cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Направи го повторно (песна на Џорџ Гершвин и Бади ДеСилва)
Успех
Бордони, актерката која ја извела песната во The French Doll, заработи пофалби и успех со премиерата на песната. Изведбата на песната на Алис Делизија (преименувана како „Ве молам направете го повторно“) во лондонскиот ревијален „Мејфер и Монмартр“ од 1922 година исто така беше добро прифатена. Истата година, снимката на оркестарот Пол Вајтман постигна успех и помогна да се создаде „поволна асоцијација“ помеѓу водачот на бендот и Гершвин. Додека Бордони никогаш не ја снимил песната, Делисија ја направила во 1933 година. Други значајни изведби ја вклучуваат изведбата во живо на Мерлин Монро од 1952 година пред илјадници маринци во кампот Пендлтон во Јужна Калифорнија, што предизвика „скоро немири“, како и верзијата што се појавувала на албумот во живо на Џуди Гарланд од 1961 година „Џуди во Карнеги Хол“.
Од Џорџ (албум)
Список на песни
Сите композиции на Џорџ Гершвин и Ира Гершвин освен како што е наведено
Прекрасно е
Песната се смета за стандардна и е снимена од многу уметници, особено од џез уметници. Во 1928 година, Адел Астер, која ја претставила песната на сцената претходната година, снимила една од најраните верзии со Бернард Клифтон. Сепак, најуспешните снимки во 1928 година биле на Френк Крумит и на Ипана Трубадорите.
's wonderful, 's marvelous
You should care for me
's what I love to see
Други снимки
Други вокални верзии ги вклучуваат оние на Бинг Крозби (снимени во 1954 година за употреба на неговата радио емисија и потоа вклучени во кутијата на Бинг Крозби CBS Radio Recordings (1954-56) издадена од Mosaic Records (каталог MD7-245) во 2009 година, KellyaeD, Елиасон, Вилиасон, О. lla Fitzgerald (за нејзиниот албум Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Song Book ), Мајкл Фајнштајн (за неговиот албум Pure Gershwin ), Џо Вилијамс , Џон Пицарели , Сара Вон, Карин Алисон, Дијана Крал за нејзиниот албум The Look of Love и како дует на нивниот албум „The Look of Love “ и како дует на нивниот Лавберио Бени. Ширли Бејси, Хари Коник Јуниор и Енгелберт Хампердинк.
Имало и многу инструментални снимки, на пример, од Дејв Грусин, Реј Кониф, Ли Кониц и Лени Тристано, Сони Стит и Лајонел Хемптон со Оскар Петерсон. Песната се појавува и на оригиналните снимки на актерската екипа на Бродвеј на <i id="mwSA">Nice Work If You Can Get It</i> и <i id="mwSg">My One and Only</i>. Се појавува и во оригиналната снимка на Бродвејската екипа од 2015 година на „An American in Paris“ со Брендон Урановиц, Роберт Ферчајлд и Макс фон Есен.
Филмски и телевизиски настапи
Песната била вклучена во филмот „Американец во Париз“ од 1951 година, каде што била испеана од Џин Кели и Жорж Гетари, како и во американскиот музички филм „Смешно лице“ од 1957 година, во кој била изведена од Одри Хепберн и Фред Астер. Дорис Деј, исто така, ја отпеа во Starlift (1951), а Дин Мартин ја пеел за време на почетните наслови на филмот Kiss Me, Stupid од 1964 година. Во епизодата на Семејните врски од 7-та сезона „They Can't Take That Away From Me, Part 1“, Алекс Китинг ( Мајкл Џеј Фокс ) и Марти Броди ( Џејн Адамс ) свират пијано-дует верзија на песната. Макс Густафсон ( Волтер Матау ) ја свири песната за време на состанок во сцена од Grumpier Old Men (1995). Верзија на Жоао Жилберто е прикажана во филмот од 2010 година Јади моли се љубов.
Наводи
https://genius.com/Ella-fitzgerald-s-wonderful-lyrics
Димитрија "Диме" Никодиноски
Димитрија "Диме" Никодиноски (8 ноември 1924 Речани−Челопечко, Кичево - 18 јули 2003 Речани−Челопечко, Кичево) бил македонски борец и партизан кој учествувал во Втората Светска Војна како дел од "Првата македонско-косовска ударна бригада" која се борела за ослободување на Македонија од бугарските и италијанските фашистички и опресорски сили.
= Поврзано = "Прва македонско-косовска ударна бригада"
Речани-Челопечко
"Удба"
Втора Светска Војна
Кичево
Македонија
Сремски фронт
= Наводи = Македонски партизани
"Прва македонско косовска ударна бригада"
"Голи Оток"
Кој се грижи? (песна на Гершвин)
„ Кој се грижи? “ е песна компонирана од Џорџ Гершвин, со стихови на Ира Гершвин, напишана за нивниот мјузикл „Од тебе јас пеам“ од 1931 година. Била претставена од Вилијам Гакстон и Лоис Моран во оригиналната продукција на Бродвеј.
Американец во Париз (Гершвин)
Американец во Париз (англиски: An American in Paris) — класично симфониско дело на американскиот композитор Џорџ Гершвин.
Историја
Делото (само оркестарско) е вдахновено од престојот на Гершвин во Париз. Музичката замисла е симфониска поема која ги евоцира местата и животот на француската престолнина во 1920-тите.
Партитурата за првпат била изведена во Карнеги хол во Њујорк на 13 декември 1928 година пред 2 800 гледачи. Во 1951 година, режисерот Винсенте Минели го вградил делото во истоимениот филм. Во кореографската адаптација учествувал актерот и танчер Џин Кели. Неговата изведба му донела Оскар. Две години подоцна, делото предизвикало скандал на европската премиера во Лондон.
Во 2014 година, Американец во Париз за прв пат станал сценско дело. Светската премиера се одржала во Театр ди Шателе (Theatre du Châtelet) во декември 2014 и бил режиран од Кристофер Вилдон.
Оркестрација
Покрај вообичаените инструменти на симфониски оркестар, Гершвин користи автомобилски сирени. За њујоршката премиера, композиторот донел такси сирени од Париз. Делото бара и поретко користени инструменти како што се челеста и саксофони.
Тој сака и таа сака
„ Тој сака и таа сака “ е песна од 1927 година компонирана од Џорџ Гершвин, а текстот го напишала Ира Гершвин.
Ја заменила песната „ Колку долго се случува? “ во Бродвејскиот мјузикл „Смешно лице“. Го претставиле Адел Астер и Ален Кернс. Фред Астер ја пеел во истоимениот филм од 1957 година.
Светско првенство во ракомет за жени 2015
Златниот медал го освоила репрезентацијата на Норвешка, победувајќи ја Холандија во финалето, додека бронзениот медал го освоила Романија.
Квалификации
== Судии ==
Шетање на кучето (Гершвин)
Walking the Dog е еден од многуте музички броеви напишани во 1937 година од Џорџ Гершвин за Фред Астер. – Филмската партитура на Џинџер Роџерс за Shall We Dance. Во филмот, музиката ја придружува низата од шетање куче на луксузна лагер. Во 1960 година, секвенцата била објавена како „Шеталиште“.
Поголемиот дел од партитурата од филмот (компониран и оркестриран од Гершвин) останува необјавен и недостапен во модерните стерео снимки.
На 22 септември 2013 година, било објавено дека ќе биде издадено музиколошко критичко издание на целосната оркестарска партитура, како резултат на соработката помеѓу семејството Гершвин, Библиотеката на Конгресот и Универзитетот во Мичиген. Целиот проект на Гершвин можел да потрае од 30 до 40 години за да се заврши, а не е познато кога ќе биде објавена партитурата на Shall We Dance (која го вклучува Walking The Dog ).
Не се знае дали критичкото издание ќе го вклучи кружниот дел што се слуша на саундтракот.
