cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Талентираниот господин Рипли
Содржина
Дики Гринлиф (го игра Ло) живее со својата девојка марџ Шервуд (ја игра Палтроу) лесен, удобен живот во идиличен, сончев предел во Италија во 1950-тите. Но, токму за таков живот копнее Том Рипли (го игра Дејмон). Кога таткото на Дики (кој е богат бродоградител) ќе го замоли Том да го врати неговиот син назад во САД, тој им се придружува во Италија, но притоа има таен план како да го присвои нивниот живот. За таа цел, тој се служи со лаги и фалсификати.
Летисија де Ојуела
Личен живот
Ирма Летиција Силва де Ојуела е родена на 20 август 1935 година, во Тегусигалпа. Таа била ќерка на Леонидас Силва Ваљадарес и Берта Родригез Дурон. Таа се омажила за Феликс Ојуела во 1956 година. Имаа шест деца. Додека го придружувала сопругот во неговата дипломатска мисија, таа ја искористила можноста да студира во Мадрид и Рим.
Кариера
Студирала на Институтот во Тегусигалпа каде ја завршила својата теза на диплома за наука и писма за историјата на колонијалната уметност во Хондурас. Подоцна се стекнала со диплома по правни и општествени науки на Националниот автономен универзитет во Хондурас.
Таа се запознала со писателот Оскар Акоста, со кого ја основала издавачката куќа Нуево Континенте и била задолжена за галеријата Лео.
Таа исто така била член на Фондацијата за Музејот на Хомбре Хондурењо.
Шишевски манастир
Манастирот Свети Никола Шишевски — македонски православен христијански средновековен манастир во близината на селото Шишево, високо над карпите во кањонот Матка од десната страна на реката Треска.
Местоположба
Манастирот Свети Никола Шишевски, е сместен високо на една зарамнета тераса на карпите, над десниот брег над вештачкото езеро Матка над реката Треска. Теренот е недостапен за моторни возила и планински велосипеди и е единствено достапен пеш од три правци: од мостот на реката Треска во близина на кајакарските терени кај манастирот Света Богородица во Долна Матка (половина час пешачење); од селото Шишево (1 час); како и од врвот на планината Водно (2 часа и 30 минути). Од градот Скопје е оддалечен 18 километри, а од селото Шишево околу 3 километри. Од спротива на манастирот долу крај езерото се пружа прекрасна глетка на позната црква Манастир Свети Андреја.
Историја
Точниот датум на изградбата на манастирската црква посветена на Свети Никола е непознат. Сепак постои податок дека црквата била изградена или обновена во 1345 година од страна на поп Ненад и други ктитори. Во еден препис на манастирски Поменик се споменува дека во подигањето и живописувањето на постарата црква помагал кралот Марко, така што нему може да му се припише ктиторството. Имајќи го предвид овој податок, како и податокот дека ктитор на блиската црква од спротива, посветена на Свети Андреја, бил братот на Крале Марко, Андријаш, може да се заклучи дека овој манастир датира од втората половина на XIV-от век. Не се знае точно кој бил ктиторот и на новата црква, а се претпоставува дека лично се заложил скопскиот митрополит Симеон.
Кон средината на XV век се споменува дека во манастирската црква имало само еден калуѓер. До крајот на XV век и во текот на целиот XIV век нема никакви податоци за животот на манастирот. Негде во првата половина на XVII век кон западната страна на црквата е доградена припрата во форма на стеснет впишан крст со купола која се држи на конзоли.
Од подоцнежната историја на манастирот, македонскиот просветител Јордан Хаџи Константинов - Џинот во еден свој напис во „Цариградски весник“ (од 20 ноември 1854), забележал дека во 1844 година, арнаутите ги уништиле и запалиле (ги сториле пепел) сите зданија (објекти), освен манастирската црква.
Градба и фрескоживопис
Манастирската црква се состои од две градби. Постарата првобитна градба претставува еднобродна црква со тристранл апсида и полувалчест свод. Западниот дел е збиен впишан крст граден од камен и тула и неговите фасади се расчленети со лизени и слепи аркади. Оваа црква има витко осумаголно кубе и денес претставува припрата. Над влезот на црквата постои голема фреска од светецот Свети Никола, патрон на црквата. На прозорецот од десната (јужна) страна, забележлив е камен со резба на кочија кој веројатно потекнува од античкиот период. Во црквата Св. Никола има два слоја живопис. Старите фрески кои потекнуваат од XIV век делумно се откриени под живописот од XVII век. Од старите фрески видливи се ликовите на четворица свети оци на северниот и на јужниот ѕид на олтарот и двајца свети воини во наосот. Тоа се светите воини Ѓеорги и Димитрија облечени во современи владетелски одежди со високи капи, слични на оние од Небесниот двор во Марковиот манастир Според досега познатите фрески од првиот слој живопис се чини дека го изработиле двајца сликари кои припаѓаат на племенско-монашката група на сликари од втората половина на XIV вен идентификувани на просторот на Скопската митрополија.
Живописот од 1630 година кој се наоѓа во втората црква, односно во припратата, е мошне добро зачуван. Во долната зона се сликани одделни светители, над нив сцени од животот на св. Никола, а во горните зони се сцените од чудата и маките на Исус Христос. Живописот од 1630 година ги носи сите одлики на овој период - цртежот доминира, линијата е сигурна и коректна, сцените се исполнети со наративност, пренатрупаност на композициите, скуден колорит, а преовладува теракотно-црвената боја.
Занимливост претставуваат имињата и презимињата на посетителите на манастирот кои се потпишувале на фреските при нивните посети од 1860 до 1924 година.
Ротор
Ротор е подвижен дел на електромотор, генератор или алтернатор кој се врти со моментот на сила на неговата оска што произлегува од поставеноста на жиците и магнетното поле. Кај некои мотори, роторот игра улога на арматура, преку кој доаѓа напонот.
Голем дел од енергетската загуба на еден индуктивен мотор се случува токму во роторот, и таа е во голема мера (но не сосема) пропорционална на квадратот од слизнувањето („слизнување“ е разликата помеѓу вртежната брзина на магнетното поле и фактичките вртежи во минута на роторот). Овој проблем се надминува со зголемување на масата на спроводниците на роторот и/или зголемување на нивната спроводливост, а во помала мера и со проширување на вкупното магнетно поле низ празнината помеѓу роторот и статорот.
Електричната ефикасност на моторот може да се подобри со замена на стандардниот алуминиумски спроводник во роторот со бакарен, кој има многу поголема спроводливост.
Неподвижниот дел од моторот се нарекува статор.
Суперцврст материјал
Позадина
Суперсолид е посебна квантна состојба на материјата каде што честичките формираат крута, просторно подредена структура, но исто така течат со нула вискозност. Ова е во спротивност со интуицијата дека протокот, и особено во протокот на суперфлуиди со нула вискозност, е својство исклучиво на состојбата на флуидот, на пр., суперспроводливи електрони и неутронски течности, гасови со Бозе-Ајнштајновите кондензати, или неконвенционални течности како хелиум-4 или хелиум-3 на доволно ниска температура. Повеќе од 50 години беше нејасно дали суперсолидната состојба може да постои.
Експерименти со употреба на хелиум
Додека неколку експерименти дадоа негативни резултати, во 1980-тите години, Џон Гудкинд ја откри првата аномалија во цврста состојба со помош на ултразвук. Инспирирани од неговото набљудување, во 2004 година, Јун-Сонг Ким и Мозес Чан на Државниот универзитет во Пенсилванија видоа феномени кои се  беа толкувани како суперсолидно однесување. Поточно, тие забележале некласичен вртежен момент на инерција на торзионен осцилатор. Ова набљудување не може да се објасни со класични модели, но беше во согласност со однесувањето слично на суперфлуид, кај мал процент од атомите на хелиум содржани во осцилаторот.
Ова набудување предизвика голем број на последователни студии за да се открие улогата на кристалните дефекти или нечистотиите на хелиум-3. Понатамошното експериментирање, сепак, фрли сомнеж во постоењето на вистински суперсолид во хелиумот. Што е најважно, се покажа дека набљудуваните феномени можат во голема мера да се објаснат како резултат на промените во еластичните својства на хелиумот. Во 2012 година, Чан ги повтори своите оригинални експерименти со нов апарат кој беше дизајниран да ги елиминира сите такви придонеси. Во овој експеримент, Чан и неговите соавтори не најдоа докази за суперсолидност.
Експерименти со употреба на ултра ладни квантни гасови
Во 2017 година, две истражувачки групи од ЕТХ Цирих и од МИТ известија за создавање на ултра ладен квантен гас со суперсолидни својства. Групата од Цирих постави Бозе-Ајнштајнов кондензат внатре во два оптички резонатори, што ги подобруваше атомските интеракции сè додека не почнаа спонтано да се кристализираат и да формираат цврста материја што ја одржува својствената суперфлуидност на кондензатот Бозе-Ајнштајн. Оваа поставка реализира посебна форма на суперсолид, т.н суперсолидна решетка, каде што атомите се прицврстени на местата на надворешно наметнатата структура на решетката. Групата МИТ го изложи Бозе-Ајнштајновиот кондензат во двојно добар потенцијал на светлосни зраци што создаде делотворна спојка на вртечка-орбита. Интерференцијата помеѓу атомите на двете вртечки-орбити со споени решетки, доведе до зголемена карактеристична модулација на густина.
Во 2019 година, три групи од Штутгарт, Фиренца и Инсбрук забележале суперсолидни својства во диполарните кондензати на Бозе и Ајнштајн формирани од атоми на лантаноид. Во овие системи, суперсолидноста произлегува директно од атомските интеракции, без потреба од надворешна оптичка решетка. Ова го олесни и директното набудување на протокот на суперфлуид и оттаму, дефинитивниот доказ за постоењето на суперсолидната состојба на материјата.
Боздувник (Конопиште)
Боздувник — населба од доцноантичкото време во атарот на селото Конопиште, Македонија.
Коноп
Коноп или канабис (науч. Cannabis) — едногодишно растение, род на цветни растенија од семејството конопи (Cannabaceae). има три вида, Cannabis sativa (обичен коноп), Cannabis indica и Cannabis ruderalis. Овие три вида се со потекло од Средна Азија и јужна Азија.
Обхаузен
Обхаузен (Obhausen) — општина во округот Зале, во Саксонија-Анхалт, Германија.
Коноп
Потекло на поимот
Зборот „канабис“ доаѓа од грчкиот „κάνναβις“ којшто влече корени од древниот ирански, преку Скитите или Тракијците, сроден на персискиот назив „канаб“. Во различни јазици има различни имиња, во македонскиот јазик често се нарекува „трева“ заради неговиот изглед на трева и неговата зелена боја.
Одгледување
Одгледувањето на конопот Македонија влече долги корени во историјата така што ова растение успешно успева и на нашите простори и тоа во пределите со поголем процент на влегува или покрај водотеци и акумулации.
Сеењето на конопот е кон крајот на март и средината на април. Копот е двополно растение со машка и женска единка. Машкото растение може да се препознае по тоа што има понизок раст од женското и листовите се потесни, додека женското растение е високо и со широки лисја, често нејзината висина може да премине и преку четири метри, зависно од видот на конопот (сативата е највисока).
Висината на растението е важна заради должината на влакната коишто подоцна се добиваат од стеблото. Почетна температура на `ртење е некаде околу +10 °С. Конопот е топлољубиво растение и идеална температура за негов развиток е преку +15 °С. Конопот е растение коешто има голема потреба од сонце, така што за правилен развиток на едно здраво растение му се потребни најмалку шест часа директна сочева светлина (идеални услови). Просечен развој на растението е 6-8 месеци кога и се собира за понатамошна обработка. При одгледувањето на конопот тој има голема потреба од наводнување. Се одликува со јак вретеновиден корен, цврсто право стебло коешто со тек на време задрвенува (ако се одгледува повеќегодишно). Конопот најчесто се одгледува како едногодишно растение заради квалитетот на стеблото и вискозноста на влакното кај едногодишното растение, има случаи каде тоа се одгледува како повеќегодишно но тука веќе се губи неговата индустриска употреба, односно опаѓа вискозноста на влакното во стеблото.
Хемиски својства
Канабисот има над 400 фитокомпоненти од кои најмалку 60 се канабиноиди, како и терпени флавоноиди, фитостероли, омега-масни киселини (омега 3, омега 6 и омега 9), а содржи и аминокиселини, азотни соединенија, гликозиди, витамини (А, В1, В2, В6, С, D, Е, фолна киселина), пигменти, и алкани соединенија.
Употреба
Во современата медицна конопот со своето дејство на транс-халуциногениот канабинол наоѓа примена во лекувањето, ублажување на ефектите на СИДА, рак и др неизлечиви болести. Исто така, во историските анали на македонскиот народ и традиција ова растение било одгледувано на многу места на територијата на Република Македонија заради цврстината на влакната коишто се добиваат од стеблото на зрелото растение за правење на најразлични производи. За таа намена се одгледувало Cannabis sativa (обичен коноп) којшто има незначителна содржина на ТХЦ. Тука како најзначајни можат да се истакнат македонските традиционални черги, потоа се правеле вреќи, теписи и најразлични покривачи, облека, јажиња и сл. Еден од позитивните ефекти на користењето на ова растение а коешто е научно докажано е дека ТХЦ-то ги намалува ризиците од заболување од глаокум (очна болест),додека сѐ уште нема докази дека го оштетува мозокот.Ова растение најчесто се среќавало во Македонија покрај големите водотеци заради начинот на преработка на стеблото. Дејството на ова растение во Република Македонија во минатото не било непознато, така во записите на историјата на стоматологијата може да се најдат семињата на ова растение кои се употребувале како лек за ублазување на забоболки со тоа што би се ставила семката на болното место.
Ова растение исто така се употребува и како лесна дрога и е распространета ширум светот,се употребува цветот на женското растение како и неговите лисја. Може да се најде како сушено растение, конопово масло, хашиш и сл. Употребата на конопот за овие намени во Македонија се казниви и конопот е забранет во сите негови облици. Семето од коноп наоѓа примена и во исхрана на птици како еден од клучните елементи во исхраната заради големиот процент на масло во семето.
Конопот како тема во уметноста и во популарната култура
Конопот се јавува и како тема во уметноста и во популарната култура:
Извори
Chènevis
Валдина Паз
Јариет Валдина Паз (родена на 15 јуни 1966 година во Тегусигалпа ) е новинарка и политичарка од Хондурас. Таа моментално служи како заменик на Националниот конгрес на Хондурас, претставувајќи ја Либералната партија на Хондурас за Франциско Моразан.
NGC 1105
NGC 1105 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1105 се споменува и како IC 1840, MCG -3-8-4, NPM1G -15.0144.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1105 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 1105 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 43 м 41,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 15° 42' 21".
Други поделби
Проучување на NGC 1105 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10333. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5863. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 911.
Питер Стил
Петрус Томас Ратајчик (4 јануари 1962 - 14 април 2010), познат професионално како Питер Стил, бил американски музичар, пејач и текстописец. Тој бил најпознат како главен вокал, басист и композитор на готик метал бендот Type O Negative. Пред да се формира Type O Negative, Стил ја создал метал групата Fallout и треш групата Carnivore.
Како фронтмен на Type O Negative, Стил бил познат по својот вампирски изглед, 2.03м раст, богат бас вокал,   и темна, честопати самопонижувачка смисла за хумор. Неговите стихови се опишани како „често интензивно лични, кои се занимаваат со теми, вклучувајќи љубов, загуба и зависност“. Стил ги смета Блек Сабат и Битлси како негови клучни музички влијанија. Тој е наведен меѓу „66-те најдобри хард рок и метал фронтмени на сите времиња“ од Loudwire.
Раниот живот
Стил е роден на 4 јануари 1962 година, во Ред Хук, Бруклин, Њујорк, во католичко семејство, и посетувал средно училиште Едвард Р. Мароу, сместено во населбата Мидвуд во Бруклин. Неговиот татко бил од полско и руско потекло и мајка му од шкотско-ирско, норвешко и исландско потекло. Израснат е во населбите Бенсонхурст и Брајтон Бич во Бруклин. Стил бил најмладиот од шест деца, со пет постари сестри. Неговиот татко се борел во Втората светска војна а подоцна работел во бродоградилиште. Стил започнал да зема часови по гитара на 12 -годишна возраст, пред да продолжи со бас шест месеци подоцна.
Иако Стил природно бил левак, тој свирел на бас гитари за десна рака во текот на неговата кариера. Ова се случило кога еден од неговите најрани бендови, Aggression (исто така со Џош Силвер), за кој Стил свирел ритам гитара за лева рака, му се заканиле дека ќе го исфрлат доколку не се префрли на бас гитара. Бидејќи бас гитара за лева рака била премногу скапа во тоа време, Стил купил бас за десна рака и се научил да свири.
Стил работел за Одделот за паркови и рекреација во Њујорк сè додека не започнал турнеи со Type O Negative во летото 1994 година. Тој бил со седиште во шеталиштето Бруклин Хајтс, каде што неговата работа вклучувала одржување паркови, возење возила, вклучително и камиони за ѓубре и парни тркала, а подоцна добил и унапредување во надзорник на паркот. Стил сметал дека неговите денови поминати работејќи во одделот за паркови биле меѓу неговите најсреќни.
Fallout и Carnivore (1979–1987)
Во 1979 година, Стил го формирал хеви-метал бендот Fallout. Во 1982 година, по разделбата на Fallout, Стил го формирал треш метал бендот Carnivore. Со Carnivore, стиховите на Стил честопати биле остри, кои се занимавале со религија, војна, раса и мизогинија. Carnivore го издале својот деби албум со исто име во 1985 година. Во 1986 година, Стил напишал стихови за неколку песни на вториот албум на хардкор панк групата Agnostic Front „Cause for Alarm“. Во 1987 година, Carnivore ја објавилe „Retaliation“, пред да се распаднат подоцна истата година.
Формирање
Стил го формирал бендот во 1989 година заедно со неговите пријатели од детството Џош Силвер, Кени Хики и Сал Абрускато (подоцна заменет со Џони Кели). Бендот првично го користел името „Repulsion“, но морале да го сменат во 1990 година поради правни проблеми со истоимениот американски грајндкор бренд. Тогаш бендот го користел името „Subzero". Стил имал тетоважа со знакот минус содржан во бројот 0, за кој првично имал намера да го претставува логото на бендот „Subzero". Откако открил дека друг бенд веќе го користи името „Subzero", и имајќи ја предвид неговата тетоважа, Стил излегол со името „Type O Negative“, откако слушнал радио реклама каде се барало дарување на крв од крвна група О (нулта) негативна. Кога Type O Negative потпишале со Roadrunner Records, Стил го потпишал својот договор за снимање со мешавина од регенератор за коса и чоколаден сируп помешан со боја за храна, спротивно на популарното верување дека тоа е негова крв и сперма.
Slow, Deep and Hard and The Origin of the Feces (1991–1992)
Деби албумот на Type O Negative, Slow, Deep and Hard, бил објавен во 1991 година. Албумот ги вклучил треш елементите на Carnivore споени со doom metal. Стил ја напишал музиката во една ноќ откако раскинал со девојка, и тоа се одразило на лирските теми за кршење на срцето, фантазии за одмазда и размислување за самоубиство; нешто што Стил самиот се обидел: „На 15 октомври, 1989 година, си ги исеков вените. Се’ што можам да кажам е дека се заљубив во погрешна личност“.
Стил предизвикал некои контроверзи при турнејата низ Европа за поддршка на „Slow Deep and Hard“, благодарение на гласините за неговите социјални и политички ставови, при што некои критичари отишле дотаму што го нарекле симпатизер на нацистите, иако неговиот колега од групата, Џош Силвер, е Евреин. Стил сугерирал дека европскиот печат погрешно го разбрал неговиот хумор и дека неговиот сарказам понекогаш се губел во преводот при печатење.
Во 1992 година, Type O Negative го издале албумот "во живо" - „The Origin of the Feces“. Албумот вклучува фиктивна непријателска публика и евакуација на местото каде што наводно имало повик кој велел дека има бомба. Ова симулира дел од реалниот одговор што Стил и Type O Negative неодамна го добиле додека биле на турнеја во Европа. Оригиналната насловна страница на албумот имала слика од близу од анусот на Питер Стил.
Bloody Kisses, October Rust and World Coming Down (1993–2002)
Во 1993 година, Type O Negative го издале својот breakthrough албум „Bloody Kisses“. Албумот се фокусирал првенствено на романса, љубов, секс и смрт. Песната „Black No.1“ и оддава почит на готската субкултура и е ода за поранешна готик девојката на Стил. Питер ги нападнал своите противници со песните „We Hate Everyone“ и „Kill All the White People“, кои директно се занимавале со гласините за расистичката идеологија на бендот и служеле да ги еродираат сите такви обвинувања. „Bloody Kisses“ на крајот го добиле платинестиот статус и го воспоставил Type O Negative како еден од највлијателните метал бендови.
Type O Negative го издале албумот „October Rust“ во 1996 година. Се одликувал со повеќеслоен и мелодичен звук од неговиот претходник, иако задржале слични лирски теми. Стил го напишал поголемиот дел од материјалот на October Rust додека патувал, иако некои замисли биле од музички идеи од раните тинејџерски години. Стил го дизајнирал Винландското знаме, кое за првпат се појавило на каверот на „October Rust“. Оттогаш се појавува на секое следно издание на бендот. Знамето опфаќа различни интереси на Стил, политички верувања и неговото наследство. Стил го базирал дизајнот на нордиско знаме што ги вклучува неговите омилени бои. Концептот на Винланд се споменува и во насловот на нумерата "The Glorious Liberation of the People's Technocratic Republic of Vinland by the Combined Forces of the United Territories of Europa". „My Girlfriend's Girlfriend“ е приказна за љубовна тројка што Стил ја засновал на неколку искуства од вистинскиот живот. Песната „Green Man“ имала две значења за Стил; напишана била за келтското олицетворение на природата и времето на Стил во одделот за паркови, кога малите деца го нарекле „Green Man“ поради зелената униформа што ја носел на работа. Воведот на песната вклучува примерок од камионот за ѓубре што некогаш го управувал Стил. Песната „Red Water (Christmas Mourning)“ е за смртта на неговиот татко. October Rust на крајот го добил златниот статус.
Стил се справувал со лични проблеми за време на снимањето и миксањето на „World Coming Down“ во 1999 година. Теми за злоупотреба на дрога и зависност се појавиле на албумот, особено на песната „White Slavery“. Смртта исто така се нашла во голема мера на албумот, а Стил жалел за загубата на најблиските на песните „Everyone I Love is Dead“ и „Everything Dies“. Стил го раскажал своето искуство со психијатриско лекување на песната „Who Will Save the Sane?“. Во „Pyretta Blaze“ Стил раскажува за својата сексуална фантазија која вклучува оган. Стил го забележал емоционалното оптоварување предизвикано од изведување песни од World Coming Down во живо. Во сет листите за емисии во живо, изведени од почетната турнеја за поддршка на „World Coming Down“, обично се прикажувале многу малку селекции од албумот.
Во 2000 година, Стил гостувал во песната „Just Say No To Love“ од „Iommi“, првиот соло албум на гитаристот на Блек Сабат, Тони Ајоми. Во 2001 година, Стил се појавил како гостин на песната "Cross the Line" од албумот на Biohazard, „Uncivilization“. Во 2002 година, тој гостувал на нумерата „Descent“ од албумот на Doro, „Fight“.
Life Is Killing Me and Dead Again (2003–2010)
Type O Negative го објавиле албумот „Life Is Killing Me“ во 2003 година. Лирски, албумот се занимава со теми, вклучувајќи самосожалување, омраза, дрога, смрт и религија. На истоимената песна „Life Is Killing Me“ Стил ја нуди својата критика за медицинската професија. Песната „Nettie“ се фокусира околу мајката на Стил, додека „Todd's Ship Gods (Above All Things)“ е за неговиот татко. „The Dream is Dead“ се однесува на фактот што на Стил му е тешко да го прослави Денот на вљубените, бидејќи датумот се совпаѓа со годишнината од смртта на неговиот татко. Стил ја напишал песната „(We Were) Electrocute“ за „прекрасна“ поранешна девојка и како го привлекувале интересот на минувачите кога ќе излезеле заедно како двојка. Омилените женски телевизиски ликови на Стил се инспирација за песната „How Could She?“. „I Like Goils“ го истакнува вниманието што Стил го добил од хомосексуалците, поточно по неговата фотосесија за списанието „Playgirl“.
Во 2005 година, Type O Negative ги напуштил Roadrunner Records. Стил никогаш не бил задоволен од условите на договорот за снимање и го опишал како „тешка и неизбежна одговорност“. Стил тврдел дека разделбата на Type O Negative од Roadrunner Records, настрана од лошата понуда, имала врска со неовластено објавување на компилација „best of“. Стил останал во пријателски односи со вработените во Roadrunner Records и во октомври 2005 година се појавил на албумот „Roadrunner United“ за да помогне да се прослави 25 -годишнината од издавачката куќа.
Имало непотврдени гласини во еден момент за смртта на Стил, откако веб-страницата на бендот објавила слика од надгробен споменик со неговото име и датумот 1962-2005 година. Според написот од 14 мај 2005 година, Стил не бил мртов; шегата била поврзана со нивното ново потпишување со СПВ Рекордс. Веб-страницата ја симнала сликата од надгробната плоча во октомври 2005 година.
Во 2006 година, Стил повторно го активирал Carnivore со нова постава во која беше вклучен долгогодишниот соработник од Type O Negative, Пол Бенто. Бендот свирел на фестивалот Wacken Open Air во 2006 година.
Стил го завршил своето последно снимање со Type O Negative со албумот „Dead Again“. Тој открил на Headbangers Ball на МТВ дека новиот сојуз со СПВ Рекордс била веројатно неговата омилена работа за „Dead Again“ од гледна точка на продукцијата. Стил сметал дека „Dead Again“ бил помалку меланхоличен и попозитивен во споредба со претходните албуми на бендот. Омотот на албумот го прикажува рускиот мистик Распутин, историска личност на која Стил се восхитувал. Насловната песна допира до злоупотреба на дрога и чувството на Стил дека убил дел од себе откако доживеал релапс. „Tripping a Blind Man“ е критика за тоа како се чувствувал Стил по неговото присилно хоспитализирање од страна на неговото семејство. „Halloween in Heaven“ е песна за мртви рок sвезди за чија креација Стил бил инспириран по смртта на неговиот близок пријател Дајмбег Дарел од Pantera. Последниот настап во живо на Стил бил на Ноќта на вештерките во концертниот театар Харпос во Детроит, Мичиген, последното шоу на турнејата Type O Negative во 2009 година.
Playgirl
По успехот на „Bloody Kisses“, Стил почнал да добива внимание и надвор од музиката. Тој се појавил разголен во Playgirl во 1995 година. Подоцна Стил преку контактите на колегата од групата Кени Хики дознал дека само 23% од претплатниците на списанието се жени, и откако мажи почнале да го молат за автограми на примероци од списанието, Стил донекаде се покајал за одлуката: „Откако го направив тоа, си помислив, 'О Боже, што направив?' Беше повеќе од вознемирувачки што го имаа толку многу момци. Девојки, во ред, но се чинеше дека има барем исто толку момци. Не дека сум хомофобичен, но секако дека беше иритирачки“. Во интервју од 2007 година, Стил гледал на позирањето само како наивен трик за публицитет.
Телевизија и филм
Стил продолжил да се појавува како гостин во ток-шоуата Рики Лејк, шоуто Џери Спрингер и шоуто Хауард Стерн. Во 2003 година, Стил имал глумечка улога во епизодата „Exeunt Omnes“ од серијата Оз. Во 2003 година, тој се појавил во филмот „Dirtbags (Armpit of Metal)“. По ова следела мала улога во „Bad Acid“ во 2005 година. Стил е меѓу музичарите вклучени во документарниот филм „Living the American Nightmare“ во 2011 година.
Личен живот
Стил бил 203цм висок, што му давало заканувачки изглед на сцената. И покрај таквата перцепција, Стил признал дека страда од страв од сцена, кој го совладал пиејќи алкохол пред емисиите, и пиејќи црвено вино кога бил на сцена. Исто така, тој бил опишан како личност која била „пријателски, смешен и имаше репутација дека е дарежлив кон своите долгогодишни колеги од групата ... и љубезен кон бендовите со кои патуваше“. Во својата автобиографија „Iron Man“, Тони Ајоми од Блек Сабат го опишал својот шок од смртта на Стил, додавајќи: „Питер беше голем, висок и многу, многу убав човек“.
Надвор од музиката, Стил трошел време кревајќи тегови и дома и во својот автобус за турнеи. Стил исто така уживал во читањето книги на тема наука и имал интерес за европската култура. Стил сакал да работи на својата куќа и бил заинтересиран за архитектура и градежништво. Стил, исто така, работел на своите автомобили, вклучувајќи силно модифицирано Pontiac Grand Prix 1985 година што тој го избрал самиот. Стил обожавал мачки и чувал неколку како домашни миленици. Во брошурата за повторното издание на „Bloody Kisses“ во 2009 година, Стил потврдил дека 11-минутната насловна песна на албумот всушност била напишана за смртта на семејната мачка наречена Венера, која ја чувал 17 години.
Во текот на 2005 година, Стил исчезнал подолг период без објаснување. Гласините за неговата смрт, смртна болест и други шпекулации се зголемиле сè додека мистеријата не била разоткриена во интервјуто за ДВД-то „Symphony for the Devil“ во 2006 година. Во интервјуто, Стил накратко го споменува неговото затворање на островот Рикерс и „психијатриското одделение во болницата во округот Кингс“. Членовите на семејството на Стил организирале интервенција и инсистирале да оди во ментална установа. Стил подоцна потврдил дека страдал од параноја предизвикана од злоупотреба на тешки супстанции. Стил користел кокаин од 35-годишна возраст, одлука за која изрази големо жалење. Стил потоа присуствувал на рехабилитација за зависност од кокаин и алкохолизам, а подоцна отслужил 30-дневна затворска казна за напад врз „љубовен соперник“. Стил го осветлил своето затворање облекувајќи затворска униформа на сцена за време на настапи во живо.
Стил во интервју во 2003 година изјавил дека имал биполарно растројство и ги поврзал промените на расположението со видовите песни што ги напишал. Исто така, добивал повремено психијатриско лекување за депресивни епизоди. За време на интервјуто во 2007 година, Стил објаснил:"„Отсекогаш сум бил многу депресивна личност, но тоа е само едната страна од мене, знаете. Ме прави да се чувствувам подобро кога можам да ја изразам депресијата, гневот, фрустрацијата преку музика ... звучна терапија.“"Во април 2007 година, Стил открил дека започнал да се идентификува како римокатолик во последниве години, по децении на самопроповедање атеизам. Во интервју за списанието „Decibel“, Стил објаснил:"„Во лисичјото дувло нема атеисти, велат тие, а јас долго време бев атеист од лисичјо дувло. Но, откако поминав низ средовечна криза и многу работи се сменија многу брзо, тоа ме натера да ја сфатам мојата смртност. И кога ќе почнете да размислувате за смртта, ќе почнете да размислувате за она што е после неа. И тогаш почнуваш да се надеваш дека постои Бог. За мене, тоа е застрашувачка мисла да не се оди никаде. Исто така, не можам да поверувам дека луѓе како Хитлер ќе одат на истото место како Мајка Тереза.“"Биографијата на Стил „Soul on Fire - The Life and Music of Peter Steele“ била напишана од уредникот на Metal Maniacs, Џеф Вагнер, а објавена била во 2013 година. Ниту еден од преживеаните членови на бендот не соработувал со Вагнер во создавањето на книгата.
Смрт и трибјути
Стил починал од сепса предизвикана од дивертикулитис  (првично пријавена како срцева слабост) на 14 април 2010 година на возраст од 48 години. Пред неговата смрт, тој се подготвувал да пишува и снима нова музика. Останатите членови на Type O Negative одлучиле да го распуштат бендот наместо да го заменат Стил, а Џони Кели изјавил „Дури и ако има некој што може да го заземе неговото место, не е важно. Немаме интерес да продолжиме. Невозможно е - дури и не се појави во каква било дискусија. Кога умре Питер, Type O Negative умре со него“.
Наводи
Наводи
Жилче
Жилче — село во Општина Јегуновце, во областа Долен Полог, во околината на градот Тетово.
Потекло и значење на името
Според легендата селото го добило името по дрвото даб што постоело сретсело и кое секоја година било полно со жирје, па по жирјето селото го добило името Жилче.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долен Полог, сместено во југозападниот дел на територијата на Општина Јегуновце. Селото е рамничарско, на надморска височина од 416 метри. Од градот Тетово е оддалечено 12 километри.
Низ селото поминува регионалниот пат 29274, кој ги поврзува селата Шемшево и Лешок.
Жилче е типично низинско село, сместено во котлинската рамнина помеѓу селата Ратае, Непроштено и Требош. Водата за пиење се добивала од бунари, кои биле во самите дворови. Околу селото се наоѓаат пространи ниви и ливади.
Месностите во атарот на селото ги носат следниве имиња: Пречник, Суи Дол, Градски Пат, Аџиица, Требак, Стајковце, Бродиште, Бучало, Орманче, Бобојце, Габер, Длага Мара, Брегои, Бел Камен, Средно Поле, Кајчеец, Јурија, Кушпатица, Царице, Салкоица, Две Јасики, Грашишта, Папрадница, Берберица и Спавојца.
Селото има збиен тип и куќите се групирани во шест маала наречени по главните родови. Маала во селото се Мирческо, Петкоско, Антоско, Ристеско, Белеско и Велјаноско Маало.
Историја
Мештаните не знаат кога селото било основано, што доведува до сознаение дека тоа е старо. До 1922 година, во селото се наоѓала и една многу стара црква, која била трипати живописана. Истата година, црквата била срушена и на нејзино место била подигната нова и поголема. Црквата била посветена на Свети Никола.
Според пренесување на кажување на мештаните, еднаш во Жилче владеела чума и голем дел од мештаните умреле.
До 1912 година, јужниот дел на селото имал чифчиски тип и во него се наоѓала беговска кула, а околу нејзе биле зградите за чифчиите и алатите за стоката.
До ослободувањето на Турците, еден дел од земјиштето припаѓал на сопствениците на чифлиците: Руфат-ага, Адем-ага и Абдул Меџид-ага. Тие во Жилче имале три постојани чифчиски семејства, кои работеле како чувари на чифлиците. За останатите земјоделски работи, сопствениците кратко време носеле момци од македонското село Луковица на Сува Гора.
Воен конфликт
За време на краткиот етнички конфликт во Република Македонија во 2001 година, Жилче, село со доминатно етничко македонско население, било вовлечено во вооружените дејствија.
Во јули 2001 година, двајца жители на Жилче, во обид да спасат три деца кои се наоѓале во заложништво во џамијата во Непроштено, биле физички малтретирани од албанските терористи.
На 16 август 2001 година, албанските екстремисти од соседните села Шемшево, Палатица, Озормиште, Требош, Слатино, со минофрлачи и автоматско оружје го нападнале полицискиот пункт стациониран во Жилче и Ратае, поради што веќе на 19 август 2001 во овие села се испратени сили на АРМ. Со овие напади, селото било тотално отсечено од сообраќајната мрежа.
По завршувањето на кризата, резервоарот за вода на ова село, кој се наоѓа во Слатино, неколкупати бил загадуван од албанските терористи.
Стопанство
Атарот на селото е мал и зафаќа простор од само 4,9 км2, при што преовладува обработливото земјиште со површина од 460,4 хектари.
Во основа, селото има полјоделска функција. Во него има продавници и угостителски објекти.
Во јануари 2006 година Жилче е зафатено од поплавите кои ќе ја погодат целата Полошка Котлина — конкретната причина за поплавите во Жилче била излевање на подземни води заради неодржување на системите за наводнување, предизвикани од поројните дождови.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Жилче живееле 260 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Жилче имало 240 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година Жилче — село во Шемшевската општина и има 40 куќи со 672 жители, сите Македонци.
Селото е средно по големина. Така, во 1961 година селото имало 740 жители, а во 1994 година 648 жители, од кои 642 биле Македонци и тројца жители Срби.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Жилче живееле 650 жители, од кои 642 Македонци, 5 Срби и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 543 жители, од кои 515 Македонци, 2 Албанци и 26 лица без податоци.
Родови
Жилче е македонско православно село, во селото има еден староседелски род, а другите се доселени.
Според истражувањата од 1946 година, родови во Жилче се:
Во селото летно време живеело и едно ромско семејство Рафетови (1 к.) кои работеле како ковачи. Зимно време заминувале во Тетово.
Иселеништво
Покрај споменатите иселувања од поединечните родови, според истото истражување во 1946 година се забележани и следниве иселувања: родот Цветкоски бил староседелски, но изумрел за време на Турците, бидејќи многу осиромашил и живееле како чифчии. Од нив е зачувано само едно семејство во Тетово (Јоанче), додека родот Тодороски (1 к.), живее во Брвеница, каде дошле од Жилче, а Сане (1 к.), живее во Беловиште, каде дошол како домазет од Жилче.
Самоуправа и политика
Селото претставува дел од Општина Јегуновце, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година со додавање на поранешната Општина Вратница. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така дел од Општина Јегуновце.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Тетово. Селото припаѓало на некогашната општина Теарце во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Шемшево, во која покрај селото Жилче, се наоѓале и селата Јанчиште, Јегуновце, Копанце, Озормиште, Подбреѓе, Прељубиште, Раотинце, Сиричино, Туденце и Шемшево. Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната Општина Жилче, во која влегувале селата Жилче, Ратае и Требош.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2115 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 524 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 531 гласач.
Култура и спорт
Во минатото во селото постоел ФК Борец.
Либесе
Либесе (Lübesse) — општина во округот Лудвигслуст-Пархим, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
ОУ „Гоце Делчев“ - Петралинци
Училиштето „Гоце Делчев“ во с. Петралинци е подрачно училиште на централното основно училиште од село Босилово, Општина Босилово.
Космос-1993
Космос-1993 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 28 јануари 1989 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6600 килограми. Космос-1993 бил надгледувачки сателит.
Их-Тамир
Их-Тамир (Их тамир) е област во Архангај провинцијата во централна Монголија. Во 2009 година, населението било 5,247.
Ѓалиш
Ѓалиш — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Белград, округот Клос и Лиса.
Црква „Св. Атанасиј“ - Даутбал
Свети Атанасиј (Αγίου Αθανασίου Παλαιοκάστρου) — црква во градот Даутбал, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Нема сознанија кога точно е изградена црквата. Според натписот над западниот влез, обновена е во во 1864 г. Според усните преданија, обновата е направена поради пожар. Претставува трикорабна базилика без нартекс, ниски врати, прозорци во горните делови на долгите ѕидови, женска црква на западната стена и трем затворен со решетки. Во изградбата се користени голем број мермерни натписи и остатоци од градби, претежно од древномакедонско време. Храмот ина вредна збирка на икони од XIX век, а во иконостасот има и една икона од XVI век во италијански стил.
Иван Тургенев
Иван Сергеевич Тургенев (Ива́н Серге́евич Турге́нев;, — , ) — руски писател, еден од најзначајните претставници на рускиот реализам. Неговите дела извршиле големо влијание врз развојот на романот. Најзначајните дела му се романите: „Благородничко гнездо“, „Рудин“, „Татковци и деца“ и „Спроти новите дни“, како и драмата „Еден месец на село“.
Осврт кон творештвото
Во основа, книжевната критика има поволен став кон творештвото на Тургенев. Така, неговата прва поема, „Параша“, големиот руски критичар Белински ја оценил како еден од прекрасните сонови на разбудената руска поезија, заспана по смртта на Лермонтов. Притоа, тој го пофалил Тургенев не само поради творечката дарба, туку го нарекол и „син на нашето време, кој во градите ги носи сите негови маки и прашања“. Оваа оцена целосно се однесува и на „Записите на ловецот“, каде Тургенев со богатата галерија на хумани и индивидуализирани ликови на селани го крева гласот против феудалниот систем во тогашна Русија. И ова дело наишло на поволни оцени, а Херцен го опишал како „поетско обвинение против феудалното право“.
Значење и влијание
Во делата на Тургенев се појавува типот на рускиот благородник — интелектуалец и хуманист кој ги воодушевува младите луѓе, но не е способен да го направи одлучниот чекор дури ни во личниот живот. Овој познат општествено-книжевен лик, т.е. „непотребен човек“, кој потекнува од Пушкиновиот Онегин, има посебно место во делата на Тургенев. Всушност, сите ликови во руската книжевност, појавени пред и по Тургенев го добиле името токму по расказот на Тургенев, „Дневникот на непотребниот човек“ (1850), а неговиот Рудин е најубедливиот претставник на тие ликови.
Тургенев оставил силно влијание врз поголем број писатели. Така, уште во 1858 година, Николај Чернишевски ја напишал статијата „Русин на rendez-vous (Размислувања по читањето на расказот на г. Тургенев — Асја“ во која ја прифаќа концепцијата на Тургенев и ги истакнува празнината, неодлучноста и општествената непотребност на книжевните ликови од делата на Тургенев. Исто така, Гистав Флобер се воодушевувал од Елена, ликот од „Спроти новите дни“.
Во романот „Шунка на 'ржан леб“, американскиот писател Чарлс Буковски наведува дека еден од првите писатели кои му оставиле силен впечаток бил токму Тургенев, опишувајќи го со зборовите: „Тургенев беше многу сериозен тип, но успеваше да ме насмее, зашто може да биде многу смешно кога првпат ќе чуеш некоја вистина. Кога нечија вистина е иста како твојата, и кога се чини дека тој ја кажува само за тебе, тоа е навистина нешто.“
Тврдина Жрнов
Тврдината Жрнов била средновековна тврдина која се наоѓала на врвот Авала, јужно од Белград, во Србија. Тврдината била изградена во времето на Римското Царство. Тврдината била проширена со доаѓањето на Србите, и главно служела за одбрана на градот. Останките од тврдината биле со динамит срушени во 1934 година, за да на нејзино место се изгради Споменик на Незнајниот војник, чиј архитект бил вајарот Иван Мештровиќ.
Атанас Кршаков
Атанас Кршаков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Тој е роден во с. Косинец, Костурско. Учествувал во револуционерните борби уште пред Илинденското востание.
Еден месец пред Востанието бил потешко ранет во една борба со турскиот аскер и поради тоа не можел да земе учество во борбите во текот на самото Востание. По Илинденското востание, како војвода на чета водел повеќе борби против турскиот аскер и грчките андарти.
Грчкиот андартски капетан Пердикас, кој извршил бројни злодела врз месното население, бил ликвидиран токму од овој македонски војвода.
Во една од тие борби, во 1907 година, кај с. Граче, Костурско, загинува и војводата Кршаков. Неговите четници му ја отсекле неговата глава за да му ја зачуваат и тие биле фотографирани од Леонидас Папазоглу.
Градиште (Конопиште)
Градиште — градиште од доцноантичкото време во атарот на селото Конопиште, Македонија. Јужно од селото, на левиот брег на Стара Река, на висок рид со зарамнето плато има траги од утврдена населба. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и многу градежен материјал.
Марта Сузана Прието
Марта Сузана Прието де Овиедо (родена 1944 година) е писателка од Хондурас која живее во Сан Педро Сула.
Биографија
Прието студирала бизнис администрација на Централноамериканскиот институт за бизнис администрација (INCAE) и работела во Стопанската и индустриската комора на Кортес (CCIC). Таа ја водела хотелската асоцијација на Хондурас помеѓу 1985 и 1990 година. Била член на Туристичката комора.
Прието спровела важен културен и социјален менаџмент, спонзорирајќи сликарски, музички и текстови настани. Таа била основач на Детскиот културен центар Сан Педро Сула (ЦГИ) и активно соработуве со директори на различни културни организации.
Прието беше дел од уредувачкиот одбор на Thresholds, додаток на весникот Tiempo и соработувала со списанието Tragaluz и Cronopios Supplement пишувајќи антрополошки и културни написи,
Во 1999 година, таа ја напишала својата прва книга, краткиот роман „Melodía de silencios“, а потоа и други кои вклучуваат историски теми од Хондурас.
Орнитолестис
Орнитолестис   (Ornitholestes) – (Што значи „птичји разбојник“) е мал теропод диносаурус од доцната креда  од формацијата Морисон, среден [[Кимериџијан] ] возраст, пред околу 154 милиони години,.