cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Образование
Конфликтни теории за образованието
Државата ги задржува постојните социјални односи (поделба меѓу капиталистите и работниците). Преку репресивните апарати ( полицијата, судството, војската ) и идеолошките апарати ( религија, семејство, итн.) Училиштето е најважниот идеолошки државнен апарат, бидејќи во училиштето не се учат само знаења и вештини потребни за работа, туку се пренесува и идеологија. Главната цел на идеологијата на училиштата е да ги убеди идните вработени дека нивната позиција е природна, непроменлива и оправдана. На училиште, идните работници се учат да бидат точни, послушни, дисциплинирани, на начин што нема да го загрози постоечкиот систем на производство и организацијата на општеството како целина.
Во конфликтни теории, може да се издвои како важен принцип на коресподенција (спогодба). Односите во училиштето се складни (коресподентни) во однос на работното место. Децата во училиште се подготвуваат за своите улоги во пазарот на трудот. Авторитарната структура на училиштето е слична на бирократската структура на компанијата и во двете позитивно се вреднува: напорна работа, послушност , подложност. Постои уште една сличност: На училиште не се учи за знаење туку за оцена, а возрасните не работат затоа што ја сакаат својата работа туку дека се мотивирани само со плата. Училишната скриени програма има за цел суптилно да ги обликува децата по барањата на владините институции. Наставниците ги обликуваат особините кои се во склад со стандардите на средната класа ( совесност, одговорност, сигурност, самоконтрола, ефикасност). Од учениците се бара да бидат точни, тивки, да го чекаат својот ред, да се прилагодат со барањата на групата.
Историја
Платон е првиот голем филозоф, кој го даде своето толкување на образованието. Тој го видел образованието, како клуч за создавање и одржување на неговата држава. Тој се залагал девојчињата и момчињата да го добијат истото основно образование, и да имаат еднакви права. Основното образование требало да се состои од гимнастика и музика која ќе изгради хармонична личност. На возраст од 20 години, би се правела селекција. За најдобрите би биле обезбедени повеќе напредни студии по математика, геометрија, астрономија, и хармонија. Високото образование ќе траело 10 години, и тоа ќе било за оние кои имаат интерес за науката. И кога ќе наполнат 30 години, ќе постоел уште еден избор, а оние кои ги исполнуваат условите, би учеле дијалектика, метафизика, логика и филозофија наредните пет години, а потоа би заземале позиции во војската на 15 години, и на 50 години би имале комплетно теоретско и практично образование.
NGC 4196
NGC 4196 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4196 се споменува и како UGC 7245, MCG 5-29-40, CGCG 158-50.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4196 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4196 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 4196 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39098. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1988. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Прехранбени адитиви
Прехранбени адитиви се супстанции кои се додаваат во храната за да се зачува или да се подобри нејзиниот вкус, изглед или други квалитативни особини. Некои адитиви се користат со векови; на пр. конзервирање на храната (со оцет). Со напредокот на обработката на храната, се воведени голем број на адитиви, како од природно така и од синтетско потекло.
Категории
Прехранбените адитиви може да се поделат на неколку групи, иако некогаш постои преклопување бидејќи некои адитиви имаат повеќе ефекти.
NGC 2187A
NGC 2187A — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2187A се споменува и како ESO 57-68A.
Буково (Пиринско)
Буково — село во Општина Неврокоп, Пиринска Македонија, во југоисточниот дел на Бугарија.
Географија и местоположба
Буково е планинско село, оддалечено 21 километар северно од Неврокоп и 33 километри југоисточно од Банско. Во близина на селото поминува течението на реката Места.
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 255 жители, сите Македонци-муслимани во 40 куќи.
Демографија
Според пописот од 2011 година во селото имало 917 жители.
На табелата е прикажан националниот состав на населението во Буково:
Религија
Жителите на селото се Помаци - со муслиманска вероисповед. Во селото има две џамии, а поновата џамија го има највисокото минаре во Бугарија.
Список на државни водачи во 1612 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Воена конвенција кон српско-бугарската спогодба
Со Воената конвенција од 29 април 1912 кон Српско-бугарската спогодба година, било предвидено во случај на офанзивна војна против Турција, Србија и Бугарија, да удрат на противникот со 150, односно 200.000 војници, од кои најмалку 100.000 ќе упатат на Вардарското боиште. (Поврзано Договор за одбранбен сојуз и меѓу Бугарија и Грција)
Македонската територија надвор од неспорните територии ја нарекле спорна и ја поделиле по долги и жестоки преговори. Во членот 2 од Тајниот додаток од едниот до другиот крај на спорната територија, односно од Големиот врв кај Крива Паланка до манастирот Губавец (Св. Еразмо) на Охридското Езеро прецизно била повлечена границата. Србија се обврзала да не бара ништо преку означената граница, а Бугарија да ја признае таа граница ако рускиот цар, кој ќе биде замолен со арбитража да го реши ова прашање, се изјасни во корист на оваа линија.
Меѓутоа, во членот 4 на Договорот е утврдено: секој спор што би се изродил по повод толкувањето или извршувањето на која и да било одредба од договорот, Тајниот додаток или од Воената конвенција, да и се поднесе барање на Русија за конечно решение на спорот, штом едната страна (Србија или Бугарија) ќе изјави оти смета дека е невозможно да се постигне спогодба со непосредни преговори.
Тоа значи дека Русија имала неограничени можности во поглед на решавањето на македонското прашање.
Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (нова)
Свети Атанасиј – манастирска црква на Старавинскиот манастир.
Историја
Од мермерна плоча со ктиторски натпис пред влезот на црквата се забележува дека таа била изградена во 2006 година.
Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со шестаголна апсида на источната страна и осумаголна купола со по една монофора на секоја страна. Кон западната страна е доградена мала отворена припрата. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и спореден влез на северната страна којшто води до вестибулот. Објектот во целост е обоен во бела боја со ниско кафеаво цокле и е покриен со кров од ќерамиди.
Долно Градиште (Ратавица)
Градиште — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Ратавица. Наоѓалиштето претставува доцноантичка некропола. На северозападната страна на високиот рид Драчко Ридиште се издига ниска чука во чие подножје, на левиот брег на Злетовска Река, при изградбата на браната за водоснабдување на Пробиштип и рудниците на Злетово е откриена некропола. Гробовите биле градени од камени плочи. Според кажувањето, на неколку плочи имало натписи со латински букви и релјефи. Плочите не се зачувани.
Српско-бугарски договор
Српско-бугарскиот договор, односно Договорот за пријателство и сојуз меѓу Србија и Бугарија, е договор потпишан на 13 март 1912 година (29 февруари 1912 година, стар календар) помеѓу Кралството Србија и Царството Бугарија. Договорот ја дал основата на Балканскиот сојуз. Договорот бил придружен со таен додаток и со воена конвенција што е потпишана на 2 јуни истата година како интегрален дел на Договорот. Покрај тоа истиот ден се потпишани и две спогодби на главните генералштабови.
Во преговорите што започнале кон крајот на септември 1911 година активно учествувале руските пратеници во Белград и во Софија, Николас Хартвиг и Александар Нелидов. Во име на српската влада преговорите ги водел српскиот дипломатски претсавник во Бугарија, Мирослав Спалајковиќ, а во име на владата на Бугарија, Андреј Тошев. Сите натамошни преговори се воделе речиси само за прашањата кои влегле во тајниот додаток. За останатите прашања ниту една страна немала приговор во однос на предлогот.
Јавниот дел од Договорот
Јавниот дел на Договорот имал дефанзивен карактер: двете земји си гарантирале една на друга државна независност и неповредливост на територијата, а во случај на напад на една или на повеќе држави, заедно да се помагаат со сите сили; ако некоја од големите сили се обиде да анектира, окупира или со воена сила да заземе кој било дел од балканската територија под османска власт и доколку тоа би било спротивно на нивните заеднички интереси, двете страни се обврзувале да си помагаат една на друга; мирот можел да се склучи заеднички, според претходниот договор; било предвидено договорот да трае до крајот на 1920 година.
Тајниот додаток на Договорот
Со тајниот додаток на Договорот се предвидувала војна против Османлиското Царство, со тоа што претходно би се известила Русија. Целата територија што би ја зазеле од Османлиското Царство би имала карактер на заедничка своина, односно кондоминиум, а таа територија дефинитивно би се разрешила три месеци по склучувањето на мирот врз следните основи: Србија ѝ го признава на Бугарија правото на областите источно од Родопите и реката Струма. Бугарија на Србија ѝ ги признавала областите северно од Шар Планина.
Во тајниот договор член 1 гласел:
2011/12 БИБЛ сезона
БИБЛ сезоната 2011/12 позната и како ЕВРОХОЛД Балканска Лига 2011/12 поради спонзорски причини било 4. издание на Балканската Кошаркарска Лига. Дванаесет екипи од Македонија, Бугарија, Романија, Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина и Израел се натпреварувале. Во оваа сезона шампион бил Хапоел Гилбоа Галил.
Регуларна сезона
Во регуларната сезона екипите биле поделени на две групи, секоја содржејќи шест екипи. Секоја екипа играла против екипите во групата на дома и на гости. Освојувачите на групите обезбедиле директен пласман на завршниот турнир. Екипите од второто до третото место од секоја група напредувале во четвртфиналето. Натпреварите се играле од 11 октомври 2011г. до 7 март 2012г.
Чевртфинале
Екипите кои завршиле на второто место играле против третопласираните од другата група до две победи и имале домашна предност.
Завршен турнир
Победниците од четвртфиналето и освојувачите на групите играле полуфинален натпревар и победниците напредувале во финалето.
Цирополе
Цирополе (или Циропол; од 1934 г. офиц. Господинци) — село во Општина Неврокоп.
Украинска Држава
Украинска Држава (Українська Держава), понекогаш наречена и Втор Хетманат (Другий Гетьманат) — анти-болшевичка влада која постоела на поголемиот дел од современата територија на Украина (освен за Западна Украина) од 29 април до 14 декември 1918 година.
