cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ризик од интерна измама
Импликации од ризикот од интерна измама
Измамата од вработени лица е глобален проблем. Според истражувањето на измамата дело на „Ернст и Јанг“ (Ernst & Young) во кое биле опфатени 2.200 испитаници (вработени лица) од 22 држави во Европа, 55% од испитаниците очекувале пораст интерната измама во наредните неколку години, а 36% од нив сметале дека како одговор на кризата прогласувањето на технолошки вишок на голем број вработени може да создаде дупки во финансиската контрола. Ризикот од интерна измама може да доведе до големи финансиски проблеми, со уништувачки ефекти. Според истражувањето на „Асоцијацијата на сертифицирани истражувачи на измама“ (ACFE) во 2012 година, кое обезбедува анализа на 1.388 случаи на интерна измама во САД низ широк опсек на индустрии, комапниите губат просечно 5% од своите годишни приходи поради интерна измама. Според истражувањето на асоцијацијата, дури половина од организациите не можат да ги покријат овие загуби со пари или други средства. Најчесто погодени од интерната измама се банките и останатите финансиски институции (16,7%), а потоа следат државата и јавна администрација (10,3%) и производствениот сектор (10,1%).
Според резултатите од истражувањето на интегритетот од страна на „КПМГ“ (KPMG), спроведено на неколку континенти (Европа, Африка, Азија, Блискиот Исток, Тихиот Океан), во споредба со другите индустрии, вработените во банкарството и осигурувањето како најсилно регулирани индустрии изјавиле дека се најретко погодени од интерна измама. Како одговор на загубите од интерна измама репутацијата на финансиската институција може да биде сериозно загрозена. Според истражувањето на „КПМГ“, во споредба со другите индустрии, вработените во банкарството и финансиската индустрија изјавиле дека доживуваат најголема загуба на јавната доверба како резултат на несодветното однесување на вработените. Така, според ова истражување, дури 71% од директорите се загрижени за губење на довербата кај јавноста како резултат на измамата и несоодветното однесување на вработените. Со повеќе од 50% следуваат стравот од законски казни и санкции (54%) и губењето на нови и постоечки клиенти (52%), а со помало значење биле загубата на можноста да привлечат и одржат добри вработени (43%) и падот на вредноста на акциите (34%).
Трите елементи на измамата
Мотивот, можноста и рационализацијата се трите основни елементи на т.н. триаголник на измама чии основи се поставени од страна на криминологот Доналд Р. Креси (Donald R. Cressey) уште во раните 1950-ти години. Постои голема веројатност дека дадена личност ќе изврши измама кога сите три елементи се присутни кај неа, поради тоа што тие заедно создаваат зрели услови за вршење измама. И денес, истражувачите го применуваат триаголникот на измама во истражувањето на луѓето кои вршат измама, затоа што тој покажува зошто луѓето вршат измама.
Мотивацијата (притисокот) ги опфаќа потребите што ја поттикнуваат една личност да изврши измама. Тие можат да бидат од финансиска и нефинансиска природа. Оние од финансиска природа можат да бидат заради реална потреба: покривање на личен долг, инвестициони загуби, високи медицински трошоци од една страна или задоволување на нескротливите желби за одредени материјалности, како: склоност кон коцкање, алкохол, дрога итн. Оние од нефинансиска природа можат да бидат: притисок за остварување на нереално високи цели, незадоволство од работата, страв од губење на работата, желба за успех или прикривање на лошото работење. Институцијата може да го ограничи овој елемент на триаголникот на измама со соодветно плаќање на вработените и преку поставување на систем на реални цели.
NGC 3902
NGC 3902 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Ризик од интерна измама
Трите елементи на измамата
Можноста е вториот елемент на триаголникот на измамата. Станува збор за согледана способност од измамникот за вршење на измама без да биде откриен. Таа постои кога вработените ќе ги откријат слабостите на системот на контрола. На пример, слабата контрола им овозможува на вработените во банките да префрлат средства од сметките на клиентите на нивните сметки, за сопствена корист да обработуваат измамнички кредити, да фалсификуваат кредитни апликации, да покријат лични трошоци од банкарските средства. Покрај малата веројатност за откривање и слабата интерна контрола, можностите за измама се особено изразени во средини во кои политиките во врска со прифатливото однесување на вработените се нејасни. Можноста како елемент на триаголникот на измама е најлесна за контрола, бидејќи е едноставно да се ограничи пристапот на вработените и да се има увид преку мониторинг на нив и нивното работење.
NGC 3902
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3902 се споменува и како UGC 6790, MCG 4-28-55, CGCG 127-60, IRAS 11467+2623.
Ризик од интерна измама
Трите елементи на измамата
Рационализацијата претставува еден вид оправдување на личноста пред себеси за причините да ја изврши измамата. Тоа може да биде: незадоволство од ниската плата или бонуси и сметање дека институцијата им ги должи парите, да гледа на измамата како на позајмување пари од институцијата или, пак, едноставно да смета дека институцијата го заслужува тоа поради слабата контрола. Овој елемент на измамата е невозможно да се контролира поради тоа што менџментот никогаш не може да знае како точно размислуваат вработените.
NGC 3902
Откривање
Објектот е откриен на 6 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Ризик од интерна измама
Трите елементи на измамата
Според резултатите од истражувањето, спроведено од „КПМГ“, под наслов „Кој е типичниот измамник?“, алчноста и притисокот за постигнување на големи финансиски таргети претставуваат главни мотиви за вршење на измама од вработените. Превисоките цели делуваат како притисок врз вработените за нивно остварување, па во немоќ да ги исполнат, од страв дека ќе се соочат со намалување на бонусите или уште полошо губење на работата, вршат лажно прикажување на остварените резултати ли други видови измама. Слабата интерна контола ја олеснува измамата од вработените преку создавање на можности за вршење измама. Сите истражувања укажуваат дека главна причина за ранливоста на институциите на измама од вработените е недоволната интерна контрола. Според „Делоит“ (Deloitte), главни фактори кои придонесуваат за измама од вработените се: недоволна интерна контрола (22%), соработка меѓу вработени и трети лица (17%) и надворешен притисок и незадоволни вработени/менаџери (16%). Според резултатите од истржувањето на „ACFE“ од 2012 годina, недоволната интерна контрола со 35% е клучниот недостаток кој придонесува за измама од вработените. Според истражувањето за измама на KPMG, во дури 74% од случаите слабата интерна контрола е „виновна“ за измама дело на вработените.
Профил на интерен измамник
Според неколку истражувања, утврдено е дека интерните измамници имаат заедничко однесување и лични особини кои им помагаат на истражувачите на измама во идентификацијата и запирањето на вработените од вршење измами кои можат да прераснат во огромни финансиски загуби. Според истражувањеto на „ACFE“, интерните измамници имаат чиста историја на вработеност без обвиненија за измама или осуденост (87% немаат криминално досие). Повеќе од половината, односно 54% од измамниците биле на возраст од 31-45 години и дури 2/3 од вкупните измами се дело на машката популација. Во најголем број интерни измами, поголемите загуби од измама одат заедно со подолго време на вработеност во институцијата (дури 42% од измамите се дело на вработени со работен стаж од 1-5 години). Повисоките загуби одат правопропорционално и со повисокото ниво на образование (54% се дела на дипломирани измамници или магистри) и со повисоко ниво на авторитет. Поголемиот дел од т.н. нечесни работници (55% се менаџери или извршни директори) имаат високо котирачки работни позиции на доверба и авторитет и ги користат слабостите на интерната контрола за да ги прикријат нивните криминални дејствија. Исто така, измамата извршена од двајца или повеќе вработени нанесува двојно поголеми загуби од измамата извршена од едно лице.
NGC 3902
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3902 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 3902 има привидни димензии од 1,6' х 1,3'.
Сребро јодид
Сребрениот јодид е неорганско соединение со формулата Ag I. Соединението изгледа како светло жолта цврста материја, но примероците речиси секогаш содржат нечистотии од метално сребро што даваат сива боја. Контаминацијата со сребро се јавува затоа што AgI е многу фотосензитивен. Овој имот е искористен во фотографијата базирана на сребро. Сребрениот јодид се користи и како антисептик и за сеење облаци.
Ризик од интерна измама
„Црвени знамиња“ како предупредувачки сигнали на интерна измама
„Црвените знамиња“ претставуваат збир на лични одлики на вработените, состојби и околности во институциите кои се разликуваат од нормалните и индицираат поголема веројатност за извршена измама. Тие претставуваат предупредувачки сигнали дека нешто е надвор од вообичаеното и затоа треба да биде испитано. Постојат повеќе предупредувачки сигнали кои можат да помогнат во откривањето на измамата. Сепак присуството на дел од нив кај некој вработен не значи дека тој извршил измама, туку дека е поголема веројатноста за извршена измама, па треба да му се обрне посебно внимание. Сепак, според истражувањето на „КПМГ“, од 56% од случаите на кои им претходеле „црвените знамиња“, само 6 % биле препознати и алармирани. Постојат различни поделби на „црвените знамиња“ според различни автори. Според една, некои од симптомите на интерна измама се: сметководствени аномалии (неправилности во изворните документи), слабости во интерната контрола (недостаток на некој од нејзините видови како поделба на должностите, овластувања, документација), аналитички аномалии, екстравагантен животен стил, невообичаено однесување и сугестии и поплаки. Многу посеопфатна и подетална е поделбата на предупредувачките сигнали на Коенен (Coenen), според кого постојат „црвени знамиња“ кај вработените и „црвени знамиња“ кај компаниите.
„Црвени знамиња“ кај вработените
Според оваа поделба постојат четири основни групи на „црвени знамиња“ кај вработените, кои упатвуваат на постоење ризик од измама и тоа: промена во животниот стил, лични проблеми, однос кон работата и работни навики. Асоцијацијата на сертифицирани истражувачи на измама разликува 16 најважни предупредувачки сигнали на интерната измама. Според резултатите од нејзиното истражување, со 36% од случаите, на врвот се наоѓа живеење над средствата; живoтот со финансиски тешкотии е втор предупредувачки сигнал (27%); на трето место е невообичано тесната соработка со големи комапнии и клиенти (19%); најпосле, со честота од 18%, прикажувањето прекумерна контрола и одбивањето да се поделат должностите е четвртото најчесто „црвено знаме“.
Структурни „црвени знамиња“
Можности за појава на измама може да создаде и самата структурна поставеност на институцијата. Отсуството на инстутиционална култура, ротација на работните места, едукација на вработените, недоволна физичка сигурност, сигурност на средствата и информациите, неказнување на нечесните вработени итн. се некои од најважните структурни предупредувачки сигнали на интерна измама. Институционалната култура е од особено значење затоа што таа во голема мера го одредува однесувањето на вработените. Доколку не постои етичко однесување на менаџментот постои голема можност тоа да се пренесе и на вработените. Затоа, основна задача на врвниот менаџмент е создавање на модел на чесен работник во очекување дека кон него ќе се придржуваат вработените.
Кадровски „црвени знамиња“
Отсуството на надзор на работењето, непостоење на практика на испитување на минатото на кандидатите пред нивнотот вработување, недоволен обем на вработени, недоволно познавање на работните обврски, немање пример од менаџментот за етичко однесување и недоволно плаќање, се главните кадровски „црвени знамиња“ што доведуваат до потенцијална опасност од интерна измама.
Сметководствени „црвени знамиња“
Непостоечката или недоволната интерна контрола и кај овој вид на „црвени знамиња“ е главниот виновник за интерната измама. Недоволната интерна контрола, особено слабите практики на чување на евиденцијата создава поволни услови за вршење измама од вработените затоа што лесно можат да ја прикријат измамата поради тоа што едноставно ќе ги сокријат доказите. Најзначајни меѓу сметководствените „црвени знамиња“ се: невообичаено време на реализиција на трансакциите, пречеста или премногу ретка честота на трансакциите, невообичаени преголеми или премали износи на средства на сметките на клиентите итн.
