cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Смрекова млечка
Распространетост
Lactarius deterrimus главно ја има во Европа, но габата може се најде и во областите на Азија (Турција, Индија,  Пакистан  ). Според неодамнешните молекуларни биолошки истражувања, сличните северноамерикански видови од САД и Мексико не се тесно поврзани со европските видови. Во Европа, габата е особено честа во Северна, Северо-Источна и Средна Европа, во Англија, може да се најде од јули до ноември. На југ и запад е честа појава во планинските предели. На исток, неговиот опсег се протега до Русија.
Екологија
Lactarius deterrimus традиционално се смета дека има строга специфичност на микориза на домаќинот со норвешката смрека. Во 2006 година, било објавено дека габата може да формира и арбутоидна микориза со мечкино грозје ( Arctostaphylos uva-ursi ). Арбутоидните микоризни здруженија се варијанти на ектомикориза пронајдени во одредени растенија во Вресови, кои се одликуваат со хифални намотки во епидермалните клетки. Микоризата формирана од L. deterrimus и на мечкино грозје и на норвешката смрека покажуваат типични одлики како што се хифална мантија и мрежа Хартиг, разликата помеѓу микоризните симбиози со различните домаќини е тоа што хифите навлегуваат во епидермалните клетки на мечкино грозје, иако има и некои разлики во формата на мрежата Хартиг, шемата на разгранување и бојата. Иако е докажано дека мечкиното грозје формира микориза со широк спектар на габи и на терен и во лабораториски експерименти, никогаш претходно не било познато дека формира микориза со габи за кои се смета дека се строго специфични за домаќинот. Мечкино грозје може да функционира како растение за медицинска сестра за да помогне во обновувањето на норвешката смрека во обесшумените области.
Плодно тело
Многу габи можат да послужат како извор на храна за ларвите на инсектите, додека повеќето инсекти јадат габи само повремено. Сепак, цела низа видови инсекти се специјализирани за габи. Овие животни се главно ларви од бубачки, особено влакнести габични бубачки (Mycetophagidae), бубачки (Staphylinidae) и вистински (Diptera). Млечните шапки се особено привлечни за вистинските муви, додека ларвите од бубачки се релативно поретки. Најчестите инсекти кои се наоѓаат на габата се ларвите Mycetophilidae и Phoridae, кои ги населуваат дури и најмладите плодни тела. Исто така релативно вообичаени на зрели или надвозрасни плодни тела се Drosophilidae и Psychodidae. Видовите од делот Deliciosi често се заразени со ларви на Diptera.
Следниве видови се изолирани од овошните тела на Lactarius deterrimus:
Јадливост
Lactarius deterrimus е јадлива печурка, но е многу помалку ценета од сличната Рујница. Првата има малку горчлив вкус и често е нападнат од отрепки. Како Рујница та, оваа габа главно се пржи со мешање во путер или масло; ако се готви во вода, месото станува многу меко. Младите плодни тела може да се киселат или да се исушат за подоцнежна употреба. Бидејќи габата често е силно нападната од отрепки, вештите берачи на печурки претпочитаат млади плодни тела. Урината се обезбојува во црвена боја ако се јаде голема количина млечни шапки, но тоа е целосно безопасно и не е доказ за нарушување на здравјето. Црвено обоените азуленски соединенија, внесени со храната со печурки, повеќе или помалку се излачуваат со урината.
Содржина
Плодните тела на габата имаат карактеристичен сок од портокалов ( латекс ). За портокаловата боја одговорни се гуаинските сесквитерпени. Сесквитерпените се терпени составени од три изопренски единици и затоа имаат 15 јаглеродни атоми. Сесквитерпените се широко распространети во природата и се наоѓаат кај растенијата, како и кај животните, на пример во јувенилниот хормон на инсектите. Растенијата користат сесквитерпени како одбранбено соединение против инсектите. Според некои студии, сесквитерпените имаат антибиотски, антиканцерогени или имуностимулативни ефекти.
Поврзано
Список на видови Млечки (печурки)
Церкно
Церкно (словенечки: Cerkno) — мал град во Општина Церкно во западна Словенија. Градот е центар на општината Церкно. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Одерберг (амт)
Одерберг (Oderberg) била општинска заедница во округот Барним, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште било во градот Одерберг. Била споена со општинската заедница Бриц-Хорин за да ја создадат општинската заедница Бриц-Хорин-Одерберг во јануари 2009.
Општинската заедница Одерберг се состоела од следниве општини:
Список на државни водачи во 1417 година
Ова е список на државни водачи во 417 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Journeyman (албум)
Journeyman е единаесеттиот албум на блуз-рок музичарот Ерик Клептон издаден во 1989.
Албумот имал умерен комерцијален успех достигнувајќи ја само 16 позиција на „Billboard 200“ музичката листа, но овој албум стана и првиот соло студио албум кој доби двојна платина. Ова е еден од омилените албуми на Ерик Клептон.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Големомеовци (нова)
Свети Ѓорѓи — нова селска црква во маалото Големомеовци во гостиварското село Железна Река, Македонија.
