cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зинаида Јусупова
Принцезата Зинаида Николаевна Јусупова (Зинаи́да Никола́евна Юсу́пова, (2 септември 1861 година – 24 ноември 1939 година) била царска руска благородничка, и единствената наследничка на најголемото приватно богатство на Русија во своето време. Позната по својата убавина и раскошноста на нејзиното гостопримство, таа била водечка фигура во руското општество пред револуцијата. Во 1882 година, таа се омажила за грофот Феликс Феликсович Сумароков-Елстон, кој кратко служел како генерален гувернер на Москва (1914–1915). Зинаида е најпозната како мајка на принцот Феликс Јусупов, убиецот на Распутин. Таа избегала од Русија во време на револуцијата и останатите години од нејзиниот живот ги поминала во прогон.
Ран живот
Принцезата Зинаида Николаевна Јусупова била единственото преживеано дете на принцот Никола Борисович Јусупов (12 октомври 1827 - 31 јули 1891), маршал на царскиот двор, и грофицата Татјана Александровна де Рибопјер (29 јуни 1828 - 14 јануари 1879). Принцот Јусупов бил покровител на уметностите, а првенствено служел во канцеларијата на царот Николај Први. Мајката на Зинаида, била придружничка на царицата, и ќерка на Ком Александар де Рибопјер и на неговата сопруга Кетрин Михаиловна Потемкина, внука на принцот Потемкин. Единствениот брат на принцезата Зинаида, принцот Борис Николаевич Јусупов, починал во раното детство. Таа исто така имала помлада сестра, принцезата Татјана Николаевна, која починала млада, во 1888 година. Како единствено преживеано дете на истакнат, високо поставен и многу богат пар, Зинаида уживала голема корист пред дворот. Таа била најголемата руска наследничка на нејзиното време, и последната од нејзината линија, лозата на Јусупови. Јусуповите, семејство со татарско потекло, биле многу богати, откако претходно го стекнале своето огромно богатство низ текот на генерациите. Нивните имоти вклучувале четири палати во Санкт Петербург, три палати во Москва, 37 недвижности во различни делови на Русија како Курск, Воронеж и Полтава. Тие поседувале повеќе од 100.000 хектари (400 км²) земја и нивните индустрии вклучувале фабрики за шеќерна репка, погони за тули, пилани, фабрики за текстил и картон, рудници за железна руда, мелници за брашно, дестилерии и нафтени полиња на Каспиското Езеро.
Принцезата Зинаида била позната по нејзината интелигенција, гостопримливост, убавина како и нејзините социјални способности кои ќе ја служат и подоцна во нејзиниот живот.
Зинаида починала во Париз, во 1939 година.
Колекција на скапоцени камења и накит
По нејзиното бегство за време на руската револуција, таа била принудена да ги остави сите свои финансиски средства во Русија: целата нејзина колекција на накит била скриена во таен трезор во палатата Мојка во надеж дека при нејзиното враќање во Русија ќе ги присвои повторно, но сепак сите биле пронајдени и продадени од болшевиците во 1925 година. За време на нејзиниот прогон ги зела со себе само најголемите камења и оние кои биле од историско значење, и ги продала за да го финансира животот на нејзиното семејство.
Нов амам (Дебар)
Новиот амам — поранешен амам кој се наоѓа во градот Дебар, Општина Дебар.
За настанувањето на Новиот амам во Дебар нема сигурни пишани податоци. Се наоѓа во централното градско подрачје на Дебар, во непосредна близина на чаршијата. На јужната страна на амамот се прилепени низа дуќани што е во контекст на неговата локација - непосредно блиску до градската чаршија.
Според стилските особености на амамот, присуството на бароките елементи во камената декорација но и неговата конципираност, тој се датира во првата половина на XVIII век, додека шадрван салата, која била составен дел од амамот, според применетиот градежен материјал и начинот на ѕидање евидентно е дека била изградена во XIX век.
Во тамбурот на куполата во шадрван салата се запишани годините 1887 и 1907 што веројатно претставуваат години на некоја поправка или декорирање на објектот. Концепциски и функционално амамот припаѓа на развиениот тип амами. Чистата и јасна просторна и функционална организација на амамот, присуството на спрат со галерија и тамбур во шадрван салата, како и применетиот начин на градба се одлики кои зборуваат за искуството на градење и ги формираат и нагласуваат вредностите на овој амам.
Тој е единствениот кој ги содржи сите неопходни функционални компоненти. Од шадрван салата се влегува во останатите простории од амамот – капалукот - соблекувална односно чекална во зимскиот период, халвет – централното место за капење кое е покриено со купола и во која се наоѓаат четири помали халвети, а на крајниот дел од источната страна е сместен резервоарот за вода – хазна и огништето - ќулхан. Покрај останатото, неговата уникатност се состои и во добро сочуваниот „ѓобек таш“ (камена или мермерна издигната клупа, сместена во средината на амамот), сместен во халветот, а кој воедно претставувал и место за одмор.
Покрај архитектонското значење, посебно обележје на амамот му дава и применетата декоративна обработка на камената пластика која е во комбинација на геометриски форми, особено видлива во обработка на курните (мијалниците) и фонтаната (шадрванот). Сликаната декорација беше присутна во сводот на тамбурот со богато колоритни флорални и геометриски мотиви.
Новиот амам во Дебар е единствениот амам во Македонија кој најдолго ја задржал својата функција, односно тој бил во функција до 1992 година. Денес амамот се користи како уметничка галерија.
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1952
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Зимските олимписки игри 1952 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоиле медали. Најуспешна нација на игрите била репрезентацијата на Норвешка, која освоила 7 златни од вкупно 16 медали.
Список по земји
Списокот е направен според информациите добиени од Меѓународниот олимписки комитет (МОК) и е во склад со прописите утврдени од страна на МОК за составување на ваквите списоци. Според прописите, земјите во списокот се претставени со нивните национални олимписки комитети, а се подредени по бројот на освоени златни медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат еднаков број на освоени златни медали, подредувањето продолжува по освоените сребрени, па по освоените бронзени медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат освоено ист број на златни, сребрени и бронзени медали, тогаш тие заземаат исто место во списокот и се прикажани според редоследот на првата буква во абецедата.
850
850 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 850 година од новата ера, 850. од првиот милениум, 50. од IX век и прва од 850-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6358 и 6359 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5600 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4610 и 4611 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1603.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 850 година се протега во 3486 и 3487, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3546 и 3547 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1393. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 235 и 236 исламска година.
Немања Златковиќ
Немања Златковиќ (21 август 1988) е српски професионален фудбалер кој игра како лев бек.
Кариера
Во август 2020 година, Златковиќ се приклучил на ФК Динамо Панчево. По престојот во ФК Слога Краљево, Златковиќ се преселил во ОФК Београд во летото 2021 година.
Магдалена Хорват
Магдалена Хорват — македонски поет и преведувач. Родена е во година во, Македонија. Автор е на стихозбирките „Ова е таа, твојата" и „Синкаво и други песни“, како и на низа преводи на книги од македонски и странски автори. Нејзини песни, препеви или текстови за поезија се објавени во Блесок, Време, Дневник, Лајф, Мравка, Наше писмо, Современост, и Poetry Review . Застапена е и во неколку антологии.
28 век п.н.е.
28 век п.н.е. — век кој започнал 1 јануари 2800 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 2701 г. п.н.е.
Виктор Ерофеев
Виктор Ерофеев е руски писател.
Награди и признанија
На 25 декември 2013 година, во новата зграда на МНТ, на Ерофеев му била врачена меѓународната книжевна награда што ја доделува скопската издавачка куќа "Табернакул".
Далечинско пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 10км во машка конкуренција
Натпревањето за 10 км за мажи во далечинско пливање на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржа на 20 јули.
Резултато
Финалето се одржа на 20 јули.
Црква „Св. Никола“ - Бизово
Свети Никола (Ναός Αγίου Νικολάου) — црква во селото Бизово, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1860 г., за што сведочи натписот на нејзината надворешност. Се наоѓа на половина километар јужно од селото, крај патот за с. Манастир. Претставува трикорабна бескуполна базилика типична за своето време. Има женска црква и мала камбанарија. Од запад и југ има отворен трем. Внатре има оригинален дрвен иконостас и типичен амвон. Фреските се варосани.
Фјадоне
Фјадоне (изворно: Fiadone) (корзикански; мн. fiadoni) ― корзиканска торта со сирење без долен слој, направен од брочи, шеќер, кора од лимон и јајца. Фјадонето може да има тркалезен или правоаголен облик: се пече во рерна и се служи ладно.
29 век п.н.е.
29 век п.н.е. — век кој започнал 1 јануари 2900 г. п.н.е. и завршил на 31 декември 2801 г. п.н.е.
Немања Лазиќ (фудбалер, роден април 1990)
Немања Лазиќ (10 април 1990) е српски фудбалски играч од средниот ред кој игра за ФК Раднички Зрењанин.
Кариера
Во летото 2019 година, Лазиќ се приклучил на ФК Раднички Зрењанин. Потоа се вратил во Слобода Ужице во јануари 2020 година.
Мителземерн
Мителземерн (Mittelsömmern) — општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Мителземерн се наоѓа во близина на природната област Гросер Хорн.
Соседни општини
Соседни општини се Фрајенбесинген, Волфершвенда, Хорнземерн, Куцлебен, Хаусземерн, Брухштет и Бланкенбург.
Бармштет
Градот се наоѓа на малата река Крикау, која се влева во Елба. Во близина се наоѓа и Ранцауското Езеро.
Градот претставува административно седиште на општинските заедници Хернеркирхен и Ранцау.
Миткороен (Белица)
Миткороен познат и како Кале — археолошко наоѓалиште во поречкото село Белица. Претставува доцноантичка населба и претставува низок рид со зарамнето плато кое зафаќа простор од 100 × 80 м. Се наоѓа на 3 км јужно од селото. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, покривни ќерамиди и множество градежен материјал, а се забележуваат и темелите од одбранбениот бедем. Оттука потекнуваат и монети кои се наоѓаат кај месен жител.
