cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Розафа
Поради неговата стратегиска местоположба, тој бил изграден уште од најрано време, односно од страна на Илирите. Во 167 година паднал под управа на Римјаните. Според Јохан Георг фон Хан, албанист од 19 век, древниот град Скадар се наоѓал јужно од оваа тврдина, само на неколку метри. Подоцна, тврдината била преземена од страна на Венеција.
Легенда
Според една легенда, замокот бил изграден од страна на три браќа. Тие работеле по цел ден, но ѕидините и сработеното во текот на денот преку ноќта се рушеле. Еден ден, тие таму сретнале еден старец, кој им рекол дека сè додека не жртвуваат некој тој секогаш ќе се руши. Браќата решиле да жртвуваат некоја од своите сопруги. Онаа невеста, која ќе донесе следниот ден ручек на браќата, ќе биде соѕидана во темелите на замокот. Тие исто така обеќале дека нема да им соопштат на жените за тој план. Двата поголеми браќа, сепак им кажале на своите сопруги да не доаѓаат кон тврдината, а најмалиот останал доследен на договорот.
IC 1451/1
IC 1451/1 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1451/1 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 1451/1 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 48,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 8' 58"".
Други поделби
Проучување на IC 1451/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Погрешно време (телевизиска серија)
Погрешно време  — македонска телевизиска серија.
Владимирски парк
Паркот има површина од 10,6 хектари и се наоѓа на Михаилскиот рид. Во негова близина се наоѓа катедралата Свети Михаил.
Местото каде денеска се наоѓа паркот започнал да се гради во 1830-тите, за да во 1853 година биде изграден споменик посветен на Владимир Велики. Од тој период местото започнало да се нарекува како Владимирски парк.
Neisseriaceae
Neisseriaceae е единствената фамилија од редот Neisseriales од бета протеобактериите. Опфаќа различни човечки патогени видови. Именувана е по Алберт Неисер. Познат претставник од оваа фамилија е Neisseria meningitidis, многу често нарекувана и менингокока. Бактеријата може да предизвика инфекција на мозокот, кожни инфекции и труење на крвта.
Одлики
Претставниците се кокоидни, се наоѓаат како единечни, во парови или во гроздови. Се формираат и стапчевидни клетки. Поседуваат пили и им е потребен слободен кислород за нивниот метаболизам (аероби). Со исклучок на родот Aquaspirillum, кај другите отсуствуваат флагелуми. Клетките не формираат спори. Кога клетките се насобрани во форма на гроздови потребна им е температура од 32-36 ° C за оптимален раст. Пигменти синтетизираат само родовите Vogesella и Chromobacterium.
Многу видови се паразити на топлокрвните животни. Важни патогени на луѓето се наоѓаат во родот Neisseria .
Систематика
Систематиката на оваа фамилија е изменета со оглед на некои молекуларно-биолошки истражувања на генетските структури (споредба на ДНК, 16S rRNA). Родовите кои претходно припаѓале во оваа фамилија (како Moraxella, Acinetobacter и Psychrobacter) сега се наоѓаат во посебната фамилија Moraxellaceae. Видот Branhamella catarrhalis сега се среќава под видовото име Moraxella catarrhalis. Некои родови се:
Родовите Chromobacterium, Iodobacter и Vitreoscilla понекогаш се сврзуваат кон групата на Chromobacterium.
Стар мајстор
Стар мајстор е поим за европски умешен сликар кој живеел и работел пред ~ 1800, или пак за слика од таков творец. Старомајсторска графика е оригинална графика (на пр. гравура или клише) направена од уметник од тој период. Истото важи и за цртежи.
Во теорија стариот мајстор е уметник кој ил наполно обучен, и мајстор во неговиот локален уметнички еснаф, кој работел независно, но во практика тука спаѓаат и сликите за кои се смета дека се изведени од ученици или работилници. Така, над извесното ниво на компетенција, критериум за употребата на овој поим е датирањето, а не квалитетот на делото.
Во XVIII и XIX век, поимот поразбирал почеток од некаде 1450 или 1470; сликите насликани пред тоа се нарекувале „примитивци“; но денес ваква разлика не се прави. Споредливи изрази постојат и во холандскиот, францускиот и германскиот јазик; веројатно холанѓаните биле први кои го употребувале поимот, во XVIII век. Славната збирка во Дрезден во Галеријата на старите мајстори (Gemäldegalerie Alte Meister) е еден од малкуте музеи наречени по поимот, иако многу го користат како назив на одделенија и отсеци. Збирката во овој дрезденски музеј запира кај Барокниот период.
Крајната граница на поимот е нејасно дефинирана — Гоја (1746–1828) е сигурно стар мајстор, додека сѐ уште сликал и гравирал до неговата смрт во 1828. На пример, поимот може да се употреби, иако обично не, за Џон Констабл (1776–1837) или Ежен Делакроа (1798–1868).
Историчарите на уметноста го избегнуваат поимот како премногу неодреден, особено за слики, иако поимите Старомајсторски графики и Старомајсторски цртежи сѐ уште се користи. Истиот потековно живее во трговијата со уметност. Аукционите куќи обично ги делат нивните изложени дела на: „Старомајсторски слики“, „Слики од XIX век“ и „Современи слики“. Кристис вели дека поимот го опфаќа периодот „од XIV до раниот XIX век“.
На овој начин, во Македонија под поимот „стари мајстори“ се подразбираат уметници од фрескосликарите од било кое раздобје, па сѐ до современата уметност.
Мајсторите од раните периоди, чија рака историчарите на уметноста ја препознаваат, но кому не може со сигурност да му се припише идентитет, често се нарекуваат на начинот: „Мајстор Е.З.“ (од монограм), „Флемалски мајстор“ (од претходна место на дело), „Мајстор на Марија Бургундска“ (од патрон), „Мајстор од Латински 757“ (од белешка на полица од насликан ракопис), „Мајстор на Брауншвајшкиот диптих“ (од дело од музејот во Брауншвајг), итн. Други дела пак, се припишуваат на „Непознат мајстор“.
Еве многу кратка и навистина непотполна список на најважни стари мајстори:
1473 п.н.е.
1473 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1473. година пред новата ера, 473. од вториот милениум п.н.е., 73. од 15 век п.н.е. и четвртта од 1470-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4035 и 4036 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3277 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2287 и 2288 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 720 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1473 година се протега во 1163 и 1164, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1223 и 1224 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 930 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2158 и 2157 исламска година пред хиџра.
213
213 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 213 година од новата ера, 213. од првиот милениум, 13. од III век и четвртта од 210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5721 и 5722 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4963 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3973 и 3974 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 966.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 213 година се протега во 2849 и 2850, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2909 и 2910 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 756. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 422 и 421 година пред хиџра.
Христијанството во Џибути
Христијанството во Џибути е малцинска религија во државата. Во Џибути околу 6% од населението се Христијани (околу 25.000 луѓе), а државата има околу 923.000 жители (според проценките за 2012). Христијаните се воглавно Етиопјани или Европејци. Повеќето од Христијаните се дел православни или католици. Уставот на Џибути гарантира слобода на верско изразување, но сепак Исламот е државна религија. Според последните извештаи во државата немало затвореници поради тоа што биле Христијани. Забележана е толеранција меѓу религиите. Проповедувањето на други религии меѓу Муслиманите е забрането и луѓето кои се преобратуваат во Христијанство се плашат од прогон.
Состојба
3.2% од населението се православни. 0.07% до 1% од населението се протестанти. Во државата има околу 7.000 Католици. Единствената бискупија во државата е католичката Бискупија во Џибути. Бискупијата е поделена на 5 парохии.
Црква „Св. Никола“ - Требеништа
'''Св. Никола (Св. Николај Чудотворец''') — главна црква во охридскотото село Требеништа, во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Ова е главна и гробишна црква на селото, изградена во 1942, а живописана во 1944 година. Иконите на иконостасот се дело на Доне Донески.
Поштар (филм)
Поштар  e македонски игран филм по сценарио и режија на Богдан Поп Ѓорчев.
Премиерата била одржана во 1991 година.
Андервене
Андервене (Andervenne) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа помеѓу градовите Фререн и Фирстенау и околу 20 километри источно од реката Емс и градот Линген, на јужната страна на Лингенер Хее. Во општинското пдорачје се наоѓа југоисточниот брег на Залското Езеро.
Општински единици
Кон општината Туине припаѓаат следниве места:
Соседни општини
Соседни општини на север се општините Ленгерих и Хандруп, обете во општинската заедница Ленгерих, на исток е градот Фирстенау во истоимената општинска заедница во округот Оснабрик и на југозапад е градот Фререн.
Дидаскалии
Дидаскалии (διδασκαλια, со значење „напатствие“) — кратки забелешки во драмско сценарио  кои покажуваат или дообјаснуваат што работи драмскиот – книжевниот лик додека го изговара текстот.
Означени се во заграда пред или по говорниот текст на ликот. Тие се користат како напатствие за актерите како треба да се однесуваат на сцена или што треба да направат во тетатарското дејствие. Покрај тоа, дидаскалите се еден вид современа нотација во литературата.
Пример
Дејан Дуковски, Силјан Штркот шанца
Киевски минијатурен парк
Киевскиот минијатурен парк се наоѓа во престолнината на Украина, Киев, во Хидропарк.
Овој мини-парк бил отворен на 23 јуни 2006 година, и има површина од 1 хектар. Во овој парк се наоѓаат 48 модели на модерни и значајни градби од градот Киев, во размер 1:33.
Едни од најпознатите мини-градби се Плоштадот на независноста, Аеродромот Бориспил, црквата Света Софија и црквата Свети Андреја.
Стојан Кочов
Стојан Кочов ( - ) — Македонски борец, научен истражувач и публицист. Во годините на Граѓанската војна во Грција активно учествува како партизан во редовите на Демократската армија на Грција. Од 1950 до 1957 година живее и се школува во Советскиот Сојуз, сè до неговото враќање во НР Македонија во 1957 година.
Како капитални негови дела се сметаат книгите:
Комунистичка партија на Македонија (1992)
Комунистичката партија на Македонија (КПМ) - поранешна политичка партија во Република Македонија. Основана е во април 1992, а пререгистрирана е на 12 септември 1993 година. Избришана е од регистарот на политички партии во 2007. Претседател на партијата бил Тодор Пеливанов.
Партијата се сметала себеси за продолжувач на делото на Сојузот на комунистите на Македонија и се залагала за како што сметале „Воспоставување на добриот живот кој го имаше македонскиот човек за време на социјализмот, во споредба со денешниот“.
По донесувањето на измените во Законот за политичките партии во 2007 година, КПМ не успева да се пререгистрира.
Во ноември 2015 година поранешното членство и поддржувачи на КПМ се вклучиле во формирањето на нова политичка партија Левица.
Заднонепчена согласка
Заднонепчени согласки (меконепчени или велари) — согласки што се создаваат меѓу задниот дел од јазикот и задниот дел од непцето, т.е. мекото непце.
Бидејќи заднонепчениот дел на горниот дел од устата е релативно голем, а движењата на јазикот не се многу прецизни, заднонепчените согласки лесно претрпуваат едначење по звучност, поместувајќи ја творбата напред или назад, зависно од тоа какви се соседните самогласки. Честопати автоматски стануваат предни, т.е. делумно или целосно преднонепчени кога стојат пред предна самогласка и повлечени пред задни самогласки.
Палатализираните заднонепчени согласки (како, мак. к) понекогаш се нарекуваат преднонепчено-заднонепчени („палатовелари“). Многу јазици имаат и лабијализирани заднонепчени согласки, како што е, каде творбата е дополнета со заоблување на усните. Постојат и усненозаднонепчени согласки како, што се создаваат со двојна творба: со задниот дел на непцето и со усните. Оваа разлика отсуствува кај приближната согласка, бидејќи лабијализацијата подразбира придодавање на уснена приближна творба во звукот. Оваа ситуација меѓународно се нарекува „лабиовелар“.
Во македонскиот, заднонепчени се гласовите г, к и х. Согласно Меѓународната фонетска азбука (МФА), постојат следниве заднонепчени согласки:
Сцена (театар)
Сцена е просторот во кој се одигрува театарската претстава. Синоними за сцена се: бина, гледалиште, театарски простор.
Денес театарските сцени, главно се со слична форма, а се разликуваат по големината, техничката опрема како и намената. Како што се:
Зоран Стефановиќ
Зоран Стефановиќ (роден на во Лозница, Србија) е српски писател, издавач и меѓународен културен активист. Дебитира во театарот и филмот 1987. Дипломирал во 1994 година на Факултетот за драмски уметности (Универзитетот за уметност во Белград). Живее во Белград.
Основоположник на неколку меѓународни културни мрежи. Неговите театарски драми, проза и графички романи се преведени на македонски, романски, словенечки, англиски, француски и полски.
Претседател на Друштвото на драмски писатели на Србија (2022).
Уметничко дело
Голем дел од неговиот уметнички опус спаѓа во фантастиката - во театарот ("Словенски Орфеј", македонска праизведба, режија: Горан Тренчовски; "Сказна за космичкото јајце / Скаска о космичком јајету"), стрипот ("Третиот аргумент / Трећи аргумент", со уметник Зоран Туциќ врз основа на приказната од Милорад Павиќ, "Под волчјиот печат / Под вучјим жигом"), прозата ("Преку Дрина, со искра во окото / Преко Дрине, са искром у оку", "Време на бучава и бес / Време буке и беса") и во филмот и телевизијата ("Тесни патеки / Уске стазе").
Останатиот дел од неговиот опус е од документарна природа, како ТВ-серијата "Јанусовото лице на историјата / Јанусово лице историје", или филмовите "Животите на Коста Хакман / Животи Косте Хакмана" и "Музика на тишината / Музика тишине".
Културна работа
Тој е основоположник на неколку меѓународни културни мрежи и издавачки проекти: "Проектот Растко" (мрежа на дигитални библиотеки), "Дистрибуирани коректори Европа" (меѓународна дигитализација на културното наследство), "Проектот Гутенберг Европа" (бета верзија, јавни дигитални библиотеки), и слични заедници и потфати во областа на издаваштвото, дигитализацијата, лексикографијата, а поп-културата.
Не ограничувајќи се само на Интернетот, беше активен и во бројни културни, научни и издавачки проекти во Евроазија од 1993 година, особено во земјите на поранешна Југославија, Романија, Бугарија, Грција, Украина, Русија, Полска, вклучувајќи ги и потфатите за зачувување на малцинските и племенските култури на Евроазија или иницијативата за "Балканска културна мрежа" (заедно со грчкиот културен активист и музички продуцент Никос Валканос и со други колеги).
Неговите општествени ставови вклучуваат и силно застапување на филозофијата на "отворени извори" и слободно знаење, како "цивилизациски темели на секое човечко општество". Активно поддржува неколку регионални Википедии, особено во Источна Европа, уште од нивното основање.
Награди и признанија
Како писател, драматург и сценарист беше национално и меѓународно наградуван и номиниран околу петнаест пати, вклучувајќи ги и номинациите за наградата "Prix Europa" во Берлин и "Prix Italia" во Рим.
За својата културно-издавачка работа национално и меѓународно е признаен дваесетина пати, вклучувајќи ги и: номинацијата за "United Nations World Summit Award", трипати годишната награда на Друштвото на информатичарите на Србија и десет "YU Web Top 50" (сега "SR Web Top 50") признанија.
Делиџе
Делиџе (Delice Irmağı); во антиката Кападокс (Καππάδοξ) — важна река во областа Кападокија во Анадолија, Турција. Се влева во реката Кизил (40.47°N, 34.14°W) и заедно завршуваат во Црното Море.
Мала Ремета (манастир)
Манастирот Мала Ремета или Реметица припаѓа на Сремската епархија на Српската православна црква, која се наоѓа на Фрушка Гора, веднаш до истоименото село. Претставува недвижно културно добро како споменик на културата од исклучително значење.
Положба и минато
Се наоѓа во јужниот централен дел на Фрушка Гора, веднаш до манастирското село Мала Ремета. Името на манастирот значи Мала пустина.
Манастирската црква е посветена на Покровот на Богородица. Традицијата го поврзува основањето на манастирот со српскиот крал Драгутин. Во протоколот на манастирот Беочин, во 1844 година е наведено дека манастирот Мала Ремета е стар „601 година“, што би можело да значи - 1243 години. Кратка историја на манастирот Мала Ремета е напишана на 23 ноември 1738 година од игуменот на Хоп, Иринеј Радиќ, во манастирот Беочин. Веродостојни податоци даваат само турски документи, во кои манастирот за прв пат е евидентиран во 1546 година, но многу брзо потоа бил запален. Кон крајот на 17 век, манастирот бил обновен од монаси бегалци од манастирот Рача на Дрина. Манастирскиот печат потекнува од тоа време и оттогаш до 1920 година, манастирот бил воден како метох на манастирот Беоцин. На местото на старата црква, во 1739 година била изградена нова, трета зграда.
Манастирската црква била изградена (според договорот од 1738 година) на „почвата на Беочин“ од мајсторите Тодор и Никола, а ктитор бил Станко Милинковиќ од Шумља. Од истата година потекнува и заштитната повелба издадена од генерал Валис на манастирот Беочин, во која се споменува и заштитува Мала Ремета. Јован Јовановиќ, Оберлеутанот на Петроварадинскиот полк, ја поправил манастирската црква одвнатре, а под камените ќелии од северната страна изградил визба во 1754 година. По волја на покојникот, вдовицата на поручникот Ружица изградила уште три монашки ќелии со мала кујна во средината. На чело на манастирот од 1749 година е игуменот Атанасија. Престолните икони за оваа црква ги изработил иконописецот Јанко Халкозовиќ во 1759 година.
Во 1845 г. јеромонах и надгледник на манастирот бил Венимијан Бороцки.
Во Втората светска војна уништени се пансионот и манастирската библиотека.
Денеска манастирот се состои од црква, еднокрилен конак, нова дрвена камбанарија и параклис.
Во манастирот биле напишани и чувани два вредни ракописи од 17 век.
Бестен
Бестен (Beesten) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа во јужниот дел на областа Емсланд на Гросе Аа, околу 16 километри југоисточно од градот Линген и 23 километри северозападно од Ибенбирен.
Соседни општини
Соседни општини на североисток е градот Фререн, на југоисток е општината Шапен, на југ и запад е општината Лине, како и Месинген на североисток.
1640
1640 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1640 година од новата ера, 640. од вториот милениум, 40. од XVII век и прва од 1640-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7148 и 7149 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6390 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5400 и 5401 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2393.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1640 година се протега во 4276 и 4277, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4336 и 4337 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2183. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1049 и 1050 исламска година.
Хидропарк (Киев)
Самиот парк е изграден како забавен комплекс и забавата главно се одржува на плажите и во самата вода каде често се одржуваат водни атракции. Комплексот вклучува детска плажа, плажа за инвалиди, нудистичка плажа, терени за одбојка, тенис итн. Капацитетот на плажите е до 75,000 посетители, а во текот на сезоната бројот на посетители доаѓа до 250 милиони луѓе. Водниот парк е поврзан со Венецијански мост на левиот брег од Днепар и со Русановскиот мост од десниот брег.
Во негова близина се наоѓа Минијатурниот парк
Gallionella
Gallionella — род на бактерија која долго време не можела да се смести во филогенетскиот систем на бактериите, а денес се наоѓа во одделната фамилија Gallionellaceae од редот Nitrosomonadales. Gallionella ferruginea била најпрво откриена во 1836 година. Gallionella е грашковидна, грам-негативна, поларно-флагелатна, монотрихозна бактерија која добива енергија од оксидацијата на двовалентните железни јони со кислород (хемолитотрофија). Таа е јаглерод-автотрофна и неутрофилна (се среќава во средини со средна pH-вредност). Карактеристични за овие организми се извиените додатоци кои се формираат на средината од телото, на неговата конкавна страна. Меѓутоа, не сите овие додатоци припаѓаат на Gallionella.
Енергетски метаболизам
Gallionella добива енергија со оксидација на двовалентните железни јони (Fe2+) до тривалентно железо Fe (III), при што се ослободува енергија. Равенката на овој процес е следна:
При средна pH-вредност, Fe3+ јонот е нестабилен, но бактериите го сврзуваат со вода до речиси нерастворливи Fe (III) соединенија кои се јавуваат како кафеави талози (пример, железо (III) хидроксид):
Вкупната равенка на оксидацијата на Fe2+ до Fe(OH)3 е:
Црква „Св. Недела“ - Требеништа
'''Св. Никола''' — црковен храм црква во охридското село Требеништа, во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата се наоѓа во источниот дел на селото, крај самиот автопат. Изградена и осветена на 16 јули 1995 година од страна на митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски. Проектот за црквата е изработен од архитектот Тодор Паскали од Охрид, додека фрескоживописот е дело на уметникот Драган Ристески од истиот град.
Бања (Бањане)
Бања — водовод од римско време. На повеќе места во полето се пронајдени остатоци од стар водовод, цели и фрагментирани тубулуси што се протегаат во правецот северно од селото Бањане, кон месноста Бања. Тука се наоѓаат силни извори од кои водата била носена до римскиот Скупи.
NGC 2545
NGC 2545 — спирална галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2545 се споменува и како UGC 4287, MCG 4-20-7, CGCG 119-16, IRAS 08113+2130.
Откривање
Објектот е откриен на 11 јануари 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2545 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2545 има привидни димензии од 2,2' х 1,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 2545 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23086. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 140; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1389. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1364.
SunExpress
SunExpress (Güneş Ekspres Havacılık A.Ş.) — авиокомпанија заснована во Анталија, Турција. Оперира на редовни и чартер одредишта низ Европа. Главна база на авиокомпанијата е аеродромот во Анталија.
Историја
Авиокомпанијата беше основана во октомври 1989. Операциите ги започна во април 1990 со чартер летови помеѓу Анталија и Франкфурт. SunExpress беше основана со заеднички капитал на Луфтханза и Turkish Airlines. Во 1995, Луфтханза го продаде својот дел од акциита на Condor Airlines, за да ги раководи сите летови кон туристички места во една единствена авиокомпанија. Во февруари 2007 акциите на Condor беа повторно откупени од страна на Луфтханза. Авиокомпанијата пренесе околу 2.358.000 патници во 2007. Со 617 вработени, авиокомпанијата е најголемиот работодавец во Анталија. SunExpress оперира со флота од 14 авиони со просечна старост од 8.6 години и со капацитет на седишта од 2.796 седишта. SunExpress е единствената авиокомпанија во Турција која е ISO 9001, ISO 14001 и Ohsas 18001 сертифицирана. SunExpress придонесува кон развојот на туризмот во Анталија со активно членство во Организацијата за промоција на туризмот во Анталија и проектот: одредиште Измир.
Одредишта
Одредишта од главната база: Анталија
Одредишта од Измир:
Одредишта од Истанбул (аеродром Сабина Гокчен):
Одредишта од Бурса:
== Флота ==
IC 1452
IC 1452 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1452 се споменува и како NPM1G +12.0272.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1452 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 1452 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 50,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 20' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на IC 1452 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1407849.
NGC 7362
NGC 7362 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Борен (Доксат)
Борен или Бурјан (Άγιος Αθανάσιος, Агиос Атанасиос) — село во Општина Доксат во Драмски округ, Егејска Македонија, денес во областа Источна Македонија и Тракија, Грција.
NGC 7362
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7362 се споменува и како UGC 12171, MCG 1-58-2, CGCG 405-3, NPM1G +08.0529.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Борен (Доксат)
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 13 километри југоисточно од градот Драма и на 4 километри јужно од Доксат.
NGC 7362
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7362 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 7362 има привидни димензии од 1,1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 43 м 49,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 42' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 175°.
Борен (Доксат)
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Серската каза во составот на Отоманското Царство. Селото било населено со христијани и муслимани. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 400 жители Турци, 120 Власи и 150 цигани.
NGC 7362
Други поделби
Проучување на NGC 7362 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69602. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1152. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 821.
Борен (Доксат)
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 583 жители, додека на пописот од 1920 година во селото биле евидентирани 1068 жители.
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција.
Во 1927 година, селото било преименувано во Агиос Атанасиос.
Демографија
Во 1928 година во селото биле сместени 452 грчки семејства со 1943 лица. Во 1928 година, бројот на населението бил 2088 лица, додека во 1940 година селото броело 2886 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 3046 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 3124 жители, во 1971 година имало 2645 жители, во 1981 година имало 3013 жители, додека во 1991 година имало 3553 жители. Денеска, населението на селото е 3150 жители според пописот од 2011 година.
Блини
Блини (руски: блины пл., деминутив : блинчики, блинчики) (украински: млинці, налисники пл., деминутив: млинчики, млинчики) или, понекогаш, блин (поточно како единечна форма на именката), е руска палачинка која традиционално се прави од пченично брашно или (поретко) брашно од хелда и се служи со павлака, младо сирење (кварк), путер, кавијар и други додатоци. Блините се меѓу најпопуларните и најчесто консумираните јадења во Русија.
На Запад, поимот блини традиционално се однесува на мали солени палачинки (со пречник од 5-10 см) и се направени со стасано тесто со квасец. На современ руски јазик, терминот најчесто се однесува на тенки палачинки од тесто со квасец, иако и помалите палачинки исто се нарекуваат блини и биле многу почесто консумирани од историски аспект.
1474 п.н.е.
1474 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1474. година пред новата ера, 474. од вториот милениум п.н.е., 74. од 15 век п.н.е. и петта од 1470-тите п.н.е.
Блини
Блинци се варијанта на блини. Тие се тенки палачинки обично направени од пченично брашно (не од хелда), и се преклопени за да формираат обвивка (како за сирење или овошје), а потоа се пржат или печат.
1474 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Блини
Етимологија
Старословенскиот израз за руските палачинки веројатно бил млинъ, кој на староруски јазик се трансформирал во млини, блинŭ, (млинъ / блинъ). Во современиот руски јазик зборот „блини“ се однесува и на странските палачинки, а за да се направи разлика обично се кажува дека станува збор за „руски блини“.
1474 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4034 и 4035 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3276 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2286 и 2287 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 721 пред основањето на Рим.
Блини
Употреба во современиот руски јазик
Блините се толку длабоко вкоренети во руската култура што зборот блин се користи и како линвгистички сигнал во комуникациите. Се користи кога некое лице разговара со други и не може да го најде вистинскиот збор.
1474 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1474 година се протега во 1162 и 1163, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1222 и 1223 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 931 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2159 и 2158 исламска година пред хиџра.
Блини
Историја
Источните Словени во претхристијанското време ги сметале блините за симбол на сонцето поради нивната кружна форма. Тие традиционално се подготвувале на крајот на зимата во чест на повторното раѓање на новото сонце (наречено Масленица, а исто и „недела на палачинки“). Оваа традиција е усвоена од православната црква и се почитува и денес. Дрочена, еден вид блини, исто така се служеле на бдеењата во знак на сеќавање на неодамна починатите.
Украина
Блините, или како што се познати на украински, млинци, се многу популарно јадење во Украина. Јадењето едноставно се прави, а вкусот е многу добар, па затоа и ова јадење има толкава популарност. Млинците се јаделе во Украина уште од раното христијанско време. Тие се служат со кисела павлака, како и со кавијар; може да се послужат и како слатко јадење со овошје или слатка павлака. Тенките палачинки може да се полнат и со урда, сецкани варени јајца, мешан зелен кромид, опарена зелка, мелено месо, пире од грав, печурки, овошје и бобинки и суво грозје. Со различните полнења, на јадењето му се дава и ново име - Налисники кои може да бидат во различни форми, како на пример; цилиндрична форма, форма на плик, па дури и во форма на триаголници. За некои рецепти полнетите млинци треба да се стават во сад за печење и да се готват во рерна.
Верзии
Начини на подготовка и сервирање на блини:
Блините може да бидат преклопени или свиткани во цилиндрична форма со слатки или солени полнења, како што се џем, овошје, бобинки, пире од компири, младо сирење (кварк), варено мелено месо, варено пилешко, лосос, сецкани варени јајца со зелен кромид или сецкани печурки.
Блините се сметаат за традиционален оброк во литванската култура на Чист вторник.
214
214 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 214 година од новата ера, 214. од првиот милениум, 14. од III век и петта од 210-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5722 и 5723 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4964 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3974 и 3975 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 967.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 214 година се протега во 2850 и 2851, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2910 и 2911 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 757. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 421 и 420 година пред хиџра.
Кирил Терзиев
Кирил Стојчев Терзиев (Кирил Стойчев Терзиев) (роден на во ) е бугарски борач. Тој го освои бронзениот медал на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг, во дисциплината слободен стил до 74 кг.
Борово (Драмско)
Борово — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Зои Куш
Зои Куш (Zoey Kush) (родено име Тамара Одел; декември 4, 1991) е американска порнографска глумица. Нејзината кариера за ја започнува во 2010 на возраст од 19 година.
Валентина Божиновска
Валентина Божиновска (родена на година во ) — македонска глумица, политичарка и доктор по филолошки науки. Поранешен директор на Комисијата за односи со верските заедници и религиозните групи.
Од 1998 до 2002 година пратеник во Собранието на Македонија; од 2005 - 2006 советник во град Скопје; од  2006 - 2008 пратеник во Собранието на Република Македонија; Претседател на Пратеничката група на Собранието на Република Македонија за соработка со Парламентот на Царството Јапонија; Член на Националниот совет за евроинтеграции, Комисијата за политички систем и односи меѓу заедниците, Комисијата за европски прашања, Делегацијата на Собранието на Република Македонија во Парламентарниот комитет за стабилизација и асоцијација, Пратеничката група на Собранието на Македонија за соработка со Парламентот на Канада, Пратеничката група на Собранието на Македонија за соработка со Парламентот на Словенија.
Мажена е за археологот Драги Митревски со кого има една ќерка.
1639
1639 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1639 година од новата ера, 639. од вториот милениум, 39. од XVII век и последна од 1630-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7147 и 7148 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6389 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5399 и 5400 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2392.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1639 година се протега во 4275 и 4276, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4335 и 4336 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2182. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1048 и 1049 исламска година.
Тегнуе
Истражување и мапирање
АРПАВ, Регионална агенција за превенција и заштита на животната средина на Венето има спроведено три истражувачки проекти кои биле дел од меѓународни, национални и локални програми помеѓу 2003 и 2007 година.
Целта на проектите биле да се воспостави опсерваторијата на горно Јадранско Море како регионален центар, да се координираат активностите на локалните власти, организации и истражувачки институти, да се обезбеди техничка, научна и услужна поддршка за регионалните политики во однос на подобрување и заштита на квалитетот, на крајбрежните морски води, да се воспостави банка на податоци за морето во Венето, да се воспостави мониторинг на загадувањето, да се подобрат и поддржат одржливите туристички активности, да се заштитат и подобрат областите од природен интерес, да се промовираат и да се шират информации за култура на едукација за животната средина и да се проучува некои области од особен еколошки интерес за подобрување на локалните риболовни ресурси и заштита на природата.
Морфологија
Големините на тенгите можат да бидат многу различни, од неколку до неколку илјади квадратни метри, со височини од дното кои формираат неколку десетици сантиметри во ниските формации, понекогаш наречени „ластруре“ и неколку метри во повисоките, кои често се наоѓаат на поголеми длабочини. Постојат три типа на формации:
Често различните типологии коегзистираат. Во различни случаи органогените формации може да се развијат врз структури од седиментна природа, покривајќи ги со слоеви со променлива дебелина на ист начин на кој тие можат да колонизираат вештачки супстрати од човечко потекло.