cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Неопределени контролни системи
Градење на непрецизен контролер
LN          SN           ZE           SP           LP      +--+ |                                                                 | -1.0  |  XXXXXXXXXX   XXX          :            :            :           | -0.75 | XXXXXXX      XXXXXXX      :            :            :           | -0.5 |  XXX          XXXXXXXXXX   XXX          :            :           | -0.25 | :            XXXXXXX      XXXXXXX      :            :           | 0.0 |  :            XXX          XXXXXXXXXX   XXX          :           | 0.25 | :            :            XXXXXXX      XXXXXXX      :           | 0.5 |  :            :            XXX          XXXXXXXXXX   XXX         | 0.75 | :            :            :            XXXXXXX      XXXXXXX     | 1.0 |  :            :            :            XXX          XXXXXXXXXX  | |                                                                 |      +--+ Да претпоставиме дека овој систем ја има следнава база со правила: rule 1: АКО e = ZE И delta = ZE ТОГАШ output = ZE  rule 2:  АКО e = ZE И delta = SP ТОГАШ output = SN  rule 3:  АКО e = SN И delta = SN ТОГАШ output = LP  rule 4:  АКо e = LP ИЛИ  delta = LP ТОГАШ output = LN Овие правила се типични за цонтролна апликација во која условите се состојат од логичка комбинација на грешки и делта-грешки сигнали, додека последицата претставува излезна команда за контрола. Излезот на правилото може да се дефазифицира со користење на дискретна централизирана пресметка: SUM( I = 1 TO 4 OF ( mu(I) * output(I) ) ) / SUM( I = 1 TO 4 OF mu(I) ) Сега, да претпоставиме дека во даден момент имаме: e= 0.25 delta = 0.5 Тогаш ова дава: ________________________
e    delta ________________________
mu(LP)     0      0.3 mu(SP)    0.7      1 mu(ZE)    0.7     0.3 mu(SN)     0       0 mu(LN)     0       0 ________________________ Ако го вметнеме ова во правило 1 се добива: правило 1: АКО e = ZE И delta = ZE ТОГАШ output = ZE     mu(1)     = MIN( 0.7, 0.3 ) = 0.3 output(1) = 0 —каде:
Останатите резултати даваат : правило 2: АКО e = ZE И delta = SP ТОГАШ output = SN
mu(2)    = MIN( 0.7, 1 ) = 0.7 output(2) = -0.5 правило 3: АКО e = SN И delta = SN ТОГАШ output = LP
mu(3)    = MIN( 0.0, 0.0 ) = 0 output(3) = 1 правило 4: АКО e = LP ИЛИ delta = LP ТОГАШ output = LN
mu(4)    = MAX( 0.0, 0.3 ) = 0.3 output(4) = -1 Централизираните пресметки даваат: = − 0.5 -- за крајниот контролен излез.
NGC 3259
NGC 3259 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3259 се споменува и како UGC 5717, MCG 11-13-27, CGCG 313-21, IRAS 10291+6517.
Откривање
Објектот е откриен на 3 април 1791 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 32 м 34,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 65° 2' 28". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 3259 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31145. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 24; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4150. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 662.
Свештеникот Садок
„Свештеникот Садок“ (анг. Zadok the Priest, HWV 258) — свечена ода за крунисување од Георг Фридрих Хендл заснована на текстот на Библијата на кралот Јаков. Таа е една од четирите „Химни за крунисување“ на Хендл искомпонирани по повод крунисувањето на британскиот крал Џорџ II во 1727. Од тој момент, па до денес истите химни се изведуваат на секое крунисување на британскиот монарх, и тоа во текот на помазанието.
Текст
Иако овие химни сочинуваат долга традиција на крунисување, текстот, како и музиката, е личен избор на Хендл, направен врз основа на најдостапниот опис на претходно крунисување, она на Јаков II во 1685 г. Текстот е земен од библиската приказна за помазанието на царот Соломон. Овие зборови се користат на секое крунисување на англискиот владетел, уште од устоличувањето на кралот Едгар во Батската опатија во 973 г.
Зборови
Зборовите на песната се изведен препев од 3 Царства 1,38–40
Структура
Последниот дел „God save the King“ итн. се навраќа на (4/4) такт, со тоа што самите зборови „God save the King“ се во созвучје, прошарано со извиците „Амин!“ придружени од полуосминки наизменично со шестгласовните делови (СААТББ), додека пак другите гласови во придружба пејат осминки во созвучје. Хорот завршува со плагална каденца на „Алилуја“ во ларго.
Музиката на оваа дело е искористена и во познатата Химна на УЕФА Лигата на шампиони.
Даисуке Ичикава
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2002.
Азатан
Азатан (Ազատան; порано познат како Каракилиса, Каракс и Покр Каракилиса) — големо село и рурална заедница во Ширак во Ерменија. Според Националната статистичка служба на Република Ерменија (ARMSTAT) населението се зголемило на 5,697 во 2010 година,  од 4,838 според пописот од 2001 година.
Името потекнува од ерменскиот збор Азатан (Ազատան), што значи "слободни". Азатан исто така беше сасанидска воено административна позиција во Сваранската единица.
Популација
Население по година:
1849 во книжевноста
1849 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Дариганга (Сухбатор)
Дариганга (Дарьганга) е област во Монголија, во Сухбатор.
Космос-2372
Космос-2372 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 25 септември 2000 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 335 км, а најмалото на 210.
Macedonian Bike Riders
Macedonian Bike Riders (се чита: Маседонијан Бајк Рајдерс) — аматерска велосипедска група од Скопје, Македонија, основана во 2014 година. Групата вози во околината на Скопје, како и целодневни тури и до подалечните краеви во Македонија. Воедно, групата на своите возења собира средства кои ги донира во хуманитарни цели, а исто така и некои од турите биле целосно хуманитарни. Неформално е предводена од Горан Богоевски.
