cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
180. меридијан
180. меридијан (наречен и „антимеридијан“) — меридијанот кој лежи 180° источно или западно од нултиот меридијан што минува низ Гринич, Англија. Тој е заеднички за источната и западната географска ширина. Се користи како основа за меѓународната датумска граница бидејќи минува главно низ отворените водни пространства на Тихиот Океан. Но линијата минува и копнено, и тоа низ Русија, Фиџи и Антарктикот.
Започнувајќи од Северниот Пол, па јужно сè до Јужниот Пол, 180. меридијан минува низ:
Овој меридијан исто така минува помеѓу (но не особено блиску до):
Smells Like Teen Spirit
"Smells Like Teen Spirit" е песна на американската рок група Нирвана. Истоимената песна претставува и прв сингл од албумот Nevermind со кој оваа група стана позната во светски рамки.
Неочекуваниот успех на оваа песна го доведе албумот Nevermind на врвот на светските топ списоци на почетокот на 1992 година. Со ова се означи навлегувањето на алтернативниот рок на големата музичка сцена.
Црешово топче
Црешово топче — артилериско оружје чие тело е во целост направено од багрем или цреша. Тоа нема значајна борбена вредност, бидејќи дрвото се распрснува под дејство на експлозијата после само неколку истрели. Вакви топчиња биле произведувани непосредно пред Илинденското востание. Црешовото топче имало значење во охрабрувањето и подигањето на моралот на востаниците, а денес е легендарен симбол на решителноста на слабо вооружените востаници да се спротивстават на далеку помоќниот непријател за слободата на својата земја.
Историја
Најмногу дрвени топови биле направени во крушевскиот реон. Таму во селото Селце биле направени седум, а во самото Крушево шест топа. Непосредно пред и во текот на Илинденското востание во 1903 година за период од два месеца вкупно биле направени 17 црешови топови. Сите дрвени топови имале различни димензии. Должината им била од 80-150 сантиметри, тежината од 20 до 70 кила; калибарот во зависност од муницијата, главно колку ѓуле од селски кантар или бомба од битолската бомболеарница што ги изработувал Новак или пречник од околу 9 сантиметри. За да се зголеми отпорноста топовите биле зацврстувани со железни обрачи.
Во подготвителниот период за Илинденското востание биле направени повеќе дрвени топови. Меѓу првите, по сопствена иницијатива, црешов топ направил монахот Григориј од манастирот св. Јован Бигорски. Во селото Кленоец, Кичевско бил направен еден дрвен топ во должина од 12 педи. Тој се полнел со шајки и ситни парчиња од железо. Од тој топ востаниците во селото на 29 август 1903 година успеале да испалат четири истрели по што топот се распрснал. Во селото Лактиње, Охридско по наредба на Охридскиот востанички штаб 18-годишниот Трпе Даневски, заедно со уште двајца селани за кусо време направиле четири црешови топови. Должината на овие топови изнесувала околу 150 сантиметри, тешки по 70 кила. Кога биле издлабени, ковачот Мустафа ги зацврстил со осум железни обрачи. Потоа им направил ногарки. Двата подобри топа биле префрлени кај Издеглавје во близината на големата "мирдирница", односно турската административна управа и жандармерија. Со првото полнење и првиот истрел не успеале. При второто полнење востаниците добро го набиле барутот и наместо ѓуле, ставиле кугла од кантар. Кога фитилот бил запален во долниот крај на топот, одекнал силен грмеж, а куглата летнала право во мирдирницата и ја пробила. Настанала паника меѓу Турците и бегање. Меѓутоа, по неколку силни експлозии црешовиот топ се распрснал, а тоа истото се случило и со вториот црешов топ.
Изработка
Дрвените топови најчесто биле правени од див бадем и дива цреша кои биле многу цврсти, особено кога се суви. Се водело сметка јазлите, со оглед на тоа дека тие овозможувале уште поголема отпорност и му давале цврстина на дрвото, да останат при врвот или при дното на топот, таму каде што е најсилен притисокот на цевката. Постоеле различни начини на изработка на дрвото, односно на цевката на топот и главно се применувале кога за тоа имало доволно време. За изработка на топови се земале најдебелите и најправите трупци од дрвото. Трупецот се длабел за да се добие форма на цевка. Однадвор се засилувал со метални обрачи.
Една од причините поради која се распрснувале дрвените топови е тоа што по истрелот топот не бил чистен и тогаш во следното истрелување неминовно доаѓало до распрснување на топот. Дострелот на овие топови главно изнесувал 400 до 500 метри. Положбата за поставување и зацврстување на топот се бирала главно на истакнати, возвишени места кои давале добра прегледност до објектот на нападот.
Црешово топче во музеј во Истанбул
Единственото црешово топче кое го преживеало востанието е она што во 1903 турскиот аскер го заробил по битката со востаниците кај месноста Слива, Kрушевско, откако цела востаничка чета загинала бранејќи ја отстапницата во збегот на населението од Крушево. Тоа црешово топче тогаш Турците го пренесле во Воениот музеј во Истанбул и таму се наоѓа до денес.
