cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Змија (митологија)
Чувар на домот, стопан, стопанка
Кај народот постоело верување дека во секоја куќа постои стопан (стопанка), демонско битие кое се грижи за домот и сè што живее во него. Кај Марко Цепенков сретнуваме следно верување: ‘Во секоја куќа стопан си има, каде дервиш, каде змија, каде власица, каде Арап, каде пари и друзи работи.’ Како стопан најчесто се сретнувале змиите, неретко смок (неотровна змија Цолубер), за нив се метало дека ги истребуваат штеточините, дека ја вардат куќата од злите демони, дури и припадничките од сопствениот род кои се отровни и сакаат да му наштетат некому од домот. Таквите змии не се бркале и убивале, се верувало дека биле од Господ поставени како чувари на куќата и во секоја куќа која немала сопствена змија чувар немало напредок и среќа. Уште пострашна коб се нафрла во домот во кој некој од домашните ја убие змијата. Тоа верување пак, се доведува во врската дека змијата стопан според народните верувања била душа на предците. Според некои верувања во Бугарија ‘стопанот’ ја симболизира митската поврзаност помеѓу човекот и змијата, таа е реинкарнација на прародителот, но во исто време и двојник, покровител на домаќинот на домот. Змите според преданијата претставувале и еден од најсигурните чувари на закопаното богатство.
Змијата ‘стопанот’ можела да биде заштитник на полињата (нивите) и лозјата, се верувало дека таквите места се заштитени од невремето и демонските сили. Ова укажува на можно верување дека змијата може да претставува и житно божество, особено ако се знае дека на обредниот леб за Божиќ во многу краишта со тестото се става и змија, а во некои краишта се меселе и лепчињата кои се нарекувале змија (змијарка, змијарче).
Змијата слепок Anguis fragilis е мала, безопасна, слична на јагула, според верувањето убивала девет змии, а од десеттата страдала самата. Младите барале таква убиена змија, ѝ ја раскинувале челуста на две и по еден дел поставувале на различните страни на патот, се верувало дека младичот (девојката) кој ќе помине меѓу нив веднаш станува заслепен од љубов кон оној кој ги поставил.
Змијар
Змијар е човек што ги фаќал и најопасните змии со голи раце. Се верувало дека се тоа видовити луѓе кои со своите способности владееле со змиите толку сигурно што можеле да ги носат под облеката. Нивната врска со змиите се сметала за некаков таен сојуз, бидејќи тие никогаш не сакале да убијат змија (до екстремности, со жртвување на сопствениот живот), ниту пак таа им наштетува нив.
Тие ги знаеле престојувалишта на змиите, го разбирале нивниот јазик, со специфичното свиркање можеле да повикаат илјадници змии, да се заштитат себеси или некој друг, змијарите исцртувале магичен круг во кој змиите никогаш не навлегувале.
Користена литература
Serpent (symbolism) Käärme Serpente (immaginario) Oerslang Змей (мифология)
Нарва
Население
На 1 јануари 2013 во Нарва живееле 62,078 жители, односно имало намалување на населението кое пред две години броело 64,667 жители. 93.85% од населението на Нарва знае да зборува руски јазик, а 82% од населението се Руси. Естонците сочинуваат 3.86% од вкупното население.
Черкаси
Черкаси (Черкаси) — град на реката Днепар во централниот дел на Украина. Тој е административен центар на Черкаската област и административен центар на околниот Черкаски реон, во рамките на област. Градот бил основан уште во 13. век, и одиграл важна културно-општествена улога во историјата на Украина. Во тоа време, градот бил претежно населен со Козаци.
Неговата местоположба е отприлика 200 километри јужно од главниот украински град Киев. Бројноста на населението, според последниот попис од 2011 г. е 288 илјади жители. Во месец јуни 2011, Черкаси го прославил својот јубилеен 725 роденден.
Климата во градот е умерено-континентална, со благи зими и жешки лета. Просечната температура во градот на годишно ниво е 7,7 °C. Во јануарскиот период просечната температура на воздухот е -6 °C, додека во лето таа изнесува +20 °C. Најниската измерена температура била -25 °C (што е ретко се случува), додека пак највисоката била +35 °C, забележана во месец јули.
Бројот на население бил најголем во 1990 г. кога Черкаси имал речиси 300 илјади мештани. Оттогаш па наваму, тој број е во постојано опаѓање, што најмногу се должи на високата смртност кај месното население, социо-економската состојба и наглиот процес на урбанизација на местото. Денес, градот има точно 286.037 жители. Најголем дел од населението се Украинци, но исто така се застапени и руското и еврејско малцинство. Според половата припадност, 46,4% се мажи, додека останатите 53,6% се жени. Објавени се и податоци за старосната структура на населението, од кое 19% се лица-пензионери, додека само 15% се деца под 14 години. Овие бројки говорат за нерамномерната застапеност на возрасните групи.
Територијална организација на Черкаси
Во градот Черкаси има 2 општини (реони):
Образование
Во Черкаси се наоѓаат голем број на универзитети, од кои најголеми се Черкаскиот државен технички универзитет и Черкаскиот национален универзитет „Богдан Хмелницки“.
Збратимени градови
Черкаси е збратимен со следните градови:
Падрон
Падрон — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 48.37 жит./км2, население од 9,070 жители (2004) и густина од 186.69 жит./км2.
Мануел Нојер
Мануел Нојер (27 март 1986 во Гелзенкирхен, Северна Рајна-Вестфалија) — германски фудбалер, голман на Бајерн Минхен и на германската репрезентација.
