cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ензим
Температура
Со покачување на температурата, реагирачките молекули се здобиваат сè повеќе и повеќе со кинетичка енергија. Ова ги зголемува шансите за успешно судрување, па на овој начин степенот на одвивање на реакцијата се зголемува. Постои одредена температура на која ензимската каталитичка активност е најголема. Оваа оптимална температура е најчесто нешто слична со човечката телесна температура (37,5 °С) за ензимите во човечките клетки. Над оваа температура ензимската структура започнува да се распаѓа (денатурира), бидејќи на повисоки температури интра и меѓумолекулските врски се кинат поради тоа што ензимските молекули добиваат додатна кинетичка енергија.
pH
Секој ензим дејствува во рамките на многу мал pH опсег. Постои pH при која неговата активност е најголема (оптимална pH). Промени во pH вредноста можат да ги создадат и да ги раскинат интра и меѓумолекулските врски, со што се менува формата на ензимот, а со тоа и неговата ефикасност.
Концентрација
Степенот на одвивање на една ензимски катализирана реакција зависи од концентрацијата на ензимот и супстратот. Со зголемување на концентрацијата на било кој од нив се зголемува степенот на одвивање на реакцијата. За дадена ензимска концентрација, степенот на одвивање се зголемува со наголемување на супстратната концентрација до точка над која секое натамошно наголемување на супстратната концентрација дава незначителни промени во степенот на одвивање на реакцијата. Ова е поради тоа што активните центри на ензимските молекули во било кој момент се практично заситени со супстрат. Комплексот ензим/супстрат мора да се разложи пред активните центри да бидат слободни да примат уште супстрат. Ако концентрацијата на супстратот е висока, а температурата и pH се постојани, степенот на одвивање на реакцијата ќе биде пропорционален со концентрацијата на ензимот.
Инхибиција на ензимската активност
Одредени супстанци ја редуцираат па дури и ја стопираат каталитичката активност на ензимите во биохемиските реакции. Тие го блокираат или го изменуваат активниот центар. Овие хемикалии се наречени инхибитори, бидејќи ја инхибираат (забавуваат) реакцијата.
Типови на инхибиција
За инхибиторите што го заземаат активниот центар и ја спречуваат супстратната молекула да се врзе за ензимот се вели дека се насочени кон активниот центар (или компетитивни, бидејќи се ,,натпреваруваат‘‘ со супстратот за активниот центар). За инхибиторите кои се врзуваат за други делови од ензимската молекула, при што веројатно ја изменуваат нејзината форма, се вели дека не се насочени кон активниот центар (или некомпетитивни).
Имобилизирани ензими
Ензимите нашироко се користат во комерцијални цели, на пример, во детергентите, прехранбената и пивската индустрија. Протеазните ензими се користат во „биолошките“ прашоци за перење и го забрзуваат разложувањето на белковините во дамките од типот на крв или јајца. Пектиназата се користи за производство и разбистрување на овошните сокови. Проблеми кои се јавуваат при комерцијалното користење на ензимите се:
Ензимите можат да се имобилизираат со нивно фиксирање за цврста површина. Ова има неколку комерцијални предности:
Постојат четири главни методи на имобилизација:
Науката во 1958 година
1958 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Загар
Постојат два вида на загари под кои подпаѓаат по неколку раси:
NGC 1251
NGC 1251 — двојна ѕвезда во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 25 јануари 1860 година од страна на Филип Сидни Кулиџ, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1251 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 14 м 9,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 1° 27' 25".
Други поделби
Проучување на NGC 1251 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 221; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 56. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 63.
Знаме на Општина Зрновци
Знамето на Општина Зрновци е официјалното знаме на оваа општина.
Опис
Знамето на општина Зрновци е на црвена основа, во средината на знамето се наоѓа круг, а во кругот се препознаваат неколку елементи карактеристични за општината.
Во средната на знамето се наоѓа сонце со три краци кои ги симболизираат трите населени места: Зрновци, Мородвис и Видовиште.
Планинскиот масив (од кој изгрева Сонцето) – ја претставува планината Плачковица, во чие подножје се наоѓаат трите населени места од општина Зрновци.
Долната половина од кругот е претставена со зелена боја – што ги симболизира обработливите површини и главното занимање на жителите од оваа општина - земјоделието.
Во десниот дел на кругот се забележуваат стари ископини со два столба, што ги симболизира богатите археолошки пронајдоци во наоѓалиштето Моробиздон, кој се наоѓа во с. Мородвис.
Доколку повнимателно се разгледа кругот може да се забележат првите букви на секое од населените места што влегуваат во општина Зрновци.
Космос-2253
Космос-2253 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 24 јуни 1993 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2253 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1425 км, а најмалото на 1409.
Киро Бајрамоски
Киро Бајрамоски ( во — ? во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил работник. Веднаш по окупацијата зактивно работел за народноослободителната борба. Во 1942 година, се приклучил кон партизанските одреди на Македонија. Учествувал во бројни судрувања со бугарската полиција. По ранувањето на еден негов другар, Киро истиот го однел во Прилеп да се лекува. Меѓутоа бугарската полиција ги открила и нападнала. Во борбата бил тешко ранет и заробен. Окупаторот го префрлил во болница, каде по неколку дни се самоубил за да го избегне престојното мачење.
Една улица во неговиот роден град Прилеп, е именувана по него.
