cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фабијан Канчелара
2012
На првите трки од сезоната 2012, Канчелара покажал добра форма: тој успеал да дојде до втората победа на макадамот на Страде Бјанке и однел победа на хронометарот на Тирено-Адријатико. На крајот од првиот монумент од годината, Милано-Санремо, тој бил најсилниот возач во текот на подножјето на искачувањето Поџо, но бил отспринтан за победа од Сајмон Геранс.
Тој бил во одлична форма за белгиските пролетни класици, но падовите и механичките проблеми го држеле настрана од борбите во завршниците на Е3 Харелбеке и Гент-Вевелгем. Канчелара бил еден од фаворитите за победа на подновената Трката околу Фландрија, но се откажал од трката поради пад во зоната за храна. Добил четирикратна фрактура на десната клучна коска, која му ја уништила неговата пролетна кампања.
Тој се вратил на натпреварувањата на 10 јуни во неговата татковина, возејќи на Тур де Свис. Канчелара изјавик дека бил нервозен пред почетокот на прологот, каде завршил на второто место, четири секунди зад победникот, возачот на Петер Саган.
На Тур де Франс, Канчелара го освоил воведниот пролог во Лиеж; неговата петта таква победа на Тур. По неговиот петти ден во жолтата маичка на Тур 2012, Канчелара го урнал долготрајниот рекорд на Рене Вито, како возач со најмногу жолти маички во кариерата, кој никогаш не победил на Тур. На крајот ја изгубил маичката од Бредли Вигинс од откако задоцнил скоро 2 минути на седмата етапа, која завршила на стрмно искачување од прва категорија. Се повлекол од трката по единаесеттата етапа со цел да се врати дома, каде неговата жена го родила нивното второ дете.
Канчелара се вратил подготвен на олимписката друмска трка. Тој бил прв возач во масовното бегство, кога лошо ја зафатил една од последните десни кривини на 15 километри пред крајот на трката, со што паднал на неговото десно рамо. Ја завршил трката, задоцнувајќи пет минути зад победникот, Казахстанецот Александар Винокуров, но се наоѓал во очигледни болки и не можал да ја држи десната рака на велосипедот. Кога ја поминал целта заплакал и бил испратен во болница каде било откриено дека сепак немал никаква фрактури. Два дена по падот било објавено дека ќе настапи на олимпискиот хронометар и ќе ја брани неговата титула од Пекинг, но на крајот завршил само како седми. Во август, Канчелара објавил дека става крај на сезоната 2012. Му била потребна дополнителна операција на неговата клучна коска со цел стабилизирање на коската.
2013
Негова прва победа во годината била на Е3 Харелбеке, по нападот на Уде Кваремонт, на 35 километри пред целта. Неговата победа на Е3 Харелбеке го направила главен кандидат за победа на претстојната Трка околу Фландрија. На последниот круг на Трката околу Фландрија, Канчелара нападнал на Уде Кваремонт и само Петер Саган успеал да го следи. Заедно, двајцата возеле пред останатите учесници. Потоа, Канчелара нападнал на околу 13 километри на ридот Патерберг. Нападот на Канчелара бил успешен и возел сам до целта и ја освоил Трката околу Фландрија по вторпат.
На 7 јуни 2013 било објавено дека Канчелара ќе вози на Трката околу Австрија. Следна трка за него била Тур де Свис. Канчелара завршил на 16. место на поединечниот хронометар на воведната етапа. Иако не успеал да освои етапа, Канчелара му помогнал на колегата Грегори Раст во победа на шестата етапа на трката. Четири дена по Тур де Свис, Канчелара возел и победил на хронометарот на државното првенство по осми пат во неговата кариера. На 1 јули 2013 било објавено дека Канчелара потпишал тригодишен договор со Трек, кој стапува во сила на 1 јануари 2014.
По краткиот одмор, Канчелара настапил на Трката околу Австрија на 30 јуни. Го освоил поединечниот хронометар на седмата етапа со разлика од 22 секунди пред второпласираниот, пред да заврши трката следниот ден. На 26 јули, Канчелара присуствувал на презентацијата на екипата за Трката околу Полска. Следниот ден завршил шеснаесет минути зад етапниот победник на првата етапа на трката. Бил близу етапна победа кога завршил втор на седмата етапа, хронометар од 37 километри, кога завршил 56 секунди зад победникот Бредли Вигинс. Канчелара се надевал на победа на хронометарот, поради што второто место го разочарало.
Канчелара започнал на Вуелта а Еспања и ѝ помогнал на својата екипа за освојување на второто место на воведниот екипен хронометар на трката. Го освоил поединечниот хронометар на етапата 11 со разлика од 37 секунди пред светскиот првак Тони Мартин. Потоа, Канчелара возел како поддршка на екипниот предводник Крис Хорнер до седумнаесеттата етапа, кога ја напуштил трката со цел да се насочи на Светските првенства. Канчелара бил кандидат за златен медал на обете трки, хронометарот и друмската трка на Светското друмско првенство UCI. На 25 септември, Канчелара завршил на хронометарот, 48 секунди зад победникот Тони Мартин, на третото место, освојувајќи бронзен медал. Четири дена подоцна, Канчелара настапил на друмската трка. Во поголемиот дел од трката, Канчелара останал близу челото на трката. Меѓутоа отпаднал на последното искачување на трката и успеал да дојде до десеттото место. Кон крајот на декември, генералниот менаџер на РадиоШек-Леопард Лука Гверчилена изјавил дека Фабијан Канчелара ќе се обиде да го урне часовниот рекорд во текот на сезоната 2014.
2014
Следна трка за Канчелара била Милано-Санремо, кој се одржал на 23 март. Еднодневната трка завршила со масовен спринт по 294 километри. Норвежанецот Александер Кристоф го освоил масовниот спринт на трката, додека Канчелара завршил на второто место. Пет дена подоцна, настапил на Е3 Харелбеке каде завршил на деветтото место откако бил попречен од падот пред него и морал да менува гума. Два дена подоцна возел на Гент-Вевелгем. Канчелара на трката бил фаворит, но неговата цел за победа на трката била уништена на масовниот спринт, каде завршил на 28. место.
Една недела по Гент-Вевелгем, Канчелара возел на Трката околу Фландрија. На претпоследното искачување, Канчелара нападнал и само Сеп Ванмарке можел да го следи неговиот напад. Двоецот ја извозел до крај патеката и ги достигнал претходните бегалци и група од четворица стигнала на целта заедно. Канчелара ги отспринтал тројцата возачи за трета победа на Трката околу Фландрија. Три дена подоцна, Канчелара возел на Шелдепрејс. Четири дена по Шелдепрејс, Канчелара возел на Париз-Рубе. Се одвоил на Карфур де л’Арбр, но со себе повлекол уште возачи. Групата стигнала на целта дваесет секунди по победникот, каде Канчелара успеал да стигне до третото место.
Во септември, Канчелара објавил дека нема да настапи на хронометарот на Светското првенство во друмски велосипедизам, зачувувајќи ја неговата енергија за друмската трка на истото првенство, бидејќи профилот на трката подобро му одговарала. Се повлекол од Вуелта а Еспања пред осумнаесетта етапа за подобро да се подготви за оваа трка.
2015
Сезоната 2015 на Канчелара започнала добро со победа на втората етапа на Трката околу Оман. Ја отспринтал водечката група од околу десет возачи и стигнал до победата. На италијанската трка Тирено-Адријатико имал добар пролог, освојувајќи го второто место зад Адријано Малори за само една секунда. Подоцна, го освоил завршниот хронометар на трката. На Милано-Санремо, Канчелара бил дел од водечката група и спринтал до седмото место. На крајот на март, Канчелара доживеал лош пад на Е3 Харелбеке, здобивајќи се со две мали фрактури, со што ја довел во опасност сезоната на класиците. Се вратил на Трката на Фјордовите на крајот на мај без да забележи особен резултат. На домашна почна на Тур де Свис, успеал да дојде до второ место на воведниот пролог и трето место на поединечниот хронометар на последната етапа.
На Тур де Франс, Канчелара завршил трет на поединечниот хронометар на првата етапа. На втората етапа ја добил жолтата маичка благодарение на третото место, што му донело четири бонус секунди. Бил вклучен во масовен пад на третата етапа и полека ја завршил трката. По посетата во болница било откриено дека имал две фрактури и морал да ја напушти трката.
2016
На последната сезона како професионалец, започнал со победа на Трофео Сера де Трамунтана на крајот на јануари. Две недели подоцна, го освоил хронометарот на Волта ао Алгарве, пред Тони Мартин. На почетокот на март ја освоил третата сезона во сезоната на Страде Бјанке - негова трета победа на трката, заработувајќи си сектор кој ќе биде именуван во негова чест. Ја освоил завршната етапа на Тирено-Адријатико, негова шеста етапна хронометарска победа на Тирено, пред да настапи на Милано-Санремо.
На Летните олимписки игри во Рио де Жанеиро, Фабијан Канчелара го освоил својот трет олимписки медал, победувајќи на хронометарот, пред Том Димулен и Крис Фрум.
Фабијан Канчелара ја имал својата последна професионална друмска трка на 22 октомври 2016 година, возејќи на Јапонскиот куп.
Личен живот
Фабијан Канчелара е роден во италијанско семејство, кое живеело во Волен кај Берн, Швајцарија. Канчелара пораснал со скијање пред да го прифати велосипедизмот како негов главен спорт. Канчелара течно говори англиски, италијански, француски и германски. Се венчал со неговата сопруга Стефани во 2006. Подоцна истата година станал татко, откако Стефани родила мало девојче, која го добила името Џулијана. Нивната втора ќерка, Елина, се родила на 13 јули 2012 Живеат во Берн, Швајцарија. Канчелара течно говори англиски, италијански, француски и германски јазик.
Резултати од монументите
Оваа табела ги покажува резултатите на Фабијан Канчелара на петте велосипедските монументи.
СО = се откажал — = не настапил
Магнетизам
Магнетизам — класа на физички појави кои се придружени од магнетни полиња. Електричните струи како и магнетните моменти на елементарните честички го создаваат магнетното поле, кое дејствува на други струи и магнетни моменти. Секој материјал е под влијание на некое магнетно поле. Најпознатион ефект е оној на постојаните магнети, кои имаат постојани магнетни моменти предизвикани од феромагнетизмот. Повеќето материјали немаат постојани моменти. Некои се привлечени од магнетното поле (парамагнетизам); а други пак се одбиени од магнетното поле (дијамагнетизам); други пак имаат спожени заемнодејства кога ќе бидат под дејство на магнетно поле (вртежно стакло и антиферомагнетизам). Супстанциите кои се незначително под влијание на магнетното поле се познати како немагнетни супстанци. Такви се: бакарот, алуминиумот, гасовите, и пластиката. Чистиот кислород пројавува магнетни својства кога ќе биде изладен до течна состојба.
Магнетната состојба (или магнетната фаза) на материјалот зависи од температурата и други променливи, како што се притисокот и дејството на магнетното поле. Еден материјал може да пројавува повеќе од еден облик на магнетизам во зависност од промената на овие променливи.
Лоуански јазик
Лоуанскиот јазик или само лоу е дел од подгрупата на адмиралитетски јазици, од групата на океански јазици и од семејството на малајско-полинезиски јазици. Јазикот се зборува на островот Лоу во Папуа Нова Гвинеја од околу 1000 луѓе.
Дијалекти
Јазикот е составен од 3 дијалекти, од кои главен е рејскиот дијалект.
Список на државни водачи во 1316 година
Ова е список на државни водачи во 316 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Михаил Даев
Михаил Даев — македонски револуционер, учесник во македонското и одринското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Тој е роден е во Балчик, Бугарија, во 1881 година. Образованието го стекнува во Варненската гимназија, каде Пејо Јаворов го врбува за Организацијата. Во 1900 година пристапува во четата на Христо Чернопеев и се бори во Источна Македонија. Во 1903 година е во четата на Михаил Герџиков. Делегат е на конгресот на Одринскиот револуционерен округ. За време на Илинденското востание учествува со своја чета во Одринско, а по убиството на Георги Кондолов го презел раководството на здружените чети. Во јуни 1905 година, на конгресот на Серскиот револуционерен округ Даев бил назначен за војвода во Драмско.
Откако судирот помеѓу левицата и десницата во Организацијата се заострил, Даев добива наредба од серчани физички да ги ликвидира задграничните претставници на Организацијата, Иван Гарванов, Христо Матов и Борис Сарафов. Но Даев се разочарува од Јане Сандански и се свртува против него. Решава да ја искористи блискоста со Сандански за да го убие. Во септември 1907 година, преку Тодор Паница, испраќа писмо до Гарванов, во кое го известува за своите намери. Но, Паница, иако Даев му е кум, писмото го предава на Сандански. По добивањето на писмото Серскиот окружен комитет на 10 октомври ги осудува Сарафов, Гарванов и Даев на смрт. Даев е првиот од овие тројца ќе загине. Откако ќе биде фатен, се самоубива на 30 октомври 1907 година во с. Либјахово. Со неговата смрт започнуваат меѓусебните убиства во Организацијата.
Христо Силјанов за Даев вели:
972 п.н.е.
972 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 972. година пред новата ера, 972. од првиот милениум п.н.е., 72. од 10 век п.н.е. и трета од 970-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4536 и 4537 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3778 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2788 и 2789 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 219 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 972 година се протега во 1664 и 1665, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1724 и 1725 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 429 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1642 и 1641 исламска година пред хиџра.
IC 721
IC 721 — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 721 се споменува и како NGC 3763, MCG -2-30-9, IRAS 11339-0934.
Откривање
Објектот е откриен на 25 февруари 1887 година од страна на Френсис Ливенворт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 36 м 30,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -9° 50' 50"".
Други поделби
Проучување на IC 721 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35907.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
’Ржаново (рудник)
’Ржаново — рудник на фероникел во областа Тиквешко Мариово, во јужниот дел на Македонија. Наоѓалиштето е сместено во атарот на истоименото село.
Отворањето на рудникот бил основа за изградба на тополницата Фени во близина на Кавадарци во 1982 година.
Рудникот бил затворен во 2013 година од страна на претпријатието „Фени Индустри“.
Руда
Рудата се јавува при контакт помеѓу јурските серпентнити и шкрилците во подината и кредните варовници. Просторно, рудниот слој има субвертикална положба и под влијание на силните тектонски движења има инверзна положба. Минералната асоцијација на ова наоѓалиште е: магнетит, хематит, клинохлор, талк, сепиолит, пирит, магхемит, пиротин, дигенит, милерит и др.
Вкупно утврдени геолошки рудни резерви на фероникел се 42 милиони тони со 31% железо и 1,03% никел.
Производство
Годишното производство на рудникот било 800.000 тони руда, со околу 1% никел, 30% железо, 0,05% кобалт.
Производството било прекинато во 2013 година од страна на претпријатието „Фени Индустри“, која го затворила рудникот, отпуштајќи ги неговите вработени.
Транспортна лента
Помеѓу отворениот коп на рудникот „’Ржаново“ и топилницата „Фени“ постои транспортна лента за превоз на руда, која спаѓа меѓу најдолгите на Балканот.
Корпорација
Корпорација е бизнис здружение, пријавено како посебен правен субјект со свои овластувања и обврски кои се разликуваат од оние на нејзините членови. Постојат многу различни форми на корпорации, од кои повеќето се користат за водење бизнис.
Корпорациите се производ на Законот за трговски друштва чии правила ги балансираат интересите на оние кои управуваат со корпорациите, доверителите, акционерите и вработените кои придонесуваат со својот труд.
Важна (но не и општа) одлика на една корпорација е ограничената одговорност. Ако една корпорација пропадне, акционерите единствено ризикуваат да ги изгубат своите инвестиции, вработените да ги изгубат своите работни места, но никој не е одговорен за долговите на доверителите на акционерското друштво.
Иако не се физички лица, според законот, корпорациите имаат права и обврски како физички лица (“луѓе”). Корпорациите можат да ги користат човековите права против поединци и државата, и се често одговорни за повреда на човековите права.Исто како што се “раѓаат”, преку добивање дозвола за основање на нејзините членови, така можат и да “умрат” со  “распуштање” на истите со законска постапка, судски налог или доброволно, од страна на акционерите на корпорацијата. Стечај може да води кон “смрт” на корпорацијата кога доверителите, со помош на судски налог, бараат ликвидација и распуштање на корпорацијата, но најчесто резултира со преструктуирање на истите. Корпорациите дури можат да бидат осудувани за кривични дела, како што се измама и убиство.
Иако Законот за трговски друштва се разликува во различни правосудства, постојат четири основни одлики на деловните корпорации:
Историја
Зборот “корпорација” потекнува од “corpus”, латински збор што значи тело или “човечко тело”. Субјекти кои вршеле дејност и имале законски права, биле пронајдени на територијата на Стариот Рим и на античка Индија, за време на владеењето на Империјата Маурија.Во средовековна Европа, црквите и локалните власти се обединувале во корпорации, како што бил случајот со Папата и градот Лондон. Поентата на ваквите здружувања била дека тие би опстоиле подолго од животниот век на секој посебен член, засекогаш. Наводно најстарата корпорација на светот, Стура Копарберг, рударска заедница од Фалун, Шведска, стекнала привилегии од кралот Магнус Ериксон во 1347. Многу европски народи ги овластувале корпорациите како што се холандската источно-индиска компанија или на компанијата Хадсон Беј да управуваат со колонијалните ризици, кои корпорации играле огромна улога во историјата на корпоративниот колонијализам.
Меркантелизам
Именувани како “најголемо општество на трговците во универзумот” од страна на современиците и историчарите, Британската источно-индиска компанија почнува да го симболизира богатиот потенцијал на корпорацијата и новите методи на работење кои се како брутални, така и експлоатирачки. На 31 декември, 1600 година, англиската монархија и доделила петнаесетгодишен монопол врз трговијата во и од Источна Индија и Африка. До 1611 година, акционерите на Источно-индиската компанија заработувале речиси 150 % повратна добивка од своите инвестиции. Последователните пласирања на акции биле доказ за тоа колку се зголемила профитабилноста на компанијата. Со првото пласирање на акции во 1613-1616 се зголемил капиталот на компанијата за 418.000 долари, а со првата понуда во 1617-1622 за 1,6 милион долари.
Во САД, владиното овластување излегло од мода во средината на 19 век. Во тоа време, Законот за трговски друштва се фокусирал на заштита на јавните интереси, а не на интересите на акционерите на корпорациите. Корпоративните овластувања биле тесно регулирани од страна на државите. За формирање на корпорација бил потребен акт донесен од страна на законодавно тело. Генерално, инвеститорите морале да имаат еднаков удел во корпоративното управување и од корпорациите се барало усогласување на работата со целите наведени во нивните договори. Многу приватни претпријатија го избегнувале корпоративниот модел од овие причини (Ендрју Карнеги ја започнал својата работа со челик како командитно друштво, а Џон Д. Рокфелер ја поставил “Стандард Оил” како фонд). Конечно, владите на државите почнале да сфаќаат дека со донесување на потолерантни закони за корпорации, ќе се зголемат даноците за регистрирање на корпорации. Њу Џерси била првата држава која усвоила “овластувачки” Закон за трговски друштва со цел да привлече повеќе бизниси во државата. Делавер била следна, и наскоро станала позната како земја која е најпријателски настроена кон корпорациите откако Њу Џерси почнала да ги зголемува даноците за корпорациите. Откако ја сфатила грешката, Њу Џерси ги намалила даноците, но тогаш веќе било предоцна; дури и денес повеќето главни, јавни корпорации во САД се поставени под законот на Делавер.
До почетокот на 19 век, владината политика на двете страни од Атлантикот почнала да се менува, како одраз на растечката популарност на тврдењето дека корпорациите се иднината на економијата. Во 1819 година, Врховниот суд на САД усвоил премногу закони кои претходно не биле препознавани или уживани. Статутите на корпорациите се сметале за “неприкосновани” и дека не се предмет на произволна измена или укинување од страна на државната власт. Корпорацијата како целина била прогласена за “вештачко лице” кое поседува поединечност и бесмртност.
Во речиси исто време, британското законодавство на сличен начин ги ослободувало корпорациите од историските ограничувања. Во 1844 британскиот парламент го донел Законот за акционерски друштва, со кој на компаниите им било дозволено да се обединуваат без кралско овластување или одлука од Парламентот. Десет години подоцна, ограничената одговорност, клучната одредба на современиот Закон за трговски друштва, била усвоена во англискиот закон: како одговор на зголемениот притисок од новонастанатите капитални интереси, Парламентот го усвоил Законот за друштва со ограничена одговорност во 1855, поставувајќи го принципот дека секоја корпорација би можела да ужива законска ограничена одговорност, едноставно со регистрирање како “ограничена” компанија со соодветно владино посредништво.
Ова го поттикнало месечното списание “Економист” да напише дека “Можеби никогаш не беше доволно жестоко и општо барано промена чија важност беше толку преценета” Неточноста на вториот дел од критика, била признаена повеќе од 75 години подоцна ,од страна на истиот магазин, кога се тврди дека “за економски историчар на иднината, можеме да му дадеме почесно место на непознатиот изумител на ограничената одговорност заедно со Ват и Стивенсон и други пионири на Индустриската револуција ”.
Современи корпорации
На крајот на 19 век, Шермановиот антитрустовски закон (Њу Џерси), дозволува формирање на холдинг компании и интегрирање што резултира со поголеми корпорации со дисперзирани акционери.(Видете Модерната корпорација и приватна сопственост ). Добро познатата одлука на округот Санта Клара против јужните тихоокеански железници почнала да влијае врз создавањето на политиката со што започнала современата корпоративна ера.
Во дваесеттиот век имало ширење на овластувачки закон низ светот, кој придонел за економскиот напредок на многу држави, пред и по Првата светска војна. Почнувајќи од 1980, многу држави со големи корпорации во државна сопственост, почнале со приватизација, продажба на јавни услуги и претпријатија на корпорации. Дерегулација (намалување на регулирањето на корпоративна активност) често ја придружува приватизацијата како дел од политиката за ослободување од државна интервенција. Друга поголема промена после војната се однесувала на развојот на конгломерати, каде поголемите корпорации купувале помали компании со цел проширување на нивната индустриска база. Јапонските претпријатија развиле хоризонтален модел на конгломерати, keiretsu, кој подоцна бил применуван и во други држави.
Закон за трговски друштва
За постоење на една корпорација, потребна е посебна правна рамка и законско тело кои на корпорацијата и даваат статус на правно лице, со што корпорацијата се смета за фиктивно,правно или морално лице (спротивно на физичко лице). Вообичаено, статутите на корпорациите ги овластуваат истите да поседуваат имот, да потпишуваат обврзувачки договори и да плаќаат даноци надвор од оние кои ги плаќаат нејзините акционери( кои понекогаш се нарекуваат “членови”). Според канцеларот Халденј,
Правното лице има две економски импликации. Прво, им дава предност на доверителите( спротивно на акционери или вработени) над средствата на корпорацијата при лликвидација. Второ, корпорациските средства не можат да бидат повлечени од страна на нејзините акционери, ниту пак од страна на личните доверители на акционерите.За второто наведено, потребно е посебно законодавство и посебна правна рамка, така што не можат да репродуцирани стандардно договорно право.
Најповолните прописи на основање содржат:
Сопственост и контрола
Лица и други правни субјекти составени од лица(како што се фондовите и корпорациите) можат да имаат право да гласаат или да добиваат дивиденди, со дозвола на Одборот на директори. Кај профитабилните корпорации, овие гласачи поседуваат свои акции и затоа се нарекуваат акционери. Кога нема акционери, корпорацијата може да постои како неакционерска корпорација( во Велика Британија “компанија ограничена со гаранција”) и наместо да има акционери, корпорацијата има членови кои имаат право на глас за нејзиното работење. Членовите со право на глас не се единствените членови на корпорацијата. Членовите на неакционерска корпорација се претставени во Одредбите за здружување каде називите на класите членови можат да содржат “доверлив”, “активен”, “соработник” и/или “почесен”. Сепак, сите овие наведени во Одредбите за здружување се членови на корпорација. Одредби на здружување можат да ја дефинираат корпорацијата со друго име како "The ABC Club, Inc.", каде “corporation” или "The ABC Club, Inc." или само "The Club" се сметаат за синоними и за идентични и можат да се појават на друго место во Членовите на здружување или во подзаконите. Ако неакционерската корпорација не работи со цел да оствари профит, тогаш таа се нарекува непрофитна корпорација. Во секоја категорија, корпорацијата се состои од збир на поединци со посебен правен статус и со специјални привилегии кои не се предвидени за обичните неинкорпорирани бизниси, на доброволни здруженија или на групи на поединци.
Во светот постојат две големи форми на корпоративно управување. Во поголемиот дел од светот, контролата на корпорациите е определена од страна на Одбор на директори кои се избираат од страна на акционерите.Во некои земји, како што е Германија, контролата на корпорациите е поделена во две групи со надзорен одбор кој го избира управниот одбор. Германија е, исто така, единствената земја која има систем кој е познат како ко-определувачки, каде половината членови на надзорниот одбор ја сочинуваат претставници на вработените. Главниот извршен директор, претседателот, благајникот и други службеници со титули, се избираат од страна на одборот кој управува со работата на корпорацијата.
Во прилог на ограниченото влијание на акционерите, корпорациите можат да бидат (делумно) контролирани од страна на доверители, како што се банките. Во замена за позајмување пари на корпорацијата, доверителите можат да бараат учевство во контролата на работењето на корпорацијата, вклучувајќи едно или повеќе места во Одборот на директори. Во некои земји, како што се Германија и Јапонија, вообичаено е банките да поседуваат акции во корпорации, за разлика од други земји, како што се САД (според Глас-Стигал актот од 1933 година) и Велика Британија( според Банката на Англија), каде на банките им е забрането да поседуваат акции во надворешни корпорации. Сепак, од 1999 година во САД, на банките им било дозволено да се приклучат на инвестиционото банкарство преку одделни филијали, благодарејќи на Актот за модернизација на финансиските услуги или актот Gramm-Leach-Bliley. Од 1997 година, банките во Велика Британија се надгледувани од страна на надлежните за финансиски услуги; неговите правила не се рестриктивни кои дозволуваат како странски, така и домашен капитал за работење на сите финансиски институции, вклучувајќи и осигурување, комерцијално и финансиско банкарство.
По одлуката на Одборот за распуштање на непрофитна корпорација, акционерите ги добиваат остатоците, а после нив следат доверителите и сите други со интереси во корпорацијата. Сепак, акционерите имаат корист од ограничената одговорност, бидејќи се одговорни само за сумата што ја вложиле.
Основање
Историски гледано, корпорациите биле формирани со овластување дадено од страна на владата. Денес, корпорациите обично се регистрираат во државата, провинцијата или националната влада, и се регулирани со законите донесени од страна на таа влада. Регистрацијата е главниот предуслов за стекнување ограничена одговорност. Законот понекогаш бара од корпорацијата да ја одреди нејзината главна адреса и регистриран агент(физичко лице или фирма за постапување по законски постапки). Исто така, може да се бара да се назначи агент или друг законски застапник на корпорацијата.
Генерално, корпорацијата поднесува одредби за соработка со Владата, кои ја содржат општата природа на корпорацијата, износот на акции која е овластена да го издаде, имињата и адресите на директорите. Кога еднаш одредбите се одобрени, директорите на корпорацијата се состануваат за да создаваат подзакони за уредување на внатрешното функционирање на истата, како на пример, запознавање со процедурите и со работните места на службениците.
Со законот кој владее на подрачјето на судска власт на кое дејствува корпорацијата, се регулира најголемиот дел од внатрешните активности и финансиите.Ако една корпорација дејствува надвор од матичната земја, често се бара да се регистрира со владите на другите земји како странска корпорација и скоро секогаш е предмет на законите на земјата домаќин кои се однесуваат на вработувањето, злосторства, договори, државни акции, и слично.
Именување
Корпорациите вообичаено имаат различни имиња. Историски гледано, некои корпорации биле именувани според нивното членство:на пример "Претседателот и соработниците на Харвард колеџот". Денес, корпорациите во повеќето јурисдикции имаат различни имиња кои не упатуваат на нивното членство. Во Канада, оваа можност е искористена до крајни граници: многу помали канадски компании воопшто немаат имиња, туку се водат според нивниот провинциски број на данок на продажба (пр.: "12345678 Ontario Limited").
Во повеќето држави, во името на е вклучен самиот термин “Корпорација” или кратенка што го означува статусот на правно лице на корпорацијата ( на пр.: Incorporated" или "Inc." во САД) или корпорации со ограничена одговорност на своите членови ( на пр. “Limited” или “LCD”). Овие теремини варираат во зависност од јурисдикцијата и јазикот. Во некои јурисдикции се задолжителни, а во други не. Нивната употреба навестува дека се работи за правно лице со ограничена одговорност и не се задржува на личностите кои го поседуваат субјектот: може да се зема од кои било средства што лицето против кое има покренато обвинение сè уште ги контролира.
Одредени судски надлежности не дозволуваат самостојна употреба да зборот “друштво” да го означува статусот на корпорацијата, бидејќи зборот “друштво” може да се однесува на партнерство или на трговец поединец, дури и на група на луѓе, кои не мора да бидат било како поврзани (на пример, луѓе во кафана).
Финансиско обелоденување
Во многу подрачја на судска надлежност, корпорациите чии акционери имаат добивка од ограничената одговорност се обврзани да објавуваат годишни финансиски извештаи и други податоци, со што доверителите кои соработуваат со корпорацијата се во можност да ја проценат кредитната способност на корпорацијата и не можат да извршат присилно наплатување на побарувањата. Затоа акционерите жртвуваат губење на приватноста во замена за ограничена одговорност. Општо гледано, овој услов се применува во Европа, но не и во САД, освен за јавните трговски корпорации, каде финансиско обелоденување е потребно за заштита на инвеститорите.
Нерешени прашања
Природата на корпорациите продолжува да се развива како резултат на новите околности, бидејќи постојните корпорации промовираат нови идеи и структури, судовите одговараат, а владите издаваат нови правила и прописи. Се поставува прашањето за распределба на одговорноста. На пример, ако некоја компанија е одговорна за смрт, како вината и казната за тоа да се распределат помеѓу акционерите, директорите, менаџментот и вработените, и на самата корпорација? Види корпоративна одговорност, особено, корпоративно убиство.
Законот се разликува во различни судски надлежности и е во состојба на постојано менување.Некои тврдат дека акционерите треба да бидат најмалку одговорни во такви околности, принудувајќи ги пред самото инвестирање да ги разгледаат и другите прашања, освен профитот, но корпорацијата може да има милион ситни акционери кои не знаат ништо за нејзините деловни активности. Покрај тоа трговците – особено хеџ фондови – можат да превртуваат акции во компаниите многупати на ден. Проблемот со корпоративни повторливи прекршители го покренува прашањето на т.н. "смртната казна за корпорации”.
Видови корпорации
Повеќето корпорации се регистрирани под локалната судска надлежност, или како акционерска или неакционерска корпорација. Акционерските корпорации продаваат акции за генерирање на капитал. Вообичаено, акционерската корпорација е профитна корпорација. Неакционерската корпорација нема акционери, но може да има членови со право на глас во корпорацијата.
Некои јурисдикции (на пример Вашингтон), ги делат корпорациите на профитни и непрофитни, што е спротивно на поделбата на акционерски и неакционерски.
Профитни и непрофитни корпорации
Во современите економски системи, конвенциите на корпоративното управување, вообичаено, се јавуваат во широк спектар на бизниси и непрофитни активности. Иако законите кои ги регулираат овие статути се различни, судовите често ги толкуваат одредбите од законот кои се однесуваат на профитните претпријатија на ист начин (или на сличен начин) како кај применувањето на принципите кај непрофитните организации – бидејќи основните структури од овие два типа на правни субјекти често наликуваат една на друг.
Друштва со ограничен број на акционери и јавни трговски корпорации
Институцијата која најчесто се означува со зборот “корпорација” е јавна трговска корпорација, со чии акции се тргува на јавната берза (на пример, на Њујоршката берза во САД) каде што акциите на корпорациите се купуваат и продаваат на пошироката јавност. Повеќето од најголемите бизниси во светот се јавни трговски корпорации. Сепак, за поголемиот дел корпорации се вели дека се Друштва со ограничен број на акционери, во приватна сопственост или мали корпорации бидејќи не постои берза за нив. Многу такви корпорации се во сопственост и се управувани од мала група на стопанственици или компании, иако големината на таквата корпорација може да биде колку најголемите јавни корпорации.
Друштвата со ограничен број на акционери имаат некои предности во однос на јавни трговски корпорации. Едно мало, друштво со ограничен број на акционери, може многу побрзо да донесува одлуки за промена на истата, отколку една јавна трговска корпорација. Јавната трговска корпорација е, исто така, на милост или немилост на пазарот, приливот и одливот на капитал не зависи само од работата на организацијата, туку и од самиот пазар, дури и од работата на конкуренцијата. Јавните трговски корпорации, често имаат поголем работен капитал и можат да пренесуваат долгот преку сите акционери. Ова значи дека луѓето кои инвестираат во јавната трговска корпорација имаат помали шанси за губење на својот сопствен капитал, отколку оние кои се вклучени во работата на Друштво со ограничен број на акционери. Јавните трговски корпорации страдаат од оваа предност. Друштвото со ограничен број на акционери често може самоиницијативно да преземе голем ризик за добивање профитот со мали или без последици ( сè додека не се работи за постојана загуба). Сепак, јавно управуваната трговска корпорација може да подлежи на екстремен надзор доколку растот на компанијата и добивката не се видливи за акционерите, поради што тие ги продаваат своите акции, што претставува дополнително оштетување на корпорацијата. Овој удар е често доволен за пропаст на една мала јавна трговска корпорација.
Често заедниците имаат поголема корист од едно Друштво со ограничен број на акционери, отколку од едно јавно претпријатие. Друштвото со ограничен број на акционери има повеќе шанси да остане на едно место каде што ги третираат добро, дури и ако поминува низ тешки времиња. Акционерите можат да покријат дел од штетата на компанијата од лоша година или спор период во профитирање на компанијата. Друштвата со ограничен број на акционери имаат подобра однос со работниците. Во поголемите, јавни трговски корпорации, често, кога организацијата минува низ лош период во работењето, прва која ги чувствува ефектите е работната сила преку отпуштање или помалку работни часа, скратување на плати и надоместоци. И повторно, во друштвата со ограничен број на акционери, попрво акционерите би покриле дел од штетата, отколку да трпат работниците.
Работите од областа на друштвата со ограничен број на акционери и јавно управувани корпорации се слични во повеќе аспекти. Главната разлика во повеќето земји е во тоа што јавно управуваните корпорации ја имаат обврската да почитуваат дополнителни закони за хартии од вредност, кои (особено во САД) можат да бараат дополнителни периодични обелоденувања (со построги барања), построги стандарди на корпоративното управување и дополнителни процедурални обврски во однос на големите трансакции на компаниите( на пр. Спојувања) или настани(на пр. Избори на директори). Друштвото со ограничен број на акционери може да биде подружница на друга корпорација(нејзина матична корпорација), која од своја страна може да биде или друштво со ограничен број на акционери или јавно управувана корпорација.
Повеќето бизниси во САД се друштва со ограничен број на акционери. Деведесет и пет проценти се во сопственост на семејства и обезбедуваат вработување за околу педесет проценти од населението во државата. Сепак, најмногу поради расправии меѓу акционерите, само дваесет проценти од семејните бизниси опстојуваат подолго од една генерација. Друштвата со ограничен број на акционери, исто така, имаат поголем потенцијал за угнетување на акцинерот бидејќи, малцинството на акционери не може да го избегне притисокот од продажбата на нивните акции на јавниот пазар.
Корпорации со заеднички добивка
Непрофитна корпорација со заедничка добивка е корпорација формирана во САД исклучиво за доброто на нејзините членови. Пример за непрофитна корпорација со заедничка добивка е голф клуб. Поединци плаќаат за да се придружат на клубот, членството може да се продава и купува и во случај на распаѓање на клубот, целиот имот кој е во негова сопственост се распределува на неговите членови. Клубот може да одлучи колку членови може да има и кој може да биде член, со помош на корпоративни подзаконски акти. Општо гледано, сè додека е непрофитна организација, корпорацијата со заедничка добивка не се смета за добротворна организација. Поради тоа што не е добротворна организација, една непрофитна корпорација со заедничка добивка не може да добие статус 501(c)(3). Ако постои спор за тоа како една непрофитна корпорација со заедничка корист работи, должност на нејзините членови е да го решат спорот, бидејќи корпорацијата постои единствено да им служи на своите членови, а не на јавноста.
Корпорациите на глобално ниво
Како резултат на успехот на корпоративниот модел на национално ниво,  многу корпорации станале интернационални или мултинационални корпорации: преку ширење надвор од националните граници за да постигнат инзвонредни позиции на моќ и влијание во процесот на глобализација.
“Интернационални” или “Мултинационални” се вклопуваат во мрежата на прекопување на акционери и одбори, со повеќе филијали во различни региони, многу такви подгрупации содржат корпорации во своите права. Растеж преку експанзија е во полза на националните и регионалните филијали; раст преку аквизиција или здружување може да резултира во презаситеност од групации расфрлени наоколу и/или го опфаќаат целиот свет, со структури и имиња кои не секогаш јасно ги определуваат структурите на акционерска сопственост и интеракција.
При ширењето на корпорациите низ повеќето континенти, важноста на културата на корпорацијата пораснала како обединувачки фактор и противтежа на локалниот национален сензибилитет и културна свест.
Австралија
Во Австралија корпорациите се регистрираат и се регулираат од страна сојузната влада преку австралиската Комисија за хартии од вредност. Законот за корпорации е во голема мера кодифициран во Договорот за корпорации од 2001.
Бразил
Во Бразил постојат многу различни видови корпорации ("sociedades"), но двете најчести се: (i) "sociedade limitada" каде после името на компанијата стои "Ltda." што е еднакво на Друштво со ограничена одговорност во Британија и (ii) "sociedade anônima" или "companhia" каде после името на компанијата стои "SA" или "Companhia" што е еднакво на Јавно друштво со ограничена одговорност во Британија. "Ltda." главно се регулира со новиот Граѓански законик, донесен во 2002 година, а "SA" се регулира со законот 6,404 од 15 декември 1976 година.
Канада
Во Канада, и сојузната влада и покраините имаат корпоративни статути, со што една корпорација може да има покраинско или сојузно овластување. Многу постари корпорации во Канада произлегуваат од собраниските акти донесени пред воведувањето на општо прифатениот закон за корпорации. Најстарата корпорација во Канада е Хадсон Беј Компани; иако нејзиното седиште и работа отсекогаш биле во Канада, нејзиното кралско овластување било издадено во Англија од страна на кралот Чарлс II во 1670, со што добила канадско овластување со измена во 1970, кога своето корпоративно седиште го преселила од Лондон во Канада. Федерално признатите корпорации се регулирани од страна на Деловниот акт за корпорации на Канада.
Германско- говорни подрачја
Во Германија, Австрија, Швајцарија и Лихтенштајн признаени се две форми на корпорации: Aktiengesellschaft (AG), слично на јавни претпријатија во англиското говорно подрачје, и Gesellschaft mit beschränkter Haftung (GmbH), слично на (и инспирација за) современото друштво со ограничена одговорност.
Италија
Република Италија разликува 3 вида на друштво со ограничена одговорност: "S.r.l" или "Società a responsabilità limitata" (приватна друштво со ограничена одговорност), "S.p.A" или "Società per Azioni" (акционерско друштво, слично на јавно Друштво со ограничена одговорност во Велика Британија) и "S.a.p.a" ("Società in Accomandita per Azioni"). Последниот тип е хибридна форма која вклучува две категории на акционерите, некои со и некои без ограничена одговорност и ретко се користи во пракса.
Јапонија
Во Јапонија, и државните и локалните јавни субјекти во рамки на Законот за локална автономија (префектури и општини) се сметаат за корпорации (法人 hōjin?). Непрофитни корпорации можат да се основаат во рамките на Граѓанскиот законик.
Изразот “Друштво” (会社 kaisha?) се однесува на деловни корпорации. Доминантната форма е kabushiki kaisha (株式会社), која се користи и од страна на јавните корпорации и од помалите претпријатија. Mochibun kaisha (持分会社), форма на помали претпријатија, станува се поопшта. Помеѓу 2002 и 2008 година, посредничката корпорација (中間法人 chūkan hōjin?), постоела за премостување на јазот меѓу профитните корпорации и невладините и непрофитните организации.
Шпанија
Во Шпанија постојат два вида друштва: со ограничена одговорност наречени "S.L", или "Sociedad Limitada" (приватно акционерско друштво) и "S.A." or "Sociedad Anónima" (слично на акционерско друштво).
Велика Британија и Република Ирска
Во Велика Британија, “Корпорација” најчесто се однесува на корпоративно тело формирано од страна на Кралската повелба или со статут, од кои само неколку опстојуваат сега. БиБиСи е најстарата и најпознатата корпорација во рамките на Велика Британија која сè уште постои. Другите, како што е британската корпорација за челик, била приватизирана во осумдесеттите.
Во приватниот сектор, корпорациите во законот се наведени како трговски друштва и се регулирани со Договорот за трговски друштва од 2006 (или со неговиот еквивалентот од Северна Ирска). Најчест тип на компанија е приватно друштво со ограничена одговорност("Limited" or "Ltd."). Приватните компании со ограничена одговорност можат да бидат ограничени или со акции или со гаранција. Во други корпоративни форми спаѓаат Јавното друштво со ограничена одговорност("PLC") и Приватното друштво со неограничена одговорност, како и друштва ограничени со гаранција. Република Ирска, од 1922 има свој суверен Закон за трговски друштва кој е во голема мера сличен на тој во Британија, бидејќи се содржани британски закони.
Во Велика Британија, “Корпорација”, исто така, може да се однесува на единствена корпорација, водена од страна на поединец (физичко лице), која има својство на правно лице, посебно од тоа лице.