cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Мари Гел-Ман
Кариера и истражување
Во 1964, Гел-Ман и независно, Џорџ Цвејг се сомневале во постоењето на квракови, честички од кои хадроните на оваа шема се составени. Името е создадено од страна на Гел-Ман и се однесува на романот Финегановото будење, од Џејмс Џојс ("Три кваркови за Мустерс Марко!" книга 2, епизода 4.) Цвејг се повикал на честички „асови“, но името на Гел-Ман е сфатено. Кваркови, антикваркови и глуони наскоро биле основани какоосновни објекти во проучувањето на структурата на хидроните. Тој бил награден со Нобелова награда за физика во 1969 година за неговиот придонес и откритија во врска со класификацијата на елементарните честички и нивните заемодејства.
Во 1972 година Гел-Ман и Харлд Ф. претставиле квантен број"color charge", и подоцна, заедно со Хајнрих Л., го измислиле терминот на кватната хромдинамика (QCD) како баждарна теорија на силното заемодејство. Модел кварк е дел од QCD, и тоа е доволно силна за да се приспособат природно откривање на нови "вкусови" на кварковите, што ја заменила шемата на осумкратниот начин.
Во текот на 1990-тите години, Гел-Ман се посветил на новата студија на сложеност. Тој играл главна улога во основање Санта Фе Институтот, каде што продолжил да работи како истакнат професор.
Тој напишал популарна научна книга за ови прашања, Кварк и Јагуар: Авантурите во едноставно и во сложено. Насловот на оваа книга е преземен од стих на една од песните на Артур: "Во светот на кварк сè е поврзано со јагуар кој кружи во ноќта".
Авторот Џорџ Џонсон ја напишал биографијата на Гел-Ман, која е насловена како Чудна убавина: Мареј Гел-Ман и револуција по физика во 20 век , која д-р Гел-Ман го критикувал. Нобеловата награда за физика Филип Андерсон, во неговото поглавје за Гел-Ман, вели дека биографијата на Џонсон е одлична. Двајцата, Андерсон и Џонсон велат дека Гел-Ман е перфекционист и дека неговата semibiographical, Кварк и Јагуар е следствено нецелосна.
Личен живот
Гел-Ман се оженил со Марша С. во 1992, по смртта на неговата прва споруга J. Маргарет Д.( 1981г.), со која се венчале во 1955. Неговите деца се Елизабет Сара Гел-Ман (1956г.) и Николас Вебстер Гел-Ман (1963г.); тој има и посинок, Николас Southwick Левис (1978г.).
Toj е моментално Robert Andrews Millikan Професор по Теоретска Физика во пензија на Калифорнискиот Институт за технологија, како и професор на во оддел на физика и астрономија на Универзитетот на Ново Мексико во Албакерки, Ново Мексико, и е Претседателски Професор по физика и медицина во Универзитетот на Јужна Калифорнија. Тој е член на редакцијата на Енциклопедијата Британика. Во 1984 г. Гел-Ман бил соосновач на Санта Фе Институтот— непрофитен теоретски истражувачки институт во Санта Фе, Ново Мексико— да учат комплексни системи и да шират идеја за посебна интердисциплинарни студии на теорија на комплексноста.
Тој беше постдокторски соработник на Институтот за напредни студии во 1951г., и професор за истражување во Универзитетот на Илиноис од 1952 до 1953г. Тој беше во посета на вонреден професор на Универзитетот Колумбија и вонреден професор на Универзитетот во Чикаго во 1954–55 пред да се пресели на Институтот за технологија во Калифорнија, каде што предаваше од 1955г. до своето пензионирање во 1993г.
Како хуманист и агностик, Гел-Ман е Humanist Laureate на Меѓународната академија на хуманизмот.
Гел-Ман го поддржал Барак Обама за претседател на САД во октомври 2008г.
Награди и признанија
Гел-Ман освои бројни награди и признанија меѓу кои:
Кеита Балде
Кеита Балде Диао (роден на во ) — сенегалски фудбалер, напаѓач на  и на сенегалската репрезентација.
Животопис
Тој е постар брат на Ибу Балде, напаѓачот на Примавера тимот на Сампдорија.
Технички одлики
Најчесто игра како лево напаѓачко крило во 4-3-3 или 4-2-3-1 формација; ретко во кариерата бил користен и како осамен напаѓач. Опремен со добри тркачки способности и брз дриблинг често може да се види во улога на асистент при постигнувањето на головите за неговиот тим, но исто така има одличен удар со кој и тој самиот може да ги завршува акциите и да постигнува голови од блиско и од далечно растојание.
Почетоци
Роден во Арбусес, Жирона, Каталонија, од сенегалски родители, Кеита доаѓа во младинската школа Барселона во 2004 година, од екипата на Дам. Во 2010 година, Кеита отпатувал со младинскиот тим на Барселона на еден турнир во Катар, каде што тој ќе биде казнет заради правење на невкусна шега на соиграч, ставајќи му коцка мраз во креветот. Казната се состоела во тоа што играчот веднаш морал да ја напушти Барселона, и да замине на позајмица во Корнелја, каде што тој постигнал 47 гола во една сезона. По завршувањето на заемот, младиот напаѓач одлучил да не се враќа во Барселона.
Лацио
Во летото 2011 година, Кеита потпишал за италијанскиот клуб Лацио, кој им плаќа на каталонците околу 300.000 евра, од кои 10% и припаднале на Корнелја. Кеита не бил во можност да игра официјални натпревари за Лацио цела една година, поради тоа што тој морал да чека да добие шпанско државјанство и пасош од ЕУ кои му биле потребни за да биде регистриран во италијанскиот клуб. Сепак, тој импресионирал додека играл на младинското натпреварување Торнео Карол Војтила, каде што постигнал шест гола во четири натпревари. Потоа Кеита играл за Примавера тимот на Лацио во сезоната 2012-2013. Тој бил повикан од страна на тренерот на првиот тим на Лацио Владимир Петковиќ за да седи на клупата во неколку натпревари од втората половина на сезоната, но без да го направи своето професионално деби. На 9 јуни 2013 година, со примавера, играл во финалето и го освоил скудетото против Аталанта, кога Лацио станува шампион во Примавера првенството.
