cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Џулај Морнинг
Во Бугарија, постои традиција која се нарекува Џулај морнинг (на бугарски: Джулая или Джулай, на англиски July Morning) како ехо на хипи ерата од 80-тите и можеби уште порано од 70-тите. Млади (и не толку млади) луѓе од целиот свет патуваат (најчесто со автостоп) до брегот на Црното Море ноќта на 30 јуни за да ги сретнат првите сончеви зраци на 1 јули.
И покрај тоа што традицијата емоционално е поврзана со хипи движењето во Америка, сѐ уште е популарно во Бугарија. Најверојатно не се среќава на друго место, заради специфичната улога како суптилен протест во времето на комунизмот. "Официјалните" прослави започнале во Бургас во 1991 или 1992, две години по оставката на комунистичката влада, и во последните години се проширува во Камен Брег, Каварна, Шкорпиловци, Иракли, Варна, Созопол, Варвара, Ахтопол, Черноморец како и целиот брег од бугарскиот дел на Црното Море. Првоначално, луѓето кои празнувале се собирале на 1 и 2 буна на пристаништето Бургас исток, а сега луѓето се собираат и по плажите.
Некои сметаат дека традицијата го изгубила оригиналното значење со текот на времето. Исто така, помладите луѓе не е задолжително да знаат под кои околности била започната или кој бил авторот на песната (имено, Uriah Heep). Во Бугарија, морето се поврзова на прво место со летниот одмор и добро поминатото време, и 1 јули е времето кога започнува одморот за најголемиот дел од средношколците и студентите.
Чувството на воодушевување од првите утрински сончеви зраци како симбол на новиот почеток во животот, сепак, се главната причина зошто луѓето присуствуваат на оваа прослава. Џулај морнинг може да се поврзе со уважение кон сонцето (Поврзано Петар Д'нов) и со ритуалите за време на периодите на рамнодневница кои биле популарни низ бугарските земји од антички времиња. Се верува дека најдобриот начин да се доживее Џулај морнинг е да се биде во група од неколку пријатели кои ќе се повлечат на некоја тивка плажа на Црното Море свртена кон исток.
Список на државни водачи во 1642 година
Ова е список на државни водачи во 642 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сисигамба
Сисигамба била мајката на персискиот крал Дариј III, чие царство било освоено од Александар III Македонски.
Во Битката кај Ис (333 п.н.е.), персиската војска била поразена и Дариј се дал во бегство, оставајќи го својот харем заедно со неговата жена Статеира I, мајката и децата, на милост и немилост на Александар. Квинт Куртиј Руф нѐ информира за реакцијата на Сисигамба за ова напуштање; Таа никогаш не му простила на Дариј, а кога била повикана да ја жали смртта на својот син таа рекла: „Имам само еден син (Александар) - кралот на сета Персија“. Подоцна таа ја омажила нејзината внука за Александар, а кога чула за неговата смрт, Сисигамба се запечатила во нејзините одаи и умрела од жалост и глад.
Вогричевци
Вогричевци (словенечки: Vogričevci) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Денис Хирота
Д-р Денис Хирота ― професор на Катедрата за шински будизам на Универзитетот Рјукоку во Кјото, Јапонија. Роден е во Беркли, Калифорнија во 1946 година и дипломирал на Универзитетот Калифорнија, Беркли. Во 2008 година, тој бил посетувачки професор по будизам на Харвардското божествено училиште каде неговите студии биле насочени на будистичкиот монах Шинран.
Работел интензивно како преведувач и уредник на будистички дела. Тој е особено познат по неговата преведувачка работа во „Собраните дела на Шинран“. Тој, исто така, има објавено бројни книги и статии, и на англиски и на јапонски, за Школата на чистата земја и будистичката естетика.
NGC 359
NGC 359 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 2 септември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 359 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 359 има привидни димензии од 1,5' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 4 м 16,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 0° 45' 52". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на NGC 359 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3817. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 217; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4681. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1196.
3903 Климент Охридски
3903 Климент Охридски (1987 SV2) — астероид од главниот појас откриен на 20 септември 1987 г. од белгискиот астроном Ерик Валтер Елст во Роженската опсерваторија кај Чепеларе, Бугарија.
Наречен е во чест на македонскиот светител Климент Охридски.
Хахњово
Хахњово (од 1993 г. офиц. Горно Краиште, Горно Краиште; 1982-93 г. Бојка , Бойка) — село во Општина Белица, Пиринска Македонија.
Црква „Св. Илија“ - Македонска Каменица
'''Св. Илија (или Св. пророк Илија''') — парохиска православна црква во градот Македонска Каменица, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Делчевското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Ова е гробишна црква во северниот дел на градот. Изградена е во во 1860 г. Не е живописана. Има вредни икони од XIX век, дело на непознат мајстор.
Евагорида
Евагорида била нимфа во старогрчката митологија.
