cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ивлин
Историја
Во 1969 г. кон департманот се приклучени и општините Шатофор и Туси ле Нобл од соседниот департман Есона.
Географија
Ивлин се граничи со департманот Долина на Оаза на север, Сенските Висови на исток, Есона на југоисток, Ер и Лоар на југозапад и Ер на запад.
Источниот дел на департманот, како и северниот дел долж реката Сена е всушност предградие на Париз, но остатокот од департманот е рурален. Голема површина зафаќа шумата Рамбује (наречена и Ивлин, од кајшто доаѓа името на департманот).
Покрај Версај (префектура) и потпрефектурите Мант ла Жоли, Рамбује и Сен Жермен ан Ле, други поважни места се Конфлан-Сент-Онорин, Поаси, Ле Миро, Уј, Плезир, Сартрувил, Шату, Ле Шезне и збирната заедница Сен-Кентен-ан-Ивлин.
Во Ивлин има два регионални парка: Горна Шевреска Долина и дел од паркот Вексен Франсе.
Cutibacterium acnes
Cutibacterium acnes (порано позната како Propionibacterium acnes)   е релативно спорорастечка, типично аеротолерантна анаеробна, Грам-позитивна бактерија поврзана со појава на кожни болести како акни; но исто така може да предизвика хроничен блефаритис и ендофталмитис, особено после интраокуларна хируршка интервенција. Геномот на бактеријата е секвенциониран.
Првично била идентификувана како Bacillus acnes, подоцна преименувана како Propionibacterium acnes поради способноста да создава пропионска киселина. Во 2016, P. acnes била таксономски рекласифицирана како резултат на биохемиски и геномски студии.
ОУ „Крсте Петков Мисирков“ - Радовиш
Основното училиште ОУ „Крсте Петков Мисирков“ - Радовиш е основно училиште во градот Радовиш, наречено по познатиот книжевник и јазичар Крсте Петков Мисирков (1874-1926).
На 8 февруари 2006 година се случил голем пожат во кој речиси до темел изгореа двете радовишки основни училишта - „Крсте Петков Мисирков“ и „Никола Карев“.
Сега основното училиште „Крсте Петков Мисирков“ е сместено во нов објект на булеварот Александар Македонски. Во него има корисна површина од 3200 квадратни метри, има 24 училници и 7 кабинети. Има организирана настава во две смени, што значи дека има место за 48 паралелки.
Новиот училиштен објект почнал да се гради во 1998 година и бил готов во 2008 г. Биле потрошени 11 милиони денари и набрзо изградбата била запрена. По пожарот во 2006 г., изградбата на новото училиште продолжила. Изградбата чинела околу 70 милиони денари.
На 21.01.2008 година во употреба било пуштено новото училиште, кое се наоѓа во непосредна близина на црквата „Св. Троица“. Чинот на осветување на училиштето го извршил Митрополитот Брегалнички г. Иларион, во сослужение со свештенослужители од Радовишкото архијерејско намесништво, а потоа свечено било пуштено во употреба од премиерот на Македонија, Никола Груевски.
Весна Пемова
Весна Пемова (р. во ) — македонски лекар и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
Душко Младеновски
Душко Тодосав Младеновски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Весна Пемова
Животопис
Весна Пемова е дипломирана докторка на медицина на Медицинскиот факултет. Таа е специјалист по дерматовенерологија и е член на ВМРО-ДПМНЕ.
Душко Младеновски
Животопис
Желбата за образованието му останала неостварена. Како седумгодишно дете е земен за овчарче кај поимотните селани, а подоцна работел ѝ како момок на туѓи имоти. Иако самоук, бил природно интелигентен и напреден младинец. Во едноличниот и тежок живот, во кој бил понижуван, ја почувствувал нечовечноста и суровата експлоатација. Се поврзал со напредните младинци од селото и градот Кратово и почнал активно да го помага народнооелободителното движење. Во мај 1944 година додека бил регрутиран во бугарската војска и служел во Штип, добил задача од партиската организација од магацинот да подигне еден товар муниција и да ја пренесе на слободната територија за партизаните. Со уште еден другар под тешки околности задачата ја исполниле, а со тоа пристапиле во редовите на НОВ. Неколку месеци подоцна, во борбите со бугарскиот окупатор во близината на Виница, Душко бил убиен, а неговиот гроб не бил откриен.
Упростен систем за романизацијата на бугарскиот јазик
Упростениот систем за романизацијата на бугарскиот јазик (англиски: Streamlined System, бугарски: обтекаема система) е создаден од бугарскиот научник Љубомир Иванов и примен во употреба од Бугарската комисија за антарктички имиња на 2 март 1995,   а подоцна утврден од бугарската влада   (со декрети бр. 61 од 2 април 1999, бр. 10 од 11 февруари 2000, бр. 269 од 3 октомври 2006 и бр. 3 од 26 октомври 2006  ) за пошироко користење во лични карти, пасоши, патни знаци, официјални информатички системи, бази на податоци, веб-места на локални управи и сл.
