cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јовица Елезовиќ
Кариера
Роден е на 2 март 1956 година во Врбас. Играше на позицијата лев бек и беше член на олимписката златна генерација од Олимпијадата во Лос Анџелес во 1984 година. Ја освои титулата светски шампион во 1986 година во Швајцарија. Тој одигра вкупно 123 натпревари за репрезентацијата на Југославија и постигна 388 голови.
Во тренерска кариера долго го предводеше тимот на Партизан ( го освои првенството во 1993, 1994, 1995 и 1999 година и купот во 1993, 1994 и 1998) и со Синтелона од Бачка Паланка (го освои Купот во 2000 година), а беше и тренер на репрезентацијата.
Неговиот син Урош е исто така ракометар.
Ајдонохор
Ајдонохор или Ајдарохор (Αηδονοχώρι, Ајднохори) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 45 жители (2011).
Географија
Селото е сместено 3 км западно од гратчето Лапчишта, крај патот за Коница и Јанина.
Во Отоманското Царство
На крајот на ХІХ век Ајданохор било чифлигарско село во Населичката каза. Наречено е по некојси Ајдар кој некогаш бил сопственик на чифликот.
Ајдонохор е едно од малкуте населени места испуштени во бугарските статистики на Васил К’нчов и Димитар Мишев од почетокот на XX век. Според статистика на грчкиот конзулат во Еласона од 1904 г. во селото (Αηδοχώρι) живееле 150 Грци христијани.
Црквата „Св. Никола“ е изградена во 1904 г.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година населението броело 213 жители. Во 1920 г. населението се намалило на 181 жител. Во следниот период тука е доселено едно грчко доселеничко семејство со 3 лица, па во 1928 г. селото имало 131 жител.
Во 1940 г. населението се зголемило на 343 жители, но набргу потоа почнале бранови на иселување во поголемите градови. Така, во 1951 г. бројот на жители се преполовил на 153, а во 1971 г. доживеал повторно преполовување, овојпат на 70 лица. Во 1966 г. на местото на старата разурната црква „Св. Атанас“ е изградена нова. Иселувањата продолжиле и во следните десетлетија.
Стопанство
Населението се занимава со земјоделство. Одгледува жито и други култури.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 20 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 20''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Чуварот (Музичар)
Чуварот (The Caretaker) беше долготраен проект на англискиот амбиентален музичар Џејмс Лејланд Крби (James Leyland Kirby, роден на 9 мај 1974 година). Неговите албуми се одликува како истражување на меморијата и нејзиното постепено влошување, носталгија и меланхолија. Проектот беше инспириран од сцени во филмот „Сјаење“ од 1980 година. Неговите први неколку изданија сочинуваа третирани и манипулирани примероци од поп снимки од 1930-тите. Повеќето од неговите корици на албумите ги насликал еден од неговите пријатели, Иван Сил. Делата на Домарот добија критичко признание во публикации како што се The Wire , The New York Times, и BBC Music.
1999–2003: Трилогија на прогонуван Балрум
Сајмон Рејнолдс ги именува првите три изданија на Чуварот како „Трилогија на прогонуван Балрум“, која опфаќа 1999-2003: Избрани сеќавања од прогонуваниот Балрум (Selected Memories from the Haunted Ballroom), Скали до ѕвездите (A Stairway to the Stars), Сите ќе одиме јавајќи на виножито. (We'll All Go Riding on a Rainbow)
2005–2008: Период на амнезија
Упорно повторување на фрази (Persistent Repetition of Phrases) комбинира отворен интерес за амнезија и нарушување на меморијата, со повеќе мелодична атмосфера насочена кон пијано, со помалку препознатливи примероци од периодот на Haunted Ballroom: „По неколку минути сфаќате дека нешто е заглавено. ''. . Секоја песна е цврсто обвиткана, единствен настан, кој ја брка сопствената оставка. Без развој, без наратив, без приказна. Не секој заклучен жлеб е целосно безнадежен. Розовата ретроспекција се фиксира на настан со чувство на помалку изгубена носталгија - стапицата за сеќавање навидум почива на среќен момент''“. . Кирби го опиша како „многу потопло и понежно. ''. . Сите спомени не се нужно лоши или вознемирувачки спомени''“ Во тоа време, овој албум се сметаше за негово ремек дело, при што Кирби се опишува себеси како „изненаден“ од нивото на прием, бидејќи е создаден во „мрачен“ и тежок период од неговиот живот.
2011: Празно Блаженство Надвор од овој Свет
Фокусот на Кирби во тоа време беше на друг албум и не планираше да направи уште една плоча на Чуварот од ваков вид - албумот беше направен поради „чиста шанса во акција во секое време“. Критичкото влијание на Празно Блаженство Надвор од овој Свет (An Empty Bliss Beyond This World) е детално истражено на неговата страница.
