cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Банска Штијавница
Историја
Првата рударска населба била основана од Келтите, во 3 век п.н.е. Веројатно била основана од келтското племе Котини, кои живееле во денешна централна Словачка, сѐ додека не биле депортирани во Панонија за време на Маркоманските војни, познати и како Германска војна (Bellum Germanicum) на Римјаните против германските племиња. Местото подоцна било населено од Словените. Во 10 и 11 век, била изградена утврдена населба од страна на Старите Словаци, кои местото го нарекле Terra banensium (земја на рударите) уште во 1156 година. Населбата во долината, од месното население била нарекувана Штијавница (кисел поток), а населбата погоре на ридот кој се викал Ligotavá hora, или Glanzenberg (во превод значи сјајна планина), ја нарекувале Бана (рудник). Заедничкото име Schebnyzbana за првпат било документирано во 1255 година. На локалното словенско население им се придружиле германски доселеници, кои почнале на пристигнуваат во 13 век. Со нивното доаѓање името се променило во германското име Шемниц (Schemnitz). Банска Штијавница го добила статусот кралски град во 1238 година, како еден од првите градови во Кралството Унгарија.
Во текот на средниот век, градот бил главен произведувач на сребро и злато во Кралството Унгарија. За време на Османлиските војни во Европа, Турците направиле големи напори да ги освојат богатите рударски градови во Горна Унгарија (Банска Штијавница, Банска Бистрица, Кремница), поради што во Банска Штијавница биле изградени моќни утврдувања, вклучувајќи и два замка во 16 век. Градот бил и еден од центрите на протестантската реформација, и ѝ припаѓал на т.н. протестантска „Лига на седумте рударски градови“ заедно со Банска Бела, Банска Бистрица, Кремница, Нова Бања, Љубјетова и Пуканец. Градот бил и водечки центар за иновации во рударската индустрија. Тој бил меѓу првите градови во светот, по францускиот град Ле Тио, кој го користел барутот во рудниците во 1627 година. Кога во 1722 година, рудниците биле поплавени, водата ја испумпувале со помош на парни машини, што била прва употреба на парни машини надвор од Обединетото Кралство. За да се исцеди водата од поплавените рудници бил изграден софистициран систем на резервоари за вода и канали, познати како тајхи, а бил изграден од локалните научници Јозеф Карол Хел, Максимилијан Хел и Самуел Миковини во XVIII век. Тајхи системот не само што ги спасил рудниците од затворање, туку со него се обезбедувала енергија за раната индустријализација.
Првото рударско училиште во Кралството Унгарија било основано во 1735 година од страна на Самуел Миковини. Со поддршка на кралицата Марија Терезија, училиштето било трансформирано во Академија за рударство. Во 1807 година, бил основан Шумарски институт со одлука на царот Франц Јосиф, а во 1848 година, училиштето било преименувано во Академија за рударство и шумарство, кој бил првиот технички универзитет во светот. Во 1919 година, по создавањето на државата Чехословачка, Академијата за рударство и шумарство била преместена во градот Шопрон, во Унгарија. Некогашната академија денес има наследници во Универзитетот во Мишколц, Словачкиот универзитет за технологија во Братислава и колеџите во Шопрон, Секешфехервар и Дунаујварош.
Во 1782 година, Банска Штијавница била трет по големина град во Кралството Унгарија, по Позсони (денешна Братислава) и Дебрецин. Градот броел 23.192 жители, а со предградијата имал околу 40.000 жители. Бидејќи развојот на градот бил условен од рударската активност, со нејзиното намалување во втората половина на XIX век, градот полека згаснувал. Денес, Банска Штијавница е важен центар за рекреација и туризам, со оглед на богатото историско наследство.
Знаменитости
Поради особено добро сочуваните средновековни архитектонски градби, градот на 11 декември 1993 година бил запишан од УНЕСКО во списокот на светското културно наследство. Во центарот на градот се наоѓа историскиот Плоштад на Светото тројство (словачки: Trojičné námestie), во кој доминира кружниот пил. На плоштадот се наоѓаат и Градското собрание и Минеролошкиот музеј, во кој често се одржуваат културни манифестации.
Готското градско собрание од 14 век било реновирано меѓу 1507–1679 година во ренесансен стил, бил споен со капелата Света Ана, која била срушена во 18 век, а на нејзино место била ставена скулптурата на Света Богородица. Двата дворци, стариот (словачки: Starý zámok) и новиот (словачки: Nový zámok), биле претворени во музеи. Во Музејот за рударство има и подземен ходник долг два километра, по кој се прави обиколка на рудникот за сребро од 17 век, а уште постариот рудник Гланценберг, кој се наоѓа под центарот на градот, бил посетуван од туристи уште од времето на царот Франц Јосиф.
Денес како зона за рекреација, служат и каналите тајхи, кои имаат мрежа со должина од стотина километри.
Цркви
Во Калварија Банска Штијавница (словачки: Banskoštiavnická Kalvária) постои комплекс на цркви и капели кои се наоѓаат во близина на Остри врх, кој бил изграден во 18 век од страна на Језуитите.
Збратимени градови
Банска Штијавница е збратимена со градовите:
Музеј на Старата скопска чаршија
Музејот на Старата скопска чаршија — музеј во Скопје, сместен во рамките на Сули ан во Старата скопска чаршија. Основан е како придружна институција на Музејот на Град Скопје во мај 1983 година, со задача да ја прикаже историјата, културната вредност и занаетите во чаршијата.
Вкупната површина која ја зафаќа просторот на кој е сместен музејот изнесува 473 м2, од кои 355 служат како изложбен простор, додека остатокот го сочинуваат придружни простории. Поставката на музејот се состои од археолошки, историски дел, уметничка галерија и етнолошки дел.
Дејност
Дејноста на музејот е сложена и се состои од систематска научноистражувачка и прибирачка работа, обработка на музејски збирки и создавање информативни средства за тие збирки, прикажување на збирките преку постојани и повремени изложби и објави, како и заштита и чување на музејски предмети.
Археолошки дел
Во археолошкиот дел се прикажани предмети, добиени како резултат на археолошките истражувања спроведени на просторот на чаршијата и на тврдината Кале, кои се однесуваат на периодот од средниот век до отоманското време. Најзастапени од овој период се монетите и предметитен изработени од керами, коишто сведочат за разновидната трговија и култура на просторот на чаршијата.
Историски дел
Историскиот дел бил отворен во 1985 година и во него се изложени фотографии, карти, табеларни прегледи и планови, кои сведочат за развитокот на чаршијата низ историјата.
Уметничка галерија
Во уметничката галерија се прикажани уметнички дела од познати македонски сликари, на кои се прикажани мотиви од чаршијата. Така, изложени се слики од уметници од првата генерација на македонски сликари, како што се: Никола Мартиноски, Димитар Пандилов, Томо Владимирски и Вангел Коџоман; но и дела од некои современи македонски уметници, како: Родољуб Анастасов, Петар Мазев и Душан Перчинков.
Етнолошки дел
Етнолошкиот дел е наменет за прикажување на животот во чаршијата низ историјата. Тоа е направено преку претставување на најшироко распространетите занаети, меѓу кои се врбојуваат: кујунџискиот, терзиско-срмаџискиот, папуџискиот и ѓурчиско-кожуварскиот занает.
393
393 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 393 година од новата ера, 393. од првиот милениум, 93. од IV век и четвртта од 390-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5901 и 5902 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5143 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4153 и 4154 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1146.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 393 година се протега во 3029 и 3030, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3089 и 3090 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 936. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 236 и 235 година пред хиџра.
NGC 2533
NGC 2533 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Крма, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2533 се споменува и како OCL 695, ESO 430-SC19.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2533 е од видот III1p. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,6 m. NGC 2533 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 8 ч 7 м 4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 29° 52' 0".
Други поделби
Проучување на NGC 2533 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 362; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6567. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 52.
Kerplunk (албум од Green Day)
Kerplunk е вториот албум од американската панк рок група Green Day.
Битолски весник
„Битолски весник“ — еден од најстарите весници во Македонија и излегува еднаш неделно. На 28 април 2009 ја одбележал својата 45-годишнина. Весникот од 2005 година ја доделува и новинарската награда „Тоде Петревски“.
Среднодолногермански јазик
Среднодолногермански јазик (герм. Mittelniederdeutsche Sprache, изворно: Niederdeutsch) e јазик кој потекнувал од старосаксонскиот (т.е. стародолногерманскиот) и е предок на современиот долногермански јазик. Имал голема важност како службен јазик (лингва франка) на големиот стопански сојуз наречен „Ханза“. Се говорел од околу 1100 до 1600 г.
Сродни јазици
Соседни јазици на среднодолногерманскиот во дијалектен континуум на западногерманските јазици биле среднохоланскиот на запад и средногорногерманскиот на југ, кој потоа бил заменет со нововековниот горногермански.
Овој јазик е извор на голем број на заемки во нордиските јазици, што се должи на близките трговски врски помеѓу народите во Ханзата. Како таков, се смета за најголем извор на заемки во континенталните скандинавски јазици и естонскиот јазик.
Историја
Среднодолногерманскиот претставувал лингва франка на Ханзата, и се говорел во сите краишта околу Северното и Балтичкото Море. Извор на јазикот било наречјето во градот Либек. Со тек на време правописот почнал да се стандардизира, но јазикот ne доживеал кодификација.
Важноста на јазикот и неговото влијание се забележува и денес по многуте заемки навлезени во скандинавските, балтофинските и балтичките јазици, како и во стандардниот германски и англискиот јазик.
Во доцното средновековие среднодолногерманскиот го изгубил својот престиж за сметка на нововековниот горногермански. Ова елитно наречје најпрвин се јавило во писменото општење и книжевноста, а потоа и во самиот говор на високите класи. Причините за оваа промена е опаѓањето на моќта и влијанието на Ханзата, проследено од политичката несамостојност на северна Германија и културната предоминантност на средна и јужна Германија со доаѓањето на протестантската реформација и Лутеровата Библија.
Tenthredinidae
Tenthredinidae е најголемата фамилија на растителни оси, со повеќе од 7.500 видови ширум светот, освен во Австралија поделени на 430 родови. Ларвите се тревопасни и обично се хранат со зеленилото на дрвјата и грмушките, со повремени исклучоци. Ларвите на видовите кои се хранат надворешно наликуваат на мали гасеници. Како и кај сите ципокрилци, обичните растителни оси претрпуваат целосна метаморфоза.
Фамилијата нема лесно видливи дијагностички одлики, иако комбинацијата од пет до девет антени се јасно одвојување на првиот абдоминален тергум од метаплевронот. Овие растителни оси често се црни или кафеави, и долги од 3 до 20 мм. Како и другите растителни оси, им недостига тенок „појас на оса“ помеѓу градниот кош и абдоменот, карактеристичен за многу ципокрилци.
Голем број на видови и родови се опишани од фосилите како што се Eriocampa tulameenensis и Pseudosiobla campbelli од Британска Колумбија.
Таксономија
Tenthredinidae се поделени на седум потфамилии. Од 430 родови, девет содржат повеќе од 50 видови.
Потфамилии и родови
Потфамилиите и родовите во ова семејство вклучуваат:
Филогенија
Од овие потфамилии, Tenthredininae и Allantinae се сестрински групи и заедно формираат сестринска група на Nematinae.
Сфинга во Бучеџи
Сфинга (Sfinxul) – е природна карпеста формација во Паркот на природата Бучеџи која се наоѓа во Бучеџишките Планини во Романија. Сместена е во комплексот на карпести формации Бабеле, на надморска височина од 2216 метри.
Првата фотографија на „Големата сфинга во Бучеџи“ најверојатно била снимена околу 1900 година. Оваа фотографија била направена фронтално, а не странично, како што обично се појавува на сликите во денешно време. Прекарот, добиен врз основа на наликувањето на Големата сфинга во Гиза, го добила во 1936 година. Сликата на сфингата се појавила кога карпата, со висина од 8 и ширина од 12 метри, била гледана под одреден агол. Мегалитот најјасно се оцртува на 21 ноември, кога Сонцето заоѓа.
Во романски филмови
Сфингата од Бучеџи се појавува во филмот „Дакијци“ од 1967 година, каде што е жртвено место за богот Залмоксис. Се појавува и во филмот „Буребиста“ од 1980 година, во кој се изедначува со античкиот дачијски крал и вечноста на романскиот идентитет.
Балкан бенд (телевизиска серија)
Балкан бенд — македонска хумористична серија во режија на Коле Ангеловски.
Бекешчаба
Бекешчаба (унгарски: Békéscsaba, словачки: Békešská Čaba) — град кој се наоѓа во Унгарија, смештен во југоисточниот дел на земјата. Бекешчаба е административен центар на округот Бекеш.
Градот има население од 64.852 луѓе според пописот од 2008 година. Бекешчаба е главен центар на националното словачко малцинство во Унгарија.
Градот Бекешчаба од главниот град на државата, Будимпешта е оддалечен околу 220 километри југоисточно.
Градот се наоѓа во источниот дел на Панонската низинa. Градот нема река која што поминува низ него, но реката Кереш се наоѓа блиску до него - на само 10 км северно. Климата во градот е умерено континентална.
Етнички групи
Бекешчаба денеска има околу 64.000 луѓе, а бројот на населението опаѓа веќе 20 години. Некогашното бројно еврејско население целосно исчезнало во Втората светска војна.
Најголем дел од населението денеска го сочинуваат Унгарците (92%), но во градот се присутни и Словаците (6%).
Религија
Според религијата Бекешчаба е доста хетерогена:
Пушкински музеј
Конструкција
Музејот е дизајниран од Роман Клеин и Владимир Шуков и финансиран од страна на милионерот и филантропот Јури Нечаев-Малцов.
IC 1438
IC 1438 — галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1438 се споменува и како UGC 6387, MCG 2-29-21, CGCG 67-64.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1438 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. IC 1438 има привидни димензии од 1,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 22 м 18,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +13° 3' 55"". Положбениот агол на објектот е во износ од 96°.
Други поделби
Проучување на IC 1438 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 34887.
Љубов меѓу крадци
Љубов меѓу крадци е телевизиска романтична авантура продуцирана од ABC мрежата во 1987 година.
Во филмот игра Одри Хепберн во улога на Бароницата Каролина ДуЛак која се вмешува во еден планиран грабеж заедно со Мајк Чемберс (Роберт Вагнер), измамник кој не ѝ дава решение на нејзиниот проблем во кого да верува. Во меѓувреме, во потера по двојката е Спајсер (Џери Орбах), најмен убиец кој има цел да се одмазди.
Маерлинг
Приказната во Маерлинг се заснова на вистинитата трагична љубовна врска меѓу Принцот Рудолф од Австрија и неговата домарка Бароницата Мери Ветсера, која завршува со нивната мистериозна смрт на 30 јануари 1889 година во Маерлинг во Австрија.
Евгенија Гранде
Евгенија Гранде — роман од францускиот писател Оноре де Балзак издаден во 1833. Балзак раскажува за пренесување на скржавоста од таткото на ќерката Евгенија, преку невозвратената љубов од нејзиниот братучед. Како и во останатите романи на Балзак, ликовите се претставени според нормите на реализмот.
Евгенија Гранде е дел од капиталното дело Човечка комедија, кое Балзак го осмислил додека го пишувал овој роман. Балзак во второто издание на Евгенија Гранде ревидирал некои од имињата на ликовите за го вклопи романот во Човечка комедија. Подоцна се испоставило дека книгата била инспирирана од Марија ди Фресно, љубовница на писателот, кој преку романот претставил дел од семејното стебло на Марија.
Писателот Фјодор Михајлович Достоевски ја започнал својата кариера преведувајќи ја Евгенија Гранде на руски во 1843. Неколку филмови се снимени според романот.
Dookie (албум од Green Day)
Dookie е третиот албум од американската панк рок група Green Day.
Блачен
Блачен или Блатчен — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Класик Лондон-Сари 2018
Класик Лондон-Сари 2018 (позната и како: Класик РајдЛондон-Сари 2018) — 7. издание на велосипедската еднодневна трка Класик Лондон-Сари, која се одржала на 29 јули како дваесет и шести настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена во спринтерска завршница од Германецот Паскал Акерман од екипата.
Иван Гарсија
Иван Гарсија може да се однесува на следниве личности:
Римска диецеза
Диецеза (лат. diacesis од грчки dioikesis: управување, управа) била административна единица во Римското Царство (од крајот на третиот век), поголема од провинција а помала од префектура. Диоклецијан го поделил царството на 12 диецези со 101 провинција.
За време на Константин Велики поимот диецеза започнал да се користи и за подрачје под управа на црквата, посебно ако тоа подрачје се поклопувало со границите на административната диецеза. Така поимот диецеза во Католичката црква денес е назив со кој управува бискуп (т.е. велиме бискупија)
1658
1658 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1658 година од новата ера, 658. од вториот милениум, 58. од XVII век и деветта од 1650-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7166 и 7167 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6408 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5418 и 5419 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2411.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1658 година се протега во 4294 и 4295, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4354 и 4355 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2201. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1068 и 1069 исламска година.
Боболец
Боболец — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Градиште (Австрија)
Градиште (Burgenland; Gradišće, Gradiščanska, Várvidék) — една од деветте сојузни покраини во Република Австрија, која се наоѓа во нејзиниот источен дел. Зафаќа површина од 3.966 квадратни километри и тука живеат околу 285.000 жители. Главен град е Ајзенштат (Железно).
Местоположба
Градиште го зазема источниот дел на Австрија. Се граничи со:
Драгана Миќаловиќ
Драгана Миќаловиќ (Лесковац, 3 март 1991 година) е српска филмска, театарска и телевизиска глумица.
Градиште (Австрија)
Географија
Со површина од 3.966 квадратни километри, Градиште е една од помалите покраини во Австрија. Според релјефот, поголемиот дел е во склоп на Панонската Низина, а мал дел на запад е во склоп на планинскиот венец на Алпите. Климата е претежно континентална. Водите ги застапуваат многу реки и езера, меѓу кои најпознато е Нежидерското Езеро, на границата со Унгарија.
Драгана Миќаловиќ
Животопис
Драгана Миќаловиќ е родена во Лесковац во 1991 година. Ќерка е на познатиот глумец Драган Миќаловиќ и Милица Весковиќ Миќаловиќ, која е по професија фризерка. Има две постари сестри, Мирјана и Слобода, која е исто така глумица. Како мала, пеела во хор и тогаш стекнала љубов кон пеењето. Завршила средно музичко училиште "Станислав Бинички" во Лесковац. Музички е надарена, а од  инструменти свири пијано. Како мала со татко и, одела во театар и тогаш ја засакала глумата. Со 15 години се преселила во Белград. И покрај големата желба, не успеала да се запише на Факултетот за драмски уметности, но тоа не ја спречило да ја изгради глумечката кариера. Во моментов живее и работи во Белград, каде што се запишала на Факултетот за култура и медиуми, кој го заврши во 2015 година.
Градиште (Австрија)
Население
Со над 285.000 жители и густина на населеност од Градиште е последна по бројност покраина во Австрија. Најголемиот дел од населението го сочинуваат Австријци, но има и значителен број на Хрвати и Унгарци. Во последните години има и многу доселеници од другите поранешни југословенски републики и од Турција, но не толку како во останатите делови на Австрија.
Драгана Миќаловиќ
Улоги
Младата глумица првпат се појави во тинејџерски серија " Дојди поблиску", каде што го толкува ликот на Јелена (Јеца). Исто така, одигра во популарната ТВ серија "Непобедливо срце" работено по мотивите истоимениот роман Мир Јам. Таа го толкува ликот на Анѓа, млада гимназијалка, која е заљубена во Сташа (Љубомир Булајиќ) нејзиниот училиштен пријател и син на познатиот банкар Алекса Новаковиќ. Беше забележана во телевизиската емисија "Кој е код Кое", која се емитуваше на првата програма на Радио-телевизија Србија. Ја играше една од главните улоги во серијата "Звездара", толкувајќи го ликот на Дана, тинејџерка која е преокупирана со себе и сопствената слика во огледало. Се појавува во 2015 година во игранот филм "Марко Краљевиќ - Фантастична авантура", каде го толкува ликот на Верица. Во серијата на "Santa Maria della Salute" во режија на Здравко Шотре, ја толкува епизодната улога на кралицата Наталија Обреновиќ. Меѓутоа, најголемата популарност за млада глумица ја донела улогата во  серијата "Синѓелиќи", кој е направена по примерот на шпанската серија "Серанови" каде го игра ликот на Касија Трикуља. Исто така, младата глумица го толкува ликот на Дика во филмот "Се врати Зоне" продолжување на познатиот филм "Зона Замфирова". Голем успех и донесе улогата во серијата "Вистини и лаги" што се емитуваше на Првиот канал. Таа го игра ликот на Викторија Џокиќ, млада, заводлива жена која е принудена да работи на две работни места за да преживее. Во текот на денот, работи како професорка, а во текот на ноќта оди во клуб каде што  работи како стриптизета. Значајни улоги во претстави и се "Бродот плови за Белград", "Самци и самици", "Кој се грижи", "Кислород", "Антисамитс" како улога во мјузиклот "Шон овците". Голема премиера во март 2017 година, глумицата имаше со претставата "Кафана Балкан", каде таа ја игра главната улога заедно со Саша Јоксимовиќ. Таа го толкува ликот на Ружица, разведена женс со две деца, некогаш била голема Драганова (Саша Јоксимовиќ) љубов. Таа сè уште го сака, но има голема мака која не сака да му ја каже. Главната улога во претставата "Ти и јас двајца научници," ја имаше заедно со нејзиниот македонски колега Александар Ристоски во театарот "Пинокио" во Белград.
NGC 7348
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7348 се споменува и како UGC 12142, MCG 2-57-10, CGCG 429-20, IRAS 22381+1138, KAZ 546, KUG 2238+116.
Откривање
Објектот е откриен на 7 август 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7348 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 7348 има привидни димензии од 1,1' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 40 м 36,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 54' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 12°.
Други поделби
Проучување на NGC 7348 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69463. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 213; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1155. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 875.
Прешевска Долина
Прешевска Долина (Прешевска долина; Lugina e Preshevës) — албанска политичка фраза користена да се опишат двете јужни српски општини Бујановац и Прешево, кои имаат мнозинско етничко албанско население. општината Медвеѓа е понекогаш исто така вклучена под овој термин, иако има мнозинско српско население Официјално, тие се наречени како "општини Прешево, Бујановац и Медвеѓа". Геополитички, регионот е центар на Албанците во Централна Србија каде Албанците сочинуваат 54,6% од населението во Бујановац, 89% во Прешево (2002) и 7% во Медвеѓа (2011).
Географија
Географски, Прешевската Долина се наоѓа на речниот басен на реката Прешевска Моравица, која извира во близина на градот Прешево сè до соединувањето со Јужна Морава кај Бујановац. Овој регион е дел од Моравско/Вардарскиот северно-јужен патен правец низ Балканот, кој го следи текот на Голема Морава и Јужна Морава низ Србија. Овој регион го има паневропскиот коридор и Европскиот автопат Е75. Важноста на овој правец за Србија се зголеми од 1999, кога другиот алтернативен патен правец, низ Приштина, стана некорисен поради Косовската војна.
Некои аналитичари проценуваат дека Белград од стратешки причини не смее да се откаже од овие три општини на југот на Централна Србија. Низ територијата на Општина Прешево поминува Коридорот 10, кој е стратешки важен автопат и во случај Прешево да се припои кон Косово тоа драстично би го смалило излезот и граничната линија на Србија кон Македонија. На некој начин тоа го потврди и Вук Јеремиќ, кога пред некое време во улога на српски Министер за Надворешни Работи одговараше на прашања од англиските студенти. Во таа пригода тој рече: "Признавањето на Косово би бил опасен преседан, токму поради фактот што има и некои кои го нарекуваат самиот југ на Централна Србија - Источно Косово."
Терминологија
Албанците го нарекуваат овој регион "Прешевска Долина" (Lugina e Preshevës) или едноставно "долината", и обично ги асоцираат северниот дел од општината Медвеѓа со оваа област. Меѓу Албанците, чест назив кој е употребуван е "источно Косово" (албански: "Kosova Lindore"), кој посочува за отцепувањето на областа од Косово и припојувањето кон Србија по Втората светска војна. Поради албанските територијални барања, паралелниот српски термин "Прешевска Долина" е политички конотиран. Во српските официјални соопштенија, областа е обично наречена како "територија на општините Прешево и Бујановац [и Медвеѓа но само во политички контекст за регионот]".
Демографија
Двете општини во Долината имаат мнозинско албанско население, додека општината Бујановац има и големо српско население. Најголемите населени места се градовите Прешево (со мнозинско албанско население), Бујановац (со српска множина) и Медвеѓа (со српско мнозинство).
Прешевската долина (со Медвеѓа) опфаќа 1.249 км2 и има околу 89.000 жители, со густина од 71 на километар квадратен и 64% Албанци. Општина Прешево опфаќа 264 км2 и има околу 35.000 жители и густина на население 129 км2 со 89% Албанци.
Статистики за Општина Прешево
Општина Бујановац опфаќа 461 километар квадратен и има околу 44.000 жители, и густина на население од 95 на километар квадратен и 55% Албанци.
Историја
Прешевската долина (поточно општините Прешево и Бујановац) беше административно одделена од Косово во 1945 од југословенските комунисти во замена на двете општини во Косово, Лепосавиќ и Зубин Поток, кои во тоа време и денес имаат српско мнозинство. Лепосавиќ и Зубин Поток административно припаѓаат во Северно Косово. Причината на припојувањето на Лепосавиќ и Зубин Поток кон Косово, беше поради тоа што токму во тие општини српскиот етнички елемент беше најјак, додека во остатокот од Косово слабееше. Според албанските историчари, припојувањето на општините Прешево и Бујановац кон Србија, претставува "дефрагментирање на етнички албанската територија", додека Србите ова го коментираат како стремеж за да се создаде Голема Албанија за сметка на териториите на Србија.
Мислења
Според албанските водачи од Прешево, Медвеѓа и Бујановац припојувањето на овие општини кон Косово би одговарало на границите кои ги имаше Косово до 1956 година. За тоа не се повикуваат само како критериум на бројната надмоќ на Албанците во овие општини кон Косово, туку и поради блиската историја. Ова исто така го тврди и пратеникот на Демократскиот сојуз на Косово во приштинскиот парламент, Љутви Хазири кој до албанско-американскиот совет побарал да усвои нацрт резолуција за Источно Косово, како што ги нарекува општините населени со Албанци на југот на Централна Србија. Според него, целта на таа резолуција е дека општините Прешево и Бујановац во целина и руралниот дел од општината Медвеѓа треба да му припаднат на Косово, додека општина Лепосавиќ во Северно Косово треба да му припадне на Србија, освен селата во таа општина кои се населени со Албанци.
Пржал
Пржал — врв на планината Јакупица на масивот Мокра. Неговата надморска височина изнесува 2339 метри. Се наоѓа веднаш непосредно до највисокиот врв Солунска Глава од неговата источна страна, на сртот на огранката Јакупица од каде што започнуваат билата Горна и Долна Јакупица. Целиот негов состав е од карпи и каменеста почва, обрасната со реткото зимзелено растение - џуџест бор „кривул“, поради што тој има сива и темнозелена-црна боја. На север од него широко се протега Бегово Поле, јужно од него е гребенот на познатите Нежиловски Стени кој започнува со многу стрмна провалија во која се наоѓаат изворите на малиот поток Бела Река кој е всушност изворишна челенка на Бабуна, кон запад преку срт со височина 2273 метри се спојува со врвот Солунска Глава, додека на исток преку котите високи 2203 и 2178 метри завршува над разрушениот планинарски дом „Исак Русо“ и долот Долно Бегово на Бегова Река од каде истекува Тополка.
Прешевска Долина
Мислења
Според српска гледна точка, која ја претставува историчарот Миомир Гаталовиќ, Бујановац, Прешево и Медвеѓа никогаш не припаѓале на Косово, ниту кога Косово имаше статус на автономна област, ниту пак кога го доби статусот на покраина. Сè до 1960, Косово имало статус на автономна област која се состоела од пет срезови: приштински, призренски, ѓаковски, пеќки и косовскомитровски. Власта се одлучила да ги укине и да направи 28 општини и тогаш дошло до заокружување на одредени општини на северот кон Копаоник како што се општините Лепосавиќ и Лешак на Северно Косово. Тие де проширени на сметка на тогашната Централна Србија. Но, тоа е направено од практични причини, затоа што народот, главно Србите, кои тука живееле, поради работата гравитирале кон Косовска Митровица.
Според српска гледна точка, овие општини се потврдени и во уставот од 1963. кога АКМО (Автономната Косовско-Метохиска Област) доби статус на автономна покраина. Према тоа, многу Срби сметаат дека тиа е лошо направено поради на тој начин дел од Копаоник е припоен кон Косово. Тука се сведува и фактот што постои и една историски непотврдена теза дека на проширувањето на Косовските општини на сметка на Централна Србија инсистирал Петар Стамболиќ, кој бил комунистички функционер во тоа време. Како делегат од тие подрчја тој, наводно верувал дека за себе ќе добие поголем број гласови од тамошните Срби.
Конфликтот во Прешевската Долина
Во 2001, по Косовската војна, имаше борби меѓу југословенските безбедносни сили и албанските герилци поврзани со ОВК. Целта на герилците беше да воспостават тотална контрола во Прешево, Бујановац и Медвеѓа и да ги држат сè додека соседните области населени со Албанци, Косово и западна Македонија, не дојдат под албанска контрола. Ова би требало да биде постигнато со постепено отворање на границите. Поради недостатокот на меѓународниот прес, инцидентите стопираа и активностите продолжиле на југ на границата во Република Македонија, од кадешто разгранокот на ОВК наречен ОНА, презеде воени дејствија против македонските безбедносни сили.
Конфликтот заврши со договорот за демилитаризација кој беше потпишан од страна на ОВПМБ, кога српската влада им понуди амнестија и вети дека локалното албанско население ќе го вклучи во полицијата и другите сфери од социјалниот и институцискиот живот на Република Србија.
Политика
Албанците од областа политички се претставени од Албанската Коалиција од Прешевската Долина, којашто доби едно седиште во српските парламентарни избори во 2007 година.
Претставниците на општините Прешево, Бујановац и Медвеѓа усвоија декларација за формирање на "регион Прешевска Долина" во август 2009. Милан Марковиќ, претседателот на Координаивното тело за Прешево, Медвеѓа и Бујановац, рече дека таквите барања нема да решат какви било проблеми.
Алкеј
Алкеј (621 п.н.е. - 560 п.н.е.) - старогрчки поет.
Животопис
Алкеј живеел во Митилена, на островот Лезбос и бил современик на поетесата Сафо. Тој ги измислил алкејскиот стих и алкејската строфа.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сретково
Рождество на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица) — главна селска црква во гостиварското село Сретково, Македонија.
Историја
Црквата била подигната кон крајот на или на почетокот на  век, кога било основано селото Сретково на денешната местоположба. При изградбата црквата имала сламен покрив.
1454 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4054 и 4055 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3296 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2306 и 2307 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 701 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1454 година се протега во 1182 и 1183, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1242 и 1243 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 911 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 2139 и 2138 исламска година пред хиџра.
Откритија
1454 av. J.-C.
Кизил (река)
Кизил или Кизилирмак (Kızılırmak = „Црвена Река“), во антиката наречена Халис (Ἅλυς) — најдолга река во Турција што извира и завршува во земјата. Искористена е за хидроенергетски потреби и наводнување на оризови полиња, но не е пловна.
Географија
Реката е долга вкупно 1.355 км. Извира во Источна Анадолија и тече на запад, свртува на југозапад, па образува широк лак. Продолжува на запад, па на северозапад, минувајќи североисточно од езерото Туз, а потоа на север и североисток, каде ѝ се придружува големата притока Делиџе. Тече цик-цак до утоката на реката Деврез, а потоа назад кон североисток, се соединува со реката Ѓок и завршува во Црното Море (41.72°N, 35.95°W). На Кизил се изградени браните „Бојабат“, „Алтанкаја“ и „Дербент“.
Историја
Хетитите реката ја нарекувале Мараш-шантија, и ја исцртувала западната граница на нивната татковина. Во класичната антика, Кизил претставувал граница помеѓу Мала Азија и остатокот од Азија, како и меѓу Понт и Пафлагонија. Крај реката се одиграла Битката кај Халис (28 мај 585 г. п.н.е.) како погранично подрачје помеѓу Лидија на запад и Медија на исток. Ова важело сè додоека лидискиот цар Крез не ја преминал реката во походот против Кир Велики во 547 г. п.н.е. Крез ја изгубил војната, и Персија се проширила сè до Егејското Море.
NGC 7349
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7349 се споменува и како ESO 603-4, MCG -4-53-29.
Откривање
Објектот е откриен на 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7349 е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 7349 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 22 ч 41 м 14,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -21° 47' 48"". Положбениот агол на објектот е во износ од 166°.
Други поделби
Проучување на NGC 7349 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 69488. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 348; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 6392. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1181.
Користена литература
Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)
1657
1657 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1657 година од новата ера, 657. од вториот милениум, 57. од XVII век и осма од 1650-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 7165 и 7166 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6407 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5417 и 5418 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2410.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1657 година се протега во 4293 и 4294, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4353 и 4354 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2200. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1067 и 1068 исламска година.
Риболов
Риболов или рибарство — стопанска гранка чија задача е одгледување, ловење и преработка на рибите. Рибата има значајна улога во исхраната на населението. Освен тоа, во некои земји од неа се произведува вештачко ѓубриво. Луѓето ја употребуваат рибата на повеќе начини и тоа, како солена, сушена или конзервирана.
Видови риболов
Езерскиот риболов е застапен на сите поголеми езера, како што се: Големите Езера во САД, Каспиското, Бајлакското, Аралското, Тангањика, Викторија, Њаса, Чад и др.
Речниот риболов е застапен на сите реки, а најмногу риба се лови на големите реки, како: Волга, Мисисипи, Ганг, Дунав, Јанцекјанг, Хоангхо и др.
Даница Максимовиќ
Даница Максимовиќ (Релјинци, 25 јануари 1953) е српска глумица.
Животопис
Како девојче во родното место, била член на рецитаторската секција, а долги години се занимавала и со фолклор.
Глума завршила Факултетот за драмски уметности во Белград, во класа на професорот Миња Дедиќ, заедно со Бранислав Леќиќ и Дара Џокиќ .
Прва улога на филм ја одиграла 1980 година во филмот "Хајдук". Со Тања Бошковиќ, Миленко Павлов и Раде Марјановиќ, долго време била носител театарскиот репертоар во Театарот на Терзиите. Во кариерата на Даница Максимовиќ, доминантни улоги се таканаречените жена од маргини (алкохоличарки, проститутки, жени со сомнителен морал).
За време на деведесеттите години Даница со колегата Владан Савиќ, играла и кабаре и се викал "Години на заплетот". Автор на текстот и песните  бил Миленко Пајовиќ, а музиката ја компонирал Раде Радивојевиќ. Името на кабарето било алузија на една книга од некогашниот прв човек СРЈ Слободан Милошевиќ "Години на расплетот". Овој кабаре му штетел на режимот на деведесеттите, а авторите свесно го ризикувале политичкиот прогон. Фобитник е на Стерјини награди за улога во претставата "Лукреција или ждеро". Најмладата публика на Максимовиќ ја помни по улогата на тета Лије, која и позајмила глас, во серијалот "Добра ноќ деца".
Даница Максимовиќ била претседател  на Сојузот на драмски уметници Србија, од 1997 година го уживала статусот на слободен уметник. Најмладата публика на Максимовиќ ја помни по улогата на тета Лије, која и позајмила глас, во серијалот "Добра ноќ деца".
Даница Максимовиќ ја играла главната улога во првата српска теленовела " Јелена". Исто така ја толкува една од главните улоги во теленовелата " Застани го времето".
Нејзин син е Милош Лолиќ, театарски уредник.
Хилдесхајм
Хилдесхајм (Hildesheim; источнофалечки: Hilmessen; латински: Hildesia) — град во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија со 103.804 жители.
Претставува административно седиште на истоимениот округ, околу 30 километри југоисточно од Хановер на бреговите на реката Инерсте, мала притока на реката Лајне.
Местоположба
Хилдесхајм се наоѓа на границата на Висорамнините Инерсте и Хилдесхајм Берде главно сместен на десниот брег на реката Инерсте, една од источните притоки на Лајне. Градот се наоѓа северно од Хилдесхајмската Шума и северозападно од Форхолц. На северниот дел се наоѓаат Гизенските Ридови.