cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ефекти на рационалните очекувања врз монетарната политика
Антиинфлациона политика
Во дел (б), кривата на агрегатната побарувачка ќе остане на AD1, но бидејќи ова е очекувано, платите и цените можат да бидат адаптирани така што тие нема да растат, а кривата на краткорочната агрегатна понуда ќе си остане на АЅ1 наместo да се придвижи кон АЅ2. Економијата ќе остане во точката 1, а вкупното производство ќе остане на природното ниво додека инфлацијата е стопирана бидејќи нивото на цените е непроменето.
Важен елемент во приказната е дека антиинфлациската политика е очекувана од јавностa. Ако политиката не е очекувана, кривата на агрегатната побарувачка останува на ниво на АD1, но краткорочната крива на агрегатна понуда продолжува со поместување кон АЅ2. Крајниот резултат од неочекуваната антиинфлациска политика е движење на економијата до точка 3. Иако стапката на инфлација се успорува во овој случај, не е комплетно елиминирана како што беше кога антниинфлациската политика беше очекувана. Што е уште полошо, вкупното производство опаѓа под нивото на природна стапка на У3. Според тоа, антиинфлациската политика што е неочекувана е многу помалку посакувана од очекуваната.
Новиот кејнзијански модел во дел (в), исто така, води до заклучок дека неочекуваната антиинфлациска политика е помалку посакувана од очекуваната. Ако политиката на зачувување на кривата на агрегатната побарувачка на ниво на АD1 не е очекувана, краткорочната крива на агрегатна понуда ќе продолжи да се движи кон АЅ2 и економијата ќе се придвижи до точка 3. Стапката на инфлација се забавува, но производството се намалувa до У3, многу под нивото на природна стапка.
Во спротивно, ако антиинфлациската политика е очекувана, краткорочната крива на агрегатната понуда нема да се придвижи до АЅ2. Наместо тоа, таа ќе се помести само до АЅ2, бидејќи некоти плати и цени (но, не сите) можат да бидат приспособени, така што платите и нивото на цените; нема да се качуваат со нивните претходни стапки. Наместо движење до точка 3 (како што се случува кога антиинфлациската политика не беше очекувана), економијата се придвижува до точка 4, пресекот на кривите AD1 и АЅ2.
Крајниот резултат е попосакуван отколку кога политиката е неочекувана - стапката на инфлација е пониска (нивото на цените се искачува само до Р4, а не до Р3) а загубата на производство е, исто така, помала.
Кредибилитет во борбата со инфлацијата
И новиот класичен и новиот кејнзијански модел укажуваат дека за да биде успешна една антиинфлациска политика во намалување на инфлацијата со најнизок трошок на производството, јавноста мора да верува (очекува) дека таквата политика ќе биде имплементирана. Во новиот кла-сичен поглед кон светот, најдобрата антиинфлациска политика (кога има кредибилитет) е веднаш и комплетно да се запре инфлацијата. Зголемувањето на кривата на агрегатната побарувачка од AD1 треба веднаш да биде стопирано. Инфлацијата би била елиминирана веднаш и без загуба во производството ако политиката е кредибилитетна. Во новиот кејнзијански свет, политиката на брзо и комплетно запирање на инфлацијата, дури и кога таквата политика е кредибилитетна, не е посакувана, бидејќи ќе создаде загуба во производството.
Џон Тејлор (John Taylor), поборник за новиот кејнзијански модел, демонстрирал дека попостепен пристап кон намалувањето на инфлацијата би можел да ја елиминира инфлација без создавање на значајна загуба во производството. Важна замка тука е дека оваа постапна политика мора некако да се направи веродостојна, што може да биде потешко да се постигне отколку во случајот со антиинфлациската политика на брзо и комплетно стопирање, што веднаш демонстрира дека творците на политики се сериозни во врска со борбата со инфлација. Ставот на Тејлор дека инфлацијата може да биде намалена со мала загуба во производството можеби е премногу оптимистичка.
Инкорпорирањето на рационални очекувања во анализата на агрегатната понуда и побарувачка укажува дека успешната антиинфлациска политика мора да биде кредибилитетна. Боливиската хиперинфлација во 1985 година обезбедува докази за тоа дека кредибилитетот игра важна улога во успешната антиинфлациска политика. Но, поставувањето кредибилитет е полесно теоретски отколку практично.
IC 1364
IC 1364 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 14 м 52,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 26' 55"".
