cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ескишехир
Образование
Постојат два универзитети во Ескишехир, универзитетот Анадолу и универзитетот Османгази. Денешниот градоначалник на на Ескишехир, д-р Јилмаз бујукершен бил поранешен ректор на Универзитетот Анадолу.
Култура
Во градот има значително население од Кримски Татари. По крајот на Балканските војни, голем дел од турското население од Балканот како Бугарија, Романија, Босна, Македонија и регионот Санџак во Србија се населило во градот. Ова население придонело за развој на металопреработувачката индустрија во градот. Во 2013 година градот бил домаќин на Турковизија, музички настан каде учествуваат музичари и уметници од различни делови на земјата. Во градот се наоѓа и Музејот на светските музеи.
НСТЈ статистички региони на Унгарија
Номенклатурата на статистичките територијални единици (НСТЈ) е геокодскиот стандард на Европската унија што се користи за статистички цели и преку се врши поделба на Европа на административни региони. НСТЈ е основана од Евростат.
Ескишехир
Атракции
Поголемиот дел од денешен Ескишехир бил повторно изграден по Турската војна за независност (1919-1922), но голем број на историски градби останале, како што џамијата Куршунлу. Археолошкото наоѓалиште на античкиот фригиски град се наоѓа во близина на Ескишехир. Градот е познат по своите природни топли извори.
НСТЈ статистички региони на Унгарија
Унгарија во рамките на НСТЈ 1 има три главни регионални единици (Прекудунавска, Централна Унгарија и Големите рамнини и Северна Унгарија). Во рамките на нивото НСТЈ 2 се статистички региони, а во рамките на НСТЈ 3 се окрузите.
Ескишехир
Клима
Ескишехир има влажна континентална клима со студени, снежни зими и топли, суви лета. Поради малите годишни врнежи, климата е во близина на границата на ладна полустепска клима. Врнежите од дожд се јавуваат главно во текот на пролетта и есента. Поради големата надморска височина, Ескишехир е мошне пријатен во текот на летните ноќи.
Спорт
Фудбалскиот клуб од градот се вика Ескишехирспор. Клубот учествувал во првата и втората фудбалска лига на земјата. Кон крајот на 20 век имал учествано во европскиот турнир на УЕФА и турнирот на балканските клупски екипи.
Папа Александар VII
Александар VII (лат. Alexander PP. VII; 13 февруари 1599 - 22 мај 1667) — римски папа од 7 април 1655 до 22 мај 1667.
Свети Матеј (Микеланџело)
Свети Матеј ― мермерна скулптура од Микеланџело која го прикажува апостолот Матеј. Скулптурата била наменета за серија од дванаесет апостоли за хорските ниши на Фиренската катедрала, но останала недовршена во 1506 година кога Микеланџело се преселил во Рим за да работи кај папата Јулиј II. Во моментов е дел од збирката на Галеријата на Академијата во Фиренца.
Законитост
Законитоста е согласност на сите правни и материјални акти пониски од законот со законот во формална смисла.Закноитоста односно начелото нба законитост на законите во правниот поредок обезбедува сите делови на правниот поредок да бидат во единствена и противречна целина како услов на неговото ефикасно остварување.Пониските елементи на правниот поредок мораат да бидат во согласност со повисоките.Дали ќе постои складно делување или не на правниот поредок зависи од тоа дали се нарушува или не онаа складна вертикална скала на која секој правен акт има свое место.Местото на правниот акт на оваа скала зависи од правната сила на правниот акт.Правната сила на правниот акт е мерка на влијание на еден правен акт, на друг правен акт, мерка која одредува кој е понизсок, а кој повисок правен акт.Правната сила на правните акти доаѓа односно зависи од тоа кој државен орган го донел аактот, односно местото на државниот орган на хиерархијата на државните органи.Поточно местото на државниот орган во нивната хиерархја го одредува и местото на правниот акт во хиерархијата на правните акти.Како што ни е познато на чело на хиерархиската скала на правните акти е уставот, а на крајот решението и пресудата како поединечни правни акти.
Тигран Кандикјан
Тигран Кандикјан ( р., ) — македонски голман со ерменско потекло, кој моментално брани за ФК Слободен.
Животопис
Кандикјан е роден во Скопје на 11 март 1993 година. Потекнува од ерменско-македонско семејство од Тетово. Неговиот прадедо бил познатиот тетовски аптекар Татиоз Кандикјан, кој се доселил од Истанбул). Фудбал играл од својата 10 година. Настапувал во ФК Работнички од Скопје, но поради разочараноста од македонскиот фудбал воопшто, решил да замине и да игра во Ерменија каде ги бранел боите на еменскиот прволигаш Пјуник. Земал ерменско државјанство и бранел за репрезентацијата на Ерменија до 19 години.
NGC 6327
NGC 6327 — галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6327 се споменува и како CGCG 225-74.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6327 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 6327 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 14 м 2,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +43° 38' 56"".
Други поделби
Проучување на NGC 6327 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59889. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 81; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3085. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1135.
Комплексен број
Комплексни броеви првобитно се изрази од облик a + bi, каде a и b се реални броеви, а i еден симбол.
Собирањето, множењето и дељењето на комплексните броеви се дефинира со следните формули:
, ,
Реалните броеви се посебен случај на комплексни броеви кај кои имагинарниот дел е еднаков на нула. Иако со комплексни броеви не се изразуваат количини како со реалните броеви, нивното воведување се користи за решавање на проблеми составени во термините на реалните броеви, како на пр. проблеми на течење на струја низ проводник, за профили на крила на авиони (користејќи Функции на Жуковски), итн.
Комплексните броеви имаат и важна улога во чисто математичките проблеми. Така на пример, наоѓањето на корен на кубна равенка побарува користење на операции над комплексни броеви. Историски, комплексните броеви се воведени за решавање на квадратни равенки. Фактот дека комплексните броеви не изразуваат количина дала повод за нивна идеалистичка интерпретација (Г. Лајбниц). Голема заслуга за материјалистичкото толкување на комплексните броеви припаѓа на Л. Ојлер. Комплексен број аксиоматски се дефинира како подреден пар реални броеви (a,b). Формулите за собирање, множење и делење се постулираат вака:
,,.
Парот (0;1) се нарекува имагинарна единица и се означува со симболот i. Од последните формули се добива дека i^2=-1. Операциите со комплексни броеви ги задоволуваат обичните комутативни, асоцијативни и дистрибутивни закони (како и кај реалните броеви). Сепак, операциите со комплексни броеви под корени донекаде се разликуваат од аналогните операции со реални броеви. Така
.
Тригонометриски облик
Понекогаш комплексните броеви се запишуваат во тригонометриски облик:
,
, за a>0 и за a<0; кога a=0 тогаш, ако е b>0 и , ako е b<0. Бројот \rho се нарекува модул на комплексниот број, а \phi е аргумент на комплексниот број. Множењето на комплексните броеви е многу погодно во ваков облик: се множат модулите, а аргументите се собираат. Од ова правило произлегува Моавровата формула:
.
Комплексните броеви често се претставуваат како вектори во комплексна рамнина (долна слика). Геометриската интерпретација на броевите се гледа на цртежот. При собирање, нивните вектори се собираат по правило на паралелограм.
Должината на векторот \rho е модул на комплексниот број, и тој може да се добие со помош на Питагорова теорема. Модулот го изразуваме и како апсолутна вредност, т.е. оддалеченост на бројот од центарот на координатниот систем:.
Комплексните броеви во тригонометриски облик се тесно поврзани со експоненцијалните функции со имагинарен аргумент. Важи следната Ојлерова формула:
со која се дефинира степенување на комплексни броеви, логаритам на комплексен број и др.
Комплексните броеви формираат алгебарско затворено поле. Полето на комплексните броеви е проширување на полето на реални броени со елементот i, така што i^2=-1.
Потомство
Потомство - нови единки на еден биолошки вид, деца, младенчиња. Потомство на мажот и жената се децата, на коњот и кобилата е ждребето, на петелот и кокошката е пилето и така натаму.
Папа Климент IX
Климент IX (лат. Clemens PP. IX; 28 јануари 1600 - 9 декември 1669) — римски папа од 20 јуни 1667 до 9 декември 1669.
Текстил
Преѓата се произведува кога суровата волна, памук или друг материјал вплетуваат и мотаат на тркалото за да се произведе долг коноп и преѓа. Текстилите се произведуваат со заедничко мешање, сецкање и пресување на влакната.
Месје 79
NGC 1904 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Зајак, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 26 октомври 1780 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1904 е од видот V. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,7 m. NGC 1904 има само една позната привидна димензија, која изнесува 9,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 24 м 10,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 24° 31' 25".
Други поделби
Проучување на NGC 1904 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 315; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6479. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1462.
Јане Сандански и Балканските војни
Однос кон Балканските војни
Додека балканските сојузници се подготувале да ја освојат и поделат Македонија, кај македонскиот народ нескриено растел стремежот за пресметување со османлиските васти. Оваа расположба уште повеќе се зголемувала поради неподносливиот терор што го спроведувале МладоТурците врз макеоднскиот народ, како реакција на Магарешките атентати организирани од Тодор Александров и неговите приврзаници.
Иако македонскиот народ, en masse со нескриена верба во ослободувањето ја очекувал војната, одделни сили во македонското револуционерно и националноослободително движење имале поинакво стојалиште. Додека приврзаниците на бугарската, српската и грчката пропаганда, како и ВМРО на Христо Матов и Александров со полна подвижност на територијата на Македонија ја форсирале војната, Јане Сандански и други македонски револуционети и патриоти отворено се спротивставиле на таа акција.
