cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Темида (претпоставена месечина)
Десеттиот (вистински) откриен сателит на Сатурн (по редослед на откривање) бил Јанус, кој бил откриен во 1966 година и потврден во 1980 година. Неговата орбита е далеку од наводната орбита на Темида.
Има и астероид наречен 24 Темида.
Заштита на Старата скопска чаршија
Заштитата на Старата скопска чаршија ги опфаќа сите заштитни мерки и програми коишто се спроведуваат за одржување, заштита и ревитализација на нејзиниот простор и објектите коишто се наоѓаат или се наоѓале во нејзините историски граници. На територијата на чаршијата се сместени 25 објекти со статус на заштитено културно добро како споменици на културата, чијшто статус бил доделен во периодот од 1950 до 1967 година. Со донесувањето на Законот за Старата скопска чаршија од 2008 година и самата Стара скопска чаршија била прогласена за културно наследство од особено значење и оттогаш е под трајна заштита на државата.
Мерки за заштита на занаетчиството во XIX век
На почетокот од 19. век, Отоманското Царство се наоѓала во тешка економска положба, којашто го поттикнала спроведувањето на низа мерки за надминување на тешкотиите. Ваквата положба најмногу се одразувала со намаленаиот интензитет на трговијата и занаетчиството во најзначајните градови во државата. Така, државата била принудена да донесе законски мерки со коишто би бил поттикнат развојот на занаетчиството во Скопје, а со тоа и на просторот на Старата скопска чаршија. Со мерките се предвидувала законска заштита на занаетчиите и правата со коишто тие располагале.
Ефектите од спроведувањето на законските мерки дала позитивни резултати и придонела кон заживување на занаетчиството и трговскиот живот во чаршијата. Главна улога во развојот и ревитализацијата на чаршијата имале токму занаетчиите и трговците, кои ја помогнале изградбата на црквите „Св. Спас“ и „Св. Димитрија“. Еврејското населено успеало да ја обнови синагога Бет Јаков. Постигнатиот напредок придонел и кон изградбата на поголеми дуќани со елементи од барокната и неокласичната архитектура, со што започнал да се менува и архитектонскиот изглед со ориентални елементи во чаршијата.
Доделување на статусот на заштитено културно добро
По штетите во чаршијата предизвикани во Втората светска војна дошло до нејзина ревитализација и обновување на објектите. Одредени активности биле започнати и од страна на Заводот за заштита на спомениците на културата, коишто имале за цел извршување на систематско проучување на чаршијата, со цел да се изнајдат најсоодветни решенија за нејзино зачувување. Со тоа, во периодот од 1950 до 1967 година биле издадени решенија за доделување на статусот на заштитено културно добро на 25 објекти во чаршијата, наведени во списокот во продолжение:
Закон за Старата скопска чаршија
На 13 октомври 2008 година, Собранието на Република Македонија донесе закон за Старата скопска чаршија, која беше прогласена за културно наследство од особено значење, со што е ставена под трајна заштита на државата. Со усвојвуањето на овој закон се овозможува трајно зачувување на вредностите и автентичноста на чаршијата, создавање на поволни услови за опстанок и задржување на интегритетот на сите податоци, ширење на сознанијата за нејзините вредности, нејзино оспособување да им служи на културните, образовните, научните и други потреби на граѓаните, како и спречување на дејствија со кои може да настане оштетување или деграадирање. Во него, исто така, детално се опишани границите на чаршијата, а определени се и три контактни зони на нејзиниот простор. Се наведува и дека во Старата скопска чаршија не смее да се менува постојната урбана структура, да се градат или внесуваат индустриски капацитети шро придонесуваат за разни форми на загадување, да се подигаат меморијални споменици и спомен-обележја коишто не се поврзани со настанокот и развитокот на чаршијата и да се врши ископ на темели или подруми и да се изведува каков било друг вид на градежни работи без претходно спроведување на заштитни археолошки истражувања. Законот содржи и програма за ревитализација на чаршијата, која е пропишана со времетраење од 5 години.
Во ноември 2010, беа најавувани измени на Законот поради фактот што чаршијата е сместена на границата меѓу општините Центар и Чаир. Во таа прилика, министерката за култура на Република Македонија, Елизабета Канческа Милевска, изјави дека сите аспекти поврзани со заштитата на чаршијата интегрално ќе бидат разработени во посебен Детален урбанистички план.
Проект за собирање податоци
Кон крајот на 2008 беше претставен проектот за собирање податоци за секој објект во чаршијата. Со него беа опфатени околу 600 објекти, а првата фаза се состеше во издавање на лична карта за секој поединечен објект. Крајна цел на проектот беше обезбедување документација со опсежни податоци и нејзино вклучување во Деталниот урбанистички план за Чаршијата, но и утврдување на мерки за обновување на објектите на нејзиниот простор.
Програма за ревитализација
Програмата за ревитализација на Старата скопска чаршија започна да се спроведува во февруари 2010 година и се очекува да заврши во 2015 година. Со неа се предвидува обновување на фасадите на старите куќи, поддршка на занаетите во чаршијата и постигнување економски развој, организирање на туристички прошетки, организирање на изложби, концерти и други културни настани и донесување на одредби за заштита на градбите и задржување на автентичноста. За извршувањето на програмата одговорна е Владата на Република Македонија, која раководи со помош на шест надлежни министерства.
NGC 2276
NGC 2276 — спирална галаксија во соѕвездието Кефеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2276 се споменува и како UGC 3740, MCG 14-4-28, CGCG 362-42, IRAS 07101+8550, KCPG 127A, CGCG 363-27, Arp 25, Arp 114, 7ZW 134, near SAO 1148.
Откривање
Објектот е откриен на 26 јуни 1876 година од страна на Фридрих Аугусст Теодор Винеке, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 6,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2276 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 2276 има привидни димензии од 2,3' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 7 ч 27 м 13,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 85° 45' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 2276 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 21039. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 1; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4622. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 692.
Маргарита Цаца Николовска
Маргарита Цаца Николовска е родена на 28 ноември 1950 година во Скопје.
Маргарита Цаца Николовска е член на основачкиот одбор на Македонското Здружение на судии и претседател на неговиот комитетот за меѓународни односи. Во периодот од 1995 до 2006 е претставник на Македонското Здружение на судии во Европското и Меѓународното Здружение на судии.
Во 1994 г. била претседател на Комисијата за парламентарни избори.
Маргарита Цаца Николовска е еден од основачите на Институтот за човекови права и негов претседател.
Од страна на Американскиот биографски институт од Ралеи, САД е избрана за жена на годината за 2000 година.
Ќерка е на поранешниот уставен судија Ѓорѓи Цаца, а внука на истакнатиот адвокат Јанко Цаца.
Научни трудови
Маргарита Цаца Николовска е автор на следните научни трудови:
Елена Петровска
Елена Петровска (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како играч од средниот ред за прволигашкиот клуб ЖФК Скопје 2014 година и женската репрезентација на Македонија.
Клупска кариера
Петровска има играно за Истатов и Драгон во Македонија во женската Лига на шампиони на УЕФА.
Меѓународна кариера
Петровска настапи за Македонија на сениорско ниво за време на квалификациите за УЕФА за жени за Евро 2022 година.
Микронезиски јазици
Микронезиските јазици се дел од подгрупата на океаниски јазици од групата на австронезиски јазици. Оваа јазична група се зборува во Микронезија и содржи 20 јазика. Овие јазици познати се во лингвистиката по тоа што немаат чисто уснени согласки, и наместо нив има палатизирани и уснено-веларни гласови.
Јазици
Во групата на микронезиски јазици спаѓаат:
Целосниот список на јазиците според Етнолог се :
IC 841
IC 841 — галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 841 се споменува и како UGC 10055, MCG 3-40-50, CGCG 107-45.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 841 е од видот Scd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. IC 841 има привидни димензии од 1,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 50 м 25,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 8' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 144°.
Други поделби
Проучување на IC 841 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56169.
Трипура
Историја
Трипура била кралство пред обединувањето со Индија. Кралевите на Трипура владееле 3 илјади години пред обединувањето со Индија. Главен град на кралството бил Удајпур, кој тогаш се викал Рангамати. Главниот град се преместил во стара Агартала во 18-от век, а во сегашна Агартала во 19-от век. Трипура е била под доминација на Могула, а подоцна на Британците. Во меѓувреме се појавило антимонархистичко движење, кое успеало да ја обедини Трипура со Индија. Мнозинството на населението го сочинуваат хинду Бенгалци, а поголемиот дел од нив се избеглици од Источен Пакистан (Бангладеш) после независноста од 1947 гдина. Трипура во 1947 станала дел од Индија.
Турска дијаспора
Турската дијаспора (Türk diasporası или Türk gurbetçiler) се однесува на етнички Турци кои мигрирале од Република Турција или други современи национални држави што некогаш биле дел од поранешото Отоманско Царство или биле потомци на мигранти. Поради тоа, турската дијаспора не е формирана само од луѓе со корени од континентална Анадолија и Источна Тракија (т.е. современите турски граници); туку е формирана од турски заедници кои исто така ги напуштиле традиционалните области на турските населби на Балканот (како што се Бугарија, Грција, Македонија, Романија итн.), островот Кипар, регионот Мескетија во Грузија и Арапскиot свет (како Алжир, Ирак, Либан и Сирија).
Особено, најголемата миграција е во Западна и Северна Европа. Во меѓувреме, скоро сите турски малцинства во поранешните османлиски земји имаат голема дијаспора во Турција, многумина мигрирале како мухацири (бегалци); понатаму, Критските Турци мигрирале низ целиот Левант; Кипарските Турци имаат значителна дијаспора во земјите со англиско говорно подрачје (особено Велика Британија и Австралија); Турците Мескети имаат голема дијаспора во Средна Азија; а Алжирците и Туниските Турци претежно се населиле во Франција. Бидејќи Bугарските Турци и романските Турци добиле државјанство на ЕУ во 2007 година, нивните дијаспори во Западна Европа значително се зголемиле откако престанало ограничувањата на движењето во 2012 година.
Европа
Уште во 1997 година, професорот Сервет Бајрам и професорката Барбара Силс изјавиле дека во Западна Европа и на Балканот (т.е. со исклучок на Кипар и Турција) живеат околу 10 милиони Турци. До 2010 година, Борис Харковски од Центарот за студии по етнички и политички науки рекол дека во Европската Унија живеат до 15 милиони Турци. Според д-р Аракс Пашајан, 10 милиони „европски Турци“ живееле во Германија, Франција, Холандија и Белгија во 2012 година. Понатаму, има значителни турски заедници кои живеат во Австрија, Велика Британија, Швајцарија, Италија, Лихтенштајн и скандинавските земји. Во меѓувреме, приближно 400.000 месхетски Турци живеат во европските региони на постсоветските држави (т.е. Азербејџан, Грузија, Казахстан, Русија и Украина).
Покрај современата турска дијаспора во Европа, постојат и традиционални турски заедници во пост- османлиските национални држави. На пример, кипарските Турци и турските доселеници кои живеат во Северен Кипар бројат околу 300.000 до 500.000. Покрај тоа, во Југоисточна Европа живеат над 1 милион Турци во балканските земји (т.е. Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Грција, Косово, Црна Гора, Македонија, Романија и Србија). Од 20 век, овие етнички турски заедници исто така мигрирале во Западна Европа и значително ја зголемиле турската дијаспора (на пр.) Алжирските Турци претежно се населиле во Франција; Бугарските Турци мигрирале претежно во Германија, Холандија и Шведска; Кипарските Турци имаат големо население во Велика Британија; Македонските Турци мигрирале претежно во Шведска; Туниските Турци мигрирале претежно во Франција и Италија; и Турците од Западна Тракија претежно мигрирале во Германија и Холандија). Во поново време, од „европската мигрантска криза“ (2014-19), ирачки Турци, косовски Турци и сириски Турци, исто така, се населуваат во области каде што има голема турска дијаспора.
Следствено, во рамките на дијаспората, етничките Турци сега формираат најголема малцинска група во Австрија, Данска, Германија и Холандија.
Германија
Турците во Германија се најголемата етничка малцинска група во Германија и исто така најголема турска заедница во турската дијаспора.
Германскиот попис собира само податоци за земјата на раѓање, наместо за етничката припадност, следствено, официјалните податоци не даваат вистинска претстава за вкупното население (т.е. вклучително потомци родени во Германија, со целосно или делумно турско потекло). Мнозинството етнички Турци кои живеат во Германија или пристигнале од Турција или потекнуваат од Турција; сепак, постојат и значајни етнички турски заедници кои потекнуваат од османлиските национални држави на Балканот (особено од Бугарија и Грција), како и од островот Кипар и Либан. Во поново време, поради Европската мигрантска криза (2014-19), исто така, има значително зголемување на бројот на етнички Турци од Сирија, Ирак и Косово кои дошле во Германија.
Во 1997 година, канцеларот на Германија, Хелмут Кол, изјавил дека во Германија живеат 3 милиони Турци. Сепак, од раните 2000-ти, бројни академици изјавиле дека во Германија живеат „барем“ или „повеќе од“ 4 милиони луѓе со турско потекло (што формира приближно 5% од населението на земјата). Бројни извори, исто така, сугерираат значително повисоки проценки. Уште во 2005 година, австрискиот научник д-р Теса Сишковиц цитирал висок европски службеник кој изјавил:
До 2013 година, д-р Џејмс Лејси и професорот Вилијамсон Мареј ја потенцирале изјавата на германската канцеларка Ангела Меркел за германскиот Лајткултур дека „треба да биде прифатен од седум милиони германски имигранти“.
Од 2020 година, бројни извори сигерираат дека во Германија живеат 7 милиони или повеќе од 7 милиони луѓе со турско потекло, вклучително и професорот Џорџ К. Зестос и Рејчел Кук во нивниот извештај објавен од Институтот за економија, Напис на професорот Грем Е. Фулер во Институтот Квинси за одговорно државно дело, Напис на професорот Џејмс Г.Лејси во мрежата за иновации во Националната безбедност. и написот на Луиз Калаган во „Тајмс“.
Франција
Турците кои живеат во Франција формираат една од најголемите турски заедници во Западна Европа. Официјални податоци за вкупниот број на Француски Турци не се достапни затоа што пописот во Франција бележи само статистички податоци за земјата на раѓање, наместо за нечија етничка припадност.
Иако мнозинството Французи Турци потекнуваат од Република Турција, исто така има значителна турска миграција од други пост- османлиски земји, вклучително и етнички турски заедници кои дошле во Франција од Северна Африка (особено Алжир и Тунис), Балканот (на пр. од Бугарија, Грција, Косово, Македонија и Романија), островот Кипар и неодамна од Ирак, Либан и Сирија.
Во 2014 година, професорот Пјер Вермерен во „Експрес“ објавил дека турското население е околу 800.000. Сепак, претходната академска публикација од 2010 година на д-р Жан-Густав Хенц и д-р Мишел Хаселман вели дека веќе живеат 1 милион Турци во Франција. Професорот Изет Ер како и француско-ерменскиот политичар Гаро Јалич (кој е советник на Валери Бојер) исто така, рекле дека во Франција имало 1.000.000 Турци во 2011 и 2012 година, соодветно. Во поново време се проценува дека турско-француското население е повеќе од еден милион според написите објавени во Le Petit Journal (2019) и Маријана (2020).
Холандија
Турско-холандската заедница формира најголема етничка малцинска група во Холандија. Мнозинството холандски Турци потекнуваат од Република Турција; меѓутоа има и значајни турски миграциски бранови од други пост- османлиски земји, вклучително и етнички турски заедници кои дошле во Холандија од Балканот (на пр. особено од Бугарија, Грција и Македонија), островот Кипар,  и неодамна за време на мигрантската криза во Европа од Сирија, Ирак и Косово. Покрај тоа, има миграција во Холандија од турската дијаспора; многу турско-белгијци и турско-германски пристигнале во земјата како белгиски и германски државјани.
Холандскиот официјален попис собира податоци за земјата на раѓање, наместо етнички; следствено, вкупниот број на етнички турски мигранти (без оглед на земјата на раѓање) ниту третата, четвртата или петтата генерација на турско-холандската заедница се колективно преброени. Доцент Сузана Албербес, професорот Ад Бакус и професорот Питер Мујскен изјавиле дека „со текот на годините“ холандско-турската заедница „сигурно броела половина милион“. Сепак, има значително повисоки проценки. Уште во 2003 година, политикологот и експерт за меѓународни односи д-р Натали Токи изјавила дека веќе има „два милиони Турци во Холандија“. Рита ван Вен исто така известила во Трув дека во Холандија живееле 2 милиони Турци во 2007 година. Неодамна, во 2020 година, извештајот објавен во L1mburg Centraal проценува дека има повеќе од 2 милиони Холанѓани-Турци. Вотбал Интернешнл исто така во 2020 година објавил дека холандскиот фудбалски клуб Фортуна Ситард ќе спроведува годишни извиднички активности за да најде „турски талент“ меѓу приближно 2 милиони турско-холандски заедници.
Во 2009 година, „Софија ехо“ објавила дека бугарските Турци се сега најбрзо растечката група на имигранти во Холандија.
Австрија
Турската заедница, вклучително и потомци, го формираат најголемото етничко малцинство во Австрија. Во 2011 година, во извештајот на Иницијативата Миндерхајтен се вели дека во Австрија живеат 360 000 луѓе со турско потекло. Оваа бројка ја повторил и поранешниот министер за надворешни работи на Австрија и сегашен канцелар на Австрија Себастијан Курц. Сепак, поранешниот австриски европратеник, Андреас Мелцер, тврди дека има 500.000 Турци во земјата.
Белгија
Во 2012 година, професорот Рејмонд Тарас рекол дека белгиско-турската заедница е над 200.000. Неодамна, во 2019 година, д-р Алтај Манчо и д-р Ертугрул Таш изјавиле дека има 250.000 жители на Белгија со турско потекло.
Обединето Кралство
Во 2011 година, Комитетот за внатрешни работи изјавил дека има 500 000 британски Турци, составени од 300 000 кипарски Турци, 150 000 турски државјани (т.е. луѓе од Турција) и помали групи на бугарски Турци и романски Турци. И покрај недостатокот на статистика за колективниот број Турци кои се имигрирале од нивните традиционални татковини, познато е дека Германија, Австрија, Холандија и Франција имаат поголеми заедници од турската дијаспора отколку Велика Британија.
Шведска
Во 2009 година, шведското Министерство за надворешни работи соопштило дека во Шведска живеат скоро 100.000 луѓе со турско потекло. Неодамна, во 2018 година, шведскиот генерален конзул Терези Хајден изјавила дека населението е околу 150 000.
Швајцарија
Во 2017 година живееле над 120 000 Турци во Швајцарија. Тие претежно живеат во германски говорни региони, особено во кантоните Цирих, Аргау и Базел. Бројките за натурализација и миграција од Турција се намалуваат, сепак, населението во Швајцарија со миграциска позадина на Турција продолжува да расте.
Данска
Турската заедница формира најголемо етничко малцинство во Данска. Во 2008 година се проценува дека Данците со турско потекло броеле 70.000.
Норвешка
Во 2013 година имало околу 16.500 Норвежани со турско потекло во Норвешка.
Финска
Во 2010 година, професорот Зеки Кутук рекол дека во Финска живеат приближно 10.000 луѓе со турско потекло.
Полска
Во 2013 година, податоците од Институтот за јавни работи покажале дека во Полска живееле 5.000 Турци.
САД
Во 1996 година, професорот Џон Грабовски проценил дека во САД живеат 500 000 Турци. До 2009 година, Ердал Шафак изјавил дека турско-американската заедница е приближно од 850 000 до 900 000. Неодамна, во 2012 година поранешниот трговски секретар на САД, Bон Брајсон, потврдил во Центарот за американски напредок дека турско-американската заедница изнесува над 1.000.000: Овде, во САД, можете да видите како нашите меѓусебни односи се зацврстуваат секој ден. Можете да видите 13.000 турски студенти кои студираат овде во САД Можете да видите корпоративни лидери како Мухтар Кент, извршен директор на Кока-Кола, и можете да видите во повеќе од еден милион турско-американци кои додаваат богатата култура и ткиво на нашата земја. - Johnон Брајсон (2012) Сепак, постојат многу повисоки проценки. Невладините турски организации во САД тврдат дека живеат најмалку 3.000.000 луѓе со турско потекло во САД, вклучително и Турци Американци, како и нови турски работници-мигранти, студенти и илегални мигранти. Следствено, од 21 век, турско-американското население бргу се приближува до значителниот број Турци во Германија, бидејќи повеќето студенти, иселеници, итн. одлучуваат трајно да живеат во САД.
Канада
Според пописот во Канада во 2016 година, 63.955 лица доброволно ја искажале својата етничка припадност како „турска“. Како и да е, во 2018 година, канадскиот амбасадор Крис Кутер изјавил дека во земјата живеат приближно 100.000 турски Канаѓани, како и неколку илјади турски студенти: Имаме растечка турска дијаспора и многу добро им оди во Канада. Мислиме дека се 100 000, главно во Торонто. Имаме неколку илјади турски студенти и во Канада. Се обидуваме да се осигураме дека двонасочната врска расте. - Канадскиот амбасадор Крис Кутер (2018) „Федерацијата на канадски турски здруженија“ и „Федерацијата на кинески канаѓани во Маркам“ исто така објавиле дека во земјата живеат над 100.000 турски канаѓани.
Нов Зеланд
Во 2010 година се проценува дека бројот на турско-новозеландски жители е помеѓу 2.000 до 3.000; како додаток, населението на кипарските Турци - Нов Зеланд изнесувал 1.600 во 2016 година.
Алжирски Турци
Првично, првиот бран на миграција се случил во 1830 година кога многу Турци биле принудени да го напуштат регионот откако Французите ја презеле контролата над Алжир; приближно 10.000 биле испратени во Турција, додека многу други мигрирале во други региони на Ото манското Царство, вклучувајќи ги Палестина, Сирија, Арабија и Египет. Понатаму, некои турски семејства исто така се населиле во Мароко (како на пример во Тангер и Тетуан).
Што се однесува до современата миграција, има многу Алжирски Турци кои емигрирале во Европа и, оттаму, сочинуваат дел од алжирската дијаспора. На пример, постои забележителна алжирска заедница со турско потекло што живее во Англија. Многу Алжирци присуствуваат на џамијата Сулејманије, сопственост на британско-турската заедница. Исто така, во Франција живеат илјадници Алжирски Турци. Германија, Швајцарија, Холандија, Белгија, Канада и Шпанија се исто така држави со примање на алжирски граѓани.
Ирачки Турци
Повеќето ирачки Туркмени мигрираат во Турција проследено со Германија, Данска,  и Шведска. Исто така, постојат ирачки туркменски заедници кои живеат во Канада, САД,  Австралија,  Нов Зеланд,  Грција, Холандија, и Велика Британија.
Либански Турци
Поради многубројните војни во Либан од 70-тите години наваму, многу либански Турци побарале засолниште во Турција и Европа, особено во Германија. Голем број на Либански Турци биле свесни за големото германско-турско население и гледале на ова како можност да најдат работа штом еднаш се населат во Европа. Особено, најголемиот бран на либанско-турска миграција се случил откако започнала Израелско-либанската војна од 2006 година. Во овој период, повеќе од 20.000 Турци го напуштиле Либан, особено од Бејрут, и се населиле во Германија.
Македонски Турци
Македонските Турци се трета по големина народност и второ по големина етничко малцинство во Македонија. Во пописот во 2002 година во Македонија како етнички Турци се изјаснале 77.959 граѓани или приближно 4% од вкупното население. Турците во Македонија се признато и полноправно малцинство. Единствената нивна религија е исламот. Народен празник на Турците во Македонија е „Денот на наставата на турски јазик“ (21 декември). Во одредени македонски основни училишта во чија околина има мнозинство Турци има часови на турски јазик, но според закон наставата се држи со македонски учебници. Исто така Македонската телевизија емитува секој ден неколку часови со програма на турски јазик. Турците исто така имаат своја партија Демократска партија на Турците на Македонија која има свој градоначалник во Центар Жупа (Merkez Jupa) во која преовладува турското население (околу 80%).
Палестински Турци
И за време и по војната во Палестина 1947–1949 година, некои припадници на палестинското турско малцинство го напуштиле регионот и Голанските висорамнини и се населиле во Либан, Сирија и Јордан. Во Јордан има приближно 55 000 палестинско-турски бегалци во Ирбид 5 000 во близина на Аман 5 000 во Ел-Сахн   000 во Ел-Рејан [3] 2500 во Ел-Бакаа  1,500 во Ел- Зеркаа  и 1.500 во Сахаб
Сириски Турци
Од избувнувањето на Сириската граѓанска војна, стотици илјади сириски Туркмени биле внатрешно раселени или принудени да ја напуштат земјата, а повеќето од нив побарале засолниште во соседните држави и Западна Европа. Особено, приближно 300.000 до 500 000 Сириски Туркмени се засолниле во Република Турција. Покрај тоа, има меѓу 125.000 и 150.000 сириски туркменски бегалци во Либан, што значи дека тие се побројни од долго воспоставеното турско малцинство во Либан.
Во 2020 година било објавено дека 1 милион сириски Туркмени живеат во Турција и бараат од турската влада да им даде турско државјанство.
Турски Евреи
Во 2012 година се проценува дека околу 280 000 Евреи кои живеат во Израел биле од Турција или со турско потекло. Во Израел здружението Аркадаш било основано од турски Евреи за да ги одржат своите односи со Турција.
Западна Тракија
Во 1990 година, се проценува дека околу 300.000 до 400.000 Турци од Западна Тракија мигрирале во Турција од 1923 година. Покрај тоа, од 1950-тите години наваму, Турците од Западна Тракија започнале да се доселуваат во Западна Европа заедно со другите грчки граѓани. Додека многу Турци од Западна Тракија имале намера да се вратат во Грција откако работеле неколку години, бил воведен нов грчки закон со кој малцинството практично се принудило да остане во нивните земји домаќини. Членот 19 од грчкиот устав од 1955 година во суштина им го одзема грчкото државјанство на Турците од Западна Тракија кои живеат во странство (особено на оние во Германија и Турција). Според членот 19 од грчкиот устав Лице со негрчко етничко потекло што ја напушта Грција без намера да се врати може да се прогласи дека ја изгубила грчка националност Овој закон продолжил да ги применува Турците од Западна Тракија кои студираат во Турција и Германија кон крајот на 80-тите години на минатиот век. Извештајот објавен од Хјуман рајтс воч во 1990 година потврдил дека:
Според членот 19, на етничките Турци може да им се одземе државјанството со административен декрет, без сослушување. Според Извештајот на Државниот оддел на САД во 1989 година, според грчкиот закон, не може да има судски преглед и нема делотворно право на жалба И покрај тоа што на многумина им било одземено грчкото државјанство од 1955 година, Турците од Западна Тракија продолжиле да мигрираат во Западна Европа во 60-тите и 70-тите години на минатиот век бидејќи тракиската индустрија за тутун била погодена од тешка криза и многу тутунари ги загубиле своите приходи. Помеѓу 1970 и 2010 година, приближно 40 000 Турци од Западна Тракија пристигнале во Западна Европа, од кои повеќето се населиле во Германија. Покрај тоа, во периодот од 2010 до 2018 година, уште 30 000 Турци од Западна Тракија заминале во Западна Европа поради грчката должничка криза. Така, покрај илјадниците кои мигрирале во 1950-тите и 1960-тите години на минатиот век, 70.000 Турци од Западна Тракија мигрирале во Западна Европа помеѓу 1970 и 2018 година. Околу 80% од Западно Тракијците во Западна Европа живеат во Германија. Останатите се иселени во Холандија, Велика Британија, Австрија и Италија; дополнително, надвор од Европа, тие имаат изградено заедници во Австралија, Канада и САД.
Список на државни водачи во 1231 година
Ова е список на државни водачи во 231 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Рожец
Рожецот (науч. Cerastium) е род на едногодишни, зимски едногодишни и повеќегодишни растенија од семејството Каранфили (Caryophyllaceae). Содржи околу 100 вида со распространетост низ речиси целиот свет, но најголема концентрација во северниот умерен појас.
Храна
Растенијата од овој род се и храна за ларвите на некои видови молци.
Плевел
Во Република Македонија, полскиот рожец (Cerastium arvense) важи за штетен плевел.
Кристина Петрушевска
Кристина Петрушевска (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како напаѓач за репрезентацијата на Македонија.
Меѓународна кариера
Петрушевска дебитираше за репрезентацијата на Македонија на 17 септември 2021 година, влегувајќи како замена за Афродита Салихи против Англија.
Европско првенство во кошарка 1995
Европското првенство во кошарка 1995 или Евробаскет 1995 било 29. континентално европско првенство во кошарка. Се одржало во Грција, од 21 јуни до 2 јули. На првенството учествувале 14 тима. Првак станала репрезентацијата на СР Југославија.
Понпејски јазици
Понапејските јазици сочинуваат дијасистем на микронезиски јазици. Овие јазици се составени од три јазика: мокилески јазик, пингелапски јазик и понпејски јазик.
Славиша Кајевски
Славиша Кајевски (, —, ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Биографија
Кајевски дипломирал во 2005 година на Факултетот за драмски уметности при Скопскиот универзитет, на отсекот за глумечка игра во класата на професорот Владимир Милчин. Од 2010 година работи во Македонскиот народен театар во Скопје.
772
772 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 772 година од новата ера, 772. од првиот милениум, 72. од VIII век и трета од 770-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6280 и 6281 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5522 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4532 и 4533 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1525.
Космос-542
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 декември 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3800 килограми. Космос-542 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 96,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 640 км, а најмалото на 524.
Макс Ернст
Макс Ернст бил германски вајар и сликар; соосновач на дадаизмот и надреалиѕам. Ернст (1891 - 1976), самоук сликар од Брил во близина на Келн, најпрво студирал на „Факултетот за Писма” во Бон од 1909 -1911 г. Се заинтересирал за најновите дела на Пикасо, Чирица, Макеа и експресионизмот кој тогаш бил тренд меѓу млади германски сликари. Меѓутоа, Дадаизмот имал многу поголемо влијание на него. 1914 година во Келн Макс Ернст ја запознал Ханса Арпа кој бил еден од основачите на прва Дада група во Цирих. Заедно со Бааргалд ја соѕдале групата Дада во Келн, а под покровителство на Бретон, изложбата на делата на Ернст е одржана во Париз. Со Арп направил колаж наречен фатагага(изработка на газометриски слики) кои го најавиле надреализмот. По последната изложба во Келн, групата била затворена од страна на полицијата, а Ернст отишол во Париз, каде што учествувал во надреални настани. Во 1921 година, конечно се преселил во Париз и станал еден од активните надреалистички луѓе кои вклучувале поети како Андре Бретон, Пол Елуард, Луј Арагон, Филип Супаул, Роберт Денос и Рене Кревел, кои ги преѕентирале во еден од неговите платна, во друштво на Рафаел и Достоевски.
Синдис Положани
Синдис Положани (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како играч од средниот ред за клубот ЖФК АЦТ Јунајтед во женското првенство и за женската репрезентација на Македонија.
Клупска кариера
Положани играше за Јунајтед во Македонија.
Регионален пат 2432
Делници
Регионалниот пат 2432 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 3 делници.
Како посебен крак на овој регионален пат влегува делницата 1627 до самото село Вељуса во должина од 922 метри, со што вкупната должина на Р2432 е 15,6 километри.
Дервенска Клисура
Дервенска Клисура — клисура покрај реката Вардар. Се протега од утоката на Беловишка Река до селото Рашче во должина од 21,5 км. Всечена е во тријаските варовници на Жеден од десната страна и Градиште и Долги Рид од левата страна на Вардар. Ги поврзува Полошката Котлина на северозапад и Скопската Котлина на југоисток. Во клисурата постојат три теснини и две ерозивни проширувања. Во првото проширување се селата Дворце и Долно Орашје, а во второто селото Радуша и рудничката колонија. Преку клисурата води железничка пруга од нормален колосек изградена во 1952 година.
Смртта на војводата Каица
Смртта на војводата Каица (српски: Смрт војводе Кајице) е српска епска (јуначка) песна.
Содржина
Од својот дворец во Смедерево, кралот Ѓураѓ (Ђурађ) заминал на лов, а со себе повел 12 војводи. Кај Ковин, го поминал Дунав и се упатил преку Влашката земја, пристигнувајќи до Вршачката планина. Иако ловел цел ден, кралот не успеал да улови ништо. Тогаш тој се сретнал со војводата Јанко Сибињанин, кој со себе носел 300 Унгарци и 60 Каравласи. Кралот и војводата се поздравиле, а Јанко го поканил кралот да си поиграат. Кралот одговорил дека играта е за младите, а тој си го поставил шаторот и седнал да пие вино со своите 12 војводи, при што спроти себе го седнал својот син, војводата Каица Радоња (Кајица Радоња). Каица бил висок и многу личен и облечен целиот во злато, сребро и свила, и накитен со скапоцен накит. Кога испиле три тури вино, Каица го замолил татко си да им се придружи на Унгарците во играта, а тој му дозволил, но под услов да не започнува кавги.
Каица со себе го зел војводата Раде Облачиќ (Раде Облачић) и двајцата започнале да се натпреваруваат со Унгарците. Првата игра била трчање и Раде победил во трката; втората игра била оро и во неа Каица ги надиграл Унгарците и Власите; третата игра била скок во далечина и тука повторно победил Раде Облачиќ; четвртата игра била фрлање камен од рамото, а победник бил Каица. Тогаш, Јанко го навредил Каица, кој уште еднаш го фрлил каменот, овојпат уште подалеку. Јанко се налутил и му предложил на кралот Ѓураѓ да ги разменат 300-те Унгарци и 60-те Власи (сите со полна воена опрема) за 12-те војводи, боси и по кошули, плус му ветил по три товари богатство за секоја година колку што имал Ѓураѓ. На тоа, кралот Ѓураѓ одговорил дека не само што не ги дава војводите, туку ниту Каица не го менува за четирите банови, заедно со нивната земја.
Тогаш војводата Јанко се наулутил и го предизвикал Каица да се натпреваруваат во стрелање. Каица успеал да погоди сè што ќе видел Јанко во облаците, но занесен во стрелањето, тој не забележал дека, скришум, Јанко ја потегнал стрелата кон него, погодувајќи го во срцето. Кралот Ѓураѓ почнал да го оплакува синот, молејќи го да издржи уште малку додека да го однесе на лекар, но Каица умрел, зашто стрелата со која бил погоден била натопена со змиски отров. Кралот Ѓураѓ ги повикал војводите да ја нападнат војската на Јанко, при што биле убиени сите 300 Унгарци и 60 Власи, а само Јанко избегал кон Вршац. Потоа, војводите го закопале убиениот Каица, а татко му продолжил да го оплакува.
Осврт кон песната
Војводите Каица Радоња и Раде Облачиќ се големи јунаци, исклучително вешти во витешките игри. Освен тоа, Каица се одликува и со невидена убавина. Тој е создаден да ги надминува другите во јунаштвото и во мудроста, но исто така е безгрижен, невнимателен и без лоши намери. Затоа, дозволува со измама да биде убиен. Раде е посмел и погорд од Каица и без страв зборува пред владетелот за неговото нечовечко владеење. Така, тој личи на неуморен судија, строг и правичен, кој оди низ светот за да ја казнува неправдата.
Месје 88
NGC 4501 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4501 се споменува и како M 88, UGC 7675, MCG 3-32-59, CGCG 99-76, VCC 1401.
Откривање
Телото е откриено на 18 март 1781 година од страна на Пјер Мешен, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 3,3 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4501 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 9,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 4501 има привидни димензии од 6,8' х 3,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 31 м 59 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 25' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 140°.
Други поделби
Проучување на NGC 4501 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41517. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 880. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Ени Џамп Канон
Ени Џамп Канон — американски астроном позната според создавањето на ѕвездената класификација. Тоа бил прв сериозен чекор да се класифицираат голем број ѕвезди по нивната температура.
Животопис
Ени е родена во Довер во САД. Била најстара од трите сестри. Татко ѝ Вилсон се занимавал со градење бродови, а нејзината мајка Мери била домаќинка. Таа ја научила Ени за соѕвездијата. Ени патела од грозници, заради што подоцна во текот на животот го изгубила слухот. Таа никогаш немала сопруг и деца.
Ени била студент, а посебно ѝ одела математиката. Во 1808 година повикана е во колеџот во Масачусетс каде што студирала физика и астрономија. Во 1884 година дипломирала и се вратила во својата куќа во Делавер. Ени исто така се занимавала со фотографии. Во 1892 година тргнала на пат во Европа со цел да фотографира разни сцени, кога се вратила во САД нејзините најубави фотографии биле објавени во разни списанија.
Зимски олимписки игри 1956
VII Зимски олимписки игри се одржале од 26 јануари до 5 февруари 1956 година во Кортина д'Ампецо, Италија. Останати кандидати за отганизација на игрите биле Монтреал, Колорадо Спрингс и Лејк Плесид.
Ова биле првите Зимски олимписки игри на кои учествувал Советскиот Сојуз, освојувајќи најголем број на златни и вкупно медали. Оваа доминација на СССР продолжила на речиси сите Зимски олимписки игри, сè до распадот на државата.
Зимските олимписки игри во Кортина д'Ампецо биле првите кои можеле да следат преку директен телевизиски пренос, но последни на кои натпреварите во уметничко лизгање се одржале на отворено.
Избор на град-домаќин
Грофот Алберто Бонакоса и неговата сопруга Марија вложиле напори да овозможат Зимските олимписки игри да се организираат во Кортина д'Ампецо. Бонакоса, кој бил член на МОК од 1925 година, бил успешен алпски скијач, а заедно со својата сопруга имал афинитети и кон уметничкото лизгање. Тој успеал да ги убеди членовите на советот на Кортина да го предложат градот како оможен град-домаќин на Зимските олимписки игри 1944. На 38. седница на МОК, која се одржала во Лондон во 1939 година, било одлучено Зимските олимписки игри во 1944 година да се одржат во Кортина д'Ампецо. Сепак, поради избувнувањето на Втората светска војна, игрите не можеле да се организираат, а веднаш по завршувањето на војната, грофот Бонакоса побарал од МОК во Кортина да се одржат Зимските олимписки игри во 1952 година. Така, градот бил кандидат за организација на овие игри, но во гласањето најмногу гласови добил градот Осло. Италијанската олимписка делегација, предводена од грофот Бонакоса продолжила со настојувањето игрите да се организираат во Кортина, па така градот бил кандидат за град-домаќин и на игрите во 1956 година. На 43. седница на МОК во Рим на 29 април 1949, покрај Кортина во конкуренција биле и градовите Монтреал, Колорадо Спрингс и Лејк Паесид. Со убедлива предност по бројот на освоени гласвои било одлучено Зисмките олимписки игри во 1956 година да се одржат во Кортина д'Ампецо. Грофот Бонакоса починал на 31 декември 1953, со што не доживеал да присуствува на одржувањето на игрите во Кортина.
Спортови
На игрите медали биле доделени во 24 дисциплини во 4 спортови, а демонстративни спортови немало.
Распоред ан натпревари
Во продолжение е даден распоред на натпреварите по натпреварувачки денови. {| class="wikitable" style="margin:0.5em auto; font-size:90%;"
{| class="wikitable" style="margin:0.6em auto; font-size:100%; line-height:1.25em;" ! colspan=3| !!width=15|26 !!width=15|27 !!width=15|28 !!width=15|29 !!width=15|30 !!width=15|31 !!width=15|1 !!width=15|2 !!width=15|3 !!width=15|4 !!width=15|5 !! Вкупно
Земји-учеснички
На игрите во Кортина д'Ампецо се натпреврувале 821 спортист од 32 земји. За првпат на игрите учествувале Боливија, Иран и Советскиот Сојуз. Јужна Кореја, Лихтенштајн и Турција се вратиле наигрите, откако не учествувале на игрите во 1952, а Аргентина, Данска, Нов Зеланд и Португалија, кои учествувале на игрите во 1952, не учествувале во Кортина. Спортистите од Западна и Источна Германија учествувале како претставници на Обединетиот тим на Германија, а истото се случило и на идните две Олимпијади.
Освојувачи на медали
Во табелата се дадени првите десет земји по бројот на освоени медлаи.
Here I Stand (Васил Гарванлиев)
„Here I Stand“ - песна на македонскиот пејач Васил Гарванлиев. Песната ја претставуваше Македонија на Изборот за песна на Евровизија 2021 година во Ротердам, Холандија, откако беше интерно избрана од националниот радиодифузер Македонската радио телевизија (МРТ). Не се квалификуваше за финалето на 22 мај 2021 година.
Контроверзност на музичкото видео
Во март 2021, по објавувањето на музичкото видео на Гарванлиев за Евровизија 2021 се појави контроверзија. Причината беше уметничко дело на местото каде што се снимаше спотот кој наликуваше на боите на бугарското знаме. Понатаму, Гарванлиев потврди дека има бугарско државјанство, поради потеклото на неговата баба. Поради притисокот од јавноста, видеото на крајот беше изменето од Гарванлиев. Иако во минатото Македонија беше претставена на Евровизија од луѓе со различно етничко потекло, во овој случај Македонската радио телевизија формираше посебна комисија. Требало да се одлучи дали Гарванлиев треба да се повлече од Евровизија поради тврдењата дека ширел бугарска пропаганда. Целиот случај доби екстремни националистички тонови. Според Balkan Insight, ова е првпат на Евровизија да се види ваков „етнички жесток спор“. Заднината на конфликтот се должи на комплицираните односи Бугарија-Македонија.
Внатрешен избор
На 20 јануари 2021 година, Македонската радио телевизија (МРТ) објавила дека македонскиот пејач Васил Гарванлиев ќе биде претставник на земјата на Изборот за песна на Евровизија 2021 година.