Шалке 04
Нојер го потпишал својот прв професионален договор со екипата на Шалке 04 во 2005. Тој дебитирал во Бундеслигата како замена за повредениот Франк Рост во сезоната 2006-07. Нешто подоцна, дваесетгодишниот Нојер успеал да го заземе почетното место меѓу стативите, откако бил претпочитан пред Рост за натпреварот против Бајерн Минхен. Тој не разочара, напротив успеа да обезбеди изедначување против бранителите на титулата. Покрај неговите дваесет години, Мануел беше сметан за потенцијален следбеник на неговиот идол Јенс Леман во иднината за германската репрезентација. На 5 март 2008 година во првиот круг на УЕФА Лигата на Шампиони против ФК Порто, самостојно успеа да го задржи ФК Шалке 04 во игра, со неколкуте спасени топки, играта заврши со пенали. Тој ги одбрани пеналите на Бруно Алвес и Лисандро Лопес и му помогна на Шалке да дојде до четврт-финалето. За покажаната издржливост тој беше номиниран за голман за 2007-08 година за УЕФА Голман на годината. Освен што беше најмлад голман, тој беше и единстевен голман од Бундеслигата. Во сезоната 2008-09, Шалке го освои осмото место на табелата и не се квалифукува за Лига Европа. Меѓутоа,добрата игра која ја покажа во 2009 на Еврпското првенство до 19 години, беше забележан од претседавачот на Бајерн Минхен Карл-Хајнц Румениге. Иако тренерот на Шалке увери дека Нојер ќе игра за Шалке и следна сезона, во ноември Ноер беше единствениот германски голман од петте номинирани за УЕФА Тим на годината. На 20 април 2011 изјави дека нема да го продолжува договорот со Шалке, којшто завршува на крајот од сезоната 2011-12. Неговата одлука наиде на критика и разочараност од навивачите на Шалке, поради неговата одлука да се придружи на соперничкиот тим.
Бајерн Минхен
На 1 јуни 2011, Шалке и Бајерн Минхен потврдија дека Ноер ќе биде дел од тимот на Бајерн. Ноер потпиша пет годишен догвор до јуни 2016. Договорот е вреден 22 милиони евра, што го прави Ноер вториот најскап голман воопшто. После непријатностите доживеани од страна на навивачите на Бајерн (поради купувањето на голман од противничкиот тим Шалке). На 2 јули 2011 се одржа состанок помеѓу раководството на Бајерн и навивачите на коишто им беше посочено дека Мануел ќе биде почитуван рамноправен член на тимот на Бајерн Минхен. Сите навреди упатувани кон него треба да престанат. Уште во првата недела во Бајерн, по нерешената игра со Хофенхајм (0-0), Ноер го прекина рекордот претходно држен од страна на Оливер Кан, преку 1.000 минути без примен гол. За време на натпреварот помеѓу Баepн и Борусија, Мануел беше каменуван со банани од страна на навивачите на Борусија. Истиот инцидент му се има случено и на Оливер Кан. На 25 април 2012 Ноер го одбрани пеналот на Кристијано Роналдо и Кака и го однесе Бајерн во полуфинале против ФК Реал Мадрид. Ноер откри дека го проучил начинот на кој Кристијано Роналдо шутира пенали. Ноер изјави за Bild:„ Секогаш се подготвувам себеси за вакви ситуации. Нашиот голмански тренер Тони Тапалович ми покажа на неговиот пресметувач ден пред натпреварот, како вообичаено Роналдо шутира пенали. Научив дека Роналдо најмногу шутира на лево. Во тој момент бев сигурен дека ќе шутира на неговата омилена страна. “Во финалето на Лигата на Шампиони против ФК Челси, тој самиот шутираше пенал и го спаси шутот на Хуан Мата, но за жал Бајерн изгубија во пеналите 4:3 на домашен терен во Алијанц Арената. Во сезоната 2012-2013, во елиминаторната фаза во Лигата на шампионите, Ноер не примил гол на четири натпревари. Во финалето, тој осумпати спречи мрежата да биде затресена и Барен беа на добар пат да ја освојат Лигата на шампионите. Финалето беше со прекрасно покажана игра од страна на двата голмани, во која Мануел го порази Роман Видерфелер. Во Супер Купот одигран на пенали на 30 август 2013 Мануел го одбрани одлучувачкиот пенал и ги победија Челзи истовремено одмаздувајќи се за земенот трофеј во Лигата на шампионите 2012.
Репрезентативна кариера
Напредокот низ младинските тимови доведе до првото појавување на Ноер против Холандија. Ноер заедно со Германската репрезентација до 21 година во Шведска ја победија Англија со 4:0 и станаа победници на Европското првенство до 21 година.
Светско првенство 2010
Нојер на 19 мај 2009 беше повикан од Германката репрезентација за турнеја низ Азија. Дебитираше во натпреваpот со Обединети Арапски Емирати, потоа во ноември против фудбалскиот тим на БСК. Иако тој самиот ја презеде вината за првиот примен гол, тренерот Јоаким Лев одби да го обвини него и го пофали за посветеноста. Смртта на голманот Роберт Енке во ноември 2009 го ставија на второ место пред Рене Адлер. Но, поради сериозната повреда на реброто, Ноер беше ставен во почетната позиција пред Тим Визе и Ханс Јорг Бут во светското првенство во Јужна Африка.
Додека се играа групите тој прими само еден гол и тоа од Јовановиќ во натпреварот против Србија. Тој му помога на Мирослав Клозе во голот против Англија, победувајќи со 4:1. Ноер играл во сите натпревари, освен во натпреварот за трето место, против Уругвај, кога стаpтната позиција му била дадена на Ханс Јорг Бут.
Европско првенство 2012
Нојер ги одиграл сите натпревари во квалификациите на Европското првенство 2012, во кои Германија остварила десет можни победи од десет натпревари. Тој особено се истакнал во победата на Германија против Турција со 3:1, кога успеал прецизно да ја фати топката од далечина и веднаш ја фрлил на половината на противникот до Томас Милер, којшто веднаш ја префлил топката до Марио Гомез, а тој го постигал првиот гол за Германија. Подоцна, Ноер повторно имал прецизен шут длабоко во противничкиот дел, до Марио Гомез.
Личен живот
Нојер е роден во Гелзенкирхен, Северна Рајна-Вестфалија. Тој го заврши Бергер Фелд Гезамтшуле (Gesamtschule Berger Feld), како и многу други познати фудбалери како што е Месут Езил. Неговиот брат Марсел е фудбалски судија во Фудбалската лига за Асоцијации. Првата фудбалска топка ја добил кога имал само две години, првиот натпревар бил на 3 март 1991 година, 24 дена пред неговиот петти роденден. Идолот на Ноер како дете бил колегата од Германската репрезентација и поранешен голман на Шалке, Јенс Леман.
