cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Марко Ди Вајо
Во својата долга кариера, Ди Вајо играл за голем број квалитетни клубови како Лацио, Салернитана, Парма, Јувентус, Валенсија, Монако, Џенова и Болоња. Кариерата ја завршил во 2014 година по две сезони во дресот на Монтреал Импакт во МЛС лигата.
Ди Вајо исто така бил некогашен репрезентативец на Италија, запишувајќи 14 настапи и два гола за аѕурите во периодот 2001-2004.
Почетокот на кариерата
Ди Вајо ја започнал својата кариера во клубот од неговиот роден град Лацио. Тој го направил своето деби во Серија А на 20 ноември 1994 година против Падова. Тој потоа бил продаден и играл за клубови од Серија Б како Верона и Бари пред да се пресели во Салернитана во 1997 година.
Салернитана
Тој се покажал како вистинско откритие откако потпишал за Салернитана. Тој го водел тимот до нивната втора промоција во Серија А во историјата, а исто така Ди Вајо и најдобар стрелец во Серија Б за таа сезона (1997-1998). Тој продолжил со одличните настапи и следната сезона во Серија А со постигнати 12 гола и го привлекол вниманието на голем број поквалитетни тимови.
Парма
И покрај испаѓањето на Салернитана во сезоната 1998-1999, очекувано, Ди Вајо останал да се натпреварува во Серија А, откако бил купен од страна на Парма. И покрај силната конкуренција која ја имал во нападот од играчи како Хакан Шукур, Саво Милошевиќ и Патрик М'Бома, Ди Вајо се изборил да биде прв избор во нападот на клубот. Тој постигнал импресивен број на погодоци за млекарите и завршил како втор стрелец во Серија А со 20 голови во својата трета сезона со тимот.
Јувентус
Во летото 2002 година, Јувентус бил клубот кој победил во трката за потписот на Ди Вајо. Неговиот трансфер ги чинеше бјанконерите 7 милиони €, за заем со можност за откуп на целосниот негов договор по крајот на сезоната (2 милиони € плус половина права од договорот на Бриги).
Но, и покрај тоа што бил најавен како големо засилување, Ди Вајо никогаш не ја постигнал формата која ја прикажувал во Парма. Според многумина, главна причина за тоа била огромната конкуренција за место во нападот во почетниот тим на Јуве која овде не успеал да ја победи (за разлика од Парма). Сепак, во првата сезона постигнал 7 гола во Серија А и 4 гола во Лигата на шампионите и помогнал во освојувањето на скудетото и на патот на Јуве до финалето во Шампионската лига.
Со овие перформанси, тој заработил постојан договор во клубот во текот на летото 2003 година за сума од 14.000.000 €.
Валенсија
Поради раното испаѓање во Лигата на шампионите во сезоната 2003-04, новиот тренер на Јувентус Фабио Капело, решил да направи реконструкција во тимот. Ди Вајо заедно со неговиот соиграч од нападот Фабрицио Миколи наскоро потоа биле продадени. Ди Вајо одлучил да се пресели во бранителот на титулата во Купот на УЕФА и шампионот на Ла Лига Валенсија за 5-годишен договор, кој ја чинел Валенсија 10.5 милиони €. Таму тој им се приклучил на својте сонародници, тренерот Клаудио Раниери и уште едно ново засилување Бернардо Коради. Ди Вајо постигнал единаесет лигашки голови во неговата прва сезона во Шпанија.
Неговото присуство во ппочетната постава на Валенсија станало сосема ограничено со пристигнувањето на Патрик Клајверт и Давид Виља, како и отказот кој го добил Раниери. Новиот тренер Кике Санчез Флорес претпочитал да го користи Мигел Анхел Ангуло како партнер во нападот на Виља или пак користел 4-5-1 формација, со Вила како осамен напаѓач. Се оваа значеше дека Ди Вајо бил стартер само во еден лигашки натпревар во текот на сезоната 2005-06.
Монако
Во јануари 2006 година, Ди Вајо бил позајмен на Лига 1 тимот Монако со можност да потпише постојан договор. Заедно со Ди Вајо, во клубот проистигнал и уште еден негов сонародник Кристијан Виери, кој бил партнер во 7 натпревари од француската лига, и тандемот постигнал 3 гола од кои сите биле постигнати од страна на Виери. Замената за продадениот Емануел Адебајор, уругваецот Хавиер Шевантон, требало да биде главно осигурување во случај на повреди на Ди Вајо и Виери. Но, во втората половина од сезоната италијанците создавале можности за Шевантон да може да постигнува голови.
Во својата втора сезона Ди Вајо станал трет избор на напаѓач зад новите засилувања Јан Колер и Жереми Менез. Тој имал само шест настапи до јануари.
Џенова
На 22 јануари 2007 година, по неуспешен престој во Лига 1, Ди Вајо изненадувачки се вратил во Италија за 1.800.000 евра потпишувајќи за Серија Б клубот Џенова, тим кој сериозно се борел за промоција. Клубот изборил промоција, но во Серија А, партнерството на Марко Бориело и Џузепе Скули е најпосакуван избор на тренерот, оставајќи го Ди Вајо да направи само 9 настапи.
Болоња
На 21 август 2008 година било потврдено дека Ди Вајо веќе потпишал за Серија А клубот, Болоња, кој неодамна избориле промоција во Серија Б. Ова му донесе повторно соработка во нападот со поранешниот тимски колега од Џенова Адилтон. Ди Вајо бил изненадувачка ѕвезда во сезоната 2008-09, постигнувајќи импресивни 24 голови за просечен тим како Болоња. Тој ја завршил сезоната како втор топ-реализатор заедно со напаѓачот на Џенова, Диего Милито.
Во својот период во Болоња, Ди Вајо ја повратил репутацијата како клучен плоден напаѓач, брзо станал миленик на навивачите, како и капитен на тимот. По продолжувањето на договорот до јуни 2013, Ди Vaio, исто така, ја објавил неговата желба да го помине остатокот од својата фудбалска кариера како играч на Болоња. Сепак, на 4 мај 2012 година, Ди Вајо потврдил дека сезоната 2011-12 ќе биде неговата последна во Болоња, и дека тој разгледува различни опции за својата иднина.
Тернезен
Тернезен (Terneuzen) — град и општина во југозападниот дел на Холандија, во покраината Зеланд, во средина на Зеландска Фландрија. Со повеќе од 55.000 жители, таа е најнаселената општина во Зеланд.
Населени места
Тернезен (население: 24.150), Аксел (8.274), Сас ван Гент (4.000), Замслаг (3.018), Хук (3.000), Кувахт (2.700), Слуискил (2.700), Филипине (2.200), Вестдорпе (2.028), Бирвлит (1.671), Зуидорпе (1.000), Зандстрат (379), Спуи (300), Оверслаг (250).
Град Тернезен
Градот Тернезен се наоѓа на јужниот брег на естуарот на Западна Шелда. До остатокот на Холандија може да се стигне преку тунелот „Западна Шелда“ отворен во март 2003 година. Тернезен не е поврзан со остатокот на Холандија со железница — иако фабриката Дау Кемикал е опслужувана од единствената товарна железничка линија до Гент во Белгија (патничката железничка линија до Тернезен била укината во 1951 година).
Првпат бил споменат во 1325 година, Тернезен бил стратешко пристаниште до Гент, во денешна Белгија. Денес, Каналот Гент-Тернезен е сè уште важна бродска рута. Пристаништето во Тернезен е третото најголемо во Холандија, по оние во Ротердам и Амстердам. Најголемата фабрика на Дау Кемикал Компани надвор од САД е сместена во Тернезен, на западната страна на Каналот Гент-Тернезен.
Традицијата вели дека Тернезен некогаш бил дом на легендарниот Летачки Холанѓанин, Ван дер Декен, капетан кој го опцул Господ и бил проколнат засекогаш да плови по морето, како што е опишано во романот „Фантомски брод“ од Фредерик Марјат и операта „Летачки Холанѓанин“ на Рихард Вагнер.
Добил градски права во 1584 година. Пред 1877 година, градот често бил нарекуван Незен.
ФК Осасуна
Клуб Атлетико Осасуна (шпански: Osasuna Athletic Club) или едноставно Осасуна — професионален фудбалски клуб, со седиште во Памплона, Навара, Шпанија. Се натпреварува во Ла Лига, највисокото ниво на шпанскиот фудбал. Основан на 24 октомври 1920 година, а домашните натпревари ги игра на стадионот Ел Садар со капацитет од 23.576. Редовниот домашен дрес на тимот е црвен со темносини шорцеви. Осасуна е еден од четирите професионални шпански клубови кои се во сопственост на неговите членови со избран претседател.
Осасуна е единствениот клуб од Навареза кој играл во Ла Лига. Иако клубот никогаш не освоил национален трофеј, тој стигнал до финалето на Копа дел Реј во 2005 година. Четвртото место било најдоброто кое клубот го постигнал во лигата во сезоните 1990–91 и 2005–06.
Лос Роџилос е клупскиот прекар, што буквално значи „Малите црвени“. Зборот „осасуна“ значи „здравје“ на баскиски, што се користи во смисла на „сила“ или „живот“, што ја прави Осасуна единствениот тим во Ла Лига со баскиско име. Од различни причини, постојат ривалства помеѓу Осасуна и Реал Сарагоса, Реал Мадрид,  и некои баскиски клубови, особено Атлетик Билбао.
Осасуна има младинска школа која произвела неколку успешни играчи слични на другите клубови во поширокиот баскиски регион.
Историја
Клубот е основан на 24 октомври 1920 година, а неговото име Осасуна, што значи здравје на баскиски, го избрал Бенџамин Андојан Мартинез. Кога шпанскиот фудбал станал професионален во 1928 година, Осасуна била сместена во третата дивизија, добивајќи промоција во втората дивизија по сезоната 1931-32 со победата во плејофот против Национал де Мадрид. Тие стигнале до Ла Лига три сезони подоцна. Истата сезона стигнале до полуфиналето на Купот на кралот, каде загубиле од Севиља. Следната сезона, Осасуна повторно стигнала до полуфиналето, овојпат губејќи од Барселона на два натпревари, и покрај тоа што забележала победа во првиот натпревар. Клубот бил силно погоден од репресијата што ја спроведувале националистичките бунтовници во државниот удар во 1936 година против Втората шпанска република. Најмалку десет играчи, вработени и членови на управниот одбор биле убиени, затворени или на друг начин прогонувани. Преживеаните членови биле насилно регрутирани за фронтот, при што некои од нив покажале ентузијазам за пучот. Силната поддршка на Навара за националистичките бунтовници довело до тоа на Осасуна да и биде понудено место во Ла Лига во сезоната 1939-1940 кога официјалните натпреварувања продолжиле, иако тие завршиле на последното место во 1935-1936 и требало да испаднат; на крајот бил договорен натпревар со другиот релегиран тим Атлетико Авијасион – поврзан со шпанските воздухопловни сили и затоа фаворизиран од воениот режим. Тимот од Мадрид победил и со поддршка од нивните моќни поддржувачи, продолжил да ја освои титулата во лигата и да ја задржи. Дури во сезоната 1953-1954 Осасуна повторно учествувале во највисоката дивизија, и 1956-1957 кога успеале да го задржат своето место меѓу елитата, останувајќи таму уште три години.
