cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
СУГС „Арсени Јовков“ - Скопје
Основање и развој
Во своето долгогодишно постоење (влезено во V-та деценија) училишниот центар едуцираше повеќе од 30.000 стручни кадри од областа на економијата и правото (економски техничари и деловни секретари), кои се успешно вклучени во високообразовните институции и на пазарот на трудот.
Соработка: СУГС „Арсени Јовков“ остварува соработка со средните училишта во Скопје и во Р.Македонија, Средно техничко училиште во Љубљана, Р.Словенија, Деловниот колеџ во Орхус, Данска, Биро за развој на образованието, Министерството за образование и наука и со други државни и стопански институции од локалото окружување.
Денес, училиште го посетуваат 2200 ученици.
Ѓорѓе Марјановиќ
Ѓорѓе Марјановиќ (30 октомври 1931 – 15 мај 2021 година) бил српски и југословенски пејач.
Марјановиќ ја започна својата кариера во средината на 1950-тите, достигнувајќи слава во доцните 1950-ти со неговата театарска изведба на сцената. Во текот на 1960-тите снимил голем број хит песни и станал првата суперѕвезда на југословенската популарна музика, но исто така постигнал голема популарност во Советскиот Сојуз. Поради неговата изведба на сцената и вклучувањето на странски рокенрол хитови во неговиот репертоар, Марјановиќ често беше опишуван како еден од пионерите на југословенската рок-сцена. Во текот на 1970-тите и 1980-тите тој успеа да одржи лојална база на обожаватели. Во 1990 година на сцената доживеа мозочен удар, од кој делумно се опорави, но реши да се повлече од сцената. Тој почина во 2021 година, на 89-годишна возраст.
Биографија
Таткото на Ѓорѓе Марјановиќ, Света Марјановиќ, е роден во селото Дубоко, во близина на градот Кучево во Источна Србија. Гимназијата ја посетувал во Пожаревац, а кога имал петнаесет години бил меѓу цивилите кои ја следеле српската војска при нејзиното повлекување низ Албанија. Тој беше меѓу младите што српската влада во егзил во Грција ги испрати во Обединетото Кралство за да се школуваат. Дипломирал на школата на Џорџ Хериот и ги започнал студиите на Универзитетот Манчестер Метрополитен, но се вратил дома без да дипломира. Дипломирал на Академијата за извоз во Загреб и се вратил во Кучево, каде што почнал да работи како банкарски службеник.
Ѓорѓе Марјановиќ е роден на 30 октомври 1931 година во Кучево. Неговата мајка починала кога тој имал само девет месеци. По смртта на сопругата, таткото на Марјановиќ го оставил детето кај мајката на неговата сопруга, која ќе го воспитува. Марјановиќ од вториот брак на татко му Воислав имал сестра Љиљана и полубрат.
Марјановиќ учел гимназија во Пожаревац. Во средношколските години пројавува интерес за театар, режија и глума во свои претстави. По завршувањето на гимназијата се преселил во Белград, каде што во 1950 година, по желба на баба, ги започнал студиите по фармација. Но, неговата баба починала, а Марјановиќ останал без средства за продолжување на студиите. За да заработи, тој работеше разни работи: истоваруваше товарни вагони на железничките станици, работеше како инкасатор на претплати за Радио Белград, работеше како млекар и се појавува како глумец во заднина во Југословенскиот драмски театар и во неколку југословенски филмови: Сви на повеќе (Сите на море), Аникина време (Времето на Аника), Сумњиво вошки (Сомнително лице ), Песма са Кумбаре (Песната од Кумбара). И покрај неговите напори, тој никогаш не ги завршил студиите.
Приватен живот и смрт
Марјановиќ се оженил двапати. Со првата сопруга Злата немал деца, а со втората сопруга Ели Николајевна Борисенко имал три деца: ќерките Наталија и Невена и синот Марко. И двете негови ќерки дипломирале на белградскиот Факултет за музичка уметност.
По неговото пензионирање од местото на настанот, Марјановиќ живеел во Белград, а повремено престојувал во Кучево. Починал на 15 мај 2021 година, на 89-годишна возраст, во Белград. Првично, српските медиуми објавиле дека тој починал поради компликации предизвикани од КОВИД-19, иако една од неговите ќерки подоцна изјавила дека тој всушност починал од старост. Погребан е во Алејата на угледните граѓани на белградските Нови гробишта. На 28 јуни (српскиот национален празник Видовден) 2021 година, од претседателот на Србија, Александар Вучиќ, постхумно е одликуван со Орден Караѓорѓева ѕвезда од 1-ви степен.
Егелн
Егелн (Egeln) — град во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на реката Боде, околу 15 километри северозападно од Штасфурт и 25 километри југозападно од Магдебург.
Егелн е седиште на општинската заедница Егелнер Мулде.
Меѓународни односи
Егелн е збратимен со:
Грб на Полска
Грбот на Полска е официјалниот грб во државата и често се нарекува како бел орел или Orzeł Biały. Грбот се состои од бел орел на црвен штит со златни канџи, клун и круна.
Маѓепсаната Ела (филм)
Маѓепсаната Ела (англиски: Ella Enchanted) е американско-британско-ирски филм од 2004 година, во режија на Том О'Хевер. Главните улоги ги толкуваат: Ен Хатавеј и Хју Денси.
Содржина
Ела живее во магичен свет, во кој сите деца, во моментот кога ќе се родат, добиваат „подарок“ од кумата-самовила. На своето раѓање, Ела добила подарок - послушност, кој истовремено е и нејзиното проклетство. Како последица на тоа, Ела не може да одбие никаква наредба, поради што често запаѓа во немилост на разни бескрупулозни личности.
Штајнсдорф
Штајнсдорф (Steinsdorf) — село и поранешна општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од градот Вајда.
