cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Млечно чоколадо
Хранлива вредност
Додека целото млечно чоколадо содржи какао, млеко и шеќер, процентот на овие состојки варира помеѓу земјите и брендовите, што пак влијае на нејзината хранлива вредност. Движечката сила за овие разлики е вкусот. На пример, белгиското чоколадо е познато по својот благ млечен вкус, додека некои руски брендови имаат силен вкус на какао. Вкусот ги поттикнува состојките, иако на нив влијаат и други фактори, особено економијата. На пример, цената е главната причина за воведување на замени на какао путер како кокосово и палмино масло. Сепак, постојат и регулаторни причини. Во 1973 година, на пример, Европската унија донесе одлука чоколадата да има минимум 35 проценти суви цврсти материи од какао. Во поново време, Кина, исто така, воведе закон со кој се бара локално произведеното млечно чоколадо да содржи 25 проценти какао путер.
Се тврди дека чоколадото дава смирувачки ефекти, го намалува стресот, па дури и предизвикува слично чувство на заљубувањето. Научните докази се повеќе ги поткрепуваат тврдењата за здравствените придобивки од чоколадото. На пример, скенирањето со магнетна резонанца (МРИ) покажа дека консумирањето чоколадо може да го намали ризикот од срцеви заболувања. Типична млечна чоколада содржи и околу 20 mg   кофеин на 100 g, што може да го стимулира нервниот систем и да му помогне на телото да го балансира внатрешниот баланс на вода. Во исто време, количината на кофеин е грижа за некои застапници за здрав живот. Чоколадото е исто така извор на полифеноли кои имаат антиоксидансни својства, кои исто така може да имаат здравствени придобивки
Производство
Млечната чоколада се произведува од какао, млеко и шеќер. Состојката што го дефинира производот како чоколадо, зрното какао, главно се одгледува во Југоисточна Азија, Јужна Америка и Западна Африка, особено Брегот на Слоновата Коска, кој обезбедува 40 проценти од вкупниот глобален пазар на какао. Откако ќе се соберат мешунките на какаото, семките, познати како „грав“ се отстрануваат и ферментираат, а потоа се сушат. Тие потоа се носат во фабрика за преработка каде што се чистат и се печат. Зрната потоа се мелат, обично во процес во две фази, прво со ударна мелница за да се направи какаото ликвидно, а потоа со топчеста мелница. Течноста од какао потоа се дели на какаова маса и какаов путер.
Во оваа фаза, двете други клучни состојки влегуваат во процесот. Млекото често се додава во форма на прав бидејќи вишокот на вода би ги оштетил течните својства на течното чоколадо. Шеќерот, последната главна состојка, се додава во исто време со млекото во прав. Течното чоколадо потоа се истура во калапи и се формира во табли.
Комбинација на млечни чоколади
На почетокот на 20 век, на двете страни на Атлантикот се појавиле табли чоколадо кои комбинирале млечна чоколада со други слатки состојки. Теодор Тоблер и Емил Бауман го измислиле тоблероне во Швајцарија во 1908 година кој содржел бадеми, мед и нугат. Набргу потоа, следеле уште брендови кои ќе станат светски гиганти, како Марс во 1932 година или Кит Кат До 2014 година, секоја секунда се трошеле по 650 Кит Кат чоколади. Комбинираните табли доминирале на пазарот на кондиторски производи со продажба над 140 милијарди долари во 2018 година
Дона (песна од Калиопи)
Песната е компонирана од Ромео Грил.
Киргистански нереди 2010
Киргистанските немири од 2010 година претставуваат востанија кои се случиле во Киргистан. Немирите произлегуваат од растечкиот гнев против владата и претседателот Курманбек Бакиев. Демонстрантите ја презеле владината зграда во Бишкек на 6 април и на 7 април.
Причини и тек
На 6 април 2010 година околу 200 лица се собрале пред седиштето на главната опозициска партија во Бишек, при што реагирала најпрвин полицијата и ги растргнала демонстрантите. Судирите меѓу демонстрантите и полицијата во Бишек избиле ден по немирите во градот Талас, каде демонстрантите барале оставка од претседателот Курманбек Бакиев, кој на власт дошол во 2005 година откако неговиот претходник Аскар Акаев, бил соборен од власта со насилни демонстрации. Демонстрантите во Талас, град на северозапад на Киргистан, ја зазеле зградата на регионалната управа и неколку часа како заложник го држеле гувернерот Бајшен Болотбеков. По ова, премиерот на Киргистан Даниар Усенов прогласил вонредна состојба на територијата на целата земја. На 7 април 2010 година, киргистанскиот министер за внатрешни работи Молдомуса Конгантиев бил убиен од страна на бунтовниците.
Според последните информации, досега во немирите најмалку 74 лица се убиени, а над 500 се повредени. Исто така била објавена и веста дека претседателот Бакиев побегнал од престолнината со неговиот приватен авион кон јужниот дел од земјата, и дека водачите на опозицијата формално ја формирале новата влада предводена од поранешниот министер за надворешни работи Роза Отунбајева.
Сепак одлуката на Роза Отунбајева од 8 април 2010 година за распуштање на парламентот ја оставила земјата без легално собрание, Изјавите на опозицијата дека во рок од шест месеци ќе биде изгласен нов устав не се легални бидејќи единствено распуштената влада би можела да презема такво решение. Новите закони можат да бидат изгласени само од распуштениот парламент, додека пак новата влада може да биде изгласена само претседателот кој засега истото го одбива, неговиот заменик кој моментално не се наоѓа во земјата, или пак премиерот којшто позицијато го присилила да поднесе оставка. Моментално во земјата не постои ниту парламент ниту влада. Голем број на иследувачи сметаат дека земјата се наоѓа пред прагот на граѓанска војна.
Космос-2323
Космос-2323 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9175 км, а најмалото на 9083.
