cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Големи мачки
Големите мачки ) е потсемејство на семејствата Felidae во која припаѓаат родовите пантери (Panthera), (Uncia) и (Neofelis). Одвојувањето на големите од останатите мачки се смета дека се случило пред 6-10 милиони години . Скорешните ДНК-анализи укажуваат дека Uncia uncia наречен Снежен леопард е всушност основниот вид на големите мачки и дека треба да биде преименуван во Panthera uncia. Постојат и докази за посебни маркери за митохондриалниот геном.  Друго истражување засновано на ДНК укажало дека редоследот на одвојувањето на гранките било најпрво Panthera tigris, потоа Panthera onca, Panthera leo и на крај двата сестрински вида Panthera pardus и Panthera uncia. За да се потврдат овие резултати треба да се направат уште истражувања.
Економија на Македонија
Продуктивност
Според податоците на Евростат, еден македонски работник за еден работен час создава само 42,9% од просечната додадена вредност во ЕУ.
Каваларци
Историја
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 240 македонски патријаршисти и работело грчко училиште.
Во текот на Втората балканска војна, селото било окупирано од страна на грчките војски. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 284 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 389 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1927 година, селото било преименувано во Калохорион.
Економија на Македонија
Јавни финансии и фискална политика
Во 2008 година, вкупните буџетски приходи изнесувале 32,9% од БДП, додека во 2014 година тие паднале на 27,7%. Истовремено, вкупните буџетски расходи се намалиле од 33,8% во 2008 година на 31,8 во 2013 година. Во структурата на буџетските расходи, капиталните расходи учествувале со 14,3% во 2008 година, додека во 2016 година нивното учество изнесувало 9,2%.
''Табела бр. 5 - Капиталните расходи во буџетот на Македонија, 2003-2016 (% од вкупните буџетски расходи'')
Каваларци
Демографија
Во 1928 година селото броело 368 жители. , додека во 1940 година селото броело 1008 жители.
Економија на Македонија
Даночен систем
''Табела бр. 6 - Даночните приходи во Македонија, 2003-2016 (во милиони денари'')
Каваларци
Демографија
Селото во пописот од 1951 година броело 1125 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 1240 жители, во 1971 година имало 1210 жители, во 1981 година имало 1375 жители, додека во 1991 година имало 1518 жители.
Економија на Македонија
Јавен долг
''Табела бр. 8 - Јавниот долг во Македонија, 2004-2016 (% од БДП)''
Ахмед Хегази
Ахмед Хегази (роден на 25 јануари 1991 во Исмаилија) - египетски фудбалер, играч од одбраната на Вест Бромвич Албион и на египетската репрезентација.
Технички одлики
Физички моќен и ефикасен во играта во воздухот Хегази е централен одбранбен играч, кој добро игра со топката во посед - и покрај тежината - поседува дискретна агилност која му овозможува да ја изнесе топката и да започне создавање на акција во задниот дел. Неговата способност во воздухот го прави опасен по противникот и во нивниот шеснаесетник.
Исмаили
Своите први фудбалски чекори Хегази ги направил во младинскиот сектор на Исмаили. Дебитирал како професионалец на 24 ноември 2009 во натпревар против Ел Ентаг Ел Харби, започнувајќи како стартер го одиграл целиот натпревар во победата на неговиот тим со 2-1.
Фјорентина
На 5 јуни 2012 година, Фјорентина ја потврдила регистрацијата на дефанзивецот, кој со договор се врзал за Виола до 2016 година. За првата сезона во Фиренца избрал да го носи дресот со број 3. Хегази дебитирал во Серија А на 18 ноември во натпреварот Фјорентина-Аталанта 4-1, влегувајќи во игра од клупата за резерви на местото на Факундо Ронкалја во 76-тата минута од натпреварот. Подоцна истиот месец, на 28 ноември, тој го постигнал својот прв погодок за Виола во победата со 2-0 над Јуве Стабија во Купот на Италија. На 12 декември од Фјорентина објавиле дека Хегази завршил на операција откако се здобил со сериозна повреда на тренинг со клубот. Тој бил подложен на реконструктивна хирургија на неговиот преден круцијален лигамент, повреда од која морал да се опоравува 5-6 месеци.
На почетокот на следната сезона, во септември 2013, туку што се вратил на тренинзите со клубот Хегази добил нов удар повредувајќи го истиот лигамент и повторно на тренинг поради што морал одновно на рехабилитација од 6 месеци. Како резултат на повредата тој го пропуштил поголемиот дел од сезоната 2013-2014, враќајќи се во акција дури на 18 мај 2014 за последното коло од сезоната во Серија А, играјќи го целиот натпревар против Торино на домашен терен што завршил нерешено 2-2.
Перуџа
На 2 февруари 2015, Хегази бил позајмен на екипата на Перуџа во Серија Б до крајот на сезоната 2014-2015. Дебитирал за новиот клуб само 5 дена подоцна во поразот со 3-1 од Виченца, играјќи ги сите 90 минути. Сезоната ја завршил со 10 настапи за Перуџа во Серија Б од кој во 9 бил стартер.
Ал Ахли
Откако во август 2015 го раскинал договорот со Фјорентина, Хегази се вратил назад во Египет каде му се приклучил на Ал Ахли на 1 септември 2015 потпишувајќи петгодишен договор со клубот. Хегази поминал две сезони во Ал Ахли помагајќи му на клубот да освои две титули во Египетската Премиер лигата и еден Суперкуп на Египет.
Вест Бромвич Албион
На 17 јули 2017 година, Хегези се преселил во Англиската Премиер лига приклучувајќи му се на Вест Бромвич Албион на позајмица од Ал Ахли до крајот на сезоната, со опција Албион да потпишат траен договор со играчот. Своето деби за Вест Бромвич во Премиер лигата го направил на 12 август 2017 во победата со 1-0 над Борнмут, постигнувајќи го единствениот гол во натпреварот со удар со глава од непосредна близина по нафрлената топка од Крис Брант; Хегази исто така бил прогласен за играч на натпреварот. На 18 декември 2017, ВБА ја искористиле опцијата и потпишале траен договор со Хегази до 2022 година.
Репрезентативна кариера
Дебитирал за селекцијата на Фараоните на 3 септември 2011 година против Сиера Леоне, натпревар од финалната фаза на квалификациите за Африканскиот куп на нации 2012. Претходно тој настапувал за младинските државни репрезентации, земајќи учество со репрезентацијата под 20 години на Светските првенства во 2009 и 2011 година. Во 2012 година, Хегази исто така учествувал на Олимписките игри во Лондон со Олимписката фудбалска репрезентација на Египет.
На 4 јануари 2017, селекторот на сениорската репрезентација Ектор Купер го повикал Хегази меѓу 23-цата играчи кои биле пријавени за настап на Африканскиот куп на нации 2017. Хегази ги одиграл комплетно сите 6 натпревари на Египет на турнирот. Тој и помогнал на својата репрезентација да стигне до полуфиналето без ниту еден примен погодок. Во полуфиналниот натпревар против Буркина Фасо што по 120 минути завршил без победник 1-1, Египет се пласирал во финалето по подоброто изведување на пенали (4-3 на пенали) а Хегази бил еден од четворицата сигурни изведувачи на својата репрезентација. Сепак, во финалето Фараоните биле поразени од Камерун со 2-1, иако на полувремето воделе со 1-0. Како резултат на одличните перформанси, Хегази бил избран меѓу единаесетте играчи кој се нашле во Тимот на турнирот.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 15 јануари 2017.
Мисли (Паскал)
Мисли (Les Pensées) — збирка на фрагменти од Блез Паскал, составена после неговата смрт. Ова дело е пред сѐ апологија, односно одбрана на христијанството од скептиците и слободните мислители.
Паскал се обидува да покаже дека човекот, поради гордоста и сладострастието, единствен начин да постигне внатрешен мир и вистинска среќа е преку Бог. Според него, расипаниот однос помеѓу човекот и Бог го причинува чувството на постојано незадоволство, кое го води човекот да посакува да заборави, преку „разонода“ и забава, дека е смртен и дека има непресушна потреба од божја милост. Паскал вели дека човекот е истовремено кутар и велик, ништо и сѐ, ограничен но устремен кон бесконечноста. Способноста да мисли, копнежот по бесконечното и незапирливата потрага по среќа се траги на Бог врежани во духот на човекот, создаден за да го запознае и љуби Бог.
Повеќе преведувачи и филозофи се обиделе да го реконструираат целото дело врз основа на достапните фрагменти. Во секој случај сите фрагменти се водени од длабока религиозност, но истовремено во себе носат оригинална филозофска мисла, па оттаму се релевантни и денес. Со зборовите на македонскиот филозоф, Ана Димишковска, автор на поговор на изданието на македонски:
"Сепак, дури и луѓето чие религиозно искуство и воопшто, животен свет, е сосем различен од Паскаловиот, го споделуваат фундаменталниот човечки хоризнот кој тој толку страсно и драматично го открива. Ако е некаква утеха: животната празнина сите подеднакво нѐ ужаснува, иако се различни начините на кои се обидуваме да ја совладаме, како што се, можеби, различни и небата на кои секој од нас, низ ретките проблесоци, со исконска радост се сеќава."
NGC 5294
NGC 5294 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5294 се споменува и како CGCG 271-61, CGCG 272-6.
Откривање
Објектот е откриен на 14 април 1789 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5294 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5294 има привидни димензии од 0,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 45 м 18,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 17' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Министерство за животна средина и просторно планирање
Надлежности
Надлежностите на министерството се :
1089
1089 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1089 година од новата ера, 89. од вториот милениум, 89. од XI век и последна од 1080-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6597 и 6598 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5839 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4849 и 4850 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1842.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1089 година се протега во 3725 и 3726, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3785 и 3786 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1632. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 481 и 482 исламска година.
Керенка
Керенка било неформално име на банкноти кои ги издала Руската привремена влада во 1917 година, а името го добиле по претседателот Александар Керенски. Тие биле издадени и од Госбанк на Советска Русија во текот на 1917-1919 година.
NGC 7720/1
NGC 7720/1 — галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7720/1 се споменува и како UGC 12716, MCG 4-55-36, CGCG 476-91, 3C 465.
Откривање
Објектот е откриен на 10 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7720/1 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 10,9 m/лм2. NGC 7720/1 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 38 м 29,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 2' 5"".
Други поделби
Проучување на NGC 7720/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71985. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 169; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2254. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 779.
Ден на Австралија
Денот на Австралија е официјален национален ден на Австралија. Се прославува на 26 јануари кога се одбележува пристигнувањето на Првата флота во Сиднеј Ков во 1788 година. На овој ден била основана првата колонија од Европјаните и Артур Филип (првиот гувернер на Нов Јужен Велс) го подигнал Британскито знаме.
Денес во Австралија, прославите имаат за цел да го рефлектираат различното општество на нацијата.
Во современа Австралија, празникот се одбележува со доделување на наградите „Австралијанец на годината“ и обраќање на Генералниот гувернер и премиерот. Во повеќето градови ширум Австралија има фестивали, концерти и церемонии. Денот на Австралија стана најголемиот годишен граѓански настан во Австралија.
Домородните австралијанци овој датум го сметаат како инвазија на земјата од страна на Британците и почеток на колонизацијата. Тие се против тоа овој ден да се слави како национален празник. 26 јануари го нарекуваат Ден на инвазијата, Ден на опстанокот или Ден на жалост. Затоа повикуваат да се смени датумот, или целосно да се укине празникот. Сепак, Австралијанците кои се за промена на датумот се малцинство.
Современи прослави
Од 1988 година, учеството на граѓаните во прославувањето на Денот на Австралија постојано се зголемува. Од 1994 година сите држави и територии за прв пат почнале заеднички да го прославуваат како државен празник. Пред тоа, некои држави го прославувале државниот празник во понеделник или петок за има продолжен викенд. Ширум Австралија се одржуваат концерти на отворено, се прават скари, се одржуваат спортски натпревари, фестивали и огномети. Овие официјални настани се претставени од Националниот совет за денот на Австралија, кој е официјален совет или комитет во секоја држава и територија и од локални комитети.
Класик Брухе-Де Пане 2022
Класик Брухе-Де Пане 2022 (позната како Минерва Класик Брухе-Де Пане поради спонзорство) — 46. издание на велосипедската еднодневна трка Три дена Брухе-Де Пане, која се одржала на 23 март како осми настан во сезоната на Светската турнеја.
Екипи
Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2020 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Шестнаесет екипи одлучиле да настапат на трката. Дополнително, осум професионални континентални екипи биле специјално поканети, со што се заокружила главната група од 24 екипи. Освен четири екипи, сите други настапиле со дозволените седум возачи. Од вкупно 164 возачи, што ја започнале трката, 154 ја завршиле.
Златанка Белазелкоска
Златанка Белазелкоска (моминско: Кирилова; р. во ) — македонски специјалист по болести на устата и пародонтот и универзитетски професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје.
Животопис
Белазелкоска е родена на 26 март 1948 година во Скопје, Македонија. Матурирала во 1968 година во Скопје, а на стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет дипломирала во 1973 година. Звањето специјалист по болести на устата и забите го добила во 1977 година.
Магистрирала и докторирала на Стоматолошкиот факултет при Скопскиот универзитет во 1981 и 1989 година, соодветно.
На стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет во Скопје, на Клиниката за болести на устата и парадонтот, се вработила во 1975 година. Во 1977 година била избрана во звањето помлад асистент по предметот болести на устата и пародонтот на Стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет. Во 1979 година била избрана во звањето асистент на Катедрата за болести на устата и пародонтот при Стоматолошкиот факултет во Скопје и уште трипати била преизбирана во истото звање. Во звањето доцент на истата Катедра била избрана во 1990 г. Изборот во звањето вонреден професор на д-р Златанка Белазелкоска бил извршен во 1995 г. За редовен професор били избрана 2000 година, а реизбрана во истото звање во 2005 година.
Издала над 120 статии, објавени во домашни и во странски публикации. Автор е на учебникот „Орална патологија“. Ја истражувала улогата на ензимите во етиопатогенезата на прогресивната пародонтопатија.
Проф. д-р Златанка Белазелкоска е активно вклучена во дејноста на Стоматолошкиот факултет и на стоматолошките клиники. Во неколку изборни периоди била избирана за секретар на Кадровскиот одбор при Наставно-научниот совет на Факултетот, од 1992 наваму. Проф. д-р Златанка Белазелковска била и раководител на Катедрата за болести на устата и пародонтот како и на Клиниката за болести на устата и пародонтот при Универзитетскиот стоматолошки клинички центар во Скопје.
Добитник е на повеќе награди и признанија.
Класификација на почвите
Класификацијата на почвите е дел од педологијата во кој се опишуваат различните типови почви. Меѓутоа, во светот не постои единствена и општоприфатена класификација на почвите. Заедно со меѓународниот (Класификација на почвите според ФАО и од 1998 наваму WRB), во многу држави се применуваат и национални системи за класификација на почвите, често основани на принципиелно различни приоди.
Во Македонија се користи усовршената и надополнетата класификација од 1972 година, изработена од А. Шкориќ, Ѓорѓи Филиповски и М. Ќириќ. Таа е прифатена од Југословенското друштво за проучување на почвите и е препорачана да се користи во педолошките истражувања кај нас.
Класификацијата од 1972 година
Овој класификациски систем е основан на одликите на самите почви, а не на надворешните услови на нивното образување. Овие одлики (физички и хемиски) се видливи и лесно мерливи:
Оваа класификација се состои од шест единици: оддел, класа, тип, поттип, вариетет, форма. Притоа, одделот е највисока, а формата најниска единица.
Одделите се дефинираат врз основа на видот на влажењето (природно наводнување) на почвите, како и составот на водите со кои се наводнува почвата. Има четири оддели. Одделите се поделени на класи. Класите се дефинираат врз основа на генетско-еволуцискиот принцип, односно секоја класа се состои од типови на почви што претставуваат даден еволуциски стадиум и имаат ист распоред на хоризонтите во почвениот профил.
Вилпероде
Вилпероде (Wülperode) — село и поранешна општина во округот Харц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Остервик.
Вогерзин
Вогерзин (Woggersin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
ОУ „Крсте Петков Мисирков“ - Куманово
Општинско основно училиште Крсте Петков Мисирков  — основно училиште во Куманово, Општина Куманово. Училиштето ја дели зградата со ООУ „Браќа Миладиновци“. Наречено е по македонскиот филолог, кодификатор, славист, историчар, етнограф - Крсте Петков Мисирков.
Историја
Младите книжевници од 1959 година издаваат свое списание „Пламенче“.
Училиштето поседува свој кабинет по информатика уште од 1986 година.
Во првата половина на 2010-тите, во училиштето имало 45 паралелки во кои биле опфатени 1.180 ученици. Образовно-воспитната работа во 45-те паралелки ја извадуваат 60 наставници.
Освоени награди
Двапати е добитник на Ноемвриската награда, како највисока награда на Собранието на Општината за покажаните резултати и тоа во 1971 и 1988 година. Прво од училиштата во Општината е добитник на највисока републичка Награда „Климент Охридски“ која се доделува за осебени заслуги за постигнати во образованието, здравството и културата што се во интерес на Република Македонија.
Збратимени училишта
Училиштето е збратимено со училиштата:
Жолна
Жолна или обична жолна, златка или вуга — птица преселница, која на лето живее во Европа и западна Азија, а зиме живее во тропските краишта. Ја има и во Македонија.
Битка кај Таубербишофсхајм
Битка кај Таубербишофсхајм — битка во Австро-пруската војна, на 24 јули 1866 во Таубербишофсхајм во Големото Војводство Баден помеѓу трупите на Германскиот Сојуз и Кралството Прусија. Беше дел од походот на Мајна и заврши со победа на Прусија.
Жолна
Таксономија
Сариазмата е единствениот член на семејството птици-врапчарки наречена жолни кои живеат во умерените предели на северната полутопка.
Опис и поведение
Оваа птица гради уредно гнездо во чаталот на дрвото, и во него сместува 3-6 јајца. Се храни на инсекти и овошје кои ги наоѓа во крошните, каде впрочем златката проведува голем дел од времето.
Мажјаците се упадливи со типичното жолто-црно перје, но женките се еднолично зелени. Жолните се мошне повлечени птици, па дури и мажјаците се многу тешко забележливи во жолто-зеленото шаренило на крошните.
Летот им е налик на оној на дроздот, силен и насочен со извесни спустови при долги летови.
Жолната пее слично на сојка, но песната ѝ е помилозвучна и непогрешлива.
Ѓорѓи Пановски
Ѓорѓи Анчев Пановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Ѓурѓа (Лесково)
Ѓурѓа — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Лесково. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на 1 км западно од селото, каде се гледаат грамади од градежен материјал. Според месните жители на тоа место се наоѓала стара црква посветена на Св. Ѓорѓи.
Хрватски пасош
Хрватски пасош – јавна патна исправа која им се издава на државјаните на Хрватска за патување и престој во странство и за враќање во земјата.
За време на престој во странство, патната исправа на нејзиниот имател му служи за докажување на идентитетот и како доказ за државјанство.
Хрватскиот пасош се издава за неограничен број патувања.
Почеток на издавање
На почетокот на 2009 година претставени се новите биометриски пасоши на Хрватска.
Страница со идентификациони податоци
Пасош на Република Хрватска ги содржи следните податоци:
Првиот граѓанин на едно гратче
„Првиот граѓанин на едно гратче“ (српски: Први грађанин мале вароши) — филм на режисерот Пуриша Ѓорѓевиќ од 1961 година. Автор на музиката е Бојан Адамич. Главните улоги ги играат: Раде Марковиќ, Јелена Жигон, Љуба Тадиќ, Мија Алексиќ, Љубинка Бобиќ, Драгомир Бојаниќ Гидра.
Синопсис
Граѓаните на еден мал град тешко се помируваат со уривањето на центарот на чие место треба да се изгради нов и пофункционален простор. Претседателот на општината го поддржува планот на една млада архитектка во која е заљубен. Но, за да им покаже на граѓаните дека стариот центар не го урива под влијание на девојката, тој почнува да ја избегнува, а таа се мажи за друг човек...
Аушириски јазик
Ауширискиот е исчезнат индијански јазик кој припаѓал на групата на запароански јазици и се зборувал во Перу. Поточно, јазикот се зборувал по брегот на реката Напо.
Огледалце, огледалце (филм)
Филмско дејство
Мајката на Снежана починала кога таа се родила. Нејзиниот татко, Кралот (Шон Бин) ја одгледал Снежана за таа да може да владее со кралството еден ден. Поради чувството дека на Снежана ѝ е потребна мајка, кралот се оженил повторно. Неговата нова жена, Кралицата (Џулија Робертс), била најубавата жена во земјата. Еден ден кралот ги оставил за да се бори со големото зло што ја нападнало земјата, на Снежана и дал златна кама. Тој избегал во шумата и никогаш не се вратил. Кралицата го преземала престолот. Љубоморна и загрозена од преданоста на луѓето кон Снежана, кралицата одлучила дека Снежана мора да го направи она што снегот го прави најдобро, да се стопи.
Десет години подоцна Снежана (Лили Колинс) наполнила осумнаесет, но поголемиот дел од својот живот го поминува затворена во палатата. Кралицата не се грижи многу за неа, но Снежана сѐ уште е сакана од послугата во палатата, особено од страна на пекарката Маргарет, која се грижи за неа уште од исчезнувањето на Кралот. Маргарет ѝ кажува на Снежана дека кралството и припаѓа неа и дека таа треба да оди надвор и да види што се случува со нејзиниот народ. Снежана тогаш ги одбива наредбите на Кралицата, и ја напушта палатата, со намера да ја види состојбата во нејзиното кралство. Во шумата ги среќава принцот Ендру Алкот (Арми Хамер) и неговиот придружник Ренбок, кои биле ограбени од разбојници (седумте џуџиња). Таа и принцот покажуваат симпатии еден кон друг, но одат на различни страни. Снежана пристигнува во градот и ја гледа палатата (на која се сеќаваше на последната посета со нејзиниот татко), гледа дека е пуста, некогашните среќни луѓе сега се сиромашни, а сето тоа се должи на алчноста на Кралицата. Налутена дека Кралицата го уништила сето она за кое што работел нејзиниот татко, Снежана одлучува да му помогне на кралството и да ја соборат нејзината маќеа.
Принцот го наоѓа својот пат до палатата. Кралицата дознава дека тој потекнува од богато кралство, прави заговор за да се омажи за него и да може да си ги реши финансиските проблеми. Таа приредува бал во негова чест и се труди да се направи себеси најубава што може за да му се допадне него. Снежана била таму и присуствува на балот планирајќи да го праша принцот дали може и помогне за го спасат кралството. Додека Снежана и принцот танцуваат ја дознаваат вистината еден за друг. Поразен, принцот Алкот се осигурува дали Снежана останува од негова страна, а Кралицата тоа го забележува. Кралицата ја трга Снежана со помош на нејзините чувари, Снежана за првпат стои пред Кралицата и ѝ кажува дека таа нема право да го прави тоа и да управува со нејзиниот живот. Кралицата сметајќи ја отсекогаш како закана Снежана, му наредува на нејзиниот прислужник Брајтон (Натан Лејн), да ја однесе принцезата во шумата и да го нахрани Ѕверот што живее таму. Брајтон ја носи Снежана во шумата, но не може да ја убие. Тој ја ослободува и ја тера да избега. Снежана бега од Ѕверот (Френк Велкер) и паѓа пред вратата на куќата од седумте џуџиња.
Тие одлучуваат да ја спречат свадбата помеѓу Кралицата и Принцот, во што и успеваат. Кралицата кога ќе пристигне на свадбата не го наоѓа Принцот, туку само гостите во долна облека, нивната облека и скапоцености се ограбени. Гостите ја известуваат дека Снежана го уловила Принцот. Во шумата, Принцот (сѐ уште под магија) сака да биде со Кралицата. Џуџињата и Снежана донесуваат заклучок дека треба да се употреби вистински љубовен бакнеж кој ќе ја прекине магијата. Снежана за првпат го бакнува Алкот и ја прекинува магијата. Кралицата доаѓа во шумата со намера да ја убие Снежана. Таа открива дека може да го контролира ѕверот што владее со шумата, и го праќа по Снежана. Снежана со помош на џуџињата и Принцот се бори против Ѕверот, но набрзо сите се поразени. Ѕверот сака да го избегне неговото убиство, Снежана забележува дека носи ланче во вид на месечина сличен на она од Кралицата. Таа со помош на нож го сече и во светлината се појавуваат и ѕверот и таткото на Снежана. Во куќата, Кралицата гледајќи се во огледало сфаќа дека нешто не е во ред. Таа почнува да старее, огледалото ѝ кажува дека тоа е како последица од користењето на црната магија. На крајот излегува дека Ѕверот бил всушност татко ѝ на Снежана, кој не се сеќава на последните десет години. Во знак на благодарност на Алкот за помошта, тој му дозволува да се ожени со Снежана.
За време на свадбената прослава, вештерка со качулка на главата и нуди јаболко на Снежана како свадбен подарок. Дознавајќи дека вештерката е всушност Кралицата, Снежана сече парче од јаболкото и ѝ го дава на Кралицата (додавајќи дека треба да прифати дека е поразена). Прифајќаќи го поразот Кралицата го јаде јаболкото. Куќата со огледала ја уништуваат целосно, Огледалото на Кралицата кажува дека тоа била приказната за Снежана.
Епилогот на филмот открива што се случило со џуџињата. Браќата Грим ја пишуваат книгата со бајки, Наполеон станува фризер, Half-Pint наоѓа девојка, Граб само јаде, Бачерс станува шампион во летање, а Чал се приклучува во кралскиот циркус.
Кастинг
Џулија Роберт прва се појавила на кастингот, бидејќи Тарзем Синг претходно барал лоша Кралица. Тој истакнал дека во филмот Кралицата не е злото туку е несигурноста. Исто така откри дека вистинската грдост на Кралицата може да биде откриена на крајот од филмот.
Првично С. Ронан беше предвидена во улогата на Снежана, но разликата во годините меѓу неа и Арми Хамер беше премногу голема (тој имаше 25, а таа само 17 години). На Фелисити Џонс и беше понудена улога но ја одби. Колинс во едно интервју изјави дека нејзиниот кастинг се случил после 24 часа по запознавањто со Тарзем Синг. Хамер го глумеше Принцот, кој прво беше наклонет кон Кралицата а потоа кон Снежана. Тој за улогата ги победи Џејмс МекКои и Алекс Петифајер.
Продукција
Снимањето на филмот „Огледало, огледало“ започна на 20 јуни 2011 година во Монтреал, Квебек, под работен наслов „Проект Снежана“. Продукцијата на филмот заврши во средината на септември. На 4 ноември 2011 година, официјално филмот е насловен „Огледало огледало“. Првиот трејлер беше објавен на 30 ноември 2011 година во партнерство со Relativity Media и Trailer Park. Истиот ден беше објавен постер. „Огледало, огледало“ беше последниот филм во кој Тарзем е костимограф, Еико Ишиока работела пред нејзината смрт. Визуелните ефекти се направени од Вејн Бринтон, Тим Карас, Себастиен Моро и Аманда Дајер.
Relativity Media објави дека целосната сума за филмот е 85.000.000 $, иако во една статија во Лос Анџелес Тајмс изјави дека вистинскиот буџет бил близу 100 милиони долари.
Премиера
На 30 март 2012 година филмот беше објавен во театрите. Првично филмот беше закажан да биде објавен на 16 март 2012, но беше одложен за 26 јануари. Претходната премиера беше планирана за 29 јуни, но филмот беше презакажан двапати, за конечно да биде објавен на 30 март.
Благајни
На денот на објавувањто „Огледало, огледало“ со заработка од 5.800.000 $, се најде на трето место зад The Hunger Games и „Гневот на титаните“. За викендот заработи 18.100.000 $ задржувајќи го своето трето место. На 9 август „Огледало, огледало“ заработи 64.932.375 $ во Северна Америка и 97.900.000 $ на меѓународно ниво, со што неговата севкупна заработувачка достигна 162.832.375 $.
Шарл Нодје
Жан-Шарл-Емануел Нодје (Jean-Charles-Emmanuel Nodier), (, –, ) – француски писател, романописец и академик. Му се припишува големо значење за раѓањето на романтичарското движење.
Огледалце, огледалце (филм)
Критички прием
Роби Колин од британскиот весник Телеграф, на филмот му даде четири ѕвезди „како шармантна бајка која и должи многу на илустраторната приказна на Артур Раклем презаситувачко лудило на полу – љубов, источно германска фантазија, пеењето на дрвото, тоа е еден дел од работата на Грим но далеку од анимираната верзија на Дизни која зрачи со убавина и добар хумор. Колин ја пофали работата на костимографот Еико Ишока, велејќи дека секој инвентар во огледало огледало е ремек дело. Тој заклучува дека филмот е спротивно на Порој, Тима Бартон е хаотичен, популарната Алиса во земјата на чудата. Тука уметноста на аматерската екипа и членовите на екипажот скокаат на екранот, а не 3Д компјутерска графика“.
Домашно кино
Огледало огледало беше објавен на ДВД на 26 јуни 2012 година.
Автономен нервен систем
Автономниот (вегетативен) нервен систем се појавил многу рано во текот на еволуцијата. Составен е од централен дел, формиран од јадра и нервни влакна, сместени во централниот нервен систем, и периферен дел, формиран од ганглии и нерви кои спаѓаат во периферниот нервен систем. Градбата на вегетативниот нервен систем е слична кај сите ‘рбетници (вклучувајќи го и човекот). Тој ги инервира внатрешните органи, ѕидовите на крвните садови и жлездите.
Вегетативниот нервен систем е поделен на симпатички и парасимпатички систем. Центрите на симатичкиот дел се сместени во вратниот, градниот и слабинскиот регион од ‘рбетниот мозок. Повеќето органи се инервираат двојно, односно со нервни влакна ѝ од симатичкиот, ѝ од парасиматичкиот дел, кои имаат антагонистичко дејство. На пример, симпатикусот ја забрзува работата на срцето, додека парасимпатикусот ја кочи и забавува неговата работа, или парасимпатикусот ја стимулира перисталтиката на цревата, додека симпатикусот ја забавува.
Дејство на автономниот нервен систем на поедини органи на телото
Автономниот нервен систем е од суштинско значење за следните органи:
Наводи
Arthur C. Guyton, M.D, Учебник по медицинска физиологија.
Изабела Андреини
Изабела Андреини (родена Изабела Канали, 1562 година10 јуни 1604 година), позната и како Изабела Да Падова, била италијанска актерка и писателка. Андреини била член на Друштво на љубоморни комичари, театарска компанија на турнеја која настапувала во Италија и Франција. Улогата на Изабела од комедија дел арте била именувана по неа.
Биографија
Изабела Канали е родена во Падова од венецијански родители. Иако нејзиното семејство било сиромашно, Андреини добила целосно класично образование. Таа била многу заинтересирана за литературната култура и течно зборувала неколку јазици кои ги употребила во нејзината „Божественото лудило на Изабела“.
Во 1576 година, на четиринаесетгодишна возраст, Андреини била ангажирана од трупата на Фламинио Скала, Компанија деи Комичи Гелози. Гелози била добро етаблирана театарска компанија која изведувала комедија дел арте. Гелозите биле покровители на аристократијата на северна Италија, обично настапувајќи за господарите на Италија и Франција. Анри III од Франција ја сакал трупата и Андреини настапувала за него во тие рани години.
Од самиот почеток, Андреини особено ја толкувала улогата на вљубената жена, примадона инаморат и, и импровизирала за да создаде лик што е помалку досаден и попрониклив. Таа почнала да импровизира и на крајот ја обликувала уметничката форма во комични делови и спонтаност. Таа била една од жените кои воведувале, развивале и се истакнувале во импровизацијата. Таа била смела за тоа време, понекогаш се соблекувала или ја кинела облеката на на сцената. Дополнително, Андреини била препознаена по нејзината актерска флексибилност, важна вештина за сите ликови од комедијата дел'арте, без разлика на полот. Андреини ја играла моќната динамика за комедијата во нејзините ликови; таа ја препознала важноста на нејзиниот статус како водечка актерка во новата професија. Андреини работела со Гелози до нејзината смрт.
Во 1578 година, Андреини го запознала и се омажила со Франческо Андреини, нетрадиционално земајќи го неговото презиме, кој ќе стане директор на Гелози (1589). Андреини станала и водечка дама и важен глас во компанијата Гелоси. Заедно со нејзиниот сопруг, таа раководела со активностите на трупата и преговарала со потенцијалните покровители.
Андреини родила седум деца, три момчиња и четири девојчиња, додека била на турнеја во Гелоси, и била посветена мајка. Додека нејзиниот првороден син Џамбатиста ја продолжил театарската традиција, нејзините други машки деца биле воспитувани од аристократијата на Мантуа, едното да стане свештенство во италијанските манастири, а другиот син да стане чувар на војводата. Таа била посветена на нејзините должности кон мајчинството и како сопруга на Франческо Андреини. Во 1589 година, Андреини го извела своето стрип дело La Pazzia d'Isabella (лудилото на Изабела) за фирентинскиот двор за време на венчавката на Фердинандо I де Медичи и Кристина од Лорен, а деталите од претежно импровизираната драма преживеале до модерното време. Течно зборувала неколку јазици, таа била позната по нејзината интелектуална презентација и префинето присуство. Во оваа претстава таа создава лудило користејќи неколку јазици, а потоа имитирајќи ги дијалектите на другите ликови. Таа била разноврсна во нејзиниот занает, па дури и се нарекувала себеси дека е способна да игра каква било машка улога. Таа ја создала улогата на Фабрицио, лик што се користи во многу сценарија на Фламинио Скала, каде што глуми транвестит-пејџбој. Билозабележано дека Андреини играла три различни ликови во едно сценарио, покажувајќи ги нејзините вештини за импровизација и нејзиниот талент.
Во 1599 година, Андреини настапила пред Анри IV, кралот на Франција, и неговата сопруга Марија Медичи. До овој момент, Андреини била доволно добро позната за да и се обраќаат како „ѕвездениот“ изведувач на трупата, кој Марија де Медичи во писмото ја нарекува „актерката Изабела и нејзиното друштво“.
Андреини настапувала барем еднаш за две други трупи: Конфиденти на војводата од Мантуа во 1589 година и Унити во 1601 година
Во 1602 година, Андреини ја обиколила северна Италија, а во 1603 година повторно настапувала за Хенри IV, Марија де Медичи и локалната публика во Фонтенбло и Париз. Ова ќе биде нејзината последна турнеја, бидејќи на почетокот на 1604 година таа починала во близина на Лион, на враќање во Италија, кога го изгубила (спонтано)своето осмо дете на 42-годишна возраст. По нејзиниот државен погреб, во нејзина чест биле направени спомен-монети, при што едната страна ја претставувала како моќен римски владетел, а на другата страна била прикажана римската божица Слава и зборовите aeterna fama.
Иако Франческо Андреини ги распуштил Гелозите по нејзината смрт, нивниот син Џамбатиста Андреини, кој бил актер и драматург, основал своја компанија, Федели, со оригиналната трупа на Гелози.
Литературни дела
Покрај настапите на сцената, Изабела Андреини била призната интелектуалка која посветила голем дел од своето време на литературата. Темите на нејзините драми биле засенчени со некои поими кои ја доведувале во прашање состојбата на жената во општеството од таа епоха; пишувала со машки глас во своите креации кои ја покажале нејзината доблест. Таа се смета за една од поуспешните женски драматурзи во своето време, што се припишува на нејзиното време на сцената како актерка. Во едно од нејзините најзначајни дела, La Mirtilla (1588), Андреини можела да се осврне на контроверзните и табу теми во врска со жените и педерството. Преку оваа претстава, таа се осврнува на моќта, самосвесноста и независноста на жените, како и на длабоките и поддржувачки женски врски. Понатаму, таа ја истражува идејата за лезбејството преку ликот на Арделија. Таа можеше да ги испреплетува прото-феминистичките идеи за родот и сексуалноста додека се среќаваше со комплицираните театарски елементи на пасторалните драми. И други женски драматурзи почнаа да ги воведуваат овие идеи; сепак, златната репутација и растечката популарност на Андреини и овозможија да се осврне на овие теми без последици. Така, таа можела да ја искористи својата голема платформа за да ја расветли работата. Навистина, по објавувањето на Миртила , таа започнала да се допишува со современите интелектуалци, да присуствува на нивните форуми и - невообичаено достигнување за една жена во нејзината ера - во 1601 година таа била интегрирана во книжевното друштво од Павија, за што го добила прекарот Ачеса. На поетскиот натпревар одржан од кардиналот Џорџо Синтио Алдобрандини од Рим, Изабела Андреини го освоила второто место, само зад ренесансниот поет Торквато Тасо. Како и Тасо, и Габриело Чиабрера и Џамбатиста Марино ја пофалиле.
Некои можеби тврдат дека пишувањата на Андреини било исто толку импресивни, ако не и далеку поимпресивни од нејзините театарски изведби на сцената. Андреини во нејзините книжевни дела ги истакнала темите кои не само што биле крајно табу, туку честопати и тешко истражени. Андреини го истакнала самоизразувањето, еротската природа, родовиот идентитет и сексуалноста во неколку нејзини дела.
Освен што пишувала драми, Изабела пишувала и поезија и се допишуваласо многу различни луѓе.
Наследство
Поети и голем број композитори и музичари оставиле почит во нејзина чест. Герардо Боргоњи, поет и книжевен уредник, почнал да пишува стихови во чест на Андреини на почетокот на нејзината книжевна кариера, а тие двајца ќе разменуваат стихови речиси дваесет години. Овие стихови за Андреини станале извор на стихови за идните музички трибини. Најраната позната музичка почит за Андреини ја компонирал Леоне Леони, а тој ги користел стиховите на Боргоњи. Други значајни композитори вклучуваат Серафино Кантоне, кој бил бенедиктински монах и Питер Филипс, кој бил англиски композитор. Андреини инспирирал многу француски поети, особено Исак ду Рајер.
Андреини била позната и озлогласена поради нејзината интимност на сцената. Таа се поврзувала со луѓето и користела сложени одлики за да ги направи нејзините ликови реални и способни да зборуваат.
Андреини и Инглис (позната француска актерка во тоа време) покажуваат дека раните модерни жени кои не биле ниту аристократски или особено богати, тие можеле да работат и да размислуваат транснационално и да бидат ценети поради тоа. И двете патувале нашироко и редовно, иако театарската работа на Андреини и дозволувало да го прави тоа почесто. И двете станале добро познати меѓу европската културна елита.
Акциониот лик „љубовник“ на комедија дел арте, Изабела, бил именуван според најпознатиот лик.
Многу жени во раните трупи на комедијата дел арте се заслужни за унапредувањето на голем дел од импровизациските алатки што ги користи уметничката форма; Андреини е вклучена во ова наследство како изведувач во трупата Гелоси.
Цитати
<references group="" responsive="1">
ОУ „Крум Тошев“ - Трубарево
Крум Тошев — основно училиште во Трубарево, Општина Гази Баба. .
Куќа – сопственик Трајче Чапаровски (Галичник)
Куќа на Трајче Чапаровски ― поранешна куќа која била во сопственост на галичкото семејство Чапаровски. Градбата била заведена како културно наследство на Македонија.
Вулкенцин
Вулкенцин (Wulkenzin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Мало Илино
Воведение на Пресвета Богородица (позната и како Света Пречиста) — понова црква во близина на селото Мало Илино. Црквата се наоѓа на оддалеченост од околу 1,5 км од селото, од левата странана патот, на местото на истоименото археолошко наоѓалиште.
Историја
Црквата е изградена во 1979 година врз темелите на постара црква. Во самите темели на црквата е сместен средновековното археолошко наоѓалиште Св. Пречиста.
Рокдејл Сити Санс
Рокдејл Иилнден (Rockdale Ilinden FC) (порано Рокдејл Сити Санс Rockdale City Suns FC) од 1992 до 2020) е фудбалски клуб во Рокдејл, Сиднеј, Австралија основан од страна на македонски иселеници во Австралија.
Историја
Фудбалскиот клуб Рокдејл Илинден е создаден во 1969 година од група македонски Австралијци кои му дадоа на тимот името „Илинден“ што има посебно значење за сите Македонци низ историјата. Првиот претседател на клубот Симон Зипевски ги постави темелите како и починатиот Владе Темелковски кој беше претседател во 1978 година.
На теренот, највисоки моменти требаше да бидат големите финални победи (од различни лиги) во 1984, 2002 и 2006 година. Големиот финален тим на 1984 година Нов Јужен Велс Премиер Лига беше тренер од Илија Такац, освојувајќи 3 –2 над Интер Монаро на Маркони стадион и е цврсто вметнат во сеќавањата на поддржувачите на Рокдајл Илинден.
Беа потребни 18 години за Рокдаил Илинден да се радува на уште една голема финална победа. Во 2002 година, тренерскиот тим на Миле Тодороски и Бил Пиловски го предводеа тимот до неверојатна двојка во Премиер лигата / Првенство со само 1 пораз на 24 натпревари. Во големото финале, тие би се сретнале со Хајдук Вандерерс (кој Рокдејл го собори 5 гола на 3 само две недели порано во полуфиналето) во многу дождливи и ветровити услови во Спортскиот центар Рокдајл Илинден. Тимот беше капитен на Спасе Најдоски кој го постигна единствениот гол во игра кој за возврат беше победничкиот гол во големото финале пред толпата 3000 на Стадионот Мелита.
Четири години подоцна во 2006 година, Рокдејл Илинден овој пат ќе бараше уште една голема финална победа над Пенит Непан Јунајтед. Рокдајл победи со 1-0 пред толпата 2000 на Мелита стадион. Пенит Непан Јунајтед би се здобила со промоција во Премиер лига на Нов Јужен Велс бидејќи апликацијата на Рокдејл ќе биде одбиена од Фудбал НСВ поради Спортскиот центар Рокдејл Илинден што не ги исполнува специфичните критериуми на стадионот за Премиерлигата.
Фудбалскиот клуб Рокдејл Илинден го водеше широк спектар на тренерски идентитети во текот на нивната историја. Некои од овие тренери беа одлични играчи во нивните денови на играње. Каз Кулак, Арчи Блу, Илија Такац, Ати Абонии, jубо Гојковиќ, Гоffеф Хоггарт, Joнон Флеминг (1980-ти), jубо Јанчев, Бил Пиловски, Манфред Шафер, Ристо Гојковски, Рале Рашиќ, Даг Утјесеновиќ, Бил Темелковски, Бил Бошковски, (1990-ти), Миле Тодороски, Иван Петковиќ, Златко Настевски и сегашниот тренер Мајк Грбевски.