cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Софиja (област)
Општина Сливница
Алдомировци, Бахалин, Братушково, Брложница, Гургулјат, Г’л’бовци, Драготинци, Извор, Пиштане, Повалир’ж, Радуловци, Ракита, Сливница
Општина Чавдар
Чавдар
Општина Челопеч
Челопеч
NGC 4109
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 156°.
Други поделби
Проучување на NGC 4109 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38427. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3019. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1367.
Хунахпу
Во мајанската митологија, Хунахпу бил еден од двајцата Мајански херои-близнаци.
Список на државни водачи во 291 година
Ова е список на државни водачи во 91 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Могила (Зубово)
Могила  — археолошко наоѓалиште во Зубово, Општина Ново Село.
Претставува могила од римското време. Се наоѓа на границата меѓу атарите на селата Зубово, Сушица и Секирник, на левата страна од потокот Завој и од патот што води за селото Колешино. Има пречник во основата од околу 13 м и височина до 0,70 м. Могилата е прилично деформирана, а на врвот се наоѓа тригонометриска точка. .
Црква „Св. Василиј“ - Бер
Свети Василиј (Άγιος Βασίλειος) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Големи Свети Бессребреници“.
Изградбата има две фаз. Првата е жртвеникот и не се знае кога е подигната; остатокот од храмот е од XVIII век. Нема зачуван живопис. Градбата претставува правоаголна двокорабна базилика со четириводен дрвен покрив и женска црква на запад. Влезот од југ води во наосот. До женската црква се стасувало по полуотворено дрвено скалиште до влезот од јужната страна, но подоцна е уништено. Двата кораба во внатрешноста се поделени со една колонада од дрвени столбови. Нема зачувани фрески, а иконостасот е обичен.
WR 147
WR 147 — ѕвезден систем во соѕвездието Лебед. Неговото растојание е  околу 2.100 ± 200 светлосни години (630 ± 70 парсеци ) од Земјата. Ова ја става ѕвездата пред здружението OB познатo како Лебед OB2. Системот е екстремно зацрвенет од меѓуѕвезденото згаснување - односно, прашината пред ѕвездата го расејува поголемиот дел од сината светлина што доаѓа од WR 147, што прави ѕвездата да биде црвена.
Растојание
Растојанието до WR 147 со пресметки е утврдено дека изнесува 630 парсеци (pc) врз основа на инфрацрвена фотометрија. Згаснувањето во визуелниот опсег е пресметано и изнесува 11,5 величини и апсолутната ѕвездена величина се претпоставува дека е − 6.7. Ова прави WR 147 да биде една од најблиските познати Волф-Рајеови ѕвезди, и покрај неговата слаба привидна величина.
Подоцнежните пресметки со употреба на оптичка и ултравиолетова фотометрија дадоа малку пониска вредност за згаснувањето. Во комбинација со претпоставка за посјајна апсолутна величина, се добива модул за растојание од 10,6 што одговара на растојание од околу 1.200 парсеци. И покрај ова овој систем е сè уште еден од најблиските Волф-Рајеови системи до Сонцето.
Систем
WR 147 се состои од две многу масивни ѕвезди, Волф-Рајеова, означена како WR 147S, и друга ѕвезда придружник, назначена како WR 147N, која е ѕвезда од главната низа од спектрален тип B (постои можност да биде и џин од спектрален тип О).
WR 147 е визуелно разделен на две составници во 1990-ите, првично во  радиобранови бранови должини. Врз основа на аголното растојание од околу 643 ± 157 mas, се добива (т.е. минимално) растојание меѓу ѕвездите од околу 403 ± 45 ае, што е околу тринаесет пати поголемо од растојанието помеѓу Нептун и Сонцето. Местоположбата на придружникот разгледувана во блиско инфрацрвена светлина е на малку поголемо растојание од примарната ѕвезда отколку што првично покажувал радиоизворот со ознака WR 147N, и од оваа причина ја добива ознаката WR 147NIR.
Волф-Рајеовата ѕвезда во системот (WR 147S) има сјајност од, што ја прави една од најсјајните познати ѕвезди. Придружната ѕвезда од спектрален тип B е значително помала сјајност од само.
Орбиталните елементи на орбитата WR 147 се слабо познати, бидејќи двете составници се одделени доволно далеку што не е откриено орбитално движење. Не е познато и наклонетоста на орбитата на WR 147 на нашата линија на видување: бројни студии имаат дадено вредности кои се движат од 30 ° до 60 °. Ограничување на вредноста на наклонот е важно бидејќи вистинската поделба на ѕвездите зависи од вредноста.
Судирен ветер
Ѕвездениот ветер од овие две ѕвезди се судира и притоа се испушта рендгенско зрачење и радиобранови. Волф-Рајеовата ѕвезда губи маса со стапка од /год a придружник губи маса со стапка од /год. Плазмата создадена при судирот ветриштата може да достигне температура од 2,7 keV или 31 милиони келвини.
