cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Техеранска конференција
Наводен заговор за атентат
Американците се сомневале дека Сталин го измислил заговорот за атентат како изговор за Рузвелт да се пресели во советската амбасада. Мајк Рејли, шефот на тајната служба на Рузвелт, го советувал да се пресели во советската или британската амбасада заради неговата безбедност. Еден од основните фактори што влијаеле на нивната одлука било растојанието што ќе им требало на Черчил и Сталин да патуваат на состаноци во американската легација. Хариман го потсетил Претседателот дека Американците ќе бидат одговорни ако Сталин или Черчил бидат убиени додека патувале да го посетат Рузвелт низ градот. Претходно тој ден, Молотов се согласил да ги одржи сите состаноци во американската легија, бидејќи патувањето било тешко за Рузвелт. Времето кога Молотов објавил заговор за атентат подоцна истата ноќ предизвикала сомнеж дека неговите мотиви биле да го чуваат Сталин безбедно во заштитените sидови на советската амбасада. Хариман се сомневал во постоење на заговор за атентат, но го повикал претседателот да се пресели за да се избегне перцепцијата за ставање во опасност на Черчил и Сталин. Рузвелт не верувал дека постои веродостојна закана за атентат, но се согласил на потегот за да може да биде поблиску до Сталин и Черчил. Живеењето во советската амбасада исто така му овозможило на Рузвелт да добие подиректен пристап до Сталин и да ја изгради неговата доверба. На Сталин му се допаѓало да го има Рузвелт во амбасадата бидејќи ја елиминирала потребата да патува надвор од комплексот и му овозможило полесно да го шпионира Рузвелт. Советската амбасада ја чувале илјадници тајни полицајци и се наоѓале во непосредна близина на британската амбасада, што и’ овозможило на „Големата тројка“ безбедно да се состанат.
По завршувањето на конференцијата во Техеран, Хариман го прашал Молотов дали навистина навистина имало закана за атентат во Техеран. Молотов рекол дека тие знаеле за германските агенти во Техеран, но не знаеле за конкретен заговор за атентат. Одговорот на Молотов ги минимизирал нивните тврдења за заговор за атентат, наместо тоа, нагласил дека Сталин сметал дека претседателот Рузвелт ќе бил побезбеден во советската амбасада. Американските и британските разузнавачки извештаи генерално го отфрлиле постоењето на овој заговор, а Ото Скорзени, наводниот водач на операцијата, подоцна тврдел дека Хитлер ја отфрлил идејата како неостварлива пред да започне планирањето. Оваа тема е сè уште актуелна за одредени руски историчари.
Ивон Катерфелд
Ивон Катерфелд (родена на во ) — германска пејачка, текстописец, актерка и телевизиска личност. Родена е и израснала во Ерфурт, Тирингија, подоцна се преселила во Лајпциг за да ја продолжи својата музичка кариера. Во 2000 година, таа учествувала во дебитантската сезона на натпреварот за пеење Штимме 2000, каде што го освоила второто место. Катерфелд подоцна потпишала договор за снимање со Ханса Рекордс, кои го издале нејзиниот деби сингл „Бум“ во 2001 година. Истата година, таа се станала ѕвезда откако и била доделена главната улога во германската сапунска опера Гуте Цајтен, Шлехте Зејтен. Во 2003 година, Каттерфелд го направила својот музички пробив кога нејзиниот петти сингл, „За тебе“ (Für dich), станал меѓународен хит број еден и го продуцирала подеднакво успешниот албум Мојот свет (Meine Welt).
Личен живот
Од 2004 до 2007 година Катерфелд имала врска со глумецот Вејн Карпендејл. Кон крајот на 2007 година, таа почнала да излегува заедно со авторот и глумецот Оливер Внук, откако се запознале при снимањето на нивниот филм У-900. Нивниот син, Чарли, е роден на 19 април 2014 година.
Набљудувачки Рид (Антартик)
Набљудувачкиот рид (Антарктик) е стрмен 754 ft рид во непосредна близина на станицата Мекмердо во Антарктикот и вообичаено наречен „Об рид“. Често се искачува за да се добијат добри точки за гледање низ континентот. Редовното ведро небо дава одлична видливост.
Набљудувачкиот рид е купола од лава и еден од многуте вулкан што го сочинуваат Полуостровот Хат Поинт.
Спомен крст
По нивната смрт во почетокот на 1912 година, последните членови на партијата на Роберт Фалкон Скот беа пронајдени од страна на потрагата предводена од хирургот Едвард Л. Аткинсон. Релјефната забава го зеде нивниот фотографски филм, научни примероци и други материјали. Телата на Скот и неговите луѓе биле оставени во нивниот шатор, а подоцна забавите не можеле да го лоцираат кампот, бидејќи таа област била покриена со снег. Еден век бури и снег ги прекриле коњот и шаторот, кои сега се обвиткани во Рос ледената полица додека полека се движи кон Морето Рос. Во 2001 година, глациологот Чарлс Р. Бентли процени дека шаторот со телата бил под околу 23 метри мраз и на околу 30 милји (48 км) од местото каде што починале; тој шпекулираше дека за околу 275 години телата ќе стигнат до Росовото Море и можеби ќе испливаат во санта мраз.