Темпи (Аризона)
Темпи (Tempe) — град во северната држава Аризона. САД. Според пописот во 2006 има 169 712 жители.
Географска положба
Градот Темпи е сместен западно од Финикс, јужно од Скотсдејл, северно од Чандлер и источно од Меса.
Историја
Американските Индијанци од племето Хохокам биле староседелци на подрачјето на денешен Темпи, каде што граделе пат по којшто носеле вода за земјоделските насади. Првите населби на ова племе биле напуштени на крајот на 1400 година.
Образование
Во Темпи е сместен Универзитетот на Аризона
Збратимени градови
Градот Темпи е збратимен со следните градови, наведени по временски редослед на збратимување:
Дајте музика
Дајте музика — македонска играна ТВ серија за деца, чие дејствие е инспирирано од музика, забава, дружење и детски интриги.
Серијата првпат била снимана во периодот од 1993-1995 година и постигнала голема слава како кај детската популација така и кај возрасните. По цели 23 години, серијата одново започнала со снимање во вид на римејк на оригиналната серија снимена во 1990-тите години, а од крајот на 2019 година се прикажува на Македонската телевизија.
Улогите во новото издание на Дајте музика ги толкуваат: Кристина Мукаетова, Филип Поповски, Анастасија Џабирски, Тео Манев, Јован Дукмеџиев, Саша Димитриевска, Миха Гигов и други.
Дајте музика 1 (2019-денес)
Извор
Настапот на Детската Евровизија
Во октомври 2021 година, Јавниот радиодифузен сервис МРТ решил да го искористи правото на интерна селекција и избор на претстaвник на Детската Евровизија, а изборот паднал токму на децата од мегапопуларниот детски телевизиски серијал „Дајте музика“. Согласно со правилата на сцената се нашле само четири од децата, две момчиња Филип Поповски и Миха Гигов и две девојчиња Кристина Мукаетова и Анастасија Џабирски. На Детската Евровизија 2021 во Париз, тие настапиле со песната Green Forces (текст: Робин Зимбаков, музика: Роберт Билбилов) и го освоиле 9-тото место со 114 бодови.
Спомен-куќа на Васил Главинов
Спомен-куќа на Васил Глвинов — е спомен-куќа на првиот пропагатор на социјалистичките идеи во Македонија, Васил Главинов, која денес е музеј посветен на неговиот живот и дело. Куќата се смета за еден од најубавите белези на старатa велешка архитектура. На првиот кат од куќата се наоѓа чардакот кој од левата страна продолжува во гостинска одаја. Од десната страна на чардакот има две други простории. Гостинската одаја има врата со правилна форма. Прозорците се со хоризонтални и вертикални пречки, а завршуваат во барокна форма. На вториот кат се наоѓа чардак со неправилна форма.
Кругсдорф
Кругсдорф (Krugsdorf) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Ист Јорк
Ист Јорк била поранешна полуавтономна околија во Онтарио, Канада. Има површна од 21.26 км2 со 112,054 жители.
NGC 5596
NGC 5596 — леќеста галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5596 се споменува и како UGC 9208, MCG 6-32-10, MK 470, KUG 1420+373, CGCG 192-7, NPM1G +37.0433.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5596 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5596 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 22 м 28,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +37° 7' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 5596 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51355. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2552. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 127.
Делгерхан, Хенти
Делгерхан (Дэлгэрхаан) е област во Монголија во покраината Хенти. Во 2010 година, неговото население било 2,040.
Словенофилство
Словенофилство или славјанофилство (Славянофильство) било интелектуално движење кое потекнува од 19 век кое сакало Руската Империја да се развива врз вредности и институции произлезени од нејзината рана историја. Словенофилите се спротивставиле на влијанијата на Западна Европа во Русија. Слични движења имаше и во Полска, Србија и Хрватска, Бугарија и Чехословачка. Во зависност од историскиот контекст, нејзината спротивност би можела да се нарече славофобија, страв од словенската култура или, исто така, како што некои руски интелектуалци  наречен западничество (западност).
Историја
Славофилијата, како интелектуално движење, е развиена во Русија во 19 век. Во извесна смисла, постоеле не едно туку многу словенофилски движења или многу гранки на истото движење. Некои беа левичарски и забележаа дека прогресивните идеи како што е демократијата се суштински на руското искуство, што е докажано со она што тие го сметаа за груба демократија на средновековниот Новгород. Некои беа десничарски и укажаа на вековната традиција на автократскиот цар како суштина на руската природа.
Словенофилите беа решени да ги заштитат, според нив, единствените руски традиции и култура. Притоа, тие го отфрлија индивидуализмот. Улогата на Руската православна црква за нив се сметаше за позначајна од улогата на државата. На социјализмот му се спротивставија на славофилите како вонземска мисла, а рускиот мистицизам беше префериран пред „ западниот рационализам “. Руралниот живот беше пофален од движењето, кое се спротивстави на индустријализацијата и урбаниот развој, а заштитата на „ мир “ се сметаше за важна мерка за спречување на растот на работничката класа. Движењето потекнува од Москва во 1830-тите. Повикувајќи се на делата на грчките црковни отци, филозофот Алексеј Хомјаков (1804–60) и неговите побожни православни колеги елаборираа традиционалистичка доктрина која тврдеше дека Русија има свој посебен начин, кој треба да избегнува имитирање на „западните“ институции. Руските словенофили ја критикуваа модернизацијата на Петар Велики и Екатерина Велика, а некои од нив дури ја прифатија и традиционалната претпетринска облека.
