cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 681
NGC 681 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 681 се споменува и како MCG -2-5-52, IRAS 01467-1040.
Откривање
Телото е откриено на 28 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 681 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 681 има привидни димензии од 2,7' х 1,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 49 м 10,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 10° 25' 38". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 681 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6671. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5278. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1207.
Нахалат Шива
Нахалат Шива (хебрејски: ‎נחלת שבעה,) е населба кој се наоѓа во Ерусалим, Израел. Се наоѓа блиску улицата Јафа, и била една од првите населби изградени надвор од стариот дел од Ерусалим.
Ивање Село
Ивање Село (словенечки: Ivanje selo) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Берга (Саксонија-Анхалт)
Општината се состои од три села:
Псоријаза
Псоријазата генерално се смета за генетско заболување кое е поттикнато од факторите од околината. Во студии на близнаци, се покажало дека идентични близнаци имаат трипати поголема шанса да бидат афектирани во споредба со неидентични близнаци. Ова наведува дека генетските фактори се предиспонирачки за развојот на псоријаза. Симптомите вообичаено се влошуваат за време на зимата и при употреба на одредени лекови, како бета блокатори или НСАИЛ. Инфекциите и психолошкиот стрес играат клучна улога. Псоријазата не е заразна. Основниот механизам вклучува реакција на имуниот систем против клетките на кожата. Дијагнозата вообичаено се поставува врз основа на знаците и симптомите.
Не постои лек за псоријаза; сепак, различни третмани можат да помогнат во контрола на симптомите. Третманот вклучува стероидни кремови, крем со витамин Д3, ултравиолетова светлина и лекови кои го супримираат имуниот систем, како што е метотрексатот. Околу 75 проценти од случаите можат да бидат менаџирани само со кремови. Оваа болест се јавува кај два до четири проценти од населението. Мажите и жените се еднакво погодени. Болеста може да се појави на било која возраст, но вообичаено се јавува кај возрасни. Псоријазата е поврзана со зголемен ризик од псоријатичен артритис, лимфоми, кардиоваскуларна болест, Кронова болест и депресија. Псоријатичниот дерматитис зафаќа и до 30 проценти од лицата со псоријаза.
ПСОРИЈАЗА
Псоријазата претставува хронично, незаразно, мултисистемско ( зафаќа повеќе органски системи), воспалително нарушување. Луѓето со псоријаза имаат генетска склоност за оваа болест, која најчесто се одразува со промени на кожата на лакотот, коленото, скалпот ,лумбосакрална регија(половината) итн.
Зглобовите исто така можат да бидат зафатени и тоа се случува кај околку 30% од луѓето со псоријаза.Псоријазата има склоност да се зголемува или намалува во интензитет наеднаш, во зависност од факторите на околината и системските фактори, како што се стресни ситуации или инфекција.
Псоријазата е болест која е прeдизвикана од повеќе фактори, комплексна, но се смета дека главно влијание имаат генетските фактори и имуно посредуваните фактори. Тоа се докажува и при успешниот третман на псоријазата со имунопосредувани биолошки супстанци. Постојат повеќе теории за настанувањето, за момeнтот од кога отпочнува развивањето на болеста(тригер фактор). Како тригер фактор се смета стресната ситуација во животот, инфекцијата во телото, трауматскиот настан. Сепак кај многу пациенти и не може да се посочи фактор кој го отпочнал процесот на развивање на псоријазата. Карактеристични за оваа болест се псоријатичните плаки кои се резултат на леукоцитна имобилизација во епидермисот (горниот поповршински дел од кожата) и дермисот (подлабокиот дел од кожата). Точно се работи за Т-клеточна хиперактивност(Т-cell) и проинфламаторни медијатори (IL 17/23) кои играат главна улога во настанувањето на псоријазата. Настанува и голема продукција на други проинфламаторни медијатори (TNF alfa, interferon gama, IL12).
Хистолошки промените настануваат заради васкуларно зголемување на површинските крвни садови кои се дилатирани (проширени) и нарушен клеточен циклус. Епидермална хиперплазија (зголемен број на клетки) води кон нивен поголем број, но несоодветно зреење. Нормалниот клеточен процес опфаќа 23 дена, а тука тој трае 3-5 дена. Клетките од гранулозниот слој на кожата нормално ги губат своите јадра, но кај ова нарушување ги задржуваат појава позната како ПАРАКЕРАТОЗА. Нарушено е ослободувањето на одредена количина на масти кои нормално имаат улога за зацврснување и спојување на слоевите на кожата. Без ослободување на мастите од клетките од епидермисот кои се променети настанува нарушено спојување на stratum corneum (површинскиот слој на кожата) што води кон создавање плаки и лупење.
Честота
2-3% од светската популација е зафатена со псоријаза. Почеста за некој мал процент кај жените отколку кај мажите. Средна вредност на јавување на псоријазата е околу 28 година, 10-15% од заболeните се деца под 10 годишна возраст. Зацрвенета зона која е издигната над кожата со плака со сребрена боја која може да се лушти, јавување на повеќе такви зони, болка, чешање, без треска, постоење на претходна инфекција на грло или траума, семејно предиспонирани, болка во зглобови (псоријатичен артритис).
Постојат повеќе различни типови на псоријаза, најчестата е карактеристична по нејзините плаки кои имаат сребреникава боја, воспалени и издигнати над кожата. Најчесто се јавува на колена, лакти, скалп, половина итн. Може да се зафатени и ноктите од псоријаза.
