cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Пјер Симон Лаплас
Аналитичка теорија на веројатност
Лаплас го сметал неговиот начин на теорија на веројатност за важен не само заради неговата универзална примена, туку и заради иновативните аналитички методи. Ниту еден пробабилист пред Лаплас не бил способен да понуди резултати коишто би можеле да бидат споредени со аналитичките делови на тие што биле претставени од Лаплас. Во својата Théorie analytique des probabilités ги изложил основните истражувања од статистиката. Првиот дел се однесува на проблеми и методи на веројатност, додека во вториот дел се опфатени статистички методи и нивна примена. Иако во сè уште рудиментирана форма, Лаплас веќе имал употребувано карактеристични функции за претставување на веројатностите на сумите на случајни независни променливи. Доказите на Лаплас не се секогаш строго дефинирани и неговите гледишта се основани на Бајсови и други ставови, што го прави пошироко и потешко анализирањето на истражувањето, но неговите заклучоци не можат да се оспорат дури и во оние случаи каде е потешка интерпретацијата на анализата. Во нагласувањето на аналитичката значајност на проблеми од полето на веројатноста, особено во контекстот на приближување на формулата за функции на големи примероци, работата на Лаплас оди подалеку од современото гледиште кое ги смета овие аспекти за практични и применливи.
Индуктивна веројатност
Една добро позната формула која произлегува од неговиот ситем е правилото на успехот, дадено како правило седум. Под претпоставка дека некој обид има два можни исходи, нив ги означуваме како успех и неуспех. Исто така, под претпоставка дека многу малку или ништо е познато a priori за можните исходи на настаните, Лаплас извел формула за веројатност со која следниот обид би резултирал со успех каде што s е бројот на претходно набљудувани успеси а n е вкупниот број на набљудувани обиди. Правилото на успехот било подложено на многу критики, а посебно бил критикуван примерот кој Лаплас одлучил да го илустрира. Тој пресметувал дека веројатноста сонцето да изгрее утре, ако се знае дека никогаш во минатото немало неуспех е дадена преку следната формула:
Државен удар
Државен удар (француски: coup d'état; се користат и термините воен преврат или пуч) е насилно преземање на власта во една држава од страна на политичка фракција, бунтовничка група, војска или диктатор, извршено преку кршење на уставните и правните норми кои се на сила во државата, и апсење или ликвидација на дотогашните водачи. Се смета дека пучот е успешен ако узурпаторите ја преземат и ја задржат власта најмалку седум дена.
Пјер Симон Лаплас
Индуктивна веројатност
Лаплас ја формирал и математичката равенка за биномна распределба. Ако p е веројатност на успех и q = 1-p веројатноста на неуспех, тогаш веројатноста на k успеси е следната:
Државен удар
Зачестеност и историја
Според податоците за државен удар од Клејтон Тајн и Џонатан Пауел во периодот од 1950 до 2010 година имало 457 обиди за државен удар, од кои 227 (49,7%) биле успешни, а 230 (50,3%) биле неуспешни. Според овие податоци државните удари „најчести се во Африка и Америка (36,5% и 31,9%, соодветно). Во Азија и на Блискиот Исток процентот на државни удари бил 13,1% и 15,8% од вкупните воени удари во светски рамки, соодветно. Во Европа имало најмалку обиди за државен удар: 2,6%“ Повеќето од обидите за државен удар се случиле кон средината на 1960-тите, но имало и многу обиди за државен удар во средината на 1970-тите и раните 1990-ти. Од 1950 до 2010 година, мнозинството преврати на Блискиот Исток и во Латинска Америка биле безуспешни. Шансите за успех биле нешто поголеми во Африка и Азија. Бројот на успешни државни удари се намалува со текот на времето.
Пјер Симон Лаплас
Индуктивна веројатност
Pr(k) = (n!/(n - k)! k!)p(n - k)qk
Државен удар
Исходи
Една студија од 2016 година наведува дека се можни четири исходи по државен удар во диктатура:
Пјер Симон Лаплас
Бајесови методи и статистика на популацијата
Значаен дел од придонесите на Лаплас, коишто денес се смета дека припаѓаат на математичката статистика, се основаат на инверзните веројатности. Преку овој метод, веројатноста a posteriori на одредена хипотеза може да биде пресметана од резултатите на различни експерименти, обично под применета претпоставка за a priori веројатност на сите можни хипотези. Со помош на соодветни претпоставки на неговите произлезени формули, проблем којшто Бајс не можел да го реши, Лаплас во неколку статии коишто биле издадени помеѓу 1774 и 1786 покажал дека врз основа на постоечките податоци, веројатноста да се роди момче е скоро сигурно поголема од 1/2, дека наталитетот за момчиња во Лондон во веројатноста е поголем отколку во Париз и така натаму. Може да се претпостави дека извештаите на морталитетот во француските болници, објавени од Академијата на науки, биле врз основа на слични пресметки како на Лаплас. Заедно со Кондорсет и Сежур, Лаплас бил член на комисијата на Академијата за науки, која што во 1780те организирала издавање на неколку статии во коишто станувало збор за статистика на популацијата во сите делови на Франција. Во овие статистички истражувања, идејата за микро-попис, која што била веќе употребена од Грант - била остварена. Односот помеѓу бројот на лица и бројот на раѓања по година во соодветен примерок од популацијата мора да биде скоро еднаков на односот помеѓу вкупниот број на лица и вкупниот број на раѓања во годината. Преку пристапот на Бајс, Лаплас ја пресметал веројатноста на девијацијата на проценетата вредност за вкупниот број на лица од актуелната вредност, ако проценката е добиена преку израмнување на двата односи. Помеѓу 1799 и 1802 бил организиран микро попис за цела Франција според Лапласовиот метод. Интересот на Лаплас во статистиката на популацијата бил помалку поттикнат од социјални или политички проблеми, отколку од научната цел за да се докаже дека во основа кон социјалниот свет може да се пристапи со истите пробабилистички методи како кон физичкиот.
