cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Црн член на Кју Клукс Клан
Црн член на Кју Клукс Клан (англиски: BlacKkKlansman) - американски филм од 2018 година, во режија на Спајк Ли. Главните улоги ги играат: Џон Дејвид Вашингтон, Адам Драјвер, Лаура Хариер, Тофер Грејс, Роберт Џон Бурк, Кен Гарито, Фредерик Велер, итн., а во филмот се појавува и Алек Болдвин. Филмот освоил четири награди, меѓу кои и две награди на Канскиот филмски фестивал (Главната награда на жирито и наградата на екуменското жири).
Синпопсис
Во 1970-тите, Рон Сталворт (го игра Вашингтон) се вработува како првиот црн полицаец во Колорадо Спрингс. Набргу, тој е испратен на тајна задача да го следи говорот на еден активист за правата на Афроамериканците, а таму ја запознава убавата Патрис (ја игра Хариер), која е претседателка на сојузот на црните студенти. Еден ден, Рон случајно го наоѓа телефонскиот број на локалната организација на Кју Клукс Кланот и одлучува да се уфрли во неа. Бидејќи тој е црн, Рон има генијален план: тој зборува со членовите на организацијата по телефон, а со нив се среќава неговиот колега (Евреин), полицаецот Флип (го игра Драјвер). Така, Рон успева да стане член на организацијата, па дури стапува во контакт и со нејзиниот водач, Дејвид Дјук (го игра Грејс). Кога Дјук пристигнува во градот за да ги покрсти членовите на организацијата, Рон е назначен да му биде личен телохранител, па дури и се фотографира со него. По завршувањето на покрстувањето, еден од членовите на организацијата го препознава Флип. Истовремено, неколку членови на групата планираат да активираат експлозив на собирот на активистите за правата на Афроамериканците, но поради присуството на полицијата, акцијата не успева, па жената која треба да го направи тоа го поставува експлозивот во автомобилот на Патрис. Тогаш, Рон се обидува да ја уапси жената, но него го апсат двајца полицајци, кои не знаат дека и тој е полицаец. Во мигот на експлозијата, тука поминува автомобилот во кој се наоѓаат неколку членови на организацијата, кои погинуваат. Набргу, пристигнува и Флип, кој го спасува Рон. По успешно извршената акција, Рон му се јавува на Дјук, откривајќи му го својот идентитет. Меѓутоа, шефот на полицијата наредува да се уништат сите докази за истрагата против Кју Клукс Кланот. На крајот од филмот, членовите на Кланот го извршуваат својот ритуал на палење на крстот.
Ориентален џуџест кралски рибловец (Ceyx erithaca)
Ориенталниот џуџест кралски рибловец ( Ceyx erithaca ), познат како кингерот со црн грб или  кралски рибловец  со три прсти, е птица со џебна големина од фамилијата Alcedinidae. Овој тропски кралски рибловец  е делумен преселница кој е ендемичен низ поголемиот дел од Индискиот потконтинент и Југоисточна Азија. Живее во низинските шуми, обично во близина на потоци или бари, каде што се храни со инсекти, пајаци, црви, ракови, риби, жаби и гуштери. Оваа мала птица лесно се разликува од другите птици во нејзиниот опсег поради нејзината црвена клупа, жолто-портокалова долна страна, јорговано- румен горните делови и сино-црн грб.
Опис
Ориенталниот џуџест кралски рибловец  е еден од најмалите познати видови кингари. Тој е само малку поголем од колибри со средна големина и има димензии 12,5–14 cm во должина (вклучувајќи сметка и опашка). Женките обично тежат 14-16 g, а машките 14-21,5 g, што ги прави машките малку поголеми. Двата пола инаку се слични и сексуалниот диморфизам не е присутен. И машките и женките имаат црна дамка на челото; сини и бели дамки на страната на вратот; јоргована- руфна круна, задница и опашка; темно сина грб и крилја; бела брада и грло; бледо жолто-портокалова долна страна; темно кафеава ирис; и црвени нозе, стапала и сметка. Малолетниците се потапи и имаат помалку јоргована боја; бела брада, грло и стомак; жолто-портокалова сметка со блед врв; и сини скапулари и прекривки на крилата. Овој вид на кралски рибловец  има три прсти, што објаснува зошто понекогаш се нарекува кингерот со три прсти, но има и други кингери кои исто така имаат три прсти. Се чини дека бројот на прсти кај овие видови кингари не е приспособлив.
Таксономија и систематизација
Кралските риби (Alcedinidae) се фамилија од приближно 114 видови кои припаѓаат на пантропскиот ред на птичји Coraciiformes. Членовите на ова семејство варираат по големина од 9 g африкански џуџест кингерот ( Ceyx lecontei ) до 500 g насмеана кокабура ( Dacelo novaeguinea ). И покрај нивното име, членовите на ова семејство не се сите риболовни и многумина се наоѓаат далеку од вода и се предатори на копнените безрбетници и малите 'рбетници. Ова семејство е главно тропско, но има неколку видови кои се прилагодиле на умерените региони.
Ова семејство може дополнително да се подели на три подфамилии : Halcyoninae, Cerylinae и Alcedinidae (пигмејските кингари). Подфамилијата Alcedinidae е распространета низ тропска Африка и Азија, на југ во северна Австралија и Меланезија и на север во Европа и умерена Азија. Како што се подразбира од нивното име, пигмејските кингари се релативно мали во споредба со другите риболовци. Освен нивната големина, кингерот во оваа подфамилија се одликува и со нивните светли бои. Нивните живеалишта се движат од густа шума до шумска савана, а може да се најдат и покрај водните патишта и на пошумен и на отворен терен.
