cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Техеран
Средновековен период
Во 9 век, Техеран бил добро познато село, но помалку познато од градот Реј, кој процветал во близина. Реј бил детално опишан од муслиманските географи од 10 век. И покрај интересот што го покажал арапскиот Багдад, бројот на Арапите во градот останал незначителен, а населението главно се состоело од Иранци од сите класи.
Турците Огузи го ограбувале и рушиле градот во 1035 и 1042, но градот бил обновен под владеењето на Селџуците и Хорезмијците. . Средновековниот писател Најм од Дин Рази го проценил населението на градот на околу 500.000 пред инвазијата во Монголците. Во 13 век, по нивниот напад градот бил целосно разрушен а неговото насечение масакрирано. По инвазијата, многу од жителите на градот избегале во Техеран.
Во јули 1404 година, кастилискиот амбасадор Руи Гонзалес де Клавио го посетил Техеран додека патувал во Самарканд, главниот град на турско-монголскиот освојувач Тимур, кој тогаш владеел со Иран. Во својот дневник, Техеран бил опишан како нерасчистен регион.
Рана модерна ера
Италијанскиот патник Пјетро дела Вале поминал низ Техеран во 1618 година, а во своите мемоари го споменал градот како Тахеран. Англискиот патник Томас Херберт влегол во Техеран во 1627 година и го спомнал како Тироан. Херберт изјавил дека градот има околу 3.000 куќи.
Во раниот XVIII век, Карим-хан од Зандиската династија наредил да се изгради палата и владина канцеларија во Техеран, најверојатно за да се прогласи за главен град, но подоцна ја преместил својата влада во Шираз. На крајот, кралот од Каџарската династија Мухамед-хан Каџар го избрал Техеран како главен град на Иран во 1776 година.
Изборот на Мухамед-хан Каџар за неговиот главен град бил заснован за контролата на северен и јужен Иран. Тој бил свесен за лојалноста на жителите на поранешните главни градови Исфахан и Шираз за династиите Сефевиди и Занди, и бил претпазлив во моќта на локалните аристократи во овие градови. Така, тој веројатно го сметал недостигот на значителна урбана структура во Техеран како благослов, бидејќи ги минимизирал шансите за отпор кон неговото владеење од страна на познатите и од пошироката јавност. Покрај тоа, тој морал да остане близу до Азербејџан и интегралните северни и јужни кавкаски територии на Иран, во тоа време сè уште неповратно изгубени по договорите на Ѓулистан и Договор од Торкаманчај во соседното Руско Царство. Карта на Техеран во 1857 година По 50 години од владеењето на Каџарите, градот имал повеќе од 80.000 жители. До 1870-тите години, Техеран се состоел од тврдини, покриена чаршија и трите главни соседства на Удлаџан, Чале-Мејдан и Сангелај.
Првиот план за развој на Техеран во 1855 година ја нагласило традиционалната просторна структура. Планот на Иран од 1878 година ги вклучувал новите градски ѕидини, во форма на совршен октагон со површина од 19 квадратни километри, што ги имитирал ренесансните градови во Европа.
Доцна модерна ера
Зголемената општествена свест за граѓанските права резултирало со Уставната револуција и првиот устав на Иран во 1906 година. На 2 јуни 1907 година, парламентот усвоил закон за локална власт познат како Балади (општински закон), давајќи детален преглед за прашања како што се улогата на советите во градот, квалификациите на членовите, изборниот процес и условите за право на глас. Тогашниот монарх, Мухамед Али Каџар, го укинал уставот и го бомбардирал парламентот со помош на руската контролирана козачка бригада на 23 јуни 1908 година. Но градот бил освоен од страна на револуционерните сили на Али Кули-хан и Мухамед Вали-хан на 13 јули 1909 година. Како резултат на тоа, монархот бил прогонет и заменет со неговиот син Ахмед Каџар, а парламентот повторно бил воспоставен.
Европски пат Е75
Патека
Нема траект до Гдиња. Најблиска алтернатива е Хелсинки - Гдањск
Аполо Барберини
Аполо Барберини е римска скулптура од 1 и 2 век од Аполо Цитароедус. Тоа е веројатна копија на скулптурата на Аполо Цитароедус (можеби од Скопас и можеби од светилиштето на Аполо кај Рамнус, во Атика) која била култната статуа во храмот Аполо Палатинус во Рим.
Наречен е пред Барберини кој го стекнал. Сега се одржува во Минхенскиот Глиптотек (ул. 211).
Поврзано
Други предмети од колекциите на Барберини:
Техеран
Доцна модерна ера
По Првата светска војна, конститутивното собрание го избрал Реза Пахлеви од династијата Пахлеви како нов монарх, кој веднаш го суспендирал законот од 1907 година, заменувајќи ги децентрализираните и автономни градски совети со централистички пристапи за управување и планирање.
Од 1920-тите до 1930-тите години, под власта на Реза Шах, градот во суштина бил повторно изграден од нула. Тоа следело по систематско уривање на неколку стари згради, вклучувајќи делови од Голестански дворец, Текеј Довлат и плоштадот Топахан, кои биле заменети со модерни згради под влијание на класичната иранска архитектура, особено зградата на Народната банка, полицискиот штаб, телеграфската канцеларијата и Воената академија.
Промените во урбаните ткаенини започнале со проширувањето на улиците од 1933 година, кое служело како рамка за промени во сите други градови. Големата чаршија била поделена на половина и многу историски објекти биле уништени за да бидат заменети со широки правци. Како резултат на тоа, традиционалната текстура на градот била заменета со крстовидни улици кои создале големи кружни кругови, сместени на големи јавни места како што е чаршијата.
Како обид да се создаде мрежа за лесен сообраќај во градот, старите тврдини и градските ѕидини биле уништени во 1937 година и заменети со широки улици. Новата карта на градот на Техеран во 1937 година била под силно влијание на модернистичките шеми за планирање.
За време на Втората светска војна, во градот влегле советски и британски војници. Во 1943 година, Техеран бил местото на конференција, на која присуствувале претседателот на САД Франклин Д. Рузвелт, советскиот премиер Јосиф Сталин и британскиот премиер Винстон Черчил.
Воспоставувањето на организацијата за планирање на Иран во 1948 година резултирало со првиот план за социо-економски развој од 1949 до 1955 година. Овие планови не само што не успеале да го забават неизбалансираниот раст на Техеран, туку и со реформите во земјата во 1962 година, кои синот на Реза Шах и наследникот Мухамед Реза Пахлеви ги нарекол Бела револуција.
Во текот на 1960-тите и 1970-тите, Техеран брзо се развивал под власта на Мухамед Реза Пахлеви. Модерните згради го промениле лицето на Техеран и амбициозните проекти биле предвидени за наредните децении. Со цел да се реши проблемот со социјалното исклучување, првиот сеопфатен план на Техеран бил одобрен во 1968 година. Конзорциумот на иранскиот архитект Абдул Азис Фарманфармаијан и американската фирма Victor Gruen Associates ги идентификувале главните проблеми со кои градот ја попречува високата густина во предградијата, загадувањето на воздухот и водата, неефикасна инфраструктура, невработеност и рурално-урбана миграција. На крајот, целиот план бил маргинализиран поради Револуцијата во 1979 година и последователната Иранско-ирачка војна.
Најпознато обележје на Техеран, Азади кулата, била изградена според редоследот на шахот во 1971 година. Таа била дизајнирана од Хосеин Аманат, архитект кој победил на натпреварот за дизајн на споменикот, комбинирајќи елементи на класичната сасанидска архитектура со посткласичка иранска архитектура. Порано позната како кула Шахјад, била изградена во спомен на 2500 години од основањето на Царската држава Иран.
За време на Иранско-ирачката војна во 1980-1988 година, Техеран бил цел на ракетни напади и воздушни напади.
Миладската кула со височина од 435 метри, која била дел од предложените развојни проекти во предреволуционерниот Иран,, била завршена во 2007 година и оттогаш станала познато обележје на Техеран. 270-метрарскиот пешачки мост Табијат е дизајниран од наградуваниот архитект Леила Арагијан, кој бил завршен во 2014 година.
Местоположба и поделба
Метрополата во Техеран е поделена на 22 општински окрузи, секој со свој административен центар. 20 од 22 општински окрузи се сместени во Централниот округ на округот Техаран, додека областите 1 и 20 се наоѓаат во окрузите Шемиранат и Реј.
Иако административно се одделуваат, градовите Реј и Шемиран често се сметаат за дел од Голем Техеран.
Сминица
Сминица (Смилица, Смила, Змијница) или Серски Боздаг, Мал Боздаг (Μενοίκιο, Меникио) — планина во североисточниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. По нае минува границата меѓу општините Сер и Просечен. Највисок врв е Караѓоз Ѓол (Μαυρομμάτα, Мавромата) со височина од 1.963 метри, наречен по истоимената месност во околината. За време на бугарската окупација во Серско во текот на 1940-тите години, врвот е преименуван во Варовитец.
Константин Белчев
Константин (Костадин) Белчев (Цапари,, - , ) — македонски револуционер, војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
Животопис
Белчев е роден во 1873 година во битолското село Цапари. По професија бил учител. Влегол во редовите на ВМОРО и станал селски војвода. Во мај 1902 година бил уапсен од властите и лежел во Битолскиот затвор Катил хане. Зел учество во Илинденското востание како војвода.
Сминица
Физички одлики
Речиси целата планина се состои од мермерни карпи. Во ниските делови има песокливи терциерни наслаги и наносни конуси. Сминица е обесшумена, гола и претставува една од најпустите планини на Балканскиот Полуостров.
Константин Белчев
Животопис
По востанието зел свештенички чин и бил егзархиски ѓакон во Цариград. Починал во Софија, Бугарија во 1945 година.
Техеран
Клима
Техеран има ладна полупустинска клима (Кепенова класификација на климата) со одлики на континентална клима и влијание на врнежи од Средоземјето. Климата на Техеран во голема мера е дефинирана од нејзината географска местоположба, со високите планини Алборз на север и централна пустина на земјата на југ. Климата може да биде генерално опишана како блага во пролет и есен, топла и сува во лето, и ладна и влажна во зима.
Бидејќи градот е голем со значителни разлики во височините меѓу различните области, времето често е поладно на ридскиот север отколку во рамниот јужен дел на Техеран. На пример, улицата Валиаср од 17,3 км поминува од железничката станица во Техеран на надморска височина од 1,117 метри над јужниот дел на градот до плоштад Таџриш на надморска височина од 1712,6 метри над север. Сепак, височината може дури да се зголеми и до 2.000 м на крајот на Веленџак во северниот дел на Техеран.
