cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на Евреите
21 век
Денес, Израел е парламентарна демократија со население од над 7.5 милиони луѓе, од кои околу 5,6 милиони се Евреи. Денес, најголемите еврејски заедници се наоѓаат во САД и Израел, како и во Франција, Аргентина, Русија, Англија и Канада. Еврејската автономна област, создадена во текот на Советскиот период, денеска продолжува да биде автономна област на руската федерација.
NGC 2978
NGC 2978 — спирална галаксија во соѕвездието Секстант, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2978 се споменува и како MCG -1-25-29, IRAS 09408-0931.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2978 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 2978 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 43 м 16,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 9° 44' 46". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 2978 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27808. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 278; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5478. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1536.
Дојбен
Дојбен (Deuben) — село и поранешна општина во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Тојхерн.
Ѕвездени патеки
„Ѕвездени патеки“ (англ. Star Trek) е заедничко име за шест научно-фантастични серии, десет филмови, како и стотици новели, компјутерски и видеоигри. Создавач на «светот на Ѕвездените патеки» (анг.the Star Trek Universe) е Џин Роденбери во 1960-тите.
= Серијали на Ѕвездени патеки =
Ѕвездени патеки
Првиот серијал, наречен едноставно «Ѕвездени патеки» (анг. Star Trek) или «Ѕвездени патеки: Оригиналната серија» (анг. Star Trek: The Original Series), започнува со пилот-епизодата «Кафезот» (The Cage) во далечната 1964 година. Таа ги следи патувањата на вселенскиот брод «Ентерпрајз» на чело со капетанот Кристофер Пајк (Џефри Хантер). Оваа епизода била одбиена од Ен-би-си и не е прикажана, но може да се најде на интернет. Две годни подоцна бил направен обид за уште една пилот епизода «Каде што ниеден човек досега не бил» («Where No Man Has Gone Before»), овој пат успешна. Екипажот на «Ентерпрајз» е сосема сменет, капетан е Џејмс Т. Кирк (Вилијам Шетнер). Од екипажот којшто се појавува во Кафезот, останува само Вулканецот Спок (Леонард Нимој).
Глумечката екипа е следнава:
Ѕвездени патеки: Фаза два
Во 1978 година, девет години откако е емитувана последната епизода од Оригиналната серија, Парамаунт планирала да ја продолжи мисијата на «Ентерпрајз» и капетанот Кирк. Серијата била именувана «Ѕвездени патеки: Фаза два» (анг. Star Trek: Phase II). Биле напишани 12 сценарија за новите 12 епизоди кои требало да ја сочинуваат првата сезона на «Фаза два».
Целата глумечка екипа од «Оригиналната серија» со задоволство ја прифатила понудата, освен Леонард Нимој, глумецот кој го толкувал ликот на Спок. Но, тој проблем бил решен со додавање на нови глумци, односно нови членови на екипажот на «Ентерпрајз».
Кога веќе се било подготвено за снимање, продуцентите одлучиле да ја укинат серијата и да снимат долгометражен филм со истите ликови. Сценариото за првата епизода од «Фаза два», «Во твојата слика» (In Thy Image) е адаптирано за првиот долгометражен филм, «Ѕвездени патеки: Филмот» (анг. Star Trek: The Motion Picture). За филмот се враќа и Нимој, во улога на Спок. Ликовите кои исто така требало да се најдат во «Фаза два» се во филмот. Станува збор за командирот Декер, Илиа и командирот Сонак.
Две сценарија наменети за «Фаза два» се искористени во следната серија, «Ѕвездени патеки: Следното поколение» (анг. Star Trek: The Next Generation) во 1987 година.
Ѕвездени патеки: Следното поколение
Во 1987 година донесува продолжение на оригиналната серија, исто така продуцирано од Џин Роденбери. Дејствието во «Ѕвездени патеки: Следното поколение» (анг. Star Trek: The Next Generation) е сместено неколку децении по авантурите на капетанот Џејмс Т. Кирк. Овде се работи за сосема нов екипаж, на чело со капетанот Жан-Лук Пикард кој командува со «Ентерпрајз — Д».
Следното поколение донесе многу нови нешта во врска со Ѕвездените патеки. Благодарејќи на развојот на филмската технологија, ефектите, оваа серија е далеку подобро изведена од Оригиналната серија. Во оваа серија за првпат се појавуваат и нови раси како Борг, Кардасијанци, Ференги, а во екипажот на «Ентерпрајз — Д» место најдоа и Клингонецот Ворф и андроидот Дејта. Исто така Следното поколение ја презентираше и вонземската супер-раса, Кју (анг. Q), која заедно со Борг ја обележа серијата.
Ова е можеби и најдобриот серијал од целата сага на Ѕвездените патеки, кој привлече многу нови љубители низ целиот свет. Следното поколение се состои од вкупно 7 сезони, прикажувани од 1987 до 1994 година. Исто така екипажот на «Ентерпрајз — Д» беше дел и од новите филмови: «Ѕвездени патеки: Поколенија» (Star Trek: Generations, 1994), «Ѕвездени патеки: Прв контакт» (Star Trek: First Contact, 1996), «Ѕвездени патеки: Востание» (Star Trek: Insurrection, 1998) и «Ѕвездени патеки: Непријател» (Star Trek: Nemesis, 2002), како и голем број на новели и компјутерски игри.
Ѕвездени патеки: Длабока Вселена 9
Третата серија од Ѕвездените патеки, со наслов Длабока вселена 9 (скр. ДВ9) почнала со емитување во 1993 година, течејќи извесно време паралелно со Следното поколение. Новоста во ДВ9 е тоа што ова е прва серија на Ѕвездените патекиво која нема Ентерпрајз. Не само тоа, туку во почетокот нема ниту вселенски брод. Настаните се случуваат една вселенска станица во близина на планетата Бејџор. Навидум обичната вселенска станица уште во првата пилот епизода станува необична. Имено, командантот на станицата, командирот Бенџамин Сиско и неговиот офицер за наука Џадзија Дакс во непосредна близина на Бејџор ја откриваат првата позната стабилна црвоточина, која пак води до Гама-квадрантот, повеќе од половина галаксија од станицата. Така ја нивната станица станува една од поважните стратешки локации во Федерацијата, па и во целиот Алфа-квадрант.
ДВ9 го има најразновидниот «екипаж» од било која серија на Ѕвездените патеки. Сите што ја гледале серијата од почеток докрај ќе се согласат дека Бенџамин Сиско е најнеобичниот капетан досега (ако не и воопшто човек). Од сите во станицата најдобро го познаваат неговиот син Џејк, и Џадзија, млада жена, по потекло од планетата Трил, која во себе го носи повеќе векови стариот симбионт Дакс. Шефот на обезбедување, Одо, е припадник на (отпрвин) непозната раса која може да си ја менува формата. Сопственикот на барот во станицата е Кварк, Ференги кој постојано е во трка по профит и во игра на надмудрување со Одо. Главен инженер на станицата е Мајлс О'Брајан кој во Следното поколение се јавува како епизоден лик. Подоцна на екипажот му се придружува уште еден лик од Следното поколение, Ворф. Главно медицинско лице на станицата е докторот Џулијан Башир, млад и ентузијастички настроен офицер со невидена доза на наивност. Покрај овие главни ликови, Длабока вселена 9 располага со голем број на други епизодни ликови кои ја дополнуваат и прошируваат општата приказна, што ја прави оваа серија поразлична од останатите серијали на Ѕвездените патеки.
Општ е заклучокот на љубителите на Ѕвездени патеки дека на Длабока вселена 9 во почетокот ѝ недостасува адреналинот, енергичноста, па дури и «подвижноста» карактеристична за останатите серии, бидејќи сепак се работи за неподвижна вселенска станица. Но оваа серија подоцна вклучува нешто што ниту една од другите серии не вклучува директно: отворена војна помеѓу Федерацијата, Клингонците и Ромуланците од една и Доминионот, Кардасијанците и Брин од друга страна. Војната која зазема главно место во шестата и седмата сезона од серијата очекувано многу отскокнува од «рајот» во кој се наоѓа најголем дел од Федерацијата, а кој е опишан во другите серии.
Star Trek: Voyager
Го памети ли некој вториот дел од епизодата «Descent» од The Next Generation, поточно тоа дека, во отсуство на повисоките офицери на Enterprise, Beverly Crusher доаѓа на капетанското место? Со овој чекор продуцентите сакале да видат како публиката би реагирала на жена-капетан, во подготовка за новата серија — Star Trek: Voyager.
Оваа серија го опишува враќањето дома на USS Voyager NCC-74656, под команда на Kathryn Janeway, кој во првата епизода останува заглавен во Делта квадрантот, на другиот крај од галаксијата. Почнувајќи со 75 години непознат пат пред нив, без никаков контакт со Федерацијата или пак било кој друг во Алфа квадрантот, приморани да го спојат екипажот со нивните довчерашни непријатели… Не ќе да е лесен пат.
Тоа по што Voyager се разликува од претходните ST серии, е составот на екипажот. Поранешен затвореник (Tom Paris), полу-Клингонка која ги нокаутира тие што не се согласуваат со неа (B’Elanna Torres), холографски лекар дизајниран само за краткотрајна употреба, малку понатаму во серијата и Борг (Seven Of Nine), и во краен случај психопатски убиец (Lon Suder)… Не се баш типот на луѓе што би очекувале да ги видите на некој Enterprise. Сепак, како што поминува времето повеќето од нив успеваат да ги надминат своите маани, и учат да соработуваат заедно за побрзо да стигнат дома. Доказ е тоа што во текот на нивното патување успеваат, како прво, да преживеат, потоа да воспостават контакт со огромен број нови раси, да го изведат првиот лет на брзина WARP 10, да почнат движење за правата на холограмите, да спречат граѓанска војна на Q (и да ги поттикнат да се размножуваат) да го склучат првиот (краткотраен) сојуз со Боргите, да помогнат во внатрешното движење за отпор кај нив, и да спречат инвазија врз Земјата од страна на раса каква што не си ни замислуваат дека може да постои во Алфа квадрантот.
Како и нејзиниот претходник, Deep Space Nine, дали поради презаситеност, дали поради сомнителниот квалитет на некои од епизодите, Voyager не успеа да ги достигне високите рејтинзи на TNG, па затоа беше повеќепати соочена со откажување. Со враќањето на Боргите во четвртата сезона, продуцентите решаваат да го раскинат договорот со Jennifer Lien (Kes), и да ја земат Jeri Ryan (Seven Of Nine), со што успеваат да направат Voyager да трае колку TNG и DS9.
За крај ќе ве оставам со препорака за најдобра епизода: «Year Of Hell». Ако мора да гледате само една епизода од Star Trek: Voyager, нека биде првиот дел од «Year Of Hell». А ако сакате да го видите целосно искористен комедискиот потенцијал на серијата, гледајте ја «Message In A Bottle».
Star Trek: Enterprise
Star Trek: Enterprise е последниот серијал од Star Trek сагата. Траеше само четири сезони, по кои серијата беше прекината (2001—2005).
Дејството во Star Trek: Enterprise е сместено 100 години после Првиот контакт, односно неколку децении пред времето на капетанот Кирк.
Серијалот ги следи мисиите на првиот warp 5 брод, Enterprise NX-01, на чело со капетанот Џонатан Арчер. Останиот дел од екипажот го сочинуваат Вулканката Т’Пол, докторот Флокс кој е од расата Денобула, потоа Малколм Рид (armory officer), Травис Мејведер (helmsman), офицерот за комуникации Хоши Сато, Трип Такер како главен инженер итн.
Униформите се направени повеќе во некој НАСА стил, бидејќи дејството е блиско и до нашево време.
