cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Шонски јазик
Дијалекти
Азбуката се состои од следниве букви:
Светец-заштитник
Во хиндуизмот
Во хиндуизмот, одредени секти може да се посветат на почитување на светец, како што е сектата Балмики што го почитува Валмики.
Поврзано
Светци-заштитници на македонските градови
Шонски јазик
Свиркави шушкави согласки
Шона и други јазици во јужна и источна Африка имаат шушкави гласови (шушкави сибиланти), за разлика од останатите јазици, каде свиркањето е знак на говорна мана.
Шушкавите гласови во шона се струјните „sv“ и „zv“ и слеаните „tsv“ и „dzv“.
Електричен капацитет
Кондензатори
каде што  W  е енергијата, во џули;  C  е капацитивност, во фаради; и  V  е напонот, во волти.
Спречен капацитет
Залутаниот капацитет помеѓу влезот и излезот во колото на засилувачот може да биде проблематичен бидејќи може да формира патека на повратни информации, што може да предизвика нестабилност и паразитски осцилации во засилувачот. Често е погодно за аналитички цели да се замени оваа капацитивност со комбинација на еден влез „заземјување“ на капацитивност и еден излез „заземјување“ на капацитивност; оригиналната конфигурација ( вклучувајќи ја и влез-кон-излезната капацитивност ) често се нарекува пи-конфигурација. Теоремата на Милер може да се искористи за да се изврши оваа замена: таа вели дека ако состојбата на степенот на два јазли е 1/K, тогаш импеданса на Z ги поврзува двата јазли може да се замени со импеданса на Z/(1 − K) помеѓу првиот јазол и земјата и KZ/(K − 1) импеданса помеѓу вториот јазол и земјата. Бидејќи импедансата варира обратно со капацитивноста, капацитетот на јазолот, C, се заменува со капацитивност на KC од влезот на земјата и капацитивноста (K − 1)C/K од излез на Земјата. Кога степенот на влезот-во-излез е многу голем, еквивалентната импеданса на влез-на-земјата е многу мала, додека импедансата излез-на-земја е во суштина еднаква на оригиналната импеданса (влез-излез).
Капацитет на кондензатори со едноставни облици
За да се пресмета капацитетот на систем, се користи разрешената Лапласова равенка ∇2φ = 0 со постојан потенцијал φ на површината на спроводниците. Ова е безначајно кај случаите на висока симетрија. Кај посложените случаи не можат да се користат едноставни функции.
За дводимензионални ситуации аналитичките функции можат да се користат за да се определат различните геометрии споредбено. Погледајте Шварц–Кристофелово мапирање.
Складирање на енергија
Енергијата (мерено во joule и) зачувана во кондензатор е еднаква на  работата  потребна за да ги притисне полнењата во кондензаторот, т.е. да ја наполните. Размислете, капацитетот на кондензаторот  C , држејќи полнеж +  q  на една плоча и -  q  од друга страна. Преместувањето на мал елемент на полнење од 'q' 'од една плочка на друга, спротивно на потенцијалната разлика, бара {{работа "d"} {V} =} q / C' '}}} 'W' ':
каде "W" е делот што се мери во џули, "q" е полнежот кој се мери во кулони, а "C" е капацитетот, мерен во фаради.
Енергијата складирана во кондензаторот се пресметува со integrating оваа равенка. Почнувајќи со неоптоварената капацитивност и движењето на полнењето од една плоча до друга, додека плочките имаат +  Q  и - '' Q ' ' е = на бараната работа' 'W' ':
Нанометри системи
Капацитетот на наномасните диелектрични кондензатори како што се квантни точки може да се разликува од конвенционалните формулации на поголемите кондензатори. Особено, разликата во електростатичкиот потенцијал кај електроните во конвенционалните кондензатори е просторно дефинирана и фиксирана од формата и големината на металните електроди, покрај статистички голем број на електрони присутни во конвенционалните кондензатори. Меѓутоа, кај нанокрилните кондензатори, електростатичките потенцијали што ги воочиле електроните се одредуваат според бројот и локациите на сите електрони кои придонесуваат за електронските својства на уредот. Во такви уреди, бројот на електрони може да биде многу мал, меѓутоа, резултирачката просторна распределба на еквипотенцијалните површини во уредот е премногу сложена.
Единечни електронски уреди
Капацитетот на поврзан, или "затворен" единствен електронски уред е двапати поголем од капацитетот на неповрзан, или "отворен", единствен електронски уред. Овој факт може да се следи пофундаментално преку енергијата складирана во еден електронски уред чија интеракција на "директна поларизација" може подеднакво да се подели на интеракцијата на електронот со поларизиран полнеж на самиот уред поради присуството на електронот и количината на потенцијалната енергија потребна за да се формира поларизирано полнење на уредот (интеракцијата на полнежот во диелектричниот материјал на уредот со потенцијалот што се должи на електронот).
