cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Лампанг (покраина)
Историја
Почнувајќи од 7 век, Лампанг бил дел од монското Кралство Харипунчај во дваратскиот период. Во 11 век, Кмерската Империја ја зафатила областа Лампанг, но кралот Менграј на Лана го вклучил целосното Кралство Харипунчај во своето кралство во 1292 година. Лампанг или Након Лампанг или Лакон, било под бурманска власт по падот на Кралството Лана од 16 век до 18 век. За време на востанието против бурманското владеење на новите кралеви на Сијам кон крајот на 18 век, месен лампашки водач станал сојузник на Сијам. По победата, водачот, Кавила, бил именуван за владетел на Чијанг Мај, поранешното средиште на Лана, додека неговиот роднина владеел со Лампанг. Градот продолжува да биде еден од важните економски и политички средишта на север. Лампанг станал покраина на Тајланд во 1892.
Здравство
Главната болница во Лампанг е Болницата Лампанг, управувана од Министерството за јавно здравство.
Туризам
Покраината Лампанг не ја посетуваат многу туристи, само околу 900.000 годишно, повеќето од нив минуваат низ. Во почетокот на 2019 година, гувернерот на покраината вовел програма наречена „Лампанг: Одредиште на соништата“ за да го зголеми бројот на посетители на два милиони во рок од две години.
Покраинска власт
Покраината е поделена на 13 окрузи (ампои). Овие се дополнително поделени на 100 под-окрузи (тамбони) и 855 села (мубани).
Арден Парк-Исток Бостон
Арден Парк-Исток Бостон Хисторик Дистрикт (Arden Park-East Boston Historic District) е дистрикт во Детроит, Мичиген. Се наоѓа до Бостон-Едисон Хисторик Дистрикт, на Вудвард Авену. Дистриктот има 92 куќи.
Плитвички Езера
Плитвачките Езера (на хрватски: Plitvička jezera) е името на хрватски национален парк. Овие езера се наоѓаат во источна Лика, помеѓу планините Мала Капела и Плешивица, во непосредна близина на патот кој ги поврзува Загреб и Далмација. Регионот, каде се наоѓаат овие езера е објавен за национален парк на 8 април 1949 година, а од 1979 година бил вклучен во списокот на УНЕСКО на светското наследство. Сè до 1958 година, регионот кај езерата не бил достапен, односно до нив се доаѓало единствено преку гората. Ова се сметало дека била и една од причините поради која овие езера биле многу малку посетувани. Така, Јосип Мовчан, кој бил раководител на тогашната управа на паркот, овој проблем го решил изградувајќи мостови од дрво. На тој начин не само што полесно се пристигнувало до езерата, туку се зголемиле и самите приходи кои доаѓале од туристите кои го посетувале ова место.
''Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Московска театарска заложничка криза
Московската театарска заложничка криза се случила на 23 октомври 2002 година кога околу 50 вооружени чеченски терористи на чело со Мовсар Барајев упаднале во московскиот театар Дубровка и како заложници зеле околу 850 луѓе. Како главен предуслов за ослободување на заложниците било повлекување на руските војски од Чеченија, и крај на Втората чеченска војна.
Заложничката драма траела до 26 октомври кога руските специјални служби спровеле акција за елиминација на терористите. Како резултат на акцијата биле ликвидирани сите терористи. 39 од напаѓачите биле убиени од страна на руските сили, заедно со најмалку 129 од заложниците (вклучувајќи девет странци). Сите, освен неколку од заложниците, кои починале за време на опсадата биле убиени од страна на токсична супстанција која била испуштена во театрот. Употребата на гасот било широко осудено од страна на јавноста, но Москва на тоа одговорила дека постоел многу мал простор за правење на маневри бидејќи руските сили биле соочени со вооружени бунтовници кои биле подготвени да се убијат себеси заедно со заложниците. .
Почеток
Заложниците биле заробени во Домот на културата Дубровка во Москва, Русија, околу 4 километри југоисточно од Московскиот Кремљ. . Во 21:00 требало да се одржи претставата Норд-Ост. Пред ова, околу 40 до 50 тешко вооружени и маскирани мажи и жени со автобус влегле во главната сала и започнале со заложничката драма.
Маскираните Чеченци зеле околу 850 до 900 лица под своја контрола, вклучувајќи ги и членовите на публиката и изведувачите. Реакцијата на публиката во театрот на веста дека театрот бил под терористички напад била различна. Некои останале мирни, некои реагирале хистерично, додека други пак се онесвестиле. Некои од изведувачите биле зад сцената и успеале да побегнат преку прозорецот и да повикат полиција. Според некои податоци, околу 90 луѓе успеале да побегнат.
Водачот на терористите изјавиле дека тие немале никаква злонамера против странските државјани, кои биле околу 75 од 14 земји, вклучувајќи ги Австралија, Германија, Холандија, Украина, Обединетото Кралство и САД и истите ветиле дека ќе бидат ослободени по покажување на странски пасош. Руските преговарачи одбиле да ја прифатат оваа понуда и инсистирале дека треба сите заложници да бидат ослободени без разлика дали се странци или Руси.
Барање
Напаѓачите биле предводени од страна на Мовсар Бараев, внук на убиениот чеченски терорист Арби Барајев, и се заканиле дека ќе ги убие заложниците доколку руските сили веднаш и бесусловно не се повлечат од Чеченнија. Тие изјавиле дека рокот за повлекување е една неделапо кое ќе започне убивање на заложниците.
