cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Религија во Германија
Ислам
Почнувајќи од 2006 година, според американскиот Стејт департмент, околу 3,2 милиони муслимани (главно од турско потекло) живеат во Германија. Оваа бројка ги вклучува различните вероисповеди на исламот, како и религиите кои се сметаат дека се форми на исламот. Поради миграција на работна сила во 1960-тите и неколку бранови на политичките бегалци од 1970 година, исламот станала видлива религија во Германија. Според податоци од 2009 година, во Германија има околу 4,3 милиони муслимани (5.4% од населението). Од нив, 1,9 милиони се германски државјани (2.4%). Почнувајќи од 2006 година, околу 15.000 Турци земале германско државјанство.
Исламот е религија на најголемото малцинство во земјата, признаена од христијанските верски заедници. Огромно мнозинство на муслиманите во Германија се од турско потекло (63,2%), проследено со помали групи кои потекнуваат од Пакистан, земјите од поранешна Југославија, Иран и Авганистан. Повеќето муслимани живеат во Берлин и во поголемите градови од поранешна Западна Германија. Поради недостигот на работна сила имиграција пред 1989 година била зачестена, но сепак имало мал број на муслимани и во поранешна Источна Германија. Мнозинство на муслиманите во Германија се сунити, коколу 75%, а околу 7% се припадници на шиитската исламска организација, која главно потекнува од Иран.
Јудаизам
Денес во Германија, особено во нејзиниот главен град Берлин, има најбрз раст на Еврејската заедница во светот. Околу 9.000 Евреи по потекло од поранешниот Источен блок, претежно од поранешниот Советски Сојуз, се населиле во Германија по падот на Берлинскиот ѕид. Низ историјата, односно пред доаѓањето на нацизмот на власт во Германија, бројот на евреи кои живееле во Германија бил околу 600.000. Денеска, тој број се намалил односно вкупниот процент на евреи е 0.25%.
Зелинген
Зелинген (Söllingen) — општина во округот Хелмштет, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
Зелинген се наоѓа јужно од природниот парк Елм-Лапвалд.
Општински единици
Општината е составена од следниве места:
Оптичко препознавање на знаци
Оптичко препознавање на знаци или ОПЗ (optical character recognition, OCR) — технологија за механичко или електронско претворање на материјални слики (фотографии, печатен текст, ракописен текст) во текстуален податок којшто може да се уредува на сметач. Сликите обично се вчитуваат преку отсликувач, но и каква било друга слика којашто содржи текст, може да биде преведена во текстуална податотека.
Програми за ОПЗ
За претворање на една слика во текст со можност за негово уредување, потребен е соодветен софтвер.
Германска азбука
Германската азбука е писмо што се користи за германскиот јазик, заснована е врз стандардната латинична азбука и има 26 букви. Покрај овие стандардни букви што се вметнати во германската азбука, исто така се користат и прегласите Ä, Ö, Ü и се користи знакот ß (есцет) и има вредност с. Прегласите исто така се бележат и како AE, OE или UE. Азбуката е официјална во ЕУ, Германија, Австрија и Швајцарија.
Гогес
Гогес, наречена и гогзис, гали и стрипта макаронија е еден вид тестенини направени на Пелопонез, особено во провинциите Арголис и Лаконија. Тие наликуваат на морски школки и се слични на каватели или орекити што се направени во Апулија. Гоговите обично се прават само од брашно, вода и сол, без јајца.
Тие се прават така што тестото прво се тркала во цилиндри приближно со дебелина на малиот прст, а потоа се сече цилиндерот на делови од 3-4 сантиметри во должина. Во последниот чекор, секој дел се притиска рамно и се витка, со едно течно движење со помош на прстите. Валањето може да се направи на која било површина, но обично се прави на жлебна дрвена штица за да се даде на тестенината надворешна текстура. Ако не се консумираат свежи, се оставаат да се исушат за време од 2-3 дена.
Традиционално, за прославите на се правat свежи, за време , во кој се слави конзумирањето на сирење, млечни производи и масло пред посниот пост. За, се служат како закуска или мезе со масло и мизитра, но во други периоди од годината се служат како главно јадење. Денес, иако сè уште најчесто се прават дома рачно, тие комерцијално се произведуваат во локални фабрики за тестенини и се служат во таверни и ресторани.
Рајнсберг
Рајнсберг (Rheinsberg) — град во округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Рин, околу 20 километри североисточно од Нојрупин и 75 километри северозападно од Берлин.
Атомска централа
Атомската централа (јадрена централа или нуклеарна централа) користи атомска енергија за произведување на струја.