Јане со внимани ги следел настаните во Македонија и околу неа. Од печатот се информирал за српско-бугарските контакти, кои уште од есента 1911 година, во првата половина на 1912 година и почетокот на војната, биле насочени кон постигнување на согласност за заедничка акција против Империјата и договор за поделба на Македонија. Тој ја разбрал целта на официјална Бугарија, која се стремела да ја разгори воената психоза во Македонија. Во таква состојба на работите во Македонија, Јане сознал дека: македонскиот народ се нашол во положба на незаштитена жртва, подгонета од секаде, смртно исплашена, збркана. Во такви услови Јане останал верен на македонски народ, доследен на својата револуционерна дејност и достоинство, секогаш готов да биде со народот, да му помогне и да го води, отука тој зазел правилна позиција и решил да учествува во војната за протерување на Османлиите од Балканот, иако имал јасно сознание дека: Тие што ќе дојдат да не ослободат, всушност ќе заробат. Истакнатиот биограф М. Николов забележал дека Јане бил измачуван во својата интима од неизбежноста на учеството во војната и дека размислувал:
Во оваа смисла се искажал и рускиот публицист Василиј Василевич Водовозов, кој говорејќи за неговото учество во Балканската војна, вели: ''Во 1912 стана она од кое тој (Јане б.н) најмногу се плашеше! Милите пријатели, Бугарите, Србите, Црногорците и Грците, склучија договор за поделба на македонија и се зафатија неа да ја ослободуваа... Што можеше да стори тој? - Сандански, и сега, како и порано, беше убеден дека само целосна и автономна Македонија може без пречки да се развива, но мораше да согледа дека оставарувањето на овој план се покажува невозможно. Му преостануваше од неколкуте зла да го избере најмилото и тој се задржа на Бугарија, која како што изгледаше тогаш, имаше шанси да ја добие цела Македонија, и следствено на тоа, во крајна линија, да ја зачува нејзината целост и единство.''. Овие зборови на Водовозов сосема јасно го објаснуваат искажувањето на Јане Сандански за италијанскиот весник Секуло во Тирана, по поделбата на Македонија во 1913 година: ''Македонските револуционери, кои по долга и жестока борба со турската тиранија доживеаја да го видат својот копнеж-извојување слобода на Татковината, не можат да допуштат таа да попадне под српско и грчко владение. Тие нема да се повлечат и пред најстрашните терористички средства,за да го реализираат најдлабок копнеж - слободна бугарска Македонија''. Водовозов заклучил дека Јане ја поткрепувал бугарската армија поради надежта дека Бугарија ќе ја освои цела Македонија, со што би се избегнала нејзината поделба, не откажувајќи се од принципот Македонија на Македонците и не губејќи надеж дека иднината ќе му даде можност да го оствари овој принцип.
Подготовки
Македонските доброволци во Првата балканска војна биле организирани во Македонско-одринските доброволни чети и други разни воени формации, дале видлив придонес во напорите за протерување на Османлиското Царство од Балканот. Сите овие макеоднски формции од страна на органот на Македонската колонија во Санкт Петербург - Македонски глас ги именувал како македонска војска и ги третирал како петти сојузник во војната на балканските држави против Империјата.
Македонските доброволци во војната против Османлиите биле организирани во бројни чети на ВМРО, затечени во почетокот на војната на територијата на Македонија или биле создадени надвор од неа, а во почетокот на војната биле префрлени во Македонија. Покрај чети на ВМРО биле организирани и Македонско-одринските доброволни чети во Бугарија. Сите овие вооружени формации биле под команда на врховните воени команди на сојузничките војски на Бугарија, Србија и Грција. За разлика од овие доброволечки единици, еден дел од македонското револуционерно движење, односно т.н Серска група на чело со Јане Сандански, самостојно учествувале во Првата балканска војна против Империјата, не потчинувајќи му се на раководството на Тодор Александров, водачот на ВМРО. Јане и неговите приврзаници во војната против Османлиското Царство настапиле самостојно и отворено го изразиле своето стојалиште за ослободување и создавање на независна Македонија.
Во јуни 1912 година во Солун било одржано советување во кое учествувале Јане, Александар Бујнов, Тодор Паница, Таската Серски и други раководители од Серскиот округ. Советувањето имало за цел да го определи ставот и односот на Серчани кон војната. На собирот било одлучено тие да земат активно учество во идните воени дејствија и со таа цел заминале во источна Македонија, за да се подготват за престојната војна. Јане и неговите соработници со септември 1912 година спровеле низа мерки и подготовки меѓу населението во Пиринска Македонија. Во првата половина на септември, Јане организирал второ советување. На оваа средба било одлучено Серчани да минат во илегала, како и да се активираат во определени реони и со определени локални војводи да ги подготвуваат другите припадници на идниот одред на Јане Сандански. По заминувањето на реонските раководители, Јане останал во Мелник кој бил определен како центар за водење на акцијата во целиот Серски округ. Заедно со Ѓорѓи Казепов - околиски војвода во Мелничко, Јане вложил напори за што подобра подготовка за престојните борби со Османлиите во Мелничкиот реон. Мелничките доброволци предводени од Јане и Казепов требало да го блокираат реонот на средна Струма и да го исчистат од османлиските сили. Слични задачи добиле и другите реонки раководители со локалните војводи и доброволци во другите реони на Серскиот округ. Почетокот на Првата балканска војна, Серчани ја дочекале со добро организирани чети, способни за разни видови на воени дејствија. Особено добро бил организиран Мелничкиот реон под водството на Јане Сандански.
По советувањето во Малник, во средината на септември 1912 година, сите селски и реонски раководители добиле од Сандански точни писмени и усни упатства за бројот на доброволците што секое село требало да го даде. Мобилизацијата била задолжителна не само за способните да носат и да се борат со оружје, туку и за сите слови на македонското, влашкото и грчкото население, особено во Мелник, каде што Јане ги имал симпатиите Грците. Манолис Кордополос, грчки трговец, бил идеен сомисленик на Јане Сандански. Организирањето на населението во Серскиот округ се одвивало во специфични услови, имено во истиот момент се уфрлувале макеоднски чети од Бугарија, кои биле организирани и раководени од Тодор Александров, Александар Протогеров и други. Во текот на префрлањето и покривањето на Македонија со чети, штабот на Тодор Александров во соработка со струмичкиот окружен раководител Христо Чернопеев и војводите Занков, Чаков, Чавдаров и други, се обидел да ја земе инцијативата во свои раце и во Серскиот округ, каде што Јане Сандански веќе самоиницијативно веќе ги подготвувал своите чети и населението за неизбежната војна. Каков бил односот и тактиката на Јане Сандански кон иницијативата на ВМРО на Александров го дознаваме од едно писмо на Јане од 1 октомври 1912 година, упатено како одговор на писмото на мелничкиот околиски војвода Ѓорѓи Казепов. Според пишувањето на Јане, може да се заклучи дека штабот на Тодор Александров од Софија, преку Христо Чернопеев и Казепов се обидел да контактира со Јане, и по можност да го стави под своја копанда, или пак во најмала рака да ја обезбеди неговата соработка. Јане Сандански на Казепов му пишал:
Во понатамошниот дел на писмото дознаваме дека Јане Сандански ја увидел потребата од заедничка средба со своите соработници за утврдување на ставот кон штабот на Тодор Александров и неговите чети во Серскиот округ, како и за идното координирано дејство со нив и за да си ја задржи самостојноста на иницијативата и дејството, Јане му наложил на Казепов со циркуларно писмо да ги извести Бујнов, Таската Серски, Паница и другите раководители по реоните, со Јане да се состанат на Пирин за да се сретнеме со со оние ''што идат од горе (Бугарија б.н) и да се спогодиме додеека тие уште го сакаат нашиот збор. Во спротивен случај ако тие (четите од Бугарија б.н) без нас се распределат и почнат да дејствуваат, ќе се добијат непожелни резултати, а може да дојде и до таму што едни од други да стрвуваме или да се прогонуваме''. Дали дошло до средбата помеѓу Серчани и прврзаниците на Тодор Александров, од постоините информации не можеме ништо да дознамеме. Меѓутоа ако се анализираат настаните може да се заклучи дека Серчани и Јане постигнале договор со ВМРО на Александров за соработка и содејство на четите, но Јаневиот одред сè до крајот на своето дејствување задржал апсолутна самостојна организациска, идејна и оперативна улога во изгонувањето на османлиските власти во Македонија. Според бугарските воени документи, може да се заклучи деке Јане и неговите соработници биле сојузник во помош на бугарската војска.
Ослободување на Мелник
На почетокот на воените дејствија во Првата балканска војна, на 18 октомври 1912 година, според воено-стретегиските планови на Бугарија и Османлиското Царство, на територијата на источна Македонија, по долините на Струма и Места биле дислоцирани: бугарската седма, наречена Рилска дивизија, со правец на движење од север кон југ од бугарско-османлиската граница, малку понасевер од Горна Џумаја и османлиската Струмска армиска група на Али Надир паша, стационирана по долините на Места и Струмама, составена од Четиринаесеттата низамска и Осма серска редифска дивизија. Во низамската дивизија влегувале Четиринаесеттиот серски, Четиринаесет и првиот неврокопски и Вториот горноџумајски полк. Во поддршка на двете дивизии биле и гарнизоните на населените места.
Со почетокот на воените дејствија, Јане Сандински им наредил на четите, селаската милиција и другите негови приврзаници да ги исечат телефонските и телеграфските столбови, да ги прекинат ѓиците, да собираат оружје, муниција и хранам да го следат движењето на османлиските сили и власти, како и да се подготват за вооружена борба. Во почетокот на воените дејствија Јане, припадниците на својот одред ги разделил во чети, во седум оперативни групи. Група на чети била определана да го зачуваат мостот во Кресненскиот премин, во случај Османлиите да се обидат да го минираат. Главната оперативна раководна улога паднала врз неговите блиски соработници: Тодор Паница, Александар Бујнов и Ѓорѓи Скрижовски. Во последните денови на октомври 1912 година, уште пред доаѓањето на силите на Седмата бугарска дивизија, четата на Јане Сандански, во содејство со востаните селани, органиизрани и вооружени како селска милиција под раковоство на Сандански, по кратка борба со османлискиот аскер, на 27 октомври 1912 година го ослободите Мелник.
Османлиските власти и сили се повлекле под притисок на борците на Јане, а тој во градот и околијата создал своја власт. При бегството, Османлиите извршиле масакр врз 26 Македонци и Гркот Кордопулос, кои биле претходно фатени како заложници. Јане бил трогнат од оваа акција на османлиските сили, меѓутоа му наредил на месното население да се воздржи од каква било одмаза врз муслиманите. Пред опасноста од османлиските погроми над населението, Сандански организирал заштита по селата и го евакуирал населението по палнинските месности, снабдувајќи го со храна и вооружена заштита.
Борби кај Рупелската теснина
Во реонот на Мелник и Свети Врач, дејствувале Александар Бујнов, кој покрај својата чета имал, под команда и околу 400 мелничани и 300 души од Свети Врач, селата Плоски и Поленици, како и 70 души од селата Хрсово и Капатово. Тие биле организирани и вооружени како востанички одреди, односно селска милиција. Бујнов се подготвувал да ги помогне четите во Демирхисарско (Серско). Јане со другите војводи го следел движењето и урврдувањето на османлиските сили во Рупелската теснина и за тоа го известувал командантот на третата бригада при Седмата рилска дивизија, која дејствувала во тој реон.
Додека османлиските сили се подготвувале за борба кај Рупелската теснина, Сандански со своите чети и вооружени селани ги зазел сите доминантни точки на теснината и се подготвувал за напад врз османлиските сили. Од еден извештај на началникот на Седмата рилска дивизија дознаваме дека Јане со својот одред бил целосен господар на Струмската долина, од Мелник до Рупелската теснина. Познати се борбите во Рупелската теснина и нападот на Јане Сандански и неговите чети врз османлискиот гарнизон во селото Црвиште, каде што учествувале 500 припадници на одредот на Јане. Во оваа борба османлиските сили биле целосно рабиени.
Влегување во Солун
Триста четници од одредот на Јане Сандански, во содејство со бугарската коњичка група на мајорот Цонев, на 8 ноември 1912 година, влегле во Солун, пред влегувањето на главнината на бугарската војска, а заедно со грчките трупи на престолонаследникот Константин, веднаш по предавањето на Солун од стран на османлискиот командант Таксим паша. Јане Сандански бил познат кај Солунчани, тој се прославил уште од времето на Младотурската револуција и подоцна, како верен борец и заштитник на правата на народот, бил пречекан со акламација: Да живее Сандански и од Грците со Зито Сандански.
Бугарските воени команданти прославувајќи ја победата органирале и банкети во Солун. Во текот овоие собири се одржале здарвици за ослободувањето на Македонија и нејзино приклучување кон татковината Бугарија. На еден таков банкет присуствувал и Јане Сандански, кој на здравицата за победата и ослободувањето на Македонија, станал и наздравил со зборовите:
Бугарските офицери, од овие зборови биле полеани како од студен туш со пцовки и заплашувања се нафрлиле врз Сандански, а некои дури се заканувале дека поради неговите зборови ќе го исечат со своите сабји. Сандански, навидум бил спокоен, ја напуштил салата на банкетот и си заминал со сознанието дека и овој пат, како и порано што се случувало, македонскиот народ бил изигран и бил само објект на завојување од страна на балканските сојузници. Јане Сандански и неговите соистомисленици, како и голем број на Македонци - доброволци во војната, разбрале дека ослободувањето од османлисата власт не значело и конечно ослободување. Сандански бил разочаран, но не и обесхрабрен, тој останал верен на својата кауза и во новосоздадените услови на поробена и поделана Македонија, продолжил да бара патишта и сојузници за ослободувањето на својата татковина, меѓутоа неговата главна преокупација е сочувување на целовита Македонија.
Дејност во 1913 година
На 3 март 1913 година во Одринско била формирана Петаесетата штипска дружина во рамките на Македонско-одринските доброволни чети, а Сандански влегол во штабот на оваа новоформирана дружина. Во пролета 1913 година, Сандански учествувал во борбите кај Малград (Малгара) и Кешан. Во април 1913 година, претставниците на Привремената албанска влада испретиле предлог до Царството Бугарија за заедничко дејствување против новата српска власт во Вардарска Македонија. Бугарската влада не го прифатила албанскиот предлог за заедничка борба против Србите. Меѓутоа, во мај 1913 година било евидентно дека војната помеѓу сојузниците е неизбежна. Во овој период, Рускиот новинар Виктор-Топараов остварил средба со Јане Сандански и според него, како резултат на ароганцијата на српските и грчките сили, кај Јане се појавиле сериозни сомнежи за иднината на Македонија, истакнувајќи:
Во овие судбоносни моменти, пред Јане се исправиле два избора, да ја прифати поделбата на Македонија или да се стави на страната на Бугарија која имала теоретска шанса да ја освои цела Македонија. Јане се одлучил за соработка со бугарските фактори, надевјќи се на тој начин ќе биде сочувана целовитоста на Македонија, макар и во рамките на бугарската држава. Не треба да се заборави дека Сандански бил еден од најголемите непријатели на бугарската политика кон Македонија, меѓутоа тоа не се однесувало кон бугарскиот народ, впрочем некои од неговите најблиски соработници биле Бугари по род. Од друга страна, тука била бројната и моќна Македонска емиграција во Бугарија која во иднина можела да се искористи за решавање на македонското прашање во полза на самите Македонци. Јане Сандански заминал на преговори со новоформираната албанска влада за заедничка борба против Србија и Грција. Во меѓувреме, во јуни 1913 година започнала Втората балканска војна, преговорите биле прекината, а Сандански бил принуден да се врати во Софија каде што известил дека бил постигнат договор за заеднички дејствија против српските власти во Вардарска Македонија. Албанците се заколнале дека ќе се одмаздадат врз србите за нивните посегања врз Албанците и Македонците во овој дел на Македонија. Меѓутоа, српските и грчките власти започнале дипломатска активност, испраќајќи свои амбасадори во Албанија и кои пред албанските фактори биле понудени Дебар, Ѓаковица, Корча и Ѓирокастро во замена за ракинување на договорот. Во меѓувреме, по Битката кај Кукуш, бугарските сили во хаос започнале да се повлекуваат кон север, а грчката армија ги гонела. Тогаш четата на Јане Сандански ја зазела зазема Рупелската клисура со што биле прекинати врските на грчката војска. Ова им овозможило на бугарската армија да се прегрупира кај селото Бело Поле, Горноџумајско, каде што Грците биле сопрени. По Втората балканска војна и поделбата на Македонија, Сандански се повлекол во Бугарија.
Селма
Селма  е старо женско име кое има различни значења на многу јазици. На келтскиот јазик Селма значи богата. На старогерманскиот јазик Анселма значи штит Божји. На арапски јазик Салма значи безбедна.
Една од варијантите на ова име е Салома.
1599 во архитектурата
1599 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Шкотски Низини
Шкотски Низини (англ. Scottish Lowlands, шко. Lallans, гел. A' Ghalldachd = „странска земја“) — (приближно) јужната половина на Шкотска која е со претежно рамничарски карактер и посебна култура и историја.
Низините немаат формален статус и управна улога, туку се однесуваат на оној дел од земјата што не им припаѓа на Горите (Highlands или Gàidhealtachd). За граница најчесто се зема линија помеѓу Стонхевен и Хеленсбург (на Клајдскиот Ферт). Низините се протегаат јужно и источно од линијата. Некои делови од Низините (како Јужниот Ридски Крај) не се физички „ниски“, додека пак некои подрачја кои неоспорно им припаѓаат на Горите (како што е Ајла) се низински.
Од геолошки аспект, Низините и Горите ги дели Горскиот Граничен Расед (Highland Boundary Fault).
За сите други цели границата не е строго утврдена и се разликува од случај до случај. Ако го земеме Граничниот Расед, тогаш традиционалните окрузи (грофовии) што целосно влегуваат во Низините се Еаршир, Берикшир, Клакмананшир, Дамфрисшир, Источен Лотијан, Фајф, Кинросшир, Керкубришир, Ланаркшир, Мидлотијан, Пиблсшир, Ренфрушир, Роксбрушир, Селкеркшир, Западен Лотијан and Вигтауншир.
Традиционалните окрузи што се протегаат од обете страни на граничниот расед се Ангус, Данбартоншир, Стерлингшир, Пертшир, Кинкардиншир, Абердиншир, Банфшир и Мари.
Географски, Шкотска се дели на три засебни подрачја: Гори, централната рамница (Централниот Појас), и Јужниот Ридски Крај (Southern Uplands). Низините приближно го зафаќаат второто и третото подрачје. Североисточната рамница исто така е низина (како географски така и културно), но во некои случаи се групира заедно со Горите.
Најјужните окрузи во Шкотска кои се најблиску до Англија се нарекуваат „Граници“ (Scottish Borders) и понекогаш се сменаат за посебно подрачје, независно од Низините. Дел од населението на овој низински и пограничен регион се преселило во Алстер како дел од неговата плантажна клонизација, а друг дел заминал за Америка.
Флеш Валон 2016
Флеш Валон 2016 — 80. издание на велосипедската еднодневна трка Флеш Валон, која се одржала на 20 април како дванаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Екипи
Бидејќи Флеш Валон е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
Ингрид
Ингрид е женско име кое се користи во многу јазици, води потекло од Шведски јазик и има значење: жена.
1597 во архитектурата
1597 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Катерина Емонс
Катерина Емонс (родена на 17 ноември 1983 во П’лзењ) — чешка натпреварувачка во стрелаштво. Во 2007, таа се омажила со познатиот американски стрелач Мет Емонс, па своето моминско презиме Куркова го заменила со она на сопругот. На Летните олимписки игри - 2008, таа го освои првиот златен медал, победувајќи во стрелаштво во дисциплината воздушна пушка од 10 м.
На нејзиниот пат до златниот медал, Емонс го изедначи светскиот и постави нов олимписки рекорд стрелајќи 400 кругови од исто толку можни. Во финалниот натпревар го постави новиот олимписки рекорд кој сега изнесува 503,5 бода.
Родител
Родител — оној кој родил односно обезбедил потомство. Машките и женските единки се парат, и раѓаат потомство, со што машкиот родител станува татко, а женскиот родител станува мајка.
Аутауга (округ во Алабама)
Аутауга (Autauga County) е округ во сојузната американска држава Алабама. Главен град на округот е градот Пратвил. Според пописот во САД од 2010 година, бројот на населението во округот изнесува 54.571 жител.
Географија
Округот зафаќа површина од 1.565,5 км2, од кои 1.543,6 (98%) се копно, а останатите 21,9 (2%) вода. Се граничи со окурзите:
Демографија
Според пописот во 2000 година, округот броел 43.671 жител, 16.003 домаќинсства 12.354 семејства. Густината на населеност изнесувала 28 жители/км2. Дури 80,65% од населението го сочинувале припадници на белата раса, а 17,11 % на црната.
Просечниот број на членови во едно домаќинство изнесувал 2,71, додека во едно семејство 3,12.
Според старосната структура на населението, 28,6% биле лица помлади од 18 години, 8% од 19 до 24, 30,7% од 25 до 44, 22,5% од 45 до 64 и д 10,2% лица постари од 65 години. Просечната старост на населението изнесувала 35 години.
Просечниот годишен доход на едно домаќинство изнесувал 42.013 $, додека просечниот годишен доход на едно семејство изнесувал 48.458 $. Мажите заработувале повеќе од жените, па така нивниот просек изнесувал 35.168 %, додека оној на жените 22.859 %. Просечниот доход по глава на жител изнесувал 15.518 $. Од вкупниот број на семејства, 8,2% или 10,9% од вкупниот број на жители живееле под границата на сиромаштија.
Александар I (Русија)
Александар I Павлович (руски: Александр I Павлович) бил император на Русија во периодот од 1801 до 1825 од династијата Холштаин-Готорп-Романов. Подоцна му биле додадени и титулите кнез на Финска и цар на Полска. Александар Павлович бил син на големиот кнез Павле Петрович (подоцна попознат како император Павле I) и Марија Фјодоровна. Тој ја наследил власта по атентатот извршен врз неговиот татко, и со Русија раководил во времето на борбите со Наполеон Бонапарт. Александар I лично учествувал на Виенскиот конгрес во 1815 година и станал прв цар на новосоздадената уставна монархија Полска.
Градба Италија
Градба Италија (Edifício Itália) е облакодер во Сао Паоло, Бразил, изграден во 1965 година. Висок е 168 метри и брои 46 ката, со што е вториот највисок облакодер во Бразил.
Факултет за психологија (Свети Николе)
Факултет за психологија ― приватен факултет при Меѓународниот славјански универзитет, Свети Николе.
Историја
Факултетот за психологија бил основан во 2005 година, една година по создавањето на Меѓународниот славјански универзитет.
Програма
Факултетот за психологија на студентите им нуди четиригодишни додипломски студии и едногодишни и двегодишни последипломски студии..
1596 во архитектурата
1596 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
517 п.н.е.
517 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 517. година пред новата ера, 517. од првиот милениум п.н.е., 17. од 6 век п.н.е. и осма од 510-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4991 и 4992 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4233 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3243 и 3244 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 236.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 517 година се протега во 2119 и 2120, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2179 и 2180 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 26. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1173 и 1172 исламска година пред хиџра.
517 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 517. година пред новата ера, 517. од првиот милениум п.н.е., 17. од 6 век п.н.е. и осма од 510-тите п.н.е.
Ватерполо на Летните олимписки игри 1924
Ватерполото на Летните олимписки игри 1924 — шестиот официјален ватерполски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Париз, Франција. На турнирот учествувале вкупно 13 репрезентации.
Првото место го освоил Франција, второто Белгија и третото САД.
Папа Климент X
Климент X (лат. Clemens PP. X; 13 јули 1590 - 22 јули 1676) — римски папа од 29 април 1670 до 22 јули 1676. Тој бил еден од најстарите папаи. Бил избран за ппа на 79 години.
Тијара
Тијара (од tiara, од τιάρα) — украсна круна со скапоцени камења што традиционално ја носат жените. Се носи за време на свечени прилики, особено ако кодексот на облекување е бела вратоврска.
Крај на 18 век - денес
Кон крајот на 18 век, неокласицизмот довел до заживување на дијадемите, но овој пат тоа било исклучиво женски украс. Јувелирите инспирирани од Стара Грција и Рим создале нови венци направени од скапоцени камења. Наполеон и неговата сопруга Жозефин де Бохарне се заслужни за популаризацијата на дијадемите заедно со новиот стил на Империјата. Наполеон сакал францускиот двор да биде највеличествениот во Европа и ѝ дал на сопругата многу пари, меѓу кои имало и дијадеми.
Се вели дека кралицата Елизабета Втора ја имала најголемата и највредната колекција на дијадеми во светот, од кои многу се наследства на британското кралско семејство. Често се гледа како ги носи на државни пригоди. Кралицата наследила многу од нив, особено од кралицата Александра. Кралицата Марија ја купила дијадемата од големата војвотка Владимирска во 1920-тите. Се состои од бројни испреплетени дијамантски кругови. Бисерни капки може да се закачат во круговите или смарагдите. Кралицата Марија направила дијадема за Делхи Дурбар одржана во 1911 година во Индија. Сега е позајмена да ја носи војвотката од Корнвол, сопруга на Чарлс, принцот од Велс. Кралицата Елизабета Втора нарачала дијадема со рубин и дијамант. Подарок од аквамарини што ги добила како подарок од жителите на Бразил, биле додадени и дијаманти за да се направи нова тијара.
Другите кралици, царици и принцези редовно носат дијадеми на свечените вечерни прилики. Шведското кралско семејство има колекција како и данската, холандската и шпанската монархија. Многу од данските кралски накит првично влегле во колекцијата кога принцезата Луиз од Шведска се омажила за идниот крал Фредерик VIII од Данска. Династијата Романови имаше колекција до револуцијата во 1917 година. Иранското кралско семејство имало и голема колекција на дијадеми. Од Иранската револуција, тие се сместени во Националниот музеј за накит во Техеран.
Иако обично се поврзуваат со жени од владејачки и благородни семејства, дијадемите ги носеле и обичните луѓе, особено богатите американски социјалисти како Барбара Хатон. Тијарите се генерално полукружна или кружна лента, обично од благороден метал, украсени со накит и се носат како украс. (Во ретки прилики, обично кога вистинската дијадема е исклучително стара и вредна поради нејзината историја, скапоцените камења и претходната сопственост, може да се направат реални копии и да се носат наместо оригиналот поради осигурителни размислувања.) Тијарите жените ги носат околу главата или на челото како круг во многу свечени или високи социјални прилики. Тијарите често се користат за „крунисување“ на победниците на изборите за убавина.
За време на викторијанската ера во Соединетите Држави, дијадемите се гледале кај не-кралските дами.
До 1920-тите, тијарата и сличните ленти за глава станале популарни во Соединетите Држави. Тие биле носени не само со свечени тоалети за сала за бал, туку станале популарни кај флаперите и нивните забави.
Тијари за накит за костими
Тијарите направени од пластика, кристали, кристали Сваровски или кој било друг нескапоцен материјал се сметаат за накит. Жените ги носат во посебни прилики како што се враќање дома или матурска забава и на нивната квинцеанера (петнаесетти роденден) или свадба. Ги носат и победниците на изборите за убавина и децата кои се облекуваат како принцези на Дизни.
Сцена и екран
Тијарите често ги носат глумиците во филмови, претстави и телевизија. Во 2013 година, Картие создал реплика на рубин и дијамантска тијара што првично ја направил во 1956 година за принцезата Грејс од Монако за филмот Грејс од Монако, во кој глуми Никол Кидман.
NGC 3980
NGC 3980 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3980 се споменува и како NGC 3977, UGC 6909, MCG 9-20-34, CGCG 269-17.
Откривање
Објектот е откриен на 16 април 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3980 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 3980 има привидни димензии од 1,5' х 1,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 3980 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37497. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3836. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Надворешни врски
NGC 3980
Нова Држава (Португалија)
Нова Држава бил еден од најдолговечните авторитарни режими во Европа во 20 век. Во голема мера инспириран од конзервативните и автократските идеологии, режимот го развил Антонио де Оливеира Салазар, кој бил португалски премиер од 1932 г. до 1968 г. кога бил сменет поради болест.
Увертира
Откако кралот Карлос I од Португалија ги потврдил колонијалните договори од 19 век за да се стабилизира состојбата во португалската Африка се јавил револт во земјата. Освен тоа, Португалија претходно двапати прогласувала банкрот (во 1892 г. и во 1902 г.) што предизвикало критика на монархијата. Во 1908 г., антимонархисти го убиле кралот Карлос I во Лисабон. Португалската монархија опстанала до 1910 година кога била соборена со Петтооктомвриската револуција и Португалија била прогласена за република. Соборувањето на португалската монархија во 1910 година довело до 16-годишна борба за задржување на парламентарната демократија – Прва Португалска Република (1910–1926).
Со Државниот удар од 28 мај 1926 година се ставило крај на хаотичната Португалска Прва Република и била воспоставена т.н. Национална диктатура (порт: Ditadura Nacional) од која неколку години подоцна ќе призлезе Нова Држава. Заедно, Националната Диктатура и Нова Држава историчарите ги признаваат под терминот Втора Португалска Република (Segunda República Portuguesa).
Националната диктатура (1926- 1933),  режим со кој управувала војската, со привремена уставна структура и суспензија на гаранциите утврдени во португалскиот Устав од 1911 година, ѝ претходело на формалното воспоставување на Нова Држава (1933). Откако генералот Оскар Кармона бил избран за претседател на Португалија во 1928 година, се обидел да ја реши финансиската криза преку назначување на Антонио де Оливеира Салазар (специјалист за јавни финансии на Правниот факултет на Универзитетот во Коимбра) за министер за финансии. Салазар ја прифатил функцијата под услов да може да ги надгледува буџетите на сите министерства и да има право на вето на зголемувањето на расходите. Потоа наметнал политика на штедење и строга контрола на сметките, претежно преку зголемување на даноците и намалување на јавните расходи, со што постигнал позитивно буџетско салдо во првата фискална година (1928-29).
Салазар знаел како да го искористи печатот и новосоздадените радиодифузни станици за да стекне негови поддржувачи. Знаел и како да ги искористи борбите меѓу различните фракции во диктатурата, особено меѓу монархистите и републиканците, за да ја консолидира својата моќ и да стекне поголем престиж.
Во 1930 година, Салазар го создал Националниот сојуз кој бил еден вид „национален фронт“, кој требало да ја обезбеди потребната поддршка за изградба на нов режим, Нова Држава, замислен и целосно дизајниран од Салазар.
Фашистичките организации во тој период биле популарни и поддржани низ многу земји (како италијанскиот фашизам и националсоцијализамот) како противници на комунистичките идеологии, Антонио де Оливеира Салазар ја развил Нова Држава, што може да се опише како десноориентирана корпоратистичка влада.