cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1346
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1346 година се протега во 3982 и 3983, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4042 и 4043 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1889. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 746 и 747 исламска година.
Полуостров
Полуострови во светот
Полуострови во Европа:
Полуострови во Азија:
Полуострови во Африка:
Полуострови во Австралија:
Полуостови во Северна Америка:
Полуострови во Јужна Америка:
Полуострови на Антарктик:
Шкода Ауто
Шкода Ауто (чешки: Škoda Auto) — автомобилски производител кој бил основан во 1895 година како Лаурин & Клемент. Неговото седиште е во Млада Болеслав, Чешка.
Во 1925 година, Лаурин и Клемент бил купен од индустрискиот конгломерат „Шкода“ станувајќи во сопственост на државата во 1948 година. По 1991 година компанијата постепено била приватизирана, од 1994 година е Членка на групацијата Фолксваген од Германија, а од 2000 година подружница во целост.
Автомобилите на Шкода се продаваат во повеќе од 100 земји, а во 2018 година вкупната глобална продажба достигнала 1,25 милиони единици, што претставува зголемување од 4,4% од претходната година. Оперативната добивка изнесувала 1,6 милијарди евра во 2017 година, што претставува пораст од 34,6% во однос на претходната година. Почнувајќи од 2017 година, профитната маргина на Шкода е втора највисока од сите брендови на Фолксваген по онаа на Порше.
Лаурин и Клемент
Како и со многу долгогодишни производители на автомобили, компанијата која денес е позната како Шкода Ауто, започнала со работа во раните 1890-ти со производство на велосипеди. Фабриката Шкода (тогаш Лаурин и Клемент) била основана во 1896 година како производител на велописеди.
Во 1894 година, 26-годишниот Вацлав Клемент, кој бил книжар во Млада Болеслав, Кралство Бохемија (денешна Чешка, а потоа дел од Австроунгарија), не можел да добие резервни делови за да го поправи својот германски велосипед. Клемент го вратил својот велосипед на производителите, Сидел и Науман, со писмо на чешки, барајќи од нив да извршат поправки, по кое добил одговор на германски јазик со навредлива за него содржина: „Доколку сакате одговор од нас, ве молиме пораките да ги пишувате на јазик кој го разбираме“. Незадоволен од одговорот и реализирајќи го деловниот потенцијал, Клемент, и покрај тоа што немал техничко искуство, одлучил да отвори продавница за поправка на велосипеди, која тој и Вацлав Лаурин ја отвориле во 1896 година во Млада Болеслав. Пред да стапи во партнерство со Клемент, Лаурин бил вработен во производител на велосипеди во блискиот град Турнов.
Во 1898 година, откако се преселиле во новоизградената фабрика, партнерите го купиле Вернер Моторс. Првиот мотоцикл на Лаурин и Клемент, напојуван од мотор и монтиран на управувач кој ги возел предните тркала, се покажал опасен и несигурен - несреќата од падот од него го чинела на Лаурин скршен заб. За да се дизајнира побезбедна машина со неговата конструкција околу моторот, партнерите му напишале на германскиот специјалист Роберт Бош од кој побарале совет за различен електромагнетен систем.
Нивниот нов мотор „Славија“ бил пуштен во употреба во 1899 година и компанијата станала првата фабрика за мотоцикли во Средна Европа. Во 1900 година, со работна сила од 32 компании, започнал извоз на Славија и 150 парчиња биле испорачани во Лондон за фирмата Хјутсон. Набргу потоа, печатот ги прогласил за создавачи на првиот мотоцикл.
До 1905 година, фирмата започнала да произведува автомобили, што ја направило втората најстара компанијам производител на автомобили во чешките земји по Татра. Компанијата, со површина од 7.800 квадратни метри (0.78 ha), имала работна сила од 320 луѓе и користела 170 специјални машински алати, со моќност од 100 коњски сили (75 kW) од пареа. Првиот модел, Voiturette A, постигнал голем успех и компанијата била основана и во рамките на Австроунгарија и на меѓународно ниво.
Шкода
По Првата светска војна, компанијата започнала да произведува камиони, но во 1924 година, откако се соочила со проблеми и нивните простории биле зафатени од пожар, компанијата започнала да бара нов партнер.
Во меѓувреме, Akciová společnost, dříve Škodovy závody (друштво со ограничена одговорност, порано Škoda Works), производител на оружје и со седиште во П’лзењ, кој станала еден од најголемите индустриски претпријатија во Европа и најголем во Чехословачка, се обидувала да го зголеми своето производство и во 1925 година по кое се споила со Лаурин и Клемент. Исто така, компанијата започнала и со производство на автомобили во соработка со Хиспано Суица. Поголемиот дел од подоцнежната продукција се одржало под името на Шкода.
Од 1930 година започнала да се користи производствена линија за производство. Во истата година била основана АСАП (Акционерско друштво за автомобилско производство) како подружница на Шкода и продолжила да продава автомобили под марката Шкода. Освен фабриката во Млада Болеслав, таа поседувала и канцеларии за продажба и услугите, како и централната работилница во Прага. Во тоа време, фабриката за автомобили во Млада Болеслав опфаќала површина од 215.000 квадратни метри и вработуваланад 4000 лица.
По падот предизвикан од економската депресија, Шкода вовела нова линија на автомобили во 1930-тите, кои значително се разликувале од претходните производи. Новиот дизајн бил развиен под водство на главниот инженер Владимир Матуш и моделиран од страна на Ханс Ледвинка во Тарта. Првично се користел моделот Шкода 420 Стандард во 1933 година.
Новиот дизајн на шасија станала основа за моделите Шкода Популар (845-1.089), Шкода Рапид (1.165-1.766), Шкода Фаворит (1.802-2.091) и Шкода Суперб (2.492-3.991). Додека во 1933 година Шкода имала 14% удел на чехословачкиот пазар за автомобили и го зазимала третото место зад Прага и Татра, новата линија ја направила компанијата водач на пазарот до 1936 година, со 39% удел во 1938 година.
Втора светска војна
За време на окупацијата на Чехословачка во Втората светска војна, компанијата била присвоена од Рајхсверке „Херман Геринг“, која помагала на германските воени сили, создавајќи линии за воени теренски возила, воени авиони, за оружјеи слично. Производството на возила се намалило од 7.052 во 1939 година на 683 во 1944 година, од кои само 35 биле патнички автомобили. Во периодот јануари-мај 1945 година биле произведени вкупно 316 камиони. Авионите на Велика Британија и САД го бомбардирале седиштето на Ѓкода постојано меѓу 1940 и 1945 година. Конечниот масовен воздушен напад се случил на 25 април 1945 година и резултирал со речиси целосно уништување Шкода со околу 1.000 мртви или повредени.
По Втората светска војна
Кога, до јули 1945 година, била реконструирана фабриката во Млада Болеслав, производство на првиот автомобил на Шкода по Втората светска војна започнало со серијата 1101. Моделот во суштина претставувал ажурирана верзија на Шкода Популар. Во есента 1948 година, компанијата (заедно со сите други големи производители) станале дел од комунистичката планска економија. И покрај неповолните политички услови и губење на контакт со техничкиот развој во некомунистичките земји, Шкода задржила добра репутација до 1960-тите, создавајќи модели како Шкода 440 Спартак, 445 Октавија, Фелиција и Шкода 1000 МБ.
Кон крајот на 1959 година, Шкода Фелиција започнала да се увезува во САД. Неговата малопродажна цена изнесувала околу 2.700 американски долари, за што можело да се купи убаво опремен домашен автомобил V8 кој бил поголем, поудобен и имало повеќе луксузни и практични одлики (бензинот се продавал за помалку од 30 центи за галон, па економијата на горивото не била од примарна важност во Америка во тоа време). Корисниците на Фелиција во Америка наскоро се соочиле со голем број на проблеми поврзани со сигурноста, што дополнително ја оштетило репутацијата на автомобилот. Затоа, Фелиција продолжил да биде увезуван во САД и главно купуван од сиромашното население, а подоцна и бил прекинат увозот.
Во доцните 1980-ти, Шкода сè уште произведувала автомобили кои концептуално датираат од 1960-тите. Моделите со заден мнотор, како што се Шкода 120 и Шкода Рапид, постојано се продавале и добро се држеле против посовремените марки. Спортски верзии на Естел и претходните модели биле исто така произведени, користејќи го името Рапид. Рапид некогаш бил опишуван како Порше на сиромашните, и имал значителен успех во продажбата во Велика Британија во текот на 1980-тите.
Во 1987 година бил воведен моделот Шкода Фаворит. Изгледот на Фаворит бил изработен на италијанската компанија за дизајн Бертоне. Со некои моторни технологии лиценцирани од Западна Европа, но со користење на мотор од 1289 кубика, инженерите на Шкода дизајнирале автомобил споредлив со западните конкуренти. Моделот станал многу популарен во Чехословачка и во другите земји од Источниот блок. Исто така, се продавал добро во Западна Европа, особено во Велика Британија и Данска, поради неговата ниска цена и се сметал за цврст и сигурен. Сепак, се сметало дека има лоша вредност во споредба со современите западни европски дизајни. Усогласените нивоа на Фаворит биле подобрени и продолжиле да се продаваат до воведувањето на Шкода Фелиција во 1994 година.
Подружница на Фолксваген
Падот на комунизмот довело до големи промени во Чехословачка, а повеќето индустрии биле предмет на приватизација. Во случајот со Шкода, државните власти започнале со соработка со силен странски партнер. Фолксваген бил избран од страна на чешката влада на 9 декември 1990 година, и како резултат на тоа, на 28 март 1991 година бил склучен договор за партнерство со Фолксваген, означен со трансфер на уделот од 30% кон Фолксваген на 16 април 1991 година. До 1990 година, Шкода сè уште го произведувал својот застарен асортиман на мали семејни автомобили од задни мотори, иако започнала со производство на хечбек со погон на предните тркала во 1987 година, како евентуална замена.
Во наредните години, Шкода станала четвртиот бренд на германската групација, бидејќи групата Фолксваген го зголемила својот удел на капитал прво на 19 декември 1994 година, на 60,3%, по кое следувало на 11 декември 1995 година, на 70%.
Во моментот кога била донесена одлуката, приватизацијата на една голема компанија продадена на Германија била малку контроверзна, бидејќи сè уште постоело анти-германско чувство кое се задржило од Втората светска војна поради нејзините последици. Шкода станал четврти бренд на германската групација, и самата приватизација подоцна се покажала како добар потег, ако се земе предвид начинот на кој поминале Лада и Застава во истото тоа време.
Поддржан од експертизата и инвестициите на Фолксваген, дизајнот во голема мера се подобрил. Моделот Шкода Фелиција од 1994 година се покажал како ефикасно продолжение на претходникот Шкода Фаворит. Продажбата се подобрила низ цела Европа, вклучувајќи го и Обединетото Кралство, каде Фелиција станал еден од најдобрите автомобили во анкетите за задоволство на потрошувачите.
