cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фонд за осигурување на депозити
Осигурување на депозитите
Во случај кога штедачот има обврски кон банката или штедилницата, вкупниот износ на депозитите се намалува за износот на неговите обврски кон банката или штедилницата.
Обесштетување на штедачите
Во случај на пропаст на банка или штедилница, Фондот ги покрива само физичките лица што имаат депозити, додека претпријатијата и другите правни лица можат да бараат обесштетување само од стечајната маса на банката или штедилницата. Исплатата на штедачите се врши во денари, а висината на обесштетувањето се менувалa во неколку наврати, и тоа:
Од основањето на Фондот до 2020 г. тој извршил обесштетување на штедачите во 11 случаи (5 банки и 6 штедилници), и тоа:
Притоа, заклучно со 31 декември 2019 г., обесштетени се вкупно 20.076 штедачи, во вредност од 1,37 мрд. денари. При тоа, најголем дел од исплатите се однесуваат на Македонска банка АД Скопје (18.317 штедачи и 1,16 мрд. денари).
Дуброијиосаурус
Дуброијиосаурус   (Dubreuillosaurus) — диносаурус од родот на мегалосауруси (Megalosauridae).
Опис и име
Во 1994 година, градоначалникот на Контевил во Нормандија, Андре Дубреил, истакнал дека за време на рехабилитацијата на стариот каменолом на Пјер де Каен, се појавиле коски од диносауруси. Обезбеди делумен череп и некои ребра и го извести националниот историски природен музеј во Париз. Сепак, професионалните ископувања започнале во 1998 година кога карпата на срушениот каменолом веќе била раширена од булдожер на значителна површина. Во текот на неколку години, на крајот откриени биле околу две илјади фрагменти од коски, со различна големина од еден до десет сантиметри. Од овие фрагменти требало да се состави поцелосен скелет.
Дуброијиосаурус бил физички сличен со Eustreptospondylus. Холотипот бил проценет од Грегори С. Паул, долг 5 метри и тежок 250 килограми (550 кг). Сепак, ова бил субадулт; должината на возрасниот била неизвесна, иако била означена дури 9 метри.
Во 2005 година, Алејн воспоставил некои карактеристични одлики. Дубреилосаурус имале невообичаено низок и долг череп, со должина трипати поголема од висината. Во горниот агол на предниот раб на носната гранка на максилата, присутно било откачување, одделувајќи ја конвексната подолу од конкавната закривеност погоре. Опаѓачката гранка на посторбиталот имала пресек во форма на буквата У. Париеталните коски не се гледале од страничниот поглед. Супертемпоралната фенестра имала исправен внатрешен раб. Недостасува параквадратска фенестра. Добро развиен процес бил присутен на долната страна на југалната гранка на ектопетригоидот. Задниот раб на југалната гранка на ектопетригоидот, пред инфратемпоралниот фенестра, бил длабоко жлебен. Долната вилица имала голема надворешна фенестра на мандибулата. Форамен милохиоидеум бил во голема мера ориентиран на предната и подолу. Главата на бутната коска била насочена кон внатре и подолу. Предната страна на бутната коска имала конкавна површина. Во 2012 година Метју Карано додал една автопоморфија: на задниот дел од брациното има засек помеѓу базиоципиталот и коскената површина формирана од егзоципиталите и опистиката.
Наоди од фосили и детерминизација
Живеел во ерата на Средна Јура (пред околу 169-164 милиони години) на територијата на модерна Европа. Неговото тело било долго 9 метри, високо 3 метри, а тежината приближно 1 тон. .
Класификација
Филогенетската позиција на "Дуброијиосаурус според Карано е прикажана со овој кладограм:
Брено (река)
Брено е долга река од 40 км, во кантонот Тичино во Швајцарија. Го испушта поголемиот дел од долината Бленио и се приклучува на реката Тичино помеѓу Полеџо и Бјаска.
Евренозли
Евренозли — село во Егејска Македонија, Република Грција.
IC 1790
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1790 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 33 м 28,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 29' 19".
Други поделби
Проучување на IC 1790 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Езеро Пијано
Езерото Пијано е езеро во провинцијата Комо, Ломбардија, Италија. На надморска височина од 276 метри, неговата површина е 0.72 км2.
ОУ „Браќа Миладиновци“ - Острово
„Браќа Миладиновци“ — основно училиште во населбата Острово, општина Аеродром. Тоа се наоѓа на улицата „23 Октомври“.
Историја
Од основањето во 1945 година, училиштето променило повеќе локации. Првата училишна зграда била во скопското Ново Маало, каде што денес се наоѓа зградата на Народната банка на Република Македонија. Од 1944/19455 до 1949/1950 година, училиштето работело во училишната зграда на ОУ „Тефејус“, а во учебната 1950/51 година се преселило во посебна зграда, која постоела до земјотресот во 1963 година. Потоа, во 1964 година, училиштето се преселило во наслебата Острово, во тогашната општина Кисела Вода (денешната општина Аеродром), каде што работи и денес. Како наставник во ова училиште работел и познатиот македонски писател Стале Попов, кој предавал македонски јазик, историја, биологија и руски јазик. Од ова работно место, тој се пензионирал во септември 1959 година.
