cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мувоморка
Распространетост и живеалиште
Ектомикориза, Amanita muscaria формира симбиотски односи со многу дрвја, вклучувајќи бор, даб, смрека, ела, бреза и кедар. Најчесто се гледа под воведени дрвја, А.muscaria е габичен еквивалент на плевел во Нов Зеланд, Тасманија и Викторија, формирајќи нови асоцијации со јужната бука (Nothofagus). Видот, исто така, напаѓа дождовна шума во Австралија, каде што може да ги раселува автохтоните видови. Се чини дека се шири кон север, а неодамнешните извештаи го ставаат во близина на пристаништето Маккури на северниот брег на Нов Јужен Велс. Пронајдено е под сребрена бреза (Betula pendula ) во Манџимуп, Западна Австралија во 2010 година. Иако очигледно не се проширил на еукалиптите во Австралија, забележан е како расте со нив во Португалија.
Токсичност
Труење со мувоморка се случило кај мали деца и кај луѓе кои ги проголтале печурките заради халуциногено искуство. Понекогаш, таа била изедена по грешка, бидејќи незрелите форми на шапката личат на пуфка. Белите дамки понекогаш се мијат за време на силен дожд, а печурките тогаш може да изгледаат како јадливите јајчарки.
Пресметана е фатална доза кај 15 шапки. Смртни случаи од оваа габа мувоморка се пријавени во написите во историските журнали и извештаите во весниците, но со современ медицински третман, фаталното труење од внесување на оваа печурка е исклучително ретко. Многу книги ја наведуваат мувоморката како смртоносна но според Дејвид Арора, ова е грешка што значи дека печурката е поотровна отколку што е. Северноамериканската миколошка асоцијација изјави дека „немало сигурно документирани случаи на смрт од токсини во овие печурки во последните 100 години“.
Активните состојки на овој вид се раствораат во вода, а вриењето и отфрлањето на водата за готвење барем делумно ја детоксицира мувоморката. Сушењето може да ја зголеми потенцијата, бидејќи процесот ја олеснува претворањето на иботенска киселина во помоќен мусимол. Според некои извори, откако ќе се детоксицира, печурката станува јадлива. Д-р Патрик Хардинг го опишува обичајот на лапландер за обработка на мувоморката преку ирваси.
Фармакологија
Мускарин, откриена во 1869 година, долго имало мислење е дека е активен халуциногени состојки во мувоморката (А.muscaria). Мускаринот се врзува со рецептори за мускаринска ацетилхолин што доведува до возбудување на невроните кои ги носат овие рецептори. На нивоа на мускарински во мувоморката (Amanita muscaria) се минута, кои во споредба со други отровни габи, како што се Inocybe erubescens, малите бели Clitocybe видови C. dealbata и C. rivulosa. Нивото на мускарин во мувоморката е прениска за да игра улога во симптомите на труење.
Главните отрови вклучени во мувоморката (А.muscaria) труење се мусимол (3-хидрокси-5-аминометил-1-изоксазол, и незаситена циклична хидроксамска киселина ) и поврзани со аминокиселина иботенична киселина. Мусимол е производ на декарбоксилација (обично со сушење) на иботенична киселина. Мусимол и иботенична киселина биле откриени во средината на 20 век. Истражувачите во Англија, Јапонија, и Швајцарија покажале дека произведените ефекти се должат главно на иботенична киселина и мусимол, а не на мускарин. Овие токсини не се дистрибуираат подеднакво во печурката. Повеќето се откриваат во шапката на плодното тело, умерено количество во основата, со најмало количество во дршката. Сосема брзо, помеѓу 20 и 90 минути по ингестијата, значителен дел од иботенична киселина се излачува неметаболизиран во урината на потрошувачот. Скоро ниту еден мусимол не се излачува кога се јаде чиста иботенска киселина, но мусимолот може да се открие во урината после јадење А.muscariа, која содржи и иботенска киселина и мускимол.
Симптоми
Мувоморките се познати по непредвидливоста на нивните ефекти. Во зависност од живеалиштето и количината проголтана по телесна тежина, ефектите може да варираат од благо гадење и грчење до поспаност, ефекти слични на холинергична криза (низок крвен притисок, потење и плунка ), аудитивни и визуелни нарушувања, промени во расположението, еуфорија, релаксација, атаксија, и губење на рамнотежа како кај тетанус.
Во случаи на сериозно труење печурката предизвикува делириум, нешто слично како антихолинергичното труење (како што е предизвикано од Datura stramonium ), се одликува со напади на изразена возбуда со конфузија, халуцинации и раздразливост проследени со периоди на депресија на централниот нервен систем. Напади и кома, исто така, може да се појават при тешки труења. Симптомите обично се појавуваат по околу 30-90 минути и достигнуваат врв во рок од три часа, но одредени ефекти можат да траат неколку дена. Во повеќето случаи, закрепнувањето е завршено во рок од 12 до 24 часови Ефектот е многу променлив помеѓу индивидуите, со слични дози кои потенцијално предизвикуваат сосема различни реакции. Некои луѓе кои страдаат од интоксикација имаат изложено главоболки и до десет часа потоа. Ретроградна амнезија и сомноленција може да резултира по закрепнување.
Третман
Треба да се побара медицинска помош во случаи на сомневање за труење. Ако доцнењето помеѓу ингестијата и третманот е помалку од четири часа, се дава активен јаглен. Гастрична лаважа може да се разгледа ако пациентот се појави во рок од еден час по ингестијата. Да се предизвика повраќање со сируп од ипекак повеќе не се препорачува во каква било ситуација на труење.
