cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 6269
Други поделби
Проучување на NGC 6269 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59332. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 157; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2067. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 129.
Гарделеген
Гарделеген (Gardelegen) — град во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на десниот брег на Милде, 20 километри западно од Штендал, на главната железничка линија Берлин-Хановер.
Фордорф
Фордорф (Vordorf) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општински единици
Општината Фордорф е составена од следниве места: Ајкхорст, Ретен и Фордорф.
Соседни општини
Општината Фордорф на југ се граничи со градот Брауншвајг, а други соседни општини се Мајне, Аденбител, Швилпер. Градовите Брауншвајг, Гифхорн и Волфсбург се оддалечени на околу 15 километри од Фордорф.
Селечки манастир (Прилепско)
Селечки манастир — македонски православен христијански манастир кој се наоѓа во селото Селце. Самиот манастир е во непосредна близина и на градот Прилеп, поради што е често посетуван од страна на граѓаните на Прилеп, од каде што води асфалтен пат.
Историја
Изграден е во 1933 година и истата година е осветен од тогашниот битолски епископ Николај (Велимировиќ). Манастирот е сместен во шумско подрачје на планината Селечка, на неколку километри од градот Прилеп.
Денес во тек е градбата на новите конаци и новата камбанарија.
Цркви
Околу манастирот се наоѓаат и малите црквички „Св. Петка“ и „Св. Илија“. Воедно, покрај манастирот, како крст се распоредени и четири свети води: Света Недела, Свети Димитрија, Света Петка и Средочна Вода.
Шпанско врапче
Опис
Шпанското врапче е поголемко врапче, со должина од 15 до 16 см и тежина од 22 до 36 грама. Малку е поголемо и потешко од градското врапче, а исто така, има малку подолг и подебел клун. Мажјакот е сличен на градското врапче во перјето, но се разликува во долните делови кои се повеќе избразденопрошарани со црно, со покостенливата, а не сива круна, и повеќе бели отколку сиви образи. Женките уште помалку се разликуваат од градските врапчиња. Тие се целите сивокафеави, со подебели шарки, имаат светли линии од страните, кремава линија над окото и широки кремави линии на грбот.
И во огласувањето овие птици се слични со градското врапче. Вокализацијата на мажјакот во нешто се разликува кога тој се покажува крај гнездото. Тоа е пар остри двосложни чрчори, слични на градското врапче, но погласни и повисоки, кои може да ги опишеме како чвиинг-чвиинг, чиила-чиили. Сличен повик, но помек цчилп, се користи кога птиците пристигнуваат во местата за спиење.
Систематизација
Има два подвида: западниот, номинираниот подвид hispaniolensis, и источниот transcaspicus, опишан од австрискиот орнитолог Шмитхофен (Viktor von Tschusi zu Schmidhoffen), 1902 година. Птиците во Мала Азија и Кипар се сметаат за подвидот P. h. transcaspicus, но птиците што се уште понаисток се некој меѓуподвид.
Распространетост и живеалиште
Шпанското врапче е распространето низ Средоземјето, Макаронезија и југозападно до централна Азија. Неговиот опсег се прошири во изминативе два века, на Балканот, каде од 1950 го има постојано; и во Макаронезија, каде проширувањето се препишува на населување со патување со брод, но поверојатно е дека се работи за природно проширување со скитништво на миграциските птици. Со скитништво стигнало и до Шкотска и Норвешка.
Во поголемиот дел од својот опсег, шпанското врапче се јавува заедно со градското. Во таквите области, двата вида се размножуваат во обработливите земјишта и отворените шумски предели, со тоа што шпанското претпочита повлажни, мочурливи живеалишта. Во областите каде нема градски врапчиња, шпанските може да живеат во урбаните средини, како на Канарските Острови, Мадеира и некои средоземни острови. Во неколку урбани области, како што се оние во источна Сардинија, примарен вид врапче е селското.
Исхрана
Како и другите врапчиња, и ова се храни претежно со семиња од житни и други тревки, исто така, јадат лисја, овошје и други растителни материјали. Младите птици се хранат претежно со инсекти, а и возрасните, исто така, за време и пред сезоната на парење. При ловот на инсекти е опортунист, хранејќи се со било кој инсект кој е достапен.
Статус
Европската популација на овој вид изнесува меѓу 2,800,000 и 6,200,000 пара, или 8,400,000–18,600,000 поединци. Глобалната популација, пак, се претпоставува дека е меѓу 17 и 74 милиони поединци. Според Црвениот список на МСЗП се смета за вид со најмала загриженост.
Градови во Турција
Агломерации според бројот на жители
Најголема агломерација во Турција (состојба на 31 декември 2008 г.) е:
Во неа живее 18% од вкупниот број жители во земјата.
Градови според бројот на жители
(пр. = проценка, по. = попис)
Домника Цариградска
Домника Цариградска е христијански светец.
Во православната црква нејзиниот ден се слави на 8 јануари.
Мост (град)
Историја
Подрачјето на Мост било населено уште во добата на праисторијата. Населбата под тековното име, за првпат во пишани документи се споменува во 1040 година.