Историја и факти
Првата атомска централа за производство на енергија е Обнинската атомска централа пуштена на 27 јуни 1954, со јачина од 5 MW.
Првата најголема атомска централа за добивање на електрична енергија за комерцијална употреба е пуштена во Калдер Хол, Англија во 1956 година. Некои воени подморници и бродови имаат атомски централи наместо обични мотори. Атомската енергија произведува 11% од светските енергетски потреби и создава огромни количини енергија од мало количество гориво, без загадувањето карактеристично за горењето на нафта.
Шема
Јадреното цепење создава топлина → топлината создава пареа → пареата ги врти турбините → турбините ги вртат генераторите → електричната енергија се спроведува до домовите
Опис
Атомските централи функционираат на сличен начин како станиците за горење на нафта, со таа разлика што верижната реакција која настанува во атомскиот реактор ја создава топлината;
Реакторот користи ураниумски прачки наместо гориво, а топлината се создава со атомска цепење. Неутрони удираат во јадрото на ураниумовите атоми, кои се преполовуваат и ослободуваат енергија во вид на топлина.
Јаглерод диоксид (во вид на гас) се спроведува низ реакторот за да ја одземе топлината, а топлиот гас загрева вода за да се создаде пареа.
Пареата придвижува турбини кои ги движат генераторите
Современите атомски централи ги користат истите турбини и генератори како и на обичните термо централи.
Во Британија, атомските централи се градат близу до брегот и ја користат морската вода за разладување на пареата која кружи. Ова значи дека тие не ги поседуваат огромните разладни кули забележани кај други централи.
Реакторот се контролира со помош на „контролни прачки“, направени од бор, кој апсорбира неутрони. Кога прачките се спуштаат во реакторот, тие апсорбираат повеќе неутрони и процесот на цепење се забавува. За создавање повеќе енергија, прачките се подигнуваат и повеќе неутрони удираат во атомите на ураниумот.
Природниот ураниум е само 0,7 % од ураниумот-235- оној вид на ураниум кој се користи при цепењето во реакторите. Останатиот дел е ураниум-238 кој само е присутен и пречи. Современите реактори користат „збогатено“ ураниумско гориво кое има повеќе ураниум 235. Горивото пристигнува затворено во метални буриња, кои се спуштаат во реакторот додека тој работи, со помош на специјален кран кој е прицврстен за врвот на реакторот.
Јаглен диоксидот во вид на гас се пропушта низ реакторот за да ја одвлече топлината. Одбран е токму јаглен диоксидот бидејќи тој спречува запалување на реакторот (каде се развива температура од 600 С) и истиот не се претвора во нешто опасно кога е бомбардиран со неутрони.
При изградбата на реактор треба да се внимава какви материјали се користат, бидејќи некои од нив можат да се претворат во ужасни нешта во таква средина.
Самиот ураниум не е особено радиоактивен, па штом тој пристигне во централата во вид на прачки, со истиот може да ракува користејќи тенки пластични ракавици. Прачките можат да траат и неколку годон пред да се заменат.
Дури кога истрошените прачки треба да се отстранат од реакторите, потребна е роботизирани раце на полна далечинска контрола и опремата на Хомер Симпсон.
Атомските централи не се активирани атомски бомби, и не се склони кон „топење“. Има доволно ураниум- 238 кој ги забавува процесите- и за правењето бомба е потребна висока концентрација на ураниум-235.
Доколку реакторот се загрее премногу, контролните прачки се спуштаат и реакторот се лади. Доколку ни тоа не функционира, постојат низа итни контролни прачки кои автоматски се спуштаат и го исклучуваат реакторот.
Доколку нешто навистина тргне наопаку, поголем дел од светот ќе биде под влијание- дел од радиоактивната прашина од несреќата во Чернобил падна во Велика Британија. Кај АГР реакторите постојат дополнителни сигурносни системи, како поплавување на реакторот со азот и/или вода која ќе ги апсорбира неутроните- иако оваа опција значи дека реакторот никогаш повеќе нема да проработи.
Мани
Атомската енергија од ураниум не е обновлива.
Штом ги ископаме сите резерви на ураниум од земјата, нема да има повеќе ураниум.
IC 1045/1
IC 1045/1 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1045/1 е од видот E4. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13 m/лм2. IC 1045/1 има привидни димензии од 0,8' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 29 м 54,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 5' 50".
Нидернверен
Нидернверен (Niedernwöhren) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 5 километри северозападно од окружниот град Штатхаген и 17 километри североисточно од Минден.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Географија
Нидерверен се наоѓа околу 3 километри северозападно од окружниот град Штатхаген на работ од Шаумбуршката Шума. Во северниот дел се протега Средногерманскиот Канал. Долж границата со соседната општина Нордзел се протега потокот Реке.
Освен главното место, кон општината припаѓаат местата Хорстхефе, Ландвер, Мителбринк, Вихаген и Вулфхаген.
Соседни општини се општините Полхаген, Нордзел, Мербек и Видензал.
Виндорф (Мекленбург)
Виндорф (Wiendorf) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Виндорф
Виндорф може да се однесува на следниве места:
1066 п.н.е.
1066 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1066. година пред новата ера, 66. од вториот милениум п.н.е., 66. од 11 век п.н.е. и седма од 1060-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4442 и 4443 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3684 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2694 и 2695 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 313 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1066 година се протега во 1570 и 1571, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1630 и 1631 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 523 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1739 и 1738 исламска година пред хиџра.
Ханс Магнус Енценсбергер
Ханс Магнус Енцебергер (роден на ( година во Кауфбојрен) е германски писател, поет, преведувач и уредник. Има пишувано и под псевдонимот Андреас Талмаер. Живее во Минхен.
Животопис
Енцесбергер учи литература и филозофија на универзитите во Ерланген, Фрајбург и Хамбург, како и на Сорбона во Париз, каде и докторира во 1955 година на тема Поезијат на Клеменс Брентано. До 1957 година, работи како радио-уредник во Штутгарт. Учествува на неколку собири на Групата 47. Еден период минува во Кастрова Куба. Меѓу 1965 и 1975 година го уредува списанието Kursbuch ("Распоред"). Од 1985 уредник е на престижната едиција книги Die Andere Bibliothek ("Другата библиотека"), кои се издаваат во Франкфурт и кои досега вклучуваат повеќе од 250 наслови. Енцесбергер е основач на месечникот TransAtlantik. Неговото творештво е преведено на повеќе од 40 јазици.
Помладиот брат на Магнус, Кристијан, е исто така писател.
Творештво
Во најголем дел од неговите песни, Енцесбергер користи саркастичен и ироничен тон. На пример, песната "Блуз за средната класа" содржи опис на неколку банални одлики на средната класа, а фразата "не можеме да се пожалиме" се повторува повеќепати, пред да заврши со прашањето "што чекаме?". Многу од неговите песни се инспирирани од класните односи и граѓанскиот немир. Иако е првобитно поет и есеист, често има кратки излети во светот на театарот, филмот, операта, радио драмата, репортажата, преведувањето, а автор е и на неколку романи и книги за деца. Австралијанскиот писател Родерик Гејтс го опишува Енцесбергер, покрај Рудолф Бардо, "како еден од ретките лево-ориентирани Германци што успеале да го предвидат падот на комунизмот и распадот на СССР."(Судења од минатото, Глобално ехо.)
Сирио
Сирио Сп А. (Cirio Società per Azioni) е голема италијанска компанија за храна.
Основана е во 1856 година во Торино, Италија. Тие исто така и го спонзорираа ССЦ Наполи во сезоната 1982–83 и 1984–85 и СС Лацио од 1996 до 2000 година.
533
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6041 и 6042 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5283 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4293 и 4294 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1286.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 533 година се протега во 3169 и 3170, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3229 и 3230 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1076. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 92 и 91 година пред хиџра.
Фактори на производство
Инпутите во економијата уште се нарекуваат и фактори на производство. Според класичната економија тие се делат на три категории:
Земја
Земјата, или поопшто природните ресурси, се дел од природата. Овде влегуваат обработливите земјоделски површини, земјата како фактор врз кој се подигаат фабрички згради, патишта, куќи, станбени згради и сл. како и рудните богатства во земјата, енергетските ресурси (сонце, вода, јаглен, нафта, природен гас и сл.).
Капиталот е составен од најразлични произведени добра кои служат за производство на други стоки и услуги. Овде се вбројуваат различните видови maшини и алатки, опремата во халите, самите производствени хали, зградите, компјутерите, крановите, камионите, тракторите, косалките, жетварките и сл.
Трудот, т.е. работната сила, човечките ресурси, значи трошење на физичката и умствената способност на луѓето во производството на најразлични добра и услуги. Притоа луѓето имаат различни квалификации, знаења, умеења, стекнати преку образованието и практичната работа.
Претприемништвото претставува процес на откривање на можности и преземање активности за реализација на тие можности со рационална употреба на ресурсите.