Претседателот на Фолксваген Фердинанд Пијех лично го избрал Дирк ван Бракел за шеф на дизајнот, а подоцнежните модели на Шкода Октавија и Шкода Фабија го отвориле патот на компанијата кон барањата на пазарите на Европската унија. Шкода Фабија, која била лансирана на крајот од 1999 година, ја формирала основата за подоцнежните верзии на Фолксваген Поло и Сеат Ибица, додека Шкода Октавија, која била лансирана во 1996 година со Фолксваген Голф.
Перцепцијата на Шкода во Западна Европа е целосно изменета од преземањето на компанијата од страна на Фолксвагенref>, во потполна споредба со угледот на автомобилите во текот на 1980-тите години. Додека напредувал техничкиот развој и биле продавани привлечни нови модели, имиџот на Шкода се подобрил. Во Велика Британија, голем пресврт бил постигнат со ироничната кампања „Тоа е Шкода, чесно“, која започнала во 2000 година, со Фабија. Во рекламата на британската телевизија во 2003 година, нов вработен во производната линија ги поставува знаците на Шкода на автомобилите. Кога се појавуваат некои привлечни автомобили, тој застанува, не одговара на заштитниот знак, бидејќи изгледаат толку добри што не можат да бидат како Шкода. Оваа пазарна кампања со соочила со висок ризик. До 2005 година Шкода продала над 30.000 автомобили во Велика Британија, што претставува пазарен удел од над 1%. За првпат во историјата на Велика Британија, се развила список на чекање за испораки од Шкода. Сопствениците на Велика Британија постојано го рангирале брендот на или во близина на врвот на анкетите за задоволство на клиентите од крајот на 1990-тите.
Стратегија за раст
2010 година претставувала година на значајни промени за Шкода Ауто, во однос на производите и управувањето. На 1 септември 2010 година, проф. Винфрид Валанд ја презел одговорноста за раководството на компанијата, станувајќи главен извршен директор на Шкода Ауто. Во истата година, Шкода Ауто планирала да ја удвои годишната продажба на компанијата на најмалку 1,5 милиони до 2018 година (подоцна позната како „Стратегија за раст“).
На саемот за автомобили во Париз во 2010 година во септември 2010 година, компанијата се претставила со моделот Octavia Green E. Овој концепт на е-автомобил бил претходник на флотата за испробување на е-автомобили, која Шкода го објавила во 2012 година. Последните автомобили на Октавија од првата генерација биле произведени во фабриката Млада Болеслав во ноември 2010 година. Светското производство на овој модел надминало 1,4 милиони единици од неговото пуштање во 1996 година. Во 2010 година, за првпат во историјата, Кина ја надминала продажбата Шкода во однос на Германија, станувајќи најголемиот поединечен пазар на Шкода.
Во 2011 година, Шкода Ауто го прославила своето 20-годишно партнерство со Фолксваген. Повеќе од 75.000 посетители присуствувале на отворен настан одржан во Млада Болеслав во април. Претходно истата година, компанијата обезбедила детали за стратегијата за раст од 2018 година: за најмалку еден нов или целосно ревидиран модел кој треба да се објавува на секои шест месеци. Имајќи го ова на ум, компанијата го редизајнирала своето лого, кое било претставено на Саемот за автомобили во Женева во 2011 година. Главната атракција на Шкода на настанот бил дизајнерскиот концепт на VisionD; претходник на на третата генерација Октавија.
Истата година, компанијата започнала со производство на новиот модел Шкода Рапид, Индија (октомври 2011 година), и го лансирала Шкода Ситиго во фабриката на Братислава во Фолксваген (ноември 2011).
Во 2012 година претставила два нови модели за масовно производство. Европската верзија на Рапид премиерно била прикажана на саемот за автомобили во Париз. Овој автомобил бил наследник на првата генерација Октавија. Во декември 2012 година бил лансиран моделот Шкода Јети во Нижни Новгород. Во текот на 2012 година, Шкода прославила четиринаесет милиони автомобили произведени од 1905 (јануари), три милиони модели на Фабија (мај) , 500.000 Шкода Суперб во фабриката Квасини (јуни) и 5 години од работењето на Шкода во Кина.
Во 2013 година, чешкиот производител на автомобили ја претставила третата генерација на Октавија Комби и Октавија РС. Тие биле придружени од сосема нови членови на семејството Рапид како Рапид Спејсбек, првиот хечбек автомобил на Шкода во компактен сегмент, како и кинеската верзија на Рапид. Јети, исто така, се соочил со значајни промени. Со дотерувањето, станале достапни две варијанти.
Во 2015 година Шкода била прогласена за најсигурен бренд во Велика Британија. Во 2015 година била лансирана корпоративна стратегија за производство на голем број електрични автомобили од 2019 година.
Шкода Ауто започнала да го произведува моделот Шкода Кодијак во 2016 година, наменет да биде вистински теренец, и претставен на Парискиот саем за автомобили во октомври 2016 година , а продажбата започнала во почетокот на 2017 година. Во втората половина на 2017 година започнала продажбата на новиот компактен модел на Шкода Кодијак, кој официјално го заменил моделот на Шкода Јети.
Стратегија за електрификација
Во 2015 година, новиот претседател на Шкода Бернхард Мајер изјавил дека групацијата „работи на модуларна, нова електрична платформа“. Новата Стратегија 2025, која ја заменува претходната Стратегија 2018, има за цел да започне со производство на целосно електрично возило во 2020 година. Шкода објавила план за производство на пет електрични модели низ различни сегменти до 2025 година.
Во 2017 година, на Авто Шангај, Шкода го прикажала својот концепт Шкода Вижн Е за електрично купе.
Продажба и пазари
Шкода одржува финансиска стабилност во последниве години. Во 2013 година брендот остварил приходи од продажба во износ од 10,3 милијарди евра (2012: 10,4 милијарди евра). Поради слабата економска состојба во многу европски земји и проширувањето на моделот, оперативната добивка достигна скромен 522 милиони евра (2012: 712 милиони евра). Шкода постигнала успешен почеток до 2014 година: Исто така забележала значителен пораст на приходите од продажба (23,7%) на речиси 3 милијарди евра, што претставува најголем број на испораки на купувачи во првиот квартал досега (247.200, наспроти 12,1%). Оперативната добивка се зголемила за 65,2% на 185 милиони евра во текот на претходната година.
Податоци за продажба
! 1994 !! 1995 !! 1996 !! 1997 !! 1998 !! 1999 !! 2000 !! 2001 !! 2002 !! 2003 !! 2004 !! 2005 !! 2006 !! 2007 !! 2008 !! 2009 !! 2010 !! 2011 !! 2012 !! 2013 !! 2014 !! 2015 !! 2016 !! 2017 !! 2018 ! 172,000 || 210,000 || 261,000 || 336,334 || 363,500 || 385,330 || 435,403 || 460,252 || 445,525 || 449,758 || 451,675 || 492,111 || 549,667 || 630,032 || 674,530 || 684,226 || 762,600 || 879,200 || 949,412 || 920,800 || 1,037,200 || 1,055,500 || 1,127,700 || 1,200,500 || 1,253,700
Податоци за пазари
Од август 2016 година, Шкода се продавала во 102 земји. Во 2017 година, најголемите пазари на Шкода според бројот на продажби се Кина, Германија, Чешка, Велика Британија, Полска, Русија, Франција, Турција, Италија и Австрија. Во азиско-тихоокеанскиот регион, Шкода се продава и во Австралија, Нов Зеланд, Тајван и Индија. Шкода, исто така, се шири во пазарите во развој како што е Иран, каде што увозот требало да започне од 2018 година и производството на возила до 2020 година. Стратегијата за проширување, исто така, го вклучува и Сингапур.
Космос-1086
Космос-1086 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 март 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1086 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1481 км, а најмалото на 1465.
Аеродром Изгрев
Аеродром Изгрев, познат и како Аеродром Калиманци, ― аеродром за јавна употреба сместен 1.85 км југо-југоисточно од селото Изгрев, Варна, Бугарија.
Слубички Поток
Слубички Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 42o 08 ' 59 , лонгитуда 21o 22 ' 29 .
Грб на Габон
Грбот на Габон е официјалниот грб на државата. Грбот бил создаден од швајцарскиот хералдичар Луи Милеман и е во официјална употреба уште од 15 јули 1963.
Елементи
Грбот е составен од два пантера во црна боја кои го држат штитот. Пантерите ја симболизираат истрајноста и храброста на нацијата. Штитот е во златна боја, со зелена лента во горниот дел од штитот. На златната позадина има приказ на црн брод кој плови во сино море и тоа го симболизира прогресот на Габон кон подобра иднина. Жолтите дискови на зелената боја ги претставуваат природните богатства на државата. Штитот и пантерите се наоѓаат на дрво кое ја симболизира дрваната индустрија во земјата. Над штито има бела лента со натпис „Да одиме напред обединети“ (Let us go forward united), а под штитот има сина лента со натпис „Единство, работа, правда“ („Union, travail, justice“) на француски јазик.
Темперамент
Темперамент
Темпераментот го означува начинот на емоционалното реагирање на една личност. Значи пред се, колку лесно, колку често, со кој интензитет и со кое траење се јавуваат емоциите кај човекот. Под начин на емоционално реагирање подразбираме не само емоции, туку и брзина, силина и траење на сите активности на поединецот. Затоа би било поточно ако кажеме дека темпераментот е карактеристичен начин на реагирање на единката на различни дразби и ситуации.
Видови на темперамент
Грчкиот лекар Хипократ сметал дека во организмот течат четири вида течности (жолчка, крв, црна жолчка, слуз), кои се мешаат и во зависност која течност преовладува во организмот таков темперамент ќе има човекот. Оваа претпоставка на Хипократ не е докажана, но имињата на темпераментите останале. Денеска се знае дека темпераментот зависи од дејствувањето на вегетативниот нервен систем, жлездите со внатрешно лачење и некои делови од ЦНС (централен нервен систем). Според Хипократ видовите темпераменти се:
Со оглед дека темпераментот се наследува и има неврофизиолошка основа, вакви чисти типови темпераменти во природата нема. Луѓето се најчесто со мешан тип. Освен што се наследува темпераментот може и да се контролира и „воспитува―. На пр. избувливите луѓе научуваат „да избројат до десет―, мирните да ги интензивираат своите чувства и сл. Контролата врз своите чувства и емоциналната рамнотежа се значајни за човековото однесување. Исто така празнењето од емотивна напнатост е важен услов за сочувување на здравјето.
Карактер
Зборот карактер во психологијата се употребува со повеќе различни значења:
Карактерот претставува сложена психичка организација од најразлични психички процеси, состојби и особини што се одразуваат во однесувањето на личноста.
Карактерот го претставува психичкото јадро на личноста. Во врска со овие сфаќања се разликуваат и различни видови на карактери. Па така, се зборува за добар и лош карактер и цврст и слаб карактер. Добар карактер би имал човeкот кој се одликува со морални особини, а лош кој не поседува такви особини. Цврст карактер би имал оној кој покрај моралните особини поседува енергичност и упорност во однесувањето, а слаб карактер оној човек кој поседува морални особини, но не е одлучен да ги примени. Карактерните особини на човекот можат да се групираат на следниов начин: оние што го одразуваат неговиот однос кон работата, оние што го одразуваат неговиот однос кон другите луѓе, оние кои го одразуваат неговиот однос кон себе и оние што го одразуваат неговиот однос кон жнвотната н работната средина.
Некогаш живеела една баба
„Некогаш живеела една баба“ е руски историски филм на Андреј Смирнов за животот во Русија од 1909 до 1921 година и настаните од Граѓанската војна и востанието во Тамбов, прикажано низ очите на една селанка. Режисерот работел на филмот од 1987 година а филмот е пуштен во производство во 2008 година. Филмот бил објавен во широката руска дистрибуција есента 2011 година. Во 2015 година била создадена телевизиска верзија од пет дела.
Заплет
Филмот раскажува за животот во едно руско село во 1909-1921 година низ судбината на тамбовската селанка Барбара. Се омажила па станала вдовица, се обидувала да си го организира личниот живот. Во исто време, се одвивале и историските настани - Првата светска војна, Октомвриската револуција, Граѓанската војна и Тамбовското востание. Селската Русија се споредува со градот Китеж, кој полека, но сигурно тонел под вода.
Снимање на филмот
Според режисерот, во однос на заплетот и ликовите, „филмот бил подготвен пред 24 години“. Сценариото било завршено во 2004 година по неколкугодишна работа во архивите, проучувајќи ги дијалектните и етнографските одлики на тамбовското селанство. „Во покраината Тамбов денес нема ниту еден округ кој јас не би го посетил: живеев во селото и разговарав со бабите и работев со музејски работници“, се сеќава директорот. Смирнов бил фасциниран од идејата да покаже што веднаш по Октомвриската револуција „практично секое семејство во Русија преживеало до еден или друг степен“, каде 90% од населението било селско. Режисерот бил убеден: „целиот Шекспир сè уште е скриен таму“ - и покрај фактот дека „за сите 74 години нема ниту една работа, ниту еден роман, ниту една приказна во која би раскажале - што доживеал селанецот кога се случила револуцијата“...
Финансирањето за снимањето било помогнато од 2007 година од Владислав Сурков. Режисерот ветил дека ќе се заблагодари во финалето, покрај Сурков, и на голем број лица - Виктор Векселберг, Алфред Кох и Роман Абрамович, Леонид Гозман, Анатолиј Сердјуков и Владимир Јакунин и Анатолиј Чубаис.
Процесот на снимањето е раскажан од документарниот филм на И. Бесарабова „Под говорот на пијаните мажи“ (2010). Во летото 2008 година, филмската екипа на чело со Андреј Смирнов пристигнала во Тамбов и престојувала во хотелот Турист (Пригородни Лес). Снимките за тамбовските „градски“ и „рурални“ статисти се одржале во рекреативниот центар „Знаме на Трудот“ (Св. Тамбов). Изведувачите на главните улоги биле научени да зборуваат на тамбовски дијалект.
Сцените на црковните празници, селските погубувања, скоро сите сцени со антоновците се снимени во селото Кривополјание, област Бондарски, сцени во „дворот Баранчик“ - во сценографијата специјално е изградена покрај руралните гробишта во селото Царјовка, област Занаменски ; снимањето на сцените „на фармата“ било извршено во сценографијата во близина на источните периферии на селото Лиси Гори, округ Тамбов, и таму била снимена епизодата „Чекорот на крстот“; урбаните сцени на иконата биле снимени во Тамбов во дворовите на училиштата број 6 и број 7, како и преминот на Варвара „од затвор до Чека“ во дворовите на куќите на улица Советска, 71-73.
Филмот бил сниман и во павилјони „Белорусијафилм“ во Минск (ентериери); се снимало и на локација во манастирот Задонски (регион Липецк) и на железничката станица во Санкт Петербург.
Според историчарот Дејвид Фелдман, настаните прикажани во филмот имаат документарна основа, иако во реалноста сè било уште полошо. Режисерот признава дека не ги префрлил најстрашните епизоди на востанието на филмското платно, затоа што „луѓето потоа не одат во кино за да се обесат“. Музички продуцент на филмот е уметничката Олга Јукчева, во филмот нејзиниот глас се слуша во песната „Да, рано е во недела ...“ што ја пее Варвара на празникот Малафи.
Критика
Андреј Плахов ја истакнал алегоричната природа на она што се случувало со главниот лик, кого го споредуваат со Русија, истакнувајќи дека „филмот изненадувачки се вклопил во нишката како пример за антиболшевичка пропаганда: конечно,„форматот “ е поддржан, судејќи според последните заслуги, од Сурков, Векселберг и Абрамович“.
„Страшно е и диво за секој од нас во овој свет на бизарни ритуали“, пишува Антон Долин. - „Русија во филмот на Смирнов е архаичен универзум во кој не е можно ниту индивидуализам ниту индивидуалност“. Според него, режисерот се занел во филмот „археологијата на чувствата, обидувајќи се да го создаде одново исчезнатиот свет без прашања, темелно и одвоено“.
Во „Ведомости“ филмот на Смирнов била оценета како „најискрениот филм за граѓанската војна“, што покажува континуитет на суровост и насилство во прогресијата „семејство, село, земја“. Рецензент на филмови за „ Московскије новости“ се пожалил дека „бранот на спонтано насилство, издигнувајќи се од Граѓанската војна, нема смисла“ и му се претставува на гледачот како „вграден модел на однесување, кој излегол од контрола поради екстремните околности“.
Филмските критичари ги забележуваат и сериозните недостатоци на филмот. Антон Долин споменува „прекумерно темпирање, понекогаш интрига, неизвесност на голем број етнографски детали“.
Ахул
Ахул (англиски: Ahool) — криптид кој наводно живее во шумите на острвот Јава
Етимологија на називот
Името на ова суштество доаѓа од звукот кој го произведува овој криптид.
Други називи за ахул се атул (Athol) и аул (Aul).
Опис на ахул
Го опишуваат како суштество кое личи на голем лилјак прекриен со тамносиво крзно. Лицето на ова суштество наликува на човеколик мајмун. Распон на крилата на ова суштество е околу 3 метри, со црвенкаста боја на кожата од долната страна на крилата. Ноќно животно е и се храни со риби и помали шумски животни. Територијално животно е и знае да нападне луѓе со своите остри канџи на нозете.
Во креационизмот
Според зборовите на креационистите ахул е еден од доказите за постоење на живи диносауруси. Тие го опишуваат како суштество кое наликува на птеросаурус. Висок е 1,40 метар, има кожнати крилја со распон околу 3 метари кои наличуваат на крилта кај лилјакот, црна-тамнокостенлива кожа без влакна, има тенок и краток врат, долг клун со ситни заби и мали кратки нозе. Ова суштество се храни со риби и активно е и преку ден и во ноќта.
Можни објаснувања за овој криптид
Постојат неколку можни објаснувања за овој криптид:
Патриција Мантерола
Берта Патриција Мантерола Кареон попозната како Патрициа Мантерола е родена на    година во Мексико. Таа е мексиканска ѕвезда, е моден творец, пејачка, глумица и модел истовремено. Нејзината глумечка кариера започна на само 8 години во драмата АННИЕ, додека музичката на 17 зачленувајќи се во групата Гарибалди.
Патрициа е една од најголемите латино ѕвезди во Америка, Шпанија и Италија а во последно време и на Балканот.Како што е претходно наведено на само 17 години во 1989година ја започна својата пејачка кариера како една од 8-те членови во тогаш мега популарната група Гарибалди. Тие беа заедно до 1994 година. Откако групата се распадна Пати продолжи како солист.Тогаш ја изведе и една од првите свои солистички песни која беше хит Regalame una rosa-Подари ми една роза. Подоцна го издаде и својот албум првенец како солист - насловен како Hambre de amor - Гладна за љубов. Во 1995 година ја започна и својата професионална глумечка кариера во серијата Cuerpo y alma - Тело и душа со Саул Лизасо. Таму ја пееше и насловната нумера во серијата. Серијата беше емитувана во 63 различни земји низ светот, а Пати доби награда за филмско откритие на годината. 1996 година го издаде и својот втор албум насловен како Nina bonita - Убаво девојче. 1997 г. ја снима и серијата Gente bien-Добри луѓе и филмот Сувенир. 1998 во Лос Анџелес ја снима серијата Angeles - шпанска верзија на Чарлиевите ангели. Истата година го издава и својот трет албум Quero mas- Сакам повеќе. На 17 април 1999 година се мажи со Хавиер Ортиз -бивш член на Гарибалди со кого претходно беше во врска 10 години, тие беа во брак 5 години. Во 2000 година снима 2 филма во Јапонија за тамошна позната продукција. Потоа следи филмот Hazzar in Hooliwood во продукција на HBO-TV. Истата година се собираат со Гарибалди и прават турнеја насловена Собир 10. 2001 снима уште еден филм во САД. Во 2002 го издава повратничкиот албум Que el ritmo no pare снимен и во англиска верзија The rithym. 2003 година - во Шпанија снима нов албум Dejame volar- Остави ми да летам. Во 2004 ја снима серијата Apuesta por un amor- Облози за една љубов таму глумеше во главната улога заедно со Хуан Солер и овде ја пееше насловната нумера. 2007 следува серијата Destilando amor- Опиени од љубов. И двете серии беа емитувани во Македонија. 2009 година го снима филмот The perfest game-El huego perfecto. 2009 го издава својот најнов и што е најважно автобиографски албум Ya termine-Завршив
Приватен живот
Пати има брат - Хорхе, поголем од неа 11 месеци и помала сестра - Мишел која од неа е помлада за точно 8 години. Пати и Мишел имаат роденден на ист ден. Нивни родители се Хорхе Мантерола и Марија Долорес Карион. Инаку и нејзината сестра е дел од Мексканскот шоу-биз На 12 декември 2010 година се венчала со Форест Колб.
ФК Олимпик Марсеј
Олимпик Марсеј, често и само Марсеј е француски фудбалски клуб од градот Марсеј.
Клубот е основан 1899 година и е еден од натрофејните француски клубови. Досега има освоено 10 титули Првак на Франција и рекордни пет титули во Купот на Франција. Марсеј е засега единствениот француски клуб кој го освоил насловот во Лигата на шампионите триумфирајќи во 1993 година, откако пред тоа четири години по ред го освојувале првенството на Франција.
Својте домашни натпревари ги играат на Стадионот Велодром кој се наоѓа во јужниот дел на градот и има капацитет од 67.000 места.
Мотото на клубот е "Droit au but" - "Право напред".
Историја
Олимпик Марсеј е основан во 1892 година како спортски клуб кој содржел повеќе спортови. Во почетокот рагбито бил најважниот спорт за клубот, а ѕокму од рагбито е преземено и мотото "Право напред". Клубот започнал да се занимава со фудбал во 1902 година.
Во 20-тите години Олимпик Марсеј станал значаен клуб, освојувајќи го Купот на Франција во 1924, 1926 и 1927, а исто така и француското првенство, победувајќи го Клуб Франс. Купот на Франција во 1924 година е и првиот значителен трофеј на клубот.
Во 1932 година Олимпик Марсеј добил професионален статут, а во 1937 го освоил првиот првенствен трофеј при професионалците.
Сезоната 1942/43 е исполнета со рекорди - 100 гола во 30 натпревари, при тоа 20 само во еден натпревар при победата со 20-2 против Авињон. Во 1952 Марсеј бил на пат да испадне од лигата, но Гунар Андерсон го спасил својот тим и станал најдобар стрелец во лигата со 31 гол. Истата година Марсеј претрпел многу тежок пораз на домашен терен од Сент Етјен со 3-10. Во следните неколку сезони Марсеј води Битката за опстанок во лигата која ја загубиле во 1959 година кога за првпат во својата историја тимот испаѓа од првата лига. Во сезоната 1962/63 успева да се врати во првата дивизија, но таму завршува последен, па одново испаѓа и до 1965 година игра во вториот национален ранг.
Во 1986 година Бернард Тапие станал претседател на клубот и успеал да го изгради најсилниот француски тим во историјата. Од 1989 до 1992 Марсеј го освоил првенството 4 пати по ред, а во 1993 ја освојуваат првата титула во Лигата на шампионите победувајќи го во финалето Милан со 1-0.
Во 1994 поради финансиски нејаснотии и скандал за наместени натпревари тимот бил исфрлен административно во втората дивизија, каде изиграл две сезони. Марсеј се враќа во првата дивизија во 1996 година со помошта на сопственикот на Адидас Роберт Луис-Драјфус. Во сезоната 1998/99 клубот ја отпразнува својата стогодишнина на која биле присутни сите ѕвезди на тимот, но сезоната ја завшиле на второто место зад Бордо. Марсеј играл во финалето на Купот на УЕФА во 1999 година, но загубиле од Парма.
Во сезоната 2009-10 под водство на Дидје Дешан, Марсеј ја освоил својата последна првенствена титула.
Папа Сотер
Свети Сотер (неговото име произлегува од зборот soter (sō tēr)), понекогаш нарекуван Папата на милосрдието, бил папа од 166 до 174 (Ватикан смета дека точната дата е помеѓу 162 или 168 до 170 или 177).
Кучковски Поток
Кучковски Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 42o 02 ' 49 , лонгитуда 21o 20 ' 56 .
Цоки Стојановски
Цоки Стојаноски (,  – Брвеница,, ) бил македонски бранител, полицаец на СВР Тетово и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинува во заседа кога врз службеното возило во кое се наоѓал тој, терористите отвориле оган од пушкомитралези и минофрлачи. Тој починал на самото место од тешките прострелни рани во градите.
Живот, војната 2001 и смрт
На полноќ на 31 јули 2001 година, во пресрет на големиот Илинден, Цоки беше на работното место на патот Тетово - Брвеница. Непријателскиот истрел од во темнината непознат и невидлиц правец го усмрти на 28 годишна возраст. Остави во тага семејство со две деца на чие детство неизмерно се радуваше и им го посветуваше секој слободен миг од својот динамичен живот.
Колегите од полициската станица за безбедност на патниот сообраќај во Тетово својот колега ќе го паметат по безстрашноста и високата професионалност и нескриениот патриотизам. Цоки зад себе остави сопруга со две деца. Цоки Стојановски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Грб на Мали
Грбот на Мали е службен грб на државата усвоен на 20 октомври 1973 година.
1345
1345 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1345 година од новата ера, 345. од вториот милениум, 45. од XIV век и шеста од 1340-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6853 и 6854 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6095 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5105 и 5106 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2098.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1345 година се протега во 3981 и 3982, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4041 и 4042 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1888. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 745 и 746 исламска година.
Космос-1087
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 март 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1087 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1524 км, а најмалото на 1466.
Бруснички Поток
Бруснички Поток е поток во Република Македонија, со следниве географски координати: латитуда 41o 28 ' 00 , лонгитуда 22o 10 ' 00 .
Аеродром Бела Црква
Аеродром Бела Црква ― аеродром сместен во близина на гратчето Бела Црква во Србија, 4 километри западно од градската железничка станица, во селото Црвена Црква.
Аристид Бријант
Аристид Бријант (француски: Aristide Bruant, роден на - починал на  во ) — француски писател, поет и песнописец, една од легендите на францускиот шансон. Тој е еден од најзначајните поети на жаргонот аргот на крајот на 19 век и почетокот на XX век, основач на жанрот „реална песна“. Тој оставил трајни траги и во современиот француски шансон во кој зборовите имаат суштинско значење. Аристид Бријант е насликан од Анри де Тулуза - Лотрек на постер со црвен шал и црн капут.
Биографија
Аристид Бријант е роден во буржоаско семејство. Како брилијантен студент, тој ја добил првата награда по латински, старогрчки, историја и музика. Во 1862 година ја напишал првата песна.
Татко му, зависник од алкохол, не успеал да ја плати последната година од неговото школување, па така тој станал чирак, а подоцна и занаетчија- златар. Изработувал накит од злато и сребро и накит со украсни камења.
Тој го научил жаргонот аргон по ресторани и кафулиња за посиромашните слоеви каде ги слушал исповедите на пијаниците, бунтовниците, и лошите момчиња. Започнал да се интересира од нивниот јазик и го барал потеклото на жаргонот до Франсоа Вијон, изучувајќи речници од градската библиотека. Пред да започне да пишува рефрен со зборови од аргот, тој пишувал нежни романси. Така, тој бил забележан од еден пејач кој го советувал да се појави на пејачки конкурс каде постигнал огромен успех. На тој начин, по успехот тој јавно започнал да ги изведува своите песни по кафулиња и ресторани.
Во 1885 година отворил свое кафуле под името „Мирлитон“. Првата вечер посетителите се само неколку на број, но неговиот невообичаен стил започнал многу да биде популарен и неговите настапи преку песните каде тој ги опевал убавините и маките на измамниците довеле тој да привлече многу посетители. Неговиот брилијантен репертоар бил популарен како што биле популарни и делата на Емил Зола, Пол Адам, браќа Гонкур и други.
Во 1898 година тој се кандидирал на локалните избори во парискиот кварт Белвил со слогани како: „Кандидат на народот“, „Сите непријатели на капиталистичките феудалци ќе гласаат за хуманиот“ и слично. И покрај бројните предизборни собири тој добил само 525 гласа.
Папа Елевтериј
Папа Елевтериј (лат.: Eleutherius) бил римски папа од 174/175 до 189. Негов празник е 26 мај. Погребан е во Ватикан, блиску до телото на Св.Петар. Подоцна, во текот на 1591, неговите останки биле пренесени во црквата Света Сузана по желба на Камила Перети, сестра на папа Сикст V.
Чевански јазик
Њанџа (Chinyanja) или чевански јазик (Chicheŵa) е јазик од семејството на банту-јазици.
Распределба
Њанџа е државен јазик на Малави. Претставува и еден од седумте службени јазици во Замбија, каде се говори претежно во Источната покраина и градот Лусака. Застапен е и во Мозамбик, особено во покраините Тете и Њаса, како и во Зимбабве каде е трет по застапеност по шона и северниот ндебеле.
Јазикот, како што се употребува во Лусака, во огромна мера се разликува од неговата рурална варијанта (таму наречен „чева“) и е полн со изведенки од англиски, како и влијанија од други замбиски јазици како бемба. На пример, множинската претставка a- (за луѓе и други живи суштества) во Лусака е ba-.
Вахтанг Шалвович Убирија
Вахтанг (Вахтанги) Шалвович Убирија (Вахтангi Шалвович Убірiя; роден на 22 август 1950 година) е украински спортист, стопанственик, политичар и државник со потекло од Абхазија. Тој имал врска со криминалниот свет.
Биографија
Роден на 22 август 1950 година во градот Охамчира на Абхазискиот АССР, сега Абхазија.
Младоста ја поминал во Киев. Од училиште бил љубител на кревање тегови. Завршил техничко училиште за градежништво во Киев. Веќе како ветеран, тој учествувал на првенствата на Украина, Европа и во светот во кревање тегови; Претседател на Клубот на ветерани во кревање тегови. Обучен од славниот кревач на тегови Цезар Весловутски.
Откако служел во Советската армија, работел како надзорник и постар надзорник во Киевското моторното сообраќајно претпријатие број 09104. Од 1989 година, тој се занимавал со претприемничка активност, отворил и раководел со неколку задруги во Киев. Во 1992 година, со помош на криминалниот авторитет Семјон Могилевич, тој бил назначен во државната управа за железнички превоз на Украина - „Укрзализажни“, каде што бил задолжен за набавки на гориво. Тој бил ополномоштен претставник на Укрзализиција во Чехословачка, по што извршувал раководни позиции во системот Укрзализиција.
Во 1993 година, Убирија станал заменик-претседател на Одборот на акционери на Експрес банка, создаден за управување со финансиските текови на Укрзализиција. Потоа се зафатил со партиски активности и како еден од партиските лидери во 1994 година бил поканет во Соединетите Држави, каде поминал неколку години и можел да стане почесен граѓанин на градот Далас и Висконсин. Враќајќи се во Украина, во 1998 година се кандидирал за Врховниот ред, не бил избран. Тој работел како директор на плажата во фабриката во Киев. Во декември истата година, тој присуствувал на погребот на стопанственикот Михаил Токар, кој бил застрелан во Ужгород.
Најновите информации за В.Ш.Убирија датираат од јуни 2010 година, кога им се заканил на новинарите со пиштол, пукајќи во воздух. Бил приведен од полицијата; против него е покрената кривична постапка врз основа на (хулиганство). Убирија веднаш заминал во болница со дијагноза на срцева слабост и висок крвен притисок. На 21 јуни медиумите ја објавиле неговата смрт, што се покажало како лажна. Судот го прогласил Вахтанг Убирија за виновен, но службеникот од Одеса добил амнестија. После тоа, нема веродостојни информации за Убирија; според некои извештаи, тој побегнал во Израел.
Тој бил одликуван со грузиски орден на честа.
Максимилијан II (Свето Римско Царство)
Максимилијан II  (Maximilian II, роден на во  - починал на  во ) — владетел од Хабсбуршката династија, цар на Светото Римско Царство од 1564 година до неговата смрт во 1576, крал на Чешка од 1562 година, крал на Германија од 1562 година и крал на Унгарија од 1563 година. Како цар на Светото Римско Царство стапил по смртта на својот татко Фердинанд I на 25 јули 1564 година.
Рани години
Максимилијан II е роден во Виена како син е на царот Фердинанд I и на чешко-унгарската кралица Ана Јагелонина. Образованието го добил главно во Шпанија, каде се стекнал со искуство за време на воените походи на својот чичко Карло V против Франција во 1544 година.
Во 1548 година Максимилијан се оженил за својата прва братучетка Марија Шпанска и станал официјален претставник на Светото Римско Царство во Шпанија.
Владеење
Во 1550 се вратил во Германија, за да земе учество во дискусиите за наследството на царството. Во 1558 година Карло V ги поделил своите територии помеѓу неговиот брат Фердинанд I и неговиот син Филип. Престолот на Светото Римско Царство го добил таткото на Максимилијан. Во 1562 година, Максимилијан бил избран од изборниот совет во Франкфурт за Крал на Римјаните (Германски крал), со кое се зацврстил на позицијата наследник на престолот на Светото Римско Царство, место за кое се залагал и Филип.