cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Струмички конгрес од 1904
Работа
Во април 1904 година бил свикан конгрес во месноста Кулата на Огражденските планини на кој присусутвувале делегати од Струмичкиот револуционерен округ под претседателсво на Ѓорче Петров. Главни прашања кој биле разгледани се независноста на Организацијата, одговорноста по Илинденското востание и односот кон Мирцштешките реформи.
Одлуки
Била осудена предвременоста на Илинденското востание, исто така биле осудени Солунскиот конгрес и Смилевскиот конгрес, а бил критикуван и Дамјан Груев поради тоа што го поддржал кревањето на востание.
Конгресот ја осудил дотогашната централизација на Организацијата и се побарало широка децентрализација.
Струмичкиот револуционерен округ изгласал недоверба на Христо Татарчев и Христо Матов, а за нови задгранични претставници биле предложени Пере Тошев и Димитар Стефанов.
Струмичкиот окружен конгрес е првиот конгрес кој се одржал по востанието и на овој конгрес првпат била резагледана работата на реформската комисија и каков однос да се заземе кон Мирцштешките реформи. Во однос на овие реформи Конгресот зазел негативен став при што било истакнато дека:
На окружниот револуционерен комитет особено му сметала работата на рускиот цивилен агент Николај Демерик кој му предложил на главниот инспектор Хусеин Хилми паша нова тактика за гонење и уништување на организациските чети.
Новата тактика која била предложена се сосотоела од палење на куќите во кои ќе се открие дека престојувале четите. Оваа тактика турската војска не ја применувала пред Илинденското востание, освен во текот на самото востание кога биле палени цела села, а вакавата пракса била прекратена со крајот на самото востание и доаѓањето на реформската комисија.
Затоа Конгресот решил да се даде видлив израз на народно негодување и незадоволство на цивилните агенти и странските офицери кој требало да учествуват во спроведувањето на реформите.
Ефикасно корпоративно управување
Компаниите со добро корпоративно управување се придржуваат кон посебни правила за известување. Ова има посебно значење за компаниите кои излегуваат на пазарот на капитал. За да можат да донесат одлука дали да инвестираат во некоја компанија, инвеститорите сакаат да бидат сигурни каде вложуваат со цел таквите вложувања да не им донесат штети или загуби. Стандардизираните системи на обелоденување на податоци и информации за компаниите, заедно со стандардизираните практики на работењето на компаниите воопшто, им обезбедуваат сигурност на инвеститорите дека вложувањето го вршат во услови на најмал ризик. За да се постигне целта за воспоставување на фер, коректни и транспарентни односи на пазарот, отпочнат е процес на приближување на регулативите што се однесуваат на корпоративното управување. Овој процес можеме да го сфатиме како воведување на корпорациски јазик што можат да го разберат сите пазарни учесници. Тоа се остварува преку градење на регулативи во земјите врз основа на принципи за кои е постигнат договор во меѓународни рамки. Кога ја развива сопствената регулатива, секоја земја треба да поаѓа од специфичностите на нејзиниот корпоративен амбиент, но во исто време, треба да се труди колку што е можно повеќе истата да ја втемелува врз општоприфатените стандарди и принципи. Прилагодувањето на регулативите кон принципите договорени на глобално ниво, во голем дел значи и прифаќање на заедничка рамка за добро корпоративно управување во компаниите.
Корпоративното управување станува се позначајно прашање за македонската економија. Компаниите, регулаторите и Владата му посветуваат сè повеќе внимание. Постојат две основни причини за ваквиот развој:
Ноќ во музејот: Тајната на гробницата (филм)
Ноќ во музејот: Тајната на гробницата (англиски: Night at the Museum: Secret of the Tomb) — американски филм од 2014 година, во режија на Шон Леви. Во главните улоги настапуваат: Бен Стилер, Робин Вилијамс, Овен Вилсон, Стив Куган, Ден Стивенс, Рами Малек, Бен Кингсли, Дик ван Дајк и Мики Руни. Филмот претставува трето продолжение на серијалот „Ноќ во музејот“.
Содржина
Во природонаучниот музеј се подготвува нова изложба која треба да ја организира чуварот Лари (Бен Стилер). Во музејот се поканети бројни гости, кои се воодушевени кога музејските експонати се појавуваат во живо. Но, неочекувано, среде претставата, музејските експонати започнуваат да се однесуваат необично. Поради тоа, претставата завршува катастрофално. Лари дознава дека причината за тоа лежи во корозијата на волшебната табла која се наоѓа во музејот. Оттука, тој успева да издејствува да го испратат во Британскиот музеј во Лондон каде се наоѓа фараонот кој ја знае тајната на волшебната табла. На патувањето во Лондон, Лари со себе ги поведува и својот син и неколку експонати од музејот. Таму, во борбата да ја спасат волшебната табла, групата се соочува со големи проблеми предизвикани од сер Ланселот, кој сака да ја присвои волшебната табла за себе. Сепак, по многу проблеми, тие успеваат да ја спечат корозијата на таблата, со што ја отстрануваат опасноста музејските експонати засекогаш да останат замрзнати.
NGC 7500
NGC 7500 — леќеста галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7500 се споменува и како UGC 12399, MCG 2-59-4, CGCG 431-8, NPM1G +10.0579.
Откривање
Објектот е откриен на 8 август 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7500 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 7500 има привидни димензии од 2,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 10 м 29,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 0' 46"". Положбениот агол на објектот е во износ од 125°.
Други поделби
Проучување на NGC 7500 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 70620. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1164. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Фердинандо Галијани
Фердинандо Галијани (Ferdinando Galiani; 2 декември 1728, Кјети – 30 октомври 1787, Неапол) — италијански економист и истакнат деец на просветителството. Ниче го нарекол „најдлабокиот и најпрониклив ум на XVIII век“,
Кариера и трудови
Галијани е роден во градот Кјети, а добил темелно образование кај чичко му во Неапол и Рим со намера да стане свештеник. Уште од раната младост пројавувал надареност во економијата, но уште повеќе се истакнувал со неговата духовитост. На возраст од 22 години се запопил па напишал две дела со кои се прочул надалеку низ Европа. Во „Расправа за парите“ (Trattato della moneta) на тема монетарната политика се истакнал како застапник на меркантилизмот. Делото ја обработува трговската размена од разни агли, но секогаш со особен нагласок на безредието кое владеело во монетарниот систем на неаполската држава. Со другото дело, насловено како „Собир на смртта на џелатот“ (Raccolta in Morte del Boia) Галијани се прочул како хуморист, и уживал голема популарност во италијанските книжевни кругови кон крајот на XVIII век. Книгата се состои од низа расправи по повод смртта на јавниот џелат и претставува своевидна пародија на стиловите на тогашните неаполски писатели. Како голем познавач на политиката и истакнат општественик, Галијани поттикнал интерес кај кралот Карло и либералниот министер Бернардо Танучи. Така, во 1759 г. бил назначен за секретар на неаполската амбасада во Париз. На функцијата се задржал десет години, по што се вратил во Неапол и станал советник во трговскиот суд. Во 1777 г. бил назначен за управник на кралските владенија.
„Дијалози за трговијата со жито“
Како економист, Галијани највеќе се истакнал со делото „Дијалози за трговијата со жито“ (Dialogues sur le commerce des blés), објавено на француски јазик во 1769 г. во Париз. Ова дело во лесен стил и полно пријатна досетливост го висхитило Волтер кој го опишал како мешавина од Платон и Молиер. Расправата се однесува на слободата во трговијата со пченка, со особен осврт на кралскиот указ од 1764 г., според кој извозот на мора да запре ако цената достигне извесна висина. Галијани ја изложува својата противтеза - дека систем воопшто не треба да постои бидејќи во различни важат различни услови, па затоа управата треба да се раководи според конкретниот случај.
Покрај сета остроумност, Галијани западнал во најтешката заблуда на меркантилизмот — дека една земја не може да добие без друга да изгуби. На истиот став бил Волтер, па дури и Пјетро Вери. Во претходната расправа, Галијани оди дотаму што застанува зад одлуката на властите да ја снижуваат вредноста на својата валута.
Сè до неговата смрт, Галијани редовно се допишувал со пријателите од Париз. Најзначајно меѓу нив е пријателството со Мадам д'Епине. Овие преписки се објавени во 1818 г.
Длабински кварк
Длабински кварк, убав кварк или b-кварк (симб. b, од анг. bottom или beauty) — кварк од третото поколение со полнеж од −1⁄3 e. Иако квантната хромодинамика ги опишува слично сите кваркови, длабинскиот кварк е лесно препознатлив по опитен пат (со техниката наречена B-обележување) поради големата гола маса (околу, нешто над четирипати повеќе од протонот) и ниските вредности на елементите Vub и Vcb во ККМ-матрицата. Бидејќи за CP-нарушувањето се потребни три поколенија на кваркови, мезоните што имаат длабински кварк се најлесни честички за употреба при иследувањето на таа појава; вакви опити се спроведуваат од БаБар, „Бел“ и LHCb.
Друга особеност на длабинскиот кварк е тоа што тој е производ на речиси сите распади на врвниот кварк, и често се јавува како распаден производ од Хигсовиот бозон. Длабинскиот кварк е теоретски воведен во 1973 г. од јапонските физичари Макото Кобајаши и Тошихиде Маскава за да се објасни CP-нарушувањето. Поимот „длабински“ (bottom) е воведен во 1975 г. од израелскиот физичар Хаим Харари. Длабинскиот кварк првпат е откриен во 1977 г. со опитот E288 на екипата во Фермилаб под водство на Леон Ледерман, со добивањето на ботомониум при извршените судири. Во 2008 г. Кобајаши и Маскава ја добиле Нобеловата награда за физика за нивното објаснување на CP-нарушувањето. Кога е откриен, постоело мислење дека кваркот треба да се нарече „убав“ (beauty), но поимот „длабински“ (bottom) натежнал во употребата.
Длабинскиот кварк може да се распадне на горен или на волшебен кварк по пат на слабото заемодејство. Обата распада се потиснати од ККМ-матрицата, што значи дека животниот век на највеќето длабински честички (~10−12 с) е нешто повисок од оној на оволшебените (~10−13 с), но помал од оној на чудните (од ~10−10 до ~10−8 с).
Хадрони со длабински кваркови
Некои хадрони што содржат длабински кваркови се:
Исландски чај
Cetraria islandica, познат како исландски чај, е исландски лишај чија исправена, лиснава навика му дава изглед на мов, од каде најверојатно доаѓа неговото име.
Опис
Често е со бледа костен боја, но значително варира, понекогаш е речиси целосно сиво-бел; и расте до височина од 3 до 4 инчи, гранките се канализираат или се тркалаат во цевки, кои завршуваат со зарамнети лобуси со рабови со реси.
Опсег
Расте изобилно во планинските предели на северните земји, а особено е карактеристичен за падините на лавата и рамнините на западниот и северниот дел на Исланд. Се наоѓа на планините на северен Велс, северна Англија, Шкотска и југозападна Ирска Во Северна Америка, неговиот опсег се протега низ арктичките региони, од Алјаска до Њуфаундленд и на југ во Карпестите Планини до Колорадо и до Апалачките планини во Нова Англија.
Екологија
Cetraria islandica е познат домаќин на лихениколозната вид на габа Lichenopeltella cetrariicola, која е позната од Европа и Исланд.
Состав
Во трговијата, тоа е светло-сиво грубо 'рскавично тело, речиси безбојно и има малку горчлив вкус. Содржи околу 70% лихенин или лишај-скроб, телесен изомер со обичен скроб. Исто така, дава посебна модификација на хлорофилот (наречен талохлор), фумарна киселина, лихеностеаринска киселина и цетраринска киселина (што му дава горчлив вкус). Создава хранлива и лесно сварлива амилична храна, која се користи наместо скроб во некои препарати од какао. Содржи и личестеринска киселина и протолихестеринска киселина.
Употреба
Не е многу баран, па дури и во Исланд само повремено се користи за правење народни лекови и во неколку традиционални јадења. Во поранешните времиња, многу повеќе се користел во леб, каши, супи итн. Цетраринска киселина или цетрарин, бел микро-кристален прав со горчлив вкус, е лесно растворлив во алкохол и малку растворлив во вода и етер. Се препорачува за медицинска употреба особено за алтернативна медицина, во дози од 2 до 4 зрна (0,1 до 0,25 грама), како горчлив тоник и лаксатив. Традиционално се користи за ублажување на болести на градниот кош,   иритација на оралната и фарингеалната мукозна мембрана и за сузбивање на сува кашлица.
Стандардизирани практики
Воведувањето на корпоративно управување не значи ништо друго туку стандардизација на практиките, процесите и однесувањето во компаниите, која се заснова врз принципите на одговорност, транспарентност и контрола во одлучувањето, секојдневното работење и известувањето за состојбите во компанијата.
Како и кај секоја друга стандардизација, нејзина цел е намалување на неизвесноста и ризикот од стапување во релации со компанијата, а во овој случај, осбено е важна целта за зголемување на довербата во компанијата. Прифаќањето на ваков, стандардизиран пристап кон управувањето и водењето на бизнисот, им носи на компаниите посебен вид додадена вредност – вредност произлезена од работење во етички рамки. Во компаниите со ефикасно корпоративно управување одлуките не се носат само со цел да се оствари економскиот интерес, туку и со цел таквите одлуки да не ги повредат интересите на останатите вклучени страни.
На полковникот нема кој да му пишува
На полковникот нема кој да му пишува (шпански: El coronel no tiene quien le escriba) - новела на колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес, првобитно објавена во 1961 година, иако Маркес го завршил пишувањето во јануари 1957 година, во Париз.
Содржина
Дејството се одвива во едно село во Јужна Америка, во кое живеат полковникот и неговата сопруга. Девет месеци претходно бил убиен нивниот син, Агустин. Полковникот и неговата жена, болна од астма, живеат во крајна сиромаштија и често гладуваат, така што одвреме-навреме се принудени да ги продаваат предметите од својот дом за да можат да се прехранат. Сепак, тој упорно го храни петелот што му го оставил синот, подготвувајќи го за борбите на петлите што треба да се одржат во јануари. Во минатото, полковникот се борел во војната за ослободување на својата земја. Пред 15 години, тој поднесол барање за државна пензија и, веќе 15 години, секој петок проверува дали добил одговор, но никогаш не стигнува пошта. Еден ден, полковникот го отповикува својот адвокат и пишува ново писмо до надлежното министерство. Бидејќи неговата сопруга постојано го наговара да го продаде петелот, полковникот му го нуди на својот кум, кој му дава аванс, ветувајќи му дека ќе најде купувач. Еден петок, откако повторно не добива никаква пошта, тој оди во арената, каде го затекнува својот петел како се бори во подготвителните борби при што целата арена му се восхитува. Во друга прилика, додека ги гледа другарите на неговиот син како играат карти, тој за првпат се соочува со човекот кој го убил неговиот Агустин. На крајот од романот, полковникот цврсто одлучува да не го продава петелот, туку да ги чека борбите закажани за јануари.
Осврт кон делото
Новелата „На полковникот нема кој да му пишува“ зборува за големата осаменост, но и за љубовта и приврзаноста. Покрај другото, во ова дело, напишано десет години пред објавувањето на „Сто години самотија“, се споменуваат главните ликови од овој роман. Исто така, ликовите од делото „На полковникот нема кој да му пишува“ се појавуваат и во романот „Кобниот час“ од 1962 година. Уште од моментот кога била објавена, оваа новела се сметала за ремек-дело во книжевноста напишана на шпански јазик и за неа се напишани бројни студии.
Според новелата, во 1999 година, мексиканскиот режисер Артуро Рипстејн го снимил истоимениот филм во кој полковникот го глуми Фернандо Лухан, а улогата на неговата сопруга ја игра Мариса Паредес.
Мери Андерсон
Мери Андерсон (англиски: Mary Anderson; 1866 – 1953) била изумител на бришачите за ветробранското стакло за автомобили. Патенот ѝ бил назначен во 1903 година.
Изум
Пред да биде произведен првиот автомобил во Соединетите Американски Држави, Мери Андерсон, 1903 година патентирала механички брисачи за предното стакло. Со раѕновидни интереси и прагматична,  Мери Андерсон, успешно се занимавала со градењето, а успешно одгледувала и јасмин.
Механизмот, кој се состоел од рачка, лост и обложена гума, од 1916 година, бил стандарден дел од опремата во Соединетите Американски Држави, а по истекот на своите права, во 1920 година, нејзиниот изум бил воведен во автомобилската индустрија низ целиот свет. Од нејзиниот патент, за време на нејзиниот живот, Марија Андерсон немала многу. Се обидела да го откупи правото за произведување на бришачи во голема мера но не било успешно. Единствениот приход што го заработила од нејзиниот патент била еднократна провизија за пренесување на правото на производство за одреден период, но условите биле многу неповолни за неа.
Во почетокот на пронајдокот на Мери Андерсон, се наоѓал на остри критики, дури и потсмевање. Многу сметале дека брисачите за предно стакло, му го одвлекуваат вниманието на возачот во текот на возењето. Обичен начин за чистење на предното стакло во текот на патувањето,во почетокот на 20. век, се подразбирало застанување на автомобилите и рачно бришење на предното стакло од автомобилот.
Европска асоцијација на произведувачите на автомобили, објавила податок дека во 2008 година. се произведени околу 50 милиони автомобили во светот. Сите тие во себе го имаат вградено пронајдокот на Мери Андерсон.
Бела Порч
Денари Тејлор (англиски:Denarie Taylor; родена на 8 февруари 1997), професионално позната како Бела Порч (англиски: Bella Poarch), е американска пејачка и видео блогерка со филипинско потекло. На 17 август 2020, го објавила видеото со најмногу допаѓања на TikTok. Таа е најследена личност на TikTok на Филипините. Во мај 2021, го објавила својот деби-сингл „Build a Bitch“.
До 8 февруари 2023 имала преку 92.8 милиони следбеници на TikTok, и со тоа се наоѓа на трето место на лица со најмногу следбеници на платформата. Во 2021, потпишала договор за снимање музика со Warner Records.
Детство
Бела Порч е родена на 8 февруари 1997 година, на Филипините. Ја одгледала баба ѝ во сиромашните квартови, а на тригодишна возраст била посвоена. Ја посвоил Американец кој служел во американската војска, а неговата жена била Филипинка; тие двајцата се запознале во Саудиска Арабија. Во едно интервју Бела Порч кажува дека таа и нејзиниот посвоен брат биле многу малтретирани во текот на целото нејзино детство, сè додека не се запишала во војска. Нејзиното семејство (освен двете нејзини постари сестри кои сè уште живеат на Филипините) се преселило во Сан Франциско, а кога таа имала 13 години семејството се преселило во Тексас поради потребата за бајпас операција на нејзиниот татко.
Музичка кариера
Во јануари 2020 година, Порч креирала сметка на TikTok. Таа започнала активно да објавува содржини на TikTok и се стекнала со популарност откако нејзините видеа за синхронизирање на усни станале вирални, особено видеото каде што ги синхронизира усните со „Sophie Aspin Send“ од Millie B. Тоа видео станало најлајкуваното видео на TikTok на сите времиња. По успехот на TikTok, отворила канал на YouTube и страница на Твитер.
Во декември 2020 година, зголемената популарност на Порч го привлекла интересот на две големи професионални организации за еспорт - 100 Thieves и FaZe Clan, кои покажале интерес за неа за да создава содржин под нивен банер. Во мај 2021 година, Порч потпишала договор за снимање со Warner Records.
На 14 мај 2021 година, Порч го издала својот деби-сингл „Build a Bitch“. Во спотот за песната се појавуваат и други популарни интернет личности, како Валкира, Миа Калифа, Бретман Рок и ЗХЦ.
Порч го објавила своето прво EP, Dolls, на 12 август 2022 година. На него се нејзините претходни песни „Build a Bitch“, „Inferno“ и „Dolls“, како и новите песни „Villain“, „No Man's Land“ и „Living Hell“. Ролинг Стоун го пофалил мрачниот поп-тон на EP.
1455
1455 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1455 година од новата ера, 455. од вториот милениум, 55. од XV век и шеста од 1450-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6963 и 6964 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6205 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5215 и 5216 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2208.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1455 година се протега во 4091 и 4092, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4151 и 4152 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1998. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 859 и 860 исламска година.
Ема Кунц
Ема Кунц (1892–1963) била швајцарска исцелител, истражувач и уметник. Објавила три книги и изработила многу цртежи.
NGC 5037
NGC 5037 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ема Кунц
Раниот живот
Ема Кунц е родена во семејство на ткајачи во 1892 година во Бритнау, Швајцарија.
NGC 5037
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5037 се споменува и како MCG -3-34-29, IRAS 13123-1619.
Откривање
Телото е откриено на 31 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Ема Кунц
Кариера
Кунц не била обучена уметничка; таа се одликува како аутсајдер уметник. Инспирирана од духовната еволуција, таа гатала со нишало и ги создавала своите цртежи со радиестезија. Кунц немала намера нејзините дела да се гледаат во ликовен контекст; ниту едно од нејзините дела не било насловено или датирано. Наместо тоа, Кунц ги запишала медицинските значења на нејзините дела во книги.
Кунц започнала да создава цртежи од големи размери на милиметарска хартија со молив, молив во боја и маслени пастели почнувајќи од 1938 година. Таа смета дека нејзините цртежи се холограми кои може да се доживеат повеќедимензионално.
NGC 5037
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5037 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 5037 има привидни димензии од 2' х 0,6'.
Ема Кунц
Кариера
Во 1942 година во Виренлос, Кунц ја открила „АИОН А“, лековита карпа. Карпата сè уште се ископува од истото место, а се продава во Швајцарија.
Во моментот на нејзината смрт, Кунц зад себе оставила значителен дел од 400 цртежи. Првата изложба на Кунц во раните 1970-ти, постхумно.
18
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
NGC 5037
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 14 м 59,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -16° 35' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.
Други поделби
Проучување на NGC 5037 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 46078. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 285; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6113. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 737.
18
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 18 година се протега во 2654 и 2655, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2714 и 2715 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 561. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 623 и 622 година пред хиџра.
Надворешни врски
10er
Ема Кунц
Кариера
Галеријата Serpentine од Обединетото Кралство ја претстави втората самостојна изложба на Кунц во 2019 година; изложбата го одбележа првото самостојно прикажување на Кунц во Обединетото Кралство. За изложбата, уметникот Христодулос Панајоту произведе камени клупи ископани од AION A.
Наследство
Еден научник рекол, споредувајќи ја со други жени-уметнички, „ Хилма аф Клинт, Агнес Мартин и Ема Кунц ѝ пристапија на геометриската апстракција не како формализам, туку како средство за структурирање на филозофски, научни и духовни идеи. Користејќи линија, геометрија и мрежа, секој од овие уметници создал дијаграмски цртежи на нивното истражување на сложени системи на верување и ресторативни практики.“
Центарот Ема Кунц е основан во 1986 година од Антон К. Мајер, роднина на Кунц, за да ги зачува истражувачките наоди и уметноста на Кунц. Музејот Ема Кунц бил отворен во 1991 година.
IC 1535
IC 1535 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 27 март 1906 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1535 е од видот *.
Други поделби
Проучување на IC 1535 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката.
Кримскотатарска азбука
Кримскотатарската азбука е азбука што ја користи кримскотатарскиот јазик. Азбуката е заснована на кирилицата со одредени прилагодувања што се потребни за фонетско-фонолошкиот систем на јазикот.
Свети Ѓорѓи (Ениџевардарско)
Свети Ѓорѓи (Άγιος Γεώργιος, Агиос Георгиос), на турски: Дорт Армутлар — село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, денес во општината Постол на истоимениот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 232 жители (2011), сочинето исклучиво од Македонци.
Географија
Селото е сместено во Солунското Поле, 2 км западно от Кадиново и 15 км од Пазар (Ениџе Вардар) во иста насока.
Во Отоманското Царство
Селото веројатно е основано од жители на Меглен кои се преселиле на југ бегајќи од исламизацијата на областа. Црквата „Св. Ѓорѓи“ е изгорена во 1877 г. од турска војска која престојувала во селото на пат за Одрин за време на Руско-турската војна. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. ''Св. Георги (Дорт Армутлар)'' брои 160 жители Македонци.
Училишниот инспектор Никола Хрлев во 1909 г. напишал за селото:
Според српскиот географ Боривое Милоевиќ, во периодот пред Балканските војни селото се состоело од 18 македонски куќи.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 100 жители, кои во 1920 г. пораснале на 125 лица. Бидејќи немало поволни услови, во селото не се доселувани грчки колонисти, па затоа останало чисто македонско. Така, во 1928 г. 168 жители кои во 1940 г. се зголемиле на 240. Во следните десетлетија населението на Свети Ѓорѓи бележи умерен развој, иако во 2000-тите е забележан голем пад на населението (од 359 во 2000 на 232 во 2011 г.)
Стопанство
Селото е многу богато поради плодното земјиште и целосното наводнување. Се произведува овошје (праски и круши), жито, памук и др. Застапено е и краварството.
Цел на корпоративното управување
Цели на корпоративното управување:
Ефикасното корпоративно управување придонесува за одржлив економски развој преку подобрување на перформансите на компаниите и на нивниот пристап кон надворешни извори на капитал. Тоа ја зголемува профитабилноста на компаниите и овозможува побрз раст. Доброто корпоративно управување треба да обезбеди соодветни поттици за одборот на директори и менаџментот да ги остварат целите кои се во интерес на компанијата и акционерите и кои треба да обезбедат делотворен мониторинг, и со тоа да ја охрабрат фирмата ефикасно да ги користи своите ресурси.
ЦЦЦ-Спранди-Полковице
ЦЦЦ-Спранди-Полковице (CCC-Sprandi-Polkowice; кратенка според UCI: CCC) — професионална континентална велосипедска екипа основана во Полска. Порано позната како ЦЦЦ-Мат, екипата станала позната како ЦЦЦ-Полсат во 2002 година. Во 2004 и 2005 година, екипата била позната како Хоп-ЦЦЦ-Полсат, враќајќи се на ЦЦЦ-Полсат во 2006 година. Од 2007 до 2011 година, екипата била позната како ЦЦЦ-Полсат-Полковице и боите на екипата се портокалова и црна боја.
Чешлики
Чешликите (науч. Dipsacaceae) се семејство на цветни растенија од редот Чешликовидни (Dipsacales). Фамилијата содржи околу 350 вида на повеќегодишни и двегодишни билки и грмушки во единаесет рода. Растенијата се автохтони во највеќето умерени подрачја во Европа, Азија и Африка. Некои видови со време се натурализирани и на други места.
Фамилијата ги содржи следниве родови:
Фотоапарат
Вовед во фотографија и фотоапарат:
Фотографијата денеска е составен дел од животот до таа мерка што просечна личност во една развиена западна земја се среќава со повеќе од 1000 фотографии во текот на денот.Фотографиите ги чуваат личните сеќавања (семејни фотографии) и не информираат за јавните настани (новинска фотографија).Тие претставуваат средство за идентификација (фотографии за лични документи како пасош,возачка дозвола и сл.) и гламуризација (портрети на филмски ѕвезди); ни ги наближуваат далечните и егзотични места на планетата (патувачка фотографија); вселената (астрална фотографија); како и микроскопски сцени внатре во човечкото тело (медицинска и научна фотографија). Многу специјализирани комерцијални категории вклучувајќи модна, рекламна и архитектонска фотографија исто така спаѓаат под широкиот чадор кој ја дефинира функцијата на фотографијата во денешното општество. Улогата на фотографијата во визуелните уметности била предмет на многубројни дебати. Од самиот почеток фотоапаратот бил сметан како конкурент на сликарската четка. Неговата способност без многу напор да регистрира и репродуцира тонови, детали и перспектива дефинитивно има ставено крај на одредени сликарски форми, како на пример минијатурните портрети. Денеска на широко се верува дека фотографијата влијаела врз сликарите да го напуштат реалистичното прикажуваъе и да се свртат кон интерпретативни и апстрактни стилови како импресионизмот, експресионизмот и кубизмот. Во основа фотографијата се смета за модерна уменост поради нејзиното доцно појавување и употребата на апарат кој пак е резултат на технологијата. Денеска сме сведоци на сè поголем број на уметници кои го напуштаат сликарството и се ориентираат кон фотографијата како изразено средство или во најмала рака комбинираат сликарство со фотографија. Зборот фотографија доаѓа од двата грчки збора "ФОС"(светлина) и "ГРАФОС"(со значење пишуваъе или цртање со светлината). Фотографијата е метод на изработка на трајни слики по пат на хемиска реакција која настанува кога светлината ќе допре до специјално припремена површина. Нејзиното откривање се случило во текот на првите три декади од 19 век како директна последица на напредокот во хемијата и оптиката. Станува збор за два посебни научни процеса кои кога биле комбинирани го овозможиле постоењето на фотографијата. Помалку е и чудно што фотографијата не била пронајдена и порано затоа што овие два процеса одвоено биле веќе познати, но дури откако биле искомбинирани во едно, фотографијата била откриена. Првиот од овие два процеса е оптички и се нарекува КАМЕРА ОБСКУРА (што во превод значи темна соба). Камера Обскура се состоела од затворена кутија со многу мал отвор на едната страна и стаклена плоча на другата страна.Вториот процес за пронаоѓање на фотографијата бил хемиски.
Аналогна фотографија:
До пред дваесетина години терминот Аналогна фотографија не се користеше толку често како денеска. Постоеше само Фотографија. Но со појавувањето на дигиталната фотографија како нејзина спротивност терминот Аналогна фотографија влезе во се почеста употреба. Аналогна Фотографија подразбира фотографија која е заснована врз хемиски процеси и користи филм како медиум за снимаъе на фотографиите.Таа беше доминантна форма на фотографија во текот на историјата сè до скоро, кога дигиталната фотографија полека го презема приматот. Денеска аналогната фотографија е истисната од масовна употреба.Ја користат професионални фотографи, студенти, уметници и романтичари кои според нечии мислења не можат да се помират со технолошкиот напредок.Веќе неколку фабрики кои до скоро произведувале филмови и материјали за аналогна фотографија ги имаат затворено своите погони и отпуштено своите работници. Дебати на тема Дали аналогната фотографија е веќе мртва? Сè се поактуелни и многу чести. За некои филмот се поистоветува со винилните плочи, остатоци од една ера која полека изчезнува.За други, тука вклучувајќи и професионални фотографи квалитетот на аналогната фотографија е сѐ уште ненадминат од дигиталната фотографија. Квалитетот на сликата кој се постигнува со аналоген фотоапарат е многу висок и фотографиите се многу остри. На другата страна аргументите против аналогната фотографија се дека никогаш не знаеш што имаш сè додека не го развиеш филмот, изгребани негативи итн. Непобитен факт е дека аналогната фотографија бара и дозволува многу поинаков пристап за разлика од дигиталната фотографија. Аналогната фотографија ја карактеризира поголема рационалност во бројот на снимените пози, што резултира во односот квалитет над квантитет, додека леснотијата со која се прават дигиталните фотографии резултира во однос квантитет над квалитет. Кај аналогната фотографија се потенцира моментот на фотографирање за разлика од дигиталната фотографија каде голем акцент се става на моментот на прегледување на снимената фотографија што секако е резултат на можноста веднашда се прегледува снимениот материјал во самиот апарат.Ова поместување честопати го привлекува вниманието од самиот субјект и сцена која се фотографира. Гледано од финансиска страна во старт аналогната фотографија е поевтина. Цената на аналогните фотографии е пониска од таа на дигиталните но кога ќе се додаде трошокот за филмови и нивно развивање тогаш трошоците се изедначуваат. Како и да е, и покрај прогнозите дека аналогната фотографија е веќе мртва таа сепак сѐ уште зазема значајно место во фотографската индустрија. Можеби не уште за долго но заљубеници во филмот секогаш ќе има.
Фотограм
Фотограмот е вид на фотографија за чија изработка не е потребен фотоапарат. Како техника се користела 40-тина години пред пронаоѓањето на фотографијата, а се изработува по принцип на контакт отпечаток, на тој начин што врз фотографска хартија се поставуваат дво или три – димензионални објекти и потоа се осветлуваат со светилка на висина од околу 60 см. Зависно од транспарентноста на употребените предмети по развиваъето на хартијата на неа ќе останат силуети со различни тонови врз темна позадина. Иако крајно едноставен, фотограмот овозможува огромен креативем потенцијал за создавање на геометриски, графички, текстуални или наративни сцени врз хартијата. За изработка на фотограм потребна е темна просторија, црвено или жолто-портокалово светло на кое хартијата не е осетлива, хемикалии за развиваъе и фиксираъе на фото хартија, фото хартија, копир - апарат, или обично насочено бело светло и предмети кои ќе ја изградат содржината на фотограмот. Забелешка: Дво-димензионалните предмети(или исечоци од хартија) даваат појасна контура отколку три-димензионалните предмети. Потемните предмети резултираат во посветли силуети, а посветлите поради поголемата пропустливост, во потемни. Доколку се користат исечоци од хартија мора да се земе предвид дебелината и светлосната пропустливост на хартијата.Подебела хартија пр.картон, која не пропушта светлина дава целосно бели, неодветлени силуети.
Камера обскура
Концептот на првиот познат фотоапарат сѐ уште привлекува внимание, пред сè на фотографи кои се занимаваат со експериментална фотографија, како и студенти по фотографија. И ден денеска се изработубаат висококвалитетни камери обскура од дрвени кутии и квалитетни објективи кои се вистински колекционерски примероци.Но најинтересно за овој прв тип на фотоапарати е тоа што тој може да се направи рачно и многу едноставно од неколку предмети кои можат да се најдат во сечиј дом. Во вака направената камера обскура се става фотохартија или филм и може да се направат оригинални фотографии со многу специфични визуелни одлики. Поради отсуството на објектив фотографиите не се исклучително остри, но поради оптичките крактеристики на камерата овозможуваат еднаква острина на снимената сцена, од само неколку сантиметри во првиот план до бесконечност.
Затворач
Еден од основните делови на фотоапаратот кој директно влијае врз квалитетот на снимената фотографија е затворачот.Тој се наоѓа на телото на фотоапаратот во форма на мал квадратест отвор покриен со метална или платнена завеса која може да се движи вертикално и хоризонтално. Овој тип затворачи се нарекува завесен затрорач.Кај некои фотоапарати затворачот се наоѓа во објективот и е во форма на ливчиња направени од метал кои се отвораат и затвораат со притискање на копчето за фотографирање.Ваквиот затворач се нарекува централен или уште лист затворач. Без разлика на конструкцијата затворачот ја регулира количината на светлина која влегува во апаратот и тоа преку времетраењето на отворањето и затврањето. Се мери во секунди и делови од секундата, па така вредностите обележани на одредувачот на брзината на затворачот-1,2,4,8,15,30,60,125,250,500,1000,2000,4000- всушност означуваат 1 секунда, половина секунда(2), четвртина секунда (4)....., триесетти дел од секундата(30)....., петстоти дел од секундата(500)....,двеилјадити дел од секундата(2000)....итн. Доколку некој од броевите се повторуваат,а се обележани со друга боја тогаш станува збор за цели секунди.Кај фотоапаратите со автоматски фокус каде вредностите на затворачот се испишани на електронскиот екран секундите може уште да бидат обележани со буквата Й до бројот.(пр.2й,4й,15й). Кога одредувачот на брзината на затворачот е наместен на буквата В, тогаш затворачот останува отворен сè додека се држи копчето за фотографирање,а се затвора по неговото отпуштање.На овој начин се овозможува затворачот да остане отворен подолго време во услови кога тоа е потребно. Од голема важност при одредување на должината на отворањето на затворачот е дека секоја вредност е двојно пократка од претходната и двојно подолга од следната (пр.60 е двојно пократка од 30 а двојно подолга од 125). Важно е да се знае кај фотоапаратите со автоматски опции затворачот се обележува со Тв или С.
Бленда
Блендата е исто како и затворачот од голема важност за квалитетот на снимената фотографија.Се наоѓа во објективот и е во форма на ирис составен од метални делови кои зависно од подесувањето создаваат поголем или помал кружен отвор. Кај некои фотоапарати се обележува со А или Ав. Зависно од големината на отворот, блендата го регулира интезитетот на светлината која влегува во апаратот. Отворот на блендата се регулира преку одредувачот на отвор на блендата која се наоѓа во форма на прстен на објективот.На скалата на прстенот вообичаени се следниве вредности: 1.4-1.8-2-2.8-4-5.6-8-11-16-22-32 (можни се И меѓувредности посебно кај автоматизирани фотоапарати), каде што помала бројка означува поголем отвор на блендата, а поголема бројка помал отвор, па така најголем отвор И најголем интезитет на светлина се постигнува со подесуваъе на блендата на 1.4, а најмал отвор и најмал интезитет на светлина со подесување на 32.Исто како и кај вредностите на затворачот, секоја вредност е двојно помала или поголема од претходната па така вредност од 4 пропушта двојно помалку светлина од 2.8 а двојно повеќе од 5.6. Кога зборуваме за вредностите на блендата зборуваме за отворање и затворање на истата каде што промена од поголема кон помала вредност (од 8 кон 5.6) зборуваме за отворање(отворот се зголемува) а во обратен правец за затворање(отворот се намалува). Карактеристично кога се говори за бленда е пред вредностите да се стави буквата ф (пр.ф/4, ф/8, ф/2.).
Дигитална фотографија
Во последните неколку години дигиталната фотографија е во значителен подем благодарение на подобрувањата во резолуцијата што пак го подобрува квалитетот на фотографиите.Со намалувањето на пазарните цени, нема сомневање дека дигиталната фотографија набрзо ќе ја надмине целосно аналогната.Високата цена на филмот и неговото развивање исто така придонесува многу луѓе да се свртат кон дигиталната фотографија.Аналогната фотографија има посебен шарм и е комплетно различно искуство, но практичните предности на дигиталната фотографија ја прават се попопуларна посебно помеѓу широката популација.
Могила (Отошница)
Могила — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Отошница. Наоѓалиштето претставува некропола и могила од римското време. На 23-тиот км од патот Крива Паланка-Куманово, од неговата десна страна има могила која е делумно оштетена со изградбата на патот. Нејзините димензии се 36 × 25 м во основата и зачувана висина од 3,5-4 м. Со заштитните ископувања, извршени во 1988-90 година, од страна на Музејот на Македонија била истражена една половина од могилата при што биле откриени 32 гроба, со кремирање и скелетно погребување. Таму биле најдени керамички и стаклени садови, предмети од коска, железо, сребро, монети и друго од I до IV век.
Химелпфортен
Химелпфортен (Himmelpforten; долногермански: Himmelpoorten) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Олдендорф-Химелпфортен.
Местоположба
Општината се потокот Холстербек.
Општински единици
Кон општината Химелпфортен припаѓаат следниве места:
Деби Либлинг
Дебора Либлинг — извршен директор за забава и филмски продуцент. Таа беше формално претседател на продукција на Универзал. Претходно, таа беше постар продуцентски извршен директор на Фокс 20th Century.
Пред нејзиниот почеток во Фокс 20th Century, таа беше Постар Заменик Претседател на оригиналното програмирање и развој на Комеди Централ, каде што таа беше одговорна за развојот на South Park. Таа беше номинирана за три Emmys за нејзината работа како Извршен Продуцент на South Park.
Либлинг ја направи промената од телевизија на филм, поради силата на студиските зделки што им помогнала на творците на филмовите како Џеј Роуч, Питер и Боби Фарели, Харолд Ремис, Мајк Џаџ, Стив Едекерк, Џон Дејвис и Џил Нетер.
Во Фокс, таа беше извршител на студиото која ја надгледуваше(работеше со) продукцијата на филмови, меѓу кои и "Народна топка": вистинска недоверба и Борат
Во јануари 2007 година, Либлинг беше промовирана за Претседател на Фокс Атомик продукцијата. Фокс Атомик престана со работа во 2009 година.
Либлинг дипломирала на Бостонскиот Универзитет во 1981 година.
Наводи
<references group="" responsive="">
NGC 2647
NGC 2647 — галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2647 се споменува и како CGCG 89-68, NPM1G +19.0188.
Откривање
Објектот е откриен на 30 октомври 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2647 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 2647 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 42 м 43 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 39' 4". Положбениот агол на објектот е во износ од 18°.
Други поделби
Проучување на NGC 2647 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 24463. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 141; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1396. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1311.
Демографија на Океанија
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 20em; text-align: right; font-size: 0.86em; line-height: normal;"> Oceania