cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Чертоза
Слики
Во втората капела лево се наоѓа познатиот олтар дело на Пјетро Перуџино, нарачан од војводата Лудовико Сфорца од познатиот умбриски сликар во 1496 година. Се развива на два ката: над Вечниот Отец, под трите маси со Архангел Михаил, Поклонението на детето и Свети Рафаел и Тобија. Само Вечниот Отец е оригинален од Перуџино; долните плочи биле дадени во 1856 година на Националната галерија во Лондон. На местото на двете маси расфрлани од двете страни на Вечниот Отец, двете панели со Лекарите на црквата од Бергоњоне биле вметнати на врвот, направени за уште еден олтар на Чертоза, кој потоа бил распарчен. Фронталниот олтар, во полускапоцени камења и полихроматски мермер, е дело на Томазо Орсолино од 1648 година. Во капелата се наоѓа и дрвена реликвија на Вистинскиот крст. Други слики во црквата вклучуваат Светит Отец, панели на Џовани Батиста Креспи, Ил Морацоне, Гуерчино, Франческо Каиро и Даниеле Креспи и остаток од полиптих од Перуџино. Првично прикажувајќи ги Мадона и светците, сега е расклопен и расфрлен меѓу музеите: единствениот дел во Чертоза е Бог Отецот со херувими. Едно Благовештение исчезнало; три панели, Богородица што го обожава малиот Христос, Свети Михаил и Свети Рафаел со Тобијас се изложени во Националната галерија на Лондон, во Обединетото Кралство.
Во јужниот трансепт се наоѓа гробот на Џан Галеацо Висконти, започнат во 1494–1497 година од Џовани Кристофоро Романо и Бенедето Бриоско, но завршен дури во 1562 година. На северниот трансепт е сместена гробницата на Лудовико Сфорца, седмиот војвода од Милано и неговата сопруга Беатрис д'Есте. Скулптурите на гробот биле пренесени овде во 1564 година од миланската црква Санта Марија дел Грацие, а статуите генерално се сметаат за ремек дело на Кристофоро Солари. Во Капелата Свети Михаил се наоѓаат фрески од Карло Франческо Нуволоне. Првата капела лево е во барокен стил. Олтарниот дел со Марија Магдалена пред Христовите нозе е на Џузепе Перони од Парма (1757), додека фреската декорација е на Федерико Бјанки, ученик на Ерколе Прокачини (1663). Олтарот е направен од египетски гранит, бронза, полускапоцени камења и полихроматски мермер и е дело на Карло Саки. Третата капела, посветена на Свети Јован Крстител, на кого му е посветен циклусот фрески на Џеновецот Џован Батиста Карлоне. Четвртата капела, чиј олтар е опремен со алабастерски столбови, го зачува фронталот со Масакрот на невините, од Диониџи Бусола од 1677 година, додека олтарниот дел на сликарот Кремонец Пјетро Мартире Нери (1640-41) го прикажува Обожувањето на мудреците. Капелата зачува две фрески: Мадона со дете и Свети Џером од Амброџо да Фосано. Во петтата капела, жртвеникот од Франческо Каиро (вметнат во богат барокен олтар во алабастер и полихроматски мермер), ја претставува Света Катерина Сиена заедно со нејзината хомонимна Света Катерина Александриска. Капелата е осветлена со голем прозорец, со витраж направен околу 1485 година од анонимен ломбардски мајстор на цртан филм на Винченцо Фопа кој ја прикажува Света Катерина Александриска. Во шестата капела од десната страна се сместени Мадона и детето со светите Петар и Павле, барокно ремек дело на Гуерчино. Седмата капела лево го зачува олтарното дело што ја прикажува Богородица од Бројаницата, ремек дело на миланскиот барокен мајстор Пјер Франческо Мазучели, сликар во служба на кардиналот Федерико Боромео, кој создава дело со префинета елеганција во деликатни тонови, во издолжена форми и во слатките изрази на ликовите. Во втората капела од десната страна се наоѓа уште едно ренесансно ремек дело нарачано од Лудовико Сфорца: полиптихот со Мадона и Светите Хју од Лангр и Хју од Кантербери од Макрино д'Алба, направен во 1496 година. Ако сводот сè уште има ренесансни фрески, огромниот циклус на фрески што ги покрива ѕидовите на канцелариите бил нарачан во 1630 година од Даниеле Креспи. Тоа е композитен циклус, со сцени извлечени од Новиот завет, хагиографии на картузијански и други светци, вешто вметнати во готската архитектура преку комплексен систем на украсни квадрати, врамувајќи големи свети сцени и помали панели со изолирани фигури на евангелисти, доктори на Црква, пророци, сибили, картузијанци и блажени светци. Куполата е фрескоживописана во 1599 година од Пјетро Сори и Алесандро Касолани со ликовите на Бог Отецот со Јагнето и Кралевите на Апокалипсата.
Витраж и други работи
Чертоза поседува важна колекција на витражи, изведени на цртани од мајстори активни во Ломбардија во 15 век, вклучувајќи ги Зането Бугато, Винченцо Фопа, Бергоњоне и Ханс Виц. Во презвитериумот се наоѓа големиот ренесансен врежан дрвен хор, нарачан од Лудовико Сфорца. Извонредно е и од гледна точка на инкрустијата и по квалитетот на дизајните од кои се земени влошките, веројатно произведени од истите уметници кои ги создале сликовните украси како Бергоњоне и Зенале. 42-та досали прикажуваат светци или библиски ликови, од кои секое прикажува архитектонски или природни сценарија со разработени и имагинативни конструкции во стилот на ренесансата. Погубувањето му било доверено од војводата во 1486 година на Бартоломео де Поли, Моденец веќе активен на дворот на Мантуа, а завршен од страна на Кремонескиот внатрешен слој Панталеоне де Марки, на време за осветувањето на црквата, кое се одржало во 1497 година.
