cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Голо Брдо (Брда)
Голо Брдо (словенечки: Golo Brdo) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Кардиф
Спорт
Кардиф е седиште на фудбалскиот клуб Кардиф сити кој игра во Премиер лигата.
Мацјејовка (капа)
Мацјејовка (полски: Maciejówka; буквално „Мацјејова капа“) ― вид на капа популарна на територија на денешна Полска на крајот на 19 и почетокот на 20 век. Тоа е тркалезна, мека капа направена од ткаенина, со краток стврднат врв, обично од црна или кафена кожа, често украсена со украсно јаже или плетенка. Првично дел од традиционалната народна носија во многу региони на Полска, за време на Првата светска војна станала дел од воената униформа на Пушкарското здружение и Полските легии.
Откако Полска се стекнала со независност во 1918 година, било предложено мацјејовката да стане стандардна капа на полската војска. Сепак, било тврдено дека мацјејовката премногу наликува на германските гарнизонски капи од Првата светска војна и на крајот наместо тоа била усвоена рогативката.
Национален музеј на Тарас Шевченко (Киев)
Националниот музеј на Тарас Шевченко  (украински: Національний музей Тараса Шевченка) е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Овој музеј бил основан врз основа на поранешната галерија од слики на Тарас Шевченко во Харков и Државниот музеј на Шевченко во 1949 година.
Музјот се наоѓа на истоимената улица.
Галеријата од Харков била основана во 1933 година, а започнала да работи во 1934 година. Од тој институт биле пренесени 107 оригинални уметнички дела на уметникот во Киев. Во 1939 година, по повод 125-годишнината од раѓањето, Советската академија на науките организирала изложба на сликите во најголемите градови во земјата.
Во 1940 година, овие слики биле пренесени во Државниот музеј посветен на Шевченко, заедно со голем број на материјали и дека поврзани со Шевченко. Во тоа време биле собрани над 10,000 експонати. Во времето на војната бил затворен музејот. Највредните експонати биле однсени во Новосибирск, за да по крајот на војната истите бидат повторно вратени. Во 1949 година, музејот бил повторно отворен.
Денеска, во музејот се наожѓаат 28,007 експонати.
Амурски леопард
Амурскиот леопард, познат и под името кинески леопард или сибирски леопард — вид од родот пантери (Panthera) од семејството на мачките (Felidae) кој живее на рускиот Далечен Исток (на мала територија помеѓу Русија и Кина). Овој вид е еден од најретките видови на мачки во светот, и се проценува дека постојат само уште 30-35 единки. Меѓународниот сојуз за заштита на природата го прогласил амурскиот леопард за критично загрозен вид, што значи дека му се заканува опасност од изумирање во дивината.
Особености
Од осумте подвида на леопардот, амурскиот подвид има најразлична шара на крзното. Има жолтеникава боја (поготово за време на летниот период) и широко распространети розети со дебели црни прстени и темен центар. Должината на влакната варира од 2,5 сантиметри во лето до 7,5 сантиметри во зима. Очите на амурските леопасрди се светли со синозелена боја.
Однесување
Мажјаците амурски леопард тежат од 32-48 килограми, со исклучоци кои достигнуваат тежина и до 60-75 килограми. Женките се помали и тежат од 25-43 килограми. Главен плен на овој подвид е елен сика и срна, како и зајци и јазовци. Овој подвид се среќава со потешкотии во регионите каде живеалиштето го дели со тигарот, но ова ретко се случува на територијата на Русија. Истражувањата покажале дека зголемената популација на тигрите во југозападниот дел, не влијае негативно на популацијата на леопардот. Амурските леопарди во зоолошките градини најмногу раѓаат млади кон крајот на летото и почетокот на есента. По носењето кое трае околу 12 недели, младенчињата се раѓаат во легла од 1-4 единки (со просек од 2 мачиња). Младите леопарди остануваат со мајката и до две години додека не станат независни. Првото парење кај женките е на возраст од 3-4 години. Во дивината леопардите живеат 10-15 година, но во заробеништво достигнуваат и 20 годишна возраст.
Опасности
Нелеглани ловци се и сиромашните локални селани но и скоро збогатени руси, најмногу од градот Владивосток, како и кинези кои нелегално ја преминуваат границата. Од 2002 година, во Русија се пронајдени 9 кожи или тела од амурски леопарди жртви на ловокрадстовото, а најмалку две единки се убиени во Кина. Шумите во кои живеат овие леопарди полека ги снемува како последица на честите пожари. Локалните селани ги почнуваат пожарте поради бројни причини, но најмногу за да го стимулираат растењето на папрати кои се популарна состојка во исхраната кај русите и кинезите. Загубата на генетскиот диверзитет кај малата и изолирана амурска популација претставува голем проблем кој може да доведе до депресија. Сепак досегашните резултати се нецелосни и потребни се дополнителни истражувања на оваа тема пред да бидат донесени заклучоци.
Хојокасеро
Хојокасеро — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Чо Хо-сунг
Чо Хо-сунг (Cho Ho-sung; р. ) — јужнокорејски велодромски велосипедист. Настапил на трката омниум на Летните олимписки игри 2012.
Колпортер-арена
Колпортер арена — повеќенаменски стадион во Келце, Полска. Стадионот најмногу се користи за фудбалски натпревари и тука своите домашни натпревари ги игра екипата на Корона Келце. Стадионот е со сместивост од 15.500 гледачи и бил изграден во 2006 година. Станува збор за еден од најмодерните стадиони во Полска.
Првиот натпревар на стадионот бил одигран на 1 април 2006 година меѓу екипите на Корона Келце и Заглебје Лубин во рамките на првата фудбалска лига на Полска. Натпреварот завршил со резултат 1–1.
Стариот стадион на Корона Келце моментално го користи резервниот тим на клубот.
Натпревари на репрезентацијата
Досега полската фудбалска репрезентација изиграла три натпревари на Колпортер арената. Првиот натпревар бил против Ерменија во квалификациите за Европското првенство 2008. Вториот натпревар бил против Сан марино во квалификациите за Светското првенство 2010. Тој натпревар бил значаен поради две причини: прво, Полска ја забележала највисоката победа во својата фудбалска историја победувајќи со резултат 10:0, и второ, Полска го постигнала својот најбрз гол во историјата благодарение на Рафал Богуски, кој постигнал гол за водство од 1-0 во 23. секунда од натпреварот.
Пријателски натпревар помеѓу Полска и Финска се одиграл на стадионот на 23 мај 2010 година.
Пенула
Пенула (латински: Paenula) или касула (casula) ― наметка што била носена од античките Римјани, слична на пончо (т.е. големо парче материјал со дупка низ која поминувала главата, висејќи во големи набори околу телото). Таа првично била носена само од робови, војници и луѓе со низок степен; во 3 век, сепак, таа била прифатена од страна на модните луѓе како пригодна наметка за јавање или патување, и конечно, со збирниот закон од 382 година (Теодосиев законик (Codex Theodosianus) xiv. 10, 1, de habitu ... intra urbem ) било пропишано како правилна секојдневна облека на сенаторите, наместо воената кламида. Потоа, тогата била резервирана за државни прилики.
Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2018-2019
Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2018-2019 била 116-тата сезона на второто ниво на англискиот фудбал, односно 15-та под името Чемпионшип.
Најдобар стрелец бил Теему Пуки од Норич Сити со 29 гола.
Промена на екипи
Следниве екипе ја промениле лигата во однос на сезоната 2017–2018.
{{Columns
Гоњаче
Гоњаче (словенечки: Gonjače) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Фудбалска лига на Англија Чемпионшип 2018-2019
Во Чемпионшип
Испаднале од Премиер лига
Од Чемпионшип
Промоција во Премиер лига
Испаднале во Лига Еден }}
Завршна табела
Легенда:
Нотес: Санкции:
Список на стрелци
Ажурирана на 7 мај 2019
Хет-трикови
4 Играчот постигнал 4 гола
Департмани во Ел Салвадор
Ел Салвадор е поделен на 14 департмани. Тие се:
Џозеф Блек
Џозеф Блек бил „татко“ на квантитативната хемија; неговата теза од 1754г., ги поставила темелите за сосема нов пристап на овој предмет, што почивал на мерењата наместо на претпоставките и погодувања. Неговата љубопитност во врска со однесувањето на течностите при вриење и мрзнење го отворила патот на ново сфаќање на топлината и однесувањето на молекулите.
Животопис
Блек е роден на 16 април 1728 г., во Бордо, Франција каде што татко му бил трговец со вино. Во 1740 г., бил пратен во родниот град на татко му, во Белфаст, на школување. Таму Блек го изучувал латинскиот и грчкиот јазик. Зрелите години ги поминал на универзитетите во Глазгов и во Единбург. Во Глазгов неколку години студирал јазици и филозофија, но подоцна преминал на медицина и анатомија. Ги слушал предавањата од хемија кај Вилијам Кален, кој подоцна го зел за асистент во лабораторија. Завршил за лекар, но тој е попознат во истражувањата во областа на хемијата и физиката. Од 1752г., ги продолжил студиите на Универзитетот во Единбург. Тука ги направил своите најголеми откритија и објавил својата докторска теза. Во 1756 се вратил во Глазгов каде најпрво предавал како професор по анатомија и ботаника за наредната година да биде поставен за професор по медицина. Во меѓувреме станува личен доктор на филозофот Дејвид Хјум, иако целото време го поминувал проучувајќи ги хемијата и физиката. На крајот од 1757 година го запознава Џејмс Ват со кого станале пријатели, а Блек го подучувал за феноменот на топлината. Во 1766г. се вратил во Единбург, каде што како професор по хемија и медицина го наследил Кален. Таму предавал во наредните 30 години, сè додека не почнало да го издава здравјето. Блек никогаш не се оженил, иако очигледно го обожавал женското друштво. Тој свирел на флејта и ги посетувал клубовите со пријателите, меѓу кои биле политичкиот економист Адам Смит, геологот Џејмс Хатон и филозофот Дејвид Хјум. Џозеф Блек починал на 6 декември 1799г., додека вечерал со пријателит. Нежно ја спуштил чинијата во скутот и издивнал, неистурајќи ниту капка: како да сакал да почине како што и живеел, мирно и достоинствено. Бил погребан на познатите гробишта Грејфрајарс. Оставил поголема сума пари, која во тестаментот ја поделил на 10 000 делови што праведно им биле поделени на неговите наследници.
Откритие
Блек сфаќајќи дека е важно да го знае точното количество супстанции во секој експеримент, направил аналитичка вага што му овозможила прецизно мерење на примероците; подоцна вагата ќе стане главно средство во хемиските лаборатории. Тој почнал да проучува што се случува кога ќе се загрее еден облик на магнезиумкарбонат, т.н. magnesia alba. Хемискиот процес е многу едноставен: загревањето на карбонатот ослободува јаглерод диоксид, оставајќи оксид на магнезиумот. Овој цврст производ е многу каустичен, па се смета дека кога карбонатот ќе се загрее над пламенот, во него влегува малку каустичен материјал од пламенот; затоа производот е потежок од првобитната материја. Блек вниметелно ја измерил првобитната материја и подоцнежниот производ, докажувајќи дека тежината се губи во текот на процесот. Ниту малку каустичен материјал не бил апсорбиран; напротив малку од тој материјал се изгубил.
Изолирање на јаглерод диоксидот
Бидејќи Блек не можел да види што се изгубило, тој мислел дека тоа е некој вид гас. Него успеал да го „фати“, нарекувајќи го „фиксиран воздух“, бидејќи во тоа време сите гасови биле нарекувани воздух, а овој бил врзан во magnesia alba. Тој бил прв што некогаш изолирал чист гас, а потоа покажал дека тој гас се создава во реакција на варовник со киселина, при согорување на ќумур и ферментација, а се јавува и во дишењето и во атмосферата. Ова бил прв случај некој да направи внимателни мерења во областа на хемијата, како и вистински анализи. Блек ги зачувал своите резултати за докторската теза, која по значењето се споредува со Оптика на Њутн; со спроведување на совршена низа едноставни експерименти и опсервации, Блек ја поставил основата на квантитативната хемија. Блек држел предавања пет пати во неделата кои често ги потпирал на најновите резултати од истражувањата и приредувал вистински спектакли за да ги забави своите слушатели. Тој не добивал плата, туку само дел од студенските школарини.
Државен музеј на украинската декоративна уметност
Државниот музеј на украинската декоративна уметност (украински: Музей українського народного декоративного мистецтва) е музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев.
Овој музеј е еден од најголемите уметнички галерии во земјата. Се наоѓа во склоп на Националниот киево-печерски историски музеј.
Музејот бил отворен во 1899 година. Денеска, во музејот се наоѓаат повеќе од 75,000 дела на површина од 1,500 метри ².
Летна универзијада - 1999
XX Летна универзијада — универзијада одржана од 3 до 13 јули 1999 во Палма де Мајорка, Шпанија.
Кенго Накамура
(роден ) — јапонски фудбалер.
Гумниште (Горна Бела Црква)
Гумниште — археолошко наоѓалиште во преспанското село Горна Бела Црква. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на југоисточниот дел на селото, покрај патот што води за селото Долна Бела Црква, каде според кажувањето на мештаните, имало мала црква од која се зачувани само контурите на темелите, со приближни димензии од 10 м должина и 8 м ширина, со насоченост исток-запад.
Флеш Валон 2013
Флеш Валон 2013 било 77. издание на еднодневната велосипедска трка Флеш Валон. Била одржана на 17 април 2013 на растојание од 205 километри и била дванаесетта трка во сезоната на Светската турнеја.
Екипи
Бидејќи Флеш Валон е настан во Светската турнеја на UCI, сите 19 UCI World Tour екипи се автоматски повикани и се обврзани да испратат свој состав. Шест други екипи добиле специјални покани за учество на трката и со тоа била создадена главната група од 25 екипи.
Екипи со специјални покани биле:
Студена Бара
Студена Бара — село во Општина Куманово на северот на Македонија.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Скопска Блатија, на десниот брег на реката Пчиња.
Историја
Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.
Население
Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Студена Бара имало 202 жители, од кои 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија, 30 Власи и 12 Роми.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото има 344 жители, од кои 343 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 231 жител, од кои 200 Македонци и 31 лице без податоци.
Родови
Студена Бара e воглавно македонско село.
Македонски
Турски
Иселеништво
Порано во селото имало поголем број муслимански родови. Но тие се иселувале во повеќе наврати. Постарите иселеници отишле во Свети Николе (20 семејства), Крушје (10 семејства), Прешево (10 семејства), Скопје (6 семејства), Куманово (5 семејства) и во Романовце (3 семејства).
Посилен интензитет на иселување имало после 1912 кога голем број од населението е иселено во Турција.
Евгениј Замјатин
Евгениј Замјатин (руски: Евге́ний Ива́нович Замя́тин) (1 февруари 1884, Лебедјан - 10 март 1937, Париз) - руски и советски писател.
Животопис
На почетокот, Замјатин бил приврзаник на болшевичкото движење, но по Октомвриската револуција се разочарал од политичките прогони и од злоупотребата на власта. Замјатин се занимавал со математика, бродоградба и книжевност, но себеси се нарекувал „професионален еретик“. Тој бил еден од првите советски дисиденти, а по прогонството од СССР, најпрвин живеел во Англија, а потоа се преселил во Париз, каде умрел во сиромаштија и заборавен од сите.
PinchukArtCentre
Музејот PinchukArtCentre е музеј за современа уметност кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев. Овој музеј е најголемиот приватен музеј во Источна Европа. Бил отворен на 16 септември 2006 година од страна на Виктор Пинчук.
Музејот организира изложби од водечките меѓународни и украински уметници, а поддржува и разни други културни иницијативи. Во 2007 и 2009 година, PinchukArtCentre официјално ја претставувала Украина на изложбата во Венеција.
NGC 3285A
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3285A е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3285A има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 32 м 48,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 27° 31' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 171°.
Други поделби
Проучување на NGC 3285A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31161. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 325; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6628. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1523.
Славе Белковски
Славе Борислав Белковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Основното училиште го завршил во Скопје, а потем го изучил столарскиот занает. На 9 септември 1944 година стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил распореден во Вториот баталјон. Во борбите против балистите на падините на Китка, во подножјето на Водно и покрај реката Треска, се истакнал со храброст. Учествувал и во акциите на ударните групи, што го оневозможувале железничкиот сообракај како и во други слични акции. На 13 ноември 1944 година земал директно учество во уличните борби за ослободувањето на Скопје. Во нив бил тешко ранет и пренесен на лечење во скопската болница, каде набргу потоа починал. Бил закопан на скопските гробишта.
NGC 1303
NGC 1303 — леќеста галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1303 се споменува и како MCG -1-9-29, NPM1G -07.0123.
Откривање
Објектот е откриен на 28 октомври 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1303 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1303 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 20 м 40,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 23' 39". Положбениот агол на објектот е во износ од 28°.
Други поделби
Проучување на NGC 1303 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12527. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 266; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4715. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1456.
Хојоредондо
Хојоредондо — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Полуправилна променлива ѕвезда
Полуправилна променлива ѕвезда — џиновска или суперџиновска ѕвезда од среден или доцен (постуден) спектрален тип која покажува значителна периодичност во промената на светлината, придружена од разни неправилности. Периодите се движат од 20 до преку 2000 дена, а облиците на светлинските криви знаат да бидат прилично различни во секој циклус. Замавите се разликуваат од неколку стотинки до неколку цели величини (обично 1-2 величини во филтерот V).
Класификација
Полуправилните променливи ѕвезди веќе долго се поделени на четири категории, а во поново време е додадена и петта. Првите четири групи добиле првични дефиниции во 1958 г. на X генерално собрание на Меѓународниот астрономски сојуз (МАС). Општиот каталог на променливи ѕвезди (ОКПЗ) ги прошириле со дополнителни информации и дале понови појдовни ѕвезди онаму кајшто постарите примери како S Vul претрпеле прекласификација.
Пулсирање
Полуправилните променливи ѕвезди, особено оние од поткласите SRa и SRb неретко се групираат заедно со миридите под заглавието долгопериодични променливи. Во други ситуации, поимот е поширок, и ги опфаќа речиси сите студени пулсирачки ѕвезди. Полуправилните џиновски ѕвезди се блиско сродни на миридите: миридите начелно пулсираат во фундаментална колебливост; semiregular giants pulsate in one or more призвуци.
Фотометриските проучувања на Големиот Магеланов Облак, трагајќи по гравитациски леќи покажале дека, во сушстина, сите студени развиени ѕвезди се променливи, при што најстудените покажуваат многу големи замави, а поврелите покажуваат само микроколебања. Полуправилните променливи ѕвезди припаѓаат на една од пет главни низи на односот период-сјајност, разликувајќи се од миридите само по пулсирањето во призвучната колебливост. Блискосродните променливи OSARG (малозамавни црвени џинови на OGLE) пулсираат со непозната колебливост.
Многу полуправилни променливи имаат долги вторични периоди околку десетпати поголеми од главниот период на пулсирање, со замави од неколку десетинки од ена величина при видливи бранови должини. Причината за пулсирањата не е позната.
Сјајни примери
η Gem е најсјајната SRa-променлива, а воедно и затемнувачка двојна ѕвезда. GZ Peg е SRa-променлива и ѕвезда од типот S со најголема величина од 4,95. T Cen е следна по сјајност од тој тип, но предложено е дека всушност може да е RV Tau-променлива, што би ја направило далеку најсјајниот член на таа класа.
Каталогизираните SRc-ѕвезди се помалубројни, но меѓу нив се некои од најсјајните ѕвезди на небото, како што се Бетелгез и α Her. Иако SRc-ѕвездите се дефинираат како суперџинови, дел од нив имаат спектрални сјајносни класи на џинови, а некои како α Her се ѕвезди од асимптотската гранка на џинови.
Многу SRd-ѕвезди се крајно сјајни хиперџинови, како што се ρ Cas, V509 Cas и ο1 Cen — сите видливи со голо око. Други се класификуваат како џиновски, но најсјаниот пример е LU Aqr, која е од седма величина.
Највеќето SRS-променливи се откриени при длабински големоразмерни прегеди, но меѓу нив се и V428 And, AV Ari, и EL Psc, кои се видливи со голо око.
Чо Сунг-хван (велосипедист)
Чо Сунг-хван (Cho Sung-hwan; р. ) — поранешен јужнокорејски друмски велосипедист. Настапил на екипниот хронометар на Летните олимписки игри 1964.
Чо Сунг-хван
Чо Сунг-хван може да се однесува на:
Темплари
Ред на сиромашните витези на Исус и на Соломоновиот храм, попознат како Ред на витезите Темплари или Храмовници — витешки ред основан околу 1119 година во Ерусалим. Според преданијата, витезите колку што биле храбри, толку во почетокот биле и сиромашни, па најчесто на сликите се прикажани како двајца витези јаваат еден коњ. Набргу Темпларите со одобрение на Папата ќе станат најмоќната воена сила во средниот век. Темпларите имале голема финансиска и политичка моќ и се сметаат за основоположници на првите банки во Европа. Својата моќ ја задржале сѐ до XIV век кога конечно ги уништил кралот Филип IV убавиот. За името на Темпларите поврзани се многубројни легенди меѓу кои и легендата дека тие биле чуварите на најголемата црковна тајна – што е и каде се чува Светиот грал.
Организациска поставеност
На чело на Темпларите се наоѓал Големиот мајстор. Прв Голем мајстор бил основачот Хуго де Паен, а последен Жак де Молеј, кој во 1314 година бил спален на клада. Витезите Темплари биле поделени на неколку сталежи (братства): Иако хиерархиски биле организирани како свештенички ред и строго ги почитувале правилата на Цистерцијанскиот ред, витезите Темплари биле едни од најдобро извежбаните воени сили во тој период. Секој витез имал најмалку 10 помошници во својата придружба. Нивната слава била надалеку позната, а нивната облека лесно препознатлива по големиот црвен крст кој го носеле на својата облека и на штитовите. Сите витези кои сакале да станат дел од Редот на Темплари, морале да поминат низ одредени церемонии за да се оцени нивната храброст и верност кон редот. Најважното правило кое безусловно морал секој витез Темплар да го почитува било мотото – нема предавање.
