cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лејн Стејли
Лејн Стејли (Layne Staley) е пејач на гранџ групата Алис ин чејнс (Alice in Chains) од Сиетл. Групата ја основал во 1987 година заедно со гитаристот Џери Кантрел. Кога во 1996 починала неговата девојка, Стејли западнал во депресија и под неразјаснети околности починал на 5 април 2002 г. Тоа е истиот датум кога во 1994 година се самоуби Курт Кобејн, пејачот на групата Нирвана.
Животопис
Лејн се доближува до музиката преку колекцијата на неговите родители, слушајќи ги Black Sabbath (кои ги смета за прво влијание) и Deep Purple. Други омилени бендови му се хард рок и метал бендовите како Anthrax, Judas Priest, Saxon, Rainbow, Mercyful Fate, Twisted Sister, Ван Хален и припадниците на индустрискиот/новиот бран, како Ministry, The Lords of the New Church и Skinny Puppy. Почнал да чука на тапани на 12 години и свирел во неколку глем бендови во тинејџерските години, но наскоро му се јавува желбата да биде пејач. Во 1984 година Лејн станува дел од студентскиот бенд Sleze. Во 1986 година Sleze го менува името во Alice N' Chains, бенд за кој Лејн кажува дека свири спид метал. Новиот бенд настапувал низ Сиетл со кавери на Slayer и Armored Saint. Лејн го запознал гитаристот Џери Кантрел додека работел во музичко студио, по што брзо се спријателиле и живееле како цимери повеќе од една година во прилично бедни услови. [[Alice N' Chains наскоро се распаднал и Лејн се придружил кон еден фанк бенд што во моментот имал потреба од гитарист. Го поканил и Кантрел да се придружи како надворешен член. Кантрел се согласил под услов и Лејн да се придружи на неговиот бенд, во кој во моментот биле и тапанарот Шон Кини и басистот Мајк Стар. Во 1986 година, Лејн се среќава со андерграунд гитаристот Тим Барнс во бар во Сиетл. На Барнс подоцна ќе му биде понудена позиција во [[Alice in Chains, но ќе ја одбие. По некое време фанк бендот се распаѓа и во 1987 година Лејн целосно му се придружува на Кантрел. Тогаш бендот го добива името Alice in Chains.
Сабјарка (филм)
Сабјарка е американски филм, во режија на Доминик Сена. Главните улоги ги толкуваат: Џон Траволта и Хју Џекмен.
Содржина
Филмот спаѓа во жанрот крими-акција за еден хакер кој штотуку излегува од затвор. Веднаш, него го врбуваат да учествува во голема акција чија цел е да се извлечат „валкани“ пари од американската влада.
NGC 1073
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1073 се споменува и како UGC 2210, MCG 0-8-1, CGCG 389-2, IRAS 02411+0109.
Откривање
Објектот е откриен на 9 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1073 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 1073 има привидни димензии од 4,9' х 4,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 43 м 40,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 1° 22' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 1073 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10329. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 47. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1453.
Десау-Рослау
Десау-Рослау — независен град (kreisfreie Stadt) и урбан округ во германската покраина Саксонија-Анхалт. Се наоѓа на вливот на реките Елба и Мулде. Градот бил основан со спојување на независниот град Десау со градот Рослау во рамките на реформата на окрузите во Саксонија-Анхалт на 1 јули 2007. Десау-Рослау е третиот најголем град во Саксонија-Анхалт по население, по Магдебург и Хале.
Десау
Десау е најголемото населено место во рамките на Десау-Рослау, со приближно 77.000 жители (2006). Поголемиот дел од градот се наоѓа на левиот брег на реката Мулде, јужно од нејзиниот влив со Елба. Десау бил првпат споменат во 1213 година и станал главен град на малата држава Анхалт-Десау во 14-от век. Помеѓу 1863 и 1918 година, бил главен град на Анхалт. Од втората половина на 19-от век Десау е индустриски град. Со познатата уметничка и архитектонска школа Баухаус, која се наоѓа во Десау помеѓу 1925 и 1932 година, и со градинарското кралство Десау-Верлиц, градот е присутен на две УНЕСКО листи на светско културно и природно наследство.
Рослау
Рослау има околу 13.000 жители (2006). Се наоѓа на десниот брег на реката Елба, во близина на вливањето со реката Мулде, околу 7 километри северно од центарот на Десау. Рослау бил првпат споменат во 1215 година. Пред ова бил споен со Десау, како дел од округот Анхалт-Цербст.
Политика
Местата во градскиот совет (Stadtrat) од изборите во 2007 се:
и градоначалникот
Меѓународни односи
Десау-Рослау е збратимен со:
Декларација за независност на Естонија
Естонската декларација за независност, исто така позната како Манифест на народите на Естонија (естонски: Manifest Eestimaa rahvastele) — основачки акт на Република Естонија од 1918 година. Се прославува на 24 февруари, како национален ден или Денот на независноста на Естонија.
Декларацијата била изготвена од Комитетот за спас на Естонија, избран од старешините на Провинцискиот парламент на Естонија. Првично требало независноста да биде прогласена на 21 февруари 1918 година, но итото било одложено до вечерта на 23 февруари, кога бил објавен манифестот и јавно се прочитал во Пјарну. Наредниот ден, 24 февруари, манифестот бил отпечатен и дистрибуиран во главниот град Талин.
Историски контекст
За време на Првата светска војна, по повлекувањето на руските војници и приближувањето на германските сили до Естонија, Комитетот за спас на Естонскиот национален совет, ја прогласил независноста на Естонија на 24 февруари 1918 година. Германското Царство не ја признала новата Република Естонија. Сепак, по поразот на Централните сили во Првата светска војна во ноември 1918 година, Германија ги повлекла своите војници од Естонија и формално ја предала власта во Естонија на Естонската привремена влада на 19 ноември. Во следниот период следела руската болшевичка инвазија и Естонската војна за независност. На 2 февруари 1920 година, Тартскиот договор бил потпишан од Република Естонија и болшевичката Русија. Република Естонија добила меѓународно признание и станала членка на Лигата на народите во 1921 година. .
