cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Симона Халеп
2019: Прва победа на Вимблдон
Таа на Вимблдон ги победила Александра Саснович, Михаела Бузарнеску, Викторија Азаренка и 15-годишниот Кори Гоф. Во четвртфиналето, таа ја победила Жанг Шуаи и се пласирала во своето второ полуфинале на Вимблдон. Со победата против Украинката Елина Свитолина со 6:1 6:3 се пласирала во првото финале на Вимблдон. Симона освоила на Вимблдон за прв пат во кариерата, со убедливата победа во финалето против Серена Вилијамс од САД со 6:2, 6:2 по само 57 минути игра.
По нејзиното враќање во татковината, Романскиот олимписки комитет одлучил Симона да го носи знамето на нејзината земја на церемонијата на отворање на Олимписките игри во Токио во 2020 година. Таа добила свечен пречек на Националната арена во Букурешт, каде што ја поздравиле околу 25.000 фанови. Таа на турнирот во Торонто во четвртфиналето била поразена од Мари Бускова од Чешка, откако поради повреда се откажала од мечот по првиот сет.
Иако го освоила првото коло на Отвореното првенство на САД за прв пат по три години, таа била поразена од Тејлор Таханд во следната рунда. Во Азија се повлекла во третото коло поради повреда на грбот на турнирот во Вухан, а во второто коло загубила од Екатерина Александрова на Отвореното првенство на Кина. Во финалето на ВТА шампионатот ја победила Бјанка Андреска, но во следните два меча ги загубила од Елина Свитолина и Каролина Плишкова.
2020−2021: Три ВТА титули
Халеп ја започнала 2020 година на нов турнир во Аделаида, каде Ајла Томљановиќ победила на стартот. Во четвртфиналето загубила од Арина Сабаленка од Белорусија.
На првиот гренд-слем турнир во годината, Австралија опен, стигнала до полуфиналето, каде била поразена од Гарбина Мугуруза од Шпанија.
Таа ја освоила јубилејната 20-та титула во кариерата, победувајќи ја Јелена Рибакина во финалето на турнирот во Дубаи со 2:1 во сетови.
По продолжението на сезоната која била прекината поради пандемијата на корона вирусот, кон средината на август го освоила турнирот во Прага, Чешка, победувајќи во финалето против Елиза Мертенс од Белгија. Таа за првпат го освоила турнирот во Рим, победувајќи ја Каролина Плишкова во финалето, и тоа била нејзината дваесет и втора титула во кариерата и деветта на земјена подлога. На Ролан Гарос, кој се одржал на крајот на септември поради пандемијата, Халеп неочекувано загубила во осминафиналето од Ига Швјонтек од Полска во два сета. На крајот на октомври 2020 година, таа на социјалната мрежа објавила дека е заразена со корона вирусот и дека има благи симптоми.
На првиот гренд-слем во сезона во Австралија 2021, кој овојпат бил одржан во февруари, Симона стигнала до четвртфиналето. Таа последователно ги победила Кабрера и Томљановиќ од Австралија, Кудерметова од Русија и Швјонтек од Полска, а потоа била поразена во четвртфиналето од Серена Вилијамс во два сета.
2022: Полуфинале на Вимблдон и титула во Торонто
На гренд-слем турнирот во Вимблдон стигнала до полуфиналето, каде била поразена од Јелена Рибакина од Казахстан. Халеп ја освоила својата деветта Мастерс титула на турнирот во Торонто, победувајќи ја Беатрис Хадад Маја од Бразил во три сета.
24 август
24 август — 236-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (237-и во престапна година). Остануваат 129 денови до крајот на годината.
26 август
26 август — 238-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (239-и во престапна година). Остануваат 127 денови до крајот на годината.
27 август
27 август — 239-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (240-и во престапна година). Остануваат 126 денови до крајот на годината.
28 август
28 август — 240-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (241-и во престапна година). Остануваат 125 денови до крајот на годината.
Суички Врв
Суички Врв – планински врв на планината Баба, во рамки на националниот парк Пелистер во југозападниот-западниот дел на Република Македонија. Врвот се наоѓа на западната падина на планината, северно од селото Крани и источно од селото Сливница. Неговата надморска височина изнесува 1.440 метри.
29 август
29 август — 241-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (242-и во престапна година). Остануваат 124 денови до крајот на годината.
30 август
30 август — 242-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (243-и во престапна година). Остануваат 123 денови до крајот на годината.
Барјак
Барјак — втор највисок врв на планината Скопска Црна Гора со висина од 1.600 метри. Врвот се издига североисточно од градот Скопје и селото Љуботен.
31 август
31 август — 243-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (244-и во престапна година). Остануваат 122 денови до крајот на годината.
Аренд Хејтинг
Аренд Хејтинг се родил во Амстердам, роден на 9 мај 1898 година — умрел во градот Лугано, на 9 јули 1980)година. Тој бил холандски логичар и математичар, застапник на интуитистички правци во математика.
Хејтинг докторирал во 1925 година на Универзитетот во Амстердам, каде подоцна работел како предавач. Значајни дела му биле Преглед на истражување на основата на математиката и Интуиционизам.
Во 1942 година станал член на Кралската холандска академија на науки и уметности.
Господи Помилуј (Мандалево)
Господи Помилуј (Κύριε Ελέησον, Кирие Елејсон) — археолошко наоѓалиште од римско и ранохристијанско време кај селото Мандалево, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Претставува античка населба откриена е во истоимената месност недалеку од селото.
Наоѓалиштето е сместено југозападно од Мандалево на површина од 20 ха. Тука е откриена градба со оштетен мозаик, надгробни плочи и олтари. Пронајден е и мермерен столб без долниот дел, овенчан со триаголен фронтон со тимпан без фигури и димензии од 0,87 × 0,42 × 0,12 м. Под фронтонот има корниз, а уште подолу стои натпис кој не е протолкуван. Според облиците на некои букви натписот се датира од третата четвртина на IV век п.н.е.
3 септември
3 септември — 246-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (247-и во престапна година). Остануваат 119 денови до крајот на годината.
Маркова Кула (Баба Планина)
Маркова Кула – планински врв на планината Баба, во рамки на националниот парк Пелистер во југозападниот-западниот дел на Република Македонија. Врвот се наоѓа во северниот дел на планината, западно од селото Маловиште, североисточно од селото Подмочани и јужно од превојот Ѓавато. Неговата надморска височина изнесува 1.422 метри.
4 септември
4 септември — 247-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (248-и во престапна година). Остануваат 118 денови до крајот на годината.
6 септември
6 септември — 249-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (250-и во престапна година). Остануваат 116 денови до крајот на годината.
7 септември
7 септември — 250-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (251-и во престапна година). Остануваат 115 денови до крајот на годината.
Кодра Фура
Кодра Фура — трет највисок врв на планината Скопска Црна Гора со висина од 1.492 метри. Врвот се наоѓа на границата со Косово, источно од селото Танушевци и северно од градот Скопје.
Човек (врв)
Човек — врв на планината Скопска Црна Гора со висина од 1.404 метри. Врвот се издига северно од градот Скопје и селото Булачани.
Вукосан
Вукосан — врв на планината Скопска Црна Гора со висина од 1.370 метри. Врвот се издига западно од градот Куманово и јужно од селото Стрима.
Сиџан Тепе
Сиџан Тепе (Τούμπα Σιτζάν-Τεπέ) — археолошко наоѓалиште кај селото Мандалево, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Претставува населба од неолитот и бакарното време сместена на истоимената могила
Местото било населено од 4600 до 4000 г. п.н.е. и повторно од 3000 г. п.н.е. Откриено е од археолошка експедиција во 1982 и 1984 г. Сместено е северозападно од Мандалево.
Во 1983 г. е прогласено за заштитен археолошки споменик.
9 септември
9 септември — 252-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (253-и во престапна година). Остануваат 113 денови до крајот на годината.
5 септември
5 септември — 248-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (249-и во престапна година). Остануваат 117 денови до крајот на годината.
11 септември
11 септември — 254-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (255-и во престапна година). Остануваат 111 денови до крајот на годината.
8 септември
8 септември — 251-виот ден во годината според грегоријанскиот календар (252-ри во престапна година). Остануваат 114 денови до крајот на годината.
13 септември
13 септември — 256-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (257-и во престапна година). Остануваат 109 денови до крајот на годината.
10 септември
10 септември — 253-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (254-и во престапна година). Остануваат 112 денови до крајот на годината.
12 септември
12 септември — 255-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (256-и во престапна година). Остануваат 110 денови до крајот на годината.
14 септември
14 септември — 257-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (258-и во престапна година). Остануваат 108 денови до крајот на годината.
15 септември
15 септември — 258-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (259-и во престапна година). Остануваат 107 денови до крајот на годината.
17 септември
17 септември — 260-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (261-и во престапна година). Остануваат 105 денови до крајот на годината.
16 септември
16 септември — 259-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (260-и во престапна година). Остануваат 106 денови до крајот на годината.
Павле Аврамовски
Павле Аврамовски (, -, ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ на Македонија.
Животопис
Откако го завршил основното училиште заминал на печалба во Белград. Таму рано се запознал со напредното младинско и работничко движење, учествувајќи во разни активности и акции што ги организирала партијата. Откако се вратил во селото, тој несебично помагал за ширење на напредните револуционерни идеи.
Втора светска војна
Веднаш по капитулацијата на стара Југославија, се вклучил во организираното движење. Станал член на првата партиска ќелија во селото, а неговата кука место каде што се држеле разни партиски и други состаноци, се чувале илегалци, оружје и други материјали. Тој неуморно работел најпрвин за ширење на народноослободителното движење, а потоа учествувал непосредно во подготовките за оруженото востание. Учествvвал во прибирање оружје, храна и друг материјал, учествувал во изучувањето на партиската литература, односно бил активен во се она што значело организирана акција на партиската организација во Мавровско. Меѓутоа, во разните одмазнички акции на окупаторот, а пред се на балистичките банди, не беше поштедено ниту неговото семејство, па ниту тој. При честите упаѓања на окупаторот, семејството на Павле секогаш било изложено на терор. Па така, по нападот врз Одредот во Ново Село, италијанските фашисти заедно со своите слуги - балистите, го опколиле селото и вршеле терор врз населението. Тогаш го фатиле и го претепале неговиот татко Cпирo. Павле го подржувал храброто држење на татко му Спиро, па така и него го фатиле и ѕверски го мачеле. Со своето држење уште повеќе ги предизвикувал фашистите, кои на крајот по сите мачења го убиле.
Една улица во Гостивар, го носи неговото име.
20 септември
20 септември — 263-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (264-и во престапна година). Остануваат 102 денови до крајот на годината.
Биљак
Биљак — врв на планината Скопска Црна Гора со висина од 1.280 метри. Врвот се издига на границата со Косово, југозападно од селото Танушевци.
19 септември
19 септември — 262-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (263-и во престапна година). Остануваат 103 денови до крајот на годината.
21 септември
21 септември — 264-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (265-и во престапна година). Остануваат 101 денови до крајот на годината.
18 септември
18 септември — 261-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (262-и во престапна година). Остануваат 104 денови до крајот на годината.
Џон Ешбери
Џон Лоренс Ешбери ( John Lawrence Ashbery ; Рочестер, 28 јули 1927 година - Хадсон, 3 септември 2017 година ) бил американски поет, автор на повеќе од дваесет книги поезија и добитник на најголемите американски награди за поезија, вклучително и Пулицеровата награда во 1976 година  за збирката „Автопортрет во искривено огледало.
Животопис
Џон Ешбери е роден во Рочестер, Њујорк и пораснал на фарма во близина на реката Онтарио. Почнал да пишува поезија во училиштето Академија Деерфилд, каде читал дела од автори како: Вистан Хју Оден и Дилан Томас. Неговата рана желба била да биде сликар, па за време на школувањето тој посетувал часови во Музејот на уметност во Рочестер.
Дипломирал на Харвард во 1949 година. Тој го напишал своето последно дело поезија за В. Х. Одена. Откако кратко време студирал на универзитетот во Њујорк, магистрирал на Универзитетот Колумбија во 1951 година.
Во 1965 година, како Фулбрајт стипендист, живеел во Франција. Во овој период работел како соработник и уметнички критичар во разни списанија, па продолжил да го работи истото и по враќањето во Соединетите држави. Во тоа време тој соработувал и со Енди Ворхол за чија работа напишал  многу позитивни критики. Во раните 70-ти, тој започнал да предава на колеџот во Бруклин. Тој бил избран за член на Американската академија на науките и уметностите во 1983 година. Оттогаш, паралелно со неговата поезија, неговата академска работа продолжила.
Поетско творештво
Во првите негови поетски дела се чувствува влијанието на Оден, како и на Валас Стивенс, Борис Пастернак и на француските надреалисти. Во доцните 50-ти години на минатиот век, Џон Бернард Мајерс ја класифицирал како авангардна поезијата на Ешбери, како и делата на Кенет Кох, Френк О’Харе, Барбара Гест и други во т.н.Њујоршко училиште.
Критиката, во текот на 70-тите години му обрнала поголемо внимание на творештвото на Ешбери, кое сè повеќе се сфаќал како контроверзен авангарден поет, станувајќи еден од најистакнатите поети на Америка. По книгата Три поеми (Три песни, 1973), се појавила збирката  „Автопортрет во искривено огледало“, за која ја добил една од најголемите американски поетски награди: Пулицеровата (Пулицеровата награда), Националната книжевна награда (Национална Награда за книга) и Награда за национални критички книги.
Битка за Холандија
Германската инвазија на Холандија ( Duitse aanval op Nederland), позната и како битка за Холандија (Slag om Nederland), била дел од Жолтиот план (Fall Gelb), воен поход на нацистичката Германија за окупација на Ниските Земји (Белгија, Луксембург и Холандија) и Франција за време на Втората светска војна. Битката траела од 10 мај 1940 година до предавањето на поголемиот дел од холандските вооружени сили на 14 мај. Холандската армија во провинцијата Зеланд продолжила да пружа отпор на германскиот Вермахт до 17 мај по што Германија ја окупирала целата земја.
Инвазијата на Холандија била една од воени операции во која биле употребени масовни десанти со падобранци, кои требало да заземат тактичко важни точки и да помогнат во напредувањето на копнените трупи. Германскиот Луфтвафе употребил падобранци при заземањето на неколку аеродроми во околината на Ротердам и Хаг.
Позадина
По германската инвазија на Полска во 1939 година, Обединетото Кралство и Франција ѝ објавиле војна на Германија, но потоа во Западна Европа, за време на периодот познат како Лажна војна (зимата 1939-1940 г.) немало некои поголеми воени копнени операции. На 9 октомври, Адолф Хитлер наредил да се направат планови за инвазија на Ниските Земји, за да се искористат како база против Велика Британија и за да се спречи сличен таков напад од страна на сојузничките сили, кој би можел да ја загрози виталната област Рур. Холандија и Белгија на 7 ноември ја одбиле понудата за мир од Германија.
Стратешката местоположба на Ниските Земји, меѓу Франција и Германија, значело дека стојат на патот за офанзива од двете завојувани страни. На 20 јануари 1940 година, во говор на радио Винстон Черчил се обидел да ги убеди Ниските Земји да не го чекаат неминовниот германски напад, и да се приклучат на Англо-француската Антанта. Белгија и Холандија го одбиле ова, иако по пад на германски авион во јануари 1940 година (инцидент од Мехелен), во белгиски раце паднале германските планови за нивен напад.
Германската инвазија на Норвешка и Данска, била проследена со предупредување од новиот јапонски капетан Тадаши Маеда дека е сигурно Германија ќе ја нападне и Холандија. Холандската војска увидела дека одржувањето на неутралност е невозможно. Почнале да се подготвуваат за војна, психички и физички. Холандските гранични трупи биле ставени во зголемена борбена готовност. Извештаите за наводните акции на Петтата колона во Скандинавија предизвикале стравување дека и во Холандија се инфилтрирани германски агенти со помош на домашни предавници. Биле преземени контрамерки против можен напад на аеродроми и пристаништа. На 19 април била прогласена вонредна состојба. Сепак, мнозинството граѓани сè уште ја негувале илузијата дека нивната земја ќе биде поштедена. На 10 април, Британија и Франција го повториле своето барање Холанѓаните да се приклучат во војната на нивна страна, но повторно биле одбиени.
На југ се претпоставувало дека Гребе линијата ќе може сама да ги одбие нападите. Сепак, претходната вечер германски моторизирани единици од 207-мата пешадиската дивизија стигнала до најјужниот дел од линијата Гребе. Овој сектор бил избран како главна точка на напад на дивизијата. Околу три и пол часот утрото на 11-ти, германската артилерија започна да ги гранатира холандските позиции, по што во зори следел напад од два баталјони на Дер Фирер. Со гранатирањето биле прекинати телефонските линии, па холандските бранители не можеле да побараат артилериска поддршка. Одбраната била дополнително отежната со фактот што теренот сè уште не бил исчистен од вегетација, и нудел добра камуфлажа за напаѓачите. Напладне бил пробиен крајниот север од линијата. Помалубројните и недоволно вооружени чети пружале отпор колку што можеле, но до крајот на денот, сите пунктови биле во германски раце.
10 мај
Утрото на 10 мај 1940 г, Германија ја започнала операцијата Жолт план и ги нападнала Холандија, Белгија, Франција и Луксембург, без да им објави војна (во случајот со Ниските Земји додека Франција веќе била во војна).
Германските дивизии почнале да се обидуваат да преминат преку реките Ијсел и Маас. Пешадиските дивизии ја преминале реката откако изградиле понтонски мостови.
11 мај
На 11 мај, холандскиот командант генерал Винкелман имал два приоритета. Пред сè, сакал да ги елиминира германските воздушни трупи. Вториот приоритет бил тесно поврзан со првиот: овозможување на француската армија да изгради силна одбранбена линија во Северен Брабант. Винкелман на располагање имал ограничени ресурси за да влијае на овој процес.
Рано во текот на денот холандските баталјони направиле два обиди да извршат напад врз западното крило од германскиот периметар. Првиот баталјон, кој бил повлечен од белгиската граница, на две места делумно ја преминал Оуде Маас и се обидел да упадне на мостот кај Барендрехт во Ијселмонд; вториот баталјон претходниот ден ја преминал Дордце Кил до островот Дордрехт. Иако преминот бил успешен, трупите биле изненадени од германски контранапади и се разбегале. И другиот баталјон бил изненаден, при што многу војници биле заробени.
Во Ротердам, иако засилени со пешадиски полк, Холанѓаните не успеале целосно да ги отстранат германските воздушни трупи од мостот на северниот брег на Маас.
Во Северен Брабант, ситуацијата брзо се влошила. Француските команданти од 7-та армија очекувале дека холандскиот отпор на позицијата Меуз и Пил-Рам ќе им овозможи барем четири дена за да изградат одбранбена линија во близина на Бреда. Биле непријатно изненадени кога дознале дека трите најдобри холандски дивизии се преместени на север и дека преостанатите сили се веќе во целосно повлекување. Винкелман, кога ја согледал општата холандска слабост во регионот, од британската влада побарал да испрати армиски корпус за да ги зајакне сојузничките позиции во областа и да го бомбардира аеродромот Валхавен.
Во меѓувреме, на север, Првата коњичка дивизија на Германците напредувала низ Фрисланд и вечерта стигнала до Сник. Повеќето холандски војници биле евакуирани преку Афслуитдијк.
12 мај
Утрото на 12 мај, генералот Винкелман бил во умерено оптимистичко расположение. Тој сè уште претпоставувал дека со помош на Французите може да се воспостави цврста одбранбена линија во Северен Брабант и со напредокот кој го очекувал сметал дека може да се елиминираат воздушните сили, но не знаел дека Германците ја пробиле линијата Гребе.
Веднаш штом пешадиските сили ја пробиле фронтовата линија Пил-Рам, оклопната дивизија добила наредба да се поврзе со воздухопловните трупи. Бидејќи целиот холандски фронт се распаднал, имало поволни услови за тоа. Француските сили не можеле да го спречат тоа бидејќи германската 6-та армија го напаѓала нејзиното десно крило и немале време да подготват одбранбена линија. Втората француска бригада која пристигнала во Тилбург, се повлекла на југ. Исто така, 25-тата коњичка дивизија во Бреда не успеала да напредувапреку реката Марк на север. Извидувачките единици од 9-та панцирска дивизија, во зори, северно од Тилбург, го изненадиле полковникот Шмит и го заробиле. Холандските трупи во покраината со ова ја изгубиле сета обединета команда. Веднаш по пладне, германските оклопни автомобили продреле триесет километри кон запад и стапиле во контакт со нивните трупи на мостот Мордајк, отсекувајќи ја тврдината Холандија од сојузничките војски. Во 13:35 часот Гамелин наредил сите француски трупи во Северен Брабант да се повлечат во Антверпен, и да се ограничат само на давање поддршка од позадина.
Во Ротердам и околу Хаг, холандските команданти, кои сè уште се плашеле од претпоставената петта колона, се ограничиле само на безбедносни мерки; на војската ѝ било наредено да не организираат никакви напади.
Додека состојбата на југ станувала критична, на исток Германците ги направиле првите успешни обиди да ги отстранат холандските бранители од Гребеберг. По артилериско бомбардирање утрото, околу пладне баталјон на Дер Фирер нападнал холандска чета, и набрзо ги пробил холандските позиции. Вториот германски баталјон потоа го проширил пробивот на север. Холандската артилерија, иако еднаква по сила со германската, не успеала да се спротивстави. До вечерта, Германците под своја контрола ја ставиле густо пошумената област помеѓу двете линии.
Во попладневните часови, генералот Винкелман добил информации дека оклопни сили напредуваат во регионот Лангстраат. Тој сè уште се надевал дека тие сили се француски, но Радио Бремен во 23:00 часот објавило дека германските тенкови се поврзале со падобранците. Винкелман им наредил на артилериските единици во Хоксе Вард да се обидат да ги уништат мостовите Мердајк и испратил специјален инженерски тим во Ротердам за да го кренат во воздух Вилемсбруг. Тој исто така наредил да се запалат огромните стратешки резерви на нафта на Royal Dutch Shell во Пернис. Откако Винкелман претходно ја информирал за неговата загриженост, холандската влада од Винстон Черчил побарала три британски дивизии за да го свртат курсот на битката. Три британски торпедни чамци биле испратени до езерото Ијсел. Исто така, вториот баталјон од велшката гарда бил подготвен за да биде испратен во Холандија.
13 мај
Во раните утрински часови на 13 мај, генералот Винкелман ја информирал холандската влада дека смета дека општата ситуација е критична. На копно, Холанѓаните биле отсечени од сојузничкиот фронт и било јасно дека не треба да се очекуваат поголеми сојузнички истоварувања кои по море би ја зајакнале тврдината Холандија; без таква поддршка немало добри изгледи успешно да се продолжи со отпорот. Германските тенкови можело брзо да поминат низ Ротердам; Винкелман веќе наредил сета расположлива противтенковски одбрана да се постави околу Хаг, за да се заштити седиштето на владата. Сепак, се надевале дека планираните контранапади би можеле да го одржат јужниот фронт во близина на Дордрехт и го вратат источниот фронт кај Гребеберг. Затоа, кабинетот одлучил засега да ја продолжи борбата, давајќи му на генералот мандат да ја предаде Армијата кога ќе смета дека тоа е потребно и инструкција да избегнува непотребни жртви. Како и да е, исто така се сметало дека е неопходно кралицата Вилхелмина да биде однесена на безбедно; таа околу пладне со бродот <i id="mwBBc">Хереард</i> заминала за Англија.
Претходната вечер, единственото дете на кралицата и престолонаследничка на Холандија, принцезата Јулијана, заедно со сопругот принцот Бернхард од Липе-Бистерфелд и нивните деца, од Ејмјоиден со бродот <i id="mwBCE">Кодрингтон</i> заминале за Харвич. Планот за заминување веќе бил направен пред инвазијата. Бидејќи кралицата според уставот била дел од владата, по нејзиното заминување кабинетот бил соочен со изборот дали да ја следи или да остане. По жестоки дискусии, било решено да си заминат; министрите заминале во 19:20 со бродот <i id="mwBCY">Виндзор</i> и во Лондон формирале влада во егзил, а на Винкелман му била доверена сета владина надлежност во татковината. Со три холандски трговски бродови, придружувани од британски воени бродови, во Обединетото Кралство биле префрлени државните резерви на благородни метали и дијаманти.
14 мај
И покрај песимизмот кој го искажал до холандската влада и дадениот мандат да ја предаде Армијата, генералот Винкелман го чекал исходот на настаните, и избегнувал да капитулира додека тоа не е апсолутно неопходно. Во 09:00 часот германски гласник го преминал Вилемсбруг за да доставил ултиматум со кој се барало капитулација на градот; доколку не се добие позитивен одговор во рок од два часа, би се користеле „најтешките средства за уништување“. Винкелман кога слушнал дека документот не е потпишан и не го содржи името на испраќачот, наложил да се испрати холандски претставник за да ги разјасни работите и да се добие време. Во 12:00 часот, Шмит веќе испратил радио порака дека бомбардирањето мора да се одложи бидејќи преговорите започнале. Веднаш откако холандскиот претставник го добил вториот ултиматум, сега потпишан од Шмит и со ново време на истекување од 16:20 часот, околу 13:20 часот пристигнале две Хајнкел формации, кои не ги добиле наредбите за отповикување. Шмит наредил да се испукаат црвени ракети за да сигнализираат дека бомбардирањето треба да се прекине, но само ескадрилата која бомбардирала од југозапад го прекинала нападот. Другите кои се пришле од исток, продолжиле испалиле вкупно 1308 бомби, и го уништиле центарот на градот и убиле 814 цивили. Во пожарот кој следел биле уништени околу 24.000 куќи, а речиси 80.000 жители останале без покрив над главата. Во 15:50 Шарро капитулирал лично пред Шмит. Во меѓувреме, Геринг наредил да се изврши второ бомбардирање на градот ако не се добие порака дека целиот Ротердам е окупиран. Кога Шмит слушнал за наредбата, тој во 17:15 набрзина испратил некодирана порака, тврдејќи дека градот е заземен. Бомбардерите биле навреме отповикани.
Предавање на холандската армија
Винкелман прво имал намера да ја продолжи борбата, иако Ротердам капитулирал, а германските сили од таму сега би можеле да напредуваат кон тврдината Холандија. Периметарот околу Хаг сè уште можел да спречи оклопен напад, а водената линија Нова Холандија имала одредена одбранбена способност.
Меѓутоа, тој набрзо добил порака од командантот на градот Утрехт, дека Германците бараат негово предавање. Пропагандни авиони фрлале летоци кои најавувале дека само безусловно предавање може да ги „поштеди од судбината на Варшава“. Винкелман заклучил дека новата германска политика е да се опустоши секој град кој пружа некаков отпор. Со оглед на добиениот мандат да избегне непотребно страдање и поради безнадежноста на холандската воена позиција, тој решил да се предаде. Во 16:50, сите армиски единици на повисоко ниво преку телеграф биле информирани за неговата одлука и им било наредено прво да го уништат своето оружје, а потоа да се предадат на најблиските германски единици. Во 17:20 часот за ова бил информиран германскиот пратеник во Хаг. Околу 19:00 часот Винкелман одржал радио говор во кој го информирал холандскиот народ за одлуката. Во 05:00 часот на 15 мај, германски гласник стигнал во Хаг, поканувајќи го Винкелман во Ријсорд на средба со фон Кухлер за да преговараат за одредбите на пишаниот капитулантски документ. И двајцата брзо се согласиле за повеќето од условите, Винкелман изјавил дека ги предава војската, поморските и воздушните сили. Документот бил потпишан во 10:15 часот.
Борби во Зеланд
Покраината Зеланд, во југозападниот дел од земјата, била изземена од предавањето; таму борбите продолжиле во заеднички сојузнички напори со француските трупи. Таму, холандските сили имале осум баталјони под команда на контраадмиралот Хендрик Јан ван дер Стад, кој, како поморски офицер, бил директно подреден на Винкелман.
Три француски GRDI ( Grupes de Reconnaissance de Division d'Infanterie ) единици таму пристигнале на 10 мај; овие моторизирани единици потоа заминале за Северен Брабант, но на 11 мај таму дошле две француски пешадиски дивизии.
Утрото на 15 мај Германците се приближиле до Занддијк. Првиот напад околу 08:00 часот бил лесно одбиен, бидејќи Германците морале да напредуваат преку тесен насип низ поплавите. Меѓутоа, бомбардирањето предизвикало баталјоните да ги напуштат главните позиции, и целиот фронт морал да се напушти околу 14:00 часот и покрај тоа што јужниот дел бил поддржан од францускиот торпеден чамец L'Incomprise.
Утрото на 16 мај, имало воздушен напад кој ги уништил бранителите уште пред да започне копнениот напад. Обидот на војниците да побегнат во Валчерен, завршил неуспешно. На 16 мај бил заземен островот Толен, а на 17 мај паднал и Шувен.
Жикина династија 3
„Жикина династија 3: Улави години“ (српски: Жикина династија 3: Сулуде године) — филм на режисерот Зоран Чалиќ од 1988 година. Главните улоги ги играат: Драгомир Бојаниќ Гидра, Марко Тодоровиќ, Јелена Жигон, Велимир-Бата Живојиновиќ, Никола Симиќ, Ташко Начиќ. Филмот претставува деветто продолжение од серијата „Луди години“.
Битка за Холандија
Борби во Зеланд
Командантите на холандските трупи во Јужен Бевеленд ги одбиле директните команди од нивниот претпоставен да не го напаѓаат германското крило. Сепак ноќниот напад на 17 мај преку Слодам не успеал. Германците барале капитулација на островот, а кога ова било одбиено, тие ги бомбардирале Арнемуиден и Флешинг. Миделбург, главниот град на покраината, бил жестоко гранатиран. Гранатирањето ги деморализирало главно француските бранители, а Германците успеале да воспостават мост околу пладне. Неколкуте холандски војници присутни на Валчерен го прекинале отпорот.
Жикина династија 3
Синопсис
Во обидот да ја избегнат одговорноста, повредените во една сообраќајна несреќа заклучуваат дека е најдобро ако се преправаат дека се луди. По несреќата, тие се примени во една болница која се наоѓа под принудна управа, зашто болницата е во хаотична состојба. Меѓутоа, со текот на времето се покажува дека принудниот управник е лажен лекар, а тоа предизвикува сеопшт хаос.
Битка за Холандија
Борби во Зеланд
Откако Северен Бевеленд се предал на 18 мај, Зеландска Фландрија била последната неокупирана холандска територија. По наредба на Французите, на 19 мај сите холандски трупи биле повлечени во Остенде во Белгија, бидејќи нивното присуство би било деморализирачко и збунувачки за нивните сопствени сили. На 27 мај цела Зеландска Фландрија била окупирана.
Последици
По холандскиот пораз, кралицата Вилхелмина креирала влада во егзил во Британија. Германската окупација официјално започнала на 17 мај 1940 година. Ќе поминат пет години пред да се ослободи целата земја. Во тој период преку 210.000 жители на Холандија станале жртви на војната, меѓу кои имало и 104.000 Евреи и други малцинства, жртви на геноцид. Дополнителни 70.000 луѓе се претпоставува дека умреле од индиректни последици, како лоша исхрана или ограничени медицински услуги.
22 септември
22 септември — 265-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (266-и во престапна година). Остануваат 100 денови до крајот на годината.
Труглајш
Труглајш — врв на планината Галичица со висина од 1.263 м. Врвот се наоѓа источно од селото Коњско и југоисточно од градот Охрид.
26 септември
26 септември — 269-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (270-и во престапна година). Остануваат 96 денови до крајот на годината.
Лазар Лазаревски
Лазар Лазаревски - Гоце (, -, ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ на Македонија.
Животопис
По капитулацијата на стара Југославија, му пристапил на народноослободителното движење во селото, прво како младинец, а потоа како член на една од скоевските групи. Како скоевец активно учествувал во сите акции што ги преземала партиската организација. На првиот повик од партијата за оружена борба, тој бил меѓу првите кои доброволно и без колебање се приклучиле на Првиот мавровски партизански одред на 30 август 1942 година. При стапувањето во одредот го земал името на легендарниот македонски револуционер Гоце Делчев. Запаметен е како храбар и пожртвуван борец, не само во Првиот мавровски партизански одред, туку и во другите одреди и партизански единици. Дисциплинирано и без колебање ги извршувал сите задачи. Подоцна станал командир на младинската чета која била испратена на Буковиќ да ја чува заднината на тукушто ослободеното Кичево. На 1 октомври 1943 година на Буковиќ, балистичките банди на Џемо и Мефаил заедно со Германците ја опколиле четата, при што се развила жестока борба. Борците охрабрени од својот командир Лазар, гинеле еден по друг, но не ги напуштале позициите. Под притисок на огромен број балисти и Германци четата била речиси десеткувана. Притоа херојски загинал и командирот Лазар Лазаревски.
Tempus fugit
Tempus fugit - латински израз кој буквално значи „времето бега“, но често се преведува како „времето лета“. Често се користи како натпис на часовниците. За прв пат се појавил во Георгиките на Вергилиј:
што во превод значи „Во меѓувреме времето лета: времето лета неповратно, додека ние талкаме како заробеници на нашата љубов кон деталите“.
Изразот обично настојува да ја опише грижата дека нечие ограничено време може да се потроши на работи од мала важност.
Елен Врв
Елен Врв — врв на планината Галичица со висина од 1.222 м. Врвот се наоѓа на западната падина на планината, југозападно од селото Велестово и југоисточно од градот Охрид.
28 септември
28 септември — 271-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (272-и во престапна година). Остануваат 94 денови до крајот на годината.
Исток (планински врв)
Исток — највисок врв на Петринска Планина, северна огранка на планината Галичица, со висина од 1.663 м. Врвот се наоѓа меѓу градовите Охрид и Ресен, западно од селото Петрино.
29 септември
29 септември — 272-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (273-и во престапна година). Остануваат 93 денови до крајот на годината.
Вишесла
Вишесла — врв на Петринска Планина, северна огранка на планината Галичица, со висина од 1.564 м. Врвот се наоѓа источно од селото Велгошти и североисточно од градот Охрид.
30 септември
30 септември — 273-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (274-и во престапна година). Остануваат 92 денови до крајот на годината.
27 септември
27 септември — 270-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (271-и во престапна година). Остануваат 95 денови до крајот на годината.
3 октомври
3 октомври — 276-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (277-и во престапна година). Остануваат 89 денови до крајот на годината.
2 октомври
2 октомври — 275-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (276-и во престапна година). Остануваат 90 денови до крајот на годината.
23 септември
23 септември — 266-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (267-и во престапна година). Остануваат 99 денови до крајот на годината.
Јаворец (планински врв)
Јаворец — врв на Петринска Планина, северна огранка на планината Галичица, со висина од 1.240 м. Врвот се наоѓа на источната падина на Петринска Планина, западно од селото Евла и градот Ресен.
Tabula rasa
Tabula rasa, (македонски, „празна (чиста) плоча“) — филозофска теорија која тврди дека човекот е роден без однапред одредени особини и дека сите негови особини се собираат во текот на неговиот живот. Според tabula rasa, детето се раѓа како празен лист, кој се пишува за време на растењето на детето.
6 октомври
6 октомври — 279-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (280-и во престапна година). Остануваат 86 денови до крајот на годината.
Бигла (планински врв)
Бигла — врв на Петринска Планина, северна огранка на планината Галичица, со висина од 1.232 м. Врвот се наоѓа во северниот дел на Петринска Планина, северно од селото Скребатно, североисточно од градот Охрид и од десната страна на патот Охрид-Ресен.
4 октомври
4 октомври — 277-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (278-и во престапна година). Остануваат 88 денови до крајот на годината.
8 октомври
8 октомври — 281-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (282-и во престапна година). Остануваат 84 денови до крајот на годината.
7 октомври
7 октомври — 280-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (281-и во престапна година). Остануваат 85 денови до крајот на годината.
10 октомври
10 октомври — 283-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (284-и во престапна година). Остануваат 82 денови до крајот на годината.
9 октомври
9 октомври — 282-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (283-и во престапна година). Остануваат 83 денови до крајот на годината.
11 октомври
11 октомври — 284-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (285-и во престапна година). Останува уште 81 ден до крајот на годината.
Драге Тодоровски
Драге Тодоровски (, -  ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ на Македонија.
Алисон Лури
Живот и дело
Алисон Стјуарт Лури е родена на 3 септември 1926 година во Чикаго, а детството го поминала во Вајт Плејнс, Њујорк. Нејзиниот татко Хари Лоренс Лури бил социолог, а нејзината мајка Бернис Лури ( роденото Стјуарт) била новинарка и книжевен критичар. Нејзиниот татко по потекло бил од Латвија, а мајка ѝ била родена во Шкотска. Татко ѝ бил прв извршен директор на Националниот совет на еврејските федерации и фондови за благосостојба. Поради компликации при раѓањето, родена била глува на едното уво и со оштетување на мускулите на лицето. Во 1947 година, дипломирала историја и литература на Редклиф колеџот.
За време на студирањето Алисон Лури го запознала книжевниот критичар Џонатан Пил Бишоп, и се венчале во 1948 година. Бишоп подоцна предавал на Амхерст и на Универзитетот Корнел. Заедно имаат три сина и се развеле во 1984 година. Потоа се омажила за писателот Едвард Хауер. Дел од времето го поминувала во Лондон, дел во Итака и дел во Ки Вест на Флорида.
Драге Тодоровски
Втора светска војна
Како младинец и скоевец активно учествувал во сите акции што ги преземала партиската организација. По одлука на партиската организација на Леуново, без двоумење и колебање ја прифатил задачата да стане борец на Вториот мавровско-кичевски одред, кој се формирал во раната пролет, 1943 година. Иако одредот дејствувал кусо време, тој се истакнал како дисциплиниран и храбар борец.
Алисон Лури
Живот и дело
Во 1970 година, Лури започнала да предава на одделот за англиски јазик во Корнел, каде работела до 1979 година. Таа предавала литература за деца и пишување. Во 1981 година, го објавила научниот труд Јазикот на облеката, книга за семиотиката на облекувањето. Нејзините ставови во Јазикот на облеката во книжевноста се сметаат дека се на рамниште на Модниот систем на Ролан Барт (1985).
Лури починала од природна смрт, на 3 декември 2020 година, на 94-годишна возраст.
Драге Тодоровски
Втора светска војна
Во познатата трагедија на одредот во Ново Село, тој заедно со уште неколку борци бил заробен и однесен во политичкиот затвор во Тирана каде што бил обесен заедно со уште петтемина борци на одредот. За време на иследувањето, како и покасно по изрекувањето на смртната казна, останал и натаму храбар и непоколеблив борец. Иако некои од другарите го советувале да каже дека е малолетен со цел да му го поштедат животот, тој не сакал да ги моли фашистите за милост велејќи: '„Па што ако имам седумнаесет години, зарем да ги молам за милост овие кучиња! Убив двајца фашисти во Ново Село и ја платив крвта, подготвен сум да умрам за нашето дело.“ 'Заедно со Драге биле обесени: Илија Антевски - Смок, Душко Поповиќ, Христо Оџаклиевски, Раде Угриновски и Трифко Андоновски.
По повод нивната смрт со бесење, Комунистичката партија на Албанија издала леток.
Една улица во Гостивар, го носи неговото име.
12 октомври
12 октомври — 285-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (286-и во престапна година). Остануваат 80 денови до крајот на годината.
13 октомври
13 октомври — 286-иот ден во годината според грегоријанскиот календар (287-и во престапна година). Остануваат 79 денови до крајот на годината.
Славна револуција
Славна револуција ― низа настани кои кулминирале со државен удар во Англија во ноември 1688 година по кој бил соборен кралот Џејмс II Стјуарт од Англија и Шкотска. Во пучот учествувале холандски експедициски сили под команда на владетелот на Холандија, Вилем Орински, кој станал нов крал на Англија под името Вилијам III (кој владеел заедно со неговата сопруга Марија II Стјуарт, ќерка на Џејмс II). Пучот имал широка поддршка од најшироките слоеви од англиското општество. Меколеј сметал дека ова е централен настан во целата англиска историја.
Овој настан во историската литература се среќава и под имињата „Револуција од 1688“ и „Бескрвна револуција“; второто име, сепак, ја одразува само транзицијата на моќта во Англија и не ги зема предвид војните со Јакобитите во Ирска и Шкотска. Терминот „Славна револуција“ првпат го употребил Џон Хемпден кон крајот на 1689 година.
Причини
И покрај тоа што бил католик, Џејмс со широка народна поддршка станал крал во 1685 година, а за помалку од четири години потоа бил принуден на егзил. Огромно мнозинство од благородниците во Англија и Шкотска биле протестанти. Иако биле подготвени да ги прифатат личните религиозни убедувања на Џејмс, тој имал поддршка додека го задржувал приматот на Протестантската црква на Англија и црквата на Шкотска. Кога се увидело дека неговата политика го поткопува постојниот политички и религиозен поредок, неговите англиски и шкотски поддржувачи почнале да го напуштаат, а Ирска била дестабилизирана. Во 1685 година, по смртта на англискиот крал Чарлс II, кој немал законски деца, тронот на Англија и Шкотска го презел неговиот помлад брат Џејмс II, вујко и свекор на Вилијам Орански. Прво, англиското општество, сѐ незакрепнато од неодамнешната револуција, се однесувало лојално кон него. Избраниот парламент се состоело претежно од конзервативци (ториевци).
Сепак, само неколку месеци по крунисувањето, Џејмс, кој отворено ја проповедал католичката вера, почнал да води политика која предизвикала крајно незадоволство кај протестантското мнозинство (според проценките, католиците сочинувале околу 2-3% од населението на Англија). Под изговор дека се бори против ситни бунтови, кралот создал постојана војска, чија големина брзо пораснала на 40.000 војници и ја вооружил со моќна артилерија, а предност при регрутирање војници им била дадена на католиците од Ирска. Во ноември 1685 година, бил распуштен Парламентот и не се состанал повторно во текот на целиот период на владеење на Џејмс II.
Политиката на „верска толеранција“ кон католиците предизвикаla остар протест кај англиканските епископи, како и кај јавноста која била огорчена од протерувањето на протестантите од соседна Франција по укинувањето на Нантскиот едикт (1685). Кралот по протестите наредил 10 епископи да бидат затворени во кулата. Во 1687 година, кралот издал „Декларација за религиозна толеранција“ во корист на католиците, кој сепак имал неочекуван ефект затоа што многу претходно прогонети неистомисленици пуритани престанале да се кријат.
Поради страв од возобновување на католицизмот во земјата и нова прераспределба на имотот, кралот ја загубил поддршката од неговите природните поддржувачи - ториевците. Католичките монашки редови - Бенедиктинците, Кармелитите, Францискани - масовно се вратиле во Англија, а Језуитите отвориле католичко училиште во Лондон. Кралот ги назначил католиците на сите клучни позиции во земјата, а пет католици станале членови на Тајниот совет (анг: Privy Council of England). За време на своето владеење, Џејмс II заменил околу девет десетини од цивилните судии во секоја грофовија, а на нивни места секогаш доаѓале католици. Сите оние кои ќе покажеле и најмало незадоволство или непослушност биле веднаш отстранувани од своите работни места. Дел од опозицијата емигрирала во Холандија.
Одредено време, противниците на Џејмс II се надевале дека кралот кој бил во поодминати години наскоро ќе почине, и ќе го наследи неговата ќерка Марија која била протестантка. Но, во 1688 година, на 55-годишниот Џејмс II неочекувано му се родил син и овој настан послужи како поттик за државниот удар.
Раѓањето на престолонаследникот предизвикало изненадување и недоверба кај многумина, тие се сомневале во „папистичка измама“ - пред тоа, сите десет бремености на кралицата Марија од Модена завршувале со спонтан абортус, раѓање на мртво дете или негова непосредна смрт. Се ширеле гласини дека „чудно дете“ е тајно донесено во палатата Сент Џејмс. Гласините биле поттикнати од фактот дека при раѓањето на наследникот, присутни биле претежно католици.
Противниците на кралот (ториевците и виговците) стапиле во тајна опозиција, чие умерено крило било предводено од Маркизата од Халифакс, а порадикалното од Ерлот од Данби (Томас Озборн). Многу армиски офицери, исто така, учествувале во заговорот, меѓу кои бил и командантот на армијата Џон Черчил. Заедно одлучиле да разговараат со опцијата за смена на „тиранинот-папист“ и на престолот во Англија да ја доведат холандската двојка - Марија и Вилхелм.
Принцот Вилијам Орански бил највлијателна фигура меѓу протестантските владетели во цела Европа и како владетел на Холандија, бил вознемирен од зајакнувањето на англиската армија и морнарица од страна на Џејмс II, особено поради можноста за Англо-францускиот сојуз и очекуваната нова француска инвазија на Холандија. Затоа, Вилијам многу посакувал Џејмс II да биде отстранет од власт, без оглед на можноста тој самиот да стане владетел на Англија. Во тоа време, Вилијам неколкупати ја посетил Англија и таму стекнал голема популарност.