Ноер има основано добротворна организација за деца по име „Фондација за деца на Мануел Ноер“ (Manuel Neuer Kids Foundation). Во ноември 2011 година, тој освоил 500.000 евра на германската верзија на Кој сака да биде милионер?. Во 2013 година, Ноер го позајмил гласот на Франк Мекеј во анимираниот филм „Универзитет за чудовишта“.
Космос-1819
Космос-1819 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 7 февруари 1987 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1819 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 254 км, а најмалото на 209.
Мирамар Мисионес
Клуб Спортиво Мирамар Мисионес, обично познат едноставно како Мирамар Мисионес е уругвајски фудбалски клуб со седиште во Монтевидео. Клубот е формиран од спојувањето на два клуба: Мирамар (основан на 17 октомври 1915 година) и Мисионес (основан на 26 март 1906 година), во јуни 1980 година. Како дел од спојувањето, новата лента за новиот клуб била мешавина од оние на претходните два клуба. Домашната лента (бела и црна) е старата лента Мирамар, а лентата за гости била онаа што ја користеше Мисионес. Она што го направи ова спојување забележливо е тоа што Мирамар и Мисионес беа локални дерби ривали, бидејќи и двајцата потекнуваа од истата населба на Монтевидео.
Пред создавањето на овој клуб, Мирамар исто така се спои со легендарниот клуб Албион во 1976 година, формирајќи го „Албион Мирамар“. Сепак, овој ентитет траел само 2 сезони.
Клод Леви-Строс
Животопис
Леви-Строс е роден во еврејско семејство и пораснал во Париз, на улица во XVI округ наречена според уметникот Никола Пусен, на чие дело тој подоцна се воодушевувал и пишувал за него. Таткото на Леви-Строс исто така бил сликар, а Клод се родил во Брисел токму затоа што татко му имал договор за да работи во тој град.
О Пино
О Пино — општина во покраината Ла Коруња од автономната заедница Галиција, Шпанија. Има површина од 133 жит./км2, население од 4,940 жители и густина од 37.14 жит./км2.
Тоа (лик)
Тоа (It), исто така познат по своето сакано прикривање како Пенивајз, танцувачкиот кловн (англ. Pennywise the Dancing Clown) — главниот антагонист на романот „Тоа“ од Стивен Кинг, и неговите адаптации. Пенивајз ги јаде стравовите на децата, но и самите тие. Во романот, тој се појавува како моќно и древно суштество што дошло од друг свет. Се буди на секои 27 години за да ги лови децата од измислениот град Дери, Мејн, користејќи разни измами, како што е способноста да управува и да се преобразува.
Во интервју од 2013 година, Кинг рекол дека дошол до идеја за Тоа откако се запрашал што ги плаши децата „повеќе од сè на светот“. Почувствувал дека одговорот е кловн, иако прво на ум му дошол трол како оној од бајката „De tre bukkene Bruse“, кој живее во канализацијата. Се појавил двапати на филмското платно. За првпат во истоимената минисерија од 1990 година, каде што го толкувал Тим Кари, кој добил пофалби за неговата изведба. Второто толкување се појавило во истоимениот филм од 2017 година, каде што го толкувал Бил Скарсгорд, исто така пофален за изведбата; Скарсгорд ја повторил својата улога во продолжението од 2019 година.
Особености
Тој е чудовиште што го менува обликот, неговото омилено прикривање е кловнот Пенивајз. Се појавил во празнината што ја опкружува Универзумот, позната во романот како „Макровселена“. Дошол на Земјата со метеорит откако се судрил со астероид пред милиони години, се населил под земја на која ќе биде изграден Дери. Разбуден по појавата на индиските племиња, по едногодишниот лов паднал во сон цели 27 години. Покрај човечкото месо, тој бил заситен со страв, честопати добивајќи облик на она од што најмногу се плаши неговата жртва. Претпочитува деца, бидејќи нивните стравови се полесни за протолкување, а возрасните биле потешки за плашење.
Тој е способен да управува со луѓе со слаба волја, правејќи ги рамнодушни или прилагодувајќи се на улогата на соучесници. Хибернацијата започнува и завршува со ужасни настани, како што се таинственото исчезнување на 300 доселеници во градот Дери во 1740–1743 година, или избувнувањето на металуршка фабрика. Се разбудил за време на насилното невреме што го беше поплавило дел од градот во 1957 година, кога помладиот брат на Бил Денборо, Џорџи, станал првиот во низата убиства пред „Клубот на губитници“ да се бори со чудовиштето. Со помош на ритуалот, Тоа бил тешко ранет и паднал во сон, а конечно бил убиен 27 години подоцна од вториот ритуал. По неговата смрт, огромно невреме го оштетило средишниот дел на Дери.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Просветителство
Просветителство — духовно движење кое започнало некаде кон крајот на XVII век (а официјално започнува малку подоцна - во 1715 година). Ова движење имало влијание што се чувствувало и во XIX век. Целта на просветителството, како што и самиот збор кажува, е расветлување на тајните кои отсекогаш биле догма за човештвото. Тоа навлегло во речиси сите области на културата и духот.
Носител на идеите на просветителството била граѓанската класа, која почнала да се еманципира уште во ренесансата. Токму затоа книжевноста во просветителството е антирелигиозна и антифеудална. Во услови кога апсолутизмот на владетелите во Европа со помошта на црквата ги потенцира класните антагонизми, граѓанската класа со својата материјална моќ и со интелектуалната супериорност се чувствувала повикана да го смени светот. Во литературата од овој период доминираат граѓански теми, додека класицизмот настојува на литература која ќе го опише животот на дворот, односно аристократијата.
Апсолутистичките монархии (особено на Луј XIV во Франција) ги исцрпиле сопствените народи и материјално ги осиромашиле. Англија била најнапредната земја во Европа, бидејќи во 1688 година, во рамките на т.н. славна револуција, буржоазијата ја победила апсолутната монархија. Значителни промени во Франција ќе внесе (по смртта на Луј XIV) Филип Орлеански, но вистинската промена во општествениот живот на Франција ќе се случи по француската буржоаска револуција во 1789 година. Сепак, карактеристично е што просветителството го потпомагаат и некои од владетелите - Фридрих II, Марија Терезија и нејзиниот син Јосип II, Катарина II, кои докажуваат со тоа дека се вистински приврзаници на просветителскиот апсолутизам.
Еден од основните белези на просветителството е обземеноста со науката. Осумнаесеттиот век некои го нарекуваат и век на филозофијата. Во овој период се формираат многу науки: политичка економија, статистика, социологија, емпириска психологија и споредбеното проучување на културата. Меѓутоа, филозофијата во просветителството значи социологија, право и политикологија, а не филозофија во класичната смисла на зборот.
Први придвижници на просветителството се Гротиј и Спиноза од Холандија. Томас Хобс, Дејвид Хјум и Џон Лок од Англија ја развиваат емпириската филозофија, а Исак Њутн се истакнува со своите пронајдоци во физиката. Теоријата за државата на Лок, како и неговото сфаќање за природниот човек, влијаеле врз повеќе мислители на просветителството. Просветителството во Франција се јавува под влијание на англиското, но тоа е многу порадикално. Претставниците на просветителството се движат во насока на материјализмот. Германското просветителство го подготвуваат Томазиус, Волф, Лесинг и Базедов.
Во областа на правниот и општествениот живот, во XVII век се развива идејата за т.н. „природно право’, која бара ослободување на социјалниот живот од верските, националните и традиционалните белези. Ова отворало решение за проблемот на жестоките верски граѓански војни кои го уништувале просперитетот на Европа, поттикнувајќи ја основата за современото меѓународно право. Просветителството во XVIII век врз авторитетот на Лок ја поттикнува идејата за здравиот разум во оваа област. Филозофскиот дух, кој поттикнувал на договор и на разумна согласност на сите граѓани за остварување на сеопштата среќа и благосостојба, всушност може да се смета како форма на хуманистички стремеж за реализирање на достоинствен живот без насилство, без деспотизам.
Проучувачите на периодот на просветителството сметаат дека во него доминирал интересот за науките и дека интелектуалците, пред сè, биле обземени со идеите, а не со уметностите. Писател во XVIII век значело многу за да се обезбеди основната егзистенција. Меценството, пак, како понижувачко, било одбивано од страна на слободоумните мислители и автори.
Просветителството во Македонија
Просветителството во Македонија започнало кон крајот на XVII век и траело сè до крајот на XIX век. Главна одлика на македонското просветителство биле отворањето на училишта на народен македонски јазик во црквите и манастирите. Покрај отворањето на училиштата, во текот на просветителството во Македонија за првпат се започнати собирањето на народно творештво, пишување и печатење на драмска, уметничка и поучна литература на народен јазик. Најпознати предводници на просветитетлството во Македонија се: Кирил Пејчиновиќ, Јоаким Крчовски, Јордан Хаџи Константинов-Џинот, Теодосиј Синаитски, Григор Прличев и други. Првата печатница била отворена во Солун 1838 година.
Во овој период, во Македонија, се забележува зголемување на градското население од кое подоцна произлегла граѓанската класа, класното раслојување, еснафското здружување, изградбата на печатници и појава на световната книжевност, создавање црковно-училишни општини, а особено се карактеристични борбите за отфрлање на грчката духовна власт и воведувањето на народен јазик во наставата. Положбата на Македонија во овој период била таква, што Македонците се наоѓале под тројно ропство: политичко, духовно и просветно. Во одделни подрачја и места, управата на Османлиите преминувала во безвластие, поради самоволијата на локалните моќници; Цариградската патријаршија силно го проповедала грцизмот и се залагала за погрчување на македонското население; малку подоцна, истата ја заменила бугарската Егзархија, која не само што ја наметнала својата духовна власт, туку отворила и голем број училишта во кои се учело на бугарски јазик. Во такви услови започнало просветителското движење, чија основа била иста кај сите народи: борба за народен јазик, описменување на народот, конституирање на државноста.
Надворешни врски
На англиски јазик:
Тома Фиданчев
Животопис
Роден е во 1896 година во градот Струмица, тогаш во Османлиската империја. Гимназиско образование завршува во Ќустендил, Царство Бугарија, потоа студира медицина во Виена, а апсолвира во Рошток, Германија. По докторирањето се враќа во Струмица, која тогаш се наоѓа во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, и работи како лекар, а се истакнува и како општественик.
Во 1927 година е избран за претседател на општина Струмица како кандидат на Народната радикална партија (НРП), која тогаш е најголемата политичка партија во кралството. По Шестојануарската диктатура од 1929 година, неговиот мандат како претседател на општината е потврден и така тој продолжува да ја извршува оваа функција. Додека е претседател на општина Струмица, во февруари 1930 година е уапсен заедно со Михаил Ефтимов, потпретседател на општината, Григор Самарџиев, втор потпретседател, и Тасо Костов, секретар на општината, обвинети дека издавале лажни легитимации и со тоа ја помагале ВМРО. Со поддршка од полицијата, во 1931 година е избран за народен пратеник од Струмичкиот срез како кандидат на листата на Југословенската национална партија (ЈНП), која тогаш е единствена политичка партија во кралството. Во 1935 година повторно се кандидира на листата на ЈНП, но полицијата го поддржува Јордан Аќимовиќ. Од 1936 година активно ја поддржува Југословенската радикална заедница (ЈРЗ) на тогашниот премиер на Југославија Милан Стојадиновиќ.
По Марсејскиот атентат од 1934 година, во кој е убиен југословенскиот крал Александар I Караѓорѓевиќ, Фиданчев, кој тогаш е народен пратеник, учествува на тајна панихида за атентаторот Владо Черноземски од ВМРО, која се одржала во домот на Кирил Калкашлиев во Струмица.
Будна Вас
Локалната црква е посветена на Свети Никола и припаѓа на парохијата Шентјанж.