Во 1919 година, Мост станал дел од новосоздадената република Чехословачка. Во 1938 година Мост како населба со германско мнозинство, е отцепена од Чехословачка и заедно со Третиот рајх во рамките на Судетската област. По Втората светска војна локалните Германците биле насилно иселени од градовите во нивните матични земји. На нивно место дошле Чесите од останатите делови на државата исто како и Ромите од денешна Словачка. За време на комунизмот градот поради големиот рудник за јаглен повторно бил изграден неколку километри јужно а стариот дел бил срушен. Само старата готичка црква и неколку згради останале на крајот на новиот рудник. После 1989 г.. и трансформацијата на економската структура дошло до опаѓање на активностите на тешката индустрија и до проблеми со преконструирањето на стопанството. Новите власти одлучиле дека никогаш повеќе нема да се добие толку јаглен како претходно и поради тоа пораснал степенот на невработеност и сиромаштија.
Населението
Мост денес има околу 67.000 жители, а во последните години бројот на жители во градот е во стагнација. Покрај чесите, во градот живеат и словаците и Ромите
NGC 3926A
NGC 3926A — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3926A се споменува и како NGC 3926-1, UGC 6829, MCG 4-28-74, CGCG 127-76, VV 218, NPM1G +22.0349, KCPG 305A.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3926A е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 3926A има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 3926A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37079. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Кралско село Котроманиќево
Кралското село Котроманиќево е туристичко етно-село во близина на Добој, изградено во привлечна природна средина, веднаш до главниот пат што води од Добој до Дервента.
Позиција
Кралското село Котроманиќ се наоѓа 40 километри од Добој, главниот пат кој ги поврзува планините Озрен и Вучијак со рамнините Посавина. Селото е изградено на брегот на Величанка, река која е исклучително богата со рибја фауна и школки (што сведочи за неговата чистота), а целата област го прави природен амбиент идеален за одмор и рекреација. Во непосредна близина на Котроманиќевo, во селото Ритешиќ во Вучијак (Зворничко-тузланска епархија), се гради првиот манастир на св. Матрона во Москва, а воедно и првиот манастир во Република Српска е посветен на руски светец.
Објекти на комплексот
Кралското село е изградено користејќи првенствено природни материјали, при што примарна цел е да биде место кое се враќа со својата содржина и понуда во време кога српското кралско семејство Котроманиќи владеело со територијата на праисториската Босна, со што се потсети на животот на предците и нивната приврзаност кон нивната татковина. Со бројни детали собрани во оваа област, реплики на средновековни објекти, голем број куќи и колиби, рекреативни објекти и рекреација, кралското село е еден од туристичките бисери на Република Српска.
Активности
Активности кои можат да се реализираат како дел од посетата на кралското село Котроманиќево се бројни. Поаѓајќи од прошетка низ недопрената природа на Вучијак, па сè до средновековните тврдини во околината сместена во општините Добој, Модрича, Маглај и Тешањ. Она што е еден вид печат на ова етно-село е организирањето на витешки и средновековни вечери, кои го поттикнуваат животот на Котроманиќ, како и организиран лов со локални здруженија, ловечки собири, риболов на Босна, Величанка и Укрина, параглајдерство во Озрен, возење на велосипед покрај Преслица, Озрен, Вучијак и Крњина, како и голем број спортски активности.
Надворешни врски
Официјално семрежно место на Котроманиќево
Невена Георгиева-Дуња
Невена Николова Георгиева-Дуња ( во —  во Нежилово) — македонска комунистка, припадничка на младинското, синдикалното и работничкото движење меѓу двете светски војни, учесник во НОВ од 1941 година. Со своите 16 години била најмладата партизанка во Првиот скопски партизански одред и прва жена партизан во партизанските одреди на Македонија.
Животопис
Многу мала остана без мајка и со тоа од најраните години ги осознала сите тешкотии на животот. Напоредно со учењето се занимавала и со шиење. Уште 1941 година била примена во СКОЈ. Растурањето на летоците го изведувала со нивно криење меѓу шиените фустани, па така не можела да биде откриена од окупаторската полиција. Одела од куќа до куќа и пренесувала разновиден материјал и пораки. Важела за бистра, пргава и една од навиталните скоевки во извршувањето на курирските задачи. Поради својата голема активност непријателот ја забележал. Затоа поминала во илегалство.
Георгиева станува борец на Скопскиот партизански одред при неговото создавање на 22 август 1941 година. По расформирањето на Одредот во ноември 1941, таа заминала во Велес, а потоа во Струмица. Помагала во подготовките за излегувањето на Струмичкиот партизански одред од летото во 1942 година. Во меѓувреме, во мај 1942, во отсуство, била осудена на 7 години строг затвор.
Во септември 1942 година станала борец на Велешкиот партизански одред „Димитар Влахов“. Зимата 1942 година одредот бил нападнат кај селото Папрадишта. Се развила жестока нерамноправна битка во која непријателот бил далеку поброен. Неколку партизани на чело со Дуња ја бранеле нивната позиција. Нејзината смела борба ги бодрела и нејзините соборци да издржат до крај. Меѓутоа, по неколкучасовна огорчена борба, херојски загинала од фашистички рафал. Така на седумнаесетгодишна возраст згасна животот на оваа смела партизанка, која останала како светол пример на идните генерации.
Загинала во судир со бугарската полиција и велешката контрачета на 16 декември 1942 година во велешко Нежилово. Откако тешко ја раниле, го масакрирале нејзиното мртво тело, ѝ ја отсекле главата и ја набиле на кол и така ја шетале низ велешките села за да се заплаши востанатиот македонски народ. За да предизвикува страв на граѓаните на Велес, нејзината глава ја ставиле во еден централен излог.
