cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Новак Ѓоковиќ
2021 година
На почетокот од февруари 2021 година, Ѓоковиќ настапил за репрезентацијата на Србија на второто издание на Купот на АТП, одржан во Мелбурн. Во рамките на натпреварите од групата А, на 2 февруари, Ѓоковиќ го совладал Денис Шаповалов (7-5, 7-5), а потоа, во играта на двојки, тој и Филип Краиновиќ ја совладале канадската двојка Раониќ/Шаповалов (7-5, 7-6) и така Србија ја победила Канада со резултат 2:1. Во натпреварот против репрезентацијата на Германија, Ѓоковиќ го совладал Зверев (6-7, 6-2, 7-5), но играта во двојки, тој и Никола Ќаќиќ биле поразени од двојката Зверев/Штруф (6-7, 7-5, 7-10). На крајот, Србија била поразена со резултат 1-2 и не успеала да се пласира во полуфиналето.
Токио 2020
На 24 јули 2021 година, Ѓоковиќ го започнал својот настап на Олимписките игри во Токио при што во првото коло го совладал боливискиот тенисер Уго Делиен (6-2, 6-2). Потоа, во второто коло го совладал германскиот тенисер Жан Ленард Штруф (6-4, 6-3), а во осминафиналето бил подобар од шпанскиот тенисер Алехандро Давидович Фокина (6-3, 6-1). Во четврфиналето, тој го совладал јапонскиот тенисер Кеи Нишикори (6-2, 6-0). Меѓутоа, во полуфиналето, Ѓоковиќ претрпел пораз од Александар Зверев (6-1, 3-6, 1-6). Во борбата за третото место, Ѓоковиќ загубил од шпанскиот тенисер Пабло Карењо Буста (4-6, 7-6, 3-6) и така не успеал да освои олимписки медал.
Стил на игра и опрема
Ѓоковиќ е играч на сите делови од теренот со нагласок на агресивна игра на основната линија. Неговите удари од земја од двете крила се постојани, длабоки и пенетрирачки. Неговиот бекхенд се смета за еден од најдобрите. Сепак, неговото најдобро оружје е бекхендот кој го удира кон линијата со големо темпо и прецизност. Тој е, исто така, познат како еден од подвижните тенисери со супериорна агилност, покриеност на теренот и одбранбена способност. По големите тешкотии во техниката во сезоната во 2009 година, неговиот сервис е повторно едно од неговите најголеми оружја, носејќи му многу лесни бодови, при што неговиот прв сервис е типичен рамен удар, додека претпочита да го удира својот втор сервис сечено и отворено. Дарен Кејхил изјави дека Ѓоковиќ, заедно со Давид Ферер, е најдобриот враќач на сервис кај мажите. Повремено Ѓоковиќ го удира топчето од земјата – најмногу заради разлутување на неговите противници – како и добро маскиран бекхенд вртен дроп-кик удар и сечење на бекхенд ударот.
Ѓоковиќ употребува рекети „Хед“ исползувајќи вообичаена ПиЏеј (пеинт џоб) на врвот на „Ју Трек Спид Про“ рекет, после употребата на „Вилсон“ до крајот на 2008 година. Во 2011 година, на Отвореното првенство на Австралија, тој почнал да користи вообичаен ПиЏеј на главата на „Ју Трек АјГи Спид ЕмПи“ 18/20 со технологија на инегра влакна. Ѓоковиќ користи жици кои се состојат од негов сопствен хибрид од главно природен Гат на главата и од Луксилон Биг Бенгер Алу Пауер Раф на вкрстувањата. На крајот на 2009 година, Ѓоковиќ преминал од „Адидас“ на „Серџо Такини“, потпишувајќи десетгодишен договор со италијанската компанија за облека. Ѓоковиќ од скоро почна да носи вообичаена црвена и сина Адидас барикада 6,0 патики кои се во бојата на српското национално знаме. Dolgo vreme, Ѓоковиќ го тренирал поранешниот словачки професионален тенисер Мариан Вајда со кого ја прекинал долгогодишната соработка во 2022 година. Во мај 2012 година Ѓоковиќ го раскинал договорот со „Серџо Такини“ и потпишаl петгодишен договор со јапонската компанија за облека „Уникло“.
Орденот на Св. Сава
На 28 април 2011 година во Белград, Патријархот на Србија Иринеј, му го врачил на Ѓоковиќ Орденот на Св. Сава од 1 класа, на Српска православна црква. Орденот му бил доделен за искажажаната љубов кон црквата, и обезбедената помош за српскиот народ, црквите и манастирите на Српската православна црква, особено во Косово и Метохија.
Во науката и во популарната култура
Во април 2021 година, група балкански биоспелеолози го нарекле новооткриениот вид слатководен полжав Travuniana djokovici во чест на Новак Ѓоковиќ.
Во 2022 година, научниот соработник од Универзитетот во Белград, Никола Васовиќ, објавил дека инсектот откриен во близината на Љубовија ќе биде наречен Duvalius Djokovici во чест на Новак Ѓоковиќ.
Ѓоковиќ бил, исто така, вклучен и во музичкиот спот на песната „Хелоу“ на Mартин Солвег и Драгонет. Спотот, снимен на Теренот на Ролан Гарос, го прикажува Солвег како се соочува со Боб Синклер, уште еден Ди Џеј, во тениски меч. Кога судијата ја прогласува клучната топка за „аут“, влегува Ѓоковиќ на игралиштето и го убедува судијата во спротивното. Во 2010 година, српската блуз-рок група Зона Б ја снимила песната „Џокер“, која му ја посветила на Ѓоковиќ.
Науката во 1836 година
1836 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Петар I (остров)
Островот Петар I (Peter I Øy) — ненаселен вулкански остров во Белингсхаузеното Море, 450 километри од континентален Антарктик. Норвешка има територијални претензии кон островот, заедно со островот Буве и Земја на Кралицата Мод, сочинувајќи една од трите норвешки зависни територии на Антарктикот и Подантарктикот. Островот е со димензии приближно 11х19 километри, со површина од ; неговата највисока точка е врвот Ларс Кристенсен. Речиси целиот остров е покриен со заледен, а поголемиот дел од годината е опкружен со мраз, што го прави недостапен во овие времиња. На островот има малку животински 'рбетници, освен некои морски птици и фоки.
Островот првпат бил забележан од Фабијан Готлиб фон Белингсхаузен на 21 јануари 1821 година и бил именуван по Петар I. Дури до 2 февруари 1929 година, никој не стапнал на островот, кога Втората експедиција на Нилс Ларсен и Ола Олштад во Норвегија, финансирана од Ларс Кристенсен, била успешна. Тие го барале островот за Норвешка, која го анектирала во 1931 година и го направил зависност во 1933 година. Следното слетување се случило во 1948 година, а островот бил предмет на некои научни истражувања и ограничена количина на туризам. Островот станал предмет на Антарктичкиот договор во 1961 година. Од 1987 година, на островот постои автоматизирана метеоролошка станица. Три аматерски радиоекспедиции го посетиле островот, а има спорадични слетувања на туристи.
Историја
Првото забележување на островот Петар I било направено на 21 октомври 1821 година од експедицијата на Фабијан Готлиб фон Белингсхаузен, кој командувал со бродовите Восток и Мирни под руско знаме. Тој го нарекол островот по рускиот цар Петар I. Ледениот мраз го оневозможил Белингсхаузен да се приближи поблиску од 25 километри од островот. Таа била првата земја што била забележана јужно од Јужниот Поларник, а со тоа била и најјужната видена земја во времето на нејзиното откривање. Во јануари 1910 година, француската експедиција предводена од Жан-Батист Шарко и неговиот брод Pourquoi-Pas го потврдиле откритието на Белингсхаузен, но тие исто така не слетале, бидејќи биле запрени на 5 километри од островот поради голем мраз. Во 1926 и 1927 година, норвешкиот морнар Ејвинд Тофте го обиколил и го истражувал островот. Но, и тој бил спречен да слета. Норвешкиот сопственик на бродови Ларс Кристенсен финансирал неколку експедиции на Антарктикот, делумно за истражување и делумно за барање земјиште за Норвешка. Вториот бил мотивиран од британското оданочување на станиците за китови на Антарктикот, а Кристенсен се надевал дека ќе може да основа станици на норвешка територија за да добие подобри привилегии и така барем даноците да заминат во неговата матична земја. Првата експедиција што слетала на островот била втората експедиција во Норвегија, финансирана од Кристенсен, предводена од Нилс Ларсен и Ола Олстад. Тие слетале на 2 февруари 1929 година и го побарале островот за Норвешка. Ларсен се обидел повторно да слета во 1931 година, но бил спречен од мразот. На 6 март 1931 година, норвешкиот кралски проглас го прогласил островот под норвешки суверенитет и на 23 март 1933 година островот бил прогласен за зависност.
Следното слетување се случило на 10 февруари 1948 година од бродот на Ларсен, Братег. Биолошките, геолошките и хидрографските испитувања биле подложени три дена, пред мразот да ја натера експедицијата да замине. Експедицијата изградила колиба и внатре поставила копија од документот од 1929 година. На 23 јуни 1961 година, островот Петар I станал предмет на Антарктичкиот договор, по потпишувањето на договорот од Норвешка во 1959 година. Оттогаш, имало неколку слетувања на островот од страна на различни нации за научни истражувања, како и ограничен број на бродови кои успешно приземлиле туристи на островот.
Во 1987 година, Норвешкиот поларен институт испратил пет научници да поминат единаесет дена на островот. Главните фокуси биле воздушната фотографија и топографските мерења за да се овозможи да се направи точна карта на островот. Втората важна област биле морските биолошки истражувања, иако биле спроведени и геолошки, биолошки и други истражувања. Тимот изградил и автоматска метеоролошка станица. На островот биле испратени три радиоекспедиции, во 1987, 1994 и 2006 година.
Географија
Островот Петар I е вулкански остров кој се наоѓа на 450 килиметри во близина на брегот на Елсвортовата Земја на континенталниот Антарктик и околу 1.400 километри југозападно од Смитовиот Остров, најблискиот од Јужните Шетландски Острови. Има површина од. Островот е речиси целосно покриен со ледник, со околу 95% од површината покриена со мраз.
Во околината на островот се наоѓаат 40-метарски делови од мраз и вертикални карпи. Пристигнувањето е можно само на три точки, и тоа само во краткиот период од годината во кој островот не е опкружен со мраз. Овие слетувања се случуваат на западната страна кај Ингридовиот ’Рт, полуостров кој ги дели заливите Норвегијабукта и Сандефјордбукта. На ’ртот има некои тесни ленти на плажа, кои се погодни за слетување. Плажата е само 4 метри широка. На западната страна се наоѓа висорамнина, додека северниот и јужниот брег имаат ледени гребени. Источната страна е најстрмна и има две карпести столбови со рамни врвови во морето.
Островот е штитест вулкан, иако не е познато дали е сè уште активен, и е категоризиран како холоценски или историски, врз основа на примероци од датуми кои се движат од 1.1 до 0.35 милиони години. Врвот Ларс Кристенсен има кружен кратер од 100 метри. Ултра истакнат врв на 1.640 метри надморска височина, именуван е по Ларс Кристенсен. Не е познато дали овој вулкан е изгаснат или не, бидејќи горниот дел очигледно е немодифициран од глацијацијата, што укажува на ерупција пред неколку века.
Животна средина
Вегетацијата на островот се состои исклучиво од мов и лишаи кои се прилагодиле на екстремната клима на Антарктикот. Островот има многу сурова клима со силни ветрови и ниски температури. Постојаните снежни врнежи ја сведуваат вегетацијата на минимум. Островот е место за размножување на неколку морски птици, особено јужните фулмари, но исто така и вилсонов цевконосец. Пингвините, вклучувајќи ги и Аделовите, ретко го посетуваат островот. Постојат бројни фоки, особено леопардови фоки и помал број на слонови фоки.
Политика
Островот Петар I е еден од двете територијални претензии на Норвешка на Антарктикот, а другата е Земја на Кралицата Мод. Островот Петар I е единственото барање во рамките на 90°W и 150°W и исто така е единственото побарување кое не е кружен исечок. На југ од 60°С, островот е предмет на Антарктичкиот договор. Договорот обезбедува слободен пристап до островот за секое научно истражување и наведува дека тој може да се користи само за мирни цели. Норвешка, Австралија, Франција, Нов Зеланд и Обединетото Кралство меѓусебно ги признаат меѓусебните претензии на Антарктикот.
Норвешката администрација на островот ја води Одделот за поларни прашања на Министерството за правда и јавна безбедност, сместен во Осло. Анексијата на островот е регулирана со Законот за зависност од 24 март 1933 година. Тој утврдува дека норвешкото кривично право, приватното право и процесното право се применуваат на островот, како дополнение на другите закони кои експлицитно наведуваат дека тие важат на островот. Тој понатаму утврдува дека целото земјиште и припаѓа на државата и забранува складирање и детонирање на јадрени производи.
Од 5 мај 1995 година, норвешкиот закон бара од сите норвешки активности на Антарктикот, вклучувајќи го и островот Петар I, да го следат меѓународното право за животна средина за Антарктикот. Затоа, сите норвешки граѓани кои планираат активности на островот Петар I мора да се пријават во Норвешкиот поларен институт, кој може да одбие каква било активност што не е во согласност. Сите луѓе кои го посетуваат островот мора да ги следат законите за заштита на природата, третман на отпад, загадување и осигурување за операции за пребарување и спасување.
Островот е и главен град на непризнаената микронација Вестарктика.
Епферсхаузен
Епферсхаузен (Oepfershausen) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година е дел од градот Вазунген.
Космос-2396
Космос-2396 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 25 декември 2002 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,6 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9135 км, а најмалото на 9123.
Грб на Авганистан
Грбот на Авганистан е официјалниот грб во државата кој се појавува и на знамето / знамињата на Авганистан, освен во два периода кога се користел комунистички и талибански грб. Во последната мала исправка на овој грб уште од независноста на државата бил додаден шахадахот на арапски јазик на најгорниот дел од амблемот. Под него има слика на џамија со мехраб кој е насочен кон Мека. До џамијата има две знамиња кои го претставуваат знамето на Авганистан, додека пак под џамијата е името на државата. Грбот е опколен со венец и во долниот дел од грбот се наоѓа годината 1919, година на независноста.
Науката во 1835 година
1835 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Референдум за независност на Јужен Судан
Референдумот за независност на Јужен Судан започнал на 9 јануари 2011 година, и истиот завршил на 15 јануари 2011 година за осамостојување на тој дел од земјата. 90 % од од гласачите од Судан гласале за одделување на Јужен Судан од Картум.
Референдумот ќе трае една недела и е дел од мировната спогодба од 2005 година со која била завршена дводецениската граѓанска војна во која загинале повеќе од два милиона луѓе. Повеќе од 60 лица биле убиени во серијата судири во јужносуданскиот регион Абјеи.
За учество на референдумот биле регистрирани 3,9 милиони жители на Јужен Судан, но и претставници на малцинствата од Северот и на дијаспората. Претседателот на Судан Омар ал Башир изјавил дека ќе бил мошне разочаран доколку Северот и Југот се одвојат, но напоменал дека ќе ја почитува одлуката на жителите на Југот.
Хојос дел Еспино
Хојос дел Еспино — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Африканско првенство во кошарка 2015
Африканско првенство во кошарка 2015 — 28-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Тунис од 19 август - 30 август 2015 година. На ова првенство учество зеле 16 репрезентации.
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Нигерија.
Источновардарска група планини и котлини
Планините и котлините од Источновардарската група се наоѓаат во источниот дел на Република Македонија, помеѓу македонско-бугарската граница на исток и Вардарската долина на запад, или поточно Поварадарието, од каде што се одделени со Дојранска Котлина, планината Плавуш, Градешка Планина и Конечка Планина и источниот дел на Скопска Црна Гора.
Според начинот на создавањето, составот на земјиштето, изгледот и другите одлики, планините од оваа група се вистински родопски планини.
Во групата планини од овој предел се издвојуваат: Беласица, Огражден, Малешевски Планини, Плачковица, Осогово, Герман, Козјак и Скопска Црна Гора.
Котлини во оваа група се: Струмичко-радовишка Котлина, Малешевска Котлина (Беровска Котлина), Делчевска Котлина (Пијанец), Кочанска Котлина, Овчеполска Котлина, Кумановска Котлина (Жеглигово) и Кривопаланечка Котлина (Славиште). Овие котлини имаат големо стопанско значење особено за развојот на земјоделството. Тие се создале при тонењето на Родопската зона и во почетокот биле исполнети со вода, така што денес се покриени со големи наслаги на песок и глина.
Меѓу нив најпозната и најголема е Струмичко-радовишката Котлина. Таа се наоѓа во источниот дел на Република Македонија и се вбројува во групата најплодни котлини во републиката. Спуштена е помеѓу планините: Беласица, Огражден, Смрдеж и Малешевски Планини, а рамниот дел на котлината е поделен на три дела: Струмичко, Радовишко и Дамјанско Поле. Надморската височина е од 100 до 500 метри, од кои најниско е Струмичкото, а највисокот е Дамјанското Поле. Вкупната површина на котлината зафаќа 658 км². Поради поволните климатски и почвени услови во котлината успеваат: раниот зелнчук, памук, афион, винова лоза, кикирики и др. На многу места во котлината, месното население месното население направило голем број на оранжери-пластеници. На работ на котлината во подножјето на планината Беласица се наоѓа и Бања Банско.
Во овој простор се одделуваат и следните природно-етнографски целини: Јуруклуци, Малешево, Пијанец, Славиште, Козјачија и Средорек.
Макото Хасебе
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2010 и 2014.
NGC 1313
NGC 1313 — спирална галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1313 се споменува и како ESO 82-11, VV 436, AM 0317-664, IRAS 03176-6640.
Откривање
Објектот е откриен на 27 септември 1826 година од страна на Џејмс Данлоп, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 9 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1313 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 8,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 9,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. NGC 1313 има привидни димензии од 9,2' х 7,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 18 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 66° 29' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 38°.
Други поделби
Проучување на NGC 1313 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12286. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 443; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8866.
Науката во 1834 година
1834 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Гробиште (Забрчани)
Гробиште — археолошко наоѓалиште во прилепското село Забрчани. Ноаѓалиштето поради неистраженоста највеворајтно претставува црква, чиј период не е датиран. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека на 400 м западно од селото во средината на селските гробишта се познаваат контури на сакрален обкејт, најверојатно црква. Објектото е ѕидан од поголеми камени проли и е ориентиран исток-запад.
Самослик
Самослик или селфи (англиски: selfie) – своерачно снимена автопортрет-фотографија на која лицето кое се фотографирало себеси или себеси заедно со други лица држејќи фотоапарат, мобилен телефон односно паметен телефон. При фотографирањето мобилниот телефон или фотоапаратот не се испушта од рака.
Овој збор Оксфордскиот речник на англискиот јазик го прогласил за збор на годината во 2013 година. Поимот најчесто се поврзува со друштвените мрежи. Самосликните фотографии главно се неформални и спонтани, а најчесто се прават со фотографирање себеси во огледало или со сликање себеси (и други) држејќи го апаратот фокусиран на одреден кадар.
Историја
Роберт Корнелиус ја снимил сопствената дагеротипија во 1839 година што воедно била и една од првите фотографии на лице. Како постапката била бавна, успеал да го открие објективот, да втрча во кадарот на минута или повеќе и потоа да го врати капачето на објективот. На задната страна запишал: Прва светлосна слика некогаш снимена (англ. The first light picture ever taken.)
Појавата на преносната фотографска кутија Кодак Брауни во 1900 година овозможила фотографското автопортретирање да стане раширена техника. Истото обично се изведувало со помош на огледало и со стабилизација на фотоапаратот. Големата руска кнегиња Анастазија Николаевна на возраст од 13 години бела една од првите тинејџерки која користејќи огледало во 1914 година направила своја сопствена слика за да ѝ ја испрати на пријателката. Во писмото со фотографијата напишала: „Ја направив сликава додека се гледам во огледало. Беше многу тешко затоа што ми се тресеа рацете.“
Концептот на поставување групни сопствено снимени фотографии (денес познати и како суперсамослици) на семрежјето, иако со фотоапарат, а не со паметен телефон, потекнува од мрежна страница која ја изработиле Австралијанци, а која содржела фотографии снимени во доцните деведесетти години. Најраната употреба на англискиот збор selfie може да се пронајде веќе од 2002 година. Првпат се појавила на еден австралиски семрежен форум на 13 септември 2002 година.
Популарност
Во декември 2012 година магазинот Тајм истакнал дека зборот „селфи“ спаѓа меѓу десетте најчесто употребувани зборови кои се појавиле во 2012 година.Top 10 Buzzwords Според истражување од 2013 година две третини од Австралијанките на возраст од 18 до 35 години сликаат „самослик“ главно за да го објават на Фејсбук. Според анкета на производителот на мобилни телефони и камери Самсунг, 30% од сите фотографии снимени од лицата на возраст од 18 до 24 години се самослици.
Изолација (еволуција)
Во генетиката на популацијата, изолација означува неможност или потешкотија за слободно вкрстување меѓу единките од еден биолошки вид. Изолацијата се јавува како основен еволуциски фактор кој дејствува на ниво на микроеволуција и доведува до видообразба.
Според карактерот на изолирачките бариери се разликуваат географска и репродуктивна (биолошка) изолација.
Географска изолација
Географската изолација претставува одделување на една популација од другите популации од истиот вид со голема географска бариера. Ваков вид на изолација може да настане како резултат на промени во географските услови во пределите на ареалот на видот или при преселбата на група единки надвор од ареалот, кога ,,популацијата-основател‘‘ може да закрепне и да насели некои посебни региони со благопријатни услови на животната средина. Географската изолација е еден од важните фактори на видообразба, бидејќи го оневозможува вкрстувањето, а со тоа и размената на генетски информации меѓу одделените популации.
Репродуктивна изолација
Репродуктивната (биолошка) изолација води до нарушување во слободното вкрстување или образување на стерилно потомство. Се разликуваат еколошка, етолошка, временска, анатомо-морфо-физиолошка и генетска репродуктивна изолација. При етолошката изолација, на единките од различни популации им е намалена веројатноста за оплодување како резултат на разлики во начинот на живеење и однесување. На пример, кај разни видови на птици постојат ритуали за додворување и брачни песни карактеристични за еден вид. При еколошката изолација, причината за одделување се условите на стаништето. На пример, популациите на риби кои се мрестат на различни места. Временската изолација се огледува во различното време на размножување. При анатомо-морфо-физиолошката репродуктивна изолација кај живите организми настануваат разлики во градбата и големината на одделни органи од репродуктивниот систем, или пак настануваат разлики во биохемиските аспекти на репродуктивната функција. При генетската изолација се јавуваат несовпадливи гамети или се појавуваат хибриди со намалена животоспособност, плодност или стерилност.
Овие форми на репродуктивна изолација се јавуваат независно една од друга и можат да се комбинираат на различни начини. Меѓутоа, токму генетската изолација се смета за една од поважните форми на репродуктивна изолација, бидејќи како и останатите форми, при видообразбата таа доведува до независност на генофондовите на двете популации. Појавата на репродуктивна изолација често е поврзана со долгорочна географска изолација.
Науката во 1833 година
1833 година во науката опфаќа некои значајни настани.
NGC 5699
NGC 5699 — елиптична галаксија во соѕвездието Воловар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5699 се споменува и како NGC 5706, MCG 5-35-2, CGCG 164-4.
Откривање
Објектот е откриен на 16 мај 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5699 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 5699 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 38 м 42,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +30° 27' 57"". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 5699 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52334. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 111; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2554. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1390.
Космос-2397
Космос-2397 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, Казахстан на 24 април 2003 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Општествена антропологија
Општествената антропологија — една од четирите или пет гранки на антропологијата, која проучува како современиот човек се однесува во општествени групи. Практикантите на општествената антропологија ги проучуваат, честопати преку долготрајни и интензивни теренски испитувања (вклучувајќи ги и методите на набљудување на учесниците), општествената организација на една одредена личност: обичаите, економската и политичката организираност, правото и разрешување на конфликти, модели на потрошувачка и размена, роднински врски и семејна структура, односите помеѓу половите, подигање на деца и нивна социјализација, религија итн. Општествената антропологија исто така ја изучува улогата на значењата, двосмисленостите и контрадикциите во општествениот живот, моделите на социјализирање, насилството и конфликтот, како и логиката која лежи во основата на општественото однесување. Општествените антрополози се обучени во сферата на толкување на наративното, ритуалното и симболичното однесување не само како текст, туку и со комуникација следена во однос на постапките, практиките и историскиот контекст во кој таа е вградена. Општествените антрополози ја посочуваат разнообразноста на позициите и перспективите кои можат да се најдат во која било општествена група.
Името општествена антропологија се користи во Обединетото Кралство, но тоа е тема тесно поврзана со, или дури и еднаква на културната антропологија , при што вториов термин почесто се употребува во други земји од англиското говорно подрачје.
Значајни теми и практика
Социјалната антропологија се разликува од други науки, како на пример, економијата или политичката наука, по нејзиниот холистички опсег и по вниманието што таа му го придава на разновидноста на културата и општеството низ целиот свет, како и по капацитетот што го носи оваа дисциплина за преиспитување на ервопско-американските постулати. Таа се разликува од социологијата, како по своите основни методи (засновани врз долгорочно набљудување на учесниците и лингвистичка компетентност), така и по нејзината заложба за промовирање на важноста и просветлувањето што го обезбедуваат микро студиите. Таа излегува надвор од строго општествените појави кон културата, уметноста, индивидуалноста и сознавањето. Додека некои општествени антрополози користат квантитативни методи (особено оние чие истражување допира теми како што се локални економии, демографија или здравство и заболувања), општествените антрополози општо ја нагласуваат квалитативната анализа на долгорочните теренски работи, наместо квантитативните методи кои ги користат повеќето економисти и социолози.
Специјализации
Специјализациите во рамките на општествената антропологија се менуваат како што нивните теми на проучување се трансформираат и се јавуваат како нови интелектуални парадигми; музикологијата и медицинската антропологија нудат примери за тековни, добро дефинирани специјалности. Понови и релативно од скоро појавени полиња во рамките на општествената антропологија го вклучуваат односот помеѓу културната разнообразност и новите наоди во развојот на сознајувањето; општествени и етички сфаќања на новите технологии; новопојавени форми на „семејство“ и други нови социјалитети засновани врз сродство; тековното општествено пропаѓање на државниот социјализам; политиките на растечка религиозност; анализа на ревидирани култури и на одговорноста. Темата беше оживеана од, а и самата даде свој придонес кон пристапите од другите дисциплини, како што се филозофијата, (етиката, феноменологијата, логиката), историјата на науката, психоанализата и лингвистиката.
Етички размислувања
Темата има и етички и рефлексивни димензии. Нејзините практикувачи развија свесност за духот и атмосферата во која научниците ги создаваат нивните предмети на проучување, како и начинот на кој самите антрополози можат да придонесат кон процесите на промена во општествата кои се предмет на нивното проучување.
Историја
Општествената антропологија има историски корени во неколку дисциплини од 19-иот век, вклучувајќи ја етнологијата, проучувањето на фолклорот, а меѓу другото, и на класиците. (Види Историја на антропологијата. Нејзиниот непосреден претходник се наоѓаше во делата на Едвард Барнет Тејлор и Џејмз Џорџ Фрејзер, во доцниот 19 век, но помина низ значителни промени како во методологијата така и во теоријата во текот на 1890-1920, со нов акцент врз оригиналната теренска работа, долгорочно холистичко проучување на општественото однесување во природни услови, како и воведувањето на француската и германската теорија за општеството.
Катедри за општествена антропологија постојат на универзитети низ целиот свет. Полето на општествената антропологија се има проширено на начини кои не биле предвидени од страна на нејзините основачи, како на пример, во подполињата структура и динамика.
1920-1940
Модерната општествена антропологија беше основана во Британија на лондонската економска школа и политичките науки, по првата светска војна. Влијанијата ја вклучуваат и револуцијата во методологијата, предводени од теренската работа ориентирана кон процесот во Тробриандските острови во Малезија на Бронислав Малиновски помеѓу 1915 и 1918 година, и теориската програма за систематска споредба на Алфред Редклиф-Брану, која се засноваше врз концептот на ригорозна работа на терен и структурно-функционалистичкиот концепт на Дуркеимовата социологија. Други интелектуални основачи ги вклчуваат В. Х. Р. Риверс и А. Ц. Хадон, чија ориентираност претставуваше одраз на современото дело Парапсихологии на Вилхелм Вундт и Адолф Бастијан, и Сер Е. Б. Тајлер, кои ја дефинираа антропологијата како позитивистичка наука, според Огуст Комт. Едмунд Лиич (1962) ја дефинира општествената антропологија како еден вид на компаративна микросоциологија заснована врз интензивно проучување на терен. Научниците немаат утврдено некоја теориска ортодоксност (општо прифатен став) во однос на природата на науката и општеството, и нивните тензии ги одразвуаат ставовите кои се сериозно спротивставени.
1940-1980
По Втората светска војна, општестевно-културната антропологија, која што беше вклучена (се содржеше во) етнографијата и етнологијата, се оддели како американско училиште за културна антропологија, додека општествената антропологија се префрли во Европа, предизвикувајќи ги принципите на структурниот функционализам, прифаќајќи идеи од структурализмот на Клод Леви-Штрос и од Манчестерската школа на Макс Глукмен, прифаќајќи го истовремено проучувањето на конфликтот, промената, урбаната антропологија и односните мрежи. Здружението на општествените антрополози на ОК и на Комонвелтот беше основано во 1946 година.
1980 до денес
Европското здружение на општествени антрополози беше основано во 1989 година како друштво на стипендисти, на средба на членовите основачи од четиринаесет европски земји, поддржано од фондацијата Венер-Грен за антрополошки истражувања. Здружението се стреми кон унапредување на антропологијата во Европа преку организирање на биенални конференции и со издавање на нејзиниот академски журнал, Општествена ангропологија. Катедрите за општествена антропологија на различните универзитети тежнеат кон сосредоточување врз различните аспекти на ова поле. Харвардската програма за општествена антропологија, на пример, сега особено е заинтересирана со темата на глобализмот, етничкото насилство, проучувањето на половите, транснационализмот и локалните искуства, како и културите на киберпросторот кои се во моментов во зародиш.
Славко Јованоски
Славко Митанов Јованоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил земјоделец. Кога се формирал Кичевско - мавровскиот партизански одред во пролетта 1943 година и кога бил извршен нападот на возот на Пресека, Славко стапил во неговите редови. Со Одредот учествувал во повеќе акции низ Копачијата, а кога била нападната четата на Мирко Милески на Буковиќ на 1 октомври, Славко бил упатен на Буковиќ со засилување, но бил фатен од балистите, донесен во Кичево и стрелан на 3 октомври 1943 година во близина на касарната.
Науката во 1832 година
1832 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Хуртумпаскал
Хуртумпаскал — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Типаза
Типаза (порано Тефесет (Tefessedt), ченуанско берберски: Базар, ⴱⴰⵣⴰⵔ, ) ― главен град на покраината Типаза, Алжир. Кога бил дел од Римската Империја бил наречен Типаса. Современиот град е основан во 1857 година и е главно извонреден по своите антички урнатини и песочното приморје.
Античка историја
Типаса, како што тогаш се нарекувал градот, бил старо пуничко трговско место, освоено од Рим. Подоцна бил претворен во воена колонија од страна на императорот Клавдиј за освојување на кралствата во Мавританија.
Потоа станал општина (муникипиум) наречена Колонија Елија Типасенсис (Colonia Aelia Tipasensis), која достигнала население од 20.000 жители во четвртиот век според Стефан Гсел.
Градот служел како важен христијанско средиште во последните векови од римското владеење, со три базилики.
Типаша бил уништен од вандалите во 430 н.е., но бил реконструиран од Римјаните еден век подоцна. На крајот на седмиот век градот бил срушен од силите на Омеидите и претворен во урнатини.
Во деветнаесеттиот век местото повторно се населило. Сега тоа е град со речиси 30.000 жители. Градот е важно туристичко место во современ Алжир, главно поради урнатините во Типаса.
Денешно време
Во близина на Типаза, долгобрановиот предавател Типаза емитува радио програми на Канал 3 на француски јазик од Алжирското радиодифузно друштво. Долгобранова честота 252 kHz може да биде добро примен во многу делови на Европа.
Градот и неговата околина се дом на најголемата група од западен Алжир што зборува берберски јазик, Ченуаци.
Станицата Типаза во 252 kHz претходно не бил во функција од 17 март 2014 година, но емитува повторно на 252 kHz.
Манастириште (Забрчани)
Манастириште  — археолошко наоѓалиште во прилепското село Забрчани. Наоѓалиштето поради неистраженоста е од непознат тип чиј период не е датиран. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека на 700 јужно од селото постои месност каде селаните во минатото извршувале верски ритуали. Тука се наоѓал некој поголем камен, а селаните откопале и голем ќуп.
Петит Невис
Петит Невис (англиски: Petit Nevis, „Мал Невис“) е мал остров во Карипското Море, дел од групата на острови Гренадини, во независната островска држава Свети Винцент и Гренадини. Островот не е населен. Во близина на северниот брег има мала издигната карпа.
Географија
Островот e со вкупна големина од 0,28 км2. Петит Невис се наоѓа јужно од островот Бекија. Помеѓу Бекија и Петит Невис се наоѓаат малите карпи Семплерс Ки и Сент Елерс Ки. Овој остров не е населен, но се користи од ловци на китови. Сепак ловењето на китови сега е ограничено со закон.
Последниот сопственик на островот била Ејлин Корија, која умрела во јули 2011. Денес островот е под управа на потомците од претходните сопственици.
Боговињска Река
Боговињска Река (месно: Голема Река, Пала’а Река) се наоѓа во централниот дел на Шар Планина и има површина на речниот слив од 61,46 км2. Настанува со спојување на Слапска Река и Езерска Река, чии изворишни делови на околу 2300 мнв се сметаат за извор и на Боговињска Река. Поточно, Боговињска Река извира од месноста Чубричево на Рудока на надморска височина од 2340 метри, а се влева во Вардар северно од селото Радиовце на надморсак височина од 450 метри, при што има пад на коритото од 1890 метри. Вкупната површина на сливот изнесува 72 км2, при што во него спаѓаат Езерска Река која како нејзина изворишна челенка протечува низ Боговињско Езеро и Слапска Река (Смрека) кои по своето составување течат под името Велика Река во која под Ново Село ги примаат утоките Мазелар и Циганска Река, од каде понатаму го носи името Боговињска Река. Течејќи во правец запад-исток се влева во Боговињското Езеро од кое потоа продолжува како негова отока. Понатаму минувајќи низ селата Ново Село и Боговиње се спушта во Полог каде што поминувајќи низ селото Радиовце се влева во Вардар како негова лева притока, со што припаѓа на Егејскиот речен слив.
NGC 3295
NGC 3295 — спирална галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3295 се споменува и како UGC 5753, MCG 6-23-21, CGCG 183-30, KUG 1033+375, IRAS 10333+3734.
Откривање
Објектот е откриен на 17 март 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3295 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 3295 има привидни димензии од 3,4' х 1,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 36 м 16 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 37° 19' 29". Положбениот агол на објектот е во износ од 122°.
Други поделби
Проучување на NGC 3295 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 31428. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 105; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5497. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1537.
Шинџи Оказаки
(роден ) — јапонски фудбалер.
Репрезентативна кариера
бил член на јапонската репрезентација на Светското првенство 2010 и 2014.
Науката во 1831 година
1831 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Африканско првенство во кошарка 2017
Африканско првенство во кошарка 2017 — 29-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое ќе се одржи во Тунис и Сенегал од 8 септември - 16 септември 2017 година. На ова првенство учество ќе земат 16 репрезентации.
Швалунген
Швалунген (Schwallungen) — општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Највисока точка во општината се наоѓа на врвот на Мекерсер Хее (486,7 м.), додека најниската точка се наоѓа во долината на Вера (258,2 м.).
Општински единици
Кон општината Швалунген припаѓаат местата: Екартс, Винденхоф Шварцбах и Цилбах.
Соседни општини
Соседни општини (сите во округот Шмалкалден-Мајнинген) се Фриделсхаузен, Роза, Росдорф, градот Шмалкалден и градот Вазунген.
Унтеркац
Унтеркац (Unterkatz) — село и поранешна општина во округот Шмалкалден-Мајнинген, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година е дел од градот Вазунген.
Питермарицбург
Питермарицбург е седиште и најголем град во провинцијата Натал во ЈАР. Тој е основан во 1838 година. Има две верзии за потеклото на името на овој град. Едната гласи дека градот бил именуван по Пит Ретиф и Герт Мариц, познати водачи. Другата теорија, пак, тврди дека градот е именуван само по Пит Ретиф, чиешто цело име е Питер Мариц Ретиф. Питермарицбург е познат и по престојот на Махатма Ганди, каде што тој бил исфрлен од возот во кој се возел, бидејќи се сместил во вагоните од прва класа, а и затоа што бил Индиец. Денес постои бронзена статуа на Ганди во градот.
За време на Зулуската Империја, градот се викал Умгунгундлову, што значи "Слоновско Место". Причината за ова е тоа што Питермарицбург се смета за место каде што некој зулуски крал извојувал победа, а "слон" (Inhlovu) е име со коешто биле нарекувани зулуските монарси.
Хунсијана
Хунсиана — општина во покраината Авила на автономната заедница Кастиља и Леон во Шпанија.
Науката во 1830 година
1830 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Иг (замок)
Замок Иг (Grad Ig или Ižanski grad ), исто така познат како замок Зонег (Schloß Sonnegg) (grad Zonek) — замок на ридот Пунгарт (на надморска височина од 366 метри над населбата Иг, на јужната периферија на Љубљана, главниот град на Словенија.
Историја
Замокот првпат бил спомнат како хоф Иг во 1369 година, кога благородничката куќа Шниценбаум обновила стара зграда наречена Ишки турн или Турнек како одбранбена кула. Кон крајот на 15 век повторно бил обновен во мал имот и во 1510 година бил продаден на куќата на Ауерсперг, која во 1581 година ја продала на благородникот Јохан Енгелсхаузер. Во 1717 година, папата Климент XI го одобрил отворањето на приватен ораториум во замокот. Во 1805 година, замокот го наследил роднина на грофовите Енгелсхаузер, грофот Вилхелм Вајкхард Ауерсперг.
Соколе Јованоски
Соколе Темелков Јованоски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Тиранија
Зборот Тиранија има голем број значења како на пример: облик на владеење што е најчесто употребуван. Ние ќе се задржиме на претходно наведеното за да видиме зашто е важно за политиката, пред сè за општеството. Овој облик на владеење бил проучуван и објаснуван уште од Ксенофонт и Платон, потоа Николо Макијавели, а применуван и од Адолф Хитлер.
Уште Платон го поставил, односно ја поставил тиранијата како облик на владеење коешто настанува поради демократијата зашто според него од преголема слобода на мнозинството настанува хаос во општеството при што доаѓа до ропство на сите. И токму поради тоа што демократијата ја сметал за главен „виновник“ за појавата на тиранијата, Платон имал негативно мислење за неа.
Понатаму и Ксенофонт во своето дело „Хиеронт” или „За тиранинот“ ни ги опишува одликите на еден претставник на тиранијата. Ксенофонт вели дека тиранинот е во очајна позиција, бидејќи како што ја зголемува својата способност така оние коишто се приврзани кон него полека стануваат негови непријатели. Поради мислењето дека „оној кој се преправа дека најмногу те сака, сонува најмногу завери“, тиранинот не смеел да верува дека е сакан од некого. Тираните се всушност робови. Ова го велам тргнувајќи од фактот дека обичниот човек може да се движи каде сака без страв дека ќе биде убиен, а тиранинот,без разлика кој тиранин, во било која земја се чувствува како во непријателска. Обичниот човек може да ја менува својата положба, а тиранинот не може бидејќи се плаши од смрт, односно од ликвидација. Тиранинот не ужива во јадењето толку колку што ужива обичниот човек, бидејќи храната ја има во изобилство. Тираните имаат поголема доверба во странците, отколку во сопствените граѓани, бидејќи ги држат во ропство. Тираните поставуваат стража насекаде околу себе бидејќи сите околу себе ги сметаат за непријатели. Меѓутоа важно е да се напомене дека тиранијата не е карактеристична само за еден владетел, односно само еден да биде владетел. Може да има и случај во кој власта ќе има една група во општеството од која што ќе биде злоупотребувана за остварување на сопствени цели на сметка на народот. На ваков облик на тиранија наидуваме и денес во некои држави каде што власта е претставена како демократска. Точно е дека народот ги избира неговите водачи, но за жал тие водачи искористувајќи ја довербата на народот секако се заинтересирани за свои цели.
И Николо Макијавели, еден од најпознатите италијански мислители во 16-от век на еден посебен начин ни го претставува тиранинот во делото „Владетелот” напишано во 1513 година. Во ова дело владетелот според Макијавели е должен во секое време да прави зло со цел да ја обедини државата и да ги искористи сите средства за нејзина заштита. Во тој контекст идејата да се обедини државата би била донекаде во ред, но да се искористи народот за да се дојде до врвот во власта и потоа искористување на таа авторитативна положба за свои цели е апсолутно погрешно.
Отсекогаш тиранијата била претставувана како лоша слика која е карактеристична само за оние најглобалните. Денес тиранијата ја среќаваме во многу облици и на многу места. Сè повеќе се чини дека таа им одговара на луѓето затоа што ретко се јавува некој кој сериозно би се побунил против неа или пак можеби не е баш најомилена и гневот кон неа можеби не може сѐ уште да биде искажан поради недоволната храброст. Во секој случај ова беше една кратка претстава за тоа што претставува тиранијата и какво е мислењето за неа од минатото па сè до денес.