Зоран Панов
'''Проф. д-р Зоран Панов''' е декан на Факултетот за природни и технички науки при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Факултетски студии завршил на Рударско-геолошки факултет во Штип при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје во 1993 година. Академскиот живот го продолжил на истиот факултет каде што во 1997 година ги завршил магистерските студии. Докторски студии завршил во 2001 година, повторно на Рударско-геолошки факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје. Своето работно искуство го започнал во 1994 година како помлад асистент во Рударско-геолошкиот факултет во Штип. Во 1997 година станал асистент по предметот Проектирање на рудници. Работното искуство го продолжил како доцент во 2002 година по предметот Основи на проектирање, а во 2007 година преминал во вонреден професор. Денес ја извршува функцијата декан на Факултетот за природни и технички науки при Универзитетот „Гоце Делчев“ - Штип.
'''Интерес во науката на проф. д-р Зоран Панов''' :
Наставна област
Членува во професионалната асоцијација Асоцијација за производство и користење на архитектонско-градежен камен „Камен“, Р. Македонија.
NGC 851
NGC 851 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 851 се споменува и како UGC 1680, MCG 1-6-54, MK 588, IRAS 02086+0332, KCPG 59B, KUG 0208+035, CGCG 413-58.
Откривање
Телото е откриено на 30 ноември 1885 година од страна на Едвард Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 851 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 851 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 11 м 12,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 46' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 851 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 8368. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 219; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 41. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1282.
Град (Делчевско)
Град — село во Општина Делчево, во областа Пијанец, во околината на градот Делчево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Пијанец, во источниот дел на територијата на Општина Делчево, чиј атар се издига на западната падина на планината Влаина, каде што се допира со државната гранична линија со Бугарија. Селото е рамничарско, на надморска височина од 700 метри. Од градот Делчево, селото е оддалечено 9,5 километри.
Атарот е голем и зафаќа простор од 27 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 1.142,2 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 1041,1 хектар, а на пасиштата 356,3 хектари.
Историја
Во век, Град било село во рамките на Малешевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото, во основа, има мешовита функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Град имало 590 жители, од кои 560 муслимани и 30 православни. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Град имало 40 жители.
Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Град имало 664 жители Македонци, од кои 563 муслимани и 101 православен.
Селото е големо, но со намалување на бројот на населението. Во 1961 година селото броело 899 жители, од кои 850 биле Македонци, а 49 Турци, додека во 1994 година бројот се намалил на 696 жители, од кои 679 биле Македонци, а 14 жители Турци.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Град живееле 534 жители, од кои 518 Македонци, 15 Турци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 355 жители, од кои 295 Македонци, 1 Албанец, 9 Турци, 5 останати и 45 лица без податоци.
На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:
Од селото се иселил значителен број на население, а најголемите драстични демографски разлики се случиле во 1950-тите години, кога најголем дел од муслиманското население го напушта селото и се иселува во Турција.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Делчево, една од малкуте општини кои не биле изменети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Делчево.
Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Град, во која влегувале селата Град и Стамер.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Делчевска градска општина, во која покрај селото Град се наоѓале градот Делчево и селата Бигла, Ветрен, Габрово, Ѕвегор, Очипала, Полето, Стамер, Турија, Чифлик и Шопје.
Во периодот 1955-1996 година, селото се наоѓало во рамките на општината Делчево.
Избирачко место
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 471 гласач.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 463 гласачи.
NGC 5443
NGC 5443 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5443 се споменува и како UGC 8958, MCG 9-23-26, CGCG 272-20, IRAS 14004+5603.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5443 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5443 има привидни димензии од 2,7' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 2 м 11,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 48' 52"". Положбениот агол на објектот е во износ од 34°.
Други поделби
Проучување на NGC 5443 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49993. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 49; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3855. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1409.
Хернеркирхен
Хернеркирхен (Hörnerkirchen) — општинска заедница во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 12 километри североисточно од Елмсхорн. Седиштето на општинската заедница се наоѓа во градот Бармштет, иако самиот град не е член на заедница. Општинската заедница Хернеркирхен се состои од следниве општини:
Зундхаузен
Зундхаузен (Sundhausen) — општина во округот Унштрут-Хајних, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Сузан Максут
Сузан Максут (турски: Süzan Maksut;, - , ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица, доајенка на НУ Турски театар.
Филмографија
Учествувала во голем број телевизиски, филмски и радио-проекти.
Петгас
Петгас или Петг’с — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Димитар Теменугов
Димитар (Мито) Теменугов - Железни (Богданци, 1919 - Богданци, 17 септември 2001) — учесник во НОБ и делегат на Првото заседание на АСНОМ.
Формира првата партиска организација на КПЈ во Богданци. Бил политички комесар на Струмичкиот партизански одред. По Ослободувањето бил пратеник во Собранието на НР Македонија, а во април 1950 година е назначен за министер за земјоделство.
Автор е на повеќе книги во кои го опишува животот на Богданци, Гевгелија и Дојран во НОБ и после тоа.
