cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Корву (остров)
Клима
Како и на другите Азорски острови, климата е влажна, со 915.7 мм врнежи на годишно ниво, пријатна, иако генерално ветровита. Температурите изнесуваат 17.6 °C во Вила ду Корву и се движат помеѓу 14 °C во февруари до 20 °C во август. На повисоките коти речиси постојано има магла. Поради морските бранови, особено на западниот брег, зголемена е ерозијата по должината на брегот. Релативната влажност е меѓу 74% во октомври и 85% во јуни, кога маглата е почеста (која се наведува и како маглата на Сао Жуао).
Демографија
На островот има еден град: Вила ду Корву. Главно тоа е збир на голем број станбени и деловни објекти на јужната една третина од островот. Функционално, Вила ду Корву е единствениот португалски град без граѓанска парохија. Урбанизираната област е поделена помеѓу селото, аеродромот, и островските пристаништа (кои се основна поврзаност до другите острови во архипелагот). Земјиштата непосредно околу населбата се мали зони долж источниот брег (Квинтас и Фожо) каде можат да се одгледуваат култури и овошки. Најдобарото пасиште се наоѓа во северниот дел во зоната на Терас Алтас. На јужниот брег, позната како Ендеада де Носа Сенора не Розарио, е локацијата на три пристаништа, изградени во различни времиња за различни потреби: Порто Ново (во моментот не се користи), Порто де Бокеирао и Порто де Каза (најголемо пристаниште на островот и комерцијално пристаниште). Портино да Ареја, на крајниот запад на јужниот брег (на крајот на аеродромската писта) — единствена и главна плажа на островот.
Економија
Еко земјоделство предоминира на островот. Тоа во моментов зазема 17.5% од подрачјето на општината, а се концентрира на мали парцели во источната половина на островот и по северните делови на Вила ду Корву. Земјоделците се концентрираat на култури како компир, некои житарки, вклучувајќи пченица и цитрусни овошја.
Производство на млеко е примарна активност а сирењето е една од основните комерцијализирани производи, иако одгледување на свињи и живина исто така е честа појава. До 1960-тите години, одгледување на овци и комерцијализација на волна исто така била важно на островот. Така било до промената во шумарската политика која принудила многу фармери да ги напуштат необработливите земјишта кои биле рутински користени за пасење овци.
Сообраќај
Островот се сервира од страна на Аеродромот Корву (ИАТАICAO, кој се наоѓа на јужната граница на островот помеѓу селото и јужните океански пристаништа. Не постојат директни летови до Корву и надвор од архипелагот.
Список на државни водачи во 1376 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Каролево (Плочки Округ)
Каролево (Karolewo) — село во општината Нови Дунинув од Плочкиот Округ на Мазовското Војводство, источно-централна Полска. Селото се наоѓа 3 километри северозападно од Нови Дунинув, 18 километри западно од Плоцк и 114 километри западно од Варшава.
NGC 6952
NGC 6952 — спирална галаксија во соѕвездието Кефеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6952 се споменува и како NGC 6951, UGC 11604, MCG 11-25-2, CGCG 325-3, IRAS 20366+6555.
Откривање
Објектот е откриен на 1877 година од страна на Жером Коџа, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 10,2 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6952 е од видот SBbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 6952 има привидни димензии од 3,9' х 3,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 20 ч 37 м 14 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +66° 6' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на NGC 6952 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 65086. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 32; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4258. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 546.
Битка кај Дорилеја
Битката кај Дорилеја започнала на 1 јули 1097 година во текот на Првата крстоносна војна помеѓу Турците селџуци и крстоносците. Оваа битка се одржала многу скоро по зазимањето на Никеја од страна на Византија. Во ова битка, крстоносците се поделиле во две групи. Турците биле изненадени од страна на првата група создадена од крстоносци. Во почетокот на битката, Турците бележиле успех, но со доаѓањето на втората група витези, Турците биле поразени. По ова битка, крстоносците го расчистиле патот до Антиохија.
Родословие на старогрчките богови
{{familytree | | | OCE | |!| CLY |y| HEL |!| EOS | |!| AST |!| DEM |!| HES |!| HER |7| |}|-|.| PRO |!| EPI |HES=Хестија|DEM=Деметра|HER=Хера|AST=Астерија|OCE=Океаниди|HEL=Хелиј|EOS=Еос|EPI=Епиметеј|PRO=Прометеј|CLY=Климена}} {{familytree | |,|-|^|-|v|^|.| | |!| | | |!| | | | |!| | | |!| |:| |!| | | |!| | | |}|.|:| |!| | | |!| | |!}}
{{familytree | |,|-|{| HYA | | HES | | PLE |L|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|:|~|~|~|#|~|~|~|#|~|:|~|J|!| PLE=Плеади|HYA=Ад|HES=Хеспериди}}
ФК Слога (Умин Дол)
ФК Слога е македонски фудбалски клуб од село Умин Дол, Општина Куманово. Во овој клуб својата кариера ја има почнато познатиот Македонски фудбалер, Саша Ќириќ.
Историска лингвистика
Историската лингвистика или дијахроната лингвистика — јазичаричка дициплина која се занимава со проучување на развојот на јазиците.
Историја
Модерната историска лингвистика датира од крајот на XVIII век. Оваа јазична дисциплина се развила од јазичната дисциплуна филологија, која се занимавала со проучување на стари текстови од античкиот свет.
Првично, историската лингвистика била споредбената лингвистика. Научниците воглавно биле фокусирано кон основањето јазични семејства и реконструирање на праисториските протојазици. Ваквото реконструирање се вршело со помош на споредбениот метод и интерната реконструкција. Фокусот бил првично насочен кон добро познатите индоевропски јазици, од кои голем број имаат долга пишана историја. Понатака, научниците ги изучувале и уралските јазици, група јазици за кои исто така има зачувано стари текстови. Тоа овозможило јазичарите да се наочат кон проучување и на останатите јазични семејства, како што се староседелските јазици во Америка или австронезиските јазици. Така денес споредбената лингвистика е дел од широката дисциплина наречена историска лингвистика.
Покрај добро познатите и основани научни тези за поврзаноста на јазиците и класификацијата на јазични семејства, во научниот свет се појавиле и тези кои не доживеале успех и широка прифатеност. Такви на пример се теориите за супер јазични семејства, каде на пример се поврзуваат индоевропските со уралските јазици и слично. Што подлабоко се навлегува во историјата на јазиците, сè помалку веродостојни факти се добиваат. Исто така одредувањето датуми за протојазиците е отежнато. Во лингвистиката постојат неколку методи за одредување датуми на протојазиците, но датумите се приближни.
Развој во други дисциплини
Во пракса, чисто синхрона лингвистика не е можна сè додека не бил измислен грамофонот, бидејќи пишаните записи биле секогаш заостанување зад говорните записи при одредувањето на јазичниот развој. Пишаните записи тешко се датирале прецизно пред развојот на насловните страници на книгите. Исто така, работата на социојазичарите потенцирала дека синхрините етапи не се еднолични: говорот на старите лица се разликува од говорот на младите лица и тоа наведува дека има промени во јазикот.
Биолошкото потекло на јазикот е во принцип надлежност на историската лингвистика, но сепак голем број јазичари сметаат дека тоа тешко веродостојно може да се основа со стандардните техники на историската лингвистика, како што е споредбениот метод. Помалку употребувани методи, како што е масовно лексичко споредување, се користат од некои јазичари за да ги надминат недостатоците на споредбениот метод, но исто така голем број јазичари сметаат дека таквите методи се неверодостојни.
Резултатите на историската лингвистика се често користени како основа за хипотези за одредени групирања или движења на луѓето, особено во праисторискиот период. Сепак, не е јасно како да се интегрираат јазичаричките пронајдоци со тие на археологијата или генетиката.
Научни полиња на историската лингвистика
Научните полиња на историската лингвистика се:
Конзервативна, иновативна и архаична промена
Термините конзервативна и иновативна често се користат во историската лингвистика за да се одликува степенот на промените кои се одвиваат во еден јазик или дијалект спореден со некоја поврзана јазична варијанта. Конзервативната промена означува мал степен на промена одошто иновативната. Некоја конзервативна варијанта (на јазик или дијалект) која зачувала одлики кои биле одамна исчезнати од поширока употреба се сметаат за архаични.
Ричард Трети (драма)
Ричард Трети е историска драма од Вилијам Шекспир, која се верува дека е напишана околу 1591, која го опишува макијавелското воздигнување до моќ и краткото владеење на Ричард Трети од Англија. Драмата е групирана во истoриските драми во Првото фолио и најчесто е класифицирана како таква. Понекогаш, како во кварто изданието, драмата е именувана како трагедија. Првата тетралогија на Шекспир (која ја содржи Хенри Шести делови 1 – 3) завршува со „Ричард Трети“. Се смета дека е една од најдобрите драми на Шекспир.
По „Хамлет“, „Ричард Трети“ е најдолга драма во опусот на Шекспир и е најдолга во Првото фолио каде што верзијата на „Хамлет“ е пократка наспроти онаа во квартото. Драмата ретко се изведува целосна. Честопати некои периферни ликови се целосно отстранети. Во такви случаи за да има некаква врска помеѓу ликовите, честопати се измислува или додава нов текст. Друго објаснување за кратењето е тоа што Шекспир сфатил дека неговата публика е запознаена со драмите за Хенри Шести, и честопати правел индиректни наводи на настани во нив, како убиството на Хенри Шести од страна на Ричард или на победата врз кралицата Маргарита.
Лица
за Глостер
Сиже
Драмата започнува со Ричард како го опишува крунисувањето на неговиот брат, кралот Едвард Четврти од Англија, најстар син на починатиот Ричард, војвода од Јорк.
Овој говор ја открива љубомората и амбицијата на Ричард, додека неговиот брат успешно владее со земјата. Ричард е грд грбавко кој е „некултурно подгазен“, „деформиран и прерано роден“ и кој не може да се „перчи пред блудна нимфа.“ Тој одговара на болката од својата состојба со мислата на отфрлените: „Решив ништожник да станам / развратов денешен безделничав да го мразам“. Ричард прави заговор против својот брат Кларенс, кој е пред него во ред за престолот, за да го затвори во Кулата на Лондон, преку некое пророштво кое му го протолкувал на кралот; дека „ Џ некој породот ќе му го лиши“, а тоа Џ се однесува на Џорџ од Кларенс.
Следно, Ричард и се додворува на „Лејди Ана“ – Ана Невил, вдовица на ланкастриецот Едвард од Вестминстер, Принц од Велс. Ричард признава пред публиката:
И покрај омразата во почетокот, лејди Ана е освоена од неговите угоди за љубовта и покајанијата и се сложува да се омажи за него. Кога таа ќе излезе, Ричард слави за тоа што ја освоил и покрај тоа што тој и направил, и  на публиката и вели дека, откако ќе си ја заврши својата цел, тој ќе ја откачи.
IC 647
IC 647 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 13 октомври 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 647 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. IC 647 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 31 м 3,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 58' 25". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 647 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 88275.
Кобната 1071
Византиското царство во 1071 година претрпело два жестоки внатрешни судири, кои наеднаш биле неосетливи но подоцна се пресметиле како еден од главните фактори за пропаста на царството.
Ричард Трети (драма)
Атмосферата во судот е затруена: одбраните благородници не се во слога со роднините на кралицата Елизабета, кои се на повисок ранг. Непријатност која е поттурната од махинацијата на Ричард. Кралицата Маргарита, вдовица на Хенри Шести, се враќа јавно да ја одбие протерата и да ги предупреди благородниците за Ричард. Кралицата Маргарита го проколнува Ричард и останатите присутни. Благородниците кои се јоркци веднаш се обединуваат против последниот ланкастриец, а предупредувањето никој не го зема за сериозно.
Кобната 1071
Паѓање на Бари во 1071
Во средината на 11 век, норманите го освоиле јужниот дел од Византиска Италија. Во април исто така бил освоен и Бари, со кое Византија ги изгубила и последните траги од Апенинскиот Полуостров, а норманите им дале до знаење на Византија дека нивните походи овде не завршуваат.
Ричард Трети (драма)
Ричард наредува на двајца убијци да го убијат Кларенс во кулата. Во меѓувреме, Кларенс го прераскажува сонот што го сонил на чуварот. Во сонот имало екстремно сликовит јазик опишувајќи го Кларенс како паѓа од брод што било резултат на туркањето од Глостер. Под водата Кларенс гледал скелети на илјада мажи „кои биле глодани од рибите“. Исто така гледал „грумења злато, купишта бисер, камења бесценети, огромни блага сите расфрлани по дното морско“. Кларенс додава дека некои скапоцени камења биле во черепите на умрените. Потоа, Кларенс си замислува како умира и е мачен од духовите на својот дедо (Варвик, таткото на Ана) и шура (Едвард, поранешен маж на Ана).
Кобната 1071
Паѓање на Манцикерт
Битката кај Манцикерет се случила на 26 август 1071 година од страна на византиската војска, предводена од цар Роман IV Диоген (1068-1071) и турските селџуци, предводени од султанот Апл Арслан. Битката се водела на територијата помеѓу градот Манцикерет и езерото Ван. Битката завршила со заробувањето на царот Роман IV Диоген и катастрофалниот пораз на Византија.
Византија по 1071 година
Овие два политички удари во Византија довеле до започнување на еден вид граѓанска војна во Византија, кое подоцна доведе и до пропаѓање на империјата.
Ричард Трети (драма)
Откако Кларенс ќе заспие, Брекенбури, поручник во Кулата на Лондон, влегува и воочува дека нема некоја разлика во имињата на принцовите и обичните луѓе туку само „надворешната слава“, што значи дека имаат „внатрешни грижи“ без разлика дали се богати или сиромашни. Кога убијците ќе пристигнат, Брекенбери го чита налогот (издаден во името на кралот) и излегува со чуварот, кој не го прифаќа барањето на Кларенс да остане до него, и ги остава клучевите на убијците.
Кларенс се буди и се брани од убијците велејќи им дека човек нема право да ја почитува желбата за убиство на друг, затоа што има Господов закон да не се врши убиство. Убијците имплицираат дека Кларенс е дволичен затоа што „кој .... те стори тогаш слуга крвав за храбриот бујат принц Едвард да го усмртиш“? Обидувајќи се тактички да ги преубеди убијците, им вели да одат кај брат му Глостер. Тој ќе ги награди повеќе за неговиот живот отколку Едвард за неговата смрт. Еден од убијците му вели дека самиот Глостер ги пратил да го извршат крвавото дело, но Кларенс не му верува. Тој се навраќа на Ричард војводата од Јорк кој ги благословил трите сина и со победничката рака поттупнувајќи го Глостер, „потсетете го Глостер на ова и ќе видите како ќе заплаче.“ Следно, еден од убијците му објаснува дека брат му Глостер го мрази, и ги пратил во кулата да го убијат. Тогаш, едниот убиец се предава на својата совест и не сака да учествува, но другиот го прободува Кларенс и го фрла во „бочвата Малмси“. Првиот чин завршува со потребата на злосторникот да најде дупка за да го закопа Кларенс.
Наскоро, Едвард Четврти умира. Тој го именува за Заштитник својот брат Ричард, кој се подготвува за отстранување на последната пречка до своето воздигнување. Го среќава својот внук, младиот Едвард Петти, кој е на пат кон Лондон за своето крунисување придружен од роднините на вдовицата на Едвард (Лорд Риверс, Лорд Греј и Сер Томас Вон). Нив ги апси Ричард и ги обезглавува, а потоа разговара со принцот и неговиот помлад брат, Војводата од Јорк. Принцовите лесно го надмудруваат Ричард и ја сфаќаат неговата игра со зборови. Ричард е нервозен поради нив и што претставуваат потенцијална закана. Младиот принц и неговиот брат се наговорени (од Ричард) подолго да престојуваат во Кулата на Лондон. Принцот и неговиот брат Војводата од Јорк докажуваат дека се високоинтелигентни и харизматични лица, храбро надмудрувајќи и отворено исмевајќи го Ричард.
Придружен од својот роднина Бакингам, Ричард отпочнува кампања за да се претстави како вистински наследник на престолот преправајќи се дека е скромен, побожен без никакви претензии кон совршенство. Лорд Хестингс, кој е против издигнувањето на Ричард, е уапсен и погубен по измислени тужби. Заедно, Ричард и Бакингам, помогнати од Ретклиф и Лавел, шират гласини дека синовите на Едвард се незаконски и затоа немаат право на престолот. Другите лордови се наговорени кон прифаќање на Ричард како крал, без разлика на опстанокот на неговите внуци (принцовите во кулата).
Ричард го замолува Бакингам да ја обезбеди смртта на принцовите, но Бакингам се двоуми. Тогаш, Ричард го регрутира Џејмс Тирел кој ги убива двете деца. Кога Ричард не му ја дава ветената земја на Бакингам, тој се свртува против него и оди од страната на Хенри, грофот од Ричмонд кој е моментално протеран. Ричард се загледува во внука си, принцезата Елизабета и ја труе Лејди Ана за да биде слободен да и се додворува на принцезата. Кога кралицата Маргарита пристигнува, војвотката од Јорк и кралицата Елизабета ја жалат смртта на принцовите. Како што беше предвидено, кралицата Елизабета бара помош во колнењето од кралицата Маргарита. Подоцна, војвотката ја употребува оваа лекција и пред да замине го проколнува својот единствен син. Ричард се обидува со своето преправање да влези во „љубовното гнездо“на принцезта Елизабета, но нејзината мајка не е прелажана од неговата елоквенција и дури и успева да го измами и задржи.
Со текот на времето, параноичниот Ричард ја губи популарноста што ја имаше. Наскоро тој се соочува со побуна, прво предводена од Бакингам, а потоа од освојувачки настроениот Ричмонд. Бакингам е фатен и погубен. И двете страни се среќаваат за финална битка кај полето Босфор. Важно за битката е тоа што Ричард во сонот пред битката е посетен од духовите на своите жртви кои му велат „Очајувај и умри!“ Тој се буди извикувајќи „Исус“ да му помогне и полека сфакајќи дека е сам на светот, и не може да се сожали дури и самиот.
Во битката на полето Босфор, лорд Стенли (кој е полутатко на Ричмонд) и неговите следбеници ја напуштаат страната на Ричард, поради што Ричард бара погубување на Џорџ Стенли, синот на Лорд Стенли. Ова не се случува бидејќи битката е во полн замав, а Ричард е оставен во голема неповолност. Набрзо во екот на битката Ричард останува без коњ и извикува „Коњ! Коњ! Кралството за коњ!“ Во финалниот двобој, Ричмонд го убива Ричард. Веднаш потоа Ричмонд застанува на престолот како Хенри Седми и се жени со принцезата Елизабета од фамилијата Јорк.
Датум и текст
Се верува дека „Ричард Трети“ е една од пораните драми на Шекспир, проследена само со трите дела на „Хенри Шести“ и неколку комедии.Се верува дека е напишана во 1591. Иако, на 20 октомври 1597, драмата „Ричард Трети“е внесена во регистарот на издавачката компанијаод страна на продавачот на книги Ендру Вајс кој го објавил првото кварто подоцна во истата година, се смета дека „Едвард Втори“ од Кристофер Марло која не била напишана подоцна од 1592 (Марло умрел во 1593) била напишана под влијание на „Ричард Трети“. Следело второ кварто во 1598 испечатено од Томас Крид за Ендру Вајс. Третото кварто се појавило во 1602, четвртото во 1605, петтото во 1612 и шестото во 1622. Во 1623 следува верзијата на првото фолио.
Комични елементи
Во драмата има избегнување на демонстрации на физичко насилство. Само Кларенс и Ричард Трети умираат на сцената, додека останатите (двајцата принца, Хастингс, Греј, Вон, Риверс, Ана, Бакингам и кралот Едвард) си го среќаваат крајот надвор од сцената. И покрај непријателската природа на главниот лик и темниот тек на приказната Шекспир внесува комичен материјал во дејствието, како што и прави со повеќето трагедии. Хуморот најмногу расте со двојноста на тоа како го знаат ликот на Ричард и како Ричард се обидува да изгледа.
Список на државни водачи во 624 година
Ова е список на државни водачи во 24 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Петар Чардинин
Пјотр Иванович Чардинин (Пётр Иванович Чардынин, - 14 август 1934)  бил руски и советски филмски режисер, сценарист и глумец. Пјотр Чардинин, еден од пионерите на филмската индустрија во Руската Империја, режираl над сто неми филмови за време на неговата кариера.
Викиманија
Викиманија (Wikimania) — меѓународен собир за корисниците и уредниците на вики-проектите на Фондацијата Викимедија (како што е Википедија и другите збратимени проекти). Тематиката на презентациите и дискусиите се проектите на Викимедија, други викија, програмска опрема со отворен код, слободно знаење и слободни содржини, како и различните општествени и технички аспекти што се однесуваат на овие теми.
Метаморфози (Овидиј)
Навидум еден вид на епопеја, поемата пркоси на простата родова класификација преку употребата на различни теми и тонови. Овидиј се инспирирал од родот на поезија за метаморфоза, а некои од Метаморфозите произлегуваат од претходно толкување на истите митови; сепак, тој значително се има оддалечено од сите негови модели.
Едно од највлијателните дела во западната култура, Метаморфозите служеле како инспирација на автори како Данте Алигиери, Џовани Бокачо, Џефри Чосер и Вилијам Шекспир. Бројни епизоди од поемата се прикажани во признати дела на вајарството, сликарството и музиката. Иако интересот за Овидиј исчезнал по ренесансата, повторно се појавило внимание на неговата работа кон крајот на 20 век. Денес Метаморфозите продолжуваат да инспирираат и да се раскажуваат преку разни медиуми.
Национална музичка академија (Софија)
Националната музичка академија „Професор Панчо Владигеров“ позната како Бугарска државна конзерваторија е државен факултет кој се наоѓа во Софија, Бугарија.
Атланта
Атланта (Atlanta) е главниот град на американската држава Џорџија. Според статистичките податоци од 2007 година, Атланта има 519 145 жители, што ја прави најголем град во Џорџија, и 33. најголем град во САД. Градот е познат по прекарот „Хотланта“ (Hotlanta) кој претставува кованица од зборовите Hot (жешка) и Atlanta.
Национална музичка академија (Софија)
Академијата била основана со кралски декрет № 145, објавен во „Службен весник“ од 21 јули 1921 година. Подоцна се нарекувала Бугарска државна конзерваторија а денешното име го добила на 2 март 1995 година.
Академијата е сместена во две наставни згради. На академијата се изучува 30 специјалности кои се поделени на три факултети.
Горења Каномља
Горења Каномља (словенечки: Gorenja Kanomlja) — населба во Општина Идрија во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Меѓународна единица
Меѓународна единица (скрат. МЕ или IU, од англ. International Unit) е мерна единица во фармакологијата со која се изразува количеството на дадена супстанција, според биолошката активност или ефектот. Се користи за количинско претставување на витаминиуте, хормоните, извесни лекарства, вакцини, крвни производи и слични биолошки активни супстанции.
Многу биолошки агенси постојат во разни облици и препарати (на пр. витаминот А во облик на ретинол или бета-каротин). Меѓународната единица има за цел да овозможи нивна споредба, така што разните облици и препарати со ист ефект содржат ист број на меѓународни единици. To do so, Стручниот комитет за биолошка стандардизација на Светската здравствена организација утврдува еталонски препарат на аентот, произволно го задава бројот на меѓународни единици во тој препарат, и пропишува биолошка постапка за споредување на другите препарати на истиот агенс со еталонскиот. Бидејќи бројот на меѓународни единици во секоја нова супстанција е произволен, не може да постои еквиваленција помеѓу износот на МЕ кај разни биолошки агенси. На пример, 1 МЕ на витаминот Е не може да се поистовети со 1 МЕ на витаминот A на ниеден начин, заклучно со масата и делотворноста.
Масени еквиваленти на 1 МЕ
Кај некои супстанции подоцна се утврдува точен масен еквивалент на МЕ. Во таквите случаи, поранешната маса по МЕ за таа супстанција официјално се отфрла во полза на новоутврдената маса. Бројката на единиците честопати останува во употреба.
Затвор Анемас
Затворот Анемас е голема византиска зграда во ѕидините кај Влахерна, во Истанбул, Турција.
Објектот е познат според Михаил Анемас, византиски генерал кој бил првиот човек кој бил затворен во затворот по неуспешниот бунт против Алексеј I Комнин. Во последните години од империјата, во овој затвор биле затворени најмалку шест византиски императори како Исак Ангел кој бил ослепен а подоцна убиен. Објектот се наоѓа во предградието на Влахерна и истиот бил граден во времето на Михаил Комнин врз ѕидините на Ираклиј I (610-641).
Надворешниот дел е висок 23 метри. Надворешно градбата се состои од две правоаголни кули поврзани со еден заеднички ѕид. Една од кулите денеска е позната како кула на Исак Ангел изградена во 1188 година. На фасадата од кулата и денеска можат да се видат два вградени крста.
ФК Слога (Горни Подлог)
ФК Слога 2012 е македонски фудбалски клуб од селото Горни Подлог, Општина Кочани. Клубот се натпреварува во Општинска Фудбалска Лига Кочани.
Историја
Фудбалскиот клуб е создаден во 1947 година, под име ”ФК Слога Подлог”, како заеднички клуб на селата Горни и Долни Подлог. Клубот има свој стадион. Најголемиот успех клубот го постигнал во сезона 1994/95, кога играл во втората лига. Од 2012 година клубот го носи името ФК Слога 2012 и игра во Општинската лига Кочани
Владо Митревски
Владо Блажов Митревски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Потекнувал од сиромашно селско семејство. Се занимавал со земјоделство. Есента 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада со која учествувал во завршните операции за ослободување на Македонија, како и во акциите за ликвидирање на заостанатите балистички банди. Од големите воени напори се разболел. Бил ослободен од единицата, но не успеал да ја преброди болеста. Бргу по демобилизриањето починал во родното место.
Список на државни водачи во 1375 година
Ова е список на државни водачи во 375 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
ПУ „Даме Груев“ - Карамани
Основно училиште „Даме Груев“ (официјално: Подрачно основно училиште „Даме Груев“ - Карамани; скратено: ПОУ „Даме Груев“) — подрачно основно училиште во селото Карамани, составен дел на истоименото училиште во Битола.
Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Даме Груев.
Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
NGC 6953
NGC 6953 — астеризам во соѕвездието Кефеј, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 14 септември 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Други поделби
Проучување на NGC 6953 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 32; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4258. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 546.
IC 648
IC 648 — галаксија во соѕвездието Еридан, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 648 се споменува и како NPM1G -12.0161.
Откривање
Објектот е откриен на 13 октомври 1891 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 648 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. IC 648 има привидни димензии од 0,6' х 0,4'.
Други поделби
Проучување на IC 648 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 954841.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Србија и Црна Гора на Олимписките игри
Поранешната државна заедница Србија и Црна Гора се натпреварувала на Олимписките игри 6 пати во периодот меѓу 1996 и 2006 година, Кога се распаднала заедницата меѓу Црна Гора и Србија кога тие се прогласиле за независни држави.
Историја
Југославија била претставена на сите Летни олимписки игри од 1920–1988 година, и на сите Зимски олимписки игри во периодот меѓу 1924–1988 година. Поради распадот на Југославија во 1991 и 1992 година, се смениле олимписките учесници. Новите независни држави Хрватска и Словенија испратиле свои нови сопствени делегации на зимските игри во 1992 година, при што Југославија била претставена од спортистите на Босна и Херцеговина, Македонија, Црна Гора и Србија. Ова се последните игри на кои настапила Социјалистичка Федеративна Република Југославија.
Федерална Република Југославија била воспоставена во април 1992 година, која се состоела од Црна Гора и Република Србија. Сепак, резолуцијата 757 од Советот за безбедност при Обединетите нации (усвоена на 30 мај 1992 година) со која се повикува државите: "Да ги преземат потребните чекори за да се спречи учеството на спортски настани на нивните територии на лица и групи претставници на Федерална Република Југославија"
- Параграф 8(b)
Екипа од 52 спортисти се натпреварувале на поединечни настани, при што освоиле три медали во стрелаштво. Забраната за екипно учество значела дека екипите на машката ватерполо репрезентација, женската кошаркарска репрезентација, и машката и женската ракометна репрезентација не можеле да се натпреваруваат, и покрај тоа што се квалификувале за игрите.
Наметнатите санкции на ФР Југославија значеле дека спортистите не можеле да се натпреваруваат дури под олимпиското знаме на зимските игри во 1994 во Лилихамер. Санкциите биле отстранети за следните Олимписки игри.
На Летните олимписки игри во 1996 година во Атланта, Џорџија, екипата била означена како Југославија, користејќи го истиот МОК код (YUG) како и поранешната Социјалистичка федеративна Република Југославија на претходните игри во 1988 година, и покрај фактот што ФР Југославија не била признаена како наследник на СФРЈ. Екипата од 68 спортисти се натпреварувала во 13 спортови и освоиле четири медали. Во Сиднеј за време на летните игри во 2000, југословенската екипа се состоела од 111 спортисти кои се натпреварувале во 14 спортски настани и освоиле три медали.
По референдумот за независност на Црна Гора во 2006 година, државната заедница била растурена и секоја држава си ја прогласила својата независност. Олимпискиот комитет на Србија бил наследни на НОК на Србија и Црна Гора во јуни 2006, со согласност од советот на Олимпискиот комитет на Србија и Црна Гора. Новоформираниот Црногорскиот олимписки комитетбил признаен од страна на МОК во јули 2007 година. На Летните олимписки игри 2008 година во Пекинг Србија се вратила на Олимписките игри по 96 години под името Србија, додека пак Црна Гора за првпат зела учуество како независна држава.
Медалисти
Овој список ги вклучува сите натпреварувачи ки освоиле олимписки медали за Србија и Црна Гора, додека се натпреварувале како ФР Југославија (YUG) во 1996 и 2000 година, и Србија и Црна Гора (SCG) во 2004 година.
Список на државни водачи во 625 година
Ова е список на државни водачи во 25 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Бајловце
Родови
Бајловце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
Иселеништво
Бајловце нема многу добри услови за живот, и затоа од него се иселувало населението. Машкото население најпрво одело на печалба во Скопје и Куманово, а потоа го повлекувало и семејството со себе. Па така од Бајловце има огромен број на иселено население во Скопје (200 семејства) и во Куманово (100 семејства).
Има и други постари иселеници во некои кумановски и скопски села. Орманци иселени се во селото Пелинце. Тодоровци иселени се во селото Карловце. Пирајци иселени се во селото Пузајка. Трајановци иселени се во селото Дељадровци.
Жозеф Мари Жакар
Жосиф Мари Жакар (Joseph-Marie Jacquard, 1752 — 1834) бил француски пронаоѓач. Во 1801 година јавно го покажал својот автоматски Разбој за ткаење со револуционерни технолошки елементи. Овој негов пронајдок е прогласен за јавно добро во 1806 година, и Жакард бил награден со доживотна пензија и посебни привилегии. Неговите бушени картички ги адаптирал Чарлс Бебиџ, користејќи ги и за својата аналитичка машина. Технологијата на разбојот на Жакар била основа на вториот модерен автоматски разбој и претходник на современиот компјутер.
Ригатони
Ригатони се вид на тестенини во форма на цевка со различни должини и дијаметри кои потекнуваат од Италија. Тие се поголеми од пена и зити, понекогаш малку заоблени, но не толку закривени како макароните со лактот. Ригатоните карактеристично имаат гребени формирани по должина, понекогаш спирално ја опкружуваат цевката, а за разлика од пената, краевите на ригатоните наместо дијагонално се исечени четвртно (нормално) на ѕидовите на цевката.
Зборот Ригатони потекнува од италијанскиот збор rigato (ригатон е зголемен, а ригатони е множина), што значи „гребенест“ или „граничен“ и е поврзан со кујната на јужна и централна Италија. Ригатонцините се помала верзија, блиску до големината на пените. Нивното име ја зема деминутивната наставка -ino (множина -ini) што ја означува нивната релативна големина. Ригатони се особено омилена форма на тестенини на југот на Италија, особено на Сицилија. Неговите истоимени гребени прават подобри лепливи површини за сосови и рендано сирење отколку мазни тестенини како зити.
Болмен
Болмен — езеро во Смоланд, Шведска. Со површина од 184 км² и со максимална длабочина од 37 м, снабдува значителен дел од Скане со свежа вода со помош на тунел долг 82 км, Воден тунел Болмен, изграден во 1970-тите и 80-тите години. Болмен се наоѓа во срцето на Финведен, едно од малите земји на денешен Смоланд. Тоа е десетто по големина езеро во Шведска.
Содржи 365 острови, од кои најголем е Болмс, кој историски бил место за состаноци на локалното собрание.
Гравитино
Во теориите за супергравитацијата заедно со општата релативност и суперсиметријата, гравитино  е баждарен фермион суперсиметричен партнер на претпоставената честичка гравитон. Се претпоставува дека е кандидат за честичка дел од темната материја.
Ако постои, тоа е фермион на спин 3/2 и затоа ја следи равенката Рарита-Швингер. Гравитиновото поле е конвенционално напишано како ψμα со μ = 0, 1, 2, 3 со четири векторски индекс и α = 1, 2 спинорски индекс. За μ = 0, ќе се добијат негативни норми, како кај секоја безмазна честичка на спин 1 или повисока. Овие режими се нефизични, а за конзистентноста мора да има симетрична мерка која ги откажува овие модови: δψμα = ∂μεα, каде што εα (x) е спинорна функција на spacetime. Оваа мерен симетрија е локална суперсиметриска трансформација, а теоријата што произлегува е супергравитацијата.
Така, гравитино е фермион посредувачки супергравитациски интеракции, исто како што фотонот е посредувачки електромагнетизам, а гравитонот е веројатно посредувачка гравитација. Секогаш кога supersymmetry е скршен во supergravity теории, таа се стекнува со маса која е определена од скалата на која суперсиметрија е скршен. Ова варира во голема мера помеѓу различните модели на кршење на суперсиметријата, но ако суперсиметријата е да го реши проблемот со хиерархијата на Стандардниот модел, гравитиното не може да биде помасиво од околу 1 TeV / c2.
Гравитино космолошки проблем
Ако gravitino навистина има маса од редот на TeV, тогаш тоа создава проблем во стандардниот модел на космологија, барем наивно.
Една опција е дека гравитиното е стабилно. Ова би било случај ако гравитино е најлесната суперсиметрична честичка и R-паритет е конзервиран (или речиси така). Во овој случај гравитино е кандидат за темна материја; како такви гравитини ќе бидат создадени во многу раниот универзум. Сепак, може да се пресмета густината на гравитините и се покажува дека е многу повисока од забележаната густина на темната материја.
Другата опција е дека гравитиното е нестабилно. Така, гравитините споменати погоре ќе се распаѓаат и нема да придонесат за забележаната густина на темната материја. Сепак, бидејќи тие се распаѓаат само преку гравитациони интеракции, нивниот животен век ќе биде многу долг, од редоследот на Mpl2 / m3 во природни единици, каде што Mpl е масата на Планк и m е масата на гравитино. За гравитиновата маса од редот на ТеВ ова би било 105 с, многу подоцна од ерата на нуклеосинтезата. Најмалку еден можен канал на распаѓање мора да содржи или фотон, обвинет лептон или мезон, од кои секоја би била енергична за уништување на јадро доколку го погоди. Може да се покаже дека во распаѓањето ќе се создадат доволно такви енергетски честички, за да се уништат речиси сите јадра создадени во ерата на нуклеосинтезата, за разлика од набљудувањата. Всушност, во таков случај универзумот би бил направен само од водород, и формирањето ѕвезди најверојатно би било невозможно.
Едно можно решение за проблемот на космолошки гравитино е модел на сплит суперсиметрија, каде што гравитиновата маса е многу повисока од TeV скалата, но други фермионски суперсиметриски партнери на честички на стандардниот модел веќе се појавуваат на оваа скала.
Друго решение е дека R-паритетот е малку повреден, а гравитиното е најлесниот суперсиметричен честички. Ова предизвикува скоро сите суперсиметрични честички во раниот Универзум да се распаѓаат во честички на стандардниот модел преку R-паритет што ги прекршуваат интеракциите многу пред синтезата на примордијалните јадра; мала фракција, сепак, се распаѓа во гравитините, чиј полуживот е наредби со големина поголем од возраста на Универзумот, поради супресијата на стапката на распаѓање со скалата Планк и малите спојки за кршење на R-паритет.
Јужна Србија
Јужна Србија го означува јужниот дел на Србија, а со текот на времето поимот го менувал значењето. Во првата половина на 20 век терминот се употребуваше за означување на просторот на денешна Република Македонија, односно просторот на Вардарска Бановина (кој ја опфаќал скоро истата територија).
Србите го употребуваа овој термин во својата пропаганда и во историска конотација поради тоа што во времето на Стефан Милутин, Стефан Дечански и Стефан Душан (1284 - 1355), Немањичите владеат со областа Македонија.
Од територијалната реорганизација по Втората светска војна, овој термин активно не се употребува, поради тоа што од тогаш поголемиот дел на јужниот дел на Србија го опфаќа Косово и Метохија, додека преостанатиот дел географски се нарекува југоисточна Србија.
Невежис
Невежис (Nevėžis) — шеста најдолга река во Литванија и една од главните притоки на реката Неман. Нејзината должина изнесува 209 километри и тече само во рамките на Литванија. Претставува втора најдолга река во Литванија, по Швентоји, која тече само во рамките на нејзините граници. Нејзиниот извор е во општината Аникшчијај и реката најпрвин тече кон северозапад, но по градот Паневежис свртува на југозапад и го поминува Кедајнијај, се влева во Неман западно од Каунас близу Раудондварис.
Име
Постои раширено недоразбирање дека името „Невежис“ означува „река без ракови“, бидејќи „вежис“ на литвански означува „рак“, а „не“ има исто значење како во македонскиот. Всушност, Невежис е позната по својата разновидност на фауната, која ги вклучува и раковите. Името етимолошки доаѓа од санскрит, односно зборот „вах“ означува виење. Негацијата „не-“ била додадена бидејќи реката е многу бавна и без турбуленции. Името е логично, бидејќи Невежис има најниска височинска разлика помеѓу реките во Литванија и прави многу меандри.
Природна средина
Во 1992 година бил созаден паркот Крекенава со цел зачувување на екосистемот во средниот тек на Невежис и околината покрај реката. Паркот е уникатен бидејќи во него се наоѓа европскиот бизон, за кој се прават напори за негово зачувување од исчезнување.
И покрај двата водни канали, Невежис станува многу плитка во текот на сувите лета. Вообичаено е длабока помеѓу 4 и 9 метри. Во поново време, бројот рибите бел амур бил зголемен со цел контрола на водната трева. Невежис, поради ниското ниво на вода, бавниот тек и влијанието на ѓубривата од земјоделството, станува подлога за многу трева. Се надевало дека со пуштањето на рибите во реката ќе се забави процесот. Критиките биле дека рибата нема да преживее во релативно студената клима. Меѓутоа, локалните рибари сè уште фаќаат ваква риба дури и по неколку години откако е пуштена.
Канали
Невежис е поврзана со две други големи реки со канали. Со цел намалување на поплавите на реката Левуо, бил ископан каналот Санжиле во 1930 година. Нацрт да се поврзат овие реки бил првпат напишан во 1797 година. Местоположбата била многу погодна: пред околу 9000 години, Невежис била притока на Левуо. Земјата помеѓу реките била ниска и имала мала рекичка Санжиле која служела како основа за новиот канал. Во век, делтата Неман припаѓала на Германците. Ова било пречка во трговијата. Руското царство барало начини за насочување бродови од Неман директно во пристаништето во Рига. Планот бил напуштен поради недоволно средства. Идејата повторно била разгледана во 1914 година, подготовките за изградбата започнале, но биле прекинати од Првата светска војна. По добивањето на изворот на Левуо, поројни дождови предизвикувале поплави во дваесетина села. Било одлучено да се ископа канал во должина од 8 километри. Во 1961-1963 година бил ископан втор канал кој го поврзува Невежис со реката Швентоји. Бил долг 12 километри. Постои пумпна станица близу Каварскас за да го снабдува каналот со вода.
Опсада на Антиохија
Опсадата на Антиохија траела во периодот на Првата крстоносна војна од 1097 и 1098 година. Првата опсада била од страна на крстоносците. Градот бил веќе девет години во рацете на турските селџуци. Таа траела во периодот од 21 октомври 1097 до 3 јуни 1098 година. Со оваа опсада, крстоносците долго време не можеле да го заземат градот, а истовремено започнало да се намалува и н нвната храна. Пред само четири дена пред да дојде огромната муслиманска војска, крстоносците сепак успеале да го заземат градот. Во Антиохија настанала пљачка, сите Турци биле погубени. Втората опсада пак била преземена од страна на турските селџуци против крстоносците, кога повторно паднал градот во рацете на турските селџуци. Таа траела во периодот од 7 јуни до 28 јуни 1098 година. Со зазимањето на градот, муслиманите престигнале многу брзо пред портите на Антиохија. Крстоносците се нашле во безизлезна ситуација. Не било пронајдено и наводното Свето копје. По голема битка, градот бил повторно преземан од страна на муслиманите.