cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Селинунте
Каменоломите во Куза
Пештерите во Куза, кои се одликуваат со брегови од калкаренит, се наоѓаат на Кампобело ди Мазара, 13 км од Селинунте. Тоа се каменоломи од кои се вадел материјалот за градбите на Селинунте. Најзначајниот елемент што може да се забележи е наглото прекинување на вадењето, обработката и транспортот на тапаните на колоните, поради заканата што се надвиснала над градот во 409 година п.н.е. C. за ненадејното доаѓање на картагинската војска. Ненадејното бегство од каменоломите, каменорезците и одговорните работници значело дека сите различни фази на обработка денес не само што може да се препознаат, туку и да се следат, од првите длабоки кружни засеци, па се до готовите макари што само чекале да бидат транспортирани.
Покрај колоните тапани, во каменоломите е можно да се препознаат и некои капители, како и правоаголни засеци за да се добијат квадратни блокови, сите наменети за храмовите на Селинунте. Некои гигантски столбови - секако наменети за храмот Г - можат да се видат во западната област на Роке ди Куза, сè уште во првобитната состојба. Од веќе извлечените макари, некои биле подготвени за транспортирање, други, веќе на патот кон Селинунте, биле оставени и може да се видат на патот.
Здравство во Русија
Здравството во Русија е поим со кој се опфаќаат здравствените политики и здравствени мерки и проблеми со кои се соочува руското општество. Здравството во Русија бргу се влошило по распадот на Советскиот Сојуз, особено за мажите, како резултат на социјалните и економските промени. Со самото тоа и животниот век на населението се намалил.
Претсоветска ера
Пред револуцијата, годишната смртност била 29,4 на 1000 жители, а смртноста кај новороденчињата 260 на 1000 раѓања. Во 1913 година, очекуваниот животен век бил 32 години. Во време на епидемијата на колера во 1910 година умреле 100 000 луѓе. Епидемијата на тифус помеѓу 1918 и 1922 година била виновна за 2,5 милиони смртни случаи, а докторите биле особено погодени. Во 1920 година имало епидемија на маларија. Институтот за тропска медицина во Москва воспоставил програма за регистрација на случаи и бесплатна дистрибуција на кинин. Гладот од 1921/2 година предизвикал многу смртни случаи предизвикани од глад. Опфатени биле дури 27 милиони луѓе. Другате епидемија на колера помеѓу 1921 и 1923 година предизвикала околу 13 милиони смртни случаи. До 1926 година, очекуваниот животен век достигнал 44 години.
Постсоветска ера
Заклучно со 2013 година, просечниот животен век во Русија бил 65,1 година за мажите и 76,5 години за жените. Просечниот животен век во Русија од 71,6 години при раѓање е речиси 5 години пократок од вкупната просечна бројка за Европската унија или Соединетите држави.
Најголемиот фактор што придонесува за овој релативно низок животен век кај мажите е високата стапка на смртност кај работоспособните мажи од причини што можат да се спречат (на пример, труење со алкохол, стрес, пушење, сообраќајни несреќи, насилни злосторства) . Смртноста меѓу руските мажи се зголемила за 60% од 1991 година, четири до пет пати повисока од европскиот просек.
Како резултат на големата разлика во очекуваниот животен век помеѓу мажите и жените, (најголемата во светот) родовиот дисбаланс останува до денес и има 0,859 мажи на секоја жена.
Чести причини за смрт
Стапката на смртност кај новороденчињата во 2008 година била 8,5 смртни случаи на 1.000 новороденчиња, помалку од 9,6, број забележан во 2007 година. Од распадот на Советскиот Сојуз, имало драматичен пораст и кај случаите и кај смртните случаи од туберкулоза, при што болеста била особено распространета меѓу затворениците.
Пушење
До 2007 година Русија била светски лидер во пушењето. Според истражувањето објавено во 2010 година од страна на руското Министерство за здравство и социјален развој, 43,9 милиони возрасни лица во Русија се пушачи. Меѓу Русите на возраст од 19 до 44 години, 7 од 10 мажи пушат и 4 од 10 жени пушат. Се проценува дека 330.000-400.000 луѓе годишно умираат во Русија поради болести поврзани со пушењето. Забрана за пушење била воведена во 2014 година.
Конзумација на алкохол
Консумирањето алкохол и алкохолизмот се големи проблеми во Русија. Се проценува дека Русите пијат 15 литри (26 пијалаци) чист алкохол секоја година. Овој број е скоро 3 пати поголем отколку во 1990 година. Во Москва на 24 септември 2009 година, рускиот министер за внатрешни работи Рашид Нургалиев навел дека просечниот внес на алкохол бил околу 18 литри годишно; „Во Русија, секоја личност, вклучително и бебиња, годишно внесува околу 18 литри алкохол. Според мислењето на експертите на СЗО, потрошувачка на повеќе од 8 литри годишно претставува вистинска закана за здравјето на нацијата. Русија одамна го надмина ова ниво“. Дури е објавено дека прекумерната потрошувачка на алкохол е виновна за скоро половина од сите предвремени смртни случаи во Русија.