Црква „Св. Димитриј“ - Ново Конско
Свети Димитриј — главна селска црква во гевгелиското село Ново Конско. Црквата се наоѓа над селото, во близина на асфалтниот пат кој води до селото. Претставува новоизградена црква во поново време.
Фудбалска репрезентација на Ангола
Фудбалската репрезентација на Ангола, со прекар Palancas Negras ("црните импали") е репрезентацијата на Ангола кој е контролиран од анголската фудбалска федерација. На 8 октомври 2005 година, Ангола се квалифицира за светскиот куп за првпат.
Кралица (филм)
Кралица (The Queen) е британско-француско-италијански филм од 2006 година, кој ги опишува настаните по смртта на Дијана Спенсер, принцезата од Велс. Режисер на филмот е Стивен Фрирс, а автор на сценариото е Питер Морган. Главните улоги ги играат: Хелен Мирен, Мајкл Шин, Џејмс Кромвел, Алеј Џенингс, Хелен Мекрори, Роџер Алам и Силвија Симс. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во шест категории, но победил само во една (Хелен Мирен за најдобра главна женска улога). Вкупно, филмот освоил 60 награди на бројни фестивали.
Приказна
Дејството на филмот почнува на 2 мај 1997 година, кога Тони Блер (го игра Шин) е избран за премиер на Велика Британија. Тој и неговата сопруга (ја игра Мекрори) одат на прием кај кралицата Елизабета II (ја игра Мирен), која треба официјално да го прогласи за премиер. Четири месеци подоцна, Дијана Спенсер, бившата сопруга на принцот Чарлс, загинува во сообраќајна несреќа во Париз. Притоа, Владата на Блер и кралицата се судруваат околу прашањето за погребот на принцезата Дијана. Кралицата смета дека по разводот Дијана не била повеќе членка на кралското семејство, така што нејзиниот погреб мора да биде приватен. Спротивно на тоа, Блер смета дека принцезата Дијана уживала голема поддршка кај народот и поради тоа треба да биде погребена со јавна, свечена церемонија. Принцот Чарлс (го игра Џенингс) бра од својата мајка погреб со кралски почести, зашто Дијана е мајка на двата принца, Вилијам и Хари. Најпосле, соочена со притисокот од премиерот и од јавноста, кралицата попушта и дава официјална изјава по повод смртта на принцезата Дијана, која потоа е закопана со највисоки почести. Неколку месеци подоцна, премиерот Блер повторно оди на средба со крлаицата.
Македонско-словенечки односи
Македонско-словенечките односи се надворешните односи меѓу Македонија и Словенија. Двете држави имаат многу блиски политички и економски односи. И двете републики биле дел од СФРЈ и подоцна прогласиле независност (Словенија во јуни, Македонија во септември) и се признаа меѓу себе на 12 февруари 1992. Дипломатските односи меѓу двете држави беа воспоставени на 17 март 1992. Словенија го поддржува суверенитетот, територијалниот интегритет, Евро интеграцијата и визната либерализација на Република Македонија. Има значаен број на словенечки инвеститори во Македонија. Во 2007, беа инвестирани околу 70 милиони евра. Во јануари 2009, македонскиот премиер Никола Груевски рече дека тој очекува повеќе словенечки инвестиции во инфрастуктурата и енергетски проекти. Словенија е првата држава која ја признала Македонија.
Македонија има амбасада во главниот град, Љубљана. Словенија има амбасада во Скопје и почесен конзулат во Битола.
Малпигии
Малпигиите (науч. Malpighiaceae) се семејство на цветни растенија од редот Малпигиовидни (Malpighiales). Во него влегуваат околу 75 родови со 1300 видови, сите автохтони на тропите суптропите. Околу 80% од родовите и 90% од видовите Новиот Свет (од Карибите и најјужниот дел на САД до Аргентина), а останатите виреат во Стариот Свет (од Африка, Мадагаскар и Индомалаја до Нова Каледонија и Филипините).
Една одлика на неколку члена од фамилијата која ретко се јавува во други, е наградувањето на опрашувачите со хранливи масла (наместо вообичаениот полен или нектар). Клузиите даваат смола.
Златен Дедал
Златен Дедал претставува награда за високи достигнувања во областа на аудиовизуелните уметности, која ја доделува Универзитетот за Аудиовизуелни Уметности ЕСРА од Скопје. Доделувањето на наградите традиционално се одржува во Кинотеката на Македонија.
NGC 990
NGC 990 — елиптична галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 990 се споменува и како UGC 2089, MCG 2-7-18, CGCG 439-19.
Откривање
Телото е откриено на 21 септември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 990 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 990 има привидни димензии од 1,8' х 1,5'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 36 м 18,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 11° 38' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Радикализам
Терминот радикализам означува политички начела кои се фокусираат на менување на социјалните структури преку револуција и менување на вредносните системи на основни начини. Зборот е изведен од латинскиот збор radix (корен). Иако значењето претрпело промени од 18 век кога станал кованица, сепак ја задржува конотацијата "промена во коренот" што е од фундаментално значење за револуционерните социјални промени. Радикализмот исклучиво ја вклучува крајната левица. Спротивни на радикалните, тие од десницата се нарекуваат реакционери. Историски, за радикали биле сметани: комунистите, социјалистите, анархистите, анти-империјалистите, феминистките и други групи кои сметале дека општеството е неправедно и треба радикално да се промени.
Радикализмот одигра клучна улога во раѓањето и развојот на парламентаризмот и изградбата на модерната српска држава што довела до југословенското обединување. Народната Радикална Партија, формирана во 1881 година беше најсилната политичка партија и беше на власт во Кралството Србија повеќе од сите други заедно. Уставот на Кралството Србија од 1888, кој ја дефинирала како независна држава и ја формализирала парламентарната демократија која беше меѓу најнапредните во целиот свет, поради радикалниот придонес е познат како Радикалниот Устав.
Ардуино
Ардуино — софтвер за хардвер и софтвер со отворен извор, проект и заедница на корисници што дизајнираат и произведуваат микроконтролери со една плочка и комплети за микроконтролери за градење дигитални уреди. Нејзините производи се лиценцирани под GNU Lesser General Public License (LGPL) или GNU General Public licens (GPL), дозволувајќи производство на Ардуино табли и дистрибуција на софтвер. Плочките на Ардуино се достапни во поединична посебна форма или како КИТ комплет „направи-го-сам“ (DIY).
Дизајните на Ардуино плочките користат различни микрообработувачи и контролери. Плочкте се опремени со комплети на дигитални и аналогни влезови / излезни (I / O) пинови кои можат да бидат меѓусебно поврзани со различни електрилни кола. Одборите имаат сериски комуникациски интерфејси, вклучувајќи USB на некои модели, кои исто така се користат за вчитување на програми од лични сметачи. Микроконтролерите можат да се програмираат со употреба на C и C ++ програмски јазици. Покрај користење на традиционални алатки за компајлери, Ардуино проектот обезбедува интегрирано развојно опкружување (IDE) засновано на проектот за јазик за обработка.
Проектот „Ардуино“ започна во 2005 година како програма за студенти во Институтот за дизајн и интеракција во Ивреа, Италија, со цел да се обезбеди евтин и лесен начин за почетниците и професионалците да создадат уреди што комуницираат со нивната околина користејќи сензори и активатори. Вообичаени примери на такви уреди наменети за хобисти за почетници вклучуваат едноставни роботи, термостати и детектори на движење.
Името Ардуино потекнува од бар во Ивреа, Италија, каде што се сретнале некои од основачите на проектот. Барот го добил името по Ардуин од Ивреа, кој бил маргарит на Маршот на Ивреа и Кралот на Италија од 1002 до 1014 година.
Историја
Проектот „Ардуино“ беше започнат во Институтот за дизајн и интеракција Ивреа (IDII) во Ивреа, Италија. Во тоа време, студентите користеа микроконтролер BASIC Stamp по цена од 50 американски долари, што претставува значителен трошок за многу студенти. Во 2003 година Хернандо Барагон ја создаде развојната платформа Wiring како магистерски труд проект на IDII, под надзор на Масимо Банзи и Кејси Реас. Кејси Рис е позната по ко-создавање, со Бен Фрај, платформата за развој на Обработката. Целта на проектот беше да се создадат едноставни, ниски цени на алатки за создавање дигитални проекти од не-инженери. Платформата за жици се состоеше од печатена плоча (PCB) со микроконтролер АТмега 168, IDE заснована на функции за обработка и библиотека, за лесно програмирање на микроконтролерот. Во 2005 година, Масимо Банзи, со Дејвид Мелис, друг студент на ИДИ и Дејвид Куартиели, додадоа поддршка за поевтиниот микроконтролер АТмега8 на „Верлинг“. Но, наместо да ја продолжат работата на Wiring, тие го блокираа проектот и го преименуваа во Ардуино.
Првичниот тим на „Ардуино“ се состоеше од Масимо Банзи, Дејвид Куартиели, Том Иго, Гиaнанлука Мартино и Дејвид Мелис, но Барагон не беше поканет да учествува.
Во средината на 2011 година беше проценето дека над 300.000 службени Ардуина биле комерцијално произведени, и во 2013 година дека 700,000 службени Ардуина биле во рацете на корисниците.
Во октомври 2016 година, Федерико Мусто, поранешен извршен директор на Ардуино, обезбеди 50% сопственост на компанијата. Во април 2017 година, Wired објави дека Мусто го „измислил својот академски рекорд.... На мрежната страница на неговата компанија, лични сметки на „LinkedIn“, па дури и на италијански деловни документи, Мусто до неодамна беше наведен како држи доктор на науки од Институтот за технологија во Масачусетс. Во некои случаи, неговата биографија исто така бараше МБА од универзитетот Њујорк “. Wired објави дека ниту еден универзитет немал никаков запис за посетеноста на Мусто, а Мусто подоцна признал во интервју за Wired дека тој никогаш не ги заработил тие степени.
Околу исто време, Масимо Банзи објави дека Фондацијата Ардуино ќе биде „нов почеток за Ардуино“. Но, една година подоцна, Фондацијата сè уште не е основана, а состојбата на проектот останува нејасна.
Контроверзноста околу Мустос продолжи кога, во јули 2017 година, тој, наводно, повлекол многу лиценци за отворен извор, шеми и код од мрежната страница „Ардуино“, предизвикувајќи преглед и негодување.
Во октомври 2017 година, Ардуино го објави своето партнерство со АРМ Холдингс (АРМ). Во соопштението се вели, делумно, „АРМ ја призна независноста како основна вредност на Ардуино... без никакви заклучувања со архитектурата на АРМ “. Ардуино има намера да продолжи да работи со сите производители на технологија и архитектури.
Хардвер
Повеќето Ардуино плочки се состојат од Atmel 8-битен AVR микроконтролери (ATmega8, ATmega168, ATmega328, ATmega1280, ATmega2560) со различни износи на флеш меморија, игли, и одлики. 32-битен Ардуино Дау, заснован на Atmel SAM3X8E беше претставен во 2012 година. Одборите користат единечни или двостечни пинови или женски заглавија што ги олеснуваат врските за програмирање и вградување во други кола. Овие можат да се поврзат со додатоци со модерни додатоци, наречени „штитови“. Повеќе и веројатно рангирани „штитови“ можат да бидат поединечно адресирани преку сериски приклучок на I²C. Повеќето табли вклучуваат линеарен регулатор од 5 V и 16 МХз kристален осцилатор или керамички резонатор. Некои дизајни, како што е LilyPad, работат на 8  MHz и дистрибуирајте го со регулаторот на напон на одборот заради специфични ограничувања во форма на фактор.
Ардуино микроконтролерите се претходно програмирани со подигнувач што го поедноставува поставувањето на програми во флеш меморијата на чип. Стандардниот подигнувач на Ардуино УНО е оптимист за подигнување на товар. Одборите се вчитуваат со програмски код преку сериска врска со друг компјутер. Некои сериски табли на Ардуино содржат ниско ниво на префрлање за да се претворат помеѓу логичките нивоа RS-232 и сигналите на ниво на логички транзистор-транзистор (TTL). Тековните плочки на Ардуино се програмираат преку Универзален сериски приклучок (USB), имплементирани со употреба на USB-во-сериски адаптерски чипови како што е FTDI FT232. Некои табли, како што се табли со подоцнежен модел Уно, го заменуваат чипот FTDI со посебен AVR чип што содржи USB-сериски фирмвер, кој може да се препрограмира преку сопствениот заглавие на ICSP. Други варијанти, како што се Ардуино Мини и неофицијалниот БоАрдуино, користат одвојлив USB-сериски адаптер или кабел, Bluetooth или други методи. Кога се користи со традиционални алатки за микроконтролер, наместо Ардуино ИДЕ, се користи стандардно AVR во системско програмирање (ISP) програмирање. Плочката Ардуино ги изложува повеќето I / O пинови на микроконтролерот за употреба од други кола. Ардуино Уно обезбедуваат 14 дигитални I / O пинови, од кои шест можат да произведат модулирани сигнали со ширина на пулсот и шест аналогни влезови, што може да се користи и како шест дигитални I / O пинови. Овие пинови се наоѓаат на горниот дел од таблата, преку женски 0,1-инчен (2.54). Неколку приклучоци за апликации со приклучок се исто така комерцијално достапни. Одборите на „Ардуино Нано“ и „БоАрдуино“ можат да обезбедат машки игли заглавија на долната страна од таблата што можат да се вклучат во лебдери без лемење.
Официјални производители
Оригиналниот хардвер Ардуино беше произведен од италијанската компанија Smart Projects. Некои табли со марката Ардуино се дизајнирани од американските компании SparkFun Electronics и Adafruit Industries. Од 2016 17 верзии на хардверот Ардуино се произведени.
Софтвер
Програма за хардвер Ардуино може да биде напишана на кој било програмски јазик со компајлери кои произведуваат бинарно машински код за целниот процесор.
IDE
Интегриран развој на животната средина Ардуино(IDE) е вкрстена платформа апликација (за Windows, macOS, Linux) која е напишана на програмскиот јазик Јава. Вклучува уредувач на код со функции како што се сечење и залепување текст, пребарување и замена на текст, автоматско вовлекување, сопирање на загради и осветлување на синтаксата и обезбедува едноставни механизми со еден клик за составување и испраќање на програми во таблата Ардуино. Исто така, содржи област за пораки, конзола за текст, лента со алатки со копчиња за вообичаени функции и менија за хиерархија на работа. Изворниот код за IDE е објавен под општата јавна лиценца на ГНУ, верзија 2.
Ардуино IDE ги поддржува јазиците C и C ++ користејќи специјални правила за структурирање на шифри. Ардуино IDE обезбедува софтверска библиотека од проектот за пишување, која обезбедува многу вообичаени процедури за влез и излез. Корисникот напишан код бара само две основни функции, за стартување на скицата и главната програма, кои се составуваат и поврзани со никулец на програмата во извршна циклична извршна програма со алатката GNU, исто така вклучена со дистрибуцијата на IDE. Ардуино IDE ја користи програмата avrdude да го претвори извршниот код во текстуална податотека во хексадецимално кодирање што се вчитува во Ардуино таблата со програма за натоварувач во фирмверот на таблата.
Про IDE
На 18 октомври 2019 година, беше објавен Ардуино Про IDE. Системот сè уште користи Arduino CLI (Интерфејс за командна линија), но подобрувањата вклучуваат попрофесионално опкружување за развој, поддршка за авто-завршување и интеграција на Git. Насловот за апликација се заснова на IDE со отворен извор на Eclipse Theia. Главните одлики што се достапни во алфа-изданието се:
Скеч
Скеч или скица е програма напишана со Ардуино IDE. Скиците се зачувуваат на компјутерскиот развој како текстуални податотеки со наставката на податотеката.ino. Ардуино Софтвер (IDE) претходно зачувани скици за 1.0-ти со продолжение.pde.
Минималната програма Arduino C / C ++ се состои од само две функции:
Повеќето плочки на Arduino содржат диоди кои емитуваат светлина (LED) и струен ограничувачки отпорник поврзан помеѓу игла 13 и земјата (GND), што е погодна одлика за многу тестови и програмски функции. Типична програма што ја користат почетниците, слично на Hello, World!, е „трепкање“, кое постојано го трепка LED-уредот што се наоѓа плочката Arduino. Оваа програма ги користи функциите pinMode, digitalWrite и delay, кои се обезбедени од внатрешните библиотеки вклучени во околината на IDE. Оваа програма е обично натоварена во нова табла Ардуино од страна на производителот.
Признанија
Проектот „Ардуино“ доби награда во категоријата „Дигитални заедници“ на Наградата Арс Електроника во 2006 година.
Миралиски мост (1854)
Миралиски мост (Γεφύρι του Παλιομάγερου, γεφύρι της Χρυσαυγής) — стар камен мост во Населичко, Егејска Македонија. Ја преминува реката Праморица, на околу половина километар од селото Мирали, и го поврзува тоа село со селата Жупан и Либохово.
Јасин Брахими
Јасин Брахими (роден на 8 февруари 1990 година, Париз Франција) — алжирски фудбалер, играч од средниот ред на Порто и алжирската репрезентација.
Миралиски мост (1854)
Мостот е изграден во 1854 г. Подигнат е со средства на ајдукот Николаос Замброс од гребенското село Воденско. Според преданието, тој не успеал да ја премине реката кога бегал од неговите гонители и решил да се скрие во Мирали. За возврат на селаните им дал пари за изградба на мост. За градител на мостот се смета Николаос Анагностис Ѕјуфас (1824 - 1892) од Либохово. Парапетите се изработени од селските мајстори Евтимиос Зјулас и Атанасиос Пулиос.
Јасин Брахими
Технички одлики
Може да игра на две позиции во средниот ред: офанзивен халф и крило. Тој е опишан како "технички надарен играч". Неговиот тренер додека настапувал за Рен, Фредерик Антонети, изјавил дека Брахими ќе биде "идниот плејмејкер на клубот".
Рана кариера
Брахими е роден во Париз од алжирски родители и израснал во источните предградија на Париз во Монтреј во Сена-Сен Дени. Додека растел, тој често се обидувал да го имитира Зинедин Зидан кога играл фудбал на улица со другарите. Брахими ја започнал својата фудбалска кариера играјќи за локалниот клуб АСБ Монтреј. По четири години престој таму, тој му се приклучил на Винсеноа, за кој претходно играл и Лига 1 играчот Блез Матуиди. Две години подоцна, Брахими бил избран да присуствува на реномираната Клерфонтејн академија со цел да се унапреди неговиот развој. Додека тренирал во Клерфонтејн во текот на неделата, тој редовно играл за Винсеноа за време на викендите. Во неговата последна година на Клерфонтејн, Брахими поминал една година во Камп дес Логес, младинскиот центар за обука на Париз Сен Жермен, каде тренирал заедно со репрезентативниот младински колега Мамаду Сако. И покрај тоа што бил поврзуван со неколку поголеми француски и европски клубови, по неговиот мандат во Клерфонтејн, тој потпиша аспирантски  (младински) договор со Рен. Во октомври 2010 година, Брахими навел дека го избрал Рен како негово одредиште поради образовната вредност на клубот. Тој изјавил: "Во Рен, академијата дава голема важност на училиштето и тоа беше гаранција за моите родители. Тие ми препорачаа да го изберам Рен. На тој начин, би можел да продолжам да тренирам фудбал додека се подготвувам за мојот матурски испит.
Рен
Брахими му се приклучил на Рен и многу брзо станал дел од мноштвото таленти во младинската школа на клубот. Тој им се придружил на Дамјен Ле Талек, помладиот брат на Антони Ле Талек, Јан М'Вила, Јохан Ласиман, Кевин Теофил-Катерини и Самуел Супрајен како младинци на клубот од кој најмногу се очекувало. Во 2008 година, младинската школа на Рен го постигнала својот најголем успех со освојувањето на Гамбардела купот. Тоа бил третиот наслов за Рен во Гамбардела купот и прва по 2003 година, кога Јоан Горкуф и Силван Марво играле за тимот во оваа конкуренција. По завршувањето на сезоната 2007-08, на 23 јуни Брахими го потпишал својот прв професионален договор се согласувајќи се на три-годишна верност до јуни 2011 година. Иако потпишал професионален договор, на Брахими не му бил доделен број за сениорскиот тим и бил вклучен во натпреварите на Рен 2 во четвртата лига каде се појавил во 22 натпревари и постигнал три гола помагајќи му на тимот да заврши 1. меѓу професионалните клубови во својата група, со што се квалификувале за плејофот, каде што загубиле од Лион во полуфиналето.
Заемот во Клермон
По успешната репрезентативна сезона со Франција, во Рен одлучиле дека ќе биде најдобро да го испратат младиот играч на позајмица за да добие поголема минутажа на теренот. На 3 јули 2009 година, клубот објавил дека Брахими ќе му се приклучи на клубот од Лига 2, Клермон на заем до завршувањето на сезоната 2009-10. Брахими пристигнал во клубот по завршувањето на Европското првенство за играчи под-19 години, заедно со новиот колега кој бил позајмен од Јувентус Карло Векионе и му бил доделен на дресот со број 28. Тој го направил своето професионално деби во првото коло од сезоната, појавувајќи се како замена во поразот со 2-1 од Арл-Авињон. Тој го постигнал својот прв гол за клубот на 25 септември успешно реализирајќи удар од 11 метри во победата на клубот со 3-2 над Анжер. Првиот гол од игра Брахими го постигнал на 4 декември во победата со 3-1 над Бастија на гости. Две недели подоцна, тој постигнал гол повторно, од уште еден пенал во ремито 1-1 со Генгамп.
На 23 март 2010 година, Брахими го постигнал првиот гол во победата на Клермон со 3-0 над Ајачо. Три дена подоцна, тој постигна гол и имал една асистенција во победата со 3-1 на гостувањето кај Истрес. Еден месец подоцна, Брахими го реализирал својот трети пенал во сезоната во победата со 3-2 победа над Дижон. Победата го искачила Клермон до 4-тото место во лигата и само три бода далеку од местото кое носи промоција. Следната недела, Брахими продолжи да ја прикажува неговата офанзивна моќ постигнувајќи нов гол против Ле Авр. Натпреварот, сепак, завршил негативно за Клермон бидејќи клубот загубил со 2-1. Тоа бил првиот пораз на Клермон во натпревар во кој Брахими постигнал гол. Три дена подоцна, Брахими го постигнал својот осми погодок во кампањата во победата со 3-1 против Генгамп. Победата му донела златна шанса на клубот да се избори за промоција бидејќи во последното коло од сезоната 4. пласираниот Клермон требало да се соочи со 3. пласираниот Арл-Авињон и со победата би заработиле промоција во Лига 1. За жал на Клермон, клубот не успеал да за првпат во историјата да заигра во Лига 1, бидејќи го загубиле решавачкиот натпревар со 1-0. Брахими играл до 89-тата минута од натпреварот и добил жолт картон во 72-рата минута.
Враќање во Рен
По завршувањето на сезоната, на 15 мај 2010 година, тренерот на Рен Фредерик Антонети потврдил дека Брахими ќе се врати во тимот, и покрај интересот од англискиот клуб Арсенал и шпанскиот Реал Мадрид, и дека тој ќе биде во голема мера играчот на кој ќе се потпира за сезоната 2010-11 и можеби ќе му служи како плејмејкер заменувајќи го Жером Лерој кој бил веќе во поминати играчки години. На 7 август 2010 година, Брахими го направил своето деби за Рен играјќи во отворањето на првенствената сезона на клубот во натпревар против Лил. Тој го започнал натпреварот и одиграл 71 минута, а завршил со резултат 1-1. Следниот ден, од Рен најавиле дека Брахими потпишал продолжување со клубот за нов четири-годишен договор. Новиот договор требало да го задржи во клубот до јуни 2014 година.