Душница
Дишница ― традиционален или „етнографски“ регион на Албанија, сместен во северните делови на поранешниот округ Премет и некои околни области, при што неговите точни граници повремено се нејасни. Поголемиот дел од нејзиното население се етнички Албанци и традиционално приврзаници на мистичниот Бектешки ред, насочен кон шиитите, и заедно со соседниот Скрапари, тој е еден од најгустите бекташки региони во Албанија, иако денес многу од тамошното населени не придржува кон верските обреди. Неговите жители зборуваат тоскиски дијалект што е близу до стандардниот албански јазик, кој првично се засновал на дијалектот на блискиот град Клисура.
На прв поглед (филм)
На прв поглед (англиски: At first sight) е американски филм од 1999 година, во режија на Ирвин Винклер. Главните улоги ги толкуваат: Вал Килмер, Мира Сорвино, Кели Мекгилис итн.
Шеќерино, малој моме
Песната Шеќерино, малој моме — тетовска староградска песна, која раскажува за љубовта на Иљо Мачурче и аџи Зора.
На прв поглед (филм)
Содржина
Ејми Беник (ја игра Сорвино) е архитектка од Њујорк, која постојано се наоѓа под притисок во својата работа. Затоа, таа заминува на одмор во еден мал провинциски град, каде што го запознава слепиот масер Вирџил (го игра Килмер) и се вљубува во него. Таа го наговара Вирџил на експериментална операција, која завршува успешно и нему му се враќа видот. Меѓутоа, по операцијата, Вирџил открива дека реалната претстава за светот не е таква како што тој замислувал претходно.
Шеќерино, малој моме
Историја на настанувањето
Песната настанала кон крајот на 19 век. Миле Стеванов. разочаран од свршувачката на тетовската убавица аџи Зора со Иљо Герасимовски – Мачурче, ја нарачал со надеж дека текстот на песната ќе биде причина за раскинување на свршувачката. Песната со своите мелоритмички особености веднаш ги одушевила жителите на Тетово.
Изведби
Песната Шеќерино, малој моме се наоѓа на албумот Тетовски староградски бисери на тетовската група Серенада, издаден 1986 г. од тогашен Југотон, сега Кроација – Рекордс.
Тетовската група Шербет исто така ја има снимено оваа песна на својот ЦД наречен Спомен, издаден 2018 г. од Студио ЛЦВ.
Текст
Шеќерино малој моме,
шеќеројна ти миришиш,
шеќер носиш у пазува.
Шеќер носиш у пазува,
а у рука ќитка цвеќе,
да се ќити аџи Зора.
Да се ќити аџи Зора,
да премами све беќари,
Бешичка Планина
Бешичка Планина (Βόλβης Όρη, Όρη Βόλβης, Όρη Μπεσικίων; Beşikdağ, Бешикдаг) — ниска планина во Лагадинско, Егејска Македонија. Сместена е северно од Бешичкото Езеро. Планината е наречена по селата Голем Бешик и Мал Бешик, по кои а наречено и езерото. На север одвоена е од Богданска Планина и Орсова Планина со долината на пресушените Мавровско и Ланџанско Езеро. Понекогаш оваа планина се смета за дел од Богданска Планина (Бешикдаг)
Шеќерино, малој моме
Текст
а највише млад Иљота.
Бешичка Планина
Езерата на јужната граница (Бешичкото и Лагадинското) се заведени во Рамсарската конвенција во 1974 г. и членки на мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (1220001 и 1220009), како и прогласени за места од орнитолошка важност (032). Поширокото подрачје е национален парк под името „Лагадинско Езеро - Бешичко Езеро и Македонски Темпи“ во 2003 г. Три повеќевековни чинари во околината на селата Сарај и Пазаруда, во кои се гнездат чапји и бели штркови, се прогласени за заштитени споменици на природата.
Шеќерино, малој моме
Текст
А највише млад Иљота,
Бешичка Планина
Карпите на планината се гнајсови, а има и малку амфиболити.
До врвот се стасува преку селото Ѓувелци (420 м) за околу час и половина.
Шеќерино, малој моме
Текст
млад Иљота, Мачурчета.
Шеќерино мори, малој моме,
која вечер ја да дојдем?
Сакаш дојди, сакаш нејди,
сакаш дојди, сакаш нејди,
лицето ѝ огрубело.
NGC 3407
NGC 3407 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3407 се споменува и како UGC 5978, MCG 10-16-17, CGCG 291-7.
Откривање
Објектот е откриен на 9 април 1793 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3407 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3407 има привидни димензии од 1,4' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 3407 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32626. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 24; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4145. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 712.
Волмирслебен
Волмирслебен (Wolmirsleben) — општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Мембрански потенцијал
Клетките во организмот, кои можат да пренесуваат електрохемиски импулси низ својата мембрана се нарекуваат ексцитабилни клетки. Тоа се посебно однесува на нервните и мускулните влакна. Електрохемиските импулси можат да се пренесуваат и низ мембраната на жлездените клетки, а во исклучителни услови и низ сите клетки во организмот.
Мембрански потенцијал
Неопходен услов во создавање на мембрански потенцијал е поголема концентрација на дифузибилни позитивни јони од едната страна на мембраната отколку од другата страна на мембраната (бидејќи мембраната на сите клетки во организмот е обложена со позитивни и негативни јони кои се во напон). Ако тој услов не е исполнет, ќе дифундираат во обете насоки еднаков број на позитивни јони, па нема да дојде до создавање на разлика во потенцијалите. Со други зборови, потенцијалот е пропорционален со разликата во тенденцијата на јоните да дифундираат во еден и во друга насока. Таа тенденција е пропорционална на логаритамот на концентрацијата на дифузибилните јони (кај телесна температура од 37 степени Целзиусови) во склад со оваа формула:
EMS(во миливолти) = 61*log((koncentracija 1)/(koncentracija 2))
Кога концентрацијата на позитивни јони од десната страна на мембраната е 10 пати поголема од концентрацијата од лева страна, а логаритам со основа 10 од 10 е 1, тогаш разликата во потенцијал е 61 миливолт. Сумарно може да се каже дека се потребни два услова за настанување на мембрански потенцијал:
1) Мембраната мора да биде семипермеабилна, така што дозволува многу полесна дифузија на јони од еден вид на полнеж низ порите на мембраната отколку на јони со спротивниот полнеж.
2) Концентрацијата на дифузибилни јони од едната страна на мембраната мора да биде поголема од концентрацијата на другата страна на мембраната.
Електрохемиски импулс
Во услов на напонско мирување, мембраната на нервните и мускулните влакна е 20 до 100 пати попермеабилна за калиум отколку за натриум. Меѓутоа, кога е мембраната ексцитирана и долж нејзе се пренесе електрохемиски импулс, таа моментално станува попермеабилна за натриум отколку за калиум. Токму таа брза промена во пермеабилноста на мембраната за обете јони е причина што електрохемискиот импулс се пренесува долж нервните и мусклулните влакна.
Литература
Arthur C. Guyton, M.D, Учебник по медицинска физиологија.
ФИБА Азија
ФИБА Азија е кошаркарска зона на ФИБА која ги содржи сите 44 азиски ФИБА федерации.
Државни репрезентации
Источна Азија
Средна Азија
Југоисточна Азија
Западна Азија
Најдобри десет ФИБА Азија тимови
C Моментален шампион на зоната
Џамија Масџид-е-Акса
Џамијата Масџид-е-Акса е муслимански храм кој се наоѓа во Рабвах, Пакистан. Џамијата била изградена во 1972 година, и моментално може да собере 12 000 верници.
Институт за дефектологија
Институтот за дефектологија е десеттиот по ред на формирање институт на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Започнал да работи од октомври 1993 година. Основачи на институтот се Љупчо Ајдински и Славчо Керамитчиевски потпомогнати од Сојузот на дефектолози на Македонија.
Дејност на институтот
Покрај додипломските студии, на Институтот се организирани и последипломски студии, како и докторски студии од областа на дефектолошките науки. Дипломираните студенти се стекнуваат со звањето дипломиран дефектолог, додека со завршувањето на последипломските, односно докторксите студии со научниот степен магистер, односно доктор по дефектолошки науки.
Библиотеката на институтот
Библиотеката на институтот за дефектологија своите почетоци на работење ги имала со основањето на Институтот за дефектологија во 1993 година. Првите четири учебни години библиотеката својата дејност ја обавувала во рамките на Институтот за педагогија. Во 1997/98 Институтот за дефектологија се осамостојува, а со тоа и библиотека за дефектологија.
Институтот за дефектологија располага со специјализирана библиотека која поседува релативно богат фонд на стручна и научна литература од повеќе говорни подрачја, со околу 2000 наводи од домашни и странски автори. Библиотечниот фонд се збогатува со нови книги и списанија преку набавка и подароци. Филозофскиот факултет секоја година одделува средства за набавка на литература како домашна така и странска согласно потребите на наставниот процес и студентите. Во збогатувањето на библиотечниот фонд учествуваат и средства од проекти наменети за набавка на литература, на кои работат членови од институтот за дефектологија.
Во просторијата на библиотеката е сместена компјутерска техника која им овозможува на студентите бесплатно користење на интернет, пишување на семинарски работи, дипломски работи и слично.
Во библиотеката има седум компјутери, три печатара, два скенера и еден видеобим. Компјутерите се мрежно поврзани као во локална мрежа (интранет), а имаат и интернет пристап.
Подмет
Подмет или вршител на дејството — еден од двата главни елементи на една дел-реченица. Подметот го врши дејството на реченицата, кое се изразува со прирокот. Подметот има граматичка функција и преку прирокот тој се поврзува со останатите елементи во реченицата, како што се предметот, прилогот и сл.
Болански јазик
Боланскиот, е западноокеански јазик, дел од групата на океански јазици од јазичното семејство на австронезиски јазици. Јазикот се зборува во Западна Нова Британија во Папуа Нова Гвинеја. Според пописот од 2000 година, јазикот го зборувале околу 13.700 луѓе.
Брег на Принцезата Марта
Брег на Принцезата Марта (Kronprinsesse Märtha Kyst) — дел од бреговата линија на Земјата на Кралицата Мод помеѓу 05° ИГД и Стенком-Вилсовиот Ледник (20° ЗГД). Целиот брег се граничи со ледени гребени со стрмнини високи 20-35 м.
На 19 јануари 1939 г. Германците стасале до Брегот на Принцезата Марта во рамките на Германската антарктичка експедиција.
Наречен е во чест на норвешката принцеза Марта.
Во источниот дел се наоѓа истражувачката станица „Трол“, 235 км од брегот. Во водите кај брегот се наоѓа подводната косина Експлора.
Кејт Волш
Катлин Ерин “Кејт” Волш (родена на 13 октомври 1967 година) е американска филмска и телевизиска глумица, во моментов позната по нејзината улога како Д-р Адисон Монтгомери во драмите “Вовед во анатомија” (Grey’s Anatomy) и “Прајват Практис” (Private Practice) на телевизијатаЕјБиСи (ABC).
Младост
Волш е родена во Сан Хосе, Калифорнија а пораснала во Тузон, Аризона. Нејзиниот татко бил ирец, жител на градот Наван во округот Мит а нејзиниот дедо од страна на нејзината мајка потекнува од Италија. Нејзината мајка Анџела живее во Невада и Волш има четири постари браќа и сестри. Има две сестри и два браќа, Шон и Џо, кои се режисери. Волш матурирала во средното училиште “Каталина Магнет” (Catalina Magnet) а подоцна студирала на Универзитетот во Аризона некое време, каде се вмешала во регионалниот театар. Сега живее во Лос Анџелес. Била израсната со римокатоличка вера.
Почетна кариера
Пред да биде модел, Волш работела во рестораните за брза храна “Бургер Кинг” (Burger King) и “Дери Куин” (Dairy Queen). Таа почнала како модел во Јапонија во 80-те години, каде што учела и англиски јазик. Подоцна се преселила во Чикаго и работела со работилницата и театар “Пивен Тиатар Воркшоп” (Piven Theatre Workshop). Исто така се појавила и во медиите на “Нашонал Паблик Рејдио” (National Public Radio) во изработка на радио драмата “Борн Гилти” (Born Guilty). Волш подоцна се преселила во градот Њујорк и се придружила на комедиската глумечка екипа “Брн Менхетен” (Burn Manhattan) на 27 јуни 1987 година, изведувајќи бројни драми во театарот “Оф Бродвеј” (Off Broadway).
Улоги во филм
Криминалната драма “Нормален живот” (Normal Life) го обележал нејзиниот деби филм, ја глумела сестрата на ограбувач на банки во улога на Лук Пери. Таа играше улога на клептоман во филмот “Пепермилолс” (Peppermills). Волш исто така се појавила во култниот филм “Хенри: Портрет на сериски убиец, 2 дел” (Henry: Portrait of a Serial Killer, Part 2). Ја добила својата прва значајна улога во холивудска продукција на семејната комедија ”Удирање и врескање” (Kicking and Screaming), како жена на Вил Ферил, заедно со Роберт Дувол и Мајк Дитка. Волш се појавила исто така и во неколку дрги филмови како што се: “Маѓепсани” (Bewitched), исто со Никол Кидман и “алтернативен филм” на комедијата “Анкормен” (Anchorman), насловен: “Разбуди се, Рон Баргунди: Изгубениот филм” (Wake Up, Ron Burgundy: The Lost Movie). Во 2003 година, Волш се појави во романтичната драма “Под сонцето на Тоскана” (Under the Tuscan Sun) заедно со Дајен Лејн и Сандра Ох. Ја глумела партнерката на ликот на Сандра Ох. Во поглед на неколкуте нејзини лезбејски улоги, Волш рекла: “''Дали предизвикувам некоја вибрација како девојка на девојка, се прашувам? Или дали затоа што сум висока? Претпоставувам дека девојките едноставно трагаат по мене!''” Волш исто така била поставена да глуми спроти Џон Кјусак и Семјуел Л. Џексон во натприродниот трилер “1408”, но морала да се повлече поради проблеми со распоредот. Волш глумела заедно со Денис Кајд и Пол Бетани во библискиот хорор филм “Легија” (Legion), кој бил издаден на 22 јануари 2010 година. На 9 мај 2011 година, таа соопштила, преку нејзиниот твитер профил, дека почнала со снимање на филмот “Предностите да се биде девојка” (The Perks of Being a Wallflower).
Театар
Во мај 2010 година, Кејт Волш го остварила своето деби во татарот “Оф Бродвеј” (Off-Broadway) спроти Пол Спаркс во светската премиера на театарот “Атлантик Tиатар Компани” (Atlantic Theater Company) во романтичната драма “Даск Рингс а Бел” (Dusk Ring’s A Bell) на Стивен Белбер. Новата драма почнала да се најавува на 19 мај, а била пуштена премиерно на 27 мај, на сцената на театарот “Атлантик” и се изведувала до 26 јуни. Весникот “Д Њујорк Тајмс” (The New York Times) ја нарекол: “неверојатно прекрасна изведена драма.” Таа исто така имала долга театарска кариера во Чикаго, која вклучувала улоги во драмите “Среќен Роденден Ванда Џун” (Happy Birthday Wanda June), “Д Данјуб” (The Danube), “Месечина Под Мајами” (Moon Under Miami) и “Троил и Кресида” (Troilus and Cressida). Во Њујорк Волш била член на импровизираната комедиска трупа “Брн Менхетен” (Burn Manhattan) и театарскиот ансамбл “Њујорк Сити Плејрс” (New York City Players).
Мода
Кејт ја основала компанијата за производи за убавина и животен стил “Бојфренд ЕлЕлСи” (Boyfriend LLC) во ноември 2010 година: парфем наречен “Бојфренд” (Boyfriend). Водечкиот повеќеканален препродавач “ЕјчЕсЕн” (HSN) и Волш станале партнери да го лансираат парфемот “Бојфренд”(Boyfriend) со појавувања во живо на глумицата на “ЕјчЕсЕн”(HSN), на 11 и 12 ноември. Низата парфеми на Волш, вклучувајќи го и парфемот “Бојфренд”(Boyfriend), масло за врвовите на стапалата и посветените свеќи се продале за еден ден со што ги надминале очекувањата за продажбата. Со лансирањето на парфемот “Бојфренд”(Boyfriend), Волш издала 8 интернет реклами напишани и режирани од неа, пренесувајќи го чувството што аромата на “Бојфренд”(Boyfriend) бил развиен да го пробуди. Промовирајќи преку неколку социјални медиумски канали, вклучувајќи ги Твитер, ЈуТјуб и одредени блогови, интернет рекламите за парфемот “Бојфренд”(Boyfriend) биле прегледани повеќе од 200 000 пати до денес и биле издадени од Волш пред нејзиното појавување на “ЕјчЕсЕн”(HSN) да предизвика возбуда и исчекување.
Личен живот
Волш се омажила за филмскиот менаџер Алекс Јанг на 1 септември 2007 година. Тие се венчале во Презветеријанската црква Оџаи, во Оџаи северно од Лос Анџелес. На 11 декември 2008 година, било соопштено дека Јанг побарал развод по 15 месеци во брак. На 24 декември 2008 година, Волш возвратила со пополнување за развод, демантирајќи го датумот на разделба подреден во документите за развод на Јанг. Разводот бил завршен на 5 февруари 2010 година. Во септември 2009 година, Волш ја лансирала своето официјално мрежно место.
Филмографија
{| class="wikitable"
!Филм ! Година !! Наслов !! Улога !! Забелешки !Телевизија ! Година !! Наслов !! Улога !! Забелешки Роустер !Награди и номинации ! Година !! Награда !! Резултат !! Категорија !!Серии
Тајхвиц
Тајхвиц (Teichwitz) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
Црква „Св. Спас“ - Драчево
Свети Спас или Вознесение Христово — македонски православен храм во селото Драчево. Храмот се наоѓа веднаш од левата страна на патот, односно главната улица „Драчевска“. Препознатлив е по својот убаво уреден двор и висока камбанарија. Црквата е изградена во 1849 година и е една од најстарите цркви во таа област. Покрај за патрониот празник Спасовден, во црквата се одржува ручек за празникот Свети Атанасиј (31.1) кога жителите на Драчево традиционално со векови колат жртва за здравје, што не е одобрено од свештенството. Исто така од оваа црква со црковни знамиња и икони се пешачи преку Марков Рид до манастирот Пеленица и назад за празникот Покрсти. Во рамките на црквата постои сала за ручање и други услужни објекти. Внатрешноста на црквата се одликува со фрескоживопис, икони, иконостас и натписи на црковнословенски и македонски јазик.
Историјат
Кон крајот на 1857 година живописот и иконостасот во црквата Свети Спас во Драчево ги изработил прочуениот македонски зограф и иконописец Дичо Зограф. За иконостасот во овој храм го насликал Архангел Михаил на олтарната врата од жртвеникот, престолната икона со претставата на св. Харалампиј и празничната икона Вознесение Христово, на која се чита Дичовиот потпис, датата 26 ноември и годината 1857. Останатите престолни и празнични икони и иконите со апостолите се претпоставува дека се насликани од некои од неговите соработници. Иконописната ризница на овој храм денес чува околу педесетина помали икони насликани од раката на Дичо Зограф.
За црквата Свети Спас во Драчево пишувал и македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот во својот напис „Јужна страна скопска“ од 21 мај 1855 во „Цариградски весник“. Тој запишал дека Драчево има нов црковен храм „Свети Спас“ и едно мало училиште кое пустее без учител. Добрите, гостољубиви и богати драчевски селани биле изгубени во црквата поради тоа што им служел грчки поп, кој богослужел на грчки јазик, од што селаните ништо не разбирале.
Со Едренскиот мир (1828) и договорот меѓу Русија и Турција (1830), на христијанскиот свет под турска власт му се даваат поголеми привилегии. Со објавувањето на највисокиот турски државен декрет Гилханскиот Хатишериф 1839 година, се прокламира првпат од султанот Абдул Меџит полна рамноправност пред законот на сите граѓани без разлика на вера, народност и социјална полодба. Овие важни реформи, иако не во целост, сепак во Македонија отвораат нов процес на политички, социјалноекономски, просветни и духовни движења. Се отвораат црковно просветни училишта, се воведува црковнословенски јазик во богослужбите, се негува говорниот македонски јазик и се градат многу цркви. Имајќи ја предвид ваквата состојба, повидните драчевци заедно со свештеникот Василиј покренуваат иницијатива за изградба на нова поголема црква, бидејќи старата била мала и не ги задоволувала црковните потреби. Барањето е поднесено до скопскиот паша. Драчевци сигурно добиле ферман за ѕидање на црквата. Најголем придонес за подигнување на нова црква има тогашниот скопски митрополит Јоаким, кој се јавува и како ктитор на црквата. По потекло бил Грк роден во Антигона. Бил добар и совесен архијереј, наспроти неговите пртходници. За негово време ојакнале христијанските населби, го развивал црковниот дивот преку отворања на училишта и во богослужбите вовел црковнословенски јазик. Митрополитот Јоаким бил несебичен дарител во изградба на цркви, на добротворни и просветни цели, па затоа и бил омилен меѓу народот. Умира на 25 февруари 1868 година, а погребан е во дворот на црквата „Света Богородица". Свештеникот Јелисеј од Горно Соње за него вака ќе забележи: „Претстави се господин Јоаким на лето 1868... и го кренаа от митрополиа со свештеници, со ученици, со анагности, со господин Ќустендилски (митрополит), со господин Пајсиј Врањски, го пренесоха по Тафтакала, до пазариште (покриена чаршија), пак отвам доле кај Пекчи, кај Фиронлака го однесоха у цркви нова свјатија Богородица, со голема чес и слава. Се претстави у недела навечер на сатот дванаес, а погреба у среда на сатот два. Што беше живо и турско и рисјанско све дојдова да видат, и четириесе свештеници облечени со фелони и еден псалтир му исчатија".
Локацијата за новата црква била стотина метри југоисточно од старата каде што и денес постои. Има два записа на годините за започнувањето со изградбата на црквата. Едниот се наоѓа на ѕидот на северната страна од црквата (под галеријата до влезот на малата врата), додека вториот податок е запишан на северната олтарна врата, а пак во првиот дел стои само годината 1848 со црковнословенски букви. Ако се земе предвид дека северната врата ја работел Дичо Зографот во 1858 година, значи неговиот натпис е ставен пред првиот, затоа што живописот на ѕидовите е правен по смртта на митрополитот Јоаким како што стои во првиот натпис. Дичо учествувал во изработка на иконостасот и може да му се верува повеќе на неговиот податок кој го впишал на северната олтарна врата. Храмот спаѓа во редот на поголеми трокорабни базилики без купола какви што се црквите: „Св. Димитриј“ во Битола, „Св. Богородица“ во Скопје, „Св. Ѓорѓи“ во Струга, „Св. Пантелејмон“ во Велес, ѕидани во првата половина на XIX 19 век.
Архитектура
Градители на црквата најверојатно се Дебарчани, Петре Гарката со наговата тајфа, кои ја граделе и црквата „Св. Богородица“. Црквата „Св. Спас“ има правоаголна основа со димензии: 2025 × 1170 и висина 10 метри. Ѕидана е со камен и малтер. По кажувањата на Велика Божиновска (сега покојна), која ги слушала од својот дедо, каменот бил носен од старата црква. Во работата учествувале сите жители од селото, особено помладите лица. Каменот се пренесувал од рака на рака поредени во два реда, од едната страна момчињата, а од другата девојчињата. Централниот кораб се издига повисоко од страничните и е соѕидан од плитар. Ѕидовите се дебели еден метар од сите четири страни. Поставена е еден метар во земја како што наложувале турските фермани. Употребата на природни градежни материјали придонесува црквата да добие компактност и цврстина. Денес се користи влез на црквата од јужната страна, а постојат уште два влеза од западната страна. Јужниот влез има две дрвени врати дебели 10 сантиметри. Од западниот дел едниот влез е со две дрвени врати, а другиот е помал со една дрвена врата. На лунетата на главниот влез е насликана главата на Бог Отец со двете отворени очи што симболизира надгледување на верниците, односно Божјото сезнаење и секаде присутност и грижа за нас луѓето.Наосот е поделен на три кораба формирани од два реда дрвени столбови. Столбовите се потпрени на камена основа, опшиени со трска и малтерисани. Нивната висина е 430 сантиметри и пречник 40 сантиметри. Нив ги има по пет, поредени во два реда, кои се поврзани со аркади што го делат централниот брод од страничните. На источниот дел е олтарниот простор со полукружна апсида со две помали прозорчиња, ѓаконик, жртвеник и мијалник.
Во западниот дел од наосот е галеријата до која се доаѓа преку внатрешни камени скали на северната страна. Во галеријата може да се влезе одвнатре и директно однадвор преку малата врата. Целата дрвена конструкција на галеријата се потпира на двата дрвени столба. Во аголот на јудната и западната страна постои камен сад за крштевање.Во централниот дел од наосот се наоѓаат, певници, места каде што пеат црковните псалти. До десната певница се наоѓа архијерејскиот престол, каде стои икона на св. Кирил и Методиј, зографисана од Петар Николов во 1874 година, од село Ореовец Велешко. Големината на оваа икона е: 143 × 73 сантиметри, работена на дрво, и на неа се напишани дарителите. Централниот кораб се издига повисоко од страничните. Во него има четири внатрешни куполи, а едната е во олтарот. Страничните имаат исто по четири куполи од кои по една се во олтарот. На централниот кораб има десет прозорци, кои однадвор се крстовидно направени. Во црквата исто така има тринаесет поголеми прозорци со димензија 80 × 70 во правоаголна форма. Овие прозорци даваат природно осветлување во црквата и истите се заштитени со железни решетки. Подот е со голедои камени плочи, а од 1997 година поставен е мермер. На западната страна и дел од јужната во 1912 година дограден е трем (артика). По кажувањето на старите драчевци артиката била доградена за да ја заштити црквата од поплави бидејќи истата година се случило надојдената вода да влезе во црквата. Таа служела и за црковни потреби (парастаси, и др.) Сега црквата е покриена со ќерамиди.
Живопис
На северната страна од наосот на ѕидот во првата зона од иконостасот кон галеријата се насликани:
Во втората зона по ист распоред се:
На јужната страна во првата зона од иконостасот кон галеријата претставени се следните светители:
Во втората зона по ист редослед се:
Камбанарија
Камбанаријата е направена во 1956 година. Ѕвоното постоело од порано и е донесено во 1908 година од Солун. Ѕвонарата е висока 13 метри.
Богослужбени книги
Во црквата постојат доста стари богослужбени книги:
Требник, печатен во Москва 1789 година; Псалтир, печатен во Москва 1763 година; Осумгласник, печатен во Цариград 1843 година; Псалтир, печатен во Киевопечерската лавра 1865 година; Минеи, за јануари, март и мај, од 1863 печатени во Киевопечерската лавра; Октоих, од 1849 година печатен во Киевопечерската лавра; Цветен триод (Пентикостар), печатен во Москва 1863 година; Посен триод, печатен во Москва 1864 година; Евангелие, од 1858 година, печатено во Цариград. Издавач на Евангелието е бугарскиот егзарх Александар. Интересно е што благослов за печатењето на ова евангелие дал турскиот султан Абдул Медџит Хан, затоа што во тоа време не постои Бугарската егзархија како афтокефална црква. Занимливо е што директно е преведено од грчко Евангелие и евангелијата почнуваат да се читаат по следниот ред: Прво започнува со Евангелието според Јован, од Пасха до Педесетница. Потоа од Матеј, од првата недела по Педесетница  до Воздвидение на чесниот крст. Лука од понеделникот по Воздвижение на чесниот крст до саботата на првата недела од Велигденскиот пост. Марко Од саботата на првата недела на постот до Велигден. На крајот од Евангелието има 35 пасхални таблици, измислени и составени од Емануил Глизони.
По 35-те пасхалии, дадени се 35 правила, во кои секое го содржи редот на Евангелието на утрените, гласот кој се пее во секоја недела и колку недели има во месецот во таа година. Секое правило почнува од пред неделата по Божиќ, а завршува во неделата пред Божиќ. Од неделата по Божиќ до неделата на Митарот и Фарисејот не се ставени гласовите и утрените евангелија, затоа што Пасхата се оддалечува и се приблидува, т.е. се случува некогаш да има повеќе недели од една до друга пасха, а некогаш помалку. Затоа пак, гласовите и евангелијата ставени се на крајот од таблицата. Пред секој евангелист напишани се кратки житија: за евангелист Јовен житие напишал св. Доротеј, епископ Тирски. За Матеј житие напишал св. Софрониј, за Лука кратко житие напишал св. Доротеј, епископ Тирски и за евангелист Марко житие има напишано блажени Ероним и св. Доротеј, епископ Тирски; Апостол, печатен во Виена во 1796 година, како што стои во изданието за општа духовна корист на сите православни христијани. Интересно е што овој Апостол потекнува од монах Исаија, кој живеел во VI век и преведен е на црковнословенски јазик. Во почетокот на Апостолот дадени се информации за апостолите, за нивните имиња и за нивната дејност. Исто така се наведуваат имињата на седумте ѓакони: Стефан, Филип, Прохор, Миканор, Тимон, Пармен и Николај. Епископ св. Доротеј Тирски дава податоци за сите седумдесет Христови ученици, нивните имиња и нивната дејност.
Во црквата е пронајден литургиски зборник од XVII век. Содржи 164 листа. Денес се чува во НУБ под. сиг. м.с. 111.
''За црквата Свети Спас во Драчево пишувал и македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот во својот напис „Јужна страна скопска“ од 21 мај 1855 во „Цариградски весник“. Тој запишал дека Драчево има нов црковен храм „Свети Спас“ и едно мало училиште кое пустее без учител. Добрите, гостољубиви и богати драчевски селани биле изгубени во црквата поради тоа што им служел грчки поп, кој богослужел на грчки јазик, од што селаните ништо не разбирале .''
Пливање на Летните олимписки игри 2016 — 1500 м краул за мажи
Пливачката трка на 1500 метри краул за мажи на Летните олмписки игри 2016 се одржа на 12-13 август 2016 година во Олимпискиот центар за водени спортови во Рио де Жанеиро.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд биле:
Грб на Португалија
Грбот на Португалија е официјалниот грб на државата усвоен на 30 јуни 1911 година заедно со знамето. Грбот бил дизајниран врз основа на грбот на Кралство Португалија кое опстојувало во средновековието. Грбот е составен од штит кој е опколен со златен венец.
Црква Свето Преображение (Сараево)
Црквата Свето Преображение  (босански: Crkva Svetog Preobraženja ) ) е црква која се наоѓа во Сараево, Босна и Херцеговина и е во склопот на Српската православна црква. Црквата била изградена во 1940 година. Нејзина архитект е Александар Дероко.
Писател од сенка
Писател од сенка е филм во режија на Роман Полански. Главните улоги ги толкуваат: Јуан Мекгрегор, Оливија Вилијамс и Пирс Броснан.
Содржина
Менаџерот успева да убеди еден успешен писател да ги доврши мемоарите на поранешниот британски премиер Адам Ланг, бидејќи неговиот долгогодишен соработник и помошник загинал во сообраќајна несреќа. Писателот заминува во куќата на Ланг, во која тој живее со сопругата Рут и со асистентката и љубовница, Амелија. Набргу, Ланг ќе биде обвинет за воени злосторства, а новинарите започнуваат да ја опсаднуваат неговата куќа.
Наномрежа
Наномрежа — збир на меѓусебно поврзани наномашини, односно уреди во редот на неколку стотини нанометри или неколку микрометри наjмногу, кои се во можност да изведуваат многу едноставни задачи како што се пресметки и складирање на податоци.
Пристапи за комуникација
Класичните комуникациски парадигми треба да се ревидираат за нано пристапот. Двете главни алтернативи за комуникација во нано големина се врз основа на електромагнетна комуникација или на молекуларна комуникација.
Електромагнетна комуникација
Ова е дефинирано како пренос и прием на електромагнетно зрачење од компоненти врз основа на романот наноматеријали. Последните напредувања во јаглерод и молекуларната електроника ја отворија вратата за нова генерација на електронски нано компоненти како на пример нанобатерии, нано системи за собирање на енергија, нано-мемории, логички кола во нано големина дури и нано-антени. Од комуникациска перспектива, уникатните особини забележани во наноматеријалите ќе одлучуваат за одредени поширокопсежни емисии на електромагнетно зрачења, временско задоцнување на емисијата, или јачината на емитираната енергија за даден влез на енергија, меѓу другото.
Засега, две главни алтернативи за електромагнетната комуникација во нано големина се концептирани. Прво, е експериментално докажано дека е можно да се прими и демодулира електромагнетен бран со помош на нанорадио, односно една електромеханичка резонантна наноцевка од јаглерод која е во состојба да декодира една амплитуда или честотен модулиран бран. Второ, графин засновани нано-антени се анализирани како потенцијални електромагнетни радијатори во Терахерц опсег.
Долења Пирошица
Долења Пирошица (словенечки: Dolenja Pirošica) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Наномрежа
Молекуларна комуникација
Молекуларната комуникација е дефинирана како пренос и прием на информации со помош на молекули. Различните молекуларни техники на комуникација можат да се класифицираат според видот на молекуларното ширење во walkaway-заснована, засновано на протокот или дифузија-засновани комуникации.
Во молекуларната комуникацијата walkaway-заснована, молекулите патуваат по однапред одредени со користење на превозни супстанци, како на пример молекуларни мотори. Овој тип на молекуларна комуникација, исто така, може да се постигне со користење на Escherichia coli бактерии како хемотакса.
Во молекуларната комуникација заснована на проток, молекулите патуваат преку дифузија во течни медиуми чии текови и турбуленции се водени и предвидливи. Хормоналната комуникација која преку крв струи внатре во човечкото тело е пример за овој тип на пропагација. Проток заснованата пропагација исто така може да се реализира со користење на превозни субјекти чии движење можат да се ограничат по одредени патеки. Еден добар пример за овој случај е даден од страна на pheromonal молекуларна комуникација со голем дострел.
Во молекуларната комуникација заснована на дифузија, молекулите патуваат низ спонтана дифузија во течни медиуми. Во овој случај, молекулите можат да бидат предмет само на законите на дифузија или исто така можат да бидат погодени од непредвидена турбуленција присутна во течните медиуми. Pheromonal комуникација е кога феромоните се пуштени во течен медиум, како што е водата, е пример за дифузија-заснована архитектура. Други примери за овој вид на транспорт вклучуваат калциум сигналирање меѓу клетките, како и quorum sensing меѓу бактериите.
Унгреј
Унгреј ― село и поранешна општина во округот Леска, северозападна Албанија. На реформата на локалната самоуправа во 2015 година, стана административна единица на општината Леска. Населението на пописот во 2011 година било 1.587.
Лоренцовото масло (филм)
Лоренцовото масло (англиски: Lorenzo's Oil) е американски филм од 1992 година, во режија на Џорџ Милер. Главните улоги ги толкуваат: Ник Нолти, Сузан Сарандон, Питер Јустинов, Лора Лини итн.
Содржина
Филмот е снимен според вистинит настан од 1985 година. Аугусто Одоне и неговата сопруга Михаела се обидуваат да пронајдат лек за ретката болест од која боледува нивниот седумгодишен син Лоренцо, која страда од дегенеративно пореметување на нервниот систем.
Ос
Топографија
Холандско Топографска карта на Ос (општина), Јуни 2015
Градско централно подрачје на Ос
Ос има трговски центар со продавници, вклучувајќи, ги Хаутброкс, Ц & A, В & Д и многу повеќе. Центарот има многу плоштади. Единствени вистински шопинг улици (најдобро познати) се Хеуфелстрат, Валстрат и Пеперстрат. Плоштадите се поврзани со овие трговски улици и патишта. Овие премини исто така, содржат продавници. Еден од овие премини имал реконструкција во 2014 година, и сега личи на старите холандски улици.
Градот Ос
Постојат археолошки докази дека луѓето живееле во и околу Ос пред 4.000 години. Големи археолошки наоди биле пронајдени во Форстенхраф (Ос) како домороден-римски погреб во областа на Ос-Усен.
Ос бил првпат споменат во писмото на папата Александар II на 6 мај 1069 година. На Ос му биле доделени градските права во Холандија во 1399 година од страна на војвотката Јохана ван Брабант. Денешен Ос има неколкухемиски и фармацевтски индустрии како Мерк & ко (претходно Шеринг-Плуг, Органон и Диосинт). Ос, исто така е домаќин на професионалниотфудбалски тим Топ Ос, кој е родното место на поранешната ѕвезда на Манчестер Јунајтед и Реал Мадрид Руд ван Нистелрој, иако не играл за локалниот тим, но тој играл за соперниците екипата на Ден Бош.
Популарниот алтернативен рок бендГетеринг, е формиран во 1989 година, и првично потекнува од Ос.
Берхем
Берхем е мал град источно од Ос со население од 6,900. Берхем моментално ќе биде проширен со многу нови куќи во Пикенхоф.
Мехен
Мехен е мал град со население од 1,686 жители блиску до реката Мас.
Равенстеин
Равенстеин (население: 3,728) — град и општина до 2003 година, кога била припоена во рамките на општина Ос. Општината е покриена со површина од 42,68 км2 и, исто така, тука се вклучени селата: Демен, Дененбург, Деурсен, Диден, Херпен, Хаусселинг, Кент, Колвајк, Нерланхел, Нерлон, Оверланхел.
Равенстеин ги добил градските права во 1380 година.
Унитаријанство
Со векови, унитарците честопати се одликувале со слободоумност и несогласување, постепено развивајќи ги своите верувања во насока на слобода, толеранција, рационализам и хуманизам.
Во денешниот свет, многу унитарни цркви и здруженија припаѓаат на Меѓународниот совет на унитарноста и универзалистите. Во Соединетите држави, многу унитарни припаѓаат на Унитарниот универзализам или УУ, што означува институционално соединување на унитарноста и универзализмот. Денес, многу унитарни универзалисти не се сметаат себеси за христијани, иако имаат верувања прилично слични на традиционалното христијанство.
Си беше еднаш...
Си беше еднаш е документарен филм на српскиот режисер Јован Ѓериќ од 2006 година. Премиерата на филмот во киното Арена, била проследена со сетови во живо од панк-рок бендовите Митесерс и Генерација. Филмот зборува за панк-рок сцената на Нови Сад, во првата половина на 1990-тите. Луѓето кои ја создале оваа сцена зборуваат 15 години подоцна за подемот и причините за падот на интересот за овој вид музика, широко популарен во Србија за време на владеењето на покојниот Слободан Милошевиќ. Како што велат многумина од интервјуираните, заедничкиот непријател - Милошевиќ и неговиот режим - бил добра фокусна точка за енергијата што ја создавала нивната музика. Кога исчезна овој непријател, целото движење ја изгуби својата предност и овие денови приказната е многу ниска.
Филмот бил дел од програмата „Произведено во Војводина“ на Филмскиот фестивал Мотовун 2007 година (Мотовун, Хрватска), претставувајќи ја кинематографијата на Војводина, а исто така и како дел од четиридневниот настан — „Enter UK“ — за културното влијание на британскиот под -културата во Србија, одржана во Нови Сад за време на фестивалот EXIT 2007 година. Си беше еднаш, бил дел од програмата на неколку фестивали (Гросман (Љутомер, Словенија), Филофест (Љубљана, Словенија), а имало и театарски проекции во Варшава, Полска и Мостар, Босна и Херцеговина.
Улогата и екипата
Најзначајните бендови од тој период се претставени со нивните фронтмени и/или други членови, вклучувајќи ги Др. Поп, Бобан Кебра, Роберт и Реља, Вијетнамач, Марта, Медан, Илија, Дулес, итн. Остатокот од глумечката екипа е составен од луѓе кои учествувале во уличниот живот во текот на 1990-тите (повеќето од нив поранешни членови на панк-рок бендови) - Шима, Ќела, Немања, Лошми, Јенс, Ериќ, Голди, Глава, Брле, Мирџа, Сава Савиќ и Згро се автори на книгатаНовосадска панк верзија што ја опфаќа новосадската панк сцена од нејзините почетоци на крајот на 1970-тите (книгата и Си беше еднаш често погрешно се перципираат како дел од истиот проект). Гаги е лик чие име е дел од насловот на популарна песна од тој период, а Бужи делува како водич низ локациите каде што се случувале свирки и каде младите се дружеле во текот на 1990-тите.
Авторите користеле музички спотови од Генерација без будучност, Обојени Програм, Ритам нереда, Збогум Брус Ли, Врисак генерације, Бове...
Филмот бил снимен со минимална екипа - кинематограферот Лучијан Мунтеан и монтажерот Зоран Николиќ биле единствените членови покрај режисерот/продуцентот, кој исто така имаше улога на оператор на бум.
Позадина/продукција
Идејата за филмот кај авторот дошла неколку месеци откако го видел Среќно дете, музички документарец за трендовите во југословенската урбана суб-култура од почетокот на 80-тите. Во декември 2004 година, Ѓериќ му пристапил на Миња Дунѓерски, истакнат менаџер на рок глумци и промотор на свирки, со идеја да го сними филмот, и така започнува приказната. Дунѓерски беше заслужен како ко-сценарист, а беше и консултант и контакт на повеќето луѓе што се појавуваат во филмот, како и соработник на повеќето архивски материјали. Снимањето започнало на 3 јули 2006 година на белградска промоција на книгата Новосадкси панк верзија,, продолжи ло за време на фестивалот EXIT, а по пауза продолжи од втората половина на август до средината на септември 2006 година.