cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Општа теорија за релативноста
Сингуларитети
Друга општа особеност на општата релативност е појавата на време-просторни граници познати како сингуларити. Време-просторот може да се истражи со употреба на временски и светлисни геодетски линии, сите можни начини според кои светлината и честичките во спободен пат можат да се движат. Нонекои решенија на Ајнштајновите равенки имаат „груби рабови“—области познати како време-просторни сингуларитети, каде патеките на светлината и честичките во пад го доживуваат својот крај на постоењето, со што геометријата станува непрепознатлива. При поинтересните случаи, ова се „закривените сингуларитети“, каде геометриските количества кои го определуваат време просторот, како што е Ричиевиот скалар, имаат бесконелни вредности. Добро познати примери за време-просторот со идни сингуларитети, каде краевите на светските линии се Шварцшилдово решение, кое го опишува сингуларитетот од внатрешноста на вечната статична црна дупка, или пак Керовото решение со неговата прстенесто-оформен сингуларитет во внатрешноста на вечната вртечка црна дупка. Фридман–Леметр–Робертсон–Волкероваите решенија и останатите временско-просторно опишани универзуми имаат сингуларитети во минатото од кои започнуваат светските линии, имено сингуларитетите на Големата експлозија, некои пак имаат сингуларитети во иднината како што е (Големото собирање).
Земајќи предвид дека овие примери се сите високо симетрични а со тоа и упростени може да се заклучи дека случувањето на сингуларитетите е предмет на идеализирање. Познатите теореми за сингуларитетите, докажани со употреба на методите на глобалната геометрија, имаат поинакви тврдења, сингуларитетите се општа особеност на општата релативност, и се неизбежливи во моментот кога телото со реалистични особености на материјата ќе надминат одредена фаза и како и при почетокот на широка класа на универзуми во ширење. Но, теоремите кажуваат малку за својствата на сингуларитетите, а многу повеќе за моменталното изучување насочено кон опишувањето на овие појави како општи структури. Хипотезата за космичка цензура тврди дека сите релативистички сингуларитети во иднината states that all realistic future singularities се затскриени зад хоризонтот, а со то и се невидливи за далечните набљудувачи. Иако сè уште не постои доказ, бројчените симулации обезбедуваат доказ за точноста на хипотезата.
Развојни равенки
Секое решение на Ајнштајновите равенки ја опфаќаат целата историја на универзумот, не се само снимка од тоа како се одвиваат работите, туку целосно материски исполнет време-простор. Ја опишува материјата и геометријата насекаде во тој определен универзум. Поради сопствената општа коваријанса, Ајнштајновата теорија не е доволна сама по себе за да се определи временскиот развој на метричкиот тензор. Мора да се искомбинира со координатната состојба, која е соодветна на баждарењето на векторскиот потенцијал во другите теории за полињата.
За да се разберат Ајнштајновите равенки како парцијални диференцијални равенки, и се од помош за одредување на начинот кој го опишува развојот на универзумот низ текот на времето. Ова се прави со т.н. „3+1“ записи, каде време-просторот е поделен во три просторни димензии и една временска димензија. Најдобриот пример за ова е АДМ-овиот формализам. Овие разгледувања покажуваат дека развојот на време-просторните развојни равенки на општата релативност се добри за употреба, решенијата постојат за секој поединечен случај, и се подеднакво дефинирани, кога ќе бидат исполнети потребните почетни услови. Овие записи на Ајнштајновите равенки на полето се основата на бројчената релативност.
Глобални и квазилокални количества
Значењето на развојните равенки е поврзано со друг поглед на општо релативната физика. Во Ајнштајновата теорија, невозможно е да најде една општа дефиниција за навидум едноставната способност на системот како што се вкупната маса (или енергија). Главната причина е поради способноста на гравитационото поле, како и сите други полиња, мора да поседува одредена енергија, но се покажало невозможно да се да се локализира таа енегија.
Сепак, постојат можности за определување на вкупната маса на системот, со употреба на хипотетички „бесконечно оддалечен набљудувач“ (АДМ-ова маса) или соодветно симетрична (Комарова маса). Ако набљудувачот се отстрани ов вкупната маса на системот, енергијата која се одведува во бесконечноста од страна на гравитационите бранови, како резултата се добива Бондиевата маса при нулта бесконечност. Како и при класичната физика, може да се покаже дека овие маси се позитивни. Соодветни глобални дефиниции постојат за импулсот и аголниот момент. Постојат и бројни обиди за да се дефинира квзаи-локалното количество, како што е масата на изолиран систем дефиниран преку употреба на количествата определени во конечните области кои го содржат тој систем. Надежта е да се добијат количество на податоци за општите изјави за изолираните системи, како попрецизен запиз за претпоставката на обрачот.