Времето на Техеран понекогаш може да биде непредвидливо сурово. Рекордна висока температура е 43 °C и рекордно ниско ниво е -20 °C. На 5 и 6 јануари 2008 година, бран на обилни снежни врнежи и ниски температури го покрил градот во дебел слој од снег и мраз, принудувајќи го Министерскиот совет официјално да прогласи вонредна состојба и да го затвори главниот град на 6 и 7 јануари.
Техеран забележал зголемување на релативната влажност и годишни врнежи од почетокот на 21 век. Ова е најверојатно поради проектите за пошумување, кои исто така вклучуваат проширување на парковите и езерата.
На 3 февруари 2014 година, Техеран бил зафатен од големи снежни врнежи, посебно во северните делови на градот, со висина од 2 метри. Во рок од една недела последователни снежни врнежи, патиштата биле непроодни во некои области, заедно со температурен спектар од -8 °C до -16 °C.
На 3 јуни 2014 година, силна грмотевица создала хабуб што го зафатил градот во песок и прашина. Пет лица загинале, а повеќе од 57 биле повредени. Оваа несреќа исто така соборила бројни дрвја и електричните линии биле во прекин на некои места. Помеѓу 5 и 6 часот наутро, температурата била намалена од 33 °C до 19 °C за само еден час. Драматичниот пад на температурата бил проследен со ветровити налети до скоро 118 км/ч.
Прашање за животната средина
Планот за преместување на главниот град се дискутирал многупати во претходните години, главно поради еколошките прашања во регионот. Техеран е оценет како еден од најзагадените градови во светот, а исто така се наоѓа во близина на две главни раседи..
Градот страда од сериозно загадување на воздухот. 80% од загадувањето на градот се должи на автомобилите. Останатите 20% се должат на индустриското загадување. Други проценки покажуваат дека само мотоциклите сочинуваат 50% од загаденоста на бучавата во Техеран.
Во 2010 година, владата објавила дека од безбедносни и административни причини, планот за преместување на главниот град од Техеран е финализиран. Постојат планови за преместување на 163 државни фирми и неколку универзитети од Техеран за да се избегнат штетите од потенцијалниот земјотрес.
Официјалните лица се ангажирани во борбата за намалување на загадувањето на воздухот. На пример, градот ги охрабрил таксистите и автобусите да користат природен гас преку субвенции. Понатаму, владата воспоставила сообраќајна зона што го опфаќа центарот на градот за време на врвните сообраќајни часови. Влегувањето и возењето во оваа зона е дозволено само со посебна дозвола.
Демографија
Градот Техеран имал население од околу 7,8 милиони во 2006 година. Со својата космополитска област, Техеран е дом на различни етнички и јазични групи од целата земја. Денешниот доминантен јазик на Техеран е разноликоста на персискиот јазик и техеранскиот дијалект, а мнозинството луѓе во Техеран се идентификуваат како Персијци. Сепак, во минатото мајчин јазик во регионот на Техеран-Реј не бил персискиот, туку јазик кој потекнува од Фарс, но денес е изумрен.
Иранските Азери се втора по големина етничка група на градот, која опфаќа од околу 25% до 1/3 од вкупното население, додека етничките Мазандерани се третиот по големина, сочинувајќи околу 16% од вкупно население. Другите етнички заедници на Техеран вклучуваат Курди, Ерменци, Грузијци, Бахтиџари, Талиши, Белуџи, Асирци, Арапи, Евреи и Черкези.
Според пописот од 2010 година спроведен од страна на Одделот за социологија на Универзитетот во Техеран, во многу области од Техеран низ различни социо-економски класи во однос на бројот на населението во секоја област и социо-економска класа, 63% од луѓето се родени во Техеран, 98% знаеле персиски, 75% се идентификувале како етнички Персијци, а 13% имале одреден степен на владеење на европски јазик.
Техеран имал драстични промени во својот етно-социјален состав во раните 1980-ти. По политичките, социјалните и економските последици од Револуцијата во 1979 година и годините што следеле, голем број ирански граѓани, главно од Техеран, заминале од Иран. Мнозинството ирански емигранти заминале за САД, Франција, Германија, Шведска и Канада.
Со почетокот на Иранско-ирачката војна (1980-1988), побегнале вториот бран жители од градот, особено за време на ирачките воздушни напади на главниот град. Со оглед на тоа што повеќето големи сили го поддржале Ирак во тоа време, економската изолација уште повеќе им дала причина на многу жители да го напуштат градот (и земјата). Повеќето од нив никогаш не се вратиле кога војната завршила. За време на војната, Техеран, исто така, добил голем број мигранти од запад и југозападно од земјата што граничи со Ирак.
Религија
Мнозинството од Техеранците се официјално Дванаестници шиитски муслимани. Други верски заедници во градот вклучуваат следбеници на сунитските и мистичните гранки на исламот, различни христијански деноминации, јудаизмот, зороастризмот и бахајството.
Постојат многу религиозни центри расфрлани низ градот, од стари до новоизградени центри, вклучувајќи џамии, цркви, синагоги и зороастриските храмови.
96% од населението во Техеран се шиити. Околу 200.000 луѓе или 2.8% од населението во градот тврдат дека веруваат во бахајството. Исто така, постојат и христијани во Техеран. Тие главно се следбеници на Ерменската апостолска црква (околу 60.000 луѓе), Руската православна црква и Асирската црква. По Исламската револуција од 1979 година, нивниот број драстично се намалил. Еврејската заедница брои околу 16.000-18.000 луѓе. Во Техеран има 18 синагоги, како и многу училишта и библиотеки. Зороастриската заедница има околу 10.000 луѓе.
Стопанство
Техеран е економски центар на Иран. Околу 30% од иранската работна сила во јавниот сектор и 45% од нејзините големи индустриски фирми се сместени во градот, а речиси половина од овие работници се вработени во владата. Повеќето од остатокот од работниците се фабрички работници, во продавници и транспортни работници.
Неколку странски компании работат во Техеран, поради сложените меѓународни владини односи. Но, пред Револуцијата во 1979 година, многу странски компании биле активни во Иран. Денешните модерни индустрии на Техеран вклучуваат производство на автомобили, електроника и електрична опрема, оружје, текстил, шеќер, цемент и хемиски производи. Исто така градот е водечки центар за продажба на теписи и мебел. Компаниите за рафинирање на нафта од Pars Oil, Speedy и Behran се наоѓаат во Техеран.
Техеран се потпира на приватни возила, автобуси, мотоцикли и такси, и е еден од најконтроверзните градови во светот. Техеранската берза, која е полноправна членка на Светската федерација на размена (WFE) и основач на Федерацијата на берзански евроазиски берзи, е една од берзите што работи најдобро во светот во последниве години.
Шопинг
Техеран има широк спектар на трговски центри, и е дом на над 60 модерни трговски центри. Градот има неколку комерцијални области, вклучувајќи ги и оние кои се наоѓаат во улица Вали-Аср, Давудие и Зафарание. Најголемите стари чаршии на Техеран се Големата чаршија и чаршијата Таџриш.
Повеќето од интернационалните брендирани продавници и продавници од висока класа се наоѓаат во северните и западните делови на градот. Малопродажниот бизнис на Техеран расте преку неколку нови центри и трговски центри.
Туризам
Техеран, како една од главните туристички одредишта во Иран, има богатство на културни атракции. Таа е дом на кралските комплекси на Голестан, Садабад и Ниаваран, кои биле изградени под владеење на последните две монархии во земјата.
Постојат неколку историски, уметнички и научни музеи во Техеран, вклучувајќи го и Националниот музеј, Музеј Малек, Музејот на кино, Музејот Абгине, Музејот на затворот Kasr, Музејот на тепих итн. Исто така постои и Музеј на современа уметност, во кој се одржуваат дела на познати уметници како Ван Гог, Пабло Пикасо и Енди Ворхол.
Иранскиот царски крунски накит, една од најголемите збирки злато во светот, исто така е изложена во Техеранскиот национален музеј.
Голем број на културни и трговски изложби се одржуваат во Техеран, кои главно се управувани од страна на компанијата за меѓународни изложби во земјата. Годишниот Меѓународен саем на книгата на Техеран е познат на меѓународниот издавачки свет како еден од најзначајните издавачки настани во Азија.
Автомобилски превоз
Метрополата на Техеран е опремена со голема мрежа на автопати. Според шефот на Канцеларијата за животна средина и одржлив развој на Општина Техеран, Техеран е дизајниран да има капацитет од околу 300.000 автомобили, но во моментов на патиштата има повеќе од пет милиони автомобили. Индустријата за автоматизација неодамна се развила, но меѓународните санкции периодично влијаат на производствените процеси.
Автобуски превоз
Автобусите му служат на градот од 1920-тите. Транспортниот систем на Техеран вклучува конвенционални автобуси, тролејбуси и брз транзит на автобуси. Четири најголеми автобуски станици во градот се Јужен Терминал, Источен Терминал, Западен Терминал и Северниот Терминал.
Тролејбускиот системот бил отворен во 1992 година, користејќи 65 артикулирани тролејбуси изградени од страна на Шкода. Ова бил првиот тролејбусен систем во Иран. Во 2005 година, тролејбусите функционирале на пет правци, сите со почеток од плоштадот Имам Хусеин.
Брзиот транзит на автобусот во Техеран бил официјално инаугуриран во 2008 година. Има три линии со 60 станици во различни делови на градот. Од 2011 година, системот има мрежа од 100 километри, превезувајќи 1,8 милиони патници на дневна основа.
Железнички превоз
Техеран има централна железничка станица која поврзува разни градови во земјата, заедно со железничката линија Техеран-Европа која исто така работи.
Проучувањата за изградбата на метрото во Техеран започнале во 1970-тите. Првите две од осумте проектирани метро линии биле отворени во 2001 година.
Авионски превоз
Техеран го опслужуваат меѓународните аеродроми на Мехрабад и Хомеини. Аеродром Мехрабад, стар аеродром во западниот дел на Техеран кој се удвојува како воена база, главно се користи за домашни и чартер летови. Аеродром Хомеини, кој се наоѓа на 50 километри јужно од градот, се справува со главните меѓународни летови.
Обазование
Техеран е најголемиот и најважен образовен центар на Иран. Постојат вкупно 50 големи колеџи и универзитети во Голем Техеран. Универзитетот во Техеран е најстариот модерен универзитет во Иран.
Меѓу најголемите образовни институции сместени во Техеран се: Технички универзитет, Техерански универзитет, Универзитет за медицински наауки итн.
Архитектура
Најстарите преживеани архитектонски споменици на Техеран се од времето на Каџарите и Пахлавите. На подрачјето на Голем Техеран постојат споменици кои датираат од ерата на Селџуците, како кула Тогрул во Реј. Исто така, постојат остатоци од замокот Рашкан, кои датираат од античката Партијанска Империја, од кои некои артефакти се сместени во Националниот музеј и Огнениот храм во Реј, од времето на Сасанидското Царство.
Техеран имал мала популација до доцниот 18 век, но почнал да има поголема улога во иранското општество откако бил избран за главен град. И покрај редовното појавување на земјотреси за време на периодот и после нив, некои историски градби останале од таа ера.
Претходно, Техеран бил град со низок пораст поради сеизмичката активност во регионот, но денес модерните високи градби во Техеран се изградени во последниве децении, со цел да се услужи растечкото население. Од 1830 немало големи земјотреси во Техеран.
Меѓународната кула на Техеран е највисоката станбена зграда во Иран. Тоа е зграда со 54 спрата која се наоѓа во северната област на Јусеф Абад.
Кулата Азади, споменик изграден под владеењето на династијата Пахлави, е најпознат симбол на Техеран. Првично изграден за прослава на 2500 години од основањето на царската држава Иран, кулата ги комбинира елементите на архитектурата од времето на Ахеменидите и Сасанидите со посткласичка иранска архитектура. Кулата Милад, која е шестата највисока кула и 24-тата највисока самостојна градба во светот, е друга позната историска кула во градот.
Театар
Под владеењето на Каџарите, Техеран бил дом на кралскиот театар на Текџе Довлат, кој се наоѓа на југоистокот на Голестан, во кој се набљудувани традиционални и верски изведби. На крајот градбата била срушена и заменета со зградата на банката во 1947 година, по реформите во времето на Реза Шах.
Пред револуцијата во 1979 година, иранската национална сцена станала најпозната изведувачка сцена за познати меѓународни уметници на Блискиот Исток, со салата Рудаки во Техеран изградена да функционира како национална сцена за опера и балет. Салата била отворена во октомври 1967 година, и именувана по истакнатиот персиски поет Рудаки. Тој е дом на Симфонискиот оркестар на Техеран, Оркестарот на операта во Техеран и Иранската национална балетска куќа.
Градскиот театар, еден од најголемите театарски комплекси во Иран, бил отворен во 1972 година. Изграден е на иницијатива на царицата Фарах Пехлави, а бил дизајниран од архитектот Али Сардар Афхами, изграден во рок од пет години.
Кино
Првиот филмски театар на Техеран бил основан од Мирза Ебрахим Кан во 1904 година. . До почетокот на 1930-тите имало 15 театри во провинцијата Техеран и 11 во други провинции.
Во денешно време, повеќето од кината се сместени во центарот на градот.
Неколку филмски фестивали се одржуваат во Техеран, вклучувајќи го и филмскиот фестивал Фаџр, Детски и младински филмски фестивал, Фестивал на домот на кино итн.
Спорт
Фудбалот и одбојката се најпопуларните спортови во градот, додека борење, кошарка и мал фудбал се исто така главни делови на градската спортска култура. Одморалиштето Точал е петто највисоко скијачко место во светот на повеќе од 3.730 метри надморска височина на највисоката точка. Исто така е и најблиското скијачко одморалиште во главниот град. Одморалиштето било отворено во 1976 година, непосредно пред Револуцијата во 1979 година.
Техеран е место на националниот стадион Азади, најголемиот стадион со капацитет во Западна Азија, каде што се одржуваат многу од најдобрите натпревари од Иранската Премиер лига. Стадионот е дел од Спортскиот комплекс Азади, кој првично бил изграден да биде домаќин на 7-мите Азиски игри во септември 1974 година. Првиот фудбалски клуб на Техеран, наречен Иран клуб, е основан во 1920 година и се распуштил за две години во 1923 година. Денес, најстариот фудбалски клуб во Техеран е Рах Ахан, кој е основан во 1937 година. Персеполис и Естегал, кои се најголемите клубови во градот и два од најголемите клубови во Азија, се натпреваруваат во техеранското дерби. Техеран, исто така, е дом на фудбалскиот клуб Арарат, популарна ерменска фудбалска екипа заснована на стадионот Арарат.
Космос-1628
Космос-1628 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 6 февруари 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1628 бил воен сателит за фотографска картографија.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,2 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 414 км, а најмалото на 355.
Лидија Чарска
Лидија Чарска (Ли́дия Алексе́евна Чар́ская, 31 јануари 1875 - 18 март 1938) — руска писателка.
Биографија
Лидија Алексејевна Чурилова (Чарска) е родена во Петроград во Кавказ. Иако била глумица,сепак била признаена како писателка. Нејзините дела биле најчесто читани на почетокот на дваесеттиот век, а некои од нив биле препорачани како задолжително читање. Своето образование го завршила во Царската театарска академија и после тоа се вработила во Александрискиот театар. Во тој период, таа го зела псевдонимот Чарска. Напишала приказни, раскази, стихови, претстави, бајки за деца и романи за возрасни. Нејзините книги се појавиле не само во Русија,туку и во Чешка, Германија, Англија, Франција и многу други земји. Руската православна црква и Друштвото на руски писатели стојат исто така зад проектот „Собрани дела на Лидија Чарска“.
Друго
Лидија многу рано ја изгубила својата мајка и не ја прифатила втората сопруга на нејзиниот татко. Таа била омажена за офицерот Борис Курилов, но бракот не траел долго. По разводот, таа се посветила на школување на синот Јуриј.
Глинени гулаби (филм)
Глинени гулаби (англиски: Lions for Lambs) е американски филм од 2007 година, во режија на Роберт Редфорд. Главните улоги ги толкуваат: Роберт Редфорд, Мерил Стрип и Том Круз.
Содржина
Филмот претставува политички трилер во кој се истражува како делува борбата против тероризмот кај различни групи Американци. Студентите од Универзитетот „Вест коуст“, Еријан и Ернест, одлучуваат да се приклучат во борбата против тероризмот. Нивниот професор, Мели е трогнат од нивната храбра одлука. За време на борбите во Авганистан, се зацврстува врската меѓу двајцата студенти.
Поделба на власта
Кога станува збор за поделба на власта, во современите правни системи се зборува за демократски општества, кои имаат интер-зависни механизми на контрола на власта во една држава.
Власта во овие општества се дели на:
Грб на Џерси
Грбот на Џерси е црвен штит на кој се наоѓаат три златни лавови во поминување со подигнати шепи. Во 1279 година е даден на островот како печат на Едвард I.
Грб на Хаваите
Грбот на Хаваи е направен за времето на Република Хаваи со модифицирање на грбот на Кралството Хаваи. Грбот го добил натписот "држава Хаваи" со сојузништвото на Хаваи со САД, во 1959 година.
Џељаљ Бајрами
Животопис
Џељаљ Бајрами дипломирал на Правниот факултет на Државниот универзитет во Тетово во 2002 година. Од 2002 до 2005 година волонтирал во Основниот суд во Куманово, од 2005 до 2006 година бил професор во Средното економско училиште „Перо Наков“ во Куманово. Од 2006 до 2007 година работел во централата на Јавното претпријатие „Македонија пат“ во Скопје, а од потоа и како адвокат. Потоа бил Министер за труд и социјална политика во периодот 27 јули 2008 до 28 јули 2011 година, како и заменик министер за внатрешни работи.
Селеново (Горобинци)
Селеново — населба и некропола од римското време. На падините на Ѓуришки Рид, поточно во нивите на Ц. Ставрев, што се оддалечени околу 500 м северно од селото, со орањето биле откривани темели од ѕидови градени со камен и хоросан малтер и подни тули. На површината има фрагменти од керамички садови и питоси. Биле најдени и три монети ковани во Виминациум.
IC 1978
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1978 се споменува и како Reiz 2983.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1978 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 1978 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 54 м 30,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 57' 46"".
Други поделби
Проучување на IC 1978 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
NGC 5421B
NGC 5421B — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5421B се споменува и како UGC 8941, MCG 6-31-45, MK 665, Arp 111, KUG 1359+340, CGCG 191-33, VV 120, IRAS 13594+3403, KCPG 407B, 1ZW 78.
Руг Баир (Горобинци)
Руг Баир — населба од неолитското време. Се наоѓа на околу 2 км јужно од селото меѓу полските патчиња од Горобинци кон селата Иванковци и Ѓуземелци, на еден од гребените на ѓуришкиот масив што се спушта во благ пад кон полето,достигнувајќи на исток до селото Амзабегово. Локацијата на која лежи е поголема, природно зарамнета тераса, на средината малку седлесто вдлабена издолжена во правец запад-исток и со димензии од 220 × 80 м.
NGC 5421B
Откривање
Објектот е откриен на 9 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Руг Баир (Горобинци)
На западниот крај се издига Перечки Рид, северната страна се спушта кон местото Падина, а дел од источната и јужната страна се стрмно засечени од Ѓуземелски Дол. Како неолитско наоѓалиште е регистриран во 1960 година, а една година подоцна Археолошкиот музеј вршел ископување. Со отворањето на 11 сонди, составени од 1 до 3 квадрати со димензии од 3 × 3 м, се настојувало да се добијат основните податоци за стратиграфијата на населбатакако дел од бинационалниот научен проект за истражување и проучување на неолитот во Источна Македонија, односно во Амзабегово, воспоставен помеѓу овие две институции. Овие ископувања, како и претходните, покажале дека се работи за повеќеслојна населба, со културен слој од 1, 40 м, во кој се откриени материјални остатоци од населбата што била трипати обновувана, и тоа во еден хронолошки и  културен континуитет. Подвижните наоди, пред сè керамичките кои се најмногубројни, според типологијата на формите, орнаментиката и техниките на нивното изведување, ликовните и другите белези, речиси во целост се идентични со оние од среднонеолитските слоеви во населбата во Амзабегово и со другите населби од анзабеговско-вршничката културна група. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Штип, а сосема мал дел во Музејот на Македонија во Скопје.
NGC 5421B
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5421B е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5421B има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 5421B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49950. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2548. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 106.
Брачиалини
Брачиалини е компанија за кожни додатоци основана во 1954 година и со седиште во Фиренца, Италија. Компанијата работи во 40 земји со 50 моно-бренд продавници на глобално ниво.
Историја
Сликата на роза го формира логото на брендот поради љубовта на Карла кон цвеќињата. Карла ја добила наградата Cavaliere del Lavoro, доделена на претприемачите за нивниот придонес во одбраната област на професијата.
1980-тите
Во 1980-тите, двајца од тројцата синови на Карла, Рикардо и Масимо, се приклучиле на компанијата и ја усвоиле нејзината филозофија и ја пренеле нејзината визија. Во 1987 година компанијата склучила многу договори за лиценцирање со компании како Вивиен Вествуд за производство и дистрибуција на додатоци: чанти, ремени и мали кожни предмети. Следната година, во 1988 година, била основана Контромано, партнерска компанија. Во текот на неколку години, Брачиалини склучила договори за стекнувачи на лиценца со брендови како Рокобароко, Фиоручи и Багута.
1990-тите
Во 1990 година, Брачиалини ја лансирала колекцијата Туа наменета за помладата публика. Првиот бутик Брачиалини бил отворен во Фиренца.
2000-ти
2000-тите биле период на раст за брендот. Брачиалини соработувал со модната група Мариела Бурани. Брачиалини отвориле продавници во Милано. Во 2003 година се отворила нова моно-бренд продавница во Милано проследена со бутици во Рим, Лондон, Дубаи во 2004 година. Исто така, бил воспоставен договор со стекнувачот на лиценцата со Мариела Бурани за производство и дистрибуција на додатоци за нив низ целиот свет. Во 2005 година, била отворена првата продавница на франшизи во Саудиска Арабија и два бутици во Дубаи и Хонг Конг. Компанијата стекнала 100% удел во Дадороса С.Р., со светски носител на лиценца на Герардини, 2007 година, бренд од Фиренца. Проширувањето на брендот продолжил со нови продавници во Дубаи, Париз и Москва. Брачиалини, исто така, склучил повеќе договори за лиценцирање со Франги Спа контролирајќи го производството на шалови, облека за плажа и долна облека.
Во 2009 година, Брачиалини се преселил во новото седиште во Скандичи, Фиренца. Фабриката инспирирана од Фенг Шуи е дизајнирана од Чан Тит-Кван од Хонг Конг. Новата зграда се простирала на 10.000 квадратни метри простор во срцето на секторот за производство на кожа во Фиренца. Надворешната фасада е покриена со вертикални растенија и бршлен, а внатрешниот распоред е изграден врз основа на принципите на Фенг Шуи. Фабриката користи и обновливи извори на енергија како сончеви плочи и обновување на дождовната вода.
Во 2015 година, чантата „Брачиалини“ во облик на автомобил од 300 долари била претставена на 57-то годишно доделување на Греми. Чантата била во корпата за подароци што ја добиле сите номинирани, водители и изведувачи.
Брачиалини денес
Денес, компанијата ја водат нејзините три сина - Рикардо, Масимо и Лоренцо кои презеле три различни улоги во компанијата. Масимо е директор за стил, Рикардо извршен директор, а Лоренцо директор за маркетинг и комуникација. Креативниот тим на дизајнери предводени од Карла и нејзиниот син Масимо создава чанти и додатоци.
Во октомври 2012 година Брачиалини најавил до 77 отпуштања на вкупно 220 вработени, но во 2013 година, по договор со синдикатите, 25 лица ја напуштиле компанијата поради екстернализација на логистиката.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Космос-1629
Космос-1629 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 21 февруари 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на геостационарна орбита. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 1436.24 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 1.2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 5794 км, а најмалото на 5785.
Зад канделабрите (филм)
Зад канделабрите е американски филм, во режија на Стивен Содерберг. Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Даглас, Мат Дејмон, Ден Ајкројд, Скот Бакула и Роб Лоу. Извршен продуцент на филмот бил Џери Вантрауб.
Содржина
Филмот го прикажува раскошниот живот на Либераче (го игра Даглас), успешен уметник, чии екстравагантни костуми, препознатливи канделабри и комплексни сценски настапи го направиле најпрофитабилниот шоумен во неговото време. Во филмот се опишува бурната врска на Либераче со Скот Торсон (го игра Дејмон) во Лас Вегас, во периодот од 1977 до 1982 година, кога Либераче бил на врвот на популарноста, иако цело време бил прикриен хомосексуалец.
884
884 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 884 година од новата ера, 884. од првиот милениум, 84. од IX век и петта од 880-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6392 и 6393 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5634 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4644 и 4645 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1637.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 884 година се протега во 3520 и 3521, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3580 и 3581 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1427. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 270 и 271 исламска година.
Брза климатска промена
Наглите или брзите климатски промени се случуваат кога климатскиот систем е принуден да премине со стапка која е одредена од енергетскиот биланс на климатскиот систем и која е побрза од стапката на промена на надворешното принудување, иако може да вклучи настани како што се удари од метеорити. Затоа, наглите климатски промени се варијација надвор од варијабилноста на климата. Минатите настани го вклучуваат крајот на колапсот на јаглеродните дождовни шуми, Помладиот Дријас, Настаните на Дансгард-Ошгер, настаните на Хајнрих и можеби, исто така, Палеоценско-еоценскиот топлински максимум. Терминот исто така се користи во контекст на климатските промени за да се опише ненадејна климатска промена која е забележлива во временската скала на човечкиот живот, веројатно како резултат на повратни информации во климатскиот систем или точки на превртување.
Временските размери на настани опишани како „нагли“ може драматично да се разликуваат. Промените забележани во климата на Гренланд на крајот на Помладиот Дријас, мерени со ледени јадра, подразбираат ненадејно затоплување од +10 °C во рок од неколку години. Други нагли промени се +4 °C на Гренланд пред 11.270 години или нагли +6 °C  пред 22.000 години на Антарктикот. Спротивно на тоа, палеоценско-еоценскиот топлински максимум можеби е инициран некаде помеѓу неколку децении и неколку илјади години. Моделите на земјишниот систем проектираат дека под тековните емисии на стакленички гасови веќе во 2047 година, температурата на Земјата блиску до површината би можела да отстапи од опсегот на варијабилност во последните 150 години, што ќе влијае на над 3 милијарди луѓе и на повеќето места со голема разновидност на видовите на Земјата.
Дефиниции
Според Комитетот за нагли климатски промени на Националниот совет за истражување: Во суштина, постојат две дефиниции за нагли климатски промени:
Овие дефиниции се комплементарни: првата дава одреден увид во тоа како се случуваат наглите климатски промени; втората објаснува зошто има толку многу истражувања посветени на тоа.
Општо
Можните елементи на превртување во климатскиот систем вклучуваат регионални ефекти на климатските промени, од кои некои имале ненадеен почеток и затоа може да се сметаат за нагли климатски промени. Научниците изјавиле: „Нашата синтеза на сегашното знаење сугерира дека различни елементи на превртување би можеле да ја достигнат својата критична точка во овој век под антропогени климатски промени“.
Се претпоставува дека телеконекции, океански и атмосферски процеси, на различни временски размери, ги поврзуваат двете хемисфери за време на наглите климатски промени.
IPCC наведува дека глобалното затоплување „може да доведе до некои ефекти кои се нагли или неповратни“.
Извештајот од Националниот совет за истражување на САД од 2013 година повикал на внимание на наглите влијанија на климатските промени, наведувајќи дека дури и постојаната, постепена промена во физичкиот климатски систем може да има ненадејни влијанија на друго место, како на пример во човечката инфраструктура и екосистемите доколку се надминат критичните прагови. Извештајот ја нагласува потребата од систем за рано предупредување кој би можел да му помогне на општеството подобро да ги предвиди ненадејните промени и новите влијанија.
Одлика на наглите влијанија од климатските промени е тоа што тие се случуваат со брзина што е поголема од очекуваната. Овој елемент ги прави екосистемите кои се неподвижни и ограничени во нивниот капацитет да одговорат на нагли промени, како што се шумските екосистеми, особено ранливи.
Научното разбирање за наглите климатски промени е генерално слабо. Веројатноста за нагли промени за некои повратни информации поврзани со климата може да биде мала. Факторите кои можат да ја зголемат веројатноста за нагли климатски промени вклучуваат повисоки магнитуди на глобално затоплување, затоплување што се случува побрзо и затоплување кое се одржува во подолги временски периоди.
Климатски модели
Климатските модели во моментов не можат да предвидат ненадејни настани на климатските промени или повеќето од минатите нагли климатски промени. Потенцијалната ненадејна повратна информација поради формациите на термокарстните езера на Арктикот, како одговор на одмрзнувањето на вечните замрзнати почви, ослободувајќи дополнителен стакленички гас метан, моментално не се сметаат во климатските модели.
Можен претходник
Повеќето ненадејни климатски промени најверојатно се должат на ненадејни поместувања на циркулацијата, аналогно на поплава што го пресекува новиот речен канал. Најпознати примери се неколкуте десетици исклучувања на Меридијалната превртена циркулација на Северниот Атлантски Океан за време на последното ледено доба, што влијаело на климата ширум светот.
Ефекти
Наглите климатски промени веројатно се причина за широки и тешки ефекти:
Ефекти на повратни информации за климата
Еден извор на ненадејни ефекти на климатските промени е процес на повратни информации, во кој настанот на затоплување предизвикува промена што придонесува за дополнително затоплување. Истото може да важи и за ладењето. Примери за такви процеси на повратни информации се:
Вулканизам
Изостатичното враќање како одговор на повлекувањето на ледникот (растовар) и зголемената локална соленост се припишуваат на зголемената вулканска активност на почетокот на наглото затоплување Болинг-Алерод. Тие се поврзани со интервалот на интензивна вулканска активност, што укажува на интеракција помеѓу климата и вулканизмот: засилено краткотрајно топење на ледниците, веројатно преку албедо промени од падот на честичките на површините на ледниците.
Минати настани
Во палеоклиматските записи се идентификувани неколку периоди на нагли климатски промени. Забележителни примери вклучуваат:
Има и нагли климатски промени поврзани со катастрофалното одводнување на глацијалните езера. Еден пример за ова е настанот (сушата) во 22 век п.н.е., кој е поврзан со испуштањето на глацијалното езеро Агасиз. Друг пример е Антарктичкиот студен пресврт, во околу 14.500 години пред сегашноста, за која се верува дека била предизвикана од пулсот на топена вода, веројатно од ледената покривка на Антарктикот или од ледената покривка Лаурентид. Овие настани за брзо ослободување на топената вода се претпоставувале како причина за циклусите Дансгард-Ошгер,
Студијата од 2017 година заклучила дека слични услови на денешната озонска дупка на Антарктикот (атмосферска циркулација и хидроклиматски промени), пред ~ 17.700 години, кога стратосферското осиромашување на озонот придонело за нагла забрзана деглацијација на јужната хемисфера. Настанот се случил со околу 192-годишна серија масивни вулкански ерупции, припишани на планината Такахе на Западен Антарктик.
Нобелово ледено јајце (Фабержеово јајце)
Нобеловото ледено јајце наречено или познато и како Снежно јајце  — скапоцено Фабержеово јајце, создадено под надзор на рускиот златар и јувелир Петар Карл Фаберже за шведско–рускиот нафтен индустријалец и барон Емануел Нобел, изработено околу  1913 и 1914 година. За разлика од многуте јајца создадени во работилницата на Фаберже, ова јајце не се вбројува во „царските“ јајца и тоа не го поклонил рускиот цар.