Државен удар
Исходи
Во студијата се наведува дека околу половина од државните удари во диктатурите - за време на Студената војна и по неа - се воведуваат нови автократски режими. Новите диктатури воведени по државен удар се порепресивни во годините што следат по државниот удар отколку што бил режимот пред пучот. Во една третина од државните удари во диктатурите за време на Студената војна и 10% од ударите по неа немало промена на режимот. Во 12% од државните удари во Студената војна и во 40% од оние по неа биле воведена демократија.
Пјер Симон Лаплас
Централна гранична теорема и метод на најмали квадрати
Појавата позната како метод на најмали квадрати, за намалување на бројни равенки на состојба на бројот на непознати количини кои треба да се одредат, била првично усвоена како правило на Гаус и Легендре, но Лаплас прв го третира овој метод како проблем во полето на веројатноста, и докажува со сложен и тежок тек на размислување дека е доста корисен. Во две статии во 1810 и 1811, Лаплас прв ги развил карактеристичните функции како инструмент кој би се применувал на големи примероци и прв ја докажал централната гранична теорема, што го претставува главниот остварен резултат на Лаплас во полето на веројатноста. Во теоријата за веројатност, се наведува дека централно граничната теорема во одредени дадени услови, ако основната маса има распределба со произволен облик, со аритметичка средина М и со варијанса σ2 во тој случај распределбата на аритметичката срединa на сите прости случајни примероци со големина n ќе тежи кон нормалната распределба, кога n → ∞. Овој резултат станал водечки мотив на Théorie analytique. За да се оцени дали претпоставените законитости всушност постоеле, централната гранична теорема на Лаплас дозволува расудување слично на тоа што се користи во модерните тестови на значајност, под услов дека статистичките тестови се збирови на голем број на случајни независни променливи. Врз основа на централната гранична теорема, Лаплас стигнал до пробабилистичка дискусија на намерни грешки при опсервација, добивки при коцкање или проценки на должина на животот и во овој контекст може да се најдат изјави коишто денес би се нарекле слаби закони за големи броеви. Откако ја видел статијата на Гаус, како дополнување на својата статија ја вметнал и централната гранична теорема на Бајес која се потврдува и за најмалите квадрати. Лаплас успешно покажал дека методот на најмали квадрати е, согласно со различни критериуми, асимптотски најповолен за проценка на параметрите на линеарните модели што се случуваат во контекст на астрономски или геодетски опсервации. Во 1811 заема и поинаков став од Бајес и се осврнува на проблемот на прволиниска регресија. Своето внимание го насочува кон праволинска вредност која би се добила како однос на очекуваната вредност и вистинската вредност. Докажал дека единици на примерокот се скоро со нормална распределба ако бројот на опсервации е голем (ако имаме примерок поголем од 30). Тој сакал да докаже дека со методот на најмали квадрати се добиваат најдобрите линеарни коефициенти. Според него најдобри се во смисла на тоа што ги минимизираат асимптотската варијанса и очекуваната асполутна вредност на случајната грешка, а се макзимизира веројатноста дека реализираната вредност ќе лежи во симетрични интервали во рамките на непознатите коефициенти, без разлика на случајната гршка. Неговиот распределба вклучува лимитиран распределба на најмалите квадрати, кои се одредени со два параметри.
Државен удар
Исходи
Превратите во периодот по Студената војна поверојатно е да резултираат со воведување на демократски системи отколку превратите за време на Студената војна, иако и по државните удари сè уште владее авторитаризмот. Превратите за време на граѓанска војна го скратуваат времетраењето на војната.
Пјер Симон Лаплас
Влијанието на веројатноста на Лаплас
Кон крајот на 19 век, делото Théorie analytique на Лаплас останува како највлијателна книга за математичката теорија на веројатност. Во полето на статистиката, Лаплас воглавно претставил теоретски концепти на не толку систематичен начин. Неговите аналитички одбивања биле напишани во многу тежок стил, и неговиот начин на размислување во рамките на теоријата на грешки не станал толку популарен во споредба со оној на Гаус, кој бил полесен да се разбере и да се примени. Тоа сепак претставувало инспирација за понатамошен развој на аналитички ориентирана теорија на веројатност, распределбаи на збирови на случајни независни променливи станаа основа на модерната теорија на веројатност. Некои основни идеи, главно распространети од Лаплас во вербална форма во неговиот „Есеј за филозофијата“, решитално влијаеa врз статистиката на 19 век во производство на очекувањето, дека сите случајни флуктуации во природата и општеството може да се третираат согласно со моделот на грешки на грешки од набљудување.