Настава
Од учебната 2013/2014 година, во училиштето се имплементира меѓународната програма PYP во одделенската настава, а од 2014/2015 година и програмата MYP во предметната настава. Во училиштето учат над 400 ученици од I – IX одделение, распоредени во 18-20 паралелки, а во одделни години наставата ја изведувале меѓу 45 и 53 наставници, стручна служба и координатори по програмите PYP и MYP.
Раководење
Директори на ОУ „Браќа Миладиновци“ биле:
Коцкари (драма)
Коцкари («Игроки») — драмски текст од 1840 година на Николај Гогољ.
Историја
Драмата првпат била објавена во публикација наречена „Делата на Николај Гогољ“ во 1842 година. Оваа публикација била четвртиот дел од „Драмски извадоци и други сцени“. Самиот Гогољ, има напишано, дека создавањето било од 1832 до 1837 година.
Кога ја испратил драмата од Германија на Николај Прокопович на 29 август 1842 година, Гогољ напишал:
„Сега ја испраќам претставата „Коцкари“ која едвај ја составив. Скиците беа напишани толку одамна и беа толку неразбирливи што беше страшно да се работи“. .
Содржина
Ихарев, коцкар кој штотуку освоил 80 илјади рубли, влегува во гостилница во еден мал руски град. Дејството се одвива во текот на еден ден во тавернатае на провинцискиот град. Ихарев, играч на карти и остар, кој неодамна освои осумдесет илјади, се вселува во таверната. Тројца изневерени пријатели кои исто така живеат во кафана и долго време сонувале да тепаат некого за голема сума дознаваат за ова: Швохњев, Кругел и Утеха. Тие се запознаваат со Ихарев и му признаваат дека и самите се исти измамници како и тој и го повикуваат да се придружи на нивната компанија. Ихарев среќно се согласува.
Во меѓувреме, тројца пријатели го известуваат Ихарев дека во таверната живее земјопоседникот Глов, кој го ставил својот имот под хипотека поради свадбата на неговата ќерка и за тоа треба да добие двесте илјади. Го канат Глов кај нив и го испрашуваат, но тој вели дека си оди од дома, а го остава синот Александар да ги чека парите. По заминувањето на Глов Помладиот, компанијата го поканува Александар, кој сонува да стане хусар и го убедува дека вистинскиот хусар треба да биде коцкар. Глов губи двесте илјади од компанијата и ги остава меница за овие пари.
Подоцна, официјален Замухришкин доаѓа во таверната, барајќи го Глов. Тој вели дека парите може да се добијат најрано за две недели. Кога службеникот заминува, Утешителот се преправа дека трча по него за да му понуди поткуп за случајот што поскоро да се реши. Тогаш Швохњев, Кругел и Утеишителни му кажуваат на Ихарев дека итно треба да одат во Нижни Новгород, каде што, според нивните информации, штотуку доаѓаат луѓе со пари кои можат да бидат претепани. Тие му нудат на Ихарев, кој не се брза да оди никаде, да им даде осумдесет илјади, земајќи за возврат сметка од Глов за двесте илјади. Ихарев се согласува и се радува на неговото збогатување. Одеднаш се појавува Глов Џуниор, кој открива дека ниту тој, ниту Глов Сениор, ниту Замухришкин не биле такви какви што тврделе дека се, туку биле фигури најмени од триото. Во меѓувреме, откако ги измамиле сите, тројца измамници го напуштаат градот. Ихарев прави огорчен говор за фактот дека наоколу има само никаквеци и измамници,.
Опера
Композитор Дмитриј Шостакович во 1941 и 1942 работеше на истоимената опера врз основа на текстот на Гогољ. Шостакович ја остави операта недовршена, но подоцна композиторот и идниот биограф на Шостакович Кшиштоф Мајер ја завршил.
Алесандро Флоренци
Алесандро Флоренци (роден на 11 март 1991) — италијански професионален фудбалер кој настапува како играч од средниот ред или класичен одбранбен играч за тимот на ФК Милан и репрезентацијата на Италија.
Герда Плантинг-Гиленбага
Герда Хенриета Маргарета Плантинг-Гиленбага (1878–1950) била шведски суфражетка и експерт за социјална заштита, која била длабоко ангажирана во женското движење на локално и национално ниво како членка на Шведската асоцијација за право на глас на жените (ЛКПР). Таа посветила значително внимание на јавното образование, организирајќи курсеви за промовирање на женското просветлување. Во 1911 година, во соработка со ЛКПР, таа ги координирала образовните курсеви низ целата земја финансирани од Мартина Бергман-Остерберг. По неколку години поминати во нејзината родна Скара, во 1916 година, таа се преселила во Стокхолм како директорка на CSA (Centralförbundet för Socialt Arbete), шведското здружение за социјална заштита.
Алесандро Флоренци
Флоренци ја започнал својата професионална клупска кариера со Рома во 2011 година, и од тогаш е незаменлив дел на тимот, со една позајмица во меѓувреме во Кротоне во текот на сезоната 2011-12 година. На репрезентативно ниво, тој бил член на репрезентацијата на Италија под-21 година, со кој завршил втор во на УЕФА Европскатото превнество под-21 година, а исто така ја претставувал Италија и на  УЕФА Еуро 2016 година.
Герда Плантинг-Гиленбага
Биографија
По дипломирањето во Стокхолм, таа се преселила назад во округот Скараборг, населувајќи се во Рогберга во близина на Хускварна, каде што работела кај директорот одговорен за благосостојбата на работниците во локалната фабрика. Од 1916 година била директорка на здружението за социјална заштита АДС. Движечка сила во суфражетското движење, Плантинг-Гиленбага основала локален огранок на ЛКПР во Рогберга. Како членка на одборот на националното здружение, таа била избрана во извршниот комитет на ЛКПР. Во 1917 година, таа била меѓу номинираните да претседава со организацијата по оставката на Сигне Бергман. Учествувала како делегатка на ЛКПР на неколку конгреси организирани од Меѓународната алијанса за право на глас на жените.
На локално ниво, Плантинг-Гиленбага била успешна во развојот на општеството за право на глас Рогберга во високо делотворна гранка која можела да отвори свои простории во 1913 година. Клучните говорници вклучувале национални фигури за право на глас како што се Аугуста Тонинг, Лидија Валстром, Фрига Карлберг, Гули Петрини и Керстин Хеселгрен. Роберга го организирала третиот генерален состанок на ЛКПР за право на глас во јуни 1915 година во Хускварна.
На образовниот фронт, од 1911 година, Плантинг-Гиленбага била активна во координирање на курсевите ширум земјата финансирани од Мартина Бергман-Остерберг за да му помогне на ЛКПР да го зголеми општественото просветлување меѓу Швеѓанките, со што ги охрабрувала нивните напори да се борат за правото на глас. Од 1912 година, таа била првата која служела како предавач во врска со курсевите. Во 1915 година, таа се преселила назад во Стокхолм за да служи како директор на CSA. Таму останала до 1918 година кога се омажила за историчарот на уметност Андреас Адолф Фредрик Линдблом (1889–1977). Немале деца.
На 17 мај 1950 година, Герда Плантинг-Гиленбага починала во Стокхолм, на 71-годишна возраст, и била погребана на гробиштата Тајрешо.
Russia Beyond The Headlines
Russia Beyond the Headlines (RBTH) е повеќејазичен информациски ресурс, извор на информации, коментари, оценки и анализи од областа на културата, политиката, бизнисот, науката и општествениот живот во Русија. Печатените изданија на RBTH излегуваат во 26 влијателни светски весници во 21 земји и на 14 јазици. Освен тоа, RBTH одржува 19 сајта на 16 јазика. Печатените изданија на RBTH излегуваат во следниве партнерки весници:
Во своите печатени изданија и на Интернет-порталите RBTH претставува настани и појави во Русија, потпирајќи се на работата на професионални, независни руски и странски новинари.
Освен тоа, RBTH објавува широк дијапазон стручни мислења за потезите на Русија на меѓународната сцена и за процесите кои се одигруваат во самата земја.
Мисија
Мисијата на RBTH е пронаоѓање, систематизација и објавување на странски јазици на актуелни содржини за руската политика, за општествениот живот, културата, бизнисот, науката, историјата и за други сфери за кои различни национални медиуми по правило не ги известуваат своите читатели.
RBTH има улога на верига која ги поврзува руското општество и странската јавност и својот медиумски простор го користи за да поддржи одмерен и професионален меѓународен дијалог.
Структура
„Russia Beyond the Headlines“ е информациски ресурс што го финансира издавачката куќа „Росијскаја газета“.
„Росијскаја газета“ е печатено издание на Владата на РФ, чија улога е официјално да ги објавува законите и одлуките на Владата, за што добива компензација од државниот буџет. „Росијскаја газета“ е истовремено и дневен општествено-политички весник кој на своите читатели им нуди разновидна и квалитетна содржина и остварува приходи од маркетиншки услуги и од продажба на тиражот. Од овие приходи се финансира и проектот RBTH.
Системот RBTH е составен од главната редакција, која ги подготвува материјалите заеднички за сите земји и региони, и регионални одделенија во кои овие материјали се прилагодуваат за објавување во определени земји и во кои се додаваат теми релевантни за определениот регион. Освен тоа, секако регионалното издание на RBTH објавува материјали за билатералните односи на определени земји со Русија.
Уредувачки принципи
Во својата уредувачка политика RBTH се раководи според принципите за квалитетно новинарство, урамнотеженост и објективност на содржините, според нивната релевантност за читателите, како и според претставителноста на ставовите што се објавуваат. Освен тоа, се води сметка и за усогласеноста со новинарските стандарди, за нормите на уредувачката политика и за традицијата на оние локални весници кои објавуваат содржини на RBTH.
Поголем дел од материјалот го подготвуваат слободни новинари специјално за RBTH, а дел се презема од други руски медиуми („Ведомости“, „Комерсант“, „Росијскаја газета“, „Руски репортер“, The Moscow Times и др.) со нивна дозвола.
Финансирање
Работата на RBTH се финансира со средства на „Росијскаја газета“ и од други спонзори, како и од приходи што се остваруваат со објавување рекламен материјал.
Странските партнери во објавувањето и во дистрибуцијата на печатените прилози на RBTH добиваат целосна или делумна компензација за трошоците за објавување на подлистокот (хартија, печатење, дистрибуција), како и трошоците за дополнителни услуги на RBTH во областа на промоцијата на подлистокот и за испитување на реакцијата на читателите.
Социолошки и маркетиншки истражувања
Според склучените спогодби, партнерските весници меѓу читателите периодично спроведуваат истражувања со цел да се утврди нивото на запознаеност со проектот и проценка на реакцијата на јавноста.
За време на анкетирањата од околу 500-600 испитаници се бара да одговорат на прашањата: колку често го читаат и го прелистуваат рускиот подлисток, колку време минуваат во негово читање, кои теми најмногу ги интересираат и кои теми би сакале да бидат обработени во следните изданија, како ги гледаат моменталните односи на својата земја со Русија итн.
Собирањето и обработката, анализата и споредувањето на овие информации ги вршат независни консултанти. Тие нудат објективна интерпретација на собраните податоци според клучните индикатори за ефикасност на проектот.
Истражувањето овозможува да се направат промени во известувањето на читателите за проектот, да се проучи социодемографските профили на читателите, како и да се утврдат нивните интереси и односот кон развојот на соработката на нивните земји со Русија.
Стојан Ѓуроски
Стојан Ѓуроски (роден на во ) — македонски кошаркар. Тој моментално е слободен играч. Стојан е помал брат на поранешниот кошаркар Младен Ѓуроски.
Колеџ кариера
За време на студентските денови, од 2010 до 2014 година, Стојан Ѓуроски настапувал за кошаркарската екипа на Луизијана Тек Универзитетот од Рустон, Луизијана, САД.
Клупска кариера
Неговиот прв клуб во неговата професионална кариера бил бугарски Левски, за кого настапувал во сезоната 2014/15. Во август 2015 година, Ѓуроски заминал од Левски и на крајот на септември потпишал отворен договор со Работнички. Како играч на Работнички станал вицепрвак во Суперкупот на Македонија 2015. Во Работнички играл сè до крајот на декември, кога продолжил во Кожув. Во октомври 2016 година, Ѓуроски потпишал за МЗТ Аеродром. Со МЗТ го освоил Првенството 2016/17. Во август 2017 година, Стојан Ѓуроски потпишал за Карпош Соколи. Поради финансиската криза во клубот, Ѓуроски во ноември го напуштил Карпош Соколи. Веднаш потоа во декември се преселил во Блокотехна. За сезоната 2018/19, односно во август, Стојан потпишал за шпанскиот второлигашки клуб Уеска. Во мај 2019 година, односно во пресрет на второлигашките баражи за првата шпанска лига - Лигата АЦБ, Ѓуроски се преселил во Мелиља. Во баражите, Ѓуроски и Мелиља бил поразен во полуфиналето. Во август 2019 година, Ѓуроски потпишал за францускиот второлигаш Алм Евро Баскет. Во почетокот на јуни било заклучено дека Стојан и Евре ја прекинуваат соработката.
Репрезентативна кариера
Ѓуроски станал за првпат член на македонската А репрезентација за време на Евробаскетот 2013. Со Македонија има учествувано и на Евробаскетот 2015. Учествувал во неуспешните квалификации за пласман на Евробаскетот 2017. Со Македонија не успеал да ги помине претквалификациите, одржани летото 2017, за пласман на Светското првенство 2019.
Во јануари 2020 година, селекторот на Македонија, Александар Тодоров го објавил поширокиот состав за февруарските квалификации за Евробаскетот 2021 во кој бил вклучен Ѓуроски. Потоа во февруари, тој бил избран во составот на репрезентацијата.
NGC 7653
NGC 7653 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7653 се споменува и како UGC 12586, MCG 2-59-38, CGCG 431-58, IRAS 23223+1500.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1823 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7653 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7653 има привидни димензии од 1,6' х 1,5'.
Други поделби
Проучување на NGC 7653 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71370. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 15; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1713. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Лоп (Холштајн)
Лоп (Loop) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 643B
NGC 643B — спирална галаксија во соѕвездието Мала Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 643B се споменува и како ESO 29-53, IRAS 01384-7515.
Откривање
Објектот е откриен на 18 септември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 39 м 13,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 75° 0' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 113°.
Други поделби
Проучување на NGC 643B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6117. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 461; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9348.
Бабјак
Бабјак може да се однесува на:
Евреносли
Евреносли — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Црно езеро (Бергамо)
Црно езеро (Бергамо) е езеро во провинцијата Бергамо, Ломбардија, Италија. На кота од 2014 м површината му е 0,16 км².
Космос-1324
Космос-1324 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 ноември 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1324 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 117,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1619 км, а најмалото на 1481.
Езеро Монате
Езерото Монате е езеро во провинцијата Варезе, Ломбардија, Италија. На надморска височина од 266 м, неговата површина е 2,5 км². Општините кои граничат со езерото се Кадрецате, Комабио, Осмате и Траведона-Монате.
Гордон Олпорт
Гордон Вилард Олпорт (Gordon Willard Allport) (( - )) — американски психолог кој развил теорија на личноста која ја нагласува поединечноста. Олпорт е еден од маркантните теоретичари на личноста во дваесеттиот век. Неговата работа претставува синтеза на поединечните црти на личноста и традиционалната психологија на Вилијам Џејмс кој ги нагласувал психолошките црти кои се заеднички за луѓето. Ги проучувал сложените социјални интеракции и како хуманистички психолог се спротивставувал како на бихевиоралните така и на психоаналитичките теории во психологијата. Всушност, Олпорт верувал во уникатноста на личноста. Како плоден и надарен писател, бил добитник на бројни награди.
Животопис
Роден е во Монтезума, Индијана, САД, како најмлад од четворицата синови на семејството Џон Едвардс и Нели Едит Олпорт. Се школувал во Кливленд, Охајо кадешто семејството се преселило кога имал шест години. Татко му бил лекар и имал ординација во семејната куќа при што синовите му помагале во работата. Мајка му, поранешна учителка, била ангажирана околу домот и ги нагласувала религијата и интеектуалниот развој. Во тинејџерските години Олпорт раководел со своја печатница и го уредувал училишниот весник. Високото образование го продолжил на Харвардскиот колеџ и иако со прекини заради воената служба во текот на Првата светска војна, во 1919 година дипломирал социологија и економија. По една година работа како наставник по англиски јазик и социологија во Истанбул, Турција, се вратил на Харвард со можност да студира психологија. Бил под влијание на неговиот брат Флојд Олпорт исто така психолог, и познатиот експериментален психолог Хуго Минстерберг. Магистрирал во 1921 година, а докторирал во 1922 проучувајќи ги цртите на личноста. Две студиски години Олпорт поминал во Берлин и Хамбург, Германија и Кембриџ, Англија. Оттаму се враќа на Харвард каде предава социјална етика од 1924 до 1926 година. Во 1925 се оженил со Ада Гоулд со која има еден син кој подоцна станал педијатар. Четири години работел како професор по психологија на Дармаут колеџот и повторно се враќа на Харвард каде останал до крајот на неговиот работен век. Бил директор на одделот за психологија и помогнал во основањето на Харвардскиот оддел за социјални односи. Во 1939 бил избран за претседател на Американската психолошка асоцијација, а во 1964 ја добил наградата за посебен научен придонес од истата асоцијација. Во 1963 бил одликуван со златен медал од Американската психолошка фондација. Во текот на неговата кариера, Олпорт напишал 12 книги и над двесте труда од областа на психологијата и имал важни позиции во американски и странски психолошки асоцијации. Бил уредник на Journal of Abnormal and Social Psychology од 1937 до 1949 година. Бостонскиот универзитет го наградил со почеснaта титула Litterarum Humanarum Doctor во 1958, а добил почесни докторати и од неколку други универзитети.
Општо за теоријата на личност
Во своето прво значајно дело Личност: Психолошко толкување, Олпорт прави разлика помеќу цртите кои се заеднички за многу луѓе како на пр, асертивноста и личните диспозиции како црти карактеристични за поединецот. Овие вторите ги класификувал според нивниот степен на влијание врз личноста на поединецот. Олпорт исто така утврдил како поединците ја развиваат себесвесноста низ детството и адолесценцијата. Еден од Олпортовите најважни концепти, функционална автономија, ја опфаќа неговата теорија за мотивацијата. На крајот се обидел да го дефинира и поимот зрела личност. Долги години, гореспоменатата книга Личност: Психолошко толкување останала стандарден учебник за теориите на личноста. Во 1961 година, по повеќе годично проучување и истражување, Олпорт прави голема ревизија на ова негово дело и го издава под ново име Склоп и раст на личноста. Дал придонес и во развојот на методите за проценка на личноста вклучувајќи ја и А-С студијата на реакцијасо неговиот брат Флојд. Олпорт го истакнува квалитативното изучување на секој случај поединечно и ја истакнува свесната мотивација. Сметал дека цртите ја одредуваат личноста на поединецот и го мотивираат односно поттикнуваат на активност. Главна цел на секоја личност е постигнувањето на внатрешна рамнотежа односно единство.
Морис Леблан
Морис Леблан (француски: Maurice-Marie-Émile Leblanc, роден на во  - починал на  во ) — француски писател, светски познат со криминалните романи со главниот лик Арсен Лупен.
Биографија
Морис Леблан е роден во Руан, Нормандија, каде го завршил своето основно образование. По студирањето во неколку земји и напуштање на Правниот факултет, се населил во Париз и започнал да пишува проза, криминални романи и раскази, кои во голема мера биле под влијание на писатели како Густав Флобер и Ги де Мопасан.
Морис Леблан се смета за писател со кратки раскази кој ги објавувал во разни француски списанија кога првата приказна Арсен Лупен се појавила во серија од кратки серијали во списанието „Je Sais Tout“ од 15 јули 1905 година. Поради големиот интерес, Леблан продолжил со објавување на серијата од приказни на Арсен Лупен.
Леблан исто така напишал два значајни научно-фантастични романи: Les Trois Yeux (1919) и Le Formidable Evènement (1920).
Лукас Биља
Лукас Родриго Биља (роден на 30 јануари 1986 година, во Мерседес) — аргентински фудбалер, играч од средниот ред, кој за последно настапувал за на Милан и на аргентинската репрезентација.
За сениорската репрезентација на Аргентина дебитирал во 2011 година и оттогаш е стандарден репрезентативец, а претходно тој настапувал и за репрезентацијата под 20 години, со која триумфирал на Светското првенство за играчи под 20 години во 2005 година.
Животопис
Биља има италијанско потекло, бидејќи неговите предци биле од Фиренца. Во април 2009 година, тој добил италијански пасош.
Технички одлики
Внатрешен играч од средниот ред кој има улога на плејмејкер, или како што во Италија ја нарекуваат таа позиција реџиста, со значителна техника, карактер и визија за играта. Ужива брзо размислување и способност за добри и прецизни проигрувања, како и чувство за асистенции за гол.
Кариерата во Аргентина
Биља ја започнал својата кариера во Аргентинос Хуниорс. Сепак, недостатокот на настапи за првиот тим го натерало играчот да го напушти клубот по само 17 одиграни натпревари и постигнат еден гол.
Во 2005 година, тој се преселил во Индепендиенте за необјавена сума. Во првата половина од неговата сезона во Индепендиенте, тој направил единаесет настапи пред да стане прв играч на тимот во следната сезона, каде што тој играл во секој еден натпревар.
Андерлехт
Во јули 2006 година, по една и пол сезона во Индепендиенте, Биља направил трансфер во белгискиот прволигашки гигант Андерлехт, потпишувајќи договор со четири-годишна трајност. По преселувањето во Белгија, Биља го зел дресот со бројот пет на грбот, кој никогаш нема да го смени за време на неговата кариера во Андерлехт. Биља претходно бил на проби во шпанските клубови Валенсија и Виљареал. Играјќи за Андерлехт, Биља имал постојано добри настапи во средниот ред, пред да стане капитен на клубот. Заради техничкиот стил на игра Биља честопати го споредуваат со сонародникот Фернандо Редондо, кој исто така го носел дресот со број 5 во поголемиот дел од неговата кариера. Биља е познат по своите точни додавања, и тврдите стартови, кој често резултираат со добивање на жолт картон. Биља се смета за еден од најдобрите играчи на Андерлехт од средината на теренот, и за омилен меѓу навивачите.
Во сезоната 2006-2007, Биља го направил своето деби за клубот, влегувајќи како замена за Марк Де Ман кој се жалел на повреда, а Андерлехт издвојувал победа со 4-2 над Сент Труиден во тој прв натпревар од сезоната. Првично, Биља имал потешкотии во почетокот, откако бил изоставени за натпреварот од Суперкупот на Белгија, што Андерлехт го освоил вторпат по ред. Неговиот соиграч Ивес Вандерхаге, кој исто така бил играч од средниот ред и, исто така, знаел да зборува шпански, почувствувал симпатии кон Биља и му помогнал многу да се прилагоди на животот во Белгија. Тој, исто така, го направи своето деби во Лигата на шампионите, кога Андерлехт одиграл нерешено 1-1 против Лил во првото коло од групната фаза. Подоцна во текот на сезоната, Биља станал многу важен играч за клубот. Кон крајот на сезоната, тој постигнал погодок од пенал, во убедливата победа на Андерлехт над Брисел со 6-0, постигнувајќи го така својот прв првенствен гол во Белгија. Првата сезона на Биља во клубот му донела триумф во првенството.
Со текот на сезоните и успешните настапи на Биља во Андерлехт, се зголемувале и интересите од другите клубови за него. Во текот на сезоната 2010-11, Андерлехт одбил понуда од 4,5 милиони евра од Галатасарај, со образложение дека понудената сума е мала за да се одречат од еден од најдобрите играчи во тој момент во клубот.
Во текот на сезоната 2011-2012, Биља потпишал нов договор, во трајност до 2015 година. Меѓутоа по Копа Америка, Биља изјвил дека сака да го напушти Андерлехт, за да може да се тестира себеси во другите лиги. Еден месец подоцна, Биља бил назначен за заменик-капитен од страна на новиот тренер Ариел Џејкобс, додека Оливие Дешахт останал прв капитен. Наскоро поради повредата на Дешахт, Биглја ја презел капитенската лента за времето кога Дешахт бил отсутен и ја носел во секој натпревар на Андерлехт па дури и кога Дешахт се вратил на теренот повеќе не бил капитен. Во текот на сезоната, Биља постигнал два првенствени гола против екипите на Монс и Сент-Труиден. На крајот на сезоната, клубот и Биља освоиле уште една лигашка титула.
Пред почетокот на сезона 2012-13, Биља уште повеќе бил поврзан со заминување од Андерлехт откако тој бил на проби во Арсенал, Норич Сити , Реал Мадрид и Интер. Подоцна во текот на јануари 2013, Саутхемптон бил најзагреан да го доведе Биља во својте редови, откако играчот најавил дека сака да си замине од Андерлехт. Сепак, и оваа зделка пропаднала и Биља останал во Андерлехт да ја доигра сезоната 2012-2013 и да освои уште една титула Првак на Белгија.
Лацио
На 23 јули 2013, Биља потпишал петгодишен договор со Лацио. За ова искуство се одлучил да го избере дресот со број 5, истиот број го носел претходно во Андерлехт. На 18 август 2013, го имал своето деби во поразот со 4-0 од Јувентус во Суперкупот на Италија. На 25 август, го направил своето деби во италијанското првенство, во победата со 2-1 над Удинезе. На 22 декември 2013, го постигнал својот прв гол во дресот на Лацио; Биља постигнал убав погодок со глава, против Верона за моментален резултат 1-1, но натпреварот завршил со катастрофален пораз на Лацио со 4-1 за домаќините.
Репрезентативна кариера
Во 2005 година, Биља бил дел од репрезентацијата на Аргентина која победила на Светското првенство за фудбалери до 20 години во Холандија. Своето деби во сениорската репрезентација на Аргентина, Биља го имал на 9 февруари 2011 против Португалија во Женева, кога Аргентина победила со 2-1. Откако одигра неколку натпревари на сениорско ниво на 1 јуни 2011, тој се нашол на списокот на селекторот Серхио Батиста за Копа Америка, каде Аргентина стигнала само до четвртфиналето.
Циркус Колумбија (филм)
Циркус Колумбија е филм на режисерот Данис Тановиќ. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Предраг Манојловиќ, Мира Фурлан, Борис Лер, Јелена Ступљанин и Милан Штрљиќ. Филмот е снимен според истоимениот роман на Ивица Џикиќ, која во 2003 година ја добил наградата „Меша Селимовиќ“.
Содржина
По 20 години поминати на работа во Германија, непосредно пред почетокот на војната во Босна, Дивко Бунтиќ се враќа во родниот крај со свршеницата Азра и мачорот Бони. За него, мачорот има посебно значење, зашто мисли дека му носи среќа. Дивко пристигнува во селото и од својата куќа ги брка поранешната сопруга Луција и синот Мартин, кои не ги видел 20 години. Луција и Мартин се селат во општествен стан и таа му забранува на синот да контактира со татко му. Сепак, Мартин продолжува да се среќава со Дивко. Една ноќ, мачорот Бони исчезнува и Дивко распишува награда од 2 000 германски марки за оној кој ќе го пронајде. Целото село се вклучува во потрага по мачорот при што Азра и Мартин повторно се зближуваат...
Миброк
Миброк (Mühbrook) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Мукронско езеро
Мукронско езеро е езеро во провинцијата Биела, Пиемонт, Италија. На надморска височина од 1894 м, неговата површина е 0,01713км².
59 п.н.е.
59 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 59. година пред новата ера, 59. од првиот милениум п.н.е., 59. од 1 век п.н.е. и последна од 50-тите п.н.е.
ОУ „Браќа Миладиновци“ - Пробиштип
Основно училиште „Браќа Миладиновци“ (службено: Основно општинско училиште „Браќа Миладиновци“ - Пробиштип; скратено: ООУ „Браќа Миладиновци“) — централно основно училиште во градот Пробиштип.
Училиштето е именувано по македонските писатели Браќа Миладиновци.
Историја
Училиштето е изградено во 1961 година. Во главното училиште се запишани 415 ученици распределени во 21 паралелка.
59 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
ОУ „Браќа Миладиновци“ - Пробиштип
Настава
Во училиштето наставата се изведува на македонски наставен јазик.
Подрачни училишта
Во составот на училиштето влегуваат следниве подрачни училишта:
59 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5449 и 5450 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4691 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3701 и 3702 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 694.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 59 година се протега во 2577 и 2578, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2637 и 2638 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 484. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 701 и 700 исламска година пред хиџра.
Пабло Гуињацу
Пабло Хорасио Гуињацу (роден на 26 август 1978 во Генерал Кабрера, Кордоба) — аргентински фудбалер, играч од средниот ред кој во моментов игра за Либертад во Парагвај. Претходно тој играл за голем број на клубови во Аргентина, Италија, Русија, Парагвај и Бразил и е репрезентативец на Аргентина од 2003 година.
Војводство Брзег
Војводството Брзег (полски: Księstwo Brzeskie) или Војводство Бриг (германски: Herzogtum Brieg; чешки: Knížectví břežské) — едно од Војводствата на Шлеска, создадено во 1311 година за време на фрагментацијата на Војводството Шлеска. Боемски феуд од 1329 година, бил управуван од Шлеските Пјасти до нивното изумирање во 1675 година. Нејзин главен град бил Брзег во Долна Шлеска.
Какадуи (расказ)
Какадуи – расказ на австралискиот писател Патрик Вајт од истоимената збирка од 1974 година.
Содржина
Клајд Гудинаф собира добротворни прилози и доаѓа кај сосетката Олива Даворен, која му кажува дека веќе седум години не зборува со сопругот Мик, поради тоа што, за време на едно нејзино отсуство, тој дозволил да умре нејзиниот папагал. Токму во тоа време, Мик почнал да се гледа со сосетката Базби Ликорн. Пред куќата на семејството Даворен се собираат какадуи и Олива посакува да бидат нејзини. Истовремено, и Мик и Базби почнуваат да се грижат за птиците. Во една прилика, Мик ја посетува Базби и дознава дека таа ги храни какадуите. Еден ден, какадуите исчезнуваат од паркот, а Мик и Олива се загрижени за нивната судбина и почнуваат да разговараат. Подоцна, птиците повторно се враќаат но соседот Фигис ја зема пушката и пука во нив. Тогаш, Мик се обидува да го спречи и во борбата со Фигис, тој паѓа мртов, а Фигис е уапсен поради убиството. По некое време, пред својот деветти роденден, малиот Тим Гудинаф, кој цело време е возбуден од присуството на какадуите, скришно бега од дома и ноќта ја поминува во паркот за да ја провери својата храброст. Утрото, на патот кон дома, тој наоѓа какаду во паркот и го убива, земајќи му го перчето како амајлија. Истовремено, Олива поминува пред куќата на Базби и тие за првпат проговараат меѓу себе. Тим доаѓа дома и почнува да плаче поради својата постапка.
Осврт кон расказот
Во расказот „Какадуи“, авторот ни претставува галерија осамени и отуѓени луѓе чиј живот нема никаква смисла. Тие немаат длабоки чувства, ниту возвишени идеали. Во такви околности, животот на луѓето се менува со доаѓањето на птиците. Така, за Олива Даворен, птиците значат нова животна цел при што нејзиниот празен живот добива смисла и доаѓа до повторно зближување со сопругот. По седум години поминати во молчење, брачниот пар се соединува во обожавањето на своите необични пријатели. Исто така, за госпоѓицата Ликорн, птиците се благолсов кој ѝ овозможува за првпат во животот да доживее страст. Семејството Гудинаф е пример на „шупливи“ луѓе, иако нивното презиме кажува дека тие се сосема добри граѓани. Притоа, писателот иронично забележува дека нивниот деветгодишен син, Тим, е многу позрел и попаметен од нив. Ноз целиот расказ како лајтмотив се провлекуваат какадуите кои се злокобни птици: Мик Даворен е убиен поради нив, Фигис е осуден, Олива Даворен и Базби Ликорн повторно ѝ се препуштаат на својата осаменост, а малиот Тим го открива својот страв.
NGC 5219
NGC 5219 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5219 се споменува и како NGC 5244, ESO 270-23, MCG -7-28-7, IRAS 13356-4536.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5219 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 5219 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 38 м 41,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -45° 51' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 17°.
Други поделби
Проучување на NGC 5219 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48236. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 403; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8261. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
""Southern Galaxy Catalogue"", Austin, Texas: University of Texas Monographs in Astronomy No. 4, 1985. (152,564)
Надворешни врски
NGC 5219
Телогрејка
Телогрејка (телогре́йка) или ватник (ватник) — руски вид на топла памучна волнена јакна. Таа била дел од зимската униформа што ја користела Црвената армија за време на Втората светска војна.
Варијации
Претходните ватници наликуваат на модерна волнена јакна во формата и кројот, позната како ватник од 1935 година. Издадено опширно низ 1935 година до 1941 година, а потоа поедноставена верзија од 1941 година па наваму.
Основниот крој што го следела униформата бил оној од ватирана јакна и ватирани пантолони. Панталоните имаат патент и копче и се врзувале на дното на нозете. Обично имало џебови на колковите на панталоните и џеб со копче на предната нога на панталоните.
Кај јакните телогрејка се закопчува предниот дел, а ракавите на јакната биле затворени. Варијантите на раните изданија имаат високи јаки, иако подоцна тие отсуствуваа. Јакните телогрејка обично имаа еден џеб на предниот дел од јакната.
Облеката обично имала јаки боја, иако биле правени и црни униформи на екипажот на резервоарот и може да се видат некои сиви варијанти, зашиени од памучна ткаенина (а подоцна и од полиестер), со вата од памук внатре.
Јакната и панталоните обично имаат ребрест дизајн, иако оваа одлика била отсутна на многу униформи што не биле од советски продизводни серии.
Делотворност
Телогрејката била особено ефикасна во одржувањето на топлина на носителот во суровата руска зима. Кога се носи со валенки и ушанка, носителот може удобно да остане топол на температури под нулата подолги периоди. Ова ја прави идеална униформата за Црвената армија и за чуварите на Гулазите.
Издавање
Војниците добивале редовни изданија за зимска облека, бидејќи во спротивно, нивната борбена ефикасност може да биде попречена во студени услови. Вермахт исто така редовно користел запленети зимски униформи на Црвената армија, честопати одземајќи им ги на починатите, поради неефикасноста на нивните сопствени зимски униформи. Слично во Зимската војна, поради лошата подготовка и недостигот на материјал, на некои фински мобилизирани резерви им биле давани појаси и амблем што треба да се закачат на капата.
Телогрејката исчезнала од воената униформа во раните 1960-ти, во голема мера заменета со враќање на старото волнено палто од шинел и палтото бушлат.
1198
1198 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1198 година од новата ера, 198. од вториот милениум, 98. од XII век и деветта од 1190-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6706 и 6707 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5948 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4958 и 4959 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1951.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1198 година се протега во 3834 и 3835, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3894 и 3895 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1741. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 594 и 595 исламска година.