cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Оптиконевромиелит
Епидемиологија
Ретроспективна студија открила дека преваленцата на NMOsd е 1,5% во случаен примерок на невролошки пациенти, со сооднос MS: NMOs од 42,7. Меѓу 13 пациенти со НМО, 77% имале долги лезии на ’рбетниот мозок, 38% имаат тежок оптички невритис и 23% имаат лезии на мозокот или мозочното стебло. Само 56% имале клинички дефинитивен НМО при следење.
Според центарот на Волтон во Англија, „НМО е присутен низ целиот свет за разлика од МС, кој имал поголема зачестеност во умерените климатски услови и кај белите раси. Африканците и Азијците особено на Далечниот Исток може да имаат поголем ризик од НМО, иако точната зачестеност на оваа болест е непозната, што ги отежнува специфичните заклучоци “. Иако многу луѓе кои имаат Девикова болест првично биле погрешно дијагностицирани со МС, 35% од Афроамериканците честопати се погрешно дијагностицирани со МС кога навистина имаат НМО.
Девиковата болест е почеста кај Азијците отколку Кавкајците. Всушност, азиски оптички-’рбетниот МС (што сочинува 30% од случаите на МС во Јапонија ) се смета дека е идентичен со Девиковата болест (разлики помеѓу оптичко-' рбетниот и класичниот МС кај јапонските пациенти). Во домородното население на тропските и суптропските региони, МС е ретка, но кога се појавува, честопати има форма на оптичко-’рбетниот МС.
Поголемиот дел од болните од Девиковата болест немаат заболени роднини и генерално се смета за нефинална состојба.
Историја
Првите извештаи за асоцијација на нарушувања на ’рбетниот мозок и оптички нерви датирале од крајот на 18 и почетокот на 19 век. Сепак, само извештајот од 1870 година од Сер Томас Клифорд Албут создал постојан интерес на невролозите и офталмолозите за овој редок синдром. Во 1894 година, Јуџин Девиќ и неговиот докторски студент Фернанд Гаут опишаа 16 пациенти кои го изгубиле видот во едното или двете очи и за неколку недели развиле сериозна спастична слабост на екстремитетите, губење на сензација и често контрола на мочниот меур. Тие препознале дека овие симптоми се резултат на воспаление на оптичкиот нерв и ’рбетниот мозок.
Пријавени биле слични случаи на оптички невритис и миелитис, а многумина верувале дека тоа претставува посебен клинички ентитет. Сепак, некои пациенти имале патологија во други делови на мозокот, одлика што укажува на акутен дисеминиран енцефаломиелитис или МС.
Во 2002 година, истражувачите на клиниката Мајо идентификуваа хуморален механизам, таргетирајќи ја периваскуларната белковина, како виновник за НМО и во 2004 година било пронајден непознат специфичен автоантител. Во 2005 година тие ја идентификуваа белковината „аквапорин 4“ како целта на болеста и развија тест за помош во дијагностицирање на Девиковата болест со откривање на антитело, AQP4- IgG, во крвта.
Подоцна, некои други авто-антитела се пронајдени во NMO AQP4-негативни случаи, како анти-MOG IgG, но некои случаи на NMO Anti-AQP4-негативни сè уште останувале идиопатски.
Насоки за истражување
Од откривањето на вклученоста на AQP-4, некои истражувачки студии се фокусиралеа на насочен третман насочен кон антитела против аквапорин 4. Најстариот воспоставен метод за отстранување на антитела е плазмафереза. Голем број на лекови се изучуваат: аквапоруммаб (не-патогени антитела блокатор на врзување AQP4-IgG), сивелестат (инхибитор на неутрофилна еластаза) и кулизумаб (инхибитор на комплементот).
Има малку е истражување за основните причини за анти-антитела Anti-AQP4. Забележано е дека некои случаи би можеле да бидат паранопластични.
Покрај тоа, неколку варијанти на НМО се откриени со антитела, освен оние за AQP4, претворајќи го НМО во хетерогена болест. Во NMO се пријавени шест различни начини на оштетување, што ја зголемува можноста за шест различни видови на авто-антитела. Од 2019 година познати се само тројца.
Истражување на нови авто-антитела
Нов авто-антитела (ГФКП) бил пронајден во 2016 година во трансверзен миелитис (LETM) и атипични NMO, што доведе до концептот на Автоимуни ГФКП Astrocytopathy.
Другото авто-антитело под истражувањето е флотилин. Пронајден е кај серонегативен НМО и кај некои пациенти со МС
Крајно, други белковини што се испитувалет се Коннексин 43 и анти- AQP1 иако од 2015 година, постојат само првични извештаи за вклучување на овие белковини
Групата AQP + / MOG + била многу мала и можело да се смета за случајност на два независни проблеми кај истата личност. Под претпоставка дека овие случаи можат да бидат проверени, во моментов се разгледуваат пет различни видови на НМО:
Негативни антитела NMO
Некои случаи не се должелет на авто-антитела на НМО. Тие претставувлет преклопување помеѓу NMO и мултиплекс склероза. Некои статистички студии покажуваат дека негативните ННО на антитела можат да се класифицираат во три групи и дека оваа класификација има патогено значење.
Протестантска пропаганда во Македонија
Протестантската пропаганда во Македонија се јавува во втората половина на XIX век. Таа претежно била ширена од страна на американски и англиски мисионери. Оваа пропаганда била поставена врз верска основа но со политички цели и за разлика од пропагандите на соседните држави таа не дејствувала ретроградно врз македонското национално обособување односно не го загрозувала македoнскиот национален индивидуалитет.
Првите училишта во Македонија
Најактивна на Балканот била Конгрегационалистичката црква, која што отвора голем број евангелски заедници и цркви.
Својата мисија, ја започнува со отворање училишта (според западните модели и стандарди).
Во 1860 година во Пловдив се отвора Првото машко евангелско училиште во Бугарија, а подоцна и Првата женска гимназија. Од Бугарија мисионерите своето тежиште го префрлиле на македонското поднебје. Откако неколку семејства од Банско, со православна вероисповед ги прифатиле протестантските идеи, на 6 август 1868 година таму се формира првата евангелска заедница.
Од оваа точка протестантските идеи се шират во околината при што Разлошката котлина станува значајно мисионерско седиште. Во 1873-74 година, се отвора мисионерска станица во Битола.
Со отворањето на битолската мисионерска станица се поставува најсигурниот темел-потпорник на протестантството во Македонија. Од центарот во Битола, се раководи со протестантскиот кадар којшто мисионирал во Македонија, тука се решаваат и сите други проблеми коишто се пројавуваат во оваа сфера.
Воспитно-образовниот систем и згрижувањето на сирачињата, биле прашања на коишто им се приоѓало со особен интерес.
Во Битола се отвора женска гимназија и дом за деца без родители. Во мисионерската станица во Битола се одржувааат редовни евангелски служби под водство на мисионерите, додека пак сопругите на мисионерите се грижеле за библиската и медицинската активност на станицата.
Битолската мисионерска станица, следејѓи го духовниот живот во Радовиш (каде што проповедал Никола Бојаџиев), во 1886 година отвора евангелска заедница, а нешто подоцна отвора и во Раклиш.
Во струмичкото село Моноспитово, Евангелска црква била отворена во 1884 година, а по неколку години во Муртино се формира евангелска заедница.
Во 1898 година, организираната црква броела 60 члена, а со својата самопрегорна работа многу се истакнал Костадин Грачанов.
Во Колешино, првата Евангелска црква се организира во 1899 година, а првата проповед ја одржал пастирот Кимов, од струмичката црква, во домот на Мане Изев, на 19 мај 1890 година.
Во 1906 година, на парцелата, која што ја подарил Димитруш Ицев, била изградена првата Евангелска црква. По нејзиното запалување на истото место била изградена нова црква.
Мисионерската станица во Солун, е отворена во 1894 година. Со неа раководел д-р Џон Хаус. Во овој мисионерски центар, особен акцент бил ставен на работата со затворениците од Беас Куле.
Во 1896 година евангелска заедница се отвора во Воден, во 1897 во Драма, а во 1898 во Ениџе Вардарско. На 23 август 1899 година, во Солун се одржува единствената конференција на евангелските работници од Македонија, која што ја раководеле д-р Џон Хаус, д-р Едвард Хаскел и Мис Елен Стон.
Целата светска јавност со огромен интерес го следела текот на ослободувањето на славната мисионерка, која подоцна се докажала како голема заштитничка на македонското дело и обвинителка на Турците.
Методи на ширење
Со отворањето на првото мисионерско седиште, се создаваат изгледни можности за планско делување и ширење на протестантските идеи, првенствено меѓу христијанското население, бидејќи припадниците на исламот коишто се преобраќале, биле казнувани со смрт.
Цариградската мисионерска станица, од самото свое формирање развила низа активности, опфатени во три насоки: литературна, образовна и евангелизаторска. Скромното образование, маргиналната општествена улога, која што ја имале христијаните во Отоманското Царство, биле појдовни позитивни моменти кои ветувале „остварливи можности“ за поширока и потемелна евангелизација, односно „покрстување“ на православните верници во протестанти.
За теренска работа на мисионерите неопходен бил преводот на Библијата и обезбедувањето литература на матичниот јазик на населението. Поради тоа прво се отпочнувало со превод на Библијата, преку печатење на брошури кои ги појаснувале библиските содржини.
За да можат сите тие содржини да бидат разбирливи за корисникот, неопходно било негово културно издигнување и просветување. За таа цел, се отворале училишта, курсеви, семинари и се организирале најразлични видови на контакти со народот, кои имале образовни цели. Мисионерите се спуштиле меѓу обичниот свет, им понудиле утеха на многумина кои се наоѓале на самото дно на општественото скалило.
Устројство
Протестантите формираат мали верски заедници, во кои воспоставуваат цврсти примарни контакти. Во овие заедници поединецот максимално ја развива својата поединечност, преточена низ поединечното пристапување, делување, убедување, а во исто време поединецот е постојано свесен и сигурен дека припађѓа на една цврста заедница во која има свое место и која што е постојано присутна во неговото социјално делување.