Упростениот систем е утврден со Законот за транслитерацијата донесен од Бугарското народно собрание во 2009 г.
Системот е усвоен и од страна на ОН во 2012 година, а за службена употреба во САД и Велика Британија, од страна на BGN и PCGN во 2013 година.
Правиот систем е сличен на претходниот Систем BGN/PCGN од 1952 г. за романизација на бугарскиот јазик, коjшто беше со важност во САД и во Обединетото Кралство до 2013 година. Сепак, вториот систем ги транслитерира кириличните букви Х, Ь и Ъ како KH, ’ (апостроф) и Ŭ, докека првиот систем наместо тоа ги користи буквите H, Y и A.
Иванов предлага неговиот пристап кон транслитерацијата да се користи и за други кирилични азбуки, вклучувајќи ги руската и македонската.
Реверзибилност
Системот не е реверзибилен, бидеjќи ги транслитерира А, Ж, Й, Ц, Ш, Щ, Ю, Я на истиот начин какошто и соодветно Ъ, ЗХ, Ь, ТС, СХ, ШТ, ЙУ, ЙA. Една помошна, реверзибилна варијанта на Упростениот систем е предложена од Љ. Иванов, Д. Скордев и Д. Добрев за користење во посебните случаи во кои повторното воспоставување на бугарските зборови од нивните латинични форми ќе биде приоритетна неопходност. Со таа цел, буквите и комбинациите од букви Ъ, Ь, ЗХ, ЙА, ЙУ, СХ, ТС, ТШ, ТЩ, ШТ, ШЦ се транслитерираат соодветно како `A, `Y, Z|H, Y|A, Y|U, S|H, T|S, T|SH, T|SHT, SH|T, SH|TS.
Кавак (Лагадинско)
Кавак (Λευκούδα, Левкуда) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Левкуда бил дел од општина Маслар.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 23 километри западно од Ставрос и 71 километри источно од Солун, во северниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа во јужното подножје на Богданска Планина (Кердилија), над Бешичко Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 400 метри.
Кавак опфаќа површина од 48 квадратни километри.
Историја
Во XIX век ова било муслиманско село кое се наоѓало во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 130 жители Турци.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Република Турција и Република Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија, додека муслиманското население било принудено да ги напушти своите домови.
Во 1927 година селото било преименувано во Левкуда.
Денес, населението на селото главно се занимава со земјоделство и сточарство.
Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско село со 19 семејства и со 94 жители. , додека во 1940 година селото броело 276 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 232 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 332 жители, во 1971 година имало 287 жители, во 1981 година имало 164 жители, додека во 1991 година имало 156 жители а во 2001 имало 169 жители. Денеска, населението на селото е 121 жител според пописот од 2011 година.
Кастелет (Копенхаген)
Кастелет (Kastellet) — утврдување во Копенхаген, Данска, едно од најдобро зачуваните во северна Европа. Изградена е во облика на пентаграм. Петте бастиони ги носат следниве имиња: Кралев бастион (Kongens Bastion), Краличин бастион (Dronningens Bastion), Грофов бастион (Grevens Bastion), Принцезин бастион (Prinsessens Bastion) и Принцов бастион (Prinsens Bastion). Кастелет има своја црква и ветерница.
Историја
Изградбата на Кастелет ја започнал кралот Кристијан IV уште во 1626 г. со изградба на окоп во северниот дел на бедемот на Копенхаген. Кралот имал грандиозни планови за изградба, според која било замислено во тврдината да стои замок кој би служел како збег за самиот крал, но тоа не било остварливо од финансиски причини. Изградбата ја продолжил неговиот наследник Фредерик III. По завршувањето на опсадата на Копенхаген од страна на Швеѓаните (1658–1660), бил повикан холандскиот инженер Хенрик Рисе за да помогне при обновувањето и проширувањето на крепоста. Тврдината била наречеа Фредериксхавнска тврдина, но денес е попозната како Кастелет („тврдина“).
Кастелет имал важна улога во одбраната на Копенхаген од Англичаните во бомбардирањето на Копенхаген во 1807 г.
Кристен Кебке (1810–1848), дански сликар од златното доба на данското сликарство, пораснал во Кастелет и го овековечил во многу негови слики.
Кастелет бил реновиран во периодот од 1989 до 1999 г.
Затворот во Кастелет
Затворот во Кастелет се наоѓа веднаш до црквата. Затворениците можеле да следат богослужба преку дупки во ѕидовите на ќелиите и црквата.
Кастелет денес
Во 2004 г. Кастелет ја одбележал својата 340-годишнина со отворена прослава.
Тој е сопственост на министерството за одбрана и, меѓу другите, се користи од началникот на генералштабот, the Данската територијална одбрана (Hjemmeværnet), Воената разузнавачка служба (Forsvarets Efterretningstjeneste), Военото судство (Forsvarets Auditørkorps) и библиотеката на Кралскиот гарнизон.
Кастелет е мирен и заштитен реон, кој функционира како воено земјиште, културно-историски споменик, музеј и парк. Се наоѓа близу познатата туристичка атракција, статуата на Малата сирена на Ханс Кристијан Андерсен, Гефјоновата фонтана (Gefionspringvandet) и Лангелини. Местото е популарно за прошетки на сончеви денови, и ужива голема популарност кај децата заради изоблиството од животни и птици.
Лар
Лар може да се однесува на следниве места:
ОУ „Крсте Петков Мисирков“ - Бистрица
„Крсте Петков Мисирков“ — основно училиште во Бистрица, Општина Битола. .
Милена Дравиќ
Животопис
Милена Дравиќ е родена на 5 октомври 1940 година, во Белград, во населбата Дорќол, а нејзиниот роден дом се наоѓал наспроти црквата Свети Александар Невски. Учела во основното училиште „Јанко Веселиновиќ“ у Душановата улица, а потоа се запишала во Првата белградска гимназија. Таа се занимавала со изведувачки уметности уште од четиригодишна возраст, најпрвин со танц, а потоа со класичен балет. По настапите во неколку филмови, таа одлучила целосно да се посвети на глумата и се запишала на академијата на драмски уметности во Белград.
Милена Дравиќ се омажила трипати, а нејзин последен маж бил глумецот Драган Николиќ.
Кариера
Милена Дравиќ глумела во повеќе од 100 филмови. Нејзината филмска кариера започнала во 1959 година, како ученичка во средното училиште, кога режисерот Франтишек Чап ја видел на насловната странивца на списание на млади на групна слика на балетски играчи и ѝ понудил улога во неговиот филм „Вратата останува отворена“ (Vrata ostaju otvorena). Со широка популарност се стекнала со филмот „Прекубројна“ (Prekobrojna) на режисерот Бранко Бауер, за која во 1962 година ја добила својата прва „Златна арена“ на Филмскиот фестивал во Пула. Останати нејзини познати улоги се оние во филмовите: „Утро“, „Козара“, „Битката на Неретва“, „Љубовниот живот на Будимир Трајковиќ“, „Работа на одредено време“, „Мојот татко на одредено време“, „Секула се жени повторно“, „Не е лесно со машките“ и „Зона Замфирова“. Исто така, таа остварила и бројни улоги во популарни телевизиски серии, како: учителката во „Приказни од Неприказнија“ (Приче из Непричаве), Вера во „Полицаецот од Петлово Брдо“ (Полицајца са Петловог брда), Вукосава Петровиќ во „Театар дома“ (Позориште у кући) и Споменка во „Луд, збунет, нормален“ (Луд, збуњен, нормалан). Од 1972 до 1974 година, со својот трет сопруг, Драган Николиќ, ја водела популарната телевизиска програма „Образ до образ“ (Образ уз образ). Милена Дравиќ често играла улоги на самохрани мајки, селанки и жени од работничката класа, како и ексцентрични ликови во филмовите на југословенскиот Црн бран (на пример, во филмот „Мистерии на организмот“), додека широката популарност ја стекнала со своите улоги во романтичните комедии во кои глумела со Љубиша Самарџиќ.
За своите улоги, Дравиќ добила бројни награди, како: наградата за најдобра споредна глумица на Канскиот филмски фестивал, за улогата во филмот „Посебен третман“ (1980), специјалната награда „Златна роза“ на Филмскиот фестивал во Венеција, наградата „Добричин прстен“ и „Жанка Стокиќ“ за целокупниот придонес во југословенската и српската кинематографија, наградите „Јоаким Вуиќ“ и „Павле Вуисиќ“ (1994) на Филмските средби во Ниш, четири награди „Златен мисир“ на Деновите на комедијата во Јагодина и рекордни десет награди „Златна арена“ на Филмсккиот фестивал во Пула. Поради тоа, неа често ја сметаат за најголемата глумица во српската и во југословенската кинематографија.
Битка кај Јичин
Битка кај Јичин или Гитчин (германски: Schlacht bei Gitschin) — битка во Австро-пруската војна на 29 јуни 1866 година, која завршила со победа на Прусија над австриските сили.
Парадокс (појаснување)
Парадокс е тврдење коешто самото си противречи и се коси со логиката. На пример: Дали одговорот на ова прашање е „не“?.
„Парадокс“ може да се однесува и на:
Хаџимуратова џамија
Хаџимуратова џамија (или Горна џамија) — стара османлиска џамија во градот Кичево. Му припаѓа на Ресенското муфтиство на ИВЗ.
Храмот се наоѓа во северниот дел на градот. Изграден е во 1612 година и првично бил етнокатен. Во 1896 година е обновен и зголемен од Ахмед Нијази-бег, кој доградил уште еден кат за молитви, а првиот станал училиште. Џамијата повторно е обовена во 1997 - 1998 година.
Според муслиманските преданија раскажани од ресенскиот оџа, Хаџимуратовата и Хаџирамадановата џамија (другиот муслимански храм во Ресен) се изградени од двајца браќа од Битола по име Хаџи Радаман и Хаџи Мустафа. Според христијанските преданија, обете џамии са изградени на местата некогашни цркви.
Грљани
Грљани — село во Општина Виница.
Историја
Во 1913, во Балканската војна селото било стратешка точка, се воделе повеќе битки помеѓу Бугарија и Србија.
Стопанство
Селото од 2009 се промовира како етно село, за привлекување туристи и спречување на пропад на селото. Преостанатото население се занимава со сточарство и земјоделие.
Население
Според Бугарот К’нчов селото во 1900 година имало 444 жители христијани. Во 1971 селото имало 592 житела, а во 1981, 501 жител. Во 1991, бројот на жители бил 335. Според последниот попис од 2002 селото имало 206 жители Македонци.
Недемин
Недемин (Neddemin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Грљани
Родови
Грљани е македонско село.
Родови во селото: Маринци (8 к.), Стојчевци (8 к.), Трајановци (7 к.), Петревци (7 к.), Ѕвездинци (6 к.), Спасевци (6 к.), Лесовци (6 к.), Шанѓевци (5 к.), Ковачевци (4 к.), Бељовци (4 к.), Тујукџии (4 к.), Чакалци (4 к.), Цветановци (3 к.), Мајсторовци (2 к.), Натинци (2 к.) и Балинци (4 к.) за наведените родови не се знае дали се староседелски, или пак доселени со непозната старина.
Општествени установи
Во селото постоело основното училиште „Никола Парапунов“.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 316 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 140 гласачи.
Културни и природни знаменитости
Во средишниот дел на селото се наоѓа црквата Св. Димитриј.
Катализа
Катализа (каталитичка реакција) — хемиска реакција која се одвива во присуство на катализатор. Во зависност од тоа дали реакциониот систем (вклучувајќи го тука и катализаторот) е хомоген или хетероген, каталитичките реакции можат да бидат реакции на хомогена катализа и реакции на хетерогена катализа. Хомогените каталитички реакции се одвиваат во гасна фаза или во раствор, а во реакциите на хетерогена катализа катализаторот најчесто е во цврста агрегатна состојба.
Хомогена катализа
Дури потоа, меѓупроизводот стапува во заемодејствие со другите реактанти за, на крајот, да се образуваат производи. На молекуларно ниво, честичка од супстратот со честичка од катализаторот отпрвин образува активиран комплекс, а потоа овој комплекс (губејќи енергија) се претвора во честичка од меѓупроизводот која со честичка од другиот реактант повторно образува активиран комплекс кој не е ист како првиот, од кој, на крајот се добиваат честички на производите. Значи, патот на реакцијата се изменува.
Хетерогена катализа
Во случајот на хетерогена катализа, честички од реактантите се адсорбираат на површината на катализаторот, а потоа таму се случуваат елементарни акти на хемиска трансформација. И при ваква катализа е можно образување на меѓупроизводи.
Бидејќи површината на катализаторот е мошне важна, цврстите катализатори најчесто се употребуваат во вид на прав или се нанесуваат на т.н. носачи, односно материјали што имаат голем однос меѓу површината и волуменот. Примери за носачи на катализаторите се алуминиум оксидот, специјално приготвен силициум диоксид (во случајов, силикагел) и други.
Металните цврсти катализатори може да се употребуваат и во вид на мрежички и слично, сè со цел површината да им се зголеми, а масата да им остане еднаква, бидејќи многу хетерогени катализатори (како платина, паладиум, родиум) се скапи.
Автокатализа
Понекогаш каталитички дејствуваат и некои од производите на самата реакција. Ваквите реакции се нарекуваат автокаталитички. Бидејќи при одвивањето на ваква рекација количеството на катализаторот се зголемува, со текот на времето брзината се зголемува, наместо да се намалува.
Биокатализа
Реакции од типот на катализата се случуваат и во живите организми. Тука, катализатори се супстанци наречени ензими, кои се нарекуваат и биокатализатори. Скоро сите ензими се сложени белковински макромолекули по својата структура, а нивното постоење и дејствување се мошне важни за правилното функционирање на организмот. Така, биосинтезата на белковините, процес од витално значење, е невозможна без дејствувањето на ензимите. Најголемиот дел од ензимите се одликуваат со голема специфичност - можат да дејствуваат или само врз еден супстрат, катализирајќи само една реакција, или тоа да го прават на неколку структурно блиски супстрати, катализирајќи една или неколку слични хемиски реакции.
NGC 5292
NGC 5292 — спирална галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5292 се споменува и како ESO 445-31, MCG -5-33-8, IRAS 13447-3041.
Откривање
Телото е откриено на 30 март 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5292 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 5292 има привидни димензии од 1,8' х 1,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 47 м 40 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -30° 56' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 55°.
Други поделби
Проучување на NGC 5292 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 48909. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 371; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7266. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 89.
Куќа – сопственик Никола Николовски (Галичник)
Куќа на Никола Николовски ― поранешна куќа која била во сопственост на галичкото семејство Николовски. Градбата била заведена како културно наследство на Македонија.
Олга Краско
Олга Јуриевна Краско е руска глумица. Таа е родена на 30 ноември 1981 година во Карков, Советски Сојуз (денешна Украина ). Олга глумела во руски театарски продукции и била единствената жена во главната улога на филмот „Турски гамбит“ (2005).
Биографија
Краско дипломирала на Уметничкото Театарско училиште во Москва во 2002 година.
1093
1093 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1093 година од новата ера, 93. од вториот милениум, 93. од XI век и четвртта од 1090-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6601 и 6602 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5843 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4853 и 4854 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1846.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1093 година се протега во 3729 и 3730, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3789 и 3790 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1636. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 485 и 486 исламска година.
Космос-1436
Космос-1436 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 19 јануари 1983 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1436 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 114,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1467 км, а најмалото на 1399.
NGC 7719/1
NGC 7719/1 — спирална галаксија во соѕвездието Водолија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7719/1 се споменува и како ESO 536-12, IRAS 23354-2315.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 38 м 2,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -22° 58' 29"".
Други поделби
Проучување на NGC 7719/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71961. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 349; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6981. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1158.
Издавач на видеоигри
Издавач на видеоигри е компанија што издава видеоигри што ги изработила самата или некој друг изработувач на видеоигри.
Исто како кај издавањето на книги или ДВД филмови, издавачите на видеоигри се одговорни за изработка и промовирање на нивните производи, што подразбира и истражување на пазарот и рекламирање.
Обично самите ја финансираат изработката, некогаш со плаќање на изработувач на видеоигри (тоа се нарекува „надворешна изработка“), а некогаш „внатрешно“ ги изработуваат игрите, со свое „студио“. Големите издавачи сами ги дистрибуираат игрите што ги издаваат, додека помалите издавачи плаќаат надворешни дистрибутери (или поголеми издавачи на видеоигри) да ги дистрибуираат игрите што ги издаваат.
Други функции што ги вршат издавачите се одлучување дали ќе плаќаат за лиценци за игрите, локализација, дизајни на омоти и кутии, штампање, а понекогаш и пишување на упатства за користење.
Позначајни издавачи на видеоигри
Ова е список на 20-те најголеми издавачи, рангирани од страна на Game Developer во октомври 2009 година, по редослед на бодови во шест главни полиња.
ОУ „Крсте Петков Мисирков“ - Гевгелија
Крсте Петков Мисирков  — основно училиште во Гевгелија, Општина Гевгелија. .
Административна поделба на Гренланд
Административната поделба на Гренланд ја опфаќа политичката поделеност на државата поради статистичко-административни причини. Државата е поделена на општини како првостепена административна поделба. Вкупно, Гренланд има 4 големи по територија општини. Покрај тоа, често во оваа група се вклучува и најголемиот во свет Североисточен гренландски национален парк. Важно е да се напомене дека Воздухопловството на САД има своја енклава (Воздухопловна база Туле) во Касуитсуп.
Општини
Актуелната административна поделба на Гренланд стапила на сила на 1 јануари 2018 година:
Историја
По доделувањето на статусот на рамноправна сојузна држава во рамките на Кралството Данска, државата била поделена на „поделби“ во 1951 година. Тие биле Источен Гренланд, Западен Гренланд и Северен Гренланд. Североисточниот национален парк бил создаден во 1974 година. По доделувањето на статусот на самостојна управа во 1979 година имињата на општините добиле гренландски имиња: Кита, Туну и Авана. Поделбата Кита имала 15 општини, Туну 2 и Авана 1 општина
Поранешни општини
Округот имал 1 општина, општина Канак. Покрај општината, на територијата се наоѓала Воената база Туле и Североисточниот гренландски национален парк.
На територијата на округот се наоѓале: општина Амасалик, општина Итокортормит и дел од сегашниот национален парк.
На територијата на округот се наоѓале општините:
Јужен дел: Средиштен дел: Северен дел:
Наводи
Grønlands amt
Црква „Св. Илија“ - Мало Илино
Свети Илија — главна селска црква во селото Мало Илино. Црквата се наоѓа западно од селото, на мала височинка, на местото на истоименото археолошко наоѓалиште.
Историја
Црквата е изградена врз темелите на мала еднокорабна црквичка. Во самите темели на црквата е сместен средновековното археолошко наоѓалиште Св. Илија. При изградбата на црква бил употребуван стар градежен материјал (бигор и парчиња од делканици).
Тамбурица
Тамбурица ( или ) (Tamburica, Тамбурица, Tamburica, со значење мала тамбура, Tambura, Ταμπουράς) е традиционален јужнословенски инструмент. Тамбурата е жичен инструмент, сличен на мандолината, чија појава е поврзана со турските освојувања на Балканот. Иако донесена од Турците, тамбурата е всушност стар месопотамски инструмент. Најстарите пишани документи за тамбурите на Балканот потекнуваат од 1551 година од подрачјата на Србија и Босна. Тамбурата е особено специфична за муслиманските словенски заедници во Босна и Херцеговина, на Косово и во Македонија, но со миграциите на населението таа станала најважен инструмент во музиката во Славонија и Војводина - подрачја каде и ден денешен цвета тамбурашката култура.
Градба
Тамбурата е составена од три дела: труп, врат и глава. Традиционално најчесто се изработувала од јаворово, липово, јабланово или крушково дрво, и тоа од единствено парче, што денес е сѐ поретко. Наместо тоа денес се практикува составување на деловите, претежно направени од меко дрво (чам или смрека). Големината варира според многу параметри, особено според намената; постојат мали тамбури (некои долги само 37 cm), тамбури со стандардна големина (од 70 до 90 cm) и големи, оркестарски, тамбури (до 150 cm). Бројот на жици може да биде 4, 5 или 6, распоредени посебно или во парови.
Тамбурашка култура
Култот кон тамбурите и тамбурашката музика е особено развиен во Војводина и Славонија. Тамбурашката музика и тамбурашките песни се дел од фолклорот и секојдневниот живот на Војводинците и Славонците, а честопати се неразделно поврзани со боемски живот, или, како што е попознато во овие краишта: беќарски живот. Тамбурашката музика е разновидна: од брза и весела, па сѐ до тажна и развлечена. Најчеста тематика на тамбурашките песни се: Дунав, Панонската низина и љубовта. Најпознат водач на тамбурашки оркестар воопшто бил Јаника Балаж (1925-1988), додека најпознат и ненадминат изведувач на тамбурашки песни - Звонко Богдан.
Михаил Чеков
Михаил Наумов Чеков ( - ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и воjвода на Македонската револуционерна организација.
Први години
Михаил Чеков е роден во село Екши Су, тогава во склоп на Отоманското Царство (денес Ксино Неро, Грција), во 1873 година.
Во 1892 година завршува педагошка насока на Солунската бугарска машка гимазија и постанува главен учител во село Ваташа, а после тоа и во своето родно село Екши Су.
Чеков зема активно учество во разгарнувањето на ВМОРО. На 2 мај 1903 година учествува на Смилевскиот конгрес како претставник на леринскиот реон заедно со поручникот од бугарската армија Георги Папанчев.
Неколку дена подоцна дваjцата организираат реонска конференција на раководителите од леринско во селото Баница.
Турските власти дознават за средбата и на 20 мај турски аскер доаѓа во селото. Турските воjници го убиваат воjводата Георги Папанчев, помошникот на воjводата Васил Попов и секретарот на четата Стојан Партов.
Михаил Чеков ги собира разбеганиците четници и се повлекува во Екши Су. Заедно со Георги Поп Христов се враќа во село Баница, за да открие кој ги предал и кој го довел турскиот аскер во селото. Благајникот на селото Геле Раповски и неговиот помошник се осудени и убиени од комитетот после еден распит во кој им е докажана вината.
Илинденско востание
За време на Илинденското востание Михаил Чеков, Георги Поп Христов, месниот војвода Тего Хаџиев и Георги Чакров од Банско, специјалист за експлозив заедно со чета од 200 души ја напаѓат железничката станица во Екши Су.
После успешниот напад, го обиколуваат реонот и ги сечат телеграфските жици, а после тоа се среќават со Васил Чекаларов и заедно ги напаѓат касарните во село Невеска.
Поради изненадниот напад тие постигнуват успех и зарабуваат 7 војници и запленуваат 40 пушки. Во месноста Врбица во Нередска Планина до четата стасува вест дека од кај селото Загоричани иде голема армија со артилерија. После кратка пресметка тие се повлекуват према селото Емборе, а од таму према Љуботинското блато, за да се сретнат со љуботинската чета.
Михаил Чеков се крие до есента, кога заедно со Георги Поп Христов се повлекуват према селото Буф каде се среќаваат со Борис Сарафов и четирите преспански војводи.
После тоа тој се враќа во Екши Су каде се крие до зимата, а после замунива за Грција од каде што има намера да премине во Бугарија. Во Атина пристигнува на првиот ден на Велигден во 1904 година. Се сеќава на една случка од прошетките низ градот:
За време на прошетката влеговме во една пивница за да се почестиме. На масата имаше и други лица- грци, и кога разбраа дека сме бугари извикаа Зито Вулгарија. Но, јас им кажав дека сум бугарин ама Македонец. И тие пак извикаа Зито Македонија
После Првата светска војна се пензионира и се населува во село Л'џене. Михаил Чеков умира во 1957 година во Велинград.
NGC 707/1
NGC 707/1 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 707/1 се споменува и како MCG -2-5-63.
Откривање
Објектот е откриен на 13 ноември 1879 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 707/1 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 707/1 има привидни димензии од 1,3' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 51 м 27 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 8° 30' 22". Положбениот агол на објектот е во износ од 95°.
Други поделби
Проучување на NGC 707/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6861. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 263; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5278. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1207.
Нојенкирхен (Нојбранденбург)
Нојенкирхен (Neuenkirchen) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
IC 1878/1
IC 1878/1 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1878/1 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 11,6 m/лм2. IC 1878/1 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 43 м 41,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +19° 19' 36".
Други поделби
Проучување на IC 1878/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Пензиски систем
Пензискиот систем (англиски: pension system) е еден од најважните сегменти на вкупниот систем на социјална сигурност во секоја земја. Овој систем претставува збир на правни норми и административни и финансиски институции со кои се регулира осигурувањето на ризикот на старост и инвалидитет и загуба на хранител.
Пензиски систем врз основа на генерациска солидарност
Пензиски систем заснован на принципот на генарациска солидарност (pay-as-you-go) е систем кој се финансира тековно, што значи дека актуелно вработените осигуреници издвојуваат пензиски придонес од своите тековни примања, со кој се исплаќаат пензиите на актуелните пензионери. Во овој систем не постои директна врска помеѓу платените придонеси за пензиско осигурување и исплатите, затоа што сите уплати се трошат на издржување на постојната генерација на пензионери. Подолгорочна солвентност на ваков вид пензиски системи може да се обезбеди само во услови на сигурен и одржлив економски раст, услови во кои, истовремено, односот меѓу бројот на пензионерите и бројот на осигурениците се движи околу нивото на, условно кажано, некаков оптимум.
Значаен фактор во анализата на долгорочната солвентност на овој вид пензиски системи претставува и феноменот на стареењето на населението, кое, од своја страна, е резултат на постојаното намалување на стапката на морталитетот и е карактеристично како за развиените западни економии, така и за земјите во транзиција. Подобрувањето на општиот квалитет на живот во изминатите три децении придонесе очекуваната просечна должина на животот значително да се зголеми, и тоа поизразено кај женската популација (кај машката популација, и покрај почетниот позитивен тренд, таа почна да стагнира). Овој факт имплицира дека во определена (подолгорочна) иднина бројот на корисници на пензија ќе се зголемува, односно дека корисниците на пензии своите права ќе ги остваруваат во подолг временски период.
Со овој вид на пензиски систем не може да се очекува да се исплаќа истиот износ на пензии на долг рок. Системот на интергенерациска солидарност, освен тоа, го искривува бројот на часови на работа на поединецот, како и другите одлики на понудата на труд, како што се изборот на професија, местото на работа и работниот напор. Овој систем, исто така, ги искривува облиците и начините на надоместоците за работата, стимулирајќи ги работодавците да прибегнуваат кон материјални погодности наместо на исплата на парични суми. Доколу пензискиот систем е премногу дарежлив во поглед на правата на осигурениците, тогаш лицата кои очекуваат висок степен на замена на доходот многу малку штедат за пензија, што наведува на заклучокот дека системот на осигурување врз основа на придонеси неповолно влијае на националното штедење.
Капитално финансирано пензиско осигурување
За разлика од системот на тековно финансирање, капитално финансирање е механизам на според кој придонесите и каматите од инвестирањето се акумулираат на поединечни сметки на членовите на пензиските фондови сè до нивното пензионирање. Според тоа, во системот со капитално финансирање, секој поединец ја финансира сопствената пензија, наместо да зависи од придонесите на помладите генерации. Овој систем обезбедува сигурност во остварување на правата од пензиско и инвалидско осигурување, гарантира праведност на пензиите за сите генерации, ја јакне довербата на јавноста во пензискиот систем и го поттикнува растот на економијата.
Ефекти за поединецот од капитално финансиран пензиски систем:
Ефекти за системот:
Пензискиот систем во Македонија
Во Република Македонија системот на пензиско и инвалидско осигурување претставува најважниот елемент на интегралниот систем на социјална сигурност. Приходите на буџетите на Фондот за пензиско и инвалидско осигурување (ПИО) се обезбедуваат од: Доминантно значење за финансирање на правата на корисниците имаат придонесите од плати. Исто така, многу високо е и учеството на трансферите од централниот буџет, што зборува дека ПИО не може да се финансира првенствено од придонесите, како што би требало да биде. Трансферите од централниот буџет вршат притисок врз буџетот, односно врз неговата големина и врз буџетскиот дефицит и имаат негативен одраз на квалитетот на финансирањето на други намени преку буџетот. На расходната страна, доминантно е учеството на расходите за пензии.
Во 2016 година, 56,4% од приходите на Фондот за пензиско и инвалидско осигурување биле изворни приходи, додека 43,6% доаѓале како трансфер од буџетот на централната власт. Така, со ребалансот на буџетот за 2017 година било предвидено траснферот кон Фондот за пензиско и инвалидско осигурување да изнесува 27,8 милијарди денари. Притоа, изворните приходи на Фондот изнесувале 36,092 милијарди денари, додека предвидените трошоци биле 63,935 милијарди. Трансферите од централниот буџет во полза на Фондот постојано растеле со текот на времето: во 1994 година, тие изнесувале 2% од БДП, во 2004 година достигнале 3% од БДП, а во 2016 година 4,4% од БДП.
Карактеристично за транзициониот период, кој е обременет со тешка економска и социјална криза, е постојаното зголемување на бројот на корисници на пензија. Проблемот на вишокот на работна сила долго време се решаваше преку пензионирање. Друг карактеристичен проблем на Република Македонија е порастот на невработеноста, или намалување на бројот на вработени лица, кои како осигуреници плаќаат придонеси за ПИО. Контрадикторните движења на бројот на вработените и на бројот на корисници на пензија резултираа во висок коефициент на зависност што значи дека се зголемил бројот на корисници (пензионери) на еден вработен.
Состојбите на пензискиот систем на Република Македонија се слични со оние во другите земји во транзиција. Во иднина се очекува клучните параметри на системот да се влошуваат. Поради стареењето на населението се очекува подинамичен пораст на расходите за пензиско осигурување, а приходните можности ќе бидат лимитирани. Поради проблемот со невработеноста и тенденцијата бројот на невработените да се зголемува, што значи опаѓање на бројот на осигуреници кои би го алиментирале буџетот на фондот на ПИО со придонеси, извесно е дека коефициентот на зависност ќе се влошува и ќе се доближи до соодносот 1 осигуреник – 1 пензионер. Сите овие фактори, задно со демографските промени кои до 2030 година ќе доведат до зголемување на бројот на лицата над 60 години на ниво од 41%, ќе го засилуваат притисокот на пензискиот систем заснован на pay-as-you-go и практично ќе го блокираат, бидејќи се очекува дефицитот на Фондот постојано да се зголемува и да достигне ниво од околу 5% од БДП до 2060 година. Како што се покажа во случајот на поголем број земји на ОЕЦД, како и во земјите во транзиција особено, пензиската реформа претставува излез од кризата и пресретнување на идните проблеми во системот на ПИО.
Причини за реформата на пензискиот систем
Во последните пет децении во Република Македонија се применува пензиски систем заснован на принципот на генерациска солидарност. Тоа е систем кој се финансира тековно, што значи дека актуелно вработените осигуреници издвојуваат пензиски придонес од своите тековни примања, со кој се исплаќаат пензиите на актуелните пензионери.
Република Македонија е една од земјите со мошне трауматичен пат низ транзицијата кон пазарно стопанство, во која пензискиот систем забележа тешки контракции како резултат на општиот пад на економијата. Транзиционата економска криза ги потенцираше постојните „празнини” на пензискиот систем, се закани на финансиската одржливост на системот, го зголеми степенот на редистрибуција и придонесе за слабеење на врската меѓу височината на придонесите и идните износи на пензиите. Тоа, постапно, доведе до опаѓање на довербата на осигурениците во врска со сигурноста на пензиите што еден ден треба да им бидат исплатувани, а стимулираше и омасовување на појавата на евазија на плаќањата на пензискиот придонес или затајување на реалните плати на осигурениците. Од друга страна, големиот број предвремено пензионирани лица, како и растечкиот број на невработени во последната деценија, уште повеќе го изострија прашањето на одржливост на пензискиот систем заснован на принципот на генерациска солидарност. Односот меѓу бројот на пензионерите и бројот на осигурениците станува се понеповолен, а исплатата на идните пензии се доведува во прашање.
Изгледот на реформираниот пензиски систем
Со Законот за ПИО од 2000 година беше воспоставена легислативната рамка за новиот, трослоен пензиски систем во Република Македонија. Неговиот опфат го чинат трите столба:
Вториот столб ќе го претставуваат задолжителните приватни пензиски фондови, од кои секој осигуреник ќе може да избере само еден. Во приватните пензиски фондови задолжително ќе се уплаќа дел од придонесот (7%) на сите лица вработени по 1 јануари 2003 година, додека за останатите вработени изборот за вклучување во вториот столб е на доброволна основа.
Средствата вложени во вториот столб (средства на приватните пензиски фондови) ќе се инвестираат според строго утврдени законски прописи кои обезбедуваат највисок степен на заштита на осигурениците и на нивните средства. Управувањето со средствата на приватните пензиски фондови ќе биде доверено на друштва за управување со овие фондови, чиј избор ќе биде извршен по пат на меѓународен јавен тендер и според строги критериуми за оценка на нивниот бонитет. Во првите десет години од реформата во Република Македонија ќе оперираат два приватни пензиски фондови.
Секој член на приватните пензиски фондови има сопствена (поединечна) сметка на која се уплаќаат средствата од неговиот придонес. Придонесот за пензиско осигурување издвоен од бруто платата, заедно со приносот од инвестирањето на тие средства, му припаѓаат на осигуреникот (членот на приватниот пензиски фонд) и претставуваат основа за формирање на износот на неговата пензија. За состојбата на нивните поединечни сметки, членовите на приватните пензиски фондови постојано ќе бидат информирани. Третиот столб го претставуваат доброволните приватни пензиски фондови во кои секој осигуреник може да членува според својот доброволен избор. Тоа значи дека во третиот столб можат да членуваат и оние граѓани кои не се вклучени во новиот пензиски систем. Овој столб на пензискиот систем нуди можност за остварување на повисока пензија на оние осигуреници кои доброволно ќе одлучат да издвојуваат дополнителни средства од своите приходи.
Институции на новиот пензиски систем
Институционалната рамка на реформираниот пензиски систем ја сочинуваат: