cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Љубљаница
Љубљаница претставува продолжение на неколку карстни реки што течат од Президско Поле со Врхника на површината и под земја во пештери, па на реката поетски ѝ се даваат шест имиња: Трбуховица, Обрх, Стржен, Рак, Пивка, Уница и Љубљаница.
Археолошка важност
Љуљбаница е популарно археолошко наоѓалиште како за археолозите, така и за дивите копачи кои нуркаат во неа во потрега на изгубени наоди од дамнешни времиња. Во текот на реката помеѓу Љубљана и Врхника изобилува со наоди од каменото време до ренесансата, кои припаѓаат на различни групи, од древни местни култури, па сè до попознатите како Старите Римјани и Келтите. Еден од позначајните наоди е врв на копје од тиса, пронајден во 2009 година во Сиња Горица. Датирано е од околу 35.000 до 45.000 пред сегашниот, селетски период, и ги надополнува скудните податоци за присуството на ловци од камено доба во областа на Љубљанското Блато.
Сè уште е спорна причината зошто старите народи ставале предмети во реката, но највеќето историчари се повикуваат на месните преданија кои од памтивек ја сметаат реката за света. Овие предмети веројатно биле дарови за реката при важни настани или обреди, за заблагодарување или за барање помош од неа.
Како таква реката Љуљбаница станала мошне популарна кај копачите по богатства. Се смета дека досега од реката се извадени 10.000-13.000 предмети со кои јавноста е сосем незапознаена. Многу вакви предмети се продадени на приватни лица, или пак се скриени кај трагачите. Како мерка, словенечкото Собрание во 2003 година ја изгласала реката за национално богатство и го забранила нуркањето без дозвола.
Логудорски дијалект
Заменки
tue = ти
issu/issa = тој/ таа
nois = ние
bois = вие
issoso = тие
Глаголи
essere (сум)
so = јас сум
sese = ти си
semusu = ние сме
sezisi = вие сте
sunu (или suni) = тие се
ОУ „Браќа Миладиновци“ - Добрушево
Основно училиште „Браќа Миладиновци“ (официјално: Централно основно училиште „Браќа Миладиновци“ - Добрушево; скратено: ЦОУ „Браќа Миладиновци“) — централно основно училиште во селото Добрушево.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на влезот на селото, непосредно од левата страна на патот кој води од Ношпал.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Подрачни училишта
Во склоп на училиштето се следните подрачни училишта:
Од нив, единствено во подрачното училиште во Дедебалци се одвива настава од прво до деветто одделение, додека во останатите настава од прво до петто одделение.
NGC 5215A
NGC 5215A — леќеста галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5215A се споменува и како ESO 383-28, MCG -5-32-40, VV 693, PGC 47879.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јуни 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5215A е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,5 m/лм2. NGC 5215A има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 35 м 6,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -33° 28' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
NGC 640
NGC 640 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 640 се споменува и како MCG -2-5-31.
Кумановски договор
Кумановскиот договор е воено-техничкиот договор склучен меѓу Меѓународните безбедносни сили и KФОР и владите на СР Jугославија и на Р. Србија, ноќта меѓу 9 и 10 јуни 1999 г. на воениот аеродром близу Куманово, во базата на KФОР – Tалон (во близината на Куманово), дел од операцијата на НATО во Косово.
NGC 640
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Кумановски договор
Истиот означи крај на НАТО бомбрадирањето на СР Југославија. Со договорот бил ставен крај на воздушните удари на нато на СРЈ, а ден подоцна е усвоена резолуцијата 1244 во Советот на безбедност. Договорот бил потпишан од генералот на југословенската војска Светозар Марјановиќ, генералот на полицијата Обрад Стевановиќ и британскиот генерал Мајкл Џексон.
NGC 640
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 640 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 640 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Кумановски договор
Договорот предвидува позиционирање меѓународни вооружени сили во Косово (KФОР) и повлекување на југословенските вооружени сили од Косово до 20 јуни 1999 г., воздушна безбедносна зона од 25 км од косовската граница и земјишна зона од 5 км.
NGC 640
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 39 м 24,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 24' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 145°.
Кумановски договор
Спроведување
Со потпишувањето на воено-техничкиот договор во Куманово биле направени услови за повлекување на ВЈ и српската полиција од Косово, а во исто време силите на КФОР почнале да влегуваат во Косово, и се создала трка меѓу руските трупи стационирани во БИХ И НАТО стациониран во Албанија и Македонија.
NGC 640
Други поделби
Проучување на NGC 640 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6130. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5277. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1207.
Кумановски договор
Спроведување
Колона со руски возила од СФОР ги напуштила позициите без претходно известување на тогашниот командант, генерал Кевин Бернс до границата со СРЈ и тогаш патот го продолжиле со силен марш до аеродромот Слатина во близина на Приштина. Вкупниот пат изнесувал 620км. На територијата на СРЈ од Босна и Херцеговина преку Бадовинци влегла руската единица со пет џипови, едно возило за врски, 16 оклопни транспортери и 23 камиони во 10:30 11 јуни. Колоната поминала низ Белград во 13:30 и преку наплатната рампа кај Бубањ поток продолжила кон Ниш и подоцна кон Косово. На Косово прв стигнал рускиот конвој со околу 180-200 војници со обележјата на КФОР од составот на мировната мисија на Обединетите Нации, кој во центарот на Приштина влегол на 12 јуни во 1.30, каде го пречекале Србите од Приштина, а потоа продолжил кон Косово Поле и приштинскиот аеродром Слатина.
Генералот Весли Кларк му наредил на британскиот генерал Џексон и командантот на КФОр, да ги пресретне Русите и да го оневозможи нивното заземање на аеродромот, што довело до затегнување на ситуацијата и пресизвикување на инцидент на аеродромот Слатина.
Истото утро, нешто после пет часот, од територијата на Македонија на Косово влегоа првите британски војници. Границата кај Блаце, со шест транспортни хеликоптери, ја поминале британските падобранци и припадници на специјалната единица Гурка, а потоа непосредно на територијата на Косово влегле колони на Британски и Француски воени возила.
Првиот контингент од околу 800 германски војници во составот на КФОР влегол истиот ден околу пладне од македонска територија кај Блаце заедно со британските трупи, додека припадниците на италијанската војска влегле во ноќта меѓу 14 и 15 јуни во Пеќ, а германскиот контингент на КФОР влегол во Ораховац.
Војската на Југославија ја напушти Приштина на 16 јуни, во конвој од педесет оклопни и патнички возила, додека нивното напуштање го надгледувале претставниците на мировните сили на ОН, биле на почетокот на крајот на колоната.
Статус на договорот
Некои правници аргументираат дека Кумановскиот договор "е сомнителен под Виенската конвенција за правото на договорите и, како последица, исто таква е и Резолуцијата 1244, каде се потенцира, имплицитно или експлоцитно, во параграф 10 од Анекс 2 од истата резолуција." Еден значаен аргумент е дека "е многу несигурно дали Кумановскиот договор може да биде сметан за валиден според член 52 од Виенската конвенција за Права, којашто гласи дека "договор е неважечки доколку е употребена закана или сила во принципите на меѓународното право како што е напишано во Повелбата на Обединетите Нации".
IC 1785
IC 1785 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1785 се споменува и како Reiz 2494, KUG 1230+256.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1785 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 16 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. IC 1785 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 32 м 41 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +25° 24' 22".
Други поделби
Проучување на IC 1785 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 89618.
Добрица Ќосиќ
Добросав "Добрица" Ќосиќ (српски: Добрoсав "Добрица" Ћосић), 29 декември 1921, Велика Дренова, Кралство СХС - 18 мај 2014, Белград, Србија) бил српски и југословенски писател и политичар, член на Српската академија на науките и уметностите. Во српските интелектуални и политички кругови, тој бил познат како "татко на српската нација".
Политичка кариера
Добрица Ќосиќ е роден на 29 декември 1921 година, во Велика Дренова, тогаш дел од Кралството СХС. Во текот на НОБ, Ќосиќ бил политички комесар на Расинскиот партизански одред, член на ПК на СКОЈ на КПЈ за Србија. По Втората светска војна, тој работел во пропагандното одделение на ЦК на КПС. Исто така, во периодот од 1945 до 1957 година, Ќосиќ бил пратеник во собранијата на НР Србија и на ФНРЈ и СФРЈ. Ќосиќ бил еден од ретките југословенски политичари кои се спротивставиле на политичката ликвидација на Александар Ранковиќ, а во 1968 година јавно проговорил за прашањето на Косово и потоа бил еден од најпознатите југословенски опозиционери.
Ќосиќ е познат како еден од најголемите промотори на српската национална кауза. Така, во 1985 година, тој побарал Српската академија на науките и уметностите (САНУ) да се изјасни за потребата од ангажирање во врска со "опшетствените и националните проблеми", а следната година, истиот предлог бил прифатен од САНУ. Оттука, во јуни 1985 година, претседателството на САНУ избрало одбор за подготовка на "Меморандумот за актуелните општествени прашања", во кој членувале 23 редовни и дописни членови на САНУ. Во октомври 1986 година бил објавен работниот материјал на таканаречениот "Меморандум на САНУ", чиј духовен автор бил Ќосиќ, а кој претставувал нова српска национална платформа за редефинирање на СФРЈ.
За време на распадот на СФРЈ, во текот на 1989 година, Ќосиќ учествувал активно во создавањето на Српската демократска партија во Хрватска, а една година подоцна и на Српската демократска партија во Босна и Херцеговина. По распадот на СФРЈ, на 15 јуни 1992 година, Ќосиќ бил избран за прв претседател на СР Југославија. Сепак, на таа функција останал само една година, зашто по судирот со Слободан Милошевиќ, тој бил разрешен со тајно гласање на двата собора на Сојузното собрание, поради "кршење на Уставот". Веднаш потоа, Ќосиќ преминал во опозицијата и, на повикот на Зоран Ѓинѓиќ, зборувал на протестните собири во 1996 и 1997 година. Во мај 2000 година му се приклучил на опозициското движење "Отпор", иако подоцна изјавил дека немало да го направи тоа, ако знаел дека движењето било финансирано од странство.
Ќосиќ умрел на 18 мај 2014 година, во Белград и бил погребан на Новите гробишта, во семејната гробница, заедно со сопругата Божица. По негова желба, тој бил погребан без говори и почесни церемонии, но од него се простила целата политичка и културна елита на Србија.
Книжевно творештво
Литературната слава, Ќосиќ ја стекнал со романот "Далеку е сонцето" (Далеко је сунце), објавен во 1951 година. Поркај тоа, тој е автор на романите: "Корени", "Делби", "Време на смртта", "Време на злото" итн.
Во 1970 година, Ќосиќ станал член на Српската академија на науките и уметностите (САНУ).
1203
1203 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1203 година од новата ера, 203. од вториот милениум, 3. од XIII век и четвртта од 1200-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6711 и 6712 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5953 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4963 и 4964 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1956.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1203 година се протега во 3839 и 3840, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3899 и 3900 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1746. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 599 и 600 исламска година.
Erebia
Еребија е холарктички род на пеперутки со четкички стапала, семејството на шаренците. Повеќето од околу 90-100 видови (видете исто така подолу ) имаат темно кафеава или црна боја, со црвено-кафеава до портокалова или поретко жолтеникави дамки или ленти на крилата. Овие обично имаат црни дамки внатре, кои понекогаш имаат бели централни точки.
Овој род лесно се прилагодува на сушните и особено студените услови. Повеќето од неговите членови се поврзани со земји со висока надморска височина, шумски чистини или голема географска ширина и тундра. Видовите Еребија се чести во Алпите, Карпестите Планини, субарктичките, па дури и арктичките региони, и поладните делови на Средна Азија. Всушност, северноамериканскиот термин за овие пеперутки е алпини. Палеарктичките видови се колективно познати како прстенести или расправии. Сепак, ниту еден од овие термини не се користи исклучиво за овој род.
Таксономијата и систематиката
Само три години по основањето на родот, познатите видови беа прегледани од Јакоб Хубнер. Тој воспоставил не помалку од пет нови родови за дел од она што на крајот ќе биде именувано како „видови“ на Еребија. Но, работите речиси и не се подобрија бидејќи се повеќе и повеќе се забележуваше различноста на овие пеперутки. Во Европа, голем број таксони Еребија е опишан од Алпите. Во 19 и почетокот на 20 век, Алпите биле популарна дестинација за собирачите на пеперутки, а примероците на алпски пеперутки биле многу профитабилни за дилерите. Дилерите, главно германски, не само што продавале примероци, туку биле ентомолози, ентомолошки трговци со книги, ентомолошки автори и издавачи. Примери се Фриц Рил, Александар Хејн, Ото Стаудингер, Андреас и Ото Банг-Хас и, во Париз, Ахил и Емил Дејрол.
На крајот, стана вообичаено да се распоредат наводните видови и подвидови на „видови групи“ (не супервидови, туку неформален фенетски распоред) како што беше пионер на BCS Warren, и обид да се реши нивната вистинска природа од и од страна. Како што молекуларните филогенетски студии ги додаваат достапните податоци, станува јасно дека повеќето „сорти“ кои барем вообичаено се сметаа за подвидови во вториот 20-ти век се навистина лоза доволно различни за да гарантираат одреден формален степен на препознавање. Друг резултат на неодамнешното истражување е потврдата на теоријата дека овој род содржи многу таксони на глацијални реликтни, на пр., во групата на дувачки прстенести ( E. tyndarus и слични видови).
Бројот на моментално признати видови Еребија е даден различно околу 90-100, бидејќи развојот се случува толку брзо што на авторите им е тешко да останат во тек со најновите промени.
Список на видови
На почетокот на 2008 година, наведени се следните добри видови и некои прилично различни подвидови:
Серија А 2013-2014
Серија А 2013-2014 била 112-тата сезона на првата фудбалска лига на Италија, односно 82-ра сезона позната под името Серија А. Сезоната започнала на 24 август 2013 со два натпревари во првиот ден и завршила на 18 мај 2014. Како што било случај во претходната сезона, првите две кола (25 август и 1 септември) биле играни само во вечерните часови односно од 18:00 и 20:45 часот. Од 3-тото до 37-то коло, освен во средината на седмицата и саботата пред Велигден, седум натпревари се играле во недела од 15:00 часот, а последниот вечерта во 20:45, додека по два натпревари биле закажани за сабота (во 18:00 и 20:45 часот).
Екипата на Јувентус влегла како бранител на титулата од претходната сезона. , и  биле новите три членови откако избориле промоција во Серија Б 2012-2013.
На 4 мај 2014, Јувентус ја одбранил титулата на две кола пред крајот после поразот на, нивниот најголем конкурент во оваа сезона, на гостувањето кај со 4-1. Ова било 30-тото скудето за Јувентус во нивната клупска историја, 3 едноподруго почнувајќи од сезоната 2011-2012. Тие, исто така, во оваа сезона поставиле рекорд по бројот на освоени бодови во едно Серија А првенство, завршувајќи ја сезоната со 102 освоени бода. Рома на крајот морала да се задоволи со второто место со дури 17 бодови помалку од шампионот, но и директен пласман во групната фаза од Лигата на шампионите 2014-2015 за следната сезона. Третопласирниот изборил пласман во квалификациите за Лигата на шампионите.
Трите клуба кој испаднале од лигата во сезоната биле Катанија, и.
Општо
Вкупно 20 тимови се натпреваруваа во лигата: 17 од сезоната 2012-13 и три промовирани од Серија Б 2012-2013. Палермо, Пескара и Сиена испаднаа од Серија А претходната сезона. Тие биле заменети со шампионот на Серија Б Сасуоло, вицешампионот Хелас Верона, и победникот на плеј-офот Ливорно. Хелас Верона се вратиле во Серија А по 11-годишно отсуство, Ливорно по 4 сезони, а оваа сезона е деби во Серија А за Сасуоло.
За првпат во историјата на натпреварувањето, имало пет градски дербија - меѓу екипи кој доаѓаат од ист град: Милано (Интер и Милан), Торино (Јувентус и Торино), Рим (Лацио и Рома), Џенова (Сампдорија и Џенова) и Верона (Кјево и Верона).
Летна сесија
Бранителот на титулата Јувентус се засилил со доведување на напаѓачите Карлос Тевес од Манчестер Сити и Љоренте од Атлетик Билбао, а исто така на клубот му се приклучил и одбранбениот играч Анџело Огбона од градскиот соперник Торино; од друга страна клубот го напуштил Емануеле Џакерини кој заминал во Сандерленд. Наполи го напуштиле Морган Де Санктис кој отишол во Рома и најдобриот стрелец во претходното првенство Единсон Кавани во Париз Сен Жермен, а клубот ги купил голманот Реина (од Ливерпул), централниот одбранбен играч Албиол од Реал Мадрид, крилата Мертенс (од ПСВ Ајндховен) и Каљехон, како и напаѓачот Гонсало Игуаин (последните двајца, исто така, доаѓаат од Реал Мадрид). Фјорентина заминувањето на Стеван Јоветиќ (во Манчестер Сити), го покрила со купување на напаѓачот Марио Гомез (од Бајерн Минхен), а потоа довеле двајца играчи од средниот ред со истечен договор: Хоакин (од Малага) и Масимо Амброзини (од Милан).
Милан се засилил со Матијас Силвестре (од Интер) и Жерсон Вергара (од Университарио Попајан), во средниот ред нови пополнувања биле младите Андреја Поли (од Сампдорија) и Сапонара (од Емполи); откако успешно ја одработиле квалификациската рунда во Лигата на шампионите и се пласирале во групната фаза, клубот исто така, го продал Боатенг (на Шалке) и довел други двајца поранешни росонери, Алесандро Матри (од Јувентус) и Кака (од Реал Мадрид). На другата страна на Милано, Интер ги ангажирал Уго Кампањаро (како слободен играч од Наполи) и Валас (позајмен од Челзи), играчот од средниот ред Сафир Таидер (од Болоња) и напаѓачите Ишак Белфодил (од Парма) и Мауро Икарди (од Сампдорија).
Во главниот град, екипата на Рома била водечки клуб на пазарот бидејќи успеале да соберат доволно капитал со продажбата на Маркињос (Париз Сен Жермен), Освалдо (Саутхемптон) и Ламела (Тотенхем), а ги купиле гореспоменатиот Де Санктис од Наполи за голманската позиција, Меди Бенатија (од Удинезе) и Мајкон (слободен играч од Манчестер Сити) за одбраната, Кевин Стротман (од ПСВ) во средниот ред, и Жервињо (од Арсенал) и Љајиќ (од Фјорентина) за нападот. Лацио го виделе доаѓањето во клубот на одбранбениот играч Диего Новарети (од Толука), играчите од средниот ред Фелипе Андерсон (од Сантос) и Биља (од Андерлехт), како и напаѓачот Брајан Переа (од Депортиво Кали).
Парма како дел од договорот на Белфодил, го довела напаѓачот Антонио Касано. Новопромовираната Верона ги обезбедила потписите, меѓу другите, на Хуан Итурбе (од Порто), Ромуло и Лука Тони (двајцата од Фјорентина). Болоња го купила поранешниот капитен на Торино, Роландо Бјанки; спротивно на тоа, граната (како дел од договорот на Огбона) добиле половина од договорот на Чиро Имобиле (кој претходната сезона играл на заем во Џенова). На Џенова добро им дошло враќањето во клубот на Алберто Џилардино (по сезона на позајмица во Болоња), заедно со засилувањата во одбраната; Алесандро Гамберини (на заем од Наполи) и играчот од средниот ред Франческо Лоди (од Катанија). Сампдорија во нападот го ангажирала Габијадини од Јувентус.
Настани
Титулата ја одбрани екипата на Јувентус, освојувајќи го своето 30-то скудето во историјата на клубот и трето по ред од кога клубот го предводи Антонио Конте. Освен самата титула, бјанконерите срушиле и други рекорди како најмногу остварени победи во едно првенство (33), потоа 19 победи на домашен терен во исто толку натпревари и ја завршиле сезоната со освоени 102 бода, кршејќи го претходниот рекорд за најмногу освоени бодови на Интер (97) во сезоната 2006-07. Како втора заврши екипата на Рома, која одлично го почна првенството со 10 победи во првите 10 натпревари, што исто така претставува рекорд. Така, Јувентус и Рома ќе ја претставуваат Италија во наредната сезона во Лигата на шампионите, додека третопласираниот Наполи ќе може да им се приклучи доколку ја помине плеј-оф рундата. Во Европа уште ќе играат екипите на Фјорентина, Интер и Торино. Екипата на Милан, иако го смени тренерот Алегри со играчката легенда Кларенс Сидорф, заврши на осмото место и нема да игра во ниту еден од европските турнири во следната сезона по цели 16 години. Од лигата испаднале екипите на Катанија, Болоња и Ливорно и тие ќе се натпреваруваат во Серија Б следната сезона.
Најдобар стрелец во првенството бил Чиро Имобиле од екипата на Торино. Со тоа тој ги обединил капоканониере насловите во двете најквалитетни лиги во Италија, откако во сезоната 2011-12 со екипата на Пескара бил најдобар стрелец во Серија Б. За одбележување се уште четирите гола на младиот напаѓач на Сасуоло, Доменико Берарди против Милан во победата со 4-3, со што станал втор најмлад играч кој постигнал 4 гола на еден натпревар во Серија А, по легендарниот Силвио Пиола.
Завршна табела
Легенда:
Нотес:
Шампионскиот тим
Резерви: Клаудио Маркизио (29), Симоне Падоин (21), Маурисио Исла (18), Мартин Касерес (17), Себастијан Џовинко (17), Фабио Кваљарела (17), Анџело Огбона (16), Мирко Вучиниќ (12), Пабло Освалдо (11), Федерико Пелузо (9), Марко Сторари (6), Симоне Пепе (2), Рубињо (1).
Езеро Кока
Езерото Кока е езеро во провинцијата Бергамо, Ломбардија, Италија.
Кафемат
Кафемат или апарат за кафе — уред за подготовка на кафе. Иако постојат многу различни видови на апарати за кафе кои користат неколку различни принципи на подготовка, тие најчесто се прават со ставање на кафето во хартиен или метален филтер во инка, која се става над стаклен или керамички сад за кафе. Ладна вода се тура во посебна комора, која потоа врие и се насочува во инката. Ова се нарекува и автоматско капење.
Историја
Стотици години правењето кафе било едноставен процес. Печените и мелените зрна кафе се ставале во лонче во кое се додавала топла вода, а потоа се ставал капак за да започне процесот на инфузија. Типичните дизајни се состојат од сад со рамно проширено дно за фаќање на зрната кафе кои тонат. Другите модели имаат широка испакнатина во средината на садот за да се фатат зрната кога се тура кафе.
Околу 1889 година, во Франција била воведена процедура за вадење на инфузијата. Тоа вклучувало потопување мелени зрна кафе, обично затворени во платнена кесичка, во жешка вода и оставање да отстојат додека не се постигне саканата јачина на кафето. Меѓутоа, во текот на 19 и почетокот на 20 век, се сметало дека е соодветно да се додаде кафе во зовриена вода и да се готви додека не се добие саканата боја и мирис.
Вакуумски апарат
Други уреди за подготовка на кафе станале популарни во текот на деветнаесеттиот век, вклучувајќи различни машини по принцип на вакуум. Таква Напиер (Napier) машина која била измислена во 1840 година. била ран пример за ваков вид. Иако генерално биле премногу сложени за секојдневна употреба, вакуумските машини биле ценети за производство на бистро кафе и биле популарни до средината на дваесеттиот век.
Принципот на вакуумскиот апарат бил да се загрее водата во долниот сад додека експанзијата не ја принуди содржината да премине низ тесна цевка во горниот сад во кој се наоѓа меленото кафе. Кога долниот сад бил празен и поминало доволно време за варење, топлината била отстранувана и добиениот вакуум го повлекувал кафето назад низ цедалката во долната комора, од која можело да се преточи.
Сад за варење
Садовите за варење почнале да се развиваат од средината на деветнаесеттиот век. Во Соединетите Американски Држави, Џејмс Мејсон од Масачусетс патентирал ран дизајн на сад во 1865 година. Патентот на Хансон Гудрих бил одобрен на 16 август 1889 година, а неговиот опис малку се разликува од садовите што се продаваат денес. Овој уред е така дизајниран така што водата се загрева во врел лонец со отстранлив капак, сè додека загреаната вода не се внесе преку метална цевка во делот за подготовка што го содржи кафето. Извадената течност се исцедува од садот за течност, па се префрла во лонецот. Овој процес се повторува постојано во текот на циклусот на варење додека течноста што минува низ кафето не биде доволно натопена. Чистата комора за преглед во облик на проѕирно копче на капакот му овозможува на корисникот да процени кога кафето ја достигнало вистинската боја и јачина.
Елин Пелин
Димитар Иванов Стојанов (Димитър Иванов Стоянов) алијас Елин Пелин (1877 - 3 декември 1949), прв оригинален писател за деца од Бугарија, еден од најдобрите сликари на бугарското село.
Кафемат
Сад за варење
Со воведувањето на електричниот апарат за кафе во домаќинствата во раните 1970-ти, популарноста на традиционалната верзија опаднала, а исто така опаднал и пазарот за самостојни филтри за мелено кафе.
Елин Пелин
Најпознати дела му се „Раскази“, „Пижо и Пендо“, „Земја“, „Јас и Ти, Тој“, „Дедовата ракавица“, “ Сказни и раскази“ и „Јан Бибијан на месечината“.
Кафемат
Електрични уреди
Електричниот апарат за кафе капка по капка може да се нарече и дриполатор. Обично работи со внесување вода од резервоар за ладна вода доведува во флексибилно црево на дното на резервоарот што води директно во тенка метална цевка или грејна комора (обично алуминиумска), каде што грејниот елемент околу металната цевка ја загрева водата. Загреаната вода се движи низ машината според принципот на термосифон. Топлински предизвиканиот притисок и ефектот на сифонот ја придвижуваат загреаната вода низ изолирано гумено или винилно црево, во главата за прскање и на меленото кафе поставено во корпата за подготовка поставена под главата за прскање. Кафето поминува низ филтерот и капе надолу. Еднонасочниот вентил во цевката спречува водата да тече назад во резервоарот. Термостатот прикачен на грејниот елемент го исклучува грејниот елемент за да спречи прегревање на водата во металната цевка (прегревањето би произведувало само пареа во доводното црево), а потоа повторно го вклучува кога водата ќе се олади под одреден праг. За 10-12 шолји кафе, со користење на помошен термостатски контролиран грејач (во смисла на излезна моќност), може да се загрее зголемено количество вода побрзо со користење на поголеми грејни комори, генерално создавајќи повисоки просечни температури на водата на главата за прскање во текот на целиот. циклус на варење. Овој процес може да се подобри со менување на алуминиумската конструкција на повеќето грејни комори на метал со супериорни квалитети за пренос на топлина, како што е бакар.
Кафематот за еспресо ја поминува водата под притисок низ фин талог за да создаде густо, концентрирано кафе. Кафематите за еспресо можат да бидата на парен погон, на клипови, на пумпи или на воздушни пумпи. Апаратите може да бидат рачни или автоматски.
Дизајнерски разгледувања на апаратот за кафе
Во почетокот на 20 век, иако некои производители на кафемати се стремеле кон униформност на дизајнот (особено перколатори со врвни грејачи), други покажале широк спектар на стилски разлики. Ова било особено видливо во класата на вакуумски уреди, која барала две целосно одделни комори поврзани во конфигурација на песочен часовник, што служел како плоден извор на вдахновение за индустриските дизајнери. Интересот за новите дизајнерски пристапи на вакуумските машини бил оживеан за време на движењето American Arts &amp; Crafts, со воведувањето на брендот на кафемати Silex, базирани на модели развиени од домаќинките од Масачусетс, Ен Бриџис и г-ѓа Сатон. Нивната употреба на Pyrex го решил проблемот со кршливост што го направило овој вид на апарат комерцијално непривлечен. Во текот на 1930-тите, едноставните, чисти облици, сè повеќе направени од метал, го привлекувале позитивното внимание на индустриските дизајнери, под силно влијание на функционалистичкиот императив на движењата Баухаус и Стремлајн. Во тоа време се појавил елегантниот вакуумски уред на Sanbeam, Kofimaster, дизајниран од познатиот индустриски дизајнер Алфонсо Ајанели. Популарноста на стаклените и пирекс топчињата привремено оживеале за време на Втората светска војна, поради ограничената достапност на алуминиум, хром и други метали што се користеле во традиционалните кафемати.
Влијанието на науката и технолошкиот напредок како мотив на повоениот дизајн на крајот се почувствувал во производството и маркетингот на кафе и апарати за кафе. Водичите за потрошувачи ја истакнале способноста на уредот да ги исполнува стандардите за температура и време на готвење, како и односот на растворливи елементи помеѓу течноста и талогот. Индустрискиот хемичар Питер Шлумбом најјасно го изразил научниот мотив во неговиот апарат за кафе, Хемекс, кој од својот првичен маркетинг во раните 1940-ти го користел научниот авторитет како продажна алатка, опишувајќи го производот како „начин на хемијата за правење кафе“., и детално дискутирајќи за квалитетот на производот на лабораториски јазик: „инката Хемекс создава идеални хидростатички услови за единствена ... Хемекс екстракција“. Уникатниот уред на Шлумб, единечен сад од Pyrex обликуван да држи заштитен филтерски конус, не личел на ништо повеќе од парче лабораториска опрема и изненадувачки станал популарен некое време во инаку високо автоматизираните домаќинства од 1950-тите опседнати со технологија.
Во подоцнежните години, производителите на кафемати почнале да усвојуваат постандардизирани облици, пропорционално на големото зголемување на обемот на производството што е потребно за да се задоволи повоената побарувачка на потрошувачите. Пластичните и композитните материјали почнале да го заменуваат металот, особено со појавата на поновите електрични апарати за кафе капка по капка во 1970-тите. Во 1990-тите, побарувачката на потрошувачите за поатрактивни уреди за дополнување на скапите модерни кујни резултирала со нов бран на редизајнирани кафемати во поширок опсег на достапни бои и стилови.
Пјер-Емерик Обамејанг
Кариерата ја започнал во Милан, кој го позајмувал на четири француски клубови пред да потпише постојан договор со Сент Етјен во 2011 година. После две сезони во Сент Етјен, се преселил во Борусија Дортмунд за 13 милиони евра. Со Борусија Дортмунд тој освоил еден Куп и два Суперкупа на Германија. Во јануари 2018 се преселил во англискиот Арсенал за клупски рекорд од 56 милиони фунти. И покрај тоа што што направил еден настап за младата репрезетнација под 21 година на Франција, Обамејанг дебитирал на сениорско репрезентативно ниво за селекцијата на Габон во 2009 година со која настапил четири пати на Африканскиот куп на нации (во 2010, 2012, 2015 и 2017) и Олимпискиот фудбалски турнир во 2012.
Во 2015 година Обамејанг бил избран за Африкански фудбалер на годината, станувајќи првиот Габонец кој ја освоил наградата. Во декември 2016, тој бил именуван од The Guardian за деветти најдобар фудбалер во светот.
Почетоците со Милан и позајмиците во Франција
Обамејанг се приклучил на Примавера составот на Милан во јануари 2007. Во август истата година тој бил дел од тимот кои учествувал на првото издание на Младинскиот куп на шампиони кој се одржал во Малезија, каде што бил најдобар стрелец на турнирот со 7 гола во 6 натпревари и освојувајќи го "Трофејот Роберто Бетега".
Во сезоната 2008-2009 бил позајмен на Дижон, со цел редовно да игра во првиот тим. Своето деби во Лига 2 го направил на 1 август 2008 во натпреварот Ленс-Дижон 3-1, а својот прв погдок меѓу професионалците го постигнал на 22 август, во победата со 2-1 над Тур.
На 23 мај 2009, по завршувањето на сезоната со Дижон, отишол на заем на една година со право на откуп во Лил. Дебитирал во дресот на Лил на 6 август 2009 во натпреварот од Лигата на Европа против Севојно, влегувајќи на местото на Ларсен Туре во 64-тата минута. Само три дена подоцна го имал својот прв настап во Лига 1 во натпреварот против Лорјан, влегувајќи одново како резерва на местото на Франк Берија во 59-тата минута. На 13 декември 2009 година го постигнал својот прв гол како играч на Лил во првенствениот натпревар против Монако, поставувајќи го конечниот резултат 4-0.
По завршувањето на сезоната, Лил одлучил да не го користи правото на откуп и играчот се вратил во Милан, клубот сопственик на неговиот договор. На 7 јули 2010, Обамејанг бил проследен на уште една позајмица со право на откуп во Франција, овојпат во Монако. Своето деби со Монако го имал на 7 август 2010 во натпреварот од првото коло на Лига 1 2010-2011 против Олимпик Лион што завршил без голови 0-0. На 21 август 2010, тој го постигнал својот прв гол за Монако на гостувањето кај Ленс, а подоцна истиот месец ја погодил и мрежата на Осер во победата со 2–0 на Луј II. Неговиот период на заем во Монако бил прекинат порано од предвиденото и траел само шест месеци, во кој Обамејанг одиграл 23 натпревари во сите натпреварувања и постигнал два гола (двата во лигата).
Сент Етјен
На 31 јануари 2011 бил официјализиран неговиот премин во Сент Етјен, до крајот на сезоната 2010-2011, на позајмица со право на откуп. Своето деби со Сент Етјен го имал на 5 февруари 2011 против Монпелје, влегувајќи од клупата на местото на Алехандро Алонсо во 62-рата минута од натпреварот.
На 9 април 2011 година во натпреварот против Осер го постигнал првиот гол во зелениот дрес. На крајот на сезоната, Обамејанг запишал 14 натпревари и 2 гола, а Милан и Сент Етјен се согласиле да ја продолжат позајмицата на играчот во францускиот клуб за уште една година. Откако Обамејанг одиграл одлична полусезона постигнувајќи 6 првенствени гола, на 22 декември 2011 година, Сент Етјен објавил дека го откупил габонскиот напаѓач од Милан за цена од еден милион евра, потпишувајќи договор со играчот до 2016.
На 22 февруари 2012, во 22-рото коло од француската Лига 1 за сезоната 2011-2012 Обамејанг го постигнал својот прв хет-трик во кариерата во победата со 4-2 над Лорјан. Сезоната ја завршил со 18 гола во 38 натпревари (во сите натпреваувања), од кои 16 во Лига 1, што е рекорд за постигнати голови во една сезона во француската прва лига од играч на Сент Етјен, изедначен со Бафетимби Гоми.
Следната сезона тој го подобрил овој рекорд успевајќи да постигне 19 гола во 37 првенствени натпревари, завршувајќи како втор најдобар стрелец во Лига 1 2012-2013 зад Златан Ибрахимовиќ. Тој додал уште 4 гола во Купот на Франција а покрај тоа, исто така, помогнал за освојувањето на Лига купот на Франција (го одиграл целиот натпревар во финалето), прв во историјата на клубот од Лоара.
Вкупно за две и пол сезони поминати во дресот на Сен Етјен тој одиграл 97 натпревари и постигнал 41 гол.
Борусија Дортмунд
На 4 јули 2013, Борусија Дортмунд го комплетирала трансферот на Обамејанг кој потпишал 5 годишен договор со германскиот клуб. Трансферот на играчот ги чинел милионерите 13 милиони евра плус 2 милиони бонуси во зависност од неговите перформанси.
Дебитирал за Борусија на 27 јули, во натпревар од Суперкупот на Германија, во кој Борусија Дортмунд го победила Бајерн Минхен, влегувајќи од клупата за резерви на местото на Јакуб Блашчиковски на 18-минути до крајот и асистирал за последниот погодок на Марко Ројс со кој биле поставени конечните 4-2. На 10 август 2013 година, дебитирал во Бундеслигата, постигнувајќи хет-трик во победата со 4-0 на гости против Аугусбург. Во тој натпревар исто така станал првиот габонец кој се појавил во некој натпревар од Бундеслигата. На 27 ноември, тој го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите во победата со 3-1 против Наполи во групна фазa.
Арсенал
Во јануари 2018, Обамејанг потпишал за англискиот Арсенал за клупски рекорд од 56 милиони фунти. Тој одбрал да го носи дресот со број 14, кој некогаш го носел легендарниот фудбалер на топџиите Тјери Анри, а останал слободен по заминувањето на Тио Волкот во Евертон десеттина дена претходно.
Барселона
На 2 февруари 2022, Обамејанг потпишал за Барселона.
Репрезентативна кариера
Обамејанг бил повикан да игра за репрезентацијата на Италија под 19 години по добрата сезона со Дижон, но тој дебитирал за репрезентацијата на Франција под 21 година во февруари 2009 година во пријателски натпревар против Тунис.
На 25 март 2009 година, Обамејанг го добил првиот повик за настап во габонската репрезентација и го направил своето деби во победата со 2-0 над Мароко, постигнувајќи го притоа и својот прв репрезентативен погодок.
Клупска статистика
Статистиката е последно ажурирана на 17 декември 2016.
Кенет Андерсон (тенисер)
Кенет Андерсон (27 март 1945) е поранешен шведски тенисер кој бил активен во 1960-тите.
Тениска кариера
Андерсон се натпреварувал тениска аматерска конкуренија во текот на 1960-тите и имал одреден успех и тоа во 1964 година кога стигнал до полуфиналето на скандинавското првенство во сала во Копенхаген, пред да загуби од Јорген Улрих и во полуфиналето на турнирот Кноке Ле Зоут, одржан во Кноке - Хејст, Белгија, каде загубил од Џордано Мајоли од Италија. Тој, исто така, се квалификувал за својот прв Грен слем турнир кога го поминал финалното извлекување, како среќен губитник на Вимблдон (бил прва резерва).
Најдобрите резултати на Андерсон на еден Грен слем турнир биле на Австралија Опен во 1967 година, каде стигнал до второто коло во поединечна конкуренција а во двојки со партнерката Кеј Росер, стигнал до четвртфиналето во конкуренција мешани двојки. Во 1968 година ја освоил титулата во машки двојки (парови), со Ове Бенгтсон, на скандинавското првенство во сала. Неговиот последен настап во главната фаза во поединечна конкуренција му бил во 1972 година на Отвореното првенство во Стокхолм каде стигнал до второто коло каде загубил од Илие Настасе.
Мирослав Масин
Мирослав Масин — македонски сликар, роден во 1963 година во Ниш.
Биографија
Мирослав Масин дипломирал на Факултетот за ликовни уметности, отсек сликарство во Скопје, во 1988 година. Член е на ДЛУМ, и во периодот од 2000 до 2001 година бил претседател на ДЛУМ. Бил на студиски престој во Велика Британија, Франција и Чешка. Покрај самостојни изложби, Масин учествува во инсталации и перформанси, во видео спотови, а негов е сценскиот дизајн на три претстави: во 1993, 1994 и во 2013 година, на мјузиклот Пенелопе Икс.
Творештво
Започнувајќи со самостојни изложби во 1988 година, Мирослав Масин досега остварил повеќе од педесет во земјава и во странство, меѓу кои во: Џенова, Париз, Стразбур и Мајен во Франција, Берлин, Лондон, Белград, Сараево, Зрењанин, Подгорица, Љубљана, и на други места. Мирослав Масин изработил над дваесет и пет инсталации и перформанси, меѓу кои: „Мајмун-човек-мајмун“ (1986, Стара чаршија, Скопје), „Кафез“ (1992, КИЦ, Скопје), „Мајмун-човек-банана“ (1995, КИЦ, Скопје), „Миро и Емил“ (1997, Зоолошка градина, Скопје), „Цивилизација“ (2000, Чимелице, Чешка), „Три желби“ (2005, Зоолошка градина, Скопје), „City Point“ (2009, Нирнберг, Германија) и други.
На 15 октомври 2014 година, во Галеријата на „Младинскиот културен центар“ во Скопје била отворена самостојната изложба на Масин, насловена како „Ашанте“ („Enchante“). На 7 април 2015 година, во Нишкиот културен центар била отворена самостојна изложба на Масин, под истиот наслов.
Суперкуп на Египет 2017
Суперкупот на Египет 2017 (исто така познат и како САИБ Суперкуп на Египет 2017 поради спонзорски причини) бил 15-тото издание на Суперкупот на Египет, годишен фудбалски натпревар помеѓу победниците на Египетската Премиер лига и Купот на Египет. Во натпреварот обично се натпреваруваат победниците на Премиер лигата и Купот на Египет, но откако Ал Ахли ја освоил двојната круна во претходната сезона (Премиер лига на Египет 2016-2017 и Фудбалски куп на Египет 2016-2017), Ал Масри се квалификувале за суперкупот како вицешампион на купот. Натпреварот за трета година по ред се одржал во Обединетите Арапски Емирати на Стадионот Хаза Бин Зајед во Ал Аин, Абу Даби.
Ал Ахли го освоил Суперкупот на Египет 2017 победувајќи со 1-0 по продолженија со погодокот на Валид Азару во 101-вата минута, по катастрофалната грешка на голманот на Ал Масри Ахмед Буска.
Руски народен танц
Руски народен танц (Русский народный танец) е важен дел од руската култура. Некои од уникатните одлики сугерираат дека многу елементи биле развиени од раното руско население. На руските танци влијаеле и културите од Ориент и Оксидент.
Историја
Многу руски танци станале познати од 10 век. Русија е сведок на разни инвазии од други земји. Поради својата локација и големина, земјата, исто така, стапила во контакт со многу различни култури преку миграција и трговија. За возврат, евроазиската културна мешавина од музика и танц помогнале да се развијат руски народни танци.
Многу од овие рани танци биле изведувани и практикувани од пониските класи.
Оригиналните традиции на руско народно танцување продолжуваат да играат важна улога во културата на земјата и биле во постојана интеракција со многу етнички групи во Русија. Руските народни танци се исто така во меѓусебни односи со други видови уметнички изрази. Еден пример може да се види во „Балетите руси“, кој во своите дела се повикува на руски народни танци и музика.
Костуми
Костумите за концертниот танц се прекрасно дизајнирани со големи детали. Обично, облеката за ора се заснова на специфични настани, како што се празници, и варира помеѓу овие настани. Жените носат празнични украси на главата, везени кошули, ремени и украсни престилки. Мажите носат кошули, ремен, тесни панталони и високи црвени чизми. Црвената боја е вклучена во многу од костумите, бидејќи е поврзана со убавината во руската традиција. Девојките и жените за време на настапите често ја носат традиционалната руска шема „кокошник“.
Одлики
И бесната и нежната музика се основа за руски танци
Веројатно најпознатите одлики на руските машки танци се руската работа со сквотови (елементи на свиткување на коленото), газењето и сплит скоковите (исто така руски сплит или руски скок). Сплит скокови постојат во слични форми во кинескиот танц. Танчерските одлики од овој вид обично користат експедитивна музика која со текот на времето го менува нејзиното темпо. Руската работа со сквотови и движењата на свиткување на коленото обично ги изведуваат машките танчери. Во рускиот танц, исто така, вообичаено е машките танчери да газат, да плескаат и да удираат со ѓонот, предниот дел на стапалото, бутовите, колената и градите со држени раце, слично на германскиот Шуплатлер, но со многу побрзо темпо.
Рускиот кружен танц Хоровод влече корени од античките словенски традиции и постои во слични форми на Балканот (Хорос во Грција), во средноисточните култури и во Кина.
55 п.н.е.
55 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 55. година пред новата ера, 55. од првиот милениум п.н.е., 55. од 1 век п.н.е. и шеста од 50-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.