Во непосредна близина на црквата се наоѓа стар истоимен храм.
Местоположба
Црквата се наоѓа над последните куќи во маалото Големомеовци, до која се стигнува по асфалтен пат, кој се двои кај сретселото во Железна Река.
Ферибот Ратен
Фериботот Ратен е патнички жичен ферибот низ реката Елба, кај Ратен во Саксонија, Германија. Ги поврзува Нидератен, на источниот брег, и Обератен, на западниот брег. Железничката станица Ратен на дрезденската С-Железница е околу 200 метри од терминалот на фериботот во Обератен. Фериботот до Нидератен обезбедува пристап до познатите карпи Бастај и езерото Амзелзе и Felsenbühne Rathen, надворешниот отворен театар.
Фериботот е во сопственост на општината Ратен. Работи од 05:30 до 23:45, седум дена во неделата и низ целата година. За викенди почнува со работа во 04:30. Лете, работата му е продолжена до 00:45.
Технички, фериботот е реакционен фериботи, кој е придвижуван од млазовите на водата. Фериботот е прикачен на пловечки кабел, кој е ставен во речното корито со кој се движи фериботот.
Космос-400
Космос-400 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 март 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1004 км, а најмалото на 981.
Список на државни водачи во 583 година
Ова е список на државни водачи во 83 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Ратен
Ратен (Rathen) — општина и воздушна бања во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 35 километри југоисточно од Дрезден на реката Елба.
Географија
Ратен е популарна туристичка одредница, главни знаменитости се карпите Бастај, езерото Амзелзе и отворениот театар Felsenbühne Rathen.
Историја
Ратен бил основан во век како место за тврдината на замокот.
Во текот на Втората светска војна постоел подкампо на концентрациониот камп Флосенбирг.
Франц Кромер
Франц Кромер ( František Vincenc Kramář  ; 27 ноември 1759 година во Каменице у Јихлави – 8 јануари 1831 година во Виена ) бил чешки композитор на класична музика и виолинист. Неговиот 71 - годишен животен век започнал половина година по смртта на Џорџ Фридерик Хендл и завршил речиси четири години по онаа на Лудвиг ван Бетовен.
Животот
Главни настани во неговиот живот биле следните :
Можеби бил Капелмајстер уште во 1814 година.
Композиции
Неговиот труд бил многу плоден, со најмалку триста објавени композиции во најмалку 110 опусни броеви, вклучувајќи најмалку 9 симфонии, седумдесет гудачки квартети и многу други за дувачки и гудачки квартети, околу петнаесет гудачки квинтети и многу звучни, идиоматски и понекогаш моќна музика за дувачки ансамбл, по која е најпознат денес.
Фридрих Ернст Феска
Фридрих Ернст Феска (15 февруари 1789 – 24 мај 1826) бил германски виолинист и композитор на инструментална музика.
Животот и кариерата
Роден е во Магдебург. Неговиот татко, Јохан Петер Август Феска, бил пазарен судија во Магдебург и бил активен во музичкиот дел во градот. Тој посветил голем дел од своето време на вежбање на виолончело и пијано. Неговата мајка била пејачка, образована одЈохан Адам Хилер и Маријана Подлеска. Таа била професионален вокал во раниот живот.
Неговото нарушено здравје го спречило да ужива во бројните и заслужени триумфи што се должи на неговата уметност, а во 1826 година умрел од консумирање на рана триесет и седумгодишна возраст.
Синот на Феска, Александар, исто така постигнал одредена нота како композитор.
Работи
Како виртуоз, Феска се рангирал меѓу најдобрите мајстори на германската школа на виолинисти, на школата на Спор и на Јоаким. Посебно како лидер на квартет, се вели дека бил без конкуренција во однос на класичното достоинство и едноставноста на стилот. Помеѓу неговите композиции, највпечатливи биле неговите квартети за гудачки инструменти и други парчиња камерна музика. Неговите три симфонии (бр. 1 во Е♭, оп. 6; бр. 2 во Д, оп. 10; бр. 3 во Д, оп. 13) заедно со камерните дела сè нашле во каталогот на Оуџер,подоцна 1861. Неговите две опери, Кантемир и Омар и Лејла, биле помалку успешни. Напишал и некои свети композиции и бројни песни и вокални квартети.
Сојузни покраини во Германија
Германија е сојузна република сочинета од 16 сојузни покраини (Länder, Лендер). Бидејќи Land на германски исто така значи „земја“, изразот Bundesländer (Бундеслендер) (покраини или „земји“) се користи почесто бидејќи е попрецизен. Три од овие покраини се градови-покраини, додека другите 13 се наречени Flächenländer (Флехенлендер) („обласни покраини“).
Сојузни покраини
Секоја покраина (Land) — претставена на сојузно ниво во Бундесратот („сојузен совет“).
Шеснаесетте покраини се:
Описниот збор Freistaat се користи од исклучиво историски причини. По законот еден Freistaat не се разликува од другите покраини.
Пред обединувањето на Германија во 1990, Западна Германија се содржела од 10 покраини, додека во 1952 Источна Германија ја реорганизирала својата територија на 15 административни области. По обединувањето на Германија на 3 октомври 1990, 14 од овие области биле сместени во 5 покраини - Мекленбург-Западна Померанија, Бранденбург, Саксонија-Анхалт, Тирингија и Саксонија како што постоеле до 1952. Поранешната област Берлин (источен) била комбинирана со Западен Берлин и ја оформиле новата покраина Берлин.
Управна структура
Уставот на Германија е федерален устав кој наведува дека владата на секоја сојузна покраина мора да се придржува кон правилата за републиканска, демократска и социјално управа, по основа на правилото на законот (Член 28[1]).
Речиси сите покраини ги управуваат кабинети на чело со Министер-претседател заедно со единствено законодавно тело наречено Ландтаг („покраинско собрание“). Односот помеѓу законодавната и извршната гранка е истиот како и на сојузно ниво: законодавните тела јавно се избираат на секои 4-5 години (зависно од покраината) и Министерот-претседател потоа се избира со гласовно мнозинство во рамките на членовите на тоа покраинско собрание. Министерот-претседател потоа поставува кабинет за управа на органите во неговата покраина и извршување на извршните должности во рамките на истата. Владите на Берлин, Бремен и Хамбург се наречени сенати, а во Баварија, Саксонија и Тирингија истите се нарекуваат покраински влади, а во останатите десет Land Gouverment.
Пред 1 јануари 2000, Баварија имала дводомен парламент, со јавно избран Ландтаг, и назначен сенат сочинет од претставници на најзначајните општествени и економски групи од таа покраина. Сенатот бил укинат по референдум во 1998.
Покраините Берлин, Бремен, и Хамбруг се управуваат малку поразлично од другите покраини. Во овие градови извршната гранка се состои од отрпилика осуммина избрани од собранието на таа покраина; сенаторите извржуваат должности еквивалентни на оние на министерите на поголемите покраини. Еквивалент на Министерот-претседател е Сенатспрезидент („Претседател на сенатот“) во Бремен, Erster Bürgermeister („Прв градоначалник“) во Хамбург и Regierender Bürgermeister („Владеачки градоначалник“) во Берлин. Собранието во Берлин се нарекува Абгеорднетенхаус („Дом на пратеници“), додека Бремен и Хамбург имаат Bürgerschaft.
Политика
Политиката на покраинско ниво често носи импликации на сојузно ниво. Победите на опозицијата во покраините, кои се случуваат во периодот од четири годфини владеење на една влада, може да ја ослаби коалицијата која сочинува една сојузна влада. Заради тоа Конрад Аденауер, Вили Брант и Герхард Шредер ги имаат изгубено сојузното канцеларство во 1963 1974 и 2005 односно.
Изборите во покраините претставуваат барометри за мерење поддршката за политиката на сојузната влада. Секоја загуба на локалните избори се рефлектира во состојбата и условите на сојузната валда.
Исходот на локалните избори исто така директно делува врз Бундесратот („сојузниот совет“), едно од двете тела на сојузниот парламент, кој исто тка може да предизвика тешкотии кај сојузната влада. на пример, во раните 1990-ти, опозицијата СПГ (SPD) држела две-третинско мнозинство во Бундесратот, и со тоа значително отежнувајќи ѝ на владеачката коалиција ХДУ/ХСУ-СДП за да ги постигне саканите уставни промени; веќе во 2003 ситуацијата била обратна, со тоа што владата под водство на СПГ била сериозно под закана од страна на мнозинството на ХДУ во Бундесратот.
Мочите на локалните власти во покраините се значлително намалени во последниве декади со зголемената централизација на законодавството. Постои комисија која е поставена да ги истражи можностите за подобро раздвојување на силите на локално и државно ниво, како одговор на овој проблем.
Подрачни здруженија
Подрачни здруженија (Landschaftsverbände): покраината Северна Рајна-Вестфалија е единствената поделена на овој начин. Во неа постојат две подрачни здруженија, Рајнска област и Вестфалија-Липе. Оваа поделба е резултат на напорите да се обединет два културно различни региона во една покраина по Втората светска војна. Денес подрачните здруженија имаат многу мал авторитет.
Владини окрузи
Владини окрузи (Regierungsbezirkе): големите покраини Баден-Виртемберг, Баварија, Хесен, Северна Рајна-Вестфалија и Саксонија се поделени во административни региони или владини окрузи. Во Рајнска област-Пфалц, владините окрузи се исфрлени на 1 јануари 2000, во Саксонија-Анхалт на 1 јануари 2004 и во ДОлна Саксонија на 1 јануари 2005.
