cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Историја на еврото
Повторно пуштање во употреба
Европскиот совет во Хановер го назначи претседателот на Комисија, Жак Делорс да заседава како гувернер на овој одбор на Централната банка и да предложи нов дневен ред со јасни, практични и реални чекори за создавање на економски и монетарен сојуз. Овој начин на работење е извлечен од Спаак методот.
Франција и Обединетото кралство беа противници на повторното обединување на Германија и се обидоа да влијаат на Советскиот Сојуз да го запре тоа. Сепак, во доцната 1989 година Франција ја извлече обврската на Германија кон монетраната унија но за возврат да го подржи повторното обединување.
Извештајот од Делорс во 1989 година прикажа план за претставување на Европскиот монетарен сојуз во три стазикои вклучуваат создавање институции како Европскиот систем на централните банки кој ќе биде одговорен за создавање и применување монетарни политики.За да се проектира монетарниот сојуз,треба да се исполнат три чекори.Почетокот на првиот од овие чекори е:На 1. јули 1990 г. да се забранат девизните контроли,па според тоа движењата на капиталот во Европската економска заедница да бидат целосно ослободени. Раководителите заедно со Унијата се договараа за валутата и го создадоа Мастришкиот договор кој се потпиша на 7. февруари 1992 година. Се согласија да формираат единствена валута до јануари 1999 г. без учество на Обединетото кралство.
Предизвикот е во тоа да се одобри документот. Германија внимаваше да не ја изгуби стабилната валута т.е геманската марка. Франција се согласи со договорот но со ограничена предност, Данска одби да прифати сè додека не добие можност за нивно повлекување од монетарниот сојуз во Обединетото Кралство и тоа повлекување ги држење сè до 2010 година.
На 16. септември 1992 година во Велика Британија познато како Црна среда поради брзо опаѓање на вредноста на фунтата Британија присилно ја повлече британската фунта од системот на фиксниот девизен курс.
Втора фаза
Втората фаза Делорс започна во 1994 година со формирањето на Европскиот монетарен институт во Мастрихт наследувајќи го Фондот за европска монетарна соработка. Се создаде како претходник на Европската централна банка. За првпат на 12. јануари се сретна со првиот претседател, Александар Ламфалус. По многу несогласувања, во декември 1995 г. името евро се усвои за новата валута (со замена на името Еку кое се користеше за претходната валута) по предлог од тогашниот германски министер за финансии Тео Вајџел.Тие исто така се согласија за неговото пуштање во употреба на 1. јануари 1999 година.
На 17 јуни 1997 година Европскиот совет во Амстердам одлучи да го усвои пактот за стабилност и раст со намерада ја обезбеди дисциплината во буџетот по формирањето на еврото и новиот механизам на девизниот курс и се спроведе за да се овозможи стабилност на еврото и националните валути на земјите кои сè уште не се влезени во еврозоната. Потоа на 3 мај 1998 година во Европскиот совет во Брисел се избраа 11 земји почетнички кои треба да учествуваат во третата фаза од 1. јануари 1999 година. Со цел да учествуваат во новата валута, земјите членки мораат да се држат до строгите критериуми како што е дефицитот во буџетот од нешто помалку од 3% од нивниот бруто-домашен производ(БДП), задолженоста за нешто помалку од 60% од БДП, ниската инфлација и просекот на каматните стапки блиску на просекот на ЕУ. Грција одби да се држи до критериумите и ја исклучија од учеството на 1 јануари 1999 година.
На 1 јуни 1998 година Европската зентрална банка го наследи Европскиот монетарен институт. Сепак не беа преземени неговите сили сè до формирањето на еврото на 1 јануари 1999 година. Првиот претседател на банката Вим Дузенберг е главниот управител на Европскиот монетарен институт и Централната банка на Холандија. Девизната стапка се основи помеѓу учеството на 11. национални валути и еврото. Стапката се утврди од Советот на Европската унија врз основа на препораката на Европската комисија за пазарната стапка на 31 Декември 1998 година така што ЕКУ ќе биде еднаква на едно евро. Овие стапки се поставија од Регулативата на Советот 2866/98 на 31 декември 1998 година. Тие не можеа да се постават порано затоа што тој ден ЕКУ зависеше од затворањето на каматните стапки на валутите на не-еврото (главно британската фунта). Тоа се должи на различностите во националните конвенции во заокружени и значајни цифри и целата преобразба помеѓу националните валути требаше да се изнесе со користење на процесот по пат на триангулација преку еврото.
Пуштање во употреба
Валутата се воведе во нефизичка форма(чекови за патување,електронски трансфер,банкраски системи итн.) на полноќ на 1 ви јануари 1999 година кога националните валути со учество на земјите(Еврозоната)престанаа да постојат независно со тоа што нивните каматни стапки меѓусебно се затворија во девизен курс правејќи го еврото во ефикасни сосема мали недецимални единици.На тој начин,еврото стана наследник на Европската единица за валута. Банкнотите и монетите за постарите валути сепак продолжија да се користат како законско средство за плаќање сè додека новите банкноти и монети не се воведоа на 1 јануари 2002 година. Сите обврзници и други форми на владата се именуваа во евра на 1 јануари 1999 година и се должеше на народите од еврозоната.
Подоцна во 2000 година Данска одржа референдум со цел да го запре еврото од нивното повлекување.цРеферендумот не успеа и исто така како резултат на тоа се создадоа планови за реферндумот во Велика Британија. На 1. јануари 2001 година Грција сепак успеа да се ослободи од придружувањето на еврото со лажен дефицит во цифрите за време на пуштањето во употребата на еврото во 2002 година.Процедурата требаше да го поправи единствениот курс на размена од 340.750 различен помеѓу грчката драхма и еврото што веќе оттогаш беше 2 години во употреба.Истовремено девизниот курс за 11 земји почетнички се одредуваа часови пред еврото да се воведе како виртуелна валута а девизниот курс за грчката драхма на 19. јуни 2000 година се одреди 6 месеци однапред со Регулативата на Советот 1478/2000(ЕК).
