cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сифилис
Истражувањата во Таскиги и Гватемала
Експерименти со сифилис биле вршени и во Гватемала од 1946 до 1948 година. експерименти со луѓе биле спонзорирани од страна на Соединетите Американски Држави, а спроведени за време на владеењето на Хуан Хосе Аревало во соработка со неколку гватемалски министерства (за здравство) и функционери. Лекарите инфицирале војници, затвореници и ментално болни со сифилис и со други полово преносливи болести, без дозвола на испитаниците, а потоа ги лекувале со антибиотици. Во октомври 2010 година, САД и официјално ѝ се извинија на Гватемала за ваквите извршени експерименти.
Дедо Мраз и сивиот волк (цртан филм, 1978)
„Дедо Мраз и сивиот волк“ — советски анимиран цртан филм, создаден во 1978 година од режисерот-аниматор Витолд Борџиловски. Римејк на истоимениот цртан филм од 1937 година (за возврат, варирајќи го заплетот на бајката „Волкот и седумте јариња“) и истовремено новогодишно продолжение на цртаниот филм „Торба со Јаболка“ со активно учество на Дедо Мраз.
Тоа е првиот заплет во алманахот „Кога елките ќе светнат“.
Заплет
Дедо Мраз подготвува подароци за шумските животни за Нова година, а сивиот волк и враната смислиле план да ги фатат зајаците. За да го направат ова, Враната му го одвлекува вниманието на Дедо Мраз, а Волкот му ја краде празничната облека и торбата со подароци. Преоблечени, волкот и враната одат кај зајаците. Во меѓувреме, зајакот и зајачицата одат кај елката и им велат на зајачињата да не ја отвораат вратата на никого. Но, Волкот доаѓа во облеката на Дедо Мраз и секако, зајачињата Ушастик, Пушастик, Звонок и Скокач со задоволство му ја отвораат вратата. Тие самите посегнуваат во торбата за подароци. Само ќерката Душица се сокрива под шпоретот.
Зајаците, гледајќи дека ги нема зајачињата, почнале да плачат, но потоа се среќаваат со Дедо Мраз, кој, откако дознава што се случило, објавува тревога низ шумата. Наскоро, птици, верверички и животинчиња ги наоѓаат Волкот и Враната и прават врева. Тие неколку пати ја удираат Враната со топки од снег и таа одлетува. А Дедо Мраз, Снешко и зајаците со нивната ќерка Душица го престигнуваат волкот со автомобил и ги спасуваат зајачињата. Тие стигнале точно на време за новогодишната прослава и на време им ги подаруваат подароците на животните.
Преизданија
Цртаниот филм е преиздаден многу пати на VHS и DVD во колекции на цртани филмови:
Ѕидини (Скачковце)
Ѕидини — археолошко наоѓалиште во кумановското село Скачковце. Наоѓалиштето претставува населба од римско време.
На 1,5 км северозападно од селото, крај патот за Св. Николе, во нивата на С. Стојков се откриени темели од објекти, а по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, имбрекси и друг градежен материјал
Черниговска Област
Черниговската Област (украински: "Чернігівська область"; исто така се нарекува Черниговшчина — украински: Чернігівщина) — област во Северна Украина. Административен центар на областа е градот Чернигов.
Географија
Вкупната површина на покраината изнесува околу 31.900 км2.
Областа се граничи на запад со Киевскиот резервоар од реката Днепар и Киевската Област, со Сумската Област на исток, и Полтавската Област на југ. Северната граница на област е дел од Украина меѓународна граница. Исто така граничи со Белорусија (Гомељска област) на северозапад и со руската Брјанска област на североисток.
Список на државни водачи во 536 година
Ова е список на државни водачи во 36 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Потопна пумпа
Потопна пумпа — пумпа со херметички изолиран мотор која се поставува во внатрешноста на извор на течност со цел за полесно испумување на течноста на површината. Значајната предност на овие пумпи е што не ја испумпува течноста врз основа на воздушен притисок. Целата технологија се заснова на основната логика дека полесно е течноста да се испумпува отколку да се повлекува нагоре.
Принцип на работа
Пумпата е херметички заштитена со цел течноста да не го оштети моторот. Преку кабелот моторот добива струја за негова работа при што порамнувачот на фрквенции служи за чистење на шумовите. Со добивањето на енергија моторот ја принудува пумпата да врши исфрлување нагоре на течност која нвлегува низ отворите.
Најчестата употреба на овие пумпи е за вадење на вода или нафта од Земјината површина. Овие пумпи најчесто се спуштаат во цевки во кои се наоѓа течноста која ја исфрлуваат. Доколку нема константен прилив на течност тие не можат да работаат.
Употреба
Употребата на овие пумпи се сведува на вадењето на вода и нафта од Земјината површина. Нивната најголема предност е тоа што можат да истуркаат течности кои се наоѓаат многу подлабоко за разлика од обичните вакуумски пумпи.