Во септември 1967 година, стадионот Ел Садар на Осасуна бил отворен со натпревар помеѓу Осасуна и Виторија де Сетубал, при што домаќините победиле со 3–0. Клубот ги постигнал своите први квалификации за Купот на УЕФА во 1985-1986 година, откако завршил на шестото место во лигата; нивната кампања започнала во првото коло, елиминирајќи го шкотскиот клуб Ренџерс пред да биде поразен од белгискиот клуб Варегем со вкупни 3–2. Во сезоната 1990-1991 година, Осасуна завршила на четвртото место во лигата, нивната најдобра позиција дотогаш. Ова им дало право за квалификации во Купот на УЕФА следната сезона, каде што клубот стигнал до третото коло со елиминирање на Славија Софија и Штутгарт. Завршувајќи последни во сезоната 1993-1994, тимот поминал шест години на второто ниво, пред конечно да биде промовиран во 1999-2000 година, откако се пласирал на второто место на првенствената табела.
Во Копа дел Реј 2002-2003, Осасуна стигнала до полуфиналето за прв пат од 1988 година. Екипата влегла во колото на 64. најдобри, каде ја победила Лемона. Во следните кола, тие ги победиле Еибар, Реал Унион и Севиља, до полуфиналето каде што биле поразени од Рекреативо де Хуелва со вкупни 4–2.
Во 2005 година, тие стигнале до финалето на Копа дел Реј за прв пат, губејќи од Реал Бетис по продолженијата. Тие имале тешка кампања во Копа Дел Реј таа сезона, за малку ќе биле елиминирани во осминафиналето, каде тесно го победиле тимот од Сегунда Дивизион Б, Кастељон на пенали по ремито без голови. Тие продолжиле со победа на Жирона со 1-0 во продолжението, потоа Хетафе, Севиља и Атлетико Мадрид со по еден гол разлика во вкупниот број за да стигнат до финалето.
На 27 ноември 2005 година, Осасуна го одиграла својот 1000-ти натпревар во Ла Лига. По блескавата домашна кампања 2005-06, тие испишале историја завршувајќи на четвртото место - израмнувајќи го најдобриот финиш досега - за да влезат во квалификациската фаза за Лигата на шампионите на УЕФА во следната сезона. Ова достигнување било подраматично поради неизвесноста што се одржувало до последниот ден од шампионатот во кој Осасуна и Севиља се бореле за четвртото место - и двете на крајот ја завршиле сезоната со ист број бодови, но Осасуна завршила повисоко поради нивниот подобар меѓусебен резултат. Сепак, тие не успеале да се пласираат во групната фаза од Лигата на шампионите, откако биле елиминирани од Хамбургер во третото квалификациско коло, оставајќи ги Црвените по петти пат да се натпреваруваат во Купот на УЕФА. Осасуна била извлечена во групата Д на Купот на УЕФА 2006-2007 и се квалификувала за нокаут фазата откако завршила на второто место во групата. Во првото коло од нокаут фазата, победиле против Бордо, напредувајќи со вкупен резултат 1-0, ремизирајќи 0-0 на гости пред да победат со 1-0 во Памплона преку гол во продолженијата од Џавад Некунам. Следен противник на Осасуна бил Ренџерс, а Осасуна повторно напредувала по ремито 1–1 во Глазгов и победата од 1–0 на домашен терен. Клубот бил извлечен против германскиот Бајер Леверкузен во четвртфиналето. Сметана како тешки аутсајдери, Осасуна не само што напредувала во полуфиналето, туку и го направила тоа со голем стил (победата од 3-0 на гости практично го запечатил резултатот, но Осасуна го добила и реваншот со 1-0). Во полуфиналето, клубот бил извлечен против носителот и другата шпанска екипа Севиља, губејќи на крајот со вкупен резултат 1-2 по победата на домашен терен со 1-0.
Осасуна имала голем успех во сезоната 2011-2012, завршувајќи на седмото место и едно место подалеку од квалификациите за европските места, но повторно се мачеле во следните 2 сезони, завршувајќи на 16-тото место во 2012-2013 и испаднале во втората дивизија по завршувањето на 18-тото место во сезоната 2013-2014. Во сезоната 2014-2015, клубот успеал да заврши една позиција над зоната за испаѓање. Менаџерската промена резултирала со значително подобрување, а Осасуна го добила последниот натпревар од регуларниот дел од сезона 2015-2016 со 0–5 на гостувањето кај Овиедо, завршувајќи на шестото место на табелата и се квалификувале во плејофот за промоција и последователно ги добиле сите натпревари во плејофот - против Гимнастик де Тарагона во полуфиналето и Жирона во финалето - за да обезбедат промоција во Ла Лига. Осасуна ја завршила сезоната 2016-2017 на 19-та позиција, што резултирало со испаѓање. Завршиле само на осмото место во нивната прва кампања назад од второто ниво.
На 20 мај 2019 година, Осасуна обезбедила промоција назад во Ла Лига по победата на Гранада над Албасете, математички обезбедувајќи место за промоција на три натпревари до крајот на сезоната. На 31 мај, тие ја победиле Кордоба за да завршат како шампиони на втората дивизија во сезоната 2018-2019.
Клубот ја прославил својата стогодишнина во октомври 2020 година со првенствена победа над Атлетик Билбао, иако натпреварот се играл на празен стадион поради ограничувањата предизвикани од пандемијата КОВИД-19 во Шпанија. Во мај 2021 година, по децении молк и заедно со другите институции од Навара, претседателот на клубот Луис Сабалза за првпат им оддал почит на членовите кои поминале низ заднинската националистичка репресија за време на Шпанската граѓанска војна, во име на одборот на директори.
