cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7778
Други поделби
Проучување на NGC 7778 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72756. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 170; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1171. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 796.
Велтшмерц
Велтшмерц (герм. Weltschmerz - светска болка). Со него се означува меланхолично-песимистичкото доживување на светот кое е карактеристично за книжевниот романтизам, проткаен со неодредено мечтаење и незадоволство, како и замореност од животот како производ на нехармонијата на личните и општествени интереси, сонот и стварноста. Се јавува како култ кон болката и израз на поетскиот став дека за злото во светот не постои лек. Врвен литературен израз на велтшмерцот се среќава кај Лорд Бајрон, Џакомо Леопарди,  Хајнрих Хајне и други поети.
Милорад Павиќ
Милорад Павиќ (Белград, 15 октомври 1929 — Белград, 30 ноември 2009) бил српски поет, раскажувач, романописец, драматург, книжевен истражувач и научник, добивајќи и светски признанија. Исто така, тој бил член на Српската академија на науките и уметностите од 1991 година.
Животопис
Павиќ е роден во Белград, во 1929 година, во старо писателско семејство. Докторирал на Универзитетот во Загреб на тема на поезијата на Воислав Илиќ. Во периодот од 1974 до 1990 година, Павиќ работел како професор на Филозофскиот факултет при Универзитетот во Нови Сад, при што, редовен професор на овој факултет станал во 1977 година, а во периодот 1977-1979 бил декан. Исто така, Павиќ бил и уредник во издавачката куќа „Просвета“ од Белград. Тој бил оженет со Јасмина Михајловиќ, писателка и книжевна критичарка. Во 2008 година, на возраст од 43 години, по долго боледување починала неговата ќерка. Павиќ починал во Белград, на 30 ноември 2009 година, од инфаркт предизвикан од тромб по извршената операција на колкот, а бил погребан на 3 декември во Алејата на великаните на Новите гробишта во Белград.
Творештво
Паралелно со белетристика, Павиќ се занимавал и со есеистичка и со научна работа од областа на историјата на книжевноста. Притоа, тој ги објавил книгите: „Историја на српска книжевност во барокното време (XVII-XVIII век)“ (1970), „Војислав Илиќ и европската поезија“ (1971), „Војислав Илиќ, неговото време и дело (Хроника на едно поетско семејство)“ (1972), „Гаврил Стефановиќ Венцловиќ“ (1972), „Јазичното паметење и поетскиот облик“ (1976), „Историја на српската книжевност во класицизмот и предромантизмот“ (1979), „Раѓањето на новата српска книжевност“ (1983), „Историјата, сталежот и стилот“ (1985) итн.
Значење и влијание
Една мала улица во белградската населба Калуѓерица го носи името на Милорад Павиќ. Исто така, во Белград е подигнат негов споменик, а во улицата каде што живеел е ставена спомен-плоча. Негов споменик е подигнат и во Алејата на светските великани во Москва.
ОУ „Светозар Марковиќ“ - Старо Нагоричане
Основно училиште „Светозар Марковиќ“ (официјално: Основно општинско училиште „Светозар Марковиќ“ - Старо Нагоричане; скратено: ООУ „Светозар Марковиќ“) — единствено основно училиште во селото Старо Нагоричане, едно од трите основни училиште во Општина Старо Нагоричане. Училиштето се наоѓа на влезот во селото Старо Нагоричане.
Во основното училиште, наставата се изведува на македонски и српски јазик.
Подрачни училишта
Во рамките на општинското основно училиште „Светозар Марковиќ“ се наоѓаат и две подрачни основни училишта од прво до петто одделение, а чии ученици подоцна наставата ја продолжуваат во средишниот објект на училиштето во селото Старо Нагоричане. Овие училишта се:
Pholiota squarrosoides
Pholiota squarrosoides е вид на печурки од фамилијата Strophariaceae. Сличен на видот Pholiota squarrosa  Постоејат различни мислења за тоа дали печурката е јадлива.
Јадливост
Видот бил пријавен како јадлив „со претпазливост“ од Кент и Вера Мекнајт, но со напомена дека може да се помеша со отровниот P. squarrosa. Микологот Александар Х. Смит напишал дека тој бил најдобриот јадлив вид во својот род. Орсон К. Милер Џуниор и Роџер Филипс го сметале за јадлив, но описот даден од Универзитетот во Арканзас вели дека не е јадлив.
Живеалиште
Видот најчесто може да се најде кон крајот на летото во државите на Големите езера, северозападниот дел на Тихиот Океан и источниот дел на Северна Америка. Неговото живеалиште е на кората на дрвјата. Ретко се наоѓа во Европа, но првиот примерок во Полска бил откриен во 2010 година во југозападниот дел на земјата. Полското откритие се случило во природниот резерват Łężczok во близина на градот Рациборц. Печурката може да се најде и во умерените региони на Азија. Иако печурката се сметала за сапрофит, наместо паразит, можела да предизвика брзо деградирање на дрвото. Во регионот на Големите езера, ги распаѓала трупците од дрвјата Acer saccharum и Tilia glabra.
NGC 5352
NGC 5352 — елиптична галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5352 се споменува и како UGC 8812, MCG 6-31-11, CGCG 191-9.
