cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Татјана Хмирова
Татјана Хмирова игра на сите три бековски позиции: лев, среден и десен бек. Родена е во Волгоград и кариерата ја започнала во екипата на Динамо Волгоград во која дебитирала во 2005 година. За својот матичен клуб, Хмирова настапувала осум години. Со Динамо Волгоград има освоено три шампионски титули и една титула во Купот на Русија (2008). Во сезоната 2013-2014, Хмирова потпишала за ЖРК Вардар. Во 2018 година, заедно со својата соиграчка од Вардар Андреа Пенезиќ потпишале за унгарскиот Шиофок.
За репрезентацијата на Русија, Татјана Хмирова има настапувано во сите младински категории. Во 2008 година со Русија стана светски младински шампион и беше прогласена за најкорисен игра на ова СП. Истата година Хмирова дебитираше за сениорската репрезентација на Русија на Европското првенство на кое Македонија беше домаќин и осви бронзен медал. Во 2009 година беше дел од руската репрезентација што го освои златото на Светското првенство во Кина, а настапи и на СП 2011 во Бразил на кое Русија беше седма и на ЕП 2012 во Србија на кое руската репрезентација го освои 6.место.
Едногрба камила
Камилата прв ја опишал Аристотел, а биномниот (научен) назив ѝ го дал Карл Лине во Систем на природата (1758). Најрани предци на овие животни се членовите на изумрениот род Protylopus од еоценот. Мажјаците се високи и тешки, додека пак женките се високи  и тежат. По боја се движат од светла до темна кафеава. Забележливата грпка е висока и составена од масти сврзани со влакнесто ткиво.
Животното може да се види во Зоолошката градина во Скопје.
Физиономија
Телото на повеќе начини им е приспособено на животтот во пустински услови. За да се заштитат од песочните бури, на лицето имаат густи веѓи, два реда долги трепки и ноздри што се затвораат. Во ушите имаат заштитни влакна, од истите причини. Кога немаат пристап до вода, проблемот го решаваат со промена на телесната температура во износ од 6 °C, и тоа 34° наутро до 40° напладне. Со ова, камилите го намалуваат дотекот на топлина од околината, а со тоа и потењето. Бубрезезите им се исто така прилагодени на условите, и можат да поднесат загуба на вода во количество дури 30% од телесната маса (за споредба, губитокот на 15% кај другите животни доведува до смрт). Се парат зиме, кога е влажната сезона. Бременоста трае 15 месеци и се раѓа едно младо, кое мајката го дои 2 години.
Исхрана и поведение
Се хранат со лисје и пустинска растителност како трнливите растенија, на кои устата има голема отпорност. Активни се дење, а на квечерина се одмораат во групи. Стадото се состои од околу 20 единки, предводено од „началник“ и меѓусебно општат со низа разни огласувања. Некои мажјаци образуваат „ергенски“ групи. Не покажуваат знаци на територијалност, а стадата се здружуваат заедно кога се во неволја. Во дивината, непријатели на камилата се волкот и лавот, а во минатото — и тигарот.
Потекло и застапеност
Местото на потекло на едногрбата камила не е сосема утврдено, но се смета дека првпат е припитомена во Сомалија и на Арапски Полуостров пред околу 4000 години. Домашните камили се застапени ширум Африканскиот Рог, Северна Африка, Јужна Азија и Блискиот Исток и вкупно бројат 13 милиони грла. Човекот ја користи како товарно животно и за превоз во услови каде другите животни не можат да опстанат. Влакното на камилите е многу ценето за ткаенини, а изметот наоѓа примена како ѓубриво и гориво.
Зглавиница (Издеглавје)
Зглавиница или Старо Село — археолошко наоѓалиште во селото Издеглавје во областа Дебрца. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на околу 2 км северозападно од селото. Ја зафаќа падината на нискиот гребен што се спушта кон левиот брег на реката Сатеска. Во северозападниот дел се наоѓаат остатоците од двоконхална црква Св. Никола, а во јужниот дел на наоѓалиштето се протега некрополата. Во бугарската и македонската книжевност се идентификува со Главеница, светиклиментовото второ дејносно место.
IC 1952
IC 1952 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1952 е од видот *2.
Други поделби
Проучување на IC 1952 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
922
922 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 922 година од новата ера, 922. од првиот милениум, 22. од X век и трета од 920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6430 и 6431 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5672 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4682 и 4683 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1675.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 922 година се протега во 3558 и 3559, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3618 и 3619 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1465. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 309 и 310 исламска година.
Авеста
Авеста (перс.) е збирка на свети книги од религијата на старите Иранци (Парси), кои го задржале учењето на Заратустра (Зороастризам). Збирката е создадена уште додека бил жив Заратустра.
Авеста е најсветата книга на Зороастризмот, и за неговите следбеници има иста важност како и Библијата за христијаните или Куранот за муслиманите.
Сите зачувани текстови на Авеста потекнуваат од периодот по падот на Сасанидското Царство, од 9 век п.н.е. до 13 век п.н.е.
Јазик
Треба да се напомене дека Авеста е напишана со изворниот јазик на Индо-Иранците, т.е. на авестиски јазик, како што се нарекува денес.
Делови од Авеста
Авеста е збир на повеќе целини, и се состои од следниве збирки текстови: Венидад, Висперад, Хорде Авеста, Јасна и Јашт.
Јасна е третата по ред збирка текстови во Авеста, и во неа се наоѓаат молитви што се изговарани при принесување на жртви и во текот на церемонијата јасна.
Јашт е четврта по ред збирка текстови во Авеста, во која се наоѓаат химни (дваесет и две), посветени секоја на по едно од божестава од зороастризмот. Со овие химни им се укажувала чест на сите божествени суштества кои се заслужни за добриот збор, дело и мисла.
Хорде Авеста се состои главно од молитви за врховниот бог Ахура Мазда, но содржи и легенди и митови од персиската прататковина, а Венидад и Висперад содржат религиозни закони и парсиски догми.
Исто така, во Авеста се вметнати итн. фрагменти, делова кои се најдени подоцна, а во кои се наоѓаат разни изреки и совети за добар живот. Понекогаш, фрагментите обично не се наведуваат како дел на Авеста.
NGC 7818
NGC 7818 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7818 се споменува и како UGC 21, MCG 1-1-19, CGCG 408-19.
Откривање
Објектот е откриен на 23 октомври 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7818 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 7818 има привидни димензии од 1' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 4 м 9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +7° 22' 45"".
Други поделби
Проучување на NGC 7818 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 288. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 170; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 796.
Спанов мост
Спанов мост (Γέφυρα Σπανού) или Мост на Ќосе Мустафа-паша — стар османлиски камен мост во Гребенско, Егејска Македонија.
Мостот се наоѓа на неколку километри источно од селото Козмат и западно од селото Пигадица, Кожанско. Ја преминува реката Венетик на источните возвишенија на планината Пинд. Изграден е во 1797 г. од Ќосе Мустафа-паша (Спанос) од Ѓирокастро, кога бил управник на Лепанто. Има пет лакови и долг е 85 м, што го прави најголемиот зачуван камен мост во Егејска Македонија. Изграден е од делкан камен и има три потпорни лака. Има парапети, а денес е асфалтиран и редовно се одржува. Крај него се наоѓал гробот на Ќосе Мустафа-паша, имало ан и полициска стражарница. Гробот до мостот е срушен од вандали во 1980 г. Тој бил во облик на мала камена градба со натпис. Анот исто така бил близу до мостот. Дел од неговите приходи биле посветени за негово одржување. Во анот се одморале караваните кои доаѓале Солун или Јанина.
Во 1995 г. мостот е прогласен за споменик на културата.
Хана Дорсин
Хана Маргарета Дорсин, (р. ) е шведска глумица и комичарка. Дорсин студирала глума како Театерхогсколан во Стокхолм помеѓу 1999 и 2003 година. Од 2014 година е дел од хумористичната група Гротеско.
Таа е во брак со комичарот Хенрик Дорсин.
Дурмушли
Дурмушли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Гиби
Гиби (Güby; Gyby) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Вигендорф
Вигендорф (Wiegendorf) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Тројански коњ
Тројанскиот коњ претставува дел од митот за Тројанската војна.
Според легендата, грчките војски ја опседнале Троја во продолжение на десет години, и никако не пронаоѓале начин како да ја заземат. Најпосле до израз дошла идејата на мудриот Одисеј. Делото било изработено од страна на Епеј, а идејата била на мудриот Одисеј, кој пак ја послушал на божицата Атена. Најсилните херои се засолниле во коњот, додека пак останатата армија се повлекла навидум од брегот. Во меѓувреме, грчкиот шпион Синон успеал да ги убеди на Тројанците дела коњот е дар од боговите, и покрај предупредувањето кое било дадено од страна на Лаокон и Касандра. Така, Тројанците гигантскиот коњ го внеле зад градските ѕидини. Цела вечер Тројанците ја празнувале големата и долгогодишна победа над Грците. Но, вечерта кога сите спиеле, скриените војници ги отвориле портите на градот. По ова следувало целосно уништување на Троја, секој маж или момче биле убиени, секоја жена била заробена.
Денеска, на местото каде некогаш се наоѓала Троја, блиску до Дарданелите во денешна Турција, во 1955 година бил изграден музеј во кој се чуваат реликви од градот, а во градината на самиот музеј има изложено дрвен коњ, кој го претставува легендарниот тројански коњ.
Карпинско евангелие
Карпинското евангелие претставува средмомакедонски кирилски ракопис. Потекнува од XIII век. Содржи 168 пергаментни листови. Пишуван е со кирилско писмо во Карпинскиот манастир, село Орах, Кумановско. Илуминацијата е богата и разновидна, а има иницијали со тератолошки, растителни или геометриски елементи. Според содржината претставува полн апракос, со евангелиски четива за сите денови во годината распоредени по редоследот на црковната година, почнувајќи од Велигден, а содржи и синаксар, т.е. календарски дел. Се вбројува меѓу северномакедонските ракописи поврзани со Карпинскиот апостол (хронолошки се поврзуваат со ист период, но се дело на различни пишувачи) и фрагмент од ирмологиј (подоцнежен текст, пишуван од двајца пишувачи). Како кодекс од архаичен тип, според распоредот на четивата е значајно за развојот на евангелскиот превод и има особено место меѓу јужнословенските евангелски ракописи. Се чува во Москва, ГИМ, збирка Хлудов 28 I 101.
Андреја Кликовац
Андреа Кликовац е репрезентативка на Црна Гора. Ракомет почнала да игра на 9-годишна возраст во РК Будуќност, а прв тренер ѝ бил Драган Аџиќ. По девет години минати во екипата од Подгорица, Кликовац две сезони настапува за Бисери Плевља, а оттаму во 2011 година кариерата ја продолжува во Македонија. Една сезона настапува во составот на Жито Прилеп, а од 2012 година е членка на ЖРК Вардар СЦБТ.
Со кадетската репрезентација на Црна Гора има освоено бронзен медал на Средоземните игри. Со јуниорската репрезентација на Европското првенство во 2009 година го освои 8-мо место, а во 2010 година на Светското првенство во Јужна Кореја го освои бронзен медал. Од 2011 година Кликовац е дел од сениорската репрезентација на Црна Гора со која на ЕП 2012 во Србија го освои златниот медал.
Ленштет
Ленштет (Lehnstedt) — општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија.
Холцдорф
Холцдорф (Holzdorf; Holttorp) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Мисако Аоки
Мисако Аоки (р. 3 јуни 1983) — јапонска медицинска сестра, модел и претседател на Јапонската организација за лолитна мода. Ја застапуваат „Планета Близнак (Twin Planet).
Мисако била откриена како модел во Хараџуку, Токио на 15-годишна возраст. Дури моделирала за списанието Кера, на Мисако и била дадена можност да носи Лолита мода. Првично, таа не била голем љубител на лолита модата, но со нејзиното моделирање, нејзината доверба во носењето на модата се зголемило. Мисако влегла во јуниорскиот колеџ за медицинска сестра и технологија на Универзитетот Токаи со намера да практикува медицинска сестра. Своето време го дели помеѓу своите обврски како медицинска сестра и промовирање на модата во Лолита.
Во 2009 година, Мисако била назначена од Министерството за надворешни работи да биде „амбасадор на Каваи“. Иако најпрво се срамела да ја искористи титулата амбасадор на Каваи, исполнувањето на нејзините патни должности како амбасадорка, ова и овозможи на Мисако да открие колку каваи се шири низ целиот свет. Мисако го нагласува зборот каваи за да ја опише модата на лолитата. За промовирање на лолита модата ширум светот, во Фукуока ја основа јапонската асоцијација Лолита со Мисако како шеф на здружението во 2013 година. Таа објавила книга во 2014 година со наслов „Lolita Fashion“ книга произлегувајќи од своите искуства на носење на модата на Лолита.
Ѓулели (Кукушко)
Ѓулели (Кукушко) — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Миноловец
Миноловец — мал воен брод опремен за откривање и уништување поморски мини. Овој брод користи различни техники за да ја неутрализира заканата од поморски мини; миноловците ги расчистуваат и ги обезбедуваат водните патишта.
Историја
Првите поморски мини потекнуваат од времето на династијата Минг. Но, првите миноловци се појавуваат многу подоцна за време на Кримската војна, кога биле користени од Британците. Во Кримската војна, миноловците биле чамци кои по себе влечеле сидро заврзано за јаже да ги закачат мините. Иако мини се користеле и во Американската граѓанска војна, нема податоци за нивно чистење со миноловци. Технологијата за чистење мини се подобрила во Руско-јапонската војна, во која се користеле стари торпилери (торпедни чамци) како миноловци. Во Британија, поморските лидери пред избувнувањето на Првата светска војна увиделе дека морските мини се закана за бродскиот транспорт. Затоа почнале да користат воени бродови со мрежи за да го исчистат Ламанш. Првиот наменски миноловец бил изработен за време на Првата светска војна. Но, до крајот на војната, технологијата за поставување на поморски мини многу напреднала, и миноловците не биле во можност да ги откриваат и отстрануваат мините.
