cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Руска сказна
Структурна анализа
Синтагматската анализа, пред сè поддржана од Владимир Проп, е пристапот според кој се анализираат елементите на бајката по редоследот по кој тие се појавуваат во приказната. Сакајќи да го надмине она што сметал дека е произволна и субјективна анализа на фолклорот по мотив, Проп ја објавил својата книга Морфологија на народната приказна во 1928 година. Книгата конкретно наведува дека Проп пронашол дилема во дефиницијата на мотивот од Веселовски; не е точна затоа што може да се подели на помали единици, спротивно на нејзината дефиниција. Проп прв направил посебно расчленување што може да се примени на повеќето приказни од типот Арн -Томпсон класифицирани со броевите 300-749. Со оваа методологија се истакнуваат 31-те функции или дејства на бајката на Проп. Проп предлага дека функциите се основните единици на приказната и дека има точно 31 посебна функција. Тој во анализата на 100 руски бајки забележал дека приказните скоро секогаш се придржуваат до редоследот на функциите. Особините на ликовите, или dramatis personae, вклучени во дејствијата, се втори по дејството што всушност се спроведува. Ова исто така го поддржува неговото откритие дека иако во различни приказни некои функции може да недостасуваат, редоследот и понатаму е ист за сите руски бајки што ги анализирал.
Александар Афанасиев
Александар Афанасиев започнал да пишува бајки во време кога фолклорот се сметаше за едноставна забава. Неговиот интерес за фолклорот произлегува од неговиот интерес за античката словенска митологија. Во текот на 1850-те, Афанасиев започнал да запишува дел од својата збирка запишувајќи приказни од Богучар, неговото родно место. Поголем дел од неговата збирка потекнува од делото на Владимир Дал и Руското географско друштво кои собирале приказни од целото Руско Царство. Афанасиев бил дел од малкумината кои се обиделе да создадат пишана збирка на рускиот фолклор. Овој недостаток во збирките на фолклор се должел на контролата што црковнословенскиот јазик ја имал врз печатената литература во Русија, што дозволувало ширење само на религиозни текстови. На ова, Афанасиев одговорил: „Во моите народни легенди има милион пати повеќе морал, вистина и човечка љубов отколку во светите беседи изречени од Вашата Светост!“
Помеѓу 1855 и 1863 година, Афанасиев ги уредувал Народните руски приказни [ Narodnye russkie skazki], кои биле обработени според приказните на Грим. Оваа публикација имаше огромно културно влијание врз руските научници и резултираше во зголемена желба за фолклорни студии во Русија. Повторното откривање на рускиот фолклор преку пишаниот текст доведе до појава на генерација големи руски автори. Некои од овие автори ги вклучуваат Лав Толстој и Фјодор Достоевски. Народните приказни беа брзо пренесени во пишан текст и прилагодени. Од создавањето на оваа збирка, руските приказни остануваат да бидат разбрани и признати низ цела Русија.
Александар Пушкин
Александар Пушкин е познат како еден од водечките писатели и поети во Русија. Тој е познат по популаризирањето на бајките во Русија и ја смени руската литература пишувајќи приказни што никој пред него не можеше да ги напише. Пушкин се смета за руски Шекспир бидејќи, во време кога поголемиот дел од руското население беше неписмен, тој преку своите бајки им даде на Русите можност да посакуваат на помалку строг христијански начин и на попагански начин.
Љубовта кон руските бајки кај Пушкин се појавила поради неговата дадилка од детството - Ариана Родионовна, која му раскажувала приказни од нејзиното село. Неговите приказни им беа важни на Русите по неговата смрт во 1837 година, особено во времето на политичките превирања на почетокот на 20 век, во кои „Стиховите на Пушкин им дадоа на децата руски јазик во неговата најсовршена величественост, јазик што можеби никогаш нема да го слушнат или зборуваат повторно, но кој ќе остане со нив како вечно богатство“.
Вредноста на неговите бајки е потврдена сто години по смртта на Пушкин кога Советскиот Сојуз го прогласи за национален поет. Работата на Пушкин претходно беше забранета за време на царското владеење. За време на Советскиот Сојуз, неговите приказни беа видени прифатливи за образованието, бидејќи бајките на Пушкин зборуваа за сиромашната класа и имаа анти-свештенички тонови.
Уркучилај
Уркучилај е лик од митологијата на Инките и бог кој внимавал над животните.
Боривоје Милошевски
Животопис
Во скопската населба Маџари, една улица е именувана по него.
Бубрежна карлица
Бубрежна карлица е коничен, проширен и плоскат дел од мочните патишта на бубрегот. На латералниот дел, којшто претставува и широка база на карлицата, се отвораат големите бубрежни чашки. Од врвот на бубрежната карлица, кој е насочен медијално и надолу, тргнува уретерот.
Со помош на hilus renalis бубрежната карлица е поделена на два дела: латерален или интраренален дел, значително покус и локализиран во бубрежниот синус и медијален или екстраренален дел, слободен и локализиран надвор од бубрегот.
Албиорикс (месечина)
Албиорикс е програден неправилен сателит на Сатурн. Бил откриен од Холман и неговите колеги во 2000 година, и му била дадена привремена ознака S/2000 С 11.
Албиорикс е најголемиот сателит од галската група на неправилни сателити.
Име
Именуван е како Албиорикс во август 2003 година, „галски џин кој се сметал за крал на светот“. Ова име се наоѓа на натписот пронајден во близина на францускиот град Саблет на кој тој се изедначува со римскиот бог Марс.
Орбита
Албиорикс кружи околу Сатурн на растојание од околу 16 милиони км и пречникот му се проценува на 32 километри, со претпоставено албедо од 0,04. Вртежниот период, измерен со ИСС камерата на вселенското летало Касини, изнесува 13 часа и 19 минути. Дијаграмот ја илустрира орбитата на Албиорикс во однос на другите проградни неправилни сателити на Сатурн. Орбиталната занесеност е претставена со жолти делови кои се протегаат од перицентарот до апоцентарот.
Физички одлики
Неодамна откриените различни бои укажуваат дека може да има голем кратер, по што произлегла друга претпоставка дека Еријапо и Тарвос би можеле да бидат делови од Албиорикс по негов судар (по кој речиси се распаднал) со друго тело.
Росана Кироска
Росана Кироска — македонска натпреварувачка во скијачко трчање која се натпреварува од 2004 година. Таа завршила на 77. место во 10 километарски настан на Зимските олимписки игри 2010 во Ванкувер.
На Светското првенство во нордиско скијање ФИС 2009 година во Либерец, Кироска завршила на 83. место во дисциплината поединечен спринт.
Таа има три победи во кариерата во помали настани до 5 км од 2007 година.
740
740 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 740 година од новата ера, 740. од првиот милениум, 40. од VIII век и прва од 740-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6248 и 6249 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5490 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4500 и 4501 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1493.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 740 година се протега во 3376 и 3377, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3436 и 3437 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1283. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 122 и 123 исламска година.
Нуте
Нуте е река во Бранденбург, Германија, лева притока на реката Хафел. Неговата вкупна должина е 65 километри. Нуте потекнува од регионот Флеминг, близу Нидергерсдорф. Тече северно низ Јитербог, Лукенвалде и Требин. Нуте се придружува на Хафел во централен Потсдам.
Се вели дека поминувањето на Нуте трипати по ред е добра среќа.
Македонско-израелски односи
Македонско-израелските односи — дипломатски, политички, културни и економски односи помеѓу овие две земји. Израел и Македонија имаат многу добри односи од секој аспект на политичко-културниот и социјално-економскиот живот. Двете земји развиваат пријателски односи.
Историја
Израел и Македонија воспоставиле дипломатски односи на 7 декември 1995 година. Со првичните документи кои се потпишале Израел ја признал Македонија под привремената референца „поранешна Југословенска Република Македонија“, но сепак оваа одлука била променера и Израел ја признал Македонија под уставното име „Република Македонија“,  и со тоа станала 133 држава која ја признала Македонија под уставното име. Македонија е една од ретките држави во Европа и светот која нема никакви политички и дипломатски односи со Палестина. Македонија има амбасада во Тел Авив, а Изаел ја покрива Македонија со своја амбасада во Загреб.
Македонски Евреи
Евреите живееле во Македонија уште од античко време.
Денес еврејската заедница во Македонија е малубројна поради бугарската фашистичка депортација на Евреите од Вардарска Македонија за време на Втората светска војна. Сепак, еврејската заедница во Македонија е добро почитувана и е добра врска меѓу Македонија и Израел. Денес има околу 200 Евреи во Македонија, повеќето во Скопје.
На неколку наврати еврејските заедници во Македонија искажале дека во Македонија нема антисемитизам. По средбата на амбасадорите до двете земји во 2009 година, амбасадорот искажал дека Македонија е единствена земја каде антисемитизмот не се гледа и Евреите се чувствуваат безбедни.
Македонските Евреи имаат добри односи со Евреите во Србија и имаат силни и долги односи со Американскиот еврејски комитет. Во Скопје е изграден Меморијалниот центар на Холокаустот, кој е еден од најголемите во светот од овој вид.
Јасна Гора (манастир)
Јасна Гора (Jasna Góra, изг. јасна гура) е манастирска црква која се наоѓа во градот Ченстохова, Полска. Христијанскиот храм е едно од најпознатите светилишта посветени на Пресвета Богородица и место кое често е посетувано од страна на поклониците од целиот христијански свет. Иконата „Црна Богородица Ченстоховска“, која според митот има чудотворна моќ, е едно од најскапоцените богатства на комплексот.
Манастирот е основан во 1382 година, од страна на редот Павлини кои дошле од Унгарија по покана на ополскиот војвода Владислав. Манастирот е една од најголемите туристички атракции во земјата. На иконата, во која Пресвета Богородица е насликата заедно со малиот Исус претставувала пример за изработување на многу аналогни икони во православниот свет. Чудотворенијата на иконата се потпираат пред сè на опсадата на градот во времето на шведската инвазија на земјата, во кој Полјаците на крај излегле како победници, принудувајќи ја Шведска да се повлече.
Стефан Црнојевиќ
Стефан I Црнојевиќ (починал во 1465 година), познат и како Стефаница Црнојевиќ, бил српски средновековен благородник и првиот независен владетел на Зета од династијата на Црнојевиќ. Тој владеел од 1451 до 1465 година. Претходно, како војвода, бил во служба на српскиот деспот Ѓураѓ Бранковиќ, во времето кога областа Зета била дел од српското деспотство. Подоцна застанал на страната на Венецијанците (Млечаните), користејќи го повлекувањето на владата на деспотот за да воспостави независна регионална администрација во Зета. За време на неговото владеење, тој успеал да ја задржи како Зета независна држава помеѓу Венецијанците и Турците. Стефан Црнојевиќ бил наследен од синот Иван Црнојевиќ.
Војводата
Во новите околности, кои се создале по првиот пад на Смедерево (1439), војводата Стефан Црнојевиќ во наредните години бил во дилема на која страна да застане, дали со деспотот Ѓураѓ, војводата Стефан Вукчиќ Косач или со Венецијанците. Откако преминал на венецијанската страна, се борел против војската на деспотот Ѓураѓ и значително придонел за зајакнување на венецијанската власт во крајбрежните области на Долна Зета. Војската на чело со војводата Стеван во неколку наврати ја поразила деспотската војска, што резултирало со проширување на територијата под контрола на семејството Црнојевиќ.
Брак
Неговата сопруга Марија била сестра на Скендербег, по кого бил именуван првиот син на Иван (Стефан), Ѓураѓ.
Преговори со Венецијанците
По 1444 година, војводата Стефан повторно застанал на страната на српскиот деспот. Во тој период, поради бунтот во областа на Грбаљ, градот Котор бил во тешка положба и побарал од Венецијанците да влијаат на војводата Стеван да застане на нивна страна. Поради согласноста на Стефан за нови преговори со Венеција, во семејството Црнојевиќ избувнале сериозни конфликти помеѓу браќата, кои завршиле со тоа што Стефан целосно ги отстранил своите браќа од преговорите. Со склучување на договор со Венецијанците во 1451 година Стефан станал врховен војвода на Горна Зета, кому Венецијанците му плаќале 500 дукати годишно. Како признание за венецијанската надмоќ, Стефан бил должен два месеци годишно да се бори за интересите на Венецијанската република. Венецијанците (Млечаните) во 1452 година го поставиле Стефан за нивни капетан и војвода во областа на Горна Зета и му обезбедиле цела низа на приходи. Териториите контролирани од страна на Стефан граничеле со териториите на војводата (херцегот) Стефан Вукчиќ Косачот.
Иван како заложник
За Стефаница да ја изразел својата почит кон локалниот моќен војвода (хегцег) Стефан, и кон неговото средновековно однесување, тој бил принуден да го даде во заробеништво својот син Иван Црнојевиќ. Ова заробеништво на синот Иван кај војводата Стефан траело околу десет години. Тој бил ослободен по инсистирањето на Венеција кај херцегот само поради заслугите на Стефан Црнојевиќ во борбите против деспотската војска.
Техники за емоционална слобода
Техники за емоционална слобода ― облик на советувачка интервенција која ги стимулира акупресурните точки со притискање, допирање или триење на овие точки додека се насочува на ситуации кои претставуваат личен страв или траума. Техниките за емоционална слобода се потпираат на различни теории за алтернативна медицина - вклучувајќи акупунктура, невро-лингвистичко програмирање, енергетска медицина и терапија со мисловно поле. Техниките за емоционална слобода, исто така, комбинираат елементи на терапија со експозиција, когнитивна однесувачка терапија и соматска стимулација. Тоа е најдобро познато преку Прирачник за техники за емоционална слобода на Гери Крег, објавен кон крајот на 1990-тите, и поврзаните книги и работилници од различни наставници. Техниките за емоционална слобода и слични техники често се дискутираат под чадорот на поимот „енергетска психологија“.
Техниките за емоционална слобода немаат никаква корист како терапија освен (1) плацебо ефектот или (2) кои било познати ефективни психолошки техники што може да се обезбедат како додаток на наводната техника за „енергија“. Главно се одликува како псевдонаука и не добива значителна поддршка во клиничката психологија.
Постапка
За време на вообичаена сесија на техника за емоционална слобода, лицето ќе се насочи на одреден проблем додека тапка на „крајните точки на енергетските меридијани на телото“. Вежбите за прислушување техники за емоционална слобода комбинираат елементи на когнитивно реструктуирање и техники на експозиција со акутонска стимулација. Техниката им дава насоки на поединците да тапкаат по меридијанските крајни точки на телото - како што се врвот на главата, веѓите, под очите, страната на очите, брадата, клучната коска и под рацете. Додека тапкаат, тие рецитираат специфични фрази кои се насочени кон емоционален дел на физичкиот симптом.
Според Прирачникот на техники за емоционална слобода, постапката се состои во тоа што учесникот го оценува емоционалниот интензитет на нивната реакција на скала за субјективни единици на вознемиреност - т.е. Ликертова скала за субјективни мерки на вознемиреност, калибрирана од 0 до 10 - потоа повторува ориентирачка потврда при триење или притискање на одредени точки на телото. Некои практичари вклучуваат движења на очите или други задачи. Емоционалниот интензитет потоа се враќа и се повторува додека не се забележат промени во емоционалниот интензитет.
Механизам
Застапниците на техниките за емоционална слобода и други слични третмани веруваат дека тапкањето/стимулирањето на точките за акупунктура обезбедува основа за значително подобрување на психолошките проблеми. Сепак, теоријата и механизмите кои лежат во основата на наводната ефективност на техниките за емоционална слобода немаат „доказна поддршка“ „во целата историја на науките по биологија, анатомија, физиологија, неврологија, физика или психологија“. Истражувачите го опишале теоретскиот модел за техниките за емоционална слобода како „искрено бизарен“ и „псевдонаучен“. Еден преглед забележал дека едно од најквалитетните студии не нашол докази дека местоположбата на точките за тапкање прави некаква разлика и ги припишува ефектите на добро познатите психолошки механизми, вклучително и терапија за одвлекување на внимание и дишење.
Една статија во скептичен прашалник тврди дека не постои веродостоен механизам за да се објасни како спецификите на техниките за емоционална слобода би можеле да ја додадат нивната ефикасност, и тие се опишани како нефалсификувани и затоа псевдонаучни. Не се пронајдени докази за постоење на меридијани.
Квалитет на истражување
Техники за емоционална слобода немаат корисен ефект како терапија надвор од плацебо ефектот или какви било познати ефективни психолошки техники што може да се користат со наводната техника на „енергија“, но поборниците на техниките за емоционална слобода имаат објавено материјал со поинакво тврдење. Нивната работа, сепак, е погрешна и оттука несигурна: висококвалитетното истражување никогаш не потврдило дека техниките за емоционална слобода е ефикасно.
Прегледот од 2009 година открил „методолошки недостатоци“ во истражувачките студии кои објавиле „мали успеси“ за техниките за емоционална слобода и поврзаната Тапасова техника на акупресура. Прегледот заклучи дека позитивните резултати може да се „припишат на добро познатите когнитивни и техники на однесување кои се вклучени во манипулацијата со енергијата. Психолозите и истражувачите треба да бидат претпазливи за користење на ваквите техники и да вложат напори да ја информираат јавноста за лошите ефекти на терапии кои рекламираат чудесни тврдења.“
Систематскиот преглед од 2016 година покажа дека техниките за емоционална слобода е ефикасен во намалувањето на анксиозноста во споредба со контролите, но исто така повика на повеќе истражувања за да се утврди релативната ефикасност на онаа на воспоставените третмани.
Прием
Анкетата на Делфиевиот метод на стручен панел од психолози ги оценила техниките за емоционална слобода на скала што опишува колку се дискредитирани техниките за емоционална слобода во областа на психологијата. Во просек, овој панел откри дека техника за емоционална слобода има оценка од 3,8 на скала од 1,0 до 5,0, со 3,0 што значи „можно дискредитиран“ и 4,0 што значи „веројатно дискредитиран“. Книга која ги испитува псевдонаучните практики во психологијата ги одликува техниките за емоционална слобода како едни од бројните „првостепени психотерапевтски практики“, и во прирачникот за психијатрија се наведува дека техниките за емоционална слобода ги имаат „сите белези на псевдонауката“.
Техниките за емоционална слобода, заедно со неговиот претходник, терапија на мисловно поле, бил отфрлен со предупредувања да се избегне нивната употреба од публикации како што се речник на скептиците и Quackwatch.
Фајнштајн објавил уште еден преглед во 2012 година, заклучувајќи дека техниките на енергетската психологија „постојано демонстрираа силни големини на ефектот и други позитивни статистички резултати кои далеку ги надминуваат шансите по релативно неколку сесии на третмани“. Овој преглед бил исто така критикуван, каде што повторно било забележано дека Фајнштајн ги отфрлува студиите со повисок квалитет кои не покажале ефекти од техниките за емоционална слобода, во корист на методолошки послаби студии кои покажале позитивен ефект.
Цестиј (мост)
Цестиј е римски мост што го поврзува десниот брег на Тибар со западниот дел на островот Тибар во Рим, Италија. Во доцната антика, мостот бил заменет и името му било променето во Гратјани. Познат е и како Мост Сан Бартоломео. Не повеќе од една третина од денешниот камен мост е од антички материјал, бидејќи тој бил целосно обновен и проширен во 19 век, по бројни претходни реставрации.
Мост од 1 век п.н.е
Оригиналниот мост бил изграден околу 1 век п.н.е. по Фабрициус. Мостот ја поврзува другата страна на островот со левиот брег на реката. Непознат е идентитетот на Цестиј кој се споменува во името на мостот, тој можеби бил одговорен за изградбата на мостот или за подоцна обновување на постоечкиот и можеби бил член на родот Цестиј за време на подоцнежната Римска Република.
Цестиј бил првиот мост што стигнал до десниот брег на Тибар од островот Тибар. Додека островот долго време бил поврзан со левиот брег на Тибар и срцето на Рим, уште пред да се изгради Мостот Фабрициус, десниот брег, Транстибер, останал неповрзан додека не бил изграден Цестиј. Познати се неколку членови на кланот Цестии од 1 век п.н.е., но не се знае кој од нив е одговорен. Родот Цестија не беше истакнато семејство до времето на Гај Цестиус Епуло.
Цестиј бил обновен за време на владеењето на императорот Антонин Пиј. На конструкцијата бил поставен натпис во спомен на обновата.
Мост од 4 век
Во 4 век Цестиј бил заменет со нова структура. Според латинскиот историчар од 5 век Полемиј Силвиј, во 370 година бил повторно посветен како Мост Гратјани, на браќата-цареви Валентинијан I и Валенс и синот на Валентинијан, Гратјан, владејачки ко- августи на династијата Валентинија. Мостот е обновен со употреба на вулкански туф камен и пеперино мермер, со облога од травертински варовник. Дел од материјалот за обнова потекнува од урнатиот портикус на блискиот театар на Марселус. На мостот и на парапет беа поставени натписи на мермерни плочи со спомен на делото и именување на царевите. Мостот од 4 век веројатно ги следел архитектонските линии на неговиот републикански претходник. Пред обновата во 19 век, мостот бил 48 метри долг, со централен лак кој се протега од 23,65 метри, опкружени со два свода кои се протегаат секој од 5,8 метри. Мостот бил 8,2 метри широк.
И Цестихј и Фабрициус биле долговечни мостови, иако Фабрициус остана целосно недопрен, Понте Цестио бил обновувана неколку пати од 12 век и целосно демонтирана и обновена во 19 век, со зачувана само дел од античката структура.
Обнова од 19 век
За време на насипот на каналот на Тибар во 1888-1892 година, изградбата на ѕидовите и булеварите покрај реката наложила рушење на римскиот мост и реконструкција на нов мост. Античкиот мост, кој имал два мали лака од двете страни на широкиот централен распон, едноставно не бил доволно долг. Сегашниот мост, кој има три големи лакови, бил изграден наместо него.
Две третини од сегашната структура датираат од овој период, а единствената околу една третина од структурата е изградена од предмодерен материјал. По обновата во 19 век, мостот бил 80,4 метри долг, со оригиналниот централен лак опкружен со два други лаци со еднаков распон. Мостот ја црпи својата поврзаност со светецот од Новиот завет од црквата и малата базилика посветена на апостолот Вартоломеј на островот Тибар.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Христина Арсова
Христина Арсова (р. ) — македонска фудбалерка која игра како дефанзивец за репрезентацијата на Македонија.
Меѓународна кариера
Арсова го направила своето деби за репрезентацијата на Македонија на 19 септември 2009 година, доаѓајќи како замена за Афродита Салихи против Словачка.
Космос-481
Космос-481 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 25 март 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 91,9 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 478 км, а најмалото на 262.
Рупи (Кумарино)
Рупи — археолошко наоѓалиште во велешкото село Кумарино. Наоѓалиштето претставува некропола од доцноантичко време. Северно од селото, на блага падина се среќаваат камени плочи од гробни конструкции. Некрополата е откриена при изградбата на железничката пруга Велес-Штип.
Часка Којлур
Часка Којлру е лик од митологијата на Инките и божица на цвеќињата.
Милка Арсова
Милка Арсова (р. ) — македонска фудбалерка која игра на позицијата дефанзивец. Била членка на женската репрезентација на Македонија.
Вилм Хозенфелд
Во јуни 2009 година, Хозенфелд посмртно бил признат од Јад Вашем (официјален израелски меморијален центар на жртвите погубени во Холокаустот) како еден од Праведните меѓу народите.
Животопис
Роден е во семејство на побожни римокатолички учители, кои живееле во близина на Фулда. Во текот на неговото детство и школување, биле нагласувани католицизмот и христијанската праведност. Големо влијание врз него извршиле католицизмот, доброволната христијанска работа, но и пруската послушност, и германскиот патриотизам. Во бракот, големо влијание извршила неговата сопруга, Ана Марија, која негувала пацифизам. Од 1914 година, бил активен војник во Првата светска војна, а по неколку повреди, во 1917 година го добил орденот „Железен крст, втора класа“.
Втора светска војна
Хозенфелд бил регрутиран Вермахт во август 1939 година, и стациониран во Полска од средина на септември 1939 година, сè до заробувањето од страна на Советската армија на 17 јануари 1945 година. Неговото прво одредиште било Пабјанице, каде што бил вклучен во изградба и водење на заробенички камп. Потоа, бил преместен во Венгров во декември 1939 година, каде што останал сè додека неговиот батаљон бил преместен во Јадув, кон крајот на мај 1940 година. На крајот, тој бил преместен во Варшава, во јули 1940 година, каде останал до крајот на војната, како гардист на извидничкиот батаљон (Wach-Bataillon 660), каде служел како офицер.
Станал член на Нацистичката партија во 1935 година, но со тек на времето сфатил дека партијата имала лошо однесување кон Полјаци, посебно кон Евреите. Тој заедно со неколкумина офицери на германската армија, сочувствувале со Полјаците. Се срамеле од постапките на своите сонародници, па помагале кога и да можеле.
Хозенфелд се спријателил со многумина Полјаци, и дури се обидел да го научи полскиот јазик. Тој исто така посетувал литургии во полските цркви, иако ова било забрането од Нацистичката партија. Помошта што ја пружал започнала во есента 1939 година, кога спротивно на правилата, им дозволувал на полските затвореници да се видат со своето семејство, и помогнал на барем еден од нив да биде ослободен. За време на неговиот престој во Варшава, Хозенфелд ја користел својата позиција за да им помогне на луѓето, меѓу кои и на барем еден политички осуден Германец, кој бил противник на нацизмот, и уапсен од Гестапо. За некои, Хозенфелд набавувал документи кои им биле потребни и ги вработувал на спортското игралиште каде тој бил главен.
Хозенфелд бил заробен од Советите во Блоње, мало гратче во Полска, околу 30 км западно од Варшава, со луѓето од Вермахт кои ги водел.
Заробеништво и смрт
Тој бил осуден на 25 години тешка робија за воени злосторства, и бил мачен од Советските тајни служби, бидејќи тие верувале оти Хозенфелд бил активен во германската Абвер дури и на Зихерхајтсдинст. Во 1946 година, во писмо до својата сопруга, која живеела во Западна Германија, Хозенфелд ги именувал Евреите кои тој ги спасил, и ја молел да ги контактира и да ги замоли за помош да биде ослободен.
Во 1950 година, Шпилман го дознал името на германскиот офицер кој му помагал. После подолго време, Шпилман стапил во контакт со човекот кого го сметал за „ѓубре“ – Јакуб Берман, главен на полската тајна полиција. После неколку дена, Берман го посетил Шилман и му рекол дека не може ништо да стори: ''Да беше твојот Германец сè уште во Полска, ќе го ослободевме. Но, нашите пријатели во Советскиот Сојуз, не го ослободуваат. Тие велат дека твојот офицер бил шпион, и ние не можеме ништо да сториме по тоа прашање. Јас не сум моќен овде.''.
Уку Пача
Уку Пача е свето место во митологијата на Инките односно било подземјето сместено во средината на земјата.
Вилм Хозенфелд
Заробеништво и смрт
Шпилман не му поверувал на Берман дека не може ништо да стори. Во интервју со Волф Бирман, Шпилман го опишал Берман како „моќник на Сталин“, и се пожалил „Јас се обратив до најголемата битанга, и со тоа не направив ништо добро.“
Капетанот Вил Хозенфелд умрел во руски заробенички логор на 13 август 1952 година, нешто пред 10:00 часот вечерта, поради пукање на градната аорта, најверојатно после претрпено мачење.
NGC 2242
NGC 2242 — планетарна маглина во соѕвездието Кочијаш, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 24 ноември 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2242 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m. NGC 2242 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,37'.
Други поделби
Проучување на NGC 2242 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 67; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2940. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 696.
Список на државни водачи во 1264 година
Ова е список на државни водачи во 264 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Канал Хафел
Каналот Хафел (Havelkanal) е канал во сојузната покраина Бранденбург, во Германија. Обезбедува алтернативна рута до реката Хафел, помеѓу Хенигсдорф и Парец, така избегнувајќи ги водените патишта на Берлин помеѓу Шпандау и Потсдам.
Изградбата на каналот била одобрена од владата на Источна Германија во април 1951. По извонредно краткиот градежен период од само 13 месеци, каналот бил отворен во јуни 1952, со тоа овозможувајќи им на пловилата од Источна Германија да ги избегнат деловите на реката Хафел, кои биле под политичка контрола на Западен Берлин. Покрај неговите политички и воени предности, каналот исто така им овозможил на големите пловила да ја избегнат (тогаш) малата брана кај Шпандау и да ја намалат должината на патување за 9 километри.
Каналот има должина од 34,9 километри и има една брана кај Шенвалде, со вертикален пад од околу 2 метра.
Ужичка Република
Ужичка Република е име за ослободената територија во западна Србија и Шумадија, која од 24 септември до 29 ноември 1941 година, за време на Втората светска војна, била под контрола на Народноослободителното партизанско движење. Центарот на територијата, по која била именувана, бил градот Ужице. Партизанскиот центар на оваа слободна територија се наоѓал во Ужице, а четничкиот центар на Равна Гора. Под силен напад на окупаторските сили, позната како „Прва непријателска офанзива“, оваа територија била повторно окупирана, а партизанските сили морале да се повлечат кон Санџак.
Постојат различни мислења за територијата што ја покрива Ужичката Република. Според едно гледиште, ги опфаќала областите Ужице и Чачак, а според друго гледиште, опфаќала многу поширока област.
Баталоска џамија
Баталоска џамија — џамија во селото Дебреште. Џамијата се наоѓа во крајниот источен дел од селото, во непосредна близина на патот кој продолжува до селото Ропотово.
Ужичка Република
Име
Името Ужичка Република не го користеле партизаните како име за нивната ослободена територија.
Баталоска џамија
Архитектура
Градбата на џамијата има четириаголна основа и се состои од приземје и кат. Покриена е со полукружна купола со полутопчест метален кров, а на работ од секоја страна на покривниот дел има по едно мало украсно минаре. Влезот на џамијата е сместен од северната страна. Џамијата има две минариња со многуаголна основа и со по две шерефиња. Објектот е изграден од камен. Дворот на џамијата е оградена со камено-метална ограда и во него има шадрван и помошен објект.
Ужичка Република
Име
Откако окупаторите и квислинзите го окупирале Ужице и целата слободна територија во западна Србија, името на Ужичка Комунистичка Република се појавило во квислиншкиот печат, а потоа и во печатот на Советскиот Сојуз, во пролетта 1942 година. Ова име било прифатено во историографијата по завршувањето на национално ослободителната војна и револуцијата.
Позиција и граници
Постојат различни мислења за територијата што ја покрива Ушичката Република. Според едно гледиште, ги опфаќала областите Ужице и Чачак, а според друго гледиште, опфаќала многу поширока област.
Ужичката Република немала постојани граници, но тие се менувале скоро секој ден со секоја офанзива на партизаните од една страна и окупаторите од друга.
Појава
Во создавањето на слободна територија во западна Србија учествувале 13 партизански одреди: Ваљевски, Мачвански, Посавски, Космајски, Прв и Втор Шумадиски, Поморавски, Крагуевачки, Врњачко-Трстенички, Копаонички, Краљевски, Чачански и Ужичкиот партизански одред. Заедно со нив, неколку четнички единици учествувале во создавањето на слободната територија: Церскиот четнички одред под команда на капетанот Драгослав Рачиќ, одредот на потполковник Веселин Мисита, одредот на потполковник Ратко Мартиновиќ и одредот на Влада Зечевиќ (некои подоцна се приклучиле на НОП). Овие четници не влегле во борба против Германците по наредба на четничкиот водач Дража Михаиловиќ, туку самоиницијативно. По кревањето на востанието, новоназначениот генерал-командант во Србија, Франц Беме, решил Германците да го напуштат Ужице на 21 септември. Колоната била долга 6 километри и во неа се движеле 1.217 војници.
За Ужичката Република е снимен истоимен филм.
Партизаните пронашле 55 милиони динари во трезорот на Народната банка. Сите фабрики, вклучително и фабриката за оружје, биле способни за производство. Таа најважна фабрика за оружје во Србија останала недопрена и била витален фактор во рацете на партизанската команда.
Поделба на власта
Ужичката Република, есента 1941 година, не била хомогена територија со една влада и единствени вооружени сили. Во текот на своето постоење, се одликувала со двојност на власта, војската и командата, но одлучувањето на целата организација на власта и одбраната бил даден на силите на национално-ослободителното движење, со комунистите како јадро, особено во неговата воена моќ (25.000 борци наспроти неколку илјади четници). Имало два одделни штаба - Врховниот штаб на НОПОЈ и Врховната команда на Михаиловиќ. Партизанската „престолнина“ била во Ужице, а четничката во Пожега. Во Чачак и Горњи Милановац, партизаните и четниците ја делеле власта врз основа на паритет, и речиси на секое место во „Републиката“ имало по две команди на местото. На секое место на слободната територија имало две маси за мобилизација - едната партизанска, а другата четничка.
Партизанска фабрика за оружје
Откако партизанските сили влегле во Ужице на 24 септември 1941 година, било организирано производство на оружје во предвоената фабрика за оружје и муниција во Крчагово.
За време на периодот на Ужичката Република, во партизанската фабрика за оружје и муниција произведено за фронтот: Од работниците на фабриката за оружје била формирана партизанска чета, која била дел од Работничкиот баталјон на Ужичкиот одред. Партизанската фабрика за оружје и муниција работела до 22 ноември 1941 година, кога се случи трагична експлозија.
Падот на Ужичката Република
Републиката траела 67 дена, а потоа паднала во рацете на Вермахтот, додека партизаните се повлекле кон Санџак. Ужичката Република престанала да постои на 29 ноември 1941 година, по големата офанзива на силите на Оската. Тој ден, партизаните претрпеле пораз на ридот Кадињача.
Формозанска црна мечка
Формозанската црна мечка (Ursus thibetanus formosanus) е под-вид на Азиската црна мечка. Формозиската мечка е ендемски вид во Тајван и е најголемото животно и единствената мечка која живее на островот. Најчесто се среќаваат во планинските шумски предели во источниот дел на островот, на надморска височина од 1000 до 3500 метри. Формозиските црни мечки се сештојади и најчесто се хранат со листови, плодови, корења, инсекти и мали цицачи. Понекогаш се случува да јадат и мрша. Најчесто се движат сами, освен во сезоната за парење или кога мајката има малечки.
Занимливости
Логото на „La New Bears“, професионален безбол тим од Тајван, е Формозиска црна мечка.
Олгица Арсова
Олгица Арсова (р. ) — македонска фудбалерка која игра како голман за Каменица Саса. Била членка на женската репрезентација на Македонија.
Винстон Богарде
Винстон Лојд БогардеДатум на раѓање 22 Октомври 1970 (52 години) ]] Винстон Лојд Богарде (роден на 22 октомври 1970 година) е холандски пензиониран професионален фудбалер и некогаш бил помошник тренер во Ајакс. Тој бил познат по својата физичка сила и играл главно како централен дефанзивец, иако повремено можел да игра и како бек.
Тој имал свои периоди во Ајакс, Барселона и Челзи. Со вториот клуб, тој го привлекол светското внимание кога добил малку време за игра (нема настапи на ниво во Премиер лигата заедно во последните три сезони), и сепак инсистирал да го види неговиот профитабилен договор.
Богард ја претставувал холандската репрезентација на едно Светско и едно Европско првенство, а пет години бил интернационалец.
Раните години и Ајакс
Богарде потпишал за АФЦ Ајакс во 1994 година. По бавната прва година - тој не ја напуштил клупата во финалето на победничката кампања на тимот во Лигата на шампионите на УЕФА - тој станал дефанзивец.
Милан и Барселона
АЦ Милан го ангажирал Богарде од Ајакс за 1997-98 година, но тој забележал само три настапи во Серија А во текот на неговиот краток престој. Во јануари 1998 година тој се преселил во ФК Барселона на сонародникот Луј ван Гал, играјќи 19 натпревари во вториот дел од кампањата додека Барселона ја освоила Ла Лига и Купот на Кралот.
Марија Светиева
Марија Светиева
Марија Светиева е родена во 1960 година во Скопје. Таа дипломирала во 1987 година на Факултетот за ликовни уметности
Винстон Богарде
Милан и Барселона
Како што се намалувало холандското влијание во Барселона, така било и она на Богарде, кој во својата прва цела сезона учествувал само на еден првенствен натпревар, делумно поради повреди, иако се вратил за втора респектабилна сезона (21 натпревар, два гола).
Марија Светиева
Марија Светиева
во Скопје, графика и графички дизајн. Истата година станува член на Друштвото на ликовни уметници на Македонија - ДЛУМ. Во 1990 година добива стипендија и специјализира графика во Болоња, Италија. Во 1991 година станува член на Меѓународното здружение на графичари во Рим и на Меѓународното здружение на новинари во Рим. Од 1992 - 1996 година, раководи со
филмската продукциска куќа Farfara Ansalt во Рим. Има посетено многу центри на филмски фестивали во Европа, Америка и Азија и има пишувано за чешкото филмско списание Премиера, како
Винстон Богарде
Челзи
Според Богарде, би било речиси невозможно да се најде тим кој би му понудил договор споредлив со оној што го имал во Челзи: тој бил зачуден од платата за која клубот се договорил, бидејќи неговата вредност значително паднала поради недостаток на акција на првиот тим, и решил да остане и да го почитува својот договор до буква и да се појавува на тренинзи секој ден, и покрај тоа што ретко бил избран за игра. За неговиот договор тој рекол: „Зошто да фрлам петнаесет милиони евра кога веќе е мое? Во моментот кога потпишав, тоа всушност беа мои пари, мојот договор"; на крајот, тој се појавил само 11 пати во текот на неговиот четиригодишен мандат, наводно заработувајќи 40.000 фунти неделно во овој период.
Откако играл како замена против Ипсвич Таун на Боксинг Деј во 2000 година, Богарде одиграл само уште еден натпревар пред да му истече договорот во јули 2004 година. Тој, исто така, играл од клупата, против Гилингем за Лига Купот од таа сезона на 6 ноември 2002 година.
Марија Светиева
Марија Светиева
и за македонските списанија: Жена, Пулс, Млад борец, Форум,
Винстон Богарде
Челзи
За време на неговиот престој на Стемфорд Бриџ, клубот се обидел да го продаде Богарде поради неговата голема плата и го деградирал во резервните и младинските тимови во обид да го притисне да си замине. Како одговор на истовремените критики на печатот во ВБ, тој одговорил: „Зошто да фрлам петнаесет милиони евра кога веќе е мое? Во моментот кога потпишав, тоа всушност беа мои пари, мојот договор. Двете страни се согласиле со цело срце (. . . ) Малку луѓе некогаш ќе заработат толку многу. Јас сум еден од ретките среќни што го прават тоа. Можеби сум едно од најлошите купувања во историјата на Премиер лигата, но не ми е грижа.
Марија Светиева
Марија Светиева
Утрински весник.Во 2004 година дипломира на педагошкиот отсек на Педагошката
Академија во Скопје.
Винстон Богарде
Меѓународна кариера
Богарде имал шанса да настапи на својот прв старт на мечот од Светското првенство против Бразил во полуфиналето, откако стартерот Нуман бил суспендиран на претходната средба со Аргентина, но заработил сериозна повреда на подколеницата на тренингот и бил хоспитализиран, потоа заменет од Филип Коку.
Почести
Aјакс
Барселона
IC 798/1
Откривање
Објектот е откриен на 27 јуни 1892 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 798/1 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,2 m/лм2. IC 798/1 има привидни димензии од 0,3' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 20 м 49,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +17° 39' 46"".
Други поделби
Проучување на IC 798/1 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1538398.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Гран Кафе Дони
Гран Кафе Дони или Донис била кафетерија во Фиренца основана на крајот на 19 век. Првично се наоѓала во Палацина Реале во паркот Касцин, потоа се преселила на „Вија Торнабуони“, во близина на Британскиот конзулат. Кафулето било фаворизирано од аристократијата и високата средна класа, особено од британските граѓани кои живеат во Фиренца, како што е Скорпиони.
Општо
Кога Бенито Мусолини ја нападна Абисинија (сегашна Етиопија), Британците го изразиле своето јавно неодобрување. Ова довело до избувнување на фашистичко насилство во Гран Кафе Дони во 1935–1936 г.
Најпознатите клиенти на Гран Кафе Дони биле социјалистичката Виолет Трефусис, која била познаничка на самиот Мусолини, и група постари Англиски дами наречени Скорпиони кои живееле во Фиренца помеѓу светските војни.
Космос-482
Космос-482 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Гран Кафе Дони
Општо
Кафетеријата се затвори во 1986 година.
Гран Кафе Дони е исто така еден од главните поставки во автобиографскиот филм Tea with Mussolini на Франко Зефирели.
Космос-482
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 200,4 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 52,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9732 км, а најмалото на 204.
Аеродром Келн/Бон
Аеродромот Келн/Бон (Германски: Flughafen Köln/Bonn, исто така наречен Konrad-Adenauer-Flughafen или Flughafen Köln-Wahn) (IATA: CGN, ICAO: EDDK) е меѓународен аеродром сместен во природниот резерват Ванер Хајде, 15 километри југоисточно од центарот на Келн и 16 километри североисточно од центарот на Бон. По големина е 6-ти најголем аеродром, како и еден од неколкуте аеродроми кои функционираат по 24 часа дневно. Во 2007 година бројот на патници се зголеми од 9,9 милиони во 2006 година на 10,7 милиони патници во 2007 година.