Не постои противотров, а поддршката за заштита е основата на понатамошниот третман на интоксикација. Иако понекогаш се нарекува делириент и додека мускаринот бил прво изолиран од мувоморката (A. muscaria ) и како таков е неговиот истоимен, мускимолот нема дејство, како агонист или антагонист, на местото на рецептори на мускаринската ацетилхолин, а со тоа и атропин или физиостигмин противотров не се препорачува. Ако пациентот е делиричен или вознемирен, ова обично може да се третира со уверување и, доколку е потребно, со физички ограничувања. Бензодиазепин, како што е диазепам или лоразепам, може да се користи за контрола на борбеноста, вознемиреноста, мускулната прекумерна активност и хистерија. Треба да се користат само мали дози, бидејќи тие можат да ги влошат респираторните депресивни ефекти на мускимол. Рекурентно повраќање е ретко, но доколку е присутно може да доведе до дисбаланс на течности и електролити; може да биде потребна интравенска рехидратација или замена на електролити. Во сериозни случаи може да се појави губење на свеста или кома и можеби ќе треба интубација и вештачко дишење. Хемодијализата може да ги отстрани токсините, иако оваа интервенција генерално се смета за непотребна. Со современ медицински третман, прогнозата е обично добра по третманот за поддршка.
Психоактивна употреба
Широкиот спектар на психоактивни ефекти е различно опишан како депресивен, седативен - хипнотички, психоделичен, дисоцијативен или делириентен ; Сепак, може да се појават парадоксални ефекти како стимулација. Може да се појават перцептивни феномени како што се синестезија, макропсија и микропсија; последните два ефекти може да се појават или истовремено или наизменично, како дел од синдромот Алиса во земјата на чудата, колективно познат како дисметропсија, заедно со сродните нарушувања пелопсија и телеопсија. Некои корисници пријавуваат свесен сон под влијание на неговите хипнотички ефекти. За разлика од Psilocybe cubensis, мувоморката не може да се одгледува комерцијално, поради неговата микоризална врска со корените на боровите дрвја. Сепак, по забраната за печурки псилоцибини во Велика Британија во 2006 година, продажбата на сè уште легалната мувоморка (А.muscaria) започнала да се зголемува.
Професорката Марија Гимбутиена, реномиран литвански историчар, го известила Р. Гордон Васон за употребата на оваа печурка во Литванија. Во оддалечените области на Литванија, мувоморката се конзумирала на свадбени празници, во кои се мешале печурки со вотка. Професорот исто така известува дека Литванците извезувале мувоморка до Лапонците на Далечниот север за употреба во шамански ритуали. Литванските свечености се единствениот извештај што Васон го добил за ингестија на мувоморка за верска употреба во Источна Европа.
Сибир
Мувоморката била широко користена како ентеоген од многу домородни народи на Сибир. Неговата употреба била позната меѓу скоро сите уралски говорни народи на западен Сибир и палеосибирскиот народ на рускиот Далечен Исток. Постојат само изолирани извештаи за мувоморката за употреба меѓу Тунгузи и турските народи од централен Сибир и се верува дека на целата ентеогена употреба на мувоморката не ја практикувале овие народи. Во западен Сибир, употребата на мувоморката била ограничена само кај шаманите, кои ја користеле како алтернативен метод за постигнување на состојба на транс. (Нормално, сибирските шамани постигнувале транс со продолжено удирање на тапани и танцување. ) Во источен Сибир, мувоморката се користела и од страна на шаманите и од народот, и се користела како рекреативно, така и религиозно. На истокот на Сибир, шаманот ја јадел печурката, а другите би му ја пиеле урината. Оваа урина, која сè уште содржи психоактивни елементи, може да биде помоќна од мувоморката со помалку негативни ефекти како потење и грчење, што сугерира дека почетниот корисник може да дејствува како филтер за скрининг на други компоненти во печурката.
Корјаците од источен Сибир имаат приказна за мувоморката (ваксак) што му овозможила на Големиот гавран да носи кит до својот дом. Во приказната, божеството Вахијинин („Егзистенција“) плукнал на земјата, а плукањето му станало вепак а плунката станала брадавици. Откако ја доживеал моќта на вепакот, Равен бил толку воодушевен што му рекол да расте засекогаш на земјата за неговите деца, луѓето, да научат од неа. Меѓу Коријакс, еден извештај вели дека сиромашните ја консумираат урината на богатите, кои можат да си дозволат да ги купат печурките.
Други извештаи за употреба
Финскиот историчар T.I.Itkonen споменува дека мувоморката некогаш се користела меѓу народот Лапонци : волшебниците во Инари би консумирале агарици со мува со седум места. Во 1979 година, Саид Голам Мохтар и Хартмут Гиркен објавија статија во која тие тврдат дека откриле традиција на медицинска и рекреативна употреба на оваа печурка меѓу група која зборува Парачи во Авганистан. Постојат и непотврдени извештаи за религиозна употреба на мувоморката меѓу две субарктички племиња на домородните американци. Објава на етноботаничарот Keewaydinoquay Peschel објавил за неговата употреба меѓу својот народ, каде што било познат како   Овие информации ентузијастички ги прими Васон, иако недостасуваа докази од други извори. Постои и една сметка за евроамериканец кој тврди дека бил инициран за традиционална употреба на Amanita muscaria во Тличо. Летечкиот ирвас на Дедо Мраз, кој во Финска е наречен јолулупуки во Финска, може да ја симболизира употребата на Адманта од самите шамани.
Викинзите
Верувањето дека Викинзите ја користеле мувоморка за борбите на Берсерк да беснеат прв пат е предложено од страна на шведскиот професор Семјуел во 1784. Адман врз неговите теории за извештаите за употреба на мувоморка меѓу сибирски шамани. Верувањето станало широко распространеот уште од 19 век, но ниту еден современ извор не ја спомнува оваа употреба или нешто слично во нивниот опис на берсерк џиите. Мусимол е генерално благ релаксант, но може да создаде низа различни реакции во група на луѓе. Можно е тоа да го налути човекот или да предизвика да биде „многу весел или тажен, да скока, да танцува, да пее или да му даде место на голем страв“. Компаративната анализа на симптомите, сепак, покажала дека Hyoscyamus niger може подобро да се вклопи во состојбата што го карактеризира бесот на рангирање.
Замка за муви
Мувоморката традиционално се користи за фаќање муви, можеби поради неговата содржина на иботенска киселина и мускимол. Неодамна, анализата на девет различни методи за подготовка на мувоморкат (A. muscaria) за фаќање муви во Словенија покажало дека ослободувањето на иботенична киселина и мускимол не зависи од растворувачот (млеко или вода) и дека топлинската и механичката обработка доведува до побрзо вадење на иботенична киселина и мусимол.
Сома
Во 1968 година, Р. Гордон Васон предложил дека мувоморката била сомата за која се зборува во Ригведа во Индија,, тврдење што добило широко распространет публицитет и популарна поддршка во тоа време. Тој забележал дека описите на Сома изоставиле каков било опис на корените, стеблата или семето, што би сугерирало печурка  и ја користеле придавката (hári) „заслепувачка“ или „пламена“ што авторот ја толкува како црвена. Еден ред ги опишувал мажите како уринираат Сома ; ова потсетило на практиката на употребата на урината во Сибир. Се споменува Сома дека доаѓа „од планините“, што Васон го протолкувал како печурка донесена со ариските напаѓачи од север. Индиските научници Сантош Кумар Даш и Сачинанда Пади истакнале дека јадењето печурки и пиењето урина се пропишани, користејќи го Манусмати како извор. Во 1971 година, ведистичкиот научник Џон Бороу од Универзитетот Кембриџ ја отфрлил теоријата на Васон и забележал дека јазикот е премногу нејасен за да се утврди опис на Сома. Во своето истражување од 1976 година, „Халуциногени и култура“, антропологот Питер Т. Фурст ги оценил доказите за и против идентификацијата на мувоморката, печурка како Ведска Сома, заклучувајќи претпазливо во нејзина корист. Кевин Фини и Трент Остин ги споредил препораките во Ведите со механизмите за филтрирање при подготовката на мувоморката и објавиле наоди кои го поддржуваат предлогот дека мувоморките печурки можат да бидат веројатно кандидат за светата тајна. Другите предложени кандидати вклучуваат Psilocybe cubensis, Peganum harmala,  и Ephedra.
Христијанството
Филолог, археолог, и Мртвото Море свитоци научникот Џон Марко Алегро претпоставува дека во раната христијанска теологија е изведено од култот на плодноста се врти околу ентхеогена потрошувачка на мувоморката во неговата книга од 1970г Светите печурки и Крстот, но неговата теорија нашла мала поддршка од научниците надвор од областа на етномикологијата. Книгата била критично критикувана од академици и теолози, вклучително и Сер Годфри Драјвер, емеритус професор по семитска филологија на Универзитетот во Оксфорд и Хенри Чадвик, декан на Христовата црква, Оксфорд. Христијанскиот автор Џон Ц. Кинг напишал детален демант на теоријата на Алегро во книгата 1970 г. „Христијански поглед на митот за печурките“ ; тој забележува дека ниту мувоморките, ниту нивните дрвја домаќини не се наоѓаат на Блискиот Исток, иако таму се наоѓаат ели и борови, и ја истакнува необичната природа на врските помеѓу библиските и сумерските имиња измислени од Алегро. Тој заклучува дека ако теоријата била вистинита, употребата на печурката сигурно била „најдобро чуваната тајна на светот“, бидејќи била толку добро скриена две илјади години.
Кулинарска употреба
Токсините во ентхеогени се растворливи во вода. Попарување и вриење на мувоморките може да ги детоксицира и да дадеплодно тело што може да се јаде. Иако нејзината потрошувачка како храна никогаш не била широко распространета, потрошувачката на детоксифицирана мувоморките се користат во некои делови на Европа (особено од руски доселеници во Сибир) најмалку од 19 век, а веројатно и порано. Германскиот лекар и натуралист Георг Хајнрих фон Лангсдорф го напишал најраниот објавен извештај за тоа како да се детоксицира оваа печурка во 1823 година. Кон крајот на 19 век, францускиот лекар Феликс Архимед Пуше бил популарен застапник на мувоморките во потрошувачката споредувајќи ја со манијак, важен извор на храна во тропска Јужна Америка, кој мора да се детоксифицира пред употребата.
Периферен агол
Нека е дадена кружница. Периферен агол e агол чиe теме P лежи на кружницата, а чии краци ја сечат кружницата (во други две точки). Трите точки еднозначно го определуваат периферниот агол.
Мувоморка
Кулинарска употреба
Употребата на оваа печурка како извор на храна се чини дека постоела и во Северна Америка. Класичен опис на оваа употреба на мувоморките од афроамерикански продавач на печурки во Вашингтон, кон крајот на 19 век, ја опишува американскиот ботаничар Фредерик Вернон Ковил. Во овој случај, печурката, откако се врие и се натопи во оцет, се прави сос од печурки за стек. Исто така, се консумира како храна во делови на Јапонија. Најпознатата сегашна употреба како печурка за јадење е во префектурата Нагано, Јапонија. Таму, првенствено се јаде солена и кисела.
Периферен агол
Формули
1, Ако пресечните точки А и В на краците со кружницата формираат пречник, тогаш независно од точката P, α = 90°, т.е. е прав агол. (Во радијани, α = π/2.)
Мувоморка
Кулинарска употреба
Труд од историчарот на храна Вилијам Рубел и микологот Дејвид Арора од 2008 година дава историја на потрошувачката на мувоморките како храна и ги опишува методите на детоксикација. Тие се залагаат мувоморките да биде опишана во водичите во полето како печурка за јадење, придружена со опис за тоа како да се детоксицира. Авторите наведуваат дека широко распространетите описи на оваа печурка како отровна е одраз на културната пристрасност, бидејќи неколку други популарни видови на јадење, особено смрчките, се токсични освен ако не се правилно зготвени.
Периферен агол
Формули
2. Нека L е должината на пократкиот лак помеѓу А и В, а R нека е полупречникот на кружницата. Забелешка: Големината на периферниот агол α зависи од полупречникот R на кружницата и должината на L, т.е. должината на пократкиот лак помеѓу точките А и В, односно
Мувоморка
Културни прикази
Црвено-белата дамчеста печурка е честа слика во многу аспекти на популарната култура. Градинарски украси и детски сликовници на кои се прикажани џуџиња и самовили, како што се Штрумфовите, честопати се гледаат мувоморки што се користат како седишта или домови. Мувоморките се претставени на сликите уште од ренесансата, иако на суптилен начин. На пример, на сликата на Хиеронимус Бош, Градината на земните задоволства, печурката може да се види на левата табла на делото. Во ерата на Викторија тие станале повидливи, станувајќи главна тема на некои слики со самовили. Две од најпознатите употреби на печурката се наоѓаат во франшизата Марио (конкретно две од предметите за напојување на Супер печурка и примероците во неколку фази кои се базираат на мувоморка), и танцувачката печурка низа во филмот Фантазија на Дизни од 1940 година. Извештајот за патувањата на Филип фон Страхленберг до Сибир и неговите описи за употребата на тамошната мувоморка бил објавен на англиски јазик во 1736 година. Пиењето урина на оние што ја конзумирале печурката го коментира англо-ирскиот писател Оливер Голдсмит во неговиот многу читан роман од 1762 година, „ Граѓанин на светот“. Печурката досега била идентификувана како мувоморка. Други автори ги забележале изобличувањата на големината на согледуваните предмети додека биле опиени од габата, вклучително и натуралистот Мордекаи Кубит Кук во неговите книги „Седумте сестри на спиењето“ и „Обичен и лесен извештај за британските габи“. Се претпоставува дека ова набудување ја формирало основата на ефектите од јадењето на печурката во популарната приказна „Авантурите на Алиса во земјата на чудата“ од 1865 година. Халуциногена „шарлашка жаба“ од Лапланд е претставена како заговор во елементот во романот на Чарлс Кингсли од 1866 година, „ Свеста“, базирана на истоимената средновековна фигура. Романот на Томас Пинчон , виножитото од 1973 година, ја опишува габата како „роднина на отровниот Ангел Разурнувач “ и претставува детален опис на ликот кој подготвува смеса за печење колачиња од собраната мувоморка. Шаманизмот и мувоморка е исто така застапен и опишан во романот „ Thursbitch“ од Алан Гарнер во 2003 година
Периферен агол
Периферен и централен агол
каде што Θ е соодветниот централен агол (слика 3 и слика 4).
Бракот на Марија Браун
Бракот на Марија Браун (германски: Die Ehe von Maria Braun) — германски филм од 1979 година, во режија на Рајнер Вернер Фасбиндер. Главните улоги ги играат: Хана Шигула, Клаус Левич, Иван Десни, Готфрид Џон, Гизела Улен, Елизабет Трисенар и Џорџ Бирд. Филмот освоил 13 награди и признанија, меѓу кои и две награди на Берлинскиот филмски фестивал.
Низ приказот на неостварената љубов меѓу Марија и Херман Браун, Фасбиндер го искажува својот песимистички поглед на непосредниот повоен период во Германија. Марија Браун често се смета за олицетворение на економското чудо, чија цена е потиснување на чувствата на сметка на богатството. Филмот бил едно од најуспешните меѓународни дела на Фасбиндер и ја оформува сликата на Новиот германски филм во странство; во исто време се зацврстува угледот на Шигула како идеална глумица на Фасбиндер. „Бракот на Марија Браун“ е увертира на т.н. BRD-трилогија на Фасбиндер, која продолжила со филмовите Лола (1981) и Копнежот на Вероника Фос (1982).