Употреба на потопните пумпи за вадење на нафта
Принципот на употреба е истиот само што се користат помоќни пумпи кои можат да истуркаат нафта и од 3.7 километри од Земјината површина. Овие работаат при големи напони од неколку киловолти достигнувајќи работни температури од 150о целзиусови и притисок до 34MPa. Моќноста на ваквите пумпи се движи и до 1000 коњски сили (750 kW).
Исто така се употребуваат и за испумпување и на други течности па во зависност од нивната употреба варираат и нивните својства.
Космос-373
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 20 октомври 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 94,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 566 км, а најмалото на 452.
Ортранд (амт)
Ортранд (Ortrand) — општинска заедница во округот Горен Шпревалд-Лужица, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Ортранд.
Општинската заедница Ортранд се состои од следниве општини:
Список на државни водачи во 4 и 3 милениум п.н.е.
Настани во 4 милениум п.н.е. — Настани во 3 милениум п.н.е. — Водачи на држави во 20 век п.н.е. — Водачи на држави по година
Ова е список на државни водачи од почетокот на пишаната историја во IV милениум п.н.е., па сè до крајот на III милениум п.н.е..
Мирно море (Гистав Курбе)
Мирно море ― слика на Гистав Курбе од 1869 година. Изработен во масло на платно, морскиот пејзаж прикажува плажа на брегот на Нормандија, која се протега пред Ламанш. Сликата се наоѓа во збирката на Музејот на уметност Метрополитен, во Њујорк.
Декстер (ТВ серија)
„Декстер“ е популарна и контроверзна американска телевизиска драма серија, која оригинално се прикажува на Showtime каналот. Заснована е на ликот од серијата романи „Декстер“ напишани од Џеф Линсдеј, а за на екран ја адаптирал Џејмс Манос (помладиот). До сега се снимени 6 сезони по 12 епизоди, а последната епизода од 4. сезона директно ја следеле 2.6 милиони гледалачи, што е рекорд за некоја оригинална серија на Showtime, телевизиска станица која можат да ја гледаат само претплатници.
Дејствие
Дејствието на серијата се одвива во Мајами, го следи Декстер Морган, сериски убиец кој работи во полиција како форензичар за крв. Заради трагедијата која ја доживеал во детството, чувствува страст и потреба за убивање, која негиовиот татко кој го посвоил, полицаецот Хари Морган, ја насочил во убивање луѓе кои „заслужиле“. Така повеќето од Декстеровите жртви останале убијци кои ја одбегнале судската казна или никогаш не ни биле под истрага. Во серијата е прикажано Декстеровото балансирање помеѓу секојдневниот живот и неговиот таен идентитет. Останатите ликови во серијата се Дебра Морган, биолошката ќерка на Хари и сестра на Декстер, Пита Бенет, девојката на Декстер, како и неговите колеги од работа: Марија Ла Гуерта, Ејнџл Батиста, Џејмс Доукс, Винс Масука и Џои Квин.
Награди
„Декстер“ била номинирана за 19 Еми награди, во категоријата Најдобра драма серија 3 пати со ред, од 2008 до 2010 и Најдобар глумец во главна улога во драма серија (Мајкл Си Хол) 4 пати со ред, од 2008 до 2011. „Декстер“ исто примила преку десет Еми награди за креативност. Исто така била номинирана за 7 Златни глобуси (2 победи), 14 Сателит награди (7 победи), 18 Сатурн награди (5 победи), 8 Награди од здружението на глумците на платно (1 победа) и 5 Награди од здужението на сценаристи од Америка.
Критики
Филмските и телевизиските критичари оваа криминалистичка серија каде главниот лик е масовен убиец ја дочекаа речиси со овации, така што таа ги доби највисоките можни оцени од критичарите на американските списанија: „Chicago Sun-Times“, „New York Daily News“, „San Francisco Chronicle“, „People Weekly“, додека критичарите на највлијателните медиуми беа малку повнимателни кај контроверзната серија што ѝ дадоа пониски оцени. Тие оцени и списанија беа „Chicago Tribune“ (90%), „Boston Globe“ (90%), „L.A. Times“ (80%), „Miami Herald“ (80%), „New York Times“ (80%) итн.
Со одлуката да се репризираат епизодите 16 месеци по премиерата, серијата почна да се прикажува на отворена телевизиска станица која сите можат да ја гледаат и предизвика лавина критики од страна на непрофитабилното здружение наречено „Родителски телевизиски совет“. Критиката е уште надоградена со повторување на стариот коментар: „Секој кој мисли дека медиумите немааат врска со насилството е идиот“. На крајот серијата почна да се репризира на бесплатна телевизиска станица со ознака дека е забранета за помлади од 14 години и сечење на најконтроверзните делови од епизодата.
Декстер: Рани исечоци
Декстер: Рани исечоци (анг. Dexter: Early Cuts) е анимирана веб серија чија премиера беше на 25 октомври 2009. Мајкл Си Хол ја репризира неговата улога како гласот на Декстер.
KTV Media International Bullseye Art ги продуцира и анимира веб епизодите, работејќи блиску со Showtime за звучните ефекти, под дирекција на Interspectacular и илустаторите Кајл Бејкер, Тај Темплтон, Андрес Вера Мартинез и Девин Лосон создаваа специфични илустрации. Првата сезона беше создадена и напишана од продуцентот/сценаристот на „Декстер“ Лорен Гасис. Таа беше номинирана за Веби за нејзиното сценарио во првата сезона.