Никола Минчев
Никола Минчев (2 ноември 1915 - 6 април 1997), македонски комунист, политичар и учесник во НОВ.
Животопис
Основното образование го добил во Кавадарци, а Учителска школа завршил во Скопје пред Втората светска војна. Учителствува во неколку села во Македонија, во времето на Кралство Југославија. Пред самата Втора светска војна, од 1940 година, бил учител во скопското село Љубанци.
Во НОВ се вклучува во 1941 година и станува член на КПЈ во 1943 година. Во текот на војната бил член на Месниот комитет на КПЈ за Кавадарци, командант на партизанскиот одред „Добри Даскалов“ и командант на Третата оперативна зона на НОВ и ПОМ. Избран е за член на Второто заседание на АВНОЈ и на Првото заседание на АСНОМ.
По ослободувањето вршел низа раководни функции. Тој е прв министер за просвета во Владата на НР Македонија (1945-1948), а потоа е потпретседател на Владата (1948-1951) и министер за финансии (1951). Бил член во парламентите на Македонија и Југославија, министер во Сојузната влада на Југославија (1958-1962), претседател на македонската Влада (1965-1968) и на Народното собрание на Македонија (23 септември 1968 - 6 мај 1974) во времето кога се создава Уставот од 1974 година во чие создавање и донесување најактивно учествувал. До 1983 година е член на Советот на Федерацијата.
Бокс
Боксот е спорт што вклучува напад и одбрана со тупаници.
Модерен бокс
Во модерниот бокс, боксерите носат меки ракавици а натпреварувањето трае 12 триминутни рунди во квадрат ограден со јажиња, познат како ринг.
Боксот во Стара Грција и Рим
Во Стара Грција борачите користеле тесни каиши на рацете и подлактниците, додека во Рим гладијаторите на рацете користеле кожени покривачи со метални клинци (цести) и најчесто се бореле до смрт.
Боксот од 1839 година до 1904 година
Со воведувањето на лондонските правила на рингот во 1839 г., удирањето со нога, туркањето, удирањето со глава, гризењето и удирањето под појасот, биле одстранети од стандардниот боксерски репертоар. Правилата од Квинсбери од 1867 г. барале носење ракавици, но сепак боксувањето со голи раце продолжило до 1880 г. Последниот од познатите борачи со голи раце бил Џон Л. Саливан. По Саливан, САД станале прво место по бокс, делумно поради тоа што имигрантите го обновувале влогот на боксерите. Боксот е вклучен во Олимписките игри во 1904 г.
Категории
Денес во професионалниот бокс постојат 17 тежински класи:
Правила
Натпреварувачот може да победи на два начина: со нокаутирање, т.е. со соборување на противникот (при што судијата му брои до 10) или со собирање повеќе бодови од противникот. Судијата, исто така, може да ја запре борбата кога еден боксер е лошо удрен (технички нокаут или ТКО) или може да го дискфалификува боксерот поради нарушување на правилата и да му ја додели победа на неговиот противник.
849
849 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 849 година од новата ера, 849. од првиот милениум, 49. од IX век и последна од 840-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 849 година се протега во 3485 и 3486, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3545 и 3546 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1392. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 234 и 235 исламска година.
Пејково
Пејково или Пејово (Άγιος Μάρκος, Агиос Маркос, до 1927 Πεΐκοβο, Пејково) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 13 километри североисточно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 633 метри.
Пејково опфаќа површина од 47 квадратни километри.
Историја
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Пејково се состоело од 65 семејства и 200 жители муслимани Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Пејково имало 815 жители муслимани.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 734 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 329 жители. Големата разлика меѓу населението од двата пописа било поради тоа што селото настрадало во текот на Првата светска војна.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1926 година, селото било преименувано во Агиос Маркос.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 194 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 441 жител.
Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем дел од населението било принудено да ги напушти своите домови.
Селото во пописот од 1951 година броело 303 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 326 жители, во 1971 година имало 215 жители, во 1981 година имало 123 жители, додека во 1991 година имало 119 жител. Денеска, населението на селото е 89 жители според пописот од 2001 година.
Географија на Боливија
Боливија се наоѓа во централниот регион на Јужна Америка. Со своите 1.098.580 км2, Боливија е 28 најголема држава во светот. Територијата на државата се протега од централните предели на Андите на запад па сè до Амазонија и Гран Чако на исток. Боливија нема излез на море, а копнено се граничи со Бразил на север и исток, со Парагвај и Аргентина на југ, со Чиле на југозапад и со Перу на запад.
Територијата на Боливија е составена од различен вид релјефни формации и климатски одлики. Државата има голем степен на биолошка разновидност, кој е еден од најголемите во светот. Покрај тоа, во Боливија има неколку еколошки региони, како што се на пример Алтиплано и Чикитанија. Алтиплано е составен од тропски прашуми и суводолици, а Чикитанија е составена од тропски савани. Разновидноста се забележува во надморската височина на земјата, каде највисокиот врв Невадо Сахама има 6.542 метри, а најниската точка е покрај реката Парагвај и има 70 метри надморска височина.
Географски региони
Боливија може да се подели на три географски региони:
Граници
На север и исток Боливија граничи со Бразил, на исток и југоисток со Парагвај, на југ со Аргентина, на југозапад со Чиле и на запад со Перу. Вкупниот граничен појас на државата е 6.834 километри.
Хидрографија
Реките на Боливија се поделени на три речни басени, кои пак се дел од двата речни слика, атлантски и тихоокеански.
Крајбрежје
За време на Тихоокеанската војна, Боливија го загубила своето тихоокеанско крајбрежје, кое го сочинувал департманот Литорал, а денес е дел од северно Чиле. Историски, тврдењата дека крајбрежјето е сè уште нејзино е дел од боливиската државна политика. Според боливиските тврдења, крајбрежјето и морската територија треба да е под боливиска контрола. Според уставот од 2009 година, Боливија има право на овој регион и контролата врз истиот, и цел на државата е да се реши овој проблем по мирен пат.
Уште од основањето на ООН во 1945 година, Боливија побарала од Генералното собрание да го разгледа предлогот за воспоставување боливиска контрола врз поранешниот депатман Литорал. Ова прашање било предложено и во Организација на американските држави. Организацијата во 1979 година усвоила резолуција според која боливискиот проблем е хемисферски.
Во врска со овој проблем биле потпишани следниве договори:
Клима
Климата во Боливија варира од регион до регион, па така во државата има тропска клима во источните висорамнини и поларна клима во западните планински предели. Летата во државата се топли, влажни во истокот и суви во западот. Дождовите често ја одредуваат температурата, влажноста на воздухот и атмосферскиот притисок. Кога во државата ќе се појави климатскиот феномен Ел Нињо големи временски промени во државата се случуваат. Во западниот дел од државата зимата е многу ладна, која е проследена со снег. Есента е сува во пределите кои немаат тропска клима.
Градови
Уставно, главен град на Боливија е Сукре, но администрацијата на владата е во Ла Пас. Најголем град во државата е Санта Крус де ла Сиера.
Биолошка разновидност
Боливија е една од државите за кои се смета дека имаат огромна биолошка разновидност. Државата располага со голема разновисност во поглед на растителниот и животински свет, како и во поглед на екосистемите.
Различното ниво на надморска височина ѝ овозможува на земјата да има голема биолошка разновидност. Државата има 4 вида биоми, 32 еколошки региони и 199 екосистеми. На својата територија Боливија има неколку природни парка, како што се Националниот парк Ноел Кемф, Националниот парк Мадиди, Националниот парк Тунари и Националниот резерват за андска фауна Едуардо Авароа.
Биолошката разновидност на Боливија може да се подели на две групи:
Ридот (Белица)
Ридот — археолошко наоѓалиште во поречкото село Белица. Претставува населба од хеленистичкото и римското време, старохристијанска црква и некропола. Се наоѓа на северната периферија на селото, на високо плато оградено со ридови, на простор од околу 300 × 200 м, каде по површината на нивите се наоѓаат грамади од градежен материјал, фрагменти од керамички садови и покривни ќерамиди. На североисточниот крај од наоѓалиштето се откриени некропола и темели од мала старохристијанска црква. Гробовите се градени од големи камени плочи и имаат насоченост исток-запад. Најдени се голем број монети од кои дваесетина се кај месен жител на селото. Две од монетите се ковани во времето на Александар Македонски, една во Пела, а останатите се од III-IV век.
Бокел (Пинеберг)
Бокел (Bokel) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Љулин (автопат)
Љулин (Автомагистрала „Люлин“) е автопат во Бугарија, кој ги поврзува главниот град Софија со Перник со патниот јазол Даскалово, каде се поврзува со автопатот Струма. Должината на автопатот „Љулин“ е 19.135 километри. .
Вкупната вредност на проектот за изградбата на автопатот била 185 милиони евра, од кои 135 милиони евра се грант од програмата ИСПА. Високата цена на автопатот се објаснува со нерамниот терен низ кој минува патот, каде има многу мостови и тунели. Автопатот е дел од патот Е79 и европските транспортни коридори IV и VIII.
Мелих Џевдет Андај
Мелих Џевдет Андај (Melih Cevdet Anday; 13 март 1915 – 28 ноември 2002) — турски поет, романописец, есеист, драмски автор, патописец и преведувач и почесен член на Друштвото на писателите на Македонија.
Животопис
Мелих Џ. Андај роден е во Истанбул, Турција на година. Професионален новинар и колумнист на најстариот и тиражен угледен дневен весник „Џум Хуриет“, познат публицист и професор по естетика на Државниот универзитет за театар во Истанбул.