Андреј Окара тврдел дека класификацијата на социјалната мисла од 19 век во три групи, западничари, славофили и конзервативци, исто така добро се вклопува во реалноста на политичката и социјалната ситуација во модерна Русија. Според него, примери на современи словенофили се Комунистичката партија на Руската Федерација, Дмитриј Рогозин и Сергеј Глазиев.
Доктрина
Доктрините на Алексеј Хомјаков, Иван Киреевски (1806–56), Константин Аксаков (1817–60) и други словенофили имаа длабоко влијание врз руската култура, вклучително и руската преродбеничка школа за архитектура, Петте руски композитори, романописецот Николај Гогољ, поетот Фјодор Тјутчев и лексикографот Владимир Дал. Нивната борба за чистота на рускиот јазик имаше нешто заедничко со аскетски погледи на Лав Толстој. Доктрината за соборност, терминот за органско единство, интегрирање, била измислена од Киреевски и Хомјаков. Таа требала да ја нагласи потребата за соработка меѓу луѓето, на сметка на индивидуализмот, врз основа на тоа што спротивставените групи се фокусираат на она што е заедничко меѓу нив. Според Хомјаков, Православната црква органски ги комбинира во себе принципите на слобода и единство, но Католичката црква постулира единство без слобода, а во протестантизмот, напротив, слободата постои без единство. Во руското општество од своето време, славофилите го гледаа идеалниот соборност во селската обшчина. Вториот го препозна приматот на колективноста, но го гарантираше интегритетот и благосостојбата на поединецот во тој колектив.
Во сферата на практичната политика, славофилизмот се манифестира како сесловенско движење за обединување на целиот словенски народ под водство на рускиот цар и за независност на балканските Словени од османлиската власт. Руско-турската војна, 1877-1878 година, обично се сметала за врвна точка на овој милитантен славофилизам, како што го објасни харизматичниот командант Михаил Скобелев. Односот кон другите народи со словенско потекло се разликувал, во зависност од вклучената група. Класичните словенофили верувале дека „словенството“, наводно од словенофилското движење заеднички идентитет на сите луѓе од словенско потекло, се заснова на источната православна религија.
Покрај Украинците и Белорусите, Руската империја вклучувала и Полјаци, чија земја исчезнала откако била поделена од три соседни држави, вклучително и Русија, која по одлуките на Виенскиот конгрес се проширила на повеќе територии населени со Полјаци. Полјаците се покажаа како проблем за идеологијата на славофилизмот. Самото име словенофили укажувало дека одликите на Словените се засновани на нивната етничка припадност, но во исто време, словенофилите верувале дека православието е еднакво на словенството. Ова верување беше побиено од самото постоење на Полјаци во рамките на Руската империја, кои, иако имаа словенско потекло, беа и длабоко римокатолици, а католичката вера формираше една од основните вредности на полскиот национален идентитет. Исто така, додека словенофилите го пофалија раководството на Русија над другите народи со словенско потекло, самиот идентитет на Полјаците се засноваше на западноевропската култура и вредности, а отпорот кон Русија од нив се гледаше како отпор кон нешто што претставува вонземски начин на живот. Како резултат на тоа, словенофилите беа особено непријателски настроени кон полската нација, честопати емоционално напаѓајќи ја во нивните списи.
Bell 204/UH-1 Iroquois/Huey
Хеликоптерот Bell/UH-1 е прв хеликоптер од славната Huey (што во превод значи брз) фамилија хеликоптери што се користени одстрана на САД во Виетнамската војна. Првиот лет хеликоптерот го има направено во 1956 година и оттогаш до доцните шеесетти години се направени неколку илјади хеликоптери. Вкупно за потребите на американските вооружени сили се изработени околу 2,500 хеликоптери од овој модел.
Словенофилство
Доктрина
Повеќето словенофили биле либерали и жестоко ја поддржувале еманципацијата на кметовите, што конечно било реализирано во еманципаторската реформа од 1861 година. Цензурата на печатот, крепосништвото и смртната казна се сметале за злобни влијанија на Западна Европа. Нивниот политички идеал бил уставна монархија, претставена од средновековниот Земски Соборс.
Bell 204/UH-1 Iroquois/Huey
Вооружување
Митралези на страничните врати или под трупот, како што се: М60 со калибар 7,62 мм или Browing со 12,7 мм, наведувани ракети во саќести лансери, фрлачки на гранати од 40 мм, Mk44 торпедо.
Словенофилство
По крепосништвото
По укинувањето на крепосништвото во Русија и крајот на востанието во Полска, во 1870-тите и 1880-тите се појавиле нови словенофилски мислители, претставени од научници како Николај Данилевски, кој го објаснил погледот на историјата како кружен и Константин Леонтјев.
Данилевски промовираше автократија и империјалистичка експанзија како дел од рускиот национален интерес. Леонтјев верувал во полициска држава за да се спречат европските влијанија да стигнат до Русија.
Почвеничество
Подоцнежните писатели Фјодор Достоевски, Константин Леонтјев и Николај Данилевски развиле посебна конзервативна верзија на славофилизмот, Почвенничество (од рускиот збор за земја). Учењето, како што е артикулирано од Константин Победоностсев (Обер-прокуратор на Руската православна црква), било усвоено како официјална царска идеологија за време на владеењето на Александар III и Николај II. Дури и по Руската револуција од 1917 година, таа била дополнително развиена од емигрантските религиозни филозофи како Иван Иљин (1883–1954).