Во чест на Невена Георгиева се испеани неколку песни од НОВ, меѓу кои се и песните „По поле одат аргати“ и „Пуста останала таја контра чета“.
Во нејзина чест, две основни училишта, во Кисела Вода и Нежилово, го носат нејзиното име. Исто така, еден од студентските домови во Скопје го носи нејзиното име.
Во Жена-парк постои спомен-обележје посветено на Невена Георгиева-Дуња. Во 1969 година била поставена нејзина биста во основното училиште што го носи нејзиното име во Кисела Вода, а во 1978 година и во Студентскиот дом во Скопје што го носи нејзиното име. Во 2014 година нејзината биста во дворот на студентскиот дом е уништена, а во 2016 била украдена и нејзината биста во основното училиште во Кисела Вода. Во 2013 година била откриена нејзина спомен-плоча во Нежилово.
NGC 1842
NGC 1842 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Хедвигенког
Хедвигенког (Hedwigenkoog) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 1842
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1842 се споменува и како ESO 85-SC46, in LMC.
Хедвигенког
Хедвигенког се наоѓа на брегот на Северното Море, северно од Бизум. Се состои од 1.600 хектари мочуриште здобиено од морето (наречено „ког“ на германски) и заштитено со брана во 1696 година за да се обезбеди земјена врска помеѓу Бизум и Веселбурен. Првиот дел од нејзиното име доаѓа во чест на Хедвиг Софија од Шведска, жена на војводата Фридрих IV на Шлезвиг-Холштајн-Готорп.
NGC 1842
Откривање
Објектот е откриен на 20 декември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1842 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m. NGC 1842 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 7 м 18,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 16' 24".
Други поделби
Проучување на NGC 1842 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8889.
Литиум флуорид
Литиум флуорид е неорганско соединение со хемиска формула LiF. Тоа е безбојна цврста материја, која преминува во бело со намалување на големината на кристалот. Иако нема мирис, литиум флуоридот има горчлив-солен вкус. Неговата структура е аналогна на онаа на натриум хлоридот, но е многу помалку растворлив во вода. Главно се користи како компонента на стопените соли (растопи). Формирањето на LiF од соодветните елементи ослободува една од највисоките енергија по маса на реактанти, втора по онаа на BeO.
Производство
LiF се подготвува од литиум хидроксид или литиум карбонат со водород флуорид.
Во растопи
Флуорот се произведува со електролиза на стопениот калиум бифлуорид. Оваа електролиза продолжува поефикасно кога електролитот содржи неколку проценти LiF, можеби затоа што го олеснува формирањето на Li-C-F интерфејс на јаглеродните електроди. Корисна стопена сол, FLiNaK, се состои од мешавина на LiF, заедно со натриум флуорид и калиум флуорид. Примарната течност за ладење за Експериментот на реакторот со стопена сол беше FLiBe; LiF-BeF2 (66-33 mol%).
Оптика
Поради големиот појас за LiF, неговите кристали се проѕирни за ултравиолетово зрачење со кратка бранова должина, повеќе од кој било друг материјал. Затоа, LiF се користи во специјализирана оптика за вакуумскиот ултравиолетовиот спектар. Литиум флуоридот се користи и како дифракционен кристал во спектрометријата со Х-зраци.
Детектори на радијација
Исто така се користи како средство за снимање на изложеноста на јонизирачко зрачење од гама зраци, бета честички и неутрони (индиректно, користејќи литиум-6 (n,алфа) јадрена реакција) во термолуминисцентни дозиметри. 6LiF наноправ збогатен до 96% се користи како неутронски реактивен материјал за полнење за микроструктурирани полупроводнички неутронски детектори (MSND).
Јадрени реактори
Литиум флуорид (високо збогатен со заедничкиот изотоп литиум-7) ја формира основната состојка на претпочитаната мешавина на флуоридна сол што се користи во јадрените реактори со течен флуорид. Типично, литиум флуоридот се меша со берилиум флуорид за да се формира основен растворувач (FLiBe), во кој се внесуваат флуориди на ураниум и ториум. Литиум флуоридот е исклучително хемиски стабилен и мешавините LiF/BeF2 (FLiBe) имаат ниски точки на топење (360 до 459 °C или 680 до 858 °F) и најдобри неутронски својства на комбинациите на флуоридни соли соодветни за употреба во реакторот. MSRE користеше две различни мешавини во двете кола за ладење.
Природна појава
Природниот литиум флуорид е познат како исклучително редок минерал грицеит.
Меренхор
Меренхор можеби бил фараон од Осмата династија во древниот Египет за време на првиот преоден период. Неговото име е потврдено само на Кралскиот список од Абидос (бр. 46).
Науката во 1567 година
1567 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Кита Бицевска
Кита Бицевска ( во Малино) - македонски филолог и редовен универзитетски професор на Филолошкиот факултет во Скопје.
Миратовац
Миратовац или Миратовец — населено место во општината Прешево, Србија, во непоследна близина со македонската граница, каде од другата страна е селото Лојане. Населението брои 2.774 жители (2002).
Вулфтен на Харц
Вулфтен на Харц (Wulften am Harz) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Вулфтен се наоѓа во близина на градовите Нортхајм и Остероде.
Географија
Вулфтен на Харц се наоѓа на југозападните падини на планинскиот масив Харц и на северозападниот дел од ридовите Ротенберг. Реката Одра тече низ селото. Најблиски градови се Остероде (12 км), Херцберг на Харц (15 км) и Гетинген (30 км).
