cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Реми Кабелја
Монпелје
Во јули 2010, Кабелја бил позајмен на една година на Арл-Авињон, кој само што изборил промоција во Лига 1. . Сепак, како и претходната година, тој се повредил рано во сезоната овој пат ги скинал кинење квадрицепсите. . Конечно, дебито во Лига 1, Кабелја го имал на 4 декември 2010 година, во натпреварот против Нанси на домашен терен. Својот прв старт го имал на 22 декември 2010 против Ница, а првиот гол го постигнал на 12 март 2011 против Лорјан. По осумнаесет одиграни натпрвари во кој постигнал три гола, тој се вратил во Монпелје.
Кабелја го направил своето деби за Монпелје во победата со 3-1 над Осер на Стад де ла Мосон игран на 6 август 2011. На 21 септември 2011, го постигнал првиот гол за клубот и тоа во својот роден град, против ФК Ајачо (1-3). На 8 јануари 2012, Кабелја за првпат постигнал два гола на еден натпревар против екипата на При-ле-Мезјер од Шарлевил Мезјер во Купот на Франција. На 24 јануари 2012 година, уште еднаш го продолжил неговиот договор со својот прв клуб за уште две сезони до 2016 година. и е избран за млад фубалер на годината во Лига 1 за сезоната 2011-2012. . На 20 мај 2012, станал шампион на Франција откако во драматичен крај на првенството Монпелје ја освојува титулата со три бода повеќе пред Париз Сен Жермен. Кабелја придонел со три гола и две асистенции во 29 настапи.
Новата сезона ја започнува со настап во Суперкупот на Франција во кои Монпелје се соочува со Олимпик Лион, 28 јули 2012 на Ред Бул Арената во Харисон во близина на Њујорк. Во регуларниот дел натпреварот завршил без победник 2-2, по што се шутирале пенали во кој Лион победил со 4-2. Кабелја го започнал натпреварот и играл до 64-тата минута кога бил заменет со Сулејман Камара. Тој го постигнал својот прв гол во сезоната 2012-2013 во Лига 1, на гостувањето кај Сошо, на 1 септември 2012 година. Кабелја го има своето деби во Лигата на шампионите на 18 септември 2012 во двобојот против Арсенал.
За време на сезоната 2013-14, Кабелја постигнал 14 голови во 34 натпревари и беше најзаслужен што Монпелје избори опстанок во Лига 1.
Њукасл Јунајтед
На 13 јули 2014 година, Кабелја потпишал шест-годишен договор со Њукасл Јунајтед. Тој го направил своето деби во официјален натпревар за новиот клуб на 17 август, кога Њукасл ја започнал сезоната со пораз од 2-0 на домашен терен од Манчестер Сити, играјќи ги комплетните 90 минути.
1690 во архитектурата
1690 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Куќа имам на Пелистер
Куќа имам на Пелистер — македонска народна песна со хумористична содржина. На грамофонска плоча за прв пат е издадена во јануари 1959 година, од дискографската куќа Југотон. На ова издание вокалот е на Никола Бадев инструментално поддржан од Ансамблот на Кочо Петровски. Нова верзија на оваа песна е издадена во 1972. Во оваа верзија, песната ја пее Јонче Христовски, а аранжманот е на Мате Грујовски.
Текст
Куќа имам на Пелистер,
куќа имам на Пелистер,
аџанак, баџанак,
кој му стиска, нека дојде,
кој му стиска нека дојде,
аџанак, баџанак.
девет деца јагорина,
во колиба сами спијат,
Монблан
Монблан (Mont Blanc, Monte Bianco = „Бела Планина“) — планина во Алпите со највисок врв во Западна Европа од 4.808м.
Планината се протега помеѓу регионите на долината Аоста во Италија и Високи Савои во Франција. Врвот Монблан се наоѓа на границата помеѓу двете земји, иако и едната и другата сакаат да го цртаат на картите како свој. Последен договор за границата е оној помеѓу Франција и Кралството Сардинија кајшто границата е определена на највисоката точка на Монблан.
Планината е популарна за планинарење, алпинизам и скијање. Најпознати центри се Шамони и Курмајер.
Врвот Монблан први го освоиле Жак Балма и Мишел Габриел Пакар на 8 август 1786.
Куќа имам на Пелистер
Текст
едно плачи, сите солзат,
едно јаде, сите џвакаат,
едно јади, сите џвакаат,
Деца имам, жена немам,
деца имам, жена немам,
е, кој му стиска, нека дојде,
кој му стиска, нека дојди,
Јагнила (Вешје)
Јагнила  — вила рустика од доцна антика. На 2 км западно од селото, на две помали тераси има доста добро обработен градежен камен. С. Кулева и А. Ристова, при орање во своите ниви, извадиле неколку питоси. Исто така, била најдена монета искована во времето на Фаустина Постарата.
Рамниште (Орланци)
Рамниште — археолошко наоѓалиште во кичевското село Орланци. Претставува населба од средниот век. Се наоѓа на околу 2,5 км северозападно од селото, на терен обраснат со шума, каде се гледаат грамади од градежен материјал. Според кажувањето на мештаните, на ова место било старото село.
Горно Трогерци
Горно Трогерци — мало село во Општина Карбинци, сместено во околината на градот Штип.
Географија и местоположба
Ова мало село се наоѓа во крајниот северозападен дел на територијата на Општина Карбинци, чиј атар се допира со подрачјето на Општина Пробиштип. Селото е ридско, на надморска височина од 555 метри. Од градот Штип е оддалечено 16,5 километри на север, додека од регионалниот пат Штип-Кочани е оддалечено 7,7 километри.
До селото води земјен пат, кој се двои кај селската црква во соседното село Долно Трогерци.
Историја
Во век, Горно Трогерци било село во Штипската каза на Отоманското Царство.
Во текот на Првата светска војна, селото било бомбардирано, а авионски бомби од тој период се наоѓаат и денес.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 9,5 км2. На него преовладуваат пасиштата на површина од 520,8 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 401,8 хектари, а на шумите само 8,5 хектари.
Селото, во основа, има полјоделско-сточарска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото имало 138 жители, сите Македонци. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 112 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Селото е мало, во фаза на целосно раселување. Во 1961 година селото броело 248 жители, а во 1994 година само пет жители, македонско население.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Горно Трогерци живеел 1 жител, Македонец.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Карбинци, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Карбинци.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Крупиште, во која покрај селото Горно Трогерци, се наоѓале и селата Горни Балван, Долни Балван, Крупиште, Пишица и Уларци. Селото припаѓало на Општина Долни Балван во периодот 1950-1952, во која влегувале селата Батање, Горни Балван, Горно Трогерци, Долни Балван, Долно Трогерци и Чардаклија.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 2318 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на поранешното основно училиште во селото Горни Балван. Во избирачкото место е опфатено и селото Горни Балван.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 36 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 33 гласачи.
Лишови Дабја (Вешје)
Лишови Дабја  — црква и некропола од старохристијанско време. На 2 км јужно од селото има висок рид на чиј врв се зачувани темели од црква. На источната страна од црквата се констатирани гробови, а најдена е и една надгробна стела од мермер со грчки натпис од кој се дознава дека споменикот бил подигнат од синот на Диоскурид.
Свети Дамаскин Габровски
се подвизувал во Хилендар, каде што станал игумен. Кога од некои Османлии го побарал манастирскиот долг, тие наговориле една жена муслиманка, таа влегла во куќата каде што живеел Дамаскин. Тогаш Турците дошле и ја нашле таа жена, па гоо двлекле Дамаскин пред судијата. На Дамаскин му било предложено: или да биде обесен или да се потурчи, на што тој смело одговорил: “Би била лудост кога јас за привремениот живот ќе купам вечнапогибел”.
Бил обесен во 1771 година, во Свиштов. Од страна на Бугарската православна црква е канонизиран за светец.
Свети Ромил Видински
Родeн e во. Бил учeник на св. Григориј Синаит. се подвизувал во неколку манастири. Во Раваница (во Србија) заeдно со него бил и Константин Цамблак. Овдe св.Ромил се упокоил во 1375 година.
Коколајншчак
Коколајншчак (словенечки: Kokolajnščak) — населба во Општина Свети Јуриј на Шчавница во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Куско-кечуански дијалект
Куско-кечуанскиот е дијалект на јужнокечуанскиот дијасистем од групата на кечуански јазици. Дијалектот се зборува во Куско и регионот. Овој дијалект се користи од Главната академија за кечуанските јазици.
Железнички мост (Битола)
Железнички мост — железнички мост на реката Драгор во Битола.
Се наоѓа во долниот дел на градот Битола. Изграден е во 1936 година и е единствениот железнички мост во Битола. Со изградбата на улицата „Железничка“ изграден е и мост за патен сообраќај. Името „Железнички мост“ го добил заради тоа што по него се одвива железнички сообраќај.
По мостот се одвива само железнички сообраќај
1688 во архитектурата
1688 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
1687 во архитектурата
1687 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
540 п.н.е.
540 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 540. година пред новата ера, 540. од првиот милениум п.н.е., 40. од 6 век п.н.е. и прва од 540-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4968 и 4969 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4210 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3220 и 3221 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 213.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 540 година се протега во 2096 и 2097, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2156 и 2157 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 3. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1197 и 1196 исламска година пред хиџра.
Елијас Канети
Елијас Канети (германски: Elias Canetti) (25 јули 1905, Русе, Бугарија - 1994, Цирих, Швајцарија) — британски и швајцарски писател, од еврејско потекло, кој пишувал на германски јазик. Пишувал романи, драми, афоризми, есеи, патописи итн. Во 1981, тој бил добитник на Нобеловата награда за литература "за дела обележани со широка перспектива, богатство на идеи и ликовна моќ".
Животопис
Елијас Канети е роден на 25 јули 1905, во бугарскиот град Русе, во еврејско семејство, со шпанско потекло. Во 1911 година, неговото семејство се преселило во Англија, а во 1913 година, по смртта на татко му, тој и мајка му се преселиле во Виена. Таму студирал хемија при што се стекнал со титулата доктор на науки. Во 1938 година, заедно со жена му, Веза, емигрирал во Англија. Од доцните 1960-ти, Канети живеел во Лондон и во Цирих. Умрел во 1994 година, во Цирих.
Творештво
Најзначајни дела на Канети се: драмата “Свадба” (1932); романот “Заслепеност” (1935); драмите “Комедија на тештата” (1952) и “Орочени” (1952); социолошко-филозофската и антрополошка студија “Маса и моќ” (1960); книгата со белешки за уметноста, религијата, историјата, моќта, антиката, смртта, времето и други теми “Записи 1942-1948” (1965); патописот “Гласовите на Маракеш, записи од едно патување” (1967); “Вториот процес, писмата на Кафка до Фелиција”(1969); втората книга со литерарно-филозофски белешки и афоризми “Записи 1949-1960” (1970); есеите “Подвоена иднина” (1972); збирката куси раскази “Прислушкувач” (1974); романот “Спасен јазик, приказна за една младост” (1977), кој претставува прв дел од неговата автобиографија; “Факел во увото, животна приказна од 1921 до 1931 година” (1980), кој претставува втор дел од неговата автобиографија итн. Неговата збирка раскази "Прислушкувач" е објавена на македонски јазик од страна на издавачката куќа "Темплум", во 2010 година.
Канети е добитник на повеќе германски книжевни награди, како што се: “Георг Бихнер”, во 1972 година; “Нели Закс”, во 1975 година; “Готфрид Келер”, во 1977 година. Во 1981 година, тој ја добил Нобеловата награда за литература.
Приказна за тоа како се скара Иван Иванович со Иван Никифоревич
Приказна за тоа како се скара Иван Иванович со Иван Никифорович - расказ на рускиот писател Николај Гогољ од вториот дел на збирката „Миргород“, објавена во 1835 година.
Содржина
Соседите Иван Иванович и Иван Никифоревич живеат во најголема слога и пријателство. Но, еден ден, меѓу работите што ги средувала слугинката на Иван Никифорович забележува ловечка пушка. Иван Никифорович не сака да му ја поклони пушката на Иван Иванович и поради неа започнува кавга која подоцна води кон долготраен судски спор меѓу нив. Исто како што е банален поводот за кавгата, така е ситен и животот на двајцата соседи. Иван Иванович многу ги сака дињите кои се неговото омилено јадење. Штом ќе руча, тој наредува да му се донесат две дињи, а семките ги собира во посебна хартија и на неа пишува „Оваа диња е изедена на таа и таа дата“, а ако со него бил и некој гостин, тој забележува и „учествувал тој и тој“. Ниту Иван никифорович не заостанува во поглед на ситните навики. Тој сака многу да се капе, а штом ќе нурне во водата, наредува да му стават маса и самовар во водата и ужива пиејќи чај.
NGC 6301
NGC 6301 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6301 се споменува и како IC 4643, UGC 10723, MCG 7-35-34, CGCG 225-49, IRAS 17069+4224.
Откривање
Објектот е откриен на 11 јуни 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6301 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. NGC 6301 има привидни димензии од 1,8' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 8 м 32,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +42° 20' 21"". Положбениот агол на објектот е во износ од 115°.
Други поделби
Проучување на NGC 6301 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59681. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 80; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3080. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1135.
Св. Ѓорѓи (Орланци)
'''Св. Ѓорѓи''' — археолошко наоѓалиште во кичевското село Орланци. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа во непосредната близина на селото, од неговата северна страна, каде што се издига височинката Краста. На врвот се наоѓаат остатоци од темели на објект со димензии од 4 × 5 метри, граден од делкани камења. Мештаните го сметаат за култно место и до ден-денес останала традицијата тука да се палат свеќи.
Блага Петроска
Блага Петроска ( во ) — македонски социолог и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.
Животопис
Основно и средно образование завршила во Букурешт, Романија, каде што ги започнала и студиите по филозофија. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1954 година и докторирала од областа на социолошките науки на истиот факултет на тема „Типови и облици на семејството во Тетовскиот крај“ во 1965 година. Била избрана за асистент, за предавач, за доцент, за вонреден и за редовен професор по предметот општа социологија на Филозофскиот факултет во Скопје. Неколку мандати била раководител на на Институтот за социологија на Филозофскиот факултет во Скопје, а еден мандат декан на истиот факултет (1977-1979). Објавила поголем број научни трудови од областа на социологијата.
NGC 1878
NGC 1878 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Маса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1878 се споменува и како ESO 56-SC80, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 12 ноември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1878 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m. NGC 1878 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 12 м 51 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 70° 28' 18".
Други поделби
Проучување на NGC 1878 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9166.
Сказна за рибарот и рипката
„Сказна за рибарот и рипката“ (Сказка о рыбаке и рыбке, Skazka o rybake i rybke) е бајка во стихови на Александар Пушкин. Пушкин ја напишал во текот на есента 1833 година за време на неговиот престој во Болдино, а првпат била отпечатена во списанието за книжевност „Библиотека за читање“ во мај 1835 година. Кога ја завршил сказната, Пушкин покрај неа ја ставил следнава забелешка: „14 окт. 1833, Болдино, 18. српска песна“, очигледно планирајќи да ја додаде кон другите 16 песни од збирката „Песните на западните Словени“, заедно со „делот од „Хасанагиница“ (која ја сметал за 17. песна). Приказната зборува за рибарот кој фатил „златна рипка“ и која му ветила дека ќе му исполни каква било желба ако ја ослободи. Натаму, приказната тече слично на руската бајка „Алчната старица“ и бајката на Браќата Грим „Рибарот и неговата жена“.
