cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1051
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1051 година се протега во 3687 и 3688, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3747 и 3748 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1594. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 442 и 443 исламска година.
Улрика Сундберг
Улрика Сундберг е шведски дипломат. Нејзиното последно назначување е амбасадор на Шведска во Ирска, а претходно во Белгија (со седиште во Шведска) и Пакистан.
Во 2002 година, Сундберг напишалатруд со наслов „Дурбан: Третата светска конференција против расизмот, расната дискриминација, ксенофобијата и поврзаната нетрпеливост“, во Меѓународниот преглед на казненото право. Тоа бил нејзиниот извештај за конференцијата за расизмот одржана во Дурбан, Јужна Африка во 2000 година, а проблемите што ги имале присутните за да се договорат за дефиницијата за дискриминација. Во 2005 година, Сундберг напишала извештај на деветнаесет страници, насловен „Човекови права и тероризам: Некои коментари за работата на Комисијата за човекови права на Обединетите нации“, во Меѓународниот преглед на казненото право.
Во 2006 година, Сундберг презела водечка улога во шведските напори Светската банка да ги вклучи стандардите за човекови права во нејзиното кредитирање.
Сундберг имала редовни состаноци со Рехман Малик, пакистанскиот министер за внатрешни работи, кога четворица муслимански Швеѓани, Мехди Гезали, Мунир Авад, Сафија Бенауда и нејзиното двегодишно дете биле заробени и се соочиле со обвинувања дека имаат врски со тероризмот. Четворицата биле заробени на 28 август 2009 година, а биле ослободени, без обвинение, на 10 октомври 2009 година.
Марко Минард
Марко Минард (Marco Minnaard; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
Рагнар Лодброк
Рагнар Лодброк (Ragnarr Loðbrók, „Рагнар Кожни панталони“) бил легендарен дански  викиншки херој и владетел, познат од старата нордиска поезија од викиншката ера и од древните саги. Според традиционалната литература, Рагнар се истакнал во бројните напади на Франција и Англосаксонска Англија за време на 9 век.
Викиншките саги
Сагата за Рагнар Лодброк посочува дека Рагнар бил син на данскиот крал Сигурд Хринг.
Во Сагата за Хервар се вели дека кога умрел Валдар, неговиот син Рандвер станал крал на шведскиот дел од Данска, а на останатиот дел од Данска, крал бил Харалд Вартут. Харалд ги освоил сите територии што припаѓале на дедо му. По смртта на Рандвер, неговиот син Сигурд Хринг станал крал на шведскиот дел на Данска, најверојатно како потчинет на Харалд. Сигурд Хринг и Харалд се бореле во Битката кај Бравала, Естерјетланд, при што Харалд загинал заедно со голем број од своите луѓе. Сигурд завладеал со Данска, вклучувајќи ја и Шведска, од околу 770 година до неговата смрт, околу 804 година. Него го наследил неговиот син Рагнар Лодброк. Синот на Харалд владеел со Данска но како подреден на Рагнар, сè додека бил убиен од синовите на Рагнар.
Во Сагата за синовите на Рагнар се зборува дека големата викиншка армија што ја окупирала Англија во 865 година, ја предводеле синовите на Рагнар Лодброк.
Француски извори за Рагнар
Опсадата на Париз во 845 година била кулминација на викиншката инвазија на кралството на зазпадните Франки. Викиншките сили биле предводени од нордискиот водач наречен Рагнар. Овој Рагнар бил идентификуван како легендарниот Рагнар Лодброк од сагите, но историчарите го оспоруваат таквото поистоветување. Околу 841 година, на Рагнар му била доделена земја во Торхоут, Фризија, од страна на Карло Ќелавиот, но потоа Рагнар ја изгубил земјата како и наклоноста на кралот. Викинзите на Рагнар го освоиле Руан на патот кон Сена во 845 година,, а Карло, решен да не дозволи да се урне базиликата Сен-Дени (која се наоѓала блиску до Париз) ја поделил својата армија на два дела, и ги испратил од двете страни на реката. Рагнар ја нападнал едната група која била помалубројна, заробил 111 војници на Карло, кои ги обесил на остров на Сена. Ова го направил во чест на нордискиот бог Один, како и да предизвика страв меѓу преживеаните војници на Франките.
Синовите на Рагнар
Големата викиншка армија била предводена од синовите на Рагнар Лодброк, како одмазда на кралот на Нортумбрија кој го погубил Рагнар во 865 година. Големата армија била организирана и водена од браќата Ивар Бескостниот, Халфдан Рагнарсон, Бјорн Железниот и Сигурд Змискоокиот. Браќата се историски личности.
Ивар Бескостниот бил водачот на оваа армија од 865 до 870 година, а потоа го снемува од англиските историски документи. Англосаксонскиот историчар Етелвард ја запишал смртта на Ивар во 870 година. Халфдан Рагнарсон станал водач на големата армија во 870 година, и ја водел во борбите за освојување на Весекс. Голем број на викинзи пристигнале од Скандинавија, како војници на големата армија, предводени од кралот на Данска Багсег, кои се придружиле кон армијата на Халфдан. Според англосаксонските хроники, Данците девет пати се судриле со западните Саксонци, вклучувајќи ја и Битката кај Ешдаун која се одиграла на 8 јануари 871 година, при што бил убиен Багсег. Халфдан склучил примирје со наредниот крунисан крал на Весекс, Алфред Велики.
Халфдан го наследил Багсег како крал на најголемиот дел од Данска во 871 година. Бјорн Железниот станал крал на Шведска и Упсала во 865 година, (година во која се смета дека умрел татко му Рагнар). Бјорн имал два сина, Рефил и Ерик Бјорнсон. Неговиот син Ерик станал крал на Шведска, а него го наследил Ерик, синот на Рефил. Сигурд Змискоокиот станал крал на Зеланд и на данските острови во 871 година, а во 877 година го наследил кралството на брат му Халфдан.
Димитар Греков
Димитар Панајотов Греков (Димитър Панайотов Греков) бил политичар од Бугарија роден во Русија, од конзервативната партија во Бугарија, а подоцна од Народно-либералната партија. Премиер на Бугарија од 30 јануари 1899 до 13 октомври 1899 година.
ОУ „Никола Карев“ - Пробиштип
Основно училиште „Никола Карев“ (службено: Основно општинско училиште „Никола Карев“ - Пробиштип; скратено: ООУ „Никола Карев“) — централно основно училиште во градот Пробиштип.
Димитар Греков
Димитар Греков е татко на Александар Греков (1884-1922), бугарски дипломат и општественик.
ОУ „Никола Карев“ - Пробиштип
Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Никола Карев.
Историја
Училиштето е изградено во 1986 година. Во главното училиште се запишани 397 ученици распределени во 20 паралелки.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на македонски наставен јазик.
NGC 7746
NGC 7746 — леќеста галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7746 се споменува и како UGC 12768, MCG 0-60-43, CGCG 381-40.
Откривање
Објектот е откриен на 7 септември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 45 м 19,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 41' 4"". Положбениот агол на објектот е во износ од 154°.
Други поделби
Проучување на NGC 7746 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 72319. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 215; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5252. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 431.
Фрамов Проток
Фрамовиот Проток е премин помеѓу Гренланд и Свалбард, кој се наоѓа приближно помеѓу 77°N и 81°N географска ширина и центриран на главниот меридијан. Гренланд и Норвешкото Море лежат јужно од теснецот Фрам, додека басенот Нансен од Северноледениот Океан лежи на север. Теснецот Фреим е познат по тоа што е единствената длабока врска меѓу Северноледениот Океан и Светските Океани. Доминантните океанографски одлики на регионот се Западната Шпицбергенова струја на источната страна од теснецот и Источната Гренландска струја на запад.
Опис
Фрамовиот Проток е најсеверната океанска област, со услови без мраз во текот на целата година. Широчината на теснецот е околу 450 километри, но поради широките континентални гребени на Гренланд и Шпицберген, длабокиот дел од теснецот Фрам е широк само околу 300 километри. Океанот над континенталниот гребен во Гренланд често е покриен со мраз.
Во рамките на теснецот Фрам, силот кој ги поврзува Арктикот и теснецот Фрам е длабок 2545 метри. Гребенот Книпович, најсеверниот дел на Средноатлантскиот Гребен, се проширува на север преку теснецот за да се поврзе со Нансен-Гаккел Гребенот во Северноледениот Океан. Долината на раседот, предизвикан од ширење на морското дно, поминува во непосредна близина и паралелно со гребенот Книпович. Длабочината Молој во рамките на гребенот Фрам е најдлабоката точка на Арктикот. Овој мал басен кој се наоѓа на 79°8,5'N и 2°47'E има максимална длабочина од 5607 m (Поврзано: Длабочината Литке). Платото Јермак, со средна длабочина од околу 650 метри, лежи северозападно од Шпицберген.
Историски гледано, теснецот Фрам бил дом на голема популација од гренландски китови, подоцна наречени Гренландски црн кит (Balaena mysticetus). До средината на 17 век,  популацијата на гренландските китовите од Свалбард била сведена скоро до исчезнување заради прекумерното ловење на китови (Поврзано: Ловење китови во Шпицберген, Смееренбург). Западниот теснец Фрам може да биде место за презимување на оваа критично загрозена популација.
Користење на името
Користењето на името "Фрамовиот Проток" за преминот помеѓу Шпицберген и Гренланд се чини дека дошло во општа употреба во океанографската литература во 1970-тите. Фрамовиот Проток е именуван според Норвешкиот брод Фрам. Во експедицијата од 1893 година, предводена од Фридтјоф Нансен, бродот Фрам пловел две години низ Арктикот, пред да излезе од Арктикот, низ она што сега е познато како Фрамовиот Проток. Според глациологистот и географ Моира Данбар, ран прифаќач на името, името "Фрамовиот Проток" потекнува од руската научна литература. Додека е во општа употреба, особено во океанографската научна литература, името се чини дека е неофицијално.
Океанографија
Фрамовиот Проток е единствената врска со длабока вода помеѓу Светските Океани и Арктикот. Други пристапни места се просторот за премин во Баренцово море (БСО), Беринговиот теснец и разни мали канали во канадскиот Арктички архипелаг. Сите тие се поплитки од Фрамовиот Проток, оставајќи го Фрамовиот Проток како единствени пат во кој длабоката вода може да се разменува помеѓу Атлантскиот и Северноледениот Океан. Оваа размена се случува во двете насоки, со специфични водени маси, идентификувани со специфични региони што течат помеѓу океаните. На пример, забележана е вода со одлики на длабоките канадски и евроазиски басени на Арктикот, од напуштањето на Арктикот на длабоката западна страна на теснецот Фрам. На источната страна е забележана студена вода од Норвешкото Море, која влегува во Арктикот, под Западната Шпицбергенова струја. Во последниве години, природата и интеракциите на овие водени маси се промениле, симптомите на промените се случуваат со климата на океанот.
Системи на струи
Топла, солена вода се пренесува на север од Атлантикот преку Западната Шпицбергенова струја на исток од теснецот. Западната Шпицбергенова струја е најсеверната гранка на Северно атлантскиот систем на струи. Оваа вода создава водена маса наречена Атлантска вода. Под-површинскиот проток има јако сезонска одлика со минимален зафатнински транспорт во зима. Оваа струја пренесува внатрешна енергија во Северноледениот Океан. Северната брзина е максимална во зима, така што транспортот на топлина е највисок во зима.
На западната страна од теснецот, Источна Гренландска струја тече јужно од Гренландскиот гребен. Струјата носи релативно ладна и свежа вода надвор од Арктикот, што одговара на водената маса наречена Поларната вода.
Областа на теснецот Фрам е сместена во правецот на дување на ветарот од Трансполарна струја, па затоа е покриена со повеќегодишен мраз на западниот дел од теснецот, веднаш до брегот на Гренланд. Приближно 90% од морскиот мраз кој го напуштил Арктикот е пренесен од Источно Гренландската струја. Морскиот мраз во суштина одговара на свежата вода, бидејќи нејзината содржина на сол на 4 на мил, и е многу помала од 35 на мил за морска вода.
Долговременски набљудувања
Алфред Вегенер Институтот за Поларни и Морските истражувања (AWI) и Норвешкиот Поларен Институт (NPI) правеле долгорочни мониторинг мерења во Фрамовиот Проток за да добијат зафатнински и енергетски квантитативни преноси преку оваа точка на застој. Набљудувањата, исто така, служат за проценка на развојот на Северноледениот Океан, како мијалник за Земјиниот органски јаглерод. AWI=NPI набљудувачката област се состои од линија со најмногу до 16 докови преку Фрамовиот Проток. Линијата за прицврстување се одржува од 1997 година, со растојание од груби 25 км. До најмногу пет различни длабочини, областа за прицврстување ја мери брзината на водата, температурата и салинитетот на водениот столб.
Важност за климата
Во минатиот век, температурата на морската површина во Фрамовиот Проток во просек е зголемена грубо за 1,9 °C (3,5 °F) и е за 1,4 °C (2,5 °F) потопла отколку за време на средновековниот топол период.
Континентални САД
Континенталните држави во САД го зафаќаат континенталниот дел на државата, зафаќаат површина од 8,080,464 km2 и население од преку 315,000,000 жители. Најголемото растојание помеѓу државите е 4,509 км меѓу државите Флорида и Вашингтон, а растојанието север-југ изнесува 2,660 км. Држави во континенталниот дел се:
Витензе
Витензе (Wittensee) — поранешна општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Била именувана по Витенското Езеро, кое се наоѓа во општинската заедница. Седиштето на општинската заедница било во Грос Витензе. Во јануари 2008 година била споена со општинската заедница Хитен за да ја создадат општинската заедница Хитенер Берге.
Стибан
Стибан или Стефанина (Στεφανινά) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. . Пред реформата на локалната власт во 2011 година Стефанина бил дел од општина Маслар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 24 километри северозападно од Ставрос и 82 километри источно од Солун, во северниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа на надморска височина од 493 метри во јужните делови на Богданска Планина, над Бешичкото Езеро (Волви).
Стибан опфаќа површина од 55 квадратни километри.
Историја
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 900 жители Грци. Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 550 Грци и во селото работело грчко училиште.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1913 година, во селото живееле 423 лица. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Според царската наредба од 28 јули 1918 година, селото претставувало самостојна општина во Лагадинската околина. Во негов состав влегувало уште и селото Кавак.
Во 1927 година селото било преименувано во Аретуза. Бидејќи селото се наоѓа на рамнина, тоа е прилично богато. Неговите жители главно се занимаваат со производство на памук, тутун и овошје.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско село со 589 жители додека во 1940 година селото броело 752 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 653 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 722 жители, во 1971 година имало 646 жители, во 1981 година имало 499 жители, додека во 1991 година имало 468 жители а во 2001 имало 375 жители. Денеска, населението на селото е 362 жители според пописот од 2011 година.
NGC 737
NGC 737 — тројна ѕвезда во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 11 октомври 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 737 е од видот *3.
Бенкичаво вилинско коњче
Бенкичавото вилинско коњче (Libellula quadrimaculata) е вид на вилинско коњче од редот на виситински вилински коњчиња. Бенкичавото вилинско коњче може да се најде во скоро цела Европа, вклучително и во Македонија, Азија и Северна Америка. Во Македонија се наоѓа околу неистечни води.
NGC 737
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 56 м 40,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 2' 59".
Бенкичаво вилинско коњче
Опис
Името на вилинското коњче потекнува од точките (бенки) кои се наоѓаат на крилјата. Возрасните вилински коњчиња можат да се најдат од април до септември, но сепак тоа зависи од држава до држава. Ларвите имаат двегодишен развоен циклус. Возрасните вилински коњчиња воглавно се хранат со комарци и мали муви. Ларвите се хранат со останати мали водни инсекти и ларви.
NGC 737
Други поделби
Проучување на NGC 737 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2311. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 413.
Бенкичаво вилинско коњче
Живеалиште
Ова вилинско коњче воглавно живее околу бари и помирни реки. Најчести се во јуни и јули.
Однесување
Мажјакот се смета дека е многу агресивен и ја брани дадената територија од упади од други мажјаци од видот. Мажјаците имаат поволен поглед кон небото за време на чнувењето. Тие се одлични летачи, па така парењето се одвива во лет. Јајцата се полагаат на вегетација.
Грабливци
Главен грабливец на бенкичавото вилинско коњче е вилинското коњче император. Друг грабливец на ова вилинско коњче е зелената тигреста бубачка.
IC 1908
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 46 м 48 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +40° 28' 13"".
Други поделби
Проучување на IC 1908 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Леонардо Мајер
Леонардо Мартин Мајер (роден на 15 мај 1987 г.) е аргентински професионален тенисер.
Негово највисоко место на АТП листата е 21. место кое го постигнал во јуни 2015 година. Тој во кариерата освоил 1 АТП титула во поединечна конкуренција, и 1 АТП титула во двојки. Негов тренер е Франциско Јунис.
Личен живот
Мајер е роден во Коријентес, Аргентина. Неговиот татко, Орландо, работи во банка, а неговата Мајка, Естела е учителка. Тој има два браќа, Габриел и Валтер и една сестра, Вероника. Тој започнал да игра тенис на 9-годишна возраст. Негова омилена подлога е Земјината подлога, а негово омилено хоби е играњето фудбал.
ФК Хапоел Ерусалим
Фудбалскиот Клуб Хапоел Ерусалим (хебрејски:מועדון כדורגל הפועל ירושלים) е клуб кој потекнува од Ерусалим, Израел.Настапува на стадионот Теди во Лига Леумит. Бил формиран во 1930 година.
Штангероде
Штангероде (Stangerode) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Арнштајн.
Гистав Моро
Гистав Моро (Gustave Moreau; 6 април 1826 – 18 април 1898) — француски симболистички сликар посветен на теми од библиски и митолошки карактер. Имал влијание врз творештвото на симболистичките книжевници.
Животопис
Моро е роден во Париз. Татко му бил архитект, кој благовремено ја препознал дарбата кај сина си, па го пратил да се обучува. Најпрвин учел сликање кај Франсоа Едуар Пико, а потоа се спријателил со Теодор Шасерио, чиј стил влијаел и на неговиот. Во текот на 25 години имал близок, и веројатно љубовен однос со Аделаида Александрина Дире, која ја нацртал на неколку наврати. Прва слика му била „Пиета“, денес сместена во катедралата во Ангулем. На Парискиот салон во 1853 г. ги изложил сликите „Сцена од Песна над песните“ и „Смртта на Дариј“. Истата година зел учество на Светската изложба со „Атињаните со Минотаурот“ и „Мојсеј ги собува сандалите кога ја здогледува Ветената Земја“.
Делото „Едип и сфингата“ претставува едно од првите симболистички слики во историјата на уметноста. Првпат во јавноста е изложена на Парискиот салон во 1864, а денес е дел од редовната збирка на музејот Метрополитен во Њујорк.
Во 1891 г. Моро станал професор на Ликовната академија (École des Beaux-Arts) во Париз каде, меѓу останатите, предавал и на фовистичките сликари Анри Матис и Жорж Руоло. Кај него се школувале и Жил Фландрен, Теодор Палади и Леон Прентамп.
Починал во Париз и погребан е на Монмартрските гробишта.
Во текот на својот творечки живот, Моро изработил над 8.000 слики, акварели и цртежи. Многу од нив се изложени во Националниот музеј „Гистав Моро“ во на улицата Рошфуко (IX округ) во Париз. Музејот е сместен во неговото поранешно ателје и отворен е во 1903 г. По неговите простории честопати шетал писателот Андре Бретон, кој го сметал Моро за предвесник на надреализмот.
Зеештет
Зеештет (Sehestedt; Sehested) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
NGC 5320
NGC 5320 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5320 се споменува и како UGC 8749, MCG 7-28-76, CGCG 218-56, CGCG 219-1, IRAS 13482+4136.
Откривање
Телото е откриено на 9 април 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5320 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 5320 има привидни димензии од 3,6' х 1,7'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 50 м 20,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +41° 21' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 18°.
Други поделби
Проучување на NGC 5320 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49112. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 76; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3030. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 154.
Џамија (Корито)
Џамија (Корито) — главна селска џамија во селото Корито, во Општина Гостивар, Македонија.
Цеполе
Цеполе (понекогаш се нарекува фрителе, а во Сардинија циполе или цеопле сарде ) е италијанско пециво кое се состои од пржена топка од тесто со различна големина, но обично околу 10 см во дијаметар. Ова пржено јадење обично се прелива со шеќер во прав и може да се наполни со крем, желе, крем за пециво во стил на каноли или мешавина од путер и мед. Конзистентноста се движи од лесна и подуена, до леб - или тестенини. Се јаде за да се слави Денот на Свети Јосиф, кој е католички празник.
Историја
Цеполе се типични за италијанската кујна, особено онаа во Рим и Неапол. Цеполе потекнува од Стариот Рим кога луѓето почнале да пржат тесто и да ставаат шеќер или цимет врз него. Меѓутоа, цеполот што го има денес е создаден во XVIII век. Овие цеполи имаат или шеќер, цимет или чоколадо со нив. Тие се служат и на Сицилија, на островот Малта и во италијанските заедници во Канада и САД. Сардинските, иако тие често се италијализирани во цеполе, се малку поинакви. Зипулите се јадат на Сардинија за да се прослави карневалот. Тие можат да се видат со различни состојки и различни форми. Зипулите се разликуваат од цеполот бидејќи се користи инка за да се стави тестото во маслото. Зипулите потоа излегуваат како различни форми поради спиралното движење што се користи со инката. Цеполе се познати по други имиња, вклучувајќи ги Биње ди Сан Џузепе (во Рим), тортата за Денот на Свети Јосиф и Сфинг. Цеполе традиционално се консумираат за време на Феста ди Сан Џузепе (Денот на Свети Јосиф) кој се слави секој 19 март, кога цеполе се продаваат на многу улици, а понекогаш и се подаруваат.
Во Истра, Хрватска, ова пециво се нарекува бленци на местата каде што се зборува хрватски, а цеполе на местата каде што се зборува италијански. Тие секогаш се прелиени со шеќер во прав или друг прелив.
Обичајот бил популаризиран во почетокот на 19 век од неаполскиот пекар Пасквал Пинтауро.
Видови
Некои цеполе се полнат со рикота измешана со мали парчиња чоколадо, зашеќерени плодови и мед.
Во провинцијата Фросиноне во јужниот дел на Лацио, терминот сфинге се однесува на мешавина од рикота, шеќер и јајца со брашно, кои потоа може да се ароматизира со ванила, бадем, итн. Се уште се пржи во облици на топчиња, а се послужуваат прелиени со слаткарски шеќер.
Дејзис
Во византиската уметност, под поимот Дејзис се означува иконска претстава на Исус Христос Вседржател, а покрај него се наоѓаат Дева Марија и Св. Јован Крстител кои се молат. Кај некои православни храмови се од двете страни се појавуваат и други светци кои се молат и така образуваат „дејзисен ред“.
Зилда
Зилда (Sylda) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Арнштајн.
Катарина Стопија
Катарина Стопија (почина по 2 април 1657 година) била првата жена дипломат во Шведска и прва шведска амбасадорка во Русија за време на нејзиниот мандат во канцеларијата 1632–1634 година.
Таткото на Стопија бил градскиот лекар на Рига, Захарија Стопиј. Во 1620 година се омажила за, кој бил облагороден Лилјенхаген и заслужен како амбасадор на Шведска во Русија во 1630 година. Стопија (како што сè уште било вообичаено во Шведска во тоа време, таа не би го користела името на нејзиниот сопружник) го придружувала до неговата канцеларија во Москва.
Кога Јохан Молер умрел во 1632 година, на Стопија и официјално и се припишувале заслуги од Риксрад да продолжи со работата на нејзиниот покоен сопружник и да ја пополни позицијата на неговата канцеларија како амбасадор. За време на нејзиниот мандат таа успешно ги завршила преговорите за трговските односи меѓу Шведска и Русија. Меѓутоа, подоцна доживеала сериозни тешкотии, а нејзиниот имот бил нападнат и изгорен. Во 1634 година, таа била принудена да побегне во Шведска.
Стопија повторно се омажила за полковникот поручник Кристофер Јагоу во околу 1637 година. Последен пат се споменува на 2 април 1657 година.
Алефелд-Бистензе
Алефелд-Бистензе (Ahlefeld-Bistensee) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Била создадена на 1 март 2008 година од поранешните општини Алефелд и Бистензе.
Раков Шкоцјан
Раков Шкоцјан (словенечки: Rakov Škocjan) — населба во Општина Церкница во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Харлота Шлитер
Шарлота Шлитер е шведски дипломат и шведски амбасадор во Бангладеш. Таа се приклучила како амбасадор на Шведската амбасада во Дака во септември 2017 година. Пред тоа таа била заменик-шеф на мисијата во Шведската амбасада сместена во Бангкок.
Кариера
Шарлота Шлитер влегла во службата за надворешни работи во 1997 година.
Маријана Петир
Маријана Петир е хрватска конзервативна политичарка која како член на ХСС од 2002 до 2003 и од 2008 до 2011 ја вршела должноста на пратеник во Хрватскиот сабор. Од 2014 ја претставувала Хрватска во Европскиот парламент.
Фарел
Фарел (Varel) — град во округот Фризија, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа близу реката Јаде и Јадскиот Залив, околу 15 километри јужно од слободниот град Вилхелмсхафен. Тој претставува најголем град во округот Фризија.
Соседни општини
Фарел на исток се граничи со општината Јаде во округот Везермарш. На југ се граничи Фарел со општините Раштеде и Вифелштеде во округот Амерланд, а на запад со општината Бокхорн. Фарел се наоѓа на крајниот југоисток од округот Фризија.
Градски единици
Други помали места се Алмзе, Брамлоге, Бруне, Јетхаузермор, Логемор, Плагенкруг, Ралинг, Ротенхан, Шварценберг, Танге, Фарелер Шлојзе и Вилкенхаузен.
Градски совет
Градскиот совет се состои од 32 избрани членови, иако треба да има 34 члена за градови со број на жители помеѓу 20.001 и 25.000 жители. На заклучок на Градскиот совет овој број е намалена за два члена. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Градоначалник
На последните избори за градоначалник на 16 јуни 2014 година бил избран Герд-Кристијан Вагнер (SPD).
Збратимени градови
Фарел е збратимен со следниве градови:
Црквата во Фарел
Црквата на замокот или Шлоскирхе е најстарата градба во Фарел. Првиот дел на црквата се верува дека бил подигнат во 1144 година. Камбанаријата била додадена помеѓу 1200 и 1250 година, првично како две кули, кои биле обновени во денешниот облик во 1651 и потоа во 1737 година. Олтарот е висок скоро 10 метри и е еден од најважните дела на северногерманскиот манеризам.
Пред протестантската реформација, светец на црквата бил Свети Петар. Денес, црквата е лутеранска и нема светец на кој е посветена. Црквата порано била една од градбите на замокот, кој бил срушен во век.
Синхронизирано пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - техничко поединечно
Резултати
Прелиминарната рунда се одржа во 09:00 по месно време. Финалето се одржа од 17:15.
Зелената ги означува финалистите
Тјурингова награда
__БЕЗСОДРЖИНА__
Наречена е во чест на британскиот математичар Алан Тјуринг (1912-1954) и академски работник во Манчестерскиот и Кембричкиот уинверзитет. Тјуринг се смета за основоположник на теоретската информатика и вештачката интелигенција. Од 2007 до 2013 г., заедно со наградата се доделувале и 250.000 американски долари, со парична помош од „Интел“ и „Гугл“. Почнувајќи од 2014 г. паричниот дел од наградата е накачен на милион долари, со парична помош исклучиво од „Гугл“.
Ориентализам (книга)
Ориентализам (анг. Orientalism) е книга на Едвард Саид од 1978 г. која имала големо влијание на постколонијалните студии. Во книгата, Саид пишува дека „ориентализмот“ е констелација на погрешни претпоставки врз кои се темелат западните ставови кон Блискиот Исток. Ваквите дури и научни дела се оптоварени со „суптилни и сеопфатни евроцентрични предрасуди кон арабо-исламските народи и нивните култури“. Тој сметал дека долгата традиција на романтизирани слики на Азија и Блискиот Исток во Западната култура служела како имплицитно оправдание за европските и американските колонијални и империјални амбиции. Саид со иста жестина се спротивставувал на практиката на арапските елити кои ги интернализирале (прифатиле и применувале) идеите на американските и британските колонијалисти за арапската култура.
Напомена: до почетокот на XIX век, односно до распадот на Отоманското Царство, под Близок Исток се сметал и голем дел од Балканот, кој ја вклучувал и Македонија.
NGC 5321
NGC 5321 — спирална галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5321 се споменува и како MCG 6-30-101, CGCG 190-65, NPM1G +33.0292.
Откривање
Телото е откриено на 29 април 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5321 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5321 има привидни димензии од 0,8' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 5321 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 49148. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 110; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2547. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 106.
Хелена Сонјеланд
Хелена Сангеланд е шведски амбасадор во Кина. Сангеланд ги предала своите акредитивни писма на 16 мај 2019 година. Таа била амбасадор во Иран сè додека не ја заменила Ана Линдстед, која била отповикана во Стокхолм.
1049
1049 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1049 година од новата ера, 49. од вториот милениум, 49. од XI век и последна од 1040-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6557 и 6558 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5799 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4809 и 4810 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1802.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1049 година се протега во 3685 и 3686, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3745 и 3746 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1592. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 440 и 441 исламска година.
There's One in Every Crowd
There's One in Every Crowd е албум на блуз-рок гитаристот Ерик Клептон од 1975. Снимен е накратко по „461 Ocean Boulevard“, „There's One in Every Crowd“ вклучува многу сличен стил на неговиот претходник, но не го ужива истиот успех ко него. По успехот на синглот „I Shot the Sheriff“ на Клептон, со неговиот тим тој замина во Јамајка за да го снимат „There's One in Every Crowd“. Сепак со проблемот на Клептон со алкохолот и проблемите кои им излегле во пресрет во Јамајка, снимањето на албумот било многу отежнато.
Улцигероде
Улцигероде (Ulzigerode) — село и поранешна општина во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010 е дел од градот Арнштајн.
Елена Пандева
Елена Пандева — македонска дизајнерка и сопственичка на модната куќа Елена Лука и градежната компанија Elena Luka Home.
1050
1050 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1050 година од новата ера, 50. од вториот милениум, 50. од XI век и прва од 1050-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6558 и 6559 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5800 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4810 и 4811 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1803.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1050 година се протега во 3686 и 3687, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3746 и 3747 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1593. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 441 и 442 исламска година.
NGC 738
NGC 738 — леќеста галаксија во соѕвездието Триаголник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 738 се споменува и како CGCG 503-57, 6ZW 113, NPM1G +32.0085.
Откривање
Објектот е откриен на 11 октомври 1850 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 56 м 45,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 3' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 738 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 7303. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2311. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 413.
Унка
Унка (на некои географски карти и: Унка Тепе) е врв на крајниот западен дел на протегање, на јужната падина на планината Беласица во Валандовско, во крајниот југоисточен дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1362 метри. Сместен е во многу оддалечен густ шумовит предел во изворишниот дел на повеќе потоци кои ја составуваат Коџа Дере односно Анска Река. Врвот Унка се наоѓа целосно на територијата на Македонија, а недалеку од него на околу 2 километри на исток кај изворот Аџи Бунар и врвот Троица (1474 м.) е линијата на македонско-грчката граница и старите погранични караули од двете страни. Иако најголемиот дел од топонимијата и имињата на месностите во целиот поширок предел се од турско потекло, самото турско население од селата во подножјето не знае што значи и нема толкување за името на врвот Унка, поради што може да се претпостави дека тоа потекнува од македонско старословенско потекло од зборовите  хумка  поради самиот испакнат и заоблен облик на врвот или пак од хунија вдланатина со кружен стеснет облик како инка, каква што има на североисточното подножје веднаш под самиот врв, при што со текот на времето од хумка или хунија(ка) името да се престорило во сегашното Унка. Самиот предел е исполнет со многу ретки природни убавини и знаменитости, како што се разните карпи со чудесни облици наречени „Орел“, „Престол“, „Среден Прст“, „Мокра Карпа“ и повеќе водопади, меѓу кои: Ѓаволски или Кочулиски водопад висок 16,50 метри, водопадот Котел висок 13 метри, скалестиот водопад (Разигран или шарен водопад) висок 40 метри кој почнува со 10 помали водопади и завршува со пад од 12 метри. Патеката за искачување на врвот Унка започнува од селото Кочули од каде до врвот Унка, се стигнува за околу 3 часа пешачење. Попатно има добар поглед и разни форми на карпи. Од врвот Унка се гледа Дојранското Езеро како на дланка, како и планините Кожуф, Пајак и Олимп во далечината над Егејското Море.
Копришница
Копришница — село во Општина Демир Капија, во близина на градот Демир Капија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на територијата на Општина Демир Капија, сместено над соседното село Дрен. Селото е ридско, на надморска височина од 600 метри. До селото се стигнува преку земјен пат во лоша состојба, кој започнува од селото Дрен.
Селото има збиен тип со разредени дворови.
Моментално, во напуштеното село може да се види само главната селска црква „Св. Ѓорѓи“, како и неколку преостанати куќи.
Историја
Селото е доста старо и отсекогаш било христијанско. Во месноста Селиште, пола час одење долж Копришка Река се сретнуваат грамади.
Стопанство
Селаните главно се занимавале со сточарство, правење на ќумур и во мала мера земјоделство. .
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. во Копришница живееле 90 жители, сите Македонци христијани.
Селото е наполно раселено по 1981 година, кога што броело само еден жител.
Според пописот од 2002 година, во селото Копришница немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Родови
Според истражувањата на Воислав Радовановиќ во 1924 година родови во селото се:
Самоуправа и политика
Во век, Копришница било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Демир Капија, која била една од ретките општини која не била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така било дел од Општина Демир Капија.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Неготино. Селото припаѓало на некогашната општина Неготино во периодот од 1957 до 1965 година. Во периодот 1955-1957 селото влегувало во рамки на општина Демир Капија.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Демир Капија, во која покрај селото Копришница, се наоѓале и селата Бесвица, Бистренци, Демир Капија, Драчевица, Дрен, Иберли, Клисура, Корешница, Кошарка, Человец и Чифлик. Во периодот 1950-1952, селото било исто така дел од некогашната општина Демир Капија, во која влегувале селата Демир Капија, Драчевица, Дрен, Копришница, Клисура и Чифлик.
Клаудио Вагеџи
Клаудио Вагеџи (роден во Лучињано, 4 октомври 1956) — спортски агент и поранешен италијански фудбалер, напаѓач.
Кариера
Тој има 34 настапи и 2 постигнати гола во Серија А со екипите на Удинезе и Наполи.
По завршувањето на кариерата, тој станал спортски агент; меѓу неговите клиенти биле Серхио Алмирон, Квадво Асамоа, Мехди Бенатија, Маурисио Исла и Луис Муриел.
Клиенти
Ова се фудбалерите кој се клиенти на Вагеџи во моментов.
Жорди Алба
Својата кариера ја започнал во Барселона, но од младинската школа бил ослободен, бидејќи се сметал за премногу мал. Од кога се приклучил во соседната Корнелја, тој го завршил својот развој во Валенсија, станувајќи еден од најдобрите шпански бекови. Во 2012 година, тој се вратил во Барселона.
Алба ја претставувал Шпанија на Светските првенства во 2014 и 2018 како и на две Европски првенства, вклучувајќи го и она во 2012 на кое Шпанија била победник.
Беше еднаш на западот
„Беше еднаш на Западот“ или „Си било еднаш на Западот“ (италијански: C'era una volta il West) е италијанско-шпански филм од 1968 година, во режија на Серџо Леоне, кој е соавтор и на сценариото. Главните улоги во филмот ги играат: Хенри Фонда, Клаудија Кардинале, Чарлс Бронсон, Џејсон Робардс, Габриеле Ферцети, Френк Волф, итн. Музиката за филмот ја компонирал Енио Мориконе. Поради неговото значење, во 2009 година, филмот бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД.