cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Вриење
Транзиција
Транзиција на вриење може да се дефинира како нестабилно вриење, кое се јавува во површински температури помеѓу максимално реален во кернел и минималните реален во филм вриење.
Формирање на меурчиња во загреана течност е сложен процес кој физички често вклучува кавитација и звучни ефекти, како што се оние на широк спектар Подсвиркват еден слуша во котел уште не загрева до точка каде што врие меурчиња на површината.
Филм
Ако загревањето на површината на течноста е значително потопла од течноста која врие тогаш филмот ќе се случи, во која со тенок слој на пареа, која има ниска топлинска спроводливост,ја изолира површината. Оваа состојба на еден филм пареа изолација на површината од течноста се одликува како филм вриење.
NGC 2961
NGC 2961 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Вриење
Филм
Во дестилација, на вриење се користи во одвојување мешавини. Ова е можно затоа што на пареа станување од врела течност генерално има сооднос на компоненти, различен од оној во течност.
NGC 2961
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2961 се споменува и како NGC 2959A, MCG 12-9-63, CGCG 332-63, KCPG 211B.
Вриење
За вода за пиење
Како метод за дезинфекција на водата, ја извади својата точка на вриење од 100 °C (212 °F), е најстарата и најефикасен начин, бидејќи тоа не влијае на вкусот, тоа е ефикасна и покрај контаминенти или честички присутни во него, и е еден чекор процес кој ги елиминира повеќето бактерии одговорни за предизвикување црево поврзани болести. Во места кои имаат соодветен систем за прочистување на водата, се препорачува само како метод за итен третман или за добивање на вода за пиење во пустина или во руралните области, како што не може да се отстрани хемиски токсини или нечистотии.
NGC 2961
Откривање
Објектот е откриен на 26 декември 1873 година од страна на Лоренс Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Вриење
За вода за пиење
Елиминација на микроорганизмите со варење следува прв ред кинетика - при високи температури што е постигнат во помалку време и пониски температури, во повеќе време. Чувствителност топлината на микроорганизми варира, на 70 °C (158 °F), видови на Giardia (предизвикува Giardiasis) може да потрае десет минути за целосно деактивација, повеќето црево влијаат микроби и ешерихија коли (гастритис) се помалку од една минута; на точка на вриење, Vibrio cholerae (колера) трае десет секунди и вирусот хепатит А (предизвикува симптоми на жолтица), една минута. Вриење не обезбеди елиминирање на сите микроорганизми; на бактериски спори Clostridium може да преживее на 100 °C (212 °F), но не се во вода-сноси или цревата засегаат. Тоа и за здравјето на луѓето, не е потребна целосна стерилизација на водата.
NGC 2961
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2961 е од видот Sb. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,4 m/лм2. NGC 2961 има привидни димензии од 0,8' х 0,2'.
Вриење
За вода за пиење
Традиционалните совети врела вода за десет минути е главно за дополнителна безбедност, бидејќи микроби започне да добива елиминирани на температура поголема од 60 °C (140 °F) и да ја извади на својата точка на вриење е исто така корисен показател дека може да се види без им помогне на топломер, и од тоа време, водата се дезинфицираат. Иако точката на вриење се намалува со зголемување на надморската височина, тоа не е доволно за да влијаат на процесот на дезинфекција.
NGC 2961
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 45 м 22,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 68° 36' 33". Положбениот агол на објектот е во износ од 137°.
Вриење
За готвење
''Вриење е метод на готвење храна во врела вода, или друга водена база течности како што се акциите или млеко. Крчка е нежен вриење, додека во лов на готвење течност потези но едвај меурчиња.''
NGC 2961
Други поделби
Проучување на NGC 2961 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 27958. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 23; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4383. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 685.
Вриење
За готвење
Точка на вриење на водата обично се смета за 100 °C или 212 °F. Притисок и промена во составот на течноста може да ја смени точката на вриење на течноста. За оваа причина, висока надморска височина готвење обично трае подолго од точката на вриење е во функција на атмосферски притисок. Во Денвер, Колорадо, САД, кој е на надморска височина од околу една милја, водата врие на околу 95 °C или 203 °F. Во зависност од видот на храната и на надморска височина, во врела вода не може да биде доволно жешка за да се готви храна правилно. Слично на тоа, зголемување на притисок, како во притисок шпорет крева температурата на содржината над точката на вриење на отворено.
Додавање на растворлив во вода супстанција, како на пример сол или шеќер, исто така, се зголемува на точка на вриење. Ова се нарекува температура на вриење кота. Во вкусен концентрација на сол, ефектот е многу мал, и надморска височина на точката на вриење е тешко да се забележи. Меѓутоа, додека прават дебели шеќерен сируп, како на пример за Gulab Jamun, еден ќе забележите точка кота вриење. Поради варијации во составот и притисок, точката на вриење на водата е речиси никогаш не се точно 100 °С, туку доволно блиску за готвење.
Храна погодна за варење вклучува зеленчук, храна како ориз, тестенини и компири, јајца, месо, сосови и супи.
Вриењето има неколку предности. Тој е безбеден и едноставен, а тоа е соодветно за големи готвачи. Постарите, посилно, поевтини парчиња месо и живина може да се направи сварлива. Хранливи, и со вкус на берзата се произведува. Исто така, максималниот боја и хранлива вредност е задржан кога готвење зелен зеленчук, предвидено време врие да се сведе на минимум.
Вриењето може да се направи на неколку начини: Храната може да биде поставен во веќе рапидно врела вода и се остава да се готви, на топлина може да се одбие и храната може да се simmered ; или на храната може да се стави во тенџере, и може да се додаде ладна вода во тенџере. Ова, тогаш може да се варат додека храната е на задоволително ниво Boiling can be done in several ways: The food can be placed into already rapidly boiling water and left to cook, the heat can be turned down and the food can be simmered; or the food can also be placed into the pot, and cold water may be added to the pot. This may then be boiled until the food is satisfactory.
Вода од надворешната страна на тенџере, односно, влажно тенџере, се зголемува времето кое е потребно на тенџере со вода да зоврие. Тенџере ќе се загрее во нормална стапка по сите вишокот на вода од надворешната страна на испарува на тава.
Вари-во-торба
Исто така познат како „Вари- во-торба“, ова вклучува греење или готвење готови храна запечатени во дебела пластична кеса. Вреќичката со храна, често замрзнати, е потопен во вода што врие за пропишаното време. Како резултат на јадења може да се подготвени со поголема удобност како нема лонци и тави се dirtied во процесот. Такви оброци се достапни за кампување, како и дома за јадење.
Спротивставеноста со испарување
Во секоја дадена температура, сите молекули во течна состојба немаат истата кинетичка енергија. Некои високоенергетски честички на течна површина може да има доволно енергија за да избега од интер молекуларна сили на привлекуване на течноста и да стане гас. Ова се нарекува испарување.
Петар Игнатенко
Петар Василевич Игнатенко (Пётр Васильевич Игнатенко; р. ) — руски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Луиза Холандска
Луиз од Холандија (Wilhelmina Frederika Alexandrine Anna Louise; 5 август 1828 - 30 март 1871 година) била кралица на Шведска и Норвешка како сопруга на кралот Чарлс XV и IV.
Младина
Принцезата Луиз е родена на 5 август 1828 година во Хаг. Нејзиниот татко бил принцот Фредерик од Холандија, второто дете на холандскиот крал Вилијам I и Вилхелмина од Прусија. Нејзината мајка Луиз била осмото дете на кралот Фридрих Вилијам III од Прусија и Луиз од Мекленбург-Стрелиц. Нејзиното образование во голема мера и било доверено на нејзината белгиска гувернанта Викторија Ваутје, а студирала француски, германски, англиски, руски и пијано.
Во 1849 година, Луиз била избрана за соодветна сопруга на престолонаследникот Чарлс, син на кралот Оскар I од Шведска и Норвешка и Џозефина од Лехтенберг. Бракот бил договорен откако пропаднале преговорите за договор меѓу Чарлс и нејзината роднина, принцезата Луиз од Прусија. Кралот Оскар I од Шведска сакал да обезбеди врски со кралското семејство помеѓу новата династија Бернадоте и старите кралски династии на Европа, а протестантската принцеза исто така се сметала за неопходна кралица на протестантската Шведска-Норвешка по двајца католички претходници. Луиз ги исполнила овие ингеренции и се очекувал голем мираз од богатата куќа на Оринџ-Насау. Секретарот на кабинетот, Л Мандерстром, бил испратен да ја прегледа, а дипломатски во својот извештај дал до знаење дека Луиз имала одлично образование и добар карактер, но дека не била привлечна. Во август 1849 година била договорена средба меѓу Луиз и Чарлс во Хаг. Наводно, Луиз се заљубила во Чарлс и веднаш почувствувала привлечност, додека Чарлс за разлика од неа бил разочаран од нејзиниот изглед. Чарлс, сепак, бил убеден да се согласи со бракот од страна на кралот.
Свршувачката била официјално прогласена во февруари 1850 година. За очекувањата на нејзиното големо богатство се расправало во Шведска, како во парламентот за време на дискусиите за додатокот, така и во радикалниот печат, кој сугерирал дека монархот сега ќе може сам да ја финансира изградбата на шведската железничка мрежа. Меѓутоа, во реалноста нејзиниот мираз се покажал многу мал. За време на веридбата, Луиз го проучувала шведскиот јазик и историја; Меѓутоа, таа никогаш не научила норвешки. Бидејќи холандската влада го поддржала бракот, таа не морала да се откаже од своите права на холандскиот трон по нејзиниот брак.
Престолонаследничка
Луиз ја напуштила Германија со шведски брод од Травемунде и пристигнала во Шведска со нејзините родители и сестрата Мари, кои билемприсутни на нејзината свадба. Принцезата Луиз и престолонаследникот Чарлс се венчале во Сторкиркан во Стокхолм на 19 јуни 1850 година. Ја добила грофицата Елизабет Пајпер како нејзина hovmästarinna (постарата дама во чекање) и Отилијана Спар и Улрика Спренгспортен како слугинки. По венчавката, нејзиниот свекор Кралот ја одвел на турнеја низ Шведска за да ја запознае со земјата.
Врската помеѓу Луиз и Чарлс била несреќна. Двојката имала различни личности, при што Луиз била интровертна, срамежлива и со предност за едноставен живот, а Чарлс екстравертен и со љубов кон забавите и социјалниот живот. Луиз наводно била несреќно вљубена во Чарлс, кој ја сметал за непривлечна и и бил неверен, што многу ја болело.
Од 1852 до 1860 година, Чарлс имал врска со Џозефина Спар, слугинката на Луиз, што предизвикало скандал. Спар била опишана како толку доминантна што се вели дека престолонаследничката и нејзината почесна слугинка ги смениле местата една со друга, а Луиз била дама во чекање на Џозефин Спар, а не обратно. Фриц фон Дардел ја опишал Спар: „Дотичната дама е голема миленичка на престолонаследникот, како и на престолонаследничката принцеза, и таа управува со двајцата целосно во сè во нивниот секојдневен живот. Надарена со необичен талент да угодува и да се направи себеси неопходна, таа успеа да го фати престолонаследникот до чуден степен.“
Луиз добила сочувство и се сметало дека Чарлс ја третирал со занемарување. Позната епизода која привлекла внимание се случи на роденденската забава на Луиз во палатата Дротнингхолм во градината во 1857 година, кога престолонаследникот предложи здравица за неговата „тајна љубов“ со присутните и Луиз и Жозефина Спар. Ова предизвикало сцена, а неговиот брат, принцот Оскар, индиректно го прекорил барајќи ја сопствената сопруга Софија од Насау да наздрави со него. Оваа сцена ја натерала Луиз да пукне во солзи и да доживее нервен напад.
Луиз родила две деца; Принцезата Луиз во 1851 година и принцот Карл Оскар во 1852 година. Поради компликациите што се појавиле при раѓањето на принцот Карл Оскар, Луиз не можела да има повеќе деца. Во 1854 година, нејзиниот 2-годишен син, Карл Оскар, починал од пневмонија. Бидејќи во тоа време во Шведска преовладувал Саличкиот закон (воведен со уставот од 1809 г. ), ќерката на Луиз немала право да се качи на тронот. Чарлс бил многу огорчен и разочаран бидејќи тоа значело дека неговото потомство нема да биде следниот монарх на Шведска; негов наследник би бил неговиот брат Оскар. Луиз му понудила на Чарлс развод за да може повторно да се ожени и да добие машки наследник, но тој ја одбил понудата.
Престолонаследничката принцеза Луиз не се сметала за општествен успех, а нејзината плашлива и срамежлива природа не била ценета во општеството поради нејзината официјална позиција. Помеѓу 1857 и 1859 година, престолонаследникот Чарлс бил именуван за регент за време на неспособноста на неговиот татко, а таа ги презела претставителните должности на прва дама од нејзината свекрва. За време на владеењето на нејзиниот брачен другар како принц-регент, таа била опишана во добро познатата дворска хроника на Фриц фон Дардел :
Кралицата
Луиз не извршила никакво влијание врз државните работи, ниту пак покажала некаква амбиција да го стори тоа. Фактот дека таа не се мешала во политиката се сметал за добар пример и била поволно споредувана со претходните кралици кои го имале, како што е нејзината претходничка, кралицата Џозефина, и ова гледиште е опишано во една современа енциклопедија од 1864 година: „Конечно, двете кралства можат да се радуваат на благословот повторно да имаат кралица, која не ја продолжува владината моќ со свои мисли, туку мирно го набљудува природниот процес преку кралот и легитимната власт. Сакана од шведскиот народ, таа има доволно можност за нејзината благородна желба да се занимава со добротворни цели.“ Меѓутоа, не ѝ недостигале политички ставови: не ѝ се допаднале парламентарните реформи од 1865 година и не го споделувала антигерманското гледиште на Чарлс.
Луиз претпочитала да ја користи својата кралска позиција за филантропија, што се очекувало и од жена член на кралското семејство и високата класа. Таа ги основала добротворните организации: „Kronprinsessan Lovisas vårdanstalt för sjuka barn“ (Азил за болни деца на престолонаследничката принцеза Луиз) во 1854 година; „Femöreföreningen till inrättande av barnhem i Lappland“ (Фондацијата Пет Öre за сиропиталишта во Лапонија) во 1864 година; „Lotten Wennbergs fond för hjälpbehövande“ (Фондацијата Лотен Венберг за потребата) во 1864 година; „Drottning Lovisas understödsförening“ (Добротворна фондација на кралицата Луиз) во 1866 година; „Allmänna institutet för dövstumma och blinda“ (Јавна установа за глуви и слепи); "Sällskapet för inrättande av småbarnsskolor" (Фондација на училиштето за основно образование); „Den fosterländska föreningen till uppmuntran av själverksamhet för framtida oberoende“ (Патриотско друштво за поттикнување на самовработувањата за идна независност); и „Tysta skolan, eller uppfostrings- och undervisningsanstalten för dövstumma штала“ (Тивко училиште, или Институт за медицински сестри и неми деца) од Јохана Берглинд. Луиз била заинтересирана за музика и историја и земала часови по пијано од шведскиот пијанист Адолф Фредрик Линдблад. Преведувала дела од англиски и холандски на шведски, кои ги продавала за добротворни цели. Луиза и нејзината ќерка биле ученички на Ненси Едберг, пионерката на пливањето за жени: пливањето првично не се сметало за целосно соодветно за жените, но кога кралицата и нејзината ќерка принцезата Луиз го поддржале со посетување на часовите од 1862 година, пливањето брзо станало модерно и прифатено за жените. Луиз ја вработила првата жена стоматолог во Шведска, Розали Фугелберг, како нејзин официјален личен стоматолог во 1867 година. Меѓу нејзините лични пријатели биле Ауроре фон Хакстаузен, која и била слугинка цело време како кралица, како и грофицата Стефани Хамилтон, која служела како нејзина љубовница на облеките во 1859-1860 година: преписката на Луиз и Стефани Хамилтон е сочувана. Таа, исто така, одржувала контакт со семејството и нејзината стара гувернанта преку кореспонденција.
Кралот Чарлс XV сакал забави и маскенбал, а неговиот дворски живот во палатата Улриксдал се споредувал со оној во Версај и во некои кругови се сметало дека го срами името на монархијата, изразено од викарот Кристофер Бруун во 1881 година: „Сè уште предизвикува морници што највисоката моќ на црквата беше ставена во рацете на овој дегенериран крал, кој ја исполни целата нација со разговори за неговиот развратен живот“. Луиза добила важна улога во неговиот дворски живот како кралица, а по смртта на кралицата Довагер Дезире, која го окупирала крилото на кралицата во Кралската палата во Стокхолм до нејзината смрт во 1860 година, Чарлс ѝ го преуредил на Луиз и имала луксузната хала со венецијански огледало направена во нејзината приемна соба, за која многу се зборувало (подоцна била отстранета од неговиот наследник). Нејзиниот двор бил предводен од Вилхелмина Бонде речиси целиот нејзин мандат како кралица. Наводно, Луиз страдала од прељубата на нејзиниот сопружник и дала се од себе за да се натпреварува со нејзините ривали и да го забавува, а нејзината свекрва ја советувала да ги отстрани и да ги омажи своите слугинки кога Чарлс ќе ги привлекол. Чарлс имал врска со Хана Стајрел од 1860 до 1869 година и со Вилхелмин Шредер од 1869 година до неговата смрт, освен неговите попривремени врски. Чарлс многу ја сакал нивната ќерка; сепак, Луиз била загрижена дека тој ја третира нивната ќерка премногу како син во време кога родовите улоги се сметале за исклучително важни, што и дозволувало поголема слобода од она што се сметало за соодветно за жена во тоа време. Луиз страдала од лошо здравје. Барем во една прилика, за време на патување со брод на Маларен, таа доживеала некаков напад (најверојатно епилептичен напад од современите описи), што се толкувало како хистерична реакција на запоставувањето на нејзиниот сопруг. Дворот се собрал за да ја сокрие од очите на јавноста, а кралот брзо ја однел под палубата. Во овој број се известува дека: „Ловиса може во секое време да се онесвести и во врска со тоа, таа може да има, како што се нарекуваат нервни или грчеви напади“. Во 1864 година, за време на посетата на дворот од страна на поранешната љубовница на Чарлс, Жозефина Спар, Фриц фон Дардел забележал: „На почетокот се вели дека кралицата се чувствувала загрижена за оваа посета; една вечер, Нејзиното Височество требало да има грчеви во билјардот. сала, но тоа се обиделе да го сокријат тврдејќи дека тоа било предизвикано од нејзиниот камерлин Лилјенкранц, кој наводно случајно ја турнал со својот билјард. . .“
Во 1870 година, кралицата Луиз ја посетила Холандија за да биде присутна на смртната постела на нејзината мајка. По нејзиното враќање во Стокхолм, на Чарлс XV му се слошило и таа го негувала. Исцрпена, таа заболела од пневмонија при прошетка со кочија. На нејзината смртна постела имала долги разговори со семејството, кои биле опишани како драматични. Нејзината ќерка тврдела: „Како мајка да ни го изложи целиот свој живот“. Луиз го замолила Чарлс да ѝ прости сè што можеби го изневерила, на што тој одговорил со обвинување на себеси, по што и тој и неговата мајка Џозефина наводно се онесвестиле бидејќи биле многу трогнати.
Луиз починала на 30 март 1871 година.
Проблем
Луиза и Чарлс имале две деца заедно:
Рут Хиларп
Рут Гунхилд Хиларп (21 февруари 1914 — 11 ноември 2003 година) — шведски поет и романописец. Таа е запаметена по нејзината модернистичка поезија, прикажувајќи ги тешкотиите за постигнување сексуални врски во машкиот свет.
Животопис
Во 1946 година, Хиларп го објавила своето прво дело, модернистичката збирка песни Solens bruun, проследена со Dina händers ekon (1948) и Båge av väntan (1950), сето тоа прикажувајќи ги тешкотиите на сексуалните односи во општеството во кое доминира мажот. Продолжила да пишува прозни дела на истата тема: Blodförmörkelse(1951), Sindhia (1954), En eld är havet (1956) и Kustlinje (1963).
Гожувски Округ
Гожувски Округ (powiat gorzowski) — округ во Лубушкото Војводство, западна Полска. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Седиште е градот Гожув Вјелкополски, иако не е дел од самиот округ (туку сопствен градски округ). Единствените градови во округот се Костшин на Одра сместен на 43 км западно од Гожув Вјелкополски и Витњица, која е на 25 км западно од него.
Округот зафаќа површина од и во 2019 г. броел 71.669 жители, од кои во Костшин на Одра живееле 17.778, во Витница имало 6.747, а останатите 47.144 жители биле по селата. Уделот на градско население изнесува 37,85 %.
Соседни места
Освен градот Гожув Вјелкополски, Гожувскиот Округ се граничи со Стшелечко-дрезденечкиот Округ на североисток, Мјенѕижечкиот на југоисток, Суленќинскиот на југ, Слубичкиот на југозапад и Мишлибушкиот на северозапад. Во мал дел на запад се граничи со Германија (округот Меркиш-Одерланд).
Рафаил (охридски архиепископ)
Рафаил  бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1699 до 1702 година.
Зачало
Зачало или перикопа (περικοπή, „дел“) — израз за извадок од евангелието кога обично се состои од една или две евангелски приказни. Таквата поделба (парчење) на евангелието настанало во Православната црква за да може свештенството полесно да го најде својот пат во распоредот на читање на евангелието на богослужбите. Поимот зачало потекнува од црковнословенскиот (старословенски, рускословенски) јазик.
Никола Војновски
Бил наставник и професор по стручни предмети и математика во Индустриското училиште и Училиштето за висококвалификувани работници во Скопје, а потоа во Индустриското и Техничкото училиште и во електромашинскиот училиштен центар „Ѓуро Салај“ во Битола. Бил предавач на Вишата стручна педагошка школа во Риека, професор на Педагошката академија во Битола, доцент на Економски факултет - Прилеп и професор и шеф на катедрата за Основи на техниката и производството на Вишата педагошка школа во Скопје.
Бил основач на Електромашинскиот училиштен центар „Ѓуро Салај“ денешно средно општинско техничко училиште СОТУ „Ѓорѓи Наумов“ - Битола и директор од 1958 до 1974 година, прв директор на Вишата техничка школа и на Металопреработувачката индустрија „Металец“ во Битола. Бил надворешен соработник и советник на многубројни стопански и нестопански организации и институции меѓу кои на Републичкиот Завод за унапредување на образованието и воспитувањето. Бил секретар за високо образование во Собранието на Општина Битола и претседател на Народна техника Битола.
Починал на 20 мај 1987 година во Скопје, на своја 54 годишна возраст.
Во 2008 година, на 50-годишнината од постоењето на СОТУ „Ѓорѓи Наумов“ - Битола, посмртно, на неговото семејство им беше доделена плакета насловена „На основачот на училиштето и нашиот учител“.
Библиографија
Проф. М-р Никола Војновски бил автор на голем број напишани трудови. Имал напишано преку 30 учебници, 30 научни трудови, 60 стручни трудови и статии, преку 10 елаборати и други стручни и научни трудови, преку 30 образовни профили за занимањата во средните стручни училишта, преку 30 документи и наставни програми за профилските насочувања во гимназиите, научно-истражувачки проекти и голем број на необјавени трудови.
Награди и признанија
Како признание за сестраната стручна, научна, публицистичка и општествена активност, проф. М-р Никола Војновски е добитник на бројни награди и признанија. Меѓу останатото тој е добитник на:
Црква „Св. Константин и Елена“ - Дабово
Свети Константин и Елена (Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης) — црква во селото Дабово, Гуменџиско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е изграден во средината на XIX век. Претставува трикорабна базилика со димензии од 15 × 11 м. Изградена е врз остатоците од постар храм, судејќи по зачуваните архитравот и столбови. Од западната и јужната страна има трем. На запад првобитно имало нартекс со галерија, но тие денес не се зачувани. Местото до каде се протегал нартексто се познава по оцелелите подови каменни плочи. Храмот има две мали врати од југ и од запад, со камени довратници. Трите кораба се поделени со колонади од пет столба, од кои петтиот е зад иконостасот и е неоформен. Храмот има една полукружна апсида, а нишите на жртвеникот и иконостасот не излегуваат од источниот ѕид. Во средишниот кораб е зачуван оригинален дрвен таван со квадратна шарка. Во храмот има икони на зографите Ставракис Маргаритис, Атанасиос Маргаритис и Дакос Хаѕистаматис, од погрченото солунско село Кулакија.
Во 1987 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
Багет
Багет или француски леб (baguette) – леб со специфични својства, карактеристичен според односот меѓу кората и средата на самиот производ. Тоа е производ со големо учество на кората во однос на вкупната грамажа на производот, па со самото тоа така е обликуван – со долгнавест кружен облик, со мал пресек.
Изглед
Вообичаените димензии на багетот се: ширина 5-6 см, висина 3-4 см и должина околу 65 см. Тежи околу 250 грама.
Кората на багетот е многу крцкава и има златеста боја, додека внатрешноста, средата, е бела и мека. Начелно, багетот си го враќа обликот доколку биде притиснат и тоа е мерило дали лебот е квалитетен.
Историја
Багетот е познат како еден од типичните симболи на Франција и особено на Париз. Како и виното, беретката и сирењето, багетот станал симбол иако постојат и други видови леб во Франција, а багетот денес се наоѓа во многу земји во светот.
Обликот на багетот предизвикувал чудење и љубопитство кај посетителите на Франција уште во XIX век,. Сепак, неговото точно потекло не е познато.
Можно потекло
Според една варијанта, своето потекло багетот им го должи на Наполеоновите походи. Дотогаш лебот бил тркалезен за подобро да се чува. Новиот облик бил измислен од пекарниците на Наполеон за да можат војниците полесно да го пренесуваат во заден џеб на горниот дел на облеката, а не во панталоните како што често се наведува. Доколку би се пренесувал во панталоните би можел да се оштети.
Според друга варијанта овој леб бил измислен во Виена и неговиот облик можел да биде долгунест, но и овален. Во Франција бил донесен во текот на XIX век (во 1839 година во Виенската пекарница основана од Август Цанг ). Багетот го доживеал својот развој во Париз го доживеал во 1920-тите години заради пократкото време на киснење и печење во однос на другите видови леб. Во тоа време бил донесен закон кој им забранувал на пекарниците да работат пред 4 часот наутро, што било кратко време за подготовка на традиционалниот леб.
Според трета варијанта, ретко наведувана и доста сомнителна, е онаа според која багетот настанал при изградбата на метрото во Париз. Имено, надзорникот на изградбата на метрото имал доста проблеми со честити расправии меѓу работниците кои биле од различно потекло (Бретонци, Оверњанци...), а во тоа време секој работник секогаш со себе носел нож со кој сечел фелки леб. За да ги избегне ножевите на работните места, надзорникот побарал од некој пекар да подготви леб кој ќе може да се крши, а не да се сече. Оттука фактот за одредени пуристи дека багетот се крши, не се сече.
Мануш Зомороди
Мануш Зомороди е новинар, водител на подкаст и автор. Таа беше домаќин на подкастот на WNYC Note to Self, кој го истражува односот на луѓето со технологијата преку разговори со слушатели и експерти. Во 2018 година, Зомороди го напушти WNYC за да основа медиумска компанија, Stable Genius Productions, со нејзината колешка Џен Појант. Процесот на основање на нивната компанија е документиран во подкастот ZigZag, кој воедно е и нивна прва продукција. Од март 2020 година, таа е водителка на ТЕД Радио Часот на НПР.
Раниот живот
Зомороди, кој има делумно иранско потекло, е роден и израснат во Принстон, Њу Џерси и студирал англиски и ликовни уметности на Универзитетот Џорџтаун. Таа ја започна својата кариера како репортер и продуцент во Томсон Ројтерс и Би-Би-Си Њуз. За тоа време, таа живеела во Берлин две години.
Таа е во брак со телевизискиот репортер Џош Робин, со кого има две деца.
Белешка за себе
Во септември 2012 година, Зомороди започна да одржува нов подкаст на WNYC наречен New Tech City. Името беше променето во 2015 година во Note to Self. Зомороди го опиша шоуто како „технолошки шоу за да се биде човек“.
Подкастот опфати низа теми кои се движат од преоптоварување со информации и дигитален неред, до секстинг и можностите за прислушување на нашите гаџети. Во 2017 година, Зомороди се здружи со ProPublica за да започне „Кршење на црната кутија“, истрага за собирањето на личните податоци на нивните корисници од страна на Фејсбук. Следеше „Парадоксот на приватноста“, серија од пет дела на подкаст и ангажман на публиката која имаше за цел да им помогне на корисниците на Фејсбук да преземат контрола над своите податоци. Овој проект ја освои наградата Webby во категоријата Поткасти и дигитално аудио во 2018 година
Тој беше прогласен за најдобар технолошки подкаст за 2017 година од Академијата за подкастери.
Стабилна гениј продукција
Во 2018 година, Зомороди го напушти WNYC, заедно со Џен Појант, извршен продуцент на Note to Self. Тие двајца основаа медиумска компанија наречена „Stable Genius Productions“, повикувајќи се на твит на претседателот Доналд Трамп. Првиот проект на новата компанија беше документарен подкаст ZigZag, кој ги документираше раните денови на самата компанија. Подкастот ги опфаќа нивните обиди да добијат финансирање за нивната компанија, идеи за нови проекти и искрени дискусии на двајцата ко-основачи за финансискиот ризик што го преземале и ефектот од водење на стартапот врз нивните лични животи. Поткастот првично се емитува како дел од претходно воспоставената мрежа Radiotopia.
Откако нивното првично финансирање пропадна, Зомороди и Појант соработуваа со Цивил, пазар што користеше блокчејн технологија за дистрибуција на вести. Цивил, исто така, планираше да продаде 100 милиони дигитални монети од сопствената криптовалута за да собере пари за да се финансираат себеси и нивните партнери. Цивил е затворен во 2020 година.
На крајот на 2019 година, Зомороди и Појант се обидоа да го реорганизираат своето партнерство со преостанат ограничен износ на финансирање. Зомороди беше именуван за водител на ТЕД Радио Часот во ноември 2019 година, а Појант планираше да преземе странични проекти со договор, но со тоа што COVID-19 го затвори финансирањето за рекламирање на почетокот на 2020 година, Стабилната гениј продукција немаше финансиска писта да продолжи да го произведува подкастот како партнерство. Zomorodi ќе продолжи да се држи до Stable Genius Productions, LLC и планира да објави повеќе содржини во ZigZag Podcast.
Награди и признанија
Зомороди има освоено бројни новинарски награди вклучувајќи ја и наградата за новинарство на прес-клубот на Њујорк. Таа исто така беше прогласена за извонредна домаќинка во 2014 година од страна на Алијансата на жени во медиумите. Во 2018 година, таа беше наведена како една од „100-те најкреативни луѓе во бизнисот“ од Fast Company.
Меморијален комплекс на хероите од Првата светска војна
Меморијалниот комплекс на хероите од Првата светска војна (Мемориально-парковый комплекс героев Первой мировой войны) — меморијален комплекс кој се наоѓа во Москва, Русија. Се наоѓа во округот Сокол во Северниот административен округ. Површината на паркот е 11,2 хектари.
Мануш Зомороди
Друга работа
Зомороди е автор на книгите Досадно и брилијантно: How Spacing Out Can Unlock Your Most Productive and Creative Self и Camera Ready: How to Present Your Best Self and Ideas on Air and Online. Таа, исто така, беше домаќин на четвртата и петтата сезона на IRL Podcast од Mozilla Firefox.
Меморијален комплекс на хероите од Првата светска војна
Историја
Претходно, она местото каде денеска се наоѓа комплексот имало. Гробиштата биле основани во 1915 година од страна на Големата војвотка Елисавета Фјодоровна. Скоро 18.000 жртви од Првата светска војна биле погребани на гробиштата. Во 1918 година Црквата на Преображението била изградена тука од страна на истакнатиот архитект Алексеј Шчусев.
За време на Перестројката многу јавни личности зборувале за заживување на споменикот во паркот. Параклисот на Преображението бил изграден повторно во 1998 година. Во 2004 година паркот го обил денешното име, а некои споменици биле поставени во исто време. Останките на големиот војвода Николај Николаевич и неговата сопруга Анастасија од Црна Гора повторно биле погребани во Параклисот на Преображението во 2015 година.
Филипсова крива
Филипсовата крива (англиски: Phillips curve) претставува математички и графички приказ на врската меѓу стапката на инфлација и стапката на невработеност. Таа е наречена според британскиот економист од новозеландско потекло А.В.Филипс (A.W.Phillips), кој во 1958 г. објавил емпириска студија за врската меѓу промените на номиналните плати и стапката на невработеност во Британија во периодот 1861-1957 г. Оваа студија го означила почетокот на еден од најпознатите концепти во макроекономијата.
Дефинирање на Филипсовата крива
Филипсовата врска ја претставува негативната врска меѓу стапката на инфлација и стапката на невработеност, набљудувано на кус рок. Таа вообичаено се прикажува како крива линија со негативен (опаѓачки) наклон. Опаѓачкиот наклон ја покажува негативната врска меѓу инфлацијата и невработеноста, т.е. со зголемување на невработеноста се намалува инфлацијата и обратно, пониската невработеност е придружена со повисока инфлација. Кривата линија, пак, покажува дека врската меѓу инфлацијата и невработеноста не е линеарна, т.е. ефектите на инфлацијата врз невработеноста се асиметрични: најпрвин, промената на невработеноста има големи ефекти врз инфлацијата, додека над одредена стапка на невработеност, промената на невработеноста има мало влијание врз инфлацијата.
Филипсовата крива може да се претстави преку следново равенство:
каде што: π е стапката на инфлација, u е тековната невработеност, а u* е рамнотежната невработеност.
Теоретска подлога на Филипсовата крива
Оригиналната Филипсова крива претставувала чисто емпириски факт, т.е. Филипс не дал никакво теоретско објаснување на негативната врска меѓу инфлацијата и невработеноста. Оттука, главниот предизвик на макроекономијата кон крајот на 1960-тите бил да се изнајде теоретска основа на Филипсовата крива. Притоа, одговорот на ова прашање најчесто се поврзува со информациските проблеми со кои се соочуваат работниците и фирмите.
Според една теорија, невработените и работниците имаат нецелосни информации во поглед на платите во одделните сектори на економијата. Имено, работниците од едни сектори немаат потполни информации за платите во другите сектори, ниту пак невработените имаат такви информации. Оттука, при повисока инфлација, работниците погрешно го сфаќаат општиот пораст на платите како релативен пораст на својата плата во споредба со платите во другите сектори и затоа, тие не бараат нова работа, со што опаѓа невработеноста. Во исто време, невработените го поистоветуваат порастот на платите во целата економија со порастот на платите во матичната индустрија. Затоа, тие веднаш ја прифаќаат понудената работа, погрешно мислејќи дека е подобро платена во споредба со другите сектори и така опаѓа невработеноста.
Слично објаснување нудат и моделите во кои работниците не ја прифаќаат секоја понудена плата, бидејќи со тоа ја губат можноста да се вработат по некоја повисока плата што може да им се укаже во некој иден момент. Оттука, работниците ја поставуваат својата посакувана плата на доволно високо ниво, така што прифаќаат да бидат невработени некое време. Но, ако под дејство на агрегатната побарувачка, порасне општото ниво на платите, тогаш работниците ќе ја прифатат првата повеќе платена работа, со што ќе се намали невработеноста. Но, подоцна, тие ќе го воочат општиот пораст на платите и ќе ја зголемат својата барана плата, па невработеноста повторно ќе се врати назад.
Според друга теорија, работниците очекуваат одредено нормално, рамнотежно ниво на цените и платите во иднина. Ако тековните цени и плати се повисоки од тоа ниво, работниците ќе нудат повеќе труд. Имено, заради денешното повисоко ниво на платите, на работниците им се исплатува да работат повеќе на сметка на слободното време. Наспроти тоа, во иднина, кога платите и цените повторно ќе се вратат на старото ниво, тие ќе работат помалку и тогаш ќе ги уживаат плодовите од минатата работа. На тој начин, привремените промени на цените и платите имаат ефект врз понудата на труд.
Понатаму, и фирмите имаат нецелосни информации за пазарот на труд така што, при дадени очекувања за висината на платите во другите фирми, секоја поединечна фирма нуди повисока плата за да привлече работници. Ако така се однесуваат повеќето фирми, тоа ќе предизвика општ пораст на платите во економијата. Сепак, фирмите не можат да најдат нови работници, така што инфлацијата и вработеноста ќе се движат заедно. Се разбира, порастот на производството и вработеноста се само привремени, бидејќи постепено фирмите дознаваат како се движат платите во другите фирми и ги коригираат одлуките за движењето на платите, со што вработеноста пак се враќа на првобитното ниво.
Исто така, при неочекуван пораст на цените, под дејство на зголемената агрегатна побарувачка, поединечната фирма се плаши да ја зголеми својата цена повеќе од очекуваниот пораст на цените на конкурентите (за да не ја наруши својата положба на пазарот). Оттука, таа одлучува да ја зголеми својата продажна цена за помал износ од рамнотежниот, т.е. да ја задоволи зголемената побарувачка со поголемо производство при пониска цена од рамнотежната. На тој начин, при зголемена агрегатна побарувачка, фирмите се приспособуваат преку пораст на производството и оттука произлегува позитивната врска меѓу инфлацијата и вработеноста.
Проширена Филипсова крива
Проширената Филипсова крива e претставена како:
w = πe -α(u - u*).
каде што: w е стапката на пораст на платите, u и u* се тековната и рамнотежната невработеност, а πe е очекуваната инфлација.
Проширената Филипсова крива е заснована врз информациските проблеми со кои се соочуваат работниците, кои порастот на номиналните плати погрешно го толкуваат како повисоки реални плати и оттука, нудат повеќе труд, така што опаѓа невработеноста. Но, по одредено време, работниците сфаќаат дека се во заблуда, па ги приспособуваат своите очекувања за идната инфлација и кусорочната Филипсова крива се помести на некое повисоко ниво на очекувана инфлација. Според тоа, кусорочната Филипсова крива произлегува од грешките кои ги прават работниците при формирањето на очекувањата. Но, тие грешки не можат да траат вечно, т.е. со текот на времето, работниците ги приспособуваат очекувањата и така исчезнува размената меѓу невработеноста и инфлацијата. Значи, овој пристап не ја исклучува кусорочната Филипсова крива, меѓутоа нагласува дека ефектите на Филипсовата крива се само привремени.
Долгорочна Филипсова крива
Во проширената Филипсова крива, секое зголемување на очекуваната инфлација ја поместува кусорочната Филипсовата крива нагоре за износот на очекуваната инфлација. Притоа, процесот на приспособување на очекувањата трае сè додека тековната инфлација е поголема од очекуваната, така што економијата ќе заврши во состојба на трајно повисока инфлација, без притоа да се зголеми нивото на вработеност. Значи, на долг рок не постои никаква размена меѓу инфлацијата и невработеноста, т.е. секој обид на економската политика да го зголеми производството преку монетарна експанзија, на крајот резултира во трајно повисока инфлација. На тој начин, долгорочната Филипсова крива е претставена како вертикална линија.
Емпириска проверка на Филипсовата крива
И покрај слабата теоретска подлога, фактот дека Филипсовата крива објаснувала една очигледен емпириски факт долго време бил доволна одбрана против бројните критичари. Оттука, со текот на времето сè повеќе се јавувале студии кои настојувале да го потврдат или оспорат важењето на Филипсовата крива во реалниот живот. Така, Бланшар и Кац ја тестираат кусорочната Филипсова крива, во нејзината едноставна форма, на примерот на САД во периодот 1970-1995 и наоѓаат дека порастот на невработеноста пропорционално го намалува порастот на платите. Истите автори покажуваат дека за земјите од ОЕЦД важи Филипсовата крива во изменета форма.
Од друга страна, една студија на случајот на САД во периодот 1930-1965, открива дека инфлацијата го зголемува производството, но на долг рок, ефектот е нула, т.е. не постои долгорочна Филипсова крива. Понатаму, Роберт Лукас ја тестира Филипсовата крива во 18 земји во периодот 1951-1967 и наоѓа дека Филипсовата крива постои на кус рок, но не е стабилна, бидејќи со зголемувањето на променливоста на инфлацијата исчезнува размената на инфлацијата и невработеноста. Во поново време, едно истражување на примерок од 43 земји по Втората светска војна, покажува дека при повисока инфлација, Филипсовата крива станува поблага, додека при ниска инфлација, таа е пострмна. Едно истражување ја потврдува Филипсовата крива на случајот на САД во периодот 1960-1993, но покажува дека врската се крши во периодот 1994-1997. Истите заклучоци важат и за Шпанија во периодот 1987-1995, но и таму, Филипсовата крива исчезнува во подоцнежниот период. Заклучокот дека Филипсовата крива не важи на долг рок е потврден и во Германија, Австрија, Белгија и Холандија, во периодот 1971-1992.
Филипсовата крива во Македонија
Истражувањата направени врз основа на податоците за инфлацијата и невработеноста во Македонија за периодот 2004-2012 година покажале дека постои кусорочна размена помеѓу инфлацијата и невработеноста, т.е. важи кусорочната Филипсова крива со својот познат опаѓачки наклон. Врз таа основа била оценета стапката на невработеност која не предизвикува зголемување на инфлацијата (NAIRU) за македонската економија и таа изнесувала 37,4% за периодот 2004-2008 година и 32,7% за периодот 2009-2012 година. Споредено помеѓу двата подпериода, дошло до поместување на кусорочната Филипсова крива налево, т.е. кон пониска стапка на невработеност, што може да се смета за индикатор за зголемување на ефикасноста на економската политика. Тоа вообичаено се објаснува со дејството на повеќе фактори, како што се: институционалните промени на пазарот на труд, промените во јавната потрошувачка и во фискалната политика, како и промените во монетарната политика.
Значење на Филипсовата крива
Во 1960-тите, Филипсовата крива претставувала основа за водење на макроекономската политика. Наспроти бројните критики, Филипсовата крива останува релевантна и денес, половина век од нејзината појава. Така, меѓу економистите постои општ консензус дека кусорочната Филипсова крива претставува јадро на макроекономијата, централен макроекономски факт, основен принцип на макроекономијата итн. Огромната популарност на Филипсовата крива се должи на последиците што таа ги предизвикува за практичното водење на монетарната политика. Имено, Филипсовата крива упатува кон постоење јасна размена помеѓу инфлацијата и невработеноста, така што носителите на економската политика можат да избираат меѓу две можности: намалување на инфлацијата по цена на зголемена невработеност или намалување на невработеноста по цена на повисока инфлација. На тој начин, Филипсовата крива ја ограничува економската политика, која не може да ги оствари двете цели истовремено. Но, од друга страна, таа имплицира и одредена слобода за носителите на економската политика, кои можат да избираат различни комбинации на инфлацијата и невработеноста.
Сепак, денес толкувањето на Филипсовата крива е прилично изменето во споредба со 1960-тите. Во прв ред, дефинитивно е напуштено првобитното верување дека може систематски да се искористува размената на инфлацијата и невработеноста на долг рок. Освен тоа, поголемо внимание се посветува на нелинеарноста на Филипсовата крива, која имплицира дека трошокот на дезинфлацијата (зголемената невработеност) е поголем од придобивката од инфлацијата (порастот на вработеноста), така што подобро е економската политика да не се обидува да го стимулира производството.
Санта Ана (Калифорнија)
Санта Ана (Santa Ana) е град во американската држава Калифорнија. Овој град според статистиките во 2007 година, има 353 184 жители. Околу 80% од жителите во градот се Мексиканци.
Почесен граѓанин на Град Скопје
Почесен граѓанин на Град Скопје е лице со особени заслуги за своите придонеси кон градот Скопје и затоа ја има примено почеста „Почесен граѓанин на Град Скопје“.
Почесни граѓани
Ова е хронолошки список на почесните граѓани на Град Скопје со датумот и годината на доделување на почеста.
Амандман
Амандман во наширока правна смисла на зборот означува: Правно надополнување, дообјаснување, до-регулација на постојната правна материја:
Амандманите можат да се поднесуваат на закон или да егзистираат како уставни амандмани.
Во политичкиот систем на Република Македонија, амандман на закон може да поднесе:
Компирови палачинки
Компирови палачинки се плитки пржени палачинки од рендан или брашно од компир, и состојки како што се јајца или сос од јаболка, често зачинети со рендан лук или кромид и зачини. Тие можат да бидат сервирани со различни додатоци, почнувајќи од солени (како кисела павлака или сирење), до слатки додатоци (како сос од јаболка или шеќер), или може да се служат со обичен шеќер. Јадењето е некогаш направено од пире од компири за да се направат палачинки во облик на крокети. Некои варијации може да се направат со сладок компир.
Во различни култури
Компировите палачинки се поврзани со кујните на многу европски традиции, вклучувајќи ги и германската и австриската и многу други кујни.
Тоа е националното јадење во Белорусија и Словачка. Во Германија, компировите палачинки се јадат или солени (како гарнир) или слатки со јаболков сос, или боровинки, шеќер и цимет. Тие се многу честа храна за време на отворени пазари и фестивали во постудени сезони (особено на божиќните пазари). Во швајцарската кујна овие палачинки се подготвуваат во варијација која никогаш не содржи јајца или брашно. Компировите палачинки се традиционално омилени во јужните делови на Индијана за време на празниците.