cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Руски фолклор
Историја на фолклорот во Русија
По смртта на Сталин во март 1953 година, фолклористите од тој период брзо ги напуштиле новите народни песни од тој период. Напишани од поединечни автори и изведувачи, новините не потекнуваат од усните традиции на работничката класа. Како резултат на тоа, денес тие се сметаат за псевдофолклор, а не вистински советски (или руски) фолклор. Без никаква вистинска врска со масите, немало причина новината да се смета за ништо друго освен за современа литература.. Името на Сталин е исфрлено од неколкуте преживеани псевдо-народни песни од тој период. Наместо да го сметаат фолклорот под Сталин за ренесанса на традиционалниот руски еп, денес тоа генерално се смета за период на воздржаност и невистини.
Народни приказни
Докази за руски народни приказни постојат уште во 12 век и укажуваат на тоа дека постоеле и од порано. Сепак, денес не постои многу содржина од раните народни песни, главно поради потиснување на нехристијанските раскази од страна на Црквата. Кажувањето на народните приказни било строго забрането уште во 12 век а во некои случаи престапот се казнувал и со смрт. Во 16 век, руските народни песни почнале да се запишуваат, а во 19 век објавила збирката со вистински руски народни песни, "Руските народни приказни" на Богдан Бронисин (1838) Проучувањето на фолклорот било особено популарно кон крајот на 20 век (околу 1960-тите).
Имало неколку обиди за класификација на европскиот фолклор, а финскиот фолклорист Анти Арне започнал со еден познат систем кој подоцна го развил професорот од Ленинград Н. П. Андреев. Овој систем идентификува 915 главни типови на народни песни (категоризирани според теми, заплети, ликови и други елементи на приказната) Од нив, околу една третина (317 типови) биле пронајдени во источните и западноевропските приказни, од кои една третина (302) биле пронајдени исклучиво во западноевропските приказни, а една третина (296 видови) биле пронајдени исклучиво во источноевропските приказни.
Народна магија
Во старата и селанската руска култура имало два основни вида на магија: (1) "нечиста", или лоша магија, и (2) продуктивна, или добра магија Првата е поврзана со ѓаволот и генерално се смета за непријателска Втората е магија која заштитува од злото или се обидува да стори добро за корисникот Некои магиски практики, како гатањето, кои традиционално се сметале за продуктивна магија, биле прераспределени како нечиста магија од страна на христијанската црква Најпродуктивната магија била "хомеопатската" магија  На пример, на пролетниот ритуал на носење гранки со вештачки птици (или колачиња што ги претставуваат птиците ), се сметало дека ќе помогне во создавањето на птичјиот лет поврзан со доаѓањето на пролетта. Магиските традиции се евидентирани како постојани до крајот на 1648 година во Москва.
Празнични ритуали
Практики поврзани со многу празници отпрвин биле магиски ритуали. Пеењето новогодишни песни и јолот првично биле можност за домаќинствата да покажат великодушност и на тој начин да си обезбедат просперитетна година На првата ноќ по венчавката, понекогаш креветот на двојката бил поставуван во близина на добитокот, за да се поттикне плодноста на нивните животни Другите свадбени традиции, како што е јадењето јајца, пеењето срамотни песни и фрлањето жито врз младенците првично биле наменети да обезбедат плодност и благосостојба за двојката во наредните години.
Баење
Баењето се магични зборови кои се користат за остварување различни задачи Со баење се истерувал леши На пример, едно љубовно баење: "Ќе се кренам, понизен слуга на Господ (име е наведено), ќе дојдам од куќата во вратата, од вратата до портата. .  . "  Често има баење за да се повика Бог или некои светци А баењето против забоболка гласи: "'Три патишта, дрво стои крај патот, под дрвото лежи труп, низ телото оди Св. Антониј и вели:' Зошто, лешу, лежиш тука? Дали забите те болат? Дали ребрата те болат? Дали црви те јадат? Дали тече крвта од тебе? 'Ништо не боли'. Отрпни го забот на Божјиот понизен слуга (името се наведува), како во трупот, за да го направиш силен, Господе, посилен од камен"
Едно од најстарите запишани руски баења е она во Руската хроника која датира од 10 век.
Природни и куќни духови
Духовите најчесто живеат во шума, вода, поле или дом Често се претставени како стари луѓе, кои ја одразуваат семејната хиерархија во племенските заедници Првично, природниот дух се сметало дека ги штити луѓето но со тек на времето тие се сметале за неутрални или злонамерни сили, понекогаш поврзани со ѓаволот Тие исто така често се поврзуваат со "нечиста" сила, поврзана со неприродна смрт и несоодветно погребување   Повеќето записи што денес постојат за природните духови се собрани по крајот на 19 век и се раскажуваат како приказни од втора рака. Приказните за природните духови се од подалечното минато.
Леши
(Исто така, "шумски демон" )
Леши е шумски дух кој живее во шумата. Неговиот изглед варира низ приказните, но постојано е маж. Општо земено, леши е насликан како човек, но може да се појави во форма на животно или, во некој случај, печурка Понекогаш тој е прикажан со крилја и опашка, како ѓаволот. Неговата големина е променлива Некои приказни за леши го опишуваат како да има жена и деца, имитирајќи типично селско домаќинство Некои записи припишуваат повеќе леши во одредена шума и ги опишуваат како да имаат хиерархиско општество, кое повторно е слично на локалното општество.
Некои велат дека леши не умее да зборува, туку само прави звуци како плескање или звуци на птици, шушкави листови, ржи, итн.. . Други велат дека тој може да ги имитира гласовите на луѓето што ги знаете.
Општо земено, тој се смета за нечесен или за зло и се вели дека ги тера луѓето да се изгубат во шумата да се разболат, да крадат жени, па дури и да јадат луѓе Неговите традиционални слабости вклучуваат оган и крст, што укажува на подоцнежна поврзаност меѓу леши и христијанскиот ѓавол.