Досега, групата има извозени 65 подолги тури, кои најчесто биле возени во недела низ различни места во Македонија, главно почнувајќи ги од Скопје. Претставува една од неколкуте групи и поединци во Македонија кои се дел од велосипедскиот туринг.
Целодневни тури
Својата прва тура, групата ја извозела на 15 ноември 2014 година (сабота) до селото Седларево. Оттогаш, скоро секоја недела, групата вози до најразлични места во Македонија, започнувајќи од пред платото на Универзална сала во Скопје.
Тура 1
Првата организирана тура на групата била одржана на 15 ноември 2014 година (сабота) до тетовското село Седларево, Општина Желино, до кое води асфалтен пат, кој се двои од стариот пат Скопје — Тетово по месноста Карпалак. Вкупната должина на турата изнесувала 98 километри, а самото искачување до селото околу 15 километри, стигнувајќи до надморска височина од 1.390 метри. Турата водела до самото село Седларево, а подоцна се продолжило по земјен пат над селото во должина од околу девет километри.
Тура 3
Следната тура била изведена до селото Кучково, во близината на Скопје, на пократко растојание за разлика од првите две. Оваа и наредните тури на групата биле со скратено растојание поради влошување на временските услови и студеното време. Третата тура била одржана на 29 ноември 2014 година во вкупна должина од 35 километри. Било возено по асфалтниот пат до селото, а подоцна до осветлениот крст поставен над селото до кој води макадам.
Тура 4
Уште една пократка тура, во близина на Скопје, односно на планината Водно. Била одржана на 14 декември 2014 година во вкупна должина од 30 километри. Воедно оваа тура била и последна целодневна тура изведена од страна на групата за 2014 година.
Тура 5
Првата тура за 2015 година била одржана на 8 февруари 2015 година до скопското село Раштак, возејќи на растојание од 50 километри. До селото води асфалтен пат. Турата опфаќала возење до селото Раштак, а подоцна долж течението на Раштанска Река во должина од околу еден километар.
Тура 6
Втората тура за 2015 година била повторно одржана во близината на Скопје, односно до кањонот Матка во вкупна должина од 32 километри. Во текот на 2015 година, кањонот Матка ќе стане едно од четирите места до кои ќе се изведуваат ноќните тури на групата.
Тура 7
Седмата тура на групата повторно била кратка и била одржана до селото Кучково, во вкупна должина како и претходната, односно 35 километри. Ова било вторпат групата да вози целодневна тура до крстот над селото, кој подоцна ќе стане едно од местата за ноќните тури на групата.
Тура 8
Со подобрување на временските услови, групата започнала со тури на подолги растојанија. Така, на 1 март 2015 година, групата за првпат се упатила кон Велешкото Езеро, возејќи вкупно 100 километри. Турата била возена преку стариот пат Скопје — Велес, кој се движи помеѓу двата дела на новиот автопат.
Тура 9
Следната тура на 15 март 2015 година била возена до тетовското село Беловиште, во вкупна должина од 120 километри. Турата била најдолга за 2015 година од извозените и втора по должина од дотогаш извозените на групата. Турата завршила во месноста Петачко Водиче сместено на околу еден километар над селото.
Тура 10
Десеттата тура на групата била друмска и се одржала до видиковецот сместен над вештачкото езеро Козјак. До езерото води асфалтен пат со исклучување од населбата Драчево и турата била во вкупна должина од 80 километри. Се одржала на 21 март 2015 година.
Тура 11
Турата со број 11 на групата била планирана да се изведе до врвот Рамно (1.653 м.), но сепак поради лошите временски услови и снежните наноси на патот, турата била скратена и наместо првично планираните 70 километри, биле извозени само 58 километри. Била одржана на 28 март 2015 година. Воедно, познатата „хумка“ била за првпат донесена на оваа тура.
Тура 13
Тринаесетта тура на групата била планинска, при што било возено до Кадина Река, во подножјето на планината Китка. Била изведена на 19 април 2015 година во вкупна должина од 80 километри. Иако планинска тура, сепак вклучувала само четири километри земјен пат, а останатиот дел бил асфалтен.
Тура 14
Четиринаесеттата тура на групата била повторно планинска возејќи до Маркова Река, во месноста Долен Габер. Самата рута на трката се движела преку Пантелејмон — Средно Водно — Маркови Кули — Сопиште — Горно Соње — Долно Соње — Говрлево — Осинчани — Мелчиште — Маркова Река, со наизменично движење на земја и на асфалт. Вкупната должина на турата била 72 километри и била одржана на 25 април 2015 година.
Тура 15
Турата со број 15 ја однела групата по првпат надвор од границите на Македонија, односно со соседната држава Србија. Групата на оваа тура се упатила кон манастирот „Св. Прохор Пчински“, возејќи друмска тура по асфалтни регионални патишта преку Куманово и Старо Нагоричане и минувајќи низ граничниот премин „Прохор Пчински“, при што извозела вкупно 145 километри. Оваа тура се одржала на 3 мај 2015 година.
Тура 16
Шеснаесеттата тура била возена на 10 мај 2015 година до планинарскиот дом „Караџица“, сместен на истоимената планина. Вкупната должина на турата изнесувала 103 километри. Турата пред сè, се возела по земјен пат, па така самиот асфалт завршува некаде после селото Горно Количани. Последниот дел на турата се возел во богат шумски предел, каде постои земјен шумски пат до самиот дом, но и понатаму кон Бегово Поле и Солунска Глава.
Тура 17
Една недела подоцна, на 17 мај 2015 година, групата по вторпат за 2015 година се упатила кон езерото Младост, близу Велес. Вкупната должина на турата изнесувала 100 километри. Возењето се одвивало преку скопските села Таор и Катланово, а подоцна по стариот пат Скопје — Велес, по кој групата и се вратила.
Тура 19
Како поддршка на втората хуманитарна велосипедска трка во организација на СОС Детско село Македонија, групата 31 мај 2015 година возела заедно со членовите на трката до граничниот премин Блаце на македонско-косовската граница. Потоа, групата се упатила кон планината Скопска Црна Гора. Трката имала вкупна должина од 53 километри.
Тура 20
На 7 јуни 2015 година групата се упатила кон освојување на областа околу градот Свети Николе. Турата била предвидена да биде од мешовит вид, односно планинско-друмска. Најпрвин се одело преку селото Дивље и познатиот средновековен Ѓуришки манастир на Градиштанска Планина. Планираниот одмор на групата бил предвиден во самиот град Свети Николе. Вкупното поминато растојание на турата изнесувало 120 километри.
Тура 21
Прва организира тура со автобус на групата со почетна точка од некое друго место, освен Скопје. Групата на 14 јуни 2015 година се упатила кон градот Крушево, од каде што било планирано да тргнат да возат на растојание од 46 километри. Турата опфатила посета на гробовите на Тоше Проески и на Питу Гули, посета на споменикот Македониум, манастирот „Св. Преображение“, селото Горно Дивјаци, каде групата го имала и својот ручек.
Тура 24
На 12 јули 2015 година групата се упатила кон посета на планинарскиот дом „Китка“, сместен на истоимената планина. Вкупната должина на турата изнесувала 90 километри. До домот води земјен пат кој започнува нешто после селото Црвена Вода, а самиот дом е сместен во длабока шума на падините на планината.
Тура 25
Дваесет и петтата рута се возела до кањонот Матка до самиот манастир „Св. Андреја“ во вкупна должина од 50 километри. Рутата водела преку Средно Водно, а подоцна кон патот за манастирот „Св. Пантелејмон“ во селото Горно Нерези. Подоцна се продолжило кон Долно Нерези и селата Крушопек, Лака и Шишево и преку селото Глумово се стигнало до конечното одредиште. Турата била извозена на 19 јули.
Тура 26
На 26 јули 2015 година групата се упатила кон Катланово со завршница во базенот АБЦ, којшто се наоѓа во непосредна близина. Се возела главно по рамен терен преку Маџари-Трубарево-Јурумлери-Идризово-Петровец. Турата била пократка поради топлото време и опфатила вкупна должина од 62 километри.
Тура 27
По вторпат групата се упатила надвор од Скопје, организирано патувајќи со автобус до градот Охрид, со цел возење околу целото Охридско Езеро. Тргнувањето било рано наутро во саботата на 1 август 2015 година, додека самиот почеток на возењето околу езерото започнал во 10:00 часот од Билјанини Извори. Потоа групата се упатила кон градот Струга и кон граничниот премин Ќафасан. Воедно, оваа тура претставува и втора тура во која групата излегла од границите на земјата, притоа посетувајќи ја Албанија. Во Албанија, групата направила пауза и краток одмор во градот Подградец, по што преку преминот „Св. Наум“ се вратила во Македонија. Групата се вратила во Скопје во доцните вечерни часови, притоа извозувајќи 94 километри во текот на денот.
Тура 28
Една недела подоцна, турата возела друмска тура до самиот Лешочки манастир, кого го посетила по вторпат во текот на годината. Групата возела преку стариот пат за Тетово кон манастирот, а на враќање се враќала преку патот Теарце-Радуша-Кондово. Турата била извозена на 9 август во вкупна должина од 92 километри.
Тура 29
Турата 29 била планинска и се возела до планинарскиот дом „Караџица“, сместен на истоимената планина. Имало две големи искачувања, првото преку Преслап и второто кон самиот дом. Самиот терен на возење се изменил после селото Црвена Вода, од каде што завршил асфалтниот пат и продолжил земјен пат, кој траел сè до самиот дом, кој се наоѓа на 1.460 метри надморска височина. Била извозена на 16 август 2015 година во вкупна должина од 96 километри.
Тура 30
Уште една планинска тура на групата, овој пат упатувајќи се кон планината Скопска Црна Гора. Се возело преку Визбегово и селото Бањани по планински земјени патеки, стигнувајќи до врвот Рамно, а подоцна и до Спирова колиба, во непосредна близина на врвот. Подоцна, групата се вратила по асфалтниот пат и одморила во селото Побожје. Вкупната должина на турата изнесувала 74 километри и била извозена на 23 август.
Тура 31
Првпат групата организирала дводневна тура во вкупна должина од 278 километри, извозени во викендот на 29/30 август 2015 година.
Тура 33
Турата 33 била возење до мегалитската опсерваторија Кокино близу истоименото село по вторпат во историјата на групата, а првпат во 2015 година. Друмската тура се возела преку стариот регионален пат Скопје-Куманово. Од градот Куманово се продолжило на магистралниот пат кој води до граничниот премин Деве Баир, исклучувајќи се кај селото Младо Нагоричане. Турата била извозена на 13 септември 2015 година.
Тура 34
Следувала уште една долга друмска тура, овој пат во западниот дел на Македонија. На 20 септември 2015 година групата се упатила кон изворите на најголемата македонска река Вардар, сместени во гостиварското село Вруток. Групата возела преку стариот пат за Тетово, а од градот продолжила по регионалниот пат кој поминува низ потшарпланинските села, како Боговиње до Гостивар. На враќање групата се вратила преку селата Радиовце и Челопек, приклучувајќи се на стариот регионален пат кај селото Желино. На враќање кон Скопје, групата ја зафатило невреме проследено со дожд и град. Вкупното поминато растојание изнесувало 155 километри.
Тура 35
На 4 октомври 2015 година, групата ја извозела најдолгата еднодневна тура во своето постоење, упатувајќи се кон градот Крива Паланка. Групата тргнала од Скопје во раните утрински часови преку стариот пат за Куманово преку селото Арачиново, а подоцна преку државниот пат А2 низ Ранковце до градот Крива Паланка. Групата цело време возела по асфалтираните регионални патишта во вкупна должина од 190 километри во обете насоки. Воедно, возењето на оваа тура била од хуманитарен карактер, при што биле донирани сите средства дотогаш собрани од хумката на групата, како и дополнителни парични средства од страна на членовите на групата, при што средствата биле наменети за лекување на Јоце Блажевски. Групата била пречекана од многубројни граѓани на Крива Паланка, каде се одржувала и Розова хуманитарна трка.
Тура 36
Следната тура се одржала на скопската планина Водно, при што се состоела од два дела и била насловена како „Маратон Водно“. Првиот дел групата го возела заедно со настанот „Прв до Врв“ сè до Милениумскиот крст, за потоа групата да продолжи низ земјените патеки по планината. Најпрвин спуштајќи се кон селото Горно Соње, групата подоцна преку Маркови Кули повторно се вратила на Средно Водно. Потоа, се спуштила до Капиштец, за подоцна преку Жданец и Горно Нерези да се упатат кон Крушопек, а оттаму и за Матка, каде што групата ја завршила турата. Турата се одржала на 18 октомври 2015 година и била во вкупна должина од 57 километри.
Тура 37
На 25 октомври 2015 година, групата се упатила кон еден од нашите скијачки центри Попова Шапка, сместен на Шар Планина. Групата и на одење и на враќање се движела по стариот пат од Скопје за Тетово преку селото Желино. Подоцна, од Тетово групата се упатила кон самиот скијачки центар до кој води целосно асфалтен пат од самиот град. Турата била во вкупна должина од 130 километри.
Тура 38
Триесет и осмата тура се возела кон градот Велес, од каде што групата заедно со велешки велосипедисти ја извозеле земјената патека која требало да се вози во рамките на манифестацијата „Питијада 2015“. Земјената патека почнувала надвор од градот, зад металуршкиот комбинат „Топилница“, а завршила во близина на ЖС „Рајко Жинзифов“, од каде групата преку висечки мост на реката Вардар се упатила кон Велешкото Езеро како крајно одредиште. Турата била извозена на 1 ноември 2015 година во вкупно растојание од 125 километри.
Тура 39
На 8 ноември 2015 година, групата возела до тетовското село Седларево, сместено на 1.281 метар надморска височина, на северните падини на Сува Гора. Рутата се возела по стариот пат за Тетово, а по одминувањето на месноста Карпалак, патот вртел в лево и започнувал да се искачува. Искачувањето траело 15 километри, при што до самото село водел асфалтен пат. Турата била во должина од 80 километри.
Тура 40
По една недела пауза поради прослава на првиот роденден на групата, на 21 ноември 2015 година, групата се упатила кон скопското село Кожле, сместено близу устието на реката Пчиња во Вардар. Рутата се движела кон населбата Драчево, а подоцна преку селото Таор, групата стигнала до Катланово, каде започнала да се искачува најпрвин кон селото Блаце, а подоцна и кон селото Кожле. Од самото село, групата се искачила до телекомуникациските антени, од каде се гледало самото устие, како и автопатот до Велес. Целата тура се возела на асфалт и била во вкупна должина од 82 километри.
Тура 41
Наредната недела, на 29 ноември 2015 година, групата се упатила кон планината Осој (месност Ивање), каде се наоѓа еден од влезовите на природниот резерват Јасен. Се возело преку локалниот пат кој поминувал низ селата Крушопек, Грчец и Шишево, при што се стигнало до селото Глумово, по чие поминување, групата започнала да се искачува кон планината. Должината на турата изнесувала само 42 километри, поради студените и снежни временски услови на врвот на планината.
Тура 43
На исклучително студено време, на 13 декември 2015 година, се одржала турата кон Лешочкиот манастир, на која присуствувале малкумина членови на групата. Групата и во двете насоки возела по регионалниот пат од селото Кондово, преку Радуша и Јегуновце. Биле извозени 96 километри.
Тура 44
На 19 декември 2015 година, групата се упатила кон скопското село Дивље, Општина Петровец. Групата се движела преку патот за Драчево, па преку селата Таор и ’Ржаничино се упатила кон крајното одредиште. Пред селото Средно Коњари започнувало искачувањето до селото Дивље, кое било во должина од 6 километри. Вкупната должина на рутата била 86 километри.
Тура 45
Како последна тура за годината 2015 бил одбран највисокиот врв на планината Скопска Црна Гора, врвот Рамно, со продолжување до т.н. „Спирова колиба“. Турата била одржана во зимски услови, а дел од асфалтниот пат по кој се движеле бил замрзнат на одредени осојничави места, но сепак била извозена во целост. Поради овие услови, враќањето било изменето и групата се вратило по земјени патишта до селото Љубанци. Целата должина на турата била 60 километри.
Тура 46
Прва тура во 2016 година била посета на градот Тетово по првпат од постоењето на групата. И во двете насоки бил користен регионалниот пат преку Сарај и Желино. Турата била одржана во зимски услови, поради што имала и помала посетеност. Имала вкупна должина од 84 километри.
Тура 47
Уште една посета на близок град до Скопје, кога групата возела до Куманово по првпат од постоењето на групата. И во двете насоки бил користен стариот пат преку Арачиново и Никуштак. Турата била одржана во зимски услови. Имала вкупна должина од 70 километри.
Тура 48
Планинска тура преку селото Орашје и посета до Вратница, искористувајќи го земјениот пат помеѓу Долно Орашје и Орашје. Се возело преку стариот локален пат Кондово и Радуша. Имала вкупна должина од 72 километри.
Тура 50
Посета на уште еден град Велес блиску до Скопје. Се возело преку стариот регионален пат од Катланово. Било возено на 28 февруари во вкупна должина од 114 километри.
Тура 51
Повторна посета на Полошката Котлина и на градот Гостивар. Се возела друмска тура преку стариот регионален преку селата Желино-Стримница-Челопек. Било возено на 6 март во вкупна должина од 135 километри.
Тура 52
Возење до една од хидроцентралите на реката Треска, Света Петка, која се наоѓа во непосредна близина на Скопје. Се возела по регионалниот пат за Козјак. Била возена на 27 март во вкупна должина од 70 километри.
Тура 53
Оваа тура за првпат беше возена до тетовското село Рогачево преку регионалниот пат Скопје-Кондово-Радуша-Орашје. Од селото Орашје се извозе по земјен пат кој излегува над село Вратница. Турата се возела на 3 април 2016 година во вкупна должина од 84 километри.
Тура 54
Оваа тура била возена по првпат на 10 април до скопското село Тисовица во должина од 86 километри. Рутата на возење била преку Драчево и Зелениково, каде што се продолжи по земјен пат.
Ноќни
¹ = Километрите во табелата се однесуваат на извозените километри од местото на тргнување до крајното одредиште.
† = трката не била изведена до крај, поради лошите временски услови
Хумка
Хумка претставува кратенка од зборовите „ХУМанитарна КАсичка“ која се носи на секоја официјална тура во која се собираат парични средства. Штом се дојде до одредена сума, парите се донираат за хуманитарни цели. На 4 октомври 2015 година, денот кога групата извозела до Крива Паланка, првпат било донирано и средствата биле наменети за Јоце Блажевски, кој боледува од церебрална парализа.
Првата „хумка“ била донесена на турата со број 11 до врвот Рамно на Скопска Црна Гора на 29 март 2015 година. Самата касичка е порцеланска во облик на бубамара и досега се имаат сменето три бои, започнувајќи со црвена боја, потоа зелена и моменталната жолта боја.
Селска ластовичка
Селската ластовичка — најраспространет вид од семејството ластовици во светот. Тоа се претпознатливи птици од редот на врапчевидните, со сино-црни горни делови, долги заоблени, шпицасти крилја. Ги среќаваме во Европа, вклучувајќи ја и Македонија, Азија, Африка и во Америка. Во англофонска Европа се вика само ластовичка; а во северна Европа е единствениот вид којшто го нарекуваат „ластовичка“ наместо „мартин“.
Распространетост и живеалиште
Селската ластовичка е птица која живее во рамнини каде користи конструкции изградни од човекот за да се размножува и затоа се шири заедно со човечката експанзија. Гради гнездо во вид на филџани од топчиња кал во штали или слични објекти и се храни со инсекти коишто ги фаќа во лет. Овој вид живее во симбиоза со луѓето, јаде инсекти, и поради тоа луѓето ги толерираат; оваа прифатеност од страна на луѓето била зацврстена од суеверие. Овој вид често е спомнуван во литературата и во религијата. Селската ластовичка е национална птица на Австрија и Естонија.
Опис
Возрасната машка селска ластовичка од подвидот H. r. rustica е 17–19 см долга вклучувајќи 2–7 см од продолжените надворешни перја на опашката. Има распон на крилја од 32 до 34.5 см и тежи 16–22 g. Има „челично“ сини горни делови и темнокафени чело, брада и врат, коишто се одделени од бело-жолтеникавите долни делови со темно-син дел на градите. Надворешните перја на опашката се издолжени, давајќи ги карактеристичните длабоко чаталести ластовични опашки. Има линија од бели дамки преку надворешниот дел од горниот дел на опашката.
Женката е слична во изглед со мажјакот, но опашните перја ѝ се пократки, синото во горните делови и делот на градите се помалку сјајни, а долните делови ѝ се побледи. Младенчињата се покафени, со побледо кафено лице и бели долни делови. Исто така, му недостигаат опашните перја коишто ги имаат возрасните. Ластовичките летаат многу добро и прават одлични маневри во воздухот. Нозете им се многу мали и недоволно развиени, и одат лошо и ретко.
Песната на селската ластовичка е радосно цвркотење, често завршувајќи со „су-сеер“ со втората нота повисока од првата но со опаѓачки интензитет. Повиците вклучуваат „вит“ или „вит-вит“ и гласно „спли-плинк“ кога е возбудена (или обидувајќи се да избркаат натрапници подалеку од нејзиното гнездо). Повиците за време на страв вклучуваат остро „сифлит“ за натрапници како мачки и „флит-флит“ за птици натрапници.
Комбинацијата на црвено лице и синиот дел на градите ја прават возрасната селска ластовичка лесно претпознатлива и ја издвојуваат од африканските Hirundo видови и од (Hirundo neoxena) со чиј домет се преклопува во Австралија. Во Африка каратките опашести пердуви на младата селска ластовица предизвикуваат заблуда, па може да се помеша со (Hirundo lucida), но втората има потесни гради и побела опашка.
Таксономија
Во однос на таксономијата има многу препирања, но сепак може да се издвојат следните 6 подвидови:
Поведение
Селската ластовица сака да живее на отворена земја, со ниска вегетација, на ниви, ливади, фарми, по можност со вода во близина. Исто така, важно е да има достапни места, како штали, плевни, тераси и сл. каде може да го изгради гнездото, како и отворени делови, жици, кровови, бандери, од каде што ќе може да набљудува.
Исхрана
Голем дел од животот селските ластовички го минуваат летајќи, па затоа се хранат речиси целосно само со летечки инсекти, како муви, комарци, пеперутки и сл.
Размножување
Мажјакот прв пристигнува на местото на гнездење, го одбира гнездото, а потоа прави кружни летови и пее, на тој начин рекламирајчи се и повикувајќи ја женката кај него. Успешноста за спарување на мажјакот зависи и од должината на чаталите на опашката. Подолгата машка опашка е поатрактивна за женките. Мажјаците со подолги пердуви на опашката генерално и подолго живеат и се поотпорни на болести, што индицира дека имаат генетски предиспозиции за здрави поколенија. Кога ќе се спарат, остануваат да живеат заедно до крајот на животот, но за создавање поколенија може да се спарат и со друга женка. Значи, генетски се полигамни, а социјално моногамни. Мажјаците ги чуваат женките активно за да не бидат нападнати од кукавиците. Мажјаците користат специфични звуци за да спречат обиди за парење од страна на други мажјаци со нивните женки. Двата родитела го заштитуваат гнездото, но мажјаците се поагресивни и потериторијални. Гнездото во облик на шолја обично женките го постилаат со тревки, пердуви и мов или друг мек материјал. Женките лежат 2-7, но почесто 4-5 бели јајца испрскани со црвеникави точки. Јајцата се 20 мм големи, и 1,9 g тешки. Периодот на инкубација вообичаено трае 14-19 дена, и уште 18-23 дена додека младенчињата не се осамостојат. По осамостојувањето остануваат со родителите уште една недела кога родителите уште ги хранат. Ластовичките ги напаѓаат грабливците, како на пример, мачките, кои премногу се приближиле до гнездото, така што ќе летаат многу ниско, блиску до нив. Годишно обично имаат по две легла. Првото гнездо се користи и за второто легло, како и за следните години, со мали поправки. Иако рекордна старост на селска ластовичка е 11 години, тие просечно живеат помалку од 4.
Статус
Селската ластовичка има енормно голема распространетост и популација. Распространета е на 5,1 милиони квадратни километри и има 190 милиони единки. Климатските промени може да влијаат на ластовичката со намалување на тежината и бавното растење на пердувите, жешките лета може да ја намалат количината на инсектите за исхрана, но топлите зими, пак, може да придонесат за зголемување на популацијата со побрзо гнездење. Така што, нема опасност за изумирање на селската ластовичка.
Односи со луѓето
Селската ластовичка е убава птица која се храни со летечки инсекти кои им пречат на луѓето, па затоа тие ја толерираат и ѝ дозволуваат да ги гради своите гнезда на куќите, шталите, терасите и сл. Освен тоа, бидејќи рано се сели (се враќа од зимување) таа го означува почетокот на пролетта.
Грб на Колумбија
Грбот на Колумбија е официјалниот грб на оваа јужноамериканска држава. Грбот е усвоен на 9 мај 1843 година.
Опис
Грбот е составен од неколку елементи, по принципот на поголемиот број јужноамерикански грбови.
Централен елемент на грбот е штитот кој е поделен на три хоризонтални полиња во сина, бела и сина боја. На горното сино поле има приказ на два рога на богатството во златна боја, а помеѓи нив има приказ на калинка која е симбол на Поткралството Нова Гранада, првичното колонијално име на Колумбија. На белото поле од штитот има приказ на златно копје со фригиска капа на врвот, што претставува симбол на слободата. На долното сино поле има приказ на зелениот Панамски Провлак, која била под управа на Колумбија сè до независноста на Панама. Од двете страни на копното има приказ на Атлантскиот Океан и Тихиот Океан со по еден брод. Бродовите ја симболизираат трговијата на Колумбија со светот и економскиот пораст. Како држачи на штитот се поставени четири колумбиски знамиња, по две од левата и две од десната страна. Над штитот се наоѓа приказ на кафеав андски кондор, честа птица на Андите и тој симболизира слобода. Кондорот во клунот држи венец од маслинови гранчиња на кој е закачен штитот. Под кондорот се наоѓа златна лента во националното гесло „Слобода и ред“ („Libertad y Orden“).
Критики
Во Колумбија денес постојат голем број критики за сегашниот државен грб, кои тврдат дека грбот е стар и не ја следи фактичката состојба во земјата. Имено, според критиките, кондорот во Колумбија не е веќе честа птица, туку спаѓа во групата на загрозени животни. Покрај тоа, се тврди дека кондорот е веќе национална птица на Еквадор, Боливија, Чиле и Аргентина. Исто така, се тврди дека калинката не е од Колумбија, туку е средоземно овошје и капата е од грчко/фригиско потекло, а не колумбиско. Покрај сето ова се предлага да се избрише и Панамскиот Провлак.
Антун Колендиќ
Животопис
Колендиќ станал член на СКОЈ во 1932 година, а на КПЈ во 1933 година. Во првите месеци од 1934 година тој дошол од Загреб во Скопје со задача да ја обнови партиската организација во Скопје и да ја поврзи со ЦК КПЈ. Во Скопје Колендиќ го обновил и Обласниот комитет за Македонија и бил на негово чело како привремен секретар. Во декември 1934 година е уапсен и во јуни 1935 година е осуден на четири години. Казната ја одлежува во затворот во Сремска Митровица. На 12 јануари 1940 година е интерниран во концентрациониот логор во Билеќа.
По бугарската окупација на Македонија, Колендиќ заминува во Првиот скопски партизански одред, формиран на 22 август 1941 година. Во одредот е секретар на партиската организација. По распуштањето на одредот, живее во илегала и одреден период е во Бугарија. Во мај 1942 година во процесот против борците на Првиот скопски одред бугарскиот воен суд во Скопје во отсуство го осудува на смрт со бесење.
По крајот на војната работи како уредник на „Борба“, а потоа е долгогодишен дипломат во југословенските дипломатски претставништва во Софија, Виена, Грац и Западен Берлин. Главно работи во разузнавачкиот сектор. Додека е на служба во Западен Берлин, на 30 јуни 1969 година припадниците на усташката емиграција извршуваат обид за атентат врз него. Во таа прилика, Колендиќ е тешко ранет, а последиците од атентатот ги чувствувал до крајот на животот.
Завршил студии по книжевност на Белградскиот универзитет, каде и докторира на историски науки. Се занимавал и со публицистика. Благодарение на неговото истражување, беа актуелизирани две дубровнички ренесансни комедии: „Боздоган“ и „Лукреција – или ти Ждрело“. За работата на втората претстава Колендиќ во 1994 година ја добива Стериината награда.
NGC 3260
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3260 се споменува и како ESO 375-40, MCG -6-23-33.
Откривање
Објектот е откриен на 2 мај 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3260 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3260 има привидни димензии од 1,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 29 м 6,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 35' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 2°.
Други поделби
Проучување на NGC 3260 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30875. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 366; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7192.
Магла
Магла — облак во допир со земјата. Маглата се разликува од другите облаци само по тоа што маглата ја допира површината на Земјата. Истиот облак кој не претставува магла во понискa област може да биде магла онаму каде се допира со повисоки области како што се врвови на ридови или планински гребени. Маглата се разликува од замагленоста само според нејзината густина. Маглата се дефинира како облак кој ја намалува видливоста на помалку од 1 километар, додека замагленоста ја намалува видливоста на помалку од 2 км.
Маглата, всушност, претставува кондензирана (згусната) водна пареа во вид на микроскопски капки (а при температура под 0 °С ледени кристали) во приземниот воздушен слој (тропосферата). Според потеклото маглите се класифицираат во три основни групи: магли на оладување (радиациони), магли на испарување (морски, езерски, над влажни терени), и смог.
Најмагливото место на земјата се Големите Насипи (Grand Banks) околу Њуфаундленд, Канада. Маглата тука е честа бидејќи Големите Насипи е местото каде се сретнуваат ладната Лабрадорска струја од северот и многу потоплата Голфска струја од југот. Најзамаглени места на копно, пак, се Поинт Рејес, Калифорнија и Аргентина во канадската покраина Њуфаундленд и Лабрадор - и двете места се со над 200 магливи денови во годината.
Човекот со златен колт (филм)
„Ворлок“, познат и како „Човекот со златен колт“ (англиски: Warlock) — американски филм од 1959 година, во режија на Едвард Дмитрик (Edward Dmytryk) по сценариото на Роберт Алан Ортур (Robert Allan Aurthur), засновано врз романот на познатиот писател Оукли Хол (Oakley Hall). Главните улоги ги толкуваат: Хенри Фонда (Henry Fonda), Ентони Квин (Anthony Quinn), Дороти Малоун (Dorothy Malone), Долорес Мајклс (Dolores Michaels), Ричард Арлен (Richard Arlen), Дон Бедоу (Don Beddoe) и Ричард Видмарк (Richard Widmark). Филмот се одликува со добро режирани акциски сцени и со многу добро разработени ликови.
Синопсис
Во градот Ворлок во државата Јута се населува една банда која постојано предизвикува немири и вооружени престрелки. Затоа, жителите на градот решаваат да го ангажираат славниот револвераш Клеј Блејсдел (го игра Фонда), кој треба пред насилниците да глуми дека е новиот шериф. Набргу, тој се појавува во градот со својот пријател, коцкарот Том Морган (го игра Квин) и ја отстранува бандата. Еден ден, неколку припадници на бандата ја ограбуваат кочијата која патува кон Ворлок, а Морган скришно убива еден патник. По тој настан, Џони Ганон (го игра Видмарк), еден од бандитите кои во меѓувреме се покајува, станува нов шериф, решен да стави крај на насилствата во градот. Истовремено, во градот се појавува Лили, која смета дека Блејсдел и Морган се виновни за убиството на патникот од кочијата, кој е брат на нејзиниот некогашен свршеник кого го убил Блејсдел. По некое време, во градот се враќаат неколку членови на бандата, меѓу кои и брат му на Ганон, кој го предизвикува на двобој Блејсдел и притоа погинува. Тогаш, Ганон ги посетува бандитите и им забранува повеќе да влегуваат во Ворлок, но водачот на бандата го претепува и му ја повредува раката. Утредента, бандата влегува во градот, а Лили (која во меѓувреме се заљубува во Ганон) го моли Блејсдел да му помогне на Ганон. Во таа прилика, Блејсдел дознава дека Морган го наместил да го убие свршеникот на Лили. Кога Блејсдел му кажува на Морган за намерата да му помогне на Ганон, да се ожени и да остане да живее во Ворлок, Морган му го зема револверот и не му дозволува да излезе надвор. За тоа време, со помош на граѓаните на Ворлок, Ганон успева да ја совлада бандата. Тогаш, пијаниот Морган дивее низ улиците на градот и го предизвикува Блејсдел на двобој. Така, Блејсдел е принуден да го убие својот најверен пријател, а потоа подметнува пожар во хотелот, оставајќи да изгори телото на Морган. Утредента, Блејсдел излегува на двобој со Ганон при што ги фрла револверите на улицата и го напушта градот.
Коњица
Коњица (или коњаница) — дел од копнената војска која се одликува со поголема подвижност и сила на фронтален удар во однос на пешадијата. Историски, коњицата се состоела од војници кои јавале на коњи, камили, слонови и други животни способни да понесат човек во борба. Основни типови на коњица се лесна и тешка (оклопна).
Иако има индиции дека во праисториска Европа имало некои форми на припитомување на коњи пред десетици илјади години, општоприфатено е дека коњите почнале да се користат за транспорт околу четири илјади години п.н.е. во степите на Средна Азија. Најраните коњички единици биле бојнит коли кои во Сумер и другите месопотамски цивилизации ги влечеле магариња. Бојни коли со коњи, особено двоколки, се карактеристични за индоевропските освојувања кои се движеле од Средна Азија кон Европа, Блискиот Исток и Индија околу 1700 г.п.н.е.
Важни моменти во развојот на коњицата биле воведувањето на оклопни јавачи во Партија и пронаоѓањето на узенгиите во Кина (најдоцна до III век н.е., во Европа стигнало во IV век), кои овозможувале комбинирање на силината на ударот на коњот и јавачот при напад со оружје за блиска борба. Новите модели на седло, како норманското седло, кое овозможувало јавачот да го искористи движењето на коњот за да фрли копје (џилит) со поголема силина од пешадиец, истовремено придржувајќи се со стегање на бедрата и наслонот од седлото.
Делотворноста на коњицата опаѓала со развојот на огненото стрелачко оружје и артилеријата. Во многу армии, единиците кои спаѓале во коњица во минатото се преориентирани на користење тенкови или хеликоптери како средство за транспорт.
Џилит
Џилит — копје кое се фрла, обично од коњаници. Обично е со метален (железен) врв и е покусо од копјето наменето за прободување.
Римската пешадија користела копје за фрлање наречено „пилум“.
Спортската дисциплина фрлање копје има директно потекло од овие воени вештини.
Владан Велков
Владан Велков e македонски лекар и писател. Има објавено преку 30 научни и книжевни дела.
Надворешни врски
http://www.makedonskosonce.com/broevis/2005/sonce563.pdf/46_47_kniga.pdf
1848 во книжевноста
1848 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Ерденецаган (Сухбатор)
Ерденецаган (Эрдэнэцагаан) е област во Монголија, во Сухбатор.
Димитар Смилески
Димитар Смилески — македонски публицист.
==Библиографија ==
Медведград
Медведград се наоѓа на планината Медведница, во Хрватска. Медведград е стар град, кој бил изграден во 13 век (1249-1254), по инвазијата на Татарите (1242) на овие простори. Градот се наоѓа на надморска висина од 593 метри. Во времето кога бил изграден, Медведград бил еден од најголемите тврдини во Хрватска. градот бил напуштен по земјотресот од 1590 година, а веќе во 1642 година местото се споменува само како рушевина.
Во тврдината се наоѓа готска капела Свети Филип и Јаков и Олтар, кој претставува споменик на паднатите борци во времето на војната во Хрватска. Од тврдината се гледа градот Загреб.
Катрин Сас
Таа е родена во Шверин, во поранешната Источна Германија, кој сега е главен град на Сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија. Пред Повторното обединување на Германија, таа била многу позната филмска и театарска глумица во Германската Демократска Република. Таа го имала нејзиното филмско деби на 23-годишна возраст во филмот „[./https://en.wikipedia.org/wiki/Bis_da%C3%9F_der_Tod_euch_scheidet Bis daß der Tod euch scheidet]“ од 1979 година, во кој играла разочарана млада жена. Таа ја освоила Сребрената мечка за најдобра глумица на 32-от Берлински меѓународен филмски фестивал за нејзината улога во филмот од 1981-ва година „Bürgschaft für ein Jahr“. Во 2011 година, таа се појавила во музичкото видео за „Wir Sind am Leben“ на музичкото дуо Rosenstolz од Берлин.
Сас изјавила дека била принудена да го пишува нејзиното презиме со „ß“ од страна на GDR, затоа што „Sass“ било поврзано со нацистичките SA и SS.
Кариеристки (филм од 1997)
„Кариеристки“ (англиски: Career Girls) — британско-француски филм од 1997 година, во режија на Мајк Ли (Mike Leigh), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Кетрин Картлиџ (Katrin Cartlidge), Линда Стедман (Lynda Steadman) и Кејт Баерс (Kate Byers). Основните теми со кои се занимава филмот се: младоста, љубовта, сексот и спомените. Тој е истовремено трогателен и тажен, а повремено и забавен.
Синопсис
Две млади жени го обновуваат своето пријателство и повторно стануваат блиски, откако нивните животни патишта се разминале по дипломирањето пред шест години.
NGC 5665
NGC 5665 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5665 се споменува и како UGC 9352, MCG 1-37-24, CGCG 47-84, IRAS 14299+0817, Arp 49, VV 412, KUG 1429+082.
Откривање
Објектот е откриен на 30 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5665 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 5665 има привидни димензии од 2,1' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 32 м 25,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +8° 4' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Други поделби
Проучување на NGC 5665 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51953. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 197; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 910. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1418.
1847 во книжевноста
1847 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
1846 во книжевноста
1846 година во книжевноста содржи некои значајни настани.