Поврзаност со квантната теорија
Општата релативност се смета за еден од двата столбови на современата физика, квантната теорија, основата за разбирање на материјата од елементрани честички до физиката на цврсто тело. Но, сè уште постои неодговорено прашање за тоа како да се поврзат квантната теорија и општата релативност.
Квантната теорија за полињата во закривениот време-простор
Обичната квантна теорија за полето, која е всушност основата на современата честична физика, и се дефинирани во Минковскиевиот простор, кој е одлична приближност кога станува збор за опишување на однесувањето на микроскопските честички во присуство на слаби гравитациони полиња како он ие на Земјата. За да се опишат случаите кога силата на гравитацијата е голема за да има влијание на материјата, но не е доволно силна за да се квантизира самата,физичарите оформиле квантни теории за полињата во закривениот време-простор. Овие теории се засноваат на општата релативност за да се опише позадинскиот закривен време-простор, и да се определи општата квантна теорија за полето и однесувањето на квантната материја во тој време-простор. Со употреба на овој формализам, може да се покаже дека црните дупки оддаваат спектар сличен на спектарот на апсолутното тврдо тело познато под името Хокингово зрачење, што наведува до можноста да настане т.н. испарување со текот на времето. Иако накратко споменато ово зрачење има важна улога во разбирањето на термодинамиката на црните дупки.
Квантна гравитација
Потребата за постојаноста меѓу квантниот опис на материјата и геометрискиот опис на време-просторот, како и постоењето на сингуларитетите (каде закривувањата на големините е микроскопско), ја покажува потребата за целосна теорија за квнатната гравитација, за да се добие соодветен опис за внатрешноста на црните дупки, развојот на раниот универзум, потребна е теорија во која гравитацијата и геометријата на време-просторот се опишани преку квантната физика. Покрај обемните напори, не постои целосна и постојана теорија за квантната гравитација, иако постојат доста поволни кандидати.
Еден од начините да се надминат овие ограничувања е теоријата на струните, квантна теорија која не се однесува на точкестите честички, туку се однесува за малите еднодимензионални издолжени тела. Теоријата има можност да стане обединувачки запис на сите честички и заемодејства, вклучувајќи ја и гравитацијата, ноцената за овие невобичаени својства се уште шест дополнителни просторни димензии кон веќе познатите три просторни димензии. Она што денес се нарекува втора супержичен развој, спој од теоријата на струните и општата релативност и суперсиметријата позната како супергравитација создаваат хипотетички единаесетодимензионален модел познат под името како M-теорија, која може да се смета за единственод дефинирана постојана теорија за квантната гравитација.
Поинаков пристап започнува со канонската квантизација порцедури на квантната теорија. Користејќи го почетно-вредносниот запис на општата релативност, ја опишува Вилер–деВитова равенка која, за жал е неупотреблива. Но, со воведувањето на т.н. Аштекарови променливи, се добива модел кој ветува и е познат како јамчеста квантна гравитација. Просторот е претставен како мрежана структура наречена спинова мрежа, која се развива со текот на времето преку дискретни чекори.
Во зависност од кои својства на општата релативност и квантната гравитација се прифатени како непроменливи, и нивото на кое се воведени промените, постојат бројни обиди за добивање на употреблива теорија за квантната гравитација, од кои некои примери се динамичките триангулации, причинските збирови, твисторовите модели или интегралот за иминат пат заснован на моделите за квантната космологија.
Сите кандиодатски теории сеште имаат големи формални концепрулани проблеми за надминување. Тие исто така се соочуваат со честиот проблем, дека не постои начин за да се употребат предвидувањата на квантната гравитација при опитни испитувања, иако сепак постои надеж ова да се промени како што се добиваат идните податоци од космолошките набљудувања и доколку опитите на физиката на честичките станат достапни.
Моменатална состојба
Општата релативност произлегла како високо успешен модел за гравитацијата и космологијата, која досега поминала низ бројни тестирања. Но, постојат силни индикации дека оваа теорија е некомплетна. Проблемот на квантната гравитација и прашањето за реалноста на време-просторните сингуларитети останува отворено. Податоците од набљудувањата кои се земаат како доказ за темната енергија и темната материја покажува за потреба од нова физика. Дури доколку се земат какви што се, општата релативност има уште можности за понатамошни испитувања. Математичката релативистика побарува разбирање на природата на сингуларитетите и основните својства на Ајнштајновите равенки, и се помоќните компјутерски симулации. Трката за за првичното директно забележување на гравитационите бранови и понатаму продолжува, во надеж за постоење на можност за испитување на точноста на теоријата за многу силни гравитациони полиња кои можат да се употребат за добивање на пообемни податоци. По повеќе од деведесет години по своето објавување, општата релативност и понатака е поле на многубројни истражувања.