Рентгенски зраци
Во 2010 година, оддавањето на рендгенските зраци од WR 147 било утврдено дека потекнува од два извори: едениоте при судирот на ветеровите од двете ѕвезди, а другиот директно од Волф-Рајеовата ѕвезда, но причините за ова зрачење остануваат непознати. Се претпоставува дека станува збор за уште една масивна ѕвезда која е во орбита околу Волф-Рајеовата ѕвезда и доколку е така, таа би имала орбитален период од 15 до 20 дена, при што вкупната маса на системот ќе биде, што пак дава растојание од околу 0,33 ае.
Шбаланке
Во мајанската митологија, Шбаланке бил еден од двајцата Мајански херои-близнаци.
Фудбалска федерација на Словачка
Фудбалска федерација на Словачка (Slovenský futbalový zväz, SFZ) е управно тело за фудбал во Словачка, сместено во Братислава.
IC 126
IC 126 — галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 126 се споменува и како ESO 156-42, AM 0405-552.
Откривање
Објектот е откриен на 8 декември 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 126 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. IC 126 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 7 м 3,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -55° 19' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 78°.
Други поделби
Проучување на IC 126 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14481.
NGC 2087
NGC 2087 — спирална галаксија во соѕвездието Сликар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2087 се споменува и како ESO 159-26, IRAS 05433-5533.
Откривање
Објектот е откриен на 6 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2087 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 2087 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 44 м 16,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 55° 31' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 136°.
Други поделби
Проучување на NGC 2087 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17684. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 422; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8523.
Тион
Долфин или Тион (бислама: Thion или Dolphin) е мало островче во покраината Санма во Вануату..
Опис
Островот се наоѓа во заливот Шарк, во непосредна близина на источниот брег на Еспириту Санто. Во непосредна близина западно се наоѓаат малите островчиња Малворор, Малет и Малас, а нешто подолу е и Малелвол. Просечната надморска висина на островот е 213 метри. На островот има две мали езерца со слатка вода. Покрај тоа, на островот има и напуштен ранч. Денес островот не е населен и се користи како излетничко место на жителите од Санто.
Russula vesca
Russula vesca, е столпчеста габа од родот Гулапка.
Таксономија
Russula vesca била опишана и именувана од еминентниот шведски миколог Елиас Магнус Фрис (1794–1878). Специфичниот епитет е женски род на латинската придавка vescus, што значи „јадење“.
Опис
Кожата на шапката обично не ги достигнува маргините (што резултира со заедничките имиња). Шапката е 5-10 см ширина, рамна, конвексна или со малку потиснат центар, слабо леплива, бојата од кафеава до темна цигла-црвена боја. Вкусот е благ. Ливчињата се затвораат и се бели. Дршката се стеснува кон основата, 2–7 cм долго, 1,5–2,5см широко и бело. Се претвора во боја на лосос кога се нанесуваат железни соли ( Железен сулфат). Отпечатокот на спорите е со бела.
Распространетост и живеалиште
Russula vesca се појавува во пролет, лето или есен, а расте првенствено во листопадни шуми може да се стретне и во четинарните шуми во Европа и Северна Америка.
Јадливост
Russula vesca се смета дека е добра за јадење, со благ вкус на јаткасто овошје. Во некои земји, вклучувајќи ги Русија, Украина и Финска, се смета дека е целосно јадлива дури и во сурова состојба.
Галерија
Дислексија
Дислексија е состојба каде што постојат тешкотии при читањето и разбирање на прочитаното. Децата кои страдаат од оваа болест, имаат тешкотии и при интерпретацијата на визуелните симболи. Иако имаат нормален вид и слух, како и навики за пишување, тие имаат тешкотии при пишувањето на букви или зборови по саканиот редослед или некогаш ги мешаат некои букви, така на пример како "б" и "д" или "п" и "н". Често мешаат и блиски зборови, не обрнуваат внимание на интерпункцијата и читаат со монотон глас. Многу често ги пишуваат зборовите како што и ги изговараат. Децата кои страдаат од дислексија, не заостануваат во менталниот развој од своите врсници па дури и во некои случаи ги надминуваат. Но, ако дијагнозата не се постави на време и не се спроведе потребното лекување, детето ќе заостанува во училишните активности и ќе почне да пројавува отстапувања во однесувањето.
Што може да се преземе?
Дислексијата не треба да пречи во образованието на детето. Ако болеста се открие доволно рано и детето добива помош во училиштето од психолог и педагог, тоа ќе може да ги надмине тешкотиите. Со такво дете најдобро е да се обрнува внимание на неговите способности кои се неповрзани со писмените знаци. Поддржувајте го творечкиот и конструктивниот карактер на другите активности, за да не ја загуби детето самодовербата што подоцна може да предизвика и нарушување во неговото однесување. Децата кои страдаат од дислексија, имаат потреба од поддршка и совет. Исклучително важно е да не мешаат нивните тешкотии во читањето со заостанување во менталниот развој или со какви било оштетувања на слухот и видот.
