cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 1617
Други поделби
Проучување на IC 1617 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39451.
Знаме на Британската Антарктичка Територија
Знамето на Британската Антарктичка Територија е воведено во 1963, една година по создавањето на Британската Антарктичка Територија. Територијата претходно им припаѓала на поседите на Фолкландските Острови и го користеле фолкландското знаме.
Знамето е на основа на белиот павилјон со британското државно знаме во кантонот и грбот на Британската Антарктичка Територија во слободниот дел. Знамето се вее над истражните станици во територијата, како и во седиштето и службите на Британскиот антарктички завод (British Antarctic Survey). Бродовите на заводот користат син павилјон со штитот од грбот во слободниот дел. Комесарот користи државно британско знаме со грбот на територијата во средина.
NGC 2723
NGC 2723 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2723 се споменува и како UGC 4723, MCG 1-23-17, CGCG 33-39, NPM1G +03.0195.
Откривање
Објектот е откриен на 3 март 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2723 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2723 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 0 м 14,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 3° 10' 42".
Други поделби
Проучување на NGC 2723 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25280. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 232; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 229. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1358.
Знаме на Науру
Знамето на Науру е официјалното знаме на оваа океанска држава кое за првпат било употребено веднаш по независноста на државата. Ова знаме било избрано преку локален натпревар и истото било усвоено на 31 јануари 1968 година. Знамето е составено од сина позадина која е поделена со златна лента и под лентата има бела ѕвезда со 12 краци. Знамето ја симболизира местоположбата на државата, односно Науру лежи еден степен под екваторот. Златната лента го симболизира екваторот, сината боја го симболизира Тихиот Океан, а ѕвездата ја симболизира државата. 12 краци ги симболизираат 12 староседелски племиња на островот. Белата боја го симболизира фосфатот, значаен минерал на островот.
1352
1352 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1352 година од новата ера, 352. од вториот милениум, 52. од XIV век и трета од 1350-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6860 и 6861 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6102 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5112 и 5113 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2105.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1352 година се протега во 3988 и 3989, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4048 и 4049 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1895. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 752 и 753 исламска година.
Космос-1079
Космос-1079 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 февруари 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1079 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 323 км, а најмалото на 170.
Шишевска Клисура
Шишевска Клисура или Голема Клисура — клисура во Република Македонија, која се протега од с. Девич до с. Шишево во долината на реката Треска во должина од 66,2 км. По должина е втора клисура во Република Македонија.
Клисурата е предиспонирана со раседни линии и всечена е помеѓу планините: Добра Вода, Сува Гора и Осој од левата и Даутица, Караџица, Сува Планина и Водно од десната долинска страна. На потегот помеѓу Лукоечко Речиште и манастирот Св. Богородица во должина од 15 м е вистински кањон, а неговите страни се стрмни и високи преку 1.100 м.
Тоска оро
Тоска е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.
Ова е типично борбено машко оро, со средни потскоци и доскоци. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот, се држат за рамо. Ритамот е 7/8.
Лисолај оро
Лисолај е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Битолско.
Ова е умерено брзо оро, кое се игра со одмерени чекори и потскоци. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот, и се држат за појас. Ритамот е 9/16.
Липовац
Липовац (хрв. Lipovac) е село во Срем, источна Хрватска, на границата со Србија. Административно е дел од општината Нијемци. Населението брои 1,243 жители (2001).
Селото лежи близу крајната точка на автопатот А3, јужно од реката Босут. За време на војната во Хрватска, местото било окупирано од српската војска.
Гунила Герланд
Гунила Герланд (родена на 13 јули 1963 година) е шведска авторка, предавачка и дебатерка на тема Аспергеров синдром.
Биографија
Гунила Герланд е родена во Стокхолм, Шведска, на 13 јули 1963 година. Нејзиниот татко го напуштил семејството, а нејзината мајка станала ментално болна алкохоличарка. Нејзината автобиографија од 1996 година со наслов A Real Person: Life on the Outside (оригинален шведски наслов: En Riktig Människa ), го опишува растењето со Аспергеров синдром во несимпатична средина.
Таа продолжила да пишува и исто така предавала и дебатирала за Аспергеров синдром и спектарот на аутизам. Работи како советник и едукатор на терен во Стокхолм. Нејзините списи се цитирани во работата во врска со спектарот на аутизмот и проблемите поврзани со аутизмот, како што е прозопагнозијата, како додаток на начините на кои аутизмот се анализира и дискутира.
Загорје
Загорје може да биде:
970-ти п.н.е.
Откритија
Años 970 a. C.
Знаме на Самоа
Знамето на Самоа е официјалното знаме на оваа океанска држава кое било усвоено на 24 февруари 1949 година. Знамето е составено од црвена позадина со син кантон на кој има приказ на пет бели ѕвезди со по пет краци, пет големи и една мала, кои го претставуваат соѕведието Јужен Крст.