Многу словенофили влијаеле на истакнати мислители од Студената војна како Џорџ Ф, всадувајќи во нив љубов кон Руската империја наспроти Советскиот Сојуз. Тоа, пак, влијаеше на нивните надворешнополитички идеи, како што е верувањето на Кенан дека оживувањето на Руската православна патријаршија, во 1943 година, довела до реформи или соборување на владеењето на Јосиф Сталин.
NGC 3195
NGC 3195 — планетарна маглина во соѕвездието Камелеон, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3195 се споменува и како PK 296-20.1, ESO 19-PN2, AM 1009-803.
Откривање
Телото е откриено на 24 февруари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3195 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m. NGC 3195 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 9 м 21,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 80° 51' 29".
Други поделби
Проучување на NGC 3195 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 465; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9409.
Љубишња
Љубишња — планина на север од Црна Гора. Нејзините највисоки врвови се наоѓаат на 2238 метри. Еден дел од Љубишње е во Република Србија.
Исто така поминува низ локалниот пат што води кон Фоча. Кај него се наоѓа рудникот за олово и цинк "Шапља Стеина". Таа била покриена со борова шума со зимзелени шуми. Во Црна Гора е познат по различни ендемски и лековити растенија. Често снегот се чува и лета, а зимата паѓа на неколку метри, кога селата и населбите се целосно облечени на неа.
Легендата вели дека името било дадено за време на средновековниот владетел на Херцеговина, Стјепан Вукчиќ Кошача. Тој отишол по невеста за својот син во Плевља, потоа во Љубиша. Сепак, младата Латинка многу му се допаднла, и ја ветил на падините на планината, која од тогаш му е позната на Љубиша како Љубиша. Откако слушнал што се случило, синот отишол со војската на својот татко, но овој го претворил потковицата кон коњите на погрешен начин и го измамил својот син и избегал.
Планината е околу 30 километри од најблискиот град Плевља.
Науката во 1957 година
1957 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Наум Петрески
Наум Петрески (роден на во ) — македонски пејач.
Настапувал на речиси сите фестивали во Македонија и на голем број во странство, а одржал голем број на концерти ширум светот. Испеал многу антологиски македонски песни, меѓу кои „Филизо, моме Филизо“, „Ајде сонце зајде“, „Зајди, зајди јасно сонце“ и други. Едни од неговите најголеми хитови се: „Жал за Деспина“, „Има ли песна“, „Лазарополе“ и други. Досега објавил 4 албуми, а последниот, со кој го одбележал 25- годишниот јубилеј, го реализирал во 2010 година под наслов „Оди ѕвездо“. Оженет е со познатата македонска фолк пејачка Зуица Лазова со која живеат во Скопје.
Животопис
Роден е на 7 декември 1966 година во Охрид. Детството и дел од возрасните години живеел во село Лабуништа, од каде што и потекнува неговото семејство. Со музика се занимавал од самото детство. Првиот јавен настап го имал на седумгодишна возраст, како претставник од македонија на деветтата меѓународна смотра на фолклорни друштва во Загреб. Од 1990 г. почнал професионално да се занимава со музика и до ден денес остварил многу успеси на музичко поле и секогаш останал доследен на корените на македонската фолклорна музика. Настапувал на бројни фестивали, а самиот почеток бил во 1990 г.на фестивалот “Фолк хит на годината” со песната Наум бекрија. Во 1991год. со забележителен настап како млад и перспективен вокал со песната “Има ли песна” постигнал најголем успех во историјата на валандовскиот фестивал освојувајќи четири награди  прво место од публика, најдобар дебитант, второ место од жири и награда за интерпретација. Истата песна била избрана за фолк хит на годината, а Наум ја добил наградата за вокал на годината. Од тогаш до сега се ределе бројни настапи, успеси во Македонија и низ дијаспората. Од тие настапи му биле доделени голем број признанија, благодарници и плакети. Испеал голем број дуети “Љубов голема” со фолк дивата Виолета Томовска, “За Македонија” со Есма Реџепова, “Пеј бистро пеј” со Сузана Спасовска, потоа дуети со Росана Тодоровска и песната “Сенките под маслините”, “Тиквешка елегија” со Зуица Лазова, “Љубовта не отепа” со неговата ќерка Анастасија Петреска и многу други.... Некои од песните се обнародени како што се “Има ли песна”, “Жал за Деспина”, “Љубов голема”, “Лазарополе”. Издал две касети првата под наслов “Има ли песна” и втората “Жал за Деспина” и три цедеа “ Песно моја”, “Пат за Македонија”, “Оди звездо” и заедничко ЦД со етно групата Синтезис насловено како Синтезис и Наум Петрески. Едно од најголемите дела во кое учествувал е проектот Македонска чалгија во која учествувал со дури 45 песни од 120, распределени во албум од 6 цедеа. Својата држава ја претставувал во многу земји ширум светот, меѓу кои отворање на македонски културен центар во Истанбул-Турција, Софија-Р.Бугарија, претставување на македонската музика во опера хаус Сиднеј-Австралија и многу други настапи. Остварувал соработка со гордоста на македонското оро Танец, со КУД “Кочо Рацин”, КУД “Орце Николов”, КУД “Билјана”-Скопје, со КУД “Панчо Пешев”-Куманово. Учествувал на голем број хуманитарни концерти, а се јавувал и како организатор на истите еден од нив е помош на децата парафлегматичари од Прилеп и околијата. Зад него се паметат пет солистички концерти првиот во 1992год, вториот во 2001, третиот во 2011 со Синтезис, четвртиот во 2017, и последниот во 2022год. на кои учествуваале врвни имиња од Македонија и Србија.
Грб на Општина Зрновци
Грбот на Општина Зрновци е официјалниот грб на општината.
Цапендорф
Цапендорф (Zappendorf) — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Залцатал.
Леопард на честа
Леопард на честа е награда за животно дело на Локарновиот меѓународен филмски фестивал, што се одржува секоја година во Локарно, Швајцарија. Наградата е доделувана од 1989 година. Наградата особено означува признавање на авторското кинематографство и креативно и смело филмско творештво. Почнувајќи од 2009 година, наградата била именувана на италијански јазик и по нејзиниот спонзор, променета во „Пардо д 'оноре Свиском“ (Pardo d'onore Swisscom ).
Хари ван Хооф
Хари ван Хооф (роден на 16 март 1943 година во Хилверсум) е холандски диригент, композитор и музички аранжер.
Хоф веќе напишал многу успешни продукции на своето име, тој има своја продуцентска компанија и го имала својот прв успех како аранжер со „Софи“ од Џони Лион. Ван Хоф спроведол холандски учества во 15 наврати на Евровизија: 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1986, 1988, 1989, 1990, 1992, 1993 и 1994 година.
Ван Хоф бил разведен од пејачката Треја Добс.
Манагва (департман)
Манагва (Departamento de Managua) — департман во Никарагва. Зафаќа површина од 3.672 км², а населението брои 1.380.300 жители (2005). Административен центар е градот Манагва.
Науката во 1956 година
1956 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Африканско првенство во кошарка 1999
Африканско првенство во кошарка 1999 — 20-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Ангола од 29 јули - 6 август 1999 година. На ова првенство учество зеле 12 репрезентации.
Учесници
==Групна фаза ==
Нанчанг
Нанчанг е главен град на покраината Ѓангси во југоисточниот дел на Кина. Градот е познат по прекрасните езера, планини, богата историја и култура. Градот има 3.934.445 жители
Руки
Руки е термин кој се користи за личност која се наоѓа во својата прва година во некој спорт, некоја нова професија, тренинг, или активност како руки полициски официр, руки пилот, или регрутор.
Живко Божиноски
Живко Божиноски ( во — во близина на ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил монополски работник. Во текот на окупацијата ја помагал Народноослободителната борба. Во неговата куќа се одржувале илегални состаноци. На 9 септември 1944 година, стапил во редовите на ослободителната војска и припаѓал на Петтата македонска ударна бригада. Загинал во близина на Прилеп.
Науката во 1955 година
1955 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Гловерс Риф
Гловерс Риф (англиски: Glover's Reef) е атол во Белизе кој делумно е потопен под вода. Атолот се наоѓа во близина на јужниот брег на Белизе, на околу 45 километри од копното. Атолот ја создава границата на Белиската гребенска бариера и еден од трите атоли во државата, другите два се Турнефе и Лајтхаус Риф.
Топографија
Атолот има овална форма и има должина од 32 километри и ширина од 12 километри. Внатрешната лагуна е исполнета со мали карпи. Некои позначајни мали островчиња од кои е составен атолот се Амиунме Ки, Нортист Ки, Лонг Ки, Мидл Ки и Саутвест Ки.
Гловерс Риф е едно од најголемите места со разновиност на гребени во западниот дел на Карибите.
Надворешни врски
Island Expeditions
Космос-2254
Космос-2254 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1413 км, а најмалото на 1393.
Фудбалски куп на Италија 2014-2015
Фудбалскиот куп на Италија за сезоната 2014-2015, познат и како ТИМ куп поради спонзорството, било 68-мото издание на националниот фудбалски куп во Италија. Наполи била екипата што ја бранела титулата, откако ја победиле Фјорентина во финалето претходната сезона со 3-1, но не успеале да го одбранат насловот кога биле елиминирани во полуфиналето од Лацио. Титулата ја освоил Јувентус кој го победил токму Лацио во финалето со 2-1 по продолженија.
Формат и носители
Клубовите влегуваат во натпреварувањето во различни фази, по следниов распоред:
Прво коло
Натпреварите од првото коло се одиграле на 10 август 2014.
Второ коло
Натпреварите од второто коло се одиграле на 16 и 17 август 2014.
Трето коло
Натпреварите од третото коло се одиграле на 21, 22, 23 и 24 август 2014.
Четврто коло
Натпреварите од четвртото коло се одиграле на 2, 3 и 4 декември 2014.
Осминафинале
Осминафиналните натпревари се одиграле на 13, 14, 15, 20, 21 и 22 јануари 2015.
Детален преглед на натпреварите
Четврт-финале
Натпреварите се одиграле на 27 и 28 јануари, и 3 и 4 февруари 2015.
Детален преглед на натпреварите
Екипа победник
Јувентус '''10. титула'''
Со освојувањето на титулата, Јувентус станал првата екипа во Италија која освоила 10 титули во Купот на Италија, а со тоа и првата екипа која освоила сребрена ѕвездичка.
Спомен-куќа на Јордан Хаџи-Константинов Џинот
Спомен куќата на еден од најзначајните македонски просветители и преродбеници Јордан Хаџи Константинов - Џинот е изградена на левата страна на реката Вардар, во велешкиот сокак.
