cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Росток
Росток
Црквата Свети Богородица (Marienkirche) — импозантна црква во тулна готика. Изградена во век, била проширена и изменета кон крајот на  век во моментов крстообразна базилика. Огромната кула не била завршена сè до крајот на век. Внатре се наоѓа астрономски часовник, поставен во 1472 од Ханс Дирингер.
Главната пешачка улица е Крепелинер Штрасе (Kröpeliner Straße), која води источно од Новиот плоштад до Крепелинската порта (Kröpeliner Tor) од век, поранешна градска порта. Главната зграда на Росточкиот универзитет се наоѓа на Универзитетскиот плоштад (Universitätsplatz), во близина на средината на улицата, пред фонтаната за младоста (Brunnen der Lebensfreude).
Манастирот Св. Катарина (Kloster St Katharinen), некогашен францискански манастир основан во 1243 и прошируван неколкупати во текот на и  век. Сега е дом на Академијата за музика и театар.
Црквата Св. Никола (Nikolaikirche) во тулна готика, која е најстарата црква во Росток, е изградена во средината на век. Била тешко оштетена во текот на Втората светска војна и потоа обновена. Сега објектот се користи како изложбен центар и концертна сала, поради нејзината извонредна акустика.
Варнеминде
Варнеминде е приморски дел на Росток и главна атракција на градот. Месното население и туристите сакаат да уживаат во морскиот стил на старите куќи, долгите плажи, светилникот и старото рибарско пристаниште.
Стопанство
Економијата е под силно влијание на поморските индустрии (особено бродоградбата), високотехнонолошките индустрии (информатичка технонологија, биотехнологија, медицинско инженерство), Росточкиот универзитет, туризмот и услужниот сектор. Исто така, Росток е едно од најголемите пристаништа во Германија и на Балтичкото Море. Поголеми компании во градот се:
Образование
Во Росток се наоѓа еден од најстарите универзитети во светот. Основан во 1419, Росточкиот универзитет е третиот најстар универзитет во Германија со постојано работење, еден од најстарите универзитети во светот. Нуди дипломски и постдипломски програми во евангелистичка теологија, филозофија и уметност, природни науки и математика, право, инженерство и поморство, земјоделство и животна средина, медицина, политички и општествени науки. Универзитетот поседува и одржува ботаничка градина, Ботаничка градина на Росточкиот универзитет.
Академијата за музика и театар (Hochschule für Musik und Theater) нуди дипломски студии во уметничките полиња. Основана во 1994, институцијата е спој на поранешното училиште за драма „Ернст Буш“ и истурениот дел на музичката школа од Берлин „Ханс Ајслер“. Денес, училиштето е дел од Асоцијацијата на балтички музички академии (АВАМ), сојуз на 17 музички конзерваториуми на Балтичкото Море и Израел. Уникатно во Европа е постдипломскиот степен во пијано дуо перформанс. Училиштето поседува голема оперска сцена (Katharinensaal) и две сали за камерна музика. Таму има концерти секој ден во текот на годината.
Во Росток се наоѓа и Институтот за демографски истражувања „Макс Планк“, Институтот за катализи Лајбниц, како и два дела на институтите Фраунхофер, еден за компјутерска графика и еден за големи структури во производната технологија.
Настани
Градот е дом на годишниот фестивал Регата Ханза, кога поради многуте едрилици и музејски експонати изложени во морето, го посетуваат над 1,5 милиони посетители.
Се одржува е годишен џез-фестивал, кој се одржува во јуни, наречен Балтичко Море-Џез (Ostsee-Jazz).
Патен
До Росток може да се стигне преку автопатот А1 од Хамбург преку Либек на А20 и со А19 од Берлин и А20 од Шчеќин во Полска.
Јавен превоз
Главната железничка станица Росток (Rostock Hauptbahnhof) нуди брзи железнички врски до Хамбург и Берлин и оттаму до скоро секој друг европски град.
Во градот постои широка градска мрежа на трамваи, автобуси и фериботи. Првиот приватно финансиран тунел во Германија поминува под реката Варнов и така го поврзува источниот дел на Росток со западниот дел.
Фериботски
Росток е најголемото германско балтичко пристаниште. Росток е исто така дом на големо фериботско пристаниште. Тоа е главна база за фериботските оператори, како што се Scandlines, Tallink и TT-Line, кои го поврзуваат Росток со неколку главни скандинавски одредишта. Како последица на тоа, Росток добива најголем број на туристи од бродови за крстарење во Германија секоја година.
Мауро Икарди
Мауро Емануел Икарди Риверо (роден во Росарио, на 19 февруари 1993) — аргентински фудбалер, напаѓач на и репрезентацијата на Аргентина.
Росток
Фериботски
Фериботски линии има за:
Мауро Икарди
Животопис
Тоа е најстариот син на Хуан Икарди, роден во Пиемонт, и Аналија Риверо, која има двојно државјанство.
Росток
Воздушен
Најблиските меѓународни аеродроми се во Хамбург и Берлин. Има летови преку Минхен од локалниот аеродром Росток-Лаге. Постојат и голем број авионски полиња за мали авиони, н.п. Пурксхоф.
Познати луѓе
Ова е всушност нецелосен список на познати луѓе, кои се родиле тука, живееле или придонеле за богатството на градот Росток:
Мауро Икарди
Младинска кариера
Забележан на 5 годишна возраст од Клуб Инфантил Саратеа, мал тим во областа во северниот дел на Росарио. Во 2002 година, семејството Икарди се преселило во Шпанија во Канарските Острови, во градот Лас Палмас, каде што продолжил да игра фудбал во клубот Весиндарио.
Подоцна талентот на Икарди бил забележан од многу други клубови, а тој одлучил да и се приклучи на Барселона пред почетокот на сезоната 2008-09 и бил вклучен во У-17 тимот. Тој бил промовиран во У-19 тимот за следната сезона, пред да замине во Сампдорија на позајмица во јануари 2011 година. Икарди во својата изјава навел дека заминувањето од Барселона не била лоша одлука, сметајќи дека треба да се оди натаму.
Сампдорија
На 26 септември, тој го направил своето деби во Серија А, играјќи против Рома (1-1) а во тринаесеттото коло тој бил стрелец на третиот гол во дербито на Џенова против ФК Џенова во натпревар кој завршил (3-1). На 6 јануари 2013, Икарди постигнал два гола за пресврт со кој Сампдорија го совладала Јувентус со 2-1 во Торино. Потоа тој ги одлучил натпреварите против Пескара (6-0, постигнувајќи четири гола) и Парма (1-0). На крајот на сезоната имал 10 гола во 31 првенствен настап, со што бил најдобар стрелец на Сампдорија во сезоната.
Интер
На 8 јули 2013 година, Икарди потпишал за Интер, а подоцна ова било потврдено и на официјалната страна на Сампдорија. Тој учествувал за Интер и на нивната пред-сезонска кампања, а првиот гол во тие натпревари го постигнал против Хамбургер.
Репрезентација
Икарди дебитирал за сениорската селекција на Аргентина на 16 октомври 2013, против Уругвај (3-2 за Уругвај).
Статистика на кариерата
Статистиката е ажурирана на 22 декември 2013.
484 п.н.е.
484 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 484. година пред новата ера, 484. од првиот милениум п.н.е., 84. од 5 век п.н.е. и петта од 480-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5024 и 5025 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4266 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3276 и 3277 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 269.
NGC 3821
NGC 3821 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3821 се споменува и како UGC 6663, MCG 4-28-30, CGCG 127-32.
Откривање
Објектот е откриен на 26 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3821 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3821 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 3821 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 36314. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 147; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1440. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 103.
Орден „8 Септември“
Орден „8 Септември“ — високо македонско одличие во чест на 8 септември — Денот на независноста на Република Македонија.
Особености
Има основна ѕвездеста форма со димензии од 81 мм.
Орденот е изработен од сребро со позлата, тониран топол емајл во современа јувелирско-ковна техника. Има соодветна, лента и минијатурна лента.
Редниот број на орденот, жигот за чистота на металот од кој е изработен и жигот на производителот е втиснат на задниот дел на орденот.
Секој орден и медал има соодветна кутија, во одредена боја, која димензионално одговара на димензиите на одличјата. На поклопецот на кутијата со златовтиснување е името на одличјето.
Лентите за ордените се изработени од маорирана свила во пропишаната боја и димензија.
Критериуми
Орденот „8 Септември“ се доделува:
Светлана Велмар-Јанковиќ
Светлана Велмар-Јанковиќ (Белград, 1 февруари 1933 — Белград, 9 април 2014) — српска писателка и академик САНУ.
Творештво
Нејзините дела се преведени на повеќе јазици, како: англиски, француски, германски, шпански, италијански, грчки, руски, бугарски, корејски и унгарски. Исто така, таа добила повеќе книжевни награди, и тоа: „Исидора Секулиќ“, Андриќевата награда (за „Дорќол“), „Меша Селимовиќ“, „Ѓорѓе Јовановиќ“, „Бора Станковиќ“, „Пера Тодоровиќ“, наградата на Народната библиотека на Србија за најчитана книга во 1992 година, Ниновата награда за најдобар роман („Бездна“), „Невен“, наградата на „Политикин забавник“, „Жак Конфино“, „Мишиќев дукат“, „Ramonda serbica“ и „Стефан Митров Љубиша“.
XIII близначна легија
XIII близначна легија (Legio tertia decimal Gemina) — една од најпознатите римски легии. Таа е една од најзначајните легии на Гај Јулиј Цезар во Галија и во граѓанската војна. Исто така, таа е легијата со која Цезар ја преминал реката Рубикон на 10 јануари, 49 г. п.н.е. Има докази кои покажуваат дека оваа легија постоела сè до петтиот век. Нејзиниот симбол бил лавот.
Во времето на империјата
Октавијан Август ја реконструирал легијата повторно во 41 г. п.н.е за да му се спротивстави на Секст Помпеј (син на Помпеј) во Сицилија.
„Legio XIII“ го добила когноменот „Gemina“ („близнаци“, вообичаена ознака на легии кои се составени од повеќе делови на други легии) по нејзиното засилување со легионери ветерани од други легии во текот на војанта против Марк Антониј и Битката кај Актиум. Потоа, Август ја пратил легијата во Бурнум (денешен Книн), во Илирик кој бил римска провинција.
Импрераторот Клаудиј ја пратил назад во Панонија околу 45 г. п.н.е каде што легијата кампувала во Питовио (денешен Птуј, Словенија). Во годината на четирите императори (69), „XIII Gemina“ најпрво го поддржала Отон, а потоа и на Веспазијан против Вителиј во двете борби кај Бедриакум. Под раководство на Трајан, легијата била дел од двете Дакијански борби (101-102, 105-106) и од страна на Трајан била пренесана, во 106, во новоосвоените провинции на Дакија за да ги обезбедуваат.
Во 271 година легијата била преместана кога провинцијата Дакија била евакуирана и легијата престојувала во Дакија Аврелиана. Во петтиот век, според „Notitia Dignitatum“, легијата „legio tertiadecime gemina“ се наоѓала во Вавилон, Егитеп, статешка тврдина на Нил кај традиционалната граница помеѓу долен и среден Египет.
Наследство
На 15 јуни, 2008, четвртиот романски територијален корпус станал четвртата пешадиска дивизија (Романија) „Gemina“.
Долна Црква (Мислодежда)
Долна Црква — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Мислодежда. Претставува некропола од доцниот среден век. Се наоѓа на околу 2-3 км северозападно од селото, каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции. Според топонимот, би требало да се очекуваат и остатоци од сакрален објект, што засега не е пронајдено.
Диценроде-Фатероде
Диценроде-Фатероде (Dietzenrode-Vatterode) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
NGC 1736
Откривање
Објектот е откриен на 30 декември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1736 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 53 м 1,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 68° 3' 12".
Други поделби
Проучување на NGC 1736 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9161.
Илокос
Илокос или Регион I (Rehion/Deppaar ti Ilocos; Sagor na Baybay na Luzon; Rehiyon ng Ilocos) — регион во северозападниот дел на островот Лузон на Филипините. Се граничи со регионите Кордиљера и Кагајанска Долина на исток, Централен Лузон на југ и Јужнокинеското Море на запад.
Административна поделба
Илокос е поделен на 4 покраини и 9 градови.
Бел Камен (Рапеш)
Бел Камен — археолошко наоѓалиште во битолското село Рапеш. Претставува некропола од железно време. Се наоѓа на оддалеченост од 1,3 км источно од селото, на низок гребен што се спушта кон кањонот на Црна Река, каде се откриени гробови градени од камени плочи - тип циста, и во нив гробни прилози (керамички садови и накит од бронза). Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Битола.
Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 15 (Прилеп)
'''Дуќан на ул. „Борка Талески“ бр. 15''' — дуќан во Старата чаршија во градот Прилеп. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Дитографија
Дитографија ― случајниот, погрешен чин на повторување на буква, збор, фраза или комбинација на букви од писар или препишувач. Поимот се користи во областа на текстуалната критика. Спротивниот феномен, во кој препишувачот испушта текст прескокнувајќи од збор или фраза до сличен збор или фраза понатаму, е познат како хаплографија.
Пример
98 во Откровение 1:13 има наместо  (двојно μ). „Ватиканскиот кодекс“ во Јован 13:14 збор се повторува двапати. Во „Ватиканскиот кодекс“ во „Делата“, библиска книга, стих 19:34, фразата „Голема е Артемида на Ефесјаните“ се појавува двапати, додека се појавува само еднаш во другите ракописи.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Отошница
'''Црква „Св. Јован Крстител“ - Отошница''' — главна селска црква во селото Отошница. Се наоѓа во центарот на селото, сместено во Мандар Маало, покрај која се наоѓаат и селските гробишта.
NGC 6168
NGC 6168 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6168 се споменува и како UGC 10434, MCG 3-42-16, CGCG 109-28, IRAS 16291+2017.
Откривање
Објектот е откриен на 21 мај 1884 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6168 е од видот Sd. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 6168 има привидни димензии од 1,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 16 ч 31 м 21,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 11' 6"". Положбениот агол на објектот е во износ од 111°.
Други поделби
Проучување на NGC 6168 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 58423. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 156; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1514. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 55.
Сред Село (Мислодежда)
Сред Село — археолошко наоѓалиште во струшкото село Мислодежда. Претставува некропола од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 30-40 м југозападно од џамијата во селото, на местото каде што е подигнат Задружниот дом. При израмнување на теренот биле откриени повеќе гробови со гробни прилози. Според кажувањето на мештаните, во гробовите имало прстени и други украсни предмети, кои не се зачувани.
Министерство за здравство на Македонија
Министерството за здравство на Македонија (службено: Министерство за здравство на Република Северна Македонија) како составен дел од Владата на Македонија ја има за примарна цел здравствената заштита и здравственото осигурување на населението. Моментален министер за здравство е Венко Филипче.
Задачи
Цели на македонското министерство за здравство се: да ги ги врши работите што се однесуваат на:
Без грешка (филм од 1964)
„Без грешка“ (англиски: Fail Safe) — американски филм од 1964 година, во режија на Френклин Џ. Шафнер (Franklin J. Schaffner). Главните улоги ги толкуваат: Хенри Фонда (Henry Fonda), Клиф Робертсон (Cliff Robertson), Ли Трејси (Lee Tracy) и Еди Адамс (Edie Adams). Ли Трејси бил номиниран за „Оскар“ за најдобар спореден глумец,  а истовремено ова е неговиот последен филм.
Синопсис
Државниот секретар Вилијам Расел (го игра Фонда) е принципиелен човек, но притиснат од една вонбрачна авантура која може да му го загрози бракот, но и кариерата. Сенаторот Џо Кантвел (го игра Робертсон) се претставува како човек од народот, но неговата решеност да победи по секоја цена истовремено е неговата најголема мана. Тие двајца се главните претседателски кандидати од својата партија и се борат за поддршката од досегашниот претседател (го игра Трејси), а притоа не се воздржуваат од меѓусебни навреди во јавноста...
Каранка (Рапеш)
Каранка — археолошко наоѓалиште во битолското село Рапеш. Претставува некропола од железно време. Се наоѓа на 1 км северно од селото, каде месен жител при орањето на својата нива откопал гроб направен од монолитни камени плочи - тип циста, во кој пронашол еден мал керамички сад и накит од бронза.
Браунсвил, Бруклин
Браунсвил е станбена населба сместена во источен Бруклин, Њујорк.
Вкупната површина е еден квадратен километар, а ЗИП кодот за населбата е 11212. Браунсвил граничи со Источната Њујоршка Авенија на север (на Бедфорд – Стајвесан границата), Источна 98ма Улица на запад (Источен Флетбуш) и товарната железница Беј Рич Бренч од патот Лонг Ајленд Реил на југ (во непосредна близина на населбата Канарзи) и на исток Источен Њујорк).
Во областа патролира 73тата Административна единица, сместена на 1470 Источната Њујоршка Авенија. Имотот на Органи во Њујорк за Градско Домување (ОЊГД) во областа е патролиран од П.С.А. 2. Тој е дел од Бруклинскиот Општински Одбор 16.
Една од многуте згради со развиени социјални станови сместени во Браунсвил
Користење на земјиштето
Во Браунсвил се најзастапени развиените социјални станови од различни видови. Има значајна концентрација на повеќе полуодвоени куќи во ред слични на оние во Источен Њујорк и Саундвју во околината на социјалните станови. Многу од нив се срушени и заменети со слободни места или повеќе ново конструирани субвенционирани куќи во ред. Во оваа област има и мал број на станбени згради. Населбата ја има највисоката концентрација на развој на ОЊГД во градот Њујорк.
Локации на социјални станови со ниски приходи
Има развој на 18 ОЊГД сместени во Браунсвил.
1.	104-14 Тепскот Стрит; една четирикатна зграда. 2.	Браунсвил Згради; 27 згради, високи 6 и 7 ката. 3.	Гленмор Плаза; четири згради, високи 10, 18 и 24 ката. 4.	Хауард Авенија; пет згради; пет згради, високи 3 ката. 5.	Хауард Авенија – Парк Место; осум згради, високи 3 ката. 6.	Хауард Згради; десет згради, високи 7 и 13 ката. 7.	Хјуз Апартмани; три, зграда на 22 ката. 8.	Маркус Гарви (Група А); три згради, високи 6 и 14 ката. 9.	Проспект Плаза Згради; три празни згради на 12 ката се во фаза на реновирање. (навистина во делот Оушн Хил од Бруклинскиот Општински Одбор 16) 10.	Ралф Авенија Рихеб; пет, згради на 4 ката. 11.	Реверенд Рандолф Браун; две, згради на 6 ката. 12.	Сетлоу Згради; четири згради, високи 17 и 18 ката. 13.	Сутер Авенија – Унија Стрит; три реновирани станбени згради, високи 4 и 6 ката. 14.	Тепскот Стрит Рихеб; осум, реновирани станбени згради на 4 ката. 15.	Тилден Згради; осум, згради на 16 ката. 16.	Ван Дук I; 22 згради, високи 3 и 14 ката. 17.	Ван Дук II; една, зграда на 14 ката. 18.	Вудсон Згради; две згради, високи 10 и 25 ката.
Историја
Во 1968 г., Браунсвил беше околината каде што се случуваше долготрајниот и спорен штрајк на наставници. Одборот за Образование експериментираше со тоа што им даваше на луѓето од населбата контрола врз училиштето. Новата администрација отпушти неколку наставници кршејќи ги правилата на унијата на договор. Сите наставници беа бели и во најголем број Евреи, и како резултат на штрајкот се подели целиот град. Штрајкот потраја половина година, и стана познат како едена од “Десетте Епидемии” на Џон Линдзи.
Социјални проблеми
Областа со децении се соочува со многу социјални проблеми поврзани со сиромаштија, од криминал до зависност од дрога. И покрај намалувањето на криминалот во споредба со нивниот врв за време на епидемијата од крек и хероин, насилниот криминал продолжува да биде сериозен проблем на општината. Браунсвил има значително повисока стапка на напуштање и инциденти на насилство во своите училишта. Учениците мораат да поминат преку детектори за метал и да покажат лични карти при влез во зградите, сепак, повеќето јавни средни училишта во Њујорк го имаат усвоено овој пристап без оглед на локацијата. Другите проблеми во локалните училишта ги вклучуваат ниските резултати на тестовите и високата стапка на бегање од часови.
Во 2003 г., Медицинскиот Корпус на Армијата на САД основа програма за обука во соба за итни случаи, којашто прими преку 600 случаи годишно на жртви од прободување и прострелни рани. “Програмата, наречена Академија на Напредна Борба Против Медицината, започна во Кингс Кантри Осмата Медицинска Бригада, заснована во Форт Вацворт на Стејтен Ајленд, реши да ги тренира своите резервисти во зафатени цивилни соби за итни случаи.”
Урбано обновување
Откако бранот на подметнати пожари во текот на 1970-тите ги опустоши општините со ниски приходи во градот Њујорк, повеќето, ако не и најголем дел од станбените објекти во Браунсвил беа сериозно оштетени или уништени. Градот започна да реновира многу формално напуштени згради во стил на станбени згради и им одреди ниски приходи за домување почнувајќи во доцните 1970-ти. Повеќето субвенционирани градски куќи и ново конструирани згради се изградени или се градат на слободни места преку населбата.
До неодамна Браунсвил беше единствената училишна област во Бруклин без средно училиште. Сега се три, две се сместени во иста зграда во 226 Св. Бристолска Подготвка за Наставници отворена во септември 2001 г., и ФДА VII отворена во септември 2004 г. Училиштето за Подготовка на Наставници одслужува од 6то па сè до 12то одделение, и добива оценка “А” и за основно и за средно училиште на картите за извештај за 2008 г. има и трансфер училиште Браунсвил Академија, коешто е Диплома Плус трансфер училиште. Се здоби со Добро Развиени резултати за својот преглед на квалитет од 2008 – 2009. Доби и оценка Б на картата за извештај од 2007 – 2008.
Превоз
Главна улица во Браунсвил е Питкин Авенија. Има пристап и од метро системот на Њујорк преку возовите 3 и Л.
Ајхструт
Ајхструт (Eichstruth) — општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија.
Кошарка на Летните олимписки игри 1984 (мажи)
Кошарката на Летните олимписки игри 1984 — десеттиот официјален кошаркарски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Лос Анџелес, САД. На турнирот учествувале вкупно 12 репрезентации.
Првото место го освоил САД, второто Шпанија и третото СФРЈ.
NGC 3822
NGC 3822 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3822 се споменува и како NGC 3848, UGC 6661, MCG 2-30-15, IRAS 11395+1033, HCG 58A, CGCG 68-33.
Откривање
Објектот е откриен на 15 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3822 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 3822 има привидни димензии од 1,4' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 178°.
Црква (Мислодежда)
Црква — археолошко наоѓалиште во близина на струшкото село Мислодежда. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 3 км североисточно од селото, на висок обраснат рид. Површината на наоѓалиштето е со димензии 10 × 5 м, на кој се пронајдени остатоци од средновековна црква. Околу црквата се забележуваат камени плочи од гробни конструкции.
Ноќен напад на Влад III Цепеш
Ноќниот напад претставува битка меѓу влашката војска на чело со кнез Влад III, познат како Цепеш (набивач на кол) и османлиската војска на султанот Мехмед II. Битката се одвила недалеку од тогашната престолнина на Влашка, Трговиште на 17 јуни 1462 година и Битката завршила со убедлива победа на Влад. Дипломатскиот конфликт се развил кога Влад Цепеш откажал да оддаде почит на османлискиот султан по кое следувал влашки напад на територијата на денешна Бугарија и набивање на кол на над 23.000 Турци. Мехмед II собрал огромна армија за да ја завладее Влашка. Во оваа кампања најпозната битка е т.н. Ноќен напад каде Османлиите доживеале голем пораз, но и покрај тоа тие продолжиле кон престолнината Трговиште но кога пристигнале пред ѕидините на градот пронашол 20.000 заробеници нанижани на кол кое целосно го разбил борбениот дух на османлиската армија по кое тие набргу се повлекле од Влашка.
Позадина
Влад II Дракул во 1436 година застанал на влашкиот престол. Во 1442 бил истеран од соперниците кои биле во сојузништво со Унгарија, но успеал да се здобие со поддршка од Османлиите околу неговото враќање на престолот при што се согласил да му плати на султанот одредена сума и да ги прати своите два легитимни синови, Влад III и Раду III во османлискиот двор каде служеле како заложници за неговата верност. Влад III бил често затворан, камшикуван и тепан бидејќи вербално ги напаѓал своите учители, но и за неговото тврдоглаво однесување, додека неговиот помал брат Раду бил полесно контролиран. Раду го прифатил исламот и влегол во службата на Мехмед II и му било дозволено да служи војска по кое ја добил титулата бег. Овие години се претпоставува дека имале огромно влијание врз карактерот на Влад и довеле до добро познатата омраза на Влад кон Османлиите, јаничарите, кон братот Раду поради тоа што станал муслиман и кон младиот отомански принц Мехмед II. Бил љубоморен кон фаворизирањето на татко му на неговиот постар брат Мирчo II, и полубратот Влад Чалугарул. Во себе имал недоверба и кон Унгарците и кон неговиот татко бидејќи го дал на Турците и ја изневерил заклетвата на Редот на змејот за борба против Отоманското Царство. Влад подоцна бил пуштен на еден вид условна казна и добил шанса да изучува логика, Куранот и турскиот и персискиот јазик, како и книжевни дела. Исто така, тој и неговиот брат биле обучени и во војување и јавање коњи. Татко му, Влад Дракул, откако ја добил поддршката од Османлиите се вратил во Влашка и го преземал престолот од Базарб II.
Во декември 1447, аристократите во сојуз со унгарскиот регент Јанош Хунјади се побуниле против Влад Дракул, и го убиле во мочуриштата близу Балтени. Мирчп, најстариот син и наследник на Дракул бил ослепен и закопан жив во Тарговиште. За да спречи Влашка да не падне под власта на Унгарија, Османлиите ја окупирале и го ставиле младиот Влад III на престолот. Сепак, неговото владеење било краткотрајно затоа што самиот Хунјади ја нападнал Влашка и го вратил неговиот сојузник Владислав II од кланот Данешти на престол. Влад побегнал за Молдавија каде живеел под заштита на неговиот вујко/чичко Богдан II. Во октомври 1451, Богдан бил убиен и Влад побегнал во Унгарија. Импресиониран од познавањата на Влад за разумот и дејствувањето на Отоманското Царство, како и од омразата кон новиот султан Мехмед II, Хунјади се смирил со неговиот поранешен соперник и го назначил како свој советник. Во 1456, три години откако Османлиите го освоиле Цариград тие и се заканиле на Унгарија со освојувањето на Белград. Хунјади започнал против напад во Србија: додека тој самиот заминал за Србија и го олеснил нападот (пред да умре од чума), Влад одвел свој контингент во Влашка, ја освоил својата родна земја и го убил Владислав II.
Подготовки
Единствениот сојузник на Влад Цепеш бил Михаил Силади кој бил заробен во 1460 г. Неговите другари биле измачувани до смрт а самиот тој бил пресечен на два дела со пила. Подоцна Мехмед испратил посланик кај Влад за да му наложат тој да плаќа данок на Османлиите но тој ги убил пратениците откажувајќи да му плати данок од 10.000 дукати и да му прати 500 деца за јаничарскиот корпус.
Османлиите го преминале Дунав и започнале со собирање на армија а во исто време Влад ги заробувал и ги набивал на кол. Конфликтот продолжил и во 1461 година кога Мехмед го поканил на Влад да дојде на преговори во Истанбул. Кон крајот на 1461 година Влад му напишал на Мехмед дека не е во состојба да му плаќа данок поради неговата војна во Трансилванија со Сасите и унгарскиот крал. Му напишал во писмото дека ќе му испрати многу злато и дека ќе дојде во Истанбул доколку султанот му испрати паша кој ќе управува со Влашка кога тој ќе биде отсутен. Во тоа време Мехмед дознал дека Влад тајно склучил сојуз со унгарскиот крал Матјаш Корвин, но го испратил бегот Хамза паша во Ѓурѓево за да преговара со Влад но всушност намерата била да го зароби Влад и да го однесе во Истанбул. Влад дознал за планот на султанот и самиот започнал со напад. Во нападот Власите ги убиле сите Османлии со рачни орудија. Историчарите споменуваат дека Влад бил еден од првите европски крстоносци кој го користел барутот како смртоносно оружје.
Битка
Во неговото писмо до унгарскиот крал Корвин од 1462 г. напишал дека Хамза паша бил заробен кај Ѓурѓево. Подоцна тој се облекол како турчин и се насочил кон тврдината со коњаница заповедувајќи на бранителите на портата да му отворат. На тој начин тој успеал да ја заземе тврдината. По оваа победа тој со своите војски заминал кон денешна Бугарија и ја разделил својата армија на неколку мали групи и за две недели успеал да помине 800 километри убивајќи повеќе од 23.000 муслимани. На 14 февруари 1462 г. му напишал писмо на Корвин:
"... Убив маже и жени, млади и стари кои живееја во Облучица и Ново село, каде Дунав се влева во морето од Рахова, која се наоѓа блиску до Килија по долниот тек на река Дунав до Самовит и Гиген. Убивме точно 23.994 Турци без оние чии куќи беа изгорени и оние чии глави не беа отсечени од моите војници.. Тоест Ваше величество треба да знае дека сум го нарушил мирот со него (султанот).."
Христијанските Бугари биле помилувани и голем дел од нив се населиле во Влашка. Описот на Влад ги разделиле жртвите според градовите и тоа во Ѓурѓево 6.414, во Ени Сала 1.350, Дрестер 6.840, Оршова 343, Харсово 840, Маротин 210, Туртукаја 630, Турну Магуреле, Батин и Новоград 384, Свиштов 410, Никопол и Гиген 1.138 и во Орахово 1.460 луѓе. Кога разбрал за ова Мехмед II кој бил пред ѕидините на Коринт го испратил својот везир Махмуд Паша Ангеловиќ со армија од околу 18.000 војници за да го опсади влашкото пристаниште Браила. Влад се вратил и успеал да ја порази војската убивајќи повеќе од 10.000 Османлии. Венецијанскиот амбасабор во Коринт излегол пред јавноста со голема радост кажувајќи дека целото христијанство го поздравува Влад за успехот. Кога Мехмед разбрал и за овој пораз, ја тргнал опсадата од Коринт и заминал кон Влашка.
Христијанска победа
Помладиот брат на Влад III, спретниот Раду бег и неговите јаничарски сили добиле задача да ја водат Отоманското Царство кон победа во името на султанот Мехмед II. Откако походот со спахиите пропаднал за поразување на Влад, неколкуте останати спахии биле убиени во т.н. Ноќен напад од Влад во 1462 каде што најверојатно убил 4,000 војници на Раду. Војната продолжила а Раду и неговите јаничари се снабдувале со барут и со динари, со што имале предност за подлабоко навлегување во кралството на Влад. Раду и неговите добро опремени сили на крајот успеале да го освојат замокот Поенари, познатото засолниште на Влад. По тешката победа Раду ја добил титулата Бег на Влашка од султанот Мехмед II. Влад III бил поразен бидејќи романските аристократи биле отуѓени од неговата политика и не го сакале бидејќи го поткопувал нивниот авторитет, им ја слабеел контролата над Влашка. Тие му се придружиле на Раду и верувале дека отоманската заштита била подобра од унгарската окупација. До 8 септември, Влад имал уште три победи. Но постојаното војување направило тој да остане без пари и повеќе не можел да ги плаќа своите платеници. Влад отпатувал во Унгарија да побара помош од неговиот поранешен сојузник Матијаш Корвин. Но наместо да добие помош тој бил уапсен и фрлен во затвор за предавство.
Случајот Моро (филм)
Случајот Моро (ит. Il Caso Moro) е италијански филм од 1986 година. Филмот е во режија на Џузепе Ферара (ит. Guiseppe Ferrara), а сценариото го напишале Роберт Кац (ит. Robert Katz) и Армениа Балдучи (ит. Armenia Balducci) Главните улоги ги играат Џан Марија Волонте (ит. Gian Maria Volonti), Матиа Сбраџа (ит. Mattia Sbragia), Бруно Занин (ит. Bruno Zanin) и Консуело Ферара (ит. Consuelo Ferrara).
Заплет
На 09.05.1978 г. трагичната епизода на киднапирањето на Алдо Моро доживеа кулминација со убиството на главниот лик од страна на Црвените Бригади, по 55 дена заточеништво.
Филмот има намера да го реконструира периодот кога за првпат по толку години политичка борба комунистичката партија на Италија требаше да оствари парламентарно мнозинство, искажувајќи ѝ доверба на владата на Андреоти. Овој период е обележан од страшна вознемиреност, длабоки раздори помеѓу одделните партии, меѓу оние кои се залагаа за стабилност и заштита на институциите и оние кои беа на располаѓање за преговори за негово ослободување.
Меѓународно-правен субјективитет
Меѓународно-правен субјективитет е основен правен капацитет на субјектите на меѓународното право. Субјектот на меѓународното право е лице кое е носител на меѓународните права и меѓународните обврски / должности (регулирани со меѓународното јавно право). Основни субјекти или лица на меѓународното право се државите и меѓународните организации (односно меѓудржавни организацији кои се создадени со меѓународен односно меѓудржавен договор). Тие (јавно-правни) лица се носители на меѓународните права и обврски во меѓународното право, директно подредени на меѓународно правен поредок (со обврската да прифаќаат, почитуваат и дејствуваат според нормите и принципите на меѓународното јавно право) и како такви имаат правен капацитет за сите предвидените судски постапки пред меѓународните судови. Поединечни лица се сметаат за пасивни или недиректни субјекти на меѓународното право. Остварување на нивното право во голема мера зависи од примарните субјекти на меѓународното право, те. од држава. Поединечно лице, група (или народ) нема капацитет да тужи пред меѓународните судови кои бараат меѓународно-правен капацитет, вклучувајќи тука и Меѓународниот суд за правда во Хаг.
Државите од своето создавање имаат инхерентното својство или вродентото право на меѓународно-правниот субјективитет. Овој меѓународно-правниот субјективитет е правен капацитет неопходен за дејствување на држава како правното лице во меѓународното-правните работи, а посебно склучување меѓународни-правни договори, претставување во меѓународните дипломатски или судски постапки и односи, вршење дипломатски акти, стекнување, располагање и отуѓување на сопственост, и посебно капацитет на правното лице да тужи (или биде тужена) во меѓународните судови или слични меѓународни тела во кои се подразбира дека субјектот који тужи или е тужена страна има својството на меѓународното правно лице односно субјект. Останатите елементи на „субјективитетот" се низа дипломатски имунитети или посебни правни (дипломатски) статуси кои гарантираат целосна правна независност од кои било друг правен субјект или орган на друга држава или меѓународната организацијата. Овој меѓународно-правен субјективитет држава (како субјект) го поседува и пред да влезе во меѓународните односи те. овој капацитет е инхеретното својство те. вроденото право на една држава. Елементите на вродените права потпаѓаат под обврските од кои држава не може да се ослободи или да ги пренесе на друга, те. потпаѓаат под Jus Cogens право.
Секое "јуридичко лице", било да е физичко, правно (приватно-правно) или меѓународноправно поседува два основни правни атрибути: 1. името; 2. седиштето, или ако се работи за држава територијата со својата локација. Приватно-правни и физички лица имаат и трет атрибут: државјанството. Меѓународно-правен субјективитет поседува елементите: државно име или името на организацијата создадна со меѓудржавен договор, правниот капацитет за склучување договори, правниот капацитет за дипломатското претставување, основниот имунитетот на субјектот од јурисдикацијата на другите правни субјекти (посебно имунитет од граѓанска, судска и управна јурисдикција), основен правен или правосуден капацитет за постапките пред меѓународните судски тела и органи. Инхерентните права на држава се: 1. државно име, 2. договорната способност, 3. сопственост, 4. основен државен имунитет, 5. способност да тужи други (меѓународни) субјекти.
Доколку настане правен спор меѓу меѓународна организацијата и државата-членка на истата организација, ваков спор се решава според одредбите на конвецијата која регулира правниот статус на самата органиазција. Само за пример, во случај да имаме правен спор меѓу ООН, на една страна и државата-членка на ООН, на друга страна, врзан за правната личност на ООН, се применува Конвенцијата за привилегиите и имунитетите на ОН од 1946. Според оваа Конвенција, странките во спорот (ООН и држава-членка) ќе побараат Советодавното мислење од Меѓународниот суд за правда, а ваквото Советодавно мислење по донесување од Судот ќе се смета за задолжително и за една и за друга страна во спорот. Слично е и со ваквите спорови кои инволвираат Специјализираните организации на ОН и нивните државите-членки, кои се регулираат со Конвенцијата за привилегиите и имунитетите на Специјализираните агенции на ОН од 1947. Треба да се забележи дека државата-членка на меѓународната организација, во ваквите правни спорови настапува како целосно назависна правна личност, без оглед на фактот што е членка на друг меѓународен субјект, те. на организацијата. Исто така треба да се забележи и дека конвенцијата (во прашање) ги создава обврските не само за државите-договорнички (странките) на ваков договор, туку и за организацијата, која станува обврзана и во правен смисол странката на ваквата конвенција со сродни права и обврските како и државите-странки (договорнички) на ваквата конвенција.
Во споредба со државите, меѓународно-правниот субјективитет на меѓународните организации се создава "вештачки" со нивниот договор-статут, основен уставен документ или меѓународната конвенција (те. со меѓународен договор со кои тие се создадени (од државите)). За пример, меѓународно-правниот субјективитет на Организацијата на Обединетите Нации е утрвредн, врз основа на членот 104. и членот 105. од Повелбата на ООН (која претставува основен договор со кои се создава ООН), со Конвенцијата за привилегии и имунитети на Обединетите нации (1946) во членот 1. Правна личност: „Обединетите нации имаат правна личност. Таа може: а) да склучува договори; б) да се стекне со, или да отуѓува подвижен и недвижен имот; в) да покренува меѓународните правни постпаки." Слично е и со сите специјализирани организации во системот на ООН. Нивниот субјективитет е утрвредн, врз основа на нивните највисоки статутарни документи (или "Уставни документи"), со Конвенцијата за привилегии и имунитети на Специјализираните агенции (1947). Според членот 2. таа може: " а) да склучува договори; б) да се стекне со, или да отуѓува подвижен и недвижен имот; в) да покренува меѓународните правни постпаки.".
Сродната правна категорија на меѓународно-правниот субјективитет е вантрешно-правен субјективитет како правен капацитет на едно лице да се појавува пред домашните правосудни тела и врши сите правни работи и постапки во внатрешно-правен поредок.
Меѓународните компании или корпорации, односно меѓународните приватни профитни организации, исто како и невладините и непрофитни организации потпаѓаат под категорија приватно-правни лица и немаат, според меѓународното јавно право меѓународно-правен субјективитет. Ваквите невладини организации, меѓународните компании или корпорации немаат правен капацитет да се појавуваат и да бидат странките (те. туажат / бидат тужени) пред меѓународните судови кои бараат меѓународно-правниот субјективитет, како што е пример Меѓународниот суд за правда во Хаг.
482 п.н.е.
482 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 482. година пред новата ера, 482. од првиот милениум п.н.е., 82. од 5 век п.н.е. и трета од 480-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
483 п.н.е.
483 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 483. година пред новата ера, 483. од првиот милениум п.н.е., 83. од 5 век п.н.е. и четвртта од 480-тите п.н.е.
482 п.н.е.
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5026 и 5027 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4268 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3278 и 3279 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 271.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 482 година се протега во 2154 и 2155, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2214 и 2215 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 61. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1137 и 1136 исламска година пред хиџра.
483 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5025 и 5026 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4267 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3277 и 3278 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 270.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 483 година се протега во 2153 и 2154, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2213 и 2214 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 60. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1138 и 1137 исламска година пред хиџра.