Шаѕење
Шаѕење — појава која се смета за застапник на низа од забни согласки: c, s, z, dz низа од непчани согласки: cz, sz, ż,dż. Неговото појавување исчезнало од зголеменото исчезнување на мазурење, кое во тој случај е спротивен процес. Тоа е типична одлика за пределот кој се граничи со звучните мазужецки од немазужецки пр. сувалшчизна.
Името доаѓа од зборовите sadzić (сади, брзо претрчува, прескокнува) со значење за правење нешто на сила, кое неточно било изговарано со sz како  / ʃ и ʥ̑ и ʨ /.
Rage Against the Machine
Rage Against the Machine (исто така познати како RATM или Rage) се рок група од Лос Анџелес (Калифорнија), формирана во 1991. Се смета за една од пионерите на стилот ну метал. Формирана е од Зак де ла Роча (вокал), Том Морело (гитара), Тим Комерфорд (бас гитара) и Бред Вилк (тапани). Нивниот стил на музика е мешавина на рок, хард рок, фанк, метал и рап. Неколку белези се енергичните живи настапи и специфичниот звук на гитарите на Том Морело и Тим Комерфорд.
Бендот го издал својот прв албум, Rage Against the Machine во 1992 и е нивен најголем успех. Овој албум им обезбеди учество на фестивалот Lollapalooza во 1993 година. Групата не издала ниту една песна сè до 1996 кога го издаде и новиот албум Evil Empire. Третиот албум The Battle of Los Angeles бил издаден во 1999 година. Во 2003 година албумот бил рангиран на 426 место на листата „Топ 500 најдобри албуми на сите времиња“ во магазинот Ролинг Стоун.
Шахот во 1963 година
1963 во шахот содржи некои значајни настани.
Срѓан Плавшиќ
Срѓан Плавшиќ (3 декември 1995) е српски професионален фудбалер кој игра за Славија Прага. Тој може да работи како офанзивен играч за врска, страничен играч за врска или крилен играч.
Раните години
Плавшиќ играл во младинскиот систем на ФК Војводина, но му било кажано дека е премногу мал за да стигне во првиот тим на Војводина. Тој започнал да игра фудбал на сениорско ниво со ЧСК Челарево во пониските нивоа на српската фудбалска пирамида. Во Челарево играл две сезони пред да се пресели во Спартак Суботица. Тоа беше во Спартак каде што Плавшиќ го имал своето деби во српската врвна лига за сезоната 2014–15, и одиграл импресивно особено во натпреварот против Црвена звезда Белград.
Црвена звезда Белград
На 10 август 2015 година, Плавшиќ потпишал тригодишен договор со Црвена звезда од Белград. Во својата промоција следниот ден тој го избрал бројот 17 за својот дрес. Во Црвена ѕвезда го добил прекарот „Атомска мравка“, поради неговата висина од 166 сантиметри, која во тоа време била најниска меѓу сите играчи на Црвена ѕвезда. Во првата половина од сезоната 2015-2016, Плавшиќ бил статистички најфаулираниот играч на Црвена звезда, бидејќи играчите на другите тимови рутински акумулираа жолти картони од справувањето со него.
Спарта Прага
Плавшиќ потпишал со чешката Спарта Прага на 27 јуни 2017 година. Пријавената такса се верува дека е околу 1,3 милиони евра. Тој го направил своето деби за Спарта во поразот со 2–0 против неговиот поранешен клуб Црвена звезда од Белград на 27 јули 2017 година.
Славија Прага
Плавшиќ потпишал тригодишен договор со чешката Славија Прага на 10 јуни 2021 година
Репрезентативна кариера
Плавшиќ го имал своето репрезентативно деби за фудбалската репрезентација на Србија во пријателскиот пораз од Катар со 3–0. Тој, исто така, добил повик за пријателски натпревар против Соединетите Американски Држави, на 29 јануари 2017 година.
Клуб
Спарта Прага
Палки
Се користат за произведување на звук со удирање на некој предмет (најчесто на кожи од тапани)
Кремин
Кремин (Kremmin) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Шахот во 1965 година
1965 во шахот содржи некои значајни настани.
Сојаклари
Сојаклари — село во Општина Велес, во околината на градот Велес.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сојаклари живееле 200 жители, сите Турци.
Според пописот од 2002 година, во селото живеат 156 жители, од кои 153 Македонци, 2 Бошњаци и 1 Турчин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 125 жители, од кои 110 Македонци, 2 Турци, 2 Бошњаци, 4 останати и 7 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата од 1929 година, родови во селото биле:
Турски:
Македонски:
Колонисти од Србија;
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2185 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 105 гласачи.
Иселеништво
Иселеници од Муслиманите има во Турција, а од православните во Куманово, Скопје и Велес.
Ден Стивенс
Даниел Џонатан  „Ден“ Стивенс (роден на 10 октомври 1982 г.) — англиски глумец.
Тој е најмногу познат по улогата на Метју Кроули во историската драмска серија Даунтонска опатија. Тој е исто познат по улогите во филмовите Гостин (2014) и Прошетка меѓу гробовите (2014), и ќе го глуми ѕверот во филмската адаптација Убавицата и ѕверот, која ќе биде издадена во март 2017 година.
Личен живот
Во 2009 година, Стивенс се оженил со јужноафриканската џез пејачка и учителка по пеење Сузи Хариет. Тие се запознале во 2006 година, кога играле во различни театри во Шефилд. Тие имаат ќерка, Вилоу (родена 2009 г.) и син, Обри (роден 2012 г.). Глумицата Ребека Хол е кума на неговата ќерка Вилоу.
Крањска Гора (скијачки центар)
Скијачкиот центар Крањска Гора е најстариот скијачки центар во Словенија, отворен во 1948 година на Крањска Гора во Горењска. Центарот е поделен на пет дела низ општината: Мојстрана, Крањска Гора, Планица, Подкорен 1 и Подкорен 2. Вкупната должина на скијачките патеки за алпско скијање изнесува 20 км, а за крос-кантри скијање 40 км. Има и Забавен парк за сноубордери.
Престапна година
Престапна година (високосна или интеркаларна година) е година што има 366 дена наместо 365, односно, тоа е година која го содржи датумот 29 февруари.
Престапните години се начин за да се усогласат календарската година со астрономската година. Вистинската, односно астрономската година, која означува период за кој Земјата се завртува околу Сонцето, трае околу 365,2422 дена, така што при фиксиран календар со 365 дена, би дошло изместување на сезоните, односно годишните времиња. Едноставно кажано, доколку не се интервенира во пресметувањето на календарската година, со текот на времето би можело да се случи Нова Година да падне во лето, а грозјето би созревало во декември или јануари. Тоа се решава со вметнување (интеркалација) на еден дополнителен ден, кој ја зголемува годината на 366 дена. Во јулијанскиот и грегоријанскиот календар, тој ден се додава на февруари, кој во престапна година трае 29, наместо 28 дена.
Сите престапни години се деливи со бројот 4, освен оние кои се делливи и со 100, на коишто се додаваат годините делливи со 400. Тоа значи дека годините 1800, 1900 и 2100 не се престапни, додека годините 1600, 2000, и 2400 се престапни.
Единствена вистина
Содржина
Елен Гулден го посветила својот живот на желбата да стане успешна новинарка. Кога дознава дека нејзината мајка умира од рак, нејзиниот живот се менува од корен. Татко ѝ ја притиска да се врати дома и да се откаже од нејзиниот живот, поради болеста на мајка ѝ.
Шахот во 1967 година
1967 во шахот содржи некои значајни настани.
Тита Аида
Ники Калма, попозната како Тита Аида, е социјален активист од Сан Франциско, Калифорнија. Таа е долгогодишен застапник за подигање на свеста за ХИВ/СИДА, особено меѓу азиските американски заедници и за трансродовите луѓе.
Име
Ники Калма ја создала личноста „Тита Аида“ со филипинската работна група за СИДА за нејзината улога како тетка, застапник и ментор за подигање на свеста за ХИВ/СИДА. „Тита“ значи „Голема сестра“ на хавајски, а значи „тетка“ на тагалошки јазик. „Аида“ е референца за ХИВ/СИДА.
Активизам
Тита Аида била клучна во едукацијата и дестигматизирањето на ХИВ/СИДА во ЛГБТ заедниците на Азија-Тихоокеанија (API) во раните 1990-ти преку нејзината работа со Азискиот проект за СИДА, кој станал велнес центар за азиски и тихоокеански острови и сега познат како Сан Здравствен центар на заедницата Франциско во областа на заливот Сан Франциско.
Тита Аида е активна во многу трансродови иницијативи во САД. Таа во моментов е директор на програмите на заедницата и услугите за ХИВ во кои таа исто така надгледува и обезбедува насоки над петнаесет ХИВ услуги и програми во заедницата што е многу важно за Сан Франциско. Меѓу нив е TRANS: THRIVE, центар за напуштање во Сан Франциско, Калифорнија, кој се грижи за и служи на трансродовата заедница во Заливот. Таа ја надгледува програмата, активностите и услугите што ги нуди програмата.
Во 2008 година, Тита Аида била назначена од градоначалникот Гевин Њусом да биде првата трансродова жена како комесар на Комисијата за статусот на жените во градот Сан Франциско, во која таа била клучна во едукацијата и обезбедувањето витални информации за трансродовата заедница на комисијата и нејзините составни делови.
Таа учествувала во кампањата „Јас сум транс марш“ за 10-тиот годишен Трансмарш во 2013 година Таа, исто така, била вклучена во првата PSA развиена од и насочена кон благосостојбата на трансродовата заедница на Азиско-тихоокеанските острови како дел од 20-тото одбележување на Светскиот ден за борба против СИДА-та.
Тита Аида била тема на филмот од 2012 година, Tita: Still Around, во режија на С. Лео Чианг.
Во изминатите десет години, Тита Аида, исто така, го презела водството во организирањето настани како што се Транс Марш СФ, Ден на сеќавање на трансродовите, Националниот ден за тестирање на трансродовите ХИВ, Павилјонот на гордоста на API и сцената во Сан Франциско Прајд во кои овие настани обезбедуваат безбедни простори за овие заедниците да се соберат и да се развијат.
Почести и награди
Тита Аида е призната од различни организации и добила признание и следните награди: 2003 GAPA George Choy Community Award, KQED 's Pride Unsung Hero Award, Transgender Law Center 's Claire Skiffington Vanguard Award 2010, Asian &amp; Наградата Grassroots на Wellness Center на Pacific Islander и наградата за активизам за ХИВ/СИДА на ЛГБТ Демократскиот клуб Харви Милк за 2014 година, Бил Краус.
Во ноември 2019 година, Тита била пофалена од Одборот на супервизори во Сан Франциско за време на Неделата за подигање на свеста за трансродовите луѓе.
Настапи
Тита Аида исто така е член на „Дамите од Азија СФ“. Asia SF е калифорниско-азиски споен ресторан со 3 ѕвезди во населбата SOMA во Сан Франциско, Калифорнија. Целиот персонал се транс жени и групата настапува за гостите.
Тита била домаќин на бројни собирачи на средства и настани во заедницата. Таа била дел од одборот за домаќини на „A Movement in Motion“ на Законот за трансродови лица во 2007 година, настан за 6-тата годишнина на TLC во 2008 година, била ко-домаќин на настанот за 7-ми годишнина на TLC во 2009 година со Маргарет Чо, и била господарка на церемониите за нејзината ИСКРА! настан во 2012 и 2013 година.
Таа има MC'd за годишната пролетна придобивка на Азискиот и Пацифичкиот остров за велнес, БЛУМ, во 2008 година. Таа била MC'd за прославата на STUDIO 11 на SF LGBT Center во 2013 година.
Таа, исто така, била MC'd за банкетот за доделување на наградите за 20-годишнината на Геј Азиската Пацифичка Алијанса (ГАПА) во 2008 година, и нејзиниот годишен собирач на средства, RUNWAY, во 2010, 2011, и 2013
Таа го водела шоуто на г-ѓа Танг Танг, во кое имало голем број на Queer API изведувачи, вклучувајќи ги Д'Ло, Миа Накано и Кит Јан.
Неодамна, таа ја одбележала Пеарл Галата на здравствениот центар на заедницата во Сан Франциско во 2018 и 2019 година.
Тита Аида е исто така драга-мајка и ментор на азиско-американската драг-изведувач, Есте Лонга, кој ја основал азиската дрг-трупа „Рајс Рокетс“ во 2009 година.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Параолимписки игри
Параолимписките игри се Олимписки игри за спортисти со телесни нарушувања, параплегија, церебрална парализа, ампутација, како и оштетувања во видот. Тие произлегле од игрите на параплегичарите (Stoke Mandeville Games), чиј основач е Лудвиг Гутман, шеф на болницата во Ајлесбери во Англија, еден од најистакнатите светски експерти за оштетување на ’рбетниот столб.
Истиот ден, 29 јули 1948 година, кога биле отворени Олимписките игри во Лондон, на спортските терени на споменатата болница се отвориле параплегиските игри во кои учествувале само 16 припадници на британските вооружени сили (14 мажи и 2 жени).
Тоа била јавна демонстрација со која се сакало да се укаже дека лицата со тешки телесни пречки може да се занимаваат со спорт.
Во 1952 година, на овие игри учествувале и параплегичарите од Холандија, а од тогаш тие се одржувале на меѓународно ниво на крајот на август секоја година на теренот на Стоук Мандевил Бројот на земји учеснички се зголемувал секоја година, а со тоа и бројот на помлади конкуренти.
Почнувајќи од 1960 година, игрите се одржуваат секоја година во друга земја под името Параолимписки игри. Направени се напори за нивно одржување во онаа земјата каде се одржуваат и Летните олимписки игри. Првите параолимписки игри се одржале во 1960 година во Рим. Се собрале околу 400 натпреварувачи од 22 земји. Вторите се одржале во Токио во ноември 1964 година, со 370 натпреварувачи од 22 земји, третите во Израел и четвртите во Хајделберг, Западна Германија, од 1 до 11 август, со учество на околу 1.000 натпреварувачи од 43 држави.
Со одлука на генералното собрание на Меѓународната спортска организација на инвалиди ИСОД, Параолимписките игри веќе не се одржувале како посебни настани, туку како дел од Олимписките игри за мултиинвалиди. Првите вакви Олимписки игри се одржале од 3 до 11 август 1976 година во Торонто. Поради учеството на натпреварувачи од Јужноафриканската Република, на овие игри учествувале само околу 1000 натпреварувачи од 38 земји.
Натпреварите на параплегичарите се планираат и адаптираат врз основа на правилата на одреден спорт. Ова се тимски спортски игри или поединечни натпревари во дисциплини на некои спортови како што се: стрелаштво, мечување, фрлање копје, фрлање дискови, куглање, кошарка, одбојка, пинг-понг, пливање и др. Бројот на дисциплини постојано се дополнува.
На игрите во Стоук Мандевил од Југославија учествувал само Радомир Стаменковиќ од Белград. На натпреварите во 1954, 1955 и 1956 година, тој ги освоил првите места и златните медали во пливање трипати по ред.
За првпат, тим од 21 параплегичар од Југославија учествувал на четвртите Параолимписки игри во 1976 година во Хајделберг. Освоиле четири медали: Петар Ситар 60м спринт во инвалидска количка, златен медал, Милка Милинковиќ 60м спринт во инвалидска количка, сребрен медал и бронзен медал во фрлање копје и Јожа Окорен во фрлање дискови, бронзен медал.
Првите зимски параолимписки игри се одржале во 1976 година во Шведска.
Грб на Ангола
Грбот на Ангола е националниот грб или амблем на оваа африканска држава, кој го претставува скорешното минато на државата. Грбот е направен по марксистичката идеологија, додека во минатото државата имала друг грб кој ја симболизирал нацијата.
Грбот е составен од вкрстени мачета и мотика на сина позадина над која има петокрака, а во позадината има изгрев на сонце. Околу овие елементи има венец од половина клип и половина листови од кафе и памук. На дното има отворена книга, а под книгата лента со натпис „Република Ангола“ на португалски јазик.
Мачетата и мотиката ја претставуваат револуцијата преку која се стекнала независноста на државата и важноста на индустријата. Петокраката го симболизира социјализмот, додека сонцето е симбол на нов почеток. Клипот ја симболизира индустријата, додека памукот и кафето земјоделството. Книгата симболизира образование.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Купа
Успение на Пресвета Богородица или Света Богородица (Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Sfânta Maria) — црква во селото Купа, Гуменџиско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен и парохиски храм, сметен на северниот крај на селото.
Историја
Храмот е изграден во првата половина на XIX век. Во 1920-тите настрадала во пожар.
Во 1991 г. црквата е прогласена а споменик културата.
Архитектура
Црквата е трикорабна базилика со дрвен покрив и галерија. Има едномансарден покрив со засеци на малите страни. Првично покривот имал камени плочи. На запад и на југ има трем. На запад е заграден, а на југ е овновен неговиот првобитен изглед. Влезот е од југ, а западната врата, поради висинската разлика, води право во галеријата во западниот дел на црквата. Над парапетот е поставена дрвена одрина. До галеријата се стасува по скалиште во северозападниот агол. Од оригиналните внатрешни украси опостоиле амвонот и еден проскинитар. Првобитниот дрвен иконостас е заменет со понов. Забележителни се и дрвените тавани, особено оној во средишниот кораб, кој има дрвени панели. Иконите на иконостасот се дело на попот Христо Сакелариев од Петрово. Има и икони и од неговиот соселанец Димитар Вангелов.
Абел Шавије
Во својата кариера играл за многу клубови, во различни држави како Португалија, Италија, Шпанија, Холандија, Англија, Германија, Турција, а кариерата ја завршил играјќи за Л.А. Галакси во МЛС лигата. За португалската репрезентација одиграл 20 натпревари во периодот 1993-2002.
По завршувањето на играчката кариера, тој ја сменил својата вера со исламот и го земал името Фејсал.
Семејно патување
„Семејно патување“ е американски филм, во режија на Ен Флечер. Главните улоги ги толкуваат: Барбра Страјсенд и Сет Роген.
Содржина
Енди (го игра Роген) има план да ја посети мајка си Џојс (ја игра Стрејсенд), но еден импулс го тера да ја покани неа на големо осумдневно патување низ САД. Нивната авантура е исполнето со многу хумористични случки.
Васка Дудин
Васка Дудин (родена на во ) —  македонски ликовен уметник.
Животопис
Дудин е родена во Скопје во 1975 година. Има завршено факултет за ликовна уметност во Скопје во класата на Симон Шемов. По завршување на академијата била на студиски престој во САД и Италија. Таа неколку години била организатор на приватната ликовна колонија Дојран-Дудин, а реализирала неколку самостојни изложби. Меѓу другите, самостојни изложби има остварено во САД, Холандија, Франција и Босна и Херцеговина. Таа е добитник на наградата Димитар Кондовски за сликарство за 2010 година. Во нејзиното творештво преовладува модното дизајнерство, што е една од формите на нејзиното уметничко изразување. Живее и твори во Неготино.
Мулде
Мулде (Mulde) — река во Саксонија и Саксонија-Анхалт, Германија. Таа е лева притока на Елба и е 124 километри долга.
Во август 2022, поплавата предизвика неколку оштетувања, кои дури го загрозија и светското природно наследство на УНЕСКО „Градинарско кралство Десау-Верлиц“ и градот Десау. Особено градовите Дебелн и Грима страдаа од штетите од поплавата.
Нејзиното име може да доаѓа од старогерманскиот (можеби готски) „Мулда“, што значи „жед“. Но, поверојатно е дека е поврзано со германскиот „mahlen“, што означува „меле“. Затоа, Мулде веројатно значи „река што меле“ и се поврзуваат бројните воденици на реката што постоеле некогаш. Денес, таму има хидроелектрични централи во употреба.
Милов (Мекленбург)
Милов (Milow) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Шахот во 1969 година
1969 во шахот содржи некои значајни настани.
Кулиното
Кулиното ― скијалиште во северниот дел на Пирин во Пиринскиот дел на Македонија, Бугарија. Сместен на 1400 метри надморска височина, се наоѓа на 12 километри од гратчето Мехомија и 20 километри од ски-центарот Банско.
Наводи
41.86583°N, 23.345°W
Петар Настев
Петар Настев (роден на во ) — поранешен кошаркар и актуелен тренер. Тој моментално е тренер на КК Струмица.
Грб на Сиера Леоне
Грбот на Сиера Леоне е државниот грб на оваа африканска држава. Овој грб бил изработен во 1960 година. Грбот е составен од два златни исправени лава кои држат две палми е еден штит. На штитот има приказ на три факела кои се поставени на врвот на штитот, под нив има приказ на Лавовските Планини во зелена боја на која има приказ на хоризонтално поставен златен лав. Под планините има приказ на море. Лавовите, штитот и палмите се поставени на зелена подлога и лента на која има натпис „Единство, Слобода, Правда“ на англиски јазик.
Планините ја симболизираат државата, бидејќи по нив е добиено името. Факелите симболизираат мир и достоинство. Зелената боја го симболизира земјоделството и природните богатства, сината морето и белата единство и правда.
NGC 1074
NGC 1074 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1074 се споменува и како MCG -3-8-1.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1074 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 15,2 m/лм2. NGC 1074 има привидни димензии од 2' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 43 м 36 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 17' 49". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Други поделби
Проучување на NGC 1074 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10324. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5863. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Список на податоци за областите во Грција
Ова е азбучен список на податоци за административните областите во Грција. Бројот на населението е резултат од податоците на службата за статистика за пописот од 2001.
Областите на Грција според површина
Ова е список на административните области во Грција категоризирани според површината.
Области во Грција според број на население
Ова е список на административните области во Грција категоризирани според бројот на населението, согласно со податоците на службата за статистика за пописот од 2001.
Области во Грција според густина на населението
Ова е една список на административните области Грција категоризирана според густината на населението, согласно со податоците на службата за статистика за пописот од 2001.
Поврзано
Κατάλογος στοιχείων περιφερειών Ελλάδας
Несија Апфел
Несија Апфел (Necia H. Apfel; р. ) — американски астроном, автор и професор.
Личен живот
Дипломирала магнетна лауда од Универзитетот Тафтс и дипломирала на Редклиф Колеџ и Универзитетот Нортвестерн. Апфел предавала на астрономија на деца во Чикаго и давала курсеви по астрономија на Универзитетот во Евангстон. Автор е на две учебници по астрономија и десет книги за деца. Апфел живее во Хајленд Парк, Илиноис. Таа во моментов е во пензија и е волонтер и поранешен претседател на пријателите на јавната библиотека во Хајленд Парк.
Интертекстуалност
Интертекстуалност е обликување на значењата на текстовите преку други текстови. Може да се однесува на позајмување на авторот и трансформација на претходен текст или на упатување на читателот кон еден текст, читајќи друг. Терминот -„интертекстуалност“ беше позајмен и менуван многупати откако го измисли постструктуралистот Јулија Крстева во 1966. Како што критичарот Вилјам Ирвин вели, терминот настанал за да има исто толку значања колку корисници, од оние верни на оригиналната визија на Крстева, до оние што го користат како модерен начин на зборување за алузија и влијание.
Интертекстуалност и постструктурализам
Кованицата „интертекстуалност“ на Крстева е обид да се синтетизира структуралистичката семиотика на Фердинанд де Сосир - неговите студии за тоа како знаците го добиваат своето значење во структурата на еден текст - со дијалогизмот на Бахтин - неговите испитувања на повеќето значања или „хетероглосија“ во секој текст (посебно во романите) и збор. За Крстева (69) „поимот интертекстуалност го заменува поимот интерсубјективност“ кога сфаќаме дека значењето не е директно пренесено од писателот до читателот, туку тоа е настанато или филтрирано од „кодовите“ што им се познати на авторот и читателот од други текстови. На пример, кога го читаме Џојсовиот роман Уликс, тоа го дешифрираме како книжевен модернистички експеримент, одговор на епската традиција, како дел од некој друг дискурс, или од сите овие дискурси наеднаш. Овој интертекстуален поглед на литературата, како што покажа Роланд Барт, го поддржува концептот дека значењето на едно уметничко дело не лежи во него туку во гледачите. Поновата пост-структуралистичка теорија, како што е формулирана во Бекет и Данте: интертекстуалноста во прозата и критиката на Даниела Касели, ја преиспитува „интертекстуалноста“ како производ од текстови, а не како серии на врски помеѓу различни текстови. Некои постмодернистички теоретичари сакаат да зборуваат за врската помеѓу „интертекстуалноста“ и „хипертекстуалноста“; интертекстуалноста го прави секој текст „жив пекол во пеколот на земјата“ (Крстева 66) и дел од поголем мозаик на текстови, исто како што секој хипертекст може да биде интернет врска и дел од целата светска комуникациска мрежа. Исто така, постои и разлика помеѓу поимите „интертекст“, „хипертекст“ и „супертекст“. Да го земеме како пример Хазарскиот речник од Милорад Павич. Како интертекст вклучува цитати од светите книги на Абрахамските религии. Како хипертекст се состои од линкови за различни статии, како и секоја поединечна траекторија на читање. Како супертекст ги комбинира машките и женските верзии, како и три мини речника во секоја од тие верзии.
Интертекстуалност и поврзани термини
Некои критичари се жалеле дека присутноста на поимот „интертекстуалност“ во постмодернистичката критика ги помеша поврзаните термини и важните нијанси. Ирвин (227) смета дека интертекстуалноста ја потисна алузијата како предмет на книжевните студии и дека недостига јасна дефиниција на терминот. Линда Хачион тврди дека претераниот интерест за интертекстуалноста ја занемарува улогата на авторот, бидејќи таа може да биде пронајдена „во окото на гледачот“ и не ги вклучува нужно намерите на адресатот. Наспроти тоа, пародијата, претпочитаниот термин на Хатчион, секогаш открива автор кој активно кодира текст како имитација со критички разлики. Како и да е, постоеле и обиди за поблиску да се дефинираат различни видови интертекстуалност. Британскиот филмски теоретичар Џон Фиск направи разлика помеѓу тоа што означува „вертикална“ и „хоризонтална“ интертекстуалност. Под хоризонтална интертекстуалност се подразбираат наводи кои се на „исто ниво“ т.е. кога книгата има наводи од друга книга, а пак вертикалната интертекстуалност постои кога некоја книга има наводи од некој филм или песна, или пак обратно. Слично на ова, јазичарот Норман Ферклог прави разлика помеѓу „манифестирана интертекстуалност“ и „конститутивна интертекстуалност“ (Ферклог 1992; 117). Првото означува интертекстуални елементи како: претпоставка, негација, пародија итн. Последното го означува меѓуодносот во дискурзивните функции во текстот како: структура, форма, жанр. Конститутивната интертекстуалност исто така е поврзана со интердискурзивитет (Агер 1999), но генерално интердискурзивитетот се однесува на односот помеѓу големите формации на текстовите.
Примери и историја на интертекстуалноста
Понекогаш интертекстуалноста се смета за плагијат, како во случајот на шпанската писателка Луција Екстреберија, чија збирка песни ,,Станица на пеколот“ (2001) е откриено дека содржи метафори и стихови од Антонио Колинас. Таа тврдела дека му се воодушевува и применила интертекстуалност.
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2016
Натпреварите во кревање тегови на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро ќе се одржат од 6 до 16 август во Павилјон 2 на зданието „Риосентро“. Во нив учествуваат 260 натпреварувачи (156 мажи 104 жени) и тоа во 15 разни дисциплини според тежински категории.
Распоред на натпреварите
Секој натпреварувачки ден се состои од највеќе три дела:
Хенри Мортон Стенли
Хенри Мортон Стенли (англиски: Sir Henry Morton Stanley, - ) е велшко-американски новинар и патешественик, кој ја иследувал Африка.
Тој во 1871 година се прославил со „спасувањето“ на шкотскиот истражувач Дејвид Ливингстон, за кого погрешно се верувало дека се изгубил во Африка. До 1889 година повеќепати патувал во Африка при што ги открил езерата Албертово, Едвардово и Леополдово, како и планинскиот масив Рувензори, а вршел и испитување на голем дел од сливот на реката Конго. Највисоката планина во масивот е наречена Стенли во негова чест.