Дрес
Црвената и темносината се боите на Осасуна, рефлектирани во домашниот дрес и логото на клубот. Гостинските дресови имаат тенденција многу да се разликуваат од домашните.
Ривалства
Осасуна има многу ривалства: меѓу нив се Реал Сарагоса, Реал Мадрид, и Атлетик Билбао.
Ривалството со Реал Мадрид започнало во декември 1990 година, кога Осасуна победила со 4-0 на стадионот Сантијаго Бернабеу. Ривалството со Сарагоса не било секогаш жестоко ривалство, но непријателството меѓу двата клуба започнало за време на натпревар во октомври 1987 година, кога навивачите на Сарагоса фрлиле предмет кон голманот на Осасуна, Роберто Сантамарија. Оттогаш, овие натпревари често имаат расправии помеѓу навивачите и играчите, а познато е дека тоа е едно од најжестоките ривалства во Шпанија. Меѓутоа, во последните години, имало големи временски периоди каде овој ривалски натпревар не се играл, поради тоа што клубовите биле во различни дивизии.
Науката во 1510 година
1510 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Науката во 1511 година
1511 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Валсбил
Валсбил (Wallsbüll; Valsbøl) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Знаме на Кајманските Острови
Знамето на Кајманските Острови е усвоено ви 1959 година. Пред ова знаме се користело знамето на Обединетото Кралство.
Знамето има темносина основа со знамето на Обединетото Кралство во горниот лев агол и грбот на Кајманските Острови од десната страна.
Алтајски јазици
Алтајските јазици се група на јазици во која се вклучуваат следните групи јазици:
Фрештет
Фрештет (Frestedt) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Науката во 1512 година
1512 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Улан (округ)
Улан е округ на покраината Источен Казахстан во Казахстан. Административен центар на округот е градот Молодежни.
БИБЛ сезона 2020/21
Поради попреченоста израелските клубови да се натпреваруваат на домашната сцена, 12 клуба од нив се приклучиле во балканското натпреварување.
Прва фаза
Во првата фаза екипите биле поделени регионално. Израелските екипи биле поделени во четири групи од по три екипи. Првите пласирани екипи од секоја израелска група играат бараж од еден натпревар со цел да се добијат двата израелски учесници кои ќе патуваат во втората фаза. Балканската група се играле натпревари по дома-гости систем. Најдобрите четири унапредуваат во втората фаза.
Втора фаза
Втора фаза била поделена во две групи. Секоја група се состоела од по две балкански и една израелска екипа. Првите две места од двете групите се пласирале на Завршниот турнир.
Завршен турнир
Доколку на Завршниот турнир се пласираат две екипи од иста држава, тие ќе мораат да ги против себе во полуфиналето. Победникот во финалето ќе биде првак на Балканската лига 2020/21.
Втора фаза
Извлекувањето на групите Ф и Г било одржано на 5 февруари 2021. Жрепката била полудиригирана и две екипи од иста држава, не смееле да се паднат во иста група.
Ходош
Ходош (словенечки: Hodoš) — населба во Општина Ходош во источна Словенија. Населбата е центар на општината Ходош. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Данок на добивка
Данок на добивка е данок што правните лица (претпријатијата, финансиските институции и другите организации) го плаќаат на остварената добивка во претходната финансиска година.
Обврзници на данокот на добивка се сите претпријатија (домашни и странски) како правни субјекти кои остваруваат добивка од дејноста што ја извршуваат. Како предмет на оданочување се јавува добивката, (профитот) која се утврдува како разлика помеѓу вкупните приходи и вкупните расходи, согласно сметководствените прописи и законот за данок на доход. Даночната основица е износот на добивката, односно профитот.
Даночни стапки
''Табела бр. 1: Стапки на данокот на добивка во одбрани земји (2017)''
Данокот на добивка во Македонија
Данокот на добивка во Македонија се однесува на акционерските друштва, на јавните претпријатија, банките и другите трговски друштва кои имаат статус на правно лице. Стапката на данокот на добивка изнесува 10%. Даночни обврзници се правни лица – резиденти на Македонија кои остваруваат доход како и постојани деловни единици на странско лице кое остварува добивка од дејноста која ја извршува на територијата на земјата. Основа за пресметување на данокот од добивка се утврдува како разлика меѓу вкупните приходи и вкупните расходи на даночниот обврзник во износи утврдени согласно со прописите за сметководството и сметководствените стандарди.
Во јануари 2014 година бил изменет Законот за данокот на добивка, при што обврската за плаќање на данокот била воведена и на заемите што меѓу себеси ги одобруваат домашните претпријатија (обврската не важи за претрпијатијата во технолошко-развојните зони), како и на исплатените дивиденди. Притоа, под оданочување подлежат само заемите коишто претпријатијата нема да ги вратат во текот на годината. Исто така, била направена промена и кај даночниот третман на задржаната добивка: за разлика од претходно, кога задржаната добивка не се оданочувала, т.е. се подразбирало дека таа е реинвестирана, со законските измени било предвидено дека, „ако спротивното не се докаже документирано, се смета дека добивката не е реинвестирана и на неа ќе се плати данок“. Понатаму, со законските измени било вратено старото решение за оданочување на добивката (кое се применувало до 2008 година), односно финансискиот резултат од билансот на успехот ја претставува основата за оданочување. Притоа, за износот на загубата се намалува даночната основа и таа може да се пренесува на товар на идните оданочливи добивки во следните три години. Понатаму, од 1 јануари 2015 година било воведено даночното ослободување со кое даночната основа се намалува за износот на реинвестираната добивка во материјални (машини, постројки, недвижен имот) и нематеријални средства (софтвер, патенти итн.). Притоа, ослободувањето се дава само под услов, фирмата да ги задржи набавените средства во своја сопственост најмалку пет години.
