cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Логан Пол
Животопис
Средно училиште завршил во Вестлејк, каде освоил петто место во боречки натпревар.
Во време кога се запишувал на колеџ, неговиот Јутјуб канал имал малку обожаватели. Во 2014 година го напуштил универзитетот Охајо за да се посвети целосно на кариерата забавувач на интернет. За таа цел се преселил во комплекс апартмани во Лос Анџелес.
Тој снимал видеа со Аманда Серни, Хуампа Зурита,направиле доста колаби заедно.
Шведска на Летните олимписки игри (1896)
На Летните олимписки игри 1896 година бил присутен само еден натпреварувач од Шведска, Хенрик Сјобер. Тој се натпреварувал во атлетика и гимнастика, со 5 пријави во 5 дисциплини. Шведска била една од четирите присутни нации кои не освоија медали (Италија, Чиле и Бугарија).
Атлетика
Скокот во височина бил најуспешниот настап на Шеберг, во оваа дисциплина го освои 4тото место. Го освои 4-то или 5-тото место на трката на 100 метри, а му било потребно второ место за да се пласира во финалето. Во скок во далечина, тој се пласирал помеѓу 5-то и 9-то, со скок нешто пократок од 5,74 метри. Тој повторно бил некаде помеѓу 5-то и 9-тото место во фрлањето диск, со растојание помало од 25,2 метри.
Гимнастика
Шеберг не се пласираше во конкуренцијата за скокање.
Снегот паѓа на чемпресите
Снегот паѓа на чемпресите (англиски: Snow Falling on Cedars) е американски филм од 1999 година, во режија на Скот Хикс. Главните улоги ги толкуваат: Итан Хоук и Макс фон Сидов.
Содржина
Девет години по бомбардирањето на Перл Харбор, едно мало американско гратче мака мачи со застарените прописи против Американците со азиско потекло. Еден Американец со јапонско потекло, Казуо Мијамото, е обвинет за убиство откако рибарот Карл ќе се удави во студеното море. Карл е најден мртов недалеку од брегот на државата Вашингтон, удавен во својата рибарска мрежа, но со повреди на главата. Локалниот новинар Ишмаел (го игра Хоук) има информации со кои Казуо може да биде ослободен од обвиненијата, но во тоа го спречува неговата љубов кон жената на Казуо.
Манастирчето (Стојаково)
Манастирчето — археолошко наоѓалиште во богданското село Стојаково. На западната периферија од селото, во дворот на шталите на ЗИК „Вино-југ“ се гледаат грамади од камени фрагменти од покривни ќерамиди. Во непосредната близина има и камени плочи од гробни конструкции - тип циста.
Црква „Св. Илија“ - Воиславци (стара)
Свети Илија — манастирска црква на Воиславскиот манастир „Св. Илија“.
Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и мала плитка апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна, а просторот непосредно пред влезот е ограден со ниска метална ограда. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
Список на државни водачи во 1503 година
Ова е список на државни водачи во 503 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Камаитачи
(<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">鎌鼬 <sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">? ) е јапонски Јокаи (дух) за којшто често се зборува во Кошинецу регионот.
Тие се појавуваат јавајќи на демони направени од прашина, тие ги сечат луѓето користејќи ги своите нокти на рацете коишто наликуваат на српови. Жртвите би добиле остра рана од сечењето, но не би чувствувале болка.
Тие се многу слични на Квионгите од Кина.
Легенди според области
Легенди за ѓаволски ветрови кои ги сечат луѓето се спомнувани Чибу, Кансај  други региони. Има многу легенди за нив во поснежните региони, а има и некои региони каде што ги сметаат и самите вијулици за камаитачи.
Во Шинецу регионот се верува дека камаитачите се творби на некој лош бог, а има и фолклорно верување дека ако се згазне на календар ќе се појави Камаитачи.
Во Тухоку се верува дека кога некој ќе добие рана од камаитачи треба да се стави целосно изгорен стар календар на раната за поборзо да заздрави.
Во Хида, во басенот на Ниу реката, се вели дека се три лоши богови, првиот би го бутнал долу човекот, следниот би го пресекол, и третиот би ставил лек на раната.
Во Јошио областа од Нара Префектурата, се верува дека кога ќе те гризне камаитачи кое што е невидливо, ќе се сопнеш, и иако не ти тече крв, имаш голема рана.
Етра (митологија)
Етра, е име на неколку женски ликови од старогрчката митологија.
Етра на мајката на Тезеја
Етра била ќерка на Питеј од Трезен, а заедно со атинскиот крал Егеј — или во некои верзии со Посејдон — мајка на Тезеј.
Пред заминувањето ги сокрил под еден камен своите сандали, штит и меч и и рекол дека ќе и го признае синот ако се појави во Атина со сокриено оружје. Етра го родила Тезеј, кој го померил каменот и го земал татковото оружје, така што Егеј го признал за син.
Подоцна Тезеј ја грабнал Елена и ја дал на чување на Етра. Браќата на Елена - Диоскури - ја ослободиле Елена, а во знак на одмазда ја одвеле Етра со Елена во Троја.
Етра ја пронашол внукот Акамас за време на падот на градот Троја.
Етра Океанида
Етра е име на една од Океанидите, 3000 ќерки на Океан и Тетија. Оваа Етра понекогаш ја нарекуваат и жена на Атлас, мајка на Плејадите - иако, многу извори наведуваат дека Плејади се потомци на Плеиона.
Етра жена на Палант
Уште една Етра била сопруга на Спартанецот Палант. Го исполнила пророштвото со солзи дадено на мажот, после што тој го освоил Таранто.
Вандализам
Вандализам (vandalisme) — поим што е во употреба за намерно оштетување на културните добра и вредности. Вандализмот во поширока смисла означува секоја намерна штета на каков било предмет или објект, создаден со туѓа работа или креација. Ваквото оштетување не мора и најчесто нема практични или материјални мотиви, туку претставува резултат на суета, инает, каприц или лични фрустрации и сл. Во потесна смисла на зборот, ова значи оштетување на културни предмети и содржини, како што се написи или книжевни и уметничка дела, споменици на културата, слики, итн. Вандализмот може да има верски, идеолошки или политички мотиви, но може да биде и мотивиран од субјективно задоволство што уништува предметот на уништувањето односно омразата.
Гробишта (Николиќ)
Гробишта — археолошко наоѓалиште во дојранското село Николиќ. На околу 500m североисточно од селото, во селските гробишта се наоѓаат остатоци од мала црква. Пронајдени се сосема ситни фрагменти од фрескоживопис и повеќе парчиња од архитектонска мермерна и камена пластика.
Сред Село (Режановце)
Сред Село — археолошко наоѓалиште во кумановското село Режановце. Претставува населба од железното време.
Во дворот на црквата „Св. Јован Опсечен“, како и во центарот на селото, се среќаваат фрагменти од керамички садови со груба фактура.
Штипско архијерејско намесништво
Штипското архијерејско намесништво — архијерејско намесништво во Македонската православна црква - Охридска Архиепископија најголемото од четирите намесништва во Брегалничката епархија. Ова архијерејско намесништво ги опфаќа градовите Штип, Пробиштип, Свети Николе и реонот на Злетово со околните села. На чело на Штипското архијерејско намесништво се наоѓа Николче Георгиев (сост. 2016).
Список на државни водачи во 497 година
Ова е список на државни водачи во 97 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
NGC 4294
NGC 4294 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4294 се споменува и како UGC 7407, MCG 2-32-9, CGCG 70-24, IRAS 12187+1147, VCC 465, KCPG 330B.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4294 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4294 има привидни димензии од 3,2' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 155°.
Други поделби
Проучување на NGC 4294 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39925. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 876. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Велин Алајков
Велин Алајков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација и Внатрешна македонска револуционерна организација.
Животопис
Алајков е роден во 1882 година во ќустендилското село Богослов. Учи во своето родно село, а подоцна во железарското училиште во Самоков, каде што учествува во тајниот револуционерен кружок „Трајко Китанчев“, под раководство на Никола Дечев. Пред да заврши училиште, во пролетта 1900 година, Алајков влегува во гевгелиската чета на Аргир Манасиев. Во 1902 година Алајков е четник во Кратовско при Димче Берберчето, а во 1904-1905 е во Кочанско со четата на Крсто Б'лгаријата. Бил комита и во четите на Аргир Манасиев и Петар Ангелов. Кон крајот на 1906 година Алајков се враќа во Бугарија и се вработил во бугарската армија. Завршува подофицерската школа во Софија и е промовиран во чин постар подофицер. Учествува во Балканските војни и е награден со два ордена "За храброст".
По Првата светска војна се населил во Ќустендил и се вклучува во дејноста на обновена од Тодор Александров - ВМРО, станува пунктовен началник во Ќустендил, одговорен за вооружувањето, снабдувањето и испраќањето на четите за Вардарска Македонија. Во 1921 година Алајков е избран на претседател на Сојузот на резервите подофицери во Ќустендил. Алајков учествува во преговорите помеѓу ВМРО и земјоделската влада на Александар Стамболиски, но во текот на преговорите, на 17 ноември 1922 година, е убиен од деец на Македонската федеративна организација, Григор Циклев. Како резултат на убиството на Алајков, ВМРО ја извршила т.н. Ќустендилска акција.
Културоцид
Културоцид, културен геноцид или културно чистење — поим што се користи во меѓународното право за „културната“ компонента на геноцидот, односно систематско поништување и уништување на културните вредности, добра и пред сè културниот (националниот) идентитет. Во најголем број случаи злосторства од типот „културоцид“ се поврзани со одредена етничка или религиозна група или поретко цел еден народ (пример муслиманите во поранешна Босна и Херцеговина). „Културоцид“ е само делумно кодифициран во меѓународното кривично право и само мал број лица е суден за овој вид геноцид (Ратко Младиќ во Хашкиот трибунал за поранешната Југославија). „Културоцид“ многу често се користи и за систематско искоренување на регионалните дијалекти (јазичен пуризам), палење книги, damnatio memoriae, цензура, па и асимилацијата на јазици (најновите обиди на Бугарија да врши јазична асимилација). Понатаму, негирањето на различните елементи на културен национален идентитет, договори за менување културен идентитет, обиди за бришење колективна меморија на народот или одредена група, разни форми на рестрикции и цензурирања на една култура, посебно цензури во врска со јавните медиуми или другите идентитетски ограничувања и „прочистувања“, како пример на таквите јавни и други архиви или библиотеки од содржината што се смета за неприфатлива и сл.
Активностите кои се сметаат за културоцид влегоа во меѓународно кривично право, преку договори и конвенции што третираат одредени активности насочени кон намерно уништување спомениците на култура и другите елементи на културниот идентитет - како воени злосторства. „Културоцид“ како систематско уништување на една култура има генерално два вида. Едниот е свесно систематско и масовно уништување, а другиот почест облик е културната асимилацијата (пред која исто така, по правило, претходи фаза на културно бришење или културна деградација односно идентитетска деградација).
Кесариј Арлски
Кесариј Арлски, познат и како Свети Кесариј од Шалон (латински: Caesarius Arelatensis, 468/470 - 27 август 542) - католички светец, архиепископ и проповедник.
Творештво
Кесариј бил истакната црковна личност во раниот среден век, организатор на монаштвото, архиепископ и проповедник во Прованса. Тој се смета за најзначајниот проповедник на својата генерација во Галија. Тој се смета за еден од последните големи црковни водачи припадник на својата генерација кој ги промовирал аскетските елементи во западната христијанска традиција.
Кесариј пишувал кратки проповеди кои траеле најмногу половина час, а чија содржина била многу едноставна и која најчесто се однесува на една или две личности, а многу ретко на неколку. Имајќи предвид дека им се обраќал на необразованите селани од Јужна Галија, во своите проповеди Кесариј често правел споредби со селскиот живот. Така, во една проповед, тој рекол: „Ние мораме да се грижиме за душата така како што ги обработуваме своите полиња“, а една своја проповед за завршил со зборовите: „Би било убаво да поразговараме уште за светиот Јосиф, но поради сиромашните, кои брзаат по својата работа, подобро е тоа да го одложиме за утре“. Во друга прилика, одговарајќи на оправданието на некои селани дека не можат да ја слушаат божјата реч затоа што се зафатени со селските работи, Кесариј ги прашал зошто не можат да го сфатат учењето на Христос, а ги знаат и ги пеат „валканите“ и срамни љубовни песни? Притоа, тој вели дека постојат два вида полиња - полето господово (душата човечка) и човечкото поле и потоа детаљно ја разработува оваа паралела со селската работа, тврдејќи дека човекот не смее за ја обработува земјата, а да заборави на спасот на душата. Во друга проповед, објаснувајќи им на селаните дека треба да се воздржуваат од сексуални односи со своите жени, тој ги потсетил дека никој од нив не го обработува и не го сее истото поле неколкупати годишно. Всушност, во своите проповеди, Кесариј се држи до општите теми, но постојано се повикува на очигледните примери земени од животот. Еднаш, Кесариј изјавил: „Кога го изложувам Светото Писмо онака како што тоа го правеле светите татковци, таа храна им служи само на малиот број учени луѓе, а останатата народна маса останува гладна. Затоа, ве молам, вашиот учен слух благонаклоно нека ги поднесе селските зборови за стадото божје да може да ја добие духовната храна на прост и вулгарен јазик...“
IC 382
IC 382 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 382 се споменува и како IC 4872, ESO 142-24, FGCE 1382.
Откривање
Објектот е откриен во август 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 35 м 42,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 31' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Други поделби
Проучување на IC 382 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63395.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Подмочани
Свети Ѓорѓи — главна селска црква во селото Подмочани, Општина Ресен, Македонија, а воедно и парохиски храм на Подмочанско-љубојнската парохија.
Местоположба
Се наоѓа на еден километар западно од селото. Во кругот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
Историја
Црквата била изградена во 1848 година.
Градба
Црквата била изградена во 1848 година од кршен камен. За апсидата бил користен бигор, додека двата влезни портали биле направени од добро обработен камен.
Во текот на годините била направена доградба во вид на затворена припрата од западната и јужната страна на црквата, со седишта покрај ѕидовите.
Фрескоживопис
Црквата не поседува никаков фрескоживопис.
Иконостас
Иконостасот на црквата е создаден во век и е наполнет со икони од истиот период.
Медијатека Хозе Кабанис
Медијатеката Хозе Кабанис е главната зграда на јавните библиотеки во Тулуза. Се наоѓа во близина на Матабиау железничката станица, таа била изградена во 2002 година од страна на Буфи и е именувана по Хозе Кабанис, поет кој живеел во Тулуза (1922-2000).
43.61012°N, 1.4549°W
Големо Рамниште (Руѓинце)
Големо Рамниште — археолошко наоѓалиште во кумановското село Руѓинце, Општина Старо Нагоричане. Претставува населба од средниот век.
На границата на атарите меѓу селата Орах и Руѓинце, северно од патот Куманово - Крива Паланка (А2) се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
Старо Село (Николиќ)
Старо Село — археолошко наоѓалиште во дојранското село Николиќ. На 1 км источно од селото и 500 м западно од границата со денешна Грција се гледаат остатоци од сакрален објект и околу него мала некропола.
Баница (Леринско)
Баница (грчки: Βεύη, „Веви“) — село во општина Овчарани во округот Леринскиот округ, Егејска Македонија. До денес е населено исклучиво со Македонци.
Географија и местоположба
Селото Баница се наоѓа на 23 километри источно од градот Лерин и 8 километри од Суровичево, во западните падини на планината Ниџе. Низ Баница минува главниот пат Солун-Лерин-Битола, а тука се одделуват патните јазли коишто водат кон Суровичево, Костур и Кожани, а друг директно оди за Битола кон Крушоради и Живојно. Според записите на Ѓорче Петров селото Баница е расположено четири часа на исток од Лерин на солунско-битолскиот пат.
Историја
Најстарите археолошки пронајдоци укажуваат на римскиот период, како што е торзо од машка статуа. Едни од најстарите пишани податоци за селото Баница се среќаваат во турските пописни дефтери од  век, односно од опширниот пописен дефтер број 16 за Леринската нахија од 1481 година каде за селото е запишано дека имало 35 христијански македонски семејства кои произведувале пченица до 44 товари, јачмен до 49 товари, 'рж до 14 товари, просо до 2 товари, граор до 3 товари, леќа, бостан, мед, се обработувале лозја и се чувале свињи за што селото остварувало свкупен приход од 2353 акчиња За време на Османлиското Царство се спомнува во турските дефтери со името Баниче, коешто броело 132 христијански домаќинства, во Леринскиот вилает од 1626-1627 година. Црквата „Св. Никола“ е изградена во 1460 година. На основа на податоците од записите на Ѓорче Петров во неговата книга Материјали по изучувањето на Македонија од 1896 година, селото Баница имало 250 куќи со 1500 жители од кои 725 биле Македонци – гркомани, а 775 биле Македонци под врховенството на Бугарската егзархија, при што административно тоа спаѓало во Воштаранската нахија, а црковно-духовно припаѓало на Охридската бугарска епархија. Кај Стефан Верковиќ е регистрирано со 141 семејство и 682 жители, во статистиките на К’нчов од 1910 Баница се споменува со 1650 жители, додека Милоевиќ го забележал како село со 400 македонски куќи. Поради страдањата во Втората светска и Граѓанската војна ви Грција, мнозина жители пребегнале во Македонија и во другите источноевропски држави, а по овој период започнало и помасовно иселување во прекуокеанските земји.
Општествени установи
Во селото е сместена жандармериска поткоманда со неколку истурени жандармериски станици во околните села, како и пошта која ги опслужува и околните села.
Култура и спорт
Во Баница постоел спортски фудбалски клуб Павле Меља кој бил основан во 1924 година ѝ во него се натпреварувле повеќе генерации младинци. Клубот се натпреварувал во Северната зона на Грција и заземал високи пласмани во лигата. Постоеле уште два тима, кои се натпреварувале во Окружната леринска зона. Младината била многу заинтересирана за фудбалот и за атлетиката, па затоа овие друштва биле и многу масовни.
=
Протерани од Баница кои заради теророт па монархофашистите на Грција во периодот од 1945 година го напуштиле родниот крај: ====== 1. Јане Сариев со семејстото: Лена, Миле (син) и Ники и Виолета (ќерки)
2. Лазо Малинов-Капидан
3. Сотир Гасков
4. Коле Вељанов
5. Глигор Подимитров
6. Дере Малинов со семејството: Фима, Ташко и Атанас (синови) и Тријада
7. Кочо Малинов
8. Блаже Мангов
9. Мице Лаев со семејството: Менка (сопруга), Лефтер (син) и Рина (ќерка)
11. Крсто (Кице) Џогов со семејството: Василка (Циља) (сопруга), Калипса, Фроса, Менка и Вангелица (ќерки),Ахилеј и Стојан (синови).
12. Ана Мангова со ќерките: Василка, Роза, Кики, Менка и Тина
13. Лефтер Олевски со семејството: Љуба (сопруга), Тула (ќерка), Коле (син) и Петра (мајка)
14. Русе Џугоманов со семејството: Софика Џугоманова (сопруга), Пеце (син) и Маре (ќерка)
15. Пандо Кујчев со семејството: Прона (сопруга), Леко (син) и Марика и Авгула (ќерки)
16. Дине Тошев со семејството: Лена (сопруга), Ники (ќерка)
17. Ило Дајков-илинденец со семејството: Битолка (сопруга), Коле (син), Калипса и Тона (ќерки)
19. Коле Малинов со семејството: Менка (ќерка), Пандо (син) со сопругата Митра и нивните деца: Миле (син) и Ники, Ефрула и Надежда (ќерки)
20. Мице Малинов со семејството: Дола (сопруга), Ленка и Сика (ќерки) и Ламбо и Михали (синови)
21. Циле Хрисафов со семејството: Кица (сопруга), Леко и Христаки (синови) и Фима и Ерфи (ќерки)
23. Анастас Бабуловски
25. Тане Малинов
26. Гире Јанин
27. Ѓорѓи Калпаков
28. Стате Боглев
29. Борис Малинов
30. Филип Павлев со семејството: Танка (сопруга) и Стојан (син)
31. Гире Бабулов со ќерка му Калипса
32. Мице Марикин
33. Стефо Џугоманов
34. Марика Јанева сопруга на Кине Јанев со семејството: Ленче, Стефка и Тријада (ќерки) и Буле и Васко (синови)
35. Циле Џугоманов - преминал од ДАГ 1948 год.
36. Ѓорѓи Трендо Малинов- побегнал од ДАГ 1948 год.
37. Ѓорѓи Методи Апчев
38. Јанко Тане Малинов
39. Ката Борис Хрисафова
40. Миле Блаже Ташев
41. Динка Абова сопруга на Лазо Абов со семејството: Пандо (син) и Тријада (ќерка)
42. Лазо Попдимитров по 15 години робија во грчките затвори во СФРЈ се преселил во 1972 година
43. Борис Хрисафов со сопругата Ана
44. Спиро Џугоманов
45. Славе Џогов
Преглед на лица од Баница кои ја напуштиле Југославија и заминале за Канада, Австралија или пак се вратиле во Грција: ====== Канада:
1. Методи Гасков со семејството: Евда (сопруга), Лена и Марика (ќерки)
2. Лазо Малинов
3. Блаже Рикалов
NGC 488
NGC 488 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Баница (Леринско)
=
5. Блаже Наце Мангов со семејството: Прошка (сопруга), Коле (син) и ќерка
Австралија:
1. Лазо Методи Гасков
2. Тане Малинов со семејството: Левена (сопруга), Јанко и Ѓopѓи (синови)
NGC 488
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 488 се споменува и како UGC 907, MCG 1-4-33, CGCG 411-33, IRAS 01191+0459.
Баница (Леринско)
=
3. Авгула Стате Боглев
Хипо
Хипо или Хипа во старогрчката митологија, според теогонијата на Хесиод била нимфа Океанида.
Баница (Леринско)
=
4. Панде Кујчев со семејството : Прона (сопруга), Леко (син) и Марика и Авгула (ќерки)
NGC 488
Откривање
Објектот е откриен на 13 декември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Хипо
Митологија
Била нимфа на извор или била ипоистоветена со Аура, титанка, божица на поветарецот. Причина за тоа е што и водата и ветрот биле честопати поврзувани со коњи, затоа што таа е „коњска нимфа“. Во биологијата префиксот Hippo  се однесува на коњите, па така хиподромот го добил називот, а и некои видови на живи суштества (родот  Hippocampus е група на риби позната како морски коњчиња). Според некои извори, таа е поистоветена со нимфата Меланипа и била ќерка на кентаурот Хирон. Tаа ја презрела божицата Артемида и оваа ја казнила така што ја преобразила во кобила. Опишана е како убава и паметна девојка која забременила од Еол, па во страв од татко и во тајност ја родила ќерката Меланипа. Затоа што татко и ја барал, таа ја замолила Артемида да ја скрие во соѕвездието на Коњите. Друга причина затоа што Артемида ја пренела меѓу ѕвездите била всушност да ја казни, затоа што била вљубена, заборавила на ловот и култот на оваа божица. Како нејзино име се наведува уште и Окироја.
Други личности
Ќерката на Теспиј, која со Херакло го имала синот Капил.
NGC 488
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 21 м 46,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 5° 15' 21". Положбениот агол на објектот е во износ од 15°.
Други поделби
Проучување на NGC 488 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4946. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 27. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1201.
Баница (Леринско)
=
Грција:
2. Мице Марикин
Мет Лебланк
Метју Стивен Лебланк ( роден на 25. јули, 1967 во Њутон, Масачусетс ) е американски глумец и комичар. Тој е најпознат по улогата на смотaниот, но добронамерен, заводник Џои Трибијани во NBC‏‎ ситкомот Friends и во неговата спин-оф серија Џои. За својата работа на Пријатели, Лебланк доби три номинации за Еми награда. Тој исто така глумеше како измислена верзија за себе во Епизодите (2011–2017), за што освои Златен глобус и доби четири дополнителни номинации за Еми награда. Тој беше ко-домаќин на серијата Top Gear од 2016 до 2019 година. , тој го игра Адам Бурнс во Човекот со план.
Раниот живот
Лебланк е роден во Њутон, Масачусетс. Неговата мајка, Патриша, беше канцелариски менаџер а неговиот татко, Пол Лебланк, бил механичар. Неговиот татко е со француско-канадско потекло, а неговата мајка е со италијанско потекло. Посетувал средно училиште во Северно-Њутонско Средно Училиште, а дипломирал во 1985 година, заедно со комичарот Луис Ц.К. Се преселил во Њујорк на 17-годишна возраст за да ja продолжи кариераta со моделирање.
1987-1994: Рана кариера
Лебланк за првпат се појави во рекламата Heinz Tomato Ketchup во 1987 година. Во 1988 година, глуми во телевизиската драма ТВ 101 за една сезона. Во 1991 година, тој имал повторлива улога на хитот на телевизијата „ Фокс “, Оженет ... со деца. Тој го играше Вини Вердучи, син на еден од пријателите на протагонистот и дечко на неговата ќерка. Тој продолжи да глуми во два краткотрајни спин-оф: Врв на грамада (1991) и Вини и Боби (1992).
1994–2004 година: Пријатели
Лебланк доби успех со улогата на Џои Трибијани на Friends, и продолжи да го игра овој лик 12 години - 10 сезони на ""Пријатели и две сезони на Џои. "Пријатели" беа многу успешни, а Лебланк заедно со неговите колеги се здобија со големо признание кај гледачите. Оваа комедија стана главен хит за NBC, емитувајќи се во секоја вечер во четврток за десет години.
2006–2011 година: Прекин
По откажувањето на Џои, Лебланк објави дека ќе земе едногодишна пауза од глума на ТВ, што на крајот се претвори во пет години. Неговата следна улога беше измислена верзија на самиот себе на Епизоди.
2011 година - до денес: Враќање на кариерата
Од 2011 година, Лебланк започна да се појавува како измислена верзија на самиот себе во „ Епизоди“, телевизиска серија за измислен американски римејк на еднакво измислена британска телевизиска серија. Серијата е напишана од ко-творецот на "Пријатели" Дејвид Крејн и неговиот партнер Џефри Кларик. На 69-то награди „Златен глобус“ во 2012 година, Лебланк ја освои наградата „ Златен глобус“ за најдобар глумец во телевизиска серија, мјузикл или комедија, и беше номиниран за дополнителни четири награди „Прајтим Еми“.
Во февруари 2012 година, Лебланк се појави во втората епизода од осумнаесеттата серија на Top Gear, каде го постави најбрзиот извозен круг во "Ѕвезда во кола со разумна цена  " во серијалот на Киа Си. Поминувајќи за 1:42.1, го победи претходниот рекордер на шоуто Роуан Аткинсон за 0,1 секунда. Тој, исто така, се појави во четвртата епизода од деветнаесеттата сезона да се трка на Новиот Киа Си, и го победи своето претходно време.
Во февруари 2016 година, Би-Би-Си објави дека Лебланк потпишал дека ќе стане еден од новите домаќини на „ Топ Гир“, потпишувајќи нов двегодишен договор подоцна истата година. Тој ја објави својата одлука да се повлече од серијата во мај 2018 година, со тоа што беше ко-домаќин за три години. И покрај тоа што шоуто е „голема забава“, тој изјави дека „временската посветеност и долгото патување ме оддалечуваат од моето семејство и пријателите повеќе отколку што ми е пријатно“.
Лебланк ја игра главната улога во ситкомот на CBS ,,Човек со план" кој започна да се емитува во 2016 година.
Личен живот
Лебланк се ожени со Мелиса Мекнајт, британскo - американска манекенка, во мај 2003 година. Тие се запознале во 1997 година од пријателката на Мекнајт, сопруга на глумецот Лу Дајмонд Филипс. ЛеБланк ја запросил една година подоцна. Нивната ќерка, родена во 2004 година, започнала да страда од напади на возраст од осум месеци. Во времето кога таа била две години, состојбата, за која се сметаше дека е форма на дисплазија, почнала да се стабилизира. Лебланк и МекКајтен се разведоа во октомври 2006 година, наведувајќи ги непомирливите разлики.
Список на државни водачи во 1502 година
Ова е список на државни водачи во 502 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Цезариј од Хајстербах
Цезариј од Хајстербах (околу 1180 - околу 1240) - католички свештеник и проповедник.
Творештво
Цезариј од Хајстербах бил основач на монашкиот ред „цистерцити“ во малото германско место Обердолендорф, во Германија. Тој е најпознат како автор на популарното хагиографско дело „Дијалог за чудата“ (Dialogus miraculorum), напишано во периодот 1219-1223, во кое се собрани 746 приказни за разни чуда. Иако ова дело не спаѓа во редот на ремек-делата на среднолатинската книжевност, бидејќи во нив нема рафинирани филозофски или теолошки мисли, ниту пак се одликува со убав стил, сепак тоа има незаменлива вредност во проучувањето на „општиот културен фонд“ и на средновековната свест во Западна Европа.
Татлии
Татлија — вид на ориентално слатко, од пченичен гриз, попарена со шербет. Вкусот на татлијата е сличен со оној на баклавата. Татлиите имаат повеќе варијанти и вообичаено содржат: брашно, млеко, масло, сечкани ореви и суво грозје, прелив од сируп од шеќер.
Татлиите се слатки, кои во нашите краеви дошле од Турција и се составен дел на, македонската, српската и бугарската кујна.
Приготвување
Чаша масло и чаша млеко се ставаат во сад кој се грее додека не проврие, а потоа се трга од огнот. Во оваа течност со постепено мешање се додава: пола килограм брашно, прашок за печиво, сечкани ореви и суво грозје. Добиената смеса се разлева во претходно подмачканите садови. Во суровата состојба оваа смеса во тепсијата се сече на еднакви коцки и се пече во рерна додека не добие кафена боја. Додека се с уште жешки, татлиите се прелеваат со ладен шербет.
Rosella Postorino
Rosella Postorino (Reggio Calabria, 1978) е италијанска авторка. Во 2013 година ја освоила International Prize Città di Penne, а во 2018 година ги освоила Rapallo Carige Prize и Premio Campiello.
Живот
Роден во Реџо Калабрија во 1978 година, Postorino е израсната во San Lorenzo al Mare, Лигурија. Во 2001 година се преселила во Рим.
Нејзиниот роман Le assaggiatrici од 2018 година (At the Wolf's Table) ја освоила 56. Campiello Prize, Luigi Russo Prize, the Rapallo Prize и Premio Vigevano Lucio Mastronardi.
Postorino има исто така преведено и уредувано дела од Marguerite Duras.
Витзум
Витзум (Witsum; Vitsum; фериншки: Wiisem) — општина на островот Фер, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Географија
Витзум е најмалото село на Фер. Од тука може да се видат хализите и островот Амрум. Многу морски птици го користат потокот „Годел“, единствената „река“ на Фер, за ловење.
Ридот наречен „Зилверт“ (Sylvert) се наоѓа во западниот дел на општината. Во областа постои изрека дека „Што е Монт Еверест за светот, тоа е Зилверт за нашиот сакан остров“.
Историја
Витзум бил првпат споменат во 1509 година. Како дел од Вестерланд Фер, припаѓал на кралската енклава на Данска и така бил директен дел од данската круна, додека Остерланд Фер припаѓал на Војводството Шлезвиг. Кога Данска го загубила Шлезвиг од Прусија во Втората шлезвишка војна, Витзум станал дел од Шлезвиг-Холштајн.
Витзум и соседното село Утерзум биле единствените општини во втората зона на Шлезвишкиот референдум кои гласале за Данска во 1920 година; но, бидејќи обете не биле сместени на границата, обете останале во Германија.
Политика
Со помалку од 70 жители, Витзум има општински пленум, на кој учествуваат сите жители.
Сообраќај
Покраинскиот пат кој го поврзува Вик на Фер со Утерзум поминува низ Витзум. Редовна автобуска линија го опслужува селото.
Економија
Туризмот е главен извор на приходот за Витзум.
Кај Училиштето (Нов Дојран)
Кај Училиштето — археолошко наоѓалиште во Нов Дојран. На северната периферија на населбата, во непосредна близина на училиштето, откриени се остатоци од еднокорабна црква градена од кршен камен и варов малтер. Близу до нив откриени се и остатоци од некропола со гробови од камени плочи.
NGC 4295
NGC 4295 — леќеста галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4295 се споменува и како MCG 5-29-68, CGCG 158-85.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4295 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 4295 има привидни димензии од 0,9' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на NGC 4295 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39906. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 108; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1991. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 64.
Користена литература
Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206)
IC 383
IC 383 — галаксија во соѕвездието Паун, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 383 се споменува и како IC 4871, ESO 142-24, FGCE 1382.
Откривање
Објектот е откриен на 17 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 383 е од видот SBcd. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,1 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,8 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. IC 383 има привидни димензии од 3,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 35 м 42,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -57° 31' 8". Положбениот агол на објектот е во износ од 6°.
Други поделби
Проучување на IC 383 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63395.
Островско Езеро
Островско Езеро (Βεγορίτιδα, Вегоритида) — езеро во Егејска Македонија, денес во Грција, дел од групата на Егејските езера. Понекогаш се среќава и под името Свети Панталејмон.
Езерото зафаќа дел од териториите на Леринскиот и Постолскиот округ. Во североисточниот дел на Островската Котлина меѓу планините Ниџе на север и Каракамен на југ. Надморска му висина изнесува 543 м. Тоа е едно од најдлабоките езера во Грција. Неговата површина е многу намалена по изградбата на две хидроцентрали кај Суровичево и Теово, така што денес неговиот југозападен дел е наполно пресушен. Езерото се полни од Петерското Езеро, западно од него, како и од реките Биралска, Ословска и Делова (Аспропотамос) и некои други помали рекички.
Езерското подрачје има повеќе населени места кои припаѓаат на општините Воден и Суровичево. Покрај градот Острово (Арниса) и селото Чеган од неговата северна страна, по крајбрежјето се сместени селото Пателе (Агиос Пантелејмонас) од западната и селата Коларица (Мањаки), Уклемеш (Фаранги) и Кочана (Переја) од источната страна.
Фауна
Островското и Петерското Езеро сочинуваат заеднички екосистем, во кој живеат повеќе од 130 видови птици, цицачи како и видри и уникатни видови риби како Coregonus lavaretus. На овој простор е живеалиште и на ретки и загрозени видови птици.
Тука се гнездат:
Пошироко кај езерото исто така гнездат:
Можат да се забележат и:
Меѓу водните птици можат да се видат:
NGC 489
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 489 се споменува и како UGC 908, MCG 1-4-34, CGCG 411-34.
Откривање
Објектот е откриен на 22 декември 1862 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 489 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 489 има привидни димензии од 1,7' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 21 м 53,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 9° 12' 23". Положбениот агол на објектот е во износ од 120°.
Други поделби
Проучување на NGC 489 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4957. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 173; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 614. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1201.
Список на државни водачи во 498 година
Ова е список на државни водачи во 98 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Васе Стојановски
Васе Стојановски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа работел како продавач во книжара. Како симпатизер на народноослободителното движење бил приклучен во помагањето на оружено востание против окупаторот. Извршувал важни задачи, собирал народна помош, бил снабдувач на печатарски материјали и делел илегални летоци. Во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада стапил речиси веднаш по нејзиното формирање. Бил поставен за политички делегат на вториот вод од третата чета. Учествувал во сите борби на бригадата против балистичките банди, сè до жестоката борба кај селото Долно Соње и Говрлево, каде храбро загинал. Неговите посмртни останки биле пренесени и погребани во скопските гробишта.
Курдска работничка партија
Курдска работничка партија, попозната како ПКК, курдска милитантна организација која водела вооружена борба против Турција од 1984 година до 2013 година, за остварување права на самоопределување на Курдите во Турција, кои сочинуваат 10-25% од населението. Организацијата е основана во 1973 година во селото Фис од страна на група курдски студенти предводени од Абдула Оџалан. Идеологијата на ПКК првобитно претставува мешавина од револуционерен социјализам, курдски национализам и барање основа за независност на марксистичко-ленинистичка држава во регионот позната како Курдистан.
Меѓутоа кога е уапсен и притворен во 1999 година, водачот на ПКК, Абдула Оџалан, го отфрлил марксизмот-ленинизмот, барајќи партијата да ја прифати новата политичка платофмра „Демократски конфедерализам“.
Во 2013 година се согласиле на примирје и полека почнале да ги повлекуваат борците во Јужен Курдистан како дел од т.н. „Процес на решение“ помеѓу Турција и долго обесправеното курдско малцинство.
ПКК е поставена на списокот на терористички организации од страна на неколку организации и држави како што се НАТО, САД и Европската унија.
Атанас Албански
Атанас Јакимов Албански  — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, војвода и деец на Македонската револуционерна организација и Внатрешна македонска револуционерна организација.
Животопис
Албански е роден во 1880 година во гостиварското село Горно Јеловце. Завршува скопското егзархиско педагошко училиште и станува егзархиски учител во Скопје. Влегува во ВМОРО, и од страна на Организацијата бил избран за член на Скопскиот окружен револуционерен комитет. Во Илинденското востание учествувал како војвода на чета во Тетовско и Гостиварско. По востанието, во 1904 година бил избран за секретар на четата на војводата Ванчо Србаков, а во 1907 година, бил секретар на четата на војводата Иван Аљабакот.
По Првата светска војна од 1928 до 1934 година бил назначен за полномошник на Централниот комитет на ВМРО во Петрич. Починал во Софија, Бугарија, во 1943 година.
Алкерзум
Алкерзум (Alkersum; фериншки: Aalkersem; Alkersum) — општина на островот Фер, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Географија
Алкерзум се наоѓа во средиштето на островот Фер.
Историја
Првите населби во областа се појавиле во железното доба.
Економија
Неколку претпријатија се наоѓаат во предградијата на селото. Исто така, туризмот и коњичките ранчови се важни дејности.
Култура
Во август 2009 година, Уметничката галерија на Западниот брег (Museum Kunst der Westküste) била отворена во Алкерзум. Прикажува уметнички дела со фокус на Северното Море и неговиот брег. Поседува дела на познати сликари, како Едвард Мунк, Емил Нолде, Макс Либерман и други.
IC 384
IC 384 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 384 се споменува и како ESO 283-11.
Откривање
Објектот е откриен на 1 септември 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 384 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. IC 384 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.