Во рамките на подфамилијата Alcedinidae е родот Ceyx. Видовите од овој род се одликуваат со нивните копнени живеалишта, нивната исхрана која се состои претежно од инсекти, нивните грбно-вентрално срамнети со земја портокалови клупи и нивните порасипани горен дел. Во рамките на овој род, молекуларните податоци укажуваат дека C. erithaca формира добро поддржана клада на трикраки пигмејски кингрибари што ги вклучува C. melanurus, C. lepidus, C. argentatus и C. cyanopectus. C. erithaca се состои од два главни морфи на боја : црна морфа, црн морф со црн грб или ориентален џуџест риболов, и руфус морф, кој понекогаш се означува како посебен вид, расипан кингерот, C. rufidorsa. Една неодамнешна студија откри генетски разлики помеѓу C. erithaca и C. rufidorsa, што сугерира дека тие не се морфи, туку две различни лоза. Студијата сугерира дека обемниот полиморфизам во боја може да произлезе од интрогресивна хибридизација што се случила во далечното минато, кога двата морфи се разликувале еден од друг.
Живеалиште и дистрибуција
Ориенталниот џуџест кингриба е шумски и мочуриштен вид кој е ендемичен низ поголемиот дел од индискиот потконтинент и Југоисточна Азија. Популации се пронајдени во Бангладеш, Бутан, Брунеи, Камбоџа, Кина, Индија, Индонезија, Лаос, Малезија, Мјанмар, Филипини, Сингапур, Шри Ланка и Виетнам.
Најчесто се наоѓа во листопадни и зимзелени примарни и секундарни шуми, но исто така и во алувијални шуми, мангрови, обраснати гумени градини или во густи агрегации од палми, бамбуси или грмушки. Тие имаат тенденција да се чуваат во близина на шумски потоци и бари, но нивните гнезда често се далеку од вода. Тие се држат ниско до земјата и познато е дека се висат и летаат на 1-2 метри од шумското дно. Нивното претпочитано живеалиште е густо засенчени шумски низини во близина на мали потоци или езерца. Низините во кои тие се присутни обично не надминуваат 1000–1300 m надморска височина.
Преселба
Северните популации зимуваат во јужните делови на опсегот на размножување и видот е дефиниран како делумен преселник. Тие често се селат на југ кон полуостровот Малезија од август до септември и се враќаат на север во март. Голем број ноќни преселници се пријавени од август до декември на ридот Максвел и на ридот Фрејзер во Малезија, како и на светлосните станици на многу острови до 60 км од западниот брег. Сè уште е неизвесно дали најсеверните делови од опсегот на видовите се испразнети во текот на зимата. Ориенталниот џуџест кралски рибловец е исто така редовен посетител низ поголемиот дел од областите во Индија, но неговите движења овде сè уште се неизвесни.
Одгледување
Снесувањето јајца се случува од јули до септември во југозападна Индија, февруари до јули во Шри Ланка, април до мај во североисточна Индија, март до јули во полуостровот Малезија, март во Суматра и од декември до мај во Јава. Гнездата се градат на брегови на потоци, сечи на патишта, копнени термитариуми или во почва во близина на корените на паднато дрво, често далеку од вода. Заедно, машкота и женката ископуваат хоризонтален тунел кој е 15–100 cm долга, 3,8-4,5 cm во пречник, а завршува во необложена комора за јајца. Еден пар ископа 25 cm од нивната дупка, во песок, за околу 40 минути. Необложената комора е 10–15 cm широк и 5–7 висок cm. И тунелот и комората за јајца се наклонети нагоре, што се смета дека го минимизира влегувањето на водата во комората и го помага протокот на отпадниот материјал надвор од гнездото. Времето на генерирање е приближно 4,2 години. Типична големина на спојката е 3-7 јајца, во просек до околу 5 јајца по спојка. Јајцата се вадат наутро со интервал од еден ден помеѓу. Инкубацијата започнува по сложувањето на последното јајце и периодот на инкубација трае 17-18 дена. И мажјакот и женката ги инкубираат јајцата, но женката има поголема улога во периодот на инкубација бидејќи таа е одговорна за инкубирање на јајцата ноќе. Периодот на никнување е 18-20 дена, а пилињата обично бегаат наутро.
Диета
Нивната исхрана се состои првенствено од инсекти, вклучувајќи богомолки ( Mantodea ), скакулци ( Orthoptera ), мушички ( Diptera ), водни бубачки ( Dytiscidae ), крилести мравки ( Formicidae ), мајски муви ( Ephemeroptera ); но вклучува и пајаци; црви ( Oligochaeta ); и мали ракови, риби, жаби и гуштери.
Статусот на зачувување и заканите
C. erithaca е класифициран како „ Вид најмалку загрижен “ според Црвената листа на IUCN и не е глобално загрозен. Трендот на популацијата, сепак, се намалува и бројот на зрели индивидуи е непознат. Тој е широко распространет, но во северните делови на опсегот, често се пријавува како редок. Овој недостаток може да се должи на занемарувањето на видот и/или резултат на неговите модели на движење. Постојат зачувани локации идентификувани во целиот опсег на видот.
Главната закана со која се соочува ориенталниот џуџест кингриба е расчистувањето на нивното шумско живеалиште. Нивоата на населението веројатно ќе се намалат поради континуираното губење на критичните живеалишта за размножување поради човечките активности.
