Политика_на_Канада
Кабинет Министри (обично околу 30) избрани од премиерот, а назначени од генералниот гувернер за да раководат со различни министерства или агенции, најчесто застапувајќи некои региони. Традиционално, повеќето, ако не и сите министри ќе бидат членови на партијата на водачот во Долниот Дом. Сепак, ова не е правно или уставно задолжително, па така понекогаш премиерот може и да назначи министри од друга партија. Избори Монархијата е наследна. Генералниот гувернер е назначен од монархот по совет на премиерот на неопределен рок иако традиционално тој рок е приближно пет години. По парламентарните избори, водачот на мнозинската партија во Долниот Дом е назначен од страна на Генералниот гувернер и станува Премиер. Законодавна власт Дводомниот парламент во Канада се состои од три дела: Монарх, Сенат и Долниот дом. Во моментов Сенатот, којшто често го опишуваат како оној кој обезбедува регионално претставување, има 105 членови кои ќе служат до 75 годишна возраст а се именувани од Генералниот Гувернер по совет на Премиерот. Тој е формиран со еднаква застапеност на членови од Онтарио, Квебек, Поморскиот регион и Западните провинции. Сепак, во моментов постојат разновидни специфични исклучоци, дополнувања и компромиси што значи дека регионалната еднаквост не се почитува, ниту пак нејзината претставеност од населението. Нормалниот број на сенатори може да биде надминат од монархот по совет на премиерот, сè додека соодветните сенатори подеднакво се распределени по регионите (вкупно до 8 соодветни сенатори). Моќта на дополнителните назначувања се искористи само еднаш, кога премиерот Брајан Мулони прати петиција до кралицата Елизабета Втора да додаде осум места во Сенатот за да се осигура движењето на добра и услуги во законодавното оданочување. Во моментов Долниот дом има 308 членови, избрани преку систем на мнозинско гласање, по еден член од секоја единица, што значи членовите мораат да го добијат поголемиот дел од гласовите (најмногу гласови од сите кандидати), а не мнозинство (50 % плус еден). Изборните единици се познати и како државни единици. Мандатите не смеат да надминат 5 години. Мора да се одржи избор на крајот од овој период. Само еднаш до сега овој фиксен мандат беше надминат, кога премиерот Роберт Борден ја согледал потребата од ова надминување, за време на Првата светска војна. Во секоја провинција, големината на домот и распределбата на местата за седење се ревидира по секој попис на населението, кој се спроведува на секои пет години, и се заснова на промената на бројот на населението и приближната застапеност на истите. Мнозински и малцински влади Канаѓаните гласаат само за нивните локални членови на Парламентот. Партиските водачи се избираат пред општите избори од страна на членовите на партијата. Партиите ги избираат своите водачи во вториот круг од изборите за да се осигураат дека победникот ќе добие повеќе од 50 % од гласовите. Нормално, водачот на партијата е кандидатот за пратеник за време на изборите. Изборот на локален пратеник му дава место на еден од неколкуте политички партии. Нормално дека партијата што ќе добие најмногу пратенички места, формира влада, а водачот на таа партија станува премиер. Премиерот не е директно избран од населението, иако премиерот е директно избран за пратеник во рамките на неговата/нејзината изборна единица. Парламентарниот систем на Канада им дава овластувања на политичките партии и нивните водачи каде што партијата која го добива мнозинството од местата во Долниот дом, за неа се вели дека има ,, мнозинска влада“. Преку партиската дисциплина, водачот на партијата кој е избран само во првиот круг врши голема контрола врз владата и парламентот. Ситуацијата на малцинска влада се случува кога партијата која има најмногу пратенички места во Долниот дом има помалку места во споредба со опозициските партии заедно. Во оваа ситуација, водачот на партијата е избран од Генералниот гувернер да ја води владата, меѓутоа во обидот да создаде стабилност избраното лице мора да добие поддршка и од најмалку една друга партија.