Други поделби
Проучување на IC 1364 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3090987.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
1726
1726 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1726 година од новата ера, 726. од вториот милениум, 26. од XVIII век и седма од 1720-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7234 и 7235 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6476 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5486 и 5487 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2479.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1726 година се протега во 4362 и 4363, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4422 и 4423 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2269. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1138 и 1139 исламска година.
Ефтим Таковски
Ефтим Таковски (Умлена,, - , ) — македонски новинар, писател и првиот портпарол на ВМРО-ДПМНЕ.
Животопис
Таковски е роден на 24 октомври 1949 година во пехчевското село Умлена. Основно образование завршил во родниот крај и во Скопје, каде што завршил средно машинско училиште и апсолвирал на Филолошкиот факултет. Работел во културната рубрика на весникот „Вечер“, и во МТВ. Бил еден од основачите на ВМРО-ДПМНЕ, каде што од почетокот го водел секторот за информирање.
Таковски се посветил на филмската и на телевизиската уметност, снимајќи неколку серии со историска тематика за Македонската телевизија, а компонирал и музика за своите телевизиски остварувања. Починал во Скопје на 22 декември 2006 година.
Библиографија
Во литературната периодика и весниците објавувал повеќе раскази и литературна критика, а негови трудови се преведувани на француски, англиски и руски јазик. Автор е на збирките раскази:
Библиомантија
Библиомантија е користење на книги за претскажување. Овој метод ги користи светите книги (посебно специфични зборови или стихови) за исцелување, за отстранување лоши ентитети или за претскажување. Се користи во повеќето светски религии. „Она што се Ведите за Хиндусите, Хомер за Атињаните, и Овид и Вергилиј за Римјаните, Стариот завет бил за Евреите, Стариот и Новиот завет е за христијаните, а Куранот за муслиманите.“ (извадок од Еврејска Енциклопедија). Како и да е, Библијата (Трета книга Мојсиева, 19:26) го забранува претскажувањето.
Понекогаш овој термин се користи за начинот на предвидување при кој се зема било која книга и се отвора на било која случајна страница, а делот кој ќе се прочита се смета за одговор на поставеното прашање во врска со иднината. За оваа цел може да се земе било која книга, иако и овде се препорачува употреба на некоја света книга.
Јован (Ерл од Корнвол)
Јован ( — ) бил син на англискиот крал Едвард II и неговата сопруга Изабела.
Бобонару (општина)
Бобонаро (португалски: Município Bobonaro, тетум: Munisípiu Bobonaru) е општина (поранешна област) во Источен Тимор. Таа е втора најзападна општина на источната половина на островот. Има население од 97 762 жители (2015 година) и површина од 1 376 км².
Историја
Општината е популарно одредиште во Тимор, поради нејзините планини и топли извори, но претрпе многу насилство во војната за независност. Балибо, кој се наоѓа на околу 10 милји од границата со Индонезија, е 70% уништен за време на милициското насилство што му претходеше на референдумот за независност на Источен Тимор. Исто така, тоа беше местото на убиството на пет новинари од Австралија од индонезиските сили на 16 октомври 1975 година за време на нападот на Индонезија во тогашниот португалски Тимор.
Географија
Савуанското Море лежи северно од Бобонару. Општината се граничи со општините Ликиса на североисток, Ермера на исток, Ајнару на југоисток и Кова Лима на југ. На запад лежи индонезиската провинција Нуса Тенгага Тимур. На португалски Тимор, тогашната област ги имала истите граници со сегашната општина; сепак главниот град беше во Вила Арминдо Монтеиро, кој сега се нарекува Бобонару.
Главниот град на Бобонару, Малијана е четвртиот по големина град во Источен Тимор. Од 2004 година имал 13 200 жители. Се наоѓа на 9,00 ° С и 125,22 ° Е, на 149 км од југозападно од главниот град Дили. Следните два најголеми града во општината се Бобонару Сити (познат и како Ауба), со 6 700 жители; и Лотои со 3 800 жители.
Население
Покрај официјалните јазици тетумски и португалски јазик, голем дел од населението на Бобонару зборува на малезиско-полинезиските јазици Бекаис и Кемак и папуански јазик Бунак, кои со уставот се назначени за „национални јазици“.
Инфраструктура
Главниот пат помеѓу Дили и границата со Индонезија кај Батугаде поминува низ оваа општина, приближувајќи се до крајбрежјето за скоро целата должина на општината. Поминува низ административните места Атабае и Балибо.
Гранични премини
Главниот граничен премин помеѓу Источен Тимор и Индонезија се наоѓа во оваа област во Батугаде, каде што се наоѓа имиграциската пошта Источен Тимор. Индонезискиот контролен пункт се наоѓа во Мотааин во Белу Регенси, провинцијата Нуса Тенгага Тимур. Уште еден помал контролен пункт на граничниот премин одржува Службата за имиграција на Источен Тимор во рамките на оваа општина во Тунибиби во близина на Малиана.
Андон Шурков
Андон Шурков-Орлов (, 1900 — 1938) — македонски работник и комунист, жртва на Сталиновите чистки.
Животопис
Се вклучува во комунистичкото движење во Велес. Во 1925 година растура леток испечатен од велешките комунисти во врска со убиството на Петар Чаулев. Полицијата дознава за тоа и Шурков, заедно со уште двајца свои сопартијци, бега преку грчката граница со план од Солун по морски пат да стигнат во СССР. Шурков е уапсен од грчката полиција и е затворен на некој грчки остров три месеци. Кога еден советски товарен брод доаѓа на тој остров, Шурков успева да се качи на него и да замине за СССР.
Во СССР доаѓа во втората половина на 1927 година. Го завршува Универзитетот за националните малцинства на Западот, по што е испратен како инструктор во Одеса и работи како функционер во синдикатот на пристанишните работници.
Осуден е на 16 ноември 1937 година, по што најверојатно е и стрелан.
Посмртно е рехабилитиран со одлука на Воениот трибунал на Воениот суд во Одеса.
Образование за климатски промени
Образованието за климатски промени (ОКП) — образование кое има за цел да се справи и развие ефективни одговори на климатските промени. Тоа помага на учениците да ги разберат причините и последиците од климатските промени, ги подготвува да живеат со влијанијата на климатските промени и ги овластува учениците да преземат соодветни активности за да прифатат поодржлив начин на живот.
Австралија
Австралија била во првите редови на образованието за одржливост, усвојувајќи во 2000 година национален план насловен како „Еколошко образование за одржлива иднина“. Биле создадени голем број иницијативи и тела за спроведување на националниот план, вклучително и Австралиската иницијатива за одржливи училишта и Австралискиот истражувачки институт за животна средина и одржливост. Тие обезбедиле силна основа за стратегијата на Австралија, започната во 2006 година, за да одговори на програмата на ОН за образование за одржлив развој. Стратегијата ја поставила целта да се вклучи одржливоста преку холистички пристап кој ја вклучува заедницата преку образование и доживотно учење. Со оглед на тоа што климатските промени биле наведени како еден од бројните еколошки грижи во првиот национален план, новиот план започнал во 2009 година, насловен како Одржливо живеење: Национален акционен план на австралиската влада за образование за одржливост, имал поголем фокус на климатските промени и неговите влијанија врз другите природни ресурси во поширок глобален контекст. Новиот план ги вклучил климатските промени во образованието за одржливост, наместо да воспостави ново и потенцијално конкурентно поле на Образование за климатски промени. Австралија ја вовела својата прва национална наставна програма во 2014 година, вклучувајќи ја одржливоста како еден од трите меѓунаставни предмети.
Од 2009 година, образованието за климатски промени е најочигледно во секторот за техничко и стручно образование. Советот го одобрил Договорот за зелени вештини во 2009 година, а Министерскиот совет за стручно и техничко образование ја објавил Националната политика и акционен план за одржливост на секторот (2009-2012). Овие иницијативи имале за цел да им обезбедат на работниците вештини потребни за транзиција кон економија со ниска потрошувачка на јаглерод и на наставниците за стручно образование и обука соодветни пакети за обука за промовирање на образованието за одржливост.
Кина
Кина го вовела еколошкото образование во доцните 1970-ти како резултат на зголеменото внимание на одржливиот развој и потребата за заштита на животната средина. По Конференцијата на Обединетите нации за животна средина и развој (Рио де Жанеиро, 1992), образованието за животната средина се придвижи кон животната средина, населението и развојот, и на крајот образованието за одржлив развој.
Кинеската влада изработила голем број политички документи кои ги идентификуваат еколошкото образование и ОСР како клучни за квалитетно образование. Во 2003 година, Министерството за образование ја издал првата водечка политика - Насоки за спроведување на еколошкото образование во основното и средното училиште - за еколошкото образование во Кина. ОСР бил формално инкорпориран во националната образовна политика во 2010 година во Националниот преглед на образованието 2010-2020 година и дополнително интегриран во некои локални образовни политики. Националните политики и планови за климатски промени во Кина се однесуваат на образованието, но не се однесуваат конкретно на ОКП. Ова резултирало со ограничена институционална поддршка до денес. Не постои национален акционен план за ОСР или ОКП или официјална политика за да се информира за неговото спроведување.
Во Кина, ОСР главно се однесува на обезбедување на поединци со научно знаење, капацитет за учење, вредности и избор на начин на живот за да се исполнат целите за одржлив развој на земјата. ОКП најчесто се имплементира како компонента на ОСР. Усвоени се голем број образовни пристапи за да се олесни спроведувањето. Тие вклучуваат интегрирање на вредностите во училишната филозофија, развој на наставни програми, градење капацитети на наставниците и воспитувачите, педагошките пристапи и тематските активности.
ОСР е компонента на задолжителното образование, но е ограничен во високото образование, ОСР и образованието за возрасни. Министерството за образование неодамна издало документ за упатство кој го идентификува секторот за стручно образование и обука особено дека треба да се реформира за да ги исполни целите за одржлив развој на кинеската економија.
Данска
Данска и нејзините соседни земји почнале да работат заедно во 1990-тите за да формулираат политика за ОСР. Додека Данска ја потпишала декларацијата на Економската комисија за Европа на Обединетите нации (UNECE) во 2005 година, таа не усвоила стратегија до 2009 година. Министерството за образование организирало процес на консултации за тоа како да се промовира ОКП пред да ја усвои својата стратегија во 2009 година.
Климатскиот самит на ОН (COP15) одржан во Данска во декември 2009 година дал поттик за развој на голем број национални политички иницијативи. Била развиена национална стратегија со значителна компонента за климатски промени. Целта на стратегијата е да ги направи граѓаните поодговорни за своите постапки преку подобрување на нивното научно знаење. Стратегијата забележува дека климатските промени не треба да бидат единствениот фокус, иако конкретните иницијативи кои се дел од стратегијата најмногу ги поддржуваат проектите и активностите кои биле дел од подготовките за COP15.
Доминиканска Република
Десетгодишниот образовен план (ДОП) 2008-2018 година се однесува на прашањето за квалитетно образование, вклучувајќи одржлив развој и култура на мир. Исто така, планот воспоставил процес за периодично разгледување на наставната програма. Во наставната програма се воведуваат и климатски промени. Националниот институт за обука на наставници (INAFOCAM) и Вишиот институт за обука на наставници Salomé Ureña обезбедуваат поддршка за еколошкото образование преку обука на наставници и поддршка на наставната програма. Десетгодишниот план за високо образование за 2008-2018 година (ПДЕС) ги вклучува еколошките прашања во наставните програми и воспоставува програма за истражување за промовирање на одржливиот развој.
Доминиканската Република била вклучена во голем број иницијативи кои помогнале да се изгради локалниот капацитет, вклучувајќи:
Обединето Кралство
Во Обединетото Кралство, кампањата „Учи ја иднината“ има за цел брзо да го пренамени образовниот систем околу климатската вонредна состојба и еколошката криза; тие се кохостирани од Студентската климатска мрежа на Обединетото Кралство и СОС-Велика Британија и се во процес на пренесување на нивната кампања во Шкотска и Северна Ирска од Англија.
Имаат 3 барања на Владата
Република Кореја
Република Кореја има голем број политики и иницијативи кои го поддржуваат еколошкото образование. Во 2008 година, Законот за унапредување на образованието во животната средина го поттикнал развојот на едукацијата за животната средина, кој имал за цел да ја подигне националната еколошка свест, да ги охрабри луѓето да развијат вештини за истражување и да го применат она што го учат на дело.
Министерството за животна средина, во својот мастер план за еколошко образование за 2011-2015 година, предложило агенда на политики за еколошко образование да се спроведува преку формално образование, социјално еколошко образование и пристапи во образовната инфраструктура. Различните пристапи во областа на формалното образование вклучуваат:
Виетнам
Развојот на ОКП во Виетнам се случил во последните децении. Националниот совет за одржлив развој бил формиран во 2006 година за да ја признае Програмата на Обединетите нации за образование за одржлив развој. Комитет составен од високи лидери, како што се владини лидери и министри, биле назначени да изготват упатства за образование за одржливост.
Министерството за образование и обука (МОО) одиграло важна улога во поттикнувањето на воспоставувачките цели. Понатаму, тие исто така можеле да ги препознаат влијанијата на климатските промени севкупно во Виетнам, како што се зголемувањето на просечната температура и нивото на морето. Од 1951 до 2000 година, просечната глобална температура во Виетнам се зголемила за околу 0,5-0,7 целзиусови степени, а нивото на морето се зголемило за околу 20 cm. Овие два фактори ги запреле растечките социо-економски достигнувања; затоа, МОО дејствувал на аспектите на развојното образование за да ги ублажи климатските промени во иднина. Првите клучни чекори што МОО ги промовирл биле Националниот акционен план за образование за одржлив развој на Виетнам во 2010 година и Акциониот план за одговор на климатските промени на образовниот сектор за периодот 2011-2015 година ( ).
Појадок на трева (Моне, Париз)
Појадок на трева (Le Déjeuner sur l'herbe) – слика масло на платно од Клод Моне насликана во 1865-1866 година, направена како одговор на дело со истиот наслов од Едуар Мане. Останала незавршена, но два големи фрагменти денес се наоѓаат во Музејот Орсе во Париз, додека помала верзија од 1866-1867 година денес се наоѓа во Музејот Пушкин во Москва.
На сликата Моне го прикажал и сликарот Гистав Курбе.
Опис
На целата слика се прикажани дванаесет луѓе. Облечени се по париска мода која тогаш била популарна. Тие се на пикник во блиската шумска полјана. Сите се собрани околу бел чаршаф на кој има храна – овошје, колачи и вино. Амбиентот во оваа природна средина главно е создаден од играта на светлината и сенката, која се должи на листопадното дрвно над нив.
322
322 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 322 година од новата ера, 322. од првиот милениум, 22. од IV век и трета од 320-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5830 и 5831 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5072 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4082 и 4083 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1075.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 322 година се протега во 2958 и 2959, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3018 и 3019 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 865. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 309 и 308 година пред хиџра.
Дневник за повеќејазичен и мултикултурен развој
Дневник за повеќејазичен и повеќекултурен развој (англиски: Journal of Multilingual and Multicultural Development) – рецензирано академско списание кое опфаќа проучување на теми од социологијата и социјалната психологија на јазикот, во јазичната и културната политика, планирањето и практиката. Главен уредник е Џон Роберт Едвардс. Основан е во 1980 година и биле објавиле во 7 изданија годишно од страна на Routledge.
Апстрактирање и индексирање
Списанието е апстрактирано и индексирано во Апстракти за лингвистика и јазично однесување, Меѓународна библиографија на СЈЗ и Индекс на цитати од општествени науки. Според Journal Citation Reports, списанието има фактор на влијание за 2016 година од 0,943, што го рангира на 67-то место од 182 списанија во категоријата лингвистика.
Бисфенол А
Бисфенолот А претставува органска супстанца која содржи две фенолни функционални групи. Се користи при производството на некои видови на пластика. Се користи и како адитив при производството на некои видови пластика.
Уште од триесеттите години на минатиот век познато е дека оваа супстанца е штетна по здравјето на човекот. Како резултат на повеќе владини извештаи публикувани во САД во 2008 година употребата и продажбата на оваа супстанца се избегнува.
Синтеза
Ова соединение за првпат го има синтетизирано A. П. Дијанин во 1891 година:
Ефекти врз здравјето
Акутната тосичност на оваа супстанца е ниска и LD50 изнесува 3250 mg/kg кај глувци, но оваа супстанца за жал претставува естрогено активна супстанца. Се смета дека подолготрајна изложеност на оваа супстанца може да предизвика дополнителни негативни ефекти врз човековото здравје.
1368 п.н.е.
1368 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1368. година пред новата ера, 368. од вториот милениум п.н.е., 68. од 14 век п.н.е. и деветта од 1360-тите п.н.е.
Бисфенол А
Идентификување во пластични материјали
Постојат седум типови на пластични материјали кои се користат како амбалажа. Во пластиките означени како тип 7 вклучени се сите типови на пластични материјали кои не спаѓаат во првите шест групи. Во оваа група спаѓаат и пластични материјали кои содржат бисфенол А. Доколку ваквите материјали се загреат од нив може да протече бисфенол А со брзина поголема за 55 во споредба со нормални услови на користење на пластиката.
Пластиката од типот 3 содржи бисфенол А додаден како антиоксиданс.
Пластичните материјали од останатите типови не содржат бисфенол А.
1368 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4140 и 4141 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3382 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2392 и 2393 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 615 пред основањето на Рим.
Откритија
1368 av. J.-C.
Зити
Зити често се полнети и печени, додека на пените, друга тубуларна тестенина, но која е претходно скратена, им се додава сос или се користат во салати со тестенини.
Зити во САД најчесто се поврзуваат со италијанско-американското јадење, печено зити, иако тие се користат и во тестенините ала Норма.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Картомантија
Картомантија е претскажување на иднината со употреба на шпил карти. Првите форми на картомантија се појавиле веднаш после употребата на картите за играње, а во Европа за првпат во 14 век. . Некои „гледачи на карти“ сметаат дека картомантијата потекнува од древен Египет, а дека мудроста на луѓето Тот им ја оставил на чување преку картите, но ова верување нема никаква потврда.
Ширина на честотен опсег
Ширина на честотен појас, скратено честотен опсег или фреквенциски опсег — ширина на честотниот интервал на комуникацискиот канал кој се користи за комуникација меѓу предавателната и приемната страна.
Честотниот опсег може да се искаже и како разлика меѓу долната и горната гранична честота на сигналот или опсегот на честоти кои ги користи некоја опрема. Мерка за ширина на честотниот појас е херц.
Појаснување
Честотниот опсег е централен поим во телекомуникациите, со значајно влијание во многу области вклучувајќи ја информатиката, радиокомуникациите, обработката на сигнали и спектроскопијата.
Со оглед дека во денешно време надвладува областа на дигиталните над аналогните телекомуникации, поимот на честотен опсег, благодарение на теоремата за земање на примероци, тесно е поврзан со поимот проток на податоци, односно ширината на честотниот опсег за количината податоци која може да се пренесе преку комуникацискиот канал во единица време.
Пример
ШФП = f2-f1 = 3000-300 = 2700 Hz.
Дигитални телекомуникации
Ширината на честотниот појас во дигиталните телекомуникации е количината на податоци која во одреден временски период се разменува меѓу предавателната и приемната страна. Единица за ширина на честотниот појас е b/s.
Интернет
Потребата за поголема ширина на честотниот појас постојано расте, како во магистралната, така и во пристапната телекомуникациска мрежа. Така од некогашната модемска врска преку телефонска линија, преку АДСЛ, се стигна до обезбедување на пристап од 1 Gb/s преку оптички пристап.
Пехчевско
Поимот Пехчевско се употребува за приближно означување на местото на некој настан и значи дека се случило во околината на градот Пехчево, т.е. место кое географски тежнее кон градот. Во зависност од административната поделба дефинирана со соодветна законска регулатива понекогаш се мисли на сите населени места кои потпаѓаат под управување на локалните власти во Општина Пехчево, според оваа дефиниција во одредени периоди некои места потпаѓаат под Пехчевско, но некогаш и не.
Хиромантија
Хиромантија (грчки χειρ, „дланка“; μαντεία, „предвидување“), е уметност на погаѓање на иднината преку линиите на дланката. Овој начин на предвидување се среќава низ целиот свет.
Берген (појаснување)
'''Берген може да се однесува на:
Географски објекти во Европа:
Градови и општини во Германија:
Места во Холандија:
Географски објекти во Америка:
Места во САД:
Места во Канада:
Во Пирина, по планина
„Во Пирина, по планина“ — македонска народна песна, напишана од непознат автор. Песната е посветена на некојси комита кој лежел ранет на Пирин Планина и жалел за неговите убиени другари соборци. Песната исто така говори за тоа како смртно болниот слушнал славеј кој пеел тажна песна, и го пратил да отиде до мајката на комитата и до неговите живи соборци да им каже за неговата состојба и да се борат за слобода. Песната има ајдутски карактер.
Текст
Во Пирина, во планина ранет јунак лежи,
болен лежи, тага памти за мили другари,
дека се тешко предадени од клети душмани.
Лежи јунак, тага памти, сè го луто боли,
над глава му славеј пиле тажна песна пее.
Проговара ранет јунак на славеј пиле:
- Не пеј пиле тажна песна, отиди до дома
дај кажи, славеј пиле, на мојта мајка
дека лежам, славеј пиле, ранет ќе умрам.
Да им кажиш, славеј пиле, на мојте другари,
дење и ноќе да се борат за мила слобода,
да се борат дење и ноќе против клети душмани.
Елија Евдокија
Атинијада или позната како Елија Лицинија Евдокија (401-460), била византиска царица, сопруга на царот Теодосиј II.
Атинијада е родена во Атина или Антиохија, со грчко потекло  , како ќерка на софистот Леонтиј од кого добила добри познавања во областа на литературата и реториката. Нејзиниот татко имал голема куќа во Акропол, со голем двор, место каде малата Атинијада ги поминувала детските денови. Таа била крстена според градскиот протектор Палас-Атена.
Кога таа имала 12 години, нејзината мајка починала и таа ги презела домашните обврски. Кога починал нејзиниот татко во 420 година, таа била уништена од болка. Според негова волја, тој им го оставил целиот имот на своите синови, додека на неговата ќерка само 100 монети, велејќи дека тие биле доволни за неа бидејќи нејзината судбина ќе биде најголема за една жена. Традиционалната приказна раскажана од Јован Малаја и други средновековни автори, е дека алчните браќа на Атинијада ја лишиле од скромниот дел од татковото наследство, поради што таа се обратила за одмазда кон царскиот двор во Цариград. Брилијантното нејзино докажување во дворот го привлекла вниманието на Теодосиј и сестра му Пулхерија која ја направила Атинијада своја дворска дама, подготвувајќи ја за жена на царот.
Таа го прифатила христијанството и го променила своето име во Елија Лицинија Евдокија, по што на 7 јули 421 година се омажила за Теодосиј II. Две години подоцна Елија Евдокија ја добила и титулата августа. Новата царицата на своите браќа ги направила државници, при што едниот, Валериј го направила конзул во 432 година а подоцна и стратег, додека другиот Гесиј го направил епарх на Илирик.
Други современи автори на Елија Евдокија, како Сократ Схоластик и Јован Панонски, ги пренесуваат настаните со повеќе детали, но ја пропуштаат заслугата на Пулхерија за бракот на Евдокија и Теодосиј. Тие сепак го нагласуваат влијанието што Евдокија го имала во царскиот двор, како и на нејзиното застапништво за неевреите и Евреите.
Во 438-439 Елија Евдокија заминала на поклонение во Ерусалим, од каде донела бројни вредни реликвии. За време на престојот во Антиохија таа донирала средства за обнова на зградата на локалниот сенат. Враќајќи се во Цариград, Елија се окажала изолирана поради зависноста на Пулхерија и некои нејзини неосновани сомневања во љубовна врска и заговор нејзиниот штитеник, Павлиниј, командант на царската стража.
По последното погубување на Павлиниј во 440 година, Елија Евдокија се вратила во Ерусалим, каде била обвинета за убиство на еден офицер, испратен да убие двајца од нејзините придружници. Поради овој чин Елија изгубила некои од своите привилегии. Сепак, таа продолжила да има големо влијание. Елија Евдокија била чувствителна кон востанието на сириските монофизити од 453 година, кои се одвоиле од Православната Црква. Сепак подоцна таа ги проближила односите со Пулхерија и повторно била прифатена во пазувите на Православната црква.
Елија Евдокија починала на 20 октомври 460 година во Ерусалим и била погребана во црквата "Св. Стефан", која била изградена со нејзини средства. Непосредно пред нејзината смрт, Евдокија се пожалила на еден духовник дека е невина по обвиненијата во прељуба со Павлиниј и дека е жртва на клевети.
Во последните години од својот живот Елија Евдокија се занимавала напорно со литература. Напишала стихови за победата на Римјаните над Персијците, како и литература со верска содржина.
Поради придонеси кон Православната Црква, Елија Евдокија е почитувана како светица, чиј празник се слави на 13 август.
NGC 4972
NGC 4972 — леќеста галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4972 се споменува и како NGC 4954, UGC 8157, MCG 13-9-44, CGCG 353-8, IRAS 13009+7540, KAZ 248, CGCG 352-53.
Откривање
Објектот е откриен на 22 ноември 1797 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 2 м 19,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +75° 24' 17"". Положбениот агол на објектот е во износ од 62°.
Други поделби
Проучување на NGC 4972 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 44988. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 9; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4551. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1374.
Свиниште
Свиниште — раселено село во Општина Битола, во областа Ѓават-Кол, во околината на градот Битола. По потопувањето на атарот на селото со Стрежевското Езеро во 1980-тите години, единствен остаток од некогашното село е главната селска црква.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Ѓават-Кол, во западниот дел од Општина Битола. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 720 метри.
Атарот зафаќал површина од 4,2 км2, кој сега е потопен со Стрежевското Езеро.
Историја
Во век, Свиниште било село во нахијата Ѓават-Кол во Битолската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Свињиштани биле добри ловџии, вредни дрводелци, мајстори, умееле да градат куќи и биле добри сточари и обработувачи на млеко и волна.
Население
Селото имало најголем број на жители во 1953 година - 235. По 1980 година селото е целосно раселено. На сите 150-тина свињиштани, односно на околу 40 домаќинства, на кои им биле одземени имотите поради градење на браната на ХС „Стрежево“, им биле изградени куќи во битолската Брусничка населба.
Според пописот од 2002 година, во селото Свиниште немало жители. Истото било потврдено и на пописот во 2021 година.
Родови
Свиниште е македонско православно село.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Битола, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе биле придодадени поранешните општини, Бистрица, Кукуречани и Цапари. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Цапари.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Црноец, во која влегувале селата Габаловци, Метимир, Лопатица, Облаково, Стрежево, Свиниште и Црноец.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Лопатица, во која покрај селото Свиниште се наоѓале селата Габаловци, Загориче, Лисолај, Лопатица, Метимир, Облаково, Секирали, Стрежево, Утово и Црновец.
Избирачко место
Селото е опфатено во склоп на избирачкото место бр. 0205 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Кажани, Стрежево и Свиниште, кое е сместено во шумарската куќа во Кажани.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 79 гласачи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 77 гласачи.
Иселеништво
Постари иселеници до 1951 година од селото има во Битола (5 семејства), Канада (2 семејства), Австралија (2 семејства), Романија (1 семејство) и во Аргентина (1 семејство).
Хрономантија
Хрономантија е предвидување на најдоброто време за да се направи нешто, одредување на среќни и несреќни денови. Овој вид на предвидување бил посебно популарен во древна Кина.
Терминот „хрономантија“ потекнува од грчкиот збор chronos (што значи време), и зборот manteia (со значење претскажување). Често се користи во романите со магиска содржина со значење натприродно манипулирање со времето.
Кристална топка
Кристална топка е топка од кристал или стакло за која се верува дека помага при јасновидство.
IC 1365
IC 1365 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1365 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 14 м 53,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +10° 32' 54"".
Други поделби
Проучување на IC 1365 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Јована (кралица на Шкотска)
Јована ( — ) била ќерка на англискиот крал Едвард II и неговата сопруга Изабела во Лондонската кула.
На 17 јули 1328 година се омажила за шкотскиот принц Давид II, кога имала само седум години. Во 1329 година починал Роберт I, по кое Давид станал крал на Шкотска.
Фудбал на Летните олимписки игри 1996 (жени)
Првото место го освоила репрезентацијата на САД, второто Кина, и третото Норвешка.
Зампина
Зампина е ладно јадење кое потекнува од регионот на Апулија, поконкретно од градот Самикеле ди Бари. Фестивалот посветен на ова јадење се одржува од 1967 година. Зампина стана вообичаено конзумирана ладна низ Апулија, а нејзиното производство се прошири во градовите југоисточно од Бари.
Историја
Неговото потекло датира околу 1600 година, каде некои овчари го правеле користејќи овчо месо од овци кои родиле младучиња. За правење на колбасот се користеле црева од овци, кои биле превртени и соодветно измиени. Во меленото месо се додаваатпрезла, сирење, дива мајчина душица и сол.
На јадењето му е посветена и следната песна:
Подготовка
Зампината се подготвува со мелено овчо месо, зачинето со домат, пекорино сирење, босилек, сол и бибер и се става во јагнешко црево. Во некои варијанти, сос од домати се користи за разредување на аромата на овчо месо.
Потрошувачка
Зампината обично се чува во фрижидер и треба да се јаде во рок од неколку дена по подготовката, обично се сече на делови долги околу 30 см, се тркалаат во спирали од 2 или 3 калеми, таканаречените „тркала“, кои се печат на скара со употребата на долги метални ражничи. Зампината може да биде и пржена во тава. Колбасот се јаде и како улична храна помеѓу парчиња леб.
Устав од 3 мај 1791 година
Устав од 3 мај 1791 година (полски: Konstytucja Trzeciego Maja; литвански: Gegužės trečiosios konstitucija) — важен државен акт донесен и потврден на 3 мај 1791 година, претставува устав кој го регулира правниот поредок на Републиката на Двата Народи (во Полско-Литванската Република). Општо прифатено е тоа, дека Уставот од 3 мај бил втор во Европа (прв е уставот на Сан Марино) и трет во светот (прв устав е уставот на Сан Марино, а втор е уставот на САД).
Уставот од 3 мај бил установен како Владин акт (полски: Ustawa rządowa) и бил прифатен истиот ден од страна на Сеjмот (парламентот) на Полско-литванската Државна Заедница. Тој беше во сила само една година, сѐ до започнувањето на Руско-Полската војна од 1792 година.
На 5 мај 1791 година, денот 3 мај бил прогласен за Национален Празник на Полска по повод донесувањето на Уставот од 3 мај.
1725
1725 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1725 година од новата ера, 725. од вториот милениум, 25. од XVIII век и шеста од 1720-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7233 и 7234 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6475 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5485 и 5486 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2478.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1725 година се протега во 4361 и 4362, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4421 и 4422 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2268. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1137 и 1138 исламска година.
Турје (Леринско)
Турје Κορυφή, Корифи, до 1927 г. Τούρια, Турија ) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на Леринскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. На пописот од 2011 г. немало ниеден жител.