cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Малиот грбав коњ
Трет дел
Царот веднаш го повикал Иван и побарал тој да биде првиот што ќе го стори сето ова. Иван се спротивставил, но царот му се заканил со мачење во случај на непочитување. Грбавото коњче признало дека ова е најтешкиот тест, но дури и за ова му ветило на Иван дека ќе му помогне: тој ќе замавне со опашката, ќе ја забие муцката во казаните, ќе го посипе двапати со Иван, ќе свирка гласно - и после тоа Иван може безбедно да скокне прво во млекото, потоа во врелата вода и во ладната вода. Така и се случило, и како резултат на тоа, Иван станал многу убав човек. Гледајќи го тоа, кралот исто така скокнал во зовриеното млеко, но со поинаков резултат: „бум во котелот - и таму се сварил“. Луѓето ја прифаќаат Принцезата Девица за своја кралица, а трансформираниот Иван се оженил со неа. Сите ги поздравувале кралот и кралицата, а веселбата на венчавката одекнувала во палатата.
Извор на заговор
Сликата на Малиот грбав коњ е адаптација на голем број бајки, од кои некои веројатно се слушнале во Сибир. Ершов во своето дело користел многу народни бајки („Приказна за Јовче Будалчето“, „Сив Врат“, „Жар птица“, „Василица прекрасна“ итн.)
Постои позната норвешка народна приказна со скоро идентична линија на приказната. Приказната е наречена „Седум ждребиња“ (De syv folene). Нордиската приказна зборува за три сина кои требало да ги хранат магичните коњи на кралот, наградата за извршената задача е прекрасна принцеза. Во оваа задача, на најмалиот син му помага магично ждребе што зборува човечки јазик. Слични приказни има и во словачкиот, белорускиот, украинскиот (особено, транскарпскиот) фолклор.
Заплетот на приказната е вообичаен во другите култури, а корените се враќаат на ориенталните приказни. Најстарите варијанти се наоѓаат во Пријатните ноќи на Страпарола и Василијскиот Пентамерон. Во античката египетска бајка „Пропаднатиот принц“ има и епизода од херојот „скокање“ кон принцезата во висока кула.
Колекцијата „Чавашки бајки“ (1937) објавиле бајка со сличен заговор „Иван и ќерката на Водијаној“, запишана во 1919 година во селото Слак-Баш, областа Бижбулјаска на Башкирската автономна советска социјалистичка република.
Меѓу руските народни приказни, немало слични на „Малиот грбав коњ“ до 19 век, но под влијание на бајката на Ершов од втората половина на 19 век, етнографите веќе ги запишале истите приказни. Во исто време, во голем број народни приказни има слични мотиви, слики и потези за заплетот: има приказни за Жар птица, извонредниот коњ Сив Врат, за мистериозни случувања во градината, за тоа како разочараниот цар добил сопруга.
Верзијата во авторството на Пушкин
Поддржувачите на „верзијата Пушкин“ ги изложиле следниве аргументи за да ја потврдат својата позиција.
Повеќето книжевни научници го препознаваат Малиот грбав коњ како дело на П. Ершов, повикувајќи се на сведоштвата и на неговите современици и на самиот писател, и ги сметаат горенаведените аргументи за неубедливи. Особено, тие укажуваат на слабата страна на ревизионистичката верзија: не е јасно зошто на Пушкин му била потребна таква измама, што му ги одзела авторските права и славата на авторството на прва класа за поемата. Ревизионистите изразиле разни контроверзни хипотези за оваа оценка - тој изгубил на карти, замислил палав трик, решил да му помогне на сиромавиот Ершов, сакајќи да ја избегне сериозноста на цензурата (криејќи ги политичките алузии расфрлани во песната), излегол со начин да заработи пари за кои неговата сопруга не би знаела (иако хонорарот на Ершов е многу помал од оној на Пушкин) итн. Главната верзија на ревизионистите е скриена во алузиите во поемата за тврдењата на царот Николас кон младата сопруга на Пушкин (Жар птица), затоа Пушкин не можел да го објави ова дело во свое лично име. Очигледна симболика на сликите од бајките е „чудо-јудо риба кит“ кој проголтал 30 бродови (Декебристите), и многу други алегории може да се разберат само преку призмата на односите меѓу самиот Пушкин, царот и автократијата, Пушкиновата сопругата и царот.
Критиката кон ревизионистите е содржана и во написот на Генадиј Крамор. Иван Пирков ја забележал оригиналната слика на Ершов, не секогаш точните рими (за разлика од Пушкин), симбиозата на научно ригорозна конструкција на светот на бајките и импровизацијата, забележлива во бајката. И тој ги нарекол „неубедливи“ обидите да се согледа целото авторство на Пушкин во бајката. .
Во уметничките дела
Во Советскиот Сојуз по приказната бил снимен игран филм (1941), цртан филм (1947 година / 1975 година), како и музички телевизиски спектакл (1986), а во доцните 1980-ти врз основа на приказната на бајката е создадена и видео игра.
Горна Нушка
Горна Нушка (Μέταλλα, Метала) — село во Општина Довишта во Серскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 31 километри источно од градот Сер и на 4 километри источно од Довишта.
Селото се наоѓа на надморска височина од 371 метри.
Отоманско Царство
Селото во текот на XIX век се наоѓало во Серската каза во составот на Отоманското Царство. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 42 семејства со 110 жители Грци
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година, селото имало 240 жители Гагаузи. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 115 Грци.
Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 85 жители, додека на пописот од 1920 година во селото биле евидентирани 7 жители
Според Лозанскиот договор потпишан помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото било населено грчко население од Турција додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Демографија
Во 1928 година селото броело 229 жители, додека во 1940 година селото броело 396 жители. Селото според пописот од 1951 година броело 313 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 229 жители, во 1971 година имало 119 жители, во 1981 година имало 120 жители, додека во 1991 година имало 182 жители. Денеска, населението на селото е 275 жители според пописот од 2001 година.
Мал галеб
Малиот галеб (Hydrocoloeus minutus или Larus minutus), е мал галеб кој живее во северна Европа и Азија. Го има и во Македонија.
Распространетост
Малиот галеб гнезди најмногу на териториите на поранешниот Советски Сојуз, но нивната распространетост се шири и во други области на светот. Во северна и западна Европа; Шведска, Финска, Норвешка, Данска, Германија, Велика Британија; но има и мали колонии во јужна Канада. Но, основната и најголемата популација се наоѓа во степите на западен Сибир и северен Казахстан. Овие птици се преселници и зимуваат на бреговите од Атлантскиот Океан, и на Средоземното, Јадранското, Црното и Каспиското Море. Источната популација зимува на Жолтото Море.
Опис
Малиот галеб е најмал од семејството галеби. Долг е 25-30 см, со распон на крилјата 61-78 см и тежина 68-162 грама. Во сезоната на парење перјето му е светлосиво со црна качулка на главата, темно перје по крилата и розовикав отсјај на градите. Белите линии околу очите што ги имаат другите галеби со црни качулки, овој галеб ги нема. Зимно време главата е бела, со потемна капа и потемно околу очите. Клунот му е тенок, темноцрвен, а и нозете, исто, темноцрвени. Младенчињата имаат црни делчиња по главата и горните делови од телото, а на крилјата цик-цак сиво-црни линии. Им треба 3 години за да постигнат целосна зрелост. Малиот галеб плови над водата, но не нурка. Се огласува со мелодични ритмички звуци како „кеј-кеј-кеј“. Кога е вознемирен испушта понизок глас во побрз ритам „ке-ке-ке-ке“, а понекогаш и силно писнува „уиит“.
Исхрана
Главна храна на малите галеби се малите водни и копнени безрбетници и инсекти кои најчесто ги собира од површината на водата. Понекогаш се храни со мали риби и ракчиња. Во потрага по храна летаат ниско над плитките води или крајбрежни треви, често во мали групи.
Размножување
Малиот галеб се размножува во колонии од 5 до 50 пара, кои се нестабилни и во местото и во бројот. Моногамните парови се формираат уште за време на зимувањето или на почетокот од сезоната на парење. Единките созреваат на тригодишна возраст. Во сезоната на парење поведението им е провокативно, со летови и силно мавтање со крилјата и мирување, како и брзи повторувачки звуци „ке-кеј, ке-кеј, ке...океј“. Женките, пак, го креваат својот клун нагоре и ја спуштаат главата надолу. Гнездото го свиваат на влажни места, или со гранчиња и суви треви или како обични дупки во земјата малку обложени со тревки. Несат 2-3 јајца, ретко 4 маслинасто-зелени или екр-кафени, со црвено-кафени, сиви и потемни линии, со големина (37-45) x (28-32) mm. Инкубацијата обично трае 20-22 дена. Инкубираат и двата родитела, но поголемиот дел од времето во гнездото лежи женката. За хранењето на младенчињата се ангажираат и двата родитела. По три дена, пилињата може да го напуштаат гнездото, а се осамостојуваат по 21-24 дена.
Хотел Бристол
Хотел „Бристол“ - хотел во центарот на Скопје.
Историја
Хотелот „Бристол“ бил затворен на 9 ноември 2012 година.
Контрола на проток
Контролата на проток е важна затоа што е можно компјутерот испраќач да пренесува информации со побрзо темпо од колку што дестинацискиот компјутер може да прими и обработи. Ова може да се случи доколку компјутерите примачи имаат тешка оптовареност во споредба со компјутерите испраќачи, или ако компјутерите примачи имаат помала обработувачка моќ од компјутерите испраќачи.
Видови на контрола на проток
Мрежен застој(Network congestion):
Превентивен механизам кој овозможува контрола над количината на пренос на податоци што влегува во еден уред.
Контрола на проток во околина со прозорци:
Риген
Риген (Rügen; исто така латински: Rugia) — најголем остров по површина во Германија. Се наоѓа близу померанскиот брег на Балтичкото Море и припаѓа на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија.
Контрола на проток
Видови на контрола на проток
Механизам кој се користи со помош на TCP(Transmission Control Protocol).
Риген
„Портата“ кон островот Риген е ханзеатскиот град Штралзунд, каде е поврзан со копното со патна и железничка врска преку Ригенскиот мост, мост кој го преминува двакилометарскиот широк проток Штрелазунд.
Контрола на проток
Видови на контрола на проток
Бафер со податоци(Data buffer):
Риген
Риген има максимална дожина од 51,4 километри (од север кон југ), максимална широчина од 42,8 километри на југ и површина од 926 км². Брегот се одликува со бројни песочни плажи, лагуни (bodden; плитки води) и отворени заливи (Wieke), како и голем број полуострови и ’ртови. Во јуни 2011, УНЕСКО му го доделил статусот на светко културно наследство на Националниот парк Јазмунд, познат по бескрајните плажи и кредестите карпи како Кенигсштул (Königsstuhl), главна знаменитост на островот Риген.
Контрола на проток
Видови на контрола на проток
Превентивен контролен механизам кој овозможува складирање на податоци од други мрежни уреди за наместување на промената на брзините при преносот на податоци.
Риген
Островот Риген е дел од округот Западна Померанија-Риген, чие окружно седиште се наоѓа во Штралзунд. До административната реформа во 2011 постоел истоимен округ со седиште во градот Берген. Други градови на островот се Засниц, Путбус и Гарц. Покрај нив постојат неколку балтички приморски одморалишта: Бинц, Бабе, Герен, Зелин и Тисов.
Риген е многу омилен како туристичко одредиште, поради неговата бањска архитектура, разновидниот пејзаж и неговите долги и песочни плажи.
Контрола на проток
Пренесување на контрола на проток
Брзината на пренос може да биде контролирана од мрежата или од DTE барањата. Пренесувањето на контролата на проток може да се случи независно во двете насоки на преносот на податоци, што им овозможува на брзините на трансвер во еден правец да биде различен од брзините на трансвер во друг правец. Пренесувањето на контрола на податокот може да биде:
Риген
Геологија
Риген, заедно со данскиот остров Мен на спротивната страна на Риген во Балтичкото Море, некогаш припаѓале на големо кредесто плато, кое било истуркано од тектонските движења на површината на земјата. Голем дел од ова копно исчезнало како последица на ерозијата, оставајќи два острови со нивните карактеристични бели кредести карпи.
Контрола на проток
Пренесување на контрола на проток
Контролата на проток може да се изврши од страна на:
Хардверска контрола на проток
Во заедничкиот RS-232 постојат парови на контролни линии:
Риген
Географија
Главниот дел на островот, познат како Мутланд, е опкружен од неколку полуострови. На север се наоѓаат полуостровите Витов и Јазмунд, поврзани меѓусебно со песочниот теснец Шабе и со Мутланд со Шмале Хајде, насип кај Лицов и со фериботот Витов. Северните полуострови се одвоени од Мутланд од неколку заливи или лагуни (т.н. bodden; плитки води), најголеми од нив се Голем Јазмундски Залив и Мал Јазмундски Залив. Поголеми полуострови на југот се Цудар и Менхгут, кои се граничат со Грајфсвалдскиот Залив.
Контрола на проток
Хардверска контрола на проток
кои обично се нарекувани хардверска контрола на проток.
Хардверската контрола на проток типично е управувана од страна на DTE или “господар на крајот “, како прво зголемување или наметнување на својата линија за да издава наредби на другата страна:
Риген
Географија
Северниот дел на Грајфсвалдскиот Залив, Ригенскиот Залив, е голем залив во јужниот дел на островот Риген, додека островот Вилм се наоѓа близу заливот. На западниот крај на заливот, полуостровот Цудар води до најјужната точка на Риген (Палмер Орт), додека на источниот крај многу развлечениот полуостров Менхгут навлегува во морето. Овој полуостров завршува на исток до ’ртот Нордперд близу Герен и на југ до ’ртот Зидперд кај Тисов. Во западниот дел на полуостровот Менхгут, теснецот во должина од 5 километри, Редевиц Хефт, ги раздвојува двата залива Хавинг и Хагенше Вик.
Контрола на проток
Софтверска контрола на проток
Спротивно, XON/XOFF обично е наведено како софтверска контрола на проток. Порано, модемите биле нарекувани “множества на податоци“, оттаму и опстанокот на овој термин.
Риген
Географија
Североисточниот дел на островот Риген е создаден од полуостровот Јазмунд, кој е поврзан со срцето на островот, Мутланд, преку теснецот Шмале Хајде помеѓу Бинц-Прора и Засниц-Мукраин и преку железничкиот и патен насип кај Лицов. Шмале Хајде го раздвојува надворешниот залив Прорер Вик од лагуната Мал Јазмундски Залив. На полуостровот Јазмунд се наоѓаат Пикберг (161 м), највисока точка на Риген, и Кенигсштул, 118 метри висока кредеста карпа во Штубенкамер, која претставува највпечатлива знаменитост на островот. Друг теснец, Шабе, го поврзува Јазмунд со полуостровот Витов во северниот дел на Риген. Шабе, пак, го раздвојува надворешниот залив Тромпер Вик од лагуната Голем Јазмундски Залив. Полуостровот Витов и долгиот и тесен полуостров Буг во западниот дел се одвоени од главното копно на Риген од Расовер Штром, Брецер Боден и Брегер Боден. Полуостровот Витов се граничи на север со ’ртот Аркона. Нешто помалку од еден километар на северозапад се наоѓа најсеверната точка на Мекленбург-Западна Померанија.
Северозападните и западните страни на Риген се исто така крајно развлечени, но малку порани. Во морето се наоѓаат поголемите острови Хидензе и Уманц, како и помалите острови Ее, Либиц и Хојвизе. Балтичкото Море постојано го носи и отстранува песокот од северниот и јужниот дел на Хидензен, инаку Хидензе ќе се спои со Риген за неколку години.
Срцето на Риген е прилично ридесто и областа е главно земјоделска. Источно од градот Берген на Риген височината изнесува до 90 м и до 107 метри во југоисточниот дел кај Границ. Почвата на Риген е многу плодна и продуктивна, особено во Витов, житницата на островот. Постојат и неколку јагленокопи.
Контрола на проток
Контрола на проток со отворен циклус
На контролата на проток со отворен циклус механизмот се одликува со тоа што нема повратни информации меѓу приемник и предавател. Ова едноставно средство за контрола е широко користено. Распределбата на ресурси мора да биде “приоритетна резервација“ или “hop-to-hop” тип. Контролата на проток со отворен циклус има својствени проблеми со максималното искористување на мрежните ресурси. Распределба на ресурси е направена во поврзувачкото подесување користејќи CAC (Connection Admission Control) и оваа распределба е направена користејќи информации кои веќе се “стари вести“ во текот на времетраењето на врската. Често постои прераспределба на ресурсите. Контролата на проток со отворен циклус е користена од страна на  ATM(Asynchronous Transfer Mode) во неговиот CBR(Constant bitrate), VBR(Variable bitrate) и UBR услуги.
Контрола на проток со затворен циклус
Контролата на проток со затворен циклус е контролен механизам кој се одликува преку способноста на мрежата да пријави очекување на застој во мрежата кон предавателот. Оваа информација потоа се користи од страна на предавателот на различни начини со цел да ја адаптира својата активност кон постоечките услови во мрежата. Контрола на проток со затворен циклус се користи од страна на ABR. Пренесувањето на контрола на проток опишано погоре е еден вид на контрола на проток со затворен циклус.
Риген
Географија
Два германски национални паркови се наоѓаат на Риген: Национален парк Западнопомерански лагуни, во западниот дел (вклучувајќи го Хидензе) и Национален парк Јазмунд, помал парк вклучувајќи ги познатите кредести карпи (Кенигсштул). Исто така, постои и природен резерват, Биосферен резерват Југоисточен Риген, кој се состои од полуостровите на југоистокот.
Администрација
Административно, Риген е дел од округот Западна Померанија-Риген. Негови единици се општинските заедници Берген на Риген (Берген на Риген, Бушвиц, Гарц, Густов, Лицов, Пархтиц, Пациг, Позериц, Ралсвик, Рапин и Зелен), Запад-Риген (Алтефер, Дрешвиц, Гингст, Хидензе, Клис, Нојенкирхен, Рамбин, Замтенс, Шапроде, Трент и Уманц), Север-Риген (Алтенкирхен, Бреге, Дранске, Глове, Ломе, Путгартен, Загард, Вик) и Менхгут-Границ (Бабе, Герен, Ланкен-Границ, Миделхаген, Зелин, Тисов и Цирков) и слободните општини и градови Бинц, Путбус и Засниц. Вкупно има 45 општини на Риген, четири од нив имаат статус на град (Берген, Гарц, Путбус и Засниц).
Праисторија и Германи
Откритијата во плитките води (bodden) означуваат дека постоеле населби уште од камено доба. Низ целиот остров постојат бројни камени споменици, како мегалитски гробови и камени олтари кои опстојале до денешен ден. Околу времето на раѓањето на Христос, жителите на Риген биле дел од источногерманското племе Руги, кои живееле во областа која подоцна станала Западна Померанија и кои го дале името на островот. Ругите најверојатно потекнуваат од Скандинавија или од автохтононите племиња. При Големата преселба на народите, многу Руги се преселиле на југ и основале царство во Панонија.
Словенски Рујани
Од век, западнословенските Рујани направиле царство на Риген и соседниот брег помеѓу реките Рекниц и Рик, кое ја обележило историјата на Балтичкото Море, а околните Ободрити (на запад) и Љутичи (на југ) го заземале копното следните неколку векови. Многу траги од нивниот живот можат да се најдат и денес. Основата на нивната голема воена сила била комбинација на рујанската морнарица и поволната географска положба. Данска, која во тоа време била многу успешна во Британија и Скандинавија, не била способна да се справи со своите рујански соперници во Балтичкото Море ниту да го заштити својот брег од рујанската војска до почетокот на век. Во меѓувреме, Рујаните изградиле бројни замоци и храмови во триаголникот Барт-Јазмунд-Гристов. Храмот на Јаромарсбург, на северниот крај на Риген и посветен на богот, Световид, бил значаен и надвор од границите на рујанското царство. По падот на Ретра станал главен храм за паганските Словени. Административен центар на царството било Кореница (или Каренц; веројатно кај денешниот Гарц или Венц). Главен трговски центар на царството било Ралсвик на најјужната точка на Големиот Јазмундски Залив.
Кнежевство под данско сузеренство
Во 1168, данскиот крал, Валдемар I Велики и неговиот воен командант и советник, бискупот Абсалон од Роскилде го уништиле храмот на Световид на ’ртот Аркона, ставајќи крај на територијалната и верската автономија на Рујаните; нивните поранешни монарси станале дански принцови на Риген. Рујанскиот принц, Јаромар I (п. 1218) бил вазал на данскиот крал и го донел христијанството на островјаните. Во 1184, Померанците, чија власт претходно била проширена до земјите на Гицков и Демин и така станале директни соседи на тогашното данско Кнежевство Ругија, биле овластени од нивните господари, Светото Римско Царство, да го заземат Риген за царството, но биле поразени во Грајфсвалдскиот Залив.
Под данска власт, Кнежевството Ругија го променило својот карактер. Биле основани дански манастири (н.п. Манастирот Берген во 1193 и Манастирот Хилда, денес Манастир Елдена, во 1199). Германските доселеници се населиле на земјата и набрзо станале најголемата и културно највлијателна група во населението. Словенското културно влијание исчезнало, главно поради недостигот на нивните словенски црковни структури, па така Рујаните биле асимилирани во периодот кој следел во германизирани луѓе на Риген. Покрај доселувањето на земјата и изградбата на нови манастири и цркви, биле основани и нови градови. Во 1234 принцот на Риген Вицлав I го основал градот Штралзунд и му доделил пазарни права на Грајфсвалд во 1241. Моќта на градовите започнале брзо да се зголемува, приморувајќи ги владетелите на Риген да прават отстапки, на пример, замокот на принцот во Барт бил напуштен, а Шадегаст, населба на принцот близу градот Штралзунд, била напуштена во корист на поголемиот град.
Во 1304, бура позната како Поплава на Сите Светци, го уништила островот и го поплавила полуостровот помеѓу Менхгут и Руден.
Нацистичко време
Нацистичка Германија изградиле огромно одморалиште Прора, планирано од организацијата Сила преку радост, која се занимавала со слободното време на луѓето во тоа време. Меѓутоа, Прора никогаш не била завршена.
Во 1936 бил изграден првиот мост кој го поврзал Риген со копното („Ригенски насип“), заменувајќи ги поранешните фериботи.
Насловот даден на операцијата командувана од Волфрам фон Рихтхофен, со која бил бомбардиран градот Герника во текот на Шпанската граѓанска војна, била именувана по островот. Операцијата СИГИНТ на Абверот во текот на истата војна била именувана Операција Боден по протокот кој го раздвојува Риген од германското копно.
По Втората светска војна, источногерманските и советските власти ги протерале земјопоседниците од копното на островот.
Источна Германија
По Втората светска војна, Риген станал дел од покраината Мекленбург во рамките на Источна Германија. Во 1952 островот станал дел од Округот Росток.
Островот бил главна точка на срамниот проект „Роза“ (Action Rose) од владата на ГДР со кој се предвидувало национализирање на хотели, такси и други услужни компании на 10 февруари 1953. Настанот се претпоставува дека се случил при посетата на островот Риген на Валтер Улбрихт, во која тој бил налутен од многуте преостанати приватни хотели и гостилници. Многу од сопствениците на хотелите биле обвинети од од „кенгур судови“ под изговор дека биле вмешани во стопански криминал или дека работеле како агенти за Западот. Потоа, нивните поседи биле конфискувани и биле испратени во затвор. Многу од сопствениците и малите стопанственици биле затворени во затворот Бицов. Хотелите биле официјално преземени од Слободната унија на германските синдикати. Всушност, првично биле користени за сместување на „народната полиција“ (Kasernierte Volkspolizei). Како последица на конфискацијата на хотелите, туризмот на Риген во дошол со целосен застој во тоа време.
Во следните четири декади, островот станал едно од главните туристички места во ГДР. Всушност, Слободната унија одиграла преовладувачка улога во туристичкото сместување. Во 1963, унијата имал 7.519 места, германската туристичка агенција 2.906 места и уште 5.025 биле достапни за претпријатијата и организациите. Покрај тоа, имало и 12.245 места за децата во летните кампови и уште 20.800 места за кампери. Парцелите биле сместени главно во близина на плажите. Меѓутоа не бил зголемен капацитетот за сместување до 1970-тите и 1980-тите.
Обединета Германија
Во 2007 бил изграден втор мост, Ригенски мост (Rügenbrücke), кој го заменил првиот, изграден во 1936.
Гатерслебен
Гатерслебен (Gatersleben) — село и поранешна општина во округот Залцланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 септември 2010 е дел од градот Зеланд. Се наоѓа југозападно од Магдебург и северозападно од Хале.
Риген
Туризам
Риген е еден од најомилените одредишта во Германија за одмор. Островот остварува над една четвртина од сите ноќевања остварени во Мекленбург-Западна Померанија. Многу посетители доаѓаат на Риген помеѓу април и октомври, додека врвот на сезоната е од јуни до август, но неговата мирна средина привлекува гости и зиме.
Првата бања на Риген била отворена во 1794 во Загард, кој поседува извор богат со минерали. Во 1818, селото Лаутербах, дел од градот Путбус, станало прво приморско одморалиште на Риген. Во 1860-тите, Засниц станало приморско одморалиште, следен од Бинц во 1880-тите. Во текот на Втората светска војна била изградена Прора како огромно туристичко одморалиште, но никогаш не било завршено.
Денес, најпопуларни приморски одморалишта се плажите на Шабе помеѓу Алтенкирхен и Јулиусру вклучувајќи ги Древолдке, Глове и Бреге и источните плажи помеѓу Засниц и Герен, вклучувајќи ги Ној Мукран, Прора, Бинц, Зелин и Бабе. Вторите се достапни преку историската железница со тесен колосек, која употребува парни локомотиви, наречена Ригенска бањска железница. Туристички одредишта, ако ги исклучуме приморските одморалиште, се ’ртот Аркона, пошумените ридови Штубенкамер на Јазмунд со интересните кредести карпи, пошумените ридови Границ со замокот, класицистичките градби на Путбус и внатрешните градови и села Берген на Риген, Ралсвик и Гингст.
Островот нуди огромна разновидност на различни плажи и крајбрежни области. Риген е често посетуван од сурфери и нуди повеќе од петнаесет различни места за сурфање. Најпопуларни места се Дранске, Розенгартен, Вик, Зурендорф и Ној Мукран.
На полуостровот Јазмунд се наоѓа истоимениот национален парк, кој се состои од буковите шуми околу Штубниц, вклучувајќи ги познатите кредести карпи на Риген. На самиот Кенигсштул се наоѓа центарот за посетители, кој поседува кино и аудио-водич за посетителите со информации за националниот парк на неколку јазици.
Железнички
Железничката мрежа се состои од електрифицирана стандардна железничка линија на Германските железници Штралзунд-Засниц, Лицов-Бинц, неелектрифицираните линии Берген-Путбус-Лаутербах Моле и теснолинијката (750 мм) на Ригенската бањска железница (Rasender Roland): Лаутербах Моле-Путбус-Бинц-Зелин-Герен.
Покрај регионалните возови, постојат и интерсити возови од Бинц преку Берген и Штралзунд до Берлин, Хамбург, Франкфурт, Штутгарт и Рур. Ноќните возови до Минхен, Басле и областа Рур биле избришани од возниот ред на 9 декември 2007, и покрај масовните протести од локалната хотелска индустрија.
Автобуски
Автобускиот сообраќај на Риген е управуван од Rügener Personennahverkehr. Од 1996 постојано се проширува и развива. Постојат врски помеѓу сите поголеми градови и општини на островот со најмалку еден автобус на два часа, понекогаш почесто во текот на шпицот на сезоната. Преку годината, автобусите возат на секој час на рутите помеѓу Засниц-Бинц-Берген, Шапроде-Берген-Клајн Цикер, Берген/Засниц-Алтенкирхен-Вик-Дранске и Алтенкирхен-Путгартен близу ’ртот Аркона. Покрај тоа, автобускиот превоз е добро поврзан со железницата, особено во Берген, но и со други железнички станици.
Патен
До октомври 2007, поединечниот сообраќај од копното до островот Риген бил главно преку насипот Ригендам помеѓу Штралзунд и Алтефер преку протокот Штрелазунд.
Камен-темелникот за вториот премин преку Штрелазунд бил поставен на 31 август 2004. Овој мост, Ригенскиот мост, водел паралелно со Ригенскиот насип, имал должина од околу 4,1 километри и вертикално растојание за бродови од 42 метри и бил отворен на 20 октомври 2007. Со цел да се намали сообраќајот во градот Штралзунд, била изградена обиколница. Сојузниот автопат Б96 помеѓу Штралзунд и Грајфсвалд е исто така поврзан преку пристапен пат со автопатот А20. Б96 води од Штралзунд преку Берген до Засниц.
Меѓутоа, на главните туристички атракции, како ’ртот Аркона, Кенигсштул и Замокот Границ, се забранети автомобилите со цел да се заштита природата, како и на островот Хидензе, кој припаѓа исто така на округот Западна Померанија-Риген. Сите овие одредишта може се достапни преку јавен превоз.
Велосипедски
Риген има означена мрежа на велосипедски патеки. Условите и означувањето на оваа мрежа се разликува од едно до друго место, од многу добра во приморските одморалишта до слаба во областа помеѓу Гарц и Цудар. Постои кружна велосипедска патека околу целиот остров. Во текот на летната сезона постои можност на некои места да се носат велосипедите со автобус, додека оваа можност е достапна во секое време во возовите.
Бродски
Уште еден ферибот на Weiße Flotte, Ферибот Витов, вози од копното на Риген (Muttland) до Витов.
Фериботи испловуваат од фериботското пристаниште Мукраин во Засниц до данскиот остров Борнхолм, до шведскиот Трелеборг, до Клајпеда во балтичките земји, до Балтијск во Калининградската Област и до Санкт Петербург.
Островот Хидензе, кој исто така припаѓа на округот Западна Померанија-Риген, е поврзан со редовна фериботска линија од Шапроде на Риген. Покрај тоа, има вообичаена бродска линија од Штралзунд, Вик и Бреге до Хидензе. Туристичките линии вклучуваат ферибот од Лаутербах до Гагер и помеѓу Засниц, Бинц, Зелин и Герен. Постојат кружни патувања главно од Засниц, но исто така и од Ломе до Кенигсштул.
Фериботи
Засниц–Ној Мукран е меѓународен фериботски терминал на Риген со фериботски линии до:
Локалните патнички фериботи ги поврзуваат крајбрежните патеки на Засниц, Бинц, Зелин и Герен со блиските острови Хидензе, Филм и Грајфсвалдер Ој.
Воздушен
Аеродромот Риген е сместен околу осум километри од Берген. По Мирната револуција во 1989 започнале да се нудат летови за разгледување на поранешниот земјоделски аеродром. Во мај 1993 била изградена првата асфалтна писта. Оттогаш се нудат чартер-летови до Берлин, Хамбург и други градови во Европа.
Аеродромот Балтичко Море исто така нуди летови до и од областа Западна Померанија. Поголемиот Аеродром Росток-Лаге нуди редовни летови до разни градови во светот.
Мохамед Салису
Мохамед Салису (роден на 17 април 1999 година, во Кумаси) — гански фудбалер, играч од одбраната на Саутхемптон и на репрезентацијата на Гана.
Технички одлики
Централен дефанзивец, со одлични физички предиспозиции. Тој е висок, силен и се одликува со солидна брзина за својата висина.
Почетоци
Роден во Кумаси, Салису ја започнал својата кариера во неговиот локален младински клуб Кумаси Барселона Бејбис, пред да се приклучи на Фудбалската академија на Западна Африка во 2013 година. Во 2015 година ја напуштил академијата од лични причини, а потоа останал повеќе од една година без клуб пред да импресионира на пробите во новоформираната Нсавам филијала на Африканската фудбалска академија за таленти во март 2017 година. Во октомври 2017 година, тој се приклучил на младинскиот состав на Реал Ваљадолид.
Реал Ваљадолид
Салису го направил своето деби во професионалниот фудбал играјќи за вториот тим на Реал Ваљадолид на 28 јануари 2018 година, почнувајќи во поразот на домашен терен со 4–2 против Корухо во Сегунда Дивисион Б. На 1 март, тој го продолжил договорот до 2021 година. Тој го постигнал својот прв сениорски гол на 29 април, израмнувачкиот во 82-рата минута од ремито 2–2 на гостувањето кај Расинг Ферол.
На 16 јули 2018 година, Салису бил промовиран во сениорскиот тим на Ваљадолид. Тој го направил своето професионално деби на 9 јануари 2019 година, започнувајќи во поразот со 1–0 на гостувањето против Хетафе во Купот на Шпанија. На 22 мај 2019 година, Салису го продолжил договорот со клубот до 2022 година.
Саутхемптон
На 12 август 2020 година, Салису потпишал за Саутхемптон за надомест во вредност од 10,9 милиони фунти. Англискиот клуб активирал откупна клаузула во договорот на одбранбениот играч, додека Салису ставил потпис на четиригодишен договор. Менаџерот Ралф Хазенхутл го поздрави неговото ново засилување, велејќи дека тој е талент со голема идинина пред себе кој ги има сите квалитети да дојде во Премиер лигата на Англија и да му помогне на Саутхемптон.
Сепак периодот по доаѓањето во Саутхемптон за Салису не бил лесен: тој заработил повреда која не му дозволила да дебитира за Светците во официјален натпревар во првиот дел од сезоната. Откако не запишал ниту еден настап во првите три месеци од сезоната, менаџерот Хазенхутл дал објаснување за неговата состојба во ноември 2020 година, велејќи: " Мислам дека има уште пат да изоди за да биде фит, но многу сум среќен што тој е тука. Тој е долгорочен проект и сигурен сум дека ќе одигра многу натпревари за нас. "
Салису го направил своето деби за Саутхемптон на 11 февруари 2021 година, шест месеци подоцна откако потпишал за клубот, играјќи цели 90 минути и одржувајќи сува мрежа во победата со 2-0 на гости над Вулверхемптон Вондерерс во осминафиналето на ФА Купот. Своето деби во Премиер лигата го имал три дена подоцна против истиот противник, кога влегол во игра во 72-рата минута на местото на повредениот Кајл Вокер-Петерс, во поразот со 1-2 на домашен терен.
Репрезентативна кариера
Во ноември 2019 година, Салису го добил својот прв повик во сениорската репрезентација на Гана, откако бил избран од селекторот Квеси Апија да игра во квалификациите за Африканскиот куп на нации 2021 против Јужна Африка и Сао Томе и Принсипе. Сепак, тој се повлекол од тимот поради проблеми со повреди. Во 2020 година, откако Чарлс Аконор бил назначен за менаџер на државната репрезентација, според медиумските шпекулации, тој се обидел да го привлече Салису во репрезентацијата, но неговите напори се покажале залудни бидејќи се чинело дека Салису не бил заинтересиран да игра за државната репрезентација. Сепак, неговото семејство подоцна излегло со соопштение кое ги побило сите дотогашни тврдења кои укажуваат на негово одбивање да игра за репрезентацијата. Во соопштението се вели сакаме недвосмислено да кажеме дека нашиот син е горд Ганец и многу подготвен да ја претставува Гана на секое ниво и во секое време.
Салису го направил своето деби за Гана на 23 септември 2022 година, како замена во второто полувреме од пријателскиот натпревар против Бразил, кој завршил 3–0 за јужноамериканците. На 17 ноември 2022 година, Салису го постигнал својот прв гол за својата земја во пријателски натпревар против Швајцарија, кој Гана го добила со 2–0.
Во ноември 2022, Салису бил избран да ја претставува Гана на Светското првенство 2022 во Катар. Своето деби на првенството го имал на 24 ноември, во првиот натпревар од групната фаза против Португалија, во кој тој направил пенал над Кристијано Роналдо во поразот на својата репрезентација со 3-2. Во вториот натпревар во групата против Јужна Кореја, Салису го постигнал првиот гол за Гана во победата со 3-2.
813 Бомеја
813 Бомеја — астероид од главниот астероиден појас кој е во орбита околу Сонцето. Астероидот е откриен од Макс Волф на 28 ноември 1915 година.
Кетен (Штендал)
Кетен (Käthen) — село и поранешна општина во округот Штендал, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Бизмарк.
Манастир Сисојевац
Манастирот Сисојевац е манастир во состав на Браничевската епархија на СПЦ, кој се наоѓа во близина на реката Црница, во селото Шишевац во општина Параќин.
Историја
Истиот е изграден веројатно во осмата деценија на 14 век, а во изворите првпат се споменува во една повелба на принцезата Милица, во 1398 година, издадена од најверојатниот ктитор на манастирот, монахот Сисоје Синаиту. Игуменот Сисоје тогаш добил имот од принцезата во т.н Параќински брод, на брегот на реката Црница. Манастирот кој бил завештание од времето на српскиот кнез Лазар Хребељановиќ. Манастирската црква е изградена во моравски стил и е посветена на Преображение, а фреските во нејзината внатрешност, се зачувани само во фрагменти и истите датираат од времето после 1402 година. Кон крајот на 17. век, манастирот бил напуштен и со времето бил разрушен, како што го опишал Феликс Каниц.
Моравската бановина во 1931 година ги финансираше археолошките истражувања на комплексот. Тимот од 14 истражувачи кои две недели ги вршеле ископувањата во текот на месец септември го предводел археологот Петковиќ од Белград. Од голема помош бил управителот на блискиот Сењски рудник Шваба, Шпет. Обновата на манастирот ја извршил Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата во периодот од 1972 година. до 1978 година. Сисојевац во 1985 година станал посед на блискиот манастир Раваница, додека нартексот, на манастирската црква била обновена во 1993 година.
Денес е под заштита на Република Србија, како споменик на културата од големо значење.
Архитектура
Иако по основата и времето на подигање му припаѓа на моравскиот стил, нејзината надворешност не е толку украсена. Нејзините фасади се украсени со низа тенки скали поврзани со плитки слепи аркади, а над нив, покрај покривниот венец, развиен е фриз од слепи аркади, кои се потпираат на едноставно профилирани конзоли.
Управителот на белградскиот народен музеј. д-р Петковиќ во есента 1931 година, открил во црквата гробно место на св.Сисоја. До јужниот ѕид на црквата се наоѓал ктиторскиот гроб, покриен со необработена плоча без никакви натписи.
Сликарство
Самата надворешност беше малтерисана и украсена со сликани украси. Во нејзината внатрешност има малку траги од инаку посветлиот фрескопис, кој според денес исчезнатиот портрет на Стефан Лазаревиќ, се сместува во периодот по 1402 година. Покрај неговиот, денес веќе не може да се види ктиторскиот портрет, кој се наоѓал на јужниот ѕид, додека во олтарниот дел, денес има сцени од Стариот завет (Тројца млади луѓе во огнената печка и Жртвата на Авраам). Интересна и ретко видена е и Христовата парабола за царската венчавка.
Во самиот наод и денес можат да се видат фрески на свети воини во стоечка положба и сцени од Христови чуда и хиперболи, додека над нив се прикажани бистите на светецот во т.н. медалјони.
Капеле (Брежице)
Капеле (словенечки: Kapele) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Владимирско-Либидска црква (Киев)
Владимирско-Либидската црква  (украински: Володимиро-Либідська церква) е поранешна црква која се наоѓала во Киев, Украина.
ДСУ „Никола Карев“ - Скопје
„Никола Карев“ — средно училиште во Скопје, Општина Карпош.
Од 2005 година ,,Никола Карев”-Скопје, работи како средно училиште на Градот Скопје и од називот ДСУ(државно средно училиште) преминува во СУГС(средно училиште на град Скопје) со гимназиско образование од природно-математичко, општествено-хуманистичко и јазично – уметничко подрачје.
Основање и развој
На почетокот од 1944 до 1963 година, школата функционирала како учителска школа, од 1963 до 1967 година била Педагошка гимназија, на 31.08.1970 година станува Гимназија.
Подоцна, од 1982 до 1989 година функционира како училиште со биотехнолошка насока, од 1989 до 1991 година е природно-математичка гимназија, за да потоа го стекне називот државно средно училиште, гимназија ,,Никола Карев”. Во 2001 година, со решението на Министерството за образование и наука на Република Македонија, сите гимназии во земјава почнуваат да работат по новата програма за реформирано гимназиско образование.
Учителска школа
Првите никулци на учителската школа се уште пред 110 години. Во далечната 1894 година е отворена Српската гимназија во Скопје во која има и учителски паралелки, а во 1903 година се отвора учителската школа во Скопје. Во 1913 година учителската школа која дотогаш работи во приватни згради, е преселена во зградата наречена Идадија. Наскоро зградата е претворена во болница, а школата е преселена во Призрен. По пренесувањето на Српската школа во Призрен 1915 година, во Македонија работеле две учителски школи, во Скопје и во Прилеп. Од 1928 до 1941 работи една единствена учителска школа и тоа во во зградата на Идадија. Од податоците се гледа дека од учителската школа во Скопје од нејзиното формирање па до 1941 година излегле 37 генерации учители.
Во нашата земја 1944/45 година додека сè уште се водат последните борби за конечно ослободување во ослободеното Скопје, веднаш се пристапи кон отворање на школи. Посебно место во изградбата на нашата национална култура и јазик секако заземаат учителските школи. Нивното значење е толку поголемо, што за првпат младите луѓе можеа да се оспособуваат слободно да се учат за ширење на просветата на свој мајчин јазик. Меѓу првите школи во ослободената земја е основана и учителската школа во Скопје.
Првата школа за народни учители, односно Учителската школа на македонски јазик ,,Никола Карев” е формирана во декември 1944 година, а непосредно по завршувањето на НОБ, со решение на Президиумот на АСНОМ на Народна Република Македонија. Со ова решение наставата почнува да се одвива на македонски јазик, кој дотогаш е непризнаен и забрануван. Школата својата настава ја започнува во февруари 1945, а првите наставни планови и програми се донесени во декември 1945 година. Во првата учителска школа на македонски јазик ,,Никола Карев” која делува како педагошки центар, се запишани 317 ученици во 9 паралелки, а наставата ја изведуваат 13 наставници. Оваа школа по пат на редовно школување ја имаат завршено 2450 учители, а по пат на семинари и курсеви завршиле 1190 учители кои сите заедно се вклучиле во просветување на младите генерации во Македонија. Првата учителска школа работи во период од 19 години, и тоа од 1945 до 1963 година. Отворањето на учителската школа е важен настан за Македонија и македонскиот народ. За првпат во својата историја македонскиот народ се здобива со правото во својата учителска школа наставата да ја изведува на својот мајчин јазик и во својата школа да образува свои народни учители. Оваа учителска школа својата редовна настава ја започнува во февруари 1945 година, а за прв директор на школата е назначен Илија Панов. Наставата се одвиваше по времен наставен план изработен од наставничкиот колегиум во трговската школа, бидејќи зградата на учителската школа е времено употребувана за воени цели. При школата школата постоеше и интернат поради фактот што во школата учеа ученици од целата територија на Македонија. Директорот на школата во исто време беше и управител на интернатот, а додека некои од наставниците работеа и како воспитувачи. Интернатот во прво време се наоѓал во зградата на трговската школа, а при крајот на учебната 1945/46 година е преместен заедно со школата во зградата на учителската школа. Во тоа време учителската школа нема вежбална, а предвидената настава се организира и одржува во некои одделенија на осмолетките ,,Гоце Делчев”, ,,Kлимент Охридски”, а подоцна и ,,Његош”, под раководство на училишниот методичар.
Веднаш по формирањето на учителската школа е отворен и интернатот. На 1 март 1945 година, 244 ученици го започнале својот интернатски живот во многу тешки услови. Учителската школа Учителската школа ,,Никола Карев” има вежбална, формирана 1949/50 година, која претставува место каде идните учители се учеле, калеле и воспитувале во самопрегорната и возвишената учителска работа. Исто така вежбалната претставува место за проверување, утврдување и продлабочување на она знаење што се добило во учителската школа со теоретска настава. Учениците под раководство на педагозите (методичари и учители од вежбалната), вршат обид за примена на наставните принципи и методи, се учат да го следат воспитно-образовниот процес во наставата, како во училиштето-вежбалната, така и надвор од него, се оспособуваат да можат да ја организираат наставно воспитната работа спрема условите со цел да формираат сестрана образовна личност.
Уште во учебната 1948/49 година во учителската школа, се формирани првите албански паралелки, кои подоцна прераснаа во самостојна Албанска учителска школа ,,Зеф Љуш Марку”. Во учебната 1951/52 година, отворени се и турски паралелки кои работат во состав на школата и постојат до укинувањето на учителските школи во Република Македонија.
По катастрофалниот земјотрес кој го потресе Скопје истото лето, на 26 јули 1963 година, целосно беа онеспособени училишните згради за работа, а беа и оштетени голем дел од инвентарот и училните. Зградите на учителската школа подоцна се одлука на Собранието на општината Идадија се срушени, а во дворот на школата се изградени бараки за општинските канцеларии на Собранието на општина Идадија, така што учителската школа ,,Никола Карев” остана без сопствените простории.
==== Но подоцна во 1969 година изградена е новата зграда на Ул. Никола Русински бб Карпош-Скопје на површина од 7575 метри квадратни.Свеченото предавање во употреба на новата училишна зграда е на 27.04.1970 година, а лентата беше свечено пресечена од страна на Министерот за просвета.Училиштето располага со 24 училници,6 кабинети и 10 простории. ====
120. западен меридијан
120. западен меридијан — меридијан на должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Северна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
Во Канада поголемиот дел од границата меѓу Британска Колумбија и Алберта е определена од страна на меридијанот, а во САД дел од границата помеѓу Калифорнија и Невада.
Средното сончево време на овој меридијан го одредува времето за Тихоокеанската часовен појас ( UTC-08:00 ) за време на стандардното време. Најголем дел од годината сепак, тоа е меридијан за Алјаскиниот часовен појас, бидејќи летното сметање на времето се одвива во речеиси 2/3 од годината.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и тргнувајќи на југ кон Јужниот Пол, 120. западен меридијан поминува низ:
! scope="col" width="130" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Меклуров Проток ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Принц од Велс ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Амундсенов Залив ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Медицинско училиште „Никола Штејн“ - Тетово
„Никола Штејн“ — средно училиште во Тетово, Општина Тетово.
Спиро (рид)
Ридот Спиро (Антарктик)  (°N, °W)е рид, 120 m, кој лежи на чело на Заливот Еџел, Островот Нелсон, во Јужни Шетландски Острови.