cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Земјоделство во Белорусија
Компир
Посевите со компир се рашириле на територијата на Белорусија за време на владеењето на полските кралеви и големите војводи од Литванија, Август III и Станислав Август Понијатовски (средината на 18 век). Во 19 век, компирот станал најважната земјоделска култура - се користел и за храна, компензирајќи го недостатокот на жито поради нивниот низок принос, и како суровина за производство на алкохол. До 1913 година, родот на компирот (4 милиони тони) значително го надминал житниот род (2,5 милиони тони), иако приносот на компирот бил низок (помалку од 90 q/ha). Во 1965 година, БССР произвела 13,8% од компирите во СССР, а приносот се зголемил на 121 c/ha. Површината на земјоделско земјиште окупирана од компир го достигнала својот врв во 1960 година (1028 илјади хектари), по што почнал да опаѓа, што во голема мера се должи на постепеното намалување на употребата на компирот во сточарството. Трендот продолжил и во денешно време: во 2010-2016 година, засеаната површина со компир се намалила од 371 на 294,6 илјади хектари. Намалувањето на засеаните површини делумно било неутрализирано со зголемување на приносот на компирот - од 104 центи по хектар во 1960 година на 205 центи по хектар во 2016 година (максимумот изнесувал 221 центи по хектар во 2008 година). Населението троши само околу 1,6-1,75 милиони тони компири годишно, или 22-27% од бруто жетвата (податоци за 2010-тите). Остатокот од родот се преработува, се користи во сточарството и се извезува. Во раните 2000-ти, околу 1/3 од родот на компирот бил испратен за индустриска преработка и за добиточна храна.
Во 2020 година биле собрани 5231 илјади тони компири, од кои 523 илјади тони (10%) во големите земјоделски организации, 390 илјади тони (7,5%) во фармите, 4318 илјади тони (82,5%) во приватните домаќинства на населението. Нема статистика за собирање компири по домаќинства по реони. Концентрацијата на култури на компир е најголема во јужниот дел на регионот Минск, североисточниот дел на Брест и источниот дел од Гродненската област.
Во 2021 година, Белорусија за прв пат започнала да увезува компири од други земји, додека неговата берба сè уште била во тек (според заменик министерот за земјоделство на Белорусија Игор Брило, самата Белорусија произведува околу 900 илјади тони компири годишно и извезува повеќе од 200 илјади тони); ова станало можно поради високите цени - на почетокот на септември, големопродажните цени за компири во Белорусија достигнале 0,30 долари за кг и биле повисоки отколку во сите други земји од регионот, освен Русија (во Молдавија, на пример, компирите се продавале на половина од цената, во Украина - 6-8 американски центи за килограм поевтини, а во Полска 11-13 американски центи поевтини отколку во Белорусија). Според аналитичарите, главната причина за високите цени на компирот се стравувањата за обемот на неговото производство истата година: временските услови не биле поволни, а полињата со компири во земјата ги почувствувале негативните ефекти од сушата, што довело до намалување на приносите и квалитетот на компирот.
Зеленчук
Најголем дел од површината е окупирана од градинарски култури во регионите Минск (14,4 илјади ha), Гомељ (12,2 илјади ha) и Брест (11,9 илјади ha). Вкупно, зеленчукот се одгледува во Белорусија на 59,3 илјади хектари.
Во 2020 година, сите фарми собрале 1751 илјади тони зеленчук (210 илјади тони или 12% од големите земјоделски организации, 353 илјади тони или 20,2% од фармите и 1188 илјади тони или 67,8% од домаќинствата).
Најмногу зеленчук е собран во 2020 година во регионот Минск - 445,1 илјади тони. Во Брестската област се собрани 404,3 илјади тони, во Гомељската област - 284,3 илјади тони, во Гродненската област - 214,4 илјади тони, во Витебск - 203,2 илјади тони, во Могиљовската област - 196,5 илјади тони.
Шеќерна репка
]] Шеќерната репка е важна индустриска култура која се користи за производство на шеќер. Во 2000-тите, поради повеќе причини, увозот на суровини од трска за производство на шеќер (главно од Куба) се намалил, што принудило посевот на репка да биде приближно двојно зголемен. Во 1960-тите - почетокот на 2000-тите, 45-60 илјади хектари биле посеани под шеќерна репка, но до 2005 година површината под земјоделски култури пораснал на 100 илјади хектари. Во 2020 година со шеќерна репка биле засеани 85 илјади хектари, што е 1,5% од засеаната површина. Околу 98% од шеќерната репка се одгледува од големи земјоделски организации, главниот потрошувач се четири фабрики за шеќер. Посевите на шеќерна репка се наоѓаат во близина на овие растенија, поради што 89% од посевите се наоѓаат во регионите Брест (17,5 илјади ha), Гродно (25,9 илјади ха) и Минск (31,7 илјади ха). Мали површини се наоѓаат во Могиљовската област (9,5 илјади хектари), во Витепската област и Гомељската област оваа култура не се одгледува од големи организации. Повеќе од 3 илјади хектари се засеани со шеќерна репка во регионите Барановичи, Гродно, Кореличи, Копил, Несвиж и Слуцк. Приносот на шеќерната репка значително зависи од временските услови, а од средината на 2000-тите е на ниво од 300-500 q/ha. Максималниот принос е постигнат во 2017 година - 500 q/ha.
Статистика за жетва на шеќерна репка по региони (2020)[117]:
Просечната профитабилност на шеќерната репка продадена од големите земјоделски организации на системот на Министерството за земјоделство на Република Белорусија во 2020 година изнесува -1,6%.
Лен
[[Слика:Flax production in Belarus (2017).png|thumb|300px|Собирање на ленени влакна по региони (2017)
]] Поради своето значење за производството на облека, ленот е една од првите земјоделски култури што започнала да се одгледува на територијата на земјата за време на транзицијата кон производствена економија. Во средниот век, ленот бил еден од најважните земјоделски култури. Како резултат на падот на цените на житото на европскиот пазар, извозно ориентираното одгледување лен се развило во белоруските војводства на Комонвелтот во 18 век (одгледувањето на други индустриски култури се развило во помала мера). По пристапувањето на територијата на современа Република Белорусија кон Руското Царство, комерцијалната вредност на производството на лен се намалило. Во 1913 година, фармите во белоруските провинции собрале 33 илјади тони ленени влакна. Во 1956 година, засеаната површина го достигнала своето максимално ниво (340.000 ha). Во 1965 година, фармите на БССР собрале 23,8% ленени влакна во СССР.
Најголем дел од ленените култури се во северниот дел на земјата (регионот Витебск, северните региони на Гродно, Минск, Могилев), каде што климатските и почвените услови се најпогодни за одгледување лен. Во моментов, примарната обработка на лен се врши во мали мелници, а производството на ткаенини и готови производи од лен се врши во ленената мелница во Орша.
Просечната профитабилност на ленените влакна продадени од големите земјоделски организации на системот на Министерството за земјоделство на Република Белорусија во 2020 година изнесува -12,9%; профитабилноста на ленената слама била уште помала и изнесувала -44,6%.
Фуражни култури
Со растот на бројот на животни и преминот кон интензивно сточарство во земјава, се зголемила улогата на фуражните култури кои се користат за исхрана на добитокот. Во 2010-тите, фуражната пченка станала најпопуларна фуражна култура, речиси целосно заменувајќи ги коренските култури. Во 2020 година, фармите од сите категории собрале 255 илјади тони коренови фуражни култури и 23.414 илјади тони пченка за добиточна храна. Во исто време, големите организации собрале 99,4% пченка за добиточна храна и само 2,4% од коренските култури. Во 2020 година, со фуражни култури се засеани 2.477 илјади хектари (96,4%) во големите организации, 35 илјади хектари (1,4%) во фарми, 58 илјади хектари (2,2%) во приватни домаќинства).
Зрнести култури со квалитет на сточна храна што се користат за преработка во мешана сточна храна (вклучувајќи пченка за жито) не припаѓаат на фуражни култури.
Белоруските сточарски претпријатија и производителите на добиточна храна го компензираат недостигот на некои вредни култури со увоз на сончоглед и брашно од соја (соја главно од Аргентина - 245 од 307 илјади тони во нецелосна 2017 година ). Неколку фарми во Брестската област се занимаваат со одгледување на соја, но развојот на оваа насока е ограничен од ниските приноси, недоволниот број сорти и тешкотиите во собирањето грав од ниско ниво.
Тутун
Во 2004 година, Аграрниот универзитет „Гродно“ организирал експериментални култури на тутун, но поради климата неговиот квалитет се покажал незадоволителен за индустриска употреба.
Сточарството
Република Белорусија е на прво место во производството на месо (по тежина на колење) и млеко по глава на жител меѓу земјите од ЗНД. Така, во 2015 година, производството на месо од добиток и живина со тежина на колење во Белорусија (121 кг) било приближно двојно поголемо отколку во Русија (65 кг), Украина (54 кг), Казахстан (53 кг). Млекото по глава на жител изнесува 752 кг (2016), во Казахстан - 299 кг (само кравјо млеко), Русија - 209 кг, Украина - 244 кг.
Фармите од сите видови чувале (2014) 260,100 зајаци (апсолутно мнозинство - во приватни фарми).
Производството на еден килограм месо во Белорусија бара 8-10 пати повеќе електрична енергија отколку во развиените земји, а за производство на иста количина млеко и говедско месо е потребна многу поголема количина храна.
Производство на говедско месо
Во 2012 година, А. Лукашенко наложил да се организира производство на говедско месо („нормално месо“). Во 2018 година, околу 3 илјади тони мермерно говедско месо биле преработени за домашна потрошувачка (помалку од 0,6% од вкупното говедско производство).
Од 2013 година, производството на говедско месо е неисплатливо за големите земјоделски организации. На крајот на 2020 година, профитабилноста на продадените производи од говедско месо изнесувало во просек -43,5%.
Млечни производи
Производството на млеко за понатамошна обработка е високо профитабилно. Во 2020 година, профитабилноста на продажбата на млеко под организација на Министерството за земјоделство и храна на Република Белорусија изнесувало во просек 31,4%. Во 2012-2019 година, профитабилноста на оваа област варира од 9% до 28,3%.
Од 2020 година, регионите Гродно, Камјанечки, Пинск, Пружани и Слуцк се водечки во производството на млеко (повеќе од 150 илјади тони секоја).
Просечниот принос на млеко по крава се зголемил од 3685 kg во 2005 година на 5310 kg во 2020 година. Во фармите приносот на млеко надминува 7000 кг, а во Гродненската област достигнал 8830 кг. Во исто време, во неколку области на Витепската област и Могиљовската област, просечниот принос на млеко е под 3.000 kg..
Живинарство
Производството на живинско месо и јајца во Република Белорусија се одликува со стабилна позитивна профитабилност, што го разликува живинарството од производството на свинско и говедско месо. Во 2020 година, профитабилноста на живинарските претпријатија бил во просек 2,4% за месо од живина и 7% за јајца, а за 2012-2020 година, овие бројки не паднале под 2%.
Белоруските фарми од сите видови чувале (2014) 45,7 милиони птици од сите видови (40 милиони во земјоделски организации, 5,6 милиони во приватни фарми). До 2021 година, бројот на глави живина пораснал на 47,5 милиони (43 милиони во земјоделските организации и 4,4 милиони во приватните домаќинства). Во однос на бројот на живина, регионот на Минск е лидер - 11,6 милиони, а во другите региони бројот на живина се движи од 6 до 8 милиони грла. Во неколку области, бројот на живина во земјоделските организации надминува 3 милиони: во Барановичи - 4,7 милиони, Витебск - 3 милиони, Гродно - 4,2 милиони, Ѕержински - 3,6 милиони, Минск - 3,2 милиони, Могиљов - 5, 4 милиони.