Последната измена на Законот за данокот на добивка била направена на 27.12.2019. Со овој закон е прецизирано дека непрофитните организации не се даночни обврзници за данок на добивка. Исклучок од ова е кога во текот на годината оствариле приходи од вршење стопанска дејност. Доколку нивниот вкупен годишен приход од стопанската дејност е поголем од 1.000.000 денари тие се оданочуваат во висина од 1% од остварениот вкупен приход од стопанската дејност. Со новиот Закон за данок на добивка бил избришан исклучокот за банките и другите овластени кредитни институции да не се третираат како поврзани лица за целите на утврдување на каматите по заеми како непризнаен расход за даночни цели и се прецизира на дефиницијата за поврзани лица која се користи во законот. Даночната основа се намалува: за износот на наплатените побарувања и вратените парични средства кои по својата економска суштина се заеми кои во претходни даночни периоди имале третман на непризнаен расход; за износот на трошоците за амортизација над износот пресметан со примена на амортизациони стапки утврдени со номенклатурата на средствата за амортизација и годишните амортизациони стапки за кои во претходниот период е извршено зголемување на даночната основица; за износот на приходите од дивиденди остварени со учество во капиталот на друг обврзник - резидент на Република Македонија, под услов да се оданочени кај обврзникот кој врши исплата на дивиденда. Може да се каже дека со овој закон се уредува даночниот третман на трошоците за амортизација на средствата. Даночната основа се намалува во случај на реинвестирана добивка (вложувањата во материјални средства (недвижности, постројки и опрема), вклучително и вложувањата во материјални средства набавени преку финансиски лизинг, како и во нематеријални средства (компјутерски софтвер и патенти) за проширување на дејноста на даночниот обврзник, но и во случај на донација на спортски субјекти (до 50% од пресметаниот данок). Малите и микротрговци, како и правните лица кои водат сметководство и подготвуваат годишни сметки согласно со Законот за трговските друштва, доколку имаат вкупен приход под 3.000.000 денари годишно се ослободени од обврската за плаќање на годишен данок на вкупен приход.
Според овој закон, расходи кои не се признаваат за даночни цели се: оние расходи кои не се во врска со вршењето на дејноста, платите и надоместоците кои произлегуваат од работниот однос, трошоците за превоз и исхрана над оние утврдени со законска регулатива, трошоците кои произлегуваат од надоместоците за членовите на органите на управување, трошоци заради уплатени доброволни придонеси во доброволен пензиски фонд над износот од две просечни месечни бруто плати, надоместоци за волонтери, скриени исплати на добивки, трошоците направени за репрезентација во висина од 90%, трошоците за донации (над 5% од вкупниот приход остварен во годината), трошоците за спонзорства (над 3% од вкупниот приход остварен во годината, трошоци за камата на кредити кои не се поврзани со вршењето на дејноста како и за патнички автомобили, мебел, теписи, уметнички дела од ликовната и применетата уметност и украсни предмети, осигурителни премии кои ги плаќа работодавачот освен личното колективно осигурување на работниците за повреди на работа, даноците по задршка (одбивка) исплатени во име на трети лица кои се на товар на трошоците на даночниот обврзник, паричните и даночните казни, стипендии, според одредени услови зададени со закон, трошоците на кало, растур, крш и расипување над нормираните износи утврдени за соодветната гранка, под услов истите да не се настанати како резултат на вонреден настан или виша сила, трајниот отпис на ненаплатените побарувања, со исклучок ако се однесуваат на задолжителното социјално осигурување, трошоците за нето износот на примањата по основ на деловна успешност над износот на кој се пресметани придонеси согласно со закон, надоместок за практикантска работа над пропишаниот законски износ, надоместок за практична обука на ученици и практична настава на студенти во висина над 8.000 денари месечно, трошоци за амортизација на ревалоризираната вредност на материјални и нематеријални средства (се признаваат до одреден износ), трошоците за исправка на вредноста на ненаплатените побарувања (освен за исправките на вредноста кај банките, штедилниците и осигурителните друштва на законски утврден начин, ненаплатените побарувања по основ на придонеси од задолжително социјално осигурување, како и во случај на стечај и ликвидација), невратени заеми од поврзани лица, камати за заеми (каматата е поголема во однос на каматата која би се добила од неповрзано лице), затезни камати кои произлегуваат од односите со поврзано лице.
''Табела бр. 1 - Даночните приходи во Македонија, 2003-2016'' (во милиони денари)
Кире Филов
Кире Филов припаѓа на младата генерација македонски историчари и архивисти. Роден е на 6 април 1981 година. Основно и средно образование завршил во родниот Штип. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на Институтот за историја. Во 2004 се запишува на последипломски студии на истиот факултет и во 2008 година ја одбранил магистерската тема под наслов „Економските и политичките промени во Штип и штипско низ архивската документација 1944-1946 година“ и се стекна со научен степен магистер на историски науки и архивистика. Во 2009 година се запишува на докторски студии на Институтот за национална историја во Скопје. Во моментот работи на својата докторска тема „Емануел Мане Чучков, живот и дело“. Учествува во неколку меѓународни проекти, семинари и симпозиуми. Член е на Здружението на историчарите на Република Македонија и на Асоцијацијата на наставници по историја на Македонија. Во моментот работи на Универзитет „Гоце Делчев“ во Штип, на Факултетот за образовни науки, катедра за општествени и хуманистички науки.
582 п.н.е.
582 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 582. година пред новата ера, 582. од првиот милениум п.н.е., 82. од 6 век п.н.е. и трета од 580-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4926 и 4927 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4168 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3178 и 3179 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 171.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 582 година се протега во 2054 и 2055, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2114 и 2115 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 39 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1240 и 1239 исламска година пред хиџра.
Откритија
582 av. J.-C.
Науката во 1513 година
1513 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Сушево (Штипско)
Сушево — село во Општина Штип, во околината на градот Штип.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Сушево живееле 70 жители, сите Македонци.
Сушево е мало село, коешто во 1961 година броело 107, а во 1994 година 20 жители, и е во фаза на раселување.
Според пописот од 2002 година, населението на Сушево броело 11 жители, сите Власи.
Остерби (Шлезвиг-Фленсбург)
Остерби (Osterby; Østerby) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Серафим Саровски
Серафим Саровски (роден на - починал на  e православен светец, еден од најголемите руски подвижници, претскажувачи и чудотворци. се одликувал со големо смирение. Кога целиот свет го славел, тој себеси се нарекувал “сакатиот серафим.
Свети Серафим е еден од најпочитаните руски светци. Тој е основач на Дивевскииот женски манастир. Во 1903 година станал светец по иницијатива на рускиот император Николај II.
Уржар (округ)
Уржар е округ на покраината Источен Казахстан во Казахстан. Административен центар на округот е градот Уржар.
Крпливник
Крпливник (словенечки: Krplivnik) — населба во Општина Ходош во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Штапелбург
Штапелбург (Stapelburg) — село и поранешна општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 година е дел од општината Нордхарц. Се наоѓа на северното подножје на планинскиот масив Харц, околу четири километри северно од градот Илзенбург. Малата река Екер на запад, притока на Окер, ја создава границата со градот Бад Харцбург во Долна Саксонија.
ФК Железничар Сараево
Фудбалски клуб Железничар е фудбалски клуб од Сараево, Босна и Херцеговина и еден од најголемите и најуспешните клубови во земјата. Името Железничар значи "железнички работник", а клубот го носи ова име токму порад фактот дека бил основан од страна на група на железнички работници. Во Босна, клубот традиционално е познат по производството на талентирани играчи, наместо нивно купување. Клубот обично се потпира на продажба на своите најталентирани играчи на крајот на секоја сезона за да преживее финансиски.
Во времето на поранешна Југославија, ФК Железничар биле шампиони еднаш во сезоната 1971-1972, квалификувајќи се за Европскиот куп во 1972-1973 сезоната, каде што биле елиминирани во првата рунда. Клубот исто така завршил како вицешампион еднаш во лигата, и бил финалист во Купот на Југославија во сезоната 1980-1981. Во Европа, клубот е најпознат по достигнувањето до полуфиналето на Купот на УЕФА за време на сезоната 1984-1985 и четвртфиналето во сезоната 1971-1972.
Железничар е првиот босански клуб кој успеал да стигне до полуфиналето на Купот на УЕФА и еден од ретките тимови од Југославија кои некогаш успеале да го сторат тоа. Железничар е исто така најуспешниот фудбалски тим во денешна Босна и Херцеговина, со освоени 6 првенства на Босна и Херцеговина, 5 купа и 3 суперкупа. Клубот никогаш не успеал да се квалификува за Лигата на шампионите (во ерата пост Европскиот куп), а како најдобар резултат на клубот би можело да се истакне достигнувањето до третото (последно) квалификациско коло во сезоната 2002-2003, во кое загубиле од Њукасл Јунајтед со вкупен резултат 0-5. Според списокот на IFFHS од Топ 200 европски клубови на 20-от век, организација призната од страна на ФИФА, Железничар е највисоко рангираниот босански клуб, на делба на 110-тотот место на листата заедно со АЗ Алкмар и Виторија Сетубал.
Своите домашни натпревари Железничар ги игра на стадионот Грбавица, кој е со капацитет од 17.000 седечки места. Основните бои на клубот се сината и белата и најчесто настапуваат сини дресови и шорцеви или бели дресови и шорцеви. Нивен најголем соперник им е локалниот градски конкурент ФК Сараево, со кого се натпреварува во Дербито на Сараево, во кое гледано историски Железничар доминира. Низ историјата клубот има произведено многу великани на југословенскиот и босанскиот фудбал, како: Ивица Осим, Јосип Каталински, Мишо Смајловиќ, Благоје Братиќ Хајрудин Сарачевиќ, Јосип Букал, Божо Јанковиќ, Мехмед Баждаревиќ, Един Бахтиќ, Радмило Михајловиќ, Харис Шкоро, Никола Никиќ, Един Чуриќ, Џелалудин Мухаремовиќ, Един Вишча и Един Џеко.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Струга
Свети Ѓорѓи — македонска православна црква, сместена во центарот на Струга, која претставува најстар христијански верски објект во градот и кој датира од средината на 13 век. Според преданијата, претставува едно од најстарите духовни светилишта на Балканот и во Европа. Староста на црквата досега била одредена по иконата на свети Ѓорѓи, која датира од 1267 година, но во 2015 година бил откриен и фрагмент на фреска од свети Ѓорѓи, кој датира од истиот период, односно средината на 13 век. Црквата постоела од 13 век и низ вековите егзистирала, повеќепати била обновувана сè до 19 век, кога е последната голема обнова од кога датира денешниот изглед. Има голем дел на поствизантиски икони, односно период на османлиската управа од 16 и 17 век. Тогаш имало скрипторски центар, каде се препишувале стари книги во кои има потпишани имиња на познати скриптографи, кои работеле во црквата. Доминираат икони од доцниот среден век и од времето на преродбата, како и од последната обнова во 1835 година. Од оваа црква традиционално започнува голема Ѓурѓовденска литија на која верниците се поклонуваат пред моштите на Св. Георгиј Победоносец и чудотворната икона на овој светец.