Првата веб сезона го воведува ловењето на трите жртви кои ги спомнува во шестата епизода од првата сезона на „Декстер“, "Назад до Испраќачот" (анг. "Back to Sender"). Секоја приказна на жртвата е поделена во четири двоминутни поглавја.
Втората сезона од веб сериите насловена: Декстер: Рани исечоци: Темно ехо (анг. Dexter: Early Cuts: Dark Echo) е една приказна во шест поглавја, чија премиера беше на 25 октомври 2010. Напишана е од Тим Шлатмен и илустрирана од Бил Зинкивиц и Дејвид Мек. Приказната започнува веднаш по смртта на таткото посвојувач на Декстер, Хари.
Видео игра
Видео игра заснована на „Декстер“, развиена од Icarus студио и заснована на настаните од првата сезона, беше реализирана на 13 септември 2009. Достапна е за iPhone платформата во iTunes продавницата за апликации. Играта беше реализирана за iPad на 15 Октомври 2010. и за компјутер на 15 Февруари 2011. Кастингот и тимот од „Декстер“ била многу поддржувачка, некои од тимот овозможија целосна гласовна поддршка за играта, вклучувајќи го Мајкл Си Хол. Играта прими многу позитивни оцени, вклучувајќи 8.0/10 од IGN.
Алтернативна реална игра
Showtime ја започна алтернативната игра „Декстер“ за време на Comic-Con во јули 2010. За дел од вмешаноста на корисникот е потребна апликацијата scvngr достапна за iPhone, iPod Touch, iPad and Android платформите за да ги совладаат препреките во петте градови во кои играта беше достапна. Алтернативната реална игра вклучува играчи кои работат заедно за да го фатат „Тројство“ убиецот и да ги идентификуваат неговите жртви. Број од другите ликови помагаат. За време на играта, играчите комуницираат со „Тројство“ убиецот како и со многу други. Има исто така и неколку сомнителни компании што имаат активни улоги. Играта ги вклучува Фејсбук, Твитер, Крегслист и сл. како и безброј уникатни градови направени за играта. Има дури и телефонски броеви на кои играчите можат да се јавуваат. Ликовите и компаниите се контролирани од вистински луѓе, додавајќи екста реализам и можност за интелигентен разговор.
Попадија
Попадија — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
Географија и местоположба
Попадија — село во Општина Чашка. Селото е оддалечено 30км јужно од градот Велес. Соседни села на селото Попадија се: Крајници од север, Фариш и Никодин од југ, Мрзен Ораовец од исток, Смиловци од запад.
Историја
Во XIX век селото било дел од Велешката каза (нахија Азот) во Отоманското Царство.
Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Родови
Попадија било македонско село.
Според истражувањата од почетокот на 1920-тите, родови во селото:
NGC 6834
NGC 6834 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Лебед, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6834 се споменува и како OCL 134.
Откривање
Телото е откриено на 17 јули 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6834 е од видот II2m. Видливиот сјај со голо око изнесува 7,8 m. NGC 6834 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Други поделби
Проучување на NGC 6834 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 119; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2152. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 771.
Фудбалска репрезентација на Италија под 21 година
Фудбалската репрезентација на Италија под 21 година е фудбалска репрезентација на Италија за играчи на возраст до и под 21 година и е контролирана од страна на Италијанската фудбалска федерација.
Репрезентацијата се натпреварува на Европско првенство под 21 година, кое се одржува на секои две години. Италија е една од најуспешните нации во историјата на натпреварувањето, со пет победи на првенство (1992, 1994, 1996, 2000 и 2004).
Од 1990 до 2004 година, италијанците воспоставиле речиси целосна доминација во оваа категорија, освојувајќи пет од седум турнири.
Рекорди
{| align="left" Играчи со најмногу настапи
Селектори
{|
Шварцатал (општинска заедница)
Шварцатал (Schwarzatal) — општинска заедница во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во градот Шварцатал. Била создадена на 1 јануари 2019 година.
Општинската заедница Шварцатал се состои од следниве општини:
Малоелап
Малоелап (маршалски: M̧aļo-eļap ) е корален атол составен од 71 мало островче во Тихиот Океан. Атолот е дел од Ратачките Острови во Маршалските Острови и воедно атолот сочинува една од општините во државата. Атолот има вкупна копнена површина од 9.8 км2, а има лагуна од 972 км2. Атолот се наоѓа северно од Аур. Според податоците од 1999 година, атолот имал население од 856 жители. Најголеми островчиња на толот се Тароа, административен центар на атолот, и Кабен. Покрај овие две, уште и Ајрук, Волот и Џанг се населени.
Историја
Како и останатите Маршалски Острови, така и за овој атол Германија тврдела дека е под нејзина управа. По Првата светска војна атолот бил под јапонска управа, а по Втората светска војна под американска управа. Атолот станал дел од независни Маршалски Острови во 1986.
718 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4790 и 4791 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4032 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3042 и 3043 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 35.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 718 година се протега во 1918 и 1919, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1978 и 1979 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 175 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1380 и 1379 исламска година пред хиџра.
Лазар Мојсов
Лазар Мојсов (, -, ) — македонски и југословенски политичар и дипломат.
Животопис
Во меѓувреме, Мојсов започнал дипломатска кариера како југословенски амбасадор во СССР и Монголија, од 1958 до 1961, и во Австрија, од 1967 до 1969. Од 1969 до 1974, Мојсов служел како југословенски амбасадор во Обединетите Нации, Гвајана и Јамајка.
Од 1974 до 1982, тој бил заменик-министер за надворешни работи на Југославија, а од 1977 до 1978 бил претседател на Генералното Собрание на ООН. Од 1980 до 1981, Мојсов бил претседавач на Президиумот на Централниот Комитет на Сојузот на комунистите на Југославија, а од мај 1982 до мај 1984 бил министер за надворешни работи. Од 1984 до 1989, тој членувал во заедничкото Претседателство на СФР Југославија, каде бил претседател од 1987 до 1988.
Лазар Мојсов починал во Белград на 25 август 2011, на 90-годишна возраст. Погребан е во Алејата на заслужните граѓани, на Новите гробишта во градот.
717 п.н.е.
717 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 717. година пред новата ера, 717. од првиот милениум п.н.е., 17. од 8 век п.н.е. и осма од 710-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4791 и 4792 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4033 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3043 и 3044 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 36.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 717 година се протега во 1919 и 1920, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1979 и 1980 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 174 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1379 и 1378 исламска година пред хиџра.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Скопје
Свети Ѓорѓи претставува главната манастирска црква на Криводолскиот манастир. Се наоѓа во месноста Криви Дол во Скопје, веднаш позади калето. Позната е по тоа што таму пеењето е во стилот на источноевропската традиција, односно византиско пеење. Во минатото тоа место било доста посетувано од старите скопјани, особено како излетници за време на патрониот празник на црквата, Ѓурѓовден. Сегашната црква е градена после скопскиот земјотрес. Оваа црква има богат мозаик од фрески, со богат и мошне убав иконостас кој порано бил своина на сега веќе непостоечката скопска црква „Св. Константин и Елена“. . Во внатрешноста на црквата, веднаш лево од влезот постои извор соѕидан во чешма, од кој многу луѓе полнат вода, за која се верува дека е лековита.
Во рамките на овој манастирски комплекс, се наоѓа резиденцијата на поглаварот на МПЦ, архиепископот охридски и македонски Господин Господин Стефан.
Варница (Скачковце)
Варница  — археолошко наоѓалиште во кумановското село Скачковце. Наоѓалиштето претставува населба од римско време.
На 1 км северозападно од селото, во нивата на Г. Деспотов се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. Според кажувањето на мештаните, била најдена и мермерна плоча со натпис, која е загубена
Борислав Џинлески
Борислав Ѓорѓиев Џинлески (Тетово, - Скопје,  ) — македонски ветеринар и поранешен универзитетски професор.
Животопис
Џинлески е роден во Тетово на 15 август 1921 година. Докторирал на ветеринарниот факултет во Сараево, Босна и Херцеговина во 1965 година. Бил редовен професор на Земјоделскиот факултет во Скопје. 17 години бил главен и одговорен уредник на списанието „Македонски ветеринарен преглед“.
Библиографија
Има објавено 159 научни и стручни трудови, два учебника, една скрипта, практикум и учебник за средни училишта.
Портрет на Пол Шенавар
Портрет на Пол Шенавар ― портрет со масло на платно од 1869 година на Гистав Курбе, на кој е прикажан неговиот пријател и колега уметник Пол Шенавар на возраст од 62 години. Веројатно е насликана во Минхен за време на изложбата на Шенавар на Божествената трагедија, која тој ја створил за Пантеон, но која имал тешкотии. Портретот сега е во Музејот на ликовни уметности во Лион.
Нефрон
Нефронот е основната функционална и градбена единица на бубрегот. Тој се состои од гломерул, дистално каналче, Хенлеов јазол и проксимално каналче. Во него се добива урината, преку процесите на филтрација, реапсорпција и секреција. Кај луѓето нормален бубрег содржи 800,000 до 1,5 милиони нефрони.
Структура
Нефронот е функционална единица на бубрегот. Тоа значи дека секој посебен нефрон е местото каде се извршува работата на бубрегот.
NGC 4452
NGC 4452 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4452 се споменува и како UGC 7601, MCG 2-32-80, CGCG 70-112, VCC 1125.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4452 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 4452 има привидни димензии од 2,7' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 32°.
Други поделби
Проучување на NGC 4452 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41060. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 877. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Архитектура на Мостар
Со векови пред османлиското освојување на Босна, Мостар бил мало селце сместено на стратешкиот премин на реката Неретва. Нејзините заднини се состоеле од широка земјоделска рамнина на западниот брег и стрмни тераси на источниот брег опкружени со пусти планини. Мостар била репрезентативна мултиетничка и мултикултурна населба во Босна и Херцеговина, која поседувала независен политички идентитет уште од XII век. До петнаесеттиот век, повеќето земји кои подоцна ќе станат дел од модерна Југославија биле населени првенствено од народи со исто јужнословенско наследство.
Османлиска ера
Првиот документ што го именува градот бил напишан во 1474 година, само единаесет години по османлиското освојување на Босна. Мостот е во срцето на идентитетот на градот: Мостар всушност значи „мостотворец“. Босна била додадена на Отоманската империја како провинција и управувана од паша: администратор со висок ранг. По оваа окупација, Мостар бил трансформиран, за неколку децении, од помал премин на река во просперитетна колонијална раскрсница. Додека отоманските администратори се труделе да ги интегрираат локалните жители во нивната империја и да го прошират нивното влијание, архитектурата изразила важни општествени и економски промени во Мостар. За време на отоманскиот период, Стари Мост бил изграден за да го замени несигурниот дрвен висечки мост што се протегал на реката. Олеснувајќи го патувањето, трговијата и движењето на воените трупи, Стари Мост станал симбол на добронамерноста и моќта на Отоманската империја; го осигурала приматот на Мостар како главен град на округот Херцеговина. Османлиите користеле монументална архитектура за афирмирање, проширување и консолидирање на нивните колонијални имоти. Администраторите и бирократите - многу од нив домородни Босанци кои преминале во ислам - основале комплекси џамии кои генерално вклучувале школи за Куран, народни кујни или пазари. Овие фондации, или вакуфи, биле традиционален начин на филантропија што дозволувала рутинска распределба на богатството во империјата. Највеличествените џамии се одликувале со голема единечна купола, како џамијата Коски Мехмет Паша во Мостар на источниот брег на Неретва или џамијата Караѓозбег, со многу белези на познатиот отомански архитект Синан. Куполата дошла да го претставува царското присуство на Османлиите низ териториите што тие ги контролирале; се чини дека означувала и османлиска доминација над колонија и добронамерност кон колонизираните. Џамиите ги дефинирале и зајакнале заедниците. Добар пример е џамијата Севри Хаџи Хасан, структура со покрив со колкови што го формира јадрото и главниот јавен отворен простор на нејзиното соседство или махала. Ваквите махали брзо се развиле на двата брега на Неретва за време на османлискиот период. Куќите од еден и два ката биле анонимни на ниво на улица, но богати и експресивни внатре. Секој бил внимателно распореден за да се види погледот на чемпрес или минаре од прозорците на вториот кат и секој бил законски обврзан да не го блокира погледот на соседот. Влезот на ниво на улица ќе пристапи до дворот, создавајќи транзиција што дозволува интимност и приватност внатре; собите посветени на семејниот живот биле одвоени од оние наменети да примаат аутсајдери. Куќата Бишчевиќа во Мостар е пример: строгиот влез отфрлил соби со вградени кабинети, детално издлабени дрвени тавани и прозорска просторија што се надградува над реката Неретва. Во просперитетните комерцијални области, куќите како куќата на Алајбегвица се обраќале на комерцијалната сообраќајница со продавница, со станбени простори над и позади.
Иако Мостар бил официјално дел од Отоманската империја до третата четвртина од деветнаесеттиот век, сите територии кои подоцна ќе станат Босна и Херцеговина уживале необична мерка на независност во осумнаесеттиот и поголемиот дел од деветнаесеттиот век. Отоманското законодавство кое гарантира верска толеранција меѓу христијаните, муслиманите и Евреите станало составен дел на домородните општествени и политички вредности, а градот функционирал како поврзан, мултикултурен општествен ентитет. Во Мостар, историските архитектонски стилови го одразуваа космополитскиот интерес и изложеноста на странските естетски трендови и биле уметнички споени со домородните стилови. Примерите ја вклучуваат италијанската францисканска црква, отоманската куќа Муслибеговиќа, далматинската куќа Ќоровиќа и православната црква изградена со подарок од султанот.
Австроунгарска ера
Австроунгарската окупација на Босна и Херцеговина во 1878 година го навела градскиот совет на Мостар да се стреми кон автономија, но тој соработувал со Австроунгарците за да спроведат опсежни реформи во планирањето на градот: на западниот брег на Неретва биле наметнати широки патишта и урбана мрежа., а значајни биле и инвестиции во инфраструктурата, комуникациите и домувањето. Промената на власта во август 1878 година вовела жив урбан развој во Мостар. Со внесен значителен капитал, градскиот совет започнал да спроведува широки реформи во планирањето на градот. Новата влада го замислила минатото и сегашноста на градот на источниот брег на Неретва и иднината на Мостар на западниот брег.
Следствено, на западниот брег на Неретва се појавиле широки патишта и урбана мрежа, додека во исто време биле направени значителни инвестиции во инфраструктурата, комуникациите и станови за изнајмување. Шпекулациите за недвижности започнале процес, од кој ќе имаат корист некои сектори од општеството, додека други ќе бидат жртви. Ваквиот интензивен раст поставил нови комунални проблеми за градската власт. За време на раните години на австроунгарската администрација, изградбата на нов систем за водоснабдување во 1885 година, градската канализација и електричната мрежа, како и осветлувањето на улиците, сето тоа било завршено за релативно кратко време.
Современата болница била завршена во 1888 година; првата пошта во Босна и Херцеговина била отворена во 1858 година; во 1885 година била воспоставена станица за противпожарна бригада, а во 1903 година била основана станица за метеорологија. Градот добил нова електрана во 1912 година, а во 1894 година, уличното осветлување ги заменило 330-те фенери кои првично биле користени. Телефонската услуга за цивилни корисници била воведена во Мостар во 1906 година, додека Воениот аеродром Мостар, прв на Балканот бил основан во 1913 година.
Бројот и структурата на населението брзо се менувале. Во 1885 година во Мостар имало 1.975 куќи, од кои 2.104 станбени единици живееле 12.665 жители, од кои 6.442 мажи и 6.223 жени. Населението се состоело од 6.825 муслимани, 3.369 православни и 2.359 католици, 98 Евреи и 17 следбеници на други религии. Од вкупниот број жители 7.035 биле ергени, а 4.356 биле во брак. До 22 април 1895 година, Мостар имал 17.010 жители, од кои 6.946 биле муслимани, 3.877 биле православни христијани, 3.353 биле католици и 164 Евреи.
Над една десетина од градското население (или 1715 луѓе) биле дел од австроунгарската администрација или дошле од странство за да профитираат од неа. Од административна гледна точка, од февруари 1889 година Мостар функционира како Град-држава. Бил поделен на осум зони, од кои пет биле на источниот брег на реката Неретва: Царина, Лука, Бранковац, Бјелушине, Стариот град; а три биле на западниот брег на реката Неретва: Церница, Претум, Захум.
Градските администратори како Мустафа Мујага Комадина биле централни играчи во овие трансформации, кои го олесниле растот и ги поврзале источните и западните брегови на градот. Новите споменици и архитектонски стилови ги одразувале аспирациите на Мостарјаните и австроунгарската администрација. Монолитните неоренесансни згради се издигнале над нивните минијатурни отомански претходници и вовеле трезвени, импозантни улични ѕидови во градот. Еден пример е зградата на општината. Дизајниран од архитектот Јосип Ванчаш од Сараево, тој истакнал нов просперитет, стабилност и традиција, поврзувајќи го Мостар симболично со другите европски центри. Станбените области околу Рондо поканиле големи домови за едно семејство и го потврдиле западното влијание што ги надополнува традиционалните градби на градот. До почетокот на дваесеттиот век, елементите на Арт Нову и сецесионистичките стилови почнале да се појавуваат во истористичките градби во Мостар, како што е Ландбанк на Јосип Ванчаш, изградена во 1910 година.
Неизбежниот хибрид што произлегол од овој период на интензивно градење бил нов монументален стил кој го комбинирал масирањето на европските прототипови со ориенталистички детали, имено структури изградени во мавритански стил на архитектура. Оваа контаминација е добро илустрирана од Гимназија Мостар на Франтишек Блажек. Иако неговиот дизајн е изведен од исламските стилови на Шпанија и Северна Африка и нема вистинска врска со отоманското минато на Мостар, тој ја одразува тенденцијата на австроунгарските администратори да се усогласат наместо да ги потиснуваат културните разлики во империјата. Мостарската бања е изградена во сличен стил, мавританска преродба.
Во мај 1911 година, градоначалникот на Мостар, Мустафа Мујага Комадина, им ги претставил на окружните власти во Мостар подготовките за изградба на мостарска бања. Првичното проектирање на зградата го направил Мостарчанецот Мирослав Лосе, тогашен управител на општинскиот водовод. По препорака на Мујага Комадина, Советот го испратил Лосе во странство да ги проучува јавните бањи. Мостарската бања била отворена на 3 јуни 1914 година.
Првата светска војна до социјализмот
Првата светска војна била активирана во Сараево кога српските радикали „Црна рака“ го потврдиле своето негодување кон актуелната империја со убиство на нејзиниот наследник, надвојводата Франц Фердинанд. Плашејќи се од анексија од страна на Србите, повеќето Босанци биле лојални на Австроунгарската империја за време на Првата светска војна. Прагматизмот и меѓународниот притисок во светлината на повторно усогласена Европа на крајот на војната го создале Кралството на Србите, Хрватите и Словенците (подоцна Кралство Југославија), уставна монархија која ја вклучувала Босна и Херцеговина под водство на српскиот принц регент Александар. Неговите обиди да ги „брише старите регионални идентитети“ ги антагонизирале сите партии, што кулминирало со суспензија на уставот. Овие внатрешни конфликти наскоро биле засенети од напредувањето на Хитлер и германскиот сојуз со фашистичката Независна држава Хрватска (Независна Држава Хрватска). Партизанскиот отпор во регионот растел под раководство на Јосип Броз Тито и привлекол голем број Босанци. На крајот на Втората светска војна, Тито бил во срцето на новата социјалистичка Југославија. Помеѓу 1948 и 1974 година, Југославија еволуирала од репресивен социјалистички режим во федеративна социјалистичка нација составена од дискретни републики, од кои една била Босна и Херцеговина. Во овој период во Мостар индустриската база била проширена со изградба на металопреработувачка фабрика, текстилни фабрики за памук и фабрика за алуминиум. Квалификуваните работници, и мажи и жени, влегле во работната сила и социјалниот и демографскиот профил на градот бил драстично проширен; помеѓу 1945 и 1980 година, населението на Мостар пораснало од 18.000 на 100.000.
Бидејќи источниот брег на Мостар бил оптоварен со несоодветна инфраструктура, градот се проширил на западниот брег со изградба на големи станбени блокови. Локалните архитекти фаворизирале строга модернистичка естетика, префабрикување и повторувачки модули. Комерцијални згради во функционалистички стил се појавиле и на историската источна страна на градот, заменувајќи ги поинтимните дрвени конструкции кои преживеале уште од отоманско време. Во 1970-тите и 1980-тите, здравата локална економија поттикната од странски инвестиции поттикна препознавање и зачувување на културното наследство на градот. Економски одржлив план за зачувување на стариот град на Мостар бил спроведен од страна на општината, кој привлекол илјадници туристи од јадранскиот брег и ја зајакнал економијата на градот. Резултатите од овој десетгодишен проект му ја донеле на Мостар наградата Ага Кан за архитектура во 1986 година.
Колапс на Југославија
За време на колапсот на комунизмот во Источна Европа, ултранационалистичките лидери во републиките уживале политичка надмоќ што би била незамислива под Тито. Алија Изетбеговиќ формирал нова влада во Босна, во која биле претставници на босанско-муслиманските, босанско-хрватските и босанско-српските партии. Во 1992 година, 64% од босанскиот електорат гласал за држава „на еднакви граѓани и нации на муслиманите, Србите, Хрватите и другите“. Неколку дена подоцна, Сараево бил под опсада која траела повеќе од три години. Во истиот период, воените и паравоените сили на босанските Срби спровеле кампања на терор и етничко чистење во Босна. Мостар бил обземен од српските воени единици и гранатиран од околните ридови во мај и јуни 1992 година. Речиси 100.000 луѓе биле принудени да ги напуштат своите домови, а над 1.600 загинале. Многу историски градби во стариот град, вклучително и повеќето важни џамии во градот, биле тешко оштетени. Дури и Стариот мост бил погоден од граната.
Хрватско-муслиманската федерација можела да ги протера српските сили до јуни 1992 година. Набргу потоа, локалните муслимани и Хрватите станале противници поради конкурентните територијални амбиции и тековната политичка нестабилност. Босанско-хрватската милиција (ХВО) го зазела Западниот Брег на Неретва и следела нова рунда непријателства во она што било наречено „втората битка за Мостар“. Повеќе од 3.000 луѓе биле убиени, а уште 10.000 Бошњаци и Срби биле испратени во концентрациони логори. На 9 ноември 1993 година, пружината на мостот била погодена на празен опсег од хрватска тенковска граната и 400-годишниот симбол на Мостар паднал во студената река Неретва, предизвикувајќи длабока тага кај граѓаните низ градот за кои Мостот претставувал сè трајно и неприкосновено.
Реконструкција
Од крајот на пошироката војна во 1995 година, се постигнува голем напредок во обновата на градот Мостар. Градот бил под директен мониторинг од претставник на Европската унија, биле одржани неколку избори и секоја нација била сместена во однос на политичката контрола врз градот. За реставрација биле потрошени над 15 милиони долари.
Паралелно со реставрацијата на Стариот мост, Ага Кан трустот за култура и Светскиот фонд за споменици презеле петгодишни напори за реставрација и рехабилитација во историскиот Мостар. Сфаќајќи рано дека реконструкцијата на мостот без длабинска рехабилитација на околните историски населби ќе биде лишена од контекст и значење, тие ја обликувале програмата на таков начин што ќе воспостават рамка на урбани шеми за конзервација и индивидуални проекти за реставрација кои ќе помогне да се обноват најзначајните области на историскиот Мостар, а особено урбаното ткиво околу Стариот мост. Проектот, исто така, резултирал со формирање на агенцијата Стари Град, која имала важна улога во надгледувањето на тековната имплементација на планот за конзервација, како и функционирањето и одржувањето на серија реставрирани историски градби (вклучувајќи го и комплексот Стар мост) и промовирање на Мостар како културна и туристичка дестинација. Официјалното отворање на Агенцијата Стари град се совпаднало со свеченото отворање на мостот.
Во јули 2005 година, УНЕСКО конечно го запишал Стариот мост и неговата најблиска околина на списокот на светско наследство.
Фрауендорф
Фрауендорф (Frauendorf) — општина во округот Горен Шпревалд-Лужица, во јужен Бранденбург, Германија.
Космос-374
Космос-374 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 23 октомври 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1051 км, а најмалото на 529.
Жена во брановите
Жена во брановите (француски: La Femme à la vague) ― слика на Гистав Курбе од 1868 година, сега во Музејот на уметност Метрополитен во Њујорк.
Сликата е забележлива по вистинитите тонови на месото и трагата на влакната од пазувите.
Делото е поставено во галеријата 811 на музејот Метрополитен.
Биржај
Биржај (Biržai)— историски град во Литванија.
Историја
Значајна одлика за Биржај е тоа дека градот бил изграден и зачуван од луѓе од различни националности. Од историска гледна точка, заедници на Караими, Татари, Литванци, Евреи и Полјаци живееле тука.
1701 Договорот Биржај беше потпишан во замокот.
Замокот повторно бил уништен (Швеѓаните се уништени во 1704 година), а во 1704 година тој бил уништен. Градот бил запален за време на Северната војна.
Брекче (Скачковце)
Брекче  — археолошко наоѓалиште во кумановското село Скачковце. Наоѓалиштето претставува населба од железно време.
На 1,5 км источно од селото и на 500 м јужно од патот Куманово - Св. Николе, на благо издигнато плато, во нивата на Н. Петрански се среќаваат фрагменти од керамички садови со груба фактура.
Гроскмелен
Гроскмелен (Großkmehlen) — општина во округот Горен Шпревалд-Лужица, во јужен Бранденбург, Германија.
Знаме на Танзанија
Знаме на Танзанија е националното знаме на државата кое било усвоено во 1964. Ова знаме потекнува од знамињата на Тангањика и Занзибар. Тоа е составено од пет дијагонални ленти кои се движат од горниот десен агол кон долниот лев агол и се со боите: зелена, жолта, црна, жолта и сина.
Алтес Ланд
Алтес Ланд (герм. Altes Land) — површина на рекултивирани мочуришни површини во делови на Долна Саксонија и Хамбург. Областа се наоѓа низводно од Хамбург на југозападниот речен брег на Елба околу градовите Штаде, Букстехуде, Јорк и заедницата на општини Лие. Во Хамбург ги вклучува квартовите Нојенфелде, Кранц, Франкоп и Финкенвердер.
Областа – најголемиот постојан произдител на овошје во Средна Европа – се протега на 143 км². 76,8% од овошјата се јаболка, 12,7% се цреши. Областите најблиску до Елба се оние со најголемо население. Тие ги вклучуваат најплодните мочуришта.
Плодната земја довела до развој на културата предводена од земјоделството. Селата се познати како Marschhufendörfer, специјален вид на село, каде што дворовите на фармите се поставени долж улицата со земјата директно позади нив. Одлика е исто така и богато украсените полудрвените фарми со нивните големи порти.
Потекло на поимот
Службеното стандардно германско име на областа е Altes Land, што означува „стара земја“. Меѓутоа, Altes Land е грешка во превод на првичното долногерманското Olland, кое првично нема ништо со „старо“: Потекнува од Holland. Се однесува на првичното култивирање на областа и колонизирање од холандските доселеници. Првиот договор за колонизација потекнува од 1113 и бил потпишан во текот на годините на надбискупот Фридрих I на Бремен. Една од општините на Алтес Ланд е Холерн, име кое доаѓа од Holländer (германски за Холаѓани). Меѓутоа, грешката во преводот на Olland како Altes Land сега има полн круг, откога повеќето долносаксонски говорници денес за регионот говорат како dat Ole Land (букв. „старата земја“).
Географија и историја
До 2008 туризмот играл главна улога во локалната економија, особено во текот на сезоните на цветањето на црешите и на јаболката. Меѓутоа, делови од овоштарниците полека се заменуваат со станбени објекти. Многу од овие нови домови потоа се продаваат или изнајмуваат на лица, кои работат во соседниот Хамбург.
Космос-375
Космос-375 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 30 октомври 1970 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 100,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 993 км, а најмалото на 565.
Ровно
Ровно (Рівне, Ровно, Równe) - град во Украина во Ровненската Област. Според проценката од 2012 година, во градот живееле 250.174 жители.
Население
Според проценката, во градот во 2012 година живееле 250.174 жители.
Кропен
Кропен (Kroppen) — општина во округот Горен Шпревалд-Лужица, во јужен Бранденбург, Германија.
Црквиште (Пчиња)
Црквиште — археолошко наоѓалиште во кумановското село Пчиња. Наоѓалиштето претставува населба од железно време и римско време. На 500 м западно од селото, во нивите на П. Величков се пронајдени фрагменти од керамички садови и куќен лепеж.
Зимски олимписки игри 2018
XXIII Зимски олимписки игри, познати и уште како Пјонгчанг 2018 — зимски олимписки игри коишто се одржале од 9 до 25 февруари 2018 година во Пјонгчанг, Јужна Кореја. Пјонгчанг бил избран за град-домаќин во јули 2011 година, за време на 123. конгрес на Меѓународниот олимписки комитет одржан во Дурбан, Јужна Америка. Ова се први Зимски олимписки игри одржани во Јужна Кореја, и втори олимписки игри одржани во земјата, по Летните олимписки игри 1888 одржани во Сеул.