Следната сезона тој бил промовиран во редовен играч на првиот тим и се одлучил да го носи дресот со број 14. Своето професионално деби го направил на 15 септември 2013 година во победата со 3-0 против Кјево, влагувајќи од клупата за резерви на местото на Луис Педро Каванда во последните минути од натпреварот. Пет дена подоцна, Кеита го направил своето деби во Лигата на Европа, започнувајќи како стартер во победата со 1-0 на домашен терен над Легија Варшава, асистирајќи притоа за единствениот гол во натпреварот кој го постигнал Ернанес. На 10 ноември 2013 година го постигнал својот прв професионален гол во кариерата, во ремито 1-1 против Парма во Серија А, погодок со кој го отворил резултатот во натпреварот во 50-тата минута. На 9 февруари 2014 година за време на Римското дерби кое завршило нерешено 0-0, Кеита станал најмладиот играч во историјата на Лацио, кој започнал од првата минута во некој од натпреварите на дербито. Својата прва сезона како професионалец ја завршил со 35 настапи и 6 гола.
Следната сезона ја започнал постигнувајќи два гола на еден натпревар за првпат во својата профи кариера, во победата со 7-0 над Басано Виртус во Купот на Италија. На 29 април 2015 година, во победата на домашен терен со 4-0, против Парма во лигата, Кеита постигнал гол впишувајќи се меѓу стрелците повторно по 359 дена од неговиот последен гол во Серија А. На 20 мај 2015 неговиот Лацио загубил во финалето на Купот на Италија од Јувентус со 2-1, а тој влегол во игра во 106-тата минута од продолженијата. Втората сезона во дресот на Лацио ја завршил со вкупо 29 натпревари на кои постигнал 4 гола.
На почетокот на својата трета сезона со Лацио, го одиграл својот прв натпревар во Лигата на шампионите во плејоф рундата од преелиминарната фаза, во кои токму со неговиот гол во 77-мата минута Лацио го совладал Баер Леверкузен со 1-0 на 18 август 2015. На 20 април 2016 година, тој го одиграл својот 100-ти натпревар во дресот на бјанкочелестите во поразот со 3-0 на гостувањето кај Јувентус. Сезоната ја завршил со 39 настапи и 5 голови.
На 6 март 2017 година, за време на натпреварот на гостински терен против добиен со 0-2, тој го одиграл својот 100-ти натпревар во Серија А. На 23 април, тој го постигнал својот прв хет-трик во професионалната кариера, во победата на домашен терен со 6-2 против. Една недела подоцна, тој ги постигнал својте први голови во Дербито на Рим откако бил двоен стрелец во победата на неговиот тим над градскиот ривал со 1-3. На 17 мај 2017 година, тој играл и го загубил своето второ финале во Купот на Италија, бидејќи неговиот тим повторно - како и пред две години - бил поразен со 2-0 од Јувентус. Својата четврта сезона со Лацио ја завршил со вкупно 34 настапи и 16 голови.
На 13 август 2017 година, иако не бил повикан да игра бидејќи бил на излезна врата од клубот, тој ја освоил својата прва титула во дресот на Лацио откако бјанкочелестите овојпат го совладале Јувентус со 2-3 во натпреварот од Суперкупот на Италија 2017. Вкупно за Лацио, Кеита одиграл 137 натпревари и постигнал 31 гол.
Монако и на позајмица во Интер
На 29 август 2017, Монако го купил Кеита од Лацио за сума од 30 милиони евра потпишувајќи петгодишен договор со играчот. Дебито за клубот го имал на 13 септември во натпреварот од Лигата на шампионите против германскиот што завршил нерешено 1-1. Три дена подоцна тој го одигра својот прв натпревар во Лига 1 во победата со 3-0 на домашен терен против. Првиот гол за Монегаските го постигнал на 21 октомври, во победата со 2-0 на домашен терен против, со кој тој го отворил резултатот во натпреварот. Првата сезона во кнежевството ја завршил со 33 натпревари и 8 гола.
Во август 2018 година, по поразот во Суперкупот на Франција од Париз Сен Жермен, Кеита бил позајмен на една сезона на Интер со право на откуп. Дебитирал во натпреварот од првото коло на Серија А 2018-2019, во кој Интер загубил од Сасуоло со 1-0. На 24 ноември 2018, ги постигнал своите први голови (два) во дресот на нероаѕурите, во победата со 3-0 над. Иако во меѓувреме не нашол многу простор за игра на теренот, тој се вратил на головите на 3 декември на гостувањето против Рома, во натпреварот кој заврши со резултат 2-2. На 29 декември, тој го одлучил првенствениот натпревар против Емполи, постигнувајќи го победничкиот гол вреден победа од 0-1 на гостувањето кај тосканците. Во текот на вториот дел од сезоната, тој повторно постигнал гол против Емполи, на 26 мај 2019 година, во натпреварот од последното коло од првенството придонесувајќи за победата на нероаѕурите од 2-1, со што неговиот клуб успеал да избори место во Лигата на шампионите за следната сезона. По завршувањето на сезоната, тој се вратил во Монако бидејќи Интер не го оствариле правото на откуп.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 13 февруари 2017.
Лацио
Младински натпреварувања
Сениорски натпреварувања
Игнатиј III (охридски архиепископ)
Бил избран на 13 август 1693 година, детрониран на 9 јули 1695 година. Поранешен бератски митрополит. По втор пат се качил на престолот не подоцна од август 1703 година, кога испратил писмо до цариградскиот патријарх против претензиите на патријаршиските митрополити. Во 1706 година веќе бил поранашен архиепископ. Се покажал алчен за пари, почнал да сменува епархиски архиереи (пелагонискиот и дебарскиот), а нивните епархии ги продал на световни лица. Против него станал поранешниот архиепископ Герман. На соборот свикан во 1695 година за архиепископ бил избран Зосим II.
