Позитивна_психологија
Општи теории
Некои истражувачи во оваа област претпоставуваат дека Позитивната психологија може да се објаснува преку 3 области на истражување кои меѓусебе се поврзуваат: Истражувањето за Пријатниот живот, или за ,,живот кој е исполнет со уживање’’,испитува како луѓето оптимално ги доживуваат, предвидуваат и до кој степен уживаат во позитивните чувства и емоции кои се дел од нормалниот и здрав начин на живеење. ( пример: емоционални врски,активности,интереси,забава и д-р ) Истражувањето кое го опфаќа Добриот живот, или ,,живот исполнет со обврски “ го проучува позитивниот исход при задлабоченост,преокупираност и психичка посветеност ( flow) кај личности кои се во целост окупирани со своите примарни активности. Овие состојби се доживуваат кога постои позитивна усогласеност помеѓу способноста на личноста и задачата што ја исполнуваат, т.е кога се сигурни во себе дека можат успешно да ја исполнат задачата со која што се соочуваат. ( Види го Self-efficacy) Истражувањето кое ја опфаќа потрагата по Исполнет живот, или ,,позитивен социјален живот” испитува на кој начин личностите развиваат позитивно чувство на добросостојба,припаѓање,значење и насоченост со тоа што се дел или што придонесуваат за развивање на нешто поголемо и потрајно од самите нив. ( пример: природа, социјални групи, организации, движења, традиции, систем на верувања ). Овие категории изгледа дека не се ниту ширум прифатени, ниту пак се оспорени од страна на истражувачите во текот на овие 12 година колку што и оваа академска област постои. Професорот Филип Зимбардо укажува на тоа дека среќата исто може да се анализира и од ,,аспект на времето’’ ( "Time Perspective"). Зимбардо предлага луѓето да се поделат според тоа каков поглед имаат кон животот (позитивен или негативен), но и според тоа каква перцепција имаат кон времето( дали се ориентирани кон сегашноста, минатото или кон иднината ). Според ова можно е настанувње на определени заблуди во поединците кои во суштина претставуваат конфликти. Овие конфликти се поврзани не со тоа дали тие уживаат исполнувајќи некоја задача,тука дали се подложни на ризик за понатамошно уважување на нивниот исход. Зимбардо верува дека со помош на ова истражување ќе се открие оптималната рамнотежа на погледи за подобар живот. Тој вели дека треба да се осврнеме кон позитивните аспекти од минатото и повторно да ги преживееме истите,да живееме надевајќи се на позитивна иднина умерено да уживаме во иднината(не премногу). Пространата теорија за позитивните емоциии укажува на тоа дека позитивните емоции( среќа,интереси,очекувања ) ја зголемуваат свесноста и поттикнуваат разновидни,проникливи и необични мисли и начини на дејствување. Со повторување на овие различни однесувања се стекнуваат вештини. На пример : Љубопитноста во природа преминува во значајно знаење и вештина за снаоѓање,пријатната средба и разговор со некој непознат преминува во пријателство,обичната физичка активност станува вежба и физичка способност. Ова е во спротивност со негативните емоции кои предизвикуваат однесувања насочени само кон преживување ( негативната емоција вознемиреност предизвикува борбена реакција за итно делување за опстанок ). Подолу истражувањето е поделено според категориите на Селиџмен,кои донекаде се поврзани меѓусебно. ( Пример за тоа се ,, пријатниот’’, ,, добриот’’ и ,,исполнетиот‘’ живот). Бидејќи овие категории се сè уште недоволно јасни и нецелосни,некое важно истражување во еден дел може да биде доста релевантно во друг дел.