Окрузи (подрачја)
Окрузи (Kreise): секоја покраина (освен „градовите-покраини“ Берлин, Хамбург и Бремен) се состојат од рурални окрузи (Landkreise) и урбани окрузи (Stadtkreise), (исто така: Kreisfreie Städte), градови кои се окрузи сами за себе. Покраината Бремен се состои од две градски подрачја, додека Берлин и Хамбург се покраини и градски подрачја истовремено.
Постојат 323 селски подрачја и 116 градски подрачја во Германија, вкупно 439 окрузи (подрачја) заедно. Секоја од нив се состои од избран совет и извршител, кого го избира советот и е задолжен за надгледување на локалната влада и администрација. Селските подрачја имаат главно административни функции на локално ниво како одржување на патишта, болници и јавни услуги.
Служби
Служби (Ämter): Во некои покраини постои административна единица помеѓу округ и општина. Оваа единица се нарекува служба (Ämter)(еднина Amt), Amtsgemeinden, Samtgemeinden, Verbandsgemeinden или Verwaltungsgemeinschaften.
Општини
Општини (Gemeiden): Секое селско подрачје се дели на општини, додека секое градско подрачје е истовремено и општина; постојат 12,320 општини во Германија (1 март 2006), кои се најмалите административни единици во земјата. Градовите се истовремено и општини, кои имаат градски права (Stadtrecht). Денес овие се состојат само од правата на едно место да се нњарече град; меѓутоа, во минатото ова подразбирало многу привилегии како сопствен даночен систем и ограничување на производството во рамките на само тој град.
Локалните власти исто така се грижат и за културните активности во заедницата со покровителство на уметниците, градење на уметнички центри, и/или организирање на панаѓури. Локалните власти исто така овозможуваат основни јавни услуги како гас и електрицитет, како и јавен превоз. Речиси сите овие функции моментално се под опасност (2003) бидејќи заедниците се страшно бедно финансирани; голем фактор во ова е фактот што тие не се финансираат од даноци кои самите ги определуваат и наплатуваат, туку од други извори.
Во пет германски покраини, постојат нездружени области како ненаселени шуми и планински места, но исто така четири езера во Баварија кои не се дел од општините. По податок од 1 јануари 2005, постојат 246 вакви области, речиси сите во Баварија, со вкупна површина од 4167.66 км2, или 1.2 % од површината на Германија. Следнава табела дава краток преглед.
Табелава покажува дека во 2000 г. бројот на нездружени области суште бил 295, со вкупна повржина од 4890.33 км2. Нездружени области постојано стануваат дел од блиските општини, целосно или делумно, најчесто во Баварија.
Само четири нездружени области се населени, со вкупно население од 2000 луѓе.
Урбанистички план за Скопје (1965)
Урбанистичкиот план за Скопје (1965) е изработен како резултат на земјотресот во 1963 година, кој уништил седумдесет и пет проценти од урбаната структура на градот. Реконструкцијата започнува веднаш по катастрофата со интернационална помош. Во рамки на проектот за реконструкција на Скопје се изготвува и урбанистичкиот план преку меѓународен конкурс распишан од Обединетите нации. Предлогот на јапонскиот архитект Кензо Танге добива шеесет и пет проценти од првата награда и треба да биде разработен во соработка со југословенски архитекти. Ваква изготвениот план никогаш нема целосно да биде реализиран.
Земјотресот (1963)
Во пет часот и седумнаесет минути наутро на 26ти јули 1963 година Скопје е погодено од катастрофален земјотрес во кој ќе загинат повеќе од илјада жители на градот. Речиси сите објекти на јавната администрација, училишта, болници и други јавни објекти биле значително оштетени. Непосредно после земјотресот градот не бил комплетно разрушен, меѓутоа голем дел од објектите кои сè уште стоеле биле непоправливо оштетени и бескорисни. Седумдесет и седум земји ширум светот донирале материјална помош во вредност од  12.359.110.563 југословенски динари. Во меѓувреме југословенската влада во соработка со Обединетите нации почнува да работи на план за решавање на долгорочните последици од земјотресот. Во рамките на оваа соработка се разгледува и прашањето за повторната изградба на градот и изготвувањето на урбанистичкиот план.
Меѓународен конкурс за центарот на Скопје
Во октомври 1964 година Советот на Град Скопје усвојува нацрт план за градот кој е резултат на работата на тим составен од меѓународни експерти предводен од полскиот архитект Адолф Циборовски. На основа на овој план Обединетите нации распишуваат меѓународен конкурс за детално решение на централното подрачје на градот. На конкурсот учествуваат осум тима, четири од Југославија и по еден од Јапонија, Италија, Холандија и САД. Во конкурсните решенија се издвојуваат два урбани модела: По извршената анализа на добиените предлози дадена е предност на вториот модел, во кој спаѓа планот на Кензо Танге, додека планот на југословенските архитекти Радован Мишевиќ и Федор Венцлер ја добива втората награда. Сепак комисијата предлага двата тима да работат заедно за да го развијат финалниот план. Преку ваквата соработка ќе биде изготвен новиот урбанистички план за центарот на Скопје т.н. IX – варијанта.