Автор е на книгите: „Чуден“ (поезија, 1941), „Дрвото што си го загуби мирот“ (поезија, 1946), „Телеграф“ (поезија, 1952), „Еден до друг“ (поезија, 1956), „Исток-запад“ (есеи, 1961), „Окованиот Одисеј“ (поема, 1963), „Зборувајќи“ (есеи, 1964), „Оние што се внатре“ (драма, 1965), „Комедија во развој“ (есеи, 1965), „Бадијалџии“ (роман, 1965), „Советски Сојуз, Азербејџан, Узбекистан, Бугарија и Унгарија“ (патописи, 1965), „Стапчињата на Микадо“ (драма, 1967), „Врз иселеничкото море“ (поезија, 1970), „Тајна заповед“ (роман, 1970), „Четири драми“ (1972), „Дневникот на Исус“ (роман, 1974), „Нови богови“ (есеи, 1974), „Смртта на коритото“ (поезија, 1975), „Ра-зија“ (роман, 1975), „Еден социјалистички свет“ (есеи, 1975), „Збор врз јазикот“ (есеи, 1975), „Материјализам и идеализам“ (есеи, 1977), „Забрана“ (есеи, 1978), „Гилгамеш зад бесмртноста“ (поезија, 1981), „Париски текстови“ (есеи, 1982), „Кон светлината“ (есеи, 1984), „Познат свет“ (есеи, 1984), „Времето кое тече и стои“ (спомени, 1984), „Возвишеноста на љубовта“ (есеи, 1990).
Автор е на предговорот за „Избор од современата македонска поезија“ (Истанбул, 1978). Избор од поезијата на македонски јазик „Еден Нов Свет“ е објавен во Скопје, 1989 година. Добитник е на највисоката државна награда за литература на Турција.
КК Жалгирис
КК Жалгирис - професионален кошаркарски клуб со седиште во Каунас, Литванија, кој се натпреварува во Литванската кошаркарска лига (ЛКЛ) и во Евролигата.
Основан во 1944 година, Жалгирис е еден од најстарите клубови кој во моментов се натпреваруваат во Евролигата. Тој е, исто така, еден од 11-те европски клубови кои поседуваат долгорочни лиценци со Евролигата, која им обезбедува загарантирано место во фазата од регуларниот дел од оваа лига. Покрај тоа, Жалгирис е клубот со најмногу одличија на Литванската кошарка, со освоени 23 првенства на Литванија, 5 советски првенства, 1 Евролига и во секоја сезона од формирањето на домашната лига во 1993 година стигнувал до финалето во истата.
Жалгирис произвел многу легенди на Литванската кошарка во текот на историјата на клубот, вклучувајќи ги Арвидас Сабонис, Модестас Паулаускас и Шарунас Јасикевичиус.
Од сезоната 2011–2012, Жалгирис ги игра своите домашни натпревари во Жалгирис Арена, која е изградена непосредно пред Евробаскетот 2011. Боите на клубот се зелена и бела.
Октај Ахмед
Октај Ахмед (турски: Oktay Ahmed;, ) — јазичар, универзитетски професор, македонски поет.
Животопис
Роден е во Скопје на 24 ноември 1967 година. Завршил Филолошки факултет во Скопје, каде што и магистрирал и докторирал лингвистика. Работи на Катедрата за турски јазик и книжевност при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје како редовен професор и во моментов е Раководител на истата катедра. Член на ДПМ од 1995 година. Автор е на книгите: Симфонија (1994), Точка запирка (1998). Има и две одиграни драми. Од лингвистичките трудови, најзначајни му се книгите „Вовед во морфологија на турскиот јазик“ (2008) и „Зборовните групи во турскиот јазик: Теорија и анализа“ (2021). Од 1988 година е член на организацијата на луѓе со натпросечна интелигенција, Меѓународна Менса (Mensa International), како и основач на македонскиот огранок, Менса Македонија, во 1999 годима.
Блуфин
44.78983°N, 10.879°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 44.78983°N, 10.879°WБлуфин Сп А. е италијанска модна куќа основана од Ана Молинари и нејзиниот покоен сопруг Џанпаоло Тарабини. Основниот бренд е Блумарине, кој бил започнат во 1977 година, по што следеле Мис Блумарине (1987, за девојчиња од 8 до 14 години), Blugirl (1995, за тинејџери) и Ана Молинари (1995), што се репозиционирало како нивен луксузен бренд.
Хелдрунген
Хелдрунген (Heldrungen) — поранешен град во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Ан дер Шмике.
Блуфин
Историја
Блумарине била основана од Ана Молинари и Џанпаоло Тарабини во 1977 година, во градот Карпи во провинцијата Модена. Името било инспирирано од омилената боја на парот и љубовта кон морето. Во 1980 година тие го направиле своето прво појавување во Модит во Милано, каде Блумарине бил прогласен за дизајнер на годината, што довело до нивното прво шоу на модната недела во Милано следната година. Модната недела во Милано во 1986 година ја видела првата колекција целосно дизајнирана од Ана Молинари.
Плимомер
Плимомер (мареограф или мареометар) — уред за мерење на промената на морско ниво во однос на појдовник за одредено по предизвикана плима и осека.
Блуфин
Историја
Како што брендот се разгорел и тие почнале да го лиценцираат на други компании, Блуфин бил основан во 1988 година за да дејствува како холдинг компанија. До 2006 година, авторските права изнесувале 5,5 милиони евра од нивниот приход. Првиот бутик Блумарине бил отворен во Виа дела Шпига, Милано во 1990 година; компанијата сега продава на повеќе од 1000 малопродажни места, од кои 55 се бутици со сопствен бренд. Во јули 2011 година, колекцијата на компанијата била претставена на модната писта на модното шоу The Brandery во Барселона.
