cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Белградска тврдина
Римски бунар (околу 1720-тите)
Во 1940 година Југословенската кралска армија го испразнила бунарот, го измерила и го исчистила. Поради тоа, во текот на Втората светска војна низ Белград се проширил урбан мит во кој се тврдело дека во бунарот е скриено златото од Народната банка на Кралството Југославија. Германските окупациски сили испратиле тројца нуркачи да го проверат дното на бунарот, но сите тројца исчезнале. Некои од југословенските војници очигледно издлабиле број „1940“ во близина на дното на бунарот. Во 1954 година еден човек ја фрлил љубовницата во бунарот. Полицијата сакала да докаже дека ја убил, па нуркачите биле испратени да го пронајдат телото, но не успеале. Сепак, нејзиното тело повторно се појавило десет дена подоцна. Оваа приказна послужила како инспирација за Душан Макавејев кога го напишал и режирал филмот Љубовна врска или случајот со исчезнатиот оператор на табла во 1967 година. Во 1964 година Алфред Хичкок го посетил бунарот и го пофалил „амбиентот“. Во 1967-1968 година, било спроведено ново истражување на објектот. Нуркачите откриле дека дното е полно со тиња и извлекле голем број скелети, неколку животински и два човечки. Во 1987 година нуркачите истражувале дали има врска помеѓу бунарот и Сава, но не пронашле тунел. Дното било рамно, имало една парковска клупа во водата и огромен број монети. Римскиот бунар послужил како инспирација за уште еден филм, кој бил номиниран од Србија за Оскар во 2002 година. За време на нуркањето во 2006 година, пронајдена е амфипода, претходно неоткриена во Србија. Затворен е во 2007 година, реконструиран и повторно отворен во март 2014 година, но од 2017 година горниот дел е отворен за посетители, а спуштањето е забрането поради безбедносни причини.
Нуркачите повторно го истражуваа во ноември 2017 година. Дното повеќе не беше рамно бидејќи клупата и монетите беа покриени со дебел слој од околу 15 кубни метри градежен отпад, железни шипки, рефлекторски светла, жичени корпи за отпадоци, итн, кои сите го направиле бунарот 1,5 метри поплиток. Конзерви, пластични шишиња и капаци лебделе по водата, како и купишта од монети. Нуркачите предложиле бунарот да се чисти најмалку еднаш годишно. Сепак, водата е невообичаено чиста, со вештачка светлина од рефлектор проѕирна е сè до дното, или 14 метри и има температура од 12 степени Целзиусови. По 300 години, почнале да се формираат спелеотеми во близина на дното на бунарот.
Постои друг бунар за вода, еден вид „близнак“ на римскиот бунар, изграден на истиот принцип и со иста длабочина, кој се наоѓа подалеку од тврдината, под современиот споменик на Вук Караџиќ во населбата Вуков Споменик.
Турбето на Дамад Али Паша (1784)
Мавзолејот е од камен, со правилна шестаголна основа. Страните се 4 m долго, тоа е 7 m висок со пречник од 8 метри. Темелното реновирање започнало во мај 2017 година и требало да заврши до октомври. Сменети се жиците и покривот, подот е исцеден и направена е внатрешна и надворешна конзервација. Искршени се старите ќерамиди, па водата се излева внатре. Ќерамидите, кои не беа првобитната покривка, беа заменети со оловниот капак и нови, модерни ќерамиди, скапаниот дрвен под беше заменет со тули, а беше заменета и дрвената покривка на гробницата.
Природонаучен музеј (1830-1840)
Местото се наоѓа на Големиот Равелин. Изграден е во 1830-тите или 1840-тите. Првично служел за сместување на отомански гардисти, па затоа не е простран објект, кој опфаќа 100 метри квадратни. Во 1957 година, Музејот за шумарство и лов беше преместен од резиденцијата на принцот Милош во Топчидер во зградата. Во 1973 година, музејот бил припоен кон Природонаучниот музеј. Откако Музејот за шумарство и лов беше официјално укинат во 1994 година, зградата стана галерија на Природонаучниот музеј. Годишно има 35.000 посетители.
Завод за заштита на спомениците на културата (1904)
Оригиналната зграда била изградена од 1902 до 1904 година, за да служи како штаб на српскиот Генералштаб. Беше урнат за време на австроунгарското бомбардирање на Белград преку Сава во октомври 1915 година. На истата локација беше одлучено да се изгради новото седиште. Во повоената ситуација, кога средствата биле мали и била потребна итност за санирање на штетите, било одлучено да се подигнат две времени објекти. Едната зграда била изградена на локацијата на бастионот на Првиот југозападен бедем, додека другата била изградена на темелите на зградата од 1904 година.
Бункер (1948-1949)
Во 1948 година, по резолуцијата на Информбиро и понатамошната поделба Тито-Сталин, започнала изградбата на одбранбениот бункер на тврдината. Во тој процес, 5 m дебел бедем на првобитната кула бил уништен, и до 1949 година бил завршен бункерот кој опфаќа 200 метри квадратни. Највисоката точка на бункерот е топовската купола која се користела за артилериски и воени единици. Подоцна напуштен, адаптиран за туристите и отворен во декември 2012 година. Има делови од автентичниот инвентар од 1950-тите: сигурносни врати, кревети, вентилација, резервоари за вода итн.
Споменик на кошарката (2018)
На 12 декември 2018 година официјално беше посветен споменикот наречен „Споменик на татковците-основачи на српската и југословенската кошаркарска школа“. Датумот беше симболичен, бидејќи беа одбележани и 95 години од доаѓањето на првата кошарка во Србија и 70 години од основањето на кошаркарскиот сојуз. Споменикот се наоѓа во мал парк, помеѓу кошаркарските терени на „Партизан“ и „Црвена Ѕвезда“.
Како што е напишано на натписот, споменикот е посветен на членовите на кошаркарската репрезентација на Југославија која се квалификуваше за Светското првенство на ФИБА во Аргентина во 1950 година. Четворица играчи од овој тим станаа членови на Куќата на славните на ФИБА: Небојша Поповиќ, Александар Николиќ, Радомир Шапер и Борислав Станковиќ. Скулптурата е изградена на иницијатива на поранешната кошаркарка Наташа Ковачевиќ. Споменикот е дизајниран од вајарот Радош Раденковиќ, симболизира „борба за глобална афирмација“ и претставува три стилизирани раце кои посегнуваат по кошарка.
Голем парк Калемегдан
Паркот Голем Калемегдански Парк го зазема јужниот агол на тврдината, со геометриски шеталишта, Воениот музеј, Музејот за шумарство и лов и Споменикот на благодарноста кон Франција. На локацијата на Споменикот на благодарноста на Франција имало споменик на Караѓорѓе кој бил посветен на 21 август 1913 година, дело на Пашко Вучетиќ. На страните на пиедесталот имало релјеф со различни фигури, а на посветата присуствуваше и внукот на Караѓорѓе, српскиот крал Петар I. За време на австроунгарската окупација на Белград во Првата светска војна, Австријците планирале да го подигнат бронзениот споменик на нивниот цар Франц Јосиф I токму на тоа место, па го стопиле споменикот на Караѓорѓе за повторно да ја искористат бронзата. Кога споменикот на Франц Џозеф бил испорачан во Белград во 1918 година, српските сили го зазеле бродот и ја конфискувале статуата. Подоцна бил претопен во три црковни ѕвона, од кои најголемите и денес се слушаат од камбанаријата на црквата Ружица.
Гондола лифт
Во август 2017 година, градската власт ја најави изградбата на гондола-лифтот, кој ќе го поврзе Калемегдан со Ушче за 2018 година. Изградбата беше потврдена во март 2018 година, кога идејата за пешачки мост беше отфрлена откако беше опишан како „комплициран“ и „нестабилен“. На страната Калемегдан, станицата ќе биде вкопана во ридот, 1 метар под шеталиштето на тврдината Сава. Има 7 метарска пештера под проектираната станица, така што постои можност пештерата да биде приспособена за посети и да се поврзе со идната гондола со лифт. На страната Ушќе, почетната точка ќе биде веднаш до Скејт паркот, преку кулата Ушче. Целата рута е 1 километар долга, од кои 300 метри ќе биде над самата река Сава. Проценетата цена е 10 милиони евра и времетраењето на работите 18 месеци. Веќе постоечката критика на проектот продолжи, од официјално користеното име (гондола наместо традиционална српска жичара) и избраната локација, до трасата, особено станицата Калемегдан која е склоплив локалитет над пештерата, во областа веќе подложна на масовност. трошење. Како подобро решение беше предложен Паркот на неврзаните земји во населбата Косанчиќев Венац.
Сечењето на 47 дрвја во паркот поради гондола-лифтот започна во март 2019 година. Боровите биле стари од 50 до 60 години. Со зголемена цена од 15 милиони евра и обединето противење на проектот од страна на екологистите, архитектите и урбанистите, со дополнително сечење на над 100 дрвја во паркот Ушќе преку реката, ова поттикна народни протести. Граѓаните се организираа и додека градот ги сечеше дрвјата, тие садеа нови садници. Започна и дупчењето и беше најавено дека делумно ќе се урне и камениот ѕид. Општина Стари Град, исто така, организираше протести, уривајќи огради на градилиштето, поднесувајќи жалби и казни против градските и владините функционери и најави 24-часовна стража на терен и уривање на која било градба изградена во меѓувреме. Изградбата на гондола лифтот е забранета со актуелниот Генерален регулаторен план на Белград од 2016 година, кој предвидува дека изградбата на „кабли за алтернативен превоз и рекреација“ е забранета во областа на Белградската тврдина.
Во март 2020 година, тврдината беше избрана за една од 7-те најзагрозени места на наследство во Европа, особено поради планираната изградба на гондола-лифт.
Малиот парк Калемегдан
Паркот Мал Калемегдан (Мали Калемегдански парк) го зафаќа просторот во источниот дел, кој се граничи со урбаниот дел на Белград. Северниот дел од паркот Мал Калемегдан е окупиран од белградската зоолошка градина, отворена во 1936 година. Тука се наоѓа и уметничкиот павилјон Цвијета Зузориќ.
Преглед
Калемегдан е најпопуларниот парк меѓу белграѓаните и за многу туристи кои го посетуваат Белград поради бројните кривулести пешачки патеки во паркот, засенчените клупи, живописните фонтани, статуите, историската архитектура и живописните погледи на реката (Сахат кула - саат кулата; затворена во 2007 година за реконструкција, повторно отворена во април 2014 година, Зиндан капија – Зиндан порта, итн.). Поранешниот канал кој се користел за снабдување на градот во средниот век е целосно покриен со земја, но идејата за негово повторно создавање повторно се појавила во раните 2000-ти. Белградската тврдина е позната по километарските тунели, подземните коридори и катакомбите, кои сè уште се главно неистражени. Во вистинска смисла, тврдината денес е зелена оаза во градското подрачје на Белград.
Како комбинација од неколку живеалишта (парк со стари дрвја, тврдина, пејзажен поглед на реките и шумското Велико Воено Острово), Калемегдан може да биде интересен за странските туристи-набљудувачи на птици бидејќи дава слика од локалната птичја фауна. Исто така, важно е како место за одмор за малите птици минувачи кои се преселуваат, пред или по преминувањето на реките Сава и Дунав.
Белградската трка низ историјата, годишната 6 км пешачка трка, се одржува во паркот и тврдината како начин за истакнување на историјата и културата на областа.
Тврдината Белград била номинирана од страна на српската влада за УНЕСКО како светско културно наследство. Архитектите и урбанистите сметаат дека евентуалното вклучување на списокот ќе ја заштити тврдината од „агресивна преодна градба“. Во тој случај ќе треба да се зачуваат контурите на тврдината и панорамскиот поглед на неа. Вооченото визуелно загадување опфаќа неколку објекти. Гигантски објект, проект од крајот на 2000-тите на студиото на Заха Хадид, на северната страна на тврдината, по падината на Дунав. Проектот, и покрај некои подготвителни работи, сепак не започна. Другиот беше спиралниот проект „Облак“ на Соу Фуџимото, кој требаше да го поврзе пристаништето Сава со тврдината, но проектот беше укинат по 2013 година кога заврши градоначалничкиот мандат на Ѓилас. Третиот проект е контроверзниот проект Белградскиот брег.Тврдината воопшто функционира како голема археолошка, уметничка и историска ризница. Почнувајќи од 2014 година, таа содржеше:
Концерти и емисии
Рамниот терен под тврдината повремено се користи како локација за концерти на отворено во доцна пролет и лето:
Понатаму, за концерти се користени кошаркарските терени на КК Партизан и Црвена звезда на тврдината:
Дополнително, мал заграден дел од тврдината близу до нејзиното дно е познат како Барутана. Функционира како клуб на отворено за време на доцна пролет, лето и рана есен. Меѓу настаните одржани во Барутана се:
Ел Ваје (вулкан)
Ел Ваје е стратовулкан во средна Панама и е најисточниот вулкан долж Средноамериканскиот вулкански лак, кој е создаден со субдукција на плочата Наска под Средна Америка. Пред некое време пред 200 000 години, вулканот претрпел огромен настан на ерупција што предизвикало врвот на вулканот да се сруши во празната комора на магмите под формирањето на голема калдера. Неколку лавини куполи се развиле во калдерата уште од колапсот, создавајќи ги врвовите на Серо Пахита, Серо Гајтал и Серо Каракорал. Пред истражувањето во раните 90-ти години, се сметало дека не постои активен вулканизам во Панама. Но, радиоактивните датуми од Ел Ваје покажуваат дека вулканот последен пат избувнал пред скоро 20000 години.
Труд на Де Боер и др. и Дефант и др. од другите вулкани во Панама покажале дека има две епизоди на вулканизам - млади (пред <2,5 милиони години) и стари (> пред 4,5 милиони години) групи. Младиот вулканизам се состои од адакити (стопени парчиња), додека се чини дека постариот вулканизам е нормален калк-алкален вулканизам.
Мелиља
Мелиља (шпански: Melilla) — автономен град во Шпанија и шпанска ексклава на средоземниот брег на Северна Африка кој припаѓа на Шпанија од 1497 г. До 1995 г. градот влегувал во покраината Малага. Зафаќа површина од 20 км2 и има 73.000 жители.
Политички статус
Градот се граничи со Мароко, со што таа држава полага право над градот. Се повикува на барање градот да биде под нејзина контрола, слично како во случајот со Гибралтар се наоѓа на шпанска територија, а е под британска контрола. Меѓутоа Владата на Шпанија и шпанскиот народ не се согласуваат, велејќи дека Мелиља и Сеута отсекогаш биле и ќе бидат шпанска територија.
Уметноста во 1515 година
1515 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Негативна селекција
При природна селекција, негативна селекција или прочистувачка селекција е селективно отстранување на штетните алели. Може да доведе до стабилизациска селекција преку прочистување на штетни генетски полиморфизми предизвикани од случајни мутации.
Механизмите за негативна селекција може да бидат случајно вкрстено прочистување и прочистување со генетско поместување. Прочистувањето со генетско поместување може првенствено да ги отстрани длабоко рецесивните алели, додека општата природна селекција може да отстрани секаков вид штетен алел.
441 п.н.е.
441 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 441. година пред новата ера, 441. од првиот милениум п.н.е., 41. од 5 век п.н.е. и втора од 440-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 441 година се протега во 2195 и 2196, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2255 и 2256 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 102. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1095 и 1094 исламска година пред хиџра.
Френк Запа
Френсис Винсент Запа (Frank Vincent Zappa; Балтимор, 21 декември 1940 — Лос Анџелес, 4 декември 1993) — американски музичар, сатиричар, гитарист, текстописец и пејач. Неговата музичка кариера траела 30 години, а ја започнал 1956 година во тинејџерскиот бенд The Blackouts. За време на тој период Запа се покажал како врвен композитор, гитариста и водич на бендот. Со него секогаш настапувале големи музичари, а во придружба во бендот обично имало околу девет музичари. Во почетокот на 1960 година основал рок бенд The Mothers of Invention со кој остварил бројна дискографија. Умрел во 1993 од рак на простата.
Животопис
Родителите му биле по потекло од Сицилија, мајка му имала и француско, а татко му и грчко и арапско потекло. Татко му биохемичар и математичар. Френк бил најстар од четирите деца, а пораснал во семејството каде постарите често зборувале италијански јазик. Семејството често се селело поради работата на татко му. Френк како дете бил болежлив, и страдал од астма и проблеми со ушите и со синусите.
Запа двапати се женел, првиот пат во 1960 година со Кетрин Шерман со која немал деца. Се развеле во 1964 година. Вториот брак го склучил во 1967 година со Аделаида Гејл Слотман, со која останал до крајот на животот. Со втората сопруга имал четири деца. . Гејл Запа по неговата смрт основала фондација Запа фемили траст.
Музичка кариера
Френк Запа се вклучил во музичка група како тапанар првпат за време на средношколските години во Сан Диего. Мајка му го поддржувала неговиот интерес за музиката. Пред завршување на средното училиште, Запа веќе компонирал, аранжирал и водел изведба на авангарден настап на школскиот оркестар.
Во 1959 година, Запа заминал од дома и се преселил во Лос Анџелес, каде ја сретнал Кетрин Шерман. Заедно се преселиле во Онтарио, и се венчале на 28 декември 1960 година.
Полшник
Полшник (словенечки: Polšnik) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Уметноста во 1516 година
1516 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Гроа
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Гроа (Groix; Enez Groe) — остров и општина во департманот Морбиjан во регионот Бретања во северозападна Франција. Временската зона на Гроа е централноевропско стандардно време.
На островот има неколку мали градови. На северниот брег се наоѓаат високи карпи и песочни плажи во затскриените заливи на јужниот брег. Гроa е исто така дом на широк спектар на морски птици. Познат е и по тоа што е домаќин на единствената конвексна плажа во Европа, која исто така се движи по морските струи. Во текот на последните 15 години, плажата се движела половина километар кон запад.
Геологијата на Гроa е различна од онаа на блискиот континент, а источниот и јужниот брег се прогласени за минерален природен резерват од 1982 година. Можат да се најдат повеќе од 60 минерали, особено синиот глаукофан (забележлив на површината), епидот или гранат. Островот главно се состои од шкрилци.
Голема поморска битка меѓу Британија и Франција се случила кај Гроa во 1795 година.
Демографија
Жителите на Гроa се нарекуваат гроазијони.
Според попис од 2015 година, Гроа брои 2.162 жители.
Манастир Свети архангели Михаил и Гаврил (Бузовик)
Манастир Свети архангел Михаил и Гаврил или манастир Бинач е манастир на рашко-призренската епархија на Српската православна црква од 14 век. Се наоѓа во местото Бузовик во близина на Витина. Во втората половина на јуни 1999 година манастирот бил целосно ограбен и уништен со експлозив.
Положба и историја
Манастирската црква посветена на Свети Архангел Михаил и Гаврил била подигната и насликана со живописани фрески на почетокот на 14 век. Се наоѓа во близина на градот Витина (околу 5 км), на изворот на реката Сушица. Тој бил центар на локалната епископија во времето на византискиот император Василиј II.
Во мај 1900 година манастирот го посетил митрополитот скопски Дионизије. Тоа е старо светилиште, кое лежи во ридовите. Со текот на времето кровот и ѕидовите биле разрушени, со што се уништил секој пишан знак во името на оној чијашто дарба е. Жителите на селото Бинача некако го покриле храмот и се погрижиле за ѕидовите за тој целосно да не се урне. По тој повод, митрополитот за домаќин на манастирот го назначи зетот Михаило Ранковиќ, кој бил назначен да ја надгледува планираната поправка на манастирот. Народот тогаш собрал над 1000 гроша донации за обнова на манастирот.
Изглед на манастирската црква
Црквата е еднокорабна градба со полукружна апсида и полуцилиндричен свод. На ѕидовите има два слоја фрески, еден над друг. Поновиот слој е од XVI век и прикажува архиепископи.
Локалните Албанци во 1867 година, свештеникот бил заклан, по што манастирот повторно бил напуштен, а на почетокот на 20 век по втор пат бил обновен. Во црквата се чуваат вредни садови од XIV век.
Основа за упис во регистарот на споменици на културата
Решение на (Регионален) Завод за заштита на спомениците на културата во Приштина, бр. 175 од 6 март 1963 година.Закон за заштита на спомениците на културата (Службен весник на Народна Република Србија бр. 51/59).
Уништување на манастирот во 1999 г. години
Во втората половина на јуни 1999 година, по завршувањето на агресијата на НАТО врз Југославија и доаѓањето на силите на КФОР на овие простори, Албанците го осквернале и ограбиле манастирот. Внатрешноста на манастирската црква била опожарена по повлекувањето на американскиот одред на КФОР, а манастирот бил целосно уништен од експлозив, во декември истата година.
Во исто време, уништени се параклисите на Света Петка, свети архиѓакон Стефан и свети Никола во близина на манастирот.
NGC 3846A
NGC 3846A — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 10 февруари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3846A е од видот SBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,3 m/лм2. NGC 3846A има привидни димензии од 1,9' х 1,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 40°.
Други поделби
Проучување на NGC 3846A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36506. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 47; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3835. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 59.
Пјер Санфурш-Лапорт
Пјер Санфурш-Лапорт (роден на 24 март 1774 година во Сарлат и починал на 30 јуни 1856 година во Белвил) бил француски адвокат и писател.
Палеохор (Пинд)
Географија
Југозападно од Гребен и помалку од 4 километри југозападно од Мавран, на надморска височина од 738 метри е сместено малото село Палеохор.
Средносибирска Висорамнина
Средносибирска Висорамнина (Среднесибирское плоскогорье, Орто Сибиир хаптал хайалаах сирэ) — висорамнина која зафаќа една третина од Сибир, помеѓу реките Енисеј и Лена, на површина од 3,5 милиони квадратни километри. Се одликува со реско одделени површини на различна надморска височина. Највисоката точка е на венецот Путорана, кој се издига на висина од 1.701 м и, во најголем дел, продолжува на север од висорамнината. Јужно од неа се протегаат Источните Сајански и Бајкалските Планини. На исток, теренот се спушта во низински предели, каде живеат Јакутите.
Палеохор (Пинд)
Историја
Во минатото неговото население било мешано. Васил К’нчов го спомнува со 76 Грци муслимани и 100 Грци христијани. Во пописот од 1913 година е евидентирано со 104, а во 1920 со 130 жители. Изгледа дека муслиманското од поодамна го напуштило селото, а во него не биле доселени бегалски семејства. Така селото останало со чисто грчко население. Како такво е евидентирано во пописот од 1928 година со 138 жители. Населението произведува жито, компири и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство.
Средносибирска Висорамнина
Климата е континентална, со кратки топли лета и долги сурови зими. Речиси сета територија на висорамнината е прекриена со четинарски шуми, од кои најзастапен е аришот. Најголема река е Долна Тунгуска. Од особено значење е регионот Сибирски Трапови, кој изобилува со минералните ресурси како јаглен, железна руда, злато, платина, дијаманти и земен гас.
Абај, Казахстан
Абај е село во покраината Алмати во југоисточен Казахстан.
Уметноста во 1517 година
1517 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Скопскоцрногорски дијалект
Скопскоцрногорски дијалект — дијалект на македонскиот јазик. Дијалектот спаѓа во групата на западни дијалекти од северното наречје. Дијалектот е сличен со вратничкиот дијалект, а негова главна одлика е зачестената употреба на предлогот у, замена на самогласката а со самогласката у и користење на меѓусамогласно в.
Територија
Скопскоцрногорскиот дијалект се зборува во 20-тина села што се наоѓаат на полите и во подножjето на планината Скопска Црна Гора. Тука спаѓаат селата: Кучково, Орман, Волково (Ву­чи Дол), Ново Село, Бразда, Глуво, Чучер, Горњане, Бањане, Мирковци, Кучевиште, Побожје, Бродец, Љубанци, Љуботен, Раштак, Г. Оризаре, Радишани, Булачани, Црешево и Стајковци.
Знаме на Кокосовите Острови
Знамето на Кокосовите Острови е направено во 2003, но официјално е усвоено на 6 април 2004 година. Знамето е со зелена основа, на левата страна има жолт диск со палмовито дрво, а од десната страна жолта полумесечина, и петте соѕвездија формирајќи го јужниот крстt (како на знамето на Австралија).
Битштет
Биштет (Büttstedt) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Војна на ѕвездите Епизода 1: Фантомската закана
Војна на ѕвездите Епизода 1: Фантомската закана (англиски: Star Wars Episode I: The Phantom Menace) е американски филм од 1999 година режиран и напишан од страна на Џорџ Лукас. Тој е четврт филм кој беше издаден во серијата филмови Војна на ѕвездите, и прв според неговата хронологија на настаните. Исто така овој филм беше првиот филм кој Џорџ Лукас го режирал по 22 години, и негов четврт филм севкупно. Филмот ги следи авантуривте на два џедај витези: Квај Гон Џин, и Оби-Ван Кеноби кои одат на планетата Набу за да преговараат со кралицата Амидала со надеж дека ќе пронајдат мирно решение за несогласувањата во трговијата. На враќање тие ќе бидат нападнати, и ќе мораат да застанат на планетата Татуин каде што двајцата џедаи наидуваат на младото момче роб Анакин Скајвокер, дете кое е необично цврсто поврзано со Силата. Тие исто така ќе мораат да се справат и со мистериозното враќање на Сит.
Лукас почнал со продукцијата кога тој почувствувал дека специјалните ефекти напреднале на тоа ниво кое е потребно за правење на овој филм. Снимањето почнало во 1997 на разни локации вклучувајќи ги и и филмските студија во пустините на Тунис. Специјалните ефекти се направени со скапа компјутерска технологија, со која некои ликови и сцени се комплетно дигитализирани.
Синопсис
Галактичката Република е во период на распаѓање, со коруптирана бирократија и уништена економија. Како знак на протест поради зголемените даноци, Трговската Федерација прави блокада од борбени вселенски бродови околу малата планета Набу. Со надеж дека ќе ја разјаснат ситуацијата, врховниот канселар испраќа два Џедаи, Квај-Гон Џин, и наговиот ученик Оби-Ван Кеноби, во мисија да преговараат со Вице-кралот на Трговската Федерација, Нут Ганреј. Но тие не знаат дека Трговската Федерација е под контрола на злобниот Сит Господар, Дарт Сидиус, кој им наредува на нив да ја нападнат планетата Набу со голема армија на борбени дроиди, и да ги убијат Џедаите. Избегнувајќи ја смртта, Џедаите влегуваат во мал вселенски брод, и бегаат на Набу. Таму Квај-Гон го спасува локалниот гунган, протераниот Џар Џар Бинкс од сигурна смрт. Тој, во знак на благодарство ги води Џедаите во подводен град на гунганите - Орот Гунга, каде што Џедаите неуспешно се обидувааат да ги натераат гунганите да се борат, и да им помогнат на луѓето на планетата Набу. Со мал брод кој гунганите им го даваат, Џар Џар и двајцата Џедаи испловуваат на површината.
Кралицата на Набу, Падме Амидала е заробена од страна на армијата на Федерацијата, но успешно е спасена и ослободена од страна на Џедаите. Кралицата бега од Набу со двајцата Џедаи на нејзиниаот персонален вселенски брод, кој при обидот да се помине низ федералната блокада е оштетен. Џедаите и кралицата немаат друг избор и ќе мора да застанат на пустинската планета Татуин. Квај-Гон заедно со кралицата Амидала ја истражуваат планетата и бараат резервни делови за нивниот оштетен брод. Тие се запознаваат со едно младо момче роб, Анакин Скајвокер кој веднаш се заљубува во Падме. По подолго поминато време со Анакин, Квај-Гон чувствува голема присутност на Силата во него, и се сомнева дека тој можеби е „Избраниот“, кој ќе се бори со Сит, и ќе донесе рамнотежа во Силата. Квај-Гон прави опклада со сопственикот на Анакин, тоидаријанецот Вато, дека ако Анакин ја победи трката со „подови“, тој ќе биде ослободен, а ако некој друг ја победи трката, вселенскиот брод на кралицата ќе биде негов. Анакин успева да ја победи трката и се здружува со Џедаите во нивното патување. Пред да полетаат, Џедаите се нападнати од ученикот на Дарт Сидиус, - Дарт Мол кој бил испратен да ја зароби кралицата. По кратка борба со Квај-Гон, сите успеваат да избегаат.
Џедаите ја испраќаат кралицата на Републиканската планета Корусант за да може да се изјасни на Галактичкиот Сенат. Во меѓувреме, Квај-Гон се обидува да го натера Џедајскиот совет де го преземе Анакин во своја надлежност и де почне да го тренира за да стане Џедај. Тие одбиваат, со образложение дека Анакин е премногу стар за да го почне тренингот, и дека има многу приврзувања, што би можело да го пренесе во Темната страна на силата. Во сенатот, сенаторот Палпатин ја убедува кралицата да побара гласање недоверба во Врховниот Канцелар, со што сенатот би избрал нов, посилен Канцелар кој би помогнал да се разреши недоразбирањето. Таа исфрустрирана од недовербата на Сенатот, одлучува да се врати назад на Набу, и да ги преземе работите во свои раце.
На Набу, Падме ги убедува гунганите да се борат заедно со неа против Трговската Федерација. Додека Џар Џар ја води армијата на гунганите против армијата на дроидите, кралицата и Џедаите одат да го заробат Вице-кралот Ганреј. Џедаите по пат се сретнуваат со Дарт Мол, и се борат со него двајца против еден. Квај-Гон умира во борбата, но Оби-Ван успева да го совладе Сит ученикот. Во последните моменти од животот, Квај-Гон му кажува на Оби-Ван да го тренира Анакин. Сенаторот Палпатин е избран за нов Врховен Канцелар, Вице-кралот Ганреј е испратен на судење за неговите дела, и Џедајскиот совет му дозволува на Анакин да биде ученик на Оби-Ван.
Втора фудбалска лига на Македонија 2004/2005
Втората фудбалска лига на Македонија 2004/2005 - 13. издание на Втората фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала на 7 август 2004 и завршила на 28 мај 2005. Во оваа сезона, првак бил Влазрими.
Екипи
1 Братство своите домашни натпревари ги одиграл во Новаци.
Уметноста во 1518 година
1518 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Печице (Литија)
Печице (словенечки: Pečice) — населба во Општина Литија во средна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Засавскиот статистички регион.
Знаме на Хонгконг
Знамето на Хонгконг се состои од стилизиран бел петокрак цвет на хонгконшкото орхидејно дрво (Bauhinia blakeana) на црвена основа. Знамето е усвоено на 16 февруари 1990, а во официјална употреба влегло со примопредавањето на власта врз Хонгконг помеѓу Обединетото Кралство и Кина.
Историско-географска област
Историско-географска област — регион кој има јасни или приближно јасни географски граници, и чие население дели слична историска судбина. Така, овој поим е збир од поимите историска област и географска област.
Населението на една историско-географска област не секогаш има ист етнички или верски состав, но има заедничка историја. Ваквата област се поимува како една целина и се запазува како таква при промена на државните граници и има регионален идентитет. Историско-географската област може да се совпаѓа, но може и да не се совпаѓа со етнографската област.
Во географска смисла, историско-географската област се одликува со јасни природни граници — високи планини, големи реки или мориња.
ТрансНамиб
ТрансНамиб (англиски: TransNamib) државна железничка компанија на Намибија. Ова претпријатие врши железнички сообраќај во државата, но и нивно одржување. Седиштето на претпријатието е во Виндхук.
Историја
Првата локална железничка била создадена во 1895 година за трговски потреби на претпријатието Дамараланд Гуано. Првата јавна железничка линија, и срцевината на денешната железничка мрежа, б била изградена од германска Југозападна Африка (тогашното колонијално име). Врската од Свакопмунд и Виндхук со вкупно 383 км била пуштена во употреба на 19 јуни 1902 година. Оваа железничка инфраструктура подоцна била преземена од Железниците на Јужна Африка по Првата светска војна и ја поврзале намибиската мрежа со јужноафриканската. Со независноста на Намибија се основала ТрансНамиб и денес е во намибиска државна сопственост.
Делување
ТрансНамиб одржувала и оперирала со 2883 километри железничка линија. Оттогаш, дополнителни линии биле изградени во северниот дел на државата. Првичната посветеност била на комерцијалниот транспортен сообраќај, но денес и патничкиот е во фокусот на компанијата.
Дуќан на ул. „Стив Наумов“ бр. 7 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Стив Наумов“ бр. 7''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дејан Јакимовски
Дејан Јакимовски (,  – Танушевци,, ) бил македонски бранител, водник во АРМ, учесник во Воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 4 март 2001 заедно со Кирчо Димитриов во Танушевци при експлозија на нагазна мина, поставена од терористите на ОНА.
Живот и војната 2001 година
Дејан Јакимовски е роден на 20 август 1975 година во Куманово. Пред да почне војната 2001 година во Македонија, тој две и пол години беше вработен како возач во војното. Беше во „шкорпионите“. Во деновите за Прочка користел одмор. Итно бил повикан да се јави на работа утрото на 25 февруари, недела. Претходните денови ги искористил да си го дотера катот во семејната куќа. Имал и молери. Во саботата, во Куманово, си купил нова спална, платил 3.200 марки. Луѓето сакале веднаш да му ја однесат дома и да ја монтираат. Ги замолил да причекаат до понеделникот, додека одајата да се исуши од боите. Во неделата рано наутро заминал во гарнизонот. Според најавата, требало да се врати седум дена подоцна, на 4 март. Во понеделникот дошле монтерите со спалната и му ја монтирале.
До 3 март постојано бил на терен и не се јавувал дома. Се јавил дури вечерта на 3 март. По вообичаениот разговор за децата и за родителите, на сопругата и рекол дека ќе добие чин водник и дека ќе го активираат. Навестил дека наредната вечер ќе се врати дома и подетално ќе разговараат за се. Утредента, меѓу 10 и 11 часот, домашните трипати телефонирале во касарната, и секогаш добивале одговор дека Дејан е на терен и дека ќе се јави веднаш кога ќе се врати.
Тој ден, во два одделни инцидента, кај Танушевци загинаа капетанот Кирчо Димитриов од Виница, Дејан Јакимовски и Теодор Стојановски од Драчево. Заедно со Момир Стојановски кој загина во полициската станица во Теарце 40 дена порано, тоа беа првите жртви за Македонија.
Дејан зад себе ги остави своите две деца и сопругата. Посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Копа Америка 2019 - група Б
Копа Америка 2019 – група Б била една од трите групи на Копа Америка 2019.
Натпреварите во оваа група се одиграле од 15 до 23 јуни 2019. Во оваа група се натпреварувале следните репрезентации: домаќинот Аргентина, Колумбија, Парагвај, и Катар.
Колумбија и Аргентина како две првопласирани екипи од оваа група се пласирале во четвртфиналето, заедно со Парагвај кој бил една од двете најдобри третопласирани репрезентации.
Аргентина - Колумбија
<section begin=Копа Америка 2019 - натпревар 3 /><section end=Копа Америка 2019 - натпревар 3 />
Парагвај - Катар
<section begin=Копа Америка 2019 - натпревар 4 /><section end=Копа Америка 2019 - натпревар 4 />
Колумбија - Катар
<section begin=Копа Америка 2019 - натпревар 10 /><section end=Копа Америка 2019 - натпревар 10 />
Аргентина - Парагвај
<section begin=Копа Америка 2019 - натпревар 9 /><section end=Копа Америка 2019 - натпревар 9 />
Катар - Аргентина
<section begin=Копа Америка 2019 - натпревар 15 /><section end=Копа Америка 2019 - натпревар 15 />
Колумбија - Парагвај
<section begin=Копа Америка 2019 - натпревар 16 /><section end=Копа Америка 2019 - натпревар 16 />
Горански дијалект
Горанскиот дијалект спаѓа во групата на западни дијалекти од северномакедонското наречје. Горанскиот дијалект се зборува во областа Гора во Косово, потоа во мал дел од Албанија и Македонија. Горанскиот дијалект е многу сличен со тетовскиот дијалект. Во дијалектот има присуство на турцизми. Во Косово и Македонија, дијалектот се пишува на кирилица, а во Албанија на латиница.
Таинша (округ)
Таинша е округ во Казахстан во покраината Северен Казахстан со центар град Таинша.
Ла Јегуада (вулкан)
Опис
Де Бур и др. биле првите што покажале дека вулканот Ла Џегуада е активен и е дел од продолжението на вулканскиот лак на Средна Америка во Панама. Понатамошната детална работа за геохемијата на лавите од Ла Џегуада и другите вулкани во Панама била завршена од Дефант и др. Тие потврдиле, засновано врз геохемијата, дека лавите се изведени со субдукција (калк-алкални. Радиометриските датуми покажале и дека вулканизмот спаѓа во две групи кои се движат од 20 милиони години до неодамна. Тие исто така покажале дека најмладиот вулканизам се состои првенствено од адакити (делумни стопени парчиња од поддуената плоча), додека повозрасниот вулканизам е нормален калк-алкална лава.
Регионот е исто така дом на неколку видови дрвја, главно, гвајакани кои сега се едни од најобилните дрвја во регионот Азуеро, долината е исто така земјоделска трева бидејќи лагуната Ла Јегуада е користена како природен систем за наводнување кој ги спречува животните и растенијата од регионот да стекнат дехидратација.
Шумата во долината е местото каде се произведува поголемиот дел од панамското кедрово дрво.
NGC 6194
NGC 6194 — елиптична галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6194 се споменува и како MCG 6-36-54, CGCG 196-82, KUG 1634+363.
Откривање
Објектот е откриен на 27 април 1827 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6194 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 6194 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 36 м 37 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +36° 12' 2"". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 6194 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58598. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 114; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2588. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1069.
Куруна
Географија
Западно од Гребен и помалку од два километра северозападно од Филипишта постои мала населба во изградба. За првпат е регистрирана во пописите од 1971, 1981 и 1991 година, но без жители.
Кртови
Надворешен изглед и прилагодби
Кртовите се мали до средно големи цицачи: должината на телото се движи од 5 до 21 cm, тежат меѓу 9 и 170 g. Тие (освен видот Neurotrichus gibbsii, кој живее на површината) се приспособени за подземен ријачки начин на живот. Телото им е издолжено, округло, прекриено со густо, мазно и кадифено крзно. Крзното на кртовите има уникатна одлика — нивните влакна растат исправено, а не ориентирани во определена насока. Ова му дозволува на кртот да се движи лесно под земјата во било која насока — влакната слободно се поставуваат и напред и назад. Бојата на кртовите е монотона, црна, кафеава или темносива. Нозете се кратки, шепите се лопатовидно раширени; канџите се големи со зарамнет врв. Задните екстремитети се обично послаби од предните. Опашката е кратка. Главата е мала и издолжена. Носот е издолжен во подвижна рилка. Вратот е речиси невидлив. Ушни школки отсуствуваат или се многу мали. Видот кај кртовите е слаб; кај некои видови очите се затскриени со кожа. Добро се развиени сетилата за мирис и допир.
Екологија
Кртовите живеат во најразлични предели, а претпочитаат станишта со влажни почви кои се лесни за копање (риење). Повеќето видови водат подземен начин на живот, копаат тунели и се хранат со подземни безрбет, а поретко и со делови од растенија. Поради посебната градба на предните екстремитети, приспособени за копање и риење на почвата, многу кртови лазат по површината. Некои видови во потрагата по храна излегуваат на површината или водат надземен начин на живот. Активни се преку целиот ден и ноќта, или само навечер и ноќе. Поради високиот степен на метаболизам, кртовите се многу ненаситни по храна. Обично живеат поединечно.
Значење за човекот
Кртовите се корисни, ја раскопуваат почвата и со тоа придонесуваат за нејзината аерација и влажност. Тие уништуваат голем број на безрбет кои се сметаат за штетници во земјоделството и шумарството. Некои кртови предизвикуваат штета, ги јадат дождовните црви и корењата на градинарските и овошните култури.
Систематика
Потсемејство вистински кртови — Talpinae. Се среќаваат во Евроазија и Северна Америка.
Потсемејство планински кртови — Uropsilinae. 4 вида, распространети во Тибет и Кина:
Уметноста во 1519 година
1519 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Трајче Иваноски
Трајче Иваноски (р., - , ) - македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Од 1965 година сè до пензионирањето во 2007 година работел во Народниот театар „Војдан Чернодрински“ во Прилеп. Тој и по пензионирањето продолжува да биде активен во театарот. Покрај неговиот матичен театар тој гостувал и во други театри во Македонскиот народен театар и Драмски театар - Скопје.
Филмографија
Иваноски има остварено бројни филмски улоги:
Густав Крклец
Густав Крклец (Удбиња во близина на Карловац, 23 јуни 1899 - Загреб, 30 октомври 1977) бил хрватски писател, преведувач од руски, чешки, словенечки и германски, прв претседател на Друштвото на хрватските книжевни преведувачи. Еден од најважните хрватски писатели на 20 век.
Животопис
Густав Крклец е роден во Удбина во близина на Карловац, како прво дете во семејството Аугуста и Хермен Крклец. Детството го поминал во Марушевац, во Хрватското Загорје, што оставило траен белег во неговиот поетски опус. Гимназија учел во Вараждин, Загреб и Сушак и студирал филозофија во Загреб.
Втората светска војна започнала додека бил во Белград, каде што го доживеал бомбардирањето на градот, а потоа се преселил во Земун во септември 1941 година. Во Земун работел како државен службеник и соработувал со граничната гарда до бомбардирањето на Земун во март 1944 година. Бил претседател на Земунскиот веслачки клуб. Потоа, накратко се преселил со својата сопруга Мирјана во Сланкамен, а крајот на војната го дочекал во Самобор. Во септември 1945 година, неговата сопруга дошла во Загреб, а оттогаш Крклец живеел и работел во Загреб до неговата смрт на 30 октомври 1977 година.
Литературна креативност
Најважниот дел од книжевната работа на Крклец се состои од стихови. Неговата антолошка поезија со концизен, непосреден и јасен израз изразува ведрина и радост и метафизичка вознемиреност. Тој, исто така, пишувал есеи, критики, патувања, пилоти и афоризми. Преведувал многу, најмногу од руски, германски, но исто така словенечки и чешки. Крклец се соочил и со таканаречена секојдневна критика. Од неговите преводи особено се истакнуваат преводите на Пушкин, Прешерн и Брехт. Под псевдонимот Мартин Липњак напишал критични записи и есеи.
NGC 1765
NGC 1765 — спирална галаксија во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1765 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1765 има привидни димензии од 1,2' х 1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 58 м 24,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 62° 1' 40". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 1765 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 16444. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8881.
Мирсад Јонуз
Фудбалска кариера
Мирсад Јонуз е роден во Свети Николе на година. Неговото семејство е од Милино каде Мирсад израснал.
Тренерска кариера
Јонуз ја започнал тренерската кариера во ФК Работнички Кометал, кого успеал да го внесе во Првата Македонска фудбалска лига. Во овој клуб работел од 1996 до 2000 година, а потоа, од 2002 до 2003 година бил тренер на ФК Победа, при што, го освоил Купот на Македонија. Во 2003 година повторно се вратил во Работнички Кометал.