Стабилноста на сончевиот Систем
Во статија прочитана пред Академијата на науки на 10 февруари 1773, Лаплас го објавил неговиот познат заклучок за непостојаноста на планетарните движења. Ова го претставува првиот и најважниот чекор во воспоставувањето на стабилноста на сончевиот Систем. Докажано е во 1787 дека Месечината постепено забрзува во својата орбита. Лаплас овој ефект го заснова на намалувањето на екцентричност во Земјината орбита под гравитационото влијание на други планети. Со математичарот Жозеф-Луј Лагранж докажуваат дека вкупната екцентричност на планетарните орбити во сончевиот Систем мора да остане константна, за ако една планета ја зголеми нејзината екцентричност, другата да ја намали. Истото важи и за наклоните (инклинациите) на орбиталните рамнини. Како што границата на разлика помеѓу екцентричностите и наклоните е многу мала, неколку промени се можни. Сончевиот Систем не бил нарушен се од неговото основање и неговата сигурност е потврдена за подолго време, освен ако не станува случај за пристигнување на масивно тело. Ова стојалиште многу влијаело на развојот на мислата на 19 век, после долгите верувања дека галаксиите беа сончеви системи во процес на создавање. Во 1786 Лаплас докажа дека екцентричностите и инклинациите на орбитите на планетите меѓусебно секогаш остануваат мали, константни, и сами се корегираат. При изучувањето на аглите на навалување на орбитите на кометите во 1778 година, покажал дека сумата на аглите била нормално распределбаена. Лаплас ја презентирал својата позната маглна хипотеза во 1796 година преку делото „Експозицијата на светските системи“, застапувајќи го погледот на настанување на сончевиот Систем од контракции и ладење на голем, сплоснат облак со блескав гас и спора ротација. Може да се каже дека Лаплас прв ги испитал условите на стабилност на системот формиран од прстените на Сатурн, укажал на потребата за нивна ротација, и ја поправил за период што бил виртуелно идентичен со тој воспоставен преку опсервациите на Хершел.
Нееднаквоста на Јупитер и Сатурн
Лаплас ги применил мерките на анализа на големите постоечки проблеми во небесната механика. Од овие најочигледен е проблемот претставен со спротивните нееднаквости на Јупитер и Сатурн, заради чии настојувачки напори на Леонард Ојлер и Жозеф-Луј Лагранж не успеаа да ги објаснат во границите на теорија. Некоординираноста на нивните резултати го поттикнаа Лаплас на истражување на целата тема на планетарни петурбации, и неговниот исцрпен труд беше награден со откритие кое што беше целосно развиено и комплетно демонстрирано со негови понатамошни трудови и со илустрации од Лагранж, и го содржеше најважниот напредок направен во физичката астрономија од времето на Њутн. Долго бараната причина за големата нееднаквост на Јупитер и Сатурн беше пронајдена во близина на пристапот на сооднос на нивните осцилации, што беше прикажано во две елегантни теореми, дека меѓусебната акција на планетите не би можела значајно да влијае на осцилациите и инклинациите на нивните орбити, и дека поединечните особености пронајдени од него во се објаснети во таканаречените Лапласови закони. Тој ја комплетираше теоријата на овие тела во расправа објавена во Париските мемоари за 1788 и 1789. Молекуларната физика исто така го привлекла вниманието на Лаплас, и во 1824 ја објавува неговата цел да ја истражи оваа тема во посебен труд.
Математика
Лапласовата преобразба во математиката конкретно претставува интегрална преобразба која го поедноставува решавањето на многу диференцијални равенки. Го добива името на Лаплас бидејќи користел слична преобразба (која денес се нарекува z-преобразба) во полето на теорија на веројатност. Истражувањата на Ојлер и Лагранж за типовите на интеграли го привлекле вниманието на Лаплас во 1782 кога ја следел инспирацијата на Ојлер при употребување на самите интеграли како решенија на равенките. Во 1785 година, Лаплас направил значаен чекор нанапред кога наместо да бара решение во форма на интеграл, започнал со примена на преобразбите на начин кој подоцна станува многу популарен. Употребувал интеграл во ваква форма: за да ја преобрази целината на диференцијалните равенки, и да може да бара решенија на преобразената равенка. Потоа продолжува со примена на Лапласовата преобразба на ист начин и почнува да ги разделува некои од нејзините делови, со што започнал да ја согледува нивната моќ на потенцијал. Лапласовата преобразба f(p), исто запишана и како {F(t)} или Lap F(t), е дефинирана со интегралот
Дефинирање на Лапласовата преобразба
Лапласовата преобразба на функцијата f(t), која е дефинирана за сите реални броеви, односно t ≥ 0, претставува функција F(s), која е дефинирана на следниот начин: Параметарот s е комплексен број што вклучува реални броеви σ и ω. Значењето на интегралот зависи од типот на функција која не интересира. Потребната состојба за постоење на еден интеграл е дека f мора да биде локално применлив од [0,∞). За локално интегрирани функции коишто тежнеат кон бесконечност или се од експоненцијален вид, интегралот може да се сфати и како Лебезгов интеграл. Преобразба во теорија на веројатност Во полето на чиста и применета веројатност, Лапласовата преобразба е дефинирана како очекувана вредност. Ако Х е случајна променлива со функција за густина на веројатност f, тогаш Лапласовата преобразба за f е дадена преку следното очекување Ова се однесува на Лапласова преобразба на самата случајна променлива Х. Заменувајќи го s со −t ја дава моменталната генерирачка функција на X. Лапласовата преобразба има примени низ целата теорија на веројатност, вклучувајќи ги патувањата за првпат на стохастички процеси како Маркови ланци и теорија на обновување.. Од посебна употреба е можноста за да се поврати функцијата на веројатносната распределба на случајна променлива Х преку Лапласовата преобразба на следниот начин
Државен удар
Тип на режим и поларизација
Во автократиите, зачестеноста на државните удари е под влијание на постоечките правила за наследување.
Пјер Симон Лаплас
Двострана Лапласова преобразба
Кога ќе се спомне Лапласова преобразба најчесто се мисли на едностраната преобразба, меѓутоа Лапласовата преобразба може алтернативно да биде дефинирана и како билатерална, односно двострана преобразба. Под двострана преобразба се подразбира проширување на границите на интеграција на целата оска.
