cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Сократес
Клупска кариера
Во 2004 година, повеќе од една деценија по пензионирањето, 50-годишниот Сократес се согласил на едномесечен договор за тренер на играчи со Гарфорт Таун од Источната фудбалска лига на северните окрузи во Англија. Својот единствен настап за клубот го имал на 20 ноември, против Тадкастер Албион, влегувајќи како замена на дванаесет минути од времето.
Меѓународна кариера
Сократес одиграл 60 натпревари за Бразил помеѓу мај 1979 и јуни 1986 година, постигнувајќи 22 гола. Тој бил капитен на националниот тим на Светското првенство во фудбал во 1982 година, а исто така се појавил и на Светското првенство во Мексико во 1986 година. Во последното издание, тој постигна двапати, почнувајќи со единствениот гол на натпреварот против Шпанија во групната фаза. тој дал уште еден гол во осминафиналната победа со 4–0 над Полска, шутирајќи го својот пенал без да трча; во следниот натпревар, против Франција, тој се обидел да го претвори во гол на ист начин, но неговиот обид го одбранил голманот Жоел Батс ; Франција на крајот се пласирала во полуфиналето.
Сократес, исто така, ја претставувал својата земја на турнирите во Копа Америка во 1979 и 1983 година. Во вториот тој настапил на само еден натпревар, реваншот од финалето против Уругвај (нерешено 1–1 дома, вкупен пораз 1–3).
Стил на игра
Поранешен центарфор, кој подоцна се прославил како играч од средниот ред, играјќи или како напаѓач или во централен среден ред, Сократес бил елегантен, талентиран и технички плејмејкер, познат по одличните додавања, прецизните долги топки, врската. -игра, и неговата визија на теренот, како и неговата физичка сила; бил и играч со две нозе. Додека тој беше главно познат по неговата способност да оркестрира напаѓачки претстави, тој и самиот беше плоден голгетер, благодарение на неговиот моќен и прецизен удар со десната нога и неговата способност да изведува напади во областа одзади. Тој, исто така, беше прецизен изведувач на пенали, додека неговата висина, способност за удар со глава и височина му овозможија да се истакне во воздухот. Тој, сепак, беше познат и по тоа што честопати не учествуваше во прославите на неговите соиграчи кога и да даде гол. Иако не беше најбрз од играчите и претпочиташе да ја игра играта со побавно темпо, тој поседуваше добро забрзување. Неговата интелигенција и способност да ја чита играта, исто така, беа високо ценети, а неговиот потпис беше потегот на слепо или „без изглед“ на задната пета.
Сократес бил клучен член на бразилската репрезентација од почетокот до средината на 1980-тите; Џонатан Вилсон рекол дека „Сократ беше мозокот на Бразил. Можеби не го имаше баш талентот на Зико, но тој беше централната интелигенција.“ Поранешниот тренер на Фиорентина, Џанкарло Де Систи, рече: „Сократес бил многу интелигентен човек, имал одлична класа“. Покрај играчката способност и интелигенцијата, тој бил познат и по неговото правилно однесување и харизматично присуство на теренот, како и неговото лидерство во соблекувалната, што го направи почитувана фигура меѓу соиграчите, додека неговата висина, лента за глава, фризура, и брадата го направиле многу препознатлива фигура на теренот. Тој, исто така, често се истакнувал по својата отвореност, хумор, ексцентрична личност, неговиот силен, бунтовен карактер и неговите левичарски политички ставови, честопати говорејќи против политичките прашања во неговата матична земја. Сепак, тој бил подеднакво познат по тоа што не беше особено напорен или дисциплиниран во неговиот личен живот, бидејќи пушеше и пиеше големи количини пиво, еднаш коментирајќи: „Јас сум против спортот. Не можам да си одречам одредени пропусти од строгиот режим на спортист. Мора да ме земете таков каков што сум.“
Личен живот
Сократ бил првородено дете на Раимундо и Гиомар Виеира. Тој е роден во Белем, Пара, и се преселил со своето семејство во Рибеирао Прето, Сао Паоло, во јануари 1960 година, откако неговиот татко Раимундо заработил важна позиција како супервизор за приходи. Оваа работа му донела на таткото на Сократ статус на херој од мал град во Игарапе-Асу, каде што семејството живеело во тоа време. Новата плата на неговиот татко му дозволила на Сократ да го посетува најдоброто училиште во Рибеирао Прето, Колеџо Мариста. Во биографијата напишана од новинарот Том Кардосо, се открива дека малата библиотека што таткото на Сократ ја изградил во неговиот дом, која содржи филозофски книги и други дела, била под закана уште од државниот удар на 31 март 1964 година. Сократ го гледал својот татко како се ослободува од книгите што толку ги сакал; „Во 1964 година го видов татко ми како кине многу книги поради државниот удар. Мислев дека тоа е апсурдно, бидејќи библиотеката е она што најмногу му се допаѓа. Тогаш почувствував дека нешто не е во ред. Но, разбрав многу подоцна, на факултет“. На 10-годишна возраст, Сократ бил изложен на последиците од цензурата на воената диктатура. Неговото детство било обележано со овој настан што тој го сфатил како возрасен подоцна во животот.
Сократ се оженил четири пати. Се разведувал трипати и умрел во четвртиот брак. Имал шест деца. Тој бил колумнист за голем број весници и списанија, пишувајќи не само за спортот, туку и за политиката и економијата. Тој често се појавувал на бразилските ТВ програми како фудбалски експерт. Во времето на неговата смрт, Сократес пишувал измислена книга за Светското првенство во Бразил во 2014 година.
Сократ бил лекар, ретко достигнување за професионален фудбалер (тој имал диплома по медицина на Факултетот за медицина на Рибеирао Прето, медицинското училиште на Универзитетот во Сао Паоло ). Уште поретко е фактот што ја стекнал дипломата додека истовремено играл професионален фудбал. По пензионирањето како играч, тој се занимавал со медицина во Рибеирао Прето.
Бил забележан и по тоа што е интелектуалец, тежок алкохоличар и пушач. Неговиот помлад брат Раи исто така бил фудбалер и офанзивен играч за врска, како член на бразилскиот тим кој го освоил Светското првенство во 1994 година, особено играјќи за Сао Паоло и за Пари Сен Жермен.
Политика
За време на неговото време во Коринтијанс, Сократ го основал движењето Демократија на Коринтјаните, во опозиција на тогашната владејачка воена влада. Сократес и неговите соиграчи протестирале против односот на режимот кон фудбалерите и му покажале поддршка на поширокото движење за демократизација, носејќи дресови на кои пишувало „Демократија“ за време на натпреварите.
Сократ изјавил дека тројца негови херои од детството биле Фидел Кастро, Че Гевара и Џон Ленон. Тој исто така рекол дека „ Лула бил добар“, но дека „заработил само седум од десет“ за неговиот начин на управување со Бразил.
Смрт и почит
Во 2011 година, здравјето на Сократ почнало да се влошува. Неговата употреба на алкохол е поврзана со тоа. На 19 август 2011 година, тој бил примен на одделот за интензивна нега во болницата Алберт Ајнштајн во Сао Паоло со гастроинтестинално крварење секундарно на порталната хипертензија и бил отпуштен девет дена подоцна. Следниот месец тој помина 17 дена во болница поради заболување на црниот дроб. На 1 декември 2011 година, тој бил хоспитализиран со труење со храна што прерасна во септичен шок и бил ставен на апарати за одржување во живот. Починал на 4 декември 2011 година на 57-годишна возраст Ги оставил сопругата и шесте деца.
Претседателката на Бразил, Дилма Русеф, оддала почит, велејќи дека Бразил изгубил „еден од своите најценети синови“. „На теренот, со својот талент и софистицирани допири, тој беше генијалец. Надвор од теренот... тој беше политички активен, загрижен за својот народ и својата земја.“
Навивачите на Коринтијанс кренале знаци во знак на почит и имало момент на молк пред натпреварот на тимот против Палмеирас (реми 0-0 што Коринтијанс ја обезбедил првата бразилска титула по шест години). Резултатот се совпаднал со наведената желба на Сократ, кој еднаш изјавил дека сака „да умре во недела кога Коринтијанс би освоил трофеј“. Фиорентина одржала едноминутно молчење пред нивниот првенствен натпревар против Рома, а играчите носеле црни ленти во знак на почит.
Поранешниот бразилски напаѓач Роналдо на Твитер напишал: „Тажен почеток на денот. Почивај во мир д-р Сократ.“ Зико го нарече „уникатен“. Италијанецот Паоло Роси ја опишал смртта како „парче од нашата историја што е отсечено и исчезнато“. Претседателот на Гарфорт, Сајмон Клифорд, оддал почит на „големата благодат“ на Сократ.
Наследство
Пеле го именувал Сократес на листата на ФИФА 100 на најдобри живи играчи во светот во март 2004 година, а World Soccer го прогласи за еден од 100-те најдобри фудбалери во историјата. Во октомври 2008 година, тој бил примен во Куќата на славните на бразилскиот фудбалски музеј Пакаембу.
Национална арена
Национална арена е фудбалски стадион на покрив со повлекување во Букурешт, Романија. Отворен е во 2011 година на местото на оригиналниот национален стадион, кој бил срушен помеѓу 2007 и 2008 година. Стадионот е домаќин на големи фудбалски натпревари вклучувајќи домашни натпревари на романската фудбалска репрезентација и секако финале на романскиот куп. Со 55.634 седишта, тој е најголемиот стадион во Романија и сега служи првенствено како дом на клубот од Лига I FCSB.
IC 215
IC 215 — галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Национална арена
Дизајниран од Геркан, Марг и Партнерс, стадионот го изградиле германската фирма Макс Богл и италијанската фирма Асталди. Стадионот има повлекувачки покрив кој ја покрива површината за играње.
IC 215
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 215 се споменува и како NGC 3957, ESO 572-14, MCG -3-30-17, IRAS 11515-1917.
Национална арена
Покрај домашните натпревари со Романија и финалето на Купот на Романија, стадионот бил домаќин и на други големи натпревари во романскиот фудбал, вклучувајќи го и отворањето на сезоната на Суперкупот Романие. Стадионот на УЕФА од четврта категорија, Арена национала бил домаќин на финалето на Лига Европа на УЕФА во 2012 година, и четири натпревари на УЕФА Евро 2020 (вклучувајќи го и осминафиналето). Стадионот се користеше и како место за Меѓународниот 2021 година, годишниот светски шампионат за еспортски турнир Dota 2. Arena Națională бил домаќин на концерти на Металика, Ред Хот Чили Пеперс, Депеш Мод и Ед Ширан.
IC 215
Откривање
Објектот е откриен на 20 февруари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Национална арена
Градба
Стариот стадион бил срушен помеѓу 18 декември 2007 и 20 февруари 2008 година, иако симболичното отстранување на седиштата се случило на 21 ноември 2007 година, откако Романија ја совладала Албанија со 6–1 во квалификацискиот натпревар за Евро 2008 година.
IC 215
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 215 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. IC 215 има привидни димензии од 2,9' х 0,7'.
Национална арена
Градба
Фазата на изградба предизвикала одредени контроверзии околу трошоците и одложувањата, при што градоначалникот на Букурешт Сорин Опреску тврдела дека работите задоцниле 20 недели во мај 2009 година На 8 октомври 2009 година, било одлучено дека стадионот треба да содржи и покрив кој се повлекува во вредност од 20.000.000 евра.
IC 215
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 54 м 1,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -19° 34' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 173°.
Национална арена
Градба
Изградбата била привремено запрена во декември 2009 година поради неповолните временски услови.
IC 215
Други поделби
Проучување на IC 215 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37326.
Национална арена
Употреба
Националниот стадион спаѓа во четврта категорија и како таков бил домаќин на финалето на УЕФА Лига Европа 2011–12, како што било објавено од УЕФА во Нион на 29 јануари 2009 година Било потребно да биде домаќин на најмалку два големи настани кои започнуваат во јули 2011 година, еден со посетеност од 10.000 и вториот со присуство од најмалку 40.000.
IC 215
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Национална арена
Употреба
Стадионот исто така бил домаќин на The International 2021, годишното светско првенство за видео играта Dota 2, во октомври 2021 година. Ова се случило откако првичните домаќини, Шведска, не го класифицирале еспортот како спортски настан, што им отежнало на играчите да набават визи за земјата.
Историја
Сепак, на 26 јули, Аргентина официјално го откажала пријателскиот натпревар откако нивниот менаџер Серхио Батиста го напуштил тимот, па стадионот наместо тоа бил отворен на 6 септември 2011 година, со натпревар од квалификациите за групата Д за УЕФА Евро 2012 помеѓу Романија и Франција. Натпреварот завршил 0–0 пред публика од 49.137.
Забележителни присутни
Највисока бројка на публика за фудбалски натпревар била постигната на квалификацискиот натпревар за Светското првенство во ФИФА 2014 година помеѓу Романија и Холандија, домаќин на 16 октомври 2012 година, на кој беа донесени 53.329 луѓе на стадионот.
Втората највисока публика била постигната на финалето на Лигата на Европа на УЕФА, домаќин на 9 мај 2012 година. Натпреварот помеѓу двата шпански тима, Атлетико Мадрид и Атлетик Билбао, донесе 52.347 луѓе на стадионот.
Натпревари на фудбалската репрезентација на Романија
На 6 септември 2011 година, романската фудбалска репрезентација го одиграла воведниот натпревар против францускиот тим кој завршил со реми без голови, откако Аргентина ја откажа официјалната инаугурација, пријателскиот натпревар помеѓу Романија и Аргентина на 10 август 2011 година.
Натпреварите за Евро 2020
Arena Națională бил еден од стадионите кои беа домаќини на натпревари за УЕФА Евро 2020 година. Таму се одиграле три натпревари од групата Ц и еден осминафинален натпревар.
Транспорт
Стадионот го опслужува јавен превоз со автобуси, тролејбуси, трамваи и метро систем. Најблиската метро станица (Piata Muncii) е околу 1,7 км (22 минути пешачење).
Цубер
Цубер (словенечки: Cuber) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Укулеле
Укулеле (од ukulele (у-ку-ле-ле);) — вид на инструмент од семејството лејта. Укулелето обично е со четири единични или двојни жици од најлон или влакна од животинско потекло. Укулелето е создадено од 19 век, како хавајска интерпретација на музичкиот инструмент наречен мачете, сличен на мала гитара или кавакињо. За време на XX век стекнува голема популарност во САД, а од таму и по целиот свет. Тонот и силата на звукот на инструментот варираат во зависност од моделот и конструкцијата. Обичното укулелето е еден од следните димензии: сопран, концертно, тенор и баритон.
Список на државни водачи во 365 година
Ова е список на државни водачи во 65 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Машка кошаркарска репрезентација на Црна Гора
Машката кошаркарска репрезентација на Црна Гора е репрезентацијата која ја претставува државата на меѓународните натпревари во овој спорт. Тимот е управуван од Кошаркарскиот сојуз на Црна Гора и е дел од ФИБА Европа. До 2006 година Црна Гора била дел од СР Југославија, а до 1991 дел од СФРЈ.
NGC 2162
NGC 2162 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2162 се споменува и како ESO 86-SC47, in LMC.
Откривање
Објектот е откриен на 30 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2162 е од видот OCL. NGC 2162 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 0 м 30,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 63° 43' 20".
Други поделби
Проучување на NGC 2162 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8897.
Џамија (Јабланица)
Џамија (Јабланица) — главна и единствена џамија во селото Јабланица, во Општина Струга, Македонија.
Цезањевци
Цезањевци (словенечки: Cezanjevci) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Жоаун Феликс
Жоаун Феликс Секеира ( [ˈɐ̃uˈɐ̃w ˈfɛliks] ; роден на 10 ноември 1999 година) — португалски професионален фудбалер кој настапува како позајмен играч  за англискиот Челси во Премиер лигата и репрезентацијата на Португалија. Тој е познат по својата брзина, завршна обработка, креативност, акробатски способности, техника и дриблинг, а може да игра и како крилен напаѓач или играч за врска во нападот. Португалските и шпанските спортски медиуми тој често го нарекуваат Менино де Уро (Златното момче).
Наводи
__ИНДЕКС__
Махфирузе Хатиџе султан
Махфирузе Хатиџе султан (1590–1621) била една од жените на Ахмед I и мајка и Валиде султан на Осман II.
Пред да го прими исламот се викала Евдокија и имала грчко потекло.
Амониум железо(III) сулфат
Амониум железо(III) сулфат, NH4Fe(SO4)2·12 H2O, или NH4[Fe(H2O)6](SO4)2·6 H2O, исто така познато како фери амониум сулфат (FAS) или железо алум,е двојна сол во класата на стипса, која се состои од соединенија со општата формула AB(SO4)2 · 12 H2O. Има изглед на слабо виолетови, октаедрични кристали. Имаше одредена дискусија за потеклото на бојата на кристалите, при што некои ја припишуваат на нечистотии во соединението, и други кои тврдат дека тоа е својство на самиот кристал.
FAS е парамагнетна, кисела и токсична за микроорганизмите. Тоа е слаб оксидирачки агенс, способен да се редуцира до Морова сол, феро амониум сулфат.
Подготовка
FAS може да се подготви со кристализација од раствор на фери сулфат и амониум сулфат. Железо(II) во феро сулфат се оксидира до фери сулфат со додавање на сулфурна и азотна киселина. По додавање на амониум сулфат во растворот и придушување на растворот, се таложат кристалите на фери амониум сулфат. Равенките за овие конверзии го игнорираат степенот на хидратација на материјалот.
Оксидација: 6 FeSO4 + 2 HNO3 + 3 H2SO4 = 3 Fe2(SO4)3 + 2 NO + 4 H2O
Синтеза: Fe2(SO4)3 + (NH4)2SO4 = 2 NH4Fe(SO4)2
Употреба
Областите на употреба за FAS вклучуваат третман на отпадни води, штавење, производство на бои, и како средство за офорт во производството на електронски компоненти. Се користи во широка област на апликации, вклучувајќи опрема за адијабатско ладење, биохемиска анализа и органски синтези.
Смедеревски Санџак
Смедеревскиот санџак (исто така познат како Белградски пашалак) припаѓал на Румелискиот вилает.
Цвен (Љутомер)
Цвен (словенечки: Cven) — населба во Општина Љутомер во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Јужен Ветер
Јужен ветер е југословенска музичка група позната по снимањето со многу познати народни, поп-фолк и турбофолк пејачи од Србија и Босна. Бендот го основа Миодраг М. Илиќ (прекар Миле Бас), искусен музичар од Лесковац, град во јужна Србија (оттука и името "Јужен ветер").
Златната доба на бендот траела од 1982 до 1991 година, кога почетокот на Југословенските војни ги принудила членовите да се поделат. Бендот го достигнал врвот на својата популарност со албумот “ Се согласувам на сè" од 1986 година, кој продал над 500.000 примероци. Еден од пејачите на бендот, Шемса Суљаковиќ, снимил соло албум "Зошто  ме прашуваш како живеам" , кој официјално продадал милион примероци.  На почетокот, бендот развил многу препознатлив звук и издадал десетици албуми, вклучувајќи ги и следниве пејачи:
Членови:
Наводи
<references group="" responsive="">
Ќустендилски Санџак
Ќустендилски Санџак ― османлиски санџак (административно-територијална единица) која постоела од 1395 до 1878 година. Ги опфаќал некогашните земји на Константин Дејанов-Драгаш односно земјите на семејството Дејановци.
Ќустендилскиот Санџак обезбедил најголем број спахии за османлиската војска од сите европски санџаци, освен Румелија. Во неговите земји се наоѓал Рилскиот манастир и градот Велес.
Многу интересен податок е дека постои зачуван документ според кој во Ќустендилскиот Санџак во 1570 година имало професионален шахист.
Ќустендилскиот паша бил првиот што бил мирмиран во Отоманската Империја поради славната воена историја на градот со Битката кај Велбужд и поради Константин Дејанов-Драгаш, кој е дедо на последниот римски император (Константин XI Драгаш Палеолог) и на во исто време прадедо на првиот руски цар (Иван Грозни).
Никополски Санџак
Никополскиот санџак припаѓал на Румелискиот вилает.
Список на државни водачи во 1634 година
Ова е список на државни водачи во 634 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6772
NGC 6772 — планетарна маглина во соѕвездието Орел, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6772 се споменува и како PK 33-6.1, CS=18.4.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6772 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m. NGC 6772 има само една позната привидна димензија, која изнесува 1,43'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 14 м 36,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -2° 42' 22"".
NGC 367
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Франк Милер, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 367 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 367 има привидни димензии од 0,9' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 5 м 48,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 12° 7' 42". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Штајнах
Штајнах може да се однесува на следниве места:
Црква „Св. Димитриј“ - Татар Елевци
Свети Димитриј — главна селска црква во дебарското село Татар Елевци, Македонија.
Местоположба
Црквата се наоѓа во повисокиот дел на селото, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта..
Историја
Црквата потекнува од втората половина на век според официјалните извори, но најверојатно станува збор за грешка, бидејќи на самиот натпис на црквата е впишана годината 1873 како година на подигнување на храмот, што е потврдено и во книгата Дебарско Поле од Бранислав Русиќ.
IC 216
IC 216 — галаксија во соѕвездието Кентаур, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 216 се споменува и како ESO 379-9, MCG -6-26-14, AM 1152-372.
Откривање
Објектот е откриен на 29 декември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 216 е од видот Sm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 216 има привидни димензии од 1,6' х 0,7'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 11 ч 55 м 14,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -37° 41' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 122°.
Други поделби
Проучување на IC 216 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 37405.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Попово Езеро
Поповото Езеро ― ледничко езеро сместено во северниот дел на планинскиот венец Пирин, Пиринскиот дел на Македонија, Бугарија. Тоа е едно од единаесетте Попови Езера. Езерото и неговата околина се едни од најпознатите места за летен туризам во Националниот парк Пирин. Се наоѓа на дното на циркот Поповски и е опкружен со врвовите Сиврија (2.591 м), Џано (2.668 м), Кралев Двор (2.680 м), Момин Двор (2.723 м) и Џенгал (2.730 м).
Езерото се наоѓа на надморска височина од 2.234 м. Поповото Езерото е најголемо во Пиринско по површина и волумен, а воедно и најдлабоко во масивот. Има облик на неправилен петаголник и има мало островче. Максималната должина е 480 м; ширината е 336 м. Неговата површина е 123.600 м2, што го става на четвртото место меѓу ледничките езера во Бугарија по вкупна површина, по Смрадливото Езеро, Горното Рибино Езеро и Близнакот, сите во планинскиот венец Рила. Со длабочина од 29,5 м тоа е второ најдлабоко во земјата по езерото Окото на Рила, кое достигнува длабочина од 37,7 м. Неговиот волумен е околу 1.270.000 м3. Во лето температурата на водата достигнува 14-16 °C на површината и се намалува на 5–6 °C во подлабоките слоеви.
Поповото Езеро ја добива водата од врнежите, снежните врнежи и два ситни извори кои се влеваат во јужниот крај на езерото. Најголемо количество вода може да се забележи во доцна пролет при топењето на снегот од околните врвови. Водата што се излева од езерото ја создава реката Ретиже, десна притока на Места. Ретиже тече до седумте Рибји Поповски Езера и го исцедува целиот цирк Поповски. Областа околу езерото е преполна со ливади и планински бор (кривул), чија старост на места е над 100 години.
На македонски јазик името на езерото значи езеро на поп. Постојат две легенди за неговото потекло. Според попознатото, поп се фрлил во вода затоа штоОсманлиите ја навредувале неговата ќерка. Неговата капа излегла на површина и го направи малото островче среде езерото. Другата легенда предложува дека по христијанизацијата на Бугарија во 9 век, еден свештеник решил да се искачи на планината Пирин и да го протера словенскиот бог Перун. Го нашол, но Перун се налутил од неговата дрскост и го фрлил во езерото. Повторно, неговата капа излегла од водата и го створила островчето.
Машка кошаркарска репрезентација на Босна и Херцеговина
Машката кошаркарска репрезентација на Босна и Херцеговина е репрезентацијата кој ја претставува државата на меѓународните натпреварувања во овој спорт. До 1991 година БиХ била дел од СФРЈ. БиХ е член на ФИБА Европа.
Состав
Составот на БиХ во 2014. година бил:
Димитар Мокранин
Животопис
Димитар Мокранин е роден во селото Поткожани, денес во Албанија, кое се наоѓа во историско–географскиот регион наречен по планината Мокра, недалеку од Поградец на Охридското Езеро. По регионот од кој потекнува го носи прекарот Мокранин или Мокјранин. Шапкарев го споменува како „родум Албанец од мокранското село Подкожани, прадедо на нашите денешни Генадиевци“.
Димитар работел како грчки учител во Охрид. Шапкарев известува дека тој бил љубимец на преспанскиот и охридски митрополит Калиник. Но, Димитар, бидејќи сатиричен, често го исмевал владиката за неговото непристојно поведение. Тоа, според Шапкарев, било повод Димитар Мокранин да биде отстранет од неговото работно место во главното училиште во градот, по што продолжил да работи во училиштето во градското маало Месокастро, а во главното училиште дошол хаџи Пуљо Самарински. Еден од учениците на Димитар Мокранин, а потоа и на хаџи Пуљо Самарински, бил Димитар Миладинов, кој по заминувањето на хаџи Пуљо кон крајот на 1830 година станал привремен главен учител во Охрид. Шапкарев, пишувајќи за раните години на Миладинов, упатува пофални зборови за Димитар Мокранин како главен учител во Охрид:
"„Најпосле, правел што правел ученољубивиот Христо Миладинов, па го однел својот син Димитрија во охридските училишта, кои тогаш, сразмерно со тогашните времиња, цветеле под управата на учителот Димитар Мокрјанинот, родум Албанец од мокранското село Подкожани, прадедо на нашите денешни Генадиевци, кој се населил во Охрид, а починал во 1832 година, при првата колера кај нас, во охридското село Велестово, и потоа на некој учител еднорак, така што тие училишта во тоа време биле посочувани со прст по цела Македонија и Албанија“."
Димитар Мокранин извесно време престојувал во градот Каваја, денес во Албанија, на јадранското крајбрежје. Кога се вратил од Каваја во 1832 година, охридскиот крај бил зафатен од епидемија на колера, поради што влезот во градот бил забранет. Димитар останал во охридското село Велестово, каде и починал од колерата.
Босански Санџак
Босанскиот санџак припаѓал на Румелискиот вилает.
ПУ „Кочо Рацин“ - Трновци
Основно училиште „Кочо Рацин“ (официјално: Подрачно основно училиште „Кочо Рацин“ - Трновци; скратено: ПОУ „Кочо Рацин“) — подрачно основно училиште во селото Трновци, составен дел на истоименото училиште во селото Ивањевци.
Училиштето е именувано по македонскиот поет Кочо Рацин.
Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на влезот од селото, непосредно од десната страна на патот кој води од Ивањевци.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Дарја Коробкина
Дарја Александрова Коробкина родена во Петроград, била медицинска сестра и доброволец како припадник на петтиот пешадиски полк на Дринската дивизија. Во тогашните извештаи се пишува за нејзината извонредна храброст, за тоа што „деноноќно“ ги преврзувала ранетите Срби на отворено, можела во еден ден да им пружи медицинска помош на 120 војници.
Таа починала на 2 октомври 1914 година за време на тешките борби на Еминовите води, на планината Гучево, заедно со еден српски офицер.
Подоцна Српските Новини кои се издавале на Крф, објавиле песна за херојството на Дарја Коробкина која ја напишал српскиот поет Милосав Јелиќ, кого таа го спаси со сопствените раце. Песната ги содржи следните редови:
Во нејзина чест прво и подигнале спомен плоча во Гучево во 2014 година и споменик 2018 година, покрај Спомен костурницата и спомен-плоча во Бачевци кај Бајина Башта во 2016 година.
NGC 2163
NGC 2163 — отсјајна маглина во соѕвездието Орион, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2163 се споменува и како CED 62, DG 87, LBN 855.
Откривање
Објектот е откриен на 6 февруари 1874 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2163 е од видот RN. NGC 2163 има привидни димензии од 3' х 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 7 м 49,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 18° 39' 27".
Други поделби
Проучување на NGC 2163 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 136; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1317. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1494.
NGC 4179
NGC 4179 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4179 се споменува и како UGC 7214, MCG 0-31-38, CGCG 13-104, Todd 15.
Откривање
Објектот е откриен на 24 јануари 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 143°.
Други поделби
Проучување на NGC 4179 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38950. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 281. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
Типицки Езера
Типицките Езера - две леднички езера кои се наоѓаат во циркот Типиц на северен Пирин, Пиринскиот дел на Македонија, Бугарија.
Горното Езеро има површина од 17,7 декари и е длабоко 2,3 м; додека Долното Езеро има површина од 15,9 декари и длабочина од 8,6 м. Има и помало езеро кое пресушува. Двете поголеми езера не се поврзани и нивната вода се излева од посебни потоци. Во езерата има пастрмка.
Блицкриг
За време на инвазијата на Полска, западните новинари го усвоиле терминот блицкриг за да ја опишат оваа форма на оклопно војување. Терминот се појавил во 1935 година, во германскиот воен магазин (Германска одбрана), и се поврзувал со брза или молскавична војна. Според написот, неразвиените и сиромашните држави треба да се стремат „ненадејно да војуваат, и да се обидат да ја решат битката уште од самиот почеток, користејќи ја целосната своја борбена моќ“. Подетална анализа може да се најде во една статија објавена во Military Weekly во 1938 година.
Поради успешните германски маневрски операции во кампањите од 1939-1941 г., терминот Блицкриг во 1940 г. бил често користен во западните медиуми. Блицкриг операциите успевале поради ненадејните пробиви (на пр. пробивот во шумскиот регион на Ардените), општата неподготвеност на непријателот и нивната неспособност да одговараат на темпото на германскиот напад. За време на битката кај Франција, Французите се обиделе повторно да формираат одбранбени линии покрај реките, но биле фрустрирани кога германските сили први пристигнаа и продолжиле понатаму.
И покрај тоа што зборот бил вообичаен во германското и англиското новинарство за време на Втората светска војна, Вермахтот, освен за пропаганда не го користел зборот блицкриг како официјален воен термин. Според Дејвид Рејнолдс, „ самиот Хитлер терминот Блицкриг го нарекол „целосно идиотски збор“ “. Одредени високи офицери, како Курт Штудент, Франц Халдер и Јохан Адолф фон Килмансег, не ни сметаат дека е тоа воен концепт. Килмансег тврдел дека она што многумина го сметаат за блицкриг не е ништо повеќе од „ад хок решенија кои се носат во дадена ситуација“. Штудент го опишал како идеи кои „природно произлегуваат од тековните околности“ како одговор на оперативните предизвици.
Во 2005 година, историчарот Карл-Хајнц Фризер блицкриг војувањето накратко го опишал како резултат на користење на најнова технологија на најповолен начин според традиционалните воени принципи од страна на германските команданти и користење на „вистински единици на вистинско место во вистинско време“. Современите историчари Блицкриг го разбираат како комбинација на традиционалните германски воени принципи, методи и доктрини од 19 век со воената технологија од меѓувоениот период.
Методи на оперирање
„Блицкриг“ стратегијата била усовршена од германскиот генерал Хајнц Гудеријан кон крајот на 1930-тите. Посакуваниот ефект на Блицкриг можел да се постигне само со координирана употреба на пешадија, оклопни возила и авијација, кои дејствуваат заедно за да ги „пробијат“ непријателските одбранбени линии. Првична цел во блицкриг војувањето било да се изнајде „тежинска точка“ (Schwerpunkt) кон која ќе бидат насочени целокупните напори и расположливи сили во операцијата. Тактиката се состоела од план обичните воени единици (пешадијата) да го одржуваат фронтот против непријателот, а голема групација на мобилни единици (тенкови, моторизирана пешадија) со поддршка од тактичкото бомбардирање на воздухопловните сили (на пр. Ju 87 "Штука") да го пробие фронтот во тежинската точка и овие мобилни единици требало брзо да се упатат зад фронтовските линии на непријателот. Откако ќе се најдат од другата страна на фронтот, овие единици требало да ги избегнуваат силно утврдените непријателски позиции и да напаѓаат полесни цели, за да го вознемират непријателот и да го спречат да организира нова одбранбена линија. Тогаш, побавната пешадија ќе помине низ дупката на фронтовската линија и ќе ги консолидира постигнатите придобивки.
На оваа општа Блицкриг тактика, може да има одредени варијации: на пример, цел на напредување може да биде заземање одредено место, отсекување одредена територија, опкружување непријателски единици итн., но општиот план секогаш содржел брзо напредување на оклопните формации.
Полска, 1939 година
Иако новинарите го популаризирале терминот Блицкриг за време на германската инвазија на Полска во септември 1939 година, историчарите Метју Купер и Ј.П. Харис напишале дека германските операции за време на оваа кампања биле во согласност со традиционалните методи. Германските генерали ги распоредиле тенковите за да создадат или да уништат непосредни џебови на полските сили и да пружат оперативен терен на претежно немоторизираната пешадија кога стигнала подоцна.
Иако Вермахтот ги користел расположливите тенковски единици, Штука бомбардерите и концентрирани сили во полската кампања, најчесто во борбите била вклучувана само обичната пешадија и се водела артилериска војна, а повеќето акции на Луфтвафе биле независни од копнената кампања.
Ниски земји и Франција, 1940 г
Креатор на планот за пораз на Франција бил Ерих фон Манштајн, а бил спроведен Гудераин; планот се состоел од моќни тенковски единици кои требало да пробијат низ силно пошумениот регион Ардени во Луксембург и јужна Белгија, предводен од тенкови и моторизирана пешадија. Германската инвазија на Франција се состоела од две фази, Жолта (Fall Gelb) и Црвена операција (Fall Rot). Жолтата операција започнала со напад на Холандија и Белгија со два оклопни корпуси и падобранци. Но, поголемиот дел од германските оклопни сили биле сместени во оклопна дивизија која нападнала низ Ардените. Французите го бранеле ова подрачје релативно слабо и планирале да го зајакнат ако е потребно, пред Германците да донесат тешка и опсадна артилерија. Французите немале време да испратат засилување, зошто Германците не чекале опсадна артилерија, и стигнале до Меуз, а во битката кај Седан за три дена ги пробиле француските одбанбени единици.
По пробивањето на фронтот, тенковските единици јуришале напред со многу голема брзина така што пешадискиот елемент заостанувала (германската армија сè уште била претежно на коњски погон). Поради ова, и неколкуте контранапади од тенковските единици од Де Гол, германската команда се исплашила од пораз и им наредила на тенковите да запрат. Гудераин не ја послушал наредбата и продолжи понатаму. За рекордно време, тенковите кои биле на чело на германската армија стигнале до Ламанш, а многу британски, француски и белгиски сили (најголемиот дел од сојузничката армија) се нашле опколени и отсечени од Франција, и немале друг избор освен да се евакуираат по море. Во операцијата Динамо избегаа околу 330,000 француски и британски војници. Германските сили продолжиле понатаму и го зазеле Париз, а Франција капитулирала.
Источен фронт, 1941–44
Употребата на оклопни сили беше клучна за двете страни на Источниот фронт. За време на Операцијата Барбароса, германската инвазија на Советскиот Сојуз во јуни 1941 година, имало многу пробиви и опкружувања од моторизирани сили. Во првите неколку месеци од операцијата (јуни-октомври 1941 г.), германските сили оствариле неверојатни тактички победи. Честопати опколувале и заробувале стотици илјади советски војници, неретко бројчано инфериорни. Сепак, по првичните успеси, било нарушено единството на Вермахтот. На 25 декември 1941 година Хајнц Гудеријан бил ослободен од своите должности, откако одобрил повлекување на своите трупи и покрај наредбата на Хитлер да ја брани секоја освоена територија „до последниот човек“.
Сепак, Блицкриг и понатаму опстојувал и бил во сржта применетите тактики на германската армија до крајот на војната. Битката кај Курск (1943) и Арденската офанзива (1944-45) се само два примери каде оваа тактиката била во основата на целокупниот стратешки план на германската армија.
По Втората светска војна
Блицкриг тактиката целосно го реформирала концептот на војување во западниот свет. До 1939 година, тенковите ја поддржувале пешадијата, а во Блицкриг пешадијата има споредна улога во споредба со тенковите. Сите моќни држави во светот во сопствената доктрина го вклучиле концептот на Блицкриг. И денес, американската војска се потпира на „Шок и стравопочит“ (Shock and Awe) тактиката, која во себе содржи дел од Блицкриг (Shock) поддржана од демонстрација на воздушна супериорност (Awe), и оваа тактика се потпира на огромната бројчана супериорност со цел заплашување на непријателот.
Примери за употреба на мобилни единици и тенкови во акции слични на Блицкриг во последно време се: Шестдневната војна и Војната во Ирак во 2003 година (почетна фаза).
Како резултат на Блицкриг биле извршени многу промени во организацијата, опремата и начинот на функционирање на армиите. Светските велесили вложиле огромни финансиски средства за развивање подобри оклопи и топови за тенковите, и истовремено оружје за нивно уништување. Денес, речиси секоја воена единица има елемент одговорен за противтенковска борба.
Христијански крст
Христијанскиот крст е најпознатиот и најраспространетиот религиозен симбол на христијанството. Како основа за употреба на овој симбол во христијанството се зема фактот што Исус Христос бил распнат на крст. Постојат повеќе видови на крстови, а меѓу најпознатите се Андреиниот крст, кој ја има формата на буквата Х бидејќи според преданието Апостол Андреја бил распнат на таков вид на крст. Исто така постои итн. „обратен“ и истиот е познат ѝ како Петров крст бидејќи според преданието Апостол Петар бил распнат со главата надолу како што и тој самиот побарал.
Како христијански симбол, крстот се наоѓа во христијанските храмови, цркви, манастири, на предметите кои се користат при богослужба. Со крст се обележуваат и гробовите на христијаните. Според христијанството, вертикалната линија на крстот го симболизира божеството, а хоризонталната човештвото. Крстот е директно поврзан и со мачењето и распнувањето на Исус Христос. Разпнувањето на крст е било распространето средство на казнување во древнот Рим. Иако тогаш крстот означувал симбол на смртта, во христијанството означува симбол на животот.
Историја
Во текот на првите два века на христијанството, крстот бил голема реткост во христијанската иконографија. Раните христијани како свој симбол на верата го употребувале Ихтисот односно Риба. Крстот во тоа време најмногу се користел како знак односно метод за погубување. Христовиот монограм познат ѝ како лабарум бил користен од страна на Константин I Велики во 4 век како свој симбол, и како таков зел голем замав како симбол во раното христијанство. Но ова не значи дека крстот не бил во употреба. Според некои учени, тој бил во употреба уште во 2 век, но во помала мера.
Денеска, во христијанството крстот претставува најсвет знак и симбол. Сите христијански богослужби се извршуваат со христијанскиот крст како: Крштението, Миропомазанието, Евхаристијата. Во денешнината тој е најрапространет симбол на верата. Според христијанската митологија, од крстот најмногу се плашат демоните.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Старавина
Успение на Пресвета Богородица – главна селска црква во селото Старавина.
Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел од селото.
Историја
Црквата била изградена во 1862, а живописана во 1887 година. Во 1918 година, храмот бил целосно разрушен. Потписите на фреските најпрвин биле испишани на грчки, а по обновата на храмот биле испишани на црковнословенски.
Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со слепи ниши. Кон западната и јужната страна е доградена затворена припрата. Главниот влез е сместен на западната страна, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Над главниот влез има ниша со фреска на којашто е прикажано Успението на Пресвета Богородица, а над споредниот влез има ниша со фреска на Свети Никола.