Пашаларка (Едрениково)
Пашаларка — археолошко наоѓалиште во струмичкото Едрениково. Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа 1,5 км југоисточно од селото и десно од патот за селото Ангелци, каде на простор од околу 100 × 100 м во приватна нива има голем број фрагменти од населбинска керамика, питоси и друго.
Пиринџа (Мустафино)
Пиринџа — археолошко наоѓалиште кај светиниколското село Мустафино. Претставува населба и некропола од бронзеното време.
Во нивите на Ј. Божилов, Ц. и К. Михајлови и М. и С. Цекови, кои се наоѓаат на околу 3,5 км јужно од селото и во близината на железничката пруга Велес - Штип и автопатот А3, има многубројни фрагменти од керамички садови со држалки што завршуваат во вид на рокче. Преовладува црната убаво мазнета керамика.
Холцминден (округ)
Холцминден (Holzminden) — округ (Landkreis) во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од север надесно) окрузите Хамелн-Пирмонт, Хилдесхајм и Нортхајм и сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија (окрузите Хекстер и Липе).
Историја
Округот бил основан во 1833 година во рамките на Војводството Брауншвајг-Линебург. Бил преместен во пруската Покраина Хановер, како дел од размената на територии во 1942 година. Последната промена во територијата била во 1974 година.
Географија
Округот се наоѓа во Везерското Средногорје, помеѓу Хамелн и Гетинген. Реката Везер ја создава југозападната граница на округот и тече низ неговите северни делови.
Грб
Лавот е преземен од грбот на Грофовијата Еверштајн; грофовите владееле со областа во век и го основале градот Холцминден. Лентата долу ја претставува реката Везер.
NGC 6707
NGC 6707 — спирална галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6707 се споменува и како ESO 183-25, AM 1851-535, IRAS 18512-5352.
Откривање
Објектот е откриен на 8 јули 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6707 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 6707 има привидни димензии од 2,1' х 1'.
Други поделби
Проучување на NGC 6707 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 62563. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 435; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8759. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
Ишпијакок
Во, мајанската митологија, Ишпијакок е еден од тринаесетте богови-создавачи кој помогнал во создавањето на човекот.
Хауленд (остров)
Хауленд (англиски: Howland Island) е ненаселен корален остров кој се наоѓа во Тихиот Океан. Островот е дел од Островите Феникс и истиот е дел од островските територии на САД. На островот нема лагуна, има вкупна површина од 1.8 км2 и брег од 6.4 километри. На островот нема економска активност, на островот нема пристаниште и гребените околу островот се доста опасни.
Филозофија на математиката
Филозофија на математиката — гранка на филозофијата на науката која се обидува да одговори на сите прашања врзани за основите на математиката. Сретнуваме прашања од следниов вид: дали е математиката неопходна?, зошто математиката е корисна и успешна во опишувањето на природата?, во која смисла, можеме да кажеме дека математичките ентитети постојат? и како ја одредуваме вредноста на вистинитост на еден математички исказ?.
Различните одговори на овие прашања се распределуваат во различни мисловни школи, меѓу кои најистакнати се:
Владимир Цветковиќ
Владимир Цветковиќ (српски: Владимир Цветковић, 24 мај 1941) е поранешен српски и југословенски кошаркар и спортски функционер.
Клупска кариера
Цветковиќ настапувал за KK Црвена Ѕвезда во текот на 13 сезони при што двапати бил првак на СФРЈ, а еднаш го освоил националниот куп.
Настапи за репрезентацијата
Цветковиќ бил член на југословенската репрезентација која го освоила својот прв олимписки медал на Олимписките игри во Мексико, во 1968 година. Во полуфиналето, СФРЈ играла против репрезентацијата на СССР, а Цветковиќ дал пресуден придонес за победата на својата екипа. Имено, на седум секунди пред крајот, при резултат 61:61 за СФРЈ, тој погодил две слободни фрлања, зголемувајќи го водството на 63:61, а меѓу двете фрлања го бакнал свадбениот прстен за среќа. На крајот, натпреварот завршил со резултат 63:62 и така југословенската репрезентација се пласирала во олимпиското финале, каде изгубила од репрезентацијата на САД со резултат 50:65.
Покрај овој успех, со југословенската репрезентација, Цветковиќ ги освоил и сребрен медал на светските првенства во 1963 и 1967 година, како и сребрен медал на европското првенство во 1969 година.
Розамунд Еверард-Стинкамп
Розамунд Еверард-Стинкамп (1907–1946) била јужноафрикански авијатичар и уметник. Таа била една од првите жени што летала со млазен авион, Глостер Метеор. Таа исто така била талентирана уметница чии дела биле прикажани во Националната уметничка галерија на Јужна Африка. Таа загинала во авионска несреќа во Англија.
Хунахпу-Гутч
Во, мајанската митологија, Хунахпу-Гутч е еден од тринаесетте богови-создавачи кој помогнал во создавањето на човекот.
Список на државни водачи во 1708 година
Ова е список на државни водачи во 708 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
OneCoin
OneCoin е пирамидална шема која се промовира како криптовалута со приватен криптографски синџир. Оваа валута е промовирана од страна на оф-шор компанија OneCoin Ltd (Дубаи) и OneLife Network Ltd (Белиз), и двете предводени од Руја Игнатова од Бугарија. OneCoin е опишан како Пирамидална шема, и поради тоа како е поставено и затоа што многу од луѓето кои се централни за OneCoin претходно биле вклучени во други такви измами.
Варница (Иловица)
Варница — археолошко наоѓалиште во Иловица, Општина Босилово.
Претставува населба од доцноантичко време. На 2 км источно од селото, на едно зарамнето плато има остатоци од темели на тврдина градена од камен и варов малтер.
Рада Бориќ
Рада Бориќ (родена 1951) е хрватска научничка, феминистка и активистка за правата на жените и член на политичката партија Нова левица. Додека работела во Финска, таа го уредувала првиот финско-хрватски / хрватско-фински речник, осигурувајќи дека сите именки ги вклучуваат и женските и машките форми. Таа била меѓу основачите на Центарот за женски студии во 1995 година, првата програма за родови студии во Хрватска. Таа е призната за нејзината работа на програми кои ги штитат и промовираат жените со Орденот на Белата роза од Финска и Орденот на Хрватската преплетување.
Ран живот и образование
Рада Бориќ е родена во 1951 година во Загреб, Југославија од Даница и Исидор. Израснала во Копривница, каде што го завршила основното и средното образование, кај нејзината помлада сестра Нада Берош, која подоцна станала музејски кустос. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Загреб, со докторат по хрватски јазик и литература.
Кариера
Бориќ ги завршила студиите за САД во 1985 година, а потоа се вратила во Загреб на една година. Помеѓу 1986 и 1991 година, таа се вратила на предавање на Универзитетот во Хелсинки. Таа се вратила во Загреб во 1991 година и бидејќи босанската војна веќе започнала, почнала да работи во Центарот за жени жртви на војната (Centar za žene žrtve rata) во 1993 година. Во 1994 година, Бориќ добила писмо за поддршка од писателката Ева Енслер, за работата што ја работела во Центарот за поддршка на жените бегалци. Енслер потоа отпатувала во Хрватска и работела со Бориќ на формирање групи за самопомош во бегалските кампови. Во 1995 година, Бориќ и единаесет други жени го основале Centar za ženske studije (Центар за женски студии), како експериментална програма за промовирање на женските историски студии. Часовите прво се одржувале во Етнографскиот музеј во Загреб, а подоцна се одржувале како пилот програма на Универзитетот во Загреб, за кој Бориќ предавала курсеви за феминизам и лингвистика. Според дизајнот, курсевите биле одвоени од редовните универзитетски наставни програми за да се одржи автономијата на Центарот и слободата да се обезбеди безбедно место за дискусија за сексуалноста и родот, истовремено воведувајќи ја феминистичката теорија на универзитетот. Тоа бил првиот центар посветен на женските студии во Хрватска, а Бориќ била извршен директор.
Во 1997 година, Бориќ и Енслер им се придружиле на другите вклучени во движењето за ставање крај на насилството врз жените за да се започне V-Day, преку подигање на свеста на глобално ниво. Движењето започнало во 1998 година со продукција, чија цел било да се соберат средства за поддршка на групите и програмите против насилството во заедницата, на Вагинални монолози во салонот за танцување Хамерштајн во Њујорк. Бориќ станала координатор за настаните на V-Day во земјите од поранешна Југославија и Источниот блок, една од 12-те меѓународни жени кои работат на координација на глобалните настани. Во 2001 година, Енслер и ја посветила на Бориќ својата книга Неопходни цели: Приказна за жените и војната, базирана на приказни што ги собрала во логорите. Книгата подоцна била објавена како драма, во која Бориќ служела како консултант и извршен продуцент.
Во 2001 година, Бориќ започнала да работи на првиот финско-хрватски / хрватско-фински речник. Таа се погрижила сите именки во книгата да вклучуваат и женски и машки форми, наместо типичните машки стандардни зборови што се користат во традиционалните речници. Во 2007 година, таа била почестена како Витез од Редот на белата роза на Финска, кога речникот бил објавен како признание за нејзината работа за зајакнување на односите меѓу двете земји. Во 2013 година, таа била наградена со Орден на хрватското преплетување за нејзината работа во промоција и заштита на правата на жените во Хрватска. Бориќ била избрана за член на Градскиот совет на Загреб во 2017 година.