Откривање
Телото е откриено на 1 мај 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 53 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 8' 3"". Положбениот агол на објектот е во износ од 58°.
Други поделби
Проучување на NGC 5352 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49370. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2550. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 106.
991
991 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 991 година од новата ера, 991. од првиот милениум, 91. од X век и втора од 990-тите.
Батиметриска карта
Батиметриска карта — вид на изолиниска карта што ја прикажува потопената топографија и физиографските одлики на дното на океаните и морето. Нејзината примарна цел е да обезбедат детални длабински контури на топографијата на океаните, како и да обезбедат големина, облик и пренос на подводните одлики. Топографските карти прикажуваат височина над земјата и се комплементарни со батиметриските карти. Табелите користат серија линии и точки во еднакви интервали за да ја покажат длабочината или висината. Затворена форма со сè помали форми внатре во неа може да укаже на океански ров или морска планина или подводна планина, во зависност од тоа дали длабочините се зголемуваат или намалуваат навнатре. Батиметриските истражувања и графикони се поврзани со науката за океанографијата, особено морската геологија и подводното инженерство или други специјализирани цели. Батиметриските податоци што се користат за производство на графикони, исто така, може да се претворат во батиметриски профили кои се вертикални делови преку одлика.
991
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Батиметриска карта
Стар Египет
Употребата на батиметрија и развојот на батиметриските графикони датира од околу 19 век п.н.е. до древниот Египет. Приказите на ѕидовите на гробниците, како што се резбите на Деир ел-Бахри, нарачани од кралицата Хатшепсут во 16 век п.н.е. покажуваат дека древните морнари користеле долги тенки столбови како звучни столбови за да ја одредат длабочината на реката Нил и во делтата на реката Нил.
991
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6499 и 6500 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5741 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4751 и 4752 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1744.
Батиметриска карта
Стара Грција
Првиот пишан извештај и мапираните записи за звукот се појавиле дури 1000 години откако Египјаните почнале да го звучат и мапираат Нил. Грчкиот историчар Херодот пишува за звук во 66 стапки вода на устието на Нил во делтата на реката. Тој пишува за жолта кал што се одгледува слична на истата што се таложи со годишните поплави. Овие извештаи покажуваат зголемена свест за регионалните длабочини и одликите на морското дно кај древните морнари и покажуваат дека откритијата во батиметријата и употребата на батиметриски карти значително напредувале.
991
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 991 година се протега во 3627 и 3628, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3687 и 3688 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1534. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 380 и 381 исламска година.
Батиметриска карта
Стар Рим
Новиот завет ги раскажува сондажите кои биле направени со бродоломот на Павле на островот Малта во книгата Дела на светите апостоли, поглавје 27, стихови 27-44 го раскажуваат искуството: 27 „...Кога настана четиринаесеттата ноќ, откако пловевме по Јадранското Море, кон полноќ морнарите помислија дека се приближуваат до некоја земја;
39 Штом се раздени, земјата не ја познаа, но забележаа еден залив со песок, на кој решија, ако им појде од рака, да ја извлечат лаѓата
Ран современ период
До тој период, батиметриските табели биле ретки бидејќи морнарите продолжиле да се потпираат на тешки јажиња и оловни тежини за да земат длабочини и да го нацртаат отворениот океан. Мал напредок во премерот и длабинското картографирање на океаните се случило откако Колумбо отпловил кон Америка. Во 1647 година, Роберт Дадли го објавил атласот „ Дел'Аркано дел Маре “ (Тајните на морето). Неговата работа далеку го надминала сето она што било претходно објавено со мапи и графикони конструирани во проекцијата Меркатор, како и со некои од првите графикони што прикажуваат печатени длабочини на брегот на северноамериканскиот Атлантик. Неговата публикација обезбедила основа за идните морнари и пронаоѓачи да продолжат да развиваат нови и инвентивни начини за производство на висококвалитетни графикони и истражувања на езерата и океаните во светот.
Споредба со хидрографски графикон
Батиметриската карта се разликува од хидрографската по тоа што целта е прецизно прикажување на подводните одлики, додека безбедната навигација е услов за хидрографската карта.
Хидрографската табела ќе ги прикрие вистинските одлики за да претстави поедноставена верзија за да им помогне на морнарите да избегнуваат подводни опасности.
Спојување на батиметриска карта и топографска карта
Во идеален случај, спојувањето на батиметриска карта и топографска карта со ист размер и проекција на иста географска област би било беспрекорно. Единствената разлика би била тоа што вредностите почнуваат да се зголемуваат откако ќе ја преминат нулата на назначената точка на нивото на морето. Така, планините на топографската карта имаат најголеми вредности, додека најголемите длабочини на батиметриската карта имаат најголеми вредности.
Едноставно кажано, батиметриската табела е наменета да го прикаже копното доколку водите се отстранети на ист начин како и топографската карта.
Во рамките на хидрографијата
Батиметриските истражувања се подгрупа на науката за хидрографијата. Тие малку се разликуваат од истражувањата потребни за создавање производ на хидрографијата во неговата поограничена примена и како што ги спроведуваат националните и меѓународните агенции задолжени да изработуваат карти и публикации за безбедна навигација. Тој производ на графиконот попрецизно се нарекува навигациска или хидрографска табела со силна пристрасност кон презентацијата на основните безбедносни информации.
Батиметриски истражувања
Првично, батиметријата вклучувала мерење на длабочината на океаните преку длабочинско звучење. Раните техники користеле јаже или кабел спуштен преку бродската страна. Оваа техника ја мери длабочината во еден момент и затоа е неефикасна. Тоа е исто така предмет на движења на бродот и струи кои ја движат линијата надвор од вистинската и се протега на линијата, затоа не е точна.
Податоците што се користат за изработка на батиметриски карти обично доаѓаат од ехозвучник (хидролокатор) монтиран под или над страната на чамец или од системите ЛИДАР/ЛАДАР со далечинско набљудување. Времето кое е потребно за звукот или светлината да патуваат низ водата, да отскокнат од морското дно и да се вратат е пропорционално на растојанието до морското дно. Истражувањата ЛИДАР/ЛАДАР обично се спроведуваат од воздушни системи. Од раните 1930-ти, звучниците со едно светло се користеле за правење батиметриски мапи. Во поново време, вообичаено се користат повеќезрачни (MBES), кои користат стотици многу тесни соседни греди распоредени во обвивка налик на вентилатор со вообичаена ширина од 90 до 170 степени. Цврсто спакуваната низа на тесни поединечни греди обезбедува многу висока аголна резолуција. Ширината на лентата зависи од длабочината и му овозможува на бродот да мапира повеќе морско дно. Гредите се ажурираат многу пати во секунда (обично 0,1–50 Hz во зависност од длабочината на водата), овозможувајќи поголема брзина на бродот додека одржува висока покриеност на морското дно. Сензорите обезбедуваат податоци за корекција на динамиката на чамецот, а жирокомпасот обезбедува точни информации за насловот за корекција на искривувањето на бродот. Глобален сателитски систем за навигација (GNSS) ги позиционира сондажите во однос на површината на земјата. Профилите на брзината на звукот (брзината на звукот во вода како функција на длабочината) на водениот столб се погодни за прекршување на звучните бранови поради нееднаквите одлики на водниот столб како што се температура, спроводливост и притисок. Компјутерскиот систем ги обработува сите податоци, поправајќи ги сите горенаведени фактори, како и аголот на секој поединечен зрак. Добиените мерења на звук потоа се обработуваат за да се произведе карта.
Сателитите се користат и за мерење на батиметрија. Сателитски радар ја мапира топографијата на длабочините со откривање на суптилните варијации на нивото на морето предизвикани од гравитациското влијание на подморските планини, гребени и други маси. Во просек, нивото на морето е повисоко над планините и гребените отколку над абисалните рамнини и ровови.
Девон Бостик
Девон Бостик (роден на 13 ноември 1991 година) е актер од Канада. Тој го глумел Родрик Хефли во првите три филмови Diary of a Wimpy Kid, глумел во филмот Adoration (2008) во режија на Атом Егојан и го прикажувал Џаспер Џордан во дистописката научно-фантастична телевизиска серија The 100 од 2014 до 2017 година.
Животот и кариерата
Бостик е роден во Торонто, Онтарио. Неговата мајка, Стефани Горин, е кастинг директор во Торонто, која работи на сцената и екранот, а неговиот татко Џо Бостик е актер и координатор за филмска борба.
Тој е со Британско и Норвешко потекло. Девон почнал да глуми кога бил во петто одделение. Тој дипломирал на Факултетот за уметности Етобикоке во Торонто.
Имал улоги во телевизиската серија Деграси: Следната генерација, Flashpoint и во филмот Citizen Duane, и се појавил во серијата премиера на Rookie Blue. Неговата филмска работа вклучувала улоги во Божјиот дар, Бегалски парчиња и Камениот ангел.
Во Adoration (2008), тој го играл Сајмон, момче кое го воспитува неговиот вујко (го игра Скот Спидман ) по смртта на неговите родители. Тој, исто така, се појавил во онлајн трејлер за филм со измама наречен „Ледена тврдина“. Тој имал улоги во Поетот, драма од Втората светска војна во која глумат Рој Шајдер и Колм Феоре, Ви VI како Брент и Assassin's Creed: Lineage како Ецио Аудиторе.
Бостик, исто така, го играл починатиот брат на Ерика, Лео, во серијата на телевизијата CBC Being Erica, и Родрик Хефли во филмовите на Diary of a Wimpy Kid. Тој го играл Алан во три епизоди на The Marvelous Mrs. Maisel.
Аја Никола
Аја Никола — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Брезово
Брезово — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.
Географија и местоположба
Брезово се наоѓа на патот момеѓу селата Доленци и Зашле, оддалечено 8 километри од магистралниот пат Кичево - Демир Хисар. Селото лежи во карпесто подножје на планината Лубен. Најголем дел од живеалиштата се поставени на левата страна од Брезовска Река, на релативно коса стрмнина.
Селото се наоѓа на надморска височина од 840 до 1.100 метри. Неговиот атар изнесува 20,8 км2. На овој простор преовладуваат пасиштата, со површина од 1.213 хектари, обработливо земјиште има околу 443,8 хектари, а шумите зафаќаат 315,9 хектари.