Митологија
Оваа нимфа Хигин ја навел како една од океанидите.
Танго
Историја
Тангото потекнува од посиромашните области на Буенос Аирес и Монтевидео. Музиката е извлечена од спој на музика од Европа, Јужно Американската Милонга и ритамот од Африка. Зборот „танго“ од 1890 година се користи во асоцијација со играњето. Првично тангото беше само една од многуте игри, но многу брзо стана популарно во општеството, како и во театарот, ширејќи се од предградијата до посиромашните квартови во кои престојувале стотина илјади имигранти од Европа.
Аргентинско танго
Аргентинското танго се состои од различни стилови кој се развиле во различни региони и области во Аргентина и Уругвај. Овој танц се развива под влијание на различни културни елементи, како што е народот, гужвата по улиците и модата во облекувањето. Тангото најчесто се игра или во отворена прегратка, кога партнерите се поврзани на оддалеченост на должината на рацете или во блиска прегратка кога партнерите контактот го остваруваат со градите.
Различни стилови на аргентинско танго се:
Горенаведените стилови се играат на различна музика. The "milonguero" стилот се одликува со многу блиска прегратка, мали чекори и ритмичка техника на нозе. Спротивно на тоа, тангото кое потекнува од клубовите во приградските населби (Villa Urquiza/Devoto/Avellaneda) се игра со долги и елегантни чекори и комплексен став. За момент може да се танцува со отворена прегратка, за да се дозволи изведба на сложената техника со нозете. Комплексноста на овој вид на танго е основа за театарската изведба на тангото. Заради сценската изведба прегратката е најчесто многу отворена, а комплексноста на техниката на нозете е надополнета со гимнастичко подигање, клоцање и спуштање.
Ballroom tango
Постојат два стила на Ballroom tango: Интернационален стил (Англиски) како и Европски стил, кој потекнуваат од танго стиловите кој се развивале во Европа и [Северна Америка]. Оваа игра е упростена и прилагодена на општоприфатените преференции на Ballroom играчите и е вклучена во репертоарот на Интернационалните натпревари на Ballroom tango. Англиското танго за првпат е кодифицирано во Октомври во 1922 година, кога било предложено ова танго да се игра на модерна музика (со 4/4 такт). Подоцна Европското танго еволуира главно како високо компетативен танц, додека Американското танго се развива како социјална игра во која најбитни се вештината на водење и следење. Ова води кон голема разлика меѓу техниките ист ловите. Сепак има неколку натпревари на американското танго, и се разбира доаѓа во взаемно позајмување на техниките и начините за играње. Ballroom tango се игра на поинаква музика и има различен начин на облекување од Аргентинското танго.
Финско танго
Финското танго е варијација на аргентинското танго.Првите часови по финско танго започнуваат во далечната 1930 година. Финското танго особено станува популарно после втората светска војна.
Телата на партнерите се поставени во форма на буквата А. Во горниот дел треба да има целосен контакт, а поголема дистанца меѓу нозете на танцарите. Тоа значи дека градите, половината и бутовите на оној што води и оној што следи се во контакт. Тоа води во позиција на телото каде горниот дел мора да биде малки свртен (ротиран) за да може да се обезбеди целосен контакт на градите кај танчарите. Тоа е базичната прегратка во тангото. Чекорите се долги, строги и детемнимирани. Телото е поставено пониско, колената треба да се свиткани и не смее да има движена горе, долу, туку свиткувањето на колената да е на едно исто ниво.
Најсоодветни збори за да се опише финското танго се носталгијата и меланхолијата. Тоа највероватно има поврзаност со времето во која е напишана музуката односно за време на втората светска војна и после војната.
Секоја година во Финска поточно во градот Seinäjoki, се одржува танго фестивал кој привелкува околу 100.000 посетители.
Со влезот на Финска во Европската Унија во 1995 година, интересот кон Финското танго расте особено кон работата на двајцата искучително почитувани композитори и изведувачи: Olavi Vitra и Unto Mononen.
Краснодар
Краснодар (до 1920 - Екатеринбург ) — град во јужниот дел на Русија, кој се наоѓа на десниот брег на реката Кубан, 120 километри од Црното Море (по патот од селото Джубга ), 140 километри од Азовското Море (по патот од станицата Голубицкая ) и 1.300 километри јужно од Москва (на автопатот М-4 Дон ). Административен центар на Краснодарскиот крај. Заедно со соседните рурални области го формира градот Краснодар со статус на градско подрачје.
Голем економски и културен центар на Северниот Кавказ и Јужниот федерален округ, центар на историскиот и географскиот регион Кубан. Неофицијално се нарекува главен град на Кубан, како и јужна престолнина на Русија.
Тамаш Иванчик
Тамаш Иванчик (роден на 3 април 1983 година во Ѓер) е унгарски ракометар кој игра за Елверум Хендбал.
Тамаш учествуваше на четири Европски првенства (2006, 2008, 2010, 2012) и ја претставуваше Унгарија на следните три Светски првенства (2007, 2009, 2011).
Лично
Неговиот татко, Михали Иванчик е поранешен ракометар, кој го освоил ИФФ Купот во 1986 година и добил сребрен медал на Светското првенство во истата година.
Наводи
<references group="" responsive="">
Златко Ѓелески
Златко Ѓелески – македонски писател, филмски, музички и книжевен критичар.
Животопис
Ѓелески завршил основно и средно училиште во Кичево, а дипломирал на катедрата за општа и компаративна книжевност при факултетот „Блаже Конески“ во Скопје во 2010 година. Од 2011 година, Ѓелески е водител на филмската радио-емисија „Danse Macabre“ на „Канал 103“, а од 2020 година ја води специјализираната емисија за ТВ-серии „ТВ 103“. Освен тоа, тој е организатор на ревијата на хорор-филмови „Мрак Фест“, а одговорен е и за музичките изданија на „Мрак“.
Ѓелески бил член на жири-комисиите на филмските фестивали: „Синедејс“, „Македокс“, „Филмај“, „Мобил фестивал“, „Филозофски филмски фестивал“ и „Флипбук филм фестивал“. Од 2017 и 2018 година е водител на емисиите „Видеологија“ и „Ревизија“ (на YouTube), а исто така, организира и мултимедијални забави со „Доминион Евентс“. Член е на жири комисијата на музичкиот фестивал „Лузер фест“ во 2022 година. Селектор е на македонската филмска селекција на фестивалот „Winter Apricots“ во 2022 година.
Во јули 2023 година стана член на Националната секција од  Интернационалната федерација на филмски критичари FIPRESCI.
Творештво
Ѓелески има објавено три збирки раскази: „Морбидизам“ (2013) „Колекционерот на страв“ (2015) и „Понор“ (2019). Неговите раскази се преведени и објавени на српски јазик, во неколку балкански антологии. Расказите му се наградени на неколку натпреварувачки конкурси и објавени во различни списанија и збирки, како што е расказор „Отпушок“, објавен во збирката „Очудувања 1-2“ (2018).
Од 2008 година, Ѓелески се занимава и со филмска критика, како уредник и издавач на списанието „Кошмар. “ Дигиталните филмски рецензии ги објавува на веб-страницата „Мувис.мк“, музичките на „Плагијат“, а неговите филмски рецензии објавени во печатена форма во неколку дневни весници и списанија, како: „Граѓански“, „Кинопис“, „Филм плус“, „Филмски печат“ итн. Во 2021 година била објавена неговата прва збирка на филмски есеи и рецензии „Видеологија (2019-2020)“.
Исто така, тој е режисер на краткометражните филмови „Од другата страна“ и „Мемоари“, асистент во пост-продукцијата на краткометражниот филм „Центроид “ во 2022 година.
Награди
Добитник е на наградата за најдобра филмска критика на 12-тото издание на филмскиот фестивал „Синедејс“ во 2013 година.
Саша Илиќ
Саша Илиќ (роден на 5 септември, 1970 во Скопје) — поранешен македонски фудбалер.
Клупска кариера
Илич играл за Персеполис во текот на сезоната 2003-2004 и за Естегал Ахваз во текот на сезоната 2004-2005, двата клуба се од иранската премиер лига. Од 2005 година тој игра во Пега Гилан.
Тој има импресивен рекорд во Пега Гилан во текот на сезоната 2006-2007 примајќи 2 гола во 19 натпревари.
NGC 2154
NGC 2154 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2154 се споменува и како ESO 86-SC42, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2154 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m. NGC 2154 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 57 м 38,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 15' 44".
Други поделби
Проучување на NGC 2154 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8904.
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 88 (Битола)
'''Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 88 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 124 во Битола.
Марко Крале и Мина од Костур
Марко Крале и Мина од Костур (српски: Марко Краљевиһ и Мина од Костура) - српска епска (јуначка) песна.
Содржина
Крале Марко добива три писма: првото од Истанбул во кое царот го повикува во војна против Арапите, второто од Будим во кое кралот го кани да му биде кум на свадбата и третото од Јанко Сибињанин кој го кани да им биде кум на неговите два сина. Марко ја прашува мајка си која покана да ја прифати, а таа го советува да оди во царската војска. На заминување, Марко ја предупредува мајка си да ја заклучуваат портата, плашејќи се од нападот на Мина од Костур со кого порано се скарал. Додека се одмара во еден конак, Марко сонува дека Мина му го ограбил дворецот и дека му ја грабнал невестата. Како дел од царската војска, Марко се бори три години во арапските земји при што се истакнува со своето јунаштво, а тоа предизвикува завист од турските војсководачи. Затоа, спроти Ѓурѓовден, Марко го моли царот да го пушти да го прослави празникот, барајќи придружник да му биде побратимот Алил-ага. Користејќи го неговото отсуство, Арапите ја напаѓаат турската војска нанесувајќи ѝ големи загуби, така што царот го моли Марко веднаш да се врати назад. Тогаш, Марко ја уништува арапската војска, но во борбата се здобива со големи рани. Сепак, раните му зарастуваат, но тогаш тој добива писмо од мајка му, која го известува дека Мина од Костур му го ограбил дворецот и му ја грабнал жената. Марко бара од царот 30 јаничари, преправени како аргати, и нив ги испраќа во Костур, а тој оди во Света Гора, каде се преправа како калуѓер. Кога пристигнува во дворецот на Мина, тој му кажува дека Марко погинал во војната, а тогаш Мина бара од него да го венча со грабнатата Маркова невеста. Марко го венчава Мина, кој му дава подароци, вклучувајќи ја и Марковата р'ѓосана сабја. Тогаш, Марко почнува да игра, му ја сече главата на Мина, а потоа ги повикува јаничарите да го ограбат дворецот на Мина. Потоа, тој си ги зема невестата и богатството и се враќа во Прилеп.
Видановци
Видановци (словенечки: Vidanovci) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
NGC 4171
NGC 4171 — ѕвезда во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1864 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Солунско примирје
Солунско примирје — примирје кое било потпишано на 29 септември 1918 година помеѓу Бугарија и Сојузничките сили во Солун. Конвенцијата следела по барањето на бугарската влада на 24 септември, барајќи прекин на огнот. Примирјето делотворно го прекинало учеството на Бугарија во Првата светска војна на страната на Централните сили и стапило на сила на пладне на 30 септември. Примирјето предвидувало демобилизацијата и разоружување на бугарските вооружени сили.
NGC 4171
Други поделби
Проучување на NGC 4171 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 107; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1988. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1398.
Солунско примирје
Потписниците на страна на сојузниците биле францускиот генерал Луј Франше д'Епере, командант на сојузничката армија и комисија назначена од страна на бугарската влада, составена од генерал Иван Луков (член на бугарската армија), Андреј Љапчев (член на кабинетот) и Симеон Радев (дипломат).
NGC 4171
Користена литература
Uppsala Astronomical Observatory, 1973. (15,543)
Солунско примирје
Услови
На Бугарија и било наложено да ја демобилизира својата армија, да се повлече од окупираните територии, и да има делумна воена окупација. Трупите западно од Скопје - околу 100.000 - останале заробени од страна на Антантата. Германските и австроунгарските единици морале да ја напуштат земјата во рок од 4 недели. Освен тоа, од Бугарија било побарано да ја врати воената опрема која била земена од грчкиот четврти армиски корпус за време на бугарската окупација на Источна Македонија во 1916 година. Бугарија и особено Софија не требало да бидат окупирани, но сојузниците имале право привремено да заземат некои стратешки точки и да ги пренесат војниците на бугарска територија.
Било предвидено да Французите испратат војници во Романија и Британците и Грците во Турција, кои сè уште биле во војна со сојузниците.
Документот останал во сила сè до конечниот општ мировен договор (Нејски мировен договор, во ноември 1919 година).
Список на државни водачи во 358 година
Ова е список на државни водачи во 58 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Пад на Галиполе
За време на граѓанската војна во Византија (1352-135), турските платеници успевале да навлегуваат во внатрешноста на Тракија, создавајќи свои тврдини. На 2 март 1354 година, областа околу Галиполе била погодена од земјотрес уништувајќи стотици села и градови. Речиси секој објект од градот бил уништен. Ова предизвикало месните жители масовно да го напуштат градот. Така, во рок од еден месец, синот на османлискиот султан Орхан I, Сулејман со околу 3.000 војници се упатиле кон Галиполе и го окупирале.
Марко Крале и Арапот
Марко Крале и Арапот (српски: Марко Краљевиһ и Арапин) - српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од ајдукот Тешан Подруговиќ.
Содржина
Арапот гради кула крај морето, а потоа бара од царот да му ја даде ќерката за жена. Царот испраќа воини против Арапот, но тој ги убива сите. Потоа, Арапот оди во Истанбул и на градот му наметнува давачки во текот на три месеци. Најпосле, тој оди во царскиот дворец и го принудува царот да закажат свадба. Додека Арапот прибира сватови, царицата сонува дека во Прилеп има јунак која ќе го победи Арапот. Царот му праќа писма на Крале Марко, нудејќи му големо богатство, но тој го одбива царот со зборовите дека Арапот е поголем јунак. Меѓутоа, откако царската ќерка му праќа писмо, ветувајќи му големи погодности, Марко заминува во Истанбул каде се сместува во Новиот ан. Една вечар, во близината на градот, тој ја среќава царската ќерка која му ја кажува својата мака, а Марко ѝ ветува дека ќе ја спаси. Арапот пристигнува во Истанбул со 500 сватови и ја зема царската ќерка. Тогаш, Марко ги напаѓа сватовите, а потоа започнува борба со Арапот. Тие се борат четири часа, а Арапот бега во чаршијата, но Марко успева да го убие во последен миг. Потоа, тој ја враќа царската ќерка, а на царот му ја дава главата на Арапот. Царот му дава богати подароци и Марко се враќа дома.
Лешки (Приковци)
Лешки — водовод од римско време во атарот на селото Приковци, Македонија. Се наоѓа во непосредна близина на Бигорска Чешма. Според податоците добиени од Т. Арсов, од ова место потекнуваат водоводни цевки - тубулуси од римски водовод.
Хет-трик
Хет-трик — израз (потекнува од англискиот јазик) кој се користи во фудбалот и хокејот за три постигнати гола од страна на еден играч во еден натпревар, или да би се означиле три последователни победи на еден клуб. Првично се состоел од само три погодоци на еден играч во едно полувреме.
Изразот највероватно води потекло од крикетот, каде играчот кој со три последователни топки ќе исфрли три противнички батерса добива поклон шешир (англ. hat).
Овој израз се користи и во автомобилизмот кога еден возач ќе освои три последователни трки или три Големи награди на една трка.
Превезот на Вероника
Превезот на Вероника, или Судариум (латински за ткаенина), често нарекуван едноставно " Вероника", а познат ѝ како Волто Санто или Светото лице е католичкa реликва од ткаенина која според легендата, го носи ликот на лицето на Исус кое не е направено од човечката рака (т.е. Acheiropoieta).
Според најновата верзија, легендата раскажува дека Вероника од Ерусалим го сретнал Исус по Виа Долороса на патот кон Голгота. Таа застанала пред него да му го избрише лицето од нејзиниот превез. Така, на превезот се обележела лицето на Исус. Според некои верзии, Вероника подоцна отишла во Рим за да го претстави платното на римскиот цар Тибериј, укажувајќи му дека платното поседува натприродна моќ кое може да ја угаси жедта, да лекува слепи луѓе, а понекогаш дури ѝ да ги оживее мртвите.
Оваа предание не било запишано во својата сегашна форма сè до средниот век. Освен оваа реликва, во источната црква се познати преданијата поврзани со приказната за сликата на Исус позната како Мандалион (или Убрус) како и Торинското платно.
IC 206
IC 206 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 206 се споменува и како ESO 375-51, MCG -6-23-47, IRAS 10287-3418.
Откривање
Објектот е откриен на 1 мај 1900 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 206 е од видот E/SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. IC 206 има привидни димензии од 2' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 30 м 59,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -34° 33' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 26°.
Други поделби
Проучување на IC 206 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31020.
Нела Хасанбеговиќ
Нела Хасанбеговиќ  е вајарка од Босна и Херцеговина. .
Изложувала на голем број самостојни и групни изложби. 2005 година е прогласена за најдобар студент на Катедрата за скулптура, Академија за ликовни уметности, Сараево.
Живее и работи во Сараево.
Економија на Бутан
Економијата на Бутан, една од најмалите и најмалку развиените земји во светот, се заснова на земјоделство и шумарство, кои обезбедуваат главна егзистенција за повеќе од 60% од населението. Земјоделството главно се состои од егзистенцијално земјоделство и сточарство. Грубите планини доминираат на теренот и ја прават тешката и скапа изградбата на патишта и друга инфраструктура.
Секоја економска програма ја зема предвид желбата на владата да ја заштити животната средина и културните традиции на земјата. На пример, владата, во претпазливо проширување на туристичкиот сектор, ги охрабрува посетите на луксузни, еколошки совесни туристи. Деталните контроли и неизвесните политики во области како што се индустриско лиценцирање, трговија, работна сила и финансии продолжуваат да ги попречуваат странските инвестиции. Извозот на хидроенергија во Индија го зголемил вкупниот раст на Бутан, иако БДП паднал во 2008 година како резултат на забавувањето на Индија, нејзиниот доминантен извозен пазар.
Макро-економски тренд
Следува графикон на трендот на бруто домашниот производ на Бутан по пазарни цени од страна на Меѓународниот монетарен фонд : Хидроенергетскиот потенцијал на Бутан и неговата привлечност за туристите се клучни ресурси. Владата на Бутан направи одреден напредок во проширувањето на производната база на нацијата и подобрувањето на социјалната благосостојба.
Во 2004 година, Бутан станала првата земја во светот што забранила пушење и продажба на тутун.
Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 103 (Битола)
'''Куќа на ул. „Широк сокак“ бр. 103 — архитектонско обележје во градот Битола, заведена како културно наследство на Македонија во Списокот на заштитени добра''' на Министерството за култура под реден број 125 во Битола.
Yatzy Dice Clash
Yatzy Dice Clash е игра која се состои од колекционерски картички. Традиционалната игра со коцки има натпреварувачки карактер. Во играта можете да го започнете своето патување со изградбата на картичката и да добиете дополнителни шанси за среќа додека ги фрлате коцките. Ова е семрежна групна видеоигра со коцки проследена со едноставни правила на јахтзе, познат и како yatzee, yatze, yahtzee, yahsee или yatzy. Познатата игра со коцки ќе ве однесе на друго ниво со своите нови функции. Во играта треба да ги надградите вашите картички, да ги прилагодите коцките, и да создавате своја картичка.
Постои натпревар на светско ниво за оваа игра.
Рамниште (Ново Село)
Рамниште — археолошко наоѓалиште кај скопското село Ново Село, Општина Зелениково. Претставува некропола од доцната антика.
При обработувањето на земјиштето се пронајдени 5 гроба од типот циста, со скелетно погребување. Еден од гробовите има централна положба, а конструкцијата му е од монолитни камени плочи и капак херметички поврзан со малтер. Во гробот се откриени една златна фибула, два златни прстена со геми и две златни монети. Другите гробови се со примитивна конструкција од тули, а во нив се најдени неколку керамички садови. Гробовите се датираат во IV век.
Наодите се чуваат во Музејот на Град Скопје.
Плакенска Планина
Плакенска Планина или Пространска Планина — средновисока планина во Југозападна Македонија со динарски правец на протегање СЗ–ЈИ. Највисок врв е Сталев Камен (1.999 м), по којшто некои ја нарекуваат „Плакенска Планина“, а висок е и врвот Коњарник (1.919 м). Други повисоки врвови се: Дупен Камен, Дамов Гроб, Грамада и Црни Врв.
Во источното подножје на планината се наоѓа селото Прострање, поради што таа се нарекува и „Пространска Планина“. Планината се протега помеѓу долината на Боишка Река и Демир Хисар на исток и котлината Дебрца на запад. Кон југ билото на Плакенската Планина продолжува во Бигла. Геолошкиот состав е претставен со кристалести шкрилци преку кои лежат тријаски варовници. Кон запад течат Голема и Коселска Река, а кон исток Пространска, Вировска Река и Големача, притока на Боишка Река. Планинските страни се под шума, а високите делови под планински пасишта.
NGC 6766
NGC 6766 — планетарна маглина во соѕвездието Лебед, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6766 се споменува и како NGC 6884, PK 82+7.1, CS=15.6.
Откривање
Објектот е откриен на 8 мај 1883 година од страна на Едвард Чарлс Пикеринг, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 15 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6766 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m. NGC 6766 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,25'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 10 м 23,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +46° 27' 42"".
Други поделби
Проучување на NGC 6766 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 55; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3559. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1099.
Пространска Планина (појаснување)
Пространска Планина е ороним кој го носат неколку планини во Македонија:
NGC 360
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 360 се споменува и како ESO 79-14, FGCE 119.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 360 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 360 има привидни димензии од 3,6' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 2 м 51,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 65° 36' 32". Положбениот агол на објектот е во износ од 144°.
Други поделби
Проучување на NGC 360 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3743. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 441; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8848.
Бучковци
Бучковци (словенечки: Bučkovci) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Писан Камен (Приковци)
Писан Камен — сакрален објект од средниот век во атарот на селото Приковци, Македонија. Во непосредната близина на селото, десно од патот што води за Кратово и од левата страна на потокот Длабок Дол, во карпата се издблабени две ниши во кои одвај се забележуваат остатоци од фрескоживопис. Местото се смета за свето.
Список на државни водачи во 1641 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 2155
NGC 2155 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2155 се споменува и како ESO 86-SC45, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2155 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m. NGC 2155 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 58 м 33,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 65° 28' 35".
Други поделби
Проучување на NGC 2155 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8900.
Барје (езеро)
Езерото Барје е вештачко езеро во подножјето на планината Кукавица, во близина на селото Вучје, 30 километри низзводно од Лесковац што резултира со изградба на насипна брана со висина 75, со глинено јадро во периодот помеѓу 1984 - 1989 година во клисурата на реката Ветерница, за водоснабдување, наводнување на Лесковац и неговата околина, како и за заштита од поплави.
Максималниот волумен е 40.670.000 3, додека во услови на нормално забавување и корисен волумен на резервоарот за водоснабдување, волуменот е 26.000.000 3. Максималната длабочина на акумулација во нормални услови на забавување е 25. Просечната ширина на резервоарот е околу 300, а должината варира од 7,1 до 7,5 во зависност од полнењето.
Природата околу езерото е зачувана, но бреговите се многу непристапни и има малку посетители. Порибено е со костур, платика, бабушка, штука, крап и толстолбик а населени во него, се и клен (кој е автохтон вид), белвица, бодорка, бандар и сончева риба. Има и завидна популација на речен рак.
Јоаким фон Рибентроп
Улрих Фридрих Вилхелм Јоахим (фон) Рибентроп (Ulrich Friedrich Wilhelm Joachim (von) Ribbentrop; 30 април 1893 – 16 октомври 1946) бил нацистички политичар и министер за надворешни работи на Третиот рајх.
Рибентроп е роден во Весел, на Валпургината ноќ. Вонредно е образован во приватни училишта во Германија и Швајцарија. Течно говорел англиски и француски јазик. Од 1910 до 1914 година работел во Канада како увозник на германски вина. Учествувал во Првата светска војна, добил чин поручник и орденот Гвозден крст. Бил пријател со Франц фон Папен. Во јули 1920 се оженил. Во бракот имал пет деца. Пред војната наводно имал афера со Волис Симпсон.
На Нирнбершкиот процес е прогласен за виновен по сите четири обвинителни акти и е осуден на смрт. По погубувањето, неговото тело заедно со телата на останатите злосторници е кремирано, а остатоците се истурени на непознато место во некоја река.
Срце (роман)
Срце е детски роман напишан од страна на италијанскиот автор Едмондо де Амичис кој бил романописец, новинар, раскажувач и поет. Романот е негова најпозната работа до ден-денес, инспирирана од неговите сопствени деца Фурио и Уго, кои во тоа време биле ученици. Тој е поставен за време на италијанското обединување, и вклучува неколку патриотски теми. Издаден е на Тревес на 18 октомври 1886 година, првиот ден на училиште во Италија, и веднаш станал успешен.
Преку истражувањето на социјалните прашања, како што е сиромаштијата, "Срцето" го покажува влијанието на идеологиите на делото на Де Амичис (подоцна тој се приклучил кон Италијанската социјалистичка партија). Поради ова, книгата останала влијателна (и главна на многу учебници во земјите на Источниот блок. Од друга страна, силното евоцирање на италијанскиот национализам и патриотизмот, исто така, многу го поздравиле Кралството Италија (1861-1946).
Заплет и ликови
Родителите на Енрико и постарата сестра Силвија комуницираат со него како што пишува во неговиот дневник. Како и неговиот учител кој му задава домашна работа што се занимава со неколку различни приказни за децата низ италијанските држави, кои треба да се гледаат како модел на улогата- овие приказни потоа се дадени во книгата како што доаѓа Енрико по читањето на нив. Секоја приказна се врти околу различна морална вредност, од која најистакнатите им помагаат на оние што имаат потреба, имаат голема љубов и почит кон семејството и пријателите и патриотизмот.
Прием и наследство
Романот бил преведен на кинески во почетокот на 20 век (со наслов "愛 的 教育" - буквално "Образование на љубовта") и станал доста добро познат во Источна Азија. Тоа било преведено на шпански со наслов "Corazón: Diario de un niño" што значи "Срце: дневник на дете". Книгата била многу популарна во латинските земји, како Мексико, меѓу младите момчиња и девојчиња во 1960-тите и 1970-тите.
Романот исто така бил исклучително популарен и влијателен во 1950-тите Израел, иако во моментов се смета за старомоден и повеќе не е познат на сегашната генерација на млади Израелци, кои би биле многу запознаени со Аниме од 1976 година.
Во 1962 година, Умберто Еко го објавил "Elogio di Franti" ("Пофалба на Франти"), гледајќи го "лошото момче" на Франти, како фигура на отпор против милитаристичката и националистичка идеологија.
Книгата се користела како една од инспирациите за академско достигнување во Мексико, користејќи го името на авторот за едно од светските училишта на Меѓународниот бакалауреат наречен Институт Д'Амицис, сместен во градот Пуебла.
Адаптации
Во 1948 година, за овој роман бил направен и филм, во режија на Виторио Де Сика и Дулио Колети.
Една од приказните, "Од Апенините до Андите", станала основа на серијата од аниме од 1976 година "3000 Лиги во потрага по мајка". Серијата се состоела од 52 епизоди и била емитувана во Светскиот театар. Целата серија била видлива на многу различни јазици и станала популарна низ целиот свет. Во заклучок на серијата, филмот бил објавен во 1980 година, кој подоцна бил преработен, исто така, како игран филм, објавен во 1999 година.
Во 1984 година телевизиските минисери засновани на романот беа продуцирани од РАИ и во режија на Лујџи Коменсини.
Во 2009 година "Срцето: дневник на детето" било создадено како аудиокнига на Карлос Акоста на англиски и шпански јазик.
Змејовица
Змејовица (позната и како Змеоец или Змејовец) — пештера во Македонија на планината Даутица, над селото Крапа во областа Порече.
Местоположба
Пештерата Змејовица се наоѓа високо на билото на западната падина на планината Даутица, веднаш над селото Крапа во областа Порече. Поточно, таа е сместена на највисокиот дел на западната падина на надморска височина од 1410 метри, веднаш под самиот срт на планината Даутица помеѓу селото Крапа на запад, манастирот „Св. Преображение“ - Зрзе на југ и врвот Мовнатец над селото Маргари на исток. До пештерата не постои јасно обележана патека, а се стигнува само со пешачење околу 40 минути од селото Крапа, или 1,5 час од манастирот над Зрзе. Иако се наоѓа на голо, тревно и непошумено место, сепак пештерата е тешко забележлива бидејќи таа претставува пропаст при што нејзиниот отвор е дупка во земјата обрасната со трева.
Релјефни и спелеолошко-морфолошки одлики
Пештерата Змејовица има должина од 68 метри и облик на една голема сала која е висока 15 m|метри и широка околу 11 метри. Непредно на влезот од оваа сала преку мал ходник се отвора и една помала сала со висина од 3 метри и широчина од 4 метри, од кој се отвора тесен и непрооден ходник кон југоисток. Од источниот ѕид на главната сала се отвораат четири ходници од кои два во источен и два во југоисточен правец кои најверојатно се спојуваат во голема сала на околу петнаесетина метри длабочина. Сите отвори на овие ходници се тесни и веднаш започнуваат со многу голема стрмнина чиишто камени ѕидови се многу мазни и секогаш влажни заради што се многу лизгави и опасни за спуштање. Поради овие одлики и неможноста за прикачување опрема на стрмните, мокри и меки гранитни ѕидови, пештерата Змејовица е најмалку истражена, со непозната целосна длабочина на внатрешноста. На североисточната страна во пештерата се наоѓа едно елипсовидно проширување што личи на долап, а вдлабнатината му е исполнета со вода.
Кладенците со вода во пештерата Змејовица, од месното население се сметаат за многу издашни и лековити, а исто така се смета дека нивната вода избива во познатиот силен извор во манастирот над Зрзе. На почетокот на 90-тите, во 1992 година, вршени се испитувања за штедроста и издашноста на изворите во внатрешноста на пештерата Змејовица со цел да се реши проблемот за водоснабдување на градот Прилеп, при што со моторни пумпи на агрегат три дена непрестајно се црпела водата сè до нивното престанување со работа поради снемување гориво. По билото на планината Даутица, на околу 800 метри јужно од главниот отвор на Змејовица, веднаш до сртот над Зрзескиот манастир, се наоѓа уште една јама - отвор, во која се забележува голем процеп кој води кон север, поради што може да се претпостави дека таа е поврзана со главниот систем на пештерата.
Предание и легенда за пештерата Змејовица
Меѓу народот постои предание, односно легенда која се поврзува со пештерата Змејовица, за чиишто кладенци се смета дека имаат лековита вода. На Велигден играле девојки на оро, на сретсело, и наеднаш дувнал силен ветер и кренал една од девојките. Никој не можел да ја најде, а мајка ѝ ја барала секаде и на крајот ја нашла в планина, во пештерата, кај змејот. Додека змејот спиел, таа ја научила ќерка си да го праша од што му е умирачката и таа така направила, го прашала една вечер кога си дошол од облаци, уморен. Змејот ѝ рекол дека умирачката му е во солта, ако испие еден кобел солена вода на часот ќе умре. Кога разбрала мајка ѝ, донела сол и му турила во коблите, издлабени од камен. Тие ниту секнувале, ниту прелевале, секогаш биле полни со вода. Кога дошол змејот и ја испил солената вода, вчас умрел и се скаменил, но ја скаменил и девојката. Народот верува дека камењата во пештерата навистина личат на змеј и на девојка. Во верзијата на народната легенда за Змејовица запишана од Апостол Поп-Јовановски, се споменува дека не ветер, туку самиот змеј, од чиешто рикање и сила сите се плашеле, ја грабнал најубавата девојка од селото, која потоа сама дознала и му ставила сол во водата од која што тој се скаменил. Во една друга запишана верзија на легендата, се споменува дека грабнатата девојка имала и машко дете со змејот. Според верувањата на народот, лечењето поради кое се посетува пештерата Змејовица, е осигурано со доаѓање на Дуовден (Духовден), или пак, на Илигден (Илинден).
Бранославци
Бранославци (словенечки: Branoslavci) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Селиште (Ново Село, Зелениковско)
Селиште — археолошко наоѓалиште кај скопското село Ново Село, Општина Зелениково. Претставува населба од римско време.
На левиот брег на Вардар, на блага падина покрај црквата „Св. Никола“ се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Во дворот на црквата се наоѓаат столб, база и римски надгробен споменик со релјефна претстава на петчлено семејство.
Милорад Кривокапиќ
Милорад Кривокапиќ (роден на 30 јули 1980 година) е српско - унгарски ракометар кој игра за Секелевуархели КК (ракомет) како десен бек.
Има татко кој е црногорец и унгарка мајка,  Милорад најпрвин ја претставуваше Србија и Црна Гора сепак,по неколку години играше за Унгарија, тој доби унгарско државјанство во 2006 година.