cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ана Билинска
Раните години
Таа била родена во 1854 година во Златопол (поранешен пограничен град на Руската империја, денес дел од Новомиргород, Украина) како Ана Билинска, а детството го поминала таму со нејзиниот татко, полски лекар. За своето потекло, таа се шегувала дека „има козачки темперамент, но полско срце“ (ma temperament kozaczy, ale serce polskie). Семејството подоцна се преселило во Централна Русија, каде што првите учители по уметност на Ана биле Игнациј Јасински и Михал Елвиро Андриоли, и двајцата депортирани од царската влада во Вјатка како казна за нивната улога во јануарското востание од 1863-1864 година.
Во 1875 година, мајката на Билинска го преселила семејството во Варшава, запишувајќи ги нејзините полнолетни деца во конзерваториумот. Ана била талентирана пијанистка, дејност која се сметала за соодветно достигнување за жена од нејзината класа и време. Но, сликарството, посомнителна желба за жена, ќе постане нејзина вистинска страст. Во 1877 година, таа стана ученичка на сликарот Војцех Герсон и почнала да ги изложува своите дела во варшавското здружение за промоција на ликовната уметностЗахента (Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych). Наспроти желбата на нејзините родители, таа најмила сопствено студио на улицата Нови Свиат бр. 2, продавајќи ги нејзините слики и плаќајќи ја киријата на студиото со сопствени средства.
Европа: патувања во Австрија, Италија и Париз
Во почетокот на 1882 година, таа ја придружувала својата хронично болна пријателка Клементина Красовска на патување во Минхен, Салцбург, Виена и северна Италија, пред да пристигне и остане во Париз, каде студирала заедно со Марија Башкирцева и англиската уметница Емелин Дин во Жулијанската Академија, и каде подоцна предавала. Во 1884 година, Красовска и нејзиниот татко Јан Билински починале, што таа лошо го емоционално поднела. Сепак, нејзината иднина била финансиски обезбедена балгодарение на тестаментот на Красовска и за неа се грижела сликарката Марија Гажич која живеела во Нормандија.
Таа живеела во Франција до 1892 година, кога се омажила за Антони Бохданович, доктор по медицина, и го земала неговото презиме. По нивниот брак, тие се вратиле во Варшава, каде што имала намера да отвори уметничко училиште во париски стил за жени, но се разболела од срцева болест и починала една година подоцна, на 18 април 1893 година. Таа била погребана на варшавските гробишта Стари Повонзки.
Дела
Ана Билинска е најпозната по нејзините портрети, особено оние на жени, насликани со голема интуиција. Нејзиниот Автопортрет со престилка и четки (1887) развила нова автопортретска поза со поставување на уметникот пред заднината на моделот, наведувајќи на тој начин дека таа е сопствен модел. Нејзиниот портрет со наслов „ Крај прозорецот“ (1890), насликан со пастелна техника, критичарите од 19 век го сметале за најмодерното сликарство на Билинска имајќи ја предвид нејзината тема, кадрирањето и употребата на светлина. Тој прикажува млада девојка која се потпира низ прозорецот кон градината осветлена од сонце и веројатно бил насликан за време на летниот одмор на уметникот поминат во рибарското село Бојардвил. Меѓу нејзините значајни машки портрети е портретот на американскиот скулптор Џорџ Греј Барнард насликан во 1890 година на барање на Алфред Корнинг Кларк. Таа, исто така, сликала мртва природа, жанровски сцени и пејзажи користејќи маслени акварели, а понекогаш и пастели.
Две од сликите на Билинска исчезнале по Втората светска војна : Мурзинка (1884) и Италијанката (1880). Првата била повторно откриена на аукција во Германија во 2011 година и успешно вратена во Полска во 2012 година благодарение на напорите на Министерството за култура и националното наследство на Полска. Во моментов таа е изложена во Националниот музеј во Варшава.
Нејзините слики може да се најдат во Националниот музеј во Варшава, Националниот музеј во Вроцлав, Националниот музеј во Краков, Викторијанска уметничка галерија во Бат, Музејот на модерни уметности во Сент Етјен, Лавовската национална уметничка галерија, Музејот на уметност во Гетеборг, Пенсилванскиот државен музеј, Музејот на музички инструменти во Берлин, како и во приватни колекции.
Наследство
Билинска се смета за првата полска уметница која добила професионално уметничко образование на академско ниво и добила признание од критичарите во странство. Таа била вклучена во изложбата од 2018 година на Американската федерација на уметноста насловена Жени уметници во Париз, 1850–1900.
Набргу по смртта на таткото на Билинска во 1882 година, портретот на Билинска, кој го прикажува уметникот во длабока жалост, го насликала нејзината пријателка, Емелин Дин, во Париз. Оваа слика (денес во Викторијанската уметничка галерија) предизвикала таков емоционален интензитет на загуба што, кога била изложена во Париз и Лондон, „предизвикала толкава возбуда што била прикажана во цртан во списанието „Панч“.“ Делото се смета за значајно затоа што во тоа време не било вообичаено жените сликари да создаваат формални портрети во салонски стил на други жени сликари, а камоли да ги изложуваат.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Анафилатоксин
Анафилатоксини се фрагменти (C3a, C4a и C5a) кои се создаваат при активацијата на системот на комплементот. Компонентите на комплементот C3, C4 и C5 се големи гликобелковини кои имаат важна улога во имунолошкиот одговор и одбраната на домаќинот. Тие имаат повеќе биолошки функции и протеолитички се активираат со цепење на специфично место, при што се формираат a- и b-фрагменти. C3a, C4a и C5a компонентите се нарекуваат анафилатоксини: тие предизвикуваат контракција на мазната мускулатура, вазодилатација, ослободување на хистамин од маст клетките, и зголемена васкуларна пермеабилност.
Планинарски дом „Вртешка“
Планинарски дом „Вртешка“ — планинарски дом во Македонија, сместен на надморска височина од 1.080 метри, во селото Вртешка, на планината Плачковица.
Местоположба
Домот се наоѓа на надморска височина од 1.080 метри во самото село Вртешка, на околу 35 километри од градот Штип. До него води асфалтен пат, чиј последен крак од 2 километри бил направен во 2019 година.
Историја
Планинарскиот дом во минатото го носел името „Участок“.
Особености
Домот располага со повеќекреветни соби за 40-тина посетители, голема трпезарија со камин и кујна. Домот има струја, вода и централно греење. Домот има отворен карактер, а во него треба да се најавите.
Патеки
Од домот има патека до врвот Лисец.
Турбе на Хајати Баба
Турбе на Хајати Баба — османлиска гробница (турбе) во Охрид.
Турбето е сместено во комплексот на теќето „Зејнел Абедин-паша“. Изградено е во XVIII век како почивалиште на основачот на теќето, Пир Хајати Баба и во него се погребани сите шехови (суфиски старешини) на теќето до последниот шех Кадри. Градбата е од типот на затворени турбиња. Постариот дел има многуаголна основа. Тука е погребан Хајати Баба и има уштре три гроба. Во XIX век шехот Зекерија на север доградил правоаголник со низок релјеф, со внатрешност во стилот на империскиот барок. Во новиот правоаголен дел се гробовите на девет шеха на теќето.
Список на државни водачи во 409 година
Ова е список на државни водачи во 09 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Музеј на град Берово
Музеј на град Берово — музеј во градот Берово. Сместен е во прекрасна зграда во самиот центар на градот, која е реконструирана во духот на оригиналната архитектура од крајот на век. Значајно е што во неа било отворено првото народно училиште, а бил создаден и првиот НОО за Берово.
Во концепирањето на музејот помогнале признаени национални експерти од областа на историјата и етнологијата, кои успеале да направат спој меѓу елементите од постоечката музејска поставка во манастирскиот комплекс св.Архангел Михаил и нови елементи и експонати. Историските поставки, кои се сместени во музејот, се состојат од документи и предмети кои говорат за историјата на малешевскиот народ од времето на Дедо Иљо Малешевски, Никола Петров Русински, Димитар Поп Георгиев Беровски, Разловечкото востание, развојот на Малешевијата помеѓу двете Светски војни и развојот на Малешевијата по Втората светска војна.
За збогатување на изложбата се поставени и случајните наоди на антички и средновековни монети, кои говорат за економскиот развој и трговските односи на Малешевијата, како и за постоење на Римска цивилизација на ова поднебје.
Етнолошката поставка се состои од реконструкција на малешевска соба, малешевска носија, малешевски накити, грнчарско производство, музички инструменти и реконструкција на малешевска ковачилница. Музејот како самостојна институција е можност повеќе да се иницираат и преземат истражувачки работи на подрачјето на Општина Берово и да се збогати музејската колекција со нови артефакти.
Музејот на Берово е дел и од комплексниот проект за уредување на центарот на градот, што е приоритет во Стратегијата за одржлив развој на Општина Берово, како основен предуслов кој ќе придонесе за економската и социјалната ревитализација на Берово, развој на туризмот и севкупен позитивен развој на општината.
NGC 4218
NGC 4218 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4218 се споменува и како UGC 7283, MCG 8-22-88, CGCG 243-54, IRAS 12132+4824, ARAK 353, HARO 28.
Откривање
Објектот е откриен на 9 март 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4218 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 4218 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 142°.
Други поделби
Проучување на NGC 4218 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39237. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3455. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1408.
HD 194069
HD 194069 (BD + 40 4136, SAO 49524, HR 7795) — ѕвезда со привидна величина од 6.19, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:22:03 и деклинација +41°07′53″
Јужна пирамида (Јужна Сакара)
Јужна пирамида — (позната исто така и како Незавршена пирамида во Јужна Сакара ; Лепсиј XLVI; САК С 6' ) е древна египетска кралска гробница која била изградена за време на 13-тата династија во Јужна Сакара и е позната по тоа што има најизрзен подземен храм и гробница т.н. хипогеа од пирамидите на доцниот период на 12-та египетска династија. Градбата на оваа пирамида останала недовршена и сè уште не е познато кој фараон навистина требало да биде погребан тука, бидејќи не е пронајден соодветен натпис.
Список на споменици на НОБ во Македонија
Ова е список на споменици на НОБ во Вардарска Македонија во периодот од 1941-1945 година, како и народните херои и истакнати личности на НОБ на територијата на Македонија.
IC 275
IC 275 — галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 275 се споменува и како ESO 581-24, MCG -3-39-2, UGCA 401, IRAS 15104-1756.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 275 е од видот SBdm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. IC 275 има привидни димензии од 2,2' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 13 м 17,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -18° 8' 15". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на IC 275 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54324.
Таурин
Тауринот е органска киселина која е широко распространета во животинските ткива. Тој е една од главните составни компоненти на жолчката.
Откривање и етимологија
Тауринот е наречен според латинскиот збор taurus (когнат на грчкиот збор ταῦρος) што знчачи бик или вол, бидејќи за првпат бил изолиран од волова жолчка во 1827 година од страна на германските научници Фридрих Тидеман и Леополд Гмелин.
526 Јена
526 Јена — астероид од темидски астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 14 март 1904 година и е именуван според градот Јена.
Лее (Емсланд)
Местоположба
Општината Лее се наоѓа во северниот дел на округот помеѓу градот Папенбург и окружниот град Мепен. Таа е опкружена од реките Емс, Дефер и Лаке.
Соседни општини
Северно од Лее на околу десет километри се наоѓа градот Папенбург. Источно од Лее се наоѓа општината Нојлее, на околу шест километри. На иста оддалеченост се наоѓаат и општината Хеде на запад и општината Дерпен на југ.
Список на државни водачи во 1590 година
Ова е список на државни водачи во 590 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Јитпинг
Јитпинг (Jyutping, изг. ) е систем за романизација на кантонскиот јазик разработен од страна на Лингвистичкото друштво на Хонгконг (LSHK) во 1993 г.
Поимот „јитпинг“ (粵拼) е слеан од првите кинеските знаци на зборовите Jyut6 jyu5 (粵語 = „јуе“, т.е. кантонски) и ping3 jam1 (拼音 = „фонетска азбука“).
Тонови
Кантонскиот има девет тонови и шест посебни тонски контури. Меѓутоа, бидејќи три од деветте се „настапни“, т.е. „влезни“ (入聲, јитпинг: jap6 sing1) што се јавуваат само во согласки што савршуваат на p, t и k, јитпинг не им дава посебни тонски броеви (но имаат во кантонскиот пинјин - подолу наведени во загради).
Примери
Транскрипција на строфа од стихозбирката „Триста песни од времето на Танг“:
Галичичко каранфилче
Галичичко каранфилче (Dianthus galicicae) — локален ендемичен вид растение во Националниот парк Галичица.
Опис
Галичичкото каранфилче е многугодишно растение. Има стебло високо до 40 cm, глатко, светликаво, зелено.
Листови
Листовите му се кончести, широки 0,5-0,75 mm, со три жилки, здиплени или плоскави, по работ и по средната жила рапави, на врвот постепено заострени.
Екологија
По варовнички камења во монтанскиот појас.
Распространување
Галичичкото каранфилче е локален ендемит. Познат само за планината Галичица, во месноста Војтина над селото Љубаништа, 1200-1300 m. (Мицевски, 1987)
Крушево (Пиринско)
Крушево — село во Општина Грмен.
HD 194097
HD 194097 (BD + 30 4005, SAO 69917, HR 7797) — ѕвезда со привидна величина од 6.09, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:22:37,4 и деклинација +31°15′54″
Козја Река
Козја Река — може да се однесува на следниве реки:
Туф
Туф е вид вулканска карпа кој е преципитација на помали вулкански материи. Тие го добиле совоето име по италијанскиот збор tufo (мека, лабава, песочна маса). Обично се јавуват во географијата, и бидејќи тие се далеку транспортирани, во басените каде што преципитатите се делумно измешани, кластични седиментни карпи.
Туф е конструиран од аглични фрагменти од камен, минерални и ѕидни конструктори или фрагменти од вулканско стакло. Името ја носи природата на карпата која е фрагментирана. Врз основа на содржината на фрагменти од стакло, кристални ѕидови или минерални фрагменти, туфовите се поделени на:
Врзувањето на туфовите најчесто се врши со набивање на честички под притисок на повисоките маси. Многу често може да се случи врзувањето да се врши со ставање на честички поради истекување на туф со новосоздадената лава.
Аум Шинрикјо
Шоко Асахара, во 1987 започнал курсеви по јога откако поминал одреден период во Индија. Водачот инкорпорирал разни окултни учења од филозофијата, тврдел дека е Исус и дека може да излечи сѐ, од венерични болести па сè до рак на мозокот. Членовите морале да живеат во сиромаштија, децата носеле шлемови кои ги синхронизирале мозочните бранови со тие на Асахара и итн.
Во 1995 година, групата тврдела дека има над 9 000 членови во Јапонија, а околу 40 000 во целиот свет. Според јапонската влада, во почетокот на 2009 година, култот има околу 1 650 членови (650 свештеници, 1000 верници).
Откако во 1990 година ги загубил изборите во Јапонија, Асахара ги убедил следбениците дека во 1997 владата на Јапонија ќе почне војна против „праведните“ и дека е нивна должност да убијат колку што е можно повеќе „неверници“ пред да започне борбата. Па така, во 1995, следбениците на култот ослободија сарин гас во метрото во Токио, убивајќи 11 луѓе, а повредувајќи неколку стотици. Шоко Асахара беше погубен за масовното убиство.
Македонска народна федерална организација
Македонска народна федерална организација била национална организација на македонскиот народ со седиште во градот Петрич (Пиринска Македонија) која дејствувала најмногу во Пиринска Македонија, а во помала дејствувала и во останатите делови на Македонија. Нејзини активности за првпат биле забележани уште во август 1943 година, а организацијата била следена и забележана од разузнавачките служби и комунистичките партии на Бугарија, Југославија, Грција и Велика Британија.
Нелегално дејстувавање и првиот конгрес на 6.1.1946 година
Дејсвтвувањето на организацијата се засилило особено по 9 септември 1944 година кога на власт во Бугарија дошол Отечествениот Фронт. На 29-30 ноември 1945 година, поистакнати членови на МНФО се собрале во куќата на техничарот Кољо во Петрич со цел да се официјализира организацијата. Но на среде читање на рефератот состанокот бил растурен од бугарската полиција која упаднала во цивилна облека. Организаторите поминале само со опомени, но порастот на бројот на членството кое достигнало 1500 членови на возраст од 18 до 50 години, од кои една третина биле жени, уште повеќе ја засилило активноста на оваа македонска организација. Бугарската полиција потоа уште 2 пати ги растурила собирите на МНФО, одржани на 13 и 16 декември 1945 година во Петрич, но ноќта меѓу 19 и 20 декември членовите успеале да одржат собрание на кое било избран централнен комитет на Македонската народна федерална организација со седиште во Петрич, а веќе на 6 јануари 1946 било одржано основачкото собрание на организацијата на кое биле присутни 74 членови, а Никола М. Георгиев поднел реферат за економската и политичката состојба на Пиринскиот дел на Македонија и положбата на македонскиот народ во рамките на Бугарија. На собранието за претседател бил избран Никола М. Георгиев, за потпретседатели Борис К. Дереџиев и Страхил Г. Димитров, за секретар Антанас Атанасов, а за благајник Љубица Вангелова - Љуба, за советници биле избрани Георги Пандов Китанов, Георги Иванов, Лазар Ст. Гогов, Димитар К. Дереџиев, Величка Н. Миланова, Стојан Томов Ставров и Иван Г. Стојков. На првиот собир веднаш била прокламирана идејата за обединување на Пиринскиот дел на Македонија кон НР Македонија.
Активност на МНФО од 1946 до 1948 година
Организацијата особено протестирала дека Пиринскиот дел на Македонија како главно земјоделски дел иако со своите земјоделски производи учествувала со голем процент на пазарот, сепак била економски зависна од Бугарија која често вршела рестриктивна откупна политика и Пиринскиот дел на Македонија претставувал стопански најзапуштениот и неразвиениот дел на Бугарија. Во текот на 1946 година МНФО која себеси официјално според член 3 од статутот се сметала за законски и правен застапник на интересите на Македонците во Пиринска Македонија отворено истапила со барање за обединување на Пиринскиот дел на Македонија кон НР Македонија, а го усвоила и знамето на НР Македонија за свое знаме и го прогласила Илинден 2 август (национален празник на НРМ) за национален празник на Пиринска Македонија. Во текот на 1946 и 1947 МНФО формирала повеќе свои комитети и македонски клубови во Благоевград, Петрич, Сандански, Разлог, Коларево, Самуилово, Клуч, Гега, Кулата и повеќе села, а секоја недела се одржувале и конференции и предавања за достигунавњата на македонскиот народ во НР Македонија, неопходноста од обединувањето на трите дела на Македонија, македонската историја кои биле масовно посетени (дури и со над 1000 посетители) од месното население и од македонската емиграција во Бугарија на кои најчесто говорел Асен Чаракчиев или други членови на организацијата кои често оделе во НР Македонија и учестувале во заеданијата на АСНОМ и останатите политички и културни збиднувања во НР Македонија. Македонската народна федерална организација активно учествувала и во праќање на млади Македонци од Пиринска Македонија да се образуваат на факултетите и средните училишта во НР Македонија, а МНФО се организирала и за донесување на пишаните гласила, книгите и учители од НР Македонија во Пиринскиот дел на Македонија. По резолуцијата на Информбирото од 1948 година и укинувањето на националните права на Македонците во Пиринска Македонија т.е. заладувањето на односите меѓу Југославија и Бугарија, МНФО била забранета, а голем дел од нејзините членови биле осудени од бугарската власт која не мајќи за што да ги обвини ги обвинувала дека биле соработници на ВМРО на Ванчо Михајлов и шпиони на Југославија и НР Македонија. Меѓу осудените на долгогодишна робија биле Васил Григоров Василев, Атанас В. Атанасов (учесници на првото заседание на АСНОМ), Страхил Георгиев Димитров (еден од потпретеседателите на МНФО), Георги Пандов Китанов (советник во раководното тело на МНФО) и др. Дел од членовите на МНФО во 1989 година, учествувале во основањето на ОМО Илинден - Пирин.
Леток на младинскиот кружок на МНФО „Јане Сандански“
Во зачуваниот леток од младинскиот кружок на МНФО „Јане Сандански“ од Петрич кој најверојатно датира од есента 1944 година, било запишано:
Македонци!
''долго време се шпекулира со вашето право. Денес кога во целиот свет се говори за правда, за демократија и слобода, кога и на Балканот народите го устројуваат својот живот според демократски начела, ние не треба да спиеме... што поскоро слободна и обединета Македонија - гаранција на мирот на Балканот. Да живее општобалканската федерација.''
Бершева
Бершева или Бершеба (בְּאֵר שֶׁבַע Be'er Sheva) — град во Израел. Бершева е најголем град во пустината Негев и во јужниот округ. Градот често се именува како „Главен град на Негев“. Бершева е седми најголем град во Израел со население од 197,269.
Демографија
Бершева е еден од најбрзо растечките градови во Израел. Иако има население од околу 200.000 жители, по површина е поголем од Тел Авив. Израелското централно биро за статистика го дели Бершева на:
Збратимени градови
Бершева е збратимен со:
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вртешка
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во плачковичкото село Вртешка, Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село, веднаш до обновениот планинарски дом „Вртешка“.
Местоположба
Црквата е сместена на крајот на асфалтираниот пристап, кој се спушта од регионалниот пат до некогашното село Вртешка и планинарскиот дом.
Историја
Црквата била подигната како параклис во 2005 година од страна на дарители од Штип и истата година е извршено мало осветување.
Фрескоживопис
Црквата е фрескоживописана од страна на зографот Златанов од Скопје.
Камбанарија
Во 2010 година, црквата добила камбанарија, која истата година била и осветена од страна на митрополитот г. Иларион. Камбанаријата била донација на модната конфекција Беас-Астибо и членовите на планинарското друштво „Лисец“ од Штип.
Росен
Росен (Σιταριά, Ситарија, до 1926 година Ρόσνα, Росна) — леринско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Географија и местоположба
Селото Росен се наоѓа на ддесетина километри источно од Лерин, крај железничката пруга, расположено на надморска височина од 640 метри, крај реката Сакулева (Елешка). Со одлука од 1918 година тоа претеставувало самостојна општина во Леринската околија со атар кој опфаќал површина од 9 килокилометри квадратни.
Историја
На основа на податоците запишани од Ѓорче Петров во 1896 година, селото Росен било чифлик во кое живееле 40 Македонци под духовенство на егзархијата. Во своите статистики од 1900 година К’нчов го споменува селото со 400 жители, а Милоевиќ со 50 македонски куќи. Селото потпаднало под власта на Грција, по Втората балканска војна во 1913 година со Букурешкиот договор. Селото било зафатено и со борби во познатата Граѓанска војна во Грција поради што 8 семејства и неколку поединци го напуштиле, пребегнувајќи во Македонија.
Стопанство
Росен е мошне богато село чиишто главни производи се тутун, жито и грозје. Според записите на Ѓорче Петров од 1896 година, најплодна и најскапа била земјата во атарите на селата Росен, Лажени и Попожани.
Население
Селото Росен е населено само со Македонци и во етнички поглед не е променето сè до денес. Во пописот од 1913 година се попишани 552 жители, а во 1920 година 805 жители. Поради Граѓанската војна како и поради иселувањето во прекуокеанските земји забележан е незначителен пад на бројот на жителите, но сепак селото покажува извесна стабилност по Втората светска војна.
Иселеништво
Поради Граѓанската војна во Грција селото го напуштиле 8 семејства и неколку поединци коишто се населиле главно во Македонија, но постои емиграција и во прекуокеанските земји.
Операцијата Тицијан
„Операцијата Тицијан“ (српски: Операција Тицијан) — филм на режисерот Радош Новаковиќ од 1963 година. Главните улоги ги играат: Вилијам Камбел, Раде Марковиќ, Ирена Просен, Петрик Меги и Драгомир Фелба.
Синопсис
Во едно мало приморско место, во текот на туристичката сезона е убиен Уго Боначиќ. Истрагата што ја води инспекторот на криминалистичката управа го упатува на необичниот странец во бел костум, кој пристигнал во градот заедно со американската репрезентаца за подводен риболов. Во текот на истрагата, инспекторот открил дека Уго имал копија на една Тицијанова слика за која е поврзана необична легенда. На тој начин, конечно се разјаснува новата варијанта на старата легенда за сликата.
Светско првенство во атлетика 2011 – Мажи скок во висина
Скок во висина за мажи на Светско првенство во атлетика 2011 се одржа на стадионот Тегу на 30 август и 1 септември.
Квалификации
Квалификации: Перформанс за квалификување 2.31 (Q) или најмалку 12 со најдобар перформанс (q) продолжуваат во финалето.
528 Реција
528 Реција — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 20 март 1904 година. .
NGC 4219
NGC 4219 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4219 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4219 има привидни димензии од 3,7' х 1,1'.
Други поделби
Проучување на NGC 4219 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39315. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 401; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7768. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Конечен автомат
Конечен автомат — апстрактна машина која претставува модел на однесување составен од конечен број на состојби, преодни состојби и дејства. Во една состојба се зачувува информација за претходната, т.е го прикажува влезните промени од почетокот до моменталната состојба. Преодот всушност е промена на една состојба во друга и е опишана од услов што треба да биде исполнет за да се изврши преодот. Под дејство се подразбира функција на системот што треба да ја изврши во дадениот момент. Постојат повеќе видови на дејства:
За да се прикаже еден конечен автомат може да се претстави со дијаграм или табели. Најчесто се прикажува како примерот подолу комбинација од моменталната сосотојба (B) и условот (Y) ја покажува следната состојба (C).
Освен нивната примена во реактивни системи искористени за да се објаснат конечните автомати тие се искористени и наоѓаат голема примена и во електроинжинерството, лингвистиката, информатиката, филозофија, билологија, математика. Во информатиката конечните автомати наоѓаат огромна примена во однесување на програмите, дизајн на хардверски дигитални системи, софтвер, компајлери, мрежни протоколи, и во науката за програмските јазици.
Прифаќачи и препознавачи (секвенцијални детектори) даваат бинарен излез, односно одговор ДА или НЕ во зависност од тоа дали влезот е прифатен од машината или не. Сите состојби на автоматот се или прифатливи или неприфатливи. Доколку по завршувањето на влезот автоматот се наоѓа во прифатлива состојба тогаш се прифаќа влезот во спротивно се одбива.Како правило влезот се состои од симболи (знаци); дејства не се користат. Примерот 2 покажува конечен автомат што го пригаќа зборот "nice", во овој автомат има само една прифатлива состојба, а тоа е состојбата број 7. Машината исто така може да означува дефиниран јазик кој ќе ги соодржи сите зборови кои поминале низ прифатливата состојба,додека оние одбиените нема; и велиме дека јазикот е прифатен од машината. По дефиниција јазиците прифатени од конечниот автомат се наречени регуларни изрази, односно јазикот е регуларен ако е прифатен од конечен автомат (Теорема на Клини).
Почетна состојба Почетната состојба обично се означува со стрелка која покажува накај неа
Прифатлива состојба Оваа состојба обично се означува со двојно заокружување,а означува дека зборот е прифатен, односно дека дејството е успешно завршено. Примеров покажува детерминистички конечен автомат (ДКА) што на излез прифака зборови со еднаков број на 0 во нив,може да се забележи дека почетната состојба S1 воедно е и крајна.
Математички модел
Во зависност од типот постојат повеќе дефиниции. Автоматот кој прифака конечна состојба M, каде:
Примери
Ковачевица
Ковачевица — село во Грменско, Пиринска Македонија, денес во општината Грмен на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Османлиско Царство
Основањето на Ковачевица традиционално се поврзува со доселениците од соседното село Рибново и веројатно од Банско. За првпат селото било забележано во отоманските регистри во 15-16 век. Во списокот на населби со регистрирани имиња на глави на домаќинства во втората половина на 15 и почетокот на 16-от век, во селото Ковачевица биле регистрирани 17 лица. Во 1791 година пристигнале 5-10 македонски семејства од селото Омотско, Слимница и Добролишта, Костурско, кои се населиле во долниот дел, наречен Арнаутска маала. Костурчани, градители по професија, го основале училиштето за архитектонско градежништво Ковачевица во 1820 година. Црквата „Св. Никола“ била изградена во 1847 година. Уште во овој период, селото претставувало значаен културен центар на целиот регион. Новата двокатна зграда на училиштето била изградена во 1888 година со донација на учителот Јорџе Димитров, во спомен на загинатите три од неговите четири деца кога турските сили му ја запалиле целата куќа. И до денес, училиштето го носи името „Јоџе Димитров“.
Харви Менсфилд
Менсфилд е преведувач на голем број на политички филозофи како што се Аристотел, Едмунд Берк, Николо Макијавели, Алексис де Токвил, и Томас Хобс, автор е на голем број дела како што е Manliness (Машки црти), 2006. Во едно свое интервју, Менсфилд истакнал дека врз неговата политичка филозофија извршил Лео Штраус.
Ковачевица
Османлиско Царство
Во текот на XIX век, селото било чисто македонско и припаѓало кон Неврокопската каза. Во 1865 година било основано читалиштето „Светлина“. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Ковачовица е село со 185 семејства и 630 Македонци. Во 1889 година Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) навел дека во селото имало 165 македонски куќи.
Харви Менсфилд
Меѓу неговите најпознати поранешни студенти се: Андреј Суливан ; Алан Киз; Роберт Крајнак; Џон Гибонс, Вилијам Кристол; Натан Тарков; Клифорд Орвин; Марк Блиц; Пол Кантор; Делба Винтроп; Марк Lilla; Артур Мелзер; Џери Вејнергер; Френсис Фукујама, Шен Тонг и Џејмс Кесер.
Ковачевица
Османлиско Царство
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 1400 жители, сите Македонци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 1728 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 12 Роми. Во селото работело едно егзархиско училиште со 2 учители и 37 ученици. Во 1908 – 1909 година селото имало 209 куќи.
Во Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. Во 1923 година, во селото била основана работна шумарска кооперација „Родопи“, која има фабрика за преработка на дрва.
==Население ==
Список на државни водачи во 410 година
Ова е список на државни водачи во 10 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Алфа и Омега
Алфа и Омега (ΑΩ, Αω, αω) — духовен поим кој доаѓа изразот „Јас сум Алфа и Омега, почеток и крај – вели Господ, Кој е, Кој беше, и Кој иде, Седржителот.“ (коински грчки: τὸ Α καὶ τὸ Ω), од Откровението на Апостол Јован (стихови 1,8, 21,6, и 22,13). Своето значење се најде во фактот дека алфа (Α) и омега (Ω), односно прва и последена букви на класичната (јонска) грчка азбука. Терминот Алфа и Омега во сооднос често се користат како христијански симбол.
Овој симбол е напишан во Апокалипса, кога многумина веруваат дека Христос, како и Отецот, е „Првиот и Последниот“ (II, 8); „Алфа и Омега, Првиот и последниот, почетокот и на крајот“ (сп., XXII, 13; i, 8). Климент Александриски, Тертулијан и други учени од времето на раното христијанство ја поддржуваат тезата околу христијанскиот израз на оваа фраза, односно дека сè започнува со Господ и сè завршува со Господ. Оваа фраза е толкувано од многу христијани како вечното постоење на Исус (односно второто лице на Троицата), и дека ќе постои вечно.
Приватизација
Приватизацијата претставува процес на пренесување на сопственоста од јавна (државна) во приватна сопственост.
Историја
Приватизацијата има долга историја. На пример, во 1492 година, шпанската кралица Изабела и кралот Фердинанд Арагонски изнајмиле приватни поморци за да го пронајдат морскиот пат до Индија. Сепак, најголемиот бран на приватизацијата настапил во 1980-тите и во 1990-тите години. На пример, од 1988 до 1993 година биле приватизирани 2 700 државни претпријатија во 95 земји во вредност од 271 милијарда долари при што овде не е земена предвид приватизацијата преку ваучери. Најголемо учество во овие зделки имала приватизацијата во Латинска Америка (57%).Исто така, од 1992 година, само во Русија биле приватизирани 75 000 мали и 14 000 средни и големи претпријатија. Во истиот период, неколку десетини илјади претпријатија биле приватизирани во Источна Европа.
Предности и недостатоци на приватизацијата
Државите спроведуваат приватизација поради различни причини: Една цел е да се зголеми ефикасноста на дотогашните државни претпријатија. На пример, според еден извештај на Меѓународната финансиска корпорација, 67% од претпријатијата кои биле приватизирани со нејзино посредување покажале добра профитабилност, додека само 29% од нив се одликувале со добра профитабилност додека биле во државна сопственост. Друга цел е државата да оствари буџетски приходи од продажбата на јавните претпријатија. Во неразвиените земји, со приватизацијата се настојува да се заживее пазарот на капитал. Од друга страна, приватизацијата може да има и негативни последици, како што е масовното отпуштање на работниците во приватизираниет претпријатија.
Модели на приватизација
Постојат повеќе форми на приватизација. На пример, приватизацијата може да се спроведе преку денационализација, односно кога државата се ослободува од претпријатијата кои дотогаш биел во нејзина сопственост (на пример, пристаништа, рафинерии, рудници итн.). Друг облик на приватизација е кога државата склучува договор со приватни фирми за извршување на некои активности кои дотогаш ги извршувала таа (на пример, собирање на отпадот, снабдување со топлинска енергија итн.). Понатаму, вообичаена форма на приватизација е давањето субвенции на луѓето и на претпријатијата за да купуваат производи од приватни претпријатија. Таков е случајот со прехранбените маркички во САД, кои владата им ги доделува на сиромашните луѓе. Притоа, наместо државата да основа сопствени продавници, таа им дава вредносни бонови на сиромашните, кои со нив купуваат храна во приватните продавници. Посреден начин на приватизација е кога приватниот сектор во земјата расте побрзо од јавниот така што со текот на времето поголемиот дел од економијата станува приватна. На пример, таков е случајот со Кина, каде со текот на времето се зголемува учеството на приватниот сектор во вкупната економската активност.
IC 276
IC 276 — галаксија во соѕвездието Вага, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 276 се споменува и како ESO 514-10, MCG -4-36-13, UGCA 406, IRAS 15182-2328.
Откривање
Објектот е откриен на 26 мај 1895 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 276 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 276 има привидни димензии од 2,6' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 21 м 11,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -23° 39' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Пентекост
Пентекост (бислама: Pentikos, англиски: Pentecost, француски: Pentecôte, „педесетница“) е остров во покраината Пенама во островската држава Вануату. Островот е најнаселен во оваа покраина. Пентекост се наоѓа на околу 190 км северно од главниот град Порт Вила, а месното население го именува островот и како Вану Ароароа, Рага или Арага.
Население
Островот има население од скоро 17,000 според пописот од 2009 година. Населението воглавно е населено на западниот брег. На островот нема вистински град, туку населението живее во села. Селата на Пентекост се: Лаоне, Ававатунтора, Лолтонг, Латано,Намбварангиут, Бварнапни Мелсиси, Ранвади, Вану, Баравет Лоророр, Хотва, Панас, Валу, Панги, Назарет, Атватбанга, Ена, Вутсунмвел, Танбок, Нарува, Убику, Тансип и Ранпутор. На источниот брег се наоѓаат селата Ранвас, Бунлап, ранон, Ренбура и Ванрасини.
Сообраќај
На островот има два аеродрома за локален авио-транспорт: Лонороре и Сара. Покрај овој воздушен сообраќај, островот е поврзан со траекти со Порт Вила и Луганвил. Најчесто островот е посетуван на западниот брег, источниот брег поретко го посетуваат бродови. Патиштата и патеките не се асфалтирани, но ги поврзуваат сите села на островот.
Јазици
На островот се зборуваат пет автохтони јазика: рагански јазик, апмански јазик, совански јазик, скејски јазик и саски јазик. Покрај овие, скоро сите зборуваат и на бислама. Образованите лица зборуваат и англиски и француски.
Линија 1 (пекиншко метро)
Линијата 1 (кин. 北京地铁1号线, пинјин: Běijīng Dìtiě Yī Hào Xiàn) е најдолгата, најстарата и најпрометната линија на Пекиншкото метро. Минува под булеварот Чанган (најголема сообраќајница во градот) и низ центарот на Пекинг, со станици на обете страни на плоштадот Тјенанмен. Линијата се означува со црвена боја.
Билети
На линијата се плаќа паушал од 2 јуани (~14 ден.) со неограничени префрлања.
Часови на сообраќање
Првиот воз кон исток поаѓа од Гученглу во 04:58 ч. и Пинггуојуен во 05:10 ч. Првиот воз конзапад поаѓа од Сехуеј во 04:56 ч. и Сехуеј Исток во 05:05 ч. Последниот воз кон исток поаѓа од Пинггуојуен во 22:55 ч. Последниот воз кон запад поаѓа од Сехуеј Исток во 23:15 ч.
Маршрута
Западниот терминал (првата станица) на линијата 1 е Пинггуојуен, кај Западните Ридови во реонот Шеџингшан. Потоа линијата продолжува југоисточно. Втората станица е Гученг Лу, и оттаму оди на исток по права линија, долж булеварот Чанган, сè до нејзиниот источен терминал, станицата Сехуеј Исток и реонот Чаојанг, веднаш по IV обиколница. Линијата минува низ Сјидан, Вангфуџинг и Дунгдан, низ важните деловно-стопанските центри центри Сјиченг and Дунгченг, како и централното деловно подрачје на Пекинг близу Кинескиот светски трговски центар. Линијата 1 двапати го сече кружниот коловоз на линијата 2, кај Фусјингмен и кај Џенгуомен и еднаш со линијата 5 кај Дунгдан. Од Сехуеј и Сехуеј Исток патниците можат да се префрлат на линијата Батунг која води понатаму на исток, до реонот Тунгџоу. Должината на линијата изнесува 30,4 км. Има 23 јавно достапни станици. Сите се подземни, освен Сехуеј и Сехуеј Исток.
Непристапни станици
Возниот парк на линијата 1 се чува и одржува во депоата на станиците Гученглу и Сехуеј.
По Пинггуојуен, линијата 1 продолжува на запад во воената база, кајшто има уште неколку станици, вклучувајќи ги 54# Хејшетоу/Вулитуо (黑石头/五里坨), 53#/бр. 101 Гаоџинг/Пекиншки воен реон (高井/北京军区) и 52#/бр. 102 Фушоулинг/Школа за обука на метро-возачи (福寿岭/地铁驾校). Овие станици не се отворени за јавноста.
Белешки
<references group="бел" />
Нојбергер
Нојбергер (Neubörger) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Нојбергер се наоѓа во Емсланд на северозападниот раб од ридскиот масив Химлинг помеѓу градовите Папенбург на север и Мепен на југ, како и помеѓу општините Дерпен на запад и Зурволд на исток. Непосредно западно од местото се наоѓа северниот дел од пробната пруга за магнетнолебдечки воз „Трансрапид“.
Соседни општини
Соседни општини се: на североисток е општината Зурволд во општинската заедница Нордхимлинг, на југоисток е општината Бергер во општинската заедница Зегел, на југ е општината Випинген и на запад е општината Дерпен.
Дурачка Река (појаснување)
Дурачка Река може да се однесува на следново:
Даниела Андоновска-Трајковска
Даниела Андоновска-Трајковска — поет, прозаист, книжевен критичар, доктор на науки по педагогија во областа на методиките и редовен професор по методика на Педагошкиот факултет – Битола, Универзитет „Св. Климент Охридски“ – Битола.
Биографија
Дипломирала на Факултетот за учители и воспитувачи во Битола во 2001 година, како најдобар студент на генерацијата, магистрирала на тема „Методски постапки за поттикнување на поетското творештво во одделенската настава“ (2006 год.), а докторирала на тема „Методичко моделирање на развојот на критичката писменост како општообразовна компетентност“ на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ – Битола (2010 год.).
Акредитиран ментор е на магистерски и докторски студии, а има објавено стотина стручни и научни трудови во референтни меѓународни публикации, учесник во значајни меѓународни образовни и научни проекти и национален обучувач за наставници (од 2010 до денес), предавала заедно со универзитетските професори Робин Меккорд (Robin McCord) од Чендлер, Аризона, САД (Chandler, Arizona (USA)) и Хуан Хозе Варела Тембра (Juan Jose Varela Tembra) од Сантјаго де Компостела, Шпанија (Santiago de Compostela, Spain) по следниве предмети: Образовна методологија (Educational Methodologies) (2005 and 2006) и Рани детски искуства по јазични уметности (Early Childhood Experiences in Language Arts) (2007 and 2008) на Меѓународниот летен Универзитет, SPARK, поранешна ATA (Academic Training Association) со седиште во Амстердам, Холандија.
Орестојувала на повеќе студиски престои во странство и учествувала на бројни меѓународни конференции. Соосновач е на Универзитетскиот литературен клуб Дениција ПФБТ УКЛО, а иницијатор е и за создавањето на Центарот за литература, уметност, култура, ораторство и јазик на Педагошкиот факултет – Битола каде активно работи на проекти од областа на книжевноста.