До селото води асфалтиран пат и се поставена електрична мрежа, водовод и телефонска врска.
Соседни села на Брезово: Зашле и Цер од север, Кочиште од исток, Сопотница од југ, Доленци и Железнец од запад и југозапад.
Историја
Најстарите пишани извори за Брезово потекнуваат од периодот на отоманското владеење на Балканот. Тоа се таканаречаните пописни книги во кои биле внесувани податоци за феудалните имоти, за населбите, за населението и сл. Првиот попис што е регистриран за Битолската нахија, кон која припаѓал и Брезово, потекнува од 1467/68 г. Тогаш, во селото биле регистрирани 35 семејства и 4 неженети. Ако се има предвид дека едно семејство во тоа време броело пет члена,се доаѓа до заклучокот дека во пописната година имало близу 200 жители, исклучиво христијани. Вториот пишан документ е, исто така, пописна книга од 1636 год. Во неа, селото е обврзано да плаќа данок од 17 овци.
Во времето на Отоманското Царство, оваа територија ја бранеле војводите: Јордан Пиперката, Никола Врба, Костадин Војводата - Капиданот и Сотир Христов - Војводата.
Во век, селото Брезово било дел од Битолската каза, во Крушевската нахија на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото има полјоделско-сточарска функција.
Во селото постојат поголем број на варници, кои во минатото биле многу користени.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Брезово имало 560 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Базерник имало 800 жители.
Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 62 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 26 жители, сите Македонци.
Родови
Брезово е македонско село.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на проширената Општина Демир Хисар, на која ѝ била додадена поранешната Општина Сопотница по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Сопотница.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Демир Хисар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Долнени, во која покрај селото Брезово, се наоѓале и селата Бабино, Базерник, Големо Илино, Доленци, Железнец, Мало Илино и Средорек. Во периодот 1950-1952, селото се наоѓало во некогашната Општина Доленци, во која влегувале селата Брезово, Бабино, Базерник и Доленци.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 48 гласачи.
Културни и природни знаменитости
На средина од селото, на десетина метри од патот за селото Зашле, се наоѓа средновековна кула за која се претпоставува дека потекнува од 1530 година. Кулата е изградена во квадратна форма, со полукружен свод од јужната страна, мали прозорци со капаци и пушкарници. На катот има една просторија со огниште, околу кое се наоѓала покуќнина за живеење. Во 2014 година, таа била конзервирана од страна на битолскиот Завод и музеј при што била извршена санација на североисточниот темел, северниот и источниот ѕид, бил реконструиран натстрешникот, а била конзервирана влезната порта. Се верува дека кулата ја користел Јордан Пиперката за да ја набљудува околината, а таа е опеана и во народната песна, која вели: „Јордан седи на кулата, в раце држи дуљбијата“. Исто така, се верува дека за време на Илинденското востание, кулата била користена за одбрана на селото Брезово.
Иселеништво
Постари иселеници до 1952 година од селото има во Србија (12 семејства), Крушево (1 семејство), Бугарија (2 семејства), Битола (8 семејства), Романија (3 семејства), Скопје (1 семејство) и во Велес (1 семејство).
Родот Китевци (7 к.) се иселил во селото Слатински Чифлик во Дебрца.
Алмдорф
Алмдорф (Almdorf) — општина во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Космос-1532
Космос-1532 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 јануари 1984 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1532 бил надгледувачки сателит.
Буххолц
Буххолц (Buchholz) може да се однесува на следниве места во Германија:
Харви Пикар
Харви Пикар (Harvey Pekar - се изговара Пикар, не Пекар) ( - г. во Кливленд, Охајо) бил американски писател на андерграунд стрипови. Неговото пријателство со Роберт Крамб довело до создавањето на серијалот на стрипови: Американски сјај (American Splendor) што подоцна е адаптирано во долгометражен филм. Крамб и Пикар станале пријатели поради нивната љубов кон џез плочите, и Крамб бил првиот уметник кој го илустрирал Американски сјај. Овој стрип го опишува секојдневниот живот во старите соседства на Пекаровиот роден град, Кливленд, каде Пикар работел (преку целиот живот, дури и откога станал славен), како службеник во една голема болница. Подоцна серијалот ќе биде продолжен од повеќе цртачи, од кои некои денеска се сметаат за култни.
Во доцните 80-ти, успехот на стриповите на Пекар довел до осум појавувања во Шоуто на Дејвид Летерман. Сепак, неговиот предизвикувачки дух и отворената критика во живо на Џенерал Електрик (што го поседувал НБЦ) довел до забрана за негово гостување сè до раните 90-ти.
Во 2003 беше издадена филмска адаптација на Американски сјај која е добро прифатена од критиката. Пол Џијамати е во улогата на Пикар, а и самиот Пекар се појавува во филмот. Пекар ги напиша ефектите од филмот во Американски сјај: Нашата филмска година (American Splendor: Our Movie Year).
На 5 октомври 2005, брендот на ДЦ Комикс, Вертиго, го публикувал Пикаровото автобиографско дело Малодушник (The Quitter), нацртан од Дин Хашпил. Книгата се концентрирала на раните години на Пикар`, и било создадено делумно како награда за Хашпил поради неговата улога во запознавањето на Пикар со продуцентите кои го направија филмот Американски сјај.
