cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
УЕФА Лига на шампиони 2012/13 - нокаут фаза
Втори натпревари
<div id="Манчестер Јунајтед v Реал Мадрид"> Реал Мадрид победил со 3–2 вкупен резултат.
<div id="Борусија Дортмунд v Шахтар Донецк"> Борусија Дортмунд победиле со 5–2 вкупен резултат.
<div id="Париз Сент-Жермен v Валенсија"> Париз Сент-Жермен победил со 3–2 вкупен резултат.
<div id="Јувентус v Селтик"> Јувентус победил со 5–0 вкупен резултат.
Galatasaray won 4–3 on aggregate.
Barcelona won 4–2 on aggregate.
<div id="Málaga v Porto"> Malaga won 2–1 on aggregate.
<div id="Бајерн Минхен v Арсенал"> ''3–3 вкупен резултат. Бајерн Минхен оди понатаму поради правилото гол во гости.''
Први натпрвари
<div id="Париз Сент-Жермен v Барселона">
<div id="Бајерн Минхен v Јувентус">
<div id="Малага v Борусија Дортмунд">
<div id="Реал Мадрид v Галатасарај">
Втори натпревари
<div id="Borussia Dortmund v Málaga"> Borussia Dortmund won 3–2 on aggregate.
Real Madrid won 5–3 on aggregate.
''3–3 on aggregate. Barcelona won on away goals.''
<div id="Јувентус v Бајерн Минхен"> Бајерн Минхен победил со вкупен резултат 4–0.
Полуфинале
Првите натпревари ќе се одиграат на 23 и 24 април, а реваншите се закажани за 30 април и 1 мај 2013.
Први натпревари
<div id="Бајерн Минхен v Барселона">
<div id="Борусија Дортмунд v Реал Мадрид">
Втори натпревари
<div id="Реал Мадрид v Борусија Дортмунд"> Борусија Дортмунд победила со вкупен резултат 4–3.
<div id="Барселона v Бајерн Минхен"> Бајерн Минхен победил со вкупен резултат 7–0.
Финале
Финалето беше одиграно на 25 мај 2013 на Стадионот Вембли во Лондон, Англија.
Кралство Виртемберг
Кралство Виртемберг (германски: Königreich Württemberg) — германска држава која постоела од 1805 до 1918 година, сместена во областа која денес е Баден-Виртемберг. Кралството го наследило Војводството Виртемберг, кое постоело од 1495 до 1803 година и Изборното Кнежевство Виртемберг, кое постоело од 1803 до 1805 година. Пред 1495 година, Виртемберг била област во поранешното Војводство Швабија, кое се распаднало по смртта на војводата Конрадин во 1268 година. Кралството се граничело со Кралството Баварија на исток и југ, со Големото Војводство Баден на север, запад и југ. Јужниот дел ја опкружувал пруската провинција Хоенцолерн на повеќето нејзини страни и го допирал Боденското Езеро.
Фридрих I
Фридрих II, војводата на Виртемберг, ја презел титулата крал Фридрих I на 1 јануари 1806 година. Тој го укинал уставот и ги обединил Стариот и Новиот Виртемберг. Потоа, тој го ставил имотот на црквата под владина контрола и во голема мера ги проширил границите на кралството со процесот на посредување.
Вилхелм I
Фридрих бил наследен од неговиот син, Вилхелм I, кој по многу дискусии, доделил нов устав во септември 1819 година. Овој устав (со последователни измени) останал на сила до 1918 година.
Започнал период на тишина и состојбата на кралството и неговото образование, земјоделство, трговија и економија се подобриле. И во јавните и во приватните работи, штедливоста на Вилхелм помогнала да се поправат уништените финансии на земјата. Вклучувањето на Виртемберг во германскиот Золверајн и изградбата на железниците ја поттикнало трговијата.
Карл I
Во јули 1864 година, Карл I го наследил неговиот татко Вилхелм како крал и речиси веднаш морал да се соочи со значителни тешкотии. Во натпреварот помеѓу Австрија и Прусија за превласт во Германија, Вилхелм постојано ја заземал австриската страна и новиот крал ја продолжил оваа политика. Во 1866 година, Виртемберг ја поддржал Австрија во Австро-пруската војна, но три недели по битката кај Каниграц (3 јули 1866 година), сојузниците претрпеле сеопфатен пораз во битката кај Таубербишофсхајм. Прусите го окупирале северниот дел на Виртемберг и преговарале за мир во август 1866 година. Виртемберг бил еден од учесниците на Женевската конвенција од 1864 и Декларацијата од Санкт Петербург од 1868 година.
Крајот на борбата против Прусија овозможила обнова на демократската агитација во Виртемберг, но тоа не постигнало опипливи резултати кога избувнала војната во 1870 година. Иако Виртемберг продолжил да биде антагонист кон Прусија, кралството го имал националниот ентузијазам што ја зафатил Германија. Војниците на Виртембергер одиграле заслужна улога во битката кај Ворт и во другите операции од војната.
Вилхелм II
Кога кралот Карл ненадејно починал на 6 октомври 1891 година, го наследил неговиот внук Вилхелм II, кој ја продолжил политиката на Карл. Уставните дискусии продолжиле и изборите од 1895 година ја вратиле моќната партија на демократите. Вилхелм немал синови, ниту неговиот единствен протестантски роднина, војводата Никола (1833–1903). Следствено, власта требало да премине на римокатоличкиот огранок на семејството, предизвикувајќи тешкотии во однос на односите меѓу црквата и државата. Од 1910 година, престолонаследник бил војводата Алберт (роден 1865 година) од семејството Алтсхаузен. Постарата католичка линија, онаа на војводата од Урах, била заобиколена како резултат на моргански брак склучен во 1800 година. Протестантската морганатичка линија ја вклучувала Марија од Тек, која се омажила за Џорџ V од Обединетото Кралство.
Кралот Вилхелм абдицирал на 30 ноември 1918 година, по поразот на Германија во Првата светска војна, ставајќи крај на династијата која траела 837 години. Кралството било заменето со Слободната народна држава Виртемберг. По Втората светска војна, Виртемберг бил поделен меѓу американската и француската окупациска зона и станал дел од две нови држави; Виртемберг-Баден и Виртемберг-Хоенцолерн. Овие две држави се споиле со Јужен Баден во 1952 година и станале денешната германска покраина Баден-Виртемберг во рамките на Сојузна Република Германија.
Власт
Кралството поседувало дводомен законодавен дом. Кралот го назначил претседателот на горната комора; по 1874 година, долниот дом избрал свој претседател. Членовите на секој дом требало да бидат постари од 25 години. Пратеничките мандати во Виртемберг траеле шест години и сите машки граѓани над 25 години имале право да гласаат на гласачките ливчиња.
Македонија на Евровизија 2008
Скопје Фест 2008
Скопје Фест 2008 бил музички натпревар организиран од МТВ што служел како македонското националн финале за избор на нивниот претставник за Евровизија 2008. Натпреварот се одржал на 13 февруари 2008 во Метрополис Арена во Скопје, а домаќини биле Живкица Ѓурчиновска и Борислав Тноковски, и бил пренесуван на МРТ 1 и МРТ Сат.
Натпреварувачки песни
МРТ добиле 130 апликации од заинтересирани изведувачи и композитори на отворениот конкурс кон крајот на 2007 затворен пред нова година. 15 песни биле одбрани од добиените апликации од страна на комисија составена и од претходни евровизиски претставници, додека дополнителни 6 песни биле поднесени од добро познати изведувачи и композитори директно поканети од МРТ за натпреварот. 21 натпреварувачки изведувачи и песни биле објавени на 12 јануари 2008.
На 14 јануари 2008, сите 6 песни напишани од поканетите композитори: "Аполон" изведена од Маја Вукичевиќ, "Кубана" изведена од Агон и Џокси, "Животот е мој" изведена од Сања Лефкова, "Слатка мала" изведена од Игор Шаревски, "Еден чекор или два" изведена од Филип Јордановски, и "Холивуд" изведена од Бојан и Биг Мама, биле повлечени од натпреварот со интерна одлука поради негативни реакции од композиторите на песните одбрани преку отворениот конкурс.
Финале
Победникот беше одбран со телефонско гласање (50%) и експертско жири (50%). Селекцијата беше пренесувана преку кабелска и сателитска телевизија.
Финалето се одржало на 23 февруари 2008. 15 песни се натпреварувале и 50/50 комбинација од јавно телефонско гласање и жири комисија ја одбрале Во име на љубовта изведена од Тамара, Врчак и Адријан како победник. Покрај изведбите на натпреварувачките песни, натпеварот вклучувал гостински настапи од претставникот на Белорусија на Евровизија 2008, Руслан Алекно, претставникот на Босна и Херцеговина на Евровизија 2006, Хари Мата Хари, и оддавање почит на претставникот на Македонија на Евровизија 2004, Тоше Проески кој починал во 2007.
Евровизија 2008
На Евровизија, Македонија настапи во второто полуфинале на 22 мај 2008, и иако заврши 10., не успеа да се квалификува во финалето, бидејќи таа година десеттиот што ќе оди во финале се избираше со бодови од жири комисија, и тоа место ѝ припадна на Шведска. Ова беше првпат Македонија да не успее да се квалификува во финалето откако полуфиналниот формат беше воведен во 2004.
Гласноговорник за Македонија на Евровизија 2008 беше водителот и презентер на МТВ, Огнен Јанески.
Сатока
Сатока — река во Македонија која тече низ областа Мариово и претставува десна притока на Градешка Река која пак се влева во Црна Река од десната страна во Скочивирската клисура.
Течение
Реката Сатока извира високо во падините на планината Ниџе и настанува со спојувањето на двата помали потоци Дранска Река и Козјачка Река на надморска височина од 1036 метри во пределот Козја Тумба под врвовите Козјаков Камен висок 1629 метри и Бешички Рид. Продолжува да тече кон север со мало отклонување кон северозапад сѐ до вливот на Врткова Река од десната страна на котата 880 метри под врвот Коленеш висок 1272 метри. Потоа држи западен правец течејќи покрај манастирот Света Петка кој се наоѓа во месноста на историското раселено село Сатока под врвот Панделе помеѓу селата Бешиште и Градешница. Кај манастирот Света Патка во Сатока од десната страна се влева малиот водотек наречен Потокот. Течејќи главно кон запад во тесен и клисурест дел ја прима својата лева притока Пореница и продолжува во неколку лакови и завои (меандри) низ густи врбови и тополови дрвореди и шуми сѐ до близината на селото Зовиќ каде северно од него се влева и се составува со Градешка Река кој пак се влева во Црна Река од десната страна веднаш под Чебрен. Течението и долината на реката Сатока всушност претставуваат и пределна граница помеѓу прилепскиот и битолскиот дел на Мариово.
Именување
Реката Сатока го носи истото име како некогашното одамна раселено село Сатока, од кое што бил Димитри Стале водачот на познатата Мариовско-прилепска буна (1564-1565). Во месноста на која се наоѓало селото денес постои манастирот Света Петка кој е сместен на десниот брег на Сатока во нејзиното средно течение. Не постојат пишани извори и научни толкувања на името Сатока, за кое не постои ниту посебно предание помеѓу населението. Името на реката доаѓа од македонскиот јазик и тоа од зборот  затока  кој го носат десет месности во различни краеви на Македонија и има значење на: место каде што се затнува/затина, дели, меша, разделува, одбива и води водата во реката за одвод во јаз, за ловење риби, правење остров. Ова може да се потврди на самото место во долината на реката Сатока која на многу места е доста тесна и обрасната со дрвја па реката се затнува, одбива, дели, разделува и повторно составува. Друга помалку веројатна претпоставка е дека името може да настанало преку спој на зборовите „само“ и „тока“, односно како водотек кој само тече или сам дотекува.
Бела Печ (замок)
Во текот на својата историја, замокот служел за заштита на рудните богатства кои се наоѓаат по долината на Сава. По 1456 година, замокот бил во сопственост на Хабсбуршката монархија. Во текот на 1500 година, сопственици на замокот биле семејствата Бучелени и Јасенисемејство Кос. Изградбата била напуштена во XVIII век.
Плиш
Плиш, кадифе  велур  или сомот — општо име за ткаенините кои се мазни од едната страна, а „влакнести“ другата страна, односно покриени со подигнати свилени нишки кои создаваат мек слој, пријатен за кожата. Првично, таквите ткаенини биле направени исклучиво од свила, поради што биле и многу скапи и достапни само за најбогатите слоеви на општеството. Денес, тие се направени од различни видови на влакна - памук, свила или вештачки материјали (целулоза и синтетички влакна). И денес, чистото свилено кадифе е ретко, бидејќи сè уште е исклучително скапо. На пазарот овие ткаенини може да се најдат еднобојни, повеќебојно ткаени, печатени дезени, понекогаш дури и релјефни. Се користат за изработка на разновидна облека, како и за внатрешна декорација - мебел и ѕидни облоги. Ткаенината може да биде водоотпорна и отпорна на туткање.
Името на ткаенината
Сите имиња за овој вид ткаенина во македонскиот јазик се странски зборови кои потекнуваат од различни јазици, во зависност од доминантното влијание во одредени делови од македонското говорно подрачје:
Историја
Кадифето, потекнува од источната култура. Постојат докази дека старите Египќани користеле слична техника во 2000 година пр.н.е. како онаа што се користи денес за производство на оваа ткаенина. Во Кина, таквите ткаенини биле познати за време на династијата Ќин (околу 221-206 пр.н.е.) и западниот Хан (од 206 пр.н.е.). Ирак е познат и како еден од првите производители на кадифе, а долго време центар на производство на оваа ткаенина бил Каиро. Поради комплицираното, скапо производство и необичната мекост и изглед, кадифето се поврзува со општествените елити низ историјата. Во тоа време техниката на правење кадифе била толку сложена што ја имале само кралските семејства и многу богатите.
Кога, за време на индустриската револуција, производството на кадифе станало механизирано, кадифето или плишот станалe поевтини и подостапни. Од почетокот на 20 век, кадифето е исклучително популарно во светот на модата и внатрешното уредување. Вечерните фустани и костуми обично се шиеле од класична ткаенина, додека едвардискиот мебел, како што се лежалките и трпезариските столици, обично се тапацирале со кадифе направено со техниката „Дивор“. Техниката Devore станала симбол на 1920-тите и арт деко, уметност што го издржала тестот на времето и сè уште може да се види на домашниот прибор.
Од седумдесеттите, кадифето станало омилено меѓу познатите личности, што го направило високо ценето и лесно достапно за популарната култура. Тоа и денес се враќа на модните писти, во зависност од модните трендови на секоја сезона.
Изработка на кадифе
Иако може да се користат различни материјали за да се направи кадифе, процесот на изработка на оваа ткаенина е ист. Може да се ткае само на специјални разбои кои истовремено ткаат по една ткаенина на две основи, правејќи два слоја ткаенина истовремено - лице на лице. Овие слоеви потоа се сечат на средина, се одвојуваат и се виткаат во ролни. Ова создава „крзнена“ текстура.
Постојат два вида плиш, познати на англиски како velvet и velveteen. Единствената разлика е во тоа што ткаенината е направена со вертикално предено, додека на другата е направено со хоризонтално предено. Инаку, овие две ткаенини најчесто се изработуваат по иста постапка. Кадифето, сепак, често се меша со памучно предено, што го намалува неговиот квалитет и ја менува неговата текстура. Вистинскиот плиш или кадифе, традиционално се прави исклучиво од свилени нишки. Денес, може да се изработи и од различни влакна, што резултира со малку поинаква текстура, сјај и цена.
Производство на плиш денес
Како и повеќето други видови текстил, најголемиот производител на плиш е Кина. Денес, оваа ткаенина е изработена од природни (свила) и вештачки материјали. Најголем производител на свила во светот е исто така Кина, но потоа следи Индија. Бидејќи Кина води во светот како најголем производител на синтетички текстил, индиската свила е поверојатно да име подобар квалитет.
Плишот направен од синтетички материјали обично е прилично евтин. Свиленото кадифе може да биде исклучително скапо бидејќи производството на оваа ткаенина е сè уште многу сложено. Кадифената ткаенина која е внимателно исткаена од издржливи материјали секогаш ќе чини повеќе од ткаенина направена од евтин синтетички текстил.
Видови кадифни ткаенини
Ткаенини со различна текстура може да се најдат на пазарот под различни имиња, но тие се нијанси:
Употреба
Плишот или кадифе има најширока примена денес. Кадифето има препознатлива визуелна привлечност, па затоа обично се користи во дизајнот на ентериер, за изработка на детали како завеси или перници.
Поради својата мекост, кадифето понекогаш се користи за правење постелнина. Особено, оваа ткаенина обично се користи во изолациони навлаки кои се поставуваат помеѓу постелнината и јорганот.
Што се однесува до облеката, кадифето е многу позастапено кај женската отколку кај машката и често се користи за нагласување на женските облини и екстравагантни вечерни фустани. Цврстиот плиш се користи за изработка на капи, а популарен е и како облога за ракавици. Многу други модни детали се направени од кадифе, како чевли, чанти, ремени, ленти за коса итн. Производството на плиш станало многу поевтино кога започнало да се употребуваат машинските разбои, а развојот на синтетички ткаенини кои имаат некои свилени својства го направиле велурното кадифе достапен за најниските слоеви на општеството. Иако денешното кадифе можеби не е толку чисто или егзотично како во минатото, тој остана ценет како материјал за завеси, ќебиња, кадифени играчки и сите други производи за кои се очекува да бидат меки и нежни на допир.
Заедничка негација
Логичко нили или заедничка негација — оператор во Буловата логика кој дава резултат спротивен од логичкото или. Т.е. (не или), p НИЛИ q е точно само кога и p и q се неточни.
Овој оператор се нарекува и Вебова опеарација или Парсова стрелка, именувана по Чарлс Парс кој покажал дека секоја логичка операција може да се изрази по пат на НИЛИ. Така, како и НИ операторот, НИЛИ може да се користи сам, без било кој друг логички оператор, за да сочини логички формален систем (така НИЛИ е функционално потполен). Познат е и како Квајнов бодеж.
Дефиниција
НИЛИ операцијата е логичка операција на две логички вредности, особено вредностите на две тврдења кое дава вредност точно ако и само ако двата операнди се неточни. Со други зборови, дава вредност неточно ако и само ако најмалку еден операнд е точен.
Таблица на точност
Таблицата на вистинитост на p НИЛИ q (се пишува и како p ⊥ q или p ↓ q) е следнава:
Венов дијаграм
Венов дијаграм за „Ниту A ниту Б“
Еден начин да се изрази p НИЛИ q е, каде знакот \lor означува ИЛИ,а линијата над изразот означува негова негација. Најпросто. Друг начин на изразување на p НИЛИ q е.
Својства
НИЛИ нема ниеден од петте својства, од кои секое од нив треба да го нема барем во еден член на множество на функционално потполни оператори. (запазување на точност, запазување на неточност, линеарност, монотолност, самодвојност). Затоа НИЛИ само по себе е доволно за цело множество.
Заедничка негација
НИЛИ ја има интересната одлика што сите други логички оператори можат да се изразат по пат на разни функции на НИЛИ.
Логичкиот оператор НИ исто така може да ги изрази сите логички операции.
Поврзано
Puerta lógica Algebra di Boole
Џузепе Пагано
Џузепе Пагано (италијански: Giuseppe Pagano ) бил италијански архитект, познат по неговата вклученост во движењето за рационалистичка архитектура во Италија сè до крајот на Втората светска војна.
Џузепе Погачниг е роден во Пореч, Хрватска (тогашно Паренцо, во склоп на Австроунгарија). По посетувањето на лицејот за италијански јазик во Трст, пребегнал и се приклучил на италијанската војска на почетокот од Првата светска војна, сменувајќи го своето презиме во Пагано. Двапати бил ранет и двапати бил фатен од странските војски. Во годините веднаш по војната, Пагано се вклучил во националистичките кругови и пред-фашистичката политика, и бил основач на првата фашистичка партија во неговиот роден град, Паренцо.
Во 1924, Пагано дипломирал на Политехничкиот универзитет во Торино, со диплома по архитектура. Во доцните 20-ти, ги проектирал неговите први згради, меѓу кои и деловните простории на Гвалино во Торино (1928), а исто така учествувал на изложби во Торино, и набрзо во Милано. Во 1931, се преселил во Милано за да работи за архитектонското списание La Casa Bella.
Иако отпочеток активен член на италијанската Фашистичка партија, од средината на 30-тите, архитектонската филозофија на Пагано го носела сè подалеку и подалеку од фашистичкиот режим, и неговото VI Триенале, во основа, предложило алтернативен архитектонски израз на фашизмот. Пагано се спротивставувал на монументалната "претставителна архитектура" на рационалистите од Gruppo 7; а особено со обидот на оваа група во 1931 да повлече равенство меѓу нивната архитектура и италијанскиот фашизам и да ја направи официјална државна архитектура. . Во 1937 соработувал со режимскиот архитект Марчело Пјачентини за ентериерот на италијанскиот павилјон за Светската изложба во Париз, а исто така работел во организацијата на Светската изложба во Рим во 1942, која никогаш не била одржана.
Позицијата на Пагано во Фашистичката партија и престижот меѓу архитектите, како и диверзитетот на културната продукција за време на фашизмот на Мусолини, му овозможило од страниците на Casabella отворено да ги критикува некои од режимските градби како "бомбастично реторични". Во 1942, Пагано ја напуштил Scuola di Mistica и Фашистичката Партија. Во 1943 контактирал со членови на отпорот, бил фатен во ноември 1943 и затворен во Бреша, од каде што побегнал во јули 1944. Пофторно бил фатен во септември 1944 во Милано, затворен во Villa Triste и измачуван. Подоцна бил преместен во затворот во Сан Виторе, па во Болцано, а потоа во концентрациониот логор Маутхаузен-Гусен, па во Мелк, и потоа пак во Маутхаузен.
Пагано умрел во концентрациониот логор Маутхаузен во Австрија на 22 април 1945.
1965 во музиката
1965 година во музиката содржи некои значајни настани.
Курлово
Курлово (Курлово) — град во Владмирската област, Русија, на 80 километри јужно од Владимир, административниот центар на областа. Население: и.
Фудбалски куп на Македонија 2001-2002
Македонскиот куп во фудбал 2001-02 било 10. издание на Купот на Македонија. Во оваа сезона шампион била Победа и си обезбедила место во прелиминарната квалификациска рунда во УЕФА Купот 2002-03.
Централна Аделаидска џамија
Централната Аделаидска џамија е џамија која се наоѓа во Австралија. Оваа џамија била изградена во 1888 година и е една од најстарите џамии во Австралија. Во 1903 година на џамијата и биле додадени четири минариња.
Лакинск
Лакинск (Лакинск) — град во Владмирската област, Русија. Има население од, и.
Баница (Серско)
Баница (Καρυές, Кариес; до 1922 г. Μπάνιτσα, Баница ) — поранешно село во Серско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Сер на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Сè до неговото уништување во Втората балканска војна било населено исклучиво со Македонци.
Историја
Јордан Иванов пренесува предание според кое првобитното село било уништено од чума, а потоа обновено од Македонци од соседните села и од Арнаути. Околу селото имало многу рушевини во месностите Калата, Градиште и Карпаче. На еден час северезападно имало остатоци од стара црква.
Сè до средината на XIX век жителите на Баница се занимавале со промивање на магнетитен песок. Со замирањето на железарството во втората половина на векот селаните почнале да се заминаваат со изработка на дрвен јаглен, кој го продавале во Сер.
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Баница (Banitsa) имала 101 домаќинство со 330 жители Македонци.
Во 1889 г. хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ („Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“) напишал за Баница:
Во неговите таблици Верковиќ ја обележал Баница како село со 131 македонска куќа.
Кон крајот на векот во селото активно работела грчката пропаганда. Во 1891 г. Георги Стрезов напишал дека селото е дел од областа Баницакол и вели:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Баница живееле 840 Македонци христијани.
Во селото лесно продрела и бугарската пропаганда. На почетокот на векот сето село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во селото живееле 1.080 Македонци, сите под егзархијата.
Кај селото на 4 мај 1903 г. се одиграла битка помеѓу единиците на МРО и турската полиција во која загинал националниот херој Гоце Делчев. Жителите на Баница зеле активно учество во Илинденското востание, поради што турската војска во одмазда го бомбардирала со топови, потоа запалила 88 куќи во селото, и единствено преживела црквата. Изгореле пет селани, четворица биле убиени, а 24 ставени во затвор.
Во 1910 г. според училишниот инспектор на Бугарската егзархија во Сер, Константин Георгиев, во Баница работело бугарско училиште со учител Б. Христов и вкупно 30 ученици (27 машки и 3 женски).
При избувањето на Првата балканска војна во 1912 г. деветмина баничани се пријавиле за доброволци во Македонско-одринските доброволни чети. Истата година селото е окупирано од бугарската војска, кога во него се избројани 160 куќи. Сепак, во Втората балканска војна во 1913 г. Баница била сосема разорена и изгорена од грчката војска; еден дел од жителите биле ликвидирани, а други пребегале во Пиринска Македонија, со што селото било целосно напуштено. Пребегнатите баничани се населиле во Мехомија (Разлог), Бачево, Неврокоп (Г. Делчев), Свети Врач (Сандански) и на други места. Во 1922 г. властите го преименувале селото во Кариес. По 1919 г. дел од унијатските жители на селото се заселиле покрај Станица Левуново, каде го основале селото Делчево, денес наречено Ново Делчево. Дел од населението подоцна се повратило во Баница, така што во 1920 г. селото броело 170 жители. Поради притисоците на грчките власти, во 1924 г. од Баница се иселиле 54 жители, поради што во 1928 г. во неа останале 95 лица. Малку подоцна и преостанатите жители биле истерани од разореното село, и истото било отпишано.
Денес селото е напуштено и е во рушевини. Единствената зачувана граба е камбанаријата, изградена во 1883 г. на која стои натпис на месниот серски дијалект со името на нејзиниот градител — „Мастора Георги Диму[в] Жиљув“. Останат е и источниот ѕид на црквата со апсидата, на кој јасно се познаваат остатоци од живописот. До црковниот олтар се наоѓал првиот гроб на Гоце Делчев.
Во јуни 2015 г. на ѕидот на камбанаријата е поставена спомен-плоча на Гоце Делчев од бугарскиот политичар Костадин Костадинов и група следбеници.
Крајцер
Крајцер – мала сребрена пара, именувана по двојниот крст (denarius cruciatus) на нејзиниот реверс. Во 13 и 14 век се ковал во Мерано, Тирол и Верона, а од 1477 година и во Хале.
Неговата тежина постепено се намалувала, од 1,69 паднала на 1,06 грама.
Од времето на Марија Терезија до крајот на 19 век крајцерот се ковал од бакар. Како мала метална монета бил во оптек во Германија до 1871 година, а во Автроунгарија до 1892 година.
Пожар во модуларна болница во Тетово (2021)
Вечерта на 8 септември 2021 година избувнал пожар во модуларната болница за COVID-19 пациенти во Тетово. Во пожарот загинале 14 лица, од кои 12 биле пациенти, а двајца роднини на пациентите.
На 10 септември, два дена по пожарот, оставка дадоа министерот за здравство Венко Филипче, заменик-министерот Илир Хасани, директорот на тетовската болница Флорин Бесими и економскиот директор на болницата Артан Етеми.
Bioscopia
Bioscopia - албум на Елена Христова и Горан Трајкоски од 2011 година, издание на „SJF Records“.
Песни
Албумот содржи 14 песни:
Информации за албумот
На албумот настапуваат: Елена Христова (вокал), Горан Трајкоски (продукција, програмирање и аранжмани), Марија Ѓаковска (виолина), Игор Василев - Новоградска (контрабас), Дејан Теодосиевски (виолончело) и Анастасиј Јоану (кларинет). Албумот е снимен во студиото „Тра-ла-ла“ во Скопје, снимањето и мастерингот ги направил Димитар Димовски, продуценти се Христова и Трајкоски, а дизајнот на обвивката е дело на Деан и Љубиша Петровски.
1964 во музиката
1964 година во музиката содржи некои значајни настани.
Меленки
Меленки (Меленки) — град во Владмирската област, Русија. Има население од, и.
Каталошки маркетинг
Каталошки маркетинг или уште како се нарекува продажба преку каталог претставува директен маркетинг преку печатени, видео или електронски каталози, кои се испраќаат на избрани клиенти, а се достапни во продавниците или се презентирани он-лајн. Со брзото проширување на користењето на Интернет, сè поголем број каталози се прават во електронска форма. Голем број на фирми кои користат традиционални печатени каталози или каталози за нарачка преку пошта, додаваат Интернет каталози на нивниот маркетинг комуникациски микс.
Лувенброи
Лувенброи (германски:Löwenbräu) е пиварница во Минхен во сопственост на Анхојзер Буш. Името на германски значи „лавовски пијалак“. Повеќето пива од Лувенброи се продаваат приготвени според регулацијата за чистотата на баварското пиво од 1516 година.
Историја
Се верува дека Лувенброи бил основан околу 1383 година. Во 1524 година, во врска со имотот се споменува Јург Шнајтер, пивоварница на адреса 17 Лувенгрубе. Пиварницата за првпат била спомната во 1746 година во даночните списоци во Минхен. Амблемот со лав потекнува од фреска од 17 век во куќата за подготовка, на која е прикажан Даниел во јама со лавовите.
Пештерска висорамнина
Пештерската висорамнина  (исто така познато само како Пештер) е карстна висорамнина (со надморска височина од 1150-1250) која се наоѓа во југозападниот дел на  Србија, југоисточно од Сјеница и северозападно од Тутин. Пештерската висорамнина е извор на тресет, кој со својот биопотенцијал припаѓа на најквалитетниот тресет, како во Европа, така и во светот. Таа е богата полиња за пасење на овци (областа е позната по производи кои доаѓаат од пештерско-сјеничките овци или пештерско-тутинските овци, како што е пештерското сирење). На Пештерската висорамнина се простира и Пештерското поле (на надморска височина од 1150) со површина од 63 км2. Пештерската висорамнина содржи голем број на подземни реки, од кои најголема е Боровштица. Населението го сочинуваат Бошњаци и Срби, а има и Албанци на крајниот исток од областа (кон Космет).
Археолозите од Музејот Рас во 2013 година пронашле остатоци од старословенски храмови на пештерската висорамнина.
Космос-2295
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 20 ноември 1994 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-2295 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9156 км, а најмалото на 9103.
Материјална неимпликација
Венов дијаграм
Венов дијаграм на „Не е дека A имплицира B“
Својства
Зачувување на вистинитост: Толкувањето по кое сите променливи имаат вредност 'неточно' дава вредност 'неточно' како резултат на материјална неимпликација.
Вурдијада
Вурдијада е името на културниот, гастрономско-туристичкиот и комерцијален настан што секоја есен се одржува во Бабушница. Настанот се одржува секоја година почнувајќи од 2012 година. На овој настан, месното население од Лужничката котлина и околината изложуваат Вурда (чиста, со пиперка, печурки или со други комбинации) како и домашни млечни производи и други производи (зимница, колачи, сувомеснати производи, џимиринки, прженица . . . ). Секоја година се наградуваат најуспешните и најоригиналните изложувачи.
Вурда е традиционален и специфичен млечен производ кој се произведува во Лужница (во близина на Бабушница ) и Пиротскиот регион.
Благодарение на „Вурдијада“ многу готвачи и гастрономи слушнале за овој производ и првпат ја посетиле Бабушница, а производството и продажбата на Вурда се зголемило. Сега Вурда може да се најде на многу трпези во Лужничкиот регион, како и во Ниш и низ Србија, а од неодамна и во Бугарија.
1963 во музиката
1963 година во музиката содржи некои значајни настани.
Баумкирхерова кула
Баумкирхерова кула — одбранбена кула во Випава, Словенија. Кулата била изградена од Херхин Кранспергар во 1342 година, како место за надгледување и контролирање на мостот кај реката Виправа. Во 1386 била продадена на Херман I Баумкирхер, од каде доаѓа и денешното и име. Семејството со објектот владеела до 1471 година, кога тогашниот сопственик Андреас Баумкирхер се побунил против светиот римски цар Фридрих III. По ова, тој бил погубен во Грац. Замокот се вратил во сопственост на Војводството Крањска.
Од 1533 или 1624 до крајот на Првата светска војна, замокот бил во сопственост на семејство Лантиери.
Ричи Валенс
Ричи Валенс (Ричард Стивен Веленцуела; 13 мај 1941-3 февруари 1959) бил американски пејач, текстописец и гитарист. Иако неговата кариера била многу кратка тој создал неколку хитови, меѓу кои една од попознатите е преработката на Ла Бамба која е инаку мексиканска народна песна, која Ричи ја трансформирал во рок. Автобусот со кој патувале на турнеи се расипал па одлучиле да се возат со мал авион и по авионска несреќа животот го загубил Ричи Валенс, чија кариера траела само 2 години
Тавтологија
Тавтологија може да значи:
Tautológia
Психологија на личноста
Психологија на личноста е дел од психологијата што ги проучува личноста и личните посебности. Психологијата на личноста го проучува човековото однесување набљудувано во целост. Таа се занимава со три главни прашања: структура, динамика и развој на личноста. Структурата на личноста ја претставуваат нејзините особини и нивната поврзаност. Динамиката на личноста ја претставуваат нејзините двигатели - динамизми. Развојот на личноста покажува дека таа не е дадена еднаш засекогаш, туку дека таа претставува динамичен процес.
Личноста, пак, се дефинира како збир на одлики на човекот кои го одредуваат неговото однесување, односно интегрирано и усогласено функционирање на неговите поединечни специфичности. Честопати во секојдневниот живот се употребуваат и поимите човек и поединец.
Поим за личност
Поединецот е конкретниот човек - оној што од другите се разликува според своите биолошки, социјални и психички својства.
Конкретниот човек - поединецот - во текот на својот развој, постепено се усовршува и се формира во личност. Во тој развој човекот сè повеќе осознава, ги усвојува општествените искуства и ја развива својата активност. Според сознанието, знаењата, способностите, искуствата и воопшто активноста, личноста на малото дете се разликува многу од личноста на возрасниот човек. Личноста значи е севкупноста на сите психички појави кај човекот, психички процеси, состојби и особини, кои кај секој поединец се организирани на специфичен начин. Личноста е резултат на заемното влијание на следните фактори: наследство, средина и активност на единката.
Секоја личност има свое специфично однесување кое се одликува со својата: доследност, единство и особеност. Разединетост и неединство на личноста се јавува само во случаи на психопатолошки нарушувања. Особеност значи дека секој човек е специфичен, поинаков од другите луѓе и неповторлив. Секој од нас поседува специфични особености, што се комбинираат на оригинален начин во посебна личност. И самиот човек себе се докажува како специфичен. Тоа сознание за себе како единствена и незаменлива личност го претставува човековото самосознание. Тоа се формира врз основа на сопственото мислење за себе, но и врз основа на мислењето на другите луѓе за него. На тој начин се формира идентитетот на личноста.
Задачи на психологијата на личноста
Сложената област како што е психологијата на личноста, има повеќе задачи со кои се занимава, како на пример: да ја открие структурата на личноста и да открие како личноста се развива и кои се нејзините движечки сили. Повремените истражувања се занимаваат и со тоа како единката се доживува како личност, што е тоа зрела личност, мерења од разни аспекти на личноста, а се занимава и со истражување на личноста на разни занимања, како личноста на наставници, на креативни ученици, односно на процесот на асоцијацијата.
Теории на личноста
Цртите претставуваат основни елементи на структурата на личноста. Тие имаат свои особености: укажуваат на тенденции да дејствуваме на ист начин во исти ситации; тие се релативно трајни особини на личноста, заради што можеме донекаде да предвидуваме однесување на личност во одредена ситуација; тие можат да бидат воопштени, односно да се препознаваат во поширок обем на активности на една единка.
На пример, самоконтролата и воздржаноста се менифестираат во сите нејзини постапки, а истрајноста доаѓа до израз само во рамките на работната активност на единката. Цртите можат да се универзални, имено можат да се сретнат кај поголем број единки. Тоа се црти со кои се изразуваат телесните особености (висина, тежина), способности развиени во помал или поголем степен, затоа за цртите како двополни динамизми на личноста, кои се распостираат во континиум помеѓу својот позитивен и негативен пол (весел -нажален, трудољубив - мрзелив, спонтан - инхибиран, скржав - дарежлив итн.).
Рајмонд Кател во неколку етапи во растојание од неколку години (1945 -1978) сите црти ги подложува на факторска анализа и го намалува нивниот број бидејќи ги исклучува цртите синоними (помеѓу кои постои корелација, бидејќи мерат исто или слично). Така доаѓа до 16 црти, независни една од друга (помеѓу нив постои една мала корелација). Воедно создава прашалник, инвентар на личноста 16 ПФ (прашалник за утврдување 16 црти на личноста) и така нуди егзактно мерење во рамките на личноста, што било револуционерен напредок во тоа време.
Кател говори за површински изворни црти на личноста. Првите се манифестираат во однесувањето и врзани се за ситуации, нивното значење е ситуационо, а не генерално. Изворните црти на личноста се одговорни за доследноста во однесувањето и кога ситуациите се различни. До нив се доаѓа по пат на факторска анализа на однесување.
Површински изворни црти се фактори од прв ред. Со нивна факторска анализа се доаѓа до фактори од втор ред. Во структурата на личноста односно до типови на личноста. Сепак најчесто се користат фактори од прв ред и тоа изворните црти за кои е направен прашалникот. Изворните црти се црти со кои се опишуваат способности, темперамент и динамички црти. Темпераментот е устројствена (наследна) црта, а способностите и мотивите се под влијание на средината.
Црти на личноста
Во поновата надолжна студија во која се следени испитаници од 20 до 25 години и од 70 до 75 години старост, добиени се следниве резултати: некои црти на личноста како ниво на општа активност, склоност кон размислување, останале трајни во сите тие години, а некои црти како склоност кон анксиозност и невроза не се стабилни, бидејќи и на такви црти влијае ситуацијата и тоа стресната ситуација.
Во една друга надолжна студија испитаниците се следени во перодот од 50 години и најдено е дека личноста се менува во периодот помеѓу адолесценцијата и раната зрелост. Во текот на средината и долната зрелост сѐ уште се случуваат промени во личноста, но тие промени се со средна динамика. Цртите кои се докажале најстабилни во оваа ситација се: ориентацијата кон постигнување (или обратно кон стагнирање), зависност (или противење на зависност) и социјалност (или повлеченост). Изразито нестабилна црта се покажала самодовербата (или несигурноста). И оваа студија покажала дека промени во личноста има и во средината и доцната зрелост особено кај цртата со недоверба.
Евалуација на факторските теории на личноста
Прво, личноста се опишува со низа црти, 3, 5 или 16 и нема согласност, барем за сега, која теорија на црти е најдобра во пишувањето на личноста.
Второ, внесувањето на личноста зависи од ситуацијата, затоа треба да се проучи како цртите корелираат во ситацијата, а како таква интеракцијата влијае врз однесувањето.
Трето, цртите ни овозможуваат да го објасниме или предвидиме однесувањето, што е делумно точно, бидејќи цртите можат да се користат како предикатори, само во исти ситуации.
Динамика на личноста
Потребите, мотивите, волјата, интересирањата, ставовите и идеалите влијаат врз насочувањето на човековата активност и се наречни динамизми, двигатели на личноста. Кај секој човек овие динамизми се организирани на посебен начин. Динамиката на секоја личност е мошне сложена, затоа што честопати се случува двигателите да дејствуваат и спротивно.
Динамика на личноста според Фројд
Кога станува збор за динамиката на личноста Фројд истакнува дека покретите на човековото дејствување се вродени инстикти. Луѓето во различни периоди од животот тежнеат кон остварувањето на своите цели, меѓутоа нивната активност лежи во ограничениот број на инстикти.
Динамика на личноста според Олпорт
Според Олпорт идентификувањето себеси во различни ситуации од животот, свеста за себе како личност, самопочитувањето, рационалното мислење зад кое се развива сопственото "ЈАС" - многу се важни за формирањето на сопствената личност.
Улогата на наследството, средината и активноста
Во периодот на развојот на личноста доаѓа до менување на особините и структурата на личноста во целост. Токму во тоа менување на особините и структурата на личноста се состои нејзиниот развој. Во овој развој големо влијание имаат наследството, средината и активноста. Постојат различни сфаќања за улогата на овие фактори. Има сфаќања дека наследството е единствен, или барем одлучен фактор од кој зависи развојот на личноста. Застапниците на ова мислење сметаат дека од наследството зависи не само способноста и темпераментот, туку и други особини на личноста. На пример: амбициозност, упорност, стрпливост. По ова сфаќање коешто се нарекува нативистичко, наследството главно го одредува целокупниот развој на личноста.
Спротивно на ова мислење е дека личноста е резултат на дејствувањето на средината. Разликите што се јавуваат помеѓу единките се резултат на различните услови во кои живееле поединците. Сите единки да би живееле под исти услови не би имало никаква разлика помеѓу нивните личности. Ова сфаќање коешто го застапувал американскиот психолог Вотсон се нарекува емпиристичко мислење.
За да се развие способноста на личноста, потребна е интензивна активност, и тоа пред сè неговата свесна активност. Различните задачи кои човекот ги решава, различните цели коишто редовно си ги поставува пред себеси ја сочинуваат свесната активност. Затоа може да се рече дека покрај наследството и средината, важен фактор во формирањето на личноста има и активноста.
Во својот развој личноста поминува низ неколку стадиуми: До крајот на првата година извор на задоволствата е устата и тоа е орална фаза. Во втората година од животот детето учи да ги извршува своите хигиенски навики, да ги празни бешиката и дебелото црево, што е извор на задоволствата на детето и ова е анална фаза. Потоа во седмата година е фаличкиот стадиум во кој детето го открива својот пол и половите органи и задоволството од дразнењето на ерогените зони. Во оваа фаза значаен е Едиповиот комплекс во кој детето изразува стремеж кон родителот од спротивниот пол, а непријателство кон родителот од истиот пол. Од седмата година е периодот на латенација, сè до пубертетот кога започнува последната фаза од развојот на личноста, гениталната фаза во која што либидото не е веќе насочено кон сопствената личност, туку кон лице од спротивниот пол. Во формирањето на личноста според Фројд пресудна улога има детството. Според него личноста е оформена до петтата година (Фројд вели: Детето е татко на човекот). Имено ако споменативе стадиуми поминат без проблеми, личноста се развива нормално, ако пак настанат проблеми во врска со хранењето или празнењето на бешиката или дебелото црево како и со Едиповиот комплекс, настанува фиксација на одреден стадиум на личноста и единката се развива со карактерна изопаченост и други патолошки однесувања. Така, фиксација во оралниот период води кон пиење и пушење, во аналниот кон претерана чистота и страв од микроби, а во фаличкиот период кон сексуална изопаченост.
Од самиот почеток Фројд имаше не само приврзаници, туку и оние кои не се согласуваа со неговата теорија и кои потоа беа творци на нови психодинамички теории. Тоа се неофројдисти. Еден од таквите е Карл Густав Јунг кој се спротивставил особено на толкувањето на сексуалниот нагон на човекот. Исто така Јунг смета дека несовесното кај човекот содржи повеќе од она што наведува Фројд. Јунг зборува за колективното несвесно, кое содржи слики и симболи вродени кај човекот од неговите предци. Тој верува дека колективното несвесно објаснува зошто луѓето, припадници на различни култури имаат свои слики и митологија.
Карен Хорнеј и Алфред Адлер сметаат дека Фројд го пренагласува детството и раното сексуално искуство. Тие сметаат дека социјалните искуства до кои детето доаѓа во детството, се мошне значајни за развојот на личноста. Така додека Фројд смета дека жената е зависна субмисивна заради своите биолошки сили, Корен Хорнеј не се согласува со Фројд и смета дека споменатите одлики на жените произлегуваат од социјалните и културните сили.
Ерик Ериксон како и Фројд смета дека човекот во својот развој, поминува неколку стадиуми, но не се согласува дека тие стадиуми се психосексуални, туку вели дека се психосоцијални и дека вклучуваат конфликти помеѓу егото и средината. Ериксон исто така не смета дека проблемите на секој од стадиумите се рефлектираат во подоцнежните стадиуми од развојот на личноста. Неофројдистите воглавно се согласуваат со Фројд по прашањето на несвесното, во структурата на личноста, механизмите на одбрана на личноста, но не се согласуваат во пронаоѓањето на сексуалниот нагон и психосексуалните стадиуми на развојот. Во своите критики тие од нагласувањето на биолошките сили во човекот ИД-от преминуваат во нагласување на социјалните и културните процеси во развојот на ЕГО-то.