cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Управување со човечки ресурси
Надворешно регрутирање
Со намалувањето и отпиштањето на работници од корпорациите што се случи во изминатите години, може да помислите дека надворешното регрутирање би била релативно лесна задача за менаџерите. Меѓутоа, често не е така, бидејќи иако многу луѓе бараат работа, многу работни места што се отвораат бараат вештини и способности кои овие ловци на работни места не ги поседуваат. На пример, менаџерите во „Lincoln Electric“, производител на мотори и производи за заварување во Охајо, имаат проблеми околу пополнување на околу 200 работни места во фабриката, иако „Lincoln“ прима околу 20.000 молби за период од 18 месеци. Повеќето апликанти ги немаат вештините потребни на „Lincoln“. Менаџерите на „Lincoln“, велат дека потрошиле повеќе пари на регрутирање во изминатите години да ги најдат вистинските луѓе отколку што потрошиле во сите други години од постоењето на компанијата. Како што е типично за многу компании, менаџерите на „Lincoln“ применуваат мулти – поделен приод на регрутирање за да создадат доволно апликанти. „Lincoln“ користи извори од новински огласи, преку отворени денови за советници за кариера и студенти, до средби со оддели за регрутирање и црковни групи. Многу други компании се соочуваат со предизвиците на надворешното регрутирање слични на оние на „Lincoln“.
Надворешното регрутирање има и добри и слаби страни за менаџерите. Предностите се пристап до голем број потенцијални апликанти, имајќи можност да се привлечат лица во една организација кои имаат вештини, познавање и способности потребни за да може организацијата да ги постигне своите цели и имајќи можност да се доведат нови луѓе кои можеби имаат свеж пристап на проблемите и да се во тек со последниот збор на технологијата.
Овие предности треба да се измерат во однос на слабите страни, вклучувајќи ги релативно високите трошоци на надворешното регрутирање. Надворешното регрутирање вработени имаат недостиг од познавање на внатрешната работа на организацијата и можеби им е потребна дополнителна обука отколку на оние кои се интерно регрутирани. Конечно, кога вработените надворешно се регрутираат, секогаш постои несигурност за тоа дали тие всушност ќе бидат добри извршители.
Внатрешно регрутирање
Кога регрутирањето е внатрешно, менаџерите ги пополнуваат отворените работни места од постојаните вработени. Вработените внатрешно регрутирани или бараат латерални движења ( промена на работни места што не бараат големи промени во одговорноста или нивоата на авторитетот) или унапредувањата. Интерното регрутирање има неколку предности. Прво, интерните апликанти се веќе запознаени со организацијата (вклучувајќи ги нејзините цели, структура, култура, правила и норми). Второ, менаџерите веќе ги познаваат интерните апликанти; имаат доволно информации за нивните вештини и способности и за самото однесување на работното место. Трето, внатрешното регрутирање може да ги зголеми нивоата на мотивираност и морал на вработените, и за вработениот кој ја добива работата и за другите работници. Оние кои бараат унапредување или кои не се подготвени за унапредување можат да видат дека постои можност за нивната иднина; или со други зборови, латералното движење може да ја намали досадата откако едно работно место целосно ќе се усоврши и претставува корисен начин да се научат нови вештини. На крај, за внатрешното регрутирање потребно е помалку време и не чини многу.
Со предностите на внатрешното регрутирање, тогаш зошто менаџерите толку се потпираат врз надворешното регрутирање? Одговорот е дека и внатрешното регрутирање има свои слаби старни меѓу нив, ограничен број на кандидати и тенденција меѓу овие кандидати да се испречат на патот на организацијата. Често, организацијата едноставно нема соодветни интерни кандидати. Понекогаш, дури и кога има соодветни внатрешни кандидати, менаџерите користат надворешно регрутирање за да го најдат најдобриот кандидат или бараат начин да внесат нови идеи и пристапи во организацијата. Кога организациите имаат проблем и имаат слаби резултати, најчесто применуваат надворешно регрутирање за да донесат менаџерски талент со свеж пристап.
На пример, кога во 1990-те години ИБМ имаше проблеми и кога одборот на директори бараше нов генерален директор, отколку за ова место да бара кандидати меѓу топ менаџерите во компанијата, одборот го вработил Луј Герстнер, надворешен човек кој немал претходно искуство во компјутерската индустрија.
Понекогаш, кога се обидуваат да регрутираат најквалификувани апликанти, менаџерите може да насликаат премногу розови слики и за отворените работни места из а организацијата како целина. Тие можеби се загрижени дека ако се неискрени за добрите и слаби страни, или не ќе можат да ги пополнат работните места или ќе имаат се помалку и помалку добро квалификувани апликанти. Менаџерот кој се обидува да пополни секретарско место, на пример може да ја нагласи високата плата и бенефиции што работното место ги нуди, а да не го спомне фактот дека таа работа е најчесто последна цел нудејќи многу малку можности за унапредување.
Оценување на изведба и повратна информација
Компонентите на системот за менаџмент на човекови ресурси, за регрутирање и селекција и обука и развој, служат да покажат дека вработените имаат познавање и вештини потребни да бидат ефективни сега и во иднина. Оценувањето на изведбата и повратната информација ги надополнуваат регрутирањето, изборот, обуката и развојот. Оценувањето на изведбата претставува оценување на извршената работа на вработените и на нивниот придонес за организацијата. Повратната информација за изведба е процес преку кој менаџерите со своите подредени ги споделуваат информациите за оценувањето на изведбата, им даваат можност на подредените да размислат за својата изведба, а потоа со нив прават план за иднина. За да постои повратна информација за изведбата, мора прво да се направи оценување на изведбата. Тоа не може да се направи без да се добијат повратни информации за изведбата, но мудрите менаџери се внимателни кога даваат повратни информации бидејќи тоа може да влијае врз мотивацијата и изведбата на вработениот.
Оценувањето на изведбата и повратната информација придонесуваат за делотворен менаџмент на човекови ресурси на два начина. Оценувањето на изведбата им дава на менаџерите важни информации врз кои ги засноваат одлуките за човекови ресурси. Одлуките за зголемување на плата, бонуси, унапредувања и промена на работното место, се зависи од точното оценување на изведбата. Оценувањето на изведбата им помага на менаџерите да одредат кои работници се кандидати за обука и развој, и во кои области. Повратната информација за изведбата поттикнува високо ниво на мотивација и изведба на вработените. Тоа им овозможува на добрите работници да знаат дека нивните напори се вреднувани и почитувани, а пак слабите работници со тоа знаат дека нивната работа треба да се подобри. Повратната информација за изведбата дава преглед и на добрите и на слабите работници за нивните посилни и слаби старни и начини на кои тие може да ја подобрат својата изведба во иднина.
Дали менаџерите оценуваат изведба во однос на одлики, однесување или резултати, информациите што ги оценуваат се објективни или субјективни.
Менаџментот со човекови ресурси во Македонија
Во 2017 година, Македонската асоцијација за човечки ресури го прогласила Стефан Јовановски од „ВИП“ за најдобар менаџер за човечки ресурси во Македонија.
Прилог за работни текови
Workflow апликација е софтверска апликација која што врши автоматизација, барем во одреден степен на еден или повеќе процеси. Обично се работи за бизнис процеси но може да биде било кој процес кој се состои од последователни чекори кои можат да се автоматизираат. Во некои чекори од процесите може да е потребна човечка интервенција, како на пример одобрување или додавање на одреден текст, но функциите кои можат да се автоматизираат се извршуваат од страна на апликацијата. Некои понапредни апликации им овозможуваат на корисниците да воведуваат нови компоненти во операциите.
Како пример ќе земеме една обична нарачка на производи. Оваа нарачка треба да помине низ неколку оддели за да добие одобрение и тоа може да се изврши автоматски. Кога сите одобренија ќе бидат добиени нарачателот се известува дека неговата нарачка е успешна. Овој вид на процеси можат да вклучуваат постојана измена и ажурирање. На пример доколку во претходниот пример некој од вообичаените вработени задолжен за одобрување на нарачки не е достапен апликацијата треба да побара одобрение од алтернативен извор. Овие апликации може да се конфигурираат да обработуваат податоци во позадина овозможувајќи му на корисникот да се концентрира на поважни работи. На тој начин се овозможува внесените податоци да одат на вистинско место со што се избегнува човечка грешка.
Развој на Workflow апликации
За развој на вакви апликации може да се користи било кој програмски јазик за општа намена но постојат и специјализирани јазици како на пример:
Овие јазици се засноваат на XML синтакса и се погодни за софтверските програми но најчесто неразбирливи за луѓето кои ги познаваат бизнис процесите кои треба да се автоматизираат. Затоа нивната употреба е надополнета со употреба на графички нотации кои овозможуваат создавање на дијаграм кои се полесни за развој и интерпретација. Создавањето на такви дијаграми, всушност е форма на "графичко" програмирање. Софтверот кој му овозможува на корисникот да се развие workflow дијаграм потоа ќе го претвори дијаграмот во свој XML еквивалент.
Александар Теодоров-Балан
Балан е роден во село Кубеј во Руската империја, денес во Одеска Област, Украина, во семејство на Бесарабиски Бугари. Негов брат е Георги Тодоров, кој станал генерал во бугарската армија. Балан студирал во Прага и Лајпциг и завршил славистика на Карловиот универзитер во Прага. Во 1884 се населил во Софија, седиштето на Кнежевството Бугарија, каде што работел четири години во Министерството за народна просвета. Станал професор по словенска етнографија и дијалектологија и историја на бугарскиот јазик, од 1893 на катедрата по бугарска и словенска литература на Високата педагошка школа (идниот Софиски универзитет „Св. Климент Охридски“). На 29 јануари 1889, бил избран за прв ректор на универзитетот и бил реизбран неколку пати (1896–1897, 1902–1903); но и декан на Факултетот за историја и филозофија (1899–1900, 1904–1905).
Кон крајот на 19ти и почетокот на 20ти век, бил секретар на Бугарската академија на науките, и од 1939 бил doctor honoris causa на Софискиот универзитет. Од 1907 до 1910 бил главен секретар на Бугарската егзархија.
Биркет Израел
Биркет Израел (во превод Израелски базен) претставувал јавна цистерна која се наоѓала во североисточниот дел од Ридот на храмовите во Ерусалим. Цистерната била изградена во времето на Ирод, која го снабдувала градот со вода. Денеска оваа цистерна ја има изгубено својата намена.
Историја на Нигерија
Рана историја
Најраните извори за живот на територијата на денешна Нигерија датираат од 9000 п.н.е. Во 4000 п.н.е. на овие простори било развиено земјоделството и грнчаријата. Во Таруга биле отворени првите работилници за обработка на метали. Во околу 1000 п.н.е. на овие простори се развила цивилизацијата Нок, која мистериозно до денеска исчезнала. Според некои истражувачи и историчари, се смета дека цивилизацијата исчезнала главно поради болести или глад. Некои сметаат пак дека оваа цивилизација е директен наследник на египетската цивилизација. Се смета дека оваа цивилизација го дала почетокот на железната епоха во потсахарска Африка. Големиот број на скулптури се сметаат за главен доказ за постоењето на предколонијална цивилизација на овие простори.
Среден век
На територијата на Нигерија до 16 век постоеле голем број на империи и царства, а како најголемо е онаа на Нри кое било основано во 9 век. Ова царство постоело околу 1000 години, но и покрај својата мала територија, тое остало огромно културно и политичко наследство во југоисточна Нигерија. Во следните векови се појавиле поголем број на царства, од кои најзначителни се Бенинска империја, Јоруба, Ифе, голем број на град-држави, Царство Сонгхај и Борнуанска импеирја. Во Северна Нигерија во 9 век било формирано трговското царство Канем-Борну, со седиште околу езерото Чад. Својата моќ на царството се согледувала во својата трговска размена со Берберите.
Колонизација и независност
Европските трговци на бреговите од земјата пристигнале или започнале да се населуваат од 17 век. Месното население главно било користено за трговија со робови кои главно биле транспортирани во Северна Америка или Јужна Америка. Кон крајот на 19 век, Англичаните успеале да ја заземат контролата врз Западна Африка, а Нигерија станала протекторат на Британската Империја од 1 јануари 1901 година. Во 1914 година била создадена т.н. Колонија и протекторат Нигерија, која била формално разделена на јужна и северна, како и колонијата Лагос. По крајот на Втората светска војна започнало да се создава национално движење за стекнување на независност на земјата. Така ова се остварило во октомври 1960 година, по кое Нигерија била конструирана како федеративна република. На чело на државата застанал монарх, а законодавната власт припаѓала на парламентот. Во 1963 година земјата била официјално признаена за федерална република, а генералот Намди Азикиве станал првиот претседател на земјата. Таа држава во историјата на Нигерија е позната како Прва нигериска република. Овој период бил одбележан со голем број на етнички конфликти, главно поради голем број на вероисповеди и народи од една страна, и економската состојба на земјата од друга страна.
Шон Дровер
Шон Дровер (Shawn Drover, р. во Монтреал) — канадски музичар, тапанар на групите Megadeth и Eidolon. Почнал да свири на тапани уште од 13 годишна возраст.
Историја на Нигерија
Конфликтот од 2010
На 7 март 2010 година, повеќе од 100 христијани биле убиени од страна на Хауса-Фулани, во селото Дого-Нахава, во близина на градот Џос. Нападите продолжиле четири часа,, вклучувајќи и и соседните села. Поради ова се јавил голем страв од страна на селаните, кои во целина биле христијани. Голем број на згради пострадале во нападите. . Поолемиот дел од жртвите биле жени и деца. Помеѓу жртвите се нашло и едно тримесечно бебе. Труповите биле расфрлени по улиците. Вицепретседателот Гудлук Џонатан изјавил дека убијците ќе бидат фатени. Бројот на жртвите подоцна се искачил на 300, а подоцна и на 500. Стотици луѓе ги напуштиле своите домови од страв дека напаѓачите повторно ќе се вратат.
Зулејха Сејидмамадова
Зулејха Сејидмамадова (Züleyxa Seyidməmmədova; 22 март 1919 – 1999 година) била една од првите азербејџански женски пилоти и првата жена воен пилот на Азербејџан.
Сејидмамадова е родена во Баку на 22 март 1919 година. Таа добила дозвола за пилот во 1935 година, во авијатичарски клуб во нејзиниот роден град, а подоцна и на воздухопловна академија во Жуковски во близина на Москва. Таа била воен пилот во 586-тиот воен воздушен полк, еден од трите женски военовоздухопловен полкови основани од страна на Марина Раскова. Во текот на војната, таа се борела во над 40 воздушни битки и извела над 500 мисии со нејзиниот Јак-9.
Сејидмамедова починала во Баку во 1999 година.
Ерусалим (аеродром)
31.86667°N, 35.21667°W
Ерусалимски меѓународен аеродром (Ерусалимски аеродром или Каландија) — мал аеродром кој се наоѓа меѓу Ерусалим и Рамалах. Овој аеродром за првпат е пуштен во употреба во 1920 година, и тој е првиот аеродром во Палестина. Овој аеродром е затворен за цивилен сообраќај од започнувањето на Втората интифада во 2001 година.
Од 1948 до Шестдневната војна, во јуни 1967 година, аеродромот бил под јорданска контрола, со ознака  OJJR . По шестдневната војна, Ерусалимскиот аеродром бил придодаден кон општинската област на градот Ерусалим и ја добил ознаката  LLJR
Офелија (месечина)
Офелија — месечина на Уран. Откриена е од сликите направени од Војаџер 2 на 20 јануари 1986 година и му е дадена привремената ознака S/1986 U 8. Не била видена сè додека вселенскиот телескоп Хабл ја фотографирал во 2003 година. Офелија била именувана по ќерката на Полониј, Офелија, во претставата Хамлет на Вилијам Шекспир. Назначена е како Уран VII.
Освен неговата орбита, со полупречник од 21 км и геометриско албедо од 0,08 буквално ништо не се знае за неа. На сликите на Војаџер 2, Офелија се појавува како издолжен објект, а главната оска е насочена кон Уран. Односот на оските на сфероидот на пролатот на Офелија е 0,7 ± 0,3.
Офелија делува како надворешна пастирска месечина за прстенот на Уран. Орбитата на Офелија е во полупречникот на синхроната орбита на Уран, и затоа полека се распаѓа поради плимните сили.
Наводи
Објаснувачки забелешки Цитати
ОУ „Ѓон Бузуку“ - Србиново
Основно училиште „Ѓон Бузуку“ (службено: Основно општинско училиште „Ѓон Бузуку“ - Србиново; скратено: ООУ „Ѓон Бузуку“) — централно основно училиште во гостиварското село Србиново.
Местоположба
Училиштето се наоѓа во самиот средишен дел на училиштето.
Историја
Училиштето било основано на 28 декември 1965 година со одлука на Општина Гостивар.
Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик.
Објект
Училишната зграда е обновена од страна на SOLIDARITES (Франција), како подарок на луѓето на Европа во рамките на прoграмата ECHO.
Подрачни училишта
Во составот на училиштето влегуваат следниве подрачни училишта:
Мира Фурлан
Мира Фурлан (, —, ) — една од најголемите ѕвезди на југословенскиот филм во 1980-ите, па до нејзината смрт. Била позната на меѓународен план по нејзините улоги во сериите Вавилон 5 и Изгубени.
Животопис
Фурлан е родена во 1955 во Загреб, каде што дипломирала глума на Академијата за драмски уметности, а во 1978 станала членка на Хрватскиот народен театар. Филмското деби го имала во „Киклоп“ во 1982 година, за што освоила Златна арена за најдобра споредна улога на Филмскиот фестивал во Пула, по што станала една од водечките југословенски глумици. Во 1986 година била наградена и со Златна арена за најдобра глумица за „Убавината на порокот“.
Од крајот на 1980-ите главно работела во Белград, а во 1991 се преселила во САД, каде што продолжила да глуми, остварувајќи ги најзабележителните улоги во сериите „Вавилон 5“ и „Изгубени“. Од 2004 до 2008 година глумела во американската серија „Изгубени“, серија со планетарен успех.
Во Хрватска се вратила во 2002 година, играла главна улога во претстава во режија на Раде Шербеџија.
По враќањето во поранешна Југославија, Мира Фурлан глумела и во српски филмови и серии, а најмногу се истакнала во филмот „Тур“ и ТВ-серијата „Се вратија штрковите“.
Таа повремено пишувала и колумни за списанието Ферал трибјун од Сплит.
Истакнатиот режисер Рајко Грлиќ за неа изјавил „Мира беше најголемата југословенска и хрватска глумица од мојата генерација“. „Кревка и силна, исклучително чувствителна и истовремено храбра жена“.
Космос-1337
Космос-1337 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 11 февруари 1982 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1500 килограми. Космос-1337 бил воен извидувачки сателит за следење на флоти.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 92,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 439 км, а најмалото на 383.
NGC 653
NGC 653 — спирална галаксија во соѕвездието Андромеда, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 653 се споменува и како UGC 1193, MCG 6-4-58, CGCG 521-70.
Откривање
Објектот е откриен на 29 ноември 1883 година од страна на Едуар Жан Мари Стефан, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 31,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 653 е од видот Sab. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12 m/лм2. NGC 653 има привидни димензии од 1,5' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 42 м 25,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 35° 38' 19". Положбениот агол на објектот е во износ од 39°.
Други поделби
Проучување на NGC 653 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 6290. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 92; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2306. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1189.
Знаме на Ерусалим
Знамето на Ерусалим е направено според знамето на Израел. Знамето го претставува две хоризонтални сини линии, кое го означува јудаизмот. Во центарот на знамето се наоѓа самиот грб, односно Јудејскиот Лав, а над него е испишан на хебрејски името на градот Ерусалим (יְרוּשָׁלַיִם). Вертикалната варијанта обично се употребува за некои церемонии и слично.
Руски Север (национален парк)
Националниот парк Руски Север ( Национальный парк «Русский север») е еден од националните паркови на северот на Русија, стациониран во Кириловскиот реон, во Вологдската област. Основан е на 20 март 1992 година, и беше именуван како Руски север поради својата позиција во северна Русија. Во рамките на паркот, има голем број значајни природни пејсажи и културни добра, како што се манастирот Кирило-Белозерски и манастирот Ферапонтов, места со големо историско и религиозно значење.
Историја
Во 13 век, подрачјето што го сочинува овој парк денес било дел од Белозерското кнежевство, а во 14 век, тоа било дел од Големото Московско Кнежевство. Во 1937 година Христијанскиот светец Кирил Бјелозерски, тогаш монах и ученик на Сергеј Радоњешки, го основал манастирот Кирило-Белозерски, кој заедно со манастирот Ферапонтов им бил подреден на надбискупите на Ростов.
Во 15 и 16 век, манастирот Кирило-Белозерски се развил во еден од највлијателните манастири во Русија. Голем број луѓе доаѓале да ги посетат овие манастири, така што реката Шексна била една од најчесто користените водни патишта што ги поврзувала централна и северна Русија.
Во осумдесеттите години на XX век, бил развиен концептот на национални паркови, кој порано не постоел во Советскиот Сојуз, а Волгодската област побарала да се создаде еден национален парк. Додека првичниот избор бил да се создаде парк во Витегорскиот округ на северозапад од областа, со цел да се заштитат карстните предели, конечно било одлучено да се додели статутот на националниот парк во Кириловскиот реон, поради поголема шанса за развој на туризмот. Проектот за паркот е развиен во периодот од 1989-1990 година, а националниот парк е основан на 20 март 1992 година.
Локација и географија
Националниот парк се наоѓа во јужниот дел на Кириловскиот реон, околу 100 км североисточно од градот Кирилов, источно од Белото езеро и северозападно од Кубенското езеро. Само 45,6% од површината на паркот всушност припаѓа на националниот парк. Секоја активност поврзана со производството е забранета во заштитената зона на паркот. Остатокот од земјиштето не е отуѓен и се користи главно како земјоделско земјиште, особено градот Кирилов, кој исто така се наоѓа во внатрешноста на паркот. Националниот парк ги опфаќа и манастирите Кирило-Белозорски, Ферапонтов и манастирот Горицски, како и делови од Северно- Двинскиот канал и каналот Волго-Балтилтичкиот канал.
Водите заземаат 69,8% од површината на паркот, а мочуриштата 7,1%. Повеќето подрачја се ридски предели со глацијално потекло. Неколку ридови, како што се Маура, Сандирева и Типсина се заштитени како природни споменици. Постојат уште два природни споменици, како што е Соколски бор, подрачје покриено со борова шума и сместена на брегот на вештачкото езеро Шексана. Пределот Шалго-Бодуновски, подрачје во рамките на паркот е шумсковито и со ограничен пристап, а во него се штитат примероци од смрча и борова шума што скоро исчезна во Волгодската област.
Туризам
Градот Кирилов, со манастирот Кирило-Белозерски, како и манастирите Ферапонтов и Горитски, се туристички атракции сместени во паркот. Манастирот Ферапонтов е запишан како светско наследство. Изградени се патишта и патеки до сите овие туристички атракции, кои им овозможуваат на посетителите полесно да доаѓаат.
Ланга (Кајларско)
Ланга — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Антон Костадинов
Антон Костадинов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
Антон Костадинов е роден во 1878 година во Струмица. Во 1900 година завршил гимназија во Солун и станал ученик во Кавадарци. Таму, тој се приклучил во редовите на Тиквешкиот комитет. Во 1901 година за време на т.н. Солунска афера, тој бил уапсен и осуден доживотно.
Во 1903 година бил амнестиран и станал повторно учител во Босилово. Подоцна се приклучил кон четата на Христо Чернопеев. Во 1905 година станал секретар во четата на Кимон Георгиев. Во една битка бил тешко ранет, па бил принуден да оди на лекување во Софија. По Младотурската револуција во 1908 година започнал да работи како учител во родната Струмица.
Список на планини во Хрватска
Ова е список на планини во Хрватска, подредени по висина.
Највисоката планина во земјата му припаѓа на венецот Динариди (Динарски Алпи), од кои Динара е највисоката планина во Хрватска. Заедно со најисточниот дел на Алпите, овие планини се протегаат долж речиси целата земја, а нивните горообразбени активности започнале во палеозоикот со херцинската, а продолжиле во мезозоикот и кенозоикот со алпската горообразба.
Тумба (Стримница)
Тумба или Суви Дол — археолошко наоѓалиште во тетовското село Стримница. Претставува населба од доцноантичкото време. Се наоѓа на левиот брег на реката Вардар, поточно, во нивите на тромеѓата помеѓу атарите на селата Фалише, Брвеница и Стримница, каде се наоѓаат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и кршен камен.
1180
1180 (Римски бројки) — престапна година според општоприфатениот календар. Тоа била 1180 година од новата ера, 180. од вториот милениум, 80. од XII век и прва од 1180-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6688 и 6689 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5930 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4940 и 4941 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1933.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1180 година се протега во 3816 и 3817, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3876 и 3877 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1723. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 575 и 576 исламска година.
Партер
Партер е гимнастичка вежба која се работи на душеци со  димензии 12 х 12 метри. Работата на оваа  вежба  може да биде пропратена со  музика, но  и не мора. Потребно е доста напорно вежбање, посветеност и истрајност како би се совладаат движењата на оваа вежба.
Гимнастичките скокови и акробатските  вештинни кои се изведиле во големи  амплитуди на извесн начин покажуваат грациозност и спремност вежбачот. Мерки на заштита:
Кинеска работа
Кинеска работа (Negocio da China) — бразилска теленовела. Серијата во Бразил започна со прикажување на 6 октомври 2008 год. Серијата се емитува во терминот во 6 часот, каде што последните три години беа прикажувани костимирани новели. Сепак поради слабиот успех на последните неколкумина новели, Глобо одлучи овој пат во овој термин да биде емитувана новела во сегашнов време. Снимањето на серијата се одвива во Рио де Жанеиро, Сао Пауло, Макао, Хонгконг и Лисабон.
Синопсис
Кинеска работа е урбана комедија со забавни и екстравагантни ликови. Приказните се одвиваат во Рио де Жанеиро и Сао Пауло во Бразил, Макао и Хонгконг во Кина и Лисабон во Португалија. Приказната започнува со милионска кражба во едно казино во Кина; кражба извршена од страна на Лиу. Парите и информациите за таа кражба стигнуваат до Бразил, а тоа влијае на животите на сите жители во еден фиктивно предградие, Парке дас Насоис, каде живее романтичната Ливија, типична девојка која бара подобар живот за своето семејство во Португалија, но по неуспехот, ќе се врати во Бразил. Таа е мажена за Хектор, со кого има дете од 11 години, Тео. Поради раната бременост, тие минуваат низ многу пречки и караници, но сепак не можат да живеат разделени. Караниците уште повеќе ги подбуцнува Лули, мајката на Хектор. Во оваа ситуација, таа ќе се запознае со младиот португалец Жоао, кој дошол да работи во пекарницата на чичко му и да биде покрај мајка му, Аурора. Ливија ќе мора да бира меѓу Хектор и Жоао. Диего е млад кунг фу борец. Тој е убаво момче, син на Жулија, призната докторка. Неговиот живот се менува кога татко му Ернесто, на смртна постела ќе му каже дека е посвоен. Тој се вљубува во младата Селесте, која има сон да стане манекенка. Тој сон ќе почне да ѝ се исполнува, но со тоа и нејзината врска со Диего ќе се влоши. Проблемите ќе станат уште поголеми кога младата Антонела ќе се вљуби во него. Антонела е ќерка на Жоелма и Мауро Бертаци, семејство од висока класа. Мауро е одличен стопанственик, но ја изнерверува сопругата со Дениз, најмладата сестра на Жулија која ѝ завидува дека има совршен брак. Дениз е секогаш нерасположена. Мауро работи со Адриано Фонтанера, богат адвокат, добар по карактер. Тој и татко му, Евандро, се сопственици на адвокатска фирма. Адриано страда со поранешната сопруга Абигаил. Кинеска работа исто така ја раскажува приказната за Мариланис Силвестре, ексцентрична жена која мисли дека знае да пее, а всушност е многу лоша во тоа. Нејзиниот сопруг, со кого има ќерка, неодамна бил киднапиран од револуционерните сили на Колумбија. И покрај ова, таа е секогаш добро расположена и живее убаво покрај ексцентричната роднина на нејзиниот сопруг, Марија Лусија, која сака сите да ја викаат Милу.
Црква „Св. Никола“ - Ваташа
Свети Никола — главна и единствена манастирска црква на Моклишкиот манастир во месноста Моклиште, јужно од приградската населба Ваташа.
Црквата е сместена во густа шума над месноста Моклиште, некогашно историско село и познато излетничко место во Тиквешијата, по кое и го добил своето име.
Положба
Црквата е сместена во месноста Моклиште, на околу 3 километри јужно од кавадаречкото село Ваташа, во убав шумски предел.
Историја
Над влезот на црквата од внатрешна страна сочуван е натпис во кој се спомнува Кир Никола и неговите три синови од селото Тимјаник кои ја изградиле црквата. Манастирската црква е изградена во 1594 или 95 година исто така запишана во натписот.
Натписот на црквата гласи:
Манастирот постоел и во првата деценија на век, кога во 1716 година Арсениј донел минеј од запустениот Полошки манастир „Св. Ѓорги“. Тогаш, монасите од Полошкиот манастир се преселиле во Моклишкиот манастир.
Денес, манастирот е во добра состојба.
Архитектура
По својата архитектурна форма таа е еднокорабна црква со полуобликуван свод и со покрив на две води. Била изградена од речен камен. Димензиите се 15 метри во должина и 5,3 метри во ширина. На источната страна, апсидниот дел е издаден околу 1,4 метри.
Нејзиниот надворешен изглед е со скромни украси, но со зацврстени конзерваторски зафати на фасадите и олтарната полукружна апсида. Внатрешниот простор на црквата е со три травеја, а на западната страна е доградена припрата со галерија. Влезот во црквата води преку северниот влез на припратата а од таму преку единствениот влез на западната страна во наосот на храмот.
Фрескоживопис
Фрескоживописот во црквата е од времето кога била подигната и манастирската црква, односно околу 1595 година. Првобитно сите внатрешни површини биле зографисани, но подоцна фреските биле многу оштетени со опаѓање на малтерот особено на северниот ѕид. Во XIX век од непознат зограф биле фрескоживописани оштетените површини, кога биле изградени и манастирските конаци. Истите се обновени во поново време.
Фрескоживописот во црквата е поделен на четири зони во трите травеи: централен, источен и западен.
Во централниот травеј на јужниот ѕид во првата зона видно место зазема портретот на Св. Никола - патронот на манастирската црква. Насликан е во цел раст, фронтално и со дигната десна рака во став на благослов. Врз себе носи архиерејска одежда украсена со мноштво крстови. До ликот на Св. Никола е портретот на Св. Атанасиј, исто така претставен со архијерејски фелон со црни крстови а врз омофорот со крстови од теракотна боја. На јужниот ѕид во првата зона се: Св. Никола, непознат светец, Св. Антониј, Св. Астрал, Св. Онуфриј, Св. Макариј и Св. Кузман и Дамјан.
Северно од влезот на црквата се наоѓаат портретите на заслужните за христијанството - царот Константин и царицата Елена со големиот крст поставен меѓу нив двајцата. Цар Константин е со корона на главата, а има куси коси и брада. Со десната рака е на градите, а со левата го држи крстот. Облечени се во царски одежди со црвеникава боја исполнети со бисери. На западниот ѕид, јужно од вратата е Св. Архангел Михаил, на северната страна Св. Константин и Елена, а над влезот е зачуван горниот натпис. Во втората зона се: Патот на Голгота, Св. Евстратиј и Св. Евгениј, а меѓу хаковите се двајца евенгалисти. Во третата зона се насликани сцените: Христос пред Кајафа, Христос пред Пилат, Качувањето на Крстот и Распетие Христово.
Во олтарната апсида лево се: Св. Грегорие и Св. Василиј а десно Св. Јован Златоуст и Св. Кирил Александриски. Втората зона го илустрира Причестувањето на апостолите, а над него е Богородица Ширшаја.
На јужниот ѕид во олтарот се насликани Св, Спиридон, а во нишата е Св. Ѓакон Роман. Во втората зона е Св. Василиј, а на лакот е Св. Ахилиј и Св. Герман претставен како убаво момче.
На сводот се фреските живописани во 1879 година. Тука е изработена композицијата под наслов: Колежот на Витлеемските деца. Тука е прикажана жена со гол грб и една града откриена. Циклусот почнува со Средбата на Марија и Елисавета, Јосиф и Марија, Рождество Христово, Поклонение на тројцата мудреци и Бегството Мариино во Египет.
Фреските на северниот ѕид се уништени, а ѕидот е малтерисан и варосан.
Иконостас
Во манастирската црква денес се зачувани четири икони кои потекнуваат од 19 век. Тоа се иконите: Св. Богородица со Христос, Исус Христос, Св. Јован Крстител и Св. Никола. Сите икони имаат исти димензии: 82x64x2 сантиметри.
Хасехемви
Хасехемви (околу 2690 г. п.н.е., , исто така и Ха-сехемви) бил последниот крал на Втората династија на Египет. Малку е познато за него, освен дека водел неколку значајни воени походи и ја изградил тврдината позната како Шунет Ел Зебиб.
Неговото Хорово име  може да се толкува „Две моќни сили се појавија“, но името е запишано во многу варијанти, како што е Hr-Ḫꜥj-sḫm „Хор, оној чија моќ се појавува", ḫꜥj sḫm.wj ḫtp nṯrwj jm = f „две сили се појавуваат така што предците се одмараат во него“ (итн.)
Владеење
Хасехемви владеел речиси 18 години, во почетокот на 27 век п.н.е. Точниот датум на неговото владеење во египетската хронологија е нејасен, но е приближно помеѓу 2690 – 2670 г. п.н.е.
Според проучувањето на Тоби Вилкинсон на Кралските анали од древен Египет од Каменот од Палермо, Хасехемви владеел 17,5 или речиси 18 години.
Животопис
Хасехемви бил наследник на Сет-Перибсен, иако некои египтолози веруваат дека друг фараон, Касехем, владеел меѓу нив. Меѓутоа, повеќето научници веруваат дека Касехем и Хасехемви се всушност иста личност. Касехем можел да го смени своето име во Хасехемви откако тој го споил Горниот и Долниот Египет по граѓанска војна меѓу следбениците на боговите Хор и Сет. Други веруваат дека тој го поразил владеачкиот крал, Сет-Перибсен, откако се вратил во Египет по угушувањето на бунтот во Нубија.
Хасехемви е уникатен во египетската историја бидејќи ги има двата симболи на Хор и на Сет на неговиот серех. Некои египтолози сметаат дека ова е обид да се обединат двете фракции; но по неговата смрт, Сет бил постојано отфрлен од серехот. Тој бил најстариот египетски крал за кој се знае дека изградил статуи за себе.
Хасехемви изградил тврдина во Нехен, и во Абидос (сега позната како Шунет ез Зебиб) и бил погребан таму во некрополата во Ум ел-Кааб. Тој, исто така, можеби го изгради Гиср ел-Мудир во Сакара.
Семејство
Жената на Хасехемви била кралицата Нимаатап, мајка на децата на кралот. Тие биле родители на Џосер и на сопругата на Џозер, Хетепхернебти. Исто така е можно дека син на Хасехемви бил Санахте.
Белм
Белм (Belm) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Се наоѓа на ридскиот масив Виен, околу 7 километри североисточно од безокружниот град Оснабрик и со тоа припаѓа на пошироката градска област на Оснабрик.
Местоположба
Белм се наоѓа во Оснабрички крај на јужните огранки на ридскиот масив Виен. Низ општината течат притоките на Хазе, Нете и Белмер Бах.
Огнен Неделковски
Огнен Неделковски (роден на 13 февруари 1972 година во Скопје) е драмски писател, текстописец и романописец.
Биографија
Огнен Неделковски дипломирал драматургија на Факултетот за драмски уметности во Скопје во 1994 година, во класата на проф. Горан Стефановски. Прогласен е за студент на генерација во учебната 1993/94.
Магистер по драматургија. Магистрирал во 2018 година, на ЕФТА во Скопје. Работел како сценарист во МРТВ, а бил и раководител во Советот за радиодифузија на РМ и во Агенцијата за аудио и аудиовизуелни медиумски услуги (каде што и денес работи.) Автор е на 10 радио драми, две едночинки изведени во рамките на претставите „Утешение грешним“ и „Грешните се утешија“ во Театарот „Јордан Хаџи Константинов – Џинот“ во Велес.
Како сценарист, се испробал во повеќе жанрови („Пет години Балкан“ – 8 епизоди за кариерата на Тоше Проески, „Говорете македонски“, краткиот филм „Жарче“, ТВ серијата за деца „Големи и мали“, ТВ сериите „Сашко и Сашка“ и „Ѓоре Шнајдерот“, забавните емисии „Розови очила“ и „Во шема“, ТВ спотови, ТВ и радио реклами.
Огнен Неделковски е текстописец на околу 1200 текстови за поп и фолк песни. Песните се изведувани од поп и фолк елитата на македонската музика. Тоше Проески има отпеано 26 негови текстови: „Тајно моја“, „Усни на усни“, „Сонце во твоите руси коси“, „Има ли ден за нас“, „Излажи ме уште еднаш“, „Твоите бакнежи на моите бели кошули“ и други.
Дела
„Монографијата за Спомен куќата на Тодор Проески“;
„Ловци на лажни вести од зграда 39“, роман за тинејџери ;
„Жарче“, соавтор на сценарио филм;
IC 1804
IC 1804 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Огнен Неделковски
Дела
„ФАУСТ ВО Д МОЛ“, сценарио, краток филм.
IC 1804
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1804 се споменува и како CGCG 70-181, VCC 1633.
Откривање
Објектот е откриен на 10 мај 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1804 е од видот SBab. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,8 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. IC 1804 има привидни димензии од 0,4' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 35 м 41,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 40' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 170°.
Други поделби
Проучување на IC 1804 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 41970.
Крум Радонов
Крум Радонов (Банско, 1912 - Софија, 2002), бил партизан и учесник во НОБ во Пиринска Македонија и Бугарија за време на Втората светска војна. Во текот на својот живот се издигнал до највисоките воени одликувања. Пензиониран бил како генерал-лајтнант, т.е. генерал-потполковник.
ОУ „Ѓорги Пулевски“ - Аеродром
„Ѓорги Пулевски“ — основно училиште во населбата Јане Сандански, општина Општина Аеродром. .
Крум Радонов
Учестувал во разговорите со Кирил Миљовски од македонска страна во Вардарска Македонија, за а создадат бригада составена од Македонци од Пиринска Македонија. Оваа бригада требало да се формира под името „Бригада Јане Сандански“, а кога би влегла под команда на Генералштабот на НОБ би се именувала како Дваесет и втора македонска ударна бригада. Овие разговори биле одобрени од страна на бугарското министерство за одбрана. Се планирало да се формира во Горна Џумаја. Сепак оваа идеја наишла на негодување од дел од бугарското раководство и воени лица, особено од Борис Копчев, бугарски генерал, па набрзо идејата била напуштена.
NGC 7663
NGC 7663 — засега неутврден објект во соѕвездието Водолија, заведен во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 1865 година од страна на Гаспаре Станислао Ферари, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,5 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7663 е од видот NF.
Други поделби
Проучување на NGC 7663 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 259; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5247. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 306.
NGC 5231
NGC 5231 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5231 се споменува и како UGC 8574, MCG 1-35-11, CGCG 45-34, IRAS 13332+0315.
Откривање
Телото е откриено на 30 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5231 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,2 m/лм2. NGC 5231 има привидни димензии од 1,1' х 0,9'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 35 м 48,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +2° 59' 56"". Положбениот агол на објектот е во износ од 112°.
Други поделби
Проучување на NGC 5231 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47953. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 240; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 310. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 90.
Ланос
Ланос — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Велимир Бата Живоиновиќ
Велимир Бата Живојиновиќ (Роден: 5 јуни 1933 - 22 мај 2016) е еден од најпознатите српски глумци, во Србија и поранешна Југославија.
Својот талент за глума го открива на 15 години, додека како работи како сценаритст и понекогаш статист во Академскиот театар во Белград. После завршувањето на средното глумечко училиште во Ниш и Нови Сад се обидува да се запише на Драмската академија во Белград, и успева на третиот обид за упис. Во Белградскиот драмски театар игра неколку години, а во тој период има и по 300 ангажмани годишно.
Бата Живојиновиќ повеќе го сакаше театарот од филмот, но после неговиот прв филм во 1955, Песна од Кумбара на режисерот Р.Новаковиќ беше почеток на една богата и плодна кариера.Живојиновиќ,кој наскоро ќе стане познат под името Бата, безсомнео има одиграно најмногу филмски улоги, од било кој глумец во историјата на југословенската кинематографија.Континуираната филмска кариера, поради која го напушта театарот Живојиновиќ ќе започнува во епизодите на Возот без возен ред од 1959 година, и војна од 1960 година, двете остварувања на режисерот Велко Булајиќ.