Миноловството значително напреднало за време на Втората светска војна. Завојуваните нации мошне брзо ги приспособиле бродовите за чистење мини. Во текот на војната, миноловците во голема мера биле користени и од сојузничките земји и од земјите на Оската. Историчарот Гордон Вилијамсон напишал дека „германските миноловци се неопеаните херои на Кригсмарине“. Поморските мини биле закана и по завршувањето на војната, а миноловците биле активни и по Денот на победата над Јапонија. По Втората светска војна, сојузничките земји работеле на нови класи на миноловци кои се разликуваат по големина од 120 тонски бродови за расчистување на естуарите до океански бродови од 735 тони. Воената морнарица на САД користела специјализирани механизирани десантни пловила за да ги исчистат плитките пристаништа во и околу Северна Кореја.
Начин на работа и посебни барања
Миноловците се опремени со механички или електрични уреди за онеспособување на мините. Современите миноловци се конструирани на начин со кој се намалува веројатноста самите тие да ги детонираат мините; звучно е изолиран и честопати се гради од дрво, фиберглас или обоен метал, или е демагинизиран за да се намали магнетизмот.
Механичките чистачи се уреди со кои се сечат каблите на кои се закачени укотвените мини. Тие се влечат зад миноловецот. Инфлуентни чистачи се уреди, кои најчесто се влечат по бродот, кои се однесуваат како брод, а со тоа предизвикуваат детонација на мината. Најчести такви чистачи се магнетните и акустичните генератори.
Апненик кај Боштањ
Апненик кај Боштањ (словенечки: Apnenik pri Boštanju; германски: Kalchberg) — населба западно од Боштањ во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Етимологија
Името на населбата е сменето од Апненик (Apnenik) во Апненик кај Боштањ (Apnenik pri Boštanju) во 1953 година. Во минатото германското име било Калхберг (Kalchberg).
Историја
Остатоците од средновековниот замок Савенштајн се наоѓаат на ридот Ветрник западно од населбата. За прв пат се споменува во пишани документи кои датираат од 12 век, но најверојатно бил изграден во 11 век. Замокот бил напуштена во 17 век.
Таки Кота
Таки Кота (, -, ) — македонски ликовен уметник, мајстор за прикажување на жената и нејзината убавина преку четка и бои, како и експерт за графики.
Животопис
Кота е роден во Битола во 1958 година каде завршил гимназија. Виша ликовна академија завршил во Скопје во класата на проф. Димитар Кондовски, а се дообразовал во Приштина. Бил познат и признат уметник, како и член на ДЛУБ и ДЛУМ. Како негов најпрепознатлив цртеж е „битолското чупе“ кое ја краси амбалажата на млекото на Битолска млекара. Починал во Битола во јануари 2019 година.
Космос-1590
Космос-1590 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 август 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1590 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 270 км, а најмалото на 261.
Митвајда
Митвајда (Mittweida) — град во округот Средна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Чопау, 18 километри северно од Кемниц и 5 километри западно од Дрезден.
Од неговото основање во век, градот постојано се развивал и во минатиот век станал еден од главните центри за производство на текстил во Саксонија.
Сместен во рамките на стрмните ридови и длини на реката и два помали потока, градот е со многу зеленило и сликовит. Занимливи се готската црква од / век, стариот град, историскиот и техничкиот музеј и соседниот замок Крибштајн.
Митвајда е дом на универзитет со околу 5.000 студенти. Основан на крајот на век, познат е и надвор од границите на Саксонија. Меѓу другите студенти, тука студирале и Август Хорх, Валтер Брух, Јерген Скафте Расмусен и Герхард Нојман. Во текот на Втората светска војна, тука функционирал подкамп на концентрациониот логор Флосенбирг.
NGC 7819
NGC 7819 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7819 се споменува и како UGC 26, MCG 5-1-29, CGCG 498-72, IRAS 00018+3111, KUG 0001+311, NPM1G +31.0003, CGCG 499-4.
Откривање
Објектот е откриен на 26 октомври 1872 година од страна на Ралф Коупленд, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7819 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 7819 има привидни димензии од 1,5' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 4 м 24,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +31° 28' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 109°.
Други поделби
Проучување на NGC 7819 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 303. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 89; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2259. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 606.
Крибштајн
Крибштајн (Kriebstein) — општина во округот Средна Саксонија, во Саксонија, Германија.
Ејбелер
Ејбелер — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
Црква „Св. Атанасиј“ - Кошино
Свети Атанасиј — обновена манастирска црква на Кошинскиот манастир во прилепското село Кошино, Македонија.
Црквата се наоѓа надвор од селото во источен правец.
Местоположба
Црквата се наоѓа 200 метри источно од селото, помеѓу стара дабова шума.
Историја
Манастирската црква е обновена на местото каде некогаш се наоѓал манастирот „Св. Атанасиј“, помеѓу дабова шума, која мештаните никогаш не ја исекле.