Ковање
Моделот за новите монети и банкноти се објави меѓу 1996-тата и 1998 година каде започна производството на почетокот на мај 1998 во различни ковачници на пари и печатници. Задачата се одвиваше долго и бараше цели три години.Вкупно 7.4 милјарди банкноти и 38.2 милјарди монети станаа достапни на 1 јануари 2002 година за потребата на потрошувачите и деловниот сектор. Новите монети се појавија во периодот пред 1 јануари 2002 година во 7 земји која ја зафати таа година.Во Белгија,Финска,Франција,Холандија и Шпанија во 1999/2000 и 2001 година се штрајкуваше поради новите монети и тие беа единствените кои штрајкуваа поради монетите на еврото.Исто така се појавија и малите бројки на монетите во Монако,Ватикан и Сан Марино.Набрзо тие станаа познати собирачи на предмети по наредба наградите да се вреднуваат според вистинската вредност. Новите проблеми продолжија да го прават своето сè до ден денеска.
Истовремено,спореднат задача е да се поучи европската јавност за новите монети.Постерите го покажуваа моделот и се употребуваа за предмети како карти за играње па сè до маици. Како последен чекор, на 15 Декември 2001 година банките го започнаа разменувањето на „основните стратни комплети на евра“,пластични торби со избирање на новите монети во секоја земја(главно во вредност од 10 и 20 евра иако во Финска една од секоја монета содржи вкупно 3.88 евра).Тие не се користеа на продажните места до 1 јануари сè додека и банкнотите не станаа достапни.Поголемите основни-почетни комплети евра кои содржат повелби на секое именување станаа достапни и во други земји.
Трговците на мало и владините агенции имаат исто така значајна задача. За да се продадат предметите на јавноста често ја користеа дуплата цена. Таксените марки за владите исто така се издаваа од поштенската администрација на Обединетите нации(ОН) за канцелариите на ОН во Виена и често се создаваа именувања во правната валута и во еврата осигурувајќи го продолженото користење во 2001та година. Банките донесуваа огромни задачи не само во подготовката за промена на банкнотите и монетите туку и во канцеларските работи.Во почетокот на 1999 година сите депозити и заеми технички разменуваа во евра,но депозитите и подигнатите средтсва продолжија да се разменуваат во наследната валута.Билансите во двете валути опаднаа со изјавите на 1. јули 2001 година и по потреба и порано поради потребите на потрошувачите.
На 1. декември 2001 година монетите и банкнотите се пренесуваа од безбедното складиште прво на поголемите трговци а потоа на помалите.Се очекуваше дека ќе има големи проблеми и по 1. јануари. Таквата промена никогаш порано не се обиде да ги зафати 12-етте населени земји.
Промена на валутата
Како што чукна полноќ 2002 година се воведе еврото.Прославата се одржаво Франкфурт надвор од канцелариите на Европската централна банка. На зграда се прикажа огромниот осветлен модел на монета на евро. Кога започна прославата новите монети и банкноти се важеа веќе еден час во Грција и Финска. Всушност, се важеа три часа на францускиот остров Реунион во Индискиот Океан. Првата службена набавка се одржа преку употребата на евро банкнотите и монетите за еден килограм личи(вид овошје).
Во Финска Централната банка се отвори еден час по полноќ за грашаните да можат да ги разменат валутите а истовремено во средна Европа еврото се обележи со огромна пирамида која се декорираше во Атина на улицата Синтагма.Исто така и другите земји го обележаа доаѓањето на еврото како на пример мостот Понт Нув во Париз се декорираше во боите на ЕУ додека во северниот германски град Гифорн се одржа тажен,симболичен погреб за германската марка.
Освен за Германија,планот за воведување на нова валута во основа беше ист. Банките на 1. јануари ја прифатија размената на наследната валута каде почнаа да се разделуваат еврата во банкоматите и само еврата беа достапни како законско средство за плаќање.Трговците исто така ја прифатија наследната валута како шанса. Во Германија германската марка на 1. јануари не стана законско средство за плаќање но подоцна мораа да ја менуваат во банките.
И покрај достапните огромни суми евра сепак стравуваше хаосот.Во Франција овие стравови се истакнаа со закана дека работниците во поштата ќе штрајкуваат. На крај, штрајкот се регулира. Слично на тоа и работниците од француската банка БНП Парибас се заканија дека ќе го спречат воведувањето на еврото со штрајк. Тоа исто така се регулираше.
Во основа, со неколку проблеми прецртнаното сепак се оствари. До 2. јануари сите банкомати во 7 земји и најмалку 90% во 4 други земји се издаваа еврата како наследна валута. Најлошиот престапник, Италија, имаше 85% од банкоматите за разделување на еврата. Неочекуваната склоност на корисниците да ја потрошат нивната валута наместо да ги разменуваат во банките на кои им се даде шанса во наследнат валута, доведе до привремен недостаток на мала размена на еврото.
Сепак, некои бизниси имаат предност да ја зголемат цената за размена на валутата.Според студијата на германската сојузна банка се оствари зголемувањето на цената, но потрошувачите одбија да купуваат толку многу. На пример, кафе бар во Италија кој имаше предност во транзицијата како трета,ги зголеми цените на кафето но подоцна мораше да им плати надоместок на потрошувачите.
Последици
На народот им се дозволи да ја зачуваат валутата со ширење на законското средтво за плаќање два месеци сè до 28 февруари 2002 година. Официјалниот датум на кој престанаа национални валути да бидат законско средтство за плаќање различно од земја членка до земја членка. Најраниот датум беше во Германија, германската марка службено престана да биде законско средтво за плаќање по 31 декември 2001 година. Повеќето земји членки дозволија нивната валута да кружи цели два месеци.Валутата се разменуваше долго време во комерцијалните банки на валутите на народите во основа до 30 јуни 2002 година.
Сепак и по служебните датуми продолжи да се прифаќа размената од националните централни банки во различни периоди но во некои држави беше неодредено како на пример во Австрија,Германија,Ирска и Шпанија.Монетите од овие 4 земји како и Италија и Финска останаа разменливи.
Првите монети,како што е португалската ескуда станаа неконвертибилни,тие престанаа да имаат монетарна вредност по 31 декември 2002 година иако банкнотите останаа да се разменуваат до 2022 година. Сите тековни банкноти на 1 јануари 2002 година останаа да важат најмалку до 2012 година.
Продолжија и напорите во обид да се вратат германските монети. Во 2005 германскиот телеком привремено промени 50.000 телефонски говорници со цел да се земаат монетите од гермаската марка. На Јавувачите барем на почетокот им се дозволи користењето монети од германската марка, марката која беше еднаква на 1 евро и речиси двапати од вообичаената стапка.
Во Франција приходите сè уште ја назначуваа вредноста на производите во валутата заедно со вредноста на еврото како и приходите во Словенија. Во другите земји во еврозоната ова долго се сметаше како непотребно. Во јуни 2008 година списанието Њујорк Тајмс изјави дека многу трговци во францускиот град Колобриерс во Провенс, избраа да се прифати разменувањето на француските банкноти.
Ран раст
Нивото опадна дневно од 0,8296 долари на 26 октомври 2001 година до 0,8115 долари на 15 јануари 2002 година но потоа еврото брзо се поврати од раната рецесија. Неговата вредност се затвори под 1,00 долар на 6 Ноември 2002 година(0,9971 долари) и оттаму пак брзо се зголеми. Достигна максимум од 1,35 долари во 2004 година и ја постигна највисоката вредност наспроти американскиот долар кој изнесуваше 1,5916 долари на 14 јули 2008 година. Како што се зголемуваа неговите вредности против британската фунта кон крајот на 2000 година неговата меѓународна употреба брзо се зголеми достигнувајќи до 97,73 пени на 31 декември 2008 година. Еврото се зголеми во постојана важност со неговите акции на странски резерви на размена зголемувајќи сè до околу 18% во 1999 година и до 25% во 2003 година, а истовремено акциите на доларот паднаа до граница на противвредност. Алан Гринспен во 2007 година истакна дека еврозоната е во добивка со зголемување на еврото и се согласи дека иднината ќе биде совршена можност каде ќе може да се разменува подеднакво и еврото ќе стане повреден од американскиот долар.
Проширувања кон крајот на 2000 година
Помеѓу 2007 и 2009 година неколку земји од проширувањата во 2004 г. ѝ пристапија на еврозоната. Словенија пристапи во 2007 година, Кипар и Малта во 2008 година и Словачка во 2009 година. Многу други земји во 2004-тата година се соочија со големи потешкотии во исполнувањето на критериумите за приклучување.
Словенија
Словенија е првата држава која се приклучи во еврозоната по пуштање на употребата на монетите и банкнотите.Учеството во вториот механизам на девизниот курс(ERM II)започна на 28 јуни 2004 година и на 11 јули 2006 година Советот на Европа донесе одлука да и се дозволи на Словенија да се приклучи во областа на еврото почнувајќи од 1 јануари 2007 година.Еврото го замени словенскиот толар на 1 јануари 2007 година. Девизниот курс помеѓу еврото и толарот се постави на 11 јули 2006 година во вредност од 239.640 толари за разлика од претходното пуштање во употреба каде истовремено се воведоа готовинските и неготовинските трансакции.
Кипар
Кипар ја замени кипарската фунта со еврото на 1 Јануари 2008 година.
Се достави службен документ за приклучување во еврозоната на 13 февруари 2007 година. На 16 мај 2007 година Европската комисија поддржана од Европската централна банка го даде своето зелено светло за воведување на еврото во јануари 2008 година.
Кампањата да се информираат граѓаните на Кипар за еврото започна официјално во кипарскиот медиум на 9 Март 2007 година. Од 15 март 2007 година до 1 јануари 2008 година Кипарскиот дом на претставниците ги помина потребните закони за воведување на еврото. Европскиот комесар за економски и финансиски прашања Хоакин Алмунија на 16 мај 2007 година истакна дека Кипар треба да го усвои еврото како план и Европскиот парламент заедно со раководителите на ЕУ на 21 Јуни 2007 година рамноправно го потврдија датумот. Конечната одлука се донесе од страна на министрите за финансии (Екофин)на 10 Јули 2007 година а девизниот курс се одреди  во вредност од 0.585274 фунти. На 23 Октомври 2007 година моделот на монетите службено се објави во Официјалниот весник на Европската унија.
На 1 јануари 2008 година еврото ја замени кипарската фунта како дрѓавна валута. Еврото се користеше само во областите кои се контролираа од владата на Републиката, Суеверенената база во областа на Акротири и Декелија(под управана Обединетото Кралство надвор од ЕУ) и одбојната зона на Обединетите нации во Кипар. Документот на Турција и Северен Кипар продолжија да ја користаат турската лира како нивна прва валута и еврото како нејзина втора валута.
Малта
Малта ја замени малтешката лира со еврото на 1 Јануари 2008 година. На 16 мај 2007 година комесарот за економски и финансиски прашања на ЕУ хоакин Алмунија истакна дека Малта треба да го усвои еврото како план,подозна одлуката се потврди од Советот на министрите за финансии на 10 јули 2007 година. Во истиот ден,двојното прикажување стана задолжително и првите малтешки евро монети се судрија со валутата на Париз.Првите малтешки евро монети на 1 декември 2007 година станаа достапни за јавноста како почетни бизнис пакети кои вредат 131 евро за секое пакување и станаа достапни за малите бизниси кои требаа да ги наполнат касите со доволна сума на евро монети пред денот на еврото.Секоја мала колекција која вреди 11.65 евра стана достапна за јавноста на 10 декмеври 2007 година. Малтешките монети, тековни во времето на транзицијата на еврото можеа да се разменуваат до 1 февруари 2010 година.
Граѓаните на Малта добиваа информации за еврото директно од нивниот град или село помеѓу декември 2007 година и јануари 2008 година во еврозентрите(Centru l-ewro)кои се отворија во текот на денот.Се обучуваа луѓе кои беа поврзани само на работите во врска со размената на еврото и заедно со информативните материјали беа достапни за да се овозможи Советот во евроцентрите.
Во декмеври 2007 година како дел од прославите за размената на еврото,улиците на Валета се прекрија со ќилими на кои имаше насликано евро монети. Прославите достигнаа точка на кулминација на вечерта на Нова Година со прикажување на огномет близу областа на Гранд Харбор(Grand Harbour),неколку други активности мораа да се преместат внатре поради лошото невреме кое го зафати таа ноќ островот.
Словачка
Словачка го усвои еврото на 1 јануари 2009 година. Коруната од 28 ноември 2005 година стана дел од вториот механизам на девизниот курс(ERM II) кој бараше да се разменува околу 15% од согласената основна стапка. Оваа стапка се промени на 17 март 2007 година и повторно на 28 март 2008 година. Стапката од 30.126 словачки коруни од мај 2008 година конечно се потврди на 8 јули 2008 година.
Загрепска жупанија
Загрепска жупанија — жупанија''' во средна Хрватска, составена од 26 општини.
Историја на еврото
Словачка
За да се помогне процесот во претворањето во евра на 1 април 2008 година Националната банка на Словачка го објави планот за подигање на словачките корунски банкноти и монети. Неколку дена подоцна,на 5 Април 2008 година Словачка службено приложи документ за влез во еврозоната. На 7 Мај 2008 година Европската комисија го одобри документот и ги замоли земјите членки да ја поддржат понудата за време на состанокот на финансиските министри на ЕУ во јули 2008 година.
Загрепска жупанија
Географија
Жупанијата зазема површина од 3 078 км2. Покрај Загреб, поголеми градови се: Дуго Село, Иваниќ-Град, Јастребарско, Самобор, Свети Иван Зелина, Велика Горица, Врбовец и Запрешиќ. Жупанијата е сместена во низината на Сава и околните планини: Жумберачка Гора, Медведница, Маријагоричко Ридје, итн.
Население
Според пописот од 2001 година, националната структура на жупанијата ја сочинуваат:
Историја на еврото
Словачка
Словачка го исполни критериумот за воведување на еврото како национална валута. 12 месечната инфлација на Словачка изнесуваше околу 3.2%.Сепак,годишната инфлација во март 2008 година изнесуваше 3.6%. Фискалниот недостаток изнесуваше 2.2% наспроти рефертната вредност од 3.0%. Долговниот однос на владат изнесуваше 29.4% од бруто-домашниот производ во 2007 година кој беше многу под максимумот на односот од 60.0%. Јавното мислење ја поддржа врската со корист од 58% и 38% против. Но 65% се грижеа за влијанието од нападите за усвојувањето. Три месеци по усвојувањето на валутата, 83% од словените сметаа дека се во право во одлуката на Словачка за да се усвои еврото.
Естонија
И покрај преговорите дека кризата во Грција може да се рашири и еврото би можело да опадне,новите земји во ЕУ сè уште продолжуваа да притискаат за членство. Во 2010 година Естонија ја доби поддршката за пристап од Европската комисија, Централната банка и Парламентот на 1 јануари 2011 година со усвојување на валутата во Естонија.
Лик и други раскази
Лик и други раскази (англиски: The Image and Other Stories) е збирка раскази на американскиот писател Исак Башевис Сингер, објавена во 1985 година од издавачката куќа „Farrar Straus Giroux“ од Њујорк. Повеќето од расказите содржани во збирката претходно биле објавени во „Њујоркер“ (New Yorker)
Содржина
Во воведот на книгата, авторот ги објаснува своите погледи на книжевноста, краткиот расказ и пишувањето на јидиш. Така, во поглед на задачата и смислата на книжевноста, тој истакнува дека „книжевноста мора да се занимава со минатото, а не со планирање на иднината. Мора да ги опишува настаните, а не да ги анализира поимите; нејзиниот предмет е поединецот, а не масата. Таа мора да биде уметност и не смее да тежнее кон тоа да биде наука..“ Истовремено, во однос на краткиот расказ, Сингер вели дека „тој е сè уште најсилниот предизвик на прозниот писател и се претвора во неговото најголемо достигнување доколку тој успее истовремено да биде имагинативен и краток.“
Збирката ги содржи следниве раскази:
Црква „Св. Никола“ - Карбуница
Свети Никола — главна селска црква во кичевското село Карбуница, Македонија.
Црквата е сместена на сретселото, веднаш зад зградата на поранешното основно училиште.
Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село Карбуница.
Историја
Била подигната во 1862, а во 1938 година била направена надградба.
Иконостас
Црквата поседува иконостас, кој бил поставен истата година која била изградена. При надградбата биле насликани иконите од горниот ред на иконостасот, кои се дело на иконописци од селото Галичник.
Рајан Гослинг
По тригодишна пауза од глумата, Гослинг во 2010 година глумел во филмот Тажна врска, со што заработил втора номинација за Златен глобус. Следната година била од големо значење за неговата глумечка кариера, бидејќи тој глумел во три успешни филмови - романтичната комедија Таа луда љубов, политичката драма Мартовски иди и акцискиот трилер Возач – и добил две номинации за Златен глобус. Во 2013, тој глумел во криминалистичките филмови Гангстерски одред и Местото зад боровите, и во трилерот Само Бог простува.
Музичката група на Гослинг, Коските на мртвиот човек (Dead Man's Bones), го издала нивниот прв и засега единствен албум во 2009 година, и истата година имале турнеја низ Северна Америка. Тој е еден од сопствениците на „Тагине“, марокански ресторан во Беверли Хилс, Калифорнија. Тој јавно поддржува неколку непрофитни организации, и патувал во Чад, Уганда и источно Конго со цел да го сврти вниманието на јавноста кон конфликтите кои постојат во тие региони
Животопис
Гослинг бил образован во државното училиште „Гледстон“, во средното стручно училиште во Корнвол и во средното училиште Лестер Б. Пирсон. Тој "мразел" да биде дете, во основното училиште бил задеван и до своите 14-15 години немал пријатели. Во прво одделение, под влијание на филмот Рамбо, тој заминал на училиште со кујнски ножеви, и за време на одморот со нив фрлал по другите деца. Поради овој инцидент, тој бил избркан од училиште. Тој имал проблеми при читањето и му било дијагностицирано хиперкинетичко пореметување со што бил преместен во паралелка за деца со посебни потреби. Поради тоа, неговата мајка дала отказ од својата работа и го подучувала дома, една година. Подоцна, Гослинг изјавил дека ова му дало чувство на самостојност. Пред публика, тој настапувал уште од мали нозе. Заедно со својата сестра пееле на венчавки; тој настапувал со групата на својот вујко наречена „Елвис Пери“ во чест на Елвис Присли, чиј репертоар го изведувале. и бил член на локално балетско друштво. Благодарение на настапите, што биле единственото нешто за кое добивал пофалби, се здобил со висок степен на самодоверба. Тој усвоил карактеристичен начин на изговор, бидејќи како дете сметал дека канадскиот акцент не звучи доволно „цврсто“. Како пример за усвојување на својот специфичен акцент го зел акцентот на Марлон Брандо. На 17 години, тој го напуштил средното училиште за да се посвети на глумечката кариера.
Премин кон независни филмови (2000–2003)
На возраст од 19 години, Гослинг решил да почне да глуми во посериозни филмови. Неговиот застапник го напуштил и во почетокот наишол на потешкотии во обезбедувањето на улоги, поради тоа што тој бил „обележан“ од претходните детски емисии. По споредната улога во драмата Запомни ги Титаните, тој добил главна улога на млад еврејски нео-нацист во филмот Верникот во 2001 година. Режисерот Хенри Бин изјавил дека го избрал Гослинг за оваа улога, бидејќи израснал во Мормонска заедница, што му помогнало да го сфати изолирањето на евреите. Кевин Томас од Los Angeles Times ја пофалил неговата „наелектризирана и застрашувачки убедлива“ изведба, додека Тод Мекарти од списанието Варајети рекол дека неговата изведба не можела да биде подобра од ова. Филмот ја добил наградата од жирито на филмскиот фестивал Санденс но поради контроверзната тема, било тешко да се обезбедат финансиски средства за неговата целосна дистрибуција во кината, па затоа бил прикажан на кабловскиот ТВ канал Showtime. Филмот заработил само 416.925 долари, во споредба со неговиот буџет кој изнесувал 1.5 милиони долари. Гослинг смета дека тој филм бил пресвртница во неговата кариера.
Во 2003 година, Гослинг глумел во филмот Соединетите Лиландски Држави во улога на тинејџер кој е уапсен поради убиство на дете со посебни потреби. Тој бил привлечен за таа улога, бидејќи било невообичаено да се пронајде некој кој ќе биде емоционално отсутен во текот на целиот филм. Роџер Иберт од Chicago Sun-Times рекол дека „надарениот глумец прави се што е во негова моќ, но сепак, ликот доаѓа од имагинацијата на сценаристот, а не од вистинскиот живот“. А.О.Скот од The New York Times за неговата изведба забележал дека „тој прави се за да го спаси Лиланд од канџите на клишеата, додека Дејвид Руни од Варајети приметил дека „неговата монотона глума, проткаена со неизразеноста, не поседува ни малку од магнетната привлечност што ја прикажува во филмот „Верникот“. Филмот достигнал заработка од 343.847 долари во САД, но не бил прикажан надвор од американскиот континент.
Бележникот и Полу-Нелсон (2004–2009)
Гослинг го привлекол вниманието на пошироката јавност во 2004 година, појавувајќи се заедно со неговата канадска колешка Рејчел Мекадамс во романтичната драма Бележникот, филмска адаптација на истоимениот роман на Николас Спаркс'. Тој го глумел Ноа Калун и за својата улога изјавил: „Ова беше можност за мене да глумам еден подолг период иста улога – од 1940 до 1946 – што беше доста длабока и сложена.“ Гослинг се обидел да го исполни својот лик со „тивка сила“, а инспирација добил од Сем Шепард во Денови на рајот. Филмот се снимал во Чарлстон, Јужна Каролина, кон крајот на 2002 и почетокот на 2003 година. Иако, Гослинг и Мекадамс биле впуштени во романса во 2005 година, тие имале борбена врска на сцената. „Го разбудивме најлошото во себе“, рекол Гослинг. „Тоа беше чудно искуство, да создаваш љубовна приказна, а во никој случај да не се согласуваш добро со твојата партнерка.“ Во еден момент, Гослинг го замолил режисерот Ник Касаветес да ангажира некој друг за неговата улога, бидејќи тој забележувал дека Мекадамс не соработува. Од „The New York Times“ ја пофалиле „спонтаната и разгорена“ изведба на двете главни улоги и забележале дека „против сите предрасуди, сите стискаат палци овој пар да ги премине сите препреки помеѓу нив“. Десон Томсон од The Washington Post ја пофалил „заводливата незасегнатост“ на Гослинг и забележал дека „тешко е да не ги сакаш овие двајца и да не им позавидиш на нивната голема љубов“. Филмот достигнал заработка од преку 115 милиони долари ширум светот, и со прилагодувањата за инфлацијата, тој останува најуспешен филм во кариерата на Гослинг до 2012 година. За улогата во овој филм, тој добил четири Teen Choice награди и МТВ Филмска награда.
Во 2005 година, Гослинг глумел растроен млад студент по уметност во Остани, психолошки трилер, во кој глуми заедно со Наоми Вотс и Јуан Мекгрегор. Во една статија за филмот, Манола Даргис од „The New York Times“ изјавила дека Гослинг, исто како и неговите обожаватели, заслужуваат многу повеќе. Тод Мекарти од „Варајети“ изјавила дека „способниот“ Мекгрегор како и Гослинг, не прикажуваат ништо повеќе од она што досега го имаат покажано. Филмот достигнал заработка од 8 милиони долари ширум светот. Гослинг бил малку вознемирен од негативните реакции за филмот. Тој изјавил: „Едно десетгодишно детенце ме застана на улица и ми рече: „Дали си ти момчето од „Остани“?“. За што, по ѓаволите, се зборуваше во тој филм?“. Мислам дека тоа е одлично. Исто сум горд, и доколку некој дојде и ми рече: „Еј, ми се смачи од тебе во оној филм“, колку што сум горд и доколку некој ми каже дека сум го расплачал. Следно, во 2006 година тој глумел во Полу-Нелсон како млад професор кој е зависник од дрога, и кој се поврзува со млад студент. За да се подготви за улогата, еден месец пред да почне снимањето, Гослинг се преселил во Њујорк. Живеел во мало станче во Бруклин, а времето го поминувал следејќи еден учител на осмоодделенци. Кенет Туран од „Los Angeles Times“ ја опишала оваа изведба како „еден вид на длабоко разбирање на ликот кој се глуми, нешто што на малку глумци им успева“. Рут Стејн од San Francisco Chronicle направила споредба со Марлон Брандо и изјавила дека „секој кому му е важна добрата глума, не би сакал да ја испушти оваа изведба“. За оваа улога тој бил номиниран за Оскар. Филмот достигнал заработка од околу 4 милиони долари низ кината ширум светот. Во 2007 година, тој бил поканет да се придружи на Академијата за филмски уметности и науки.
Во филмот од 2007 година Ларс има девојка, Гослинг игра улога на затворен човек кој се вљубува во секс кукла. Инспирацијата за оваа улога ја црпел од изведбата на Џејмс Стјуарт во филмот Харви. Ен Хорнадеј од „The Washington Post“ ја опишала неговата изведба како „мало чудо... бидејќи тој се менува и расте толку незабележливо пред нашите очи“. Меѓутоа, Манола Даргис од „The New York Times“ ја оценила изведбата како негово ретко промашување во претежно одличната кариера. За оваа улога тој бил номиниран за Златен глобус за најдобар глумец во комедија, и покрај тоа што филмот не постигнал успех низ киносалите и не успеал ни да си го поврати буџетот од 12 милиони долари. Истата година, Гослинг глумел наспроти Ентони Хопкинс во трилерот Пукнатина. Првично тој ја одбил оваа улога, но се предомислил откако Хопкинс го потпишал договорот. Бидејќи дејството во овој филм се случува воглавно во судница, за да се подготви за оваа улога, тој следел судења и ги проучувал однесувањата на адвокатите. Клаудија Пуиг од USA Today изјавила дека за да гледаш како ветеран како Хопкинс учествува во вербален двобој со еден од најдобрите млади глумци од Холивуд, навистина вреди да платиш билет. Филмот достигнал заработка од преку 91 милион долари ширум светот.
Во 2007 година, Гослинг требало да започне со снимање на филмот Прекрасните коски, но тој се откажал два дена пред снимањето поради „креативните разлики“, и бил заменет со Марк Валберг. Гослинг бил на проби за улогата на татко на една убиена тинејџерка, но по неколку обиди сфатил дека тој е премногу млад за таа улога. Режисерот Питер Џексон и продуцентот Френ Волш го убедувале да ја прифати улогата со тоа што изгледот според годините можат да му го средат со шминка и со средување на косата. Пред да започне снимањето, Гослинг се здебелил и си ја пораснал брадата за да изгледа постаро. Тогаш, Волш сфатил дека згрешиле. „Наша вина е што сакавме ова да успее, по секоја цена“, рекол тој. Подоцна, Гослинг изјавил: „Пред снимањето ние не зборувавме многу за оваа улога, што сметам дека е голем проблем. Јас само се појавив на сцената, и ја згрешив работата. Тогаш, останав здебелен и невработен.“ Тогаш, тој рекол дека ова искуство било важна реализација за него: да не дозволи неговото его да биде вмешано. „Во ред е и да си премногу млад за некоја улога“, рекол тој.
Музичка кариера
Покрај глумата, Гослинг се занимава и со музика. Во 2007 година, тој снимил соло песна наречена „Put Me In The Car“ која е достапна за симнување на интернет. Истата година, со неговиот пријател Зак Шилдс создале инди рок група наречена Dead Man's Bones. Двајцата пријатели прво се запознале во 2005 година, кога Гослинг бил во врска со Рејчел Мекадамс а Шилдс со нејзината сестра, Кејлин. Нивната првобитна идеја за да направат мјузикл со чудовишта, се покажало дека ќе излезе премногу скапа, па затоа тие одлучиле да создадат група. Првиот нивен албум го носел името на нивната група, а го снимиле заедно со детскиот хор на музичкиот конзерваториум „Сливерлејк“. Тие самите научиле да свират на сите инструменти. Освен што пеел на албумот, Гослинг свирел и клавир, гитара, бас-гитара и виолончело. Албумот бил издаден од издавачката куќа Анти Рекордс на 6 октомври 2009 година. Според Pitchfork Media овој албум плени со единствените, и заразни прекрасни мелодии кои лесно ти влегуваат под кожа. Од друга страна, пак, во една статија во списанието Спин било констатирано дека ова издание, не го променува правилото дека глумците се сомнителни поп-музичари.
Во септември 2009 година, Гослинг и неговиот пријател Шилдс, три дена престојувале во Лос Анџелес, во куклениот театар Боб Бекер каде настапувале со светлосни духови и со неонски костури кои играат. Потоа, во октомври 2009 година, тие одржале тринаесетдневна турнеја низ Северна Америка, каде на секој настап биле придружувани од локалниот детски хор. Наместо пред почетокот на настапот да свират групи, се одржувале натпревари на таленти. Во септември 2010 година, тие настапиле на фестивалот „ФИФ“ (FYF) во Лос Анџелес. Во 2011 година, глумецот изјавил дека групата планира да сними втор албум. Во следниот албум, најавил дека нема да биде вклучен никаков детски хор, бидејќи тоа и не е баш во рокенрол стил.
Добротворни цели
Гослинг поддржува неколку социјални здруженија. Тој работел со „ПЕТА“ на една кампања за да ги поттикне КФЦ и Мекдоналдс да користат докажани методи за колење на пилињата во нивните фабрики. Тој исто така бил волонтер и во Билокси, Мисисипи во 2005 година, учествувајќи во процесот на чистење поради ураганот Катрина.
Приватен живот
Гослинг живее во Њујорк. Тој е сопственик на Тагин, марокански ресторан во Беверли Хилс, Калифорнија. Тој изјавил дека овој ресторан го купил поради некој негов импулс, но дека сите пари ги потрошил инвестирајќи во него. Потрошил една година реновирајќи го сам, и сега тој го надгледува целосното мени во ресторанот. Гослинг бил уапсен на 17 март 2005 година. Причината за тоа било тоа што возел под дејство на алкохол и/или дрога, и возење со содржина на алкохол во крвта од 0,08 промили или повеќе. Тој бил две години на условна слобода и платил парична казна од 849 долари.
Љубовни врски
Гослинг се забавувал со американската глумица Сандра Булок, една година, од 2002 до 2003. Потоа, од средината на 2005 до средината на 2007 година, бил во двегодишна врска со неговата колешка, канадската глумица Рејчел Мекадамс. Кратко по нивното раскинување, тие повторно се споиле летото 2008 година. Кон крајот на 2010 година, тој бил во врска со Блејк Лајвли, а во почетокот на 2011 година, со  Оливија Вајлд.
Од септември 2011 година, тој е во врска со американската глумица и модел Ева Мендес. Во септември 2014, Мендес ја родила ќерката Есмералда Амада Гослинг.
Бизмаркови Планини
Бизмаркови Планини — планински венец во Западната Покраина на Папуа Нова Гвинеја. Наречен е во чест на првиот германски канцелар, Ото фон Бизмарк. Од 1880-тите до 1914 г. овој дел од островот бил германска колонија.
Највисока точка е планината Вилхелм со 4.509 м. Во пределите над 3.400 м пределите се планински со тундра, и покрај тропската клима во земјата. Од венецот извира реката Раму.
NGC 3516
NGC 3516 — спирална галаксија во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3516 се споменува и како UGC 6153, MCG 12-11-9, CGCG 334-11, IRAS 11033+7250.
Откривање
Објектот е откриен на 3 април 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3516 е од видот SB0. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 3516 има привидни димензии од 1,9' х 1,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Користена литература
Sky Publishing Corp. and Cambridge University Press, 1985. (3098,238)
Серафим I Цариградски
Серафим I — грчки духовник и вселенски патријарх од 1733 до 1734 г.
Роден е во Акарнанија. Бил никомедиски митрополит, а во март 1733 г. е избран за вселенски патријарх. Следната година го канонизирал Свети Марко Ефески.
За време на неговото владеење, турската власт му вршела притисоци да им го предаде Животворниот Извор и Светиот Гроб во Ерусалим на Ерменците. Серафим одолеал на притосоците, па затоа во 1734 г. бил сменет и протеран на островот Лемнос. Потоа се преселил на Света Гора и таму починал.
Манчита
Манчита — општина во покраината Бадахос, во автономната заедница Екстремадура.
Јозеф Торак
Јозеф Торак (Josef Thorak; 7 февруари 1889, Салцбург - 26 февруари 1952, Хартмансберг, Баварија) — австриско-германски вајар.
Во 1933 г. заедно со колегата Арно Брекер, Торак станува државен вајар на Третиот Рајх. Во студиото кај Минхен, изработувал скулптури што требале да го претставуваат битот на германскиот народ под нацистичко раководство. Овие дела биле предвидени да изгледаат херојски, и затоа достигнувале 20 метри во висина. Меѓу неговите јавни ангажмани во овој период се вбројува и низата склуптури за берлинскиот олимписки стадион во 1936 г.
Торак бил прочуен по неговите „чудовишно големи споменици“. Еднаш имал посетител во студиото, кој го запрашал помошникот каде е мајсторот, на што овој одговорил: „Горе, во левото уво на коњот“.
Алберт Шпер се искажувал за Торак како „горе-долу ,мој’ вајар, кој честопати изработува скулптури и релјефи за моите зданија“ и „творец на скулптурната група во германскиот павилјон на Светскиот саем во Париз“. Пред павилјнот стоело неговото дело „Побратимство“, на кое се прикажани двајца голи мажи како се држат за рака, стоејќи еден до друг во решителна поза на одбрана и расно другарство.
Поради тоа што милувал да прави неокласични скулптури на мускулести голи тела, некои го нарекувале „Професор Торакс“. Во неговиот неокласичен стил се забележува и извесно експресионистичко влијание.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Давидово
Црквата се наоѓа на работ од селото, на крајот од последните куќи.
Местоположба
Црквата е подигната на зарамнето стрмно каменесто место.
Историја
Црквата била подигната пред 1860 година од страна на неимарот Андон Китанов. Денешната градба на црвата потекнува од 1926 година, кога старата црква била обновена.
Архитектура
Според својот архитектонски облик, црквата е трикорабна со рамни дрвени тавани, од кои средниот ги надвишува двата странични кораба. Покривната конструкција е на две води, која во наосот е потпрена на шест колони во два реда, по три столбови на јужната и на северната страна со капители. Сводовите на трите кораби се обновени во 1991 година. Црквата е изградена од обичен камен.
Фрескоживопис
Црквата поседува фрескоживопис. Тој бил обновен во олтарната апсида, од страна на зографот Јордан Донески од село Гари, Дебарско, во 1991 година.
Иконостас
Црквата поседува иконостас изработен во 1926 година, а иконите во него, според стилските одлики се од век.
472 Рим
472 Рим — астероид од главниот појас со пречник од 50 км, откриен од Лујџи Карнера на 11 јули 1901 г. Има привремена ознака 1901 GP. Името му го дал Антонио Абети, во чест на градот Рим.
NGC 5962
NGC 5962 — спирална галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
472 Рим
На 8 јули 2010 г. астероидот ја покрил ѕвездата Делта Змијоносец во врметраење од 5 секунди. Патеката минала низ Средна Европа долж појас Стокхолм-Копенхаген-Бремен-Нант-Билбао. Ова досега едиственото прикривање видливо со голо око во XXI век.
NGC 5962
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5962 се споменува и како UGC 9926, MCG 3-40-11, CGCG 107-12, IRAS 15342+1646.
Откривање
Објектот е откриен на 21 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5962 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 5962 има привидни димензии од 3' х 2,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 36 м 31,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +16° 36' 28"". Положбениот агол на објектот е во износ од 110°.
Други поделби
Проучување на NGC 5962 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 55588. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 199; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1494. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 82.
472 Рим
Астероидот е член на диманичкото Мариино семејство кое веројатно настанало како резултат на судирниот распад на матично тело.
Медељин (Шпанија)
Медељин (Medellín) — општина која се наоѓа во покраината Бадахос во автономната заедница Екстремадура.
Венсан Кандела
Венсан Филип Антоан Кандела (роден на 24 октомври 1973 година) — поранешен француски фудбалер, кој играл на позицијата лев бек.
Тој е освојувач на Светското првенство 1998 и на Европското првенство 2000 како дел од француската репрезентација.
Клупска кариера
Тој ја започна својата кариера како професионалец во 1992 во екипата на Тулуза, каде што останал до 1995 кога направил трансфер во редовите на  Генгамп. Во јануари 1997 тој се преселил во Италија во тимот на  Рома. Тој дебитирал во дресот на римската волчица на 31 август 1997 во победата на гостувањето кај Лече. Тој одиграл 7 сезони во дресот на Рома, и тоа најпрво како лев дефанзивец во 4-3-3 формацијата на Зденек Земан, а потоа бил преместен понапред како лево крило во периодот кога на клупата на тимот бил Фабио Капело. Играјќи за Рома тој ги освоил двете највредни титули во својата кариера на клупско ниво, освојувајќи го Скудетото, а потоа и италијанскиот Супер Куп (во кој го постигнал првиот гол со удар од над 30 метри).
По седум години поминати во Рим, во јануари 2005 тој заминал во англискиот тим Болтон, каде што останал само до крајот на сезоната, за да потоа биде ангажиран од страна тренерот на  Удинезе, Серсе Козми ; по враќањето назад во Италија тој постигнал погодок на гостувањето во Грција кај Панатинаикос со кој му помогнал на клубот да се најде во групната фаза на Лигата на шампионите за првпат во историјата на клубот. Во летото 2006 тој бил ангажиран од страна на Сиена, а кариерата ја завршил во  Месина на која и се приклучил на заем во јануари 2007. Последниот официјален натпревар кој го одиграл се случил на 20 мај 2007 во натпреварот од 37 коло на Серија А, Месина-Фиорентина 2-2.
На 5 јуни 2009 тој официјално се простил од фудбалот, откако бил одигран проштален натпревар во негова чест на Стадионот Олимпико пред повеќе од 40.000  навивачи на Џалоросите, кои го гледале натпреварот помеѓу шампионскиот тим на Рома од сезоната 2000-2001 и француската репрезентација од Светското првенство 1998. Натпреварот завршил со резултат 5-3 за Рома.
Репрезентативна кариера
Кандела направил 40 настапи во дресот со национаналниот грб, постигнувајќи 5 гола. Неговата употреба во почетниот тим често зависеше од неговиот главен конкурент на истата позиција Биксент Лизаразу. Сепак, Кандела одигра еден натпревар на Светското првенство 1998 кога Франција пред домашната публика стана шампион против Данска во групната фаза. Во триумфот на Евро првенството 2000 итој одиграл два натпревари во групната фаза, но не добил можност повторно до крајот на турнирот.
Нингсја
Нингсја (Chinese  ; наизменично романтизиран како Ninghsia ), официјално Автономен регион Нингсја Хуи ( NHAR ), е автономен регион на море во северозападниот дел на Народна Република Кина. Поранешната покраина, Нингсија била вклучена во покраината Гансу во 1954 година, но била одвоена од Гансу во 1958 година и била реконструирана како автономен регион на Хуи народот, една од 56 официјално признати националности на Кина.
Низ Нингсја тече реката Хоангхо, од источниот кон севериот дел на областа. Обласа вооглавно е ридеста и претставува премин кон монголските степи. На југ и југозапад се простираат планините Лијупан. На север Нингсја опфаќа дел од остатоците на Кинескиот ѕид.
Климата во Нингсја е континентална и се посува како се оди кон северот. Тука владеат и силни ветрови.
Главнен град на Нингсја е Инчуан со околу половина милион жители. Во регионот живеат 5.900.000 луѓе (податок од 2006). Народи кои живеат се: Хан Кинези (65,5%), Хуи Кинези (33,9%). Дваесет проценти од Хуи населението во Кина живее во Нингсја.
Елементарна реакција
Елементарна реакција претставува хемиска реакција во која една или повеќе единки (атоми, молекули, јони или радикали) преоѓаат во продукти во само еден (елементарен) чекор и во само една преодна состојба. Во принцип, елементарните реакции претставуваат квант на хемиската претворба.