cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ојлатал
Ојлатал (Eulatal) — поранешна општина во округот Лајпциг, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2009 година е дел од градот Фробург.
Орлите рано летаат (филм)
„Орлите рано летаат“ (српски: Орлови рано лете) — југословенски филм од 1966 година, во режија на Соја Јовановиќ. Улогите ги толкуваат: Миодраг Петровиќ Чкаља, Павле Јовановиќ, Павле Полачек, Драгутин Добричанин, Михајло Бата Паскаљевиќ Љубиша Самарџиќ итн.
Синопсис
Децата од селата под планината Грмеч почнуваат да бегаат од училиштето поради теророт што го заведува учителот наречен Пиперка, зашто носот му е постојано црвен поради алкохолизмот. Прв кој бега е Јованче, кој подоцна станува арамбаша. По него, во Прокин Гај доаѓаат и други деца: Лазар Мачорот, мајстор за поправање сè и сешто, Ѓоко Потрк, поет со брзи нозе, и Долгоногиот Стрико, највисокото момче во дружината, во кого е заљубено девојчето Луња, а која тој упорно ја игнорира. Следејќи го Стрико, в дружината доаѓа и Николица со неговото куче Жолтко. Николица го остава кучето ноќе да го чува „логорот“, една стара напуштена воденица. И, на крајот, Ѓоко Потрк го доведува Нико Ќулибрк, чиј татко работел во Америка, како и Вањка Широкиот, чиј татко има руско потекло. Потоа, кнезот Ваљушка, селскиот поглавар организира потера по децата кои ги открива Лијан. Така, децата ги фаќаат, а нивниот логор е затворен. Во 1941 година започнува војната која детската игра ја претвора во сурова стварност. Стрикото му го спасува животот на неговиот брат Николетина Бурсаќ, а кога усташите ќе дојдат во Прокин Гај, децата, Луња, дедото Вук и Лијан бегаат во Мачкова пештера која одамна ја открил Лазар Мачорот, а која се наоѓа под воденицата. Луња низ другиот излез на пештерата оди до партизанскиот одред и го доводува во пештерата. Партизаните, предводени од Николетина, ги победуваат усташите, а децата сакаат да му се придружат на партизанскиот одред. На крајот, само Луња останува во Прокин Гај гледајќи како децата и Лијан заминуваат со партизаните.
429
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5937 и 5938 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5179 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4189 и 4190 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1182.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 429 година се протега во 3065 и 3066, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3125 и 3126 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 972. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 199 и 198 година пред хиџра.
Филипо Ѕаканти
Филипо Ѕаканти (Filippo Zaccanti; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Шлибен
Шлибен (Schlieben) е град во округот Елба-Елстер, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа на 22 километри северно од Бад Либенверда. Во близина на градот се наоѓал концентрационен камп во текот на Холокаустот.
Галина Санко
Галина Санко (1904–1981) била руска фотографка која работела како фоторепортер и била една од само петте жени кои служеле како воен фотограф за време на Втората светска војна. Таа била една од најпознатите советски фотографи и позната на Запад, освојувајќи награди и дома и во странство.
Биографија
Галина Захаровна Санко е родена во 1904 година и како дете била импресионирана од фотографиите на жени новинарки во списанија како Spark и Spotlight. Посетувала курсеви по фотографија за да стекнела основно разбирање за техниките, а потоа работела како лаборант во редакцијата на весникот Воден транспорт. До почетокот на 1930-тите, таа станала професионален фотограф и побарала да учествува во експедиција на Арктикот. Таа отишла со мразокршачот Красин на полуостровот Камчатка и командантските острови и презимувала на островот Врангел фотографирајќи ја областа и го посетила споменикот на Витус Беринг на Беринговиот остров. Санко, исто така, фотографирала патување до Далечниот Исток, но својот вистински повик го нашла во фоторепортерството за време на Втората светска војна.
По прогонот на нејзиниот сопруг во 1938 година, Санко го посветила својот живот на фотографијата. Кога избувнала војната, таа побарала да оди на фронтот како воен дописник. Првично, Санко се обучила како медицинска сестра, а потоа студирала возење и автомеханика. Таа ги преврзала ранетите и откако ја докажала својата подготвеност за битка ѝ било дозволено да биде една од само петте жени кои служеле како воени фотографи. Работела за списанието Frontline Illustration и фотографирала битки во Курск, Москва и Сталинград, фотографирајќи во Брјанск и Донската кампања во близина на Сталинград. Во 1944 година, за време на северната офанзива, таа направила фотографии од опсадата на Ленинград. При крајот на војната, таа направила фотографии од борбите против Јапонија. Таа била тешко повредена двапати за време на војната. Во филмот Диви мед (1967) врз основа на романот на Леонид Первомаиски, имало сцена заснована на вистински настан во кој Санко набргу побегнала од пукање од германски тенк. На крајот на војната, Санко работела за списанието Spark но до 1960-тите, нејзината работа била забранета и скриена во архива. Обвинета за искривување на вистината, со нејзините фотографии од ослободувањето на логорот Петрозаводск, Санко била ослободена кога 20 години по војната, се вратила во Република Карелија и пронашла едно од децата што ги фотографирала во логорот. По објавувањето на „Клаудија 20 години подоцна“, нејзината архива била отворена во 1966 година и Санко учествувала на многу фотографски изложби дома и во странство. Таа била наградена со Орден на Црвена звезда. Санко починала во Москва во 1981 година.
Наследство
Најмалку една од нејзините слики, „Заробеници на фашизмот“ била искористена како доказ во судските процеси во Нирнберг. Во 1966 година, на меѓународната изложба „Интерпресфото-66“ во Москва, Санко добила златни медали за секоја нејзина фотографија „Затвореници на фашизмот“ и „Дваесет години подоцна“. Две години подоцна, на една париска изложба, нејзините фотографии од ослободувањето на Петрозаводск ја добиле Големата награда. Во 1981 година, Санко ја добила титулата „Почесен граѓанин на градот Гдов“ за нејзините фотографии кои го документирале пустошот на градот во 1944 година и неговото ослободување од нацистичката окупација.
Дарот на Санко не бил да ја фотографира војната, туку резултатите од битката врз самите војници, пејзажот или неборците. Иако главно непознати на Запад, советските фотографи и фоторепортери почнале да се пробиваат од зад Железната завеса во 1990-тите. Во 1996 година, Кристи во Њујорк продала 279 отпечатоци од 24 фотографи, вклучувајќи ја и Санко, на колекционер во Сан Франциско. Две од фотографиите на Санко, едната покажувала чизми на паднатите германски војници покриени со снег и другата „Пролет во Украина“ (1943), ја прикажувале идиличната села на која смртно ранет германски војник лежел во тревата со својот шлем. Во парче објавено во Њујорк Тајмс.
1155 п.н.е.
1155 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1155. година пред новата ера, 155. од вториот милениум п.н.е., 55. од 12 век п.н.е. и шеста од 1150-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4353 и 4354 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3595 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2605 и 2606 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 402 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1155 година се протега во 1481 и 1482, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1541 и 1542 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 612 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1831 и 1830 исламска година пред хиџра.
Откритија
1155 av. J.-C.
NGC 4916
NGC 4916 — засега неутврден објект во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 април 1865 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4916 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 0 м 54,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +37° 21' 40"".
Други поделби
Проучување на NGC 4916 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 109; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2534. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 110.
Мариа Борди
Марла Борди (родена 1918 година) беше советски фотограф за вести и офицер за односи со јавноста во Обединетите нации.
Живот и кариера
Марла Борди е родена во Торопец (Торопец), Гувернерот Псков, Русија, 400 км западно од Москва во 1918 година, а дипломирала на факултетот за странски јазици во Москва.
Борди работела како фотограф на вести во Виена, Париз и Њујорк, каде што студирала на Факултетот за модемска фотографија (SMP), основана во 1939 година на 487 Парк Авену, Њујорк.
Течно зборувала руски, англиски, француски, германски и шпански и таа била една од четирите фотографи на печатот вработени во Њујорк во Секцијата за филмови и визуелни информации на Секретаријатот на Обединетите нации во нејзиниот Оддел за информации од јавен карактер (ДПИ), основан во 1946. . Нејзините фотографии беа широко дистрибуирани во различни медиуми во форма на соопштенија за печатот, постери и брошури и како едукативни филмски ленти (мултимедијален формат од средината на векот).
Забележлива работа
Мурален отпечаток од нејзината фотографија од Генералното собрание на Обединетите нации се појави како најголема слика на светската турнеја изложба „Семејството на човекот “ на Едвард Стајхен. Копија се чува во колекцијата Медисон Дигитална база на податоци за слики (МДИД) на Универзитетот Џејмс Медисон и 1141 слика од неа може да се пристапи во архивата за вести и медиуми на Обединетите нации.
Германска култура
Германската култура започнала долго пред Германија да стане национална држава и го опфатила целокупното германско говорно подрачје. Од самиот почеток, културата во Германија била формирана од големите интелектуални и популарни движења во Европа, верската и секуларната.
Во минатото Германија ја нарекувале Das Land der Dichter und Denker (Земјата на поети и мислители).
Сојузните држави се одговорни за културните институции. Во Германија има 240 субвенционирани театри, стотици симфониски оркестри, илјадници музеи и над 25.000 библиотеки. Овие културни манифестации се често посетувани: Во германските музеи има над 91 милион посетители годишно, 20 милиони во театар и опера, 3.6 милиони годишно слушаат симфониски оркестри.
УНЕСКО има запишано 33 германски објекти како светско природно и културно наследство.
Јазик
Германскиот е службен и доминантен јазик во Германија. Тој е еден од 23 службени јазици во Европската Унија и еден од трите работни јазици на Европската комисија, покрај англискиот и францускиот јазик. Признати малцински јазици во Германија се холандски, лужичко-српски и фризиски. Тие се официјално заштитени од ECRML. Најчесто зборувани доселенички јазици се турски, курдски, полски, балкански јазици и руски.
Западногерманскиот јазик е стандарден јазик кој е тесно поврзан со англискиот, холандскиот и фризиските јазици. Во помала мера, е поврзан со источногерманските (изумрени) и северногерманските јазици. Поголемиот дел од германскиот вокабулар е изведен од германската гранка на индоевропското јазично семејство.
Значаен број на зборови се изведени од латински и грчки, помала количина од француски и од неодамна од англиски (познат како Денглиш). Германскиот јазик се пишува на латиница. Покрај 26 стандардни букви, германскиот јазик има три вокали со преглас, имено а(ä),о(ö) и у(ü), како и цврсто с кое се пишува како "ß".
Германските дијалекти се разликуваат од варијантите на стандардниот германски јазик. Дијалектите се традиционални локални форми кои потекнуваат од германските племиња. Многу од нив тешко се разбираат бидејќи се разликуваат по нивната лексика, фонологија и синтакса. Германија има приближно 100 милиони луѓе кои говорат на мајчин германски јазик, и околу 80 милиони на кои им е странски јазик. Германскиот е прв говорен јазик на 90 милиони луѓе во Европската Унија (18%). 67% од граѓаните во Германија тврдат дека можат да говорат на најмалку еден странски јазик, а 27% дека покрај мајчиниот, говорат уште два или повеќе странски јазици.
Литература
Литературата во Германија била најзастапена во Средниот век, а најзначајни писатели во тој период биле: Walther von der Vogelweide и Wolfram von Eschenbach. Nibelungenlied, чиј автор е непознат, како и Thidrekssaga се значајни дела од тој период. Збирките од бајки на Јакоб и Вилхелм Grim биле познати низ целиот свет.
Теологот Лутер, кој ја превел Библијата на Германски, се смета за основач на модерниот "Висок германски" јазик. Меѓу најпознатите германски поети и писатели се ,Лесинг, Гете, Шилер, Клајст, Хофман, Брехт, Хајне and Шмит. Деветмина добиле Нобелова награда за литература: Теодор Момзен, Паул фон Хејз, Герард Хауптман, Томас Ман, Нели Закс, Херман Хесе, Хајнрих Бел, Гунтер Грас и Херта Милер.
Филозофија
Подемот на современите природни науки и падот на религијата покренале многу прашања кои се повторуваат во германската филозофија во однос на врската помеѓу науката и верата, разумот и емоциите, како и научни, етички и уметнички начини на гледање на светот.
Германски филозофи помогнале во формирање на западната филозофија уште пред средниот век Алберт Магнус. Подоцна, во 17 век, Лајбниц и Кант одиграле водечка улога во историјата на филозофијата. Шопенхауер и Ниче биле инспирирани од кантианизмот и германскиот идеализам за кого се заземале Фихте и Хегел. Во втората половина на 19 век Маркс и Енгелс развиле комунистичка теорија, додека Хајдегер и Гадамер ја следеле традицијата на германската филозофија во 20 век. Голем број на германски интелектуалци биле влијателни и во социологијата, особено Адорно, Хабермас, Хоркајмер, Луман, Симел, Тенис, и Вебер. Универзитетот во Берлин основан во 1810 година од страна на филозофот Вилхелм фон Хумболт бил пример за голем број современи западни универзитети. Во 21 век Германија била значајна за развој на современата аналитичка филозофија во континентална Европа, заедно со Франција, Австрија, Швајцарија и Скандинавските земји.
Музика
Во областа на музиката, со германско потекло се некои од најпознатите класични композитори на светот, вклучувајќи ги Бах, Моцарт и Бетовен, кои ја обележале транзицијата помеѓу класичната и романтичната епоха во западната класична музика. Други композитори со Австрогерманско потекло кои се здобиле со меѓународна слава се Брамс, Вагнер, Хајдн, Шумберт, Хендл, Шуман, Лист, Менделсон, Јохан Штраус II, Брукнер, Малер, Телеман, Рихард Штраус, Шенберг, Орф, и од неодамна, Хенц, Лахенман, and Штокхаузен.
Бидејќи од 2006 година Германија е четвртиот најголем музички пазар во светот, таа имала силно влијание врз техно и рок-музиката, и пионерската транс музика. Голем број изведувачи, како што се Херберт Гринмаер, Скоприонс, Рамштајн, Нена, Хавиер Наидо, Дитер Болен, Токио Хотел и Модерн Токинг се стекнале со меѓународна слава. Германски музичари, особено пионерските бендови Tangerine Dream и Kraftwerk исто така придонеле за развојот на електронската музика.
Од 1970 година, Германија повторно имала просперитетна и популарната култура, но претежно водена од новиот главен град Берлин. Германија е исто така позната по своите реномирани оперски куќи, како што се Semperoper, Komische Oper во Берлин и Staatstheater am Gärtnerplatz. Рихард Вагнер ја изградил Бајројтскиот фестивалски театар. Еден од најпознатите филмски композитори е германецот Ханс Цимер.
