cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Позитивна психологија
Историски корени
Позитивната психологија се развила од хуманистичката психологија на XX век,чијшто главен интерес бил ставен на среќата и задоволството. Најраните влијанија врз Позитивната психологија се главно од филозофски и религиски извори,бидејќи научната психологија сè до крајот на 19-тиот век не била целосно формирана. (Види го Историја на психологијата ) Јудаизмот проповеда заповед за Божја теорија на среќата : Ќе ги следи среќа и ќе бидат наградени оние кои ги следат Божјите заповеди. Античките грци имале многу школи за наука. Сократ бил застапник на гледиштето дека самосознавањето води кон среќа. Платоновата алегорија за пештерата им влијаела на западните мислители кои верувале дека до среќата се доаѓа со пронаоѓање на подлабоко значење на нештата. Аристотел сметал дека среќата,или евдамонија како што ја нарекува тој, е условена од разумното користење на доблестите во текот на животот. Епикурејците верувале дека среќата се постигнува со уживање во малите задоволства. Стоиците мислеле дека со разумност и објективност може да се остане среќен. Христијанството продолжило да ја следи Божја теорија на среќата. Во средниот век, христијанството проповедало дека вистинската среќа може да се постигне само во задгробниот живот. Седумте смртни гревови се однесуваат на нарцизмот и на препуштањето на земните задоволства. Наспроти тоа, четирите главни доблести ("Four Cardinal Virtues") и и трите теолошки доблести биле наменети да одвратат некого од правење на грев. Индивидуализмот почнал да биде ценет за време на ренесансата и периодот на просветителството. Истовремено, креативните поединци,кои порано биле само обични мајстори, почнале да бидат ценети и почитувани бидејќи на нив почнало да се гледа како уметници. Утилитаристичките филозофи ,како на пример Џон Милтон, сметале дека моралните дела се предуслов за зголемување на среќата кај поголем број на луѓе. Според нив требало да се употреби емпириска наука за среќата со која ќе се определува кои постапки се морални (Наука за моралноста ). Томас Џеферсон, исто како и останатите застапници на демократијата, сметале дека ,,Животот, слободата и потрагата по среќа’’ се неоспорливи права и дека со нив би се оправдало рушењето на владата. Романтичарите го ценеле самостојното емоционално изразување и трагале по своите вистински чувства ослободени од општествените норми. Во исто време, љубовта и интимноста им станале главен мотив на луѓето за да стапат во брак.
Пријатниот живот
Абрахам Маслов предложил хиерархија на потреби според која прво треба да се задоволат најосновните желби ( основните физиолошки потреби и чувството за сигурност),по нивното остварување следуваат социјалните потреби ( интимност) за на крај поуспешно да се задоволат мисловните потреби( моралност). Психологот Соња Љубомирски во својата книга ,, Како да се биде среќен “ го претставува своето истражување според кое нивото на среќа кај луѓето во најголем дел е определено од генетските фактори. Највисокото ниво на среќа ( до колкава мера се постигнува среќата условена од гените) зависи од други фактори, како планирани постапки и навики. Во книгата ("Stumbling on Happiness") психологот Ден Гилберт го опишува своето истражување во кое вели дека парите имаат поголемо влијание во животот на сиромашните ( таму каде што основните потреби сè уште не се задоволени). За разлика од тоа, кога се станува умерено богат ( средна класа) ова влијание многу се намалува. Значи, имањето повеќе пари за водење екстравагантен живот не ја зголемува среќата толку многу колку што тоа се постигнува со уживањето во сопствената работа и со социјалниот живот. Ричард Ејстерлин,професор по економија,забележува дека задоволството од вршењето на работата не зависи од платата. Гилберт ги советува луѓето да го дадат својот максимум со цел да (а) откријат во која работа најмногу би уживале, (б) да пронајдат начин како да ја работат таа работа што најмногу би им одговарала и која притоа ќе им обезбедува средства за живот. ( Со пронаоѓање на истата се станува повнимателен кон социјалните врски). Истражувачите кои се фокусирани на моменталното искуство го споменуваат истражувањето на психологот Даниел Гилберт во кое тој тврди дека треба да се сконцентрираме на сегашноста,а притоа да не фантазираме, бидејќи така може да ја спречиме среќата. Други психолози пак ( Погледни погоре : Time Perspective ) велат дека сè уште е важно да се поминува одредено време потсетувајќи се на позитивните искуства од минатото и да се има позитивни очекувања за иднината. Постојат докази што укажуваат дека негативните емоции можат да бидат штетни. Во статијата со наслов ,, "The undoing effect of positive emotions"”, Барбара Фредриксон и некои други истражувачи, претпоставуваат дека позитивните емоции ги отстрануваат негативните чувства од кардиоваскуларниот систем. При доживување стрес кај луѓето се покачува срцевиот притисок, се зголемува нивото на шеќер во крвта ,се намалува имунитетот ,а се случуваат и други адаптации кои го подготвуваат телото за брз одговор. Доколку луѓето не ги регулираат овие промени откако стресот ќе помине, од нив може да настанат коронални срцеви заболувања а може и да се зголеми морталитетот. Двата типа на истражувања,лабораториско и анкетно, покажуваат дека позитивните чувства им помагаат на луѓето кои претходно биле под стрес повторно да се релаксираат и да го вратат својот душевен мир.