Инверзна Лапласова тпреобразба
Инверзната Лапласова преобразба е дадена преку следниот комплексен интеграл:
Државен удар
Територијални спорови, внатрешни конфликти и вооружени конфликти
Студија од 2017 година покажа дека автократските лидери чии држави се вклучени во меѓународни територијални спорови имаат поголема веројатност да бидат соборени со државен удар. Сепак, две студии од 2016 година покажале дека лидерите вклучени во милитаризирани конфронтации и конфликти е помалку веројатно да се соочат со државен удар.
Пјер Симон Лаплас
Инверзна Лапласова тпреобразба
Вклучувајќи го експоненцијалниот параметар p во K = e−pt. Линеарниот Лапласов оператор L ја преобразува посебно секоја функција F(t) од сет на функции во некоја друга функција f(p). Инверзната преобразба F(t) се запишува како  L−1{f(p)} or Lap−1f(p).
Државен удар
Територијални спорови, внатрешни конфликти и вооружени конфликти
Студија од 2019 година покажала дека државите кои неодамна потпишале мировни договори по граѓанска војна е поверојатно да доживеат пуч, особено кога тие договори содржат одредби кои ги загрозуваат интересите на војската.
Пјер Симон Лаплас
Инверзна Лапласова тпреобразба
Лапласовата преобразба има голем број на делови што го прават корисно анализирањето на линеарни динамички системи. Најзначајната предност е претворањето на диференцијацијата и интеграцијата во множење и делење, соодветно преку s (слично како кај логаритмите кои го менуваат множењето на броеви во собирање на нивните логаритми). Заради овој дел, Лапласовата променлива s е позната и како операторска променлива L множеството: или собирачка или (за s−1) разделувачка. Преобразбата ги претвора интегралните и диференцијалните равенки во полиномни равенки кои се многу полесни за решавање.
Државен удар
Народна опозиција и регионални бунтови
Истражувањата наведуваат дека протестите поттикнуваат државни удари, затоа што им помагаат на елитите во државниот апарат да ги координираат државните удари.
Пјер Симон Лаплас
Инверзна Лапласова тпреобразба
Може да се каже дека првенствено Лаплас е голем математичар преку оригиналната структура на неговиот памет, а подоцна дека станал голем истражувач преку расположението кое го мотивирало Помеѓу другите откритија на Лаплас во полето на чиста и применета математика се следните:
Државен удар
Ефект на војската
Студија од 2018 година покажала дека обидите за државен удар биле поневеројатни во државите каде што војската остварува значителни приходи од мировни мисии. Студијата тврди дека војската била одвратена од организирање пуч затоа што се плашеле дека ОН повеќе нема да ја ангажира војската во мировни мисии.
Пјер Симон Лаплас
Погледите кон Бог
Лаплас се родил како католик, но најголемиот дел од својот живот го поминал како деист (верување во постоењето на некое натприродно суштество или создавател кој нема надлежност во универзумот) и атеист. Не се изјаснувал како атеист, но Наполеон му кажал на генералот Гаспард Гоургард : “Честопати го прашував Лаплас што мисли за Бог. Тој се изјаснуваше како атеист “. Според геологот Гетард атеизмот на Лаплас бил проследен со материјализам, но хемичарот Думас, кој го познавал Лаплас во 1820 дал против аргументи за тој атеистички и материјалистички поглед на Лаплас. Роџер Хан, кој има напишано биографија за Лаплас, вели: „Никаде во неговите пишани документи, јавни или приватни, не го негира постоењето на Бог“. Во својата книга дава докази на писмо кое Лаплас го има напишано до неговиот син каде се споменува Бог. Во делото Exposition du système du monde, Лаплас го цитира Њутн: „ различните диспозиции на Сонцето, планетите и кометите, може да биде дело единствено на семоќно и интелегентно Битие“, покажувајќи дека значајниот распределба на на планетите може целосно да се објасни преку законите на движење, Лаплас ја отфрлил можноста од тоа надмоќно сусштество да има влијание, спротивно од тоа што велел Њутн. Исто така ја поддржувал идејата на Лајбниц, која била против идејата на Њутн дека бог стои зад распределбата на планетите во Сончевиот Систем. Во група на зачувани ракописи, за првпат објавени во делото на Хан, се откриваат деистичките ставови на Лаплас кон христијанството. Во подоцнежните годни, Лаплас се интересирал за прашањето за постоењето на Бог, и го дискутирал христијанството со швајцарскиот астроном Маурицие, меѓутоа останал скептичен во поглед на христијанството до крајот на својот живот, од кои во последните години во неговиот живот бил опишан и како агностицист. „Јас немам корист од таа хипотеза“ е често цитирана мисла која се поврзува со дијалогот меѓу Наполеон и ставот на Лаплас во поглед на Бог. Кога Лаплас бил кај Наполен да му презентирал копија од неговата работа, дијалогот кој го имале е доста препознатлив. На Наполеон му било кажано дека во книгата не се споменувало името на Бог, и бидејќи бил склон кон поставување на прашања кои би го засрамиле соговрникот, придал значење на таа забелешка и во првата прилика го прашал зошто во неговото големо дело каде го опишува универумот не го споменал името на Создавателот. Лаплас, кој бил сметан за најдостапните политичари, кој попрво би умрел отколку да се изјасни по основ на религијата веднаш одговорил Je n'avais pas besoin de cette hypothèse-là. (јас немам потреба од таа хипотеза) и успеал со својот одговор да го воодушеви Наполеон. Но во 1884 асторномот Херв Фаје потврдил дека овој разговор меѓу Лаплас и Наполеон бил претставен поинаку од тоа што се случило. Според него тоа не се однесувало на Бог самиот, туку на неговата интервенција во одредена точка.