Видеоснимката од страна на бунтовниците била пуштена од страна на медиумите. Следува неговиот текст :
Секој народ има право на својата судбина. Русија го одзеде ова право од Чеченците и денес сакаме ова право да ни биде вратено, кое ни беше дадено од страна на Алах, на ист начин како што беше дадено на другите народи. Алах ни дава право на слобода и избор на нашата судбина. Руските окупатори ја имаат прелеано нашата земја со крвта на нашите деца. И ние копнееме за праведно решение. Луѓето не се свесни за невините кои умираат во Чеченија како жените, децата. И затоа и ние го избравме овој пристап за слобода на чечнскиот народ и не постои никаква разлика каде ќе умреме, па затоа решивме да умреме овде во Москва. Ние ќе ги земаме животите на стотиви грешници. Доколку умреме, по нас ќе дојдат нашите следбеници, браќа и сестри кои исто така се подготвени да ги жртвуваат своите животи, до патот кон Алах за да ја ослободат својата нација. Многу наши националисти умреле, но луѓето велат дека тие националисти се всушност терористи и криминалци. Но, вистината е дека Русија е вистинскиот криминалец
Според Сергеј Јастржембски, кога им било кажано дека повлекувањето на војниците е нереално во толку краток период, дека тоа претставува многу долг процес, терористите изјавиле дека руските војници би можеле да се повлечат од било кое место и било каде во Чеченија, без да наведат точно од која област. Киднапираните лица барале да не биде употребена артилеријата и воздухопловните сили во Чеченија започнувајќи од следниот ден. Но од друга страна руските сили престанале со нападите од 28 септември. Самиот Владимир Путин изјавил дека има намера да прекине со вооружениот конфликт во Чеченија. Од моментот кога биле земани заложниците, во Републиката биле убивани во просек по три сојузни војници дневно. .
Мобилните телефонски разговори меѓу заложниците и нивните членови од семејството откриле дека киднаперите биле снабдени со гранати, мини а експлозивни направи биле врзани околу нивните тела, а во целиот театар имало распоредено експлозив. Голем дел од тие експлозиви (вклучувајќи ги и оние кои биле прикачани на женските бунтовници) подоцна биле пронајдени. Терористите користиле арапски имиња во меѓусебниот разговот, а жените биле облечени во арапски стил кое било мошне необично за реонот од Северен Кавказ.
Потпаролот на чеченското сепаратистичко раководство изјавил дека нема информации околу тоа кои се напаѓачите и ги осудил нападите врз цивилното население. Про-рускиот исламски водач на Чеченија исто така го осудил нападот.
23 октомври
Во 21:15 часот напаѓачите го зазеле театрот. Тие истакнале дека се подготвени да убиваат по десет заложници доколку руските сили не реагираат на нивните барања .Две жени успеале да побегнат (една од нив била повредена за време на бегството).
Една млада жена, Олга Романова, успеала да влезе во театрот и да се соочи со терористите. Таа ги повикала да ги ослободат заложниците. Терористите сметале дека се работи за агент на ФСБ, по кое била застрелана.
24 октомври
Руската влада понудила на киднаперите заминување во било која земја. . Заложниците поднеле жалба, најверојатно под притисок или наредба на терористите до Владимир Путин за прекин на воените дејства во Чеченија и воздржување од напад во зградата каде се наоѓаат тие. Поради кризата, Путин го откажал своето службено патување на средба со американскиот претседател Џорџ Буш и други светски водачи. .
Познати јавни и политички личности, како Асламбек Аслаханов, Ирина Хакамада, Руслан Хасбулатов, Јосиф Кобзон, Борис Немцов и Григориј Јавлински учествувале во преговорите со киднаперите. Поранешниот претседател на Советскиот Сојуз, Михаил Горбаов исто така ја објавил својата подготвеност да дејствува како посредник во текот на преговорите. Милитантите, исто така, побарале претставници на Меѓународниот Црвен Крст и Организацијата Лекари без граници да ги водат преговорите. Полковникот на ФСБ, Константин Василев се обидел да влезе во дворот но бил застрелан. ФСБ полковник Константин Васиљев се обидел да влезе во двор на ТК, но бил застрелан во време приближува на зградата и го принуди да се повлече.
Според ФСБ, 39 заложници беа ослободени од страна на терористи на 24 октомври 2002 година, но тие повторно преку еден од заложниците се заканиле доколку Русија не ги исполни нивните барања. Преговорите за ослободување на не-руските државјани биле спроведени од страна на разни амбасади и Чеченците ветиле дека ќе ги ослободат. Киднаперите тврдиле дека се подготвени да ослободат 50 руски заложници ако Ахмад Кадиров, претседател на про-руската администрација во Чеченија, дојде во театарот, но Кадиров не одговорил на тоа барање, и ослободувањето не се случило.
Една водна цевка пукнала во текот на ноќта и го поплавила приземјето. Киднаперите го нарекле овој чин провокација. Потпаролот на ФСБ изјавил дека немало постигнат договор околу можното поправање на цевата. . Подоцна се дознало дека канализацијата била користена од страна на руските специјални служби.
25 октомври
Во текот на денот во преговорите се вклучиле Ана Политковскаја,, Сергеј Говорукин и Марк Франчети како новинари, потпа Евгениј Примаков, Руслан Аушев и Асламбек Аслаханов. Терористите барале преговорите да се водат со официјален претставник на Владимир Путин. Роднините на киднапираните лица одржале антивоени демонстрации во центарот на Москва.
Терористите се согласиле да ослободат 75 странски државјани во присуство на дипломатски претставници на нивните држави. Руските власти наводно изјавиле дека не треба заложниците да се делат на странски и домашни. 15 руски државјани биле ослободени вклучувајќи 8 деца на возраст од 7 до 13 години. По состанокот со Путин, шефот на ФСБ Николај Патрушев понудил безбеден живот за Чеченците доколку ги ослободат и преостанатите заложници.
Група на руски лекари вклучувајќи д-р Леонид Рошал, шеф на медицинскиот центар за катастрофи, влегле во театарот за да донесат лекови за заложниците и изјавиле дека терористите не ги тепале или не им се заканувале на нивните заробеници. Тој изјавил дека поголемиот дел од заложниците биле смирени и дека само две до три биле хистерични. Од страна на Црвен Крст била донесена храна, топла облека и лекови.
Канал ХТВ направил интервју со Бураев, во кое тој испратил порака до руската влада:
... Немаме што да изгубиме. Ние поминавме 2.000 километри додека да стигнеме овде, и враќање назад нема... Дојдовме за да умреме. Нашето мото е слобода или рај. Веќе имаме слобода со доаѓањето во Москва, но веќе сакаме да бидеме во рајот
Тој исто така изјавил дека неговата група била во Москва не за да ги убијат заложниците или да се борат со елитните руски војски, како што било случајот во Чеченија во текот на годините, туку за да стават крај на војната.
Во 21:55 биле ослободени четири заложници од Азербејџан, со кое вкупниот број на заложници кои биле ослободени во тој ден станал 19. По зајдисонце, еден човек идентификуван како Генадиј Влак успеал да влезе во театрот. Тој рекол дека неговиот син се наоѓа меѓу заложниците, но неговиот син наводно не бил таму па тој бил убиен.
26 октомври
Во текот на ноќта, Ахмед Закаев, претставник на чечнските сили и соработник на сепаратистичкиот претседател Аслан Масхадов, апелирал до екстремистите и побарал од нив да се воздржат од избрзени дејствија. Заложниците изјавиле дека специјалниот претставник на претседателот Путин планира да дојде во театрот на разговор следниот ден. Двајца специјалци биле повредени околу зградата по фрлање на една граната од страна на терористите.
Во сабота наутро, на 26 октомври, руските сили Спецназ од ФСБ со помош на руските спедијални единици од полицијата го опкружиле театрот и упаднале во него, прво преку геј клубот Централна станица. Заменик министерот за внатрешни работи изјавил дека нападот бил потикнат од паниката меѓу заробениците. Од страна на кризниот штаб било изјавено дека нилр убиени два заложници а раниле уште два.
Напад и крај на кризата
Рано наутро, во околу 05:00 часот по московско време, рефлектори го осветлиле главниот влез на театрот. По изведената прва акција од страна на руските сили станало јасно дека мистериозен гас бил испуштен во театрот. . Специјални извештаи навеле дека станува збор за еден таен отвор кој бил направен од страна на службите, преку системот за вентилација или пак преку подиумската сцена. Отркивањето предизвикало паника во театрот.
Новинарката Ана Андринова, која била заложник дала соопштение: Се чини дека руските сили започнаа некаква акција. Ве молиме да ни дадете шанса. Ако можете, направете нешто! Не знам за каков гас станува збор, но ги гледам реакциите кај Чеченците. Тие не ја сакаат нашата смрт и нашите официјални претставници сакаат секој од нас театрот да го напушти жив. Ова можеме да го почувствуваме овде, Нашата влада одлучи дека никој од овде не треба да излезе жив
Дел од Чеченците биле опремени со гас-маски, и одговориле со пукање кон руските сили. По триесет минути, кога испуштениот гас започнал да делува започнал и физичкиот напад врз зградата. Комбинираните сили влегле преку неколку отвори во зградата, вклучувајќи го и покривот, подрумот и влезната врата. . Кога престелката започнала, терористите наредиле на заложниците да се потпрат на седиштата и да ги стават главите под седиштата. Заложниците објавиле дека дел од луѓето кои седеле на седиштата заспале, а некои од напаѓачите ставиле респиратори. Така дел од заложниците и терористите започнале да паѓаат во несвест. Двајаца од Алфа групите биле совладани од гасот.
По речиси еденипол час пресметка, руските специјални служби фрлиле експлозив пред главниот влез и влегле во аудиторијата. Според руските власти, борбите меѓу војниците и сè уште свесните терористи продолжила и во другите делови од театрот за уште 30 минути. Според првичните извештаи, три терористи биле живи фатени а два од нив успеале живи да побегнат. БИ-БИ-СИ објавил дека имало неколку преживеани терористи кои биле одведени со лисици надвор. Подоцна владата објавила дека киднаперите биле убиени во акција.
Кон 07.00 часот започнало извлекувањето на заложниците од зградата и била понудена медицинска помош. Сергеј Јастржембски изјавил дека била завршена операцијата за ослободување на заложнициете. Голем дел од заложниците биле изнесени во безсвест и внесени во автобуси. Продуцентот на Норт-Ост изјавил дека заложниците едноставно заспале, додека пак терористите спијат во вечен сон. Владимир Василев изјавил дека биле убиени 36 терористи а биле ослободени повеќе од 750 заложници, додека 67 починале.
