките, за време на својоата најголема територијална експанција, презела контрола врз територијата на денешна Боливија. Сепак, Инките немале контрола врз регионот за долг период бидејќи Империјата почнала да слабее. Тоа довело до полесно освојување на територијата од страна на Шпанците.
Археолошки ископувања
Голем дел од архитектурата на наоѓалиштето е во слаба состојба на конзервација и истиот подлегнал на голем број аматерски ископувања сè со цел на пронаоѓање вредни артефакти, особено веднаш по падот на градот. Покрај тоа, шпанските колонизатори во голем дел придонеле за разрушување на градот, кога во 20 век користеле и оригинални камени блокови од локалитеот за изградба на железнички линии.
Дополнителни тешкотии за архелозите претставува недостатокот на постоечки градби на денешното место. На наоѓалиштето има зданија со лошо реконстриурани ѕидови. Низ историјата, на дел од градбите им била променета намената и со тоа се добило мешавина на артефакти на наоѓалиштето.
Горња Бистрица
Горња Бистрица (словенечки: Gornja Bistrica) — населба во Општина Чреншовци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
584 п.н.е.
584 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 584. година пред новата ера, 584. од првиот милениум п.н.е., 84. од 6 век п.н.е. и петта од 580-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Науката во 1506 година
1506 година во науката опфаќа некои значајни настани.
584 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4924 и 4925 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4166 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3176 и 3177 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 169.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 584 година се протега во 2052 и 2053, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2112 и 2113 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 41 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1242 и 1241 исламска година пред хиџра.
Еделак
Еделак (Eddelak) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Зема (река)
Зема — десна притока на Чопау во германската сојузна покраина Саксонија и започнува со вливот на нејзините потоци Вајсе Зема (Weiße Sehma) и Роте Зема (Rote Sehma).
Во долината на реката се наоѓаат селата Нојдорф, Кранцал и Зема, кои припаѓаат на општината Зематал. Зема продолжува до градот Анаберг-Буххолц. Долината на Зема е исто така дом на селото Фронау и познатата воденица, Frohnauer Hammer. Над Виса, Зема се влева во Чопау.
Лорд
Лорд (англ. lord, „господар“) — човек кој има моќ и власт. Може да носи различни значења, зависно од контекстот. Жените обично ја имаат титулата „леди“ (англ. lady) наместо лорд. Два исклучока од ова правило се Лордот на Ман и моменталниот Лорд Провост на Единбург.
Етимологијата на зборот лорд датира од староанглискиот збор hlaf-weard (векночувар) – рефлектирајќи го германскиот родовски обичај претпоставениот (старешината) да им обезбедува храна на неговите следбеници. Женскиот еквивалент, леди, може да значи „векномесач(ка)“.
Феудализам
Во феудализмот, лорд — аристократски чин со контрола врз извесна земја, производите и трудот на кметовите кои живеат на неа. Кметовите давале заклетва за верност кон лордот, или „векночуварот“. Ваквите лордови ја наследуваат оваа позиција и во теорија очекуваат преданост слична на преданоста кон монарх.
Зборот „господин“ е остаток феудалниот поим господар (лорд).
Титула
Во Обединетото Кралство, Домот на лордовите – е горниот дом на парламентот. Сѐ до скоро многу наследни лордови (особено англиски, наспроти шкотски или ирски) имале автоматско право на членство во Домот на лордовите – ова се променило со Реформата на Домот на лордовите.
Во Обединетото Кралство постојат пет рангови (чинови) на перови: Војвода, Маркиз, Ерл, Виконт и Барон; сите машки перови освен војводите ја користат титулата „Лорд X“. Титулата „Лорд“ важи и куртоазно на некои од нивните деца, как на пр. помладите синови на војводите и маркизите можат да ја користат титулата „Лорд (име) (презиме)“. Многу маркизи, ерлови, виконти и барони го користат звањето „Лорд (титула)“; на пример, Алфред Тенисон, Прв Барон Тенисон, попознат како „Лорд Тенисон“. За бароните пак, никогаш не се зборува поинаку од „Лорд X“. Во шкотското перство, членовите на последниот слој на перство ја носат титулата „Лорд на парламентот“ наместо „Барон“.