Основен концепт
Во деталниот урбанистички план се задржуваат основните идеи за урбанизација предложени во решението на Кензо Танге. Со мултидисциплинарна тимска работа се менуваат содржините и комплексите кои се сметале за предимензионирани, како транспортниот систем. Централната идеја на новиот план е да се изменат традиционалните насоки на движење и активности, и да се вметнат нови по должината на реката Вардар. Овие нови активности формираат две нови архитектонски структури: „Градска порта“ и „Градски ѕид“.
Стара традиционална просторна оска
Оската се протега од Бит-пазар преку Старата чаршија, Камениот мост, Плоштадот „Маршал Тито“ (денес плоштад Македонија), до старата железничка станица - Градскиот музеј. По должината на оваа оска се протегаат содржини со историско и културно значење.
Комплекс „Градска порта“
Градската порта е предвидена како комплекс со мултинаменска содржина. Таа е формирана од два реда паралелно поставени монументални објекти. Надворешните редови се обликувани од солитери со височина од седумнаесет ката, наменети за домување и комерцијални содржини, додека внатрешните објекти се со висина од осум ката и се наменети за трговски, угостителски, комерцијални, јавни и други дејности. Поврзувањето на структурите на „Градската порта“ се врши со механизмот на „регулаторот“ во неа. Тој ги контролира и ги насочува сите видови на сообраќај (автомобилскиот, железничкиот, градскиот и меѓународниот, авионскиот и пешачкиот). Овој „регулатор“ создаден во структурите на „Градската порта“, целиот сообраќај го регулира без вкрстувањеи го преобразува од брз двонасочен, во бавен еднонасочен. Во рамките на овој „регулатор“ се јавува и големиот транспортен центар. Во неговата содржина се опфатени три наменски целини: главната Железничка станица, Градската пошта и Меѓуградската автобуска станица. Објектот е во облик на покриена мостовска конструкција која претставува платформа за десетте перони. Платформата е подигната на 10 метри, што овозможува под нејзе да се изведат две нивоа во кои се развиваат сите потребни функции.
Комплекс „Градски ѕид“
Градскиот ѕид е вториот елемент кој го дефинира градското подрачје. Тој се развива околу старото градско јадро и го обединува со новопланираните комплекси. Тој претставува низа од линеарни високи станбени објекти со хетерогени содржини и густа изграденсот и ја нагласува содржината на стариот центар на градот.
IC 599
IC 599 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 599 се споменува и како MCG -2-5-66, NPM1G -08.0071.
Откривање
Објектот е откриен на 17 декември 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 599 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 599 има привидни димензии од 0,3' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 51 м 57,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 31' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 90°.
Други поделби
Проучување на IC 599 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6890.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Список на државни водачи во 1416 година
Ова е список на државни водачи во 416 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Валдек (Тирингија)
Валдек (Waldeck) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
IC 600
IC 600 — галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Валдек (Тирингија)
Географија
Валдек се наоѓа опкружен од шума и од местата Алберсдорф и Бобек.
IC 600
Откривање
Објектот е откриен на 7 ноември 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Валдек (Тирингија)
Соседни општини
Соседни општини се градот Биргел на запад и на север, Зерба и градот Шкелен на североисток, Бад Клостерлаусниц на исток, како и Бобек и Алберсдорф на југ.
IC 600
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 600 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. IC 600 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 57 м 0,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 5' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 10°.
Други поделби
Проучување на IC 600 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7326.
Користена литература
A preliminary version on magnetic tape (1981) was used here. (23,17) (Catalog)
829 п.н.е.
829 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 829. година пред новата ера, 829. од првиот милениум п.н.е., 29. од 9 век п.н.е. и последна од 820-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4679 и 4680 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3921 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2931 и 2932 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 76 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 829 година се протега во 1807 и 1808, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1867 и 1868 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 286 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1495 и 1494 исламска година пред хиџра.
Нојенгаме
Нојенгаме е кварт на Хамбург, Германија, кој се наоѓа во округот Бергедорф. Во текот на Нацистичка Германија, концентрационен камп се наоѓал во Нојенгаме.
Географија
Нојенгаме се наоѓа во југоисточниот дел на Хамбург. Во 2007, квартот имал вкупна површина од 18,6 км2.
Историја
Од декември 1938 до мај 1945, концентрациониот камп кај Нојенгаме (германски: Konzentrationslager Neuengamme) имал повеќе од 106.000 затвореници—вклучувајќи ги сите подкампови—скоро половина од нив умреле.
Демографија
Во 2007, 3.459 луѓе живееле во квартот Нојенгаме. Густината на населеност била 168 на км2. 17,7% биле деца под 18 години, а 20,2% имале 65 или повеќе години. 2,3% биле имигранти. 54 лица биле регистрирани како невработени.
Образование
Во 2007, немало ниедно училиште во Нојенгаме.
Ајзак Рид
Ајзак Џорџ Рид (англиски: Izak Reid) — англиски фудбалер кој игра во Морекамб. Тој има уште двајца браќа исто така фудбалери Леви и Ишмал. Рид ја почна својата сениорска кариера играјќи за Маклесфилд каде стана стандарден првотимец во сезоната 2007-08. Тој играше за Маклесфилд во периодот од 2006 до 2011 година и запиша скоро 150 лигашки натпревари.
Рид потпиша за Морекамб на 18 јуни 2011 откако ги поминал медицинските тестови. Тој бил воодушевен од својот нов менаџер Џим Бентли и во првото интервју кое го дал за клубот изјавил дека токму тој е една од причините што дошол тука во Морекамб. Своето деби за Морекамб Ајзак го има на 6 август 2011 во поразот дома на неговиот тим од Барнет. Својот прв погодок тој го постигна следниот месец кога им донесе водство на популарните шкампи откако го отвори резулатот во 57-мата минута од мечот против Брадфорд, но во финишот на мечот гостите го израмнија резултатот и натпреварот заврши 1-1.
Надворешни врски
Ајзак Рид на soccerway
Македонски даб
Македонски даб (крастечки цер, острогон, клецер, црн цер; (, syn. Quercus macedonica) —  од родот даб, илирски субендемит од Апулија, Италија, југозападниот дел на Балканскиот Полуостров и од Мала Азија. Македонскиот даб е дрво од средна големина; расте помеѓу 10-20 м, со темнозелени кожести листови, елипсовидни, плитко но остро назабени. Желадот е крупен, созрева во втората година. Видот е изразено сушоотпорен.
Во Македонија е застапен на суви, претежно карбонатни предели.
Список на државни водачи во 584 година
Ова е список на државни водачи во 84 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Мак и Кети Кисун
Мак и Кети Сисун (или на анг. Mac and Katie Kissoon) е машко-женско вокалистичко дуо кое е составено од брат и сестра, односто Мак Кисун и Кети Кисун. Родени се во Тринидад, а израснале во Англија. Најдобро се познати по нивните хит синглови од 1970-тите кои ги снимија како дуо.
По нивната краткотрајна музичка кариера, снимена во средината на 1970-тите, Кети и Мак Кисун почнаа да работат како следечки вокали и сесиски музичари. Во доцните 1970-ти, Кети беше член на пејачите на Џејмс Ласт, а нејзиниот брат до ден денес е во оваа група. Кариерата на Кети Кисун продолжи како следечки вокал на познати личности како Ван Морисон (1978 и подоцна), Елки Брукс (1982), Ерик Клептон (1986 и подоцна), Роџер Вотерс (од 1984),Елтон Џон (1985), Ерос Рамацоти (1990), Џорџ Харисон (1991), Пет Шоп Бојс (1994) и Роби Вилијамс (2002 и подоцна)
Во 1997 година, Мак и Кети Кисун издадоа албум од нов материјал кој го нарекоа „From Now On“ (мак. „Од сега, па натаму“). Во 2002, Кети Кисун се појави на сцена на Концертот за Џорџ (или на англ. Concert for George). Во 2006-2007 таа беше дел од следечката секција на Роџер Вотерс на турнејата „Темната страна на месечинскиот живот“ (анг. „The Dark Side of the Moon Live“). Турнејата продолжи на девет датуми во 2008 година, но Кети не беше во можност да настапи и беше заменета од страна на Силвиа Мејсон-Џејмс.
Кети Кисун неодамна настапи како следечки вокал на три песни на Ван Морисон чии снимки се во албумот „Keep It Simple“ од 2008, а исто така и пееше со неговиот бенд неколкупати во 2008 година.
Филис Фокс
Филис Ен Фокс (Phyllis Ann Fox) е американска математичарка и компјутерски научник.
Животопис
Фокс пораснала во Колорадо. Таа ги завршила до-дипломските студии на колеџот Велесли, стекнувајќи диплома за уметност по математика во 1944 година.
Од 1954 до 1958 година, Фокс работел на бројчено решение за парцијалните диференцијални равенки на Унивак, за компјутерскиот центар на комисијата за атомска енергија на Соединетите Американски Држави, во Институтот за математички науки, Курант, на Универзитетот во Њујорк. Во 1958 година, следејќи го својот сопруг, таа се вратила во истражувачката група на Форестер за динамика на системот, во МИТ, каде што станала дел од тимот, кој го напиша програмскиот јазик ДИНАМО. Таа потоа станала соработник на првиот ЛИСП преведувач, како и главен автор на првиот прирачник за ЛИСП.
Во 1963 година, таа се преселила од МИТ во Колеџот за инженерство во Њуарк, каде што станала редовен професор во 1972 година. За тоа време, таа исто така била консултант и за Бел Лабс, каде што се преселила во 1973 година, за да работи на високо пренослива библиотека со броеви (ПОРТ). Таа се пензионирала од Бел Лабс во 1984 година.
Парштајнзе
Парштајнзе (Parsteinsee) — општина во округот Барним, во Бранденбург, Германија.
Умбрија
Умбрија (Umbria) е еден од 20-те региони во Италија. Се наоѓа во централениот дел на земјата. Главен град е Перуџа, а поважни градови се Терни и Фолињо.
Провинцијата Умбрија е позната како земјоделска област со голем број мали и живописни места.
Потекло на името
Умбрија го добила своето име по праисториското племе Умбри, првите познати жители на оваа провинција.
Положба
Умбрија е централна провинција во Италија. Таа е и единствената италијанска провинција без пристап до море или државната граница.
Умбрија се граничи со следниве италијански провинции:
Природни одлики
Површината на покраината е 8.456 ² и според ова, Умбрија е една од помалите италијански провинции.
Релјеф
Целата површина на провинцијата Умбрија е со повисок терен. Доста мали рамничарски површини се протегаат по долните делови на речните долини, особено на реката Тибар. Остатокот од покраината е ридско-планински, при што западната половина е пониска и помалку развиена, а со тоа и подобро населена и економски поактивна. Највисокиот врв на покраината, на границата со провинцијата Марке, е Монте Веторе, висок 2.476 m.
Клима
Климата во провинцијата Умбрија е изменета средоземноморска. Како што се разгледуваат повисоките надморски височини, таа станува поконтинентална. Во високите планински предели, климата е поостра, планинска.
Вода
Умбрија е речиси целосно во сливот на Тиренското Море. Најважната река е Тибар, која поминува со горната половина од нејзиниот тек. Во него се влеваат најголем број помали реки (Кашио, Бастија Умбрија, Топина, Нера). Во крајниот западен дел на покраината се наоѓа најголемото езеро на Апенинскиот полуостров, Тразименското езеро.
Административна поделба
Умбрија е поделена на 2 окрузи, т.е. провинции со градови со исто име како административни центри:
Праисторија
Умбрија го добила името по Умбријците, кои се населиле таму во 6 век п.н.е. Градот Терни е основан во 672 п.н.е. Умбрискиот јазик бил поврзан со латинскиот јазик. Археолошките истражувања покажале дека Умбријците со одредена сигурност може да се сметаат за креатори на културите Терамара и Виланова во северна и централна Италија. Во бронзеното време, населението било истиснато од Лигурија со инвазија од североисток. Се верува дека Умбријците биле запознаени со ахајската култура. Етрурците биле главниот непријател на Умбријците, а нивната инвазија од запад кон север и исток (од 700 п.н.е. до 500 п.н.е.) дополнително ги истерала Умбријците кон Апенините. По слабеењето на етрурската моќ, Умбријците се обиделе да им помогнат на Самните во војната против Рим во 308 п.н.е. Нивната врска со Самните била попречена од римската тврдина. Покрај тоа, Римјаните ги поразиле во битката кај Сентино во 295 п.н.е.
Антика
Со победата на Римјаните, започнал процесот на инкорпорирање на денешната Умбрија во латинската култура. Римјаните основале колонии и граделе патишта (Виа Фламинија 220 п.н.е.). Преминот на Виа Фламинија бил столбот на подоцнежниот развој во антиката. За време на Втората пунска војна, имало голема битка кај Тразименското езеро. Умбријците не се мешале, но постепено се станувале „вистинско“ римско население. За време на Римската граѓанска војна помеѓу Марко Антониј и Октавијан во 40 п.н.е Перуџа застанала на страната на Марк Антониј и била целосно уништена од Октавијан.
Среден век
По падот на Западното Римско Царство, Остроготите и Византија се бореле за превласт на територијата на Умбрија. Ломбардите го основале Војводството Сполето, кое покривало голем дел од денешна Умбрија. Ломбардите владееле од 571 година до 13 век, кога Карло Велики го освоил ломбардското кралство во Италија, тој му дал некои умбриски територии на папата. Некои градови добиле форма на независност (комуни) и често биле во војни како дел од конфликтот меѓу папите и императорите. Во 14 век, моќта на Сињорија пораснала, но постепено сите морале да ја признаат папската власт, па до 18 век биле дел од Папската држава.
Популација
Денес, Умбрија има близу 900.000 жители, што ја прави една од најмалите провинции во Италија. Тоа е 50% повеќе жители отколку пред еден век или 15% повеќе од пред 25 години.
Во покраината доминира италијанско население. Влијанието на брзиот развој на покраината во последните децении се рефлектира и во значителниот удел на населението со привремен престој (8,5%).
Земјоделство
Умбрија има развиено земјоделство, што е исто така традиционална активност на населението. Главни земјоделски производи се маслинките, грозјето, пченицата и тутунот.
Индустријата е претежно млада и во форма на мала економија. Во Терни има челичарници. Во Перуџа (Перуџина-Нестле) има прехранбена индустрија. Маслиновото масло се произведува во Сполето и Треви.
Туризмот е важен за економијата на регионот, а најважните аспекти се аџилакот (Асизи) и културата (старите градови).
Андреј Фајт
Андреј Андреевич Фајт (Андрей Андреевич Файт; 29 август 1903 година – 17 јануари 1976 година] бил советски филмски актер. Тој глумел во 44 филмови помеѓу 1925 и 1976 година. Роден е во Нижни Новгород, Русија и починал во Москва.
Список на државни водачи во 1415 година
Ова е список на државни водачи во 415 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Кристоф Алхаус
Кристоф Алхаус  (роден во Хајделберг, Баден-Виртемберг) е германски политичар. Тој е претставник на германската христијанска демократска унија, каде се придружил во 1985. Тој бил градоначалник на Хамбург од август 2010 до март 2011.
Алхаус е роден на 28 август 1969. Тој е оженет и студирал право на универзитетите во Хајделберг, Минхен и Берлин.
Од 7 мај 2008 до 24 август 2010, Алхаус бил покраински министер за внатрешни работи во Хамбург. Од 25 август 2010, бил Прв градоначалник на Хамбург. Кристоф Алхаус бил критичен кон зелената партија во текот на неговиот мандат како градоначалник на Хамбург.
828 п.н.е.
828 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 828. година пред новата ера, 828. од првиот милениум п.н.е., 28. од 9 век п.н.е. и деветта од 820-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4680 и 4681 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3922 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2932 и 2933 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 75 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 828 година се протега во 1808 и 1809, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1868 и 1869 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 285 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1494 и 1493 исламска година пред хиџра.
Тител
Тител е град во Јужнобачкиот округ, во регионот познат како Шајкашка (југоисточниот дел на Бачка), во автономната покраина Војводина. Според пописот од 2011 година, имало 5.294 жители.
Географија
Тител се наоѓа на десниот брег на Тиса, преку сливот на Бегеј и Тиса, недалеку од местото каде што Тиса се влева во Дунав. Над градот се наоѓа Тителски брег (110-130), крајот на Тителската висорамнина, која се протега помеѓу Мошорин, Лок, Вилово, Тител и реката Тиса.
Тител е и седиште на општината, која е во близина на градот Тител, во негова близина се селата: Вилово, Гардиновци, Лок и Мошорин Шајкаш.
Историјата
Тител е многу стар град, на чие подрачје имало населби уште од праисторијата. Најстарото познато спомнување на името Тител било од повелбата на унгарските кралеви и се појавува по 1077 година, а најдоцна во 1095 година. Во тоа време, унгарскиот крал Ласло I (Свети Ласло) и неговиот брат Лампрехт изградиле манастир во Тител, најстариот католички ред на Августин. До доаѓањето на Римјаните, на територијата на денешен Тител живееле Даки, Келти, Скордиски, Јазиги, Хуни, Авари, Прабугари, Готи, Гепиди и Алани. Тука живееле и Римјаните. Тие изградиле тврдина која прв пат била спомната во 1138 година. Словените се појавиле на преминот од 6 и 7 век, а унгарските племиња на крајот на 9 век. За прв пат под српска власт во 1407 година, во XV и XVI век Тител бил во владение на српските деспоти, а за време на Турците седиштето на нахија била во рамките на Сегедскиот санџак. Во воената граница Тител бил зајакнат ров, потоа штабот на баталјонот Шајка.
Во втората половина на 19 век, населението на Тител се зголемило. Повеќето биле Срби, а имало и Унгарци. Така, според пописот од 1880 година, имало 2.094 Срби, 324 Унгарци, 621 Германци, 173 Словаци и 17 Романци. Подоцна според пописот направен од 1890 година имало 2.811 Срби, 705 Унгарци, 1.078 Германци, 78 Словаци, 11 Романци, 2 Рутини, 118 Хрвати и 11 други.Така во градот Тител во тоа време имало 4.314 жители.
На крајот на Првата светска војна, на 8 ноември 1918 година, Тител бил ослободен од српската војска. Тител се нашол во нова држава, Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, каде што го продолжил својот економски и социјален живот. На првиот ден на католички Велигден, 13 април 1941 година, градот бил окупиран од војската на Унгарија. На вториот и третиот ден од православниот Божиќ, на 8 и 9 јануари 1942 година, окупаторот извршил рација во која биле убиени невини Титлијанци. Тител бил ослободен во Втората светска војна на 22 октомври 1944 година.