Добриот живот
Flow, или состојба на преокупираност со сопствената работа,се одликува со интензивна сконцентрираност,намалена самосознание и чувство на предизвиканост. Flow е корисно искуство и може да помогне да се оствари некоја цел( да се победи во некоја игра) или за да се усовршат вештините ( да се стане подобар играч во шах). Оваа состојба резултира со возбуда и со стрес кој не е штетен бидејќи не е хроничен стрес. Чикзентмихаљи утврдува девет елементи на flow :
Исполнетиот живот
По долгогодишниот неуспех во истражувањето,професорот Џонатан Нејдт од Универзитетот во Вирџинија,како и други научници го проучуваат спротивното од исполнетиот живот и на тој начин го создале поимот напредување ( "Elevation"). Воздигнувањето е пријатно морално чувство. Тоа ја вклучува желбата да се постапува морално и да се прави добро; како емоција својата основа ја има во биологијата и понекогаш се одликува со чувство на ширење на градниот кош и со чувствување трпки на кожата. Религиозноста е поврзана со менталното здравје,со справувањето со одредени злоупотреби,со брачното функционирање и со растењето деца. Се претпоставува дека религиозноста е потребна за пронаоѓање на целта и значењето на животот. Сепак истражувањето за религиозноста е во зачеток и сè уште се нема во целост издигнато ниту преку психолошките истражувања кои во прилог на религиозноста се главно ограничени на студии во кои се користат резултати од прашалници.
Силни страни и доблести
Прирачникот за развојот на карактерните особини кај личноста ( "Character Strenghts and Virtues" – CSV) претставува прв обид на истражувачите за класификација на позитивните психолошки особини кај луѓето. Слично како во прирачникот ( "Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders" – DSM) од општата психологија. CSV теоретски помага во толкувањето на силните страни на човекот и неговите доблести, како и за нејзина практична употреба во рамките на позитивната психологија. Во овој прирачник се разгледуваат шест вида доблести (пример главни доблести ) составени од 24 мерни карактерни особини. Во воведот на CSV се вели дека овие шест доблести се сметале за добри низ историјата и во различни култури. Исто така се наведува и тоа дека овие карактерни особини ја зголемуваат среќата доколку се вежбаат. И покрај бројните предупредувања, психолошките истражувања ја вклучуваат и менталната добросостојба. Водачите на движењето Позитивна психологија го предизвикуваат моралниот релативизам и сугерираат дека секој е еволуциски преодреден кон одредени доблести и дека секоја доблест има биолошка основа.
Групирање на овие доблести и вештити : 1.Мудрост и знаење : креативност, љубопитност,отвореност,љубов кон науката,перспектива,иновативност. 2.Храброст : смелост, упорност, чесност, виталност. 3.Човечност : љубов, љубезност, социјална интелигенција 4.Праведност : рамноправност, искреност, способност за лидерсто 5.Умереност: покажување милост и простување, понизност, разумност, самоконтрола 6.Возвишеност: вреднување на убавината и совршеноста, благодарност, надеж, смисла за хумор, религиозност
Треба да се нагласи дека оваа поделба на доблестите во шест групи не е целосно прифатена. Предложено е овие 24 вештини попрецизно да се групираат во три или четири категории : Интелектуални вештини, интерперсонални вештини и умерени вештини или Интерперсонални вештини , Храброст, Виталност и Претпазливост. Овие генерални црти, дури и нивната класификација, се појавуваат самостојно во други области во кои се опишуваат вредностите. Пол Тегард опишува неколку примери, еден од нив е обидот на Џеф Шрегер да ги отрие навиките на луѓето коишто се премногу креативни.
Предности во образованието
Позитивната психологија има корисен ефект во училиштата и универзитетите бидејќи таа ги поттикнува личностите да постигнат поголем успех,додека пак критиката има спротивен ефект. Клифтон и Рут го дискутираат истражувањето спроведено од стана на докторката Елизабет Херлок во 1925 година. Таа спровела истражување во кое учествувале ученици од четврто до шесто одделение. Се следело како влијаела врз учениците оценката за нивната сработена задача,во зависност од тоа дали биле пофалени,искритикувани или игнорирани. Резултатите се утврдувале со решавање на математички задачи и колку тие можеле да решат после 2,3,4 и 5 дена. Учениците што постигнале високи резултати на тестот по математика биле именувани и пофалени пред целото одделение. Учениците што имале послаби резултати биле искритикувани пред сите,а оние што постигнале најниски резултати биле игнорирани додека останатите ученици биле фалени или критикувани. Друга група ученици го правела истиот тест, но за истиот не биле оценети. Учениците што биле пофалени или искритикувани постигнувале подобар резултат следниот ден. Третиот и четвртиот ден искритикуваните ученици се изедначиле со резултатите на игнорираните ученици. Пофалените ученици продолжиле да постигнуваат позитивни резултати во текот на целото истражувањето. Според целокупните резултати, пофалените ученици во текот на истражувањето се подобриле за 71% , критикуваните ученици се подобриле за 19% ,а игнорираните само за 5%. Ова истражување покажува дека вклучувањето на Позитивната психологија во училиштата е од огромна важност. Игнорирањето и критикувањето на учениците за нивната работа може да го забави напредокот во постигнувањето на подобри резултати. Позитивните емоции придонесуваат личностите да го дадат својот максимум во работата и учењето. Според Клифтон и Рут, 99 од вкупно 100 луѓе претпочитаат да се во друштво на позитивни луѓе. Некои луѓе веруваат дека нивната работа е попродуктивна кога се опкружени со позитивни особи. Позитивните емоции се пренесуваат многу брзо, така што ако некој ученик или професор делува позитивно,тој тоа го пренесува врз другите ученици и придонесува и тие да станат позитивни ,а со тоа и поуспешни во остварување на задачите. Со појавата на само една негативна особа ,може да се сруши целата позитивна атмосфера што дотогаш била постигната во една просторија, или средина. Клифтон и Рут тврдат дека позитивните емоции се потребни за секојдневно преживување.
Други откритија
„Систематско истражување во кое биле вклучени 22 луѓе добитници на поголема сума на пари на лотарија покажало дека со тек на време овие луѓе доаѓаат до своето примарно ниво на среќа. ( Тие не биле посреќни од останатите 22 луѓе кои биле тестирани). ’’ „После неколку години, откако станале инвалиди, луѓето биле за нијанса помалку среќни во споредба со луѓето кои не се парализирани.’’ „83% од Американците изјавиле дека се позитивно задоволни од својот живот.’’ „Кај побогатите нации зголемувањето на богатството има занемарливо влијание врз среќата’’ „За разлика од парите кои имаат мал удел, бракот е најголем предуслов за постигнување на среќа. Според моето мислење, сметам дека сè уште не се откриени главните причини кои го потврдуваат фактот дека луѓето кои се во брак се посреќни од оние кои не се. ’’ Спротивно на ова секое второ поголемо истражување во Германија покажало дека не постоеле разлики во среќата помеѓу мажените и немажените луѓе.
Алдостерон
Алдостеронот е хормон (минералокортикоид) кој се лачи од кората на надбубрежните жлезди. Тој учествува во регулацијата на метаболизмот на натриум и калиум, т.е. овозможува повторно враќање на натриумот од примарната урина од бубрезите во крвта, и екскреција на калиумот со урината. Регулацијата на алдостеронската секреција делумно се одвива преку хипоталамус-хипофиза врската. Генерално, регулацијата се спроведува преку ренин- ангиотензин системот.
Позитивна психологија
Примена во образованието
Во 2008 година, основното училиште Гилонг во Вирџинија,Австралија,во соработка со Центарот за Позитивна психологија на Универзитетот во Пенсилванија,целосно ја спроведе Позитивната психологија во својата настава. Ова вклучувало обука на професорскиот кадар за основите и вештините на Позитивната психологија. Од центарот за Позитивна психологија била овозможена помош со тоа што одреден кадар од Центарот останал во училиштето една цела тековна година. Штатс, Хап и Хегли ( 2008 година ) ја користат Позитивната психологија за да ја истражат академската искреност со идентификување на позитивните црти кои ги имаат идолите на студентите и притоа да дефинираат дали овие црти се присутни кај студентите и со тоа да ги предвидат нивните намери и тоа дали се стремат кон мамење на испитите. Нивното истражување резултираше со „делотворен модел на хероизам во однос на академската средина’’.
Примена во клиничката психологија
Приодот ориентиран кон вештините, има за цел да го пренасочи вниманието на клиничката психологија за таа истовремено да ги разгледува позитивните и негативните делувања во нивните обиди да откријат и да лечат некоја тешка болест. Фундаменталните причини се засновани со неколку емпириски наоди. Позитивните одлика влијаат врз негативните настани од животот и тие можат да предвидат некои неправилности ( Проучувањата само на негативните настани од животот може само да доведат до неточни резултати). Интервенциите кои се однесуваат на атрибутите и на позитивните емоции можат да помогнат во справувањето со психичките пореметувања, исто толку колку и често употребуваните приоди како на пример,, когнитивната бихејвиористичка терапија. Поимите позитивна клиничка психологија ,како и некои други употребувани поими,се малку несекојдневни бидејќи оваа област отсекогаш имала научници кои упатувале на исходот од квалитетниот начин на живот. Сè додека Позитивната психологија има влијание врз клиничката психологија, не е потребно нејзино понатамошно разгледување. Ова се однесува на клиничките цели и промена на нивниот приоритет со тоа што ќе се осврнат кон проширување и продлабочување на човековото искуство.
Примена на работното место
Позитивната психологија е вклучена и во практиката на бизнис менаџментот, но Вонг и Девиј (2007) признаваат дека менаџерите го користат овој концепт на работното место, но дека не секогаш се способни да го пренесат на позитивен начин врз своите вработени. Позитивната психологија е неопходно соодветно да се применува во организацијата, за вработените да ја прифатат и да делуваат според нејзе. Менаџерите треба да сфатат дека целосната примена на оваа практика нема да им помогне при соочувањето со предизвиците на работа. Сепак, Позитивната психологија може да им помогне на вработените со тоа што тие ќе станат поголеми оптимисти, ќе бидат отворени кон нови идеи или менаџерски вежби. Во статијата „ Предностите од честите позитивни делувања: Дали среќата води кон успех ? С. Љубомирски и некои други научници, велат : „ Резултатите од истражувањето открија дека среќните вработени имаат повеќекратна предност во работата,за разлика од нивните помалку среќни колеги. Личностите чијашто добросостојба е на високо ниво имаат повеќе шанси да имаат позитивно интервју за работа ,а откако ќе се здобијат со работното место шефовите повеќе да ги ценат. Овие личности се поснаодливи и поуспешни во работата и полесно ги решаваат менаџерските задачи. Кај нив е помала веројатноста дека ќе станат контрапродуктивни и исцрпени на работното место. Доколку Позитивната психологија се применува правилно таа може да им помогне на вработените повеќе да ги користат своите способности и успешно да извршуваат различни задолженија. Сепак, важно е да се забележи дека промената во работните услови и на работните улоги може да предизвика стрес кај вработените доколку тие не се соодветно поддржани во работата што ја извршуваат од страна на менаџерскиот персонал. Ова е точно особено за вработените кои мора да ги остварат очекувањата на својата компанија служејќи се притоа со сите расположливи средства. ’’ Како треба една организација да ги спроведе промените? Левис и останатите истражувачи развиле истражување за потребата од задоволства ( Appreciative Inquiry- AI) кое претставува интегрирана методологија на нивоата на организација со цел да се дојде до промени во организацијата. Таа се заснова со разбирање на тоа како организационата снаодливост се развива преку личните психолошки процеси, пример за тоа се позитивните емоционални состојби,имагинацијата,социјалната вклученост и нејзината реалност.
Понатамошни истражувања
Истражувањата во областа на Позитивната психологија и нејзината употреба во последно време се почесто се спроведуваат и развиваат во разни земји низ светот. Во Канада, професорот Чарлс Хекни од колеџот Бриркрест, ја употребува Позитивната психологија за развивање на психичките способности при вежбање боречки вештини. Пол Вонг, претседател на интернационалната мрежа која го проучува личното значењето развива егзистенцијален приод кон Позитивната психологија. „Когнитивните и бихејвиористичките промени со сигурност може да предизвикаат екстремна последица,која може да стане главна цел на проучувањето земајќи ги предвид свесноста на поединецот и неговите мотивациони одговори. За понатамошен напредок на истражувачите потребно е потиснување на минатите теории и методи и нивно осврнување кон сегашните истражувања’’,вели Исен во 2009 година. Чанг верува дека не е потребна само емоционалната интелигенција за позитивно дејствување,затоа научниците пронаоѓаат разни начини за зголемување на емоционалната интелигенција. Сепак, потребни се повеќе истражувања за одредување на позитивното делување во психологијата.
Критики
Стивен Волин,клинички психијатар на Универзитетот Вашингтон,во Вашингтон,ја оспорува Позитивната психологија бидејќи, според него, во неа само се повторуваат старите начини на размислување. Покрај останатите тврдења јавноста ги промовира здравствените придобивки од Позитивната психологија. Шнајдер и Лопез предупредуваат за можни штети во оваа област поради тоа што психолозите се повеќе се надоврзуваат на тврдењата од јавноста за Позитивната психологија. Тие им предлагаат на истражувачите во оваа област, да се држат до рамките на научниот професионализам и соодветно да користат било какво истражување или студија. Некои негативни атрибути се опишани од страна на Хелд (2004 година). Таа го потенцира недостигот на постојаност кон аспектите на негативност во оваа област. Покрена и прашања во врска со едноставноста на приодот применет од некои психолози во оваа област. Едностраноста во истражувањата не се во прилог за унапредувањето на Позитивната психологија. Таа сугерира потреба за вклучување на поединечните разлики во нејзиното функционирање. Хелд вели, дека иако Позитивната психологија има значаен придонес во психологијата, таа сепак си има свои недостатоци. Нејзината статија во Списанието за хуманистичка психологија нуди преглед на теми како : негативните странични ефекти на Позитивната психологија, неправилностите поврзани со овој правец, судири на гледиштата на психолозите од областа на психологијата предизвикани од различните мислења, од областа на Позитивната психологија.
Ристо Апостолов
Со Водолија како изведувач, автор и продуцент на песните учествува на Македонскиот избор на песна за Евровизија 2009, 2010 и 2011 година со песните (Мојот Тв), (Солза) и (Не враќај се).
Студиски ја продуцира и аранжира песната Динг Донг со која Рок Агресори настапија на Македонскиот избор на песна за Евровизија 2009.
Со својата матична група Водолија има издадено три студиски албуми. Првите два албума се снимени во студиото на Владимит Петровски-картер од Бадмингтонс а третиот албум е снимен во неговото студио.
Во 2008/2009 година снима два дуета со Американската пејачка Соња Саурук од Њу Џерси за песните (Бест оф јор лав) и (Самертајм). Самертајм е дел од третиот студиски албум на Водолија.
Во јуни 2010 заедно со својот состав Водолија одржа акустичен концерт во просториите на Македонската радио-телевизија на кој беа изведени песните од третиот албум на Водолија. Истиот се емитуваше во октомври 2010 на првиот канал на МТВ.
Со Водолија има издадено три студиски албума и е комплетен автор на песните.
Во 2012 со Водолија ја претставува Македонија на интернет фестивалот INFE VISION 2012 во организација на интернационалните евровизиски обожаватели со песната (Мојот ТВ) кој е и автор на истата.
Тој е композитор на песната (Радост и бол) со која на 23 и 24 август 2013 заедно со својот бенд Водолија настапува на Охрид Фест 2013 во поп но и во интернационалната вечер. Во 2015 година глуми како специјален гост во филмот Каде се парите, а песната Се што ми треба кој ја исполнува со својот состав Водолија и истовремено е автор на истата е дел од саундтракот на филмот.
Горно Село (Куратица)
Горно Село или '''Св. Богородица''' — археолошко наоѓалиште во охридското село Куратица. Наоѓалиштето претставува средновековна црква и некропола. На еден километар североисточно од селото, покрај патот за Мазатор има капела градена од камен и кал. Во непосредната близина се гледаат темели од стара еднокорабна црква и околу неа остатоци од камени плочи од гробови со насоченост исток-запад.
Љубодраг
Љубодраг — село во Општина Куманово.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, на околу 4 км југозападно од Куманово. Крај него минува регионалниот пат Р104 кој е второстепен правец од Куманово за Скопје. По овој пат селото е поврзано со Черкези на 1 км на североисток и Ново Село на 2 км на југозапад. Лежи на надморска височина од 450 м, а атарот зафаќа површина од.
Стопанство
Љубодраг е рамничарско село, со исклучиво полјоделско стопанство. Според податок од 1998 г. располага со 487 ха обработливо земјиште.
Население
Низ сите пописни години, селото е во речиси постојан раст, што веројатно се должи на неговата близина до Куманово. Во 2002 година во селото живееле 686 жители, од кои 440 Македонци, 243 Срби и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 718 жители, од кои 452 Македонци, 86 Албанци, 1 Влав, 147 Срби, 12 останати и 20 лица без податоци.
Родови
Љубодраг е мешано село.
Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:
Македонски
Иселеништво
Во периодот од 1946 до 1956 г. во германското село Глогоњ кај Панчево во Војводина се имаат преселено родовите Брекиќи (1 куќа), Јовиќи (2 куќа) и Величковиќи (2 куќи), на местото на протераното население.
Црвеночелна козица
Црвеночелна козица — вид мали папагали од Нов Зеланд. Ова е еден од трите вида козици познати во маорскиот јазик како „какарики“ (kākāriki).
Примероци од ова животно може да се видат во Зоолошката градина во Скопје.
Исхрана
Се хранат со семки, месести плодови, бобинки, оревести плодови и други делови од растенијата.
Распространетост
Некогаш биле многу чести ширум Нов Зеланд и околните острови the islands and mainland of New Zealand. Во 1880-тите нивниот број бил многу голем, но денес се исчезнати на главниот дел на Нов Зеланд и се среќаваат само на Стјуартовиот Остров (Ракиура) и некои пооддалечени острови (како Капити, Тиритири Матанги и Матиу (Сомс) како и групата Кермадек на север, на Оклендските Острови на југ и Четемските Острови на исток. Биолозите понекогаш ги делат на два подвида.
Состојба и заштитен статус
Според МСЗП, црвеночелната козица е ранлив вид (VU) бидејќи преостанатите гупи од единки се многу раздалечени една од друга. Нивното изумирање на главните новозеландски острови (Северниот и Јужниот) се должи на немањето на одбранбен механизам од доведените видови, особено од ласиците, стаорците и посумите.
Одгледување
Црвеночелната козица често се одгледува меѓу ентузијастите и важи за еден од полесните видови за чување. Добиени се неколку бојни мутации како жолта, циметна и црно-бела.
Крак де Шевалие
Крак де Шевалие (арапски: قلعة الحصن), позната и како Рицарска тврдина е едно од најзначајните места на болничарите крстоносци за време на крстоносните војни. Се наоѓа во денешна Сирија. Првиот замок бил изграден во 1031 година од Емират Алеп. По првата крстоносна војна, замокот бил заземан од крстоносците на чело со Ремон IV Тулушки. Болничарите ја прошириле тврдината, подигнувајќи ѕидини и седум кули. Во внатрешноста била изградена огромна кула со готски стил. Од 2006 објектот бил вклучен во списокот на УНЕСКО.
NGC 5676
NGC 5676 — спирална галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5676 се споменува и како UGC 9366, MCG 8-26-43, CGCG 248-3, CGCG 247-42, KUG 1431+496.
Откривање
Објектот е откриен на 15 мај 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5676 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 11,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5676 има привидни димензии од 3,9' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 32 м 46,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +49° 27' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 47°.
Други поделби
Проучување на NGC 5676 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51978. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 77; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3476. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1368.
Бројчаник (телефонски)
Бројчаник – компонента на телефонот со кој се остварува сигналната технологија во телекомуникациите позната како импулсно бирање. Се користела при иницирање телефонски повик за пренос на повиканиот телефонски број до телефонската централа.
На бројчаникот, цифрите се подредени во круг така што тркалото може да се врти со еден прст од позицијата на секоја цифра до фиксната крајна позиција, која е механичка препрека за понатамошно вртење.
Кога бројчаникот ќе се на крајната позиција, тркалото се враќа во првобитната позиција со помош на пружина со регулирана брзина од посебен уред. За време на враќањето, се прекинува директната електрична струја во телефонската линија (локална јамка) определен број пати за секоја цифра и се генерираат електрични импулси кои телефонската централа ги декодира во соодветната избрана цифра. Секоја од десетте цифри се кодира во секвенци од еден до десет импулси, па оваа метода се нарекува и декадно бирање.
Првиот патент за бројчаник му припаднал на Алмон Браун Строуџер (29 ноември 1892), но општопознатиот бројчаник познат по дупките за прст на тркалото бил воведен околу 1904 година. Додека системот на бирање со бројчаник се користел во независните телефонски компании, ова бирање во Бел систем во Соединетите Американски Држави било воведено дури во 1919 година со имплементирањето на централите Вестерн електрик 50АЛ.
Во Македонија бирањето со бројчаник било воведено во 1940 година кога биле пуштени во работа автоматските телефонски централи во Скопје и Куманово.
Од 1980 година, бирањето со бројчаник постепено се заменувало со тонско бирање со тастатура, кое првпат било воведено на Светскиот саем во 1962 година. Тонското бирање примарно користело тастатура во форма на правоаголник од копчиња за бирање.
Во Македонија, тонското бирање било воведено на почетокот на 1980-тите години со имплементирањето на телефонските централи Метаконта и AXE, при што бројот на корисници кои можеле да користат тонско бирање бил многу мал во однос на вкупниот број корисници. На почетокот на 1990-тите години било имплементирано решение со кое сите корисници приклучени на централите Метаконта можеле да користат тонско бирање, а со воведувањето на дигиталните централи исто така сите корисници приклучени на нив можеле да користат тонско бирање.
Лајтмотив
Лајтмотив (Leitmotiv) — основен мотив што се повторува во музичко дело, тема, или основна идеја, раководна мисла. .
Потекло на поимот
Зборот е заемка од германскиот јазик, образуван од зборовите „leiten“ и „motiv“. Изгледа дека првпат се појавил во 1860 година, за делата на Рихард Вагнер и Франц Лист. Сепак, делото на Ф. В. Јенс за животот и делото на Вебер (Берлин, 1871) се смета како акт на раѓање на поимот, кој станал тековен со Ханс фон Волцоген и неговите анализи на Вагнеровата музика. Вагнер, кој лајтмотивот до донел во неговиот апогеј, ги претпочитал поимите „грундтема“, „грундмотив“ или „хаупмотив“ (основна тема, основен мотив, главен мотив).
Историја и концепт
Лајтомотивот најпрво бил применет во музиката за да означи музички мотив водилка, клучна тема која се повторува во текот на делото за да наметне идеја, личност, а особено во операта, толку оваа музичка форма е погодна за користење на техники на музички реминисценции или значајни поврзувања на мотив со личност, чувство или ситуација. •	Така, во „Така прават сите (Così fan tutte) од Моцарт, во увертирата се слуша мотив кој дури го оправдува насловот на операта, но смислата не ќе може да се разбере сè дури Дон Алфонсо не ги испее зборовите Cosi fan tutte! (Така прават сите). Сепак, би било неразумно во него да се гледа лајтмотив во правата смисла на зборот.
Уште во 18 век примери на лајтмотив (кои не биле означени како такви) може да се откријат кај Андре Гретри и Етјен-Никола Меил.
Џакомо Мејербер, чие влијание на Вагнер во овој и други домени сè уште се дискутира, во своите опери се навраќал на формули кои може да се квалификуваат како лајтмотив.
Процесот бил пренесен во филмовите од Џон Вилијамс, особено во сагата „Војна на ѕвездите“ (на пример темата на Силата, или онаа на Дарк Вадор и Империјата, која се појавува повеќепати во сагата и ја придружува личноста или симболот кому му се припишани), оттогаш многу се користи во филмската музика. Мајкл Џакино го користел овој процес за да ја напише партитурата за телевизиската серија „Изгубени“
Лопате
Географија и местоположба
Лопате е сместено на територијата на Општина Куманово, во котлината Жеглигово. Селото се наоѓа на десниот брег на Липковска Река, недалеку од градот Куманово (на 4 км оддалеченост од западна страна), и е веќе фактички дел од градот. Се работи за рамничарско село на надморска височина од 365 метри. Атарот на селото е 8,5 квадратни километри.
Во близина на селото поминува реката Слупчанка.
Историја
Наодите во блиските Археолошки наоѓалишта, покажуваат дека околината на селото е населена уште од неолитот.
Во основа, етничкиот конфликт во Република Македонија во 2001 година не го погодил особено Лопате, село со доминатно етничко албанско население. Сепак, спорадични пукотници и движења на ОНА имало, и во селото се осетиле помали последици. Веќе во втората половина на септември 2001, во координација со МЦМС, започнато е со поправка на 20те оштетени куќи во Лопате. Во октомври 2001, во селото започнуваат со патроли етнички мешани полициски сили. Извесни тензии се осеќаат во зимата 2001, кога поради безбедносни причини, сите македонски ученици од Режановце кои дотогаш посетувале настава во основното училиште Маршал Тито во Лопате, се префрлиле во новоформираните паралелки во Режановце (инаку под надлежност на училиштето во Лопате). На почетокот на декември 2001, православните жители на Лопате поднесуваат неуспешно барање во близина на селото да остане контролниот пункт на МВР.
На почетокот на учебната 2006 - 2007, македонските ученици од селото Лопате и Режановце, повторно ја бојкотираат наставата, речиси цело полугодие. Непосреден повод за тоа е смената на името на основното училиште во Битолски конгрес (конгрес каде што се кодифицирала албанската азбука), но исто така и несоодветниот третман на подрачното училиште во Режановце при алокацијата на средствата.
Економија и инфраструктура
Во селото најзастапено е полјоделството. Обработливото земјиште доминира и зафаќа 728 хектари. Во близина на селото поминува прометна железничка пруга.
Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лопате живееле 472 жители, од кои 400 Албанци и 72 Роми.
Родови
Лопате е мешано село
Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:
Албански
Турски
Македонски
Самоуправа и политика
За време на избори се гласа во основното училиште.
Иселеништво
Македонски православни родови иселени од селото се- Милевци, Лопатарци и Црно Спасини. Првите се наоѓаат во селото Винце, вторите во Агино Село, а третите во Режановце. Од 1954 до 1958 година, 35 муслимански семејства се иселиле во Турција. Повоени православни иселеници од селото има во Куманово и во Србија.
Констанс II Ираклиј
Констанс II Ираклиј (грчки: Κώνστας Β', Kōnstas II), ( во - ) бил византиски цар кој владеел во периодот од 641 до 688 година. Тој бил син на Константин III и внук на Ираклиј I.
Родено име на Констанс II е Ираклиј (Heraclius). Кога во 641 година го прогласиле како совладетел, народот му го избрал името Константин и дури подоцна управувал под тоа име, но во историографијата останал познат под името Констас (Констанца, Константи), т.е "помалиот (најмладиот) Константин". Прекарот Погонат ("Брада") во подоцнежните времиња неправилно било утврдено за неговиот син Константин IV Погонат, макар да се однесува токму за Констанс II.
Констанс II дошол на власт по отстранувањето на Мартина, внука и втора жена на Ираклиј, која била мајка на Ираклеон (Ираклиј II), а потоа и на самиот му роднина. Двајцата биле осакатени и по наредба на Валентин Аршакуни.
Според Ворен Тредголд, првите византиски теми биле создадени во периодот меѓу 659 и 661, во времето на Констанс II.
Управување
Констанс II водел активна, но не многу силна надворешна политика. Управувањето му се одликува со тешки борби за опстанок на империјата пред арапската експанзија, како и со серија на религиозни спорови.
Војни со Арапите
Во 40-тите и 50-тите години на векот, Арапите започнале инванзија кон Северна Африка и Мала Азија каде византиската власт изгубила голем број на територии. Последните византиски територии во Египет биле изгубени во корист Арапскиот калифат уште во 642 година, кога била заземена Александрија. Во 645 година византиската флота ја нападнала и вратила Александрија, но тие успеале да се задржат таму само околу една година пред Арапите да го заземат градот повторно.
Земјите во Мала Азија речиси секоја година биле напаѓани од арапски армии. Азиските провинции на империјата се здобиле со големи опустошувања како резултат на арапската офанзива во Ерменија и Кападокија (647), Фригија (648), Киликија (650). Во 649 година Кипар, Крит и други острови биле нападнати од арапски бродови. Во 654 година Родос бил ограбен од Арапите, а во 655 година царската флота предводена од самиот Констанс била поразена крај бреговите на Ликија. По поразот царот едвај си го спасил животот, успевајќи да побегне. Започнатата во големи размери инвазија на Арапите кон Цариград било спречено исклучиво како резултат на верските борби во калифатот во 656 година. Ова им помагнало на Византијците привремено да ја обрнат ситуацијата во своја корист. Примирјето со Арапите било склучено во 659 година, но тоа траело само неколку години (до 662 година).
Поход кон Балканот
Империјата водела кампањи против Словените на Балканскиот Полуостров, при што во околу 658 година ги поразила сите племиња кои се населиле во Грција и Тракија. Константи II водел успешнен упад во нивните земјите северно од Дунав. Заробените Словени се населиле во напуштените области на Мала Азија и присилно биле мобилизирани во византиската војска.
Религиозни конфликти
Во времето на Констанс II, самиот тој сакал да пронајде компромис во спорот меѓу православните христијани и поддржувачите на монотелизмот, учење кое било поддржано од Ираклиј и популарно во источните провинции, но истото било отфрлено од свештенството на запад. Неколку епископи ја прогласиле политиката на Констанс за еретичка. Религиозниот конфликт прераснал во воен кога во 646-7 година во Картагина избувал бунтот на локалниот егзарх Грегоријан, кој, охрабрен од африканските епископи, се прогласил за цар. Грегоријан загинал во следната година во битка против арапските сили. Тоа ставило крај на бунтот, но не и на несогласувањата.
Односи со западот
Откако во 660 година Констанс II наредил убиството на својот брат Теодосиј, во кого се сомневал дека му бил евентуален соперник за престолот, неговото управување се одвило под знакот на силна опозиција од страна на народот во Цариград. Јавната омраза против царот се зголемила, поради што тој одлучил да го напушти главниот град и да замине на запад, во Сицилија, каде го утврдил царскиот дворец.
Во 663 година Констанс II се обидел да ја поврати Италија од Ломбардија, кои во тоа време биле ангажирани во војна против Франките на север. Иако првично имал успеси во Јужна Италија, армијата на царот претрпила тежок пораз.
Во истата 663 година Констанс II станал последниот цар кој го посетил Рим (за 12 дена) и ја прифатил титула конзул. Потоа тој ја преселил резиденцијата во Сиракуза, каде ги пренел уметничките дела земени од Рим. По ова започнале гласини дека имал намера својата престолнина да ја пренесе во Сиракуза.
Поради извршеното братоубиство, зголемувањето на даноците, приврзаноста кон монотелизмот, како инеуспесите во надворешната политика, царот имал многу мала приврзаност меѓу народот и голема непопуларност. Констанс II бил убиен од заговорници во бањата на 15 септември 668 година.
Магадан
Магадан (Магадан) — пристаништен град и административен центар на Магаданската област, во Русија. Во 2010 г. градот имал 95.982 жители. Населението главно се занимава со рибарство и бродоградителство.
Заврате
Заврате (словенечки: Zavrate) — населба во Општина Радече во југоисточна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Васко Смилевски
Васко Смилевски е роден во 1951 година, во Скопје.
Првите карикатури ги објавува во „Студентски збор“. Објавувал и во „ОКО“ (Загреб), „Политика“ (Белград), „Комунист“ (Скопје), „Млад борец“ (Скопје), „Јеж“ (Белград), „Остен“ (Скопје), „Фокус“ (Скопје), „Младост“ (Белград), „Екран“ (Скопје)...
Терујуки Монива
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2006.
Неокласична архитектура
Неокласичната архитектура е архитектонски стил произведен од страна на неокласичното движење кое започна во средината на XVIII век. Во својата најчиста форма тоа е стил кој главно произлегува од архитектурата на антиката, по принципот на Витрувиј и архитектурата на италијанскиот архитект Андреа Паладио.
Според формата, неокласичната архитектура нагласува ѕид наместо контраст помеѓу светлина и темнина и одржува посебни идентитети на секој од неговите делови. Стилот се манифестира во сите негови детали, како реакција на Рококо стилот на натуралистички украс, и во своите архитектонски формули како израсток на некои класични одлики на крајот на барокот. Неокласичната архитектура сѐ уште е дизајнирана денес, но може и да се етикетира новокласична архитектура за современи згради.
Историја
Интелектуално, неокласицизмот е симптоматичен од желбата да се наврати "чистотата" на уметноста на Рим, на повеќе нејасни перцепции на старогрчката уметност и, во помала мера, на ренесансниот класицизам од 16 век, кој исто така, беше извор за академски подоцнежната барокна архитектура.
На почетокот на XIX век многу неокласични архитекти биле под влијание на цртежи и проекти на Етиен-Луј Буле и Клод Никола Леду. Многуте графити и цртежи на Буле и неговите студенти отсликуваа резервна геометриска архитектура која потсетува на вечноста на универзумот. Постојат врски помеѓу идеите на Буле и концепцијата на возвишеното на Едмунд Бурк. Леду повеќе се однесува на концептот на архитектонски лик, истакнувајќи дека зградата треба веднаш со својата функција да комуницира со гледачот; земено буквално, ваквите идеи доведоа до "архитектура parlante".
Неокласицизам
До средината на XVIII век, движењето се прошири за да се вклучат поголем спектар на класични влијанија, вклучувајќи ги и оние од Стара Грција. Смена на неокласичната архитектура конвенционално датира од 1750. За првпат доби влијание во Англија и Франција; во Англија, ископувања на Сер Вилијам Хамилтон во Помпеја и други наоѓалишта, влијанието на Гранд Тур и делото на Вилијам Чемберс и Роберт Адам, беа клучни во овој поглед. Во Франција, движењето беше поттикнато од една генерација на француски студенти по уметност обучени во Рим, а беше под влијание на делата на Јохан Јоаким Винкелман. Стилот, исто така, беше донесен од страна на прогресивните кругови во други земји како Шведска и Русија.
Меѓународно, пример на неокласична архитектура се зградата на Карл Фридрих Шинкел, особено стариот музеј во Берлин, банката Сер Џон Соан во Лондон, како и новоизградените Белата куќа и Капитол во Вашингтон на раѓањето на американската република. Стилот е меѓународен.
Вториот неокласичен бран, потежок, повеќе проучуван и свесно археолошки, е поврзан со висината на Наполеоновата империја. Во Франција, првата фаза од неокласицизам беше изразено во "Луј XVI стил", а вториот во стилот наречен "Directoire" или царство. Рококо стилот остана популарен во Италија, додека Наполеоновиот режим донесе нов археолошки класицизам, кој беше прифатен како политичка изјава од страна на младите, прогресивни, урбани Италијанци со републиканска наклонетост.
Во декоративната уметност, неокласицизмот е пример во францускиот мебел од империјалистички стил; на англиски мебел од Чипендејл, Џорџ Хеплбајт и Роберт Адам, релјефи од Ведвуд и вазниод црн базалт, и Бидермајер мебелот во Австрија.
Особености
Високиот неокласицизам беше меѓународно движење. Иако неокласичната архитектура го има истиот вокабулар како класичната доцна барокна архитектура, таа тенденција беше да го истакне својот рамни квалитети, отколку вајарскиот волумен. Проекциите и рецесиите и нивните ефекти на светло и сенка беа повеќе рамни; вајарските бас-релјефи беа рамни и со тенденција да се врамат во фризови, таблети или панели. Неговите јасно артикулирани поединечни одлики беа изолирани наместо испреплетени, самостојна и комплетни во себе.
Неокласицизам, исто така, влијаеше врз урбаното планирање; Старите Римјани користеле консолидирана шема за планирање на градот и за одбраната и цивилната погодност, но сепак, корените на оваа шема се уште поназад, кај постарите цивилизации. Воглавно, мрежниот систем на улиците, централниот форум со градски услуги, два главни пошироки булевари, и повремени дијагонални улици беа карактеристични за многу логички и правилен римски дизајн. Античките фасади и градење на распоред беа ориентирани кон овие градски модели и тие се склони да работат во сооднос со значењето на јавните згради.
Многу од овие урбани модели на планирање го нашле својот пат во првите модерно-планирани градови на 18 век. Исклучителни примери се градовите Карлсруе и Вашингтон. Сепак, не сите планирани градови и населби се дизајнирани со неокласичен принцип. Спротивставени модели може да се најдат во модернистички дизајни на Brasilia, Garden city movement, Levittowns и New urbanism.
Трка околу Полска 2015
Трка околу Полска 2015 — 72. издание на велосипедската етапна трка Трка околу Полска. Се случила од 2 до 8 август и била дваесетта трка во сезоната на Светската турнеја. Била освоена од шпанскиот велосипедист Јон Изагире.
Екипи
Бидејќи Трката околу Полска е настан од Светската турнеја, сите седумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат. На две други екипи — и полската национална екипата — им биле доделени специјални покани за трката и со тоа била создадена главната група од 19 екипи.
Екипи во Светската турнеја биле:
Екипи кои добиле специјални покани биле:
Национални екипи:
1806 во книжевноста
1806 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
1805 во книжевноста
1805 година во книжевноста содржи некои значајни настани.
Римско Кралство
Римско Кралство е оној период од римската историја кој започнал од основањето на градот (во 753 г. п.н.е.), па траел сè до последниот крал Тарквиниј Гордиот (во 509 г. п.н.е.).
Податоци за овој период во историјата на Рим се добиваат од несигурни антички легенди, кои во погoлем дел ги пренесува римскиот историограф Тит Ливиј (I век н.е.), како и од современите археолошки истражувања. Според античката традиција, во почетокот со Рим владееле седум кралеви чија власт не била наследна, туку секој од нив бил избиран во Сенатот и куријатското собрание. Пишаната историја од тоа време не може да се смета за веродостојна.
Периодот на Римското Кралство е познат и како владеење на седумте римски кралеви:
Историјат
Според легендата, Рим го основал и со него прв владеел Ромул. Меѓутоа, овој прв римски крал претставува инвенција на подоцнежните антички историографи. Неговото име, кое дури не е ни чисто латинско, требало да го објасни потеклото на името на рим. Неговото фиктивно владеење е исполнето со дела какви што и се очекуваат од оснвачoт на еден антички град и од син на богот на војната. Затоа му е припишано основањето на најраните политички, воени и општествените установи на Рим, како и војувањето против соседните држави. Исто така, се верувало дека Ромул едно време ја делел власта со сабињанинот Тит Тациј. Можеби тоа е име на некој автентичен владетел на раниот Рим, а можеби дури и на вистинскиот крал на Рим. Меѓутоа, вВо подоцнежните векови за него не се знаело ништо, па неговото владеење е споено со периодот на владеењето на Ромул.