Таа е заедница во која постои цврста двонасочна комуникација, вметната во самата нејзина основа. Нејзината основа пак се темели на безграничната верба и благодарност кон личноста и делото на Исус Христос. Па според тоа, малите верски заедници се најавтентичните, а во исто време и најчистите облици на човековото религиозно живеење.
Првите христијански заедници биле моделот според кој се организирале протестантските заедници, додека пак изворното христијанство било модел на вистинското христијанство, а Библијата била најсветото нешто во рацете на протестантските верници.
Односот на Македонците кон протестантската пропаганда
Македонците кон оваа пропагнада приоѓалe надевајќи се дека ќе наидат на заштита од страна на содветните дипломатски претставници во Отоманско Царство, во овој случај американските и англиските конзули или пак други официјални лица.
Меѓутоа со текот на времето кај Македонците се создала негативна конотација во однос на протестантските мисионери и нивната дејност. По завршувањето на Аферата мис Стон и по ослободувањето, мис Стон се нашла во Солун и таа во куќата на американскиот конзул Х. Лазаро истакнала дека:
NGC 4759B
NGC 4759B — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4759B се споменува и како NGC 4778, MCG -1-33-37, HCG 62A.
Откривање
Објектот е откриен на 25 март 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4759B е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4759B има привидни димензии од 1,7' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 5,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 12' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 100°.
Други поделби
Проучување на NGC 4759B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43757. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5535. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1600.
Надворешни врски
NGC 4759B
Андриќград
Андриќград или Каменград — град, културен центар и вид етносело, кој се наоѓа на самото устие на реките Дрина и Рзав во Вишеград, а чиј идеен творец е режисерот Емир Кустурица. За посетителите бил отворен на 5 јули 2012 година.
Градот е изграден од камен и во него има педесетина објекти. Во градот постои градски театар, модерно кино, градска управа, академија на убави уметности, Андриќева гимназија, речна марина и пристаниште, хотели, плоштади, црква, стар ан, дуќани и спомен куќа на Иво Андриќ. Планирано било во рамките на академијата на убави уметности во Каменград, да работи факултет за режија. Се очекувало Србија, а можеби и некои други земји да отворат свои конзулати и почесни конзулати во Андриќевиот град. На 28 јуни 2013 година отворен е Андриќев институт.
Во 2016 година била основана меѓународна Академија на уметностите за школување на глумци, режисери и сродни занимања.
На Видовден, 28 јуни 2014 година, била осветена црквата посветена на Светиот цар Лазар и косовските маченици.
Споменик на Иво Андриќ
Споменикот на Иво Андриќ се наоѓа на плоштадот Никола Тесла во централниот дел на Андриќград. Споменикот, висок 2,4 метри, бил откриен је на Видовден 28 јуни 2012 година за време на свеченоста за обележување на почетокот на изградбата на Андриќград. Споменикот настанал како реакција на рушењето на бистата на Иво Андриќ во Вишеград во 1991 година. Бистата на Иво Андриќ во Вишеград била срушена на 1 јули 1991 година од петмина муслимански екстремисти и потоа фрлена во Дрина.
Споменик на Петар II Петровиќ Његош
Споменикот е идентичен со неговите споменици во Подгорица и Белград.
Историја
Каменград е промотивен проект на Република Српска. Идејата за проектот потекнала од разговор меѓу Милорад Додик и Емир Кустурица на 30 ноември 2009 година во Бања Лука, при што било замислено Каменграда во Вишеград да биде верзија на Дрвенград во Мокра Гора, негова туристичка атракција и „синоним за културата и уметноста на Република Српска“. Дрвенград од Вишеград е оддалечен околу 20 км. Идејниот концепт за Каменград е на Емир Кустурица.
М-Тел Мастерс
М-Тел Мастерс 2005
Првиот турнир се одржа од 11 до 22 мај 2005 како дел од прославата на десетгодишнината од постоењето на компанијата во Бугарија. На турнирот учествуваа шахистите од самиот врв: Вишванатан Ананд, Веселин Топалов, Владимир Крамник, Мајкл Адамс, Јудит Полгар и Руслан Пономариов. Турнирот во 2005 беше класифициран во 20. категорија според ФИДЕ и според просечниот Ело рејтинг беше најсилниот шаховски турнир во 2005 со просечен рејтинг од 2744 бода. На турнирот победи Веселин Топалов, а наградата му беше врачена од страна на претседателот на Бугарија Георги Прванов.
М-Тел Мастерс 2006
Во 2006, турнирот се одржа од 10 до 21 мај, а на него учествуваа Веселин Топалов, Вишванатан Ананд, Руслан Пономариов, Петар Свидлер, Етјен Бакро и Гата Камски. Бразилскиот писател Паоло Коељо го одигра првиот потег на турнирот, којшто официјално беше отворен од претседателот на Бугарија, Георги Прванов.
Топалов победи на турнирот по вторпат, по одличното враќање по слабите почетни партии. Тој победи во последните 4 партии, со што оствари резултат од 6½ бодови што беше доволно за победа. Во претпоследниот круг, тој го победи главниот конкурент Гата Камски.