Дејствие
Дејствието на филмот започнува во 1943 година, кога за време на еден воздушен напад, Марија (ја игра Шигула) се мажи со војникот Херман Браун (го игра Левич) при што матичната служба е уништена од експлозија на бомба. Херман мора веднаш да се врати на фронтот, така што Марија останува сама. По завршувањето на војната, таа дознава дека Херман загинал и започнува врска со Бил, афроамерикански војник, кој се грижи за неа и ја снабдува со посакуваните производи, како што се хулахопки и цигари. Притоа, Марија останува бремена со Бил. Меѓутоа, еден ден, Херман неочекувано се враќа дома и ги затекнува Марија и Бил како се подготвуваат да водат љубов. Тогаш започнува тепачка меѓу Херман и Бил, а Марија го удира Бил со шише по главата при што го убива. Марија ја судат, но Херман ја презема вината врз себе и поради тоа е осуден на затворска казна. Марија абортира, а набргу го запознава индустријалецот Освалд (го игра Десни) и започнува љубовна врска со него. Истовремено, таа му помага во работата и набргу станува успешна деловна жена и се збогатува. Освалд го посетува Херман во затворот и му нуди да го прогласи за наследник во тестаментот, ако ја напушти Марија по излегувањето од затвор. И навистина, набргу Херман емигрира во Канада, но по смртта на Освалд, тој се враќа кај Марија. За време на читањето на тестаментот на Освалд, Марија дознава за договорот меѓу Освалд и Херман. Поради тоа настанува мала кавга меѓу Марија и Херман при што таа оди во кујната за да запали цигара, но тогаш се случува голема експлозија (претходно, таа заборава да го исклучи дотокот на гас на шпоретот) во која погинуваат Марија и Херман.
NGC 592
NGC 592 — дел од галаксија во соѕвездието Триаголник, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1861 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 592 е од видот GxyP. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m. NGC 592 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 592 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2293. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 30.
Парохиска црква Уртијеи
Парохиската црква Уртијеи сместена во градот Уртијеи во Вал Гардена во Јужен Тирол, Италија е посветена на Богојавление и на Свети Улрих.
Изграденa е во годините 1792 – 1796 година во неокласичен стил со некои барокни елементи од тиролскиот мајстор Џозеф Абентунг и внатрешните куполи насликани од тиролските браќа Франц Ксавер и Јозеф Кирхебнер. Структурата на црквата е во форма на латински крст со централен кораб и две странични капели посветени на Пресветото Срце Исусово и на Пресвета Богородица Бројаница.
Уметнички дела
Црквата содржи голем број на скулптури, претежно во дрво, издлабени од уметници од Вал Гардена, вклучувајќи ги Вигил Дориго, Луис Костнер, Јозеф Мородер-Лузенберг, Антон Питшајдер и Франц Ругалдиер. Во аглите на презвитериумот има четири гипсени статуи, создадени од Јохан Доминик Малкнехт (германска Википедија) за оваа црква, но никогаш излеани во бронза, кои ги претставуваат четворицата евангелисти.
Витражните прозорци се совпаѓачки сет, секој од нив содржи тркалезна боја со глава на еден од дванаесетте апостоли.
NGC 7611
NGC 7611 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7611 се споменува и како UGC 12509, MCG 1-59-49, CGCG 406-66.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7611 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 7611 има привидни димензии од 1,5' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 19 м 36,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 3' 49"". Положбениот агол на објектот е во износ од 139°.
Други поделби
Проучување на NGC 7611 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71083. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1162. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Црква „Св. Никола“ - Кономлади
Свети Никола (Αγίου Νικολάου) — црква во селото Кономлади, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Црквата е главен храм на селото, сместен во неговиот центар. Внатре има преродбенички иконостас со сложена позлатена резба, како и вредни преносливи икони. Владичкиот престол исто така е резбан и позлатен.
Барбара Џ. Мајер
Д-р Мајер е истражувач на HHMI, професор по генетика, геномика и развој на UC Беркли и дополнителен професор на одделот за биохемија и биофизика на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Калифорнија, Сан Франциско (UCSF). Нејзиното тековно истражување се фокусира на молекуларните мрежи кои го контролираат динамичкото однесување на хромозомот за време на развојот на клетките кои ја издржуваат стабилноста на геномот.
Биографија
Мајер е родена во Калифорнија, родена и израсната во Стоктон. Мајер ја завршила својата додипломска диплома на Универзитетот Стенфорд, работејќи со Дејвид Клејтон. Таа го започнала својот докторат на Универзитетот во Калифорнија, Беркли и ги завршила своите постдипломски студии во 1979 година на Универзитетот Харвард во лабораторијата на Марк Пташне, работејќи на генска регулација во ламбда фагот, бактериски вирус кој ги инфицира бактериите E. coli. За време на нејзиниот постдокторски период на Универзитетот во Кембриџ и МРЦ, Мајер го започнала своето истражување за тоа како хромозомите го одредуваат полот во лабораторијата на Сиднеј Бренер, кој подоцна ја доби Нобеловата награда за воспоставување на нематодниот црв Caenorhabditis elegans како важен модел на организам за истражување на развојот. Префрлувајќи се од вирус на Caenorhabditis elegans (C. elegans), кружен црв, Мајер сè уште ја проучува генската регулација, но се свртува кон определување на полот. Мајер го открила главниот ген вклучен во определувањето на полот.
Раната работа на Мајер била базирана на тоа како C. elegans „брои“ (одредува)  бројот на Х хромозоми и множества на автозоми за да го одреди полот, и начинот на кои се прилагодува нерамнотежата во бројот на Х хромозоми меѓу двата пола. Во C. elegans, индивидуите со два Х-хромозоми се хермафродити кои сами се оплодуваат; оние со само еден Х хромозом се мажи. Популарна хипотеза кога Мајер ја започнала својата постдокторска работа била дека црвите ја компензираат разликата во бројот на копии на гени на Х-хромозомот помеѓу двата пола. Но, не било јасно дали црвите го постигнувале ова со регулација на гените на Х-хромозомот кај мажите или со намалување на гените на Х-хромозомот кај хермафродитите. Мајер ја основала својата прва лабораторија во МИТ по напуштањето на МРЦ, почнувајќи со прашањето како нематодот го одредува својот пол. Понатамошната анализа на механизмот кој лежи во основата на компензацијата на дозите произвела многу клучни сознанија за генската регулација.
Во 1990 година, Мајер и нејзиниот сопруг Том Клајн ги напуштиле своите позиции (таа на МИТ, тој во Принстон) - таа прифатила целосно назначување на факултет на Универзитетот во Калифорнија, Беркли. Во 1997 година, Мајер постанува истражувач на HHMI. Нејзината лабораторија идентификувала ген што го нарекле xol-1 како главен прекинувач за одредување пол. Групата на Мајер, исто така, открила дека факторите на транскрипција кодирани и од Х хромозомот и од автозомите се борат да контролираат дали xol-1 е транскрипциски активен или неактивен.
Таа се зачленила на ASCB (Американско здружение за клеточна биологија) во 1995 година. Таа исто така била назначена за член на AAAS (Американска академија за уметности и науки) во 1995 година. Во 2014 година, Мајер била назначена во Американското филозофско друштво.
Вуелта а Еспања 2012
Вуелта а Еспања 2012 започнала на 18 август 2012 и било 67. издание на трката. Трката започнала во Памплона со екипен хронометар, а завршила традиционално на 9 септември во Мадрид. Изданието во 2012 го одбележало враќањето на Бола дел Мунде, планинската завршница на една етапа. Тоа било местото на возбудливата битка помеѓу победникот Винченцо Нибали и второпласираниот Езекил Москера на изданието од 2010. По првпат од 1994, трката го посетила регионот Навара. Памплона била посетена од некој Гранд Тур во 1996, кога градот бил домаќин на крајот на етапа на Тур де Франс 1996. На таа етапа, трката му оддала почит на Мигел Индураин поминувајќи низ неговото родно село Вилава.
Трката по вторпат била освоена од Алберто Контадор од, остварувајќи ја својата прва победа во генерален пласман по неговото враќање по суспензијата за допинг. Контадор, кој ја освоил седумнаесеттата етапа на трката по соло нападот, го освоил генералниот пласман со 1' 16" пред второпласираниот Алехандро Валверде од екипата . Двократниот етапен победник Валверде исто така освоил и два секундарни пласмани на трката на последниот ден; освојувајќи го шестото место на етапата во Мадрид избил со бројот на бодови пред Хоаким Родригес во тој пласман и неговиот резултат ги заменил местата, притоа дозволувајќи му на Валверде да го преземе и комбинираниот пласман - каде се броел најнискиот вкупен резултат во сите пласмани.
Заокружувајќи го потполно шпанскиот подиум, Родригес ја завршил трката трет, 21 секунда зад Валверде и 1' 37" зад Контадор, притоа водејќи на трката 13 дена помеѓу четвртата и шеснаесеттата етапа. Родригес исто така постигнал три етапни победи, веднаш зад спринтерот од Џон Дегенколб, кои освоил пет етапи, најмногу од еден Германец на Вуелта. Возачот на  Сајмон Кларк станал вториот Австралиец, кој освоил планински пласман на некој Гранд Тур, додека  удобно го освоиле екипниот пласман.
Екипи
18 ProTour екипи:
Екипи кои добиле специјални покани:
За повеќе информации, видете Список на екипи и велосипедисти на Вуелта а Еспања 2012.
Фаворити пред трката
Победникот на изданието на трката од 2008, Алберто Контадор, го направил своето прво појавување на Гранд Тур по неговата суспензија, откако се покажал дека бил позитивен за забранети супстанци на Тур де Франс 2010 и се сметал за еден од главните фаворити за освојување на трката. Друг фаворит бил Крис Фрум, кој завршил втор на Вуелта 2011 и Тур де Франс 2012 и ја предводел екипата Скај на трката, откако минатата година му помагал на Бредли Вигинс. Победникот на изданието од 2011, Хуан Хосе Кобо, се обидел да ја преслика победата од минатата година по разочарувачката сезона 2012 и бил колидер на екипата Мувистар, заедно со Алехандро Валверде.
Други кандидати за подиум билее Хоаким Родригес од Катјуша, кој завршил втор на Џиро д’Италиа 2012, Игор Антон од Еускалтел-Еускади, Јурген ван ден Брук од Лото-Белисол, Дамијано Кунего од Лампре и Роберт Гесинк од Рабобанк.
Возачи кои можат да дојдат до првите десет се и колегите на Фрум, Ригоберто Уран и Серхио Енао, возачот на Рабобанк Бауке Молема, возачот на РадиоШек Максим Монфор, возачот на Вакансолел Томас де Гент и Николас Роуш од Аг2р-Ла Мондијал.
Физика
Физиката (од грчки: φυσικός, фисикос, природно и φύσις, фисис, природа) — природна наука која ги изучува општите и фундаментални закономерности кои ја определуваат градбата и еволуцијата на материјалниот свет. Физиката е егзактна наука, што значи дека се занимава со пронаоѓањето на количествен опиc на природните појави. Физиката се основа на теории кои даваат јасни и мерливи предвидувања. Како физички се сметаат само експериментални резултати кои можат да бидат независно добиени. Таквите резултати можат да потврдат или да отфрлат дадена физичка теорија. Теоретската и експерименталната физика се тесно поврзани - понекогаш развитокот на физичките теории мотивира спроведување на нови експерименти, а понекогаш новите експериментални податоци го провоцираат создавањето на нова теорија. За изучувањето на природните појави овие две активности се од еднаква важност.
Значењето на физиката во современиот свет е огромно. Новите нејзини идеи и достигнувања водат до развиток на другите науки и до нови научни откритија, кои од своја страна наоѓаат примена во техниката и промисленоста. На пример, истражувањата во областа на електромагнетизмот водат до појавата на телефонот, електромоторот, возовите кои се движат со помош на махнетни сили (магнетнолебдечки); откритијата во областа на термодинамиката ја прават можна изградбата на автомобилот, додека развитокот на радиоелектрониката доведува до појавата на компјутерите.
И покрај неверојатното количество на собрани познавања за светот, човечкото разбирање за процесите и појавите непрекинато се менува и развива, новите истражувања поттикнуваат нови и нерешени прашања за кои се потребни нови објаснувања и теории. Во таа смисла, физиката е во непрекинат процес на развиток и е сè уште далеку од можноста да ги објасни сите природни појави и процеси.
Историја
За првпат поимот физика е користен од древногрчкиот филозоф и учен Аристотел во IV век п.н.е. Физиката е една од најстарите области на знаењето, макар што во древноста таа не биле оформена како одделна наука. Долго време физиката и филозофијата се употребувале како синоними.
Експерименталната физика започнала со експериментите во статиката од страна на средновековните исламски физичари како ел-Бируни и ел-Хасан.
Како резултат на научната револуција од XVI-XVII век физиката се осамостојува како посебна наука. Класичната физика станала посебна наука кога научниците започнале да користат експериментални и квантитативни методи со кои откриле тоа што денес е познато како закони во физиката. Кеплер, Галилео и Њутн откриле различни закони за движењето. За време на индустриската револуција како што се зголемувала потребата за енергија, довело до откривање на нови закони во термодинамиката, хемијата и електромагнетизмот.
Модерната физика започнува со работата на Ајнштајн за релативитетот и квантната механика.
Поделба
Физиката е мошне обемна наука која првобитно ги опфаќала сите денешни природни науки. Денес, иако од неа се издвоени одделни науки, таа сѐ уште не губи во својата опширност, што се должи на многуобразните појави кои ги проучува. Од оваа причина физиката е поделена на повеќе физички субдисциплини:
Бутел (населба)
Бутел — заедничко име за две населби во северно Скопје. Двете населби се Бутел I и Бутел II.
Историја
На крајот на XIX век Бутел било мало село во Скопската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Бутелъ живееле 84 Македонци христијани.
На почетокот на XX век целото христијанско население потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев во 1905 г. Бутел имал 128 жители, сите Македонци.
На етничката карта на Северозападна Македонија во 1929 г. Афанасиј Селишчев го обележлил Бутел како македонско село.
Населението нагло пораснало по земјотресот од 1963 г., кога е подигната урбана населба за сместување на обездомените.
Според пописот од 2002 г. Бутел има 14.005 жители, и тоа во следниов етнички состав:
Како најстари фамилии во Бутел (I и II) се паметат. Барџови (најстари во Бутел), Видински (доселени од Кучевиште), Давчеви (доселени од Кожле), Гижарови и Џамбови (доселени од Бродец), Шаторови (доселени од Булачани)и Петковски. Потоа муслимани. Мемедовци (доселени од Елово), Маљовци (доселени од Долно Количани), Алибегови, Идризбегови, Зеќировци и Муртезовци (многу стари во Бутел), Ајвазовци (доселени од Чифлик), Шаќировци (доселени од тетовско), Мустафовци или Бреждани (доселени од Брест), и уште некои други.
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Бутел има 24.391 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
IC 1730
IC 1730 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1730 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 26 м 27,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 8' 22"".
Други поделби
Проучување на IC 1730 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Црквенец (Липец)
Црквенец — археолошко наоѓалиште во виничкото село Липец, Општина Виница. Наоѓалиштето претставува населба и могила од римското време. Од левата и десната страна на долот Црквенец се среќаваат многу фрагменти од керамички садови, а се гледаат и темели од неколку објекти. Според кажувањето на А. Петров, биле пронајдени голем број монети кои не се зачувани. На северниот крај на наоѓалиштето се наоѓа помала могила со пречник во основата од 8 м и височина од 1,5 м.
Црквата Свети Никола, Мерано
Црквата Свети Никола е парохиска црква на градот Мерано во Јужен Тирол, северна Италија.
Црквата е посветена на Свети Никола, заштитникот на градот. Се наоѓа на крајот на Лаубенгасе во центарот на стариот град помеѓу Домплац и Пфарплац. За прв пат се споменува во 1220 година и со текот на времето билa проширенa во 14 век пред да ја добие својата конечна форма во 1465 година. Архитектонскиот стил е главно готски.
Црквата се состои од три кораби. Има добро сочувани витражи и голем Розетен прозорец над зашилен заоблен портал, голем број дрвени скулптури на светци и слики кои датираат од различни периоди. Од особена важност е големиот олтар и амвон.
Надвор е висока саат-кула со сончев часовник. Старите надгробни плочи се обложени на ѕидовите и разни слики од животот на Исус Христос.
Зад црквата е капелата Света Варвара.
Надворешни врски
46.67139°N, 11.165°W 46.67139°N, 11.165°W
Втора нормална форма
Втора нормална форма (2НФ) е нормална форма која се користи во нормализација на базите на податоци. 2НФ беше првично дефинирана со E.F. Codd во 1971 година.
Едноставно кажано, една табела е во 2НФ ако и само ако, тоа е во 1НФ и секој не-примарен атрибут на табелата е целосно зависен од кандидат клучот, или на друг не примарен атрибут.
Имајте на ум дека кога една табела во 1НФ нема сложени кандидат клучеви (кандидат клучеви кои се состојат од повеќе од еден атрибут), табелата е автоматски во 2НФ.
Пример
Ниту (“вработен”) ниту (“вештина”) не е кандидат клуч за табелата. Тоа е затоа што еден даден вработен можеби треба да се појави повеќе од еднаш (тој може да има повеќе вештини), и една дадена вештина можеби ќе треба да се појави повеќе од еднаш (може да биде поседувана од повеќе вработени). Само сложениот клуч (“вработен, вештина”) се квалификува како кандидат клуч за табелата.
Останатиот атрибут, “локација на тековната работа”, е зависен само од дел на кандидат клучот, односно “вработен”. Затоа табелата не е во 2НФ. Забележете го вишокот во начинот на претставување на “локација на тековната работа” : трипати е кажано дека Jones работи на 114 Main Street, и двапати дека Ellis работи на 73 Industrial Way. Овој вишок ја прави табелата ранлива (склона) да ажурира со аномалии: тоа е, на пример, можно да се аружира локацијата на работа на Jones во записите за "пишување" и "стенографија", а да не се аружира записот за "резбање". Добиените податоци би имплицирале контрадикторни одговори на прашањето "Која е сегашната работна локација на Џонс?"
Алтернативата во 2НФ во овој дизајн би претставувала - истите информации но во две табели: табела “вработен”со кандидат клуч (“вработен”) и табела “вештини на вработените” со кандидат клуч (“вработен”, ”вештини”):
Ниту една од овие табели не може да страда од аномалии при аружирањето.
Иако “победник” и ”дата на раѓање на победникот” се определени од страна на целосниот клуч (“турнеја/година”) а не само на дел од него, одредени комбинации “победник/дата на раѓање на победникот” се прикажани повеќепати на повеќе записи. Ова води кон аномалии при аружирањето: ако ажурирањата не се вршат постојано, одреден победник може да бидат прикажан како да има два различни датуми на раѓање.
Основниот проблем е преодната (транзитивна) зависност на која ”дата на раѓање на победникот” е главниот предмет. ”Дата на раѓање на победникот” всушност зависи од “победник”, кој пак зависи од клучот “турнеја/година”.
Овој проблем е упатен на третиот нормален облик (3НФ).
2НФ и кандидат клучеви
Табела за која нема парцијални (делумни) функционални зависности од примарниот клуч е најчесто, но не секогаш, во 2НФ. Во прилог на примарниот клуч, табелата може да содржи и други кандидат клучеви; Неопходно е да се утврди дека ниедни не-примарни атрибути немаат делумни зависности на било кој од овие кандидат клучеви.
Повеќе кандидат клучеви се појавуваат во следната табела:
Дури и ако дизајнерот го има одредено примарниот клуч (“Целосно име на моделот”), табелата не е во 2НФ. (Производител, модел) е исто така кандидат клуч, и “Земјата на производство” е зависна од соодветното подмножество на “производител”. За да се направи дизајнот да одговара на 2НФ, потребно е да се имаат две табели:
Наводи
Normalisierung (Datenbank)
Дискриминација на жените
Дискриминација на жените го означува секое разликување, исклучување или ограничување во поглед на полот, што има за последица или цел да го загрози или оневозможи признавањето, остварувањето или вршењето од страна на жените на човековите права и основните слободи на политичко, економско, општествено, културно и граѓанско или друго поле, без оглед на нивната брачна состојба, врз основа на рамноправност на мажите и на жените.
Политиките кои овозможуваат поволен третман за жените се познати како позитивна дискриминација. Ова е вид „дискриминација” којашто е во полза на жените. Хајди Хартман тврди дека дискриминацијата е резултат на долг процес на заемно дејствување на патријархатот и капитализмот. Исто така тврди дека дискриминацијата не може да заврши без да се искорени половата поделба на трудот.
1242
1242 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1242 година од новата ера, 242. од вториот милениум, 42. од XIII век и трета од 1240-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6750 и 6751 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5992 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5002 и 5003 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1995.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1242 година се протега во 3878 и 3879, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3938 и 3939 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1785. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 639 и 640 исламска година.
Ајурведа
Ајурведа (деванагари: आयुर्वॆद, 'наука за животот') е систем на традиционална медицина што потекнува од Индија, а се практикува и во други делови од светот како форма на алтернативна медицина. Во санскрит, зборот ајурведа ги вклучува зборовите , со значење 'живот' и , со значење 'наука'. Низ историјата, ајурведа останала да биде влијателен систем на медицина во јужна Азија. Најраната форма на ајурведа се појавува во периодот на ведите во Индија.
Чукарки (Липец)
Чукарки — археолошко наоѓалиште во виничкото село Липец, Општина Виница. Наоѓалиштето претставува некропола од железното време. На 2 км северозападно од селото, на зарамнето плато се наоѓаат 11 тумули.