cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Влатко Стефановски
Соло кариера
По долгите најави (а по иницијатива на продуцентските куќи „Трето уво“ од Скопје и „Аква Сторм“ од Софија), кон крајот на 2000 година, во Софија бил промовиран проектот „Balkan Horses“ во кој, покрај Стефановски, учествувале и неколку еминентни музичари од Балканот, како: Теодоси Спасов (Бугарија), Костас Теодору (Грција), Краси Желазков (Бугарија), Хакан Бешер (Турција), Емил Букур (Романија), Сања Илиќ (Југославија), Стојан Јанкулов (Бугарија) и Тамара Обровац (Хрватска). Притоа, групата „Balkan Horses Band“ одржала мала балканска турнеја во периодот 2000-2001 година, а од софискиот деби-настап бил објавен промотивен компакт-диск и една видео-касета. Пролетта 2001 година, Стефановски ја објавил компилацијата „Кино Култура“, на која се нашле најинтересните музички теми од пет филмови: „Џипси меџик“, „Небесна јадица“, „Три летни денови“, „Самоуништување“ и „Пат кон сонцето“. На почетокот на 2002 година, на покана на хрватскиот режисер Вицко Руњиќ, Влатко ја напишал музиката за неговиот втор филм „Серафин, светионичарев син“. Истата година, во текот на летниот период, тој настапувал во повеќе земји, во најразлични формации (со своето трио, со Мирослав Тадиќ, со Џибони итн.), а есента се посветил на снимањето на својот следен соло-албум. Патем, тој ја напуштил дискографската куќа „Third ear“ и потпишал за „Авалон продукција“. За оваа дискографска куќа, во 2004 година, Стефановски и Мирослав Тадиќ го снимиле албумот „Трета мајка“ на кој гостувал и бугарскиот музичар Теодосиј Спасов.
На 4 април 2014 година, Стефановски одржал концерт во Универзалната сала во Скопје, на кој го промовирал албумот „Сеир“,а на концертот настапиле бројни гости, како: Бајага, Џибони, Каролина Гочева и Раде Шербеџија. На 16 август 2014 година, во Хераклеја, Стефановски одржал концерт по повод 40 години од творештвото. Концертот бил дело од фестивалот „Битфест“. Два дена подоцна, на 18 август, во Куршумли ан, во Скопје, тој одржал концерт заедно со Мирослав Тадиќ. На 21 март 2015 година, во „Универзалната сала“ во Скопје, Стефановски одржал концерт со Васко Атанасовски и Камерниот гудачки оркестар на словенечката филхармонија, насловен како „Fire and Ice“.
Како последица на интересот на Стефановски за разни музички жанрови, тој гостувал на албумите на повеќе групи и пејачи, како: хрватската група „Филм“, Жељко Бебек, Васко Серафимовски, Оливер Мандиќ, Бојан Зулфикарпашиќ, Вања Лазарова, Владо Јаневски, Џибони (на албумите „Јуди, звири и бештимјe" и "Миракул“).
Во текот на својата долга музичка кариера Влатко Стефановски добил повеќе награди, како:
Бела црница
Morus alba, познат како бела црница (бобонка), обична црница и црница од свилена буба, е брзорастечка, мала до средна големина црница која расте околу 10-20м висока. Тоа е генерално краткотрајно дрво со животен век споредлив со оној на луѓето, иако има некои примероци за кои се знае дека се стари повеќе од 250 години. Видот потекнва од Индија, Централна Кина и е широко култивиран и натурализиран на други места (вклучувајќи ги САД, Мексико, Австралија, Киргистан, Аргентина, Турција, Иран, Индија, Балканскиот Полуостров и др.).
Белата црница е широко одгледувана за да ги нахрани свилените буби кои се користат во комерцијалното производство на свила. Забележително е и по брзото ослободување на полен, кој се лансира со поголема од половина од брзината на звукот. Нејзините бобинки се јадат кога се зрели.
Опис
Цветовите се еднополови реси. Мажјаците се 2-3.5см долги, а женките се 1-2см долги. Машките и женските цветови обично се наоѓаат на одделни дрвја иако има случаеви тие да се појават на едно исто дрво. Плодот обично е 1-1.5см долг. Во дивината е длабоко виолетова боја, но, кај многу култивирани растенија варира од бела до розова. Белата црница е прилично слатка, но, нема интензивен вкус, за разлика од вкусот на црвената и црната црница. Семињата се широко распространети во изметот на птиците кои го јадат плодот.
Белата црница е научно забележлива по брзото движење на растението, вклучено во ослободувањето на полен од нејзините реси. Прашникот делува како катапулт, ослободувајќи ја складираната еластична енергија за само 25 μs. Резултирачкото движење е приближно 610 км на час, околу половина од брзината на звукот, што го прави најбрзото познато движење во растителното царство.
Таксономија
Препознатливи се две сорти на Morus alba:
Одгледување
Одгледувањето на белата црница за негување на свилените буби започна пред повеќе од 4.700 години во Кина и оттогаш е воведено во други земји. Старите Грци и Римјани одгледувале црница за свилени буби. Најмалку уште во 220 година од нашата ера, императорот Елагабал носел свилена облека. Тој бил воведен во другите делови на Европа во XII век и во Латинска Америка по шпанското освојување во XV век. Во 2002 година, 6.260км 2 земјиште биле посветени на видовите во Кина.
Нашироко се одгледува од индискиот потконтинент западно преку Авганистан и Иран до јужна Европа повеќе од илјада години за лисја за да се хранат свилените буби.
Видот сега е интензивно засаден и широко натурализиран низ топлиот умерен свет, како и во субарктичките региони, и би преживеал на височини од 4000м.