Куќата се одликува со специфична стaроградска архитектура во која доминираат ѕидови од кршен камен, жолта фасада, дрвени столбови и дрвена ограда со тобозани. Чардакот е динамичен, на три нивоа и во квадратна форма се надвиснува над високиот камен.
Поради специфичната стaроградска архитектура и историското значење на куќата на еден од најголемите преродбеници, Министерството за култура и Заводот за заштита на спомениците на културата оваа куќа ја прогласија за споменик на културата. Општина Велес тековно работи на реставрација на куќата која ќе биде претворена во спомен музеј посветен на животот и делото на Јордан Хаџи Константинов-Џинот.
Студентски збор
Студентски збор — македонска издавачка куќа со седиште во Скопје.
Ниден
Ниден (Nieden, полапски: Nadam ) — општина во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Безенштет
Безенштет (Beesenstedt) — село и поранешна општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од општината Залцатал.
Емануел Сведенборг
Емануел Сведенборг (швед. Emanuel Swedenborg), (роден како Емануел Сведберг; 8 февруари 1688 –29 март 1772) — шведски научник, филозоф, мистик и теолог.
Сведенборг имал плодна кариера како пронаоѓач и научник. На педесет и шест годишна возраст, ја започнал својата духовна фаза, во која имал чудни соништа и визии. Ова кулминирало со духовно будење, а самиот изјавил дека е одреден од Бога да ја напише небесната доктрина за реформа на христијанството. Тврдел дека Господ му ги отворил очите, и дека од тогаш слободно можел да оди во рајот и пеколот, и да разговара со ангели, демони, и други духови. Во последните 28 години од својот живот, напишал и објавил 18 теолошки трудови, од кои најпознато е делото „Рај и пекол“ (1758), како и неколку непубликувани теолошки трудови.
Сведенборг го отфрлил општото објаснување за тројството како за три личности, за кое рекол дека не е учење што потекнува во раното христијанство. Наместо тоа, во своите теолошки записи објаснил дека Светото тројство е една личност, во еден Бог, Господ Исус Христос. Тој исто така ја отфрлил доктрината за спасение само преку вербата, сметајќи дека за спасение се потребни и вера и милосрдноста, а не едното без другото. Целта на вербата, според Сведенборг, е да го води човекот низ животот преку вистините, во кои спаѓа милосрдноста.
Сведенборг избвршил влијание врз повеќемина писатели, меѓу кои: Вилијам Блејк, Елизабет Барет Браунинг, Аугуст Стриндберг, Ралф Валдо Емерсон, Шарл Бодлер, Балзак, Вилијам Батлер Јејтс и Карл Јунг.
Но, еден од најистакнатите шведски автори, Јохан Хенрик Келгрен го нарекувал Сведенборг „будала“. Во Шведска, во 1768 година се одржало судење за ерес против записите на Сведенборг, и против двајца кои ги промовирале неговите идеи. Со кралски декрет во 1770 година е прогласено дека делата на Сведенборг се „чиста заблуда“ и дека не треба да се учат, иако неговиот систем на теолошките мисли не е прегледан.
Џаргалтхан, Хенти
Џаргалтхан (Жаргалтхаан) е област во Монголија во покраината Хенти. Во 2010 година, неговото население било 1,831.
Изборна единица Буада
Изборната единица Буада е една од осумте изборни единици на Науру. Од оваа изборна единица одат двајца пратеници во парламентот на Науру во Јарен.
Ванде Велјаноски
Ванде Велјаноски ( во —  во ) —  македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил работник. Кон револуционерното движење пристапил пред војната. По окупацијата продолжил сесрдно да работи за Народноослободителната борба. Меѓутоа бугарските фашисти успеале да го фатат на илегална работа. Потоа го одвеле во Скопје и таму бил обесен од полицијата.
Авила
Авила (Ávila) — град кој се наоѓа во истоимената покраина, во автономната област Кастиља и Леон во Шпанија.
Науката во 1954 година
1954 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Физика
На 29 септември формирана е Европската организација за јадрено истражување (CERN).
Коста Брава
Коста Брава (каталонски и шпански: Costa Brava) е крајбрежен регион во североисточниот дел на Каталонија, Шпанија, во провинцијата Жирона. Коста на каталонски и шпански значи „брег“, а Брава значи „суров“ или „див“. Коста Брава се протега од Бланес, 60 км североисточно од Барселона, до границата со Франција.
Педесеттите години на 20 век шпанската влада под Франциско Франко заклучила дека Коста Брава е погодна за развој како одредиште за одмор, особено за пакет договори за туристите од северна Европа, а особено од Обединетото Кралство. Комбинацијата на многу добра клима во лето и извонредни плажи, е искористена за изградба на голем број хотели и апартмани во крајбрежните градови како што се Бланес, Тоса де Мар, Љорет де Мар. Туризмот брзо го замени рибарството како најважна индустрија во регионот. Додека дел од крајбрежјето на Коста Брава стана развиено туристичко одредиште, другите делови задржуваа повеќе традиционален изглед и станаа „скриен скапоцен камен“ за посетителите кои сакаат нешто повеќе од сонце, песок и сангрија. Малите градови како Кадакес (во близина на францускиот брег, во подножјето на Пиринеите) привлекоа туристи како Салвадор Дали и Пабло Пикасо и сè уште се во мода денес. На брегот меѓу Росес и Тоса де Мар има многу мали крајбрежни градови.
Заштита на животната средина
Градовите на Коста Брава во 1998 година ја потпишаа повелбата (Карта де Тоса), чија цел е да се развие заштита на животната средина заедно со туризмот. Ова подразбира заштита на голем број природни живеалишта и микроклиматски месности.
Коста Бланка
Коста Бланка (Коста Бланка, буквално „Белото крајбрежје“) е неформално име за крајбрежниот регион на шпанската провинција Аликанте, провинцијата Валенсија. Таа се протега од општината Денија на север до општината Пилар де ла Хорадада на југ, и опфаќа над 200 километри крајбрежје. Најголем град во регионот е Аликанте, а меѓу многуте туристички одредишта, Бенидорм е најпопуларен.
NGC 1252
NGC 1252 — астеризам во соѕвездието Часовник, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1252 се споменува и како ESO 116-?11.
Откривање
Објектот е откриен на 4 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1252 е од видот *Grp. NGC 1252 има само една позната привидна димензија, која изнесува 8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 10 м 44 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 57° 45' 30".
Други поделби
Проучување на NGC 1252 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 419; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8498.
Лота во Вајмар
„Лота во Вајмар“ е роман на Томас Ман од 1939 година. Ман го започнал романот во Швајцарија, по прогонството од татковината, а го завршил пет години подоцна, во Принстон, САД. Во романот се раскажува за Јохан Волфганг фон Гете и за 44-годишната вдовица Шарлот Кестнер, моминско Баф од Вецлар, вистинскиот Модел за „Лоте“ во Страдањата на младиот Вертер, која патува во 1816 година до Вајмар, наводно да ја посети својата сестра, но всушност во надеж дека ќе го види повторно Гете.
Содржина
„Лота во Вајмар“ е приказна за една од старите романтични љубови на Гете, вистинска историска личност Шарлот  Баф, која дошла во Вајмар да го види повторно по повеќе од 40 години разделба. Гете имал романса со Шарлот кога тие биле млади, но таа веќе била свршена (а потоа и во брак) со друг маж кого вистински го сакала. На крајот на краиштата, романсата завршила неисполнета; потоа, Гете напишал измислен приказ за овие настани, со некои уметнички промени, и го објави под наслов „Страдањата на младиот Вертер“ - сè уште позната книга, која му донела рано слава на Гете. Вистинската Шарлот станала позната благодарение на овој роман.
Нејзиното враќање на некој начин се должи на нејзината потреба да ги реши „грешките“ што и ги направил Гете во неговото создавање на Вертер; еден од основните мотиви во приказната е прашањето што треба да жртвува и „генијалец“ и луѓето околу него / неа за да ги промовираат неговите / нејзините креации, и дали Гете (како генијалец жител на Вајмар) е или не барајќи од неговите приврзаници. Поголемиот дел од романот е напишан како дијалог меѓу Шарлот и другите жители на Вајмар, кои даваат свои мислења за прашањето за генијалноста на Гете. Само во последната третина од книгата, почнувајќи со внатрешниот монолог во седмото поглавје, читателот конечно директно се соочува со Гете и она што тој самиот го мисли за целата афера. „Лота во Вајмар“ исто така одекнува на суптилни начини за загриженоста на Ман за германската воена агресија и социјалното угнетување.
Структура на романот
Романот е поделен на девет големи поглавја. Неколку наратори се следат едни со други, кои благодарение на односите со Гете, ни даваат портрет за него, по сите години што поминаа од неговата романса со Шарлот, а исто така добиваат и  информации од Шарлот.
Историски контекст
Шарлот и Гете се сретнале по 44 години по објавувањето на „Страдањата на младиот Вертер“, за време на посетата на Шарлот на Вајмар. Оваа средба навистина се случила. Како и во романот, тие ќе бидат заедно. Денес навистина не знаеме што се случило, иако многумина шпекулирале на оваа тема. Оваа средба е составен дел од љубовната приказна на Гете, и е со симболично значење.
Анализа на романот
Овој роман е реалистички, позајмува историски настан како позадина. Томас Ман слободно ја толкува оваа историска средба. Тој му дава иронична тон на неговиот роман и на оваа приказна преку Лоте: нејзината убавина од младоста и нејзината старост. Младите љубовници исчезнваат под знаците на староста. Кај Шарлот остануваат само одредени знаци што ја правеа нејзината младешка убавина, нејзините очи на пример. Покрај тоа, Томас Ман ја покажува Шарлот како жена со волја за заведување, и покрај сè, како што е нагласена епизодата на фустанот на пример. Томас Ман, надвор од шегата, ги спојува романот на Вертер и приказната на Гете на вешт начин, благодарение на анегдотите.
Прием на романот
Овој роман на Томас Ман бил објавен во 1939 година, додека Германија била под нацистичка власт. Во тоа време, авторот живеел во егзил во САД. Иако делата на Томас Ман биле забранети од нацистите, романот сепак стигнал до Германија, каде што за брзо време доживеал голем успех.
Сиромашни и богати
Сиромашни и богати - музички албум на македонската рок-група „Хахаха“, објавен во 2012 година, како издание на „Moonlee Records“ од Љубљана.
Содржина
Албумот содржи десет песни:
Опис на албумот
На албумот настапуваат членовите на групата: Васко Атанасоски (гитара и вокал), Ненад трифуновски (бас-гитара) и Џано Куч (тапани), како и гостите: Владан Дробицки (тромбон на петтата и на седмата песна), Панче Бјуклиев (електричен клавир на петтата и на седмата песна) и Кристина Горовска (вокал на втората и дајре на седмата песна). Членовите на групата се автори на аранжманите, додека музиката и текстовите се дело на Васко Атанасоски. Албумот е снимен во „МКЦ - Скопје“ во мај-јуни 2012 година, а снимањето, продукцијата, миксот и мастерингот ги направил Ненад Трифуновски. Дизајнот на албумот го направиле членовите на групата и Fitz aka Feetz. На предната страна на обвивката е прикажанa сликата на холандскиот сликар Герард Терборх, „Дете го чисти своето куче од болви“.
Јулија Хартинг
Јулија Хартинг (германски: Julia Harting, Берлин 1 април 1990) — германски фрлач на диск, со сребрен медал на Европското првенство 2016, двокфратен учесник на Летните олимписки игри 2012 и 2016 година, двоен шампион на Германија во 2015 и 2017 година. Член на АК Шарлоттенберг од Шарлоттенбург. Таа по професија е полицаец.
Спортска биографија
На меѓународната сцена таа дебитирала во 2007 со освојување на У-18 Светско јуниорско првенство во Острава. Следната година таа била втора на Светското јуниорско првенство во Биџогче. Во 2011 година го освоила Европското младинско првенство во Острава во годината.
Во септември 2016 година се омажила за колегата фрлач на диск од репрезентацијата на Германија Роберт Хартинг и го зел презимето.
Саат-кула (Велес)
Саат кулата во Велес била изградена во првата половина на 18 век, кулата во централното градско подрачје на Велес служела како осматрачница за отоманските власти. Кон крајот на 18 век, во периодот на преродбата во Велес, кулата била претворена во градски саат. Оттогаш камбанаријата на часовникот е постојан потсетник за времето за граѓаните на Велес.
Со својата специфична архитектура, оваа градба од камен со раскошен врв денес е неодминлив симбол на Велес, присутен и на грбот и знамето на градот. Кулата овозможува убав поглед на централното градско подрачје. Ентериерот кој е израз на древната игра на дрвото и каменот ја прави оваа туристика атракција уште поинтересна. Градскиот саат кој им одолеал на вековите, веднаш го привлекува вниманието на љубителите на специфичната урбана архитектура.
Науката во 1953 година
1953 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Црква Света Недела (Софија)
Црквата Света Недела (бугарски: Света Неделя , поранешно име Свети Крал) е црква која се наоѓа во Софија, Бугарија.
Историја
Црквата е катедрален храм на софискиот митрополит. Таа се наоѓа на стариот плоштад Коручешме кој денеска се вика Света Недела. Во 19 и првите години на 20 век храмот се нарекувал Свети крал, бидејќи во него се чувале моштите на српскиот крал Стефан Урош II (1282-1321). Околу 1460 година за време на епидемијата во градот, софискиот митрополит Силваниј ги пренел од населбата Трепча, северно од Приштина во денешниот Лулински манастир Свети Кирил и Методиј. Потоа тие биле пренесени последователно во ротондата Свети Ѓорѓи, во храмот Свети Архангел, во митрополитската црква Света Марина. Најверојатно во почетокот на 18 век храмот Света Недела станал митрополитски и моштите на српскиот крал биле пренесени во него.
Веројатно првичната црква била изградена во 10 век и како други тогашни софиски храмови била со камени основи, а нагоре со дрвена конструкција. Во овој изглед храмот опстојувал сè до средината на 18 век. Во почетокот на 50-тите години на 19 век Софиската митрополија и Софиската градска црковна општина одлучиле да изградат нов катедрален храм. На 7 мај 1856 година започнала изградбата на новата црква. Таа е трикорабна базилика со должина 35,5 метри и ширина 19 метри.
Во есента на 1863 година изградбата на новата црква била завршена. Од 1863 до 1865 година Антон Станишев го изработил иконостасот. Дел од иконостасот. Осветувањето на храмот се извршило во 1867 година. При привременото руско управување (1877-1879) кнез Александар Дондуков-Корсаков подарил на храмот комплет од 8 камбани со различна големина.
На крајот на 19 век во врска со големите урбанистички промени во центарот на главниот град црковното одбор решил да го реставрира надворешниот изглед на храмот. Дизајнот бил доверен во 1898 година на архитектот Никола Лазаров. За три години обновата била довршена.
На 20 јуни 1915 година починал бугарскиот егзарх Јосиф I. Тој бил погребан на јужната страна на храмот. Три години подоцна починал софискиот митрополит Партениј, кој бил погребан на северната страна на храмот.
Поправките на храмот започнале во јуни 1927 година. До пролетта на 1933 година бил изграден речиси новиот храм со должина од 30 метри, ширина од 15,50 метри и височина со куполата од 31 метар. Во храмот бил вратен позлатениот иконостас. Храмот бил свечено осветен на 7 април 1933 година. Во 1992-1994 година била извршена поправка на подот во храмот.
Херлен, Хенти
Херлен (Хэрлэн) е област во Монголија во покраината Хенти. Во 2010 година, неговото население било 20,935.
Изборна единица Мененг
Изборната единица Мененг е една од осумте изборни единици на Науру. Од оваа единица двајца пратеници се испраќаат во парламентот на Науру во Јарен.