Особености
При последната обнова во 1835 година бил направен импозантен објект, не само по својата надоврешна монументалност, туку и со својот внатрешен простор, бидејќи ова бил целосно осмислен и вклопен простор по старите средноврековни концепции на христијанските храмови. Надворешно делува како една базилика, но внатре е расчленета на неколку кораби со куполи или т.н. калоти бидејќи тогаш турските власти не давале куполи со изграден тамбор, па внатре се правеле такви конструкции каде што има калоти кои ги имаат истите функции на куполата со профилиран тамбур. Тоа се впечатливи архитектонски одлики и црквата ја чинат една од помонументалните и поубавите од времето на накедонската преродба.
Иконите се сликани 1840-1850 година од група пелагониски зографи, кои биле присутни до средината на 19 век. Монументалниот иконостас има ред на престолни икони, икони со апостоли и резба. Резбата е посебен елемент кој му дава посебна вредност на олтарниот и предолтарниот простор. Сликањето на внатрешните фрески се одвива 1873/74 година. Благодарение на сочуваниот ктиторски натпис се знае и точниот ден кога се завршени сите работи внатре на фрескоживописот, а тоа е 11 април 1874 година.
Околу оваа црква се одвивал целиот јавен и социјален, а посебно верскиот живот на стружани. Улогата на оваа црква била голема, тука се збирале видни луѓе, чорбаџии, трговци, како и луѓе од струшки угледни фамилии. Голем дел од тие фамилии и денеска постојат и егзистираат. Особено важна е посветеноста и организираноста на луѓето кои биле во тие црковни одбори и зачудува нивната подготвеност.
Резбаниот иконостас е изработен во духот на најубавите дела на мијачката копаничарска традиција во 1847 година, а престолните и празничните икони во 1849/50. Живописана е во 1874 година од тајфата на браќата Макариеви од Галичник.
На првиот иконостас биле поставени старите икони од 16 век, а новиот иконостас се направил подоцна. Тогаш и годините претходно се гради овој импозантен резбан иконостас со една мермерна извондредна конструкција во долните партии. Иконостасот и амбиентот во целиот тој простор можеби е еден од најмонументалните во Струшко и во Западна Македонија, заедно со иконостасите од Каменско и свети Јован Бигорски, како поголеми духовни центри во цела Македонија. Целиот живопис е правен од браќата Христо и Кузман Макариеви од Галичник. Во внатрешната концепција на живописот во црквата е истакната традицијата на словенските учители, браќата Кирил и Методиј и на светите Климент и Наум Охридски и се што е поврзано со култот на седмомислениците – една од најмонументалните композиции, работена во преродбенска редакција со сите елементи.
При препокривањето на црквата во 1990 година на таванот биле пронајдени над 50 икони, кои биле нарачувани или подарувани од други цркви од Струшко. Сега иконите се целосно заштитени и конзервирани. Збирка икони од црквата „Св.Ѓорѓи“ во Струга е поствизантиска, бидејќи во неа доминираат икони од 16, XVII и XVIII век.
Иконата на св. Ѓорѓи
Иконата на свети Ѓорѓи датира од 1267 година и е една од најстарите во богатата македонска колекција на средновековен иконопис, дело на зографот Јован. Таа е извонреден примерок и едно дело на уметност што е влезена во сите светски енциклопедии. Се изучува на сите светски универзитети, посебно на византолошките центри и средини со долга традиција за проучување на византиските студии. Иконата на свети Ѓорѓи е една од 10те највредни и највпечатливи од периодот на доцноколненскиот стилски израз.
Нордхакштет
Нордхакштет (Nordhackstedt; Nørre Haksted) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Пиза (покраина)
Покраината Пиза (provincia di Pisa) е покраина во регионот Тоскана - централна Италија. Главен град е Пиза. Има површина од 2448 квадратни километри и вкупно население од 421.642 жители (во 2014 г.). Се наоѓа на второ место според број на жители и на петто место по површина меѓу покраините во Тоскана. Поделена е на 37 општини.
Нејзината историја датира од времето на Етрурците и Феникијците, а покраината поседувала голема моќ и влијание на Медитеранот во 12 и 13 век. Пиза, главниот град на покраината, е познат по својата крива кула и други историски знаменитости кои ги привлекуваат туристите.
Историја
Оваа област има долга поморска историја уште од времето на Етрурците, Феникијците и Галите. За време на Римското Царство, водела поморски битки против Лигурите, Галите и Картагинците, во 180 п.н.е. станувала римска колонија, а за време на Јулиј Цезар стекнувала колонијална независност. По падот на Римското Царство, Пиза успешно се спротивставувала на сараценските пирати поради комплексниот речен систем кој го поседувала. Во 871 година, пизанските трупи помогнале во одбраната на Салерно од Маврите.
Во 11 век, Пиза станала република, а зенитот го достигнала во 12 и 13 век кога западниот Медитеран бил под контрола на нејзината морнарица. Како поморска република, моќта ѝ се протегала многу подалеку од италијанскиот полуостров. Прво била сојузник, а потоа ривал на Република Џенова, по што претрпела пораз во битката кај Мелорија во 1284 година. Како резултат на тоа, почнала да слабнее и во 1406 година била припоена кон Фиренца и во 16 век станала дел од Големото Војводство Тоскана. Во 20 век, Пиза прилично настрадала од сојузничките бомбардирања и нацистичките репресалии.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Фрибирг
Фрибирг — мало место во Шампањи ан Ваноаз во Француските Алпи.
Најблиските градови се Шампањи, Брид ле Бен и Мутје. Фрибирг е историски значајно, бидејќи е можно да е родното место на папата Инокентиј V и исто така често се поистоветува со градот Фрајбург. Тешките камени куќи, збунувачки опишани од Певснер на месен тиролски јазик, се наоѓаат под голем гребен. Многу од куќите се реновирани, како втори живеалишта. Во зима, кога патот стануваат непрооден, тој е уреден за крос-кантри скијање.
NGC 3917A
NGC 3917A — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3917A се споменува и како NGC 3931, UGC 6925, MCG 9-20-11, CGCG 269-9, NPM1G +52.0151, CGCG 268-96.
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3917A е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3917A има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 3917A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37073. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3454. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
Надворешни врски
NGC 3917A
Унгарија во Втората светска војна
Во Втората светска војна, Кралството Унгарија беше сојузник на Силите на Оската.
Вовед
По поразот во Првата светска војна и неуспехот на Унгарската советска република (16 ноември 1918-18 септември 1919), која беше потисната од интервенцијата на Антантата, Тријанонскиот мир од 4 април 1920 година, Унгарија изгубила огромни територии во корист на Кралството СХС, Чехословачка и Романија. Истата година била воведена монархија без крал, предводена од диктаторот Миклош Хорти, а обидот на поранешниот австроунгарски цар Карл Хабсбург да се врати на власт во 1921 година беше фрустриран од интервенцијата на Франција и Малата Антанта. Во текот на 1930-тите години, Унгарската политика предводена со диктаторот се свртела кон национализмот и сојузот со Фашистичка Италија (од 1927 година) и Нацистичка Германија, во обид да ги вратат соседните области населени со Унгарците. Здружените ефекти на Големата депресија и Тријанонскиот мир ја пропагирале промената на политичкото расположение кон десно. Во 1932 година, Регент Миклош Хорти го именувал новиот премиер, Џул Гембесш. Гембеш се препознавал со Унгарскиот државен сојуз за одбрана. Тој ја водел унгарската надворешна политика кон блиска соработка со Германија и започнал проект за асимилација на малцинствата во Унгарија. Гембес потпишал трговски договор со Германија на 21 февруари 1934 година, што довел до брз напредок во економијата, со којшто Унгарија излегла од Големата депресија, но стана зависна од германската економија и поради суровините и поради извозот.
На 17 март 1934 година, Унгарија го потпиша Римскиот протокол (сојузот на Италија, Австрија и Унгарија) како противтежа за Малата Антанта. Потоа, Унгарија потпаднала под влијание на фашизмот и во внатрешната и во надворешната политика. Во 1938 година се вовел првиот антисемитски закон во Унгарија. Придобивките од соработката со Силите на оската биле видливи: Виенската арбитража кон крајот на 1938 година. Унгарија добила околу 12.000 км2 и речиси еден милион жители од Чехословачка, а кон крајот на 1940 година, уште 43.000 км2 и 2.5 милиони жители од Романија. По ваквите услуги, Унгарија официјално се приклучи на Тројниот пакт на 23 ноември 1940 година. Истата година потпишала, а следниот го погазила пактот на вечното пријателство со Кралството Југославија.
Унгарска армија во Втората светска војна
Со Тријанонската мировна војска на Унгарија ( Хонвед ) била ограничена на 35.000 војници во мир. Според воените одредби на договорот, Унгарија пред почетокот на војната располагала со 14 пешадиски бригади (24 пукови ), 2 коњанички бригади (4 пукови) и две моторизирани бригади - вкупно околу 150.000 војници и офицери.
Оклопни единици
Тријановскиот мир од 1920 година забранил наУнгарија поседување на тенкови и дозволил само една чета на оклопни автомобили за полициска употреба.
Тајни обиди за наоружување
Тајните обиди за наоружување започнале во 1928 година и неколку тенкови Викерс Карден-Лојд Мк VI и италијански тенкови Фијат 3000Б биле купени во почетокот на 1930-тите.
Отфрлање на Тријанонскиот договор
1937 година е извршена целосна реорганизација на армијата (Хонведа), позната како програма Хуба I, во целосна спротивност со Тријанонскиот договор, кој официјално бил одбиен во 1938 година. Клучниот аспект на реформитае било формирањето на 2 моторизирани бригада, а Унгарија почнала да гради сопствени тенкови 38М Толди и оклопни возила 39М Чаба. Производството одело многу бавно, и до 1941 година, 2 унгарски моторизирани бригади имале само 13 оклопни возила и 26 лесни тенкови (повеќето Л3/33 и Л3/35 ).
Во војната
Унгарската војска активно учествувала во германскиот напад на Југославија ( априлска војна ) и Операцијата Барбароса. На Источниот фронт, унгарските единици биле далеку послаби од Германците и Црвената армија. Недостатокот на опремата и оклопните возила биле надокнадени од увозот од сите страни, коишто им дал мали резултати, а од 1942 година, единствениот извор, покрај скромното домашно производство, била и малата помош добиена од Германците. Во зима 1942 година, сите достапни оклопни возила (освен 6) биле изгубени во битките на пристапните патишта до Сталинград. За целата војна, унгарската војска отстранува 90 оклопни возила, 200 самоодни топови и 190 лесни и 460 средни тенкови од домашно производство, со само 240 тенкови и 155 самохотки добиени од Германците.
априлска војна и окупација на Југославија
Во априлската војна 1941 година делови од германската Втора армија пробиле од Унгарија во Југославија, а потоа Хонвед ги окупирал Бачка, Барања, Медимурје и Прекмурје, кои наскоро биле припоени. Во пресрет на нападот, унгарскиот премиер Пал Телеки, кој во 1940 година потпишале пакт за вечно пријателство со Југославија , извршил самоубиство во знак на протест. Унгарските окупациони трупи извршиле бројни злосторства, масовни убиства и прогонства на неунгарското население.