2016–2019: Насекаде на крајот на времето
По уште една пауза, Крби се врати со својот последен проект, наменет како крај на „Чуварот“. Тој замислил шест меѓусебно поврзани изданија, кој ќе ја истражуваат прогресијата на деменцијата фаза по фаза до нејзиниот крај. Подоцните фази репризираат циклуси и мотиви од двата претходни албуми во серијата, и од целиот каталог на Чуварот. Со цел да ги навлече слушателите, Лејланд објавил секој албум со разлика од 6 месеци (или 1 година).
Во 2017 година, Крби го издаде албумот Чувај се, Таму е Пустина... (Take Care. It's a Desert Out There...), по самоубиството на неговиот соработник Марк Фишер, кој страдал од депресија. Се одликува со една песна во нејзиното траење од 48 минути, со претходно необјавена музика од Чуварот. Првичната намера на Кирби би била да се грижи за луѓето што ќе присуствуваат на неговиот настап на Барбикан во Краков. Сепак, неговата голема побарувачка го натера да ја сподели на интернет. Објавен во ЦД, содржи порака во која се наведува дека приходите ќе бидат донирани на добротворната организација за ментално здравје која беше Mind.
Последното дело на Кирби како старател, објавено заедно со Фаза 6 од 2019 година, е На Секаде, Празен Блаженство (Everywhere, an Empty Bliss), збирка на необјавени архивски дела.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 19 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 19''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 18 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 18''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 21 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 21''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Скребатно
Свети Константин и Елена — понова селска црква во охридското село Скребатно.
Местоположба
Црквата се наоѓа околу 500 метри пред познатиот Скребатински манастир, сместен високо над селото Скребатно.
Во близина се наоѓа и лековита вода, на која е изградена чешма.
Историја
Камен-темелникот на црквата бил осветен и поставен на 10 септември 1999 година.
Живан Пешиќ
Живан Пешиќ — српски ракометар. Тој игра на позиција пикер.
Сломиште
Сломиште или Сломишта (Στέρνα, Стерна; до 1927 г. Σολομίστι, Соломисти ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 30 жители (2011).
Црква „Св. Константин и Елена“ - Скребатно
Историја
Оваа црква била подигната откако на Гоце Лолески од селото му дошло на сон. На сонот, Гоце се нашол на местото каде што е црквата. На патот стоел човек со икона во рацете, кој му ја предал иконата и си заминал.
Црква „Св. Недела“ - Скребатно
Света Недела — понова селска црква во охридското село Скребатно.
Местоположба
Црква се наоѓа на патот до селото Скребатно, на околу еден километар под селото.
Историја
Камен-темелникот на црквата бил осветен и поставен на 20 јули 2004 година.
Црквата била подигната со средства на Борис и Љупчо Шикалоски, кои живеат во градот Охрид, но потекнува од Скребатно. Црквата е изградена по сон на Божа Шикалоска, сопруга на Борис Шикалоски. На сонот нејзиниот дедо ѝ кажал да го побара запоставеното црквиче „Св. Недела“. Постарите мештани на Скребатно се сеќавале на вакво свето место и кога се започнало со копање каде што се наоѓа црквата бил пронајден еден камен со крст.
Архитектура
Црквата е подигната од делкан камен, со впишан крст во вид на тролисна детелина однадвор и кубе. Исто така, поседува и конаци и убаво уреден двор.
Фрескоживопис
Фрескоживописот во црквата бил изработен од академскиот сликар Владислав Коцарев.
Иконостас
Црквата поседува иконостас.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Скребатно
Архитектура
Црквата има квадратна основа и кубе. Изградена е од делкан камен, травертин.
Фрескоживопис
Црквата не поседува никаков живопис.
Живан Пешиќ
Кариера
Пешиќ се пресели во унгарскиот Веспрем како 17-годишник од Синтел. На почетокот играше за вториот тим, а по две сезони беше член на првиот тим, но не доби многу шанси да игра. Од сезоната 2014/15 година игра за словенечкиот клуб Целее, но тука не доби многу шанси, па во март 2016 година се врати во српскиот ракомет и потпиша за Белград Партизан до крајот на сезоната. Во летото 2016 година, тој се приклучил на екипата на Војводина. Со клубот на Нови Сад во сезоната 2016/17 година го освои првенството во Србија и Суперкупот. Во јуни 2017 година, тој потпиша двегодишен договор со шпанскиот тим Адемар Леон. Од сезоната 2019/20 година е играч на хрватскиот тим Нексе.
Тој беше член на селекциите на јуниорската репрезентација и ја доби својата прва покана до сениорската репрезентација во 2013 година додека Владан Матиќ беше селектор. По пет години без играње во репрезентацијата, доби нов повик за најдобра селекција на Србија во 2018 година.
Сломиште
Географија
Селото е сместено околу 8 км северозападно од Лапчишта, на патот за Нестим и Рупишта. На северозапад се граничи со костурското село Ресулјани.
Во Отоманското Царство
Од името на селото се гледа дека првично било македонско. На крајот на ХІХ век Сломиште било село во северниот дел на Населичката каза.
Сломиште е едно од малкуте населени места испуштени во бугарските статистики на Васил К’нчов и Димитар Мишев од почетокот на XX век, како и од грчката статистика од 1904 г. на конзулатот во Еласона и онаа од 1910 г. издадена во Атина.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. Сломиште е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година во него се попишани 125 жители, а во 1920 г. имало 120. Во 1927 г. селото е преименувано во Стерна. Во 1928 г. населението се накачило на 145 лица, а во 1940 г. достигнало 163 жители. Во следниот период почнало да опаѓа и неговото население продолжило да се смалува до денес.
Црквата „Св. Никола“ е изградена во 1913 г. врз темелите на постар храм.
Стопанство
Населението произведува жито, тутун и други земјоделски производи. Во помала мера е застапено и сточарството.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 22 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 22''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Јохан Вирдунг
Јохан, Ханс или Јоханес Вердунг од Хасфурт славен астролог на почетокот на шеснаесеттиот век од Курпфалц. Тој е астролог на дворот во Хајделберг, Курпфалц. Автор е на повеќе дела под генеричките имиња (Prognosticon, Practica), вклучувајќи го и милениумско дело, Practica von dem Entchrist во период околу 1510 година.
Тој бил дописник на ЈоханТритемиј. Еден од првите извори за легендата Фауст се појавува во едно од писмата на Тритемиј до Вирдунг.
Вирдунг студирал на Лајпцишкиот универзитет на почетокот од 1481 година, а подоцна и во Краков од 1484 до 1486 или 1487 година. Се враќа во Лајпциг во 1487 година, каде што дипломирал како „Магистер“ во 1491 година. Се верува дека Вирдунг бил дел од школата на астрономот Алберт Бруџевски, и студирал заедно со Јохан Глоговски во Краков.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 34 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 34''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 23 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 23''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 24 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 24''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 30 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Гоце Делчев“ бр. 30''' ― дуќан во прилепската чаршија, Македонија. Градбата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 2 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 2''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 3 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 3''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 5 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 5''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 4 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 4''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Едгар Пинто
Едгар Мигел Лемос Пинто (Edgar Miguel Lemos Pinto; р. ) — португалски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 6 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 6''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Скребатно
Успение на Пресвета Богородица — главна манастирска црква на Скребатинскиот манастир во охридското село Скребатно.
Местоположба
Црквата се наоѓа на влезот во познатиот Скребатински манастир, сместен високо над селото Скребатно.
Историја
Црквата била значително поправена во 1922 година.
Сепак, по својата градба, архитектура и остатокот од фрески во олтарната апсида, дел од црквата се верува дека потекнува од век, од времето на монахот Кипријан, зограф од Слепченскиот манастир.
Црквата особено пропаднала со иселувањето на скребаштани во 1960-тите години.
Во 2003 и во 2006 година, црквата повторно била значително обновена. Била извршена надградба на црквата со кубе поставено на осмострана основа и сега висината на сводот изнесува 8 метри, а висината на кубето 12 метри. Доградбата била извршена по проект на охридскиот архитект Тодор Паскали.
Во дворот на црквата била подигната камбанарија висока десетина метри по проект на архитектот Драги Танески.
Легенда
Легендата кажува дека селаните сакала да ја изградат црквата подолу, односно во близина на селото. Но, трипати, започнувале да ја ѕидаат црквата, а трипати некој навечер уривал и ги фрлал алатите повисоко.
Архитектура
Градбата на црквата е од кршен камен.
Црковниот двор пред црквата е уреден до калдрма, која потекнува од охридската чаршија.
Фрескоживопис
Црквата поседува фрескоживопис, кој бил изработен во 1929 година од страна на Крсто Николов и син му Рафаил од селото Лазарополе.
Новиот живопис изработуван во 2007 и во 2008 година бил изработен од уметниците Владимир Коцарев и Стефан Кајтез. Поседува сцени од Христовиот живот и ликови од новиот завет. Во долната зона ликовите се претставени во цел раст.
Иконостас
Првиот ред на иконостасот е сочинет од литиски икони. Од левата страна на царските двери е претставен Исус Христос, Св. Јован Крстител, а од десната страна Св. Богородица, Успение на Богородица и Св. Ѓорѓи. Во вториот ред се поставени 13 икони на големите празници и тоа: Св. Никола, Св. Стилјан, Воскресение Христово, Св. Спиридон, Св. Петка, Рождество Христово, Св. Атанасиј, Св. Климент, Крштение Христово, Св. Недела, Св. Илија, Св. Талалеј и Св. Наум. Во третиот ред се поставени 15 икони од кои иконите на 12. апостоли, во средината Св. Троица, а кон нив на краевите се додадени Св. Трифун и Св. Димитрија. Горе иконостасот завршува со големохристијански крст.
Галерија
Надворешноста
Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 11 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 11''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 13 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 13''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 15 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Орце Николов“ бр. 15''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Вилијам Парон
Вилијам Парон ( околу 1460 -  околу 1500)  италијански астролог, кој работел за Англискиот крал Хенри VII, од 1498 до 1503 година. Автор е на алманаси и претскажувања, тој исто така во 1499 година го создал делото De astrorum v Fatali, приватно печатено претскажување за кралот Хенри, и се занимавал со истражни работи за животот на Перкин Варбек.
Неговото дело е печатено од страна на Винкин де Ворде и Ричард Пинсон; неговиот алманах се верува дека е првиот кој е испечатен на англиски јазик. Оној за 1500 година е сè уште зачуван. Неговото предвидување дека кралицата на Хенри ќе доживее старост од 80 години не се остварило кога таа починала млада, по што го напуштил дворот.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 15 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 15''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 18 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 18''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 17 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 17''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 21 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 21''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 23 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 23''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Театарска претстава
Театарска претстава — облик на книжевност напишана од драматург, која обично се состои од дијалог или пеење помеѓу измислени ликови, наменети за театарски претстави, а не само за читање. Претставите се изведуваат на различни нивоа, од театрите на Бродвеј во Њујорк - кои се највисоко ниво на комерцијален театар во англиското говорно подрачје - до регионален театар, театар во заедницата, како и универзитетски или училишни продукции. Ретки се драматурзите, како што е Џорџ Бернард Шо, кои имале мала предност дали нивните драми се изведувани или читани. Поимот „драма“ може да се однесува на пишани драмски текстови, како и на неговата целосна театарска изведба.
Жанрови
Постојат различни видови на драма.
Комедија
Комедиите се претстави дизајнирани да бидат смешни. Често се полни со духовити забелешки, необични ликови и чудни околности. Одредени комедии се наменети за различни возрасни групи. Комедиите биле еден од двата оригинални видови на глума во Стара Грција, заедно со трагедиите. Пример за комедија би била претставата „Сон на летната ноќ“, од Вилијам Шекспир, или за помодерен пример „Во живо во сабота навечер“.
Фарса
Жанр на игра што често се игра и често вклучува хумор. Пример за фарса e драмата Комедија на забуни од Вилијам Шекспир или драмата Дали е мртов? од Марк Твен.
Сатира
Сатирата е комичен поглед на актуелните настани на луѓето, а во исто време се обидува да испрати политичка или социјална порака, на пример, за корупција. Еден пример за сатира се Ревизор од Николај Гогољ и Лисистрата, Аристофан. Сатиричните драми се еден од најпопуларните облици на комедија.
Комедија на реставрација
Комедијата на реставрација е жанр што ги истражува односите меѓу мажите и жените, кој во своето време се сметал за ризичен. Ликовите прикажани во овој вид комедија вклучуваат стереотипи од секаков вид. Се занимавале со неискажаните аспекти на врската, создале некаков вид врска помеѓу публиката и претставата која била повеќе неформална и приватна.
Своето потекло го води од теоријата за комедијата на Молиер, но се разликува по намерата и тонот. Несовпаѓањето помеѓу моралот на комедијата на реставрација и моралот на ерата е нешто што често се појавува кога се проучува жанрот. Ова може да даде индиции за тоа зошто, и покрај нејзиниот првичен успех, оваа комедија не траела долго во 17 век.
Трагедија
Овие драми содржат помрачни теми како што се смртта и катастрофата. Честопати главниот лик на претставата има трагична мана, особина која води до негов пропаст. Трагичните претстави ги пренесуваат сите емоции и имаат многу драматични судири. Трагедијата била еден од двата оригинални типа на драми во Стара Грција. Пример за трагедија е Хамлет од Вилијам Шекспир.
Мјузикл
Баладна опера, популарен театарски стил во тоа време, бил првиот стил на мјузикл изведен во американските колонии. Првиот мјузикл со американско потекло бил премиерно прикажан во Филаделфија во 767 година и бил наречен „Разочарување“, но оваа претстава никогаш не беше изведена.
Модерниот западен музички театар се појавил во викторијанската доба, со многу структурни елементи воспоставени од работата на Гилберт и Саливан во Британија. Околу 1920-тите, театарските стилови почнале појасно да се дефинираат. За музичкиот театар, тоа значело дека композиторите го заслужиле правото да ја создаваат секоја песна во претставата. Во текот на 1960-тите, кога композиторите биле ретки, на мјузиклите им недостасувала живост и забава.
Сè до 1990-тите, оригиналните мјузикли на Бродвеј биле многу малку, бидејќи многу биле рекреации на филмови или романи.
Мјузиклите имаат песни кои помагаат да се објасни приказната и да се придвижат идеите на претставата. Тие обично се придружени со танцување.
Терминологија
Поимот претстава може да биде општ поим или да се однесува на претстава без музика. Понекогаш поимот правилна претстава се користи како контраст за претстава со музика, која вклучува музика, танцување и пеење на песни од ликовите во претставата. Поимот кратка игра се користел за кратки претстави.
Поимот „сценарио“ значи пишан текст за претставата. По воведот, како што се насловот и авторот, тој обично започнува со список на главните изведувачи, проследен со краток опис.
За мјузиклите, често се користи поимот либрето наместо сценарио.
Претставата обично се дели на чинови, како што се поглавјата во романите. Кратка претстава може да содржи само еден чин. Чиновите се поделени на слики (или сцени) и се нумерирани, исто како и сликите. Секоја слика се наоѓа на одредено место, а опишани се во сценариото. Промената на местото обично бара промена на сценографијата за што е потребно време.
Сценариото го содржи и движењето на глумците, обично дали треба да излезат или да влезат.
Театар на апсурдот
Театарот на апсурдот е жанр кој главно прикажува егзистенцијални прашања. Ја негира рационалноста и ја прифаќа неизбежноста од пад во пеколот. Наместо да разговара за овие прашања, театарот на апсурдот ги игра јавно. Ја остава публиката сама да дискутира и да ја преиспитува содржината на претставата.
Еден од главните аспекти на театарот на апсурдот е физичката спротивност на јазикот. Честопати, дијалогот меѓу ликовите директно се спротивставува на нивните постапки.
Познати драматурзи од овој жанр се Семјуел Бекет, Жан Пол Сартр, Ежен Јонеско, Адамов и Жене.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 25 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 25''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 38 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 38''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Прва македонска ракометна лига 2019/20
Првата македонска ракометна лига 2019/20 — 28. издание на Првата македонска ракометна лига.
На 13 мај било одлучено дека првенството нема да добие сезонски првак, а дека првите три екипи од двете лиги ќе бидат унапредени во Супер лигата 2020/21.
Табела
Извор: Ракометна Федерација на Македонија
Нат - Одиграни натпревари; Поб - Победи; Пор - Порази; ДадГол - Дадени голови; ПриГол - Примени голови; Раз - Гол разика; Бод - Бодови.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 24 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 24''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 31 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Караорман“ бр. 31''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 10 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 10''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 8 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 8''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 9 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 9''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 10/а (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 10/а''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 11 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 11''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 6 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 6''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 14 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 14''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 20 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 20''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 18 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 18''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Minor Threat
Minor Threat е распаднат американски хардкор панк бенд, создаден во 1980 година во главниот град Вашингтон од вокалот Ијан Мекеј и тапанарот Џеф Нелсон. Двајцата порано биле во повеќе бендови заедно. Во формирањето на бендот им се приклучуваат Брајан Бејкер на бас гитара и Лил Преслар на гитара. Во 1982 година составот се проширува на пет луѓе кога во бендот доаѓа и Стив Хансген. Тој ја презема бас гитарата, а Бејкер преминува на втора гитара. Името на бендот во превод значи Безначајна закана.
Бендот не постоел долго, распуштајќи се по четири години, сепак тој имал силно влијание на панк сцената, стилски но и во воспоставувањето на DIY етиката. Песната „Straight Edge“ станала подлога за појавувањето на Стрејт Еџ движењето, чии поддржувачи се против алкохолот, дрогата и промискуитетот. Се смета дека Minor Threat заедно со бендовите Bad Brains од Вашингтон и Black Flag од Калифорнија ги поставија стандардите за многу хардкор панк бендови во 1980-тите и 1990-тите.
Дуќан на ул. „Ленинова“ бр. 114 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Ленинова“ бр. 114''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 22 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Лазо Попоски“ бр. 22''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Печани
Печани (Τριάδα, Тријада; до 1928 г. Πέτσιανη, Пецјани ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 12 жители (2011).
Географија
Селото е сместено во областа Населица, околу 25 км југозападно од гратчето Лапчишта и 15 км западно од Цотил. Лежи приближно 4 км северно од патот што води за Коница и Јанина.
Во Отоманското Царство
Од името на селото се гледа дека првично било македонско. На крајот на ХІХ век Печани се води како грчко село во Населичката каза.
Печани е едно од малкуте населени места испуштени во бугарските статистики на Васил К’нчов и Димитар Мишев од почетокот на XX век.
Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона во 1904 г. во Печани (Πέτσιανη) живееле 120 Грци христијани. Поради отсуството од негрчки извори и пристрасноста на грчките, податокот за народноста не може да се утврди со сигурност.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. Печани е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година во него се попишани 177 жители, кои во 1920 г. се намалиле на 112 лица.
Во 1928 г. во селото живееле 132 лица. Истата година македонското име му е сменето во Тријада, што значи „Троица“. Во 1940 г. населението броело 144 жители, но потоа почнало да опаѓа. Особено почнало да се празни во 1960-тите поради масовното иселување во градовите и продолжило во тој правец до денес.
Прва македонска ракометна лига 2018/19
Првата македонска ракометна лига 2018/19 — 27. издание на Првата македонска ракометна лига. Во оваа сезона првак бил Металург 2.
Табела
Извор: Ракометна Федерација на Македонија преку web.archive.org
Нат - Одиграни натпревари; Поб - Победи; Пор - Порази; ДадГол - Дадени голови; ПриГол - Примени голови; Раз - Гол разика; Бод - Бодови.
Екипи
1 Јуниор К. В., до крајот на октомври, настапувал под името Металург Јуниор.
Табела
Извор: Ракометна Федерација на Македонија
Черепјани
Черепјани (Черепјан или Черепништа; Γλυκοκερασιά, Гликокерасиja; до 1927 г. Τσιαραπιανή, Цјарапјани ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 35 жители (2011). Сè до 1923 г. било населено со Валахади (Грци-муслимани).
Географија
Селото е сместено во областа Населица, на 15-тина километри југозападно од гратчето Лапчишта, североисточно од Жупан и 5 км западно од Цотил.
Во Отоманското Царство
Од името на селото се гледа дека првично било македонско. На крајот од ХІХ век Черепјани се води како муслиманско гркојазично село во Населичката каза.
Според Васил К’нчов во 1900 г. во Черепјан (Черепништа) живееле 140 Валахади (Грци-муслимани).
Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона во 1904 г. во селото имало 100 Валахади.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. Печани е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година селото имало 131 жител, кои во 1920 г. се намалиле на 98 лица.
Почнувајќи од 1960-тите населението почнало да опаѓа поради иселување, и продолжило во тој правец до денес.
Во 1987 г. источно од селото е изграден параклисот „Св. Троица“, на местото каде, според преданијата, се наоѓала старата селска црква пред потурчувањето на жителите.
Стопанство
Селото произведува од сè по малку, а особено е развиено сточарството.
Чумен лекар
Чумен лекар (plague doctor) или лекар за чуми — определба за лекар, воспоставена во Средновековна и Ренесансна Европа, чија главна должност била да ги лекува заболените од бубонска чума или „црна смрт“, особено за време на епидемии. Почнувајќи од XVII век, карактеристичната особеност на чумните лекари била посебното заштитно одело со оригинална „носна“ маска што личи на птичји клун. Поради нивниот конкретен изглед, како и мистичниот ореол, чумните лекари имале забележливо влијание врз европската култура, особено изразено во појавата на соодветниот лик во италијанската „Комедија дел арте“ и познатата венецијанска маска, која потсетува на лекарска маска.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Гибаница
Гибаница — име за еден вид повеќеслојна пита со сирење распространета во балканската кујна. Најчесто се филува со бело кравјо сирење со масло и јајца или поретко наместо сирење, со месо, компири или спанаќ. Гибаницата се разликува од питата по нешто подебелите кори. Слични специјалитети се прават низ земјите од Југоисточна Европа, во Србија, Хрватска (под истото име), во Бугарија, каде што е позната под името баница.
Симеон Метафраст
Симеон Метафраст (Συμεών ο Μεταφραστής; о. 900 - ) — византиски светец, писател и државен деец. Се чествува на 9 ноември по стар стил (28 ноември по нов стил). Познат е по неговиот десеттомен месецослов — зборник на житија.
Живот
Малку се знае за животот на Симеон. Живеел во втората половина на X век. Според Ефрем Малиот, врвот на кариерата го доживеал во шестата година од владеењето на Василиј II (982). Јахја Антиохиски исто така вели дека бил современик на Василиј II и патријархот Никола II (984–991). Во XV век, Марко Ефески погрешно го нарекол голем логотет. Хагиографот впрочем живеел цело поклоение подоцна од историчарот Симеон Логотет со кој се поистоветува.
Симеон претежно творел тропари и хагиографија. Составувал канони, стихири и тропари за Тројството. Составувал и одломки од црковните отци, особено Василиј Велики. Најважно негово дело е Месецословот, кој византологот Алберт Ерхард го нарекол „револуција во полето на хагиографијата“. Според преданието, делото е направено по нарачка на Василиј II.
Месецословот на Симеон е производ на енциклопедизмот својствен на македонската ренесанса. Не само што собирал и подредувал постоечки житија, туку и ги преработувал, стандардизирајќи го изразувањето во нив и збогатувајќи го нивниот реторички стил за да ги усогласи со тогашниот атицизам. Прекарот „Метафраст“ го добил по чинот на метафразирање, односно дословно преведување. Симеон сепак не ја менувал содржината на самите житија и во нив и понатаму остануваат историските грешки. Ги подредил според датумите кога се чествуваат во православниот литургиски календар. There are about 150 distinct lives.
За ова дело пофално се изразиле Никифор Уран и Михаил Псел, и истото нашироко се читало по манастирите. Стандардното издание излегло во десет томови. Во XI век се изработени голем број илуминирани примероци.
Симеон е автор и на некои подготвителни и благодарствени молитви за Светата Причест and prayers of thanksgiving after Holy Communion were composed by him.
Почитување
Преподобниот Симеон Метафраст се почитува како светител во православието. Михаил Псел ја составил неговата биографија ( 1050 г.) и црковната служба во негова чест.
Резна
Резна или Резни (Ανθούσα, Антуса; до 1928 г. Ρέζνα, Резна ) — село во Населичко, Егејска Македонија, денес во општината Горуша на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 30 жители (2011).
Географија
Селото е сместено во областа Населица, во источното подножје на планината Горуша. Лежи југозападно од Лапчишта и североисточно од Жупан.
Во Отоманското Царство
Од името на селото се гледа дека првично било македонско. Пред потурчувањето селото имало две цркви — „Св. Никола“, подоцна претворена во теќе, и „Св. Тома“ во западниот дел. Во источниот дел на селото се гробиштата, и тука е параклисот „Св. Тома“.
На крајот од XIX век е забележано дека Резна било село во Населичката каза со мешана вероисповед. Храмот „Св. Тома“ е од 1841 г. Според грчка статистика од 1904 г. во Резна (Ρέζνη, Резни) живееле 150 гркојазични Грци-христијани и 150 Валахади (Грци-муслимани). Поради отсуството од други негрчки статистики и пристрасноста на грчките, исправноста на податокот за народноста не е утврдена со сигурност.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. Резна е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година во него се попишани 390 жители, а во 1920 г. имало 380. Муслиманското население е иселено во Турција согласно Лозанскиот договор, а на негово место во 1920-тите се доселени грчки колонисти од Турција. Во 1928 г. селото имало 241 жител, од кои 130 лица (35 семејства) биле дојденци. Истата 1928 г. името на селото е сменето во Антуса, што значи „процутно“.
Во 1940 г. населението достигнало 315 жители, но потоа почнало да опаѓа и истото се намалува до денес.
Во 1923 г. на местото на стариот манастир „Св. Илија“ е изграден мал храм со истото име (Αί-Λιά). Оваа црквичка е уништена во Грчката граѓанска војна и обновена во 1968 г.
Стопанство
Населението произведува жито, тутун и други земјоделски производи. Во помала мера е застапено и сточарството.
Папазјанија
File:Папазјанија.jpg
Папазјанија — еден вид чорба. Во записи е наведено дека причината за неговото име била брзата храна на монасите и свештениците. Папазјанијата е присутно во турската и балканските кујни.
Рецепт
Рецептите за папазјанија се многу различни и дозволуваат голема слобода во однос на изборот на намирниците. За подготовка на папазјанијата може да се користат различни видови месо - говедско, свинско, овчо, а може да се користи и риба.
Исто така изборот на зеленчук е многу голем и може да се користат намирници кои се на располагање во таа сезона.
Преносно значење
Заради неопределеноста на мешавината на намирници, во преносна смисла зборот папазјанија во македонскиот јазик добил значење на збрка, метеж.
Марјан Ристески (зограф)
Марјан Ристески — зограф од Велгошти.
Животопис
Ристески e роден на 24 октомври 1971 година во Велгошти каде го завршил и основното образование. Средно образование завршува во Охрид, во Електромашинскиот училиштен центар (ЕМУЦ). За време на средношколското образование го открива својот уметнички талент.
Уште во средношколските денови почнува да твори како иконописец и станал познат во Охрид и околината како зограф-фрескописец. Бил зограф на скоро сите цркви во Велгошти, како и на црквата „Рождество на Пресвета Богородица“ во Охрид,  црквата „Свети Никола“ во Пештани,  црквата „Света Недела“ во Коњско, црквите „Св. Никола“ и  „Св. Јован Крстител“ во Горно Лакочереј).
Фрескоживописувал и во Јабланица и Луково, Струшко, како и во бројни цркви во Ресенско и пошироко.
Настава во чиј центар е ученикот
Наставата во чиј центар е ученикот ги става интересите на учениците на прво место, и го признава гласот на учениците како централен во процесот на учење. Во просторот наменет за изведување настава во чиј центар е ученикот, учениците избираат што ќе учат, како ќе го темпираат нивното учење и како ќе го оценат сопственото учење. Ова е спротивно на традиционалната настава, означена и како „настава во чиј центар е наставникот“, која го позиционира наставникот во „активна“ улога, додека учениците земаат „пасивна“ улога, односно рецептивна улога. Во училницата во чиј центар е наставникот, наставниците избираат што ќе учат учениците, како ќе учат и како ќе биде оценето нивното учење. За споредба, во наставата во чиј центар е ученикот е потребно учениците да се активни и одговорни учесници во нивното сопствено учење и нивното сопствено темпо на учење.
Користењето на поимот „настава во чиј центар е ученикот“ може исто да се однесува на педагошкиот пристап или наставни методи во кои доаѓаат до израз поединечните разлики на учениците. Во оваа смисла, наставата во чиј центар е ученикот ги нагласува интересите на секој ученик, способностите и начините на учење, позиционирајќи го наставникот како олеснувач во учењето на поединецот, а не на одделението или класот во целина.
Теориска основа
Работата на теоретичарите како Џон Дјуи, Жан Пјаже и Лев Виготски, фокусирана на тоа како учат учениците, е основа за наставата во чиј центар е ученикот. Џон Дјуи бил застапник за прогресивистичкото образование и верувал дека учењето е општествен и искуствен процес. Тој сметал дека училницата, во која учениците би можеле да учат да размислуваат критички и да решаваат проблеми од стварноста, е најдобар начин за подготовка на учениците за иднината. Идеите на Карл Роџерс за образување на поединецот исто така придонеле за појава на наставата во чиј центар е ученикот. Роџерс напишал дека „единственото учење кои значително влијае на однесувањето (и образованието) е самостојното“. Марија Монтесори е исто така застапник на овој вид настава. Во нејзината теорија, претшколските деца учат преку независна самонасочена интеракција со претходно изложените активности.
Теоријата на самоодредување се фокусира на степенот, до кој кога ќе се стигне, однесувањето на поединецот станува самомотивирано и „самоодредено“. Кога на учениците ќе им се овозможи да ги измерат своите постигања во учењето, тогаш учењето станува поттик.
Наставата чиј центар е ученикот значи да се преобрати традиционалното сфаќање на учењето (со наставникот во центарот) и да се стават учениците во центарот на процесот на учење. Во наставата чиј центар е наставникот, наставниците се прв извор на знаење. Од друга страна, во наставата чиј центар е ученикот, силно се охрабрува активната настава (активното учење). Армстронг (2012) тврди дека „традиционалното образование ја игнорира или потиштува одговорноста на ученикот“.
Друга разлика од наставата чиј центар е наставникот е тоа дека тука наставникот е олеснувач, а не предавач. Во суштина целта на наставникот во процесот на учење е да ги води учениците низ нови толкувања на наставната содржина, што ќе овозможи „искусување“ на содржината, со што се потврдува перцепцијата на Роџерс дека „значителен степен на учење се постигнува преку правење на нешто“.
Мислењето во услови на соработка (колаборативно мислење) кое се остварува при врсничката интеракција може да доведе до изобилство од знаење. Со позиционирањето на наставникот на ниво поблиско до врсник, се засилува стекнувањето со знаења и учењето, од што корист има ученикот и сите присутни во училницата. Според теоријата на Лев Виготски за зона на наредниот развој, учениците обично учат на умешен начин еден од друг, односно кога има интеракција. Поддршката е важна кога се поттикнува независното размислување. Виготски вели: „Учењето кое се стреми кон постигнување на нивоа на развој кои веќе се постигнати е неефикасно од гледна точка на целокупниот развој на детето. Тоа не се стреми кон наредно ниво на развојниот процес, туку во овој случај тоа заостанува зад овој процес“.
Оценување во чиј центар е ученикот
Една од најкритичните разлики меѓу наставата чиј центар е ученикот и онаа чиј центар е наставникот се согледува во оценувањето. Во оваа настава обично има повеќе формативно оценување и помалку сумативно оценување, за разлика од наставата чиј центар е наставникот. Овде учениците учествуваат во оценувањето на нивното учење. Ова значи дека учениците се вклучени во одлучувањето за тоа како да го демонстрираат, односно покажат нивното учење. Оценувањето кое го поддржува учењето и мотивацијата е клучно за успешниот исход на педагошките пристапи во чиј центар е ученикот.
Голман (ракомет)
Голман – во ракометот голманот има задача да го заштити голот, односно да делува така што топката да не ја помине гол-линијата.
Тој е единствениот играч кој има право да се движи во својата зона од 6 метри (сино обележена на сликата). Негова улога е да ги запре ударите од играчите на противничката екипа да влезат во влезат во голот. Играчите на оваа позиција се високи околу 2 метра (висина на голот) и имаат голема еластичност за да можат да ги покриваат ударите по ќошовите, со раце и со нозе.
Самоил Стојановски
Самоил Стојановски (р. година во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Вработен е во Народен Театар "Јордан Хаџи Константинов Џинот" во Велес од 2003 година.
Географска распределба на француските говорители
Францускиот јазик станал меѓународен јазик во средниот век, кога моќта на Кралството Франција го направила втор меѓународен јазик, покрај латинскиот. Овој статус продолжил да расте во 18 век, до кога францускиот бил јазик на европската дипломатија и меѓународните односи.