Во 2003 година, по повод 100-годишнината од Илинденското востание, Црешовото топче од музејот во Истанбул било позајмено на три месеци за изложба во Музејот на Македонија.
IC 830
IC 830 — галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 830 се споменува и како NGC 5876, UGC 9747, MCG 9-25-28, CGCG 274-28.
Откривање
Објектот е откриен на 27 август 1888 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 830 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 830 има привидни димензии од 2,4' х 1,2'.
Други поделби
Проучување на IC 830 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54110.
NGC 2271
NGC 2271 — елиптична галаксија во соѕвездието Големо Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2271 се споменува и како ESO 490-34, MCG -4-16-17.
Откривање
Објектот е откриен на 23 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2271 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2271 има привидни димензии од 2,1' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 42 м 52,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 23° 28' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 71°.
Други поделби
Проучување на NGC 2271 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 19476. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 318; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6521. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 419.
Ларс Хатинен
По војната, тој работел како пилот на патнички авион за финскиот авиопревозник Аеро О/И (Aero O/Y). Тој бил пилот на несреќниот Лет 311 на Аеро О/И кој се урнал во Квевлакс во јануари 1961 година. Истрагата открила дека Хатинен и неговиот сопилот, ниту еден од нив не ја преживеал несреќата, ноќта пред летот пиеле многу.
Наследство
Авторот Сепо Порвали напиша животопис за Хатинен со наслов Последен ас.
IC 831
IC 831 — галаксија во соѕвездието Мала Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 831 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 11 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +75° 28' 30".
Други поделби
Проучување на IC 831 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Мајданек
Мајданек (полски: Majdanek) или Лублин (Lublin) бил нацистички концентрационен логор за истребување, изграден и управуван од СС на периферијата на градот Лублин за време на германската окупација на Полска во Втората светска војна. Имало седум гасни комори, две дрвени бесилки и околу 227 конструкции, што го прави еден од најголемите концентрациони логори управувани од нацистите. Иако првично бил наменет за присилна работа а не за истребување, кампот беше искористен за убиство на луѓе во големи размери за време на операцијата „Рајнхард“, германскиот план за убиство на сите Евреи на територијата на Полска. Логорот, кој работел од 1 октомври 1941 година до 22 јули 1944 година, беше заземен скоро недопрен, бидејќи брзото напредување на Советската црвена армија за време на операцијата „Баграција“ ги спречила СС силите да уништат најголем дел од својата инфраструктура, а заменик командантот на логорот Антон Тернес не успеал во својата задача да ги отстрани инкриминирачките докази за воени злосторства.
Логорот го доби прекарот Мајданек („малиот Мајдан“) од месното население во 1941 година, бидејќи бил во непосредна близина на предградието Мајдан Татрски во Лублин. Од страна на Главната канцеларија за безбедност на Рајхстагот во Берлин бил преименуван во Концентрационен логор Лублин на 9 април 1943 година, но локалното полско име обично сè уште се користи.
Изградба
Откако биле заробени голем број советски воени заробеници за време на битката во Киев, предвидениот капацитет на логорот последователно се зголемил на 50.000. Изградбата за започнала на 1 октомври 1941 година (како што тоа се случило и во Аушвиц-Биркенау, кој го добил истиот налог). На почетокот на ноември, плановите биле продолжени за да се дозволат 125.000 затвореници, а во декември на 150.000. Тоа било дополнително зголемено во март 1942 година за да се дозволат 250.000 советски воени заробеници.
Изградбата започнала со 150 еврејски принудени работници од еден од логорите во Глобочник во Лублин, во кој затворениците се враќале секоја вечер. Подоцна, работната сила вклучувала 2.000 воени заробеници на Црвената армија, кои морале да преживеат екстремни услови, вклучително и спиење на отворено. До средината на ноември, само 500 од нив биле сè уште живи, од кои најмалку 30% биле неспособни за понатамошна работа. Во средината на декември, касарните за 20 000 биле подготвени кога избувнала епидемија на тифус, а до јануари 1942 година сите робови - припадници на војската, како и полските Евреи - биле мртви. Целата работа престанала во март 1942 година, кога пристигнале нови затвореници. Иако логорот на крајот имал капацитет да собере приближно 50 000 затвореници, тој не пораснал значително над таа бројка.
Жртви
Официјалната проценка на 78.000 жртви, од тие 59.000 Евреи, била утврдена во 2005 година од Томаш Кранц, директор на Одделот за истражување на Државниот музеј во Мајданек, пресметана по откривањето на телеграмот „Хафле“ во 2000 година. Тој број е близу до оној кој моментално е наведен на мрежната страницата на музејот. Вкупниот број на жртви е контроверзна тема на истражување, почнувајќи од истражувањето на судијата Здислав Шукашкевич во 1948 година, кој приближно цитирал бројка од 360.000 жртви. Следувала проценката на околу 235.000 жртви од страна на Чеслав Рајча (1992) од Музејот Мајданек, кој бил цитиран од музејот со години. Сегашната бројка Рајца ја смета за „неверојатно ниска“, сепак е прифатена од Управниот одбор на Музејот „со одредена претпазливост“, во очекување на понатамошно истражување за бројот на затвореници кои не биле внесени во записите за возови на Холокаустот од администрацијата на германскиот логор. Засега, Музејот информира дека врз основа на новите истражувања, околу 150 000 затвореници пристигнале во Мајданек во текот на 34-те месеци од неговото постоење. Од над 2.000.000 Евреи убиени во текот на операцијата „Рајнхард“, околу 60.000 Евреи (56.000 познати по име) биле најверојатно истребени во Мајданек, меѓу кои биле и речиси 80.000 жртви.
Презентациско ниво
Презентациското ниво се наоѓа на шестото ниво од седумслојниот OSI модел на компјутерските мрежи. Служи како преведувач на податоците за мрежата, и понекогаш се нарекува и синтаксички слој.
Опис
Презентациското ниво е одговорно форматирање на информациите и нивна испорака до апликациското ниво за понатамошна доработка.Ова ја олеснува работата на апликациското ниво кога се во прашање семантичките разлики во репрезентацијата на податоците во рамките на крајните кориснички системи. Пример за оваа услуга би бил претворање од EBCDIC- кодиран текст, во ASCII – кодиран податотека. Презентациското ниво е најниското ниво каде што апликациските програмери користат податочна структура наместо едноствано испраќање на податоци во форма на датаграми или размена на пакети помеѓу домаќини. Ова ниво се справува со различни типови на стринг репрезентации, во зависност дали се користи Pascal метод (поле со целобројна должина ) или  C++ метод (стрингови кои завршуваат со null). Главната цел е дека апликациското ниво треба да биде во можност да ги посочи податоците коитреба да бидат преместени, а со остатокот ќе се погрижи презентацискиот слој.
Серилизацијата на комплексните податочни структури во flat-byte стрингови(користејќи механизми како TLV или XML) може да се сметаат како клучна функционалност на презентацското ниво.
Енкрипцијата на податоците најчесто се прави на ова ниво, иако може да биде извршена и на апликациското, сесиското, транспортното и мрежното ниво, од кои секоја има свои предности и недостатоци. Декрипцијата исто така се извршува на ова ниво, на пример при логирање на сајтови за проверка на банкарски сметки, презентациското ниво ги декриптира податоците во редослед от по кој примени. Друг пример претставува структурата која нормално е стандардизирана на ова ниво, притоа употребувајќи XML. Во повеќе широко распространети апликации и протоколи не се прави разлика помеѓу презентацискиот и апликацискиот слој. На пример хајпертекст трансфер протокол от(HTTP), генерално се смета како протокол од апликациското ниво ,има аспекти од презентациското ниво како способноста да идентификува кодирани карактери за соодветна комуникација која се извршува на апликациското ниво. Во рамките на семантиката на услугите на слоевите на ОСИ мрежната архитектура, презентацискиот слој одовара на барањата од апликациското и ги испраќа грешките до сесиското ниво.
Во ОСИ моделот презентациското ниво треба да се погрижи информацијата што апликациското ниво на системот ја испраќа, би можела да се прочита на апликациското ниво на друг систем. На пример, компјутерска програма комуницира со друг компјутер, едниот користи EBCDIC кодирани податоци, другиот ASCII за претставување на истите карактери. Ако е потребно,презентациското ниво може да биде во можност да преведе повеќе податочни формати во заеднички формат.
Подслоеви
Презентацискиот слој може да биде составен од два подслоеви : Заеднички апликациски елемент (CASE) и специфичен апликациски елемент (SASE) [
CASE
Заедничкиот апликациски ечементен подслoј обезбедува услуги за аплицаскиското ниво и барања од сесиското ниво. Обезбедува поддршка за заеднички апликациски сервиси како што се :
SASE
Конкретниот апликациски подслој кој обезбедува апликациски услужни протоколи како што се:
Протоколи
Други протоколи кои понекогаш сметаме дека се дел од ова ниво вклучуваат:
Список на државни водачи во 1239 година
Ова е список на државни водачи во 239 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Даниел Нормен
Даниел Нормен (роден на 11 февруари 1975 година) ― шведски фудбалски менаџер кој го води со ИФК Мариехамн.
Тренерска кариера
Во 2009 година, тој бил назначен за селектор тренер на Оланд. Во 2021 година, Нормен бил назначен за менаџер на ИФК Мариехамн во финската најдобра лига  откако служел како помошник тренер помеѓу 2016 и 2021 година.
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1992
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1992 — официјален хокејарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Барселона, Шпанија и тоа во машка и во женска конкуренција.
Касапски кучиња
„Касапски кучиња“ (англ. Reservoir Dogs) e дебитантскиот филм од 1992 година на режисерот и сценаристот Квентин Тарантино. Филмот го прикажува она што се случува пред и по пропаднатиот вооружен грабеж продавница за накит, но не и самиот чин на кражбата. Во филмот се појавува глумечкиот ансамбл составен од Харви Кител, Тим Рот, Мајкл Медсен, Крис Пен, Стив Бушеми и Лоренс Тиерни. Тарантино има помала улога, како и поранешниот криминалец и подоцна писателот Еди Банкер. Овој филм спојува повеќе теми и естетики кои станаа заштитни знакови на Тарантино: насилен криминал, наводи од поп-културата, впечатлив дијалог, обилни вулгарности и нелинеарно прикажан тек на приказната.
Филмот стана класика на независните филмови и култен хит. Списанието Емпајр (Empire) го прогласи „најголемиот независен филм на сите времиња“. Касапски кучиња беше генерално добро примен, а глумците добија позитивни мислења од филмските критичари; иако филмот не забележа голем успех во бокс-офисот, својата популарност ја доби веднаш по успехот на вториот филм на Тарантино, Евтини приказни. Често е критизиран поради количеството на насилство, а било забележано дека некои членови на публиката ги напуштале кино-салите за време на легендарната „сцена со сечење на увото“.
Приказна
Овој филм започнува со појадокот на осуммина мажи во еден ресторан во Лос Анџелес: г-дин Русокос (Мајкл Медсен), г-дин Син (Еди Бункер), г-дин Кафеав (Квентин Тарантино), г-дин Портокалов (Тим Рот), г-дин Розов (Стив Бушеми) и г-дин Бел (Харви Кител), Џо Кабот (Лоренс Тиерни) и неговиот син, "Финиот" Еди (Крис Пен). Г-дин Кафеав ја дискутира неговата компаративна анализа за песната на Мадона „како девица“; г-дин Розов го истакнува неговиот став против оставање на бакшиш на келнерките сè додека Џо не го принудува да остави бакшиш.
По насловот и почетната секвенца, акцијата бргу преминува во внатрешноста на кола која се движи брзо. Г-дин Бел, возејќи со една рака, се обидува да го смири хистеричниот г-дин Портокалов, кој е застрелан во долниот дел од абдоменот и обилно крвари. Тие пристигнуваат кај еден напуштен магацин, за кој подоцна дознаваме дека е местото за состанок по грабежот кој штотуку го направиле. Г-дин Бел го остава г-дин Портоклов на подот од магацинот. Г-дин Розов се појавува и налутено сугестира дека грабежот бил стапица, односно дека имаше предавник меѓу нив. Г-дин Кафеав е убиен од полицијата; состојбата на г-дин Русокос и г-дин Син се непознати за г-дин Бел и г-дин Розов.
Г-дин Бел и г-дин Розов се лути на г-дин Русокос кој застрелал и убил неколку цивили откако алармот бил вклучен. Тие се расправаат за тоа дали да го однесат безсвесниот г-дин Портокалов во болница. Расправата станува насилна кога г-дин Бел открива дека му го кажал своето вистинско име на г-дин Портокалов. Тие си ги вперуваат своите наполнети пиштоли еден кон друг. Г-дин Русокос, кој ја гледал оваа акција од сенките, се појавува и им вели да не го напуштаат магацинот, бидејќи Финиот Еди е на пат кон нив. Г-дин Русокос ги носи надвор до неговата кола и го отвора багажникот во кој се наоѓа Марвин Неш, полицаец кој тој го заробил.
Г-дин Розов и г-дин Бел брутално го измачуваат полицаецот, а г-дин Русокос го заврзува со селотејп на еден стол. Еди пристигнува во магацинот и им наредува на г-дин Розов и г-дин Бел да дојдат со него по скриените дијаманти (кои г-дин Розов ги скрил по бегањето од местото на грабежот) и да се ослободат од украдените возила, а му наредуваат на г-дин Русокос да остане со тешко ранетиот г-дин Портокалов и со полицаецот. Полицаецот негира дека знае нешто за стапицата и моли да биде ослободен. Г-дин Русокос тогаш вади берберски брич од неговата каубојска чизма и го пушта радиото на станицата К-Били „Супер звуци на 70-тите“. Додека песната игра на радиото, г-дин Русокос му го расекува лицето на полицаецот и му го пресекува неговото десно уво. Потоа го испрскува полицаецот со бензин и се подготвува да го запали со неговата запалка, кога ненанедејно е застрелан неколкупати во градите и умира од ранетиот г-дин Портокалов. Г-дин Портокалов му вели на Марвин дека тој всушност е таен полицаец со вистинско име Фреди Невандајк и го уверува дека неколку блока подолу има спремна полициска сила која чека да пристигне Џо Кабот.
Флешбекот на г-дин Портокалов открива како тој станал шпион за полицијата со цел да го фати Кабот. Џо им дава тајни имиња на крадците (на што г-дин Розов и г-дин Кафеав се противат заради нивните бои) и го објаснува планот за грабежот. Флешбекот потоа скока кај г-дин Бел, г-дин Портокалов и г-дин Кафеав неколку минути по грабежот; г-дин Кафеав е застрелан во главата и кога умира, ја треснува нивната кола за бегство. Г-дин Бел и г-дин Портокалов грабнуваат една кола, но женскиот возач го застрелува г-дин Портокалов во абдоменот пред тој да ја застрела неа. Филмот повторно дава дел од почетната сцена со колата пред да се наврати на сегашноста во магацинот.
Преживеаните крадци од грабежот се враќаат во магацинот каде го затекнуваат мртвиот г-дин Русокос. Г-дин Портокалов тврди дека г-дин Русокос планирал да го убие полицаецот, него и остатокот од бандата за да ги земе дијамантите за себе. Еди не верува на приказната и го убива полицаецот, застрелувајќи го трипати. Тогаш влегува Џо Кабот и ги известува сите дека г-дин Син е мртов, а го обвинува г-дин Портокалов за предавство, со што го принудува г-дин Бел да го брани г-дин Портокалов. Џо вперува пиштол во г-дин Портокалов, а г-дин Бел вперува пиштол во Џо. Еди тогаш го вперува неговиот пиштол во г-дин Бел, создавајќи мексиканска ситуација. Џо го застрелува г-дин Портокалов и е застрелан до смрт од г-дин Бел; Еди го застрелува и само го ранува г-дин Бел, кој го застрелува и убива Еди. Г-дин Розов, кој не учествуваше во престрелката, ги грабнува дијамантите и бега. Г-дин Бел го држи ранетиот г-дин Портокалов во прегратка, кој му открива дека е полицаец, со што го уништува. Г-дин Бел го става пиштолот на главата на г-дин Портокалов веднаш кога влегува полицијата. Г-дин Бел ги игнорира предупредувањата на полицијата да го фрли пиштолот и го застрелува г-дин Портокалов, а и самиот загинува од полицијата.
Прием на филмот
Касапски кучиња бил прикажан во 19 киносали со вкупна заработка во првата недела од 147.838 долари во САД Филмот потоа бил прикажан во само 60 киносали низ Америка и заработил 2.832.029 долари во бокс-офисот. Својот поголем успех Касапски кучиња го стекнува по популарноста на Евтини Приказни.. Сепак, во Велика Британија филмот бил успешен и добил признание. По својот успех во Британија, филмот е прикажан на Санденс филмскиот фестивал.
Филмот е инспирација за многу други независни филмови и е сметан за клучен за развојот на независната кинематографија. Боливудскиот филм „Канте“ (Kaante) е неавторизирана преработка на Касапски кучиња и содржи ист заплет и стил на дијалог.
Давид Налбандијан
Давид Налбандијан (шпански: David Nalbandian) — аргентински тенисер, роден на. Моментално се наоѓа на 23 место според АТП листата.
Професионалната кариера ја започнал во 2000 година. Во 2001 година за првпат влегол во топ 50 најдобри тенисери во светот. Во 2002 година бил најдобар тенисер во својата земја. Тој има освоено две АТП титули, а учествувал на Вимблдон во финале, каде бил поразен од страна на Лејтон Хјуит.
Тој е еден од ретките тенисери кои имаат позитивен биланс во меѓусебните двобои со Рафаел Надал.
Список на државни водачи во 761 година
Ова е список на државни водачи во 61 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Космос-530
Космос-530 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 ноември 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-530 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1468 км, а најмалото на 1334.
Олденбург во Холштајн
Олденбург во Холштајн (Oldenburg in Holstein) — град на југозападниот брег на Балтичкото Море. Најблизок поголем град е Либек. Градот припаѓа на историската област Холштајн, а денес се наоѓа во округот Источен Холштајн, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Олденбург-Ланд, иако самиот град не е член на заедницата.
Историја
Олденбург бил главен град на Вагрите, едно од словенските племиња кои се доселиле најзападно до реката Елба во или по век, исто така познати како Венди и Ободрити. Пристигнале околу 700 година и словенското име било Старигард или Старгард што означувало „стара населба“ или „стар замок“, додека германското име Олденбург има исто значења. Ободритите биле сојузници на Карло Велики. Царот Отон I ја основал епископијата Олденбург под водство на Адалдаг, архиепископ на Хамбург.
На Викинзите, градот им бил познат како Брандехузе (Brandehuse, односно „запалени куќи“), означувајќи го воинствениот период.
Со векови, Старигард/Олденбург останал словенски соперник на Хедеби во балтичката трговија, додека грофовите Адолф I и Адолф II од Шауенбург и Холштајн, поддржани од Хајнрих Лавот, конечно не ги поразиле Вендите во текот на првата половина на век.
Меѓународни односи
Олденбург во Холштајн е збратимен со:
Нидерхаген
Нидерхаген (германски: Niederhagen) бил нацистички концентрационен логор на периферијата на Бурен-Вевелсбург, кој постоел од 1941 до 1943 година кога беше распуштен.
Оперирање
Од мај 1939 година, на место постоел мал логор, сателитскиот логор Вевелбург на концентрациониот логор Захсенхаузен. Затворениците биле користени како работници-робови за развој на замокот Вевелсбург, кој - според плановите на Химлер - требало да биде „центарот на светот“ по „Конечната победа“. Првите 100 затвореници дошле од концентрациониот логор Заксенхаузен. Отпрвин затворениците биле сместени во шатори во подножјето на ридот на кој се наоѓал замокот, подоцна во колиби на ридот спроти замокот Вевелсбург (Кукампсберг).
Следувала преселба во новоизградениот камп во предградието на Нидерхаген, Вевелсбург. Во септември 1941 година, кога логорот станал независен концентрационен логор под името Концентрационен логор Нидерхаген, таму имало интернирани 480 затвореници. Од 1941 година, сè повеќе затвореници надвор од Германија биле затворени во логорот. Околу 3.900 затвореници биле Јеховини сведоци, политички затвореници, Синти и Роми, Јениче, хомосексуалци, Евреи, воени заробеници и принудни работници од Полска, Советскиот Сојуз (исто така воени заробеници), Чехословачка, Франција, Холандија и Белгија. Скоро третина од нив не го преживеале затворот. Евидентирана е смртта на 1.285 затвореници. Тие починале од глад, студ, болести и последици од лошо постапување. Во 1942 година, специјално за логорот бил изграден крематориум. Гестапо исто така го користел логорот како место за погубувања. Вкупно 56 лица од Вестфалија-Липе, вклучувајќи жени и деца, биле погубени таму по наредба на Хајнрих Химлер. Во периодот од 1 септември 1941 до 1 мај 1943 година, логорот бил независен концентрационен логор. Претходно, бил сателитски логор најпрво на Заксенхаузен, а потоа и на концентрациониот логор Бухенвалд. Од 1943 година, во Нидерхаген биле затворени само 50 лица, а на 2 април 1945 година, Денес, поранешната кујна во логорот ја сместува локалната противпожарна станица на волонтерската противпожарна служба и некои станови, портата сега е двосемејна куќа, додека станбениот имот е изграден над остатокот од поранешниот камп.
Сусо (фудбалер)
Хесу́с Хоаки́н Ферна́ндес Са́енс де ла То́ре, познат како Сусо (роден на во Кадис, Шпанија) — шпански професионален фудбалер кој настапува за ФК Севиља на позиција среден ред, како позајмен играч од ФК Милан.
Својата фудбалска кариера ја започнал во екипата на ФК Кадис, додека во 2010 година се преселил во редовите на ФК Ливерпул, каде останал до 2015 година кога потпишал за ФК Милан.
Сусо настапувал за Репрезентацијата на Шпанија до 21 години, со која репрезентација во 2012 година го освоил Европското првенство по фудбал.
Список на аеродроми во Црна Гора
Ова е список на аеродроми во Црна Гора, групирани по вид и по местоположба.
Масакр во Сребреница
Масакрот во Сребреница, познат и како Геноцидот во Сребреница бил извршен во периодот од 11. до 23 јули 1995. година во текот на војната во БиХ од страна на војската на босанските Срби, и се состоел од убиство на над 8.000 босански муслимани, претежно мажи, во и околу Сребреница, БиХ. Покрај војската на босанските Срби, предводена од генерал Ратко Младиќ, во масакрот учествувале и паравоени единици од Србија познати како шкорпии, кои работеле под контрола на Министерството за внатрешни работи на Србија до 1991.
Обединетите нации ја имале прогласено Сребреница за „безбедна зона“ под своја заштита, и поради тоа многу бегалци и раселени од други региони во БиХ исто така се наоѓале во Сребреница. Безбедната зона ја надгледувале 400 вооружени холандски мировници.
И покрај присуството на мировните сили на ОН (познати како УНПРОФОР), како и уверувањето на нивниот заповедник, генералот Моријон, дека Сребреница ќе биде заштитена, Војската на Република Српска и паравоените единици непречено навлегле во Сребреница на 11 јули 1995., ги раздвоиле мажите од жените, и ги однеле мажите во заробеништво надвор од градот. Потоа, во период од 12 дена, заробениците биле систематски убивани и закопувани во неозначени гробници во регионот, во групи од по неколку десетици, до неколку стотици луѓе. Најголем број биле убиени во местото Поточари, каде што денес се наоѓа и меморијалниот центар. На жените кои останале во Сребреница, околу 25.000, им било дозволено да се евакуираат од градот, после што градот и околината останале под српска власт.
Повеќето убиени биле мажи на возраст од 18-60 години, но помеѓу жртвите имало и деца под 15 години, старци и жени, па дури и бебиња.
Масакрот во Сребреница е најголемо масовно убиство во Европа по Втората светска војна. Во 2004. година, Меѓународниот суд за воени злосторства во поранешна Југославија (МСПЈ) едногласно пресудил дека масакрот во Сребреница бил геноцид.
Прелиминарниот список на исчезнати или загинати во Сребреница составен од федералната комисија на БиХ содржел 8.372 имиња, од кои околку 500 биле под 18 години, и вклучувал неколку десетици жени и девојки. До јули 2009, 6.186 жртви биле идентификувани преку ДНК-анализа, а 3.125 се погребани во меморијалниот центар. До 1 мај 2009. се откриени 6.006 тела. Сепак, никој со сигурност не го знае конечниот број на убиени, бидејќи таква евиденција не постоела, а убиените се закопувани во групни неозначени гробници ширум регионот. Последната масовна гробница досега (јули 2009.) е откриена во мај 2009. Во септември 2016 година, Европскиот суд за човекови права едногласно ја отфрлил тужбата на група Бошњаци кои барале кривична одговорност за тројца припадници на холандската војска, како и за холандските власти, со обвинение дека ја попречувале истрагата за тројцата војници.
764
764 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 764 година од новата ера, 764. од првиот милениум, 64. од VIII век и петта од 760-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6272 и 6273 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5514 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4524 и 4525 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1517.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 764 година се протега во 3400 и 3401, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3460 и 3461 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1307. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 146 и 147 исламска година.
NGC 2272
NGC 2272 — елиптична галаксија во соѕвездието Големо Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 20 јануари 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 42 м 41,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 27° 27' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Застани-и-чекај ARQ
Застани-и-чекај ARQ исто така, наведен како Алтернативен бит прокоткол е метод што се користи во телекомуникациите за да испраќаат информации помеѓу два поврзани уреди. Тоа гарантира дека информациите нема да се изгубат поради отфрлени пакети и дека пакетите ќе пристигнат во правилен редослед. Тоа е наједноставниот вид на барање за автоматско повторување (ARQ) методот. Застани-и-чекај ARQ испраќачот испраќа една рамка во даден момент; тоа е посебен случај на sliding window protocol со големина на испраќачки и примачки прозорец еднакви на 1 и повеќе од еден соодветно. По испраќањето на секоја рамка, испраќачот не испраќа дополнителни рамки додека не добие an потврда (ACK) сигнал. По добивање на добра рамка, примачот праќа ACK. Ако ACK сигналот не стигне до испраќачит пред да помине одредено време, познато како timeout, тогаш испраќачот ја испрања истата рамка повторно.
Горенаведеното однесување е наједноставната Застани-и-чекај имплементација. Меѓутоа, во имплементацијата во реалниот живот има проблеми кои треба да се решат.
Обично предавателот додава вишок број за проверка на крајот од секоја рамка. Приемникот го користи вишокот број за проверка за да провери за моќни штети. Ако примачот види дека рамката е добра, тој праќа ACK. Ако примачот види дека рамката е оштетена, тоја ја отфрла и не праќа ACK – преправајќи се дека рамката била целосно изгубена, а не само оштетена.
Еден проблем е кога ACK сигналот испратен од примачот е оштетен или изгубен. Во овој случај, испраќачот не прима ACK, времето истекува, и ја испраќа рамката повторно Сега примачот има две копии од истата рамка и не знае дали втората рамка е дупликат или е следна рамка во секвенцата која носи идентичен податок.
Друг проблем е кога преносниот медиум има многу долго доцнење така што истекот на време на испраќачот завршува пред рамката да стигне до примачот. Во овој случај испраќачот го препраќа истот пакет. На крајот примачот добива две копии од истата рамка и праќа ACK за секоја од нив. Испраќачот, чекајќи ACK, прима два ACK, што може да предизвика проблеми ако се претпоставува дека вториот ACK е за следната рамка во низата.
За да се избегнат овие проблеми, најчестото решение е да се дефинира реден број од 1 бит во насловот на рамката. Овој број се менува (од 0 во 1) во следните рамки. Кога примачот праќа ACK, го вклучува и редниот број на следниот пакет кој го очекува. На овој начин, примачот може да детектира дупликат рамки со проверка дали редниот број се променува. Ако две последователни рамки имаат ист реден број, тие се дупликати, и втората рамка се отфрла. Слично, ако два последователни ACK имаат ист реден број, тие се протврда за иста рамка.
Застани-и-чекај ARQ е неефикасен во споредба со други ARQ, бидејќи времето помеѓу пакетите, ако ACK сигналот и податокот се успешно примени, е двојно поголемо од времето на транзит (претпоставувајќи дека времето во исполнување може да биде нула). Патот на каналот е дел од она што може да биде. За да се реши овој проблем, може да се испрати повеќе од еден пакет во исто време со поголем секвенцен број и да се употребува ACK за сет. Тоа е она што е направено во Go-Back-N ARQ и Selective Repeat ARQ.
Нагојски замок
Нагојски замок (名古屋城, Нагоја-џо) — замок во градот Нагоја, во префектурата Ајчи, Јапонија.
Историја
Во 1610 година, Токугава Иејасу им наредил на разни дајмија да помогнат со изградбата на нов замок на истото место. Овој нов замок требал да биде новиот административен центар на постоечката провинција Овари и голем дел од градежниот материјал бил искористен од помалиот замок Кијосу, меѓу другото и неговиот донжон (теншу), кој се наоѓал во постоечкиот провинциски главен град Кијосу. Изградбата на Нагојскиот замок била завршена во 1612 година.
За време на периодот Едо, замокот бил центар на еден од најзначајните призамочни градови во Јапонија, познат како Нагоја-џуку.
Сѐ до периодот Мејџи, замокот бил дом на кланот Овари Токугава од семејството Токугава. Замокот бил опожарен за време на Втората светска војна, но донжонот бил одново изграден.
За време на Втората светска војна, замокот служел како окружен штаб и воен заробенички логор. Во текот на бомбардирањето на Јапонија, на 14 мај 1945, американската авијација го опожарила замокот, и тој изгорел. Со замокот изгореле и речиси сите негови артефакти; меѓутоа многу од сликите во замокот опстоиле, и се зачувани до ден денес. Реконтрукцијата на донжонот завршила во 1959. Денес донжонот е современа бетонска градба со клима уреди и лифтови. Покрај ова, се планира реконструкција и на дворецот Хонмару, кој исто така изгорел во бомбардирањето. Многу од сликите во дворецот исто така биле спасени, па така со реизградбата на дворецот на нивно место се планира да стојат реплики. До тогаш, сите предмети, покуќнина, врати и други објекти се реконструираат и реставрираат во Токугавскиот музеј на уметноста во Нагоја.
Особености
Нагојскиот замок припаѓа во групата на рамнински замоци. Изграден е на пет нивоа и содржи седум ката. Во внатрешноста на замокот се наоѓа историскиот музеј на градот Нагоја. За надворешниот изглед на замокот се карактеристични црти од архитектурата во периодот Аѕути Момојама
Украси
Врз покривот на замокот стојат два златни делфина со глава на тигар, наречени „киншачи“ (金鯱); овој мотив се користи како амајлија против пожар. Тие, исто така се сметаат за симбол на власта на феудалниот властодржец.
Крушеанска Чука (Врбјани)
Крушеанска Чука — археолошко наоѓалиште во прилепското село Врбјани. Претставува населба од бакарно време. Се наоѓа на 1 км јужно од селото или 2,2 км северно од селото Крушеани, во местото што се вика Мало Блато покрај старото и новото корито на рекичката Блато, каде има мала тумба на која се наоѓа можество фрагменти од керамички садови и куќен лепеж. Во 1979 година е извршено ископување. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Флоридска пештерска мечка
Флориската пештерска мечка (Tremarctos floridanus) е изумрен вид на северноамериканска мечка која живеела за време на плеистоценот. Tremarctos floridanus била распространета во пределот на Голфскиот брeг, преку Флорида и северно од Тенеси, и низ јужниот дел на САД до Калифорнија. Најблискиот жив роднина на оваа мечка е Очилната мечка од Јужна Америка. И двата вида се класифицирани во истото семејство Tremarctinae. Овој вид исчезнал на крајот од последното ледено доба, како последица на климатските промени и ловот од страна на Палеоиндијанците.
Краков ам Зе
Краков ам Зе (Krakow am See) — град во округот Росток, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Се наоѓа 18 километри југоисточно од Гистров на Краковското Езеро. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Ерфт
Ерфт — река во Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Таа тече низ подножјето на Ајфел и се приклучува на Долна Рајна (лева притока). Нејзиното потекло е близу Нетерсхајм и неговото устие во Нојс-Гримлингхаузен јужно од мостот Јозеф-Кардинал-Фрингс. Реката е 103 километри долга, што е значително пократко отколку што првично беше. Поради рударскиот површински коп на лигнит јаглен во Хамбахер Лох (Hambacher Loch), текот на реката требаше да биде променет.
Ерфт му го дал името на градот Ерфтштат, низ кого тече, како и на округот Рајна-Ерфт. Таа исто така тече низ градовите Бад Минстерајфел, Ојскирхен, Бергхајм, Бедбург и Грефенбројх.
Космос-531
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 ноември 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-531 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1469 км, а најмалото на 1422.
Џанлука Лападула
Џанлука Лападула (роден на во, Италија) — италијански фудбалер, напаѓач на Џенова, на заем од Милан.
Својата фудбалска кариера ја започнал во младинската школа на Јувентус во 1996 година, додека како професионален играч своето деби го имал за екипата на Про Верчели.
Космос-532
Космос-532 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 1 ноември 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-532 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1468 км, а најмалото на 1301.
Список на државни водачи во 1238 година
Ова е список на државни водачи во 238 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Владо Јовановски
Владо Јовановски (роден во во  ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Животопис
Завршил Факултет за драмски уметности во Скопје. Член на Драмата при Македонскиот народен театар е од 1993 година.
За пошироката публика е можеби најпознат по серијалот „Истражи ја Македонија“ – кратки документарни емисии за неоткриените убавини на Македонија. Серијалот, кој привлече доста внимание и често беше емитуван на македонските телевизии, е финансиран од Владата на Република Македонија за да го поттикне Македонскиот туризам.
На 28 ноември 2017 година, Владо Јовановски бил уапсен под сомнение за терористичко загрозување на уставниот поредок по упадот во Собранието на Македонија од 27 април 2017 година.
IC 833/1
Откривање
Објектот е откриен на 20 јули 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 833/1 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 833/1 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 26 м 10,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 52' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 833/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1573089.