Дијагноза
Лабораториски испитувања: Ревматоиден фактор(најчесто негативен), Седиментација(нормална), Урична киселина( може да е зголемена па да прави прoблем во дијагнозата заради истовремено сомневање за гихт),
Габично испитување и ТЕСТ со латекс фиксација.
Третман
Мачкање со креми со навлажувачко дејство (хидратантни) особено после туширањето, бањи со овесни снегулки ја олеснуваaт псоријазата, ултравиолетовото зрачење исто така ја олеснува псоријазата. Медикаменти кои се употребуваат за лекување на псоријазата се: топикални кортикостероиди (Бетаметазон, Триамцинолон ацетонид), Кератинолитички агенси (Антралин), Витамин Д аналози (калцитриол,калципотриен), топични Ретиноиди(тазаротен), имуномодулатори (такролимус), итн.
ОУ „7 Март“ - Долна Белица
Основно училиште „7 март“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „7 март“ - Долна Белица; скратено: ПООУ „7 март“) — подрачно основно училиште во селото Долна Белица. Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото Долна Белица и претставува дел од основното училиште „Единство“ од селото Октиси.
Именување
Училиштето во минатото го носело истото име како и централното училиште во селото Октиси, односно било именувано како ОУ „Единство“ - Долна Белица.
Објект
Објектот на училиштето е во лоша состојба, без санитарни јазли, вода, загревање и други проблеми.
Џамија „Султан Бајазит“
Џамија „Султан Бајазит“ (Џума џамија или Чарши џамија) — стара османлиска џамија во градот Кичево. Му припаѓа на Кичевското муфтиство на ИВЗ.
Историја
Џума џамија (Петочна џамија или Соборна џамија) е најголемата џамија во градот, и по неа е наречено околното маало Џума. Времето на изградба не е со сигурност познато. Можно е да била изградена од султанот Бајазит I (1389 - 1402), веднаш по освојвуањето на Кичево во 1385 година, или подоцна, од султанот Бајазит II (1481 – 1512). Храмот претрпел измени при зафатите за негово реновирање во 1922, 1934 и 1986 година. Меѓу христијанското население има предание дека пред турско време на тоа место постоела црква „Св. Петка“, но тоа не е потврдено со археолошките истражувања извршени при обновата во 1986 година и при изградбата на шадрванот во 1989 година. Во секој случај, познато е дека на наоѓалиштето Џума Џамија има остатоци од средновековен објект, но точното место на црквата не е познато.
Архитектура
Џамијата претставува голема петкуполна градба. Внатрешноста и надворешноста се скромни, а скромни се и градежните материјали и украсите. Денешниот изглед на градбата е од 1904 година.
Смрека
Во Македонија виреат шест вида на смрека, и тоа: модрата смрека (Ј. communis), планинската смрека (J. procumbens) и црвената смрека (J. oxycedrus), дивата фоја (J. excelsa), питомата фоја (J. foetidissima) и смрделиката (Juniperus sabina).
Опис
По големина, смреките се движат од дрва високи по 20–40 м до столбести или налегнати грмушки со долги исползени гранки. Тие се зимзелени и имаат иглести и/или лушпести листови. Според половата организација, растенијата може да бидат еднодомни или дводомни. Женските „шишарки“ се месести плодови наречени смрекинки (или „смреклинки“) со сраснати плодни лушпи, долги 4–27 мм и имаат 1-12 тврди семки. Кај некои видови, смрекикнките се црвенокафеави или портокалови, но најчесто се сини. Имаат впечатлива арома и затоа се користат и како зачин. Семките узреваат 6–18 месеци од опрашувањето, зависно од видот. Машките шишарки се сличи на оние кај другите чемпреси и имаат по 6-20 лушпи. Највеќето го испуштаат поленот на почетокот на пролетта, но има и такви што ова го прават на есен.
Голем број видови имаат два типа на листови: иглести (младорасти) и лушпести (старорасти). Малите дрвца и некои изданоци од постарите дрва имаат иглести листови долги 5–25 мм. Листовите на возрасните растеија се многу мали (долги 2–4 мм) и се преклопуваат на краевите, едноподруго во облик на лушпи. Иглестите изданоци на возрасните растенија се јавуваат претежно на гранките што се во сенка, додека пак во сончевиот дел, гранките се возрасни. Постојат и брзорастечки „камшичести“ изданоци што се средна варијанта помеѓу младорастите и старорастите.
Извесни видови (на пр. J. communis, J. squamata) имаат само младорасти листови. Кај некои од нив (на пр. J. communis), игличките се споени во основата, а кај други (на пр. J. squamata), иглите се накосо поставени и излегуваат од стеблото постепено.
Со смрека се хранат ларвите на разни пеперутки.
Од смрекинките се прави алкохолниот пијалак џин.
Класификација
Бројот на видови во родот е спорен, бидејќи две скорешни проучувања даваат различни резултати. Едната (Farjon 2001) прифаќа 52 вида, а другата (Adams 2004) признава 67 вида. Поделени се на неколку оддели, иако и ова е предмет на постојано изучување и не се смета за конечно.
Цинк оксид
Цинк оксид или цинков оксид — неорганско соединение со формула ZnO. Тоа е бел прав кој е нерастворлив во вода. ZnO се користи како додаток во бројни материјали и производи, вклучувајќи козметика, додатоци во исхраната, гуми, пластика, керамика, стакло, цемент, лубрикант, бои, креми за сончање, масти, лепила, заптивки, пигменти, храна, батерии, ферити, противпожарни средства, полупроводници, и ленти за прва помош. Иако природно се јавува како минерал цинцит, повеќето цинк оксид се произведуваат синтетички.
