cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ОМО Илинден - Пирин
Формирање
Партијата на Македонците во Бугарија, ОМО "Илинден" - ПИРИН по новиот обид за регистрација во Софискиот суд во август 2006 година, повторно беше одбиена во октомври истата година од Софискиот градски суд на основа неисправни документи и и беше понудено да биде единствено регистрирана како невладина организација, бидејќи според судот во Софија, статутот и програмата на ОМО "Илинден" - ПИРИН одговарал на цели на невладините организации. Пресудата на Софискиот градски суд е конечно потврдена од Врховниот касационен суд на Република Бугариjа на 11 октомври 2007 година со Одлука N762.
На 18 јуни ОМО "Илиден" - ПИРИН, станала полноправна членка на Европската политичка партија - Европска слободна алијанса, чии активисти се залагаат за правата на Македонското малцинство во Бугарија. Во 2007 година, Европската слободна алијанса (ЕСА) во писмото потпишано од нејзиниот пртеседател Нели Маес и упатено до Советот на Европа, Европската комисија и другите институции на ЕУ, како и до претседателот на Бугарија, бара да издејствуваат примена на одлуката на Европскиот суд за човекови права за итна регистрација на ОМО "Илиден" - ПИРИН.
На 15 јули 2007 година е направен нов обид за регистрација. На местото Предела на Пирин Планина е одржано собрание со 685 делегати. И тој обид е одбиен од судот.  Во врска со тоа партијата покрена нова тужба против Бугарија.  Поднесена е и жалба до омбудсманот на Република Бугарија.
Дејствување
Партијата најмногу дејствува во Пиринска Македонија (Благоевградската област во југозападна Бугарија) каде што е сконцентриран најголемиот број на Македонци во Бугарија. Според изјавите на еден од нејзините водачи Стојко Стојков, во Бугарија има помеѓу 5.000 и 10.000 луѓе кои се декларират како Македонци. ОМО "Илинден" - ПИРИН покрај своите барања за признавање на малцински права на Македонците во Бугарија, активно учествува и во културниот и националниот живот на Македонците преку разни активности како одржување собири и честувања во Роженскиот манастир на гробот на Јане Сандански по повод годишнините од неговото раѓање и загинување, издавање на весникот „Народна Волја“ на македонски јазик, организирање на разни фестивали и културни манифестации.
Одредени националистички партии во Бугарија како ВМРО-БНД на Красимир Каракачанов и Атака на Волен Сидеров, повеќепати се обидувале да ги спречат собирите и седниците на партијата, физички да ги нападнат нејзините членови и исто така пропагираат дека партијата е финансирана и поддржувана од страна на властите на Република Македонија со цел да се „македонизира“ Благоевградскиот крај.
На 19 октомври 2008 година се одржа петтата национална конференција на партијата. Присутни беа 518 делегати а се донесе одлука за нов обид за нејзината регистрација.
Кокошиње
Кокошиње — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западното подножје на планината Манговица, оддалечено 28 километри јужно од Куманово.
Историја
Во век, Кокошиње било село во Кумановската каза на Отоманското Царство.
Во август 1904 година чети на ТМОРО извршуваат масакр врз селаните од Кокошиње при што се убиени 53 селани. Кон средината на септември истата година во Кокошиње влегол и Мише Развигоров со својата чета во Кокошиње и убил осуммина селани.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Кокошиње живееле 560 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кокошиње имало 880 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 45 жители, од кои 44 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 12 жители, сите Македонци.
Родови
Кокошиње е македонско село.
Според истражувањата од 1957 година, родови во селото се:
Иселеништво
Иселеништвото од ова село во главно се одвивало кон Куманово и Свети Николе. До 1957 година, таму се иселиле преку 12 домаќинства.
Состави на репрезентациите на Светското првенство во кошарка 1986
Составите на Светското првенство 1986 биле составите на Светското првенство во кошарка 1986, што било одржано во Шпанија, помеѓу 5 и 20 јули 1986 година. Секој претставник од 24-те репрезентации на турнирот избрал екипа од 12 играчи, за вкупно 288 играчи.
Претседател на Собранието на Македонија
Претседател на Собранието на Република Македонија — главен раководител на Собранието на Република Македонија. Претседателот се избира од редот на пратениците со мнозинство гласови од вкупниот број пратеници (61 пратеник). Мандатот на претседателот трае четири години.
Претседателот на Собранието го претставува Собранието, ги свикува седниците на Собранието и раководи со нив, се грижи за примена на Деловникот на Собранието, ги потпишува указите за прогласување на законите и врши други работи утврдени со Уставот на Република Македонија и со Деловникот на Собранието. Актуелен претседател на Собранието е Талат Џафери од ДУИ.
Потпретседатели
Потпретседателите на Собранието на Република Македонија му помагаат на претседателот на Собранието во вршењето на неговата функција и го заменуваат во случај на отсуство или спреченост. Потпретседателите на Собранието се избираат од редот на пратениците и нивниот мандат трае четири години. Актуелни потпретседатели на Собранието се Рената Дескоска од СДСМ, Рафис Алити од ДУИ, и Антонио Милошоски од ВМРО-ДПМНЕ.
NGC 3264
NGC 3264 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3264 се споменува и како UGC 5719, MCG 9-17-69, CGCG 266-54, IRAS 10291+5620.
Откривање
Објектот е откриен на 9 февруари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3264 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 3264 има привидни димензии од 2,9' х 1,2'.
Други поделби
Проучување на NGC 3264 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31125. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 46; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3819. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1331.
1837 во книжевноста
1837 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Соматотропин
Соматотропинот (STH) или хормонот за раст (GH) е карактеристичен хормон со општо дејствување. Се продуцира од хипофизата и дејствува на најголемиот дел од телесните ткива, во кои стимулира синтеза на белковини, неопходни за растењето. Дејството на соматотропинот е особено изразено во периодот на детството и адолесценцијата до околу 24 годишна возраст, во кој се одвива интензивно растење на коските. Соматотропниот хормон исто така дејствува и врз вкупниот метаболизам (белковински, јаглехидратен и липиден).
При хипофункција на хипофизата доаѓа до намалено лачење на хормонот за растење, што кај децата се предизвикува џуџест раст. При хиперфункција на хипофизата доаѓа до зголемено лачење на хормонот за растење. Кај децата тоа резултира со појава на хипофизарен гигантизам, а кај возрасните се јавува акромегалија.
Перибсен
Перибсен (исто така познат како Сет-Перибсен, Аш-Перибсен и Перабсен) е името на серехот на египетскиот фараон, кој владеел за време на Втората династија во Египет (околу 2890 – 2686 п.н.е.). Неговата хронолошка позиција во рамките на оваа династија е непозната и е оспорено кој владеел пред и по него. Времетраењето на неговото владеење е исто така непознато.
Името на Перибсен е невообичаено, затоа што Сет бил негово божество кое се споменува во името, а не Хорус. Ова е спротивно на египетската традиција.
Гробницата на Перибсен била откриена во 1898 година во Абидос. Гробницата била добро зачувана, а се забележувале траги на реставрација преземени за време на подоцнежните династички периоди.
Мурин-ан
Мурин-ан (東京|無鄰菴) — јапонска градина во Кјото, во сопственост и дизајнирана од политичкиот и воен водач Генсуи принцот Јамагата Аритомо помеѓу 1894 и 1898 година. Тоа е пример за класична јапонска градина на шеталиштето од периодот на Меиџи.
Гарц (Узедом)
Гарц (Garz) — општина на островот Узедом во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Во близина на општината е регионалниот Аеродром Херингсдорф. Пред влегувањето на Полска во рамките на Шенгенскиот договор, постоел граничен премин со Швиноујшќе, ограничен само на пешаци, велосипеди и автобуси.
Црн кожувар
Црниот кожувар (Aythya nyroca) е средно голема водна птица од редот гусковидни, од семејството на патките. Таа е евроазиска птица која ја има и во Македонија.
Живеалиште
Црниот кожувар е птица преселница која е распространета во Европа и Азија, а презимува во северна Африка и јужните делови на Азија. Се населува крај слатководните езера, бавните реки, мочуриштата и густо обраснатите делови со водни растенија.
Опис
Црниот кожувар тежи меѓу 400 и 700 гр, долг е 40-46 см, распонот на крилјата му е 65 см. Плива и нурка многу добро. Возрасниот мажјак има црн грб и бели очи. Белиот дел под опашката помага овој вид да се разликува од сличните видови. Женките се слични, со црн грб, и малку посветло кафена боја на телото, но со темни очи. Овие птици формираат големи јата во зима и најчесто се мешаат со други патки.
Исхрана
Овие птици се хранат со нуркање, претежно навечер. Јадат подводни растенија, мекотели, водни инсекти и мали риби.
Размножување
Гнездото го прават во непосредна близина на водата, често на мали островчиња или на купчиња од стара трска. Се снесуваат 6-14 жолто-зеленикави јајца. Женката ги лежи 25-28 дена, а кога ќе се испилат се доста развиени и можат да се движат и хранат самостојно. Одгледуваат само едно легло годишно.
Црниот кожувар е заштитен со Договорот за заштита на евроазиските миграторни водни птици (AEWA).
Ороци
Ороците (руски: Ороки, орочки: ulta, ulcha) се тунгуски народ кој живее во Русија, поточно во Сахалинската област. Орочкиот јазик припаѓа во групата на јужни тунгуски јазици и истиот не е пишан јазик. Според рускиот попис од 2002 година, во државата имало околу 346 Ороци.
Потекло на поимот
Името на Ороците потекнува од зборот „оро“ што значи „домашен северен елен“. Исто потекло и значење има и орочкиот збор „улта“. Често, Ороците, Орочите и Удегејците се нарекуваат Орочи.
Департмани во Габон
Покраините во Габон се поделени на вкупно 49 департмани. На списоков тие се наведени покраини, а нивните административни центри стојат во заграда:
Тошихиро Хаттори
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 1998 и 2002.
Богдан Ѓорѓиоски
Богдан Нацев Ѓорѓиоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ.
Квилјаколјо
Квилјаколјо или Квилаколо (кечуански: Killaqullu, шпански: Quillacollo) е град во Боливија. Квилјаколјо е главен град на покраината Квилјаколјо во департманот Кочабамба. Општината Квилјаколјо била основана на 14 септември 1905 година.
Население
Градот Квилјаколјо се наоѓа на 13 километри западно од Кочабамба. Населението на градот, според пописот од 2001 година, било 74.980 жители. Националниот институт за статистика за 2010 година проценил дека градот многу брзо се развива и достигнал бројка на население од 142.724 жители. Ова го прави градот втор најбро растечки во Боливија, по Ел Алто.
Култура
Квилјаколјо има архитектонска мешавина од колонијалниот и пост-колонијалниот период. Современата аргитектура ги следи модерните архитектонски трендови. Градот има исто така и богата кујна. Низ градот се распоредени поголем број ресторани. Главни стопански гранки во градот се тргивијата и туризмот.
Кул Јапонија
Потекло
Во напис од 2002 г., во американското списание „Надворешна политика“ (Foreign Policy) под наслов „Јапонскиот бруто-национален кул“, Даглас Мекгреј напиша дека Јапонија е „велесила која повторно се создава“ како што нејзиното културно влијание се шири на меѓународно ниво и покрај економските и политичките проблеми на „загубената деценија“. Проценувајќи ја младинската култура и улогата на манга, аниме, модата, филмот, електрониката, архитектурата, кујната, Џеј-поп музиката (јапонска поп-музика, доаѓа од J-pop (Japanese pop)), и каваи (јап.: слатко, симпатично) феномените како што се Hello Kitty (Хелоу Кити), Мекгреј ја истакна значителната мека сила на Јапонија, поставувајќи го прашањето за тоа каква порака земјата може да даде. Тој исто така тврди дека рецесијата во Јапонија можеби дури и го зголемила национален кул на земјата, поради делумната дискредитација на поранешната крута општествена хиерархија и кариерните патеки во големиот бизнис.
Усвојување
Освоени од меѓународните медиуми, со Њујорк Тајмс (New York Times) кој направи ретроспектива „Година на идеи: Хегемонот Покемон“, сè поголем број на владини претставници и бизнис водачи во Јапонија, кои се повеќе реформски ориентирани, почнаа да се повикуваат на „бруто-националниот кул“ на земјата и да го усвојуваат неофицијалниот слоган „Кул Јапонија“. Во пресконференција од 2005 г., Министерството за надворешни работи на Јапонија ја поврза идејата на овој коцепт со концептот на Бутан за „Бруто национална среќа“. Фразата се стекна со поголема популарност во средината на првата деценица од 21. век, како што телевизиската компанија NHK (Ен-ејџ-кеј) почна да ја емитува серијата „Пронаоѓањето на Кул Јапонија“ (Cool Japan Hakkutsu: Kakkoii Nippon!) и до крајот на 2009 г. беа емитувани над сто епизоди. Започнаа академски иницијативи како што е истражувачкиот проект „Кул Јапонија“ на Технолошкиот институт во Масачусетс, додека некои западни универзитети забележаа зголемување на бројот на кандидати на Јапонски студии што се должи на „кул“ ефектот.
Критики
Ако се споредат јапонската популарната култура со американските феномени како што е Мекдоналдс, Мекгреј тврди дека некои јапонски феномени се чинат плитки, додека пак на директорот на Агенцијата за културни прашања на Јапонија не му се допаѓа концептот. Мекгреј, исто така, ја нагласува тешкотијата на квантификација, додека академиците ги испитуваат својствените тешкотии во „селективното присвојување“ на културни производи од страна на политичарите за национални цели и културна дипломатија.
Во една воведна статија на весникот Јомиури (Yomiuri Shimbun) од 2010 г. се тврди обратно, дека владата не прави доволно за да ги унапреди деловните интереси на земјата во оваа сфера, што ѝ овозможи на Јужна Кореја да се појави како конкурент. Статијата ја истакна структурната неефикасност, со тоа што Министерството за економија, трговија и индустрија го промовираше концептот „Кул Јапонија“, Министерството за надворешни работи е одговорно за културна размена, а Министерството за земјоделство, шумарство и рибарство е задолжено за јапонската храна. Професорот Роланд Келтс (Roland Kelts) исто така сугерираше дека неуспехот целосно да се определи, брендира и да се вклучи странската публика и пазар може да значи дека на „Кул Јапонија“ „ѝ дојде крај“.
NGC 5668
NGC 5668 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5668 се споменува и како UGC 9363, MCG 1-37-28, CGCG 47-90, IRAS 14309+0440.
Откривање
Објектот е откриен на 29 април 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5668 е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 5668 има привидни димензии од 3' х 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 33 м 24,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +4° 27' 2"".
Други поделби
Проучување на NGC 5668 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52018. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 242; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 328. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1418.
Француска одбрана
Француска одбрана — шаховско отворање кое настанува со потезите:
Француската одбрана претставува солиден и флексибилен начин на отворање на играта, којшто м оже да му донесе мала стеснетост на црниот во првата фаза од играта. Црниот често добива можности за противнапад на дам,иното крило, додека белиот е концентриран на развој на играта на кралското крило.
Одбраната името го добила по кореспондентниот меч одигран помеѓу градовите Лондон и Париз одигран во 1834 (иако постојат примери на партии во кои и пред тоа се наоѓа ова отворање). Како одговор на 1.е4, на Француската одбрана е обрнувано многу мало внимание во XIX век во споредба со 1...е5. Првиот светски првак Вилхелм Штајниц рекол:
Во раниот XX век, Геза Мароци можеби бил првиот шахист од светска класа кој го применил ова отворање како силно оружје насочено кон потегот 1.е4. Долго време, потегот 1...е6 бил трето најпопуларно решение на 1.е4, по потезите 1...с5 и 1...е5. И покрај тоа, според Mega Database 2007 во 2006, потегот 1...е6 беше втор најпопуларен по Сицилијанската одбрана.
Историски, најголем придонес во развојната ртеорија на ова отворање дале: Михаил Ботвиник, Виктор Корчној, Арон Нимцович, Тигран Петросјан, Лав Псакис, Волфганг Улман и Рафаел Ваганјан. Во најново време, ова отворање е често играно од: Евгени Бареев, Алексеј Дреев, Михаил Гуревич, Александар Калифман, Смбат Лпутјан, Александар Морозевич, Тејмур Раџабов и Најџел Шорт.
По воведните потези 1.е4 1...е6, играта најчесто продолжува со 2.d4 2...d5, каде белиот го зголемува својот напор во центарот, а црниот веднаш на ниашн го зема белиот пешак на е4. Во оваа позција белиот има неколку главни можности - тој може да ги смени пешаците, играјќи 3.ехd5, да продолжи со движење на е-пешакот со е5, или пак да го заштити играјќи 3.Sd2 или 3.Sс3.
Главни размислувања
На дијаграмот лево е претставена пешачката структура која е типична за Француската одбрана. Црниот има повеќе простор на даминото крило и се обидува да се фокусира и да јаз развива својата игра на таа страна од таблата. Тој скоро секогаш игра ...c7-c5 за да ја нападне основата на пешачката структура на белиот, а со тоа се подготвува и да игра со a и b пешаците.
Алтернативно и во исто време, црниот може да се о0биде да го разбие центарот на белиот, што ја стегнува неговата позиција. Обично, потегот ...c7-c5 не е доволен за да се развие ова, па црниот често игра и ...f7-f6. Доколку белиот го заштити пешакот на е5, играјќи f2-f4, тогаш црниот има две вообичаени идеи. Тој може директно да го нападне f-пешакот, играјќи ...g7-g5. Пешакот на g5 би бил и закана за понатамошно напредување на g4, принудувајќи го белиот коњ да отстапи од f3. Другата мо=жност е да се одигра ...fxe5 и ако белиот земе со f-пешакот, тогаш на црниот му е отворена f-вертикалата за неговиот топ. Бидејќи белиот коњ на f3 има значајна улога во заштита на пешаците на d4 и e5, црниот може со жртвата ...Rxf3 да го ослаби белиот центар. Од друга страна ако белиот одигра dxe5, тогаш се отвора дијагоналата a7-g1, ожнувајќи му ја можноста на белиот да рокира на пократката страна. Понекогаш, кога белиот е неразвиен и неговиот крал сѐ уште е во центарот, црниот може да жртвува фигура на e5 за целосно да го уништи центарот на белиот ио да започне напад.
Белиот обично се обидува да го искористи поголемиот слободен простор, кој го има на располагање на кралското крило, каде понекогаш може да создаде и матен напад. Белиот се обидува да го направи ова, на пр. во Алехин-Катардовиот напад. Друг пример е следнава линија од Класичната Француска одбрана: 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Sc3 Sf6 4.Lg5 Le7 5.e5 Sfd7 6.Lxe7 Dxe7 7.f4 0-0 8.Sf3 c5 9.Ld3 (видете десно)
Белиот белополен ловец го има на вид слабиот пешак на h7, кој обично е заштитен само од коњот на f6, но овде тој е потиснат од пешакот на е5 и не го заштитува слабиот пешак. Типичен начин за белиот да го продолжи нападот е 9...cxd4 10.Lxh7+ Kxh7 11.Sg5+, каде црниот мора да ја „даде“ својат дама за да ја иазбегне матната закоан којашто го очекува, продолжувајќи со 11...Dxg5 12.fxg5 dxc3. Црниот има три лесни фигури за дама, што теоретски е еднаква размена, но неговиот крал е ранлив, па белиот има добри напаѓачки шанси.
Освен нападпт со фигури, белиот може да игра за да овозможи напредок на пешаците на кралското крило (особено значајна идеја во завршницата), што обично вклучува f2-f4, g2-g4 и тогаш f4-f5. Белиот пешак на f5 може да биде многу силен и може да се заканува да земе на е6 или да напредува на f6. Понекогаш играњето на h-пешакот на h5 или h6 може исто така што биде делотворно. Современата идеја на белиот е да обезбеди поголем простор на даминото крило, играјќи a2-a3 и b2-b4. Доколко ова се спроведе успешно, тоа би ги потиснало црните фигури уште повеќе.
Еден од најголемите проблеми за црниот во Француската одбрана е неговиот белополен ловец, кој е блокиран од неговиот пешак на е6. Овој ловец може да биде бескорисен во почетната фаза од партијата и црниот прави напори за да го ослободи (обично се пешачките удари ...c5 и ...f6). Често цитиран пример за можни слабости на ловецот е оној од партијата Тараш-Теихман, одиграна во Сан Себастијан во 1912, во која, дадената позиција (дијаграмот лево) е добиена по 15 одиграни потези во Класична Француска одбрана.
Овде црниот е доведен до комплетна пасивност. Ловецот на с8 е многу лошо поаставен, заробен од сопствените пшешаци на a6, b5, d5, e6 и f7. Белиот најверојатно ќе се обиде да го замени црниот коњ, којшто е единствената активна црна фигура. Иако може да се каже дека постои можност за црниот да ја одбрани оваа лоша позиција и да обезбеди реми, тоа не е лесно и бара грешки во играта од страна на белиот, по што црниот би имал шанси да организира контраигра. Во партијата Тараш-Теихман, белиот победил по 41 одигран потег. За да се избегне овој вид на фијаско, црниот обично си зема за прироитет во раната фаза на развојот на играта да најде начин за да го вклучи во игра и својот ранлив белополен ловец. Тој може да одигра ...Ld7-a4 за да го нападне пешакот на с2, што се појавува во многу линии на Винаверовата варијанта. Ако црниот f-пешак се наоѓа на f6, тогаш црниот може да смета на префрлање на ловецот на g6 или h5 преку d7 and e8. Ако белиот белополен ловец е позициониран на дијагоналата f1-a6, црниот може да се обиде да го замениoи, играјќи ...b6 и ...La6 или ...Db6, проследено со ...Ld7-Lb5.
Варијанта со размена: 3.exd5 exd5
Варојантата со размена била најверојатно најпопуларното продолжение за белиот во Француска одбрана во XIX век, но неговата популарност опаднала. Гари Каспаров експериментираше со ова отворање во почетокот на 1990-тите, но подоцна и тој се сврте на вообичаеното 3.Sc3. За забелешка е и тоа дека играта на црниот е многу полесна поради отворените линии, а црниот нема повеќе грижи со неговиот чувствителен белополен ловец од позатворените варијанти. is made much easier as his queen's bishop has been liberated. Може да се смета дека белиот има еднаквост поради симетричната позиција. Многу шахисти, кои се отвораат со 1.е4 се жалат дека Француската одбрана е многу тешко отворање за игра за нив, особено пшротив затворените структури и единствените стратегии. На пример, Боби Фишер бил очаен во играта против Француската одбрана. Освен тоа, многу шахисти избираат да ја играат варијантата со размена, бидејќи позицијата станува поедноставна и појасна. Белиот не ја задржува предноста од првиот потег, па тој ја избира оваа линија, надевајќи се за рано реми, а ремите и често се појавува, доколку ниту една од страните не ја наруши симетријата во позицијата. екстремен пример била партијата Капабланка-Мароци, одиграна покрај езерото Хопатконг во 1926. Партијата по варојантата со размена продолжила со: 4.Ld3 Ld6 5.Sf3 Sf6 6.0-0 0-0 7.Lg5 Lg4 8.Te1 Sbd7 9.Sbd2 c6 10.c3 Dc7 11.Dc2 Tfe8 12.Lh4 Lh5 13.Lg3 Lxg3 14.hxg3 Lg6 15.Txe8+ Txe8 16.Lxg6 hxg6 17.Te1 Txe1+ 18.Sxe1 Se8 19.Sd3 Sd6 20.Db3 a6 21.Kf1 1/2-1/2 (партијата може да ја разгледате овде).
И покрај тоа, симетричната пешачка структура на белиот не може да му гарантира реми. Обземеноста со добивање на понекогаш резултати на засраменост за белиот, како во партијата Татаи-Корчној, одиграна во Бишеба во 1978, којашто продолжила со 4.Ld3 c5!? 5.Sf3 Sc6 6.De2+ Le7 7.dxc5 Sf6 8.h3 O-O 9.O-O Lxc5 10.c3 Te8 11.Dc2 Dd6 12.Sbd2 Dg3 13.Lf5 Te2 14.Sd4 Sxd4 0-1 (партијата може да ја разгледате овде). Не толку екстремен случај била партијата Гуревич-Шорт, одиграна во Манила во 1990, каде белиот, силниот руски велемајстор Миахаил Гуревич играл отворено за реми, но бил совладан од Шорт по 42 одиграни потези.
За да создаде реални шанси за победа, белиот би морал да одигра c2-c4, со што би вршел притисокк на црниот пешак на d5. Црниот може да го остави белиот со изолиран d пешак, земајќи на c4, но ова има дава поголема слобода на белите фигури, што може да доведе до солидни напаѓачки шанси. Ова се појавува во линиите како 3.exd5 exd5 4.c4 и 4.Sf3 Ld6 5.c4. Во спротивно, доколку белиот одбие да го одигра ова, тогаш црниот го има силниот удар ...c7-c5 (на пр. 4.Bd3 c5). Оваа идеја била воведена од страна на Корчној, но најверојатно е најдобра за воздржување од оваа ризична ситуација за позиции кои мора да се добијат.
Доколку белиот не одигра c2-c4, тогаш ии тој и црниот би имале по два параметри за фигурите. Белиот би можел да ги постави своите фигури, преку Sf3, Ld3, Lg5 (врзувајќи го црниот коњ), Sc3, Dd2 или коњот на b1 да се најде на d2 и белиот би можел да го зацврсти центарот со c3 и можеби подоцна да одигра Db3. Во спротивно, кога коњот од b1 се наоѓа на c3, коњот на g1 би можел да дојде на e2, каде противничкиот ловец и коњ може да бидат задржени за клучните полиња e4 и g4, преку f3. Кога коњот е на c3 во првата и последната од овие стратегии, белиот може да одбере дали ќе рокира на пократката или на подолгата страна. Очигледно, рокирањето на спротивна страна води до динамична шаховска борба, а доколку и обата противници рокираат на пократката страна, тогаш можно е да се одигра било која од горенаведените варијанти. Позициите се симетрични поради тоа што можностите и стратегиите на обете страни се исти.
Друг начин ад се наруши симетријата и балансот во играта е белиот и црниот да рокираат на спротивни страни на таблата. Еден пример на оваа линија е: 4.Ld3 Sc6 5.c3 Ld6 6.Sf3 Lg4 7.0-0 Sge7 8.Te1 Dd7 9.Sbd2 0-0-0.
Варијанта со напредување:3.e5
Како и варијантата со размена, така и Варијантата со напредување била често играна во почетокот на развојот на анализите на Француската одбрана. Арон Нимцович верувал дека тоа е најдобриот избор за белиот и ја збогатил теоријата на оваа варијанта со интересни идеи. И покрај тоа, оваа варијанта ја изгубила својата популарност во XX век, сѐ додека повторно не била обновена идејата за оваа варијанта од страна на познатиот велемајстор и шаховски теоретичар Евгени СВешников, кој е водечки експерт за оваа линија. Во последните неколку години, оваа линија е популарна како и линијата со 3.Sd2 (Тарашова варијанта); велемајсторот Алексанадр Гришчук успешно ја применува оваа варијанта на највисоко ниво.
Главната линија во варијантата со напредување продолжува со 3...c5 4.c3 Sc6 5.Sf3. Постојат и други алтернативни стратегии, кои биле пробани на почетокот на XX век. Такви се 3... b6, настојувајќида се фјанкетира слабиот ловец или 3...Sc6, настојувајќи да го постави ловецот на f8 или d7, што е пасивно, но придобива услови за мала контраигра. Исто така, 4...Db6 5.Sf3 Ld7, настојувајќи со 6...Lb5 да го замени „лошиот“ белополен ловец, доколку тоа е можно.
По 5.Sf3, главни линии се 5...Db6 и 5...Ld7. Идејата зад потегот 5...Db6 е да се зголеми притисокот на d4 и евентуално да се наруши белиот центар. Потегот Db6 also исто така го напаѓа и чувствителниот пешак на b2, па белиот црнополен ловец не може лесно да го заштитува пешакот на d4 без да го остави незаштитен пешакот на b2.
Највообичаени одговри на белиот на 5...Db6 се 6.a3 и 6.Le2. Потегот 6.a3 iе моментно најважниот потег во варијантата со напредување на Француска одбрана. Со тој потег се подготвува 7.b4, ослободувајќи простор на даминото крило. Црниот може да се заштити од ова со 6...c4, настојувајќи да земе ан пасан ако белиот одигра b4. Ова создава затворена игра, каде црниот се бори за контрола на полето b3. Од друга страна, црниот може да продолжи со развоот со 6...Sh6, настојувајќи ...Sf5. Потегот Sh6 изгледа ннеобчен, бидејќи белиот може да го принуди црниот на водвојување на пешаците, играјќи Lxh6, но сепак ова се смета за добро на црниот. Црниот игра Lg7 и O-O има адекватна одбрана, па белиот би го пропуштил својот можен црнополен ловец. 6.Le2 е друга алтернатива, со цел да се рокира. Повторно, највообичаен потег за црниот е 6...Sh6, настојувајќи по 7...cxd4 8.cxd4 Sf5 да напдне на d4. Ако црниот коњ стигне до f5 од h6, тогаш пешакот на d4 би бил нападнат од 3 фигури, додека би бил заштитен само од коњот на f3, пешакот на c3 и дамата на d1. Како пшто беше изложено пртетходно, белиот црнополен ловец не оже да дојде на посакуваното поле, бидејќи во таква ситуација би висел пешакот на b2. Освен тоа белиот мора да планира профилактички и на 6...Sh6 да одговори со 7. Sa3, подготвувајќи се да го заштити пешакот на d4 со Sc2.
Потегот 5...Ld7 бил споменат и од страна на Џоакино Греко околу 1620 и бил обноевн и повторно добил на популарност по неговата примена од страна на Виктор Корчној во 1970-тите. Идејата зад овој потег е дека црниот обично игра ...Ld7 порано или подоцна, бидејќи сака да му покаже на белиот со што располага. Ако белиот одигра 6. a3, современата теорија вели дека црниот изедначува, па дури е и подобар по 6...f6! Линиите се сложени, но суштината е дека a3 е непотребен потег доклку црната дама не е на b6 и црниот веднаш ја искористува предноста од освоеното темпо, напаѓајќи го центарот на белиот. црниот може да продолжи со 7...Sf5 за да нападне на d4 или 7...Sg6 проследено со ...f6 и напад на е5.
Главна тема во Француската е дека белиот сака да го постави својот белополен ловец на d3, каде тој има поголема контрола на таблата. Белиот не може веднаш да го одигра овој потег, бидејќи во таква ситуација виси пешакот на d4. Јасно, црниот не мже веднаш да го земе пешакот, бидејќи 6.Ld3 cxd4 7.cxd4 Sxd4? 8.Sxd4 Dxd4?? 9.Lb5+ води до освојување на црната дама преку откриен шах. Освен тоа, теоријата вели дека црниот треба да одигра 7...Ld7 за да се заштити од откривањето. Овде белиот може да го жртвува d-пешакот, продолжувајќи 8.0-0 Sxd4 9.Sxd4 Dxd4 10.Sc3. Ова е Милнер-Бариевиот гамбит, наречен во чест на Сер Стјуарт Милнер-Бариy и се смета дека е дополнително солидно.
Друга тема е и дека белиот сака да напредува на кралското крило и да го нападне црниот рокиран крал. Белиот ќе се обиде да обезбеди напад, истиснувајќи го црниот коњ, а притоа играјќи f5 со g4 или h4-h5. Поради блокираниот центар, матните напади со жртва често се можни. Од француските шахисти се вели дека класичната жртва на ловец (Ld3xh7) треба да биде закана во секој потег. Црниот и покрај тоа, често пречекува напад, како што Француската одбрана е озлогласена за развивање на различни зашеметувачки тактики и маневри, кои на црниот му оставаат материјал за завршницата. Виктор Корчној, кој заедно со Ботвиник бил најсилниот шахист кој ја играл Француската одбрана, има прокоментирано како психолошки ги мамел неговите противници да го нападнат со жртва на материјал, за што не би мжеле да обезбедат соодветна компензација, по што често доаѓал до лесно добиени завршници.
Тарашова варијанта 3.Sd2
Тарашовата варијанта е наречена според Зигберт Тараш. овој потег бил многу популарен на крајот од 1970-тите и почетокот на 1980-тите, кога Анатолиј Карпов го играл со одличен ефект. Овој потег се применува и денес, а со него обично се доаѓа до мала, но сигурна предност.
Потегот се разликува од 3.Sc3 од неколку аспекти: не го блокира патот на белиот c пешак, што значи дека белиот може да одигра c3, заштитувајќи го пешакот на d4 pawn; и ја избегнува Винаверовата варијанта, бидејќи 3...Lb4 може да биде пресретнато со 4.c3, каде црниот губи потег (мора да отстапи со ловецот).
Даниела Кулеска
Даниела Кулеска (родена на 13 април 1981 година) ― македонска жена тркач на средно растојание. Таа настапила на женските 1500 метри на Летните олимписки игри 2000.
Француска одбрана
Тарашова варијанта 3.Sd2
Продолжението 3...c5 4.exd5 exd5 е од многу од битките меѓу Карпов и Корчној и обично води до создавање на изо0лиран црн d пешак (видете изолиран пешак). Главната линија продолжува со 5.Sgf3 Sc6 6.Lb5 Bd6 7.0-0 Sge7 8.dxc5 Lxc5 9.Sb3 Lb6 со позиција во која белиот може да ја неутрализира активноста на црните фигури во средишницата и би имал мала предност во завршницата. ДРуго можно продолжение за белиот е 5.Lb5+ Ld7 (можно е и 5...Sc6) 6.De2+ Le7 7.dxc5 со замена на ловците и создавајќи му потешкотии на црниот да го врати пешакот.
Продолжението 3...c5 4.exd5 Dxd5!? е значајна алтернатива за црниот. Идејата е да се заменат неговите c- и d-пешаци за белите d- и e-пешаци, оставајќи го црниот со централен пешак. Ова создвава мала структурна преедност, но за возврат белиот добива времеза развој, вознемирувајќи ја црната дама. Ова дејство на статична и динамична предност е причината зошто ова линија стана многупопуларна во последната декада. Играта обично продолжува со 5.Sgf3 cxd4 6.Lc4 Dd6 7.0-0 Sf6 (оневозможувајќи 8.Se4) 8.Sb3 Sc6 9.Sbxd4 Sxd4, и овбде белиот може да остане во средишницата со 10.Sxd4 или да понуди замена на дамите со 10.Dxd4.
Додека, целта на потегот 3...c5 беше да се отвори центарот, потегот 3...Sf6 се стреми да го затвори. По 4.e5 Sfd7 5.Ld3 c5 6.c3 Sc6 (6...b6, со цел ...La6 за да се ослободи „лошиот“ белополен ловец, вообичаена идеја во Француската одбрана) 7.Se2 (оставајќи го полето f3 слободно за коњот) 7...cxd4 8.cxd4 f6 9.exf6 Sxf6 10.Sf3 Bd6 црниот ги осслободи своите фигури, за тоа плаќајќи ја цената со заостанатиот пешак на e6. Белиот може да избере дали да го заштити својот пешак на e5, играјќи 4.e5 Sfd7 5.c3 c5 6.f4 Sc6 7.Sdf3, но како резултат на ова, неговиот развој се одвв побавно.
Во мода во последните неколку години, во партиите на најдобрите велемајстори е продолжението 3...Le7!?, на изглед чуден потег, кој настојува да докаже дека сега секој потег на белиот е враќање назад, на пр. по 4.Sgf3 Sf6 5.e5 Sfd7, белиот сега не може да одигра f4, а 4.Ld3 c5 5.dxc5 Sf6 and 4.e5 c5 5.Dg4 Kf8!? води до усложнувања. Неверојатно, но потегот 3... h6?! со сличен мотив има свои љубители во последните неколку години, вклучувајќи го и велемајсторот Александар Морозевич. Друга ретка линија е 3...a6, со идеја да му се оневозможи на белиот белополен ловец да дојде на b5, преддасе одигра ...c5.
Главна линија 3.Sc3
Во 40% од вкупниот број на продолженија на Француската одбрана, потегот 3.Sc3 може да се смета за главна линија. Црниот има три главни можности: 3...dxe4 (Рубинштајнова варијанта), 3...Lb4 (Винаверова варијанта) и 3...Sf6 (Класична варијанта). Необично продолжение е 3...Sc6!? 4.Sf3 Sf6 со идеја 5.e5 Se4. Овие потези ги има анлизирано германскиот меѓународен мајстор ХелмѕтРефшлегер.
Рубинштајнова варијанта 3...dxe4
Оваа варијанта името го добила по Акиба Рубинштајн и може да настане и по 3.Sd2 dxe4. Белиот има слободен развој и повеќе простор во енатрот, што црниот се надева да го неутрализира преку ...c7-c5. Оваа солидна линија има голема примена денес, а е дел и од партиите меѓу најдобрите велемајстори. По 4.Sxe4, највообичаени можности за црниот се 4...Ld7 5.Sf3 Lc6 (Варијанта Фор Нокс) активирајќи го белополниот ловец, што било често решение во оваа позиција на АЛександар Растеммов, или 4...Sd7 5.Sf3 Sgf6 6.Sxf6+ Sxf6 (повообичаена линија), каде епоготвен за ...c5. Потегот 4...Dd5 е исто така интересна идеја коментирана во Тајните на изненадувањата во отворањето од Жероен Бош.
Винаверова варијанта 3...Lb4
Оцваа варијанта именувана по Симон Винавер и воведена во врвниот шах од страна на Арон Нимцович и Михаил Ботвиник е еден од многуте системи во Француска одбрана. Околу средината на XX век, ова бил најчесто играниот потег по 3.Sc3, но во 1980-тите, Класичната варијанта била обновена и станала попопуларна.
Потегот 3...Lb4 го врзува коњот на с3 со кралот во поаздина, оставајќи го пешакот на е4 незаштитен. Белиот нормално го движи својот пешак на безбедно со 4.e5, ослободувајќи простор и надевајќи се да докаже дека црниот ловец на b4 е погрешно поставен. Црниот обично возвраќа со 4...c5 проследено со 5.a3 Lxc3+ 6.bxc3, што резултира со озицијата претставена на дијаграмот лево.
Во позицијата на дијаграмот, црниот најчесто игра 6...Se7. (главна алтернативна е 6...Dc7, која лесно може да се трансформира во главните линии по 7.Dg4 Se7, но црниот исто така ја има можноста и за 7.Dg4 f5.) Сега белиот може да го искористи недостатокот на црниот од црнополен ловец, играјќи 7.Qg4, оставајќи му на црниот да избере меѓу две можности: тој може да жртвува пешаци на кралското крило со 7...Dc7 8.Dxg7 Tg8 9.Dxh7, но за возврат да го уништи цантарот на белиот, т.н. „Варијанат со отровен пешак“; или може да одигра 7...0-0 8.Ld3 Sbc6, што го избегнува жртвувањето на материјал, но го остава кралот на крилото на кое белиот се обидува да нападне. Во последните неколку години, во врвниот шах продолжението 7.Dg4 е вообичаено продолжение на Јудит Полгар.
Ако тактичките усложнувања по 7.Dg4 не се по вкусот на белиот, продолженијата 7.Sf3 и 7.a4 се добри позициони алтернативи. Потегот 7.Sf3 е само природен развоен потег и белиот обично го игра со цел, потоа да го смести својот ловац на d3 или e2 (понекогаш и на b5) и да рокира на пократката страна. Намерата на потегот 7.a4 е тројна: се подготвува Lc1-a3, со предност поради недостатокот на црниот од црнополниот ловец. Тоа исто така го оневозможува црниот да одигра ...Da5-a4 или ...Ld7-a4 напаѓајќи на c2 и ако црниот одигра ...b6 (проследено со ...La6 за да го замени пасивниот ловец), белиот може да одигра a5 и да го нападне пешакот на b6.
Обете страни имаат многу алтернативи во Винаверовата варијанта. За четвртиот потег, неколку од можностите на белиот вклучуваат:
По 4.e5 c5, белиот може да се обиде со 5. Ld2, повторно оневозможувајќи го водвојувањето на пешаци и создавајќи можности за 6.Sb5, од каде коњот може да скокне на d6 или едноставно да го заштитува пешакот на d4.
По 4.e5, црниот не мора да одигра 4...c5, но може да се обиде со 4...b6 проследено со ...La6 или 4...Dd7 со идеја да го пресретне потегот 5 Dg4 со 5...f5. И покрај тоа, теоријата ги претпочита шансите на белиот и во двете линии. Друга популарна можност за црниот е 4.e5 c5 5.a3 La5 (Ерменска варијанта). Црниот го задржува врзувањето на коњот, коешто белиот обично се обидува да го отстрани со 6.b4 cxb4 7.Dg4 или 7.Sb5 (обично 7.Sb5 bxa3+ 8.c3 Lc7 9.Lxa3 и белиот се има ослободено).
Кога белиот игра 7.Sf3 наместо 7.Dg4, тоа е наречена Винаверова варијанта со напредување. Оваа линија често продолжува со 7...Ld7 8.Bd3 c4 9.Le2 La4 10. 0-0 Da5 11.Ld2 и основната позиција се појавува по 11.Sbc6 12.Sg5 h6 13.Sh3 0-0-0. Неговата проценка е многу нејасна, но се смета едка на црниот му е „удобно“ во оваа позиција.
Класична варијанта 3...Sf6
Ова е друг голем систем во Француска одбрана. Белиот може да продолжи со 4.e5, Штајницовата варијанта (именувана по Вилхелм Штајниц; видете подолу) или 4.Bg5. Последниот потег претставува закана за црниот од потегот 5.e5, со напад на црниот врзан коњ. Највообичаен одговор на врвно ниво е 4...dxe4 (Барнова варијанта, именувана по Амос Барн). По тоа, највообичаено продолжение е 5.Sxe4 Le7 6.Lxf6 Lxf6 7.Sf3 Sd7 ili 7...0-0, што резултира со позиција слична на оние кои настануваа во Рубинштајновата варијанта. И покрај тоа, овде црниот има ловечка двојка и освен тоа има големи динамични шанси (иако белиот коњ е добро поставен на е4), па оваа линија е попопуларна од Рубинштајновата и долго време му е омилена на Евгени Бареев. Црниот, исто така може да се обиде со 5.Sxe4 Le7 6.Lxf6 gxf6, што било играно во неколку случаи од страна на АЛександар Морозевич; со намера ...f5 и ...Lf6, црниот обезбедува добра контрола во центарот, за возврат на лошата пешачка структура.structure. ДРуга линија, слична на Рубиштајновата варијанта е 5.Sxe4 Sbd7 6.Sf3 Le7 (овде се игра и 6...h6) 7.Sxf6+ Lxf6.
Потегот 4...Le7 се смета за главна линија по 4.Lg5 и е сѐ уште значаен, иајко дури и Барнсовата варијанта го стигнува со својата популарност. overtaken it in popularity. Вообичаено продолжение е 5.e5 Sfd7 6.Lxe7 Dxe7 7.f4 0-0 8.Sf3 c5, каде белиот има бројни можности, вклучувајќи ги и 9.Ld3, 9.Dd2 и 9.dxc5. Алтернатива за белиот е гамбиот 4...Le7 5.e5 Sfd7 6.h4, кој бил измислен од страна на Адолф Албин и одигран од Шатар, но не бил сфатен сериозно, откако Александар Аљехин го одиграл во победата на Фарни во Манхајм во 1914 година. Денес, ова продолжение е познато како Албин-Шатардов напад или Алехин-Шатардов напад. По 6...Lxg5 7.hxg5 Dxg5 8.Sh3 De7 9.Sf4 Sc6 10.Dg4 (причина за 8.Sh3 отколку 8.Sf3), белиот жртвува пешак за да ја отвори h-вертикалата, зголемувајќи ги своите напаѓачки шанси на кралското крило. Црниот може и да го одбие гамбитот во некои случаи, како 6...a6 и 6...f6, но најголемиот број од врвните шахисти го претпочитаат потегот 6...c5. Аљехин-Шатардовиот напад не е толку популарен на велемајсторско ниво (иако тоа не е целосно познто; Гари Каспаров го има играно ова продолжение со успех против Виктор Корчној во 2001), но е многу почесто во аматерските партии.
Третиот избор за црниот е противнапад со потегот 4...Lb4 (Маккачонова варијанта), занемарувајќи ја заканата од 5.e5, каде главната линија продолжува со 5.e5 h6 6.Ld2 Lxc3 7.bxc3 Se4 8.Dg4. На ова место црниот може да одигра 8...g6, што ги слабее црните полиња на кралското крило, но ја одржува можноста за рокада на подолгата страна, или 8...Kf8. Маккачоновата варијанта е именувана по Џон Линдзи Маккачон од Филаделфија (1857-1905), кој ја издал варијантата пред вниманиетона јавноста, кога ја применил за да го победи светскиот првак Вилхелм Штајниц во симултана егзибиција во Менхетен во 1885.
Рани отстапувања на белиот
По 1.e4 e6, речиси 90% од сите партии продолжуваат со 2.d4 d5, но белиот може да се обиде и со други идеи. Најзначајна од овие е продолжението 2.d3 d5 3.Sd2, со верзија на Кралско индискиот напад. Белиот би ги одиграл потезите Sgf3, g3, Lg2, 0-0, c3 и/или Te1 по некој ред во следните неколку потези. Црниот може на неколку начини да се спротивстави на оваа поставеност: 3...c5 проследено со ...Sc6, ...Ld6, ...Sf6 или ...Sge7 и ...0-0 е вообичаено, 3...Sf6 4.Sgf3 Sc6 со план ...dxe4 и ...e5 за да се блокира Lg2 и 3...Sf6 4.Sgf3 b6, правејќи го потегот ...Ba6 возможен, доколку белиот белополен ловец ја напушти дијагоналата а6-f1. Потегот 2.d3 бил применуван од многу врвни шахисти, вклучувајќи ги велемајсторите Пал Бенко, Боби Фишер и Лав Псакис.
Продолжението со потегот 2.De2 е Лигориновата варијанта, којашто го обесхрабрува потегот 2...d5, бидејќи по 3.exd5, црниот пешак е врзан, што значи дека црниот би морал да земе со дама. Црниот обично возвраќа 2...c5, по што играта може да биде слична на варијантата со 2.d3 од Затворената варијанта на Сицилијанска одбрана.
Продолжението 2.Sf3 d5 3.Sc3 е Варијантата со два коња': 3...d4 и 3...Sf6 се добри одговори за црниот. Потегот 2.b3 води до Ретиевиот гамбит по 2...d5 3.Lb2 dxe4, но црниот може тоа и да го одбие, играјќи 3...Sf6.
Продолжението со 2.e5 е познато како Штајницов напад по името на првиот светски првак во шах, кој го анализирал и понекогаш играл на крајот од XIX век.Тоа не се смета за предизвикувачки одговор на 1...e6 и е релативно ретко.
По 2.d4 d5, белиот може да го одбере Димер-Думовиот гамбит со 3.c4?!, но според теоријата овој потег е слаб. Највообичаено продолжение е 3...dxe4 4. Sc3 Sf6 5. f3, по што 5...Lb4, 5...c5 и 5...exf3 се можни продолженија. подробни информации може да се пронајдат на DDG site.
Рани отстапувања на црниот
Иако потегот 2...d5 е најдоследен потег по 1.e4 e6 2.d4, црниот во одредени случаи игра и други потези:
Потегот 2... Sf6 е познат како Средоземна одбрана е многу редок.
ЕШО шифри
Енциклопедијата на шаховски отворања вклучува азбучнобројчен класификационен систем за отворањата кои најчесто се употребуваат во шаховската литература. Шифрите, од C00 до C19 се наменети аз Француската додбрана (сите освен C00, започнуваат со потезите1.e4 e6 2.d4 d5):
Кармен Миранда
Кармен Миранда (9 февруари 1909 – 5 август 1955) била португалка – родена во Бразил, Самба пејачка, танчерка, Бродвеј глумица и филмска ѕвезда која била популарна од 30-тите до 50-тите.
Миранда вкупно направила четиринаесет филмови во периодот меѓу 1940 и 1953тите.И покрај тоа што таа била популарна, нејзината популарност во периодот од Втората светска војна исчезнува. Безстрав таа продолжува да настапува освен во ноќни клубови, исто така, таа е и популарна на телевизија. Нејзините настапи направиле огромни чекори во промовирањето на бразилската музика, додека во исто време отворајќи го патот за зголемување на свеста на сите за Латинска култура.
Кармен Миранда била првата Латинско-Американска ѕвезда која била поканета да ги исцрта своите дланки и стапала во дворот на TLC Кинескиот Театар во 1941 година.
На 4 август 1955, Миранда доживеа благ срцев удар додека настапуваше во снимањето на една епизода на Jimmy Durante Show. Таа го заврши концертот, но почина следното утро откако доживеа втор срцев удар.