Интересно е во оваа серија што може да се види почетокот на некои научни достигнувања кои можевме да ги видиме во останатите серијали, потоа први контакти со некои вонземски раси… Тука се и Андоријанците, Вулканците и Клингонците и уште некои раси кои ни беа познати од претходните серијали. Интересно е тоа што во «Star Trek: Enterprise» е објаснета теоријата за исчезнувањето на браздите на челата на Клингонците. Пред тоа имаше многу теории за овој случај, но конечно тука е тоа «официјално» разрешено.
«Star Trek: Enterprise» беше повеќе од одлично ретропродолжение на оригиналните Star Trek серии, иако многу обожаватели реагираа за начинот на којшто беше претставена технологијата во овој серијал. Едноставно, беше далеку подобро изведено од она во оригиналната серија. Но сепак, оригиналните се снимани во 1966, додека Star Trek: Enterprise е од 2001. Иако дејството беше многу години пред дејството во оригиналната серија, целиот ентериер на бродот и технологијата која беше во Star Trek: Enterprise, изгледаше како да е 100 години по времето на капетанот Кирк.
Серијата официјално заврши на 13 мај 2005 година. Според многумина обожаватели, последната епизода од серијалот не беше најсоодветна, односно дека Star Trek Enterprise не заслужи таков крај. Иако обожавателите прават напори, со собирање средства, потпишување петиции, итн. за да ја вратат серијата на малите екрани, сѐ уште ништо.
Колкава е популарност на Стар Трек:
- Снимени се 756 епизоди од шест ТВ серијала - Оригиналната серија, од создадена Gene Roddenberry, емитувана е заа првпат Во периодот од 1966 до 1969 на NBC. - 10 филмова Снимени се тако комплетна заработка од 1 милијарда долари. - 3,5 милијарди долари се заработени од разни производи со логото на STAR TREK - Преко 60 софтвери се произведени од 1991, разни игри и платформи. - Првиот сатл на NASA бесе нарецен ENTERPRISE - Споке, лик кој го игра Leonard Nimoy, е мегју 50-те најпознати ликови на сите времиња.
= Вонземски раси =
= Надворешни врски =
Џон Лок (Изгубени)
Џон Лок е фиктивен лик од телевизиската серија Изгубени, чијашто улога ја толкува Тери О'Квин. Ликот е именуван според англискиот филозоф Џон Лок. За изведбата во Изгубени, О'Квин доби Еми за најдобар глумец во споредна улога.
Во првата сезона од серијата, Лок е претставен како мистериозен, интелектуален лик, стоик со афинитет за лов и следење на траги. Верува во мистични и спиритуални објаснувања за нештата што се случуваат на островот откако му се случува чудо по падот на Оушеаник 815. Неговиот стоицизам и мистичен поглед кон светот се негови доминантни особини и претставуваат основа за многу од неговите односи и комуникација со луѓето на Островот.
Пред падот на авионот
Џон Лок е роден на 30 мај, 1956 година. Мајка му, Емили Лок, го раѓа во тинејџерските години. Уште од мали нозе бил многу интелигентен. Откако е ставен под грижа на државата, Лок менува повеќе домови. Ричард Алперт (Нестор Карбонел) го посетува во еден од овие домови и го опишува Лок како „исклучително посебна“ личност. Лок има голем број на браќа и сестри од домовите во кои престојувал: Џанин, која умира како мала по пад од скали; Мелиса, која го малтретирала и неименуваниот брат со кој си играл мишоловка.
На шеснаесет годишна возраст еден од професорите во средното училиште го ослободува Лок кој бил затворен во шкаф во училиштето, потоа го поведува до неговата канцеларија и љубезно му кажува дека нему не му е речено да биде спортист, крал на матурската вечер или пак суперхерој. Налутено, Лок одговара: „Не кажувајте ми што не можам да сторам!“ Токму од ова може да се забележи дека Лок повеќе мрази кога некој го омаловажува отколку кога физички го малтретираат.
По дваесет и две години мајка му Емили го посетува во продавницата за играчки каде што Лок работи за да му каже дека е безгрешно зачнат. Љубопитен, тој најмува приватен детектив за да го најде татко му Ентони Купер (Кевин Теј). Купер срдечно го прима Лок во неговиот живот, а по одењето на лов заедно тие двајца се зближуваат. Кога Купер открива дека му е потребно пресадување на бубрег, Лок му помага со тоа што го донира својот бубрег. По операцијата Купер го напушта Лок и одбива да се види со него, по што Лок сфаќа дека татко му го измамил за да дојде до бубрег за пресадување. По оваа случка тој паѓа во депресија и конечно оди на групна терапија каде што ја среќава неговата идна девојка Хелен Хорвуд (Кејти Сегал). Хелен му помага на Лок да ја надмине опсесијата со татко му. Таа го напушта откако Купер доаѓа кај Лок и го замолува за помош, а овој му помага.
По заминувањето на Хелен, Лок живее и работи во комуна која одгледува марихуана во Калифорнија сè додека полицијата не започне истрага. По ова тој ја напушта комуната.
Лок го поминува животот како самотник, сè додека еден ден не го посетува Питер Талбот којшто бара информации за „Адам Суард“ кој сакал да се ожени со богатата мајка на Питер. Лок сфаќа дека всушност станува збор за Купер, се среќава со него и му наредува да не се жени со мајката на Питер. Купер го убива Питер, а кога Лок оди да се соочи со него, Купер го турка низ прозорецот од осмиот кат. Мистериозниот жител на островот Џејкоб (Марк Пелегрино) го допира Лок додека тој лежи на земјата. И покрај тоа што го преживува падот, Лок завршува во инвалидска количка поради скршениот грб.
За време на неговото опоравување во болницата добива посета од болничарот Метју Абедон (Ленс Редик) кој го советува да оди на патување за да се открие и запознае себеси. Откако беше отпуштен од болница, Лок започнува да работи во фабрика за кутии, каде што постојано ги трпи навредите од неговиот шеф Ренди. Лок потоа лета за Австралија каде што не му е дозволено да замине со групата на патувањето само затоа што е во инвалидска количка. Немајќи друг избор, Лок се качува на летот Оушеаник 815 за да се врати дома.
На Островот
По падот на авионот Лок повторно проодува, почнува да верува во моќите на Островот и нема намера да си оди оттаму. Подоцна откриваме дека Лок е експерт во лов и следење на траги. Кога еден ден оди на лов се среќава со чудовиштето од чад, кое го опишува како „силна светлина“. Лок им помага на Џек Шепард, Кејт Остен и Бун Карлајл да ја пронајдат киднапираната Клер Литлтон. За време на потрагата тој и Бун го откриваат окното и го поминуваат времето барајќи начин како да го отворат. Во овој период Бун станува штитеник на Лок и под негово водство пробува да го запознае Островот. По визијата на Лок за пад на мал авион на островот, тој и Бун тргаат во потрага и го наоѓаат срушен на карпа во џунглата. Бун се качува и влегува во авионот, кој по кратко време паѓа од карпата. Лок го зема телото на Бун и го носи назад до пештерата, а потоа се искрадува до окното и потресен од смртта на Бун го исфрла бесот на вратата од окното. Во моментот кога ја губи и последната трошка надеж, здогледува светлина од окното и го сфаќа ова како знак. Потоа се враќа на плажата на време за погребот на Бун и со двоумење им раскажува на присутните за окното. Џек ја губи довербата во Лок поради смртта на Бун, а полусестрата на Бун, Шенон Рутерфорд пробува да го убие. Дениел Русо ги води преживеаните до остатоците од бродот познат како „Black Rock“ за да најдат динамит со кој ќе го отворат окното. Откако го пронаоѓаат динамитот, Лок го поставува на окното и ја отвора вратата.
Лок влегува во окното каде што го наоѓа Дезмонд Хјум, кој им покажува на Џек и Лок ориентационен филм. Во филмот се објаснува дека окното во минатото се користело за проучување на електромагнетизмот, а на секои 108 минути се внесува специфична низа од броеви во компјутерскиот терминал со цел да се избегне непозната катастрофа. По прикажувањето на филмот Дезмонд си заминува од окното. Џек отпрвин се двоуми дали да ги внесе броевите, но Лок успева да го убеди да го стори тоа. Кога човек по име „Хенри Гејл“ пристигнува во џунглата, Лок го заклучува во празната соба за оружје. Набрзо сите врати во окното се затвораат, а една од нив паѓа на нозете на Лок. Немајќи друг излез, Лок го замолува Хенри да ги внесе броевите во компјутерот за да се отворат вратите. Кога светлата се гасат, Лок здогледува чудна мапа нацртана на една од вратите, а по отворањето на вратите успева и да ја нацрта по сеќавање. Лок и останатите преживеани наскоро дознаваат дека Хенри ги излагал за неговиот идентитет и дека всушност е член на Другите, а тој се согласува да зборува само со Лок. Хенри го задева Лок со тоа што му кажува дека Другите не го сфаќаат сериозно окното и дека тој не ги внел броевите во компјутерот кога Лок го побарал тоа од него. Поради ова Лок престанува да верува во внесувањето на броевите во компјутерот. Кога „Хенри“ побегнува од окното, Лок и Г-дин Еко одат во џунглата да го бараат. Наместо него го наоѓаат прашалникот нацртан на мапата на Лок, каде што ја откриваат станицата Бисер. Од филмот за ориентација што го наоѓаат таму дознаваат дека внесувањето на броевите во компјутерот на секои 108 минути игра улога на психолошки тест наменет за оние кои се наоѓаат во окното. Лок е уверен дека притискањето на копчето (внесувањето на броевите) е бесцелно, но Еко го мисли токму спротивното. Лок престанува со притискање на копчето и заедно со Дезмонд, кој во меѓувреме се враќа назад, остануваат во окното за да видат што ќе се случи кога бројчаникот ќе покаже нула. По истекувањето на 108-те минути се ослободува неверојатна електромагнетна сила и Лок сфаќа дека погрешил. Дезмонд го употребува сигуроносниот клуч за да се спасат, по што окното имплодира.
Наредниот ден Лок се буди во џунглата и предизвикува халуцинации во кои Бун му кажува дека мора да го спаси Еко. За да стапи во контакт со Другите и да им помогне на заробените Џек, Кејт и Сојер, патува до станицата Бисер заедно со неколкумина од преживеаните, каде што ги ставаат камерите од друго окно во функција. Откако ја напуштаат станицата го наоѓаат мртвото тело на Еко во џунглата. По закопот Лок го забележува написот на стапот на Еко кој го упатува на север. Откако Кејт се враќа оди заедно со Лок, Саид и Дениел Русо да го спаси Џек од Другите. Кога пристигаат во нивното село Лок го среќава Хенри, кој всушност се вика Бен и е водач на Другите. Лок го заробува Бен и го присилува да му ја открие локацијата на нивната подморница, која ја уништува пред Џек да може да избега од Островот со неа, уверен дека сите треба да останат на Островот бидејќи тоа е нивната судбина. По ова, Бен му го покажува татко му на Лок, Ентони Купер, кој успеале да го фатат и му вели на Лок дека ако го убие ќе може да им се приклучи на Другите. Лок го намамува Соер кој го убива Купер наместо него, а потоа го носи мртвото тело до кампот на Другите. Бен го носи Лок да се сретне со Џејкоб, но во валканата колиба на Џејкоб нема ништо друго освен празен стол. Лок е бесен поради лагата на Бен а потоа одненадеж почнуваат да летаат предмети во колибата. Бен и Лок го посетуваат гробот на одамна починатите членови на Дарма иницијативата, каде што Бен го застрелува Џон бидејќи претставува закана за неговото водство и го остава да умре. Лок се буди неколку дена подоцна и размислува за самоубиство, но привидението на Волт кое му кажува дека Лок има уште работа на овој свет му ја враќа вербата. Лок го наоѓа Џек и останатите преживеани и ја убива Наоми, жена од бродот, за која верува дека претставува опасност за Островот. Џек ја игнорира молбата од Лок да не стапува во контакт со другиот брод и Лок се враќа до кампот на плажата, надевајќи се дека ќе добие поддршка од останатите.
Боби Фарел
Животопис
Фарел е роден на островот Аруба што е дел од денешните Холандски Антили, каде го поминал детството. На 15 годишна возраст го напуштил островот за да стане морнар. По две години се преселил во Норвешка. Оттаму заминал за Холандија, каде работел како Диџеј, а потоа се преселил во Германија. Во Македонија е познат и по тоа што неговата сопруга Јасмин Шабан е од Скопје, со која се оженил во 1981 година кога таа била познат југословенски фотомодел. Со Јасмин имале две деца, ќерката Занилја Фарел родена во 1983 година, која е раперка, и синот Занин. Тие се развеле во 1995 година.
Починал утрото на 30 декември 2010 година, во хотел во Санкт Петербург, поради срцева слабост. Неговиот агент изјавил дека Фарел се жалел на проблеми со дишењето по настапот претходната вечер. Телото на Фарел било откриено од вработените во хотелот. Погребан бил во Амстердам.
Годините со Boney M.
Во Германија најчесто работел како Диџеј кога продуцентот Френк Фариан го повикал да биде дел од новоформираната група Boney M.. Така, Боби Фарел станал единствениот машки член на групата. Подоцна Фариан изјавил дека Боби не пеел на снимките, туку машките вокали снимени во студио во најголем дел биле на самиот Фариан. Лиз Мичел потврдила дека само таа, Марсија Барет и Фариан пееле при снимање на песните. Сепак, Боби Фарел пеел во живо на некои од песните при настапи на групата. Фарел ја напуштил групата во 1981 година, по несогласувања со Фариан, и веднаш бил заменет со Реги Цибое. Во 1984 година повторно се приклучил на групата и останал сè до 1986 година кога групата се распаднала.
Ќерката на Фарел, Занилја Фарел изјавила дека откако се распаднала групата, татко ѝ ги изгубил сите приходи.
"Кога татко ми побара 100.000 марки од Фариан, му беше речено да потпише некои документи. Татко ми сè потпиша - од права на фотографиите, авторски права, сè. Така татко ми изгуби сè, а ние моравме да се преселиме кај баба ми во Холандија и да живееме од милостина. Татко ми беше многу лут, но мајка ми беше паметна и му рече дека ако го поседува името, може да го користи. Фариан не го регистрирал името Boney M во цел свет, па татко ми можеше да настапува под тоа име во некои земји."
Боби Фарел настапувал со хитови од групата под името „Бони М на Боби Фарел“. Тој исто така се појавил како танчеер во 2005 година во видео спот на Роџер Санчез за песната Turn on the Music.
Отон II (Свето Римско Царство)
Ото Втори (955 - 7 декември 983), наречен Црвен ( Руф ), бил светиот римски цар од 973 до неговата смрт во 983 година. Член на отонската династија, Ото Втори бил најмладиот и единствен преживеан син на Ото Велики и Аделаида од Италија.
Ото Втори во 961 година станал заеднички владетел на Германија, а неговиот татко го нарекол ко-цар во 967 година за да го обезбеди неговото наследување на престолот. Неговиот татко, исто така, го организирал Ото Втори да се ожени со византиската принцеза Теофану, која би била негова жена до неговата смрт. Кога татко му почина по 37-годишно владеење, осумнаесетгодишниот Ото Втори станал апсолутен владетел на Светото Римско Царство во мирна сукцесија. Ото Втори го поминувал своето владеење со продолжување на политиката на својот татко за зајакнување на царското владеење во Германија и проширување на границите на Империјата подлабоко во јужна Италија. Ото II, исто така, продолжил со работата на Ото I во потчинување на католичката црква на царска контрола.
Рано во неговото владеење, Ото II го поразил големиот револт против неговото владеење од другите членови на династијата Отонија кои си го заземале престолот. Неговата победа му дозволила да ја исклучи баварската линија на Отонци од линијата на империјалната сукцесија. Ова го зајакнало својот авторитет како цар и го обезбедило сукцесијата на својот син на царскиот престол.
Со домашните работи се населил, Ото II ќе го фокусира своето внимание од 980 наваму за да ја анектира целата Италија во Империјата. Неговите освојувања го довеле во конфликт со Византиското Царство и со муслиманите од Фатимид Калифат, кои двајца се држеле за територии во јужна Италија. По почетните успеси во обединувањето на јужните ломбардни кнежевства под негова власт и во освојувањето на територијата под контрола на Византија, кампањите на Ото II во јужна Италија завршиле 982 година по катастрофалниот пораз од муслиманите. Додека се подготвувал да ги спротивстави на муслиманските сили, во 983 година избувнало големо востание од страна на Словените, принудувајќи империјата да ги напушти своите главни територијални стопанства источно од реката Елба.
Раѓање и младост
Ото II е роден во 955 година, трет син на кралот на Германија Ото I и неговата втора сопруга Аделаида од Италија. До 957 година, починатиот постар брат на Ото II, Хенри (952 година) и Бруно (953 родени), како и син на Ото И од неговата прва сопруга Еадит, престолонаследникот Лиудолф, војводата од Швабија. Со своите постари браќа починал, двегодишниот Ото стана кралскиот принц на Кралицата и очигледно е наследник на Ото I. Ото го доверил својот нелегитимен син, архиепископот Вилијам од Мајнц, со литературното и културното образование на Ото II. Марграфот Одо, командант на источниот марш, го подучил младиот принц на уметноста на војната и законските обичаи на царството.
Треба да ги стави работите во ред пред неговото спуштање во Италија, Ото ја повикал Диет во Вормс и го избра Ото Втори, на шестгодишна возраст, ко-регент во мај 961 година. Ото Втори подоцна бил крунисан од неговиот вујко Бруно Велики, Архиепископ Келнски, во катедралата Ахен на 26 мај 961 година. Додека Ото го обезбедил сукцесија на престолот, тој го прекршил непишаниот закон на Царството, дека правата за право на наследство може да им бидат доделени само на дете кое наполнило полнолетство. Тој најверојатно бил мотивиран од висок ризик поврзан со неговата експедиција во Италија за да ја побара титулата на Империја од папата. Ото ги преминав Алпите во Италија, додека Ото II остана во Германија, а двајцата архиепископи, Бруно и Вилијам, беа назначени за свои регенти. По три и пол годишно отсуство во Италија, Ото се вратив во Германија во почетокот на 965 година како светиот римски цар. Со цел да се даде надеж за династички континуитет по неговата смрт, Ото I повторно го потврди Ото II за свој наследник на 2 февруари 965 година, на третата годишнина од коронацијата на Ото I како цар.
Стефан Влахов Мицов
Стефан Влахов–Мицов — универзитетски професор и писател од Македонија. Роден е на година во Габрово, Бугарија. Тој вели дека неговата мајка е од македонско, a мајката на неговиот татко е од куманско потекло. Семејното воспитување, но и фактот дека е од мешан брак го натерало да посака да ги осознае деталите во врска со својот идентитет и затоа себеси се смета за особено чувствителен по прашањето на националните малцинства на Балканот.
Образование
Во родното место учи математичка гимназија, а на софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“ специјализира историја (со потесна специјалност балканистика), филозофија и реторика, кои ги завршува со одличен успех.
Во текот на стдиите вели дека и покрај ласкавите признанија кои ги добивал (бил заменик-претседател на Клубот за техничко и научно творештво во факултетот, претседател на научниот кружок по историја на Бугарија, во кој учествувал и сегашниот претседател Георги Прванов) историјата започнувла да го ограничува поради догматизмот и манипулативноста на поднесената фактологија. Смета дека, многу често, токму уметничката литература и писателите даваат поверна слика на минатото. Со оглед на, како што самиот вели, „скудоумната атмосфера во Историскиот факултет“ решил да го продолжи школувањето по поединечна програма. Неговиот професор Николај Генчев (декан на Историскиот факултет во периодот 1976 - 1981), знаел да каже „Ти си безобразно информиран“. Бугарска интерпретација на историјата која ја изучувал во текот на студиите ја смета за „сува статика потчинета на класно – партиски и националистички, односно идеолошки постулати“.
Во во 1981 година, како докторант по социологија на политиката, ја одбира темата „Врските и претставувањата на Бугарите во светот (до Преродбата)”. Проширувањето на сознанија во теткот на изработката на докторатот го доведува во судир со политиката на средината во која живее.
Во 1988 година оди на специјализација во тогашен Ленинград.
Последната деценија на минатиот век
Во последната деценија на минатиот век се обидува, како што самиот вели, да ја исполни со соджина некогашната квалификација „безобразно информиран“. Затоа во тој период ги пишува трудовите „Кој го уби Христо Ботев” и „Парадокси на социјално-политичкиот живот кај Бугарите”.
Во есента 1998 година поканет е да учествува со свое предавање на 50-годишниот јубилеј на Институтот за национална историја во Скопје. Поканата ја прима со задоволство. Планираното предавање е на тема Прблемите на балканската историографија и политиката спрема Македонија. Невотото патување до Скопје не поминува без проблеми. На бугарската граница кај Ѓушево бил задржан на испитување околу два часа од 4-5 цивилни лица. На негово инсистирање, настанот во Македонија поминал без да бидат информирани медиумите со оглед на тоа што тоа било период помеѓу два крува во парламентарните избори кои се одржуваа таа есен.
Публикации
Во Македонија објавени се неговите книги: Книгата Филозофскиот клуч за македонскиот идентитет не е објавена во Бугарија. Тој смета дека „Може да се најде начин да се објави, ама ќе има проблеми. Всушност, проблеми е мек збор. Таа ќе биде буквално уништена.“
Во 2006 година има учествувано на Меѓународиот семинар за македонски јазик, литература и култура со научен труд на тема Историски интерпретации и манипулации врз творештвото на Вапцаров.
Во публикацијата на МАНУ издадена по повод стогодишнината од Илинденското востание тој има свој труд под наслов Илинденската епопеja и филозофскиoт клуч за македонскиот идентитет.
Останато
Неговото име е содржано во следниве публикации: Кој е кој во бугарската култура, Кој е кој во Бугарија, Кој е кој на Балканот. Исто така, тој е вклучен во монографијата за водечки личности во 2000 година која ја објавува Американскиот биографски институт и во монографијата 2000 исклучителни личности за 2000 година која ја објавува Меѓународниот биографски центар од Кембриџ, Велика Британија.
Рачки Елблонске
Рачки Елблонске (Raczki Elbląskie, Unter Kerbswalde) — село во општината Елблонг на Елблоншкиот Округ во Варминско-мазурското војводство, северна Полска. It lies approximately 4 км северозападно од градот Елблонг и 83 км северозападно од војводското седиште Олштин.
Во 2018 г. населението броело 186 жители.
Лисец (појаснување)
Лисец може да се однесува на:
Архиепископ Григориј (појаснување)
Архиепископ Григориј може да се однесува на:
Душан Ивковиќ
Душан Ивковиќ (Белград, 29 октомври 1943 - Белград, 16 септември 2021) бил југословенски кошаркар и српски кошаркарски тренер. Ивковиќ е еден од најуспешните европски тренери на сите времиња. Од 2008 до 2013 година бил селектор на српската репрезентација. Бил претседател на Спортскиот сојуз Раднички.
Ивковиќ е најуспешниот селектор на југословенската кошаркарска репрезентација на ЕП. Тој ја предводел репрезентацијата на три континентални првенства и го освоила златниот медал на сите три Загреб 1989, Рим 1991 и Атина 1995 година. На тие три првенства репрезентацијата одиграла 19 натпревари и победила на сите 19.
Во јануари 2008 година бил избран за селектор на српската кошаркарска репрезентација во следните четири години. На Европското првенство 2009 година во Полска, репрезентацијата на Србија под водство на Ивковиќ освоила сребрен медал, а на СП 2010 година го зазела четвртото место.
На почетокот на јули 2016 година објавил дека ја завршува тренерската кариера. Прошталниот натпревар на шоуто се одржал на 20 септември 2017 г одина во Атина против Олимпијакос.
Биографија
Душан Ивковиќ е роден во Белград на 29 октомври 1943 година. Негови родители биле Петар, доктор по правни науки и Бранка, професорка по француски и латински јазик. Неговиот постар брат бил кошаркарот Слободан Пива Ивковиќ. Ивковиќ е братучед на Никола Тесла, бидејќи мајката на Тесла, Георгина Тесла била сестра на прадедото на Ивковиќ, Тривун Мандиќ, татко на неговата баба Олга.
Студиите геологија ги завршил на Рударско-геолошкиот факултет во Белград. Се оженил двапати, ги има синовите Петар и Павле.
Играчка кариера
Душан Ивковиќ целата своја играчка кариера, од 1958 до 1968 година ја поминал во Раднички, кој потоа се натпреварувал во првата лига на Југославија.
Тренерска кариера
Првиот тренерски ангажман на Ивковиќ бил кај јуниорите на Раднички, кои го прифатиле по наговор на неговиот прв тренер Бора Цениќ. Со јуниорите на Раднички го освоил првенството на Југославија.
Тренерската кариера ја продолжил во Арис, Грција. Во Југославија се вратил во 1982 година, преземајќи го првиот тим на Раднички, а потоа го водел Шибеник во периодот од 1984 до 1987 година. Бил помошник селектор на југословенската репрезентација Крешимир Ќосиќ на Светското првенство во 1986 година и на ЕП 1987 година во Атина.
По три години минати во Војводина, станал тренер на ПАОК. Во меѓувреме Југославија се распаднала, а репрезентацијата на Сојузна Република Југославија била спречена да се натпреварува од 1992 до 1995 година. Во овој клуб бил до 1994 година, кога го презел Паниониос, кој го водел две сезони. Во 1996 година бил поканет од челниците на големиот Олимпијакос, па до 1999 година бил шеф на нивниот стручен штаб, а од тоа лето до 2001 година предводена од АЕК Атина.
Од 2002 до 2007 година, тој работел во главниот град на Русија, Москва. Првите три сезони ги поминал во ЦСКА, а другите две во Динамо. Потоа се вратил на репрезентативната кошарка и од 2008 до 2013 година ја предводел српската репрезентација. Од 2012 до 2014 година по втор пат го предводел Олимпијакос и со нив ја освоил Евролигата во сезоната 2011/12.
Во летото 2014 година станал тренер на турски Анадолу Ефес. Тој останал со нив до април 2016 година, кога бил отпуштен. Во сезоната 2014/15 со екипата на Ефес го освоил националниот куп, но недостасувал главниот трофеј - титулата турски првак, додека во Евролигата, тимот бил елиминиран во четвртфиналето од идниот шампион Реал со 3-1 во серија. Во сезоната 2015/16 го освоил Претседателскиот куп, како што се вика таму Суперкупот, но Ефес не го одбранил Купот на Турција, додека во Евролигата бил во фазата на топ 16.
Во јули 2016 година објавил дека става крај на тренерската кариера.
По прошталниот меч во Атина, во декември 2017 година магазинот „Недељник“ го прогласил за личност на годината.
Смрт
Починал на 16 септември 2021 година во болница во Белград од вода во белите дробови и херпес.
Мезосфера
Над стратосферата, до од околу 80 km се наоѓа мезосферата. Стратосферата, заедно со мезосферата е застапена со околу 20% во вкупната атмосфера.
Исчезната (филм)
Исчезната (англиски: Gone Girl) е американски психолошки трилер од 2014 година, режиран од Дејвид Финчер. Сценариото на Џилијан Флин било засновано на нејзиниот истоимен роман. Главните улоги во филмот ги играат Бен Афлек и Розамунд Пајк. Поставена во Средниот запад во САД, приказната во филмот почнува како мистерија која ги следи настаните околу Ник Дан (го игра Афлек), кој станува главен осомничен за ненадејното исчезнување на неговата жена, Ејми (ја игра Пајк).
Филмот ја имал својата светска премиера на првата вечер на 52. издание на Њујоршкиот филмски фестивал на 26 септември 2014, а од 3 октомври бил достапен во киносалите ширум светот, во кои поминал одлично, заработувајќи преку 368 милиони долари. За улогата на Ејми, Розамунд Пајк добила позитивни критики и добила номинации за „Оскар“ за најдобра глумица во главна улога, „БАФТА награда“ за најдобра глумица во главна улога, „Златен Глобус“ за најдобра глумица во главна улога во драма, како и номинација од страна на здружението на филмски глумци за најдобра глумица во главна улога. Понатаму, Финчер добил номинација за „Златен глобус“ за најдобар режисер, а сценаристката Флин била номинирана за најдобро сценарио за наградите „Златен Глобус“ и „БАФТА“, како и за наградата на филмските критичари, која подоцна ја добила.
Содржина
Брачниот пар њујоршки писатели, Ејми (Розамунд Пајк) и Ник (Бен Афлек) е приморан да се пресели во мал град во Мисури поради финансиската криза и поради болеста на мајката на Ник. Од хармоничен и среќен пар, тие стануваат несреќни и оттуѓени. На денот на нивната петгодишнина, Ник се враќа дома и затекнува превртена маса и неред во дневната соба, кој укажува на знаци на борба. Тој сфаќа дека неговата жена е исчезната и ја известува полицијата. Набрзо неговите лаги, измами и чудно однесување ги принудуваат сите да си го постават истото мрачно прашање: дали Ник ја убил жена си?
Издавање
Исчезната го отворил 52. издание на Њујоршкиот филмски фестивал, добивајќи позитивни критики уште на почетокот. На 3 октомври 2014 година, филмот ја имал својата премиера во 3.014 кино сали во Северна Америка. Освен во Северна Америка, филмот бил издаден во 5.270 кино сали во 39 држави во првиот викенд на прикажувањето.
Заработка
Филмот имал заработка од 167,8 милиони долари во САД и Канада и 200,3 милиони долари во кината ширум светот, т.е. вкупна заработка од 368 милиони долари, наспроти буџетот од 61 милион долари. Пресметувајќи ги сите трошоци, Deadline.com пресметал дека филмот имал профит од 129,99 милиони долари. Филмот заработил 13,1 милиони долари на првиот ден на прикажувањето во Северна Америка. Во првата недела на прикажувањето, филмот имал најголема заработка во САД од 37,5 милиони долари, оставајќи го на второто место хоророт „Анабела“ на „Warner Bros./New Line Cinema“, кој имал заработка од 37,1 милиони долари. Филмот имал најдобро отворање во кариерата на Финчер, соборувајќи го отворањето на трилерот „Панична соба“. Во кариерата на Афлек, филмот имал трето најголемо неделно отворање и се нашол веднаш зад „Перл Харбор“ кој имал почетна заработка од 59,1 милиони долари и „Дердевил“ со заработка од 40,3 милиони долари, додека пак во кариерата на Пајк, филмот се нашол на второто место зад „Умри некој друг ден“ кој имал почетна заработка од 47 милиони долари. Филмот „Исчезната“ и во втората недела на прикажувањето останал на врвот и покрај конкуренцијата од „Дракула“, но во третата недела бил престигнат од „Бес“.
Надвор од Северна Америка, филмот заработил 24,6 милиони долари во првата недела на прикажувањето, што било многу повеќе од очекуваното. Висока заработка била забележана во Обединетото Кралство (6,7 милиони долари), Австралија (4,6 милиони долари), Франција (3,65 милиони долари) Русија (3,4 милиони долари), и во Германија (2,6 милиони долари).
Филмски критики
Исчезната добил главно позитивни ревизии од филмските критичари кои најголемите пофалби ги упатиле за изведбата на Пајк. На „Rotten Tomatoes“ филмот има рејтинг од 88%, врз основа на 281 ревизија, со просечен рејтинг од 8/10. Описот на мрежното место гласи: „Мрачен, интелигентен, и стилски до грешка, Исчезната игра на силата на режисерот Дејвид Финчер и го вади најдоброто од Бен Афлек и Розамунд Пајк.“ „Metacritic“ му дава на филмот рејтинг од 79 од можни 100, врз основа на 49 критики, укажувајќи на „генерално позитивни критики“. Публиката анкетирана од „CinemaScore“ го оценила филмот со оценка 4 од можни 5.
Продолжение
Во интервју во октомври 2014 година, Розамунд Пајк изјавила дека таа би глумела во евентуално продолжение доколку Џилијан Флин повторно би го напишала сценариото. Во јануари 2015 година, Флин изјавила дека е отворена кон идејата за продолжение, но тоа би се случило во иднина кога целата екипа би била повторно слободна.
Шпајер
Шпајер (Speyer, до 1825 г. и Speier) — град во Рајнската област-Пфалц, Германија со околу 50.000 жители. Лежи на левиот брег на реката Рајна, 25 км јужно од Лудвигсхафен и Манхајм, а 21 км југозападно од Хајделберг. Основан е од Римјаните, и се вбројува меѓу најстарите градови во државата.
Забележителни знаменитости на градот се Шпајерската катедрала, уште неколку цркви и Старата порта. Под главниот олтар на катедралата се погребани осум свети римски цареви и германски кралеви.
Шпајер е познат по т.н. „Шпајерска протестација“ на Царскиот собор од 1529 г. со која разни кнезови се заложиле за повлекување на забраната врз делата на реформаторот Мартин Лутер, и со тоа удирајќи ги темелите на протестантството.
Збратимени градови
Шпајер е збратимен со следниве градови:
Јаворница (Берско)
Јаворница (Τρίλοφος, Трилофос или Τρίλοφο, Трилофо, книжевно: Τρίλοφον, Трилофон, до 1926 година: Διαβόρνιτσα, Дјаворница, до 1954 година: Νέα Κούκλενα или Νέα Κούκλαινα, Неа Куклена ) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 9 километри северозападно од градот Бер и 14 километри југоисточно од градот Негуш, на надморска височина од 160 метри. Површината на селскиот атар изнесува 12 квадратни километри.
Селото се наоѓа во Солунското Поле, на пет километри југозападно од селото Јанчишта.
Историја
Селото е доста старо и во минатото било чисто македонско.
Селото било преименувано двапати. Најпрвин го носело името Дјаворница (Διαβόρνιτσα). По пристигнувањето на бегалските семејства од селото Куклен, Пловдивско, од Бугарија, селото било преименувано во Неа Куклена (Νέα Κούκλενα) и ова име го носело до 1954 година. Последното преименување се случило во 1954 година, кога станало Трилофон (Τρίλοφος).
Стопанство
Селото е прилично богато. Основни производи на населението се овошје (праски и јаболка) и пченица. Дел од земјата се наводнува.
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живееле 72 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Јаворница (Yavornitza) имало 96 жители. Во 1906 година во селото имало 12 семејства Власи.
Во 1910 година, во Јаворница имало 52 жители.
Во 1913 година, селото е забележано со 223 жители, а во 1920 година со 242 жители, што значи дека селото било поголемо отколку што забележал К’нчов. По 1923 година, како и во другите берски села, биле сместени и 105 бегалски семејства со вкупно 505 бегалци, главно од Бугарија, односно од селото Куклен (Пловдивско). Поради што селото во 1926 година било преименувано во Неа Куклена, во превод Нов Куклен. Така, селото станало мешана населба, која во 1928 година имало 666, во 1940 година 644, во 1951 година 675, во 1961 година 834, во 1971 година 666, во 1981 година 687, а во 1991 година 818 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 661 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 615 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Добра со седиште во селото во Јанчишта, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Јаворница, во кој единствено село е Јаворница.