Основањето на Редот на сиромашните витези на Соломоновиот храм
За основоположник на овој ред се смета витезот Хуго де Паен, кој во периодот кога во Ерусалим, 20 години откако завршила Првата крстоносна војна, собрал група од 9 витези кои биле задолжени да се грижат за безбедноста на многубројните аџии. Од цела Европа, христијаните постојано патувале во Светиот град, но на својот пат честопати биле напаѓани од групи разбојници, одметнати крстоносци и од Сарацените. Така Хуго де Паен со својата група витези, добил задача лично од првиот Крал на Ерусалим, Балдуин Болоњски, да се грижи за безбедноста на патиштата и животот на аџиите. Хуго и неговите браќа воопшто не се вклопувале во вообичената претстава која денес ја имаме за витезите. Името го добиле по местото кое им било доделелно за своја тврдина, место каде некогаш се наоѓал Соломоновиот храм, иако наскорo целиот свет ќе ги запомни под скратеното име Темплари (од англскиот збор „temple“ - храм). На почетокот немале никакви финансии, носеле облека која им била подарена, па дури и по двајца јавале еден коњ што ќе остане забележано на многу гравури, печати и цртежи од тој период. Сепак, во следните десет години, Темпларите ќе станат голема економска, политичка и воена сила. Иако војувале најчесто на Светата земја, нивното богатство и силната економска моќ биле сконцентрирани во Европа.
Финансиската моќ на Темпларите
За да се стекне таква моќ и сила, во период кога црквата имала огромно влијание врз политиката во сите европски држави, несомнено била неопходна помош од првиот човек на црквата - Папата. Тој во период од 1139 година до 1145 година издал три були со кои на Темпларите им е дадена речиси апслоутна моќ и право за своите постапки да му одговараат единствено на Папата. Наскоро нивната репутација станала толку голема што многу аристократи кои престојувале на Светата земја им подарувале имот и пари, а многумина од нив своето богатство им го давале на чување. Всушност, нивната дејност била многу поголема од она што била нивна првенствена задача – контролирање и одржување на редот и мирот на патиштата. Постепено создале систем на кредитни хартии, со чија помош парите, кои им биле оставени на чување во некоја од нивните добро обезбедени тврдини, можеле да се подигнат во друга, а притоа било доволно само да се покаже нивната кредитна хартија. Многу историчари се сложуваат дека ова биле првите чекови, а Темпларите се сметаат за основоположници на првите европски банки. Францускиот крал Луј VII бил првиот европски владетел кој од финансиска пропаст бил спасен со подигање заем од Темпларите. Постепено дури и Папите станале финансиски зависни од Темпларите, бидејќи крстоносните војни финансиски ги исцрпиле. Каматите за нив станале преголеми, па за многу европски владетели финансиската моќ на Темпларите и презадолженоста биле закана за постоењето на нивната држава. Токму тоа била причината кралот Филип IV убавиот во XIV век да започне прогон на Темпларите, а нивниот последен Голем мајстор Жак де Молеј да го прогласи за еретик и да нареди негово спалување на клада.
Падот на Темпларите
Кога во 1292 година за Голем мајстор бил избран Жак де Молеј, Европа била потресена од повеќе немили настани. Светата земја била повторно во рацете на муслиманите и на повидок била нова крстоносна војна. Сè повеќе преовладувало мислењето дека една од причините е несогласувањето помеѓу трите најпознати Редови: Тевтонскиот, Болничарскиот и Редот на Темпларите, и дека е неопходна нивна реорганизација и соединување во еден единствен Ред. Истовремено, неколку витези биле неправедно обвинети за хомосексуалност и ерес, па темпларите станале предмет на истрага од страна на Папата Климент V. Иако Папата сѐ уште не бил подготвен за конечна прерсметка со Темпларите, така не мислел францускиот крал  Филип IV убавиот. Тоа октомвриско утро, петок 13, 1307 година, (оттука верувањето дека петок 13 е несреќен ден) неговите агенти ги уапсиле сите Темплари на територијата на Франција под сомнение за ерес, содомија, кривоклетство и негирање на Исус Христос. Залудно било објаснувањето на Големиот мајстор пред црквата дека во позадината на обвинувањата е финансиската презадолженост на францускиот крал и дека сите обвинувања се најобична лага. Под притисок на закани и мачење, наскоро самиот тој, но и неговите витези ги признале обвиненијата. Ова било доволна причина Папата да даде проглас со кој започнале апсења на Темпларите во цела Европа. За нивна среќа, некои од европските кралеви не ја послушале наредбата на Папата, па во своите држави им пружиле засолниште на пребегнатите Темплари. Така голем дел од нив пребегнал во Шкотска и Португалија каде основале нови Редови и каде пренеле добар дел од богатството. Уапсените Темплари, изложени на невидени мачења, ги признале недокажаните обвиненија и речиси сите биле живи спалени.
Тајната на Темпларите, легенди и митови
Кога на 21 јануари 1793, на плоштадот Конкорд во Париз на гилотина беше егзекутриран кралот Луј XVI, а неговата одсечена глава џелатот високо ја подигнал држејќи ја за косата, еден човек скокнал на платформата и ги брцнал прстите во крвта на мртвиот крал извикувајќи: “Жак Де Молеј, сега си осветен”. За името на Жак Де Молеј врзана е уште една легенда која вели дека додека горел на кладата, ги проколнал кралот и Папата дека многу бргу ќе се појават пред Божјиот суд. Така Папата Климент V починал само еден месец, а кралот Филип IV убавиот седум месеци подоцна. Целото постоење на Темпларите е обвиткано со мистерија, па можеби затоа околу нивната моќ има толку многу митови и легедни. Со право многу историчари се прашуваат: Каква тајна криеле Темпларите што им овозможила толку брз економски и воен развој? Многумина тајната на нивниот успех ја поврзуваат со митот за Светиот грал и ковчегот на заветот. Имено, кога Крстоносците стигнале во Ерусалим, некои од нив ги пронашле тајните списи според кои Исус Христос бил обичен човек, кој во бракот со Марија Магдалена имал потомци што до ден-денес се живи. Така Темпларите кои ја чувале тајната за гробот на Марија Магдалена, биле во позиција да ја уценуваат црквата, па токму оваа тајна била причината за нивната брза политичка и економска моќ. Другата легенда вели дека Темпларите го пронашле вистинскиот Свет Грал и го пренеле во Шкотска при нивното бегство во 1307 година.
Можеби најневеројатната легенда е онаа која Темпларите ги поврзува со пронаоѓањето на една друга голема света реликвија, ковчегот на заветот, во кој Мојсеј ги донел Десетте Божји заповеди. Според оваа легенда, Темпларите биле заслужни за пренесувањето на ковчегот на заветот во Етиопија каде се чува во најстрога тајност и денес. Неретко името на Темпларите се поврзува со уште две моќни организации кои сѐ уште постојат: Слободните ѕидари - масони и Сионскиот приорат. Според некои историчари, Темпларите ја откриле тајната на градењето на масоните, па изградиле многу храмови по нивниот урнек. На ова се надоврзува блискоста во организацијата на Редот на Темпларите и масоните, како што е хиерархиската поставеност на чело со Голем мајстор. Поврзаноста на Темпларите со Сионскиот приорат се должи на веќеспоменатиот мит за потомците на Исус Христос и Марија Магадлена. Сѐ уште има различни толкувања на прашањето дали Сионскиот приорат навистина постоел или сето тоа е само обична измама. Откако биле протерани и речиси уништени, Темпларите според некои теории, тајната за потомците на Исус Христос му ја предале на чување на Сионскиот приорат, кој постои до ден-денес. Ова најдобро може да се согледа во романот на Ден Браун, „Кодот на Да Винчи“.
Врска со други слични Редови
- Тевтонски ред – германски римокатолички христијански Ред формиран кон крајот на 12 век во Палестина, кој подоцна својата моќ ја пренесува на територијата на Прусија (Германија). - Масонство – братство формирано врз начелата на моралот и метафизичките идеи, денес сѐ уште многу активно и присутно во сите држави, па и во Македонија. - Сионски приорат – најверојатно измислено конспиративно тајно здружение кое со векови ја пренесува тајната за вистинското постоење на Исус Христос. - Малтешки Ред – христијански Ред настанат од темпларите кои пребегале од островот Родос на островот Малта. - Суверен воен Ред на Ерусалимскиот храм – христијански Ред формиран врз традицијата на витезите темплари и кавалерството. Редот постои и денес.
Книги:
- Светата Крв, Светиот Грал од Мајкл Беџент, Ричард Леиџ и Хенри Линколн - Одмаздата на витезот Сенка од Дерек Бенц - Фукоово нишало од Умберто Еко - Ајванхо од Сер Валтер Скот - Темплари и Асасини: Небесна Полиција од Џемс Васерман
Филмови:
- Индијана Џонс и последниот крстоносец - Кодот на Да Винчи - Национално богатство - Небесното кралство -Крвта на Темпларите - Le Sang Des Templiers
Португалска гитара
Португалската гитара е 12-жичен инструмент со потекло од средниот век, заснован на цитрата и арапската лејта.
Хемиска рамнотежа
При хемиски процес, хемиска рамнотежа е состојба при која хемиските активности или концентрации на реактантите и производот не се менуваат. Кога две супстанции стапуваат во хемиска реакција и образуваат соодветни производи, во помала или поголема мерка се одвива и обратната реакција.
A+B --> C+D директна реакција
Португалска гитара
Историја
Гонсало Паредес и Флавио Родригеш, помеѓу другите, биле најпочитуваните композитори во рамките на традиционалниот стил, но Артур Паредес бил бунтовен и создал далеку поагресивен, драматичен и софистициран пристап. Работејќи заедно со семејството Грасио од Куибра (неговиот роден град), Паредес буквално го ре-измислил и ре-изградил инструментот со поглед на работите кој отворал повеќе можности за поостар звук со подолга трајност, и овозможувал посложени звуци со поголем асортиман. Карлош Паредеш, синот на Артур, создавал нови мелодии и ја претворил португалската гитара во концертен инструмент, свирејќи со џез музичари како Чарли Хејнд, помеѓу другите. Во исто време, во Куибра, Антонио Брожо и Антонио Португал ги развивале и португалската гитара и стилот фадо де куибра, надминувајќи ги претходните ограничувања во компонирањето и импровизацијата.
Хемиска рамнотежа
C+D --> A+B обратна реакција
Португалска гитара
Штимање
6. пар: B (си)
5. пар: A (ла)
4. пар: E (ми)
3. пар: B (си)
2. пар: A (ла)
1. пар: D (ре)
Црква „Св. Константин и Елена“ - Мокрино
'''„Св. Константин и Елена “''' — црква која се наоѓа во Мокрино, Општина Ново Село. Црквата била изградена во 1876 година.
Горње Церово
Горње Церово (словенечки: Gornje Cerovo) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Манон 70 (филм)
Манон 70 е француски филм од 1968 со Кетрин Денев (фр. Catherine Deneuve), Жан-Клод Брили (фр. Jean-Claude Brialy) и Семи Фреј (фр. Sammy Frey). Филмот е напишан и режиран од Жан Аурел (фр. Jean Aurel).
Филмот е заснован на француски роман од 18 век и на италјанска опера од 19-тоит век. Оригиналната музика за филмот е на Серж Гејнсбург (фр. Serge Gainsbourg).
Сиже
Манон (Кетрин Денев) е неморална жена со слободен дух, која го користи сексот за да се опркужи себеси во луксуз.
Покраини во Буркина Фасо
Регионите во Буркина Фасо се делат на 45 покраини. Покраините се поделени на вкупно 301 општина.
Еве список на покраините во земјата, со нивните административни центри во загради:
Alex Art House
Alex Art House или Спомен-куќата на Александар Прогнимаке музеј кој се наоѓа во престолнината на Украина, Киев. Спомен куќата се состои од три галерии, приватна клекција и музеј на антички книги.
Објектот бил отворен на 28 мај 2009 година од страна на Александар Прогнимак. Изложбата се состои од картографски материјал, како одраз на територијата на Украина и соседните територии на Полска, Литванија, Русија и Отоманското Царство. Во овој дел од комплексот се презентирани мапи од познатиот француски картограф и инженер Гијом де Боплан. Исто така, колекцијата вклучува астрономски карти со ликот на небото, соѕвездија, планетите, кометите и други небесни тела на познатиот германски астроном и математичар од XVII век. Јохан Допелмаер. Голем интерес предизвикуваат две карти од 1478 година на Украина, кои биле издадени во Рим.
Душан Велковски
Душан Панков Велковски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. По завршувањето на основното училиште се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во периодот, кога балистичките банди навлегле во Скопска Црна Гора и кога над Глуво се нависнала опасноста да биде опустошено и се приклучил на Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во состав на истата учествувал во голем број борби против балистите и Германците. Иако се борел во голем број акции, непријателскиот куршум не го погодил. Душан загинува несреќно, од куршумот на својот соборец при чистење на оружјето. Бил закопан на селските гробишта во Глуво.
Вевчанска парохија
Вевчанска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Струшкото архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е протојереј Зоран Попоски. Парохијата ги опфаќа селата Вевчани, Октиси и Горна Белица.
Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Ојос де Мигел Муњоз
Ојос де Мигел Муњос (Hoyos de Miguel Muñoz) — општина во покраината Авила, во автономната заедница Кастиља и Леон, Шпанија.
Градно
Градно (словенечки: Gradno) — населба во Општина Брда во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Тодор Паница
Тодор Паница (1879 - 1925) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација, приврзаник на Серската група, еден од организаторите на Народната федеративна партија и еден од основачите на ВМРО (Обединета).
Рани години
Роден е во градот Орјахово на брегот на Дунав на 2 јули 1879 година во семејството на Никола Паница кој бил трговец од Велико Трново и Митанка Пелтекова - учителка од Свиштов. . Останува сирак и е одгледан од чичко си во Варна. Во гимназијата негов соученик е Михаил Даев - син на богати родители од Балчик. По завршувањето се враќа во својот град и формира социјалистички кружоци.
Револуционерна дејност
По распадот на ВМОРО, Тодор Паница му пренесува на Сандански за тоа што го подготвувале Михаил Даев, Иван Гарванов и Борис Сарафов - заговор за неговото убиство. Така, на 10 октомври 1907 година, во целосна тајност Сарафов, Гарванов и Даев се осудени на смрт. За убиец на Сарафов и Гарванов е одреден Паница, кој требало да го откупи својот грев кон организацијата, бидејќи тајно се оженил. На 28 ноември 1907 година, Тодор Паница убива двајца од Задграничните претставници на Организацијата во Софија - поручникот Борис Сарафов и Иван Гарванов. Потоа заминува со возот за Варна и оттаму оди кај жена си. Таа е учителка во Несебар. Потоа пеш оди во Бургас, зема воз за Софија и потоа бега во Македонија. За таа постапка е осуден на смрт на Ќустендилскиот конгрес на ВМОРО во 1908 година.
Во времето на Младотурската револуција од 1908 година дејствувал заедно со Јане Сандански и Серската група која соработувала со младотурскиот режим. Се населил во Драма и зема активно учество во организирањето на Народната федеративна партија во Македонија и Одринско. Во 1909 година учествува со одред од доброволци против контрапревратот на Абдул Хамид II.
При избувнувањето на Балканските војни во 1912 година тој е војвода на Драмската партизанска чета на Македонско-одринското ополчение, која учествува во ослободувањето на Неврокопско. Паница го одбранува преминот во Драмско, а делегација од Просечен му го предава градот, по што тој влегува во него со својата четата. Подоцна служи во првата чета на 14-та Воденска дружина. Во јули 1914 година, со закон изгласан од бугарскиот парламент, Тодор Паница е амнестиран во Бугарија за извршените убиства. Учествува во Првата светска војна во борбите кај Криволак, каде што е ранет и за хероизам е награден со крст "За храброст".
По завршувањето на Првата светска војна, заедно со Димо Хаџи Димов и други прогресивни дејци, Паница работи на обединувањето на левите сили на ВМРО. Тој ги нуди своите услуги на владата на лево-ориентираните земјоделци на Стамболиски во неговата борба со ВМРО. Користејќи ја ситуацијата, тој гради структури на Македонска федеративна организација во Неврокопско. Кога во 1922 година групите на Тодор Александров го нападнале Неврокоп, Паница со неколку свои истомисленици дал силен отпор, но поголемиот дел од Федералистите се пленети и во пракса нивните активности се неутрализирани. Паница успева да избега во Грција заедно со Стојан Мишев, Григор Циклев, Стојан Чочков и други. По Деветтојунскиот преврат, одреден период живее илегално во Бугарија, а потоа тој се утврдува во Белград, од каде заедно со дел од Федералистите организира контрачети против ВМРО. Тодор Паница станува и советник на паравоеното Здружение против бугарските бандити. Во првата половина на 1924 година во Солун и Атина, Паница имал неколку средби со Елефтериос Ставридис, член на Комунистичката партија на Грција. На овие средби, меѓу другото, според спомените на Ставридис публикувани во 1953 година, Ставридис истакнал:
А Паница рекол:
Имајќи предвид дека овие идеи уште не биле популарни дури и меѓу левицата на ВМРО,  Гледиштата на Паница се признаени во други извори. Особено се интересни податоците кои ги дознваме од натписот на д-р Карло Блинд под наслов Бугарските злосторства против Бугарите, објавено во лондонскиот Пал мал газете на 5 јулу 1905 година. Карло Блин ги застапувал бугарските погледи за решавање на македонското прашање, тој ги анализирал и ги критикувал македонските определби на Садански. Отука тој пишува: Двата востанички комитети меѓусебно се уништуваат. Цончев го предводи врховистичкиот, а Сандански централистичкиот комитет, односно Внатрешната организација. Сандански се претставува како единствен претставник-Македонец. Тој се поставил за цел од Македонија да создаде незвисна држава, која единствено би можела да влезе во составот на балканска федерација, кога таквата сомнителна творба еднаш би се создала. Цончев, од своја страна се стреми да создаде Бугарска автономна Македонија, која потоа би се соединила со Кнежевството Бугарија Ванче Стојчев, Лондонски балкански комитет и МРО од 1903 до 1907, ГИНИ, г. 37/1-2, Скопје, 1993, 19. Јане Сандански имал многу јасни погледи за употребата на јазикот во иднта македонска држава. Според Блинд, идејата на Јане за независна Македонија била неоправдана бидејќи во Македонија живееле: Македонци, Грци, Срби, Албанци и Романци, а секој од нив си има свој јазик. Отука било залудно Македонскиот комитет да се обидува да создаде јазик единствен за сите. Во натписот било истакнато дека: ''Учените од Комитетот на Сандански создаваат граматика на македонски јазик како јазик на целата област. Дијалектот на Битолскиот вилает се зел за основа на тој нов experanto. Новиот макеоднски јазик требало да ги истисне српскиот и бугарскиот јазик кој се зборувал во Бугарија и Србија''. Овој натпис укажува дека Јане имал јасен став за политичката, националната, културната и духовната посебност на Македонија. Политичките и националните погледи на Сандански за посебноста на Македонија, пред сè во однос на Бугарија, биле целосно афирмирани во текот на Младотурската револуција. Во интервјуто со д-р Владимир Бурилков, дописник на весникот Дневник, Јане истакнал дека луѓето околу весникот Илинден, предводени од Петко Пенчев се надворешна пропаганда и сега тие се агенти на Бугарија Јане Сандански и посебноста на Македонија и Македонците, Ванчо Ѓорѓиев, Д-р Владимир Бурилков, Во Македонија и Одринско 1908-1912, Софија, 37-38
Во 1925 година Паница се преселува во Виена, каде работи заедно со Димитар Влахов и се поврзува со круговите на Коминтерната и БКП. Учествува во подготовката на потпишувањето на Маjскиот манифест од страната на МФО и тврди дека обединување со ВМРО е невозможно, додека не се заменат водачите. По неуспехот на Манифестот, убиството на Тодор Александров и братоубиствата е одреден за ликвидирање од Иван Михајлов. Во меѓувреме Паница го промовира и формирањето на ВМРО (Обединета).
Убиство
Ванчо Михајлов по преземањето на ВМРО (Автономистичка) започнал да се пресметува со своите непријатели и неистомисленици. На неговиот список за ликвидација се нашол и Паница, иако бил далеку и надвор од Бугарија. Со убиството на Паница, Ванчо Михајлов сакал да го зацврсти својот престиж.
За таа цел тој ја искористил Менча Карничу, блиска до идејните чувства на Тодор Паница, на која ќе и вети брак само за да го ликвидира својот пријател. Менча Карничу, по потекло од Крушево, болна од туберколоза, се вовлекла во семејството на Паница, кое живеело во Виена и станала многу блиска со сопругата на Паница, Екатерина.
Планот за ликвидирање на Паница предвидувал тој да биде убиен на свадбата на Бумбаров, вооружен придружник на Паница, со Магдалена, сестра на Екатерина. Но, таа се откажала од ова дејство поради големото обезбедување. На 7 мај 1925 година во виенскиот Бургтеатар се изведувала претставата Пер Гинт.
Така и станало. Во потребниот миг таа го извадила пиштолот и со неколку куршуми го усмртила Паница. На судскиот процес во Виена таа е осудена на протерување од Австрија и заминала за Софија, а наскоро му станала и сопруга на Ванчо Михајлов.
Јасухито Ендо
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2006, 2010 и 2014.
Че Хјанг-мин
Че Хјанг-мин (Choe Hyeong-min; р. ) — јужнокорејски професионален друмски велосипедист, кој вози за екипата Гемзан Инсам-Чело.
Монсанто
Монсанто (Monsanto, The Monsanto Company) — меѓународно претпријатие, кое во минатото се занимавала со производство на хемиско оружје, чијашто сегашна основна дејност му е биотехнологијата.