cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Базелска спогодба
Базел III
Базел III значително ги заострува стандардите за потребниот капитал на банките, и тоа како во однос на големината на потребниот капитал, така и во поглед на квалитетот на капиталот. Иако минималната стапка на адекватност на капиталот и понатаму останува 8%, се зголемува минималната стапка на капиталот од нивото 1 (од 4% на 6%). Притоа, најголем дел од капиталот од нивото 1 (4,5%) треба да биде во форма на обични акции и задржана добивка. Со оваа мерка се обезбедува капиталот на банките да биде составен од најквалитетните форми. Понатаму, банките се должни да држат дополнителен капитал од најмалку 2,5% наречен браник за зачувување на капиталот (capital conservation buffer). Овој капитал треба да послужи за покривање на загубите при појава на финасиски и економски кризи. Доколку не го одржуваат овој дополнителен капитал, банките нема да можат да исплаќаат дивиденди и бонуси. Уште повеќе, националните регулатори може да предвидат обврска за чување дополнителен капитал, во висина од 0% до 2,5%. Овој капитал е наречен контрацикличен браник на капиталот (contracyclical capital buffer) и бара, во добрите времиња, банките да го зголемат својот капитал, со цел да имаат поголема заштита за време на рецесиите. На тој начин, Базел III ги обврзува банките да држат капитал во висина од најмалку 10,5% од ризичните средства (8% + 2,5%), а ако кон тоа се додаде и контрацикличниот браник, минималниот капитал изнесува 13%. Во продолжение, системските значајни банки треба да држат капитал над минималните стандарди.
Покрај заострените стандарди во однос на адекватноста на капиталот, со Базел III се воведуваат соодветни стапки за ликвидноста и леверажот. Во однос на ликвидноста, предвидени се две стапки: стапка на покриеност на ликвидноста(liquidity coverage ratio, LCR) и стапка на нето-стабилно финансирање (net stable funding ratio, NSFR). Првиот стандард бара банките да поседуваат доволно високоликвидни средства за покривање на паричните одливи за време на стресна состојба во траење од еден месец. Вториот стандард има за цел да обезбеди финасирање на активностите на банките од стабилни извори на средства(депозити, долгорочни позајмици и капитал). Најпосле, Базел III воведува дополнителна обврска за банките да одржуваат стапка на левераж (leverage ratio) од 3%, мерена како однос меѓу капиталот и изложеноста.
Кристина Хвиде
Кристина Хвиде (околу 1145 – в. 1200) била кралица на Шведска како сопруга на кралот Чарлс VII и мајка на шведскиот крал Сверкер II.
Живот
Кристина Стигсдатер била ќерка на данскиот благородник Стиг Токесен (починал во 1150 година) од семејството Хвиде од Сканија (тогашна данска провинција) и данската принцеза Маргарет од Данска, која била ќерка на Кануте Лавард. Таа била во брак со шведскиот крал Чарлс VII во 1163 година (или 1164 година) и била во Шведска позната како кралица Кристина. Во 1163 година, шведскиот јарл Гуторм ја поздравил во Сканија и отпатувал со неа во Шведска, но се претпоставува дека церемонијата се одржала по инаугурацијата на новиот надбискуп Стефан (архиепископ од Упсала) во 1164 година. Кога нејзиниот сопруг бил сменет во 1167 година, таа побегнала во Данска со својот син.
Датумот на нејзиното раѓање и смрт не е познат, но предложено е да бидат в. 1145 и в. 1200 соодветно.
Деца
ОУ „Тодор Јанев“ - Чашка
Тодор Јанев  — основно училиште во Чашка, Општина Чашка.
ОУ „Синиша Стоилов“ - Зрновци
„Синиша Стоилов“ — основно училиште во Зрновци, општина Зрновци. Основано е под името Тодор Арсов, во чест на борецот во НОБ, но во 2009 година е преименувано во чест на локалниот бранител од конфликтот во 2001 година, Синиша Стоилов. Главното училиште се наоѓа во село Зрновци, каде настава посетуваат ученици од Зрновци од прво до деветто одделение и ученици од Мородвис и Видовиште од шесто до деветто одделение. Подрачните училишта се наоѓаат во село Мородвис и во село Видовиште, но во моментов наставата се одржува само во училиштето во Мородвис, каде учат и ученици од соседното село Видовиште, и посетуваат настава од прво до петто одделение.
Спортската сала во село Зрновци е во склоп на основното училиште и таа служи за одржување на наставата по физичко образование и други школски и воншколски активности и настани.
Максимилијан Егештајн
Максимилијан Егештајн (роден на 8 декември 1996 година во Хановер) — германски фудбалер, играч од средниот ред на Вердер Бремен и на германската репрезентација под 21 година.
Животопис
Максимилијан е роден во Хановер и тој е син на поранешниот фудбалер Карл Егештајн. Неговиот помлад брат Јоханес Егештајн е исто така фудбалер, и во моментов игра за Вердер Бремен.
Браќата Егештајн својата кариера ја започнале во екипата на Хавелзе, клуб за кој настапувал и нивниот татко и во која исто така работел како тренер во средината на 90-тите. Во 2011 година, браќата биле забележани од скаути на Вердер Бремен и набрзо потоа му се приклучиле на клубот од Бундеслигата.
Клупска кариера
Откако му се приклучил на Вердер Бремен од Хавелзе во 2011 година, Егештајн поминал низ неколку младински категории во клубот во периодот 2011-2014, пред да биде регистриран да настапува за вториот тим во Регионалната лига за сезоната 2014-2015. Своето деби за Вердер Бремен II го направил на 1 август 2014, против Ајнтрахт Брауншвајг II во натпревар што завршил 3-3. Својата прва сезона за Вердер Бремен II ја завршил со 32 нстапи и 4 гола, помагајќи му на тимот да заврши на прво место во Регионалната лига Север и да избори промоција во 3. лига за следната сезона.
Во меѓувреме во ноември 2014 година, Егештајн го добил својот прв повик во првиот тим на Вердер Бремен од тренерот Виктор Скрипник за натпреварот од Бундеслигата против Падерборн. Токму во тој натпревар Максимилијан го направил и своето деби за клубот, влегувајќи од клупата за резерви со дресот со број 35 (кој го носи и денес) на местото на Левент Ајчичек во 83-тата минута од убедливата победата со 4-0 на Везер. На возраст од 17 години и 356 дена, тој станал вториот најмлад играч кој дебитирал во Бундеслигата во историјата на клубот по Томас Шаф (со 17 години и 353 дена).
Во февруари 2015, Егештајн го потпишал својот прв професионален договор со Вердер Бремен во трајност до 2018 година. Иако уште неколкупати се нашол на списокот на повикани фудбалери на Вердер, тој само уште еднаш бил вклучен во игра (повторно од клупата за резерви) за првиот тим до крајот на сезоната 2014-2015 - на 1 март 2015 во поразот со 3-5 на домашен терен од Волфсбург - играјќи главно за Вердер Бремен II во Регионалната лига Север.
Сезоната 2015-2016 Егештајн бил регистриран да игра и за двата тима Вердер Бремен во Бунделигата и Вердер Бремен II во 3. лига. Својот прв старт за првиот тим го направил во второто коло од Бундеслигата на 22 август 2015 против Херта во Берлин, играјќи како офанзивен играч од средниот ред во ремито 1-1. Сепак, и покрај тоа што повремено добивал можност да игра во почетокот тој не успевал да го зацврсти своето место во почетниот тим на Вердер играјќи само двапати од почетокот. Сезоната ја завршил со 7 настапи во Бундеслигата и еден во Купот на Германија како и со 9 натпревари за Вердер Бремен II во 3. лига.
Следната сезона тренерот Скрипник добил отказ во септември 2016, а неговиот наследник Александер Нури во октомври 2016 година наредил Егештајн привремено да се врати назад во Вердер Бремен II. Таму тој бил назначен за капитен од страна на тренерот Флоријан Кофелфдт. Сепак, по одличните игри во 3. лига тој се вратил во првиот тим по зимската пауза. Во вториот дел од првенството Егештајн играл многу повеќе од претходно и главно бил користен како дефанзивен играч од средниот ред. На 4 април 2017, Егештајн го постигнал својот прв погодок во Бундеслигата во својата кариера, во победата со 3-0 над Шалке 04 на Везер. Сезоната 2016-2017 ја завршил со 15 настапи и еден гол во Бундеслигата, и со 13 настапи и 2 гола во 3. лига за Вердер Бремен II.
Сезоната 2017-2018, била дефинитивно сезоната во која Егештајн успеал да се утврди во почетната постава на Вердер Бремен. Веќе во првиот официјален натпревар на клубот за сезоната тој постигнал гол, во победата со 3-0 над Вурцбургер Кикерс. Тој ја започнал сезоната играјќи на истата позиција како и во претходната сезона, како дефанзивен играч за врска, но кога тренерот Нури добил отказ кон крајот на октомври 2017, новиот тренер Флоријан Кофелдт со кого Егештајн соработувал во Вердер II му доделил нова улога. Кофелдт започнал да го користи Егештајн малку понапред, лево во средниот ред од тројца играчи, со што тој добил повеќе слобода во играта што се покажало како правилен потег. Младиот играч набргу "ескплодирал" под водството на Кофелдт. На 9 декември тој го постигнал својот прв гол во Бундеслигата за сезоната во изненадувачката победа на Вердер над Борусија Дортмунд на Сигнал Идуна Парк со 1-2. Голот дошол по еден негов прекрасен шут со левата нога од десната страна во далечниот агол на голманот на Борусија. Својот трет и последен погодок за сезоната го постигнал на 12 март 2018, во победата со 3-1 на домашен терен против Келн. Сезоната 2017-2018 ја завршил со вкупно 37 настапи во лигата и купот 3 гола и 4 асистенции.
На 18 август 2018, ја започнал новата сезона со погодок во првото коло од Купот на Германија во победата со 6-1 над Ворматија Вормс.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 27 септември 2018.
Амам Саланха (Банско)
Амамот Саланха — поранешен амам кој се наоѓал во селото Банско, Општина Струмица.
Купола лежи на пандантифи со мали кружни отвори кои ја обезбедувале светлоста. Врз куполата во поново време заради оштетувањата и задржување на топлината е изведен лимен покрив поставен врз челична конструкција. Во внатрешноста на амамот изведени се ниши, а мал прозор е присутен на северниот ѕид. Амамот е со димензии 5х5метри и заедно со новите прудружни простории кои се изградени во 1960 година западно од влезот и служат за соблекувална и заедно со нив зафаќа површина од околу 33 метри квадратни.
Димензиите на базенот се: 3,4х3,4 метри, а куполата е со пречник од 4 метри, додека дебелината на ѕидовите изнесува 90 см. Висината на влезот е 1,70 см а ширина 70 см. Објектот се снабдувал со термална вода од многуте врела топла и ладна во околината која била доведувана со цевки од извори западно од него.
NGC 5365A
NGC 5365A — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Удина
Удина е вулкански масив и се наоѓа во централниот дел на полуостровот Камчатка, Русија. Овој вулкански масив се состои од два конусни стратовулкани: Болшаја Удина со височина од 2,920м и Малаја Удина со височина од 1,942м.
NGC 5365A
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5365A се споменува и како ESO 271-6, MCG -7-29-1, PGC 49593, IRAS 13535-4345.
Удина
Вулканот Малаја Удина се издига над ниско седло на источниот крај на масивот. Овој вулкан се наоѓа во рамките на Вулканите Камчатка како светско наследство на УНЕСКО.
Вулканот Болшаја Удина има истакната лавина купола на југозападното крило. За овој вулкан долго се верувало дека е исчезнат, но откако покажал знаци на сеизмички немири повторно спаднал во групата на "активни" вулкани во јуни 2019 година
NGC 5365A
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5365A е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5365A има привидни димензии од 2,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 56 м 39,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -44° 0' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 92°.
Други поделби
Проучување на NGC 5365A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49586. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 403; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7802. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Песок
Песокот е природен зрнест материјал што се јавува како маса од ситни камчиња од карпесто или минерално потекло. Составот на песокот во голема мера се разликува од место до место, зависно од релјефот и условите. Во нетропски брежни средени начест составен елемент е силициум диоксидот (SiO2), обично во облик на кварц.
Втор облик на песок по застапеност е калциум карбонатот, као на пример арагонит, создаден во текот на изминатите половина милијарда години претежно од разни живи суштества како што се коралите и школките. Ова е главниот вид на песок во подрачја каде доминирале гребенски екосистеми со милиони години, како што се Карибите.
Состав
Според гранулометријата што ја користат геолозите, зрната песок можат да имаат пречник од 0,0625 мм ( мм) до 2 мм. За „зрно песок“ се смета сето она што е покрупно од чакал (2-64 мм), а поситно од мил (0,062-0,004 мм).
Стандардот ISO 14688 го дели песокот на ситен, среден и крупен, во опсег од 0,063 мм - 0,2 мм - 0,63 мм - 2.0 мм. Оваа класификација ја следи Крумбајновата Φ-скала, каде Φ = -log 2 D; D е пречникот на зрното во милиметри. Според оваа скала, вредноста на Φ се движи од −1 до +4, со поткатегории помеѓу целите броеви.
Составот на песокот е различен на различни места. Покрај силициум диоксидот во облик на кварц, тропските и суптропските брегови се одликуваат со светлобели песоци, кои се составени од сронет варовник и може да содржи парченца од корали и школки, покрај други органски или органски изведени материјали, што значи дека образувањето на песокот може да зависи од живите колку и од неживите материи. Споменикот на природата „Бели Песоци“ во Ново Мексико (САД) е познат по својата силна белина, поради тоа што е составен од гипс. Аркозата е песок или песочен камен со значителни примеси на фелдспат, добиени со абење или ерозија на блиските гранитни карпести изданоци. Некои песоци содржат магнетит, хлорит, глауконит и гипс. Песоците кои се богати со магнетит имаат темна до црна боја, а истото важи и за песоците добиени од вулкански базалт и опсидијан. Со карактеристична зелена боја се одликуваат хлоритно-глауконосните песоци со базалтно потекло (од лава), кои се богати со оливин. Многу видови песоци, особено оние во јужна Европа имаат кварцните кристали со примеси од железо и силна темножолта боја. Песочните наноси во некои подрачја содржат отпорни материјали, вклучувајќи и извесни драги камења.
Песокливи средини
Песокот се носи со ветерот и водата и налегнува во облик на плажи, дини, спрудови, насипи и слични образби. Во проточните средини како ситнокаменестите корита на реките и ледничките морени, песокот е присутен заедно со разни други поедри зрнести материјали. Постојат и реки чиишто корита имаа само песок, кога реката нема други покрупе материјал за разнесување. Во пустините се обликуваат дини бидејќи единствено песокот е доволно ситен за да се движи со ветерот, натрупувајќи се врз другите неподвижни релјефни елементи. Песокот се среќава и како составен дел од почвата.
Песокот како тема во уметноста и во популарната култура
Понекогаш, песокот се јавува како тема во дела од уметноста и популарната култура, како:
Жван
Жван — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Меѓу селата Слоештица и Жван е сместен Топличкиот манастир.
Потекло на името
Во минатото селото Жван преживеало многубројни војни, па поради тие војни е поделено на два дела, односно селото Жван и подмесноста Отрап. Според една легенда, името Жван е добиено според анот што се наоѓал во месноста Отрап. Кога тој ан станал познат луѓето често се прашувале каде ќе одиш и тие често одговарале ан, со што анот станал живан и со текот на времето селото го нарекле Жван.
Географија и местоположба
Селото Жван се наоѓа северно од градот Демир Хисар. Сместено е под планината Бигла, непосредно под пасивниот рудник за железна руда. Земјиштето на Жван зафаќа површина од 9,1 км2, од кои обработлива земја е 248,9 ха, пасиштата заземаат 154,2 ха, а горите 456,4 ха. Соседни села на Жван: Слоештица и Мренога од југозапад и југ, Бабино од северозапад, Доленци од север, и Сопотница од исток.
Историја
Во XIX век, Жван било христијанско село во рамките на Битолската каза (нахија Демир Хисар), на Отоманското Царство.
Според истражувањата на Пане Перуновски селото во пописните турски дефтери е запишано како Џван-хане. Во текот на петнаесеттиот век населбата броела шеесет и едно семејство, а во почетокот на седумнаесеттиот век биле регистрирани дваесет и една куќа. Селото првин се наоѓало на потегот на црквите „Света Петка“ и „Свети Димитрија“ кои се на левата страна на Црна Река. Со оглед на денешната распространетост на селото од двете страни на реката се забележува одредено проширување.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Жван имало 340 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Жван имало 360 жители.
Во текот на втората половина на XX век, од Жван се иселил значителен број од населението. Во 1961 година селото имало 904 жители, а во 1994 година 506 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 428 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 242 жители, од кои 220 Македонци и 22 лица без податоци.
Родови
Жван е македонско село.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Сопотница.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Демир Хисар.
Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Жван, во која покрај селото Жван, се наоѓале и селата Вирово, Мренога, Радово, Слоештица, Сопотница, Суво Грло и Церово. Општината Жван постоела и во периодот 1950-1952, кога влегувале селата Жван, Мренога, Слојштица, Сопотница и Суво Грло.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 268 гласачи.
Култура и спорт
Жван во минатото имал многу успеси во спортот. Воглавно во фудбалот. Најпрво се натпреварувал во општинска лига и го освоил пехарот во шеесеттите години. Потоа со квалификациите во Македонски Брод, Жван се пласира во Регион. Спортот во Жван се распаднал во 1995-1996. Денес после 15 години Жван повторно формира екипа, која очекува да започне Општинска лига за да може да се натпреваруваат.
Иселеништво
До 1951 година иселеници од селото има во Битола (2 семејства), Аргентина (1 семејство), САД (1 семејство), Бугарија (1 семејство) и во Демир Хисар (3 семејства).
Иселеништвото продолжило и потоа што може да се забележи и по големиот пад на население во пописите.
Космос-1556
Космос-1556 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 19 мај 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 700 килограми. Космос-1556 бил навигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 676,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9160 км, а најмалото на 9129.
IC 1920
IC 1920 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1920 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 1920 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 48 м 7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 11' 39". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 1920 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1619535.
Фридрих III (изборен кнез од Саксонија)
Фридрих III  или Фридрих Мудриот (Friedrich der Weise, роден во во  - починал на  во ) — владетел од династијата Ветинци како изборен кнез од Саксонија во периодот од 1486 до 1525 година. Фридрих е познат по тоа што му помогнал на Мартин Лутер и му дал азил во неговата земја, поддржувајќи ја реформацијата и лутеранството.
Рани години
Фридрих бил најстариот син на изборниот кнез Ернест од Саксонија (1441-1486) и неговата сопруга Елизабета (1443-1484), ќерка на баварскиот војвода Албрехт III.
Управување
Тој го наследил неговиот татко на 23 години во 1486 година и управувал со Војводство Саксонија-Витенберг и Изборно Кнежевство Саксонија заедно со својот брат Јохан.
Во 1493 година во Ерусалим станал витез на Орденот на Светиот гроб. Тој бил еден од најголемите поседувачи на реликви од Светата земја. Тој имал 17443 предмети, вклучувајќи реликви од Света Ана, гранка од капината на Мојсеј, млеко од Дева Марија. Во следните години неговата збирка од реликви надминала 19.000 парчиња.
Семејство
Фридрих не се оженил, но со Ана Велер, од неаристократско семејство, имал неколку деца.
Атанас Џолев
Животопис
Роден е во 1898 година во село Моноспитово, Струмичко, во семејство на земјоделци. Татко му Христо Џолев и дедо му Велко Џолев се ВМОРО револуционери. Завршува седми клас и во револуционерното дело се вклучува како член на селската милиција на ВМРО, а во 1923 година пребегнува во Бугарија. Таму е четник во четата на Георги В‘ндев, а по препорака на Александар Василев - Алеко пашата, тој е назначен и за секретар на Штерју Влахов.
Мемоари
Меморите на Атанас Џолев, не се пишувани во Софија, туку истите се пишувани во Струмица во зимата 1973/74 година во старата куќа на Атанас Џолев на ул. „Тошо Арсов“ бр. 10. Меморите се пишувани на машина за пишување од страна на Борис Караманов, сопруг на неговата внука Василка Караманова, додека Атанас Џолев директно ги диктирал настаните.
Еден примерок од мемоарите е даден на Борислав Мицков, професор на педагошка академија во Штип и син на Ристо Мицков со кој Атанас Џолев ја отслужувал доживотната робија во затворот во Софија.
Објавување
На 8 ноември 1997 година, мемоарите на Џолев под работен наслов „Последната исповед на Атанас Џолев“, со тврдења дека истите се пишувани во Софија, се објавени во дневниот весник „Нова Македонија“, уредувани од страна на Зоран Тодоровски.
Веднаш по нивното излегување, внуката на Атанас Џолев, излегува со демант во „Нова Македонија“, во кој ги негира околностите на пишување на мемоарите. Закажена е средба меѓу Василка Караманова и Зоран Тодоровски, но средбата никогаш не се остварила.
Предавање на мемоарите
На 21 јули 2010 година, оригиналот на мемоарите биле предадени во Историски архив на Македонија - Струмица, од страна на Борис Караманов.
Во спомените, Атанас Џолев јасно ја нагласува својата македонска национална свест.
NGC 781
NGC 781 — спирална галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 781 се споменува и како UGC 1482, MCG 2-6-10, CGCG 438-11, KARA 81.
Откривање
Телото е откриено на 16 октомври 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 781 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 781 има привидни димензии од 1,5' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 781 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7577. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 174; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 629. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 209.
Мегабит
Мегабит — милион пати поголема единица од бит за дигитални информации. Префиксот мега- (симбол М) е дефиниран во Меѓународниот систем на единици (СИ) како множител со вредност 106 (1 милион), и затоа
Симболот за мегабит е Mbit.
Мегабитот е тесно поврзан со мебибитот, повеќекратно поголема единица добиена од бинарниот префикс меби (симбол Mi), од ист ред на големина, што е еднакво на =, или приближно 5% поголем од мегабитот. И покрај дефинициите на овие нови префикси за бинарно базирани количини на информации од страна на меѓународните организации за стандардизација, мемориските полуспроводнички чипови сè уште се продаваат користејќи ги имињата со метрички префикси за означување бинарни множители.
Со користење на заедничката големина бајт од осум бита и стандардизирана метричка дефиниција за мегабит и килобајт, 1 мегабит е еднаков на 125 килобајти (kB) или приближно 122 кибибајти (KiB).
Битом
Битом (Bytom, шлески: Bytōm, Bytōń, Beuthen O.S.) — град во јужна Полска, кој се наоѓа во Шлеското Војводство, во центарот на Горношлеската Метрополитенска Област.
Васил Цијапински
Васил Цијапински (Vasily Ciapinski, Wasyl Ciapiński, Vasily Tyapinski, роден 1540-тите — починал окулу 1604 година) бил белоруско-литвански племеник, хуманист, просветител, писател, издавач и преведувач од Големото Кнежевство Литванија познат по преводот на Библијата на Белоруски јазик. Тој стоел зад издавањето на „Московското евангелие“ во 1570-тите, и се смета за еден од првите олеснувачи на белорускata печатена литература. Понекогаш се смета дека неговата библија била печатена на украински јазик, но денес главно се смета како Белоруски јазик.
Кастели (марка)
Кастели е италијански бренд на спортска облека и додатоци со седиште во Фонзасо во Венето. Кастели е компанија специјализирана за облека за велосипедизам и триатлон. Производите од брендот Кастели се одликуваат со лого што претставува бела скорпија во црвен круг.
Работилница на Џани Виторе
Во 1876 година, Џани Виторе отворил продавница во Милано каде што рачно изработувал облека за бизнисмени, за миланската балетска трупа и фудбалските тимови како Милан и Јувентус. Алфредо Бинда, победник на Џиро д'Италија неколку пати, бил еден од неговите клиенти.
Во 1935 година, Армандо Кастели се приклучил на персоналот на Џани, во истата година тој одлучил да ја купи компанијата каде што работел и да ја задржи клиентелата на Џани Виторе, вклучувајќи ги Џино Бартали и Фаусто Копи.
Име на брендот Кастели
Кастели го проширил производството снабдувајќи различни тимови и во следните години дури и големите ѕвезди на велосипедизмот како Луисон Бобет, Рик Ван Лој и Жак Анкетил носеле облека од Кастели.
Во 1948 година се родил Маурицио, синот на Армандо, кој уште од мали нозе бил занесен со спортска облека, учејќи го занаетот од својот татко. Тие двајца не се согласувале долго време; традиционалистичките начини на таткото се судриле со креативноста на синот, па Маурицио во 1974 година ѝ дал живот на сопствената компанија која ја нарекла Кастели, избирајќи ја скорпијата за свој амблем.
Во 1977 година, тој имал интуиција да воведе ликра, револуционерен еластичен материјал во тоа време што го користеле само скијачите, за велосипедски шорцеви. Инспириран од успехот на шорцевите од ликра, Маурицио продолжил да ги применува своите вештини во велосипедизмот. Шампионите како Еди Меркс, Бернард Хино, Франческо Мозер, Џузепе Сарони, Ерколе Балдини и Силвио Мартинело избирале облека од Кастели за своите трки. Маурицио бил пионер на боење со сублимација што овозможило да има бои, логоа и графики на техничка ткаенина. На 9 ноември 1979 година, Кастели го добил златниот Дискоболус, престижна награда од Corriere dello Sport – Stadio. Во 1981 година, Маурицио ги облекол своите велосипедисти во тиркизни шорцеви од ликра, кога во тоа време биле дозволени само црни шорцеви, па возачите се појавиле на стартната линија создавајќи неочекувана експлозија на бои, но потоа морале да ги сменат шорцевите.
Во 1995 година, Маурицио Кастели ненадејно починал на 47-годишна возраст поради срцев удар додека возел велосипед на Ципреса. Во 1996 година, на Олимписките игри во Атланта, Паола Пецо носел Кастели, освојувајќи го златниот медал во планински велосипед. Кастели бил првиот бренд кој започнал целосно женска колекција за велосипедизам. Во 1997 година Кастели направил револуција во подлогата за седишта за велосипеди, давајќи му живот на Progetto Y.
1999 година, го означило враќањето на Кастели во професионалниот велосипедизам со шпанскиот тим ONCE-Deutsche Bank. Во следната деценија, возачите како Лоран Џалаберт, Карлос Састре и Андреа Перон го носеле Кастели, како и многу важни тимови како Рослото, Рефин Керамиче, Тенакс, Тинкоф и Сониер Дувал.
Во 2003 година, Џордано Кремонезе, претседателот на Manifattura Valcismon, матичната компанија на брендот Спортфул, одлучил да го купи Кастели и да го пренесе од Росате во Фонзасо.
Во 2009 година, Кастели станал дел од добавувачите на брендовите на Cervélo TestTeam, кои ги вклучиле, меѓу другите, Карлос Састре, Тор Хушовд и Хајнрих Хауслер. Во 2017 година Кастели станал официјален спонзор на Тим Скај, кој подоцна станал Тим Инеос во 2019 година. Во 2018 година тие потпишале договор за спонзорирање на дресовите на Џиро д'Италија потпишувајќи четиригодишен договор.
Во 2021 година, тие објавиле дека ќе го прекинат своето спонзорство со Тим Инеос и почнале да го спонзорираат Квик-Степ Алфа Винил Тим почнувајќи од 2022 година.
Наводи
<references group="" responsive="1">
КАМП (компанија)
КАМП (исто така се пишува К.А.М.П. италијанската кратенка за „Concezione Articoli Montagna Premana“) произведува опрема за качување и придружни активности како што се ски планинарење и индустриска безбедност (т.е. работа на височини). Компанијата е со седиште во Италија.
Компанијата била основана од Никола Кодега, ковач, во 1889 година во италијанското алпско село Премана, каде што сè уште се наоѓа. Првично произведувајќи стоки од ковано железо, нарачката во 1920 година за ледени секири за италијанската армија била нивниот прв напад во светот на опремата за качување. Оттаму компанијата го проширила својот опсег на качување за да вклучи крампони, питони и ореви, и на крајот (со охрабрување на планинарот Рикардо Касин и соработка со американскиот алпинист и претприемач Грег Лоу) во неметална опрема. Компанијата сè уште ја водат потомците на Кодега.
Серија А 2018-2019
Серија А 2018-2019 била 117-тата сезона на првата фудбалска лига на Италија, односно 87-ма сезона позната под името Серија А. Сезоната започнала на 18 август 2018, а завршила на 26 мај 2019 година.
Екипата на Јувентус влегла како бранител на титулата од сезоната 2017-2018. , и  биле новите три членови откако избориле промоција во Серија Б претходната сезона.
На 20 април 2019, Јувентус ја одбранил титулата на пет кола пред крајот после победата на домашен терен над со 2-1. Со тоа клубот од Торино стигнал до своето 35-то скудето во клупската историја, 8 едноподруго почнувајќи од сезоната 2011-2012. Второто место со 11 бодови помалку од шампионот го освоила екипата на. и пак, во последното коло им се придружиле на Јувентус и Наполи и ќе играат во групната фаза на Лигата на шампионите 2019-2020, откако ги освоиле третото и четвртото место со еднаков број на бодови 69.
Петтопласираниот, шестопласираната , како и осмопласираниот (кој го освоил Купот на Италија) избориле учество во Лигата на Европа 2019-2020.
Трите клуба кој испаднале од лигата во сезоната биле, и.
Најдобар стрелец во лигата во оваа сезона бил Фабио Кваљарела од со 26 постигнати гола.
Општо
Трите нови екипи кои избориле промоција во Серија А за оваа сезона биле, и , заменувајќи ги ,  и Беневенто кои испаднале во претходната сезона. Емполи - како шампион на Серија Б - се вратил во Серија А по само една сезона отсуство, Парма пак, се вратила во најсилното фудбалско натпреварување во Италија за првпат по сезоната 2014-2015 откако го комплетирала своето искачување од Серија Д до Серија А во само три години по нивниот банкрот во летото 2015 година, додека Фрозиноне се вратил по две години пауза откако го победиле во плејофот.
Првото коло од првенството се играло од 18 до 20 август 2018 година, со 8 натпревари, наместо десетте закажани: поради трагедијата што ја погодила Џенова, со делумниот колапс на мостот Понте Моранди, па лигата во заеднички договор со лигурските екипи одлучила да ги одложи натпреварите од Милан-Џенова и Сампдорија-Фјорентина. Трите вонредни кола одиграни во средината на неделата биле на следниве датуми: 26 септември 2018, 26 декември 2018 и 3 април 2019 година. Првенството имало 4 репрезентативни паузи и во тие викенди не се играло (9 септември 14 октомври 18 ноември и 24 март) заради обврските на италијанската репрезентација во новоформираната Лига на Нации како и почетокот на квалификациите за Европското првенство 2020; a исто така не се играло ниту во првите две недели од 2019 година, период окупиран за осминафиналето на Купот на Италија 2018-2019. Последното коло било закажано за недела, 26 мај 2019 година.
Што се однесува до термините за играње на натпреварите, лигата го обезбедила следниов формат:
Летна сесија
Во летото 2018 година, италијанскиот шампион од претходната сезона,, го направил најскапиот трансфер во историјата на италијанското првенство: тие ги обезбедиле услугите на португалската суперѕвезда Кристијано Роналдо, еден од најголемите шампиони на неговата генерација, плаќајќи сума од 100 милиони евра во касата на. Клубот од Торино, исто така ја затворил ерата со двајца фудбалери кој долги години го носеле нивниот дрес, Џанлујџи Буфон и Клаудио Маркизио кој заминале по 17 и 11 години во клубот, но исто така, се засилиле со доаѓањето на голманот Матија Перин, бековите Жоао Кансело и Леонардо Спинацола, и играчот од средниот ред Емре Џан; а кон крајот на преодниот рок дошло и до изненадувачкото враќањето на Леонардо Бонучи, назад во Торино по скандалозното заминување во претходната година, доаѓајќи во размена од која што го вклучила и младиот дефанзивец Матија Калдара кој заминал во спротивен правец.
Еден од најголемите конкуренти на Јувентус во оваа деценија, ја завршил соработката со тренерот Маурицио Сари и на негово место го назначиле Карло Анчелоти, кој се вратил во Серија А речиси по една деценија по неговото последно искуство во Милан; од пазарот, клубот ги довел уште и голманот Давид Оспина кој дошол да го замени Пепе Реина, играчот од средниот ред Фабијан Руис, да го замени Жоржињо, како и десниот бек Кевин Малки од  и офанзивецот Симоне Верди од. Многу активна на пазарот била : џалоросите се засилиле со голманот Робин Олсен, играчите од средниот ред Стивен Нзонзи, Брајан Кристанте и Хавиер Пасторе, и крилото Џастин Клајверт, додека пак од друга страна морале да се справат со заминувањето на одличниот голман Алисон и играчите од средниот ред Кевин Стротман и Раџа Наинголан; вториот од нив пак бил најважното засилување на, кој се поздравил со Кансело и Рафиња, а го редизајнирале својот ростер со доведувањето на стоперот Стефан де Врај, бековите Квадво Асамоа и Шиме Врсаљко, крилните напаѓачи Матео Политано и Кеита Балде и напаѓачот Лаутаро Мартинес.
ги заменил заминувањата на де Врај и Фелипе Андресон со Франческо Ачерби и Хоакин Кореја, и го довеле играчот од средниот ред Милан Бадељ. Милан, во сезоната влегол со втора промена во сопственичката структура за период од една година откако клубот го преземала американската фирма Елиот, во прилог на горенаведениот Калдара, од Јувентус, исто така, го довеле на заем со право на откуп и напаѓачот Гонсало Игуаин, кој дошол да ги замени Никола Калиниќ и Андре Силва кои имале разочарувачка сезона; исто така биле направени промени и во другите две линии каде биле доведени голманот Реина, играчот од средниот ред Тимуе Бакајоко и страничните играчи Диего Лаксалт и Саму Кастилјехо. се разделила со Андреас Корнелиус, Кристанте и Андреја Петања а се засилила со доаѓањето на Марио Пашалиќ и Дуван Сапата.
Меѓу другите трансфери се истакнуваат доаѓањето на полскиот напаѓач Кшиштоф Пјонтек во, потоа на Жервињо во , на Грегуар Дефрел во и на Кевин-Принс Боатенг во , клуб кој исто така ја започнал сезоната со промена на тренерската клупа која ја преземал Роберто Де Зерби. Промена на тренерската функција во текот на летото, исто така, била видена и во, , и , кои сезоната ја започнале со Филипо Инѕаги, Роландо Маран и Хулио Веласкес.
Зимска сесија
Најактивен тим на пазарот во зимската сесија бил Милан, кој го довел играчот од средниот ред Лукас Пакета, но пред се, она што го обележило зимскиот трансферен прозорец во Италија боча нивната промена во нападот: по само една полусезона завршило мачното и разочарувачко искуство на Игуаин на Сан Сиро, кој се вратил во Јувентус и веднаш потоа бил позајмен на, а росонерите го замениле него со купување на доскорашниот играч на Џенова, Пјонтек, кој бил откровение на првиот дел од првенството. Минимални операции во зимскиот преоден рок имал Јувентус, кого го напуштил Меди Бенатија и заминал во, а како негова замена во Торино се вратил поранешниот играч на бјанконерите Мартин Касерес од Лацио, додека Интер се засилил со бекот на Седрик Соарес.
Прв дел од сезоната (Андата)
Во пресрет на првото коло од првенството Лигата А одлучила да ги одложи натпреварите на двете екипи од Џенова ( - и  - ) поради делумниот колапс на мостот Понте Моранди во главниот град на Лигурија. Веќе по крајот на третото коло се потврдуваат летните предвидувања кога се во прашање најсеризоните кандидати за освојување на скудетото, со на врвот како единствена екипа со максимален број на бодови; а во трка со бранителот на титулата се држел, додека  и  веќе заостануваат. Меѓу откровенијата на почетокот на сезоната има две изненадувања, и, од кој вторите биле со максимален број на бодови по првите две кола.
По враќањето од репрезентативната паузата во септември, Јувентус ја продолжил својата серија на последователни победи стигнувајќи до бројот осум, победувајќи го, исто така, Наполи во директниот судир во Торино во 7-мото коло. Партенопеите, иако на поприлична дистанција, всушност остануваат единствените вистински гонители на бјанконерите, додека оваа фаза на првенството сигнализира неочекувани потешкотии за, додека веќе се нашол залепен на дното на табелата.
Во месец октомври, првенството го забележал првиот погрешен чекор на Јувентус, кој на својот стадион не успеал да ја добие Џенова (завршило 1-1); сепак, со победите во следните три натпревари, бјанконерите повторно го вратиле тимот на Анчелоти на безбедно растојание. Интер пак, по надминувањето на првичните проблеми, во овој период се стабилизирале како "трета сила" во првенството, во средината на табелата, Сасуоло го потврдил одличниот почеток на сезоната, додека Аталанта, исто така, се кренала нагоре. Во меѓувреме, на дното на пласманот имало бројни промени на тренери кои влијаат на Кјево,, и , како и Џенова која е несигурна и покрај "подвигот" на нивниот млад напаѓач-откровение Пјонтек.
Првиот дел од првенството (наречен Андата) завршил со Јувентус на врвот на табелата како зимски шампион, запишувајќи нов рекорд по бројот на освоени бодови на полусезона, 53, како резултат на 17 победи и 2 нерешени натпревари. Зад бјанконерите своите позиции ги консолидирале Наполи и Интер, а нероаѕурите успеале да ги победат наполитанците во директниот судир на "Boxing day"; овој натпревар, сепак, не останал запаметен по тоа што се случувало на теренот туку надвор од него, каде сериозните судири што се случиле помеѓу навивачите на двата клуба надвор од Сан Сиро, кулминирале со смртта на еден навивач на Интер.
Втор дел од сезоната (Риторно)
Во првите два месеци од 2019 година се потврдува сценариото од крајот на првиот круг, само што сега Јувентус ја зголемил уште повеќе својата предност - сега на 13 бодови - во однос на Наполи по 24-тото коло; тоа бил најголемиот забележан јаз на врвот на табелата помеѓу првиот и вториот тим на крајот на февруари уште од сезоната 2006-2007. Бјанконерите ја нагласиле својата сезонска супериорност во 26-тото коло, победувајќи ги Партенопеите во "големиот натпревар" на Сан Паоло и отишле на +16, стигнувајќи многу блиску до новото скудето, пред во 28-мото коло да го регистрираат неочекувано првиот сезонски пораз на Мараси против Џенова. Зад водечкото дуо, во меѓувреме, Интер минува низ турбулентни недели, потресен од внатрешни проблеми поради тоа што клубот и капитенот Икарди не можеле да се договорот околу платата на фудбалерот во новиот договор, што довело до тоа тој повеќе да не биде капитен на клубот. Рома незадовални од својата сезонска патека, извршиле промена на тренерската клупа назначувајќи го Клаудио Раниери на местото на отпуштениот Ди Франческо.
По враќањето од репрезентативната паузата во март, Јувентус го продолжил својот марш кон освојувањето на првенството кој во тој момент веќе се сметал за формалност, откако нивната предност над Наполи на седум круга од крајот го достигнала својот сезонскиот максимум од +20 бодови. Торинезите и математички ја затвориле трката за скудетото на 20 април, кога успехот на домашен терен од 2-1 над Фјорентина им овозможил да го прослават своето 35-то скудето во клупската историја, осмо последователно почнувајќи од сезоната 2011-2012, на пет кола до крајот на првенството; тренерот Алегри, во својата проштална сезона со бјанконерите, исто така, станал првиот тренер во историјата на италијанското првенство кој успеал да освои 5 шампионски титули по ред, победувајќи го рекордот на поранешниот тренер исто така на Јувентус, Карло Каркано по 85 години.
Откако Битката за титулата била решена, главниот интерес на првенството во последните неколку кола се свртел кон борбата за пласман во Лигата на шампионите, која, освен за веќе безбедните Јувентус и Наполи, поради повеќе подеми и падови, оваа сезона вклучува шест екипи кој се сместени во само неколку бодови разлика, за само две места: покрај двата милански и двата римски клуба своето место во топ 4 на крајот на првенството го барале и изненадувањата на првенството Аталанта и Ако Торино останал "без гориво" во финишот и завршил само на седмото место на крајот на сезоната, тогаш клубот од Бергамо е оној чиј играчи се истакнуваат најмногу играјќи сезона од бајките. Освојувајќи го третото место на табелата, тие го оствариле својот најдобар пласман во историјата на клубот во италијанското првенство, а исто така го избориле своето историско деби во Лигата на шампионите. Четвртото и последно место во најпрестижното европско натпреварување го окупирала екипата на Интер, со што ги рангирале градскиот соперник Милан на петтото, и Рома на шестото место, како учесници во Лигата на Европа, со тоа што екипата од главниот град ќе го започне турнирот од квалификациските кругови. Последното место за излез во Европа му припаднало на Лацио, како победник на Купот на Италија.
На дното на табелата разочарувачка сезона за Кјево, кој дури ни не покажал конкретни шанси за спасение во текот на целиото првенство и испаднал на шест круга до крајот, напуштајќи го највисоко рангираното фудбалско друштво во Италија по единаесет години; три кола подоцна, ним им се придружува Фрозиноне, кој се враќа во Серија Б по една сезона во елитата. Вториот дел од првенството, донел позитивни серии за два клуба од дното на табелата и Удинезе, но благодарение на тренерските промени, и доаѓањето на Синиша Михајловиќ и Игор Тудор соодветно, кој многу брзо го смениле курсот на движење на својте клубови и успеале да обезбедат опстанок;  Спротивно на нив, слаби резултати пред крајот на првенството и значаен пад на табелата бележат Џенова која останала ослабена по продажбата на Пјонтек во јануари и Фјорентина која се нашла во многу лоша форма и не им помогнала ниту промената на тренерската клупа каде Монтела го заменил Пиоли. Овие два клуба, заедно со Емполи во последното коло влегле со мисија да обезбедат останување во лигата: сепак на крајот Емполи, и покрај одличната игра во натпреварот, е поразен од Интер во Милано и е осуден на враќање во Серија Б по само една година помината во Серија А, затоа што во директниот судир во Фиренца помеѓу нивните конкуренти Фјорентина и Џенова завршило без победник 0-0, што им одговарало и на двете екипи.
Ова била последна сезона за некој истакнати фудбалери на италијанскиот фудбал и на Серија А како капитенот на Рома и Светски шампион од 2006 година со Италија, Даниеле Де Роси, кој поминал во клубот 18 сезони, потоа Серџо Пелисие од Кјево кој во овој клуб поминал 17 сезони, Андреја Барцаљи од Јувентус, уште еден Светски шампион од 2006 и освојувач на 8 скудета со бјанконерите и Емилијано Морети долгогодишниот дефанзивец на Торино.
Најдобар стрелец оваа сезона бил Фабио Кваљарела од со 26 гола. За 36-годишниот напаѓач и поранешен играч на Удинезе, Наполи, Јувентус и Торино ова било првпат во неговата кариерата да стане Капоканониере во Серија А. Тој исто така во оваа сезона го израмнил рекордот за постигнат гол во 11 последователни натпревари во лигата, кој го држел поранешниот аргентински напаѓач на Фјорентина Габриел Батистута од сезоната 1994-1995; Кваљарела тоа го сторил откако постигнал гол во секој натпревар од 10-тото до 21-вото коло од сезоната.
Завршна табела
Легенда: Санкции:
Нотес: