cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1129 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1129 година се протега во 1507 и 1508, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1567 и 1568 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 586 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1804 и 1803 исламска година пред хиџра.
Ракомет на Летните олимписки игри 2020
Ракометните турнири на Летни олимписки игри 2020 во Токио се одржале од 24 јули до 8 август 2021 година.
Настани
Медали ќе бидат доделени во следниве настани:
Квалификации
Секој Национален олимписки комитет може да пријави само по една машка екипа составена од 14 играчи и една женска екипа составена исто така од 14 играчи.
Нокаут фаза
<section begin=Bracket /><section end=Bracket />
Морони
Морони (арапски موروني Mūrūnī) е главниот град на островската африканска држава Комори и воедно е најголем град во државата. Како главен град Морони бил прогласен во 1958 година. На коморски арапски јазик името значи „во срцето на огнот“, што се поврзува со околната планина Картала. Во 2003 година, Морони имал население од околу 60.200 жители. Градот бил основан во 10 век ор арапски трговци.
Географија на Таџикистан
Таџикистан — најмала земја во Средна Азија. На запад се граничи со Узбекистан, на север со Узбекистан и Киргизија, на исток со Кина и на југ со Авганистан. Зафаќа површина од 142600 km2 и има 5.995.469 жители.
По релјефните одлики Таџикистан спаѓа во високопланинските земји. Двата главни опсези, планините Памир и Алтај, доведуваат до многу потоци и реки што се хранат со ледници, кои се користеле за наводнување на земјоделските површини уште од античко време. Другиот голем планински венец на Средна Азија, Тјан Шан, го зафаќа северниот дел на Таџикистан. Планински терен ги раздвојуваат двата центри на население во Таџикистан, кои се наоѓаат во низините во јужниот (по долината на реката Панџ) и северниот (Ферганската Долина) дел на земјата.
Географска положба, граници, големина
Таџикистан е држава која се наоѓа во Средна или уште се нарекува Средна Азија. На север граничи со Киргизија (должина на границата 630 км), на исток – со Кина (519 км), на југ – со Авганистан (1356 км) и на запад и северозапад – со Узбекистан (910 км). Вкупнат должина на границите (само копнени) изнесува 3651 км. Преовладувачкиот дел од нејзините граници на север, исток и запад поминува по сртовите на највисоките гребени и само на северозапад и делумно на запад – во нивните подножја и подножните рамнини (Хисарска Долина, периферијата на Ферганската Долина). На југ границата со Авганистан, со мал исклучок на исток е првенствено речна (по реките Панџ и Памир. Должината од запад кон исток е 730 км, додека ширината во правец север-југ од 100 до 500 км. Во овие граници зафаќа површина од 142600 km2.
Крајни точки:
Релјеф
По релјефните одлики Таџикистан спаѓа во високопланинските земји. Преку 90% од неговата територија лежи на висина над 1.000 м. Во средниот дел на земјата се протега планината Алтај (5.880 м). Источниот дел на земјата го зазема пространиот масив на Памир. Во пограничниот дел кон Киргизија се наоѓаат високите планински врвови: Врв на Комунизмот и Лениновиот врв, коишто сега, веќе имаат други имиња. Низински предели има малку. На крајниот север на Таџикистан му припаѓа дел од Ферганската долина. Втората битна низина лежи во југозападниот дел на Таџикистан, во долината на реката Панџ.
Клима
Најголемиот дел на Таџикистан има сува континентална клима. Основната климатска одлика е висинската зоналност на температурата и врнежите. Заради постојано мешање на ладните и топли воздушни маси температурните варирања се големи. Така на пример, во градот Коџент (порано Лењинкан) во Ферганската долина, јануарските температури варираат меѓу -18 °C и -13 °C, а јулските меѓу 12 °C и 38 °C. Годишното количество на врнежи изнесува 420 мм.
Растителноста е оскудна, како и во другите земји на Средна Азија. Во низинските предели доминираат степите. Високопланинските области претставуваат камени пустини. Нешто погуста растителност се јавува во речните долини. Шуми има многу малку (само 2% од целата територија).
