cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Елвира Нотари
Биографија
Ќерка на Диего Кода и Ањезе Вињес, во нејзиното родно место Салерно посетувала Сцуола Нормале(како што се нарекувале средните училишта во тоа време) и исто така предавала некое време по дипломирањето, пред да се пресели со нејзиното семејство во Неапол во 1902 година, каде што започнала да работи како модистка, професија која продолжила да ја практикува за забава и во текот на нејзината понатамошна дејност како режисерка. Во Неапол го запознала фотографот Никола Нотари, поранешен сликар специјализиран за боење на фотографски филмови со анилин, со кого се омажила на 25 август 1902 година, земајќи го неговото презиме. Заедно ја основале продукциската куќа Филм Дора, со која продуцирале актуелни документарни и краткометражни филмови. Подоцна, со новото име Дора Филм, компанијата започнала и со продукција на долгометражни филмови, базирани на вистински настани во Неапол или на популарни неаполски песни.
Продукцијата се одвивала со пионерска техника: често кадрите биле обоени рачно, поединечно, во виножито од нијанси, другпат машински, со униформирани бои, променливи од сцена до сцена во однос на изразените чувства, сина за меланхолија, црвена од гнев итн. ; сликите биле пропратени со музика и пеење, интерпретирани во живо, и може да се каже дека претставувале форма на мултимедијално шоу.
Елвира работела како режисерка со прецизност и сериозност, избирајќи го популарниот Неапол како привилегиран амбиент за нејзините приказни и ангажирајќи ги пријателите и семејството во глумата и продукцијата, вклучувајќи го и нејзиниот син Едуардо (бељаџијата Џенариело, во фиктивниот филм, еден од првите детски актери на италијанската кинематографија, кој учествувал во сите нејзини филмови), а понекогаш дури и самата таа, давајќи им живот на типичните неаполски ликови со незаборавно емотивно влијание, нудејќи одлични примери на кинематографија означена со неспоредлива способност во „справувањето со социјалните прашања и разликување на себеси како талентиран режисер, потврдувајќи ја оригиналноста на киното на неаполската школа.
Отворила и училиште за филмска уметност, каде предавала природна глума, без драматични претерувања (позајмени од филмските ѕвезди како Франческа Бертини и Лида Борели ) кои биле во согласност со вкусот на публиката од тоа време, и современ начин на изразување емоции, врз основа на психолошката димензија на ликовите. Некои анегдоти за нејзините начини за здобивање со спонтаност во актерството потсетуваат и се чини дека ги предвидуваат оние што подоцна настапуваат, користени од Виторио Де Сика во однос на Енцо Стаиола во Крадците на велосипеди.
Режирала повеќе од шеесет филмови, за кои ги напишала и темите и сценаријата, често инспирирани од неаполски песни или од трагични настани што навистина се случиле во Неапол во тоа време. Светот прикажан во нејзините филмови бил оној на неаполските живеалишта, рибарите, силеџиите, бељаџиите, свет во кој владеела сиромаштијата, карактеризиран со силна социјална нелагодност, каде што над неправдите и драмите љубовта секогаш доживувала триумф. Нејзините дела биле направени да предизвикаат емоции на толку убедлив начин што станала многу позната епизодата во која некој од публиката во едно неаполско кино испукал неколку куршуми во екранот за да го убие „лошиот човек“ во филмот. Комерцијалниот успех на нејзините филмови бил огромен, дури и во странство. На пример, филмот  'Nfama, прикажан во киното „Виторија“ во Неапол, на улица Толедо, се прикажувал добри 32 дена со околу 6.000 посети. Филмот 'A legge, од 1921 година, преземен од „Во Сан Франциско“, едночинка на Салваторе ди Џакомо, се прикажувал 36 дена: толпата луѓе што се насобралe во киното „Виторија“ ги принудиле организаторите да ги преместат проекциите во 10 часот наутро.
И покрај големиот успех кај публиката, нејзините филмови сепак се судриле со една комбинација на многу неповолни фактори: сместувањето на сцените во сиромашните населби и начинот на претставување на реалноста ја направиле, всушност, непопуларна кај штотуку настанатиот фашистички режим. Единствените фигури на нејзините хероини од сиромашните населби се судриле со филмската критика заснована на сексистичка и патријархална визија за општеството, во која доминираат машки личности. Згора на тоа, интересот на фашизмот за филмската уметност довела до централизација на продукцијата во Рим што ја маргинализирала јужната филмска индустрија, а исто така (иако во помала мера) онаа северната. Крајно, побарувачката за врвни филмски остварувања и суперпродукции ја засенила реалистичната нарација на приказни типични за филмовите на Нотари.
Многу често нејзините филмови биле цензурирани: некои, всушност, се сметале за антинационалистички и не можеле да бидат испратени во САД, дури и ако понекогаш успевале нелегално да проциркулираат во њујоршката заедница на имигранти од Little Italy.
Во последните две години од нејзината кариера, под влијание на филмовите на американската кинематографија, таа се потрудила да направи два филма (Napoli terra d'amore, од 1928 година и Napoli sirena della canzone од 1929 година) сместени во општествено опкружување од високата класа.
Во 1940 година, заедно со нејзиниот сопруг Никола, се пензионирала во Кава де' Тирени, каде што потоа починала на 71-годишна возраст.
Голем дел од фотографскиот и филмскиот материјал што ѝ припаѓал наследниците го пренеле во 1998 година во Меѓународниот музеј за кино и театар (MICS) во Рим.
Видински Санџак
Видинскиот санџак припаѓал на Румелискиот вилает.
Подградје
Подградје (словенечки: Podgradje) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Список на државни водачи во 1633 година
Ова е список на државни водачи во 633 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 22 (Битола)
'''Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 22 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 25 во Битола.
Стадион Лецигрунд
Стадион Лецигрунд е фудбалски стадион во Цирих (Швајцарија), на кој своите натпревари ги играат клубовите ФК Цирих и Грасхопер. Стадионот е отворен на 22 ноември 1925 година.
Лецигрунд е еден од ретките стадиони во светот кој е помалку познат по фудбалот, а повеќе по легендарниот атлетски митинг. Стариот стадионот бил срушен во 2005 и за повеќе од година дена е изграден нов, помодерен и поубав во облик на школка за 25.000 гледачи.
Трошоците за изградбата изнесувале 110 милиони CHF, и додатни 5 милиона CHF заради проширувањето на сместивоста за Европското првенство 2008 на 30.000 седечки места.
На овој стадион се одиграле три натпревари на Евро 2008, вклучувајќи го и дербито меѓу Франција и Италија.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Трновци
Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Трновци. Црквата е сместена во крајниот југозападен дел од селото.
Историја
Црквата е изградена во 1883 година, а била обновена по Првата светска војна во 1926 година, како и во 1980 година.
Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез е сместен од западната страна, а на јужната има спроеден влез. Пред обата влеза има натстрешница. Во горниот дел од јужниот и северниот ѕид има по четири залачени прозорци со иста големина кои се поставени во линија. Објектот е изграден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди. Со кров од ќерамиди се покриени и натстрешниците, додека апсидата е покриена со лимен кров.
Во дворот на црквата се наоѓаат камбанаријата, помошен објект, селските гробишта и базен за верски обреди. Камбанаријата е сместена во непосредна близина на главниот влез, од неговата страна. Таа има квадратна основа и е покриена со пирамидален кров од ќерамиди. Влезот е сместен на источната страна а над него се изрежани имињата на лицата заслужни за нејзината изградба. Во горниот дел на скоја страна од камбанаријата има по една бифора.
Лејтон Бол
Лејтон Титерик Бол (Leighton Teeterick Bohl), (,, Охајо, САД - , , Род Ајленд, САД) — американски градежен инженер. Тој бил професор на Брауновиот универзитет и ветеран на американската армија.
Бол дипломирал на Брауновиот универзитет во 1913 година. Во текот на неговата кариера освен како професор, работел и за Американската локомотивна компанија, служел во американската армија и држел повеќе функции во јавниот сектор. Од особено значење се неговите придонеси кон ревидирање на градежните регулации во Провиденс и кон изградбата на морска брана во Њупорт, Род Ајленд, САД. Во текот на Втората светска војна, Бол ја извршувал функцијата директор на Дивизијата за инженерство на Брауновиот универзитет. Подоцна тој раководел со програма на Христијанската асоцијација за млади мажи (Young Men's Christian Association, YMCA) за обучување на ветерани повратници од светската војна.
IC 218
IC 218 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 218 се споменува и како ESO 441-2, MCG -5-29-18, AM 1204-294, IRAS 12046-2944.
Хрсово (Горноџумајско)
Хрсово (од 1971 г. офиц. Горно Хрсово) — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, денес во Општина Горна Џумаја на Благоевградската област, Бугарија.
IC 218
Откривање
Објектот е откриен во јули 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 218 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 218 има привидни димензии од 2,3' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 7 м 14,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 1' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на IC 218 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38464.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Машка кошаркарска репрезентација на Турција
Машката кошаркарска репрезентација на Турција е националнио тим кој ја претставува државата на меѓународните натпревари во овој спорт. Турција е член на ФИБА Европа и до денес имаат по едно сребро на Евробаскетот и Светското првенство во кошарка.
Состав
Составот на Турција во 2011 бил:
Плешивица (Љутомер)
Плешивица (словенечки: Plešivica) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Гружанско Езеро
Гружанско Езеро е вештачко езеро во Србија во близина на Книќ, изградено на реката Груж.
Формирање на акумулацијата
Со изградбата на браната (1979-1981) била преградена една од најдолгите и најбогати со вода реки во Шумадија - Гружа. По изградбата на бетонско-лачната брана кај местото Пајсијевиќи во општина Книќ, била формирана повеќенаменската акумулација Гружа, чие полнење било завршено во 1983 година. Примарна намена на акумулацијата била водоснабдувањето на Крагуевац, Краљево и околните села), денес од оваа акумулација со вода се снабдуваат повеќе од 300.000 граѓани. Формирањето на акумулацијата барало изградба на нова инфраструктура, па за потребите на одржувањето на непречен сообраќај, бил изграден мост на главната траса М-23 (Крагуевац - Чачак).
Морфолошки и хидролошки одлики
Гружданското Езеро има волумен од 64,5 милиони. Обемот на езерото е околу 42, а широчината од 300 до 2.800. Долго е околу 10 метри и оивршина од околу 900 метри квадратни. Со потопувањето биле формирани повеќе ртови и заливи со кои бил создаден добро вдлабнат брег. Брегот е релативно низок, пристапен и обраснат со ливади, шуми и ниски листопадни грмушки. На страната на Книќ се изделуваат повремени карпести делови и нешто повисоки брегови кои се понепристапни. Во северниот дел езерото е широко 1000-2000 метри, додека во јужниот дел (кон браната) езерото се стеснува на широчина од 100-500 метри. При максималниот водостој, крајбрежната линија е долга 42 километри, додека за време на режим на низок водостој (најчесто во летните месеци) таа е скратена за максимално три километри. Просечната длабочина на езерото при максимален водостој е 6,5 метри, додека максималната длабочина е 35 метри. Најголем дел од акумулираната вода (над 80%) е во граница на длабочина од 10 метри, што укажува на релативната „плиткост“ на акумулацијата.
Езерото нема голем број притоки, единствена притока со постојан ток е реката Гружа. По реката Гружа помали притоки се: Борачка река, потоците Ќуревац и Пањевац, кои пресушуваат во жешките летни месеци. Токму поради ваквиот воден биланс, како и големата потрошувачка во комбинација со дотекот на отпадните води од 22 околни населени места, процесот на еутрофикација е забрзан. Мразот ретко го покрива езерото во целост, освен за време на исклучително силни зими кога може да трае и до еден месец.
Биоразновидност
Од риби во гружанското езеро живеат крап, штука, сом, бабушка, беовица, бандар, езерска пастрмка, деверика, смуѓ итн. Благодарение на неговата близина до Книќ и Крагуевац, како и неговата пространост, на Гружданското езеро чести се риболовните натпревари.
Старавински манастир
Старавински манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, на северозападните падини на планината Ниџе, во месноста Старавинско Тумбе во близина на селото Старавина.
Градби
Во склоп на манастирот влегуваат две цркви, конак, параклис, крст и помошни објекти.
