cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Димензија
Вод
Во геометриската топологија, теоријата на водот се одликува со начинот на димензии 1 и 2 кои се релативно основни, на случаи на високодимензионални кога n> 4 се поедноставени по тоа што имаат екстра простор во кој можат да „работат“; и случаите кога n = 3 и 4 се во некои случаи најтешки. Оваа состојба на работите беше високо означена во различни случаи на претпоставката на Поенкаре, каде што се применуваат четири различни методи.
Видови
Димензијата на алгебарскиот вид може да се дефинира на различни начини. На повеќето, интуитивниот начин е веројатно димензија на просторот на тангентата на секоја редовна точка на алгебарскиот вид. Друг интуитивен начин е да се дефинира димензија како и бројот на хиперрамнини кои се потребни со цел да се има вкрстување со вид кој е сведен на ограничен број на бодови (димензија нула). Оваа дефиниција се заснова на фактот дека на раскрсницата од различни хиперрамнини ја намалува димензијата по еден, освен ако хиперрамнина содржи алгебарски вид.
Алгебарски збир претставува ограничен сојуз на алгебарски видови, чија димензија е максимум од димензиите на неговите компоненти. Таа е еднаква на максималната должина од синџирите V 0 ⊊ V 1 ⊊ ... ⊊ V d на подвидови на дадениот алгебарски сет (должината на тој ланец е бројот на "⊊ ).
Секоја варијанта може да се смета како алгебарски збир, а неговите димензии како различни се согласуваат со неговата димензија како основа. Постојат меѓутоа многу купишта кои не одговараат на видовите, а некои од нив имаат негативна димензија. Поточно, ако V е различни димензија m и G е алгебарски група на димензија, n делува на V, а потоа количникот [V / G] има димензија m-N.
Космос-846
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 29 јули 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 650 килограми. Космос-846 бил военoнавигациски сателит.
Димензија
Крулова димензија
Крулова димензија на комутативен прстен е максимална должина на синџири на главните видови во него, еден синџир на должина n е секвенца од P 0 ⊊ P 1 ⊊ ... ⊊ P n кои се главните видови поврзани со вклучувањете. Тоа е силно поврзано со димензијата на алгебарски видови, бидејќи на природната коресподенција помеѓу подвидови и главниот вид на прстенот на полиноми од сортата.
IC 1254
IC 1254 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 февруари 1901 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1254 е од видот *.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 21 м 33,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +18° 28' 34"".
Други поделби
Проучување на IC 1254 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Димензија
Крулова димензија
За алгебра во просторот, димензијата како векторски простор е ограничен, ако и само ако неговата Крул димензија е 0.
Лебескјуова покривна димензија
Индуктивната дефиниција на димензија може да се создаде како што следува. Вклучете дискретен збир на бодови (како конечен збир на бодови) да биде 0-димензионална. Со влечење на 0-димензионален објект во некоја насока, се добива 1-димензионален објект. Со влечење на 1-димензионален објект во нова насока, се добива 2-димензионален објект. Генерално се добива еден (n + 1) димензионални објектот со влечење n-димензионален објект во нова насока.
Индуктивна димензија на тополошки простор може да се однесува на мали индуктивни димензиии или голема индуктивна димензија, и се заснова на аналогија која
(n + 1)-димензионални топки имаат n-димензионални граници, што му овозможува индуктивна дефиниција врз основа на димензијата на границите на отворени сетови.
Хаусдорфова димензија
Димензијата Хаусдорф е корисна за проучување структурно сложени сетови, особено фрактали. Димензијата Хаусдорф се дефинира за сите метрички простори и за разлика од димензии, разгледани погоре, исто така, може да имаат право на не цели вистински вредности. Димензијата кутија или Минковскиевата димензија е варијанта на истата идеја. Во принцип, постојат повеќе дефиниции на фрактална димензија, кои работат за нередовно поставување и постигнување на не цели позитивни реални вредности. Фракталите ќе се најдат корисени за да се опише многу природни објекти и појави.
Хилбертов простор
Секој Хилбертов простор претставува ортонормална основа, и било кои два такви основи за одреден простор имаат иста кардиналност. Ова се нарекува кардиналност на димензијата на просторот Хилберт. Оваа димензија е конечна ако и само ако Хамел димензијата на просторот е ограничена, и во овој случај двете димензии се совпаѓаат.
Џолен Луиз Расел
Џолен Луиз Расел (родена 1970) е американски океанограф и климатски научник.
Космос-846
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1010 км, а најмалото на 948.
Џолен Луиз Расел
Расел е професор на Катедрата за геонауки на Универзитетот во Аризона во Тусон, Азербејџан, со заеднички назначувања во Одделенијата за месечеви и планетарни науки, хидрологија и атмосферски науки и во програмата на Катедрата за математика по применета математика. Таа била именувана како почесен претседател за интегративна наука на Томас Р. Браун во 2017 година. Таа била именувана за угледен професор на Универзитетот во 2021 година.
Кариера и влијание на истражување
Истражувањето на Расел истражувало улогата на океанот во глобалната клима, фокусирајќи се на јужниот океан и западните ветрови на јужната полутопка. Таа користела модели на глобални климатски и Земјини системи да ги симулира климатските и јаглеродниот циклус од минатото, сегашноста и иднината и развива метрика заснована на набљудување за да ги оцени овие симулации. Работата на Расел за западните ветрови довело до нејзиното најголемо истражувачко достигнување досега: создавање на нова парадигма во климатската наука, имено дека потоплата клима произведува посилни западни ветрови. Овој увид решил еден од долгогодишните климатски парадокси, механизмот одговорен за пренесување на една третина од јаглерод диоксидот во атмосферата во океанот, а потоа повторно надвор за време на нашите повторени глацијално-меѓуглацијални циклуси.
Расел била водич за темата за моделирање на проектот за набљудување и моделирање на јаглерод и клима во јужниот дел на океанот (СОЦЦОМ) вклучувајќи го и неговиот проект за интеркомпарација на модели на јужен океан (СОМИП).
Таа во моментов работи како претседател на работната група за климатски Советодавниот одбор НОАА наука, како објективен лидер за Научен комитет за истражување на Антарктикот Антарктичка клима 21, и на Националниот центар за атмосферски истражувања (НЦАР) Заедницата Советодавниот одбор за модел на системот за земја (ЦЕСМ).
Расел е еден од основачките членови на Научни мајки, непартиска група на научници за климата, кои се исто така мајки, кои работат на демистификација на климатските промени.
Влијание
Расел е еден од 14-те климатски научници кои стојат зад брифот кој го поддржувал тужителот во историската одлука на Врховниот суд на САД од 2007 година за емисиите на јаглерод диоксид и климатските промени, Комонвелт на Масачусетс и др. Американска агенција за заштита на животната средина. Овој пријателски разговор бил единствениот цитиран во оваа значајна одлука која утврдила дека јаглерод диоксидот е загадувач на атмосферата и дека EPA морало да го регулира.
Удмуртија
Удмуртија е автономна република во составот на Руската Федерација.
Географија
Удмуртија е сместена во источниот дел на Источноевропската Плоча, помеѓу реките Кама и Вјатка.
Ласовен појас
Удмуртија се наоѓа во самарскиот часовен појас (SAMT/SAMST) со часовно отстапување од +0400 (SAMT)/+0500 (SAMST).
Реки
Најголеми реки се:
Езера
Бидејќи нема поголеми езера во републиката, Воткинско Езеро е сместено во ова подрачје.
Природни богатстсва
Урмутија има големи резерви на нафта, тресет, минерална вода, и др. Во во 2002 г. нафтените резерви изнесувале 820 милиони тони. Најголемиот дел од нафтата се извезува.
Шумите прекриваат повеќе од 40% од територијата.
Клима
Удмуртија има континентална клима, со топли лета и ладни зими богати со вржени од снег.
Демографија
Според рускиот попис од (2002), Русите се 60,1% од населението, етничките Удмурти сочинуваат само 29,3% од вкупното население. Други народи се Татари (7,0%), Украинци (11.527, или 0,7%), Мари (8.985, или 0.6%), и други помали групи со 0,5%. 2.957 жители (0,2%) не се изјасниле.
1255 п.н.е.
1255 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1255. година пред новата ера, 255. од вториот милениум п.н.е., 55. од 13 век п.н.е. и шеста од 1250-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4253 и 4254 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3495 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2505 и 2506 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 502 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1255 година се протега во 1381 и 1382, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1441 и 1442 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 712 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1934 и 1933 исламска година пред хиџра.
Откритија
1255 av. J.-C.
Кирстен Зикфелд
Истражувачка кариера
Зикфелд завршила магистерски студии по физика на Слободниот универзитет во Берлин во 1998 година, а потоа докторирала по физика на Универзитетот во Потсдам во 2004 година. Потоа, Зикфилд спровел постдокторски климатски истражувања во Институтот за истражување на климатските влијанија во Потсдам, Универзитетот во Викторија и канадскиот центар за климатско моделирање и анализа.
Од 2010 година, Зикфелд спроведувала истражување како професор по климатски науки на Универзитетот Симон Фрејзер, во Бурнаби, Британска Колумбија. Нејзиното истражување вклучувало различни аспекти на климатските промени, вклучително и стратегии за ублажување, како што се технологиите за негативни емисии. Таа била една од двајцата канадски автори и еден од 91 автор на Специјалниот извештај на Меѓувладиниот панел за климатски промени (ИПЦЦ) за глобалното затоплување од 1,5°C (СР15).
Истражувањето на Зикфелд било цитирано над 3.800 пати и имало h-индекс и i10-индекс од 30 и 44 соодветно. Таа ги добила претседателските награди за лидерство во одржливост за 2019 година од Универзитетот Сајмон Фрејзер.
Извештајот СР15
ИПЦЦ, 2018: ''Глобално затоплување од 1,5°C. Специјален извештај на IPCC за влијанијата на глобалното затоплување од 1,5°C над прединдустриските нивоа и поврзаните патишта за глобални емисии на стакленички гасови, во контекст на зајакнување на глобалниот одговор на заканата од климатските промени, одржливиот развој и напорите за искоренување на сиромаштијата'' [В. Масон-Делмот, П. Жаи, Х. О. Пертнер, Д. Робертс, Ј. Скеа, П.Р. Шукла, А. Пирани, В. Муфума-Окиа, К. Пеан, Р. Пидкок, С. Конорс, Џ. Б. Р. Метјуз, И. Чен, Х. Џоу, М. И. Гомис, Е. Лоној, Т. Мејкок, М. Тињор, Т. Вотерфилд (уред.)]
Радио Битола
Историја
Радиото било приватизирано во 2008 година по што на 17 ноември 2008 прекинува емитувањето на информативната програма за две години подоцна во 2010 година радиото комплетно да прекине со емитување на радиобранови во етерот. За наследник на радио Битола се смета универзитетското радио УКЛО ФМ.
Наводи
www.radiobitola.com.mk
Елија Аријадна
Елија Аријадна (Aelia Ariadne; 450-515) била византиска царица и сопруга на Зенон и Анастасиј I.
Семејство
Аријадна била ќерка на Лав I и Елија Верина, која пак била сестра на Василиск. Аријадна имала помала сестра Леонтија која била свршена со Флавиј Патрициј, син на Аспарт. Леонтија се омажила за Маркијан, син на Антемиј. Двојката предводела неуспешен бунт против Зенон во 478-479, по кое биле протерани во Исаврија.
Аријадна имала и помал брат, роден во 463 година, кој починал пет месеци по раѓањето.
Брак
Аријадна се родила по смртта на Маркијан. На 7 февруари 457, Лав бил крунисан од страна патријархот Анатолиј Цариградски, прво вакво крунисување од страна на патријарх. Во тој момент Аријадна станала член на кралското семејство.
Таа се омажила на 20 мај 491 година за Анастасиј I.
Аријадна починала во Цариград во 515 година и била погребана во црквата Свети Апостоли.
Анастасија Григорјева
Анастасија Григорјева (роден на 12 мај 1990) — латвиски борач во слободен стил, која освоила злато на европските првенства во 2010, 2013 и 2016. Таа исто така има освоено два бронзени медали на ниво на Светско првенство и освоила злато на Европските игри. Таа учествувала на две Олимписки игри (2012 и 2016 година).
Кариера
Григориева е родена во Даугавилс, Латвија.
Таа започнала да тренира борење од 2003 година. Првично тренирала во џудо пред да се префрли на борење во слободен стил неколку години подоцна. Студирала на Универзитетот во Даугавилс од 2012 година наваму.
Григориева имала спортски успех од мала: таа била сребрена на Европското првенство за кадети во 2007 година, победник на Европското првенство за јуниори во 2008 година и сребрена на Светското и Европското првенство за јуниори.
Таа победедила на ЕП 2010 (слободен стил на жени - 55 кг) и освоила сребро во 2012 година (слободен стил на жени - 59 кг).
Таа се квалификувала на Летните олимписки игри 2012 во Лондон. На овие игри, таа излегла во четвртфиналето и го освои 9то место. По Олимписките игри 2012 година, таа успешно се натпреварувала на турнири, извојувајќи 16 последователни победи, трета најдолга серија победи помеѓу елитните борачи на ФИЛА.
Во 2013 година таа ја освоила титулата европски шампион по втор пат, овој пат во категоријата од 63 кг и била прогласена за спортистка на годината во Летонија. До март 2014 година била рангирана број 1 во светот, а во април го освоила третиот златен медал на Европското првенство. Таа година Григорева освоила бронзен медал на Светското првенство. Во 2014 година повторно била избрана за спортистка на годината во Летонија.
Во јуни 2015 година, таа учествувала на инаугуративните Европски игри, за Летонија во борење во слободен стил во категроија од 63 кг. Добила бронзен медал.
Таа се пласирала на Летните олимписки игри 2016 година, но повторно била нокаутирана во четвртфиналето. Овој пат таа влезе во одбрана на бронзениот медал, но загуби од евентуалната носителка на бронзениот медал Моника Михалик.
Во 2020 година го освоила сребрениот медал во женска конкуренција во категорија од 62 кг настан на Светското првенство во индивидуално борење во 2020 година што се одржало во Белград, Србија. Во март 2021 година, таа се квалификувала на Европскиот квалификациски турнир за да се натпреварува на Летните олимписки игри во 2021 година во Токио, Јапонија.
Диполдисвалде
Диполдисвалде (Dippoldiswalde, Dibbs) — град во округот Саксонска Швајцарија-Источни Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 23 километри источно од Фрајберг и 18 километри јужно од Дрезден.
Градот се наоѓа на железничката линија Вајсериц, железничка со тесен колосек на која возат парни локомотиви.
Црква „Св. Јован Претеча“ - Витан
Свети Јован Претеча (Τιμίου Προδρόμου) — црква во селото Витан, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Историја
Црквата е гробишен храм, сместен на неколку стотини метри западно од селото. Изградена е во XIX век. Претставува камена базилика типична за своето време.
NGC 7212
NGC 7212 — спирална галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 октомври 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7212 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 7212 има привидни димензии од 1,2' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 7 м 2,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 14' 5"". Положбениот агол на објектот е во износ од 33°.
Други поделби
Проучување на NGC 7212 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 68065. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 211; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1140. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1137.
NGC 4899
NGC 4899 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4899 се споменува и како MCG -2-33-90, IRAS 12583-1340.
Откривање
Објектот е откриен на 8 февруари 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4899 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4899 има привидни димензии од 2,6' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 0 м 56,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -13° 56' 43"". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 4899 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44841. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 284; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5542. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1591.
Стомак
Стомак (научно: абдомен, народно: мев) — составен дел на телото помеѓу градниот кош и карлица, кај луѓе и во други ’рбетници. Регионот кој го зафаќа абдоменот е именуван како абдоминална празнина. Во членконогите е во задниот дел на телото; поврзан е со градниот кош или цефалоторакс. Абдоменот се протега од градниот кош и дијафрагма до карлицата со карличен гребен. Карличниот гребен се протега од  лумбосакралниот зглоб  меѓупршленскиот диск помеѓу L5 и S1) до срамна симфиза и e на работ од карличниот влез. Просторот над овој влез и под дијафрагмата е именуван како абдоминална празнина. Границата на абдоминалната празнина е  абдоминалниот ѕид напред и перитонеалната површина околу.
Соджина
Абдоменот содржи повеќе цевчески органи на дигестивниот тракт, како и неколку органи. Во абдоминалните органи се вклучени стомакот, тенкото црево, and the дебелото црево со неговиот поврзан апендикс. Органите како што е црн дроб, поврзаната на него жолчно ќесе, и панкреас функционираат во блиска врска со дигестивниот тракт и комуницираат со него преку канали. Слезината, бубрезите, и адренална жлезда исто лежат во абдоменот, заедно со некои крвни садови како аорта и долната шуплива вена. Анатомичарите можат да ги сметаат  мочно ќесе, матка, јајцеводите, and овариумите како и абдоминални и карлични органи. Абдоменот содржи заштитна мембрана (обвивка) именувана како перитонеум. Диплата на перитонеум може комплетно да покрива одделни органи, но можее и да покрива само една страна на органите која вообичаено лежи поблиску до абдоминалниот ѕид. Анатомичарите го нарекуваат вториот тип на органи ретроперитонеални. Абдоминалните органи можат да бидат високо специјализирани во некои животни. На пример, желудникот на преживарите ( подвид на цицачи) е поделен на четири комори — бураг (rumen), мрежавец (reticulum), листавец (omasum) и сириште (abomasum). Во ’рбетниците, абдоменот е голема празнина затворена со абдоминалните мускули, напред и надворешно, и со ’рбетниот столб позади. Долните ребра можат исто така да ги затворат предните и надворешните ѕидови. Абдоминалната празнина е горен дел од карличната празнина. Таа е поврзана со градна празнина преку дијафрагма. Структури како аорта, нагорна шуплива вена и езофагус минуваат низ дијафрагмата. И абдоминалната и карличната празнина се обвиткани со серозна мембрана позната како париетален перитонеум. Оваа мембрана продолжува со висцерален перитонеум кој ги обвиткува органите. Абдоменот во ’рбетниците содржи неколку органи кои припаѓаат на дигестивниот тракт и уринарниот систем.
Мускули
Има три слоја на абдоминален ѕид. Тие се, од надвор кон внатре: надворешен кон, внатрешен кос, и напречен абдоминален. Првите три слоја се протегаат помеѓу ’рбетниот столб, долните ребра, илијачниот гребен и срамна коска на колк. Сите нивни влакна се спојуваат на средишната линија и го опкружуваат мускулот ректус абдоминис во дипла пред да се поврзат на спротивната страна кај  линеа алба. Силата е добиена од накрсно-поврзување на влакната, така што на надворешниот кос се надолно и нанапред, на внатрешниот кос нагоре и нанапред, и на попречниот абдоминален хоризонтално напред..
Трансвензален абдоминал мускул е мазен и триаголен, со влакна насочени хоризонтално. Лежи помеѓу ватрешно косиот мускул и под него попречната фасција. Таа доаѓа од Лигаментот Попарти, внатрешната усна на илиум, лумбарна фасција и внатрешната површина на 'рскавиците од шесте долни ребра. Се вклучува во линеа алба позади ректус абдоминис.
Ректус абдоминисе долг и прав. Мускулот е вкрстен со три фиброзни врски тетивни пресеци. Ректус абдоминис е затворен со тенка дипла формирана, како што е опишано погоре, со влакна од секој од трите мускули од латералниот абдоминален ѕид. Тие започнуваат од срамната коска, долж абдоменот на двете страни од линеа алба, и се вклучуваат во 'рскавиците на петто, шесто и седмо ребро. Како регион на слаба точка, ингуинален канал, e премин помеѓу слоевите. Овој отвор е место каде што тестисите можат да се спуштат низ ѕидот и каде што фиброзната врвка матката кај женски поминува. Исто така при слабост тука може да се формира ингуинална кила.
Пирамидниот мускул е малечок и триаголен. Сместен е во долниот абдомен напред од ректус абдоминис. Започнува од срамната коска и се вклучува во линеа алба на пола пат од папок.
Функција
Функционално, човечкиот абдомен е место каде најголемиот дел од абдоминалниот тракт е поставен и има највеќе апсорпција и дигестија на храна тука. Алиментарниот тракт во абдомен се состои од долен дел на езофагус, желудник, дванаесетпалечно црево,јејунум, илеум,цекум и апендикс, искачувачки колон, напречен колон и десцендентен колон, сигмоиден колон и ректум. Други важи органи во абдомен се и желудник, the бубрези, панкреас и слезина.
Абдоминалниот ѕид е поделен на заден, надворешен и преден ѕид.
Болести
Многу гастроинтестинални болести ги зафаќаат абдоминалните органи. Тука се вклучени болест на желудникот, болест на црн дроб, болест на панкреас и болести на жолчно ќесе и жолчен канал ; Во болести на цревата спаѓаат ентерит цревна болест дивертикулис и синдром на раздразливо црево.
Испитување
Различни медицински процедури можат да бидат користени за да се испитаат органите на гастроинтестиналниот тракт. Тука се вклучува ендоскопија, колоноскопија, сигмодоскопија, ентероскопија, езофагогастродуоденоскопија и виртуелна колоноскопија. Има исто така медицински слики техники кои можат да се користат. Проекционските точки на органите се битни во испитувањата на абдомен.
9-региони шема
Овие три хоризонтални и две вертикални линии го делат абдоменот во девет "региони."
Кабасница
Кабасница или Кладошница (Πρώτη, Проти; до 1928 г. Καμπάσνιτσα, Кабасница ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 120 жители (2011), сочинето исклучиво од Македонци.
Географија
Селото е сместено 3 км северно од Лерин, во подножјето на планината Пелистер. Лежи во западниот крај на Леринското Поле близу државната граница со Р. Македонија. Крај селото се наоѓа Кабасничкиот манастир („Св. Марко“).
Историја
Кабасница за првпат се спомнува во две златни були на царот Стефан Душан (од 1343-44 и 1344-45 г.) под името Кл’басница (Клъбасница).
Во Отоманското Царство
Во XIX век Кабасница било големо македонско село во Леринската каза. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Кладошница (Kladochnitza) е село со 40 домаќинства од вкупно 110 жители Македонци. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Кладошница имала 620 жители Македонци.
На почетокот на векот во Кабасница работела грчката пропаганда. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Кабасница (Kabasnitza) живееле 520 Македонци под Цариградската патријаршија и во селото работело грчко училиште. Според Боривое Милоевиќ, пред Балканските војни селото броело 80 македонски куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 637 жители. Во 1920 г. во него се попишани 617 лица. Во 1928 г. властите го преименувале во Проти, кога имало 683 жители.
Според истражување од 1993 г. селото е чисто „словенојазично“ (т.е. македонско) и во него македонскиот јазик е зачуван на средно ниво.
Стопанство
Селото важи за сиромашно поради полупланинскиот карактер, и уште од постаро време живеело од печалбарство.
1182 п.н.е.
1182 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1182. година пред новата ера, 182. од вториот милениум п.н.е., 82. од 12 век п.н.е. и трета од 1180-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4326 и 4327 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3568 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2578 и 2579 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 429 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1182 година се протега во 1454 и 1455, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1514 и 1515 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 639 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1858 и 1857 исламска година пред хиџра.
Космос-847
Космос-847 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 август 1976 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-847 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 317 км, а најмалото на 180.
Министер за земјоделство, шумарство и водостопанство на Македонија
Министер за земјоделство, шумарство и водостопанство — прв човек во министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Македонија, институција која била основана во 1991 година. Моментален министер за земјоделство, шумарство и водостопанство е Аријанит Хоџа.
Кјубишевско Езеро
Кујбишевско Езеро (Ку́йбышевское водохрани́лище, тат. Куйбышев сусаклагычы) — вештачко езеро на средниот тек на реката Волга во европскиот дел на Русија. Дел е од таканаречената каскада Волга-Кама и е најголемото вештачко езеро во Европа.
Езерото понекогаш е нарекувано и Самарско вештачко езеро, поради блискиот град Самара, кога порано се викал Кјубишев. Името на езерото до денес не е званично променето.
Езерото е изградено во периодот од 1950-1955. За изградбата на браната биле употребени 162 милиони м3 земја и 7,036 милиони м3 армиран бетон. Браната има висина од 27 до 44,5 метри над нивото на реката Волга. Дваесетте турбини а хидроцентралата имаат сила од 2,315 MW (17 пати по 115 MW и трипати по 120 MW).
Реката Волга тече низ езерото, а во него уште се влеваат и: Волга, Кама, Свијага, Казанка, Болшој Черемшан. Поголеми градови на ова езеро се: Казањ, Уљјановск, Тољјати и Зеленодолск.
Ѓоко Јовиќ
Ѓоко Јовиќ (р. во ) — македонски пејач.
Животопис
Ѓоко Јовиќ е роден на 27 септември 1985 во Валандово. Има направено многу концерти во Америка, Австралија, Германија и многу други држави на балканот. Тој во својата кариера има свој авторски песни, кои некој се и хитови. Настапува со неговата група Енерџи Бенд. Тој има дуети со Благица Павловска Круна на љубовта, со Гоце Петрески Мили брате и со Милица Кузмановска Клуч од рајот. Тој со почетокот на неговата кариера почна со пеење на песни од Ефто Пупиновски, Гоце Арнаудов, Никола Бадев, Наум Петрески, Секула Пупиновски, Марјан Коцев и други наши фолк пејачи. Во 2019 година ја снима песната Стојне моме на чорбаџи Стојана во песната ги викна и нашите доста познати глумци: Шенка Колозова, Владо Дојчиновски, Љупчо Бојковски и Пируника Киселички. Тој живее и работи во Скопје.
Езерски поети
Езерски поети (англ. Lake Poets) се група поети кои живееле во Езерскиот Крај на Англија на почетокот на XIX век. Групата била своевидна книжевна „школа“ чии членови имале заеднички ставови. Нивните трудови биле остро напаѓани во списанието Edinburgh Review („Единбуршка ревија“). Овие поети се сметаат за важен дел од Романтизмот. Тројцата клучни поети во школата биле Вилијам Вордсворт, Семјуел Тејлор Колриџ и Роберт Саути. Со нив твореле повеќе други поети и писатели како Дороти Вордсворт, Чарлс Лојд, Хартли Колриџ, Џон Вилсон и Томас Де Квинси.
Убавините на Езерскиот Крај претставувале инспирација за многумина други поети. Тука можат да се вбројат Џејмс Пејн, Брајан Проктер, Фелиција Хеманс и Валтер Скот.
1256 п.н.е.
1256 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1256. година пред новата ера, 256. од вториот милениум п.н.е., 56. од 13 век п.н.е. и седма од 1250-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4252 и 4253 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3494 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2504 и 2505 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 503 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1256 година се протега во 1380 и 1381, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1440 и 1441 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 713 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1935 и 1934 исламска година пред хиџра.
401
401 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 401 година од новата ера, 401. од првиот милениум, 1. од V век и втора од 400-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5909 и 5910 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5151 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4161 и 4162 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1154.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 401 година се протега во 3037 и 3038, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3097 и 3098 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 944. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 228 и 227 година пред хиџра.
Демографија на Грузија
Под демографски особености на населението на Грузија ги подразбираме прирастот на населението, густина на населеноста, етничка припадност, степенот на образованост, здравјето, економскката состојба, вероисповедта и други параметри.
Демографски тежнеења
Од стекнувањето на независноста наваму, фемографската состојба во Грузија, како и кај другите поранешни советски републики (особено Естонија и Латвија) се одликува со намалување на населението и значаен пораст на застапеноста на грузиската националност. Помеѓу 1989 и 2002 г. бројот на етнички Грузијци се зголемил за цели 10 процентни бодови — од 73,7% на 83,7% од населението.
Во советскиот период и во првите години на независноста, бројот на населението постепено се зголемувал, искачувајќи се од под 4 милиони во 1950-тите до 5,5 милиони во 1992 г.. По ова, бројноста почнала да опаѓа, намалувајќи се на 4,5 милиони во 2005 г. Тука се вброени и сепаратистичките области Абхазија и Јужна Осетија, чие население во истата година е проценето на 178.000 односно 49.200. Без нив, населението на сите територии под грузиска власт во 2005 г. изнесувало 4.321.500, а во 2008 г. се накачило на 4.382.100 жители.
Отселување
Грузија важи за една од земјите со највеќе иселувања во светот согласно извештајот на Светската банка од 2007 г. На пописот во 2002 г. е утврдена загуба на 1,1 милиони жители, или 20% од населението во споредба со почетокот на 1990-тите. Ова се должи на потрегата по работа и опаѓањето на родноста. Од стекнувањето на независноста до денес, од Грузија се иселиле 300.000 Руси, 200.000 Грузијци, 200.000 Ерменци, 85.000 Грци, 50.000 Азери, 50.000 Украинци и 20.000 Евреи.
Цела земја
1 Податоците за родени и починати до 1959 г. се проценки.
Етнички групи
Најброен народ во земјата се Грузијците, со 84% од населението (2002). Соодносот во 2002 г. бил многу повисок од претходно, бидејќи најголемиот дел од Абхазија и половина Јужна Осетија не биле под власта на грузиската држава и затоа не се вброени. Поради ова, застапеноста на Осетите и Абхазите на пописот била многу мала (0,9% односно 0,1%).
Јазици
грузиски 71% (службен), азерски 6,5%, ерменски 5,7%, останати 4,0% (во кои руски, апхаски и осетски),
Напомена: апхаскиот е службен јазик во делумно признаената држава Абхазија.
Вероисповед
Грузиска православна црква 82,1%, ислам 9,9%, Ерменска апостолска црква 5,7%, Католицизам 0,8%, Јудаизам 0,1%, останати 1,4% (2002)
Демографски податоци за 2012 г. според Светската книга на факти на ЦИА
Следниве статистички податоци се преземени од Светската книга на факти на ЦИА
Старосен состав: :
Средна возраст:
Прираст на населението:
Полов сооднос:
Животен век:
Вкупна плодност: 1,71 деца/жена (проц. за 2012 г.)
Писменост: (над 15 г. возраст)
Вида Рајковиќ - Обрадовиќ
Вида Рајковиќ - Обрадовиќ (во  ―  во ) — српски партизан, револуционер, професор, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ и ПОЈ.
Зенона
Елија Зенона (латински: Aelia Zenonis, починала 476-477) била византиска царица, сопруга на царот Василиск.
Вида Рајковиќ - Обрадовиќ
Животопис
Се доселила во Скопје рано. Откако ја завршила гимназијата, студирала на Филозофскиот факултет. Член на КПЈ станала во 1934 година. Активно учествувала во сите студентски акции. Како талентирана студентка, била стипендист на француската влада на постдипломските студии во Париз. По окупацијата на Франција, се вратила во Македонија и работела како професор по филозофија во гимназијата во Кочани. Потоа заминала во Крушевац. Поради пројавена револуционерна дејност била присилена често да ги менува местата на живеење. Престојувала во Соко Бања, Аранѓеловац и Крагуевац. Есента 1943 година била затворена, а потоа префрлена во логорот на Бањица. Комисијата за утврдување на воените злосторства на окупаторот, заклучила дека Вида била убиена на најѕверски начин, на 11 септември 1944 година.
Зенона
Потеклото на Елија Зенона е непознато. Таа се омажила за Флавиј Василиск, брат на царицата Елија Верина, сопругата на царот Лав I (457-474). Елија Зенона и Флавиј Василиск имале еден син - Марк.
Царица
Василиск успеал да дојде до власт во 475 година, искористувајќи ја непопуларноста на цар Зенон. Во јануари 475 година Василиск, брат на Елија Верина - тешта на Зенон, го узурпирал престолот со нејзина помош и Зенон бил принуден да побегне од Цариград во Анадолија. По ова, Елија Зенона станала августа, додека нејзиниот син за цезар и август. Во чест на Елија Зенон била пуштена нова емисија на златни и бронзени монети. Елија Зенона и сопругот активно ги поддржувале монофизитите, спротивно на масовно прифатената Халкидонска вера. Според некои извори, Зенона имала љубовник, нејзиниот внук Армат кој благодарение на неа тој успеал да се издигне до највисоките позиции во дворот, добивајќи ја титулата magister militum praesentialis.
Детонација
Набргу по издигнувањето на својата власт, Василиск го испратил Ил и неговиот брат Трокунд против Зенон, кој бил во своите имоти во Мала Азија. Василиск сепак не ги исполнил ветувањата што ги направил на двајцата воначалници; освен тоа, тие добиле писма од некои од главните министри во дворот, со кои биле поттикнати да обезбедат враќање на Зенон, бидејќи сега градот претпочитал да има исаврјанин за цар, пред монофизитот чија непопуларност растела паралелно со алчноста на неговите министри. За време на операциите во Исаврија, Ил го зел како заложник братот на Зенон, Лонгин, и го држел во една исавријска тврдина. Бидејќи мислел дека би имал поголемо влијание, доколку Зенон се врати престолот, тој поминал на другата страна и тргнал на поход кон Цариград, заедно со Зенон во летото 476 година. Кога Василиск дознал за опасноста која следува, тој побрзал да го реформира едиктот кој претходно го објавил и да ги добие на своја страна патријархот и населението, но веќе било предоцна. Армат, како magister militum, бил испратен со сите расположливи сили во Мала Азија, за да се спротивстави на нападот, но тајната пораки од Зенон, кој му ветил дека ќе му ја остави титулата magister militum до крајот на неговиот живот и дека ќе го прогласи за цезар неговиот син, го убедило да го предаде својот господар. Така Армат побегнал од маршрутата по која се движела царската армија, со кое била запечатена судбината на Василиск.
Во август 476 Зенон го ставил под опсада Цариград. Сенатот ги отворил градските порти, овозможувајќи им на соборениот цар да го поврати престолот. Василиск побарал азил во една црква, но бил предаден од Акакиј Цариградски. Така Василиск, неговата сопруга Елија Зенона и неговиот син Марк биле испратени во една тврдина во Кападокија, каде Зенон ги затворил во празен резервоар во кој тие починале од глад,.
Брикул (Луковица)
Брикул — археолошко наоѓалиште во тетовското село Луковица. Претставува доцноантички кастел спекула. Се наоѓа над речното корито на Треска, односно езерото Козјак. Во наоѓалиштето се видливи 3 утврдени сегменти. Мала триаголна акрополка на врвот, близок предѕид што затворал долга станбена тераса и големо западно подградие. Од врвот се гледаат фантастични визури. На север североисток има директна визуелна врска со Кале, Барово. На југ југоисток врска со Градец, Здуње. На запад југозапад е блискиот рановизантиски кастел Кале Јасики под Кодра Наљт, Седларево. Наодите во Брикул се главно со воен карактер. Железни фибули за прицврстување војнички шинели. Железни врвови од стрели.
Зборот Брикул има античко потекло. Во основата е Брик со деминутивот ул (дете, детуле).
1181 п.н.е.
1181 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1181. година пред новата ера, 181. од вториот милениум п.н.е., 81. од 12 век п.н.е. и втора од 1180-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.