cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Винов закон
Детали
Оваа равенка може да се запише и како:
Врвната вредност на оваа крива, определена со изводот на функцијата и негово решавање за вредност нула, е на бранова должина λmax и честота ν,max па:
изразена во cgs единици.
Врската на Планковиот закон со Виновиот закон
Виновиот закон првично предложен како опис за целосниот спектар на топлинското зрачење, иако не успевал прецизно да ги опише зрачењата при долгите бранови должини (ниските честоти). Сепак, наскоро бил заменет од Планковиот закон, изведен од страна на Макс Планк. За разлика од Виновиот закон, Планковиот закон точно го опишува целиот спектар на топлинското зрачење. Планковиот закон може да се запише:
Виновиот закон може да се изведе од Планковиот закон доколку се претпостави дека h\nu \gg kT. Кога ова е точно, тогаш:
и на тој начин Планковиот закон приближно наликува на Виновиот закон при високи температури.
Други закони за топлинското зрачење
Рејли-Џинсовиот закон изведен од Џон Страт може да се искористи за прецизно да се опише спектарот при долги бранови должини на топлинското зрачење, но не може да го опише спектарот на кратките бранови должини на топлинското зрачење.
Антиметаболит
Антиметаболит е хемиска супстанца која ја инхибира употребата на некој метаболит, кој пак е друга хемиска супстанца која е дел од нормалниот метаболизам. Овие супстанци често се слични во структурата со метаболитот со кој интерферираат, како што се антифолатите кои интерферираат со искористувањето на фолната киселина. Присуството на антиметаболити може да има токсични ефекти врз клетките, како што се запирање на клеточниот раст и клеточната делба, па овие соединенија се користат во хемотерапијата на канцер.
Јемлиц-Клајн Дибен
Јемлиц-Клајн Дибен (Jämlitz-Klein Düben) — општина во округот Шпре-Ниса, во Бранденбург, Германија.
Алтан
Алтан — турска златна монета, најпрвин кована во Истанбул, во времето на Мехмед II Освојувачот (1478 г.). Во Македонија се ковала во Сер, во време на султанот Бајазит II во 1481 г.
По освојувањето на Египет и султанот Селим I Јавуз ковал златна монета (1517 г.), позната под името ешреф. Подоцна златници ковале и други турски султани, во различни ковници низ царството. За време на владеењето на Сулејман Законодавецот и на Селим II, се ковале златници во Кратово. Паралелно со турските, во оптек биле и туѓи златници, особено венецијанските.
Збратимени градови
Збратимени градови — облик на правен и општествен договор помеѓу градови, окрузи, региони, области, префектури, па дури и држави во географски и политички различни области со кој ги унапредуваат културните и трговските врски. Современата замисла на збратимувањето потекнува по Втората светска војна во 1947 година, сака да шири пријателство и разбирање помеѓу различни култури и помеѓу поранешни непријатели како чин на мир и помирување, да ја охрабри трговијата и туризмот. Од неодамна, збратимувањето растечки било користено како облик на стратешки меѓународни стопански врски помеѓу градовите.
Феликс Гросшартнер
Феликс Гросшартнер (Felix Großschartner; р. ) — австриски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата.
Кариера
Гросшартнер станал професионалец во 2012 година со екипата. Во 2016 година станал дел од професионалната континентална екипа. Со оваа екипа настапил на неговата прва голема трка: Џиро д’Италија 2017.
Бора-Хансгрое (2018-денес)
Во септември 2017 година, Гросшартнер потпишал договор да вози за екипата во сезоната 2018. Во април 2019 година, Гросшартнер ја освоил својата прва етапна трка на Трката околу Турција, освојувајќи ја етапата која завршила на скијачки центар јужно од Картепе. Во август 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019. Во август 2020 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс. Го постигнал својот најдобар резултат на некоја голема трка подоцна во сезоната, завршувајќи на деветтото место во генералниот пласман на Вуелта а Еспања. Повторно бил избран од како нивен главен фаворит за генералниот пласман за Вуелта а Еспања 2021 и завршил на десеттото место во генералниот пласман.
Во 2022 година, Гросшартнер ги освоил своите први национални првенства, освојувајќи ги обете дисциплини друмската трка и хронометарот.
Александар Глазунов
Александар Константинович Глазунов (Алекса́ндр Константи́нович Глазуно́в, 10 август 1865 – 21 март 1936) бил руски композитор, професор по музика и диригент на покојниот руски Романтична период. Бил директор на Конзерваториумот во Санкт Петербург помеѓу 1905 и 1928 година и бил клучен во реорганизацијата на институтот во Петроградски конзерваториум, потоа Ленинградски конзерваториум, по Болшевичка револуција. Тој продолжи како шеф на Конзерваториумот до 1930 година, иако го напушти Советскиот Сојуз во 1928 година и не се врати. Најпознатиот студент под неговиот мандат за време на раните советски години беше Дмитриј Шостакович.
Глазунов успешно ги помири национализмот и космополитизмот во руската музика. Додека тој беше директен наследник на национализмот на Балакирев, тој повеќе се стремеше кон епската величественост на Бородин додека апсорбираше голем број други влијанија. Тука спаѓаат оркестарската виртуозност на Римски-Корсаков, лириката на Чајковски и контрапунталот] на [[Сергеј Танеев|Танеев] . Помладите композитори како Прокофјев и Шостакович на крајот ја сметаа неговата музика за старомодна, истовремено признавајќи дека тој останал композитор со импресивна репутација и стабилизирачко влијание во време на транзиција и превирања.
Бил професор на Петроградскиот конзерваториум, а од 1928 година живее во Париз.
Тој е најзначајната личност меѓу композиторите собрани околу римско-корсачкиот, односно кругот Бељајевски.
Првенствено како инструментален музичар, тој ја усовршил руската симфониска музика, во која ги воведе можностите за полифонија, поцелосна хармоничност на формата и монументална текстура (наречен „руски Брамс“). Тој, исто така, придонесол за понатамошен развој на руската концертна, камерна, пијано музика и балет.
Дела:
8 симфонии;
4 симфониски песни: „Кремљ“, „Стењка Разин“;
5 увертира; суити;
Фантазии: „Море“;
Балети: „Рејмонд“, „Љубовни стихови“, „Сезони“;
Сценска музика; кантата; хорови.
Ричард Бах
Ричард Давид Бах (роден на 23 јуни 1936 година) е американски писател нашироко познат како автор на некои од најголемите продавачи во 70-тите години на минатиот век, вклучително и Jonонатан Ливингстон галеб (1970) и Илузии: Авантурите на неволно Месија (1977). Бах има напишано бројни фантастични дела, а исто така и нефантастични наслови поврзани со летот.
Повеќето книги на Бах се полуавтобиографски, користејќи вистински или измислени настани од неговиот живот за да ја илустрира неговата филозофија. Книгите на Бах ја поддржуваат неговата филозофија дека нашите очигледни физички граници и смртност се само изглед. Бах е познат по својата љубов кон авијацијата и по своите книги поврзани со летањето во метафорички контекст. Бах се занимава со летање како хоби од својата 17-та година. Кон крајот на август 2012 година, Бах беше тешко повреден кога приближувал кон слетувањето во Петок Харбор, Вашингтон, неговиот авион отсекол некои далноводи и се срушил во поле.
Ран живот
Бах е роден во Оук Парк, Илиноис. Неговиот татко бил американски менаџер на поглавја на Црвениот крст. Бах присуствувал на Државниот колеџ во Лонг Бич во 1955 година.
Првиот авионски лет на Бах се случил на 14-годишна возраст, кога неговата мајка водела кампања за место во советот на Лонг Бич, Калифорнија. Нејзиниот менаџер на кампањата, Пол Маркус, спомена дека летал со авиони и го поканил Ричард на лет со неговиот Глоуб Свифт.
Воздухопловна кариера
Бах служел во резерватот на морнарицата на Соединетите држави, а потоа во 108- от криен авион на Националната гарда на Њу Џерси, 141-та ескадрила борбена војска, како борбен пилот на републичкиот авион „Г-ум “. Потоа работел на различни работни места, вклучително и како технички писател за Даглас Аиркефт и како уредник што придонесува за списанието Летечки. Тој служел во резерватот на УСАФ и бил распореден во Франција во 1960 година.
Во текот на летото 1970 година, Бах и неговиот пријател Крис Кејгл отпатувале за Ирска, каде учествувале во летечките низи за филмот на Роџер Корман, Вон Рихтофен и Браун. Тие летале со различни авиони од Првата светска војна на колекцијата Blue Max во сопственост на поранешниот пилот на RCAF, Лин Гарнисон. Бах и Гарисон првпат се сретнале кога Бах пишувл статии за Авијан, публикација за авијација на Гарисон. Повеќето книги на Бах вклучуваат лет на некој начин, од раните приказни за летачки авиони, до Странец до земјата, неговата прва книга, до неговите подоцнежни дела, во кои тој го користел летот како филозофска метафора.
Книжевна кариера
Првата книга на Ричард Бах, автобиографскиот Странец на земјата (1963) го опишува распоредувањето во Франција на неговата единица на Националната гарда на воздухопловството и е примена поволно, на пример, од Едмунд Фулер во Волстрит журнал.
Во 1970 година, Џонатан Ливингстон галеб, приказна за галеб кој летал повеќе од љубов кон летањето, а не само за да фати храна, бил објавен од издавачите на „Макмилан“, откако ракописот бил одбиен од неколку други. Тоа било првпат издадено во Зголемените, списанието на Зголемените друштва на Америка. Книгата, која вклучува фотографии од галебите во лет од страна на фотографот Расел Мунсон, стана бестселер број еден. Содржи помалку од 10.000 зборови, книгата била продадена повеќе од еден милион примероци само во 1972 година. Изненадувачкиот успех на книгата бил широко пријавуван во медиумите во раните 1970-ти. Во 1973 година, Џонатан Ливингстон Галеб бил адаптиран во истоимен филм, во продукција на корпорацијата Парамаунт Пикчрс, со саундтрак на Нил Дајмонд. Во 1975 година, Бах бил движечката сила на Ништо од шанса, документарен филм заснован на неговата истоимена книга. Филмот се фокусирал на модерното бурање на плевни околу САД во 1970-тите. Бах регрутирал група свои пријатели кои биле пилоти за да ја пресоздадат ерата на бура.
Вториот роман, Илузии: Авантурите на неволјиот Месија, објавен во 1977 година, раскажува за средба со денешна месија, кој решил да се откаже.
На 31 август 2012 година, Бах бil повреден во несреќа при слетување на авион на островот Сан Хуан во Вашингтон. Тој слетувал со Истон Гилберт Сеи Сири (N346PE) од 2008 година, кој го доби прекарот Паф на приватен аеродром, кога опремата за слетување отсече некои далноводи. Тој се урнал во полето на околу две милји од пристаништето, симнувајќи два столба и предизвикувајќи мал пожар во трева.
Еден ден по несреќата, Бах бил пријавен дека е во сериозна, но стабилна состојба со повреда на главата и скршено рамо. Бах бил хоспитализиран четири месеци. Тој пријавил дека неговото искуство близу смрт го инспирирало да го заврши четвртиот дел од Галебот Џоnонатан Ливингстон, кој првично бил објавен во три дела.
Во декември 2012 година, Publishers Weekly објави дека Патувања со Паф биле испратени до неговиот издавач, ден пред неговата несреќа. Патувања со Паф беше објавен на 19 март 2013 година.
Во 2014 година, Бах го објави своето продолжение на „ Илузии: Авантурите на еден несакан Месија“, што тој го нарече „ Илузии II: Авантурите на неволно студент“. Книгата ја вклучува приказната за реалниот живот на авионската несреќа на Бах, а авторот замислува дека го посетува „месијата“, Дон Шимода, кој му помага во неговото тешко медицинско закрепнување.
Личен живот
Бах имал шест деца со неговата прва сопруга Бет Џеана Франкс. Исто така таа е пилот, таа е автор на Patterns: Tales of Flying and of Life, книга за нејзиниот живот како пилот и самохрана мајка. Таа го напишала и уредувала најголемиот дел од пишувањето на авијацијата на Ричард. Тие се разведоа во 1970 година, а Бах помина со години без да ги види своите деца.
Синот на Ричард и Бет Џонатан, именуван по титуларниот лик во бестселерот на Бах, Jonонатан Ливингстон Галеб, е софтверски инженер и новинар. Тој ја напишал книгата „ Над облаците“ од 1993 година, за растењето без да го познава неговиот татко, а потоа подоцна го запознал како студент на колеџ. Ричард го дал своето одобрување, иако забележал дека во него има одредена лична историја што тој „попрво не би ја видел во печатење“.
Во 1981 година, Бах се оженил со глумицата Лесли Париш, која ја запознал за време на снимањето на филмот Џonонатан Ливингстон галеб. Таа значително се претставила во две негови последователни книги: Мостот прекусекогаш и една, кои првенствено се фокусираа на нивната врска и концептот на Бах за сродни души. Тие се развеле во 1997 година.
Бах се ожени со својата трета сопруга, Сабрина Нелсон-Алексопулос, во април 1999 година.
Кеплер-47
Кеплер-47 — двоен систем во кој се забележани три вонсончеви планети во орбита околу пар ѕвезди на растојание од 3.400 светлосни години од Земјата. Првите две откриени планети се именувани Кеплер-47b и Кеплер-47c. Кеплер-47 е првиот планетарен систем околу двојна ѕвезда забележан од вселенското летало Кеплер. Најоддалечената од планетите е гасовит џин во орбита во животопогодниот појас околу ѕвездите. Бидејќи поголемиот дел од ѕвездите се двојни, забележувањето на повеќепланетарни системи кај овие ѕвезди ги изменило теориите за создавањето на планетите.
Номенклатура
Пред да биде набљудуван од Кеплер, Кеплер-47 имаше 2MASS каталошки број 2MASS J19411149+4655136. Во Внесниот каталог на Кеплер ја има ознаката KIC 10020423, а кога беше откриено дека е кандидат со планети ја доби ознаката занимливо Кеплерово тело со број KOI-3154.
Кандидатите за планети биле забележани од вселенското летало Кеплер дел од мисиите на НАСА, со цел да се откријат планети во премин околу матичните ѕвезди. Методот кој го користи мисијата Кеплер вклучува забележување на намалувањето на светлината кај ѕвездите. Овие падови во сјајноста може да се протолкуваат како планети чии орбити минуваат пред нивните матични ѕвезди гледано од Земјата, иако постои можност и други појави да бидат причина за падот на сјајноста, па од оваа причина се користи поимот планетарен кандидат. По одобрувањето на трудот за откритието, ејипата поврзана со Кеплер дала дополнителни податоци за системот „Кеплер-47“. Откривачите ја именувале ѕвездата Кеплер-47, што била воспоставен процедура за именувањето на вонсончевите планети откриени од страна на самата мисија. Па така, ова е името користено од јавноста за именување на системот и неговите планети.
Планетарните кандидати кои се дел од ѕвездите цел на мисијата Кеплер се означуваат со ознаките „.01“, „.02“, „.03“ итн.. по името на ѕвездата, по редослед на забележување. Ако планетарните кандидати се забележани едновремено, подредувањето следи по редоследот на орбиталните периоди од најкусиот кон најдолгиот орбитален период. Следејќи ги овие правила, биле забележани два планетарни кандидати, со орбитални периоди од 49,51 и 303,158 денови.
Ознаките b, c и d се изведени по редоследот на откривање. Ознаката b ја добива првата планета на матичната ѕвезда, а d најдалечната. Во случајот на Кеплер-47, биле првично забеележани две планети, па во употреба биле буквите b и ''c'. Третата планета, иако е втора по далечина во системот Кеплер-47, била потврдена подоцна и ја добила ознаката d, бидејќи била забележана по планетите b и c.
Ѕвездени одлики
Кеплер-47 е двоен ѕвезден систем составен од жолто џуџе (Кеплер-47A) и црвено џуџе (Kepler-47B). Ѕвездите се во орбита една околу друга во заедничкото тежиште меѓу нив, правејќи една орбита на секои 7,45 денови. Тие се на меѓусебно растојание од 0,084 ае. Ѕвездите имаат маса 104% и 35% од масата на Сонцето, и 96% и 35% од Сончевиот полупречник. Нивните површински температури се 5.636 K и 3.357 K. Врз основа на ѕвездените одлики и орбиталната динамика, веројатно ситемот е со старост од 4–5 милијарди години. За споредба, Сонцето е со старост од околу 4,6 милијарди години и има површинска температура од 5.778 K.
Првичната ѕвезда е со слаба металичност ([Fe/H]) од околу –0.25, или 56% од количеството на железо и други потешки елементи забележани во Сонцето. И двете сјајности на ѕвездите се впообичаени за тој вид на ѕвезди, со сјајности од околу 84% и 1% од онаа на Сонцето.
Привидната величина на ѕвездениот систем, или колку е сјаен гледано од Земјата, е 15,4. Ова значи дека истиот не може да се забележи со човековото око, кое може да забележи тела со величина помала од 6.
Планетарен систем
Пред откривањето на планетарниот систем околу Кеплер-47 од страна на Џером Орож и неговите колеги во 2012 година, се веруваше дека не е можно да постојат повеќепланетарни системи околу двојни ѕвезди. Се верувало дека гравитационите растројувања предизвикани од орбитирањето на матичните ѕвезди же предизвикаат планетите да се судрат една со друга или пак ќе бидат исфрлени од орбита, во самите ѕвезди или пак надвор од системот. Сепак, ова откритие укажува дека е можно да се забележат повеќе планети околу двојните ѕвезди, па дури и во нивниот животопогоден појас; иако планетите во системот Кеплер-47 не се животопогодни, други планети во други двојно ѕвездени системи можно е да се животопогодни.
За системот се знае дека е домаќин на три планети, сите во блиска орбита и се поголеми од Семјата, и се без цврста површина. Трите планети во системот Кеплер-47 имаат мала густина, помала од онаа на Сатурн. За густините на планетите се проценува дека се од до. Малите густини се невообичаени за планетите порафи релативно благите температури, планетите со вакви густини се вообичаено жешки Јупитери кои се во блиска орбита на матичната ѕвезда, и се наречени пуфкасти планети. Овој вид на планети се сметаат за ретки поради нивната мала густина и релативно благи температури.
Кеплер-47b е суперземја и највнатрешната планета во системот Кеплер-47. Се наоѓа во близина на матичните ѕвезди, на растојание од 0,2956 ае. Прави една орбита на секои 49,5 денови. Рамнотежната температура на Кеплер-47b е 336 F, што значи дека е не се животопогодни. Поради високата рамнотежна температура на Кеплер-47b, метанот во атмосферата ќе се распадне на составните составници, што ќе доведе планетата да има дебела заматена атмосферска обвивка. Таа е најмалата планета во системот Кеплер-47, со полупречник 3,1 пати од полупречникот на Земјата.
Второоткриената планета, Кеплер-47c, е планета слична на Нептун и е најодалечената планета, во орбита на растојание од 0,989 ае, скоро на растојание како што е Земјата од Сонцето. Прави една орбита на секои 303,16 денови. Кеплер-47c е во животопогодниот појас, со рамнотежна температура од -26 F. Полупречникот на Кеплер-47c е 4,7 пати поголем од оној на Земјата, и е споредлива по големина со Нептун. Иако се претпоставува дека Кеплер-47c не може да поддржува живот, можно е да поседува густа атмосфера од водена пареа.
Најновооткриената планета во системот, кеплер-47d, и нејзиното откритие се објавени во ноември 2013 година од страна од страна на астрономот Џером Орож и неговите колеги од Сандиешкиот државен универзитет. Од добиените податоци при преминот за системот Кеплер-47 од страна на вселенското летало Кеплер, екипата на Орож забележала еден „сиротичен“ сигнал кој траел 4,15 часа, и не припаѓал на претходно познатите планети. Поради лсабиот сигнал на премин на Кеплер-47d, не била претходно забележана во текот на 2012 година. OЗабележан е само еден значителен премин на Кеплер-47d, па потребно било да се случи уште еден премин за да се потврди присуството на планетата. Од динамичките модели, орбитата на Кеплер-47d со текот на времето имала прецесија, што доведува до период од четири години при кој нема премини пред матичните ѕвезди. Подоцнежните испитувања на системот Кеплер-47 доведуваат до потврдување на постоењето на Кеплер-47d, и конечно планетата е потврдена во април 2019 година. Откривањето на Кеплер-47d било неочекува но за екипата на Орож, бидејќи очекувале да најдат дополнителни планети но на поголеми растојанија. Кеплер-47d е најголемата планета во системот Кеплер-47, со големина 7 пати од онаа на Земјата. Во орбита е меѓу планетите Кеплер-47b и c на растојание од 0,7 ае, правејќи една орбита на секои 187,35 денови. Најзината рамнотежна температура изнесува 50 F.
Долно Воловод
Долно Воловод (Παντελεήμωνας, Пантелеjмонас, до 1926 Κάτω Βολοβότ, Като Воловот) — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 25 километри југоисточно од градот Кукуш и на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, и на 30 километри од градот Солун и на левиот брег на реката Галик. Селото се наоѓа на надморска висина од 84 метри.
Историја
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Оваа село всушност претставува нова населба изградена по доаѓањето на доселениците Грци од Понд. Во 1928 година селото броело 216 жители.
Во 1926 година селото било преименувано во Пантелеjмонас.
Демографија
По крајот на Балканските војни, бројот на населението во селото било 160 жители (1913). Селото во пописот од 1940 година броело 307 жители, 1951 година броело 290 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 279 жители, во 1971 живееле 214 жители, во 1981 живееле 274 жител и во 1991 година 285 жители. Денеска, населението на селото е 378 жители.
По Втората светска војна, голем дел од населението се иселило во Солун.
Стопанство
Бидејќи самото село се наоѓа на поле, селото е богато со жито. Населението се занимава и со сточарство.
Имендени во Унгарија
Во Унгарија на личното име му се придава големо значење и обичај е тоа да се прославува на одреден ден во годината. Така, секое лице во текот на годината двапати приредува прослава за себе: роденден и именден. Затоа што има повеќе имиња отколку денови во годината, се појавуваат денови кога се слават по два или повеќе имендени.
Имендени на унгарските имиња по месеци:
Список на државни водачи во 148 година
Ова е список на државни водачи во 48 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Амир Ор
Амир Ор – израелски поет, романописец и есеист, познат како главниот глас на новата генерација од светската книжевност, чии дела се издадени на 50 јазици. Добитник е на Златниот венец на Струшките вечери на поезијата за 2020 година.
Автор е на 13 збирки поезија. Најновите книги на хебрејски се Пророштво на Лудиот (2012), Плен (избрани песни 1977–2013), Крилја (2015) и Дете. Ор исто така објавил фиктивна епопеја во стихови, Песната на Тахира (2001) и новелата Кралството (2015) за животот на кралот Давид и современото општество.
Животопис
Во 1987 г. Ор дебитира со Гледам низ очите на мајмунот за која ја добива книжевната награда „Хари Харшон“ на Еврејскиот универзитет. Неговите книги Лица (1991), Откупнина на мртвите (1994), Па! (1995) и Песна (1996) следат потоа. Објавил голем број написи, статии и есеи за книжевност, општество, компаративна религија и за класиците, а пишувал и книжевна колумна за „Хаарец“. Неговите избрани есеи Дискурс биле објавени во 2018 година. (Hakibutz Hameuhad publishers, TA).
Во 1990 година Ор го основал Друштвото Хеликон за напредок на поезијата во Израел. Во 1993 година ја формирал Арапско-еврејската поетска школа Хеликон, каде што развил пионерски интегрирани методологии за учење на творечко пишување. Ор предавал во Израел, САД, Европа и Јапонија. Во 2001 година го основал Меѓународниот поетски фестивал „Шаар“ и работел како негов уметнички директор.
Ор работел како главен уредник во списанието Хеликон, како и на серијата поетски збирки издадени подоцна. Бил уредник и на други книжевни списанија, како и на неколку антологии од хебрејски и на различни европски јазици. За неговите уреднички придонеси, тој е добитник на Наградата за уредништво на Министерството за култура во 2017 година.
Ор е национален координатор на проектот „Поети за мир“ поддржан од ОН, основач на Светското движење за поезија и на Европската асоцијација на програми за творечко пишување.
Награди и признанија
Ор е добитник на израелски и меѓународни поетски награди, како што се: како и бројни стипендии од Универзитетот Ајова, Еврејскиот институт на Универзитетот Оксфорд, Фондацијата „Валпараисо“ од Шпанија, „Замок Хоторнден“ од Шкотска, Ирската фондација „Хајнрих Бел“, Фондацијата „Ле Трел“, како и „Прага, град на културата“ на УНЕСКО, меѓу другите.
Поврзано
Струшки вечери на поезијата
Најсе-Малксетал
Најсе-Малксетал (Neiße-Malxetal) — општина во округот Шпре-Ниса, во Бранденбург, Германија.
47 Аглаја
47 Аглаја — голем, темен астероид на главниот појас. Откриен е од Роберт Лутер на 15 септември 1857 година од Диселдорф. Името е избрано од Филозофскиот факултет на Универзитетот во Бон и се однесува на Аглаја во грчката митологија . Под тоа име бил преведен во англиските извори во почетокот на 20 век.
Врз основа на неговиот спектар, 47 Аглаја е наведен како астероид од типот С под таксономијата на класификација Толен, што укажува на јаглероден состав. Системот за класификација SMASS го оценува како редок астероид од типот B. Постои широка одлика на апсорпција на 1 μm што е поврзана со присуството на магнетит и е она што му дава сина нијанса на астероидот.
На 16 септември 1984 година, ѕвездата SAO 146599 била окултирана од 47 Аглаја. Овој настан бил забележан од 13 локации во континенталниот дел на Соединетите Американски Држави, овозможувајќи да се одреди профилот на пресек. Врз основа на оваа студија, астероидот има пречник од 136,4 ± 1,2 km. Геометриското албедо пресметано во времето на прикривањето изнесувало 0,071 ± 0,002.
Фотометриските набљудувања на овој астероид од 2012 година во опсерваторијата Орган Меса во Лас Крус, Ново Мексико дале светлинска крива со период од 13,175 ± 0,002 часа и варијација на осветленоста од 0,09 ± 0,01 во светлинска величина. Овој резултат е во согласност со претходните студии.
Водород пероксид
Водород пероксид е хемиско соединение со формула H2O2. Во својата чиста форма, таа е многу бледо сина течност која е малку повеќе вискозна од водата. Се користи како оксиданс, средство за белење и антисептик, обично како разреден раствор (3 % – 6 % масен удел) во вода за потрошувачки употреби и во повисоки концентрации за индустриска употреба. Концентрираниот водороден пероксид, или „пероксид со висок тест“, експлозивно се распаѓа кога се загрева и се користи како погонско гориво во ракетирањето.
Водород пероксид е реактивен вид на кислород и наједноставниот пероксид, соединение кое има единечна кислород-кислород врска. Полека се распаѓа кога е изложен на светлина и брзо во присуство на органски или реактивни соединенија. Обично се чува со стабилизатор во слабо кисел раствор во темно шише за да се блокира светлината. Водород пероксид се наоѓа во биолошките системи вклучувајќи го и човечкото тело. Ензимите кои користат или разградуваат водороден пероксид се класифицирани како пероксидази.
Софија Губаидулина
Семејство
Губаидулина е родена во Чистопољ, Татарска Автономна Советска Социјалистичка Република (сега Република Татарстан), Руска СФСР, во етнички мешано семејство од Волга Татар татко и етничка русинка мајка. Нејзиниот татко, Асгат Масгудович Губаидулин, бил инженер, а нејзината мајка, Федосија Фјодоровна (моминско име Елхова) била учителка. Откако ја откри музиката на 5-годишна возраст, Губаидулина започнала со компонирање. Додека студирала во Детското музичко училиште кај Рувим Полиаков, Губаидулина открила духовни идеи и ги пронашла во делата на композиторите како Бах, Моцарт и Бетовен.
Водород пероксид
Својства
Точката на вриење на H2O2 е екстраполирана како 150,2 °C (302,4 °F), приближно 50 °C (90 °F) повисока од водата. Во пракса, водород пероксид ќе претрпи потенцијално експлозивно термичко распаѓање ако се загрее до оваа температура. Може безбедно да се дестилира на пониски температури под намален притисок.
Софија Губаидулина
Кариера
Студирала композиција и пијано на Конзерваториумот Казан, дипломирајќи во 1954 година. Понатамошни студии на Конзерваториумот со Николај Пејко до 1959 година, а потоа со Висарион Шебалин до 1963 година. Била поддржана од Дмитриј Шостакович, кој при оценувањето на нејзиниот последен испит ја охрабри да продолжи по нејзиниот пат. Својот модернизам го изразила низ различни партитури што ги компонираше за документарни филмови, вклучително и продукцијата од 1963 година, „На подморнички скутери“, филм од 70 мм снимен во уникатната Кинопанорама формат на широк екран. Таа, исто така, ја компонираше партитурата на добро познатата руска анимирана серија „Авантурите на Могли“ (преработка на „Книга за џунгла“ на Радјард Киплинг).
Во средината на 1970-тите Губаидулина ја основа „Астреја“, група за импровизација на народни инструменти со колегите композитори Виктор Суслин и Вјачеслав Артјомов.
Водород пероксид
Структура
Водород пероксид (H2O2) е нерамна молекула со (извиткана) C2 симетрија; ова првпат го покажа Пол-Антоан Гигуер во 1950 година со помош на инфрацрвена спектроскопија. Иако врската O−O е единечна врска, молекулата има релативно висока ротациона бариера од 386 cm−1 (4,62 kJ/mol) за ротација помеѓу енантиомери преку trans конфигурацијата и 2460 cm−1 (29,4 kJ/mol) преку cis конфигурацијата. Овие бариери се должат на одбивноста помеѓу слободните електронски парови на соседните атоми на кислород и диполните ефекти помеѓу двете O-H врски. За споредба, ротационата бариера за етанот е 1040 cm−1 (12,4 kJ/mol).
Софија Губаидулина
Кариера
Во 2000 година, Губаидулина, заедно со Тан Дан, Освалдо Голијов и Волфганг Рим, добиле нарачка за Меѓународна академија Бах Штутгарт да напише дел за проектот пасија 2000 во комеморација на Јохан Себастијан Бах. Нејзиниот ангажман бил за пасија по Јован. Подоцна создала уште еден дел за пасија по Јован со што создала „диптих“ за смртта и воскресението Христово, нејзиното најголемо дело досега.
Нејзиното дело „Светлината на крајот“ претходеше на Бетовеновата Симфонија бр. 9 од 2005 година.
Во 2007 година, нејзиниот втор концерт за виолина In Tempus Praesens беше изведен на фестивалот во Луцерн од Anne-Sophie Mutter. Нејзиното создавање е прикажано во филмот на Јан Шмит-Гаре „Софија – Биографија на концерт за виолина“.
Од 1992 година, Губаидулина живее во Хамбург, Германија. Таа е член на музичките академии во Франкфурт, Хамбург и Кралската шведска академија за музика.
Естетика
Таа ја поврза музиката со човечката трансценденција и мистичниот спиритуализам, кој се манифестира како копнеж во душата на човештвото за неговото вистинско битие, копнеж што таа постојано се обидува да го долови во своите дела.Овие апстрактни религиозни и мистични асоцијации се конкретизирани во композициите на Губаидулина на различни начини, како што е пишувањето во насоки за поклонување што предизвикува изведувачот да нацрта распетие во седмиот дел од нејзината „Десет прелудиа за соло виолончело“.
Водород пероксид
Структура
Приближно 100° е диедралниот агол помеѓу двете O-H врски и ја прави молекулата хирална. Тоа е најмалата и наједноставната молекула која покажува енантиомеризам. Предложено е дека енантиоспецифичните интеракции на едниот наместо на другиот може да доведат до засилување на една енантиомерна форма на рибонуклеински киселини и затоа е потеклото на хомохиралност во светот на РНК.
Вариски рушевини
Вариските рушевини се археолошко наоѓалиште во близина на Квинуа во Перу. Се наоѓа на надморска височина од 2770 метри и истите се остатоци од Вариската култура. Градот кој се наоѓал тука бил главен град на Вариската империја.
Водород пероксид
Структура
Молекуларните структури на гасовит и кристален H2O2 се значително различни. Оваа разлика се припишува на ефектите на водородната врска, која е отсутна во гасовита состојба. Кристалите на H2O2 се тетрагонални со просторната група D или P41212.
Софија Губаидулина
Естетика
Влијанието на електронската музика а техниките за импровизација се прикажани во нејзината необична комбинација на контрастни елементи, нова инструментација и употребата на традиционални руски народни инструменти во нејзините соло и камерни дела за виолончело и оргули или за виолончело и оргули или бајан. Кото (инструмент), традиционален јапонски инструмент е претставен во нејзиното дело „Во сенката на дрвото“, во кое еден соло свирач изведува три различни инструменти - кото, бас кото и Чанг (инструмент). „Сонцето на сонцето“ е концерт на виолончело/хорски хибрид, посветен на Мстислав Ростропович. Употребата на најниските можни регистри на виолончелото отвора нови можности за инструментот, додека ограничената употреба на рефрен додава и мистичен амбиент на делото
Вариски рушевини
Главниот град имал вкупна површина од 16 км2 и архитектурата е така направена за да биде во склад со околината. Градот бил високо организиран со посебни места за живеење, но и административни и религиски области. Рушевините се многу добро зачувани.
Софија Губаидулина
Естетика
Беше преокупирана и со експериментирање со нетрадиционални методи на производство на звук, а како што веќе беше споменато, со необични комбинации на инструменти, на пр. Концерт за фагот и ниски жици (1975), „Дето – јас“, соната за оргули и перкусии (1978), „Градината на радоста и тагата“ за флејта, харфа и виола (1980) и „Слегување“ за 3 тромбони, 3 перкусионисти, харфа, чембало/целеста и селеста/пијано (1981).
Водород пероксид
Водни раствори
Во водени раствори, водородниот пероксид се разликува од чистата супстанција поради ефектите на водородното поврзување помеѓу молекулите на водата и водород пероксидот. Водород пероксид и вода формираат еутектичка мешавина, покажувајќи депресија на точката на замрзнување до -56 °C; чистата вода има точка на замрзнување од 0 °C и чист водороден пероксид од -0,43 °C. Точката на вриење на истите мешавини е исто така намалена во однос на средната вредност на двете точки на вриење (125,1 °C). Се јавува на 114 °C. Оваа точка на вриење е 14 °C поголема од онаа на чистата вода и 36,2 °C помала од онаа на чистиот водороден пероксид.
Софија Губаидулина
Естетика
Губаидулина секогаш се навраа кон висините на Бах и Антон Веберн, иако имала периоди на посветеност на Рихард Вагнер, Втората виенска школа и музиката од 16 век, особено Карло Гезуалдо Меѓу некои немузички влијанија на значителен удел се Карл Јунг (швајцарски мислител и основач на аналитичката психологија).
Стил
Како длабоко духовна личност, Губаидулина ја дефинира „религијата“ како ре-легато или како обновување на врската меѓу себе и Апсолутното. Голем број музички симболи за изразување на нејзините идеали. Таа тоа го прави преку потесни средства на интервалични и ритмички односи во примарниот материјал на нејзините дела, настојувајќи да ја открие длабочината и мистичноста на звукот, како и во поголем обем, преку внимателно осмислена архитектура на музичката форма.
Водород пероксид
Водни раствори
<li style="display: inline-table; vertical-align:top;> </li>
Софија Губаидулина
Стил
Музиката на Губаидулина се одликува со употреба на необични инструментални комбинации. „Ин Ервартунг“ ги комбинира ударните удари на бонго, храмови, храмови блокови и там-там-там-там-там-там-там-там-там-там-там-там-там-там-там. Бајан (хармоника) бајан и саксофон квартет
Водород пероксид
Споредба со аналози
Водород пероксид има неколку структурни аналози со H_{m}X\sXH_{n} сврзувачки аранжмани (водата е прикажана и за споредба). Има највисока (теоретска) точка на вриење од оваа серија (X = O, S, N, P). Неговата точка на топење е исто така прилично висока, споредлива со онаа на хидразинот и водата, при што само хидроксиламинот се кристализира значително полесно, што укажува на особено силна водородна врска. Дифосфан и водород дисулфид покажуваат само слаби водородни врски и имаат мала хемиска сличност со водород пероксид. Структурно, сите аналози усвојуваат слични искривени структури, поради одбивноста помеѓу соседните слободни електронски парови.
Софија Губаидулина
Стил
Мелодиски, Губаидулина се одликува со честа употреба на интензивни хроматски мотиви наместо долги мелодични фрази. Таа честопати го третира музичкиот простор како средство за постигнување единство со божественото - директна линија до Бога - конкретно манифестирана со недостаток на стрижење во просторот на теренот. Таа го постигнува ова преку употреба на микро-хроматизам (т.е. четвртини тонови) и чести глисанди, што го илустрира недостатокот на „чекори“ до божественото. Овој поим е дополнет со нејзината екстремна дихотомија која се одликува со хроматски простор vs. дијатонскиот простор гледан како симболи на темнината vs. светлина и човечко/земно vs. божествено/небесно Софија Губаидулина и Вера Лукомски, „Мојата желба е секогаш да се бунтувам, да пливам против потокот“, Перспективите на новата музика 36, бр. 1 (Зима 1998): 5–41, цитат на стр. 11.Дополнително, употребата на кратки мотивички сегменти ѝ овозможува да создаде музичка наративност која е навидум отворена и неповрзана, а не мазна. Конечно, уште една важна мелодиска техника може да се види со нејзината употреба на хармоници. Кога зборуваме за нејзиното дело „Радувај се!“, соната за виолина и виолончело, објаснува Губаидулина. Можноста гудачките инструменти да изведат тонови со различни висини на едно исто место на жицата може да се доживее во музиката како премин кон друга рамнина на постоење. И тоа е радост. „Радувајте се!“ користи хармоници за да ја претстави радоста како возвишена состојба на духовната мисла.
Водород пероксид
Откритие
Понекогаш се вели дека Александар фон Хумболт бил првиот што го пријавил првиот синтетички пероксид, бариум пероксид, во 1799 година како нуспроизвод на неговите обиди да го разложи воздухот, иако тоа е оспорено поради двосмислената формулација на фон Хумболт. Деветнаесет години подоцна Луј Жак Тенар препознал дека ова соединение може да се користи за подготовка на претходно непознато соединение, кое го опишал како eau oxygénée („оксигенирана вода“) – подоцна познато како водороден пероксид. Денес, терминот „оксигенирана вода“ може да се појави на малопродажното пакување што се однесува на мешавини што содржат или вода и водороден пероксид или вода и растворен кислород. Ова може да предизвика лична повреда ако разликата не е правилно разбрана од корисникот.
Софија Губаидулина
Стил
Хармонично, музиката на Губаидулина им се спротивставува на традиционалните тонски центри и триадични структури во корист на кластерот на тонови на тон и интервалниот дизајн кои произлегуваат од контрапунталната интеракција помеѓу мелодичните гласови. , но не Пророк 190 (септември 1994): 15-16. во „Концертот за виолончело Дето-2“ (1972) таа забележува дека се случува строг и прогресивен интерваличен процес, во кој делот за отворање користи последователно пошироки интервали кои стануваат потесни кон последниот дел.
Водород пероксид
Откритие
Подобрената верзија на процесот на Тенард користела хлороводородна киселина, проследена со додавање на сулфурна киселина за да се таложи нуспроизводот на бариум сулфат. Овој процес се користел од крајот на 19 век до средината на 20 век.
Софија Губаидулина
Стил
Ритмички, Губаидулина става значителен акцент на фактот дека временските соодноси не треба да се ограничуваат на локална фигурација; туку темпоралноста на музичката форма треба да биде дефинирачка одлика на ритмичкиот карактер. Како што наведува Џерард МекБурни: Во разговорот таа најмногу сака да нагласи дека не може да ја прифати идејата (честата пост-сериска) за ритам или времетраење како материјал на делото. ... За неа, ритамот во денешно време е генерирачки принцип како што, на пример, каденца беше на тонските композитори од класичниот период; затоа не може да биде површински материјал на делото. ... тој ја изразува својата нетрпеливост кон Месијаен, чија употреба на ритмички режими за генерирање локални слики, смета таа, ја ограничува делотворноста на ритамот како основно формално ниво на музиката.
Водород пероксид
Откритие
Ефектот на белење на пероксидите и нивните соли на природните бои беше познат уште од експериментите на Тенард во 1820-тите, но раните обиди за индустриско производство на пероксиди не успеаја. Првата фабрика за производство на водород пероксид била изградена во 1873 година во Берлин. Откривањето на синтезата на водород пероксид со електролиза со сулфурна киселина го воведе поефикасниот електрохемиски метод. За прв пат беше комерцијализиран во 1908 година во Вајсенштајн, Корушка, Австрија. Процесот на антрахинон, кој сè уште се користи, беше развиен во текот на 1930-тите од германскиот хемиски производител IG Farben во Лудвигсхафен. Зголемената побарувачка и подобрувањата во методите на синтеза резултираа со пораст на годишното производство на водород пероксид од 35.000 тони во 1950 година, на над 100.000 тони во 1960 година, на 300.000 тони до 1970 година; до 1998 година достигна 2,7 милиони тони.
Раните обиди не успеаја да произведат уреден водороден пероксид. Безводниот водороден пероксид најпрво бил добиен со вакуум дестилација.
Софија Губаидулина
Стил
Првото дело во кое Губаидулина експериментира со овој концепт на пропорционалност е „Перцепции“ за сопрано, баритон и седум жичени инструменти.
Музика за пијано
Опусот за пијано на Губаидулина му припаѓа на нејзиниот претходен композиторски период и се состои од следниве дела: „Шакона“ (1962), Соната за пијано (1965), „Музички играчки“ (1968), „Токата-Тронката“ ( 1971), „Изум“ (1974) и Концерт за пијано „Интроитус“ (1978). Некои од насловите го откриваат нејзиниот интерес за барокните жанрови и влијанието на Ј. С. Бах.
Водород пероксид
Откритие
Одредувањето на молекуларната структура на водород пероксид се покажа како многу тешко. Во 1892 година, италијанскиот физико-хемичар Џакомо Карара (1864–1925) ја одредил неговата молекуларна маса со депресија на точката на замрзнување, што потврдило дека неговата молекуларна формула е H2O2. Се чинеше дека H2O\dO е исто толку возможна како модерната структура и дури во средината на 20 век, најмалку половина дузина хипотетички изомерни варијанти на две главни опции се чинеше дека се во согласност со достапните докази. See, for example:
Софија Губаидулина
Музика за пијано
Сонатата за пијано е посветена на Хенриета Мирвис, пијанистка на која композиторот многу му се восхитува. Делото ја следи класичната формална структура во 3 движења: Алегро (соната форма), Адаџо и Алегрето. Во целата соната се искористени четири мотиви (тонски сетови), кои исто така ги сочинуваат цикличните елементи врз кои е изградена реториката на делото. На секој мотив му се дава одредено име: „пролет“, „борба“, „утеха“ и „вера“.
Постојат два елементи во примарниот тематски комплекс на првиот став: (1) тема „замав“, која се одликува со синкопација и ритми со точки и (2) прогресија на акорд, сопоставувајќи ги малите и главните секунди преку остинато] ] шема во левата рака. Побавната секундарна тема воведува мелодиски елемент поврзан со остинато елементот од претходната тема.
Во делот за развој, овие множества се истражуваат мелодиски, додека фигурата со ритам со точки добива уште поголемо значење. Во рекапитулацијата, прогресијата на акордите на првиот тематски комплекс е доведена во повисоките регистри, подготвувајќи ја кодата заснована на секундарниот тематски елемент, кој постепено се проширува.
Водород пероксид
Откритие
Претходно, водород пероксид се подготвуваше индустриски со хидролиза на амониум персулфат: кој самиот бил добиен со електролиза на раствор од амониум бисулфат ([NH4]HSO4) во сулфурна киселина:
Софија Губаидулина
Музика за пијано
Второто движење се префрла во поинаков експресивен свет. Едноставна тројна форма со cadenza–AB (cadenza) A, делот B претставува акустично заминување бидејќи хроматските фигурации во левата рака, кои потекнуваат од делот A, се исклучени.
Водород пероксид
Производство
Денес, водород пероксидот се произведува речиси исклучиво со процесот на антрахинон, кој првично беше развиен од BASF во 1939 година. Започнува со редукција на антрахинон (како 2-етилантрахинон или 2-амил дериват) до соодветниот антрахидрохинон, обично со хидрогенирање на паладиумски катализатор. Во присуство на кислород, антрахидрохинонот потоа се подложува на автооксидација: лабилните водородни атоми на хидрокси групите се пренесуваат во молекулата на кислородот, за да се добие водороден пероксид и да се регенерира антрахинонот. Повеќето комерцијални процеси постигнуваат оксидација со клокотот на компримиран воздух низ раствор на антрахидрохинон, при што водородниот пероксид потоа се екстрахира од растворот и антрахинонот се рециклира назад за последователни циклуси на хидрогениеање и оксидациј..
Софија Губаидулина
Музика за пијано
Два различни аспекти на сонатата - движечката сила и медитативната состојба - можат да се видат низ архитектурата на делото како прикажување на сликата на крстот. Првото движење е поврзано со „хоризонталната“ линија, која го симболизира човечкото искуство додека второто движење ја рефлектира „вертикалната“ линија, која го претставува стремежот на човекот за целосна реализација во Божественото. Местото на средба на овие две линии во музиката се случува на крајот од вториот став, а тоа ја одразува трансформацијата на човечкото суштество при преминувањето на овие две димензии. Третиот став „ја слави новодобиената слобода на духот“.
Водород пероксид
Производство
Нето реакцијата за процесот катализиран од антрахинон е :
Софија Губаидулина
Награди и признанија
Во 2001 година стана почесен професор на Казанскиот конзерваториум. Во 2005 година, таа беше избрана за почесен странски член на Американската академија за уметности и книжевност.
Во 2011 година ѝ беше доделена почесна диплома за доктор по хумани писма од Универзитетот во Чикаго.
Водород пероксид
Производство
Економичноста на процесот во голема мера зависи од ефективното рециклирање на растворувачите за екстракција, катализаторот за хидрогенизација и скапиот хинон.
Софија Губаидулина
Награди и признанија
На 4 октомври 2013 година, Губаидулина стана добитник на Златниот лав за животно дело за музичката секција на Биеналето во Венеција
Добитник е на BBVA Foundation Frontiers of Knowledge Award (2016) во категоријата за современа музика. Жирито во својот цитат ги пофали „извонредните музички и лични квалитети“ на руската композиторка и „духовниот квалитет“ на нејзината работа.