Црква „Св. Атанасиј“ (стара)
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Внатрешноста на црквата не е зографисана, но е богата со бројни икони.
Црква „Св. Атанасиј“ (нова)
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со шестаголна апсида на источната страна и осумаголна купола со по една монофора на секоја страна.
Параклис „Св. Преображение“
Параклисот се наоѓа во непосредна близина на манастирот. Тој претставува летниковец со квадратна основа во којшто има свеќарници и макета на црква.
Настани
Во манастирот се слават празниците посветени на патрониот светец Свети Атанасиј Велики на 14 и 15 мај, како и Преображение Христово на 18 и 19 август.
NGC 2165
NGC 2165 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Кочијаш, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 12 февруари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2165 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m. NGC 2165 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Одрено
Одрено — село во Општина Ранковце, сместено во областа Славиште, во североисточниот дел на Македонија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот дел на територијата на Општина Ранковце.
Се наоѓа во непосредна близина на самиот коридор 8, по кој поминува магистралниот пат од Скопје и Куманово кон Крива Паланка до граничниот премин Деве Баир на македонско-бугарската граница.
Население
Според податоците од пописот во 2002 година во Одрено живеат 131 жител сите од македонско етничко потекло и со православна вероисповед.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 87 жители, од кои 83 Македонци и 4 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Ранковце, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка, додека во периодот по војната од 1957 до 1962 година селото било седиште на некогашната општина Ранковце, каде што се наоѓало и во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото исто така се наоѓало во тогашната општина Ранковце, во која покрај Одрено се наоѓале и селата Ветуница, Вржогрнци, Гулинци, Лубинци, Опила, Отошница, Радибуш, Ранковце и Станча. Самата Општина Ранковце била дел од Кривопаланечката околија. Општината Ранковце постоела и во периодот 1950-1952 година.
Список на државни водачи во 367 година
Ова е список на државни водачи во 67 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Асид-џез
Асид-џез (англиски: acid jazz) или клупски џез (club jazz) — музички жанр кој комбинира елементи на џез, сол, фанк и диско музика. Овој вид на музика потекнува од лондонските клубови од средината на 1980-те години, и ова движење се проширило низ остатокот од светот, особено САД, Европа и Јапонија. Голем број денешни правци се под влијание на овој правец на музика, особено џез-фанк, нео сол или џез-рап.
Бокс со голи тупаници
Боксот со голи тупаници е изворниот облик на бокс, во блиско сродство со античките боречки спортови. Во овој спорт двајцата противници се пресметуваат без боксерски ракавици или какво било средство а омекнување на ударите. Разликата помеѓу уличната борба и боксот без ракавици е во тоа што тој има правила, како да речеме забрана за удирање на паднат противник, за разлика од пресметките од типот „гради в гради“.
Историја
Во англиската традиција (каде спортот е наречен bare-knuckle boxing), за прв шампион се смета Џејмс Фиг кој ја освоил титулата во 1719 г. и ја сочувал сè додека не се повлекол од боксот заради возраст во 1730. Други познати шампиони биле Џек Бротон, Даниел Мендоза, Џем Белчер, Хен Парс, Џон Гали, Том Криб, Том Спринг, Џем Вард, Џејмс Берк, Вилијам 'Бендиго' Томпсон, Бен Конт, Том Сејерс и Џем Мејс.
Џем Мејс, шампион на Англија, и Џо Кобурн, поранешен американски шампион, одбоксирале меч во Њу Орлеанс во 1870 г. Овој меч бил најавуван како „меч на векот“, но борбата траела 3 часа и 48 минути и за тоа време обајцата противници не успеале да зададат ниту еден удар.
Мејс го држи рекордот за најдолга боречка кариера (од каков било вид) во историјата, со 35 години стаж во рингот.
Само еден боксер во историјата добил витештво. Единственото витештво е доделено на Сер Ден Донели, шампион на Ирска околу 1815 г.
