cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фудбалска репрезентација на Аргентина
Светски првак (1986)
На Светското првенство 1986 играно во Мексико 1986 Аргентина по вторпат во својата историја станал светски шампион. Во групната фаза на натпреварување репрезентацијата остварила две победи: против Јужна Кореја (3-1) и Бугарија (2-0) и реми против Италија (1-1). По освоеното прво место во групата во осминафиналето противник им била репрезентацијата на Уругвај. Единствениот гол на натпреварот уште во првото полувреме го постигнал Педро Пашули и така на Аргентина и обезбедил пласман во четвртфиналето. Таму Аргентина се соочила со Англија, предводена од легендарниот Гари Линекер, и изгледала супериорно победувајќи со 2-1 со два гола на Марадона (од кој едниот со рака, кој подоцна самиот го нарекол Божја рака). Во полуфиналето Аргентина играла против Белгија и како и во претходниот натпревар победила (2-0) со два гола на Марадона за пласман во финале. Во финалето играно на 29 јуни 1986, играно на стадионот Ацтека, Аргентина ја победила Западна Германија со 3-2. Иако Аргентина имала убедливо водство од 2-0 на 15-тина минути пред крајот со головите на Хосе Луис Браун и Хорхе Валдано, Западна Германија успеала да изедначи на 5 минути пред крајот со головите на Румениге и Руди Фелер, но сепак три минути подоцна Хорхе Буручага го поставил конечниот резултат и Аргентина по вторпат станала светски првак.
Следната година Аргентина како домаќин учествувала на Копа Америка 1987, и го освоила дури 4-тото место. , а две години подоцна, на Копа Америка 1989 во Бразил, стигнала до бронзен медал.
Финале на СП 1990 и златните години на Копа Америка (1990-1994)
На Светското првенство 1990 играно во Италија, Аргентина влегла како бранител на титулата и на почетокот била во група со Советскиот Сојуз, Романија и Камерун. Во првиот натпревар неочекувано Аргентина доживеала пораз од Камерун на Роже Мила, и на тој начин им се повторило истото сценарио како и во Шпанија на Светското првенство 1982 кога исто така како актуелни светски шампиони загубиле на отворањето на првенството со истиот резултат 0-1 но тогаш од Белгија. Во второто коло забележале победа со 2-0 над Советскиот Сојуз, а во третото коло Аргентина и Романија ги поделиле бодовите играјќи 1-1, баш онака како што им одговарало и на двете репрезентации за пласман во осминафиналето. Во осминафиналето Аргентина играла против Бразил и победила со 1-0, а единствениот погодок вреден четвртфинале за својата репрезентација го постигнал Клаудио Каниџа на 10 минути пред крајот. Во четвртфиналето противник на Abiceleste била репрезентацијата на Југославија. После регуларниот дел од натпреварот и продолженијата од двапати по 15 минути неамо голови па се пристапило кон изведување на пенали. Во пенал-рулетот Аргентина била подобра и победила со 3-2, а како одлучувачка се покажала последната петта серија во која Густаво Децоти погодил за Аргентина додека на другата страна за Југославија промашил Фарук Хаџибегиќ. Во полуфиналето Аргентина за противник го имала домаќинот на првенството, репрезентацијата на Италија и после уште едно реми по 120 минути игра (овојпат 1-1) одново пласманот понатаму аргентинците го обезбедиле по изведувањето на пенали, овој пат било 4-3; откако по првите три серии репрезентациите биле без промашен пенал први попуштиле италијаните а непрецизни биле Донадони и Серена. Во финалето на Светското првенство противник на Аргентина и била Западна Германија, која победила во финалето со 1-0 со голот на Андреас Бреме од пенал на 5 минути пред крајот.
Ерата на Пасарела
Во август 1994 година, улогата на селектор на Аргентина му била доделена на Даниел Пасарела, капитен на златната генерација на abiceleste која во 1978 година станала светски шампион. Во јануари 1995 година, Аргентина загубила во финалето на Купот на Кралот Фахд, освоен три години порано. Поразот дошол од европскиот шампион Данска со 2-0. Потоа, репрезентацијата без проблеми се квалификувала за Светското првенство 1998, со освојување на Јужноамериканската квалификациска група, кој била без Бразил, кој како светски шампион од претходното првенство стекнал право директно да учествува во Франција '98. Со една квалитетна генерација на фудбалери во која играле: Роберто Ајала, Хосе Антонио Шамот, Матијас Алмеида, Клаудио Лопес, Диего Пабло Симеоне, Габриел Батистута, Ариел Ортега, Хуан Себастијан Верон, Хавиер Санети, Абел Балбо, Ернан Креспо, Марсело Галјардо итн. Аргентина била еден од фаворитите за освојување на турнирот. Тие започнале супериорно на француското тло со три победи во низа во групната фаза, против Јапонија (1-0), Јамајка (5-0) и Хрватска (1-0). Во осминафиналето Аргентина ја елиминирала Англија по изведување на пенали со 4-3 (резултатот бил 2-2 по продолженијата). Во четвртфиналето против Холандија, екипата на Пасарела многу брзо се нашла во негатива, но успеала да изедначи со гол на Клаудио Лопес. Сепак, на една минута до крајот на регуларното време Денис Бергкамп постигнал гол со кој ја одвел својата селекција во полуфиналето и ја елиминирал Аргентина.
Ерата на Биелса
Меѓутоа во Јапонија и Јужна Кореја дошло големо разочарување. По тесната победа против Нигерија, Аргентина загубила од Англија. Во последниот натпревар, против Шведска, одиграле само 1-1 и сензационално биле елиминирани уште во првиот круг.
И покрај неуспехот на Светското првенство, Билеса останал селектор. Под негово водство аргентинската репрезентација стигнал до финалето на Копа Америка 2004, каде загубиле од Бразил на пенали откако по регуларното време и продолженијата резултатот бил изедначен 2-2. Во август Биелса ја водел екипата на albiceleste до освојување на златниот медал на Олимписките игри во Атина во 2004 година.
Ерата на Пекерман, Басиле, Марадона и Батиста
По Биелса на клупата на Аргентина дошол Хосе Пекерман, со кој репрезентацијата лесно се квалификувала за Светското првенство во фудбал 2006 во Германија, завршувајќи на второ место во јужноамериканската квалификациска група зад Бразил, но со ист број на бодови како и жолто-зелените. Во Купот на конфедерации 2005 Аргентина стигнала до финалето каде одново биле поразени од Бразил со високи 4-1.
Во пресрет на Светското првенство во 2006 година Пекерман спровел исклучувања: во составот не се нашле Санети, Мартин Демикелис и Верон, најверојатно поради расправија со капитенот Хуан Пабло Сорин. Во нападот повторно се нашол Креспо, со Хулио Круз, Карлос Тевес, Хавиер Савиола и младиот Лионел Меси, подоцна петкратен добитник на златната топка за најдобар фудбалер на годината. Аргентина го започнала турнирот како еден од големите фаворити за конечна победа. По освојувањето на една од најтешките групи во која биле уште и Холандија, Брегот на слоновата коска и Србија и Црна Гора, во вториот круг ја елиминирале репрезентацијата на Мексико со 2-1 по продолженија, пред да го завршат своето учество во четвртфиналето во кое биле поразени од домаќинот Германија на пенали со 4-2 (1-1 бил резултатот по 120 минути).
После првенството Пекерман поднесол ставка и во септември 2006 година бил заменет од Алфио Басиле, кој се вратил на чело на репрезентацијата после 12 години и Светското првенство во 1994 година. Тој ја одвел Аргентина до финалето на Копа Америка 2007 во Венецуела, каде како и пред три години Аргентина одново загубила од Бразил, овојпат со 3-0. Базиле поднесол оставка после поразот во натпреварот против Чиле на 16 октомври 2008 година.
Давид Рикардо
Давид Рикардо (анг. David Ricardo; Лондон, — Лондон, ) — англиски економист, главен претставник на англиската класична школа. Неговите дела претставувале вдахновение за Карл Маркс, позајмувајќи ја Рикардовата трудова теорија на вредноста како основа за неговото социо-политичко учење.
Фудбалска репрезентација на Аргентина
Ерата на Пекерман, Басиле, Марадона и Батиста
Во октомври 2008 година, АФА ја номинирала аргентинската и светска фудбалска легенда, Диего Марадона како наследник на Басиле на клупата на Аргентина. Тој дебитирал со победата над Венецуела во квалификациите за Светското првенство 2010. Во следните четири натпревари, сепак, тој доживеал исто толку порази (од Боливија, Еквадор, Бразил и Парагвај), примајќи дванаесет гола. Квалификацијата на мундијалот сепак била остварена без играње на плејофот. Одлучувачки биле победите во последните две кола против Перу и Уругвај, кој Аргентина ги добила без некоја посебно добра игра. Интересно, за време на мандатот на поранешниот играч на Барселона и Наполи, Аргентина има четири победи во пријателски натпревари со европски селекции (Шкотска, Франција, Русија и Германија).
Давид Рикардо
Во 1809 г. го објавил памфлетот „Цената на златото“. Најпознато негово дело е „Принципи на политичката економија“.
Фудбалска репрезентација на Аргентина
Ерата на Пекерман, Басиле, Марадона и Батиста
Екипата на Марадона за Светското првенство вклучува враќање на Хавиер Санети и Хуан Себастијан Верон во репрезентацијата и доделување на капитенската лента на Лионел Меси добитникот на Златната топка на Фифа за 2009 и 2010 година. Авантурата во Јужна Африка започнала добро, откако Аргентина со три победи во фазата по групи се пласирала понатаму. Меѓу нив се издвојува онаа со 4-1 над Јужна Кореја, во која напаѓачот Гонсало Игуаин постигнал хет-трик. Во нокаут фазата Аргентина сосема случајно се нашла во двобој со истите противници од пред четири години. Во осминафиналето го елиминирала Мексико (повторно со 2-1 и повторно по продоленија), а потоа, како и во 2006 година, била елиминирана од Германија овојпат со убедливи 4-0. Марадона бил отпуштен набргу потоа.
Местото на Марадона го преземал Серхио Батиста, човекот кој ја одвел аргентинската олимписка селекција до златен медал на Олимписките игри во Пекинг. Меѓутоа, Батиста набргу ја напуштил клупата на репрезентацијата по неуспехот на Копа Америка 2011, каде Аргентина била елиминирана во четвртфиналето од Уругвај по изведувањето на пенали.
Ерата на Сабелја; Финалето на Светското првенство 2014
На 2 август 2011 година Фудбалскиот сојуз на Аргентина го назначил Алехандро Сабелја за заменик на селекторската функција на Батиста.
Под негово водство Аргентина, и покрај нестабилниот почеток, изборила пласман на Светското првенство 2014 како победник во квалификациската група на Јужна Америка со 32 освоени бода и 35 постигнати голови во 16 натпревари.
Во 2014 година на завршницата на Светското првенство во Бразил, Аргентина се вратила во финалето на мундијалите за првпат по 24 години. Екипата на Сабелја стигнал до завршниот чин на настанот поразувајќи ги минимално противниците: дебитантот Босна и Херцеговина (2-1), потоа Иран (1-0) и Нигерија (3-2) во групата, Швајцарија после продолженија во осминафиналето (1-0, гол на Ди Марија), и Белгија во четврт-финалето (1-0, со гол на Игуаин). Во полуфиналето albiceleste ја елиминирале Холандија после изведување на пенали 4-2 откако по продолженијата натпреварот завршил 0-0. Во двобоите од белата точка одлучувачки за Аргентина бил голманот Серхио Ромеро, кој ги неутрализирал обидите на Рон Влар и Весли Снајдер. Во финалето на мундијалот играно на Маракана во Рио де Жанеиро против Германија аргентинците по третпат се нашле во финален натпревар против истиот противник, после победата во 1986 и поразот во 1990. На крајот Германија излегла како победник на првенството, а одлучувачки бил единствениот гол на натпреварот кој го постигнал Марио Геце на седум минути од крајот на продолженијата.
Ерата на Бауса
На 1 август 2016 година, сојузот го назначува Едгардо Бауса на клупата на репрезентацијата.
Статистика на играчите
Последна промена 12 ноември 2016.
Селектори
Од 19241 : Напомена:
Обвинувам
Обвинувам (J'accuse) — отворено писмо од францускиот писател Емил Зола објавено на 13 јануари 1898 во весникот L'Aurore. Во писмото, Зола ги обвинува францускиот претседател Феликс Фор и француската влада за антисемитизам и за неправедно притворање на Алфред Драјфус, офицер во француската армија, кој бил осуден на доживотна казна затвор поради шпионажа. Зола ги предочил судските грешки и недостатокот на докази. Писмото биле отпечатено на насловната страница на весникот и предизвикало јавна реакција во земјата и во странство. Зола бил обвинет и осуден за клевета на 23 февруари 1898. За да избегне притворање, избегал во Англија, во се вратил дома во јуни 1899.
Фудбалска репрезентација на Уругвај
Фудбалската репрезентација на Уругвај е фудбалски тим кој го претставува Уругвај на меѓународните натпревари и е под контрола на Фудбалскиот сојуз на Уругвај.
Обвинувам
Имало и други памфлети во одбрана на Драјфус, како прогласот на Бернар Лазар Убивање на правдата: Вистината за аферата Драјфус од ноември 1896. Како последица на популарноста на писмото, Обвинувам станал чест израз за искажување несогласување и обвинување со некој моќен.
Фудбалска репрезентација на Уругвај
Уругвај го освоил Светското првенство; првиот пат во 1930 година (кога бил домаќин), победувајќи ја во финалето Аргентина со 4-2. Вторпат го освоиле во 1950, кога во финалето со 2-1 го победиле Бразил. Тимот исто така освоил и две златни медали на Летните олимписки игри во 1924 и 1928, пред создавањето на Светското првенство. Уругвај освоил повеќе меѓународни титули (19) во XX век за разлика од било која друга земја во светот и сè уште го држи овој рекорд, иако сега го споделува со Аргентина.
Обвинувам
Позадина на случајот
Чистачката и француски шпион мадам Бастијан работела во амбасадата на Германија и била сведок во истрагата. Таа рутински претресувала корпи со отпад и поштенски сандачиња во германската амбасада за да најде сомнителни документи. Таа нашла сомнителена папка (детален список на документи) во германската амбасада во 1894, и го доставила до началникот Хуберт-Џозеф Анри, кој работел за француската воена контраразузнавачка служба во генералштабот.
Фудбалска репрезентација на Уругвај
Нивниот успех го зголемува и фактот што Уругвај има многу малку жители. Уругвај е единствената земја во светот која го освоила Светското првенство, а има помалку од 4 милиони жители. Всушност, само шест нации со население помало од тоа на Уругвај досега учествувале на Светското првенство: Северна Ирска (3 пати), Велс, Кувајт, Словенија и Тринидад и Тобаго. Исто така, Уругвај е најмалата нација која го освоила Олимпискиот медал во било кој тимски спорт.
Обвинувам
Позадина на случајот
Папката била поделена на шест дела, а била пронајдена од страна на Мадам Бастијан во корпата за отпадоци на Максимилијан фон Шварцкопен, германскиот воен аташе. Кога била отворена истрага за документот, Драјфус бил осуден во голема мера врз основа на сведочењата на професионални графолози: нивното тврдење било дека „немањето сличност со ракописот на Драјфус е доказ дека папката е фалсификат“, и подготвиле детален дијаграм да докажат дека тоа е така. Имало и искази од воени офицери кои доставиле уверливи докази.
Фудбалска репрезентација на Уругвај
Уругвај е и најмалиот член на КОНМЕБОЛ-от, јужноамериканската фудбалска конфедерација. Без оглед на тоа, Уругвај го освоил 14 пати Американското првенство, рекорд кој го споделува со Аргентина.
Обвинувам
Позадина на случајот
Во тоа време Франција се соочила со силен антисемитизам, и многу малку луѓе кои не биле роднини на Драјфус застанале во негова одбрана. Во 1899 година, Драјфус се вратил во Франција за повторно судење, но иако повторно прогласен за виновен, тој бил помилуван. Во 1906, Драјфус повторно апелирал пресудата за неговиот случај да биде поништена. Во 1906, тој бил награден со орден на Легија на Слоновата honneur, во која е наведено „војникот што доживеал низ невидено мачеништво“.
Вмешување на Зола
Емил Зола е роден на 2 април 1840 година во Париз. Најважно книжевно дело Зола е Ругон-Макар, циклус од дваесет романи за париското општество во текот на владеењето на Наполеон III. Тој исто така бил предводник на натурализмот во литература од 19-от век. Зола бил еден од најсилните поддржувачи на Третата република и бил награден со „Легија на честа“. Тој ја ризикувал својата кариера во јануари 1898, кога одлучил да застане на страната на Алфред Драјфус. Зола напишал отворено писмо до претседателот на Франција, Феликс Фор, обвинувајќи ја француската влада за лажно обвинување на Драјфус и за антисемитизам.
Неговата намера била да подготви широко обвинение и да принуди луѓе во владата да го тужат за клевета. Откако тужбата е поднесена, поддржувачи на Драјфус имале можност да ги објават слабите докази врз кои бил осуден Драјфус. Зола го насловил своето писмо Обвинувам (J'accuse), кое било објавено на насловната страница на либералниот париски весник L'Aurore на Жорж Клемансо. Зола бил обвинет на суд за клевета за објавување на своето писмо до претседателот, и бил осуден две седмици подоцна. Тој бил осуден на затворска казна и му бил одземен орденот „Легија на честа“. За да не оди во затвор, Зола побегнал во Англија, и останал таму до паѓање на француската влада. Четири години по писмото до претседателот, Зола починал од труење со јаглерод моноксид предизвикан од затнат оџак. На 4 јуни 1908, посмртните останки на Зола биле погребани во парискиот Пантеон.
Аргументите на Зола
Зола тврдел дека „набедувањето на Алфред Драјфус било врз основа на лажни обвиненија за шпионажа и било погрешно толкување на правдата“. Тој прв укажал дека оваа местенка била дело на мајорот Пати де Клам. Зола вели: Тој беше оној кој излезе со напишаниот документ во папката на Драјфус; тој беше оној кој ја добил идејата за негово набљудување во соба обложена со огледала и тој беше оној кого мајор Форцинети го фати носејќи угаснат фенер планирајќи да се нафрли на обвинетиот Драјфус додека тој спиел, надевајќи се дека разбуден од ненадеен блесок на светлина, Драјфус ќе признае вина.
Следно, Зола истакнал дека ако истрагата била правилно спроведена, тогаш доказите јасно покажуваат дека папката дошла од страна на пешадијата, а не од офицер во артилерија како Драјфус. Зола силно ја бранел страната на Алфред Драјфус кога тој велел: „Овие, господине, се факти кои се објаснуваат како се убива правдата, а доказите за карактерот Драјфус, неговото богатство, и недостатокот на мотив за одбрана се комбинираат за да се покаже дека тој е жртва на сензационални измислици на мајорот Пати де Клам, религиозните кругови околу него, и опсесијата со 'валканите Евреи кои се злото на нашето време“.
По дополнителна истрага, Зола укажал дека мајорот Естерхази бил човекот кој требало да биде осуден за ова кривично дело и дека имало цврсти докази против него, но тој не можел да биде прогласен за виновен бидејќи така целиот генералштаб би бил виновен, па затоа надредените го штителе Естерхази.
На крајот од своето писмо, Зола го обвинил генералот Било за прикривање докази за невиност на Драјфус. Тој ги обвинил и генералот Де Буадефр и генералниот Гонс за верските предрасуди спрема Драјфус. Тој обвинил и три графолози, господата Белом, Варинар и Куар, за поднесување лажни извештаи, освен ако врз нив не бил направен медицински преглед чии наоди укажале тие се болни или се во состојба која го нарушува нивниот вид и расудување.
Завршното обвинување на Зола било кон воениот суд кој донел пресуда за прекршување на законот од страна на обвинетиот Алфред Драјфус врз основа на докази кои не биле изведени, и на апелацискиот воен суд за извршување на кривично дело намерно ослободување на мајорот Естерхази, кој бил виновен. [6]
Нил Јанг
Нил Персивал Јанг (роден на 12 ноември 1945 година) — канадски пејач-текстописец, музичар, продуцент, режисер и сценарист. По започнувањето на музичката кариера во 1960-тите, тој се преселил во Лос Анџелес, каде што го формирал Бафало Спрингфилд со Стефан Сталс, Ричи Фури и други. Јанг објавил два соло албуми од времето кога се приклучил на Крозби, Стилс и Неш во 1969 година, покрај тројцата како член на Бафало Спрингфилд. Од неговите рани соло албуми и оние со неговиот бенд Crazy Horse, Јанг има снимено постојан прилив на студиски и живи албуми, понекогаш завојувајќи со својата компанија за снимање на патот.
Гитариското дело на Јанг, длабоко личните текстови и потписот на песната ја надминуваат неговата долга кариера. Како млад, исто така, свирел пијано и хармоника на многу албуми, кои често ги комбинираат фолк, рок и други музички стилови. Неговите текстови  и тенорот со кој пее  ја дефинирале неговата долга кариера. Поради често искривена игра на електрична гитара, особено со Crazy Horse, го добил прекарот "Кум на гранџот" и довело до неговиот албум Mirror Ball со Pearl Jam во 1995 година.
Јанг во режија (или ко-режија) филмови со помош на псевдонимот Бернард Шаки, вклучувајќи го и Патувањето низ минатото (1973), Руст Никогаш не спие (1979), Човечкиот автопат (1982), Гриндејл (2003) и CSNY / Дежаву (2008). Тој, исто така, придонел и за музика од филмовите Филаделфија (1993) и Dead Man (1995).
Јанг добил неколку награди за Греми и Џуно. Рокенрол куќата на славните го вовел двапати: како соло уметник во 1995 година и во 1997 година како член на Бафало Спрингфилд. Во 2000 година, Ролинг Стоун го прогласи Мун, 34-тиот најголем уметник.
Тој живеел во Калифорнија уште од 1960-тите, но го задржува канадското државјанство. Тој бил награден со Орден од Манитоба на 14 јули 2006 година, и бил назначен за директор на Редот на Канада на 30 декември 2009 година.
Средец (град)
Средец (Средец) — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Средец во Бургаската Област. Има население од околу 8.643 жители (2022).
Географија и местоположба
Градот се наоѓа на десниот брег на Средецката река во близина на Мандренското Езеро во подножјето на Странџа, 30 километри југозападно од областниот центар Бургас.
Историја
Првпат населбата се споменува во патопис во 1595 година под името Карабунар, што на турски значи „црн бунар“. Во 1651 година Евлија Челебија во своите патописи напишал дека во Карабунар имало каравансарај (хан) со харем, простор за камили и за 3.000 добиток. Во 1713 година, шведскиот крал Карл XII ја поминал ноќта во гостилницата Карабунар на пат за Цариград. Во 1762 година, селото Карабунар имало 600 куќи и било меѓу најголемите села во областа. Таму во периодот 1792-1793 година предавал поп Стојко Владиславов (Софрониј Врачански). Поради епидемија на чума во 1795-1796 година, селото се намалило и останале само 150 куќи. Крдџалиските разбојници на Кара Фаизи ја ограбиле и запалиле целата населба во 1800 година. По руско-турската војна од 1828-1829 година, според потпишаниот мировен договор од Одрин, повеќе од 70 семејства од Карабунар емигрирале во Бесарабија. Во 1858 година со султански ферман била изградена црквата „Сите Свети“ на местото на стара црква. Во 1868 година низ Карабунар минува Васил Левски. На 16 февруари 1878 година селото било ослободено. Во 1934 година било преименувано во Средец, а во 1960 година добило статус на град.
Фикус
Фикус е род (Ficus) што опфаќа околу 850 видови дрвја, џбнови, лијани и епифити од фамилија дудови (Moraceae). Оисебно е иразен во тропските предели, а меѓу нив, нам најпознатиот вид ни e смоква (Ficus carica) кој се гаи поради исклучиво благ и вкусенплод.
Значај
Различни видови на ова билка спаѓаат во многу важни растителни заеднци во екосистеми на тропски дождовни шуми а многу видови се негуваат како украсни растенија и собни билки, со засекување на кората на (Ficus elastica) се добива бек густ сок кој се употребуваа за производство на каучука битен во производство на гума.
Митологија
Поедини видови на фикус имаат култен и културен значај како мести на обожување и сенишни места. Според будистичко предание, Готама Буда се просветлил под дрво на света смоква (-{Ficus religiosa}-), кој е постало познат и како Боди дрво.
Харрис Моубреј
Харрис Моубреј е американски лингвист и програмер. Познат е со своите предлози за создавање на верзии на брајовото писмо за запишување на малцинските јазици од целиот свет, меѓу кои гагаускиот јазик и лужичките јазици. Неговите предлози за брајови азбуки биле прифатени за ливонскиот јазик, фуланскиот јазик и јазикот лакота. Тој исто така создал знаковна азбука (азбука за знаковен јазик) за фуланскиот јазик, врз основа на адламското писмо.
Молив (маглина)
NGC 2736 — оддавна маглина во соѕвездието Едро, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2736 се споменува и како ESO 260-N14.
Откривање
Објектот е откриен на 1 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2736 е од видот EN. NGC 2736 има привидни димензии од 20' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 0 м 17 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 45° 56' 53".
Аероп I
Аероп I бил крал на Македонија од династијата на Аргеадите, син на Филип I, правнукот на Пердика I, четвртиот крал, и татко на Алкет I.
Според примо генитура, за крал е прогласен уште во лулка, на бојното поле пред битката со Илирите, зашто (според Jустин) „на Македонците не им недостига храброст, туку крал“. Ја зајакнува македонската воена организација и во негово време македонската држава се проширува.
На почетокот од неговото владеење, Тракијците и Илирите честопати ја напаѓале Македонија. Се верува дека Македонците почнале да остваруваат победи над Тракијците и Илирите откако на чело на македонската армија во битките застанал младиот Аероп. Неговото присуство придонело да се зголеми борбениот морал кај војската со што Тракијците и Илирите биле присилени да престанат со нападите.
Голема пиштарка
Големата пиштарка (, syn. Apus melba) е птица од семејството пиштарки (Apodidae). Надворешно е многу слична на селската или градската ластовичка, но всушност е сосема неповрзана со овие врапчевидни (Passeriformes) видови, зашто пиштарките се во редот на Apodiformes. Сличноста се должи на блискиот стил на живеење. Големата пиштарка ја има во Македонија.
Распространетост
Големата пиштарка е распространета низ планините на јужна Европа до Хималаите. Како и малата пиштарка, тие се птици преселници кои зимуваат далеку на југ, во јужна Африка. За време на преселбите широко талкаат и се задржуваат во голем дел на јужна Европа и Азија. Видот, се чини, дека бил многу повеќе распространет за време на последното ледено доба, со голема колонија во Комарова пештерата во Полска, пред околу 40.000-20.000 години (Tomek & Bocheński 2005). Дубровник е познат по големите јата на големата пиштарка кои гнездат во старите градски ѕидини.
Размножување
Големата пиштарка го гради своето гнездо на карпи, или во урбаните средини, на места недостапни за грабливки, како што се покривите или под мостовите. Гнездат во колонии и лежат 2-3 јајца. Секоја година се враќаат на истото место, поправајќи го истото гнездо. Паровите остануваат заедно цел живот. Младенчињата во гнездото можат да ја намалат својата телесна температура, ако е потребно, кога времето е лошо, и на тој начин да се заштитат додека нивните родители не ја обезбедат потребната храна.
Исхрана
Големите пиштарки најголемиот дел од живото го поминуваат во воздух, хранејќи се со инсектите кои ќе ги фати во лет. Пијат, исто така, во лет.
Огласување
Огласувањето на пиштарката е продолжено чрчорење.
Amanita excelsa
Amanita excelsa, исто така познат како европска лажно вцрвенето amanita, бил вид на агарична габа од фамилијата Amanitaceae. Се наоѓал во Азија, Европа и Северна Америка, каде што растел во листопадни шуми.
Amanita excelsa var. spisa можел да се јаде, но постоел сериозен ризик да се помешало со високо отровната Amanita pantherina.
Amanita excelsa var. Алба не се јадел.
Космос-1124
Космос-1124 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 август 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 2030 килограми. Космос-1124 бил сателит за рано предупредување од појава на меѓуконтинентални балистички ракети.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 716,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 63,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9700 км, а најмалото на 598.
Махмуд Ахмадинежад
Махмуд Ахмадинежад (фарси: محمود احمدی نژاد‎, роден на 28 октомври 1956) е шестиот и сегашен претседател на Исламската Република Иран од 6 јуни 2005 година. Тој бил повторно избран за таа функција на 12 јуни 2009 со освоени 62,6% од вкупните гласовите. Ахмадинежад се нашол на удар на критики од страна на САД и Израел, додека ја зајакнувал врската со Русија, Венецуела, Сирија и државите на Персискиот Залив.
Дарио Каталдо
Дарио Каталдо (Dario Cataldo; р. во Ланчано) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Ликвигас (2007-2008)
По изненадувачката победа на Бебе-Џиро во 2006, Каталдо потпишал како професионалец за Ликвигас за сезоната 2007. Во јануари 2007, Каталдо бил удрен од автомобил додека тренирал. Подоцна истата година, Каталдо освоил две етапи на Тур де л‘Авенир. По разочарувачката година во 2008, Ликвигас не го обновил неговиот договор.
Квик Степ (2009-2012)
Така, во 2009, Каталдо се префрлил во екипата Квик Степ. Првите две години Каталдо не успевал да го покаже својот талент, меѓутоа во 2012 ги покажал своите вештини. Победил на националното хронометарско првенство 2012 и завршил 12. на Џиро д’Италија. Каталдо ја освои „кралската“ етапа на Вуелта а Еспања 2012, етапата 16 завршувајќи прв на искачувањето, кое било возено по првпат на Вуела, Суиту Негру. Тој побегнал со Томас де Гент од на почетокот на етапата и тие никогаш не биле достигнати од групата. Каталдо се одвоил од Де Гент на помалку од 2 километри до целта на најстрмниот дел на етапата (повеќе од 20%). Успеал да ги подигне рацете кога поминал низ целта за победнички израз, пред да му паднат на дршките за раце на неговиот велосипед поради замор. Каталдо го напуштил на крајот на сезоната 2012 и се приклучил на  за сезоната 2013.
Тим Скај (2013–2014)
Неговиот успех во 2012 го привлекло вниманието на прваците во Светската турнеја на UCI, каде се очекува да има улога на суперпомошник за Бредли Вигинс на Џиро д’Италија или Крис Фрум на Тур де Франс.
Астана (2015-2019)
Во октомври 2014 година, објавиле дека потпишале со Каталдо за сезоната 2015, а генералниот раководител на екипата ја опишал неговата улога како помошник во искачувањето за Винченцо Нибали и Фабио Ару, како и придонесувајќи кон резултатите на екипата на екипните хронометри.
Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017. Се повлекол поради повреда на 12 јули, предизвикана од пад во зоната за хранење.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Црква „Св. Јован Крстител“ - Древено
Свети Јован Крстител — главна селска црква во селото Древено. Црквата е сместена во средишниот дел на селото.
Местоположба
Црквата се наоѓа во непосредна близина на регионалниот пат 1309, на влезот од селото од насоката на Злетово.
Историја
Црквата била изградена по XVIII век, а иконите биле изработени во текот на XIX век од страна на Дичо Зограф и непознати автори. Не е познато кога и од кого била осветена.
Архитектура
Градбата е трикорабна и има правоаголна основа. Од западната и јужната страна е доградена припрата, којашто е пониска од градбата на црквата и е покриена со ќерамиди. Главниот влез се наоѓа од западната страна, додека од јужната страна има страничен влез. Над главниот влез има плоча на којашто е испишано името на црквата. На јужниот ѕид, веднаш над припратата има четири прозорци. Ѕидана е од кршен камен и малтер со полутркалезни сводови. Целата градба е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. На кровот на црквата, веднаш над влезната црква, е поставен крст.
Камбанаријата е сместена зад црквата. Таа има квадратна основа и е изградена од камен. Во горниот дел е отворена од сите четири страни, каде што е сместено ѕвоното. Покриена е со лимен кров. Во дворот на црквата, непосредно од десната страна на камбанаријата е сместена трпезаријата. Дворот на црквата е обележан со камена ограда, којашто околу влезната порта е малтерисана и обоена во бела боја, како и покриена со ќерамиди.
NGC 7537
NGC 7537 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Тимпаноцентеза
Индикации
Индикации за тимпаноцентеза се:
NGC 7537
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7537 се споменува и како UGC 12442, MCG 1-59-16, CGCG 406-28, KUG 2312+042, KCPG 578A.
Тимпаноцентеза
Индикации
Покрај горенаведеното, тимпаноцентезата се користи за прицврстување на вградената вентилациона цевка која ќе го подобри слухот при хронично секреторно воспаление на ушниот отитис (www. медицина. medscape. com).
NGC 7537
Откривање
Објектот е откриен на 30 август 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Тимпаноцентеза
Начин на изведување
Тимпаноцентезата или миринготомијата се изведува со правење засек во пределот на пубната мембрана со посебен инструмент и се аспирира акумулираната течност со игла. Поради густата слуз, понекогаш е неопходно да се инјектира солен раствор или муколитични лекови како хромотрипсин за да се разреди слузта пред аспирација.
NGC 7537
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7537 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 7537 има привидни димензии од 2,1' х 0,5'.
Тимпаноцентеза
Компликации
Компликациите се многу ретки, а местото на парацентеза заздравува спонтано.
NGC 7537
Други поделби
Проучување на NGC 7537 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70786. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 580. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 316.
Честитка (расказ)
Честитка (хрватски: Čestitka) е расказ од хрватскиот писател Антун Густав Матош.
Содржина
На 31 декември, околу осум часот навечер, од својот дом, на крајот на селото Јабуковац, тргнуваат кон дворецот чичко Мартин и неговата ќерка, Љубица. Двајцата се упатуваат кон дворецот каде чичко Мартин долги години служел како градинар, со цел на новиот гроф да му ја честитаат Новата година. Притоа, Љубица има научено една песничка која треба да му ја изрецитира на грофот. На Љубица ѝ се врти едно име низ главата - Евелина, кое го прочитала еднаш на еден портрет, но не знае ништо во врска со тоа. Кога стигнуваат во дворецот, таткото ѝ ја покажува на Љубица собата во која што се родила, а тогаш таа се потсетува на својата покојна мајка, која работела како собарка во дворецот и која еднаш ја нашле полудена. Тогаш, повторно во ушите на Љубица заѕвонува името Евелина.
Вечерта, Мартин се опијанува од виното и заборава на Љубица, мислејќи дека останала заедно со другите деца. Утредента, кога не ја наоѓа дома, тој се враќа во дворецот и ги буди слугите и со нив заминува во потрага по Љубица. Неа ја наоѓаат замрзната во една дупка во полето, а кога го извлекуваат нејзиното тело, покрај неа го наоѓаат и Ѓуро, кој сè уште е жив. Дури тогаш, чичко Мартин започнува да тажи по својата мртва ќерка.
Кикимора
Кикимора (руски: кики́мора) е женски дух на домот во словенската митологија, а во некои случаи се смета и дека му е жена на Домовој. Се верува дека кикиморите се духови на некрстени деца.
Во некои приказни, Кикимора е претставена како вештерка со глава мала како напрсток и слаба како сламка. Во други приказни, таа е обична жена со пуштена коса (словенските жени кои биле мажени обично ја покривале косата, а младите немажени девојќи ја носеле косата во плетенка). Таа е претставена и како мала грбава жена во валкани алишта.
Ако домот бил добро одржуван, Кикимора се грижела за кокошките и за работата низ куќата. Ако не бил, таа навечер цимолела, им свиркала на децата и ги скокоткала. Исто така, Кикимора излегувала навечер да преде. Се верувало дека кој ќе ја види Кикимора како преде, наскоро ќе умре. За да се смири разлутената Кикимора, требало да се измијат сите лонци и тави со чај од папрат.
Таа обично живеела позади печката или во подрумот од куќата, но можела да се сретне и во мочуришта и шуми. Кикимора е наречена и една од симфониските поеми на Анатоли Константинович Лиадов, кој вели (како што е наведено во една белешка од програмата на филхармонијата на Лос Анџелес) дека: „таа пораснала кај еден волшебник во планината. Од зора до самрак, мачката на волшебникот ѝ раскажувала необични приказни за древните времиња и далечните места, додека таа се лулала во кристална колевка. За седум години таа созреала, но главата не ѝ била поголема од напрсток, а телото не пошироко од сламка. Кикимора предела лен од самрак до зора и имала зли намери кон луѓето.“
Кикимора е обележана и во светот на животните. Во 1988 година, биологот Кирил Есков, родот од фамилијата пајаци Линифиди (што тој ја откри), го крсти Кикимора палустрис (Кикимора од мочуриштето, руски: кики́мора боло́тная), по овој дух од словенската митологија.
Жана Каролин Виолет
Жана Каролин Виолет (француски: Jeanne Caroline Violet, родена на во  - починала на  во ) — француска писателка на дела во жанрот љубовен роман и патопис.
Биографија
Жана Каролин Виолет е родена на 1 февруари 1870 година во Париз, Франција.
Била мажена за Едгар-Етјен Дисап (1875-1950), кој бил конзул на Франција во Атина. Таа била заедно со него во градот Јанина (кој во тоа време бил турски), кога бил опколен од Грците во 1912-1913 година. Нивната улога за поддршката на грчкото население на градот во овие тешки околности имало голем успех. Страдањата од тоа време ги опишала во „La ville assiègée, Jannina“.
Во следниот период, нејзиниот сопруг бил префрлен за работа во Сиднеј, а патувањето до таму во Тихиот Океан и доживувањата на писателката се опишани во нејзиниот патопис „Escales océaniennes“ од 1935 година.
Жана Каролин Виолет починала на 26 јуни 1951 во Мајен, Франција, каде каде живеела во последните десетина години од својот живот. Во градот Јанина има улица на нејзиното име.
Преодна спирална галаксија
Преодна спирална галаксија — галаксија која се наоѓа меѓу класифицираните пречкеста спирална галаксија и непречкеста спирална галаксија. Се означува со ознаката SAB во шемата за морфолошката класификација на галаксиите.
Птоломеј I
Проломеј I или Птоломеј од Алор бил регент на Македонија од 368 до 365 п.н.е. Извршил атентат врз неговиот претходник Александар II за да ја заземе власта. Владеел како регент за младиот Пердика III сѐ додека Пердика не го убил во 365 п.н.е. Се верува дека е роден во некогашното село во Егејска Македонија, Калјани (Алорес).
Според Хамонид, тој бил помладиот син на Аминта II „Малиот“, кому Аминта III му ја дава својата ќерка Евриноја за жена.
1315
1315 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1315 година од новата ера, 315. од вториот милениум, 15. од XIV век и шеста од 1310-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6823 и 6824 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6065 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5075 и 5076 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2068.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1315 година се протега во 3951 и 3952, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4011 и 4012 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1858. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 714 и 715 исламска година.
NGC 5122
NGC 5122 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5122 се споменува и како MCG -2-34-43, 2SZ 43, PRC B-16.
Откривање
Телото е откриено на 24 април 1887 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 24 м 14,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -10° 39' 16"". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Други поделби
Проучување на NGC 5122 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46848. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 285; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5547. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1061.
Adelolecia kolaensis
Adelolecia kolaensis е вид на корстозни лишаи кои припаѓаат на фамилијата Lecanoraceae.
Џебеџиска Страна (Шупли Камен)
Џебеџиска Страна — осамен објект од римското време во атарот на селото Шупљи Камен, Македонија. На 1 километар јужно од селото, во блокот на ЗИК „Куманово“ се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
IC 1641
IC 1641 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1641 е од видот *.
Џејн Болејн
Џејн Болејн ( - ) — англиска аристократка која живеела и била погубена во врмето на англискиот крал Хенри VIII.
Во 1536 година, таа станала вдовица, кога нејзиниот сопруг заедно со Ана Болејн биле погубени поради инцест. Џејн била испитувана од страна на Томас Кромвел, а нејзиното сведочење станало пресудно за погубувањето. Сепак, денеска не е познато дали таа навистина признала околу можната љубовна афера помеѓу Ана и Џорџ, или пак Томас Кронвол сам го додал ова при судењето.
По смртта на Ана, таа започнала да работи како придружничка на кралицата Џејн Симор. По смртта на Џејн, Хенри се оженил за Ана Клевска. Но и овој брак не траел долго, бидејќи преку договор Ана и Хенри се договориле да се разделат. Џејн Болејн повторно послужела како главен сведок. Таа изјавила дека кралот и кралицата никогаш немале сексуални односи, по кое бракот им бил поништен. Џејн Болејн продолжила да служи и на наредната кралица, Катерина Хауард, која била роднина на нејзниот сопруг. Таа имала големо влијание врз младата и неискусна Катерина. Таа ги организирала нејзините забави, каде на крај кралицата била откриена во нејзините неверства кон кралот. Поради ова, таа заедно со кралицата биле затворени во Лондонската кула.
Џејн под психолошки притисок го изгубила својот разум во затворот, кое изначувало дека на неа нема да може да и биде судено. Но по ова, набргу бил пропишан нов закон за ментално болните луѓе, па на 13 февруари 1542 година таа заедно со кралицата биле погубени.
Луис Б. Мајер
Луис Барт Мајер (Louis Burt Mayer; Луіс Барт Маер) (родено име Лазар Маер, белоруски: Лазар Маер) ( – ) бил филмски продуцент, најпознат по раководење и ко-основање на холивудското филмско студио Metro-Goldwyn-Mayer. Тој е често именуван како создавач на т.н. „ѕвезден систем“ во склоп на Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) во нејзините златни години. Отсекогаш познат како Луис Б. Маерр и ретко нарекуван „Л.Б.“, тој верувал во „здрава забава“ и направил разни нешта за да MGM има „повеќе ѕвезди од тие на небото“.
Тирима
Тирима бил третиот крал на Кралството Македонија.
NGC 513
NGC 513 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 513 се споменува и како UGC 953, MCG 6-4-16, CGCG 521-20, ARAK 41, IRAS 01216+3332.
Откривање
Телото е откриено на 13 септември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 24 м 26,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 47' 56". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Мокленски јазици
Мокленските јазици се пар јазици од групата на малајско-полинезиски јазици од семејството австронезиски јазици. Јазиците ги зборуваат народите Мокленци и Мокенци, кои живеат на бреговите на Мјанмар и Тајланд. Според Базата на основни австронезиски јазици, во оваа група спаѓаат мокленски јазик и мокенски јазик.
Космос-1125
Космос-1125 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 28 август 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1000 килограми. Космос-1125 бил комуникациски сателит.