Хелдрунген
Околни реки се Унштрут и Випер.
Блуфин
Брендови
Основниот бренд е Блумарине, кој исто така е лиценциран на други компании во областа на долна облека, додатоци, рачни часовници, домашна опрема и така натаму; лиценцата за парфем ја поседува ICR-ITF. Во 2007 година, компанијата објавила дека ќе донесе чанти и мали кожни додатоци, со посебен простор за прикажување во продавницата во Милано на Виа Монтенаполеоне 20. Тогаш било планирано и големо меѓународно проширување на бутиците Блумарине, особено на Блискиот Исток и Азија.
Плимомер
Податоци се добиваат постојано од 1.750 мерни станици ширум светот. На некои места постојат податоци за цели векови, како на пример во Амстердам каде има податоци уште од 1700 година. Кога треба да се разгледа целиот океан, употребата на сателитски податоци ја подобрува точноста на плимните направи.
Хелдрунген
Местото е забележително по тоа што има тврдина со два шанца, четири Вобанови градобрани и пет рондели (кружни топовски кули). Во средината е сместен ренесансен замок, изграден во периодот од 1512 до 1518 г. Денес зданието служи како младински хостел.
Плимомер
Плимните направи се користат за мерење на плимите и осеките и да се добие големината на цунамито. Со овие мерења можно е да се добие морското ниво. Користејќи го овој метод, морското ниво се закосува за 0,1 м/1000 км, забележани се и поголеми вредности.
Блуфин
Брендови
Истото важи и за брендот Блугрл за млади жени, пуштен во 1995 година и прикажан на меѓународните модни ревии во Милано од 2002 година. Отворени биле наменски бутици во Рим, Милано, Неапол, Париз, Киев, Кјото, Нагоја, Тајпеј, Гуангжу, Хангжу, Шангај, Шенжен, Пекинг и Сеул. Блугрл Фолис е бренд лансиран на пазарот во 2007 година, наменет за помлади тинејџерки, интегрирајќи ја линијата Блугрл.
Плимомер
Цунами може да се забележи кога морското ниво започнува да расте, иако предупредувањата од сеизмичката активност се доста покорисни како податоци.
Хелдрунген
Тренд на населението
Тренд на населението na Хелдрунген (31 декември):
Плимомер
Најчеста употреба
Плимните направи имаат практична примена во бродскиот транспорт и рибарската индустрија, каде плимите и осеките можат да го отежнат или спречат пристапот до плитките заливи или места со мостови. Поради ова многу индустрии имаат поставено сопствени плимни направи во пристаништата низ земјата и се потпираат на податоците добиени од владините агенции.
Блуфин
Брендови
Брендот Ана Молинари е бренд Блуфин специјализиран во областа на pret à porter и луксузна облека, дизајниран од 1995 до 2004 година од ќерката на основачот Росела Тарабини.
Во февруари 2015 година, компанијата лансирала машка модна линија, Блу Спорт, на модната недела во Милано.
Плимомер
Најчеста употреба
Податоците собрани од плимните направи се од интерес на научниците кои ги следат светските временски случувања и морското ниво.
Блуфин
Семејство
Ана Молинари има добиено многу награди, од кои најзначајни се можеби модната награда Исимбарди во 2001 година и модниот Оскар Ла Коре од 2003 година. Исто така, била вклучена во многу добротворни организации, како што е италијанската лига за остеопороза и рехабилитација на затвореници. Креативната директорка на брендовите Блумарин и Блугрл, Ана Молинари го носи прекарот кралица на розите, поради љубовта кон овие магични и сензуални цвеќиња.
Плимомер
Видови на направи
Следниве видови на плимни направи биле користени низ историјата:
Блуфин
Семејство
Како што споменавме погоре, ќерката на парот Росела е дизајнерка на компанијата. Нејзиниот брат Џангуидо Тарабини се приклучил на компанијата во 1992 година, станал директор за лиценцирање во 2004 година, а од смртта на неговиот татко во 2006 година е извршен директор задолжен за сите комерцијални работи на компанијата и одговорен за хотелот Туринг во сопственост директно на неговата мајка, одделно од Блуфин.
Плимомер
Современи плимомери
Во последните години се развиваат нови технологии кои овозможуваат следење на промените во реално време и истите се објавуваат јавно преку сончево напојувани безжични поврзувања со плимниот сензор. Ултразвучните сензори се распределени и со голема ефикасност ги спроведуваат добиените мерења преку твитер како и јавно на семрежјето.
Блуфин
Белешки и наводи
<references group="" responsive="1">
Плимомер
Плимомерот во Форт Денисон, Сиднеј, Австралија
Плимите и осеките се мерат крај Форт Денисон од 1857 година по завршувањето на тврдината, најпрво користејќи црта изрезбана во ѕидот на Мартеловата Кула. Од 1867 година се употребуваат инструменти за мерење на плимните појави.
Фотографиите подолу од Форт Денисон го претставуваат плимомерот во својата поставка и мерниот бунар. Жица поврзана со горниот тапанест механизам поминува низ дното десно од поставката и преминува на макара за да се спушти долу до пловката во големата цевка на бунарот. Овој систем е сега застарен, но се одржува како музејски примерок. Десно од големата цевка во бунарот е затворена цевка која се поткрева и ја употребува современиот систем.
Плимните висини и временски периоди кај тврдината се користат како појдовен патоказ за објавените плимни информации за други места во Нов Јужен Велс.
Столоватец (Белица)
Столоватец или Кале — археолошко наоѓалиште во поречкото село Белица. Претставува доцноримско градиште
Греде
Греде (Gröde; Grøde; севернофризиски: Groue) — општина и остров во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Со само девет жители општината која се наоѓа на истоимениот халиг, претставува најмала општина по број на жители во цела Германија. Жителите на островот живеат од туризам и ограничено мало земјоделство. Греде претставува најмал изборен округ во рамките на државата и резултатите се соопштуваат скоро веднаш по завршувањето на изборите.
Џала Брат
Јасмин Фазлиќ (роден на 16 октомври 1986 година), познат по неговото сценско име Џала Брат - босански рапер и уметник за снимање на хип-хоп, текстописец и продуцент. Најпознат е по соработката со босанскиот рапер, Буба Корели и пејачката Маја Беровиќ. Џала исто така, претставува Босна и Херцеговина на Евровизија 2016 година од страна на ко-пишување и изведување " Ljubav je " заедно со Dalal, Дин и Ана Rucner, но не успеа да се квалификува во финалето.
Во летото 2016 година, Џала објави дека ќе се кандидира како кандидат за Партијата за демократска акција (СДА) на општинските избори во Босна 2016 година.
Почеток на кариерата
Џала започна да прави рап музика во 2004 година во своето импровизирано хаус-студио. Подоцна, тој формирал хип-хоп група Бленттилон со Смајла и неколку други членови. Нивната кариера започна главно на YouTube. Тој, исто така, направи неколку соло-дела во тој период. Во 2011 година, тој ја издаде својата прва репродукција на ЕП, на која се појави неговата прва песна со Буба Корели.
Работи 2012 година
Во 2012 година го издаде својот прв соло албум Ријеш на ријеж. Тој исто така го ослободи ЕП Махала со Штела. Тој, исто така, започна да прави албум Lice Ulice, но сè уште е недовршен. Во 2012 година беа ослободени два сингла ( Lice Ulice и Uzeću vam sve). Во 2015 година, Дом беше објавен третиот сингл од албумот, откривајќи дека проектот не е откажан, туку само паузиран. Исто така, во 2012 година Џала, заедно со Буба Корели, започна да издава синглови од ЕП СА Сити Сити. Беа објавени 5 синглови, а ЕП беше целосно комплетиран во 2013 година.''
Соработка со други рапери
Од 2011 година, Џала најмногу соработуваше со босанските подземни рапери кои во тоа време беа претежно популарни. Покрај Буба Корели, тој беше познат по својата работа со колегите од Бланттилон, со Смајла како најпопуларна. Тој исто така работел со групата Г рекорд на Буба Корели и нивните членови. Покрај тоа, тој направи неколку песни со раперите Клијент и Анжи, како и членови на сараевските групи Трежа Смјена екипа, Капитал Сити и Длан Битс. Во 2012 година работеше со еден од најголемите босански рапери, Френки, со кого го објави музичкото видео  Ne odustajem   за песна со исто име од Ријеш на Ријеш. Подоцна направил неколку дела со српскиот сок кој исто така бил негов гостин на Пакт со ѓаволот. Во 2018 година го објави промотивниот сингл „ Мафија “ со Буба Корели.
Маринер 1
Маринер 1 – било првото вселенско летало од американската програмата Маринер. Леталото било дизајнирано за орбитирање околу Венера и собирање детални информации за неговата површина. Мисијата не била успешна, во 09:26:16 UT, помалку од 300 секунди по лансирањето на 22 јули 1962 година, мисијата била отповикана.
Леталото требало да тргне директно кон Венера, но при полетувањето дошло до откажување на системот за управување заради софтверска грешка на истиот. При услови на неконтролирано летало, 294, 5 секунди по неговото лансирање, одговорниот офицер наредил откажување на мисијата и уништување на леталото. Проценето било дека ракетата се срушила во северниот Атлантик, во ненаселена област.
За лансирање се користела Атлас-Агена, како и за Маринер 2, Маринер 3, Маринер 4 и Маринер 5. Причината зошто е изгубен контактот на моторот со командата не е познат. Пет недели подоцна, мисијата на Маринер 1 ја извршил Маринер 2.
Црква „Св. Никола“ - Корнишор
Свети Никола (Αγίου Νικολάου) — црква во селото Корнишор, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
NGC 852
NGC 852 — спирална галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 852 се споменува и како ESO 153-26.
Откривање
Објектот е откриен на 27 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.