Државен удар
Економија, стапка на раст и развој
Студијата од 2018 година покажала дека „шоковите на цената на нафтата поттикнуваат државни удари во земји кои располагаат со нафта, а ги спречуваат во земји кои немаат нафта“.
Пјер Симон Лаплас
Политика
Лапласовата научна кариера се развивала за време на политички пресврти, но продолжила да се развива во сите политички системи (1789 Француска револуција, 1799 Наполеон кога ја презема власта, 1815 Повторно воспоставување на монархијата). Во раните години Лаплас стоел настрана од политичките случувања и бил посветен на научната дејност во Академијата на науки во Париз. Тој бил исто така принуден да замине од Париз за време на крвавата Револуција. Во ноември 1799 Наполеон го назначил Лаплас за министер за внатрешни работи. На таа должност бил само 6 месеци, бидејќи откако Наполеон ја осигурал моќта немал потреба од неискусен научник во владата. Иако Лаплас бил тргнат од министерската позиција, успеал да влезе во Сенатот и во третиот дел на книгата Mécanique céleste го нагласува неговиот став и наклонетост кон мирот и стабилноста во Европа. Лаплас постојано ги менувал своите погледи како што се менувале политичките настани во тоа време, со цел да се вклопи со политички промени во тој период. Во 1814 година Лаплас ја поддржал реставрацијата и обновата на Бурбон, и во второто издание на Essai philosophique вметнал свои коментари за политиката и владата. Монархијата и сталежите ги дале своите глсови во Сенатот против Наполеон. Тие 100 дена биле многу непријатни за Лаплас во таа година и тоа претставувало поволна прилика за Лаплас да го напушти Париз кога состојбата била најкритична. Во 1824 очигледно било дека кралството пропаѓа, па Лаплас се префрлил на страната на Бурбоните. Наполеон дошол на власт поради тоа што ветил стабилност, но бидејќи се преценил себеси ја довел нацијата до пропаст, поради што Лаплас ја намалил неговата лојалност кон него и нивните односи се заладиле. После тоа тој останал на страната на Бурбон монархијата и ја изгубил славата во поглед на политичките кругови. Кога одбил да го потпише документот од Француската академија со која се поддржува и застапува слободата на печатот во 1826, ги загубил и тие малку пријатели што му останале во политиката. Откако бил сведок на Француската револуција и настанувањето на Републиката тој составил збир на правила изведени од физиката во корист на развитокот на општестово преку револуцијата. Тој верувал дека рамнотежата во природата овозможува да се состави модел кој ќе помогне да се одржи човечкиот вид.
Државен удар
Економија, стапка на раст и развој
Студија од 2020 година покажала дека изборите имаат двострано влијание врз обидите за државен удар, во зависност од економската состојба. За време на периоди на економска експанзија, изборите ја намалуваат веројатноста на обиди за државен удар, а изборите за време на економска криза ја зголемуваат.
Студија од 2021 година покажала дека земји богати со нафта имаат зголемен ризик од обиди за државен удар, но тие удари веројатно нема да успеат.
Студија од 2014 година за 18 земји од Латинска Америка утврдила дека зачестеноста на државните удари не зависи од нивото на економски развој, економската нееднаквост, ниту од стапката на економски раст.
Заштита од државен удар
Во т.н. „заштита од државен удар“, режимите создаваат структури кои ѝ отежнуваат на некоја мала група да ја преземе власта. Овие стратегии за заштита од државен удар опфаќаат стратешко поставување на семејните, етничките и религиозните групи во војската; создавање на паравоени сили паралелно со редовната војска и создавање на внатрешни безбедносни агенции со преклопна надлежност каде што постојано се надгледуваат една со друга. ТИстражувањата покажуваат дека некои стратегии за заштита од државен удар го намалуваат ризикот од негова појава. Сепак, методите на заштита од државен удар ја намалуваат воената делотворност. Една од причините зошто авторитарните влади се стремат да имаат некадарни војски е затоа што тие се плашат дека нивната војска ќе изврши државен удар.
Демократија
Истражувањата укажуваат дека државните удари преку кои се цели кон демократизација во авторитарни режими со текот на времето шансите за воспоставување на демократски систем се намалуваат, но и дека позитивното влијание се зајакнува по завршувањето на Студената војна.
Репресија и контра пучеви
Според Наунихал Синг, автор на Преземање на моќта: Стратешка логика на воените удари (2014), „прилично е ретко“ владата насилно да ја исчисти армијата по спречување на државен удар. Ако се започне со масовно убивање на елементи од армијата, како и офицери кои не биле вмешани во пучот, тоа може да предизвика „контра-пуч“ од војници кои се плашат дека тие се следни. За да се спречи таков контра-пуч кој може да биде поуспешен од првиот обид, владите обично прибегнуваат кон отпуштање на истакнати офицери и ги заменуваат со лојалисти.
Некои истражувања укажуваат дека обично и по успешните и по неуспешните обиди за државен удар следат зголемената репресија и насилството.
Попознати контра пучеви се: Отоманскиот контра пуч од 1909 година, контра пучот во Лаотија во 1960 година, масовните убиства во Индонезија од 1965-66 година, нигерискиот контра-пуч од 1966 година, грчкиот контра државен удар од 1967 година, суданскиот контра пуч од 1971 година и државниот удар од дванаесетти декември во Јужна Кореја.
Пјер Симон Лаплас
Титули
Лаплас имал престиж и способност да да ги преживее многуте испади од турбулентната политика во тоа време, со што Наполеон го назначил за Министер на внатрешни работи и сенатор. Лаплас одработил само 6 недели како Министер за надворешни работи на Наполеон во 1799, а подоцна е почесно префрлен во Сенатот каде што станува Канцелар во 1803. Лаплас станал гроф на Империјата во 1806. Луј XVIII исто така имал највисока почит кон Лаплас, кој во 1816 тој бил прифатен во Француската Академија и во 1817 станал претседател на Сенатот. Истата години бил издигнат на ниво на маркиз.