Ориенталните џуџести риболовци, исто така, може да се соочат со други закани вообичаени за кингерот и другите видови птици што се селат, како што се:
NGC 409
NGC 409 — елиптична галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 409 се споменува и како ESO 352-12, MCG -6-3-23.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 409 е од видот E2. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 409 има привидни димензии од 1,3' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 9 м 33,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 35° 48' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 174°.
Други поделби
Проучување на NGC 409 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4132. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7001.
NGC 408
NGC 408 — ѕвезда во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
.
Откривање
Телото е откриено на 22 октомври 1867 година од страна на Пер Магнус Херман Шулц, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 408 е од видот *. Видливиот сјај со голо око изнесува m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува  m/лм2. NGC 408 има привидни димензии од ' х '.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 10 м 51 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 33° 9' 8".
Други поделби
Проучување на NGC 408 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 91; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2282. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 601.
Надворешни врски
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
IC 293
IC 293 — галаксија во соѕвездието Олтар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 293 се споменува и како ESO 138-23, IRAS 17194-5957.
Откривање
Објектот е откриен на 20 јули 1903 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 293 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 293 има привидни димензии од 2,8' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 23 м 53,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -60° 0' 1". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 293 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60208.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Битка кај Киноскефале
Битката кај Киноскефале била пресретната битка водена во Тесалија во 197 година п.н.е. помеѓу римската војска, предводена од Тит Квинтиј Фламинин и антигонидската династија во Македонија, предводена од Филип V.
Вовед
Во 201 година п.н.е., Рим победил во Втората пунска војна против Картагина. Филип V Македонски ги нападнал клиентските држави на Рим во Средоземното Море веќе 20 години. Грчките градови-држави, предводени од Атина, апелирале до Рим за помош. Во 197 година п.н.е. римската војска на Тит Квинтиј Фламинин, со своите сојузници од Етолската лига, се движел кон Фера во потрага по Филип, кој бил во Лариса.
Римјани
Фламинин имал околу 25.500 луѓе, поделени на: 16.000 легионерска пешадија, 8.400 лесна пешадија, 1.800 коњаници и 20 воени слонови ; понатаму вклучувал војници од сојузната етолска лига, лесна пешадија од Атаманија и платеници стрелци од Крит.
Македонци
Филип имал околу 26.000 мажи од кои 16.000 биле фалангити, 2.000 лесни пешадија, 5.500 платеници и сојузници од Крит, Илирија, Тракија, плус 2.000 коњаници. Тесалиската коњаница ја водела Хераклид од Гиртон, а македонската коњаница предводена од Леон. Платениците (освен Тракијците) ги командувале Атенагора и вториот пешадиски корпус од Никанор Слонот.
Битка
Десното крило на Филип сега било на повисоко ниво од римското лево и на почетокот било успешно против нив. Фалангата ги одвела Римјаните по падината. Римските легии од левата страна не се прекршиле и жестоко се бореле. Сепак, левото крило и средината на Филип, командувано од Никанор, никогаш не успеале да се формираат како што треба. Римската десница ги нападнала Македонците и биле поуспешни од римската левица. Фламинин го концентрирал својот напад врз Никанор и македонската левица. Сега, кога битката била избалансирана, Фламинин ги испратил своите слонови да тргнат кон фалангитите и тие испаничиле. По пробивањето и освојувањето на теренот, една од римските трибуни во команда, стационирана на внатрешниот раб на сега напредното римско десно крило, на своја власт, одвоила дваесет манипули (помала тактичка единица во рамките на легијата) на тешка пешадија, во вкупно броејќи околу 2.000 мажи, ги вртела наоколу и ги одвела лево и назад да го нападнат македонскиот центар и левото крило - одзади и од страна. Македонските фалангити не билњ во можност повторно да се позиционираат и да се формираат за да се соочат со овој нов напад толку брзо колку што римските манипули можеа да маневрираат за да ја искористат можноста. Македонците ги кренале сарисите како симбол на предавање. Или Римјаните не го разбрале овој сигнал, или само го игнорирале. Имало целосна паника во македонските редови. Сега опкружени со двете крилја на римската легија, претрпеле големи жртви и избегале.
Последица
По краткото гонење, Фламинин му дозволил на Филип да избега. Според Полибиј и Ливиј, биле убиени 8000 Македонци. Ливиј споменува дека други извори тврдат дека биле убиени 32.000 Македонци, па дури и еден писател кој поради „безгранично претерување“ тврди 40.000, но заклучува дека Полибиј е доверлив извор за ова прашање. Фламинин исто така зел 5.000 затвореници. Римјаните изгубиле околу 700 убиени.
HD 197139
HD 197139 (BD + 42 3818, SAO 49912 HR 7919) — ѕвезда со привидна величина од 5.95, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:40:03,1 и деклинација +43°27′31″
Дурбе
Градските права му биле доделени на Дурбе во 1893 година и потврдени во 1917 година. Властелинска куќа во Дурбе служела како штаб на германската бригада во 1917 година.
Градскиот грб бил доделен во 1925 година - сребрена јаболкница. Во летонскиот фолклор јаболкницата се смета за магичен извор на младост и сочувство.
Значајни луѓе
Зигфридс Ана Мејеровиц (1887 - 1925), премиер на Латвија и министер за надворешни работи на Латвија.
Хашимити
За нивен предок се смета Хашим ибн Абд Манаф, прадедо на исламскиот пророк Мухамед. Хасанидските шарифи од Мека (од кои директно потекнува Хашимитското кралско семејство), биле зајдиски шиити кои во раниот отомански период преминале во шафитски сунитски ислам.
Актуелната династија била основана од шарифот Хусеин ибн Али, кој бил именуван за шариф и емир на Мека од султанот Абдул Хамид II во 1908 година, а потоа во 1916 година - по склучувањето таен договор со Британците - по иницирањето на Арапското востание против Отоманското Царство бил прогласен за крал на арапските земји (но признат само како крал на Хиџаз). Неговите синови Абдула и Фејсал седнале на престолите на Јордан и Ирак во 1921 година, а неговиот прв син Али го наследил како крал на Хиџаз во 1924 година. Абдула бил убиен во 1951 година, но неговите потомци до денес продолжиле да владеат со Јордан. Другите две гранки од династијата не опстојале; Али бил соборен од Ибн Сауд откако Британците во 1924/25 година престанале да го поддржуваат Хусеин, а внукот на Фејсал, Фејсал II, бил погубен во ирачкиот државен удар од 1958 година.
Список на државни водачи во 425 година
Ова е список на државни водачи во 25 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Рибново
Рибново — село во Грменско, Пиринска Македонија, денес во општината Грмен на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
Географија и местоположба
Селото Рибново се наоѓа на 29 километри источно од Неврокоп и на 22 километри северно од општинскиот центар Грмен. Селото е планинско кое се наоѓа во подножјето на југозападните Родопи на надморска висина од 1152 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 30.086 км2. Рибново е можеби едно од ретките села во Бугарија каде се градат десетици куќи секоја година. Селото Рибново е најголемо население во општина Гармен, иако фигуративно гледано, тоа е одвоено од светот, заедно со Осиково.
Историја
Во близина на селото Рибново била откриена античка некропола.
Османлиско Царство
Селото Рибново е вклучено во деталниот регистар од 1478 година, во кој се наведени главите на домаќинствата по име. Регистрирани се 81 христијански домаќинства, од кои 4 несемејни, а 2 на вдовици. Во скратен регистар од 1519 година, во Рибново се запишани 104 христијански и едно муслиманско домаќинство. Во друг документ изготвен во периодот 1524-1537 година, Рибново е село со 91 христијански домаќинства, 15 неженети христијани, 4 вдовици, 1 муслиманско домаќинство и 2 неженети муслимани. Во регистарот од 1530 година, Рибново е село со 91 христијански домаќинства, 15 неженети христијани, 8 вдовици, 1 муслиманско домаќинство и 2 неженети муслимани. Според регистарот на џизија од 1615 година, бројот на немуслимански домаќинства во Рибново бил 43.
Во списокот на населби и бројот на немуслимански домаќинства во дел од вилаетот Неврокоп од 16 ноември 1636 година, селото Рибново е село со 44 христијански семејства. На списокот на населби и бројот на немуслимански домаќинства во Неврокоп од 13 март 1660 година, селото Рибново (Рибне) е село со 10 немуслимански семејства.
Во 1671 година, претставници од сите села биле повикани во Неврокоп за да сведочат на суд дека им биле платени купените претходно државни производи. Од муслиманските села бил испратен муслиманин, од христијанските села бил испратен христијанин, а муслиманин и христијанин од мешаните села. Селата во кои живееле луѓе со повисок социјален статус биле претставени од нив без оглед на нивната религија. Во овој документ Рибново е претставен од христијанин. Во еден документ од 1722 - 1723 година, Рибново е регистрирано како село, од кое данокот авариз го плаќале 41 муслимански семејства или 16 2/3 ханети, од кои 9 поседувале чифт. Подоцна ажуриран додаток на документот ги наведува главите на домаќинствата во селото, сите муслимани. Од регистрираните 53 глави на домаќинства, 9 имале чифт. Од нив, 1 имам (Осман, синот на Бали) бил ослободен од данок, 1 музеин (Мехмед, синот на Мухарам), 5 вдовици, 1 сиромашен / инвалид и 4 изгубени или уништени имоти не се ослободени од данок. Во отоманските документи, селото често се наведува како Рибна или Рибне (на отомански турски: ريــبــنــه).
Во текот на 19 век, селото припаѓало кон Неврокопската каза. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Рибна (Ribna) е село со 100 семејства и 260 Помаци. Според Стефан Верковиќ (Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи) кон крајот на XIX век во селото Рибна имало 100 помачки куќи.
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 560 жители, сите сите Помаци во 105 куќи. Според Стефан Верковиќ, кон крајот на XIX век Рибново (Рибна) има машко муслиманско население од 320 луѓе, кои живееле во 100 куќи.
Бугарија
На 29 март 1964 година, за време на т.н. Преродбен процес, група агитатори, придружувани од полицајци и војници, пристигнало во селото Рибново, предизвикувајќи вистинско востание. Преродбениците биле пречекани со камења, дрвја и секири од страна на селаните. Полициски службеник бил погоден со камен во главата, во несвест и заробен. Пристигнатиот воен состав пукал во воздух, но селаните исто така го нападнале, заробувајќи го. Двајцата затвореници биле ослободени по некое време, христијанските учители биле протерани од селото со своите семејства, на минарето на џамијата било ставено турско знаме, се прекинале телефонските врски со земјата и бил разнесен мостот кон Неврокоп.
Бунтот во Рибново предизвикал големо внимание кај надлежните и Тодор Живков лично наредил да престане кампањата за преименување на Помаците во областа. Инцидентот го интензивирал и отпорот во соседните села, при што жителите на Рибново и другите села во Чеч испратиле делегации до турската амбасада и државниот врв, на состанокот со членот на Политбирото Бојан Блгарјанов, кој сочувствувал со нивните поплаки. На 1 април, генералот Иван Бучваров пристигнал во селото, обвинувајќи го раководството на окружната партија за настаните и ветил дека преименувањето ќе биде целосно доброволно. Бунтот завршил и луѓето од регионот масовно ги вратиле своите имиња, кои ги зачувале до следната кампања во раните 1970-ти.
Религија
Населението на селото е составено целосно од Помаци, кои го практикуваат исламот. Нивниот мајчин јазик е бугарскиот.
Образование и култура
Во селото се наоѓа средното училиште „Јодан Јовков“ во кое учат околу 500 ученици во две паралелки од 1 до 12 одделение. Во селото работи и детска градника „Светлина“ за околу 150 деца. Читалиштето „Изгрев“ располага со околу 5000 тома книги.
Традиции
Селото Рибново е домаќин на некои од најинтересните традиционални свадби во Бугарија. Тие се случуваат во зима, кога сите ќе се вратат во селото, затоа што во текот на летната сезона голем дел од населението одгледува тутун во различни делови на Бугарија.
Оџа
Оџа – муслимански свештеник. Се користи и за верските учители и предавачите во медресите. Исто така може да биде и назив за ректорот во истата школа. Спаѓа во сталежот на улеми, верски учени, односно во верска духовна интелигенција. Во Османското Царство претставниците на оваа интелигенција имале многу висока улога во општеството, а називот се додавал на презимето како наставка, на пример, Али-оџа.
Потекло на поимот
Името доаѓа од турскиот збор hoca, што води потекло од персискиот ḫāǧe.
HD 197392
HD 197392 (BD + 41 3856, SAO 49946, HR 7926) — ѕвезда со привидна величина од 5.67, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 20:41:56,5 и деклинација +41°43′01″
ГНУ/Линукс
ГНУ/Линукс е оперативен систем. Тој е брз, стабилен, безбеден и полн со можности. ГНУ/Линукс доаѓа со огромен број на апликации кои можете да ги користите во вашата секојдневна работа.
Најважната работа за ГНУ/Линукс е тоа што тој е Слободен Софтвер. Ова значи дека можете да го користите за каква било намена. Можете бесплатно да правите копии од софтверот и да им ги дадете на пријателите. Можете да го погледнете изворниот код на софтверот за да видите како тој работи или пак за да поправите некои грешки. Тоа се слободите кои доаѓаат со слободниот софтвер.
Тиква
Тикви се едногодишни растенија од фамилијата Cucurbitaceae. Потекнуваат од Средна Америка. Познати се повеќе видови, а позначајни се:
Тиквите се одгледуваат заради плодовите кои содржат сува материја (8-16%), а во неа има: шеќери (3–8%), пектини (0,3–0,8%), азотни материи (0,3-1,2%), каротин (20%). Се консумираат варени, пржени или печени. Мускатната се користи и како додаток во сокови и за детска храна. Семето е богато со масло, кое се користи во индустријата. Се одгледуваат на отворено. Тие се топлољубиви, оптималната температура за интензивен раст и развој е 25-30 степени Целзиусови.
Корен
Тиквата има добро развиен коренов систем кој достигнува длабочина преку еден метар. Главната коренова маса е развиена на длабочина од 50 см.
Стебло
Стеблото на тиквата е зелјесто, разгрането, обраснато со мов. На стеблото може да има боцки. Должината на главното стебло достигнува од 3-4 метри. Обичната и мускатната тиква имаат цилиндрично стебло, додека бундевата има петоаголно стебло. Интернодиите кај тиквичката се многу кратки и таа формира жбунесто стебло. На коленцата на стеблата можат да се формираат адвентивни корења.
Лист
Листот на тиквата е крупен со долга дршка.
Цвет
Тиквата развива машки и женски цветови. Машките цветови се формираат на долги тенки дршки, додека женските се формираат на куси дршки и изгледаат како да се насадени на дршката.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени 400 метри со пречки
Прелиминации
Квалификации: Првите 4 од секоја група (Q) и следните 4 најбрзи (q) продолжуваа во полуфиналето.
Тиква
Плод
Плодот на тиквата е бобинка со сферична, елипсовидна, цилиндрична, сплескана крушковидна и др. Бојата на плодот е сортна особина и може да биде различна портокалова, жолта, бела. Плодот може да достигне тежина над 50 кг.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени 400 метри со пречки
Полуфинале
Квалификации: Првите 2 од секоја група (Q) и следните 2 најбрзи (q) продолжуваа во финалето.
Тиква
Семе
Семето на тиквата е елипсовидно, сплескано со различна големина. Семето на тиквата ‘ртливоста ја задржува 3-4 години.
Светско првенство во атлетика 2011 – Жени 400 метри со пречки
Надворешни врски
Светско првенство во атлетика 2011
Тиква
Супа од тиква
Кру­шо­вид­ни­те ти­кви се иде­ал­ни за крем-су­па. Во сту­де­ни­те есен­ски де­но­ви крем-су­па­та од­лич­но за­гре­ва, хран­ли­ва е, се пре­по­ра­чу­ва за до­ен­чи­ња што поч­ну­ва­ат да ја­дат твр­да хра­на. Во­зрас­ни­те мо­жат да си до­да­дат јо­гурт или ки­се­ло мле­ко, а ме­не ми е нај­вкусна со пот­пе­че­ни леп­чи­ња во рер­на. Ти­ква­та, ком­пи­рот и мор­ко­вот из­ми­е­ни и из­лу­пе­ни се се­чат на по­го­ле­ми пар­чи­ња. Кро­ми­дот, лу­кот, це­ле­рот и па­шка­на­тот се ста­ва­ат це­ли во ло­нец со во­да. Се ва­рат за­ед­но 30-40 ми­ну­ти. По­тоа си­те со­стој­ки се дро­бат, до­де­ка не ста­нат ка­ко ка­ша. На крај се до­да­ва во­да­та во ко­ја се ва­рел зе­лен­чу­кот. За вкус се до­да­ва мал­ку мас­ли­но­во мас­ло, сол, црн пи­пер и мор­ско орев­че.
Печена тиква
Го­ле­ми­те тикви се идеални за пе­че­ње. Тиквата треба да се из­мие уба­во, да се пре­се­че­ на пар­чи­ња, да се на­ре­деат во та­ва, да се ста­ви мал­ку во­да на дно­то од та­ва­та и да се по­крие со фо­ли­ја за го­тве­ње. При кра­јот од пе­че­ње­то, са­мо треба да се трг­не­ од фо­ли­ја­та, кол­ку да фа­тат ко­рич­ка. Исто така сем­ки­те од ти­ква­та ни­ка­ко не се за фр­ла­ње. Тие требаат само да се ис­чи­стат уба­во од кон­ци­те од ти­ква­та, да се по­со­лат и да се стават пра­во во рер­на. По не­кое вре­ме се добиваат сем­ки за гриц­ка­ње.
Тикварник
Тикварникот е десерт кој се подготвува од тиква со млеко и јајца. Вообичаен е во есенските и зимските месеци.
Тиквеник
Тиквеникот е вид пита или баница со тиква.
Квасец
Квасците се еукариотски, едноклекточни микроорганизми класифицирани како членови на царството габи. Првите квасци се појавиле пред милиони години, и моментално се идентификувани 1,500 видови. Се смета дека сочинуваат 1% од сите опишани видови на габи.
Исхрана и раст
Квасците се хемоорганотрофи, бидејќи користат органско соединение како извор на енергија и не бараат сончева светлина за да растат. Јаглеродот се добива најмногу од хексозни шеќери, како што се гликоза и фруктоза или дисахариди како што се сахароза и малтоза. Некои видови можат да метаболизираат пентозни шеќери како што е рибозата, алкохоли и органска киселинаs. Видовите на квасец или бараат кислород за аеробно клеточно дишење (задолжително аеробии) или се анаеробни, но имаат и аеробни методи за производство на енергија (факултативни анаероби). За разлика од бактерии, ниту еден познат вид квасец не расте само анаеробно (задолжителен анаероби). Повеќето квасци најдобро растат во неутрална или малку кисела pH средина.
Квасците варираат во однос на температурниот опсег во кој најдобро растат. На пример, Leucosporidium frigidum расте во −2 до 20 °C, Saccharomyces telluris на 5 до 35 °C, и Candida slooffi 28 до 45 °C.
Клетките можат да преживеат замрзнување под одредени услови, при што одржливоста се намалува со текот на времето.
Општо земено, квасците се одгледуваат во лабораторија на цврсти медиуми за раст или во течни чорба. Вообичаените медиуми кои се користат за одгледување на квасец вклучуваат компиров декстрозен агар или компирова декстрозна чорба, хранливоматеријален агар од Wallerstein Laboratories, квасно пептонски декстрозен агар и квасно мувлен агар или супа. Домашните припремачи кои одгледуваат квасец често користат сушен екстракт од слад и агар како цврст медиум за раст. фунгицидот циклохексимид понекогаш се додава во медиумот за раст на квасецот за да го инхибира растот на квасецот Saccharomyces и да се избере за диви/автохтони видови квасец. Ова ќе го промени квасниот процес.
Појавата на бел квасец со нишки, попознат како кахм квасец, често е нуспроизвод на лактоферментација (или скиселување) на одредени зеленчуци. Обично тоа е резултат на изложеност на воздух. Иако е безопасен, на киселиот зеленчук може да му даде лош вкус и мора редовно да се отстранува за време на ферментацијата.
Човечко жртвување кај Ацтеките
Човечкото жртвување кај Ацтеките — дел од ацтечката култура и религија, иако големината на овој ритуал не е најдобро истражен кај научниците. Шпанските документи од периодот на колонизацијата на Мексико укажуваат дека човековото жртвување кај Ацтеките било доста застапено, како во империјата така и во цела Средна Америка. Во археолошките наоѓалишта се пронајдени човечки остатоци кои укажуваат дека овој ритуал се користел.
Света песна
Света песна — збирка од 40 пеења и над 22 илјади песни од  Анте Поповски,  објавена во 2001 година.
Песната - „Македонија“
М А К Е Д О Н И Ј А
1.
неа ќе ја исцедите.
Наслоните се врз каменот
името ќе и го чуете.
Симнете се во рекине
дното со неа ќе ве почести.
Легните да починете
и ноќта со неа ќе ве покрие.
2.
На овој даб името ќе ти го напишам
дождовите да го симнат
да ги напоиш.
На оваа нива грутка од тебе ќе посеам
класатка да никне
со неа внучињата да ни ги храниш.
На овој рид ќе те оставам
пак да те гледам
3.
Еве ја таа проста земја
од дволичен камен
Децата уште незаодени каде откопуваат
лобањи по градините
од пајажина
и од води
Мудро слободата кај што ги запишува
селските имиња
Место икони по црквите
И каде летото како судбина
Трае до последниот востанат
и од молк
Низ која времето одминува
и пак се враќа
О, еве ја таа проста земја
од грч
и од чекање
Што ги научи и ѕвездите да шепотат на македонски
А никој не ја знае.
4.
Се искачија маглишта по ридон нагоре
– И месечината ќе ја украдат.
Долу по рекана,
Горе по добравана,
Одѕива полено којзнае кој век
Во војнички цокули обуено.
5.
Африканизирана пчела
Африканизирана пчела, исто така позната како африканизираната медоносна пчела, е хибрид од видовите на западната медоносна пчела (Apis mellifera), која била создадена со мешање на источно африканската медодоносна пчела (A. m. scutellata) со разни европски медоносни пчели како што е италијанската медоносна пчела A. m. ligustica и иберската медоносна пчела A. m. iberiensis.
Света песна
Песната - „Македонија“
Без чемреси и без божилак
Африканизирана пчела
Африканизираната медоносна пчела за првпат била донесена во Бразил во 1956 година во обид да се зголеми производството на мед, но 26 роеви избегале од карантинот во 1957 година. Оттогаш, хибридот се раширил низ Јужна Америка и пристигнал до Северна Америка во 1985 година. Колонија од африканизирани пчели биле пронајдени во јужниот дел на Тексас во Соединетите Американски Држави во 1990 година.
Света песна
Песната - „Македонија“
До капка, три дена пред да се покаже над мојата земја
Африканизирана пчела
Африканизираните пчели се вообичаено многу поодбранливи од други сорти на пчели и реагираат на напади побрзо од европските пчели. Тие можат да бркаат некое лице 400 метри; имаат убиено околу 1.000 луѓе, при што жртвите се боцкани десет пати повеќе жртви на европските пчели. Тие имаат убиено и коњи и други животни.
Света песна
Песната - „Македонија“
Гробишта облакот го исцицуваат
Африканизирана пчела
Историја
Постојат 29 признати подвидови на западна медоносна пчела кои главно се разликуваат поради географски варијации. Сите подвидови може да се размножуваат меѓу себе. Географската изолација довела до бројни локални прилагодувања. Овие адаптации вклучуваат циклуси на поголемо размножување, синхронизирани со периодот на цветање на локалната флора, формирање на зимски кластер во постудените клими, миграцијата во Африка, минување на големи далечини во пустинските области за собирање на полен, и други бројни наследни црти.
Света песна
Песната - „Македонија“
И црна сенка од нож место крст каменот што те покрива го сени
Африканизирана пчела
Историја
Африканизираните пчели во западната полутопка потекнуваат од кошници со кои управувал биологот Ворик Естевам Кер, во кои меѓусебно се размножувале пчели од Европа и јужна Африка. Кер се обидувал да одгледа вид на пчели што ќе произведат повеќе мед во тропски услови отколку европските видови на пчели што се користат низ Северна, Централна и Јужна Америка. Кошниците што го содржеле овој африкански подвид биле сместени во пчеларник во близина на Рио Кларо, Сао Паоло, на југоистокот на Бразил, и било забележано дека се посебно одбранбени. Овие кошници биле опремени со специјални ѕидови со кои се спречувале поголемите матици и трутови да излезат и да се парат со локалните европски пчели. Според Кер, во октомври 1957 година, пчеларот кој ја посетил кошницата, забележал дека ѕидовите им сметале на работните пчели, па ги отстранил, после што се случило ослободување на 26  танганикански роеви од A. m. scutellata. После ова случајно ослободување, африканизираните роеви се рашириле и се размножувале со локалните европски колонии.
Света песна
Песната - „Македонија“
За вечни времиња.
Африканизирана пчела
Историја
Потомците на овие колонии оттогаш се рашириле низ двете Америки, движејќи се низ басенот на реката Амазон во 1970-те г., преминувајќи во Средна Америка во 1982 година и стигнале до Мексико во 1985 година. Бидејќи нивното движење низ овие региони било брзо и во голема мера без помош од луѓето, африканизираните пчели станале познати како озлогласен инвазивен вид. Откако пчелите убијци пристигнале во САД предизвикале медиумска сензација кон крајот на 1970-те г., инспирирале неколку хорор филмови, и предизвикале дебата за способноста на луѓето да го изменат целиот екосистем.
Света песна
Песната - „Македонија“
Зашто ништо друго не му прилега на ова диво билје и црногорица
Африканизирана пчела
Историја
Првите африканизирани пчели во САД биле забележани во 1985 година на нафтено поле во долината Сан Хоакин во Калифорнија. Експертите за пчели сметале дека колонијата не допатувала по копно, туку пристигнала скриена во товарот со цевка за дупчење на нафта испратена од Јужна Америка. Првите постојани колонии пристигнале во Тексас, од Мексико, во 1990 година. Во регионот Тусон, Аризона, една студија за заробени роеви во 1994 година открила дека само 15 проценти биле африканизирани пчели, но овој број пораснал на 90 проценти до 1997 година.
Особености
Иако, африканизираните пчели покажуваат одредени одлики на однесување што ги прави непожелни за комерцијално пчеларство, како на пример прекумерната одбрана и напад, сепак тие станале доминантен вид на медоносна пчела за пчеларството во Централна и Јужна Америка заради нивната генетска доминација, како и можноста да произветуваат повеќе мед од европските видови.
Света песна
Песната - „Македонија“
Освен да го чека недојденото.
Африканизирана пчела
Особености
Африканизираните пчели, за разлика од другите западни типови пчели:
Света песна
Песната - „Македонија“
6.
Африканизирана пчела
Ширење низ Северна Америка
Африканизираните медоносни пчели се сметаат за инвазивен вид во двете Америки. Од 2002 година, африканизираните пчели се ширеле од Бразил и северна Аргентина на југ до Средна Америка, Тринидад, Мексико, Тексас, Аризона, Невада, Ново Мексико, Флорида и јужна Калифорнија кон север. Нивната експанзија застанала за некое време во источниот дел на Тексас, веројатно поради голема локална популација на пчели во областа. Сепак, пронауѓувањето на африканизираните пчели во јужна Луизијана укажува дека тие ја преминале оваа бариера, или преминале со помош на брод.
Во јуни 2005 година, откриено е дека пчелите навлегле во Тексас и се рашириле во југозападниот дел на Арканзас. На 11 септември 2007 година, комесарот Боб Одом од Одделот за земјоделство и шумарство во Луизијана рекол дека африканизираните пчели се зацврстиле во областа на Њу Орлеанс. Во февруари 2009 година, африканизираните пчели биле забележани дури и во јужниот дел на Јута.
Света песна
Песната - „Македонија“
Се изнагледав месечина. Како капка мојата изгорена душа
Те испи за три животи напред и пак горам.
Африканизирана пчела
Ширење низ Северна Америка
Во тропските предели, тие делотворно се справиле со европските пчели, а кога биле најбрзи, тие се ширеле кон север со брзина на скоро два километра на ден. Имало дискусии за успорување на ширењето со поставување на голем број на пасивни кошници на европски пчели на стратешки локации, особено на Панамаскиот канал, но разни национални и меѓународни земјоделски оддели не можеле да го спречат проширувањето на пчелите. Тековното знаење за генетиката на овие пчели сугерира дека таквата стратегија, доколку би била пробана, не би била успешна.
Како што африканизираната пчела мигрира кон север, нивните колонии продолжуваат да се мешаат со европските медоносни пчели. Во студијата спроведена во Аризона во 2004 г., забележано е дека роевите на африканизираните пчели можат да ги преземат кошниците на ослабени европски медоносни пчели со инвазија, а потоа убивање на европската матица и воспоставување на сопствена матица. Денес има релативно стабилни географски зони во кои доминираат или африканизираните пчели, присутна е мешавина од африкаизираните и европските пчели, или се наоѓаат само не-африканизираните пчели, како во јужните делови на Јужна Америка или северните делови на Северна Америка. Африканизираните медоносни пчели ја напуштаат кошницата и своите резерви на храна за да започнат во нова локација почесто отколку европските пчели. Ова не е многу лоша загуба во тропските клими каде растенијата цветаат цела година, но во поумерени климатски услови може да остане колонијата без доволно храна за да преживее преку зима. Така, африканизираните пчели се очекува да бидат опасност претежно во јужните држави на САД, достигнувајќи северно до заливот Чесапикеј на исток. Студените временски ограничувања на африканизираната пчела довело до некои професионални пчелари од Јужна Калифорнија да се преселат до северниот дел на Сиера Невада и јужниот дел на Каскадите каде што климатските услови се построги. Ова е потешко подрачје за да се подготват пчели за рано опрашување, како што е потребно за производство на бадеми.
Пристигнувањето на африканизираната пчела до Средна Америка ја загрозува одржувањето на Melipona без боцкени пчели во шупливо дрво, иако тие не се мешаат или директно се натпреваруваат едни со други. Производството на мед од единечна кошница на африканизирани пчели може да биде 100 кг годишно кое што далеку ги надминува малиот број на 3-5 кг мед од без боцкените видови. Со тоа економскиот притисок ги принудуваат пчеларите да се префрлат од традиционалните пчели на нивните предци во новата реалност на африканизираната медоносна пчела. Дали тоа ќе доведе до нивно истребување е непознато, но тие се добро прилагодени да опстанат во дивината, а има и голем број на домородни растенија кои африканизираните пчели не ги посетуваат.
Света песна
Песната - „Македонија“
– И за шпионот во твои меса ако се криел болка ме пече
Африканизирана пчела
Собирање на храна
Африканизираните пчели имаат збир на одлики за собирање на храна. Африканизираните пчели започнуваат да помагаат во барање на храна во млади години и собираат поголема количина на полен во однос на европските видови (Apis mellifera). Ова може да биде поврзано со високата стапка на репродуктивноста на африканизираната пчела, која и е потребно повеќе полен за да се храни поголемиот број на ларви. Африканизираните пчели се исто така чувствителни на сахароза при пониски концентрации. Оваа адаптација предизвикува да собираат ресурси со ниски концентрации на сахароза меѓу кои се вода, полен и неконцентриран нектар. Студија што ја споредува A. m. scutellata и A. m. ligustica објавена од Февел и Бертрам во 2002 година сугерира дека диференцијалната еволуција на ова однесување се должи на различните притисоци во животната средина што ги доживуваат африканските и европските подвидови.
Света песна
Песната - „Македонија“
Зашто, ти од малена не научи
Така просто, така јасно да си се разбираме
7.
3а неколку нови чекори недостижност
ме остави утринава зад тебе.
NGC 4235
NGC 4235 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Света песна
Песната - „Македонија“
Чинам се делиме:
Твојот пат нагоре
NGC 4235
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4235 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4235 има привидни димензии од 4,2' х 0,9'.
Света песна
Песната - „Македонија“
мојот пат кон тебе води.
NGC 4235
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 48°.