cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 956
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 5 м 13,1 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -11° 30' 8"". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на IC 956 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 364.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Гај Валериј Катул
Гај Валериј Катул (латински: Gaius Valerius Catullus, Верона, 84 п.н.е. - 54 п.н.е.) - оримски поет.
Творештво
Катул напишал повеќе од сто пократки и подолги песни (љубовни, елегии и епиграми) во метрички облик и сите тие се сочувани до ден-денес. Од техничка гледна точка, неговите песни се совршени, поради што го нарекле elegantissimus poetarum. Тој има големо значење за развојот на римската книжевност како првиот голем уметник што се изразувал во стихови, а уште пред Хорациј, тој ги пренесол еолските стихови во римската книжевност. Најголем придонес кон неговата поетска слава имале песните за саканата Лезбија, со што тој бил првиот претставник на римската лирика.
Манастир Вујан
Манастирот Вујан, е манастир на Српската православна црква, се наоѓа на пошумена падина под врвот на планината Вујан, на средината на патот меѓу Горен Милановац и Чачак, во околината на селото Прислоница. Припаѓа на Жичката епархија. Славата на манастирот е Соборот на Светиот Архангел Гаврил. Не се знае кога е основан, но секако датира од 13 век.
Името на планината Вујан и манастирот Вујан потекнува од старосрпски зборови (ујити, вујити или хуџитиЃ, бидејќи на планината се слушал звукот на ветрот што постојано дува, кој се спушта низ планината над густата вековна шума.
Архитектура
Црквата е градба со сегментирани сводови. Над нартексот, наместо купола, била изградена непропорционална кула - камбанарија со кружен облик. Однадвор е додаден дрвен нартекс. Под профилираниот покривен венец, црквата е опкружена со украсен фриз од слепи аркади.
Денешната црква Свети Архангел Михаил е изградена во 1805 година. Ктитор на црквата е Никола Милиќевиќ Луњевица.
Внатрешност
Уништена е првобитната фреска од 1805 година и дел од стариот иконостас од 1808 година, кој според еден запис го изработиле Стојан и Јеремија Михајловиќ, стари изографи, бил префрлен во црквата Света Богородица во Горња Трепча. Андреја Дијаковиќ ја насликал надворешноста и внатрешноста на црквата во 1851 година, а една од сцените на надворешната фасада наводно била портрет на Мутапов. Сегашните фрески немаат голема уметничка вредност и датираат од 1939 и 1943 година.
Како спомен на времето на Немањиќ останал само столбот на почесната трпеза.
Од вредности се споменуваат во втората половина на 19 век: икона со грчки натпис, која Србите од Сјеница ја донеле во манастирот во 1809 година за време на бунтот. Знамето на војводата Лазар Мутап, кое го содржи грбот на Трибалија (тогаш Шумадија) и грбот на Србија, а над грбот на Рама. Знамето било од двете страни со словенски натпис, на кој се споменуваат Србите и Србија. Мутап истото знаме во 1813 година го нашол и се борел со него додека не бил смртно ранет кај Чачак. Потоа го испратил во манастирот Рујан, каде што гробот ќе му биде во црквата, во нартексот од десната страна.
Историја
На почетокот на 14. век, за време на владеењето на кралот Милутин, монасите од Света Гора, бегајќи од инвазијата на одметнатите римокатолички те платеници на Каталонците, организирале монашки живот во Овчарско-Кабларската клисура. Тие го основале Обровинскиот манастир (или Обров, Ујан или Хујан ), километар и половина од местото каде што денес се наоѓа манастирот Вујан.
Обровинскиот манастир го добил името по собирањето или обрежувањето на луѓето. Обровин бил место каде се одржувале народни собири и состаноци. По злосторствата врз српскиот народ од страна на Турците на чело со Синан Паша во 1597 година, манастирот бил напуштен. Судејќи според натписот на една сочувана спомен плоча која се однесува на руината на манастирот, во близина на олтарот имало „светилишта“.
Дотогаш напуштениот манастир бил обновен во 1805 година, од страна на господарите Милан Обреновиќ и Никола Миличевиќ Луњевица од селото Луњевица во областа Рудник. Над западната врата на нартексот бил поставен натпис во 1807 година. Покажува дека обновувањето било извршено со залагање на свештеникот Радисав Милошевиќ од село Прислоница во 1805 година. По смртта на Радослав, во манастирот во 1807 година се приклучил неговиот роднина, јеромонахот Јосиф Милошевиќ, кој бил ктитор со други ктитори и соработници. При поправка на манастирот, пронајдена е камена плоча со натпис од 1597 година и еден круг со издлабен манастирски печат од тоа време.
Во 19 век манастирската (парохија) се состоела од села со вкупно 395 куќи: Прислоница (со 110 куќи), Коњевиќи (57), Соколиќи (38), Брѓани (80), Луњевица (64) и Семедраж (37). Во 1864 година, манастирот имал 12.688 гроша во готовина. Во 1870 година, манастирското братство го сочинувале тројца монаси. Манастирскиот имот во 1889 година се состоел од: 44 хектари обработливо земјиште и 149 хектари шума.