Кога наполнил 15 години заминал во Њу Орлеанс, САД каде се спријателил со богатиот трговец Стенли. По воената обука учествувал во Американската граѓанска војна на двете страни. Во тоа време започнал да се занимава со новинарство, каде станал еден од најблиските соработници на Џејмс Гордон Бенет, основач на Њујорк Хералд. Неговиот син во 1869 година го замолил на Хенри Стенли да го пронајде шкотскиот мисионер Дејвид Ливингстон, за кој се знаело дека се наоѓа во Африка но за него се немало слушнато долго време.
Така, во 1871 година, по налог на сопственикот на "Њујорк Хералд" Џејмс Гордон Бенет, Стенли се упатил во потрага на Дејвид Ливингстон во Централна Африка. Експедицијатата целосно била финансирана од новинскиот магнат, но главната причина за организирањето и спроведувањето на експедицијата била рекламирањето и зголемувањето на тиражот на весникот, кои целосно биле оправдени подоцна. На 21 март 1871 заминал на запад во Источна Танзанија. Пристигнал во Табора, но разбрал дека директниот пат кон езерото Танганика бил отсечен поради востанието на локалните племиња против арапските робови, поради што експедицијата прави голема заобиколување од југоисток и југ. На 6º ЈГШ. и 34º ИГД врти на запад-југозапад и продолжил кон реката Угала. На 10 ноември пристигнал во Уџиџи, каде што го најдел Дејвид Ливингстон и до февруари 1872 учествувал во неговите истражувања. Во март во Табора, Стенли се разделил со Ливингстон, ги зел неговите писма и дневници и заминал за Европа. Кога по една година Ливингстон починал, Стенли решил да продолжи со случајот - да ја открие тајната на изворите на реката Нил.
Стенли починал на 10 мај 1904 година.
Кастанија (Берско)
Географија и местоположба
Селото е оддалечено 18 километри јужно од градот Бер, крај самиот пат што води кон Кожани, на надморска височина од 1.080 метри. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 53 квадратни километри.
Сместено е на јужните падини на планината Каракамен. На 2 километри од селото се наоѓа манастирот „Св. Богородица Сумела“.
Историја
Селото во минатото претставувало влашка населба. Селото по 1913 година целосно пропаднало, поради што во пописот спроведен во 1920 година, воопшто не било забележано како населба.
Во периодот по 1923 година, грчките власти населиле најпрвин 39 бегалски семејства, а подоцна и повеќе други, со вкупно 163 жители.
Меленбек (Лудвигслуст)
Меленбек (Möllenbeck) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Кастанија (Берско)
Стопанство
Жители на селото се занимаваат со земјоделство и сточарство.
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живеат 400 Власи христијани. Според секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кестанија (Kestania) имало 90 Власи.
Во 1910 година во селото живееле 80 жители. На пописот во 1912 година, селото е забележано како влашко и христијанско.
Во пописот од 1913 година е забележано само со 110 жители. Малку подоцна, сосема се распаднало, поради што и во пописот од 1920 година воопшто не е запишано како населба. Селото било обновено по 1923 година, кога тука биле населени 39 бегалски семејства со вкупно 163 жители, колку што броело во 1928 година. Малку подоцна, тука биле сместени и други семејства, поради што бројот на жителите во 1940 година пораснал на 402. Во 1951 година, Кастања имала 355, во 1961 година 204 жители. Во 1971 година, поради помасовното иселување во поголемите градови, бројот на жители опаднал на 147, во 1981 година на 92, а во 1991 година повторно пораснал на 237 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 136 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 84 жители.
Шахот во 1971 година
1971 во шахот содржи некои значајни настани.
Хоф (округ)
Хоф (Hof) — округ во сојузната покраина Баварија, Германија. Се граничи со окрузите Вунзидел, Бајројт, Кулмбах и Кронах, покраината Тирингија (округот Зале-Орла), покраината Саксонија (district of Фогтланд) и со Чешка (округот Хеб). Седиште на округот е градот Хоф кој е есклава и не припаѓа на него (туку претставува безокружен град).
Историја
По краток период намесна власт на Кралството Прусија (1791 – 1810), во 1810 г. подрачјето влегло во Баарија. Округот е основан во 1852 г. Со реформите од 1972 г. се соединил со делови од укинатите окрузи Најла, Минхберг, Кронах и Рехау.
Географија
Реката Зале извира во јужниот дел на округот, на падините на Фихтелските Планини. Оттаму тече на север, при што нејзината долина ги дели Фихтелските Планини на исток од пониското средногорје Франконска Шума на запад.
Јаблонковање
Јаблонковање — појава која поаѓа од менување или испуштање на непчените согласки (шумни: sz, cz, ż, dż) со преднонепчени (тивки: ś, ć, ź, dź) во посредна низина - śz, ćz, źż, dźż (гласовите се изговарани истовремено – [š´ č´ ž´ ǯ(dž´)] поточно [ʃʲ tʃʲ ʒʲ dʒʲ]), на пр. śzćzekaćz – szczekać и ściekać, śzare śzano, ćzarne ćziele. Отскокнува во шлескиот дијалект во јаблонковиот говор (во близина на Јаблонкув – од таму и името), во опавскиот округ и во чадечкиот говор и во мазовецкиот дијалект во говорот млоборско-лубавскиот, остручицкиот и вармињскиот. Тоа е резултат на стремежот до ограничување на множеството на преднонепчените согласки, кои во другите полски говори е изразено во мазурскиот, кашупскиот или, како во литературниот јазик, депалатализација на Š´ и C´.
Јаблонковање може исто така да има карактер на дијалекни изговори ś наместо sz, главно во странските изрази, на пр. śpagat, śnurek, śklonka zamiast szpagat, sznurek, szklanka.
Џери Бирдвел
'''Џери Р. Бирдвел''' бил поранешен градоначалник на Јужно Лејк Тахо, Калифорнија и судија на 195-тиот судски окружен суд во округот Далас. Бирдвел бил првиот отворен геј судија назначен во Тексас.
Ран живот и образование
Бирдвел стекнал диплома од Универзитетот Бејлор и ЏД од Правниот факултет во Бејлор.
Судска служба
На 22 мај 1992 година, гувернерката Ен Ричардс го назначила Бирдвел за судија на 195-тиот судски окружен суд во округот Далас. Таа тврдеше дека неговата сексуална ориентација не била фактор за неговото назначување, но групите за права на хомосексуалците го промовирале неговото назначување како историска пресвртница, додека републиканските политичари го нарекле „шлаканица“ за гласачите. Бирдвел ја презел функцијата на 29 мај 1992 година, но бил поразен за реизбор подоцна истата година од Џон Р. Нелмс по хомофобна кампања. Бирдвел ја напуштил функцијата на 31 декември 1992 година.
Паничиште
Паничиште (бугарски: Паничище) ― одморалиште во Бугарија. Се наоѓа на планината Рила, 3 км (10 км со автомобил) југоисточно од гратчето Сапарева Бања и недалеку од Дупница. На 1.350 метри надморска височина лежи на границата на Националниот парк Рила. Не само што е скијалиште со спортски центар за различни спортови, туку е и спа-центар.
Џери Бирдвел
Политичка кариера
Во 2006 година, Бирдвел започнал четиригодишен мандат во градскиот совет на Јужно Лејк Тахо, Калифорнија. На 9 декември 2008 година, Бирдвел бил избран да служи едногодишен мандат како градоначалник на Јужно Лејк Тахо.
Паничиште
Во 2009 година бил изграден воздушна жичарница за да се избегне опасен стрмен дел од патеката од и до Седумте Рилски Езера. Времето на патување помеѓу терминалите е 16 минути.
Џери Бирдвел
Наводи
<references group="" responsive="1">
Регионален пат 1307
Во овој пат влегува и кракот од Стење до Коњско.
Делници
Регионалниот пат 1307 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 5 различни делници.
Како посебен крак на овој регионален пат влегува делницата 1380 од Стење до Коњско во должина од 10.011 метри, со што вкупната должина на Р1307 е 34,6 километри.
Јужна Франција
Јужна Франција (или Миди; Midi, Miègjorn) — географско подрачје кое ги опфаќа оние региони во Франција кои се граничат со Атлантскиот Океан јужно од Поатевенското Блато, Шпанија, Средоземното Море и Италија. Ги опфаќа југот на Нова Аквитанија на запад, Окситанија во средиштето, јужните делови на Оверњ-Рона-Алпи на североисток, Прованса-Алпи-Азурен Брег на југоисток, како и островот Корзика, исто така на југоисток.
Бегалка
Дејство
Дејството во пиесата ја прикажува љубовта на убавата Ленче која била таксана за Досе, син на богат трговец. Но, таа била вљубена во младиот занаетчија Бошко. Тој бил убав и не ѝ пречело што е сиромав. Бидејќи нејзиниот татко, Аџи-Трајко, се спротивставувал на нејзината желба, таа одлучила како бегалка да живее со Бошко. Таткото бил скршен, немоќен и чувствувал голем срам и бес затоа што бил погазен неговиот збор и токму поради тоа се плашел да ѝ прости. Во тоа време бил голем срам, мома да се мажи на своја рака. Сепак, прочуениот чорбаџија Аџи-Трајко, за да ја одбрани честа на ќерка му и да го спаси семејството, по многу негодувања, на крајот морал да ја прифати љубовта на Ленче кон Бошко.
Јужна Франција
Поимот „Миди“ доаѓа од старофранцуските зборови ' („средина“) и ' („ден“), слично на поимот Мецоџорно (') со кој се опишува Јужна Италија или Мјазаз (') со кој се означува југот на романски. Сето ова значи пладне и е синонимно со јужниот дел на Франција, бидејќи во сите краишта на северната полутопка северно од Северниот Повратник, на пладне сонцето е на југ. Оваа синонимија постоела и во среднофранцускиот, каде зборот меридијан () означува и „пладне“ и „југ“. Се смета дека Миди започнува од Валанс.
Бегалка
Дејство
Приказот на темата во пиесата преку градбата на драмското дејство со постојана испреплетеност на настани, кои се движат од комични кон трагични и обратно, овозможува таа да е актуелна и денес.
Јужна Франција
Географија
Подрачјето на Јужна Франција во голема мера соодветствува на големата културно-историска област Окситанија во Јужна Европа, каде во минатото преовладувал окситанскиот јазик. Иако се дел од Окситанија, регионите Оверњ и Лимузен обично не се сметаат за јужнофранцуски. Најголеми градови во Јужна Франција се Марсеј, Тулуза, Бордо, Ница и Монпелје. На ова подрачје се протегаат и Пиринеите и Француските Алпи, во неговиот југозападен, односно источен дел. Неретко се вбројува и островот Корзика, кој е на југ од континентална Франција и веднаш над островот Сардинија (Италија).
Бегалка
Авторот за делото
Самиот автор објаснува дека пиесата ја напишал за народот, за широките народни слоеви, со особено настојување на сите да им биде поблиска и разбирлива. Во неа ја прикажува борбата против надживеаните и штетни традиции, обичаи и општествени стеги, како и жртвувањето за народот, за општото добро и напредокот, трагиката на животните тешкотии, времето на социјалните судири и на економските кризи. Според Иљоски, народот сакал на сцената да види победа на вистината над лагата, на доброто над злото, победа на социјалната правда и човечноста.
Јужна Франција
Туризам
Позначајни посетителски знамнитости се римскиот аквадукт Пон ди Гар и Нимската арена, Вердонската Клисура во Горнопровансалските Алпи, Јужниот Канал кој ја поврзува Тулуза со Средоземното Море, како и природните области Ларзак, Либерон и Медок. Во југоисточната четвртина на подрачјето е познатата Француска ривиера.