Жртви
Најмалку 33 бунтовници и 129 заложници загинале за време на нападот или во наредните денови. Еден од докторите изјавил дека едно лице починало како последица на непознат гас, и дека на неговото тело не било пронајдено никакви прострелни рани. Причината за смртта на заложниците била прогласена за тероризам и започнало да се тврди дека тие починале од срцеви напади или од други физички болести Among the fatalities, 17 were Nord-Ost cast members, including two child actors. . Од странските државјани, тројца биле од Украина, еден од САД а другите биле од Австрија, Ерменија, Белорусија, Казахстан и на Холандија. . Околу 700 преживеани заложници биле отруени од гас, а според некои ова довело до повреда на самите заложници. Неколкуѕ војници од руските специјални сили биле отруени од гасот за време на операцијата. Според судските сведочења, докторот А. Воробиец изјавил дека повеќето, ако не и сите од смртните случаи биле предизвикани од задушување кога заложниците биле налегнати на грб од страна на специјалните служби. Според него, овој став на телото го оневозможило дишењето. Терористите наводно биле сите застрелани во несвест од страна на полицијата за време на првиот бран на напади на зградата.
Според некои проценки, бројот на жртвите бил од 200 до 204 жртви. Според дел од заложниците и роднините на жртвите, бројот на жртвите од хемискиот гас се чува во тајност.
Последици
Московскиот градоначалник Јуриј Лужков изјавил дека операцијата била извршена брилијантно од страна на специјалните сили и тврдел дека и тој посакувал кризата да се затвори преку преговори но истото го оневозможиле самите терористи бидејќи започнале со убивање на заложници. Рускиот специјален пратеник за човековите права во Чеченија, Абдул-Хаким Султагов, изјавил дека крвавиот исходот бил "голема лекција на терористите и нивните соучесници.
Заменик министерот за внатрешни работи Василев започнал операција околу можните надворешни соучесници во заложничката криза. Борис Гризлов ги повикал луѓето да бидат внимателни и да го пријават секој што делува сомнително на полицијата. Рускиот претседател Владимир утрото на 26 октомври, изјавил дека владата го постигнала невозможното во целата операција, заштитувајќи стотици луѓе и дека спасувачките единици се покажале професионално. Тој се заблагодарил на специјалните сили, како и на руските граѓани за нивната храброст, на меѓународната заедница за поддршката што ја дале против" заедничкиот непријател". Тој исто така, побарал прошка бидејќи не можел да спаси повеќе од заложниците, и прогласил ден на жалост за загинатите. Тој ветил дека ќе продолжи борбата против "меѓународниот тероризам".
Критика
Според некои претпоставки и верзии, во текот на операцијата бил користен наркотичен гас, вид на борбен гас, кој бил опасен за луѓе со слабо здравје, старци жени и деца ..
Главните обвиненија на поранешните заложници и роднините на загинатите на адреса на властите се следниве:
Мислењето на настраданите е дека основна цел на властите била терористите да бидат ликвидирани, а да се спасат заложниците. Обвиненијата се оправдани поради фактот што руските власти не објавиле каков вид на гас бил употребен, и властите се обиделе пред јавноста да ја намалат својата вина и да негираат дека дел од заложничките жртви всушност починале од дејството на успуштениот гас. Главниот лекар на Москва, Андреј Селцовски вели дека причината за смртта на сите заложници, со исклучок на двајца, е труење со непознат гас.
Министерство за здравство официјално одбило да се искаже околу тоа каков гас всушност бил користен. Комитетот за безбедност на Државната дума одбил да се расправа дали коректно бил користен гасот. Иницијатор на барањето во парламентот бил пратеникот Сергеј Јушенков ..
Владимир Путин на средбата со новинарите одржана на 20 септември 2003 година изјавил: Овие луѓе загинаа не како резултат од дејството на гасот, затоа што овој гас не е штетен, тој е безопасен, и не може да предизвика каква и да е штета на луѓето. Тие станале жртва на голем број околности на слабеење на виталните им сили и хронични заболувања. Можеме да кажеме дека за време на операцијата не е повреден ниту еден заложник
По оваа изјава на Владимир Путин, преживеаните од кризата во театрот и роднините на загинатите се обиделе да направат тужба против Путин, обвинувајќи го дека лаже, но рускиот суд одбил да прифати ова.
На 12 ноември 2002 година во обраќање емитувана на телевизијата "Ал-Џазира", водачот на меѓународната терористичка организација Ал Каеда Осама бин Ладен го одобрил преземањето на театрот, како и терористичките акти во Индонезија, Јемен и Кувајт.
Тенис на Летните олимписки игри 2000
Тенискиот турнир на Летните олимписки игри 2000 во Сиднеј бил одржан на тврда подлога во Тенискиот центар НСВ од 19 до 28 септември.
Драган Марков
Драган Марков ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Тенис на Летните олимписки игри 2000
Во поединечна конкуренција за мажи, Евгениј Кафелников го освоил златниот медал, победувајќи го во финалето Томи Хас. Во поединечна конкуренција за жени, златниот медал го освоила Венус Вилијамс која во финалето била подобра од Елена Дементиева. Таа заедно со својата сестра Серена исто така го освоила и златниот медал во игра на двојки.
Драган Марков
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, на Скопска Црна Гора неговите соселани го пречекале со радост. Така со мнозина свои врсници стапил во редовите на бригадата, која се борела против балистите. Бил учесник во успешните напади на германските единици во Качаничката Клисура. По последните борби против Германците, еден соборец, не сакајќи при чистење на пушката несреќно го застрелал. Бил закопан на селските гробишта во Кучевиште.
Орбело
Приказна
Пред неколку илјади години кога во Египет исчезнала големата тајна на пирамидите, еден свештенички род се преселил во Македонија во долината на реката Струма. Изградиле храм чија локација прецизно не е утврдена. Можеби овде го пронашле она што во Египет било изгубено. Херодот и подоцна Гај Светониј Транквил запишале дека во тој храм се посветиле Александар Македонски и Цезар. Врз таа точка авторите ја градат приказната за судирот на илуминатите. За да се создаде повторно голем светски владетел мора да се влезе во храмот. Но влезот во тој храм бара крвна жртва. Трагата води кон четири дечиња кои живеат во една населба. Кога храмот се отвора рептилоидите се пресретнати од чистотата на детската душа и вера и, плановите се поматени. Некои од поимите обработени од овој роман се: подземна пирамида, ормус, оргон, црно сонце, масони, кои се дел од светската езотеричка литература.
NGC 3761
NGC 3761 — елиптична галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3761 се споменува и како CGCG 127-1, NPM1G +23.0266.
Откривање
Објектот е откриен на 11 април 1882 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3761 е од видот E1. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3761 има привидни димензии од 0,9' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 63°.
Други поделби
Проучување на NGC 3761 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 35933. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1982. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Награда за бегалци „Нансен“
Наградата за бегалци на УНХЦР Нансен се доделува секоја година од страна на Високиот комесаријат за бегалци на Обединетите нации (УНХЦР) на поединец, група или организација како признание за извонредната услуга за каузата на бегалците, раселените или лицата без државјанство. Основана е во 1954 година.
Позадина
Наградата за бегалци на УНХЦР Нансен е именувана по смелиот норвешки поларен истражувач, државник и лауреат на Нобеловата награда за мир Фритјоф Нансен. Како прв висок комесар за бегалци во Друштвото на народите, достигнувањата на Нансен направиле значителни чекори во давањето глас на насилно раселените. Наградата се состои од медал и парична награда од 150.000 американски долари донирана од владите на Норвешка и Швајцарија за поддршка на проектот по избор на примачот за помош на раселените луѓе, развиен во консултација со УНХЦР. Швајцарската и норвешката влада, Норвешкиот совет за бегалци (НРЦ) и Фондацијата ИКЕА ја поддржуваат програмата на УНХЦР.
Церемонијата на доделување
Секоја година, наградата за бегалци на УНХЦР Нансен се доделува на достоинствена церемонија во Женева, Швајцарија, „светската хуманитарна престолнина“. Одржана во Bâtiment des Forces Motrices, церемонијата се совпаѓа со годишниот состанок на Извршниот комитет на УНХЦР (Excom).
Нансен панел дискусија
Во 2011 година, УНХЦР соработувал со Универзитетот во Женева (UNIGE), Фондацијата Pour Genève и Académie de droit international humanitaire et droits humains à Genève (ADH) за да ја организира првата Нансен панел-дискусија. Сега, како годишен настан, дискусијата ја вклучува женевската интелектуална заедница, медиумите и младите за каузата за бегалците и работата на УНХЦР.
Во 2012 година, на дискусијата насловена „Les femmes et la reconstruction de la Somalie: du trouble à l'espoir“ („Жените и реконструкцијата на Сомалија: од превирања до надеж“) се појавиле Лејма Гбови, лауреат на Нобеловата награда за мир во 2011 година, секретар-генералот на НРЦ Елизабет Расмусон и почесниот доживотен амбасадор на добра волја на УНХЦР Барбара Хендрикс.
Номинации
Номинациите мора да се поднесат преку веб-страницата на УНХЦР. Сегашниот или поранешниот персонал на УНХЦР не се подобни за номинација. Самономинациите, вклучително и внатре-организациската номинација, се силно обесхрабрени.
AFDX-384
AFDX-384 (BIBN-161) е лек кој делува како селективен антагонист на мускаринските ацетилхолински рецептори, со селективност за подтиповите M2 и M4. Се користи главно за мапирање на дистрибуцијата на M2 и M4 мускаринските рецептори во мозокот и проучување на нивната вклученост во развојот и лекувањето на деменција и шизофренија.
333 п.н.е.
333 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 333. година пред новата ера, 333. од првиот милениум п.н.е., 33. од 4 век п.н.е. и четвртта од 330-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5175 и 5176 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4417 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3427 и 3428 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 420.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 333 година се протега во 2303 и 2304, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2363 и 2364 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 210. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 983 и 982 исламска година пред хиџра.
Албанска мафија
Албанска мафија (АМ) или Албански организиран криминал (AOК) се општите термини кои се користат за разни криминални организации сместени во Албанија или составени од етнички Албанци. Албанските криминалци се значително активни во САД и во земјите на Европската Унија (ЕУ), но и разни други делови на светот, вклучувајќи го Блискиот Исток и Азија. Албанската мафија учествува во разновиден опсег на криминални „претпријатија“ кои вклучуваат трговија со дроги, оружје, луѓе и човечки органи. Во Албанија има повеќе од 15 мафијашки семејства кои го контролираат организираниот криминал. Според одредени извештаи на Викиликс, албанската мафија поставила монопол на многу активности од Израел до Јужна Америка. Овие извештаи првично индицираат силна поврзаност помеѓу политичари и одредени мафијашки семејства. Според Истражувачкиот институт за европски и американски студии (RIEAS), албанските мафијашки групи се всушност хибридни организации (различни општествени сектори), често вклучени во криминални и политички активности.
Хиерархија на кланот
Вообичаената структура на албанската мафија е хиерархиска. Семејствата имаат извршен комитет познат како „бајрак“ и избираат високорангиран член за секоја единица. Единицата е предводена од „шеф“ кој одбира свои заменици кои ќе се во подредена функција. Тие пак одбираат „пријател“ кој фигурира како посредник помеѓу членовите и е одговорен за координација на активностите во единицата.
Членство
Длабоко потпирајќи се на лојалноста, честа и семејството - преку крвните односи и бракот како особено важни - повеќето од албанските мрежи се чини дека се „старомодни“. Албанските мафијашки семејства или кланови обично се составени од групи кои имаат илјадници членови ширум светот, кои претставуваат пошироко семејство, живеејќи низ целиот Балкански пат од Источна Турција, Западна Европа и Северна Америка. Типично за припадниците на албанската мафија е да го носат двоглавиот албански орел на своето тело во форма на тетоважа, приврзок или облека. Ова е симбол на нивната лојалност и чест кон мафијата.
Според Јоанис Михалетос, семејната структура се одликува со силна внатрешна дисциплина, која се постигнува со казнена акција за секое отстапување од внатрешните правила. Казната обезбедува страв, а стравот гарантира безусловна лојалност кон семејството. Одредбите во рамките на семејната структура дозволуваат официјалните закони да се сметаат за секундарни, неважни и необврзувачки. Бидејќи мафијашките семејства се засноваат на крвни односи, бројот на членовите на кланот е ограничен, а врските меѓу нив имаат тенденција да бидат многу силни. Како резултат на тоа, инфилтрирањето во мафијата е речиси невозможно. Припадниците на другите етнички групи можат да бидат прифатени само како извршители за една употреба или на секундарни позиции. Албанските мафијашки семејства се организирани на 4-6 или повеќе нивоа; таквата структура им овозможува да ја зачуваат организациската способност, дури и ако некои од членовите или групите се во затвор.
Кланови по региони во Албанија
Албанската мафија има кланови низ целиот свет. Во Албанија, постојат кланови кои делуваат во одредени места и градови. Секој регион е контролиран од различни мафијашки семејства кои ги надгледуваат меѓународните операции. Во Скадар, кланот Џаќа е моќен и има долга историја на криминални членови. Други значајни семејства на албанската мафија кои оперираат во и околу Албанија се; семејството Брегу, предводено од Армир Брегу, кој отслужува затворска казна во Велика Британија, семејството Османи, и "Бандата од Лушње" чиј шеф "Алдо Баре" е уапсен и осуден. Кланот Алуши е сместен во регионот на Курцај, Албанија.
Беса
Албанската мафија го употребува поимот „Беса“, што означува доверба, како име за нивниот „кодекс на честа“. За време на процесот на регрутирање, членот кој е воведен во албанската мафија е обврзан да положи заклетва. Заклетвата потоа се смета за света работа бидејќи се дефинира како беса. Бесата е мошне важна во албанската култура и се смета за вербален договор или симбол на доверба. Особено во северна Албанија, кога некој ви дава беса, тој ви го дал својот живот и ќе ве заштитува со неговиот живот.
Белгија
Според белгиската полиција, одделот специјализиран за албанскиот организирани криминал, албанската мафија има монопол врз одредени активности како „наркотици и трговија со оружје“. Албански банди се проширени низ цела Европа, соопшти полицијата, додавајќи дека албанската бруталност и мрежи на проституција ги направија нив познати и доминантни во трговијата со луѓе на Запад. Тие се познати како многу насилни и не знаат да запрат по никаква цена. Белгија се смета за една од најважните земји за трговците со луѓе, што е последната порта пред влегување во Велика Британија, според некои „Ел Дорадо на нелегалната имиграција“.
Франција
Албанската мафија има силно упориште во Франција, која е стратешко место бидејќи други примарни трансакции кои се одвиваат во соседните земји од различни мафијашки семејства и кланови се набљудувани оттука. Според француските медиуми „во многу градови во Франција, има мрежа на албанската мафија која е вклучена во трговија со наркотици и проституција. Тоа е високоорганизирана мрежа и е многу тешко да се откријат нејзините корени и да се навлезе внатре“.
Скандинавија
Албанските мафијашки кланови во Норвешка, Шведска и Данска се осомничени за вмешаност во шверцот со оружје, проституција, хероин и вооружени грабежи, каков што бил грабежот на 10 милиони долари во т.н. „грабеж NOKAS“ во 2004 година. "Етничката албанска мафија е многу моќна и исклучително насилна ", рекол Ким Кливер, главен инспектор за организирани криминал во данската национална полиција. „Ако ги споредиме со италијанската мафија, Албанците се посилни и не се плашат од убивање“. Извршните органи проценуваат дека дури и мала албанска банда може да прошверцува 220 килограми хероин за една година во Скандинавија.
Италија
Географската блискост, пристапноста до Европската Унија низ Италија и врските со калабриските и апулиските криминални структури придонеле за експанзија на албанскиот криминал на италијанско тло. Дополнителни фактори, поврзани со економијата направиле албанскиот криминал да стане уште повеќе конкурентен. Впрочем, одредени организации кои дошле до Италија во 1990-те години, се инфилтрирале во ломбардската мрежа на трговија со наркотици водена од Ндрангета. Водачите на албанската мафија постигнале стабилни договори со италијанските криминални организации, како и со мафијата, на тој начин добивајќи легитимност во многу илегални кругови, приспособувајќи ги своите активности за да избегнат причини за конфликт со слични домашни структури. Така, албанска трговија со дрога се појавила во Апулија, Сицилија, Калабрија и Кампанија.
Велика Британија
Се верува дека бандите на албанската мафија стојат во позадина на проституцијата, криумчарењето емигранти, како и соработката со турските банди во Саутенд на Море, кои ја контролираат трговијата со хероин во Обединетото Кралство.
Службеници на одделот за борба против пороци предвидуваат дека „Албанците во моментот контролираат повеќе од 75 проценти од борделите во земјата и нивните операции само во лондонски Сохо вредат повеќе од 13 милиони фунти годишно.“ Се вели дека се присутни во секој поголем град во Британија како и во многу помали, вклучувајќи ги Телфорд и Ланкастер, откако успеале да ги истиснат соперничките криминалци во меѓусебните пресметки. Соработничките структури во рамките на овие организации ги кријат своите криминални активности преку ресторани, барови и клубови во обид да останат скриени.
Албанските гангстери биле инволвирани во најголемиот грабеж на готовина во британската криминална историја, „грабежот Securitas“ во 2006 година, кога биле украдени 53 милиони фунти.
Германија
„Етничките Албанци“ (како што германската полиција официјално ги нарекува), мигрирале од Албанија, Македонија и Косово, заради војната во Косово. И покрај нивниот релативно мал број, тие мошне брзо ги презеле криминалните мрежи за хероин и проституција, побрзо од било која етничка група пред нив. Во 1999, имало многу лажни „албански“ банки кои префрлале огромни суми пари надвор од Германија со цел финансирање на герилската ОВК на Косово. Оваа мафија употребува толкаво насилство што германската полиција има проблем да пронајде сведоци кои би сведочеле против нив; сите потенцијални сведоци стравуваат за сопствената безбедност и безбедноста на своите семејства.
Според извештаи на германските тајни служби активностите на албанската мафија се темелно распоредени низ цела Германија. Едно мафијашко семејство во Хамбург, на пример, според извештаите на тајната служба, има преку „300 милиони евра во недвижнини“. Понатаму, кланот имал значајни врски со полицијата, судии и обвинители во Хамбург.
САД
Се претпоставува дела албанската мафија в САД значително ја зголемила својата доминантна моќ и е една од најнасилните криминални организации кои оперираат, особено заради нивните врски во Европската Унија.
Во САД, албанските банди почнале да се активни во 1980-те години, најчесто учествувајќи во ситен криминал, како провали и грабежи. Подоцна, тие се поврзале со Коза Ностра криминалните семејства за да понатаму станат доволно силни да оперираат сопствени организации под семејното име Илијази.
Австралија
Кумот на еднo од семејствата на мафијата - Даут Кадриовски - го привлекол вниманието на австалиските власти откако направил цевковод за дрога низ албанските и хрватските заедници во Сиднеј и Бризбејн.
Кина
Албанската мафија ги проширила своите активности и до Кина. Ова дошло откако кинеските власти откриле активности на албанската мафија како трговија со дрога и мрежи на проституција. Извештаите велат дека мафијата е инволвирана во транспорт на дрога во различни градови низ Кина. Дополнително, откако ќе ја прокриумчарат дрогата, се вклучени и во пренесување кинески државјани до Европа.
Надворешни врски
Organiserad brottslighet från Balkan
Државност
Државност (анг. "Statehood" ) е меѓународно-правен капацитет кои според доктрината на меѓународното право вклучува следните основни елементи:
1. Државна територија,
2. Население со државјанството,
3. Суверенитетот, како највисока власт на државаната теориторија, која условно може да биде огрничена само со нормите на задолжително меѓународното право jus cogens.
Во модерно доба меѓународно-правната доктрина сугерира и дека категорија „државност" содржи и четвртиот битен елемент: меѓународно-правен субјективитет. Овој меѓународно-правниот субјективитет е посебен правен капацитет за склучување правни договори, претставување во меѓународните дипломатски односи, вршење дипломатски акти, стекнување на сопственост, и посебно капацитет на правното лице, какво што е држава, да тужи (или биде тужена) во меѓународните судови или слични тела во кои се подразбира дека субјектот који тужи или е тужена страна има својството на меѓународното правно лице.   Покрај меѓународно-правниот субјективитет во 19-ти и посебно во 20 век се развива и идејата за внатрешно-правниот субјективитет на државата који овозможува граѓаните и другите внатрешно-правни лица да ја тужат државата како внатрешно-правно лице односно државата при правни постапки и во определени правни ситуации  настапува како внатрешно-правен субјект, со правниот капацитет да како лице кое може да тужи или биде тужена.
Категорија Државност не треба да се меша со социолошкиот термин Државотворност, кои може да подразбира и поширок сет на општествени и пред се политички содржини или елементи. Во поширока смилса на државотворноста влиае историјата, јазикот и сите побитни културни димензии и белзи на еден народ или една нација. Од изворен идентитет на една нација слободно се формира националниот идентитет и суверено државно име, кое е предмет на самоопределување. Категорија сувереност, меѓутоа, по правило се протега и на државотворните елементи како што се јазик, историја итн.
Меѓу битните елементи на државност и правниот субејктивитет е и државно-правниот идентитет те. државно име.
Михајло Керамитчиев
Михајло Керамитчиев — македонски национален деец од Егејскиот дел на Македонија, борец за националните права на Македонците под Грција. Роден е во село Габреш, Костурско. Произлегува од селско печалбарско семејство. Основно образование завршил во родното село, а класична гимназија во Костур. Од 1934 година е симпатизер на КПГ, а од 1935 и нејзин член. Во 1939 година е уапсен во Костур, каде што во затворите е до мај 1940 година. Учествува во Грчко-албанската војна и од албанскиот фронт, заедно со други 400 Македонци, е интерниран на островот Кефалоња. Со капитулацијата на Грција се активира и е назначен за одоговорен по оружјето во Корештата. Во 1943 година е назначен за командант на резервната единица на СНОФ во Корештата. Избран е за пратеник на ПЕЕА за Костурска околија. Во 1944 година е назначен за политички комесар на Лериско-костурската бригада и на Првата егејска ударна бригада. Член е на Политичката комисија за ослободување на Македонците под Грција, а потоа е секретар и претседател на Главниот одбор на НОФ. Во ДАГ е произведен во чин потполковник.
Извршен совет на Собранието на Македонија од декември 1953
Извршниот совет на Народното Собрание на НР Македонија од декември 1953 е формиран на 19 декември 1953 година. Ја врши својата функција до 15 април 1958 година, кога е избран нов состав на Извршниот совет. Овој состав на Извршниот совет е прв состав на Извршен совет или Влада на НРМ на чие чело не е Лазар Колишевски.
Состав на Извршниот совет
Составот на Извршниот совет е следниот:
Азербејџан на Детскиот избор за песна на Евровизија
Азербејџан учествувал 2 пати на Детскиот избор за песна на Евровизија од своето деби во 2012 година. Нивната телевизија која управува со учесниците е националниот телевизиски сервис Иџтимаи. Во 2014 тие се повлекле од учество.
Сиан
Од 1990-тите години, кинеската економија доживува раст, па и централните и северозападните области. Во тој подем, Сиан повторно станува значаен културен, индустриски и образовен центар на овие областо со фокус на истражување и развој, национална безбедност и кинеската програма за истражување на вселената.
Историја
Сиан има богата и културно значајна историја. Во 1963 година, во покраината Лантијан биле пронајдени остатоци од лантјански човек (околу 50 км југоисточно од Сиан), кој живеел таму пред најмалку 500 000 години. На периферијата на градот во 1954 година било пронајдено неолитското село Банпо (半坡) старо 6.500 години.
Во 11 век пр.н.е., со основањето на династијата Џоу, Сиан станал културен и економски центар на Кина. Во времето на таа династија, главниот град се наоѓал во Фанг (沣 / 灃) и Хао (镐 / 鎬), и двата сместени западно од модерниот Сиан. По раздобјето на завојувани држави, Кина била обединета за прв пат под династијата Ќин (221-206 пр.н.е.), а главниот град станал Сјанјанг (咸阳), во североисточниот дел на денешен Сиан. Првиот кинески цар, Ќин Ше Хуанг, непосредно пред својата смрт наредил изградба на војници од теракота и негов мавзолеј источно од Сиан.
Основачот на династијата Хан, со граѓанско име Лиу Банг (како император го зел името Гаозу), 202 пр.н.е. го сместил својот главен град во подрачјето Чанган. Неговата прва палата Чангл (长乐宫 / 長樂宮, во слободен превод „непрекината среќа“) била изградена од другата страна на реката, спроти остатоците од главниот град на династијата Ќин. Традиционално, оваа градба се смета основање на Чанган, односно Сиан. Две години подоцна, Лиу Банг ја изградил палатата Вејанг (未央宫) северно од современиот Сиан, а изградбата на оригиналните градски sидини започнала во 194 година пр.н.е. и траела 4 години. Завршени, ѕидините биле долги 25,7 км. Темелите биле широки помеѓу 12 и 16 метри и зафаќале површина од 36 км2. Во 190 година, среде востанија и буни непосредно пред раздобјето на трите кралства, моќниот воен лидер Донг Џоу го преместил својот штаб од Луојанг во Чанган за да ја избегне коалицијата на други моќни војсководци.
По следните неколку векови немири, династијата Суеј повторно ја обединила Кина во 582 година и основала нов главен град наречен Дасјинг во областа на денешен Сиан. Останува главен град за време на династијата Танг (608-907), но повторно под името Чанган. Зафаќал површина од 88 км2 и имал околу 1 милион жители, со што бил најголемиот град во светот. Името Сиан му било дадено во 1369 година од Хонгву, првиот император на династијата Минг, кој имал намера да владее од него, но на крајот се решил за Нанѓинг.
Сиан станал познат ширум светот кога биле откриени над 8.000 војници од теракота во природна големина во археолошките ископувања во 1974 година. Ова наоѓалиште на мавзолејот Ќин Ше Хуанг, првиот император што ја обединил Кина, денес е најголемата кинеска туристичка атракција заедно со Кинескиот ѕид.
Мавзолеј на царот Ќин Ше Хуанг
Во 1974 година, додека копале бунар, земјоделците во Сиан го откриле Мавзолејот на царот Ќин Ше Хуанг, кој се смета за едно од најзначајните археолошки наоди на дваесеттиот век. Веќе на 13-годишна возраст (246 пр.н.е.), кратко време по искачувањето на тронот, императорот започнал да ја гради својата гробница. Работите траеле 36 години со различен интензитет, а во времето на најинтензивните работи, бројот на работници достигнал 720 000. .