Таа била основана од германските воени власти откако на 28 април 1918 година бил распрснат Централниот совет на Украинската Народна Република, наклонет кон социјалистите. Украина се претворила во привремена диктатура на Хетманот на Украина, Павло Скоропадскиј, кој ги забранил сите социјалистички ориентирани политички партии, создавајќи антиболшевички фронт со руската држава. Се распаднала во декември 1918 година, кога Скоропадски бил соборен и Украинската Народна Република се вратила на власт во форма на Директорат.
Географија
Земјата се наоѓала во Источна Европа долж средниот и долниот дел на реките Днепар на брегот на Црното Море и Азовското Море. Украинската држава покривала поголем дел од територијата на денешна Украина - без Западна Украина, Буџак и Крим. Меѓутоа, нејзината територија се протегала во денешна Русија, Белорусија, Молдавија и Полска.
На нејзиниот североисток Украина воспоставила прелиминарна демаркациона линија со Руската СФСР, на исток имала граница со Донската Република, на југ биле Црното и Азовското Море, додека полуостровот Крим - Кримската регионална влада - бил под контрола на Сулкевич. На југозапад по должината на Днестар лежела граница со Кралството Романија, на запад Украина се граничела со Германија и Австро-Унгарија. На север биле окупираните од Германија територииОбер Ост и Белоруската Народна Република.
Историја
Како резултат на болшевичката агресија, владата на Украинската Народна Република која првично водела антивоена политика побарала воена поддршка откако главниот град Киев бил отпуштен на 9 февруари 1918 година, од страна на Михаил Муравјов. На 9 февруари, Украина го потпишала Договорот од Брест-Литовск со коалицијата на Централните сили и до март сите болшевички сили на Руската СФСР биле отстранети од територијата на Украина. Германската армиска група Киев била создадена со цел да ја заштити Украина од понатамошна болшевичка агресија и предводена од германскиот фелдмаршал Херман фон Ајххорн.
На 25 април, администрацијата на Армиската група Киев ја осомничила владата на Всеволод Холубович за киднапирање на Абрам Добри (1867–1936), претседател на Банката за надворешна трговија во Киев. Преку таа банка германските окупаторски сили официјално ги воделе сите финансиски операции со Рајхсбанката во Берлин. Следниот ден Ајхорн издал декрет според кој сите кривични предмети на територијата на Украина би можеле селективно да потпаднат под надлежност на германскиот теренски воен суд наместо на украинскиот судски систем. На следната седница на Централниот совет на 29 април, Холубович изјавил:
Скоропадски го издал својот манифест „До сеукраинската нација“ и Законот за привремениот државен систем. Со желба за стабилност, австроунгарските и германските сили го поздравиле пучот; Скоропадски соработувал со нив, што го направил непопуларен меѓу многу украински селани. Новата држава ги задржала тризабот (грбот) и националното знаме, но дизајнот го променил во светло сина над жолта. Сич се спротивставиле на пучот и биле распуштени заедно со „сините палта“, украинска дивизија формирана од заробеници во Германија и Австро-Унгарија именувана по нивните сини униформи.
Внатрешното спротивставување било испровоцирано со реквизиција на резерви на храна и враќање на земјиштето на богатите земјопоседници. Противниците на режимот Скоропадски извршиле акти на палење и саботажа и, во јули 1918 година, го убиле Херман фон Ајхорн, командантот на германските трупи во Украина. Во август 1918 година, коалицијата против Скоропадски успеала да го принуди повторно да ги формира Сич. Дотогаш станало очигледно дека Централните сили ја загубиле војната и дека Скоропадски повеќе не можел да се потпира на нивната поддршка. Така, тој барал поддршка од конзервативните руски елементи во општеството и предложи приклучување кон федерација со Антон Деникин и движењето Бело. Ова дополнително ја нарушило неговата позиција меѓу Украинците.
Украинска граѓанска војна
Речиси целиот команден штаб на вооружените сили на Украина се состоел од офицери на поранешната царска руска армија. Повеќето полицајци не ја поддржувале украинската кауза и ја гледале како начин да се издржат тешките времиња. Во исто време, широките маси на населението немале развиено чувство за национален идентитет и лесно потпаѓале под влијание на социјалистичката и комунистичката пропаганда.
По примирјето со кое завршила Првата светска војна, украинските социјалисти формирале Директорат на Украина („Директориум“), чии сили биле предводени од Сич и „Сивите палта“. Иако германските и австриските трупи сè уште не се повлекле од Украина, тие немале понатамошен интерес за борба. Повеќето од сопствените сили на Скоропадски ја смениле страната и се приклучиле на Директориумот.
На 16 ноември 1918 година, почнувајќи од Била Церква, избувнале борби во Хетманат. Скоропадски морал да се обрати до илјадниците руски офицери на Белата гарда кои избегале во Украина со намера да се приклучат на доброволната армија на Деникин во регионот на реката Дон поисточно. Тие  биле собрани во „Специјален корпус“, но се покажало дека не може да се спротивстави на силите на Директориумот предводени од Симон Петљура. Скоропадски абдицирал од својата позиција како Хетман на 14 декември, кога Украинската народна армија го зазел Киев. Тој бил протеран и Хетманатот бил заменет со привремената влада на Дирекцијата.