Големиот висок олтар е надграден со колосален цибориум во форма на храм со централен план со голема купола, изградена во мермер Карара, со влошки од полихроматски мермер и скапоцени камења како што се лапис лазули, карнелијан, јаспис и оникс, и бронзени завршетоци. Изграден е во 1568 година од скулпторот Амброџо Волпи. Малиот храм на овој олтар е збогатен со тринаесет бронзени статуетки од Анџело Марини. Олтарниот крст, канделабрите и големиот свеќник (висок 2,03 метри) се дело на Анибале Фонтана. Сакристието на криптата содржи, меѓу другите богатства, триптих во слонова коска и слонова коска на нилски коњ од Балдасаре дегли Ембриачи, донација од Џан Галеацо Висконти. Делото, доцноготско е ремек-дело на резбарство, има 2,45 метри во основата за максимална висина, што се однесува на страничните врвови, од 2,54 метри. Составен е од минијатурни композиции и украсен со мали шатори со статуетки на светци внатре; во централниот оддел има 26 панели кои ја илустрираат легендата за мудреците според апокрифните евангелија; во преградата од десната и левата страна, 36 барелефи (18 на секоја страна) прикажуваат епизоди од животот на Христос и Богородица. Во средниот врв, во тондо поддржан од ангели, доминира ликот на Бог, додека основата на триптихот претставува побожност, опкружена со 14 едикули со исто толку украсени статуетки на светци. Има и два надворешни полигонални столба составени од 40 мали шатори украсени со статуетки.
Новата сакристија
До него се пристапува преку дното на десниот трансепт, а бил украсен во барокниот период. Првично, собата, изградена во 1425 година, ги сместила поглавјето и библиотеката на манастирот и била претворена во сакристија дури на крајот на 16 век. Единечната голема правоаголна просторија била живописана во 1600 година од сиенскиот сликар Пјетро Сори, кој, инспириран од Сикстинската капела на Микеланџело, го покрил големиот свод со библиски епизоди, монументални фигури на пророци во ниши и грациозни херувими кои се вртат во пехари. Меѓутоа, во споредба со римскиот модел, работата на Сори му пренесува разиграност и леснотија на гледачот преку употребата на светли, јасни хроматски акорди и раскошноста на поставките и поставките. Дрвените кабинети, украсени со статуетки припишани на Анибале Фонтана, се извонредно скулптурно дело. На олтарот, триптихот на Успение е на Андреа Соларио, еден од главните претставници на Леонардската школа која процветала во Милано по заминувањето на мајсторот.
Малите и големите манастири
Елегантен портал, со скулптури од браќата Мантегаза и Џовани Антонио Амадео, води од црквата до Малиот манастир (на италијански: Chiostro Piccolo) Ова има мала градина во центарот. Највпечатлива одлика е теракотната декорација на малите пиластри, изведени од Риналдо де Стаурис помеѓу 1463 и 1478 година. Некои аркади се украсени со фрески од Даниеле Креспи, сега делумно уништени. Вреди да се забележи и лавабото од крајот на 14 век во камен и теракота, со сцени од Исус со жената од Самарија кај бунарот.
Слични украси го карактеризираат и Големиот манастир (италијански: Chiostro Grande), чија големина е околу 125x100 метри. Елегантните ќелии на монасите се отвораат кон централната градина. Аркадите имаат колони со скапоцени украси во теракота, со тондо што прикажуваат светци, пророци и ангели, алтернативно во бел и розев мермер од Верона. Некогаш имало и слики од Винченцо Фопа, кои сега се исчезнати.
Библиотека
Од своето основање, монасите имале библиотека, вклучувајќи литургиски текстови неопходни за секојдневните прослави и други, од научни и хуманистички теми. Знаеме дека првата библиотека била формирана помеѓу 1426 и 1427 година, но кон крајот на шеснаесеттиот век нејзините простории биле користени како чувар и го сочинувале новиот куратор на црквата и библиотеката била преместена на нејзината сегашна локација, која се наоѓа на пократката страна на манастирот. мала, каде што порано била амбулантата на манастирот. Библиотеката била имплементирана од претходниот Матео Валерио во првата половина на XVII век, кој исто така ја збогатил со световни текстови и ракописи. Во 1782 година, со задушувањето на Чертоза, таа била делумно поделена помеѓу библиотеките во Милано и Павија, дури и ако некои томови биле дисперзирани. Во библиотеката на манастирот останале 13 осветлени хорски книги од Евангелиста дела Кроче, Бенедето да Кортереџа од Бергамо, Валомброзијански монах од манастирот Сан Ланфранко и Гварнерио Берета кои датираат од 16 век, со текстови и музика на песната. миси нарачани според редоследот на годината литургиски.
Трпезарија
Таа била една од првите простории што биле изградени и во првите години на работа била користена како црква, бидејќи била многу голема правоаголна просторија, како што е наведено во текот на работите изготвени во 1451 година на барање на Франческо Сфорца. На западниот ѕид од салата има мала фреска, најстара во манастирот, во доцно готски стил, на која се претставени Мадона и дете од Заватари. Спуштениот свод ја има најстарата декорација, вклучително и Мадона и дете и пророци во очила што му се припишуваат на Амброџо да Фосано, додека во центарот е сонцето или зрачниот зрак, амблем на династијата Висконти. Мермерната говорница била издлабена во почетокот на 16 век со класичен лак и статуетска балустрада. Оттаму се земале читања за време на оброците. Подоцна, фреската на Тајната вечера (1567), дело на Отавио Семини.
Музејот на Чертоза во Павија
Музејот на Чертоза се наоѓа во просториите на војводската палата, летната резиденција на династијата Висконти и Сфорца која тогаш се користела како куќи за гости. Зградата, модифицирана во 1625 година со интервенција на фасадата од архитектот Франческо Марија Ричини, има линеарна низа на прозорци меѓу полу-колони кои даваат осветленост на целата структура. Во него се сместени дела од манастирскиот комплекс или поврзани со него. Во галеријата на приземјето, се наоѓа од неодамна обновената галерија од гипс, се сместени повеќе од 200 касти  лиени од големи и мали размери. Гипсотеката собира повеќе од 200 касти од големи и мали размери и некои скулптури, вклучувајќи го и оплакениот Христос од Антонио дела Порта (почетокот на 16 век. Во годините од 2002 до 2006 година, повеќето од овие ликови беа реставрирани и поставени, со нов распоред од страна на Надзорот за архитектонско и пејзажно наследство на Ломбардија, во приземната галерија на Палатата Војводство. Горе, историската средина од 1911 година од Лука Белтрами е задржана и, освен некои прилагодувања, се зачувани извонредните високи релјефи во мермер од Бамбаја, скулптурите, кои датираат од околу 1480 година, од Џовани Антонио Амадео и Антонио Мантегаца. Овде се зачувани и полихромни камени скулптури од ломбардски уметници од втората половина на XV век, ѕидни слики од шеснаесеттиот век одвоени од нивните оригинални локации, слики на панели, како што се Олтарното парче од Бартоломео Монтања, Еце хомо од Брамантино, ''Свети Мартин. и Свети Амвросиј'' од Бернардино Луини. Има и други слики на платно од Гуглиелмо Кача, од Винченцо Кампи, од Џовани Агостино да Лоди, од Џузепе Прокачини, од Стефано Марија Лењани, од Џузепе Вермиљо. Собата Ц ги зачува портретите на Џан Галеацо, неговата втора сопруга Катерина и бројни членови на династијата. Потоа, тука е студијата, фрескоживописана во втората половина на 16 век со пејзаж trompe-l'oeil, исцртан на квадрати со монументални монохроматски фигури со серпентина нозе, наречени теламони, додека сводот, украсен со спектакуларни гротески насликани со четка бакшиш. на бела позадина, во центарот, во елипсовидна рамка е сместена претставата на Сонот на Константин. До неа се наоѓа просторијата Д, првично наменета како ораторство на гостилницата, чиј свод е украсен со фрески од Џован Мауро дела Ровере познат како Фиаменгино. Потоа, тука е просторијата F, со ремек-дела на Бартоломео Монтања, Амброџо Бергоњоне и Бернардино Луини. Има и други простории со скулптури, слики и фрески од манастирот и неговото градилиште.
Мањон
43.76919°N, -7.68558°W
Манон — мал град во Феролтера, во северна Шпанија во покраината А Коруња во автономната заедница Галиција, Шпанија.
Културно наследство на Македонија во Општина Лозово
Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Лозово според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
Кимет Фетаху
Меѓу другото, битно е да се спомене дека д-р Фетаху е претседател на друштвото „Мир“ на Македонците од Голо Брдо, координатор на македонските организации во Албанија, и директор на албанскиот Центар за етнички истражувања. Бил и независен кандидат за пратеник во албанскиот парламент од реонот на Голо Брдо.
Јужно свињоопашесто макаки
Јужно свињоопашесто макаки — вид примати од семејството на старосветските мајмуни (Cercopithecidae). Во Македонија, примероци од ова животно можат да се видат во Зоолошката градина во Скопје.
Опис
Овој мајмун достигнува тежина од 5 до 15 кг. По боја се светлокафеави; грбот е потемен, а долните делови од телото се посветли. Имаат кратки опашки, кои ги држат полудигнати слично како свињите, што е причината за нивното именување.
Поведение и екологија
Меѓу мажјаците владее хиерархија заснована на сила, а меѓу женките — според наследноста. Така, ќерката на доминантната женка веднаш станува поважна од сите други женки во групата. Доминантната женка ја предводи групата, додека мажјаците имаат задача да се справуваат со судири во групата и да ја бранат од надворешни опасности.
Пловата зрелост ја достигнуваат на возраст од 3 до 5 години. Бременоста трае околу 6 месеци. Женката раѓа по едно младенче на секои две години. Доењето престанува на возраст од 4 до 5 месеци.
Живеалиште и распространетост
Ова макаки живее претежно во дождовни шуми на надморска височина до 2.000 метри, но знае да шета и по плантажи и градини.
Се среќава на јужната половина на Малајскиот Полуостров (и преминува во најјужниот дел на Тајланд), како и на островите Борнео, Суматра и Банка.
NGC 957
NGC 957 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Персеј, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 957 се споменува и како OCL 362.
Откривање
Објектот е откриен на 9 декември 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 957 е од видот III2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,6 m. NGC 957 има само една позната привидна димензија, која изнесува 10'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 33 м 21 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 57° 33' 36".
Други поделби
Проучување на NGC 957 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 38; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3695. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1617.
Ементалер
Ементалер или ементал (германски Emmentaler, англ. Emmental) е тврдо сирење кое оригинално потекнува од Швајцарија, а денес негови различни варијанти се произведуваат ширум светот. Ова сирење содржи 45% масленост.
Шошан
Шошан — село во јужна Албанија. Селото се наоѓа во округот Тропоја и во општината Маргегај.
Ементалер
Историја
До почетокот на 19 век сирењето се произведувало традиционално во Ементал, од необработено млеко и во пити од 70 и повеќе килограми. Денес ементалерот се произведува во повеќето земји кои важат за најголеми произведувачи на сирења.
Често се наведува дека Швајцарската Унија за Сирења задоцнила со заштитата на името ементалер. Меѓутоа, треба да се има предвид дека основата за заштита на имињата во Европа била дефинирана дури во 1882 година – а тогаш веќе ементалерот нашироко се произведувал надвор од Швајцарија, а Унијата е формирана дури во 1920 година. Тогашните обиди за заштита на името завршиле очигледно без успех. Денес името ементалер или ементал ширум светот се употребува за различни сирења, кои освен отворите (дупките) ама баш ништо немаат заедничко со оригиналниот ементалер.
Може со сигурност да се каже дека ементалерот им припаѓа на најпознатите видови сирења во Европа. Доколку тука се додадат и многубројните варијанти кои често се нарекуваат како „швајцарско сирење” (англ. Swiss cheese), ементалерот секако е најраспространетото сирење во светот.
Производство
Додека во Швајцарија и во Алгој (герм. Allgäu) се употребува само необработено млеко, во другите земји за производство на ова сирење може да се користи и топлински обработено млеко. За еден килограм ементалер потребни се околу 12 литри млеко. Сирењето се прави во кружна форма со пречник од 80 до 100 cm, со дебелина која варира од 16 до 27 cm и со тежина меѓу 75 и 120 кг.
За ементалерот се карактеристични големите дупки и аромата. Тие настануваат за време на ферментацијата со помош на три вида бактерии: Стрептококус термофилис, Лактобацилус, и Пропионибактер шермани. Формата на дупките може да го наговести квалитетот на зрелост на сирењето. Доколку тие не се кружни туку екстремно издолжени или доста мали/големи, може да се заклучи дека дошло до грешка во зреењето. Таквото сирење често е горчливо или на некој друг начин е непријатно. Еметалерот правен од необработено млеко може да стои 18 и повеќе месеци и притоа да развие јака арома. Ементалерот кој долго време созревал може во дупките да добие кристали од сол, или дури и „солзи“ од солена вода.
Швајцарија
Во Швајцарија, одликите на сирењето кое се нарекува ементалер се јасно дефинирани и тоа се однесува само на сирењата кои се правени од необработено млеко.
Ементалер АОЦ односно "швајцарски ементалер" (англ. Emmentaler Switzerland®) се заштитени имиња и упатуваат на оригиналниот ементалер. Ова сирење созревало најмалку 4 месеца и правено е од ароматизирано необработено млеко и така по созревањето е забележливо поароматично отколку имитациите. Тоа на пазарот може да се најде во различни степени на созревање. Се прави само од необработено млеко, вода, сол и избрани култури на бактерии; без додатни средства за конзервирање.
Експоненцијална функција
Експоненцијална функција – една од најважните функции во математиката. Се означува како exp(x) или ex, при што e е приближно еднакво на 2,71828183, што всушност е Неперова константа, основа на природниот логаритам.
Ементалер
Швајцарија
Посебни видови можат да се најдат во локалните продавници во Швајцарија, пред сѐ во Ементал. Тука се работи за различни Ементалер АОЦ видови, кои се разликуваат по посебните услови на засирување и по времетраењето на созревање.
Експоненцијална функција
Експоненцијалната функција је реална функција со една променлива, дефинирана за сите реални броеви, која е секогаш позитивна и растечка. Никогаш не ја допира x-оската, иако x-оската ѝ е единствена асимптота. Нејзината инверзна функција, природниот логаритам, е дефинирана само за позитивни вредности на променливата x.
Понекогаш, особено во науката, изразот експоненцијална функција се користи да означи функција со облик ax, каде a, која се нарекува база или основа, е кој било позитивен реален број. Оваа статија се фокусира на експоненцијална функција со основа e.
Ементалер
Франција
Францускиот Ементал Гранд Кру (фр. Emmental français grand cru) е заштитен вид на ементалер кој се прави од необработено млеко, во француските региони Франш-Комт и Савој.
Експоненцијална функција
Поопшто, x може да биде кој било реален или комплексен број, или дури, тотално различен математички објект - види ја формалната дефиниција подолу.
Својства
Со употреба на природниот логаритам, може да се дефинира нешто погенерална експоненцијална функција. Функцијата
Ементалер
Германија
Алгојски Ементалер (гер. Allgäuer Emmentaler) е сирење со кус период на созревање (најмалку 3 месеци) и поради тоа е благо сирење со заштитено потекло, кое се произведува од 19 век во Алгој во јужна Германија. Поради благиот вкус често е мошне популарен меѓу децата.
Тврдото сирење ементалер во Германија е име кое се употребува за сирењето со карактеристични дупки, а се прави од пастеризирано млеко. Во Германија сирењата од пастеризирано млеко главно се продаваат под името на производителот.
Експоненцијална функција
Својства
Горната еднаквост важи за a = e, бидејќи
Ементалер
Австрија
Камен ементалер (герм. Höhlentaler) е една ароматична варијанта од Австрија.
Северноатлантски леден кит
Северноатлантски леден кит (Eubalaena glacialis) — еден од првите видови китови што се ловеа во комерцијални цели, а денес е еден од најкритично загрозените видови. Вкупниот број на овие животни денес изнесува околу 500 единки. Тој има темносино-црна боја, освен белите траги на стомакот, изразено свиена уста, а долната челуст има облик на голема лопата. Главата му е покриена со карактеристични делови со тврда, посветла кожа (калосити). Овие калосити им помагаат на научниците во препознавањето на единките. Како и сите китови усани, тој се храни со процедување на храната од морската вода. За таа цел ги употребува ресите, рожните плочки како четка што висат од горната челуст. Северноатлантските ледени китови се хранат на поголеми географски ширини, но во текот на размножување се селат во потоплите води. Речиси идентичниот вид, јужниот леден кит, живее на јужната полутопка. Наспроти двојникот од северот, бројот на јужниот леден кит постепено се зголемува. Денес има околу 5,000 единки.
Експоненцијална функција
Својства
Горното важи за сите позитивни реални броеви a и b, и за сите реални броеви x и y. Изразите кои вклучуваат дропки и коренување често може да се поедностават со користење на експоненцијална нотација бидејќи:
и, за секое a > 0, реален број b, и цел број n > 1:
За секоја реална константа c важи: за f(x)=e^{ch}
Изводи и диференцијални равенки
Значењето на експоненцијалната функција во математиката и науката воопшто главно потекнува од својствата на нејзиниот извод. Поконкренто,
Се гледа дека ex е извод на самиот себе, што е единствено својство меѓу сите реални функции. Други начини да се искаже истото вклучуваат:
Огромен број диференцијални равенки имаат решенија во експоненцијалните функции, вклучувајќи ја Шредингеровата и Лапласовата равенка, како и равенката на просто хармониско движење.
За експоненцијалните функции со останати основи важи:
Спрема тоа, секоја експоненцијална функција е константен умноженик од сопствениот извод.
Доколку растот или опаѓањето на променливата е пропорционално на нејзината величина – како во случај на неограничен раст на населението, радиоактивен распад, сложени камати – тогаш таа променлива може да се пишува како константа помножена со експоненцијална функција на времето.
Понатаму, за која било диференцијална функција f(x) важи:
Формална дефиниција
Експоненцијалната функција ex може да се дефинира на доста еквивалентни начини, преку бесконечни редови. Поодредено, може да се дефинира преку степени редови:
Во овие дефиниции, n! означува факториел на бројот n, а x е или произволен реален број, комплексен број, елемент од Банаховата алгебра (на пример, квадратна матрица).
Бројчена вредност
За да добиеме бројчена вредност на експоненцијалната функција, бесконечниот ред може да се напише како:
Овој израз брзо конвергира доколку x е помало од 1.
За да се оствари ова, може да се искористи следната еднаквост.
Вредноста на константата ez може претходно да се пресмета множејќи го e само со себе z пати.
На комплексна рамнина
Кога се посматра како функција на комплексна променлива, експоненцијалната функција ги задржува своите битни својства:
за секое z и w.
Ваквата експоненцијална функција е холоморфна со имагинарна периода 2 \pi i и може да се напише како:
Декаедар
Со правилни страници
На следната табела се претставени главните декаедри со правилни ѕидови. Последните четири се Џонсонови тела.
Експоненцијална функција
На комплексна рамнина
каде a и b се реални броеви. Оваа формула ја поврзува експоненцијалната функција со тригонометриските и хиперболичните функции. Со ова се гледа дека сите елементарни функции освен полиномните, се потомци на експоненцијалните функции во една или друга смисла.
Декаедар
Со неправилни страници
На следната табела се претставени два примери на декаедри со неправилни страници. Петаголниот трапезоедар често се користи како десетстран зар во игри.
Експоненцијална функција
На комплексна рамнина
Погледајте ја и Ојлеровата формула.
Кераца Висулчева
Кераца Висулчева (с. Нестрам, Костурско, 7 април 1910 - Скопје, 13 јануари 2004) — современа македонска и бугарска сликарка.
Животопис
Набргу по нејзиното раѓање, нејзиното семејство го напушта родниот крај и се сели во Бугарија. Најголемиот дел од животот Кераца Висулчева го минала во Пловдив. Во 1930 година, Висулчева се запишува на Художествената академија во Софија. Студиите ги завршила во 1935 година. Поради јавното искажување дека е Македонка, Висулчева била исклучена од Сојузот на ликовните уметници на Бугарија. На нејзиното инсистирање, во 1941 година доаѓа во Македонија и се вработува во Женската гимназија во Скопје, а во меѓувреме учествува и на неколку групни изложби. Заради одредени семејни обврски се враќа во Бугарија 1944 година и предава цртање во неколку гимназии во Пловдив, каде останува да живее сè до своето преселување во Скопје. Неколку години пред својата смрт, во 1996, таа емигрира во Република Македонија, каде Министерството за култура и се оддолжи водејќи грижа за нејзиниот престој во Македонија и обезбедувајќи заштита за делата кои ги остави за Македонците и на Македонија.
Творештво
Целокупното творештво од над 500 дела (слики, пастели, акварели и скулптури) Висулчева го остави во трајна сопственост на македонската држава. Нејзината последна желба беше уметничките дела да не се продаваат, туку да останат како дел од националното богатство на Македонија. Денес тие се изложени во Ресен и Скопје.
Стилското дефинирање на целокупниот опус на Кераца Висулчева се задржува на реализмот и постимпресионизмот, со мали отклонувања кон национал-романтизмот. Нејзиното сликарство накусо се означува како сликарство на импресијата, на чувствата и душата. Позначајно од стилската определба е бескомпромисната оддаденост на уметноста и нејзините феномени: бојата, формата, светлината, цртежот. Страста кон сликањето не и дозволила на оваа борбена сликарка да стане заложник на тематски, идеолошки или содржински диктати. Напротив, поетиката на пејзажите, спокојните визури на урбаните сцени од Париз, Антиб или Авињон, сензибилитетот на балерините, дамите и капачките, наспоредни на благородните физиономии на редица значајни личности од нејзиното опкружување, укажуваат на доследност кон естетскиот принцип. Во духот на сопствената кауза и интима се реализирани и нејзините автопортрети, мајката на Никола Вапцаров, училиштето во Пиринска Македонија. Психолошкиот третман на портретираните личности го имаат својот пандан во емотивниот пристап кон раскошната архитектура на Монмартр или Мулен Руж и кон, не помалку возбудливата ерупција на, морските бранови. Повеќето актови соопштуваат длабоко почувствувана сензуалност на женските тела. Во делата Несрам, моето родно село – 1980 и Мојот роден крај – 1980, работени на седумдесетгодишна возраст (кога за првпат по неколку децении го посетува родното место), очигледно е присуството на болката, носталгијата или меланхолијата згуснати во времето, собирани со децении во една емотивна жена.
Спомен­ музејска поставка и соба
Спомен музејската поставка е сместена во Сарајот на Нијази бег, кој претставува импозантен архитектонски објект со евидентна раскошна естетска убавина, кој е изграден на самиот почеток на 20 век. Во денешниот Дом на културата „Драги Тозија“ се наоѓа спомен собата во која се изложени дел од цртежите и сликите од творештвото на Висулчева, како и фотографии, предмети, медали и одликувања и други признанија кои уметницата ги добила во разни европски држави. Тука е, секако, и последната нејзина слика, недовршениот портрет на Киро Глигоров, кој сесрдно и’ помогна да се пресели во Скопје и последните години од својот живот да ги помине во Македонија. Висулчева, пред својата смрт, шетајќи низ Македонија, изразила желба нејзините слики како постојана поставка да бидат изложени токму во оваа зграда во Ресен, бидејќи зградата ја потсетувала на годините и спомените од нејзините долги престои во Франција.
Аманет
Нејзината љубов кон Македонија, како и свесноста за нејзината национална припадност се негувани и пренесени од нејзиниот татко и тие ќе ја следат до крајот на нејзиниот живот. Кераца во многу ситуации, гордо знаела да изјави дека е Македонка и да ги брани македонските национални интереси.
Александар Митевски (поет)
Александар Митевски — македонски поет и преведувач.
Животопис
Александар Митевски е роден е на година во. Завршил Медицински факултет во Белград. а специјализација по ортопедија во Љубљана. Работел во фондот за ПИО на Македонија, во Скопје. Член на ДПМ од 1970 година. Добитник е на наградите: „Златно перо“, „Григор Прличев“, „Кирил Пејчиновиќ“, „11 Ноември“ на градот Куманово, „Божидар Настев“ и на Авторската агенција на Македонија.
Космос-1763
Космос-1763 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 806 км, а најмалото на 756.
The Surfaris
The Surfaris — американска сурф рок група основана во Глендора, Калифорнија во 1962 година. Најпознати по двете песни кои се нашле на топ листите во околината на Лос Анџелес, и на национално ниво во 1963 година: „Surfer Joe“ и „Wipe Out“, кои биле на А и Б-страната од иста плоча.
The Surfaris во 2019 година за нивната хит инструментална песна „Wipe Out“ биле примени во Куќата и музејот на славните музичари.
Кингсли Коман
Кингсли Коман (роден на 13 јуни 1996 година) — француски професионален фудбалер, напаѓач на Бајерн Минхен.
Париз Сен Жермен
Со само 16 години, 8 месеци и 4 дена, тој станал најмладиот играч во историјата на клубот кој дебитирал во Лига 1, влегувајќи на местото на Марко Верати во 87-мата минута во поразот со 3-2 од Сошо на 17 февруари 2013. Младиот Коман веќе импресионирал со неговиот дриблинг и способност да ја задржи топката.
На 4 август во Суперкупот на Франција против Бордо, Коман влегол во игра во 72-рата минута и му помогнал на клубот да направи пресврт и да победи со 2-1 со головите на Онгенда (81. минута) и Алекс (93). Тој, исто така влегол во игра и во првенствениот натпревар против Бордо следниот месец, кога го заменил Лукас. Неговите добри игри во натпреварите од Младинската лига на УЕФА (Next Generations), му донеле интерес од голем број странски клубови како Јувентус, Рома, Њукасл, Арсенал и Челзи. . Во последното коло од првенството 2013-14, Коман запишал уште еден настап за првиот тим на ПСЖ, влегувајќи во игра на местото на Лавеци во 63-тата минута од натпреварот против Монпелје. Во финишот од натпреварот имал шанса да го постигне својот прв погодок за клубот откако напаравил еден одличен продор по левата страна, го елиминирал противничкиот играч Хилтон и шутирал кон голот, но голманот Жефри Журден го одбил ударот по што Адријан Рабио го постигнал четвртиот гол за ПСЖ и го поставил конечниот резултат (ПСЖ-Монпелје 4-0).
Јувентус
По завршувањето на сезоната 2013-14, Коман не успеал да се договори со Париз Сен Жермен околу новиот договор. Според l'Equipe, Кингсли одлучил да го напушти главниот град на Франција и да му се приклучи на италијанскиот клуб Јувентус. На 2 јули 2014 го комплетирал својот трансфер во Јуве потпишувајќи 5 годишен договор со клубот од Торино. Тој бил повикан за летната турнеја на клубот низ Азија и Австралија и му бил доделен дресот со број 11., кој за последен пат бил носен од страна на Паоло де Чеље.
Своето деби за новиот клуб го направил на 30 август 2014, во првото коло од Серија А во победата со 1-0 против Кјево во Верона.
Репрезентација
Коман ја претставувал својата земја во категориите под 16, под 17, под 18 и под 19 години. На 2 јуни 2014 година, на возраст од само 17 години, Коман го направил своето прво појавување во Француската репрезентација под 21 година, започнувајќи како стартер во победата со 6-0 во пријателски натпревар против против Сингапур. Патем, тој исто така го постигнал и четвртиот гол за Франција во 44-тата минута.
Црква „Св. Троица“ - Скачковце
'''Св. Троица''' — православна црква и манастир во кумановското село Скачковце која му принадлежи на истоимениот манастир. Му припаѓа на Кумановско-кратовското архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
Манастирот и црквата се изградени на ридот јужно од селото во 2000 г. од вевчански мајстори, и осветени се во 2001 г. Освен црквата, манастирскиот комплекс има конак, 12-метарски крст подигнат во 1996 г., библиотека, камена кула, статуи на Пресвета Богородица и Свети Климент Охридски и триметарско велигденско јајце.
Полиедар
Полиедар (од стгр. поли = „многу“ + -едар „основа, страна“) — геометриско тело со рамни страни и прави рабови и претставува тридимензионален пример за поопштата претстава за политоп во неопределен број димензии.
Основа за дефинирање
Дефиницијата за полиедар како тело ограничено со рамни страни и прави линии не е многу прецизна, и не е задоволителна во современата математика. Во поново време постојат поточни определби во зависност од случаите.
Даниел Кајмакоски
Живот и кариера
Даниел Кајмакоски е роден на 17 октомври 1983 година во Струга, поточно потекнува од населено место Мислешево.
Победник е на регионалното шоу X Factor Adria и победник на Скопски Фестивал на кој беше избран да ја претставува Македонија на Евровизија 2015. На своја 7 година заедно со своето семејство, заминува во Виена, Австрија. Даниел има учествувано во повеќе музички шоуа. Првото учество му е на 17 години со пласман во најдобрите 12. Најголем успех има има постигнато во регионалното шоу X Factor Adria. Во 2009 година, за првпат настапува во Македонија, на Охрид Фест со неговата сопствено искомпонирана и напишана песна ’’Нежна ко принцеза’’, со која сепак повторно не бил забележан. Исто така Даниел има учествувано и во Бугарско шоу, “Пеј С’мен“.
Неговата омилена храна е боранијата, омилена боја е тиркизна. Неговите најголеми идоли се нашиот легендарен Тоше Проески, Џастин Тимберлејк, Бруно Марс и Крис Браун. Мајка му знаела да “осети“ добра музика и пишувала фантастични тесктови. Приватно слушал hip-hop и RnB. Името на неговите обожаватели е “сонциња“ доделено сопствено од Даниел Кајмакоски, тој вели дека тоа име им го дал затоа што сонцето зрачи со позитивна енергија, слично како и тие. Една од неговите напишани песни е ’’Више се не врачаш’’ која ја напишал на англиски јазик, но подоцна ја превеле на српски и таа песна е перформирана од страна на Каролина Гочева. Таа песна е многу популарна низ нашите простори. На аудицијата на X Factor Adria го има пријавено еден од неговите најдобри другари од Македонија, Антонио Павловски. Една од неговите најомилени книги е ’’Најголемиот трговец во светот’’, а омилен филм му е “Аватар’’, тој ужива додека ги гледа филмовите дома со своето друштво. Во раните негови години, тој и неговиот татко Павле Кајмакоски којшто е многу талентиран и скоро секоја работа ја научил од него свиреле заедно по свадби, крштевки и слично, уште од тогаш бил забележан неговиот бескраен талент. Неговиот ментор во шоуто ’’Икс фактор’’ е добро познатиот и талентиран Жељко Јоксимовиќ. Судиите во шоуто, секогаш имаат добри коментари за него, т.е. секогаш се воодушевени од талентот на нашиот Даниел. Кристина Ковач, една од судиите, уште на првата аудиција рече дека мисли дека Даниел Кајмакоски е потенцијалниот победник на ова популарно музичко шоу. Тој има двајца браќа, од кои едниот е 13 години помал од него и се вика Филип, а едниот е неколку години постар од него и се вика Далибор. Филип е роден во Виена, Австрија, а поради тоа што родителите на Даниел пред да се роди тој, живееле во Германија, нивниот прв син Далибор е роден во Германија. Првата официјална награда за ’’Откритие на годината’’ ја доби на 19.02.2014 на ’’Златна бубамара на популарноста’.
Полиедар
Полиедарска површина
Својствено за речиси сите видови на полиедри е тоа што секој раб поврзува само две страни. Ова значи дека површината е постојана и телото не се исчашува на друга страна.
Рабови
Рабовите имаат две важни одлики (освен кога полиедарот е сложен):
Даниел Кајмакоски
Живот и кариера
На 22 мај 2016,тој победи на третата сезона на познатото балканско шоу Твое лице звучи познато.
Полиедар
Рабови
Овие две одлики се дуални една на друга.
Даниел Кајмакоски
Кариера
Во 2013 на сцената на Х Фактор се појави со песната Red од Daniel Merriweather, со која успеа да го привлече вниманието на публиката и гледачите. По победата на Х Фактор, излезе неговата прва песна заедно со Жељко Јоксимовиќ Скопје-Београд.
Полиедар
Ојлерова одлика
Кај испакнат полиедар или, поопшто, кај секој просто сврзан полиедар чиишто страни исто така се просто сврзани и чија граница е многуобразие, χ = 2.
Ориентабилност
Некои полиедри, како што се сите испакнати полиедри, имаат две посебни страни на секоја површина. За таквата фигура се вели дека е ориентабилна.
Меѓутоа, кај некои полиедри ова не е возможно, па затоа фигурата се нарекува „неориентабилна“. Сите полиедри со непарна Ојлерова одлика се неориентабилни. Дадена фигура со χ < 2 may or may not be ориентабилно.
Темена фигура
За секое теме можеме да утврдиме темена фигура, која ја опишува месната структура на фигурата околу темето. Ако темената фигура е правилен многуаголник, тогаш самото теме ќе биде „правилно“.
Дуалност
За секој полиедар постои дуален полиедар, кој има:
Волумен
Волуменот на еден ориентабилен полиедар може да се пресмета со помош на Гаусовата теорема за разидување. Ако го земеме векторското поле, чие разидување е истоветно 1. Од теоремата следи дека волуменот на секое подрачје Ω ќе биде
Кога Ω е подрачјето што го зафаќа полиедарот, бидејќи неговите страни се планарни и имаат расчленети константни нормали, ова се упростува на
каде за i'-тата страна, \vec x_i е нејзиното тежиште, \hat n_i е нормалниот вектор, а A_i е нејзината површина.
Некогаш е тешко да се набројат површините, па затоа пресметката на волуменот може да биде нетривијална. Затоа постојат посебни алгоритми наменети за за утврдување на волуменот (многу од нив се воопштуваат до испакнати политопи).
NGC 2835
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2835 се споменува и како ESO 564-35, MCG -4-22-8, UGCA 157, AM 0915-220, IRAS 09156-2208.
Откривање
Објектот е откриен во - година од страна на Едвард Емерсон Барнард, со помош на -, чијашто леќа имала пречник од - cm.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2835 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 2835 има привидни димензии од 6,6' х 4,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 17 м 52,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 22° 21' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 8°.
Други поделби
Проучување на NGC 2835 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26259. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 322; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6040. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1529.
Терористички напади во Норвешка (2011)
Полицијата го уапсил Андерс Беринг Брејвик, 32-годишен Норвежанец, за пукањето во Утоја, а потоа го обвинил и за нападот пред владата. Според некои медиуми, осомничениот 32-годишен маж пред неколку месеци купил 6 тони вештачко ѓубриво, од кое наводно го направил експлозивот.
Европската унија, НАТО и неколку земји од целиот свет ја изразиле својата поддршка за Норвешка и ги осудиле нападите.
Ова е најкрвавиот терористички напад во Западна Европа, по оној во Мадрид од 2004 година, кога загинале 191 луѓе.
10199 Харикло
10199 Харикло (Χαρικλώ; привременото име: ) — најголемиот потврден кентаур (мала планета на надворешниот Сончев Систем). Тој орбитира на Сонцето помеѓу Сатурн и Уран, пасејќи ја орбитата на Уран. На 26 Март, 2014 година, астрономите го објавија откривањето на два прстени (наречени Оипапоќе и Чуи), околу Харикло со набљудување на ѕвездени еклипси што ја прави првата позната мала планета која имаат прстени.
Харикло била откриена од страна на Џејмс В. Скоти на програмата Набљудувач на вселента на 15 февруари 1997 година. Харикло е именуван според нимфата Харикло (), сопруга на Хирон и ќерката на Аполон.
Фотометриски студија во 2001 година не биле во можност да најдат одреден вртежен период. Инфрацрвената анализа на Харикло укажува на присуство на водена мраз, која, всушност, може да се наоѓа во неговите прстени.
Мрежната страница на Мајкл Браун наведува дека можеби е џуџеста планета со одмерен пречник од 232 километри.
Големина
Харикло во моментов е најголемиот познат кентаур, со проценет пречник од околу 250 километри (160 милји). 2060 Харон е веројатно втор по големина со 220 километри (140 милји). Изгубениот кентаур 1995 SN55 дури и може да биде поголем, со проценета пречник од околу 300 километри (190 милји).
Орбита
Кентаурите потекнуваат од Кајперовиот Појас и се во динамички нестабилни орбити кои ќе доведат до исфрлање од Сончевиот Систем, има влијание од планета или од Сонцето, или транзиција во краток период со кометата.
Орбитата на Харикло е постабилна од оние на Несус, Харон и Фолус. Хариклo лежи во рок од 0,09 астрономски единици од 4: 3. Резонанца на Уран и се проценува дека има релативно долга орбитален полуживот од околу 10,3 MYR Орбиталните симулации на дваесет клонови на Харикло укажуваат на тоа дека Харикло не ќе почне често да доаѓа во рок од 3 АУ (450 ГМ) на Уран за околу триесет илјади години.
Во текот на перихеликчките опозиции 2003-04, Харикло имаше видлива величина од 17,7. Почнувајќи од 2014 година, Харикло беше 14,8 АУ од Сонцето.
Прстени
Според ѕвездени набљудувања во 2013 година е откриено дека Харикло има два прстени со полупречници 396 и 405 километри и широчина од околу 7 км и 3,5 км соодветно. Прстените се околу 9 км, оддалечени. Ова го прави Харикло најмалиот познат објект кој има прстени. Овие прстени се во согласност со работ на ориентација во 2008 година, кои природно го објаснуваат затемнувањето на Харикло пред 2008 година и неговото потоа осветлување. Покрај тоа, таа, исто така, природно објаснува постепено исчезнување од одликите на вода/мраз во спектарот Харикло пред 2008 година и нивните потоа повторно да се појават ако мразот/водата е во прстените на Харикло.
Постоењето на прстенест систем околу мали планети беше неочекуван, бидејќи се сметаше дека прстените можат да бидат стабилни само околу многу масивни тела. Прстенести системи во мали тела претходно не биле откриени и покрај потрага по нив преку директни слики и техники за набљудување на ѕвезди. Прстените на Харикло треба да се рашират во текот на период од најмногу неколку милиони години, па или се многу млади, или тие се содржани активно со пастирски месечини со маса слична на онаа на прстените. Тимот наречен прстените на Оипок (внатрешниот, посуштински прстен) и Чуи (надворешниот прстен), по двете реки кои ја формираат северната и јужната крајбрежна границите на Бразил. Барањата за формални имиња ќе бидат доставени до единицата за внатрешна ревизија на подоцнежен датум. 2060 Харон може да има личен пар на прстени.
Тајвански фазан
Тајвански фазан или Свајноов фазан — птица од родот кокошкофазани (Lophura) семејството на фазаните (Phasianidae). Ова е ендемски вид на Тајван, но може да се види во Зоолошката градина во Скопје.
Опис
Кога мажјакот се перчи, кикиришката му се набабрува, прави еден скок и трча во круг околу женките.
Живеалиште
Живеалиштето на тајванскиот фазан е ограничено на планинските шуми во средишниот дел на Тајван, на надморска височина до 2.300 м.
Се храни со семки, плодови и некои инсекти.
Женката несе по 2 до 6 јајца, кои ги квачи 25 до 28 дена. Младенчињата се способни да одат надвор од гнездото 2 до 3 дена откако ќе се испилат.
Заштита
Тајванскиот фазан е малуброен поради ограниченото живеалиште и влошувањето на условите за живот, особено сечата на дрво. Дел од птиците се безбедни во заштитени подрачја, но други се намалуваат по бројност. Во минатото тајванскиот фазан се ловел и затоа исчезнал во извесни подрачја во 60-те и 70-те години на XX век. Денес, се смета дека живеат вкупно 10.000 единки.
Потекло на името
Видот го научното име swinhoii во чест на британскиот природонаучник Роберт Свајно (1836-1877), кој прв го опишал во 1862 г.