cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 7392
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 51 м 48,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -20° 36' 31"". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 7392 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69887. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 348; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6393. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1181.
Париче
Bellis perennis, париче, е европски вид од семејството Asteraceae, често се смета за архетипски вид со тоа име. За да се разликува овој вид од другите растенија познати како парички, понекогаш се квалификува како обична паричка, тревничка паричкаили англиска паричка. Историски гледано, тој исто така бил нашироко познат како модринка, а повремено и чистец (иако вообичаеното име „ чистец“ сега е поблиску поврзано со родот Stachys).
B. perennis е создадено во западна, централна и северна Европа, вклучувајќи ги и оддалечените острови како што се Фарските Острови, но стана широко натурализирано во повеќето умерени региони, вклучувајќи ги Америка и Австралија.
Опис
B. perennis е повеќегодишно зелјесто растение со кратки вовлекувачки ризоми и розети од мали заоблени листови или во облик на лажица кои се од 2-5 сантиметри долги и растат рамно до земја. Видот вообичаено ги колонизира тревниците и тешко е да се искорени со косење, па оттука и терминот „паричка на тревникот“. Го покажува феноменот на хелиотропизам во кој цвеќињата ја следат положбата на сонцето на небото.
Одгледување
Bellis perennis обично цвета од почетокот до средината на летото, иако кога се одгледува во идеални услови, има многу долга цветна сезона и дури ќе даде неколку цвеќиња во средината на благи зими.
Генерално може да се одгледува каде минималните температури се над -30 °F, во услови на целосно сонце до делумна сенка и бара малку или никакво одржување. Нема познати сериозни проблеми со инсекти или болести и генерално може да се одгледува во повеќето добро исцедени почви. Растението може да се размножува или со семе по последниот мраз, или со делење по цветањето.
Иако не е бастанато во Соединетите Држави, видот сè уште се смета за вредна почва во одредени градинарски поставки (на пр. како дел од англиски или куќички инспирирани градини, како и пролетни ливади каде што се посакува низок раст и одредена боја во паралелно со минимална грижа и одржување, притоа помагајќи да се истиснат штетните плевели штом ќе се формираат и натурализираат).
Се одгледуваат бројни едноцветни и двоцветни раси, кои произведуваат рамни или сферични цветови во различни големини (1 cm до 6 cm) и бои (црвена, розова и бела). Тие обично се одгледуваат од семиња како двегодишни растенија. Може да се купат и како пресадувачи во пролет.
Етимологија
Bellis може да потекнува од bellus, латински за „убаво“, а perennis е латински за „вечен“.
Името „паричка“ се смета за расипување на „дневното око“, затоа што целата глава се затвора ноќе и се отвора наутро. Џефри Чосер го нарече „око на денот“. Во средновековно време, Bellis perennis или англиската паричка била попозната како „Роза на Марија“. Познат е и како коскено цвеќе.
Кулинарство
B. perennis може да се користи како зеленчук. Младите листови може да се јадат сирови во салати, или варени, иако листовите стануваат сè погорчливи со возраста. Цветните пупки и ливчиња може да се јадат сурови во сендвичи, супи и салати. Се користи и како чај и како витамински додаток.
Хербален лек
Bellis perennis има адстрингентни својства и се користи во хербалната медицина.
Други употреби
Паричките традиционално се користат за правење синџири од парички во детските игри.
Црква „Св. Никола“ - Стрезовце
'''Св. Никола''' — православна црква во кумановското село Стрезовце, Општина Старо Нагоричане. Му припаѓа на Кумановско-кратовското архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА. Прогласена е за културно наследство на Македонија.
Ова е гробишен храм, сместен во маалото Илиевци, на патот за маалото Велковци. Изграден е и живописан во 1606 г. со помош на презвитер Петар. На натписот е спомнат и пеќскиот патријарх Јован Кантул. Градбата претставува трикорабна базилика со трикорабна припрата со спуштен свод со димензии 22 × 10 м и двокатен покрив. На исток завршува со полукружна апсида. Изградена е врз поголеми темели од стара црква. Фрескописот е делумно зачуван и стилски ѝ припаѓа на Линотопската школа. Во 2006 г. е забележано дека бил во лоша состојба.
2065
2065 (Римски бројки) ќе биде година според грегоријанскиот календар. Тоа ќе биде 2065 година од новата ера, 65. од третиот милениум, 65. од XXI век и шеста од 2060-тите.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7573 и 7574 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6815 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5825 и 5826 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2818.
Мускулна контракција
Мускулните контракции настануваат како резултат на импулси кои доаѓаат од централниот нервен систем (мисловни или рефлексни). При тоа пресинаптичката мембрана од синаптичките везикули се лачи медијаторот ацетил холин.
Нервно-мускулна трансмисија
Со помош на ацетил холинот се врши пренесување на импулсот од нервот на мускулот. Имено на постсинаптичката мембрана се наоѓаат специфични холинорецептори за кои се врзува ацетил холинот. Вака врзан ацетил холинот за рецепторите претставува надворешна дразба за сарколемата и таа станува лесно пропустлива за јоните на Na+ и Ca-. Тие лесно навлегуваат во саркоплазмата која станува лесно пропустлива и започнува да се шири бранот на деполаризација. Веднаш после врзувањето на рецепторите ацетил холинот се разградува од ензимот ацетилхолинестераза. Со тоа се ослободува рецепторот и се овозможува фаќање на нова молекува на ацетил холин за него што резултира со формирање на нов импулс. Ваквото пренесување на импулсите може да се спречи со дејство на природни или вештачки материи со слична биохемиска структура како ацетил холинот. На пример, отровот „кураре“ кој го користат Индијанците за премачкување на стрелите, затоа што има слична хемиска структура како ацетил холинот. Затоа тој лесно се врзува за ацетилхолестеразата, но бидејќи ацетилхолестеразата не може да го разгради тој останува петманентно врзан за рецепторот, сарколемата е перманентно пропустлива за јоните на Ca++ и мускулот е во долготрајна контракција.
Регистирање на мускулна контракција
Наједноставен начен за регистрирање на мускулната контракција е со користење на кимограф и испрепариран мускул. Обично се користи испрепариран (m. gastrocnemius) листен мускул со (n. ishiadicus) ишаиден нерв од жаба. Со дразнење мускулот се контрахира и на кимографот се исцртува нагорна линија. Кога ќе престане да се дразне мускулот тој ќе се релаксира, а а кимографот се исцртува надолна линија. Мускулната контракција се состоа од три фази.
Мускулен тонус
Во состојба на мирување, скелетните мускули не се потполно олабавени, туку се наоѓаат под одреден тонус (напнатост). Постоењето на мускулниот тонус се должи на постоењено на посебен вид мускулни влакна т.н тонички влакна кои доаѓаат од предните рогови на ’рбетниот мозок заедно со моторните влакна.
Надворешни врски
Типови на мускулна контракција
1598
1598 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1598 година од новата ера, 598. од вториот милениум, 98. од XVI век и деветта од 1590-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7106 и 7107 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6348 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5358 и 5359 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2351.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1598 година се протега во 4234 и 4235, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4294 и 4295 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2141. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1006 и 1007 исламска година.
Мијастенија гравис
Причини за болеста
Основната причина за развојот на болеста сè уште останува непозната. Нарушувањата се однесуваат на подрачјето на невромускулниот спој, односно во оној дел каде што се наоѓаат рецепторите за невротрансмитерот ацетилхолин. Во подрачјето на невромускулната синапса настанува блокирање на рецепторите на ацетилхолинот што оневозможува создавање на мускулен дејствен потенцијал и пренос на дразбата од нервот врз мускулот. Блокирањето се должи на присуство на антитела во ацетилхолинските рецептори. Болеста мијастенија гравис може да биде вродена или стекната. Првата форма е многу поретка и е предизвикана од генски мутации. Стекнатата форма на болеста може да се манифестира во склоп на тимомегалијата (доброќудна хиперплазија на градна жлезда) или во склоп на туморите. Поретко, причината за болеста може да биде од автоимуно потекло (склеродерма или дерматомиозитис). Постојат многу случаи кога мијастенија гравис се развива заедно со одреден вид тумори. Особено ова се однесува на тумори на гениталните органи (простата, јајници), поретко на црниот дроб и белите дробови.
Етиопатогенеза
Во изучувањето на Мијастенија гравис сè уште постојат извесни нејаснотии. Растројствата се однесуваат на подрачјето на невромускулниот спој односно во оној дел каде што се наоѓаат рецепторите за невространсмитерот-ацетилхолин. Во подрачјето на невромускулната синапса настанува блокирање на рецепторите на ацетилхолин што оневозможува создавање на мускулен дејствен потенцијал и пренос на дразбата од нервот на мускулот. Блокирањето се должи на присуство на антитела на ацетилхолинските рецептори. Овие промени укажуваат дека во основата на Мијастенија гравис се работи за едно автоимуно заболување, коешто е сврзано со тимусната жлезда.
Патолошка анатомија
Макроскопски напречно пругастите мускули не покажуваат некои поупадливи промени. Микроскопски, освен ретки атрофии на одделни мускулни влакна, други промени не се наоѓаат. Често промени се наоѓаат во тимусната жлезда, која покажува хиперплазија, а во некои случаи се открива тимом.
Симптоми
Симптомите можат да се разликуваат или да се јават во комбинација и тоа во зависност од формата на болеста и нејзината фаза. Окуларната форма на мијастенија ги зафаќа очните мускули. Последици од оваа форма на болеста можат да бидат: тешкотии во фокусирањето на погледот; страбизам; двојно гледање; неможност да се гледа во далечни или премногу блиски предмети на подолг временски период; спуштеност на горниот очен капак (птоза). Мијастенија гравис влијае и на гласот и говорот, и притоа пациентите се соочуваат со:промена на гласот, т.е. појава на назалност; тешкоти во говорот (пациентот се заморува дури и по неколку минути разговор); тешкотии при јадење (пациентот се соочува со потешкотии при џвакање цврста храна поради слабоста на соодветните мускули). Мускулно-скелетната форма на болеста е придружена со зголемена доза замор на еден или друг дел од телото. Во повеќето случаи, ова се однесува на екстремитетите. Најопасна е генерализираната форма на болеста. Се манифестира со слабост на респираторните мускули што може да доведе до развој на акутна хипоксија и смрт.
Клиничка слика
Како што беше порано истакнато најкарактеристичен симптом кај Мијастенијата претставува патолошка заморливост што настанува при оптоварување. Кога мускулот ќе се одмори-што бара подолго време, се враќа мускулната сила. При напреднатост на Мијастенијата постои перманентна слабост на зафатените мускули. Најчесто се зафатени мускулите двигатели на очните булбуси при што се јавуваат: спуштање на очните капаци, појава на двојни слики или во пределот на булбарната мускулатура што се манифестира со тешкотии во зборувањето, назален говор во џвакањето и голтањето. Исто така може да се јават слабости во екстремитетите или во целокупната мускулатура. Пациентите се чувствуваат сосема добро наутро, додека попладне и навечер состојбата се влошува.
Според мускулите кои се зафатени постојат 5 групи на мијастенија гравис. Кај болните од Мијастенија животот може да биде сериозно загрозен поради зафатеност на булбарната мускулатура што предизвикува слика на булбарна парализа. Исто така ангажираност на респираторните мускули може да предизвика серизни тешкотии во дишењето.
Дијагноза
Мијастенија гравис е прилично ретка болест. Дијагностиката вклучува: анамнеза; клинички преглед; простигмински тест; тенсилонски тест; електромиографија; утврдување на нивото на антитела во рецепторите на ацетилхолин во крвниот серум; офталмолошки преглед; компјутерска томографија на градите; магнетна резонанца; тест за испитување на функцијата на белите дробови. За време на прегледите, важно е да се исклучат сите можни болести, чии симптоми се до одреден степен слични на манифестациите на мијастенија гравис. Тука се вклучени воспалителните болести (менингитис, енцефалитис), туморните формации во мозочното стебло (хемангиобластом, глиом), невромускулните заболувања (миопатија, АЛС), нарушувањa на мозочнатa циркулација.
Простигминскиот тест
Се дава една до две ампули Простигмин од 0.5 mgr. Подобрувањето во силата на мускулите настанува по 10-15 минути. Тестот е позитивен, ако видливо и сигурно дојде до подобрување на мускулната сила.
Тенсилонски тест
Давањето на Тенсилон (Edrophonium chlorid) интравенски (од 2 до 10 mgr) доведува до брзо подобрување на мускулната сила ако се работи за Мијастенија гравис. Подобрувањето трае околу 10 минути. Дејството се заснова врз спречувањето на оние ензими кои предизвикуваат разградба на ацетилхолинот.
Терапија
Терапијата на Мијастенија гравис денес е мошне збогатена. Се применуваат т.н. антихолинергици кои спречуваат разградување на ацетилхолинот. Во оваа група спаѓа Простигмин (Неостигмин).
Во зависност од симптомите и фазата на развој на болеста, видот на потребната терапија може да се разликува. Од фармаколошката терапија се применуваат т.н. антихолинергици кои спречуваат разградување на ацетилхолинот. Во оваа група спаѓа лекот Простигмин (Неостигмин). Прогресијата на болеста вклучува и поагресивни терапевтски мерки. Придобивките од нивната употреба се многу позначајни од можните несакани ефекти, особено кога станува збор за зачувување не само на здравјето, туку и на животот. Тука спаѓаат и следните постапки кои треба да се напоменат: механичка вентилација кога спонтанотодишење е невозможно; плазмафереза; работна терапија и физикална терапија – овие две постапки ќе му помогнат на пациентот да се справи со флуктуациите на мускулната сила. Покрај тоа, можеби ќе биде потребно и отстранување на тимусната жлезда по хируршки пат.
Кортикостероидни препарати
Иако не се знае начинот на дејство на овие препарати сигурно е дека тие имаат поволен ефект врз повлекувањето на Мијастеничните тешкотии. Се дава од 50-120 mgr. и обично во една доза.
Тимектомија
Отстранувањето на тимусната жлезда е постар метод кој последните децении се користи сè повеќе. Кај Мијастенија гравис тимектомијата треба да биде извршена што порано.
Јаси Аврен
Јаси Аврен — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
251
251 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 251 година од новата ера, 251. од првиот милениум, 51. од III век и втора од 250-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5759 и 5760 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5001 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4011 и 4012 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1004.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 251 година се протега во 2887 и 2888, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2947 и 2948 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 794. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 382 и 381 година пред хиџра.
Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 6 (Струмица)
'''Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 6''' — дуќан во Старата чаршија во градот Струмица. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Ровненска Област
Ровненската Област (украински: Рівненська область) — една од 24-те области на Украина. Се наоѓа во западниот дел на земјата. Наречена е по нејзиниот администратицен центар — градот Ровно. Претставува дел од историската област Волин. Граничи со Волинската, Лавовската, Житомирската, Хмелничка и Тернополската Област. На север, Ровненската Област граничи со Белорусија. Опфаќа површина од 20 047 км2. Во областа има 1 999 села и 11 градови.
Декаденс
Група формирана во 1989 година од Васко Марковски (вокал, музика, текстови), Ѓорѓи Лозаноски (гитара, текстови, програмирање, продукција), Александар Гумберовски (бас гитара/гитара) и Горан Величков (тапани), формација во која настапија на Поп-рок фест 1989 (Дом на млади „25 Мај“, денес МКЦ).
Почетоците на групата се под силно влијание на Падот на Византија, Мизар, Телонаука Совршена и Скрб и утеха, влијание кое се чувствува и во подоцнежните фази на бендот, кога авторите на музиката и текстовите (Лозаноски/Марковски) почнуваат да ја откриваат својата авторска зрелост.
Во текот на постоењето (последните активности се регистрирани околу 2006 г.) групата сними петнаесетина демо снимки, во три периоди од своето постоење - првите, (Исчезнувам, Еден си, Скрб и утеха, ...) снимени во домашното студио на Дориан Јовановиќ (ex. Плавајс, Девијант, Сет, Стринг Форсис..), вторите, (Исчезнувам, Еден си, Летаат, Да можеш далеку да леташ) снимени во студиото на Зоран Михаилов „Нашински звук“ (Драчево) и третите, снимени повторно во студиото Нашински звук, (П.С., Твојот лик, Третата боја, Помен, Малку светлина за нас, Нем..), продуцирани од Ѓорѓи Лозаноски и Зоран Михаилов. Дел од снимениот материјал се и траките „Малку светлина за нас“, снимена во студиото М2 на Македонската радио-телевизија (продуцент Коле Кимов) и Летаат (2), снимена во студиото Макотон (продуцент Владо Петровски - Картер).
Низ групата поминуваат дваесетина членови, на различни позиции во креативниот и изведувачкиот процес: гитаристи - Ѓорѓи Лозаноски, Сашо Блажевски, Александар Гумберовски, Киро Пенов), басисти - Александар Гумберовски, Саша Круниќ, Зоран Дабовски, Киро Пенов, тапанари - Горан Величков, Драги Тошев, Александар Тошев, Круме Стефановски, Венцислав Смаќоски, клавијатуристи - Елени Новаковска, Александар Колов.
Снимки на Декаденс се објавени на неколку компилациски касети и ЦД-а во и надвор од Македонија и на неколку мрежни места.
NGC 2552
NGC 2552 — спирална галаксија во соѕвездието Рис, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2552 се споменува и како UGC 4325, MCG 8-15-62, CGCG 236-42, IRAS 08156+5009.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2552 е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 2552 има привидни димензии од 3,6' х 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 19 м 19,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 50° 0' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 2552 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 23340. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 43; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3421. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 671.
Список на мртви јазици во Африка
Ова е список на мртви јазици во Африка.
Љубоморниот Естремадурец
Содржина
Во младоста, Фелипо Каризалес, витез од Естремадура, заминал во светот, каде го потрошил целото богатство, поради што бил принуден да замине во Перу. Таму, тој успеал да се збогати и, веќе како стар човек, се вратил во родниот крај, со намера да живее мирен живот. Притоа, Каризалес се оженил со многу девојката Леонора, која била многу помлада од него. Измачуван од претерана љубомора, тој ја затворил својата невеста во посебна куќа во која не смеел да влезе ниту еден маж. За возврат, тој ѝ купил неколку робинки и слугинки, постојано ја опсипувал со пари, а на нејзините родители им дал голем мираз. Меѓутоа, еден млад човек од Севиља, со име Лоајса, слушнал за затворената девојка и направил план како да ја освои. За таа цел, тој се преправил во просјак-музичар, сместувајќи се пред куќата на Каризалес. Чуварот на куќата, Луис, кој бил голем љубител на музиката, бил воодушевен од неговите песни, а Лоајса му ветил дека ќе го научи да свири, ако го пушти во куќата. Така, Луис тајно го сместил Лоајса во својата соба, но за него разбрале и сите жени во куќата, кои биле привлечени од неговата музика и од убавината. Служејќи се со лукавство, Лоајса ги убедил да го пуштат во куќата, а за таа цел, Леонора го заспала својот сопруг со помош на некоја маст. Надзорничката на куќата почнала да му се додворува на Лоајса, а потоа ги затворила него и Леонора во својата соба, каде Лоајса безуспешно настојувал да ја убеди Леонора да водат љубов. Во меѓувреме се разбудил Каризалес и ја видел Леонора во прегратката на Лоајса. Мислејќи дека таа го изневерила, Каризалес смртно се разболел, а потоа ги повикал нејзините родители и во присуството на нотар напишал тестамент во кој го распределил своето богатство, а од Леонора побарал, по неговата смрт, да се омажи за Лоајса. По седум дена, Каризалес умрел, а Леонора заминала во манастир.
1597
1597 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1597 година од новата ера, 597. од вториот милениум, 97. од XVI век и осма од 1590-тите.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7105 и 7106 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6347 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5357 и 5358 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2350.
Вејсели
Вејсели — село во Општина Валандово, југоисточна Македонија. Денес нема жители.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Бојмија, оддалечено 6 км северозападно од Валандово и нешто повеќе од 1 км северно од Пирава. Сместено е на јужните падини на Плавуш, на надморска височона од 230 м.
Историја
На крајот на XIX век Вејсели било наполно турско село во Дојранската каза на Отоманското Царство. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Весели (Véséli) имало 70 домаќинства, сочинети од 141 муслиман. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. Венсели имало 280 жители, сите Турци.
Според османистот Димитар Гаџанов во 1916 г. во Весели живееле 40 Турци.
Население
Населението на селото значајно се намалило во периодот пред Втората светска војна. По војната, тоа доживеало мал пораст, за во 1951 г. да достигне 115 жители. Во текот на таа деценија Вејсели наполно се испразнило, веројатно поради иселувањето на Турците од Македонија. Според пописот од 2002 година, Бајрамбос немал ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Избишта (Драмско)
Избишта е драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Сидеријан
Сидерискиот период, (σίδηρος, што значи „железо“) ― првиот геолошки период во палеопротерозојската ера и траел од Ma до  Ma (пред милиони години). Наместо да се засноваат на стратиграфија, овие датуми се дефинираат хронометриски.
Таложењето на формации на свиткано железо го достигнале својот врв, рано во овој период. Овие формации богати со железо биле создадени како анаеробни цијанобактерии при произведен отпаден кислород кој се комбинирал со железо, формирајќи магнетит (Fe3O4, железен оксид). Овој процес го отстранил железото од океан ите на Земјата, претпоставувајќи дека зелените мориња станале проѕирни. На крајот, без преостанато железо во океаните, да служи како истек на кислород, процесот овозможил создавање атмосфера богата со кислород. Овој втор, последователен настан е познат како кислородна катастрофа, за која, според некои геолози, била активирана хјуронската глацијација.
Од временскиот период од пред 2420 до 2250 милиони години е добро дефиниран од долниот раб на наталожените слоеви со железо, алтернативниот период со име Оксигенијан, заснован на стратиграфија наместо хронометрија, бил предложен во еден преглед во „Геолошката временска скала 2012“.
Пасус
Пасус или параграф  — самостојна единица на дискурс во писмен облик кој се занимава со одредена точка или идеја. Пасус се состои од една или повеќе реченици. Иако не се бара од синтаксата на кој било јазик, параграфите обично се очекуван дел од формалното пишување, што се користи за организирање подолга проза.
Историја
Најстарото класично грчко и латинско писмо имале малку или никаков простор меѓу зборовите и можеле да се пишуваат во бустрофедон (наизменични насоки). Со текот на времето, насоката на текстот (лево кон десно) станала стандардизирана, а делителите на зборови и интерпункцијата на терминалите станаале вообичаени. Првиот начин да се поделат речениците во групи биле оригиналните параграфи, слично на подвлекувањето на почетокот на новата група. Грчкиот  еволуирал во пикара (¶), кој во англиските ракописи во средниот век можело да се види како вметнат меѓу речениците. На ист начин се користел и листот хедера (на пр. ☙). Во античките ракописи, друго средство за поделба на речениците на параграфи биле прекин на линијата (нов ред) проследено со иницијал на почетокот на следниот пасус. Иницијалот е голема буква, понекогаш надградена надвор од маргините на текстот. Овој стил може да се види, на пример, во оригиналниот староанглиски ракопис на Беовулф. Надворот сè уште се користи во англиската типографија, иако не вообичаено. Современата англиска типографија обично укажува на нов пасус со вовлекување на првата линија. Овој стил може да се види во (ракописниот) Устав на Соединетите Држави од 1787 година. За дополнителна орнаментика, лист од хедера или друг симбол може да се додаде на белиот простор меѓу параграфите или да се стави во просторот за вовлекување.
Втор вообичаен современ англиски стил е да не се користи вовлекување, туку да се додаде вертикален бел простор за да се создадат „блок параграфи“. На машина за пишување, враќањето со двоен превоз произведува празна линија за оваа намена; професионалните пишувач (или софтвер за обработка на текст) може да стават во произволен вертикален простор со прилагодување на димензиите. Овој стил е многу вообичаен во електронски формати, како што се на светското семрежје и е-пошта. Самата Википедија го користи овој формат.
Типографски земања предвид
Вдовиците и сираците се појавуваат кога првата линија од параграфот е последна во колона или страница, или кога последната линија од ставот е прва линија од нова колона или страница.
Професионално печатениот материјал на англиски јазик обично не го внесува првиот пасус, туку ги внесува оние што следат. На пример, Роберт Брингхерст вели дека треба да ги „поставиме параграфите за отворање лево“. Bringhurst објаснува на следниов начин:
"Функцијата на параграфот е да означи пауза, издвојувајќи го параграфот од она што му претходи. Ако на параграфот му претходи наслов или поднаслов, алинејата е излишна и затоа може да се изостави."
„Елементите на типографскиот стил“ наведуваат дека „барем еден ем [простор]“ треба да се користи за вовлекување на параграфите по првиот, забележувајќи дека тоа е „практичен минимум“. Ем просторот е најчесто користената алинеја за пасус. Мајлс Тинкер, во својата книга „Читливост на печатење“, заклучи дека вовлекувањето на првата линија на пасуси ја зголемува читливоста за 7%, во просек.
Знаме на Аџарија
Знамето на Аџарија е официјалното знаме, покрај грузиското, во оваа автономна грузиска република. Знамето е составено од седум ленти, четири во сина боја и три во бела боја. Во горниот лев агол се наоѓа знамето на Грузија. Сините ленти го симболизираат Црното Море, додека белите ленти чистотата. Ова знаме било усвоено на 20 јули 2004 година.
Белградска берза
Белградската берза (Београдска берза) или BELEX) — берза со седиште во Белград, Србија . Берзата била основана во 1894 година во Кралство Србија, откако кралот го прогласил Берзанскиот закон од 1886 година. Во моментов, Белградската берза е полноправна членка на Федерацијата на евроазиски берзи (ФЕАС) и придружен член на Федерација на европски размена на хартии од вредност (FESE).
Историја
Првите идеи за воспоставување на институција која ќе го контролира движењето на вредноста на парите се појавила во Србија во 1830-тите. Српското трговско здружение, кое е важно за развојот на целата српска економија, го иницирала донесувањето на Законот за берза. Националното Собрание го усвоил Законот на 3 ноември 1886 година, а законот го прогласи тогашниот крал на Србија Милан Обреновиќ. Неколку години подоцна, на 21 ноември 1894 година, во „Граѓанска казина“ Белградската берза го одржала своето основачко собрание и ги избрало управувачките и разменувачките посредници. Целта на основањето на берзата била да се промовира, олесни и регулира трговијата со разни стоки, сите дозволиви хартии од вредност, чекови и купони, монети и хартиени пари.
Првите трговски сесии се одржале во хотелот „Босна“ на брегот на реката Сава, каде што извозниците се сретнале и подготвиле договори за храна и сливи. Во тоа време се одржала само една берзанска сесија и во една просторија биле склучени сите трансакции (валута, пари, стоки). Како што се развивала трговијата, биле основани две одделенија: едно за стоки, кои останало на истата страна на Сава како стоковна берза, како и одделението за валути и побарувања, размена на валута, кое започнало со работа во просториите на хотелот „Српска круна“. Белградската берза се сметала за најдобро организирана финансиска институција, и била една од најстарите берзи во Европа, а цените утврдени на берзата биле референтни цени за производи на други европски берзи.
На почетокот на XX век, размена на хартии од вредност се одвивало на берзата. Најбараните и најстабилните биле државните хартии од вредност, што е сосема разбирливо, бидејќи луѓето повеќе верувале на државата отколку на јавните претпријатија. Правилото да се набљудува било „''ако сакате да јадете добро, инвестирајте во акции. Но, ако сакате добро да спиете, инвестирајте во државни обврзници''“. Помеѓу двете светски војни, по четиригодишна пауза и во тешка економска ситуација, берзата го продолжила својот бизнис. Таа подготвила регулаторна рамка и внатрешни правила и прописи и, следствено, постигнала нови резултати.
Развојот на размената овозможило да се изградат сопствени канцеларии на бирото, бидејќи им биле потребни современи услови за работа, соодветни простории, нови технички можности, современи средства за комуникација, лаборатории, функционирање на берзанскиот суд итн. Во 1934 година, берзата се преселила во новата зграда на Кралскиот плоштад бр. 13. Прометот се зголемил, деловните резултати биле подобрени, секој ден берзата ја посетувале 100-150 лица.
Ова претставувал најинтензивен период до големата светска криза, која влијаела и врз српската економија. Во последните денови од постоењето на берзата, премиерот на Владата на Кралство Југославија, универзитетски професор Милан Стојадиновиќ,бил назначен за претседател на берзата. Еден од последните состаноци на одборот на директори на берзата се одржал на 28 март 1941 година. Берзата работела до 1953 година, кога била формално укината со Одлуката на Президиумот на српската влада. Голем број познати трговци, банкари и членови на берзата исчезнале за време на војната или биле осудени или како непријатели на режимот или едноставно како несакани лица. Така, берзата ги загубила луѓето кои ја основале и ја овозможиле својата работа. Многу од нив биле лишени од нивниот имот и голем дел од документацијата и материјалот од старата зграда на берзата бил уништен.
Со промена на општата клима и почетокот на економските реформи, по донесувањето на Законот за пазарот на капитал во 1989 година, се одржало Основачкото собрание на Југословенскиот пазар на капитал, формирано од 32 најголеми банки од поранешна Југославија. Во 1992 година, југословенскиот пазар на капитал го сменил своето име во Белградската берза. Во 1990-тите, материјалот за тргување главно се состоел од должнички инструменти на компании, државни обврзници и слично. И покрај тоа што првата акција била извршена во 1991 година (компании како Синтеллон и Авто куќи Кикинда), дури во 2000 година бил направен значаен чекор напред, кога акциите од претходните приватизациони процеси биле вклучени во секундарното тргување. Во 1996 година, Белградската берза тргувала со стоковни комерцијални записи на стоковните резерви со основи во пченка, шеќер и нафта, додека првите општински обврзници биле тргувани на берзата во 2000 година, како и првите благајнички записи на Народната банка на Југославија. Во 2001 година, воведувањето на обврзниците на РС за покривање на државниот долг во однос на старите девизни заштеди дополнително го зголемил растот на домашниот пазар на капитал. Од своето повторно воспоставување, операцијата на Белградската берза не била прекината, ниту за време на интервенцијата на НАТО во 1999 година.
Во текот на 2003 и 2004 година, имало значително подобрување во развојот на трговскиот систем БЕЛЕКС, било воведено континуирано и далечно тргување, а меѓународната соработка со другите развиени размени, како и со размена од регионот, била зајакната. Првиот индекс на Белградската берза бил објавен кон крајот на 2004 година, и до ден-денес берзата продолува да развива и други берзански показатели. Во 2005 година, берзата се фокусирала на подобрување на информативниот процес и ги започнала своите први информативни услуги за дистрибуција на податоци во реално време. Во 2006 година, берзата започнала да организира образовни курсеви за пошироката јавност и ја подобри соработката со издавачите на хартии од вредност.
Исе Јалилар
Исе Јалилар — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Фобос
Фобос е еден од двата природни месечини на Марс. Го открил американскиот астроном Асаф Хол на 18 август 1877 г. Името го добил по придружникот на богот Марс, Фобос, и означува страв. Оваа месечина има неправилен облик и нема атмосфера.
NGC 7393
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7393 се споменува и како MCG -1-58-2, VV 68, Arp 15.
Откривање
Објектот е откриен на 5 октомври 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 51 м 38,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 33' 26"". Положбениот агол на објектот е во износ од 88°.
Црква „Св. Илија“ - Митрашинци (стара)
Свети Илија — главна селска црква во малешевското село Митрашинци. Таа е најголемата селска црква во Општина Берово. Сместена е во средишниот дел од селото и има доминантна позиција, особено со нејзината висока камбанарија. Се претпоставува дека потекнува од век.
Историја
Нема точни податоци од кога потекнува самата градба на црквата, иако се претпоставува дека потекнува од век. Според запис во самата црква, таа е живописана во 1894 година. Таа е единствената црква во Малешевијата, чијашто внатрешност е целосно насликана.
Архитектура
Црквата претставува трикорабна градба. На западната и дел од северната страна има припрата, којашто е покриена со кровот на целата градба придржуван на дрвени столбови. На северната страна има две влезни врати. Над едната има натписна табла на којашто е запишано името на Свети Илија кому црквата му е посветена, а над натписната табла има живопис. Над втората влезна врата исто така има живопис.
Дворот на црквата е ограден, а во него има пространа трпезарија, којашто се простира низ целиот северен и западен дел од дворот. Во дворот е сместена и камбанаријата. Таа има квадратна основа и се состои од три дела. Долниот дел е малтерисан, додека средниот и горниот дел се обоени во бела боја. Средниот дел е највисок и на неговите страни има по три вертикално поставени прозорци. На страните од горниот дел има по два хоризонтално поставени прозорци. Кровот од камбанаријата содржи мала купола во средишниот дел над којашто има крст.
Фрескоживопис
Внатрешноста на црквата е целосно насликана, а зографисувањето било извршено кон крајот на век. Црквата е фрескоживописана од страна на зограф од Мелник.
Во средишниот дел на средниот брод е живописан ликот на Исус Христос. На северниот и на јужниот ѕид се наоѓаат сцени од големите празници и од циклусот на Христовите страдања. На северниот ѕид се насликани сцените: Христос пред Пилат и миење на рацете, Христово Распетие и Христово погребение, а на јужниот ѕид: Обрезание Христово, Сретение и Предавството на Јуда. На празниот простор од прозорците во црквата се насликани ликовите на пророците. На северниот ѕид се насликани пророците: Давид, Еремија, Мојсеј, Исаија и Соломон, а на јужниот ѕид: Авакум, Пророк со уништена сигнатура и Захариј.
Иконостас
Црквата поседува и иконостас. Иконите се изработени од страна на зограф од Крушево, а дел од нив од непознат зограф.
Режисер
Поимот режисер е многу широк и може да се однесува на голем број на професии:
Теорија на режијата
Во есејот „Машина на славата“ од 1951 година, италијанскиот писател Еуџенио Монтале вели дека режијата триумфира, а таа е уметност да се извлече максимален ефект од текстот што е потенцијално подобен за интеграција.
Според Карло Рагијанти, кога од книгата се преминува на сцената се јавува нов уметнички род - претставата чиј автор е новиот ликовен уметник - режисерот, додека остатокот, независно дали се работи за „Хамлет“ е само техничко средство, претекст. Во таквите случаи не треба да го бараме авторот на пишаниот збор или тој треба да се бара во библиотеките, зашто во театарот нема да го најдеме. Според него, постои една група режисери, до Станиславски до Копо, која го почитува текстот и ги истакнува неговите поетски квалитети. Но, постои и друга група режисери (Гордон Крејг, Тајров, Меерхолд и Пискатор) за која претставата е сè а текстот е ништо. Според Рагијанти, овие режисери се вистински уметници на претставата. Ваквата поделба имплицитно претпоставува дека постојат два вида театри: театар кој им припаѓа на авторите и театар во кој вистинскиот автор е прикажувачот на делото, кој ги развива и ги степенува визуелните аспекти на театарот.
Лукас Васкес
Лукас Васкес Иглесиас ( роден на 1 јули 1991 година) — шпански професионален фудбалер кој игра за Реал Мадрид и занационалниот тим на Шпанија на позицијата десно крило.
Васкес ја претставувал Шпанија на Евро 2016 година.
Спиреи
Повеќето видови се грмушки, но постојат и тревести растенија. Повеќето имаат прости листови, но родовите Aruncus и Sorbaria имаат пересто насечени сложени листови. Плодните листови се одделни и неколку (2-5). Повеќето членови на ова потсемејство даваат цветови кои, по опрашувањето, созреваат и даваат плодови составени од агрегати на фоликули.
Светско првенство во ватерполо 2013
Светското првенство во ватерполо 2013 било одржано од 21 јули до 3 август како дел од 15. Светско првенство во водени спортови одржано во Барселона, Шпанија.
IC 1484
IC 1484 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 27 м 4,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +14° 5' 7".
Други поделби
Проучување на IC 1484 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Список на мртви јазици во Северна Америка
Ова е список на мртви јазици во Северна Америка.
Свети Никола Чудотворец (кована пара од 2018 година)
Свети Никола Чудотворец — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2018 година.
Опачина
На опачината, во средишниот дел од монетата е прикажан ликот на Свети Никола со испечатен златен ореол и украс во позадина. Над ликот на светецот се поставени два розови кристали Сваровски. Долж вертикалните рабови е испишано името на светецот кој е прикажан на парата, а во долниот лев агол е испишана ознаката „Аg 925“.
Идиот
Идиот е личност со недоволен психички развој. Во повеќето случаи лицето не го владее говорот како средство за општење со луѓето, односно не употребува говор, не го разбира и се смета дека општото ниво на развој кое го постигнал не соодвествува на неговата возраст.
1596
1596 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1596 година од новата ера, 596. од вториот милениум, 96. од XVI век и седма од 1590-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7104 и 7105 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6346 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5356 и 5357 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2349.