Религија
Според „Законите за привремениот државен систем на Украина“, водечката позиција на земјата била окупирана од христијанската православна вера. Во исто време, граѓаните на Украина кои припаѓале на други деноминации имале право да ја исповедаат својата религија и обреди.
Руската православна црква, а подоцна и Украинската автокефална православна црква, владеела во Централна и Источна Украина. Меѓутоа, во Западна Украина постоел судир меѓу православните, грчките католици, римокатолиците и Евреите Во конфликтите, Министерството за исповеди на украинската држава и Советот на министри морално и материјално го поддржале православното свештенство.
На 25 јуни, владата доделила 3 милиони рубли за помош на свештениците кои се преселиле во Волинија, Холмшчина, Гродно, Подолија и Полезија, кои биле припоени кон Украинската држава. На 2 јули биле доделени 120.000 рубли за одржување на православното свештенство во земјите на Холмшчина, Подлачија и Полезија.
Војна на ѕвездите Епизода 4: Нова надеж
Војна на ѕвездите Епизода 4: Нова надеж (Star Wars) е американски научно-фантастичен филм од 1977 година и е првиот игран филм и четвртата епизода на сагата на Војна на ѕвездите од Џорџ Лукас. Беше застрелана во 1976 година, имаше своја премиера во САД на 25 мај 1977 година и беше објавена во Германија на 9 февруари 1978 година. "Војна на ѕвездите" беше награден шестпати на Оскарските награди во 1978 година, е еден од најфинансиски успешните играни филмови и досега има воспоставено најголема франшиза во историјата на филмот. Денес, филмот е објавен како Војна на ѕвездите Епизода 4: Нова надеж
Содржина
Империјата има изградено гигантска вселенска станица, Смрт ѕвезда со доволно огнена моќ да уништи планета. Но, Сојузот на бунтовниците успеа да стигне до тајните планови на Смрт ѕвезда.
Кога принцезата Леа Органа сака да го доведе тајната планови на Смрт ѕвезда во своите домови, се пресретнати нивниот брод од страна на Кралскиот брод под команда на Дарт Вејдер. Пред да биде заробена Леа, таа ги зачувува податоците и повикот за помош на Оби-Ван Кеноби во дроидот Р2-Д2. Заедно со други дроиди,Ц-3ПО, Р2-Д2 бега. Но, на пустинската планета Татоине, тие се заробени од страна на јава, диви дилери. Јавас ги продава двата дроиди до вујкото на Лук Скајвалкер. Р2-Д2 добива, упатствата од принцезата Леа, во потрага на Оби-Ван Кеноби, на Једи мајстор и стар пријател на таткото на Леа.
Лука Скајвалкер го следи Р2-Д2. Кога го наоѓа, тој е нападнат од песочни луѓе и на крајот е спасен од Оби-Ван Кеноби, кого знаеше само како Бен Кеноби. Во неговата колиба Лук дознава повеќе за неговиот татко. Кеноби му дава на Лук светилник што некогаш му припаѓал на неговиот татко.
Р2-Д2 сега го свикува повикот на Леа за помош и Оби-Ван бара од Лук да го придружува до планетата на Алдера. Но, неговиот вујко никогаш нема да дозволи тоа да се случи. Се среќаваат на уништените автомобили на Јавас и ги најдат сите мртви. Зад нив, Оби-Ван ги обвинува царските војници кои сакаат да ги повратат украдените планови и во потрага по дроидите. Лук сега се плаши од неговото семејство, бидејќи Јавас ги продаиле дроидите. Кога се враќа, го открива својот вујко и тетка мртви. Сега Лук престанува и тој го следи Оби-Ван на вселенското летало Мос Ајсли. Патрола на Империјата Штурмтрупери е надминат од Оби-Ван со еден вид сугестија што е можно преку употреба на моќ. Во еден бар се среќаваат шверцери Хан Соло и Чубака, Вуки. Соло е пилот на беспилотниот хак, според сопствената изјава, најбрз вселенски брод на галаксијата.
Тој се согласува да ги доведе двете и дроидите во Алдераан. Сепак, воено воздухопловство се случува откако штурмтруперите откриле дроид од шпион. Со помош на Солос, напаѓачите можат да бидат протерани. На одборот, Лук започнува под надзор на Оби-Ван со вежби за да ја научи моќта. Во меѓувреме принцезата Леа е испрашувана од страна на Дрпидите од империјата на Ѕвездата на Смртта на Дарт Вејдер да се дознае локацијата на точка за поддршка на бунтовниците, но тоа не му дава награда.
Во понатамошно испитување од страна на гувернерот на станицата и Вејдер, сепак, се закани со уништување на нивната домашна планета. Таа дава основа, но гувернерот Таркин сѐ уште ја уништил својата планета за да ја демонстрира огнената моќ на галаксијата. Но, наведената база одамна е напуштена, па гувернерот нареди нејзината смрт.
Бидејќи тие се отсечени во затворскиот блок, тие бегаат во ѓубре. Оби-Ван Кеноби сега во собата на трактор зрак суспендирани и ги исполнува, додека тој е незабележано на патот назад до сокол, Дарт Вејдер, кој му е и интервенира очекува непосредно пред влезот во хангар. Двобојот помеѓу нив се врши со светилки. Во меѓувреме, ѓубрето е во движење. Во последен момент, Р2-Д2 може да го исклучи ѓубрето, во режија на Лук преку неговото радио. И покрај прогонството, тие стигнуваат до јастребот.
Таму го гледаат Дарт Вејдер и Оби-Ван во двобој. Кога го гледа Оби-Ван Лук, тој намерно му дозволува на Дарт Вејдер да го убие. Шокиран од смртта на стариот господар, Лук дивјачки стрелајќи на присутни штрајкови, одеднаш го слуша гласот на Оби-Ван кој му заповедал да побегне.
Патеката води кон Јавин IV. Таму, бунтовниците веќе ги оценија заробените планови и најдоа слабост - вентилациско вратило. Кога станува збор за решавачката битка, Хан Соло одлучува да не учествува. Тој ја прифаќа наградата што му ја ветил Лука за да ја спаси принцезата и исчезна, верувајќи "... дека оваа борба нема никаква врска со храброста, туку самоубиството!" Бунтовниците, сепак, веднаш го започнаа нападот во бројни ловци од еден човек, како Смрт Ѕвезда му приоѓа на Јавин IV да ја уништи Месечината. За време на битката што следеше, воениот советник гувернерот Таркин сигнализираше опасност за станицата, но тој го игнорираше ова предупредување, бидејќи тој не гледа мали ловци за еден човек како закана за Смрт ѕвезда. Во меѓувреме, Дарт Вејдер одлучи директно да се бори против бунтовниците, а не повеќе со артилеријата на станицата и подготвен да го подготви својот вселенски борец.
Како резултат на тоа, огнот во тесниот шахт е поставен и пресретнувачите започнуваат потрага по бунтовнички бродови под раководство на Вејдер. Тие се обидуваат да ја нападнат Смртта ѕвезда на слаба точка. Удар во единствената двометарска шина за воздух што ќе предизвика верижна реакција, која може да ја уништи Смрт ѕвезда. По два неуспешни обиди од страна на бунтовниците, Лук почнува со својот пристап во ров на Смрт ѕвезда. Сепак, Дарт Вејдер го следи и ќе го убие Лук кога Хан Соло интервенира со јастреб. Тој го нарушува Вудер и неговите двајца придружници, а Лук има време да ги отпушти неговите торпеда. Тој добива помош од Оби-Ван, кој му наредува да му верува на власта. Скајвалкер го исклучува својот цел компјутер и му верува на неговата интуиција. Тој пожари, хитови и Смрт ѕвезда е уништена.
Поради ударот на Соло, бродот на Вејдер е катапултиран во слободен простор и по успешното стабилизирање на вселенскиот планер успева Вејдер да го забележи бегството.
Бунтовниците се враќаат во главната база на Јавин IV. Лук и Хан добиваат посебна награда и официјално се приклучуваат кон бунтовниците.
IC 247
IC 247 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 247 се споменува и како ESO 509-91, MCG -4-32-49, AM 1337-251.
Откривање
Објектот е откриен на 4 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 247 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 247 има привидни димензии од 1,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 40 м 3,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -25° 28' 30". Положбениот агол на објектот е во износ од 132°.
Други поделби
Проучување на IC 247 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48346.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
NGC 388
NGC 388 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 388 се споменува и како MCG 5-3-59, CGCG 501-90, ARAK 28, 4ZW 38, Z 0105.0+3202, VV 193, Arp 331, NPM1G +32.0047.
Откривање
Објектот е откриен на 4 ноември 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Фер-Амрум
Фер-Амрум (Föhr-Amrum) — општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општинската заедница се простира на островите Фер и Амрум. Нејзиното седиште е во Вик на Фер.
NGC 388
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 388 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 388 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Фер-Амрум
Историја
На 1 јануари 2007 година, општинската заедница била создадена како спојување на двете општинските заедници Фер-Ланд и Амрум и поранешниот слободен град Вик.
NGC 388
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 7 м 47,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 32° 18' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 388 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4005. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
Фер-Амрум
Поделба
Општинската заедница Фер-Амрум се состои од следниве општини:
Payday 2
Payday 2 е акциона видео игра во прво лице, направена од компанијата Оверкил Софтвер и издадена од компанијата „505 Игри“. Играта е продолжение на играта Payday: The Heist, објавена во 2011 година. Таа беше објавена на 13 август 2013 за Microsoft Windows, PlayStation 3 и Xbox 360. Подобрена верзија на играта, со поднаслов Crimewave Издание, беше објавена и за PlayStation 4 и Xbox Еден во јуни 2015 година (на 12 јуни во Велика Британија и Европа и на 16 јуни во Северна Америка).
Две години по случувањата во претходната игра, нова банда доаѓа во Вашингтон, D.C. област во која тие ограбуваат банки. Играчот ја презема контролата на еден од шеснаесете членови од бандата и самиот вооружен напад, со најмногу две ПИ играчи, како и четири играчи во кооперативна игра, или некоја комбинација на претходните.Мисиите вклучуваат ограбување банки, продавници за накит, и оклопни возила, производство и дистрибуција на наркотични средства, крадење на прототипови,крадење на уметности и артефакти, местење на изборите и кадрирање корумпирани политичари, борби со сопернички банди, влегување во платени основи, и ФБИ установи, спроведување на заштита на ракети, и криумчарење на оружје и јадрени оружја. Играта се разликува од претходните од страна што на играчот му овозможува многу повеќе прилагодување на играчот и многу повеќе мисии.
На придружната веб-серија е произведена за промовирање на игра. игра беше профитабилна од пред-нарачки сам и доби позитивни критики. Payday 2: Crimewave Издание кое нуди подобрена графика, нови содржини и сите претходни DLCs, беше објавен на 12 јуни 2015 година за PlayStation 4 и Xbox.
Список на државни водачи во 388 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Бања на Мехмед Паша Соколовиќ
Бања на Мехмед Паша Соколовиќ, е сместена во миризлива борова шума, на петтиот километар од патот од Вишеград во правец на селото Прелово. Се наоѓа на надморска височина од 460 метри. Според експертите, термалните води кои течат низ овие простори се стари над триесет и осум илјади години.
Турскиот поет Бакија, за Мехмед Паша Соколовиќ:Според турскиот патописец Евлија Челебија околу 1577 година, Мехмед-паша Соколовиќ го изградил „долниот град на Вишеград“. Од својот имот Мехмед-паша Соколовиќ подигнал голем број на вакафи. Еден од нив била прекрасна бања со купола, амам. Во времето на Мехмед-паша Соколовиќ, Вишеград имал околу 700 куќи, прекрасна џамија наречена Соколија и камен конак или карвансарај на Соколовиќ покрај реката Дрина, во кој можеле да се сместат околу десет илјади коњи и камили. На еден лековит извор во близина на Вишеград, големиот везир изградил прекрасна бања со купола во типичен стил од тоа време.
Се наоѓа во густа борова шума, од која со векови ги набљудува уморните намерни патници кои чекорат по патот под бањата. Низ патината од минатото неуморно пречекува и несебично го отстранува сиот товар на уморот од посетителите, без досадување со прашања. Самата внатрешност на бањата ве остава без здив со чувството дека сте во Илјада и една ноќ, исто како што неговиот творец го поврзува неспоивото. Го поврзува минатото со сегашноста.
Цедилка за лимон
Цедилка за лимон — мал кујнски прибор чија цел е исцеди сок од лимони или други цитруси, како портокали, грејпфрут. Обично цедилката е направена од пластика, стакло, метал (обично алуминиум) или керамика.
Најстарата цедилка за лимон била пронајдена во градот Ќутахија, Турција во првата четвртина од XVIII век. Веќе кон крајот на XIX век во САД биле патентирани голем број на различни цедилки.
Цедилката за лимон има исклучително едноставна функционалност. Лимонот обично се сече на половина, а потоа со отворениот дел се притиснува на делот од цедилката кој служи за мелење. Со раката, лимонот се врти и притиска по кое сокот од лимонот се истиснува и паѓа под самата цедилка.
Астероидна месечина
Терминологија
Поимот „двојни“ (или „бинарни“) понекогаш се користи за мали планети со месечина, и „тројни системи“ за мали планети со две месечини. Ако еден од објектите е многу поголем, може да биде наведен како примарен, а другиот објект како негов придружник, или како секундарен. Терминот двоен астероид понекогаш се користи за системи во кои астероидот и неговата месечината се приближно со иста големина, додека двојни се користи независно од релативната големина на објектите. Кога двојните мали планети се слични по големина, Мала Планета Центар (РЕК") се однесува на нив како „двојни другари“ наместо да се однесуваат на помало тело како месечина. добар пример на вистински двојци е 90 Антиопе системмот, утврден во август 2000 година. Мали месечини често се нарекуваат месечинки. Пред ерата на влселенскиот телескоп Хабл и вселенски сонди што стигнале до надворешниот Сончев Систем, се обидува да открие месечини околу астероиди кои се ограничени на оптички согледувања од Земјата. На пример, во 1978 година, набљудување на ѕвездени затемнувања, се тврди како доказ за месечина за астероидот 532 Herculina. Сепак, подоцна повеќе-детални слики од Телескоп Хабл не открил месечина, и моменталниот консензус е дека Herculina нема значителна месечина. Имало и други слични извештаи дека астероиди имаат другари (обично се нарекуваат месечини) и во наредните години. Исто така, писмо во Небото & Телескоп магазин во тоа време, посочи, очигледно истовремено влијание на кратери брз Земјата (на пример:чисто водни Езера во Квебек), што укажува на тоа дека овие кратери беа предизвикани од страна на парови на гравитационо-граничнате објекти.
Во 1993 година, на првиот астероидна месечина беше потврдено кога Галилео сондата ја откри малата Дактил кој кружи околу 243 Ида во астероидот појас. Вториот беше откриен околу 45 Евгенија во 1998 година. Во 2001 година, 617 Патроклус и нејзиниот исто голем придружник Менотиус стана првите познати двојни астероиди во Јупитеровите тројанци. првиот заднептунски двоец по Плутон–Харон,, беше оптички решен во 2002 година.
Тројни системи
Тројни астероиди се познати уште од 2005 година, кога беше откриено дека астероидот 87 Силвија има две месечини, што го прави првиот познат троен систем. Во исто време беше откриено дека постои втора месечина која кружи околу 45 Евгенија. Исто така, во 2005 година, Кајперов Појас (KBO) Хуамеа беше откриено дека има две месечини, со што стана втор објект по Плутон со кој се знае дека има повеќе од една месечина.
Дополнително, 216 Клеопатра и 93 Минерва беа откриени дека се тројни астероиди во 2008 и 2009 година, соодветно. Бидејќи првите неколку тројни астероиди биле откриени, повеќе продолжи да бидат откриени по стапка од околу една година. Неодамна беше откриена трета месечина која кружи околу астероидниот појас 130 Електра, со што бројот на познати тројни астероиди во астероидниот појас се зголеми на 6.
Следи список на повеќекратни мали планети:
Сличност
Повеќе од 50 двојни податотеки се познати во секој од главните групи: близуземски астероиди, појасните астероиди, и заднептунците, не вклучувајќи бројни тврдења само врз основа на светлинска крива варијација.
Две двојни податотеки биле пронајдени досега меѓу Центаурс со големи полуоски помала од Нептун. И двете се двојно прстенести системи околу 2060 Хирон и 10199 Чарлико, откриени во 1994-2011 и 2013 година соодветно.
Потекло
Потеклото на астероидни месечини моментално не е познато со сигурност, и постојат голем број на теории. Широко прифатена теорка стероидните месечини се формираат од остатоци исфрлени надвор од примарната страна на влијание. Други спарувања може да се формираат кога мал објект е заробен од гравитацијата на поголем.
Фер-Ланд
Фер-Ланд (Föhr-Land) — поранешна општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала на островот Фер (освен слободниот град Вик на Фер), во Северното Море, околу 45 километри северозападно од Хузум. Нејзиното седиште било во Мидлум до 1 август 2006 година, кога било преместено во Вик на Фер. Во јануари 2007 година, општинската заедница Фер-Ланд била споена со слободниот град Вик на Фер и општинската заедница Амрум, со кои ја создале општинската заедница Фер-Амрум.
Астероидна месечина
Потекло
Формациите од судир се ограничени од страна на агол на импулс на компоненти, односно од страна на масите и нивната поделба. Блиски двојни податотеки одговараат на овој модел (на пр. Плутон–Харон). Далечни двојни податотеки сепак, со компоненти од слична големина, најверојатно, нема да го следеа ова сценарио, освен ако значителна маса е изгубена во настанот.
Фер-Ланд
До 1 јануари 2007 година, општинската заедница Фер-Ланд се состоела од следниве општини:
Астероидна месечина
Потекло
На растојанија на компоненти за познати двојни податотеки се движи од неколку стотици километри (243 Ида, 3749 Балам) на повеќе од 3000 километри (379 Хуена) за астероиди. Меѓу ТНО, познати поделби се движат од 3.000 до 50,000 км.
Население
Она што е „типично“ за двоен систем се стреми да зависи од неговата локација во Сончевиот Систем (веројатно поради различните начини на потекло и животи на такви системи во различни населенија на мали планети).
Џуџести планети
Плутон има пет познати месечини. Нејзина најголема месечина е Харон е повеќе од половина од големината на Плутон, и кои се доволно големи за да ја орбитираат точката надвор од површината на Плутон. Всушност, секоја од орбитите на заеднички тежишта меѓу нив, со Плутоновата орбита целосно затворена од таа на Харон; на тој начин тие формираат еден двоен систем кој неформално се нарекува двојна џуџеста планета. Плутон има четири други месечини, Нита, Хидра, Кербер, и Стикс, кои се многу помали и кружат околу Плутон–Харон системот.
Хумеа има две месечини со полупречници проценети на околу 155 км (Хиака) и 85 км (Намака).
Макемаке има една позната месечина, S/2015 (136472) 1, за која се проценува дека има 100 милји во пречник.
Ерида има една позната месечина, Дисномија. Врз основа на нејзината светлост, се очекува дека полупречникот ѝ е помеѓу 150 и 350 километри.
Астероиден појас
Постојат 126 астероиди со 133 месечини во астероидниот појас. Астероиди со светлосина потекло се двојно астероиди, со слично големина компоненти, и Barycenter надвор од поголем објект. многу светлосина астероиди може да биде двојно астероиди, но поради грешки во нивната големина и орбита, тоа е неизвесно.
Јуч Дурук
Јуч Дурук (од 1934 г. офиц. Делчево) е село во Општина Неврокоп.
NGC 2188
NGC 2188 — спирална галаксија во соѕвездието Гулаб, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2188 се споменува и како ESO 364-37, MCG -6-14-8, AM 0608-340.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јануари 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2188 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 2188 има привидни димензии од 4,2' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 10 м 9,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 34° 6' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Други поделби
Проучување на NGC 2188 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18536. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 359; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7080.
Палацо Ферерија
Палацо Ферерија, официјално Palazzo Buttiġieġ-Francia, – дворец во близина на влезот во Валета, главниот град на Малта. Бил изграден кон крајот на 19 век. Го дизајнирал архитектот Џузепе Бонавија, тој е првата градба на островите со дрвени балкони. Тој е национален споменик од прв ред.
Историја
Во дворното место на дворецот постоела леарница од Малтешки редМалтешкиот ред која изработувала вооружување за витезите. Џузепе Бутиџиег и неговата жена Џована Камилери го добиле местото од владата и го изградиле дворецот Ферерија кон крајот на 19 век. На фасадата видливи се грбовите на Бутиџиег и Камилери. Дворецот ѝ бил оставен како мираз на нивната ќерка Тереза Бутиџиег. Таа се омажила за полковникот Џон Луис Франсија чие име дворецот го носел извесно време. Франсија бил шпански државјанин од британската колонија Гибралтар, и двајцата се запознала на Малта каде Франсија бил на служба со Британската армија.
Палацо Ферерија е вториот најголем дворец во Валета, после Дворецот на големиот мајстор.
Семејството Франсија живеело во дворецот до после Втората светска војна, во 1947 година. Војната ги уништила или делумно оштетила повеќето градби во Валета. Работничката влада, предводена од Дом Минтоф, изнајмила дел од дворецот од Франсија за Одделот за јавни работи, за да ја обнови Валета од воените оштетувања. Семејството држело мал дел од дворецот како стан кој денес се користи како министерска канцеларија на Малтешката влада. Франсија ѝ го продале дворецот на владата, која повторно ја предводена од премиерот Дом Минтоф, во 1979 година. Денес во приземјето на дворецот има повеќе продавници.
Архитектура
Архитектот на Палацо Ферерија бил Џузепе Бонавија, кој исто така ги проектирал Кула Белведере и Ла Борса. Бонавија бил првиот архитект кој ги вовел дрвените балкони на фасадите, почнувајќи од Палацо Ферерија. Тоа имало влијание на повеќе архитекти и малтешкото населени воопшто, нешто што е сè уште видливо и денес. Дворецот е прогласен национален споменик од прв ред од страна на Малтешкиот уред за планирање и животна средина.
Галерија
Внатрешност на Палацо Ферерија
Небесно Царство
Царство небесно (грчки: Βασιλεία τῶν Ουρανῶν Basileia tōn Ouranōn ) и Царство Божјо (грчки: Βασιλεία τοῦ Θεοῦ Basileia tou Theou) е основниот концепт на трите Аврамски религии, јудаизмот, христијанството и исламот.
Според Исус, Небесното царство се наоѓа во самиот човек и до него ќе се приближи преку својот разум, а кој не го прима Божјото Царство како мало дете , нема да влезе во него
Фразата се јавува во Евангелието според евреите и во Новиот завет над 100 пати, но не во целост во хебрејската Библија и само еднаш во апокрифот на Соломон во неговата Книга на мудрост (10:10) и се дефинира речиси целосно со парабола.
Список на државни водачи во 1611 година
Ова е список на државни водачи во 611 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4197
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4197 се споменува и како UGC 7247, MCG 1-31-29, CGCG 41-52, IRAS 12121+0605, VV 520, VCC 120, FGC 1390.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4197 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 4197 има привидни димензии од 3,4' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 4197 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39114. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 287. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1611.
Јајцерез
Јајцерезник — прибор за подготовка на храна кој се користи за брзо и рамномерно да се исечат излупени, тврдо варени јајца. Јајцерезot се состои од затворен сад за држење на јајцето и сечила.
Јајцерезникот бил измислен на почетокот на XX век од страна на Вили Абел (1875-1951). Првите јајцерезници биле произведени во Берлин.
Некои резачи за јајца кои имаат тенки жици може да се користат како гудачки инструменти.
Еврејски гробишта (Струмица)
Еврејски гробишта во Струмица — некогашни гробишта на еврејската заедница во Струмица, за кои се знае многу малку. Единствено останал еден документ од 1932 година. Евреите што избегале од тој град за време на Првата светска војна и кои нашле засолниште во Скопје оставајќи ги своите домови, синагогата, училиштето и гробиштата, ја молеле власта да се утврди вредноста барем на дел од нивниот имот што преминал во државни раце, а противвредноста да ѝ се исплати на скопската еврејска заедница, која ги прифатила и им помогнала. Меѓу останатото, Евреите од Струмица пишуваат дека теренот на гробиштата, кој е преоран, бил со површина од 5.500 квадратни метри.
Фетица
Фетица или Фечишта (Πολλά Νερά, Пола Нера; до 1926 година: Φέτσιστα, Фециста или Φέτιτσα, Фетица ) — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на девет километри североисточно од градот Негуш и 26 километри северно од градот Бер, на надморска височина од 150 метри.
Сместено е во областа Сланица, на североисточните падини на планината Каракамен.