cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црква „Св. Никола“ - Сушица (Гостиварско)
Свети Никола се наоѓа во јужниот дел на селото Сушица, во непосредната близина на градот Гостивар. Црквата е возобновена на место на постар храм и во нејзиниот двор се наоѓаат и базен за празникот Водици (Богојавление, Водокрст), како и дел од селските гробишта. Во близина се наоѓа регионалната депонија Русино, за која на црквата „Св. Никола“ без надоместок и биле одземени 1.770 m².
Сметачко памтење
Паралелни мемориски модули
Ефикасноста на системот за користење еден обработувач и повеќе мемориски единици зависи од обликот на генерирани адреси. Меѓутоа во повеќеобработувачкките системи секој обработувач побарува пристап во исто време. Ако секој прецеоср генерира адреси во засебна мемориска единица тогаш се овозможува паралелна работа на секој од обработувачите. Со ваква техника програмите се здобиваат со практично забрзување. Принципот според кој се разгледуваат паралелни мемориски модули не се сведува на тоа како да се одржат мемориите во работата, туку колку мемориски единици се потребни за да се одржат обработувачите во ефикасна работа. Ова настанува поради тоа што обработувачот е значително побрз од меморијата. На сликата е прикажана една можна архитектура кадешто секој обработувач може да пристапи кон некоја мемориска единица. Секој обработувач може да работи независно и пристапува кон одредена мемориска единица во секој временски чекор. Потенцијално постои можност повеќе обработувачи да пристапат кон исти податоци од една мемориска единица, односно пренос на податоци до повеќе обработувачи. Ако аредсите се преклопени во мемориите, тогаш реализацијата на поврзување е изведена според функција модум. Меѓутоа некогаш се препорачува преземање податоци од една мемориска единица за да се избегнат мемориските конфликти. Тоа значи употреба на непреклопени адреси со што ориганалната идеја за забрзување нема повеќе ефект. Конфликтите појавени за пристап кон меморијата обично се разрешуваат во рамките на мемориската контролна единица што се гради како засебно интегрирано коло за управување со меморијата ММU. Логички разгледано, проблемите на мемориските конфликти можат да се разрешуваат и на ниви на обработувачкка единица или преклопувачка мрежа, но во повеќеобработувачкките системи најдобра е употребата на засебно ММU интегрирано коло. Проблемот на организирање полиња или матрици се истакнува посебно од аспект на ефикасно искористување или од аспект на зголемување на пропусниот опсег. Едноставно разместување на едно димензионалните полиња ие кога оперантите се пристапуваат паралелно, па се обрабутуваат од обработувачккото поле истовремено за еден временски чекор, потоа следните податоци итн. Кај повеќе димензионални полиња постојат пристапи кон колони, редици, дијагонали, блокови што дополнително го усложнуваат начинот на пристап кон податоците односно нивната организација во меморијата.
Црква „Св. Никола“ - Сушица (Гостиварско)
Црквата е изградена во 1871 година од страна на населението од Сушица од селаните што живееле во селото и од печалбарите кои работеле како фурнаџии во Бугарија, слаткари во Србија и на други  места во тогашна Турција. Турците дозволувалеизградба на цркви но да не бидат повисоки од џамиите така  да  црквата  била  изградена со  едено  скалило  кое одело кон подот на црквата надолу. Црквата во 1975/76.година се реновирала но неумешно. По консултација со верските свештеници од Гостивар и иницајатива на Сушичани во 2006 година старата црква е срушена и на темелите на старата црква била изградена нова црква. Во новиот храм во иконостасот со длабок даборез поставени се стари икони од старата црква како и крстот над иконостасот. Црквата е спремна за осветување кое  најверојатно ќе се изведе на летен Свети Никола 2014.г  кога е селскаслава во Сушица.
Сметачко памтење
Заклучок
Секој компјутерски систем зависи од единиците кои овозможуваат превремено или трајно складирање на податоци. Во текстот погоре беа претставени каректеристиките и системските параметри на меморијата. Посебно техниките за страничење и сегментирање, принципот и реализацијата на виртуелната меморија, реализацијата на кеш меморијата и паралелни мемориски модули. Меморијата како што е кажано погоре од самите почетоци па сè до денес највеќе ги засегала и интересирало програмерите којшто секогаш сакале и барале со е можно повеќе меморија и што е уште поважно таа да е што е можно побрза.
Надворешни врски
РОМ меморија дефиниција
Виртуелна меморија дефиниција
Кеш меморија дефиниција
Memory up набавка на компјутерска меморија
Џо Лонгторн
Џозеф Патрик Даниел Лонгторн (31 мај 1955 - 3 август 2019 година) бил англиски пејач и импресионист. Настапувал на сцената и телевизијата, а издал и три платинести албуми. Лонгторн ја започнал својата телевизиска кариера на четиринаесетгодишна возраст кога учествувал во серијата Junior Showtime на Јоркширската телевизија, а популарноста ја достигнал во 1981 година преку телевизиската серија „Барај ѕвезда“ во Лондон, што довело до неговата сопствена телевизиска серија „Џо Лонгторн Шоу“.
Ран живот
Лонгторн е роден во Хал, Англија, во музичко семејство од „патувачко, ромско потекло“. Тој израснал во областа Хесле Роуд во Хал, позната по својата рибарска заедница и се сметал себеси за „Хесле Родер“. Посетувал основно училиште Вила Плејс, основно училиште Сент Вилфред и средно училиште Сиднеј Смит.
Телевизија
Лонгторн се појавил на телевизија во 1981 година, преку лондонската телевизиска серија Барај ѕвезда, каде што настапувал како пејач и импресионист. Неговиот успех во шоуто довело до појавување на лондонскиот Паладиум и едномесечна сезона во Лондонскиот Talk of the Town. Многу пати играл на лондонскиот паладиум.
Во 1988 година ја претставил својата сопствена телевизиска серија The Joe Longthorne Show.