Водјаној
(Исто така, "воден ѓавол" , "воден дух" )
Главната функција на водојаној е да ги дави луѓето. Други приказни за водјаној го прикажуваат како имитира гласови или расипува некого менувајќи му го изгледот Некои приказни за спокојните односи меѓу луѓето и водјаној опишуваат мелници и рибари кои му даваат придонес на водјаној за да обезбедат добра среќа од неговите води. За разлика од леши, водјаној се смета за недвосмислено зло. Во многу случаи, тој се смета за еквивалент на ѓаволот.
Полевој и Полудница
Полевој е машки полски дух Како и другите природни духови, појавувањето на полевој обично ја одразува неговата околина. Понекогаш тој е опишан како да има темна кожа, како почвата; понекогаш со трева за коса; понекогаш облечен во бело и опкружен со ветер Како и леши, полевој има променлива големина врз основа на неговата околина, и може да биде висок како несекојдневна трева во лето и мала, како што полето се јавува по жетвата.
Полевоите се чини дека генерално се помалку злобни од другите духови, најлошото од неговите моќи е да ги натераат луѓето да се изгубат во полето Сепак, тој генерално се смета за лош знак. Полевој има семејство и деца.
Полудница е женски полски дух Нејзиното појавување варира првенствено во поглед на возраста; таа е опишана како девојка или постара жена Таа се смета дека го заштитува житото а му штети на секој што работи во полињата напладне
Русалка
(Исто така, "водна самовила" ,ундона )
Русалка е женски дух, често поврзан со водата Таа обично се смета за млада, убава жена. Приказните зборуваат за русалки во шумите, во полињата и по реките. Обично се смета дека живее под вода, како водјаној, и ги измамува минувачите Во некои места се смета дека се русалки се душите на некрстени деца, или на оние што починале со давење.
Понекогаш нејзиното зло е безопасно како леши или поливеј но некогаш се смета дека ги тера луѓето до смрт или ги потопува. Поврзаноста на русалка со нечистите мртви ја прави носител на нечистата сила поврзана со други природни духови Понекогаш таа е поврзана директно со ѓаволот Како и другите природни духови, се смета дека силата и е ослабена преку знакот на крстот и со одредени магични зборови.
Домовој
Домовој е дух на куќата и е малку поинаков по карактер од природните духови. Се сметал за добронамерен заштитник на некое домаќинство Преку него најверојатно се обожавале предците, бидејќи еден "прекар" го нарекувал "дедо", и честопати се вели дека се појавува во форма на сегашна или мината глава на домаќинството Вообичаено, домовој не се гледал, туку се приметувал со звук. Тој можел да предизвика ѕидовите да крцкаат Вообичаено се сметало дека домовој живее сам, но некои приказни го споменуваат со сопруга и деца.
Функцијата на домовој во голема мера била да се грижи за некое домаќинство. Тој давал знаци за идни настани, како што се добро или лошо богатство, свадби или смрт во семејството
Преносот на домовој била значајна работа. На пример, кога жена ќе се омажила, вообичаено било да го напушти семејството и да отиде да живее кај нејзиниот сопруг При напуштање на својот дом, неопходно било да изврши ритуали за да се раздели од домашните духови на нејзиното семејство и да се запознае со семејството на нејзиниот сопруг Кога некое семејство се селело во куќи, тие конкретно ги поканувале своите домовои да дојдат со нив и да останат во домаќинството.
Сириус
''Оваа статија е за ѕвезда. За други значења видете Сириус (појаснување)''
Сириус (Алфа Големо Куче, α CMa) — најсјајната ѕвезда на ноќното небо со привидна величина од −1,47, речиси двапати посјајна од Канопус, која е втора ѕвезда по сјајност. Припаѓа на соѕвездието Големо Куче. Името Сириус доаѓа од старогрчкото Σείριος. Оваа ѕвезда е означена како α Canis Majoris (α CMa, или Алфа Канис Мајорис, Големо Куче). Она што со голо око се гледа како една ѕвезда, всушност се две ѕвезди (двоен систем), бела главна ѕвезда со спектарен тип A1V, наречена Сириус A, и послаба ѕвезда, бело џуџе, со спектрален тип DA2, наречена Сириус B.
Претседател на Постојаниот комитет на Националното народно собрание
Претседателот на Постојан комитет на Националното народно собрание (кин. 全国人民代表大会常务委员会委员长, пинјин: Quánguó Rénmín Dàibiǎo Dàhuì Chángwù Wěiyuánhuì Wěiyuánzhǎng, мак. тр. „Чиенгуо женмин дајбиао дахуј начгцу вејјуенхуј вејјуенџанг“) епретседател на Постојаниот комитет на Националното народно собрание на Народна Република Кина, врховниот законодавен орган во државата. Таа функција моментално ја врши Џанг Деѓанг.
Функцијата е втора по важност во кинеската политичка хиерархија, по онаа на Генералниот секретар и Претседателот, но поважна од онаа на Премиерот. Рангирањето е во согласност со квалификациите на функционерот, но не подразбира подеднаква фактичката власт, која варира зависно од самиот функционер.
Надлежности
Оваа функција задржува изесни уставни права според преработката на Уставот на Кина од 1978 г. Според Член 84 од уставот, доколку претседателот и потпретседателот не се онеспособени да дејствуваат, а Националното народно собрание не може навреме да избере нови, тогаш Претседателот на ННК ја врши должноста на шеф на државата.
Во теорија, за време на протестите на плоштадот „Тјенанмен“ во 1989 г., претседателот на ННК, тогаш Ван Ли, имал право да свика вонредна седница на собранието за да го реши проблемот по уставен пат. Меѓутоа слободата на дејствување му била ограничена, па затоа тој немал што да направи во врска со тоа.
Северен Пол
Северен Пол, познат и како географски Северен Пол или Земјин Северен Пол — географски пол дефиниран како местото во северната полутопка каде Земјината оска на вртење се состанува со Земјината површина.
Северниот Пол е најсеверната точка на Земјата, лежејќи дијаметрички спротивно од Јужниот Пол. Ограничен е од од 90° СГШ (Φ= +π/2), и како правецот на т.н. географски север. Бидејќи на Северниот Пол сите правци покажуваат север, таквата географска ширина може да се дефинира како секој вредносен степен (-π ≤ λ ≤ +π).
Додека Јужниот Пол лежи на континентална Земјина маса, Северниот Пол се наоѓа во средината на Северниот Леден (Арктички) Океан чии води речиси постојано се покриени со огромни ледени водни маси. Поради ова не е сигурно да се изгради станица на Северниот Пол (за разлика од Јужниот Пол). Како и да е, Советскиот Сојуз и подоцна Русија, имаат изградено голем број на станици преку кој го проучуваат Северниот Пол. Денеска, научниците предвидуваат дека до 2050 ќе дојде до топење на сантите мраз. Повеќе песимистички, беше тврдено од некои научници дека сантите мраз ќе исчезнат некаде во средината на 2008, предвидување кое очигледно не се исполни. На 15 декември 2008, некои Канаѓани изјавија дека некои научници тврдат дека топењето на сантите мраз ќе почне некаде во 2014.
Морската длабочина на Северниот Пол е измерена и изнасува околу 4261 метри. Најчесто се вели дека најблиското копно е островот Кафеклубен, оддалечен околу 700 км од северниот брег на Гренланд.
Прецизна дефиниција
Астрономите го дефинираат северниот географски пол на планета или друг објект во Сончевиот Систем со планетарниот пол кој е во истата елиптична полутопка како и Земјиниот Северен Пол. Попрецизно, „Северниот Пол е полот на вртење кој лежи на северната страна на постојана рамнина од сончениот систем“. Ова значи дека некои објекти имаат обратни насоки на вртење од „нормалата“, (т.е. во насока на стрелките на часовникот). Друга често користена дефиниција го користи правилото на десна рака: Северниот Пол е оној пол околу кој објектите ротираат спротивно на стрелките на часовникот. Ако се користи првата дефиниција (според Меѓународниот астрономски сојуз), осниот агол секогаш ќе биде 90° или помалку, но периодот на вртење може да биде негативен (повратно вртење); кога се користи втората дефиниција, осниот агол може да биде поголем од 90° но периодот на вртење е секогаш позитивен..
Некои тела во сончевиот Систем како Сатурновиот природен сателит Хиперион и астероидот 4179 Toutatis, немаат географски Северен Пол. Тие ротираат хаотично заради неправилната форма и гравитациските влијанија од околните планети и месечини.
Проекцијата на Северниот Географски пол на една планета на небесната сфера го дава небесниот пол.
Во случај на синхрони сателити, можеме да дефинираме четири или повеќе пола. Тие се близок, далечен, водечки и краен пол. На пример, месечината на Јупитер Ија ротира синхроно, па нејзината ориентација во однос на Јупитер е секогаш константна.
Дефинирање на Земјиниот северен Пол
Северниот Пол е всушност најсеверната точка на земјата, може да се дефинира на четири различни начини. Само првите две дефиниции се користат во пракса. Како и да се дефинира, Северниот Пол лежи во Северноледениот Океан.
Географски Северен Пол
Географскиот северен Пол се наоѓа близу до најсеверната точка каде Земјините оски на вртење се сечат со површината. Географскиот север дефинира Географска ширина 90° север. Во која насока и да тргнете одовде, секогаш ќе одите јужно. Полот се наоѓа во Северноледениот Океан, кој во оваа точка има длабочина 4087 метри. Во XIX век луѓето верувале дека во токму оваа точка се сечат оските на вртење на Земјата со површината, но наскоро астрономите забележале мала варијација во географска ширина кога се набљудува од фискна точка на земјата. Оваа варијација има период од околу 435 дена и се нарекува Чендлерово нишање по пронаоѓачот. Препорачливо е да се поврзе системот од Земјини координати, географска ширина, должина и надморската височина на фиксни релјефи. Сепак, со оглед на расцепувањето на земјиштето и подигнувањето и спуштањето заради вулкани, ерозија и слични појави, не постои систем кој е постојан.
Првата експедиција на Северниот Пол ја направил Роберт Едви Пери и неговиот вработен Метју Хенсон и четворица Инуити на 6 април 1909 г. Историчарите веруваат дека Пери мислел дека стигнал на Северниот Пол, но анализи од 1996 покажуваат дека тој всушност бил на 20 морски милји (40 километри) од полот.
Првото неоспорувано пристигнување на Северниот Пол е во 1926 од Норвешкиот истражувач Роалд Амундсен и неговиот американски спонзор Линколн Елсворт од аеродромот Норге, конструиран и управуван од Италијанецот Умберто Нобиле, во лет од Свалбард до Алјаска.
На 3 мај 1952 американскиот воздухопловен поручник Џозеф О. Флечер и поручникот Вилијам П. Бенедикт слетале со авион на географскиот Северен Пол. Со нив летал и научникот Алберт П. Крери.
Американската воена подморница USS Nautilus (SSN-571) го помина Северниот Пол на 3 август 1958, а на 17 март 1959, USS Skate (SSN-578) излезе на површината, со што стана првото водно возило што стигнало.
Ralph Plaisted made the first confirmed surface conquest of the North Pole on April 19, 1968.
Советскиот атомски мразокршач Арктика на 17 август 1977, го комплетираше првото пристигнување на копнено возило на полот.
На 6 април 1992 Роберт Шуман стана најмладата личност што стигнала на Северниот Пол.
Во популарната митологија, Дедо Мраз живее на географскиот Северен Пол.
Канадската пошта го додели поштенскиот код H0H 0H0 на Северниот Пол.
Северен Пол на непристапност
Северниот Пол на непристапност, сместен на 84°03' СГШ, 174°51' ЗГД, е најдалечната точка од било кој северен континент, околу 1100 км од најблискиот брег. Тоа е географска конструкција, а не физичка појава. Првпат бил откриен од Хјуберт Вилкинс, кој го прелетал со авион во 1927; во 1958 руски мразокршач пристапил до оваа точка.
Територијални претензии на Северниот Пол (Арктикот)
Сè до 1999 Северниот Пол (Арктикот) се сметаше за меѓународна територија. Сепак, како поларниот лед почна да се топи со брзина поголема од очекуваната (видете глобално затоплување), неколку земји пробаа да преземат делови од водата и крајбрејжето на полот. Русија го направи првиот обид во 2001 година, преземајќи го Ломоносовиот Гребен, подводен гребен под полот, како природен продолжеток на Сибир. Ова преземање беше оспорено од Норвешка, Канада, САД и Данска во 2004. Данскиот дел од Гренланд е најблиското крајбрежје до Северниот Пол, и Данска тврди дека Ломоносовиот Гребен е всушност продолжеток на Гренланд. Канада бара сопственост на исечокот помеѓу 60°З и 141° ЗГД, што не е универзално прифатено. Канада исто така ја презема водата помеѓу нејзините Канадски Арктички Острови, што не е прифатено од САД (Данска, Русија и Норвешка имаат направено слични претензии слични на Канадските и се оспорувани од Европската Унија и САД). Потенцијалната вредност на Северниот Пол и неговата област е во можните ноѓалишта на нафта и гас под ледениот блок. Можни се повеќе истражувања за овие материи по скорешното отворање на Северозападниот Премин.
Време
На повеќето места на Земјата, месното време се дефинира според позицијата на Cонцето на небото. Напладне Cонцето е на највисоката точка. Овој метод за време кај Северниот Пол не важи бидејќи таму има постојано Cонце цели шест месеци. Нема жив човек на Северниот Пол и никоја одредена часовен појас не е поставена. Поларните експедиции можат да ја користат секоја часовен појас која е погодна за нив, како GMT, или часовниот појас од државата од која тие доаѓаат.
Флора и фауна
Белите мечки се верува дека ретко се движат околу 82° северно поради недостатокот на храна таму, иако траги од бели мечки се видени во близина на Северниот Пол и една експедиција одржана во 2006 тврди дека виделе мечка на 1,6 км од полот. Слепи фоки исто така се видени на Северниот Пол, како и северни лисици, видени вон 60 км на 89°40′ СГШ. Птици кои се видени на Северниот Пол или близу до него се малата птица позната под името „снегулка“, северниот фулмар и таканаречениот црноног галеб. Иако сите овие птици како и некои други се видени на Северниот Пол не значи дека тие живееат на него бидејќи птиците знаат често да ги следат бродовите што е една причина да бидат таму.
Риби се видени во водите на Северниот Пол, но веројатно се многу малку. Член не еден од руските тимови кои се пратени за испитување на полот во август 2007 тврдат дека нема никакво водно живо суштество на Северниот Пол.
Битката кај Сјеница (1941)
Битката кај Сјеница била битка помеѓу југословенските партизани од едната страна и одбранбените сили на санџачката муслиманска милиција и градската милиција (Срби и муслимани) во Сјеница, на територијата на италијанската управа на Црна Гора.
Позадина
На почетокот на Втората светска војна територијата на Санџак била предмет на територијални аспирации на сите страни во војната. Муслиманите сакаа овој регион да биде припоен кон Усташистичката Независна Држава Хрватска која водела геноцидна политика кон Србите, Евреите и Ромите. Од друга страна, Германците го определија да биде дел од нивната окупациона зона, Италијанците сакаа да го контролираат целиот Санџак додека Албанците сакаа тој да биде припоен кон нивната Голема Албанија. Четниците и партизаните се бореле да го задржат Санџак во рамките на Југославија. Врз основа на договорот од јули 1941 година, Сјеница била вклучена во италијанскиот гувернер на Црна Гора.
Хасан Звиздиќ бил богат муслимански трговец со целина во Сјеница. Тој стана гувернер на градот и вооружи многу локални муслимани и ги организираше како милиција за време на војната. Во декември 1941 година Звиздиќ одбил да им дозволи на партизаните да ја заземат Сјеница бидејќи се плашел дека четниците, германските и италијанските сили ќе ги нападнат партизаните во Сјеница и ќе убијат многу од нејзиното население. Тој им објасни на партизаните дека под негова команда има околу 5.000 припадници на муслиманската милиција и дека ќе ги искористи против партизаните или четниците доколку се обидат да ја заземат Сјеница. Според историчарот Живковиќ, Звиздиќ всушност бил загрижен дека неговите профитабилни договори за снабдување на италијанската и германската војска со добиток ќе бидат откажани доколку партизаните го заземат градот.
Вооружени сили
Партизанските воени единици кои го нападнаа градот и припаѓаа на Втората чета Таково со која командуваше Тадија Андриќ, дел од белградската чета и дел од српско-санџачката чета командувана од Владимир Кнежевиќ и Петар Стамболиќ. Персоналот на белградската чета бил против нападот на Сјеница, но бил надгласан.
На 23 ноември партизаните заробиле и егзекутирале неколку четнички команданти кај Нова Варош. Оваа акција ги компромитира партизаните во очите на многу Срби од Сјеница кои развија непријателство кон нив. Како резултат на тоа, многу Срби од Сјеница ги здружија силите на градската милиција за да го одбранат градот од партизаните.
Битка
Нападот на Сјеница започнал на 22 декември 1941 година, во 4:30 часот сум Температурата била -20 C и снежните наноси биле околу 1 метар. Партизаните го нападнале градот од три правци. Првично, белградската чета успеа да навлезе во градот и да го освои неговиот центар. Партизаните се соочиле со силни пукотници во периодот од 8 до 10 часот, па дури и со топла вода од прозорците на куќите. Белградската чета успеала да се повлече од градот дури по 11 часот и стигнала до Нова Варош дури на 23 декември бидејќи носела четворица тешко ранети партизани.
Останатите две групи не успеаја да ги исполнат своите задачи бидејќи лесно беа одбиени назад во периферијата на градот. Истиот ден силите на муслиманската милиција од Пријепоље, командувана од Пачариз и од Сјеница со команда на Звиздиќ успешно го одбиле нападот на партизаните кои се обиделе да ја заземат Сјеница. Тие беа поддржани од една чета од германската контрола Тутин, со која командуваше Џемаил Коничанин, кој им се придружи на покана на Звиздиќ.
Меѓу комунистичките жртви беше Андрија Тадиќ, командант на 2-та чета Таково.
Последици
Јосип Броз-Тито го критикувал партизанскиот напад врз Сјеница, кој, според неговиот став, бил против директна наредба на врховната команда и Комунистичката партија.
Дилмен
Дилмен (Dülmen) — општина во округот Косфелд, Северна Рајна-Вестфалија, Германија.
Географија
Сместена е во јужниот дел на Минстерскиот крај, помеѓу реката Липе на југ, ридскиот венец Баумберге на север и реката Емс на исток. Јужно од Дилмен се наоѓа областа Рур.
Населени места
Мерфелд првпат се споменува во 890 г., а влегол во состав на Дилмен во 1975 г. Роруп првпат се споменува во 1050 г., а влегол во состав на Дилмен во 1975 г.
Историја
Местото првпат се споменува како Дулмени (Dulmenni) во 889 г. како метох на Верденската опатија. Стекнал градски права во 1311, а во 1470 г. се зачленил во Ханзата. Бил дел од Епископското Кнежевство Минстер сè до медијатизацијата во 1803 г. За кратко бил во рацете на династијата Круј, па во 1811 г е преземен од Французите. По поразот на Наполеон, Дилмен влегол во Прусија, во состав на покраината Вестфалија.
За време на Втората светска војна, рафинеријата во Дилмен станала мета на бомбардирање од сојузничките воздухопловни сили, во кое се иништени 90% од градот. Дилмен е обновен по по војната, а во 1973 г. населението достигнало 20.000 жители. Во 1975 г. станал општина, и кон него се припоени селата Роруп, Мерфелд, Хидингзел, Булдерн, Хаусдилмен и Кирхшпил.
Збратимени градови
Дилмен е збратимен со следниве градови:
Сообраќај
До Дилмен се стасува по автопатот A43 и железничката линија Есен-Ване-Ајкел-Минстер и железницата Дортмунд-Енсхеде. Најблизок аеродром е Минстер/Оснабрик во Гревен и Диселдорф.
Музеј на невиноста
„Музеј на невиноста“ (Masumiyet Müzesi) е роман на турскиот писател, нобеловец Орхан Памук, објавен во 2008 година.
Содржина
Романот ја опишува љубовтана главниот лик Кемал Басмаџи, роден во богато семејство во Истанбул,тој е во брак со Сибел, но е вљубен во неговата подалечна роднина Фусун, чие семејство е многу посиромашно.
По ручекот со Фусун и нејзините родители, Кемал незабележливо започнал да ги краде работите поврзани со неа.
Всушност, „Музеј на невиноста“ е прекрасен поетски, психолошки, социјален роман којшто зборува за возвишена, скоро идеална љубов.
Романот е исполнет низ сите над петстотини страници со прекрасни пасажи во кои авторот внесува неверојатна сензибилност, рефлексивност, носталгија и искреност.
Трагичната црта која е присутна од самиот почеток, всушност уште повеќе ја потенцира возвишеноста и идеалот за љубовта ' слободна, неоптоварена со ниедна конвенција, чиста и човечка.
Во романот повторно доаѓа до израз чистиот и изграден специфичен стил на авторот, за кј што впрочем добил и Нобелова награда за литература.
Романот, ќе го инспирира авторот да создаде вистински музеј на спомените, којшто денес постои во Истанбул, со име „Музеј на невиноста“ во кој се безброј предмети што се споменуваат во самиот роман.
Музејот е единствен од ваков вид во светот.
Во романот, како своевидно творечко тестаментално резиме се споменуваат ликови од останатите негови романи: „Џевдет бег неговите синови “, „Тивкиот дом“, „Црна книга“, „Снег“.
Тема
Судир меѓу Исток и Запад. Делото на Памук честопати се занимава со судир на културите помеѓу Исток и Запад, што всушност е една од причините за доделувањето на Нобеловат награда за литература. Овој роман постојано упатува на влијанијата на Западот (Европа и Америка) врз културата во Истанбул, особено преку идејата за музеите и филмската индустрија, кои мотивски се доста присутни во романот. Неговиот однос кон овие теми е сложен, комплексен, при што се обидува да внесе своевидна поетска и рефлексивна хармонија, барајќ ги и потенцирајќи ги вредностите на двата света кои навидум се оддалечени и неспоиви а всушност секогаш поврзани со љубовта која ги преминува сите граници.
Музеј
Памук после објавувањето на романот, основал вистински „Музеј на невиност“, поврзан со самата книга. Тој е сместен во зграда кај населбата Чукуркума, Бијоглу, Истанбул. Во него е изложена богата колекција на спомени за секојдневието и културата на Истанбул од периодот во којшто се случува дејството на романот. Првично, музејот требало да биде изложен на Франкфуртскиот саем на книгатѕа во октомври 2008 година,  но изложбата била откажана. Во 2010 година, по многу одложувања, музејот конечно бил отворен за јавноста во април 2012 година. Иако бил отворен подоцна, идејата за музејот се развивала напоредно со пишувањето и создавањето на романот, прикажувајќи ја опсесивната романса меѓу двата главни ликови, како и поетиката на Истанбул од 1970 до 1980 година. Проектот бил поддржан од градот Истанбул во 2010 година - којшто во тоа време бил Европски главен град на културата. Во музејот е возможен бесплатен влез на сите оние што имаат примерок од книгата,.
Космополитан
Космополитан (Cosmopolitan) или скратено Космо (Cosmo) — меѓународно списание за жени. Содржината вклучува статии за врски и секс, здравје, кариери, самоподобрувањето, славни личности, како и за модата и убавината. Издадено од Херст Списанијата (Hearst magazines), Космополитан има 58 меѓународни изданија, печатено на 37 јазици и е дистрибуирано во 100 држави.
Историја
Космополитан започна како семеен бизнис, промовиран во 1886 год од Шлихт и Филд ( Schlicht & Field ) како Космополитан. Пол Шлихт, рекол дека неговото прво издание за читателите кој го објавил било Списание за семејствата од Прва класа, додавајќи Ќе има оддел посветен само за интересот на жените, со статии за модата, декорација на домаќинствата, готвење и за грижа и водење на децата итн, исто така и оддел за најмладите членови на семејството.
Тиражот на Космополитан таа година достигна до 25,000, но до март 1888, Шлихт и Филд, не беа повеќе во работата. Џон Брисбен Вокер (John Brisben Walker) го доби списанието во 1989 год и Е.Д Вокер порано со Харперс Мантли (Harper's Monthly ) го презеде како новиот уредник, воведувајќи слики во боја, раскази и и прегледи на книги. Стана водечки пазар за приказни истакнувајќи автори како што се Ени Бесант, Амброз Бирс, Теодор Драјзер, Рудвард Клипинг, Џек Лондон, Вила Катер и Едит Вартон. Тиражот на списанието се качи до 75,000 до 1892.
Во 1897 г. Космополитан најави планови за бесплатно училиште за коресподенција: нема да има никаков вид на наплата на ученикот. Сите трошоци за присутноста ќе бидат платени од страна на Космополитан. Без Услови, освен од бројот на часовите коишто се ветени. Кога веднаш се запишаа 20,000, Бокер не можел да најде училиште и на учениците им било барано да даваат прилог од 20 долари годишно. Исто така во 1987, Х.Џ. Велс „Војна на световите“ (The War of the Worlds) емитуван како и неговиот “Првиот Човек на месечината” (The First Men in the Moon 1900) Олив Шрајнер придонесе подолга статија за Бурските Војни (Boer War¬).
Во 1905 год Вилијам Рандолф Херст го купи списанието за 400,000 долари, ( околу 11,000,000 долари вредност во 2007) и донесен новинарот Чарлс Едвард Расел кој придонесе серии на анкентни статии, вклучувајќи “Растот на Кастите во Америка“ (Март, 1907 ) “На вратот на Републиката” ( декември 1907 – март 1908 ) и “Што ќе Сториш заради тоа” ( јули 1910 – јануари 1911 ) и “Колорадо, Новите трикови во старата игра” (Декември, 1910 ). Други придонесувачи во текот на овој период вклучувајќи Алфред Хенри Луис, Синклер Луис, А.Ј Кронин, Дејвид Греам Филипс, Џорџ Бернард Шоу, Јуптон Синклер и Ајда Тарбел. Илустратори вклучувајќи Франсис Етвуд, Дин Корнвел, Џејмс Монтгомери Флег и Харисон Фишер.
Изданието во март 1894
Со тиражот од 1,700,000 во 1930-тите, Космополитан имаше приход од рекламите од 5,000,000 долари. Нагласувајќи приказни во 1940-тите, беше поднасловен “Списание од 4 книги” откако едниот дел имаше еден роман, шест или осум раскази, две серии, од шест до осум статии и осум или девет посебни статии, додека другите три делови истакнуваат два романа и преглед на актуелните книги без приказни. За време на Втората светска војна, продажбата се зголеми до 2,000,000.
Во текот на 1950-тите списанието започна да изнесува помалку приказни. Тиражот незначајно опадна преку милион до 1955, во времето кога списанијата беа надминати за време на порастот на книгите со мека корица и телевизијата. Златното доба на списанијата дојдоа при крајот како масовен пазар, основен интерес на изданија го пушти патот на списанија за посебен интерес каде што на мета се специјализираната публика.
Пристигнува Хелен Грли Браун
Тиражот на Космополитан продолжи уште една деценија додека Хелен Грли Браун не стана главен уредник во 1965 и го преправи списанието како Нов Космополитан. Списанието во 1967 пак беше преименувано во Космополитан. Во раните седумдесетти Космополитан стана женско списане дополнето со секси слика на жена на насловните обично во кратко здолниште или бикини. Браун посака да ја претстави немажената жена дека не е сама во зафатувањето во предбрачниот однос; имаше и други жени низ земјата кои ја правеа истата работа.
Во раните години на Браун како уредник, сисанието доби многу критики. Многу луѓе беа шокирани од новата порака на литературното едновремено списание. Како и да е, Браун не обрна внимание и продолжи да го печати списанието коешто го предвиде. Во април 1972 год, списанието наиде на ( near-nude centerfold ) од тогаш малку познатиот глумец Брт Рејнолдс. Беше скандалозно движење во тоа време. Изданието создаде голема контроверзија, доведувајќи ги Космополитан и Рејнолдс до врвот на Американската популарна култура.
Во април 1978 год, едно издание на Космополитан Мен беше издадено како пробно, центрирано да ги привлече мажите. Насловната се појавија Џек Николсон и Аурора Клемент. Беше издадено двапати во 1989 како прилог на Космополитан. Космополитан денес. Во неодамнешните години списанието и во особеност неговите насловни приказни станаа сексуално поопширни. Изданието на Космополитан на Обединетото Кралство, коешто започна во раните седумдесетти, беше добро познат за сексуални експлицитности, со јак сексуален јазик, машка голотија и опфаќање на содржини како што се силувања. Во 1999, КосмоГрл( CosmoGIRL!) spinoff списание центриран до женската тинејџерската публика, беше создаден за меѓународните читатели. Како и да е заврши со печатење во декември 2008.
Прераскажани се приканите за реалниот живот ("Real Life Reads") директно од преживеаните, совети за сигурноста од ризични или опасни ситуации како ( живеење сам ) придружни раскази откриени од скриени ризици, митови за здравјето и урбани легенди. Пасуси како Проверка на Здравјето кае што искакнуваат статии како "Cosmo Gyno" и "Your Body ( вашето тело ) : Што може да значи абнормален Пап тест, не се само од забавен карактер туку да се помогне на жените да ги разберат нивните тела па дури и да ги препознаат можните проблеми со здравјето. Помалку сериозни обични пасуси вклучуваат "Guy Confessions" ( страници каде што мажите ги раскажуваат нивните срамотни приказни или срамотни работи коишто ги сториле ); озборувања на славните; "You, You, You" или ( Ти, Ти, Ти ) коишто содржат широки разноликости од забавен карактер и совети. Денес списанието истакнува теми како што се секс, шминка и совети за косата.
Насловните како што е “Како да се забавувате со осум мажи одеднаш и да се извлечете од тоа” вознемири некои читатели. Феминистките од третиот бран се расправаа дека и покрај денешното повторување на Космо започна со стопирање на дискриминацијата и еманципацијата на жената, сега придонесува за опсесијата на жената мотивирајќи неудобност од нивниот физички изглед, поради почитуванито приказ на сескуалноста на жената и монументалната слика на телото. Статиите претставени на насловната на списанието како како да ја подобрите сексуалната активност, прикажува ништо повеќе од совети како да се направи искуството да биде позадоволно за мажите отколку како да се направи сексот попријатен за жените.
Космополитан има читатели во повеќе од 100 земји и нуди изданија, објавени од Херст или и од овластениот партнер на 34 јазика вклучувајќи Фински, Шпански, Корејски, Унгарски, Бугарски, Португалски, Шведски, Полски, Хебрејски, Естонски, Романски, Грузиски, Руски, Германски, Италијански, Француски, Грчки, Малезиски и Индонезиски. До скоро беше укинат во Сингапур. Космополитан традиционално беше женско списание дискутирајќи на теми како како што се секс, здравје, фитнес и мода. Исто така од неодамна списанието ја дели нивната концентрација со темите на мажите. “Космо за вашето момче” е прикажано во секое издание со ексклузивни совети за мажите. Космополитан исто така ги регрутира мажите како дел од нивниот персонал да им ги одговорат на нивните читателки “болните прашања кои неможат да им ги постават на мажите во нивните животи”. The “Guy Confessions” ( признанијата на момчето) додава машки срамотни незгоди на тие поднесени од жените.
Други медиуми
Телевизијата Космополитан се состои од три телевизиски канала, два канала на Шпански јазик, еден во Шпанија и еден во Латинска Америка и канал на Англиски јазик во Канада во соработка со Corus Entertainment, пуштен на 14 февруари 2008 г. Емитуваат програми за женската публика од 18 до 34 години.
Награди и одликувања
Забавен, бестрашен Маж и Жена на годината : повеќе од една деценија, Космо ги поздравуваше необичните жени и мажи со неговите Забавно Бестрашни награди, формирани годишно во Февруаврското издание. Во 2008, Џон Мајер ја доби наградата за Забавен, Бестрашен Маж на годината, придружувајќи им се на почесните Ник Лашеи (2007), Петрик Демпси (2007), Џош Дјухамел (2005), Метју Пери ( 2004 ), и Џон Бон Џови ( 2003 ). Кетрин Хејгл ја доби наградата за Забавна, Бестрашна Жена во 2008 година. Титулата која претходно била доделена на Ева Мендез ( 2007), Бијонсе (2006), Ешли Симсонс (2005), Алиша Силверстон (2004), Сандра Булок (2003) и Бритни Спирс (2002).
Ерген на годината
Во Ноемвриското издание на списанието се изнесоа најзгодните мажи од сите 50 држави. Сликите и профилите на сите ергени се прикажани на www.cosmopolitan.com, каде што читателите ги гледаат и гласаат за нивните омилени намалени на само 6 финалисти. Тим на уредниците на Космополитан потоа го избираат Ергенот на Годината, кој е прогласен на годишната забава и медијскиот настан во Њујорк.
Практикувај безбедна забава
Во Мајското издание на Космополитан 2006, списанието ја лансира кампањата Практикувај Безбедна Забава, иницијатива со цел за борба против ракот на кожата, молејќи ги читателите да сопрат со сите видови на сончање кои се разликуваат од сончање до шише. Во врска со кампањата, тогашниот главниот уредник Кејт Вајт, обраќајќи и се на конгресменката Керолајн Малони, знаејќи за нејзината поддршка за здравјето на жените со интерес дека жените не беа доволно свесни за опасноста од внатрешното сончање и делотворноста на денешните натписи за предупредување. По внимателниот преглед, Конгреската се согласи дека беше потребно да се предложи дека Управа за храна и лекови (FDA- Food and Drug Administration ) зема поглед од поблиску. Таа и претставничката Џини Браун го претставија Одговорноста од сончањето и дејствувањето на Известување во на 16 февруари 2006 г. Претседателот Џорџ Буш го потпиша законот во септември 2007, па новиот федерален закон бара од УХЛ да ги проучува написите за предупредување за сончање и до 2008 да издадат извештај.
Книги
• Космо Водичот до Вжарен секс (2006)
• Космо Водена Камасутра : 25 секс пози за во када, тушот, базенот и морето (2006)
• Космо Признанија : 100 апсолутно срамотни, скандалозни и секси приказни од реалниот живот (2006)
• Непристојни Забелешки на Космо : 100 секси непријатности за задевање, измачување и Напали го твојот Маж (2006)
• Космо Влажни Секс Игри : сите видови на непристојни начини да имате забава со вашиот љубовник (2006)
• Космо Кама Сутра : 77 неверојатни секс пози (2004)
Космо во Популарната Култура
• Во епизодата на Rules of Engagement ( Правила на Обврзувањето) пуштено во етер во 2007, улогата на Дејвид Спејд рече дека тој сака да чита Космо бидејќи е исто како да се има другиот Плејбук на екипата.
• Во Legally Blond 2 ( Законска Плавуша 2003) кога Ел Вудс и кажува на Полет дека ќе оди на работи каде што правото на глас им е дадено на луѓето, Полет ја праша дали ќе оди во базата на списанието Космополитан.
• Во филмот Legally Blonde (2001) Ел Вудс во нејзините завршни расправии “Правилата за негување на косата се едноставни и крајни. Секоја Космо девојка би требало да го знае тоа”.
• Во филмот Legally Blond (2001) Ел Вудс држи издание на Космо и кажува дека тоа е “Библијата”
• Во 2005 епизода на The O.C ( Округот Оринџ) Сет нацрта женски суперхерој која што ја нарече “Космо Девојка”, кој кажува дека ја има “страста за модата”
• Во епизода на Third Watch ( Третиот Часовник ) Џими и кажува на Ким дека Космо кажува дека треба да направи мажот да се чувствува важен за неа, каде што таа одговори “Ти читаш Космо?”
• Вил Труман во Will and Grace ( Вил и Грејс) во 1995 кажува во 1995-та епизода :”ох, вие девојки ќе имате бал, ќе ги сплетувате косите една на друга ќе зборувате за момчињата и ќе го решавате Космо Квизот”.
• Во 1997 епизода на Just Shoot Me ( Само за Сликање ) домаќинот на "Femmy" ( Феми) списанието на церемонијата за доделување на наградите рече: “Дали ние навистина треба да седиме тука три часа или само можеме сите награди да ги доделиме на Космо”
• Во епизодата на Friends ( Пријатели) кој се даваше во 1994, Чендлер признава дека го решава квизот на Космо
• Во епизодата на That 70's Show ( Луди Седумдесетти) Џеки и Келсо читаа Космополитан за да ги решаат нивните проблеми во врската.
• Во 1986 год воениот филм Heartbreak Ridge ( Тажниот Гребен ) улогата на Клинт Иствуд нар Гани Хајвеј чита Космополитан за да се здобие со проникливоста на умот на другиот пол за да ја добие назад својата бивша жена.
Ијан Флеминг
Ијан Ланкастер Флеминг (28 мај 1908 – 12 август 1964) — британски писател кој бил најпознат по неговата повоена серија шпионски романи за агентот Џејмс Бонд. Флеминг потекнувал од богато семејство поврзано со трговската банка Роберт Флеминг и Ко, а неговиот татко бил пратеник во парламентот на Хенли од 1910 година до неговата смрт на Западниот фронт во 1917 година. Флеминг се школувал на Итонскиот колеџ, Сендхерст (Кралски воен колеџ) и накратко на универзитетите во Минхен и Женева. Флеминг сменил неколку работни места пред да почне да пишува.
Додека работел за британската поморска разузнавачка дивизија (во Обединетото Кралство), за време на Втората светска војна, Флеминг бил вклучен во планирањето на Операцијата Златно око и во планирањето и надзорот на две разузнавачки единици, 30 Единица за напад и Т-Силите. Неговото учество во воената служба му било инспирација во неговата кариера како новинар за голем дел од содржината, деталите и длабочината на неговите романи за Џејмс Бонд. Флеминг го напишал својот прв роман за тајниот агент Бонд, наречен Казино Ројал, во 1952 година. Тоа било голем успех, имено со вкупно три печатени изданија, за да се справат со побарувачката од страна на неговите читатели. Следеле вкупно единаесет романи за агентот Бонд и две збирки раскази кои биле издадени помеѓу 1953 и 1966 година. Во романите се работи за Џејмс Бонд, кој бил офицер во Тајната разузнавачка служба, попозната како МИ6. Џемс Бонд бил познат и по неговата шифра 007. Тој бил командант во Волонтерскиот резерват на кралската морнарица. Приказните за Бонд биле рангирани меѓу најпродаваните серијали книги на сите времиња, со продадени над 100 милиони примероци ширум светот. Ијан Флеминг, исто така, ја напишал детската приказна Чити-Чити-Банг-Банг и уште две нефикциски дела. Во 2008 година, списаниетоТајмс го рангирал Флеминг на 14-то место на својата листа на „50-те најголеми британски писатели од 1945 година дотогаш“.
Во 1952 Флеминг се оженил со Ен Шартерис, која претходно се развела од нејзиниот сопруг, Есмонд Хармсворт, вториот виконт од Ротермери. Разводот дошол поради нејзината афера со авторот Флеминг. Ијан Флеминг и неговата сопруга Шартерис имале син со име Каспер. Флеминг бил голем зависник од цигари и од алкохол во поголемиот дел од својот живот. Тој подлегнал на срцевата болест во 1964 година на 56-годишна возраст. Две од неговите книги за детективот Џејмс Бонд биле објавени постхумно. По неговата смрт други писатели продуцирале романи за познатиот детектив Бонд. Креацијата на Флеминг за Бонд се појавила во филмот вкупно дваесет и седум пати, портретирана од страна на седум различни актери.
Раѓање и семејство
Во 1914 година, со почетокот на Првата светска војна, Валентин Флеминг се приклучил на ескадронот „Ц“, на сопствените Оксфордширски хусари на кралицата и се искачил до чинот мајор. Тој бил убиен при германското гранатирање на Западниот фронт на 20 мај 1917 година. Винстон Черчил, подоцнежниот Претседател на Англија напишал некролог за Валентин Флеминг што се појавил во списанието Тајмс. Бидејќи Валентин поседувал имот во Арнисдејл, неговата смрт била одбележана на Воениот гробишта Гленелг во местото Хајленд.
Постариот брат на Ијан Флеминг, Питер Флеминг (1907-1971) станал патописец и стапил во брак со актерката Селија Џонсон. Питер служел во Гранадиерската гарда за време на Втората светска војна, а подоцна бил ангажиран под водство на Колин Габинс да помогне во формирањето на помошните единици и секако се вклучил во операциите зад линиите на фронтот во Норвешка, но и во Грција за време на Првата светска војна.
Флеминг имал и двајца помлади браќа, Ричард (1911-1977) и Мајкл (1913-1940). Најмладиот брат Мајкл починал од здобиените рани во месец октомври 1940 година, откако бил заробен на фронтот во Нормандија додека служел во лесната пешадија на Оксфордшир и Бакингемшир. во британската армија. Флеминг имал и помлада полусестра од мајка му родена вонбрачно, виолончелистката Амарилис Флеминг (1925–1999). Татко на Амарилис бил познатиот уметник Август Џон. Полусестрата Амарилис била зачната за време на долготрајната афера меѓу уметникот Џон и мајка му Евелин која започнала во 1923 година, шест години по смртта на татко му Валентин.