Во 2006, Пикар ќе издаде петделен минисеријал Американски сјај преку Вертиго. Исто така, тој во меѓувреме ја издал и првата не-автобиографска книга за Балантајн/Рандом хаус, Его и гордост: Приказната за Мајкл Малис ( Ego & Hubris: The Michael Malice Story), сега основачки уредник на OverheardinNY.com.
Во 2006 година излезе стрипот Македонија, соработка на Пекар со студенката Хедер Роберсон и уметникот Ед Пискор.
Од 1960 до 1972 година бил оженет со Карен Дилејни, писателка и едукатор, која моментално живее во Чикаго. Третата жена на Пикар е писателката Џојс Брабнер, со која соработувал на Нашата година на ракот(Our Cancer Year), стрип-автобиографија за неговата борба со лимфомата; со ова дело ќе ја добие наградата Харви за Најдобар стрип од оригинално дело. Исто така, ја има добиено Американската книжевна награда за колекцијата: Антологијата на новиот американски сјај (The New American Splendor Anthology).
Ацил хлорид
Во органската хемија, ацил хлорид (познат и како киселински хлорид) е органско соединение кое претставува реакционен дериват на карбоксилна киселина. Како дел од својата молекулска структура, секој ацил хлорид поседува реакциона функционална група од типот -CO-Cl. Ацил хлоридот ја има општата формула RCOCl, каде R е органска радикална група.
Ацил хлоридите се подгрупа на ацил халидите и подлежат на повеќето реакции во кои стапуваат ацил халидите. Специфичен пример на ацил хлорид е ацетил хлорид (МСЧПХ име: етаноил хлорид) CH3COCl.
Хемиски реакции
Ацил хлоридите се многу реактивни и не настануваат во природата. Тие се корисни реагенси за лабораториска синтеза на естери и амиди. Присуството на хлорот до карбонилниот јаглерод ги прави добри електрофили, бидејќи и кислородот и хлорот се силни електрон акцептори, притоа давајќи му на јаглеродот голем делумен позитивен полнеж. Ова значи дека дури и слаб нуклеофил може да го нападне јаглеродот. Бидејќи хлоридниот јон е добра заминувачка група, тој брзо ќе биде заменет со нуклеофилот. Ацил хлоридите можат да се користат за подготовка на било кој дериват на карбоксилните киселини: ацил анхидрид, естер или амид, преку хемиска реакција на ацил хлоридите со: сол на карбоксилна киселина, алкохол или амин, соодветно. Ацил хлоридите исто така ќе реагираат со вода или Џилманов реагенс (литиум диорганобакарно соединение). Во повеќето од овие реакции, HCl (хлороводородна киселина) се образува како спореден производ.
Со јаглеродни нуклеофили, како што се Грињаровите реагенси, ацил хлоридите обично прво реагираат со кетонот, а потоа со вториот еквивалент на терциерниот алкохол. Важен исклучок е реакцијата на ацил халидите со одредени органокадмиумски реагенси кои ја запираат кетонската фаза. Ацил хлоридите на ароматичните киселини се обично помалку реактивни отколку тие на алкил киселините и како резултат на ова се потребни поригорозни услови за да настапи реакција.
Несакани последици
Бидејќи ацил хлоридите се токсични, треба да се преземат посебни мерки додека се ракува со нив. Тие делуваат иритирачки на очите и нивните пареи се многу штетни.
Синтеза
Често ацил хлоридите се подготвуваат со реакција на карбоксилна киселина со тионил хлорид:
Ацил хлоридите може исто така што се подготват со фосфор хлорид реагенси како што се фосфор трихлорид или фосфор пентахлорид:
Папа Марин I
Марин I (лат. Marinus PP. I; ? - 15 мај 884) — римски папа од 16 декември 882 до 15 мај 884. Во 869, улествувал на Четвртиот цариградски собор. Скоро по избирањето за папа, му го вратил називот кардинал на Формоз, кој подоцна станал папа. Го проколнал патријархот Фотиј. Во некои извори се споменува како Мартин Втори.
Афин простор
Во математиката, афин простор е геометриска структура која е обопштување некои од својствата на Евклидовите простори така што тие својства се независни од концептите за растојание и мерка на агол, задржувајќи ги само својствата паралелност и односот на должините на паралелни отсечки.
Во афиниот простор, не постои посебна точка која служи како координатен почеток. Оттука, ниту еден вектор нема фиксен почеток и на ниту еден вектор не може уникатно да му се придружи една точка. Во афиниот простор, наместо тоа, постојат вектори на поместување, наречени и вектори на транслација или едноставно транслации, помеѓу две точки од просторот. Така, има смисла да се одземат две точки од просторот при што се добива вектор на поместување (вектор на транслација), но нема смисла да се собираат две точки од просторот. Исто така, има смисла да се додаде вектор на поместување на точка од афин простор, што резултира со нова точка преместена (транслирана) од почетната точка за тој вектор.
Димензијата на афиниот простор се дефинира како димензија на векторскиот простор на неговите транслации. Афин простор со димензија 1 е афина права. Афин простор со димензија 2 е афина рамнина. Афин потпростор со димензија во афин простор или векторски простор со димензија  е афина хиперрамнина.
Неформален опис
Следната карактеризација може да се разбере полесно од вообичаената формална дефиниција: афин простор е она што останува од векторскиот простор откако сте заборавиле која точка е координатен почеток (почеток) (или, според зборовите на францускиот математичар Марсел Берже, „афиниот простор не е ништо повеќе од векторски простор чиј почеток се обидуваме да го заборавиме, со додавање на транслации на линеарните пресликувања“ ). Замислете дека Алиса знае дека одредена точка е вистинскиот координатен почеток, но Боб верува дека некоја друга точка - наречена - е координатниот почеток. Треба да се соберат два вектора, и. Боб црта стрелка од точката до точката  и друга стрелка од точката  до точката, и го комплетира паралелограмот за да го најде она што Боб мисли дека е , но Алиса мисли (знае) дека тој всушност пресметал
Слично на тоа, Алиса и Боб можат да ја пресметаат која било линеарна комбинација на и  (или на кое било конечно множество од вектори) и генерално ќе добијат различни одговори. Меѓутоа, ако збирот на коефициентите во линеарната комбинација е 1, тогаш Алиса и Боб ќе дојдат до истиот одговор.
Ако Алиса се премести во положбата
тогаш Боб слично може да се премести во положбата
Под овој услов, за сите коефициенти, па Алиса и Боб опишуваат иста точка со иста линеарна комбинација и покрај тоа што користат различни координатни почетоци.
Додека само Алиса ја знае „линеарната структура“, и Алиса и Боб ја знаат „афината структура“ - т.е. вредностите на афините комбинации, дефинирани како линеарни комбинации во кои збирот на коефициентите е 1. Комплет на множество со афина структура се нарекува афин простор.
Дефиниција
Афин простор е множество заедно со векторски простор, и транзитивно и слободно дејство на адитивната група на  врз множеството. Елементите на афиниот простор се нарекуваат точки. Векторскиот простор се вели дека е поврзан со афиниот простор, а неговите елементи се нарекуваат вектори, транслации или понекогаш слободни вектори.
Експлицитно, дефиницијата дадена погоре значи дека едно дејство е пресликување, генерално означено како собирање,
Првите две својства се едноставно својствата од дефиницијата на дејство на (десна) група. Третото својство ги карактеризира слободните и преодните дејства. Сурјективноста доаѓа од транзитивноста, а потоа инјективноста следи од тоа што дејството е слободно. Постои четврто својство кое следи од 1, 2 погоре:
Својството 3 често се користи во следнава еквивалентна форма (5-то својство).
a, b
b – a
, т.ш. b = a + v. Homogeneous spaces are by definition endowed with a transitive group action, and for a principal homogeneous space such a transitive action is by definition free.
Друг начин да се изрази дефиницијата е дека афиниот простор е главен хомоген простор (торзор) за дејството на адитивната група на векторски простор. Хомогените простори по дефиниција поседуваат со група од транзитивни дејства, а за главен хомоген простор таквото транзитивно дејство по дефиниција е слободно.
Одземање и аксиоми на Веј
Својствата на групното дејство овозможуваат да се дефинира одземање за секој даден подреден пар од точки во, со што се добива вектор од. Овој вектор, означен соb - a или, се дефинира како единствен вектор во таков што
Од транзитивноста на дејството следи постоењето, а уникатноста следи од тоа што дејството е слободно.
Афините простори може еквивалентно да се дефинираат како множество од точки, заедно со векторскиот простор , и одземање кое ги задоволува Вејловите аксиоми. Во овој случај, додавањето на вектор на точка е дефинирано од првите Вејлови аксиоми.
Афини потпростори и паралелизам
Афин потпростор (исто така наречен, во некои контексти, линеарна сорта, рамност, или, над реалните броеви, линеарно многуобразие) на афин простор  е подмножество од, така што, за дадена точка a \in B, множеството од вектори  е линеарен потпростор на. Ова својство, кое не зависи од изборот на, имплицира дека е афин простор, кој го има  како негов асоциран векторски простор.
Афините потпростори на се подмножества на  од обликот
каде што е точка од, а  линеарен потпростор на.
Линеарниот потпростор поврзан со афин потпростор често се нарекува негова насока, а за два потпростора кои имаат иста насока се вели дека се паралелни.
Ова ја повлекува следнава генерализација на аксиомата на Плејфер (Playfair): ако е дадена насока, за која било точка  од  постои еден и само еден афин потпростор со насока , кој минува низ ; тоа е потпросторот.
Секоја транслација го пресликува секој афин потпростор во паралелен потпростор.
Терминот паралелност се користи и за два афини потпростора така што насоката на едниот е вклучена во насоката на другиот.
Орман (Калиште)
Орман — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Калиште. Претставува рударска населба и топилница од доцноантичкото време. Се наоѓа на околу 3 км западно од селото, од десната страна на поројницата Маздрача, каде на помала површина се среќаваат остатоци од згура од топена железна руда и многу градежен материјал.
Афин простор
Афино пресликување
За дадени два афини простора и  чии поврзани векторски простори се  и, афино пресликување или афин хомоморфизам од  во  е пресликувањето
за кое
е добро дефинирано линеарно пресликување. Да биде f добро дефинирано се мисли дека од  следува.
Ова имплицира дека, за точка a \in A и вектор, важи
Затоа, бидејќи за кое било дадено во,  за единствен ,  е целосно дефинирано со неговата вредност во една точка и поврзаното линеарно пресликување.
Векторски простори како афини простори
Секој векторски простор може да се смета како афин простор над себе. Ова значи дека секој елемент на може да се смета или како точка или како вектор. Овој афин простор понекогаш се означува за да се нагласи двојната улога на елементите на. Кога се смета за точка, нултиот вектор најчесто се означува (или, кога се користат големи букви за точки) и се нарекува почеток.
Ако е друг афин простор над истиот векторски простор (т.е  ) изборот на која било точка  во  дефинира единствен афин изоморфизам, кој е идентитетот на  и го пресликува  во. Со други зборови, изборот на почеток во  ни овозможува да ги идентификуваме  и  до каноничен изоморфизам. Панданот на ова својство е дека афиниот простор може да се идентификува со векторскиот простор  во кој „местото на почетокот е заборавено“.
Дефиниција на Евклидови простори
Евклидови простори (вклучувајќи ја еднодимензионалната права, дводимензионалната рамнина и тридимензионалниот простор кои вообичаено се изучуваат во елементарната геометрија, како и повеќедимензионални аналози) се афини простори.
Навистина, во повеќето современи дефиниции, Евклидов простор е дефиниран како афин простор, така што поврзаниот векторски простор е конечнодимензионален реален простор со внатрешен производ, т.е. векторски простор над реалното поле со позитивно-дефинитна квадратна форма. Внатрешниот производ на два вектора и  е вредноста на симетричната билинеарна форма
Во постарата дефиниција на Евклидовите простори преку синтетичката геометрија, векторите се дефинирани како класи на еквиваленција на подредени парови точки под еквиполенција (паровите и  се еквиполентни ако точките  ( по овој редослед) формираат паралелограм ). Едноставно е да се провери дека векторите формираат векторски простор, квадратот на Евклидовото растојание е квадратна форма на векторскиот простор, а двете дефиниции за Евклидовите простори се еквивалентни.
Афини својства
Во Евклидовата геометрија, вообичаената фраза „афино својство“ се однесува на својство кое може да се докаже во афините простори, односно може да се докаже без користење на квадратната форма и нејзиниот поврзан внатрешен производ. Со други зборови, афино својство е својство кое не вклучува должини и агли. Типични примери се паралелизмот и дефиниција на тангента. Пример за не-афино својство е дефиницијата за нормалност.
Еквивалентно, афино својство е својство кое е непроменливо при афините трансформации на Евклидовиот простор.
Афини комбинации и барицентар
Нека е збирка од  точки во афин простор, а  се  елементи на основното поле.
Да претпоставиме дека. За кои било две точки и  важи
Така, оваа сума е независна од изборот на почетокот, а добиениот вектор може да се претстави како
Кога, се добива дефиниција за одземање на точки.
Сега, наместо тоа, да претпоставиме дека елементите на полето ја задоволуваат равенката. За одреден избор на почеток, означете ја со g единствената точка за која
Може да се покаже дека g е независна од изборот на. Затоа, ако
може да се напише
Афин распон и основи
За секое подмножество од афиниот простор, постои најмал афин потпростор кој го содржи, наречен афин распон на. Тоа е пресекот на сите афини потпростори кои го содржат, а неговата насока е пресекот на насоките на афините потпростори што го содржат.
Афиниот распон на е множество од сите (конечни) афини комбинации на точки од, а неговата насока е линеарниот распон на  за  и  во. Ако се избере одредена точка, насоката на афиниот распон на е исто така линеарниот распон на  за  во.
Се вели, исто така, дека афиниот распон на е генериран од  и дека  е генерирачко множество од неговиот афин распон.
Се вели дека едно множество од точки од афин простор е афино независно или, едноставно, независно, ако афиниот распон на кое било строго подмножество на  е строго подмножество на афиниот распон на. Афина база или барицентрична рамка (види, долу) на афин простор е генерирачко множество кое е исто така независно (тоа е минимално генерирачко множество).
Потсетете се дека димензија на афин простор е димензијата на неговиот поврзан векторски простор. База на афиниот простор со конечна димензија се независните подмножества од  елементи, или, еквивалентно, генерирачките подмножества од  елементи. Еквивалентно, {{Мат|{x{{sub|0}}, ..., x{{sub|n}}}} } е афина база на афин простор ако и само ако {{Мат|{x{{sub|1}} − x{{sub|0}}, ..., x{{sub|n}} − x{{sub|0}}}} } е линеарна база на поврзаниот векторски простор.
Координати
Постојат два силно поврзани типа на координатни системи кои може да се дефинираат на афините простори.
Барицентрични координати
Нека е афин простор со димензија  над полето, и  биде афина база на. Својствата на афина база имплицираат дека за секој во  има единствена  - торка  на елементи од  такви што
и
\lambda_i се нарекуваат барицентрични координати на над афината база. Ако се гледаат како тела кои имаат тежини (или маси) \lambda_i соодветно, тогаш точката  е  барицентарот на, и ова го објаснува потеклото на поимот барицентрични координати.
Барицентричните координати дефинираат афин изоморфизам помеѓу афиниот простор и афиниот потпростор од  дефиниран со равенката.
За афините простори со бесконечна димензија, се применува истата дефиниција, користејќи само конечни збирови. Ова значи дека за секоја точка, само конечен број на координати не се еднакви на нула.
Афини координати
Афина рамка на афин простор се состои од точка, наречена почеток, и линеарна база на поврзаниот векторски простор. Поточно, за афин простор со поврзан векторски простор, почетокот  припаѓа на , а линеарната основа е основа  на  (за едноставност на ознаките, го разгледуваме само случајот со конечна димензија, додека општиот случај е сличен).
За секоја точка од, постои единствена низа  на елементи од основното поле така што
или еквивалентно
Врска помеѓу барицентрични и афини координати
Барицентричните координати и афините координати се силно поврзани и може да се сметаат за еквивалентни.
Всушност, ако е дадена барицентричната рамка
веднаш се изведува афината рамка
и ако
се барицентричните координати на точка над барицентричната рамка, тогаш афините координати на истата точка над афината рамка се
Обратно, ако
е афина рамка, тогаш
е барицентрична рамка. Ако
се афините координати на точка над афината рамка, тогаш нејзините барицентрични координати над барицентричната рамка се
Затоа, барицентричните и афините координати се речиси еквивалентни. Во повеќето апликации, се претпочитаат афини координати, бидејќи вклучуваат помалку координати кои се независни. Меѓутоа, во ситуациите каде што важните точки на проучуваниот проблем се независни од афинитет, барицентричните координати може да доведат до поедноставно пресметување, како во следниов пример.
Пример за триаголник
Темињата на нерамниот триаголник формираат афина база на Евклидовата рамнина. Барицентричните координати овозможуваат лесно карактеризирање на елементите на триаголникот кои не вклучуваат агли или растојание:
Темињата се точките со барицентрични координати, и. Правите на кои се рабовите се точките кои имаат нулта координата. Самите рабови се точките кои имаат нулта координата и две ненегативни координати. Внатрешноста на триаголникот се точките кај кои сите координати се позитивни. Медијаните се точките кои имаат две еднакви координати, а центроид е точката со координати.
Слика и влакна
Нека
е афин хомоморфизам, со
како поврзано линеарно пресликување.
Слика на е афиниот потпростор  од, кој го има  како поврзан векторски простор. Бидејќи афиниот простор нема нулти елемент, афиниот хомоморфизам нема јадро. Меѓутоа, за која било точка од, инверзната слика  од  е афин потпростор на , со насока. Овој афин потпростор се нарекува <b id="mwAnc">влакно</b> на.
Проекција
Нека
Ова е афин хомоморфизам чие поврзано линеарно пресликување се дефинира со
за и  во
Сликата на оваа проекција е, а нејзините влакна се потпростори на насоката
Количник простор
Иако јадрата не се дефинирани за афините простори, сепак може да се дефинираат количник-простори (фактор-простори). Ова произлегува од фактот дека „припаѓањето на истото влакно на афиниот хомоморфизам“ е релација за еквиваленција.
Поточно, за даден афин простор со поврзан векторски простор, нека  е афин потпростор на насоката , и  биде комплементарен потпростор на  во  (ова значи дека секој вектор на  може да се разложи на единствен начин како збир на елемент од  и елемент од  ). За секоја точка од, нејзината проекција на  паралелна на  е единствената точка  во  таква што
Овој количник е афин простор, кој го има како поврзан векторски простор.
За секој афин хомоморфизам E \to F, сликата е изоморфна на количникот на во однос јадрото на поврзаното линеарно пресликување. Ова е првата теорема за изоморфизам за афините простори.
Аксиоми
Афините простори обично се проучуваат со аналитичка геометрија со користење на координати, или еквивалентно со векторски простори. Тие, исто така, може да се изучуваат преку синтетичка геометрија со наведување на аксиоми, иако овој пристап е многу поредок. Постојат неколку различни системи на аксиоми за афиниот простор.
Во има аксиоматизација на специјалниот случај на aфина геометрија над реалните броеви како подредена геометрија заедно со афина форма на теоремата на Дезарг и аксиома според која во рамнина постои најмногу една права која минува низ дадена точка која не сече дадена права.
Како и афините рамнини над полињата (или прстените на делење ), исто така има и многу не-Дезаргови рамнини кои ги задоволуваат овие аксиоми. Во  се дадени аксиоми за афините простори со повисоки димензии.
Чисто аксиоматската афина геометрија е поопшта од афините простори и е обработена во посебна статија.
Поврзаност со проективни простори
Афините простори се содржани во проективни простори. На пример, афина рамнина може да се добие од која било проективна рамнина со отстранување на една права и сите точки на неа, и обратно која било афина рамнина може да се користи за да се конструира проективна рамнина како затворач со додавање на права на бесконечност чии точки одговараат на класите на еквиваленција на паралелни прави. Слични конструкции можат да се направат во простори со повисока димензија.