Историја
Соединенијата на цинкот веројатно биле користени од раните луѓе, во обработени и необработени форми, како боја или медицинска маст, но нивниот состав е неизвесен. Употребата на пушпанџан, веројатно цинк оксид, како лек за очи и отворени рани, се споменува во индискиот медицински текст Charaka Samhita, за кој се смета дека датира од 500 п.н.е. или порано. Маста со цинк оксид ја споменува и грчкиот лекар Диоскорид (1 век од нашата ера). Гален предложи да се третираат улцеративните карциноми со цинк оксид, како и Авицена во неговиот Канон на медицината. Се користи како состојка во производи како бебешка пудра и креми против осип на пелени, крема со каламин, шампони против првут и антисептички масти.
Римјаните произвеле значителни количини месинг (легура на цинк и бакар) уште во 200 п.н.е. со процес на цементирање каде бакарот бил реагиран со цинк оксид. Се смета дека цинк оксидот е произведен со загревање на цинковата руда во шахтна печка. Ова го ослободи металниот цинк како пареа, која потоа се искачи на каналот и се кондензира како оксид. Овој процес бил опишан од Диоскорид во 1 век од нашата ера. Цинк оксид, исто така, е пронајден од рудниците за цинк во Завар во Индија, кои датираат од втората половина на првиот милениум п.н.е.
Од 12 до 16 век цинкот и цинк оксидот биле препознаени и произведени во Индија користејќи примитивна форма на процесот на директна синтеза. Од Индија, производството на цинк се преселило во Кина во 17 век. Во 1743 година, првата европска топилница за цинк била основана во Бристол, Обединетото Кралство. Околу 1782 година Луј-Бернард Гитон де Морво предложил замена на белото олово со цинк оксид.
Главната употреба на цинк оксидот (цинк бела) била во бои и како додаток на мастите. Белиот цинк бил прифатен како пигмент во сликите во масло до 1834 година, но не се мешал добро со маслото. Овој проблем беше решен со оптимизирање на синтезата на ZnO. Во 1845 година, ЛеКлер во Париз ја произведуваше маслената боја во голем обем, а до 1850 година, цинк белата се произведуваше низ цела Европа. Успехот на цинковата бела боја се должи на нејзините предности во однос на традиционалното бело олово: цинковото бело е суштински трајно на сончева светлина, не е поцрнето од воздухот што содржи сулфур, не е токсичен и поекономичен. Бидејќи цинковото бело е толку „чисто“, вредно е за правење нијанси со други бои, но прави прилично кршлив сув филм кога не се меша со други бои. На пример, во текот на доцните 1890-ти и раните 1900-ти, некои уметници користеле цинкова бела како основа за нивните слики во масло. Сите тие слики развија пукнатини со текот на годините.
Во последно време, најголемиот дел од цинк оксидот се користел во индустријата за гума за да се спротивстави на корозија. Во 1970-тите, втората најголема примена на ZnO беше фотокопирањето. Висококвалитетниот ZnO произведен со „француски процес“ беше додаден во хартијата за фотокопирање како филер. Оваа апликација набрзо беше поместена од титан.
Хемиски својства
Чистиот ZnO е бел прав, но во природата се јавува како редок минерал цинцит, кој обично содржи манган и други нечистотии кои даваат жолта до црвена боја.
Кристалниот цинк оксид е термохроматски, се менува од бело во жолто кога се загрева во воздух и се враќа во бело при ладење. Оваа промена на бојата е предизвикана од мала загуба на кислород во околината при високи температури за да се формира не-стехиометрискиот Zn1+xO, каде на 800 °C, x = 0,00007.
Цинк оксидот е амфотерен оксид. Тој е речиси нерастворлив во вода, но ќе се раствори во повеќето киселини, како што е хлороводородна киселина: Цврстиот цинк оксид исто така ќе се раствори во алкали и ќе даде растворливи цинкати:
ZnO, исто така, формира материјал сличен на цемент кога се третира со фосфорна киселина; сродни материјали се користат во стоматологијата. Главна компонента на цинк фосфатниот цемент произведен со оваа реакција е хопеит, Zn3(PO4)2·4H2O.
ZnO се распаѓа на цинкова пареа и кислород на околу 1975 °C со стандарден притисок на кислород. Во карботермичка реакција, загревањето со јаглерод го претвора оксидот во цинкова пареа на многу пониска температура (околу 950 °C).
Структура
Цинк оксидот се кристализира во две главни форми, хексагонален вурцит и кубен цинкбленд. Структурата на вурцит е најстабилна при амбиентални услови и затоа е најчеста. Формата на цинкбленд може да се стабилизира со одгледување на ZnO на подлоги со кубна решеткаста структура. Во двата случаи, центрите на цинк и оксид се тетраедарски, најкарактеристичната геометрија за Zn(II). ZnO се претвора во мотив на камена сол при релативно високи притисоци околу 10 GPa. Многубројните извонредни медицински својства на кремите што содржат ZnO може да се објаснат со неговата еластична мекост, што е карактеристично за тетраедарските координирани бинарни соединенија блиску до преминот кон октаедарски структури.
Хексагоналните и цинкблендните полиморфи немаат инверзивна симетрија (одразот на кристал во однос на која било дадена точка не го трансформира во самиот себе). Ова и другите својства на симетрија на решетката резултираат со пиезоелектрицитет на хексагоналниот и цинкблендот ZnO и пироелектрицитет на шестоаголниот ZnO.
Шестоаголната структура има точковна група 6 mm (Hermann–Mauguin нотација) или C6v (Schoenflies нотација), а просторна група е  P63mc или C6v4. Константите на решетката се a = 3.25 Å и c = 5.2 Å; нивен сооднос c/a ~ 1,60 е блиску до идеалната вредност за хексагонална ќелија c/a = 1.633. Како и кај повеќето материјали од групата II-VI, врзувањето во ZnO ​​е главно јонско (Zn2+O2−) со соодветните радиуси од 0,074 nm за Zn2+ и 0,140 nm за O2−. Ова својство е одговорно за преференцијалното формирање на структурата на вурцит наместо цинкова мешавина, како и за силниот пиезоелектрицитет на ZnO. Поради поларните врски Zn−O, рамнините на цинкот и кислородот се електрично наполнети. За да се одржи електричната неутралност, тие рамнини се реконструираат на атомско ниво во повеќето релативни материјали, но не и во ZnO ​​- неговите површини се атомски рамни, стабилни и не покажуваат реконструкција Сепак, студиите со употреба на вурцоидни структури го објаснија потеклото на површинската плошност и отсуството на реконструкција на површините на ZnO вурцит како додаток на потеклото на полнежите на рамнините на ZnO.
Механички својства
ZnO е полупроводник со јаз со широк опсег од II-VI полупроводничка група. Природниот допинг на полупроводникот поради празни места на кислород или интерстицијали од цинк е од n-тип.
ZnO е релативно мек материјал со приближна цврстина од 4,5 на Мосовата скала. Неговите еластични константи се помали од оние на релевантните III-V полупроводници, како што е GaN. Високиот топлински капацитет и топлинска спроводливост, малата термичка експанзија и високата температура на топење на ZnO се корисни за керамиката. Оптичкиот фонон E2 во ZnO ​​покажува невообичаено долг животен век од 133 ps на 10 К.
Помеѓу тетраедрално поврзаните полупроводници, беше наведено дека ZnO има највисок пиезоелектричен тензор, или барем еден споредлив со оној на GaN и AlN. Ова својство го прави технолошки важен материјал за многу пиезоелектрични апликации, кои бараат голема електромеханичка спојка. Затоа, ZnO во форма на тенок слој е еден од најпроучените материјали за резонатори за акустични резонатори со тенок филм.
Електрични и оптички својства
Поволните својства на цинк оксидот вклучуваат добра проѕирност, висока подвижност на електрони, широк појас и силна луминисценција на собна температура. Тие својства го прават ZnO вреден за различни апликации кои се појавуваат: проѕирни електроди во дисплеи со течни кристали, прозорци за заштеда на енергија или топлина и електроника како транзистори со тенок филм и диоди што емитуваат светлина.
ZnO има релативно голем директен појас од ~ 3,3 eV на собна температура. Предностите поврзани со големиот јаз во опсегот вклучуваат повисоки пробивни напони, способност за одржување на големи електрични полиња, помал електронски шум и работа со висока температура и висока моќност. Појасниот јаз на ZnO може дополнително да се намести на ~ 3–4 eV со негово легирање со магнезиум оксид или кадмиум оксид.
Повеќето ZnO ​​имаат карактер од n-тип, дури и во отсуство на намерен допинг. Нестоихиометријата е типично потеклото на карактерот n-тип, но темата останува контроверзна. Предложено е алтернативно објаснување, врз основа на теоретски пресметки, дека се одговорни ненамерните супституционални водородни нечистотии. Контролиран допинг од n-тип лесно се постигнува со замена на Zn со елементи од групата III како што се Al, Ga, In или со замена на кислородот со елементи од групата VII хлор или јод.
Сигурното допигување од p-тип на ZnO останува тешко. Овој проблем потекнува од ниската растворливост на допингуваните од р-тип и нивната компензација со изобилни нечистотии од n-тип. Овој проблем е забележан со GaN и ZnSe. Мерењето на p-типот во материјалот „суштински“ од n-тип е комплицирано поради нехомогеноста на примероците.
Подвижноста на електроните на ZnO силно варира со температурата и има максимум ~2000 cm2/(V·s) на 80 K.. Податоците за подвижноста на дупките се ретки со вредности во опсег од 5–30 cm2/(V·s).
Дисковите со ZnO, кои делуваат како варистор, се активниот материјал во повеќето одводници на пренапони.
Цинк оксидот е познат по своите силно нелинеарни оптички својства, особено во најголемиот дел. Нелинеарноста на наночестичките ZnO може фино да се прилагоди според нивната големина.
Производтсво
За индустриска употреба, ZnO се произведува на нивоа од 105 тони годишно со три главни процеси:
Индиректен процес
Во индиректниот или францускиот процес, металниот цинк се топи во графитна садница и испарува на температури над 907 °C (обично околу 1000 °C). Пареата на цинкот реагира со кислородот во воздухот и дава ZnO, придружено со пад на неговата температура и сјајна луминисценција. Честичките од цинк оксид се транспортираат во канал за ладење и се собираат во торбичка. Овој индиректен метод беше популаризиран од ЛеКлер (Франција) во 1844 година и затоа е општо познат како француски процес. Неговиот производ вообичаено се состои од агломерирани честички од цинк оксид со просечна големина од 0,1 до неколку микрометри. По тежина, најголемиот дел од цинк оксидот во светот се произведува преку француски процес.
Директен процес
Директниот или американскиот процес започнува со разновидни контаминирани композити на цинк, како што се цинкови руди или нуспроизводи од топилницата. Претходниците на цинкот се редуцираат (карботермална редукција) со загревање со извор на јаглерод како што е антрацит за да се произведе цинкова пареа, која потоа се оксидира како во индиректниот процес. Поради помалата чистота на изворниот материјал, финалниот производ е исто така со послаб квалитет во директниот процес во споредба со индиректниот.
Влажен хемиски процес
Мала количина на индустриско производство вклучува влажни хемиски процеси, кои започнуваат со водени раствори на цинкови соли, од кои се таложи цинк карбонат или цинк хидроксид. Цврстиот талог потоа се калцинира на температури околу 800 °C.
Лабораториска синтеза
Големи единечни кристали (многу кубни сантиметри) може да се одгледуваат со транспорт на гас (таложење во фаза на пареа), хидротермална синтеза, или раст со топење. Меѓутоа, поради високиот парен притисок на ZnO, растот со топењето е проблематичен. Растот со транспорт на гас е тешко да се контролира, оставајќи го хидротермалниот метод како предност. Тенките фолии може да се произведат со хемиско таложење на пареа, металорганска епитаксија на парна фаза, електроталожење, импулсно ласерско таложење, распрскување, синтеза на сол-гел, таложење на атомски слој, пиролиза со прскање итн.
Обичен бел прашок цинк оксид може да се произведе во лабораторија со електролиза на раствор од натриум бикарбонат со цинкова анода. Се произведуваат цинк хидроксид и водороден гас. Цинк хидроксидот при загревање се распаѓа на цинк оксид:
Наноструктури на ZnO
Наноструктурите на ZnO може да се синтетизираат во различни морфологии, вклучувајќи наножици, нанопрачки, тетраподи, нанопојаси, наноцвети, наночестички итн. Наноструктурите може да се добијат со повеќето горенаведени техники, при одредени услови, како и со методот пареа-течност-цврсто. Синтезата вообичаено се изведува на температури од околу 90 °C, во еквимоларен воден раствор на цинк нитрат и хексамин, а вториот ја обезбедува базната средина. Одредени адитиви, како што се полиетилен гликол или полиетиленимин, можат да го подобрат односот на страниците на наножиците ZnO. Допингот на наножиците ZnO е постигнат со додавање на други метални нитрати во растворот за раст. Морфологијата на добиените наноструктури може да се прилагоди со менување на параметрите кои се однесуваат на составот на претходниците (како што се концентрацијата на цинк и pH) или термичкиот третман (како што се температурата и стапката на загревање).
Порамнетите наножици ZnO на претходно засадени супстрати од силициум, стакло и галиум нитрид се одгледувани со користење на водени соли на цинк како што се цинк нитрат и цинк ацетат во базни средини. Подлогите пред сеење со ZnO ​​создаваат места за хомогена нуклеација на кристалот ZnO за време на синтезата. Вообичаените методи за предсеење вклучуваат in-situ термичко распаѓање на кристалитите на цинк ацетат, спинобложување на наночестичките на ZnO и употреба на методи на физичко таложење на пареа за таложење на тенки филмови со ZnO. Пред-сеењето може да се изврши заедно со методите за шаблони одозгора надолу, како што се литографија со електронски сноп и литографија на наносфера за да се назначат местата на нуклеација пред растот. Порамнетите наножици ZnO може да се користат во соларни ќелии осетливи на боја и уреди за емисии на терен.
Употреба
Примените на прашокот на цинк оксид се многубројни, а главните се сумирани подолу. Повеќето апликации ја користат реактивноста на оксидот како претходник на други соединенија на цинк. За примени во науката за материјали, цинк оксидот има висок индекс на рефракција, висока топлинска спроводливост, врзувачки, антибактериски и UV-заштитни својства. Последователно, се додава во материјали и производи, вклучувајќи пластика, керамика, стакло, цемент, ума, лубриканти, бои, масти, лепила, заптивки, производство на бетон, пигменти, храна, батерии, ферити, противпожарни средства, итн.
Индустрија на гума
Помеѓу 50 % и 60 % од употребата на ZnO е во индустријата за гума. Цинк оксидот заедно со стеаринската киселина се користи во вулканизацијата на гума со сулфур. Адитивите ZnO исто така ја штитат гумата од габи (види медицински апликации) и УВ светлина.
1134
1134 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1134 година од новата ера, 134. од вториот милениум, 34. од XII век и петта од 1130-тите.
Цинк оксид
Керамичка индустрија
Керамичката индустрија троши значителна количина на цинк оксид, особено во керамичките композиции за глазура и фрит. Релативно високиот топлински капацитет, топлинската спроводливост и високата температурна стабилност на ZnO заедно со релативно низок коефициент на експанзија се пожелни својства во производството на керамика. ZnO влијае на точката на топење и оптичките својства на глазурите, емајлите и керамичките формулации. Цинк оксидот како секундарен флукс со мала експанзија ја подобрува еластичноста на глазурите со намалување на промената на вискозноста како функција на температурата и помага да се спречи лудило и треперење. Со замена на ZnO за BaO и PbO, топлинскиот капацитет се намалува и топлинската спроводливост се зголемува. Цинкот во мали количини го подобрува развојот на сјајни и сјајни површини. Меѓутоа, во умерени до високи количини, тој произведува мат и кристални површини. Во однос на бојата, цинкот има комплицирано влијание.
1134
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Цинк оксид
Лек
Цинк оксидот како мешавина со околу 0,5 % железо(III) оксид (Fe2O3) се нарекува каламин и се користи во лосион за каламин. Историски каламин е мешавина од минералните форми на овие оксиди, цинцит и хемиморфит. Кога се меша со еугенол, се формира цинк оксид еугенол, кој има примена како ресторативно и протетонско средство во стоматологијата.
1134
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1134 година се протега во 3770 и 3771, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3830 и 3831 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1677. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 528 и 529 исламска година.
Цинк оксид
Лек
Цинк оксидот се користи во производите за миење уста и пастите за заби како антибактериски агенс предложен за спречување на формирање на наслаги и забен камен, и за контрола на лошиот здив со намалување на испарливите гасови и испарливите сулфурни соединенија (VSC) во устата. Заедно со цинк оксид или цинкови соли, овие производи најчесто содржат и други активни состојки, како што се цетилпиридиниум хлорид, ксилитол, хинокитиол, есенцијални масла и растителни екстракти.
Цинк оксидот е широко користен за лекување на различни кожни состојби, вклучувајќи атопичен дерматитис, контактен дерматитис, чешање поради егзема, пелена осип и акни. Се користи во производи како што се детска пудра и бариерни креми за лекување на осип на пелени, крем од каламин, шампони против првут и антисептички масти. Често се комбинира со рицинусово масло за да се формира омекнувачки и адстрингентно крем, цинк и рицинусово масло, најчесто користен за лекување на доенчиња.
Цинк оксидот може да се користи во масти, креми и лосиони за заштита од изгореници од сонце и други оштетувања на кожата предизвикани од ултравиолетова светлина (види крема за сончање). Тоа е апсорберот на UVA и UVB со најширок спектар кој е одобрен за употреба како крема за сончање од страна на американската Администрација за храна и лекови (FDA), и е целосно фотостабилен. Кога се користи како состојка во кремот за сончање, цинк оксидот ги блокира и UVA (320-400 nm) и UVB (280-320 nm) зраците на ултравиолетова светлина. Цинк оксидот и другиот најчест физички крем за сончање, титан диоксид, се сметаат за неиритирачки, неалергенски и некомедогени. Меѓутоа, цинкот од цинк оксид малку се апсорбира во кожата.
Многу креми за сончање користат наночестички на цинк оксид (заедно со наночестички од титан диоксид), бидејќи таквите мали честички не ја расфрлаат светлината и затоа не изгледаат бели. Наночестичките не се апсорбираат во кожата повеќе од честичките на цинк оксид со редовна големина и се апсорбираат само во најнадворешниот слој на кожата, но не и во телото.
Додаток за храна
Цинк оксидот се додава во многу прехранбени производи, вклучувајќи ги и житариците за појадок, како извор на цинк, неопходна хранлива материја. (Цинк сулфатот исто така се користи за истата намена.) Некои преспакувани намирници исто така содржат траги на ZnO дури и ако не е наменет како хранлива материја
Пигмент
Цинк оксидот (цинк бел) се користи како пигмент во боите и е понепроѕирен од литопонот, но помалку непроѕирен од титан диоксид. Се користи и во облоги за хартија. Кинеското бело е специјална оценка на цинк бело што се користи во пигментите на уметниците. Употребата на белата боја на цинк како пигмент во сликарството во масло започнала во средината на 18 век. Делумно го замени отровното олово бело и го користеле сликари како што се Беклин, Ван Гог, Мане, Мунк и други. Тоа е исто така главна состојка на минералната шминка (CI 77947).
UV апсорбер
Микронизираниот и нано-размерниот цинк оксид обезбедува силна заштита од UVA и UVB ултравиолетово зрачење, и последователно се користат во креми за сончање, и во очила за сонце што блокираат UV за употреба во вселената и за заштита при заварување, по истражувањето на научниците од Jet Погонска лабораторија (JPL).
Облоги
Боите кои содржат цинк оксид во прав долго време се користат како антикорозивни премази за метали. Тие се особено ефикасни за галванизирано железо. Железото е тешко да се заштити бидејќи неговата реактивност со органски облоги доведува до кршливост и недостаток на адхезија. Боите со цинк оксид ја задржуваат својата флексибилност и прилепување на такви површини долги години.
ZnO високо n-тип на допинг со алуминиум, галиум или индиум е транспарентен и спроводлив (проѕирност ~ 90 %, најниска отпорност ~10−4 Ω·cm ). ZnO:Al премазите се користат за заштеда на енергија или за заштита на топлина прозорци. Облогата го пропушта видливиот дел од спектарот, но или го рефлектира инфрацрвеното (IR) зрачење назад во просторијата (заштеда на енергија) или не го пушта IR зрачењето во просторијата (заштита од топлина), во зависност од која страна на прозорецот има облогата.
Пластиката, како што е полиетилен нафталат (PEN), може да се заштити со нанесување облога со цинк оксид. Облогата ја намалува дифузијата на кислород преку PEN. Слоевите од цинк оксид може да се користат и на поликарбонат во апликации на отворено. Облогата го штити поликарбонатот од сончево зрачење и ја намалува неговата стапка на оксидација и фото-пожолтување.
Реформирање на метан
Цинк оксидот (ZnO) се користи како чекор на предтретман за отстранување на водород сулфид (H2S) од природниот гас по хидрогенизација на сите сулфурни соединенија пред реформатор на метан, што може да го отруе катализаторот. На температури помеѓу околу 230–430 °C (446–806 °F), H2S се претвора во вода со следнава реакција:
Електроника
Зашилените врвови на нанопрачките ZnO резултираат со силно засилување на електричното поле. Затоа, тие можат да се користат како емитери на поле.
Како проѕирни електроди се користат алуминиумски допингувани ZnO слоеви. Компонентите Zn и Al се многу поевтини и помалку токсични во споредба со општо користениот индиум кал оксид (ITO). Една апликација која почна да биде комерцијално достапна е употребата на ZnO како преден контакт за соларни ќелии или екрани со течни кристали.
Сензор на нанопрачка од цинк оксид
Сензорите за нано-прачка од цинк оксид се уреди кои откриваат промени во електричната струја што минува низ наножиците од цинк оксид поради адсорпција на молекули на гас. Селективноста на водородниот гас беше постигната со распрскување на кластери на паладиум на површината на нанорачката. Се чини дека додавањето на паладиум е ефикасно во каталитичката дисоцијација на молекулите на водород во атомски водород, зголемувајќи ја чувствителноста на уредот со сензор. Сензорот детектира концентрации на водород до 10 делови на милион на собна температура, додека нема одговор на кислород. ZnO се користи како слоеви за имобилизација во имуносензорите што овозможуваат дистрибуција на антитела низ целиот регион испитан со мерното електрично поле кое се применува на микроелектродите.
Пиезоелектрицитет
Се покажа дека пиезоелектрицитетот во текстилните влакна обложени со ZnO ​​е способен за производство на „самонапојувани наносистеми“ со секојдневен механички стрес од ветрот или движењата на телото.
Во 2008 година, Центарот за карактеризација на наноструктурата при Технолошкиот институт Џорџија објави дека произведува уред за генерирање електрична енергија (наречен генератор на флексибилна пумпа за полнење) кој испорачува наизменична струја со истегнување и ослободување на наножици од цинк оксид. Овој мини-генератор создава осцилирачки напон до 45 миливолти, претворајќи близу седум проценти од применетата механичка енергија во електрична енергија. Истражувачите користеле жици со должина од 0,2-0,3 mm и дијаметар од три до пет микрометри, но уредот можел да се намали на помала големина.
Li-јон батерија и суперкондензатори
ZnO е ветувачки аноден материјал за литиум-јонска батерија бидејќи е евтин, биокомпатибилен и еколошки. ZnO има поголем теоретски капацитет (978 mAh g−1) од многу други оксиди на преодни метали како што се CoO (715 mAh g−1), NiO (718 mAh g−1) и CuO (674 mAh g−1). ZnO се користи и како електрода во суперкондензаторите.
Безбедност
Како додаток на храна, цинк оксидот е на списокот на општо признати како безбедни или GRAS супстанции на FDA на САД.
Самиот цинк оксид е нетоксичен; опасно е, сепак, да се вдишуваат пареи од цинк оксид, како што се создаваат кога цинкот или легурите на цинкот се топат и оксидираат на висока температура. Овој проблем се јавува при топење на легури кои содржат месинг бидејќи точката на топење на месинг е блиску до точката на вриење на цинкот. Изложеноста на цинк оксид во воздухот, која исто така се јавува при заварување на галванизиран (цинкован) челик, може да резултира со болест наречена треска од метални испарувања. Поради оваа причина, обично поцинкуваниот челик не се заварува, или прво се отстранува цинкот.
Во кремите за сончање, формулации кои комбинираа цинк оксид со други петрохемиски UV апсорбери, беше откриено дека цинк оксидот предизвикува фотодеградација на мали молекули петрохемиски UV апсорбери, кои покажаа токсичност во анализите на ембрионската зебра риба.
NGC 7692
NGC 7692 — галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7692 се споменува и како MCG -1-60-3, IRAS 23302-0552.
Откривање
Објектот е откриен на 23 октомври 1848 година од страна на Џорџ Филипс Бонд, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7692 е од видот I. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7692 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 32 м 46,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 35' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 7692 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71712. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 304; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5257. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1147.
Карпин (Германија)
Карпин (Carpin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Четир' коња дебела
Четир' коња дебела е српска (војводинска) народна тамбурашка песна. Песната според ритмиката е изразено српска, додека пак текстот лексички е на типичен војводински говор.
Текст
Има многу варијации на текстот на оваа песна. Една од нив е следнава:
Ќосе Бахир Мустафа-паша
Ќосе Бахир Мустафа-паша — османлиски голем везир. Неговиот епитет Ќосе значи „безобрад“. Тој бил познат и како Чорлулу Бахир Мустафа мислејќи на неговиот роден град Чорлу. Пред да биде голем везир бил имрахор („гувернер на кралските штали“).
Прв мандат
Тој бил назначен за голем везир од султанот Махмут I на 1 јули 1752 година. Но, султанот починал на 14 декември 1754 година. Новиот султан Осман III го разрешил од функцијата на 17 февруари 1755 година. Бил протеран во Мидили (Лезбос, сега грчки остров). Подоцна бил преместен во Мореја (денес во Грција).
Трет мандат
Неговиот последен мандат како голем везир започнал на 1 ноември 1763 година за време на владеењето на Мустафа III. Сепак, тој бил обвинет за корупција. Тој бил разрешен на 30 март 1765 година. Следниот месец бил погубен во Мидили.
Свети Васил (село)
Свети Васил  или Ајвасил (Άγιος Βασίλειος, Агиос Василиос, до 1927 Ајвасил) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри од градот Лагадина во јужниот брег од Лагадинско Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 77 метри.
Историја
Во селото е зачувана византиската Светивасилска кула висока 15 метри, изградена во XIV век, која најверојатно не служела за заштита на селото, туку била поврзана со испорака на стоки од рибарството и земјоделството кои доаѓале од езерото и околните плодни области. Според традицијата кулата и селото го носеле името на византискиот цар Василиј I Македонецот од IX век.
Во XIX век Свети Васил е село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 40 семејства со 178 жители Грци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 270 жители Грци.
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 200 Грци.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 198 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 582 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Во 1927 година, селото било преименувано во Василудион.
Население
Во 1928 година селото броело 767 жители. , додека во 1940 година селото броело 1059 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 1251 жител, на пописот од 1961 година, во селото живееле 1247 жители, во 1971 година имало 1051 жител, во 1981 година имало 1026 жители, додека во 1991 година имало 1139 жители. Денеска, населението на селото е 1275 жители според пописот од 2001 година.
Улрика Нилсон
Улрика Нилсон, (родена на 19 јуни 1965 година) е шведска новинарка и презентерка на вести, која работи за ТВ4, а претходно работела за CNN, TV3, SVT и неколку локални новински станици во САД. Таа има диплома за американски новинар. Нилсон студирала новинарство на Универзитетот во Канзас, САД четири години и дипломирала во 1989 година. После тоа, таа започнала да работи како известувач за локалната ABC-станица во Топека, а подоцна и во локалната NBC- станица во Канзас Сити. По завршувањето на таа работа, таа повторно се преселила во Шведска и почнала да работи како водителка за Тркалото на среќата (Ликохјулет) што се емитувала на ТВ3, работела и за ТВ4 и за локалните вести во Гетеборг за СВТ во следните неколку години.
Роберт Вељановски
Роберт Вељановски — македонски глумец и поранешен директор на Драмски театар - Скопје.
Улрика Нилсон
На почетокот на утринската емисија Go'morron на ТВ4, сега позната како Nyhetsmorgon во 1992 година, таа почнала да работи за шоуто како девојка за временска прогноза. И во 1993 година таа станала најпознатата пинап девојка на машкиот магазин Café за таа година, откако се појавила во едно од изданијата. По Nyhetsmorgon таа се преселила во Атланта и почнала да работи за CNN. Таму ја започнала својата кариера со пишување вести за презентерите, а потоа продолжила да стане една од самата презентерки и репортер на каналите. Таа живеела во САД неколку години заедно со нејзината мајка.
Модар патлиџан
Опис
Модриот патлиџан е деликатна, тропска повеќегодишна билка често се одгледува како мек или полутврд годишен плод во умерени клими. Стеблото е често извиткано. Цветот е бел до виолетов, со пет-лобуси венчиња и жолти прашници. Јајцевидниот, сјајен (мазен), виолетов плод има бело месо со месна текстура. Исечената површина во внатрешноста брзо станува кафеава кога плодот се отвора.
Таа расте 40 до 150 см во височина, со големи, груби лопасти листови кои се долги 10 до 20 см и широки 5 до 10 см. Полудиви видови на модар патлиџан можат да пораснат многу поголеми, до 225 см со големи листови долги 30 cm и широки од 15 см. Кај дивите видови на ова растение, плодот е со пречник помал од 3 cm, но многу поголем е во култивирани форми: 30 cm или повеќе во должина.
Ботанички класифициран како зрновиден, плодот на модриот патлиџан содржи бројни мали, меки семиња кои, иако се јадат, се горчливи затоа што содржат никотиноидни алкалоиди, слично како кај тутунот.
Историја
Растителните видови на модриот патлиџан потекнуваат од одгледување. Модриот патлиџан е одгледуван во јужна и источна Азија од праисторијата. Првиот познат пишан запис за растението е пронајден во Ќи Мин Јаошу, древен кинески земјоделски трактат завршен во 544 година. Бројните арапски и северноафрикански имиња за неа, заедно со недостатокот на антички грчки и римски имиња, укажуваат дека во раниот среден век Арапите го донеле низ на Медитеранот. Книгата за земјоделство на Ибн Ал-Аллам во арапската Шпанија од 12 век опишува како да се одлгедува и расте модар патлиџан.
Сорти
Различни сорти на растението произведуваат плодови со различна големина, облик (форма) и боја, иако обично се виолетови, од каде и доаѓа името модар патлиџан. Најраспространетите видови сорти - во Европа и Северна Америка денес се издолжени и заоблени, долги 12-25 сантиметри и широки 6-9 см со темна виолетова кожа. Многу поширок спектар на облици, големини и бои на модар патлиџан се одгледуваат во Индија и на други места во Азија. Боите варираат од бело до жолто или зелено, како и црвеникаво-виолетова и темновиолетова. Некои сорти имаат боја на кремасто бело на стеблото, до светло розова, темновиолетова или дури и црна. Исто така постојат и зелени или пурпурни сорти со бели ленти.
IC 1842
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1842 е од видот SB. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 1842 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 40 м 40,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 24' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)