NGC 6367
NGC 6367 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6367 се споменува и како MCG 6-38-20, CGCG 198-41, NPM1G +37.0555, near SAO 66035.
Откривање
Објектот е откриен на 5 јули 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6367 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6367 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 25 м 8,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +37° 45' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на NGC 6367 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60251. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 115; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3086. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 277.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Календра
Свети Ѓорѓи (Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Геди Дермен, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Црквата е гробишен храм во јужниот крај на селото. Изграден е во 1922 г. на местото на стариот храм уништен за време на Балканските војни. Во изградбата учествувале македонските староседелци и грчките доселеници од Мала Азија и Источна Тракија. За тоа сведочат дарителските натписи на иконите. Подоцна е подигната камбанарија, дрвената женска црква е заменета со армиранобетонска, покривот е нареден со ќерамиди е дограден е отворен нартекс на запад. Во 2001 г. почнало живописувањето на внатрешноста.
Во парохијата влегува и црквата „Св. Евстатиј“.
Конфекциски техничар
Конфекциски техничар е работник кој има познавања и вештини релевантни во областа на конфекцијата.
Историјат на текстилната индустрија
Облеката е присутна од многу години, првобитните луѓе најпрвин покривале само делови од своето тело со некоја импровизирана облека која сами си ја кроеле. Но како што одминувале годините така технологиите и науките напредувале и луѓето почнале да користат материјла односно да го користат текстилот. Па сè до денес се користи текстилот со што се произведува современа облека. Во Македонија текстилниот сектор се развил уште во деветнаесеетиот век, во тоа време Македонија била држава со мали градчиња и населението живеело во рурални области и сами си ја произведувале храната. Воведувањето и развивањето на текстилната идустрија било за потребите на отомаската војска за потребите на војниците облека и униформи. Исто така и на луѓето од урбаните населби потребна му била текстилната индустрија. Во Македонија првата фабрика била отворена во 1880те години,во битолскиот регион каде што таму само се произведувале волнени производи и помал дел на памучни производи. Раководители биле бизнисмеми кои биле обучени на врвно ниво и имале способност да финасираат. Сето тоа било така добро до првата светска војна каде што се извршил разор на текстилната индустрија. Но една од фабриките сè уште просперирала и била единствен и најголем снабдувач со облека во тој период. Тие произведувале волнени производи и со цел стоката да биде поквалитетна користеле домашна волна, а подоцна увезувале и од други држави. Кон карајот на деветнасеетиот и почетокот на дваесеетиот век во македојнија ималу уште околу десет работилници кои за време на светската војна биле уништени. Во нашата земја модното производставо со свила започнало кон крајот на деветнаесеетиот век. Но проблемите за време на војната довеле и проблеми и во свиларството па така и тоа како и преработката на волната довело до неуспех. Кон крајот на првата светска војна економските услови во нашата земја се подобриле со тоа што и текстилната индустрија зазела добар замав. Во денешно време текстилната индустрија во Македонија е на многу добро ниво.
Развој на конфекцискиот техничар
Конфекциски техничар тоа се луѓето коу работата во фабриките за текстилна идсутрија нивниот развој од почетокот на појавување па до денес е многу напреднат. Во поодамнешно време конфекциски техничари биеле луѓето кои биле вработени во фабриките за текстил и во денешно време името останало исто но сепак има разлика во образованието. Тогаш конфекциски техничари биле они луѓе брзо ја совладувале работата со машини и шиење,но денес конфекциски техничари се они лица кои имаат образование за таа насока. Во денешно време има средни училишта во кои го има профилот Конфекциски техничар,но исто така за среќа на учениците има и факултети за да може кадарот кој ќе излезе од тие факултети и училишта да се снаоѓа во работата на тој план. Студентит кои завршиле таков факултет се високо обазовани лица кои после тоа можат да работат како професори за нивната струка,во текстилната индустрија. Исто така по завршување на своето школување ќе се стеканат со наење како шот е дизајн на материјлаите, технологија и конструкција на облека. Исто така тие се оспособени за водење на производниот процес да изработуваат производи од текстил и да вршат контрола на текстилните производи. Стекнатата диплома му овозможува вработување во текстилната индустрија,факултети,инпекција,и во органите на државната управа, трговски фирми. Според насоката завршен такава и работа можат да работат конфекциските техничари ако имаат диплома која е стекната на насоката Дизајн и конфекција имаат посебни можности на вработување како творци,технолог и дизајнер во погони за производство на облека,јавни медиуми и во модни и рекламни агенции.
Улога на конфекцискиот техничар
Конфекцискиот техничар има за улога да го приспособува бародот на новите промени кој се случуваат во модниот свет а исто така и тој треба да биди во тек со новите дејствија. Да предлагаат нови идеји и нови производи треба да бидат различни од другите и иновативни и креативни. Треба да научат да даваат одговори на прашањата кој ги наметнуваат промените да го следат развојот на индустријата и технолошките достигнуваља во земјава и светот. Конфекцискиот техничар треба да влијае врз подобрување на квалитетот на животот на луѓето развој на општините и зачувување на околината. Во последниве неколку години нашата земја го следи европскиот тренд за образовано општество во сите сфери на професионалното живеење. Исто така се менува и нивото на знаење и вештини кои ги бара општеството. Улогата на конфекциските техничари есе бара знаење,креативнос но и иновативни способности за да можат да одговорат на барањата на пазарот. Најголема улога во тоа игра науката и знаењето. Треба да наоѓаат решенија за проблемите во регионите на делување и пошироко како и за потребите од доживотно учење на работната сила. Голема важност односно голема улога на конфекцискито техничар е да внимама на бојадисувањето на текстилниот материјал кој според бојата привлекува големо внимание и кај луѓето.
NGC 1943
NGC 1943 — расеано ѕвездено јато со оддавна маглина во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1943 се споменува и како ESO 56-SC114, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 24 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1943 е од видот EN+OCL. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 12 m.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 22 м 28,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 70° 9' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 1943 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
Пинкови ѕвездички
Пинкови ѕвездички е српско музичко натпреварување во организација на РТВ Пинк за деца до 15 година. Освен од Србија, во натпреварувањето учествуваат натпреварувачи и од останатите земји во регионот како Македонија, Босна и Херцеговина, Црна Гора, Хрватска и Бугарија.
Стручното жири во натпреварувањето го сочинуваат: Гоца Тржан, Милан Станковиќ, Наташа Беквалац, Кристина Коцкар и Леонтина Вукомановиќ. Водители на оваа емисија се Маријана Миќиќ и Ана Михајловски.
Прва сезона
Првата сезона на Пинкови ѕвездички се одржала во текот на 2014 и 2015 година. Финалето се одржало на 4 јули 2015 во Шимановци.
Завршен пласман на натпреварувачите со просечна оцена од жирито:
Музиканти (скулптура во Скопје)
Музиканти или Свирачи, по реконструкцијата наречени Штипски Свирачи е композиција од четири фигури со висина од по еден метар, поставена на камен постамент од 80 сантиметри во Скопје. Дело е на вајарот Благој Чушков кој во 2002 година го направил по нарачка на тогашните скопски градски власти. Скулптурата била поставена на платото пред Балканска банка на Плоштадот Македонија. Во 2006 година скулптурата била цел на вандализам. Имено двете помали фигури на музичарите од скулптурата исчезнале, а една од нив била оштетена. За време на реконструирањето на кејот „13 ноември“ скулптурата била отстранета. Во 2009 година, пред Капитал банка во центарот во Скопје, по неколкугодишна пауза повторно била вратена скулптурата, но овојпат музичарите биле изработени во многу поголема димензија кои „свиреле“ на истите инструменти.
Пинкови ѕвездички
Прва сезона
Победничка на првата сезона е Марија Сердар.
Втора сезона
Втората сезона се одржала во текот на 2015 и 2016 година. Финалето било одржано на 3 јули 2016 во Шимановци. После првите неколку емисии во оваа сезона, Хари Мата Хари го менувале пејачот на групата Lexington Band Бојан Васковиќ и пејачот на Тропико бенд Александар Сале Цветковиќ (Сале Тропико) па потоа Хари повторно се вратил. Потоа Гоца Тржан во неколку емисии ја менувала победничката на Пинкови ѕвездички од првата сезона Марија Сердар, но подоцна Гоца се вратила. Сале бил во жирито и во суперфиналето исто така на местото на Гоца.
Победник на втората сезона е Марко Бошњак.
Трета сезона
Третата сезона на Пинковите ѕвездички се одржувала во текот на 2016 и 2017 година. Финалето се одржало на 7 јули 2017 во Шимановци. Во оваа сезона бил променет еден дел од почетниот состав на стручното жири. Милан Станковиќ и Хари Мата Хари ги напуштиле судиските столици и на нивните места како нови членови на жирито дошле Сале Тропико и Сергеј Ќетковиќ. Поради американската турнеја на Тропико бенд, Сале одредено време го менувал Милан Станковиќ, но подоцна тој повторно се вратил. Подоцна Милан кратко ја менувал и Гоца Тржан, па се Гоца вратила. Сале Тропико потоа повторно бил отсутен заради работни обврски а за тоа време го менувале пејачот на групата Пилоти Кики Лесендриќ како и Александра Радовиќ, а потоа и Огњен Амиџиќ.
Победник на третата сезона е Роко Блажевиќ.
Југославија на Олимписките игри
Екипите од Југославија првпат учествувале на Олимписките игри во 1920 година. Претходно, неколку спортисти од Хрватска, Словенија и Војводина се натпреварувале за Австрија или Унгарија кога овие земји биле дел од Австроунгарија. Мала екипа од двјаца спортисти се натпреварувала одвоено за Србија на игрите во 1912 година.
Југославија hбила ознаката за Олимписките екипи од три различни земји:
Временска линија на учества
Југословенскиот олимписки комитет бил основан во Загреб во 1919 година (признаен од МОК во 1920), пред да премести седиштето во Белград во 1927 година, и го заменил Српскиот олимписки комитет во МОК. За време на распадот на Југославија, создадени се неколку нови комитети од новите држави, додека пак ФР Југославија го наследила ЈОК. Денес, Србија се смета за единствен наследник на Југославија.
Домаќин на игрите
Југославија била домаќин на игрите само во една прилика.
ЖС „Прилеп“
Железничката станица „Прилеп“ — железничка станица во Република Македонија. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10. Железничката станица има 4 колосеци.
Сао Жозе дос Асентес
'Сао Жозе дос Асентес (португалски: São José dos Ausentes) — општина во државата Рио Гранде до Сул, во јужниот дел на Бразил. Зафаќа површина од 1176 км2 и има население од 3300 жители. На нејзината територија се наоѓа највисокиот врв во државата Рио Гранде до Сул, Пико до Монте Негро, висок 1398 метри надморска височина. Од главниот град, Порто Алегре, е оддалечена 220 километри.
