cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ватерполо на Летните олимписки игри 2012 – турнир во женска конкуренција
Формат на натпреварување
Турнирот вклучува осум тимови, поделени во две групи од по 4 тима. Во групите се игра систем секој против секого. Сите осум тима од групите се пласираат во четвртфиналето каде играат помеѓу себе.
Победниците во четвртфиналните натпревари се пласираат во полуфиналето, додека поразените тимови играат натпревари за пласман. Победниците во полуфиналето играат за златниот медал, додека пак поразените тимови играат за бронзениот медал.
Преелиминарна рдуна
Сите саатници се по Британско летно време (UTC+1).
IC 1096
IC 1096 — галаксија во соѕвездието Часовник, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1096 се споменува и како ESO 155-38, DRCG 45-72.
Откривање
Објектот е откриен на 14 октомври 1898 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1096 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 1096 има привидни димензии од 0,8' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 29 м 16,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -52° 37' 37"". Положбениот агол на објектот е во износ од 129°.
Други поделби
Проучување на IC 1096 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12970.
Црква „Св. Ахил“ - Жупан
Црквата е изградена во 1742 г. и е најстарата преостаната градба во селото. Сместена е на неговиот северен крај. Живописана е во 1774 г. со прекрасни фрески од зографите Константин Михаил и Михаил Михаил от епирското село Кионат. На запад има нартекс со два влеза. Забележителна е сцената на Страшниот суд во нартексот, на која се претставени царевите Александар Македонски, Кир Велики, Пор и Дариј III; истите ликови се претставени и на фреските во „Св. Ѓорѓи“ (XVI век) во Бањане, Скопско. Живописот се истакнува по своите бои и чувствителност. Од царските икони најстари се оние на Христос Седржител, Свети Димитриј и Свети Спиридон, изработени во 1767 г. Иконостасот од оревово дрво важи за ремек-дело на копаничарството. На него се претставени сцени од Стариот и Новиот завет. Техниката на мајсторите покажува силно влијание на западниот барок.
Со уникатната архитектура и фрески, во 1970 г. храмот е прогласен за споменик на културата од национално значење.
Пред трка
Пред трка (1882–84) ― слика на импресионистичкиот сликар Едгар Дега, кој започнал да слика сцени со коњи во 1860-тите.
Историја
Коњските трки станале популарна забава во Франција во 19 век под водство на Луј-Филип и Наполеон III. Дега започнал да им се восхитува на коњите додека ги посетувал пријателите во Нормандија. Во текот на неговата кариера, се кажува дека тој создал 45 масла, 20 пастели, 250 цртежи и 17 скулптури поврзани со коњи. Дега бил желен да знае коњи до анатомски детали. Како студент, Дега ги наполни своите тетратки со цртежи на коњи. За време на обиколката на фармите за размножување со Пол Валпинсон и по изложувањето на коњски трки, Дега го ценел движењето на коњите и боите на униформите на џокеите. Тој сакал да направи неговите слики да изгледаат спонтани како да има фатено минлив миг. „Пред трката“ е една од трите идентично насловени слики од раните 1880-ти. За тоа време, за Дега е кажано дека има плишен коњ во целосна големина во неговото студио. Оваа верзија е дел од збирката на Ликовниот музеј Волтерс, другите две се дел од збирките на Институтот за уметност „Стерлинг и Франсин Кларк“ и збирката на г-ѓа. Hayон Хеј Витни.
Анализа
Од трите верзии, сликата кај Волтерс најмногу наликува на скица. Поставувањето на сликата едвај се предлага и пигментите се нанесуваат тенки.
Вон ѕидот
Репродукција на „Пред трката“ била претставена во „Вон ѕидот“ (Off the Wall), изложба на отворено на улиците на Балтимор, Мериленд во 2013/2014 година. Таа била прикажана на „Horse You Came in on Saloon“. Оригиналот е дел од збирката Ликовниот музеј Волтерс. Националната галерија во Лондон го започнала концептот за изнесување уметност надвор во 2007 година, а Институтот за уметност во Детроит го вовел концептот во САД. Репродукциите Вон ѕидот на сликите на Волтерс биле направени на винил отпорен на временски услови и вклучуваат опис на сликата и QR-код за паметни телефони.
Космос-1205
Космос-1205 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 12 август 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6300 килограми. Космос-1205 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 72,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 285 км, а најмалото на 227.
Извршен директор
Извршен директор (или главен извршен директор, крат. ГИД; англ. CEО) е највисоко рангиран вработен во една корпорација, и кој ја има целосната контрола над претпријатието, организацијата или агенцијата. Во внатрешната комуникација и во вестите, многу претпријатија ја користат титулата ГИД, за луѓе од повисоките инстанци на претпријатието, иако тие луѓе имаат некоја сосема друга улога.
Меѓународна употреба
Во некои земји од Европската Унија, постојат два посебни одбори, еден извршен одбор на директори за секојдневно водење на претпријатието и еден надзорен одбор кој е избран од сопствениците. Во овие земји, извршниот директор ја има контролата над одборот на директори, додека претседателот ја има контролата над надзорниот одбор. Со ова се разграничува управувачкиот од одборот на сопственици (надзорници). Со ова се прави заштита од некаков конфликт на интереси
Структура
Вообичаено, извршниот директор има неколку помошници околу него, и секој од нив има посебни задолженија. Најчесто тоа се: Извршен финансов директор (chief financial officer (CFO)), извршен директор за операции (chief operating officer (COO)), извршен технички директор (chief technical officer (CTO)), извршен маркетинг директор (chief marketing officer (CMO)), извршен директор за информации (chief information officer (CIO)), и директор или заменик претседател, во одделот за човечки ресурси.
Повратено оро
Повратено е женско македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.
Ова е умерено брзо оро кое се игра со преминување на чекорите од цело на полустапало. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Играчите се држат за појас. Ритамот е двочетвртински.
Хајке Фасбендер
Хајке Фасбендер ((lang-de|Heike Fassbender}}) — германска математичарка, специјализирана за бројчена линеарна алгебра. Таа е професор на Институтот за компјутерска математика на техничкиот универзитет во Брауншвајг и претседател на Друштвото за применета математика и механика (ГАММ, Меѓународна асоцијација за применета математика и механика) за периодот од 2017-2019 година.
Образование и кариера
Фасбендер се стекнала со магистерски диплома по компјутерски науки на Бафалски универзитет, а го завршила својот докторат на Бременскиот универзитет во 1992 година. Нејзината дисертација, Numerische Verfahren zur diskreten trigonometrischen Polynomapproximation, била заеднички надгледувана од Ангелика Бунсе-Герстнер и Лудвиг Ф. Елснер.
Фасбендер се преселила на Техничкиот Минхенски универзитет во 2000 година. Таа се приклучила на Технички универзитет од Брауншвајговиот факултет во 2002 година, и била потпретседател за настава, студии и понатамошно образование на универзитетот, од 2008 до 2012 година.
Книги
Фасбендер е авторка на книгата Симплектични методи за симплектичен сопствен проблем (Клувер, 2002).
Професионална служба
Како претседател на ГАММ, Фасбендер станала првата жена што го водела германското математичко општество. Во времето додека била претседател на ГАММ, Фасбендер била назначена со четиригодишен мандат во Германскиот Акредитациски Совет во 2018 година.
Маракуја
Маракуја или јадливо часовниче — ползечки вид од от часовниче (Passiflora) со потекло од Бразил, Парагвај и Северна Аргентина.
Се одгледува како ароматично овошје во тропските и суптропските краишта, како и Јужна Америка, Средна Америка, Карибите, Африка (каде се нарекува виолетова гранадила), јужна Азија, Израел, Австралија, Хаваи (каде се нарекува лиликои) и САД.
Плодот е топчест до јајцевиден, жолт или темновиолетов по боја со сочна внатрешност и поголем број семки. Се јаде самостојно, но и се додава во сокови како додаток за вкус.
Разновидности
Постојат неколку различни разновидности на маракуја со различен изглед. Светложолтата flavicarpa (наречена „златна маракуја“) може да достигне големина на грејпфрут, има мазна и сјајна ровка кора, и во Австралија се користи како присад за виолетовата маракуја. Темновиолетовата edulis е помала од лимон, помалку кисела од жолтата и има побогата арома и вкус.
Неколку разновидности се богати со полифенол, а жолтите }} содржат пруназин и други цијаногени гликозиди во лушпата и сокот.
Mасло
Од семките на маракујата се добива масло кое содржи линолна киселина (77%), олеинска киселина (15%) и палмитинска киселина (10%). Наоѓа различни примени во производството на козметика и во исхраната.
Хранлива вредност
Свежата маракуја содржи витамин Ц (36%), прехранбени влакна (42%), Б-витамините рибофлавин (11%) и ниацин (10%), железо (12%) и фосфор (10%) како значаен дел од дневната вредност.
Природен резерват Јатонг
Природниот резерват Јатонг е заштитен природен резерват кој е исто така национално и меѓународно призната биосфера сместена во централно-западниот регион на Нов Јужен Велс, во источна Австралија. 107.240 хектари биле наведени од УНЕСКО во 1977 година како биосферен резерват според Програмата за човекот и биосферата (МАБ). Резерватот е значаен за неговата биолошка разновидност и кај родните растителни и кај животинските видови. Културното наследство и историските пасени активности додаваат на значењето на оваа локација како област за зачувување.
Резерватот е најобемен во Нов Јужен Велс и се граничи со природниот резерват Номбини во југоисточниот агол и е дел од важната област на птици во Централниот регион на Нов Јужен Велс.
Резервата се наоѓа на 130 километри јужно од централно-западниот град Кобар и 656 километри западно од Сиднеј.
Географија и клима
Топографијата и пределот на природниот резерват Јатонг се типични за централниот дел на Нов Јужен Велс во неговата доминација на полусуви одлики. Резервата е поставена во рамките на две привремени биорегиони на биогеографска регионализација на Австралија (IBRA) на Кобар Пенеплајн и Мареј Дарлинг. Географијата изложува мешавина од рамни, повлажни рамнини, гребени и опсези. Доминантен гребен систем е опсегот Меримерива, што е истакната одлика во пределот што се протега на југ низ југоисточниот агол на резерватот. Во овие региони доминираат типови на почва кои се движат од тенок песочен / камен на сртот до подебели коловијални, црвени и зелени типови кои покажуваат профили на контраст на текстура.
Резерватот е предмет на доминантна полусушна клима во регионот. Топлите и суви климатски модели доведуваат до топли лета и благи зими со стабилни просечни врнежи од дожд во текот на целата година.
Регионалните биосфери делат нерамни граници и во непосредна близина на резерватот, што во голема мера влијае на еколошкиот карактер и структурата на резерватот. Овие географски и пејзажни својства обезбедуваат различни живеалишта и екосистеми во кои растат растителни и животински видови. Суптропските, суви и полусуви предели и суптилните климатски компоненти се фактор на влијание врз богатите растителни заедници. Ова е случај и со популацијата на животните, која исто така покажува богатство и разновидност. Главните вегетациони групи вклучуваат полусуви шуми, суви грмушки и тревни шуми. Животинските заедници се составени од мешани цицачи, птици и влекачи од кои некои се наведени како загрозени или ретки и на регионално и на национално ниво.
Флора
Постојат низа растителни видови кои ги сочинуваат значајните мешани цветни заедници низ резерватот. Тековните записи покажуваат вкупно 460 видови во резерватот, од кои 12 имаат статус на заштита во Нов Јужен Велс. Два вида, витла од кадрава кора (Acacia curranii) и плевел со пукнатини без крилја (Osteocarpum pentapterum), имаат ранлив и истребен список. Вегетационите заедници можат да се поделат врз основа на доминантни географски склопови во резерватот. Околу 50% од растителноста е од видови растителност на еукалиптус, кои вклучуваат зелен еукалиптус (Eucalyptus viridis), сив еукалиптус (Eucalyptus morrisii), бел еукалиптус (Eucalyptus dumosa), црвен еукалиптус (Eucalyptus socialis). Останатите вегетациони заедници на резерватот се видови шуми кои имаат две класи: тревна и полусушна шума. Тие вклучуваат бел чемпрес бор (Callitris glaucophylla), бомбичка (Eucalyptus populnea) и др. И структурата на заедницата и разновидноста на растителноста низ целиот резерват претрпува мерлива промена како резултат на расчистување на земјиштето и активности на пасење. Неизвесноста го опкружува преевропскиот карактер на дистрибуција и разновидност на растителноста и затоа не е јасен целосниот степен до кој влијанија го сменија природниот состав на заедницата.
Заедниците на слама имаат карактеристичен вегетациски склоп кој претежно се состои од видови еукалипти. Големото пасење и земјоделските активности по европските населби ја намалија дистрибуцијата на овие карактеристични заедници. Степенот на недопрена слама во рамките на резерватот ја истакнува важноста за зачувувачките активности и за карактеристичните растителни заедници и за населената фауна. Резерватот е дом на разновиден спектар на животински видови со евидентирани вкупно 253 од нив, сите имаат заштитен статус во Нов Јужен Велс. Примери за видови цицачи вклучуваат боцкави мравојади (Tachyglossus aculeatus), (Petrogale penicillata), и жолтиот лилјак (Saccolaimus flaviventris). Три национално важни видови кенгури се присутни во резервато,; источно сивиот кенгур (Macropus giganteus), западно сивиот кенгур (Macropus fuliginosus) и црвен кенгур (Macropus rufus). Видовите влекачи се исто така добро претставени во резерватот и вклучуваат видови како што се: змијата (делма со мермерен лик) - (Delma australis), западниот сино-јазичен гуштер (Tiliqua occipitalis) и гуштерот воен змеј (Ctenophorus fordi). Рептилите во регионот имаат предност на живеалиштата слично како на јазовичката.
Областа е богата со видови птици со 130 потврдени и понатамошна концентрација од 12 видови во разните живеалишта. Тековните записи го зголемуваат вкупниот број на видови птици присутни во областа до 162. Сите запишани видови птици се наведени како заштитени во Нов Јужен Велс, од овие 11 се заштитени, 1 загрозен и 4 признати на национално ниво. Меѓу значајните видови спаѓаат јазовичката (Leipoa ocellata), Црвениот обожаван свиркач (Pachycephala rufogularis), сивиот сокол (Falco hypoleucos), розовиот какадуа (Lophochroa leadbeateri) и птицата (Amytornis striatus).
Јазовичката доби значително внимание и статус на зачувување во и надвор од резерватот. Ова е резултат на комбинацијата на нарушување на човековите активности и специфичноста на побарувањата за живеалишта на птицата. Стратегиите за управување во времето на планот за резерви на NPWS вклучуваа програми за размножување заедно со активности за намалување на заканувачките процеси и грабливите видови. Национален план за обновување насочен кон низа загрозени видови, не-специфични за резерватот, вклучува активности за заштита и унапредување на популацијата на птиците. Акциите преземени во Нов Јужен Велс опфаќаат различни активности за зачувување и управување. Воведени животински видови, собирање и следење на податоците се главните пристапи земени во Нов Јужен Велс во обид да се зачува јазовичката.
Многу воведени видови се јавуваат во областа и предизвикуваат некои измени во родниот вид што се населува во резерватот. Главните воведени видови се: европската црвена лисица ( Vulpes vulpes ), диви мачки ( Felis catus ), диви кучиња ( Canis lupus familiaris ), диви свињи ( Sus scrofa ), коза ( Capra hircus ) и зајак ( Oryctolagos cuniculus ).
Опасности и закани по животната средина
Појавата на шумски пожар е примарна опасност по животната средина што претставува директна закана за биоразновидноста на резерватот. Заканата од пожар е наведена како клучен процес на загрозување (КТП) од страна на Владата на Нов Јужен Велс бидејќи тоа би имало драстично влијание врз „губењето на структурата и составот на растителноста“. Институцијата за управување со пожари е таа што ги разгледува биоразновидноста и културното наследство во пристапот кон справување со пожари. Големината и староста на резерватот овозможува поголем капацитет за суша и отпорност на пожар, што делумно се должи на возрасните класи на постојната растителност.
Воведените и инвазивни растителни видови, исто така, претставуваат закана за структурата и опсегот на растителните заедници. Видови како што е лантана (Lantana camara L. sens. Lat), биту грмушката (Chrysanthemoides monilifera) и повеќегодишни треви се извор на конкуренција за автохтони растителни видови. Последователните ефекти врз навиката и зависните видови природни животни ја зголемуваат загриженоста за ширење на инвазивни видови.
Управување со резерватот
Со природниот резерват Јатонг управува Националната служба за паркови и диви животни во Нов Јужен Велс (NPWS), агенција на Владата на Нов Јужен Велс. Менаџментните цели на резервниот план се заштита на цветните и фаунските заедници со пошироко разгледување на природното и културното наследство и јавните намени. Клучните области за управување ќе се фокусираат на природната и воведената флора и фауна заедно со размислувањата за управување со пожар. Втората област на загриженост се однесува на признавање на културните и историските својства на паркот. Традиционални сопствениците на земјиштето ќе бидат вклучени со работи и активности што се однесуваат на културните вредности, културно наследство и важни области. Развојот на информации и знаење за резерватот ќе произлезе од знаењето што го поседуваат традиционалните сопственици на земјиштето.
Важноста на резерватот привлече интерес од групите што се занимаваат со флора и фауна заедници во областа. Фондацијата за национални паркови и диви животни (FNPW) е вклучена во создавањето на резерватот и последователните активности за зачувување, особено на јазовичката. Резерватот е исто така наведен во базата на податоци за важна област на птици, што придонесува за следење на бројот на населението и затоа помага во идните напори за заштита и зачувување.
Активностите на управување во врска со заканите главно се фокусираат на контролирање на ефектот на навлегување и грабливост од воведени видови Акциите преземени од NPWS вклучуваат насочени планови за контрола на загрозени и ранливи автохтони видови. Програми за мамка постојат и се насочени кон видови штетници како што се лисиците, диви кучиња и мачки.
Роберт Бунзен
Роберт Вилхелм Еберхард Бунзен (Robert Wilhelm Eberhard Bunsen; во  —  во ) бил германски хемичар.
Ја воспоставил спектралната анализа со Кирхоф. Во 1859 година први го конструирале спектралниот апарат со призма, а во 1861 година со таа метода откриле нови хемиски елементи, рубидиум и цезиум. Правеле експерименти за спектри на апсорпцијата, која ја потолкувале како Фраунхоферови линии во сончевиот спектар.
Бунзен го пронашол и ((гаснен пламеник)) (Бунзенов пламеник).
Космос-1206
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 15 август 1980 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 3800 килограми. Космос-1206 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 97,3 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,2°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 631 км, а најмалото на 628.
Скокови во вода на светското првенство во водени спортови 2009 - скок од 3м во женска конкуренција
Резултати
Зелената ги означува финалистите
Општествени науки
Психологија го изучува човечкиот ум и однесување; социологија го разгледува човечкото општество и човечките врски остварени во неговите рамки; политичките науки го изучуваaт владеењето на различните групи и земји; комуникација - текот на дискурсот низ различните медиуми; а економија ги разгледува производството и распределбата на богатство во општеството.
Основни општествени науки
Овој напис е за науката што ги проучува општествените групи. За интегрирана научна област кое има за цел да промовира граѓанска способност, погледнете Општествени студии. Науката за општеството е област која се занимава со општеството. Терминот “Општествена наука” честопати се користи како повеќезначен термин кој се однесува на плуралноста на области надвор од природните науки, обично специјално за администативни или раководствени науки. Меѓудругото, овие вклучуваат : антропологија, археологија, криминологија, економија, образование, влада, лингвистика, меѓународни односи, политички науки, социологија, географија, историја, право и психологија. Сепак, терминот може да се употреби во конкретен контекст кој се однесува на социологијата, наука воспоставена во XIX век како прва наука која ќе го проучува општеството. Според оваа дефиниција, Емил Диркeм, Карл Маркс и Макс Вебер се сметаат за главните архитекти на современата општествена наука. Позитивистите користат методи на поистоветување на тие од природните науки што се користат како алатки за разбирање на општеството, и според тоа се залагаат за дефинирање на науката во нејзиниот построг модерен пристап. Спротивно на нив, преведувачите може да ја употребуваат општествената критика или интерпретација на симболите наместо градење на емпириски лажни теории, и според тоа да ја третираат науката во нејзината поширока смисла. Во современата академска практика, истражувачите се честопати филозофски настроени, користејќи многукратни методологии     ( на пример со комбинирање на квантитативните и квалитативните техники). Поимот општествено истражување исто така има потреба од автономна диплома како што практичарите од различни дисциплини ги делат своите цели и методи.
Историјата на науката за општеството Главен извор: Историја на општествената наука и Историја на социологија
Историјата на општествената наука започнува со корените на античката филозофија. Во античката историја, немаше разлика меѓу математиката и проучувањето за историјата, поезијата или политиката. Ова единство на науката како описни остатоци и изведени разгледувања на аксиоми создаде научна рамка.
Годината на просветителството создаде револуција во естествената филозофија, менувајќи ги основните рамки преку кои поединците го подразбираа научното. Во некои правци, забрзаниот тренд на математичките студии предвидуваше реалност независна за набљудувачот и се одвиваше по сопствени правила. Општествените науки прозилегоа од моралната филозофија на времето и беа под влијание на годините на револуција, како што се Индустриската револуција и Француската револуција. Општествените науки се развија од науките ( експериментални и применети), или од основите на систематичното знаење или утврдената практика, која се поврзува со општествениот напредок на група интерактивни битија. Почетоците на општествените науки во XVIII век се одраз на неколку големи енциклопедии на Дидро,кои содржат статии на Русо и други пионери. Исто така, растот на општествените науки се одразува во други специјализирани енциклопедии. Периодот на модернизмот забележа прва употреба на поимот “општествена наука” како посебно концептуално поле. Општествената наука е под влијание на позитивизмот, со фокус на знаење кое се заснова на реалното позитивно сетилно искуство и го избегнува негативното, a метафизичките претпоставки се отфрлаат. Огист Конт го употребува поимот “наука за општеството” за да ја објасни областа, преземено од идеите на Чарлс Фуриер. Исто така, Конт е познат по областа на општествената физика.
Овој период го следат 5 правци на развој што настанаа од општествените науки, под влијание на Конт или другите области. Еден правец што беше преземен беше подемот на општественото истражување. Големи статистички истражувања се извршија во неколку делови во САД и Европа. Друг правец што произлезе беше инициран од Емил Диркем, кој ги проучуваше “општествените факти” и Вилфредо Парето, кој ги зачна метатеоретските идеи и индивидуализмот. Третото значење кое се разви, прозилезе од методолошката поделба на сегашноста, со која општествениот феномен беше идентификуван и разбран. Ова беше извојувано од страна на фигури како Макс Вебер. Четвртиот правец, кој се темели на економијата, беше развиен и промовиран во економско знаење како тешка наука. Последниот правец беше корелација на знаење и општествени вредности, антипозитивизмот и интерпретативната социологија на Макс Вебер цврсто инсистираа на ова одделување.Во овој правец, теоријата ( опишувањето ) и препишувањето не ги преклопија формалните дискусии за субјектот.
Со пресвртот во 20 век, филозофијата на просветителството беше предизвикана во неколку наврати. По употребата на класичните теории уште од почетокот на научната револуција, неколку области ги заменија математичките студии со експериментални студии и ги проучуваа изедначувањата за да изгредат теоретска структура. Развојот на подобластите на општествените науки стана методолошки многу квантитативен. Спротивно, интердисциплинарната и интегративната научна природа истражуваа за човечкото однесување и социјалните и факторите на опкружување и направија многу природни науки да се заинтересираат за некои аспекти од методологијата на општествената наука. Примерите на ограничената неразграниченост издигна дисциплини како научното истражување на медицината, социобиологијата, невропсихилогијата, биоекономијата со историјата и социологија на науката. Квантитативното истражување и квалитативните методи зголемено се интегрираа во науката за човечката дејност и нејзините импликации и последици. Во првата половина на XX век, статистиката стана самостојна дисциплина на применета математика. Статистичките методи беа користени доверливо.
Во современиот период, Карл Попер и Талкот Парсонс го определија напредокот на општествените науки. Истражувачите продолжуваат да истражуваат за соединет консензус на тоа каква методологија може да ја има моќта и способноста да поврзе една предложена “севкупна теорија” со неколку подтеории кои со значителен успех, продолжуваат да обезбедат употребливи рамки за масивни, растечки бази на податоци. За повеќе, погледнете случајност. Во сегашноста пак, различни области на општествената наука напредуваат на милјарда начини, зголемувајќи го целокупното знаење за општеството. Во блиска иднина, општествената наука ќе се содржи од различни зони на истражување и примарни разлики во пристапот кон областа. Поимот “општествена наука”, може да се однесува и на конкретни науки за општеството основани од мислители како Конт, Диркем, Маркс и Вебер или поопшто на сите дисциплини надвор од благородните науки и уметноста. До крајот на XIX век, академските општествени науки беа сочинувани од пет области: право и изменување на законот, образование, здравство, економија со тргување и уметност. Во пресвртот на XXI век, опсежната економска област во општествената наука беше опишана како економски империјализам.
Антропологија Главна статија: Антропологија
Антропологијата е севкупна “наука за човекот”, наука на целокупноста на човечкото постоење. Дисциплината се занимава со интеграција на различни аспекти на општествената наука, хуманизмот и човечката биологија. Во XX век, академските дисциплини често биле институциски поделени на три широки области. Природните науки се обиделе да ги изведат општите права низ репродукциски и потврдливи експерименти. Хуманистите воглавно ги проучувале локалните традиции, низ нивната историја, литература, музика и уметност со акцент на разбирање на конкретни поединци, настани или ери. Општествените науки се обиделе да развијат научни методи за разбирање на општествениот феномен на еден општ начин, обично низ методи различни од оние на природните науки.
Антропологиските општествени науки лесто развивале нијансирани описи за разлика од општите права изведени од физиката или хемијата, или тие можеле да ги објаснат поединечните случаи низ поопшти начела, како и во многу области на психологијата. Антропологијата, ( како некои области на историја) не се вклопува лесно во овие категории, а различни гранки на антропологијата привлекуваат една или повеќе од овие области. Во САД, антропологијата е поделена на четири подобласти: археологија, физичка или биологиска антропологија, антропологиска лингвистика и културна антропологија. Тоа е област која е понудена во најголем број на колеџи или универзитети. Зборот антропос е изведен од грчкиот збор што означува “човечко суштество” или “персона”. Ерик Вулф ја опиша социокултурната антропологија како “најнаучната од хуманизмот, и најхуманистичката од науките”.
Целта на антропологијата е да обезбеди холитичка сметка за луѓето и човечката природа. Ова значи дека, иако антропологистите генерално специјализацираат во само една подобласт, тие секогаш ги имаат на ум биолошките, лингвистичките, историските и културните аспекти на било кој проблем. Откако антропологијата се разви како наука во западните општества што беа комплексни и индустриски, поголем тренд во рамки на антропологијата беше методолошкиот двигател да се проучуваат луѓе во општества со поедноставна општествена организација, понекогаш во антрополошката литература наречени “примитивни”, но без никакви конотации или “подредености”. Денес, антропологистите користат поими како “помалку комплексни” општества и се однесуваат на луѓе кои живеат во неиндустриски, незападни култури, како луѓе или народ ( ethos) кои предизвикуваат голем интерес во антропологијата. Потрагата за холизам, најголемиот дел антропологисти ги води на проучување на луѓето во детали, притоа користејќи биогенетски, археологиски и лингвистички подагоци при директно набљудување на современите обичаи. Во 1990-тите и 2000тата, беа слушнати повици за разјаснување на она што го формира општеството и како еден набљудувач знае каде неговата или нејзината култура завршува и друга започнува, и други суштински предмети во пишаната антропологија. Можно е да се согледаат сите човечки култури како дел од една голема, развина глобална култура. Овие динамични врски, меѓу она што може да биде набљудувано на земјата, како спротивно на она што може да биде набљудувано со соединување на многу локални надгледувања останува основно во било кој вид на антропологија, било дали е културна, биологиска, линвистичка
Економија  http://en.wikipedia.org/wiki/Economics Главна статија: Економија
Економијата е општествена наука која има за цел да го анализира и опише производство, дистрибуција и конзумирање на изобилство. Зборот “економија” е од грчкиот збор oikos што значи “семејство, домаќинство,недвижнина”, nomos што значи “обичај, закон” и hence значува “управување на домаќинството” или “управување на државата”. Економист е човек што ги користи економските концепти и податоци во курсот на вработувањето или некој кој се стекнал со универзитетска диплома по тој предмет. Класичната кратка дефиниција на економијата, утврдена од Лајонел Робинс во 1932 година, е “наука која го проучува човечкото однесување како однос меѓу ретки значења кои имаат алтернативна употреба”. Без реткост и алтернативна употреба, нема економски проблем. Дури, пократко е “наука за тоа како луѓето гледаат да ги задоволат своите потреби и желби” и “наука за финансиските аспекти на човечкото однесување”. Економијата има две опсежни гранки: микроекономија, каде единица на анализа е поединечниот агент, како домаќинство или претпријатие и макроекономија каде единица на анализа е економијата во целост. Друга поделба на предметни разликувања е позитивната економија, која цели да ги предвиди и објасни економските феномени, од нормативната економија, која наредува избори и дејства по некој критериум, како редот потребно вклучува субјективни вредносни одлуки. Уште од почетокот на XX век, економијата се фокусираше во голема мера на мерливите количини, работејќи и теоретски модели и емпириски анализи. Сепак, квантитативните модели може да кажеме дека потекнуваат уште од физиократското школо. Економските размислувања биле значително применети во неодамнешните декади на други општествени ситуации како политика, право, психологија, историја, религија, брак и брачен живот и други општествени интеракции. Оваа парадигма суштествено предвидува дека ресурсите се ретки бидејќи тие не се доволни да ги задоволат сите желби и дека “економската вредност” е желба да се плати како што веднаш наложува пазарната трансакција. Соперниците, хетеродоксни (кривоверни) школи или учења, како институционална економија, зелена економија, Марксистичка економија или економска социологија ги сочинуваат останатите области на претпоставка. На пример, Марксистичката економија претпоставува дека економијата во основата се занимава со размена на вредност и дека работата ( човечкиот труд) е извор на сите вредности. Широката област на економијата во општествената наука е опишана како економски империјализам.
Образование  http://en.wikipedia.org/wiki/Education
Главна статија: Образование
Образованието е опкружено со специфични вештини на подучување и учење, исто нешто помалку мерливо но многу подлабоко: неделбата на знаењето, позитивната пресука и добро-развиената мудрост. Образованието како еден од неговите основни аспекти ја има препишувањето на културата од генерација на генерација ( види социјализација). Да се образува значи “да се движи” од латинскиот збор educare, или да ја упрости реализацијата на поединечниот потенцијал и талент. Тоа е применување на педагогијата, тело на теоретски и применети истражувања во врска со подучување и учење и примање на многу дисциплини како психологија, филозофија, информатика, лингвистика, неврологија, социологија и антропологија. Образувањето на самостојниот човек започнува со неговото раѓање и продолжува низ животот. (Некои верувааат дека образованието започнува дури и пред раѓањето,како што е докажано од некои родители кои додека бебето е во матката му свират музика или му читаат надевајќи се дека ќе влијае на развојот на детето.) За некои, битките и победите во секојдневниот живот обезбедуваат далеку повеќе инструкции отколку формалното школско учење ( вака Марк Твејн укорува на “никогаш не го мешајте школото со вашето образование”). Членовите на семејството може да имаат длабок образовек ефект – често многу подлабок отколку што тие самите мислат – иако семејното учење може да функционира многу неформално.
Географија  http://en.wikipedia.org/wiki/Geography
Главна статија: Георафија
Географијата како дисциплина може широко да се раздели на две главни подобласти: хуманистичка географија и физичка географија. Првата се фокусира воглавно на градењето на природата и како вселената е создадена, гледана и управувана од луѓето и влијанието што ги имаат луѓето на вселената што ја окупираат. Вториот ја истражува природната околина и меѓусебниот однос и создавањето на климата, растителноста и животот, почвата, водата и Земјините облици. Како резултат на двете подобласти кои користат различни пристапи, изникна трета област, наречена, природна средина. Природната средина ја комбинира физичката и хуманистичката географија и се осврнува на интеракцијата меѓу природата и луѓето. Географичарите се обидуваат да ја разберат земјата во рамки на физички и просторни врски. Првите географичари се фокусирале на науката за правење на мапи и пронаоѓање на начини точно да ја проектираат површината на земјата. Во таа смисла, географијата спојува некои пречки меѓу природните науки и општествените науки. Историската географија често се предава на колеџ во обединет оддел за географија. Современата географија е сеопфатна дисциплина, тесно поврзана со ГИСц, што цели да ги разбере луѓето и нивната природна средина. Полето на Урбаното планирање, Регионалната наука и Планетологијата се тесно поврзани со географијата.Географските практичари користат многу технологии и методи да соберат податоци како ГИС, далечински детектори, аерофотографија, статистики и глобални системи за позиционирање ( ГПС). Областа на географијата, генерално се дели на две различни гранки: физичка и хуманистичка. Физичката географија ги испитува феномените поврзани со климата, океаните, почвата и мерките на земјата. Хуманистичката географија се фокусира на области различни како културна географија, превоз, здравје, воени операции и градови. Други области на географија вклучуваат општествена географија, регионална географија, геоматика и географија на природна средина.
Историја  http://en.wikipedia.org/wiki/History
Главна статија: Историја
Историјата е непрекинато системско раскажување и истражување во минатите човечки настани прикажани низ историско-географски парадигми и теории како што е Тарнер Тезата за американската граница. Историјата има основи и во општествените и во хуманистичките науки. Во САД, Националната фондација за човештвата вклучува историја во нејзнината дефиниција за човештвото ( како што е онаа за применетата лингвистика). Сепак, Националнито совет за истражување ја класифицира историјата како општествена наука. Историскиот метод ги содржи техниките и начелата по кои историчарите користат примарни извори и друг доказ за да истражуваат и потоа да пишуваат историја. Асоцијацијата за историја на општествената наука, формирана во 1976, ги обединува научниците од бројни дисциплини фокусирани на општествената историја.
Право  http://en.wikipedia.org/wiki/Law
Главна статија: Право
Во секојдевниот говор, правото изначува правило кое ( за разлика на етичкото правило) е возможно да се наметне преку институциите. Науката за правото ги преминува границите меѓу општествените науки и хуманистичките, во зависно од поединечниот поглед на истражувањето низ факти и ефекти. Правото не е секогаш наметнато, особено во контекст на меѓународните односи. Се дефинира како “систем од правила” како “интерпретативен концепт” за да се постигне правда, како “власт” да се посредува меѓу интересите на луѓето, и дури како “команда на суверенитет заграден со заканата од санкција”. Сепак, ако сакаме да помислиме на право тоа е комплетно централна општествена установа. Сепак, правната политика ги инкорпорира практичните показатели на размислување од скоро секоја општествена наука и човештво. Правата се политика, бидејќи политичарите ги создаваат. Правото е филозофија, бидејќи моралните и етичките убедувања ги обликуваат нивните идеи. Правото кажува многу историски приказни, бидејќи статутите, обичајното право и кодификациите се создадени низ времето. И правото е економија, бидејќи било кое правило за договор, кривично дело, имотно право, работно право, право на компанија и многу други имаат долгорочни ефекти на дистрибуција на богатството. Именката право е изведена од доцниот стар англиски lagu, што значи несшто утврдено или фиксирано и придавката правно доаѓа од латинскиот збор lex.
Лингвистика  http://en.wikipedia.org/wiki/Linguistics
Главна статија: Лингвистика
Лингвистиката ги истражува когнитивните и социјални аспекти на човечкиот јазик.Областа е поделена на области што се фокусираат на аспекти на линвистичкиот сигнал, како синтакса ( наука за правилата што владеат со структурата на реченицата), семантика ( наука за значењето), морфологија ( наука за структурата на зборовите), фонетика ( наука за звукот на зборовите) и фонологија ( наука за апстракниот звучен систем на одреден јазик). Сепак, таа дејствува во области како лингвистичка еволуција ( наука за потеклото и еволуцијата на јазикот) и психолингвистика ( наука за психолошките фактори во човечкиот јазик). Надмоќното мнозинство на модерното истражување во лингвистиката има предоминантна синхронизирана перспектива ( фокусирана на јазикот во одредена точка во времето) и голем дел од неа- делумно се должи на влијанието на целите на Ноам Чомски – во формулирање на теориите на конгнитивната обработка на јазикот. Сепак, јазикот не егзистира во вакуум, само во мозокот, и пристапи како контактната лингвистика, креолска наука, анализа на дискурс, социо-интеракциска лингвистика и социо-лингвистика го истражуваат јазикот во општествениот контекст. Социолингвистиката често прави употреба на традиционалната квантитативна анализа и статистика во истражувањето на честоста на цртите, додека некои дисциплини како контакт лингвистиката, со фокус на квалитативната анализа. Додека одредени области на лингвистиката можат вака да бидат разбрани како јасно се поклопуваат со општествените науки, други области како акустичната фонетика и невролингвистиката соодвествуваат со природните науки. Лингвистиката, секундарно се однесува на хуманизмот, кој изигра голема улога во лингвистичките потраги во XIX и раниот XX век. Фердинанд де Сосир се смета за татко на модерната лингвистика.
Политичка наук а http://en.wikipedia.org/wiki/Politics
Главна статија: 'Политичка наука или Политика
Политичката наука е академска и истражувачка дисциплина која се занимава со теоријата и практиката на политиката и објаснувањето и анализата на политичките системи и политичкото однесување. Областите и подобластите на политичката наука вклучуват позитивна политичка економија, политичка теорија и филозофија, граѓанско право и компаративна полтиика, теоријата вклучува јавна администрација, административно однесување, државно право, правно однесување и државна политика. Исто така политичката наука ја проучува моќта во меѓународните односи и теоријата на голема моќ и супермоќ. Политичката наука методолошки се разликува, иако последните години сведочат за бум во употребата на научниот метод. Тоа е зголемување на формално-дедуктивниот модел на градење и квантитативно хипотетичко тестирање. Пристапите по дисциплината вклучуваат рационален пристап, класична политичка филозофија, интерпретивизам, структурализам и бихевиорализам, реализам, плурализам и институционализам. Политичката наука како една од општествените науки ги користи методите и техниките што се поврзуваат со видови на потребните пребарувања: првични изводи како историски документи, интервјуа и официјални записници како и второстепени изводи како написи во зборник се користат за градење и тестирање на теории. Емпириските методи вклучуваат истражување на анкети, статистички анализи/економетрики, студии на случајот, експерименти и градење на модели. Херберт Бекстер Адамс е кредитиран со ковање на фразата “политичка наука” додека предавал историја на Универзтиетот Џонс Хопкинс.
Јавна администрација http://en.wikipedia.org/wiki/Public_administration
Главна статија: Јавна администрација
Една од главните дејности на политичката наука, јавната администрација може да биде опширно опишана како развој, имплементација и наука за областите на владината политика. Трагањето за јавното добро преку зголемување на граѓанското општество и општествената правда е единствената цел на полето.Иако јавната администрација историски се однесува на управување на влада, се зголемува опкружувањето на невладини организации (НВО) што исто работат со слична, примарна посветеност на подобрување на човештвото. Разликувањето на јавната администрација од бизнис администрацијата е тесно поврзано поле што стана популарен метод за дефинирање на дисциплината со споредување на двете. Прво, целите на јавната администрација се потесно поврзани со оние често цитирани како цели на американските основачи и демократски луѓе. Тоа е, државните службеници работат за да ја подобрат еднаквоста, правдата, сигурноста, ефикасноста и делотворноста и од време на време профитот. Овие вредности помагаат за да се диференцира полето на бизнис администрацијата кое примарно работи за профит, и да ја дефинира дисциплината. Второ, јавната администрација е релативно ново, мултидисциплинарно поле. Книгата “Наука за администрацијата“ на Вудро Вилсон честопати е цитирана како антологиска работа. Вилсон застапуваше попрофесионално работење во секојдневните активности на државните службеници. Понатаму, идниот претседател ја препознал потребата во САД на одделување меѓу политичките партии и добрата бирократија, што било исто така долготраен предмет. Мултидисциплинарната природа на јавната администрација е поврзана со трета дефинирачка црта: административни должности. Државните службеници работат во државни агенции, во сите нивоа на владеење и изведуваат на широк опсег на задачи. Државните службеници собираат и анализираат податоци ( статистики ), ги надгледуваат фискалните операции (буџет, сметки и прилив на пари ), организираат големи настани и состаноци, предлагаат законодавство, развиваат политики и често вршат легално доделени владини активности. Во однос на овој финален аспект, државните службеници се гледаат себеси како служат како службени говорници, секретари, записничари, деловодители, јавни нотари, касиери и менаџери. Всушност, дисциплината одговара многу добро со многу професионални полиња како информациска технологија, финансии, право и инжинеринг. Кога станува збор за испорака и контрола на државните услуги, државен службеник е несомнено вклучен.
Психологија