Надворешни врски
Antikva greka boksado Boxeo en la Antigua Grecia Rusikavõitlus Antiikin kreikkalaisnyrkkeily Pugilat איגרוף ביוון העתיקה Ókori görög ökölvívás Boxa grec antique Pertandingan tinju Yunani Kuno 古代ギリシアのボクシング Pugilatio (Graeci antiqui) Ancient Greek boxing Tinju Yunani Kuna 古希腊拳击
NGC 6774
NGC 6774 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Стрела, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6774 се споменува и како OCL 65, Ruprecht 147.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јули 1830 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6774 е од видот III2m. NGC 6774 има само една позната привидна димензија, која изнесува 20'.
Други поделби
Проучување на NGC 6774 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 296; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6296. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 157.
Љутомер
Љутомер (словенечки: Ljutomer) — град во Општина Љутомер во источна Словенија. Градот е центар на општината Љутомер. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Поторес
Поторес (Αγία Κυριακή, Агија Кирјаки, до 1927 Ποταρές, Потарес) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 18 километри северно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 254 метри.
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Алексово имало 200 жители Турци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 165 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 212 жители.
Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1926 година, селото било преименувано во Агија Кирјаки.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 236 жители бегалци. , додека во 1940 година селото броело 314 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 269 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 268 жители, во 1971 година имало 228 жители, во 1981 година имало 137 жители, додека во 1991 година имало 127 жител. Денеска, населението на селото е 195 жители според пописот од 2001 година.
Дански јубилеј (Фабержеово јајце)
Тоа е едно од шесте Фабержеови јајца кои се моментално изгубено, за чие постоење се знае само од фотографија (едно од две такви); друго такво е јајцето Сеќавање на Александар III од 1909 година.
Изненадување
Јајцето содржи минијатурни портрети на Кристијан IX Дански и неговата жена, Луиза од Хесен-Касел, родителот на царицата Марија Фјодоровна.
Дебочица
Дебочица — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, денес во Општина Горна Џумаја на Благоевградската област, Бугарија.
Призренски Санџак
Призренскиот санџак (Prizren Sancağı, Sanxhaku i Prizrenit) припаѓал на Румелискиот вилает. Санџакот бил управна единица на Турскиот султанат на подрачјето на јужна Метохија и околните области, а постоел во периодот од 1455 година до 1912 година, со центар во градот Призрен. Призренскиот санџак бил во состав на Румелискиот пашалук сè до втората половина на 19 век, кога влегол во состав прво на Скадарскиот вилает, потоа на Призренскиот вилает, и на крајот во состав на Косовскиот вилает.
ПУ „Кочо Рацин“ - Свето Тодори
Основно училиште „Кочо Рацин“ (официјално: Подрачно основно училиште „Кочо Рацин“ - Свето Тодори; скратено: ПОУ „Кочо Рацин“) — подрачно основно училиште во селото Свето Тодори, составен дел на истоименото училиште во селото Ивањевци.
Училиштето е именувано по македонскиот поет Кочо Рацин.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 19 (Битола)
'''Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 19 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 26 во Битола.
Строчја Вас
Строчја Вас (словенечки: Stročja vas) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Грб на Општина Берово
Грб на Општина Берово — официјален грб Општина Берово
Опис
Грбот на Општината .Берово е во кружна форма. Во подножјето има книга, графички изведена - линиски. Во кругот се: Беровското езеро, десно е манастирот „Св Архангел Михаил“. Грбот е изведен. описно, експлицитно, со реалистички елементи во духот на стилските одлики на претстави кои биле изработувани и визуелно третирани во поранешниот опшествено-политички систем каде повеќе елементи биле претставувани во стилски карактерисртики на одреден описен реализам .. Општината има грб кој е во кружна форма. Во кругот симетрично е растворена книга, како симбол на образованието, што е основа на прогресот на Општината. Од центарот на кругот се поставени два полупречника што ги претставуваат планините во Општината како главна географска одлика на Општината. Во средината на воздушниот простор кој го претставува исечокот на кругот што го формираат планините, се наоѓа бор-симбол на шумското богатство на Општината. Реката и акумулационото езеро се наоѓаат во средината на грбот. Оградата на езерото е во вид на лента украсена со орнаменти што го претставуваат малешевскиот фолклор. На десната страна од кругот е сместен приказ на манастирскиот комплекс “Свети Архангел Михаил” духовно-образовен симбол на Малешевијата. Индустријата е претставена со запалник на кој е испишано името на општинскиот центар-Берово и се наоѓа под половината од кружната форма. Од левата и десната страна на кругот се претставени гранки од листови и жито како симбол на овоштарството и земјоделието во Општината.
IC 219
IC 219 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 219 се споменува и како ESO 441-6, MCG -5-29-20, AM 1205-300.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 219 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 219 има привидни димензии од 1,9' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 7 м 57,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 20' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 84°.
Други поделби
Проучување на IC 219 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38511.
Список на државни водачи во 1632 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Планинарски дом „Старавина“
Планинарски дом „Старавина“ — планинарски дом во селото Старавина, на северозападните падини на планината Ниџе. Сместен е на надморска височина од 860 м.
Управа
Со планинарскиот дом управува планинарското спортско друштво „Медикус“ од Битола.
Масакр
Масакр (франц. massacre) е убивање на многу луѓе или животни, особено на оние кои не учествуваат во борба или немаат начин да се одбранат себе си. Воопшто, масакрот се смета за морално неприфатлив, особено кога е извршен од група политички актери против беспомошни жртви. Зборот е позајмица од францускиот термин за „месарница“ или „касапење“. „Масакрот“ не секогаш се смета за „ злосторство против човештвото “. Други блиски термини кои честопати се совпаѓаат се: воено злосторство, погром и масовно убиство.
Елбасански Санџак
Елбасанскиот санџак припаѓал на Румелискиот вилает.
Машка кошаркарска репрезентација на Грузија
Состав
Составот на Грузија во 2011 година бил:
Машка ракометна репрезентација на Исланд
Машка ракометна репрезентација на Исланд — национална репрезентација на Исланд која ја претставува земјата на меѓународните ракометни натпревари. Репрезентацијата е управувана од Исландскиот ракометен сојуз.
Покрај фудбалот, ракометот е најпопуларен спорт на Исланд. Машката репрезентација е една од најдобрите ракометни нации од 1980-тите.
За првпат Исланд стигнал до полуфиналето на меѓународно првенство на Олимпискиот турнир во 1992. Таму биле поразени од Обединетата екипа на земјите од поранешниот Советски Сојуз со 20:22. Бронзениот медал бил недостижен по поразот од Франција во 20:24.
На Олимписките игри во Пекинг, Исланд го остварил својот најголемиот успех во спортската историја на земјата со влегувањето во финалето и победата од 36:30 против Шпанија на 22 август 2008 година во полуфиналето. Во финалето на 24 август, екипата загубила од Франција 23:28. Неколку минути по последниот свиреж, исландскиот претседател најавил одмор, така што на сите Исланѓани им бил даден слободен ден. Во следните квалификации за Светското првенство во ракомет во 2009 година, Исланд изненадувачки не успеал да се квалификува поради Македонија.
Уште едно полуфинале се случило на Европското првенство во 2010 година, каде екипата повторно загубила од Франција, но потоа го освоила бронзениот медал со победа од 29:26 над Полска.
На Олимписките игри во Лондон во 2012 година, Исланд стигнал до последната фаза без да загуби бод, но го загубил четвртфиналето против Унгарија со 33:34. После турнирот, Гумундур Гуамундсон престанал да работи како национален тренер. Негов наследник станал Арон Кристијансон, кој по прелиминарната рунда поднел оставка на Европското првенство 2016 година. Во март 2016 година, Светинсон ја презел тренерската позиција. После Европското првенство 2018 Гумундур Гуамундсон повторно ја презел тренерската позиција на репрезентацијата.
Учества
Шампион  Финалист   Трето место   Четврто место
Состав
Состав за Европско првенство во ракомет за мажи 2020
Тренер: Гудмундур Гудмундсон
Дизајн
Дизајн како процес може да преземе многу форми во зависност од предметот што се дизајнира и индивидуалецот или индивидуалците што учествуваат.
Во контекстот на применета уметност, инженерство, архитектура и други креативни дејности, дизајн е и именка и глагол. Дизајн во неговиот глаголски контекст е процес на создавање и развивање на план за естетски и функционален предмет, за што е потребно соодветно истражување, размислување, моделирање, прилагодување и ре-дизајн. Како именка, дизајн се користи и како финален план за дејство (цртеж, модел или друг опис), или резултат на следење на тој план за дејство.
Поврзано
Некои индустриски дизајни се сметаат и како класични уметнички дела, и како дела на инжинеринг.
Стара Цеста
Стара Цеста (словенечки: Stara Cesta) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
NGC 2166
NGC 2166 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2166 се споменува и како ESO 57-SC64, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 59 м 33,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 56' 29".
Други поделби
Проучување на NGC 2166 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9163.
Ратеш
Ратеш (Ηλιόφωτο, Илиофито, до 1927 Ράτες, Ратес) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 17 километри северно од градот Кукуш, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 144 метри.
NGC 369
NGC 369 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 369 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 369 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 5 м 8,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 17° 45' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 52°.
Други поделби
Проучување на NGC 369 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3856. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 307; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5851. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 906.
Список на државни водачи во 1631 година
Ова е список на државни водачи во 631 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4181
NGC 4181 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4181 се споменува и како MCG 9-20-111, CGCG 269-41, NPM1G +53.0123.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4181 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 4181 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 11°.
Други поделби
Проучување на NGC 4181 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38938. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3834. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1389.
ААА-белковини
ААА-белковини или АTPази асоцирани (поврзани) со различни клеточни активности — белковинска фамилија чии членови споделуваат сочуван модул од околу 230 аминокиселински остатоци. Станува збор за голема, функционално разновидна белковинска фамилија, која припаѓа на ААА+ белковинското натсемејство на NTPази со P-петелка.
ААА-белковините имаат улога на искористување на хемиската енергија ослободена при хидролиза на АTP за покренување на конформациони промени кои се претвораат во механичка сила која делува на макромолекуларен супстрат.
ААА-белковините се функционално и организационо разновидни, а се разликуваат во активноста, стабилноста и механизмот на дејство. Членовите на ААА-фамилијата на белковини се среќаваат во сите живи организми и се од суштинско значење за многу клеточни процеси. Тие се вклучени во процесите на ДНК-репликација, разградување на клеточни белковини, спојување на мембрани, раскинување на микротубули, биогенеза на пероксизоми, пренос на сигнали и регулација на генска експресија.
Структура
ААА-доменот содржи два поддомена; N-терминален алфа/бета-домен, кој ги врзува и хидролизира нуклеотидите (Розманов склоп), и C-терминален алфа-завоен домен. N-терминалниот домен е долг околу 200-250 аминокиселински остатоци и ги содржи Вокеровите мотиви. Овој домен го поседуваат и другите припадници на ААА+ натсемејството. Повеќето ААА-белковини имаат дополнителни домени кои се користат за олигомеризација, врзување на супстрат и/или регулација. Овие домени може да се наоѓаат N или C-терминално во однос на ААА-модулот.
Четвртична структура
ААА-ATPазите градат олигомерни агрегати (најчесто хомохексамери) кои формираат прстенеста структура со централна пора. Овие белковини градат молекуларен мотор кој го спрегнува врзувањето и хидролизата на АTP за промени во конформационите состојби, кои промени можат да бидат пропагирани низ агрегатот, со цел да делуваат на одреден супстрат, преку негова транслокација или ремоделација.
Централната пора може да биде вклучена во обработката на супстратот. Во хексамерната конфигурација, АTP-врзувачкото место се наоѓа на интерфејсот помеѓу подединиците. По врзувањето и хидролизата на АTP, ААА-ензимите подлежат на конформациони промени во ААА-домените, како и во N-домените. Овие движења може да бидат пренесени на супстратна белковина.
Молекуларен механизам
Хидролизата на АTP кај AAA-ATPазите се одвива преку нуклеофилен напад на гама фосфатната група на АTP со активирана молекула на вода, што доведува до движење на N-терминалните и C-терминалните ААА-поддомени еден во однос на другиот. Ова движење овозможува создавање на механичка сила, која ја амплифицираат другите ATPазни домени во рамките на истата олигомерна структура. Додатните домени во белковината овозможуваат регулација и насочување на механичката сила кон различни цели.