Космос-1080
Космос-1080 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 март 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1080 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 238 км, а најмалото на 166.
Узун Али
Узун Али — солунско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Грб на Еритреја
Грбот на Еритреја е усвоен на 24 мај 1993 година непосредно после прогласувањето на независноста а Еритреја од Етиопија.
Калајџиско оро
Ова е умерено брзо оро кое кон крајот се забрзува. Се одликува со мирни движења и балансирани чекори. Се игра со потскоци и ниски потклекнувања. Обилува со драмски елементи, својствени на калајџискиот занает. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Се држат за рамо. Ритамот е 11/16. Постојат две варијанти на ова оро.
Грб на Еритреја
Изглед
Грбот се состои од средиштен дел на кој се наоѓа камила во пустина. Средишниот дел го опкружуваат две гранчиња од ловор (по една од секој страна). Под гранчињата и средишниот дел има сина трака со натпис „Држава Еритреја“ и тоа на англиски јазик, арапски јазик и јазикот тигриња.
Анексија во Етиопија
Во периодот од 1952 до 1969 година, Грбот на Еритреја престанува да ги има европските особини и станува виш амблем
Василиј Голицин (1643)
Принцот Василиј Васиљeвич Голицин (Василий Васильевич Голицын; 1643–1714) бил руски аристократ и државник од 17 век. Тој припаѓал на Голицин, како и на Ромодановски московски благороднички семејства, а главен политички противник му бил неговиот братучед принцот Борис Алексевич Голицин.
Живот
Голицин ги поминал раните денови во дворот на царот Алексеј Михаилович (владеел 1645-1676), каде постепено се искачил на рангот на болјар. Во 1676 година бил испратен во Украина да ги воздржи Кримските Татари и учествувал во походот на Чигирин во Руско-турската војна од 1676-1681 година. Личното искуството на непријатностите и опасностите од преовладувачкиот систем на претпочитање - т.н. месниченство, или приоритет на ранг, што ги парализирал руските војски со векови - го натерале да предложи негово укинување, што царот Феодор III го изврши во 1678 година.
Мајската револуција во 1682 година го поставила Василиј Голицин на чело на Посолскиот приказ, или Министерството за надворешни работи, и за време на регентноста (1682-1689) на Софија (полусестра на Петар Велики) чиј интимен пријател станал тој, тој служел како главен државен министер (1682–1689) и како чувар на големиот печат, титула што ја добиле само двајца Руси пред него, Афанаси Ордин-Нашчокин (1605-1680) и Артамон Матвејев (1625-1682). Во внатрешните работи неговото влијание било незначително, но неговата надворешна политика се одликувала со Договорот од Нерчинск (1689), кој ја постави руско-кинеската граница северно од реката Амур и со Вечниот мировен договор од 1686 година со Полска, според кој Русија на последниот конечно закрепна Киев. Според условите на истиот договор, Русија пристапи во големата лига против Портата, но двете експедиции на Голицин против Крим (Кримските походи од 1687 и 1689 година) се покажаа неуспешни и го направија крајно непопуларен.
Само со најголема тешкотија Софија можела да го натера младиот цар Петар да го украси поразениот врховен командант како да му вратил на победникот. На политичкиот натпревар помеѓу Софија и Петар од август – септември 1689 година, Голицин со половина срце ја поддржал својата љубовница и ја споделил нејзината руина. Петар го поштедил неговиот живот - заради молењето на неговиот братучед Борис - но го лишел од детството, му ги одзел имотите и го протерал последователно во Каргопол, во Мезен и во Колмогори, каде што починал на 21 април 1714 година.
Голицин бил невообичаено добро образован. Тој бил голем пријател на странците, кои генерално алудирале на него како „големиот Голицин“. Тој им објасни некои драстични реформски мерки, како што се укинување на кметството, промовирање на верска толеранција и развој на индустриски претпријатија. Бидејќи Голицин бил желен да ги избегне сите форми на насилство и репресија, неговата програма била повнимателна и „пореална“ од онаа на Петар Велики. Политичките пресврти го спречиле да изврши некој од овие планови.
Франсоа Вијон
Франсоа Вијон (француски: François Villon, роден на во  - починал во ) — француски поет, зачетник на модерната француска поезија. Во неговите песни тој, за разлика од своите претходници и современици, животот го опишува онаков каков што тој го живеел, исполнет со беда, лицемерие и сиромаштија. Негово поетско ремек дело е „Великото завештание“, составено од 185 строфи.
Франсоа Вијон бил речиси непознат во времето во кое живеел и бил пронајден во 16 век, кога неговите дела се објавени од Клеман Маро.
Рани години
Франсоа Вијон е роден во 1431 година во Париз, годината кога Јованка Орлеанка била запалена на клада. .Според еден извор, тој е роден на 19 април 1432 година или 1 април 1431 година.
Вистинското негово име било Франсоа де Монкорбие́ или Франсоа де де Лож. И двете имиња се појавуваат во официјални документи изготвени за животот на Вијон. Во своите дела сепак се користи единствено името Вијон. Неговите две збирки на песни, особено „Великото завештание“, традиционално се смета како да се автобиографски. Други детали од неговиот живот се познати од судот или другите државни документи. Инаку, Потекнувал од сиромашно семејство, но со поддршката и грижата на Гијом де Вијон, од кого го добил и своето презиме, завршил Сорбона и ја добил титулата „магистер на уметноста“.
Осуденик
Вечерта на 5 јуни 1455 година бил нападнат со нож од свештеникот Филип Сермоас. Во тепачката која била поради некоја жена, Вијон смртно го ранил својот противник и бил принуден да го напушти Париз. Ова убиство не одиграло никаква улога во понатамошната негова судбина. Самиот Сермоас пред смртта, му простил на својот убиец, признавајќи се себе за напаѓач. Кралскиот суд, до кого Вијон поднел две жалби, го прогласил за невин. Сепак во текот на седумте месеци кога тој скитал далеку од Париз, време додека Вијон ја чекал судската пресуда, тој останал без пари и се поврзал со професионални криминалци. Кон октомври 1455 година бил осомничен за две кражби. Вијон се вратил во Париз во почетокот на 1456 година. Во ноќта на Божик истата година, тој заедно со тројца соучесници извршил кражба на Наварскиот колеџ, каде се здобил со 500 златници, сума која крадците меѓуисебно си ја поделиле. Вијон по овој настан го напуштил Париз.
Во ноќта на грабежот, од негова страна било напишано неговото прво дело „Les legs“, потоа наречено "Le petit testament". Кражбата била откриена по неколку месеци, каде во исрагата биле откриени и имињата на учесниците. Така, за да не биде затворен Вијон не можел да се врати во Париз.
Кај Шарл Орлеански
Франсоа Вијон се нашол во дворот на Шарл Орлеански во Блоа. За конкурсот за балади на тема „Од жед умирам над изворот“, нарачана од војводата Шарл Орлеански на поетите од неговото опкружување, Вијон напишал стихови, познати под називот „Балада на конкурсот во Блоа“. Според условите на конкурсот, поетите требало да напишат забавна песна, но песната на Вијон се покажала полна со филозофски трагедија.
Во летото 1460 година, Франсоа Вијон паднал во орлеанскиот затвор чекајќи го своето погубување, кое го избегнал поради случајност. Орлеан бил посетен од семејството на војводата, и во чест на доаѓањето на тригодишната принцеза Марија, ќерка на Шарл Орлеански, во своето наследно владение, затворениците, според обичајот, биле ослободувани од затвор. Во октомври 1461 Вијон бил во затвор во градот Мене сур Луар, но новиот крал Луј XI, минувајќи низ градот по повод за неговото крунисување, им дал амнестија на поетот и на неколку други затвореници. На крајот на истата година Вијон се вратил во Париз и со претчувство дека му се ближи смртта, ги создал своите најдобри дела: „Epitaphe“ (Епитафија), „Codicille“, и „Testament“ (Тестаментот), последователно наречено "Le grand testament"(Големиот завет).
Покрај овие дела на Вијон му припаѓаат ред одделни балади, вклучувајќи ја „Le Romant de Pêt-au-Deable“. Во ноември 1462 година Вијон бил уапсен под сомнение за кражба што било повеќе од неосновано. По неколку дена бил пуштен на слобода. Во истиот месец во улична тепачка, иницирана од пријатели на Вијон, тешко бил повреден папскиот нотар. Иако самиот Вијон само присуствувал на тепачката, без зема учество, тој повторно бил фрлен во затвор, осуден на бесење (тогаш тој ја напишал познатата „Балада за обесените“).
Смртната пресуда била укината и заменета со прогонство од Париз и областа. Оттогаш му се изгубиле трагите, а со тоа започнале и легендите за него.
Влијание
Силно влијание за реализмот кај Франсоа Вијон нашле поетите од 13 и 14 век како Ротбуф и Жан де Мон. Првата книга од француска лирика, отпечатена типографски, е оваа со стиховите на Франсоа Вијон. Маро го преиздал во 1533 година поетското наследство на Вијон. Вијон имал огромно влијание на поетите од крајот на средниот век и почетокот на ренесансата (Пјер Гренгоар, Клеман Маро и Франсоа Рабле), како и на сатиричари и реалисти од 17 век како Жан де Лафонтен.
Својата популарност во Англија, Франсоа Вијон ја должи на Р. Стивенсон.
Дмитриј Ивановски
Дмитриј Јосифович Ивановски (руски: Дми́трий Ио́сифович Ивано́вский; 28 октомври 1864 - 20 јуни 1920) бил руски ботаничар, откривач на вируси (1892) и еден од основачите на вирусологијата.
Животопис
Ивановски студирал на универзитетот во Санкт Петербург со Андреј Фамтин во 1887 година, кога бил испратен во Украина и Бесарабија, за да истражи болест на тутунот, предизвикувајќи голема штета на плантажите сместени таму во тоа време. Три години подоцна, тој бил назначен да истражи слична болест на тутунови растенија, овој пат  во регионот на Крим. Тој открил дека и двата инциденти на болеста биле предизвикани од екстремно минозапитни инфективни агенси, способни за пробивање порцелански филтри за коморите, нешто што бактериите никогаш не можеле да ги направат. Тој ги опишал своите истражувања  (1892) и дисертација (1902). Потоа работел во Варшава и Ростов-на-Дон.
Во 1898 година, холандскиот микробиолог Мартинус Бејеринк самостојно ги повторил експериментите на Ивановски и се убедил дека филтрираниот раствор содржи нова форма на инфективен агенс, кој го нарекол вирус. Тој потоа го потврдил роритетот на Ивановски за откривањето.
990-ти п.н.е.
Откритија
Años 990 a. C.
1351
1351 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1351 година од новата ера, 351. од вториот милениум, 51. од XIV век и втора од 1350-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6859 и 6860 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6101 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5111 и 5112 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2104.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1351 година се протега во 3987 и 3988, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4047 и 4048 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1894. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 751 и 752 исламска година.
NGC 7516
NGC 7516 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7516 се споменува и како UGC 12420, MCG 3-59-10, CGCG 454-6.
Откривање
Објектот е откриен на 5 септември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7516 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7516 има привидни димензии од 1,1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 12 м 51,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 14' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 7516 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70703. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1718. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 320.
NGC 5107
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5107 се споменува и како UGC 8396, MCG 7-28-1, MK 1346, IRAS 13191+3847, CGCG 217-33, CGCG 218-3, KUG 1319+387.
Откривање
Телото е откриено на 17 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5107 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5107 има привидни димензии од 1,7' х 0,5'.
Физичка географија
Физичката географија (исто така позната како геосистем или физографија) е една од двата главни подобласти на географијата. Физичката географија е таква гранка на природните науки, која се занимава со проучување на процесите и моделите во природна средина како што се: атмосферата, хидросферата, биосферата и геосфера,спротивставена со  културната или изградена средина, во доменот на социјалната географија. Во делот на физичката географија, земјата често се дели на повеќе сфери или средини,меѓу кои главни сфери се атмосфера, биосфера,криосфера геосфера, хидросфера, литосфера и педосфера. Истражувањето во физичката географија е често интердисциплинарно и користи системи за пристап.
NGC 5107
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 21 м 24,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +38° 32' 18"". Положбениот агол на објектот е во износ од 128°.
Други поделби
Проучување на NGC 5107 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46636. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3025. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 133.
Физичка географија
Под области
Пејзажната екологија е под дисциплина на екологијата и географијата и укажува на тоа како просторните варијации во пејзажот влијаат врз еколошките процеси како што се дистрибуцијата и протокот на: енергија,материјали и поединци во животната средина (кое за возврат, може да влијае на распределбата на пејзажните “елементи” кои се како жива ограда).Ова област била создадена од германскиот географ Карл Троил.Пејзажната екологија обично се занимава со проблемите во применувањето и проблемите кои се јавуваат при холистичкиот пристап.Главната разлика помеѓу биогеографијата и пејзажната екологија е дека пејзажната екологија е засегната со тоа колку струја енергија или материјали се сменети како и од нивното влијание на пејзажот, а биогеографијата е засегната со просторните модели на видовите и хемиските циклуси.
Геоматика е област за собирање,чување,обработка и испорачување на географски информации или за просторни референцирани информации.Геоматиката ги вклучува геодезијата(научна дисциплина која се занимава со мерењата и застапеноста на земјата,нејзиното гравитационо поле и други геодинамички феномени како што се: океански плими и поларно движење)GIS(компијутерски систем кој се заснова на фаќање,чување,анализирање и управување со податоци и поврзани атрибути кои се просторно референцирани на земјата) и далечинските сензори(кратки или долги стекнувања на информации за објект или феномен со употреба или снимање,или вистински сетилни уреди кои не се во физички или близок контакт  со објектот).
Еколошката географија е гранка на географијата која ги анализира просторните аспекти на меѓусебната зависност помеѓу луѓето и природниот свет.Оваа гранка ги премостува поделбите меѓу луѓето и физичката географија и на тој начин бара да се разбере динамиката на геологијата,метеорологијата,хидрологијата,биогеографијата и геоморфологијата како и разбирање на начините  на кои човековите општества ја концептираат животната средина.Оваа гранка  била историски по видлива во  претходните истржувања отколку во сегашните теории како што се детерминизам на животната средина која го поврзува општеството со животната средина.Во голема мера станала домен на проучување на управувањето со животната средина или проучување  на антропогени влијанија.
Кастелветрано
Кастелветрано (Castelvetrano, Castedduvitranu) — град и општина во покраината Трапани на островот Сицилија, Италија. Во рамките на општината се наоѓа археолошкото наоѓалиште Селинунт.
Физичка географија
Историски развој на дисциплината
Од настанокот на географијата како наука за време на грчкиот класичен период па се  до крајот на XIX век со раѓањето на антропогеографија или хуманистичка географија, географијата  била  исклучиво природна наука за изучување на локацијата и создала описен географски лексикон за сите места на целиот свет. Неколку познати дела кои се меѓу најдобрите  во текот на овој долг  период  можат  да се наведат како пример: од Страбон (географија), Ератостен(географија) Дионис Периегет  во Стариот век, Александар фон Хумболт (Космос) во XIX век, во кој географијата се смета за физичка и природна наука, се разбира, преку работата  на Мартин Фернандес де Енцисо од почетокот на XVI век, i е индициранa за првпат во Новиот Свет. Во текот на осумнаесеттиот и XIX век, контроверзии изведени од Геологијата, меѓу поддржувачите на Џејмс Хатон ( едноличен труд) и Жорж Кивие (катастрофизам) се под силно влијание од областа на географијата, бидејќи географија во тоа време била природна наука, бидејќи хуманистичката географија или антропогеографија само  што се беше развила како дисциплина кон крајот на XIX век.
Кастелветрано
Местото е претежно земјоделско, со тоа што најзастапени се лозарството и маслинарството. Важна гранка е и столарството.
Физичка географија
Историски развој на дисциплината
Неговата теорија ги објаснила планините и другите пајзажни форми  кои се создадени како резултат на влијанието на голем број на фактори кои се манифестираат во географскиот циклус. Тој објаснил дека циклусот започнува со укинување на ослободување од геолошки процеси (грешки, вулкани, тектонски пресврти, итн) .. Географски фактори, како што се реките ги создаваат и обликуваат долините на планините (сцената наречена "младите"). Во текот на оваа прва фаза, теренот е по остар и по нерамен. Со текот на времето, течението  може да издлаби поширок долини ("зрелост"), а потоа почнува да дува ветер,само  високи ридови ("стареење"). Конечно, сè доаѓа до она што е обично рамно поле на најниската можна кота (наречен "основната линија"). Овој план бил наречен по Дејвис а значењето е "речиси обична".Тогаш  се случува подмладување и таму е уште еден планински лифт и циклусот продолжува. Иако теоријата на Дејвис не е сосема точна, таа била  апсолутна  револуционерна и единствена во своето време и помогнава  во  модернизацијата и создавањето на географската област  на Геоморфологијата. Нејзините импликации предизвика голем број на истражувања во различните гранки на физичката географија. Во рамкитј на Палегеографијата оваа теорија обезбедила модел за разбирање на развојот на пејзажот. За Хидрологијата, Глациологијата и Климатологија како поттик  во истрагата  се  проучуваат географските  фактори кои влијаат на обликувањето на пејзажот и на циклусот. Најголемиот дел од работата на Вилијам Морис Дејвис доведе до развој на нова област на физичката географија: Геоморфологијата чија содржина  дотогаш не се разликувала од онаа на географијата. Набрзо оваа гранка ќе претставува главен  потик за развој на други области. Некои од неговите ученици дале значајни придонеси за различните гранки на физичката географија, како што се Кертис  Марбет  и неговато непроценливо наследство за Педологијата, меѓу другите и Марк Џеферсон и Исаија Бауман.
Кастелветрано
Знаменитости
Центарот на Кастелветрано се состои од три поврзани плоштада со бројни споменици. Главниот плоштад е Пјаца Гарибалди, каде се сместени најзначајните градби, меѓу кои и Матичната црква (Chiesa Madre), чиј денешен облик датира од XVI век. Внатрешноста на црквата е украсена со штукатура од уметниците Фераро и Џакомо Серпота.
Недалеку од црквата се наоѓа градскиот дом, а близу до него и Црквата на чистилиштето (Chiesa del Purgatorio, изгр. 1624–64) чија фасада е покриена со статуи.
Физичка географија
Значајни физички географи
-Ератостен (276-194 п.н.е.), кој ја направи првата позната сигурна проценка на големината на Земјата. Тој се смета за татко на геодезијата. - Птоломеј (c.90 - c.168), којги состави грчките и римските знаење за да се произведе книгата  Географија. - Бируни (973 - 1048 н.е.). Се смета за татко на геодезијата. •-Ибн Сина (Авицена, 980-1037), кој го формулираше законот за суперпозиција во Книгата за исцелување. - Мухамед ел-Идризи (Дрес, 1100 - c.1165), кој ја нацртал Tabula Rogeriana, најточна картата на светот во пред-модерните времиња - Пири Реис (1465 - c.1554), чија Пири Реис карта е најстарата преживеана картата на светот  вклучувајќи ја и Америка и можеби Антарктикот - Герард Меркатор (1512-1594), иновативен картограф и основоположник на проекцијата Меркатор. - Михаил Ломоносов (1711-1765), татко на руската географија и изучувач на глациолоијата. -Александар фон Хумболт (1769-1859), кој се смета за татко на модерната географија. - Арнолд Хенри Гијот (1807-1884), кој ја истакна структурата на ледниците и напредни разбирања за ледничките  движење, особено при  брз  проток на мраз. -Алфред Расел Волес (1823-1913), основач на современата биогеографија и Волесовата Линија. -Василиј Докучаев (1840-1903), патријарх на Руската географија и основач на педологијата. -Владимир Кепен (1846-1940), создавач на најважната климатска класификација и основач на Палеоклиматологијата. - Вилијам Морис Дејвис (1850-1934), татко на американската географија, основач на Геоморфологијата и развивач на теоријата за географскиот циклус. -Валтер Пенк (1888-1923), поборник на циклусот на ерозија и истовремена појава на денудации. -Ернест Шеклтон (1874-1922), истражувач на Антарктикот во текот на херојските години на Антарктичкото  истражување. - Роберт Е. Хортон (1875-1945), основач на модерната хидрологија. -Луис Гарсија Саинц (1894-1965), пионер на физичката географија во Шпанија. - Ричард Чорли (1927-2002),клучен фактор за квантитативна револуција и теоријата за употребата на системи во географијата. -Сер Николас Шеклтон (1937-2006), кој покажа дека осцилациите во климата во текот на изминатите неколку милиони години би можеле да бидат во корелација со варијациите во планетата и положбен односот меѓу Земјата и Сонцето. -Стефан Рамсторф (роден 1960), професор на наглите климатските промени и автор на теориите на  термохалинската динамика.
NGC 2724
NGC 2724 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2724 се споменува и како UGC 4726, MCG 6-20-19, CGCG 180-27, KUG 0857+359C, IRAS 08579+3557.
Откривање
Објектот е откриен на 7 февруари 1832 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2724 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,5 m/лм2. NGC 2724 има привидни димензии од 1,8' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 1 м 1,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 45' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 2°.
Други поделби
Проучување на NGC 2724 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25331. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 103; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2498. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1342.
Арамиско оро
Арамиско е машко македонско оро, кое кореографски потекнува од Битолско.
Ова е борбено оро кое се игра со разни реквизити: сабја, пиштол, бомби. Изобилува со многу драмски елементи. Кога играчите играат се движат еден зад друг или еден до друг во права линија. Почетна позиција е кога играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е 13/16.
Леброн Џејмс
Леброн Рејмон Џејмс (LeBron Raymone James; р. во ) — американски кошаркар кој моментално настапува за екипата на Лос Анџелес Лејкерс од НБА лигата.
Често е споредуван со Мајкл Џордан, во контекст на титулата најдобар кошаркар на сите времиња. Во своето наследство досега Џејмс освоил три НБА првенства, четири пати бил избран за Најкорисен играч во НБА, трипати за Најкорисен играч во НБА финалето, и освоил две олимписки злата со репрезентацијата на САД. Џејмс исто така се појавил на петнаесет НБА Ол-стар натпревари и бил прогласен за НБА Ол-стар МВП трипати. Тој бил најдобар стрелец во НБА за сезоната 2007-2008, а во моментов е водач по бројот на постигнати бодови во натпреварите од НБА плејофот, како и на четвртото место севкупно по бројот на постигнати бодови на сите времиња. Тој бил изгласан во Ол-НБА првиот тим дванаесет пати и пет пати во првиот одбранбен тим.
Џејмс играл кошарка за средното училиште Сент Винсент-Сент Мери во неговиот роден град Акрон, Охајо, каде бил силно прогонуван од националните медиуми како идна суперѕвезда во НБА. Без да се запише на колеџ, на возраст од само 18 години Џејмс се пријавил за НБА драфтот 2003 година, каде бил избран како прв пик од Кливленд Кавалирс. Откако во неговата дебитантска сезона 2003-2004, бил избран за НБА Руки на годината, тој наскоро се етаблирал како еден од најдобрите играчи во лигата; освојувајќи ја наградата за Најкорисен играч во НБА двапати едноподруго во 2009 и 2010 година. Откако не успеал да го освои НБА првенството со Кливленд, Џејмс заминал во 2010 година и потпишал договор како слободен агент со Мајами Хит. Овој потег бил објавен во ТВ специјал на американската телевизиска куќа ESPN насловен како Одлуката, и се смета за една од најконтроверзните одлуки на слободни агенти во американската спортска историја. Џејмс ги освоил своите први две НБА титули со Хит во 2012 и 2013 година; и во двете овие години, тој исто така бил избран за МВП и во лигата и во финалето. По неговата четврта сезона со Хит во 2014 година, Џејмс се одбрал да се откаже од својот договор со Мајами за да се врати назад и да потпише за Кавалирс. Во 2016, тој ги предводел Кавалирс до победата над Голден Стејт Вориорс во НБА финалето, носејќи и ја на франшизата првата НБА титула со што завршила 52-годишната суша на професионалните спортски екипи од Кливленд.
Животопис
Џејмс е роден на 30 декември 1984 година во Акрон, Охајо, од тогаш 16-годишната мајка, Глорија Мари Џејмс. Неговиот татко, Ентони Меклеланд, има огромно криминално досие и не бил вмешан во неговиот живот. Додека Џејмс растел, животот честопати бил борба за неговото семејство, бидејќи се преселувале од стан во стан во населбите во Акрон, додека Глорија се борела да најде стабилна работа. Сфаќајќи дека нејзиниот син ќе биде подобар во постабилна семејна средина, Глорија му дозволила да се пресели со семејството на Френк Вокер, локален фудбалски тренер за млади, кој го запознал Џејмс во кошарката кога тој имал девет години.
Џејмс започнал да игра кошарка во петто одделение. Подоцна тој играл за Североисточен Охајо Шутингстарс во склоп на аматерската атлетска унија (ААУ). Тимот уживал успех на локално и национално ниво, предводени од Џејмс и неговите пријатели Сијан Котон, Дру Џојс III и Вили Мекги. Групата се нарекувала „Фаб фор“ (на англиски Fab Four) и си ветиле едни на други дека заедно ќе се запишат во исто средно училиште. Во еден потег што предизвикал локална полемика, тие избрале да присуствуваат на Сент Винсент-Сент Мери, приватно католичко училиште со претежно студенти од белата раса.
Средно училиште
Во својата фрешмен година на Сент Винсент-Сент Мери, Леброн имал во просек 21 бод и 6 скокови, и со биланс од 27-0 му помогнал на тимот да ја освои државната титула во Дивизијата III како единствен средношколски тим од Охајо кој некогаш успеал да ја завршил сезоната не поразен. Следната сезона тој ги подобрил својте бројки откако регистрирал во просек 25.2 бода, 7.2 скокови, 5.8 асистенции и 3.8 украдени топки по натпревар. Неговото училиште ја одбранило титулата овојпат со само еден пораз и биланс од 26-1. Како резултат на неговите извонредни перформанси тој бил прогласен од државата за Охајо Мистер Баскетбол.
Во следната година тимот на неговото училиште ја загубил државната титула во Дивизијата II што го оставило Џејмс без шанси да се пријави на НБА драфтот 2002. Сепак, веќе следната година Сент Винсент-Сент Мери ја освоиле државната титула во Дивизијата II што била нивната трета државна титула во четири години, Џејмс бил најзаслужен за тоа со просек од 31.6 бода 9.6 скокови, 4.6 асистенции, и 3.4 украдени топки по натпревар.
2003-2004; Руки сезоната
Џејмс бил избран од клубот од неговиот роден град, Кливленд Кавалирс, како прв пик на НБА драфтот 2003. Своето деби во НБА лигата го имал на 29 октомври 2003, во поразот на Кавалирс на гости од Сакраменто Кингс со 106-92. Ниту еден друг руки не бил дочекан со толкво медиумско внимание како Леброн Џејмс, околу него постојано биле 10 камери така што тој практични не можел нормално да се загрева. Најпознатите спортски телевизиски куќи во САД како ESPN, ABC, TNT, сите по ред ги откупиле правата за преносот на натпреварот во кој требало да заигра Џејмс. Тој одиграл 42 минути за кој постигнал 25 бода, 9 асистенции, 6 скокови и 4 украдени топки. Веќе во првиот натпревар поставил рекорд за најмногу постигнати бодви од земен средношколец на неговиот НБА деби-натпревар. Веќе во вториот свој натпревар за сезоната, тој го забележал својот прв дабл-дабл во НБА кариерата со учинок од 21 бод и 12 скокови во поразот со 95-86 од Финикс Санс.
На крајот на сезоната, тој станал првиот кавалир што ја добил наградата НБА Руки на годината, со завршен просек од 20,9 бода, 5,5 скока и 5,9 асистенции по натпревар, тој исто така станал само третиот играч во историјата на лигата со просек од најмалку 20 бода, 5 скокови и 5 асистенции по натпревар како дебитант. Тој исто така ги добил сите месечни награди за руки на месецот на истокот од октомври до април, и бил избран во Ол-Руки првиот тим. Кливленд ја завршил сезоната со скор 35–47, и не успеале да се пласираат во плејофот и покрај подобрениот резултат за цели 18 победи во однос на претходната сезона.
2004-2008; Растење во голема ѕвезда
Во сезоната 2004–2005 Џејмс за првпат бил избран да игра на НБА-ол-стар натпревар, придонесувајќи со 13 бода, 8 скокови и 6 асистенции во победата на истокот. Во текот на сезоната Леброн срушил бројни рекорди. На 19 јануари 2005, во победата на гостувањето кај Портланд Трејлблејзерс тој забележал 27 бода, 11 скокови и 10 асистенции со што станал најмладиот играч во историјата на НБА лигата кој остварил трипл-дабл учинкок. На 20 март 2005, тој постигнал највисоки дотогаш во кариерата 56 бода во поразот на гостувањето кај Торонто Репторс со 105-98, со што на возраст од 20 години и 80 дена станал најмладиот играч во историјата на НБА кој постигнал 50+ бода. На крајот на сезоната тој имал просек од 27,2 бода, 7,4 скокови, 7,2 асистенции и 2,2 украдени топки по натпревар и бил избран во Ол НБА вториот тим. И покрај добриот скор од 30-20 на почеток на годината, Кавалирс повторно не успеале да се квалификуваат за плејофот, завршувајќи ја сезоната со позитивен скор 42-40.
Во сезоната 2005-2006, Леброн вторпат по ред бил избран да игра на Ол-стар натпреварот и во него тој го предводел истокот до победа со 122-120 уфрлувајќи 29 бода, 6 скокови и 2 асистенции. Така тој станал најмладиот најкорисен играч на Ол-стар натпреварот со 21 година и 57 дена. Во текот на сезоната тој трипати по ред бил избран за играч на неделата, а на крајот собрал пет такви награди. Исто така во периодот од 22 март до 8 април 2006 година, во девет натпревари по ред постигнувал најмалку 35 бода, и така им се придружил на Мајкл Џордан и на Коби Брајант како единствени пред него на кои им успеало ова. На крајот од регуларниот дел од сезоната Џејмс имал просек од 31,4 бода, 7 скокови и 6,6 асистенции по натпревар, па така станал најмладиот играч во историјата на лигата кој на крајот од една сезона имал просек од преку 30 бода по натпревар. Џејмс бил близу да биде избран за најкорисен играч на сезоната, но сепак на крајот завршил како втор во изборот зад Стив Неш. Предводен од Џејмс Кавалирс успеале да се пласираат во плејофот за првпат од 1998 година. Своето деби во плејофот Леброн го имал во првиот натпревар од серијата против Вашингтон Визардс, во кој остварил трипл-дабл (32 бода, 11 скокови и 11 асистенции) со кој им помогнал на Кавалирс да победат со 97-86. Со тоа им се придружил на Џони Мекарти и Меџик Џонсон како единствени играчи кој оствариле трипл-дабл на своето деби во плејофот. Во третиот натпревар од серијата против Визардс, тој го погодил својот прв шут за победа во кариерата, притоа реализирајќи уште еден таков во петтиот натпревар од серијата. Кавалирс на крајот успеале да ги минат Визардс во 6 натпрвевари, но загубиле во вториот круг од Детроит Пистонс во седум натпревари. Во плејофот 2006 Леброн имал просек од 30,8 бода, 8,1 скокови и 5,8 асистенции.
Во сезоната 2006-2007, просекот на Џејмс паднал на 27,3 бода, 6,7 скока, 6 асистенции и 1,6 украдени топки по натпревар. Некои аналитичари падот во формата го припишале како резултат на регресија во неговите додавачки способности и послабата селекција на шутеви, што произлегло од недостатокот на напор и фокус. Кавалирс ја завршиле сезоната со 50 победи и како втори носители на истокот за втора година по ред се пласирале во плејофот. Во првата рунда на плејофот Кавалирс лесно ги елиминирале Вашингтон Визардс во четири натпревари, а потоа во втората рунда Леброн со просек од 25 бода, 7,2 скокови и 8,6 асистенции го предводел својот тим до победа од 4-2 во серијата против Њу Џерси Нетс. Така Кавалирс се пласирале во своето прво финале на источната конференција после 15 години. Во финалето на источната конференција, Кавалирс предводени од фантастичниот Леброн успеале да го надокнадат заостатокот од две победи зад Пистонс, и на крајот да ја добијат серијата во шест натпревари (4-2). Во петтиот натпревар од серијата Леброн имал неверојатна ноќ. Тој постигнал 48 бода, 9 скокови и 7 асистенции, постигнувајќи притоа 29 од последните 30 бода на Кливленд, вклучувајќи ги и 25-те во двојното продолжение како и победничкиот лејап на две секунди до крајот. После натпреварот, спортскиот коментатор Марв Алберт ја нарекол претставата на Леброн „еден од најголемите моменти во историјата на плејофот“, додека поранешниот НБА играч Стив Кер го опишал настапот како „во стил на Џордан“. Во НБА финалето, Кливленд се сретнале со Сан Антонио Спарс, кои успеале добро да го "затворат" Леброн фокусирајќи ја целата одбрана на него така што тој имал просек во серијата од 22 бода, 7 скокови и 6,8 асистенции. Така Спарси победиле со максимални 4-0.