cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dream Theater
Лого и лик
Рано во нивната кариера, Dream Theater изработиле сопствено лого (познато како логото на Majesty) и ознака со букви која оттогаш се појавува на најголемото мнозинство од нивниот промотивен материјал, заедно со барем еден од официјалните знаци на секое големо издание до ден денес, со исклучок на Once in a LIVEtime (видете го објаснувањето подолу). Дури и откако групата го напуштила името Majesty, симболот останал како нивен официјален знак и фан-заедницата на Dream Theater го гледа како што четирите симболи на секој член на Led Zeppelin се прифатени од обожавателите на таа група. Често се среќаваат луѓе на концертите на Dream Theater со тетоважи со симболот на Majesty.
Симболот на Majesty потекнува од симболот на Кралицата Мери на Шкотите', кој бил преработен од Чарли Доминичи за употреба на омотот на албумот When Dream and Day Unite.
Фактот дека ниту логото, ниту ознаката со букви не се појавиле на омотот на Once In A LIVEtime ниту пак на придружното видео/DVD издание 5 Years in a LIVEtime бил протолкуван од некои обожаватели како доказ дека групата ги изневерила и застранила од своите корени со нивните „модернизирани“ фонтови, но со повторното ставање на симболот на омотот на Scenes From a Memory незадоволството било воглавно заборавено. (Вистинската причина била во тоа што Сторм Торгерсон, легендарниот графички дизајнер за двата претходно споменети албуми, не сака да работи со претходно постоечки фонт .) Од тогаш се појавува на секое следно издание. (Омотот на Falling Into Infinity го имал логото, но не ознаката со букви.)
Преработени песни
Иако се добро познати за преработките на делата на другите уметници низ целата своја кариера, Dream Theater ја одвеле оваа пракса на едно ново ниво за време на промоционалната турнеја за Six Degrees of Inner Turbulence. На трите специјални сврики, по една во Барселона, Чикаго и Њујорк, тие го преработиле албумот Master of Puppets на Metallica во целост откако отсвириле целосна список на песни од материјалот на Dream Theater. Ова им дошло како целосен шок за обожавателите бидејќи немало никаков знак дека такво нешто е можно да се случи, освен најавата дека вклучените свирки, кои биле втори по ред од двовечерната програма во секој град, ќе биле „екстра специјални“. Оваа традиција веројатно потекнува од една од најомилените групи на Мајк Портној - Phish, кои започнале со преработување на цели албуми од други уметници на секој Ден на Вештерките започнувајќи во 1994.
Портној ја измислил оваа „преработка на албум“ како прва во серија на свирки кои ќе биле отсвирени како признание кон групите кои биле влијателни во создавањето и развојот на Dream Theater. Сетот на преработки ги поделил обожавателите кои ги посетувале настапите, со некои луѓе велејќи дека тие отишле да на концерт на Dream Theater за да видат оригинална музика, а не дело на друг уметник. Други, пак, велеле дека тоа е бонус, а не замена за оригинален концерт на Dream Theater, со оглед на тоа што вообичаена свирка била отсвирена претходната ноќ. Следниот пат кога требало да се одржи свирка со преработка на албум оваа негативност била потисната, бидејќи повеќето обожаватели знаеле што ќе се случувало на свирката и биле свесни дека немало да гледаат цела вечер со материјал на Dream Theater.
На следниот дел од турнејата тие го преработиле албумот The Number of the Beast на Iron Maiden и имало слични реакции како оние за Master of Puppets, иако веќе било познато дека таа вечер требало да се изведува преработка поради тоа што турнејата вклучувала две последователни свирки во еден град.
Во 2006, на 13 јануари (Токио) и на 15 јануари (Осака), Dream Theater го преработиле албумот во живо Made in Japan на Deep Purple, нивната четврта класична преработка на албум. (Ова во мала мера се совпаднало со шпекулациите на обожавателите кои велеле дека е неизбежно дека барем еден прогресивен рок албум од 70-тите ќе биде преработен, најверојатно од групата Rush.)
Мајк Портној вели дека има во план уште едно шоу со преработки во план, но одбива да кажи кога тоа ќе се случи, или пак кој албум ќе биде преработен. . Има многу дебатирање во круговите на обожавателите на Dream Theater во врска со тоа кој албум ќе биде преработен, и дури кој во кој жанр ќе спаѓа тој албум.
Тие исто така имаат изведено жив настап на „Cemetery Gates“ од Pantera во Далас (Тексас, САД) како помен на покојниот „Дајмбег“ Дарел Абот.
Моментален распоред
Dream Theater се моментално на пауза по нивното шоу за 20-годишнината во Radio City Music Hall. DVD и CD сетот од шоуто, насловен „SCORE“ бил издаден на 29 август 2006 од издавачката куќа Rhino. Тоа DVD ќе го содржи целосното шоу, како и бонус диск вклучувајќи документарен филм во времетраење од еден час во врска со историјата на групата и бонус песни во живо од архивите на Мајк Портној. Има гласини дека „Octavarium“ бил последниот албум со нивната моментална издавачка куќа, со која што биле незадоволни. Така, можно е групата да издава албуми со нова издавачка куќа.
Обожавателски клубови
Групата има неколку официјални обожавателски клубови низ целиот свет:
Од 1996 to 2004, меѓународниот обожавателски клуб на Dream Theater (Dream Theater International Fan Club — DTIFC) - којшто сега е распаднат - издал неколку ексклузивни изданија на своите членови:
Промоционални албуми на обожавателските клубови
Во 2005, многу од европските обожавателски клубови соработувале за да направат DVD од обожавателските клубови коешто вклучувало интервјуа и снимки од европската турнеја за 20-годишнината, како на сцената, така и зад сцената.
RIAA златна и платинеста сертификација
(Извор: потрага по „Dream Theater“.)
Магазин Keyboard
На Џордан Рудес му биле доделени следниве награди од читателските анкети на Магазинот Keyboard;
Born Slippy
„Born Slippy“ е сингл од Underworld, издаден во 1995, којшто никогаш не се појавил на албум од групата. Песната е инструментална и нема текст. И покрај тоа, често ја мешаат со попознатата вокална песна „Born Slippy .NUXX“ заради сличното име. Сепак, тие се сосема различни во композицијата и звукот.
Црква „Св. Јован Милостив“ - Бер
Свети Јован Милостив (Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων) — поранешна црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот бил парохиски.
Црквата е подигната на почетокот на XIX век. Градбата претставува трикорабна базилика. Во 2005 г. храмот е урнат, при што во темелите се откриени остатоци од градби, како и голема некропола со антички куполни гробници.
Список на државни водачи во 1802 година
Ова е список на државни водачи во 802 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Нагината
Нагината (јапонски: なぎなた, 長刀 или 薙刀), — оружје на стап, кое го користеле јапонските воини самураи. Се состои од дрвен стап на чиј врв се наоѓа закривена острица, нагината е слична на европаското оружје наречено глејв. Вештината на ракувањето се нарекува нагината-џицу (naginata-jutsu).
Нагината, како и многу други оружја, може да биде направено во различни големини како највеќе му одговарало на корисникот. Генетално нагинатата била долга од 1,5 до 2,1 метри. Острицата воглавно била искривена. Како и јапонските мечеви и нагината имала исклучително квалитетна острица, дури некои нагинати биле рециклирани од познатите катани. Нагината исто така на спротивниот крај од острицата имала метално засилување (воглавно во вид на копје) што ја правело нагинатата поефикасно оружје од која било страна да се биде завртена.
Амаркорд
Амаркорд (италијански: Amarcord) - италијански филм од 1973 година, во режија на Федерико Фелини, кој е и еден од авторите на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Пупела Маџо, Армандо Бранча, Магали Ноел, Бруно Занин, Џузепе Јанигро, Јосиане Танцили, Чичо Инграсија итн. Филмот освоил 18 магради, меѓу кои и: „Оскар“ за најдобар странски филм.
Регионален пат 2232
Регионален пат 2232 (ознака: Р2232) — регионален пат во Македонија, со насока на движење север-југ. Има вкупна должина од 25,6 километри и само 1 делница. Патот започнува во селото Бучиште и се движи долж Злетовска Река, завршувајќи до браната Злетовица.
Делници
Регионалниот пат 2232 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 1 делница.
Долно Барбарево
Долно Барбарево — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во крајниот северозападен дел на територијата на Општина Пробиштип, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Свети Николе. Селото е ридско, на надморска височина од 620 метри.
До селото се стигнува преку регионалниот пат 1205, преку исклучување во самиот град Пробиштип, а потоа патот продолжува преку селата Плешенци, Долни, Горни Стубол и Горно Барбарево. Од селото Горно Барбарево, патот продолжува како земјен пат.
Долно Барбарево е сместено на тромеѓето помеѓу Пробиштипската, Кратовската и Светиниколската општина, а покрај јужното подножје на еруптивната планинска верига Плавица—Црни Врв.
Селото е сместено на силно еродиран терен во изворниот дел на реката Белошица, а недалеку од некогашниот Секулички Превој, преку кој во минатото минувал караванскиот пат Стоби-Пауталија, односно денешен Ќустендил.
Долно Барбарево е сместено спроти Горно Барбарево на источните падини на ридот Големо Брдо (770 м.). Други околни ридови се: Струга, Големо Брдо, Ковиљ, Мици Габер и други.
Историја
До ослободувањето, Горно и Долно Барбарево биле едно село во кои се разликуваа следниве две големи маала: Шуке Маало, или Големо Барбарево, сместено од левата страна на Белошица, и Амбар Маало, или Мало Барбарево, сместено од десната страна на реката на околу 1,5 км растојание од првото маало. По ослободувањето, Шуке Маало е прогласено за село Горно Барбарево, а Амбар Маало за село Долно Барбарево.
Народното предание Барбарево го смета за многу старо село. Дека во неговиот простор постоела населба уште во многу далечпото минато сведочи фактот што на конусниот рид Градиште се сочувани остатоци од старовремската тврдина, за која А. Керамидчиев смета дека потекнува уште од времето на Римјаните. Карактеристично е името на ова село, кое несомнено потекнува од грчкиот збор „варварис“ од што може да се заклучи дека го основале Варвари, односно Словени, (како што Византијците ги нарекувале) при своето доселување во оваа област. Преданието вели дека во средниот век Барбарево се наоѓало во месноста Селиште и дека тогаш неговите жители биле мадемџии (рудари) и работеле во рудниците на преседлината Џгури. На денешното место тоа било преместено за време на некое безредие (веројатно за време на Карпошовото востание). И по преместувањето на селото барбаревци не било претворени во чифчии, туку останале раети — мадемџии и доганџии.
Ова село, како и Горно Барбарево, се состои од повеќе родовски маала што едно од друго се оддалечени 50—100 метри. Во некои маала, веднаш до куќите, се наоѓаат градини засадени со зеленчук и овошки.
Стопанство
Атарот на селото зафаќа простор од 11,2 км2, при што преовладуваат пасиштата со површина од 628,3 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 347,3 хектари, а на шумите само 88,9 хектари.
Во основа, може да се каже дека селото има полјоделско-сточарска функција.
Долно Барбарево, како составен дел на некогашното единствено село Барбарево, во минатото било раетско село чии жители имале обврски да работат во кратовските рудници. По ослободувањето од тие обврски било засилено овчарството за која сточарска гранка има поволни природни услови во просторот на селото. За време на предвоена Југославија неговите жители својот опстанок во прв ред го засновале на овчарството. По ослободувањето, бројот на овците значително е намален. Говедарството се заснова на одгледување оратни волови чиј број околу седумпати е поголем од бројот на кравите. Свињогојството и живинарството сосема слабо се застапени.
Во ова село, како и во Г. Барбарево ниедно домаќинство немало плуг, туку земјата се обработувала на традиционален начин — со дрвено рало. Најголем дел од површината под ниви се села со пченка, јачмен и пченица, додека производството на ’рж, суршка и овес е незначително. Скоро 1/3 од обработливата површина се користела за производство на граор и уров. За производство на индустриски култури (сончоглед, тутун, памук и афион) се користела околу 1/12 од обработливата површина. Одгледувањето на градинарски култури, особено бостан, грав и компири) релативно добро била застапено, a овоштарството и лозарството многу слабо.
Денес стопанството е сведено на најниска граница, обработливите земјоделски површини се претворени во пасишта, а градинарските, индустриските култури, лозарството и овоштарството воопшто не се застапени.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Барбарево (Горно и Долно) живееле 780 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Барбарево (Горно и Долно) имало 848 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Во 1961 година селото броело 335 жители, а во 1994 година само 20 жители, македонско население.
Родови
Долно Барбарево е македонско село.
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
Радлек
Радлек (словенечки: Radlek) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Долно Барбарево
Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Долно Барбарево било село во Кратовската каза на Отоманското Царство.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Пробиштип. Во периодот од 1955 до 1965 година, селото било дел од некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Немањици, во која покрај селото Долно Барбарево, се наоѓале и селата Арбасанци, Горно Барбарево, Макреш, Мечкуевци, Немањици, Орел, Патетино, Равници и Стануловци. Некогашната општина Немањици постоела и во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Горно Барбарево, Долно Барбарево, Макреш, Немањици и Орел.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1563 според Државната изборна комисија, сместено во простории на приватна куќа.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 2 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 2 гласачи.
455 Брухзалија
455 Брухзалија — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф и Арнолд Швасман на 22 мај 1900 година. Привременото име на астероидот бил 1900 FG.
Жолтоног галеб
Жолтоног галеб (Larus michahellis) е голем галеб кој се среќава во Европа, Блискиот Исток и Северна Африка, дури неодамна постигна широко признание како посебен вид. Порано бил третиран како подвид или како касписки галеб L. cachinnans, или пошироко како подвид на сребренестиот галеб L. argentatus. Името на родот е од латинскиот Larus што се чини дека се однесува на галеб или друга голема морска птица, а името на видот му оддава чест на германскиот зоолог Карл Михахелес.
Класификација
Сега е општо прифатено дека жолтоногиот галеб е целосен вид, но до неодамна имаше многу несогласувања. На пример, списанието British Birds го одвои жолтоногиот галеб од галебот харинга во 1993 година, но го вклучи каспискиот галеб во првиот, но BOU во Велика Британија го задржа жолтоногиот галеб како подвид на галебот од харинга до 2007. Истражувањето на ДНК, сепак, сугерира дека галебот со жолти нозе е всушност најблиску до големиот галеб со црна грб L. marinus и ерменскиот галеб L. armenicus, додека каспискиот галеб е поблиску до галебот од харинга и помалиот галеб со црн грб. L. fuscus, наместо да бидат едни со други најблиски роднини.
Постојат два подвида на жолтоногиот галеб:
Дистрибуција
Опсегот на размножување е фокусиран на Средоземното Море. Во Северна Африка често е во Мароко, Алжир и Тунис и се зголемува на места. Неодамнешното размножување се случило у во Либија и Египет. На Блискиот Исток, неколку се размножуваат во Израел и Сирија со поголем број во Кипар и Турција. Во Европа има колонии по должината на средоземниот брег, а исто така и на островите и бреговите на Атлантикот северно до Бретања и западно до Азорските Острови. Се размножува и на западната страна на Црното Море ; Овде се преклопува со каспискиот галеб, но има разлика во живеалиштето, со тоа што жолтоногиот галеб претпочита морските карпи, а каспискиот галеб порамни површини, бреговите. Во последните децении птиците се шират на север во централна и западна Европа. Еден до четири пара се обиделе да се размножуваат во јужна Англија од 1995 година (понекогаш хибридни парови со помали галеби со црна грб), иако колонизацијата е многу бавна.
Опис
Жолтоногиот галеб е голем галеб, иако големината варира, при што најмалите женки се едвај поголеми од обичниот галеб, а најголемите мажјаци се приближно со големина на голем галеб со црн грб. Тие се во должина од 52 до 68 cm, од 120 до 155 cm во распон на крилата и од 550 до 1600 g во тежина. Возрасните однадвор се слични на галебите харинга, но имаат жолти нозе. Имаат сив грб, малку потемни од галебите харинга, но посветли од малиот црногрб галеб. Имаа многу побели глави на есен и поголеми црни врвови на крилата со малку бели дамки. Околу окото имаат црвен прстен како кај малиот црногрб галеб, за разлика од галебот харинга кој има темно жолт прстен.
Првите години птиците имаат побледа глава, задница и долни делови од оние на галебот харинга, што повеќе наликува на галебите со црн грб во првите години. Имаат темни очи, розово сиви нозе, добро дефинирана црна лента на опашката. Тие стануваат полесни во долните делови и последователно ја губат шемата на горниот дел. До нивната втора зима, птиците се во суштина пердувести како возрасните, освен шарените пердуви кои остануваат на крилата. Сепак очите им се уште темни, а нозете се светло жолти.
Исхрана
Како и повеќето галеби Larus, тие се сештојади и опортунистички баратели на храна. Тие бараат соодветен плен во полињата или на брегот или ги ограбуваат помалите галеби и другите морски птици. Иако урбаните популации се генерално опортунистички чистачи, тие можат да се префрлат на предаторска исхрана доколку е потребно; ова беше забележано за време на Италијански национален карантин во 2020 година кога недостатокот на остатоци од храна ги натера жолтоногите галеби од Рим да земат плен голем како стаорци и камени гулаби.
Атлантските галеби во Гибралтар се забележани и фотографирани како берат и јадат овошје од маслинови дрвја во лет.
ФК Борусија Менхенгладбах
ФК Борусија Менхенгладбах, попознат како Менхенгладбах или само Гладбах, е германски фудбалски клуб од градот Менхенгладбах, Северна Рајна-Вестфалија.
Клубот е основан во 1900 година, и во моментов се натпреварува во Бундеслигата, највиското ниво на германскиот фудбалски лигашки систем, во која својот прв настап во лигата го имале во текот на сезоната 1965-1966. Потоа клубот станал еден од најпознатите, со најмногу навивачи, и најуспешните тимови во Германија, откако ја освоиле Бундеслигата дури пет пати во текот на 1970-тите.
Од 2004 година, Борусија Менхенгладбах ги игра својте домешни натпревари на стадионот Борусија парк кој е со капацитет од 54.057 седечки места. Претходно тие настапувале на помалиот Стадион Бекелберг од 1919. Борусија Менхенгладбах има над 60.000 членови од септември 2013 година и е петти најголем клуб во Германија. Нивен најголем и главен соперник е екипата на Келн.
Името "Борусија" е латинизирана форма на Прусија, популарен термин за германски клубови кој доаѓаат од поранешното Кралството Прусија. Прекарот на клубот е Die Fohlen (превод на мак. ждребиња), и тој доаѓа од 70-тите години а се должи на тоа што Борусија тогаш имала млад тим со брз, агресивен стил на игра. Официјалната маскота на клубот е магаренцето Јинтер.
Историја
Борусија Менхенгладбах била основана како ФК Борусија во 1900 година во областа на Ајкен, Менхенгладбах. Борусија потекнува од латинизираната форма на Прусија, Кралството во кое бил сместен градот Менхенгладбах од 1815. До 1912 година, Борусија се натпреварувала во Фебандслигата, во тоа време највисокото клупско ниво во кое можете да се натпреварувате.
Во 1919 година, ФК Борусија се споила со друг локален клуб, Турнфераин Германија 1889, и станала 1899 ВфТУР М.Гладбах. Клубот го почувствувал првиот голем успех во 1920 година, победувајќи го во финалето БК Колнер со 3-1, со што го освоиле Западното првенство.
Сојузот помеѓу Германија и Борусија траел само две години; потоа клубот го добил денешното име Борусија ВФЛ 1900 Менхенгладбах е.В., или ФК Борусија Менхенгладбах.
Борусија Менхенгладбах за првпат се појавува во највисоката фудбалска дивизија во Германија во 1965 година, завршувајќи ја својата деби сезона во Бундеслигата на 13. место. Годините што следеле потоа самите го најавиле големиот успех на Гладбах на најголемата сцена во клупскиот фудбал. Играјќи со примамливо изграден стил околу талентирани играчи како Јуп Хајнкес и Гинтер Нецер, Менхенгладбах го освојува третото место две години едноподруго во 1968 и 1969 година.
Четири години подоцна, под водство на легендарниот тренер, Удо Латек, Борусијанците отишле едно скалило погоре за да го соборат нивниот сопствен рекорд, за освојување на Бундеслигата трипати по ред во периодот од 1975 до 1977 година.
Додека доминирале на домашната сцена, Гладбах, исто така импресионирал и на континентот, кревајќи го трофејот од Купот на победниците на куповите во два наврати во 1973 и 1975 година, пред да стигне до финалето на Европскиот куп во 1977 година, каде загубиле од Ливерпул со 3-1.
Во тој славен осумгодишен период, Берти Фогтс и неговите соиграчи одиграле дури пет финалиња во европските натпреварувања, освојувајќи две и биле поразени во три.
Потоа за клубот следуваат долги години во кој играат споредна улога во германското првенство сè до 2011 година кога на позицијата тренер бил назначен Лусиен Фавр. Со Фавр ждребињата повторно се враќаат во врвот на Бундеслигата како една од фудбалските сили во Германија.
Во првата сезона по пристигнувањето, Фавр најпрво го спасил клубот од испаѓање преку бараж натпреварот за опстанок во лигата, а потоа изградил добра екипа со што неговата прва целосна кампања на клупата на Борусија била многу успешна, завршувајќи на изненадувачкото четвртото место за сезоната 2011-2012. Во сезоната 2014-2015 ги одвел ждребињата до третото место на табелата во Бундеслигата на крајот на сезоната, и за прв историски пат до место во групната фаза од Лигата на шампионите.
Меѓутоа, почетокот на сезоната 2015-2016 бил катастрофален за Фавр бидејќи клубот забележал пет порази во исто толку натпревари, што го натерало швајцарскиот тренер да поднесе оставка и да му ја препушти функцијата на тренерот на У23 тимот, Андре Шуберт.
Домашни
Бундеслига : 5 2.Бундеслига : 1 Куп на Германија : 3 Суперкуп на Германија : 1 Лига куп:
Европски
Европски куп: Куп на УЕФА: 2
Вториот тим
ФК Борусија Менхенгладбах II е исто така професионален тим кој во моментов се натпреварува во четвртата лига по ранг односно Регионалната лига - Запад. Тимот содржи млади играчи на возраст до 23 години кој подоцна можат да бидат прекомандувани во првиот тим.
Откритие Арена
Откритие Арена (Открытие Арена) е фудбалски стадион во Москва на кој својте домашни натпревари ги игра екипата на Спартак Москва. Стадионот е со сместивост од 45.000 седечки места.
Официјално е отворен на 5 септември 2014 година.
Елица Манева
Елица Манева — македонски археолог и универзитетски професор.
Животопис
Манева е родена во Битола на 1 декември 1947 година. Дипломирала археологија на Филозофскиот факултет во Белград во 1972, магистрирала во 1977 од областа на античката археологија, а докторирала во 1991 година на Филозофскиот факултет во Скопје на тема од областа на средниот век. Од 1973 до 1983 година работела како кустос во Заводот и музеј Битола, а од 1983 година како професор по средновековна археологија и ранохристијанска археологија на Институтот за историја на уметноста и археологија на Филозофскиот факултет во Скопје. Вршела научни истражувања на антички и средновековни наоѓалишта (Хераклеја, Битола, Струмица, Демир Капија и др. наоѓалишта во Средното Повардарје). Уредник е на научното списание „Folia Archeologica Balkanica“ на Филозофскиот факултет.
Хелебарда
Главна употреба на хелебардата била борба против коњица. Против првобитниот налет на коњицата користено било копје кое било долго околу два метра, по ударот на коњицата се користела кука која служела јавачот да се исфрли од коњот и конечно со помош на острата секира, која со леснотија ги пробивала сите видови на оклопи, со моќно замавнување можело да го доврши исфрлениот противник.
Хелебардата се користела исклучиво во формациски борби, војникот кој би замавнал со хелебарда би бил многу ранлив, па зависел од соборците околу него.
456 Абноба
456 Абноба — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф и Арнолд Швасман на 4 јуни 1900 година. Привременото име на астероидот бил 1900 FH.
Планков притисок
Планков притисок (pP) е единица за притисок од системот на природни единици наречени Планкови единици.
4,63309 × 10113 Pa
каде
F_P е Планковата сила
c е брзината на светлината во вакуум
\hbar е намалената Планкова константа
G е гравитациската константа
l_P е Планковата должина
Мартон Епел
Мартон Епел (роден на 26 октомври 1991 година) — унгарски фудбалер кој игра за Каират. Тој ја претставуваше националната репрезентација на Унгарија.
NEC
N.E.C. го купи Епел на сезонски долг во август 2011 година и има опција да си оди од клубот за време на неговиот договор.
Хонвед
Епел ја освои сезоната 2016-2017 година на Првата фудбалска лига со Хонвед ФК Будимпешта и тој исто така стана најдобар стрелец.
На 2 јули 2018 година ФК Кајрат го објави потпишувањето на Епел на 18-месечен договор. И Епел веднаш постигна 5 гола, од Андора во првиот квалификациски круг на Лигата на Европа 2018-19 година.
Епел дебитираше против Русија на пријателски натпревар во Групама Арена, Будимпешта на 5 јуни 2017 година.
Наводи
<references group="" responsive="">
Список на државни водачи во 198 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 216
NGC 216 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 216 се споменува и како ESO 540-15, MCG -4-2-35, HARO 13.
Откривање
Објектот е откриен на 9 декември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 216 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 216 има привидни димензии од 2' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 41 м 27,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 21° 2' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 27°.
Други поделби
Проучување на NGC 216 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2478. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 306; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5849. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1271.
Соборна црква „Света Софија“ - Велики Новгород
Соборна црква „Света Софија“ (Собо́р Свято́й Софи́и – соборна црква во новгородскиот кремљ во Велики Новгород. Таа е соборна црква на новгородскиот архиепископ односно седиште на Новгородската епархија при Руската православна црква.
Од 1992 година црквата се наоѓа во списокот на „Светското наследство на УНЕСКО“ како дел од комплексот „Историски споменици на Новгород и околината“. Храмот исто така се наоѓа на списокот на културното наследство на Руската Федерација под број 5310033042.
Архитектура и историја
Црквата е висока 38 м, изградена е од камен и има пет куполи. Ја изградил меѓу 1045 и 1050 година, новгородскиот кнез Владимир Јарославич на место на поранешна црква која во X век ја изградил Јоаким Корсунијан. Со исклучок на црквите во Шоана и Архиз, претставува најстара црква во Русија која и денес е во употреба.
Од XII до XV век била духовно и културно средиште на Новгородската Република, а во текот на Втората светска војна тешко настрадала. Во советско време била музеј, а во 1991 година ѝ била вратена на Руската православна црква. Како дел од стариот град на Велики Новгород, во 1992 година влегла во Светското културно наследство на УНЕСКО.
На западниот влез во црквата се наоѓа познатата Магдебуршка врата.
Гробови
Во црквата „Света Софија“ се наоѓаат гробовите на Ана од Новгород, Владимир Јарославич, Лука Шиѓата и Јован Новгородски.
NGC 6625
NGC 6625 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Штит, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јули 1826 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6625 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 9 m. NGC 6625 има само една позната привидна димензија, која изнесува 39'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 23 м 12,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 0' 47"".
Други поделби
Проучување на NGC 6625 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 294; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5698. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 296.
Жером Кузен
Во октомври 2015 година, објавиле дека Кузен им се приклучува од 2016 година на двегодишен договор, по шест години со. Се вратил во екипата во 2018 година, сега познат како, по истекувањето на неговиот договор во Кофидис.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Равник (Блоке)
Равник (словенечки: Ravnik) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Мекиненза
Мекиненза (арагонески и Spanish: [mekiˈnenθa] ) или Mequinensa ( Catalan: [məkiˈnɛnsə] ) — град и општина во покраината Сарагоса, во автономната заедница Арагон, Шпанија. Сместено е покрај реката Сегре, близу до нејзиниот слив со реката Ебро помеѓу браната Мекиненза и резервоарот Риба-ден.
Неговиот резервоар, познат уште како Мар де Арагон, изграден помеѓу 1957 и 1964 година, има капацитет од 1.530.000.000 м³ и е еден од најголемите во земјата. Има регатско поле за веслање и кајакарство кое се смета за едно од најдобрите во Европа за одлична пристапност и стабилно ниво на вода. Свеченостите во Сан Блас и Санта Агуеда се одржуваат во февруари и се сметаат за Фестивал на туристички интерес во Арагон.
Име
Името потекнува од Микнаса, племе од Бербер, кое изградило одбранбена населба на замокот Мекиненза во 8 век. Тој беше латинизиран како Микиненција и се појавува поинаку во документацијата сè до 19 век, менувајќи ги формите Mquinensa, Miquinença, Mequinença, Mequinensa или Mequinenza. Населението е познато исто така како „lo poble“. На шпански, името е Мекиненза, а на каталонски Мекиненза.
Историја и одлики
Неопходно е да се нагласи важноста што некои автори ја дадоа на ситуацијата во оваа зона на иберискиот град Октогеза, што одигра важен труд во развојот на Битката кај Илерда, што се одржа во јуни 49 п.н.е., меѓу силите на Јулиј Цезар и шпанската армија на Помпеј Магнус. Од 1983 година и како дел од истражувачките програми на Музејот на Сарагоса и соработката со Градскиот совет на Мекиненза беа направени аркеолошки ископувања на три главни места: Лос Кастелет, Баранко де ла Мина Валфера и Риолс И.
Бројни придружни слики и гравури се пронајдени во Мекиненза, кои припаѓаат на Карпестата уметност на Пиринејскиот средоземен слив, кој УНЕСКО го смета за светско наследство во 1998 година: La Plana II, Camino de la Cova Plana I, Camino de la Cova Plana II, Mas de Patriciel I, Roca de Marta, Sierra de los Rincones I, Valmayor IV, Valmayor V, Val de Caballé, Val de Mamet I, Val de Мамет II и Валбуфандес И.
Антиката и средното доба
Во римско време старата Октогеза била населена и би се наоѓала близу до вистинското место на градот. За време на распаѓањето на Римската Империја, Октогеза била освоена од готската војска, а подоцна била освоена од берберското племе на Микнаса, кое ќе му го даде името на градот. Било познато во времето на Андалузија како Микнаса ал Зајтун или Микнаса од маслинки, титула што му била дадена и на Мекнес, марокански град со иста етимологија. Се верува дека Микнаса ал Зајтун бил населен помеѓу 714 и 719 година. За тоа време се гради мала кула за одбрана. ел-Идриси, хроничар од тоа време, го опишува вака:"„Тој е мал, но има силна тврдина од силен аспект и е во границите на ал-Андалус“."Со Реконкиста, првиот обид за опсада на Мекиненза во 1133 година од страна на Алфонсо Баталерот бил успешен и, покрај тоа што Алморавидите го освоиле градот следната година. Мекинензата е дефинитивно освоена од христијаните на 24 октомври 1149 година од каталонско-арагонска армија. Мекиненза, по половина век директна кралска надлежност, бил панора во куќата на Монкада, заедно со Ајтона и Серос. И овие се оние што го градат важниот замок на Мекиненза. Иако христијанското освојување сè уште стоеше, трите села беа претежно муслимани. Години подоцна се појавуваат конфликти помеѓу Фрага и Мекиненза поради нивните гранични граници. На 6 септември 1246 година, за да избегнат битки и судски спорови, Пере де Монкада и неговата сопруга Сибила продолжија да ги мешаат овие услови.
Мекиненза не ја избегнува чумата од 1348 година, што предизвикува многу жртви во оваа прилика, а исто така и во епидемиски епидемии од 1380 година. Како резултат, од 1381 до 1387 година, доенчето Хуан ел Казадор останува во неколку наврати во замокот. Во 1410 година, по смртта без потомци на Мартин од Арагон и за време на последователните спорови што доведоа до заложба на Каспе, приврзаниците на грофот Хаиме де Ургел во кралството Арагон организираа свој парламент во Мекиненза, во спротивност со парламентот на Алкасиз верен на Фернандо де Трастамара.
Модерно и современо доба
Помеѓу 15 и 16 век, се случува време на мизерија и глад со неколку бунтови поради угнетувањето на некои господа. Во 1697 година Фреј Мигел де Салас ја пишува книгата „Вида де Санта Агатоклија, девица и маченик, покровител на Мекиненза“. За време на владеењето на Карлос Втори беа развиени индустрии за одгледување свилени буби кои ќе продолжат активни до доаѓањето на Војната за сукцесија во 1705 година. Различни војни, како што се Каталонската граѓанска војна (1462–1472) и различните внатрешни битки во Шпанија, исто така ги уништија градот и замокот во 16 и 17 век. Во 1810 година за време на инвазијата на Наполеон, генералот Луис-Габриел Сухет - како Рамон Беренгер IV во 1149 година - ги освои Мекиненза, Фрага и Лерида. Ова го олеснува освојувањето на целиот регион Бајо Синка и Сегриа, и како резултат на оваа фигура „Мекиненза“ во Парискиот лак на Триумфалната капија како една од најголемите победи на Наполеон. Во 1812 година Мекиненза стана дел од францускиот оддел на Бушевите на Ебро. Мекиненза беше пронајден за Шпанците од трупите на генералот Копонс во 1814 година благодарение на смел стратагем на авантуристот Хуан Ван Хален. Во 1831 година градот и замокот веќе припаѓале на војводите на Мединацели.
Уште еднаш под власта на Бурбоните, стратешкиот замок Мекиненза и неговата околина беа трансформирани и условени повторно за да се прилагодат на новите форми на војување со артилерија и пешадија опремени со пушки. Војводата од Орлеанс исто така нареди да се прошири и зајакне патот паралелен со реката Ебро што ја поврзуваше Мекиненза со Тортоса. Во просветленото опкружување на средината на 18 век во Шпанија, Хозе Ферер Белтран е роден во Мекиненза, свештеник кој се издвојувал по својата улога на музичар како оргулист за катедралите Лерида, Памплона и Овиедо. Тој исто така стана близок пријател на астурискиот политичар Гаспер Мелхор де Јовеланос. Стариот неоткриен град Октогеза привлече и многу авантуристи како француски дипломат и писател Jeanан -Франсоа де Бурвинг што ја предизвика можната врска помеѓу градот Мекиненза и римската Октогеза на Јулиј Цезар.
Во зората на 19 век, економската состојба на Мекиненза не се промени значително и земјоделството продолжи да биде главниот економски извор. Техниките за наводнување Мудејар и големите ленти за трчање сè уште беа користени близу до реката Ебро. Во 1802 година, Чарлс IV даде согласност за изградба на нова парохиска црква во Мекиненза, дизајнирана од архитектот Хозе де Јарза во неоренесансен стил. Работите започнаа во 1802 година и траеја до 1808 година.
Шпанска војна за независност и опсада на Мекиненза
За време на Шпанската војна за независност, во рамките на Наполеоновите војни, опсадата на Мекиненза започна на 15 мај 1810 година. И покрај тоа што имаа само замок со неколку одбрани, градот и неговиот замок беа сместени во стратешка точка за војската на Наполеон за да обезбедат навигација на Ебро и употреба на градот како снабдувачка и транспортна база за следните воени операции. Првиот напад врз населението беше во средината на март по заземањето на Фрага, иако бранителите на населението под команда на полковникот Мануел Карбон го одбија нападот. По овој прв неуспешен обид, високата француска команда ја смени стратегијата со која се бара мирно предавање на замокот.
Лебед X
Лебед X — ѕвездообразна област во соѕвездието Лебед на растојание од 1,4 килопарсеци (4.600 светлосни години) од Сонцето.
Мекиненза
Шпанска војна за независност и опсада на Мекиненза
Не успеа овој обид за предавање на плоштадот по мирен пат, француската армија повторно се одлучи за воената рута. По заземањето на Лерида, генералот Луис-Габриел Сухет командувајќи со 3-от армиски корпус му нареди на генералот Мусниер да го нападне Мекиненза со неговата дивизија. Опсадата започна на 19 мај и неколку дена подоцна на трупите на Мусниер им се придружија и оние од бригадата Мон-Мари, стационирани на десниот брег на Ебро и генералот Роњајат, кои ја засилија опсадата со инженери, сапери и рудари. Напаѓачите броеле околу 16.000 луѓе, четири инженерски компании и две артилерии со 14 парчиња. Шпанската одбрана на плоштадот, од рацете на полковникот Карбон, имаше вкупно 1.200 луѓе. На 2 јуни, француските инженери веќе започнаа да копаат ровови и лоцираа артилериски парчиња за да го нападнат замокот, додека пешадијата упадна во градот во исто време. Шпанскиот гарнизон го напушти градот ноќта на 3 јуни и се засолни во замокот. Ноќта на 4 и 5 јуни, вториот баталјон на првиот полк Висла подигна квадратна кула вооружена со артилерија. Истата ноќ населението е однесено и осум парчиња топови, четиристотини пушки, петнаесет буриња барут и четири товари. Шефот на полскиот баталјон Клусовиц и францускиот капетан сапер Фуко го предводеа нападот.
Лебед X
Со местоположба зад Големиот Процеп и неговата светлина е впиена од меѓуѕвездениот прав на Млечниот Пат, и е подобро изучуван во други бранови должини на електромагнетниот спектар како што се инфрацрвените зраци.
Физички својства
Истражувањата направени со помош на вселенското летало Спицер покажале, дека Лебед-X има пречник од 200 парсеци иго содржи најголемиот број на масивни протоѕвезди како и најголемото ѕвездено здружение (Лебед OB2, со околу 2.600 ѕвезди од спектрален тип OB и маса од 105 сончеви маси) во полупречник од 2 килопарсеци од Сонцето. Исто така се поврзува со еден од најголемите познати молекуларни облаци, со маса од 3 милиони сончеви маси. Во ѕвезденото население се вклучени голем број на млади ѕвезди, како и развиени масивни ѕвезди како на пример сјајни промениви ѕвезди, Волф-Рајетови ѕвезди и суперџиновски ѕвезди од спектрален тип O и B.
Мекиненза
Шпанска војна за независност и опсада на Мекиненза
Со преземениот град, генералот Суше оди во опсадата на замокот. Ноќта на 7 и 8 јуни, артилеријата командувана од началникот на баталјонот Рафрон, собра три нови батерии и огнот на шеснаесет артилериски парчиња започнува на почетокот на денот. Бранителите на генералот Карбон реагираат енергично уништувајќи три дела, иако францускиот оган продолжува да ја уништува одбраната. Конечно, дел од главните wallsидови подлегнува и проектилите почнуваат да стигнуваат до центарот на замокот. На нападот му се придружуваат и француските стрелци со парапети со вреќи со песок. На 8 во 10 часот наутро, шпанскиот гарнизон, откако пружаше голем отпор во текот на целата ноќ, возврати и конечно го вее белото знаме. Гарнизонот ја стекнува честа да парадира пред дивизијата на генерал Мусниер и го положува оружјето пред ледникот на замокот Мекиненза. Во тоа време шпанските трупи биле 500 војници од различно потекло: Наваре-Арагонец, Каталонци, шверцери, Микелети, авантуристи и полк командуван од Англичанец по име Дојл, кој имал ранг на генерален комесар на Арагон. Во рамките на замокот, Французите пронајдоа пет минофрлачи, четиристотини илјади касети од англиско производство, триесет илјади барути, како и храна за три месеци. Мекиненза беше инкорпориран во францускиот оддел Буш-де-Л'бре. Француската Мекиненза нема да трае долго и во 1814 година повторно ќе се опорави за Шпанците благодарение на шпанскиот војник и авантурист со фламанско потекло Хуан Ван Хален. Како последица на овие воени натпревари, името „Мекиненза“ се појавува на Триумфалната капија во Париз како една од најголемите победи на Наполеон во Шпанија.
Лебед X
Физички својства
Постојаните истражувања на Лебед X ги вклучуваат и ѕвездените здруженија: Лебед OB2 и Лебед OB9 како и голем број на млади ѕвезди како на пример BD+40° 4210, син суперџин и кандидат за сјајна сина променлива ѕвезда, односно една од најсјајните ѕвезди, како и повеќе суперџиновски ѕвезди од спектрален тип O и B. Истото истражување укажува дека ѕвездообразноста се случува веќе 10 милиони години и трае до ден денес.
Наводи
What is Cygnus-X Region?
Мекиненза
Шпанска војна за независност и опсада на Мекиненза
„Сегре што се издига на Пиринеите на растојание од 120 милји и минува низ некои од најбогатите рамнини на Каталуња, паѓа во Ебро, под theидовите на Мекиненза, што стои на сливот на овие две реки и на Синка., кој исто така станува притока на Ебро, во близина на истото место. Мекиненза е утврдена градска освојувачка граница, иако нејзината популација не надминува 1500 души “.
Во Мекиненза се враќа да биде од значење за време на Карлистичките војни, а подоцна и во Војната на Матинерите. Во 1841 година, авантуристот и стопанственик Енрико Мисли ја промовираше компанијата „Ебро пароброд“ со цел да воспостави транспортна услуга помеѓу Сарагоса и Барселона поделена на делови, користејќи јаглен од рудниците Мекиненза како гориво за паробродите. Компанијата на Мисли заврши неуспешно од политички и економски причини, иако тоа значеше почетна точка во концесијата и експлоатацијата на првите рударски разграничувања на сливот на јаглен Мекиненза.
Лебед X
Наводи
New members of the massive stellar population in Cygnus