Разни високи државнички функции може да го осат одбележјето на почесн лордови: така имаме титули како Лорд-висок канцелар или Лорд-градоначачник.
Друга англиска титула, „Лорд-велепоседник“ (Lord of the Manor), не значи перство и не носи парламентарни права. Титулата го одбележува лицето како сопственик на велепосед (манор) кој има извесни локални права. Ова не е никаков општествен статус. Аналогно на ова, во Шкотска зборот „лерд“ (laird) значи сопственик на посед, или поедонтавно 'земјопоседник'.
Поврзано
Seigneurie mzn:لرد (خلخال)
Науката во 1507 година
1507 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Науката во 1508 година
1508 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Бановиќи
Бановиќи е градска населба и седиште на општината Бановиќи во североисточна Босна. Според пописот извршен во 2003 година во Бановиќи живееле 28,918 жители.
Моментална популација
Во 2003 општината броела 28,918 (95%) Боснаци.
Во 2005, 98% од популацијата во општината биле етнички Босанци.
Миргород (Гогољ)
Миргород - збирка раскази (во два дела) на рускиот писател Николај Гогољ. Двата дела од збирката се објавени во 1835 година.
Содржина
Збирката ги содржи следниве раскази:
Исландска Висорамнина
Исландска Висорамнина (Miðhálendið, на македонски: Централни Високи Земји) – област од планини и висорамнини во центарот на Исланд. Се одликува со надморска височина поголема од 500 метри и вклучува ледени капи како што е Ватнајекитл. Негостољубива и пуста, областа е непогодна за живеење и речиси неискористена со исклучок на неколку хидроелектрични комплекси. Неколкуте патишта што поминуваат низ неа се затворени во поголемиот дел од годината заради суровите климатски услови.
Миргород (Гогољ)
Осврт кон делото
„Миргород“ е втората збирка раскази на Гогољ, која се наоѓа во органска врска со неговата прва збирка „Вечери во селцето крај Диканка“. Впрочем, не случајно во неа Гогољ го ставил поднасловот „Раскази што служат како продолжение на Вечерите во селцето крај Диканка“. Тој континуитет е особено присутен во „Тарас Буљба“ и во „Виј“ во кои доминираат фолклорните и фантастичните елементи и националниот романтизам. Меѓутоа, погрешно е да се мисли дека „Миргород“ е само продолжение на првата збирка, зашто таа означува нова етапа во творештвото на Гогољ, и тоа како по животниот материјал што е искористен во неа, така и во однос на проблематиката и уметничкиот метод. Притоа, многу уметнички елементи присутни во првата збирка сосема исчезнале и воопшто не се повторуваат во „Миргород“. Исто така, во збирката се присутни суптилна иронија и сарказам полн со горчина и со сомилост.
Во „Миргород“ Гогољ продолжил со реалистичкото прикажување на руските благородници, а тоа е особено видливо во расказите „Старовремски спахии“ и „Приказна за тоа како се скара Иван Иванович со Иван Никифоревич“, кои според општата тематика и по уметничката постапка претставуваат продолжение на расказот „Иван Фјодорович Шпонка и неговата тетка“ од првата збирка раскази „Вечери во селцето крај Диканка“. Во овие два расказа со извонредна релјефност е прикажана бесцелноста на една паразитска класа. Така, во „Старовременските спахии“ се опишува идиличниот брак на старците Афанасиј Товстогуб и неговата жена Пулхерија кои се сакаат и се грижат еден за друг. По смртта на сопругата, Афанасиј е потресен, но оваа слика се менува на крајот од расказот, кога во текот на десетина години не се случува ништо, а ликовите во расказот не прават ништо освен што јадат, пијат и спијат. Наспроти тоа, во расказот за Иван Иванович и Иван Никифоревич постои драмски конфликт. Двајцата соседи живеат во најголема слога, а потоа со години се судат околу една ловечка пушка. Притоа, психологијата и карактерот на двајцата главни јунаци Гогољ ги слика со генијално пронајдени реалистични детаљи. Како што забележува големиот руски критичар Белински, она што воодушевува во „Приказната за тоа како се скара Иван Иванович со Иван Никифоревич“ е тоа што авторот прави до солзи да се смееме на глупостите на двете живи карикатури, но на крајот нè наведува од длабочината на душата да се сожалиме на тие идиоти. Според него, токму тоа во тоа се состојат божествената уметност на творењето и уметничкиот талент кому поезијата е таму каде што е животот.