Филм
Германскиот филм датира од времето на режисерот Маx Skladanowsky. Филмот бил особено влијателен во времето на Вајмарската Република со германски експресионисти како што се Роберт Вајн и Фридрих Вилхелм Мурнау. Австрискиот директорот Фриц Ланг, кој станал германски државјанин во 1926 година и чија кариера била на врвот на филмската индустрија во предвоена Германија, се смета за највлијателен човек во Холивудскиот филм. Неговиот филм без звук Метрополис (1927) се смета за основа на модерните научно-фантастични филмови. Основано во 1912 година, филмското студио Бабелсберг е најстарото масовно филмско студио во светот.
Во 1930 година Австро-Американецот Јозеф фон Штернберг го режирал филмот Синиот Ангел, кој бил првиот голем германски звучен филм и ја прославил глумицата Марлен Дитрих. Импресионистичкиот документарец Берлин: симфонија на големиот град, во режија на Волтер Рутман, е истакнат пример на жанрот градска симфонија. За време на нацистичката ера се снимале главно пропагандни филмови иако работата на Лени Рифенштал вовела нова естетика во филмот.
За време на 1970-тите и 80-тите години, некои од поновите германски филмски директори, како што се Фолкер Шлендорф, Вернер Херцог, Вим Вендерс и Рајнер Вернер Фасбиндер со нивните провокативни филмови  повторно го вратиле западно германскиот филм на меѓународната сцена. Во поново време, филмовите како Good Bye Lenin! (2003), Head-on Gegen die Wand (Head-on) (2004), Der Untergang (Пропаст) (2004), и Der Baader Meinhof Komplex (2008) постигнале успех на меѓународно ниво.
На доделувањето Оскар за најдобар странски филм во 1979 година, наградата ја добил германскиот филм Die Blechtrommel (Лимениот тапан), во 2002 година филмот  Никаде во Африка и во 2007 година филмот Das Leben der Anderen (Животот на другите). Меѓу најпознатите германски глумци се Марлен Дитрих, Клаус Кински, Хана Шугула, Армин Милер-Стал, Јирген Прохнов, Томас Крешман, Тил Швајгер и Кристоф Валц.
Берлинскиот филмски фестивал, кој од 1951 се одржува секоја година е еден од најдобрите светски филмски фестивали. Меѓународно жири претставува филмови од целиот свет и ги наградува победниците со Златна и Сребрена мечка. Свечената церемонија на доделување на Европски филмски награди се одржува секоја втора година во градот Берлин, каде се наоѓа Европската филмска академија (ЕФА). Студијата Бабелсберг во Постдам се најстарите масовни филмски студија во светот и центри за меѓународна филмска продукција.
Медиуми
Германскиот телевизиски пазар е најголем во Европа, со приближно 34 милиони ТВ - домаќинства. Повеќето локални и национални јавни радиодифузери се организирани во согласност со федералната политичка структура. Околу 90% од германските домаќинства имаат кабелска или сателитска телевизија и гледачите можат да бираат помеѓу различни бесплатни јавни и комерцијални канали. Платените телевизиски услуги не се користат, додека државните телевизииски преноси ZDF и ARD нудат голем број на дигитални канали.
Некои од најголемите светски медиумски конгломерати, како што се Bertelsmann, Axel Springer AG и ProSiebenSat.1 Media потекнуваат од Германија.
Архитектура
Архитектонски придонеси од Германија ги вклучуваат стиловите Carolingian и Ottonian, значајни претходници на Романескната архитектура. Во таа област се направени значајни Готски, Ренесансни како и Барокни дела. Од особено значење за Нацијата било раното модерно движење низ Deutscher Werkbund и движењето Баухаус идентификувано со Walter Gropius. Нацистите го прекинале ова движење и промовирале неокласицизам. По Втората светска војна, следни важни структури кои биле изградени се модерната и постмодерната структура, особено по обединувањето на Берлин.
Уметност
Германската уметност има долга и значајна традиција во визуелнaта уметност, од најраните познати дела на фигуративната уметност па сè до денешната современа уметност. Значајни германски ренесансни сликари се Албрехт Алтдорфер, Лукас Кранах постариот, Матиас Гринвалд, Ханс Холбејн помладиот како и добро познатиот Албрехт Дирер. Најистакнати барокни уметници од Германија се Космас Дамјан Азам. Други уметници се Анселм Кифер, романтичарот Каспар Давид Фридрих, надреалистот Макс Ернст, концептуалистот Јозеф Бојс, Волф Фостел или нео-експресионистот Џорџ Базелиц.
Религија
Германската Влада ги ограничила своите задолженија за културата, која им е предадена на државите на Германија, наречени Bundesländer. 64,1 процент од германското население припаѓа на христијански деноминации. 31,4 проценти се католици и 32,7 проценти се поврзани со протестантство (бројките се точно познати, бидејќи Германија наметнува црковен данок на оние кои не припаѓаат на верска припадност, но постојат и многу луѓе, кои се религиозни, но не се запишани).
Во северниот и источниот дел луќето се претежно протестанти, а на југ и запад католици. Денес постојат атеистички или не-религиозни мнозинства во Хамбург и Источногерманските држави. Германија зазема значителен дел од Римокатоличката Свето Римско Царство, но исто така, била извор на протестантски реформатори како што е Мартин Лутер.
Историски гледано, Германија имала значително еврејско население. Само неколку илјади луѓе со еврејско потекло останале во Германија по Холокаустот, но германската Еврејска заедница сега брои околу 100.000 членови, многу од нив се од Поранешниот Советски Сојуз. Германија, исто така, има значително муслиманско малцинство, од кои повеќето се од Турција. Некои германски теолози се Лутер, Меланхтон, Шлаермахер, Фојербах, and Рудолф Ото. Во Германија исто така има многу мистици вклучувајќи ги Мајстор Екхарт, Рудолф Штајнер, Јакоб Боем и неколку папи (пр. Бенедикт XVI).
Наука
Германија била дом на многу познати пронаоѓачи и инженери, како што е Јохан Гутенберг, кој е заслужен за измислување на подвижна машина за куцање во Европа, Ханс Гајгер, творецот на Гајгер сметачот и Конрад Цузе кој го направил првиот компјутер. Германските пронаоѓачи, инженери и индустријци како што се Цепелин, Дајмлер, Дизел, Ото, Ванкел, фон Браун и Бенцпомогнале да се оформи современиот автомобилски и воздушен транспорт, вклучувајќи ги и почетоците на патувањето во вселената. Нив им претходеле истакнати физичари како Херман фон Хелмхолц, Jозеф фон Фраунхофер и Габриел Даниел Фаренхајт. Вилхелм Конрад Рентген ги открил Х-зраците, остварување благодарение на кое тој станал првиот добитник на Нобеловата награда за физика во 1901 година. Во храмот Валхала "за истакнати Германци", кој се наоѓа источно од Регенсбург, Баварија има голем број на научници.
Германија е дом на некои од најдобрите академски центри во Европа. Некои познати универзитети се ги оние во Минхен и Берлин, Универзитетот во Тибинген, Универзитетот во Гетинген, Универзитетот Марбург, Универзитетот во Берлин, Академија за рударство, Универзитетот во Фрајбург, како и многу други. Имено, Универзитетот Рупрехт Карл во Хајделберге еден од најстарите универзитети во Европа.
Кујна
Како земја со многу доселеници, Германија присвоила многу меѓународни јадења во својата кујна. Италијански јадења како пица и тестенини, турска и арапска кујна како донер кебапи и фалафел, кои се доста распостранети, особено во поголемите градови. Меѓународните синџири на бургери, како и кинески и грчки ресторани, се исто така широко распространети. Едни од позначајните меѓународни кујни во Германија се индиската, тајландската, јапонската, и други азиски кујни. Водичот Мишелин на девет ресторани им доделил по три ѕвезди, што е највисока ознака, додека други петнаесет добиле по две ѕвезди. Германските ресторани и други локали се втори во светот по украсеност, после Франција.
Иако германското вино станува сè попопуларно во многу делови на Германија, сепак, национален алкохолен пијалак е пивото. Иако потрошувачката на германско пиво по лице опаѓа, таа сè уште е меѓу највисоките во светот, со по 116 литри годишно. Некои сорти на пиво се Alt, Bock, Dunkel, Kölsch), Lager, Malzbier, Pils и Weizenbier. Меѓу 18 анкетирани западни земји, Германија е рангирана 14-та на списокот на потрошувачка на безалкохолни пијалаци по жител, додека на трето место е во потрошувачка на овошни сокови. Исто така, газираната минерална вода и Schorle(газирана вода со овошен сок) се многу популарни во Германија.
Спорт
Спортот претставува составен дел од германскиот живот. Дваесет и седум милиони Германци се членови на спортски клуб и дополнителни дванаесет милиони извршуваат таква активност поединечно. Фудбалот е најпопуларен спорт во Германија. Со повеќе од 6,3 милиони официјални членови, германската фудбалска асоцијација (Deutscher Fußball-Bund) е најголемата спортска организација од ваков вид во светот. Германската бундеслига е втора најпосетена професионална спортска лига во светот. Германската фудбалска репрезентација го освоил Светското Првенство во фудбал во 1954, 1974 и 1990 година и на УЕФА Европското фудбалско првенство во 1972 година, 1980 и 1996 година.
Германија била домаќин на Светското фудбалско првенство во 1974 и 2006 година и на УЕФА Европското фудбалско првенство во 1988 година. Меѓу најуспешните и реномирани фудбалери се Франц Бекенбауер, Герд Милер, Јирген Клинсман, Лотар Матеус и Оливер Кан. Други популарни спортови се ракомет, одбојка, кошарка, хокеј на мраз, и тенис.
Германија е една од водечките земји во светот во кои се популарни трките со коли. Многу победници во трки со коли, тимови и возачи потекнуваат од Германија. Најуспешниот возач во историјата на Формула Еден, Михаел Шумахер, има срушено многу рекорди, а освоено повеќе титули во Формула Еден првенства, како и на повеќе трки во Формула Еден од било кој друг возач уште од деби сезоната во 1950 година. Тој е еден од најплатените спортисти во историјата и станал спортист милијардер. Конструкторите како БМВ и Мерцедес се меѓу водечките производители во мотоспортот. Покрај тоа, Порше е 16 кратен добитник на 24 Hours of Le Mans, престижна трка на издржливост во Франција, додека Ауди има освоено девет победи. The Deutsche Tourenwagem Masters е популарна серија во Германија.
Историски гледано, едни од најуспешните натпреварувачи на Олимписките игри биле германски спортисти, пласирајки ја Германија на третото место на списокот на освоени медали на Олимписките игри на сите времиња, спојувајќи ги медалите на Источна и Западна Германија. На летните Олимписки игри во 2008 година, Германија се пласирала на петтото место по број на освоени медали,, додека на зимските Олимписки игри во 2006 година била на првото место. Германија двапати била домаќин на Летните олимписки игри, во 1936 година во Берлин и во 1972 година во Минхен. Зимските олимписки игри се одржале во Германија во 1936 година, со седиште во германските градови-близнаци Гармиш и Партенкирхен.
Општество
Германија е современо и напредно општество, обликувана од плуралниот начин на живот и регионален идентитет. Земјата воспоставила високо ниво на родова еднаквост, промовира права на луѓето со пречки во развојот, и е правно и социјално толерантна кон хомосексуалците. Хомосексуалците и лезбејките можат легално да ги посвојат биолошките деца на партнерот. Хомосексуалци се и Министерот за надворешни работи, Гидо Вестервелле и градоначалникот на Берлин, Клаус Воверајт, и тоа не го чуваат во тајност.
Во текот на последната деценија од 20 век, Германија го сменила својот став кон доселениците. До средината на 1990-те години Германија се сметала за земја со мал број на доселеници, иако околу 20 проценти од населението биле со не-германско потекло. Денес Владата и мнозинството од германското општество ги признаваат доселениците, нивните различни етно-културолошки средини се дел од германското општество и сметаат дека контролата на бројот на доселеници треба да се спроведува врз основа на квалификациските стандарди.
Веднаш по Светското првенство ФИФА во 2006 година се променила сликата на внатрешната и надворешната проценка на Германија. По првенството Германија се рангирала многу повисоко на годишниот национален индекс, спроведен преку глобална анкета. Луѓе од 20 различни држави го оценувале угледот на земјата во поглед на културата, политиката, извозот, народ и дали е привлечна за туристи, доселеници и инвестиции. Во 2010 година, во конкуренција од 50 земји, Германија била именувана за втора најценета нација во светот. Друга глобалната анкета за BBC открила дека Германија е призната за земја која има најпозитивно влијание во светот во 2010 година. Мнозинството од 59 проценти имаат позитивен поглед кон земјата, додека 14 проценти од населението имаат негативен став. Со потрошувачка од 67 милијарди евра за меѓународни патувања во 2008 година, Германците потрошиле повеќе пари за патувања од било која друга земја. Најпосетени одредишта биле Шпанија, Италија и Австрија.
430
430 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 430 година од новата ера, 430. од првиот милениум, 30. од V век и прва од 430-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5938 и 5939 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5180 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4190 и 4191 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1183.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 430 година се протега во 3066 и 3067, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3126 и 3127 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 973. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 198 и 197 година пред хиџра.
Медово
Медово (Μηλιώνα, Милиона или Μηλεών, Милеон; до 1926 г. Μέδοβο, Медово ) — преспанско село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Преспа на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција. Населението брои 2 житела (2011).
Географија
Селото се наоѓа 40 км северозападно од Лерин, на подножјето на планината Бела Вода недалеку од Малото Преспанско Езеро, на надморска височина од 880 м.
Топонимија
Подолу погледајте го опширниот список на топонимите во Медово.
Историја
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Медово (Médovo) било село во Ресенската каза со 15 домаќинства и вкупно 40 жители Македонци. Во истиот период, Милоевиќ го завел селото со 20 македонски куќи.
На почетокот на XX век Медово е заведено како чисто македонско село во Битолската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. в селото живееле 100 Македонци христијани. По Илинденското востание во 1904 г. целото село преминало под врховенството на Бугарската егзархија. Податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) вела дека во 1905 г. во Медово има 120 Македонци.
Во првите денови на април 1908 г. властите извршиле претрес на селото, а испитувањата се спроведени со измачувања и насилство.
Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога имало 130 жители. Во 1926 г. името му е сменето во Милионас. Во 1928 г. државната статистика бележи 161 жител.
Список на топоними
Ова е список на позначајните топоними во Медово и неговата околина:
Родови
Каде и да се отселени медовци се потомци на следните родови кои живееле во селото:
Некои од наведените родови водат потекло од некогашното село Опаја
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Преспа со седиште во Р’мби, која припаѓа на поголемата општина Преспа, во округот Лерин. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Р’мби, во кој спаѓа и селото Р’мби.
Шри Џајаварденапура Коте
Шри Џајаварденапура Коте (ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ, ஸ்ரீ ஜயவர்த்தனபுரம் கோட்டை) или познат како Шри Џајаварденапура или само како Коте е административен главен град на Шри Ланка. Градот се наоѓа во источните подрачни предели на трговскиот главен град на Шри Ланка, Коломбо. Често Шри Џајаварденапура Коте се нарекува како „територија на новиот главен град“. Парламентот на Шри Ланка се преселил во Шри Џајаварденапура Коте уште од формалната инагурација на новата зграда на 29 април 1982 година. Според уставот на Шри Ланка, Шри Џајаварденапура Коте е административен и легислативен главен град, додека Коломбо е комерцијален главен град.
Мицура Аргези
Мицура Домница Аргези (10 декември 1924 - 27 октомври 2015) — романска глумица и политичар.
Родена е како Домника Теодореску во Букурешт како ќерка писателот Тудор Аргези и неговата сопруга Парашхива. Аргези била пратеник во Собранието на Романија од 1996 до 2004 година. Таа била член на управниот одбор на Романското радио здружение од 2005 до 2010 година.
Таа почина на 27 октомври 2015 година, на возраст од 90 години.
ФК Македонија Ѓорче Петров
За современиот фудбалски клуб, кој порано го носел името Треска, видете ФК Македонија Ѓорче Петров 1932.
ФК „Македонија Ѓорче Петров“ - македонски фудбалски клуб од Ѓорче Петров, оформен во 1932 година.
Историја
Клубот бил оформен во 1932 година под името „Ханриевски Аматерски Спортски Клуб“ (Х.А.С.К.), а подоцна ги носел и имињата „Победа“, „Рудар“, „Индустријалец“, „Локомотива“. Во сезоната 1970/1971 го добил името „Југококта“, сè до сезона 1989/1990 кога го добил сегашното име.
Македонија Ѓ.П. настапува на стадионот Ѓорче Петров, со капцитет од 3000 седишта. Во 2005 година била изградена западната трибина на стадионот, кој е познат и под името „Кокта“. По катастрофалниот земjотрес во Скопје во 1963 година, стадионот на тогашен ФК „Рудар“ бил одземен од државата за да бидат изградени монтажни бараки за настраданото население, и било доделено новото игралиште на сегашното место. Во 1970 година, ФК „Рудар“ (подоцна под името ФК „Југококта“) влегол во тогашната македонска фудбалска лига, и морало да бидат изградени трибина, соблекувални и други попратни елементи за да може да учествува во тоа натпреварување. Така во септември 1970 започнала изградбата на источната трибина. Екипата играла есента на стадионот на ФК Цементарница во Скопје. Трибината, поттрибинскот простор и соблекувалните биле предадени во употреба во март 1971, и првиот натпревар се одиграл на 12 март, со екипата на ФК Кожуф од Гевгелија, при што победила екипата на ФК Југококта со 2:0. Со изградбата на трибината бил направен и теренот, и била поставена трева (бусен). Во сезоната 2005/2006, со промената на раководниот тим, изградена била новата западна трибина, како и нови канцелариски простории, вежбалница со сите придружни справи за вежбање и нови соблекувални. Исто така реновирано било и помошното игралиште на кое била поставена вештачка трева.
Позначајни настани
1932: Оформен е клубот под името Х.А.С.К., а подоцна ќе ги носи и следниве имиња: Локомотива, Рудар, Победа, Индустријалец, Рудар итн.
1969/70: Рудар е победник во Скопскиот потсојуз, и во квалификациите изборува место Македонската Републичка Лига, 3 ранг на натпреварување.
1970: Клубот почнува професионално да се натпреварува, и го носи името Југококта.
1971: На 12 март 1971 година се одигрува првиот натпревар на стадионот Ѓорче Петров, кој завршува со победа на тогашната Југококта, Југококта - Кожув 2:0.
1976/77: Првопласиран во Вардарски Фудбалски Регион (4 Лига).
1980/81: Младинците на Македонија Ѓ.П. го освојуваат Купот на Македонија по победата на Осогово од Кочани.
1989/90: Од оваа сезона клубот го носи името ФК Македонија.
1991/92: Младинците на Македонија Ѓ.П. го освојуваат Купот на Македонија.
1991/92: Клубот настапува во 3 Југословенска Лига-Исток.
1992/93: Со оформувањето на 1 М.Ф.Л. Македонија Ѓ.П. станува дел од првата лига.
1993/94: Испаѓа од првата македонска лига и се преселува во 2 македонска лига.
1994/95: Македонија Ѓ.П. го освојува првото место во 2 М.Ф.Л.-Запад и експресно се враќа во првата лига.
1997/98: Клубот го зазема третото место на табелата, и за првпат во својата историја изборува пласман во некое Европско натпреварување.
2003/04: Младинците на Македонија Ѓ.П. во младинското финале од купот на Македонија го декласираа кичевски Напредок, а Горан Наумовски-Пуле беше стрелец на сите четири гола за Македонија Ѓ.П.
2004/05: Македонија Ѓ.П. го освојува трето место во 2 М.Ф.Л., и изборува да игра бараж средба, во која ќе биде подобра од Маџари Солидарност. По три сезони играње во понизок ранг, клубот се враќа во елитата на Македонскиот фудбал.
2005/06: Македонија Ѓ.П. го освојува Купот на Македонија со победата над тетовска Шкендија во финалето со 3:2, а третиот гол што го постигна Филип Ивановски во судиското продолжение е вистинско ремек дело. А исто така завршува како второпласиран тим на табелата во 1 М.Ф.Л.
2008/2009: Македонија Ѓ.П. на крајот од ова првенство е на чело на табелата и ја освојува титулата "Фудбалски Шампион на Македонија".
Играчи
Во фудбалската сезона 2008/2009 Македонија Ѓорче Петров настапуваше во следниот состав:
Домашни првенства
Постигнувања на ФК Македонија Ѓорче Петров во првата и втората лига- сезона по сезона:
Навивачи
Македонија Ѓ.П. отсекогаш имала навивачи зад себе, главно во жителите на тогашно Ханриево (сега Ѓорче Петров). Зачетоците на организираното навивање биле во 1988 година кога за првпат се појавиле транспаренти на Кокта, како што популарно се нарекува стадионот Ѓорче Петров. Сегашните навивачи, познати како Лавови се оформени во 1992 година. Во 2008 година формирана е првата а воедно и единствена подгрупа на навивачката група Лавови - Division Hanrievo. Идејата за формирање на подгрупата потекнува од желбата за подобрување на квалитетот и менталитетот на членовите на матичната група – Лавови, при што сите вистински навивачи на ФК Македонија Ѓорче Петров се обединија во една подгрупа. Името на подгрупата, доаѓа од старото име на населбата Ѓорче Петров, Ханриево.
Вилхелм I (Хесен)
Вилхелм I (германски: Wilhelm I, Kurfürst von Hessen; 3 јуни 1743 – 27 февруари 1821) — најстариот преживеан син на Фридрих II, Ландграв од Хесен-Касел и принцезата Марија од Велика Британија, ќерка на Џорџ II.
Неколку други изборни кнезови на Светото Римско Царство биле признати за кралеви на Конгресот во Виена (1815), а Вилхелм се обидел да им се придружи со тоа што се прогласил за крал на Хатите. Меѓутоа, европските сили одбиле да ја признаат оваа титула на Конгресот во Екс-ла-Шапел (1818) и наместо тоа му ја дале титулата Голем Војвода. Сметајќи дека титулата принц-изборник е супериорна по достоинство од онаа на Големиот Војвода, Вилхелм избрал да остане електор, иако веќе непостоело Царството. Хесен-Касел ќе остане електорат додека не биде припоен од Прусија во 1866 година.
IC 1279
IC 1279 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1279 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 24 м 40,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 39' 59".
Тројцата мускетари
Тројцата мускетари (Les Trois Mousquetaires) — еден од најпознатите романи на Александар Дима, отпрвин објавен како фељтон во весникот Ле Сиекл од март до јули 1844, а подоцна во неколку тома објавен е прво во 1846, а подоцна придружен со илустрации и во 1846. Романов е првиот дел од триологијата „мускетарите“, проследен од Дваесет години подоцна (1845) и Грофот од Браглон (1847).
Романот ги раскажува авантурите на сиромашното 18-годишно момче, д'Артањан, кое доаѓа во Париз да им се придружи на мускетарите. Момчето се спријателува со Атос, Портос и Арамис, мускетари на кралот Луј XIII. Четворицата се спротивставуваат на премиерот, кардиналот де Ришелје и неговите помошници грофот де Рошфор и убавата, но таинствена Милејди де Винтер, за да ја спасат честа на француската кралица.
Со многубројните двобои, битки и пресврти карактеристични за романтизмот, Тројцата мускетари е совршен пример за историско-авантуристички роман. Покрај жанровската определба, романот го илустрира тогашниот актуелен судир помеѓу републиканците и монархистите, конфликтот кој четири години по издавањето на романот води до прочуената Француска револуција. Сѐ уште популарен романот е одново и одново доживува филмски, телевизиски и театарски адаптации.
1154 п.н.е.
1154 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1154. година пред новата ера, 154. од вториот милениум п.н.е., 54. од 12 век п.н.е. и петта од 1150-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4354 и 4355 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3596 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2606 и 2607 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 401 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1154 година се протега во 1482 и 1483, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1542 и 1543 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 611 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1830 и 1829 исламска година пред хиџра.
Детмолд (административен округ)
Детмолд (германски: Detmold) — еден од петте административни окрузи во Северна Рајна-Вестфалија, Германија, кој се наоѓа во североисточниот дел на покраината. Тој е поврзан со административната непостоечката територија Источна Вестфалија-Липе (Ostwestfalen-Lippe).