cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пергамент
Изработка
Пергаментот се изработувал со преработка на тенки кожи, најчесто од млади животни: кози, овци, телиња, магариња, па и змии. Процесот на изработка бил многу едноставен. Од одраната кожа се отстранувале влакната, а потоа кожата се третирала со белило. Депилираната кожа се напнувала на дрвени рамки и постепено се сушела.
NGC 7145
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 53 м 20,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 52' 57"". Положбениот агол на објектот е во износ од 173°.
Пергамент
Изработка
Следната фаза било брусењето со помош на вулкански песок и мазнење со помош на коски или мазни камења. Колку што пергаментот бил потенок, толку бил поценет.
NGC 7145
Други поделби
Проучување на NGC 7145 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67583. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 413; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8440. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Пергамент
Изработка
Последната фаза била натопување на испегланата кожа во масло и сушење на маслото, со цел да се постигне соодветна еластичност.
Фондација „Крсте Петков Мисирков“ (Грција)
Фондацијата „Крсте Петков Мисирков“ е фондација основана во Воден, Егејска Македонија, Грција од страна на македонската политичка партија „Виножито“ на 18 ноември 2009 година. Оваа фондација е основана од локалниот огранок на партијата во Воден и е основана на денот на одбележувањето на 135 години од раѓањето на македонскиот преродбеник Крсте Петков Мисирков.
Цели на фондацијата
Фондацијата има за цел поттикнување на свесноста на Македонците во Грција преку организирање дискусии, фондацијата има за цел и отворање музеј и образовен центар во чест на името на Мисирков во регионите на централна и западна Македонија, поддржување асоцијации во Грција кои ја развиваат македонската култура, како и поддржување на напорите за одржување и развој на македонскиот јазик во Република Грција.
Теофана (сопруга на Лав VI)
Теофана (грчки: Θεοφανώ) била византиска царицата, прва жена на царот Лав VI Мудриот.
Потекло
Теофана била ќерка на Константин Мартинијакос. Потеклото на нејзиното семејство, сепак е непознато. Сепак според Теофан, нејзиното семејство имало роднински врски на семејството со царот Теофил (829-849). Според неговата раскажана историја, некој постар член на семејството Мартинијакос се сродил со царот Теофил, но меѓу дворот започнал да се носи слухот за некакво пророштво според кое семејство Мартинијакос ќе управува со империјата. Поради тоа царот го принудил својот близок да се замонаши и го испратил целото негово семејство во манастир.
Според едно мислење семејство Мартинијакос се наследници на фригиската династија и како такви се едни од главните претенденти за византискиот престол во 9 век. Според тоа мислења Мартинијакос се одвоиле како гранка на Фригиската династија преку бракот на една од сестрите на основачот нејзин, цар Михаил II Амориецот.
Царица
Во хрониката на Симеон Метафраст, бракот меѓу Теофил и Лав VI е датиран во "шеснаесеттата година од владеењето на Василиј I" т.е во 883 година. Василиј I е татко на Лав VI Мудриот. Сепак пред бракот со Василиј I, мајката на Лав VI, Евдокија Ингерина била љубовница на царот Михаил III Пијаницата, кој се смета за вистински татко на Лав VI. Во секој случај бракот на Лав и Теофана бил решен од страна на царот Василиј I без да се бара мислењето на Лав. Ладните односи меѓу татко и син најверојатно ја одиграле својата улога за подоцнешното распаѓање на бракот на Теофана. Василиј I починал на 29 август 886 и бил наследен од Лав VI, а Теофана била крунисена за негова августа.
Теофана е позната како образовна и религиозна жена. Според византиската хагиографија за Теофана, таа деновите ги поминувала во молитви, псалми и химни кон Господ. Царицата била ктитор и патрон на манастирот Св. Анастасија на полуостровот Халкидик.
Според Метафраст на третата година од владеењето (889 година), Лав VI се вљубил во Зоја Зауцена, која станала негова љубовница. Во Книга за церемониите (De cerimoniis aulae byzantinae) од Константин Порфирогенит, Теофана и Лав имале ќерка Евдокија која починала млада и била погребена во црквата Свети Апостоли.
Замонашување
На седмата година од владеењето на царот (893 година), Теофана се повлекла во еден од манастирите во Влахерна, отстапувајќи и место во царскиот двор на Зоја Зауцена. Нема спор дека царицата била целосно посветена на религијата, но необјаснето останува прашањето, дали замонашването и било доброволно.
Контроверзни се и мислењата за официланиот статус на Теофана во периодот од нејзиното влегување во манастирот до нејзината смрт. Според Симеон Метафраст, бракот на царот и Теофана официјално бил поништен во 893, дозволувајќи му на Лав VI да се ожени за Зоја во следната година. Според Теофан, бракот на Теофана не бил поништен, а Зоја продолжила да биде единствено љубовница на царот.
Теофана починала во манастирот на 10 ноември 897, што овозможило на Лав VI и Зоја да се венчаат наскоро по нејзината смрт.Теофан умира во манастирот на 10 ноември 897, што овозможило на Лав VI и Зоја да се венчаат наскоро по нејзината смрт. Православната црква ја канонизирала Теофана за светица малку по нејзината смрт, и како светец се почитува на 16 декември.
IC 1175
IC 1175 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1175 се споменува и како ESO 33-SC35, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 18 декември 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Борче Димовски
Борче Димовски (Шестево,, - , Германија, ) — македонски спортист, прославен борач и еден од првите македонски олимпијци кој настапил на олимписките игри во Мексико.
IC 1175
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 57 м 26,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -75° 8' 22".
Други поделби
Проучување на IC 1175 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Хариет Изабел Адамс
Хариет Изабел Адамс била уметник, научен илустратор и автор и живеела во Британија. Таа е најпозната по нејзините ботанички цртежи, книжни плочи и објавениот том книги „Дивиот цвет на британските острови“.
Животот и кариерата
Адамс можеби го посетувала Бирмингемското училиште за уметност во Англија и тренирала како уметник пред подоцна да се пресели на илустрација и да се специјализира во стилот на уметност и занает.
Почнувајќи од 1906 година, Адамс станала член на Линеанското друштво во Лондон, акредитирано како најстарото биолошко друштво во светот, а подоцна и член на Ботаничкото друштво и клубот за размена на Британските острови.
Набргу потоа, првиот том од нејзината книга, Диви цвеќиња на британските острови, беше објавен во 1907 година, а потоа и вториот том во 1910 година. Придружуван од нејзините ботанички илустрации беше длабински водич за секое диво цвеќе пронајдено на Британските острови. Овој том книги стана врв во нејзината кариера и останува едно од најпознатите дела на Адамс.
Рецензии и почесни признанија
Подолу се наведени значајни критики и почесни спомнувања за работата на Адамс:
Том I
"„Нејзината книга, се разбира, не се натпреварува со прирачниците на Бентам или Хукер; но таа е доволно научна за да им овозможи на сериозните ботаничари да им ја препорачаат на почетниците. Во овој кварто том има околу осумдесет табли на цели страници. Сме виделе неколку цртежи со цвеќиња (секогаш со исклучок на Флора Лондиненсис на Кертис) кои ни приредија толку големо задоволство да ги погледнеме. Од една до половина дузина растенија се фигурирани на страница; но госпоѓица Адамс успева да го задржи карактерот на секој вид посебен, а групирањето често е полно со вештина и благодат. Немаме ништо друго освен пофалби за бојата, особено за разновидните зелени. Жолтата боја на карпестата роза е прекрасна, а попригушените винови и розови се одлични. Сето тоа е малку конвенционално, но дава вистински ефект од многумина обиди за реализам. Стебленцата понекогаш се нацртани премногу дебели. На пример, во Limon eathartiewm педицелите треба да бидат најмалите нишки. Жалиме што, иако има опис на секој вид во сите нарачки што се обработуваат, само околу една третина се претставени во плочите“."
Том II
"„Доволно е кажано за да се покаже дека оваа книга не може да се рангира како вреден придонес за науката за ботаниката, и уште повеќе е за жалење кога ќе се разгледа извонредноста на цртежите. Иако во некои од плочите има непотребно гужва, сепак цртањето е од висок ред, а плочите на Convolvulus и Tamus communis, да споменеме само две, се прекрасни уметнички дела. Комплетна серија растителни слики на нашата британска флора од г-ѓа. Адамс би бил од значителна вредност, и за жалење е што требаше да се потроши толку многу вештина и труд на една толку претенциозна и нецелосна книга, која, со сета своја точност на цртање, за жал може да се смета само како дело за масата во дневната соба“."
Трајчо Трајков
Трајчо Трајков (роден на во ) е бугарски политичар и министер за економија, енергетика и туризам на Бугарија во периодот од 2009 до 2012 година.
Трајков своето средно образование го завршил во Првата англиска гимназија во Софија, а факултет завршил на УНСС во Софија со специјалност Меѓународни економски односи. Специјализирал финансиска анализа и менаџмент во Австрија и Германија.
Паскал (појаснување)
Паскал може да се однесува на:
Јагелонска библиотека
Библиотека Јагелонска (полски: Biblioteka Jagiellońska) — главната библиотека на Јагелонскиот Универзитет која заедно со Медицинската Библиотека Колегиум Медикум и другите помали библиотеки е во состав на информативниот систем на Јагелонскиот Универзитет во Краков. Библиотеката е една од најголемите во Полска.
Библиотечниот фонд изнесува 6,603,824. Библиотката има сопствена колекција на стари ракописи. Задача на библиотеката е и документацијата и средувањето на нелегалните текстови од времето на социјализмот.
Историја
Историјата на библиотеката е директно поврзана со историјата на Јагелонскиот Универзитет, па од таму за датум на нејзино основање се смета 1364 година. До денес се зачувани кодексите користени во XIV век. Долг период даровите од професореите и учениците библиотеката ги собираше во посебни оддели и колегиуми. Најголемиот дел од нив, пред сè од областа на теологијата и слободните уметности, се наоѓање во Колегиум Мајус. Таму исто така по реновирањето во XV и XVI век библиотеката доби посебни соби. До 1940 година зградата Колегиум Мајус беше седиште на Јагелонската Библиотека.
Во XVI фондот на библиотеката постојано се зголемуваше сè до XVII и XVIII век кога се појави криза. На спас на библиотеката и на универзитетот им дојде Хугон Колонтај од Народната Комисија за Образование. По негова иницијатива целиот фонд на библиотеката беше собран на едно место и библиотеката пеше претворена во јавна и универзитетска. Исто така на библиотеката и беше доделена парична помош за одржување на фондот од 1926 ракописи и 32 000 книги во тоа време.
Периодот на поделбата на Полска не беше добар ни за библиотеката. Но и покрај тоа се успеа да се доградат нови простории и да се уреди библиотечниот фонд. Подемот на библиотеката во XIX и XX век е заслуга на Карол Естрајхер, творецот на Полската Библиографија, кој се грижеше пред сè за зголемување на бројот на книги на полски јазик.
Келуд
Келуд (Клут, Клот, Клоет, Клое, Келоед или Келут) — активен стратовулкан кој се наоѓа во Источна Јава, Индонезија. Како и многу други индонезиски вулкани и други на Тихоокеанскиот Огнен Прстен, Келуд е познат по големи експлозивни ерупции во текот на својата историја. Повеќе од 30 ерупции се случиле од 1000 година до денес. Во 2007 година, еруптивната експлозија го исполнила кратерот со лавина купола. Последната ерупција се случила на 13 февруари 2014 година, уништувајќи ја лавината купола и исфрлајќи пепел и камења до Западна Јава, околу 500 километри од планината Келуд. Кратерот се полни со вода во дождовната сезона.
1334
Историјата на ерупциите на Келуд е доста уникатна во индонезиската историја, бидејќи тој бил еден од ретките вулкани чии активности биле запишени во индонезиските историски извештаи. Според нагаракретагамското канто, 1, 4 и 5 строфа, кралот Хајам Вурук од Маџапахит е роден во 1256 година, што одговара на 1334 година, истата година кога избувнала планината Келуд. Според тоа, ова се сметало за божествен знак дека Батара Гуру се поистоветува со земјата, реинкарниран како крал на Јава.
1919
На 19 мај 1919 година, од ерупцијата во Келуд загинале околу 5.000 луѓе, претежно испуштањето на лахари. Поновите ерупции во 1951, 1966 и 1990 година заедно убиле уште 250 луѓе. По избувнувањето од 1966 година, на југозападната страна на кратерот биле изградени т.н. тунели Ампера (на врвот и на дното) за да се намали водата од кратерското езеро и со тоа да се намали лахарната опасност.
1990
Силна и експлозивна ерупција на почетокот на февруари 1990 година произвела висока колона од 7 километри од тефра, тешки тефриски падови и неколку пирокластични текови. Повеќе од триесет луѓе биле убиени. Работниците продолжиле да го конструираат тунелот Ампера и покрај сѐ уште топлата температура (90-400 °C) каде пирокластичните текови достигнале височина од 25 метри и го пополниле влезот на тунелот.
2007
На 16 октомври 2007 година, индонезиските власти наредиле евакуација на 30.000 жители кои живеат во близина на Келуд, откако научниците го ставиле вулканот на највисоко ниво на алармирање, кое означувало дека се очекува голема ерупција.
Келуд избувнал околу 3 часот по месно време во саботата, на 3 ноември 2007 година. Ерупцијата била потврдена од Центарот за вулканологија и ублажување на геолошките опасности на индонезиската влада. Иако не е можна визуелна потврда кога ерупцијата започнала бидејќи врвот на вулканот бил обвиткан со облаци, индонезиските владини вулканолози изјавиле дека сеизмичките мерења покажале дека ерупцијата е во тек. Повеќе од 350.000 луѓе живееле во пречник од 10 километри од вулканот. Сурабаја, трета по големина урбана област во Индонезија и дом на еден од најфреквентните аеродроми во земјата, се наоѓа на 90 километри северозападно од вулканот. Иако на месните жители им било наредено да ги напуштат своите домови во средината на октомври, многумина не биле евакуирани. . Многу селани биле пријавени да бегаат од областа во паника по извештаите за ерупцијата. Но, до почетокот на саботата вечер, индонезиските официјални лица изјавиле дека ерупцијата тој ден воопшто не била многу голема. Сеизмолошката опрема во близина на кратерот на вулканите сè уште функционирала, а научниците изјавиле дека очекуваат мала ерупција
Меѓутоа, рано наутро во неделата на 4 ноември, над планината Келуд се појавил пепел со висина од 500 метри во воздухот, што укажува на целосна ерупција. Според шефот на индонезиската Агенција за ублажување на вулканологијата и геолошките опасности, ерупцијата сè уште не била завршена. Сеизмолозите што го следеле кратерот изјавиле дека температурата во кратерското езеро на планината Келуд се зголемила на 4 ноември до 60,7 °C. На длабочина од 15 метри, температурата скокнала на 66,1 степени на 4 ноември од 45,9 степени. Екстремната топлина создала облак од пареа и чад со висина од 488 метри.
На 5 ноември избувнале нови емисии на чад и пареа од кратерот. Водата започнала да врие на планината од кратерското езеро, а сеизмолошката опрема во близина на кратерот престанала да работи. Индонезиските власти изјавиле дека околу 25.000 луѓе останале во опасната зона, игнорирајќи ги налозите за евакуација.
Следниот ден, лавината купола се издигнала низ центарот на кратерското езеро на врвот на планината. Телевизиските камери од затворениот канал покажале дека долгиот продолжен остров е околу 100 метри долг и дека е околу 20 метри над површината на езерото. Вулканот продолжил да емитува чад, со облаци достигнувајќи до атмосферата.
Но, по 48 часа чад и пепел, но без лава, индонезиските власти објавиле на 8 ноември дека ерупцијата нема да се случи во овој период. Официјалните лица изјавиле дека вулканот се соочува со бавна ерупција и веројатно нема да експлодира како што тоа го правел многупати во изминатиот век.
До 12 ноември, планината Келуд започнала да ја исфрла лавата во своето кратерско езеро. Лавината купола се проширила до 250 метри должина и 120 метри височина. Чадот се зголемил повеќе од два километри во воздухот, а пепелта пристигнала во неколку села околу вулканот. На 14 ноември, чадот достигнал 2,5 километри во воздухот. . Лавината купола го окупирала кратерот на езерото и, следствено, езерото исчезнало.
2014
Келуд избувнал на 13 февруари 2014 година. . Ерупцијата се случила во 22:50 по месно време (UT + 7). Ерупцијата испратила вулканска пепел со површина од околу 500 километри во пречник, со вкупна ејекција проценета на 120.000.000 до 160.000.000 кубни метри а Показателот на вулканска избувност бил 4. Паѓањето и распространувањето на пепелта се случила на голем дел од островот Јава, од Маланг на исток, до Централна Јава и Јогјакарта. Ерупцијата предизвикала околу 76.000 жители да ги евакуираат своите домови. Две лица биле пријавени за загинати откако нивните куќи се распаднале од тежината на пепелта. Постар човек, исто така, починал од вдишување на пепел. Пепелта, наводно, стигнала до западниот регион на Јава до 14 февруари попладне, каде што траги од вулканска пепел биле пронајдени во Бандунг и околината.
На 14 февруари 2014 година, главните туристички атракции во Јогјакарта и Централна Јава, вклучувајќи ги и Боробудур, Прамбанан и Рату Боко, биле затворени за посетителите, откако биле сериозно погодени од вулканска пепел од ерупцијата на вулканот Келуд еден ден претходно, во Источна Јава, сместен околу 200 километри источно од Јогјакарта. Работниците ги покривале иконите и статуите на храмот Боробудур за да ја заштитат структурата од вулканска пепел. Поради пепелта, многу туристи ги откажале своите резервации во хотелите низ Централна Јава. Темпо објавил дека хотелите во Јогјакарта забележале загуби од 22 милијарди рупии (2,2 милиони американски долари), бидејќи повеќе од 80 проценти од резервациите биле откажани.
Протокот по ерупциите започнал до 15 февруари. Индонезискиот воен персонал употребил водени топови за да ги расчисти патиштата и подоцна бил вклучен и во напорите за реконструкција на областите околу Келуд Citizens did likewise, although with less powerful equipment. . Политичките партии кои се натпреварувале за изборите во април помогнале да се дистрибуираат храна за жртвите од ерупциите. До 20 февруари повеќето бизниси и атракции кои биле затворени повторно биле отворени, иако активностите за чистење сè уште биле во тек.
Статусот на алармирање на вулканот бил намален на 21 февруари. До почетокот на март повеќе од 12,304 згради уништени или оштетени за време на ерупциите биле поправени, со проценета цена од 55 милијарди.
Море и Сардинија
Море и Сардинија е патопис на англискиот писател Д.Х. Лоренс. Таа опишува кратка екскурзија која е направена во јануари 1921 година од Лоренс и неговата сопруга Фрида, т.е. Кралицата Би, од Таормина на Сицилија до внатрешноста на Сардинија. Тие ги посетиле Каљари, Мандас, Соргоно и Нуоро. Неговата посета на Нуоро била еден вид почит на Грација Деледа, но не вклучуваше лична средба. И покрај тоа што краткотрајноста на неговата посета, Лоренс ја дестилира суштината на островот и неговите луѓе што се уште е препознатлива и ден денес. Извадоците првично беа отпечатени во The Dial во текот на октомври и ноември 1921 година, а книгата првпат била објавена во Њујорк, САД во 1921 година од Томас Селцер, со илустрации на Јан Јута. Британското издание, објавено од Мартин Секер, излезе во април 1923 година.
Феноменологија (појаснување)
Феноменологија може да се однесува на:
Нона Караџова
Нона Караџова (роден на во ) е бугарски политичар и министер за околната средина и водите на Бугарија во периодот од 2009 до 2013 година.
Караџова завршила на УНСС специјалност Економија и организација на трудот. Подоцна специјализирала јавна администрација во Институтот за јавна обука во САД. Во периодот од 1984-1991 работела во Економскиот институт БАН.
Фелацио
Фелацио (колоквијално наречено пушење) — сексуална техника, со која се постигнува оргазам, преку орално стимулирање — лижање и цицање на пенисот.
Нона Караџова
На функцијата министер за животна средина стапила во 2009 година, во владата предводена од Бојко Борисов.
Фелацио
Како вагиналниот секс, така и оралниот, е вид на сексуален акт. Во минатото имало противречности за тоа дали оралниот секс треба да се смета за вистински секс и ако се изведува орален секс дали тоа води до загуба на невиноста.
За разлика од општите верувања, можно е некои болести да се пренесат и преку орален секс. Кога се пристапува кон орален секс треба да се има предвид дека има опасности за заразување од болести како орален херпис, хепатит В, гонореја, сифилис, генитални брадавици-кондиломи и дури сида.
Најсигурен начин за фелацио е употребата на кондом. На пазарот се продаваат кондоми со вкус на чоколада, јагода, банана, мента, цреша и многу други. Најсигурен начин за кунилингус е употребата на т.н. дентална преграда. Тоа е парче латекс, кое се употребува да ја покрие вагината, така да нејзините течности можат да паднат во устата.
Праведни судии
Праведни судии или праведните судии е долниот лев панел на Гентскиот олтар, насликан од Јан ван Еј к или неговиот брат Хуберт Ван Ејк помеѓу 1430-32 година. Се верува дека на панелот се прикажани портрети на неколку современи личности како што се Филип Добриот, а можеби и уметниците Хуберт и Јан ван Ејк. Панелот бил украден во 1934 година и никогаш не бил пронајден.
Александар Климов
Александар Климов, познат уште како Александар Христов или Поповски бил офицер во Бугарската армија, македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација, учител и општественик.
Животопис
Тој роден во 1881 година во село Ложани, во тогашната Османлиско Царство. Имал брат Цветан (Целе) и сестра Велика. Сите се од големата струшка фамилија Поповци.
Основното образование го завршува во родното село и во градот Струга. Потоа го продолжува образованието во гимназијата во Битола, каде учители му се Даме Груев, Пере Тошев, Александар Мартулков и други.
За време на Илинденско востание е војвода на чета во Струшко.
Реонски војвода е Илија Коцарев од Охрид. Уапсен е од турските власти во февруари 1908 година по обвинение за револуционерна дејност и е осуден на 101 година затвор од турскиот суд во Битола и заточение во Дијарбекир.
Амнестиран е неколку месеци подоцна, по Младотурската револуција. По Втората балканска војна, во 1913 година по неговиот отказ да стане српски учител е прогонет од новите српски власти со семејството во Бугарија, каде станува учител во селото Елешница, Разлошко.
Учествува во Првата светска војна под раководство на полковник Борис Дрангов. По војната се заселува во кресненското село Брезница (денес Горна Брезница), каде е учител и општественик до крајот на животот. Училиштето и општината се поместуваат во зграда во дворот на неговата куќа.
Погребан е во Брезница. Во 2003 година по повод 100 годишнината од Илинденското востание во селото е подигнат негов споменик.
Дијарбекир
Дијарбекир (турски: Diyarbakır) е град во југоисточна Турција, главен град на истоимената покраина Дијарбекир. Населението на градот е 1,860,714.
Димче Кичевски
Димче Кичевски (Бегниште,, - , ) — македонски легендарен каратист и тренер.
Животопис
Кичевски е роден на 1 декември 1950 година во кавадаречкото село Бегниште. Тој дури 21 пат беше државен првак на Македонија и двократен првак на СФР Југославија, а во 1980 година стана и балкански првак. Во 1980 година Кичевски го освои бронзениот медал на ЕП во Австрија. Како тренер ги предводел карате клубовите Вардар и Водно, при што освоил шампионски титули на Македонија, а неговите каратисти освоиле и европски медали. Тој е првиот селектор на карате репрезентцаијата на Македонија, а неколку години бил и прв човек на Карате сојузот на Македонија. Последните години од животот ги поминал во кик-боксот, заедно со покојниот Љупчо Неделковски и неговата сопруга Александра, притоа судел мечеви од меѓународен карактер. Кичевски е добитник на повеќе награди, меѓу кои и „13 Ноември“ во 1983 година, признание кое го доделува Град Скопје. До 2013 година работел и како селектор на кик-бокс репрезентацијата на Македонија, а последните години од животот бил кик-бокс судија. Починал во Скопје на 8 август 2015 година.
Прва фудбалска лига на Македонија 2006/2007
Резултати
Секоја екипа одиграла трипати против друга екипа за вкупно 33 натпревари. Првите 22 натпревари се содржале со регуларен дома-гости распоред. Потоа, позициите од табелата ги одлучиле натпреварите за последните 11 кола.
Коло 1–22
* = Службено доделен
Најдобри стрелци
Source: Macedonian Football
Белгерсхајн
Белгерсхајн (Belgershain) — општина во округот Лајпциг во Саксонија. Таа е дел од општинската заедница Наунхоф.
Географија и сообраќај
Градот е околу 25 километри источно од Лајпциг. Градот се наоѓа на сојузниот автопат 38 Лајпциг - Грима, како и на железничката линија Лајпциг - Гајтхајн.
Општински единици
Белгерсхајн ги има следниве единици:
IC 1176
IC 1176 — галаксија во соѕвездието Еднорог, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1176 се споменува и како IC 446, LBN 898, CED 77.
Откривање
Објектот е откриен во  година од страна на Едвард Емерсон Барнард.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1176 е од видот RN+*. IC 1176 има привидни димензии од 5' х 4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 31 м 6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 27' 35".
Други поделби
Проучување на IC 1176 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Надворешни врски
IC 1176
NGC 4835
NGC 4835 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4835 се споменува и како ESO 269-19, AM 1255-455, IRAS 12552-4559.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јуни 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 58 м 7,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -46° 15' 54"". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 4835 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44409. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 402; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8246. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Мојанци (Скопско)
Мојанци — село во Општина Арачиново, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на рамничарските предели на северна Скопска Котлина, или на јужните граници на Скопска Црна Гора. Оддалечено е 15 километри североисточно од Скопје.
Во повисоките делови на атарот се наоѓало поранешното село Бара, напуштено некаде помеѓу двете светски војни.
Историја
Во XIX век селото било дел од Скопската каза во Отоманското Царство.
Демографија
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Мојанци имало 120 жители, од кои 90 Албанци и 30 Македонци.
На пописот од 2002 година, селото имало 2.325 жители. Следува табела на националната структура на населението:
Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:
Алгоризам
Етимологија
Зборот алгоризам потекнува од името на човекот Ел-Хорезми (околу 780–850), персиски математичар, астроном, географ и научник во Домот на мудроста во Багдад, чие име значи „Хорезмиец/човек од Хорезмија“., место кое сега се наоѓа во денешен Узбекистан. Тој напишал трактат на арапски јазик во 9-ти век, кој бил преведен на латински во 12 век под наслов Algoritmi de numero Indorum. Овој наслов значи „Алгоритам за индискиот број“, каде што зборот алгоритми бил латинизирање на името на Ел-Хорезми од страна на преведувачот. Ел-Хорезми бил најчитаниот математичар во Европа во доцниот среден век, првенствено преку неговата друга книга, Алгебра. Во доцниот средновековен латински, algorismus (алгоризмус), расипувањето на неговото име, едноставно значело „систем на децимални броеви“ што сè уште е значењето на современиот англиски - algorism. Во текот на 17 век, францускиот облик за зборот – но не и неговото значење – било сменета во алгоритам, по моделот на зборот логаритам, овој облик алудира на старогрчкиот. Англичаните го презеле францускиот збор многу брзо потоа, но тоа не било до крајот на 19-ти век тој „алгоритам“ го добил значењето што го има во современиот англиски јазик. На англиски јазик, првпат бил користен околу 1230 година, а потоа и од Чосер во 1391 година. Друга рана употреба на зборот е од 1240 година, во прирачникот со наслов Carmen de Algorismo (Песна за алгоризамо), составен од Александр де Виљедјо. Започнува вака:
Мојанци (Скопско)
Демографија
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Мојанци има 2.912 жители.
Алгоризам
Етимологија
што се преведува како:
Мојанци (Скопско)
Демографија
Следува табела на народносната структура на населението:
Алгоризам
Етимологија
Зборот алгоритам, исто така, произлегува од алгоризам, генерализација на значењето на кој било низа на правила што одредуваат пресметковна постапка. Повремено алгоризамот се користи и во ова општо значење, особено во постарите текстови.
Мојанци (Скопско)
Родови
Мојанци е албанско село.
Според истражувањата од 1954 година, родови во селото се:
Алгоризам
Историја
Почнувајќи со целобројната аритметика развиена во Индија со користење на десетичните систем, Ел-Хорезми, заедно со другите математичари во средновековниот исламски свет, документирале нови аритметички методи и направиле многу други придонеси за десетичната аритметика (видете ги написите поврзани подолу). Тие го вклучиле концептот на десетични поделоци како продолжение на ознаката, што пак води до поимот децимален знак. Овој систем бил спознаен во Европа од Леонардо Пизански, сега познат како Фибоначи.
Мојанци (Скопско)
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2338 според Државната изборна комисија, сместено во основното училиште.
Иселеништво
Постари македонски иселеници од селото имало во Арачиново (Велковци, Кузманови и Јаќимовци). Но и од таму се иселени. Некои македонски родови во 1878 година, во текот на Српско-турската војна се преселиле во Србија.
Ноќна стража (Рембрант)
Ноќна стража (De Nachtwacht) — славно ремек-дело на барокниот сликар Рембрант ван Рајн од 1642 година.
Историја
На половина од својата кариера Рембрант станал водечки портретист во Амстердам, а со оглед дека во протестантизампротестантска Холандија црковното спонзорство било во опаѓање, го замениле световни групи како лекари, војниквојници или управници на некои установи. Рембрант Ноќната стража ја создал токму за едно воено друштво кое одржувало мир во слободниот град Амстердам и изворно стоела во просториите на амстердамската цивилна заштита (Kloveniersdoelen).
Во 1715 година, при селидба од просториите на цивилната заштита во амстердамското градско собрание, сликата била скратена од сите четири страни. Тоа било направено за да може сликата да се вклопи меѓу два столба, за жал стандардна пракса пред XVIII век. Така сликата изгубила два лика на левата страна, врвот на триумфалната капија, балустрада и раб на столб.
Во 1817 година сликата била преселена во новиот Државен музеј во Амстердам, каде била сместена во посебна просторија наречена Галерија на ноќната стража. Оттогаш сликата само еднаш била преместена и тоа за време на Втората светска војна кога била смотана и скриена во бункер.
После реставрацијата во 1940 година при која се отстранил темниот лак, се покажало дека станува збор за значително посветла слика отколку што претходно се верувало.
Во 1975 година, готвач отпуштен од холандската кралска морнарица, ја исекол оваа славна слика. Сликата е толку вкоренета во холандската култура, така што Холанѓаните често се идентифицираат со неа, така што несреќниот готвач верувал дека ѝ се осветува на самата Холандија.
Сликата уште еднаш била жртва на напад, во 1990 година, кога некој човек ја испрскал со киселина со скриено шише спреј. Благодарени на брзата интервенција на стражарите, кои веднаш ја полеале со вода, уништен бил само површинскиот заштитен слоја и сликата била реставрирана.
Одлики
На оваа темна слика се наоѓа групен портрет на воена чета која од Амстердам ја води капетанот Франс Банинг Кок (и полковникот Вилем ван Рајтенбирх) на воена вежба. Градските ѕидини, претставени со портален лак, потсетуваат на античките римски триумфални капии. На тој начин Рембрант ги потсетува гледачите дека Холанѓаните се слободен народ кој ги соборил своите шпански освојувачи како што Римјаните ги собориле Етрурците.
Двајцата војници кои стојат пред групата прават визуелна врска меѓу гледачите и групата. Капетанот ја испружува својата рака во гест со кој нè повикува да учествуваме во случката. Светлоста со која е осветлена неговата рака фрла сенка на жолтата јакна на неговиот пријател која е во иста рамнина со црвената лента на неговите гради
Рембрант своите ликови ги поделил на неколку помали групи и ги портретирал во движење, наместо во дотогаш вообичаената статична поза. Невообичаената интерпретација на групниот портрет го нагласил и со сложените светлосни ефекти со кои лицата се дефинирани со градации на светлоста и темнината. Секоја фигура се перципира како портрет, вклучувајќи ја и изразито светлата жена во жолто. На нејзиниот појас виси птица која во своите канџи го држи амблемот на војната милиција. Зад барјактарот, Рембрант се насликал и себеси, веројатно својот најнеупадлив автопортрет.
NGC 7146
NGC 7146 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7146 се споменува и како MCG 0-55-24, CGCG 376-44.
Откривање
Објектот е откриен на 11 август 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7146 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7146 има привидни димензии од 1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 51 м 47,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 1' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 80°.
Други поделби
Проучување на NGC 7146 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 67508. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 256; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 548. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1130.
Вежди Рашидов
Кога имал две години, неговите родители се преместиле во Хасково. Неговата мајка починала кога тој имал четири години. Завршил на Уметничката гимназија во Софија. И покрај тоа што е етнички Турчин, често пари ја критикува партијата Движење за права и слободи. Во 2001 година бил уапсен поради тепање на полицаец. Во 2002 бил награден со орден Стара Планина.
Во текот на својата кариера, направил повеќе од 40 изложби во Бугарија и надвор од неа. По изборите тој станал пратеник во бугарското собрание, а од 2009 е министер за културата.
Жарко Кузмановски
Жарко Кузмановски (, –, ) бил македонски бранител, специјалец во ЕСЗ Тигар и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинува во вооружената престрелка во Куманово на 9 мај 2015 година заедно со седуммина соборци.
Живот, војната 2001 и сведоштва
Жарко Кузмановски е роден на 30 јануари 1981 година во Тетово, во семејството на Благуња и Душан Кузмановски. Основно образование завршува во О.У. „Коста Рацин“ во тетовското село Брвеница. Средно образование со успех заврши како кадет во 23 класа во Средното полициско училиште „Елисие Поповски - Марко“. Го сакаше спортот и за време на школувањето во средното полициско училиште како примерен ученик бил праќан на натпревари за боречки спортови каде има освоено повеќе медалји. Во март 2000 година се пријавува на оглас во Единицата за специјални задачи Тигар, каде по успешно поминатите селективни проверки примен е и упатен на обука. Жарко беше другар со големо срце секогаш тука за да помогне. Храбар, борбен, искрен се само дел од особините кои ги имаше и спомените кои се врзуваат со неговата личност.
Со леснотија ги извршуваше сите задачи. Од вооружениот конфликт од 2001 па сè до кобната 2015 година каде на 9 мај, во Куманово, при извршување на службени задачи го загуби животот. По дознавање на неговото загинување во борбите во Диво Насеље, Куманово, на друштвените мрежи се ширеше трогателна порака на една мајка за Жарко Кузмановски:
"„Синоќа околу 9 бевме со маж ми и син ми во 7-ца во Карпош. Беше гужва, па замолив еден дечко син ми да јаде на маса до него. Чекајќи ги сендвичите тие почнаа дијалог, кој продолжи со гушкање… Кога дојдов до масата на која седеше човекот до моето дете, човекот ми рече: „Имате прекрасно дете господ да ве благослови, да порасне голем и силен како мене, јас сум специјалец.“ Рече дека се вика Жарко а син ми го пленил со тоа дека му рекол дека има убаво име. Никој во животот не ми рекол дека имам прекрасно име… Стана, со многу љубов го прегрна Петарче и му рече: „Ти си посебно дете, да бидеш јунак и повтори, јас сум специјалец јас ќе те чувам.“ И сега со солзи го пишувам текстов затоа што човекот бил ЖАРКО КУЗМАНОВСКИ кој денеска го загуби животот. Слава ти пријателе почивај во мир и нека ти е лесна земја.“"
Потресното сведоштво на социјалните медиумите говори за неговите херојски погледи на животот и за неговата големина како човек. Со највисоки почести е погребан на гробиштата во село Брвеница. Жарко Кузмановски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија. Кузмановски во жалост го остави своето семејство, сопругата и двајца малолетни синови.
Зоја Зауцена
Зоја Зауцена (? - 899) била византиска царица, втора сопруга на царот Лав VI Мудриот.
Првично Зоја била омажена за истакнатиот византиски великодостојник Теодор Гунијацис. По неговата смрт (според некои податоци, сопругот бил отруен по наредба на царот) Зоја станала љубовница на Лав VI Мудриот, кој во тоа време бил оженет за Теофана. Во 893 година царицата Теофана се повлекла во манастир, а нејзиното место во дворот било зафатено од Зоја. Сепак нема сигурни податоци за статусот на Зоја Зауцена во периодот 893 - 897 година.
Зоја му родила на Лав VI две ќерки:
Зоја Зауцена починала во 899 година без да роди машки наследник на царот.
Врела точка
Врела точка или жешка точка – вулканска област која се храни со магма директно од плаштот, кој има многу аномално поголем температурен градиент во споредба со температурниот градиент на плаштот на кое било друго подрачје на Земјата. Врелите точки може да се наоѓаат на границите на тектонски плочи, близу нив, а може и воопшто да не се поврзани со овие граници. Постојат две хипотези кои ги објаснуваат врелите точки. Според првата хипотеза врелите точки настануваат заради движењето на топлиот плашт нагоре во облик на термални дијапири директно од границата на Земјиното јадро и плаштот (тоа се т.н. перјаници). Според другата хипотеза причината за вулканизмот не е високиот температурен градиент, туку екстензијата на литосферата, што претставува причина за пасивно издигање на магмата од многу мали длабочини во плаштот. Според оваа хипотеза, името „врела точка“ е погрешно, бидејќи авторите сметаат дека плаштот под самата врела точка воопшто не е со аномално висока температура.
Развој на теоријата
Почетоците на концептот на врели точки се наоѓа во трудот на Тузо Вилсон, кој во својот труд од 1963 година тврдел дека Хаваите се резултат на бавно поместување на тектонска плоча над врелото подрачје кое се наоѓа под површината. Подоцна било докажано дека врелите точки се хранат со текови на жешка магма од плаштот, која се движи од границата на јадрото и плаштот во облик на структура која се нарекува перјаница. Денес меѓу геолозите се водат големи расправи околу тоа дали такви перјаници навистина постојат или не. Процената за бројот на врели точки кои се хранат од перјаниците варирале од 20 до неколку илјади и во текот на годините се менувале. Денес геолозите сметаат дека постојат само неколку десетици. Моментално најактивните вулкански подрачја, на кои може да се примени оваа теорија за врели точки се: Хаваи, Реинион, Јелоустоун, Галапагос и Исланд.
Најголемиот број вулкани на врели точки имаат базалтна магма (на пр. Хаваи, Тахити). Резултат на тоа е нивната помала експлозивност отколку во случај на вулкани во зоните на субдукција, кај кои причина за експлозијата е тоа што магмата содржи голема количина волатили. Во случајот на врели точки во континенталните подрачја, базалтната магма се издига низ континенталната кора, при што доаѓа до процес на делумно стопување и фракциска кристализација на магмата и во тој случај може да се формираат риолити. Ваквата кисела магма може да предизвика многу снажни вулкански избуви. На пример, Јелоустонската Калдера е формирана во текот на еден од најснажните избуви во геолошката историја. Кога цела риолитска магма ќе биде исфрлена може да дојде до ерупција на базалтна магма. Пример на ваква активност е Веригата Илгачуз во Британска Колумбија, која е формирана од серија избуви на трахит и риолит, а после нив ерупции на базалтна лава.
Концептот на врели точки сега е повеќе врзан за хипотезата за перјаници во плаштот.
Споредба со вулканите од островските лакови
Вулканите над врелите точки фундаментално се разликуваат од вулканите на островските лакови според начинот на настанување. Вулканите на островските лакови настануваат над субдукциските зони, на приближувачките граници на тектонските плочи. Кога две океански плочи се судираат, едната од нив ќе се подвлече под другата во зоната на длабокоокенскиот ров. Плочата која се субдуцира во зоната на субдукција внесува вода која ја снижува точката на топење во базата на горната плоча. Кога ќе дојде до делумно стопување и создавање на магма, таа тргнува нагоре и тоа е причина за формирање вулкани во зоните на субдукција како што се на пример Алеутските Острови близу Алјаска.
Пролетен ден (уметничка слика)
Пролетен Ден (руски: [http://cyclowiki.org/wiki/%D0%92%D0%B5%D1%81%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D0%B8%D0%B9_%D0%B4%D0%B5%D0%BD%D1%8C_(%D0%BA%D0%B0%D1%80%D1%82%D0%B8%D0%BD%D0%B0_%D0%9D._%D0%9F%D0%BE%D0%B7%D0%B4%D0%BD%D0%B5%D0%B5%D0%B2%D0%B0) ''Весенний день (картина Н. Позднеева)''] е уметничка слика од познатиот руски ликовен уметник Николај Матвеевич Позднеев (1930-1978). Таа се обидува да го прикаже и пренесе расположението во советското општество на крајот на 1950-тите до раните 1960-ти.
Историја
Пролетен Ден е една од првите оригинални жанровски композиции од страна на Николај Позднеев. Тој ја развива темата за првпат покрената три години порано, во неговата дипломска слика Од Училиштето (1956, сега се чува во збирката на Псковската Сликарска Галерија). Првата верзија на сликата е прикажана во 1960 година на основната Уметничка Изложба во Ленинград и во Москва  каде авторот не бил целосно задоволен. Позднеев ја пресликал и преработил сликата, што го правејќи ја повеќе издолжена вертикално. Групата на деца е поместена од центарот во горниот лев агол. Смелата одлука се покажала оправдана: составот на платното стекнало аспирација, која е во согласност со општиот концепт на делото. Биле засилени акцентите на боите, полесна станала целата палета на сликата. Како резултат на тоа, во делото почнало целосно да се чувствува духот на пролетта и надежта, во согласност со расположението на ерата на преодот  на децениите.
Свилен Нејков
Свилен Нејков (роден на во ) е бугарски политичар и моментален министер за физичко воспитување и спорт на Бугарија.
Нејков е тренер по веслање. Работи како главен асистент во НСА (Национална спортска академија), и е повеќекратен шампион на Бугарија во веслање.
Планетите во астрологијата
Значењето и употребата на планетите во астрологијата е различно од она во астрономијата. Пред сè, астрологијата го користи геоцентричниот систем, односно претпоставува дека Земјата е центарот околу кој се вртат останатите планети. Зборот „планета“ значи „скитник“, а кругот по кој се цртаат планетите во наталната карта ја симболизира вечноста.
Сонцето има семејство од девет планети кои кружат околу него, а тоа се: Меркур, Венера, Земја, Марс, Јупитер, Сатурн, Уран, Нептун и Плутон, чијашто оддалеченост од Сонцето е по тој редослед. Нивните орбити лежат приближно на иста рамнина. Поставеноста на планетите и нивните заемни врски ја претставуваат основата на астрологијата.