cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Еди Редмејн
Телевизија и филм
Во 2011 година, Редмејн играл во драмата Провинцијалка, филм кој добил негативни критики, и во успешниот филм Мојата недела со Мерилин, на кој работел со Мишел Вилијамс, Кенет Брана, Џуди Денч и Ема Вотсон. За работата на вториот филм, тој во 2012 година бил номиниран за наградата БАФТА за идна ѕвезда. Истата година, тој ја добил улогата на Маријус Понмерси во музичкиот филм Клетници заснован на истоимениот роман на Виктор Иго.
Личен живот
Редмејн се венчал со Хана Багшо, агент за односи со јавност, на 15 декември 2014 година. Нивната ќерка, Ајрис Мери, е родена во јуни 2016 година.
Редмејн бил назначен за Офицер на Редот на Британската Империја во 2015 година за неговите заслуги кон глумата. Во август 2014 година тој бил назнаен за амбасадор на филмската образовна хуманитарна организација „Into Film“.
Берли Грифин (езеро)
Берли Грифин (Burley Griffin) — вештачко езеро, кое се наоѓа во центарот на Канбера, главниот град на Австралија. Ископано е во 1963, со градењето на браната, во центарот на градот, на реката Молонго. Називот го добил по архитектот Волтер Берли Грифин кој бил задолжен за планското уредување на градот.
Езерото по планот на архитектите било изградено во самото срце на градот. Денес околу езерото се наоѓаат значајни институции како што се Националната галерија, Националниот музеј, Националната библиотека, Врховниот суд и парламентот. На брговите на езерото се наоѓаат бројни паркови и тревни површини. Иако не е забрането, пливањето во езерото е ретко. Водната површина е често посетена од рибарите и едреничарите или едноставно луѓе во чамци кои се обидуваат да се опуштат и да заборават на брзиот градски живот.
Текот на реката е регулиран од долгите насипи, кои имаат задача да го бранат градот од можни поплави.
Алфонсо Мехија Аријас
Алфонсо Мехија Аријас бил мексикански музичар, писател, социјален активист и политичар. Роден бил во Веракрус, Мексико на 11 септември 1961 година и претежно живеел во Мексико Сити, каде што се населило неговото семејство.
Кариера
Од детството се приклучувал на музички здруженија кои ја дефинирале неговата струка. Студирал виолончело, историја на уметност, етномузикологија и хорско и оркестарско диригентство на Националниот конзерваториум за музика и Националната школа за музика на УНАМ. Ученик на престижни учители како Барбара Каминска (Полска), Енрике Мармисоле, Хорхе Кордова, Леонардо Веласкез и Кристијан Кабаљеро меѓу многу други. Посетувал и мастер класи од Јо-Јо Ма и Мстислав Ростропович.
Д-р Меџиа-Ариас бил специјалист за јапонска традиционална музика и бил познат во Јапонија како прв шпанско-американски играч на Шакухачи (Одлика доделена од Даи Сенсеи Аоки Реибо, национално живо богатство). Исто така, имал лично водство на Кифу Мицухаши, Ходо Јамагучи и Кацуја Јокојама во Мексико, Лос Анџелес, Калифорнија, САД и Окајама, Јапонија. Во Мексико научил композиција и оркестарско диригентство од Умберто Хернандез Медрано. Мехија-Ариас бил член на работилницата за оркестарско диригирање на Ицван Ленкер во Њујорк, САД и Сан Салвадор, Република Ел Салвадор.
Студирал и во Тојохаши, Нагоја и Бисен, Окајама во Јапонија, Њујорк Сити, Лос Анџелес Калифорнија, САД. Барокна музичка интерпретација од Рајнер Јохансен и Изабел Шау од Musika Antiqua Köln, (Германија). Интерпретација и украсување на средновековната, ренесансната и барокната музика од Филип Пикет, на Музичарите на глобус, Лондон, ОК.
Политичка кариера
Алфонсо Мехија Аријас учествувал во Мексиканската политика, се кандидирал за позицијата што ја претставува Мексиканската либерална партија (PLM). Отворено ги критикувал владините политики, напишани во многу публикации како La Noche de Las Luciérnagas и Podium, осудувајќи ја корупцијата и кршењето на човековите права во неговата земја, како и оние што им се нанесени на мексиканските етнички малцинства како оние на неговиот ромски народ населен во Мексико, дејствија што донесоа негово гонење од различни партии, особено од Партијата на Демократската револуција (ПРД), која управувала со Мексико Сити и други важни градови.
Работи
Diferencias conceptuales entre los Barrocos Europeo y Mexicano (Концептуални разлики во европскиот и мексиканскиот барок ) есеј. Како и мјузикли и други мултидисциплинарни изведби.
Бад Емс
Бад Емс (Bad Ems) — бањски град во Рајнската област-Пфалц, Германија. Претставува административен центар на руралниот округ Рајна-Лана и познат како бањско одморалиште и лекувалиште на реката Лана. Бад Емс е седиште и на месната општинска заедница Бад Емс.
Географија
Градот е изграден на обете страни на реката Лана, која претставува природна граница помеѓу ридските системи Таунус и Вестервалд во состав на Рајнските Шкрилни Планини. Подрачјето на Бад Емс и околните приградски населби влегува во состав на природниот резерват на Насау.
Жичената железница „Курвалдбан“ води од градот до видиковец на емската Бизмаркова кула (Bismarckturm).
Историја
Во времето на Римското Царство, на местото е изградена тврдина како крепост во состав на горногерманската граница на царството, но денес преостануваат само малку наоди од неа. Позабележителни белези од тоа време можат да се среднат во околните шуми, каде се забалежуваат остатоци од некогашната римска граница.
Местото за првпат се споменува во документи од 880 г., а добило статус на град во 1324. Грофовите на Насау и грофовите на Каценелнбоген изградиле нови бањи, каде приредувале гозби за гости. Во XVII и XVIII век Бад Емс важел за еден од најпознатите бањски одморалишта во Германија. Својот врв го достигнал во XIX век, кога имал гости од целиот свет и станал омилено летувалиште на разни европски владетели и културни дејци, вклучувајќи го кајзерот Вилхелм I, руските цареви Николај I и Александар II, композиторот Рихард Вагнер, писателот Фјодор Достоевски, сликарот Василиј Верешчагин и многу други.
Стопанство
Стопанството во градот е потесно поврзано со бањите и угостителството, но застапени се и други гранки како медицината и електротехниката и туризмот.
Збратимени градови
Бад Емс е збратимен со:
Административна поделба на Исланд
Административната поделба на Исланд ги опфаќа првостепените, второстепените, третостепените и четвртостепените административни единици на Исланд. Државата е поделена (од најмало) на: општини, окрузи, региони и изборни единици.
Окрузи
Исланд е поделен на 23 окрузи и тие во добар дел претставуваат историска поделба.
Региони
Исланд е поделен на осум региони. Регионите воглавно имаат статистички употреби.
Изборни единици
До 2003 година, изборните единици биле истите со регионите. Со амандман законот бил променет и денес има 6 изборни единици.
Фшат (Клос)
Фшат (Албанија) — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Клос.
Средноанглиски јазик
Средноанглискиот јазик (на англиски се означува со кратенката ME ) — облик на англискиот јазик што се зборувал по Норманските освојувања (1066 г.) на Велика Британија сѐ до крајот на XV век. Англискиот јазик претрпува особени промени и го доживува својот вистински развој по завршување на староанглискиот период. Во академскиот свет постојат различни мислења за периодот кога тој се говорел, но Оксвордскиот речник на англискиот јазик одредува дека средноанглискиот јазик се зборувал од 1150 до 1500 г. Овој период на развој на англискиот јазик безмалку се поклопува со периодот на средниот и доцниот среден век.
Околу 1470 г. со помош на пронајдокот на печатницата од страна на Јоханес Гутенберг во 1439 г., се воспоставила јазичната норма заснована на лондонскиот дијалект (Чансери). Овој стандардизиран јазик во голема мера ги воспоставува нормите за начинот на пишување на современиот англиски јазик, иако изговорот на зборовите со текот на времето значително ќе се измени. Средноанглискиот јазик ќе го замени ерата на раниот современ англиски јазик која трае до 1650 г. Скотс или Шкотскиот англиски јазик се развива во истиов период, но како варијанта на дијалектите од Нортамбрија (што најмногу се зборувале во северна Англија и југоисточна Шкотска).
Во текот на средноанглискиот период многу од староанглиските граматички особини или ќе станат поедноставни или пак севкупно ќе исчезнат. Инфлексиите кај именките, придавките и глаголите стануваат сѐ поедноставни прво преку нивно скратување (и на крајот целосно елиминирање) на граматичките падежи. Средноанглискиот јазик исто така во себе вклопува значителен број заемки од вокабуларот на Норманскиот француски јазик, особено на полето на политиката, правото, уметноста и религијата. Обичниот англиски вокабулар во најголема мера ја задржува германската етиологија, при што сѐ позабележителни стануваат влијанијата од Старонорвешкиот јазик. Се случуваат големи промени во изговорот, особено при изговарање на долгите вокали и дифтонзите, коишто во подоцнежниот средноанглиски период ќе го претрпат феноменот на скратување на долгите вокали (Great Vowel Shift).
Постојат само мал број сочувани дела од времето на средноанглиската книжевност, делумно поради норманската доминација и престижот што потекнувал од пишување на француски наспроти на англиски јазик. Во текот на XIV век се јавува нов стил на книжевност преку делата на писателите Џон Вајклиф и Џефри Чосер, чии Кантербериски приказни се дело коешто е најпроучувано и најчитано од овој период.
Примери
Повеќето од преводите од средноанглиски на модерен англиски јазик што следуваат се препеви и не се буквални преводи.
Ormulum, XII век
Строфата ни дава увертира на Христовото рождество (3494–501) :
Епитафот на John the smyth, починал 1371 г.
Епитаф најден во епископската црква во Оксфордшир:
Библијата на Вајклиф, 1384 г.
Од Wycliffe's Bible, (1384):
Чосер, околу 1390 г.
Следи почетокот на главниот предговор на Кантербериските приказни од Џефри Чосер. Текстот е напишан на дијалект близок на лондонскиот, а запишувањето на зборовите личи на „Чансери стандардот“ за пишување на англискиот јазик што веќе во тоа време бил во употреба.
Превод од средноанглиски во современа англиска проза: When April with its sweet showers has pierced March's drought to the root, bathing every vein in such liquid by whose virtue the flower is engendered, and when Zephyrus with his sweet breath has also enlivened the tender plants in every wood and field, and the early-year sun is halfway through Aries, and small birds that sleep all night with an open eye make melodies (their hearts so pricked by Nature), then people long to go on pilgrimages, and palmers seek foreign shores and distant shrines known in sundry lands, and especially they wend their way to Canterbury from every shire of England in order to seek the holy blessed martyr, who has helped them when they were ill.
Гауер, 1390 г.
Следи почетокот од прологот на делото Confessio Amantis од John Gower.
The books of those that wrote before us survive, and therefore we are taught about what was written then. For this reason it is good that we also in our time, here among us, write some material from scratch, inspired by the example of these old customs; so that it might, when we are dead and elsewhere, be left to the world's ear in the time coming after this. But because men say, and it's true, that when someone writes entirely about wisdom, it often dulls a man's wit who reads it every day. For that reason, if you permit it, I would like to take the middle way, and write a book between the two, somewhat of passion, somewhat of instruction, that whether of high or low status, people may like what I write about.
Verrucomicrobia
Verrucomicrobia е колено на бактерии. Ова колено содржи само неколку опишани видови (коленото е именувано според видот Verrucomicrobium spinosum). Досега идентификуваните видови се изолирани од слатководни средини, почви, а присутни се и во човечкиот измет. Голем број на видови кои сѐ уште не се култивирани утврдено е дека стапуваат во разни асоцијации со еукариотски домаќини како протисти и нематоди. Додека терминот verrucae е име за брадавици кои се јавуваат по рацете и нозете, ова бактериско колено не е именувано бидејќи е предизвикувачки агенс за брадавици, туку поради нивната морфологија која потсетува на брадавици.
Постојат докази дека Verrucomicrobia се наоѓаат во изобилство во животната средина, особено во почвите. Ова колено се смета дека има две сестрински колена: Chlamydiae и Lentisphaerae, кои заедно се групираат во т.н. PVC група. Коленото Verrucomicrobia може да се разликува од соседните колена во рамките на PVC групата со неколку CSIs (анг. Conserved signature inserts and deletions). Овие CSIs претставуваат единствени, синапоморфични одлики кои сугерираат заедничко потекло на членовите во рамките на Verrucomicrobia, а истовремено ги разграничуваат од останатите бактерии. Неколку CSIs се уникатно споделувани помеѓу колената Verrucomicrobia и Chlamydiae. Овие CSIs се доказ дека Chlamydiae се најблиску сродни со Verrucomicrobia, и дека тие се посродни една со друга, отколку што било која од нив е со Planctomycetes.
Томас Кавалир-Смит има хипотизирано дека Verrucomicrobia припаѓаат на таксонот Planctobacteria, кој пак е дел на поголемиот таксон Gracilicutes. Податоците добиени од 16S рРНК го потврдуваат ова гледиште. Во 2008 година, целиот геном на Methylacidiphilum infernorum (2.3 Mbp) беше објавен. Неговиот единечен кружен хромозом кодира околу 2473 белковини, од кои 731 немаат познати хомолози. Овие анализи открија и многу можни хомологии со Proteobacteria.
Филогенија
Филогенијата е врз основа на работата на проектот Проектот "Животно дрво на сите видови" (анг. The All-Species Living Tree Project).
Таксономија
Моментално прифатената таксономија се заснова на Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN) и Националниот центар за биотехнолошки информации (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI).
Забелешки: ♠  Видот се наоѓа во NCBI, но го нема во Бактериолошкиот Код (1990 година и последователните ревизии), како што е наведено во LPSN.
Намбарин Енхбајар
Намбарин Ехбајар (роден на 1 јуни 1958 во Улан Батор) е сегашниот претседател на Монголија. Неговиот мандат започнал на 24 јуни 2005 по победата на изборите во мај 2005 година.
Енхбајар е поранешен претседател на поранешната комунистичка партија- Монголска народна револуционерна партија. Енхбајар беше премиерот на Монголија од 2000 до 2004 година и претседател на Парламентот од 2004 до 2005 година.
Тврдина Голубан
Тврдината Голубан е тврдина која се наоѓа во градот Крагуевац, Србија. Дееска, од неа има останато само рушевини.
Фрига Карлберг
Фрига Карлберг (10 август 1851 година - 3 октомври 1925 година), била шведска писателка, социјална работничка, феминистка и поборник за изборно право на жените. Била член на централниот комитет на Националната асоцијација за право на глас на жените 1903-1921 и претседател на Гетеборг огранокот на шведското општество за право на глас на жените во 1902-1921.
Изборни единици во Исланд
Изборните единици на Исланд се едни од административните единици на државата. Изборните единици се користат за изборите и изборот на пратеници во исландското собрание.
Изборни единици
Изборните единици на Исланд, заедно со бројот на пратеници, се:
Француска Северна Африка
Француска Северна Африка (француски: Afrique française du Nord) — федерација на француски колонијални територии во Магреб, која ги зазимала териториите на денешните суверени земји Мароко, Алжир и Тунис.
Почетокот на француската колонизација на Северна Африка започнало во 1830 година кога Франција влегла во редица вооружени конфликти чија цел била максимално искористување на ова историско-географска област и ова продолжило скоро до крајот на 19 век.
Во 1848 година Алжир бил прогласен за територија под суверенитетот на Франција. , и бил поделен на оддели на чело со префекти, а на чело на целата територија на Алжир бил доделен француски генерал-гувернер.
Франција го освоил Тунис во 1881 година, принудувајќи го локалниот туниски бег да потпише договор на 12 мај 1881 година според кој де факто територијата на Тунис станува француски протекторат.
Формалното воспоставување на француски протекторат во Мароко датира од 30 март 1912 година, по двете Марокански кризи.
Француското управување во Магреб продолжило од 1830 година до 2 јули 1962 година, кога Алжир стекнал независност.
Михаил Сматракалев
Михаил Сматракалев (Ангел Жаров) — македонски национален деец, поет, раскажувач и публицист.
Роден е на 15 декември 1910 година во Сер, Егејска Македонија, но уште како дете бил принуден да емигрира во Бугарија, каде го помина животот. Дипломирал на Правниот факултет во Софија и долги години работел како адвокат, а бил и судија. Неговата адвокатска канцеларија во Софија брзо станала собиралиште на други македонски емигранти.
Во 1931 година станува член на ВМРО (Обединета). Во 1932 година станува член на ЦК на ВМРО (Об.), а во 1934 година е избран за секретар за агитација и пропаганда.
Во 1935 година ја издава својата стихозбирка „Чудна е Македонија“, а во 1938 година заедно со уште неколкумина Македонци го формира Македонскиот литературен кружок.
Сматракалев бил особено близок со Никола Вапцаров и неговото семејство. Кога овој ја објавил својата стихозбирка „Моторни песни“, Сматракалев бил единствениот што објавил критички осврт на новоиздаденото дело.
Михаил Сматракалев во 1993 година добил македонско државјанство, врачено директно од рацете на тогашниот македонски претседател Киро Глигоров. Бил прогласен и за почесен член на Друштвото на писателите на Македонија.
Починал на 16 април 1998 во Софија.
Мисли
На забелешките на неговите противници дека многумина револуционери велеле дека се Бугари, Сматракалев ќе одговорил: 'Претставете си една картонска кутија на која пишува ’Бугарин‘, а што има во кутијата не ве интересира. Ние, за разлика од вас, го фрламе картонот и се интересираме за суштината што е во него. Не гледаме што пишува на капакот од сандакот, туку го отвораме и внимаваме што има внатре.'
Починати во Тетово
Ова е список на лица починати во градот Тетово, Македонија.
Иван Ракитиќ
Иван Ракитиќ (роден на 10 март 1988) — хрватски фудбалер, играч од средниот ред на Севилја и на хрватската репрезентација.
Кариера
Роден е во Рајнфелден, ја започнал својата професионална кариера во швајцарскиот гигант Базел и поминал две сезони со нив пред да ја воспостанови својата популарност, за време на неговиот престој во германската Бундеслига во дресот на Шалке 04. Во зимскиот преоден рок 2011 година потпишал за Севиља. Во сезоната 2013-2014 го освоил првиот трофеј во кариерата, после победата на Севиља на пенали против Бенфика во финалето на Лига Европа.
Бломеше Вилднис
Бломеше Вилднис (Blomesche Wildnis) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа северно и источно од градот Гликштат.
Мелетиј (охридски архиепископ)
Мелетиј  бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1637 година.
За него се знае дека во 1628 година бил софиски митрополит. Во 1631 година бил отпуштен од неговата должност. За архиепископ на Охрид бил избран во 1634 или 1637 година, а во 1643 година повеќе не бил на таа функција. Во 1644 година направил обид за да биде изберен за ерусалимски патријарх, но не успеал.
Дејковец
Дејковец — село во Општина Зелениково, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија, во северното подножје на планината Голешница.
Историја
Во XIX век селото било дел од Скопската каза во Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Дејковец живееле 185 жители, сите Албанци.
Селото броело 212 жители во 1961 година, додека во 1994 година живеат само 117 жители.
Според пописот од 2002 година, селото Дејковец има 84 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 8 жители, сите 8 лица без податоци.
Родови
Дејковец е албанско село.
Според истражувањата од 1951 година, родови во селото:
Слатина (Долнени)
Слатина — археолошко наоѓалиште во прилепското село Долнени. Ноаѓалиштето поради неистраженоста највеворајтно претставува населба, чиј период не е датиран. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека јужно од селото постоела древна населба.
Борсфлет
Борсфлет (Borsfleth) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
293809 Цугшпице
Цугшпице (англ. 293809 Zugspitze) или 2007 RD162 е астероид од главниот појас откриен на 15 септември 2007 г. во опсерваторијата Стардом во опсерваторија Ханс Лудвиг Нојман, Таунус.
NGC 1033
NGC 1033 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1033 се споменува и како MCG -2-7-53, NPM1G -08.0109.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1033 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 1033 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 40 м 16,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 46' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 1033 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10108. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 265; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5285. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 886.
Грб на Општина Прилеп
Грбот на Општина Прилеп е официјалниот грб на оваа македонска општина.
Опис
Грбот е во форма на штит со бели ивици. На штиот има приказ на Могилата на непобедените, планина (најверојатно Марковите кули) и сонце со шест големи и поголем број помали зраци. Грбот се наоѓа и на општинското знаме.
Макај (езеро)
Макај (Lake Mackay, IPA: ) е едно од стотината сушни езера во Западна Австралија и Северната територија.
Камила Седер
Камила Седер (родена 1976 година) е шведска писателка специјализирана за криминалистичка фантастика.
Студирала социјални науки и психотерапија и работела како советник и социјален работник. Живее во Гетеборг, местото на одвивање на дејствието во нејзините романи.
Печатар
Печатар може да биде:
Printer Pencetak Printer
Елбасански универзитет
Историја
Универзитетот „Александар Џувани“ е наследничка установа на „Елбасанското нормално училиште“ (Shkolla Normale e Elbasanit), установа за обука на наставници, основана на 1 декември 1909 година. „Нормалното училиште“ било средно училиште - првото што предавало на албански јазик. Тоа продолжува да постои како училиште во рамките на Универзитетот и се нарекува „Педагошко нормално училиште“.
Првото основање на установа за високо образование во Елбасан се случило во 1971 година со основањето на Високообразовниот институт „Александер Џувани“. Оваа установа се состоела од неколку оддели за обука на наставници (албански јазик и литература, математика и физика, историја и географија, хемија и биологија), како и оддели за инженерство и економија кои биле дисперзии на Тиранскиот универзитет. На 12 ноември 1991 година, Институтот станала Универзитет „Александер Џувани“.
Чидинско Поле
Чидинско Поле или Фуша-Чиден (Fushë-Çidhën) — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Фуша Чиден.
Могила (Долнени)
Могила или Тумба — археолошко наоѓалиште во прилепското село Долнени. Ноаѓалиштето поради неистраженоста највеворајтно претставува населба, чиј период не е датиран. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека на границата селскиот атар на селото Сенокос постоела древна населба, каде биле видливи остатоци на калдрма.
Група 5 на периодниот систем
Елементите од групата 5 се оние од серијата на хемиски елементи во групата 5 (по МСЧПХ) во периодниот систем, која се состои од ванадиум (V), ниобиум (Nb), тантал (Ta), и дубниум (Db).
Сите овие елементи се класифицирани во групата 5 поради тоа што нивната валентна обвивка содржи пет електрони. Дубниумот е вештачки произведен елемент.
Даниил (охридски архиепископ)
Даниил ― православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1640 година. Неговото име се споменува во 1650 година кога бил во посета на влашката престолнина во Трговиште, како гостин на унгарско-влашкиот митрополит. За тоа информира рускиот патешественик Арсениј Сухаров. Голубински и Гелцер сметаат дека тој тогаш вторпат (1651 година) стапил на тронот на Охридската архиепископија.
Скапоцен скалар
Порано черупките на ова животно се сметале за исклучително ретки и држеле многу високи цени, но не и денес.
Школка
Черупката на овој вид расте до големина од 60 mm.
Многу видови скалари имаат мошне убави черупки, интересни по нивнот физички состав. Овој вид е особено забележителен, делумно бидејќи е доста поголем од другите видови од тој род, но и поради тоа што свиоците не му се допираат меѓусебно, туку черупката се држи во целина само со помош на добро развиените ребра (кости).
Литература
Dance, S. Peter, 1969, Rare Shells, University of California Press. 128 стр, 24 илуст. во боја, ISBN 0571082173 / 9780571082179 / 0-571-08217-3
Енгелбрехче Вилднис
Енгелбрехче Вилднис (Engelbrechtsche Wildnis) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Космос-1951
Космос-1951 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 31 мај 1988 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1951 бил сателит наменет за истражување на природните богатства на Земјата.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 274 км, а најмалото на 259.
Гросер Ауерберг
Гросер Ауерберг е рид, висок 580 метри, во источниот дел на Харц во округот Мансфелд-Зидхарц, во германската покраина Саксонија-Анхалт.
Ридот има два врва кои се на 580,4 и на 580,3 метри соодветно, кои се оддалечени 500 метри. Малку помалиот врв, т.н. Josephshöhe („Висина Јозеф“), 38 метри високиот Josephskreuz („Крст Јозеф“) бил изграден во 1896. Ова е челична кула за набљудување во облик на двоен крст. Исто така е 215-та точка за проверка на патеката за пешачење во Харц.
Гросе Ауерберг се наоѓа помеѓу Штолберг и Штрасберг јужно од т.н. Harzschützenstraße помеѓу Брајтенштајн од една страна и Швенда и Хаин на друга страна. Врвот може да се стигне со патека, која одзема 15 минути од паркингот близу населбата Ауерберг.
Карпеста треперка
Карпестата треперка е мала врапчевидна птица од семејството на тресиопашките (Motacillidae), родот на треперките (Anthus); која се размножува во планините на јужна Европа и јужна, умерена Азија до Кина. Таа е птица преселница на кратки релации, селејќи се на влажните, ниски отворени простори зимно време. Оваа птица ја има во Македонија.
Опис
Како и повеќето треперки, и карпестата е незабележителна на земја со својата криптичка обоеност, претежно кафеавкава со посветли и потемни линии одозгора и кремава со темни линии одоздола. Нозете ѝ се темни, опашката бела и има долгнавест темен клун. Летно време има впечатливо перје за време на сезоната на парење - со розовикави гради, сива глава и светла линија над окото.
Подвидот на камената треперка (Anthus petrosus) littoralis лете е многу слична на карпестата треперка. Се разликуваат по пеењето, и по живеалиштето, дури и кога живеат во исти области. Карпестата треперка е многу поплашлива и веднаш бега напуштајќи го местото ако ѝ се приближуваш. Двата вида се преклопуваат во својата распространетост само во мала област во централна Азија.
Поведение
Живеалиштето на карпестата треперка се тундрите, ливадите со висока трева, но и крајбрежјата. На планините живее до височини каде достига вечниот мраз.
Овој вид се храни со инсекти.
Огласувањето му е експлозивно фит, а песната содржи 5 блока од 6 ноти кои завршуваат со повторливи трилови.
Гнездото го прави длабоко скриено во високата растителност. Несе 4-5 јајца, во април или на почеток на мај, кои ги инкубира само женката 14-15 дена. Потоа обата родитела се грижат за пилињата.
Систематизација
Порано, како подвидови на карпестата треперка беа вклучени: камената треперка (Anthus petrosus) и американската треперка (Anthus rubescens) кои сега се издвоени како посебни видови.
NGC 2954
NGC 2954 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2954 се споменува и како UGC 5155, MCG 3-25-19, CGCG 92-26, KARA 358.
Откривање
Објектот е откриен на 18 март 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2954 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 2954 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 40 м 24 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 14° 55' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 160°.
Други поделби
Проучување на NGC 2954 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27600. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 188; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 827. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1509.
Дејвид Коеп
Дејвид Коп (David Koepp, роден на ) е американски сценарист и режисер.
Кариера
Како писател, Коеп има работено на таквите холивудски блокбастер филмови како Јура Парк, Невозможна мисија, и Spider-Man. По без податоци за усната допишат на сценариото за мажи во црно по негово барање, тој беше побарано да пишуваат сценариото за мажи во црно II, но тој ја одбил понудата. Koepp имаше камео како "несреќен Bastard" во Изгубениот свет: Паркот Јура, во кој тој работел како директор на втора екипа. Неговата работа како режисер не беше сосема сеедно Box Office успех; филмови се вклучуваат Secret Window, ДЕБАТА на Echoes, и активирањето ефект. Koepp, наводно, бил платен 4.000.000 $ за неговата Panic Room сценарио. Тој, исто така создаде 2002 телевизиска серија Hack улоги David Morse. Тој неодамна го напишал сценариото за Индијана Џонс и Кралството на кристалниот череп и е ко-режија и сценарио 2008's Ghost Town улоги Ricky Gervais и Greg Kinnear.
Личен живот
Koepp е роден во Pewaukee, Висконсин, семејство терапевт мајка и татко кои се во сопственост на билборд компанија. Додека присуствувал Кернел методи во Велс, Висконсин, тој работел вечери и викендите во "Мекдоналдс" ресторан во Delafield. Тој доби својата диплома во филм од Лос Анџелес. Тој има 3 деца, и сопруга Мелиса.
Аеродром Тетово
Аеродром Тетово — поранешен воен аеродром на ЈНА, најсовремен на целиот Балкански Полуостров во тоа време. Се наоѓал на 8 км јужно од Тетово, покрај автопатот Тетово-Гостивар од левата страна во атарот на село Жеровјане. Подоцна бил напуштен, па се користел како спортски. Со текот на времето целосно руинирал, и денес скоро и да нема остатоци од него. Бил изграден во 1948 година.
Особености
Аеродромот бил завршен во пролетта во 1948 година на барање на Советите и се сметал за најсовремен воен аеродром на Балканот. Имал бетонска писта, која била долга 2.500 метри и широка 150 метри, а се наоѓал на „8 км јужно од Тетово на левата страна од патот кон Гостивар“, односно во атарот на тетовското село Жеровјане. Се протегал сè до клучката од селото Горно Седларце.
Градбата била изведена на барање на советските власти и под надзор на советски експерти. Околу 230 нови типови на борбени авиони и средни бомбардери од советско производство кон крајот на 40тите годни на XX век биле распоредени на аеродромот. Според еден извештај на ЦИА, од декември 1948 година, во една голема анализа на воздухопловните сили на Југославија било наведено дека тетовскиот аеродром бил втор по големина (по тој во Скопје) доделен на 3тиот воздухопловен регимент. Според кој било наведено дека советите имале намера тој да биде најсовремен аеродром на целиот Балкански Полуостров, кој морал да биде користен од советските воздухопловни сили. Имал современа опрема за комплетни операции за еден најсовремен аеродром: опрема неопходна за ноќно летање па дури и школа за ноќно летање. Тука биле сместени 250 авиони: 10 ескадрили на борбени авиони и 80 ескадрили на бомбардери вклучувајќи модели „јак“, „стормовик“, „петлјаков“, „мартин“. Овој аеродром се сметал за централна база во случај на итна потреба на вклучување на овие авиони во одбрана на јужна Србија и нивни напади на Грција и Турција. Ова била главна база на сите авиони од СССР каде товареле нафта и бомби, и на враќање, извршувале нови напади врз нивни цели.
После судирот со СССР и Информбирото и повлекувањето на советските војници од тогашна Југославија, аеродромот постепено го изгубил својот воен карактер и повеќе не се споменувал во разузнавачките документи. При крајот на педесеттите и почетокот на шеесеттите години од XX век се користел иаклучиво како спортски аеродром на Аеро-клубот од Тетово. Тогаш веќе бетонската писта била распадната и заменета со трева. Аеродромот исто така многу се користел и за тренинг на падобранци кои полетувале со авиони од моделот ПО 2. Овие авиони доаѓале од Скопје. Во тоа време хангарите и зградите постоеле, но биле во фаза на распаѓење. Но како минувале годините, дел по дел од пистата се одземал и се претворал во ниви. Денес комплетно пистата е заменета со ниви. Денес ова место, месните жители сè уште го нарекуваат „аеродром“.
Фелипе Алаиз
Фелипе Алаиз де Пабло, роден на 23 мај 1887 година во Белвер де Синка (покраина Уеска) и починал на 8 април 1959 година во Париз. Тој бил шпански писател, преведувач и новинар на слободарското движење. Тој е сметан за првиот отворено анархистички шпански писател.
Животопис
Фелипе Алаиз студирал во Леида, Уеска и Сарагоса. Две години бил уредник на списанието La Revista de Aragón (Сарагоса, 1914). На многу млада возраст, Фелипе Алаиз се посветил на милитантното новинарство, активност што ја следел цел живот. Тој бил професор по книженост во Гимназијата Лерида (шпански: Liceo Escolar de Lérida), авангардно образовно средиште основано од Федерико Годас Легидо. Тоа било местото каде што бил запознаен со други млади учители, како што се Хоакин Маурин и Виктор Коломер.
Плоштина
Единици
Единици мерки за плоштина се:
Британски единици дефинирани по метарот:
Вконтакте
Вконтакте — најголемата друштвена мрежа во Европа со седиште во Санкт Петербург. Мрежата е достапна на повеќе јазици, а е масивно популарна помеѓу говорниците на руски јазик. Вконтакте им дозволува на своите корисници да праќаат пораки јавно или приватно, да формираат групи, јавни страници и настани, да означуваат и споделуваат слики, аудио и видео и да играат игри засновани во интернет пребарувачот.
Шарантско пино
Шарантско пино (Pineau des Charentes) – регионален француски аперитив кој се произведува во департманите Шаранта, Приморска Шаранта и во многу помала мера во Дордоња во западна Франција. Многу е популарен во областа каде се произведува, помалку познат во другите покраини во Франција, а скоро непознат во странство.
Тоа е збогатено вино, направено од свеж, неферментиран сок од грозје или мешавина на лесно ферментирана шира од грозје, на што се додава коњак, а потоа се зрее.
Burn (песна на Deep Purple)
"Burn" е песна на британскиот рок бенд Deep Purple. Издадена е на истоимениот албум во 1974 година. Две години од издавањето оваа песна се користела при отворањето на концертите на бендот, на чиешто претходно место стоела „Highway Star“. Оваа песна се користеше и на отворањето на сетот на Deep Purple на фестивалот California Jam два месеци од издавањето на истата, на 6 април 1974 година.
Фуша Мухур
Фуша Мухур — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во областа Дебар, во округот Пешкопеја и во општината Мухур.
90. западен меридијан
90. меридијан западно од Гринич (90° ЗГД) — меридијан што се протега од Северниот Пол, низ Северноледениот Океан, Северна Америка, Мексиканскиот Залив, Средна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан, и Антарктикот до Јужниот Пол.
На Антарктикот, меридијанот ја исцртува западната граница на антарктичката територија на Чиле. Краиштата на запад од ова место се ничија земја.
Овој меридијан образува голема кружница со 90. источен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол, па на југ сè до јужниот, 90° ЗГД минува низ:
Пиколомини (музичка група)
Пиколомини — македонска постпанк музичка група, од 2003 година.
Почетоци
Зад Пиколомини стои Давид Ангелевски, и од самите почетоци до денес, неговото творештво во целост е поврзано со употребата на компјутерите како инструмент. Пиколомини ниту еднаш ја нема претставено својата работа на концерт. Некаде во средината на деведесеттите, Давид Ангелевски ја создал и својата прва музичка тема, преработка на Cross the breeze од „Sonic Youth“. Таа до денес не е јавно презентирана. По неколку години, во 2003-тата година, јавноста на Канал 103 ја имала можноста да ја слушне неговата втора песна, авторската Modern, за чија промоција првпат почнал да го употребува псевдонимот Пиколомини. Иако песните ги создавал дома, на компјутер, снимањето најчесто го правел во студиото на својот брат Дејан Ангелевски, со име „Кларион“. Една година по пуштањето во етер, песната Modern била поместена и на компилациското цеде што се делело заедно со еден од броевите на списанието за култура „Маргина“.
Следниот сингл, кој повторно бил обработка, на култниот хит на британската група „Wire“, I am the fly, за првпат во процесот на творење се остварила и една реална соработка. Бас делниците ги отсвирил Антонио Дојчиновски-Дојчин, а една гитарска линија во рефренот била отсвирена од лидерот на Mooger Fooger, Сеад Хаџиќ - Сецко. Песната, на крајот на годината, се нашла на шестото место на листата најуспешни синглови за 2005 година на регионалната радиомрежа „Кросрадио“.
Во следните две години, Давид интензивно работел на создавање нов материјал. Работел делумно дома, а повремено и во домашното студио на Сецко, каде што ги снимл гитарските делници. Како гости на оваа сесија се појавиле Огнен Мангаровски и Дарко Тасевски како гитаристи, односно Деан Змејкоски на бас и Соња Димитријоска како вокал гостин.
Во 2007 година, издавачката куќа „Стротројка“, која била официјална етикета на музичкото радио Канал 103, како свое прво издание го објавила албумот на Пиколомини со 10 песни, именуван како From Subway To My Way. Комплетниот дизајн на изданието, вклучително и оригиналниот цртеж на насловната страна, ги изработил македонскиот уметник Атанас Ботев. Некаде во овој период, Давид станал дел и од екипата македонски музичари што го преработувале култниот деби-албум на Бастион. Неговиот избор била песната Деца на сонцето. Со преработката започнала и неговата нова фаза на пишување на македонски јазик.
Шарла
Наредната објава се случила дури по шест години, во октомври 2013 година, и тоа како цеде сингл со три песни, Деца во длабоко. Со насловната тема, Давид ја продолжил започнатата традиција на изразување на мајчин јазик. На последната тема Враќање, Александар Алексовски го читал расказот на младата архитектка Гордана Гоциева. Комплетен автор на првите две песни е Давид, а музиката, пак, била заеднички производ на неговите дружења со Дојчин и со Никола Радуловиќ. Синглот на цеде-формат го објавила издавачката куќа во сопственост на Давид, „Шарла“, како свое прво издание. Впечатливиот дизајн овој пат било дело на уметникот Иван Ивановски. Промоцијата на синглот Деца во длабоко била одржана на 10 октомври 2013 година во кафе-барот „Ла Кања“ и  бил официјалниот датум на објавата. Веќе во наредната година, на 12 декември 2014 година, повторно во „Ла Кања“ бил промовиран вториот албум на Пиколомини, Меѓу митови и бомби. Осумте постпанк односно њу вејв теми јасно укажувале на веќе препознатливиот музички израз на Пиколомини
Во 2017 година, јавноста имала можност да го слушне неговиот сингл во соработка со уште еден возбудлив соло проект од македонската сцена, Телемама.
Џими Кебе
Џими Бубу Кебе (роден на 19 јануари 1984 година) — фудбалер од Мали роден во Франција кој игра за Рединг на позицијата крило. Кебе е и репрезентативец на Мали и досега има 3 настапи за репрезентацијата.
Рединг
На 16 јануари 2008 година, Кебе се согласил да му се приклучат на Рединг, откако неговиот тогашен клуб Булоњ одбил да му дозволи да ја заврши сезоната под заем кој порано бил договорен. На 28 јануари 2008 година, од Рединг објавиле дека Кебе потпишал 2-и пол годишен договор со нив, за необјавена сума.
Тој го направил своето деби за Рединг како замена, појавувајќи се на местото на Џон Остер во финишот од натпреварит кој Рединг го загубил со 1-0 нагостувањето кај Евертон на 9 февруари 2008 година. Тој го постигнал својот прв гол во 1-2 дома пораз против Саутемптон на 22 ноември 2008. На 6 декември 2008 година тој бил исклучен за првпат во својата кариера во Редеинг за намерно удирање со лактот кон одбранбениот играч на Барнсли Денис Соуза.
Кебе го продолжил својот договор со клубот до летото 2012. Во 2010 година Кебе бил во прекрасна форма постигнувајќи, 13 гола во Чемпионшип во календарската 2010 година во лигата. На 21 август 2010 година, Кебе го одиграл својот 100 натпревар за Рединг, појавувајќи се како резерва во ремито 1-1 со Нотингем Форест на Мадејски стадион.
Француски Алжир
Француски Алжир Alger до 1839, потоа '; неофицијално ', الجزائر الفرنسية, ) — француска колонијална територија во федерацијата на Француска Северна Африка во периодот од 1830 до 1962 година. Земјата се наоѓала на територијата на денешеш Алжир.
Француското влијание започнало со блокадата на Алжир од страна на француската морнарица во 1927 година и траело од 1830 до 1962 година, под различни владини системи. Од 1848 до независноста, целиот средоземен регион на Алжир бил администриран како составен дел на Франција. Огромната сурова внатрешност на Алжир, како и остатокот од Француска Северна Африка, никогаш не се сметале за дел од Франција. Една од најдолготрајните океански територии во Франција, Алжир станал одредиште за стотици илјади европски имигранти, познати како колонии, а подоцна и како pieds-noirs. Сепак, домородните муслимани останале мнозинство од популацијата на територијата во текот на својата историја. Постепено, незадоволството меѓу муслиманското население со недостатокот на политички и економски статус поттикнало повик за поголема политичка автономија и на крајот независност од Франција. Тензиите меѓу двете групи на населението дошле во 1954 година, кога започнале првите насилни настани од она што подоцна започнало да се нарекува Алжирска војна за независност. Војната завршила во 1962 година, кога Алжир добил целосна независност и референдумот за самоопределување во јули 1962 година.
Сигрид Комбихен
Кариера
Сигрид Комбихен е родена во Солинген на територијата на Рур). Набргу по војната, нејзиното семејство се преселило во Шведска.
Сигрид Комбихен дебитирала на осумнаесет годишна возраст со романот „ Ett rumsrent sällskap“, 1960 година. Се занимавала со новинарство и работела на академската диплома по новинарство пред да се врати во фикцијата седумнаесет години подоцна со романот I norra Europa (Во Северна Европа) и потоа Värme (Топлина) во 1980 година. Нејзиниот прв меѓународно реномиран роман е Бајрон, објавен во 1988 година. Книгата претставува слика на англискиот поет преку композициска промена помеѓу сегашноста и минатото, каде Бајрон е делумно илустриран од група ентузијасти на Бајрон од денес, делумно низ околината во негово време. Следните години бил преведен на други јазици: англиски, германски, француски, шпански и холандски. Таа во период од дваесет години напишала три романи кои ја проучуваат промената на менталитетот во националниот живот. Користела теми на сага, како и фантазија во т.е. „Парсифал“ (1998), дистописки роман, црпејќи инспирација од средновековната приказна. Нејзиниот роман „Spill“ (Истури) 2010 година, бил преведен на многу јазици и му биле доделени повеќе награди, од кои најважна е Шведската августова награда за најдобар роман на годината. Нејзиниот последен роман „Сидони и Натали“ 2017 е приказна за двајца француски бегалци кои преживуваат на село во Шведска во периодот 1944-45 година. Наскоро треба да биде претставена во сценска верзија. Таа има напишано и неколку биографии, меѓу нив есеистички приказ за животот и делото на Кнут Хамсун. Таа била една од уредниците на списанието „ Allt om Böcker“ неколку години и била соработник на неколку други книжевни списанија и редовно на повеќе нови весници.
Помеѓу 2004 и 2017 година била наставник по творечко пишување на Лундскиот универзитет. Служела на повеќе одбори и комитети на шведски јазик, како и нордиски книжевни и академски организации.
Мануш
Мануш била глумица и пејачка.
Ран живот
Мануш е родена во 1972 или 1973 година како Мануш Барандај или Мануш Барандјаи во Сент-Марис-де-ла-Мер како трето дете на мајка со потекло од Франција Синти и татко Германско-Американец. Таа била израсната во Харлем, Северна Холандија, Келн, (Германија) и Бил, Швајцарија. На 18-годишна возраст, Мануш почнала да се занимава со манекенство, но нејзината кариера запрела на 20-годишна возраст по сообраќајна несреќа што оставила лузни на стомакот и нозете. Таа емигрирала во САД во летото 2006 година и се вратила во Европа прибл во 2015 година.