819 Бернардијана
819 Бернардијана — астероид во орбита на Сонцето, откриен на 3 март 1916 година од германскиот астроном Макс Волф во Хајделберг.
Везендорф
Везендорф (Wesendorf) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 12 километри северно од Гифхорн.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Општински единици
Општината Везендорф е составена од две единици: Везендорф и Вестерхолц.
Општина Чешиново
Општина Чешиново е поранешна општина во Македонија. Општината била основана во 1996 година, која била издвоена од општината Кочани. Општина Чешиново престанала да постои со територијалната поделба на Македонија од 2004 година, кога заедно со поранешната Општина Облешево ја создале новата Општина Чешиново-Облешево. Седиште на општината било селото Чешиново. Месното население не било задоволно со спојувањето со Облешево, особено имало недоразбирање за името на новата општина, односно дали да се вика Облешево или Чешиново. Како компромис е добиено денешното име Чешиново-Облешево.
Географија
Општина Чешиново се наоѓала во најнискиот рамничарски дел од Кочанското Поле. Општината го заземала средното сливно подрачје на реката Брегалница, од нејзината десна страна. Чешиново, како седиште на Општината, зазема средишна позиција помеѓу поголемите градски општини Кочани, Штип и Пробиштип.
Општината имала површина од 49 км2 и припаѓала во групата на мали општини во Републиката. Чешиново располагало со најголема површина на обработливо земјиште во Кочанското Поле. Вкупната аграрна површина во општината зафаќала простор од 4.800 хектари, од кои 2.989 хектари биле обработливо земјиште, 1.780 хектари пасишта и 31 хектар шуми. Главна земјоделска култура била познатиот кочански ориз, а исто така почвата била погодна за производство и на шеќерна репа. Чешиново имала и еколошки здрава средина за развој на сточарството.
Демографија
Доминантен јазик во општината бил македонскиот, каде од 2.419 жители, 2.397 жител се изјаснил дека македонскиот му е мајчин јазик. Покрај македонскиот, влашкиот јазик го зборувале 19 лица, две лица зборувале српски и дополнително 1 лице зборувало на останат јазик.
Во поглед на религијата, православието била доминантна религија во општината. Од вкупно 2.419 жители, 2.415 жители биле следбеници на православието (МПЦ-ОА) и 4 жители се изјасниле како следбеници на некои од останатите религии.
Населени места
Седиште на општината било селото Чешиново. Во општината се наоѓале следните населени места: :
Стопанство
Населението претежно се занимавало со земјоделство и сточарство. Во Чешиново биле сместени и стопанисувале повеќе индустриски и преработувачки капацитети. Најголем број од женската работна рака била вработена во модната конфекција „Јоти“.
Величка епархија
Величката епархија — епархија, за чиј прв епископ бил хиротонисан Св. Климент Охридски кој ја носел титулата епископ Велички (893 – 916). Tака е запишано во месецословот на Асемановото евангелие и во некои од неговите слова, како и во житијата.
Свети Климент бил хиротонисан за епископ. Тој е првиот славјански епископ во македонската - Величка епархија. Оваа македонска епископија од страна на црковните историчари се смета за прва организирана Црква на Балканскиот Полуостров.
На 17 јули 1967 година, на Третиот црковно народен собор, одржан во Охрид во древната катедрала на охридските архиепископи „Св. Софија“ е обновена древната Величка епархија со седиште во Охрид. Епископ Велички (на возобновената епархија), бил г. Методиј (Попоски).
Само после една година, на одржаниот Црковно народен собор на 17 октомври 1968 година, со одлука бр. 538, древната Величка епархија е преименувана во Дебарско-кичевска епархија, повторно со седиште во Охрид.
Местоположба
Точната местоположба/протирање на Величката епархија сè уште не е до крај разјаснето и постојат различни мислења, а најверојатно е дека ја опфаќала територијата од Охрид, по р. Tреска (Велика или Голема Река) до Скопје.
Во МПЦ титулата на оваа епархија се доделува само на викарни архијереи. Светиклиментовата Величко-дремвитска епархија имала чист старомакедонски словенски карактер, се богослужело и администрирало на старословенски јазик и била почетокот на автокефалната Охридска архиепископија.
Според некои учени седиштето на епархијата било во Охрид, и се именувала како „Ве­лич­ка епархија“. Нејзиното име „Величка“ е добиено според името на реката „Велика“ или „Голема Река“. Тоа е исто како и современиот пример на именување на епархиите според имињата на реките, како што се: Брегалничката, Повар­дарската епархија и сл. Велич­ката епархија на свети Климента се простирала по течението на Велика Река - Голема Река - Треска, до Скопје.
Според други извори Величката епархија се протегала по течението на реката Велика Морава во Србија.
Според некои извори пак Величката епархија ја покривала територијата на некогашната Велика Моравија. .
Зелена игуана
Зелена игуана — голем растителнојаден вид на гуштер од родот игуана кој живее во Средна и Јужна Америка. Зелената игуана расте до 1,5м и достигнува тежина до 10кг. Поради својот егзотичен изглед, зелената игуана е популарна и како домашен миленик.
Зелените игуани се дневни животни кои често се качуваат по растенијата и се наоѓаат близу до вода.
Поради популарноста во трговијата со домашни миленици и како извор на храна во Латинска Америка, тие се на листата за контрола на трговијата со животни.
Особини
Зелените игуани имаат низа од боцки на грбот и опашката кои ги штитат од грабливците. Опашот го користат како камшик кога се бранат од напаѓачи, а како и кај многу други гуштери, тој може да отпадне и да се регенерира. Подбрадокот го користат за регулирање на температурата, а исто така и за додворување.