Хидрографија
Во високите планини на Таџикистан извираат реките Аму Дарја, Сир Дарја и Зерафшан. Голем број реки течат од Алтај и Памир кон југ (реките Вахш, Панџ, Кафирниган, Гунт итн.) и се влеваат во Аму Дарја. Хидроенергетскиот потенцијал на овие реки е огромен. На Сир Дарја е подигната Кајракумската хидроцентрала и големото акумулационо езеро. На реката Вахш изградена е огромна хидроцентрала, таканаречена Нуркеска, најголема во овој дел на Азија.
Во Таџикистан има доста планински езера, од кои најголемо е Каракулското Езеро во источниот дел на земјата. Во високите планини на Вахш и Сир Дарја изградени се големи иригациони системи и се наводнуваат огромни површини. Вкупната должина на овие канали изнесува 45.000 км.
Езера
Околу 2% од површината на државата покриваат езерата:
1786
1786 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1786 година од новата ера, 786. од вториот милениум, 86. од XVIII век и седма од 1780-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7294 и 7295 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6536 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5546 и 5547 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2539.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1786 година се протега во 4422 и 4423, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4482 и 4483 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2329. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1200 и 1201 исламска година.
457
457 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 457 година од новата ера, 457. од првиот милениум, 57. од V век и осма од 450-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5965 и 5966 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5207 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4217 и 4218 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1210.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 457 година се протега во 3093 и 3094, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3153 и 3154 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1000. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 170 и 169 година пред хиџра.
Кравари
Кравари — село во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Географија и местоположба
Пелагониска рамнина, или скратено кажано Пелагонија, најголемата житница на Македонија, е заградена со планинските венци Баба Планина од запад, Ниџе од исток и се простира во Република Грција до Лерин.
Како мало пиленце кое се изродило под крилото на Пелагонија е селото Кравари. Оддалечено е 4 километри јужно од Битола. Се простира од двете страни на патот кој води од Битола - Лерин. Се наоѓа на надморска височина од 587 метри.
Според Археолошката карта на Република Македонија познати се повеќе археолошки наоѓалишта кои потекнуваат од неолитско и бронзено време како што се Тумба Старо Село, Жеждево, Црна Земја и Чукут.
Атарот на Кравари зафаќа мала површина од само 2 км. кв. Еден дел од селото се простира на атарот на КО Буково. Селото е рамничарско со поволни климатски услови за одгледување на сите земјоделски култури. Целиот атар е покриен со мрежа од xидросистемот за наводнување „Стрежево“ Овој систем овозможува наводнување на сите земјодделски површини и успешно одгледување на сите земјоделски култури.
Подземните води се на доста високо ниво.
Ојконимот Кравари
Според турските пописни дефтери од 15. и 16. век, во 1468 година стои забележано името на селото Краварина. Самото име упатува на заклучокот дека тоа било сточарска населба каде се чуваат повеќе крави, бидејќи постоеле и постојат потребните услови за одгледување на секаков вид на стока, особено крави. Со текот на времето името се модифицирало во денешното име Кравари.
Според изнесените податоци во Турските пописни дефтери, во 1468 година Кравари имало 35 христијански семејства. Според истиот извор, во 1568 година бројот на христијанските семејства се намалил и имало вкупно 9 христијански семејства и 7 муслимански семејства.
Во 1914 година имало 53 жители. Во подолг временски период Кравари било мало село. Развојот на Кравари започнува по 1948 г. Интензивно зголемување на бројот на семејствата во Кравари се забележува после 1970 г.
Верски живот
Од кога започнал верскиот живот во Кравари со сигурност не можеме да потврдиме. Во пописот на семејствата од 1468 година е запишано името на Алексо-поп. Тоа не упатува на заклучокот дека во тоа време имале организиран верски живот.
Според кажувањето на старите краварци, пред изградбата на постојниот храм, на истото место имаало мало црквиче со икона на Св. Богородица. Во него краварци палеле свеќи и ги изразувале своите верски чувства.
Новиот храм Св. Богородица најверојатно е граден во 1930 и 1931 година. Изградбата на храмот, како задужбина, ја финансирале Стево и Стојна од село Градешница кои живееле во САД. Изградбата на иконостасот и сликањето на фреските било направено во 1931 и 1932 г. Прво крстено новороденче било девојчето Даница Димовска во 1932 г.