Исландска Висорамнина
Ледниците се исто така дел од оваа област. Попознати се Ватнајекитл, Лангјекидл и Хофсјекидл.На работ на ледничките потоци или реки се развива малку вегетација, но таа е загрозена од поплави и особено од јоукулхејп (Jökulhlaup), подледнички вулкански ерупции.
Областа е пристапна само во лето, од јуни до август ), со вондрумски возила, единствените кои можат да совладаат овие патеки. Низ областа врват три патеки кои постојат од средниот век. Не е дозволено излегување од патеките заради осетливоста на околината, трагите од пневматиците се видливи уште неколку години по поминувањето на возилото.
Весби
Весби (Weesby; Vesby) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Науката во 1509 година
1509 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Егштет
Егштет (Eggstedt) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Фабрични
Фабрични е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Империите на Инд
Содржината на книгата е поделена на 12 различни делови, на кои му претходи предговор. Дадена е мапа на реката Инд и неколку фотографии во боја. Книгата има и посебни делови именувани како поимник, белешки, библиографија и индекс. Поимникот ја прави книгата по разбирлива и разбирлива за читателите што не се запознаени со одредени зборови и поими користени во Пакистан, Индија и Тибет.
Дафт Панк
Дафт Панк (Daft Punk) — е француска музичка група која изведува електронска музика, формирана во Париз. Активни од 1993 година, Тома Бангалтер и Ги-Мануел де Омем-Кристо, двајцата членови на групата, ги поврзале нивните електро, хаус и техно звуци со рок, фанк и диско призвуци. Тие се можеби едни од најпознатите француски уметници во светот. Една од оригиналностите на Дафт Панк e нивниот специфичен стил (носење кациги во нивните јавни настапи и музички видеа).
Плива (река)
Плива е лева притока на реката Врбас во западниот дел на Босна и Херцеговина, долга 33 км, со површина на слив од 768 км2. Настанува од два силни врутоци во подножјето на планините Смилјевац - Јастребњак на 483 m надморска височина, а устието на Плива се наоѓа во Јајце, каде што гради бучен 22 метри висок водопад.
Дафт Панк
Почетоци (1987-1993)
Toма Бангалтер и Ги-Mануел де Омем-Кристо се сретнале во 1987 година во Париз. Во 1991 година, заедно со Лоран Бранковиц (идниот член на групата Phoenix), основаат рок-група под име Дарлин (Darlin') и го снимаат првиот сингл, Darlin' за независната издавачка куќа од Англија Duophonic Records. Без значаен успех, синглот се продал во околу 1,500 примероци и групата нема речиси никакво влијание на француската музичка сцена. Во мај 1993, критичар од британскиот магазин Meлоди Мејкер музиката на групата ја нарекува daft punk (што може да се преведе како бесчувствителен, глупав панк). Во 1993 година, Tома и Ги-Мануел, во Париз ја основаат Дафт Панк.
Истата година, во тек на една rave забава во паркот Дизниленд Париз, Дафт Панк се среќаваат со претставници на шкотската издавачка куќа Soma. Во меѓувреме, Toмa и Ги-Mануeл почнуваат да работат на електронски материјал. Една година подоцна, дуото, под името Дафт Панк, издава макси сингл со 3 композиции, насловен како The New Wave. Со огромниот успех, „француското адолесцентно техно“ на Дафт Панк го привлекува вниманието на неколку англиски новинари и критичари. Годината 1995 e значајна поради нивниот прв успех, издавањето на електро-рок макси синглот Da Funk / Rollin' & Scratchin'. Тој има успех и полека се шири низ клубовите во Европа. Истата година, Toма основа своја издавачка куќа, Roulé, и го издава синглот Trax On Da Rocks. Во Франција групата е под етикетата на издавачката куќа Вирџин (Virgin).
Homework (1993–1999)
По излегувањето на синглот Da Funk, Дафт Панк го издаваат својот прв албум Homework, кој се одликува со хаус и техно ритмите, инспирирани од електронската сцена во Чикаго. Албумот доживува огромен светски успех: 2 милиони примероци се продадени во 35 различни земји во период од само 2 месеци. И општиот и специјализираниот печат го воспева албумот, кој ја освојува младата публика ширум светот. Композицијата Around the World се искачува на американските и европските музички топ листи. Музичкото видео, во кое што се гледаат повеќе лица како танцуваат на ритамот на различни инструменти, e потпишано од режисерот Мишел Гондри, а кореографијата е на Бланка Ли.
Оттогаш групата се здобива со меѓународна слава и ја почнува првата светска турнеја со четириесет датуми. Понекогаш концертите траеле дури и пет часа. Успехот на овој албум бил отскочна штица за други групи од француската и светската електронска сцена. 1997 била годината во која Ги-Мануел де Омем Кристо лансирал сопствена музичка етикета Crydamoure.
Human After All (2004-2008)
Во март 2005 година во продажба излегол третиот албум на Дафт Панк, Human After All. Додека дуото преку насловот на албумот си ја бара „човечноста“, самиот албум потсетува на итањето на нашето општество кон целосна дехуманизација. Некои наслови, како The Prime Time of Your Life, Television Rules the Nation или пак Technologic, откриваат клучни елементи од концептот на Human After All, кои пак двајцата музичари одбиваат да ги коментираат: „Нашиот албум самиот зборува“ e единствената кратка изјава. Ceпак, албумот добива различен прием и одново предизвикува критики на дел од обожавателите кои жалат по Homework. Некои мислат дека премногу се повторуваат, дека албумот нема свежина, додека пак други го гледаат како иноваторски и волшебен концепциски албум.
Во 2006, групата ја издава својатa првa компилација хитови од трите претходни студиски албуми, во две верзии: Стандард и Делукс. Дискот cодржи единаесет композиции од трите студиски албуми, три ремикси на Дафт Панк од времето на Homework, како и парче од почетоците кое претходно не било објавено на албум. Во Делукс изданието има CD и DVD со дванаесет видеа.
Паралелно, почнува и светска турнеја. Предвидени се само девет датуми за оваа турнеја. Групата се појавува скриена во пирамида среде сцената, облечена во роботски костими, опкружена со светлосни, дантеовски ефекти.
На Канскиот фестивал во 2006 година, Tома Бангалтер и Ги-Мануел де Омем-Кристо на публиката ѝ го претставиле своето режисерско деби, долгометражниот филм Daft Punk's Electroma, кој не содржел нивна авторска музика. Комерцијалната особеност на овој филм била да се прикажува во само едно кино во Париз, во недела на полноќ, во текот на една година. Возилото искористено за овој филм било ставено за продажба на eBay во 2011 за да им се помогне на настраданите во Јапонија
Random Access Memories (2013)
После одредени гласини кои се појавиле во 2012 година, групата го променила издавачот, потпишувајќи договор со дискографската куќа Columbia Records, веќе следната година. На 23 март 2013, најавен е новиот албум, кој се нашол во претпродажба на iTunes. Истиот ден, на официјалното мрежно место на групата се појавила кратка видео најава, која индицирала промоција на новиот албум на 21 мај истата година. Насловот на новиот албум бил Random Access Memories и содржел музика во траење од 74 минути. Веќе на 19 април 2013, претставен е синглот Get Lucky. Оваа композиција е создадена во соработка со Фарел Вилијамс и Најл Роџерс. За помалку од еден ден, синглот е рангиран како најпродаван на iTunes, на светско ниво. Со овој албум, на годишните Греми награди, во 2014 година, групата освојува пет награди : Албум на годината, Композиција на годината, Најдобра изведба на поп дуо / група (со Фарел Вилијамс), Најдобар денс / електронски албум и Награда за најдобро снимен албум.
Последни проекти
Дафт Панк биле продуценти на четири композиции од албумот Yeezus на американскиот музичар Кање Вест од 2013 година. На 22 септември 2016 година, канадскиот музичар The Weeknd објавил композиција под наслов "Starboy" каде учествувале и Дафт Панк, која подоцна доаѓа и до првата позиција на Billboard Hot 100 музичката топ листа, станувајќи така првиот број еден сингл на оваа група во САД. На 17 ноември 2016 година, The Weeknd го објавил и следниот сингл "I Feel It Coming" каде исто така биле вклучени Дафт Панк. Двете композиции се појавиле на неговиот албум насловен Starboy. Во јуни 2017 година, австралиската група Parcels ја објавила песната "Overnight", каде како копродуценти и соавтори се јавуваат Дафт Панк.
Генералисимус
Генералисимус е највисок можен воен чин, над фелдмаршал или гросадмирал.
Употреба
Зборот „генералисимус“ доаѓа од латинскиот јазик, со значење „најглавен“. Овој чин историски се давал на воен офицер кој водел цела армија или сите вооружени сили, кој одговара само пред суверениот. Извесни врховни команданти не биле генералисимуси, туку други генералисимуси служеле кај нив.
Русија и СССР
На овие простори, пред XX век постоеле четири лица со титулата „генералисимус“. Меншиков командувал со вооружените сили и владеел апсолутно; двајца други, Алексеј Шеин и Александар Суворов биле воени заповедници, но не и политички моќници, па затоа се наведени подолу. Антон Улрих Брауншвајшки (1714–1776), бил назначен за генералисимус од неговата жена Ана Леополдовна, но ниту командувал, ниту владеел.
Кралство Шпанија
Времено Балдомеро Еспартеро и Принцот на мирот, Мануел Годој, биле нарекувани генералисимус.
Трње (Чреншовци)
Трње (словенечки: Trnje) — населба во Општина Чреншовци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Знаме на Гренланд
Знамето на Гренланд е омислено од страна на Ту Кристиансен. Се состои од две еднакви хоризонтални траки во бела и црвена боја, со голем диск на десната страна на знамето. Едната половина на кругот која што се наоѓа во белото поле е црвена, додека пак другата половина на кругот која што се наоѓа во црвеното поле е бела.
Локланото име на Гренландското е Erfalasorput, значи наше знаме, но називот Aappalaatoq (црвена) се користи за Грендланското, како и за знамето на Данска. Денес двете знамиња се истакнуваат, обично едно покрај друго.
Во 1978 година, Данска дала автономија на Гренланд, и еднаков статус со Кралството Данска. Локалната власт распишала јавен конкурс на кој стигнале 555 предлози. По втората расправа и додатните предлози усвоен е денешниот изглед, знаме со нордиски крст.
Знамето е усвоено на 21 јуни 1985 година.
NGC 1831
NGC 1831 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1831 се споменува и како ESO 85-SC44, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 август 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1831 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m. NGC 1831 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 6 м 16,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 64° 55' 7".
Други поделби
Проучување на NGC 1831 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8885.
Апостол Стахиј
Апостол Стахиј (грчки: Στάχυς)(† 54) бил епископ на Византион од 34 до 54 година. Неговиот ден се чествува на 4 јануари, заедно со чествувањето на Седумдесетте апостоли, како и на 31 октомври.
Свети Стахиј бил помошник на св. Андреј Првоповикан. Св. Андреј го поставил за епископ во Византија. Ја создал Црквата во Аргиропол и управувал со својата паства верно и ревносно. По 16 години епископствување, мирно се упокоил.
Починал во Цариград.
Драгана Мирковиќ
Драгана Мирковиќ (родена во Касидол, во близина на Пожаревац, на 18 јануари 1968) е српска пејачка во правецот на поп-фолк музика. Многу извори ја опишуваат како најголемата ѕвезда на Балканот. Со речиси 10 милиони продадени плочи и снимки, таа е најпродаваната пејачка во деведесетите години на територијата на поранешна Југославија, но и во Бугарија, како и најпродаваната пејачка во осумдесетите години, веднаш по легендарната Лепа Брена. Таа е популарна низ територијата на поранешна Југославија и е единствената српска пејачка која ги распродала концертите на големите стадиони во Бугарија, Романија и Босна, како и единствената српска пејачка која одржала голем солистички концерт на територијата на Турција. Таа била позната и по нејзините иновативни, високобуџетни и уникатни видеа и комплицирани кореографии во стилот на популарната Џенет Џексон. Драгана Мирковиќ глумела во три филма, од кои најпознат е „Слатки од соништата“, во кој ја играла главната улога. Таа е сопственичка на телевизијата „ДМ Сат“ со седиште во градот Пожаревац. Најпрестижното американско списание „Билборд“ објавило статија во која Драгана Мирковиќ ја нарекуваат „Српска Мадона или Лејди Гага “, а често ја нарекуваат и „кралица на српската сцена“ или „Светлината од Касидол“. Нејзиниот албум од 2006 година таа го нарекла „Луче моје“.
Биографија
Драгана Мирковиќ е родена во околината на Пожаревац, и израснала во шестчлено семејство во селото Касидол, кое се наоѓало во близина на градот Пожаревац. Со музиката започнала да се запознава благодарение на нејзиниот дедо Драгутин, додека го слушала како свири на хармоника. На пет години ја научила првата песна: Девојкаta му згрешила на соколот. Нејзиниот музички талент бил многу бргу забележан, бидејќи со учеството на локалните натпревари го привлекла вниманието на видни луѓе од Дискографските куќи кои ѝ понудиле да сними музичка плоча.
Долго време била во врска со Зоран Башановиќ, кој ѝ бил и менаџер, но се омажила за Тони Бјелиќ, стопанственик кој живеел во Виена. Со него имала и две деца, Марко (2001) и Мануел (2002). По склучување на нејзиниот брак, Драгана се повлекла од очите на јавноста. По четиригодишна пауза, таа го снимила албумот кој претставувал повратен албум кон сцената. Овој албум носел име ,,Трага од минатото '' во 2004. Во текот на кариерата Драгана одржала шест самостојни музички турнеи, а продала 1,5 милиони билети. Помалку продадени билети имала само од Лепа Брена.
Музички почетоци и првата снимена плоча
Првиот албум Драгана го објавила во април 1984 година во соработка со Новица Урошевиќ, а дека нејзиниот талент од самиот почеток на кариерата го забележала публиката говори и фактот што тој албум бил продаден во 160.000 примероци. Првото телевизиско појавување се случило на крајот на 1984 година во шоуто „Новогодишна фолк парада“. Таа настапила заедно со 12те најпопуларните пејачи на народна музика во тоа време. Следната 1985 година, нејзиниот Втор студиски албум бил објавен во соработка со Новица Урошевиќ. И овој албум бил одлично прифатен од страна на публиката, исто како и нејзиниот прв албум.
Со „Јужни ветар“
Како член на популарната музичка група од тоа време Јужни ветар, таа настапувала на турнеи низ цела тогашна СФРЈ, а на концертот на Ташмајдан во Белград настапувала пред тогашните рекордни 11.000 гледачи.
Драгана ја прекинала соработката со Новица Урошевиќ и во 1986 година преминала во групата „Јужни ветар“. Заедно со оваа музичка група го објавила својот трет студиски албум наречен како „Спаси ме од самотија". Носечката песна како и песната „Кога би знаел колку копнеев“ подоцна биле вистински евергрини во народната музика. Со тој албум Драгана заминала на голема југословенска турнеја заедно со групата Јужни ветар и пејачите; Шемса Суљаковиќ, Синан Сакиќ, Миле Китиќ и Кемал Маловчиќ. Следната година, поточно во 1987 година, Драгана го објавила својот нов албум, помодерен од претходните, а сѐ почесто се слушало дека само со нејзини 19 години започнала да пее сериозни и зрели песни. Една година подоцна, во 1988 година, таа го објавила албумот со кој ги надминала претходните. Во 1989 година, Драгана го објавила најпродаваниот албум со групата Јужни ветар наречен „Симпатија“, кој бил продаден во неверојатни 500.000 примероци. Овој албум содржел многу хитови. Истата година ја објавила првата видеокасета со нејзини музички спотови и веднаш потоа го добила првиот Оскар за популарност за хит на годината за нумерата „Симпатија“. Во средината на месец август 1990 година, таа го објавила својот последен албум со групата Јужни Ветар, И покрај тој успешен факт таа сепак мислела дека албумот не е доволно добар и затоа ја прекинала соработката со музичката група Јужни Ветар. Истата таа година Драгана Мирковиќ ја снимила својата прва емисија (шоу програма) наречена „Вечер со Драгана Мирковиќ“. Во таа емисија ја носи како гостинка југословенската ѕвезда Лепа Брена. Таа во својата емисија промовирала нови песни. За прв пат се обидела да пее и странска музика, Исто така таа го снимила хитот „Е, мој докторе“ во дует со групата Зана. Истата година, Мирковиќ го освоила вториот Оскар за популарност за пејач на годината.
Деведесеттите години
Во деведесеттите години, Драгана се преселила најпрво во издавачката куќа на „ПГП-РТБ“ (денес „ПГП-РТС“), а потоа во издавачката куќа на „Зам“ каде што го снимила албумот „Ни доаѓаат подобри денови“. Таа во тој период го имала најпродаваниот албум на годишно ниво. Нумерите биле во фолк-рок и фолк-поп стил. Песната „Плачи земјо“од истоимениот албум, од 1995 година, била најпродаваната српска песна на бугарскиот музички пазар во историјата, а постојано се наоѓала помеѓу 200-те најпродавани на сите времиња.
Покрај Драгана Мирковиќ групата на Јужни ветар, ја напуштиле и Перица Здравковиќ и Сава Бојиќ, кои подоцна го формирале бендот наречен „Жар“. Заедно со групите „Жар“, „Фута“ и „Злаја“,  Драгана објавила нов албум. Издавач на новиот албум била тогашната издавачка куќа на „ПГП РТБ“. Новиот албум на Драгана бил претставен со зборовите: ''„Таа има продадено повеќе од 2.000.000 музички плочи и касети. Во 1989 и 1990 година двапати по ред победила на Посел 202, најпопуларниот фолк настан и освоила два Оскари на Популарноста на РТВ Ревија.'' Музичката група на „Жар“ се потрудиле да го модернизираат новиот албум на Драгана во што донекаде и успеале, но, сепак пак се чувствувало влијанието на групата Јужни Ветар. Нумерата „Добра девојка“ што ѝ ја понудила авторката Марина Туцаковиќ не била сигурна дали да ја сними, затоа што и било чудно да пее песна за себе како е добра девојка, додека песната „Ти поклонувам љубов“ добила ремикс - верзија кој бил првиот ремикс во таа област на тие простори. Таа, исто така, многу внимавала на својот сценски настап, па набрзо започнала да соработува со танцовата група на Џогани Фантастико. Подоцна Драгана објавила видео касета со спотови и со тоа станала најактивната пејачка во однос на снимањето на нови спотови. Во 1992 година одржала концерт во Софија на стадионот Левски пред околу 55.000 луѓе.
По распадот на бендот „Жар“, наредната година, Драгана се вратила на сцената во нов револуционерен дух. Во 1992 година го снимила својот деветти студиски албум, кој бил прво издание за новата издавачка куќа на „ЗАМ“. Драгана тогаш изјавила дека за само два месеци касетата била продадена во повеќе од 150.000 примероци и дека на концертите од тој албум пеела дури 7 песни, што било голема реткост. Албумот бил неколку пати препечатен и бил продаден на териториите на поранешна Југославија, дијаспората, како и во државите Бугарија и Романија. Продажбата изнесувала над еден милион примероци, што на Драгана ѝ го давало епитетот за најголемата ѕвезда на територијата на поранешна Југославија, но и пошироко. Таа 1992 година одржала турнеја и во печатените медиуми објавила дека ќе има вкупно 10 концерти во главниот град. Во 1993 година таа го издала јубилејниот, десетти албум и симболично го именувала како „ бр.10“, посветувајќи го на својот менаџер Раки Ѓокиќ, кој починал на крајот на годината. Драгана одржала исклучително успешна турнеја низ поранешна Југославија со десет последователни концерти во Домот на синдикатите. Истата година, таа го добила Оскарот за популарност за десет години популаризација и модернизација на народната музика.