Ѕвездена ноќ (Мунк)
Ѕвездена ноќ (Stjernenatt) - слика на масло на платно, создадена од експресионистичкиот уметник Едвард Мунк во 1893 година. Овој ноќен пејзаж претставува крајбрежје кај Осгордстранд, одморалиште со мала плажа, јужно од Осло во Норвешка, каде Едвард Мунк летувал од крајот на 1880-тите. На оваа слика Мунк го покажува погледот од прозорецот на хотелот, каде што се заљубил за прв пат.
Пахонија
Пахонија (белоруски: Паго́ня; полски: Pogoń) — историски грб на Големото Војводство Литванија, чија варијанта денес се користи на денешниот грб на Литванија. Исто така, грбот бил и официјален амблем на Белоруската Демократска Република во 1918 и на Република Белорусија од 1991 до 1995 година.
На 14 мај 2007 година Пахонија бил прогласен за културно наследство на Белорусија.
Употреба
Грбот за првпат се појавил како државен грб во регионот во 1329 година на печатот на војводата Александар Михајлович од Псков. Тој бил пратеник на Гедимин во Псков, кој во тоа време бил дел од Големото Војводство Литванија. Истовремено, војводата Хлиб го користел и пахонија како свој грб.
Пахонија се појавил на државниот грб на Белоруската Демократска Република за краток временски период помеѓу 1918 и 1919 година. Западна Белорусија станала дел од меѓувоената Полска, а Пахонија бил употребен како симбол на неколку провинции кои имале значителни белоруски малцинства. Исто така, бил користен и од страна на западно-белоруските сепаратистички организации. За време на советско, грбот бил забранет и користен само од белоруски емигрантски заедници во САД, Канада и на други места. Во текот на Втората светска војна, Белоруската централна рада исто така го употребила симболот Пахонија.
Во 1991 година, по распаѓањето на Советскиот Сојуз, Пахонија станал грб на независна Република Белорусија. Официјалниот дизајн на грбот на Белорусија од 1991 година бил создаден од тим уметници предводени од Југен Кулик
Во 1995 година, по контроверзниот референдум, Александар Лукашенко го укинал статусот на Пахонија како официјален грб и го заменил со изменет советски амблем. Симболот често се користи во антивладините протести од страна на опозицијата.
Видензал
Видензал (Wiedensahl) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (Flecken), мала населба со локално значење.
Местото е познато како родно место на Вилхелм Буш, карикатурист, сликар и поет, кој се родил тука во 1832 година. Неговата родна куќа е претворена во музеј.
Лицен (Саксонија-Анхалт)
Лицен (Lützen) — град во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Сместен е приближно 14 километри североисточно од Вајсенфелс и 18 километри југозападно од Лајпциг.
Градот бил главното место на средиште во две познати битки:
Здравец
Здравец (питом здравец) или лат. Geranium macrorrhizum е растение од семејството Geraniaceae.
Опис на растението
Здравецот е зелкасто, повеќегодишно растение до исправено стебло високо до 40 cm. Листовите се на долгите дршки и со лиските изделени на крупни делови. Цветовите се лесно забележливи, со црвени до темноцрвени круни и шилести, со јајчеста форма листови на чашката. Ризомот е добро развиен, крупен со должина 10–15 cm, и косо поставен.
Хемиски состав
Ризомот (Geranii macrorrhizi) и надземниот дел (G. herba) на билката најчесто се користат како дрога. Ризомот содржи:
Етаричното масло лесно се губи за време на сушењето, па затоа е најдобро да се користи свежо астение. Има специфичен силен и пријатен мирис, кој потсетува на мешавина меѓу ружа и мускатна жалфија. Поради ова, етеричното масло од здравецот често се користи во козметиката.
Се одгледува како украсна билка во градина.
Лековити својства
Поради високото присуство на танин, здравецот пред сè, се користи во народната медицина за смирување на воспалена кожа и слузокожа. Помага при несоница, бидејќи ги успорува активностите на организмот, и го продолжува сонот. Има благо смирувачко дејство, и се користи за смирување на нервозна работа на срцето.
Медицинар
Зборот медицинар е термин за личност која се занимава со медицината. Под ова се подразбира доктор, медицински студент и понекогаш волонтери кои се медицински обучени поединечни учесници во ургентни центри, како што е болничар или итна медицинска помош.
Меѓу лекарите во Велика Британија, терминот "medic" укажува на некој кој го следел „медицинскиот“ пат во кариерата на постдипломско стручно оспособување акредитиран од колеџ за лекари, како што е кардиологијата или ендокринологијата, за разлика од хируршкиот дел од специјализацијата акредитирана од колеџ на хирурзи.
NGC 7025
NGC 7025 — спирална галаксија во соѕвездието Делфин, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Медицинар
Видови
Зборот „медицинар“ може да се користи и да се однесува и на луѓето во следните улоги:
NGC 7025
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7025 се споменува и како UGC 11681, MCG 3-54-1, CGCG 449-3, KARA 897, IRAS 21054+1607.
Откривање
Објектот е откриен на 17 септември 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7025 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,8 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 7025 има привидни димензии од 1,9' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 7 м 47,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +16° 20' 9"". Положбениот агол на објектот е во износ од 33°.
Други поделби
Проучување на NGC 7025 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 66151. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 210; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1649. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1141.
Сема Џен
Сема Џен (司马贞,, ж. VIII век), куртоазно име: Це-џенг (子正), бил кинески историчар роден во денешното подрачје Џацуо, Хенан за време на династијата Танг.
Сема Џен е еден од најзначајните коментатори на книгата „Записи на историчарот“ (Шеѓи) од Сема Ќен. Неговиот коментар е познат под името „Потрага по скриеното во Записите на историчарот“ (史記索隱, Шеџи Суојин).
NGC 4715
NGC 4715 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4715 се споменува и како UGC 7986, MCG 5-30-96, CGCG 159-85, NPM1G +28.0242.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1863 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4715 е од видот S0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 4715 има привидни димензии од 1,6' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 49 м 57,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +27° 49' 22"". Положбениот агол на објектот е во износ од 20°.
Други поделби
Проучување на NGC 4715 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 43399. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 149; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1992. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1393.
Влажност
Влажност — поим кој означува количество на водена пареа во воздухот, и може да се однесува на неколку мерки за влажност. Формално, влажноста се смета за мешавина на водена пареа и други состојки на воздухот, а влажноста се дефинира како количеството на вода во мешавината, наречена апсолутна влажност. Во секојдневна употреба, поимот „влажност“ се однесува на релативната влажност, која во метеорологијата и домашните инструменти се изразува како постоток. Специфична влажност е соодносот помеѓу количината на водена пареа во мешавината со вкупната содржина на воздухот (по единица маса). Водената пареа во мешавината може да се изрази како маса по зафатнина, или како делумен притисок, зависно од употребата.
Во метеорологијата, влажноста е показател за веројатноста од врнежи, роса или магла. Високата релативна влажност ја намалува делотворноста на потењето при разладување на телото со тоа што ја намалува стапката на испарување на влага од кожата. Овој ефект се пресметува во табела на топлински показател то се користи летно време.
Апсолутна влажност
Апсолутната влажност (AH) е количеството на водена пареа по единица зафатнина. Масата на водената пареа, m_w, по единица зафатнина на севкупната мешавина од воздух и пареа, V_{net}, може да се изрази на следниов начин:
Апсолутната влажност на воздухот се движи од 0 до приближно 30 гр/м3 кога воздухот е заситен на 30 °C.
Тојхерн
Тојхерн (Teuchern) — град во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на околу 10 километри југоисточно од Вајсенфелс.
Влажност
Апсолутна влажност
Апсолутната влажност се менува со промената на воздушниот притисок. Ова е мошне незгодно во пресметките во хемиското инженерство, каде температурата во голема мера се разликува од случај до случај. Поради ова, апсолутната влажност во оваа наука се дефинира како масата на водена пареа по единица маса сув воздух, која е многу построга кога се во прашање пресметките на топлина и масена рамнотежа.
Релативна влажност
Релативна влажност (РВ) е поим што го означува количеството на водена пареа во мешавината од воздух и водена пареа. Се дефинира како соодносот на делумниот притисок на водената пареа во мешавината со притисокот на заситената пареа при тие услови. Релативната влажност на воздухот зависи не само од температурата, туку и од притисокот на дадениот систем.
Релативната влажност обично се изразува како постоток што се добива со следнава равенка: соодносот на делумниот притисок на водената пареа (H2O) во мешавината со притисокот на заситената пареа  при дадена температура.
Релативната влажност е важна мерка во временската прогноза и метеоролошките билтени за изразување на веројатноста од врнежи, роса или магла. Во топло летно време, покачувањето на релативната влажност ја зголемува привидна температура кај луѓето (и други животни), спречувајќи (или отежнувајќи) го испарувањето на потта од кожата. На пример, според топлинскиот показател, релативната влажност од 75% при 27 °C се чувствува како 28,652 °C ±0,7 °C при релативна влажност од ~44%.
Специфична влажност
Специфична влажност (СВ) е соодносот на водена пареа со сув воздух во дадена маса. Се изразува како масата на пареа m_v, по единица маса сув воздух m_a .
Соодносот се дефинира како:
Специфичната влажност може да се изрази и на други начини:
или:
Покрај тоа, во метеорологијата специфичната влажност може да се дефинира и како соодносот на водената пареа со вкупната маса на системот.
Утврдување на влажноста
Постојат разни уреди за утврдување и регулација на влажноста. Инструментот што мери влажност се нарекува влагомер (хигрометар или психрометар). Хумидстат е прекинувач чувствителен на влага што наоѓа примена кај овлажнувачите и сушачите на воздух.
535
535 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 535 година од новата ера, 535. од првиот милениум, 35. од VI век и шеста од 530-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6043 и 6044 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5285 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4295 и 4296 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1288.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 535 година се протега во 3171 и 3172, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3231 и 3232 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1078. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 90 и 89 година пред хиџра.
Хејмаркетски немири
Хејмаркетски немири — немири што се случиле на 4 мај 1886 г. во Чикаго, САД, по повод штрајкот од 1 мај за добивање осумчасовен работен ден. Немирите резултирале со жртви, а самиот тек на настаните и денес останува контроверзен. Хејмаркетски немири имаат голема улога во прогласувањето на 1 мај за Меѓународен ден на трудот.
Позадина
Конвенцијата на Федерацијата на организираните трговски и работнички сојузи на САД и Канада во 1884 година упатува барање до 1 мај 1886 година да биде донесен закон за осумчасовен работен ден. Истовремено, се одвиваат подготовки за генерален штрајк на тој ден, во случај да не биде донесен таков закон.
Во Чикаго на 3 мај доаѓа до судир помеѓу работници што штрајкувале и работници што биле донесени како штрајкбрехери. Чикашката полиција интервенира и ги напаѓа штрајкувачите, при што се убиени четворица од нив, а повеќемина се повредени. Тоа предизвикува лутина кај работното население на Чикаго, а чикашките анархисти за следниот ден упатуваат повик за собир на Хејмаркетски плоштад. Во повикот се тврди дека полицијата ги убила штрајкувачите во име на интересите на капиталистите и се повикуваат работниците да ја бараат правдата.
Собирот на Хејмаркетскиот плоштад
Собирот започнува мирно, вечерта на 4 мај. Говор држи анархистот Август Спис, кој во својот говор, според сведоштвото на многумина присутни, кажува дека не е таму за да провоцира никого.
Во меѓувреме многумина полицајци го набљудуваат собирот. Насобраниот народ е мирно настроен. По одредено време полицијата им наредува на присутните да се разотидат и почнува да настапува во формација кон бината. Некој фрла бомба врз полицијата, која експлодира и го убива полицаецот Матијас Деган. Полицијата веднаш возвраќа со оган. Настанува гужва при што 7 полицајци и најмалку 4 работници се убиени. Бројката на повредени работници не е позната, бидејќи кај работниците постоел страв да побараат медицинска помош за да не бидат обвинети во врска со немирите.
Судење и погубувања
Во врска со убиството на полицаецот Деган се обвинети осуммнина кои непосредно или посредно биле поврзани со организирањето на собирот. Тоа се: Август Спис, Алберт Парсонс, Адолф Фишер, Џорџ Енгел, Луис Линг, Михаел Шваб, Самуел Филден и Оскар Небе. Од нив петмина се германски имигранти, а уште еден со германско потекло.
На нивното судење не е понуден никаков доказ дека кој било од обвинетите имал каква било врска со фрлањето на бомбата, но обвинителството го застапува мислењето дека лицето што ја фрлило бомбата било поттикнато да го направи тоа од обвинетите, кои како заговорници поради тоа се исто одговорни.
Поротата одлучува дека сите осуммина се виновни, при што седуммина се осудени на смрт, а Небе добива казна од 15 години затвор. Пресудата предизвикува големо незадоволство и протести во работничките и левичарските кругови во САД и во странство, кои во прв ред осудувајќи ја класната природа на пресудата.
Одбраната го изнесува случајот пред Врховниот суд на Илиноис, а потоа и пред Врховниот суд на САД. Ниту во првиот ниту во вториот случај првобитната пресуда не е преиначена. По завршувањето на жалбената постапка, гувернерот на Илиноис, Ричард Оглезби, ги преиначува пресудите за Филден и Шваб од смртни во доживотни, а бесењето на останатите е закажано за 11 ноември 1887 година. Претходниот ден Линг извршува самоубиство, а останатите четворица, Спис, Парсонс, Фишер и Енгел на закажаниот ден за нивно погубување се изведени пред бесилка. При тоа тие ја пеат „Марсељезата“, химна на меѓународното револуционерно движење во тоа време, а при бесењето, Спис извикува: „Ќе дојде време кога нашето молчење ќе биде помоќно од гласовите што ги задушувате денес.“
Судењето на осуммината чикашки анархисти (познати како „Хејмаркетски маченици“) во левичарски, но и во научни кругови се смета за едно од најсериозните кршење на правдата во историјата на САД.
1065 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4443 и 4444 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3685 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2695 и 2696 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 312 пред основањето на Рим.
IC 1046
IC 1046 — галаксија во соѕвездието Овен, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1046 се споменува и како NPM1G +22.0100.
Откривање
Објектот е откриен на 16 јануари 1896 година од страна на Стефан Жавел.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1046 е од видот E3. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,1 mag, додека површинскиот сјај изнесува 14 m/лм2. IC 1046 има привидни димензии од 0,7' х 0,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 29 м 34,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +22° 56' 38"". Положбениот агол на објектот е во износ од 135°.
Други поделби
Проучување на IC 1046 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 95515.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Шон Мерион
Мерион бил избран како 9. пик на НБА драфтот 1999 од Финикс Санс. Носејќи го дресот на оваа екипа тој бил избран четири пати да учествува на НБА Ол-стар натпреварот во 2003, 2005, 2006 и 2007. Во сезоната 2010-2011, Мерион со екипата на Далас Маверикс ја освоил својата единствената титула во НБА кариерата, совладувајќи ги во финалето Мајами Хит.
Општи податоци
Регуларна сезона
Плејоф
Vide Cor Meum
„Vide Cor Meum“ (Погледни го моето срце) — песна составена од ирскиот композитор Патрик Касиди, заснована на зборникот Нов живот од Данте Алигиери, посебно на сонетот „A ciascun'alma presa“, во поглавјето 3 од Vita Nuova.
Песната била продуцирана од Патрик Касиди и Ханс Цимер и беше изведена од Libera / The Lyndhurst Orchestra, а испеана од Даниеле де Нисе и Бруно Лазарети, кои ги играат Беатриче Портинари и Данте Алигиери, соодветно.
Песната првпат се појавила во филмот Ханибал (2001), додека д-р Ханибал Лектер и инспекторот Паци гледаат опера во Фиренца. Оваа арија била избрана да биде изведена на Оскарите во 2002 година за време на презентацијата на наградата за животно дело на продуцентот Дино Де Лаурентис и на 53-та годишна Еми награда.
Истата песна се појавува и во филмот Небесно Царство на Ридли Скот (2005), за време на смртта на кралот Болдвин IV.
Како почит кон филмовите, песната била искористена и во финалната сцена од првата и втората сезона на телевизиската серија „Ханибал“ на NBC.
Шеик Едебали
Шеик Едебали (1206-1326) бил влијателен турски шеик во времето на почетоците на Османлиското Царство. Тој бил пријател со Ертугрул Гази кој често го посетувал и од него земал благослов. Според легендата една ноќ кога останал гостин во куќата на Едебали, малиот принц Осман доживеал моменти исполнети со емоции од задоволството на седенката која му пружила смиреност на душата.
Легендата продолжува со раскажувањето на сонот на принцот Осман пред шеикот, кој на Осман му кажал: "Сине, невиденото само Аллах го знае! Но, во сонот што го виде има многу добрини и корист. Аллах ќе ви овозможи тебе и на твојата генерација да царувате. Светот ќе влезе под заштита на твоите синови. Ти ќе се ожениш со една од моите ќерки. Оние кои ќе се родат од овој брак ќе се постават на челото на една голема држава која ти ќе ја засноваш, и таа постојано ќе се зголемува. Оваа држава ќе се прошири кон Западот..."
Едебали често разговараl со неговиот близок пријател Ертугрул Гази за исламот и состојбата на муслиманите во Анадолија. Неколкупати Осман бил на гости кај него станувајќи му ментор и на крајот подарувајќи му меч.
Елово
Елово — село во Општина Студеничани, во областа Торбешија, во околината на град Скопје. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 265 жители.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија, на западните падини на Караџица. Тоа е на 18 км растојание во воздушна линија од Скопје.
Бела Црква
Маалото Бела Црква е вон самото Елово и се наоѓа на север, на 2 км во воздушна линија од главното населено место. Маалото се состои од десетина куќи.
Историја
Според Леонард Шулце Јена, селото во 1927 година било населено со Албанци. Истото го тврди и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
Меѓутоа, според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Евлово имало 450 жители, од кои сите биле Македонци-муслимани. Ова е веројатно единствениот исправен податок, за што сведочи фактот што населението уште од почеток до денес говорело македонски.
Население
Според податоците од 2002 година, во селото имало 265 жители, од кои 247 Турци, 13 Албанци, 1 Македонец и 4 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 198 жители, од кои 1 Албанец, 98 Турци и 99 лица без податоци.
Иселеништво
До 1950 година од селото се иселиле 15 семејства во Скопје, и 20 семејства во Турција. Иселеници имало и во населбата Бутел (Мемедовци).
Лауенхаген
Лауенхаген (Lauenhagen) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Географија
Лауенхаген се наоѓа околу 30 километри западно од Хановер. Окружниот град Штатхаген се наоѓа околу четири километри јужно. Во северниот дел на општината поминува Средногерманскиот Канал.
Соседни општини се: градот Заксенхаген, општината Лидерсфелд, градот Штатхаген, како и општините Нордзел и Полхаген.
Општински единици
Лауенхаген се состои од местата Хилсхаген и Лауенхаген.
Калдирец
Калдирец — село во Општина Студеничани, Скопско. Денес нема жители.
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Торбешија, на северните падини на Голешница. Лежи од левата страна на Кадина Река, на надморска височина од 740 м.
Историја
Калдирец не е заведен како одделно село во разните пописи и прегледи во XIX и почетокот на XX век, што значи дека веројатно бил маало на неко е од околните села.
Население
На пописот од 1953 г. во селото се заведени 145 жители. Од нив 109 биле „Албанци“ и 36 „Турци“, но речиси сигурно е дека највеќето од нив биле Македонци-муслимани (Торбеши). Ситуацијата се променила во 1961 г. кога населението опаднало на само 40 жители, од кои 35 „Албанци“ и 5 „Турци“. Во текот на 1960-тите селото сосема се испразнило. Според пописот од 2002 година, Калдирец немал ниеден жител. Истото било потврдено и на последниот попис од 2021 година.
Кириц
Кириц (Kyritz) — град во округот Источен Пригниц-Рупин, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 28 километри западно од Нојрупин и 28 километри југоисточно од Прицвалк.
Преглед
Градот е составен од следниве единици: Берлит, Борк, Древен, Гантиков, Ганц, Холцхаузен, Кецлин, Лелихов, Мехов, Рефелд и Тец.
NGC 7026
NGC 7026 — планетарна маглина во соѕвездието Лебед, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7026 се споменува и како PK 89+0.1, CS=14.5.
Откривање
Телото е откриено на 6 јули 1873 година од страна на Шербурн Весли Бернам, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7026 е од видот PN. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,7 m. NGC 7026 има само една позната привидна димензија, која изнесува 0,75'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 21 ч 6 м 18,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +47° 51' 10"".
Други поделби
Проучување на NGC 7026 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 85; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3592. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 589.
Остроребрена луфа
Остроребрена луфа — растение до семејството на тиквите чии незрели плодови се одгледуваат во Азија како зеленчук, додека пак зрелите плодови природни помагала за триење на кожата наречени „луфи“. Плодот наликува на краставица или тиквичка со ребра. Расте од средна до источна и југоисточна Азија, каде е позната под голем број имиња. Се одгледува и како домашно растение во постудените предели.
Употреба
Недоузреаните плодови на извесни сорти се служат како зеленчук за готвење, скиселување или сирови, а напати се користат и фиданките и листовите. Како и египетската луфа (Luffa aegyptica), зрелите плодови се берат суви им се вадат сите делови освен плодовите влакна, кои потоа се користат како сунѓер или за изработка на шапки.
Претседателски избори во САД (1808)
Најголемиот предизвик на Медисон бил од членовите на неговата матична партија. Тогашниот потпретседател Џорџ Клинтон и поранешниот амбасадор Џејмс Монро го предизвикале Медисон на функцијата претседател на партијата пред одржуваењто на изборите. Клинтон освоил шест изборни гласови на изборите, сите од Њујорк.
Ова бил единствениот од двата моменти во американската историја каде што бил избран новиот претседател на САД, додека дотогашниот потпретседател на САД продолжил со својот мандат. Вториот пат било со реизборот на Џон Калхун во 1828 година.