cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мантова
Куќата на Гонзага
Лудовико Гонзага, кој бил Подеста од Мантова од 1318 година, бил уредно избран за Капитано дел пополо. Гонзагас изградиле нови ѕидови со пет порти и го обновиле градот во 14 век; сепак, политичката ситуација не се решила до третиот владетел на Гонзага, Лудовико III Гонзага, кој ги елиминирал своите роднини и ја централизирал власта на себе. За време на италијанската ренесанса, семејството Гонзага го омекнало своето деспотско владеење и дополнително го подигна нивото на култура и префинетост во Мантова. Мантова станал значаен центар на ренесансната уметност и хуманизам. Маркизот Џанфранческо Гонзага го довел Виторино да Фелтре во Мантова во 1423 година за да го отвори своето познато хуманистичко училиште, Разиграна куќа.
Изабела д'Есте, Маркизата од Мантова, се омажила за Франческо II Гонзага, Маркиз од Мантова во 1490 година. Кога се преселила во Мантова од Ферара (таа била ќерка на војводата Ерколе, владетелот на Ферара ), таа го создала своето познато студио најпрво во Замокот ди Сан Џорџо за кое нарачала слики од Мантења, Перуџино и Лоренцо Коста. Таа подоцна го преселила своето студио во Корте Векија и нарачала две слики од Кореџо да им се придружиле на петте од Кастело ди Сан Џорџо. Било невообичаено за една жена да има студио во Италија од 15 век, со оглед на тоа што тие се сметале за машки простори. Изабела била гласна колекционерка и била голема нејзината репутација што Николо да Кореџо ја нарекол „првата жена во светот“ („la prima donna del mondo“). Преку уплата од 120.000 златни флорини во 1433 година, Џанфранческо I бил назначен за маркиз од Мантова од страна на императорот Сигизмунд, чија внука Барбара од Бранденбург се омажила за неговиот син Лудовико. Во 1459 година, папата Пиј II го одржал соборот во Мантова за да прогласил крстоносна војна против Турците. Под Лудовико и неговите наследници, познатиот ренесансен сликар Андреа Мантења работел во Мантова како дворски сликар, создавајќи некои од неговите најистакнати дела.
Војводството Мантова
Првиот војвода од Мантова бил Федерико II Гонзага, кој ја добил титулата од светиот римски император Чарлс V во 1530 година. Федерико го нарачал Џулио Романо да ја изградил познатата Палацо Те, на периферијата на градот, и длабоко го подобрил градот. Кон крајот на 16 век, Клаудио Монтеверди дошол во Мантова од неговата родна Кремона. Работел за дворот на Винченцо I Гонзага, прво како пејач и виолист, а потоа како музички директор, се оженил со дворската пејачка Клаудија Катанео во 1599 година.
Од Гонзага до Хабсбург
Во 1627 година, директната линија на семејството Гонзага завршила со злобниот и слаб Винченцо II, а Мантова полека опаѓала под новите владетели, Гонзага-Неверс, кадетска француска гранка на семејството. Избувнала војната за наследството на Мантова, а во 1630 година царска војска од 36.000 платеници под водство на Матијас Галас и Јохан фон Олдринген ја опседнала и ја ограбила Мантова, носејќи ја чумата со себе. Фердинанд Карло IV, неспособен владетел, чиј единствен интерес бил одржувањето забави и театарски претстави, се здружил со Франција во војната за шпанското наследство. По францускиот пораз се засолнил во Венеција и со себе носел илјада слики. По неговата смрт во 1708 година, војводата од Мантова бил прогласен за сменет и неговото семејство Гонзага ја изгубило Мантова засекогаш во корист на Хабсбурзите од Австрија.
Наполеонски војни
Во 1786 година, десет години пред походот на Наполеон Бонапарта во Европа, австриското војводство Мантова накратко се обединило со Војводството од Милано до 1791 година.
На 4 јуни 1796 година Мантова била опколена од војската на Наполеон како потег против Австрија, која се приклучила на Првата коалиција против Франција. Австриските и руските обиди да ја пробијат опсадата не успеале, но тие биле во можност да ги рашират француските сили доволно слабо што опсадата била напуштена на 31 јули. Откако ги пренасочиле француските сили на друго место, Французите ја продолжиле опсадата на 24 август. На почетокот на февруари 1797 година, градот се предал и регионот потпаднал под француска управа. Две години подоцна, во 1799 година, градот бил повторно заземен од Австријците по опсадата на Мантова (1799).
Подоцна, градот повторно преминал во контрола на Наполеон и станал дел од Наполеоновото Кралство Италија. Во 1810 година, Андреас Хофер бил застрелан од Порта Џулија, портата на градот во Борго ди Порто (Цитадела) за водење на бунтот во округот Тирол против Наполеон.
Кралството Ломбардија-Венеција
По краткиот период на француско владеење, Мантова се вратила во Австрија во 1814 година, станувајќи еден од градовите тврдини Квадрилатеро во северна Италија. Под Виенскиот конгрес (1815), Мантова станала провинција во Кралството Ломбардија-Венеција на Австриската империја. Агитацијата против Австрија, сепак, кулминирал со бунт кој траел од 1851 до 1855 година, но конечно бил потиснат од австриската армија. Една од најпознатите епизоди на италијанското Risorgimento се случила во долината на Белфиоре, каде што група бунтовници биле обесени од Австријците.
Обединување на Италија
Во битката кај Солферино ( Втора италијанска војна за независност ) во 1859 година, Куќата на Савој, Пиемонт-Сардинија застанала на страната на францускиот император Наполеон III против Австриската империја. По поразот на Австрија, Ломбардија била отстапена на Франција, која ја префрлила Ломбардија на Пиемонт-Сардинија во замена за Ница и Савој.
Мантова, иако конститутивна провинција на Ломбардија, сепак останала под Австриската империја заедно со Венеција. Во 1866 година, Северногерманската конфедерација предводена од Прусија застанала на страната на новоформираното Кралство Италија предводено од Пиемонт против Австриската империја во Третата италијанска војна за независност. Брзиот пораз на Австрија довело до нејзино повлекување на Кралството Венеција (вклучувајќи го главниот град Венеција ). Мантова повторно се поврзала со регионот Ломбардија и била инкорпорирана во Кралството Италија.
Споменици и локации од интерес
Гонзагасите ги штителе уметноста и културата и биле домаќини на неколку важни уметници како Леоне Батиста Алберти, Андреа Мантења, Џулио Романо, Донатело, Питер Пол Рубенс, Пизанело, Доменико Фети, Лука Фанчели и Николо Себрегонди. Иако многу од ремек-делата биле дисперзирани, културната вредност на Мантова сепак била извонредна, при што многу од патрициските и црковните згради во Мантова се уникатно важни примери на италијанската архитектура.
Автомобил
Со автомобил, до Мантова можело да се стигне на автопатот А4 (Милан-Венеција) до Верона, потоа автопатот А22 (Бренеро - Модена). Алтернативно, до градот можело да се стигне од Милано на државниот пат 415 (Милан-Кремона) до Кремона и оттаму Државниот пат 10 (Кремона-Мантова), или од Верона на државниот пат 62.
Железничка
Железничката станица Мантова, отворена во 1873 година, се наоѓала на железничките линии Милано - Кодоњо - Кремона - Мантова и Верона - Мантова - Модена. Станицата била терминал за три регионални линии, до Кремона и Милано, до Монселице и до Верона Порта Нуова и Модена. Трениталија работела со дневна брза врска со Рим.
Воздух
Најблискиот аеродром бил аеродромот Верона-Вилафранка. Директниот шатл-автобус кој сообраќал до и од железничката станица Мантова бил откажан на 1 јануари 2015 година. Јавната врска сега била обезбедена со аеродромскиот автобус што одел до и од железничката станица Верона Порта Нуова и железничката линија Верона-Мантова.
Кујна
Главна статија: „Кујна од Мантова“.
Влада
Од политичката реорганизација на локалната власт во 1993 година, Мантова била управувана од Градскиот совет на Мантова. Гласачите директно избирале 33 советници и градоначалник на Мантова на секои пет години. Актуелниот градоначалник на Мантова бил Матија Палаци ( ПД ), избран на 15 јуни 2015 година.
Збратимени градови - збратимени градови
Мантова била збратимена со:
Наводи
<references group="" responsive="1">
Втор триумвират
Втор триумвират (43–32 п.н.е.) ― политички сојуз во Римската Република формиран по атентатот на римскиот диктатор Јулиј Цезар, во чиј состав биле посвоениот син на Цезар Октавијан (иден римски цар подоцна преименуван во Август) и двајцата најважни поддржувачи на Јулиј Цезар, Марко Антониј и Маркo Eмилиj Лепид. Триумвиратот за организирање на републиката (tresviri rei publicae constituendae), како што било неговото официјално име, всушност со Рим владеел како воена диктатура, а секој од триумвирите бил одговорен за одделни провинции. За разлика од претходниот Прв триумвират (Цезар, Помпеј и Крас), Вториот триумвират бил официјална, законски воспоставена институција, чија што огромна моќ во Римската Република добила целосна правна власт и чиј авторитет го надминувал авторитетот на сите други магистрати вклучувајќи ги и конзулите.
Триумвиратот формално бил признаен од Сенатот со законот „Лекс Тиција“ во ноември 43 г. п.н.е., со што тројцата триумвири добиле врховен авторитет во рок од пет години (до 1 јануари 37 година п.н.е.) и им ја доверил важната задача да ги гонат заговорниците кои биле вклучени во атентатот на Цезар, особено Брут и Касиј. Триумвиратот Цезар официјално го прогласил за божество (како Дивус Јулиј) во 42 г. п.н.е., а Цезар Октавијан оттогаш станал Диви филиус („Син на божествениот“). За да го зацврсти меѓусебниот сојуз, Антониј својата поќерка Клаудија ја дал да се омажи за Октавијан, а римските територии биле поделени меѓу триумвирите. Увидувајќи дека милосрдието на Цезар завршило со негово убиство, Вториот триумвират ја вратил проскрипцијата, укината од Сула, и се впуштил во законски дозволени убиства на многу негови противници за да ги финансира своите четириесет и пет легии во вториот граѓанска војна против Брут и Касиј, кои подоцна биле поразени од Антониј и Октавијан кај Филипи. Во тоа време, Антониј се оженил со сестрата на Октавијан, Октавија.
Вториот триумвират на крајот станал нестабилен и не можел да ги издржи меѓусебната љубомора и амбициите на триумвирите. Антониј не можел да го поднесе Октавијан и поголемиот дел од своето време го поминувал на Исток, а Лепид бил благонаклонет кон Антониј, но чувствувал дека другите двајца го засениле. По војната против Секст Помпеј, поради распределба на териториите избувнал спор меѓу Лепид и Октавијан. Октавијан го обвинил Лепид за узурпација на власта во Сицилија и обид за бунт, па во 36 г. п.н.е., Лепид бил прогонет во Кирцеи и освен Понтифекс максимус му биле одземени сите функции. Неговите поранешни провинции му биле доделени на Октавијан. Антониј, во меѓувреме, се оженил со љубовницата на Цезар, Клеопатра, за да го искористи богатиот Египет како база за да доминира во Рим. Потоа избувнала Третата граѓанска војна меѓу Октавијан од една страна и Антониј и Клеопатра од друга страна. Оваа последна граѓанска војна завршила со поразот на Антониј кај Акциум во 31 п.н.е.; Војската на Октавијан потоа ги гонеле Антониј и Клеопатра до Александрија, каде што и двајцата се самоубиле во 30 г. п.н.е. По поразот на Антониј и маргинализацијата на Лепид, Октавијан останал единствен владател во римскиот свет и во 27 г. п.н.е како прв римски „цар“ воспоставил Принципат, и се нарекол „Октавијан“ име кое го издигнало до статус на божество.
Чиро Ферара
Чиро Ферара (роден на 11 февруари 1967) — италијански фудбалски тренер, и поранешен играч од одбраната. Моментално е без клуб.
Неговата играчка кариера ја поминал играјќи главно на позицијата централен одбранбен играч за само два клуба: Наполи (1984-1994) и Јувентус (1994-2005). Тој е исто така поранешен тренер на Јувентус, а покрај екипата од Торино ги водел и и италијанската репрезентација под 21 година.
Наполи
Роден во Неапол, Ферара ја започна својата кариера во младите системи на клубот од родниот град, Наполи во 1980-тата година. Ферара завршува со настапите во Примавера - тимот на младите во 1984-тата година, и почнува да се бори да заработи повик во првиот тим таа сезона. Тој направи вкупно 14 настапи со клубот во неговата прва целосна сезона. Следната сезона, тој стана редовен дел од почетните XI, и италијански набрзо потоа Италијанските селектори почнуваат да го повикуваат и во репрезентацијата, а дури беше повикан и за настап на Светското првенство 1990-тата. Тој, исто така постигна и неколку од целите во Наполи откако го освои Купот на УЕФА во 1989, а триумфираше претходно и во Серија А во сезоните 1986-87 и 1989-90.
Јувентус
Во летото 1994 година, Ферара направи трансфер во Торино во тимот на Јувентус, под водство на тренерот Марчело Липи, и брзо станува редовен член во почетните единаесет, па така настапи на повеќе од 40 меча за клубот во сите натпреварувања во својата прва сезона, и постигна 1 гол. Тој се смета за еден од најдобрите централни дефанзивци на неговата генерација, и неговата позиција во почетната постава на клубот не е загрозена во следните близу 10 години. Тој, исто така беше капитен на тимот во 1995-1996 и стана еден од најискусните и украсени играчи на изминатите две децении, освојувајќи осум Серија А првенства, од кои шест беа со Јувентус. Ферара, исто така, освои две титули во Coppa Italia (по еден со двата тим), три Суперкупа на Италија (две со Јувентус, еден со Наполи) и неколку европски натпреварувања, вклучувајќи го и насловот во Лигата на Шампионите, Куп на УЕФА, Интерконтиненталниот куп и Европскиот суперкуп). Неговата улога како капитен, сепак, беше преземена од страна на италијанскиот сонародник Алесандро Дел Пјеро во 1996 година. Во текот на неговата кариера во Јувентус Ферара одигра важна улога во последната линија за клубот, со неговото огромно искуство и доминантен дефанзивен стил. Во текот на неговиот 12 годишен мандат со клубот, Ферара формира импресивни дефанзивни партнерства со фудбалери како Марк Јулиано, Морено Торичели, Паоло Монтеро, Џанлука Песото, Лилијан Тирам, Алесандро Бириндели, Игор Тудор, Џанлука Ѕамброта, Никола Легротаље и Фабио Канаваро. Јувентус го имале она што се сметаше за најдобра одбрана во светот во тоа време. Сезоната 1996-1997, беше една од неговите сезони, тој постигна четири гола во 32 натпревари во Серија А, а во исто време тој одигра осум натпревари за репрезентацијата. Иронично, својот прв професионален натпревар, но во Неапол, тој го одигра против Јувентус во ремито без голови 0-0. По освојувањето на Скудетото во сезоната 2004-2005 во Серија А, Ферара, заедно со соиграчите исто така ветерани Марк Јулиано и Паоло Монтеро поднесоа оставка со нивните кариери во Јувентус. И додека Монтеро се врати во Уругвај а Јулиано одлучи да им се приклучи на некој од помалите клубови за да ја заклучи неговата кариера, Ферара се повлече од фудбалот во мај 2005 година на возраст од 38 години. Ферара направи само 4 Серија А настапи во неговата последна сезона со клубот.
Тренерска кариера
Својата тренерска кариера ја започна како асистент во репрезентацијата на Италија. Во 2006 година го презема Јувентус, но се чинеше дека нема доволно тренерско искуство за да се носи со притисокот којшто постои кога се води една од најголемите екипи во Италија. По една нецела сезона врачен му е отказ од клубот, па тој продолжува со работа во млдата репрезентација на Италија до 21-на година. Пред почетокот на сезоната 2012-2013 во Серија А, ново-промовираниот тим од Серија Б, Сампдорија го назначи Ферара за свој нов тренер. Ферара образложил дека ги напушта обврските во младата репрезентација со цел да му се посвети на клупскиот фудбал кој е негов приоритет.
Македонски пантеон
Античките пишани извори кои говорат за религијата на Македонците се поникнати од грчки автори и пишувани на грчки јазик, поради што во нив македонските божества се поистоветени со слични грчки божества. Единствено во натписите на камените споменици се зачувани факти, најчесто епитети на божествата, кој укажуваат на изворни имиња или епитети на македонските божества.
Досегашните истражувања ја даваат следната слика на македонскиот пантеон:
NGC 5275
NGC 5275 — леќеста галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5275 се споменува и како MCG 5-32-67, CGCG 161-124, VV 543.
Откривање
Телото е откриено на 25 мај 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5275 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 5275 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 42 м 23,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +29° 49' 31"".
Други поделби
Проучување на NGC 5275 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48544. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2004. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 86.
IC 1855
IC 1855 — галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1855 се споменува и како NGC 4618, UGC 7853, MCG 7-26-37, CGCG 216-17, KCPG 349A, VV 73, Arp 23, KUG 1239+414.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1855 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 1855 има привидни димензии од 4,2' х 3,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 41 м 33 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 9' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 25°.
Други поделби
Проучување на IC 1855 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42575.
Бергедорф (кварт)
Бергедорф е кварт (Stadtteil) во истоимениот округ (Bezirk) на Слободниот и ханзеатски град Хамбург во северна Германија.
Историја
Квартот бил првпат споменат во 1162. Денешниот кварт е стариот град Бергедорф и се наоѓа на реката Биле, десна притока на Елба.
Географија
Бергедорф, кој се наоѓа во југоисточниот дел на Хамбург, се граничи со квартовите Лобриге, Билвердер, Алермее, Курслак и Алтенгаме; и со округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн.
In 2006, the quarter Bergedorf has an area of 11.3 км2.
Демографија
Во 2006, во квартот Бергедорф живееле 40.678. Густината на населеност била 3.587 жители на км2. 19% биле деца под 18 години, а 16,2% имале 65 или повеќе години. 9,9% биле странци. 2.479 луѓе биле регистрирани како невработени. Во 1999, постоеле 19.603 домаќинства и 38% од сите домаќинства биле составени од поединци.
Според секторот за моторни возила (Kraftfahrt-Bundesamt), во квартот Бергедорф биле регистрирани 15.104 приватни возила (372 возила/1000 луѓе).
Постојат 8 основни и 5 средни училишта во квартот Бергедорф и 112 лекари во приватни ординациии и 12 аптеки.
За разлика од останатите квартови на Хамбург, Бергедорф сè уште го има своето градско собрание.
Устечки крај
Устечкиот крај крај во Чешка, во севеозападниот дел на историската област Чешка. Името го носи неговиот административен центар Усти на Лаба.
UTC±00:00
UTC±00:00 го означува следново време:
Како стандардно време (цела година)
Еве список на места што користат UTC како стандарден часовен појас, но не практикуваат летно сметање на времето:
Атлантски острови
Белешки:
Како стандардно време (само зима на северната полутопка)
Белешки:
Поврзано
Časové pásmo Huso horario
Хелен Фландерс Данбар
Хелен Фландерс Данбар (Helen Flanders Dunbar; ― ) — важна личност во американската психосоматска медицина и психобиологија. Данбар е основоположник на Американското психосоматско друштво во 1942 година и била првиот уредник на неговото списание.
Изгубени
Изгубени (Lost) е американска драмска телевизиска серија. Ги следи животите на група преживеаници од авионска несреќа на мистериозен тропски остров, откако комерцијален патнички авион летајќи помеѓу Сиднеј, Австралија и Лос Анџелес, САД, се урива некаде на Јужниот Пацифик. Секоја епизода вообичаено прикажува првостепено дејствие на островот како и второстепено дејствие од друга точка во животот на ликот, иако други заплетни направи поврзани со времето ја променуваат оваа формула во подоцнежните епизоди. Првата епизода беше првпат емитувана на 22 септември 2004, и оттогаш цели 5 сезони се емитувани. Серијата се емитува на ABC Network во САД, додека во Македонија на телевизија А1.
Критички признаена и со народен успех, Изгубени се има здобиено со просек од 16 милиони гледачи по епизода на ABC за време на првата година. Има освоено бројни идустриски награди вклучувајќи Еми награда за најдобра драмска серија во 2005, најдобар американски увоз на БАФТА телевизиските награди во 2005, Златен глобус за најдобра драма во 2006 и САГ награда за најдобар ансамбл на драмска серија. Како рефлектирање на своите обожаватели, серијата е станата дел од американската народна култура со оглед на својата приказна и елементите се појавува во други телевизиски серии, реклами, стрипови, семрежни стрипови, хумористични списанија, видеоигра и музички стихови. Измислениот свет на серијата е проширен и дополнително истражуван низ сврзани романи, видео и игри на табли, како и игри во алтернативна реалност, Lost Experience и Find 815.
Серијата „Изгубени“ е предвидено да се состои од шест сезони во кои ќе се прикажат 121 епизода. Шестата сезона ќе биде составена од 18 епизоди кои ќе се емитуваат во мај 2010.
Глумечка екипа и ликови
Од вкупно 324 луѓе качени на Оушеаник лет 815, првобитно има 71 преживеан (како и едно куче) распространети низ трите делови од авионот. Отворачката сезона обработува 14 редовни улоги, правејќи ја глумечката екипа втора по големина во тогашната американска телевизиска сезона, веднаш зад таа на Очајни домаќинки. Додека големата глумечка екипа ја прави Изгубени поскапа за продуцирање, сценаристите надоместуваат со повеќе попустливост во одлуките на приказната. Според извршниот продуцент Брајан Бурк, „Може да има сè повеќе интеракции помеѓу ликовите и да се создаваат повеќе разновидни ликови, повеќе минатни приказни и повеќе љубовни триаголници.“ Почетната сезона има 14 главни ликови. Нејвин Ендрус го толкува ирачанскиот републички чувар Саид Џарах. Емили де Равин ја игра бремената Австралијанка Клер Лителтон. Метју Фокс го портретира измачениот хирург и протагонист Џек Шепард. Хорхе Гарсија го толкува Хуго „Харли“ Рејес, несреќен добитник на лотарија. Меги Грејс ја игра Шенон Ратерфорд, поранешна учителка по танц. Џош Холовеј го глуми измамникот Џејмс „Соер“ Форд. Јунџин Ким ја игра Сан-Хуа Квон, ќерка на моќен корејски стопанственик и мафијаш, со Даниел Де Ким како нејзиниот сопруг Џин-Су Квон. Еванџелин Лили ја толкува бегалката Кејт Остен. Доминик Монахан ја глуми поранешната рок ѕвезда и зависник од дрога Чарли Пејс. Тери О‘Квин го игра мистериозниот Џон Лок. Харолд Перино го толкува градежникот Мајкл Досон, додека детскиот глумец Малком Дејвид Кели го глуми неговиот млад син, Волт Лојд. Ијан Сомерхалдер го игра Бун Карлајл, извршен директор за операции на бизнисот за свадби на својата мајка и полубрат на Шенон.
За време на првите две сезони, некои ликови се отфрлени за да се создаде простор за нови ликови со нови приказни. Бун Карлајл е првиот главен лик кој е отфрлен, умирајќи близу крајот на првата сезона. Волт добива гостинска улога по настаните од крајот на првата сезона, правејќи ретки појавувања низ втората сезона. Напуштањето на Шенон по осум епизоди во втората сезона отвори пат за новодојдените г-дин Еко, нигерски католички свештеник и поранешен криминалец толкуван од Адевал Акиноу-Агбаџ; Ана Лусија Кортез, службеник од обезбедувањето на аеродромот и поранешен полицаец толкувана од Мишел Родригес; и Либи, наводен клинички психолог портретирана од Синтија Ваторс. Ана Лусија и Либи беа отфрлени од серијата близу крајот на втората сезона.
Во четвртата сезона, Харолд Перино повторно се враќа во глумечката екипа да ја репризира улогата на Мајкл Досон, сега самоубиствен и на очајно искупувачко патување да се искупи за своите претходни злодела. Покрај Перино, додатни нови глумци — Џереми Дејвис како Даниел Фарадеј, напнат физичар во кој се буди научен интерес за островот; Кен Ленг како Мајлс Стром, саркастичен наводен духошепотач, и Ребека Мејдер како Шарлот Стејпелс Луис, практичен и одлучен антрополог и успешен академик — се придружуваат на глумечката екипа. Клер, која мистериозно исчезнува со нејзиниот мртов биолошки татко близу крајот на сезоната, не се враќа со редовна улога во петтата сезона, но ќе се врати во шестата и последна сезона. Мајкл е отфрлен на крајот од четврата сезона.
Прва сезона (2004-2005)
Првата сезона обработува 25 епизоди кои се емитуваа секоја среда во 20:00 во САД, почнувајќи од 22 септември 2004. Авион се урива поставувајќи ги преживеаните патници на Оушеаник лет 815 на навидум напуштен тропски остров, присилувајќи ја групата непознати да соработува ако сака да преживее. Нивниот опстанок е загрозен од мистериозни ентитети вклучувајќи поларни мечки, невидено суштество кое талка низ шумата и злонамерните населеници на островот познати како „Другите“. Наидуваат и на Французинка по име Даниел Русо која преживеала бродолом на островот пред 16 години и пронашла мистериозно метално окно закопано во земјата. Направен е обид да се замине од островот на сплав.
Втора сезона (2005-2006)
Втората сезона обработува 24 епизоди кои се емитуваа секоја среда во 21:00 во САД и Канада почнувајќи од 21 септември 2005. Најголем дел од приказната, која продолжува 45 денови по падот, се сосредоточува на растечкиот конфликт помеѓу преживеаните и Другите, со постојаниот судир на вербата и науката кој станува тематски во наредните неколку епизоди. Додека некои мистерии се разрешени, нови прашања се отворени. Нови ликови се воведени вклучувајќи ги преживеаните од задниот дел на авионот и некои од жителите на островот. Повеќе митологии на островот и увиди во минатото на преживеаните се изнесени на виделина. Окното е истражено и постоењето на Дарма иницијативата како и нејзиниот добротвор, Хансо фондацијата, се откриени. Како што вистината за мистериозните Други почнува да се открива, еден од преживеаните ги предава останатите, а и причината за уривање на авионот се открива.
Четврта сезона (2008)
Четвртата сезона требаше да обработува 16 епизоди, но заради штрајкот на сценаристите во САД, се прикажаа само 14 епизоди. Емитувањето на епизодите во САД и Канада започна на 31 јануари 2008, и се содржеше од 8 епизоди веќе снимени и прикажани пред штракот, и 6 додатни епизоди кои беа снимени и прикажани по штрајкот. Оваа сезона се фокусира на справувањето на преживеаниците со луѓето од бродот Кахана, и напуштањето на островот од страна на „Шестемина на Оушеаник“.
Петта сезона (2009)
Петтата сезона обработува 17 епизоди кои се емитуваа секоја среда во 21:00 во САД и Канада почнувајќи од 21 јануари 2009. Петтата сезона следи две временски дејствија. Првото се случува на островот каде преостанатите преживеаници скокаат напред и назад низ времето додека не се конечно заглавени со Дарма иницијативата во 1977. Второто дејствие го продолжува првобитното временско дејствије кое се случува надвор од островот; и го следи враќањето на Шестемина на Оушеаник на островот на Аџира Ервејс лет 316 во 2007.
ДВД изданија
„Изгубени: Целосна прва сезона“ e насловот на ДВД сетот од првата сезона на мега хит серијата Изгубени. Овој ДВД сет беше реализиран на 6 септември 2005 (две невели пред премиерата на втората сезона) во САД. Беше дистрибуирано од страна на Волт Дизни Студиото. Овој ДВД ссет ги содржи сите прикажани епизоди од сезоната, но вклучува и коментари за епизодата, грешки при снимањето, како се правела сезоната, и избришани сцени.
„Изгубени: Целосна втора сезона - Издолжено Искуство“ е насловот на ДВД сетот за втората сезона на Изгубени. Овој ДВД сет беше реализиран на 5 септември 2006 во САД и на 2 октомври 2006 во Велика Британија. Секое издание ги вклучува сите прикажани епизоди од втората сезнона вклучувајќи и грешки при снимањето, избришани сцени и специјалната епизода "Врски во Изгубени", која ги покажува поврзаностите помеѓу ликовите пред паѓањето на авионот.
„Изгубени: Целосна трета сезона - Неистражено Искуство“ е насловот на ДВД сетот за третата сезона на Изгубени. Овој ДВД сет беше реализиран на 26 септември 2007 во Бразил, 11 декември 2007 во САД и Канада, и на 22 октомври 2007 во Велика Британија.
„Изгубени: Целосна Четврта Сезона - Проширено Искуство“ е насловот на ДВД сетот за четвртата сезона на серијата Изгубени. Овој ДВД сет ќе биде реализиран на 27 октомври 2008 во Велика Британија, и на 9 декември 2008 во САД.
Млака (Лешок)
Млака — археолошко наоѓалиште во тетовското село Лешок. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на една мала височинка западно од селото, каде при орањето на нивите биле откриени гробови градени од камени плочи, со насоченост запад-исток, без гробни прилози.
Ахмед Изет-паша
Ахмед Изет-паша (1864 – 31 март 1937), познат како Ахмед Изет Фургач по Законот за турско презиме од 1934 година — отомански генерал за време на Првата светска војна. Тој исто така бил еден од последните големи везири на Отоманското Царство (14 октомври 1918 - 8 ноември 1918 година) и нејзин последен министер за надворешни работи.
Животопис
Во 1916 година, бил назначен за командант на Втората армија која се борела на Кавказ заедно со Третата армија. Во 1917 година, бил назначен да командува со анадолската група армии, која ја сочинувале Втората и Третата армија. Највисокиот чин што го имал бил маршал.
По војната, и со поддршка од Мустафа Кемал-паша, бил повикан да ја предводи владата која го потпишала Примирјето од Мудрос во име на Отоманското Царство, со што ставил крај на Првата светска војна за Османлиите. Тој истовремено ја извршувал функцијата министер за надворешни работи за време на неговата премиерска функција. Бил разрешен на 8 ноември 1918 година. Потоа, бил критикуван дека им дозволил на сите тројца од Тројцата паши да избегаат во странство ноќта меѓу 2 и 3 ноември, пред да им се суди пред Турските воени судови од 1919-20 година за злосторства, вклучително и злосторства врз Ерменците од Царството. Ахмед Изет-паша поминал голем дел од своите 25 дена на премиерската функција прикован за креветот откако го фатил шпанскиот грип во 1918 година.
По распаѓањето на Отоманското Царство и последователното губење на титулата паша по формирањето на Република Турција, Ахмед Изет го усвоил презимето Фургач во 1934 година. Починал на 31 март 1937 година во Истанбул.
1119
1119 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1119 година од новата ера, 119. од вториот милениум, 19. од XII век и последна од 1110-тите.
На крај села чађава механа
На крај села чађава механа — позната српска (војводинска) тамбурашка народна песна.
1119
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1119 година се протега во 3755 и 3756, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3815 и 3816 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1662. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 512 и 513 исламска година.
ОУ „Јохан Хајнрих Песталоци“ - Центар
„Јохан Хајнрих Песталоци“ — основно училиште во Центар, Скопје. Именувано е во чест на швајцарскиот педагог и образовен реформатор Јохан Хајнрих Песталоци — творец на современото основно училиште. Пред тоа училиштето се нарекувало Петар Петровиќ Његош.
Познати личности кои учеле во ова училиште
Се мисли на пејачи, спортисти, политичари, сликари...
Познати личности кои предавале во ова училиште
Наставници кои предаваат во ова училиште: Снежана Велкова, Трендафилка Тутновска, Јелена Марковска, Благородна Наумоска, Васил Чочов, Билјана Чешларова, Марика Попоска, Спаска Слабева, Валентина Зорчец, Билјана Стојаноска, Славица Божиновска, Даниела Нацев,Славица Алексова, Влатко Трошански, Mилица Милошевић, Стојанка Велјановска, Добрила Петковић, Милица Доревска, Петко Цанев, Александар Чавкаровски, Верица Неделковска Зорица Патарова Поп Илиев, Ѓорѓи Шапрданов.
'''
Андон Ќосето
Андон Лазов Јанев, познат како Ќосето или Касапот (1855 - 10 септември 1953) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење кон крајот на XIX и почетокот на XX век. Својата дејност ја започнал како терорист на Македонската револуционерна организација, а подоцна станува нејзин војвода.
Потекло
Андон Ќосето е роден во 1855 година во село Голозинци, Велешко. До 16-годишна возраст се занимава со овчарство, заедно со двајцата браќа и двете сестри. Откако неговиот татко е уапсен и одведен во Солун, се преселил во Велес кај својот чичко.
Терорист
Во мај 1898 година по наредба на Даме Груев, заедно со Ицо Џорлев од Кукуш и со помош на гевгелиските раководители Аргир Манасиев, Илија Докторов и Иван Телјатинов, го ликвидираат во Гевгелија пред очите на кајмакамот, Христо Цицов (Цицо), истакнат водач на гркоманската партија во градот, доушник на властите. За кратко време се вратил во Солун, но морал да стане илегален за да не биде уапсен од властите.
Четништво
Заедно со четата на Илија Крчовалијата и Михаил Апостолов - Попето изнудиле пари од првенците во селото Горно Броди, а потоа го обиколиле Кукушко. Ќосето со неколку работници на Организацијата, одвлекол еден чорбаџиски син за кој по 25 дена добиле 1 000 лири. Поради несогласувањата со четата заминал за Бугарија каде бил уапсен од бугарските власти. Гоце Делчев и Антон Бозуков издејствувале негово ослободување. Во Софија извршувал наредби на Гоце. Заедно со Гоце Делчев и Михаил Апостолов учествувал во неуспешно грабнување на едно струмичко бегче. Учествувал во Аферата мис Стон, бил задолжен за ослободување на грабнатите. На 23 февруари 1902 година грабнатите биле ослободени од Андон Ќосето во село Градошорци, во непосредна близина на Струмица.
Илинденско востание
Во текот на Илинденското востание заедно со Ѓорче Петров и Лука Иванов предводи чета во Прилепско. Во село Тројаци се судруваат турски аскер, а потоа се разделува со Ѓорче Петров, Лука Иванов и Пере Тошев и оди во Велешко. Заминувајќи од село Скачинци на 17 октомври со 30 лица четници доаѓа во судир со 500 души турски аскер кај месноста Клепа. Меѓутоа од заднина аскерот бил нападнат од чета составена од 70 души предводена од Борис Сарафов. Во оваа битка загинаале 4 четници и 65 турски војници. Со својата чета успеал да се пробие во ноќта но на двапати наишол на турски заседи меѓутоа успеал да се извлече. Од селото Просениково четата на чело со Ќосето се упатиле кон границата и успеале да стигнат во Ќустендил во средината на декември 1903 година.
Постилинденски период
По востанието ја организирал и подготвувал на селската милиција во Струмичко и Малешевско. Во овој период тој учествува и во работата на Серската група, во 1905 година се повлекува од активна револуционерна дејност. Поради своја терористичка активност и блискот со Серчани, по убиството на Борис Сарафов и Иван Гарванов, бил затворен неколку месеци, меѓутоа бил ослободен.
Балканските војни
Со почетокот на Балканските војни во есента 1912 година Андон Ќосето заедно со Јонко Вапцаров, Георги Занков, Тоше Колчагов, Таско Кочерински, Михаил Чаков, Лазар Топалов, Стефан Чавдаров, Пејо Јаворов и други, формираат чета на чело Христо Чернопеев. Заедно со 12-а чета од 27-ми чепински полк, четата ја напаѓа Мехомија. Потоа тој служел во штабот на 13 кукушка дружина. Андон Ќосето умрел во Горна Џумаја во 1953 година.
После Втората светска војна
Центар за настани поврзани со културната автономија на Македонците во Пиринскиот регион беше градот Горна Џумаја, каде што во тоа време живееше Ќосето. На 23-24 мај 1948 година во Скопје се одржа вториот Конгрес на Народниот фронт на Македонија на кој говор одржа и Претседателот на Народна Република Македонија, Лазар Колишевски. Тој истакна дека Договорот од Блед е од големо значење за Македонскиот народ и во Народна Република Македонија и во Пиринска Македонија. Колишевски ги истакна придобивките за Македонскиот народ од културната автономија и постигнатите успеси во тој поглед. Врз основа на тоа, Колишевски рече: „Сите овие успеси што се постигнати во Пиринска Македонија во градењето и развојот на националната култура, како и во проучувањето на литературниот Македонски јазик, зборуваат сами за себе колку е голема, големата жед на нашиот народ во Пиринска Македонија да го совлада своето книжевно творештво во најкус можен рок. Делот од говорот на Колишевски во врска со обединувањето на Пиринска Македонија со Народна Република Македонија предизвика позитивни емоции и чувства кај многу Македонци во Пиринскиот регион и во Бугарија воопшто, вклучително и Андон Ќосето. Оттука, скоро еден месец по говорот на Колишевски на 9 јуни 1948 година, Андон Ќосето испрати поздравна телеграма до Лазар Колишевски.
Во него, Ќосето вели:
''„Јас како воен другар на Гоце Делчев и Јане Сандански го поздравувам Вашиот историски говор на Вториот конгрес на Народниот фронт, во којшто ние гледаме надеж дека наскоро ќе се исполнат идеалите на нашиот македонски народ, да живее - еднаш засекогаш, под еден покрив. Андон Ќосето“ ''
Андон Ќосето починал во Благоевград, во 1953 година.
Тим Бернерс-Ли
Овој англиски научник на Божиќ во 1990 г. ја воспоставил првата врска помеѓу HTTP-клиент и опслужувач преку семрежјето, со што влезе во историјата како творец на World Wide Web. Сер Бернерс е и еден од основачите на W3C, телото кое го надгледува развојот на WWW. Вработен е на MIT, најценетиот технички универзитет во САД, а иднината на семрежјето ја гледа во семантичкиот веб-паметен систем на организација на податоците на семрежјето, кој на машините ќе им овозможи подобро сфаќање на човековите потреби, а со самото тоа и ќе даде подобар одговор на нив.
Збор (филм)
Збор — македонски филм од 2015 година во режија на Слободан Деспотовски. Главните улоги ги играат: Диме Илиев, Сенко Велинов, Игор Стојчевски.
Светот нема да слуша
Светот нема да слуша - (англиски: The World Won’t Listen) - албум на англиската група „Смитс“ (The Smiths) од 1986 година.
Технички информации
Албумот е објавен од страна на дискографската куќа „Раф трејд рекордс“ (Rough Trade Records) и претставува компилација на претходно објавени песни на Смитс. Како продуценти на четири песни се јавуваат члeновите на групата, осум песни се продуцирани од пејачот Мориси (Morrissey) и гитаристот Џони Мар (Johnny Marr), продуцент на една песна е Мар, а три песни се продуцирани од Џон Портер (John Porter). Автори на сите песни на албумот се Мориси и Мар.
Содржина
На албумот се наоѓаат 16 песни:
Страна B:
NGC 7702
NGC 7702 — леќеста галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7702 се споменува и како ESO 192-9.
Откривање
Објектот е откриен на 28 октомври 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7702 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7702 има привидни димензии од 2,1' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 35 м 28,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -56° 0' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 117°.
Други поделби
Проучување на NGC 7702 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71829. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 416; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8835. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Стадион Калининград
54.69806°N, 20.53389°WСтадион Калининград ( Стадион Калининград) е фудбалски стадион во градот Калининград, на крајниот запад од Калининградската Област на Руската Федерација. Наменет е за потребите на Светското првенство во фудбал 2018 година, чиј домаќин е Русија. Граден е од јуни 2015 година до ноември 2017 година, а трошоците за изградба изнесуваа 17,8 милијарди руски рубли. Сместивоста на стадионот за светското првенство била 35 000 места, а по првенството сместивоста се намалила на 25 000 места. Целата површина околу стадионот има површина од 24,4 хектари, вкупната површина на објектот е 109.721,8 м2, додека димензиите на фудбалското игралиште се 105 × 68 метри.
Историја
Во април 2012 година регионалната влада ја избра француската архитектонска фирма Wilmotte & Associes, SA како изведувач за изградба на стадионот. Самиот проект вреди 17,8 милијарди руски рубли. 50% од износот беше издвоен од сојузниот буџет, а другата половина од регионалниот буџет. Изградбата започна набргу потоа. Стадионот ќе има сместивост од 25 000 места по Светското првенство во 2018 година. За да се приспособи на ова намалување, дел од покривот ќе се отстрани.
Чани (езеро)
Езерото Чани (руски: озеро Чаны) е едно од најголемите езера во Русија. Тоа е плитко, хипосалинско езеро (Солено езеро) кое има флуктуиран водостој, што може да се менува од сезона во сезона и од година во година. Различни екосистеми кои го опкружуваат езерото вклучуваат мешавина од мочуришта, солени мочуришта. Имаме екосистем богат со мешавина од шуми и тоа голема застапеност на брезата и јасиката како дрвна маса. Езерото Чани е од огромна важност за птиците преселници од Сибир како еден вид на попатна станица или како трајно живеалиште. Езерото е наведено како место од меѓународно значење.
Стадион Калининград
Историја
На крајот на октомври 2012 година регионалните власти објавија отворен тендер за развој на проектот и работните документи за стадионот на Светскиот куп. Победник беше Мостовик. На почетокот на март 2013 година Мостовик објави скица на стадионот, на која беше дадено работното име „Арена Балтика“.
Чани (езеро)
Длабочината на езерото се движи од 1-2 метри, но на некои места може да достигне и до 8 метри длабочина.
Стадион Калининград
Историја
Во јуни 2014 година, Арбитражниот суд во Омск прогласи банкрот на Мостовик, а во март 2015 година започна раскинувањето на договорот со таа компанија. На 1 април 2014 година владата го назначи ZAO Crocus International за единствен изведувач на Министерството за спорт на Руската Федерација за градежните работи. Договорот е потпишан меѓу Владата на Калининградската Област и компанијата Crocus International.
Чани (езеро)
Езерото зафаќа територија на вкупно пет територии од Новосибирската област и тоа: Здвински, Барабински, Чановски, Купински и Хистоозирни.
Стадион Калининград
Историја
Првично, регионалните власти ја разгледаа можноста за изградба на нови спортски објекти во центарот на градот, на местото на сегашниот стадион. Конечно, во декември 2014 година беше најавено дека Октјабрскиот остров ќе биде локацијата на новиот стадион, иако постои честа можност за поплави, а за да се работи на тоа ќе бидат потребни дополнителни финансиски инвестиции.
Чани (езеро)
Острови
На езерото има околу 70 острови: Амелкина Грива, Шулдиков, Лежан, Медвежи, Колпачок, Чинјаиха, Чериомухови, Ускоредки, Чериомушкин, Кобили, Перекопни, Бекарев, Калинова, Шипјагин, Кругли, Колотов, Камишов итн.
Стадион Калининград
Историја
На 10 август 2015 година стана познато дека стадионот официјално ќе го носи името „Стадион Калининград“. Предвидено е да се одиграат четири натпревари во групната фаза на Светското првенство.
Чани (езеро)
Клима
Силни бури се чести на Чани, за време на силен ветер, се појавуваат високи бранови на површината на езерото.
Лерин (општина)
Лерин (Δήμος Φλώρινας, Димос Флоринас) — општина во истоимениот округ од областа Западна Македонија во Егејска Македонија (денес во Грција).
Населени места
Општината Лерин е создадена на 1 јануари 2011 година со спојување на четирите дотогашни општини: Лерин, Долно Клештино, Овчарани и Кучковени.
Општинска единица Долно Клештино
Општинската единица Долно Клештино со седиште во Долно Клештино (Като Клинес) ги опфаќа следниве населени места:
На територијата на општинската единица се наоѓале и денес напуштените села Рахманли (Раманче) и Коњари.
Општинска единица Кучковени
Општинската единица Кучковени со седиште во Кучковени (Перасма) ги опфаќа следниве населени места:
На територијата на општинската единица се наоѓало и денес напуштеното село Елово (или Елеово; грч. Ελάτεια, Елатија).
Општинска единица Овчарани
Општинската единица Овчарани со седиште во Неокази (Неохораки) ги опфаќа следниве населени места:
На територијата на општинската единица се наоѓало и денес напуштеното село Попадија.
The Dresden Dolls
The Dresden Dolls (Д Дрезден Долс, превод од англиски: Куклите од Дрезден) е американски музички дует од Бостон, Масачусетс. Основана во 2001, групата се состои од Аманда Палмер (Amanda Palmer) (вокали, пијано, хармоника, укелеле) и Брајан Виљоне (Brian Viglione) (тапани, гитара, придружни вокали). Двајцата го опишуваат својот стил како "Брехтовско панк кабаре", фраза измислена од Палмер бидејќи била "ужасната" од помислата дека печатот ќе измисли име што "ќе го содржи зборот готик (gothic)". Тие се дел од движењето дарк кабаре што започнува во раните 90-ти. Инспирирани се од уметноста на Бертолт Брехт и Курт Вејл.
ОУ „Карпош“ - Умин Дол
Карпош  — основно училиште во Умин Дол, Општина Куманово. .