cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Галактичко јато
Состав
Секое галактичко јато има три составни дела:
Усна хармоника
Усна хармоника е дувачки инструмент кој најмногу се користи за изведување на блуз, рокенрол, кантри, џез и американска фолклорна музика.
NGC 2008
NGC 2008 — спирална галаксија во соѕвездието Сликар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2008 се споменува и како ESO 204-20, AM 0533-505, IRAS 05338-5059.
Откривање
Објектот е откриен на 27 декември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2008 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 2008 има привидни димензии од 1,4' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 35 м 3,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 50° 57' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 2008 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 17480. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 422; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8098.
Тенсбител-Рест
Тенсбител-Рест (Tensbüttel-Röst) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Парк Победа (Ереван)
Парк Победа («Հաղթանակ» զբոսայգի Haght'anak zbosaygi) е градски парк кој се наоѓа во областа Канакер-Зејтун во Ереван, главниот град на Ерменија.
ЕВН Македонија
ЕВН Македонија — македонско акционерско друштво за производство, трговија и дистрибуција на електрична енергија.
Општествена одговорност
Во 2020 година, ЕВН Македонија ја започнала програмата „Лост“ за стипендирање на студенти од сиромашни семејства, кои студираат електроенергетика на некој од македонските универзитети.
Хитено
Хитено (словенечки: Hiteno) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Дренска Река
Дренска Река може да се однесува на следниве реки:
Тандерболт
Тандерболт (Thunderbolt „громов удар“, порано под шифрата „Light Peak“) — нова технологија на високопроточни оптички кабли на „Интел“ наменети за меѓусебно поврзување на електронски уреди во периферна магистрала. Има способност за високопроточност, почнувајќи од 10 Гбит/сек, со потенцијална можност за проширување до 100 Гбит/сек. Предвиден е како единствена универзална замена за постоечките магистрали како SCSI, SATA, USB, FireWire, PCI Express и HDMI. Во споредба со овие магистрали, Тандерболт е многу побрз, со поголем досег, помали димензии, и пофлексибилен во поддршката на протоколи.
Тандерболт е измислен со цел да се намали намножувањето на порти кај денешните сметачи. Магистралните системи како USB ја имале истата цел, и успешно замениле ред постари технологии како RS232 и IEEE 1284. Меѓутоа, со потребата од сè поголема проточност воведени се нови системи со високa моќност како eSATA и DisplayPort со кои USB и сличните системи не можат да се справат. Тандерболт овозможува доволно проточност за работа на сите овие системи преку еден единствен посредник, а во многу случаи и преку само еден кабел, користејќи венечно поврзување.
Опис
Кабелот на Тандерболт содржи пар оптички влакна што се користат за влезен и излезен проток. Ова значи дека Тандерболт нуди највеќе до 10 Гбит/сек во двете насоки истовремено. На прототипниот систем има два управувачи на матична плоча и секој од нив поддржувал двонасочни магистрали истовремено, кои пак се поврзани со надворешни спојувачи. Секој пар оптички кабли од управувачите води до приклучокот, каде струјата се дополнува преку засебни жици. Физичкиот приклучок во проротипниот систем е налик на оној кај постоечките USB или FireWire приклучоци.
„Интел“ вели дека Тандерболт е независен од протоколот, овозможувајќи му да ги поддржува постоечките стандарди при промена на физичкиот медиум. Досега се објавени само малку подробности за проблемите како протоколи и временската конкуренција на пристап до магистралата. „Интел“ изјавиле дека Light Peak има доволна моќност за да ги работи сите нешта, од мемориски уреди до екрани и мрежна работа, и дека може да ја одржува истата брзина (проточност) на растојанија од 100 метри кабел. Како друга предност над постоечките системи, „Интел“ вели дека системот кој користи Light Peak ќе има помал број на приклучоци и со помали димензии, подолги и потенки кабли, повисока проточност (појасна широчина), и може да работи со повеќе протоколи преку еден кабел.
Клучен дел од склопот кој досега не е претставен е управувачот на магистралата за приклучениот кориснички уред. Во случајот на USB, еден управувач ги работи сите струјно кола, логичките функции на USB уредот, заедно со купечки, приспособени или програмирани логички функции за работење со уреди. Може да се направи прост USB уред со додавање на приклучок, еден придвижувачки чип, и хардверскиот систем што треба да го придвижува; глушецот е добар пример за систем што се применува користејќи еден купечки чип. Слично едночипно решение ќе се бара и за Тандерболт, но засега Интел едноставно потсетува дека работи со партнери за да изработат такво нешто. Според „Интел“, претпријатијата кои ќе произведуваат Тандерболт-технологија се Foxconn, Foxlink, IPtronics, SAE Magnetics , FOCI Fiber Optics Communications Inc, Avago, Corning, Elaser, Oclaro, Ensphere Solutions и Enablence.
Претставување
Иако Тандерболт сè уште е во рана развојна фаза, Intel во 2009 г. прикажале наполно функционален таков систем на Intel Developer Forum (IDF). На презентацијата, прикажаното работело преку прототипна Mac Pro матична плоча, користејќи Тандерболт за емитување на две видеа од по 1080p, LAN и мемориски уреди преку еден 30 метарски кабел со USB завршетоци приспособени за Тандерболт. Intel изјавиле дека системите опремени со Тандерболт ќе почнат да се појавуваат во 2010 г.
