cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Витез Михај Чоконаи
До крајот на својот живот останува сиромав и несреќен, а умира во својот град, во куќата на неговата мајка, на возраст од триесет и една година.
Чоконаи е генијален и оригинален поет, претходник на Шандор Петефи, Моцарт на унгарскиот збор. Автор е на збирката Оди која ги содржи најдобрите примери на неговата љубовна и граѓанска поезија и на неброено многу љубовни песни. Покрај Петефи, голем љубител на неговата поезија ќе биде и Ендре Ади.
2002 во архитектурата
2002 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Џамија Коџатапе
Џамијата Коџатепе (турски: Kocatepe Camii) е џамија која се наоѓа во Анкара, Турција. Била градена во период од дваесет години односно од 1967-1987 година. Таа е и најголемата џамија во престолнината на Турција.
Острожачка тврдина
Острожачката тврдина се наоѓа во Унско-сански кантон, Босна и Херцеговина, во предградието на градот Цазин. Замокот датира од 1500 година кога Османлиите основале провинција во Босна. А вториот дел од тврдината бил направен меѓу 1900 и 1906 година од страна на непотврдени членови на семејството Хабсбург.
Софија Кијани
Софија Кијани (родена на 13 декември 2001 година) — американска климатска активистка, специјализирана за медиуми и стратегија. Таа е основач и извршен директор на Климатски Кардинали, меѓународна непрофитна организација предводена од млади, која работи на преведување на информации за климатските промени на над 100 јазици. Таа ги претставува САД како најмлада членка на Младинската советодавна група на генералниот секретар на Обединетите нации за климатски промени. Таа исто така работи како национален стратег за Петок за иднината, меѓународен портпарол на „Бунт на истребување“ и координатор за национално партнерство за „Ова е нулти час“
Активизам
Кијани се интересирала за климатски активизам додека била во средно училиште во Техеран, кога една ноќ ѕвездите биле замаглени, и тоа „беше сигнал дека нашиот свет се вжештува со застрашувачко темпо“. Таа подоцна се приклучила на групата на Грета Тунберг, „Петок за иднината“ и често во слободно време од денот ги поддржувала акциите за климатските промени. Таа помогнала во организирањето на Штрајкот за Црниот петок во 2019 година. До 2019 година била национален стратег за „Петок за иднината“ и координатор за национално партнерство за „Нулти час“, друга група за застапување на животната средина. Во ноември 2019 година, Кијани го прескокнала училиштето за да се придружи на групата демонстранти организирани од „Бунт против истребување“, кои имале намера да организираат еднонеделен штрајк со глад и мирување во канцеларијата на претседателката на Претставничкиот дом на Денси Пелоси во Вашингтон, зборувајќи со нив еден час пред камера за климатските промени. Локално, имало приближно десетина учесници; на 17 години, Кијани била најмладата и една од двете жени. Таа не била член на XR, и учествувала само на првиот ден од седењето, но одржала подготвен говор и интервјуа за печатот и го продолжила штрајкот со глад од далечина. Кијани напишала за своето учество на протестот за Тинејџер Вог. Во февруари 2020 година, Кијани била именуван за гласноговорник на „Бунтот за истребување“.
Во пролетта на 2020 година, физичкиот активизам на Кијани бил скратен од условите за затворање на училиштето и социјалното дистанцирање поради пандемијата КОВИД-19, а нејзините закажани ангажмани на колеџи, вклучувајќи ги Универзитетот Стенфорд, Универзитетот Принстон и Универзитетот Дјук, биле одложени. Кијани успеала да го продолжи својот активизам од далечина со нејзиниот говор на Технолошкиот универзитет во Мичиген. Покрај тоа, таа одлучила да го забрза развојот на планираната веб-страница, Климатски Кардинали, што ќе ги преведува информациите за климатските промени на различни јазици.
Во јули 2020 година, Кијани била именувана од генералниот секретар на Обединетите нации Антонио Гутереш во неговата нова младинска советодавна група за климатски промени, група од седум млади водачи на климата за да го советуваат за акција за климатската криза. Таа била најмлада во групата, која се движела од 18 до 28 години. Таа била единствената што ги претставувала САД, а исто така единствената ги претставувала Блискиот Исток и Иран.
Во декември 2020 година, била именувана од Motherboard за еден од 20 луѓе од 2020 година, бидејќи била претставник на САД за младинската советодавна група на Обединетите нации за климатски промени и ги започнала Климатските Кардинали.
Климатски кардинали
Климатски Кардинали започнал во мај 2020 година и на првиот ден се пријавиле 1100 волонтери за да станат преведувачи. Тие исто така соработувале со Радио Џаван, радио на ирански јазик со над 10 милиони следбеници, за споделување графики и преводи со Иранците. Климатските кардинали се спонзорирани од Меѓународната студентска коалиција за животна средина како непрофитна организација 501 (в) (3), што им овозможува на студентите кои учествуваат во нејзините преводи да заработат работно време за нивната работа, исполнувајќи ги училишните барања или подобрувајќи ги апликациите за колеџ. До август 2020 година, групата имала над 5.000 волонтери, со просечна возраст од 16 години. До декември 2020 година имало 8.000 волонтери и партнерства со УНИЦЕФ и „Преведувачи без граници“.
Личен живот
Кијани живее со нејзината мајка, татко, помала сестра и две миленичиња во Меклин, Вирџинија. Студирала во средното училиште „Хенри Вадсворт Лонгфелоу“, каде нејзиниот тим ја освоил олимпијадата и во средното училиште за наука и технологија во Томас Џферсон, каде била полуфиналист на програмата за стипендии за национални заслуги.
Сервисот за чај арлекин
Сервисот за чај арлекин (англиски: The Harlequin Tea Set) ― збирка раскази напишана од Агата Кристи и првпат објавена во Соединетите Држави од издавачката куќа G. P. Putnam's Sons на 14 април 1997 година. Содржи девет раскази, од кои секоја вклучува посебна загадочност. Со исклучок на „Сервисот за чај арлекин“, кој бил објавен во збирката Проблем во заливот Поленс, сите раскази биле објавени во Обединетото Кралство во 1997 година во антологијата „Додека светлината гори и други раскази“.
Збирката од девет раскази се:
Тајлер Адамс
Тајлер Адамс (англиски: Tyler Shaan Adams; роден на 13 ноември 2002) — американски професионален фудбалер кој игра како офанзивен играч за врска или крилен играч за премиерлигашкиот клуб Лидс Јунајтед и капитен на репрезентацијата на Соединетите Американски Држави.
Првенствено како играч од средниот ред, Адамс е способен да игра како бек или крило на двете страни од одбраната или средниот ред.
Адамс ги претставувал Соединетите Држави на повеќе младински нивоа пред да го направи своето деби за сениорскиот тим во 2017 година.
Рана кариера
Адамс се приклучил на Академијата на Ред Булс во 2011 година и играл со играчите под 13, 14 и до 16 години пред да стане професионалец.
Њујорк Ред Булс II
На 19 март 2015 година, Адамс потпишал договор со Њујорк Ред Булс II, сениорскиот резервен тим на клубот кој игра во Унајтед фудбалската лига. Адамс го направил своето деби за тимот на 4 април 2015 година, во победата со 4–1 над Торонто ФК II, прва победа во клупската историја. Откако редовно играл за тимот во текот на сезоната 2016, Адамс му помогнал на клубот да победи со 5-1 над Своуп Парк Ренџерс во финалето на Купот на УСЛ 2016.
Њујорк Ред Булс
На 23 јули 2015 година, Адамс го направи своето деби со првиот тим на Њујорк Ред Булс во пријателски натпревар против шампионот во Премиер лигата, Челси. Тој го постигнал вториот гол на натпреварот, удирајќи со глава покрај Асмир Беговиќ во 69. минута, додека Ред Булс победиле со 4–2.
Адамс се појавил како редовен стартер за сениорскиот тим на Ред Булс во сезоната 2017. На 15 август 2017 година, Адамс му помогнал на Њујорк да дојде до победа од 3–2 над ФК Синсинати, асистирајќи при израмнувањето на Бредли Рајт-Филипс во 77 минута. Со победата, Њујорк стигнал до своето прво финале на Отворениот куп од 2003 година. Адамс ги постигнал своите први два гола во МЛС во ремито 3–3 со Ди Си Јунајтед на 27 септември 2017 година.
Сезона 2019
Адамс се приклучил на РБ Лајпциг во јануари 2019 година, обединувајќи го со поранешниот тренер Џеси Марш. Тој го започнал својот прв натпревар во бундеслигата на 27 јануари во победата со 4-0 против Фортуна Дизелдорф. На 16 февруари, Адамс ја забележал својата прва асистенција во Бундеслигата во победата од 3–1 над Штутгарт. Тој ги пропуштил сите априлски натпревари поради повреда, а дотогаш Лајпциг немал изгубено ниту еден натпревар со него на теренот. На 16 мај, Адамс се вратил во тимот, а единаесет дена подоцна го започнал финалето на ДФБ-Покал против Баерн Минхен во кое Лајпциг загубил со 0–3.
Сезона 2019-20
Повредата на препоните го оддалечи Адамс од терените во летото 2019 година и првата половина од сезоната 2019-20 во Бундеслигата. Тој се вратил на последниот натпревар пред зимската пауза, играјќи 86 минути во победата од 3–1 над Аугсбург. На 10 март, Адамс го направил своето деби во Лигата на шампионите на УЕФА во реванш натпреварот против Тотенхем Хотспар, кога влегол во 56. минута како замена за Норди Мукиеле кој се здобил со повреда на главата. Адамс го пропуштил првиот натпревар поради мала повреда на потколеницата. Натпреварот завршил 3–0 (4–0 вкупен резултат) со победа на Лајпциг и пласман во следната рунда.
На 13 август 2020 година, Адамс го постигнал победничкиот гол за Лајпциг во победата од 2–1 над Атлетико Мадрид, помагајќи му на клубот да се пласира во полуфиналето на Лигата на шампионите на УЕФА за прв пат.
Лидс Јунајтед
Адамс се приклучил на Лидс Јунајтед со петгодишен договор за пријавена сума за трансфер од 20 милиони фунти на 6 јули 2022 година. Тој го направил своето првенствено деби за Лидс на 6 август како дел од стартната постава на почетокот на сезоната со победата од 2-1 на домашен терен над Вулверхемптон Вондерерс.
Меѓународна кариера
Адамс ги претставувал Соединетите Американски Држави со тимовите под 15, 17 и под 20 години. Тој се појавил на сите натпревари на неговиот тим на првенството на КОНКАКАФ до 17 години во 2015 година во Хондурас, помагајќи им на САД да се квалификуваат за Светското првенство на ФИФА до 17 години во 2015 година. Во мај 2017 година, Адамс ги одиграл сите натпревари за Соединетите Држави на Светското првенство на ФИФА до 20 години во Јужна Кореја 2017 година. На 14 ноември 2017 година, Адамс го одиграл својот прв натпревар за сениорската репрезентација, играјќи ги цели 90 минути во ремито 1–1 со Португалија. На 11 септември 2018 година, Тајлер Адамс постигнал гол против Мексико на пријателски натпревар на стадионот Нисан во Нешвил, Тенеси.
Во јуни 2019 година, Адамс бил именуван во тимот за Златниот куп на КОНКАКАФ 2019, но бил принуден да се повлече поради повреда.
Во ноември 2022 година, Адамс бил именуван за капитен на Фудбалската репрезентација на САД за Светското првенство во фудбал во 2022 година. Ова го направило најмладиот капитен на првенството и најмладиот американски капитен од 1950 година.
Личен живот
Адамс е роден во округот Дачес, Њујорк во семејството на Мелиса Русо. Неговиот очув, Дерил Саливан, бил фудбалски тренер во средно училиште и колеџ. Адамс дипломирал на средното училиште Рој К. Кечам во Вопингерс Фолс, Њујорк.
Драма (округ)
Драма (Περιφερειακή ενότητα Δράμας) — округ во Егејска Македонија, денес дел од областа Источна Македонија и Тракија во Грција. Административен центар е градот Драма. Подрачјето на округот се приближно совпаѓа со она што традиционално го нарекуваме „Драмско“. Ова е најсеверниот округ во Егејска Македонија и еден од двата најисточни (другиот е Кавала). На север се граничи со Пиринска Македонија и Смољанската област во Бугарија. Таа граница ја образуваат Родопите.
Географија
Округот е прилично планински. Во него се наоѓа дел од Славјанка (Алиботуш или Орвилос) на северозапад, Сминица (Меникио) во западниот дел и Боздаг (Фалакро) во североисточниот. Реката Места (Нестос) го сече округот од север кон исток. Во северниот дел кон Смољанската област е сместена шумата Карадере (Елатија), каде преовладува обичната смрча (Picea abies), белиот бор (Pinus sylvestris), црниот бор (Pinus nigra) и балканската бука (Fagus moesiaca). Шумарството во овој крај е мошне развиено, претежно за добивање на дрвена граѓа. Типични живот ни за Карадере се кафеавата мечка (Ursus arctos), големиот тетреб (Tetrao urogallus) и лештарката (Bonasa bonasia).
Административно, округот Драма се граничи со окрузите Скеча (Ксанти) на исток, Кавала на југ, Сер на југозапад и запад и Пиринска Македонија (Благоевградска област) и Смољанската област во Бугарија на север. Јужните и западните делови на округот се претежно прекриени со земјоделска површина.
Општини
Округот Драма се дели на 5 општини. Тие се следниве (означени со бројки во инфокутијата):
Демографија
Бидејќи нема официјален попис за тоа колку Македонци живеат во овој округ, кога ќе споредиме некои историски податоци и денешни статистики, се доаѓа до одредена проценка. Така, во овој округ Македонците живеат во околу 28 населени места и сочинуваат околу 16% од вкупното население, па според последниот попис тоа се приближно 16.000 Македонци.
2003 во архитектурата
2003 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Јакуб Блашчиковски
Јакуб Блашчиковски (Jakub Błaszczykowski; р. ) — полски фудбалер, играч од средниот ред на Висла Краков и на полската репрезентација.
Блашчиковски двапати бил избран за Најдобар фудбалер на годината во Полска во 2008 и 2010 година.
Кариера
По една сезона во овој клуб во која бил многу успешен, Блашчиковски бил купен од страна на Висла Краков, еден од гиганти во полскиот фудбал. Со нив го освоил полското првенство во сезоната 2004-2005 и бил еден од најдобрите фудбалери на клубот во двете сезони додека играл за Висла. Во 2007 година потпишал за германскиот Борусија Дортмунд. Со популарните милионери освоил две титули во Бундеслигата, еден Куп на Германија и два Суперкупа на Германија.
На 25 мај 2013, играл до 90-тата минута кога бил заменет од Јулијан Шибер во Финалето на Лигата на шампионите 2013-2014, во кое Борусија загубила од Бајерн Минхен со 2-1.
На 31 август и се приклучил на Фјорентина, на позајмица за сума од 1 милион евра, со право на откуп за 6 милиони евра. Дебитирал за Фјорентина во натпреварот од првенството против Џенова во победата со 1-0, влегувајќи како замена на местото на Борха Валеро. На 23 септември го постигнал првиот погодок во дресот на виола во победата со 2-0 над Болоња на домашен терен. Својата единствена сезоната во Фиренца ја завршил со 18 настапи и 2 гола во сите натпреварувања, по што се вратил во Германија.
На 1 август 2016, Блашчиковски му се приклучил на Волфсбург за сума од 5 милиони евра, потпишувајќи три годишен договор со клубот.
Висла Краков
=== Борусија Дортмунд ===
Свети Јаков Нисибиски
Свети Јаков Нисивиски е христијански светец и втор епископ на Нисибија.
Свети Јаков Нисивиски живеел како отшелник во лето на отворено поле, а зимно време во пештера. Според христијанското верување, еднаш отишол во градот Нисибија за да види како се распространува христијанската вера, каде по ова бил избран за епископ. Учествувал на Првиот вселенски собор и се противел на аријанството.
Кога Персијците го нападнале неговиот град, тој побарал од Бог да го сочува градот и верните во него така што ќе испрати муви и комарци врз Персијанците за да ги изгонат од нисибиските бедеми. Така, според преданието, Бог ја услишил молитвата на својот угодник и испратил многу муви и комарци врз Персијанците, спасувајќи го градот.
Свети Јаков Нисибиски починал во 350 година.
Арда (притока на Марица)
Арда (Арда, Άρδας, Arda) — река во јужна Бугарија и североисточна Грција. Извира од Ардин врв во Родопите и се влева во реката Марица на грчка територија, во близина на градот Едрене. На реката Арда се наоѓаат вештачките езера „Крџали“, „Студен Кладенец“ и „Ивајловград“. Основни нејзини притоки се Врбица, Крумовица и Црна. Обележје по течението на реката Арда е Ѓаволскиот мост.
Географија
Речната долина на реката Арда опфаќа дел од длабоката, тесна долина на реката, која е со надморска височина 154 m и површина 47 660 ха. Опкружена е од планински падини и на места високи до 150 m карпести масиви особено со вулканско потекло. Значителен дел од територијата е зафатена од карпести комплекси, единечни карпи и карпестo лизгање на земјиштето.
Растенија
На одделни места падините се покриени со листопадни мешани шуми од цер, благун, влакнест даб со средоземни елементи како црвена смрека и colutea arborescens. Карстниот регион меѓу селата Орешари и Долно Черковиште е речиси целосно од шуми од габер кој е додаден со маклен и јасен. Има исто така и грмушки од драка и јоргован, измешани со helichrysum arenarium. Може да се најдат и поединечни дрвја од бадемолистна круша и ф’стак.
Дунско
Дунско — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Поличани и општина Жепа.
2004 во архитектурата
2004 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Попенбител
Попенбител е кварт во округот Вандсбек во Хамбург, Германија.
Историја
Попенбител станал дел од Хамбург во 1937, како последица на Законот за голем Хамбург. Во текот на Втората светска војна постоеле работни оддели на подкампот Зазел на концентрациониот логор Нојенгаме во квартот.
Демографија
21.930 луѓе живееле во квартот во 2006, густината на населеност била 2.701 на км2. 14,5% биле деца под 18 години, а 30,4% имале 65 или повеќе години. 5,6% биле странци. 413 лица биле регистрирани како невработени. Во 1999, постоеле 10.260 домаќинства и 36,7% од сите домаќинства биле составени од поединци.
Образование
Во 2006 имало 3 основни и 3 средни училишта во квартот Попенбител.
Здравствен систем
До 2006 имало 92 доктори во приватни ординации и 8 аптеки.
Сообраќај
Попенбител е опслужуван од железничкиот систем на подземната железница и градски возови преку неколку станици. Железничката станица Попенбител е терминал за лонијата S1.
Според секторот за моторни возила (Kraftfahrt-Bundesamt), во квартот биле регистрирани 10.581 приватни возила (484 возила на 1000 луѓе).
Споменик за концентрациониот подкамп
Од септември 1944 до април 1945, еврејски жени од подкампот Хамбург-Зазел биле приморани да градат куќи во овој кварт. Последната постоечка куќа се наоѓа во улицата Критенбарг и сега е спомен-куќа.
Германска златна марка
Златна марка (официјално само Марка, знак: ℳ) — валута базирана на златен стандард на Германското Царство од 1873 до 1914 година. Папирмарката беше многу девалвирана марка, откако златниот стандард се откажа во Август 1914 година, непосредно по избувнувањето на Првата светска војна, а златните и сребрените монети престанаа да циркулираат.
Космос-2054
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 27 декември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2150 килограми. Космос-2054 бил воен комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на геостационарна орбита. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 1435.88 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 1.4°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 5858 км, а најмалото на 5706.
Музлагица (Селокуќи)
Музлагица — археолошко наоѓалиште во дебарското село Селокуќи. Претставува неолитска населба. Се наоѓа на северната периферија на селото, во маалото Таранеш, каде на десниот брег на Поповска Река, по површината на приватни ниви се среќаваат фрагменти од керамички садови, куќен лепеж, камени секири и кремени ножеви. Керамиката, врз основа на фактурата и орнаментите, покажува тесна врска со керамиката од неолитските населби во соседна Албанија и преку неа, особено импресо-орнаментите, со населбите од западната јадранска зона.
Музеј Карије (Истанбул)
Музеј Карије (Kariye Kilisesi, Kariye Müzesi или Kariye Camii) — поранешна православна црква која во текот на својата историја била претворена во џамија, а денес е музеј. Објектот се наоѓа во реонот во Едринекапи, северозападниот дел на Фатих, Истанбул, Турција. Христијанскиот храм бил изграден во текот на 5 век и претставува еден од најубавите примери на византиската архитектура. По падот на Цариград во 1453 година, црквата била претворена во џамија. Како таква се задржала до нејзината реконструкција во 1948 година кога била претворена во музеј.
Назив
Најчесто оваа црква се нарекува „Хора“, кое означувало дека црквата се наоѓа надвор од градските ѕидини. Потеклото на името е поврзано со времето кога била градена во 5 век, кога таа се наоѓала надвор од ѕидините. Во времето кога биле изградени Теодосиевите ѕидини, градбата се нашла во внатрешноста на градот, но таа го задржила своето име. Освен овој назив, во текот на историјата се употребувал и османлискиот назив Карије, кога храмот служел како муслимански храм.
Византиски период
Црквата била изградена кон почетокот на 5 век, северозападно од тогашниот град. Во времето кога ѕидините биле проширени, под раководство на императорот Теодосиј II (408—450), градбата се нашла во внатрешноста на градот, но и покрај ова таа го задржила своето старо име, кое во превод означува „Црква во полето“. Според Симеон Метафрастес, телата на 84-те христови маченици кои биле погубени во 298 година за време на владеењето на Максимијан биле пренесени од Никеја во Цариград и погребани надвор од ѕидините на Константин I.