Во 2015-19 г пуштени се во употреба големи живинарски фарми за вкупно 562 илјади кокошки несилки. Во 2014-2020 година биле изградени неколку фарми за месо од живина со вкупен капацитет од 18,6 милиони грла годишно..
Паралелно со растот на бројот на живина во 2010-тите, нејзината продажба за колење значително се зголемила:
Производство на јајца
Во 2020 година, фармите од сите категории на Република Белорусија произвеле 3.495 милиони јајца, вклучувајќи 2.895 милиони произведени од големи земјоделски организации, 792 милиони од домаќинства и 8 милиони од приватни фарми. Најголем дел од јајцата се произведени од фармите во регионот Минск (1243 милиони, или 35%). Во фармите во Брестската област се произведени 571 милион јајца, во другите региони - 300-470 милиони.
Одгледување свињи
Производството на свинско месо во Република Белорусија се одликува со нестабилна профитабилност: за 2012-2020 година. овој индикатор во различни години варирал од -8,3% (2020) до +19,4% (2012). Во 2020 година, профитабилноста на продажбата на свинско месо од земјоделските организации бил -8,3%.
Заклучно со 1 јануари 2021 година, во фармите од сите категории имало 2.872 илјади свињи. Од нив 2558 илјади се чуваат во земјоделски организации, 26,1 илјади во фарми и 288 илјади во приватни домаќинства. Во 2021 година најмногу свињи се чувале во регионите Минск (755,7 илјади) и Гродно (657,8 илјади), најмалку - во Витепската област (448,8 илјади), Брест (444 илјади), Гомељ (388,9 илјади) и Могиљовската област (176,3 ). Има повеќе од 100 илјади свињи во неколку области - Каменечки (118,3 илјади), Гродно (118,5 илјади), Шчучински (109,9 илјади) и Молодечно (113 илјади) [152].
Во 2014-2020 година, во републиката годишно биле пуштени во употреба простории за чување свињи за 37-207 илјади места (вкупно 657 илјади места).
На динамиката на продажба на свинско месо за колење негативно влијаела епизоотијата на африканска свинска чума:
Одгледување овци
Историски гледано, производството на волна било важна гранка на земјоделството, но од средината на 20 век, бројот на овците почнал брзо да се намалува.
Во 2010-тите, бројот на овци започнал повторно да расте - од минимум 51,8 илјади во 2011 година на 89,3 илјади во 2021 година. Бројот на овци во големите земјоделски организации е двојно зголемен (од 6 на 13,6 илјади), петкратно во фармите (од 4,1 на 20,4 илјади), за речиси 32% во личните домаќинства (од 42 на 55,3 илјади). Променет е и уделот на домаќинствата од различни категории: учеството на големите земјоделски организации се зголеми од 10,8% на 15,2%, учеството на фармите се зголемило од 7,9% на 22,8%, додека учеството на личните домаќинства се намалило од 81,3% на 61,9%.
Откако достигнал локален врв во 2018 година (89,9 илјади), бројот на овци малку се намалил (на 89,3 илјади од 1 јануари 2021 година)..
Белоруското одгледување овци е крајно непрофитабилно. Во 2018 година, просечната профитабилност на јагнешкото месо продадено од земјоделските претпријатија (без фармерите и приватните домаќинства) изнесувала -69,8%, а во 2012-2018 година оваа бројка паднала за речиси 7 пати, од -10,8% во 2012 година.
Козарство
Бројот на кози во Белорусија е мал и изнесува 59 илјади, заклучно со 1 јануари 2021 година. Сите кози се чуваат во приватни и земјоделски домаќинства (57 илјади и 1,7 илјади, соодветно).
Коњи
Поради механизацијата на земјоделството, бројот на коњи во фармите од сите категории продолжува да опаѓа: од 217 илјади во 1991 и 2001 година на 34 илјади во 2021 година (околу 13 илјади коњи во големите земјоделски организации, 1 илјади коњи во фармите и 19 илјади коњи во домаќинствата). Во исто време, во 1941 година во БССР имало 1.170.000 коњи.
Ѕверови
Во републиката е развиено и одгледување ѕверови во кафез: 203,5 илјади грла (од 1 јануари 2010 година), од кои повеќе од 99% (200,6 илјади грла) се визони, останатите се лисици (1,7 илјади грла) и арктички лисици (1 ,2 илјади грла) .Во 2009 година биле произведени 852 илјади кожи од визон, 5,5 илјади кожи од лисици. Производството на кожи веќе во 2008 година ги надминало советските показатели, но значителен дел од опремата на индустријата е целосно истрошена, механизацијата е тешка, а уделот на физичката работа е многу висок.
Статистика
Според Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации, Белорусија е на второ место во светот по Полска во однос на површината засадена со тритикале (516,6 илјади хектари), а на четврто место во нејзината колекција (1,78 милиони тони наспроти 2 милиони во Франција, 2,5 милиони во Германија и 5,2 милиони во Полска).
Земјата е на петто место во светот по површина засадена со 'рж (448 илјади хектари) и на четврто место во светот по собирање (1,2 милиони тони наспроти 4,3 милиони во Русија и Германија и 3,7 милиони во Полска).
Според Националниот статистички комитет на Република Белорусија (Белстат), во 2012 година земјата била рангирана на второ место во светот по производство на ленени влакна, трето во жетвата на брусница, петто во 'рж и тритикале, 13-то во шеќерна репка, 14-то во овес, 15-то - за семе од репка, 17-то - за јагоди..
Просечните приноси во белоруското земјоделство имаат тенденција да бидат приближно на исто ниво како оние во соседните земји. Во однос на приносот на жито, Белорусија значително (речиси трипати) го надминува Казахстан, малку - Русија и Азербејџан, е на исто ниво со Ерменија, но инфериорна во однос на Украина. Сепак, Белорусија е значително инфериорна во однос на продуктивноста во споредба со земјите од Западна Европа и САД (а во некои случаи и со земјите од Латинска Америка и Азија). Приносите на компири во Белорусија се повисоки отколку во Русија и Украина (но трипати пониски отколку во САД). Во однос на приносите на пченка, земјата е на шестото место од крајот во Европа, приносите на 'рж и јачмен се 2-3 пати помали од оние на Велика Британија, Германија, Шведска, Франција, Белгија и Холандија.
Република Белорусија е на прво место во производството на компири, месо (по тежина на колење) и млеко по глава на жител меѓу земјите од ЗНД и на трето место во собирањето жито (сите видови, без мешунки) по глава на жител, по Казахстан и Украина. Според првите три показатели, земјата е малку супериорна во однос на Полска, Литванија и Латвија, но во однос на жетвата на жито по глава на жител таа е двојно пониска од Литванија и нешто помалку од Латвија.
Во однос на производството на јајца по глава на жител, Белорусија е малку инфериорна во однос на Украина, но ја надминува Русија за 1,5 пати.
Во 2021 година, во сите видови фарми на Република Белорусија, имало 1485 илјади крави (во 1991 година - 2362 илјади, во 1981 година - 2738 илјади), 89 илјади овци (во 1991 година - 403 илјади, во 1961 година - 1151 илјади, во 1941 - 2539 илјади), 59 илјади кози, 34 илјади коњи (во 1991 година - 217 илјади, во 1961 година - 519 илјади, во 1941 година - 1170 илјади). Бројот на свињи во 2014 година нагло се намалил во споредба со почетокот на 2013 година поради епидемијата на африканска свинска чума - од 4243 на 3267 илјади и продолжил да опаѓа на 2872 илјади во 2021 година (во 1991 година бројот на свињите изнесувал 5051 илјади).
Меѓународна трговија
Земјоделството на Белорусија во голема мера е извозно ориентирано, поради што, по правило, постои позитивен биланс во трговската размена со земјоделски производи и прехранбени производи (во 2012 година - 1,4 милијарди долари, во 2013 година - 1,6 милијарди американски долари). Извозот на земјоделски производи и прехранбени производи во 2020 година изнесува 5,8 милијарди долари, увозот - 4,3 милијарди долари. Огромното мнозинство од извозот паѓа на рускиот пазар (4,3 милијарди долари во 2020 година), трговскиот биланс со земјите надвор од ЗНД е негативен (во 2020 година, извозот е 0,8 милијарди долари, увозот е 2,2 милијарди долари)..
24,2% од извозот на земјоделски производи во 2013 година обезбеди Брестската област, 22,9% - Минск, 14,9% - Гродненската област, 10,2% - Гомељската област, 9,3% - Витебск, 8,6% - Могиљовската област.
Динамика на извозот на главните сточарски производи по години (во милиони американски долари):
Трговски судири
На 11 јануари 2007 година Федералната служба за ветеринарен и фитосанитарен надзор (Русија) најавила заострување на процедурата за увоз на белоруски сточарски производи (последица на спорот за „нафтените давачки“).
Од 6 јуни 2009 година се развила таканаречената „млечна војна“, кога Русија го забранила увозот на многу видови млечни производи од Белорусија во Русија поради недостаток на релевантна документација. Во исто време, многу белоруски производители на млеко тврдиле дека се сертифицирани. Некои експерти веруваат дека „војната со млеко“ била планирана да ја прераспредели белоруската месна и млечна индустрија. На 11 јуни, В. Путин објавил дека Русија и Белорусија се договориле за снабдување со млеко. И покрај најавата за договор за испораки, трговскиот судир продолжил. дури на 17 јуни Генадиј Онишченко го објавил крајот на „млечната војна“.
Во 2013 година повторно се појавиле прашања за квалитетот на белоруското млеко
Во 2015 година и почетокот на 2016 година, Русија постојано тврдела за квалитетот на стоката од Белорусија. На 10 јули 2016 година, Белорусија го суспендирала извозот на производи од животинско потекло во Русија од девет претпријатија, а исто така привремено престанала да издава ветеринарни сертификати за стоки на одредени претпријатија. Покрај тоа, на почетокот на јули, Русија побарала од Белорусија да го забрани снабдувањето со добиточна храна од четири претпријатија поради откривањето на нерегистрирани ГМО компоненти. На 18 јули, Русија го запрела увозот на повеќе од 300 тони млеко во прав и млечни производи од седум белоруски претпријатија во Русија.
На 13 август 2016 година, Русија вовела привремена забрана за увоз на млечни производи од три белоруски претпријатија, „поради бројни прекршувања на барањата на Евроазиската економска унија и Русија во производите на овие претпријатија“. Главната повреда е фалсификување на производи и декларации. Од 10 октомври, Русија вовела ограничувања за набавките од седум белоруски претпријатија поради груби прекршувања на законодавството на ЕурАзеК. Дополнително, Русија го предупредила Одделот за ветеринарна и контрола на храната на Министерството за земјоделство и контрола на храна на Белорусија за можно ограничување на набавките од голем број други претпријатија.
Од 7 декември 2016 година, Русија го забранила снабдувањето со млечни производи во Русија од пет белоруски претпријатиј. (претходно од нив било побарано самостојно да го ограничат извозот на нивните стоки). Во исто време, бил воведен фитосанитарен режим за увоз на растителни производи преку Белорусија од други држави, поради потребата да се спречи увозот во Русија на производи кои се предмет на ембарго за храна. Вкупно, 20 белоруски претпријатија биле ограничени во снабдувањето со храна на рускиот пазар во тоа време.
Уметноста во 1990 година
1990 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Дебелн (округ)
Дебелн (Döbeln) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од север надесно) окрузите Торгау-Ошац, Риза-Гросенхајн, Мајсен, Митвајда и Мулдентал.
Историја
Регионот бил првично населен од лужичките племиња. Во раниот среден век, се населиле Даленмиците долж реката Мулде. Тие биле протерани од Германците по Битката кај Јана во 928 година.
Денешните граници на округот биле воспоставени во 1952 година, кога владата на Источна Германија создала нови окрузи. Дебелн е еден од неколкуте окрузи, кои не биле менувани по повторното обединување на Германија. Во август 2008 година, како дел од реформата на окрузите во Саксонија, окрузите Дебелн, Фрајберг и Митвајда биле припоени во новиот округ Средна Саксонија.
Географија
Округот се наоѓал на бреговите на Фрајбергер Мулде во триаголник помеѓу градовите Дрезден, Лајпциг и Кемниц.
Берха
Берха  — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
Довољани
Довољани (Деољани или Девољани) — село во источна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, округот Пешкопеја и општина Макеларе.
Делтоид
Во геометрија, делтоид е четириаголник каде што два пара на соседни страни се складни, т.е. со иста должина.
Радиоопсерваторија Маунт Плезант
Маунт Плезант (анг. Mount Pleasant) е радиоастрономска опсерваторија на Универзитетот на Тасманија, 20 km источно од Хобарт.
Брадеруп
Брадеруп (Braderup) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Радиоопсерваторија Маунт Плезант
Опрема
Опсерваторијата има два радиотелескопа, имено Маунт Плезант 26-метарска антена и 14-метарската антена „Вела“. Обете се користат во мрежата на интерферометрија на многу долга основна линија (ИМДОЛ или VLBI) на Австралија.
Делтоид
Карактеризации
испакнат четириаголник е делтоид ако и само ако е исполнет кој било од следниве услови:
Впишана кружница
Тогаш:.
Троја (Спас)
Троја — археолошко наоѓалиште во дебарското село Спас. Претставува доцноантичка некропола. Се наоѓа на северозападната периферија на селото, на благо зарамнета тераса, каде при поставувањето на топли леи биле откриени гробови - тип циста. По површината на теренот се гледаат фрагменти од камени плочи, делумно обработени, а се среќаваат и фрагменти од керамички садови.
Џо Машин
Личен Живот
Џозеф Машин е роден во Чатам, Кент, и потекнува од ромско потекло на островот Шепеј. Во 1988 година, Машината била испратена во одобреното училиште Алстон Хаус, Рочестер, за кражба на отпад, а следната година во Довер Борстал за млади престапници, откако ја провалил продавницата за зеленчук во Лејсдаун (Островот Шепеј). Тој го поминуваше времето барајќи бенефиции и водење на семејниот бизнис, забавна аркада во Лејсдаун, како и одгледување кучиња ротвајлер и работејќи како скокач во ноќните клубови во јужен Лондон.
Почнал да слика околу 1988 година и немал формална уметничка обука на колеџ. Тој ја опиша креативноста како излез од позадината во која се чувствувал заробен: „Сликањето и пишувањето беа многу подобри за мене од која било грешка што ја направив при крадење и тепачка“.
Од 1998 година тој има психотерапија за справување со насилство и сексуални проблеми.
Во 1999 година тој беше еден од 13-те оригинални основачи членови на Stuckists, анти-концептуална уметничка група кооснована од Били Чајлдиш и Чарлс Томсон. Неговата слика Дијана Дорс со секира беше искористена на насловната страница на првата книга на групата, The Stuckists, а исто така и за промовирање на шоуто The Real Turner Prize Show во Шоредич во 2000 година. Machine има изложено нашироко со Stuckists, особено во нивната прва национална музејска изложба, во уметничката галерија Вокер за биеналето во Ливерпул во 2004 година. Изложбата, насловена „ The Stuckists Punk Victorian “, беше дефинитивно прикажување на опусот на Stuckist, а Machine беше еден од „истакнатите уметници“. Разгледувајќи го шоуто на Вокер, Марк Лосон коментираше, осврнувајќи се на сликата на Machine, Sea Shanty:
Во јануари 2005 година, тој учествуваше во протест на Stuckist на почетокот на изложбата Триумф на сликарството во галеријата Сачи во Лондон. Во декември истата година тој беше дел од протестот на Стакисти пред Тарнер наградата во Тејт Британија за да го привлече вниманието на купувањето на делото на нејзиниот управник Крис Офили од страна на Тејт „Горната соба“ и да побара оставка од директорот на Тејт, сер Николас Серота.
Machine беше еден од десетте водечки уметници на Stuckist што се појавија во Go West во галеријата Spectrum London во октомври 2006 година, каде што шест негови слики беа продадени пред отворањето на изложбата.
Машина коментираше за Stuckists: „некои од сликите не се толку прекрасни. Но, сите сликаат и се вклучуваат“. Били Чајлдиш поседува слика од машина на која жена си ги сече зглобовите, што тој го опишува како „прилично вознемирувачки“.
Машин пееше со групата „ѓубре“ „Валкани броеви“ и објави шест поетски книги.
Во 2003 година, Машин се омажи за Шарлот Гевин, која ја изложуваше својата работа во емисии на Stuckist.
Уметност
Работата на Машина е силно автобиографска и често се потпира на животни искуства од секс и насилство. Машината работи со ограничен опсег од претежно пет бои (за што Машине тврди дека првично се должи на сиромаштија), а како големо влијание го навел неговиот дедо, кој сликал.
Повторливи слики се изнемоштени жени, морнари и крвопролевање. Прикажа борбени кучиња и морнар со пресечено грло. Други слики се Уте Лемпер и Дијана Дорс со секира и исто така со автомат. Мојот дедо ќе се бори со тебе прикажува слаб постар маж со стегнати тупаници и кошула испрскана со крв, насликана на две дрвени штици заковани заедно.
Ауд Хоконсдотир
Ауд Хоконсдотир од Ладе, исто така наречена Öda Haakonsdottir од Lade (10 век), била легендарна шведска кралица од ерата на Викинзите, според сагите последната сопруга на шведскиот крал Ерик Победникот.
Позадина
Ауд наводно била ќерка на норвешкиот јарл Хокон Сигурдсон од Ладе и сестра на регентот Еирикр Хоконарсон. Не се знае точно дали или кога се омажила за кралот Ерик, ниту кога се родила и умрела, но се претпоставува дека се омажила за него по неговиот брак со познатата Сигрид Сторада. Бракот никогаш не бил потврден, а исто така се сугерира дека ако постоела, можеби била негова љубовница или биле во краток брак доцна во неговиот живот.
Американско лудило (филм од 1932)
„Американско лудило“ (англиски: American Madness) — американски филм од 1932 година, во режија на Френк Капра, Ален Дван и Рој Вилијам Нил. Главните улоги ги толкуваат: Волтер Хастон, Кеј Џонсон и Пет О'Брајан.
Синопсис
За време на Големата депресија, одборот на директорите на една банка е загрижен поради тоа што претседателот на банката Том Диксон им доделил премногу кредити на луѓето кои се сметаат за ризични клиенти поради ниските приходи или опасноста да ја загубат работата. Управата размислува да го смени Диксон, а тој тврди дека кредитите ги одобрил на луѓето кои лично ги познава и кои не се ризични, а освен тоа, тој смета дека за време на криза треба да се одобруваат кредити кза парите да циркулираат, зашто само така ќе се намали кризата. Главниот благајник Кирил Клует им должи на гангстерите многу пари кои ги загубил на обложување и тие вршат притисак на него да им помогне да ја ограбат банката и така да го врати долгот. Притоа, тие го предупредуваат да си обезбеди алиби, така што тој ја повикува Диксоновата сопруга Филис да излезат таа ноќ, убедувајќи ја дека е вљубен во неа. Таа се надева на необврЗувачка забава и ја прифаќа неговата понуда откако нејзиниот сопруг, поради деловни состаноци, го откажува планираното излегување со намерада ја прослават годишнината од нивниот брак. Таа ноќ, гангстерите ја ограбуваат банката, а главниот осомничен е поранешниот затвореник Мет Браун, кого Диксон го вработил како благајник. Ноќта кога се случил грабежот, Мет Браун ги среќава Филис Диксон и Кирила Клуета, па со тоа има алиби, но сметајќи дека Филис и Клует се љубовници, го премолчува тоа за да не го повреди Диксона...
Џамија Ѓул
Џамијата Ѓул (турски Gül Camii, во превод „џамија на розите“)  е поранешна црква која била претворена во џамија и  која наоѓа во Истанбул, Турција. Црквата била изградена во VIII век во времето на византискиот цар Лав III и претворена во џамија по падот на Цариград. Храмот се наоѓа во областа Фатих и населбата Ајакапи, помеѓу четвртиот и петтиот рид на Цариград.
Идентификација
Оваа градба е една од најважните византиски верски градби во Цариград, која преживеала до денес. Сепак, нејзината посветеност и датумот на нејзината изградба се оспорувани. Според некои, станува збор за манастирот Света Теодосија (грчки: Μονή τής Άγιας Θεοδοσίας εν τοις Δεξιοκράτους), а според други пак за манастирот Христос Добротворецот (грчки: Μονή του Χριστού του Ευεργέτο).
Црквата, според Стефан Герлах, кој го посетил храмот во 15 век, била идентификувана како црквата на Света Теодосија. Французинот Жил Паргуар ја идентификувал зградата како црква на Света Ефимија, изградена во времето на императорот Василиј I (867-886). Германскиот археолог Хартмут Шефер во 1960-тите ја идентификувал како храм изграден кон крајот на 11 век, во времето на династијата Комнини и посветена на Христос Добротворецот. Германскиот археолог исто така ја исклучил можноста дека во храмот било донесено телото на Света Теодосија по крајот на иконоборството. Но од друга страна, не ја исклучува можноста дека храмот во подоцнежниот период би можело да била посветена на Света Теодосија.
Заедно со џамија Ески Имарет и џамија Вефа Килисе, таа е една од најважните, во чија основа се наоѓа квадратен крст.
Византиски период
По завршувањето на иконоборството, Теодосија била прогласена како маченик и светец и нејзиното тело било погребано во црквата Света Ефтимија ен ту Петрио. Црквата била изградена од страна на императорот Василиј I кон крајот на IX век.
По 1204 година за време на Четвртата крстоносна војна и зазимањето на градот од Латините, храмот бил ограбен и многу свети мошти од црквата биле пренесени во црквите во Западна Европа.
Османлиски период
За последен пат, црквата се споменува на 28 мај 1453 г, кога последниот император Константин XI отишол да се помоли во неа, пред градот да биде заземан од страна на Отоманците. По доаѓањето на Османлиите, црквата била запоставена. Во 1490 година црквата била претворена во џамија. Минарето било изградено во 1566 година, во времето на Селим II. Помеѓу 1573 и 1578, за време на неговиот престој во Истанбул, германскиот проповедник Стефан Герлах ја посетил џамијата и ја идентификувал како Света Теодосија. Во XVII и XVIII век, објектот бил оштетен од земјотреси, и таа повторно била обновувана.
Прасе (филм од 2018)
„Прасе“ (англиски: Pig) - ирански филм од 2018 година, во режија на Мани Хагиги, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Хасан Маџуни, Лејла Хатами и Лејли Рашиди. Филмот бил номиниран за „Златната мечка“ на Берлинскиот филмски фестивал.
Сигнал Идуна Парк
Сигнал Идуна Парк (германски: Signal Iduna Park) или Стадион Вестфалија (Westfalenstadion), е фудбалски стадион во Дортмунд. УЕФА и ги доделил 5-те ѕвезди на овој стадион и го прогласил за најдобар стадион во Германија. Домаќин на стадионот е фудбалски клуб Борусија Дортмунд, член на Бундеслигата. Стадионот е изграден за Светското првенство во фудбалот во 1974 година, каде што се одржувал еден од десетте првенства на домаќините.
Бренден Аронсон
Бренден Аронсон (англиски: Brenden Russell Aaronson; роден на 22 октомври 2000) — американски професионален фудбалер кој игра како офанзивен играч за врска или крилен играч за клубот од премиерлигашкиот Лидс Јунајтед и за репрезентацијата на Соединетите Американски Држави.
Сигнал Идуна Парк
Позиција
Стадионот се наоѓа во Германија, во градот Дортмунд во Северна Рајна-Вестфалија. Блиску до стадионот се големите германски градови: Келн (со меѓународен аеродром), Бохум, Есен и Гелзенкирхен. Стадионот е достапен преку разни правци. Првата варијанта е: Градскиот превоз на автобусот број 450 што тече на стадионот или друга варијанта е U-возот со линии U45 и U46 до станицата "Westfalenhallen". Патниците со автомобил може да стигнат до излезот на автопатот од север од А1 (до пресекот Дортмунд / Уна), од исток А 2 (излез од Дортмунд-Нордстос), од југ преку А 45 (од Дорминд до јужниот излез) и од запад преку А 40.
Бренден Аронсон
Во мај 2022 година, Аронсон се пресели во Лидс од Ред Бул Салцбург во трансфер вреден 30,2 милиони долари (24,7 милиони фунти), што го прави вториот најскап американски фудбалер на сите времиња.
Бетлеем Стил
Аронсон се појави како играч на академијата играјќи за Бетлеем Стил ФК за време на нивната сезона во 2017 година откако присигнал преку академијата на Филаделфија Јунион. Во октомври 2017 година, Аронсон го направил својот прв старт за Стил во ремито на гости против Тампа Беј Роудис. Аронсон забележал 21 настап за Бетлеем Стил и го постигнал својот прв гол во професионалната кариера против Атланта Јунајтед 2.
Сигнал Идуна Парк
Историја
Сместивоста на 54.000 гледачи (17 места за седење, 37 места стоеќи) ги задоволи потребите на Светското првенство (четири натпревари), но исто така и клубот, кој поминал низ само четири други сезони во повоената историја. По враќањето во Бундеслигата, навивачите можеле да се пофалат со еден од најубавите стадиони во лигата, каде што 80% од местата биле покриени, невообичаено за тоа време.
Бренден Аронсон
Филаделфија Јунион
На 17 септември 2018 година, било објавено дека Аронсон ќе се приклучи на Филаделфија Јунион на почетокот на нивната сезона во 2019 година. На 17 март 2019 година, домашниот играч го постигнал својот прв професионален гол во своето деби во МЛС, помагајќи ѝ на Филаделфија да се израмни против Атланта Јунајтед. Првично резервен плејмејкер за Филаделфија, повредите и суспензиите на другите играчи му дале на Аронсон можност да започне и да се истакнува во првиот тим и како плејмејкер и како левостран играч од средината.
Сигнал Идуна Парк
Историја
Промените доаѓаат со новите регулативи на УЕФА, на почетокот на 90-тите. Сместивоста за првпат била намалена на 42.500, но страничните штандови биле надградени до старата сместивост (сегашни 38.500 седишта), а надградбата продолжила, така што Јужниот штанд сега собира 25.000 луѓе, најмногу од сите штандови во Европа.
Бренден Аронсон
Филаделфија Јунион
На крајот на неговата дебитантска сезона, Аронсон завршил на второто место за дебитант на годината во МЛС за 2019 година, со три гола и две асистенции за над 1.640 минути игра. Аронсон бил најмладиот играч од петте финалисти.
Сигнал Идуна Парк
Историја
Постојаниот развој го донесе стареењето на аглите, кои три децении ги поделија штандовите, а сега Сигнал Идуна Парк има 67.000 места за седење (на меѓународни натпревари), па дури и 82.932 кога е дозволено да стојат.
Бренден Аронсон
Филаделфија Јунион
Сезоната 2020 година станала извонредна година за Аронсон кој ја завршил сезоната со 31 настап во сите натпреварувања и постигнувајќи 4 гола. Настапот на Аронсон во текот на сезоната му донело неколку признанија, вклучително и именување во најдобрата 11-ка во МЛС 2020 за регуларниот дел од сезоната. Филаделфија ја завршила сезоната со најдобриот рекорд во лигата заработувајќи го првиот трофеј на тимот, Супортерс Шилд во 2020 година.
Сигнал Идуна Парк
Историја
Од 2005 година до 2017 година. Борусија повторно ќе ги одплаќа ратите, кое би донело до сопственик на стадионот, продаден на почетокот на овој век. За да излезе од криза, клубот го прифатил во декември 2005 година да го смени името на стадионот, па така ќе биде сè до 2021 година и ќе се нарекува Сигна Идуна Парк, од осигурителната компанија која е спонзор.
Џамија Хирами Ахмед Паша
Џамијата Хирам Ахмет Паша (турски: Hırami Ahmet Paşa Mescidi) е поранешна православна црква која била претворена во џамија по преземањето на градот Цариград од страна на Османлиите. Оваа мала црквата била посветена на Свети Јован Крстител. Пред падот на Цариград во 1453 година, за црквата многу малку се знае. По претварањето и во џамија, познато е дека била реконструирана во 1961 година.
Сигнал Идуна Парк
Стадионот го менува своето име
Средината на декември 2006 година, Федералната железница на Германија го менува името на железничката станица Вестфаленхале во Сигнал Идуна парк.
Бренден Аронсон
Ред Бул Салцбург
По постојаните гласини, на 16 октомври 2020 година било објавено, дека Аронсон ќе му се приклучи на Ред Бул Салцбург од јануари 2021 година по завршувањето на сезоната во МЛС. Додека сумата за трансфер не била откриена, Филаделфија објавила дека тоа ќе биде највисоката сума за трансфер платена за американски домашен играч од МЛС. Раните извештаи покажале дека сумата е 6 милиони долари однапред, со 3 милиони долари како можни стимулации. Аронсон го направил своето деби за Салцбург на 25 јануари, како замена за време на победата од 2-0 над Рајндорф Алтах.
Сигнал Идуна Парк
Светско првенство во фудбал 2006
За време на Светското фудбалско првенство во 2006 година на овој стадион биле одиграни шест натпревари. Четири натпревари во групи, еден натпревар од осмото финале и едно полуфинале. Официјалното име на стадионот за време на првенството бил ФИФА СП стадион Дортмунд.
Џамија Хирами Ахмед Паша
Денешната џамија се наоѓа во областа Фатих, во Истанбул, Турција. Оваа поранешна црква е една од малкуте мали верски објекти кои опстојале до денес во градот.
Бренден Аронсон
Ред Бул Салцбург
Аронсон го постигнал својот прв гол за Салцбург на 10 февруари 2021 година, постигнувајќи го победничкиот гол за време на победата од 3-1 над Австрија Виена. На 1 мај, тој го освоил својот прв трофеј со Салцбург кога клубот го поразил ЛАСК во финалето на Купот на Австрија со 3–0. Аронсон го постигнал вториот гол на натпреварот, а негов петти во сите натпреварувања откако се преселил од Филаделфија во јануари.
Сигнал Идуна Парк
Настани
На овој стадион се одиграа следниве игри:
Бренден Аронсон
Лидс Јунајтед
На 26 мај 2022 година, Лидс Јунајтед објавил потпишување на договор со Аронсон на петгодишен договор, почнувајќи од 1 јули. Скај Спорт објавил дека сумата за трансфер е 24,7 милиони фунти. Тој го направил своето деби во сениорската лига за Лидс како дел од почетните единаесет на отворањето на сезоната на 6 август, со победата од 2-1 на домашен терен над Вулверхемптон Вондерерс. На 21 август, Аронсон го постигнал својот прв гол во Премиер лигата откако изнудил грешка од голманот на Челси, Едуард Менди во победата од 3–0 на домашен терен над ривалите Челси, помагајќи му на Лидс да ја обезбеди својата прва победа над Сините по 20 години.
Меѓународна кариера
Откако покажал силна дебитантска сезона, Аронсон го добил својот прв повик за сениорската машката фудбалска репрезентација на Соединетите Американски Држави во октомври 2019 година за натпреварите од Лигата на нациите на КОНКАКАФ со Куба и Канада. Тој не одиграл ниту еден натпревар. Аронсон го заработи својот втор повик во сениорскиот тим за јануарскиот камп во 2020 година. Аронсон го заработил своето деби во победата со 1-0 над Костарика. Подоцна истата година, Аронсон го постигна својот прв репрезентативен гол за време на победата со 6-0 над Ел Салвадор во декември 2020 година.
Личен живот
Настапите на Аронсон за Филаделфија Јунион и Ред Бул Салцбург му го донеле прекарот „Медфорд Меси“, алитерација што се однесува на неговото родно место и споредба со аргентинскиот играч Лионел Меси.
Космос-2039
Космос-2039 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 септември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2039 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 113,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1409 км, а најмалото на 1386.
Космос-2040
Космос-2040 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 14 септември 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 220 килограми. Космос-2040 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,5°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1416 км, а најмалото на 1409.
Долна Бањица
Долна Бањица (Aşağı Banisa) — населба во Гостивар. Се наоѓа во Горен Полог, а до 2004 година била седиште на истоимената Општина Долна Бањица, која била споена со Општина Гостивар. Се наоѓа југозападно од градот Гостивар.
Географија и местоположба
Долна Бањица е населба во склоп на градот Гостивар и припаѓа на неговата урбана зона. Се наоѓа на надморска височина од 543 m, и е една од најмирните населби во градот. До новата територијална поделба Долна Бањица функционирала како посебна општина.
Стопанство
Долна Бањица е позната по производството на кромиди и по познатиот Бањички домат јабучар.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долна Бањица живееле 786 жители, од кои 615 Турци, 155 Македонци и 16 Роми. По податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Долна Бањица имало 120 Македонци, од кои 72 патријаршист и 48 под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година, Долна Бањица е центар на општина од 4 села во Горнополошиот срез и има 142 куќи со 731 жител, Турци, Македонци и Роми.
Селото е големо и во 1961 година броело 1.498 жители, од кои 325 биле Македонци, 240 Албанци, 898 Турци, 8 Срби и 27 останати, а во 1994 година бројот се зголемил на 5.408 жители, од кои 1.150 Македонци, 2.810 Турци, 1.236 Албанци, 189 Роми, 14 Срби и девет други.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, населбата има 4.356 жители, од кои 355 Македонци, 1.524 Албанци, 2.444 Турци, 9 Роми, 1 Србин и 23 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3.138 жители, од кои 391 Македонец, 1.166 Албанци, 1.254 Турци, 14 Роми, 1 Србин, 5 останати и 307 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Долна Бањица:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1953-2002), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Долна Бањица е мултиетничко, автохтонотo турско село заедно со албанско-македонско население..
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 6.535 гласачи.
NGC 1135
NGC 1135 — спирална галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1135 се споменува и како ESO 154-18.
Откривање
Објектот е откриен на 11 септември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.