cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кочани
Население
Во првиот организиран попис на СФР Југославија од 1948 година, во Кочанскиот срез имало 41.298 жители, од кои 6.657 во градот Кочани, 2.568 во Виница, а 32.073 во селата (Кочанско Поле, Осоговија). Од етнички аспект, населението го сочинувале 33.171 (80,3 %) Македонци, 6.053 (14,6 %) Турци, 680 (1.64 %) Роми, 117 Срби и 1.277 останати.
Според пописот на населението од 2002 година, во градот имало 28.330 жители и спаѓал во групата на средни градови. Приградската населба Оризари, која во официјалните пописи се води како посебно населено место, веќе е споена со градот и заедно со неа, Кочани има 32 106 жители.
Следува табела на националната структура на населението (без Оризари)
Во градот се зборуваат следниве јазици :
Во Кочани се застапени следните религиски групи :
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во градот Кочани:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Населението во Кочани зборува на штипско-кочанскиот дијалект, како дел од источната група на источното и јужното наречје на македонските дијалекти.
Населби и маала
Градот Кочани се дели на повеќе населби и маала, кои освен по името, меѓусебно се разликуваат по својата местоположба, старост и урбанизиран развој. Меѓу населението познати се со следниве имиња:
Местоположба и клима
Кочани лежи на географска широчина од 41 степен и 55 минути (што значи дека е понајуг од Скопје), а на географска должина од 22 степени и 25 минути источно од Гринич.
Климата во Кочани во голема мера зависи од положбата на градот, како и од конфигурацијата на теренот. Таа се одликува со релативно високи температури и малку врнежи. Просечната годишна температура изнесува околу 13,5о С, што значи дека е иста со онаа во Струмица, а повисока од онаа во Скопје или Прилеп. Годишната температурна разлика во Кочани е доста голема и таа изнесува 22,4о С. Се јавуваат екстремно високи и ниски температури. Така на 22 август 1952 г. е забележана температура од 56,5 степени Целзиусови, а на 26 јануари 1963 г. живата во топломерот се спуштила на - 35,6о С.
Природни ресурси
Кочанската Котлина е најголем термален басен на води со високи температури на Балканскиот Полуостров. Во него досега се направени 18 дупнатини од кои 14 се самоизливни, а водоносните хоризонти се јавуваат на длабочина од 86 до 1096 метри, со штедрост од 2,2 до 350 л/сек и температура од 50 до 80о С.
Термални изворишта се јавуваат кај селата Долни Подлог и Бања, при што кај Долни Подлог се користат две дупнатини длабоки 35 и 460 метри, со штедрост од 300 л/сек и просечна температура од 78о С. Во селото Бања има самоизливни термални води со штедрост од 30 л/сек и температура од 63о С.
Стопанство
Според податоците од Државниот завод за статистика во 2007 година во Кочани имало вкупно 4.859 поединечни земјоделски стопанства со вкупна расположлива површина на земјиштето од 6.137 ха. Од оваа површина под жито засеани биле 3.086 ха, под зеленчук 451 ха, под фуражни култури 177 и под индустриски култури 29 ха. . Уште од дамнешни времиња, Кочани и Кочанско се надалеку познати во Македонија и на Балканот како област - најголем производител на ориз.
Во 2008 година пак, имало 558 трговски објекти на мало и 77 угостителски објекти. . Познати индустриски капацитети во Кочани се: фабриката за делови во автоиндустријата „Руен“, печатницата „Европа-92“ и од поново време странските инвестиции „Амфенол“, „Антура“ и „Геерлофс“.
Образование
Основното образование во Кочани се изведува во четири основни училишта во градот (“Никола Карев“, “Св. Кирил и Методиј“, “Раде Кратовче“ и “Малина Попиванова“) и едно во населбата Оризари (“К. П. Мисирков“). Средното образование е застапено во двете средни училишта - гимназијата “Љупчо Сантов“ (каде има и економски паралелки), електро-машинското училиште “Ѓошо Викентиев“. Од 1956 г. работи и основното музичко училиште "Ристо Јуруков".
Од јуни 1941 година во Кочани работи и библиотеката “Искра“, што ги опслужува граѓаните од општината и регионот.
Култура
Кочани е домаќин на Драмскиот аматерски фестивал (ДАФ), културна манифестација од национален карактер што се одржува еднаш годишно, во последната седмица на мај, и на која настапуваат најдобрите аматерски драмски ансамбли од Македонија. Исто така, значајна е културната манифестација Денови на оризот, посветени на кочанското “бело злато“, исполнета со низа свечености и празнувања на почетокот на жетвата на оризот во кочанскиот регион, како и манифестацијата “Петровденски конаци“, поврзана со одбележувањето на празникот на градот - Петровден.
Спорт
Во Кочани активни се следните спортски екипи:
Верски објекти
Во Кочани има повеќе верски објекти:
Археолошки наоѓалишта
Ова е табела на археолошките наоѓалишта во Кочани, подредени по азбучен ред:
Збратимени градови
Во изминатите години Кочани е збратимен со следните градови:
Рукола
Рукола е едногодишна зелјеста билка од фамилијата зелки, природно распространена во областа на Средоземјето. Се одгледува и користи во човековата исхрана како лиснат зеленчук од дамнешни времиња.
Се одгледува поради листот, остриот пикантнен вкус, богат со витамини. Стимулативно делува на човечкиот организам, особено на органите за варење - желудник и цревата.
Други називи под кои се може да се сретне во земјите на окружувањете се: рига (воообичаен во хрватскиот јазик), рокула, ругула, ригола и слични локализми, потоа вризак, гарда, грда и лудимено симе.
Космос-2315
Космос-2315 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 5 јули 1995 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1013 км, а најмалото на 970.
Коношки реон
Коношки реон е реон во Архангелската област, Русија.
1908 во музиката
1908 година во музиката содржи некои значајни настани.
Втора татковина
Втора татковина (Seconde patrie) ― авантуристички роман напишан од Жил Верн во 1900 година.
Приказната е продолжение на книгата „Швајцарското семејство Робинсон“ од Јохан Вис од 1812 година, која започнува таму каде што тој роман застанува.
Адам Јејтс
Адам Јејтс може да се однесува на:
Констанзана
Констанзана — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Летна универзијада - 1975
VIII Летна универзијада — универзијада одржана од 18 до 21 септември 1975 во Рим, Италија. Всушност, Универзијадата била откажана, па настанот содржел натпревари само во атлетика, кои биле во рамките на Светското универзитетско првенство.
Роса
Роса — појава кога водената пареа се кондензира на билките во вид на капки кога тие имаат пониска температура од пареата, може да се појави и на други предмети.Роса е водена пареа која паѓа на земјата како капки дожд.
Фернандо Паџи
Фернандо Паџи (3 јули 1914 година - 14 јануари 1973 година) бил швајцарски диригент и музичар. Тој беше диригент на Оркестарот на Радио Монте Ченери и исто така бил музички директор на Евровизијата 1956 година, каде ја имал честа да ја диригира победничката песна Рефрен која била испеана од домашната пејачка Лис Асија. Тој исто така ги диригирал настапите на Холандија и Германија истата година. Паџи ги водел швајцарските учества во три наврати 1956, 1961 и 1964 година.
Пресил
Пресил — село во Општина Крушево, во околината на градот Крушево.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во јужниот понизок дел на Општина Крушево, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Демир Хисар. Селото е рамничарско, на надморска височина од 640 метри. Од градот Крушево селото е оддалечено 17 километри.
Пресил е сместено помеѓу котлинската рамнина на исток и планинската падина на запад. Јужно од него се наоѓа селото Бучин, а на север е селото Свето Митрани, како и малото село Милошево. Водата за пиење се добивала од два послаби извори соѕидани во чешми, а во двориштата имало длабоки бунари.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Ограда, Васла Бара, Плоча, Конопиште, Трска, Камејца, Гробје, Штаверица, Штрбел, Мемедова Чешма, Млаки, Грнчарица, Средни Пат, Габер, Чобаница, Шулан, Голем Камен, Липа и Корија.
Селото има разбиен тип, поделено на четири маала: Велевско, Горно, Долно и Ново Маало. Маалата се издвоени по една сува долина. Од 1928 година како се населувале Македонци, тие основале ново маало, сместено 1 километар на југ од главното село.
Историја
По своето население, тоа најпрвин било македонско село, но на почетокот на век во него започнале да се населуваат муслимански Арбанаси. Поради тоа, старите македонски родови се иселиле. Последни иселеници биле Пулевци, кои се иселиле во Крушеани во 1900 година. Муслиманите се служеле со разни методи како би дошле до земјата на старите Македонци.
Во јужниот дел на селото постои месноста Киша, сместено на мало возвишение, каде нема остатоци од старини. Таму се наоѓал храмот „Св. Ѓорѓи“ кога во него живеело македонското население, а на Ѓурѓовден се славела селската слава. Денес, црквата „Св. Ѓорѓи“ е обновена и постои на истото место.
Арбанасите кои живеат во Пресил се доселувале од разни места во Северна и Средна Албанија, најмногу од околината на Елбасан и Пешкопеја. При доаѓањето кон Пресил дошле преку Кичево и Железник. Во минатото, овие Албанци одржувале брачни врски со муслиманите од Мургашево и Горно Житоше.
По завршувањето на отоманската власт, Пресил бил чисто албанско село. Меѓутоа, од 1928 година на дел од имотите на иселените Албанци започнале да се населуваат Македонци, главно од Железник и Охридско.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 16,2 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 716 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 584 хектари, а на пасиштата отпаѓаат 270 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-шумарска функција. Во селото работат услужни објекти.
Население
Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Пресил имало 320 жители, сите Албанци.
Селото е средно село по големина, но со негативно популациско салдо. Така, во 1961 година селото броело 745 жители, од кои 336 биле Турци, а 334 Македонци. Во 1994 година бројот се намалил на 481 жител, од кои 323 Албанци, 121 Турчин и 37 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Пресил живееле 444 жители, од кои 23 Македонци, 392 Албанци и 29 Турци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 574 жители, од кои 42 Македонци, 529 Албанци, 1 Турчин и 2 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Пресил:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Пресил е мешано македонско-албанско село, Македонците се православни, додека Албанците муслимани. Сите родови во селото се доселенички. Некогаш ова село било чисто македонско, но како почнале Албанци да го населуваат Македонците почнале да се иселуваат. Па така во околните села постојат многу македонски родови со потекло од Пресил.
Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1952 година родови во селото се:
1907 во музиката
1907 година во музиката содржи некои значајни настани.
Пресил
Иселеништво
Кога се доселиле албанските родови, од селото се иселиле следниве родови по другите села: Бучин (Ѓурчиновци), Пашино Рувци (Пресилци, Јагуриновци, Маџаровци), Врбоец (Тодоровци), Свето Митрани (Талевци), Трн (Пресилци), Крушеани (Пулевци, Ненадовци), Могила (Пресилци), Турско (Наумовци) и Кукуречани (Колеви).
Се знае и за иселувања на гранки од албанските родови. Од родот Бубевци се иселиле три семејства (во Мусо, Турција и Албанија), од родот Демировци едно семејство заминало во Истанбул, од родовите Хасај, Рушитовци, Рапајчевци и Меметовци по едно семејство се иселило во Битола. Од родот Тафај две семејства живеат во Истанбул, додека од родот Зеќировци едно семејство живее во Прилеп. Родот Суљовци живеат во планинското село Древеник.
Самоуправа и политика
Во век, Пресил било село во Прилепската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Крушево, која била една од ретките општини во Македонија која не била изменета при територијалната поделба во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на тогашната Општина Крушево.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крушево.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1195 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 384 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 400 гласачи.
Култура и спорт
Во јули 2018 година е оформен фудбалски клуб Влазрими Јуниор.
Узедом-Север
Узедом-Север (Usedom-Nord) — општинска заедница во округот Западна Померанија-Грајфсвалд, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Циновиц.
Општинската заедница Узедом-Север се состои од следниве општини:
Емил фон Беринг
Емил фон Беринг (германски: Emil von Behring, Хансдорф, 15 март 1854 - Марбург, 31 март 1917 ) — германски лекар и имунолог и бил прв примател на Нобеловата награда за физиологија или медицина за 1901 година за дифтеријален серум. Тој бил широко познат како „Спасител на деца“, бидејќи во тоа време дифтеријата била главната причина за смртта на децата. Бил професор во Берлин, Хале и Марбург, каде што го основал институтот и фабриката за серум. Тој нашол сера против дифтерија и тетанус.
Дела
Оригиналните наслови на неговите дела се:
Грб на Туркменистан
Грбот на Туркменистан е официјалниот грб на државата кој бил создаден по независноста на Туркменистан од СССР во 1991 година. Свездата со осум краци позната и како ѕвезда на Руб Ел Хизб (۞ - симбол на исламот) е основната форма на грбот со црвени граници. Во средината има црвен диск, а околу дискот има жито. На црвениот диск има пет тепиха (гул) и во средината има син диск со приказ на акал-теке коњ, симбол на гордост на Туркмените. Покрај овој грб, постоела и округла варијанта која се користела од 1992 до 2003 година. Боите се традиционални таџички, додека теписите ги претставуваат петте основни туркменски племиња.
Скуминов синдром
Скуминов синдром е именуван по руската психијатар Виктор Скумин. Тој студирал и ја опишува оваа болест во 1978 година.
Скуминов синдром поврзани со механички срцето клапи (срцеви залистоци) и се пројавува ирационален страв, анксиозност, депресија и недоволно спиење (инсомнија). Синдром е често придружена со општа слабост (астенија).
Епидемиологија
Alain Carpentier – за член на француската Академија на Науки, раководител на Одделот за кардиоваскуларна хирургија Европската болницата на име на Жорж Помпиду во Париз, верува дека Скуминов синдром се развива во една четвртина од пациентите со вештачко срце клапи. Можно е дека сличен проблем се јавува за време на работата на вештачко срце.
Симптоми на синдромот
Главни симптоми на синдромот се:
Третман
Треба да се третира во болница.
ФК Лозана
ФК Лозана е швајцарски фудбалски клуб, од градот Лозана.
Клубот е основа во 1896 година под името ФК Монтрион. Тие се седумкратен шампион на Швајцарија и деветкратен освојувач на купот. Во 2003 година, клубот објавил банкрот и започнува одново под денешното име.
Бои и амблеми
Официјалните бои на клубот се сина и бела.
Титули
1912-1913, 1931-1932, 1934-1935, 1935-1936, 1943-1944, 1950-1951, 1964-1965. 1934-1935, 1938-1939, 1943-1944, 1949-1950, 1961-1962, 1963-1964, 1980-1981, 1997-1998, 1998-1999.
Дарко Велјаноски
Дарко Велјаноски (Ропотово,,  – на автопатот Скопје - Тетово, , ) бил македонски бранител, резервист во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
Живот, војната 2001 и сведоштва
Дарко Велјаноски е роден на 13 март 1974 година во прилепското село Ропотово. Дарко работеше во „Македонија - Пат“. Кога се запознале со идната сопруга, Дарко како работник беше во Крушево, а таа била ученичка во трета година во крушевската гимназија. Љубовта била посилна од сè - од училиштето, од советите на родителите, од молбите на другарките. Иако сè уште немала ни 17 години, таа сепак одлучува да замине со својот Дарко во неговото родно место, во прилепското село Ропотово. Свадба не направиле, но затоа со многу труд и мака изградиле куќа на крајот на селото. Судбината сакала да остане сама во куќата што за довршиле цигла по цигла со платата на Дарко и приходот од тутунот што го работеле сами, без ничија помош. По осум години брак, кога ја довршиле куќата, двајцата се молеле и се надевале дека Господ конечно ќе ги израдува и со пород.
Кога започна војната 2001 година во Македонија, Дарко ја прими поканата, се потпиша, иако знаеше дека многумина ги враќаа поканите. Потоа отиде во касарната во Прилеп и седум дена беше таму, но секоја вечер се враќаше дома. Потоа седум дена го пуштија дома, па повторно се врати во касарната. На осми август 2001 година заминаа од Прилеп за Тетово. Во масакрот што го направија терористите кај месноста Карпалак, влизу Групчин, беа прекинати сите планови на Дарко и неговата сопруга. Заедно со 27 годишниот Дарко Велјаноски во заседата загинаа уште девет војници од Прилеп и Прилепско. Неколкумина од нив живи изгореа, а неколкумина се обидоа да скокнат од возилата и да се обидат да се одбранат.
Според очевидци, кои успеале да се спасат од масакрот, Дарко успеал да истрела и неколку рафали кон терористите кои биле вкопани по бреговите крај автопатот. Притоа е погоден двапати во главата и седум пати во пределот на градите. Бил пронајден на околу седум метри од камионот што бил погоден со зољи и минофрлачи. Албанските ѕверови непрекинато пукале, дури и врз мртвите тела на македонските бранители, недозволувајќи да им се пружи помош на оние што биле ранети. Дарко Велјаноски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија. Велјаноски беше женет, но без деца.
Насредин-оџа
Насредин-оџа (نصر الدين خواجه, Nasreddin Hoca) — селџучки сатиричар и суфија од анадолското село Хорту, денес во Сиврихисарскиот Округ, Ексишехирската Област во Турција. Се смета за популистички филозоф и умен човек, запаметен по своите смешни приказни и анегдоти. За него се зборува во стотици приказни, во кои држи духовита или умна улога, а понекогаш и како будалест човек. Една типична приказна за него се состои од суптилен хумор и наравоучение. Меѓународниот „Насредин-оџа фест“ се одржува секоја година од 5 до 10 јули во неговото родно село.
Грб на Еквадор
Грбот на Еквадор е официјалниот грб на оваа јужноамериканска држава. Грбот е во употреба уште од 1900 година, но истиот се заснова на постара верзија од 1845 година.
Опис
Грбот е составен од неколку елементи. Во централниот дел има овален штит во кој има приказ на вулканот Чимборасо, а во подножјето на вулканот има река, која ја претставува реката Гвајас. Планината и реката ги претставуваат убавините на двата големи географски региони на Еквадор, планинскиот и крајбрежниот. Во реката има приказ на брод, кој исто така се нарекува Гвајас. Тој во 1841 година е првиот брод изграден во Гвајагил, кој бил воедно и првиот пароброд изграден на западниот брег на Јужна Америка. Бродот има кадуцеј кој ги симболизира економијата и трговијата. Над планината има златно сонце на сина лента. Од двете страни на сонцето има по два астролошки знака, односно од лева знак за овен и бик, а од десна близнаци и рак. Овие знаци ги претставуваат месеците од март до јули, периодот кога се одвивала револуцијата во Еквадор во 1845.
Позади штитот има четири вкрстени еквадорски знамиња, односно по две од левата и по две од десната страница. Помеѓу предните две и задните две знамиња има венец. Венецот е составен од палма и ловорово гранче, каде венецот ја симболизира победата на републиката, а палмата е симбол на паднатите жртви за време на борбата за слобода. Над штитот има андски кондор кој ги симболизира големината и силата на Еквадор. Под штитот има фасции со секира кои ја симболизираат авторитарноста на власта.
Сајмон Јејтс
Сајмон Јејтс може да се однесува на:
Ентони Брекстон
Ентони Брекстон (англиски: Anthony Braxton) (1945, Чикаго, САД - ) е современ американски џез саксофонист, музичар и композитор.
Животопис
Ентони Брекстон е роден во 1945 година во Чикаго, САД.
Творештво
Музичкото творештво на Брекстон е многу богато и содржи стотици снимки, бројни концерти низ целиот свет и академски трудови. Музичката кариера ја започнал во 1960-тите како соло-музичар, во 1970-тите бил ангажиран во бројни еклектични експерименти, а во 1980-тите е позната работата со неговиот "историски квартет". Најголемо влијание врз неговото творештво извршиле џез-саксофонистите Ворн Марш (Warne Marsh) и Алберт Ајлер (Albert Ayler), авангардните американски композитори Џон Кејџ (John Cage) и Чарлс Ајвс (Charles Ives), како и европските авангардни композитори Карлхајнц Штокхаузен (Karlheinz Stockhausen) и Јанис Ксенакис (Iannis Xenakis).
Брекстон е познат по неговиот уникатен музички систем, со сопствени класификации и графички-заснован музички јазик во кој се испреплетени разновидни музички традиции и жанрови. Благодарение на неговото значење за џез-музиката постои меѓународна мрежа на негови обожаватели кои ја документираат неговата работа. Творештвото на Брекстон е многу ценето од страна на критичарите, кои го опишуваат како „гениј“, „ненадминлива фигура во музиката“, „веројатно, најплодниот музичар на нашето време“, „брилијантен уметник кој постојано наметнува нови предизвици“ итн.
На 19 октомври 2012 година, Ентони Брекстон настапил на Скопскиот џез фестивал, со својот квартет "Diamond Curtain Wall Quartet", во состав:
Красноборски реон
Красноборски реон е реон во Архангелската област, Русија.
1906 во музиката
1906 година во музиката содржи некои значајни настани.
Ѓурѓевачка Тврдина
Тврдината Џурџевац се наоѓа во Џурџевац во Хрватска.
Покраини во Иран
Иран е поделен на 31 покраина (персиски: استان ostān, множина استان‌ها ostānhā), секоја со свој административен центар (обично најголемиот град). На чело на покраините стојат управници (استاندار ostāndār).
Постмодернизам (меѓународни односи)
Постмодернизмот како приод кон меѓународните односи е присутен во политиколошката мисла уште од 1980-тите години. Постојат различни правци на размислување, но заеднички и клучен елемент на постмодерната теорија е отфрлањето на секое поимување на животот што си зема за право да тврди дека е во непосредна врска со „вистината“. Постмодернизмот е критички настроен кон марксизмот, кој наложува сеопфатна метаприказна за историјата на човештвото. Најважни постмодерни мислители се Жан-Франсоа Лиотар, Мишел Фуко и Жак Дерида.
Критики
Постојат критики дека постмодерниот приод кон меѓународните односи е премногу теоретски, и не се однесува на вистинскиот свет.
Види повеќе за Релационизам
Международные научные исследования, № 1-2, 2013.
Беноа Пер
2007–2009: Почетоци
Пер ја започнал својата професионална кариера играјќи на фјучерс турнири во Франција, и во својата прва сезона тој успеал да освои една фјучерс титула.
Во 2008, Пер продолжил да игра главно на фјучерс турнири, но исто така тој забележал и настапи на турнири од повисоко ниво, загубувајќи во квалификациите на турнирите во Марсеј и Лион кои се дел од АТП 250 Серијата. Пер успеал да добие вајлд карта за настап на својот прв Гренд слем турнир, на Ролан Гарос, но доживеал пораз уште во првото квалификациско коло.
Во 2009, Пер бил дел од повеќе челинџер турнири, но сепак бил многу поуспешен на фјучерс турнирите, освојувајќи една титула во четири финалиња во период од три месеци. Французинот повторно добил вајлд карта за учество во квалификациите на Ролан Гарос, и овојпат успеал да стигне до третото и последно квалификациско коло во кое бил поразен од италијанецот Фабио Фоњини.
2010
Пер ја започнал 2010 со победа на фјучерс турнирот во Плентејшон, Флорида. Два месеци подоцна, во период од три недели, тој успеал да освои две фјучерс титули во Португалија. Последна проверка за Пер пред вториот Гренд слем, бил челинџер турнирот во Бордо, каде тој стигнал до четвртфиналето во кое бил поразен од Микаел Лодра. На Ролан Гарос, Пер конечно успеал да ги помине квалификациите на еден Гренд слем и се пласирал во првото коло, во кое и покрај тоа што го добил првиот сет, сепак бил поразен од Оливие Рохус. Еден месец подоцна, французинот за првпат заиграл на Вимблдон, но завршил неславно со пораз уште во првото квалификациско коло.
Следен турнир за Пер бил челинчер турнирот во Арад каде тој за првпат стигнал до финалето на еден челинџер турнир, но сепак не успеал да ја освои титулата и бил поразен од својот сонародник Давид Гуез во три сета. За неполни два месеца, Пер повторно заиграл финале на челинџер турнир, овојпат во Сан Себастијан, но повторно бил поразен, овојпат од шпанецот Алберт Рамос. Следен турнир за Беноа бил последниот Гренд слем во годината, Отвореното првенство на САД, каде тој успешно ги поминал квалификациите и во првото коло забележал тешка победа над германецот Рајнер Шутлер, со што за првпат во својата кариера заиграл во второ коло на еден Гренд слем турнир. Сепак во второто коло, тој бил поразен од Фелисијано Лопез во пет сета.
Кон крајот на годината, Пер добил вајлд карта за турнирот во Монпелје, и во првото коло загубил од Џон Иснер. Една недела подоцна, Пер успешно ги поминал квалификациите на турнирот во Валенсија, но сепак во првото коло бил поразен од Марсел Гранољерс. Пер годината ја завршил на 152-то место на АТП листата со пораз во првото квалификациско коло на Мастерсот во Париз од украинецот Иљја Марченко.
Креспос
Креспос — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Беноа Пер
2011
Новата сезона Беноа ја започнал со првиот Гренд слем во годината, Отвореното првенство на Австралија каде со помош на вајлд карта бил дел од главниот ждреб. Тој во првото коло бил подобар од Флавио Ципола, но во второто коло бил поразен од 17-от носител, Иван Љубичиќ во четири сета. Еден месец подоцна, на турнирот во Ротердам, Пер повторно доживеал пораз од Љубичиќ во второто коло, откако претходно во првото коло забележал победа над Жил Симон.
Кон крајот на март, Пер успеал да стигне до своето трето челинџер финале во кариерата, во Сен Брие, но повторно не успеал да ја освои титулата и бил поразен од својот сонародник Максим Теишеира. Две недели подоцна, Пер успешно ги поминал квалификациите на Отвореното првенство на Барселона и се пласирал во главниот ждреб. Тој во првото коло бил подобар од шпанецот Пабло Карењо Буста, но во второто коло бил поразен од Алберт Монтањес.
Пер, со помош на вајлд карта бил повторно дел од главниот ждреб на Ролан Гарос, но турнирот го завршил уште во првото коло по поразот од Виктор Ханеску. На Вимблдон, Пер бил елиминиран уште во првото коло од седмиот носител, Давид Ферер.
Кон крајот на сезоната, Беноа се појавил на Мастерсот во Париз, и во првото квалификациско коло забележал победа над Денис Истомин, а во второто коло бил поразен од Сантјаго Гиралдо. Беноа сезоната ја завршил со победата над Грега Жемља во финалето на челинџер турнирот во Салцбург, со што дошол до својата втора челинџер титула во кариерата. Тој годината ја завршил на 95-то место на АТП листата.
NGC 3234
NGC 3234 — елиптична галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3234 се споменува и како NGC 3235, UGC 5635, MCG 5-25-7, CGCG 154-10.
Откривање
Објектот е откриен на 24 декември 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 24 м 59,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 28° 1' 27". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 3234 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30553. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 105; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1975. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1387.
Поље на Бистрица
Поље на Бистрица (словенечки: Polje pri Bistrici) — населба во Општина Бистрица на Сутла во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Ленски реон (Архангелска област)
Ленски реон е реон во Архангелската област, Русија.
Телевизија Скопје — Играна програма
Продукција
Редакцијата на играна програма на Телевизија Скопје во периодот од 1966 до 1992 година, создала 104 ТВ-филмови и 38 ТВ-серии,
ТВ-филмови
1960 ▼ | 1970 ▼ | 1980 ▼ | 1990 ▼
Слад
Слад — ‘ртена житарица, најчесто од јачмен, која се пржи за да ги ослободи сите ароми и се користи во производството на пиво, виски и други алкохолни пијалаци.
Процесот на добивање слад е едноставна операција која го следи природниот развој на житарицата, најчесто јачмен, но исто така пченица, ‘рж, овес, за истата да даде некои ензими и шеќери.
Производство
Сладот се произведува во сладари, а одговорното лице се вика сладар.
Прием на житарицата
Претставува квалитативно оценување на технолошките показатели – зафатнинска маса, апсолутна маса, рамномерност на големината на зрната, влажност, содржина на белковини и др.
Прочистување и сортирање
Прочистувањето се врши во машини кои ги отстрануваат лесните и тешките честички и магнетен сепаратор кој ги задржува металните примеси.
Киснење
Преобразувањето на зрната во слад се случува при нивното ‘ртење. За истото да се предизвика, зрната се киснат во вода. Нивната нормална содржина на вода е околу 11-12%, а за изртат потребно е да истата да достигне 42-44%.
’Ртење
’Ртењењето се изведува во уреди кои поддржуваат оптимална влажност, температура и содржина на јаглерод диоксид (CO2) во воздухот. Зрнестата маса периодично се размесува.
Во процесот на ‘ртење на зрната во нив се активираат ензими, кои го разградуваат скробот и високомолекулните белковини во растворливи соединенија. Во оваа фаза суровината се нарекува „зелен слад“.
Сушење
Високата содржина на вода во зелениот слад, го прави истиот нетраен, а тоа го отежнува неговиот транспорт и складирање. Затоа тој се суши во сушални со дување на топол воздух. Процесот трае околу 24 часа, и е специфичен за различни видови сладови. При светли сладови, температурата на крајот на сушењето достигнува 80 степени Целзиусови.
Одвојување на никулците
При ‘ртењето на зрната им растат никулци и се налага нивно отстранување. Истото се врши машински со посебни машини.
Складирање
Веднаш по сушењето сладот е трошлив и тоа може да ја наруши технологијата на производство на пијалакот. Затоа сладот се складира извесен периода за да достигне рамнотежна влажност. После тоа е спремен за производство.
1905 во музиката
1905 година во музиката содржи некои значајни настани.
Лешуконски реон
Лешуконски реон е реон во Архангелската област, Русија.
1904 во музиката
1904 година во музиката содржи некои значајни настани.
Колман Пирс
Роден во Даблин, Пирс се школувал на Универзитетскиот колеџ во Даблин и студирал диригентство во Хилверсум и Виена. Тој станал диригент за Концертен оркестар на РТЕ кон крајот на 1960-тите, како и музички директор за Евровизија во 1971 година, а потоа ги диригирал ирските учества од 1972, 1973, 1974 и 1975 година.
Тој стана главен диригент на Националниот симфониски оркестар на РТЕ во 1981 година, сè до неговото пензионирање во 1983 година. Тој бил главен гостински диригент на Симфонискиот оркестар Билбао од 1984 до 1987 година. Од 1987 до 1999 година бил главен диригент и музички директор на Симфонискиот оркестар во Мисисипи и, во последната година, бил добитник на Гувернеровата награда за извонредност во уметноста во државата Мисисипи. Исто така, тој бил прогласен за Слободен човек од градот Њу Орлеанс. Колман е исто така главен гостински диригент на Филхармонискиот оркестар на Даблин.
Бабиќ
Бабиќ е автохтоно хрватско црвено винско грозје кое е често во регионот на Северна Далмација. Се одгледува во и околу градовите Шибеник и Примоштен, а може да се најде и на некои хрватски острови, како што е Корчула. Под ова име оваа сорта на грозје е заведена во Националниот култивар на Хрватска (NN 159/04),  но Бабиќ е и често презиме во Хрватска.
Историја
Историјата за потеклото на сортата грозје Бабиќ е непозната, освен фактот дека таа била одгледувана во северно-далматинскиот регион пред неколку стотици години. Според една теорија, таа е  локален клон на сортата Добричиќ. Друга теорија сугерира дека овие две сорти се поврзани преку директно потомство. Но сѐ додека не се направат генетски испитувања, нема точно да се знае вистинското потекло на оваа сорта грозје.
Особености
Виното произведено од ова грозје е темно и густо. Има висок процент на танини и алкохол. Вината произведени од грозје кое расте на повисоки предели се смета дека подобро стареат. Најдобрите вина од сортата Бабиќ се прават од грозјето набрано од лозовите насади околу градот Примоштен, и тоа се вина со врвен квалитет.
Синоними
Оваа сорта грозје е широко распространета по должината на хрватското крајбрежје. Поради тоа се среќаваат многу имиња под кои се нарекува оваа сорта како на пр.: Бабиќ црни, Бабиќ мали, Бабиќ пивати, Бабиќ плускави, Бабиќ велики, Бабица, Бабица црни, Бабица грешљивка црни, Бабица мала, Бабица вела, Бабица велика, Бабичевиќ, Бабичевица, Бабинка вела, Бабиќ, Бабичевиќ, Бабич, Црнац рани, Грезливка, Пазанин, Пажанин, Рогожничанин, Рогуљанац, Рогуљанак, Шибенчанец и др.
Космос-2316
Космос-2316 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 24 јули 1995 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-2316 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9177 км, а најмалото на 9082.
Методиј Дебарско-кичевски
Методиј Дебарско-кичевски бил митрополит на Дебарско-кичевската епархија при Македонската православна црква во периодот од 1968 до 1976 година.
Роден на во  со световното име Ѓорѓи Попоски. На 27 октомври 1936 година бил ракоположен за ѓакон, а за свештеник во јули 1937 година. На 13 март 1966 година бил избран за епископ Велички, а во 1968 година бил востоличен за Митрополит Дебарско-кичевски, со која управувал до неговото упокојување на година.
Неговото вечно почивалиште се наоѓа во црквата Света Богородица - Каменско, Охрид.
Куевас дел Валје
Чевас дел Вале — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Мезенски реон
Мезенски реон е реон во Архангелската област, Русија. Административен центар е Мезен.
Сирија (римска провинција)
Сирија (Syria) е староримска провинција во Азија, односно во денешна Сирија. Римското Царство го анектирал Помпеј 64 п.н.е.. Седиште на провинцијата бил градот Антохија. Во Сирија се наоѓале три римски легии.
Грб на Уругвај
Грбот на Уругвај е официјалниот грб на оваа јужноамериканска држава. Грбот е усвоен на 19 март 1829 година.
Опис
Долниот лев дел има приказ на црн коњ во калоп, што е симбол на слобода. Во последниот дел, долниот десен, има златен вол, што е симбол на изобилство. Позади овалниот штит има Мајско сонце во изгрев што го симболизира издигнувањето на уругвајската нација. Последниот голем елемент е венецот кој е составен од гранче ловор и гранче маслинка и симболизира чест и мир. Гранчињата се споени си сина лента на дното.
1903 во музиката
1903 година во музиката содржи некои значајни настани.
Зрин (тврдина)
Тврдината Зрин се наоѓа во регионот Зрин, Сисачко-мославинска жупанија, во Хрватска. Замокот за првпат се споменува во 13 век, кога бил во сопственост на династија Бобоничи. Од 1347 година била во сопственост на династија Шубиќ, кога го добила и денешното име Зринска тврдина. Во ниван сопственост се наоѓала до 1577 година, кога истата била заземена од страна на Османлиите. Во 1718 година била ослободена. Денеска, од неа има останато само рушевини.
Њандомски реон
Њандомски реон е реон во Архангелската област, Русија.
Госпоѓа Браникан
Госпоѓа Браникан (Mistress Branican) ― авантуристички роман напишан од Жил Верн во 1891 година.
Фанзин
Фанзин (Fanzine, од fan и magazine) е непрофесионалнa и не-официјалнa публикација издадена од ентузијасти на одреден културен феномен, како на пример литературен или музички жанр, правен за задоволството на другите кои го делат истиот интерес. Терминот бил измислен со фанзинот за научна фантастика од октомври 1940 година на шампионот во играње шах Рус Шаувенет и првпат бил популаризиран во фандом за научна фантастика, а оттаму бил усвоен и од други заедници.
Обично, издавачите, уредниците, писателите и другите придонесувачи во статии или илустрации на фанзините не се платени. Фанзините традиционално циркулираат бесплатно или за минимален трошок за покривање на поштенските трошоци или трошоци за производство. Копиите често се нудат во замена за слични публикации, или за придонеси од уметност, статии или писма со коментари (LoCs), кои потоа се објавуваат.
Некои фанзини се напишани и фотокопирани од аматери користејќи стандардна опрема за домашна канцеларија. Неколку фанзини пак се развиле во професионални публикации кои понекогаш се именувани како „прозини“ (prozines), а многу професионални писатели првпат објавиле во фанзини, од кои некои продолжуваат да придонесуваат за нив и по воспоставувањето професионална репутација. Терминот фанзин понекогаш се меша со списанијата за следбениците (Fan magazines), но овој поим најчесто се однесува на комерцијално произведени публикации за свои следбеници.
Јатаци
Јатаци е историски термин со кој се дефинирале луѓето што им помагале на ајдутите да се засолнат или скријат во времето на Османлиското Царство. Тие ги помагале на ајдутите со храна, облека и сè што можело да им користи. Во модерно време овој термин почесто се користи за да се објаснат помагачите на криминалци, најчесто оние кои учествувале во политичкиот живот.
Според народните преднија, ајдутите се состанувале напролет на Ѓурѓовден и започнувале со своите дејствија, а наесен на Митровден се распуштале и се повлекувале од шумите поради надоаѓањето на зимата. Тогаш тие се засолнувале во куќите на своите доверливи луѓе, јатаците.
Јатаците живееле на село и набавувале храна за ајдутите која ја чувале во своите куќи во случај на потера или друга неприлика. Ајдутите пак за возврат им носеле дел од заробената стока. Доколку некој јатак издаде ајдутин, следела тешка освета која најчесто завршувала смртно.
Како да се извлечеш со убиство
Како да се извлечеш со убиство (англиски: How to Get Away with Murder) е американска телевизиска серија која за првпат започнала да се прикажува на телевизиската мрежа ABC на 25 септември 2014 година. Серијата била создадена од Питер Ноуолк и продуцирана од Шонда Рајмс преку нејзината продукциска куќа Shondaland и од ABC Studios.
Виола Дејвис ја толкува улогата на Аналис Китинг, професорка по право на престижен универзитет во Филаделфија, која заедно со пет нејзини студенти се заплеткува во убиство. Покрај Дејвис, во серијата главни улоги играат и Алфред Енох, Џек Фалахи, Аџа Наоми Кинг, Мет Мекгори и Карла Соуза како студенти на Аналис Китинг, Чарли Вебер и Лајза Веил како нејзини соработници и Били Браун како детектив на полицијата на Филаделфија и љубовник на Аналис Китинг. Од третата сезона, Конрад Рикамора се здобил со главна улога, откако во претходните две сезони толкувал епизодна улога.
За својата изведба, Дејвис добила критичко признание; таа станала првата црнка добитник на Еми награда за најдобра глумица во драмска серија и добила две награди за најдобра глумица во драмска серија на наградите кои ги доделува здружението на филмски глумци. Дејвис исто така заработила две последователни номинации за Златен глобус за најдобра глумица и три последователни номинации за наградите кои ги доделува здружението на телевизиски критичари.
На 10 февруари 2017 година серијата била продолжена на четврта сезона, која се прикажува од 28 септември 2017 година.
Прва сезона
Аналис Китинг е истакната адвокатка по кривично право и професорка по право на Универзитетот Мидлтон во Филаделфија. Таа избира пет студенти од прва година да стажираат во нејзината адвокатска фирма: Вес Гибинс, Конор Волш, Микејла Прат, Ашер Милстон и Лорен Кастиљо (петорката на Китинг). Тие работат со соработниците на Аналис, Френк Делфино и Бони Винтерботом. Во сезоната, покрај повремените случаи на кои работи Китинг заедно со студентите, се откриваат две поврзани убиства преку ретроспективни секвенци и настани кои се случуваат во идно време: убиството на Лајла Стенгард, љубовница на сопругот на Аналис, и потоа убиството на Сем Китинг, сопругот на Аналис, кој е убиен токму од петорката на Аналис. Покрај тоа, сезоната ја следи врската помеѓу Вес и неговата таинствена сосетка Ребека, и нејзината поврзаност со Лајла.
Првите девет епизоди наизменично покажуваат настани во сегашна временска рамка, прикажувајќи ги Вес, Конор, Микејла и Лорел како го прикриваат убиството на Сем, отстранувајќи го неговото тело, и ретроспективни секвенци кои го објаснуваат текот на настаните кои доведуваат до смртта на Сем. Последните шест епизоди го следат обидот на Аналис да им помогне на своите практиканти да го прикријат убиството на Сем, законски вовлекувајќи го него во убиството на Лајла, и преку ретроспективни настани се откриваат последните моменти на Лајла пред таа да биде убиена.
Втора сезона
Првите девет епизоди се сконцентрираат на одбраната на Аналис на Кејлеб и Кетрин Хапстал, кои се обвинети за убиство на своите родители посвоители. Вес, во меѓувреме, се здружува со братот на Ребека обидувајќи се да ја пронајде. Конор се напрега околу неговата врска со Оливер, додека Ашер работи со јавната обвинителка Емили Синклер, со цел да ги заштити своите тајни од минатото. Во финалето на полусезоната, Синклер е убиена, додека пак Аналис е застрелана од Вес во стомакот со цел да помогне да се прикрие убиството на Синклер.
Вториот дел од сезоната се сконцентрира на Вес и неговата истрага за самоубиството на неговата мајка кое се случило десет години претходно; ретроспективни секвенци откриваат поврзаност на Аналис со нејзиното самоубиство. Сезоната завршува со откритието на Аналис дека Френк бил одговорен за собраќајната несреќа која го убила нејзиното бебе, со што Аналис го отфрла Френк од нејзиниот живот. Микејла и Ашер започнуваат врска, а Вес го запознава својот биолошки татко во истиот момент кога тој ќе биде застрелан и убиен од непознат сторител.
Трета сезона
По смртта на Волас Махони, петте студенти се обидуваат да продолжат понатаму со животот. Првите девет епизоди се сконцентрираат на предавањата на Аналис по кривично право и решавањето на случаите од самите студенти. Сепак, позицијата на Аналис како професорка е загрозена, откако непозната личност го излепува целиот кампус со флаери на кои пишува дека таа е убиец. Врската на Ашер и Микејла започнува да напредува, исто како и врската помеѓу Вес и Лорел. Во финалето на полусезоната, Аналис е уапсена откако телото на Вес е извлечено од нејзината опожарена куќа. Сепак, Нејт дознава дека Вес бил мртов уште пред да избие пожарот.
Вториот дел од сезоната се сконцентрира на истрагата за смртта на Вес и идентитетот на неговиот убиец. Додека Аналис поминува тешки денови во затвор, раснат тензиите помеѓу Конор, Микејла, Ашер и Лорел, поради тоа што тие не можат да се согласат околу тоа дали Аналис е виновна или е наместена. Набрзо се установува дека обвинителството сака да ја задржи Аналис во затвор по секоја цена, поради што Бони и Френк се здружуваат и на крајот успеваат заеднички да ја извадат на слобода. На крајот на сезоната се дознава дека позади убиството на Вес стои таткото на Лорел, стопанственикот Хорхе Кастиљо.
Критички осврт
Мери Мекнамара од Los Angeles Times за изведбата на Виола Дејвис напишала: „...сите очи се вперени во Дејвис. Привлечно и застрашувачки, Дејвис создава неумолива подлога под која блескаат брзи и изненадувачки емоции. Желбата и стравот, сигурноста, самодовербата и решителноста се создаваат за миг со еден поглед под агол, со спуштање на веѓа и се ослободуваат како никогаш да не биле присутни.“ Дејвид Хинкл од New York Daily News, напишал дека серијата не е толку забавна за разлика од останатите серии на Рајмс, Вовед во анатомија и Скандал. Фрејзер Мур од Associated Press напишал дека серијата "ветува да биде злобна, темна, забавна и со многу пресврти. И во неа глуми Виола Дејвис, која носи живот на ликот испреплетен со бројни пресметки и мистерии."
Втората сезона исто така добила позитивни критики. На Rotten Tomatoes, сезоната има рејтинг од 94% врз основа на 87 рецензии, со просечна оцена од 8.2/10. Критичкиот консензус на мрежното место гласи, „Развивајќи посилна приказна оваа сезона, Како да се извлечеш со убиство фрла неверојатни шокови и повисоки влогови во мешавината, апсурдно додавајќи масло на зависниот оган“. Кајл Андерсон од Entertainment Weekly напишал дека на чело со Дејвис, серијата може да се извлече со било што.
Третата сезона исто така добила позитивни критики. На Rotten Tomatoes, сезоната има рејтинг од 90% врз основа на 30 рецензии, со просечна оцена од 7.5/10.
Диего дел Каприо
Аданеро — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Игор Левитин
Игор Левитин (руски: Игорь Евгеньевич Левитин, роден на во Цебриково, Одеска област) е руски политичар, моментален министер за транспорт.
Помеѓу 1973 и 1980 Левитин служел во советската армија во Одеса, а потоа со армиите Јужната дивизија. Од 1983 до 1985 година, тој бил воен командант на Уралската станица и Бајкалско Езеро, воен командант и заменик-шеф на Москвската воена железничка комуникациска услуга.
Од 1994 до 1996 година, тој бил член на реформаната железничка комисија што ја создаде компанијата Руски железници.