Српска колонизација на Кравари
Во периодот од 1919 година започнала српска колонизација на Кравари која траела сè до 1941 година. Во овој период, во Кравари биле донесени 14 српски семејства од околината на Пирот, Чачак и Кралево. Биле сместени по 7 семејства од двете страни на главниот пат кој врви низ село Кравари и продолжува за Грција. После 1945 година некои од овие семејства се вратиле назад во Србија, а некои останале.
Учество во Народноослободителната војна
Во Народноослободителната војна, во периодот од 1941 до 1945 година од Кравари биле вклучени 15 борци. Некои од нив добиле воени одликувања. На бојното поле животите ги положиле Спасе Ристевски, Светозар Поповски, Ристе Ивановски и Киро Соклевски.
Стопанство
Населението на Кравари претежно се занимава со земјоделство и сточарство. Успеваат скоро сите земјоделски култури. Населението на своите ниви одгледуваше индустриска пиперка, а на поголем број ниви се одгледуваше и оризот. Затоа во периодот на 1950 и 1952 година е изграден погон за мелење на пипер која потоа се продаваше на пазарите ширум Југославија. Во наредниот период беше изграден уште едeн погон за лупење на оризовата арпа. Овие погони сега не работат.
Краварци се познати и како вредни овоштари и добитници на бројни награди.
Во времето од 1960 до 1970 година во градот Битола имавме силен подем на стопанството кој беше следен со голем развој на многу претпријатија кои бараа голем број на работници. Работници се бараа во градежништвото, металопреработувачката, текстилната и прехранбената индустрија и други фирми за услужни и други дејности. Со својата близина до Битола, Кравари беше погодно место за населување. Така во наредните години се случи масовно доселување на жители од сите краишта на Македонија. Населението се соочуваше со многу проблеми. Населението е многу мешано, но солидното водство на месната заедница и несебичното залагање на граѓаните помогнаа да се изгради современа урбана населба. Така е изградена водоводна мрежа, во 1983 година канализациона мрежа до секое домаќинство, телефони, кабелска телевизија, интернет и многу друго. Сите улици се асфалтирани. Во Кравари има бројни продавници за колонијална стока, услужни дејности, продажба на земјоделска механизацција и друго.
Кравари е добитник на највисокото општинско признание, наградата 4 ноември за 1983 г.
Население
Во 1468 година во Кравари живееле 35 христијански семејства. Имињата на тогашните жители се скоро исти со денешните македонски имиња: Јанко, Никола, Трајко, Бојчин, Стојко, Пејо Тоде и сл.
Во 1568 г. бројот на христијанските семејства се намалил на 9, а се зголемил бројот на муслиманските семејства на 7. Во наредниот период Кравари опстојувало како мало село. Во 1914 година во Кравари живееле 53 жители.
Според пописот од 2002 година во Кравари има 880 жители и претставува едно од средните по големина села во пошироката околина на градот Битола. Во него живееле 871 Македонец, 1 Албанец, 7 Турци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 819 жители, од кои 778 Македонци, 2 Албанци, 4 Турци, 4 останати и 31 лице без податоци.
Родови
Кравари е македонско православно село, сите родови во селото се доселенички. Според податоците од 1953 година, родови во Кравари се:
Општествени установи
Наставата на мајчин македонски јазик започна во декември 1944 година во помошните простории на црквата. Прв учител беше Милојко Поповски. Во периодот од 1968 до 1970 година се изгради ново современо училиште со две училници и помошни простории. Наставата во новото училиште започна од 1970 година.
Во Кравари има изградено и современа здравствена амбуланта која беше предадена во употреба на 7.04.1990 година. Во неа се вршат здравствени прегледи и стоматолошки услуги. Во Кравари усппешно работи и аптеката Венена-фарм која својата работа ја започна на 228.03 2004 г.
Во март 2005 година започна со работа и дијагностичкиот центар Св. Спас кој располага со најсовремена опрема за дијагностика на сите видови заболувања.
Има уредено игралиште, многу маркети, продавници и др. Исто така, во селото се наоѓа основното училиште „Крсте Петков Мискирков“, во кое се одвива настава за ученици од прво до петто одделение.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 150 и 150/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 1.014 гласачи.
Култура и спорт
Од 1958 година постои Културно-уметничко друштво „Спасе Ристевски“, а подоцна преименувано со името „Везилка“. Во кореографија на Димитар Таневски имале бројни настапи во повеќе места.
Фудбалот во Кравари секогаш бил омилена игра. Фудбалската екипа ги имала следните имиња: "Млад разарач", "Работник" и последно Фудбалски клуб "Кравари" кое име го носи и денес. Многу години со ред биле на врвот на општинската лига.
Каоани
Каоани ― поим кој потекнува од јапонските зборови као (顔, лице) и ани (アニ, анимација). Каоанијата се мали анимирани емотиконки кои обично скокаат нагоре и надолу за да изгледаат како да лебдат. Каоанијата потекнуваат од Јапонија и се познати и како пуфки, аниме топчиња, аникаои или аниме емотиконки.
Форматот на податотеката за каоанијата е обично GIF, бидејќи поддржува анимации. Сепак, можно е истите да се направат во формат на APNG, што е анимирана PNG слика. Каоанијата најчесто се користат на интернет-форуми, профили на Myspace, блогови и софтвер за размена на пораки за покажување расположенија или како аватари.
1128 п.н.е.
1128 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1128. година пред новата ера, 128. од вториот милениум п.н.е., 28. од 12 век п.н.е. и деветта од 1120-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4380 и 4381 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3622 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2632 и 2633 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 375 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1128 година се протега во 1508 и 1509, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1568 и 1569 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 585 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1803 и 1802 исламска година пред хиџра.
IC 1306
IC 1306 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1306 се споменува и како UGC 4902, MCG 4-22-29, CGCG 121-49, MK 1230, IRAS 09141+2538.
1300 п.н.е.
1300 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1300. година пред новата ера, 300. од вториот милениум п.н.е., последна од 13 век п.н.е. и прва од 1300-тите п.н.е.
IC 1306
Откривање
Објектот е откриен на 9 април 1896 година од страна на Стефан Жавел.
1300 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
IC 1306
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1306 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 1306 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
1300 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4208 и 4209 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3450 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2460 и 2461 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 547 пред основањето на Рим.
IC 1306
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 17 м 5,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 25' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 157°.
1300 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1300 година се протега во 1336 и 1337, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1396 и 1397 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 757 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1980 и 1979 исламска година пред хиџра.
IC 1306
Други поделби
Проучување на IC 1306 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26218.
Нео Нцома
Нео Нцома (27 декември 1972) е јужноафриканска фотографка позната по нејзиното фоторепортерство, портрети, музика и фотографија од популарна култура. Родена во Врибург и израсната во руралните области на Мафикенг во северозападната провинција, нејзината фасцинација за филмовите била поттикната уште на рана возраст. Растејќи во ерата на апартхејдот и гледајќи ги негативните портретирани слики на Јужноафриканци и недостатокот на учество на црните жени во медиумската индустрија во која доминираат бели мажи, ова повторно ја поттикна да сака да направи промени, но не беше лесен сон да се исполнуваат поради ограничувањата на трката во тоа време. Нцома учеше во средното училиште „Сент Мери“ каде што ќе се запознае со музиката, танцот и драмата, токму тука знаеше дека нејзиниот пат во кариерата е различен од нејзините врсници. И покрај неколкуте неуспеси во текот на нејзиниот живот, таа продолжи да го остварува својот сон да биде фотограф и успеа. Нцома е позната по нејзините фотографии кои се издвојуваат по непарните агли од кои се направени и начинот на кој си игра со она што е во фокус на фотографиите, а што не е. Покрај тоа што е наградуван фотограф, таа стана и ентузијастички ментор за младите фоторепортери.
Раните години
Роден во Врибург и израснат во руралните области на Мафикенг во северозападната провинција. Нцома е последното од третото дете родено на Олефил Нцома и Номаланга Марија Нцома родено Хлабагане. Фотографијата е професија во која западнала случајно, професија која во тоа време не била позната за црните жени. Нцома ги започнала студиите на Полуостровот Техникон во 1992 година. Нејзиниот првичен интерес беше филм и телевизија. таа никогаш не зеде камера пред да се запише на Техникон. Подоцна се преселила во Преторија Техникон помеѓу 1994 и 1995 година за да ги продолжи студиите специјализирајќи за мода и рекламирање, иако ѝ била ускратена можноста да дипломира.
Кариера
И покрај предизвиците и неуспесите на нејзиното патување, во 1998 година Нцома станала првата жена црнкина фотограф што работла за еден од најголемите весници во Јужна Африка, The Star. Иако Нцома никогаш не се чувствувала дискриминирана од нејзините колеги кои главно биле белци и машки пол, таа чувствувала потреба постојано да се докажува за да го стекне признанието во индустријата. Како што објаснува Нцома во нејзината уметничка изјава,
Помеѓу 2002 и 2003 година, ангажманот на Нцома со Мнозинството Ворлд започна кога таа беше учител во Институтот за фотографија Патшала Југ во Бангладеш, кој го водеше Шахидул Алам. Алам помогна во објавувањето на работата на уметниците од повеќето светски земји, вклучувајќи ја и Африка. Мнозинството Свет ја објави нејзината работа и и даде можности да ги прикаже на изложби и публикации на глобално ниво. Нцома спомна: „Можам со гордост да кажам дека луѓето знаат за мојата работа во земји на кои не можам ни да го читам јазикот“.
Во 2004 година, Нео Нцома стана првата жена добитничка на наградата Мохамед Амин, наградата за фотографија на годината за африкански новинар на CNN за нејзиниот фото есеј насловен „Нивниот свет во пламен“. Со текот на годините, нејзината кариера се опфати и на ликовната уметност и фотографијата на познати личности.
Нцома е соавтор на Жените од жените: 50 години женска фотографија во Јужна Африка со Робин Комли, Џорџ Халет и Пени Сиопис. Нарачана е од Министерството за уметност и култура на Јужна Африка како прослава на 50-годишнината од женскиот марш во 1956 година на Зградите на Унијата.
Во 2007 година, Нцома ја основа Neo Ntsoma Productions, компанија за визуелни комуникации и продукција во сопственост и управувана целосно од црнки. Компанијата обезбедува и претприемачки работилници и приватни програми за менторство за аспиранти фотографи.
Во 2018 година, фоторепортерот, Нео Нцома беше дел од дискусијата, заедно со колега панелист, за развојот на африканскиот континент - во уметничката галерија на Универзитетот Јеил.
Климатско финансирање
Финансирањето на климата — „финансирање што има за цел да ги намали емисиите и да ги зајакне падовите на стакленички гасови и да има за цел да ја намали ранливоста, одржувањето и зголемувањето на отпорноста на човечките и еколошките системи на негативни влијанија од климатските промени“, како што е дефинирано во Рамката на Обединетите нации, постојан комитет за финансии на Конвенцијата за климатски промени (UNFCCC). Терминот се користи во потесна смисла за да се однесува на трансферите на јавни ресурси од развиените во земјите во развој, во светлината на нивните обврски од Конвенцијата на ОН за климата да обезбедат „нови и дополнителни финансиски ресурси“ и во поширока смисла да се однесува на сите финансиски текови кои се однесуваат на ублажување и адаптација на климатските промени.
За време на пандемијата КОВИД-19, климатските промени биле опфатени од 43% од претпријатијата во ЕУ. И покрај ефектот на пандемијата врз бизнисите, процентот на фирми кои планираат инвестиции поврзани со климата се искачила на 47%. Ова бил пораст од 2020 година, кога процентот на инвестиции поврзани со климата бил 41%.
Текови на климатски финансии
Во тек се голем број иницијативи за следење на тековите на меѓународните финансиски средства за климата. Аналитичарите од Иницијативата за климатска политика ги следат тековите на финансиските средства за климата од јавниот и приватниот сектор од различни извори на годишно ниво од 2011 година. Во 2019 година, тие процениле дека годишното финансирање за климата достигнало повеќе од 600 американски милијарди долари. Оваа работа е вклучена во Рамковната конвенција на Обединетите нации за климатски промени, двогодишна проценка и преглед на финансиските текови на климата и во поглавјето за финансирање на климата во Петтиот извештај за проценка на IPCC. Ова и други истражувања укажуваат на потреба од поефикасно следење на финансиските текови за климата. Особено, тие сугерираат дека фондовите можат подобро да го синхронизираат нивното известување за податоците, да бидат доследни на начинот на кој ги известуваат своите бројки и да обезбедат детални информации за спроведувањето на проектите и програмите со текот на времето.
Проценките за климатскиот финансиски јаз - односно недостигот на инвестиции - варираат во зависност од географските области, секторите и вклучените активности, временската рамка и фазите, целта и основните претпоставки. Во 2010 година, Прелиминарните проценки на Извештајот за светскиот развој за потребите за финансирање за активностите за ублажување и адаптација во земјите во развој се движат од 140 до 175 милијарди американски долари годишно за ублажување во текот на следните 20 години со поврзани финансиски потреби од 265-565 милијарди американски долари и 30–100 милијарди американски долари годишно во периодот 2010–2050 година за адаптација.
Светската енергетска перспектива (WEO) на Меѓународната агенција за енергија за 2011 година проценила дека со цел да се задоволи растечката побарувачка за енергија до 2035 година, 16,9 трилиони долари се предвидени за нови инвестиции за ново производство на електрична енергија, при што обновливите извори на енергија (РЕ) сочинуваат 60% од вкупниот број. Капиталот потребен за задоволување на проектираната побарувачка на енергија до 2030 година изнесува 1,1 трилиони американски долари годишно во просек, распределени (речиси рамномерно) меѓу големите економии во развој (Кина, Индија, Бразил итн.) и вклучувајќи ги преостанатите земји во развој. Се верува дека во следните 15 години на светот ќе му бидат потребни околу 90 трилиони долари во нова инфраструктура - најголемиот дел во земјите во развој и земјите со среден приход. ИЕА проценува дека за ограничување на порастот на глобалната температура на под 2 степени до крајот на векот ќе бидат потребни просечни 3,5 трилиони долари годишно инвестиции во енергетскиот сектор до 2050 година Се проценува дека само 0,12% од целото финансирање за истражувања поврзани со климата се трошат на општествените науки за ублажување на климатските промени. Многу повеќе средства се трошат на природните научни студии за климатските промени, а значителни суми се трошат и на студии за влијанието и прилагодувањето кон климатските промени. Се тврди дека ова е погрешна распределба на ресурсите, бидејќи најитната загатка во сегашниот момент е да се разработи како да се промени човечкото однесување за да се ублажат климатските промени, додека природната наука за климатските промени е веќе добро воспоставена и ќе има децении и векови да се справи со адаптацијата.
Мултилатерални климатски финансии
Мултилатералните климатски фондови (т.е. управувани од повеќе национални влади) се важни за исплата на пари во финансирањето на климата. Најголемите мултилатерални климатски фондови се Климатските инвестициски фондови (CIFs), Зелениот климатски фонд (GCF), Фондот за адаптација (AF) и Глобалниот еколошки фонд (GEF). Во 2016 година, овие четири фондови одобриле 2,78 милијарди долари проектна поддршка. Индија добила најголем вкупен износ на поддршка од една земја, а потоа следеле Украина и Чиле. Најмногу средства по лице добил Тувалу, а потоа Самоа и Доминика. САД се најголемиот донатор во четирите фондови, додека Норвешка дава најголем придонес во однос на големината на населението. Повеќето мултилатерални климатски фондови користат широк опсег на финансиски инструменти, вклучувајќи грантови, капитал и опции за ублажување на ризикот. Тие се наменети да се натрупаат во други извори на финансии, без разлика дали се од домашни влади, други донатори или приватниот сектор. Програмата Climate-Smart Urbanization е иницијатива на Климатски инвестициски фондови (CIF) наменета за поддршка на градовите. Климатските инвестициски фондови се важни во финансирањето на климата од 2008 година.
Зелениот климатски фонд моментално е најголемиот мултилатерален климатски фонд, а практикантите за климатски промени и развој се фокусирани на тоа да го видат протокот на овие ресурси.
Климатското финансирање од шесте најголеми светски мултилатерални банки за развој (MDB) се искачило на највисоко ниво во последните седум години од 35,2 милијарди долари во 2017 година. Според ИРЕНА, глобалната енергетска транзиција може да придонесе до 19 трилиони долари како економски добивки до 2050 година.
Од 2012 година, Европската инвестициска банка обезбедила 170 милијарди евра финансирање за климата, со што се финансирани над 600 милијарди евра во програми за ублажување на емисиите и помагање на луѓето да одговорат на климатските промени и исцрпувањето на биолошката разновидност низ Европа и светот.
Приватни климатски финансии
Јавните финансии традиционално се значаен извор на инвестиции во инфраструктурата. Сепак, јавните буџети често се недоволни за поголеми и посложени инфраструктурни проекти, особено во земјите со пониски приходи. Инвестициите компатибилни со климата често имаат поголеми инвестициски потреби од конвенционалните мерки (фосилни горива), и исто така може да носат повисоки финансиски ризици бидејќи технологиите не се докажани или проектите имаат високи однапред трошоци. Доколку земјите сакаат да пристапат до обемот на бараното финансирање, од клучно значење е да се земе предвид целосниот спектар на извори на финансирање и нивните барања, како и различните механизми достапни од нив, и како тие можат да се комбинираат. Поради тоа, се повеќе се признава дека ќе бидат потребни приватни финансии за да се покрие финансискиот недостиг.
Приватните инвеститори би можеле да бидат привлечени кон одржливи урбани инфраструктурни проекти каде што се предвидува доволен поврат на инвестицијата врз основа на тековите на приходите од проектот или отплатата на државниот долг со низок ризик. Според тоа, банкарската способност и кредитната способност се предуслови за привлекување приватни финансии. Потенцијалните извори на финансирање за климата вклучуваат комерцијални банки, инвестициски компании, пензиски фондови, осигурителни компании и суверени богати фондови. Овие различни типови на инвеститори ќе имаат различни очекувања за ризик-поврат и инвестициски хоризонти, а проектите ќе треба да бидат соодветно структурирани.
Владите имаат на располагање низа механизми за финансирање и финансирање за да обезбедат финансии од приватни инвеститори, вклучувајќи капитал, долг, грантови или инструменти за ублажување на ризикот, како што се гаранции. Некои од овие инструменти ќе се користат рутински како дел од владината база за финансирање; други може да бидат распоредени за да ја мобилизираат инвестицијата за одреден климатски проект.
Размена на долг за клима
Размените долг-за-клима се случуваат кога долгот акумулиран од една земја се отплаќа по нови дисконтни услови договорени меѓу должникот и доверителот, каде што средствата за отплата во локална валута се пренасочуваат кон домашни проекти кои ги поттикнуваат активностите за ублажување на климата и адаптација. Активностите за ублажување на климата кои можат да имаат корист од размена на долг за клима вклучува проекти кои го подобруваат секвестрацијата на јаглеродот, обновливата енергија и зачувувањето на биолошката разновидност, како и на океаните.
На пример, Аргентина успеала да спроведе таква размена што ја спровела тогашната министерка за животна средина, Ромина Пиколоти. Вредноста на адресираниот долг изнесувала 38.100.000 американски долари, а замена за животната средина 3.100.000 американски долари, која била пренасочена кон зачувување на биолошката разновидност, шумите и други активности за ублажување на климата. Сејшелите во соработка со Nature Conservancy, исто така, презеле слична размена на долг за природа, каде долгот од 27 милиони американски долари бил пренасочен за формирање морски паркови, зачувување на океаните и активности за екотуризам.
Цели на климатски финансии
Climate Finance работи на обезбедување на потребната монетарна поддршка за борба против негативните влијанија на климатските промени. Ја поврзува владината интервенција со приватниот сектор за развивање иновативни решенија за климатските промени. Некои од нив вклучуваат прочистување на загадувачите, енергетска ефикасност и инфраструктура.
Примарната цел на извршната наредба на Бајден е да „охрабри доследно, транспарентно, разбирливо, споредливо и точно откривање на финансискиот ризик поврзан со климата, вклучувајќи го и физичкиот и транзицискиот ризик“. Дејствувањето на таа опасност, тврди тој, е исто толку важно како да се осврне на тоа како таа несразмерно влијае на сиромашните популации, особено на обоените луѓе. Во март 2021 година, SEC побарал јавна повратна информација за активностите што треба да ги преземе за да се осигура дека јавните корпорации се искрени за нивните климатски ризици и последици.
Економски трошоци за климатски промени
Зголемување на температурата:
Експертите шпекулираат дека ако глобалните температури се зголемат за 3,2 °C, тоа би можело да го намали светскиот БДП до 18% Овој пад би можел да се ограничи на 4% доколку се исполнат целите поставени во Парискиот договор.
Покачување на нивото на морето:
Ова би предизвикало почести и тешки поплави во крајбрежните региони и има потенцијал да предизвика штети од трилиони долари, како и да ги загрози безброј животи на оние што живеат во крајбрежните региони.
Природни непогоди:
Тие вклучуваат земјотреси, шумски пожари, лизгање на кал, суши и други природни појави. Тие го чинеле светот 640,3 милијарди долари во последните 5 години.
Некои банкарски регулатори веќе почнале да преземаат чекори во овој поглед. Во септември, Комисијата за тргување со фјучерси на стоки станала првиот американски регулатор кој експлицитно предупредил дека зголемувањето на температурите може да ја загрози финансиската стабилност на САД.
Финансиски стимулации
Данокот на јаглерод е цена поставена од владата што компаниите и потрошувачите мора да ја платат за секој тон испуштен стакленички гас. Постојат два вида даноци за јаглерод кои вклучуваат данок на емисии и данок на стоки. Друг концепт е Систем за тргување со емисии (ETS) кој поставува пазарна цена на емисиите и создава ограничување на вкупните дозволени емисии додека им дозволува на компаниите да ги купуваат/продаваат овие дозволи. Намалувањето на субвенциите за нафтените компании е исто така важен начин за ублажување на ефектите од климатските промени. Субвенциите ја намалуваат цената на фосилните горива што ја поттикнува потрошувачката на овие горива и за возврат ги зголемува емисиите. 53 земји неодамна ги реформирале субвенциите за фосилни горива, но годишните субвенции сè уште изнесуваат речиси половина трилион долари.
458
458 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 458 година од новата ера, 458. од првиот милениум, 58. од V век и деветта од 450-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5966 и 5967 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5208 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4218 и 4219 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1211.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 458 година се протега во 3094 и 3095, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3154 и 3155 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1001. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 169 и 168 година пред хиџра.
Крклино
Крклино — село во областа Пелагонија, во Општина Битола, во околината на градот Битола.
Историја
Во отоманските документи, селото се споменува во 1636 година (помеѓу 15 јули и 3 септември) во една тужба покрената пред меџлисот од страна на Шејх-заде Мехмед-ефенди против жителите од село Крклино - Битолско, коишто, за земени 2.000 акчиња, требало на име лихва да му даваат по сто аргати, а тие не си ја исполниле својата обврска.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Крклино живееле 460 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Крклино имало 440 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Во 1948 година селото има 632 жители, додека во 1991 година живееле 654 жители.
Според пописот во 2002 селото има 611 жители, од кои 609 Македонци, 1 Србин и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 564 жители, од кои 549 Македонци, 3 Албанци, 1 Србин, 3 останати и 8 лица без податоци.
Родови
Крклино е македонско православно село.
Родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 133 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 495 гласачи.
Гази (Крит)
Гази (Γάζι ) или Газион (Γάζιον) е град во Грција во северен Крит. Се наоѓа на 8 километри западно од Ираклион на брегот на Хераклионскиот залив на Критското Море. Административен центар на заедницата (дима) Малевизи во периферната единица Ираклион во предградието на Крит. Население со 12 606 жители според пописот од 2011 година. Жителите главно се занимаваат со земјоделство, одгледување грозје и маслинки. Во 1936 година, еден фармер открил две женски теракотни фигурини од пост-палатата PMIII во ридот Баирија ( Μπαΐρια ) или Џафер-Папура ( Τζαφέρ Παπούρα ) висок 300 метри во Гази. Овие и наодите пронајдени при последователните археолошки ископувања се чуваат во Археолошкиот музеј во Ираклион.
Населбата првпат се споменува во 1379 година.
Заедницата Гази
Заедницата Гази опфаќа седум населени места. Население 14 640 жители на пописот од 2011 година. Површина 17.723 квадратни километри.
NGC 4930
NGC 4930 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4930 се споменува и како ESO 323-74, MCG -7-27-29, DCL 481, IRAS 13012-4108.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4930 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 4930 има привидни димензии од 4,4' х 3,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 4 м 5,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -41° 24' 41". Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 4930 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 45155. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7781. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
NGC 2501
NGC 2501 — леќеста галаксија во соѕвездието Крма, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2501 се споменува и како MCG -2-21-2, IRAS 07561-1413.
Откривање
Објектот е откриен на 14 февруари 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.