Неколку електронски уреди
чии енергетски термини можат да се добијат како решенија на Schr & ouml; со провлекување на равенството. Дефиницијата на капацитетот,
со потенцијална разлика
може да се примени на уредот со додавање или отстранување на поединечни електрони,
Потоа
е "квантен капацитет" на уредот.
Овој израз на "квантен капацитет" може да биде напишан како
што се разликува од конвенционалниот израз опишан во воведот, каде што, складираната електростатичка потенцијална енергија,
со фактор 1/2 со Q = Ne.
Меѓутоа, во рамките на чисто класичните електростатички интеракции, појавата на факторот 1/2 е резултат на интеграција во конвенционалната формулација,
што е соодветно бидејќи за системи кои вклучуваат или многу електрони или метални електроди, но во неколку електронски системи,. Интегралот генерално станува сумација. Еден може тривиjјално да ги комбинира изразите на капацитетот и енергијата на електростатичка интеракција,,
соодветно, за да се добие,
што е слично на квантната капацитивност. Поригорозната деривација е пријавена во литературата. Особено, за да ги заобиколат математичките предизвици на просторно сложените еквипотенцијални површини во рамките на уредот,  просечното  електростатичко потенцијално искуство од  секој  електрон се користи во деривацијата.
Причината за очигледните математички разлики се разбира пофундаментално, бидејќи потенцијалната енергија на изолиран уред (само-капацитивност) е двапати поголема од складираната во "поврзаниот" уред во долната граница  N  = 1. Како  N  расте нагоре, U(N)\to U. Така, општото изразување на капацитетот е:
.
Во нано-уредите како што се квантните точки, "кондензаторот" е често изолирана или делумно изолирана компонента во уредот. Примарните разлики помеѓу кондензаторите на нанос и макроскопските (конвенционални) кондензатори се бројот на вишокот на електрони (носители на полнење или електрони кои придонесуваат за електронското однесување на уредот) и обликот и големината на металните електроди. Во нано-уреди, нанопроводниците кои се состојат од метални атоми обично не ги покажуваат истите проводни својства како нивните макроскопски или делови на материјал.
Капацитет во електронски и полупроводнички уреди
Во електронските и полупроводничките уреди, транзиентната или честотно-зависна струја меѓу терминалите ги содржи и компонентите за спроводливост и поместување. Струјата на спроводливост е поврзана со носачи на носивост (електрони, дупки, јони, итн.), Додека струјата на поместување е предизвикана од електричното поле со различно време. Транспортот на превозникот е под влијание на електричното поле и од голем број на физички појави - како што се носење на носач и дифузија, заробување, инјектирање, ефекти поврзани со контактот, јонизација на удар, итн. Како резултат на тоа, уредот admittance е зависен од честотата, и едноставна електростатичка формула за капацитет C = q/V, не е применлива. Поопшта дефиниција на капацитетот, опфаќајќи електростатичка формула, е:
Во принцип, капацитетот е функција на честота. На високи честоти, капацитетот се приближува кон константна вредност, еднаква на "геометриската" капацитивност, одредена со геометријата на терминалите и диелектричната содржина во уредот. Хартијата на Стивен Лаукс претставува преглед на бројчени техники за пресметка на капацитетот. Особено, капацитетот може да се пресмета со Фуриева трансформација на транзиентна струја како одговор на скаларно напонско возбудување:
Негативна капацитивност во полупроводнички уреди
Обично, капацитивноста во полупроводнички уреди е позитивна. Меѓутоа, во некои уреди и под одредени услови (температура, применливи напони, честота, итн.), Капацитетот може да стане негативен. Немонотонското однесување на транзиентната струја како одговор на чекор-како возбуда е предложено како механизам на негативен капацитет. Негативната капацитивност е демонстрирана и истражена во многу различни типови на полупроводнички уреди.
NGC 5119
NGC 5119 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5119 се споменува и како MCG -2-34-42.
Откривање
Телото е откриено на 6 мај 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5119 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 5119 има привидни димензии од 1,3' х 0,4'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 24 м 0,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 16' 34"". Положбениот агол на објектот е во износ од 19°.
Комедија дел арте
Комедијата дел арте не е театарски род туку различен начин на изведба на театарските претстави. Дефиницијата дел арте всушност значела „занает“ и исто така имала и други имиња како: commedia all'improvviso (комедија на импровизацијата) или commedia degli Zanni (комедија на Ѕаниеви) и др.
Потекло
За првпат дефиницијата за комедија дел арте се среќава во 1750 во комедијата „Комичниот театар“ (итал.Il teatro comico) на Карло Голдони. Венецијанскиот автор зборува за оние глумци кои ја изведуваат „комедијата дел арте“ употребувајќи маски и импровизирајќи ги своите улоги, со помош на професионални глумци (за првпат значи во Западниот Театар се среќава група од професионални глумци а не аматери), и го употребува зборот "arte" во смисол на професија, занает, односно на целата група од сите оние кои ја извршуваат таа професија. Значи Commedia dell'arte во смисол на „професионална комедија“ односно комедија на професионалци. Впрочем, во италијанскиот јазик зборот "arte" имал две значења: првото - уметност - како плод на човековиот ум, а другото занает, работа, професија.
Преминот од ренесансната комедија, со висок стил и изведувана од страна на аматери кон комедија дел арте се случува меѓу 16 и 17 век благодарение на серија од среќни околности кои настануваат во тој период.
Првата од тие околности е раѓањето на приватните театри, пред сѐ во Венеција каде благородничките фамилии отпочнуваат политика на распространување, во рамките на градот, на нови простори посветени за изведба на комедии и мелодрами со плаќање. Токму таквите театри му даваат поттик на уличниот изведувач, жонглер и дворски забавувач да се испроба во посложени сценарија. Од таа причина некои улични глумци започнуваат да се собираат и ги создаваат патувачките глумечки трупи.
NGC 2734
NGC 2734 — елиптична галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Комедија дел арте
Маските во комедија дел арте
Главните ликови се слугата и неговиот господар, а основната интрига ја сочинува судирот меѓу старите и младите, глупавите и паметните, сиромашните и богатите. Во постојаните ликови на комедија дел арте, кои носат карактеристични костуми и маски, спаѓаат: Доторе (итал. Dottore), зборлест интелектуалец од Болоња; Панталоне (итал. Pantalone), приглуп татко, отмен трговец или излажен сопруг од Венеција; итриот слуга Арлекин (итал. Arlecchino) или Скапино (итал. Scapino)или Бригела (итал. Brighella) од Бергамо односно Пулчинела (итал. Pulcinella) од Неапол; Коломбина (итал. Colombina); фалбаџијата Капитано (итал. il Capitano); Тартаља (итал. Tartaglia) стариот нотар кој пелтечи; Пјер и др.
NGC 2734
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2734 се споменува и како NPM1G +17.0238.
Откривање
Објектот е откриен на 28 март 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Комедија дел арте
Маските во комедија дел арте
Преку патувачките трупи комедијата дел арте се шири низ Европа, извршувајќи големо влијание на германската, француската и англиската комедија и лакрдија (Молиер, Шекспир и др.). Влијанието на комедијата дел арте е видливо денес во англиската пантомима, во европските куклени претстави, во балетот и операта.
NGC 2734
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 3 м 1,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 16° 51' 51". Положбениот агол на објектот е во износ од 84°.
Други поделби
Проучување на NGC 2734 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 25413. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 187; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1394. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 62.
1319
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6827 и 6828 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6069 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5079 и 5080 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2072.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1319 година се протега во 3955 и 3956, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4015 и 4016 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1862. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 718 и 719 исламска година.
Ракидин Рид
Ракидин Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 41o 12 ' 12 , географска должина од  21o 09 ' 21 .
NGC 509
NGC 509 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 509 се споменува и како UGC 932, MCG 1-4-45, CGCG 411-43.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 509 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 509 има привидни димензии од 1,6' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 23 м 24,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 9° 26' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 509 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 5080. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 173; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 614. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1201.
NGC 7534
NGC 7534 — галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7534 се споменува и како MCG -1-59-6.
Откривање
Објектот е откриен на 1 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7534 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 7534 има привидни димензии од 1' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 14 м 26,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -2° 41' 58"". Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Преб’диште
Пребдиште (Σωσάνδρα, Сосандра; до 1922 г. Πρεμπόδιστα, Пребодиста ) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Меглен на Постолскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.078 жители (2011). Сè до 1924 г. било населено исклучиво со Македонци, а денес е мешано.
Географија
Селото е местено во северниот дел на котлината Меглен, околу 4 км северозападно од С’ботско.
Потекло на името
Според едно предание, селото го носи ова име бидејќи често се преселувало, односно дека било преп’д’но што значи „гонето“ на месниот мегленски говор. Според друга претпоставка, името доаѓа од првичното (Пребондиште), наречено по Пребонд, кнезот на македонските Словени.
Праисторија
В 2007 г. кај Преб’диште е откриена населба од неолитот, денес наречена Преб’дишка неолитна населба.
Во Отоманското Царство
Во дадено време еден дел од жителите на Преб’диште го прифатиле исламот за да ја обезбедат својата лична и имотна сигурност. Во XIX век е заведено како Воденската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Преб’диште (Прѣбѫдица или Прибѫдище) живееле 250 Македонци-христијани и 1.080 Македонци-муслимани.
Во овој период во селото работела грчката пропаганда. Целото христијанско население било под врховенството на Цариградската патријаршија. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Пребудиште (Preboudichté) имало 448 Македонци под патријаршијата (грчката црква) и во селото работело грчко училиште. Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во периодот пред Балканските војни ова македонско село имало 55 христијански и 200 муслимански куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 1.435 жители, кои во 1920 г. спаднале на 1.176. Во 1920-тите муслиманското македонско население на Преб’диште е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор, а на негово место властите довеле грчки колонисти од Мала Азија. Така, селото станало етнички мешано, и во 1928 г. имало 908 жители, од кои 628 (148 семејства) биле грчки дојденци.
Во 1940 г. Преб’диште пораснало на 1.178 жители, од кои 505 биле домородни Македонци, а 673 биле грчки дојденци. Бидејќи било сместено вон воените дејства, селото не настрадало во Граѓанската војна, па во 1951 г. имало 1.131 жител. Исклучок од ова биле неколку македонски семејства кои пребегале во Р. Македонија поради нивното учество во НОФ.
Според истражување од 1993 г. Преб’диште е мешано македонско-дојденско село во кое македонскиот јазик“ е зачуван на средно ниво.
Стопанство
Селото се смета за доста богато бидејќи лежи во поле и земјата се наводнува од Голема Река (Пожарска Река). Главни производи се индустриските пиперки, овошјето, тутунот, десертното грозје и друго.
Воислав Костиќ
Воислав Костиќ ( во -  во ) е поранешен српски композитор, музичар, писател и готвач.
Познат е по тоа што компонирал музика за повеќе од 45 театарски претстави, 25 телевизиски серии, 60 филмови и 2.000 балади.
Блок (периоден систем)
Блок — збир од соседни групи во периодниот систем. Поимот прв го употребил францускиот инженер Шарл Жане (1849-1932). Електроните со најголема енергија од секој елемент припаѓаат на исти типови на атомски орбитрали. Секој блок е наречен според неговата карактеристична орбитала; така имаме:
Називите на блоковите (s, p, d, f и g) се изведени од спектроскопско бележење на дадените атомски орбитали: sharp („остра“), principal („главна“), diffuse („дифузна“) и fundamental („фундаментална“), по што g е следната буква од латиницата.
Ова е редоследот по кој се пополнуваат орбиталите на подобвивката, согласно правилото на надограба (Клечковскиево правило), со кое е одреден линискиот редослед на блоковите (со накачувањето на атомскиот број) во периодниот систем:
Периодичниот карактер на пополнувањето во орбитали и добиените блокови се појасни ако тоа се претстави во матричен облик, со растечки главни квантни броеви со кои почнуваат новите редови (периоди). Потоа, секоја подобвивка (составена од првите два квантни броја) се повторува онолку пати колку што е потребно за секој пар електрони што може да го содржи. Со ова се добива збиена таблица на елементите, каде секоја ставка претставува два последователни елемента:
Периоден систем
Постои приближно соодветство помеѓу оваа блоковска номенклатура според електронската конфигурација и групирањата на елементите во зависност од хемиските својства. s-блокот и p-блокот заедно се сметаат за елементи од главната група, d-блокот одговара на преодните метали, а f-блокот ги опфаќа лантаноидите и актиноидите. Сепак, постојат различни мислења во врска со точната припадност на некои елементи, па така некои ги сметаат елементите од XII група (цинк, кадмиум и жива) за главна група, а други за преодни метали. Групите (колоните) во f-блокот (помеѓу групите 2 и 3) немаат броеви.
Градски парк (Гостивар)
Градски парк — јавен парк во Гостивар кој воедно е и најголемиот парк во градот. Паркот има површина од околу 66,840 м2, од кои околу 23,700 м2 се на левиот брег на Вардар, а околу 43,140 м2 се на левиот брег.
Особености
На двете страни на Вардар се наоѓа кејот. Двете страни на паркот се поврзани со мост преку реката. На десната страна на Вардар се наоѓа амфитеатар.
Космос-1119
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 3 август 1979 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5500 килограми. Космос-1119 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 88,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 234 км, а најмалото на 211.
Робер Дуано
Робер Дуано (Robert Doisneau; ) (14 април 1912– 1 април 1994) бил француски фотограф. Во 30-тите години од 20 век, користел фотоапарат Leica на улиците на Париз. Заедно со Анри Картие-Бресон, тој е пионер на фотоновинарството. Познат е по неговата слика од 1950 година насловена „Le baiser de l'hôtel de ville“ („Бакнеж кај градското собрание“), фотографија на две личности кои се бакнуваат на улиците на Париз. Во 1984, Робер Дуано ја добил титулата Chevalier de la Légion d'honneur (витез).
Амали
Амали (англиски: Amali) е криптид кој наводно живее во мочуриштата на Габон.
Блаќански Рид
Блаќански Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 42o 06 ' 49 , географска должина од  21o 19 ' 28 .
Амали
Етимологија на називот
Името на овој криптид доаѓа од Банту јазикот и значи "неверојатно животно".
Во креационизмот
Според зборовите на креационистите амали е еден од доказите дека луѓето живееле заедно со диносаурусите. Тие го опишуваат како суштество кое наликува на диносаурусите од групата Сауроподи. Ова суштество има стапала со три канџи кои оставаат отисок со големина на тава.
Камчето и пингвинот
Камчето и пингвинот (The Pebble and the Penguin) е американски цртан филм од 1995 година.
Историја на македонската цивилизација
Благодарејќи на истражувањата од доменот на археологијата, археолошката лингвистика и, општо земено, од ДРЕВНАТА МАКЕДОНИСТИКА, за последните 10 години е утврдена нова апсолутна хронологија за културниот континуитет на македонскиот народ и за најстарото живеење на Македонскиот Полуостров (Балканот).
Праисторија
Веќе не може да се оспорува фактот дека черепот на младиот човек (25 - 30 годишен), кој е пронајден во пештерата “Црвени Стени” близу до селото Камени Гумна (Петролона) во Егејска Македонија, е сведоштво за Македонците дека во Македонија луѓето одат исправени и размислуваат со своја глава најмалку 600.000 - 160.000 г.п.н.е. или со поегзактен метод е утврдена старост од 260.000 -240.000 г.п.н.е.Археолошката лингвистика за последните десет години презентирала повеќе писмени споменици од крајот на мезолитот и почетокот на неолитетот, кои се напишани на древен македонски јазик и со древни македонски азбуки (“јавна” и “тајна”), а со тоа во писмената традиција го осведочи најстариот супстрат за сите подоцнежни дериватни јазици и азбуки не само на Македонскиот Полуостров (Балканот), туку и пошироко во светот. Најстариот споменик на писменоста, кој е дешифриран со древно македонско гласовно писмо и е на древен македонски јазик е со старост од околу 13.000 - 11.000 г.п.н.е. или со вкупна апсолутна хронологија на континуираниот македонски јазик од околу 15.000 - 13.000 години и потекнува од пештерата Мас де Азил (Франција) од времето на условно наречената Голема македонска митолошка империја.Праисториските сведоштва од Осинчани, Говрлево, Младо Нагоричане, Ш'пел (Дупјак) Костурски, тумбите во Маџари и Чаир во Скопје, населбата од рано камено време кај Стенче - Тетовско, тумбите од Породинската група покрај реката Црна, непроценливиот натпис од Скочивирската Клисура, глинената плочка од Градешница близу до Враца (Бугарија), надгробниот споменик на херојот и поетот Димо Ријдил од ВИИ в.п.н.е. од Лемно во Егејско Море итн. се само дел од најстарата македонска цивилизација во која доминирал култот на Сонцето и Космосот, култот на огнот и домашното огниште, култот на Големата Мајка - богиња на земјата и симбол на плодноста итн.Керамичкиот печат од “Церје” кај Говрлево близу до Скопје кој е пронајден во 1981 година, е непобитен доказ дека Македонската неолитска револуција ја создавале писмени, интелегентни и неверојатно рационални македонски луѓе, кои во времето на македонските “зетови” и “невести”, “тестови” и “тешти” од крајот на мезолитот и почетокот на неолитот (7.000 - 6.000 г.п.н.е.), биле САМО СО БОГА или останувале насамо со БОГА да медитираат во периодот на зетувањето за севозможните филозофски аспекти на постоењето и развитокот на човекот и човештвото, на севозможната семантика во просторот, на единичното и заедничкото во космосот и светот, т.е. за култот на Сонцето и Космосот, за космогонијата и космологијата, за “вишите” и “нижите” науки во времето на “зетите”, “зетовците” и “зетувањето”. За постоењето на соодветна македонска воена олигархија сведочи металниот печат од Говрлево (околу 1500 г.п.н.е.)
Најстарите сведошта за архитектонските поединечни и групни зафатнинско - просторни композиции во вид на наколни живеалишта на Костурското, Дојранското, Охридското, Преспанското и другите македонски езера, како и неолитските континентални и островски населени места на Древна Македонија го афирмираат големиот степен на развиток на македонската цивилизација. Светилиштата во вид на “Камени Столици” (“Долмени”) од Црна Лома или Илина Гора кај Осинчани - Скопско и комплексот од разновидни долмени од “Штерпа” близу до Богданци, како и најстариот неолитски обелиск од “Милисин” на подножјето на Кожуф Планина близу до Гевгелија се само непобитни праисториски сведоштва за континуитетот и разновидноста на материјалната култура на Македонија, чија територија била и долго време ќе остане привлечна за секој вид истражувачки работи и репер за проверка, споредба и ширење на другите светски цивилизации.Ваквиот македонски супстрат целосно го објаснува еволутивниот процес на македонската писменост, јазик и култура и овозможува да се објасни и степенот на материјалниот и духовниот растеж кој овозможил во историското време да се создаде, созрее и оформи во ИВ в.п.н.е.
Антика
Големото македонско царство од времето на Филип ИИ Македонски (359 - 336 г.п.н.е.) и Александар III Македонски (336 - 323 г.п.н.е.) со територија од 3,8 милиони квадратни километри од Дунав до Северна Африка и од Јадран и Египет до Индија и Средна Азија со извонредната и незгасливата филозофија на синкретизмот за обединување на државите, народите, митологиите, боговите, обичаите итн., овозможувајќи да се шири на Исток и по целокупниот цивилизиран свет Големата македонска цивилизација, која перманентно се оплодувала со нови импулси. Тој македонски космополитизам најмалку 2336 години се шири, тлее и се распламтува независно од севозможните облици на притајување, приграбување, заборавање, присвојување, преиначување и приспособување од страна на подоцнежните цивилизации, империи, царства, држави и народи.
Византија и средновековието
Вековите и годините што изминале не биле секогаш наклонети кон афирмацијата на Македонската Цивилизација.По македонската доминација со светот (336 - 30 г.п.н.е.), дури во периодот на Второто историско македонско царство (таканареченото Византиско Царство), големиот Македонец од Таор - Управда, Вистинијан, Истинијан или Јустинијан И (527 - 565 г.н.е.) во 529 и 534 година успеал да го кодифицира супстратот на македонското право, кое во вид на Јустинијанов Кодекс со 4652 укази мораше да најде своја плодна почва и во таканареченото Римско Царство во кое само се завршувале отпочнатите големи проекти на Древната Македонска Цивилизација. Големиот историчар, писател и просветител Т’рп Руен (567 г.н.е.) е само уште едно сведоштво за способноста на Македонецот да се враќа кон корењата на своето потекло, да го модифицира македонскиот супстрат на писменоста и да го оплоди семето на македонското историско памтење во развојот на писменоста и културата на човештвото пред големите семакедонски и сесловенски просветители Св. Кирил, Св. Методиј и Св. Климент.
Големоглава ајкула
Оваа ајкула понекогаш нуркачите ја забележуваат ноќе во плитка вода, но таа многу почесто престојува на каменливи подморски мали брегови и на средноокеански гребени. Нејзиното тешко, силно тело има една грбна перка, голема уста обрабена со чешлести заби и шест прорези за жабри. Нејзините перки не се крути како кај повеќето ајкули, туку се меки и се виткаат. Рибите, ражите, лигните и без'рбетниците што живеат на морското дно се типичен плен за оваа ајкула, иако веќе возрасните единки понекогаш ловат фоки и китови.
Пјер Бул
Пјер Бул (француски: Pierre-François-Marie-Louis Boulle, роден на во  - починал на  во ) — француски писател на научна фантастика. Неговите романи Мостот на реката Квај и Планета на мајмуните, како филмска адаптација добиле неколку филмски награди.
Биографија
Пјер Франсоа Мари Луис Бул е роден на 21 февруари 1912 во Авињон. Учел за електроинженер во Париз. Во 1938 се преселил во Малезија, во близина на Куала Лумпур, каде започнал работа како надзорник во гумена плантажа. По избувнувањето на Втората светска војна се приклучил на армијата во Индокина. За време на окупацијата на неговата татковина од германските трупи, Бул станал член на францускиот Отпор во Сингапур и служел како таен агент под името Питер Џон Рул. Во 1942 година бил заробен од страна на Јапонците кај реката Меконг и поминал две години работејќи во затвореничкиот логор крај Сајгон. Од таму тој успеал да побегне и да се приклучи на Британските специјални сили. По завршувањето на војната патувал повторно до Малезија и Камерун.
Пјер Бул се вратил во Франција, носејќи со себе впечатоци од егзотичните предели кои ги посетил, но и од искуството на бесмислената војната. Во 1950 година излегол неговиот прв роман, „Вилијам Конрад“, заснован на записите во неговиот дневник за време кога бил во затвор. Големиот успех на Бул дошол по издавањето на романот со „Мостот на реката Квај“ кој бил објавен во 1952 година. Во романот е опфатена приказна за храброста, истрајноста и судирот на две завојувани империи, навидум сосема различни, но сепак прилично сродни. Филмската адаптација на ова дело (1957) е режирана од Дејвид Лин и филмот освоил седум оскари. Филмот бил заштитен поради своите културолошки, историски и естетски вредности.
Првите чекори во научнофантастичниот жанр се родиле преку објавените романи „Апсурдни приказни“ (1953) и „E = MC2“(1957), „Човекот кој ги мразеше машините“ (1957), „Градината на Канашима“ (1964), „Добротворни приказни“ (1965), „Quia Absurdum“ (1970), „Игри на разумот“ итн.
Бул не се откажал и од реализмот. Во овој стил биле напишани и објавени романите „Лицето“ (1953), „Тестот на белите луѓе“ (1955), „Другата страна на проблемот“ (1958), „За благородната кауза“ (1960) „Професијата на Господ Бог“ (1960), „Фотографот“ (1967), „Ушите на џунглата“ (1972).
Во 1963 година излегла книгата на Бул „Планета на мајмуните“, која го направил многу популарен. Според неа е направен филм во 1968 година, а подоцна е пуштена и серија. Познатиот роман „Планета на мајмуните“,и до денес останува едно од најголемите ремек дела на научната фантастика и на светската литература.
Џеси Џеј
Дискографија
Главна статија: Jessie Ј дискографијаКој Вие Дали (2011)TBA (TBR)
Концертни турнеи
Главна статија: Список на Jessie Ј концертни турнеиСтани турнеја (2011)Отчукување на срцето турнеја (2011-12)Убаво да ви се исполнат турнеја (2013)
Филмографија
ТелевизијаГодина насловната улога Забелешки2012 Гласот Велика Британија себеси тренер [36]
Награди и номинации
Главна статија: Список на награди и номинации добиени од Jessie J
Свети Врач
Свети Врач (од 1947/49 г. офиц. Сандански, Сандански ) — град во Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Се наоѓа во долината на реката Струма од нејзината лева страна и е сместен во подножјето на Пирин планина, од нејзината западна страна. Низ него тече реката Светиврачка Бистрица (Санданска Бистрица).
Антички и средновековен период
Остатоци од црква која датира од средината на 4 век биле пронајдени во близина на денешната пошта, на север од која има траги од голема зграда за која се смета дека е епископска резиденција. Траги од доцна античка црква од крајот на 4 или почетокот на 5 век биле пронајдени во сегашната црква „Свети Ѓорѓи“. Црквата од почетокот на 5 век делумно се наоѓала на улицата „Гоце Делчев“ бр.37. На централниот плоштад на античкиот град била откриена трикорабна базилика, која се смета дека била епископска катедрала. Спомнувањето на улогата на градот како епископски центар е докажано во спомнувањето на владиката Јован во натписот во црквата, делумно изложен на приземјето на Археолошкиот музеј, која била изградена кон крајот на 5 или почетокот на 6 век и била користена до крајот на 6 век. Друга античка црква била уништена во 1950-тите години кога била изградена канализација по улицата „Иван Рилски“.
Античкиот град се наоѓа целосно на територијата на современиот град Свети Врач, со пронајдени археолошки наоѓалишта кои датираат од различни историски периоди. Градот процветал во периодот IV-VI век. Оттогаш, откриени се многу јавни згради и ранохристијански базилики, вклучувајќи го и ранохристијанскиот епископски комплекс. Интересни се пронајдените мозаици, кои некои се изложени на лице место во Археолошкиот музеј на градот.
На крајот на 6 век градот бил уништен од варварски племиња. Од тоа време, тој го носел името Свети Врач (со значење „лекар“) во спомен на двајцата браќа Козма и Дамјан, народни исцелители.
Отоманско Царство
Во текот на 19 век, Свети Врач е село со мешано население, и припаѓало на Мелничката каза на Серскиот санџак на Отоманското Царство. Во 1845 година рускиот славист Виктор Григорович на пат од Мелник за Рилскиот манастир поминал низ Свети Врач и во „Очерк путешествия по Европейской Турции“ запишал:
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Света Врач (Svéta Vratch) се состоело од 100 семејства од кои 120 жители муслимани и 135 Македонци
Во 1891 година Георги Стрезов за Свети Врач и Ливадица напишал:
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 1110 жители, од кои 360 Турци, 150 Роми и 600 Македонци. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Свети Врач живееле 560 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија и 12 Роми. Во градот имало едно основно училиште со 1 ученик и 35 ученици.
По избувнувањето на Балканските војни во 1912 година, 11 лица од селото биле доброволци во Македонско-одринските доброволни чети. Во 1913 година, за време на Балканските војни, Свети Врач било окупирано и 200 куќи биле запалени од грчката армија.
Бугарија
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија. По 1919 година, Свети Врач всушност бил административен и политички центар на регионот, иако до средината на 1925 година околијата се викала Мелничка. Во неа биле сместени повеќето занаетчиски работилници и трговски продавници кои исто така му служиле на населението од целиот регион. Центарот за заедница, читалиштето „Отец Паисиј“ бил основан во 1919 година. На 18 јуни 1929 година, 22-то Национално собрание донело закон со кој Свети Врач бил прогласен за град.
По 9 септември 1944 година, најмалку 61 лице од градот и околината биле убиени од новата власт. Меѓу жртвите биле и градоначалникот Атанас Лазаров, пратеникот Атанас Хаџипопов, функционерите на ВМРО, Григор Беганов, Зисо Попов, Костадин Јаров, Константин Ќуров, Стојан Манолов, Јосиф Пецев, Милан Постоларски и многу други. Во јануари 1945 година, првиот комунистички концентрационен логор во земјата бил формиран во близина на станицата Свети Врач, кој бил затворен два месеци подоцна.
Во првиот попис во Бугарија по Втората светска војна (во времето на Татковинскиот фронт и Георги Димитров) кога 70% од населението на Пиринска Македонија се попишало како Македонци, во Свети Врач процентот на Македонците бил 85%. Исто така и во првиот попис по падот на комунизмот во Бугарија, некои медиуми шпекулирале дека како и во Петрич, така и во Свети Врач постои „национална опасност“ бидејќи околу 20% од населението во градот се попишале како Македонци, а во повеќе светиврачки села сите жители целосно се изјасниле дека се Македонци, сепак нема официјални податоци за овие информации на некои бугарски медиуми.
Од 26.09.1949 година, градот го носи името на револуционерот Јане Сандански.
Клима
==Население ==
Според официјалните податоци, Свети Врач (Сандански) има околу 41 180 жители, од кои 95% се изјаснети како Бугари. Дел од жителите на Свети Врач се изјаснети како Македонци (околу 1%) и токму во овој град е голем бројот на симпатизерите на ОМО Илинден - Пирин.
Стопанство
Градот е познат по своите топли геотермални извори поради кои Австријци кои се лечеле во Свети Врач го изградиле познатиот хотел „Сандански“.
Поради близината со грчката граница, последниве години во Свети Врач има наплив на грчки фирми и грчки капитал. Градот и околината поради рамничарскиот предел отворен кон југ (кон Петрич), близината на реките Струма и Санданска Бистрица и гео-термалните извори има развиено земјоделство, особено оранжериско производство на ран зеленчук.
Гимназијата „Јане Сандански“ е во тесна соработка со скопската гимназија „Орце Николов“ и други странски гимназии. Секоја година во градот и околината се одржува велосипедски крос по повод борбата против дрогата на која редовни гости се ученици од македонските гимназии со кои соработува светиврачката гимназија, а од 2006 година ова пријателство стана традиционално со приемот на учениците од Свети Врач во Скопје.
Глицин
Глицинот (со ознаки Gly или G) е алфа аминокиселина со хемиска формула NH2CH2COOH. Тоа е најмалата од 20 аминокиселини најдени како составни делови на белковините, кодирана со кодоните GGU, GGC, GGA и GGG. Глицинот е единствен меѓу белковинообразувачките аминокиселини по тоа што не е хирален. Повеќето белковини содржат само мали количини на глицин. Забележлив исклучок е колагенот, кој содржи околу 35% глицин. Во својата цврста, т.е. кристализиран облик, глицинот е супстанца со сладок вкус.
Добивање
Глицинот се добива по индустриски пат на два начина. Првиот е со реакција меѓу хлороводородна киселина и амонијак:
Вториот начин е со Штрекеровата синтеза на аминокиселини.
Биосинтеза
Во црниот дроб на ‘рбетниците, синтезата на глицинот е катализирана со глицин синтаза (ензим кој уште се нарекува и раскинувач на глицин). Оваа претворба е повратна:
Виглиц
Виглиц — село и поранешна општина во округот Берде, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2010, е дел од општината Калферде.
Преснички Рид
Преснички Рид — рид во Македонија, со следниве географски координати: географска ширина од 42o 11 ' 20 , географска должина од  21o 32 ' 55 .
IC 1638
IC 1638 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 23 март 1903 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1638 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. IC 1638 има привидни димензии од 0,5' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 20 м 24,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 49' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 3°.
Други поделби
Проучување на IC 1638 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
NGC 5120
NGC 5120 — астеризам во соѕвездието Кентаур, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5120 се споменува и како OCL 899, ESO 96-SC11, Ruprecht 166.
Откривање
Објектот е откриен на 16 јуни 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5120 е од видот *Grp. Видливиот сјај во рамките на интервалот од минималната до максималната честота изнесува 13 m. NGC 5120 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 25 м 40,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -63° 27' 29"".
Други поделби
Проучување на NGC 5120 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 451; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8994. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број N/A.
Користена литература
2nd edition. Budapest: Akademiai Kiado, 1970. (5,0)
Каршијака (Адана)
Каршијака (Karşıyaka), порано Вера-ји Џиср — кварт во округот Јурешир во градот Адана. Подрачјето е на брегот на реката Сејхан, веднаш преку стариот град.
Каршијака е населена во почетокот на 19 век, Каршијака е првото проширување на Адана на источниот брег на реката Сејхан. За време на египетското владеење со Адана (1833-1840), основан е квартот на Алавитите кои мигрирале од Сирија. Се граничи со државниот пат D400 на север, реката Сејхан на запад и каналот Јурешир на исток. Окружниот салон Јурешир, Државната болница во Адана и гробиштата Асри се наоѓаат во оваа зона.
Етимологија
Името Каршијака што значи „другата страна“ е именувано по основањето на републиката, бидејќи подрачјето стоело од другата страна на стариот град. Оригиналното име на маалото, Вера-ји Џиср, е на отомански турски јазик што значи „преку мостот“.
Наследување
Наследување е една од основните особини на живите суштества да во текот на онтогенезата добиваат склоп на важни анатомски и функционални својства од својот вид. Тоа се оние одлики кои се пренесуваат по законите на генетиката, иако на наследството му припаѓаат и специјални гени или нивните комбинацији како одлики кои настанале со мутација. На потомството со наследувањето се пренесуваат и извесни болестии, недостатоци и пореметувања. Во медицината, развојната психологија, психологијата на личноста и педагошката психологија се водат расправи за проблемот на улогата на наследството и средината, што има важно теориско, но и практично значење.