cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хлодомер
Хлодомер, наречен и Хлодомир (роден околу. 495) бил вториот од четирите синови на Хлодовик I, Крал на Франките. По смртта на неговиот татко, во 511, тој го поделил кралството на Франките со своите тројца браќа: Теодорих I, Хилдеберт I, и Хлотар I. Иако Теодорих, најстариот, добил повеќе, Хлодомер пола од кралството си го поделил со останатите двајца браќа. Тоа било кралството на Орлеан, земено од претходното кралство Сијагриус. Кралството ги вклучувало градовите Тур, Поатје и Орлеан. Хлодомер се оженил со Гунтека, со која имал три деца: Теодебалт, Гунтар, и Клодоалд.
Во 523–24, веројатно по барање на неговата мајка Клотилда, која барала одмазда за својот внук убиен од страна на Зигизмунд од Бургундија, Хлодомер им се приклучил на браќата во воен поход против Бургундите. Откако го заробил Зигизмунд, Хлодомер се вратил во Орлеан. Сепак, братот на Зигизмунд Гондомар триумфално се вратил во Бургундија со својата војска потпомогната од неговиот сојузник Теодорик Велики кралот на Остроготите. Тој го масакрирал гарнизонот на Франките кои останале во Бургундија.
Потекло
Прецци на Хлодомер
Беата Шидло
Политичка кариера
На возраст од 35 години е избрана за градоначалник на Општина Бжешче, а во 2005 г. станала пратеник од Хшанув на Сејмот (собранието на Полска) од партјата Право и правда, со освоени 14.447 гласови.
На партискиот конгрес на 20 јуни 2015 г. Шидло е изгласана за кандидат за премиер на државата на општите избори истата година. Право и правда победила на изборите со освоени 37,6% од гласачкото тело наспроти Граѓанска патформа, со 24,1% од гласовите. Со тоа, Шидло ја заменила Ева Копач на премиерското место.
Личен живот
Шидло е мажена и има два сина, од кои едниот е ѓакон, а другиот медицинар.
Теихоинска киселина
Теихоински киселини (грчки τεῖχος, teīkhos, "ѕид", поконкретно ѕид на тврдина, спротивно на τοῖχος, toīkhos, обичен ѕид) се бактериски кополимери на глицерол фосфат или рибитол фосфат и јаглехидрати врзани со фосфодиестерски врски.
Локација и структура
Теихоинските киселини се наоѓаат во рамките на клеточниот ѕид на повеќето Грам-позитивни бактерии, како што се припадниците на родовите Staphylococcus, Streptococcus, Bacillus, Clostridium, Corynebacterium, и Listeria, и се протегаат до површината на пептидогликанскиот слој. Теихоинските киселини не се среќаваат кај Грам-негативните бактерии. Тие можат да бидат ковалентно поврзани за N-ацетил-мураминска киселина или терминален D-аланин во тетрапептидната врска меѓу единиците од N-ацетил-мураминска киселина на пептидогликанскиот слој, или можат да бидат прицврстени (закотвени) за цитоплазматската мембрана со помош на липид.
Теихоински киселини на ѕидот
Најчестите структури се ManNAc(β1→4)GlcNAc дисахариди со еден до три глицерол фосфати поврзани за C4 хидроксилната група на ManNAc проследено со долг синџир од неколку глицерол или рибитол фосфати.
Функција
Главната функција на теихоинските киселини е давање ригидност на клеточниот ѕид преку привлекување на катјони на магнезиум и натриум. Теихоинските киселини можат да бидат супституирани со естерски поврзани D-аланин или D-глукозамин, што и дава на молекулата цвитерјонски својства. Теихоинските киселини, исто така, помагаат во регулација на растот на клетката со ограничување на способноста на автолизините да ја раскинат β(1-4) врската помеѓу N-ацетил-глукозамин и N-ацетил-мураминска киселина.
Липотеихонските киселини може да делуваат и како рецепторски молекули за бактериофаги кои напаѓаат Грам-позитивни бактерии; сепак, ова сè уште не е доволно потврдено. Тие се кисели полимери и придонесуваат за негативниот полнеж на клеточниот ѕид.
Глажња
Глажња — село во Општина Липково, во северниот дел на Македонија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа недалеку од вештачкото езеро Глажња изградено по течението на Липковска Река. Пределот е ридски и има надморска височина од 560 до 744 м, зависно од маалото, од кои денес главно е Пресница. Атарот се издига до сртот на планината Скопска Црна Гора, на границата со Скопската Котлина, и зафаќа површина од
Историја
Во 1861 г. Јохан фон Хан на етничката карта на долината на Јужна Морава го обележал Глазња како албанско село.
На крајот од XIX век Глажња било албанско село во Кумановската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Глажња се состоела од 160 жители Арнаути муслимани.
Стопанство
Глажња има полјоделско-шумарско стопанство. Според податок од 1998 г. селото поседува 816,5 ха шуми, 126,7 ха обработливо земјиште и 13,4 ха пасишта.
Население
Населението на Глажња значително се зголемило во првите децении на XX век, што траело сè до 1960-тите, кога тоа речиси се располовило. Ова се должи на фактот што во непосредниот повоен период, три четвртини од населението биле Турци, а во наредните години, со изелување, тие се изедначиле со Албанците. Во 1971 г. во селото веќе немало Турци, но имало 18 Македонци, а останатите биле Албанци. Во текот на следната деценија бројот на жители доживеал голем пад и продолжил да опаѓа, но со поскромна стапка. Во 2002 година во Глажња имала 54 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, од кои 15 Албанци и 4 лица без податоци.
Родови
Староседелското население било македонско, но подоцна претрпело албанизација и исламизација со доаѓањето на албански доселеници северна Албанија. од Според податоците од 1941 година, родови во селото се:
Општествени установи
Селото нема училиште, туку децата посетуваат настава во соседното Р’нковце.
Иселеништво
Според истражување од 1965 г. во кумановското село Черкези живее родот Глажњани (2 куќи), кои се доселени од Глажња
Јарапечка Нива (Зеленград)
Јарапечка Нива — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Зеленград. Наоѓалиштето претставува населба од римско време.
Кадиски Залив
Кадискиот Залив (Golfo de Cádiz) — залив на Атлантскиот Океан помеѓу ’ртот Света Марија ('), најјужната точка на копнена Португалија и ’ртот Трафалгар (') на западниот крај на Гибралтарскиот Проток. Во него истекуваат речни сообраќајници Гвадалкивир и Гвадијана, како и помалите реки Одиел, Тинто и Гвадалете. Наречен е по градот Кадис кој е сместен на неговиот брег.
Заливот е сместен во североисточниот дел на Атлантскиот Океан, во подрачјето 34° до 37°15' СГШ и 6° до 9°45' ЗГД.
Геологија
Геолошката историја на Кадискиот Залив е во потесна врска со заемодејството на плочите на јужна Евроазија и Северна Африка, и се движат по два главни механизма:
Космос-2403
Космос-2403 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот на 10 декември 2003 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9240 км, а најмалото на 9018.
Ла Иха де Диос
Ла Иха де Диос — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
NGC 1316A
NGC 1316A — леќеста галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1316A се споменува и како MCG -6-8-8, FCC 192, IRAS 03217-3704.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1316A е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 1316A има привидни димензии од 1,6' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 23 м 37,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 36° 54' 14". Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 1316A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12688. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7026.
NGC 3296
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3296 се споменува и како IC 618, NPM1G -12.0322.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3296 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3296 има привидни димензии од 0,7' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 32 м 45,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 43' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 3296 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31155. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 280; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5497. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1537.
Тибериј III Апсимар
Тибериј III — Византиски цар од 698 до 21 август 705. Иако неговото владеење билвоглавно успешно, особено во спречувањето на арапската закана на исток, тој бил соборен од поранешниот цар Јустинијан II и последователно погубен.
Доаѓање на власт
Тибериј бил германски поморски офицер од областа Памфилија и веројатно првично бил именуван Апсимар кој се издигнал на позиција на друнгариј на Кибирјанската тема. Тој учествувал во неуспешниот поход за повторно освојување на Картагина во 698 година. Како адмирал Јован Патрицијот се повлекол од Картагина до Крит, флотата се побунила, го соборила и убила нивниот водач, и о избрале Аспимар за негова замена. Тој го менува своето име во Тибериј, Апсимар испловил кон Цариград кој во тие моменти страдал од чума и го опсадил.
Неговиот бунт ја привлекол поддршката на Зелената фракција, како и делови од копнената армија и царската стража, аи службеници кои му биле лојални и му ги отвориле портите од градот и го прогласиле за цар, по што неговите војски го пљачкосале градот. Кога цврсто се воспоставил на власт, наредил на соборениот цар Леонтиј да му се отсече носот, и му наредил да се замонаши во манастирот Псаматион. Леонтиј исто така го осакатил неговиот претходник Јустинијан II три години претходно.
Владеење и соборување
Како цар, Тибериј III направи тактичка одлука да ја занемари Африка, каде Картагина дефинитивно била изгубена. Наместо тоа, тој го назначил својот брат Ираклиј како моностратег на истокот, кој првично ги утврдил копнените и поморските одбранбени структури во Анадолија пред да го нападне Омејадскиот калифат под водство на Абд ел-Малик, каде имал помали победи додека го ограбувал северот на Сирија во 700 и 701 година. Тој подоцна нападнал и за одреден период окупирал територија во Ерменија, додек пак арапските угнетувачи во 703 и 704 година биле изгонети од Килкилија при што арапите имале тешки загуби.
Успехот во војувањето се постигнал на тој начин што Тибериј се обидел да ја зајакне воено империјата преку реорганизавија на асминистрацијата. Тибериј тогаш своето внимание го насочил кон островот Кипар, кој бил недоволно населен од времто на владеењето на Јустинијан II. Тој испратил пратеници до калифот на Дамаск, барајќи ги назад кипарските заробеници кој биле заробени во близина на Мраморното Море, и со тоа ги населил повторно во нивните родни места. Ја зајакнал одбраната на островот и истовремено го зголемил бројот на војниците во гарнизонот со војници од Таур. Тој исто така ја преорганизирал и Кибирјанската тема и ги поправил пморските ѕиддини на Консантинопол.
Дома, негово единствено познато дејство било протерувањето на Филипик Вардан, син на значааен патрициј, на островот Кефалонија.Филипик, иден цар, сонувал дека неговата глава е засенета од орел, нешто што Тибериј го проторкувал дека тој планирал бунт против него.
Во меѓувреме, во 704 година, Јустинијан II избегал од неговиот прогон во Херсон, кај, Бусир Главан. барајќи помош од казарите. Јустинија повел казарска армија во Цариград. За три денови, Јустинијан се обидел да ги убеди граѓаните на Цариград да ги отворат портите, но било залудно. Во меѓувреме, неговите војски откриле одамна напуштен воден довод под градските ѕидини, низ кој Јустинијан и неколку од неговите поддржувачи успеале да влезат во градот. Дознавајќи дека Јустинијан се приближил во Цариград во ноќта, Тибериј побегнал во Витинија каде успешно избегнувал да биде заробен неколку месеци.
Со неговото заробување, Тибериј, заедно со неговиот брат Ираклиј и претходниот цар Леонтиј, биле парадирани во синџири низ градските улици и биле донесени пред Јустинијан на Цариградскиот хиподром. Таму, пред навивачка публика, носот на Тибериј бил отсечен. Јустинијан ги ставил своите стапала над вратовите на Тибериј и Леонтиј на симболичен начин претставувајќи го покорувањето пред да нареди двајцата да бидат обезглавени. Тиберовиот брат, Ираклиј, и многу од воените водачи кои биле под негова команда биле бесени последователно.
Првични извори
Theophanes the Confessor, Chronographia.
NGC 5704
NGC 5704 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5704 се споменува и како NGC 5708, UGC 9430, MCG 7-30-44, CGCG 220-42, IRAS 14363+4040.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5704 е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5704 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 38 м 16,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 27' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 177°.
Други поделби
Проучување на NGC 5704 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52315. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3039. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 145.
Капачни гекони
Капачни гекони — семејство гекони кое се состои од 30 видови од 6 рода. Се среќаваат во Азија, Африка и Северна Америка. Својствено за членовите на ова семејство е тоа што немаат лепливи стапала, но, за разлика од другите гекони, имаат подвижни очни капаци.
Мошне понат вид од ова семејство леопардовиот гекон (Eublepharis macularius), кој ужива популарност како домашен миленик.
Родови
Семејството ги опфаќа следниве шест рода:
Воденичиште (Зеленград)
Воденичиште — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Зеленград. Наоѓалиштето претставува топилница од римско време. До изворите на Зеленградска Река, високо во планинскиот предел има рударска јама. Околу неа, на простор од 30 x 20 м се присутни многубројни остатоци од згура во која има голем процент на бакарна руда. По површината на локалитетот се среќаваат и фрагменти од питоси и покривни ќерамиди.
Знаме на Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња
Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња е британска прекуморска територија која нема свое знаме како целина. Знамиња имаат трите единици кои ја сочинуваат територијата.
Пред 2009 г. Вознесение и Тристан да Куња биле зависни територии на Света Елена, и за сите три важело знамето на Света Елена.
Источен Кејп
Источен Кејп е покраина во Јужноафриканската Република. Нејзин главен град е Бишо. Оваа покраина беше формирана во 1994 година, надвор од Транскеј и Цискеј, како и од источните делови на покраината Кејп. Источен Кејп е традиционалниот дом на Ксхозите и родното место на многу истакнати Јужноафриканци, како Нелсон Мендела и Табо Мбеки.
Географија
Источниот Кејп постанува постепено повлажен од запад кон исток. Западот е главно претставен со полусувиот Кару, со исклучок на крајниот југ во кој се наоѓа дождовната шума во регионот Цицикама. Брегот е повеќе нерамен со големи плажи. Поголем дел од покраината е ридест до многу планинест помеѓу Граф-Рејнет и Родс, вклучувајќи го тука и Снојберге („Снежни Планини“ на африканс), Стормберге, Винтерберге и Змејските Планини (Дракенсберг). Највисоката точка на покраината е врвот Бен Мекдуи, висок 3001 метар. Источно од Ист Лондон, кон покраината Натал, се наоѓаат тревести површини.
Прва гевгелиска парохија
Првата гевгелиска парохија претставува градска парохија со седиште во манастирската црква „Вознесение Христово“ која е под јурисдикција на Архиерејското намесништво од Гевгелија. Ова парохија дејствува само во црквата кај што е седиштето на истата.
Цркви и манастири
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен:
Маја Јошида
(роден ) — јапонски фудбалер, играч од одбраната на и на јапонската репрезентација.
Клупска кариера
Во текот на карерата настапувал за три клуба Нагоја Грампус во Јапонија, ВВВ Венло во Холандија и Саутхемптон.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2014.
Ла Оркахада
Ла Оркахада — општина во покраината Авила, во автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Гошинце
Гошинце — село во Општина Липково.
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 167 жители, од кои 92 Албанци и 75 лица без податоци.
Родови
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се:
Космос-2404
Космос-2404 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9229 км, а најмалото на 9030.
Бакирќој
Бакирќој (Bakırköy) — големa и најгусто населена населба на станбени објекти во Истанбул, Турција, на европската страна од градот, помеѓу главниот пат E5 и брегот на Мраморно Море. Местото е важен трговски центар за Истанбул.
Историја
Во времето на Византија, овој регион се наоѓал надвор од градот и се викал Хебдомон. Овде, царот Валент ја изградил својата резиденција. Освен ова, овде се наоѓала и црквата Свети Јован во која бил погребан Василиј II Македонецот. Преградието служело за собир на византиската армија. Подоцна, ова место било наречено Макохори (далечно место) каде биле изградени голем број на куќи.
Денеска, регионот е еден од поразвиените трговски центри во градот. Овде се наоѓаат голем број на трговски центри, кина, кафулиња, барови и слично. Овој регион е лесно поврзан со јавниот превоз на градот, бидејќи преку него минуваат голем број на автобуси. Во близина на Бакирќој се наоѓа авиопревозникот ТАВ.
Бетовија
Географија
Островот се наоѓа во Карипското Море, дел е од островската група Гренадини, во островската држава Свети Винцент и Гренадини. Островот се наоѓа североисточно од островот Балисо, кој е доста блиску до него. Помеѓу овие два острова се наоѓа малото карпесто островче Чрч Ки. Брегот на Бетовија е карпест и има неколку издигнати карпи расштркани околу островот.
Флора и фауна
Локално островот е познат како „Птичји Остров“, бидејќи истиот е мрестилиште и дом на голем број птици, особено фригати, галеби, кафеав пеликан и слични карипски видови. На островот има и кози и ретката конгоанска змија, како и тропскиот тркач. Овој остров е означен како Резерват за дивиот свет.
Список на ѕвезди во соѕвездието Златна Рипка
Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Златна Рипка, надолно подредени според сјајноста.
Полупречник
[[Податотека:Circle-withsegments.svg|мини|десно|Кружница со
]] Полупречник или радиус  на еден круг, кружница или сфера — отсечка која се протега од нејзиниот центар до нејзиниот раб. Полупречникот на една кружница или сфера е должината на таа отсечка. Тој претставува половина пречник.
Соодносот помеѓу полупречникот R и пречникот D на една кружница е или Соодносот помеѓу полупречникот R и периметарот L на една кружница е или  L = 2 R \pi Соодносот помеѓу полупречникот R и плоштината P на една кружница е или P = R^2 \pi
Обопштување
Повоопштено, во геометријата, инженерството, теоријата на графови и многу други случаи, полупречникот на нешто (на пр. цилиндар, многуаголник, граф или пак механички дел) е растојанието од неговиот центар или оска на симетрија до неговиот раб. Во овој случај, радиусот може да изнесува повеќе од половина пречник.
Нордштемен
Нордштемен (Nordstemmen) — село и слободна општина во округот Хилдесхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Лајне, околу 10 километри западно од Хилдесхајм и 25 километри јужно од Хановер.
Местоположба
Нордштемен се наоѓа западно од Хилдесхајм во северозападниот крај на Хилдесхајмската шума, на околу 1 километар источно од вливот на Халер во Лајне.
Општински единици
Општината Нордштемен се состои од следниве места:
Соседни општини
Општината Нордштемен се граничи од североисток надесно со Зарштет, Гизен, Хилдесхајм, Гронау и Елце (сите во округот Хилдесхајм), како и Шпринге и Патензен (обете во регионот Хановер).
Градоначалник
Градоначалник е Норберт Палентин (SPD), кој бил избран во септември 2011 година со 62% од гласовите. Палентин го наследил сопартиецот Карл-Хајнц Ботман.
Шуичи Гонда
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2014.
Обид за атентат на Габриела Гифордс
Атентатот или обидот за атентат во се случил на 8 јануари 2011 година во градот Тусон, Аризона, САД.
Најмалку шест лица биле убиени, а 13 биле повредени, меѓу кои и конгресменката Габриела Гифордсод страна на 22-годишниот Џаред Лугнер, кој отворил оган врз луѓето кои пред супер маркетот "Сејфвеј" во градот Тусон-Аризона ја поздравувале Гифордс. Таа, како конгресмен на Демократската партија од таа држава, сакала да им се обрати на насобраните граѓани, кога наеднаш зад нејзиниот грб се зачуле истрели од автоматско оружје. Гифордс веднаш била погодена во глава и паднала како покосена. Таа сè уште се наоѓа во критичка состојба.
Ана Јоковиќ
Ана Јоковиќ (родена на 16 јули 1979 година во Белград) е поранешна српска кошаркарка, а денес кошаркарски функционер. Таа играла на крилните позиции и поголемиот дел од кариерата го минала играјќи за КК.Црвена звезда.
Црвена Ѕвезда
Таа играла многу млада во сениорскиот тим на ЖКК Црвена Ѕвезда и имала само 13 години кога дебитирала во сезоната 1992/93. Постепено добила шанса во првиот тим, а подоцна станала надеж на Ѕвезда. Со заминувањето на играчите, таа дошла до израз во сезоната 1996/97 година, кога на четири меча во Купот Лилијана Ронкети постигнала 47 поени и била најефикасната кошаркарка на Црвена звезда во ова европско натпреварување. Таа имала просек од 11,8 поени и 4,3 скока. Во Купот Ронкет во 1999/2000 година, таа постигнала вкупно 32 поени и 11 скока во двата меча. Во сезоната 2000/01, кога Ѕвезда стигнала до финалето на плејофот по третото место во лигата, Ана била најдобар стрелец на тимот, а потоа решила да ја промени средината.
Будуќност
Две сезони поминала во дресот на подгорички Будуќност, од 2001 до 2003 година и освоила две титули на шампионите на СР Југославија, односно Србија и Црна Гора во 2002 и 2003 година. Во првата сезона во дресот на тимот од Подгорица постигнала 22,6 поени и 7,9 скока во Купот на Лилијана Ронкети, додека во 2002/03 пружила одлични партии во Евролигата со просек од 21,1 поен и 6,2 скока. Истата година го добила и признанието најдобар стрелец во Евролигата.
Црвена Ѕвезда
Таа се врати во Ѕвезда во сезоната 2003/04 и како капитен го предводела тимот до двојната круна. Таа пружила одлични игри и била најдобар стрелец на тимот. Во Купот на ФИБА на шест натпревари постигнала 17,7 поени (вкупно 106 поени). Била МВП на првенството и Купот на Србија и Црна Гора. Во победата од 90:81 постигнала 32 поени за Хемофарм, а во триумфите против Будуќност (85:84) и Ковин (111:91) постигнала по 28 поени. Црвено-белите првенствениот дел го завршиле со импресивен резултат од 22-0, а во финалето на плејофот славеле со 3:1 победи против Војводина и ја освоиле 28-та шампионска титула во клупската историја. Ана Јоковиќ постигнала 22 поени во четвртиот меч од големото финале во победата од 81:71 и била прогласена за МВП играч на финалната серија. Тимот предводен од клупата од трофејниот Владислав Лучиќ претходно го освоил Купот, а до двојната круна тимот го предводело големото трио Ана Јоковиќ, Иванка Матиќ и Стојанка Остојиќ.
Други клубови
Ана ја продолжила кариерата во унгарскиот Мишколц, за кој во сезоната 2004/05 во Купот на ФИБА постигнала 17 поени и 5,6 скока. Играла и за израелскиот Рамат Хашарон (2005/06) и го освоиле израелскиот национален куп, полскиот Лотус Гдиња (2006/07). Пред тоа дел од сезоната 2006/07 минала во Ѕвезда, кога по вторпат се вратила во клубот. Во Јадранската лига постигнала 110 поени на седум натпревари и 161 поен на 11 натпревари во домашното првенство. Вкупно оваа сезона за црвено-белите постигнала 296 поени на 19 натпревари. Играла и за Млади Краишник, каде го освоиле националниот куп и ја завршила кариерата.
Репрезентација
Играла за репрезентациите на Југославија, Србија и Црна Гора и независна Србија од 1997 до 2007 година. На Европското првенство во 2001 година, Југославија го зазела петтото место, а Ана имала просек од девет поени и 4,2 скока. На Светското првенство во Кина во 2002 година таа на осум натпревари постигнала 43 поени. Настапувала и за селекциите на Србија и Црна Гора на континенталните првенства во 2003 година (5,7 поени) и во 2005 година (8,2 поени и 3,6 скокови), како и за Србија во 2007 година, кога постигнала 11,2 поени и 4,8 скокови.
Поврзано
На крајот од својата играчка кариера била спортски директор на ЖКК Вождовац. Заради успехот во управувањето со овој клуб, новоизбраниот претседател на Кошаркарскиот сојуз на Србија, Драган Ѓилас, во 2011 година ја поканил да помогне во работата на женските тимови и со тоа станала потпретседател на Кошаркарскиот сојуз на Србија со одговорност за женската кошарка. Како потпретседател на Кошаркарскиот сојуз на Србија, таа ја развива женската кошарка од 2011 година, а сениорската репрезентација на Србија бележи историски резултати, титулата европски првак во 2015 година во Будимпешта и два бронзени медали на Олимписките игри во Рио де Жанеиро во 2016 година и ЕП 2019 во Белград. Исто така, во 2013 година, женската сениорска репрезентација го зазела 4то место на ЕП, а една година подоцна сениорките го освоиле 8мото. место на Светското првенство.
Космос-2405
Космос-2405 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 28 мај 2004 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
S/2004 S 3
S/2004 S 3 е објект кој е забележан во орбитата на планетата Сатурн веднаш позади недворешниот дел на Ф-прстенот на 21 јуни 2004. Прв го забележал Карл Мареј од Научната екипа на Касини преку слики кои биле сликани од страна на леталото Касини-Хајгенс на 21 јуни 2004, и објавени на 9 септември 2004.
ФК Кјасо
Најславниот период на клубот бил меѓу 1948 и 1961 година, кога настапувале во Швајцарската Супер лига. Тимот завршил на второ место, во сезоната 1950-1951 и на трето следната сезона.
Својте домашни натпревари Кјасо ги игра на Стадионот Комунале, кој собира 11,600 гледачи.
Бои и амблеми
Официјалните бои на клубот се црвена и сина.
Титули
1961-1962, 1971-1972.
NGC 3297
NGC 3297 — леќеста галаксија во соѕвездието Водна Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3297 се споменува и како NPM1G -12.0326.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3297 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3297 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 33 м 11,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 40' 16". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 3297 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31189. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 280; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5498. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1537.
Во Селото (Јамиште)
Во Селото — археолошко наоѓалиште кај пробиштипското село Јамиште. Наоѓалиштето претставува рударски јами од римско време. Во дворното место на Н. Велков се откриени две рударски јами со кружни окна. Во близината на јамите се забележуваат покривни ќерамиди и фрагменти од питоси.
Липозом
Липозомите претставуваат фосфолипидни везикули. Фосфолипидите се распоредени во вид на двослој. Липозомите можат да послужат за инкорпорирање на нутриенти и лекови.
Програма за монетарна стабилност
Програма за монетарна стабилност (англиски: A Program for Monetary Stability) - книга на американскиот економист Милтон Фридман. Првобитно, книгата била објавена во 1960 година, како издание на Универзитетот во Фордхам (Fordham Universiy Press), а потоа доживеала уште неколку изданија (1961, 1963, 1965, 1969, 1970, 1975 и 1980).
Содржина
На крајот на книгата, Фридман ги резимира своите предлози:
Осврт врз делото и значење
Во рецензијата објавена во познатото списание The Journal of Finance се вели дека „организацијата на книгата е едноставна и логична, а стилот екстремно луциден и читлив... Книгата... сјаје со сугестиите, брилијантната анализа, и бројните предлози - некои стари, некои нови, некои што заслужуваат широка поддршка, други кои се провокативни, радикални, дури надуени... Секој што ќе ја чита оваа книга ќе им се восхитува на ингениозноста и на менталната акутност искажани од многу компетент економист.“ Списанието Review of Social Economy ја оценува книгата како „одлична, но провокативна“, според The Christian Science Monitor, Фридман „искажува интересни предлози за промена на монетарните инструменти“, American Economic Review ја нарекува книгата „провокативна“, додека The Wall Street Journal смета дека книгата може да се препорача за добар поглед врз стварните корени на инфлацијата, поглед кој досега не беше доволно раширен меѓу доволно голем број луѓе.“
NGC 5705
NGC 5705 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 17 мај 1884 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5705 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 5705 има привидни димензии од 3' х 1,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 5705 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52395. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 242; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4985. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1440.
Ла Туре
Ла Туре — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Аллан Нордберг
Аллан Нордберг (Allan Norðberg; ) — фарски ракометар кој настапува за машка ракометна репрезентација на Фарски Острови.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаир
Свети Ѓорѓи — црква во скопската населба Чаир во истоимената општина. Вила изградена со средства на црквата „Света Богородица” и од добродетели, а била довршена и осветена во 1927 година.
Бебек (Истанбул)
Населбата Бебек е една од најбогатите населби на Истанбул. Таа се наоѓа на бреговите на Босфорот од европската страна на градот и е опкружен со други богати области како што се Арнаутќој, Етилер и Румелихисар. Населбата се наоѓа во границите на областа Бешикташ. Во превод, Бебек на турски значи бебе.
Во текот на историјата, најголемо значење населбата имала во времето на Османлиското Царство, во кој период биле изградени повеќе објекти. Овде се наоѓа Универзитет Богазичи ., кој бил основан во 1971 година, Колеџот Роберт итн.
Втора гевгелиска парохија
Втората гевгелиска парохија е парохија која е под јурисдикција на Архиерејското намесништво од Гевгелија и е со седиште во црквата „Св. Кирил и Методиј“ - Гевгелија. Во составот на ова парохија е градот Гевгелија со селата Моин, Мрзенци, Ново Конско и Конско, како и црквата кај излетничкото место Смрдлива Вода.
Цркви и манастири
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен:
Западен Антарктик
Западен Антарктик, или Мал Антарктик — еден од двата главни региони на Антарктикот, е дел од тој континент кој се наоѓа во рамките на западната хемисфера и го опфаќа Антарктичкиот Полуостров. Тој е одделен од Источен Антарктик со Трансантарктичките Планини и е покриен со ледената покривка на Западен Антарктик. Се наоѓа помеѓу Росовото Море (делумно покриено со Росовиот Леден Гребен) и Веделовото Море (во голема мера покриено со Филхнер-Ронеов Леден Гребен). Може да се смета за џиновски полуостров, кој се протега од Јужниот Пол кон врвот на Јужна Америка.
Западен Антарктик во голема мера е покриен со ледената покривка на Антарктикот, но има знаци дека климатските промени имаат одреден ефект и дека оваа ледена покривка можеби почнала малку да се намалува. Во текот на изминатите 50 години, западниот брег на Антарктичкиот Полуостров бил - и сè уште е - еден од најбрзо затоплените делови на планетата, а бреговите на Полуостровот се единствените делови на Западен Антарктик кои остануваат (во лето) без мраз. Тие ја сочинуваат тундрата на Антарктикот и имаат најтопла клима на Антарктикот. Карпите се обложени со мов и лишаи кои можат да се справат со интензивниот зимски студ и кратката сезона на растење.
Крушје (Велешко)
Крушје — напуштено село во крајниот североисточен дел на Општина Велес во околината на градот Велес во сливното подрачје на реката Отовица.
Западен Антарктик
Местоположба и опис
Западен Антарктик е претежно покриен со масивна ледена покривка наречена Ледена покривка на Западен Антарктик. Во последните децении, оваа ледена покривка покажува знаци на намалување на масата.
Геолошката историја на Западен Антарктик била сумирана во публикација од 2020 година.
Крушје (Велешко)
Историја
Во XIX век, Крушје било село во Велешката каза на Отоманското Царство.
Западен Антарктик
Антарктичка тундра
Деловите на Западен Антарктик кои не се покриени со мраз (антарктичка оаза), кои се бреговите на Антарктичкиот Полуостров, сочинуваат регион со биолошка разновидност познат како Антарктичка Мерибердова тундра (по Земја на Мери Берд). Оваа област има најтопла клима на Антарктикот и карпите покриени со мов и лишаи се без снег во текот на летните месеци, иако времето е сè уште интензивно студено, а сезоната на растење е многу кратка.
Крушје (Велешко)
Население
Според пописот од 2002 година, селото имало само 1 жител, Турчин.
Западен Антарктик
Ледени гребени
Поголеми ледени гребени се:
Крушје (Велешко)
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото Крушје немало жители.
Родови
Крушје било турско село.
Според истражувањата од 1952 година, родови во селото се:
Турски
Ромски
Избирачко место
Селото е опфатено избирачкото место бр. 2189 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект во сопственос на ордевски никола на селото Џидимирци.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 26 гласачи.
Иселеништво
До 1952 година од селото во Турција се иселиле околу 40 семејство. Иселувањето продолжило и потоа. Во 1958 година во селото се населиле Бошњаци од Санџак. Но и тие се иселиле од селото.
Ерик Шмит
Ерик Шмит може да се однесува на:
Рибоза
Рибозата е јаглехидрат, моносахарид изграден од пет јаглеродни атоми (пентоза). Терминот се однесува на двата енантиомери: најчесто  D -рибоза, која е широко распространета во природата; или нејзиниот синтетски добиен лик во огледало  L -рибоза, која не се среќава во природата. Влегува во состав на молекулата на рибонуклеинската киселина - РНК.
NGC 1316B
NGC 1316B — спирална галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1316B се споменува и како MCG -6-8-9.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1316B е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 1316B има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 23 м 39,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 36° 54' 31". Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 1316B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 95472. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7026.
IS-IS
Посреден Систем кон Посреден Систем (ПС-ПС) или на англиски Intermediate System To Intermediate System (IS-IS) е насочувачки протокол дизајниран ефикасно да пренесува информации во една компјутерска мрежа, група на физички поврзани компјутери или слични уреди. Ова го изведува со наоѓање на најдобрата рута за датаграми низ мрежа за префрлање на пакети. Протоколот бил дефиниран на ISO/IEC 10589:2002 како меѓународен стандард во ОСИ дизајнот. Иако оригинално е ИСО стандард, IETF го реиздала протоколот како Интернет Стандард на RFC 1142.
Опис
ПС-ПС е внатрешен гејтвеј протокол, дизајниран за употреба во административен домен или мрежа. Ова е контраст на надворешните гејтвеј протоколи, како што се Граничниот гејтвеј протокол (ГГП), кој се користи за насочување меѓу Автономни системи.
ПС-ПС е насочувачки протокол за линк-состојби, работејќи со тоа што поплавува информации за линк состојби низ мрежа на насочувачи. Секој ПС-ПС насочувач самостојно гради база на податоци на топологијата на мрежата, собирајќи ги информациите на поплавената мрежа. Слично на OSPF протоколот, ПС-ПС го користи алгоритамот на Дајкстра за да го најде најдобриот пат низ мрежата. Потоа пакетите (датаграмите) се препраќаат, зависно од пресметаниот идеален пат, низ мрежата кон одредиштето.
Историја
ПС-ПС протоколот бил создаден од Digital Equipment Corporation како дел од DECnet Phase V. Бил стандатдизиран од ISO во 1992 како ISO 10589 за комуникација меѓу мрежни уреди наречени Посредни системи (кои се различни од крајните системи или домаќини). Целта на ПС-ПС била да овозможи насочување на датаграми користејќи го ISO-создадениот OSI протокол стек наречен CLNS.
ПС-ПС бил создаден околу истото време кога IETF развиваше сличен протокол по име OSPF. ПС-ПС подоцна бил проширен да поддржува насочување на датаграми во Интернет Протоколот (ИП), протоколот на Мрежното ниво на глобалниот Интернет. Оваа верзија на ПС-ПС насочувачкиот протокол беше наречена Интегриран ПС-ПС (RFC 1195).
Споредба со OSPF
И двата протоколи се протоколи на поврзувачки состојби, и и двата го користат алгоритамот на Дајкстра за пресметување на најдоброит пат низ мрежата. Како резултат, и двата имаат сличен концепт. И двата поддржуваат subnet маски со променлива должина, и можа да користат мултикаст да ги пронајдат соседните насочувачи користејќи здраво пакети, и можат да поддржат автентикација на насочувачки updates.
Додека OSPF е е природно создаден да рутира на ИП, кој самиот е протокол на Мрежното ниво што работи на врвот на ИП, ПС-ПС е протокол за OSI мрежно ниво (и во исто време е ниво како CLNS). Широкораспространетата користење на ИП има придонесена за поголемата популарност на OSPF над ПС-ПС, кој не користи ИП за да носи пораки со насочувачки информации. ПС-ПС е неутрален во поглед на типот на мрежни адреси за кој може да рутира. OSPF, од друга старана, е дизајниран за IPv4. Ова овозможи ПС-ПС да биде лесно користен за поддршка на IPv6. За да работи со IPv6 мрежи, OSPF протоколот беше сменет во OSPF v3 RFC 2740.
ПС-ПС насочувачите градат тополошка репрезентација на мрежата. Оваа мапа ги покажува подмрежите кои секој ПС-ПС насочувач може да ги досигне, како и најкраткиот пат до нив.
ПС-ПС се разликува од OSPF во начинот на кој "областите" дефинирани како и насочувањето меѓу нив. ПС-ПС насочувачите се посочени да бидат од: Ниво 1 (intra-area); Ниво 2 (inter area); или Ниво 1-2 (и двете). Ниво 2 насочувачите се inter област насочувачи што можат да формираат врски и да разменуваат информации само со други насочувачи од Ниво 2. Насочувачките информации се разменуваат помеѓу насочувачиоте од Ниво 1 и други насочувачи од Ниво 1. Насочувачите од Ниво 1-2 разменуваат информации со насочувачи од двете нивоаи се користат да ги поврзат inter област насочувачи со intra област насочувачи. Во OSPF, областите се исцртани на интерфејсот така што насочувачот на граничната област е во две или повеќе области во исто време, создавајќи ги границите помеѓу областите внатре во граничниот насочувач, додека пак во ПС-ПС границите на областите се помеѓу насочувачите. Според ова ПС-ПС насочувач се секогаш дел само од една област. ПС-ПС исто така нема потреба од нулта област која би служела како рбетна област низ која цел сообраќај меѓу областите мора да поминува. Логичкиот поглед е дека OSPF создава нешто слично на пајакова мрежа или звездена топологија на повеќе области кои сите се директно поврзани до нултата област, додека ПС-ПС создава логичка топологија која како рбет ги има насочувачи од Ниво 2 со гранки од Ниво 1-2 насочувачи и насочувачи од Ниво 1 кои ги формираат поединечните области.
ПС-ПС ист така се разликува од OSPF во методите со кои ја поплавува топологијата и информациите за мењавање на топологија низ мрежата. Сепак основните концепти се слични.
OSPF има поголоем сет на проширувања и споредни функции, сепак ПС-ПС е помалку "зборлива" и може да поддржи поголеми мрежи. Со дадени исти ресурси, ПС-ПС може да поддржи повеќе насочувачи во една област од OSPF.
TCP/IP имплементацијата, позната како "Интегрирана ПС-ПСS" или "Двојна ПС-ПС", е објаснета во RFC 1195.
Хироши Кијотаке
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2014.
Рефрен
Рефрен — стилска фигура каде што има повторување на еден или повеќе стихови во песната. Рефренот се употребува за да се зголеми емоционалноста и сликовитоста во песната.
Ланга (Авила)
Ланга  — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Космос-2406
Космос-2406 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 10 јуни 2004 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 102,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 865 км, а најмалото на 846.
Филипик Вардан
Филипик Вардан (грчки: Φιλιππικός Βαρδάνης) бил византиски цар кој владеел во периодот од 711 до 713 година.
Филипик бил син на аристократот Никифор, кој бил од ерменско потекло. . Потпирајќи се на поддршката на монотелистката партија, тој покажал претензии кон престолот при избувнувањето на првото големо востание против Јустинијан II. Тоа довело до негово заточение во Кефалонија од Тибериј III Апсимар и потоа до неговото второ заточение, по наредба на Јустинијан II во Херсон. Таму Вардан го прифатил името Филипик и успешно ги потикнал жителите на бунт со помош на Хазарите. Бунтовниците го опсаднале Цариград и Јустинијан II побегнал (набргу потоа бил убиен од политички причини, неспособен да собере приврзаници во провинциите). Филипик на тој начин се искачил на престолот.