Intel изработиле прототипна PCI Express картичка за столни сметачи како дополнителен приклучок. Со ова корисниците не мораат да купуваат нова матична плоча за да го користат овој нов вид на кабел. Картичката има две оптички магистрали што поддржуваат 4 порти. Note that such a card might not be able to keep up with проточноста од 40 Гбит/сек на четири Тандерболт-порти. Во 2010 г. највеќето матични плочи имаа еден или повеќе PCIe 16x жлеба, додека само малку PCIe 1x жлебови и малку Standard PCI жлебови. PCIe 1x жлебот е ограничен на 4 Гбит/сек; еден PCIe 16x жлеб би бил доволен, но тој обично се користи за видео картичка—иако 1x видео картички впрочем постојат, што значи дека ќе може да се постави Тандерболт-картичка во 16x жлеб. Други матични плочи пак, имаат повеќе PCIe 16x жлебови за двојна графика.
На 4 мај 2010 во Брисел, Intel прикажал лаптоп со Тандерболт-приклучок (со тоа покажувајќи дека технологијата има достигнато доволно мали димензии за да може да се смести во таков уред) и лаптопот емитувал 2 засебни истовремени HD видеа преку таа врска (indicating that at least some fraction of the software/firmware stacks and protocols are now functional). На истата презентација Intel се искажале дека очекуваат потребниот хардвер да влезе во производство кон крајот на 2010 г.
Кабли
Тандерболт користи кабел со оптички влакна со широчина од 125 микрони кои го пренесуваат инфрацрвениот сигнал до далечина од 100 метри. . Оптичките влакна се обложени со пластични слоеви за заштита од влага и други оштетувања.
Особености
Тандерболт ги има следниве особености:
Влашка
Влашка или Влашко (романски: Tara romaneasca или Valahia) — историски и географски регион во Романија. Таа се наоѓа на север од Дунав и јужно од Јужните Карпати. Понекогаш е нарекувана Мунтенија или во превод Голема Влашка, додека пак постои и друга наречена Олтенија или Мала Влашка.
Историја
Од 1330 година Влашка станала самостојно кнежевство. Еден од нејзините деспоти бил Влад III Цепеш (1431-1476), подобро познат како грофот Дракула. По долгиот отпор, кон крајот на XV век Влашка целосно станала зависна од Османлиите. По Битката кај Ровиње во 1395 година, Влашка станала вазална земја на Османлиите, а во времето на Мирче Стариот била обврзана да плаќа првично данок а подоцна самиот влашки кнез бил поставуван од османлискиот султан.
Влашка никогаш не станала дел од турски санџак за разлика од другите освоени територии кај Дунав. Од 1716 година Високата порта започнала да назначува за управители на областа Грци - фанариоти, со што се зголемило влијанието на Фенар и незадоволство кај влашкото население. Управувањето на фанариотите престанало во 1821 година кога избувнало востание на чело со Тудор Владимиреску. Истата година Стефан Богориди бил назначен за кнез на Влашка од страна на султанот.
Во 1831 година бил донесен статут на Влашка, а во 1859 година заедно со Молдавија било објавено создавањето на Обединетото кнежевство Влашко и Молдавија на чело со Александар Јован Куза. На 24 декември 1861 година Александар Куза ја прогласил независноста на новата држава Романија, но Романија својата независност ја добила по крајот на Руско-турската војна во 1877 година.
NGC 4036
NGC 4036 — елиптична галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4036 се споменува и како UGC 7005, MCG 10-17-125, CGCG 292-59, IRAS 11588+6210.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1790 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4036 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4036 има привидни димензии од 4,3' х 1,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 4036 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37930. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 25; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4154. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 723.
Список на државни водачи во 208 година
Ова е список на државни водачи во 08 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гигабит
Гигабит е единица за складирање на дигитални податоци со симбол Gbit (или Gb).
1 гигабит = 109 = 1.000.000.000 бита (еднакво на 125 децимални мегабајти или 122 бинарни мебибајти, како што 8 бита е еднакво на еден бајт)
Треба да се има предвид дека разликата помеѓу милијарда бита и еден гибибит е поголема од 7%. Ова е доволно голема разлика за да биде економски оправдано капацитетот на извесни класи на мемориски уреди да се изразува во (вистински) гигабити или гигабајти наместо гибибити/гибибајти. RAM и флеш-чиповите обично мора да имаат капацитет кој е квадриран, но други уреди како тврдите дискови не мораат.
Тркало
Тркало или коло — тркалезен предмет, односно предмет во облик на диск, кој е најважниот дел од повеќето средства за лесен пренос и превоз, поради малото триење при движењето.
Постар збор што се користел е коло, па оттаму потекнува зборот кола, како транспортно средство.
Механика
Тркалото е споено со осовина на еден од двата начини: или осовината е неподвижна, а тркалото се врти или и осовината и тркалото се цврсто споени и заедно се вртат, а неподвижен е делот на возилото.
Како и да е, постои место каде што се спојуваат делот што се врти со неподвижниот дел. Тој дел се вика лежиште. Во тој дел се случува триењето и се создава силата на отпорот.
Историја на тркалото
Пронаоѓањето на тркалото се смета за едно од најважните достигнувања во развојот на човековата цивилизација. Многу истражувачи тврдат дека се појавило во 5. милениум п.н.е. и дека е поврзан со откривањето на грнчарското тркало, односно грнчарското колце.
Шафштет (Дитмаршен)
Шафштет (Schafstedt) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Куково
Куково — село во Општина Пробиштип, во Злетовско-пробиштипскиот регион, во околината на градот Пробиштип.
Географија и местоположба
Куково се наоѓа на крајниот југозападен дел на Пробиштипско-злетовскиот басен и територијата на Општина Пробиштип, источно од падините на планината Манговица, а неговиот атар се граничи со територијата на Општина Свети Николе. Оддалечено е на 17 км од Пробиштип, а атарот зафаќа површина од 9,4 км2. Селото е ридско и се наоѓа на надморска височина од 570 м. Припаѓа на сливното подрачје на Злетовска Река.
Историја
Во XIX век, Куково се наоѓало во Штипската каза, во Отоманското Царство.
Во текот на Првата балканска војна, од селото имало 7 доброволци кои биле дел од Македонско-одринските доброволни чети.
Стопанство
Во атарот на селото има земјоделска површина од 992 ха, од кои 449 ха го сочинуваат обработливото земјиште, 404 ха отпаѓаат на пасишта, а на површина од 24 ха се простираат шуми.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Куково имало 90 жители, сите Македонци христијани. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Куково имало 80 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 18 жители, сите Македонци. Бројот на домаќинства изнесувал 10, а бројот на живеалишта 28.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 4 жители, сите Македонци.
Родови
Куково е македонско село.
Според истражувањата од 1970-тите, родови во селото се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Пробиштип, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што биле споени поранешните општини, Пробиштип и Злетово. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Пробиштип.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Трооло, во која покрај селото Куково, се наоѓале и селата Бучиште, Гајранци, Гујновци, Зарапинци, Лезово, Пестришино, Пуздерци, Стризовци и Трооло. Во периодот 1950-1952 година, селото било дел од некогашната Општина Пуздерци, во која влегувале селата Зарапинци, Куково, Пестришино, Пуздерци, Стризовци и Трооло.
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 4 гласачи.
Веразано (мост)
Мостот Веразано (анг. -Verrazano-Narrows Bridge) е висечки мост на две нивоа кој ги поврзува општините на Стејтн Ајленд и Бруклин во Њујорк со Нероуз.
Мостот е именуван по италијанскиот истражувач Џовани Верацано, кој е првиот познат европски изтражувач кој влегол во Њурошкиот Залив и во Хадсон Ривер. Мостот се градел од 1964 па до 1981.
Надворешни врски
40.60639°N, -74.04556°W
Анаис Нин
Почетоци
Анаис Нин е родена во семејство на уметници. Нејзиниот татко, Јоакин Нин бил познат кубански пијанист и композитор, додека нејзината мајка Роса Кулмел била позната француска пејачка, која работела во Куба. Нејзиниот прапрадедо за време на револуцијата се доселил во Франција, за подоцна да се пресели во Куба каде учествувал во градењето на првата железничка пруга.
Поминувајќи го детството во Европа таа била израсната според правилата на Римокатоличката црква. По разделбата на нејзините родители, мајката на Анаис заедно со нејзините браќа, Торвалд Нин и Јоаким Нин-Кулмел, се преселиле во Барселона, а подоцна во Њујорк. Според нејзините дневнички записи собрани под заедничкиот наслов “Оган” – Нин на 16 години го напушта школувањето, за подоцна да работи како модел во уметничко ателје. Откако поминала многу време во Америка, Нин комплетно го заборавила шпанскиот јазик, но го усовршила францускиот.
На 3 март 1923 година во Хавана (Куба), Нин се омажила со првиот сопруг Хуг Паркер Гилер (1898–1985), уметник и банкар, откако станал познат режисер на експериментални филмови во доцните 40-ти, станува познат под името Ијан Хуго. Парот се преселил во Франција, каде Гилер ја продолжил својата кариера како банкар, додека Нин ја развивала својата писателска кариера, во нејзините дневници исто така напоменува дека била одлична фламенго танчерка во Париз во средината на 1920та година. Нејзиното прво објавено дело било ''Критичка евалуација на Д.Х. Лоренс-Непрофесионално истражување'', дело кое е напишано во рок од 16 дена.
Комплетна трансформација доживеала со терапијата на психологот Ото Ранк, човекот кој ги откажал своите соработки со Фројд поради неможноста Фројд да ја цени женственоста, сексуалноста, како и односнот мајка-дете. Во нејзините дневници, таа искажува впечаток на прероденост при секоја посета со Ранк. Ранк ѝ помогнал во пишувањето на нејзините дневници, односно во можноста Анаис да ги изрази сопствените емоции кои таа ги доживувала невозможни за опишување. Тој воедно ѝ бил и љубовник. Таа ја открила длабочината на нејзините чувства во една поврзаност на тоа што би сакала да каже и што не би требало да се каже."“Додека Ранk зборуваше, јас помислував на своите тешкоти со моето сопствено изразување на емоции. За моите потешкотии при пронаоѓање на јазикот на мојата интуиција, самите емоции постануваа илузивни, суптилни и безимени”."Во 1939 година, поради војната која ѝ се заканувала на Франција, Нин заминува во Њујорк со својот сопруг. (сите записи за нејзиниот сопруг биле отстранети од дневниците по барање на Гулиер, па неговата улога во нејзиниот живот сè уште не е комплетно јасна).
Личен живот
Според нејзините дневници, Нин водела боемски животен стил со Хенри Милер за време на нејзиниот престој во Париз. Сопругот Гилер не е воопшто дел од нејзините записи иако во почетокот на дневникот таа јасно изјавува дека е мажена, но и дека сопругот нема да биде дел од нејзините пишувања.
Нин се појавува во неколку филмови, Откривањето на куполата на задоволството (1954) режисиран од Кенет Ангер, Ритуалот на времето што се менува (1945) од Маја Дерен, Ѕвоната на Атлантис (1952) од Гулиер (Ијан Хуго), филм исполент со електронска музика од Луис и Бебе Барон. Во нејзините дневници таа опишува страствена поврзаност со Хенри Милер, при што верувала дека била бремена од него, иако во 1932 се одлучила за абортус.
Во 1947 година, на 44 годишна возраст, таа се среќава со поранешниот глумец Руперт Полво Менхетен. Двајцата започнуваат патување низ Калифорнија, без разлика што Пол бил 16 години помлад од Нин. На 17 март 1955 година тие се венчаат во Аризона. Гулиер останува во Њујорк при што не бил запознаен со вториот брак на Нин сè до нејзината смрт во 1977 година. Сепак биографот Дидре Баир истакнува дека Гулиер сепак знае што се случува со Нин додека таа престојувала во Калифорнија, но свесно одбрал да не ја истакнува таа информацијата и да ја игнорира.
Нин ги опишува своите истовремени брачни случувања како "трапез што ги поврзува истокот и западот". Според Дидре Баир, Анаис живеела двоен живот, едниот во Лос Ангелес другиот во Њујорк, но нејзината ситуацијата постана мошне комплицирана, па Анаис со себе постојано носела една голема чанта, односно нејзината" кутија со лаги"- како што знаела да ја нарече. Во таа чанта, Анаис имала креативни бележници, едниот содржел многу бројни лаги што ги кажувала во Њујорк а другиот ги содржел кажаните лаги во Лос Ангелес. Таа често знаела да каже "'Премногу лажам, па некогаш си фаќам забелешки за моите сопствени лаги, за да не се збунам во иднина'."Инспирација црпела од познатите цитати на авторите Џуна Барнес и Д.Х. Лоренс. Таа изјавува во своите дневници дека исто така голема инсприација пронаоѓала во делата на писателите Марсел Пруст, Андре Жид, Жан Кокто, Пол Валери и Артур Рембо.
Дневници
Освем голем број на објавени книги сепак Анаис Нин е најпозната по своите дневници. Пишувани во долг временски период, Нин овозможува подлабоки гледишта во нејзиниот приватен живот и романтичните врски. Нин се поврзала честопати на интимно ниво со писатели, уметници, психоаналитичари и други личности за кои често пишувала, особено голем пишан материјал е посветен на Ото Ранк. Исто така како припадничка на понежниот пол, со нејзините описи за многубројните машки славни личности, се овозможила еден балансирана перспектива на машкиот род, од женска гледна точка.
Во третиот том на дневникот, Инцест, сликовито пишува за татко ѝ (207–15) и за наводната сексуална злоупотреба кога била на 9 годишна возраст.
Останати необјавени дела станале силно прифатени од читателите, дела како што се- "Кафулето во вселената", "Дневникот за литература на Анаис Нин", а најновото дело е составено од лични писма и записи, со наслов - "Анис Нин и Јоаким Нин- Писма помеѓу татко и ќерка".
Досега биле објавени 16 книги од серијата "Дневниците на Анаис Нин".
Еротски пишувања
Нин е прогласена од многубројни критичари како еден од најдобрите писатели на еротска литература. Таа е прва писателка што комплетно ја истажувала еротската литератуа, како и прва жена од Западот што воопшто пишувала еротика. Пред нејзините дела, еротското пишување било применето од многу малку жени, со одредени исклучоци, како делата на Кејт Шопен.
Според нејзините дневници објавени во 1966 година, Нин првпат во својот живот прочитала еротска содржина кога летото во Париз со нејзиниот маж, мајка и браќа, престојувале во апартман на некој Американец. Таму Нин ја забележала неговата богата еротска литература:"' Ги читав книгите, една по една, нивната содржина беше комплетно ново доживување за мене...Пред да ги прочитам сите книги бев многу наивна, но подоцна дознав многу работи поврзани со сексуалната експлоатација. Се здобив со мојата диплома во еротска ученост.'" Соочени со големи финансиски кризи, Нин, Милер, и останатите нивни пријатели по очајна потреба за пари, започнале во 1940 година да пишуваат еротски приказни за анонимен колекционер, кој ги плаќал по еден долар за напишана страна. (не е јасно дали Милер воопшто ги напишал овие приказни или едноставно дозволил неговиот потпис да биде искористен ). Нин верувала дека нејзините еротски ликови биле доста екстремни и никогаш не би помислила да ги објави нејзините еротски дела, но се премислила во раните 70-ти и дозволила кратките еротски приказни да бидат објавени со наслов "Делта од Венера" и "Мали птици". Во 2016, колекција еротски приказни, Аулетрис, за првпат била објавена.
Нин била пријателка и во одредени случаи и љубовница на водечки книжевници како Хенри Милер, Џон Штајнбек, Антонин Арто, Едмунд Вилсон, Гор Видал, Џејмс Аги, Џејмс Лео Херлих и Лоренс Дурел. Нејзината љубовна врска со Милер силно влијаела на неа како писател и како жена. Нин исто така во нејзините дневници ја опишува поврзаноста со надреалистот познатиот умерник Бриџит Баре Тишенор. Гласината дека Нин била бисексуална е спомната во филмот Хенри и Џун од Филип Кауфман. Оваа гласина е исто така поддржана од личните описи на Нин односно од неколку спомнати средби напишани во нејзиниот дневник. Првата средба е со нејзина пациентка (Нин работела како психолог во Њујорк) Турема Сокол, без телесни односи. Исто така Нин во нејзиниот дневник опишува средба со некоја женска личност со почувствувала физичка привлечност. Во дневникот објавен во 1940 година, Нин јасно изјавува дека не е бисексуалка, односно дека еротски може да биде привлечена од некоја жена, но дека самиот сексуален чин би бил премногу неудобен за неа.
Животниот тек и наследство
Популарноста на феминистичките движења во 1960 година создадоа една феминистичка слика на пишувањата на Нин во изминативе 20тина години, при што во голем број на универзитети се изучуваат нејзините книжевни дела, но самата Нин има изјавено дека не се доживува како припадник на каков било политичи активизам или движење. Во 1973 година Анаис добила почесна докторска титула од Колеџот за уметност во Филаделфија. Таа починала во Лос Анџелес, Калифорнија на 14 јануари 1977, по три години битка со ракот. Нејзиното тело било кремирано, а нејзината пепел расфрлана во заливот Санта Моника Беј. Нејзиниот прв сопруг, Хју Хуилер, починал во 1985 година, а неговата пепел исто така била расфрлана на истото место. За новите објавени изданија од Нин после нејзината смрт, се погрижил Руперт Пол. Филип Кауфман го режирал филмот Хенри и Џун во 1990 година, врз основа на приказната Хенри и Џун, извадок од нејзините дневници. Во филмот таа е портретирана од Марија де Медеирос додека улогата на Џун ја игра Ума Турман.
Фара (Блоке)
Фара (словенечки: Fara) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Млекара Битола
Млекара АД Битола — македонско акционерско друштво за производство на млеко и млечни производи со седиште во Битола.
Организација и управување
Во 2020 година, генерален директор на Млекара АД Битола бил Ѓорѓи Петрушев.
Активности
Во 2019 година, Млекара АД Битола остварила вкупен приход од 2 949 076 034 денари, со што била најголемо претпријатие во млечната индустрија во Македонија (учество од 32,7% во вкупниот приход остварен во целата млечна индустрија). Една година претходно, нејзиниот приход изнесувал 2 369 463 234 денари. Исто така, таа била најголемото претпријатие во млечната индустрија мерено според остварената добивка, која во 2019 година изнесувала 176 384 420 денари. Во 2018 година, таа имала 169 вработени, а во 2019 година бројот на вработените се зголемил на 191, а по овој показател, таа била второ најголемо претпријатие во македонската млечна индустрија.
Шафштет
Шафштет може да се однесува на следниве места во Германија:
Данчо Шутурков
Данчо Шутурков (, - ) — македонски стопанственик - олигарх,  познат во своите зделки со тутунот. Најпознат е по тоа што поседувал извесна тетратка, која била полна со имиња на македонски и српски фирми - должници што шверцувале цигари од Македонија во Србија во деведесеттите години.
Животопис
Шутурков е роден во 1935 година во Ресен. По завршувањето на високото образование се вклучил во стопанскиот живот во својот град, а подоцна и на републичко ниво. По 1963 година повеќе од три и пол децении бил еден од водечките личности во организацијата за извоз на македонскиот тутун. Заземајќи ја должноста заменик генерален директор  на Македонија Табак, тој бил еден од првите во извозот на македонскиот тутун, кој во сите светски рецептури за производство на цигари го наметнал македонскиот тутун. Во негово време извозот на македонскиот тутун достигнал над 10 000 тони, што на Македонија и носел монетарен приход поголем од 60 милиони американски долари. Негова е заслугата е тоа што на на македонска територија (во тутунските комбинати на Скопје, Прилеп и Куманово) дошле лиценцирани марки цигари „Марлборо“, ХВ „Лорд“ и др. Починал во 2001 година.
IC 41
IC 41 — галаксија во соѕвездието Феникс, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 41 се споменува и како ESO 243-14.
Откривање
Објектот е откриен во 1899 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 41 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. IC 41 има привидни димензии од 1,3' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 56 м 59,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -45° 24' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 111°.
Други поделби
Проучување на IC 41 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 3401.
Функционална група
Во органската хемија, функционални групи се специфични групи на атоми во молекулите кои се одговорни за карактеристичните хемиски реакции на тие молекули. Една иста функционална група ќе подлежи на иста или слична реакција(и), без разлика на големината на молекулата од која е дел.
Подолу е претставена список на најпознатите функционални групи. Во формулите, симболите R и R' обично означуваат приврзан водород или странична низа на јаглеводород од било која должина, но понекогаш може да се однесуваат на било која група од атоми. Подолу има слики на повеќе функционални групи кои се пронајдени во органската хемија.
Други групи
{| background:#f3f9ff;"  <th align="center" bgcolor="#F2D5E9">Хемиска класа <th align="center" bgcolor="#F2D5E9">Група <th align="center" bgcolor="#F2D5E9">Формула <th align="center" bgcolor="#F2D5E9">Графичка формула <th align="center" bgcolor="#F2D5E9">Претставка <th align="center" bgcolor="#F2D5E9">Наставка <th align="center" bgcolor="#F2D5E9">Пример <td align="center" rowspan="4">Амини  Примарен амин  RNH2  амино-  -амин Метиламин  Секундарен амин  R2NH  амино-  -амин Диметиламин  Терцијарен амин  R3N  амино-  -амин Триметиламин  4° амониум јон  R4N+  амонио-  -амониум Холин  Азосоединение  Азо (Диимид)  RN2R'  азо-  -диазен  Деривативен толуен  Бензил RCH2C6H5
RBn бензил- 1-(супституент)толуен Бензил бромид (1-бромотолуен) <td align="center" rowspan=2>Цијанати Цијанат ROCN цијанато- алкил цијанат Тиоцијанат RSCN тиоцијанато- алкил тиоцијанат Халоалкан Хало RX хало- алкил халид <td align="center" rowspan=4>Имин Примарен кетимин RC(=NH)R' имино- -имин Секундарен кетимин RC(=NR'')R' имино- -имин Примарен алдимин RC(=NH)H имино- -имин Секундарен алдимин RC(=NR')H имино- -имин Изоцијанид Изоцијанид RNC изоцијано- алкил изоцијанид <td align="center" rowspan=2>Изоцијанат Изоцијанат RNCO изоцијанато- алкил изоцијанат Изотиоцијанат RNCS изотиоцијанато- алкил изотиоцијанат Нитрил Нитрил RCN цијано- алканнитрил
алкил цијанид Нитро соединение Нитро RNO2 нитро- Нитрозо соединение Нитрозо RNO нитрозо- Деривативн бензен Фенил RC6H5 фенил- -бензен Фосфин Фосфино R3P фосфино- -фосфан Метилпропилфосфан Фосфодиестер Фосфат HOPO(OR)2 фосфорна киселина ди(супституент) естер ди(супституент) хидрогенфосфат Фосфонска киселина Фосфоно RP(=O)(OH)2 td> фосфоно- супституент фосфонска киселина Фосфат Фосфат ROP(=O)(OH)2 фосфо- Деривативен пиридин Пиридил RC5H4N
4-пиридил / пиридин-4-ил
3-пиридил / пиридин-3-ил
2-пиридил / пиридин-2-ил -пиридин Сулфон Сулфонил RSO2R' сулфонил- ди(супституент) сулфон Сулфонска киселина Сулфо RSO3H сулфо- супституент сулфонска киселина Сулфоксид Сулфинил RSOR' сулфинил- ди(супституент) сулфоксид Дифенил сулфоксид
Со комбинирање на имињата на функционалните групи со имињата на родителските алкани се генерира моќна систематска номенклатура за именување на органските соединенија.
Неводородните атоми на функционалните групи се секогаш сврзани меѓусебе и со остатокот од молекулата по пат на ковалентна врска. Кога групата од атоми е сврзана со остатокот од молекулата првично со јонски сили, тогаш групата посоодветно се именува како повеќеатомски јон или комплексен јон. Сите овие атоми се нарекуваат радикали.
Првиот јаглерод после јаглеродот кој се сврзува за функционалната група се вика алфа јаглерод (или α C).
NGC 2009
NGC 2009 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2009 се споменува и како ESO 56-SC140, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2009 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 11 m. NGC 2009 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 30 м 59,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 10' 54".
NGC 228
NGC 228 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Телото е откриено на 10 октомври 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Други поделби
Проучување на NGC 228 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2563. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 126; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1738. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1188.
Список на државни водачи во 1791 година
Ова е список на државни водачи во 791 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
AFGL 2591
AFGL 2591 — ѕвездородна област во соѕвездието Лебед. Густиот облак од гас и прашина е причина да не може да се види внатрешноста на облак со оптички телескопи. Сликите во инфрацрвената светлина укажуваат на постоење на младо ѕвездено тело, со придружна оддавна маглина која наликува на конус кој произлегува од младата ѕвезда. Исто така јато од ѕвезди се создава во молекуларниот облак, но поголемиот дел од зрачењето произлегува од ѕвездата, AFGL 2591-VLA3.
Првично се мислело дека AFGL 2591 е единечна ѕвезда, масивна ѕвезда која исфрла облаци гас и прашина преку бројни настани. Се проценува дека е 10 пати помасивна од Сонцето и е на растојание од само 1.000 pc или 3.300 светлосни години.
Росточки универзитет
Основан во 1419 година, тој е еден од најстарите универзитети во светот и најстар и најголем универзитет во континентална Северна Европа и областа околу Балтичкото Море. Тој е трет најстар универзитет во Германија, кој работел без прекин. Универзитетот е поврзуван со пет нобеловци. Во зимскиот семестар 2011/12 биле запишани 15.312 студенти.
Луѓе
Во скоро шест векови постоење, бројни познати студенти и професори се поврзуваат со универзитетот. Дел од нив се:
Линијар
Линијар е инструмент употребуван во геометријата, техничкото цртање и архитектурата за мерење растојанија или за прецизно цртање прави линии со одредена или неодредена должина. Исто така служи и за мерење димензии во просторот или на некоја површина.
Линијарот најчесто претставува мало парче пластика во форма на правоаголник на кое на горниот дел е изгравирана скала, која може да биде во сантиметри, милиметри, инчи или др.
Освен пластика, за изработка на линијар може да се употреби и дрво или метал.
Цермат Битола
Цермат ДОО Битола — македонско друштво со ограничена одговорност за производство на млеко и млечни производи со седиште во Битола.
Активности
Во 2019 година, Цермат ДОО Битола остварила вкупен приход од 785 220 745 денари, со што била второто најголемо претпријатие во млечната индустрија во Македонија. Исто така, Цермат бил второто најголемо претпријатие во млечната индустрија мерено според остварената добивка, која во 2019 година изнесувала 11 207 693 денари. Во 2019 година бројот на вработените изнесувал 138, со што Цермат се наоѓал на третото место во македонската млечна индустрија.
Улака (Блоке)
Улака (словенечки: Ulaka) — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Кене Фант
Карл-Хенрик „Кене“ Фант (1 јануари 1923-29 мај 2016) бил шведски глумец, режисер и писател. Роден бил во Стронгнес, Шведска. Неговиот постар брат Џорџ исто така бил глумец.
Фант студирал на Драматенс висоскола од 1945 до 1949 година и бил во Кралскиот драмски театар од 1949-1950година. Тој бил ангажиран како директор на филмот „Нордиски тон“ 1952-1962 година, и станал менаџер на продукција на Шведската филмска индустрија (СФ) во 1962 година. Тој бил назначен за извршен директор на СФ од 1963 година. Во 1980 година тој поднесол оставка за да стане хонорарен писател. Неговиот филм Авантурите на Нилс Холгерсон од 1962 година бил пријавен на 3-тиот меѓународен филмски фестивал во Москва. Во 1991 година, тој објавил биографија на Алфред Нобел која вклучувала многу референци за обемната колекција на писма на Нобел.
Фант бил назначен во 2005 година за почесен доктор по историја и филозофија на науката на Универзитетот во Упсала.
Награда Монисманиен
Во 1975 година, Фант ја основал наградата Монисманијан за слобода на говорот.
Именштет (Дитмаршен)
Именштет (Immenstedt) — општина во округот Дитмаршен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Галиполски Санџак
Галиполски Санџак (Sancak-i/Liva-i Gelibolu) — санџак кој припаѓал на румелија во рамките на Отоманското Царство. Градот Галиполе (денес Гелибоку, Турција) бил административен центар на санџакот. Санџакот го опфаќал полуостровот Галиполе и дел од јужна Тракија. Територијата била првата отоманска провинција која била освоена во Европа и повеќе од еден век била главната база на Отоманската морнарица. Потоа, и до 18 век, служела како седиште на Капудан-пашата и главен град на Архипелашкиот Пашалак.
Историја
Галиполе секогаш бил место со особено стратешко значење, бидејќи овозможувал контрола на Дарданелите. Уште во времето на Византија, местото служело како поморска база. Османлиите за прв пат стапиле на европска територија во 1354 година со освојување на Галиполе, потпомогнати од земјотрес што ги срушил ѕидините на градот. Галиполе им обезбедил на Османлиите формирање база за напредок на Балканот и воведување даноци за премин преку Дарданелите. Местото станало и седиште на главниот османлиски гувернер во Румелија. Тврдината била освоена од Византија во 1366 година, но Византија била принудена да го врати во септември 1376 година.
Галиполе станал главен премин за османлиските војски кои се движеле меѓу Европа и Азија, заштитени од отоманската морнарица, која ја имала својата главна база во градот. Султанот Бајазит I (р. 1389-1402) го реконструирал Галиполе и ги зацврстил ѕидините и пристаништето, но првично, слабата отоманска флота останала неспособна за целосно контролирање на преминот на Дарданелите, особено кога се соочила со Венецијанците. Како резултат на тоа, за време на Отоманско-венецијанската војна (1463–1479) одбраната на теснецот била дополнително зацврстена со две нови тврдини, а Османлискиот царски арсенал бил основан во самиот Истанбул. Галиполе останала главна база на отоманската флота до 1515 година, кога била преместена во Истанбул. После тоа, таа започнала да ја губи својата воена важност, но сепак останала главен трговски центар како најважен премин меѓу Азија и Европа.
Од второто османлиско освојување до 1533 година, Галиполе бил санџак како дел од Румелија. Во 1533 година, новиот Архипелашки Пашалак, во кој биле опфатени повеќето брегови и острови на Егејското Море, бил создаден за Хајредин Барбароса, Капудан-паша на Отоманската морнарица (главен адмирал), а Галиполе станало седиште и престолнина на Архипелагот, сè до 18 век, кога седиштето било преместено во Истанбул.
До 1846 година, санџакот станал дел од Одринскиот Пашалак, а по 1864 година, како дел од Одринскиот Вилает. Делови од покраината биле окупирани од бугарските трупи во Првата балканска војна, но истите биле вратени во Втората балканска војна. За време на Првата светска војна, овде се одвила т.н. Галиполска операција. По војната, санџакот за кратко време (1920-1922) бил окупиран од страна на Грција според одредбите на Договорот од Севр и станал грчка префектура. После грчкиот пораз во Грчко-турската војна од 1919-1922 година, Галиполе бил вклучен во составот на Турција.
Рид на храмовите
Ридот на храмовите (хебрејски Хар ХаБаит, на арапски الحرم الشريف ал-Харам ал-Шариф) — верски објект во стариот град во Ерусалим, најсветото место за јудаизмот и третото најсвето место во исламот.
Историја на храмот
На ова место бил изграден првиот храм познат како Храмот на Соломон во 967 година п.н.е. и истиот бил разрушен од страна на вавилонците во 586 година п.н.е. како и вториот ерусалимски храм. Во времето на Ирод Велики повторно бил изграден храмот кој бил многу поголем од предишните. По рушењето на вториот храм од страна на римјаните, единствен остаток од овој храм е Ѕидот на плачот, најсветото место на евреите. За овој ѕид, долго време се сметало дека е основниот ѕид на самиот храм, но денеска е познато дека тоа е само потпорен ѕид.
Јудаизам
По рушењето на вториот храм од страна на римјаните, единствен остаток од овој храм е Ѕидот на плачот, најсветото место на евреите. За овој ѕид, долго време се сметало дека е основниот ѕид на самиот храм, но денеска е познато дека тоа е само потпорен ѕид.
Исалам
На рамниот дел од некогашниот дел од храмот ( односно зад ѕидот на плачот, каде всушност и била точната локација на храмот), се наоѓа третото најсвето место за исламот, односно тоа е местото според кое се верува дека Мухамед скокнал на својот коњ и воскреснал. Ова место како и џамијата Ал Акса се најсветите места по оние во Мека и Медина за муслиманите.
Именштет
Именштет може да се однесува на општини во Шлезвиг-Холштајн, Германија:
Петер Јобацк
Петер Арне Џобак (роден на 4 јуни 1971 година во Стокхолм, Шведска) е шведски пејач, глумец и музички уметник.
Ран живот и образование
Како студент, Џобак присуствувал на Музичкото училиште на Адолф Фредрик во Стокхолм.
1995–2000 година
Во 1997 година, Џобак го издаде албумот „Лични избори“, кој го достигна второто место на шведската листа на албуми. Имал 11 поп-ориентирани интерпретации на песни од познати мјузикли.
Камерон Мекинтош го открил талентот на Џобак и му понудил водство како Крис во Госпоѓица Сајгон во Кралскиот театар, Друри Лејн, во лондонскиот Вест Енд, во 1997година. Три години подоцна, во истиот театар, Џобак ја создадал улогата на Мајкл во оригиналната продукција на Мекинтош „Вештерките од Иствик“.
2000–2005 година
Во септември 2000 година, Питер Џобак го издал „Само кога дишам“, кој бил неговиот прв студиски албум на англиски јазик. Албумот го достигнал првото место на топ листите за шведски албуми.
Неговите многубројни сценски изведби и албуми наидоле на пофалби од критиката. Божиќниот албум на Џобак бил издаден во 2002 година. На овој албум тој се здружил со норвешката пејачка Сисел Киркјебо во дует на ирската народна песна „Be thou my vision“ во шведски превод насловен „Не оди во минатото“. Оттогаш дуото биле чести гости на меѓусебните концерти.
Во 2004 година, Џобак соработувал со симфонискиот оркестар на Гетеборг под диригентство на Ник Дејвис во проектот наречен Storybook каде изведувал класични песни во сосема нови аранжмани. ГСО и Џобак издадоле ЦД кое станал златен диск и исто така изведоле два концерта во Глоуб Арената и Скандинавиум Арената во Шведска. Албумот исто така го донел Џобак до статус на суперѕвезда во Норвешка. Неговата прва соло турнеја таму во 2005година била успешна и кај публиката и кај медиумите.
2006–2009 година
Во текот на 2006-2007 година, Питер Џобак глумел како MC во продукцијата на Кабаре во Стокхолм и Гетеборг. Тој добил критички пофалби, како и неговата втора награда Тони Златна маска. Тој веќе во 2003 година настапувал како MC во театарот Гладсакс во Копенхаген.
Џобак ја завршил 2008 година со распродадена божиќна турнеја во арените во Скандинавија по објавувањето на новиот божиќен албум кој се продавал четири пати платина. Во 2007 година тој исто така ја обиколил Скандинавија со неговиот студиски албум што се продавале платина со оригинални песни напишани од него. Во јануари 2009 година тој се преселил во Њујорк за да добие нова инспирација и да оствари нови познанства. Ова резултирало со албум насловен Приказни од источната страна, снимен во Вудсток, со истакнати гости како што биле Кејт Пирсон од The B52's, Сиа Фурлер, Гејл Ен Дорси и групата Бети.
2010 – денес
Питер Џобак влегол во Мелодифестивален 2010 година, шведскиот предизбор за Песна на Евровизија 2010 година. Тој добил вајлдкарта од СВТ. Неговата песна „Шупливи“ стигнал до финалето на натпреварот, завршувајќи на 9-та позиција. Во 2011 година, Џобак настапил во финалето на Фантомот од операта во Ројал Алберт Хол. Во 2012 година, Џобак глумел како Фантом во лондонската продукција на „Фантомот од операта“. Тој ја повторил улогата на Бродвеј во април 2013 година. Неговата последна изведба како Фантом на Бродвеј била на 24 август 2013 година, кога Хју Панаро повторно ја презел улогата. Сепак, тој оттогаш се вратил за да го донесе Фантомот во својата татковина. Шоуто било премиерно прикажано во септември 2016 година во Стокхолм. Во јануари 2018 година, Џобак ја презел улогата на Фантом на Бродвеј за 30-годишнината, заедно со Али Еолдт.
Личен живот
На 25 јуни 2010 година, Џобак се омажил со својот партнер Оскар Нилсон во Циркус театарот во Стокхолм.