Мошти
Моштите на „Свети Вујан“ останале во внатрешноста на храмот, во близина на јужниот ѕид на нартексот. Десет години подоцна покрај овие свети мошти ќе биде положено телото на востаничкиот војвода Лазар Мутап (1815).
До јужниот ѕид на црквата нил погребан и газдата Никола Луњевица. Аманет на Никола Миличевиќ да биде погребан во таа црква осум години по неговата смрт (1842) не била веднаш исполнета. Тоа го направила само 60 години подоцна неговата внука, кралицата Драга Обреновиќ. На надгробната плоча во близина на јужниот ѕид, таа напишала во 1902 година посвета: „На мојот драг дедо, војводата Никола Луњевица, Драга Обреновиќ, кралицата на Србија“. На источната страна до црквата биле погребани членовите на семејството на Никола Миличевиќ.
Посмртните останки на браќата на кралица Драга Обреновиќ, Никодије и Никола Луњевица, кои биле убиени за време на мајскиот државен удар во 1903 година, подоцна биле ставени во црквата.
Џејмс Гарфилд
Џејмс Абрам Гарфилд (James Abram Garfield; – ) бил 20 претседател на САД, кој служел кратки 200 дена од 4 март 1881 година до неговата смрт на 19 септември 1881 година Тој го имал вториот најкраток претседателски мандат после Вилијам Хенри Херисон (William Henry Harrison). Тој исто така бил еднинствениот титулар од Претставничкиот Дом на САД избран за претседател. Гарфилд е роден во Морленд Хилс, Охио и дипломирал во 1856 година на колеџот Вилијам. Се оженил за Лукрециа Рудолф во 1858 година Во 1860година тој бил примен во Комората додека служел како државен сенатор на Охио (1859 година – 1861 година). Гарфилд бил командир во армијата на САД за време на граѓанската војна и се борел на Битката кај Шилох. Тој влегол во Конгресот како републиканец во 1863 година, спротивставувајќи се на ропството и сецесијата. Следејќи ги компромисите заедно со Јулисе Грант, Џејмс Блеин и Џон Шерман, Гарфилд бил номиниран од страна на Републиканската партија за претседателските избори во 1880 година и успешно го победил демократот Винфилд Хенкок. Гарфилд постигнал многу малку затоа што поминал малку време како претседател. Во неговото пристапно обраќање тој изразил желба за реформата во државната служба, што била на крајот усвоена од неговиот наследник Честер Артур во 1883 година како закон за реформа во државната служба. Неговото претседателство било скратено откако му бил извршен атентат од Чарлс Гуто додека влегувал на железничката станица во Вашинктон на 2 јули 1883 година Гарфилд бил вториот претседател на САД над кого бил извршен атентат. После неговата смрт тој бил наследен од заменик-претседателот Честер Артур.
Тома Берар
Тома Берар или Тома Беро бил дваесеттиот Голем мајстор на витешкиот ред Темплари, од 1256 до 1273. Тој напишал неколку писма до англискиот крал Хенри III, опишувајќи му ја мизерната ситуација во Светата земја. Тој создал соработка омеѓу различните витешки редови, помеѓу кои птретходно преовладувало соперништво. Со ова се согласиле Големите мајстори: Хуго де Ревел од Болничарите и Ано Зангершаузенски од Тевтонскиот ред. Во 1256 година, големата темпларска тврдина Сафед била опсадена од Мамелуците по неуспешниот обид за освојување на Пилгримовиот замок. Се смета дека гарнизонот бил предаден од подмитен сиријски војник. Сите тамплари и болничари биле обезглавени, бидејќи не сакале да го примат Исламот. Останатите тврдини биле опсадени и освоени следни. Исто така и градот Антиохија бил уништен и никогаш повеќе не бил обновен. Падот на градот Антиохија ги оставил темпларските тврдине на Аманските планини лесни за напад од страна на напаѓачите. Одличното место за утврдување, Гастон коешто се наоѓало на патот до Сирија, било одбрането од мал број на темплари. Сепак, тие решиле да останат и да го задржат и заштитат утврдувањето, но биле предадени од предавник од нивните редови. Големиот мајстор Тома Берар испратил поштар преку кој го известил редот да се повлечат до Ла Рош Жилом. Во февруари 1271 година, Кастел Бланк се одвоил од редот предводен од Големиот мајстор Тома Берар и добил дозвола да се повлече до Тортоса. Во јуни истата година, Монтфорт, последниот Христијанин којшто се утврдил во Светата земја бил вратен.
Џејмс Гарфилд
Потекло
Џејмс Абрам Гарфилд е роден на 19 ноември 1831 година, од шкотско потекло, во Оринџ Тауншип денешно Морланд Хилс, Охио. Неговиот татко, Абрам Гарфилд починал во 1833 година кога Џејмс Абрам имал само 17 месеци. Тој бил израснат од неговата мајка Елиза Балоу, сестрите и неговиот вујко. Во родното место Гарфилд посетувал претходник на училиштето Оринџ. Од 1851 година до 1854 година тој го посетувал „Western Reserve Eclectic Institute“. Потоа Гарфилд се префрлил на колеџот Вилијам каде што бил член на братството Делта Ипсилон. Тој дипломирал во 1856 година како извонреден студент, кој ги обожавал сите предмети освен хемија. По краток период на проповедање во христијанска црква (1857 година – 1858 година), Гарфилд аплицирал за директор на средно училиште во Њујорк. Откако не бил примен на тоа работно место аплицирал во институтот за електрика. Гарфилд предавал класични јазици во академската 1856-1857година и бил унапреден во директор на институтот од 1857 година до 1860 година На 11 ноември 1858година се оженил со Лукрециа Рудолф. Тие имале седум деца: (пет сина и две ќерки)
Џардиниера
Џардиниера е италијанско јадење од кисел зеленчук во оцет или масло.
Сорти и употреба
Италијанската џардиниера се нарекува и сотацети („под оцет“), вообичаен термин за кисела храна. Обично се јаде како антипаста или со салати.
Џардиниера е разновиден зачин кој може да се користи за различни видови храна, како што се братвурст, брускети, хамбургери, салата од тестенини, јајца (омлети), виршли, салата од туна, сендвичи и многу повеќе. Во САД не е невообичаено да се користи џардиниера на тестенини.
Во кујната во Чикаго, џардиниерата на база на масло често се користи како зачини, обично како прелив на италијански сендвичи со говедско месо, тесто и пица.
За салата од маслинки во сендвичот со муфулета се користи поблага варијанта на џардиниера.
Состојки
Италијанската верзија вклучува пиперки, целер, моркови, карфиол и корнишони. Киселиот зеленчук се маринира во масло, црвен или бел вински оцет, билки и зачини.
Џардиниерата во стилот на Чикаго најчесто се прави зачинета со пиперки или чили снегулки, заедно со комбинација од разновиден зеленчук, вклучувајќи целер, моркови, карфиол, а понекогаш и корнишони или маслинки, сите маринирани во растително масло, маслиново масло, масло од соја или која било комбинација од трите. Некои комерцијално подготвени варијанти се означени како „џардиниера во стилот на Чикаго“.
Мариентал
Мариентал може да се однесува на следниве места:
Live from Madison Square Garden (албум на Ерик Клептон и Стиви Винвуд)
Live from Madison Square Garden е албум во живо на два компакт диска и два видео диска од Ерик Клептон и Стиви Винвуд, а е издаден на 19 мај 2009. Албумот е направен од снимки од изведбите на Клептон и Винвуд во „Madison Square Garden“ во февруари 2008.
Серијата од концерти не била официјално етикетирана како реобединување на гурпата „Blind Faith“, односно биле запаметени како настапи на Винвуд и Клептон. Примарно тие изведувале песни од „Blind Faith“ како и одредени избрани песни од бендовите „Traffic“, „Derek and the Dominos“, од соло кариерата на Клептон и некои преработки од Џими Хендрикс. Во бендот учестувале Вили Викс (на бас гитара), Ајен Томас (на тапани) и Крис Стеинтон (на клавијатура).
Уметничка изработка
Уметничката изработка е дело на Дони Филипс. Тој е еден од водечките графички дизајнери во Warner Bros. Records
Историја
Патиштата на Винвуд и Клептон им се вкрстиле во 1969 со формацијата на „Blind Faith“, група која во огромни размери го прошири рокот и блузот. И покрај критичните и популарните признанија, бендот бил краткотраен со само еден албум и кратка турнеја во 1960 која започнала на 12 јули во „Madison Square Garden“, а завршила на 24 август на Хаваите. По финалниот настап, Винвуд и Клептон останале пријатели, но само неколкупати изведувале повторно заедно. Серијата од концерти во 2008 било првото целосно шоу на Клептон и Винвуд по 40 години.
Турнеја
На 11 февруари 2009, двајцата познати артисти најавиле турнеја низ САД во 14 градови која започнала на Источен Ратерфорд, Њу Џерси. На сцената биле придружувани од, повторно, Крис Стеинтон (клавијатура), Вили Викс (бас гитара), Еби Лабориел (тапани), како и следечките вокали Шерон Вајт и Мајкл Џон.
Сертификати
{| class="wikitable" ! Држава ! Сертификат
Градиште (Големо Илино)
Градиште — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува населба од  хеленистичко и доцноантичко време. Се наоѓа на 1,2 км североисточно од селото, на висок рид што се издига над Илинска Река. На површината се гледаат остатоци од одбранбен ѕид - бедем, а во оградениот простор има фрагменти од доцноримски керамички садови, питоси и множество градежен материјал. Најдени се и повеќе монети од IV-VI век (Константин I, Јустинијан I), како и предримски монети од Александар III Македонски, ковани во Пела. Монетите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Зеленградски манастир
Местоположба
Манастирот се наоѓа на самата атарска граница на кратовското село Луково и пробиштипското село Зеленград.
Историја
Манастирот за првпат се споменува во лесновски типик од XIII век. За него се знае многу малку, затоа што нема зачувани пишани записи. Познато е дека од неговото основање бил машки манастир, а по потпаѓањето на Македонија под отоманска власт бил срушен. Во периодот по Втората светска војна, манастирот бил целосно запуштен. Во 2006 година е започнато негово обновување на темелите на првобитниот манастир, при што изградбата траела 13 месеци и завршила во 2007 година. Манастирот бил осветен од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан на 21 јули 2007 година, а на церемонијата на осветувањето присуствувале надлежниот Митрополит Брегалнички г. Иларион, Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј, игуменот Дамаскин и свештенослужители. По возобновувањето, манастирот е женски, а првата монахиња била замонашена на 27 август 2007 година. Денес во манастирот покрај монахињи има и искушенички.
Градби
Во склоп на манастирот спаѓаат две манастирски цркви и конаците.
Параклис
Црквата претставува параклис посветен на Покровот на Пресвета Богородица.
Конаци
Владичкиот конак бил изграден во 2008 година. Во конаците живеат монахињи и искушенички. Секоја година, во пресрет на празникот на Свети Спиридон, во конаците традиционално се одржува „трпеза на љубовта“.
Теверола
Теверола — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Џејда Дувенџи
Биографија
Џејда Дувенџи е родена на година во, Турција, како единствената ќерка на Исмаил Дувенџи и Исмаила Дувенџи. Средното училиште го завршила во Кадиќој Анадолу Лисеси, а дипломирала на Универзитетот Мармара. Во 1995 година глумела во серијата Palavra Aşklar. Во 1997 учествувала во натпреварот за убавина во Турција. Во 2002 се омажила за Кан Гиргин по кое направила пауза во глумењето. По несреќниот брак и разводот започнала да оди во модни куќи започнувајќи да се фотографира. На 17 август 2008 година се омажила за стопанственикот Енгин Акгун.
Кариера
Во 2002 година учествувала во серијата „Zalim“ како една од главните улоги. Во следниот период глумела во повеќе серии, како: „Sil Baştan“, „Kasirga Insanlari“, „Maki", "Hasret“ итн. Најголема слава има достигнато со улогата на Бену Атаман во серијата 1001 Ноќ, како талентирана архитетка вработена во Бинјапи Холдинг.
IC 957
IC 957 — галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 957 се споменува и како UGC 125, MCG 8-1-28, CGCG 549-25, 5ZW 6, NPM1G +47.0006.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 957 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. IC 957 има привидни димензии од 1' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 13 м 45,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +48° 9' 7". Положбениот агол на објектот е во износ од 72°.
Други поделби
Проучување на IC 957 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 910.
Горна Белица
Горна Белица — село во областа Дримкол, во Општина Струга, во околина на градот Струга.
Потекло на името
Првото име на Горна Белица било Бела, добиено од белината на реката Беличка Река, што се пени на стрмниот тек.
Со време се појавиле две населби, поради што селата ги добиле имињата Горна и Долна Белица.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Дримкол, во западниот дел на територијата на Општина Струга, чиј атар се издига на источната падина на планината Јабланица и се допира со државната гранична линија со Албанија. Селото е планинско и мошне високо, на надморска височина од 1.420 метри. Од самиот град Струга е оддалечено 14 километри.
До него се стигнува по магистралниот пат од Струга што води кон граничниот премин Ќафасан.
Селото повеќе служи како викенд-населба отколку како постојано живеалиште.
Историја
Според една теза, селото било основано од деселеници од Москополе, денес во Албанија. Се претпоставува дека Власите се населиле околу 1730 година. Овие Власи претежно се занимавале со сточарство и продавање на млечните производи.
Во втората половина на и  век, во селото постоеле 40 дуќани, со што бил развиен и важен трговски центар. Пазарен ден бил петок, кога доаѓале жители и од Албанија. Со тоа, селото претставувало центар на струшката трговија.
По завршувањето на Втората светска војна, во селото во 1944 година било отворено училиште на македонски јазик. Училиштето го носело името „Св. Климент“.
Во век, Горна Белица било село во рамките на Струшката нахија, на Охридската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Во катастарската евиденција за ова село не постојат аграрни податоци.
Население
Според податоците од 1873 година, селото имало 132 домаќинства и 350 жители мажи.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Горна Белица имало 1.000 жители, од кои 150 Албанци муслимани и 850 Власи. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горна Белица имало 1.200 жители.
Селото е мошне мало и во 1961 година броело 27 жители, а во 1994 година бројот се намалил само на двајца жители, Власи.
Според пописот од 2002 година, во селото Горна Белица живеел 1 жител, Македонец.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 4 жители, сите Албанци.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Струга, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Струга.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Струга. Селото припаѓало на некогашната општина Струга во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957 селото припаѓало на тогашната општина Велешта.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Вевчани, во која покрај селото Горна Белица, се наоѓале и селата Вевчани и Октиси. Во периодот 1950-1952 година, селото Горна Белица било дел од некогашната општина Вишни, во која влегувале селата Вишни и Горна Белица.
Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1885 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште во селото Вишни, кое ги опфаќа селата Вишни и Горна Белица.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 17 гласачи. На референдумот во 2018 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 13 гласачи.
Присои (Големо Илино)
Присои — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува населба и  некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на оддалеченост од околу 2 км североисточно од селото, каде на површина од 1 ха се среќаваат фрагменти од керамички садови и питоси, а според кажувањата на мештаните, биле откриени гробови „на две води“ градени од тегули.
Бојл-Мариотов закон
Бојл-Мариотов закон дел од гасните закони кој се однесува на идеален гас. Овој закон го опишува обратно пропорционалниот однос помеѓу апсолутниот притисок и волуменот на гасот, ако температурата е константна во затворен систем. Овој закон е наречен по хемичарот и физичар Роберт Бојл, кој го објавил во 1662 година. Законот гласи:
"За фиксно количество на идеален гас чуван на фиксна температура, P [притисокот] и V [волуменот] се обратно пропорционални (доколку едниот се зголемува, другиот се намалува)."
Наводи
Thermische Zustandsgleichung idealer Gase
Јосиф I Бугарски
Егзарх Јосиф I (световно име Лазар Јовчев) е истакнат висок бугарски православен свештеник. Управник на Видинска епархија, Ловчански митрополит и егзарх на Бугарската егзархија. Делувањето на Јосиф во Македонија, како бугарски егзарх, е контраверзно. Современата бугарска историографија го оценува како духовен столб на бугаршината, личност која придонела да се зацврсти бугарското национално ткиво, меѓуто во македонската историографија тој се третира како еден од главните претставници на бугарската пропаганда во Македонија, а неговата дејност е негативно оценета поради неговата активност насочена против пројавите на македонска национална самобитност.
Коресподенцијата и контактите на Јосиф I со бугарските владечаки кругови и дејците на македонското револуционерно ослободително движење даваат дополнителна светлина за македонското прашање кон крајот на 19 и почетокот на 20 век.
Рани години
Лазар Јовчев е роден на 5 мај 1840 година градот Калофер. Учел во Големата народна школа во Фанар, а потоа во Францускиот колеџ (Цариград). Со поддршка на Калоферската општина во 1864 година се запишал при литературниот факултет на Сорбона во Париз, а три години подоцна се префрлил на Правниот факултет, кој го завршил и се стекнал со диплома.
Поминал шест години во француската престолнина, Лазар Јовчев се враќа во Цариград и во почетокот работи во Централниот трговски суд. Се занимавал со публицистика и преведувачка дејност. Избран е во раководството на Македонската бугарска дружина. Поканет е за секретар на Мешовитиот егзархиски совет. Без да има духовно образование, новопоставениуот монах Јосиф за помалку од три месеци кон крајот на 1872 година е веќе протосингел на Егзархијата со архимандритско достоинство.
Во следните 3-4 години архимандрит Јосиф учествува во организирањето на Бугарската егзархија, патува низ балканските земји, се сретнувал со претставници на големите сили, не само благодарение на совршен си француски јазик, но и на својата способност да преговара и да убедува.
Во почетокот на 1876 година Јосиф е ракоположен за Ловчански митрополит, откако пред тоа упарвувал една година со Видинската епархија. Световното образование, правната подготовка, пошироката европска култура и квалитети на мудро и дипломатско однесување ја направиле неговата кандидатура за бугарски егзарх општоприфатлива меѓу највлијателните кругови во Цариград при избувнувањето на Руско-турската војна. На 24 април 1877 година младиот Ловчански митрополит Јосиф е избран и прогласен за егзарх од "Црковно-народниот собор" во епархискиот дом во Ортаќој.
Бугарски егзарх
Егзарх Јосиф I си поставил за цел обединување на целото бугарско население, вклучително и македонскиот народ кој бил третиран како нерзаделен дел од бугарското национално ткиво. Идеалот на бугарскиот духовен водач и неговата "голема должност" е да биде духовен столб на бугарштината и "да ги обедини сите бугарски епархии во прегратките на Егзархијата", под бугарски епархии се подразбирале и македонските епархии. Оваа цел во значителна мера Јосиф ја остварил. До Првата балканска војна во Егзархијата се вклучени 7 епархии, раководени од митрополити, и уште 8 епархии во Македонија и една во Одринско, управувани од егзархиски наместници.
NGC 2402/2
NGC 2402/2 — спирална галаксија во соѕвездието Мало Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Јосиф I Бугарски
Бугарски егзарх
Како поглавар на бугарската црква, егзархот Јосиф е принуден како духовен водач на Бугарите да биде посредник меѓу државната власт и христијанското население во рамките на политичките и националните соперништва во многунационалната империја. Во услови на важечкиот Берлински договор тој е повеќе дипломат и политичар, отколку православен архијереј. Неуморно се борел да го всади бугарскиот дух сред населението во Македонија, Беломорска и Одринска Тракија.
NGC 2402/2
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2402/2 се споменува и како UGC 3891, MCG 2-19-4, CGCG 57-15.
Откривање
Објектот е откриен на 11 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2402/2 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,9 m/лм2. NGC 2402/2 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Јосиф I Бугарски
Бугарски егзарх
Во 1902 година егзарх Јосиф е избран за почесен член на Бугарското литературно друштво преименувано во 1911 година во Бугарска академија на науките.
На 27 ноември 1913 година егзархот Јосиф I, заедно со сите избркани бугарски владици од Македонија и Одринско, е принуден да го напушти Цариград и се прибира во Софија. И покрај лошата својата здравствена состојба останува на чело на бугарската црква.
NGC 2402/2
Други поделби
Проучување на NGC 2402/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 200236. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 184; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 768. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1354.
Јосиф I Бугарски
Бугарски егзарх
Егзархот Јосиф умира во 1915 година и е погребан во црквата "Света Недела" во Софија.
Јована Стојилковиќ
Јована Стојилковиќ (Белград, 19 март 1992) е српска глумица. Од второ одделение во основно одела во училиштето за глума на Ненад Ненадовиќ, а во трета година од средно ја добила својата прва улога во филмот Клип. Дипломирала глума на Факултетот по драмски уметности во Белград, во класата на професорот Драган Петровиќ.
Наградена е за улогата Маја во филмот Панама, за најдобра женска улога на Нишките филмски фестували Царица Теодора, фестивалот во Нови Сад и филмскиот фестивал „Лајф“ во Лесковац. Исто така, Јована е наградена за улогата Дуња во краткиот филм Град и најдобра женска улога на  Филмскиот фестивал во Сараево. Тука е и Башта фест и Студентскиот фестивал во Илиноис (САД). Исто така има освоено награда на фестивалите на Факултетот по драмски уметности, Мата Милошевиќ и Бранивоје Ѓорѓевиќ. Ја игра главната женска улога во филмот Јужен ветар на Милош Аврамовиќ.
Театар
Јована од јануари 2016 година е постојан член на театарот Атеље 212. Исто така, глуми и во театарот Бошко Буха, Звездара театар и Југословенскиот драмски театар.
Космос-778
Космос-778 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 ноември 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 810 килограми. Космос-778 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1004 км, а најмалото на 973.
Кверенхорст
Кверенхорст (Querenhorst) — општина во округот Хелмштет, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
Кверенхорст се наоѓа северно од Хелмштет во природниот парк Елм-Лапвалд.
Тора е Пичили
Тора е Пичили — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Список на државни водачи во 903 година
Ова е список на државни водачи во 03 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Јохан Хајнрих Песталоци
Јохан Хајнрих Песталоци (Johann Heinrich Pestalozzi; - ), швајцарскиот педагог и реформатор, духовен творец на современото основно училиште.
Познати се неговите дела „Како Гертруда ги учи своите деца“, „Линхард и Гертруда“, „Лебедова песна“.
Во негова чест е наречено основното училиште „Јохан Хајнрих Песталоци“ во Скопје.
Даејра
Даејра е нимфа во старогрчката митологија.
Митологија
Нејзиното име значи „таа која знаеше“ или „учителка“, и претставувала божанство поврзано со елевсинските мистерии, затоа што укажувала на преносот на тајното знаење. Според Павсаниј, била Океанида од Елевсина во Атика, која со Хермес го имала синот Елевсид, херој на градот.
Скротум
Скротум или мадно кесе — двокоморна кеса од кожа и мускули. Скротумот се наоѓа кај некои цицачи, меѓу кои и човекот, и во него се наоѓаат тестисите, кои се одделени со септум. Кесата е продолжеток на перинеумот и се наоѓа меѓу пенисот и анусот. Кај човекот и животните, скротумот, како и срамниот дел, се прекриени со срамни влакна, кои растат за време на пубертетот (кај човекот). Биолошки, скротумот е хологен на големата усна од вагината.
Функција
Функцијата на скротумот е да ја одржува температурата на тестисите нешто помала за разлика од остатокот на телото. Кај луѓето, температурата на скротумот треба да биде 35 до 36 степени, односно еден или два степени под прифатливата температура на телото (37 степени). Повисоката температура може да влија на семето. Ако околината е поладна, тестисите се повлекуваат кон абдоменот (се затегнуваат), а ако е претопло, тие се оддалечуваат (се опуштаат). Со оддалечувањето на тестисите од телото се дозволува побрзо намалување на температурата. Мускулите околу скротумот го вршат ова собирање и опуштање.
Сепак, ова може да не е главната функција на скротумот. Количината на спермата создадена во тестисите е мала. Според теориите, ако тестисите биле во абдоменот, тие би подлегнале на поголеми притисоци од страна на мускулите и би се овозможило побрзо празнење на тестисите. Кај слоновите и водните цицачи, тестисите се во абдоменот.
Старо Село (Големо Илино)
Старо Село — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува населба од среден век. Се наоѓа на околу 3–4 км североисточно од селото, во непосредната близина на црквата „Св. Илија“, која била подигната врз стари темели и каде по површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и множество градежен материјал.
NGC 4629
NGC 4629 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4629 се споменува и како UGC 7869, MCG 0-32-37, CGCG 14-109.
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 42 м 32,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -1° 21' 3". Положбениот агол на објектот е во износ од 101°.
Други поделби
Проучување на NGC 4629 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 42692. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 239; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4949. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1405.
Саваи
Саваи (самоански: Savaii) е остров во Самоа. Со своите 1694 км2, Саваи е најголем остров остров во Самоа и Самоанските Острови. Врвот Силисили е највисока планина во островите со надморска висина од 1858 метри. Саваи е шести најголем остров во Полинезија.
Саваи е дом на 43.142 жители, податоци согласно последниот попис од 2006 година, односно на островот живее 24% од населението на Самоа. На островот има повеќе населени места, но единственото гратче е Салелолога, кое воедно е траектен терминал. Ова гратче е главната точка за влез на островот и се наоѓа во источниот дел на островот. Сите населени места се поврзани со регонален пат и се опслужуваат со редовни локални автобуски линии.
Географија
Климата на Саваи е тропска со значително влијание од океанот. Често се забележуваат високи температури со значителна влажност на воздухот. Дождливата сезона е од ноември до април.
Саваи е најголем штитест вулкан во Јужниот Тихи Океан и само 3% е над вода. Вулканот е актувен и последната ерупција е забележана во периодот од 1905 до 1911 кога биле уништени села во северниот дел на централното плато.
Транспорт
Салелолога е главното пристаниште и единственото гратче на островот. Гратчето се наоѓа во источниот дел на островот каде се наоѓа и главниот траектен пункт на островот. Од едниот до другиот острово се пристигнува за од прилика 90 минути. Траектот оперира само преку ден.
Островот, поточно секое населено место на островот е поврзан со пат кој е во одлична состојба. Со нормално возење островот се заобиколува за околу 3 часа. Патот поминува покрај брегот каде се наоѓаат населените места. Во Самоа се вози на лево. Самоа е единствената држава во 21 век која преминала од десно кон лево возење.
На островот се наоѓа аеродромот Маота, кој има мала писта и основни објекти. Аеродромот се наоѓа на 10 минути јужно од Салелолога. Летовите од едниот до другиот остров се околу 30 минути.
Космос-779
Космос-779 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 4 ноември 1975 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 4000 килограми. Космос-779 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 339 км, а најмалото на 179.
Трентола-Дучента
Трентола-Дучента — општина во покраината Казерта од регионот Кампанија, Италија.
Св. Петка (Големо Илино)
'''Св. Петка''' — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Големо Илино. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на источниот крај на селото, во самите темели на денешната црква „Св. Петка“, која е изградена во 1874 година, и тоа врз темелите на постара црква. Во нејзината непосредна близина има масивни плочи од гробни конструкции.
Горно Татеши
Горно Татеши — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северните предели на Струшкото Поле.
Историја
На крајот на XIX век, селото било дел од Струшката нахија на Охридската каза на Отоманското Царство.
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. селото имало 160 жители муслимани.
Население
Селото броело 633 жители во 1961 година, додека во 1994 година живееле 869 жители.
Според пописот на населението на Македонија од 2002 година, селото имало 1.148 жители, од кои: 1 Македонец, 1.144 Албанци, 1 Влав и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 619 жители, од кои 1 Македонец, 601 Албанец, 1 Турчин, 1 останат и 15 лица без податоци.
Родови
Горно Татеши е албанско село.
Родови во селото се: Тела, Ава, Таири, Џелка, Мерсими, Шабани, Диша, Арслани, Брава и Селмани. Просечно секој род има по 10 куќи. Сите родови потекнуваат од двајца браќа (Диша и Али) кои се доселиле околу 1830та година од селото Слатино, Голо Брдо. Нивниот трет брат тогаш се населил во селото Долно Татеши.
Список на државни водачи во 1096 година
Ова е список на државни водачи во 096 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Надворешен отвор на мочен канал
Надворешен отвор на мочен канал — отвор кој се наоѓа во надворешните полови органи кај мажот и жената. Кај мажот, отворот се наоѓа на врвот на главата на пенисот, а кај жената се наоѓа зад клиторисот од вагината. Низ отворот се исфрлува урината.
Мажи
Кај мажите отворот се наоѓа на врвот на главата на пенисот. Отворот е долгнавест и поставен вертикално. Отворот зависи од маж до маж. Несоодветната поставеност на отворот се нарекува хипоспадија. Во таков случај, отворот е поставен под главата на пенисот. Ако отворот е поставен на горниот дел од пенисот тогаш таа состојба се нарекува еписпадија.
Жени
Кај жените, отворот се наоѓа 2.5 см позади главата на клиторисот и веднаш пред вагината.
IC 959
IC 959 — дел од галаксија во соѕвездието Вајар, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 959 се споменува и како ESO 294-1, part of N 55.
Откривање
Објектот е откриен на 23 септември 1897 година од страна на Луис Свифт.
Табела на чинови во Руското царство
Оваа табела одредува нечија функицја и статус во зависност од службата кон императорот (царот), а не по наследни права или старост. Оваа табела го содржи секој воен, државен и дворски поделени на четиринаесет степени, од 1 до 14. Секој државен службеник требал најпрвин да се квалификува за даденб ранг, пред да биде промовиран на истиот; степените од 1 до 5 were personal matter of the Emperor.
IC 959
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 959 е од видот GxyP.
Табела на чинови во Руското царство
Дури и обичните граѓани кои ќе достигнеле одредено ниво на тебелата автоматски станувале благородници. На пр. јавен службеник кој достигнал 14-ти степен имал право на лично благородништво (дворјанство), додека 8-миот степен бил доволен за да стане наследен благородник; воените офицери почнувале станувале благородници уште на 14-ти степен, а за наследното благородништво (пример од 1856), 4-ти степен за јавен службеник и 6-ти степен за воен офицер. На пример татко му на Ленин работел во служба на народното образование и стигнал до чинот действительный статский советник (извршен таен советник) (1874), при што автоматски се здобил со наследно благородништво.
IC 959
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 15 м 49,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -39° 15' 39"".
Табела на чинови во Руското царство
Забелешка: Кај личното благородништво, титулата му припаѓа само на оној кој ја добил, што значи дека никој од неговото семејство не може да ја добие по неговата смрт. Кај наследното благородништво пак, титулата важи како за самото лице, така и за неговиот/нејзиниот сопружник и се пренесува од колено на колено.
IC 959
Други поделби
Проучување на IC 959 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1050.
Табела на чинови во Руското царство
Табелава води потекло од руските воени чинови, кои биле променети од корен за време (и по иницијатива) на Петар Велики. Додадени биле и разни други чинови и специјалности.
Оваа табела била важечка сè до Октомвриската револуција.
Колегијат се однесува на систем на Владините отцеси (коллегия, Колеџ) воведени од петар Велики.
За воени чинови и чинови на Гардата, видете Руски воени чинови и Руска царска гарда.
Москони (ресторан)
Москони е италијански ресторан кој се наоѓа во областа Грунд во градот Луксембург, Луксембург, со поглед на реката Алзет. На чело со готвачот Иларио Москони, порано од Ломбардија, Италија, тој е еден од серијата хотели и гурмански ресторани. Менито е комплет мени со осум јадења со тестенини подготвени со состојки повеќето од кои се увезени од Италија. Москони станал првиот италијански ресторан кој добил Мишелин ѕвезда во Бенелукс. Извесно време имал две Мишелин ѕвезди, но повторно била вратен на само една во водичот за 2014 година.
Почетоците на Иларио Москони
Иларио Москони се преселил во Луксембург со своите родители кога имал 13 години. Неговото прво искуство во ресторанскиот бизнис му било како келнер во Еш на Алзет. Кога го отворил својот прв ресторан, Домус, исто така во Еш, тој и неговата сопруга Симонета работеле во трпезаријата, а не во кујната. Но, кога имал речиси 30 години, ја реализирал својата амбиција да креира свои јадења. Решил да посетува курсеви и да работи како приправник со Гуалтиеро Маркези во ресторанот Виа Бонвесин де ла Рива во Милано. Таму ја научил уметноста на готвењето и важноста да се одберат најдобрите достапни производи, што го навело да ги увезе 90 отсто од неговите состојки од Италија. Ова довело да добие Мишелин ѕвезда за Домус во 1997 година, а потоа и првата ѕвезда во Москони во 2000 година, по што следела втората во 2005 година. Ресторанот се наоѓа во близина на стариот камен мост. Нуди седење на тераса со поглед кон Алзет.
Прием
Ресторанот е меѓународно признат и има Мишелин ѕвезда во категоријата „Биб Гурманд“ за 2014 година. Иларио Москони бил еден од првите готвачи кој станал поразличен готвач надвор од Италија. Мишелин ја опишува храната како „италијанска кујна полна со вкус, огномет од вкусови!“. Тим Скелтон забележал дека специјалитетот со сладолед од туна е повкусен отколку што звучи. Симонета Москони, сопругата на Иларио, е во менаџментот на ресторанот. Говедското месо од Тоскана, телешкото месо од Пиемонт, доматите од Сицилија и белите тартуфи од Алба, во комбинација со босилек и рикота, ги прават јадењата со тестенини уникатно искуство.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Национален парк Фрушка Гора
Националниот парк Фрушка Гора се наоѓа во Војводина, Србија, недалеку од Нови Сад. Во 1960 година бил прогласен за национален парк.
Највисокиот врв е Црвен Чот (539 м), а најважен туристички центар е Иришки Венец. Се протега по десниот брег на Дунав, долг 78 километри и широк 15 километри. Создавањето на планината започнало во мезозоикот, пред 90 милиони години; научниците го нарекуваат „огледало на геолошкото минато“. На него се пронајдени 164 животински фосилни видови, стари околу 123 милиони години. Флората на Фрушка гора се состои од околу 1500 растителни видови.
Фрушка гора е богата со шуми од даб, габер, бука, липа и други дрвја, со над 50 заштитени растителни видови.