Григориј (охридски епископ)
Свети Григориј Охридски е христијански светец и епископ Охридски.
Благoчестив учител и пастир на Христoвотo стадo. се упoкoил во 1012 година. Во еден натпис во црквата “Св. Сoфија” во Охрид се нарекува “Григориј премудриот”.
Во православната црква неговиот ден се слави на 8 јануари.
Наводи
Домника Цариградска
Мери Ема Вули
Мери Ема Вули (Mary Emma Woolley, година во Саут Норвалк, Конектикат, САД -  година во Вестпорт, Њујорк, САД) е американски просветител, мировен активист и поддржувач на правото на глас за жените. Таа беше првата жена што студираше на Брауновиот универзитет и 11ти ректор на колеџот „Маунт Хољоки“ меѓу 1900 и 1937 година.
Беклунд
Беклунд (Böklund; Bøglund) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 10 километри северно од градот Шлезвиг и 22 километри југоисточно од Фленсбург.
Во рамките на општината се наоѓаат следниве села: Беклундфелд, Дамхолм, Катбек, Линдеберг, Нордерфаренштет и Ресбрик.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Јужен Ангелн.
Демир Капија (Пирин)
Демир Капија (Демиркапия) — седло на планината Пирин, на границата помеѓу општините Банско и Свети Врач, Пиринска Македонија. Сместено е на височина од 2.480 м во северниот дел на Пирин, на главното било меѓу врвовите Џано и Демиркаписки Чуки. Има гранитна геолошка основа. Позната е и под името Демиркаписка Порта. За време на Преродбениот процес на НР Бугарија преименувана е во Железна Врата (Желязна врата), но тоа име не било прифатено од мештаните и посетителите.
Низ Демир Капија поминува патеката од планинарскиот дом „Гоце Делчев“ до планинарскиот дом „Пирин“ (обележана со зелено). Ова некогаш бил важен превој, највисоката точка на една од двете главни винарски патеки меѓу Разлошката Котлина и Мелник.
Time to live
Time to live( TTL ) или хоп лимит претставува механизам што го ограничува животниот век на податоците во компјутерските мрежи.TTL може да биде имплементиран како бројач или временска ознака прикачена или вградена во податоците.Кога еднаш ќе заврши бројачот или временското ограничување податоците се отфрлаат.Во компјутерските мрежи, TTL го спречува бесконечното циркулирање на податочните пакети низ мрежите.Во компјутерските апликации ТTL се користи за да се подобрат перформансите за кеширање или приватноста.
IP пакети
Под интернет протоколот, TTL претставува 8-битно поле.Во IPv4 заглавјето,TTL е 9-от октет од 20.Во IPv6 заглавјето, е 8-от октет од 40.Максималната вредност во TTL полето може да биде 255,што претставува максималната вредност на еден октет.Препорачана вредност е 64. Time-to-live вредноста може да се разгледува како горна граница на време во кое еден IP датаграм постои во системот. Таа вредност се поставува од страна на испраќачот на пакетот, и се декрементира од страна на секој насочувач на патеката до одредиштето.Ако TTL вредноста достигне 0 пред пакетот да стигне до одредиштето, пакетот се отфрла и ICMP error (11-Тime Exceeded) порака се испраќа назад до испраќачот на пакетот.Главната цел на TTL полето е да се избегне ситуација во која неиспорачлив пакет останува да кружи во мрежата на системот, и така системот би бил загушен од т.н. “бесмртни пакети”. Во теорија, под IPv4 TTL се мери во секунди,иако секој хост кој го препраќа пакетот мора да ја намали таа вредност за најмалку 1 единица.Во пракса, вредноста во TTL полето се намалува за 1 на секој скок.За да ова се рефлектира во пракса ,полето е преименувано во hop limit во IPv6.
HTTP
Тime to live исто така може да се изрази и преку датум и време за кој на некој запис му истекува рокот. заглавјето во HTTP одговорите(responses) и   полето во HTTP колачињата(cookies) го претставуваат time-to-live на ваков начин.
Демир Капија (појаснување)
Демир Капија може да се однесува на следниве места:
Од љубов кон тебе
Од љубов кон тебе (шпански јазик: Por Amor a Vos) е аргентинска хумористична теленовела. Серијата во Аргентина со прикажување започна на 28 јануари 2008 во ударниот термин заменувајќи ја комедијата Фамилијата Фиеро. Во главните улоги се појавуваат Мигел Анхел Родригес и Кларибел Медина.
Синопсис
Понекогаш животот со други луѓе може да биде сложен. Маргарита е силна и борбена жена која е предадена на работата и синот, со кој се многу блиски. Таа решава да го промени животот и да се пресели во нова зграда, да најде нов пат и нови хоризонти. Нејзин син е Леон. Во новиот живот на Маргарита и помага Бето. Тој е управител на зградата, во која се преселува Маргарита, не е строг и ладен човек, тој е сосема напротив. Таму Маргарита се запознава и со Маурисио, тој е исклучително нервозен заболекар. Двајцата мажи ќе се запознаат со Маргарита во еден ист ден и ќе си ги променат животите бидејќи се вљубуваат искрено во неа. Двајцата освен што ќе бидат заљубени во една иста жена, се и големи пријатели. Нервозниот заболекар Маурисио има ќерка Јасмин, која откако ќе се запознае со синот на Маргарита, Леон, ќе и се промени животот во спротивен правец. Меѓу двајцата се раѓа голема љубов. Но, тоа не е се во оваа приказна... Маргарита крие длабоко во срцето и душата една голема тајна. Леон не е син на Маргарита, туку на нејзината сестра Силвија. Маргарита дознава дека таткото на Леон може да биде како Бето така и Маурисио и дури администраторот на зградата Армандо. Во оваа теленовела се сплетуваат ужасот и комедијата, болката и радоста и страста и копнежот.
Јуник
Јуник е село и општина во округот Ѓаковица во западниот дел на Косово.
Науката во 1569 година
1569 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Елбингероде (Херцберг на Харц)
Елбингероде (Elbingerode) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Костас Караманлис
Костас Караманлис ( е грчки политичар и поранешен премиер на Грција од изборите во 2000 до 2009. Тој бил претседател на конзервативната партија Нова Демократија од 1997 до 2009.
Шармицелзе
Шармицелзе (Scharmützelsee) — општинска заедница во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Бад Заров.
Општинската заедница Шармицелзе се состои од следниве општини:
Науката во 1570 година
1570 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Раџа Наинголан
Раџа Наинголан (роден во Антверпен на 4 мај 1988 година) — белгиски фудбалер, играч од средниот ред на на заем од Интер и на белгиската репрезентација.
Неговиот прекар е Нинџа.
Животопис
Раџа Наинголан е роден во Антверпен, на 4 мај 1988, син на Лизи Богертс, на белгијка католик по етничка група фламанка и Маријанус Наинголан индонезијец протестант по етничка група Батак, луѓе од Индонезија кој живеат на запад каде поголемиот дел се христијани сконцентрирани најчесто во Северна Суматра. Татко му ја напуштил неговата мајка и неговите браќа оставајќи ги во несигурна ситуација кога Раџа уште бил дете. Израснал како верник-католик, покренат од страна на неговата мајка, која починала во 2010 година: по нејзината смрт, во спомен и чест на неа, тој имал истетовирано две големи крила на грбот, со датумите на раѓање и смрт на мајка му. Раџа зборува пет јазици : фламански, холандски, англиски, италијански и го разбира францускиот.
Тој се оженил со сопругата Клаудија на 3 мај 2011, со која тој имал ќерка, Ајша, родена на 30 јануари 2012.
Во јуни 2013 тој за првпат ја посетил Индонезија, каде што бил примен од страна на министерот за млади и спорт.
Тој има сестра близначка која се вика Риана, исто така фудбалер, која играл за женскиот тим на Ројал Антверпен.
Технички одлики
Како играч од средниот ред, има точни и прецизни подавања, а исто така плени со својата борбеност. За време на периодот кога настапувал за Каљари бил користен и како плејмејкер зад двајцата напаѓачи.
Почетоците и пристигнувањето во Пјаченца
Раџа како дете растел играјќи фудбал во младинските категории на Жерминал Биршот (белгиската прва лига) до 2005 година кога бил забележан од страна на скаутот Алесандро Белтрами, и се преселил во италијанската Пјаченца, која во таа сезона се натпреварувала во Серија Б. Токму Пјаченца ќе биде градот каде ја започнал својата професионална кариера, правејќи го своето деби за првиот тим во сезоната 2005-06, на 28 мај 2006 во натпреварот Пјаченца - Арецо (2-3). Тој останал во младинскиот состав на клубот од Емилија, дури и во следната година, така што повторно имал само еден настап за првиот тим, пред да стане редовен играч во првиот тим на Пјаченца следната сезона, каде што тој играл на 10 натпревари.
Каљари
На 27 јануари 2010 заминал во Каљари на заем со право на откуп (за возврат, Сардинијците во Емилија го испратиле Михаил Сиваков). Тој го направил своето деби во Серија А на 7 февруари 2010 во поразот од Интер со 3-0. По седум настапи за клубот во 21 јуни 2010, Каљари објавува дека откупиле половина од неговиот договор. Во првиот дел од сезоната 2010-11 играл како стартер во изборот на тренерот Пјерпаоло Бисоли во отсуство на капитенот Даниеле Конти, играјќи против Палермо и Рома дал позитивни придобивки кои го одржуваат во улогата на стартер, дури и кога Бисоли бил заменет со Роберто Донадони. На 31 октомври 2010, во деветтото коло од првенство, го забележал својот прв гол во Серија А против Болоња со волеј-удар со десната нога.
На 31 јануари 2011 на крајот на зимскиот трансферен прозорец, Каљари ја откупил и втората половина од неговиот договор. Три дена подоцна тој го постигнал својот втор гол за клубот, откако ја погодил мрежата на Сампдорија со удар од далечина по соло акција.
За сезоната 2011-12, перформансите сега веќе на белгискиот репрезентативец, го привлекле интересот на клубови како што се Јувентус и Манчестер Сити. Сепак, играчот останал во Каљари и се натпреварувал во 37 натпревари во лигата и создавајќи во кој постигнал само еден гол на 21 септември 2011 во поразот (3-2) од Палермо.
За време на сезоната 2012-13 постигнал 2 гола во 34 настапи, првиот против Болоња со шут надвор од шеснаесетникот, а вториот против Рома на Олимпико. На 5 октомври 2013 го обновил договорот со клунот од Сардинија до 2016.
Рома
На 7 јануари 2014 дошол на заем во Рома за 3 милиони евра, а договорот исто така обезбедува и опција за перманентен трансфер, Рома ќе може да купи 50% од сопственоста на играчот за 6.000.000 евра. Два дена по неговото комплетирање на трансферот со Рома играл во италијанскиот куп против Сампдорија, во натпревар кој Рома го добила со 1-0. Дебито за новиот клуб во Серија А го направил на 12 јануари против Џенова (4-0).
Репрезентативна кариера
Тој бил дел од репрезентацијата на Белгија под 21 година во периодот 2007-2010, за која одиграл 13 натпревари и постигнал еден гол.
Тој го направил своето деби за сениорска селекција на 29 мај 2009 во натпревар против Чиле во Кирин купот, што завршил со резултатот 1-1. Во ноември 2011, тој буквално го имал вториот настап во пријателски натпревар против Романија.
Статистика на кариерата
Статистика е ажурирана на 14 февруари 2014.
Елбингероде
Елбингероде може да се однесува на следниве места во:
Велес (бог)
Велес или Волос е главен словенски бог на земјата, облаците, водите и на подземниот свет. Поврзан со змеевите, добитокот, магијата, музиката, богатството и измамата. Тој е и противник на Перун громовникот и битката помеѓу нив двајцата го сочинува еден од најважните митови во словенската митологија. Никакви изворни описи не се преживеани, но според реконструкциите е замислен (барем делумно) како голема змија, со рогови (од бик или некое друго припитомено тревопасно животно) и со долга брада.
Извори
Велес е еден од неколкуте богови за кој има докази дека бил обожуван од страна на сите словенски народи. Тој се споменува во Несторовата хроника неколкупати под името Волос. Исто така, се споменува во мировниот договор од 10 век помеѓу Русите и Византијците, заедно со Перун. Тука Велес е спомнат како бог на стадата и селаните, кој ги казнува оние кои ги кршат заклетвите со болести, додека Перун казнува со војна. Статуата на Велес е една од седумте кои Владимир I ги подигнал во Киев. Но, оваа статуа не стои на ридот заедно со другите, туку долу среде киевскиот пазар. Според ова, Велес е бог и на трговијата, но, исто така, тој е бог на ниското земјиште, додека ридот е местото на неговиот непријател Перун. Нивните храмови и идоли секогаш стоеле одвоени, Перуновиот на високо, а Велесовиот на ниско.
Велес бил важен и за јужните Словени. Градот Велес го добил името по овој бог. Интересен е фактот дека над Велес постои рид кој го носи името на Илија громовникот, кој бил христијанската замена за Перун. Овој тренд може да се забележи и во хрватскиот град Волоско, кој е изграден под врвот Перун на планината Учка. Кај западните Словени Велес се појавува во чешки списи од 15 век, но неговото име означувало или змеј или ѓавол.
Потекло на поимот
Етимологијата на Велес не е сосем јасна, главно бидејќи има две верзии на неговото име. Потеклото на неговото име се поврзува со праиндоевропски збор „wel“, што значи волна. Како бог на стадата, ова толкување е логично. Исто така, предложени се врски со индискиот бог Вала (противник на громовникот Индра) и со Велинас, демон од балтичката митологија (непријател на громовникот Перкунас).
Бог на подземјето и мртвите
Велес редовно ги праќа душите на мртвите да шетаат по земјата. Ова се случува за време на неколку тн. навји денови. При крајот на годината е најголемиот од овие празници, наречен Велика ноќ или Коледе. На оваа ноќ коледари и волчари, облечени во волна, крзно и гротескни маски шетале по селата. Овие луѓе ги претставувале мртвите, одејќи од куќа до куќа, пеејќи песни за тоа како „доаѓаат од далеку и се влажни“ (алудирајќи на влажното подземје) и барајќи подароци од домаќините кои ќе ги пречекаат. Се верувало дека подароците кои ќе им бидат дадени ќе ги примат мртвите. Некои од овие обичаи се зачувани до ден-денес. Можно е ова да е пример за словенски шаманизам, поврзувајќи го Велес со магијата.
Бог на стадата и жетвата
Најпрактичната улога на Велес би била таа како бог на стадата и жетвата. Често е нарекуван „скотји бог“, т.е. бог на стадата. Меѓу другото, негови атрибути се роговите и волната. Така, тој е бог на сточарите и овчарите, спротивно од Перун кој како бог на громот и дождот е бог на земјоделците. Сепак, се чини дека Велес исто така бил одговорен за земјоделството, или барем жетвата. Кај некои словенски нации, особено кај Русите е обичај првиот (или последниот) клас да биде врзан во вид на амајлија наречен „велесова брада“ (според ова, очигледно Велес е брадест бог) и да се закачи во амбарот за бериќетна година.
Бог на магијата и музиката
Словенскиот збор волхов, кој и ден-денес означува волшебник во некои словенски јазици најверојатно доаѓа од Велес. Во српскиот јазик, исто така, постои изразот „crnu vunu presti“ (волната е симбол за Велес) кој е алузија за магија и врачарство. А, бидејќи во старо време магијата често се поврзувала со музиката, Велес бил заштитник и на музичарите. Во староруската поема „Слово за походот Игорев“, песникот Бојан е наречен „внук на Велес“. Во северна Хрватска постои обичај кој преостанал од ова верување. Имено, за време на некои свадби музичарите нема да почнат да свират сѐ додека младоженецот не истури вино во корењата на некое дрво. Така, музиката не започнува сѐ додека не се направи здравица на Велес, богот на музичарите.
Христијанскиот Велес
По доаѓањето на христијанството, Велес, рогатиот и змијолик бог на подземјето ја имал несреќата да биде идентификуван како сатаната. Неговите позитивни страни биле префрлени на Свети Василиј. Во градот Јарославл, првата црква која била изградена на местото на храм на Велес била посветена на овој светец, најверојатно поради сличноста во имињата, а и бидејќи некаде св. Василиј се смета за заштитник на овчарите.
Чуден е фактот дека Велес останал бог со толку сложен и широк домен низ целата словенска паганска историја без да биде поделен на повеќе ликови. Во другите индоевропски митологии, ваквите богови биле систематски поделувани. На пример, во старогрчката митологија има најмалку четири лика кои можат да се идентификуваат со Велес: Пан, Хермес, Плутон и Тифон. Единствено во келтската митологија може да се најде сличен бог - Кернунос, бог на друидите, природата, дивите животни и шаманизмот, претставен со еленски рогови, чиј симбол бил рогата змија.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Оздолени
Свети Ѓорѓи — главна селска црква на селото Оздолени, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
Местоположба
Црквата е сместена на влезот во селото.
Земјата на страсти
Земјата на Страсти (Tierra de Pasiones) е американска / колумбиска теленовела снимана во Мајами, во 2006 година. Серијата имаше огромен успех во САД како и во целиот свет. Во главната улога се појавува Габриела Спаниќ, кај нас позната по улогите во теленовелата Злобница.
Земјата на Страсти на Балканот
Србија: Пинк Телевизија Босна и Херцеговина: НТВ Хајат Хрватска: НоваТВ Бугарија: бТВ Црна Гора: Пинк М Македонија: Сител Телевизија
Бродерсби-Голтофт
Бродерсби-Голтофт (Brodersby-Goltoft) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Во март 2018 година, поранешната општина Голтофт била споена кон Бродерсби и општината била преименувана во Бродерсби-Голтофт.
Анапурна
Анапурна (санскрит, Непалски: अन्नपूर्णा) — низа од планински врвови во Непал на венецот Хималаи, од кои највисокиот, Анапурна I, претставува еден од четиринаесетте планински врвови повисоки од 8000 метри, и со висина од 8091 метар е десеттата највисока планина на светот. Сместена е источно од големиот кањон на реката Кали Гандаки, кој го дели од масивот Даулагири.
अन्नपूर्णा Annapūrṇā е санскритски поим со значење „исполнета со храна“, но почесто се преведува како „Божицата на жетвата“. Во Хиндуизмот, Анапурна е божица на плодноста и земјоделството.
Првиот Македонец кој се искачил на Анапурна1 е Здравко Дејановиќ, кој врвот го качил на 24 март 2015 г. како дел од меѓународен состав.
Трстеник (Тиквешко)
Трстеник — село во Општина Росоман, во областа Тиквеш, во околината на градот Кавадарци.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Тиквешијата, оддалечено 17 километри северозападно од Кавадарци и 7 километри јужно од Росоман.
Историја
Подрачјето на Трстеник е населено уште од римско време, за што сведочи наоѓалиштето Макарија на 1 км југозападно од селото. Денешното село датира од средниот век судејќи по остатоците од тоа време најдени на сретселото.
Во XIX век селото било дел од Тиквешката каза (нахија Неготино) во Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Трстеник живееле 140 жители, сите Македонци.
Според пописот од 2002 година селото имало околу 248 жител, од кои 239 Македонци и 7 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 209 жители, од кои 199 Македонци, 3 Срби и 7 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 716 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 171 гласач.
Кристијан Барнард
'''Кристијан Н. Барнард''' (англиски Christiaan N. Barnand) е роден во Бифорт Вест, 8 ноември 1922-Пафос 2 септември 2001. Тој бил јужно африкански кардиохирург кој го извел првото успешно пресадување на срце.
Прво успешно пресадување на срце
По првото успешно пресадување на бубрег во 1953 година, во САД, Барнард ја извел првото пресадување на бубрег во Јужноафриканската Република во октомври 1967. Барнанд неколку години експериментирал со пресадување на срце на животни. Пресадување на срце било извршено на повеќе од 50 кучиња. Благодарение на исчекорите кој ги направиле пионерите, меѓу кој и Норман Шамвеј, неколку хируршки екипи биле во положба да го подготват првото пресадување на срце. Бернард имал пациент кој бил подготвен да се подвргне на процедурата, но му бил потребен соодветен дарител.
Го извел првото пресадување на срце на 3 декември 1967 година, со асистенција на својот брат Маријус Бернард, а операцијата траела 9 часа и во неа учествувале 30 луѓе. Пациентот се викал Луис Вашкански, 54 годишен продавач, кој боледувал од дијабетис и од неизлечива срцева болест. Барнард подоцна напишал:
''„На човекот кој умира не му е тешко да донесе тешка одлука бидејќи знае дека е на крајот. Ако ве брка лав на крајбрежје каде што има крокодили, вие ќе скокнете во водата, уверени дека имате шанса да препливате на другата страна.“''
Дарител била младата Дениз Дарвал, на која што мозокот и бил оштетен во несреќа на 2 декември 1967, додека преминувала улица во Кејптаун. По тоа што нејзиниот татко дозволил нејзиното срце да го искористи Барнард за пресадување.
Смрт
Кристијан Барнард умрел во септември 2001, додека бил на одмор во Пафос, на Кипар. Првите извештаи покажале дека умрел од срцев удар, но аутопсијата покажала дека умрел од сериозен напад на астма.
Светлана Кулеванова
Светлана Кулеванова (моминско: Зарева; во ) — македонски фармацевт и редовен универзитетски професор на Фармацевтскиот факултет во Скопје.
Животопис
Кулеанова дипломирала на Фармацевтскиот факултет при Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во 1993 година. Магистрирала на Фармацевтскиот факултет при Универзитетот во Белград, Србија, во 1991 година. Докторирала на Фармацевтскиот факултет при Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје во 1997 година. Кулеванова е фармацевт, редовен универзитетски професор и декан на Фармацевтскиот факултет во Скопје и раководител на Институтот по фармакоагнозија. Автор на книга по фармакоагнозија и автор на едно поглавје во „Фармакотерапискиот прирачник“, како и на бројни научно-стручни трудови и соопштенија на симпозиуми и конгреси надвор и во земјата. Раководител и учесник на неколку научноистражувачки и стручни проекти.
NGC 6270
Откривање
Објектот е откриен на 28 јуни 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 58 м 44,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 51' 32"". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 6270 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 95562. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 157; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2067. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 129.
Карло Колоди
Карло Колоди (италијански: Carlo Collodi; Фиренца, 1826 — Фиренца, 1890) — италијански писател за деца, кој стекнал светска слава со својата книга „Пинокио“.
Животопис
Карло Колоди е псевдоним на Карло Лоренцини, новинар и писател, роден во Фиренца, во 1826 година. До својата седумнаесетта година учел во неколку религиозни училишта, а подоцна се стекнал со големо музичко и литературно образование. Исто така, тој зборувал повеќе светски јазици. Певдонимот Колоди за првпат го употребил во 1856 година, а веќе во седумдесеттите години на 19 век, редовно ги поптишувал своите книги со тоа презиме. Колоди е село помеѓу Лука и Пистоја, во кое се родила неговата мајка и каде тој поминал дел од детството. Колоди починал во Фиренца, во 1890 година, а бил погребан на гробиштата „Сан Минијато ал монте“ во Фиренца.
Творештво
Книжевната кариера, Колоди ја почнал на возраст од 20 години, кога започнал да пишува рецензии за каталогот на еден познат издавач од Фиренца. Подоцна пишувал рецензии за списанието „Музичка Италија“, кое во тоа време било меѓу најпознатите во Италија. За неколку години, Колоди станал познат новинар, пишувајќи за повеќе списанија, а и тој основал неколку списанија. Едно од нив било „Лампион“, кое било забрането во 1848 година, а обновено 11 години подоцна. Во текот на педесеттите години од XIX век, Колоди станал познат драматург и писател. Во 1876 година, Колоди почнал да пишува книги за деца и за брзо време, неговите дела станале основа на училишниот систем на штотуку формираната држава Италија. Познати дела за деца се: „Џанетино“, „Палчо“, „Првата аритметика на Џанетино“, „Граматиката на Џанетино“, „Патувањата на Џанетино низ Италија“, „Магичната ламба на Џанетино“ итн.
Во 1881 година, Колоди започнал да пишува за првите детски списанија во Италија. Така во „Детско списание“ излегла првата епизода од книгата „Авантурите на Пинокио“, со наслов „Приказна за една кукла“, а во истото списание биле објавени и други приказни, кои претставувале продолжение на приказната за Пинокио, а кои биле објавени во 1887 година, во збирката „Весели приказни“. Целокупните дела на Колоди, неговото семејство ги подарило на Националната библиотека во Фиренца, каде се чуваат до ден-денес. Истовремено, за промоција на неговите дела била формирана Националната фондација „Карло Колоди“.
Раскази од другиот џеб
Раскази од другиот џеб (чешки: Povídky z druhé kapsy) — збирка раскази од чешкиот писател Карел Чапек, оригинално објавена во 1929 година, додека македонското издание е објавено на 2012 година од издавачката куќа “Темплум”. Преводот од чешки јазик го направил Диме Митревски.
Технички податоци
Збирката е издадена како 102 книга во рамките на библиотеката “Магма”, со финансиска поддршка од Програмата за култура (2007-2013) на Европската Унија. Каталогизацијата е извршена во Националната и универзитетска библиотека Св. Климент Охридски - Скопје и ја носи ознаката 821.162.3-32. Книгата има 194 страници, на предната корица е ставена слика на Пет Пери, додека на задната корица е даден кус опис на делото и куса биографија на авторот.
За збирката
За збирката “Раскази од другиот џеб”, самиот Чапек изјавил: “Овие раскази се стимулирани од литературен мотив, од проблемот на колоквијалниот јазик, разговорниот јазик во сите негови нијанси”. Во оваа збирка, Чапек ја достигнал кулминацијата на раскажувачката техника. Од разговорниот јазик ги презел елементите на авантуристичкиот роман и детективските приказни и во таа форма ги вметнал моќните психолошки истражувања на судбините на обичните луѓе. Во расказите, тој ги истражува поимите на злосторството и правдата, па дури и самата вистина.
NGC 3926B
NGC 3926B — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3926B се споменува и како NGC 3926-2, UGC 6829, MCG 4-28-73, CGCG 127-76, VV 218, NPM1G +22.0350, KCPG 305B.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3926B е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,5 m/лм2. NGC 3926B има привидни димензии од 0,9' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3926B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37080. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1443. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Свети Полиевкт
Полиевкт е христијански маченик и светец од 3 век.