Сатурн LXVI
Сатурн LXVI , привремено познат како S/2004 S 38, е природен сателит на Сатурн. Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џевит и Јан Клејна на 8 октомври 2019 година од набљудувања направени помеѓу 12 декември 2004 и 22 март 2007 година.
Сатурн LXVI е со пречник од околу 4 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 21,908 Gm за 1211,02 дена, со наклон од 154° кон еклиптиката, во ретроградна насока и со ексцентричност од 0,437.
Хумелфелд
Хумелфелд (Hummelfeld) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Пентен
Пентени (или пентилени) — алкени со хемиска формула. Секој од нив содржи една двојна врска во молекулската структура. Во оваа класа има шест различни соединенија, кои меѓусебно се разлкуваат по тоа дали јаглеродните атоми се имаат линеарна или разградена градба, и дали двојната врска има цис или транс облик.
Праволанчени изомери
1-пентенот е алфа-олефин и најчесто се добива како нуспроизвод на каталитичко или топлинско крекирање на нафтата, или во производството на етилен и пропилен по пат на топлинско крекирање на јаглеводородните делови.
Единствениот комерцијален производител на 1-пентен е „Сасол“, каде тој се одвојува од суровата нафта користејќи го Фишер-Тропаховиот процес.
Разгранети изомери
Разгранети изомери се 2-метилбут-1-енот, 3-метилбут-1-енот (изопентен) и 2-метилбут-2-енот (изоамилен).
Изоамиленот е еден од трите главни нуспроизводи на длабоко катализичко крекирање (DCC), што е многу слично на потфатот [течно каталитичко крекирање (FCC). DCC користи дизел-гориво (VGO) како суровина за производство на претежно пропилен, изобутилен и изоамилен. Зголемената побарувачка на полипропилен го поттикнала растот на DCC, кој работи многу слично на FCC. Изобутиленските и изоамиленските суровини се неопходни за производство на прилично спорните бензинови примеси метил терт-бутил етер и терт-амил метил етер.
Производство на горива
Пропиленот, изобутенот и амилените се суровини во алкилациски единици на рафинериите. Користејќи изобутан се создаваат смеси со голема разгранетост за добро согорување. Амилените се ценети како претходници на горивата, особено воздухопловните горива со релативно ниска испарливост, што се бара од разни уредби.
Елисејски полиња
Шанз-Елизе или Елисејски полиња (француски: Champs-Élysées, МФА: ) — широка авенија во Париз. Целосното име е „Авенија на Елисејските Полиња“ (француски: „avenue des Champs-Élysées“. Улицата е една од најпознатите улици во светот, со многу кина, кафулиња и луксузни специјализирани продавници. Името се однесува на Елисејските Полиња, местото на благословените во старогрчката митологија. Шанз-Елизе исто така се нарекува и „најубавата авенија на светот“ (француски: la plus belle avenue du monde)
Опис
Авенијата е долга 2 километри, низ осмиот округ во северозападен Париз, од плоштадот Конкорд на исток со обелискот пред неа, до Плоштадот Шарл де Гол на запад, локацијата на Триумфалната Порта. Шанз-Елизе формира дел од т.н. историска оска (француски: Axe historique).
Долниот дел на Шанз-Елизе е ограничен со зеленило и згради како Théâtre Marigny и Grand Palais (каде се наоѓа Palais de la Découverte). Елисејската палата е малку на север, надвор од самата авенија. На запад во авенијата се сместени кина, театри, кафулиња и ресторани (како Фуке (фр. Fouquet's)), и луксузни продавници.
Настани
Секоја година на Денот на Бастилја, најголемата воена парада во Европа минува низ Елисејските Полиња, проследена од Претседателот на Републиката.
Елисејските полиња се и традиционален крај на последната етапа на Тур де Франс.
Големи спонтани собири повремено се случуваат на Елисејските полиња, како Новогодишни прослави, или кога Франција го освои 1998 ФИФА Светското Првенство.
IC 1953
IC 1953 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1953 се споменува и како NPM1G +40.0299.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 51 м 35,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 22' 19"".
Други поделби
Проучување на IC 1953 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3088021.
NGC 5396
NGC 5396 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5396 се споменува и како NGC 5375, UGC 8865, MCG 5-33-27, IRAS 13546+2924, KARA 605, CGCG 162-35.
Откривање
Телото е откриено на 16 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5396 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 5396 има привидни димензии од 3,3' х 2,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 56 м 55,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 9' 51"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 5396 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49604. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2005. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 86.
921
921 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 921 година од новата ера, 921. од првиот милениум, 21. од X век и втора од 920-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6429 и 6430 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5671 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4681 и 4682 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1674.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 921 година се протега во 3557 и 3558, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3617 и 3618 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1464. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 308 и 309 исламска година.
Космос-1591
Космос-1591 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 30 август 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1591 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 271 км, а најмалото на 259.
Јазици во Албанија
Јазиците во Албанија е поим со кој се опфаќаат сите јазици кои се зборуваат на територијата на Република Албанија. Албанија има еден службен јазик, албанскиот. Покрај тој, во државата како малцински се признати македонскиот, грчкиот, ромскиот и влашкиот јазик. Српскиот јазик се зборува во северна Албанија. Официјално, Албанија признава само три национални малцинства (Македонци, Грци и Црногорци) и две културни малцинства (Роми и Власи). Сите малцински јазици се признаваат само во одредени региони на државата, не на целата територија. Така на пример, македонскиот е признат само во Мала Преспа, не и во Голо Брдо.
службен јазик
Албанскиот јазик е единствен службен јазик на територијата на државата.
Албанскиот јазик е јазик што го говорат приближно околу 6 милиони луѓе, првенствено во Албанија, Косово, Србија, Црна Гора, Македонија, но исто така и во некои други балкански држави, како и од емигрантски групи во Калабрија, Италија. Јазикот е еден, посебен огранок на Индоевропското јазично семејство. Во минатото за овој јазик во македонската терминологија се користеле и термините арнаутски и шиптарски јазик'. Терминот „шиптарски“ денес се смета за навредлив, доколку е употребуван од неалбанци. Во речниците на Ѓорѓија Пулевски, јазикот се нарекува арбански.
Денешниот албански јазик како стандардна форма го има дијалектот на Тоските, наспроти дијалектот на Гегите кој и покрај стандардизацијата сè уште масовно го користат гегскиот дијалект во Косово и делови на Македонија. Впрочем, сè уште постои несогласување околу стандардизацијата на албанскиот јазик, а некои бараат повторна стандардизација во која би биле вклучени повеќе елементи од гегскиот дијалект. Постои и залагање во Косово да се земе како стандардна форма гегскиот дијалект со што албанскиот јазик би станал еден јазик со два официјални дијалекти. Инаку, лексичкиот фонд е главно латински, италијански, романски, грчки, македонски, српски и турски.
Македонски јазик
Македонскиот јазик во Албанија се зборува воглавно во источните делови на државата, но и низ целата територија. Официјалните податоци се дека има околу 5.000 луѓе кои го зборуваат овој јазик. Овие податоци се оспорени од македонското малцинство. Според неофицијалните податоци и проценки, македонскиот јазик се зборува од околу 120.000 до 350.000 Македонци. Македонскиот е службен јазик во Општина Пустец.
Македонскиот јазик е јужнословенски јазик, дел од источната подгрупа. Македонскиот е службен јазик во Македонија, а воедно е и официјално признат како регионален службен јазик во Горица и Пустец во Албанија каде што живее бројно македонско население, но и во Србија како официјален во општините Јабука и Пландиште, Романија и Косово. Македонски се зборува и во Австралија, Бугарија, Грција, Канада, САД, Црна Гора, Турција, во некои земји−членки на Европската Унија и останатата македонска дијаспора. Вкупниот број на македонски говорници е тешко утврдлив поради несоодветни пописи, но бројката се движи од околу 2,5 до 3 милиони луѓе.
Грчки јазик
Грчкиот јазик е најголем малцински јазик во Албанија, кој го зборуваат околу 3% од населението.
Грчкиот јазик (грчки: Ελληνικά; МФА: ) е индоевропски јазик кој се зборува главно во денешна Грција.Грчкиот јазик се зборува од повеќе од 12 милиони луѓе од кои највеќе се концентрирани во Грција, но исто така и во Кипар, понатаму во Албанија и другите балкански земји, Египет, Италија, Романија, Турција, Украина, како и во многу други земји каде што постои грчка дијаспора. Грчкиот е службен јазик во Грција. Заедно со турскиот јазик, грчкиот е службен и во Кипар. Бидејќи Грција и Кипар се членки на Европската Унија, јазикот е еден од 20-те службени јазици на Унијата. Има статус на малцински јазик во делови на Италија и Албанија.
Ромски јазик
Денес околу 10.000 луѓе зборуваат ромски јазик во Албанија. Иако немаат соодветно образование на ромски јазик, сепак јазикот активно се зборува.
Ромскиот јазик (изворно: rromani ćhib), разговорно наречен цигански, е мајчиниот јазик на Ромите. Тој е дел од групата на индоариски јазици, поточно се класифицира или во централните индоариски јазици или во северозападни индоариски јазици. Доста често се класифицира и како своја посебна јазична гранка поради поголемиот број на сродни јазични варијанти.
Според ISO стандардите, јазикот е ставен во групата на макро јазици и се состои од седум под-јазици или големи дијалекти. Најголемиот дијалект е влах ромски јазик со околу 1.5 милиони говорници, потоа следат балкански ромски јазик, карпатски ромски јазик, синтиски ромски јазик, велшки ромски јазик, кало фински ромски јазик и балтички ромски јазик.
Влашки јазик
Според неофицијалните податоци и проценки, влашкиот јазик се зборува од околу 100.000 до 200.000 Власи во државата. Официјалните податоци се многу мали, под 10.000.
Овој јазик е формиран по латинизацијата на Балканскиот Полуостров со мешање на локалните јазици на античките народи на Балканот, особено на трако-илирскиот, епирскиот и тесалискиот. Во текот на вековите, ароманскиот јазик под влијание на грчката култура и јазик која била во подем на Балканот пред и по доаѓањето на Римјаните така што голем дел од лексичкиот состав на јазикот доаѓа од овој јазик. Основниот морфолошки и граматички состав на јазикот е секако сроден со останатите нео-латински (романски) јазици а во однос на лексиката, огромен број од латинската основа е еднаква.
Српски јазик
Српскиот јазик се зборува во северна Албанија, од помалку од 10.000 луѓе.
Српскиот јазик е јужнословенски јазик и стандардизирана норма на српскохрватскиот јазик. Српскиот е службен јазик во Србија, Косово и Република Српска (Босна и Херцеговина), а се користи и во делови на Црна Гора и Хрватска и населените места кои се сметаат за српска дијаспора. Во српскиот јазик, зборовите се пишуваат како што и се изговараат, и секоја буква претставува еден глас. Овој фонетички принцип е претставен во поговорката: "Пишувај како што зборуваш, читај како што е напишано", принцип користен во повеќе балкански јазици.
Фудбалско првенство на Италија 1899
Италијанското фудбалско првенство 1899 била втората сезона во италијанската лига. Турнирот се одржа од 2 до 16 април 1899. .
Милан О. Распоповиќ
'''Професорот д-р Милан О. Распоповиќ''' (Мартиници кај Даниловград, 6 јули 1936 година) е еден од основачите, наставник по физика и математика и долгогодишен директор на Математичката гимназија во Белград.
Детство и младост
Распоповиќ е роден на 6 јули 1936 година во селото Мартиници кај Даниловград. Гимназијата ја завршил во Титоград (денешна Подгорица) во 1955 година. Истата година се запишал на Природно-математичкиот факултет во Белград. Дипломирал на Катедрата за физика во 1959 година, меѓу најуспешните на неговата генерација.
По завршувањето на студиите по физика, се вработил во Институтот за јадрени науки во Винча. По две години се префрлил во XIV гимназија, каде што предавал физика до 1966 година.
Умберто Коломбо (научник)
Умберто Коломбо (1927 – 13 мај 2006) бил еврејско-италијански хемиски инженер, академик и министер за универзитети, наука и технологија на Италија.
Милан О. Распоповиќ
Математичка гимназија
Професорот Распоповиќ речиси целиот свој работен век (38 години) го поминал градејќи во Математичката гимназија во Белград. Бил еден од членовите на матичната комисија за изработка на Проектот за формирање на ова училиште. Проектот го раководел проф. д-р Војин Дајовиќ, академик. По многу труд, Гимназијата започнала со работа во 1966 година, каде до 1970 г. со години предавал физика и електроника. За директор на Математичката гимназија е избран во 1970 година. На таа функција останал 31 година, до пензионирањето во 2001 година. Долги години ја извршувал функцијата директор на училиштето, благодарение на членството во СКЈ, а потоа и членството во СПС на Милошевиќ.
Од основањето на училиштето во 1966 година, дипломирале неколку илјади талентирани студенти, денес угледни професори на познати странски и домашни универзитети, водечки истражувачи во ценети научни институти и успешни луѓе во земјата и светот. Со речиси 400 освоени награди на меѓународни натпревари, белградската математичка гимназија нема ривал во светот.
Умберто Коломбо (научник)
Ран живот и образование
Коломбо бил роден во 1927 година. Докторирал физичка хемија на Универзитетот во Павија. Бил соработник на Фулбрајт Технолошкиот институт во Масачусетс во САД.
Кариера
Коломбо се обучил како хемиски инженер и работел како професор на Универзитетот во Милано во 1970-тите. Служел како претседател на италијанската енергетска фирма Ени еден краток период од ноември 1982 до јануари 1983 година пред да биде назначен за шеф на италијанската единица за нуклеарна енергија.
Милан О. Распоповиќ
Книги и научноистражувачка работа
Научноистражувачката работа на професорот Распоповиќ ќе започнува во областа на јадрената физика и физиката на елементарните честички. Во 70-тите години на минатиот век, Распоповиќ преминал на изучување на односот помеѓу специфичните науки (физиката) и филозофијата, методологијата на науката и методологијата на наставата. Докторирал во 1977 година на Електротехничкиот факултет во Белград со тема „ Влијанието на учењето и разбирањето на Лудвиг Болцман врз физиката и филозофијата. Како надворешен соработник предавал физика методологија, историја на физиката и филозофија на природните науки (физика): во Центарот за мултидисциплинарни студии на Универзитетот во Белград (1981-1990), на Универзитетот во Титоград (1980-1990) и на Филозофски факултет (сега математички ) во Ниш (1982-2000).
Умберто Коломбо (научник)
Кариера
Од 1993 до 1994 година Коломбо бил министер за универзитети, наука и технологија во кабинетот на Чампи. По ова, станал член на италијанскиот национален совет за економија и труд. Бил еден од акционерите на Energy Conversion Devices и станал член на неговиот одбор на директори во јули 1995 година пред да се пензионира во ноември 2004 година.
NGC 809
NGC 809 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 809 се споменува и како MCG -2-6-23.
Милан О. Распоповиќ
Книги и научноистражувачка работа
Неговите основни научни и филозофски истражувања се синтетизираат во научни монографии:
Умберто Коломбо (научник)
Кариера
Други позиции што ги извршувал Коломбо вклучувале и претседател на ЕНЕА (италијанска национална агенција за нова технологија, енергија и животна средина; 1983-1993), претседател на Европската научна фондација (1991-1993), претседател на италијанскиот фонд за јаглеводороди, генерален директор на Р&Д и стратешко планирање на Монтедисион, директор на истражувачкиот центар G. Donegani на Montecatini, гувернер на меѓународниот центар за развој на истражување (IDRC; 1985-1990) во Канада, претседател на советодавниот комитет на Обединетите нации за наука и технологија за развој (1984- 1986), претседател на LEAD-Europe, и претседател на асоцијацијата за управување со истражувања на европскиот институт. Исто така бил член на извршниот комитет на Римскиот клуб кој бил основан од Аурелио Печеи.
NGC 809
Откривање
Телото е откриено на 1 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Милан О. Распоповиќ
Книги и научноистражувачка работа
февруари 2015 година за особени заслуги за Република Србија и нејзините граѓани во воспитно-педагошката дејност го добил Сретењскиот орден од трет степен.
Книгата „Патеки на науката“ ја објавил како своевидни мемоари на поранешни значајни ученици од Математичката гимназија.
Умберто Коломбо (научник)
Награди
Коломбо бил добитник на наградата за екотехнологија на Фондацијата Хонда во 1984 година. Исто така бил награден со кинеската државна награда за меѓународна научна и технолошка соработка во 1999 година.
NGC 809
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 809 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 809 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Умберто Коломбо (научник)
Смрт
Коломбо починал во Рим на 13 мај 2006 година на 78-годишна возраст.
NGC 809
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 4 м 18,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 44' 6". Положбениот агол на објектот е во износ од 179°.
Умберто Коломбо (научник)
Наводи
<references group="" responsive="0">
NGC 809
Други поделби
Проучување на NGC 809 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7889. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 264; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5281. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1183.
Персефона (митологија)
Персефона или Персефонија - во старогрчката митологија, кралица на подземниот свет. Таа била ќерка на божицата Деметра, божица на земјоделието и на новиот живот.
Според легендата, Деметра на Зевс му родила ќерка, Персефона. Таа била многу убава девојка, посакувана од неколку богови и смртници. Најпознати од тие биле Аполон и Посејдон, но нејзината мајка сметала дека таа е млада за да се омажи, па затоа ја испратила во Сицилија. Според митот, кога таа си играла на ливадата со нимфите, земјата одеднаш се отворила и се појавил богот Ад, кој ја присвоил за себе. Ад бил многу вљубен во неа и не сакал да ја пушти од подземниот свет. За тоа време, Деметра го слушнала плачот на својата ќерка и побрзала да ја спаси, но не успеала. Деметра талкала низ светот девет дена без храна и вода, сè додека Хелиос не ѝ открил што се случило со нејзината ќерка. Несреќната мајка отишла на планината Олимп и побарала помош од Зевс. За ова време, Ад се оженил со Персефона. Деметра се вратила во својот храм во Елевзина, и на светот настапила голема неплодност на плодовите кое довело и до голема катастрофа како за луѓето така и за боговите. Тогаш Зевс одлучил дека е потребно да се вмеша во проблемот, па одлучил третина од времето Персефона да живее во подземниот свет со Ад, а остатокот на земјата. Кога Персефона била во подземниот свет, настапувала неплодноста, а кога била на земјата природата разеленувала со прекрасни цвеќиња. Така настанале годишните времиња.
Магдала (Германија)
Магдала (Magdala) — град во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Се наоѓа 10 километри западно од Јена и 12 километри југоисточно од Вајмар.