Неодамнешна студија го обвинила алкохолот за повеќе од половина смртни случаи (52%) меѓу Руси на возраст од 15 до 54 години од 1990 до 2001 година. За истата демографска структура, ова се споредува со 4% од смртните случаи за остатокот од светот.
ХИВ / СИДА
ХИВ / СИДА, практично непостоечка во ерата на Советскиот Сојуз, брзо се проширила по распадот, главно преку експлозивниот раст на интравенската употреба на дрога. Според извештајот на УНАИДС од 2008 година, епидемијата на ХИВ во Русија продолжила да расте, но со побавно темпо отколку кон крајот на 1990-тите. На крајот на декември 2007 година, бројот на регистрирани случаи на ХИВ во Русија бил 416.113, со 42.770 нови регистрирани случаи таа година. Реалниот број на луѓе кои живеат со ХИВ во Русија се проценува на околу 940.000. Во 2007 година, 83% од ХИВ инфекциите во Русија биле регистрирани кај корисницире на дрога со инекции, 6% меѓу сексуалните работници и 5% меѓу затворениците. Сепак, постојат јасни докази за значителен пораст на хетеросексуалната трансмисија. Во 2007 година, 93,19% од возрасните и децата со напредна ХИВ инфекција примале антиретровирусна терапија.
Во април 2006 година, Државниот совет се состанал со рускиот претседател за да постави цели за развој на стратегија за одговор на СИДА-та; подобрување на координацијата, преку создавање на високосекторска владина комисија на високо ниво за СИДА; и воспоставување унифициран систем за следење и проценка. Исто така била развиена и усвоена нова Федерална програма за СИДА за периодот 2007 - 2011 година. Федералното финансирање за националниот одговор на СИДА во 2006 година било зголемено повеќе од дваесет пати во споредба со 2005 година, а буџетот за 2007 година го удвоил оној од 2006 година, додавајќи на веќе значајните средства обезбедени од главните донаторски организации.
Координацијата на активностите за одговор на СИДА останува предизвик за Русија, и покрај зголемените напори. Во 2006 година, третманот за некои пациенти бил прекинат поради доцнење на тендерските постапки и неочекувани потешкотии со царината. Покрај тоа, недостатокот на целосна посветеност на длабинска програма за образование за секс и дрога во училиштата ги попречува делотворните програми за превенција кај децата.
Самоубиство
Големата употреба на алкохол е значаен фактор во стапката на самоубиства, при што се проценува дека половина од сите самоубиства се резултат на прекумерна конзумација на алкохол. За тоа сведочи и фактот дека стапката на самоубиства во Русија од средината на 90-тите години се намалила заедно со потрошувачката на алкохол по глава на жител, и покрај економските кризи во тоа време, потрошувачката на алкохол е поголем фактор отколку економските услови.
Туберкулоза
Стапката на смртност од пулмонална туберкулоза во Русија околу 1900 година била 4 на 1000 жители, двојно поголема од стапката во Лондон. Лигата на цела Русија за борба против туберкулоза била основана во 1909 година. Во 1919 година Комесаријатот за јавно здравје формирал Комисија за туберкулоза. Инциденцата на туберкулоза во Москва била околу трипати поголема од онаа во Лондон во 1922 година. Директорот на Институтот за контрола на серумите и вакцините во Русија, Тарасевич, донел во 1918 година серум од вакцината БЦГ од Институтот Пастер и веднаш потоа започнала програмата за вакцинација, почнувајќи од деца во домови со активен пациент со ТБ, но таму првично била многу мала. Дури во триесеттите години стапките значително се зголемиле.
Изабел Аљенде
Изабел Анџелика Аљенде Љона (роден во Лима, Перу, 2 август 1942 година) е чилеански писател. Таа е во роднинска врска со Салвадор Аљенде (внука) и со политичарката Изабел Аљенде. Една од најпознатите писателки од Латинска Америка. Добитник на Чилеанската национална награда за литература (2010).
Книгите на Изабел Аљенде се објавени во над 35 милиони примероци на 27 јазици.
Список на градови во Тирингија по население
Ова е список на сите градови и општини во германската покраина Тирингија со повеќе од 10,000 жители. Во 2017 г. овој услов го задоволувале градови. На овој список се наведени само поединечните општини во градските граници, а не општини или приградски населби во рамките на урбани агломерации.
Изабел Аљенде
Биографија
Таткото на Изабел, Томас Аљенде, бил дипломат, братучед на Салвадор Аљенде кој стана претседател на Чиле во 1970 кој бил убиен за време на воениот пуч изведен од Аугусто Пиноче. Изабел признава дека иако ретко го гледала својот вујко, само за време на викендите, многу го почитува. Дури по неговата смрт таа сфатила каква легендарна и херојска личност е Салвадор Аљенде. Мајката на Изабел е Франциска Љона, Дона Панчита, ќерка на Агустин Љона Куевас и Изабел Барос Мореира.
Список на градови во Тирингија по население
Список
Во табелава се наведени 63 градови и општини во Тирингија со население од барем 10.000 жители во 2017 г. според проценките на Сојузната статистичка служба на Германија. Главниот град на покраината е претставен со задебелени букви.
Грб на Мадеира
Грбот на Мадеира се состои од штит кој го претставува знамето на Мадеира. Покрај штитот се наоѓаат две фоки, а во долниот дел има трака со натисотo "Најубави и слободни острови".
Младост без младост (филм)
Младост без младост е американски филм, во режија на Френсис Форд Копола. Главните улоги ги толкуваат: Тим Рот, Александра Марија Лара и Бруно Ганц.
Содржина
Дејството на филмот започнува во 1938 година во Романија, кога седумдесетгодишниот професор Доминик Матеи е погоден од гром. Откако неговиот организам неверојатно брзо се опоравува од повредите, Доминик започнува и да се подмладува. Тоа му носи проблеми, затоа што мора да бега од нацистите.
Изабел Аљенде
Биографија
Во 1945 родителите на Изабел се развеле и мајката на Изабел се вратила во Чиле со три деца. Детството Изабел го поминала со останатите деца во куќата на нејзиниот дедо. Во 1953 година, кога Изабел имала единаесет години, нејзината мајка по втор пат се омажила за дипломатот Рамон Уидобро. Изабел живеела со своето семејство прво во главниот град на Боливија Ла Пас, а од 1956 до 1958 година во Бејрут. Од Бејрут, семејството се вратило во Сантјаго, каде Изабел завршила средно училиште и го запознала својот прв сопруг, градежен инженер Мигел Фриас.
Од 1959 до 1965, Изабел направи успешна кариера како телевизиски новинар во информативната служба на Организација на ОН за храна и земјоделство. На телевизија, таа водела неделна програма на програмата на Обединетите нации против гладот.
Семејството Изабел многу патувало низ Европа и некое време живеело во Брисел и Женева.
Изабел Аљенде брзо стана многу барана новинарка и експерт за женски права.
Во 1988 година, во Калифорнија Изабел Аљенде го запознала својот втор сопруг, Вили Гордон. Во 2003 таа доби американско државјанство.
Творештво
Познатиот романописец, Изабел Аљенде се занимава со новинарство, пишува драма драми и предава литература на неколку универзитети. Во новинарството, таа им дава предност на прашања за жените и родовата еднаквост и е најпозната како автор на критички социјални и феминистички новинарски материјали. Долги години таа беше гласноговорник на сите Чилеанци кои беа замолчени од режимот на Пиноче ,
И. Аљенде е лауреат на бројни книжевни награди. ,
883
883 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 883 година од новата ера, 883. од првиот милениум, 83. од IX век и четвртта од 880-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6391 и 6392 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5633 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4643 и 4644 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1636.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 883 година се протега во 3519 и 3520, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3579 и 3580 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1426. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 269 и 270 исламска година.
Соња Манџук
Надворешни врски
[http://www.blesok.com.mk/tekst.asp?lang=mac&tekst=42 Утрото во кое јаваа на коњ... ]
Куси раскази
NGC 826/2
NGC 826/2 — спирална галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 826/2 се споменува и како CGCG 504-19.
Откривање
Објектот е откриен на 18 септември 1871 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 826/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,2 m/лм2. NGC 826/2 има привидни димензии од 0,3' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 9 м 24,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 30° 44' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 826/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2309. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1248.
Д’лга Ричка (Делисинци)
Д’лга Ричка — средновековна населба и некропола. На западниот раб на селото, во нивите на Ѓ. Костов и В. Атанасов и во соседните ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови и градежен материјал. Според кажувањето на мештаните, при орањето наоѓале предмети украсени со крстови. На северниот крај на наоѓалиштето се пронајдени гробови со конструкции од камени плочи. .
Космос-1630
Космос-1630 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 27 февруари 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1630 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 337 км, а најмалото на 175.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Ресен
'''Св. Петар и Павле (или Св. Петар''') — црква и манастир кај градот Ресен. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Манастирот е сместен на југоисточниот крај на градот, во месноста Доброво. Се смета дека црквата своевремено била главен храм на исчезнатото село Доброво.
Едеран
Едеран (Oederan) — град во округот Средна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија.
Географија
Едеран се наоѓа 14 километри југозападно од Фрајберг, 17 километри источно од Кемниц и околу 50 километри западно од Дрезден.
Градот ги вклучува и селата Бернихен, Брајтенау, Франкенштајн, Галенц, Герберсдорф, Кирхбах, Лесництал и Шенерштат.
Историја
Едеран првпат бил споменат како град во 1286 година. Населбата на оваа област потекнува од лужичкото племе во и  век. Франкониските фармери, занаетчии и трговци се населиле овде во век. Од средниот век, најважни индустрии биле текстилната и ткаењето. Во век, изградбата на железничката линија придонела за развој на градот. Биле изградени неколку фабрики со средна големина околу железничката станица во Едеран.
Во текот на Втората светска војна, овде се наоѓал подкамп на концентрациониот логор Флосенбирг.
Знаменитости
Едеран е познат по неговата туристичка атракција „Klein-Erzgebirge“, најстариот минијатурен парк во Германија. Во паркот се прикажани околу 185 минијатурни реплики на познати згради од областа на Рудните Планини во размер од 1:25.
Најважната стара градба е готската црква. Историјата на црква потекнува од 13 век. Оргули изградени од познатиот Готфрид Зилберман се наоѓаат внатре.
Трајко Желевски
Трајко Тодоров (Тодев), најпознат како Трајко Желевски (, Желево, -, , Бугарија) — македонски револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација и костурски војвода.
Животопис
Трајко Тодоров е роден во 1875 година во костурското село Желево, денес Андартико, Егејска Македонија. Завршил основно образование. Во 1898 година влегол во редовите на ВМОРО и од 1900 година бил нелегален четник кај Пандо Кљашев и Митре Влаот. По Илинденското востание од 1904 до Младотурската револуција во 1908 година бил помошник на реонскиот војвода Христо Цветков во Костурско. За реон на дејствување, Желевски го имал родното село и го придружувал Христо Цветков при обиколките во реонот на Костенарија.
По Втората балканска војна во 1913 година бил дел од Здружената партизанска чета на Македонско-одринското ополченство на Васил Чекаларов, која војува со грчки чети. Учествувал и во Првата светска војна.
По потпишувањето на т.н. Мајски манифест во 1923 година и последователните братоубиства, бил застрелан заедно со Тома Желински, во јуни, истата година.
Ограѓе (Присојница)
Ограѓе — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Присојница. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на 1 км јужно од селото, на блага падина што се спушта кон реката Радика, каде се среќаваат камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
Франкенштајн (Саксонија)
Франкенштајн (Frankenstein) — село и поранешна општина во округот Средна Саксонија, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2012 година била припоена кон градот Едеран.
Европски Хот 100 Синглови
Европските Хот 100 Синглови биле собирани од Билборд и магазинот Music & Media од март 1984. На табелата се заснова продажбата на националниот синглови на топ листите во 16 европски земји: Австрија, Белгија (посебно за Фландрија и Валонија), Данска, Финска, Франција, Германија, Унгарија, Ирска, Исланд, Италија, Холандија, Норвешка, Шпанија, Шведска, Швајцарија, и Велика Британија.
Кубизам
Кубизмот е сликарски правец настанат во Франција во 1907 година, а произлезен од тезата на Пол Сезан дека сè што постои во природата може ликовно да биде претставено со основните форми (коцка, топка, цилиндар, пирамида итн.). Основоположници на кубизмот се Жорж Брак и Пабло Пикасо.
Одлики на кубизмот
Во книгата „Историја на современата архитектура“, Бруно Цеви вели дека времето како четврта димензија влегло во сликарството дури со кубизмот, кој преку уништувањето на третата димензија (волуменот) овозможува предметот да се набљудува истовремено од повеќе страни.
Сред Село (Делисинци)
Сред Село — осамен наод од римското време. Кај селската чешма се наоѓа фрагмент од архитравна греда со латински натпис. .
NGC 5421A
NGC 5421A — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5421A се споменува и како UGC 8941, MCG 6-31-45, MK 665, Arp 111, KUG 1359+340, CGCG 191-33, VV 120, IRAS 13594+3404, KCPG 407A, 1ZW 78.
Откривање
Објектот е откриен на 9 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5421A е од видот SB?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 5421A има привидни димензии од 1,4' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 1 м 41,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +33° 49' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 164°.
Други поделби
Проучување на NGC 5421A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49950. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2548. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 106.
Царевич (Фабержеово јајце)
Царевич – Фабержеово јајце, едно од серијата јувелирски јајца изработени под надзор на Петар Карл Фаберже. Било направено во 1912 година за царицата Александра Фјодоровна како поклон од Фаберже за нејзиниот син Алексеј. Денес јајцето се наоѓа во Уметничкиот музеј Вирџинија во Ричмонд, Вирџинија.
Опис
Јајцето е високо околу 15 сантиметри на неговото стојало и има пречник од 10 cm. Надворешната школка е син лазурен камен, со архитектонски кафез од злато во стилот на Луј XV со мотиви од лисја. Златните мотиви ги покриваат сите споеви, така што јајцето изгледа како да е изделкано од еден блок лазурен камен. Изработката од злато вклучува два царски двоглави орла, како и купидони, балдахини, цветни свитоци, кошници цвеќе и гирланди. Два големи дијаманти, еден на горе и еден долу се инкрустирани во површината на јајцето и ги покажуваат иницијалите на царицата Александра Фјодоровна, годината 1912 и царската круна.
Изненадување
Изненадувањето, минијатурен портрет на царчето Алексеј направено од платина и дијаманти, се наоѓа во рускиот двоглав орел. Царскиот орел ги држи царското јаболко и жезолот симболи на круната на Романови. Вградената рамка е поставена на лазурен камен и може целосно да биде извадена од јајцето. Портретот го прикажува Алексеј во морнарски костум, неговиот омилен. Оригиналниот двостран минијатурен портрет бил оштетен и сè уште се наоѓа во збирката на Уметничкиот музеј Вирџинија. Тековниот портрет е архивска фотографија. Во јајцето, гравиран златен диск со розов прозорец служи како платформа за рамката на портретот.
Историја
Фаберже го создал јајцето во чест на царчето Алексеј. Никој не знаел освен за кралското семејство, дека се очекувало Алексеј да умре од хемофилија и во еден момент бил толку близу до смртта што Рускиот царски суд веќе издал потврда за неговата смрт. Кога Алексеј преживеал, Фаберже, кој знаел за здравјето на царчето, го создал јајцето за мајката на Алексеј како почит кон чудото на неговото опстанување..
Следни сопственици на јајцето биле Арманд Хамер, кој се преселил од Париз во Њујорк во раните 1930-ти. Филантропот Лилијан Томас Прат (1876–1947) од Фредриксбург, Вирџинија, го купила јајцето во Њујорк од Хамер во 1933-34 година. Во 1947 година таа му го предала јајцето на Уметничкиот музеј Вирџинија во Ричмонд, Вирџинија каде е постојана изложено.
Борнхолм
Борнхолм (Bornholm; Burgundaholmr) е дански остров на Балтичко Море, на исток од Данска, јужно од Шведска, североисточно од Германија и северно од западниот дел на Полска. Зазема површина од, на 1 јануари 2019 година островот имал вкупно население од 39.572 жители.
Меѓу главните индустриски активности на Борнхолм, спаѓаат сточарство, занаетчиството, како што се стакларството и производството на керамика користејќи месно изработена глина. Туризмот е исто така значаен во текот на летните месеци. На островот има голем број цркви.
Суводол (Демирхисарско)
Суводол — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Потекло на името
Името на селото доаѓа од неговата местоположба, односно истото е сместено во сув дол. Така, селото било сместено во „дол кој бил сув, без вода“.
Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Железник, во источниот дел на територијата на Општина Демир Хисар, од десната страна на Црна Река. Селото е рамничарско, на надморска височина од 670 метри.
Борнхолм
Јазик
Многу жители го зборуваат на борнхолмски дијалект, кој е официјално дијалект на данскиот јазик. Борнхолмскиот дијалект поддржува три граматички пола, како исландскиот и повеќето дијалекти на норвешки, но за разлика од стандардниот дански, неговата фонологија вклучува архаизми и иновации. Ова го прави дијалектот тежок за разбирање за некои дански говорници. Сепак, шведските говорници често сметаат дека Борнхолмскиот дијалект е полесен за разбирање од стандардниот дански. Интонацијата наликува на скијанскиот дијалект, кој се зборува во близина на Сканија, најјужната провинција во Шведска.
Суводол (Демирхисарско)
Географија и местоположба
Суводол се граничи со градот Демир Хисар и селото Вардино на север, со селото Древеник (Општина Битола) на исток, со селото Лопатица (Општина Битола) на југ и со соседното село Кутретино на исток.
Марина Цветаева. Страст за Марина
'''„Марина Цветаева. Страст за Марина“''' - документарен филм во режија на Андреј Осипов, снимен во 2004 година според сценариото на Оделши Агишев. Филмот е создаден врз основа на мемоарска проза, тетратки, дневници, писма од Марина Цветаева и нејзините роднини. Филмот е дел од циклусот „Легенди за сребреното доба“ создаден од Осипов (првиот филм - „Гласови“ за Максимилијан Волошин, вториот филм - „Лов на ангел или четири љубови на поет и гатател“ за Андреј Бели. Марина Цветаева е добитник на голем број филмски награди.
Суводол (Демирхисарско)
Географија и местоположба
Во 1958 година селото добило електрична енергија, водовод има од 1966 година, а асфалтен пат од 1986 година. Во селото има доста нови куќи.
Марина Цветаева. Страст за Марина
Заплет
Филмот репродуцира одредени пресвртници од биографијата на Марина Цветаева. Марина Ивановна сметала дека духовната мака на нејзината мајка Марија Мејн е главната семејна тајна. Во нејзиниот живот се забележувала приказна за сложената љубов во нејзините дневници, но таа се омажила за пријател на нејзиниот татко, Иван Владимирович Цветаев. Марина и Асија се родени во бракот. Мајката им ја пренела на девојчињата целата горчина на неисполнета љубов, а таткото не можел да разбере зошто неговите ќерки, воспитани во интелигентна атмосфера, не можат да завршат ниту средно училиште. Лицето кое го донираше Пушкинскиот музеј што го создаде на Русија, бил принуден да признае дека неговиот семеен живот пропаднал.
Суводол (Демирхисарско)
Историја
Селото Суводол е споменато во пописните турски дефтери од 1468 година и од 1568 година. Во 1468 година имало 23 семејства, 3 вдовици и 1 неженет, односно вкупно 128 жители. Во 1568 година имало 17 семејства и 4 неженети или вкупно 89 жители. Селото плаќало вкупно 2.132 акчиња годишно данок.
Марина Цветаева. Страст за Марина
Заплет
Кога писателот Сергеј Ефрон се појавил во животот на Марина, поетот Максимилијан Волошин предупредил дека Цветаева - со нејзината нескротливост - не е создадена за брак. Како и да е, во зимата 1912 година се одржала свадба, а во септември парот ја добил ќерката Аријадна. Марина била многу приврзана за нејзиниот сопруг, што не ја спречило да се предаде на други страсти. Еден од првите семејни тестови била нејзината страст кон поетесата Софија Парнок, подоцна во животот на Цветаева се појавиле други романтични врски, кои обично завршувале со разочарувања. Ефрон рекол: „Таа е поетеса - и тоа кажува сè“. За време на Граѓанската војна, кога Сергеј бил на фронтот, Марина ги дала Аријадна и Ирина, родени во 1917 година, во сиропиталиште. Најмалата ќерка починала таму од слабост. Марина не отишла на нејзиниот погреб и не ни побарала да открие каде е нејзиниот гроб. Во својата тетратка напишала: „Немаше доволно љубов кон едно мало дете на светот“. Ставот на Цветаева кон нејзиниот син Ѓеорги (Мур), роден во 1925 година, бил поинаков - таа за него велела: „Ова е единственото нешто за што ми е гајле“.
Суводол (Демирхисарско)
Историја
Во век, Суводол било село во Битолската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од. На него преовладуваат шумите на површина од 610 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 262 хектари, а на пасиштата 185 хектари.
Марина Цветаева. Страст за Марина
Заплет
Емиграцијата не ги оправдала очекувањата на Цветаева, литературниот Париз не ја прифатил руската поетеса, таа морала да живее во долгови, а понекогаш дури и да проси. Во 1937 година, Ефрон, кој бил осомничен за вмешаност во договорното убиство на разузнавачот Игнатиус Реис, набрзина се вратил во Москва, Марина го следела назад во Советскиот Сојуз. Следувало апсење на Аријадна и Сергеј. Цветаева никогаш не дознала за погубувањето на нејзиниот сопруг во октомври 1941 година. Во летото истата година, таа и Мур биле евакуирани во Јелабуга, од каде синот на Марина Ивановна испратил писмо до неговиот пријател Дмитриј Сеземан: „Митија, мој пријателе, ти пишувам за да те известам дека мајка ми изврши самоубиство - таа се обеси на 31 август ... да ти кажам за ова е дека таа ја направила вистинската работа “. Мур не бил на погребот на Марина. Две и пол години подоцна, тој, студент на ИФЛИ, бил одведен во војска. Во летото 1944 година, Ѓеорги Ефрон напишал дека верува во својата звезда и среќа. Ова било неговото последно писмо.
Осврти и прегледи
И покрај фактот дека Марина Цветаева добила голем број награди на форуми и фестивали, претставниците на литературната и кинематографската заедница на Русија ја сфатиле сликата двосмислено. Литературниот критичар Лев Анински бил меѓу оние кои љубезно го ценеле новото дело на Осипов и Агишев. Анализирајќи го филмот, Лев Александрович го споредил бунтот на Цветаева со опсесијата со некои од јунаците на Достоевски. Анински го нарече „судија на животот“ на Цветаева нејзиниот син Мур, кој оддалечувајќи се од старателството и несовесната љубов кон неговата мајка, рече дека таа никогаш нема да пишува како Мајаковски и Асеев, кои биле почестени од него, и со тоа ја осудил Марина Ивановна на смрт
Суводол (Демирхисарско)
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција.
Во минатото, во селото работела воденица, имало пет продавници и фурна за леб. Денес, во селото има две продавници, две краварски фарми и една столарска работилница (од 1998 г.) со 10 вработени лица.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Суводол живееле 120 жители, сите Албанци. Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Суводол имало 60 жители, муслимани.
Селото е средно по големина и во 1961 година броело 448 жители, од кои 371 биле Македонци, а по 36 жители биле Турци и Албанци. Во 1994 година, бројот се намалил на 426 жители, од кои 385 биле Македонци, 20 Турци и 18 Албанци.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Суводол живееле 415 жители, од ои 369 Македонци, 31 Албанец, 13 Турци, 1 Србин и 1 останат.
Денес, Суводол бележи мало зголемување и според неофицијални податоци има 450 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 371 жител, од кои 335 Македонци, 21 Албанец, 3 Турци и 12 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Суводол:
Родови
Суводол е е македонско-албанско село.
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Демир Хисар, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година со додавање на поранешната Општина Сопотница.
Во периодот од 1996 до 2004 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Демир Хисар.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Демир Хисар.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Демир Хисар, во која селото Суводол, се наоѓале и селата Бараково, Вардино, Белче, Граиште, Единаковци, Журче, Кутретино, Мургашево, Ново Село, Лесково, Прибилци, Ракитница, Растојца, Сладуево, Слепче и Стругово. Во периодот 1950-1952, селото било дел од Општина Мургашево, во која влегувале селата Белче, Кутретино, Мургашево, Слепче и Суводол.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0638 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на месната заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 296 гласачи.
Иселеништво
Од Суводол имало печалбари во Романија и САД. Бројот на иселени домаќинства изнесува над 30, од кои најголем дел се во градовите Битола, Скопје, Прилеп и Охрид, но има иселено и европските и прекуокеанските земји.
IC 1979
IC 1979 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1979 се споменува и како Reiz 2985.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1979 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 1979 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 31,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 52' 57". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на IC 1979 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1573410.
Побратски манастир
Побратски манастир (Mănăstirea Pobrata/Probota) - романски православен манастир во селото Пробота (старо име Побрата), кај гратчето Долхаска, округ Сучава, Романија. Изграден во 1530 година, со Петру IV Рареш како ктитор, тој е еден од осумте градби што ги сочинуваат црквите на Молдавија, светско културно наследство на УНЕСКО, а исто така е наведен како историски споменик од Министерството за култура и религиозни работи на државата.
Наводи
47.37506°N, 26.62356°W
Бранивое Јовановиќ-Брана
Бранивое Јовановиќ-Брана бил војвода на Српскиот комитет на четничката акција.
Животопис
Војводата Брана е роден во близината на Пожаревац. Завршил основно училиште, гимназија во Белград и воена академија. Бил меѓу првите четници кој навлегле во Македонија.
Учествувал во Битката кај Челопек, а тоа му донело популарност меѓу населението. Војводата Брана заедно со Богдан Југовиќ во 1905 година се нашле во селото Петралица.
Меѓутоа некој ги пријавил на Турците и тие ги обиколиле во куќата по што таа била запалена. Војводата Брана и неговите четници изгореле. Следниот ден нивните тела биле извлечени и закопани на селските гробишта. Бранивое Јовановиќ-Брана имал 27 години кога починал, а неговата смрт и смртта на неговите четници долго била пеена меѓу населението. Починал на година.
Меѓу двете светски војни, во Македонија бил популарен драмскиот текст Војводата Брана.
Урдобар (Присојница)
Урдобар — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Присојница. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на јужната периферија од селото, на вакафско место кое е блага падина што се спушта кон реката Радика, каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции.
Ќунче (Делисинци)
Ќунче — населба од римското време. Се наоѓа на 2 км западно од селото, на тромеѓата на селата Дилисинци, Богословец и Амзабегово, лево од местото каде што се вкрстуваат железничката пруга и асфалтниот пат. Во нивата на Н. Георгиев, со површина од околу 250х150 м, се забележуваат фрагменти од керамички садови, тегули и градежен материјал.
882
882 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 882 година од новата ера, 882. од првиот милениум, 82. од IX век и трета од 880-тите.
Карака
Карака - брод со три или четири јарболи кој бил направен и користен во 14-15 век во Европа, особено во Португалија. Овие бродови биле развиени од бродот „кога“ со еден јарбол, и најпрво се користеле за европска трговија од Медитеранот до Балтикот и брзо се нашле во употреба и во трансатлантската трговија меѓу Европа и Африка и потоа Америка. Во повеќето напредни форми, тие биле користени од Португалците за трговија помеѓу Европа и Азија, почнувајќи од крајот на 15 век, сè додека конечно да биле заменети во 17 век со галеонот, кој пак бил воведен во 16 век.
882
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Карака
Во својата најразвиена форма, караката била брод кој бил доволно голем за да може да биде стабилен дури и во немирните мориња, и за голем товар и потребните средства за многу долги патувања. Подоцнежните караки користеле јадра во коцкеста форма на предните и средните јарболи и јадра во форма на триагонлици на задните јарболи. Тие имале висок заоблен заден дел и преден дел на бродот и бушприт. Како претходник на галеонот, караката била една од највлијателните дизајни на бродови во историјата; додека бродовите стануваа поспецијализирани во следните векови, основниот дизајн остана непроменет во целиот овој период.
882
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6390 и 6391 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5632 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4642 и 4643 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1635.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 882 година се протега во 3518 и 3519, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3578 и 3579 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1425. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 268 и 269 исламска година.
Крецово
Крецово (Χορήγιο, Хоригио , до 1927 Κιρίτζ, Кири) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 12 километри западно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 162 метри.
Историја
На ридот Лазарица северозападно Крецово се пронајдени остатоци од антички град, прогласен за споменик на културата во 1986 и 1996 г. Остатоци од старини има и во месноста Киреч.
Петар Радојичиќ
Петар Радојичиќ (роден на 17 мај 1994 година) е српски кошаркар. Тој настапувал на позицијата преден напаѓач и на позицијата центар. Во моментов ги брани боите на екипата на клубот на Депортиво Саски-Басконија, Сад.
Крецово
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Крецово се состоело од 66 семејства со 310 жители Македонци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Крецово имало 500 жители Македонци.
Петар Радојичиќ
Почетна кариера
Петар Радојичиќ кариерата ја започнал во малото градче Љубовија, каде настапувал за младинската екипа на КК Младост. По две години, тој одлучил да се приклучи на друга екипа и да се пресели во поголем град за да продолжи да игра професионална кошарка. На почетокот не потпишал професионален договор, бидејќи решил најпрво да го заврши образованието. Се преселил во градот Ужице за да игра клупска кошарка во тој град. По 4 години поминати во Ужице, тој одлучил својата кошаркарска кариера и образование да ги продолжи во САД. Во 2014 година заминал на колеџот Ламар, државниот колеџ Порт Артур. Тој подоцна се префрлил на државниот универзитет во Тексас-Сан Маркос. Откако се префрлил на државниот универзитет во Тексас, по само еден месец, Петар одлучил да се префрли на Универзитетот Сент Мери во Сан Антонио. Таму ја поминал претходната сезона и моментално е во истото место.
Крецово
Историја
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 600 Македонци и работело егзархиско училиште.
Утово
Утово — село во Општина Демир Хисар.
Крецово
Историја
Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Струмица и околните села.
Петар Радојичиќ
Факултетска кариера
Во неговата прва сезона (2014–15) во ЛСЦПА, тој постигнувал просек од 4,9 поени по натпревар со процент удар од 65,3%, а исто така имал просек од 2,9 скока по натпревар. Во својата втора сезона во ЛСЦПА, тој одиграл само шест натпревари поради повреда на грбот и имал просек од 2,5 поени и 2,8 скока по натпревар.
Крецово
Историја
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1926 година, селото било преименувано во Хоригио.
Космос-1631
Космос-1631 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Крецово
Население
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 453 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 166 жители. Според Тодор Симовски, овој број е погрешен, и самиот тој додава дека бројот на жители на селото во 1941 година бил 735 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 764 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 791 жител, во 1971 година имало 732 жители, во 1981 година имало 819 жители, додека во 1991 година имало 878 жители. Денеска, населението на селото е 919 жители според пописот од 2001 година.
Космос-1631
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 516 км, а најмалото на 464.
Утово
Географија и местоположба
Утово — село во општина Демир Хисар. Од градот Демир Хисар оддалечено е 8км јужно.
Население
Во 2002 година во селото живееле 35 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 34 жители, од кои 33 Македонци и 1 останат.
Петар Радојичиќ
Факултетска кариера
Во сезоната 2016-17, тој ја одиграл најдобрата сезона во својата кариера каде во 30 натпревари во просек постигнувал по 16 поени по натпревар со процент на удар од 65,1%, и исто така во просек остварувал по 10,2 скока по натпревар. Радојичиќ бил еден од петте играчи кои биле именувани и почестените да бидат во вториот најдобар тим во регионот со 14 во скокови со 10,2 поени по натпревар или вкупен резултат од 10,8 скока во лигашките натпревари. Втората студентска сезона исто така, завршил на третото место во регионот според процентот на реализирани удари од поле, постигнувал процент на прецизност од 61,5%. Натпреварите за екипата секогаш ги започнувал во стартната петорка. Тој на двапати постигнал по 24 поени во натпреварите во лигата, и тоа против подоцнежниот конференциски шампион Колеџот на Сан Хасинто и против екипата на Колеџот Костал Бенд за да ја затвори регуларната сезона. Неговата најдобра игра била против колеџот Блин, на 28 јануари 2017 година кога остварил дури 17 скока, од кои 13 биле во дефанзивна игра или одбранбени скокови. Петар Радојичиќ имал два натпревари со по 14 скока во конференциски дуели и на три лигашки натпревари по 13 скокови.
Утово
Родови
Утово е македонско село.