cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Бон Ступс
Ступс играл колеџов гридирон на Универзитетот Ајова како одбранбен бек од 1979 до 1982 година. Пред неговиот мандат во Оклахома, тој имал различни позиции за помошник тренер на Универзитетот Ајова, Кентскиот државен универзитет, Канзашкиот државен универзитет и Универзитетот Флорида. На Ступс му била доделена Наградата „Пол „Мечка“ Брајант“ во 2000 година и Наградата за тренер на годината „Волтер Камп“ во 2000 и 2003 година. Тој го добил прекарот „Големиот натпревар Боб“ (Big Game Bob) и од поддржувачите и од противниците.
Ступс бил примен во Куќата на славните на колеџовиот гридирон како тренер во 2021 година.
Гимназија и колеџ
Ступс бил четиригодишен почетен играч и бил во еднократниот избор на сета „голема десетка“ како дефанзивен бек на Универзитетот во Ајова. Тој бил прогласен за најкорисен играч на екипата на Ајова во 1982 година.
Ноград
Ноград (унгарски: Nógrád) е еден од 19те окрузи на Унгарија. Ноград се наоѓа во северна Унгарија. Своите граници ги дели со Словачка и унгарските окрузи Пешта, Хевеш, Боршод-Абауј-Земплен. Главен административен центар на округот е Шалготарјан. Површината изнесува 2544 км2.
Ноград е познат по неговата историска архитектура, која ги вклучува античките готски цркви и камените замоци кои датираат од 13 век. Други историски атракции се и барок зградите кои се изградени во XVIII век. Поголемиот дел од северната граница на округот ја формира реката Иполи. Делови од планиниските вериги Борсони, Черхат и Матра лежат во округот.
Поради планините, округот се одликува со мали селцат кои се сместени во ридовите. Најголемите градски населби во округот се Баласѓармат, поранешната столица на округот и Шалготарјан кој станал индустриски центар во раниот 20 век, како резултат на ближните рудници.
Слободан Стојановски
Слободан Трајков Стојановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Завршил основно училиште и изучил занает, а потоа работел како шивач. Во декември 1944 година стапил во Третата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во борбите за ликвидирање на балистичките банди. Учествувал и во борбите на Сремскиот фронт. Храбро загинал во борбата за ослободување на Славонска Пожега, во април 1945 година.
109
109 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 109 година од новата ера, 109. од првиот милениум, 9. од II век и последна од 100-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
1541
1541 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1541 година од новата ера, 541. од вториот милениум, 41. од XVI век и втора од 1540-тите.
109
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5617 и 5618 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4859 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3869 и 3870 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 862.
1541
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7049 и 7050 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6291 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5301 и 5302 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2294.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1541 година се протега во 4177 и 4178, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4237 и 4238 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2084. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 947 и 948 исламска година.
NGC 7434
NGC 7434 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7434 се споменува и како MCG 0-58-16, CGCG 379-17, NPM1G -01.0581.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јули 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7434 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7434 има привидни димензии од 0,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 58 м 21,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 11' 0"". Положбениот агол на објектот е во износ од 62°.
Други поделби
Проучување на NGC 7434 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70145. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 258; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5235. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 905.
Барух Спиноза
Барух Спиноза (ברוך שפינוזה), Bento de Espinosa; Амстердам, 24 ноември 1632 -  Хаг, 21 февруари 1677) — истакнат холандски филозоф од еврејско потекло. Тој е еден од најистакнатите рационалисти и панатеисти во филозофијата.
Најпознати негови дела се „Теолошко-политичка расправа“, „Политичка расправа“ и најзначајното дело „Етика“, во кое го изложува своето учење според кое, бог и природата се идентични, а светот бесконечен.
Спиноза во книжевноста
Спиноза е главен лик и тема на филозофскиот роман „Разговор со Спиноза“ (2002) на македонскиот писател Гоце Смилевски. Исто така, една песна на полскиот поет Збигњев Херберт се вика „Господинот Когито раскажува за искушувањето на Спиноза“.
Истрага на местото на злосторството: Њујорк
Истрага на местото на злосторството: Њујорк или ЦСИ: Њујорк (CSI: NY) е американска полициска телевизиска серија која започна да се емитува на 22 септември 2004 и сѐ уште се снима. Ова е вториот спин-оф од ЦСИ: Лас Вегас, а ликовите за првпат се појавија во епизода на ЦСИ: Мајами.
Во Македонија, серијата се емитува на А1 телевизија.
Синопсис
Шеф на тимот во Њујорк е Мек Тејлор. Мек го има главниот збор во тимот и тој секогаш е прв на местото на злосторството. Мек се води по старото венецијанско правило: сѐ е поврзано и ништо не е случајно.
Нему му помагаат Стела Бонасера, главен советник на Мек и специјалист за случаите на психолошка тортура, силување и киднапирање, Дон Флек специјалист за огнено оружје кој и самиот пораснал меѓу криминалците во Њујорк, Дени Месер задолжен за доказите кои тимот ги анализира на лице место, д-р Шелдон Хокс шеф на одделот за аутопсија и Линдзи Монро задолжена за испитување на осомничените.
Од епизода во епизода, тимот се соочува со фактот дека Њујорк полека станува град во кој не е сигурно да се живее. На секој чекор се наоѓаат криминалците, а најголем проблем им се мистериозните убиства во кои нема многу докази.
Мек и неговиот тим и самите ќе станат мета на криминалците, но нивниот најголем адут е лабораторијата, во која е возможно да се направат и реконструкции на човечки лица и тела и да се најдат докази за нивната смрт.
Во постојаната борба за поголема гледаност, продуцентите на серијата направиле извонреден производ кој внесува нова свежина и кој на оригинален начин  ја обработува добро познатата тема.
Серијата „Истрага на местото на злосторството:Њујорк“ во Македонија се емитува на МТВ 1.
Горни Дисан
Горни Дисан — село во Општина Неготино, во околината на градот Неготино.
Географија и местоположба
Селото Горни Дисан се наоѓа во близина јужно од Неготино на околу 4 километри од селото Долни Дисан, а околу 12 километри од центарот на градот Неготино. Речиси до самото село води асфалтиран пат, кој понатаму како земјен пат продолжува до селото Вешје. Горни Дисан е ридско село, расположено на надморска височина од 420 метри.
Сместено е на источната падина од висорамнината Витачево во подножјето на Кожуф, од левата страна во изворишниот дел на Дисанска Река. Самата Дисанска Река извира од еден силен и непресушен извор во долот непосредно јужно над самото селото од кого што пак е спроведена и водата за водоводот кој ги снабдува селата Горни, Долни Дисан и Вешје. Над селото во месноста наречена Брегот, во околината на изворот постои чешма кој се напојува со вода директно од планината Кожуф.
Горни Дисан е село од збиен тип со разредени краеви („распрчкано“): Горното Маало е расположено под осојницата Град, Студена Вода и Катраница, Средното Маало е подолу и е раздвоено од претходното со теснецот односно клисурата Шуталец, а најниско е Долното Маало кое е раздвоено во две групи на растојание од околу 400 метри. На атарот на селото се наоѓаат месностите Градот што претставува карпест гребен со потсечен врв и неколку не многу длабоки пештери меѓу кои Мечкина Пештера кои се особено забележителни. Атарот на Горни Дисан има средна големина и зафаќа простор од 14 км2, на кои преовладуваат пасиштата на површина од 968,4 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 358,9 хектари, а на шумите само 11 хектари.
Сепак за разлика од околните места во неготинскиот дел на Тиквешијата, во околината на Горни Дисан има доста шума, која е претежно листопадна како даб, цер, бука, бреза, како и зимзелена и нискостеблести грмушки. Месностите во селскиот атар кои се наоѓаат на падината на Витачево ги носат следните имиња: Бошкова Падина, Церева Расја, Ѓорово Дапче, Мамутов Рид, Киселец, Букова Стена, Шапков Дол, Шабановско Дабје, Митково Трло, Мечки. Под селото се наоѓаат местата Мера, Завој, Крст, Локва, Биличен Дол, Лазовец.
Историја
Сместено во многу познат крај кој изобилува со многу археолошки наоѓалишта од древната историја, во околината на Горни Дисан население имало уште од најдамнешните антички времиња. Доказ за тоа се старините од постара населба се наоѓа во месноста Град која што се наоѓа во карпеститот гребен над селото и зафаќа простор од околу 20 „дунума“ (земјишна мерка колку може да се изора во 1 ден). Месноста Град е обиколена со разрушен ѕид со дебелина од околу 2 метри, а во неа има темели од градби. Под местото Град има „селиште“.
За разлика од сите останати околни села, Горни Дисан било единствено чисто христијанско село, населено само со православни Македонци и во него немало ниту една турска куќа.
Селото Дисан во својот патопис за Тиквеш насловен како „Љубљано-Пеонија“ објавен на 12 февруари 1855 година го споменува и македонскиот просветител Јордан Хаџи-Константинов - Џинот. Горни Дисан доста настрадало за време на Балканските војни, кога во 1913 година било запалено и целосно изгорело. Во 1914 година селото севкупно броело 32 куќи од кои 18 во Горното и по 7 во Средното и Долното Маало. Бројот на домаќинства во Горни Дисан нараснал на 45-50 куќи кон средината на педесеттите и шеесеттите години на XX век, кога по основањето на колективот од кој била изградена и сточарската штала, а земјата национализирана, жителите започнале масовно да се иселуваат и да го напуштаат селото. Вршејќи собирање на оружје за востание, и работи на организирање на народот и подготовки за првиот одред при една негова таква активност на 11 јуни 1941 година во Горни Дисан заедно со неколку свои другари при агитацијата кон мештаните за отпор кон бугарскиот окупатор, откриени се при што во пукањето што настанува Диме Поп Атанасов паѓа смртно погоден. Диме Поп Атанасов бил учесник во НОБ и прва жртва на бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна, загинувајќи само месец и половина од окупацијата на Македонија. Во Горни Дисан сè уште се наоѓа неговиот споменик.
Потекло и значење на името
Потеклото и значењето на името Горни Дисан, доаѓа од македонскиот јазик најверојатно од глаголот дише, како што наведуваат толкувањата на преданијата за неговиот настанок. Според предание и толкување прибележано во селото, името Дисан доаѓа поради тоа што околината на селото изобилува со многу вода, која поради испарување (кондензација) прави местото да изгледа како да „дише“. Во друго предание и толкување прибележано во соседното село Долни Дисан, некој поп од Мариово откако го посетил овој крај раскажувал за местата со најубав воздух, каде најубаво се дише, па оттаму настанало името Дисан. Со оглед на природно-географските одлики на местоположбата во кои се наоѓаат селата Горни и Долни Дисан вовлечени во долот на Дисанска Река, богат со извори под шумовитите падини на ридот Венец во подножјето на висорамнината Витачево, овие толкувања за дишењето на убавиот воздух и вода, се сосема точни и не се далеку од вистината.
Стопанство
Иако во селото има малку постојани жители, сепак на неговиот атар се одвиваат доста обемни стопански активности, односно се обработуваат лозја и земја и се чува стока на имотите на некогашните иселени жители и нивните потомци. Според составот на атарот селото Горни Дисан има полјоделско-сточарска функција.
Како и во целиот крај во околината, главна стопанска гранка е лозарството, односно одгледувањето на винова лоза во бројни лозја околу селото, од чие грозје се прават многу вино и ракија. Горни и Долни Дисан се особено прочуени по убавото, квалитетно и питко црвено вино и жолта лозова ракија. Преостанатите жители во мали размери и претежно само за сопствените потреби одгледуваат и градинарски производи како патлиџан (домат), пиперки, кромид, лук, марула (зелена салата), компир.
Во значајна мера е застапено и овоштарството односно одгледување на овошни насади од јаболка, сливи, круши, цреши. Во некои од дворовите на куќите има повеќе пчелни сандаци во кои се чуваат пчели и се произведува мед. Нивите и пасиштата во Горни Дисан во најголем дел се наоѓаат на падината на висорамнината Витачево во пределите Бошкова Падина, Церева Расја, Ѓорово Дапче, Мамутов Рид, Киселец, Букова Стена, Шапков Дол, Шабановско Дабје, Митково Трло и Мечки. Денес во овие предели има повеќе новоподигнати лозови насади. На пределите Мера, Завој, Крст, Локва Биличен Дол и Лазовец во минатото и денес има само лозја.
Порано сточарството било многу поважно занимање, а се живеело и од шумата која била целосно искрчена и во месноста Катраница се правел катран од борината од Витачево. На пространите и убави пасишта во околината на Горни Дисан се напасува и одгледува и доста стока, претежно овци и кози, како и крупни говеда кои се чуваат во соседното село Вешје.
Население
Според пописот од 2002 година, во селото Горни Дисан живееле 11 жители, сите Македонци.
Горни Дисан е мало село кое е во состојба на целосно раселување. Односно, селото повеќе не е постојано населено во текот на целиот период на годината, туку е само посетувано од неговите некогашни жители во текот на викендите или во текот на летните месеци. Од средината на шеесеттите години на XX век бележи постојан пад на бројот на населението, па така во 1961 година тоа броело 322 жители, а во 1994 се намалил на 25 жители.
Во основа селото денес повеќе не е населено, односно во него постојано живеат само десетина постари жители кои се занимаваат со овоштарство и сточарство. Сепак во Горни Дисан има неколку викендици и новоизградени куќи на некогашни жители и луѓе кои водат потекло од селото, а кои имаат лозја и земјоделски имоти коишто ги обработуваат. Во пролетниот, летниот и раниот есенски период селото има и до педесетина и повеќе привремени жители, иселеници во Неготино, Кавадарци и околните поголеми села, кои обработуваат лозја, овоштарници или чуваат стока.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Општествени установи
Во селото Горни Дисан постојат следниве објекти на општествени установи:
Самоуправа и политика
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на општината Неготино и во периодот 1957-1962 година.
Во периодот 1952-1955, селото се наоѓало во рамките на тогашната Општина Долни Дисан, во која покрај селото Горни Дисан, се наоѓале и селата Вешје, Долни Дисан, Прждево и Тремник. Општината Долни Дисан постоела и во периодот 1950-1952 година.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1230 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна зедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 3 гласачи.
Редовни настани
Селската слава е посветена на патрониот празник на светецот на црквата Свети Никола. Во минатото кога селото имало повеќе постојано население се прославувала зимната слава Свети Никола на 19 декември. Од пред 2-3 години, поради временските услови, некогашните жители со потекло од селото, се собираат и го прославуваат летниот празник Свети Никола на 18 мај.
Основно истражување
Основно истажување (наречено и јасно истражување или фундаментално истражување) — систематично истражување ненспоредно насочено кон поголемо знаење или разбирање на фундаменталните аспекти од појавата без притоа да се има посебни примени или производи на ум. Тука се вклучени сите гранки од наука и инженерство. За основното истражување се смета дека се појавило од љубопитност. Основнотоо истражување е спротивност од применето истражување кое е она истражување кое се фокусира на одреден проблем или примена. Основното истражување ги поставува темелите на напреднувња во знаењето што води до понатамошни применети добивки, кои се понекогаш резултат од неочекувани откритија. Во декември 2004 година, преку изјава во која се наведува дека основната наука, иновација и развој се испреплетени заедно, Меѓународниот Совет за наука побара поддршка и соодветни јавни инвестиции во основното истражување. Во Соединетите Држави, универзитети и институции кои се финансирани од владата најчесто спроведуваат јасно истражување.
Преглед
Јасното истражување го збогатува фундаменталното знаење за човечкиот свет. Се фокусира на побивање или поддржување на теории кои објаснуваат како светот функционира, што предизвикува нештата да се случат, зошто општествените односи се онакви какви се и зошто општеството се менува. Извор на најголемиот дел нови научни идеи и начини за размислување за светот е јасното истражување. Тоа може да биде истражувачко, описно или појаснувачко; меѓутоа, најчесто е појаснувачкото истражување. Јасното истражување произведува нови идеи, принципи и теории, кои иако се темелат на современиот напредок и развој во различни области не секогасш можат да се користат веднаш. Денешните компјутери не би постоеле без јасното истражување во математика кое било спроведено пред повеќе од еден век, за кое немало практична примена во тоа време. Јасното истражување ретко помага во секојдневните проблеми на неговите практичари. Сепак, тоа поттикнува нови начини на размислување за девијација која има потенцијал драстично и драматично да го подобри начинот на кој практикантите се справуваат со еден проблем. Јасното истражување не само што дава нови идеи или важно знаење туку може и да создаде ново знаење. Во секој случај, јасното истражување е од суштинско значење за негување на проширување на знаењето. Истражувачите кои се во центарот на научната заедница го спроведуваат во најголем дел она што е јасното истражување.
Примена на јасното истажување
Основното истражување често се смета за некорисно дури и неекономично. Меѓутоа, иако основното истражување не е насочено кон примени, многу практични или реклмани производи добиле резултати од него. Меѓутоа, за такви примени некогаш се потребни декади за да го истражат пазарот. Некои познати примери се: Гекскин - нова повторно употреблива,леплива облога без лепило која може да држи до 700 паунди залепена на мазна површина и има огромен број на примени. Таа е резултат од основно истражување на анатомијата и функцијата на лепливите прсти на гекон.
Таг-полимераза – ензим кој се користи да се направи ин витро ДНК. Таг-полимеразата била откриена при едно истражување за пренесување на фотосинтетички организми низ топлински градиент во Националниот парк „Јелоустоун“. Првично, истражувачите проучувале како ретки организми можат да преживеат во непријатни живеалишта.
Екснатид – лек за дијабетес добиен врз основа на проучувања на отровот на чудовиштето гила.
110
110 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 110 година од новата ера, 110. од првиот милениум, 10. од II век и прва од 110-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5618 и 5619 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4860 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3870 и 3871 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 863.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 110 година се протега во 2746 и 2747, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2806 и 2807 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 653. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 528 и 527 година пред хиџра.
Симеон Радев
Биографија
Роден е во 1879 год. во Ресен. Автор е на една од првите истории на Третата бугарска држава — „Градители на современа Бугарија“. Бил бугарски дипломатски претставник во Букурешт, Берн, Хаг, Анкара, Вашингтон, Лондон и Брисел, исто така и прв бугарски претставник во Друштвото на народите во Женева. Бил истакнат член на Македонскиот научен институт.
По Младотурската револуција од 1908 година го поддржува Соjузот на бугарските конституциони клубови.
Симеон Радев е член и на бугарската делегација при потпишувањето на Букурешкиот договор во 1913 година и при потпишувањето на Солунското примирје во 1918 година.
Умира во Софија во 1967.
Во своите дела Радев се нарекува Бугарин од Македонија, а словенското население во Македонија — бугарско.
Скулптура во Скопје
Во април 2012 година, Владината служба за заеднички и општи работи соопштила дека ќе ја тргне поставената статуа на Симеон Радев на новата зграда на Министерството за надворешни работи бидејќи била поставена по грешка. Првично било изjaвено дека наместо Радев требало да биде поставена скулптура на Теодор Рузвелт. Неофицијално, подоцна било соопштено дека Радев ќе бил префрлен во Музејот на македонската борба, без разлика на исходот на неговиот политички живот бидејќи во музејот се поставуваат скулптури од секоја политичко-идеолошка ориентација која имала влијание во Македонија. На неговото место на зградата на МНР била поставена скулптура на Жан Моне.
Мисли на Симеон Радев
Во врска со животот на Турците во Македонија и нивните односи со месното население, во своите„Рани Спомени“, Радев пишува дека: „Турците беа почнале да се чувствуваат Македонци“. На друго место, кога дознал од каде доаѓа радев и пријателите, некој руски офицер рекол: „Несреќни Македонци! Вие пак останувате во ропство.“
"Јас не сум екстремен, туку бескраен бугарски националист"
Гетинген (појаснување)
Гетинген може да се однесува на:
Америго Веспучи
Америго Веспучи (, — Севиља, ) — италијански морепловец, кој пловејќи под шпанското знаме стигнал до бреговите на денешен Бразил и Хондурас. Тој бил уверен дека открил „Нов Свет“, што се наоѓа меѓу Европа и Азија. Според неговото име, новиот континент го доби името Америка. На Америго новиот континент не му личел на Индија и бил првиот кој проговорил за откривањето на новиот континент.
Хана и нејзините сестри (филм)
Хана и нејзините сестри е филм на режисерот Вуди Ален.
Факти за филмот
Филмот е дело на познатиот американски режисер Вуди Ален, а главните улоги ги толкуваат Вуди Ален, Мајкл Кејн и Миа Фароу.
Содржина
Во филмот се прикажуваат односите помеѓу три сестри кои живеат во Њујорк. Хана ја запоставува својата кариера на глумица за да може да се грижи за децата и за семејството. Нејзиниот втор сопруг, Елиот, се вљубува во сестрата на Хана, Ли, која се задушува во врската со својот циничен љубовник. Третата сестра, Холи, работи како доставувачка на храна и се обидува да започне сопствена глумечка кариера.
Музеј Галилео
Музејот Галилео, поранешен Институт и музеј на историјата на науката се наоѓа во Фиренца, Италија, покрај реката Арно која е најблиску до галеријата Уфици. Музејот е посветен на астрономот и научникот Галилео Галилеј.
Музејот Галилео поседува и една од најголемите светски збирки и научни инструменти, кој што носи докази за улогата што големите војводи Медичи и Лорен кој ја предавале науката на научниците.
Музејот
Музејот ги содржи вредните научни инструменти од збирките на Медичи кои првпат биле изложени и во Собата за математика во галеријата Уфици. Тие подоцна биле преместени и во Музејот за физиката и природната историја, кој е основан од големиот војвода Питер Леополд во 1775 година. За време на владеењето на големите војводи од Лорен, нови инструменти биле додадени во научните збирки. Во 1929 година, Првата италијанска изложба на историјата на науката во Фиренца ја истакнува и важноста на научните збирки во рамките на италијанското културно наследство.
Колекцијата Медичи
Деветте соби кои се на првиот кат се посветени на збирките на Медичи, кои се од 15 век до 18 век. Постојаната изложба ги вклучува и сите уникатни артефакти на Галилео, меѓу кои се и неговите единствени два постоечки телескопи и врамената објективна леќа од телескопот со кој ги открил галилејските месечини на Јупитер; термометри и извонредна колекција на копнени и небесни глобуси, вклучувајќи ја и Армиларната сфера на Сантучи, џиновската армиларна сфера која е дизајнирана и изградена од Антонио Сантучи.
Колекцијата на Лорен
Во деветте соби кои се на вториот кат се сместени инструменти и експериментални апарати собрани од династијата Лорен (18-19 век), кои сведочат за извонредниот придонес на Тоскана и Италија во напредокот на електричната енергија, електромагнетизмот и хемијата. Експонатите вклучуваат и акушерски модели на восок од болницата Санта Марија Нуова, кабинетот за хемикалии кој е на Големиот војвода Питер Леополд и прекрасните машини кој биле направени во работилницата на Музејот ди Физика и приказна природна за да се илустрираат основните физички закони.
Истражување и документација
Музејот врши истражување и документација во историјата на науката и технологијата, како и во областа на зачувување и подобрување на музејските збирки. Збирката книги на библиотеката и големиот број онлајн ресурси се достапни и за научниците. Музејот е партнер со важните институции, како што се и Кралската шведска академија на науките, Нобеловата фондација, институтите на Здружението Макс Планк и Универзитетот Харвард, и ко-спонзорира неколку истражувачки проекти. Исто така, организирал и учествувал на многуте конференции за научнатаа музеологија и историја на науката и на технологијата.
Привремени изложби
Музејот Галилео со години си го подобрувал и промовирал ширењето на научната култура. Со цел ефективно да се исполни оваа заложба, која е промовирана на изложбите за историјата на науката и односот помеѓу науката, технологијата и уметноста. Меѓу најважните изложби во Италија и во светот се: Ренесансните инженери: Од Брунелески до Леонардо да Винчи ; Умот на Леонардо: Универзалниот гениј на дело; Медичи и наука; Телескопот на Галилео: Инструментот што го менува светот ; Галилео: Слики на универзумот од антиката до телескопот; Vinum Nostrum: уметност, наука и митови за виното во античките медитерански култури ; Архимед: Уметноста и науката на пронајдокот и најновата (2019-2020) Водата како микроскоп на природата: Кодексот на Леонардо да Винчи Лестер, Леонардо и неговите книги: Библиотеката на универзалниот гениј, Леонардо да Винчи и постојано движење, Уметност на градење ремек-дело: Колона на Трајан.
Библиотека
Библиотеката - која е дел и од институтот од неговото основање - била целосно реконструирана во 2002 година, кога била преместена на третиот кат во Палацо Кастелани. Новата архитектонска поставеност ја доби и наградата „Bibliocom Biblioteche in vetrina“. Во библиотеката се сместени околу 150.000 дела од историјата на науката. Колекцијата на античките книги се состои од речиси 5.000 дела. Ја вклучува и збирката Медичи-Лорен,која е составена од научни книги главно за физика и математика, кој се собрани од тосканските династии во текот на пет века. Библиотеката е дом на неколку архивски збирки од 18 до 20 век и фото архива поврзана со историјата на збирките на музејот, античките инструменти и местата од научен интерес. Современата колекција ги вклучува книгите на италијански и на главните европски јазици и има годишен раст од околу 1.800 нови набавки. Целиот материјал на библиотеката може да се пребарува на онлајн каталогот. Меѓу активностите на библиотеката е составувањето на библиографии - особено Меѓународната галилеска библиографија - и каталогизацијата на документи релевантни за историјата на науката, дури и кои не се во сопственост на библиотеката. Во 2004 година била создадена и Дигитална библиотека за зачувувањето и објавувањето на дигитални збирки од историски научен интерес.
Мултимедијална лабораторија
Свесен за зголемената важност на информациските и комуникациските технологии, Музејот ја започнал својата сопствена мултимедијална лабораторија во 1991 година. Лабораторијата произведува офлајн и онлајн интерактивни апликации кој биле поврзани со ширење и документација и на постојани колекции и на привремени изложби. Исто така, создава дигитални архиви за историски научни истражувања.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Хилдебрандсхаузен
Хилдебрандсхаузен (Hildebrandshausen) — село и поранешна општина во округот Унштрут-Хајних, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2011 г. е дел од општината Зидајхсфелд.
Аугуст фон Васерман
Аугуст фон Васерман (- Берлин, ) — германски бактериолог кој во 1906 година ја вовел методата за преглед на крвта (Васерманова реакција) со помош на која е утврдено постоењето на сифилисот. Ја проучувал структурата на ќелиите, антитоксините, како и причините за појавата на болеста туберкулоза и рак.
Троен сојуз
Тројниот сојуз е военополитички блок на Германија, Австроунгарија и Италија, договорен во Виена во 1882 год. и насочен главно против Франција и Русија за распределба на светот. Се растури со влегувањето на Италија во Првата светска војна (1915) на страната на Антантата (со Англија, Франција и Русија).
Драгојчинска тврдина
Драгојчинската тврдина е тврдина која се наоѓала во село Драгојчинци, Ќустендилска област, Бугарија. Од тврдината, денеска е зачувана правоаголната кула. Тврдината била триаголна форма. Околу остатоците на тврдината се гледаат следите од ѕидините кои некогаш се издигале пред тврдината. Таа е достапна од северозападната страна, каде има ров кој е широк 3 до 5 метри.
Европско првенство во фудбал 2016 - нокаут фаза
Нокаут фазата на Европското првенство во фудбал 2016 била втората фаза на Европското првенство 2016, после групната фаза. Започнала на 25 јуни 2016 со осминафиналето а завршила на 10 јули 2016 со финалниот натпревар, кој се одиграл на стадионот Стад де Франс во Сен Дени, Франција, во близина на Париз.
Формат
Во нокаут фазата, се користат продолженија и изведување на пенали за да се одреди победникот, доколку е потребно. Како и на секој турнир од Европското првенство 1984, не се игра натпревар за трето место.
УЕФА го одредила следниот распоред за осминафиналето:
Екетра
Екетра (латински: Ecetra) ― гратче на древното племе Волски во средишниот дел на Апенинскиот Полуостров. Неговата местоположба повеќе не е позната.
Се споменува од Тит Ливиј во 495 п.н.е. во контекст на неуспешната Волска инвазија врз Рим. Ливиј вели дека по победата на Римјаните, амбасадорите на Екетра побарале мир од римскиот сенат, кој се согласил врз основа на тоа дека екетриските земји му биле отстапени на Рим.
Во 464 п.н.е. Екетрите се здружиле со Аеките и се побуниле против Рим. Херниките го предупредиле Рим на предавството и Римјаните на крајот победиле.
Џорџ Робертсон
Џорџ Робертсон (роден на 12 април 1946 година) е британски лабуристски политичар кој бил десеттиот Генерален секретар на северноатлантската алијанса од 1999 до 2004 година. Тој служел како Секретар за одбрана на Велика Британија од 1997 до 1999 година, пред да се вклучил во НАТО.
Животопис
Робертсон се женел со Сандра Валас на 1 јуни 1970 година. Тие имаат два сина и една ќерка.
Робертсон преживеал несреќа во јануари 1977 година, поради што му се скршиле колената и скршила вилицата.
Тој прв се вклучил во Дом на комуни како лабуристски пратеник во 1978 година, откако победил на изборите во Хамилтон во мај истата година, предизвикано од смртта на последниот лабуристски пратеник Алекс Вилсон во март од таа година. Тој бил против кандидат на Марго Макдоналд. Робертсон добил 51% од вкупните гласови. Тој бил повторно избран во собранието на следните пет генерални избори, бил претседател на Лабуритската партија во Шкотска, и бил назначен во држаниот совет. Тој бил назначен за Генерален секретар на НАТО од кога германскиот министер на одбрана Рудолф Шрапинг одбил да биде номиниран за таа позицијата.
Скај 1
Скај 1 (јазик англиски|Sky One) беше британски телевизиски канал.
Надворешни врски
Скај ТВ
Играчки погон
Погон за видеоигри или играчки погон е софтвер направен за изработка на видеоигри. Постојат многу играчки погони направени за да работат на играчки конзоли и оперативни системи како Microsoft Windows, Линукс и Mac OS X. Главната намена на играчки погон е рендерирање на 2Д или 3Д компјутерска графика, физички погон или откривање на удари, звук, скриптирање, анимација, вештачка интелигенција, вмрежување, стриминг, управување со меморија, истовременско извршување, локализација и сценски графикон. Изработувањето игри често се олеснува со користење на истиот погон за различни игри.
Хенри Фонда
Хенри Џејнс Фонда (16 мај 1905 – 12 август 1982) бил славен американски филмски актер, добитник на наградата „Оскар“, најпознат по своите улоги на едноставен идеалист. Вештиот, натуралистички глумечки стил и пристап на Фонда бил прв чекор кон популаризацијата на методската глума.
Фонда започнал како глумец на Бродвеј, а своето деби во Холивуд го имал во 1935 година. Неговата кариера почнала да се качува по нагорна линија по неговата изведба во филмот Плодовите на гневот, за која бил номиниран за „Оскар“. Во текот на својата шестдецениска кариера во Холивуд, Фонда создал силна, привлечна екранска личност со своите улоги во класиците од типот на Инцидентот кај Окс-Боул, Господин Робертс и 12 гневни луѓе. Подоцна, Фонда започнува да игра во предизвикувачки, мрачни епови како Серџо Леоневиот филм Беше еднаш на Дивиот Запад (како злосторник, кој меѓу другото, убива дете и инвалид) како и во лесни комедии од типот на Твое, мое и наше, каде игра заедно со Лусил Бол.
Тој е зачетник на една лоза познати глумци, вклучувајќи ги ќерката Џејн Фонда, синот Питер Фонда, внуката Бриџит Фонда и внукот Трој Герити.
Во 1999 година, од страна на Американскиот филмски институт Хенри Фонда бил прогласен за шестата најголема филмска ѕвезда во историјата.
Космос-911
Космос-911 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 мај 1977 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 700 килограми. Космос-911 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1001 км, а најмалото на 964.
Пном Пен
Пном Пен (кмерски: ភ្នំពេញ, официјална транскрипција: Phnum Pénh; изговор [pʰnum pɯɲ]) е главен град на Камбоџа и центар на општина Пном Пен. Тој е економски, индустриски, комерцијален, културен, туристички и историски центар.
Во 1920-те градот бил познат како „Бисер на Азија“ и е главно туристичко одредиште во Камбоџа и за странски посетители. Градот е мешавина на традиционалната кмерска архитектура и влијание на француската архитектура.
Градот е најбогат и најнаселен град во Камбоџа со население од околу еден милион жители.
Географија
Пном Пен се наоѓа во јужниот дел на Камбоџа и е опколен од покраината Кандал. Општината Пном Пен се наоѓа на бреговите на реките Понче Сап, Меконг и Басак. Овие реки се големи извори на свежа и питка вода, но има и останати природни ресурси во градот и околината. Градот и околината се наоѓаат во регион кој е составен од тропски влажани предели. Пном Пен се наоѓа на надморска височина од околу 11.89 метри што е голем проблем за безбедноста на градот во поглед на природни катастрофи како што се монсунските поплави. Само градското подрачје зафаќа површина од околу 375 квадратни метри каде живеат околу 2.000.064 жители.
Демографија
Во 2008 година, Пном Пен имал население од околу 2.009.264 жители со густина на население од околу 5.358 жители на метар квадратен. Процентот на растот на населението на Пном Пен е проценето на околу 3.92 %.
Пном Пен е претежно населен од етнички Кмери кои сочинуваат околу 90% од вкупното население на градот. Покрај нив, има значително кинеско и виетнамски малцинство, но може да се забележат и останати помалубројни малцински заедници. Како и во цела Камбоџа, така и во Пном Пен, населението воглавно е будистичко, односно 90% од вкупното население на Пном Пен се будисти. Во последните години се забележува и мало зголемување на христијанското и исламското население. На национално и официјално ниво доминира кмерскиот јазик, кој е најмногу зборуван јазик во државата и градот. Покрај него, во добар дел се зборуваат и францускиот и англискиот јазик.
Збратимени градови
Пном Пен е збратимен со следните градови:
Кевин Стротман
Кевин Стротман (роден на 13 февруари 1990 година) — холандски фудбалер кој игра како играч од средниот ред за италијанскиот клуб Рома и фудбалската репрезентација на Холандија.
Бутрос Бутрос-Гали
Бутрос Бутрос-Гали (арапски:  li; 14 ноември 1922 – 16 февруари 2016) — египетски политичар и дипломат, поранешен генерален секретар на ООН.
Бутрос Гали е роден на година во, Египет. Тој произлегува од видно коптско семејство. Неговиот дедо, со исто име, кон почетокот на XX век бил премиер на Египет.
Мирко Стошиќ
Мирко Алексе Стошиќ ( во —  на ) — српски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија и учесник во НОВ.
Бабјани
Бабјани (Λάκκα, Лака; до 1928 г. Μπάμπιανη, Бабјани ) — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 372 жители (2011). Сè до Втората светска војна било населено исклучиво со Македонци, а потоа станало македонско-влашко.
Мирко Стошиќ
Животопис
Произлегува од селско семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Веднаш по окупацијата на нашата земја се приклучил кон народно ослободителното движење. Од 1942 година, организирано работел и се борел против окупаторот. Во овој период му биле доверени разни задачи, кои успешно ги извршувал. Како резултат на неговата активност, во 1943 година бил примен за кандидат на КПЈ. Потоа, уште позасилено учествувал во решавањето и исполнувањето на посложените задачи, кои му ги поставувала Партијата. Како борец на Јужноморавскиот партизански одред добил задача, заедно со уште неколку соборци да дојде во Скопска Црна Гора, со цел да воспостави врска со партизаните. Но патем во борба против балистите во мај 1943 година, бил заробен, ѕверски мачен и веднаш потоа стрелан. Бил погребан на местото каде што бил стрелан.
Бутрос Бутрос-Гали
На функцијата генерален секретар на ООН бил од 1992 до 1996 година. Во текот на неговиот мандат, организацијата се соочила со финансиски недостатоци. Бил критикуван за провалот кој се случил за спречување на геноцидот во Руанда во 1994 година.
Тој бил првиот секретар на ООН кој не бил избран по вторпат на истата функција. Бутрос Бутрос-Гали бил наследен од страна на Кофи Анан.
Бабјани
Во Отоманското Царство
Целото население на селото било пдо врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Бабјани (Babiani) имало 160 Македонци под егзархијата.
Кукушкият околийски училиштен инспектор Никола Хрлев напишал во 1909 г. за селото:
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 173 жители, кои во 1920 г. се зголемиле на 185. Во 1924 г. три-четири семејства од Бабјани се иселиле во Бугарија. Во 1928 г. селото е преименувано во Лака, кога имало 269 жители.
Во 1940 г. селото имало 246 лица. Ова се променило во Втората светска војна, кога во 1944 г. во Бабјани се доселени голем број Власи од изгорените соседни села Голема и Мала Ливада и од епирското село Денско. Така, Бабјани станало половина македонско, а половина влашко. Во Граѓанската војна целото население е евакуирано во селото Ѓупчево, но жителите се вратиле по војната. По војните населението почнало да зе зголемува.
Стопанство
Селото е полупланинско, поради што главно занимање е сточарството. Се одлгедуваат и земјоделски култури како жито, тутун и овошје.
Источнофризиски Острови
Источнофризиски Острови (Ostfriesische Inseln; Eastfryske eilannen) — островска верига во Северното Море, недалеку од брегот на Источна Фризија во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Веригата се протега во должина од 90 км од запад кон исток, помеѓу устијата на реките Емс и Јаде / Везер, а на оддалеченост од 3,5 до 10 км од брегот. Подрачјата помеѓу копното и островите се прекриени со пространи плитаци (приливни блата), месно наречени „вати“ (Watten), кои се дел од водната површина наречена Ваденско Море. Пред островите се простираат територијалните води на Германија, кои опфаќаат многу поголема површина од самите острови. Самите острови, околните наносни плитаци и територијалните води (кои се природен резерват) се во потесен еколошки заедем однос. Островската група зафаќа околу 5 % од Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море на Саксонија.
Најголем остров во групата е Боркум, сместен на западниот крај на веригата. Истата има уште шест населени острови, од запад кон исток: Јист, Нордернај (со најголемото населено место во групата), Балтрум, Лангеог, Шпикерог и Вангероге. Има уште четири помали ненаселение острови: Литје Херн источно од Боркум, Мемерт и Кахелотплате (југозападно од Јист), Минзенер Ог (прокопан остров југоисточно од Вангероге) и Мелум на источниот крај на веригата, кој според Сојузната служба за заштита на природата денес е вон групата, и му припаѓа на приливното блато наречено Триаголник Елба-Везер (Watten im Elbe-Weser-Dreieck).
Острови и плитаци
Ова е табела на островите и плитаците (Sandplaten) во состав на на Источнофризиските Острови со основни информации за секој од нив. Ненаселените и управно неопфатените (вонопштински) плитаци се истакнати со жолто.
Нордернај е преостанатиот дел од некогашниот остров Бујзе, кој речиси целосно исчезнал под морето во XVII век. Литје Херн источно од Боркум е во постојана опасност од одмивање. Во 2003 г. Крајбрежната одбрана на Германија издала соопштение дека Кахелотплате може повторно да се смета за остров бидејќи повеќе не е изложен на редовно поплавување од плиматата. Сепак, островот зафаќа површина не поголема од и останува ненаселен. Кахелотплате се наоѓа северно од устието на реката Емс.
Моторниот сообраќај е забранет на највеќето острови. Исклучок од ова се Боркум и Нордернај, кои се најнаселените. Ниеден остров од групата нема мост до копното, туку само со траект.
Островите и околните морски површини се дел од Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море.