Содржина
Еден старец и неговата жена живееле сиромашно во мала колиба крај морето, а старецот секој ден одел да лови риби. Еден ден, откако двпати неуспешно ја фрлил мрежата, третиот пат извлекол златна рипка. Рипката го молела да ја ослободи, ветувајќи дека ќе му ја исполни секоја желба. Старецот уплашен од фактот дека рипката зборува, ја ослободил велејќи дека не сака ништо. Кога се вратил во колибата, тој ѝ раскажал на својата сопруга за златната рипка, а таа се налутила и му рекла да се врати и да побара од рипката ново корито, бидејќи нивното било скршено. Старецот така и направил, а рипката со задоволство ја исполнила оваа мала желба. Кога рибарот се вратил дома, неговата сопруга се налутила и го натерала да побара од рипката нова куќа. Рипката му ја исполнила и оваа желба, а кога старецот се вратил назад, наместо трошната колиба, здогледал убава, нова куќа. Меѓутоа, незаситната жена пак го натерала да се врати кај рипката и да ја направи господарка. Рипката ја исполнила и оваа желба, па кога се вратил назад, рибарот ја затекнал својата жена во палата, облечена во крзно и украсена со скап накит. Жена му, наместо да му биде благодарна, го избркала од палатата и го назначила за коњушар. По некое време, незадоволната жена го повикала рибарот и му наредила да побара од рипката да ја претвори во царица. Рипката ја исполнила и оваа желба, а кога се вратил назад, рибарот ја затекнал жена си во раскошна царска палата, опкружена со слуги и дворјани, а него стражарите го исфрлиле надвор. Најпосле, по некое време, незадоволната жена пак го повикала сопругот со желба да биде господарка на океанот, а рипката да ѝ биде слугинка. Кога старецот отишол крај морето, таму беснеела бура, а кога го поставил барањето на својата жена, рипката не одговорила ништо, туку само нурнала во водата. Старецот чекал некое време, а кога не добил никаков одговор, се вратил назад и ја здогледал својата жена во старата колиба, заедно со скршеното корито.
539 п.н.е.
539 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 539. година пред новата ера, 539. од првиот милениум п.н.е., 39. од 6 век п.н.е. и последна од 530-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4969 и 4970 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4211 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3221 и 3222 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 214.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 539 година се протега во 2097 и 2098, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2157 и 2158 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 4. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1196 и 1195 исламска година пред хиџра.
Генерал (филм од 1926)
Генерал (англиски: The General) - американски филм од 1926 година, во режија на Бастер Китон (Buster Keaton, кој ја игра и главната улога. Во останатите улоги настапуваат Мерион Мек (Marion Mack), Глен Кавандер (Glen Cavender), Џим Фарли (Jim Farley), Чарлс Смит итн. Во 1989 година, филмот бил вклучен во Националниот филмски регистер на САД. Дејствието на филмот се одиграва за време на Американската граѓанска војна и се заснова на вистинит настан од 1862 година: грабнувањето на една локомотива со три вагони.
Содржина
Џони Греј (го игра Китон) е машиновозач, вљубен во Анабел Ли (ја игра Мек). Кога започнува Граѓанската војна во САД, наговорен од неа, Џони се пријавува во војската, но го одбиваат со образложение дека ќе биде покорисен како возач на локомотивата. Таткото и братот на Анабел ѝ кажуваат дека тој воопшто не сакал да се пријави, по што таа му се заканува дека нема да му зборува додека не го види во униформа. Еден ден, додека разочараниот Џони управува со локомотивата (наречена „Генерал“), група диверзанти од армијата на Северот го грабнува возот, заедно со Анабел Ли. Џони веднаш тргнува во потрага по својата локомотива и по девојката и така пристигнува на територијата што ја контролира непријателот. Во една куќа, тој го слуша разговорот на непријателските офицери, кои се договараат за спојување на двете дивизии во близината на еден мост, по што незапирливо би напредувале кон територијата под контрола на армијата на Јужната конфедерација. Истата ноќ, Џони успева да ја ослободи и Анабел, по што двајцата успеваат да побегнат во шумата. Кога пристигнуваат на железничката станица, Џони ги здогледува северните војници како го товараат неговиот воз и тој повторно си ја враќа својата локомотива. Непријателската војска започнува потрага по него, но кога стигнува до реката, Џони го минира мостот, а потоа ја известува војската на Конфедерацијата за приближувањето на непријателите. Војската на северот е победена, а Џони добива униформа и офицерски чин, по што повторно ја придобива наклонетоста на Анабел Ли и на нејзиниот татко.
Надворешни врски
YouTube, Buster Keaton - The General (1926)
Деште Лут
Деште Лут или само Лут (, „Низина на Голотијата“) — голема пустина во покраините Керман и Систан и Балуџистан, Иран. Прогласена е за светско наследство на УНЕСКО. Површината на песокот достигнува температура од 70,7 °C, што претставува рекорд за најврела површина на Земјата.
Опис
Иран климатски припаѓа на појасот на афроазиските пустини, кој се протега Мавританија, па сè до Монголија.
Географијата на Иран се состои од висорамнини обиколени од планини и одделени со котлини. Деште Лут е една од најголемите вакви котлини, со должина од 480 long и ширина од 320 км. Се смета за едно од најсувите места на светот.
Пустината зафаќа површина од околу, втора по големина во Иран веднаш зад Деште Кевир. Напролет, кога е повлажно, во пустината дотекува вода од Керманските Планини, но набргу пресушува, оставајќи зад себе само камења, песок и сол.
Источниот дел на Деште Лут е ниска висорамнина покриена со солници. За разлика од тоа, средишниот дел има напоредни сртови и бразди извајани од ветерот, кои се протегаат 150 км и достигнуваат висина од 75 км. Ова подрачје е полно со кланци и вртачи. Југоисточниот дел е огромно песокливо пространство, налик на сахарските ергови, со дини високи 300 м, кои се меѓу највисоките во светот.
Геологија
Според едно проучување, преку половина од пустината е сочинета од вулкански карпи. Во врелите периоди се забележуваат евапорити.
Археологија
Околу 2500 п.н.е. тука постоела напредна цивилизација. На западниот раб на пустината се наоѓал древниот град Шехдад. Од источната страна бил огромниот град Шахри Сухте.
Оваа пустинска област е археолошка важност за Иран. Проучени се источното крило на Керманските Планини и западната пограничје на пустината. Пронајдени се 87 археолошки наоѓалишта од V милениум п.н.е. до доцната исламска епоха. Од нив, 23 се од бакарното и бронзеното време.
Најврела површина
Сателитот „Аква“ на НАСА го набљудувал Деште Лут од 2003 до 2010 г. и забележал најврела површина на Земјата, со температури до, иако самиот воздух е поладен.
Најврелиот дел на пустината е Гандом Берјан, голема висорамнина покриена со темна лава и површина од.
Надворешни врски
Wüsten Afghanistans und des Iran
1686 во архитектурата
1686 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Нура (округ)
Нура е округ во Казахстан во покраината Караганди со центар Киевка.
Корпоративна комункација
Корпоративната комуникација им помага на организациите да ја објаснат својата мисија, да ги комбинираат своите многу визии и вредности со кохезивна порака до засегнатите страни. Концептот на корпоративна комуникација може да се гледа како интегративна комуникациска структура која ги поврзува засегнатите страни со организацијата.
Крајни точки на Бразил
Ова е список на крајните точки на Бразил.
Географска ширина и должина
Следниве точки се крајни северни, јужни, источни и западни места во Бразил.
Кредибилитет
Кредибилитет ги опфаќа објективните и субјективните компоненти на веродостојноста на изворот или пораката.
Кредибилитетот има две клучни компоненти: доверливост и експертиза, кои имаат објективни и субјективни компоненти. Доверливоста се заснова повеќе на субјективни фактори, но може да вклучи објективни мерења како што е воспоставената сигурност. Експертизата може да биде слично субјективно опфатена, но исто така вклучува и релативно објективни одлики на изворот или пораката (на пример, квалификации, сертификација или квалитет на информации). Средните компоненти на кредибилитетот вклучуваат изворна динамика (харизма) и физичка привлечност.
Крутост
Крутост е способноста на едно тело да се спротивставува на деформацијата предизвикана од некоја надворешна сила.
Спротивно на ова е флексибилност или свитливост, односно колку е телото посвитливо толку е помалку круто.
Пресметки
Крутоста, k, на телото е мерка за отпорноста која ја поседува еластичното тело при деформација. За еластично тело со еден степен на слобода (на пример: издолжување и набивање на прачка), крутоста се дефинира како:
каде,
Во Меѓународниот систем на мерни единици, крутоста обично се мери во њутни на метар. Во Империалните единиции крутоста обично се мери во фунти (lbs) по инч.
Oпшто дефлексиите (или предлозите) на бесконечниот елемент (кој се сметаат како точка) во еластична тело може да се случат по повеќе длабочини на полето (максиум 6 метри длабочина во една точка).На пример, една точка на хоризонталната греда може да подлежат и вертикално поместување и ротирање на во однос на мед оска.Кога има М степени на слобода на M x M матрица мора да се користат за да се опише на крутоста во моментот.
Дијагоналниот однос во матрицата е директно поврзана со крутоста по истиот степен на слобода и условите на оф-дијагонала се круто спрегнати помеѓу две различни степени на слобода (или на исти или различни точки) или истиот степен на слобода во две различни точки.
Тоа е забележано дека за тело со повеќе hoj, во горната равенка генерално не се применуваат од применетата сила,тоа создава не само остапувањето по свој правец (или степен на слобода), но исто така и оние по должината на другите правци.
За тело со повеќекратна длабочина на полето, со цел да се пресмета конкретна директна поврзаност со крутоста (дијагонала услови), соодветните длабочината на полето се оставени слободни додека останатите треба да бидат ограничени. Во таква состојба, горната равенка може да се користи за да се добие директно поврзаност со крутоста за степенот на слобода што е неограничен.Коефициентот на адекватност меѓу силите на реакција (и моментите) и произведува отклонување на крутоста.
Опис вклучувајќи ги сите можни истегнување и сечења параметри се дадени од страна тензор еластичноста.
Вртежна крутост
Телото може да има вртежна вкочанетост, к, дадени од страна на
кога
Во меѓународниот систем на мерни единици, вртежна крутост обично се мери во њутни-метри во радијан.
Во системот на SAE, вртежна крутост обично се мери во инчи-фунти по степен.
Дополнителни мерки на крутост се добиени на слична основа како, вклучувајќи:
Односи со еластичноста
На модул на растегливост материјалот кој не е ист како и на крутоста се состои од различни компоненти направени од тој материјал. Модулост на растегливост е во сопственост на составните материјали; крутост е во сопственост на објект или дел од една структура, а со тоа тоа е во зависност од различни физички димензии кои ја опишуваат таа компонента. Тоа е модул кој има интензивна сопственост на материјалот; крутост, пак од друга страна, е голема сопственост на цврсто тело кое е зависно од материјалот и неговата форма и гранични услови. На пример, за еден елемент во тензија или компресија, осна крутост;
кога
Слично на тоа, на вртежна крутост на права делница е
"Ј" е постојана торзија на делницата;
"Г" е цврстина од модул на материјалот.
Апликации
Во биологијата, крутоста на вонклеточната матрица е важно за насочување на миграција на клетките во феноменот наречен дуротаксија.
Друга примена на крутост се наоѓа во кожата на биологија. Кожата ја одржува својата структура се должи на нејзината вродена напнатост, придонесува од страна на колаген, вонклеточна белковина која евидентира приближно 75% од сувата маса. На еластичност на кожата е параметар од интерес, што претставува својата цврстина и можност за проширување, опфаќајќи одлики како што еластичност, крутост. Овие фактори се од функционално значење за пациентите. [1] Ова е од големо значење за пациентите со трауматски повреди на кожата, со што еластичност може да се намали се должи на формирањето и замена на здрава кожа ткиво со патолошка лузна. Ова може да се оцени како субјективно или објективно користење на уред.Овие мерења се во можност да се направи разлика помеѓу кожата здрава, нормална лузни, лузни и патолошки, [1] и метод се применува во клинички и индустриски поставувања за следење и патофизиолошки последици, и ефектите на третмани на кожата.
Бикол
Бикол Регионот или Биколандија е еден од 17-те региони на Филипините. Сместен е на Биколскиот полуостров којсе наоѓа на југоисточниот дел на островот Лузон и некои други помали острови. Главен административен центар е градот Легаспи Сити.
Административна поделба
Бикол е составен од 6 покраини и 7 градови.
Куско-колјаоски кечуански дијалект
Куско-калјаоскиот кечуански е варијанта (дијалект) на кечуанските јазици, кој се зборува во јужно Перу и северна Аргентина. Овој е еден од најголемите дијалекти на кечуанските јазици со околу 4 милиони говорници.
Св. Никола (Орланци)
'''Св. Никола''' — археолошко наоѓалиште во кичевското село Орланци. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа во северниот дел на селото. Наоѓалиштето всушност ги претставува старите темели на кои денес се наоѓа црквата Св. Никола.
Кепенова класификација на климата
Кепенова класификација на климата — еден од најзастапените системи на климатска класификација. Првично е осмислена е климатологот Владимир Кепен во 1884 г, со неколку преработки од самиот автор, од кои најзначајните се направени во 1918 и 1936 г. Подоцна во преработката му се приклучил колегата Рудолф Гајгер, па затоа системот понекогаш се нарекува „Кепен–Гајгерова класификација“.
Системот се темели на поставката дека растителниот свет е најдобар показател за климата во едно подрачје и затоа границите на појасите се водат според распространетоста на дадени видови растенија и дрва. Како фактор во класите се земаат и годишните и месечните температури, врнежите и сезоните во кои се јавуваат.
ГРУПА A: Тропска клима
Тропските клими се одликуваат со постојано висока температура (на морско ниво и мала надм. височина) — просечната температура преку целата година е над 18 °C. Се дели на следниве типови:
Тополичка Чешма (Долни Дисан)
Тополичка Чешма — археолошко наоѓалиште во околината на село Долни Дисан. Наоѓалиштето претставува храм и некропола од римското време. На 2 км југозападно од селото, на едно зарамнето плато е откриен гроб од типот циста. Исто така се откриени надгробна стела и монета на Пробус. Во поблиската околина на теренот има расфрлена мермерна архитектоска пластика, архитравни греди, мермерни блокови и др.
Кепенова класификација на климата
ГРУПА B: Сува (пустинска или полупустинска) клима
Оваа клима се одликува со фактот што годишното количество на врнежи е под прагот на потенцијална евапотранспирација :
ГРУПА C: Умерени клими
Оваа клима се одликува со просечна температура над 10 °C во најтоплите месеци (април до септември на северната полутопка) и -3 °C до 18 °C во најстудениот месец. Се дели на следниве типови:
ГРУПА D: Континентална клима
Просечната температура во оваа клима е над 10 °C во најтоплите месеци, и под −3 °C во најстудените. Се јавува во внатрешноста на континентите и горните источни крабрежја, посеверно од 40° СГШ. На јужната полутопка, климата од групата D се крајно ретки поради помалите копнени маси во средните напоредници и речиси целосно отсуство на копно во појасот 40°–60° ЈГШ. Се јавува само во планините. Се дели на следниве типови:
Binaural (албум)
„Binaural“ — шестиот студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, објавен на 16 мај 2000 година преку Епик Рекордс. По целосната турнеја за поддршка на неговиот претходен албум Yield (1998), Pearl Jam направил кратка пауза пред да започне кон крајот на 1999 година да работи на нов албум. За време на продукцијата на албумот, бендот се соочил со пречки како што била авторска блокада на пејачот Еди Ведер, и влезот на гитаристот Мајк Мекреди во болница за рехабилитација поради зависност. Ова е првиот албум на Pearl Jam, во кој учествува поранешниот тапанар на Soundgarden, Мет Камерон, кој се приклучил на групата во 1998 година по заминувањето на Џек Ајронс.
Во музиката на албумот постои експериментален звук. Текстовите главно се занимаваат со социјална критика. Албумот добил позитивни критики и дебитирал на второто место на Билборд 200.
Орланци
Орланци може да се однесува на:
Лорд (пејачка)
Ела Марија Лани Јелич-О’Kонор (Ella Marija Lani Yelich-O'Connor; р. ; позната по нејзиното сценско име Лорд Lorde) — новозеландска кантавторка. Нејзиниот прв деби албум бил The Love Club, кој е издаден во ноември 2012, и нејзиниот прв сингл „Ројалс“ дебитирале на новозеландската топ список на првото место, а нејзиниот сингл „Ројалс“ на Билбордовата Хот 100 листа, со што таа е првиот самостоен новозеландски артист кој имал број 1 хит во Соединетите Американски Држави и најмлад пејач кој досегнал на топ позицијата на Билборд Хот 100 од 1987 година. Нејзиниот дебитантски албум „Pure Heroine“ e објавен во септември 2013 година.
Со нејзината работа заработила бројни награди и признанија. На 56. Греми награди, Лорд доби 4 номинации, од кои освои за песна на годината и за најдобра поп-соло изведба за песната „Ројалс“.
1684 во архитектурата
1684 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Александрија (Луизијана)
Александрија е деветтиот по големина град во државата Луизијана и е парохија во округот Рапидс, Луизијана, САД. Се наоѓа на јужниот брег на Црвената Река во речиси точниот географски центар на државата. Тоа е главниот град на метрополитенската област Александрија (население од 153.922 жители), што ги опфаќа сите парохии на Рапидес и Грант. Нејзиниот соседен град е Пиневил. Во 2010 година, населението изнесувало 47.723 жители, што претставува зголемување од 3 отсто од пописот во 2000 година.
Зоран Ѓуровиќ (писател)
Зоран Ѓуровиќ е српски писател, новинар и публицист роден 1060 година во Белград. Член е на Друштвото на писателите на Србија и на Здружението на новинарите на Србија. Неколку пати е наградуван за детска креативност. Застапен е во книгата „105 писатели“ од современата црногорска литература за деца и млади, антологијата на црногорските афоризми „ Ретки честички “, како и антологијата поезија за деца и млади „ Круг на пријатели “. Делата на Зоран Ѓуровиќ се преведени на повеќе светски јазици. Успешно се занимава со книжевна критика.
Литературно дело
Објавувал литературни дела во „Политика“, „Змај“, „Кола“, „Победа“.  „Дан“, „Забавувач на Политика“, „Насмевка“, „Планинско око“, „Јединство“, „ Ливчиња“, „Гороцвета“ и други весници и списанија.
Зоран Ѓуровиќ досега имал објавено неколку значајни збирки песни за деца: Месечевите узди, Моите моди, Секогаш ми недостига нешто, Азбука, Авантуристички патеки, Имагинација Развигор, Скршени грижи, Под раката на небото, Миграција на лебеди, Мислев дека мислев, Важен е трикот, Сакај го небото и птицата, Рачно насликан сон, Прошетка наутро по ливада. Стихозбирката „ Мислев дека мислев...“ е наградена за најдобра книга на годината од страна на Здружението на црногорски писатели за деца и млади за 2001 година.
Објавил неколку хроники со историски теми: Актери на дипломатијата, Хитлеровата кампања на исток, Европа пред нацизмот, Нацизам или време на срамот, Европа во агонија, Апостоли на злото.
Ѓуровиќ исто така негувал хумор и сатира. Има објавено три книги со афоризми: „Карти за мешање“, „Клонирање на боздоган“ и „Поволности“. Успешно се занимава со литературна и музичка критика.
Прибошовец (Вешје)
Прибошовец - Рамниште — утврдување од среден век. Од десната страна на патот што води од селото Вешје за селото Прждево, на 3 км североисточно од селото се наоѓа правоаголен објект со димензии од 50 џ 70 м, во кој има расфрлен градежен камен и фрагменти од питоси.
35. напоредник
35. напоредник може да се однесува на:
1683 во архитектурата
1683 година во архитектурата содржи некои значајни настани.
Апенбург-Винтерфелд
Апенбург-Винтерфелд (Apenburg-Winterfeld) — општина во округот Алтмарк Залцведел, во Саксонија-Анхалт, Германија. Основана е со спојување на претходно независните општини Апенбург, Винтерфелд и Алтензалцведел, на 1 јули 2009.
Ракита Црква (Вешје)
Ракита Црква — некропола од римско време.
Лавал (Мајен)
Лавал — град во западна Франција, оддалечен околу 300 километри југозападно од Париз, и е главен град на департманот Мајен. Лавал пред француската револуција бил дел од покраината Мен, сега поделена помеѓу два департмани, Мајен и Сарт. Општината Лавал, без метрополитенската област, е тринаесетта најнаселена во северозападна Франција и 119. во целата држава.
Лавал е развиен околу ’рт, на кој бил изграден замокот, и по текот на реката Мајен. Метрополитенската област на градот е мал економски центар во западна Франција, главно активен во индустрискиот сектор, производството на млеко, електроника и хемикалии. Лавал е економски ориентиран кон Рен, административниот главен град на регионот Бретања, и сместен 80 километри западно од Лавал. Во рамките на градот живеат 51,182 жители, а околу 120.000 лица живеат во метрополитенската област
Лавал е родното место на Анри Русо, голем сликар од наивен стил, и во градот има музеј посветен на него и на другите сликари од истиот стил. Лавал исто така поседува значајно архитектонско наследство, како замокот, дел од градските ѕидини, средновековни куќи, стари мостови и цркви.
Среден век
Пред изградбата на замокот во 11. век, Лавал не постоел. Сепак, местото на градот веќе било премин бидејќи се наоѓало на римскиот пат кој го поврувал Ламанш со Корсел, провинцискиот главен град на денешна Бретања. Покрај тоа, некои делови од територијата на градот биле населени од Гали. На пример, галска стела била откопана во предградието Приц, северно од центарот. Капелата во Приц била откриена на тоа место во 710 година. Телото на Тудвал, бретоњски светец, се верува дека било донесено во Лавал во 870 ии 878 година, за време на инвазијата на Норманите во Бретања.
Аристократското англиско семејство Делавал го добило презимето од Лавал. Тие му биле придружба на Вилијам I во неговата инвазија на Англија во 1066 година, и биле наградени со земјишта во Нортамберланд кои сè уште ги поседуваат.
Територијата на Лавал имала стратегиска важност бидејќи патниците кои оделе по римскиот пат морале тука да ја преминат реката Мајен со брод. Во текот на 10. век, прва воена градба била изградена тука, а била спомената и вила кон крајот на векот во документ изграден од грофот на Мен. Околу 1020 година, Герберт I од Мен го понудил новото баронство Лавал на Гиј I, кој станал прв лорд на градот. Гиј I изградил нов замок и градот полека се појавил околу римскиот пат и на бреговите на реката.
Замокот изграден од Гиј I бил многу поширок од денешнata конструкција. Тој бил опкружен од земјен ѕид и се протегал од денешната кула до катедралата. Издигнат одбранбен насип изграден над ѕидот го контролирал пристапот до врвот на ’ртот, каде живеел лордот, и втор насип веројатно се наоѓал внатре во замокот. Базиликата во Авењер, сместена неколку километри јужно од замокот, била основана во 12. век од Гиј III. Околу 1200 година, земјениот ѕид бил срушен и замокот станал помал, добивајќи го сегашниот изглед. На местото на ѕидот, градот развил свој одбранбен систем.
Беатрикс од Гавере, жената на Гиј IX од Лавал, која живеела во 13. век, се верува дека била зачетник на текстилната индустрија во градот. Родена во Фландрија, таа донела со себе фландриски ткајачки, и го поттикнала производството на лен. Ткаењето лен останало главна економска дејност во градот сè до 19. век
Во текот на стогодишната војна, градот бил заземен од англиските сили во 1428 година, предводени од Џон Талбот. Тој повторно станал француски една година подоцна. Борбите предизвикале големи штети и градот бил целосно повторно изграден потоа. Така сите полудрвени куќи кои сè уште стојат во средновековниот центар не биле изградени пред 15. век. За време на тој период, ѕидовите на градот биле завршени со додадвање на силна артилериска тврдина во иновативен дизајн, позната како Tour Renaise. Околу 1450 година, Гиј XIV од Лавал го обновил замокот. Биле изградени нови соби и сали, и биле отворени нови готски прозорци во внатрешниот двор на почетокот на 16. век.
Модерен период
Гиј XVII изградил галерија во ренесансен стил во продолжение на замокот околу 1542 година. Галеријата била преуредена во 1747 година. Гиј XVII бил член на судот на Франсоа I, еден од најдобрите кралеви во француската ренесанса. Династијатa од Лавал играла одредена улога во развојот на ренесансните уметности во регионот. Жан од Лавал-Шатобриан на пример изградил голема палата во ренесансен стил кај дворецот Шатобриан, сместен во Бретања. На негова страна, Гил XIX станал хугенот.
Во текот на 17. век, Лавал станал многу успешен и противреформацијата довела до основање на многу религиозни институции. Биле отворени големи манастири, вклучувајќи ги манастирите на Урсулинките, Бенедиктинците и Капуцинерите. Сите овие манастири подоцна биле продадени и уништени во текот на француската револуција. Во 18. век, градот, кој го чувал својот средновековен изглед, започнал да се проширува. Изникнале нови предградија, и локалната аристократија изградила многу елегантни куќи, особено околу плоштадот Ерси, кој станал најмодерна област во Лавал.