Малтинерава
Малтинерава (бислама: Maltinerava) е островче во покраината Санма во Вануату.
Опис
Малтинерава се наоѓа непосредно до источниот брег на Еспириту Санто, спроти Санрајс Бич Ресорт. Просечната надморска висина на островот е 38 метри. Островот не е населен.
Russula maculata
Russula maculata е вид на габа од родот Гулапка.
Хунахпу Утиу
Во, мајанската митологија, Хунахпу Утиу е еден од тринаесетте богови-создавачи кој помогнал во создавањето на човекот.
Крастица (Лисичани)
Крастица или Старо Село — археолошко наоѓалиште во крушевското село Лисичани. Претставува средновековна населба. Се наоѓа на околу 2 км источно од селото, од десната страна на Велика Река и во подножјето на планината Баба Сач, се забележуваат грамади од градежен материјал. Според Јован Трифуноски, Крастица е старо село чие име се споменува во историските записи од втората половина на XV век.
Сплинот на Париз
Сплинот на Париз (Le Spleen de Paris/Petits Poémes en Prose) - збирка песни во проза на францускиот поет Шарл Бодлер.
Содржина
Збирката содржи 50 песни во проза и еден поетски епилог:
Историјат на збирката
Врз основа на бројни писма, забелешки и усни изјави утврдено е дека самиот Бодлер многу ги ценел своите песни во проза. Збирката „Сплинот на Париз“ може да се смета за продолжение на „Цвеќињата на злото“, за што сведочи Бодлер во писмото до Жил Труба во кое вели: „Всушност, тоа е пак Цвеќето на злото, но со многу повеќе слобода, многу повеќе поединости и исмејување“. И навистина, повеќе песни од „Сплинот на Париз“ се тематски и лексички речиси исти како некои песни од „Цвеќињата на злото“, како: „Самрак“, „Повик на пат“, додека во бројни други песни има делумно совпаѓање. Сепак, постојат значајни разлики меѓу овие две збирки: покрај сета музикалност и совршена флуидност, во „Сплинот“ се среќаваат и дисонантни акценти во оркестрацијата на чувствата. Исто така, „Сплинот“ е многу посмирен, во него има многу повеќе забележување, самокритика, егзактно набљудување, сатира и горчлив сарказам, но и најфино сонување и непосредно предавање на копнежот.
Бодлер работел на „Сплинот на Париз“ од 1855 година до смртта, полека и стрпливо дотерувајќи ги песните. На пример, во едно друго писмо на Труба, тој му се жали на следниов начин: „О, колку лутина и работа ми предизвика тој Сплин, па сепак сум незадоволен од некои делови!“.
NGC 303
NGC 303 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 303 се споменува и како double system, contact.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 303 е од видот S+S. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 303 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 54 м 54,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 16° 39' 18". Положбениот агол на објектот е во износ од 158°.
Други поделби
Проучување на NGC 303 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3240. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 262; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5848. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 906.
NGC 2088
NGC 2088 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2088 се споменува и како ESO 57-SC20, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 9 февруари 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2088 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m. NGC 2088 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 40 м 59,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 27' 56".
Други поделби
Проучување на NGC 2088 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9163.
NGC 4110
NGC 4110 — спирална галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4110 се споменува и како UGC 7102, MCG 3-31-40, CGCG 98-58.
Откривање
Објектот е откриен на 1 април 1848 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4110 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4110 има привидни димензии од 1,3' х 0,7'.
Други поделби
Проучување на NGC 4110 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38441. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1442. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 89.
Горно Село (Нежилово)
Горно Село — археолошко наоѓалиште кај велешкото село Нежилово, Општина Чашка. Претставува топилница и црква со некропола од старохристијанско време.
WR 148
WR 148 — спектроскопска двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед. Примарната ѕвезда е Волф-Рајеова ѕвезда и една од најсјаните познати ѕвезди. За втората ѕвезда во системот се смета дека е црна дупка со ѕвездена маса, но може да биде и ѕвезда на главната низа од спектрален тип O.
WR 148 покажува класичен WN8h спектар, но со дополнително слабао централно впивање на некои од оддавните линии. Оддавните линии N III и N IV се посилни од N V, а линиите He I се посилни од He II, водородните линии на Балмеровата серија и некои други линии имаат P Лебед профили.
Поради своите непредвидливи промени во привидната величина на толку многу честоти WR 148 е класифицирана во Општиот каталог на променливи ѕвезди како единствен вид на променлива ѕвезда, односно не е припадник на веќе постоечките дефинирани класи. Обликот на светлинската крива е невообичаен и е моделиран како да е добиена од продолжен секундарен објект што може да биде јонизирана шуплина во густиот ветер на примарна ѕвезда, добиена од секундарни орбити на растојание споредливо на полупречникот на главната ѕвезда.