Унгарско-полски односи
Унгарско-полските односи се надворешни односи помеѓу Унгарија и Полска. Односите меѓу двете држави датираат уште од средниот век. Овие два средноевропски народа традиционално негуваат блиски пријателски односи, вкоренети во длабоката историја на заеднички владетели, култури и вера. Денот кој двете земји го одбележуваат како ден на братство и пријателство е 23 март.
Двете земји се полноправни членки на НАТО, приклучувајќи се на ист ден (12 март 1999 година), а исто така се членки на Европската Унија, како и на Вишеградската четворка (заедно со Словачка и Чешка).
Историски односи
Добрите односи помеѓу Полска и Унгарија датираат од средниот век. Полските и унгарските благороднички семејства (како династијата Пиаст или династијата Арпади) често стапувале во брак меѓусебно. Лајош I Анжујски бил крал на Унгарија и Хрватска од 1342 година, и полски цар од 1370 до неговата смрт во 1382 година. Тој бил наследник на неговиот татко, Карло I Угарски, од Анжујската династија (кралот на Унгарија и Хрватска) и наследник на неговиот вујко, Казимир III Велики (крал на Полска - последен од династијата Пиаст). Кралот Казимир немал легитимни синови. Очигледно, со цел да обезбеди чиста линија на наследување и да ја избегне династиската несигурност, тој договорил неговиот внук, кралот Лајош I Анжујски, да биде негов наследник во Полска. Помладата ќерка на Лајош, Јадвига Анжујска, го наследила полскиот престол и станала еден од најпопуларните монарси на Полска. Во 15 век, двете земји накратко повторно споделиле ист крал, Владислав III од Варна, кој починал на возраст од дваесет години, борејќи се со Османлиите во Варна, Бугарија. Во 16 век, Полска го избрала за свој крал унгарскиот благородник Стефан Батори, кој се смета за еден од најголемите владетели на Полска.
Унгарската револуција од 1848 година
Во Унгарската револуција од 1848 година, полскиот генерал, Јозеф Берн, станал национален херој на Унгарија и Полска. Нему му била доверена одбраната на Трансилванија кон крајот на 1848 година, а во 1849 година бил генерал на војската регрутирана од Секели Унгарците. На 20 октомври 1848 година, Јозеф Висоцки потпишал договор со владата на Унгарија за формирање полски пешадиски баталјон од околу 1200 војници. По договорот Висоцки успеал да организира во Унгарија "Полска легија" на доброволци, која броела 2090 пешадици и 400 полски коњаници. Тие учествувале во опсадата на тврдината Арад во пролетта 1849 година, а учествувале и во сите значајни битки во Солнок, Хатван, Тапио-Бицке и Исашег. По битката во Темишвар, во август 1849 година, и унгарската капитулација во Вилагос, 800 војници, кои биле остаток од Легијата, избегале во Турција.
Полско–Советска војна
За време на Полско-советската војна (1919-1921 г.), откако владата на Бела Кун во Унгарија била срушена, Унгарија се понудила да испрати 30,000 коњаници за помош на Полска, но владата на Чехословачка одбила да дозволи поминување преку демилитаризираната зона што постоела меѓу Чехословачка и Унгарија од крајот на Првата светска војна. Сепак, дел од унгарските возови со муниција стигнале до Полска.
Од средниот век па сѐ до 20 век, Полска и Унгарија делеле историски заедничка граница. По Првата светска војна, победничките сили со Версајскиот договор ги одзеле Горна Унгарија и Карпатска Рутенија од поразената Унгарија и ги доделиле на новоформираната држава Чехословачка, со словенско-германско-унгарско население. Кон крајот на 1930-тите години, зајакнатата нацистичка Германија го барала од Чехословачка делот кој бил населен со Германци (Судети) и во тоа успеала. Со Минхенскиот договор (30 септември 1938 г.) Судетите ѝ припаднале на Германија. Тогаш и Полска и Унгарија, од заеднички, како и од свои посебни интереси, со дипломатски и со паравоени средства соработувале за враќање на нивната историски заедничка граница. Овие побарувања, одобрувани и од нацистичка Германија, биле реализирани со Првата Виенска арбитража (2 ноември 1938 година) кога Унгарија зела дел од територијата на Чехословачка која била населена со Унгарци. До средината на март 1939 година, Германија од воени причини, сметала дека заедничка унгарско-полска граница би била непожелна. Во март 1939 година, Адолф Хитлер ѝ дозволил на Унгарија да го земе остатокот од Карпатска Рутенија (дотогаш позната како "Карпатска Украина"), но ја предупредил да не го зема остатокот од Словачка, чија територија Унгарија исто така ја барала. Хитлер сакал да ја искористи Словачка како територија за планираната инвазија на Полска. Меѓутоа, во март 1939 година, Хитлер се предомислил во врска со заедничката унгарско-полска граница, и одлучил да го предаде својот сојузник, Организацијата на украинските националисти, кои веќе во 1938 година започнале да организираат украински воени единици од Запорошки козаци надвор од Ужгород во Карпатска Украина, под германска контрола. Полските политички и воени власти овој потег го сметале како опасност за југоисточна Полска, каде живеела претежно украинска популација. Хитлер, пак, бил загрижен дека ако се формира украинска армија, организирана во Карпатска Рутенија, која требала да ги поддржува германските сили при нападот на Советскиот Сојуз, дека тогаш украинските националисти би инсистирале за воспоставување на независна Украина; Хитлер, ги сакал природните и земјоделските ресурси на Украина, но не сакал да се справува со независна украинска влада.
Втора светска војна
Хитлер наскоро добил причина да се покае за својата одлука во врска со судбината на Карпатска Украина. По шест месеци, за време на неговата инвазија на Полска во 1939 година, заедничката полско-унгарска граница била од голема важност кога владата на Адмирал Хорти, почитувајќи го долготрајното полско-унгарско пријателство, решила да го одбие барањето на Хитлер за транзит на германските сили преку Карпатска Рутенија кон југоисточна Полска за да го забрза освојувањето на таа земја. Унгарското одбивање, пак, ѝ овозможило на полската влада и на десетици илјади воен персонал да избегаат во соседните Унгарија и Романија, а оттаму во Франција и во Сирија, и со француски овластувања да продолжат со операциите како трета најсилна сојузничка војска по Велика Британија и Франција. Исто така, некое време, полските и британските разузнавачки агенти и курири, меѓу кои и Кристина Скарбек, го користеле Карпато-Украинскиот дел од Унгарија како пат низ Карпатите до и од Полска.
Револуцијата од 1956 година
Студентските демонстрации во Будимпешта во знак на поддршка на Полскиот октомври и со барање на слични реформи во Унгарија бил еден од настаните кои ја предизвикале Унгарската револуција од 1956 година. За време на револуцијата, Пољаците ја покажале својата поддршка кон Унгарците со донирање на крв, и до 12 ноември 1956 година 11,196 Пољаци донирале крв. Полскиот Црвен крст испратил 44 тони медицинска помош во Унгарија по воздушен пат, а уште поголеми количини биле испратени по автопат и железница.
Ден на пријателство
На 12 март 2007 година, унгарскиот парламент го прогласи 23 март за "Ден на унгарско-полско пријателство", со 324 гласови за, и ниту еден глас против или воздржан. Четири дена подоцна, полскиот парламент со акламација го прогласи 23 март за "Ден на полско-унгарско пријателство".
2016 година - Година на унгарско-полска солидарност
Унгарскиот парламент на 29 февруари 2016 година усвои декрет со едногласно гласање со кое се прогласува 2016 година за година на унгарско-полска солидарност.
Елен Канделер
Елен Канделер (Ellen Kandeler; р. во ) — германски биолог и земјоделски научник, специјализирана за биологија на почвата на Универзитетот во Хоенхајм. Таа, исто така, раководи со областа за биологија на почвата во проектот на ЕУ „Биофектор“.
Живот и кариера
По завршувањето на училиштето во Виена во 1975 година, Канделер студирала биологија на Универзитетот во Виена и добила диплома во 1979 година. Таа докторирала по физиологија на хемиски растенија во 1983 година на истиот универзитет, а потоа работела како научен асистент на Државниот институт за почвени науки во Виена (1983-1995) и како универзитетски предавач на Институтот за наука и инженерство на почвата и геологија на Зоолошкиот институт на Универзитетот во Виена (1987-1998). Паралелно, таа добила хабилитација за областа на биологијата на почвата на Виенскиот универзитет за почва во Виена и ја презела функцијата лидер на Одделот за микробиологија на почвата и Истражувачкиот центар при Државниот завод за земјоделство во Виена (1995-1998). Таа, исто така, станала заменик на професорот по биологија на почва и екологија на Земјоделскиот факултет на Универзитетот Хале-Витенберг. Во 1998 година Канделер била поканета да заземе позиција на професор во областа на биологија на почвата на Институтот за наука за почвата на Универзитетот Хоенхајм.
Маскулизам
Маскулизмот или маскулинизамот може различно да се однесуваат на идеологијата и социо-политичкото движење што има за цел да го елиминира сексизмот против мажите и да ги изедначи нивните права со жените; и придржувањето кон или промовирање на атрибути (мислења, вредности, ставови, навики) кои се сметаат за типични за мажи и момчиња. Термините исто така може да се однесуваат на движењето за машки права или движењето на мажите, како и на гранка на антифеминизамот.
Рана историја
Според историчарот Џудит Ален, Шарлот Перкинс Гилман го смислила изразот „маскулизам“ (masculism) во 1914 година, кога одржала серија предавања во Њујорк под насловот „Студии за маскулизам“. Очигледно, печатачот не го сакал терминот и се обидел да го смени. Ален пишува дека Гилман користела маскулизам да се однесуваат на опозицијата на женомразечките мажи за правата на жените и, пошироко, за да се опишат „машките збирни политички и културни активности во име на нивниот пол“, или што Ален нарекува „сексуалната политика на андроцентричните културни дискурси“. Гилман се осврнала на мажите и жените кои се спротивставувале на изборното право на жени како маскулисти - жени кои соработувале со овие мажи биле „Жените што нема да одат напред“ - и ја опишала Првата светска војна како „маскулизам во најлош случај“.
Како одговор на предавањето, В.Х. Сампсон во писмо до „Њујорк Тајмс“ напишал дека жените мора да ја делат вината за војната: „Совршено е бескорисно да се преправате дека мажите се бореле, се бореле и работеле за себе, додека жените останале дома, посакувајќи да не го сторат тоа, молејќи се пред светилиштата за мир и користејќи го секој атом од нивното влијание за да се постигне света смиреност“.
Дефиниција и обем
На Оксфордскиот англиски речник (2000) го дефинира маскулинизмот и синонимот маскулизмот, како: „Застапување на правата на луѓето; придржување до или промоција на ставови, вредности, итн, се смета како типични за мажите; (општо) анти-феминизмот, мачизам“. Според Сузан Витлоу во „Енциклопедија на книжевната и културната теорија“ (2011), поимите „се користат наизменично преку дисциплини“. Социологот Роберт Мензис во 2007 година напишал дека и двата поими се вообичаени во машките права и антифеминистичката литература: „Бестрашниот виртуелен авантурист кој смело влегува во овие несмасно маскули(ни)стични простори, брзо се наградува со порој диатриби, инвективи, приказни за ѕверство, тврди дека има право, повикува за оружје и препораки за промена на служењето на мажите, децата, семејствата, Бога, минатото, иднината, нацијата, планетата и сите други нефеминистички работи“.
Студијата по родови студии, Џулија Вуд, го опишува маскулинизмот како идеологија, тврдејќи дека жените и мажите треба да имаат различни улоги и права заради темелните разлики меѓу нив и дека мажите страдаат од дискриминација и „треба да си го побараат статусот како маж“. Социолозите Артур Британ и Сатоши Икеда го опишуваат маскулинизмот како идеологија која ја оправдува доминацијата на мажите во општеството. Маскулинизмот, според Британ, тврди дека постои „фундаментална разлика“ помеѓу мажите и жените и ги отфрла феминистичките аргументи дека машко-женските односи се политички конструкции.