Функции
ААА-белковините се вклучени во процесите на разградување на белковини, мембранско спојување, репликација на ДНК, динамика на микротубулите, внатрешноклеточен транспорт, активирање на транскрипцијата, склопување на белковините и разградување на белковински комплекси и белковински агрегати. Динеините, една од трите најголеми класи на моторни белковини, се всушност ААА-белковини кои ја поврзуваат нивната ATPазна активност со молекуларно движење долж микротубулите. ААА-протеазите ја користат енергијата на хидролиза на ATP за транслокација на белковинска молекула внатре во протеазом за деградација.
Делвино (Пиринско)
Делвино — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, денес во Општина Горна Џумаја на Благоевградската област, Бугарија.
Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 17 (Битола)
'''Куќа на ул. „Пеце Матичевски“ бр. 17 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 27 во Битола.
IC 220
IC 220 — галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 220 се споменува и како ESO 441-9, MCG -5-29-23, AM 1206-311, IRAS 12064-3114.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јануари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 220 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 220 има привидни димензии од 2,9' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 9 м 0,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -31° 31' 10". Положбениот агол на објектот е во износ од 166°.
Други поделби
Проучување на IC 220 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38588.
NGC 6775
NGC 6775 — астеризам во соѕвездието Орел, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 19 јули 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 16 м 42 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -0° 55' 58".
Други поделби
Проучување на NGC 6775 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 251; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5130. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 323.
Сподњи Каменшчак
Сподњи Каменшчак (словенечки: Spodnji Kamenščak) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Рококово јајце (Фабержеово јајце)
Рококово јајце — едно од Фабержеовите јајца создадени во работилницата на Карл Фаберже за богатиот руски индустријалец Александар Келх, како подарок за неговата сопруга во 1902 година. Бидејќи не станува збор за подарок на рускиот цар за неговата царица, истото не се вбројува како „царско“ Фабержеово јајце, и во овој случај, станува збор за едно од седумте „Келхови“ јајца. Ова е всушност петтото јајце од низата.
Изненадување
Како и секое велигденско јајце кое е произведено од Фаберже, и ова во внатрешноста содржи „изненадување“. Во овој случај, станува збор за златен статив на кој се наоѓа провиден розеникав емајл во облик на срце со иницијалите „В.К.“ (Варвара Келх), при што на едната страна има дијаманти, а на другата страна дијаманти и годината на производство 1902. Внатре во самото срце има место за три слики (најверојатно мини слики). Оригиналните слики кои биле во внатрешноста се изгубени.
Историја
Јајацето било продадено од страна на Келх во 1920 година по Октомвриската револуција и било купено од господинот Леон Гинберг истата година откако било понудено на продажба од страна на францускиот изработувач на накит Морган. Поради француските правила во однос на заштитени марки, ова јајце (и останатите кои биле понудени на продажба) не биле изложувани. Во 1940-ите било продадено на Вила Русија во Њујорк, и во периодот од 1949 до 1958 година било во сопственост на њујорчаните Џек и Бел Лински. Подоцна во 1958 година повторно било откупено од Вила Русија. Во периодот од 1962 до 1997 година било дел од приватната колекција наречена САД. Во 1997 година било продадено од трговецот Пролер во Далас, Тексас на непозната личност. Во 2012 година било откупено од страна на Арчи и Дороти Мекферин како дел од нивната колекција. Во 2013 година било изложено во Хјустон, Тексас како дел од Фабержеовиот симпозиум.
Паскал Баил
Паскал Баил (роден на 30 декември, 1964 во Перпињан) — француски фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од одбраната.
Клупска кариера
Тој играл за Монпелје, Олимпик Марсеј и Стразбур. Најголем дел од својата кариера поминал во Монпелје за кого настапувал во два периода (1983-1991 и 1995-200) и во моментов тој е играчот со најмногу настапи за овој клуб со вкупно 429.
Грб на Општина Велес
Грб на Општина Велес — официјален грб на Општина Велес
Опис
Грбот на општина Велес е долговечен и донесен пред 42 години. Тој е во форма на штит, на горниот дел е напишано името на градот а во средината е Градскиот саат, под него е машински запченик, кој ја симболизиран индустријата, која сè до пред десетина години беше движечка гранка за развој на општината. Лево и десно од Саат кулата се амфитеатрално поставени двете страни на градот со повеќе куќи, а под нив се бранови, кој ја симболизираат реката Вардар.