Така, на местото каде биле погребани мачениците била изградена црката Хора. Во манастирот во 740 година бил погребан патријархот Герман I (патријарх од 714 до 730), познат по својата побожност, учење и противење на императорот Лав III Исавријанин во времето на иконоборството. Подоцна, неговите мошти биле пренесени во Франција. Поради врската со Герман I, манастирот станал предмет на омраза на Константин V Копроним и монашкиот живот бил речиси уништен во тој период. Во 743 година кога Артавазд, оженет за ќерката на Лав III, водел борби против Константин V, по неговиот пораз тој заедно со неговите синови биле ослепени и донесени во манастирот. По победата на иконопоклониците во 842 година, Михаил III и неговата мајка Теодора го обновите животот во манастирот а за игумен бил избран Михаил Синкелиј.
Поголемиот дел од структурата на сегашниот објект датира од периодот меѓу 1077 до 1081 година кога Марија Дукина, мајка на Алексеј I Комнин дала наредба за обнова на црквата и самиот храм добил форма на христијански крст, како еден од најпопуларните архитектонски стилови од тоа време. Кон почетокот на 12 век, дошло до рушење на црквата, најверојатно поради претходен земјотрес, па била обновена од страна на Исак I Комнин, син на Алексеј I кој бил погребан во храмот. Денешниот изглед верскиот објект го добил во текот на 14 век, под раководство на Теодор Метохит. Во овој период, од 1315 до 1321 година, бил реновиран ентериерот на црквата, и биле поставени мозаици и фрески. Мозаиците претставуваат најдобар пример за ренесансата на Палеолозите. По ова следувала граѓанска војна во Византија по кое Теодор Метохит бил протеран во 1328 година по налог на Андроник III Палеолог (1328—1341) кој ја узурпирал власта, но по две години му било дозволено да се врати во Цариград, а тој како монах последните две години од животот ги поминал токму во Хора.
Османлиски период
Во времето на опсадата градот во 1453 година, од црквата неколку икони кои се сметале за чудотворни и заштитнички на градот биле пренесени кон бојното поле, слично како во 1422 година за божествена помош во одбраната на градот од неверниците. Наводно пред ѕидините била истакната и паролата: „Боже, заштити ни го градот но не со оружјето на земјата, туку со божјето оружје“. Но, по ова градот паднал во рацете на Османлиите, а прва од црквите која била на удар од новите господари била Хора, главно поради близината на ѕидините. По зазимањето на градот, црквата продолжила да опстојува како христијански храм.
Во времето на Атик Али-паша, Големиот везир на Бајазид II (1481—1512), објектот бил претворен во џамија и наречен Карије. За да не се гледаат прекрасните мозаици и фрески, тие биле покриени со малтер поради муслиманското верување за идолопоклонство. Францускиот преведувач и топограф Пјер Жил го посетил објектот во 1580 година и според запишаното, тој бил фасциниран од убавината на храмот, но не споменува за мозаиците и фреските. Постојат докази дека зградата претрпела неколку оштетувања во османлиско време од пожар и земјотреси, но прецизни податоци за овие катастрофи не можат точно да бидат утврдени.
NGC 3061
NGC 3061 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Музеј Карије (Истанбул)
Османлиски период
Џамијата исчезнала од општиот поглед на градот со текот на времето, кога во 1860 година била откриена од страна на еден грчки архитект. Објектот бил пронајден во лоша состојба. Основните куполи биле распаднати, ѕидовите и сводовите биле напукани и на многу места биле поцрнети со голема влага од чад, дожд и сњично. Во следните години започнала реставрација на објектот.
NGC 3061
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3061 се споменува и како UGC 5319, MCG 13-7-40, CGCG 350-36, KARA 382, IRAS 09513+7606.
Музеј Карије (Истанбул)
Мозаици
Теодор Метохит најпрвин ја подарил својата огромна библиотека на црквата. Во еден дел од црквата Теодор се насликал себеси на прекрасниот мозаик кое го зазима централното место во храмот.
NGC 3061
Откривање
Објектот е откриен на 2 април 1801 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Музеј Карије (Истанбул)
Мозаици
На овој мозаик, Теодор е клекнат пред Исус, облечен во раскошна облека и со голем турбан на главата, според модата од тоа време. Во својата рака, Теодор држи модел од црквата која ја изградил во чест на Исус. Се смета дека поради овој мозаик, самиот Теодор бил испратен во егзил. Останатите мозаици од кои поголемиот дел од нив се зачувани до денес, го раскажуваат животот на Пресвета Богородица и Исус во различни периоди. Овие мозаици се правени според апокрифни текстови од средниот век, и на тој начин се разликуваат делумно од останатите цркви. На пример во композицијата Деисис, Исус не седи на престолот како во поголемиот дел на слики од тоа време, туку е иправен. Исто така недостасува и фигура од Јован Крстител. Во една од сликите, во ногата на Бгородица стои император Исак I Комнин, а од другата страна принцезата Марија Монголска.
NGC 3061
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3061 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3061 има привидни димензии од 1,7' х 1,5'.
Музеј Карије (Истанбул)
Мозаици
Најголем впечаток привлекуваат мозаиците на Богородица, подредени по хронологија кои раскажуваат за нејзиниот живот, нејзиното детство, изборот за Јосиф и нивната венчавка. Мозаиците поврзани со Исус исто така не отстапуваат. Така, постојат мозаици како Исус ја претвора водата во вино на свадба во Кана, исцелување на тештата на Петар, на младо момче со болна рака, на парализирани итн. На еден од мозаиците се прикажани деца кои собираат по земјата парчиња леб, кои паѓаат од рацете на Исус, при едно од неговите чуда.
NGC 3061
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 56 м 11,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 75° 51' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Други поделби
Проучување на NGC 3061 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 28670. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 8; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 693.
Музеј Карије (Истанбул)
Мозаици
Од фреските, најимпозантна е Анастасис или Воскресение. На неа е прикажан Исус, облеченцелосно во бело, како ја држи раката на Адам и Ева и ги вади од гробница. Самата фреска е позната и како Влегувањето во пеколот, и се смета дека самиот Теодор бил погребан под овој стенопис.
Црква „Св. Илија“ - Гвоздово
Свети Илија (Προφήτη Ηλία) — црква во селото Гвоздово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е гробишна црква, сместена во источниот дел на селото. Изградена е во 1810 г.
Паул Вегенер
Паул Вегенер (роден на 11 декември 1874 година во Арнолдсдорф, Западна Прусија, починал на 13 септември 1948 во Берлин) бил германски театарски и филмски глумец и режисер. Тој исто така бил продуцент и сценарист.
Семејство
Пол Вегенер бил во брак повеќепати. Неговиот трет брак бил со глумицата Лида Салмонова, четвртиот со глумицата Грета Шредер.
Неговиот син Питер Вегeнер (1917-2008) бил физичар, професор на Универзитетот Јеил и специјалист во хиперзвучната гасна динамика и неговите канали.
Пол Вегнер е роднина на метеорологот и поларен истражувач Алфред Вегенер.
2005 во архитектурата
2005 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Јапонија на Олимписките игри
Јапонија првпат учествувала на Олимписките игри во 1912 г., и оттогаш на речиси секоја олимпијада. Земјата не била поканета на олимпијадата во 1948 г. по Втората светска војна и учествувала во бојкотот на олимпијадата во Москва предводен од САД.
Во три прилики, земјата била домаќин на олимпијадите, а се планира и четврто домаќинување во 2020 г.:
Првите медали земјата ги освоила во 1920 г., а првите златни медали ги добиле во 1928 г. Досега јапонските спортисти имаат освоено 398 медали на Летните олимписки игри (освен уметничките натпревари на ЛОИ 1936), при што највеќе злато е освоено во џудо. Земјата има освоено 37 медали на Зимските олимписки игри.
Јапонскиот олимписки комитет е создаден во 1911 г., а добил официјално признание во 1912 г.
Медали по летни спортови
Предводници во тој спорт
Список на доцноантички градови во Македонија
Ова е список на доцниоантички градови на територтијата на денешна Македонија, односно од 5 и 6 век. Можно е овој список да не е целосен:
NGC 1142
NGC 1142 — прстенеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1142 се споменува и како NGC 1144, UGC 2389, MCG 0-8-48, IRAS 02526-0023, VV 331, Arp 118, KCPG 83B, CGCG 398-46.
Откривање
Телото е откриено на 5 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1142 е од видот Ring B. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 1142 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 55 м 12,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 11' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 1142 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11012. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4700. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1453.
Надворешни врски
NGC 1142
Зацврстување на народниот јазик во црковната литература до почетокот на 19 век
Во времето на Отоманското Царство писменоста доживува опаѓање. Нејзиниот јазик уште повеќе се оддалечува од старословенската основа, затоа што во живиот народен говор веќе биле насобрани повеќе изразити промени. Покрај црковните богослужбени книги, во кои повеќе се водело сметка за старата писмена словенска традиција, се појавуваат сè повеќе и такви текстови што служат за читање на поширок круг луѓе или претставуваат натписи за практична употреба.
Во 16 век се печатат и книги во Србија и Венеција. Во 17 век веќе доаѓаат во големи количества црковни книги печатени во Русија на рускословенски јазик.
Извори и споменици
Напишан на народен јазик - тетовскиот говор со мали примеси од црковниот јазик. Има дамаскинска содржина.
2006 во архитектурата
2006 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Друшка
Друшка (Δροσιά, Дросја, до 1926 г. Δρούσκα, Друска ) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 33 жители (2011)
Географија и местоположба
Селото сместено 3 км источно од Острово и 17 км западно од Воден, на надморска височина од 590 м.
Османлиско време
Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович го опишал Дружко како македонско село.
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Дружко (Droujko) — село во Воденската каза со 15 куќи и вкупно 83 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Друшка живееле 68 жители, сите Македонци христијани. Целото население било под црховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Дружка (Droujka) имало 32 Македонци.
Во Грција
Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога имало 56 жители. Во патописниот попис од 1917-18 г. Боривое Милоевиќ го води селото со 3 македонски куќи. Дел од жителите се иселиле и на нивно место 1924 г. се населени 64 Грци-бегалци, така што во 1928 г. селото се води 67 жители, од кои само 3 Македонци. Во 1926 г. селото е преименувано во Дросја. Сепак, во местото почнале да се доселуваат македонски семејства од други места, па во 1940 г. 152 жители, од кои 66 Македонци и 86 доселени Грци. Статистиката на НОФ вели дека во 1947 г. во Друшка имало 73 Македонци и 101 грчки доселеник.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Острово, каде спаѓаат и гратчето Острово и селата Русилово, Ново Русилово и Кадрево.
Население
Населението на Друшка опаѓа, веројатно поради тоа што селото важи за доста сиромашно. Во деценијата од 2001 до 2011 г. бројот на жители се располовил.
Злонамерен програм
Злонамерен софтвер, штетен софтвер или малициозен софтвер (malware; малвер), е софтвер (или скрипта или код) направен со цел да се наруши некоја компјутерска операција, да се соберат чувствителни информации, или да се добие неовластен пристап до компјутерски системи. Тоа е општ термин кој се користи да се опише каков било вид на софтвер или код специјално дизајниран да се искористи без согласност на компјутер или податоците што ги содржи. Изразот е општ термин кој се користи од страна на компјутерски професионалци да означи различни форми на непријателски, нападни или досадни програми.
Штетен софтвер вклучува компјутерски вирус ES, црви, тројански коњи, шпионски програми, уценувачки програми, рекламни програми, потајни и други штетни програми. Во законот, штетни програми понекогаш се познати како компјутерски загадувачи во правниот кодекс на неколку американски држави, вклучувајќи ги Калифорнија и Западна Вирџинија.
Преваленцијата на штетни програми како средство за организиран криминал на интернет, заедно со општата неспособност на традиционалните анти штетни програми за заштита на софтвер да се заштити од континуиран прилив на новите штетни програми е видена како донесување на нов начин на размислување за бизниси кои работат на интернет: на потврда дека некој процент на интернет корисници секогаш ќе бидат заразени и дека треба да продолжиме да работиме и покрај тоа. Резултатот е поголем акцент на back-office системи со цел да се заштитат од напредни штетни програми кои работат кај компјутери клиенти.
На 29 март 2010, Symantec corporation го нарече Шангај во Кина, како главен град на злонамерен софтвер во светот. Во 2011 година, студија од страна на Универзитетот на Калифорнија, Беркли и Институтот за напредни студии во Мадрид, објави статија за развој на софтверската технологија, испитување како претприемачки хакери помагаат да се овозможи на ширењето на штетен софтвер, нудејќи пристап до компјутери за определена цена. Тие наплаќаат од $ 7 до $ 180 на илјада инфекции да направат неформална плати-за-инсталација (PPI) во индустријата. Авторите на студијата идентификувале повеќе од 57 "семејства" на штетен софтвер, вклучувајќи спем-ботови, лажни антивирусни програми, крадење на информации тројанци, одбивање на услуги, ботови и рекламен програм. За да се избегне детекција од страна на анти-вирусен софтвер, дистрибуиран штетен софтвер од страна на PPI услуги често се ажурира, притоа секое семејството на штетен софтвер се ажурира до двапати на ден.
Иако најчестите семејства на штетни програми се насочени кон Европа и САД, има некои семејства со фокус кон една земја и некои семејства без географска пристрасност. Microsoft објави во мај 2011 година дека едно од секои 14 симнувања од интернет сега може да содржи код со штетен софтвер според The Wall Street Journal. Друштвените медиуми, а особено Фејсбук согледува на зголемувањето на бројот на тактики кои се користат да се шири штетен софтвер на компјутери.
Штетен софтвер не е исто како неисправен софтвер, кој е софтвер кој има легитимна цел, но содржи штетни грешки. Понекогаш, штетен софтвер е преправен како оригиналниот софтвер, и може да дојде од официјалното мрежно место. Затоа, некои програми за безбедност, како што е McAfee може да ги јави малверите како "потенцијално несакани програми" или "PUP". Иако компјутерски вирус е штетен софтвер кој може да се репродуцира, терминот понекогаш се користи погрешно за да се однесува на целата категорија.
Цели
Од широката појава на широкопојасен интернет како интернет пристап, штетен софтвер се дизајнира за профит (на пример, принудно рекламирање). На пример, од 2003 година, поголемиот дел од вируси и црви се дизајнирани да ја преземат контролата на компјутерите на корисниците за експлоатација на црниот пазар. Инфицирани зомби компјутери се користат да праќаат спамови за да бидат домаќини на шверцот на податоци како што се детска порнографија, или да се вклучат во дистрибуирани denial-of-service напади како форма на изнудување.
Инфективни штетни програми: вируси и црви
Најпознатите типови на штетен софтвер се вируси и црви кои се познати по начинот на којшто се шират, повеќе од било која друга одлика. Терминоткомпјутерски вируссе користи за програма со која се заразени некои извршни програми и кога се работи, предизвикува вирусот да се шири на други програми кои се извршуваат. Вируси, исто така може да содржат товар кој врши други активности, често исто така малициозен. Од друга страна, црве програма со којаактивнопренесува себе преку мрежа за да зарази други компјутери. Тој исто така може да носи товар.
Овие дефиниции доведоа до согледување дека вирусот бара интервенција на корисникот за да се шири, со оглед на тоа дека црвот се шири автоматски. Користејќи се со оваа разлика, инфекции пренесени преку email или Microsoft Word документи, кои се потпираат на отворање на податотека или е-пошта од примачот за да се појават во системот, ќе бидат класифицирани како вируси, а не како црви.
Историјата на вируси и црви
Пред интернет пристапот да стане широко распространет, вируси се ширеле на лични сметачи од инфицирање на извршен boot сектор и на флопи дискови. Со внесување на копија од себе во код на извршните машинските инструкции, а самиот вирус предизвикува да се работи кога на програмата е време ​​или дискот се стартува. На почетокот компјутерски вируси се пишувани за Apple II и Macintosh, но тие станаа повеќе распространет со доминација на IBM PC и MS-DOS системи. Извршно-инфицирање на вируси е зависно од размена на софтвер кај корисниците или менување на дискови, па тие брзо се раширија во компјутерските кругови.
Првите црви во мрежата се пренесувани преку заразни програми, не потекнуваат од лични сметачи, туку од задачите на Unix системите. Првиот познат црв беше интернет црвот од 1988 година, со кој се инфицирани SunOS, VAX и BSD системи. За разлика од вирус, овој црв не се вметнува во други програми. Наместо тоа, експлоатирани безбедносни дупки (пропусти) во мрежата на програмите на опслужувачот и почнаа да работат како посебен процес. Ова исто однесување се користи од страна црвите денес.
Со подемот на Microsoft Windows платформа во 1990-тите, и флексибилни макроа на неговите апликации, стана можно да се напише кодот за заразите во макро јазик на Microsoft Word и слични програми. Овие макро вируси се заразни документи и обрасци, а не апликации (извршни), но се потпираат на фактот дека макроа во Word документ се еден вид на извршен код.
Денес, црвите најчесто се напишани за Windows оперативен систем, иако неколку, како Маре-Д и Lion worm се напишани за Linux и Unix системи. Црвите денес работат во истите основни начин како во 1988 што работел Интернет црвот: тие скенираат на мрежата и бараат потпора кај ранливи компјутери да се реплицираат. Бидејќи не им треба човечка интервенција, црвите може да се шират со неверојатна брзина. Со SQL Slammer се заразени илјадници компјутери во неколку минути.
Тројански коњи
За малициозен програм да ги постигне своите цели, мора да биде способен да работи без да биде откриен, затворен или избришан од страна на корисникот или заштитен софтвер кој работи на компјутерот кој го напаѓа. Прикривање е потребно за софтверот најпрвин да се инсталира на компјутерот. Кога малициозен програм е преправен како нешто нормално или пожелно, корисниците може да бидат во искушение да го инсталираат без да сфатат дека е штетен. Ова е техника на тројански коњ или тројанец.
Во поширока смисла, тројански коњ е било која програма со која го повикува на корисникот за ја стартува, прикривајќи го штетниот или злонамерен товар. Товарот може да стапи на сила веднаш и може да доведе до многу несакани ефекти, како што се бришење на податотеки на корисникот или дополнително инсталирање на повеќе штетен софтвер. Тројански коњи познати како dropper се користат за да започнат со појавата на црви со инјектирање на црв во локалната мрежа на корисниците.
Еден од најчестите начини на кои шпионски софтвер се дистрибуира е како тројански коњ во комплет со парче пожелен софтвер кој корисникот го повлекува од интернет. Кога корисникот ќе инсталира софтвер, шпионскиот програм е инсталиран. Автори на шпионски програм кои се обидуваат да дејствуваат на законски начин може да го вклучуваат крајниот корисник на договорот за лиценца со што се наведува однесувањето на шпионскиот софтвер во лабави термини, кои на корисниците, најверојатно, нема да им се чита или нема да го разберат.
Тројанците најчесто се користат за маркетинг. Напредни тројанци денес се способни за преземање целосна контрола на прелистувачот и дури и се познати за додавање на лажни исклучоци поставки за безбедност на прелистувачот. Тие, исто така може да го модифицираат регистарот на компјутерот.
Потајни програми
Откако малициозен програм е инсталиран на системот, важно е дека останува скриен, да се избегне детекција и дезинфекција. Истото важи и кога човек напаѓач пробива во компјутерот директно. Техниките познати како Rootkit го овозможуваат ова криење, со менување на оперативниот систем на домаќинот, така што штетен софтвер е скриен од страна на корисникот. Rootkits може да спречат процесот на злоупотреба да биде видлив во списокот на системот на процеси, или да спречи неговите фајлови да бидат прочитани. Првично, Rootkit е збир на алатки инсталирани од страна на човекот кој напаѓал Unix системи, овозможувајќи му на напаѓачот да добие администраторски (root) пристап. Денес, терминот се користи општо за прикривање рутини во малициозни програми.
Некои малициозни програми содржат рутини да се бранат против отстранување, а не само да се сокријат туку и да се одбранат од обидите да бидат отстранети. Еден ран пример на ова однесување е запишано во Jargon File приказна за еден пар на програмите на Xerox CP-V систем за време на споделување:
Слични техники се користат од страна на некои современи малициозни софтвери, каде штетен софтвер започнува со голем број на процеси кои ја следат и да го врати една со друга колку што е потребно. Во случај на корисник на Microsoft Windows кој е заразен со штетен софтвер, може ако сакаат рачно да го спречат тоа т.ш. тие може да го користат јазичето на Менаџер на задачи за да го најдат главниот процес (оној што предизвикува "обновување на процес(и)"), и употреба на 'крај' за процесно дрво на функцијата, која ќе го убие, не само главниот процес туку и оној кој може да го обнови бидејќи тие биле отворени од главниот процес.
Заобиколување на нормална автентикација
Заобиколување на нормална автентикација е метод за заобиколување на нормалните процедури за проверка. Откако системот е компромитиран (еден од горенаведените методи, или на некој друг начин), една или повеќе од задните порти може да се инсталира со цел да се овозможи полесен пристап во иднина. Заобиколување на нормална автентикација исто така може да се инсталира пред да има штетен софтвер и да им овозможи влез на напаѓачите.
На таа идеја често сметале производителите на компјутери предлижувајќи преинсталација на задната врата на своите системи за да се обезбеди техничка поддршка за клиентите, но тоа никогаш не е сигурно потврдено. Хакерите обично користат задната порта за безбеден далечински пристап до компјутер, додека се обидуваат да останат скриени од случајна проверка. За да го инсталираат заобиколувањето на нормална автентикација хакерите користат тројански коњи, црви или други методи.