Медицински
Morus alba е традиционален кинески лек кој содржи алкалоиди и флавоноиди кои се биоактивни соединенија. Истражувањата покажаа дека овие соединенија можат да помогнат во намалувањето на високиот холестерол, дебелината и стресот.
Златен орел (филмска награда)
Златен орел — национална филмска награда на Русија. Основана од Националната академија за киноматографија уметност и наука на Русија (претседател на Академијата - В. Н. Наумов). Се доделува од 2002 година. Изборот по номинации го врши „Стручен совет“; наградата се доделува врз основа на резултатите од гласањето на полноправните членови и соодветните членови на Академијата.
За наградата
Наградата е основана на 4 март 2002 година. Фигурата на наградата „Златен орел“ е изработена од позлатена бронза со емајл на врвовите на крилјата - тробојка на руското знаме и поставена на постамент од јаспис. Нејзин автор е вајаротт Виктор Митрошин (се доделувала до 2013 година). Од 2014 година се доделува нова статуетка на наградата (висока 31 см, тежина 953,10 г, изработена од позлатена бронза, изработен од индиски зелен мермер, со емајл на врвовите на крилјата - тробојка на руското знаме, со 0,04 карати смарагди - очи на орел). Во 2016 година, наградата била вратена во оригиналниот дизајн, а статуетката ја направил партнерот на церемонијата, компанијата за накит Меркур. Фигурата на орелот е изработена од позлатено сребро, основата на статуетката е изработена од редок вид италијански мермер, на кој се наоѓа логото на марката, надополнето со дијамант.
На 26 јуни 2002 година, во рамките на 24-от Меѓународен филмски фестивал во Москва, се одржало официјалното претставување на Националната академија за филмски науки и прво доделување на наградите „Златен орел“ за придонес во развојот на киноматографијата. Лауреати на наградата биле Андреј Тарковски, Георги Жјонов, Федор Китрук, Татјана Самоилова, Мишел Легранд и Бернардо Бертолучи.
TISM
TISM или This Is Serious Mum (во превод: Ова е вистинска мајка, произношен како Тизам) е австралиска алтернативна рок група, формирана во Спрингвејл, Мелбурн на 30 декември 1982 година, а распадната во 2004 година.
Фејзо Џеладиновски
Фејзо Џеладиновски (Елово,,  – Танушевци, , ) бил македонски бранител, приправник во АРМ, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинува на 3 јули 2001 година во заседа 800 метри од караулата Танушевци од минофрлачки оган.
Живот, војната 2001 и смрт
Како и секој татко, така и Ферид гордо го испрати својот син Фејзо во армијата која треба да ја чува и да ја брани ако затреба земјата и нејзината слобода и интегритет. Со своите војнички другари и 20 годишниот Фејзо се најде на границата недалеку од Танушевци.
Одговорноста и чесната задача да се бранат мегите на татковината, ја чувствуваат сите кои само еднаш се движеле на граничниот појас. Беше таму со младешката храброст и омилениот војник Фејзо.
На 3 јули 2001 година откако го пречекаа конвојот на Рамно што доаѓаше од касарна Илинден почнаа да се повлекуваат према караула Танушевци каде што требаше да се истовари храната и останатите намирници предвидени за војската од караула Танушевци, Кодра Фура, и школ. Танушевци. Времето беше врнежливо и доста магловито. На 800 метра пред караула Танушевци се случува заседата. Имено, и покрај големото обезбедување кое беше претходно поставено припадници на ОНА прво отвориа оган на десната страна од патот при што го свртеа вниманието на војската (претежно резервисти), а после тоа од левата страна на патот од страна на стариот пат што води према с. Танушевци притрчува припадник на ОНА и со ракетен фрлач Зоља смртно го погодува (на три дена пред завршување на воениот рок) Фејзо во главата, при што транспортното возило Леонидас со кое управуваше тој без контрола застанува на сам бездна.
Откако го извлекоа телото на Фејзо, војн. по дог. Сашо И. се пријави како доброволец (иако немаше претходно искуство) да го извлече Леонидасот. Го закачиа со сајла за Тенк Т55, мрднува едно метро, и поради лошата команда сајлата се откачува од Тенкот, при што Леонидасот прави десетица превртувања во бездна. На тој ден покрај тоа што погинува Фејзо, со траен инвалидитет останува и војн. по догов. Сашо И. Фејзо Џеладиновски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р. Македонија.
Битка кај Ѓуришкиот манастир
Битката
Борбата започнала на 18 август 1903 година кај Ѓуришкиот манастир притоа востаниците се судриле со турските сили од Штип, Велес и Куманово. Во оваа битка загнал еден четник Тодор Мирасчиев, а двајца биле ранети додека пак турските сили имале околу 80 загинати. По целеодневната борба четниците успеале да го разбијат обрачот и да се повлечат.
Гепо
Гепо е насловниот лик на италијанската стрип серија создадена од Џован Батиста Карпи.
Карактерот
Гепо е ѓавол со добро срце, а неговиот наивен, срамежлив, сочувствителен карактер создава постојани проблеми со неговиот „шеф“, сатаната. Други ликови кои често се појавуваат во серијата се кучето чувар на Сатана, Серберус и антропоморфната змија Салваторе.
Историја
Гепо официјално дебитирал во 1955 година во стрип-магазинот Волпето, во приказната „Vita nuova... all'inferno!“ (трад. „Нов живот... во пеколот!“, но раната верзија на Гепо се појавила во декември 1954 година, во стрипот Trottolino e la „Enne“ Dimensione (трад. Тротолино и димензијата „Н“ ), во приказната „Geppo il buon diavolo“ (трад. „Гепо добриот ѓавол“), со поинаков графички дизајн реализиран од Giulio Chierchini.
Од 1961 година, Гепо станал водечки лик на истоимената серија на стрипови, објавена повеќе од триесет години од страна на Едизиони Бјанкони. Како автори на стрипот наизменично се менувале Пјер Лујџи Сангали, а подоцна и Сандро Доси.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Десагана Диоп
Десагана Диоп ( во ) — поранешен сенегалски професионален кошаркар кој настапувал за повеќе екипи во НБА. Диоп бил избран како осми пик на драфтот во 2001 година од страна на Кливленд Кавалирс, каде останал четири сезони. Во 2005 потпишал за Далас Маверикс, со чија екипа стигнал до финалето на НБА во 2006, но таму загубиле од Мајами Хит со 4–2.
По завршување на играчката кариера, Диоп започнал да работи како тренер. Првото тренерско искуство му било со екипата на Тексас Легендс од НБА развојна лига како помошник тренер во периодот 2014–2016. Во 2016 бил ангажиран во стручниот штаб на екипата на Јута Џез.
Осе Берг
Осе Берг ( се ; р. 1967) е шведски поет и критичар.
Битка за Мехомија
Битката за Мехомија се водела помеѓу четниците на Македонска револуционерна организација и османлиските сили кај Мехомија (денес Разлог), Пиринска Македонија во текот на Илинденското востание.
Битката
Борбата требала да започне со напад на Мехомија меѓутоа таа не започнала во предвиденото време бидејќи турските сили ги откриле подготовките за нападот и предвремено на 14 септември 1903 година, Крстовден, започнала борбата и затоа била неуспешна за востаниците. Потоа турската војска се пресметала со населението во градот при што биле убиени 45 мажи, жени и деца.
Amylostereum laevigatum
Amylostereum laevigatum бил вид на кора габа од фамилијата Amylostereaceae. Првично наречена Thelephora laevigata од Елиас Фрис во 1828 година, го добил своето сегашно име кога францускиот миколог Жак Боиден го префрлил во родот Amylostereum во 1958 година.
Екологија
Amylostereum laevigatum бил познат од Норвешка, Шведска, Франција, Швајцарија, Канада и САД, каде што се јавувал на Abies, Juniperus, Taxus и Thuja. Габата првпат се појавила во Јапонија како симбион на јапонската ропска опашка ( Urocerus japonicus ), која била вбризгувана во сапунката на јапонскиот кедар (Cryptomeria japonica) и јапонскиот чемпрес (Chamaecyparis obtusa) кога женската ропска опашка се појавила јајца под кората.
Компас
Компас, магнетен компас, морнарски компас или бусола е навигациски инструмент за пронаоѓање на правецот споредено со Земјиниот магнетен пол. Се состои од магнетизирана стрелка која се врти според правецот на Земјиното магнетно поле. Лицето на компасот обично ги покажува страните на светот — север, југ, исток и запад.
Компасот како тема во уметноста и во популарната култура
Компасот се јавува како тема во бројни дела од областа на уметноста и популарната култура, како:
Жофроа Вилардуен
Жофроа Вилардуен (околу - околу ) ― француски великодостојник, историчар, главен извор за Четвртиот крстоносен поход, дипломат и маршал на Латинското Царство. Актвно учествувал во Четвртиот крстоносен поход (1202-1204 година) и во формирањето на Латинското Царство. Во 1208 година го напишал делото „Освојувањето на Константинопол“, во кое ги опишал настаните од почетокот на 1198 година, па сè до 1207 година, кога бил убиен маркизот Бонифациј Монфератски, главниот водач на походот.
Во споематиот труд дал драгоцени податоци за формирањето и за првите години од егзистирањето на Солунската крстоносна држава, основана од Бонифациј Монфератски.
Мансфелд
Мансфелд (Mansfeld) — град во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на реката Випер, 10 километри северозападно од Ајслебен.
Протестанстскиот пионир Мартин Лутер растел во Мансфелд и во 1990-тите Мансфелд станал еден од означените шеснаесетте места како „Лутерштат“ поради оваа причина.
Историја
Мансфелд ги добил градските права во 1400 и растел заедно со развојот на рударството на бакарот и среброто, активности во кои Ханс Лудер, таткото на Мартин Лутер, бил вработен на висока позиција. Самиот Лутер го посетувал локалното училиште помеѓу 1488 и 1496, иако зградата позната како „Училиште Лутер“ била уништена и повторно изградена во 2000 поради структурни проблеми.
Шуменска тврдина
Шуменската тврдина  се наоѓа во близина на градот Шумен, Бугарија. Објектот е познат и како Стар град во Шумен.
Според археолошките испитувања, местото било населено уште пред 3000 години. Првите жители на овие простори биле тракиските племиња, односно Гетите. Во околу 1200 п.н.е. тие ја создале првата тврдина, а во 5 век п.н.е. била проширена. Во 15 година, овие области биле завладеани од страна на римјаните, и се претпоставува името на оваа тврдина во тоа време да било Даусдава. Во текот на римското влдеење, тврдината претрпела големи промени. Истото се случило и кога овие области биле во соствот на Византија.
По создавањето на Втората бугарска држава, градот бил еден од најразвиените во Бугарија. Во 1338 година, тврдината била заземена од страна на Османлиите. Во времето на крстоносните војни, односно во Битката кај Варна, оваа тврдина била заземена од страна на Владислав Варненчик, кое довело до разрушување на тврдината.
Голема (река)
Голема Река — река која се наоѓа кај Матица.
Изводи на тригонометриски функции
Вадење извод на тригонометриски функции — математички процес на пронаоѓање на изводот на тригонометриската функција, или нејзината брзина на промена во однос на променливата. На пример, изводот на синусната функција се запишува sin′(a) = cos(a), што значи дека брзината на промена на sin(x) за одреден агол x = a е дадена со косинус на тој агол.
Сите изводи на кружни тригонометриски функции може да се најдат од оние на sin(x) и cos(x) со помош на правилото за количник што се применува на функции како што се tan(x) = sin(x)/cos(x). Знаејќи ги овие изводи, изводите на инверзните тригонометриски функции се пронајдени со помош на имплицитна диференцијација.
Лимес на sin(θ)/θ кога θ се стреми кон 0
Дијаграмот десно покажува кружница со центар O и полупречник r = 1. Нека двата полупречници OA и OB прават лак од θ радијани. Бидејќи ја разгледуваме границата кога θ се стреми кон нула, може да претпоставиме дека θ е мал позитивен број, да речеме 0 < θ < ½ π во првиот квадрант.
На дијаграмот, нека R1 е триаголникот OAB, R2 кружниот исечок OAB, и R3 триаголникот OAC. Плоштината на триаголникот OAB е:
Плоштината на кружниот исечок OAB е, додека плоштината на триаголникот OAC е дадена со:
Бидејќи секој дел е содржан во следниот, се добива:
Покрај тоа, бидејќи во првиот квадрант, можеме да го поделиме со ½, со што се добива:
Во последниот чекор ги ги зедовме реципрочните вредности на трите позитивни члена, со што ги свртивме нееднаквостите.
Лимес од (cos(θ)-1)/θ кога θ се стреми кон 0
Последниот дел ни овозможува релативно лесно да го пресметаме овој лимес. Ова се прави со користење на едноставен трик. Во оваа пресметка, знакот θ е неважен.
Мрзнење
Замрзнување или зацврстување/солидификација — преодна фаза во која течноста преминува во цврста фаза кога температурата на тоа тело е намалена под неговата точка на замрзнување.
Изводи на тригонометриски функции
Лимес од (cos(θ)-1)/θ кога θ се стреми кон 0
Користејќи фактот дека лимес на производ е производ на лимесите и добиениот лимес од претходниот дел, добиваме дека:
Мрзнење
За повеќето супстанци, точката на топење и точката на замрзнување се на иста температура, но некои супстанци поседуваат променливи температури на премин меѓу течна и цврста состојба. На пример, агарот има хистерезис во точките на топење и замрзнување. Се топи на 85 °C а се зацврстува на 31 °C до 40 °C.
Изводи на тригонометриски функции
Лимес на tan(θ)/θ кога θ се стреми кон 0
Користејќи го лимесот за синусната функција, фактот дека функцијата тангенс е непарна и фактот дека лимес на производ е производ на лимеси, наоѓаме:
Мрзнење
Кристализација
Повеќето течности замрзнуваат со кристализација – формација на кристално цврсто тело од чиста течност. Ова е термодинамичка транзициона фаза од прв ред, што значи дека сè додека цврстото тело и течноста коегзистираат, температурата на целиот систем останува многу блиску до еднаква на точката на топење, поради спорото отстранување на топлината при контакт со воздух, кој е многу слаб топлински спороводник. Поради latent heat of fusion, замрзнувањето е многу успорено и температурата нема да продолжи да опаѓа кога замрзнувањето ќе почне, но ќе опаѓа кога замрзнувањето ќе заврши. Кристализацијата се состои од две важни фази: nucleation и crystal growth. Nucleation е фазата во која молекулите почнуваат да се собираат во јата, на нанометарски нанометар скали, подредувајќи се на дефиниран и периодичен начин што ја одредува кристалната структура. Кристалното растење е последователното растење на јадрата што успеваат во постигање на кристичната величина на јатата.
Изводи на тригонометриски функции
Извод на синусна функција
Го пресметуваме изводот на синусната функција од дефиницијата на лимес:
Мрзнење
Суперладење
И покрај вториот закон во термодинамиката, кристализацијата на чистите течности обично почнува на пониска температура од точката на топење, поради висока енергија на активација на хомогено nucleation. Создавањето на јадро наговестува формација на интерфејс на границите на новата фаза. Дел од енергијата оди за формирање на овој интерфејс, зависно од површинската енергија на секоја фаза. Ако хипотетичко јадро е премало, енергијата што би се ослободила при формирањето на неговиот волумен не е доволна да се формира и површина, па така нуклеацијата не настапува. Замрзнување не почнува сè додека температурата не е доволно ниска да овозможи доволно енергија за формирање на стабилни јадра. Во присуство на неправилности на површината на садот, претходно формираните кристали, или други нуклеатори, хетерогена нуклеација може да се случи, кадешто дел од енергијата е ослободена од делумното уништување на претходниот интерфејс, покачувајќи ја точката на суперладење да биде иста или слична со точката на топење. Точката на топење на водата на еден атмосферски притисок е многу блиска до 0 °C, и во присуство на нуклеирачки супстанци, точката на замрзнување е слична со точката на топење, но во отсуство на нуклеатори водата може да се суперизлади на -40 °C пред замрзнување. Под висок притисок (2.000 атмосфери), преку суперладење водата ќе се излади до −70 °C (203 K) пред да замрзне.
Изводи на тригонометриски функции
Извод на синусна функција
Користејќи ја формулата за збир на агли, имаме:
Со користење на лимес за синусните и косинусните функции:
Мрзнење
Егзотермичност
Замрзнувањето е скоро секогаш егзотермички процес, што значи дека при промената на агрегатната состојба на течноста во цврста, топлина и притисок се ослободуваат. Вообичаено ова е неинтуитивно, затоа што температурата на материјата не се покачува при замрзнување, освен ако течноста не се суперлади. Но ова може да се сфати, бидејќи топлината мора
континуирано да се оттрга од замрзнувачката течност, или замрзнувачкиот процес ќе престане. Енергијата ослободена при замрзнување е latent heat, позната како енталпија на соединување, и е иста како енергијата потребна да се стопи иста количина од телото во цврстата состојба.
Изводи на тригонометриски функции
Од дефиницијата за извод
Со користење на лимесите за синусните и косинусните функции, добиваме:
Мрзнење
Егзотермичност
Хелиум е единствениот познат исклучок од генералното правило. Хелуим-3 има негативна енталпија на соединување на температури под 0.3 К. Хелиум-4 исто така има многу малку негативна енталпија на соединување под 0.8 К. Ова значи дека, под соодветен константен притисок, топлина мора да се додаде на овие супстанци со цел да се замрзнат.
Изводи на тригонометриски функции
Од правилото за извод на сложена функција
За да се пресмета изводот на косинусната функција од правилото за извод на сложена функција, прво се земаат следните три факти:
Првиот и вториот се тригонометриски идентитети, а третиот е докажан погоре. Користејќи ги овие три факти, можеме да го напишеме следново:
Мрзнење
Витрификација
Некои материјали, како стакло и глицерол, можат да се зацврстат без кристализација. Ваквите матеијали се викаат аморфни цврсти тела. Аморфните материјали, како и некои полимери, немаат точка на замрзнување (поради фактот што нема брза промена во состојбата на некоја температура). За разлика, постепена промена во нивните вискозно-еластични својства се случува. Ваквите материјали се карактеризирани со стаклена транзиција. Бидејќи витрификацијата е неурамнотежен процес, не се кфалификува како замрзнување, што бара рамнотежа меѓу кристалната и течна состојба.
Изводи на тригонометриски функции
Од правилото за извод на сложена функција
Можеме ова да го диференцираме користејќи го правилото за извод од сложена функција. Ако, имаме:
Значи, докажавме дека
Мрзнење
Експанзија
Некои супстанци, како вода и бизмут, се прошируваат кога замрзнуваат.
Изводи на тригонометриски функции
Од дефиницијата за извод
За да го пресметаме изводот на функцијата тангенс tan θ, ги користиме првите принципи. По дефиниција:
Користејќи ја добро познатата формула за збир на агли, имаме:
Мрзнење
Замрзнување на живите организми
Многу живи организми се способни да толерираат температури под точката на замрзнување на водата. Замрзнувањето предизвикува повреди на епителот и хранливите состојки во внатрешноста на ткивата на растенијата се додтапни за бактериите.
Изводи на тригонометриски функции
Од дефиницијата за извод
Користејќи го лимесот на функцијата тангенс и фактот дека tan δ се стреми кон 0 како што δ се стреми кон 0:
Пробштај
Пробштај (Probstei) — општинска заедница во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиште на општинската заедница е Шенберг. Општинската заедница Пробштај се состои од следниве општини:
Изводи на тригонометриски функции
Од правилото за количник
Може да се пресмета изводот на функцијата тангенс користејќи го правилото за извод на количник.
Броителот може да се поедностави на 1 со Питагоровиот идентитет, и се добива:
Значи,
Докази за изводи на инверзни тригонометриски функции
Следниве изводи се наоѓаат со поставување на променлива y еднаква на инверзната тригонометриска функција од која сакаме да извадиме извод. Користејќи имплицитна диференцијација и потоа решавање по dy/dx, изводот на инверзната функција се наоѓа во однос на y. За да го претвориме dy/dx назад да биде во однос на x, можеме да нацртаме референтен триаголник на единечниот круг, оставајќи θ да биде y. Користејќи ја Питагоровата теорема и дефиницијата на правилните тригонометриски функции, конечно можеме да го изразиме dy/dx во однос на x.
Диференцирање на инверзна синусна функција
Нека
Каде
Потоа
Диференцирајќи во однос на x на двете страни и решавање по dy/dx:
Заменувајќи во погорниот израз, добиваме:
Со замена x=\sin y ,
Диференцирање на инверзна косинусна функција
Нека
Каде
Потоа
Диференцирајќи во однос на x на двете страни и решавање по dy/dx:
Со замена, добиваме
Диференцирање на инверзна тангенсна функција
Нека
Каде
Потоа
Диференцирајќи во однос на x на двете страни и со решавање по dy/dx:
Левата страна:
Десната страна:
Следува,
Со замена, добиваме
Диференцирање на инверзна котангенсна функција
Нека
каде 0<y<\pi. Потоа
Диференцирајќи во однос на x на двете страни и решавање по dy/dx:
Левата страна:
Следува,
Со замена x=\cot y ,
Со користење на имплицитно диференцирање
Нека
Потоа
(Апсолутната вредност во изразот е неопходна бидејќи производот на секанс и тангенс во интервалот на y е секогаш ненегативен, додека радикалот е секогаш ненегативен по дефиниција на главниот квадратен корен, така што и преостанатиот фактор мора да биде ненегативен, што се постигнува со користење на апсолутната вредност на x.)
Со користење на правилото на извод на сложена функција
Алтернативно, изводот на аркуссекансот може да се изведе од изводот на аркуссинус користејќи го правилото за извод на сложена функција.
Каде
Потоа, со примена на правилото за извод на сложена функција на :
Со користење на имплицитно диференцирање
(Апсолутната вредност во изразот е неопходна бидејќи производот на косеканс и котангенс во интервалот од y е секогаш ненегативен, додека радикалот е секогаш ненегативен по дефиниција на квадратен корен, така што и преостанатиот фактор мора да биде ненегативен, што се постигнува со користење на апсолутната вредност на x.)
Со користење на правилото за извод на сложена функција
Алтернативно, извод на аркускосеканс може да се изведе од изводот на аркуссинус користејќи го правилото на извод на сложена функција.
Нека
Каде
Потоа, со примена на правилото за извод на сложена функција на :
Лен
Ленот (науч. Linum usitatissimum) — член на родот Linum во семејството на леновите (Linaceae). Потекнува од подрачјето што се протега од источното Средоземје до Индија.
Ленот е едногодишна зелјеста билка, висока 50-80 сm. Стеблото е тенко, валчесто и слабо обраснато со ситни, долгнавести листови, а на врвот на гранчињата има по еден ситен цвет со сина боја како небо. Плодот е тркалезна чаура со десет семки.
Куќа на ул. „Тошо Арсов“ бр. 2 (Штип)
'''Куќа на ул. „Тошо Арсов“ бр. 2''' ― староградска куќа во Штип, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија.
Усора
Усора (босански, српски, хрватски: Usora) — рурална општина во Босна и Херцеговина со мнозинство босански Хрвати.
Административно е дел од Зеничко-добојскиот кантон во Федерацијата на Босна и Херцеговина.
Оса Бекман
Аса Бекман (родена 1961 година) е шведски литературен критичар. Таа пишувала за шведскиот весник Dagens Nyheter и била уредничка на книжевното списание Bonniers Litterära Magasin од 1987 до 1990 година.
Демин
Демин (Demmin) — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Порано бил административно седиште на поранешниот истоимен округ, а моментално е административно седиште на општинската заедница Демин-Ланд, иако самиот град не е член на истата. Градот се наоѓа на реките Пене, Толензе и Требел, кои создаваат круг околу градот.
Име
Името најверојатно потекнува од словенскиот поим timänie („мочуришна област“). Друго можно потекло за името може да биде од старополапскиот збор „чад“ (dym; множина: dyminy), однесувајќи се на чистењето на земјата преку палење на шумите за да се направи простор за населбите. Во 1075, Адам од Бремен известил за борба за замокот кај Димине (Dimine). Низ историјата, името се менувало, а изворите го запишувале како Димине (Dymine) и Димин (Dimin), латински како Диминиум (Dyminium), на крајот како Демин (Demmyn) и од 1320 градот е познат под денешното име и со денешниот начин на пишување (Demmin).
Постојат и легенди за името, но без никакви историски основи: две принцези изградиле замок наречен Хаус Демин (Haus Demmin) и си ветиле меѓу себе (на долногермански јазик, кој се говорел во Демин) Dat Hus is din und min („Таа куќа е твоја и моја“). Така името на замокот и на градот е извлечено од таа реченица.
Праисторија
Од 5500-4900 п.н.е., неолитската култура се раширила од исток и од областа на реката Одра источно од Демин. Големиот долемн близу Упост е сметан за најголемиот долмен на истокот. Во близина на градот се наоѓаат 119 мегалитски објекти. Од нив, 56 се делумно зачувани. Поголемиот дел од овие објекти се 37 долмени. Фактот дека постојат шест зачувани долмени, го прави Демин и неговата околина еден од оние региони во кои изградбата на вакви објекти имала корени. Подоцнежниот период е карактеристичен со 12 зачувани могили. Од околу 1800 п.н.е. па натму започнува доселувањето на Германите во областа.
Саксонски војни
Словенските населби на Велетите во шумите околу Демин потекнуваат околу век. Во 789, во текот на Саксонските војни, Карло Велики ги повел неговите трупи до реката Пене, против Велетите кои биле сојузници на Сасите. Драговит, крал на Велетите, чиј замок, civitas Dragowiti кој најверојатно се наоѓал во Демин, се предал на Карло Велики и се заколнал на верност. Областа била многу подобна за населба и била важна поради нејзината местоположба на устие на реки и трговски патишта. Во текот на борбата помеѓу Велетите и Франките, бил изграден граничен замок од Љутичите на почетокот на век. Тој замок подоцна бил наречен „Хаус Демин“ (Haus Demmin). Ги контролирал источните делови на словенската земја, територија која се протегала до Гистров на запад. Нивен главен замок бил Тетеров.
Среден век
Демин бил упориште на западнословенските племиња во текот на средниот век. Поради неговото стратешко значење биле изградени бургови (и често напаѓани и уништувани). Саксонската армија неуспешно ја опколила населбата во текот на Северните крстоносни походи во 1147. Сепак, воените конфликти со нивните соседи и навлегувањето на трупи од Германија и Данска ја уништила земјата. Била повторно населена од Германци и Фламанци во периодот - век. Областа била поделена помеѓу Мекленбург и Померанија, а Демин на померанска страна станал резиденција на померанските војводи.
Ново време
Како многу померански поседи надвор со исклучок на поголемите крајбрежни ханзеатски градови, карактерот на Демин и неговата околина останале рурални и главно земјоделски до денес, иако Демин бил член на Ханзата поради реките (реката Пене) кои го поврзуваат со балтичкиот брег.
Во Вајмарската Република, Демин бил упориште на националистичките организации Германската национална народна партија и Шталхелм. Дури и пред 1933 постоеле бојкоти на еврејските дуќани, поради што поголемиот дел од Евреите заминале и синагогата била продадена во јуни 1938 на претпријатие за мебел, поради што објектот е зачуван и денес. На 11 ноември 1938, илјадници се собрале на плоштадот за антисемитски демонстрации. На последните слободни национални избори за Рајхстагот на 5 март 1933, националсоцијалистичката партија освоиле 53,7 проценти од гласовите во Демин.
Во текот на Втората светска војна, Полјаци, Руси, како и воени заробеници од Франција и Белгија, биле користени како принудна работна сила во градот.
Германските трупи ги уништиле мостовите преку Пене кога се повлекувале од Демин во текот на Втората светска војна. Со ова, напредокот на советската Црвена армија бил забавен и тие пристигнале во Демин на 30 април 1945. Во текот на ноќта и следното утро, Демин бил предаден на Црвената армија главно без отпор, слично на другите градови како Грајфсвалд. Силувањата, грабежите и убиствата извршени од војниците на Црвената армија предизвикале масовни самоубиства на стотици луѓе и скоро целосно бил запален стариот дел на градот.
Грб
Грбот на Демин прикажува:
Приказната на визионерот
Текст
My lady's touch upon the lute is light,
yet she weaves the streams of melody,
with such profound synchicity,
that the river of time spills into dream,
into that ocean of unspoken promise,
where lives primordial the memory of future things,
here vision and voice and sound,
Мојата дама по лејтата допира нежно,
но сепак ги ткае мелодичните нишки,
со така прониклив синхицитет,
што реката на времето се излева в сон,
во тој океан на неизречено ветување,
каде праисконски живее сеќавањето за нештата што следат,
и смислата најсетне стануваат едно.
Препеал: Б. Јанкулоски
Национален статистички институт (Шпанија)
Национален статистички институт (Instituto Nacional de Estadística, INE) — државен завод во Шпанија задолжен за собирање на статистички податоци од демографски, стопански и општествен карактер. Установата е задолжена и за вршење на попис на секои 10 години.
Виш (Холштајн)
Виш (Wisch) — општина во округот Плен, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Алштет (Саксонија-Анхалт)
Алштет (Allstedt) — град во округот Мансфелд-Зидхарц, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа приближно 10 километри југоисточно од Зангерхаузен.
Извод на сложена функција
Оваа статија подетално се занимава со поимот Извод на сложена функција. Околу дефиницијата на поимот извод на функција, видете ја статијата Диференцијално сметање.
Нека и  се реални функции од една променлива такви што постои составот (композицијата или сложената функција):. Тогаш за првиот извод на h(x) важи:
Виш
Виш може да се однесува за следниве места во Германија:
Лејди Кетрин Греј
Лејди Кетрин Греј ( - ) била грофица од Хартфорд, сестра на Лејди Џејн Греј и роднина на Елизабета I. Таа била внука на Марија, сестра на англискиот крал Хенри VIII и Чарлс Брендон.
Преку нејзиниот таен брак со Едвард Симор, таа го нанела гневот на кралицата Елизабета I, затворајќи ја во затвор до нејзината смрт.
Голем Кутуров
Голем Кутуров — река на планината Бистра која минува низ селото Тајмиште северозападно од Кичево и се влева во Зајска Река. .
Фоџа
Фоџа (Foggia) е град во Италија, значаен град во провинцијата Апулија во јужниот дел на земјата и главен град на истоимениот округ Фоџа.
Фоџа е познат како центар на земјоделски високо развиен регион и има развиена прехранбена индустрија.
Географија
Фоџа се наоѓа во јужна Италија. Градот е 380 километри источно од главниот град Рим и 135 километри западно од Бари.
Релјеф
Фоџа се развила во крајбрежната рамнина, недалеку од јужниот брег на Јадранското Море (25 км северно). На југ од градот се издигаат планините Дауни од јужниот дел на Апенинскиот венец. Градот се наоѓа во сеизмички многу активна зона, па земјотресите биле составен дел од историјата на градот (1456, 1534, 1627 и 1731 година ).
Клима
Климата во Фоџа е средоземна.
Вода
Ниту еден значаен воден тек не тече низ самиот град Фоѓа, но во близина е реката Черваро.
Историја
Областа на Фоџа била населена уште од праисторијата. Во античко време, во близина била основана грчката населба Аргос Хипиум, која била дел од Голема Грција. Подоцна, во ерата на римскиот период, овде била основана населба, која го добила името Фовеа, од која потекнува и сегашното име на градот.
Популација
Според резултатите од пописот на населението во 2011 година, во општината живееле 147.036 жители. Во 2008 година Фоџа имал околу 153.000 жители, 2,5 пати повеќе отколку на почетокот на 20 век. Во последните години бројот на странци во градот стагнира.
Населението во градот е претежно Италијанско (98%). Останатите се релативно нови имигранти, главно од Источна Европа.
Економија
Фоѓа е позната како центар на земјоделски високо развиен регион и има развиена прехранбена индустрија.
Габриеле Бертачини
Габриеле Бертачини (роден на 18 декември 1985 година) е италијански готвач, телевизиска личност и писател. Тој е познат по неговата улога како експерт за храна во серијата на Нетфликс (Say I Do).
Животот и кариерата
Во 2019 година, станал еден од домаќините и експерт за храна во реалити серијата на Нетфликс, Say I Do.
Личен живот
Бертачини живее во Венеција, Лос Анџелес со неговите четири австралиски шепарди. Тој е отворено геј. Во првата епизода на Say I Do, открил дека е ХИВ позитивен.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Куп на Македонија во ракомет 2011 (мажи)
Купот на Македонија 2011 - 19. издание на Македонскиот ракометен куп. Турнирот бил одржан во Спортската сала Младост во Битола, од 14 до 15 мај 2011 година. Купот бил освоен од Металург по четврти пат.
Покахонтас
Покахонтас ( 1595 - 21 март 1617 ) била индиска принцеза. Нејзиното вистинско име било Матоака, на нејзиниот јазик значи мало слатко. Таа влегла во историјата ризикувајќи го својот живот во 1609 година за да го спаси животот на англискиот капетан Џон Смит. Таа е родена во 1595 година во племето Алгонкин Пухатан, кое живеело во денешна Вирџинија. Кога имала 13 години, го запознала капетанот Џон Смит, кој како англиски колонизатор набрзо бил заробен во војната што Индијанците ја воделе против белците. Кога дошло време да биде погубен, спуштањето на нејзината глава во прегратки го спасило од сигурна смрт. Љубовта меѓу двајцата траела кратко бидејќи 27-годишниот капетан Смит морал да се врати во Англија каде го чекале сопругата и синот. Во 1614 година, Покахонтас го киднапирал Самуел Аргал и го држел како заложник додека не бил ослободен последниот англиски колонизатор. Додека патувал со брод, членот на експедицијата, Џон Ролф (првиот кој донел тутун во Европа), се вљубил во неа, со која се венчал во Џејмстаун во 1614 година. Таа ненадејно се разболела во 1617 година и умрела на 22 години, таа била погребана во Англија, каде што последен пат го видела Џон Смит. Таа била инспирација на многу сликари, сценарија за филмови итн.
Животот на Покахонтас
Релативно малку се знае за најраниот живот на Покахонтас, вклучувајќи го и точниот датум на нејзиното раѓање. Нејзината мајка била една од многуте сопруги на поглаварот Вахунсанакаве, кој владеел со племето Пухатан и со истоимената конфедерација на потчинети племиња. Откако родила ќерка, таа го напуштила домот на Пухатан, што било обичај кај Пухатанците во тоа време.
Во 1607 година, кога Покахонтас имал 10 или 12 години, Англија почнала да гради колонија на брегот на Вирџинија наречена Џејмстаун. Еден од луѓето вклучени во проектот бил капетанот Џон Смит. Го фатиле ловци од племето Пухатан и го донеле во населбата Веровокомоко, која тогаш била едно од седиштата на конфедерацијата. Таму, според обичајот, Смит требало да биде погубен. Покахонтас во последен момент пред погубувањата се фрлила врз неговото тело како жив штит и со тоа му го спасила животот. Нејзиниот татко тогаш решил не само да го поштеди животот на Смит, туку и да го пушти да се врати во неговото соседство.
Мотивите и вистинската природа на овој настан не се познати, а бидејќи единствениот запис доаѓа од самиот Смит, уште од 1860-тите има сомневања меѓу историчарите дека тоа навистина се случило.
Во секој случај, Покахонтас и Смит станале добри пријатели, а тоа пријателство ги подобрило односите меѓу колонијата и племето и му овозможило на Џејмстаун да преживеел во тешки услови на недостиг. Самата Покахонтас со задоволство пошла во Џејмстаун да си играла со момчињата таму.
Подоцна, Покахонтас отишла да живее со племето Патавомек, кои биле вазали на Пухатан и имале територија околу реката Потомак. Во март 1613 г. бил заробен и предаден од Јапазавите, началникот на Патавомек, на англиските колонисти од Џејмстаун со цел да се откупат преку него двајца Англичани заробени од Пухатаните. Пухатанците се согласиле да ги вратат Англичаните, но не и нивното оружје, и двете страни се подготвиле за војна. Самата Покахонтас била однесена во Хенрикус во денешна област Честерфилд. Таму свештеникот Александар Витакер ѝ предавал англиски и христијански науки, а подоцна била крстена и го добила името Ребека.
Откако во март 1614 г. избувнале вооружени конфликти меѓу колонистите и Пухатанците, а преговорите се воделе во близина на населбата Мачот, при што Англичаните се обиделе да донесат мир со предавање на Покахонтас. Меѓутоа, тогаш Покахонтас им кажала на началниците на Пухатан дека е навредена што нејзиниот татко ја сметал за помалку вредна од конфискуваното англиско оружје и рекла дека повеќе сака да живее меѓу Англичаните.
За време на неговиот престој во Хенрикус, Покахонтас се вљубила во Џон Ролф, успешен производител на тутун чија сопруга неодамна починала. Ролф побарал дозвола од гувернерот да се ожени со неа, а кога ја примил, парот се венчал на 5 април 1614 година. Нивното прво и единствено дете - синот Томас - се родило на 30 јануари 1615 година.
Бракот помеѓу Ролф и Покахонтас придонел за смирување на тензиите меѓу колонистите и домородците, а некое време подоцна властите на колонијата дошле на идеја да го користат Покахонтас за да привлечат нови колонисти. Затоа Ролф, таа и уште 11 членови на племето Пухатан во 1616 година. отпатувале во Англија. Таму предизвикале голема сензација во јавноста, а во една прилика биле изведени и пред дворот на кралот Џејмс I. Таму го запознала и Џон Смит, кога погрешно поверувала дека тој бил убиен во бродолом неколку години претходно.
Во март 1617 година, Ролф и Покахонтас се качиле на брод што требало да ги врати во Вирџинија. Сепак, Покахонтас слетала во Гравеснд поради болест. Таму починала и била погребана, а местото сега е обележано со споменик.
Потомство на Покахонтас
Покахонтас имал само еден син, а преку него само една внука - Џејн Ролф - која пак го родила Џон Болинг, истакнат војник и политичар кој станал поврзан со многу други истакнати семејства - т.н. До првите семејства од Вирџинија. Благодарение на тоа, голем број познати и угледни луѓе доаѓале од Покахонтас, од кои најпозната е Идит Вилсон, сопругата на претседателот Вилсон.
Некои извори тврдат дека семејството Буш, вклучувајќи ги и претседателите Џорџ В. Буш и Џорџ В. Буш, потекнувале од Покахонтас, но повеќето генеалози не се согласувале.
Покахонтас во популарната култура
Релативно краткиот живот на Покахонтас станал предмет на бројни литературни дела, со оскудни историски податоци дополнети со митови и легенди кои често имале различна идеолошка содржина.
Најпопуларниот мотив за овие дела е наводната љубовна врска помеѓу Покахонтас и Џон Смит, кога „индиската принцеза“ ја спасила од смрт затоа што се заљубила. Истата таа легенда ја толкувала нејзината смрт со скршено срце по средбата со Смит во Англија, односно сознанието дека се омажила и родила дете на погрешен маж.
На крајот на 20 век, особено благодарение на движењето за политички коректна деконструкција на историјата и историските митови, приказната за Покахонтас добила поинаква интерпретација, односно таа била претставена како невино дете на природата што го користеле бруталните и бескрупулозните имигранти за да зграпчат земја од Индијанците. Овој став е можеби најкарактеристичен за анимираниот филм на Дизни Покахонтас од 1995 години.