Творештво
Развивање на креативноста
Даниел Пинк, во својата книга Целосно нов ум од 2005 г., повторувајќи ги создадените аргументи низ XX век, тврди дека влегуваме во нова ера во која креативноста станува сè повеќе важна. Во оваа ера на идеи ќе треба да се потпомогне и да се охрабри right-directed thinking (пример, креативност и чувство), повеќе од left-directed thinking (пример, логично и аналитичко размислување). Сепак, ова поедноставување на ‘ десно’ наспрема ‘лево’ размилување на мозокот не е поддржано од податоците од истражувањата. Никерсон дава краток преглед на неколку предложени креативни техники. 1.	Основање на намера и замисла 2.	Подобрување на основни вештини 3.	Поттикнување на стекнато знаење од некоја специфична област 4.	Стимулирање и наградување на љубопитноста и желбата за истражување 5.	Зајакнување на мотивацијата, особено на внатрешната мотивација 6.	Поттикнување на довербата и на волјата за преземање ризици 7.	Фокусирање на умеењето и натпреварување самиот со себе 8.	Унапредување на подносливи верувања за креативноста 9.	Обезбедување на можности за избор и откривање 10.	Развивање на вештини (метакогнивни) за самоуправување 11.	Техники и стратегии за подучување за олеснување на креативната изведба 12.	Обезбедување баланс Некои сметаат дека конвенционалниот систем на образование ја “задушува“ креативноста  и се обидуваат(особено во градинките и забавиштата) да обезбедат средина за малите деца која ќе биде другарски настроена и креативна, разновидна и која ќе ја поттикнува креативноста. Истражувачите тврдат дека ова е важно бидејќи технологијата во нашето општество сè повеќе се зголемува со невидена брзина и затоа ќе биде потребно креативно решавање на проблемите за да се совладаат растечките предизвици. Креативноста не само што помога за решавањето на проблеми, туку исто така може да им помогне и на учениците да ги препознаат проблемите таму каде што другите не успеале. Пример за ова е Училиштето Валдорф кое има наставна програма за унапредување на креативното размислување. Развивањето на внатрешната мотивација и решавањето проблеми се две области во кои воспитувачите можат да ја поттикнат креативноста кај учениците. Учениците се покреативни кога се мотивирани од некоја задача и која самите ја вреднуваат. За да го поттикнат креативното размислување, воспитувачите треба да препознаат што ги мотивира нивните студенти и според тоа да го состават предавањето. Давајќи им избор на активности што треба да ги завршат тие им овозможуваат внатрешно мотивирање, а според тоа и креативно да ги решаваат дадените задачите. Друг начин за поттикнување на креативноста е подучување на учениците да решаваат проблеми кои што немаат добро дефинирани одговори. Ова се остварува со овозможување на учениците да истражуваат проблеми и повторно да ги редефинираат, по можност со употреба на знаење што првично можеби не изгледа поврзано со проблемот со цел да се реши истиот. Неколку различни истражувачи предложиле методи за зголемување на креативноста кај личноста. Таквите идеи се движат од психолошко - когнитивни, како на пример Процес за креативно решавање проблеми  на Озборн – Парнес, Синектика, Научно креативно размислување,Purdue-Програма за креативно размислување  и латералното размислување на Едвард де Боно; сè до високо образувани, како ТРИЗ (Теорија за инвентивно решавање проблеми) и нејзината варианта Алгоритам на инвентиво решавање проблеми (развиена од рускиот научник Генрих Алтшулер) и Морфолошки анализи преку компјутер.