М-Тел Мастерс 2007
М-Тел Мастерс турнирот во 2007 се одржа од 9 до 20 мај, а учество земаа Топалов, Ливиу-Дитер Нисипеану, Шахријар Мамедјаров, Гата Камски, Мајкл Адам и Кришнан Сасикиријан. Топалов победи на турнирот по трет последователен пат, победувајќи го во последниот круг дотогашниот водечки на табелата Сасикиријан.
! Место !! Учесник !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! Бодови
М-Тел Мастерс 2008
Во 2008, М-Тел Мастерс турнирот се одржа од 8 до 18 мај. Василиј Иванчук убедливо на турнирот. Тој победи во првите 5 партии, а на турнирот остана непшоразен, остварувајќи позитивен резултат против сите останати шахисти. Победникот на претходните 3 турнири Веселин Топалов заврши втор. ! Место !! Учесник !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! Бодови
М-Тел Мастерс 2009
! Место !! Учесник !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! Бодови
Џохор Бахру
Џохор Бахру (Johor Bahru) — град на Џохор, јужна Малезија. Градот брои 876.000 жители, што го прави еден од најбројните малезиски градови. Неговата метрополитенска област има 1,73 милиони жители, додека заедно со Сингапур (Џохор Бахри-Сингапур конурбација) има 6,49 милиони. Градот е важен индустриски, културен, економски и туристички центар на Малезија. Неговата развиена индустрија го прави еден од најразвиените градови во тој дел на Азија.
Џохор Бахру е најјужниот град на евроазиското копно.
У-Бан
У-Бан (герм. U-Bahn - Untergrundbahn) е германски збор кој означува подземна железница. Ова име го носат шест системи:
Горна Црква (Дебреште)
Горна Црква — археолошко наоѓалиште во прилепското село Дебреште. Претставува населба од доцноантичко време и црква од старохристијанско време. Се наоѓа на околу 400 м западно од селото, каде на поголема површина во подножјето на Лениште има фрагменти од керамички садови и питоси. Во горниот дел на наоѓалиштето лежи мала височинка на која се пронајдени остатоци од црква. Откопани се повеќе мермерни сполии кои се наоѓаат кај 2 месни жители.
Космос-1213
Космос-1213 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 3 октомври 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1213 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 289 км, а најмалото на 225.
Римска некропола (Јегуновце)
Римската некропола, месно познат како Кај Фабриката — археолошко наоѓалиште т.е. некропола од римското време, која се наоѓа во дворот на Металуршкиот комбинат „Југохром“ во Јегуновце, тетовско. Некрополата е случајно пронајдена во текот на градежните работи во 1956 година. Тука се откриени гробови со конструкции од камени плочи - тип циста. Во еден од нив е најдена плоча со грчки написи од седум реда и необична релјефна сцена. Имено, лево стои постар маж со куса туника, со крената десна рака, а со левата става жртва над ара. Десно стои дете свртено кон арата, а понатаму од него ,сосема десно се претставени маж и жена со превез на главата. Плочата се чува во Музејот на Македонија.
NGC 7075
NGC 7075 — елиптична галаксија во соѕвездието Жерав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Современ петобој на Летните олимписки игри 2012 – жени
Женското натпреварување во современ петобој на Летните олимписки игри 2012 во Лондон, Велика Британија, се одржа во Копер Бокс Арената (мечување), Центарот за водени спортови (пливање) и во Гриничкиот Парк (јавање и комбинирано) на 12 август, 2012 година.
NGC 7075
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7075 се споменува и како ESO 343-4, MCG -7-44-20, AM 2128-385.
Откривање
Објектот е откриен на 4 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Современ петобој на Летните олимписки игри 2012 – жени
Формат на натпреварување
Современиот петобој вклучува пет дисциплини, кои се одржуваат во еден ден. Форматот на натпреварување бил малку различен од типичниот современ петобој, со две комбинирани дициплини на крајот на натпреварувањето.
NGC 7075
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7075 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 7075 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Современ петобој на Летните олимписки игри 2012 – жени
Распоред
Сите саатници се по Британско летно време (UTC+1)
NGC 7075
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 31 м 32,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -38° 37' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 116°.
Современ петобој на Летните олимписки игри 2012 – жени
Резултати
Учествувале 36 натпреварувачи. НСТ = Не стартувал НЗВ = Не завршил
NGC 7075
Други поделби
Проучување на NGC 7075 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66895. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 382; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7980. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Лисаво
„Лисаво“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некоја си девојка Лисава која пеела и едно момче на кое му се допаѓала споменатата девојка.
Текст
-Лисаво, Лисаво, Лисаво на мајка,
џан бела кадуно, солунска коконо.
Ти кога запеиш, Лисаво на мајка,
далеку се слуше, дур' на нашта нива,
дур на нашта нива, дур' на нашта слива.
Јас кога да слушнам, Лисаво на мајка,
сарпот го фарљувам, на стог са качувам,
срце ми голее, шо арно си пееш.
далеко се слуше, прико три планини,
прико три морини, солунското поле.
Џамија (Рибница)
Џамија во Рибница — џамија во горнореканското село Рибница. Сместена е во западниот дел од селото, на стотина метри од исклучувањето на десната страна од патот кој води до селото Грекање.
Историја
Од неколкуте плочи со натписи на албански јазик до влезот на црквата може да се забележи дека џамија во селото била изградена во 1888 година од страна на духовникот Вилдан Фаик Дибра. Над влезната врата од минарето има плоча на која е наведен датумот 8 март 2015 година.
Архитектура
Градбата на џамијата има квадратна основа со пирамидален лимен кров во зелена боја. Влезната врата се наоѓа по средината на северната страна, при што на ѕидот десно од неа се прикачени плочите со натписи, додека лево од неа има отворен простор. Објектот заедно со минарето во целост се обоени во бела боја.
NGC 4760
NGC 4760 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4760 се споменува и како MCG -2-33-41.
Откривање
Објектот е откриен на 30 март 1876 година од страна на Фридрих Аугусст Теодор Винеке, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 6,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4760 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 4760 има привидни димензии од 2' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 53 м 7,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -10° 29' 41"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на NGC 4760 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43763. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5538. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
Вук Костиќ
Вук Костиќ (Белград, 22 ноември 1979) — српски театарски, телевизиски и филмски глумец.
Животопис
Неговиот татко, е познат театарски и филмски глумец на 1970-тите и 1980-тите години, Михајло Костиќ Пљака, а внукот  Нестор - Костиќ, еден од основачите и глумци на првиот театар во Прокупље, пред Втората светска војна. Неговиот постар брат е професионален нуркач.
Тој израснал во белградската општина Врачар. Својата глумечка кариера ја започнал во детството, играјќи во неколку филмови и телевизиски серии, меѓу кои  Отворена врата. На 6 години играл во Атеље 212, во  дело на Душан Ковачевиќ "Свети Ѓорѓија ја убива ламјата" во режија Љубомир Муција Драшкиќ, улогата на Ване сираче. Во исто време, ја играл главната улога на дете, дело на Кристина Нестлингер "Конрад" во режија Зоран Ратковиќ со Оља Грашиќ. На телевизија снимал драми "Врење", "Домот на Вергаманови" и голем број  образовни емисии и серии за деца: "Книгата е да се чита", "Јазичен забавник", "Поглед од стил", "Страшна Приказна", итн.
Тој учел во 11 Белградска Гимназија на Лекино брдо. По 3 година гимназија почна да студира глума на Факултетот за драмски уметности во Белград. Тој беше во класа со Ненад Стојменовиќ, Соња Колачариќ, Бојана Стефановиќ, Ана Малевиќ и Горан Јевтиќ. Дипломирал во јуни 2001 година со претстава "Мушица" (Руцанте-а).
Пред завршувањето на 3 години студии, Вук почнува со снимањето на филмот „Апсолутни сто" од 2001 година. Срѓан Голубовиќ, кој како храбар режисер — кому е тоа првиот филм и главниот глумец, кој е исто така првиот игран филм постигнува извонредни достигнувања во земјата и во странство. Вук ја игра улогата на младиот шампион во стрелаштво — Саша Гордиќ. Вниманието кон себе го привлече со оваа улога
По завршените студии, Вук запишува постдипломски студии од историјата на филмот.
Млака (Дебреште)
Млака — археолошко наоѓалиште во прилепското село Дебреште. Претставува некропола од среден век. Се наоѓа на околу 250 м западно од наоѓалиштето Градиште, каде преку малата рекичка кон селото Дебреште, се откриени повеќе гробови со конструкции од валчести камења, временски датирани во VIII и IX век. Во нив е најден накит од сребро и бронза. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Прилеп.
Милан Стојадиновиќ
Милан Стојадиновиќ ( Чачак, 4 август 1888 година - Буенос Аирес, 24 октомври 1961 година ) бил српски политичар, правник, економист и професор на универзитетот. Тој бил министер за финансии во три наврати, премиер на Кралството Југославија и претседател на Југословенската радикална заедница.
Тој работел како министер за финансии во три наврати (1922-1924, 1924-1925 и 1934-1935). Тој бил активен во Народната радикална партија како член на Главниот комитет. Принцот Павле Караѓорѓевиќ му го дал мандатот да формира влада. Тој ја основаше Југословенската радикална заедница во 1935 година и му се придружија членови на неговата поранешна партија, Југословенската народна партија, словенечката народна партија Антон Коросец и југословенската муслиманска организација Мехмед Спах. Оваа партија беше екстремно десничарска партија. Стојадиновиќ водеше политика за приближување кон силите на Оската. За време на неговиот премиер, тој потпиша договор за пријателство со Франција и пак за агресија со Италија, обидувајќи се да ја зачува безбедноста на Југославија во пресрет на Втората светска војна.
Владата на Милан Стојадиновиќ се обидел да потпише договор со Ватикан во 1937 година. Ова предизвика жестоки протести од страна на Српската православна црква, а потпишувањето на договорот не успеал. Сепак, Стојадиновиќ успеал да победи на следните избори. Принцот Пол го отпушти во 1939 година затоа што не успеал да го реши хрватското прашање. На барање на Британците, Стојадиновиќ бил протеран од земјата и бил интерниран на островот Маурициус, каде ја поминал Втората светска војна. По војната му било забрането да се врати во земјата, така што тој го помина остатокот од својот живот во Аргентина и во другите јужно американски земји. За време на мандатот на аргентинскиот претседател Хуан Перон, тој уредувал влијателни економски списанија. Заедно со Анто Павелиќ тој потпишал проглас за комунистичка Југославија во 1954 година.
Животопис
Преку неговиот татко, кој бил судија во Чачак, семејството Стојадиновиќ за првпат влезе во редовите на интелигенцијата, со што значително се утврди во текот на образованието на младиот Милан: основно училиште, локално граматичко училиште, матичен универзитет. Според позицијата на татко му, утврден е и видот на студијата: закон. Семејството се преселило во Белград во 1904 година поради работата на нивниот татко. Ова е местото каде помладиот Стојадиновиќ завршил средно училиште. На млада возраст, тој се соочил со Српската социјална демократска партија. Сепак, тој подоцна заклучи дека националното ослободување од Отоманското Царство и Австроунгарија е поважно од класичната борба и тој се приклучи на Народната радикална партија на Пасиќ.
Пукехики
Пукехики (маорски: Pukehiki) е мало место во регионот Отаго, кое му припаѓа на градот Данидн, на Јужниот Остров на Нов Зеланд. Сместено е на срт кој се протега долж средиштето на полуостровот Отаго, 8 км од центарот на Данидн, на крстопатот помеѓу Highcliff Road (долж сртот на полуостровот), и Castlewood Road, кој се спушта до заливот Компани на брегот на пристаништето Отаго.
Пукехики има еден значаен објект, а тоа е локалната црква, но местото е многу попознато по блискиот Ларнахов Замок, кој се наоѓа 1.2 км северно од Camp Road, кој е помал пат кој се дели од поголемиот Castlewood Road.
Од Пукехики излегува патот Highcliff Road и продолжува на исток, и завршува во крајбрежјето на Портобело.
Елсе Клиен
Елс Клин ( псевдоним, Гвен ; 1882-1968) била шведски новинар, автор и социјален реформатор.
Биографија
Таа била познат учесник во јавната дебата во шведскиот печат шеесет години. Таа била известувач во Дагенс Нихетер од 1906 до 1910 година, во Стокхолм Дагблад во 1910 година и во Стокхолмс-Тиднинген од 1911 до 1961 година. Таа била ко-основач на Hjälpföreningen för psykisk hälsovård (Здружение за грижа за ментално здравје) и член на неговиот одбор од 1917 до 1968 година и член на одборот на затворот Лангхолмен од 1946 до 1968 година. Како авторка, таа е можеби најпозната како модна новинарка, која ги советувала жените како да се облекуваат елегантно и практично по ниска цена. Како социјален реформатор, таа е позната по нејзината борба за хуман третман на лудите и затворениците.
Википедија на хрватски јазик
Википедија на хрватски јазик (Wikipedija na hrvatskom jeziku) е издание на Википедија, дел од Фондацијата Викимедија, која објавува статии на хрватски јазик. Оваа Википедија била основана на 16 февруари 2003. Хрватската Википедија, до октомври 2010, имала 88.000 статии и е 36 Википедија по број на статии.
Космос-1214
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 10 октомври 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5700 килограми. Космос-1214 бил надгледувачки сателит.
IC 1101
IC 1101 — суперџиновска галаксија од галактичкото јато Ејбел 2029 во соѕвездието Часовник и претставува најголемата позната галаксија. Се наоѓа на списокот на Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Одддалечена е 1,07 милијарди светлосни години (309 мегапарсеци) од Земјата.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1101 се споменува и како ESO 155-43, DRCG 45-1.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1101 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. IC 1101 има привидни димензии од 0,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 30 м 56,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -53° 7' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 54°.
Други поделби
Проучување на IC 1101 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13048.
Радиоаматерство
Радиоаматерство — употреба на радиофреквенциски спектар за цели на некомерцијална размена на пораки, безжично експериментирање, само-обука, приватна рекреација и итна комуникација. Терминот „аматер“ се користи за да се определи „соодветно овластено лице заинтересирано за радиоелектрична пракса со чисто лична цел и без паричен интерес;“ (или директна парична или друга слична награда) и да се разликува од комерцијално радиодифузија, јавна безбедност (како што е полиција и пожар), или професионални двонасочни радио услуги (како што се поморски, авијација, такси, итн.)
Аматерската радио услуга ( аматерска услуга и аматерско-сателитска услуга ) е основана од Меѓународната унија за телекомуникации (ИТУ) преку регулативите за радио. Националните влади ги регулираат техничките и оперативните одлики на преносите и издаваат лиценци за поединечни станици со идентификациски знак за повик. Потенцијалните оператори на аматерски тестираат за разбирање на клучните концепти во електрониката и радио-прописите на владата на домаќинот.
Перничеста лава
Состав
Перничестите лави главно имаат базалтен состав иако се познати и перничести лави со коматитски, пикритски, бонинитски, андезитски, па дури и дацит. во општ случај, колку е покисела магмата, перничестите лави имаат поголеми димензии заради поголемата вискозност на лавата.
Појавување
Перничестите лави исто така се јавуваат како производи на подледничките вулкани во раните фази на ерупциите. .
Поврзано
Перничест базалт
Фредерик Лејтон
Животопис
Лејтон е роден во Скарборо во семејство кое се занимавало со увоз-извоз. Се образувал во Универзитетската Колешка школа во Лондон. Потоа го стекнал правното образование во континентална европа, прво кај Едвард фон Штајнле, а потоа кај Џовани Коста. Кога бил во Фиренца, на возраст од 24 години, каде учел во Академијата на убави уметности, ја насликал поворката на Чимабуевата Богородица низ Борџо Алегри. Живеел во Париз од 1855 до 1859, каде ги запознал Енгр, Делакроа, Коро и Миле.
Во 1860 се преселил во Лондон, каде се поврзал со Предрафаелитите. Го проектирал гробот на Елизабет Барет Браунинг за Роберт Браунинг во Англиските гробишта во Фиренца во 1861. Во 1864 станал придружен член на Кралската академија, а во 1878 станал нејзин претседател (1878–96). Неговата склптура „Атлет како се бори со со питон“ (1877) се сметала за зачеток на ренесанса во современото британско вајарство, која се анрекувала Ново вајарство. Неговите слики ја претставувале Британија на Големата изложба во Париз во 1900.
Му било дадено витештво во Виндзор во 1878, а осум години подоцна бил прогласен за баронет. Тој бил првиот сликар кому му е доделено перство, на Новогодишната Почесна листа во 1896.; Лејтон починал следниот ден од ангина пекторис.
Бидејќи бил нежнет, по смртта, неговото баронство згаснало по постоење само еден ден; ова е рекорд на сте времиња. Неговата куќа во Холанд Парк, Лондон е музеј, наречен Лејтонова музеј-куќа. Во него има негови цртежи и слики, како и некои скулптури (меѓу кои и „Атлет како се бори со питон“).
Молец
Молецот е инсект сроден со пеперутката, од истиот биолошки ред на опнокрилци (lepidoptera). Разликите меѓу молците и пеперугите се во обликот и составот на антените, поврзувањето на крилата за телото, изгледот на куклата, боите на крилата, но најзначајни особини по кои ги разликуваме се:
Економски штети од молецот
Молците, односно нивните гасеници се големи земјоделски штетници во многу делови од светот. Гасениците на губарот (Lymantria dispar) предизвикуваат големи штети на шумите во северниот дел на САД.
Во Македонија најчести штетници од семејството молци се:
Тие главно ги напаѓаат шумите, и зависно од климатските услови, можат да се рашират и на површини од десетици илјади хектари. ЈП Македонски шуми е задолжено за следење на штетниците и за дезинсекција.
Молците се обично поотпорни на пестицидите од комарците и мувите.
Иако се обвинети дека јадат облека, најголемиот дел од возрасните молци воопшто не јадат. Дури, некои видови немаат ни уста. Кога јадат, молците обично се хранат со нектар. Само ларвите од еден вид молци (Tineola bisselliella) јадат волна.
Молецот како домашно животно
Некои молци се одгледуваат, најпознати од овие се свилените буби (Bombyx mori). Тие се одгледуваат заради свилата од која ја формираат куклата (чаурата). Индустријата на свила произведува вкупно околу 130 милиони килограми сирова свила, вредна околу 250 милиони УСД годишно.
Постојат и други молци од кои се добива свилата, на пример неколку видови на Saturniidae, потоа Antheraea pernyi и јапонскиот свилен молец (Antheraea yamamai).
Природни непријатели
Ноќните инсектојади често се хранат со молци: некои видови на лилјаци, бувови и птици. Исто така, и некои видови на гуштери, мачки, кучиња, глодачи па дури и мечки е забележано дека јадат молци. Ларвите на молците се исто така жрва на овие грабливци, како и на паразити од родот (ichneumonidae).
Статистика Нов Зеланд
Статистика Нов Зеланд (анг. Statistics New Zealand, маор. Te Tari Tatau) е државен завод во Нов Зеланд задолжен за официјалната статистика во земјата, овластен со закон од 1975 г. Сѐ до 1994 г., заводот се водел под името Department of Statistics. Министерот за статистика на Нов Зеланд е Морис Вилијамсон.
Должности
Покрај општата управна улога, заводот извршува голем број на статистички програми меѓу кои и петтогодишен попис. Голем дел од добиената статистика е достапна бесплатно на нивното мрежно место. Покрај ова, заводот воспоставува статистички класификации и стандарди за Нов Зеланд, и врши постојани истражувања за и развој на релевантни статистички методи. Заводот исто така пружа техничка помош на земјите во развој од Тихоокеанскиот Обрач, со особена задршка Тихоокеанските островски земји. Статистика Нов Зеланд е задолжена за водство на развојот и промовирањето на сите владини статистики кои го сочинуваат официјалниот статистички систем на Нов Зеланд.
Владини статистичари
Генералниот директор на Статистика Нов Зеланд се нарекува „Владин статистичар“ (Government Statistician).
NGC 7076
NGC 7076 — планетарна маглина во соѕвездието Кефеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7076 се споменува и како PK 101+8.1, Abell 75, CS=18.0.
Откривање
Објектот е откриен на 15 октомври 1794 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7076 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m. NGC 7076 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,93'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 26 м 24,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +62° 53' 30"".
Други поделби
Проучување на NGC 7076 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 33; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4253. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 540.
Загориче (Дебреште)
Загориче — археолошко наоѓалиште во прилепското село Дебреште. Претставува населба и црква од среден век. Се наоѓа на 1,5 км од селото и исто толку источно од селото Кошино, каде во подножјето на Караџова Нива има фрагменти од керамички садови, питоси, црепни и згура од топена руда. На еден мал простор од 20 м2, обраснат со ниска вегетација, има грамада од кршен камен, бигор и фрагменти од средновековни покривни ќерамиди.
Ангиографија
За разлика од ангиопластиката, која користи инвазивна ангиографска процедура (вметнување катетер преку кој се вбризгува контрастно средство), ангиографијата може да се изведе со само вметнување игла за инјектирање контрастно средство без катетер и позиционирање под флуороскопска контрола. Оваа техника се користи за сликање на артериите во мозокот, срцето, бубрезите, гастроинтестиналниот тракт, аортата, вратот, градите, екстремитетите и белите дробови.
Иако терминот ангиографија е строго дефиниран врз основа на проекционата радиографија, овој израз се применува и на поновите техники на васкуларна слика; Компјутеризирана томографска ангиографија и магнетна резонантна ангиографија.
Историја
Ангиографската техника за прв пат била употребена во 1927 година од страна на португалскиот лекар и невролог Антонио Мониз со цел да се изврши церебрална ангиографија со воведување контрастно средство во крвните садови со помош на рендген за да се дијагностицираат неколку видови нервни заболувања, како што се тумори, коронарна артериска болест и други малформации на артериите и вените. Денес, Антонио Мониз е признат како еден од пионерите во оваа област, кој во 1949 година ја доби Нобеловата награда за физиологија и медицина за неговиот придонес во медицината.
Со воведувањето на Селдингеровиот метод за подготовка на крвни садови во 1953 година, ангиографијата станала многу посигурна и побезбедна процедура за многу пациенти. Селдингеровите катетри, кои се воведуваат во крвниот сад, обезбедуваат поголема удобност и на лекарот што го врши снимањето и на пациентот, предизвикувајќи помало оштетување на ѕидот на крвните садови и на кожата.
Цел
Цел на ангиографијата е да се одреди анатомијата и степенот на опструкција на луменот на артериите. Информациите добиени со ангиографија вклучуваат определување на локализацијата, должината и пречникот на артериите, присуството и тежината на зачепување на луменот; како и проценка на квалитетот на протокот на крв. Ангиографијата јасно може да го „слика“ видот на лезијата (атером, тромбоза, дисекција, спазам (спазам) или миокарден мост - bridging срце итн.), како и присуството и степенот на колатерални крвни садови.
Ангиографијата моментално е единствениот метод со кој може точно да се одреди степенот на интралуминална опструкција (стеснување или зачепување) на крвните садови. Таа ги покажува патолошките промени во луменот на крвниот сад, а не укажува на етиологијата на болеста или на неопструктивни атеросклеротични лезии. Ангиографијата претставува златен стандард со кој најчесто се споредуваат сите други методи;
. . . „Клиничкиот ризик е мал, а методот е релативно скап, така што кардиолог, васкуларен хирург или доктор од друга специјалност треба внимателно да ја процени врската помеѓу клиничката корист и ризикот од една страна, и трошоците за процедурата, пред да го наведе методот“.
Ангиографијата има три главни цели во дијагнозата на болестите на крвните садови;
Техника на ангиографија
За да се изврши селективно снимање на крвните садови, контрастното средство се поставува на одредена локација преку бројни специјални катетери направени за оваа намена. За поставување на специјални катетери во крвните садови, како пристапен пат, се користи перкутана техника или техника на подготовка на артерии, обично феморалната (бутната) или брахијалната (надлактната) артерија. Коронарната (срцева) ангиографија бара селективно поставување на катетери во устието на левата и десната коронарна артерија, како и/или во устието на венските и артериските графтови, со цел да се добие оптимален квалитет на сликата.
Лекарите кои ги вршат овие интервенции мора да бидат технички обучени за сите аспекти на процедурата, од познавање на клиничките индикации и ризици од процедурата, до коронарна анатомија, физиологија и патологија. Исто така, важно е да ги знаат основните начела на оптимална радиографска дијагностика и радијациона заштита. Коронарната ангиографија обично се изведува како дел од катетеризација на срцето, која може да вклучува и ангиографија на други крвни садови или срцеви шуплини и хемодинамска проценка, која е неопходна за целосна инвазивна проценка на кардиоваскуларен пациент.
Видови
Во зависност од опремата што се користи за време на ангиографијата, постојат следниве видови на ангиографија:
Пристап до крвниот сад
Во зависност од видот на ангиографијата, до крвниот сад најчесто се пристапува преку:
Документирање на наодите
За документирање на наодите се применува следново: