cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Балман (модна куќа)
Наследници
Рустин се приклучи на компанијата во 2009 година, откако присуствуваше на престижната француска модна школа и работеше под 'Роберто Кавали''. '''Додека му се допадна естетиката на Декарнин, тој сакаше да ја насочи етикетата кон пофини аспекти на француската мода. За време на неговото назначување, Рустин беше релативно непознат дизајнер, и донесе многу потребно свежо преземање на естетиката на брендот што останува до ден-денес. Тој беше заслужен за додавање азиски влијание врз облеката, бидејќи Азија има огромен дел од купувачите на брендот.
Павле Илиев
Павле Илиев или Павле Раковски (Παύλος Ηλία Ρακοβίτης, Павлос Илија Раковитис) e андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.
Балман (модна куќа)
Поновата историја
Во април 2016 година, Балман ја отвори својата водечка продавница во Њујорк во Сохо.
Павле Илиев
Животопис
Павле Илиев е роден во леринското село Раково, Леринско. Во 1905 година се приклучил на грчката вооружена пропаганда и влегол во андартската чета на Евтимиос Каудис, кој дејствувал во околината на Баба Планина. Оваа чета на двапати имала судир со четите на Македонската револуционерна организација. Илиев подоцна преминал во четата на Георгиос Макрис и станал негов заменик.
По тешкото ранување на Макрис во 1906 година кај Магарево, Илиев застанал на чело на четата и заедно со четите на Георгиос Цондос (Вардас) и Јоанис Каравитис ги обиколувал Корешница и Пелагонија.
На 21 октомври 1906 година Илиев заедно со андарскиот капетан Симо Стојанов (Симос Јоанидис) влегол во селото Кладороби, по влегувањето на андратските чети биле убиени двајца селани, тројца биле ранети, а една куќа била запалена.
На 8 октомври 1907 година четите на Петар Ацев, Ѕоле Стојчев и Крсто Љондев го нападнале родното село на Илиев, Раково, во нападот бил убиен таткото на Павле Илиев, а биле запалени 70 куќи. Во ноември 1908 година Илиев го убил војводата Димко Николов.
Илиев поради своите ајдучки манири дошол во судир со грчкиот комитет. На 13 октомври 1908 година Илиев бил убиен од Младотурците.
Бигамија
Бигамија — посебен случај на полигамија и се користи за некој/некоја кој/која има две сопруги/два сопруга. Бигамијата, како и полигамијата е нелегална во повеќето земји во светот, освен во некои муслимански земји како и во некои региони со специфични христијански цркви како Мормоните, кои во своите учења одобруваат повеќе жени за мажот. Многу поретко се случува жената да има право на повеќе мажи, како во некои племиња во тихоокеанскиот океан, каде често жената е мажена за два браќа од друга фамилија.
Бигамијата нема само конкретно значење во кое двете сопруги знаат една за друга, но и пошироко значење со кое е забрането човек да се ожени по вторпат сè додека не се е развел со претходната жена, како и и да има две семејства/сопруги во исто време но на различни места кои не знаат едни за други.
Игнатовден
Игнатовден (месно: Игњет, Игнат, а некаде и „Прв Божик“) — христијански празник кој се празнува на 20 декември, односно на 2 јануари според јулијанскиот календар. Во народното верување се смета дека на овој ден започнале породилните болки на Пресвета Богородица.Тоа е опеано во народната песна „Се замачи Божја мајка, од Игната до Божика“. Но во преданието на Православната Црква јасно е забележано дека Пресвета Богородица воопшто и немала породилни болки Во Македонија овој празник претставува еден од поголемите празници проследуван со многу обичаи и суеверија. Заедничко за сите македонски региони е тоа што смета дека се што ќе се прави на овој ден, ќе ви се случува во текот на целата година.
Игнатиј Богоносец
Свети Игнатиј е роден во Сирија. Кога тој бил дете, според преданието, Исус го зел во прегратка и на учениците им рекол: „Ако не бидете како деца нема да влезете во царството небесно.“ Поради тоа што Исус го носел во прегратка е наречен Богоносец. Тој бил ученик на Јован Богослов, како и свети Поликарп, епископот на Смирна. Игнатиј бил третиот епископ на Антиохиja и наследник на Еводиј Антиохиски. Богоносец се нарекува бидејќи според христијанските преданија, Името на Спасителот секогаш го имал во своето срце и постојано му се молел. На 20 декември, во ден на пагански празник, свети Игнатиј бил изведен во Колосеумот. Тој се обратил кон народот: ''“Римски мажи, вие знаете дека сум осуден на смрт, не заради злостораство, туку заради мојот Еден Бог, кон кого со љубов сум приврзан и кон Кого стремам. Јас сум негова пченица и ќе ме смелат забите на ѕверовите, за да станам негов чист леб.''” Веднаш потоа биле пуштени лавовите. Преданието раскажува дека, одејќи кон местото на страдањето, свети Игнатиј постојано го повторувал името на Исус Христос. Кога го прашале зошто тоа го прави, свети Игнатиј одговорил дека го носи тоа име во своето срце, “а Оној што е запечатен во моето срце, Него со устата го исповедам”.
Македонија
На овој ден во Велес се варело пченица и царевка (пченка) заедно за да се подигне бериќетот, а жените заработувале од секоја работа по малку, исто така за да им се подига работата.
Во Разлошко овој празник се поврзува со Божик па се вели дека од Игнат се замачила Божја мајка: „замачила се е уш туга Божја маќа“.
Во Гевгелиско, Св. Игнат бил сметан за тежок и „уд огин аталија празник“. Особено го држеле за голем празник и не работеле жените што имале деца. На овој ден се колеле свињи и сучеле сарајлии за Божик.
Во Штип празникот го викале Игнат - подигнат. Тој ден мајките ги теглеле своите деца, „ги подигаат“ за ушите или главата за да растат повеќе. И во овој крај е забележан обичајот полазник. Имено, оној што ќе влезе прв во куќата се верува дека носи среќа или несреќа. Ако тоа бил млад и убав човек (момче или девојка) се сметало дека носат среќа, а ако прв влезел некој старец или баба верувале дека не ќе оди најдобро. Обичајот полазник е забележан и во други краишта на Македонија и е во врска со започнувањето на годината кога се прогнозира среќата на поединецот и заедницата.
Во Кумановско на овој ден се прогнозирала среќата за целата наредна година со жарчиња, обичај познат и во други краишта на Македонија, поврзан и со други празници, како што е новата година. Овој обичај се изведувал вечерта спроти празникот кога жарчиња се ставале на земјата и до секое жарче по едно зрно од разните житни култури (пченка, пченица, ’рж, јачмен, овес и др.) потоа се поклопувале „сас каленицу“ (или со вршник) и на празникот се гледало како изгаснале жарчињата. Се верувало дека тие што согореле добро, со пепел, претскажуваат дека тоа жито добро ќе роди, тие што изгаснале и станале црни јаглења претскажувале дека тоа жито нема да роди. Во овој крај се прогнозирало и на времето, ако е облачно се верувало дека ќе има бериќет, ако е ведро, претскажувало дека годината ќе биде сушна.
Во Радовиш, Св. Игнат го држеле како тежок празник. Овде денот го минувале во тишина, не се пеело, не се викало, дури и децата не се тепале за да не плачат гласно. Утрото сите домашни се заблажувале со едно лажиче благо. Во Скопската Котлина, спроти празникот сечеле шума од три вери т.е. од три вида: зеленика, смрека и даб. Овие гранчиња се оставале до вратата под стреата и со нив за идните празници се потсилувал огнот. Спроти празникот се правеле и други обичаи како што е фрлањето костени во трлото за да „рипкаат“ јагнињата како костените. Утрото на Св. Игнет се палел посилен оган во огништето, а потоа, домаќинката ги скоревала децата со кои го изведувале обичајот силење, прпешкање на огнот. Тогаш земале од гранките донесени вечерта и го буричкале (го силеле, го прпешкале) огнот, благословувајќи за добро здравје, за напредок на стоката и богат род на земјоделските култури. Во Охрид на пример, Кузман Шапкарев запишал дека на Игнатов ден и вечерта спроти Бадник и на Нејатка спроти Водици во Охрид правеле посни питулици од тенка каша печени во специјални питулчарници и после попарени со ореова вода (врела вода со толчени ореви). Со дел од кашата правеле крстови на оџаците, горните прагови на куќните врати, амбарите, бочвите и др. А Спространов забележал дека во Охрид правеле „питулици на черепна“ и велеле дека тоа се „постулиците на Ристоса“. Спространов запишал предание според кое „На Игнет некоја Бојка от Бојковци си перела. Је рекле: Ами денеска је Игнет, зошчо периш? Таја рекла: Ами, Игнет пригнет! Веднуш се извил сокаот за дирегот и ќе ја удаел. Таа го фрлила грнецот со вода, како го држела, го отпушчила поврзлото и фатила да и викат жените, за да видет чудото“.
Во тетовско овој ден се сметал за тежок празник и луѓето не практикувале ништо да позајмуваат. Се сметало дека како ќе се помине овој ден, таква ќе била и целата година. Се случувало дури и постарите да ги заклучуваат вратите од своите домови за да не им влезат лоши луѓе и лошо да им тргне. Ако денеска некој побарал пари, тие не му позајмите, бидејќи сметале тоа ќе се случува во текот на целата година и им веле на луѓето: д’нске е Игњат, дојди утре. Лошите баби порано оделе од куќа на куќа на денешен ден да позајмат пари макар и за млеко, јајца или нешто слично, само за да на добрите луѓе им тргне лошо годината. Во домот утрото се палело огништето и на децата им се давало слава да фрлаат во огнот и да викаат: жар пилиња, жар јаганца и се редум се ределе желби. На овој ден тетовчани не практикувале да одат некаде, а ниту сакале некој да им влезе дома
Во Мавровскиот крај, за разлика од полошко, се очекувало гости. Сметале дека доколку дојде младо црнокосо момче, годината ќе им била многу бериќетна. Тие на гостите и давала да преткаат во огнот и да благословуваат.
Бугарија
Во Бугарија овој ден се нарекува и Игназден Идинажден, Идинак ​​, Млада година , Млад ден , Нов ден , Игнат , Игнатовден , Полјаз , Полазовден и се смета за традиционален народен празник. Таму од овој ден почнуваат новогодишните и божиќните празници. Вечерта наспроти празникот е првата Кадена вечер. За неа подготвуваат посни јадења. На трпезата се става сурово жито и ореви. Врз лебот или житото се запалува свеќа, а најстар чади со темјан и јаглен. Пепелта, свеќи и оревите се задржуваат за останатите кадени вечери. Според христијанската традиција од овој ден почнуваат породилните маки на Богородица. Тоа е периодот во кој младите мајки и жените кои не родиле, наречени „маченици“ не работале, за да забременуваат полесно и децата да ги раѓаат полесно. Следниот ден во црквите има свечена литургија. По тоа кој човек ќе влезе прв во домот утрото се благословувало за здравјето, плодноста и имотот во текот на годината. Полазникот најнапред седнува врз треска или слама кои ги внел веќе во домот, поседува некое време врз нив, за квачките да квачат добро во текот на годината. За благослов тој е опсипуван со пченица и сушено овошје - за плодност. Често бил даруван со кошула, чорапи, пешкир или слично. На овој ден не се давало заем, за да не се даде береќетот, не се одело по соседи, за да не се бркаат кокошките од дома.
Принцеза Сесилија од Шведска (1540-1627)
Сесилија од Шведска (шведски: Cecilia Gustavsdotter Vasa ) (16 ноември 1540 година во Стокхолм - 27 јануари 1627 година во Брисел ), била шведска принцеза како ќерка на кралот Густав I и неговата втора кралица, Маргарет Лејонхуфвуд и Марграденахер. брак со Кристофер II, Маркграв од Баден-Родемахерн. Таа е најпознатата од ќерките на Густав Васа, позната по скандалот со додворување во врска со свадбата на една сестра и по долгиот престој во Англија за време на Елизабета Прва, каде што се родило нејзиното прво дете.
Ран живот
Сесилија била опишана како најубава од ќерките на Густав I, и често била споменувана поради нејзината убавина. Ја нарекувале донекаде црна овца на семејството, поради скандалите во кои била вмешана. За време на нејзиното рано детство, таа, како и нејзините браќа и сестри во кралскиот расадник, била првенствено под грижа на нејзината мајка, доверливата медицинска сестра на кралицата, Бригита Ларс Андерсонс, братучетката на нејзината мајка, дамата Маргарета и благородната вдовица Ингрид Амундсдотер. По смртта на нејзината мајка во 1551 година, таа како и нејзините браќа и сестри биле ставени на грижа на Кристина Гиленстиерна, а потоа под нејзините тетки Брита и Марта Лејонхуфвуд пред повторното венчавање на нејзиниот татко со Кетрин Стенбок. Тие тогаш биле под одговорност на нивната маќеа и, поточно, главна госпоѓа во чекање Ана Хогенскилд.
Во 1556 година, таа и нејзините сестри добиле мираз од 100.000 далери, биле насликани нивните портрети и нивните лични квалитети опишани на латински од дворскиот поет Хенрикус Молерус и презентирани на династичкиот брачен пазар. Истата година, нејзиниот татко и подарил на Остфризланд трговски договор и брачен сојуз. Остфризланд бил избран затоа што била стратешки поставена кон Данска и затоа што калвинистичкиот Емден бил ривал на Лубек и со договор би можело да се прекине доминацијата на Ханзата во Шведска. Во 1557 година, трговскиот договор бил завршен, а во 1558 година, Езард ја посетил Шведска за да се сретне со Сесилија и нејзината сестра Кетрин Васа и избрал еден од нив да го заврши брачниот договор, а Еџард ја избрал Катерина.
Свадбата помеѓу Кетрин и Еџард се одржала во Стокхолм на 1 октомври 1559 година. Во ноември, Кетрин и Еџард заминале за Остфриланд. На нивното патување низ Шведска, тие биле придружувани од Сесилија и братот на Еџард, Јован II од Остфризија. Додека престојувал по пат во резиденцијата на принцот Магнус во замокот Вадстена, избил голем скандал кога Џон бил откриен во одајата на Сесилија без панталоните. Скандалот станал познат под името Vadstenabullret (Громот на Вадстена). Кралот не сакал да дозволи Сесилија да ја следи, како што имаше во тоа време преговорите за брак меѓу неа и Георг Јован од Палатин Велденц, и ја замолил да се врати порано: тој исто така ги замолил Катерина и Езард да останат во Шведска за зимата., па побарал од Магнус да го одложи нивното заминување. неколку ноќи по ред, чуварите на палатата забележале човек како влегува низ прозорецот од спалната соба на Сесилија. Откако тоа се случило четири пати по ред, тие го известиле нејзиниот брат принцот Ерик, кој побарал од неговиот брат Магнус и неговите дворјани да го посоветуваат. Решиле да го чуваат прозорецот на Сесилија под стража, за дотичниот човек да не биде во позиција да го негира случајот доколку биде фатен. Кога истото се случило ноќта помеѓу 13 и 14 декември, Ерик го испратил Шарл де Морне со неколку чувари да го уапсат човекот, а кога влегле во спалната соба на Сесилија, го нашле братот на младоженецот, Јован II од Остфризија, во спалната соба на Сесилија без било кое црево (панталони) на. Ерик го затворил Џон, одржал сослушување, а потоа Џон го испратил кај кралот, кој го затворил во замокот Орбихус. На 17 декември, Кетрин и Езард биле испратени во замокот Вестерас и ставени во домашен притвор, додека Ерик и Сесилија биле отповикани во Стокхолм.
Сесилија го обвинил нејзиниот татко дека ја претепал и и ја скинал косата. Се вели дека кралот плачел кога и ја кажал приказната на својата кралица. Тој ги обвинил Кетрин и Ерик дека не ја задржале Сесилија како што треба, тој го уапсил Шарл де Морне и го прекорил Ерик дека го предизвикал скандалот со неговиот начин на справување со целата афера со тоа што не се занимавал со неа тајно, туку ја разоткрил јавно. . На Катерина и било дозволено да се види со кралот во јуни 1560 година: таа дејствувала како посредник и се обидела да го издаде ослободувањето на Џон, нејзиното и нејзиниот сопружник, протестирале против конфискацијата на накитот на Сесилија и побарала од кралицата, Кетрин Стенбок да зборува за неа, што изгледа како што направи кралицата. Мајката на Џон имала неколку странски сили да испратат амбасадори во Шведска да зборуваат за ослободување на Џон. Ерик предложил Сесилија и Џон да бидат принудени да се венчаат еден со друг, но на кралот не му се допаднала идејата и не се знае дали предлогот некогаш им бил претставен на двајцата. Во летото 1560 година, Џон бил ослободен откако бил принуден да се заколне пред монархот и кралскиот совет дека немало никаков сексуален однос меѓу него и Сесилија. Браќата на Сесилија ставиле печат паричка на која била претставена како Сузана во бањата, што покажува дека е невина како легендарната Сузана од Библијата.
Во 1563 година, Ерик XIV открил дека Сесилија и нејзината сестра се забавувале во нивните соби среде ноќ. Ова довело до расправија меѓу Сесилија и Ерик. Се претпоставува дека токму поради овој инцидент, како и скандалот Вадстена, Ерик издал нов протокол за кралскиот двор, во кој неговите сестри требало да бидат ставени под строго набљудување за да се спречат да му наштетат на нивниот углед. како на пример напуштање на палатата ноќе или рано наутро или прифаќање гости навечер или писма без дозвола. Ова било особено во однос на Сесилија, бидејќи Ерик ја обвинил дека се меша со сомнителни луѓе. Правилата исто така им забранувале на принцезите да примаат молби и да се мешаат во политиката во нивно име или на кој било начин да се мешаат во државните работи: истата година, Сесилија, Ана и Софија испратиле протестно писмо до Ерик во врска со неговото затворање на нивните брат Џон, нешто на што имало многу негативна реакција. Сесилија отворено протестирала против овие прописи.
Сесилија и нејзината сестра Ана долго требало да бидат во брак со Луј од Палатин-Зимерн, Георг Џон од Палатин-Велденц или Попо од Хенеберг. Целта била династијата Васа да се поврзе со повлијателните германски семејства. Преговорите со Георг Џон биле напреднати кога тој ја избрал Ана наместо неа по скандалот Вадстена. Во 1561 година, таа била предложена од грофот Арундел. Таа била подготвена да прифати, но се чини дека Ерик не обрнал многу внимание на тоа. Во 1562 година, таа била предложена од полскиот магнат гроф Јохан Тенчински. Идејата му се допаднала на Ерик и според Сесилија, тој ја принудил да се согласи, но плановите не се оствариле.
Сесилија се омажила за Кристофер II, Маркграв од Баден-Родемахерн (1537–1575), во јуни 1564 година во Стокхолм. Забележано е дека венчавката била многу помалку луксузна од онаа на нејзината сестра Ана и дека се чини дека се одржала без многу преговори: првиот договор бил потпишан дури во март истата година. Ниту, пак, се чини дека имало политичка цел зад бракот.
Англиско патување
Таа веднаш по венчавката отпатувала во Англија во официјална државна посета. Таа пристигнала во есента 1565 година, откако патувала околу 400 милји по вода и 750 милји на мраз и снег. Сесилија била ангажирана во кореспонденција со Елизабета неколку години и се чини дека чувствувала восхит кон неа на лично ниво. Таа успешно побарала од Елизабета покана за Англија веќе во 1562 година и научила да зборува англиски од Англичаните во Шведска. Сесилија отпатувала во Англија преку Естонија, Прусија, Полска и Германија (без да го посети домот на нејзиниот сопруг) до Антверпен во шпанска Холандија. Таа успеала да се сретне со нејзиниот затворен брат Џон пред нејзиното заминување, а кога пристигнала во Шведска Естонија, Ерик го замолил својот гувернер во Ревал да ја држи под надзор, бидејќи се сомневал дека е повеќе лојална на нивниот брат Џон отколку на него. Во Војводството Прусија, таа успешно побарала од војводата да работи со данскиот монарх за да го ослободи нејзиниот брат Јован. За време на нејзиниот престој со нејзината сестра Кетрин во Источна Фризија, таа се верувало дека разговарала за затворањето на Џон, бидејќи Кетрин набргу потоа му испратила на Ерик бесно писмо за неговото затворање на Џон.
Сесилија заминала за Англија од Кале во септември 1565 година. Како резиденција ѝ била дадена Бедфорд Хаус во Лондон, каде што била пречекана од грофицата од Сасекс и сопругата на Вилијам Сесил. По неколкудневен одмор, Сесилија свечено влегла во Лондон на 11 септември, облечена во црн кадифе, украсена со сребро и опкружена со нејзините дами кои чекале облечени во црвено. По ова, Елизабет ја посетила Сесилија во Бедфорд Хаус. Според зборовите на шпанскиот амбасадор во Англија, Сесилија и Елизабет многу убаво се сложувале. Тие ги посетуваа свадбите и вечерите заедно, на Божиќ 1565 година, Сесилија се причести директно по Елизабета, а на нејзината сопруга и беше даден додаток сè додека тој дозволи Сесилија да остане во Англија. Додека таму го родила своето прво дете, Едвард, кое Елизабета го однела на неговото крштевање. Една од нејзините слугинки била Хелена Снекенборг (подоцна Маркиза од Нортхемптон), која требало да остане на англискиот двор кога Сесилија замина во мај 1566 година.
Посетата на Сесилија на Англија била дел од обидот да се убеди кралицата Елизабета I да се омажи за нејзиниот полубрат кралот Ерик XIV. Таа, исто така, требало да регрутира англиски пирати за да ги нападне непријателските дански, германски и полски бродови на Балтичкото Море. Во јануари 1566 година, Ерик и дал задача да преговара за сојуз меѓу Шведска и Англија за да и помогне на Шведска во нејзиниот обид да има мир во војната меѓу Шведска и Данска. Постојат спротивставени извештаи за тоа како таа ги водела овие преговори. Што се однесува до прашањето за бракот, некои извештаи тврдат дека таа се обидела да помине низ грофот од Лестер. Сепак, Сесилија имала своја агенда, а исто така се обиде да ја натерлаа Елизабета да се меша во прашањето за затворањето на нејзиниот брат Џон, а во октомври Елизабет му пишала на Ерик и побарала од него да го ослободи Џон. Таа го потврдила контактот со војводата од Прусија во врска со нејзините обиди да го ослободи Џон. Таа, исто така, била во близок контакт со шпанскиот амбасадор на англискиот двор, бидејќи земјиштето на нејзината сопруга биле делумно распоредени во шпански Луксембург.
Врската меѓу Сесилија и Елизабета била нарушена поради блискиот контакт на Сесилија со шпанскиот амбасадор, и поради скандалите предизвикани од нејзините долгови. Сесилија се стекнала со огромни долгови поради стилот што сметала дека е неопходен да живее според нејзиниот статус на дворот. Во ноември 1566 година, нејзиниот сопруг бил принудена да замине за Германија во обид да позајми пари за неа. Нејзини најголеми доверители биле Џорџ Норт и Џон Дајмонд (исто така наречен Димок): таа го користела и докторот Корнелиус Алнетанус кој и ги позајмил парите и ги заложил работите за неа. Алнетанус претходно бил протеран од дворот од страна на Елизабета бидејќи се обидел да ја убеди дека може да направи злато, а Елизабета го затворила откако ја прекршил нејзината наредба да нема никаква врска со Сесилија. Во март, Кристофер се вратил во Англија тајно и се обидел да ја киднапира Сесилија од нејзините доверители, но бил откриен и ставен во затвор од неговите доверители. Елизабета го ослободила, но ова дефинитивно ставило крај на пријателството меѓу Сесилија и кралицата. Во април 1566 година, Сесилија го заложила својот накит и гардероба за да го финансира нивното патување во Баден. Во Довер, пак, тие биле запрени и поголемиот дел од нивниот багаж бил конфискуван на имињата на нивните доверители Норт и Дајмонд. Меѓутоа, не само што бил конфискуван багажот на Сесилија и Кристофер, туку и на шведските чекачки на Сесилија (кои немале долгови), а Сесилија и нејзините дворјани се сметале дека биле предмет на кражба. Таа била бремена во овој момент, и кога конечно стигна до Родемахерн (сега Родемак ), нејзиниот син се роди хендикепиран, за што таа ги обвинувала своите доверители до крајот на нејзиниот живот.
Грофицата од Арбога
Во август 1565 година, Сесилија пристигнала во Баден-Родемахен, каде што останала пет години. Верската војна во Холандија била во тек и трупите на војводата од Алба се преселиле низ територијата на нејзината резиденција и ги окупирале нејзините доверливи земји, што ѝ предизвикало економска неволја. Во 1569 година, втората половина на Баден, Баден-Баден, била наследена од малолетниот внук на нејзинот сорпуг и ставена под власт на неговиот католички роднина Алберт V од Баварија, кој се однесувал со протестантите со бруталност. Сесилија му пишала на својот брат Џон III од Шведска и изјавила дека се плаши за нивната безбедност и побарала дозвола да се врати во Шведска.
По нивното пристигнување во Калмар во Шведска во 1571 година, таа била информирана за пристигнувањето на англискиот трговец Џон Димош (исто така наречен Џон Дајмонд), со флота од 50 бродови. Тоа бил нејзиниот поранешен доверител, кој и го конфискувал имотот наместо долгови по нејзиното заминување. Сесилија добила дозвола од Џон да го уапси Димош, чија флота била конфискувана - тој требало да помине пет години во затвор. Кристофер ја напуштил Шведска набргу потоа за да го исполни своето ветување на Џон во замена за неговата дозвола да живее во Шведска: да и обезбеди на Шведска платеници по тековната војна со Русија. Тој никогаш не се вратил.
Во Шведска, на Сесилија ѝ бил доделен градот Арбога како нејзин личен феуд и се прогласила за грофица од Арбога. Сесилија имала овластување да управува со трговската политика и правниот систем и да се грижи да се почитуваат кралските закони, а управувала и со одредено оданочување на увозот и извозот. Меѓу остварените приходи од рударство и земјоделство. Сесилија била активна и во пиратеријата. Една од нејзините мисии во Шведска била конечно да и биде платен миразот. Јован III не можел да си го дозволи тоа. Сесилија добила флота од бродови од Џон како дел од плаќањето на нејзиниот мираз, и ја искористила оваа флота за да го нападне бродот на Балтичкото море. Џон имал неколку дозволи издадени на пирати на Балтичкото море со дозвола да ги напаѓаат бродовите на пат кон Русија, често англиски и холандски, за да ја нарушат руската трговија за време на војната меѓу Шведска и Русија. Меѓутоа, Сесилија, исто така, влегла во конфликт со Џон затоа што ја прекршила нејзината дозвола со напад на бродови од пријателски нации, како што е Данската, што создаде тензија меѓу Шведска и Данска.
Во есента 1573 година, заговорот Морнеј бил подготвен за атентат на Џон III. Заговорот го водел Шарл де Морне, кој бил во контакт со Кристина од Данска и со францускиот амбасадор во Копенхаген, Чарлс Данкај. Џон III требало да биде убиен за време на танцот на мечеви што го изведувале шкотските платеници на забавата што требало да се одржи во октомври истата година пред шкотските платеници да заминат на Балтикот. По атентатот, војводата Чарлс требало да биде поставен на тронот. Шарл де Морнеј, кој претходно бил миленик на Ерик XIV, ветил дека ја знае локацијата на наводната скриена златна резерва на Ерик, која ќе ја откриел по државниот удар во замена за подобри услови за Ерик во затворот. Меѓутоа, заговорот не се остварил бидејќи на забавата Де Морнеј никогаш не се осмелил да им даде знак на платениците да преземат акција. Во септември 1574 година, заговорот бил откриен и Шарл де Морне бил уапсен, испрашуван и погубен. Никогаш не било јасно кој учествувал во заговорот. Сепак, се забележува дека осомничените заговорници Хогенскилд Биелке, Густаф Банер и Понтус Де ла Гарди често се собирале на состаноци во станот на принцезата Елизабета, состаноци на кои често се гледала и принцезата Сесилија, а биле и двете сестри и нивниот брат Чарлс. донекаде компромитирани иако никогаш не биле обвинети. Изгледа дека Џон III се сомневал дека таа подготвила бунт против него: во 1573 година, тој наредил Сесилија да не ѝ биде дозволено да влезе во замокот Стокхолм за време на неговото отсуство, а во 1574 година, по разоткривањето на заговорот, тој дал наредба. до гувернерите во Естерјетланд да ја чуваат Сесилија под надзор и да не ѝ дозволат пристап до кој било кралски замок.
На 2 август 1575 година, нејзиниот отсутен сопруг Кристофер починала, а нејзиниот малолетен син Едвард Фортунатус формално го наследил како Маркграв од Баден-Родемархерн, иако во негово отсуство со неа во Шведска. Според брачниот договор, Сесилија добила право да биде регент доколку нејзиниот син успее додека бил малолетен. Меѓутоа, по смртта на Кристофер, на нејзините поранешни сватови им биле конфискувани документите со кои се обезбедувале нејзините права и ја презела контролата врз нејзините земјотреси, како и врз владеењето на целиот Баден-Родемахерн, официјално како старатели и регенти на нејзиниот син. . Кога Сесилија испратила претставници во Баден за да ги обезбеди своите права во 1576 година, тие биле одбиени и нејзиниот авторитет како регент не бил признаен. Во тоа време, Елизабета I од Англија поради некоја причина ѝ ја понудила раката на Роберт Дадли, грофот од Лестер, но Сесилија била советувана да одбие од нејзиниот брат, кралот Џон III од Шведска, што и го направила. Сесилија се преобратила во католицизмот како начин да ги обезбеди нејзините и нејзините синови права на доменот на нејзиниот покоен сопруг. Нејзиното преобраќање најверојатно се случило во врска со посетата на папскиот легат Антонио Посевино на Шведска во 1577 година.
Во летото 1578 година, шпанскиот амбасадор, Франциско де Ерасо, пристигнал во Шведска. Јован III сакал да склучи сојуз со Шпанија за да ги спречи Данска и Полска да се мешаат во шведската војна против Русија. Тој, исто така, посакал шпанска помош за обезбедување на италијанските земји на кои имал право по неговата свекрва Бона Сфорца. Џон III предложил Сесилија, како католик, да биде гувернерка во една од шпанските земји во Европа, по можност Луксембург. Сесилија го поканила Ерасо кај Арбога и склучила свои преговори со него. Таа ги поддржала плановите да го направи нејзиниот шпански гувернер и понуди своја сопствена пиратски флота да служи во шпанската војна во Холандија. Ова предизвикало конфликт со нејзиниот брат протестант Чарлс, кој почнал да ја напаѓа нејзината флота со својата. Според извештаите на Ерасо, Сесилија делувала како вреден информатор на Шпанија. Кога преговорите на Џон со Шпанија пропаднале, тој станал сомнителен во односите на Сесилија со Ерасо. Џон го ставил Ерасо во домашен притвор и му забранил каков било контакт со Сесилија. Но, во ноќта помеѓу 17 и 18 јуни 1579 година, Сесилија тајно го поткупила својот пат во Стокхолм и се обидела да го види Ерасо. Алармот заѕвонил, а Сесилија и нејзината свита биле заробени од стражарот и донесени кај Џон, што предизвикала одлична сцена меѓу браќата и сестрите. Набргу потоа, Сесилија се вратила во Германија, а потоа и прогонетиот Франциско де Ерасо.
Баден
По нејзиното враќање во Баден во 1579 година, Сесилија се обидела да ја преземе контролата над нејзините земјишта и врз Баден-Родемахен од роднините на нејзиниот покоен сопруг во име на нејзиниот син. Франциско де Ерасо и Сесилија живееле заедно во Баден некое време пред Ерасо да продолжи на својот пат за Шпанија. За тоа време родила ќерка, што предизвикало скандал бидејќи дотогаш била вдовица четири години. Ќерката, која ја родила со Ерасо, била сместена во манастирот Литентал од страна на Едвард Фортунат против волјата на Сесилија, и не ѝ било дозволено да ја види повторно до 1622 година: таа ги зела заветите како возрасна и се знае само како се викала. калуѓерка, Чаритас.
Во нејзината борба против семејството на нејзиниот покоен сопруг, таа била поддржана од папскиот легат Антонио Посевино, Ерасо и Јован III: нејзиниот друг брат Чарлс IX, сепак, раскинале со неа по раѓањето на Харитас. Таа, исто така, ги ставила нејзините синови да се грижат за Језуитите. Нејзиниот сојуз со Шпанија, сепак, на крајот ја натерла да ја изгуби поддршката и од Џон, кој во 1581 година ја одбил да се врати во Шведска. Сесилија живеела од приходот на нејзиниот шведски имот, но тој бил конфискуван од Џон во 1585 година по нејзиното противење на неговиот брак со Гунила Биелке.
Во 1588 година, нејзиниот син Едвард Фортунатус ја презел контролата над Баден-Родемахен. Тој и ги конфискувал земјиштето на Сесилија, и бидејќи и тој и Сесилија имале огромни долгови. Сесилија станала познат дипломат кога им се додворувала на различни католички носители на моќ во име на себе и нејзиниот син за економски и политички прашања на постојани патувања. Ова станало уште попотребно во 1596 година, кога нејзиниот син бил сменет од протестантската линија на династијата Баден по неговиот нееднаков брак со Марија ван Ајкен во 1593 година. Ја опишуваат како талентирана дипломатка со голема духовитост и вербален талент. Таа се додворувала на нејзиниот внук на полскиот монарх, германскиот римски император и папата. Како маргравина во рамките на Светото Римско Царство, таа имала право на место на емпириското германско-римско собрание, право што исто така го користела: во 1613 година, таа се обратила на Царскогерманското римско собрание во Регенсбург во корист на нејзиниот втор син, кој имал бил затворен од протестантската линија на Баден. Таа често била успешна бидејќи обезбедуваше поволни казни во нејзина корист, но бидејќи казните не можеа да се извршат, тие беа од мала практична вредност. Сесилија била цел на протестантска пропаганда поради нејзиното преобраќање во католицизам и политичка активност. Можеби најпознатата клевета против неа била приказната на Еверхард ван Рејд: тој тврдел дека таа била домаќин на бордел во Антверпен и дека нејзиниот син морал да ја влече од неа во косата (1590). Ја споредуваа и со царицата Месалина.
Сесилија живеела во тешка ситуација, бидејќи била принудена да се издржува со заеми поради недостаток на приходи и затоа често била ловена од доверителите. Во 1618 година, на пример, нејзиниот имот бил одземен и таа побегнала со кочија за да стапи во контакт со надбискупот од Трир во Луксембург : за да избега од своите прогонувачи, буквално била принудена да ја напушти својата кочија и да ја прескокне границата кон Лорен. Меѓутоа, по избувнувањето на Триесетгодишната војна, протестантската линија на династијата Баден била соборена од царската војска и на нејзиниот внук како католик му било дозволено да ја преземе контролата над целата територија на Баден. Сесилија на тој начин можела да се врати на својот имот во Родемахен и да ги помине последните години во удобност. Таа за тоа време починала во многу поодмината возраст и е погребана под подот во црквата во Родемак.
2007 во филмот
Ова е преглед на настани поврзани со филмот во 2007 година
Голем Плашник
Голем Плашник — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Ура Вајгуроре и општина Терпан.
Гијом Мартен
Гијом Мартен (Guillaume Martin; р. во ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Мадре де Диос (река)
Мадре де Диос, Амарупа Мају (шпански: Madre de Dios River, Богородица; кечуански Amarupa mayu) е река во Јужна Америка која тече во Перу и Боливија. Реката извира во Перу, се спојува со реката Бени на боливиска територија, продолжува на бразилска територија, каде се спојува со реката Маморе и така се создава реката Мадеира. Реката Мадеира е притока на Амазон. Мадре де Диос е важна река во регионот Мадре де Диос во Перу, како и во департманот Бени во Боливија.
Гијом Мартен
Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
Мадре де Диос (река)
Хидрографија
Мадре де Диос е голема река во регионот и е дел од речниот басен на Амазон. Главни притоки на реката се Чивиле, Блу, Вајт, Инамбари, Тамбопата и Колорадо.
Зоран Кардула
Зоран Кардула (влашки: Zoran Cardula;, ) - македонски графички дизајнер и сликар.
Животопис
Кардула е роден во 1967 година во Крушево во влашко семејство. Тој е дипломиран електроинженер кој со графички дизајн се занимава од 2000тата па навака, работи како дизајнер во агенцијата „Публицис“ од Скопје, а паралелно е посветен и на сликарство и тоа од почетокот на 90тите години на XX век. Досега учествувал на различни конкурси, меѓу кои на конкурс за дизајн на накит за „Swarovski“ и „INYO“, каде бил и финалист. Во ноември 2017 година имал изложба на постери на тема „Soviet Neo-Constructivist Propaganda“ во Минеаполис, САД. Во јануари 2018 година во Рим ја претставил „Изложба без жири“, поставка на 40 негови дела кои биле редизајн на симболите кои ја одбележале социјалистичката ера на поранешна Југославија. Изложбата била дел од настанот насловен Мондо екс, омаж на големиот европски интелектуалец Предраг Матвејевиќ, по повод една година од неговата смрт. Во 2017 година издал и книга, „Гуш и Бац”,  која била создадена  од зборовите на неговата аутистична ќерка Ерато. Книгата содржи измислени 47 зборови на Ерато, преведени на 19 јазици, како и 47 илустрации на нејзините зборови создадени од 33 креативци.
Живее и работи во Скопје.
Космос-2013
Космос-2013 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 24 март 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-2013 бил комуникациски сателит.
Антитело
Антителата (или имуноглобулини) се серумски гликобелковинии т.е. белковини кои се образуваат по навлегувањето на антиген во организмот и можат посебно да се поврзуваат со него.
Антителата припаѓаат на гама глобулините. Тие се создаваат и секретират од активираните B-лимфоцити - плазмоцити кои даваат одговор на антигенски стимул. Се содржат во крвниот серум, во лимфата, во минимални количини во меѓуклеточните простори или урината. Се наоѓаат и на површината на циркулирачките В-лимфоцити.
Структура
Антителата се тешки белковини (~150 kDa) со големина од околу 10 nm, кои се состојат од три глобуларни региони во форма на буквата Y.
Класи
Има 5 класи на имуноглобулини (Ig) - IgA, IgD, IgE, IgG и IgM.
NGC 5504
NGC 5504 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Вие
Вие е лична заменка за второ лице множина во македонскиот јазик. Оваа лична заменка се користи да се означи група луѓе, која не го опфаќа говорникот. Заменката „вие“ се користи и за персирање, односно учтиво општење со одредена личност и секогаш се пишува со голема буква во ваков контекст.
NGC 5504
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5504 се споменува и како NGC 5504A, UGC 9085, MCG 3-36-81, CGCG 103-114, KUG 1409+160.
Вие
Лични заменки
Личната заменка „вие“ се користи како подмет во реченицата, односно да се означат лицата кои го врши дејството и лицата за кого се однесува нешто. Останатите форми за второ лице множина може да се видат во следнава табела, која патем ги наведува сите лични заменки во македонскиот јазик:
NGC 5504
Откривање
Објектот е откриен на 7 јуни 1880 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Вие
Потекло
Старословенската форма еквивалентна на македонската „вие“ е ''. Така, оваа македонска лична заменка е слична со останатите заменки за второ лице множина на останатите словенски јазици, спореди: vy на словачки и чешки, wy на полски и лужичкосрпски, vi на словенечки, српски, хрватски, босански и црногорски, вие на бугарски, вы на руски и белоруски и ви на украински.
NGC 5504
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5504 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5504 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 12 м 15,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +15° 50' 29"". Положбениот агол на објектот е во износ од 130°.
Други поделби
Проучување на NGC 5504 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 50718. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1468. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 81.
Вие
Употреба
Оваа лична заменка се користи да се означиме себеси како група, односно повеќе од едно лице без лицето кое зборува.
Америка на крстопат
Америка на крстопат: демократија, моќ и неоконзервативното наследството е книга од Френсис Фукујама објавена во 2006 година. Во оваа книга, накратко е претставена историјата на неоконзерватизмот, со посебен фокус на главните принципи и политички импликации во американската политика.
Според овој автор, овие четири принципи не заземат централно место во современиот неоконзерваризам и дека поистоветувањето и врските на неоконзерватизмот со администрацијата на Буш и влијанието на неоконзерватизмот во надворешната политика на оваа влада се заблуда.
Фукујама на многу јасен начин ја претставува една од главните причина за раскинувањето со политиката на Џорџ Буш и неоконзерватизмот - Ирачката војна. Меѓутоа, главната причина за несогласувањата не е самата Војна, туку начинот на која таа била спроведена. Авторот тврди дека инвазијата врз Ирак била лошо испланирана и водена, и дека администрацијата на Џорџ Буш го потценила општественото инженерство која ќе биде потребна за да се создаде нова демократија по војната.
Авторот на оваа книга, во согласност со своите видувања, истакнува дека администрацијата на Џорџ Буш води погрешна надворешна политика која главно се потпира на употребата на сила без дополнителна зајакната дипломатија и усогласеност со американските сојузници. Според Фукујама, администрацијата на Буш со својата надворешна политика придонела да создаде, на глобално ниво, едно силно антиамериканско расположени, а меѓу другото Соединетите Американски Држави ги влошиле своите односи со Руската Федерација и Народна Република Кина, меѓутоа и со традиционалните сојузници Германија и Франција. Авторот посочува дека надворешната политика на Буш може да доведе до меѓународна изолација на Соединетите Американски Држави.
На крајот на книгата, Фукујама предлага нов поредок во меѓународната политика, се наведува дека на постојниот светскиот поредок му е потребна промена во постојните институции, залагајќи се она што тој го нарекува мулти-мултилатерализам или нов Вилсонизам. Од денешна перспектива, може да се каже дека некои од тезите на Фукујама за американската надворешна политика, изнесени во оваа книга, во одредена мера се прифатени од администрацијата на Барак Обама.
Бурек
Бурек — фамилија на печени исполнети колачи направени од тенко ронливо тесто, познат како јуфка, измислено во кујните на поранешна Отоманско Царство. Бурекот може да биде исполнет со сирење, често фета, мелено месо или зеленчук. Се подготвува во голем сад и се сече на делови по печењето, или како поединечен колач. На врвот бурекот често се попрскува со сусам.
Потекло и име
Moже да се речи дека бурекот е измислен во она што денес е модерна Турција, во провинцијата Анадолија во тогашна Отоманско Царство во раната ера, за да стане популарен елемент на отоманската кујна, или може да датира од кујната на Стариот Рим.
Бурекот може да имаат свои корени во турската кујна и може да биде еден од своите најзначајни, но и древни елементи на турската кујна, откако беше развиена од страна на Турците на Средна Азија пред нивната миграција кон запад во Анадолија. Конкурентната теорија е дека тоа е исто како и локалното византиско јадење plakountas tetyromenous, потомок на плацентата, печени слоеви на тесто и сирење, јадење од староримско време.
Бурек на турски јазик се однесува на секое јадење направено со јуфка. Името доаѓа од турски корен bur - "да завиткува", (слично на српскиот збор savijača (од savijati / saviti - да завиткува), кој исто така го опишува садот со слоевито тесто).
Дистрибуција и варијанти
Бурекот е многу популарен во кујните на поранешното Отоманско Царство, особено во Северна Африка и на целиот Балкан. Во јужнословенските кујни, исто така имаат варијанти на бурек. Бурекот е, исто така, дел од еврејските традиции. Тие биле ентузијастички прифатени од страна на Отоманско-еврејските заедници, и се опишани, заедно со boyoѕ и bulemas, дека го формираат на „триото на престижните Отоманско-еврејски колачи“.
Милтон Фридман
Милтон Фридман (англиски: Milton Friedman), ( — ) — американски економист, статистичар и математичар. Предавал на Универзитетот во Чикаго, а во 1976 година ја добил Нобеловата награда за економија за неговите достигнувања во анализата на потрошувачката, монетарната историја и теорија и за демонстрација на комплексноста на стаблизационата политика.
Фридман во својата кариера има напишано многу книги, статии, научни трудови, колумни, а исто така, неговата работа вклучува документарни филмови и предавања кои опфаќаат широк спектар на теми од областа макроекономијата, микроекономијата, економската историја, јавната политика и статистиката.
Неговото учење претставува продолжение на учењето на класичната економска школа и се нарекува монетаризам, кое се залага за максимална слобода на пазарот, а мешањето на државата во економскиот живот го квалификува како погрешно и штетно. Пред 1970-тите, неговите сфаќања биле прифатени од многу малку експерти во економскиот свет. По појавата на стагфлацијата, тие значајно се рашириле, а  најмногу влијаеле на американските конзервативци, посебно во времето на Роналд Реган, како и на британската челична дама, Маргарет Тачер. Тогаш, Фридмановите идеи и погледи за приватизацијата, дерегулацијата, монетарната политика и даночната политика ги промениле економските состојби во светот, и воопшто, ги промениле сфаќањата на економијата во целина.
Според едно истражување, меѓу економистите, Фридман бил вториот по популарност економист на XX век, веднаш зад Џон Мејнард Кејнс, а во списанието The Economist го опишуваат како "највлијателниот економист во втората половина на XX век, ако не и на целиот.
Животопис
Милтон Фридман се родил на 31 јули 1912 година во Бруклин, Њујорк, како четврто и последно дете, а воедно и единствен син на Сара Ландау и Џено Фридман, еврејски доселеници од Австроунгарија. Веднаш по неговото раѓање, семејството се преселило во Равеј, Њу Џерси. Таму, Фридман завршил основно и средно образование. Во 1928 година, годината кога матурирал, татко му починал и тоа го направило неговиот живот финансиски нестабилен. Сепак, Фридман бил решен дека ќе студира и дека за тоа сам ќе се финансира
Добил стипендија на Универзитетот "Руџерс" во Њу Џерси. Учењето го финансирал со тоа што работел како келнер, продавач и разни мали заработувачки. На почетокот го интересирала математиката со желба да стане актуар. Подоцна, под влијание на неговите професори по економија Артур Ф. Барнс и Хомер Џонс, се заинтересирал и за економијата и на крајот дипломирал во двете области во 1932 година. Благодарение на Хомер Џонс, во 1932 година, Економската школа во Чикаго му понудила полна стипендија за да го продолжи своето образование, а во истото време, добил понуда и од Универзитетот "Браун" за да продолжи да студира математика, која не ја прифатил. Во првата година од студиите во Чикаго се запознал со разни интелектуалци меѓу кои и Јакоб Винер, Франк Најт, Хенри Шулц и многу други, со кои продолжил да соработува во текот на неговата кариера. Исто така, тогаш ја запознал и Роуз Директор, со која по шест години се оженил.