Групата за пребарување се врати во нивниот базен камп во Мекмердо Саунд за да го чека бродот за помош. Откако пристигна, тие работеа на изградба на спомен – дрвен крст од девет метри, на кој беа испишани имињата на фаталната забава и последниот ред од песната Алфред Тенисон „Улис “, кој гласи „Да се ​​стремиме, да бараме, да наоѓаме, а не да попуштаме“. На 22 јануари 1913 година, по тешкото дводневно патување со санка, крстот бил подигнат на врвот на Опсервациониот рид, со поглед кон кампот и свртен кон „Бариерата“ - Ледениот гребен Рос, на кој умрела партијата на Скот. Австралското лето на Антарктикот се протега од септември-март и има 24-часовна дневна светлина (но без ветување за сонце за фотографите...). Во текот на зимата на Јужниот пол имавме 6 месеци без сонце. На точниот географски пол има само едно изгрејсонце и зајдисонце годишно, така што по зајдисонце и самрак имавме долг период на темнина освен месечината, ѕвездите и поларната светлина („јужните светла“). Бев вработен во Holmes and Narver, Inc. (H&N), кој тогаш беше изведувач кој обезбедуваше операции, одржување и градежна поддршка на Националната научна фондација (NSF). Како менаџер на станицата имав 30-40 изведувачи кои работеа за мене (и вкупно население од 60-100 вклучувајќи научни истражувачи, војска и посетители). Во текот на зимата бевме 21 лице, тотално изолирани 8-1/2 месеци бидејќи беше премногу студено и темно за авиони да летаат.
Мојата прва посета на Антарктикот (и моето прво искачување на овој рид) беше во декември 1972 година со морнарицата во подготовка за презимување таму со „Операција длабоко замрзнување“ (таа задача беше откажана бидејќи морнарицата полека се исфрлаше во корист на приватни изведувачи). Го следев тоа, и како резултат на тоа се вратив на мразот како вработен во H&N четири години подоцна. Се вратив на Јужниот Пол неколку пати во текот на летото помеѓу 1986-1990 година, работејќи за друг изведувач (ITT) како проектен инженер. Помеѓу другите проекти, ја дизајнирав и управував со првата фаза од инсталацијата на генераторите на централите на централите 1990-2001 година и поврзаните електрични и механички системи. Денес „новата“ станица од 1975 година и нејзината купола станаа застарени...сè беше прогресивно урната помеѓу 2005 и 2010 година. Лакот порано во кој се наоѓаше старата централа сега е дел од логистичкиот објект (LO), а самата електрана е заменет со комплетно нов агрегат со 3 пати поголем капацитет (но сепак премал!). Да, сега имаме сосема нова воздигната станица, сега целосно окупирана. Како дел од сегашната проширена научна улога, како и градежниот напор, сегашната популација на Поле е 260+ во текот на летото. Зимското население го достигна врвот на 86 во текот на зимата 2005 година...кога се вратив на мојата втора зима како градежен инспектор. Во 2008 година се вратив за мојата трета зима како проектен инженер за изградба на објектот на ЛО и завршување на листата на шпиц.
Нова Маала
Нова Маала — село во Општина Василево, во околината на градот Струмица.
Географија и местоположбa
Нова Маала се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во подножјето на планината Огражден и припаѓа на Општина Василево. Нејзиниот атар допира со границите на Општина Босилово. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 14 километри.
Надморската височина во селото е 316 метри додека селото зафаќа површина од 17,9 км2. Од нив 557 хектари се обработливо земјиште, 770 хектари се шуми и 335 се пасишта
Антички период
Ова населено место е познато по археолошкото наоѓалиште Грамада, што се наоѓа југоисточно од населбата. Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа 1 км југоисточно од селото, на простор од 150 х 100 м се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и покривни ќерамиди. Има и неколку грама¬и од насобрани камења.
Отоманско Царство
Пред доаѓањето на Османлиите на овие простори, селото се нарекувало Алексино. Во текот на XIX век, селото било чисто турско. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото се состоело од 70 семејства и 150 жители Турци Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 510 жители Турци.
Југославија
Голем дел од муслиманското население ги напуштило своите домови по крајот на Балканските војни, додека на нивно место се населиле бегалци од Егејска Македонија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС. Во текот на Втората светска војна, во селото бил формиран селскиот НОО од страна на Ѓорѓи Стоев. На 28 септември 1944 година, во близина на селото од страна на германските сили биле нападнати позициите на партизаните. Во судрувањето кое траело неколку часа, фашистите биле разбиени и принудени да се повлечат кон Струмица. При повлекувањето тие се обиделе да го запалат селото, но на тоа повторно реагирале партизаните и ги спречиле во намерата. Во тие борби 4-та македонска бригада изгубила тројца борци и имала еден тешко ранет, додека Германците имале пет загинати.
По крајот на Втората светска војна, Нова Маала била вклучена во рамките на СР Македонија, во составот на СФРЈ.
Македонија
По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Василево.
Демографија
Според последниот попис од 2002 година, селото има 823 жители и спаѓа во групата на големи села.
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Нова Маала има 893 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
На табелата е прикажана националниот состав на селото низ сите пописни години:
Религија
Нова Маала е едно од двете единствени села во Македонија со мнозинство население кое верски припаѓа на католичката црква. На табелата е прикажана верската определба во селото од 2002 година:
Избирачко место
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 727 гласачи.
Erreway
Erreway била аргентинска гупа формирана благодарение на телевизиската серија Млади Бунтовници. Членови на оваа група биле Камила Бордонаба, Бенхамин Рохас, Фелипе Коломбо и Луисана Лопилато.
Erreway има продадено повеќе од 13 милиони албуми во цела Јужна Америка и голем дел од Европа, вклучувајќи и неколку златни и сребрени дискови.
По распадот на групата (во 2004), во 2006 повторно се враќаат на сцената , но овој пат без Лопилато , одржувајќи турнеја низ цела Шпанија. На крајот на 2007 година, групата објавува дефинитивно распаѓање.
Историја
Erreway е создадена во 2002 како дел од серијата Млади Бунтовници. Групата е составена од Камила Бордонаба, Бенхамин Рохас, Фелипе Коломбо и Луисана Лопилато и исто така има и своја приказна во серијата Млади Бунтовници. На 29 јули 2002 е пуштен првиот деби-албум на групата, Señales составен од 12 песни, компонирани од Крис Морена и Рики Нилсон.
На 20 септември, Erreway прави презентација на своето цд на еден огромен спектакл во теаратот Гран Рекс во Буенос Аирес.
Erreway почнува да го снима својот втор албум Tiempo,со кој доживуваат огромен успех. Овој албум исто така се состои од 12 песни. По завршувањето на снимањето на серијата, групата патува во Тел Авив, каде имаат 18 концерти. На 15 април, Tiempo е пуштен во продажба.
Во 2004 членовите на групата го снимаат филмот Erreway 4 caminos, како и нивниот трет албум Memoria.
По неколку успешни турнеи низ Латинска Америка и Израел, групата се распаѓа.
На барање на обожавателите, во 2006 групата се враќа на сцената, овојпат без Луисана Лопилато, која одлучува да ја напушти групата. Камила, фелипе и Бенхамин, заедно со нивните музичари одржувале турнеја низ Шпанија.
Erreway: 4 caminos
Erreway: 4 caminos е филм кој е снимен по серијата Rebelde Way, со премиера во Аргентина на 1 јули 2004. Динамичен филм, со многу пресврти, интриги и хумор. Приказна за четворицата членови на оваа популарна група.
Интернационален ден
По неверојатниот успех на Erreway во целиот свет, EWI (меѓународниот обожавателски клуб на групата) одлучи да им оддаде чест на членовите на групата со еден специјален ден. Одбраниот ден е 8 октомври, денот кога групата го имала последниот концерт во Перу , бидејќи идејата за ваков ден била токму на Перуанските обожаватели.
NGC 6100
NGC 6100 — леќеста галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6100 се споменува и како UGC 10307, MCG 0-41-12, CGCG 23-32.
Откривање
Објектот е откриен на 3 јули 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6100 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 6100 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 16 м 52,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +0° 50' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 6100 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 57706. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 246; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 368. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 761.
301 п.н.е.
301 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 301. година пред новата ера, 301. од првиот милениум п.н.е., 1. од 4 век п.н.е. и втора од 300-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Писмо до Стојана
„Писмо до Стојана“ е проглас во форма на писмо што тогашниот секретар на ПК КПЈ за Македонија, Методија Шаторов - Шарло, го упатува до македонскиот народ во мај 1941 година. Прогласот е напишан на македонски народен говор, а има облик на писмо за поголема непосредност. Потпишано е со „Митре“, што е едно од конспиративните имиња на Шарло, додека „Стојан“ е фиктивно име. Во Писмото се констатира новонастанатата состојба по окупацијата на Југославија и Грција од Силите на Оската во април 1941 година и се повикува народот на борба против окупаторите.
Историскиот момент на појавата на Писмото
„Писмото до Стојана“ се појавува во исклучително важен историски момент. Објавено е само еден месец по капитулацијата на Југославија и неполн месец по окупацијата на Македонија од бугарската војска. Поради репресивноста на југословенскиот режим во периодот помеѓу двете светски војни, во Македонија во тој период се релативно раширени мислењата дека Македонија е ослободена од страна на бугарската војска, мислење против кое токму и е насочен овој проглас. Од друга страна, нацистичка Германија сè уште не го имаше нападнато СССР, па комунистите сè уште главниот виновник на Втората светска војна не го лоцираа кај Силите на Оската. Без разлика на тоа, Шарло во „Писмото до Стојана“ го повикува народот на борба против новата окупација на Македонија.
Содржината на „Писмото“
Во „Писмото“ се издвојуваат повеќе важни моменти:
Прво, помеѓу причините за брзата капитулација на Кралството Југославија се наведува и „безразличието на широките народни маси по одношението на југославјанската држава и правителства, који 23 години плјачкаја и потискаја народите на Југославија“, со што индиректно се посочува и на потиснатата положба на македонскиот народ во Кралството Југославија.
Второ, се констатира дека „како резултат на војната и наша Македонија е окупирана од германски, италијански и бугарски војски.“ Овде бугарската војска не е претставена како ослободителна, туку како окупаторска. Се наведува и дека токму поради тоа што Македонија не е ослободена, целата администрација е бугарска, а не македонска. При тоа се акцентира се понагласената дилема кај народот: „Каква ли е оваја слобода, штом Шумадинците се заместени со Бугари, а Македонците се држат под карантина.“
Трето, во позитивен контекст се претставува „Македонската внатрешна организација“ и нејзината борба за автономна Македонија. Во таа насока и во контекст на погоре-кажаното, се посочува: „Ние не видофме нити наши чиновници, нити да се споменува нешто за нашите македонски револуционери, што пак за македонската култура. Се што е наше ни се представуе како да е било бугарско.“
Четврто, се упатува повик „да се обединат сите Македонци и други народности во Македонија за општо своје право за слобода и равноправност, но не цепене на македонската земја и македонскио народ.“ При тоа им се предочува на Македонците дека во таа своја борба за слобода треба да се борат заедно со „Бугарите, Хрватите, Србите, Грците и Црногорците.“ Важен момент што овде треба да се нагласи е наведувањето на Бугарите и Грците, што посочува дека Шарло решението на македонското прашање го поставува во пошироки рамки од југословенските. И во подоцнежниот развој на НОБ во Македонија овој момент ќе се наметнува со својата важност.
Теодолит
Теодолит (theodolite, ) – геодетски мерен инструмент за мерење на водорамни агли или водорамни и вертикални агли. Негови главни делови се водорамен и вертикален круг со скали, дурбин и дополнителен уред за отчитување на агли и поставување во водорамна положба. Дурбинот може да се врти околу водорамната оска, а заедно со куќиштето и околу вертикалната оска. Врз основа на градбата и начинот на отчитување, теодолитите се делат на механички (со одвоени лупи или микроскопи за отчитување на спротивните места на кругот и механички микрометри), оптички и електронски. Спрема додатоците, конструкцијата и намената, теодолитот може да биде компасен, далечиномерски, жиротеодолит, репетиторски, астрономски. Постојат различни додатоци на теодолитот кои овозможуваат негова широка употреба. На пример, окуларна призма, објективен клин, пентагонална призма, зенитен окулар, прибор на окуларот, оптички микрометар (пред објективот), предлеќа, зенитен висок, мерни санки, ласерски и автоколимациски окулар, компас, жироскоп.
Во метеорологијата се употребува оптички теодолит со кој секоја минута се мерат аглите (азимут) и наклоните под кои се гледаат метеоролошките балони низ дурбинот при нивното дигање во атмосферата (т.н. пилот-балонско мерење на брзината и насоката на висинските ветрови), како и радиосондажен теодолит со кој автоматски се следи движењето на балонот со радиосонди во повисоките слоеви на атмосферата за добивање на податоци за температурата, влажноста, притисокот на воздухот во ветрот. Радиосондажниот теодолит прима радиосигнални со кои автоматски се управува вртењето на теодолитот и мерење на аглите.
Првиот теодолит е направен во Германија во 16 век.
Делови на теодолитот
Класичниот оптички теодолит се состои од два главни дела – алхидада (подвижниот дел на теодолитот) и статив (неподвижен дел на теодолитот) кој ја носи алхидадата.
Алхидада
Алхидадата ги содржи следниве делови:
Подножната плоча содржи 3 винта кои служат за поставување на инструментот во водорамна положба. Во плочата е вметнат „водорамен круг“ кој служи за отчитување на водорамни правци. Водорамниот круг е неподвижен стаклен диск со поделба во интервали од 1' или 1", зависно од прецизноста на инструментот. Поделбата на водорамната скала се отчитува со помош на оптички микроскоп. Денес се применува кодирана поделба кај електронските теодолити што му овозможува на сметачот отчитување на правци. Средиштето на водорамниот круг е дупнато и низ него поминува вертикалната оска. Водорамниот круг е поврзан со репетициски уред. Репетицискиот уред служи за издигнување на водорамниот круг и за негово вртење заедно со остатокот од алхидадата.
Кружната либела служи за грубо поставување на инструментот во водорамна положба. Грубото поставување во водорамна положба главно се врши со скратување и продолжување на ногарите на стативот. Цевчестата либела е поосетлива и овозможува фино поставување на инструментот во водорамна положба со помош на подножните винтови. Цевчестата либела се користи така што со помош на винтовите за поставување во водорамна положба, се сведе покажувањето на либелата во условно водорамна положба, инструментот во водорамна рамнина се врти за 180°, ако е потребно повторно прецизно се поставува во водорамна положба. Потоа инструментот се врти за 90° и прецизно се хоризонтира, па повторно за 180°, и дури тогаш инструментот е поставен во водорамна положба. После ова оптичкиот или ласерскиот висок е употреблив за фино центрирање на инструментот над мерната точка.
Конструкцијата на дурбинот (телескопот) е Кеплерова. Се состои од окулар со кончен крст и објектив. Дурбинот служи за прецизно визирање на правецот. На горниот дел на куќиштето на дурбинот се наоѓа грубиот нишан за приближно визирање. Кончениот крст на дурбинот може да биде така изведен да може да послужи како далечиномер. Сите постари теодолити без електроника и ласерски далечиномер задолжително имаат вертикален конец со два кратки конци кои го сечат вертикалниот конец и водорамниот конец. Отчитувањето во сантиметри од летвата (се чита колку сантиметри има меѓу двете кратки водорамни рамнини, тоа отчитување се множи со факторот K и некогаш заради нелинеарноста на оптиката k. Коефициентот на нелинеарност одамна е укинат со развојот на прецизната оптика) резултатот е оптичката оддалеченост на инструментот и мерната летва. Мерната летва мора да биде вертикална, па има кружна либела (ако теодолитот се употребува за мерење на водорамни далечини). Ако летвата отстапува од вертикалата на кој било начин, резултатот е поголема оддалеченост од стварната оптичка оддалеченост. Подоцнежните методи, ласерски далечиномер и други, се имуни на таквите грешки.
Оската околу која се врти дурбинот се поврзана со вертикалниот круг. Вертикалниот круг е истоветен со водорамниот круг, само е поставен вертикално и низ неговото средиште проаѓа водорамната оска. Вертикалниот круг, за разлика од водорамниот, е подвижен, а индексите за отчитување на аглите се неподвижни. Поделбата на се отчитува со помош на микроскоп, или во случај на кодирана поделба тоа го прави сметач.
Оптичкиот висок е минијатурен оптички телескоп кој овозможува прецизно центрирање на инструментот над точката на стојалиштето. Ако сакаме инструментот да биде добро центриран, оптичката оска на високот мора да се поклопува со вертикалната оска на инструментот. Денес наместо оптички висок се користи црвен ласер, меѓутоа сè уште постои можност за поставување на обичен висок за точно центрирање. Ласерскиот и претходно оптичкиот висок имаат огромна грешка ако алхидадата претходно не е точно водорамна (покажуваат дека инструментот е центриран точно над мерната точка, а всушност не е). Обичниот висок цело време ја покажува прилично точно мерната точка и кај инструмент кој е само грубо водорамен (во тој случај оптиката и ласерот многу грешат).
Статив
Стативот е дрвен или алуминиумски троножец кој служи за стабилизација на алхидадата над точката на стојалиштето. Ногарите на стативот може да се извлекуваат што овозможува поставување на алхидадата на саканата висина и грубо поставување во водорамна положба.
Тотална станица
Тоталната станица е компјутерски облик на електронски теодолит. Тоталните станици во себе имаат сметач, меморија и ласерски далечиномер. Тоталната станица овозможува поедноставно снимање на детали, исколчување како и побрзи и попрецизни изведување на работите. Ласерскиот далечиномер е најголемата предност на тоталните станици. Таквите далечиномери се состојат од предавател кој емитира електромагнетно зрачење во радио или инфрацрвениот спектар. Електронскиот далечиномер изискува рефлектор на крајот на мерената далечина кој ги рефлектира испратените електромагнетни бранови. Прецизноста на електронскиот далечиномер кај тоталните станици е 2 милиметри на 1 километар далечина која се мери.
Јован Николиќ
Јован Николиќ (Јован Николић), – ромски писател од Србија кој моментално живее во Германија. Во Германија е познат по новелата „Бела врана, црно јагне“, преведена на германски од Бербел Шулте како Weißer Rabe, schwarzes Lamm
Текстови на песни и поезија
Пишувал текстови за Радомир Михајловиќ нарекуван „Точак“ и групите Генерација 5, Забранетоо пушење (Забрањено пушење) и ромскиот бенд Оѓила. Го напишал текстот за песната Бубамара, која била изведена во филмот Црна мачка, бел мачор од Емир Кустурица.
Смешна девојка
„Смешна девојка“ (англиски: Funny Girl) — филм од 1968 година, режиран од Вилијам Вајлер (William Wyler) по сценариото на Изобел Ленарт (Isobel Lennart), засновано врз нејзината книга. Всушност, филмот претставува екранизација на истоимениот мјузикл од 1964 година во кој, исто така, играла Стрејсенд. Главните улоги ги играат: Барбра Стрејсенд (Barbra Streisand), Омар Шариф (Omar Sharif) и Кеј Медфорд (Kay Medford). За својата улога, Стрејсенд била наградена со „Оскар“ за најдобра женска улога, како и со повеќе други награди. Филмот се смета за еден од најдобрите филмски мјузикли во историјата.
Синопсис
Во филмот се прикажува животот на славната американска комичарка и забавувачка од почетокот на 20. век, Фани Брајс (ја игра Стрејсенд). Најпрвин е прикажан нејзиниот пат до славата, како една од девојките на Зигфилд, а потоа и останатиот дел од нејзината кариера, особено односот со претприемачот и комарџијата Ник Арнстајн (го игра Шариф).
NGC 3741
NGC 3741 — галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3741 се споменува и како UGC 6572, MCG 8-21-68, CGCG 242-57.
Откривање
Објектот е откриен на 19 март 1828 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3741 е од видот Im. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,7 m/лм2. NGC 3741 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 5°.
Други поделби
Проучување на NGC 3741 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35878. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3451. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1338.
Моксонидин
Механизам на дејство
Моксонидинот селективно се врзува за I1 имидазолин рецепторот во ростралната вентролатерална медула, регион во продолжениот мозок кој има централна улога во регулација на периферната симпатичка активност. Врзувањето на моксонидин за I1 имидазолин рецепторот доведува до намалување на симпатичката активност што резултира со ширење на артериските крвни садови и намален периферен отпор, како и намалено симпатичко влијание врз срцевата работа со снижување на срцевата фреквенција и систолен волумен. Ова доведува до значително намалување на систолниот и дијастолниот притисок.
Контраиндикации
Поради сложениот механизам на дејство, постојат бројни основни контраиндикации (избор):
Исто така, постојат голем број препораки каде што лекот не треба да се користи поради недостаток на искуство во терапија и можен потенцијал за интеракција (избор):
Интеракции со други лекови
Поради агонизмот на моксонидин врз α2-адренорецепторите, дејството на невролептиците, хипнотиците и алкохолот се зголемува.
Трговски имиња
Physiotens® (MK)
Кјото
Кјото — град во Јапонија, кој се наоѓа во централниот дел на островот Хоншу. Кјото има население од околу 1,5 милиони жители. Тој е главен град на префектурата Кјото.
Слава (леден гребен)
Ледениот гребен Слава (Антарктик) (-68.81667°N, 154.73333°W), е леден гребен долж брегот на Антарктикот помеѓу Полуостровот Мосон и Кејп Андреев.
Функцијата беше фотографирана од воздух од страна на американската морнарица (USN) Операција скок во височина во 1947 година.
Областа беше фотографирана во 1958 година од советската експедиција на Антарктикот (SovAE) која го примени името „Залив Слава“ на широко отворениот залив што е пред оваа ледена полица. Оваа одлука за името е во согласност со препораката на ANCA дека името соодветно би се применило на ледениот гребен. Именуван по советската флотила за китови Слава.
Рајскирхен
Општината се наоѓа на надморска височина од 230 метри. Има вкупна површина од 45км2. Во самото место, според проценките од 2010 година, живееле 10.626 жители. Просечна густина на населеност изнесува 236 ж/км2
Кваншки јазик
Кваншкиот е афроазиски јазик, дел од групата на чадски јазици, од подгрупата на источночадски јазици.
Преглед
Според податоците од 1993 година, јазикот го зборуваат околу 16.800 луѓе. Јазикот се зборува во регионите Шари-Багирми и Мајо-Кеби Ест во Чад. Јазикот е составен од следниве дијалекти: кваншки, нгамски, чагински, алоански, кавалкејски, гајански и миндерански. Јазикот има лексичка сличност од 42% си керанскиот. Народот користи и сарански и багирмиски јазик како втори јазици.
Селиште (Разловци)
Селиште — археолошко наоѓалиште во околината на село Разловци. Наоѓалиштето претставува населба од римското време. Спроти селото, на ниска тераса на десниот брег на Брегалница, на простор од 400х400 м, по површината се среќава множество фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Најдени се и повеќе монети
Досаден портокал
Досаден портокал ― американски анимирана комедија веб-серија создадена од филмаџија Дане Боидихајмер (DaneBoe) во 2009 година. Во него се појавува неговиот творец како антропоморфен портокал кој изнервира овошје, зеленчук и разни други предмети со кажување шеги и игри на зборови. Фред Фиглхорн се појави на веб-серијата, главно во „Прашајте портокал“ и „Досаден портокал“ наспроти Фред.
Шоуто стана популарно, што доведе до ТВ серија, видео игра, голем број играчки, ранци, каучи, перници, ќебиња, кутии за ручек, шишиња за пијалоци, душеци, крпи и линија за маици. На пазарот се појавија и други додатоци, како што се костимите на ликовите од серијата.
Од своето основање, каналот „Досаден портокал“ YouTube собра околу 11 милиони претплатници заклучно со октомври 2021 година.
Подгорје (Апаче)
Подгорје (словенечки: Podgorje) — населба во Општина Апаче во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Бугарска комунистичка партија
Бугарската комунистичка партија (БКП) е политичка партија, која управувала со Народна Република Бугарија во периодот од 1946 до 1990 година.
Основана е во 1919 година како наследник на БРСДП (т.с.) и го прифаќа името "БКП (тесни социјалисти)". Висок орган на БКП е конгресот. За раководство на политичката и организациската работа меѓу пленумите ЦК избира Политбиро и Секретаријат.
На 3 април 1990 година вонредниот конгрес на БКП го менува името на партијата на Бугарска социјалистичка партија.
Франк Фариан
Личен живот
Фариан престојува во Мајами, Флорида.
Доведување до апсурд
Доведување до апсурд (лат. reductio ad absurdum) е често употребувана форма на аргумент кој бара да се демонстрира дека дадена изјава е вистинита со тоа што ќе покаже дека од нејзиното неприфаќање произлегува лажен, непостојан или апсурден резултат, или, пак, во спротивно да демонстрира дека дадена изјава е лажна со тоа што ќе покаже дека од нејзиното прифаќање се добива лажен, непостојан или апсурден резултат. Појавувајќи се најпрво во древногрчката филозофија (латинскиот назив доаѓа од грчкото ἡ εἰς ἀτοπον ἀπαγωγη или he eis atopon apagoge, „редукција до невозможното“, на пример, во Аналитика Прва од Аристотел ), оваа техника се користела низ историјата во формалното математичко и филозофско расудување, како и во неформалните расправи.
„Апсурдниот“ заклучок на аргументот reductio ad absurdum може да има различни форми:
Првиот пример кажува дека одбивањето на тврдењето би имало смешен резултат, спротивен од доказите на нашите сетила. Вториот пример кажува дека отфрлањето би имало непостојан резултат: неприфатлив, нефункционален или непосакуван за општеството. Третиот пример е математички доказ, кој вели дека отфрлањето на тврдењето би резултирало во контрадикција (постои најмал рационален број, а сепак постои друг рационален број кој е помал од него).
Це-мол
Це-мол ― молска скала заснована на Це, која се состои од тоновите Це, Де, Eс, Еф, Ге, А и Бе. Нејзината клучна сигнатура се состои од три снижувалки. Нејзиниот релативна повижена скала е Ес дур, а нејзината напоредна дурска скала е Це-дур.
Природната молска скала Це е:
Промените потребни за мелодичните и хармонските верзии на скалата се запишуваат со случајни по потреба. Скалите на хармонискиот мол и мелодискиот мол се:
Сеговци
Сеговци (словенечки: Segovci) — населба во Општина Апаче во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Браниград (Стар Истевник)
Браниград - Ѓурова Црква  — археолошко наоѓалиште во околината на местото Стар Истевник кај градот Делчево. Наоѓалиштето претставува црква од старохристијанско време.
На мала височинка оддалечена околу 1 км од селото се наоѓаат остатоци од темели на црквичка со димензии од 12 × 6 м.
Невронаука
Науката за нервниот систем претставува научното проучување на невниот систем. Традиционално, науката за нервниот систем е гранка на биологијата.Меѓутоа таа во моментов е интердисциплинарна наука која вклучува други дисциплини како што се когнитивна- и невропсихологија, компјутерски науки, статистика, физика, филозофија и медицина. Како резултат на тоа, се проширува полето на примената на науката за нервниот систем со вклучување на различни пристапи кои ги изучуваат молекуларните, развојните, структурните, функционалните, еволутивните, квантитативните и медицинските аспекти на нервниот систем. Техниките што се користат од невронаучниците се доста проширени од биофизичкото и молекуларното учење на поединечните нервни клетки, до претставување на перцептивните моторни задачи во мозокот. Неодамнешните теоретски напреднувања во науката за нервниот систем се употребуваат за користење на компјутерско моделирање на нервните мрежи. Терминот невробиологија обично може да се замени со терминот наука за нервниот систем, каде што претходниот се однесува на биолгијата на нервниот систем, а додека пак вториот се однесува на целата наука на нервниот систем. Со оглед на зголемениот број научници коишто го изучуваат нервниот систем, формирани се неколку важни организации за оваа наука, за обезбедување на форум на сите невронаучници и подучувачи. На пример, Меѓународната организација за мозочно испитување беше основана во 1960 -та, Европската заедница за механизмите на мозокот и однесувањето основана во 1968г, и Заедница за наука на нервниот систем во 1969г.
Историја
Нервниот систем е составен од мрежа на неврони и други поддржувачки клетки (какви што се глиалните). Невронската форма составена од функционални кола, секоја е одговорна за одредена задача за однесувањето на организмот. Така, науката за нервниот систем може да се изучува на многу различни нивоа, почнувајќи од молекуларно ниво до клеточно ниво, од системско ниво до когнитивно ниво. На молекуларно ниво, главните прашања наменети во молекуларната наука за нервниот систем ги вклучува механизмите со кои невроните ги изразуваат и им одговараат на молекуларните сигнали, и како формата на нервните влакна е сложена шема за поврзување. На ова ниво, инструментите од молекуларната биологија и генетиката се користат со цел да откриеме како невроните се развиваат и умираат, и како генетските промени влијаат врз биолошките функции. Морфологијата, молекуларниот идентитет и физиолошките одлики на невроните, а од посебен интерес е и тоа како тие се однесуваат на различни видови на однесување. (Начините со кои невроните и нивните врски се изменуваат со искуството се однесуваат на физиолошкото и когнитивното ниво.)
На клеточно ниво, основните прашања коишто се однесуваат на клеточната наука за нервниот систем се механизмите на процесот на невроните како се сигнализира физиолошки и електрохемиски. Тие упатуваат како сигналите се обработени преку дендритите, сомасот (перикарион) и нервното влакно, и како невротрансмитерите и електричните сигнали се користат за обработување на сигналите во невронот. Друга главна област во науката за нервниот систем се однесува на истражувањата за развивањето на нервниот систем. Овие прашања на нервниот развој ги вклучуваат начините и регионализацијата на нервниот систем, нервните матични клетки, диференцирањето на невроните и глијалната клетка, невронска миграција, развивање на дендритите и нервните влакна, трофични заемодејства, и создавање на синапс. На системско ниво, прашањата посочени за системите на науката за нервниот систем вклучуваат тоа како колата се формираат и се користат анатомски или физиолошки за да ги оставруваат физиолошките функции, како што се: рефлексите, сетилните спојувања, моторната координација, ритамот циркадијан, емоционалните одговори, учењето и меморијата. Со други зборови, тие покажуваат како овие нервни кола функционираат и како се генерираат механизмите со однесувањата. На пример, анализите на системското ниво укажуваат на прашањата што се однесуваат за посебни моторни и сетилни модалитети: Како функционира визијата? Како птиците песници учат нови песни, и лилјаците се лоцираат со ултразвук? Како телесно-сетилниот систем тактилно ги остварува информациите? Особено поврзаноста со невроетологијата, ги одредува сложените прашања за тоа како нервните супстрати (слоеви) лежат во основата на посебните однесувања на животните.
На когнитивно ниво, когнитивната наука за нервниот систем ги објаснува прашањата како со нервните кола се продуцираат психолошкките/ когнитивните функции. Појавувањето од нови ефикасни мерни техники како што се нервните слики (ФМРИ, ПЕТ, СПЕЦТ), електрофизиологија и анализа на човечката генетика измешана со експериментални техники од когнитивната психологија им овозможува на невронаучниците и психолозите да одговараат на апстрактни прашања како што се: како човечката способност за спознавање и емоција се отсликуваат во посебни нервни кола. Науката за нервниот систем е исто така поврзана со социјалната наука и науката за однесување (психобиологија) и развива интердисциплинарни полиња како што се: невроекономија, социјална наука за нервниот систем, теоријата за одлуки коишто се однесуваат на сложените прашања на интеракцијата на мозокот со околината што го опкружува.
Науката за нервниот систем и медицината
Неврологијата, психијатријата и невропатологијата се медицински специјалности кои попрецизно ги одредуваат болестите на нервниот систем. Овие специјалности исто така се однесуваат и на клиничките дисциплини вклучувајќи ги дијагнозата и третманот на овие болести. Неврологијата ги проучува болестите на централниот и периферниот нервен систем како што се амиотрофична латерална склероза (АЛС) и мозочен удар, додека психијатријата се фокусира на пореметувањето во однесувањето, распознавањето и чувствата. Невропатолгијата покрај тоа што ги проучува класифицирањето и подредувањето на патогенетскиот механизам на централниот и периферниот нервен систем и мускулните заболувања, посебно се фокусира на морфолшките, микроскопските и хемиските промени. Границите помеѓу овие специјалности избледе неодамна, и сега тие се под влијание на основните испитувања на науката за нервниот систем. Интегративната наука на нервниот систем остварува врски со овие специјализирани области.
Важни гранки
Тековното изучување и испитување на науката за нервниот систем може да биде поделено во категории во следниве важни гранки, врз основа на предметот или степенот на системот во испитувањето како и на различните експериментални или наставни пристапи. Сепак поединечни невронаучници сè уште работат на прашањата кои се делат на неколку различни подобласти. Забелешка: Во 1990 г невронаучникот Јак Панксеп го создал терминот „афективна наука за нервниот систем“, за да нагласи дека испитувањето на емоцијата би требало да биде гранка на науката за нервниот систем, да се разликува од областите како што се когнитивна наука за нервниот систем или психобиологијата. До скоро социјалните аспекти на чувствителниот мозок се внесени во она што се нарекува „социјална – афективна наука за нервниот систем“ или само социјална наука за нервниот систем. Исто така објавени се и други испитувања тврдејќи дека некои аспекти на фер игра и златното правило можат да се стават и да се вкоренат во термините на невронаучните и невроетичките основи.
Јавно образование и достигнување
Изучувањето на науката на нервниот систем ги ангажира учениците од градинките преку колеџот за студирање на науката за нервниот систем и обезбедува тренинг на дипломираните студенти и пост-дипломските следбеници. Истражувачите од оваа област ги тестираат хипотезите кои се однесуваат на најдобрите пракси во предавањето и учењето на концептите на науката за нервниот систем, и можат да бидат финансирани од механизмите Р01 и Р25 од Националниот институт за здравство (НИХ), главните дозволи од НСФ, и други федерални и приватни механизми што се доделуваат. Писменоста на науката за нервниот систем вклучува напори за проширување на знаењето и свеста за нервниот систем и однесувањето на јавноста, како и јавните службеници, политичари, пратеници. Главните светски достигнувања како на изучувањето на науката за нервниот систем и писменоста за науката за нервниот систем вклучувајќи ја Недела за стручната свест спонзорирана од Друштвото за наука за нервниот систем и Дана алијанса за експертска иницијатива,така и на Меѓународната стручна средба која што е конкуренција на академијата.Главните концепти на науката за нервниот систем за К-12 наставници и студенти се остварени од членови на комитетот за јавна образование и комуникација на Друштвото на науката за нервниот систем. Стручните факти за преземениот основ на анатомијата и функцијата на човековиот мозок, моментално се преведени на шпански и на други светски јазици.
Дентин
Дентин (substantia eburnea) е хистолошко ткиво на забот кое ја чини неговата основна структура. Се состои од 30% органски материи и 70% неоргански материи од кои најважна е калциум фосфат хидроксиапатит (Ca10(PO4)6(OH)2. Дентинот ја одредува формата на забот, тоа е минерализирано сврзливо ткиво кое не содржи крвни садови и нервни влакна, а исто така е и ацелуларен (без клетки).
Дентински каналчиња
Дентинските каналчиња се протегаат од шуплината на забот до дентино-глеѓната граница и до дентино-цементната граница. Нивниот број се движи од 30.000 до 75.000 Каналчињата имаат виугав правец на протегање во форма на издолжена буква Ѕ.
Ревуца
Ревуца — град во Словачка, кој се наоѓа во рамките на Банскобистричкиот крај, каде е седиштето на истоимениот округ Ревуца.
Природни услови
Ревуца е сместен во средишниот дел на СЛовачка. Главниот град на државата Братислава, се наоѓа на 30км западно од Ревуца.
Речјеф
Ревуца се развила во областа на средишните Татри. Подрачјето околу градот е планинско, познато како „Словачко рудогорје“, а градот е сместен на приближно 230 метри надморска височина.
Клима
Води
Низ јужниот дел на градот тече реката Здичавка.
Истроија
Населбите на овој простор датираат уште од праисторијата. Населбите под денешно име првпат се споменуваат во 1357 година, како место населено со Словаци. Кон крајот на 1918 година, Ревуца станала дел од новососдадената Чехословачка. Во времето на комунизмот градот бил индустријализиран, па затоа дошло до големо зголемување на населението. По осамостојувањето на Словачка градот станал нејзино значајно средиште, но дошло и до привидно потешкотии во времето на транзицијата.
Население
Денес Ревуца има околу 13 000 жители и последните години бројот на населението постепено опаѓа. Етничкиот состав според пописот од 2001, е следен:
Словаци - 92,1%%, Роми - 4,1%% Унгарци - 2,2%%, Чеси - 0,6%%, друго. Верски састав според пописот од 2001, е следен: римокатолици - 39,4%, атеисти - 34,5%%, лутеранци - 19,8%, гркокатолици - 1,2%, друго.
Историја на ацтечкиот јазик
Историјата на наватлскиот јазик, познат како ацтечки, ги опфаќа историските периоди и историскиот развој на овој американски јазик.
Потекло на ацтечкиот јазик
Во врска со географското потекло на јазикот, јазичарите за време на 20 век се согласиле дека јутоацтечките јазици потекнуваат од југозападните предели на САД. Археолошките и етноисториските податоци ја потврдуваат оваа теорија, особено фактот дека раните говорници на наватлските јазици мигрирале од северните предели на Мексиканската Пустина во централно Мексико во неколку миграциски бранови. Сепак во скоро време, ова традиционално увидување било оспорено од Џејн Хил, која предложила дека јутоацтечките јазици потекнуваат од централно Мексико и се рашириле северно во раните периоди на развитокот на јазиците. Оваа теза подлегнала на сериозни критики.
Миграцијата на говорниците на праацетчкиот јазик во мезоамериканскиот регион се смета дека се одвила меѓу 500 година па сè до раниот класичен период на мезоамериканската хронологија. Пред пристигнувањето во мексиканските висорамнини, ацтечките говорници стапиле одреден период во контакт со корачолските, корански и уичолските јазици, кои се зборувале во северозападно Мексико.