Редовно се појавувал на неколку ТВ-програми во 1980-тите, меѓу кои позначајни се Les Dennis Laughter Show и Royal Variety Performance. Настапувал во театрите во САД и во Сиднејската опера. Лонгторн објави и три платинести албуми за Telstar, The Joe Longthorne Songbook, Especially For You и The Joe Longthorne Christmas Album.
Впечатоци
Лонгторн бил познат по неговите изведби на песни во стилот на Дам Ширли Бејси. Неговите други имитации ги вклучуваат Френк Синатра, Семи Дејвис Џуниор и Том Џонс.
Награди
Variety Club му ја доделила наградата за животно дело во 2007 година; ова го сместило меѓу минатите приматели како што се Френк Синатра, Џуди Гарланд и Ела Фицџералд.
Лонгторн бил назначен за член на Редот на Британската империја (MBE) на роденденските почести во 2012 година за услуги во добротворни цели.
Личен живот
Лонгторн живеел во Блекпул, Ланкашир, со својот сопруг и менаџер Џејмс Моран. Лонгторн бил бисексуалец, и го имал синот Рики, од претходната врска, а двајцата биле отуѓени 17 години до повторното обединување во 2009 година.
На Лонгторн му било дијагностициран хроничен лимфен лимфом, за што добил третман, околу времето на неговото појавување на Royal Variety Performance во 1989 година. Тој продолжил да настапува и покрај неговата болест. Меѓутоа, во 2005 година лимфомот дегенерирал во леукемија и тој бил подложен на трансплантација на коскена срцевина. Во 2014 година, било откриено дека Лонгторн имал рак на грлото, но останал непопустлив во интервјуата во весниците дека ќе продолжи да настапува по неговата операција.
Тој е погребан на гробиштата Лејтон во Блекпул.
Гранџ
Гранџ музиката (често нарекувана Seattle sound) е произлезена од инди рок, инспирирана од хардкор панк, треш метал, и алтернативен рок. Комерцијален успех постигнува во доцните 1980-ти и раните 1990-ти, достигајќи го својот врв во мејнстримот во 1991 и 1994. Гранџот е создаден во градовите во Сојузната држава Вашингтон како што се Сиетл, Олимпија, и Портланд. Феноменот наречен гранџ се разликуваше од музиката во 80-тите.
Стил, корени и влијанија
Гранџ музиката генерално се одликува со „валкани“ гитари, јаки рифови и тапани.„Валканиот“ звук е добиен со стилистичка промена во свирењето на панк рок, и со гитарска дисторзија и фидбек. Гранџот има бавно темпо и непостојани хармонии што не се наоѓаат во панк рокот. Текстовите обично се исполнети со гнев, фрустрација, досада, тага, страв и депресија - чувства што се присутни кај адолесцентите; многу гранџ музичари своите кариери ги имаат почнато како тинејџери. Меѓутоа, текстовите се должат и на други фактори, како што се сиромаштијата, неудобноста во поглед на социјалните предрасуди и генералното разочарување од состојбата во општеството. Но, не се занимаваат сите гранџ бендови со овие емоции. Пример за тоа е сатиричната песна на Нирвана „In Bloom“, како и многу други гранџ песни во кои се одгледува смисла за хумор, а коишто останале во заден план, понезабележани од страна на публиката.
Гранџот еволуирал од панк рок сцената во северозападниот Пацифик, бил инспириран од локалните панк бендови, како што се The Fartz, The U-Men и The Accused, како и од поп-панкерите The Fastbacks. Меѓутоа, најголемото влијание доаѓа од бавниот и хеви звук на The Melvins. The Melvins и The Wipers се сметаат за гранџ бендови, иако некои ги класифицираат како хардкор-панк бендови.
Марк Арм, вокалистот на бендот Green River (а подоцна Mudhoney), е познат по тоа што е прв го употребил терминот „гранџ“ за да го опише овој стил на музика. Арм го употребувал терминот во негативна конотација - стилот на неговиот бенд го нарекувал „pure grunge, pure shit“ („чисто ѓубре, чисто срање“). Но, од страна на медиумите ова било искористено за идентификација на бендовите што звучеле како Green River. Терминот тотално одговарал за опишување на „валканиот“ гитарски звук по кој е познат гранџот.
Формирани во 1983 г., се верува дека Green River го создале гранџот. Тие претставуваат инспирација за многу гранџ бендови, и покрај тоа што немале голем комерцијален успех. По распаѓањето на бендот во 1988 г., разделените членови ги формираат Mudhoney и Mother Love Bone, со кои и понатаму продолжуваат да свират гранџ. Green River употребува потврд звук што не е присутен кај подоцнежните гранџ бендови, но се појавува кај бендовите како што се Soundgarden and Alice in Chains. Како и да е, жанрот се создал како микс од раниот гранџ звук и алтернативниот рок, пред неговиот мејнстрим успех во 1990-те. За тоа најчесто се дава заслуга на групата Нирвана, којашто го измеша раниот гранџ и стилот на The Pixies. Употребата на стилот што е карактеристичен за The Pixies ќе го популаризира стилскиот пристап во гранџот и во другите алтернативни рок жанрови.
Уникатниот звук на гранџот се претпоставува дека е добиен поради изолацијата на Сиетл од другите алтернативни рок сцени. Меѓутоа, се претпоставува дека влијанието на гранџот доаѓа и од бендови од источниот брег како што се Sonic Youth and Dinosaur Jr., а и влиајнието на The Pixies врз Нирвана и многу други бендови е огромно. Некои велат дека и хардкор панк бендот од Минесота наречен Hüsker Dü има влијаено врз гранџот. Откако неколкупати Нил Јанг и Перл Џем отсвиреле во живо и го снимиле албумот Mirror Ball, медиумите го прогласиле Нил Јанг за „кум на гранџот“, етикета заснована на неговата работа со бендот Crazy Horse.
Стив Тарнер од Mudhoney вели дека албумот од 1984 My War на Black Flag го имал најголемото влијание врз бендовите од Сиетл. Тарнер вели: „Многу луѓе го мразеа фактот дека Black Flag го забавија темпото на музиката... Но, овде кај нас беше супер - се радувавме затоа што звучеа чудно и заебано“. Иако треш елементи навлегувале во гранџот, сепак жанрот си остана лојален на своите панк корени. Менталитетот на бендовите сѐ уште беше длабоко вкоренет во панк сцената.
Концертите на гранџ бендовите се високо енергични и ја избегнуваат комплексноста на високобуџетните концертски презентации катактеристични за хеви метал бендовите од 80-тите, каде што се употребувале ласери, пиротехника и други технолошки и визуелни ефекти со кои се остава поголем впечаток врз публиката. Наместо тоа, гранџ бендовите настапуваат само со своите инструменти, енергијата ја носат со своите настапи и со самите себе како „визуелни“ ефекти (буџетот на ниеден концерт не бил поголем од минималните трошоци), додека пак во публиката вообичаено било правењето на „mosh pit“ (кај нас позната како „шутка“, што било карактеристично за обожавателите на панкот). Како и обожавателите, и музичарите учествувале во stage diving, crowd surfing, headbanging и pogoing, но сепак, публиката на гранџ концертите е најпозната по енергичното шуткање.
Мејнстрим популарност
Пред гранџот да стане популарен, бил слушан само од тие коишто го свиреле. Бендовите свиреле во клубови со минимална публика, која главно се состоела од членовите на други бендови што чекале ред за настап. Кога бендовите почнале да издаваат албуми, продуцентските куќи биле оние што го презентирале гранџот на локалната публика. Sub Pop ги држеле најглавните бендови, а прилично позната продуцентска куќа била и Olympia labels. Други попознати куќи кои помогнале во етаблирање на гранџот се EMpTy Records, Estrus Records, C/Z Records и PopLlama Records.
Во ноември 1988 г., Sub Pop го преземале првиот чекор кон популаризирање на гранџот, со тоа што секој месец составувале компилации наречени Singles Club - песни од локалните гранџ бендови, кои обожавателите ги добивале месечно преку своите е-пошти. Со ова Sub Pop го издигнал гранџот на локално ниво, а со тоа се етаблирале како моќна продуцентска куќа на локалната сцена. Bruce Pavitt и Jonathan Poneman велат дека по нивното ангажирање на новинар од британското списание Melody Maker да напише текст за локалната музичка сцена, популарноста на гранџот почнала да зема сè поголем замав. Со ова се помогнало луѓето надвор од Сиетл да се запознаат подобро со гранџот. Во овој период, на карајот на 80-тите, Mudhoney го имале најголемиот комерцијален успех и се сметаат за најуспешниот бенд, сè до почетокот на 90-тите пред гранџот да стане национален феномен.
Генерално, заслугата за огормната популарност во раните 90-ти се дава на Нирвана. Популарноста на песната Smells Like Teen Spirit од албумот Nevermind, била големо изненадување за музичката индустрија. Албумот стана број еден низ скоро сите топ листи во светот и го отвори патот за бендовите слични на Нирвана. Перл Џем, кои го издале својот најуспешен албум Ten еден месец порано, почнале да го продаваат масовно по успехот на Нирвана. За многу луѓе гранџот бил асоцијација за овие два бенда со бунтовен однос кон мејнстрим нормите и културните и социјалните институции. Исто така и други бендови од Сиетл постигнуваат успех (главно, тоа се Алис ин чејнс и Саундгарден), но и бендови што не се дел од музичката сцена на Сиетл, како на пример Stone Temple Pilots од Сан Диего, Silverchair од Австралија, и Bush од Британија.
Повеќето обожаватели на гранџот веруваат дека популарноста на овој жанр пораснала заради намалената популарност на глам метал бендовите како што се Mötley Crüe, Poison, и Warrant, кои доминирале во текот на 80-тите (особено во САД). Глам металот е познат по мачо текстовите, драматичните рифови и недостаток на социјална свесност во трката по што поголема мејнстрим публика и заработувачка. Овие аспекти биле популарни во текот на 80-тите, но на почетокот на 90-тите имале спротивен ефект. Гранџот успеал да се пробие со текстови со анти-мачо содржина, социјално освестени и критички настроени кон општеството.
Обожавателите на гранџот сметаат дека медиумите, како и секога, непотребно посветиле преголемо внимание на стилот на облекување што го практикувале бендовите и нивните обожаватели. Тој бил мешавина од панкерски стил и облека карактеристична за луѓето од северозападот на САД, која се засновала на карирани кошули (карактеристични за дрварите). Ваквиот тип на облека бил евтин и овозможувал заштита од ладното време коешто владеело во овој регион. Во раните 90-ти, текстилната индустрија ја искористила фокусираноста на медиумите на гранџ „модата“ за свои комерцијални цели, пуштајќи во „мода“ облека дизајнирана според начинот на облекување на гранџерите. Медиумите го форсирале етикетирањето на гранџ сцената како генерација Х, во обид да создадат следбеници на хипи движењето. Занемарувајќи ја музиката, медиумите цело време се концентрираат на фрапантности, како што е т.н. гранџ сленг. Тие отишле до таму што во The New York Times направиле сторија со лажни гранџ зборови, коишто наводно се употребуваат помеѓу обожавателите и бендовите, а што подоцна и било докажано од Меган Џаспер од Sub Pop дека е лага со намера да се искористи популарност на гранџот за комерцијални цели. Сето ова подоцна било документирано во документарецот наречен "HYPE".
И покрај овие новинарски тривијалности околу гранџот, музичарите продолжија да се облекуваат како што всушност се облекувале и пред тоа, игнорирајќи ја модата. На рок сцената вообичаена била скапата облека, за разлика од гранџерите коишто продолжиле да и даваат предност на едноставната, секојдневна облека: карираните кошули, фармерките, док мартинс чизмите или Конверс патиките.
Многу важни настани се случиле за време на ерата на гранџот, a веројатно не би се случиле ако гранџот не стекнел толку голема популарност. Алтернативниот рок што дотогаш се свирел само по локалните клубови и на факултетските радија влегол во мејнстримот откако големите продуцентски куќи веќе успеале да продадат на публиката и многу понепопуларни жанрови. Патувачкиот фестивал Lollapalooza е резултат на тоа, додека гранџот станал важен дел од фестивалот во 1992 и 1993. Во очите на медиумите, гранџот станал главен дел од поп културата, откако станал и дел од филмот Singles од 1992, каде што се појавуваат повеќе големи гранџ бендови. Истата година Nirvana и Sonic Youth се појавуваат во документарецот наречен 1991: The Year Punk Broke. Откако овие панк жанрови стануваат популарни, се овозможило оживување на панкот, во групите како што се Green Day и The Offspring кои постигнуваат голем успех.
Одбивањето на мејнстрим популарноста
Друг фактор којшто придонел за пропаѓањето на гранџот е појавувањето на новиот жанр наречен постгранџ. Постгранџот е варијација на вистинскиот гранџ, меѓутоа без валканиот звук што го поседува гранџот. Овој подвид на гранџот е откриен од продуцентите кои биле во потрага по звук сличен на гранџот, но со поп елементи за да може да се продава. Во средината на 90-тите продуцентските куќи почнале да потпишуваат со овие бендови во намера да им дадат голема популарност. Иако неколку постгранџ бендови, како што се Silverchair и Bush, постигнале успех, многу обожаватели ја разоткриле намерата и го отфрлиле овој жанр. Тоа е случај со бендовите Candlebox и Collective Soul. Овие обвинување стигнале и до оние постгранџ бендови што веќе доживеале комерцијален успех, со што нивната популарност била уште пократка и од вистинските гранџ бендови. Истиот третман го добиле и подоцнежните постгранџ бендови како што се Creed и Days of the New.
Употребата на хероин меѓу гранџ музичарите бил уште еден фактор што не им овозможувал да функционираат нормално. Смртта на Ендрју Вуд во 1990 г. била една од првите поголеми трагедии на гранџ сцената, со што тоа било и крај за Mother Love Bone. Употребата на хероин од страна на Курт Кобејн се претпоставува дека имала големо влијание врз неговата одлука да се самоубие (иако тоа досега не е потврдено). Кристен Фаф од Hole во 1994 г. и Лејн Стејли од Алис ин чејнс во 2002 г. исто така се претпоставува дека се покосени од преголемата употреба на хероин. Се верува дека гранџот почнал да пропаѓа со смртта на Кобејн во април 1994 година. Интересно е тоа што Кобејн е често фотографиран со маички на коишто пишува „Гранџот е мртов“.
За многу обожаватели, гранџот престанал да биде популарен кога Саундгарден се распаднале. Многу од гранџ бендовите продолжиле да егзистираат, како на пример Перл Џем и покрај тоа што гранџот излегол од мејнстримот. Гранџот сѐ уште има свои верни обожаватели. Тоа се докажа со необјавената песна на Нирвана "You Know You're Right", која што во 2002 г. котираше одлично на топ листите, додека документарецот With the Lights Out е еден од најпродаваните.
Лабрадорско Море
Лабрадорско Море (Labrador Sea, mer du Labrador) — ракав на Северниот Атлантски Океан помеѓу полуостровот Лабрадор и Гренланд. Морето граничи со континентални гребени на југозапад, северозапад и североисток, а на север е поврзано со Бафиновиот Залив преку Дејвисовиот Проток.
Морето настанало со одделувањето на Северноамериканската од Гренландската Плоча, кое започнало пред 60 милиони години и завршило 20 милиони години подоцна. Во него се наоѓаат најголемиот проток на матна (наносна) струја на светот, наречен Северозападноатлантски средноокеански канал, кој се протега илјадници километри долж морското дно кон Атлантскиот Океан.
Лабрадорското Море претставува главен извор на Северноатлантската длабока вода — студена водна маса на голема длабочина долж западниот раб на Северниот Атлантик, која се простира надалеку и ја образува најголемата препознатлива водена маса во светскиот океан.
Настанок
Морето настанало со одделувањето на Северноамериканската и Гренландската Плоча кое почнало пред 60 милиони години (во палеоценот) и запрело 20 милиони години подоцна. За време на кредата се образувал таложен слив, кој денес е потрупан со континенталните гребени. Магматското ширење на морското дно било проследено со вулкански ерупции на пикрити и базалти во палеоценот ви Дејвисовиот Проток и Бафиновиот Залив.
Помеѓу 500 г. п.н.е. and 1300 г. н.е., на јужните брегови на морето живеело дорсетско, беотучко и инуитско население; подоцна дорсетските племиња биле истиснати од народот Туле.
Опфат
Според Меѓународната хидрографска организација, Лабрадорското Море ги има следниве граници:
На север: јужната граница на Дејвисовиот Проток [напоредникот 60° СГШ помеѓу Гренланд и Лабрадор].
На исток: линија од ’ртот Свети Франциск 47.75°N, -52.45°W (Њуфаундленд) до ’ртот Фарвел (Гренланд).
Географија, геологија и батиметрија
Лабрадорското Море е длабоко околу и широко  на местото кајшто преоѓа во Атлантскот Океан. Кон Бафиновиот Залив станува поплитко и преминува во Дејвисовиот Проток, широк. По морското дно кај средиштето на морето, од Хадсоновиот Проток до Атлантикот е сместен каналскиот систем на матна струја, кој е широк, долг и на длабочина пд. Се нарекува Северозападноатлантски средноокеански канал и претставува еден од најдолгите сливни системи на светот од плеистоценско време. Има облик на подводно речно корито со бројни притоки, образувано од густи матни струи кои течат низ насипите.
Температурата на водата се движи од зиме до  лете. Соленоста е релативно ниска (31–34,9‰). Во текот на зимата, две третини од морето е под мраз. Плимата и осеката се полудневни (т.е. се јауваат двапати дневно) и имаат досег од.
Водата во морето кружи во лева насока. Почнува со Источногренландската и продолжува со Западногренландската струја, која носи потопла и посолена вода на север по греналдското крајбрежје до Бафиновиот Залив. Потоа, Бафиновата и Лабрадорската струја пренесуваат постудена и помалку солена вода кон југ, долж канадското крајбрежје. Овие струи носат голем број санти, кои го попречуваат пловството и испитувањето на наоѓалиштата на земен гас под морското дно. Лабрадорската струја обично се движи со, но на некои места може да достигне , додека пак Бафиновата струја е нешто побавна со. Лабрадорската струја ја држи температурата на и соленоста на 30 и 34‰.
Морето дава голем дел Северноатлатнската длабока вода — студена водна маса што се движи на голема слабочина по западниот раб на Северниот Атлантик. Оваа вода има три слоја со различно потекло и соленост, од кои најгорниот (Лабрадорската вода) се образува во Лабрадорското Море. Овој дел е на средна длабочина и има релативно мала соленост (34,84–34,89‰), ниска температура и големо количество кислород во споредба со слоевите над и под него. Лабрадорската вода има и релативно мала врложност, што значи дека е мошне еднолична. Со потенцијална густина од 27,76–27,78 мг/см3 таа е погуста и тоне под горниот слоеви, останува еднообразна и не е засегната од површинските колебања.
Фауна
Северните и западните делови на Лабрадорското Море се покриени со мраз од декември до јуни. Занесениот мраз плови по водата и служи како размножувалиште на фоките. Во морето се храни и атлантскиот лосос, како и неколку други морски животни. Стопанскиот улов на ракчиња започнал во 1978 г. и се засилил кон 2000 г. Во морето масовно се ловел и бакалар, што довело до големо осиромашување на рибниот фонд и затоа ловот е прекинат во 1992 г. Други риболовни видови се пишмолот, атлантската харинга, јастогот, неколку видови риба-лист и среднодлабински риби како песочници и капелини. Најбројни се во јужните делови на морето.
Лабрадорската патка била мошне застапена птица на канадското крајбрежје сè до XIX век, но денес е изумрена. Други крајбрежни животни се лабрадорскиот волк (Canis lupus labradorius), ирвасот (Rangifer spp.), лосот (Alces alces), црната мечка (Ursus americanus), црвената лисица (Vulpes vulpes), поларната лисица (Alopex lagopus), лакомецот, американскиот зајак (Lepus americanus), тетребот (Dendragapus spp.), орелот-рибар (Pandion haliaetus), гавранот (Corvus corax), патките, гуските, еребицата и фазанот.
Флора
По крајбрежјето виреат растителни видови како црната смрча (Picea mariana), американскиот ариш (Larix laricina), сивата смрча (P. glauca), џуџестата бреза (Betula spp.), трепетликата (Populus tremuloides), врбата (Salix spp.), вресовите (Ericaceae), ветрогонот (Eriophorum spp.), остриката (Carex spp.), лишаите и мововите. Често се среќава и зимзелената грмушка лабрадорски чај од која се прави топол напиток како на гренландското, така и на канадското крајбрежје.
Сивкаст кактус
Сивкастиот кактус (Ferocactus glaucescens) е кактус од видот на ферокактуси.
Опис
Кактусот расте во варовнички предели во сојузната држава Идалго во Мексико. Кактусот е сферичен и цилиндричен и расте до 60 см во пречник. Кактусот има долги жолти боцки и жолти цветови лете. Постои и вид на кактусот без боцки (Ferocactus glaucescens forma nuda). Кога се одгледува надвор од матичниот регион, како украсно растение, кактусот треба да биде во застаклена просторија
Милан Белиќ
Клупска кариера
Роден во Оџаци, Белиќ започнал во Војводина во средината на 1990-тите, станувајќи капитен на тимот и забележа 100 лигашки настапи за клубот. Тој потоа се преселил во ОФК Београд во јуни 2002 година, настапувајќи на само два натпревари, пред да се префрли во Бундеслигашот 1. ФК Нирнберг тоа лето.
Менаџерска кариера
Во јули 2019 година, Белиќ бил назначен за менаџер на српската лига Војводина, клубот Бечеј. Тој поднел оставка од својата функција во септември 2020 година
Костаник (тврдина)
Тврдината Костаник е тврдина која се наоѓа во близина на градот Крупањ, Србија. За првпат, тврдината се споменува во 15 век. денеска од неа има останато само рушевини.
Вербовка (Липовечки реон)
Вербовка (Вербівка) е село во Украина, Липовечки реон, Виничка област.
Рицгероде
Рицгероде — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 6 март 2009, е дел од градот Мансфелд.
Селшчек
Селшчек (словенечки: Selšček) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Старавинска парохија
Старавинска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Битолското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Никола“ во селото Градешница. Парохиски свештеник е протереј Илија Лажовски.
Парохијата ги опфаќа селата: Старавина, Градешница, Будимирци, Груништа, Ивени, Зовиќ, Чебрен, Брник, Рапеш, Маково и Орле.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен.
Здраве Андоноски
Здраве Рувчев Андоноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Израснал во селско семејство, кое претежно се занимавало со земјоделство. Како симпатизер на ослободителното движење активно соработувал со движењето, а во НОВ се приклучил во летото 1943 година кога станал борец на Кичевско-мавровскиот партизански одред. Со одредот учествувал во повеќе борби, а во една од нив бил ѝ ранет. По излекувањето на добиените рани, во пролетта 1944 година продолжил да работи за НОВ, а со формирањето на Првата македонска бригада се приклучил во нејзините редови. Со Бригадата учествувал на Сремскиот фронт, каде загинал при пробојот кај Стара Пазова во април 1945 година.
Европејци (роман)
Европјеци (англиски: The Europeans) е роман на англискиот писател Хенри Џејмс.
Содржина
Романот се состои од 12 глави.
Издание на „Наша книга“ од 1988 година
Во 1988 година, романот „Европејци“ бил објавен од издавачката куќа „Наша книга“, како дел од едицијата „Светска класика“, во превод на Венера Новаковска. Романот, со обем од 178 страници, во тврд повез и димензии од 21 сантиметар, е испечатен во печатницата „Нова Македонија“, во Скопје, во тираж од 2.000 примероци. Книгата е каталогизирана во НУБ „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 86-373-0200-9. Книгата била објавена со финансиска помош од Републичката заедница на културата - Скопје. Ликовно-графичкото уредување е дело на Томислав Филипов, а коректурата ја извршиле Спасија Бурековиќ и Благородна Билбиловска.
Лидија Литвјак
Лидија Владимировна Литвјак (Лидия Владимировна Литвяк; Москва, 18 август 1921 - Красни Луч, 1 август 1943) беше борбен пилот во Советските воздухопловни сили за време на Втората светска војна. Со најмалку 12 соло победи, и најмалку 4 групни за време на вкупно 66 борбени мисии, во период од околу 2 години. Таа беше првата жена-борбен пилот да собори непријателски авион, првата жена-борбен пилот да ја заработи титулата летечки првак, и таа го држи рекордот за најголем број на убивства од женски борбен пилот. Таа беше соборена во близина на Орел за време на Битката кај Курск откако нападнала конвој на германски авиони.
Шахот во 1929 година
1929 во шахот содржи некои значајни настани.
Најмал етнолошки музеј на светот
Најмал етнолошки музеј на светот — назив на етнолошки музеј во с. Џепчиште, 5 км северозападно од Тетово, во подножјето на Шар Планина, во непосредна близина на манастирот Св. Богородица и црквата Св. Атанасиј. Музејот е под заштита на сите жители на Џепчиште, Македонци, Албанци, Турци и Роми. Најмалиот етнолошки музеј на светот е приватна сопственост на архитектот Симеон Златев-Моне. Во дворот на музејот секогаш има посетители.
Особености
Првиот впечаток уште на самиот влез во дворот од куќата на Златеви е дека влегувате во вистински музеј. Убаво уредениот двор потсетува на лапидариум во кој се сместени неколку големи земјени питоси и ќупови кои некогаш служеле за складирање жито и за саламурење месо. Музејот ги задоволува сите стандарди за ваква институција. Има придружни содржини: простор за реставрација и евиденција на експонатите, депо и изложбена галерија. На излезот има и книга на впечатоци во која се потпишани неколку илјади посетители, меѓу кои и познати личности од нашиот јавен, културен и политички живот, дипломати и странски делегации. На влезот се вее знамето на Денови на европското културно наследство, во кои учествуваше и овој музеј. Музејот е со површина од само 7,2 квадратни метри и во овој простор се сместени 1.500 експонати хронолошки распоредени од 8. и 5. век п. н. е, до почетокот на минатиот век.
Експонати
Најмалиот експонат е гумена џамлија за гласање од првата половина на минатиот век, чиј попречен пресек е помал од еден сантиметар. Тоа е подарок од библиотекарот Војо Димиќ. Најголемиот е бакарна софра по потекло од Дојран, со пречник над еден метар. Најтешкиот ескпонат е рачна камена воденица за бунгур (специјално брашно за култни намени) тешка 58 кг. Влезот во музејот е бесплатен, а досега го имаат посетено над 7.000 посетители од земјава и странство.
Во почетокот на разгледувањето имате можност да се запознаете со стари книги и прибор за пишување кој се употребувал во минатото, со банкноти и монети кои низ вековите биле во употреба кај нас и во соседството, со предмети за чување пари, традиционален накит и други скапоцености. Тука се и автентични дипломи и еснафски сертификати на разни занаетчии од Тетовскиот регион кои сведочат за почетоците и развојот на мануфактурното производство во Западна Македонија. Понатаму, прикажани се археолошки предмети - фибули, прстени, апликации, алатки, орудија од раната антика до доцниот среден век, пронајдени како површински наоди на повеќе наоѓалишта. Голем дел од бакарните синии се искористени како "изложбени витрини" во кои е прикажан женски и машки накит: пафти, склопки, брошеви, прстени, крстови, обетки, висулци, ордени, медали... На витрините, густо се наредени предметите од порцелан и стакло и разни штембили и печати. Под малиот трем во дворот како посебна целина се прикажани предметите изработени од метал: бакар, железо, месинг и цинк. Изложените ѓумови, тепсии, ибрици, котлиња, синии, ѓезвиња, тасови, вазни, послужавници, легени... се со совршена изработка и најчесто украсени со релјефно исчукување на металот или со гравура во форма на геометриски и растителни орнаменти. Посебно го привлекоа вниманието неколку убави ковчези за чување облека. На едниот се гледа годината на изработка - 1814-та. Ковчегот потекнува од едно угледно трговско семејство во Тетово. Семејството имало свој караван од камили, па овој ковчег е изработен од кожата на камила која кога му отслужила на стопанот, 'завршила во ковчегот'". Посебен дел заземаат фотографиите кои се документи преку кои може да се согледа начинот на облекувањето, економскиот и историскиот развој и стилот на животот во минатото. На една од старите фотографии е мајката на Златев, снимена 1939 год. на Сесловенскиот бал кој се одржал во Скопје и на кој добила прва награда за комплетниот изглед и впечаток што го оставила кај присутните. Предметите кои служеле за подготовка на материјалот за ткаење се прикажани во посебна група. Покрај неколкуте видови фурки за предење, прикажани се макари и чекреци за намотување на предиво. Народните носии се прикажани со комплети на женски носии од Долни Полог. На крајот останува да се каже дека Моне за сите предмети прави музејска документација која е гаранција за стручна, правна и делотворна заштита на експонатите. Иако приватните колекционери кои имаат одделни збирки најчесто не прават документација за експонатите, со помош на неколку музејски стручњаци, обработени се околу 800 предмети и има отворена исто толку документаристички картони со фотографии и опис на предметите. Во моментов е пред оформување инвентарна книга, со што овој музеј, освен според малиот простор во кој е сместен, по ништо друго нема да се разликува од вистинските музеи.
Кандидат за Гинис
Македонија до крајот на оваа година треба да влезе во Гинисовата книга на рекорди со Најмалиот етнолошки музеј на светот. Британскиот амбасадор во Македонија, Роберт Чатертон Диксон, лично го посети Музејот и изврши „ревизија“, а британската кралица Елизабета Втора преку својот кабинет испрати писмо на поддршка до Музејот. Истовремено и ББС објави вест дека во македонското село Џепчиште близу Тетово се наоѓа најмалиот етнолошки музеј на светот. Најмалиот етнолошки музеј на светот конкурира во Гинисовата книга на рекорди и има огромни шанси да се најде во неа.
NGC 2988
NGC 2988 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2988 се споменува и како CGCG 122-78, KCPG 214A.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1855 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2988 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 2988 има привидни димензии од 0,9' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 46 м 47,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 22° 0' 44". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 2988 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28078. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 143; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1417. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1352.
Куру (река во Кукушко)
Куру (Ξηροπόταμος) — река во Кукушко, Лагадинско и Солунско, Егејска Македонија, лева притока на Галик.
Ритероде
Ритероде — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 септември 2009, е дел од градот Хетштет.
Версај (дворец)
Версајскиот дворец (фр. Château de Versailles) е кралски дворец, кој се наоѓа во непосредна близина на градот Версај во Франција. Почнувајќи од 1682 год. кога кралот Луј XIV се преселил таму од Париз, па сè додека кралското семејство не било приморано да се врати во Париз во 1789, Версајскиот двор бил центарот на моќта. Во 1660 год. кралот Луј XIV, кој веќе станал доволно возрасен за да владее, барал соодветно место за дворец близу Париз кој ќе биде истовремено доволно далеку за да се избегне бучавата на градот. Тој израснал со нередите на граѓанската војна помеѓу сопернички аристократски семејства и затоа барал место каде што ќе може да ја организира и комплетно контролира владата на Франција на начин на кој тој ќе биде во апсолутен центар на внимание. Тој избрал едно ловно засолниште од татка си и решил да го претвори во дворец. Во 1661 год. архитектот Луј Ле Во направил некои додатоци на засолништето кои подоцна биле понатаму доградени од негова страна (1668). Во 1678 год. архитектот Жил Ардуен Мансар ја преземал задачата и доградил уште две крила, кралска капела и познатата Сала на огледалата. На 6 мај, 1682 Луј XIV конечно се преселил во дворецот. Меѓу другото, дел од поставениот мебел бил префрлен од дворецот Во-ле-Виконт кој му припаѓал на министерот на финансии Никола Фуке, но бил конфискуван заради тоа што Фуке бил фатен во финансиска проневера.
Подоцна, времето на кралевите Луј XV и Луј XVI кон комплексот биле додадени уште неколку помали згради во Версајскиот парк како Големиот Тријанон (дело на Луј Ле Во и Жил Ардуен Мансар) и Малиот Тријанон (дело на Анж Жак Габриел), како и селцето на кралицата Марија Антоанета познато како „Пети амо“ (Petit hameau), кое на некој начин било еден од првите музеи на отворено во светот.
Политика на изложување
Величественоста на Версај е толку очигледна што современите туристи често се распрашуваат за тоа колку чинел - прашање кое никогаш не би го поставиле доколку би биле во катедралата Шартр, на пример. Тоа прашање всушност и не е вистинско историско прашање. Вистинското, индиректно прашање гласи: „Дали вредело?“
Анахроната претпоставка, зад која стои оваа љубопитност за „цената“ на Версај е гледиштето дека ова е многу голема куќа со кралски димензии. Но тоа не е така: Версај бил дом и на француското благородништво и местото на кралскиот двор. Самиот Луј XIV живеел таму и симблично централната одаја на протстраната последователна низа на згради била Спалната соба на кралот (Chambre du Roi), во чиј центар се наоѓа раскошниот кревет поставен позади богато украсена ограда. Целата власт и моќ во Франција произлегувала од овој центар: тука биле владините канцеларии и домовите на илјадници личности. Со тоа што барал од секој благородник да проведе определено време од годината таму, Луј му оневозможувал на благородништвото да оди наспроти системот на централизација на француската влада во рамките на таа апсолутна монархија.
Цена
Трошокот за одржување на Версај заедно со издршката на кралскиот двор изнесувал околу 6% од буџетот на Франција.
Корисност
Друг начин на гледање на овој трошок е корисноста на овој дворец за Франција. Версај, со заклучување на благородниците во златен кафез, ги запрел периодичните бунтови и борби на аристократијата кои ја пустошеле Франција со векови. Исто така овој систем ја уништил аристократската власт во провинциите и овозможил централизација на власта, за што најголемиот број на денешни французи му се благодарни на Луј XIV, иако подоцнежмата француска централизација е сѐ уште тема на расправа.
Версај исто така имал огромно влијание на француската, а со тоа и врз европската уметност и архитектура (бидејќи Франција била водечка сила на тој план). Уште од почетокот Версај бил замислен не само како кралски дом, туку и како витрина на француската уметност и мајсторство организирано во кралските работилници Гоблен.
Сала на огледалата
Салата на огледалата (фр. Galerie des Glaces) е голема одаја во дворецот која се смета за една од најголемите атракции.
Галеријата (galerie) е започната во 1678 год. во исто време кога дворецот станал официјална резиденција на кралот. Изградбата завршила во 1684. Оваа одаја многупати се споменува во дневникот на Марија Антоанета.
По потпишувањето на Нијмегенскиот договор (1678) во зенитот на неговото владеење, Луј XIV го вработил Шарл Ле Брен како сликар за да ја одслика добродетелта на неговата влада. Сликарот смислил 30 сцени, врамени во малтер: кралот е прикажан како римски цар, како голем администратор на неговото кралство и како победник над странските сили.
Токму во оваа сала е прогласено Германското Царство на 18 јануари, 1871 год., по победата на Германија над Франција во Француско-пруската војна. Во истата сала Германија го потпишала Версајскиот мировен договор (1919) во кој стои дека Германија е виновна за Првата светска војна.
Седумнаесет прозорци кои гледаат кон градините стојат наспроти седумнаесет арки во кои се наоѓаат огледала. Овие огледала, кои во своето време биле со исклучителна големина биле произведени од страна на Сан-Гобен, работилница од Париз основана од Жан-Батист Колбер како конкуренција на венецијанските производи од таков тип.
Воeна употреба
По поразот на Франција во Француско-Пруската Војна дворецот служел како генерал-штаб на германската војска од 5 октомври, 1870 до 13 март, 1871 год. и ова е зградата каде што било прогласено Германското Царство на 18 јануари.
Разорноста на војната и запоставеноста низ вековите оставиле голема трага на дворецот и неговите огромни градини. Современите влади на Франција од периодот по Втората светска војна се погрижиле да ги поправат овие штети. Тие биле генерално успешни во тоа, но некои од поскапите предмети, како неизмерниот број на фонтанисуште не се целосно пуштени во употреба. Иако денес нивната спектакуларност е вчудовидувачка, нивниот број бил многу поголем во XVIII век кај водопадот во Марли— се наоѓала Марлиската машина (machine de Marly) која ги напојувала фонтаните— таа била веројатно најголемиот механички систем во своето време. Водата патувала од далеку по монументални аквадукти кои денеска повеќе не постојат заради долго неодржување.
Пост-кралски: музеј-споменик
За време на Револуцијата како кралскиот накит, така и сликите и склуптурите, му биле доделени на новиот музеј Лувр како дел од културното богатство на Франција. Другите содржини биле поставени за да служат важна морална улога: книгите и медалите биле предадени на Националната библиотека, а часовниците и научните инструменти (Луј XVI бил голем вљубеник во науката) на Школата на Уметностите и Занаетите. Версај сѐ уште бил најдобро уредената кралска резиденција во Европа, но по догите аукции низ револуционерните месеци толку многу предмети биле продадени, што Версај се испразнил. Непосредната причина за тоа било финансирањето на народните армии, но долгосежната стратегија била да се издејствува така што повеќе нема да има Версај каде што било кој крал би можел се врати. Стратегијата работела. Иако Версај бил прогласен за империјална палата, Наполеон никогаш не провел ни една ноќ таму.
Иако во кралска сопственост, Версај останал неискористен и за време на повторното воспоставување на династијата Бурбони. Во 1830 г. политичарот Луј-Филип се прогласил за „Граѓански Крал“]] и го прогласил дворецот за музеј на „сета слава на Франција“, и со тоа за првпат го издигнал над функцијата на Бурбонски династиски споменик. Истовремено, буасериите (украсени дрвени ѕидни облоги) од приватните апартмани на благородниците и дворјаните биле отстранети и без никаква ознака за нивното потекло биле продавани на новиот пазар за такви облоги во Париз и Лондон. Останале 120 одаи, денешните „Galeries Historiques“.
Во 1960-тите, Пјер Верле, најголемиот изучувач и писател на тема француски мебел успеал да врати некои предмети од од музеите, министерствата и амбасадорските резиденции каде што тие се имале распрснато, првобитно од Mobilier National. Тој смислил план за реставрација и одново уредување на Версај и токму заради него денес го гледаме тоа што го гледаме.
Денес, мудриот посетител доаѓа пред главниот влез на Големите апартмани на кралот (Grands appartements du Roi) во 08:30, без да чека со часови во редица. Веќе во 11:00 часот наутро апартманите се преполни со толпи луѓе. Туристичките водичи ги водат своите групи со марамче на стап за прегледност и зборуваат сите истовремено. Во лето кралските апартмани затвораат во 17:30 и најмудрите посетители би дошле нешто пред 17:00, плаќаат намалена влезница и си одат последни.
Свети Вид (Церкница)
Свети Вид (словенечки: Sveti Vid) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Климе Кордоски
Животопис
Доброволно стапува во НОВ на 1 август 1944 год. Како припадник на Петнаесеттата македонска ударна бригада, загинува во борбите со албанските балисти кај селото Зајас, на 15 ноември 1944 година.
Алтиплано
Алтиплано (шпански: Altiplano) е географска област во западниот дел на Јужна Америка. Алтиплано преведено од шпански значи „висока висорамнина“. Висорамнината се наоѓа на Андите и таа претставува најголема висорамнина по Тибет. Езерото Титикака е најпозната географска одлика на регионот.
Местоположба
Алтиплано се наоѓа во централните предели на Андите и зазема делови од северни Чиле и Аргентина, запада Боливија и јужно Перу. Просечната висина на висорамнината е 3.750 метри надморска висина, нешто помалку од таа на Тибет. За разлика од Тибет, во Алтиплано доминантни се масивните активни вулкани како што се Ампато (6288 м), Тутупака (5816 м), Паринакота (6348 м), Гвалјатири (6071 м), Серо Парома (5728 м), Утурунку (6008 м) и Ликанкабур (5916 м), како и Илјампу (6368 м), Уајна Потоси (6088 м), Анкоума (6427 м) и Илјамани (6438 м) во Кордиљера Реал. Југозападно од Алтиплано се наоѓа Атакама, а југоисточно Гран Чако и источно Амазонија.