Професионални „црвени знамиња“
Односот на менаџерите со ревизијата претставува главниот вид на професионално „црвено знаме“. Во случај кога менаџментот го одбива или одложува пристапот на ревизијата до информациите, тоа треба да биде знак дека е потребно понатамошно испитување поради постоење на можност за интерна измама.
Сребро јодид
Структура
Структурата усвоена од сребро јодид зависи од температурата која:
Ризик од интерна измама
Видови на интерна измама
Најшироко распространета категоризација на интерната измама е онаа на Асоцијацијата на сертифицирани истражувачи на измама, според која сите облици на интерна измама се распределени во три групи и тоа:
Сребро јодид
Подготовка и својства
Сребрениот јодид се добива со реакција на раствор од јодид (на пример, калиум јодид ) со раствор од сребрени јони (на пример, сребро нитрат ). Брзо се таложи жолтеникава цврста материја. Цврстиот материјал е мешавина од двете главни фази. Распуштањето на AgI во јодна киселина, проследено со разредување со вода, таложи β-AgI. Алтернативно, растворањето на AgI во раствор од концентриран сребрен нитрат проследено со разредување дава α-AgI. Освен ако подготовката не се изведува во темни услови, цврстото тело брзо потемнува, а светлината предизвикува редукција на јонското сребро во метално. Фотосензитивноста варира со чистотата на примерокот.
Ризик од интерна измама
Видови на интерна измама
Во зависност од тоа кој е жртвата, постојат следниве видови интерна измама:
Сребро јодид
Сеење на облаци
Кристалната структура на β-AgI е слична на онаа на мразот, што му овозможува да предизвика замрзнување со процесот познат како хетерогена нуклеација. Приближно 50.000 kg се користат за сеење облаци годишно, секој експеримент за сеење троши 10-50 грама. (види исто така Project Stormfury, Operation Popeye )
Безбедност
Екстремната изложеност може да доведе до аргирија, која се одликува со локализирана промена на бојата на ткивото на телото.
NGC 3902
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 3902 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36923. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1985. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Националсоцијалистичка програма
Националсоцијалистичка програма или Програма од 25 точки (Das 25-Punkte-Programm der Nationalsozialistischen Deutschen Arbeiterpartei) — партиска програма на Националсоцијалистичката германска работничка партија (НСДАП) или „нацистичка партија“. Првобитното име на партијата е Германската работничка парија (ДАП), но тоа е променето на денот на објавување на програмата. Претставена е на 24 февруари 1920 г. од Адолф Хитлер пред 2.000 присутни во пивницата „Хофбројхаус“ во Минхен.
Историјат на програмата
Програмата е прилагодена од Антон Дрекслер, Адолф Хитлер, Готфрид Федер и Дитрих Екарт според австриско-чешката програма на Рудолф Јунг, протеран од Чехословачка заради политичка агитација во поддршка на Хитлер. За разлика од Австријците, Германците не се произнесувале како либерални или демократи, не спротивставувајќи се ниту на реакционерите, ниту на аристократијата, но сепак се застапувале за демократски установи (т.е. централното собрание) и право на глас исклучиво за Германци — што подразбирало дека новата држава ќе го запази правото на глас на населението. Монархистите во Австрија се противеле на програмата поради нејзината социјалистичка и работничка суштина.
Во мај 1928 г. воочи изборите, обраќајќи им се на земјоделците, Хитлер понудил појаснување за Точка 17 (земјишна реформа, одземање за јавни потреби, укинување на данокот на земјиште и забрана за шпекулирање со земјиште) поради противречноста во текстот. Објаснувањето гласело: „''Одземањето, ако е неопходно, се однесува само на незаконски стекнато земјиште или она кое не се води во склад со државната добробит. Ова главно е наменето за еврејските претпријатија кои шпекулираат со земјиштето''”.
Во текот на 1920-тите, други членови на НСДАП се залагале за измени во Националсоцијалистичката програма. Во 1924 г. економистот Готфрид Федер предложил програма од 39 точки, во која се задржани некои од постоечките, а се воведени разни нови политики. Хитлер го спречил секој обид за програмска промена и во 1925 г. почнал да одбива секаква расправа по таа тема поради „неприкосновеноста“ на програмата.
Бесови (роман)
Демони или Бесови (Бесы) е роман од Фјодор Достоевски издаден во 1872 година. Романот е со политичка тематика, која еден вид сведоштво за животот во Царска Русија во доцниот 19 век.
Како што револиционерните демократи земаат замав во Русија во тоа време, се појавуваат различни идеологи на политичкиот и општествен руски живот. Достоевски се осврнува и на двете големи политичко-идеолошки крила, левото, т.е. либералното, и десното, т.е. конзервативното крило. Преку книгата Достоевски ги прикажува левите идеали како „демонски“. Книгата има пет главни идеолошки ликови, и тоа: Верховенски, Шатов, Ставрогин, Трофимович и Кирилов.
Деветтото поглавје од вториот дел од книгата бил цензуриран и оригинално не бил издаден. Тоа поглавје е со сексуално-престапен карактер и не било дозволено истиот да се испечати. Сепак во модерните изданија и преводи и ова поглавје е вклучено.
Вовед
Романот се одвива во едно провинциско место во Русија, во близина на Санкт Петербург, односно на имотите на Степан Трофимович и Варвара Ставрогина. Синот на Степан Трофимович, Петар Верховенски, е револуционерен заговарач кој се обидува да организира круг на револуционери во областа. Тој го смета Николај Ставрогин, син на Варвара Ставрогина, како централна личност во сценариото бидејќи според Петар тој нема човечко чувство. Веховенски ги прибира заговарачите од типот на Шигалјов, Кирилов и Виргински и ја тестира нивната лојалност со тоа што им наредува да го убијат Иван Шатов. Веховенски планира да го придобие Кирилов, кој пак се согласува за соработката и така Верховенски го убива Шатов. Во тој момент неговиот план се срушува.
Осврт кон романот
Во романот „Бесови“ Достоевски извршил најсилен напад врз руските револуционери, споредувајќи ги со библискиот чопор свињи во кои влегле злите духови. Според него, постапките на револуционерите се поттикнати од дивите, разурнувачки инстинкти и од безграничната желба за власт.
Влијание
Српската рок-група Бјесови го добила името според истоимениот роман на Достоевски.
Народноослободителен батаљон „Страшо Пинџур“
Народноослободителен баталјон „Страшо Пинџур“ (Прв баталјон на Третата оперативна зона на НОВ и ПОМ) — воена единицица на НОВ и ПОМ. Бил формиран на планината Кајмакчалан односно Ниџе на 24.IX.1943 од 126 борци на НОПО „Добри Даскалов“, НОПО „Сава Михајлов“ и главнината на Битолскиот НОПО „Гоце Делчев“.
Заклетва на баталјонот
При образувањето на баталјонот на 24 септември 1943 година на Кајмакчалан, борците ја дале следната заклетва:
Акции на баталјонот
Во нападот на селото Радња Демиркаписко на 8 ноември 1943 биле заробени 12 контрачетници на одредот „Цар Калојан“, а на 12.XI. при влегувањето во турските села Вешје и Бесвица на борците од баталјонот им се приклучиле неколку Турци. Во средината на ноември, кај селата Радња и Бохула баталјонот водел борба со бугарска колона при што загинале 5 партизани и 14 бугарски војници. Во селото Бегниште на 18.XI. била запалена општинската зграда, а во нападот на касарната во гевгелиското село Конско и две гранични караули на планината Кожуф биле заробени околу 60 бугарски војници. Во повеќе села формирал НОО. Баталјонот бил расформиран на 20.XII.1943 во селото Фуштани во Меглен, Егејска Македонија каде влегол во составот на Втората македонска НОУ бригада.
Чеченска Република Ичкерија
Чеченска Република Ичкерија (чеченски: Нохчийн Пачхьалкх Нохчийчоь, руски: Чеченская Республика Ичкерия) е име за централниот дел од Чеченија.
Поранешниот претседател на Грузија, кој бил соборен со воен удар во 1991 година и учествувал во граѓанската војна, ја признал независноста на Ичкерија во 1993 година. Дипломатските односи биле воспоставени од делумно признаениот исламски емирар на Авганистан на владата на Талибанците на 16 јануари 2000 година. Ова признавање било поништено по падот на Талибанците во 2001 година. Сепак и покрај признавањето, Масхадов го отфрлил нивното признавање и изјавил дека за оваа работа Талибанците биле нелегитимни. Ичкерија исто така добила отворена поддршка од страна на балтичките земји, група на украински националисти и Полска. Естонија еднаш гласела за признавање, но чинот никогаш не бил проследен бидејќи следувал притисокот од Русија и про-руските елементи во рамките на ЕУ.
Вампири (филмски серијал)
Вампири (француски: Les Vampires) е француски безвучен филмски серијал од 1915-1916 година, во режија на Луј Фојад (Louis Feuillade), кој е автор и на сценариото. Серијалот се состои од десет епизоди со различна должина.
Прва епизода
Првата епизода е насловена „Отсечената глава“ (француски: La Tête Coupée) и трае 33 минути, а премиерно била прикажана на 13 ноември 1915 година. Филип Жеранд (го игра Едуар Мате), новинар во весникот „Париска хроника“, открива дека од неговата работна маса исчезнала папката со досието за злосторничката група „Вампири“. Набргу се дознава дека документите ги украл неговиот соработник Мазамет (го игра Марсел Левеск) при што Филип му простува. Тогаш пристигнува телеграма со веста дека полицискиот инспектор кој ја истражувал групата „Вампири“ е најден обезглавен во едно мочуриште. Филип заминува по посета на д-р Нокс (го игра Жан Еме), стар пријател на татко му, кој живее во замок. Истовремено, во замокот пристигнува и американската милионерка г-ѓа Симпсон (ја игра Рита Херлор) која го купува замокот, а која е позната по нејзиниот скап накит. Ноќта, додека таа спие, маскиран човек ја ограбува, а истовремено, Филип открива тајна комора во ѕидот на својата соба. Изутрината, кога го-ѓата Симпсон утврдува дека е ограбена, сопственикот на замокот го обвинува Филип за кражбата, по што тој бега и оди кај судијата. Набргу, таму пристигнуваат и д-р Нокс и г-ѓа Симпсон, а судијата ги остава да чекаат во една соба, поставувајќи стражари да ги чуваат. Судијата и Филип одат во замокот каде во тајната комора во ѕидот наоѓаат кутија со главата на полицискиот инспектор. Кога се враќаат во судот, тие ја наоѓаат г-ѓа Симпсон мртва, а д-р Нокс избегал. Притоа, бегалецот оставил писмо во кое тој се нарекува Големиот вампир и кажува дека го убил вистинскиот д-р Нокс и го презел неговиот идентитет. Филмот завршува со сцената во која маскиран човек бега преку покривот на зградите.
Втора епизода
Втората епизода, со наслов „Прстенот што убива“ (француски: La Bague Qui Tue) трае 33 минути, а премиерно била прикажана на 13 ноември 1915 година. Големиот вампир, кој се претставува како грофот Ноармутје, чита во весникот дека познатата балерина Марфа Кутилоф (ја игра Стасја Напјерковска), за која се зборува дека е свршена со новинарот Филип Жеранд, вечерта ќе ја игра претставата „Вампири“. Тој ја посетува балерината во нејзината гардероба, подарувајќи ѝ отровен прстен. За време на претставата, балерината умира и ја изнесуваат од сцената. Филип го препознава водачот на злосторничката група „Вампири“ и го следи до едно зафрлено место каде „Вампиирте“ го заробуваат при што на полноќ треба да биде испрашан од Врховниот инквизитор, а изутрината треба да биде убиен. Него го чува Мазамет, кој го ослободува Филип и му кажува дека морал да стане дел од „Вампирите“ за да обезбеди пари за школувањето на децата. На полноќ, Филип и Мазамет го врзуваат Врховниот инквизитор. Утрото пристигнуваат „Вампирите“, но истовремено доаѓа и полицијата. Оттука, „Вампирите“ бегаат низ подземниот премин, но притоа го убиваат врзаниот човек за кого мислат дека е Филип. Потоа, полицијата открива дека Врховниот инквизитор, всушност, бил претседателот на врховниот суд.
Трета епизода
Филип наоѓа мала црвена книшка, која им припаѓа на „Вампирите“ и се обидува да ја дешифрира, со цел да го открие убиецот на балерината. Бидејќи „Вампирите“ ја набљудуваат неговата куќа, тој објавува дека е болен, а потоа, маскиран, оди во еден клуб каде настапува Ирма Веп (ја игра Мусидора), чие име претставува анаграм од Вампири. По завршувањето на нејзиниот настап, публиката си оди, но еден дел од присутните (членовите на „Вампирите“) си прават приватна забава. Во домот на Филип доаѓа Мазамет и му дава пенкало со отровно мастило, кое го украл од Големиот вампир. По неколку дена, во домот на Филип пристигнува нова слугинка при што тој ја препознава Ирма. Таа се обидува да го отруе, но Филип ја открива нејзината намера и пука во неа и во еден член на „Вампирите“, а потоа ја повикува полицијата. Меѓутоа, кога тие ќе се вратат во собата, Ирма и крадецот ги нема, а Филип открива дека неговиот револвер бил наполнет со лажни куршуми. Во меѓувреме, мајка му на Филип добива порака од нејзиниот брат кој ја известува дека имал сообраќајна несреќа. Таа оди кај него и дознава дека пораката била лажна, а потоа неа ја грабнуваат „Вампирите“ и ја затвораат во една куќа. За нејзина среќа, таа го поседува отровното пенкало и со него го убива нејзиниот чувар, а потоа среќно се враќа дома. Кога Големот вампир доаѓа во куќата со намера да ја убие мајка му на Филип, тој дознава дека во „Вампирите“ има предавник.
Четврта епизода
Четвртата епизода носи наслов „Спектар“ (француски: Le Spectre) и трае 30 минути, а премиерно била прикажана на 7 јануари 1916 година.
Големиот вампир е преправен како агент за недвижности со име Трепс. Кај него доаѓа Хуан-Хозе Морено (го игра Фернанд Херман), кој сака да изнајми соба во која мора да има сеф. Трепс го носи клиентот во еден стан, но Морено не знае дека сефот е лажен, односно дека Големиот вампир има пристап до него. Кога Морено ја става својата торба во сефот, Големиот вампир и Ирма Веп во торбата ја наоѓаат црната облека која ја користат „Вампирите“. Подоцна, еден банкар му дава налог на својто вработен да пренесе 300.000 франци, а Ирма е преправена како негова секретарка. Таа му јавува на Големиот вампир и „Вампирите“ го грабнуваат службеникот и го убиваат. Утредента, службеникот не се појавува на работа, па задачата за пренос на парите ѝ ја доверуваат на секретарката на банкарот, т.е. на Ирма. Но, за чудо, истиог миг, во банката се појавува убиениот службеник, кој ги зема парите. Големиот вампир го следи, но човекот со парите влегува во отворот за канализацијата и успева да побегне со парите. Филип доаѓа во банката, преправен како мајстор за поправка на телефонската мрежа и ја открива Ирма, а потоа успева да влезе во нејзиниот стан. Таму пристигнуваат Ирма и Големиот вампир, кои го отвораат сефот и во него го наоѓаат мртвото тело на банкарскиот службеник. Тогаш, Филип сака да ги приведе, но слугинката на Ирма го удира по главата и тој се онесвестува, а Ирма и Големиот вампир бегаат од станот. Кога се освестува, Филип ја повикува полицијата, а во меѓувреме, Морено влегува во својто апартман, го наоѓа сефот отворен и низ нго влегува во станот на Ирма, каде го чека Филип со револвер во раката. Тогаш, Морено му раскажува како случајно го нашол мртвото тело на банкарскиот службеник, како со своите помошници го скрил телото во сефот и како, маскиран како убиениот службеник, ги зел парите. Во тој миг доаѓа полицијата и го приведува Морено.
Петта епизода
Петтата епизода носи наслов „Бегството на мртовецот“ (француски: L'évasion Du Mort) и трае 35 минути, а премиерно била прикажана на 28 јануари 1916 година. Морено излегува пред судијата, но испива отров и паѓа мртов. Неговото тело го стваат во затворската ќелија, но тој го убива стражарот и успева да избега. Ноќта, Мазамет не може да заспие и од својот прозорец го гледа Морено како влегува во своето засолниште. По некое време, луѓето на Морено го киднапираат Филип, но тој успева да се ослободи. Следејќи една трага, тој го посетува човекот што изработува маски, а таму се наоѓа Морено кој порачува полициски униформи за својата банда. Притоа, Морено го следи Филип, а неговите помошници, облечени како полицајци, повторно го киднапираат Филип. Потоа, го носат во своето тајно засолниште, каде сакаат да го обесат, но Морено се смилува под услов Филип да му даде информации за „Вампирите“. Меѓутоа, во засолништето на Морено се наоѓа Мазамет, кој претходно изработил клуч, и тој го ослободува Филип. Големиот вампир, преправен како барон, приредува забава во својата куќа на која се поканети највидните луѓе од Париз. Тој пушта гас во просторијата и ги заспива присутните, а „Вампирите“ им го крадат накитот. Меѓутоа, Морено ги надитрува и им го зема пленот, со што му се одмаздува на Големиот вампир за измамата со сефот во изнајмениот стан. На крајот од оваа епизода, Мазамет го посетува Филип, нервозен поради тоа што Морено и „Вампирите“ уште еднаш успеале да им избегаат.
Шеста епизода
Шестата епизода носи наслов „Хипнотички очи“ (француски: Les Yeux Qui Fascinent) и трае 54 минути, а премиерно била прикажана на 24 март 1916 година. Морено ги разгледува весниците барајќи информации за „Вампирите“ за кои дознава дека извршиле убиство во Фонтенбло. Тој изнајмува нова слугинка која ја хипнотизира, принудувајќи ја да ги извршуав неговите команди. Во меѓувреме, Главниот вампир и неговите соработници се наоѓаат во еден хотел во Фонтенбло. Тој е преправен како гроф, а Ирма Веп како неговиот син. Во истиот хотел се наоѓа и брачен пар од САД, кои се пријавени со лажни имиња. Всушност, тие украле голем износ пари од еден американски милионер и избегале со парите. Едно утро, Американецот ги сокрива парите под една карпа, но не знае дека го набљудуваат Филип и Мазамет, кои се сомневаат во неговото однесување. Тие ги откриваат парите и ги земаат со себе, а случајот го пријавуваат во полицијата. Истовремено, во хотелот, Големиот вампир открива дека американскиот брачен пар е поврзан со ограбените пари. Една вечер, додека Големиот вампир им чита на хотелските гости за доживувањата на неговиот дедо за време на Наполеоновите војни, Ирма Веп влегува во собата на Американците и ја зема мапата на скриените пари. Меѓутоа, во истиот хотел пристигнува и Морено со неговата банда и тој ја хипнотизира и ја грабнува Ирма, а неговата слугинка, преправена како Ирма, му ја носи мапата на Големиот вампир. Тој ја испраќа својата сопатничка да ги земе парите, но таа ја наоѓа само картичката оставена од Филип, во која пишува дека парите се кај него. Морено ја грабнува и неа и ѝ кажува дека бара откуп за Ирма. Кога полицијата пристигнува во хотелот, „Вампиирте“ и Морено веќе се избегани, но полицајците успеваат да ги уапсат Американците. Морено се вљубува во Ирма и не сака да им ја предаде на „Вампирите“. Затоа, тој ја хипнотизира и ја принудува да напише признание дека е членка на „Вампирите“ и дека е одговорна за повеќе убиства. Во станот на Морено пристигнува Големиот вампир кого го убива хипнотизираната Ирма Веп. Епизодата завршува така што парите му припаѓаат на Мазамет, кој така станува богат човек. Во неговиот стан доаѓа Филип, а потоа го посетува голема група новинари на кои Мазамет им дава изјави.
Осма епизода
Осмата епизода носи наслов „Господарот на громот“ (француски: Le Maître de la Foudre) и трае 52 минути, а премиерно била прикажана на 12 мај 1916 година. Ирма Веп е осудена на доживотна робија и треба да биде пренесена во казнена колонија во Алжир. Додека се подготвува да замине, Филип и Мазамет ја известуваат дека Морено е погубен. Меѓутоа, во пристаништето од кое треба да замине бродот за Африка пристигнува Сатана, преправен како свештеник. Тој ѝ дава шифрирана порака на Ирма, известувајќи ја дека бродот ќе експлодира. И навистина, од хотелската соба, Сатана испалува граната од својот топ и го потопува бродот, а весниците известуваат дека нема преживеани. Во меѓувреме, врз основа на својата црвена тетратка со шифрите на „Вампирите“, Филип заклучува дека експлозијата во кабарето дошла од Монмартр, а Мазамет ја прифаќа задачата да го открие точното место. Тој, заедно со синот, оди низ улиците, преправени како скитници. Тие пристигаат пред влезот на една зграда токму во мигот кога се растовара багажот на Сатана и ја откриваат топовската граната, па Мазамет ја запишува адресата. Меѓутоа, Сатана го посетува Филип и привремено го парализира, а во неговиот стан ја остава својата шапка во која има темпирана бомба. За среќа, тогаш доаѓа Мазамет, кој успева да ја фрли бомбата во дворот, така што Филип е спасен. Ирма успева да ја преживее експлозијата на бродот и, целата исцрпена, пристигнува на една железничка станица, а железничарите и полицајците ѝ помагаат и таа заминува во Париз, каде им се придружува на „Вампирите“. Во станот на Сатана доаѓаат Мазамет и синот. Сатана ги осуетува нивните намери и го напаѓа синот на Мазамет, а тој пука во него, но го ранува својот татко. Додека Сатана го дави синот на Мазамет, во станот влегува полицијата и Сатана е уапсен и затворен. „Вампирите“ дознаваат за апсењето на нивниот водач, а еден од нив, хемичарот познат како „Веномус“ ги има инструкциите што му ги дал Сатана, ако биде уапсен. Во затворот, Сатана добива отровно писмо и умира.
Деветта епизода
Деветтата епизода носи наслов „Трујачот“ (француски: L'homme des Poisons) и трае 48 минути, а премиерно била прикажана на 2 јуни 1916 година. По самоубиството на Сатана, Веномус е новиот Голем вампир. Тој и Ирма дознаваат каде живее свршеницата на Филип и Ирма се вселува во зградата каде што живее таа. Другата Вампирка, преправена како слугинка на Ирма, го дознава името на фирмата што ќе ја послужува храната за време на свршувачката, Веномус ја откажува порачката, а „Вампирите“ носат храна во домот на свршеницата на Филип. За време на свршувачката, еден слуга умира пиејќи од шампањот, а токму во мигот кога Мазамет сака да им наздрави на младенците, слугинката ги известува гостите дека во шампањот има отров. „Вампирите“ успеваат да избегаат, Веномус се затвора во еден креденец во станот, а Мазамет се крие зад завесата. Во собата влегува Филип и му се фрла на Мазамет, а Веномус ја користи збрката за да побегне. По неколку дена, Филип им испраќа шифрирана порака на својата мајка и на Мазамет, известувајќи ги дека наскоро ќе ја префрли свршеницата на ново место, каде ќе биде безбедна. Ноќта, Филип доаѓа кај својата свршеница, но Ирма и нејзината слугинка испуштаат отровен гас во автомобилот со кој треба да заминат во Фонтенбло. Мазамет, кој е скриен во просторот за багажот, се бори со Ирма, но нејзината слугинка го онеспособува со отровниот гас. Подоцна, во полициската станица, Мазамет се освестува и му јавува на Филип, кој штотуку пристигнува со своето семејство во новата куќа во Фонтенбло. Ирма влегува во автомобилот и успева да побегне, а патем застанува во еден ресторан. Филип пристигнува во ресторанот и ја заробува Ирма, а потоа, заедно со Мазамет ја пренесуваат во хотелот „Пирамида“ во кој треба да се сретнат Ирма и Веномус. Додека тие чекаат да влезе Веномус, Ирма успева да го предупреди и двајцата бегаат со неговиот автомобил. Филип и Мазамет ги бркаат, Веномус скока од автомобилот, а Филип ја продолжува потерата по него. Кога Мазамет сака да му помогне, него го запираат двајца полицајци со кои тој започнува кавга при што му удира шлаканица на еден од полицајците. Поради тоа, Мазамет е притворен, а во станицата пристигнува и Филип и полицаецот се согласува да ја скине пријавата против Мазамет.
Десетта епизода
Десеттата епизода носи наслов „Страшната венчавка“ (француски: Les Noces Sanglantes) и трае 60 минути, а премиерно била прикажана на 30 јуни 1916 година. Во домот на Филип и неговата сопруга пристигнува Августина, вдовицата на отруениот слуга. Истовремено, таму доаѓа и Мазамет кој не ја крие својата симпатија кон Августина. Еден ден, таа добива писмо со понуда да ја посети мадам д'Алба која ќе ѝ ја октрие тајната на убиството на нејзиниот сопруг. Августина оди на наведената адреса, но не знае дека ја следи Мазамет, кој е љубоморен. Мадам д'Алба ѝ кажува на Августина дека нејзиниот сопруг го отруле „Вампирите“, но истовремено ја хипнотизира, наредувајќи ѝ во текот на ноќта да ја отвори влезната врата од домот на Филип Жеранд. Ноќта, таа ја извршува наредбата, но не знае дека ја следи љубоморниот и вљубен Мазамет. „Вампирите“ влегуваат во станот на Филип, ја врзуваат Августина и поставуваат отровен гас, со намера да ги отрујат Филип и неговата сопруга. Меѓутоа, Мазамет ја попречува нивната акција, а потоа, тој, Филип, Августина и неколку полицајци одат во станот на мадам д'Алба. Во меѓувреме, „Вампирите“ доаѓаат во домот на Филип и ја киднапираат неговата сопруга. Додека трае полициската акција, Августина излегува надвор и „Вампирите“ ја киднапираат и неа, а потоа успеваат да ѝ побегнат на полицијата. Филип се враќа дома и сфаќа дека неговата сопруга е грабната, но Мазамет му кажува дека ќе го најдат засолништето на „Вампирите“ така што ќе ја следат трагата што ја оставиле зад себе - маслото што течело од нивниот автомобил. Потоа, Филип ја наоѓа куќата во која се затворени неговата жена и Августина и со јаже им спушта пиштол. Ноќта, тој пак се враќа во куќата и ги затекнува „Вампирите“ како ја слават венчавката на Веномус и Ирма Веп. Филип го сече јажето што го оставиле „Вампирите“ во случај на опасност, а потоа ја повикува полицијата. Започнува престрелка во која се убиени „Вампирите“, но Ирма Веп успева да се скрие. Таа слегува во подрумот каде што се затворени Августина и сопругата на Филип, која ја убива Ирма Веп. Тогаш, во подрумот пристигаат Филип и Мазамет, а по успешно извршената акција, Мазамет ѝ ја изјавува својата љубов на Августина. Неколку дена подоцна, тој оди во домот на Филип и ја бара раката на Августина.
Зицендорф
Зицендорф (Sitzendorf) — општина во округот Залфелд-Рудолштат, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Зицендорф се наоѓа во долината на Шварца на северниот раб од Тириншките Шкрилни Планини.
Соседни општини
Зицендорф се граничи со следниве општини (почнувајќи од север, надесно): Алендорф, Шварцбург, Дешниц, Унтервајсбах и Кенигзе.
Општински единици
Зицендорф е поделен на Обер- и Унтердорф. Обердорф е помал дел, сместен на десниот брег на реката Шварца. Унтердорф е поголем дел, сместен на левиот брег на реката.
Тумба (Сарандиново)
Тумба — археолошко наоѓалиште во прилепското село Сарандиново. Ноаѓалиштето поради неистраженоста не е утврдено и не е датирано. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека крај патот за Браилово, месното население при обработување на нивите пронаоѓале градежен материјал и керамика.
NGC 1816
NGC 1816 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Радовишко турбе
Радовишко турбе — османлиска гробница (турбе) во градот Радовиш, прогласена за културно наследство на Македонија.
Турбето е сместено во стариот дел на градот. Се смета дека е изградено во 1390 година. Во неговиот комплес е зачувано минаре, за кое се смета дека датира од 1400 година. Со доаѓањето на српската власт во 1913 г. градбата се користела како затвор за мачење на режимски противници.
NGC 1816
Откривање
Објектот е откриен на 2 јануари 1837 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1816 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 9 m. NGC 1816 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 3 м 50,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 15' 39".
Други поделби
Проучување на NGC 1816 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8889.
599 п.н.е.
599 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 599. година пред новата ера, 599. од првиот милениум п.н.е., 99. од 6 век п.н.е. и последна од 590-тите п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4909 и 4910 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4151 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3161 и 3162 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 154.
Суецки Залив
Суецки Залив (خليج السويس, Хелиж ес-Сувејс) — залив на северниот крај на Црвеното Море, каде Синајскиот Полуостров го двои морето и ги образува Суецкиот Залив на запад и Акапскиот Залив на исток. Геолошки, заливот е настанат поради расцепната котлина, создадена пред 28 милиони години. Се протега 300 км во северозападен правец и завршува кај градот Суец во Египет, на преодот во Суецкиот Канал. Долж средината на заливот е и континенталната граница помеѓу Африка и Азија. Под пристапот на заливот е сместено наоѓалиштето на земен гас Гемса.
Географија
Заливот претставува северозападен ракав на Црвеното Море, помеѓу Африка и Синајскиот Полуостров, како трет дел од тромеѓниот расцепен систем.
Мерејќи од Џубалскиот Проток до Суец, заливот е долг 314 км, а во ширина се движи од 19 до 32 км.
Граници
Меѓународната хидрографска организација ја опишува јужната граница на заливот како „Линија која се протега од националниот парк Рас Муахамед (27°43' СГШ) до јужниот ’рт на островот Шадван (34°02' ИГД), а оттука на запад по напоредникот (27°27' СГШ) до брегот на Африка“.
Квантен број
Квантен број — вредноста на запазените количества во динамиката на квантниот систем. Во случајот на квантните броеви на електроните, тие може да се дефинираат како „групи на бројчените вредности со кои се определуваат прифатливите решенија за Шредингеровата бранова равенка за водородниот атом“. Можеби најважниот аспект на квантната механика е квантувањето на набљудуваните количини, бидејќи квантните броеви се дискретни групи на цели броеви или половина броеви, иако во некои случаи тие можат да се приближат до бесконечност. Ова се разликува од класичната механика кога вредностите можат да се менуваат независно. Квантните броеви честопати ги опишуваат конкретните нивоа на енергијата на електроните во атомот, но има и други можности како што се аголниот момент и спинот. Секој квантен систем може да има еден или повеќе квантни броеви, па така тешко е да се набројат сите можни квантни броеви.
Просторни и аголни бројни импулси
Постојат четири квантни броеви кои може да се опишат електроните во атомот целосно.
Традиционални именувања
Многу различни модели се предложени низ историјата на квантанта механика, но најистакнат систем на именување е создаден од Хунд-Маликен, наречен теорија на молекулската орбитала од Фридрих Хунд, Роберт Маликен, и придонест од Шредингер и Џон Ленард Џонс Џонс. Овој систем на именување, Бор го вградил во енергетските нивоа, Хунд-Маликеновата орбитална теорија и набљудувањата на спиновите на електроните со помош на спетроскопија и Хундовите закони.
Во овој модел употребени се четири квантни броја n, ℓ, mℓ, ms, дадени подолу. Тоа е вообичаеното именување на класачниот опис за нукларните честички (протони и неутрони). Молекулските орбитали бараат различни квантни броеви затоа што Хамилтонијанот и нивните симетрии се многу различни.
Треба да се има предвид дека не постои универзална фиксна вредност за mℓ и ms. Наместо тоа, вредности се случајни за mℓ и ms. Единственото барање е дека шематското именување, пресметување и опис на одредени групи мора да вооедначено (на пример, орбиталата зафатена од првиот елетктрон во p орбиталата треба да биде опишана како mℓ = −1 или mℓ = 0, или mℓ = 1, но вредноста на друг електрон mℓ во таа орбитала мора да биде различен, но сепак ознаката mℓ на елетроните од другите орбитали повотрно може да биде mℓ = −1 или mℓ = 0, или mℓ = 1 ). Овие правила се сумирани како:
! scope="col" width="150" | Име ! scope="col" width="10" | Симбол ! scope="col" width="200" | Орбитално значење ! scope="col" width="100" | Ранг на вредности ! scope="col" width="100" | Пример за вредности ℓ = 0, 1, 2 (s, p, d) mℓ = −2, −1, 0, 1, 2 so ms = −½, ½
Пример: Кврантните броеви употребени за да ја означат оддалеченоста на валентнитеелектрони на јаглеродниот (C) атом, коишто се сместени во атомската орбитала2p, се 'n = 2 (втора електронска обвивка), ℓ = 1 (p орбитала меѓуобвивки)), mℓ = 1, 0 или −1, ms'' = ½ (паралелни спинови).
Резултатите од спктроскопијата покажуваат дека најмногу два електрона можат да зафатат една орбитала. Како и да е двата електона не можат никогаш да имаат иста квантна состојва и иста група на кванти броеви во согласност со Хундовите закони, кои се однесуваат на Паулиевото начело. Четвртиот квантен број со две можни вредности е додаден ad hoc со цел да го разреши проблемот. Оваа меѓуположба може да се објасни со детали од релативистичката квантна механика и со резултатите од познатиот Штерн–Герлахов опит
Вкупен импулс на честичка
'j'' = which gives the total angular momentum through the relation
аналогно на горе наведеното,ја задоволува
}}
На пример,земајќи ги во обзир следиве осум состјби,дефинирани од нивните квантни броеви: ! style="border:0px;" | ! n ! ℓ ! mℓ ! ms ! ℓ + s ! ℓ - s ! mℓ + ms
Квантанта состојба во системот може да опоше како линеарна комбинација на овие осум состојби.Како и да е, во присуство на спин-орбит интеракција, кога некој сака да го опише истиот систем на осумте состојби кои се евиенвекториод Hamiltonian (секое претставува состојба коешто не се меша со други со тек на време),ние би требале да ги разгледуваме како следните осум состојби: