cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Венло
Втора светска војна
На 9 ноември 1939 година, агенти на две британски разузнавачи служи беа киднапирани од страна на Sicherheitsdienstа што стана познато како Венло инцидентот. Инцидентот беше искористн од страна на нацистите да се поврзе Велика Британија со неуспешниот атентат на Хитлер, Георг Елсер во Bürgerbräukeller на денот пред и подоцна да ја оправдаат инвазија на Холандија на 10 мај 1940 година.
Војислављевиќ
Потеклото на името
Иконата на кралот Михаил со круната и денес се чува во црквата Свети Михаил во Стон, на полуостровот Пељешац.
Венло
Втора светска војна
Венло имаше и пат и железнички мост над Маас (реката Meuse). Градот беше сериозно оштетен од бомбардирањето (13 октомври - 19 ноември 1944) на мостовите на крајот на војната. Сојузничките сили направени 13 обиди да ги уништи мостовите за намалување и блокирање на повлекувањето на германската армија низ реката.Тоа не успеало бидејќи германиците со повлекувањето, го разнеле мостот со цел да ги намалат нападите на сојузниците.
Војислављевиќ
Потеклото на името
Него го наследил неговиот син Константин Бодин, кој владеел од 1080 година до 1101 година.
Вукан и Марко, новите рашки кнезови, веројатно биле синови на споменатиот Петрислав. Вукан (1083-1115) бил голем префект сè додека не му го предал управата на Дукља на Марко. Византискиот император Алексиј I Комнин подоцна го принудил Вукан да ја признае врховната власт на Византија во 1094 година.
По смртта на Бодин во 1101 година, непрестајните борби за моќ меѓу неговите наследници ја ослабнале државата. Бодин претходно го прогонил Доброслав, неговиот помлад брат, заедно со неговиот братучед Кочапар во 1101 година се вратиле и ја продолжиле борбата за власт во Дукла.
Во 1114 година Ѓорѓи, синот на Константин Бодин, ја презел власта во Дукла. Следната година, Вукан бил заменет со неговиот внук Урош I Вукановиќ (околу 1115 - 1131) во Рашка. Ѓорѓивото владеење траело до 1118 година.
Еден од синовите на Урош I бил Завид, кнезот на Захумље. Неговите четири сина на крајот ќе доведат до тоа династијата Немањиќ да ја преземе Рашка.
Венло
Втора светска војна
Пред војната, Венло имаше активна еврејска заедница. Повеќето Евреи беа убиени во холокаустот.
По втората светска војна
До крајот на 1990-тите,непријатност поврзани со дрога стана проблем во центарот на Венло.Националните и општинските власти започна проектот к-4 и Tango иницијативи за да се намали проблемот со дрогата.Ова беше решение победа за победа.
Војислављевиќ
Владетели
Дукља
Венло
По втората светска војна
Во 2001 година, општините Велфелд и Тегелен беа споени во општина Венло. Тегелен првично беше дел од Војводството Јилих пред многу векови, а Венло има минато во Војводството Гуелдерс На 1 јануари 2010 година, општина Арцен и Велден, била припоена кон општина Венло.
Во 2003 година Венло беше награден со титула "најзелениот град на Европа". Венло беше домаќин на Флорида 2012 година, најголемиот хортикултурна изложба во светот. Во 2013 година, Венло е добитник на престижната "Најдобар центар на градот на Холандија. Тоа го изненади жирито од сите инвестиции кои се направени во последните неколку години во булевар Маас, на железничката станица, тунелот во центарот и на мостот Мас.
Образование
Венло како град со над 100.000 жители има голем број училишта од основно и средно образование. Покрај тоа Венло е домаќин на три различни институции за високо образование и тоа:
Војислављевиќ
Владетели
Босна
Извори и литература
Извори
Венло
Сообраќај
Железничката станица Венло е спој станица. Таа обезбедува редовни врски со холандските градови Ајндховен, Рурмонд и Најмехен. Покрај тоа, таа обезбедува редовни меѓународни врски во Германија, преку Калденкирхен (првата станица во Германија), Вирсен, Менхенгладбах во Диселдорф и Хам.
Спорт
-ФК Венло е фудбалски клуб кој игра на стадионот Де Кул. Основан е на 7 февруари 1903 година, тој е една од првите професионални фудбалски клубови во Холандија. Во сезоната 2008-2009 година,-ФК Венло ја освои Првата Дивизија (Eerste Divisie) и е унапреден во највисоката холандска професионалена фудбалска лига: на Ердивисие.
Стопанство
Седиштето на мултинационалните Océ се наоѓа во Венло, како што е седиштето на Cimpress. [1] Исто така, Европскато седиштето на една најголемиот светска компанија за директна продажба Amway и американската канцеларија на снабдување во трговија на мало Канцеларијата депото се наоѓа во градот Венло.
Greenport Венло е еден од назначените пет Гринпоинтс во Холандија. Тоа е втората најголема концентрација на хортикултурата во Холандија. Гледано во врска со соседните германскиот регион Нидерхеин (Долна Рајна), Гринпорт Венло е дури и еден од најголемите во Европа. Заедно, оваа област Гринпорт Венло и деловниот простор на агро "Долна Рајна" во Германија се формира регион каде што повеќе од 30 милиони луѓе живеат. Овој регион е уникатен и од витално значење меѓународна мрежа на бизнис, истражување, универзитети и политиката. Соработката се врти околу стимулирање на иновации, создавање на привлечна работната и животната средина и интегрален регионален развој. Мрежата нуди широки можности и идните можности да се анализираат, користат во понатамошно развивање на "зелен пазар", со свежа храна и логистика на пазари. Целта е да се обезбеди импулс за економијата во регионот на Северен Лимбург.
Меѓународни релации
Venlo е збратимен со::
Нула по поведение (филм)
„Нула по поведение“ (француски: Zéro de conduite) — француски филм од 1933 година, во режија на Жан Виго, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Жан Дасте (Jean Dasté), Робер ле Флон (Robert le Flon) и Луј Лефевр (Louis Lefebvre). Филмот бил премиерно прикажан на 7 април 1933 година, а потоа бил забранет сè до 1945 година.
Синопсис
Во еден интернат за ученици се применуваат строги правила за однесување. Затоа, четворица ученици одлучуваат да кренат бунт. На денот на прославата, тие се качуваат на покривот и оттаму фрлаат предмети врз присутните гости.
Зонеборн
Зонеборн (Sonneborn) — општина во округот Гота, во Тирингија, Германија.
5-алфа редуктаза инхибитор
5-алфа редуктаза инхибитори (5-АРИ) се класа на лекови со антиандрогени ефекти кои се користат во третман на доброќудна хиперплазија на простатата.
Овие агенси го инхибираат ензимот 5α-редуктаза, кој е вклучен во метаболната трансформација на некои ендогени стероиди. Тие го спречуваат претворањето на тестостеронот, главниот андроген полов хормон, во попотентен андроген дихидротестостерон (DHT).
Историја
Финастеридот бил првиот 5-АРИ кој бил воведен за медицинска употреба.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Велмеј
Свети Ѓорѓи — втора селска црква во селото Велмеј, сместена во североисточниот дел на селото, на едно доминантно место од кое се пружа панорамски поглед на селото.
Градба
Црквата е изградена од делкан камен, со купола во средишниот дел и полукружна апсида.
Историја
Не се знае точниот датум на изградба на црквата. Била обновена во 1931 година. Во нејзе наоѓаат икони од и  век.
Сидра
Сидра е залив, дел од Средоземното Море, кој се наоѓа северно од Либија. Заливот е познат и како името на градот Сирт. Водите во заливот се најтоплите води во Средоземното Море. Од време на време Либија тврди дека заливот е нејзина територијална вода, иако другите земји го почитуваат меѓународниот стандард од 22 км од бргот. Заливот е значаен за ловот на туната.
Меѓуоскино растојание
Меѓуоскино растојание – растојание меѓу предната и задната оска на возило. За возила со три оски(на пр. камион), меѓуоскиното растојание се дефинира како растојание меѓу управувачката (предната) оска и оската на симетрија меѓу втората и третата оска.
Колку е поголемо меѓуоскиното растојание кај патничките автомобили, толку е поголем просторот во кабината поголем и автомобилот припаѓа на повисока класа.
Фолкероде
Фолкероде (Volkerode) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Баждалан (Коџалија)
Баждалан или Марашарди — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Коџалија. Наоѓалиштето претставува некропола-могили од римското време. На едно повисока висорамнина, оддалечено 1 км југозападно од селото, се наоѓаат три могили со пречник во основата од 15 м кои се делумно оштетени.
Топал Реџеп-паша
Топал Реџеп-паша (починал ) — османлиски државник од Босна. Тој бил Голем везир од 10 февруари 1632 до 18 мај 1632 година. Тој бил инструментот за линчувањето на поранешниот Голем везир, Хафиз Ахмед-паша. Кога султанот Мурат IV разбрал за ова, тој наредил Реџеп-паша да биде погубен на 18 мај 1632 година.
Парламентарни избори во Шри Ланка (2010)
Парламентарните избори во Шри Ланка се одржале на 8 април и 20 април 2010 година. Граѓаните кои имале право на глас избрале вкупно 255 пратеници. Право на глас имале 14,088,500 граѓани на земјата кои гласале на вкупно 11.102 избирачки места. Изборите биле првите по завршувањето на граѓанската војна во земјата.
Главните партии кои се бореле за мнозинство во парламентот биле партијата на претседателот Махинда Раџапакса, Обединета народна партија за слободна алијанса. Главна опозициска партија била Партијата на Обединетите нации на Сарат Фонсека. Според очекувањата, партијата на претседателот освоила мнозинство во парламентот со 144 пратенички места. Најголемата опозициска партија освоила 60 места.. Партијата на претседателот сепак успеала да обезбеди двотретинско мнозинство, потребно за промена на уставот.
Васил Михаил
Васил Михаил (р. година во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Филмографија
Михаил ги остварил филмските улоги:
Бенин на Олимписките игри
Бенин за првпат се појавил на Олимписките игри во 1972 година под името Дахомеј. На следните игри во 1976 г. земјата не учествувал, но од 1980 г. натаму праќал свои спртисти на сите понатамошни Летни олимписки игри.
На Зимските олимписки игри, Бенин никогаш не испратил свои претставници. Претставниците од Бенин заклучно со Олимпијските игри одржани во 2008 година во Пекинг не освоиле ниедна олимписка медала.
Националниот олимписки комитет на Бенин (Comité National Olympique et Sportif Béninois) е основан во 1962 година, а признат е од страна на МОК истата година.
Харинговидни
Повеќето се морски видови, но има проодни и слатководни. Најчесто се среќаваат во северната полутопка. Најголемо видово разнообразие има во западните делови на Тихиот Океан и во Индискиот Океан.
Харинговидните риби се фисостоми, што значи дека нивниот рибен меур поседува пневматски канал преку кој се поврзува со цревото. Обично кај нив отсуствува страничната линија, но пак затоа имаат карактеристични очи, перки и крлушки. По боја најчесто се сребренести со вретеновидни тела и обично живеат во големи јата. Поголемиот дел од видовите се исхрануваат со планктон, што го филтрираат со посебни коскени структури од жабрениот апарат.
Систематика
Овој ред содржи околу 300 вида распоредени во шест фамилии:
Ред Clupeiformes
Кирсалам (Коџалија)
Кирсалам — археолошко наоѓалиште во радовишкото село Коџалија. Наоѓалиштето претставува сакрална градба од средновековното време. На 4,5 км североисточно од селото, на една висока чука има остатоци од градба.
Дрвна индустрија
Дрвната индустрија или индустрија на граѓа - обично приватно - економски сектор кој се занимава со шумарството, сечење на дрва и производство на шумски производи, дрвена граѓа односно дрво за градежништво, основна шума и дрвени производи (на пример, мебел) и секундарни производи како дрво целулоза за целулоза и хартиена индустрија. Некои од најголемите производители исто така се меѓу најголемите шумски сопственици.
Дрвната индустрија игра доминантна улога во денешната дрвна економија.
Разлика
Во потесна смисла на условите, шумите, шумарството и индустријата за дрво и дрвена граѓа укажуваат на различни сектори, во индустријализацијата, интернационализираниот свет, при што постои тенденција кон огромни интегрирани бизниси кои го опфаќаат целиот спектар од шумарство и шумарството во приватна основноа и средна шума или плантажа преку процесот на сеча во дрво преработката и трговија и транспортот (на пример сплаварење на дрва, шумска железница, влезна патека.
Преработката и производите се разликуваат особено во однос на разликата помеѓу меко дрво и тврдо дрво. Додека мекото дрво првенствено оди во производство на огревно гориво, целулоза и хартија, тврдото дрво главно се користи за изработка на мебел, подови и др. Двата вида можат да бидат од корист за градење на (станбени) (дрвени колиби, дрвени кабини, дрвена конструкција).
Индиум (III) сулфат
Индиум (III) сулфат (In2(SO4)3) — сулфатна сол на металот индиум. Тоа е сесквисулфат, што значи дека сулфатната група се јавува 1 1/2 од металот. Може да се формира со реакција на индиум, неговиот оксид или неговиот карбонат со сулфурна киселина. Потребен е вишок на силна киселина, инаку се формираат нерастворливи базни соли. Како цврст индиум сулфат може да биде безводен, или да има форма на пентахидрат со пет молекули на вода или нонахидрат со девет молекули вода. Индиум сулфат се користи во производството на супстанции кои содржат индиум. Индиум сулфат, исто така, може да се најде во базни соли, кисели соли или двојни соли, вклучувајќи индиум стипса.
Својства
Рамановиот спектар на решението покажува линии на 650, 1000 и 1125 cm −1 поради сулфур-кислородни врски во сулфат врзани за индиум. Линија на 255 cm −1 се должи на индиум-кислородната врска со сулфатот. Водата прикачена на атомот на индиум предизвикува појас на околу 400 cm −1.
Цврстиот безводен индиум сулфат има две кристални форми. Кога се формира со хемиски пат на гас на хлор на 848 К, тој има моноклинична форма со димензии на единицата ќелија a = 8,570 Å, b = 8,908 Å и c = 12,0521 Å, β = 91,05° и четири формули по ќелија. Високотемпературна форма депонирана на 973K има хексагонална (или ромбоедрална) форма со димензии на ќелија од a = 8,440 Å, c = 23,093 Å и шест формули по ќелија.
За време на екстракција на индиум, сулфатен раствор на мешани метали, вклучително и индиум сулфат, има тривалентни метали поделени во раствор на керозин од ди-2-етилхексил водород фосфат. За оваа функција може да се користат и изодецилфосфетанска и диизооктилфосфинска киселина. Смесата од керозин потоа повторно се мие со киселина за да се обноват металите во воден раствор и да се регенерира течноста што се извлекува.
Производство
Металот на индиум реагира со ладна концентрирана сулфурна киселина за да произведе индиум сулфат и водороден гас. Ако се користи топла концентрирана сулфурна киселина, индиумот ќе ја намали сулфурната киселина во сулфур диоксид.
Индиум сулфат може да се произведе и од реакција на сулфурна киселина на индиум оксид, индиум карбонат или индиум хидроксид.
Реакции
Кога ќе се загрее на 710 K или повеќеп-, индиум сулфатот се распаѓа со испуштање на пареа од сулфур триоксид, со што се добива индиум оксид.
Алкалите додадени во растворите на индиум сулфат ги таложат основните соли. На пример, калиум хидроксид произведува или основен сулфат, 2In2O3. SO3 · nH2O, или KIn3 (OH) 6 (SO4)2 во зависност од pH. Натриум пирофосфат предизвикува лигав талог на индиум пирофосфат, во 4 (P2O7) 3 · 3H2O. Калиум периодат предизвикува талог на основен индиум периодат, 2InO5 ·In(OH)3 ·6H2O. Оксалната киселина предизвикува талог на индиум оксалат, во 2 (C2O4) 3 · 10H2O. Алкалните оксалати предизвикуваат талог од алкалниот диоксалатоиндат да формира MIN(C2O4) 2 · 3H2O, каде што M = Na, K или NH 4.
Водородни сулфати
Киселински сулфат, индиум хидрогенсулфат тетрахидрат со формулата Hin(SO 4 ) 2 · 4H 2 O се кристализира во ортохомбичниот систем со единечни димензии на клетка a = 9,997 Å, b = 5,477 Å, c = 18,44 Å, со четири од формулата по ќелија. Густината е 2,50 cm −3. Во киселинскиот сулфат, две молекули на вода се поврзани со атомот на индиум, а јон на хидрониум H5O2 се грижи за протонот. Ова е дел од семејството на кисели сулфати кое вклучува Al, Ga, In, Tl(III), Fe(III) и Ti(III). Hin(SO4)2 се добива со испарување на индиум сулфат во 40% раствор на сулфурна киселина или ладење на индиум сулфат во 60% раствор на сулфурна киселина. Како што киселинскиот тетрахидрат се загрева, тој испушта вода што дава трихидрат, монохидрат и безводна форма на 370, 385 и 482 К. Над 505 K дава повеќе вода и сулфур диоксид што дава неутрален индиум сулфат. Индиум хидрогенсулфат е протонски проводник со спроводливост 0,0002Ω −1 cm −1.
Основни сулфати
Основен индиум сулфат се добива со додавање етанол во воден раствор на индиум сулфат. Кристалите може да се формираат со користење на 0,05 моларен раствор со двојно поголем волумен на етанол и чекање неколку недели за да се формираат кристали. InOHSO4 ·(H2O)2 има моноклинични кристали со a=6,06 Å b=7,89 Å c=12,66 Å и β=107,5°. Волуменот на ќелијата е 577,6 Å 3. Друг основен индиум сулфат InOHSO 4 со ромбоедрални кристали се добива со загревање раствор на индиум сулфат на 160 °C или повеќе околу една недела во затворена цевка. Оваа нерастворлива основна сол се формира и ако растворот на индиум сулфат се разреди под 0,005 молари. Така, талог се формира од разредени раствори, како и од загреани раствори.
Безводни двојни сулфати
Направени се два различни типа на безводни двојни индиум сулфати. Едниот е од семејството М M III (XO 4)3, при што M I е голем поединечно позитивен јон како што се K, Rb, Cs, Tl или NH3; M III е трипати наполнет и може да биде Al, Ga, In, Tl, V, Cr, Fe, Sc и други ретки земји; и X е S или Se. Повеќето од нив имаат ромбоедрална кристална структура. Сепак, триамониум индиум трисулфат, (NH4)3 In (SO4)3 се претвора од ромбоедрален во моноклиничен како што температурата паѓа под 80 °C и повторно се претвора во ромбоедрална форма со вселенска група R3 c кога температурата се искачува над 110 °C. Нискотемпературната моноклиничка форма има просторна група P 2 1 / c, a=8,96, b=15,64 c=9,13 β=108,28° Z=4 Високотемпературната форма се нарекува „β-“. Објаснување за оваа транзиција е дека амониумот (а исто така и талиумот) е не-сферичен јон и затоа има помала симетрија. Меѓутоа, кога е доволно загреан, динамичкото нарушување што предизвикува случајни ориентации ги прави јоните во просек сферично симетрични. Јоните на алкалните метали се сферични во форма на сите температури и формираат ромбоедрални структури. Двојните сулфати од оваа форма постојат на индиум со алкалните метали натриум, калиум, рубидиум и цезиум. Тие можат да се формираат со загревање на цврста смеса од поединечни сулфати до 350 °C. Постои уште една серија безводни ромбоедрални двојни соли во истата серија на TlFe(SO4)2. Тие можат да се направат со загревање на мешавина од безводни сулфати на 350 степени °C, или со дехидрирање на соли од водена двојна стипса тип на 300 °C. Супстанциите во оваа серија се RbIn(SO 4 ) 2, CsIn (SO 4 ) 2, TlIn (SO4)2 и NH4 In (SO4)2. Иако постои KIn(SO4)2, тој има различна кристална форма.
Хидрирани двојни сулфати
Хидрирани двојни соли на индиум во структурата на стипса постојат со формулата M I In(SO4)2 ·12H 2 O. Сите стипса имаат кубна кристална структура со вселенска група Pa 3. Индиум цезиум стипса CsIn(SO 4 ) 2 •12H 2 O има формула тежина 656,0, единична ширина на ќелија 12,54 Å, волумен на ќелија 1972 Å 3 и густина 2,20 g/cm 3. Има структура на β стипса. Цезиумската стипса може да се користи во анализата на индиум. Се таложи кога цезиум нитрат се додава во растворот на индиум сулфат со додадена дополнителна сулфурна киселина.
Индиум амониум стипса NH4 In(SO4)2 · 12H2 O е прилично нестабилен на собна температура и мора да се кристализира под 5 °C. Се распаѓа на 36 °C до тетрахидрат. Се менува во фероелектрична фаза под 127K. Стипсата метил амониум индиум сулфат додекахидрат CH3 NH3 In(SO4) 2 · 12H2 O станува фероелектрична под 164K. Калиум индиум стипса не е кристализиран. Рубидум индиум стипса е многу лесно ја губи својата вода.
Друга серија моноклинични хидрирани двојни соли имаат четири молекули на вода Min(SO4) 2 · 4H2O, со пет формули по единица клетка, каде што M е NH4, K или Rb и точката група е P2 1 /c. Прототипот на супстанцијата за серијата е (NH 4 )Sm(SO4) 2 (H 2 O) 4. Кадмиумот може да формира и двоен сулфат, Cd 3 In 2 (SO 4 ) 6 · 26H 2 O.
Постојат и кристали со помалку вода како KIn(SO4) 2 ·H2O.
Органски двојни сулфати
Органски базни двојни сулфати на индиум ја вклучуваат солта на гванидиниум [C( NH2 )3 ][In( H2O ) 2 ( SO4)2 ], која се кристализира во моноклиничен систем со просторна група P 2 1 / c a = 4.769 Å, b = 20,416 Å, c = 10,445 Å, β = 93,39 °, волумен на ќелија 1015,3 Å3, 4 формули по ќелија и густина 2,637. [H 2 (4,4'-bi-py)][Во 2 (H2O)6 (SO4 )4 ]·2H2O кристализира во триклиничкиот систем со a = 7.143 Å, b = 7,798 Å, c = 12,580 Å, α = 107,61°, β = 98,79°, γ = 93,89°, волумен на ќелија 655,2 Å 3, една формула по ќелија и густина 2,322. [H(2,2'-bipy)][In( H2O )( SO4 ) 2 ] · 2H2O, солта на хексаметилендиамин [ H3N ( CH2 ) 6NH3 ][In( H2O ) 2 (SO 4 ) 2 ] 2 · 2H 2 O и [H 2 (Py(CH 2 ) 3 Py)][ In(H 2 O) 2 (SO 4 ) 2 ] 2 · 2H 2 O, исто така, постојат. Сепак, други органски деривати ги вклучуваат оние на триетилентетрамин, и амиламониум. Три- μ -сулфато- κ6 O:O'-bis[аква(1,10-фенантролин - κ2N ,N')индиум(III ) ] дихидрат, [Во 2 (SO 4 ) 3 (C 12 H 8 N2 )2( H2O ) 2 ]· 2H2O, има 1,10-фенантролин молекула поврзана со секој индиум јон. Два индиумски јони се поврзани преку три сулфатни групи. Формира триклинички кристали со две формули по единица ќелија. Густината е 2,097 g/cm 3.
Диметилиндиум сулфат [(CH3) 2 In] 2 SO4 може да се направи со реакција на триметилиндиум со сува сулфурна киселина.
Смеса
Двојна сол на индиум сулфат хлорид има формула In 2 (SO 4 ) 3 ·InCl 3 · (17±1) H 2 O.
Моновалентен
Индиум (I) сулфат, во In2 SO 4 може да се направи во цврста состојба со загревање на индиум метал со индиум (III) сулфат, но кога се раствора во вода или сулфурна киселина, In + реагира за да произведе водороден гас. Мешаната валентна сол во I In III (SO4)2 се добива и со загревање на индиум метал со индиум(III) сулфат.
Употреба
Првиот високофреквентен транзистор бил германиум транзистор со површинска бариера развиен од Филко во 1953 година, способен да работи до 60 MHz. Тие биле направени со гравирање на вдлабнатини во база на германиум од N-тип од двете страни со млазници од индиум сулфат додека не била дебела неколку десет илјадити дел од инч. Индиум галван во вдлабнатини го формира колекторот и емитерот.
Станбен кредит
Обем, динамика и значење на станбените кредити
Одобрувањето станбени кредити претставува традиционална активност на банките, којашто зазема голем дел од кредитното портфолио. Имајќи го предвид големото значење на домувањето, развиените земји преземаат различни мерки за поттикнување на станбените кредити. На пример, вообичаена практика е каматата што луѓето ја плаќаат на станбените кредити да се одбие од основата за плаќање на данокот на личен доход. Исто така, постојат државни или квазидржавни институции коишто ги гарантираат и ги осигуруваат станбените кредити. На пример, во САД постојат бројни вакви агенции, од типот на: Владино национално хипотекарно здружение (Government National Mortgage Association, GNMA, Ginnie Mae), Федерално национално хипотекарно здружение (Federal National Mortgage Association, FNMA, Fannie Mae), Федерална корпорација за станбени хипотеки (Federal Home Loan Mortgage Corporation, FHLMC, Freddie Mac) итн. Понатаму, во овие земји има развиен секундарен пазар на станбени кредити, каде што банките создаваат пакети од кредити и издаваат хартии од вредност, коишто им ги продаваат на инвеститорите. Секундарниот пазар на станбени кредити е многу важен затоа што ја зголемува нивната ликвидност, а исто така, го решава и проблемот на нерамнотежата меѓу долгите рокови на достасување на овие кредити со покусите рокови на изворите од кои се финансираат.
Во Македонија, долго време по монетарното осамостојување, станбените кредити воопшто не постоеле, но на крајот на 2010 година, тие достигнале 23% од вкупните кредити на населението. Најголем дел (околу 85%) од станбените кредити содржат валутна клаузула, што произлегува од две основни причини:
Износот на станбените кредити зависи од приходите на кредитобарателот, намената на кредитот и вредноста на имотот што се става под хипотека, но се движи од 3 000 до 100 000 евра. Овие кредити имаат убедливо најдолг рок на достасување од сите други кредити: од 5 сè до 30 години. Во однос на обезбедувањето, банките применуваат три можности: хипотека на недвижен имот во вредност од 100% до 300% од износот на кредитот, залог на државни обврзници (300% од кредитот) и залог на депозит (95%-110% од кредитот). Притоа, како обезбедување на кредитот служи станот што се купува со кредитот. Отплатата на кредитот се врши во еднакви месечни рати, при што банката му дава на должникот план за амортизација на кредитот, во кој е наведена отплата на кредитот (број на рати, износ на отплатата, каматата и месечната рата итн.). Повеќето банки дозволуваат предвремена отплата на кредитот, но најчесто наплаќаат провизија од 2% до 3%.
Одлики на станбените кредити
Станбените кредити се одликуваат со следниве одлики:
Кредитна анализа кај станбените кредити
Главната цел на кредитната анализа е оценување на кредитниот ризик на кредитобарателот, т.е. оценување на неговата способност и желба за уредна отплата на кредитот. Вообичаено, банките поставуваат одредени критериуми за одобрување на кредитот. На пример, кредитобарателите мораат да достават доказ дека имаат постојана работа и дека остваруваат одреден месечен или годишен приход; исто така, месечната рата на кредитот се ограничува на 30%-50% од месечната плата на кредитобарателот. Во формалната обработка на кредитното барање, кредитниот службеник ги проверува документите коишто потрошувачите ги доставуваат, како што се: пасош или лична карта, потврда за работен однос и потврда за плата, заверени од работодавачот, како и бројни други документи, поврзани со имотот што се купува, како што се: купопродажен договор, имотен лист, решение за локација, дозвола за градба итн.
За да даде оцена на способностa на кредитобарателот за отплата на кредитот, банката проверува дали тој има постојана и стабилна работа и колку изнесуваат неговите приходи. Ако покрај платата, клиентот остварува и други приходи, треба да се оцени дали тие се редовни, трајни и стабилни. Се разбира, оценувањето на капацитетот на клиентот подразбира и проверка на нивото на задолженост на клиентот. Оттука, за да бидат сигурни дека платата ќе биде доволна за отплата на кредитот, повеќето банки го ограничуваат месечниот ануитет на одреден процент од месечниот приход, најчесто на една третина. Во продолжение, за да го зголемат мотивот на кредитобарателот за уредна отплата на кредитот, банките бараат одредено учество, изразено како процент од цената на станот што се купува. Со други зборови, банката само делумно го финансира купувањето на станот, а остатокот паѓа на товар на кредитобарателот. На тој начин, доколку тој не го враќа кредитот на време, банката ќе го раскине договорот за кредит и должникот ќе ги изгуби вложените пари. Во таа смисла, колку е повисоко учеството на должникот, толку е помал неговиот поттик да го избегне враќањето на кредитот.
Фактори кои влијаат врз проценка на способноста за исплата на хипотекарниот кредит се:
Каматни стапки на станбените кредити
Поради долгиот рок на достасување, станбените кредити во Македонија се одликуваат со променливи каматни стапки и така банките се заштитуваат од каматниот ризик и од ризикот од инфлација. Сепак, банките нудат и станбени кредити за кои, во почетниот период (една или три години), каматната стапка е постојана. Наспроти тоа, во развиените земји, поголем дел од станбените кредити се одобруваат со постојани каматни стапки. Во тој поглед, треба да се забележи дека интересите на банките и на потрошувачите се разликуваат: потрошувачите претпочитаат кредити со постојана каматна стапка, зашто така можат да ги планираат своите расходи. Од друга страна, банките повеќе се наклонети кон кредити со променливи каматни стапки, како начин на заштита од ризиците. Во продолжение, висината на каматната стапка на станбените кредити зависи и од видот на обезбедувањето. На пример, кредитите обезбедени со залог на девизен депозит вообичаено се одликуваат со пониски каматни стапки од другите станбени кредити. Најпосле, каматните стапки на кредитите со валутна клаузула се пониски за неколку проценти бодови во однос на чисто денарските кредити.
Покрај каматата, банките остваруваат и приходи од разни провизии и надоместоци коишто ги наплаќаат на станбените кредити: речиси сите банки наплаќаат провизија за предвремена отплата на кредитот, којашто се движи од 1% до 2%; уште при поднесувањето на барањето за кредит, банките наплаќаат одреден износ од 300 или 500 денари; тука е и еднократната провизија за одобрување на кредитот (на пример, 1,25%); од денот на одобрувањето на кредитот до денот на неговото користење, банките пресметуваат интеркаларна камата; најпосле, банките наплаќаат и бројни други трошоци поврзани со проценувањето на вредноста на имотот што се става под хипотека, осигурувањето на имотот итн.
Станбените кредити се отплаќаат во еднакви рати, коишто се состојат од отплата на главницата на долгот и одредена камата. Притоа, кредитот се отплаќа на еднакви месечни рати. Иако износот на месечната рата цело време останува непроменет, онака како што се отплаќа кредитот, постојано се менува односот меѓу отплатата и каматата. Имено, со текот на времето доаѓа до зголемување на отплатата на долгот, а истовремено се намалува износот на каматата. Всушност, на почетокот од отплатата на кредитот, потрошувачот претежно плаќа само камата, а помал дел отпаѓа на отплата на основниот долг. Наспроти тоа, во подоцнежните години, поголем дел од месечната рата се состои од отплата на кредитот, а мал дел отпаѓа на каматата. Износот на месечната рата зависи од три фактори:
Така, при дадена каматна стапка, колку е поголем рокот на достасување, толку е пониска месечната рата. Од друга страна, при дадена рочност, со зголемување на каматната стапка, истовремено се зголемува и износот на месечната рата. Според тоа, пониските каматни стапки и подолгите рокови на достасување водат кон помали месечни рати на станбените кредити.
Фактот дека износот на месечната рата се намалува преку зголемување на рокот на достасувањето на кредитот често го користат банките при рекламирање на станбените кредити. Меѓутоа, пониската месечна рата воопшто не значи и помал финансиски трошок за корисникот на кредитот. Напротив, при непроменети други услови, колку е подолг рокот на достасувањето на кредитот, толку е поголем вкупниот финансиски трошок што го поднесува должникот. На пример, на кредит од 1 000 000 денари, со каматна стапка од 10% и со рочност од 10 години, должникот плаќа месечна рата од 13 220 денари. Тоа значи дека вкупниот финансиски трошок за време на користењето на кредитот, т.е. вкупниот паричен износ што треба да го врати должникот изнесува 1 586 400 денари. Ако истиот кредит се отплаќа на 20 години, месечната рата ќе биде значително пониска (9 650 денари), но во тој случај, должникот ќе треба да врати вкупно 2 316 000 денари.
Тројанец (астрономија)
Тројанец — мало небесно тело (најчесто астероид) кое дели орбита со поголемо тело и останува во стабилна орбита околу 60° пред или зад главното тело близу една од неговите Лагранжови точки и. Можат да ги делат орбитите на планети или на големи месечини.
Тројанците се еден вид на коорбитално тело. Во оваа поставеност, една ѕвезда и една планета кружат околу заедничко тежиште, кое е блиску до средиштето на ѕвездата бидејќи таа е обично многу помасивна од кружечката планта. Од своја страна пак, ммогу помала маса од ѕвездата и планетата, сместена во една од Лагранжовите точки на системот ѕвезда-планета, претрпува збирна гравитациска сила која делува преку ова тежиште. Затоа, најмалото тело кружи околу тежиштето со истиот орбитален период како планетата, и составот може да остане стабилен низ времето.
Во Сончевиот Систем, највеќето познати тројанци ја делат орбитата на Јупитер. Поделени се на Грчки табор во (пред Јупитер) и Тројански табор во  (зад Јупитер). Се смета дека постојат преку милион Јупитерови тројанци поголеми од еден километар, од кои повеќе од 7.000 денес се каталогизирани. Во другите планетарни орбити до денес се пронајдени само 9 Марсови тројанци, 28 Нептунови тројанци, два Уранови тројанци и еден Земјин тројанец. Познат е и еден привремен Венерин тројанец. Бројчените симулации на орбиталната динамика покажуваат дека Сатурн и Уранверојатно немаат изворни тројанци.
Тројански астероиди
Во 1772 г. италијанско-францускиот математичар и астроном Жозеф-Луј Лагранж дошол до две решенија (колинеарно и рамнострано) на општиот проблем на три тела. Во ограничениот проблем на три тела, со една занемарлива маса (која Лагранж не ја зел предвид), петте можни положби на таа маса денес се наречени Лагранжови точки.
Поимот „тројанец“ првично се однесувал на тројанските астероиди (Јупитеровите тројанци) кои орбитираат блиску до Лагранжовите точки на Јупитер. Уште одамна тие се наречени по ликови од Тројанската војна во старогрчката митологија. По договорен обичај, астероидите кои кружат близу точката на Јупитер се наречени по јунаци од грчката страна на војната, а оние што кружат близу  на Јупитер се наречени по јунаците од тројанската страна. Постојат два исклучока, кои ги добиле имињата пред да биде воведен обичајот — 624 Хектор (кој е на грчка страна) и 617 Патрокле (на тројанска).
Астрономите проценуваат дека бројот на Јупитеровит тројанци е приближно еднаков на бројот на астероиди во астероидниот појас.
Стабилност
Како општо правило, системот веројатно ќе биде долговечен ако m1 > 100m2 > 10.000m3 (каде m1, m2 и m3 се масите на ѕвездата, планетата и тројанецот).
Поформално изразено, во тричлен систем со кружни орбити, условот за стабилност е 27(m1m2 + m2m3 + m3m1) < (m1 + m2 + m3)2. Така, бидејќи тројанецот е прашинка, m3→0, налага пониска граница на m1⁄m2 од 25+√621⁄2 ≈ 24,9599. Ако ѕвездата е хипермасивна, m1→+∞, тогаш под дејство на Њутновата гравитација, системот ќе биде стабилен без оглед на масите на планетата и тројанецот. Ако m1⁄m2 = m2⁄m3, тогаш двете мора да надминуваат 13+√168 ≈ 25,9615. Сепак, сето ова претпоставува систем од три тела; ако има повеќе тела (макар и да се далечни и мали) стабилноста на системот бара уште поголеми соодноси.
Бонче
Бонче — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп, сместено во преминот кој ги дели Селечка Планина и Дрен.
Географија и местоположба
Селото Бонче се наоѓа во крајниот југоисточен дел на Прилепското Поле во подножјето на Селечка Планина. Сместено е во долот во горниот тек на Писокалската речица која како поток тече низ самото село, при што над селото од исток се издигнува падината Грнчарица на планинскиот масив на Селечка под пасишта и ретка шума, а на запад и југозапад во котлинската рамнина се од запад и југозапад. Бонче е рамничарско село расположено на надморска височина од 620 метри. . Од градот Прилеп е оддалечено дури 29 километри, и иако географски е сместено во Пелагониската Котлина, до него се стигнува по асфалтен пат кој се одвојува од регионалниот пат за Мариово после превојот Слива кај манастирот Писокал. Поради ваквата поставеност, местоложба и сообраќајна поврзаност, доста е раширено погрешното мислење дека Бонче припаѓа на областа Мариово. Бидејќи селото Бонче се наоѓа на допирот на подножјето на западната падина на Селечка Планина со котлинското дно на Прилепското Поле тоа географски припаѓа во котлината Пелагонија. Соседни села во Пелагониската Котлина се Подмол кон запад и Лопатица кон југ - југозапад, а на исток преку падината на Селечка Планина е селото Крушевица во Мариово. Атарот на Бонче е голем и зафаќа површина од 20,7 км2, на кои преовладуваат пасиштаата на површина од 1262 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 743,8 хектари, ана шумите само 0,5 хектари. Бонче е село од збиен тип и се дели на 3 маала: Топчиовско, Средно и Стојковско. До 2004 година Бонче се наоѓало во источниот дел на општината Тополчани, а денес се наоѓа во средишниот дел на Општина Прилеп.
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) и имало 13 семејства, 1 неженет и 1 вдовица, сите христијани.
Бројните археолошки пронајдоци, особено од времето на античка Македонија, во Бонче и неговата непосредна близина укажуваат дека тука во минатото постоел голем и значаен македонски град. На основа на пронајдените остатоци уште кон крајот на 30-тите години на XX век истражувачите заклучиле дека тука се наоѓала значајна античка населба. Од археолошките пронајдоци и старини посебно се занимливи: старата гробница од IV - III век пред нашата ера, која покрај тоа што временски соодветствува со кралскиот македонски период, заедно со пронајдените македонски борбени штитови со сонца, монети од Александар Македонски и ископините од градот Пелагонија на врвот Висока во непосредната близина, дефинитивно потврдуваат дека овде се наоѓал важен град на античка Македонија. Меѓу населението постои предание дека „старото каурско Бонче“ се наоѓало на 2 километри јужно од денешното село во суводолицата. Тоа место и денес се вика Старо Бонче. Селаните велат дека еднаш „таму тепала чумата и народот избегал“, при што дел од жителите од старо Бонче дошле да живеат во денешното село. На тоа селиште и денес се познаваат грамади од куќи, мраморен (мермерен) камен од црква на местото Миреч Ливада, гробови, а на зарамнетото подножје во овој дел е и познатата античка македонска гробница. Најстариот запис на името на селото Бонче потекнува од 1568/69 година каде тоа е запишано во турските пописни дефтери. Со истото име запишано како Бонѕче се среќава и во црковни книги во XVI век, а во црковни и манастирски книги од XVII и XVIII век тоа се среќава запишано како Бонγе. Во Бонче постои доста стара црква посветена на Свети Јован, која што била изградена пред околу 160 години. Пред крајот на турското владеење во Бонче на сопствена земја слободно живееле, односно биле „рајати“ само родовите: Славковци, Божиновци, Топчиовци и Јаневци, што укажува на тоа дека тие можеби се старински родови. Останатите жители биле „ортаци“ на чифлиците од кои два биле на Турци од Битола, а еден на Влав од селото Нивици во пределот Горна Преспа (денес под Грција) населен исто така во Битола. Во селото имало 5 чифликсајбиски кули, а неговите жители земјата од чифлизите на Турците ја откупиле до 1912 година, додека земјата од чифликот на влавот Ќир-Анаќија на селаните им ја доделила државната власт.
Во непосредната близина на Бонче се наоѓаат голем број на археолошки наоѓалишта познати како:
Потекло и значење на името
Најстариот запис на името на селото Бонче потекнува од 1568/69 година односно од XVI век. Научните истражувачи претпоставуваат дека името на селото потекнува од посесивна придавка од прекар Боне, Боно, Бончо изведен од личното име Богдан или Бојан. Името потекнува од македонскиот јазик изведено со деминутивната наставка -че. Меѓу населението на Бонче и околината не постои посебно толкување или предание за настанокот на името на селото.
Стопанство
Според составот на атарот селото Бонче има поледелско-сточарска функција. Во него преостантото население како и луѓе кои имаат потекло и имоти, најмногу се занимаваат со сточарство. Од сточарството најзастапено е одгледувањето на овци, при што во селото се одгледуваат неколку стада кои и преку летниот и зимскиот период се напасуваат на ридовите јужно и источно од селото. Во помал обем се чуваат и одгледуваат и кози кои се напасуваат на ретката нискостеблеста и грмушеста шума на падината на Селечка Планина источно од селото. Покрај овчото млеко во Бонче се произведува и познатото биено сирење, како и овчо месо за пастрма. Од поледелството најзастапено е одгледувањето на тутун, како и жито претежно пченица и 'рж на повеќе ниви веднаш западно од селото. За сопствени потреби во дворовите на куќите и бавчите крај потокот се одгледуваат и градинарски култури како црвени и зелени тенки пиперки, кромид, лук, патлиџан (домат), марула, зелка, тикви. Неколку куќи се занимаваат и со пчеларство и производство на мед од десетината пчелни сандаци, а постојат и неколку мали насади на лозници и овошни дрвја како круши, јаболка, цреши, сливи. Жители на селото и градот Прилеп се занимаваат и со лов на дивеч во околината на селото.
Население
Од Бонче се иселил значителен дел од населението, а и денес продолжува постојаното опаѓање на бројот на жителите. Така во 1961 година селото броело 580 жители, а во 1994 бројот се намалил на 86 жители, сите Македонци.
Според пописот од 2002 година, селото Бонче има 45 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 22 жители, од кои 18 Македонци, 1 Албанец и 3 лица без податоци.
Родови
Бонче е македонско село.
Според истражувањата од 1950-тите, родови во селото се:
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1507 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 42 гласачи.
Иселеништво
Од Бонче има значаен број на иселеници и тоа: Дамјановци, Зуберовци и Чунтевци во Подмол, Бончевци во Добрушево, од родот Бабјаковци иселеници има во Марул и Добрушево, Брајановци во Гнеотино, Димоски во Мојно, Бончани во Долна Чарлија и Секуловци во Алинци (Прилепско). Голем број иселеници има и во градовите Прилеп, а помал број и во Битола и Скопје.
Вторична структура на белковините
Концептот на вторична структура за првпат бил воведен од Кај Улрик Линдерстром-Ланг, при универзитетот Стенфорд, во 1952 година. Други видови на биополимери, како што се нуклеинските киселини, исто така поседуваат карактеристични вторични структури.
Типови
Најчестите типови на вторична структури се алфа-завојницаите и бета плочите. Другите видови на хелиски, како што се 310-завојницата и π-завојницата, пресметано е дека имаат енергетски поволни обрасци на водородно поврзување, но тие ретко се среќаваат кај природните белковини, освен на краевите на α завојниците, поради неповолниот начин на пакување во центарот на завојницата. Други издолжени структури како што се полипролинската завојница и алфа-плочата се ретки во нативната состојба на белковините, но се смета дека се важни интермедиери при процесот на склопување на белковините. Тесните свиоци и лабавите, флексибилни петелки ги поврзуваат почестите елементи на вторичната структура. Случајниот навој не е вистинска вторична структура, но спаѓа во класата на конформации кои означуваат отсуство на вообичаена вторична структура. Аминокиселините се разликуваат по нивната способност да формираат различни елементи на вторичната структура. Пролинот и глицинот се познати како „прекинувачи на завојница“, бидејќи ја нарушуваат регуларноста на α завојната конформација на полипептидниот ’рбет; сепак, и двете имаат невообичаени конформациски способности и најчесто се наоѓаат во свиоците. Аминокиселини кои имаат тенденција да образуваат завојни конформации во белковините се метионинот, аланинот, леуцинот, глутаминската киселина и лизинот (познати како „MALEK“, според едно-буквениот аминокиселински код). Спротивно на нив, големите ароматични остатоци (триптофан, тирозин и фенилаланин) и Cβ-разгранетите аминокиселини (изолеуцин, валин и треонин) имаат тенденција да образуваат конформации на β-нишка. Сепак, овие параметри не се доволно јаки за да се создаде сигурен метод за предвидување на вторичната структура на белковината само од нејзината аминокиселинска низа.
Се смета дека нискочестотните колективни вибрации се чувствителни на локалната ригидност во белковините, што открива дека бета структурите се општо поригидни од алфа структурите или неструктурираните белковини. Мерења на неутронско расејување директно ја имаат поврзано спектралната одлика на ~1 THz со колективните движења на вторичната структура на GFP белковината со бета-цилиндар структура.
Обрасците на водородното врзување во вторичните структури можат да бидат значително изобличени, што го отежнува автоматското одредување на вторичната структура. Постојат неколку методи за формално дефинирање на вторичната структура на белковините (на пр., DSSP (hydrogen bond estimation algorithm), DEFINE, STRIDE (Structural identification), ScrewFit, SST ).
DSSP класификација
„Навојот“ е често кодифициран како ' ' (простор), C (coil) или '–' (црта). Завојните (G, H и I) и плочестите конформации мора да имаат некоја минимална должина за да можат да се формираат. Тоа значи дека два соседни аминокиселински остатоци во првичната структура мора да го формираат истиот образец на водородни поврзувања. Ако завојниот или плочестиот образец на водородни поврзувања е премногу краток, тие се означуваат како T или B, соодветно. Постојат и други категории на вторична структура (остри свиоци, омега петелки, итн.), но тие не се користат толку често.
Според DSSP, водородна врска постои ако и само ако E изнесува помалку од -0.5 kcal/mol. Иако формулата на DSSP е релативно груба апроксимација на физичката енергија на водородна врска, таа е општо прифатена како средство за дефинирање на вторичната структура.
SST класификација
SST е Бајесова метода за доделување на вторична структура на податоци за белковинските координати со употреба на Шеноновиот информативен критериум за изведување на минимална должина на порака (анг. Minimum Message Length, MML). SST ја третира било која назнака за вторична структура како потенцијална хипотеза која се обидува да објасни (компресира) дадени податоци за координати на белковина. Основната идеја е дека најдоброто назначување за вторична структура е она кое може да ги објасни (компресира) координатите на дадените белковински координати на најекономичен начин, на тој начин поврзувајќи го изведувањето на вторичната структура со компресијата на податоци без загуби. SST точно го одбележува било кој белковински синџир во региони со следните типови на назнаки:
SST ги открива π и 310 хеликалните капи на стандардните α-завојници, и автоматски ги сложува различните издолжени нишки во доследни β-набрани плочи.
Експериментално одредување
Содржината на вторични структури во молекулата на еден биополимер (на пример, 40% α-завојница и 20% β-плоча) може спектроскопски грубо да се процени. Заеднички метод за белковините е ултравиолетовиот (170-250 nm) циркуларен дихроизам. Изразен двоен минимум на 208 и 222 nm укажува на α-завојна структура, додека еден минимум на 204 nm или 217 nm укажува на структура на случаен навој или β-плоча, соодветно. Поретко се користи инфрацрвена спектроскопија, која ги детектира разликите во осцилациите на врските на амидните групи кои настануваат поради водородното поврзување. Содржината на вторичната структура може точно да се процени и со помош на хемиски шифт на првично неназначен NMR спектар.