WR 148 се наоѓа невообичаено далеку од галактичката рамнина за Волф-Рајеова ѕвезда, на растојание од 500-800 парсеци. Младите масивни ѕвезди како WN8h WR се членови на популацијата на тенки дискови, во просек на само 60 pc од галактичката рамнина. Се претпоставува дека WR 148 е ѕвезда „бегалка“ од експлозија на супернова. Пресметките засновани на нејзината голема брзина од, тековната двојна орбита и најверојатниот животен век од експлозијата на некоја супернова, се во согласност со исфрлување од многу помасивен троен систем.
Длабочица (Кривопаланечко)
Длабочица — село во областа Славиште, во Општина Крива Паланка, во околината на градот Крива Паланка.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Славиште, во западниот дел на територијата на Општина Крива Паланка, и западно од самиот град Крива Паланка, на оддалеченост од околу 12 километри. Селото е раштркано, чии маала се наоѓаат на надморска височина од 930 до 1.100 метри.
Куќите на ова село се наоѓаат помеѓу Длабочичка Река на запад и Баштевска Река на исток. Во долниот тек на селото, двете се спојуваат во една, која подоцна се влева во Крива Река. Селото е во насока северозапад-југоисток. Околни села се Петралица на запад, Баштево на север, Габар на север и Т’лминци на исток.
Селото има разбиен тип. Се дели на следниве маала: Клисарско, Аџијско, Деда-Митревско, Брдачко и Чанкина. Многу од самите маала се поделени на помали групи на куќи, кои една од друга се доста издвоени.
Селото се наоѓа близу до главниот пат Крива Паланка-Куманово, на ридско-планински предел.
Историја
За минатото на селото се знае многу малку. Сепак, во селото се пронајдени старини. Градиште на устието на Длабочичка Река во Крива Река е стрмно карпесто возвишување, во близина на месноста Врањски Гробишта.
Во историските извори се наведува селото Глобочица. Податокот потекнува од 1355 година. Некои автори сметаат дека се работи за денешното село Длабочица.
Едно предание наведува дека ова село некогаш имало само 5-6 куќи, сместени во денешното Клисарско Маало, во горниот дел на селото. Меѓутоа, тие жители развиле активен сточарски живот. Поради тоа, на атарот на селото постоеле сточарски трла, кои во век постепено биле претворани во издвоени маала.
Во век, Длабочица било село во Кривопаланечка каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.
Мештаните се занимавале со земјоделство и со сточарство, но во поново време, многу ниви се останати необработени поради иселувањето на жителите.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Длабочица имало 500 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Длабочица имало 576 жители, под врховенството на Бугарската егзархија.
И во ова село, населението се преполовило. Така, во 1961 година селото броело 510 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 208 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Длабочица живееле 144 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 77 жители, од кои 59 Македонци и 18 лица без податоци.
Родови
Длабочица е македонско село, населено со македонски родови, кои се староседелци и доселени. Доселени се само оние кои живеат во Чанкино Маало.
Според истражувањата од 1973 година, родови во селото се:
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Крива Паланка, која била една од малкуте општини, кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Каналето
Џовани Антонио Канал (италијански: Giovanni Antonio Canal) (, – ), попознат како Каналето (Canaletto), бил венецијански пределен уметник, најпознат по своите погледи на Венеција познати како ведути. Бил и важен гравер (клишист).
Длабочица (Кривопаланечко)
Самоуправа и политика
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка.
Во периодот 1952-1955, селото било средиште на тогашната општина Длабочица, во која покрај селото Длабочица, се наоѓале и селата Баштево, Борово, Мождивњак, Псача и Т’лминци. Општината Градец постоела и во периодот 1950-1952.
Каналето
Рана кариера
Каналето бил син на сликарот Бернардо Канал, и и затоа го нарекле Каналето. Неговиот внук Бернардо Нелото бил исто така пределен сликар; го користел прекарот Каналето за напредување во сопствената кариера.
Длабочица (Кривопаланечко)
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 0966 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште. Во избирачкото место е опфатено и селото Баштево.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 232 гласачи.
Каналето
Рана кариера
Каналето е роден во Венеција на 28 октомври 1697 во семејството на Бернардо и Артемизија Барбиери, и чиракувал кај татко му и брат му. Почнал да се занимава со татковата професија, сликар на театарски сцени. Каналето се инспирирал од римскиот ведутиста Џовани Паоло Панини, и започнал да го слика секојдневието на градот и луѓето во него.
По враќањето од Рим во 1719, почнал да слика во неговиот познат топографски стил. Неговото прво потпишано дело е Архитектонско капричо (1723, Милано, во приватна збирка). Додека учел кај постариот сликар Лука Карлеварис, умерено талентиран сликар на урбани градски предели, тој набргу му станал рамен на мајсторот.
Длабочица (Кривопаланечко)
Личности
Личности родени во Длабочица:
Иселеништво
Длабочица — село во кое тешко се живее. Повоени иселеници највеќе има во Скопје (20 семејства). Родот Алексовци се иселил во селото Клечевце кај Куманово.
Каналето
Рана кариера
во 1725, Алесандро Маркезини, набавувачот за лукезинскиот колекзионер Стефано Конти се заинтересирал за купување на уште две погледи на Венеција, кога агентот го посоветувал наместо тоа, да размисли за делото на ''„Антонио Канале... [Кое е] како Карлеварис, но може да се види блесокот на сонцето во него.“''
Многу од раните дела на Каналето биле насликани 'од природата', за разлика од тогашниот обичај да се завршуваат сликите во студио. Некои од подоцнежните дела се враќаат на стариот обичај, како што може да се види от тенденцијата кон сликање на далечни ликови како дамки боја - ефект кој се добива со помош на камера обскура, која ги заматува подалеките објекти.
Раните Каналетови дела денес се најпосакуваните, и според многу стручњаци, тие воедно се и најдобрите. Едно од неговите најдобри рани дела е Каменорезница (1729, Лондон, Национална Галерија) кое прикажува скромна работилница во градот.
Подоцна Каналето се прочул со своите грандиозни сцени на венецијанските канали и Дуждовата палата. Неговите големоразмерни слики на славните венецијански поворки и традиции, се иновативни по употребата на атмосферските ефекти и силни локални бои. Поради овие особености, може да се рече дека неговите дела го предвидуваат Импресионизмот.
Дејност во Англија
Многу од неговите слики биле продавани на англичани кои биле на нивната Голема обиколка, од кои најважна улога играл Џозеф Смит (кој подоцна бил назначен за британски конзул во Венеција во 1744).
Во 1740-тите пазарот на Каналето се пореметил заради Војната за австриското наследство која довела до намалување на бројот на британските посетители во Венеција. Смит исто така ги средувал продажбите на серијата гравури на капричи (капричо, каприц), но приходот не бил доволно добар, и во 1746 Каналето се преселил во Лондон, за да биде поблиску до неговиот пазар.
останал во Англија до 1755, каде сликал погледи на Лондон (меѓу кои и новиот Вестминстерски мост) како и слики на замоците и куќите на неговите клиенти. Во неговата слика на Стариот валтонски мост од 1754 тој се несликал и себеси.
Во англија често од него се очекувало да слика на истиот начин како што сликал во родниот град. Општо гледано, овој период се смета да незадоволителен, главно заради опаѓачкиот квалитет на неговите дела. Неговите слики почнале да страдаат од повторливост, губејќи на прелеаност, и станале толку механички, што англискиот уметнички критичар Џорџ Вертју сметал дека човекот кој сликал под името 'Каналето' бил некој друг сликар-измамник.
Каналето бил приморан да прави јавни сликарски демонстрации за да го докаже спротивното; меѓутоа неговото реноме не успеало во целост да се поврати сѐ додека бил жив.
По неговото враќање во Венеција, Каналето бил избран за член на Венецијанската Академија во 1763. Потоа продолжил да слика сѐ до неговата смрт во 1768. Во подоцнежните години често работел од стари цртежи, но понекогаш правел и изненадувачки, нови композиции. Бил подготвен да прави суптилни промени на топографијата за давање на уметнички ефект.
Популарност
Негови ученици биле внукот Бернардо Белото, Франческо Гварди, Микеле Мариески, Габриеле Бела, Џузепе Морети и Џузепе Бернардино Бизон.
Џозеф Смит му го продал најголемиот дел од сопствената збирка на кралот Џорџ III, така создавајќи го лавовскиот дел од сликите на Каналето во сопственост на Кралската збирка. Постојат многу други негови слики во разни британски збирки, од кои неколку се во Волесовата збирка и збирка од 24 во трпезаријата на Вобурнската опатија.
Пределите на Каналето секогаш се продавале по високи цени, па дури и во XVIII век царицата Катерина Велика и други европски монарси се натпреварувале во тоа кој ќе ги добие најграндиозните негови слики. Рекодрдната цена на аукција за слика од Каналето е 18.6 милиони британски фунти за Поглед на Големиот Канал од Палацо Балби кон Ријалто, во Сотбис во Лондон, во јули 2005 година.
Чикчан
Во, мајанската митологија, Чикчан е група од четири богови на дождот, која живее во вода.човекот.
Маја Андоновска
Маја Андоновска (р. во Битола) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
Гробишта (Иловица)
Претставува населба од доцноантичко време. До гробиштата, кои лежат на источниот раб на селото, има остатоци од топена железна руда.
Жозе Мурињо
Жозе Марио дош Сантош Мурињо Феликс (José Mário dos Santos Mourinho Félix; или на кратко Жозе Мурињо; роден на година во Сетубал) — португалски фудбалски тренер и сегашен менаџер на. Го има прекарот Посебниот, којшто самиот си го измислил што подоцна бил прифатен од британските медиуми. За многу експерти, играчи и тренери Мурињо е еден од најдобрите менаџери во фудбалската историја.
Синот на португалски голман Жозе Феликс Мурињо, Мурињо започнал како играч но немал ветувачка кариера и затоа се префрлил на менаџерството. По некое време работејќи како помошник менаџер и тренер на младинците во раните деведесетти, станал преведувач за Боби Робсон. Тука, Мурињо научил многу од тренерот ветеран работејќи со него за Спортинг Лисабон и Порто во Португалија, пред да го следи во шпанскиот клуб Барселона. Тој останал во каталонскиот клуб и по заминувањето на Робсон, работеше со неговиот наследник Луис ван Гал.
Почнал да се фокусира на тренерството и импресирал со неговите кратки но успешни менаџерски периоди во Бенфика и Леирија. Се врати во Порто во 2002 година, овој пат како главен тренер, и за кратко време успеа да освои три титули, победувајќи во Премиера Лигата, Купот на Португалија и Уефа Купот во 2003 година. Уште поголеми успеси имаше во 2004 година кога Мурињо го предводеше тимот до врвот на табелата за вторпат и ја освои престижната УЕФА Лига на Шампиони.
Следната година Мурињо се пресели во Челзи и освои двапати по ред за освои англиската Премиер Лига во 2005 година и 2006 година меѓу кои и други домашни почести. Често беше критикуван за неговата директност, но неговите посетители во Челзи и Порто го направија еден од најдобрите фудбалски менаџери, исто и од неговите благородници и пресот. Последователно, беше прогласуван за најдобар менаџер во светот од Интернационалната Федерација на Фудбалската Историја и Статистика ( ИФФИС) за сезоните 2004-05 и 2005-06. По наводното испаѓање од хиерархијата на Челзи, се пресели во италијанската Серија А, потпишувајќи три годишен договор со Интер во средината на 2008 година. Во рок од три месеци ја освои првата италијанска почест, Супер Купот на Италија и ја заврши првата сезона во Интер со три титули, Италијанската Сериа А, Супер Купот на Италија и УЕФА Лигата на Шампиони, и така стана третиот менаџер во историјата кој има освоено две титули во УЕФА Лигата на Шампиони со две различни екипи по Ернст Хапел и Отмар Хиѕвилд. Поради овие достигнувања повторно беше прогласен за најдобар менаџер од ИФФИС за сезоната 2009-10, и првата ФИФА Златна Топка за најдобар менаџер во 2010 година. На 28 мај 2010 година, неговото назначување за менаџер на Реал Мадрид беше потврдено, потпишувајќи четиригодишен договор. Од многу денес Мурињо се смета за најдобриот менаџер. Во април 2010 година, додека сè уште беше во Интер, пред вториот натпревар од полуфиналето, Жозеп Гвардиола рече: "Во поглед на најдобрите менаџери во светот, кога го споредуваше Жозе Мурињо со Алекс Фергусон, Арсен Венгер и Фабио Капело, тој е сè уште многу млад. Но дури и на негова возраст, титулата најдобар менаџер е  е многу силен случај за него. Тоа е вистината." Легендарниот повеќекратен Светски Шампион во Шах и поранешен бр. 1 играч во шах, мајсторот Гари Гаспаров, го искористи португалскиот тренер како пример за стратегија и водство на прес конференцијата во февруари 2011 година, и рече: "Тој којшто покажува такви добри резултати со неколку екипи како што е случајот со Жозе Мурињо, мора да биде голем филозоф и стратегист". Познатиот Северно американски спортки магазин, Спортс Илустрејтед, во март 2011 година објави извештај, спроведен од Грант Вал, во кој Мурињо е опишан како еден од најдобрите тренери до сега во било кој спорт. Интервју му беше извршено на Алекс Фергусон кој рече: "Тој е на врвот, нема сомневање за тоа, мораш да имаш одреден критериум во поглед на менаџирањето, и тоа е тајната на успехот – која е многу тешка денес – и што победуваш. Мора да гледаш на неговите достигнувања како прва класа."
Години на формирање и учење
Жозе Марио дос Феликс Сантош беше роден во 1963 година во голема фамилија од средна класа во Сетубал, Португалија, син на Феликс Мурињо и Марија Жулија Каразола дос Сантош. Неговиот татко професионално играл фудбал за Белененсес и Сетубал, и имал еден настап за Португалија во текот на неговата кариера. Неговата мајка била наставничка во основно училиште; нејзиниот вујко ја финансирал изградбата на стадионот на Сетубал. Падот на Антонио де Оливера Салазар режимот во април 1974 годин, сепак, предизвикало фамилијата да изгуби се освен една куќа во близина на Палмела.