Политикологот Џорџија Дуерст-Лахти прави разлика помеѓу маскулизмот, која го изразува етосот на раното родово-егалитарно движење на мажите, и маскулинизмот, што се однесува на идеологијата на патријархатот. Социолозите Мелиса Бле и Франсис Дупуи-Дери го опишуваат маскулизмот како облик на антифеминизам; тие го изедначуваат маскулистот и маскулинистот, припишувајќи му го првиот на авторот Ворен Фарел. Најчестиот израз, тврдат тие, е „движењето на мажите“; тие пишуваат дека има сè поголем консензус во медиумите на француски јазик дека движењето треба да се нарекува маскулинист. Според Витлоу, маскулинистичката теорија како што е на Фарел и онаа на научникот за родови студии Р. В. Конел се развила заедно со третиот бран феминизам и квировата теорија и била под влијание на прашањето на овие теории за традиционалните родови улоги и значењето на поимите како на пр. маж и жена.
Според Бетани М. Костон и Мајкл Кимел, членовите на митопоетското движење за мажи се идентификуваат како маскулинистички. Николас Дејвидсон, во „Неуспехот на феминизмот“ (1988), маскулизмот го нарекува „виризам“: „Каде што феминистичката перспектива е дека социјалните заболувања се предизвикани од доминацијата на машките вредности, виристичката перспектива е дека тие се предизвикани од падот на тие вредности. ...“ Кристенсен го нарекува виризмот „екстремен бренд на маскулизам и маскулинизам“.
Поврзано
Обединетото Кралство:
Канада:
Франција:
Мари Хермансон
Мари Хермансон (родена 1956 година) е шведска писателка и новинарка. Многу нејзини романи наликуваат на бајки и митови, карактеризирани со нејзиниот сензуален реалистички стил. Светилиштето на ѓаволот, нејзиниот прв роман што е преведен на англиски јазик, е објавен во 2013 година.
Pull Me Under
Pull Me Under е сингл од албумот на Dream Theater од 1992 Податотекаs and Words. Тој е општоприфатен како најголем успех на групата досега. Песната се искачила на #10 на топ-листата Mainstream Rock Tracks на магазинот Billboard. Исто така била првата песна на „Images and Words“.
Забележителна одлика на песната е тоа што ѝ недостига конвенционален завршеток. Песната едноставно застанува, на сред нота, на 8 минути и 11 секунди. Ова ја нагласува тематиката на песната поврзана со ненадејната и неочекувана природа на смртта. Сепак, доколку се слушне песната подобро, се забележува дека нејзиниот завршеток е во 4/4 такт, нагласен во 3 и 4 на последниот такт по што следи тишина.
Текстот на песната се однесуваат на Шекспировиот Хамлет, и се раскажува од гледната точка на принцот Хамлет. Текстот на песната значително алудира на претставата и претставува ехо на желбата на Хамлет да се предаде на својата желба да се здобие со одмазда за неговиот татко, дури и по цена на неговиот здрав разум.
Скратена верзија на песната (во траење од 4:48) исто така се појавува на музички спот кој претставува мешавина од клипови на настапи на групата и нејасна приказна за некого, кој е често опишуван од членовите на групата и обожавателите како „човек-волк“. Членовите на групата не биле задоволни со приказната, велејќи дека таа нема ништо поврзано со темата на песната. Пејачот Џејмс ЛаБри може да биде виден носејќи маица од Napalm Death на спотот.
Палиград
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија во јужното подножје на планината Китка.
Историја
Во XIX век селото било дел од Скопската каза во Отоманското Царство.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Палиград живееле 185 жители, сите Албанци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото има 96 жители.
Пописот од 1991 година не бил целосно одржан во Палиград, бидејќи дел од неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, во селото нема целосни податоци.
На пописот од 1994 година селото има 397 жители, а на пописот од 2002 година селото Палиград има 303 жители, од кои 302 Албанци и 1 Бошњак.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 12 жители, од кои 7 Албанци и 5 лица без податоци.
Родови
Палиград е албанско село. Според истражувањата од 1951 година, родови во селото:
Иселеништво
Албански иселеници од селото има во Морани, Скопје (8 семејства) и во Велес.
Приказна за фабриката
„Приказна за фабриката“ (српски: Прича о фабрици) — филм на режисерот Владимир Погачиќ од 1949 година. Главните улоги ги играат: Марија Црнобори, Страхиња Петровиќ, Љубиша Јовановиќ и Тито Строци.
Синопсис
Непосредно по ослободувањето на земјата, една од малубројните фабрики вложува напори да го зголеми своето производство. Реакционарните поединци не успеваат со своите саботажи да ја прекинат работата, ниту да ја спречат изградбата на новите машини.
Знаме на Мадагаскар
Знамето на Мадагаскар е донесено на 14 октомври 1958 година, две години пред осамостојувањето на таа нација, кога Мадагаскар беше подготвен за референдум за неговиот статус во француската заедница.
Малкудамчест синец
Малкудамчестиот синец (Polyommatus damon) е пеперуга од семејството на пепепруги синци, од видов синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
Подвидови
Подвидови на пеперугата се:
Живеалиште
Пеперугата може да се најде во Јужна и Средна Европа, па сè до Монголија и Алтај. Планинските видови населуваат суви грмушести предели, или отворени ливади до 2100 метри надморска висина.
Опис
Распонот на крилјата е од 20 до 34 мм. Овие пеперуги имаат полов диморфизам.
Мажјакот е голем, има синкасто-зелена нијанса со црна бордура. Долениот дел е светлокафен, без окели. Има бело обележје. Женките се темнокафени, каде на горната страна има траги од црвенкасти дамки. Пеперугата ја има во Централна и Јужна Европа, Средна Азија па до Тијан-Шан. Возрасните едики летаат во јули и август.
Биологија
Возрасните единки летаат од јуни до август. Ларвите се хранат со растенијата Onobrychis и Medicago falcata.
Филип Баиновиќ
Филип Баиновиќ (23 јуни 1996) е српски фудбалер кој игра како дефанзивен играч за врска во Фортуна Лига за АС Тренчин.
Рад
Роден во Пожаревац, Баиновиќ ја поминал младинската академија на фудбалскиот клуб Рад. Како член на генерацијата која ја освоила српската младинска лига за сезоната 2014–15, Баиновиќ се приклучил на првиот тим во летото 2015 година. Тој го направил своето деби во српската Суперлига на 1 август 2015 година во победата на домашен терен со 4–1 над Радник Сурдулица, кога исто така направил асистенција за гол. Тој го потпишал својот прв тригодишен професионален договор со Рад на 11 септември 2015 година. Во текот на сезоната, Баиновиќ играше во младинската лига на УЕФА.
Набргу откако станал целосно професионалец, Баиновиќ се преселил со двојна регистрација во сателитски клуб Жарково. Играјќи како резерва, Баиновиќ имал 43 настапи со вкупно 9 гола, од кои 37 настапи со 9 гола во српската лига Белград и 3 натпревари во Купот на Србија. Тој исто така забележал 3 натпревари во Купот на Белград против Степојевац Вага, Дорчол и Бродарац 1947 по што победил на натпреварот. Тој бил капитен на Жарково во неговата втора сезона со тимот.
Враќајќи се во првиот тим, Баиновиќ го постигнал својот прв гол за Рад во српската Суперлига во ремито 1–1 против Јавор Ивањица на 4 март 2017 година од директен слободен удар. Во август 2017 година, Баиновиќ го обновил договорот со Рад до 2020 година. На почетокот на 2018 година, Баиновиќ се вратил во Рад како позајмен играч до крајот на сезоната 2017-18 во српската Суперлига.
Црвена звезда Белград
На 23 август 2017 година, Баиновиќ потпишал тригодишен договор со Црвена Звезда од Белград. Баиновиќ го направил своето деби за нов клуб, заменувајќи го Урош Рачиќ во 65. минута од натпреварот од Купот на Србија против Динамо Врање, одигран на 11 октомври 2017 година.
Репрезентативна кариера
Во ноември 2014 година, Баиновиќ бил поканет во фудбалската репрезентација на Србија до 19 години од тренерот Иван Томиќ. Баиновиќ настапуваше како член на тимот до 2015 година На почетокот на 2017 година, Баиновиќ бил повикан на српското ниво до 20 години од тренерите Илија Петковиќ и Милан Обрадовиќ.
Стил на игра
Како десен играч, Баиновиќ главно работи како дефанзивен играч за врска, способен да игра како централен играч. Во некои прилики може да игра и како централен дефанзивец. Баиновиќ се одликува со лидерство и капитенство.
Томе Арсовски (партизан)
Томе Данев Арсовски ( во —  во близина на ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од работничко сиромашно семејство. Го изучил шивачкиот занает во Скопје. Уште во раната младост, ја почувствувал капиталистичката експлоатација и се определил за револуционерната борба на работничката класа. Во 1939 година се вклучил во УРСовиот синдикат и станал еден од најактивните негови членови. Учествувал во многубројните тарифни и штрајкувачки акции што ги организирала синдикалната организација во периодот 1939-1941 година. Во време кога Македонија била окупирана од фашистичките окупатори, се приклучил во народно-ослободителното движење. Активно учествувал во собирање помош за НОВ, растурање летоци и друг пропаганден материјал против окупаторот. Неуморно работел на организирање младината и извршување разни други задачи кои му ги поставувала организација. Како член на КПЈ, во која бил примен во 1943 година, учествувал во организирано испраќање на нови борци во единиците на НОВ, а по одлука на партиската организација, во април 1944 година, и самиот и се приклучил на Третата македонска ударна бригада. Учествувал во повеќе борби на Бригадата. Се истакнувал со својата храброст. За време на Мајската офанзива, на 25 мај 1944 година, храбро загинал во борба против бугарскиот фашистички окупатор.
Дарио Срна
Дарио Срна (хрватски: Darijo Srna; роден 1 мај 1982 година во Метковиќ) — поранешен хрватски фудбалер, десно крило или десен бек на кој најголем дел од својата кариера го поминал играјќи за Шахтар Донецк.
Исто така, тој е поранешен репрезентативец на Хрватска и играч со најмногу настапи за својата земја.
Клупска кариера
Талентот на Срна беше увиден од многу скаути во Хрватска, додека бил млад. Тој подоцна стигна и до договор со еден од двата најквалитетни тимови во Хрватска, тимот на Хајдук Сплит.
Шахтар Донецк
Во 2003 година, Срна беше продаден, заедно со голманот Стипе Плетикоса во Шахтар Донецк. Тој е многу чест член на тимот и наскоро станува капитен во неговиот нов клуб, за кого има направено големо влијание во лигата.
По завршувањето на Светското првенство 2006,  Бенфика се интересираше за потписот на играчот, но ништо не се случи, по што многумина тој обид го сметаат за одбиена продажба. Оттогаш, тој се поврзува со голем број на други клубови, вклучувајќи го и Лацио.
Срна го направи своето деби во групната фаза на Лигата на шампионите на 14 септември 2004 против Милан.
На 20 мај 2009 година, Срна го освои Купот на УЕФА во неговото последно издание, и го подигна трофејот како капитен на Шахтар. Срна му асистираше на Жадсон за победоносниот гол по седум минути игра во продолжението. Следната сезона ова натпреварување беше пременувано во Лигата Европа.
Каљари
На 22 јуни 2018, Срна потпишал едногодишен договор со италијанскиот, со можност за продолжување за уште една година ако двете страни бидат задоволни од соработката.
Деспина (митологија)
Деспина (Δέσποινα) — нимфа во старогрчката митологија, ќерка на Посејдон и Деметра. Ова е име што значи „владејачка божица“ или „господарка“, исто така е епитет на Афродита, Деметра и Персефона. Име кое од најстарите времиња е присутно и како македонско народно женско име. Позната е песната од охридскиот крај „Песна за Деспина“.
Етимологија
Деспина на старогрчки јазик „Δέσποινα“ значи „господарка на куќата“. Во моментов, овој термин се користи за Богородица. Во Византија, терминот деспот се користел за бог, цар, архиепископ и митрополит. Дури и во модерна Грција, на митрополитите им се обраќаат со овој термин.
Митологија
Таа била ќерка на Посејдон и Деметра, а во аркадскиот мистериозен култ била почитувана како божество на домашните животни и плодноста и како заштита од нивниот грабливец, лисицата. Бидејќи била почитувана многу повеќе од Артемида, нејзиното свето животно било елен како еквивалент на Артемида. Нејзиното вистинско име било откривано само за време на иницијацијата. Имено, кога ожалостената Деметра ја барала својата ќерка Персефона, која ја грабнал Ад, Посејдон ја посакал нејзината љубов. Со цел да го избегне, таа се претворила во кобила и се скрила меѓу коњите на кралот Онко. Посејдон се претворил во пастув и ја оплодил. Така се родиле коњот Арион и Деспина, чие име не било дозволено да се изговара. Деспина била изедначена со Персефона, Артемида и Хеката.
Култ
Паузанија известил дека во Аркадија (во Ликосура) имало светилиште посветено на Деспина, каде што, меѓу другото, бил сместен нејзиниот олтар, како и статуи на неа и нејзината мајка како седат на престол, со столчиња под нозете, извајани од едно парче камен. Големините одговарале на приказот на Мајката во Атина. Деспина држи стап во крилјата и кутија во десната рака. Зад храмот на Деспина од десната страна, имало сала каде што Аркадијците ги славеле мистериите, каде што великодушно ѝ принесувале жртви на Деспина, која ја почитувале повеќе од другите богови. Секој човек жртвувал што поседувал, но жртвите не ги колеле, туку ги сечеле и давале парчиња. Биле нудени и сите плодови, освен калинки. Зад оваа сала се наоѓала шумичка посветена на оваа божица, опкружена со камени sидови и во која се саделе дрва.
Луна 9
Луна 9 (Луна-9) била вселенска мисија без екипаж, дел од советската програма Луна. На 3 февруари 1966, Луна 9 станало првото вселенско летало кое го преживеало слетувањето на Месечината, а со тоа и прво вселенско летало кое го преживеало слетувањето на друго небесно тело.
Гинштет
Гинштет (Günstedt) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Geografie
Гинштет се наоѓа на северниот раб од Тириншката Котлина. Низ местото тече Хелбе.
Фреди Перлман
Фреди Перлман (Fredy Perlman, - ) бил чехословачки теоретичар, писател, издавач, музичар, активист и еден од најзначајните модерни критичари на цивилизацијата и капитализмот.
Животопис
Фреди Перлман успева да побегне од Чехословачка како мало дете токму пред нацистите да ја освојат земјата. Од 1938 до 1945 со неговото семејство живее во Боливија после што се преселува во САД. Од 1956-59 го посетува Универзитетот Колумбија каде што започнува како студент по Англиска книжевност, но потоа се пренасочува на филозофија, политичка наука и Европска книжевност. Од 1963 до 1966 Перлман студира во Белград на Економскиот факултет каде што го брани својот магистерски труд, откако неговото барање за студирање во Чехословачка било одбиено под образложение дека е сомнително. Докторира на Правниот факултет во Белград со дисертацијата „Услови за развој на неразвиените региони“.
Лох
Лох (гел.: loch, или lough вон Шкотска) е водна површина која може да биде:
Тесниот морски затон се нарекува „морски лох“.
Етимологија и примена
Називот на оваа водна површина е од гелско потекло и се применува за речиси сите езера во Шкотска како и за многу морски затони во западна и северна Шкотска. (Список ќе најдете на Список на лохови во Шкотска).
Во Ирска лохот е познат како „лок“ (Lough) и се употребува за разни водни површини. Вкави примери се Лох Неј, Лох Кориб, Лох Дерг и др. Истиот збор се употребува и во северна Англија.
Иако не постои строга дефиниција за големина, мал лох се нарекува „лохан“ (шкотски: lochan, ирски: lochán).
Веројатно најпознатиот лох во Шкотска е Лох Нес, иако има други големи лохови како Лох Ау, Лох Ломонд и Лох Теј.
Примери за морски лохови во Шкотска се Лох Лонг, Лох Фине, Лох Лини, Лох Ерибол, Лох Тристан, Трислох.
Исползување на лоховите
Некои нови хидроакумулации за хидроенергија добиле верни имиња како природните водни површини - на пример акумулациите: Лох Слој, Лох Лох Лаган и Лох Трејг (дел од хидроенергетскиот комплекс Лохабер близу Форт Вилијам). Други површини се нарекуваат едноставно резервоари, как на пример: Блеквотерскиот Резервоар над Кинлохлевен.
Лохови вон Шкотска и Ирска
Бидејќи „лох“ е општ гелски збор, истиот го наоѓаме и во коренот на неколку мански топоними.
Зосим II
Зосим II  бил православен свештеник, поранешен сисанки митрополит и охридски архиепископ во период во 1695 до 1709 година на трипати.
Лох
Лохови вон Шкотска и Ирска
Во САД, военото пристаниште Перл Харбор кое се наоѓа на јужното крајбрежје на главниот хавајски остров Оаху, е еден од комплекс на затони. Неколку затони во овој комплекс се нарекуваат лохови - Југоисточен Лох, Мери Лох, Источен Лох, Среден Лох и Западен Лох.
Брентонскиот Лох на Фолкландските Острови е морски лох, близу Лафонија, Источен Фолкланд.
Булган (покраина)
Булган (Булган) е една од 21 покраини на Монголија, сместена во северниот дел на Монголија. Главен град на покраината Булган е градот Булган.
Исход (библиска книга)
Исход, Излез или Втора книга Мојсеева — втората книга на Стариот завет од Библијата.
Содржина
По смртта на Јосиф и неговите браќа, нивното потомство брзо се размножува, така што египетскито владетел гледа на нив како на можна закана и зпаочнува да ги измачува присилувајќи ги на тешка физичка работа. Во тоа време, една Еврејка раѓа машко дете кое го остава крај реката, а него го наоѓа ќерката на фараонот и го посвојува. Кога станува возрасен, Мојсеј, убива Египќанец што мачи еден Евреин, а потоа бега од Египет. Во меѓувреме, маките на Евреите во Египет продолжуваат, па Господ се нажалува и одлучува да им помогне. Така, тој му се јавува на Мојсеј и го испраќа кај фараонот за да побара да ги пушти Евреите да го напуштат Египет. Во таа прилика, Господ му дава на Мојсеј стап со чудесна моќ, а тој му ја пренесува божјата порака на својот брат Арон. Арон и Мојсеј го молат фараонот да ги пушти Евреите, но тој се разлутува и почнува уште повеќе да ги измачува. Тогаш, со божја помош, Арон и Мојсеј ги претвораат египетските реки во крв, а потоа, со помош на чудотворниот стап предизвикуваат наезда на жаби и бубачки. Под дејство на тие чуда, фараонот се согласува да ги ослободи Евреите, но не го исполнува ветувањето. Поради тоа, Господ предизвикува помор на сиот египетски добиток и болести кај луѓето, голем град, громови и пожари, наезда на скакулци и тридневна темнина, но фараонот пак не попушта. Најпосле, Господ им дава упатства на Мојсеј и Арон да заколат јагниња и со крвта да ги обележат праговите на еврејските куќи, а во текот на ноќта ги убива сите првородени деца на Египќаните. Дури тогаш, фараонот попушта и, по 430 години, Евреите можат да го напуштат Египет. Во таа прилика, Господ му дава упатства на Мојсеј за обичаите со кои во иднина Евреите треба да ја прославуваат пасха како спомен на нивното ослободување. Господ лично ги придружува Евреите до Црвеното Море, а тогаш Египќаните започнуваат потера по нив. Меѓутоа, Господ го разделува морето и така им овозможува на бегалците да поминат, а потоа ја потопува и ја уништува египетската војска. Во текот на 40 години, Евреите талкаат низ пустината пред најпосле да дојдат до земјата Хананска, а за тоа време Господ им дава храна.
На планината во Синај, Господ се појавува пред Евреите и на Мојсеј му ги соопштува Десетте заповеди, како и другите закони во врска со убиствата, правата на робовите, тепачките, правењето штета на други луѓе, кражбите, подметнувањето пожари, половото искористување на девојки, навредувањето вдовици и сираци, давањето пари на заем, почитувањето други богови, лажното сведочење, земањето подароци, обработката на земјата, работната недела итн. Притоа, Гопсод му дава на Мојсеј две камени плочи на кои се напишани неговите заповеди. Подоцна, Господ пак го повикува Мојсеј да се качи на планината, каде тој престојува 40 дена, давајќи му упатства за изработка на неговото светилиште — скинијата, за свечената облека на Арон и другите свештеници и за обредите на принесувањето жртви.
Додека Мојсеј престојува на Синајската гора, заедно со Господ, на барање на народот, Арон прави златно теле кое луѓето го обожаваат како божество. Гледајќи го тоа, Господ сака да го уништи народот, но се смилува на молба од Мојсеј. Тогаш, Мојсеј се враќа назад, ги крши плочите со божјите заповеди, го уништува златното теле и собира група мажи, кои убиваат околу три илјади луѓе, како казна за безбожничкото однесување. Потоа, се враќа на Синајската гора каде повторно престојува 40 дена, разговарајќи со Господ, а кога се враќа кај луѓето, лицето на Мојсеј зрачи, зашто во него е влезена милоста божја. Така, народот несебично собира прилози за изградба на скинијата, а потоа група мајстори, избрани од Господ, ја изработуваат скинијата, заедно со свеќникот, трпезата, садовите, дворот, жртвеникот и свечената свештеничка облека, а сето тоа според упатствата на Господ. Во првиот ден од првиот месец на новата година, Мојсеј ја поставува скинијата во која влегува славата на Господ во вид на облак.
Ауенгрунд
Ауенгрунд (Auengrund) — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Општината се наоѓа во југозападниот дел на Тириншките Шкрилни Планини, помеѓу малите градови Шлојзинген (на северозапад) и Ајсфелд (на југозапад), како и окружниот град Хилдбургхаузен на запад.
Општински единици
Општината Ауенгрунд е составена од следниве единици:
NGC 1041
NGC 1041 — елиптична галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1041 се споменува и како MCG -1-7-30, NPM1G -05.0115.
Откривање
Објектот е откриен на 17 ноември 1881 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1041 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,2 m/лм2. NGC 1041 има привидни димензии од 1,7' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 40 м 25,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 5° 26' 24". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 1041 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10125. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 220; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4705. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1292.
Вриење
Вриењето е брзо испарување на течност, што се случува кога течноста е заегреена до точката на вриење, температурата на која притисокот на пареата на течноста е еднаква на притисокот на течноста од страна на околината.
Кернел
Кернел вриењето се карактеризира со зголемувањето на меурчињата што се појавуваат на површината на грејната површина, чија температура е малку поголема од течноста. Општо гледано, бројот на нуклеацијски
Неправилна површина на садот за варење (односно, зголемена површина) или адитиви за течноста (односно, сурфактанти и / или наночестички) може да создаде дополнителни страни на нуклеација, додека исклучително мазна површина, како што се пластика, помага за супер загревање. Под овие услови, загреана течност може да покаже одлагање на вриење, а температурата може да оди нешто над точката на вриење без вриење.
Критична топлина
Како површината на вриење се загрева над критичната температура, форми пареа на површината. Бидејќи ова пареа е многу помалку способена за вршење на топлина од површината, температурата се зголемува многу брзо надвор од оваа точка во режим на транзицијата што врие. Точката на која ќе се случи тоа е во зависност од одликите на врела течност и грејната површина во прашање.