Децентиј
Магнус Децентиј бил узурпатор на Западното Римско Царство против римскиот цар Констанциј II. Американскиот учител Мајкл Димајо смета дека Децентиј веројатно бил брат на Магненциј, кој бунтувал против Констанциј на 18 јануари 350.
Таа зима Магненциј го назначил Децентиј за „Цезар“, за да ја надгледува одбраната на Галија и границата кај Рајна. Бил назначен за римски конзул во 352.
Кога Магненциј бил поразен од Констанциј во Битката кај Мон Селеук, тој направил самоубиство, додека пак Децентиј, кој го предводел засилувањето, се обесил во Сенон.
1509 во архитектурата
1509 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
NGC 6349
NGC 6349 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6349 се споменува и како MCG 6-38-16, CGCG 198-36, NPM1G +36.0426.
Откривање
Објектот е откриен на 15 јули 1879 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6349 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. NGC 6349 има привидни димензии од 0,8' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 19 м 6,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 3' 41"". Положбениот агол на објектот е во износ од 81°.
Други поделби
Проучување на NGC 6349 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 60060. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 115; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2604. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 113.
Јанжев Врх
Јанжев Врх (словенечки: Janžev Vrh) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
ОУ „Кирил и Методиј“ - Радово
„Кирил и Методиј“  — основно училиште во Радово, Општина Босилово.
Јоханес Гутенберг
Јоханес Гутенберг (Johannes Gensfleisch zur Laden zum Gutenberg; ~1394-1468), бил германски пронаоѓач, печатач, издавач и златар, кој го вовел печатењето во Европа со неговата техниката за печатење со подвижен слог. Неговото дело ја започна печатарската револуција во Европа и се смета за пресвртница на вториот милениум, воведувајќи го модерниот период на човечката историја. Тој одигра клучна улога во развојот на ренесансата, реформацијата, добата на просветителството и научната револуција, како и поставувањето на материјалната основа за модерната економија базирана на знаење и ширењето на учењето кај масите.
Ја усовршил печатарската машина и прв почнал да користи излеани метални букви. Во 1455 година ја отпечатил Библијата и во 1457 година отпечатена била првата книга во боја — „Мајнчкиот псалтир“ во црна и црвена боја. Починал во 1468 година.
Ширина (Добровница)
Ширина  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Добровница. Наоѓалиштето претставува осамен наод од доцна антика. На ова место, според кажувањето на мештаните, се откриени питоси од кои неколку се чуваат во селото.
Битка кај Цецора (1620)
Битката кај Цецора е битка меѓу војските на Полско-литванската Државна Заедница и Отоманското Царство која се одвила во периодот од 17 септември до 7 октомври 1620 година кај реката Прут, Молдавија.
Позадина
Поради неуспехот на полската дипломатска мисија во Истанбул и незадоволство и на двете страни од Бушаскиот мир (во границите на Полска продолжиле да навлегуваат Козаци и Татари), односите меѓу двете империи се заладиле во почетокот на 1620 година и двете страни започнале да се подготвуваат за војна. Турците војната ја планирале за 1621 година, додека унијата решила своите сили да ги испрати на туѓа територија, а како таква ја избрала Молдавија во 1620 година.
Полската армија била составена од магнатските семејства и броела околу 10.000 војници. Во септември полската армија навлегла во Молдавија, а молдавскиот владетел Гаспар Грацијани како вазал на Османлиското Царство, решил да се приклучи на страната на полската армија. Тој убил голем број на јаничари и ги заробил гласниците на османлискиот султан Осман II. Но голем дел од молдавските аристократи се разделиле на повеќе групи со цел секој да си го брани својот имот од недисциплинираните магнарски војници, а други пак решиле да го почекаат крајот од војната и да се приклучат кон земјата победничка. Така само околу 1000 молдавски востаници се приклучиле кон силите на Полска кои биле околу тврдината Цецора.
Фосфоволфрамова киселина
Фосфоволфрамова киселина е хетерополска киселина со хемиска формула. Формира хидрати. Тоа е нормално изолирано како n = 24 хидрат, но може да се исуши до хексахидрат ( n = 6). EPTA е името на етанолна фосфоволфрамова киселина, нејзиниот алкохолен раствор кој се користи во биологијата. Има изглед на мали, безбојни-сивкави или малку жолто-зелени кристали, со точка на топење 89 °C (24 хидрат). Без мирис е и растворлив во вода (200 g/100 ml). Не е особено токсичен, но е благ кисел надразнувач. Соединението е познато по различни имиња и акроними (видете го делот „други имиња“ во инфокутијата).
Фосфоволфрамовата киселина се користи во хистологијата како компонента за боење на клеточните примероци, често заедно со хематоксилин како PTAH. Се врзува за фибринот, колагенот и влакната на сврзните ткива и ги заменува анјоните на боите од овие материјали, селективно обезбојувајќи ги.
Фосфоволфрамовата киселина е електронска густа, непроѕирна за електроните. Тоа е вообичаена негативна дамка за вируси, нерви, полисахариди и други биолошки ткивни материјали за снимање со преносен електронски микроскоп.
Структура
Gouzerh ги сумира историските гледишта за структурата на фосфоволграмовата киселина што водат до определувањето на структурата на Кегин како:
била одредена Џ. Анјонот има целосна тетраедрална симетрија и се состои од кафез од дванаесет атоми на волфрам поврзани со атоми на кислород со атомот на фосфор во неговиот центар. Сликата од десната страна ја покажува октаедарската координација на атомите на кислород околу атомите на волфрам, и дека површината на анјонот има и премостувачки и терминални атоми на кислород. Понатамошното истражување покажа дека соединението е хексахидрат, а не пентахидрат како што предложи Кегин.
Подготовка и хемиски својства
Фосфоволфрамовата киселина може да се подготви со реакција на натриум волфрам дихидрат,, со фосфорна киселина ,, закиселена со хлороводородна киселина, HCl. Оваа постапка е ажурирана.
Видот е лакунарен или дефектен Кегин јон. На има Досонова структура. При pH помала од 8, присуството на етанол или ацетон го стабилизира анјонот,, намалувајќи го распаѓањето.
Големи количини на поларни молекули како што е пиридинот се апсорбираат во масовната фаза, а не само на површината. Студиите на NMR во цврста состојба на етанол апсорбиран во масовната фаза покажуваат дека двата протонирани димери, и мономери,, се присутни.
Фосфотонгстичната киселина е помалку чувствителна на редукција отколку фосфомолибдинската киселина. Со редукција со урична киселина или железо(II) сулфат се добива кафеаво обоено соединение. поврзаната силикотунгстична киселина кога се редуцира формира слично кафено соединение каде што едно од четирите единици во структурата Кегин станува метално-метал споен кластер од три споделени рабови октаедра.
Фосфоволфрамовата киселина е најсилната од хетерополиакиселините. Неговата конјугирана основа е анјон. Нејзината киселост во оцетна киселина е испитана и покажува дека трите протони се дисоцираат независно наместо последователно, а местата на киселина се со иста јачина. Една проценка на киселоста е дека цврстото тело има киселост посилна од H 0 = -13,16, што би го квалификувало соединението како суперкиселина. Оваа кисела јачина значи дека дури и при ниска pH, киселината е целосно дисоцирана.
Катализатор
Заедничко со другите хетерополикиселини, фосфоволфрамовата киселина е катализатор и нејзината висока киселост и термичка стабилност ја прават катализатор на избор според некои истражувачи. Во раствор е како хомоген катализатор и како хетероген катализатор „поддржан“ на подлога на пр. алуминиум, силициум диоксид. Некои киселински катализирани реакции вклучуваат:
Боење и пигменти
Фосфотонгстичната киселина се користи за таложење на различни видови бои како „ езера “. Примери се основните бои и трифенилметанските бои, на пр. деривати на параосанилин.
Хистологија
Фосфоволфрамовата киселина се користи во хистологијата за боење примероци, како компонента на хематоксилин, PTAH и „трихромни“ реагенси со фосфоволфрамова киселина и како негативна дамка за сликање со преносен електронски микроскоп.
Анализа
Калиумовата сол е само малку растворлива, за разлика од повеќето други соли на фосфотангстати, и е предложена како метод за гравиметриска анализа на калиумот.
Медицински
Се чини дека многу малку се работи на оваа област. Еден пример се однесува на некроза на црниот дроб кај стаорци.
Композитни мембрани за размена на протони
Хетерополските киселини, вклучително и фосфоволфрамовата киселина, се истражуваат како материјали во композитни мембрани за размена на протони, како што е Нафион. Интересот лежи во потенцијалот на овие композитни материјали во производството на горивни ќелии бидејќи тие имаат подобрени работни одлики.
Порој (село)
Порој — село во Општина Тетово, во областа Долни Полог, во околината на градот Тетово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долни Полог, оддалечено 4 километри северно од Тетово.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од нахијата Калканделен (Nahiye-I Kalkandelen) и имало 110 семејства, 5 неженети и 7 вдовици, сите христијани.
Според турски документи од 1626-1627 година селото се наоѓало во вилаетот Калканделен (Тетово) и било населено од 20 немуслимански семејства.
Во XIX век Порој веќе било наполно албанско село во Тетовската каза на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Порој живееле 440 жители, сите Албанци.
Според Атанасиј Селишчев, во 1929 година Порој е центар на Општина Џепчиште со 4 села, 105 куќи и 630 жители Албанци.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Порој живееле 440 жители, сите Албанци.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година селото било дел од Џепчишка општина со 105 куќи и 630 жители, сите Албанци.
Порој е село со незначителни промени во бројот на население. Така, во 1961 година имало 1.527 жители, додека во 1994 година бројот се зголемил на 2.443 жители, албанско население.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.653 жители, од кои 2 Македонци, 2.558 Албанци, 1 Бошњак и 92 лица без податоци.
Родови:
Како еден од најстарите албански родови во селото се споменува родот Колаји. Нивните предци се доселени од областа Фанде (северна Албанија) во втората половина на XVIII век.
Порој е албанско село.
Според истражувањата од 1946 година, родови во селото:
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 2000, 2000/1, 2001 и 2002 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 3.098 гласачи.
Иселеништво
Старото православно-македонско население од ова село се има иселено одамна. Сега се знае за следните иселени православни родови од селото. Дамјаноски се иселени во селото Жилче. Шурновци или Поројчани се иселени во селото Отуње. Трпчевци живееле во Отуње, таму биле доселени од Порој, потоа некои изумреле, а други се преселиле во Скопје. Пројчеви се иселиле во селото Готовуша кај Сириниќ, близу Призрен во Косово.
Барбур (округ во Алабама)
Барбур (Barbour County) е округ во сојузната американска држава Алабама. Главен град на округот е градот Клејтон. Според пописот во САД од 2010 година, бројот на населението во округот изнесува 27.457 жители.
Географија
Округот зафаќа површина од 2.343 км2, од кои 2.292 км2 се копно, а останатите 51 км2 вода. Се граничи со окурзите:
Демографија
Според пописот во 2000 година, округот броел 29.038 жители, 10.409 домаќинства и 7.390 семејства. Густината на населеност изнесувала 13 жители/км2. 51.27%% од населението го сочинувале припадници на белата раса, а 46,32 % на црната.
1507 во архитектурата
1507 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Барбур (округ во Алабама)
Демографија
Просечниот број на членови во едно домаќинство изнесувал 2.53, додека во едно семејство 3.04.
Според старосната структура на населението, 25.40% биле лица помлади од 18 години, 9.30% од 18 до 24, 29.60% од 25 до 44, 22.40% од 45 до 64 и 13.30% лица постари од 65 години. Просечната старост на населението изнесувала 36 години.
Просечниот годишен доход на едно домаќинство изнесувал 25,101 $, додека просечниот годишен доход на едно семејство изнесувал 31,877 $. Мажите заработувале повеќе од жените, па така нивниот просек изнесувал 28,441 $, додека оној на жените 19,882 $. Просечниот доход по глава на жител изнесувал 13,316 $. Од вкупниот број на семејства, 21.60% од фамилиите или 26.80% од вкупниот број на жители живееле под границата на сиромаштија.
1506 во архитектурата
1506 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Прва македонска кошаркарска лига 2003/04
Првата македонска кошаркарска лига 2003/04 - 12. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Фершпед Работнички.
Унапредување и отпаѓање
1 Охрид 98 и Центар добиле вајлд карта на местата на Жито Вардар и Балкан Стил заради пополнување на Првата лига. Меѓутоа подоцна Охрид 98 бил исфрлен поради финансиски причини.
2 Црн Дрим добил вајлд карта на местото на Охрид 98 заради пополнување на Првата лига.
3 Работнички 2000 се повлекол од натпреварувањето за следната сезона.
4 Неготино добил вајлд карта на местото на Работнички 2000 заради пополнување на Првата лига за следната сезона.
5 Фаворити добил вајлд карта на местото на Неметали Огражден заради пополнување на Првата лига за следната сезона.
Плеј–аут
Извор:
Супер лига
Извор:
Признанија
Најдобра петорка Извор: eurobasket.com
Арго Поинт (згурен конус)
Арго Поинт — згурен конус кој се наоѓа на Џејсоновиот Полуостров, Антарктик, на височина од 360 метри надморска височина . Поврзан со нунатакот на фоките, конусот има пречник од 300 метри (980 стапки) и неговиот кратер исполнет со снег има празнина на северната страна. Конусот е изграден на формација од лава дебела преку 175 метри, која може да лежи на карпите од Јура .
Датирањето со калиум-аргон укажува на возраст од 1,4-0,9 милијари години. Конусот е изграден од базалт и хавај, вклучувајќи лавински бомби во неговите страни. Слично на Силовиот нунатак и островот Џејмс Рос, карпите на Арго Поинт се океански островски базалти. Овој вулканизам може да биде последица на ефектите на задниот лак на субдукција по должината на јужниот шетландски ров.
Хуангпу
Хуангпу (кин. 黃浦江, пинјин: Huángpǔ Jiāng = „жолтобрежна река“) е река во Кина долга 97 км која тече низ градот Шангај.
Хуангпу е најголемата река во Шангај, а нејзина најзначајна притока е Суџоу.
Има просечна ширина од 400 метри, и просечна длабочина од 9 метри. Хуангпу е извор на речиси целото водоснабдување на Шангај. Таа го дели градот на два поголеми региона: Пудунг (исток) и Пусји (запад).
„Бундот“ во Шангај се наоѓа на кејот на реката.
Долж реката се протега и градот Џиасјинг.
Тунели
Под реката поминуваат многу линии на Шангајското метро.
Применета уметност
Применета уметност се однесува на примената на дизајн и естетика врз предмети за секојдневна употреба. Додека фината уметност служи за интелектуална стимулација на посматрачот или академски сензибилитети, применетата уметност содржи дизајн и креативни идеи придодадени на практични објекти како ккао шолја, списание или клупа во парк.
Полињата како индустриски дизајн, графички дизајн, модно творештво, внатрешно уредување, декоративна уметност и функционална уметност се смета за дел од применетата уметност.
Култура
Средновековната јапонска уметност не разликувала ликовна од применета уметност, туку постоел само концепт за „убавото“.
Во западните култури, од Движењето за применета уметност на преминот во XIV век, применетата уметност значајно добила на важност и признание.
Веројатно најпознатата школа за применета уметност е Баухаус.
Едвард VIII (леден гребен)
Ледениот гребен Едвард VIII — леден гребен што го зафаќа главниот дел на заливот Едвард VIII на Антарктикот. Северниот дел од оваа одлика бил наречен Инвикслета (рамнината на внатрешниот залив) од норвешките картографи, кои го мапирале од воздушни фотографии направени од експедицијата Ларс Кристенсен во 1936–37 година. Областа првпат била посетена во 1954 година од страна на група на санки ANARE (Австралиски национални истражувачки експедиции на Антарктикот). Целиот леден гребен потоа бил мапиран и именуван во соработка со заливот Едвард VIII.
Мариндуке
Мариндуке е островска покраина на Филипините која се наоѓа во Момаропа регионот на островот Лузон. главен град е Боак. Се наоѓа јужно и западно од Кезон, источно од Миндоро, и северно од Ромблон.
Народ и култура
Мариндукјаните (Marinduqueños) се од тагалог потекло и зборуваат на Тагалог јазикот. Но поради блискоста со регионите на Висајас, луѓето зборуваат тагалог со големи влијанија од Висајанскиот јазик. Англискиот јазик е нашироко прифатен и користен.
Стопанство
Мариндуке е земјоделска покраина, претежно со производство на ориз и кикирики. Рибарството и туризмот се исто така важни стопански гранки.
Административна поделба
Мариндуке е поделен на 6 општини.
NGC 4000
NGC 4000 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4000 се споменува и како UGC 6949, MCG 4-28-103, CGCG 127-118, IRAS 11554+2524.
Откривање
Објектот е откриен на 25 април 1878 година од страна на Лоренс Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4000 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,7 m/лм2. NGC 4000 има привидни димензии од 1' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 3°.
Други поделби
Проучување на NGC 4000 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37643. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1985. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 135.
1505 во архитектурата
1505 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Градиште (Дурачка Река)
Градиште  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Дурачка Река. Наоѓалиштето претставува градиште од доцна антика. Спроти Голомудово маало се наоѓа ритче со зарамнето плато, што доминира над Дурачка Река. По површината на градиштето се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал. Се гледаат остатоци од бедем. .
Гилберт Томас Барнет
Гилберт Томас Барнет (Gilbert Thomas Burnett; 15 април 1800 – 27 јули 1835) — британски ботаничар.
Од 1831 до 1835 г. предавал како прв професор по ботаника на факултетот „Кингс Колеџ“ во Лондон. Во 1835 г. го издал делото Outlines of Botany („Основи на ботаниката“). По смртта му е издадено и делото Illustrations of Useful Plants employed in the Arts & Medicine („Илустрации на полезни растенија во уметноста и медицината“) напишано во 1928 г, а со илустрации од сестра му, А.М. Барнет.
Пишувал и статии од областа на зоологијата, како што е Illustrations of the Manupeda or apes and their allies, 1828 („Илустрации од Манупедија или човеколиките мајмуни и нивните сојузници“).
Миа Долан
Миа Долан (англиски: Mia Dolan, родена на островот Шепи) — британска јасновидка и писателка и предавач во сопствено училиште за јасновидност.
Дарба
Миа тврди дека нејзината „дарба“ за комуницирање со мртви ја добила кога таа била во својата кујна и ги слушнала гласовите на нејзинте деца цо дневната. Пред да отиде во дневната за да ги среди децата таа ставила леб на тост и додека била во дневната слушнала глас кој ѝ рекол „тостот гори“. Мислејќи дека тоа било само илузија, таа се вратила во кујната и видела дека тостот гори.
Медиска популарност
Покрај својата карирера како писател и егзорцист, таа има силно влијание и на медиумите во Обединетото Кралство и помогнала на полицијата при разрешување на некои криминални случаи.
Марк (син на Василиск)
Марк (Flavius Marcus Augustus; починал во август 476) бил син на византискиот генерал и узурпатор Василиск и Елија Зенона. Бил назначен за Цезар во 475 и подоцна унапреден како Август, владеејќи како помлад совладетел на неговиот татко. Биле создадени монети во неговото и името на Лав II. Кога Зенон повторно го окупирал Цариград во доцниот август 476, Марк, со неговите родители, се засолнил во црква. Зенон ветил дека нема да ја пролее нивната крв, па така ги прогонил во Лимнае во Кападокија за подоцна да ги изгладни до смрт.
NGC 1925
NGC 1925 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1925 се споменува и како ESO 85-SC76, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1925 е од видот OCL. NGC 1925 има само една позната привидна димензија, која изнесува 11'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 21 м 30 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 65° 48' 48".
Други поделби
Проучување на NGC 1925 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Баждарен бозон
Баждарен бозон — бозонски честички кои служат како носители на освновните сили на природата. Поконкретно, елементарните честички чии заемодејства се утврдени во баждарната теорија, воздејствуваат со сили една на друга со размена на баждарни бозони, обично во облик на виртуелни честички.
Во стандардниот модел
Во стандарниот модел постојат три вида на баждарни бозони: Секој од нив соодветствува на една од трите заемодејства во стандардниот модел: фотоните се баждарни бозони на електромагнетното заемодејство, W и Z бозоните се носители на слабото заемодејство, а глуоните го носат силното заемодејство. Изолираните глуони не се јавуваат при ниска енергија заради бојна заробеност. Во тој случај ова би резултирало со масни глуонски топчиња, но овие не се нашироко експериментално потврдени).
Масни баждарни бозони
Од технички причини поврзани со баждарната непроменливост, баждарните бозони се опишуваат математичи со равенки за полиња за бесмасни честички. Затоа, на наивно теоретско ниво сите баждарни бозони треба да се безмасни, а силите коишто тие ги утврдуваат треба да се далекусежни. Но оваа идеја се коси со експерименталните докази дека слабото заемодјество има многу краток досег, и ова бара понатамошен теоретски увид.
Според стандардниот модел, W и Z бозоните добиваат маса по пат на Хигсовиот механизам. Во Хигсовиот механизам, четирите баждарни бозони (со симетрија SU(2)×U(1)) на обединетото електрослабо заемодејство се соединуваат со Хигсово поле. Ова поле претрпува спонтано нарушување на симетријата заради обликот на неговиот заемодејствителен потенцијал. Како резултат на тоа универзумот е проткаен со не-нулта Хигсова вакуумска очекувана вредност. Оваа вредност се соединува со три од електрослабите баждарни бозони (W и Z бозоните), и така им дава маса; преостанатиот баждарен бозон (фотонот) останува безмасен. Оваа теорија го предвидува и постоењето на скаларниот Хигсов бозон, кој сè уште не е забележан.
Теории на големото обединување
Според теориите на големото обединување би требало да постојат уште баждарни бозони, наречени X и Y бозони. Овие ги насочуваат заемодејствата помеѓу кварковите и лептоните, нарушувајќи го запазувањето на барионскиот број и предизвикувајќи распаѓање на протоните. Овие бозони би имале огромна маса (дури и повеќе од W и Z бозоните) поради нарушувањето на симетријата. Досега нема никакви наоди кои го докажуваат постоењето на вакви бозони.
Гравитони
Четвртото основно заемодејство е гравитацијата, чиј носител може исто така што биде бозон, наречен гравитон. Во отсуство на експериментални докази и математички кохерентна теорија на квантната гравитација, засега не се знае дали ова би бил баждарен бозон или нешто друго. Улогата на баждарната непроменливост во општата теорија на релативитетот ја игра слична симетрија: дифеоморфната непроменливост.
Издавачки Леден Гребен
Издавачки Леден Гребен — леден гребен на Антарктикот долг околу 35 наутички милји (60 км) на јужниот брег на заливот Придз, помеѓу планината Каролин Микелсен и Сторнсовиот Полуостров. Неколку ледници, наведени од југозапад кон североисток, го негуваат ледениот гребен: Полар Тајмс, Ил Поло, Поларфоршунг, Поларен рекорд и Поларбокен. Издавачкиот Леден Гребен првпат бил мапиран од воздушни фотографии од Експедицијата на Ларс Кристенсен, 1936–37. Името „Publication Glacier Tongues“ го применил Џон Х. Роско во 1952 година по неговото проучување на воздушните фотографии од областа на операцијата на американската морнарица (1946–47), но терминот ледена полица е повеќе описен. Така именуван од Роско бидејќи неколкуте ледници во областа ги одбележуваат поларните публикации.
1504 во архитектурата
1504 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Згорњи Коцјан
Згорњи Коцјан (словенечки: Zgornji Kocjan) — населба во Општина Раденци во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Ховд (град)
Географија
Градот се наоѓа во подножјето на монголските Алтајски планини, на реката Бујант Гол. На 25 км источно се наоѓа езерото Хар Ус Нур. Градот е познат по одгледувањето на лубеници и домати и исто така по квалитетното производство на месо.
Население
Во 2000 година градот имал население од 26.023, а додека во 2003 година има 30.479 жители. .
700 п.н.е.
700 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 700. година пред новата ера, 700. од првиот милениум п.н.е., последна од 7 век п.н.е. и прва од 700-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4808 и 4809 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4050 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3060 и 3061 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 53.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 700 година се протега во 1936 и 1937, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1996 и 1997 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 157 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1362 и 1361 исламска година пред хиџра.
1503 во архитектурата
1503 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Црква „Св. Атанасиј“ - Агова Маала
Свети Атанасиј (Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Агова Маала, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Историја
Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Мина“ и „Св. Константин и Елена“.
Пилкомајо (река)
Пилкомајо (шпански: Pilcomayo, кечуански: Pillkumayu или Pillku Mayu, pillku „црвена“, mayu „река“,, гварански: Ysyry Araguay) е река во централна Јужна Америка. Со своите 1.100 километри, Пилкомајо е најдолгата западна притока на реката Парагвај. При својот тек, реката се дели на двa дела, северен и јужен, кои понатака пак се спојуваат во долниот тек на реката.
Пилкомајо извира во падините на Андите во департманот Оруро, источно ов езерото Попо во Боливија. Реката Качи Мају се смета за извориште на реката Пилкомајо. Реката се вика Качи Мају сè до спојот со реката Чилава, а понатака заедничното име им е Пилкомајо. Од спојот на реките па понатака реката тече низ департманите Чукисака и Тариха во Боливија, па потоа продолжува во покраината Формоса во Аргентина и потоа преминува во Гран Чако со што се формира границата помеѓу Аргентина и Парагвај. Во близина на главниот град на Парагвај, Асунсион, реката Пилкомајо се влева во реката Парагвај.
Население
Басенот на реката е дом на околу 1.5 милиони луѓе, од кои околу 1 милион во Боливија, 300.000 во Аргентина и 200.000 во Парагвај
Гробишта (Дурачка Река)
Гробишта  — археолошко наоѓалиште во кривопаланечкото село Дурачка Река. Наоѓалиштето претставува некропола од доцна антика. Во непосредната близина на маалото Метав, над клисурата на Дурачка Река се гледаат гробови градени од камени плочи - тип циста. .
Рековчанска Тумба
Рековчанска Тумба — археолошко наоѓалиште во битолското село Могила. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на околу 200 м јужно од Тумба I (Сред Село) и на околу 100 м југозападно од Роњевска Тумба. Има неправилна кружна основа со пречник од 80 × 70 м и височина од 1,5 м. На површината се среќаваат фрагменти од керамички садови и куглички за праќа од печена земја.
1502 во архитектурата
1502 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
501 п.н.е.
501 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 501. година пред новата ера, 501. од првиот милениум п.н.е., 1. од 6 век п.н.е. и втора од 500-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 501 година се протега во 2135 и 2136, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2195 и 2196 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 42. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1157 и 1155 исламска година пред хиџра.
501 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 501. година пред новата ера, 501. од првиот милениум п.н.е., 1. од 6 век п.н.е. и втора од 500-тите п.н.е.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5007 и 5008 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4249 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3259 и 3260 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 252.
Лангенхаген
Лангенхаген (Langenhagen) — град во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа северно од покраинскиот главен град Хановер. На подрачјето на градот се наоѓа аеродромот Хановер.
Местоположба
Градот Лангенхаген се граничи со општините Ведемарк, Изернхаген, како и со градовите Хановер и Гарбзен (од север, надесно).
Градски единици
Градот Лангенхаген се состои од самиот град Лангенхаген (Лангенхаген-Мите, Лангенфорт, Бринк, Алт-Лангенхаген) и местата Енгелбостел, Годсхорн, Калтенвајде, Креенвинкел и Шуленбург.
Историја
Од 1866 до 1868 година, Роберт Кох работел во градот.
На 18 јуни 1972 година, терористот од Црвената Армија, Улрике Мајнхоф, бил уапсен во Лангенхаген.
На 17 август 1982 година, во Лангенхаген започнало првото масовно производство во светот на компакт дискови.
Збратимени градови
Лангенхаген е збратимен со следниве градови:
Индира Ганди
Индира Ганди ( - ) била индиска премиерка и истакната водачка на Движењето на неврзаните.