NGC 3238
NGC 3238 — леќеста галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3238 се споменува и како UGC 5649, MCG 10-15-80, CGCG 290-41.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3238 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 3238 има привидни димензии од 1,4' х 1,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 26 м 42,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 57° 13' 34". Положбениот агол на објектот е во износ од 132°.
Други поделби
Проучување на NGC 3238 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 30686. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 45; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3819. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1331.
NGC 5636
NGC 5636 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5636 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5636 има привидни димензии од 1,9' х 1,4'.
Други поделби
Проучување на NGC 5636 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51785. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 242; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 321. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1418.
Ахтубинск
Ахтубинск (Ахту́бинск) — град во Астрахањската област, Русија.
Гласање на натпреварот за песна на Евровизија
Победникот на натпреварот за песна на Евровизија е избран од страна на положбен систем на гласање. Најновиот систем бил имплементиран за Евровизија 2016 година и секоја земја учесничка им доделува два сета од 12, 10, 8-1 бода на нивните 10 омилени песни: едната поставена од нивното професионално жири и другата од теле-гласањето.
Македонска кооперативна банка
Македонска кооперативна банка (МКБ) — кооперативна банка во Бугарија, која постоела од 1925 до 1947 година, чија дејност била насочена кон македонската емиграција. Основана е од Националниот комитет на македонските братства во Бугарија. Ја основале 77 индивидуални членови и 1 колективен член, Прилепската кооперативна банка. Економистот Никола Стојанов, родум од Дојран, бил претседател на банката, а нејзин касиер бил Георги Совичанов, родум од Битола. Банката ја започнала својата дејност со 387.300 лева деловен капитал, кој достигнал над 18 милиони лева во 1931 година. Нејзината дејност била ограничена на главниот град Софија и околните општини. Банката давала кредити само на свои членови, кои главно биле занаетчии и ситни трговци. Банката била ликвидирана во 1947 година, кога Политбирото на Централниот комитет на Бугарската комунистичка партија донело решение за ликвидација на банката со образложение дека е создадена со суми на Иван Михајлов и дека во нејзиното раководство има негови скриени следбеници.
Камизјак
Камизјак (Камызяк) — град во Астрахањската област, Русија.
Лав (филм од 2016)
Лав (англиски: Lion) — драма филм од 2016 година, во режија на Гарт Дејвис по сценарио на Лук Дејвис, засновано на автобиографската книга Долг пат до дома на Сару Брирли. Во главните улоги се појавуваат Сани Павар, Дев Пател, Руни Мара, Дејвид Венам и Никол Кидман.
Филмот премиерно бил прикажан на филмскиот фестивал во Торонто на 10 септември 2016 година а потоа бил нашироко издаден на 6 јануари 2017 година. Филмот добил главно позитивни критики, и остварил заработка од 76 милиони долари во светски рамки. Лав добил шест номинации за Оскар на 89. доделување на наградите, и тоа за најдобар филм, најдобар спореден глумец (Пател), најдобра споредна глумица (Кидман), најдобро адаптирано сценарио, најдобра оригинална музика и најдобра кинематографија. Тој исто така бил номиниран во пет категории на БАФТА наградите, победувајќи во две, и тоа во категориите најдобар спореден глумец (Пател) и најдобро адаптирано сценарио.
Содржина
Во 1986 година, Сару, петгодишно момче, живее со својот постар брат Гуду, со својата мајка и со помладата сестра во Кандва, Индија. Гуду и Сару крадат јаглен од товарни возови за да можат да купат млеко и храна. Една ноќ Сару го следи својот брат кој иде да работи и тие стигнуваат на блиската железничка станица, каде Сару изморен легнува да спие на една од клупите. Гуду решава да го остави Сару на железничката станица и му вели да го чека тука и дека брзо ќе се врати. Кога Сару ќе се разбуди, тој го бара Гуду и се качува во еден воз, во кој мисли дека е неговиот брат. Тој повторно заспива во едно од купињата во возот, кој тргнува без ниту еден патник. По неколку дена возење, Сару пристигнува во Калкута, оддалечен 1600 километри од дома, каде не го разбира локалниот бенгалски јазик. Тој чека на шалтерот за да дојде до билет за да се врати дома, но службеникот не го препознава името на неговото село, кое Сару вели дека се вика „Ганешталај“. Тој се обидува да спие во тунел од железничката станица заедно со други улични деца, но во текот на ноќта доаѓаат полицајци кои ги бркаат. Само Сару успева да побегне бидејќи е доволно мал за да се протне низ отвор од една порта.
Дваесет години подоцна, Сару, сега студент, се преселува во Мелбурн за да студира хотелски менаџмент. Тој започнува врска со Луси, која е американска студентка. За време на ручек со индиски пријатели во нивниот дом, тој гледа џелеби во кујната, специјалитет кој го помни од своето детство. Тој се доверува на пријателите дека е посвоен, и тие му предложуваат да го побара својот роден крај во Индија преку интернет алатката Google Earth. Сару започнува да пребарува но со текот на времето, ја прекинува врската со Луси, обземен од мислата низ какви емоции неговото семејство морало да помине кога тој исчезнал.
Сару ја посетува Сју, чија здравствена состојба се влошува, и дознава дека таа можела да раѓа деца, но се одлучила да им помогне на оние деца на кои им е потребна помош, верувајќи дека веќе има премногу луѓе на Земјата. Сару го поминува најголемиот дел од своето време пребарувајќи го својот роден крај, но безуспешно. Една вечер, прегледувајќи по Google Earth, тој го забележува составот на карпи каде работела неговата мајка, и потоа ја наоѓа областа каде што тој живеел: областа Кандва и местото Ганеш Талај. Тој конечно и кажува на Сју за неговата потрага, и таа целосно ги поддржува неговите напори.
Сару се враќа во својот роден крај, каде има емоционална средба со својата биолошка мајка и сестра, но дознава дека Гуду починал. Филмот завршува со слики на вистинскиот Сару кој се вратил во Индија во февруари 2012 година, како и на средбата на Сару и Сју со биолошката мајка. Гуду починал од удар од воз истата вечер кога тие отишле на железничката станица. Нивната мајка никогаш не се откажала од надежта и верувала дека еден ден нејзиниот син ќе се врати дома, и никогаш не се преселила од селото. Сару, подоцна дознал дека тој погрешно го изговарал своето име, кое всушност било Шеру, деминутив од шер, индискиот збор за „лав“.
Ramones
Ramones (се чита: Рамонс) била американска панк рок музичка група. Многумина го посочуваат токму овој бенд како првиот панк рок состав. Групата е основана во Њујорк во 1974 година по што сите членови за презиме си го присвоиле уметничкото име Ramone (Рамоун). Тие извеле точно 2,263 концерти низ турнеи кои траеле 22 години.
Аспергеров синдром
Аспергеров синдром (анг. AS или AD) е еден од неколкуте пореметувања од аутистички спектар (анг. ASD) кој се одликува со потешкотии во друштвената интеракција и ограничени, стереотипни интереси и активности. Исто така се нарекува и Аспергерово пореметување или само Аспергер, иако, меѓу клиничките истражувачи нема многу голема согласност за тоа дали треба да се вика синдром или пореметување.
Аспергеровиот синдром се разликува од останатите пореметувања од спектарот на аутизмот по тоа што кај него, воопшто, нема застој во јазичниот и когнитивниот развој. Сепак, во стандардните дијагностички критериуми не е спомната моторичката неспретност и атипичната употреба на јазикот, што се јавува често.
Синдромот го добил името по австрискиот педијатар, Ханс Аспергер, кој во 1944 година ги опишал децата кои очигледно имаат нормална интелигенција, но им недостасува вештина за невербална комуникација, физички се неспретни и не покажуваат емпатија. Педесет години подоцна пореметувањето влегло во меѓународна класификација на болести (анг. ICD) и во дијагностички и статистички прирачник за ментални пореметувања (анг. DSM), но сепак останале нерешени прашања за неговите аспекти. На пример постои сомневање околу тоа дали АС се разликува од високо функционалниот аутизам (анг. HFA); делумно и поради тие сомневања, неговата зачестеност не е цврсто установена.
Црвени крвни зрнца
Еритроцитите се црвените крвни клетки. Тие се едни од формативните елементи на крвта, покрај леукоцитите и тромбоцитите. Еритроцитите имаат форма двојно вдлабнат диск, со должина од 7- 8 микрони и ширина 2 микрони.Кај цицачите тие не содржат јадро и затоа имаат кус животен век (од 80 до 120 дена), додека кај останатите ’рбетници има јадро, со исклучок на дождовниците од родот Batrachosepѕ. Внатрешноста на еритроцитите е исполнета со белковина хемоглобин. Хемоглобинот е воедно и пигментот кој ја дава црвената боја на крвта, а во составот има јон на железо Fe++, кој се сврзува со кислородот од белите дробови и го пренесува низ целиот организам. Овој процес се нарекува оксигенација. По пат еритроцитите ги собираат отпадните материи и ги носат во белите дробови, од каде тие се издишуваат во форма на јаглерод диоксид, а дел од јаглерод диоксидот влегува во состав на хемоглобинот. Бројот на еритроцитите варира во зависност од полот.
Бројот на еритроцитите кај човекот изнесува меѓу 4 и 5 милиони во 1mm³ крв. Во одредени услови бројот на еритроцитите се менува. На пример, при престој на места со надморска височина над 2500м, тој се зголемува. За разлика од тоа, при акутни и хронични крварења, како и при болести што се придружени со намалено создавање или зголемено распаѓање на еритроцитите, бројот на еритроцитите се намалува.
Градба
Кај еритроцитите се разликува клеточна мембрана, хемоглобин и строма.
Мембраната кај еритроцитите е составена од двоен липобелковински сплет. Еритроцитната мембрана е лесно пропустлива за вода и тоа во двете насоки, пред сè во зависност на осмотските услови. Така, ако еритроцитите се во хипертонична средина водата излегува од еритроцитите и тие се собираат. Карактеристичната појава на оштетување или разградување на клеточна мембрана на еритроцитите, поради што од нив излегува хемоглобинот, се нарекува хемолиза.
Биохемиски состав
Еритроцитите во својот состав најмногу имаат вода (од 60% до 67%), а содржат и мало количество соли. Од органските соединенија во еритроцитите има јаглехидрати, масти, фосфатиди, белковини. Од белковините најважен е хемоглобинот кој претставува 32% од тежината на еритроцитите или над 90% од протоплазмата на еритроцитите.
Ако нема доволно црвени крвни зрнца, тогаш човек може да се чувствува исцрпен и слаб. Тој може да биде блед и лесно да се заморува затоа што телото не го добива сиот кислород што му е потребен. Недостатокот на еритроцити се вика анемија,слабокрвност.
Брест (Црешнево)
Брест — археолошко наоѓалиште во поречкото село Црешнево. Претставува населба, црква и некропола од римско време. Се наоѓа во непосредна близина на маалото Старовци — каде се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, ќерамиди, а при обработувањето на земјата жителите откриле темели од објекти. На највисоката точка на наоѓалиштето има урнатини од црква, а околу неа делови од капители, колони, бази и др. Откопани се повеќе питоси и монети кои се наоѓаат кај месен жител.
Еланд (антилопа)
Еланд или обичен еланд, јужен еланд — саванско-низинска антилопа од семејството на шуплорогите (Bovidae) која живее во источна и јужна Африка. Прв ја опишал германско-рускиот биолог Петер Симон Палас во 1766 г. Возрасниот мажјак е висок околу 1,6 м (женките се за 20 см пониски) и може да тежи до 942 кг, но просечно 500–600 кг (340–445 кг за женки). Ова е втора по големина антилопа во светот, само малку помала од џиновскиот еланд (Taurotragus derbianus).
Примероци на ова животно можат да се видат во Зоолошката градина во Скопје.
Стандарден британски изговор
Стандарден британски изговор (анг. Received Pronunciation или RP, буквално: „(општо)прифатен изговор“) — начин на изговарање на англискиот јазик (поточно британскиот англиски) кој уште одамна се смета за единствениот угледен британски акцент меѓу учените и култивираните луѓе. Само 2% од Британците зборуваат со чисто стандарден акцент.
Еланд (антилопа)
Ова се претежно тревопасни животни и јадат треви и листови. Живеат во стада до 500 и повеќе единки, но не се територијални. Претпочита живеалишта со разновидни цветни растенија како саваните, кориите и отворени и планински тревести предели, а избегнува густи шуми.
Стандарден британски изговор
Стандардниот британски изговор се нарекува и „англискиот на Кралицата/Кралот“ (Queen's/King's English) бидејќи е нагласокот на кој зборува монархот; меѓутоа овој поим поточно се употребува за пишаниот стандарден британски. Понекогаш се нарекува и „англискиот на Би-би-си“ (BBC English), бидејќи истиот по традиција се користи во Би-би-си, иако во денешно време ова е погрешна претстава. Кралицата Елизабета II користи еден специфичен облик на англискиот јазик, додека за водителите и персоналот на Би-би-си овој акцент не е повеќе задолжителен. Постојат и зборови со повеќе од еден начин на изговор во рамките на самиот стандарден изговор, како што се again („повторно“, „пак“), either („или“) и moor („усидрува“, „Мавар“, „вресиште“).
Еланд (антилопа)
Изглед
И мажјаците и женките имаат прави, но завиени рогови, задебелени рамена и од две до петнаесет пруги на предниот дел од телото. Крзното им е жолтокафеаво, претежно бледо, а кај постарите единки станува сиво-сино на вратот и рамената. Мажјаците на вратот имаат виснати кожни набори и перче на челото. Тежат 500 до 1000 кг, а долги се 2 до 3 м. Kaj гребенот се високи околу 1,50 м. По обем на телото наликуваат на крава, но оставаат впечаток дека се потенки.
Стандарден британски изговор
Понекогаш стандардниот изговор се нарекува оксфордски англиски (Oxford English), не бидејќи ова е традиционалниот говор во Оксфорд, туку конкретно во Оксфордскиот универзитет; во рамките на лексикологијата Оксфорд има најголем углед и авторитет. Проширените изданија на оксфордските речници содржат упатство за стандардниот британски изговор на секој збор.
Еланд (антилопа)
Таксономија
Обичниот еланд за прв пат бил опишан во 1766 година од германскиот зоолог и ботаничар Петер Симон Палас. Припаѓа на редот парнокопитни, семејството говеда и потсемејството шуплороги. Обичните еланди понекогаш се сметаат за дел од родот лесни антилопи врз основа на молекуларна филогенетика, но обично се категоризираат како Taurotragus, заедно со џиновскиот еланд (T. derbianus).
Подвидови
Признаени се три подвида на обичниот еланд, иако нивната валидност е оспорена.
Поведение
И покрај тоа што еландот обично е лежерно животно, по потреба развиваат брзина до 70 км/ч. Покрај тоа, овие животни се познати и како многу добри скокачи. На дневната жештина одмораат во сенките на дрвјата или грмушките, а се активираат на квечерина. Се хранат со лисје, понекогаш со трева и со предните копита вадат кртоли и коренчиња од земја.
Стандарден британски изговор
Во последните децении многу луѓе го потврдуваат значењето и вредноста на регионалните и класните акценти. Многу од младите од семејства каде се зборува со стандарден акцент самите зборуваат поинаку. Денес на Би-би-си се слушаат многу локални акценти.
Еланд (антилопа)
Поведение
Просечното стадо се сотои од 25 единки, но при поволни услови, бројот на единки достигнува 700. Големите стада сепак се привремени групи без цврста врска. По правило, групите се состојат од возрасен мажјак и неколку женки, а воедно и млади мажјаци и младенчиња. Во ретки случаи групата може да има повеќе од еден возрасен мажјак. На ваквиот распоред му претходи задолжителна борба за превласт во хиерархијата. При бојот, мажјаците ги вркстуваат роговите и се обидуваат да го ранат противникот, што често доведува до значајни повреди.
Стандарден британски изговор
Се смета дека стандардниот британски изговор е најсроден на, и затоа произлегува од, југоисточна Средна Англија: Нортхемптоншир, Бедфордшир и Хантингдоншир. Со преселбата во Лондон во XIV и XV век, најголемиот дел доселениците биле оние кои живееле непосредно северно од Лондон, а не јужно. Говорот во споменатите грофовии се разликува, како од грофовија до грофовија, така и во рамките на самите тие. Но сепак во Лондон се создала конгломерација, која исто така помешала некои елементи од говорот во Есекс и Мидлсекс. Веќе кон крајот на XV век, во тогашен Лондон се зацврстил „стандардниот англиски“.
Еланд (антилопа)
Поведение
Одлично се приспособени на високи температури. За време на суша, телесната температура им се покачува за и благодарение на ова избегнуваат загуба на течности од потење.
Еландот и човекот
Еландот е животно што се припитомува. Млекото содржи трипати повеќе масти и белковини од кравјото. Покрај ова, се користи и месото и кожата. Меѓутоа, првите обиди за припитомување почнал кон крајот на XX век и досега се водат во скромни размери.
Стандарден британски изговор
Употреба
Истражувачите разликуваат помеѓу три различни облици на стандарден изговор: конзервативен, општ, и напреден. Конзрвативниот стандарден изговор се однесува на традиционалниот нагласок со кој се служат постарите говорници од извесни општествени слоеви; општиот стандарден изговор е оној кој се смета за неутрален во поглед на возраста, занимањето или животниот стил на говорникот; напредниот стандарден изговор пак, се однесува на говорот на помладата генерација на британски говорници.
Современиот стил на стандардниот изговор е вообичаениот нагласок со кој туѓинците учат британски англиски. Британците во странство кои не говорат стандардно понекогаш го прилагодуваат својот изговор донекаде поблиску на стандардниот за да бидат подобро разбрани од луѓето кои во училиште учеле англиски со стандарден изговор. Од истата причина тие може да го прилагодат и својот речник и граматика за да бидат поблиску до стандарниот англиски. Стандардниот изговор се користи како стандард во сите книги по општа фонологија и фонетика и како таков стои во изговорите на зборовите кај речиси сите речници.
Статус
Традиционално, стандардниот изговор бил создаден акцент објавен како „секојдневниот говор на јужните англичани чии машки членови на семејството биле образувани во прочуените приватни училишта од тоа време“ и што не кажува ништо за регионот каде говорникот живеел пред да посетува училиште. Меѓутоа овој облик на стандарден изговор е конструкција од периодот на неговото оформување за време на XIX век, а изговорот тука е се заснова на дворскиот англиски, кој има за цел да ја воздигне образуваната средна класа.
Од 1970-тите, па наваму ставовите кон стандардниот британски изговор полека се менувале. Еден од поголемите фактори бил премиерот Харолд Вилсон. Необично за еден премиер, тој зборувал со елементи од јоркширскиот акцент. Уште поран пример за јавна употреба на нестандарден изговор е вработувањето на водители со изразени регионални акценти за време на и по Втората светска војна од страна на Би-Би-Си, (за да се разликуваат од германската пропаганда).
Согласки
Кога согласките се во парови, силните „фортисни“ согласки (т.е. приздивните или безвучните) стојат лево, а слабите „ленисни“ согласки (т.е. малку озвучените или звучните) стојат десно
Освен кога стојат по, фортисните избувни согласки (, и ) се изговараат со приздив пред нагласени самогласки; кога следи гласничко , ,  или , оваа спирација се означува со делумно обезвучување на гласникот.
Кога, , и  се на крајот на слогот, ним им претходи гласилна избувна согласка (вид. гласилно зајакнување);  и тие можат наполно да се заменат со гласилна избувна согласка, особено пред слоговна носовка (button ).
Самогласки
Иако највеќето речници користат, вистинската реализација е.
Примери за кратки самогласки: во kit и mirror,  во put,  во dress и merry,  во strut и curry,  во trap и marry,  во lot и orange,  во ago и sofa.
Примери за долги самогласки: во fleece,  во goose,  во nurse,   во north и thought,  во father и start.
„Долгите“ и „кратките“ се во заемен однос. Заради фонолошкиот процес која ја менува должината на самогласките, кратките самогласки во еден контекст можат да бидат подолжи од долгите самогласки во некој друг контекст. На пример, долгата самогласка која стои по фортисен согласен звук (,, , итн.) е пократка; така reed се изговара како додека heat е.
Така и обратно, кратката смаогласка станува подолга ако стои пред лентисна согласка. Така, bat се изговара како, а bad како. Во природниот говор, плозивите и  може да останат нереализирани (испуштени) на крајот од зборот, па така овие зборови можат да се разликуваат само по солжината на самогласките.
Покрај ваквата разлика по должина, ненагласените самогласки се и пократки и поцентрализирани од нагласените. Кај ненагласените слогови пред самогласки и во финална позиција, контрастните разлики помеѓу долгите и кратките високи самогласки се неутрализираат и така, се јавуваат кратки и.
Стандардниот британски изговор има и трифтонзи како во ire и  како во hour. Реализациите претставени во следнава таблица не се фонемски засебни, иако разликата помеѓу, и  може да се неутрализира и така што станат  или.
Не сите референтни извори користат ист систем на транскрипција. Особено: Повеќето од овие варијанти се користат во транскрипцијата осмислена Клајв Аптон во „Пократок оксфордски речник на англискиот јазик“ Shorter Oxford English Dictionary (1993) и истат сега се користи во многу други речници од Издателството на Оксфордскиот универзитет (Oxford University Press).
Надворешни врски
Britisches Englisch
NGC 1288
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1288 се споменува и како ESO 357-13, MCG -5-8-25, AM 0315-324, IRAS 03152-3245.
Откривање
Објектот е откриен на 19 ноември 1835 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1288 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,8 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 1288 има привидни димензии од 2,3' х 1,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 17 м 13,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 32° 34' 35". Положбениот агол на објектот е во износ од 166°.
Други поделби
Проучување на NGC 1288 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 12204. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 355; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 7023.
Ламиел (филм)
Ламиел е француски филм од 1967 година. Главните улоги се на Ана Карина - француска глумица со данско потекло и Жан Клод Брили. Режисер е Жан Аурел, а сценариото е на Жан Аурел и Сесил Сен Лоран.
Заплет
Ламиел е млада селанка која ја штити докторот Санфан затоа што гледа дека ѝ претстои светла иднина.
Откако ќе ја увери војвотката Д Миосанс дека пати од мигрена заради високиот очен притисок, тој ќе ја внесе Ламиел во замокот на војвотката како читач(ка). А таму, во замокот, Ламиел сака да научи сè за љубовта. Затоа и му дава десет франци на еден фабрикант, за да ја научи. Но се разочарува. Синот на војвотката, кој е заљубен во неа, ја грабнува и ја води во Париз. А таму, Ламиел „умира“ од досада. Во пансионот каде што живее, го сретнува младиот гроф Добињи, необичен и пропаднат аристократ. Откако ќе му раскине на својот прв љубовник преку писмо, таа му станува љубовница на грофот. И понатаму за неа се грижи докторот Санфан и ја советува што да прави со животот.
„Позагрижен сум за Вашата отколку за сопствената судбина”, ѝ вели тој. Подоцна тој успева да издејствува да ја посвои стариот маркиз Д` Орпле. Па така, грофот Д`Обиње, кој и покрај двобојот за неа, досега не се осмелил да ја омажи, сега прифаќа неговото име да го носи една маркиза. Откако ќе се омажи за него, Ламиел има безброј љубовници. Љубовници има и тој. Хроничната болест на Ламиел и досадата повторно ја обзема.
Една ноќ, кај неа ќе влезе крадец. Таа му дозволува да земе сè што сака и му се препушта. А тој пак, Валбер, надалеку прочуениот разбојник, за неа ќе стане олицетворение на машкоста затоа што живее по работ и сонува „со отворени очи”. Работите ќе отидат дотаму што Ламиел ќе се појави во негово друштво во Операта. Мажот ѝ ќе ја убие, но не од љубомора, туку за да си ја зачува честа. А Ламиел ќе умре среќна затоа што со својата смрт успеала да му помогне на љубениот да ѝ избега на полицијата.
Хенри Пул & Др
Хенри Пул управувал со фирмата до неговата смрт во 1876, и бил наследен од неговиот братучед Семјуел Кандли, кого го наследиле неколку генерации до денешните сопственици Енгус Кандли and и син му Сајмон. Во текот на изминатите два века овие кројачи уживале огромен успех и проживеале низ тешки маки, преживувајќи до ден денес за да ја симболираат изврсноста на кројаштвото по мера. Фирмата сѐ уште држи огромен број на Кралски Повластици и го опслужува службата на Лордот-коморник со дворски костуми. Одделот за ливерии дури направил и униформи за 200 годишнината од Битката кај Трафалгар. Фирмата е и изумител на смокингот (tuxedo)
Фирмата врши редовни посети на континентална Европа, САД и други места, во чии рамки спаѓаат и продавниците на Хенри Пул во Јапонија и Кина. Во 2006 фирмата ја прославила својата двестегодишнина со обновување на просториите, а во 2007 решено е повторно да се нуди штофот прославен од страна на Винстон Черчил, кој го порачал својот прв костум од кај нив пред 100 години.
Смокинг
Во 1860 направиле кратко вечерно или пушачко палто за Принцот од Велс, кое тој го носел на неформални вечери во Сендригем. во 1886, извесен Г-дин Џејмс Потер од Таксидо Парк, Њујорк го посетил Лондон, па потоа бил поканет од Принцот од Велс да проведе викенд во Сендригем. Таму разбрал дека и тој може да добие такво палто ако отиде кај кројачите на прицот, Хенри Пул & Д-р
Кога се вратил во Њујорк, Потер гордо го носел своето палто во Клубот Таксидо Парк, па така другите членови почнале да нарачуваат такви за себе до таа мера што пва палто станало неформална клупска униформа за „машки“ вечери. Како резултат на ова, палтото во Америка почнало да се нарекува Таксидо или само Такс.
Малпилс (општина)
Малпилс (Mālpils novads) е општина во Летонија. Општината е создадена во 2009 година.
Лига 1 (Франција)
Лига 1 (француски изговор : [liɡ œ̃]),порано позната како Дивизија 1 е професионална француска лига на здружение на професионални клубови.Таа е највисокото фудбалско натпреварување во земјата и служи како највисока дивизија во францускиот лигашки систем. Лига 1 е една од двете дивизии кои ја формираат Професионлната лига, а другата е Лига 2 (Втора лига). Во натпреварување со 20 клуба, таа функционира на систем на промовирање и испаѓање со Лига 2. Сезоните траат од август до мај, кога тимовите играат по 38 натпревари сè на сè вкупно 380 натпревари во една сезона. Повеќето натпревари се играат во сабота или недела, а неколку натпревари се играат навечер во текот на неделата. Натпреварувањето редовно се прекинува последниот викенд пред Божиќ за 2 недели и продолжува во втората недела од Јануари. Лига 1 е една од врвните национални лиги, моментално рангирана петта во Европа, веднаш по англиската Премиер лига, шпанската Ла лига, италијанската Серија-А и германската Бундес лига. Лигата е официјално позната како Лига 1 Оринџ бидејќи е спонзорирана од француската телекомуникациска компанија Оринџ. Liga 1 беше формирана на 11ти септември 1932 година под името “Насионал” пред да се преименува во Дивизија 1 по едногодишно постоење. Ова име се користеше сѐ до 2002 година пред да се преименува во нејзиното сегашно име. Клуб со најповеќе освоени титули е Марсеј, кои ја освоија нивната деветта титула во сезоната 2009-2010. Со титулата, Марсеј стави крај на историската суша, со тоа што последната титула ја освоија во сезоната 1991-92. Лига 1 се смета за компетентно раководена, со добар план на закажани натпревари, исполнети правила кои постојано се почитуваат, навремено решавање на проблемите и соодветни акселациони процедури за судски спорови со национални или интернационални институции. Лигата се соочи со три значајни корупциски скандали во нејзината историја (Антиб во 1933, Ред стар во 1950-те и Марсеј во 1993) и ја сочува нејзината репутација со брза и соодветно строга казна за обвинетата страна.
Основање
Пред 1930 година, во францускиот фудбал не постоеше професионализам. Во Јули 1930, Националниот совет на француската фудбалска федерација гласаше со 128-20 за поддршка на професионализам во францускиот фудбал. Основачи на професионализмот во францускиот фудбал се Џорж Бајро,Емануел Гамбардеља и Габриел Ано. Во 1932 година професионализмот беше официјално имплементиран. Со цел успешно да создаде професионална лига во земјата,Федерацијата ја ограничи лигата на 20 клуба. Со цел да се учествува во натпреварувањето, клубовите се подложни на три важни критериуми: •	Новиот клуб мора да имал позитивни резултати во минатото. •	Новиот клуб мора да одвои доволно средства за да ги балансира своите финансии. •	Новиот клуб мора да биде во можност да регрутира најмалку осум професионални играчи. Многу од клубовите не се согласуваа со субјективните критериуми, особено Стразбур, РК Рубе, Амјен СЦ и Стад Франсе, додека другите како Рен и Олимпик Лилуа се колебаа  да станат професионални од повеќе причини, најмногу заради стравот од банкрот со Рен и конфликтот на интереси со овој клуб, бидејќи претседателот на клубот Анри Жури  исто така, беше претседател на Лига Север. Стравувајќи дека неговата лига ќе пропадне Жури предложи таа да биде втора дивизија на новата лига. На крајот,многу клубови се здобија со професионален статус, и покрај тоа што стана уште потешко да се убедат клубовите од северот, Стразбур, РК Рубе и Амјен, коишто сè уште одбиваа да ја прифатат новата лига, иако Милуз, Екселзиор АС Рубе, Мец и Фив го прифатија професионализмот. Од друга страна, клубовите од југот на Франција како Олимпик Марсеј, Ијер, СО Монпеље, СЦ Ним, Кан, Антиб и Ница беа огромни поддржувачи на новата лига и го прифатија нивниот професионален статус без приговори.
Формирање
Премиерната сезона на сите професионални лиги, наречена Насионал, се одржа во 1932-1933. 20-те премиерни члена на Насионал беа: Антиб, СА Париз, Кан, Клуб Франсе, Екселзиор АЦ Рубе, Фив, Ијер, Марсеј, Мец, Милуз, Ница, Ним, Олимпик Але, Олимпик Лилуа, Расинг Клуб д Франс, Ред Стар Олимпик, Рен, Сошо, Сет, и СО Монпеље. 20-те клуба беа поделени во две групи од 10 тима, каде последните три тима на дното од секоја група испаѓаа во Втората лига (Дивизија 2).Првопласираните од двете групи потоа се соочуваат во финален натпревар на неутрален терен, што подоцна се одржуваше на Стад Олимпик Ив-ду-Маноар. На 14 мај 1933 е одржано првото финале во кое се сретнаа победникот од групата А Олимпик Лилуа против второпласираниот од групата Б, Кан. Антиб, победникот од групата Б, требаше да учествува во финалето, но беше осомничен за поткуп од Француската Фудбалска Федерација и беше дисквалификуван. Во првото финале, Лилуа беа крунисани како први шампиони по победата од 4-3. По крајот на сезоната, лигата одлучи да ги задржи 14-те клуба и да не промовира други клубови од втората лига. Исто така, лигата одлучи да го смени нејзиното име од Насионал во само Дивизија 1. За сезоната 1934-35, лигата организираше легитимен систем на промоција и испаѓање, со што вкупниот број на клубови во првата дивизија изнесуваше 16 клуба. Овој број остана сѐ до сезоната 1938-39.
Заради Втората светска војна, француската Влада го суспендираше фудбалот и Професионалната лига, иако нејзините клубови продолжија да играат во регионалните натпреварувања. За време на “воените првенства”, како што се нарекуваат, Повисокиот режим, го укина професионализмот и клубовите беа принудени да учествуваат во регионалните лиги, означени како Зона Југ и Зона Север. Заради нездружувањето со двете лиги, ЛФП и ФФФ не го признаваат првенството освоено од клубовите и како таква сезоната 1939-1945 е непостоечка според гледиштата на двете организации. По завршувањето на војната и ослободувањето на Франција, професионалниот фудбал се врати во Франција. Првата дивизија го зголеми бројот на клубови на 18. Овој број остана сè до сезоната 1965-66 кога бројот беше зголемен на 20. Во 2002 година, лигата го смени своето име од Дивизија 1 во Лига 1.
Натпреварувачки формат
Лига 1 има 20 клуба. Во текот на сезоната, обично од Август до Мај, секој клуб игра двапати со останатите клубови, еднаш на домашен терен и еднаш на теренот на противникот, вкупно 38 натпревари, иако во посебни околности на клубот може да му се дозволи да биде домаќин на друг терен, како во 2007 и 2008 кога Лил го пречека Лион на Стад д’ Франс. Тимовите освојуваат три бода за победа и еден бод за нерешено. Не се добиваат бодови за пораз. Тимовите се рангирани по вкупно освоени бодови, гол-разлика, и потоа број на постигнати голови.На крајот од секоја сезона, клубот со најмногу бодови се прогласува за шампион. Ако бројот на бодови е еднаков, гол-разликата, или бројот на постигнати голови го определуваат шампионот. Ако сè уште се израмнети, се смета дека тимовите ја заземаат истата позиција. Ако се израмнети за шампионската титула, за испаѓање или за обезбедување пласман во друго натпреварување, пласманот се одредува со плеј-оф натпревар на неутрален терен. Трите најслабо пласирани тимови испаѓаат во Втората лига, додека најдобро пласираните тимови од Втората лига го заземаат нивното место. Претходно,во лигата се користеше друг формат за промовирање и испаѓање на клубовите. Пред 1995 година, форматот на лигата беше директно испаѓање на последнопласираните два тима и плеј-оф помеѓу последно пласираниот и победникот од плејоф мечевите во втората дивизија, слично на холандската Ередивиси и германската Бундеслига. Лигата исто така експериментираше и со правилото на бонус. Од 1973 до 1976 година,правилото ги наградуваше со еден екстра бод тимовите кои ќе постигнат три или повеќе голови на еден натпревар без оглед на крајниот резултат, сè со цел да поттикне офанзивна игра. Ова искуство се покажа како неубедливо. На стартот од сезоната 2006-2007, лигата воведе “Табела на напаѓачка игра” со цел да поттикне постигнување на повеќе голови во Лига 1 и Лига 2. ЛФП, со помош на поранешниот менаџер Мишел Идалго, ја воведе идејата за наградување на оние тимови кои ќе постигнат најмногу голови. Табелата беше слична со првичната идеја, но беше независна од официјалната лигашка табела и клубовите беа единствено наградувани со парични бонуси.
Европски квалификации
Во моментов, како што е определено со коефициентот на УЕФА, трите најдобро пласирани тимови во Лига 1 обезбедуваат пласман во Лигата на шампиони, од кои првите две обезбедуваат директен пласман во групната фаза. Третопласираниот тим влегува во последното квалификациско коло. Четвртопласираниот тим се пласира во УЕФА Лигата на Европа. Останатите две места за Лигата на Европа се утврдуваат преку двата домашни куп натпревари, Купот на Франција и Лига купот. Ако обата куп победника се пласираат во Европа со нивната позиција во лигата, петто и шесто пласираните тимови во Лига 1 ќе се пласираат во Лигата на Европа. На лигата исто така може да и се додели место преку УЕФА фер-плеј рангирање. Лигата користи фер-плеј табела за да го одреди победничкиот клуб, доколку Франција е победничка нација врз основа на фер-плеј рангирањето.
Потпирање на одбраната
Многу надворешни гледачи на Лига 1 ја критикуваа лигата за нејзиното преголемо потпирање на одбраната, што доведе до тоа натпреварите да бидат помалку интересни. Во текот на последната деценија, Лига 1 редовно имаше во просек најмал број на голови по натпревар помеѓу најдобрите 5 лиги во Европа,со најмал број бодови во текот на сезоната 2005-2006, со 2.1 гола по натпревар, во споредба со Бундес лигата која имаше просек од 2.81 гола по натпревар истата сезона. Во Премиер лигата таа сезона просекот беше 2.48 по натпревар. Се смета дека клубовите во Лига 1 играат претерано дефанзивен фудбал во кои многу од клубовите користат играч од средниот ред кој е носител на играта, во некои клубови и по двајца. Оваа позиција на некој начин стана столб во лигата, со неколку играчи кои ја заземаа оваа позиција, како што се Клод Макелеле, Алу Диара, Блез Матуди, Рио Мавуба и Фредерик Томас служејќи како прв избор за капитен во нивниот клуб.
Доминација на Лион
Со почетокот на сезоната 2001-2002, Олимпик Лион ја започна рекордната серија од седум последователни титули. Првите титули на Лион во лигата беа често оспорувани, меѓутоа, сезоната 2005-2006 Лион ја зграби титулата со неверојатни 15 бодови разлика. Следната сезона,тие ја освоија лигата со 17 бодови разлика, осигурувајќи ја титулата неколку натпревари однапред. Лион, исто така беше успешен и во Европа и под претседателство на Жан Мишел Ола усвои стратегија која што им овозможи да се здобијат со многу од врвните играчи од другите клубови. Стратегијата му се исплатеше на Лион, особено со потпишувањето со играчи како што се, Мишел Есиен, Флорен Малуда, Ерик Абидал, Себастиен Скилачи, Ким Калстром и Жереми Тулалан меѓу другите. Како резултат на доминацијата која доведе до недостаток на конкуренција во лигата, правејќи ја здодевна и предвидлива со само Марсеј, Монако, Лил и Бордо предизвикувајќи ги седумкратните шампиони за време на нивното водство. Доминацијата на Лион заврши во текот на сезоната 2008-2009, кога тие беа надминати не само од Бордо, туку и од Марсеј кој стана вицешампион. Сезоната 2009-2010 во Лига 1 сведочеше за зголемена конкурентност во лигата, откако Лион беше предизвикан не само од етаблираните клубови како Бордо, Марсеј (крајниот победник) и Лил, туку исто така од помали клубови како што се Монпелие и Осер.
Финансии
Финансиите и буџетите на клубовите во Лига 1 се управувани од страна на ДНЦГ, организација одговорна за надгледување на сметките на асоцијацијата на професионални клубови во Франција. Основана е во 1984 и таа претставува управен одбор на професионалната фудбалска лига. Задачата на ДНЦГ е да ги надгледува сите финансиски операции на 44 клуба членки на ЛФП, да ги развива ресурсите на професионалните клубови, да спроведува санкции до оние клубови кои ги прекршуваат правилата на функциноирање да го брани моралот и интересите на францускиот фудбал во целина. По извештајот од страна на ДНЦГ, беше одлучено дека вкупниот буџет на клубовите во Лига 1 беше 910 милиони евра за сезоната 2005-2006, 39% зголемување од сезоната 2002-03. Истакнатата причина за растот главно се поврзува со договорите за телевизиски права кои лигата редовно ги склучува. Со исклучок на Париз Сен Жермен, многу од најдобро рангираните клубови во лигата како Осер, Бордо, Лил и Лион се доста стабилни и се наведува нивното раководење до совршенство. Сепак, ДНЦГ неодамна ги охрабри клубовите да се концентрираат на ограничување на нивните “астрономски плати и големината на нивните долгови”,откако беше откриено дека вкупните сметки на клубовите во ЛФП се во минус во две последователни сезони (2008-09 и 2009-10) со проценет дефицит од 100 милиони евра. [3][4] Во однос на приходите на клубовите ЛФП е петторангирана со 0.6 милијарди за сезоната 2006-07 заостанувајќи зад Англија, Италија, Шпанија и Германија. [5] Кога станува збор за светскиот фудбал, клубовите Лион и Марсеј се едни од најбогатите клубови во светот. Клубовите редовно учествуваат во Дилојт Фудбал Мани Лигата, што е рангирање на фудбалски клубови кои остваруваат приходи преку фудбалски операции. На најновата листа што беше спроведена за сезоната 2008-09, Лион беше 13-то рангиран меѓу клубовите со остварување од приближно 139.6 милиони евра, додека Марсеј беа веднаш зад нив на 14-та позиција со остварување од 133.2 милиони евра.