cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Папируси од Абусир
Историја
Покрај обемните ископувања во пирамидалната областна Абусир, спроведени од Чешкиот институт за египтологија на Универзитетот Чарлс од 1970-ти години, Институтот за египтологија на Универзитетот Васеда започнаl со ископувања на ова место во септември 1990 година.
Сите мои синови (драма)
Сите мои синови (англиски: All my sons) - драма на американскиот писател Артур Милер од 1947 година. Авторот му ја посветил драмата на познатиот режисер Елија Казан.
Ликови
Во драмата се појавуваат следниве лица:
Содржина
Драмата се состои од три чина, а дејството се одвива во дворот зад куќата на семејството Келер, во некој провинциски американски град, еден августовски ден, 1947 година.
Прв чин
Џо Келер ужива во својот двор, во друштвото на своите соседи и чека да се разбудат неговата сопруга и синот Крис. Во нивниот дом штотуку пристигнала Ен Дивер, поранешната девојка на Лари, постариот син на Келер и ќерка на поранешниот деловен ортак на Џим. Лари погинал во Втората светска војна, но неговата мајка Кејт сè уште се надева и верува дека еден ден ќе ѝ се врати Лари. Претходната ноќ имало невреме кое го скршило дрвото во дворот, посадено во спомен на Лари. Крис му соопштува на својот татко дека тој ја поканил Ен со намера да ја побара за жена. Притоа, и Крис и Џим се вознемирени од помислата како ќе реагира Кејт, за која знаат дека ќе се спротивстави на таа идеја. Кога се појавува Ен во дворот, сите се воодушевени од нејзината убавина. Кејт се обидува да ја натера Ен да признае дека не го заборавила Лари, но Ен отворено ѝ ја кажува вистината. Присутните ја прашуваат за нејзиниот татко, кој е в затвор поради испораката на неисправни авионски делови за време на Втората светска војна, поради што погинале 21 пилот. Крис собира храброст и ја бара Ен за жена, а таа му признава дека цело време го чекала тој миг. Наеднаш се јавува Џорџ, братот на Ен, кој ѝ кажува дека веднаш доаѓа да ја земе со себе, откако претходно го посетил татко си во затворот.
Втор чин
Кога пристигнува Џорџ, веднаш се јавува нервоза кај сите. Џорџ ја наговара Ен да не се мажи за Крис и ѝ кажува дека нивниот татко е неправедно осуден, односно дека вистинскиот виновник за загинатите пилоти е Џо Келер. Кејт отворено му се спротивставува на синот, забранувајќи му да се ожени со Ен. На почетокот, Крис застанува во одбрана на својот татко, но постепено почнува да се сомнева во неговата невиност, а Џо Келер почнува да се брани, но најпосле го признава злосторството. Налутениот Крис заминува некаде.
Трет чин
Во два часот по полноќ, сите го бараат Крис, загрижени да не му се случила несреќа. Кејт бара од својот сопруг да го признае злосторството и да оди в затвор, зашто само така ќе се смири Крис. Најпосле, Крис се враќа дома, а Ен им го покажува последното писмо на Лари, во кое тој ѝ напишал дека решил да се убие откако дознал дека пилотите погинале поради неисправните делови испорачани од фабриката на неговиот татко. Обвинет од сите и со нагризена совест, Џо Келер оди во куќата и се убива.
Осврт кон делото
„Сите мои синови“ е најуспешната драма на Милер. За првпат таа била прикажана во Њујорк, во 1947 година, по што доживеала над 300 изведби. Потоа, таа била прикажувана и во другите американски градови, а голем успех постигнала и на сцените во Европа. Истовремено, ова дело ја добило наградата на Друштвото на американските критичари за најдобра американска драма. Во драмата „Сите мои синови“, Милер ги разобличува алчните американски фабриканти, луѓе без совест кои во трката за добивка дури се подготвени да ги жртвуваат туѓите животи, а потоа вината ја префрлаат врз другите. Целата тежина на неговото злосторство се дознава кога се открива дека тој е виновникот за смртта на својот син, кој се убил од срам поради валканите дејствија на татко си. Во драмата, дејството е мајсторски оформено, дијалогот тече неусилено, а сите конфликти се градат економично во ограничениот простор. Драмата ја сочинуваат повеќе составки, од литературната основа до сценската изведба, а може да се чита и како привлечно четиво. „Сите мои синови“ е образец на добра идеја и на осмислена композиција. Во идејна смисла, Милер покажува вистински патриотизам и длабоко третирање на човековите чувства, на жртвата и на трагиката. Драмата покажува како војната ги поместува луѓето и какви последици предизвикува алчноста по богатството. Како осведочен хуманост, прогресивна личност и човек со вистински вредности, во ова дело Милер одбира тема и мотив кои ги откриваатнајслоевитите проблеми и дилеми кај луѓето.
Изданија на македонски јазик
Во 1983 година, делото било објавено на македонски јазик од страна на издавачката куќа „Наша книга“. Преводот од англиски јазик го направила Мила Гулеска, ликовно-графичкото уредување е дело на Томислав Филипов, а коректурата ја извршиле Спасија Бурековиќ и Благородна Билбиловска. На крајот од книгата се наоѓа поговор кон делото, напишан од Нада Момировска. Книгата има 89 страници, со обем од 20 сантиметри. Таа е каталогизирана во НУБ „Климент Охридски“ - Скопје, но без меѓународната ознака ISBN. Книгата е испечатена во печатницата „Киро Дандаро“ во Битола, во тираж од 5.000 примероци.
Боро Петрушевски
Боро Петрушевски-Папучар (  ―  во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија, македонски комунист и учесник во НОВ. Заедно со Лазо Колевски, Петрушевски е првиот кој на 8 септември 1941 година убил непријателски војник по окупацијата на Македонија во Втората светска војна. На 20 декември 1951 е прогласен за народен херој на Југославија.
Рани години
Боро Петрушевски е роден во сиромашно земјоделско семејство на Апостол Петрушевски во Куманово. Многу мал се соочил со суровата судбина која наместо во училишните клупи го однела во папучарскиот дуќан. Дење работел во слаткарница, а ноќите ги поминувал во умножување на партиски пропаганден материјал во својот стан.
Во НОБ
Во пролетта 1942 година Петрушевски се приклучува на Велешкиот партизански одред „Димитар Влахов“, а потоа кон крајот на 1942 година на Вториот скопски партизански одред каде е политички комесар на чета. Во 1943 година е борец во Шарпланинскиот партизански одред. Бил многу ценет меѓу партизаните и населението, бидејќи знаел да развие широка политичка и мобилизаторска активност.
Во април 1943 Боро добил задача да воспостави врска со партизанската организација во Скопска Црна Гора. Но, на патот кај селото Горанце, близу Качаник, загинува во непријателска заседа на Албанските балистички банди.
Во негова чест, едно средно училиште во Скопје го носи неговото име.
Бен Кинг (велосипедист)
Бенџамин „Бен“ Кинг (Benjamin "Ben" King; р. ) — американски професионален друмски велосипедист, кој вози за. Кинг станал професионалец во 2008 година.
Кариера
Кинг возел за континенталната екипа во 2008 година. Кинг возел со континенталната екипа во сезоните 2009 и 2010. Во септември 2010 година го освоил националното друмско првенство.
Во март 2015 година, Кинг ја освоил првата етапа на Критериум Интернасионал. Бил вклучен во почетниот состав на екипата за Вуелта а Еспања 2015.
По сезоната 2016 во која освоил етапа на Трката околу Калифорнија, во септември било потврдено дека Кинг ќе се приклучи на за 2017 година со поддршка како предводник и ментор на помладите членови за искачување во екипата.
Во мај 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2018, каде завршил на 44. место во генералниот пласман од 149 возачи.
Во август 2018 година ја освоил својата прва етапа на некоја голема трка во неговата кариера на Вуелта а Еспања и тоа го повторил со уште една победа на деветтата етапа. Ја завршил трката на 24. место.
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
Дигитална мрежа на интегрирани услуги
Дигитална мрежа на интегрирани услуги, скратено ДМИУ (Integrated Services Digital Network (ISDN)) — телекомуникациска мрежа која се темели на множество комуникациски стандарди за истовремен дигитален пренос на говор, видео, податоци и други мрежни услуги преку традиционалните кола на јавната комутирана телефонска мрежа. Првпат била дефинирана во 1988 година во црвената книга на CCITT. Пред ДМИУ, телефонскиот систем бил систем за пренос на говор со некои специјални услуги за пренос на податоци. Клучната одлика на ДМИУ е што таа ги интегрира говорот и податоците на исти линии, додавајќи му класичниот телефонски систем одлики кои претходно не биле достапни. ДМИУ стандардите дефинираат неколку вида на пристапни интерфејси, како основен пристап (BRI), примарен пристап (PRI), теснопојасен ДМИУ (N-ISDN) и широкопојасен ДМИУ (B-ISDN).
ДМИУ е телефонска мрежа со комутација на кола, која обезбедува пристап и до мрежите со комутација на пакети, дизајнирана да обезбедува дигитален пренос на говор и податоци преку телефонски бакарни жици притоа обезбедувајќи повисок квалитет на говорот во однос на аналогните телефони. Истата обезбедува врски со комутација на кола (за говор и податоци) и врски со комутација на пакети (за податоци) со чекор од 64 kbit/s. Во одредени земји, вклучувајќи ја и Македонија, најголемата примена на ДМИУ била за пристап на семрежјето, при што ДМИУ типично обезбедува максимален пропусен опсег од 128 kbit/s во двете насоки.
При видеоконференции, ДМИУ истовремено обезбедува пренос на говор, видео и текст меѓу индивидувални и групни видеоконференциски системи.
Цели на ДМИУ
Клучни цели во развојот на ДМИУ биле: •	стандардизација на системот – обезбедува универзален пристап до мрежата •	остварување на транспарентност – обезбедува корисниците да користат различни протоколи и апликации •	издвојување на функциите – обезбедува услуги со кои се остварува конкурентност •	разноликост на конфигурациите – овозможува да се оствари врска по разни видови линии •	универзално тарифирање – наплаќањето на ДМИУ услугите е стандардизирано и не зависи од природата на податоците кои се пренесуваат •	миграција – во текот на еволуцијата е обезбедена постепена транзиција од аналоген на дигитален пренос •	поддршка на мултиплексирањето – обезбедува услуги како за најголемите компании така и за претплатниците кои имаат најмали барања
Видови ДМИУ-приклучоци
„Интегрирани услуги“ се однесува на својството на ДМИУ да обезбеди најмалку две истовремени врски, која било комбинација на податоци, говор, видео и факс преку локалната јамка. Повеќе различни уреди можат да бидат поврзани на линијата и да се користат по потреба. Тоа значи дека ДМИУ линијата обезбедува поцелосно задоволување на корисничките комуникациски потреби без притоа да има потреба од повеќе аналогни телефонски линии. Поимот исто така се однесува на интегрирани комутација и пренос.
Приклучоци за основен пристап (2B + D)
Овој вид приклучок се состои од два основни канали за пренос на услуги и сигнален канал преку кој се разменуваат сигналните пораки за воспоставување, односно раскинување на врска. Основните канали се со проток од 64 kbit/s, а сигналниот од 16 kbit/s, така што вкупниот проток што го обезбедува овој приклучок е 144 kbit/s кој се испорачува под една телефонска парица. Често овој приклучок се бележи како 2B+D.
Приклучоци за примарен пристап (30B + D)
Овој вид приклучок се состои од триесет основни канали за пренос на услуги, сигнален канал преку кој се разменуваат сигналните пораки и тактен и алармен канал. Основните канали, сигналниот како и тактниот и алармниот канал се со проток од 64 kbit/s. Истите се испорачуваат преку Е1 кериер со проток од 2048 kbit/s. Често овој приклучок се означува како 30B+2D.
Интерфејсот за примарен пристап е популарен низ целиот свет особено за поврзување на куќни централи на ЈКТМ.
Сигнален канал
Сигналниот канал D ја користи сигнализацијата Q.931 за комуникација со другата страна на врската.
Дигиталната мрежа на интегрирани услуги во Македонија
Дигиталната мрежа на интегрирани услуги во Македонија претставувала надградба на постојната јавна комутирна телефонска мрежа (ЈКТМ) и истата била овозможена и реализирана со имплементацијата на дигиталните комутациски системи во средината на 1990-тите години. Првите 800 приклучоци за основен пристап и 32 приклучоци за примарен пристап се инсталирани во главната телефонска централа Центар во Скопје. Веќе следните година-две ДМИУ приклучоците се инсталирани на 30 локации во Република Македонија и капацитетот на приклучоците за основен пристап стигнува до 6.008, а на оние за примарен пристап до 208 приклучоци.
Главната примена на приклучоците за основен пристап била обезбедување на слободна телефонска линија за време на поврзаноста на интернет, како и поголеми брзини на пристап. Бројот на активните корисници растел сè до воведувањето на асиметричната дигитална претплатничка линија (АДПЛ).
Главната примена на приклучоците за примарен пристап била поврзување на куќни централи на организациите и претпријатијата.
Витна Вас
Витна Вас (словенечки: Vitna vas) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Мирко Марјановиќ
Мирко Марјановиќ (27 јули 1937 – 21 февруари 2006) бил српски политичар кој ја извршувал функцијата премиер на Србија од 1994 до 2000 година.
Биографија
Во сезоната 1955/56 играше како крило за фудбалскиот клуб ХНК Динара со седиште во Книн. Марјановиќ подоцна се преселил во Загреб каде што посетувал музичка академија која на крајот не ја завршил бидејќи се преселил да живее во Белград. Во 1960 година дипломирал на Економскиот факултет на Белград, поконкретно на отсекот за микроекономија. По дипломирањето, Марјановиќ се вратил во Книн бидејќи таму се вработил како надзорник во фабриката Твик. Оттаму, тој напредува на позицијата финансиски директор и на крајот преминува во металуршката фабрика во Зеница. Во 1973 година, тој се префрли во московската истурена станица Прогрес. До 1976 година, тој брзо напредуваше во рангот за да стане еден од директорите во Прогрес. Тој доста успешно се снајде со челичниот оддел на компанијата во Русија додека разви импресивна мрежа на влијателни пријатели и деловни партнери како Виктор Черномирдин (подоцна стана премиер на Русија) и Јуриј Брежњев, син на Леонид Брежњев. Подоцна во 1979 година, тој беше именуван за генерален директор на Прогрес, улога што ќе ја има до неговата смрт. Од 1989 до 1994 година беше претседател на извршниот одбор на ФК Партизан. Еден од неговите позабележителни потези додека беше на функцијата беше доведувањето на Предраг Мијатовиќ во клубот во декември 1989 година. Мијатовиќ, во тоа време млад перспективен играч од титоградскиот ФК Будуќност, беше многу блиску до потпис со Сплитскиот Хајдук кога Марјановиќ влезе и го убеди да дојде во Белград. По напуштањето на клубот, Марјановиќ беше прогласен за почесен претседател на Партизан.
Политичка кариера
Марјановиќ претходно беше член на владејачката партија на СФР Југославија до нејзиното распуштање во 1990 година, а набргу потоа стана член на Социјалистичката партија на Србија. Брзо се издигна низ рангот и по парламентарните избори во 1993 година беше избран од Милошевиќ за свој премиер. Некои од законите што беа донесени за време на неговиот мандат овозможија репресија на професори, студенти и новинари кои не го поддржуваа режимот на Милошевиќ.
На Марјановиќ и понатаму се гледа како на само продолжение на Слободан Милошевиќ кој во тоа време ја извршуваше функцијата претседател на Југославија. Извори од највисоките нивоа на Социјалистичката партија на Србија на Милошевиќ го опишаа начинот на работа на Марјановиќ во списанието Европљанин : „Премиерот Марјановиќ сугерира нешто – министрите не гласаат – а потоа Марјановиќ едноставно ја заклучува работата како што е договорено. Се разбира, Марјановиќ ништо не сугерира, ниту заклучува без претходно да се консултира со Милошевиќ.“ Вицепремиерот Воислав Шешељ индиректно ја потврди оваа оперативна процедура кога рече дека владините состаноци се секогаш добро подготвени и никогаш не траат подолго од 15-20 минути. Овој период од две години нашироко се смета за најбрутален додека Србија ја водеше Милошевиќ. Владата на Марјановиќ (со Шешељ како нејзин вицепремиер) усвои две од она што критичарите ги сметаат за најдраконските закони во српската политичка историја: Законот за универзитетот кој му ја одзеде автономијата на Универзитетот во Белград, отворајќи го патот за владата да инсталирање професори, декани и ректори, како и Законот за информации, кој имаше за цел да ги ограничи активностите на медиумите финансирани од политички непријатели; и покрај ова, медиумите одиграа значајна улога во државниот удар на 5 октомври 2000 година. Слично на неговиот прв мандат, Марјановиќ повторно седна на задното столче, оставајќи им го центарот на вниманието на поагресивните членови на неговиот кабинет како вицепремиерот Шешељ и министерот за информации Александар Вучиќ.
По Булдожерската револуција, тој поднесе оставка на 21 октомври 2000 година и беше заменет од преодната влада предводена од Демократската опозиција на Србија (ДОС), Социјалистичката партија на Србија (СПС) и Српското движење за обнова (СПО). Преодната влада постоеше до почетокот на јануари 2001 година, кога беше избрана нова влада по парламентарните избори во 2000 година.
Смртта
Тој почина на 21 февруари 2006 година, во Белград, на 68-годишна возраст, од засега непознати причини.
Џамија Вазир Хан
Џамијата Вазир Хан е муслимански храм кој се наоѓа во Лахор, Пакистан. Оваа џамија била изградена во периодот од 1634 до 1635 година, во времето на императорот Шах Џехан.
Хамбирен
Географија
Хамбирен се наоѓа 6 километри западно од окружниот град Целе. Реката Алер тече низ северниот дел на општината.
Општински единици
Општината Хамбирен се состои од следниве места:
Историја
Од летото 1944 до февруари 1945 година постоел подкамп на концентрацискиот камп Берген-Белзен во Хамбирен. Опкружени од СС-војници, во кампот биле сместени околу 400 затворенички, кои биле приморани да го прошират поранешниот рудник за поташа и да поставуваат железнички пруги до него, проект на претпријатието Хохтиф. Тунелите биле наменети како производствено место за бременскиот производител на авиони Фоке-Вулф.
Хиспанија
Хиспанија (лат. Hispania) е име кое Римјаните го користиле за наименување на Пиринејскиот Полуостров. Римското освојување на полуостровот траело вкупно два века. Освојувањето на полуостровот било исполнето со крвави битки. По освојувањето на Хиспанија од страна на Римското Царство, процесот на романизација на тамошните народи се одвивало без поголеми проблеми. Рим продонел од една страна многу за развивањето на полуостровот. Терминот Хиспанија произлегува од латинскиот јазик, а поимот Иберија од грчкиот јазик. Термините шпански, ибериски и хиспански не треба да се употребуваат на пример еден наместо друг, бидејќи секој од овие термини има различна конотација ододреден временски период од историјата. Во римско време бил употребуван терминот Хиспанија. За првпат се споменува во околу 200 п.н.е. во текстовите на песната Квинта Енија, додека во исто време во грчките текстови се користи поимот Иберија. Исто така, се знае дека Фенекија и Картагена полуостровот го нарекувале Спан или Спанија, кое во превод значи нешто скриено или тајно.
Војната со Картагина
По Првата пунска војна (264п.н.е. — 241 п.н.е.), Картагина и Рим го поделиле полуостровот, а како граница служела реката Ибер. Повторен спор настанал околу градот Сагунтум, кој бил римски сојузник. Картагина го нападнала градот, а кое Рим се повикал на договорот и барал Картагинците да се повлечат. Денеска, сепак сѐ уште не е доволно докажано која всушност била реката Ибер. Се смета дека таа е денешната река Ебро. Во тој случај, градот Сагунтум би се наоѓал длабоко на територијата на Картагина. Но постои и теза според која реката Ибер е името на денешната река Хукар, според кое градот се наоѓал во внатрешноста на Римската држава. Римјаните сепак не пуштиле војска кон градот, кој пак бил освоен од страна на Ханибал. Ова била наводна причина за почеток на Втората пунска војна. На почетокот, војната се одвивала на три места: во Италија, кајшто Ханибал неколкупати ги победил Римските легии, во Хиспанија кајшто брат му на Ханибал, Хасдрубал Барцид, ги бранел Картагинските колонијални градови со променлив успех, сè додека конечно не се повлекол кон Италија, и во Сицилија, кајшто Римјаните оствариле воена превласт. Додека се бореле со Ханибал во Италија, Хиспанија и Сицилија, Римјаните воделе и војна против Македонија. Подоцна, војната со Картагина продолжила во Африка, кајшто Картагина била поразена во Битката кај Зама од Сципион Африканецот. Крајот на војната го означил и крајот на Картагинското царство - нејзината моќ била ограничена само на градот Картагина.
Кантабриски војни
Во времето на првиот римски цар Октавијан Август (27 п.н.е. — 19 п.н.е.), Римското Царство била принудена да води борби против кантабриските и астурските племиња, кои оперирале на просторот на денешна Северна Шпанија. Самиот император учествувал во војните кои траеле десет години. По освојувањето на овие простори, културата на овие племиња била помешена со римската и таа исчезнала. Крајот на оваа војна довел до конечно освојување на Пиринејскиот Полуостров од страна на Рим.
Романизација на Хиспанија
Процесот на романизација започнал уште со победата на Римјаните над Картагина во Втората пунска војна. Еден од најзначајните моменти на процесот на романизација на Хиспанија се случил во времето на царот Веспазијан, кој доделил граѓанско право на хиспанските градови во 74 година, овозможувајќи им да добијат статус на римска општина. Тој статус им овозможил на Трајан и неговиот наследник Адријан, кои биле родени во Хиспанија, да станат римски цареви.
Територијална подела
Прва поделба 197. п.н.е.
Августова поделба 19 п.н.е.
'''Каракалина поделба 216.г. н.е.'''
'''Диоклецијанова поделба из 285. г. н.е.'''
Градови, инститиции и инфраструктура
Со доаѓањето на римјаните на Пиринејскиот Полуостров, тие главно се населувале или во постоечките градови или основале нови. Новите градови на почетокот се основале главно за сместување на римската војска или истите биле награда за ветераните на кои им било доделувано земја по крајот на својата воинствена кариера. Подоцна, градовите се основале за римските службеници и доселениците од империјата, кои главно се населувале покрај долината на реката Ебро и Гвадалкивира.
Едни од најпознатите градови кои биле создадени во тоа време се:
Изградбата на инфраструктурата одиграла важна улога во романизацијата на Хиспанија. Патишта, канали, мостови, канализација, системи за наводнување само го подобрувале начинот на животот на полуостровот. Овие градби биле во голем степен прифатени од страна на тамошното население.
Јазикот исто така одиграл голема улога за романизација на Хиспанија. Латински јазик|Латинскиот јазик се проширил низ скоро цела Хиспанија. Тој најбрзо бил прифаќан во големите градови. Северните градови главно ја зачувале својата автономија на јазикот.
Палатализација
Палатализацијата, (омекнување, палатизација) е јазичен поим со кој се опфаќаат два различни процеси кога еден глас, најчесто согласка, се изговара така што јазикот е во близина на непцето.
Во фонетиката, „палатизирана согласка“ е согласка која се изговата со палатална (непчена) споредна творба. Ова значи дека согласката е проследена од еден призвук кој е сличен на гласот. Ова е видливо, на пример, во полскиот збор „kiedy“, каде буквата „к“ е проследена од гласот „ј“. Во македонскиот оваа палатизација може да се сретне кај странски зборови, како на пример во името „Кјото“.
Палатизацијата од двата вида е распространета низ јазиците во светот, но изразувањето и терминологијата на истата е различа. Така на пример, во словенските јазици, гласовите од палатизацијата од првиот вид се нарекуваат „меки согласки“, а гласовите од палатизацијата од вториот вид се нарекуваат „тврди согласки“.
Видови
Теоретски, палатизацијата означува:
Првото може да е резултат на второто, но често тие се различни. Една самогласка може да „палатизира“ согласка, но резултатот може да не е палатизирана согласка во фонетска смисла. Фонетски палатизирана согласка може да се појави без разлика на близината на предната самогласка.
Феникс (соѕвездие)
Феникс — мало соѕвездие на јужното небо. Наречено е според митската птица феникс. Не е забележливо, содржи само две ѕвезди кои се посјајни од величина 5,0. Најсјајната ѕвезда Alpha Phoenicis наречена е Анка, арапски збор за „чамец“.
Вињи Врх (Брежице)
Вињи Врх (словенечки: Vinji Vrh) — населба во Општина Брежице во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Папуа
Папуа може да значи:
Џамија Даи Анга
Џамијата Даи Анга е муслимански храм кој се наоѓа во Лахор, Пакистан. Претходно, овој храм се викал Зебуниса, а бил изграден во 1635 година. Во овој храм се наоѓа гробот на Даи Анга.
Алах
Алах (арап. <span=2 style="font-size: 15pt">الله,, ) — арапскиот збор за „Бог“. Додека во Европа и на Западот поимот е познат по неговата употреба од муслиманите кога зборуваат за Бога, истиот се користи од арапските говорници од сите Аврамски вери, во кои спаѓаат и христијаните и Евреите. Овој збор се користел и од паганските Меканци во однос на богот создател, веројатно врховниот бог во Предисламска Арабија.
Концептите поврзани со зборот Алах (како божество) се разликуваат од предание до предание. Во Предисламска Арабија кај Арапите-многубошци, Алах не бил единствениот Бог, туку тој имал соработници и придружници, ќерки и синови — замисла која во огромна мера се коси со исламот. Во исламот, Алах е врховно и сеопфатно божествено име. Сите други божествени имиња се сметаат дека се имиња на истиот еден и единствен Бог. Алах е уникатен, единствен Бог, трансцендентен создател кој е семоќен. Денешните арапски христијани, не мајќи друг збор за 'Бог' освен Алах, употребуваат поими како Алах ел-Аб (الله الآب) "Бог-Отецот". Постојат сличности и разлики помеѓу концептите за Бог во Куранот и Стариот завет.
Уникод има кодно место резервирано за Алах, = U+FDF2. Многу арапски фонтови имаат специјални лигатури за Алах.
Потекло на поимот
Поимот Алах најверојатно е добиен како кованка од арапскиот член ал- (ел) и ʾилах „божество, бог“, па така настанал ал-лах со значење „Богот“ („единствениот Бог“). Според друга теза, зборот потекнува од арамејскиот збор „Алаха“. Истоветни зборови постојат и во другите семитски јазици, како хебрејскиот и арамејскиот. Соодветната арамејска форма е אֱלָהָא ˀЕлаха на библиски арамејски и ܐܰܠܳܗܳܐ ˀАлаха или ˀАлохо на сириски.
Кованката од ал- (ел-) и ˀилах го сочинува зборот Аллах (“божеството” во машки род), што е паралелно на кованката ал- (ел-) и ʾилаха, што го сочинува зборот Аллат (“божеството” во женски род).
Предисламска Арабија
Во Предисламска Арабија, Меканците го употребувале зборот Алах за богот-создател, кој веројатно бил врховниот бог. Алах не бил единственото божество и замислата за овој поим може да била прилично неодредена во меканската вера. Алах имал придружници и соработници, кои предисламските ги сметале за потчинети богови. Меканците сметале дека меѓу Алах и џинот (дух) постоело сродство. Алах имал синови, а негови ќерки биле локалните божици ел-Уза, Манат и ел-Лат. Меканците веројатно ги поврзувале ангелите со Алах. Алах се повикувал во време на неволја. Мухамедовиот татко се викал Абдулах, што значи “роб на Алах”.
Муслимани
Во Исламот, Алах е името на безимениот Бог, стожерот на исламската вера. "Тој е единствениот Бог, трансцендентед создател на космосот и судија на човештвото." "Тој е уникатен (вахид) и инхерентно еден (ехад), сомилосен и семоќен." Куранот тврди дека „стварноста за Алах, Неговата недостапна мистерија, Неговите разни имиња и Неговите дела во име на Неговите суштества“. Според исламските преданија, постојат 99 имиња на Бог (ел-есма ул-хусна букв. знач.: „Најубавите имиња“), а секое од нив е строга одлика на Алах. Сите тие имиња се однесуваат на Алах, врховното и сеопфатното божествено име. Меѓу тие 99 имиња за Бога, најпознатите и најчестите се „Милостивиот“ (Ер-рахман) и „Сомилосниот“ или „Сочувствителен“ (Ер-рахим).
Највеќето муслимани го користат изразот „инша Алах“ (букв. „волен Бог“ или „со Божја волја“) кога зборуваат за идни настани. Говорно, муслиманите се подучуваат да велат „Бисмиллах“ при започнување на нештата.
Муслиманите се подучуваат да ги повторуваат исказите: „Субханаллах“ (Славен е Бог), „Елхамдулиллах“ (Слава на Бога), „Ла илахе иллаллах“ (Нема друг бог освен Аллах) и „Аллаху Екбар“ (Бог е најголем) како богослужбена вежба за сеќавање на Бога (зикр). Во суфискиот обичај познат како зикруллах (букв. сеќавање на Бога), суфијата повторува и медитира со името Алах или други Божји имиња додека си го контролира дишењето.
Свеви
Во 406 година, тие во сојуз со Вандалите и Аланите ја преминале реката Рајна и ја зазеле Галиција. Во 466 година го примаат Аријанството, а од 560 година се католици.
Алах
Други
Арапските говорници од сите Аврамски вери, меѓу кои и христијаните и Евреите, го користат зборот „Аллах“ со значење: „Бог“. Денешните арапски христијани, не мајќи друг збор за 'Бог' освен 'Алах'. Тие, на пример, ги користат поимите Алах ел-аб (الله الآب) - Бог-Отецот, Алах ел-ибн (الله الابن) - Бог-Синот и Алах ел-рух ел-кудус (الله الروح القدس) - Бог-Светиот Дух (Видете Бог во Христијанството за христијанската замисла за Бог).
Според Маршал Хоџсон, во предисламско време некои арапски христијани оделе на аџилак во посета на Ќабата, која во тоа време била пагански храм во чест на Алах како Бог-Создател.
Типографија
Уникод има кодна точка резервирана за Алах, = U+FDF2. Овој знак, според официјалните уникодни спецификации може да се разложи на елиф-лам-лам-хе ( U+0627 U+0644 U+0644 U+0647). Арапските фонтови често имаат специјални лигатури за [А]ллах и го испуштаат првичниот елиф.
Калиграфската варијанта на зборот е употребена во грбот на Иран и е кодирана во Уникод, под „Разни симболи“, на кодна точка U+262B. Грбот на Иран стои и во средиштето на знамето на Иран. Може да се сфати или како стилизиран збор „Алах“, или како претстава на Земјината топка, или пак како две полумесечини.
NGC 3405/1
NGC 3405/1 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3405/1 се споменува и како UGC 5933, MCG 3-28-15, CGCG 95-33, KCPG 250B, NPM1G +16.0238.
Откривање
Објектот е откриен на 1 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3405/1 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3405/1 има привидни димензии од 0,8' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 3405/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32418. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1428. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 463.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Брук Шилдс
Брук Криста Шилдс (родена на година ) — американска глумица и модел. Некои од нејзините попознати филмови се: „Убавото бебе“, „Сината Лагуна“ како и телевизиските шоуа: „Саденли Сузан“, „Тоа шоу од 70-те“ и „Липстик Џангл“.
Рани години
Брук Шилдс е родена во Менхетен, Њујорк од татко Френк и мајка Тери Шилдс, кои се развеле неколку месеци откако таа се родила. Од страна на нејзиниот татко, таа има италијански, француски, ирски и англиски корени, заедно со висока социјална позиција и благородни врски. Нејзината баба од страна на нејзиниот татко била италијанската принцеза Дона Марина Торлонија.
Нејзината мајка има германско, англиско, шкотско, ирско и вечшко потекло Шилдс пораснала со римокатоличка вера. Има два полубраќа и три полусестри. .
Образование
Таа го посетувала приватното училиште Њу Линколн до осмо одделение. Шилдс матурирала во училиштето Двајт Инглвуд (The Dwight Englwood) во Инглвуд, Њу Џерси во 1983 година по кое се запишала на универзитетот Принстон во потрага кон нејзината диплома за француска литература, дипломирајќи во јуни 1987 година.
Додека била на универзитетот Принстон таа зборувала отворено за нејзината сексуалност и девственост. Шилдс во тоа време била член на театарот Принстон Триангл Клаб и клубот Кап енд Гаун Клаб. Нејзината автобиографија On Your Own била издадена во 1985 година. Нејзината сениорска теза од 1987 година била насловена како „Свеченото претставување: Од наивност до искуство: Пред адолесентско/адолесентско патување во филмовите на Луис Мал, Прити Бејби и Лакомб Лусиен''“.
Во статијата од весникот The New York Times, нејзиното образование на Принстон било внимателно разгледано откако таа ги соопштила нејзините училишни регистри во изданието на списанието Life Magazine во јули, кратко по нејзиното дипломирање. Критиката изјавила дека Шилдс не земала никакви курсови по историја, математика, филозофија, економија, светска литература или наука со лабораториско искуство.
Почетна работа
Брук Шилдс ја започнала својата кариера како модел во 1966 година, на возраст од 11 месеци. Нејзината прва работа била за производите на Ivory Soap, снимена од Франческо Скавуло. Таа продолжила како успешно дете во модата со модниот агент Илејн Форд, која во нејзината животна биографија изјавила дека го започнала нејзиниот детски оддел само за Шилдс. Во почетокот на 80-те години, 14 годишната Шилдс била најмладиот модел некогаш која се појавила на насловната на врвното модно издание на магазинот Vogue Magazine. Подоцна истата година, Шилдс се појавила во контроверзно издание и телевизиски реклами за фармерките на Келвин Клејн. Телевизиските реклами вклучувале и изговарање на познатиот слоган, „''Дали знаете што се наоѓа помеѓу мене и моите Калвинс? Ништо.''”. Рекламите на Брук Шилдс му помогнале на Клејн за катапулт на неговата кариера за супер дизајнерски статус.
Од 1981 до 1983 година, Брук Шилдс, нејзината мајка, фотографот Гери Грос, списанието Плејбој, судскиот систем Њујорк биле вклучени во парница за правата на некои фотографии што нејзината мајка ги откажала на фотографот (кога се справувате со модели кои се исто така малолетни, родител или старател мора да потпише такво издавање додека другите договори се предмет на преговарање) кои оригинално биле определени да се појават во книга насловена „Sugar and Spice“ за да бидат издадени во списанието Плејбој. Судот изгласал во полза на фотографот но со чудно извртување на законот во Њујорк.
До својата 16 годишна возраст, Шилдс станала една од најпознатите лица во светот, поради нејзината двократна кариера како провокативен модел и контроверзна глумица како дете. Списанието Time во своето издание од 9 февруари 1981 година, изјавило на насловната страна дека нејзината дневна проценка била 10.000 американски долари. Во 1983 година, Шилдс се појавила на насловната на септемвриското издание на париското издание Vogue, во октомвриското и ноемвриското издание на американското списание „Вог” и во декемвриското издание на италијанското списание „Вог”. За време на тој период Шилдс станала редовна во ноќниот клуб „Студио 54“ во градот Њујорк. Во 2009 година, слика од Брук Шилдс гола, сликана кога таа имала 10 години, вклучена во работата „Spiritual America“ на Ричард Принс создала голема врева. Истата била отстранета од изложбата во уметничката галерија „Tate Modern“ по предупредување од полицијата.
Филм
Првата главна улога на Шилдс во филм е нејзиното појавување во 1978 година во филмот „Прити Бејби“ на Луис Мал, филм во кој таа глумела дете кое живее во јавна куќа (и во кој постојат бројни сцени со голотија). Бидејќи имала само 12 години кога филмот бил издаден, и најверојатно 11 години кога бил снимен, се поставувале прашања околу детска порнографија. . Ова било следено со незначително помалку контроверзен филм „Ванда Невада“ во 1979 година.
Телевизиски појавувања
Брук Шилдс се појавила во бројни телевизиски шоуа. Во 1980 година, таа била најмладата ѕвезда која гостувала во “The Muppet Show“ во кој таа и учесниците од Мапет шоуто измислиле своја верзија на новелата „Авантурите на Алиса во земјата на чудата“. Исто така била најмладата која гостувала во серијата „Fridays“ на телевизијата ABC, „Саботна вечер во живо“'', како комедиско шоу, во 1981 година. Во една епизода од популарната комедија „Пријатели“, Шилдс го глумела ловецот на Џои. Улогата водела директно до тоа да и се додели улога во комедијата „Suddenly Susan“ на телевизијата NBC, во која глумела од 1996 до 2000 година, и со која добила награда од „Избор на гледачите” во категоријата омилен женски изведувач во нова телевизиска серија за неа, во 1997 година, и две номинации за „Златен глобус“.
Во почетокот на 80-те години, учествувала во „Јавниот здравствен сервис на САД“ спонзориран од волонтерската организација “Американско здружение за бели дробови” како иницијатива дека познатите личности треба да бидат пример и борци за непушењето. Во средината на 80-те години, Брук ја започнала нејзината поддршка со организацијата „United Service Organizations“ на турнеја со Боб Хоуп.
Шилдс имала неколку појавувања во серијата „Тоа шоу од 70-те“. Ја глумела Пем Буркарт, мајката на Џеки (Мила Кјунис) која подоцна била накратко вмешана со таткото на Дона (Лаура Припон), во улога на Дон Старк. Шилдс ја напуштила серијата кога нејзината улога била отпишана. Шилдс го забележала раскажувањето на книгата „The Runaway Bunny“ за продукцијата „Sony/BMG“.
Во подоцнежната половина на првата декада од 21 век, Шилдс гостувала во шоуата како: серијата „Нип/Так“ на каналот Еф Екс (FX) и серијата „Два и пол мажи“. Во 2005 година, Шилдс се појавила во две епизоди од сезоната на серијата „Придружба“ на каналот HBO, насловена како „Blue Balls Lagoon“. Во 2007 година, таа гостувала во серијата „Хана Монтана“ во продукција на Дизни, како Сузан Стјуарт, мајката на Мајли и Џексон, која починала во 2004 година. Во 2008 година, се вратила на драмата „Lipstick Jungle“. Серијата завршила една година подоцна.
Во 2010 година, Брук Шилдс гостувала во комедијата „Средината“ како сосетка на Френки, улогата на Патриша Хитон. Исто така се појавила како славна личност во генеолошката документарна серија „Кои мислите дека сте вие?“ на телевизијата NBC, каде било откриено дека по потеклото на нејзиниот татко, таа е далечна роднина на Кралот Луј XIV од Франција, а со тоа потомок и на Свети Луј и Хенри IV од Франција.
Театар
Брук се појавила во неколку театарски продукции на Бродвеј, вклучувајќи ги мјузиклите „Грис“ во 1994 година, како Бети Ризо, преродбата на мјузиклот „Кабаре“ во 2001 година, преродбата на мјузиклот „Прекрасен град“ од 2004 до 2005 година, и мјузиклот „Чикаго“. Ја преземала улогата на „Мортиша” во мјузиклот „Фамилијата Адамс“ на 28 јуни 2011 година, во продукција на Бродвеј.
Личен живот
Во јуни 2009 година, во дел од списанието „Здравје“, Брук Шилдс открила дека ја изгубила својата невиност на 22 години. Рекла дека ќе се случело и порано ако имала подобра слика за себеси.
Во средината на 80-те години, Шилдс се забавувала со нејзиниот соученик Дин Кејн. Шилдс исто така била поврзана со Џон Еф Кенеди, глумецот Лијам Нисон и пејачот Џорџ Мајкл. Таа се гледала и со Принц Нарухито од Јапонија. По романтичен период со Џон Траволта, шеснаесет годишната Брук Шилдс се забавувала со 18 годишниот Мухамед, син на билионерот и трговец на оружје Аднан Касоџи, во Кан каде што првпат се запознале. На 18 години, Брук Шилдс го запознала Доди Фејд и станале пријатели. Брук имала 24 години кога ја поминала вечерта со Доди Фејд во Париз за да го прослават неговиот 33-ти роденден.
Во 90–те години, Брук Шилдс ја излагала својата градба како ширење на нејзината женственост, промовирајќи го природниот фитнес како проширување на женственоста, покажувајки дека женственоста и спортот се постојани повеќе отколку апсурдни. Иако не била единствената, Шилдс го имала потребното за да го промовира женскиот спорт.
Брук била мажена двапати. Од 19 април 1997 година, Шилдс била мажена со професионалниот играч на тенис, Андре Агаси, двојката била заедно уште од 1993 година. На 4 април 2001 година, се омажила со телевизискиот уредник Крис Хенчи откако се запознале во 1999 година преку заеднички пријатели. Двојката имала две ќерки : Роуан Френсис (родена на 15 мај 2003 година) и Гриер Хемонд (родена на 18 април 2006 година), и живеат во Менхетен.
Постнатална депресија
Пролетта на 2005 година, Брук Шилдс зборувала во списанија како Guideposts и се појавила на телевизиското шоу „Шоуто на Опра Винфри“ за да ја инесе во јавност нејзината борба со постнаталната депресија, искуство кое вклучувало депресија, помисла на самоубиство, неспособна да одговори на потребите на своите деца, и отежнато мајчинско поврзување. Оваа болест можеби била предизвикана од трауматично детство, смртта на нејзиниот татко три недели пред тоа, стрес од вештачкото оплодување, подметнување и депресија на некој од семејството во минатото, како и хормоните и животните промени кои биле донесени со породувањето. Нејзината книга „Down Came The Rain“ го опишува нејзиното искуство, придонесувајќи за големо внимание од постнатална депресија.
Во мај 2005 година, Том Круз, верник чии верувања се над психијатриските, ја осудил Брук, како лично така и професионално, особено за двете, користејќи го и зборувајќи во корист на антидепресивниот лек Paxil. Како што рекол Круз: „Овде стои жена и јас се грижам за Брук Шилдс, бидејќи мислам дека таа е неверојатно талентирана жена, гледаш во неа и мислиш, каде замина нејзината кариера”? Шилдс одговорила дека изјавите на Круз за антидепресивите биле „неодговорни” и „опасни”. Рекла дека тој треба да се „држи до својата борба со вонземјаните” (што се однесува на неговата улога во филмот „Војна на световите“ “и да дозволи мајките да одлучат кој е најдобриот начин да ја излечат постнаталната депресија”. Глумицата одговорила со понатамошен напад на Круз во есејот „Војна на зборови” објавен во весникот The New York Times на 1 јули 2005 година, во кој направила посебен случај за лекот и рекла ”На чуден начин, беше утеха за мене, кога мојот акушер ми кажа дека моите чувства на огромна безнадежност и моите помисли за самоубиство се директно поврзани со биохемиска промена во моето тело. Кога ќе прифатиме дека постнаталноста е сериозна медицинска состојба, тогаш лекувањето станува поприфатливо и прифатено од општеството. Со нега на докторите, ги намалив лековите но, без нив немаше да станам добар родител како што сум денес” . На 31 август 2006 година, според вестите на „USA Today“, Круз приватно и се извинил на Шилдс за инцидентот и Шилдс прифатила и рекла дека било „од срце”. Три месеци подоцна таа и нејзиниот сопруг присуствувале на венчавката на Круз и Кејти Холмс, во ноември 2006 година. Брук Шилдс е жена портпарол на кампањата за домашни производи за жени „Tupperwear“, програма која ги учи жените како да ја одгледуваат својата ментална и физичка благосостојба.
Врска со Мајкл Џексон
Брук Шилдс зборувала на меморијалната служба на Мајкл Џексон, на 7 јули 2009 година, во Стејплс центарот во Лос Анџелес, Калифорнија, пред телевизиска публика со повеќе од еден милион луѓе. Шилдс изјавила во говорот дека првпат го запознала Мајкл кога имала 13 години, и двајцата веднаш станале пријатели. Шилдс рекла:
Во нејзиниот пофален говор, таа исто така споделила и бројни анегдоти, вклучувајќи го и поводот во кој била негова партнерка на една од венчавките на Елизабет Тејлор, и се прикрале во собата на Тејлор да го видат нејзиниот фустан, само да ја откријат Тејлор како спие во нејзиниот кревет. Шилдс одржа тажен говор, потсетувајќи на многуте пати што таа и Мајкл Џексон ги делеле и накусо се задевале со неговата црна ракавица. Исто така ја спомнала омилената песна на Џексон „Smile“ од Чарли Чаплин која подоцна била отпена на меморијалната служба од страна на Џермејн Џексон.
Колумнистот на весникот „The New York Times“ Гејл Колинс забележал дека „било малку необично да се слуша тажното сведочење на Брук Шилдс во врска со нејзиното длабоко пријателство со Џексон, со оглед на фактот дека последен пат го видела на осмата венчавка на Елизабет Тејлор во 1991 година“. Ова секако не се совпаѓа со изјавата на Мајкл за време на интервјуто во 1993 година со Опра Винфри, дека излегувал со Шилдс во тоа време, како и фактот дека Шилдс била партнерка на Мајкл Џексон за време на „Греми наградите“ во 1993 година. Шилдс изјавила дека Џексон ја запросувал повеќепати и сакал да посвојат дете заедно.
Фимбулски Леден Гребен
Фимбулски Леден Гребен (Fimbulisen) — леден гребен на Брегот на Принцезата Марта на Антарктикот. Има димензии од 200 × 100 км, и се напојува од ледникот Јутулстраумен, на границата со брегот на Земјата на Кралицата Мод, од 3° ЗГД до 3° ИГД.
Македонија Прва
Македонија Прва (Macedonia Prima) е доцноантичка провинција на Диецеза Македонија со административен центар во Тесалоника. Територијата на Македонија Прва ги опфаќала подрачјата на Долна Македонија, долниот тек на Халијакмон, долниот тек на Аксиј (од Демир Капија до утоката) и Долни Стримон. Јужниот дел ја опфаќал пелагониската висорамнина со градот Хераклеја Линкестид. Поважни градови биле: Филипи, Дион, Едеса, Бероја и Пела. На север провинцијата се протегала до денешните Битола, Ресен, Валандово, Гевгелија и Струмица.
Фимбулски Леден Гребен
Бил снимен со воздушна фотографија за време на Третата германска антарктичка експедиција (1938–1939), а картиран од норвешки картографи од земјомери и воздушни снимки на Норвешко-британско-шведската антарктичка експедиција (1949–1952) како и од воздушна фотографија на Норвешката експедиција (1958–1959).
Лојбатал
Лојбатал (Leubatal) — поранешна општинска заедница во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Хоенлојбен. Била распуштена на 31 декември 2013.
Општинската заедница Лојбатал се состоела од следниве општини:
Нова Гвинеја
Нова Гвинеја или Папуа е втор најголем остров во светот по Гренланд. Нова Гвинеја има вкупна површина од 786.000 км2. Островот се наоѓа во југозападниот Тихи Океан и географски се наоѓа во источниот дел од Малајскиот Архипелаг, со кој понекогаш се вклучуваат во поголемиот Индоавстралиски Архипелаг.
Административна поделба
Островот е поделен на грубо кажано два еднакви дела во правец север-југ.
Енга, Заливна, Маданг,Моробе, Оро, Јужни Гори, Западна, Западни Гори, Западен Сепик, Милне Беј, Округ на националниот главен град.