Некој ме сака
Ова не треба да се меша со јужната госпел песна напишана од WF и Марџори Крамли.
Првите снимки на „Некој ме сака“ била голем број популарни верзии во 1924 и 1925 година од Пол Вајтман, Реј Милер, Мерион Харис и Клиф Едвардс (познато како Укулеле Ајк), а верзијата на Вајтмен била најдобро оценета.
Блузот „Половина од тоа, мила“
„  ' Half of it, Dearie' Blues “ е песна компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ира Гершвин. Бил претставен од Фред Астер и Кетлин Мартин во мјузиклот „Да биди добра“ од 1924 година.
Секој пат кога ќе трил
Песна со Вил
Или погледнете го Бил
ме фаќа студ
Јас сум мрачен
Нема да се сеќавам
Имињата на сите
Наводи
https://genius.com/George-gershwin-the-half-of-it-dearie-blues-lyrics
Габриела Петрушевска
Габриела Петрушевска е (родена на 11 септември 1975 година. во Куманово). Дипломира на Унивезитетот ,,Св. Кирил и Методиј “ на Факултетот за драмски уметности, Скопје на отсекот глумечка игра во класата на професор Кирил Ристоски, во 1999 година Од 2019 година. работи во Македонски народен театар, Скопје.
Селективна Филмографија
НАГРАДИ
Дополнителни информации ТВ серии:
Марина (На терапија, 2017), сценарио: Нир Бергман, Ори Сиван и Хагаи Леви, режисер: Дина Дума, продукција Кино Око; Мирела (Инсајдер, 2017), сценарио: Сашо Кокаланов, режисер: Игор Иванов, Горјан Тозија, Дарјан Пејовски, продукција Слобода филм.*
Однесувајте се кон мене грубо
" Treat Me Rough " е песна компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ира Гершвин. Била претставен од Вилијам Кент во мјузиклот „Девојка луда“ од 1930 година. Подоцна била испеана од Џун Алисон во филмската верзија од 1943 година.
Како што напишал Лери Стар во својата книга за Гершвин од 2010 година, „„Однесувајте се кон мене грубо“, во суштина фрлен стрип број кој во рацете на друг композитор можеби барал минимален напор, преку уметноста на Гершвин станува прослава на агресивната ритмичка виртуозност“. . Текстот на песната бара од љубовникот да доминира над пејачот, дури и до точка на насилство („Продолжи да ме тепаш“); писателот Ден Диц ја нарекол како „можеби првата музичка комедија ода на мазохизмот“.
Дел од песната:
Отсекогаш ме сметале за прилично деликатно дете
Гледано од гувернанта и медицинска сестра
Да се каже дека сум живеел заштитен живот, тоа е благо
Ти ветувам дека не може да биде многу полошо
Мајка ми секогаш ме нарекуваше нејзината топла куќна роза
Сите состаноци што ги имав беа со топла куќа -
О, госпоѓо биди добра!
"Ох,госпоѓо биди добра!" е песна од 1924 година на Џорџ и Ира Гершвин. Ја претставил Волтер Катлет во бродвејскиот мјузикл Лејди, биди добар! напишана од Гај Болтон, Фред Томпсон и браќата Гершвин, а во главните улоги се Фред и Адел Астер. Песната била изведена и од хорот во филмот Lady Be Good (1941), иако филмот не е поврзан со мјузиклот.
Однесувајте се кон мене грубо
Но, сега кога сум доволно возрасен за да дадам неколку гласови
О, госпоѓо биди добра!
Снимките во 1925 година била на Пол Вајтман, Карл Фентон и Клиф Едвардс. Снимањето на песната од 1947 година стана хит за Ела Фицџералд, значајна по нејзиното скат соло. За нејзиниот албум Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Songbook (1959), била испеана како балада аранжирана од Нелсон Ридл.
Однесувајте се кон мене грубо
Излегувам и посеам неколку овес
Наводи
https://www.lyrics.com/lyric/2519073/George+Gershwin/Treat+Me+Rough+%28Extended+Version%29
Науката во 2022 година
2022 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Науката во 2023 година
2023 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Науката во 2021 година
2021 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Опитна криминологија
Опитна криминологија ― област во криминологијата која користи научни опити за да одговори на прашања за криминалот: негова спречување, казнување и штета. Овие опити првенствено се спроведувани во вистински услови, наместо во лаборатории. Од полиција до гонење до условна казна, затвори и условно ослободување, овие теренски опити споредуваат слични единици со различни практики за справување со криминалот и одговор на криминалот. Овие единици можат да бидат поединечни осомничени или престапници, луѓе, места, населби, периоди од денот, банди, па дури и полицајци или судии. Опитите често користат случајно доделување за да создадат слични единици и во „третман“ и во „контролна“ група, при што „контролата“ понекогаш се состои од тековниот начин на справување со криминалот, а „третманот“ нов начин на тоа. Ваквите опити, иако не се совршени, општо се сметани за најдобриот достапен начин да се процени причинско-последичната врска на една променлива со друга. Други истражувачки дизајни кои не користат случајно доделување, исто така, се сметаат за опити (или „квази-опити“), бидејќи тие вклучуваат човечка манипулација со причинско-последичните врски што се тестираат.
Историја
Некои го датираат почетокот на опитната криминологија со Младинската студија во Кембриџ Сомервил во Масачусетс во 1930-тите, кога 506 момчиња на возраст од 5 до 13 години биле ставени во двојки и по случаен избор назначени да добијат повеќегодишна програма за поддршка. 30-годишното следење на овој опит од Џоан Мекорд покажал дека скапата програма немала ефект врз разликата во злосторништвото на двете групи и дека примателите на програмата всушност претрпеле повеќе прерана смрт. Други рани знаменитости го вклучувале проектот „Менхетенска кауција“ при Институтот за правда „Вера“, кој ја тестирал практиката на ослободување на признавање наместо парична кауција и довело до меѓународно усвојување на ослободување на признавање како средство за намалување на дискриминацијата на сиромашните во правосудните практики.
Првиот рандомизиран опит во полициското работење, според истражувањето на д-р Питер Нејруд на Универзитетот Кембриџ, започна во Ливерпул во 1963 година за да се тестираат ефектите врз малолетничката деликвенција на одлуките за пренасочување на уапсените малолетници од гонење. Првиот рандомизиран опит за употреба на апсење за било каков прекршок бил одобрен од Градскиот совет на Минеаполис во 1981 година на барање на началникот на полицијата Тони Буза да биде предводен од професорот Лоренс В. Шерман, кој тогаш бил директор за истражување на Полициската фондација во Вашингтон. Влијанието на политиката и научното внимание дадено на Опитот за семејно насилство во Минеаполис и неговите пет повторувања, иако се предмет на контроверзии, се опишани од австралискиот пратеник Ендрју Ли во неговата книга за печат на Универзитетот Јеил од 2018 година со наслов РАНДОМИСТАС: КАКО РАДИКАЛНИТЕ ИСТРАЖУВАЧИ ГО ПРОМЕНИЈА НАШИОТ СВЕТ. Книгата на Ли (стр. 919) му дава признание на Шерман за фалсификувањето на „нова дисциплина: опитна криминологија“. Шерман продолжил да води или дизајнира над 40 рандомизирани опити со полицијата во Соединетите Држави, Австралија и Обединетото Кралство и ја основал Академијата за опитна криминологија во 1998 година како нејзин прв претседател.
Областа на опитната криминологија значително пораснала во текот на 1990-тите и раните 2000-ти, што резултирало со создавање на Групата за криминал и правда на организацијата „Кембелова соработка“ и други влијателни организации, како што се здруженијата за полициско работење засновано на докази во пет земји.
Списанија
Во 2005 година, Springer-Nature Publishing го лансирал „Journal of Experimental Criminology“ (во превод: Журнал за опитна криминологија) како меѓународна публикација со рецензија, при што професорот Дејвид Вајсбурд бил назначен за прв главен уредник, по што следела професорката Лорен Мазерол. Во 2017 година Springer го лансирал Cambridge Journal of Evidence-Based Policing, насочено на опитна криминологија и други истражувања водени од практични полициски професионалци, со Лоренс Шерман како прв главен уредник.
Американско здружение за криминологија
Во 2010 година, Американското здружение за криминологија создаде Оддел за опитна криминологија како една од моментално 8-те одделенија на најголемото друштво на криминолози во англиското говорно подрачје.
Црква „Св. Илија“ - Велгошти
Свети Илија — манастирска црква на Велгошкиот манастир „Св. Илија“ во охридското село Велгошти.
Местоположба
Црквата е сместена над селото Велгошти. Се наоѓа на околу 1 километар североисточно од селото на една висорамнина.
Историја
Црквата била изградена во 1937 година. Истата била возобновена во 1970 година.
Над вратата од внатрешната страна на црквата е забележано следново:
Црквата била подигната на темели на постара црква, која ја имала скоро истата големина.
Фрескоживопис
Црквата добила фрескоживопис и иконостас во 1946 година од страна на зографот Рафе Крстов Коловски од селото Лазарополе.
Торичелиев опит
Торичелиев опит ― опит измислен во Пиза во 1643 година од страна на италијанскиот научник Еванџелиста Торичели (1608-1647). Целта на неговиот опит е да докаже дека изворот на вакуум доаѓа од атмосферскиот притисок.
Контекст
Во поголемиот дел од човечката историја, притисокот на гасовите како што е воздухот бил игнориран, негиран или се земал здраво за готово, но уште во 6 век п.н.е., грчкиот филозоф Анаксимен од Милет тврдел дека сите нешта се направени од воздух кој едноставно се менува со различни нивоа на притисок. Тој можел да набљудува како испарува водата, се претвора во гас и чувствуваше дека тоа важи дури и за цврстата материја. Повеќе кондензиран воздух правел постудени, потешки предмети, а проширениот воздух правеле полесни и потопли предмети. Ова било слично на тоа како гасовите навистина стануваат помалку густи кога се потопли, погусти кога се поладни.
Аристотел во некои списи изјавил дека „природата се гнаси од вакуум“, а исто така и дека воздухот нема маса/тежина. Популарноста на тој филозоф го задржа ова доминантно гледиште во Европа две илјади години. Дури и Галилео го прифати, верувајќи дека силата на вакуумот е тој што создава сифон.
Во 17 век, Еванџелиста Торичели спровел опити со жива што му овозможи да го измери присуството на воздух. Тој ќе натопи стаклена цевка, затворена на едниот крај, во чинија со жива и ќе го подигне затворениот крај надвор од неа, држејќи го отворениот крај потопен. Тежината на живата ќе ја повлече надолу, оставајќи делумен вакуум на крајниот крај. Ова го потврдило неговото верување дека воздухот/гасот има маса, создавајќи притисок врз работите околу него. Откритието помогнало Торичели да го донесе заклучокот:
Овој тест во суштина бил првиот документиран манометар.
Блез Паскал отишол подалеку, барајќи го неговиот зет да го проба опитот на различни надморски височини на планина и открил дека колку подалеку во океанот на атмосферата, толку е поголем притисокот.
Постапка
Опитот користел едноставен барометар за мерење на притисокот на воздухот, пополнувајќи го со жива до 75% од цевката. Сите воздушни меури во цевката мора да бидат отстранети со превртување неколку пати. После тоа, чиста жива се полни уште еднаш додека цевката не е целосно полна. Барометарот потоа е ставен превртен на садот полн со жива. Ова предизвикува живата во цевката да падне сè додека разликата помеѓу живата на површината и во цевката не биде околу 760 мм. Дури и кога цевката е затресена или навалена, разликата помеѓу површината и во цевката не е засегната поради влијанието на атмосферскиот притисок.
Заклучок
Торичели заклучил дека живината течност во цевката е потпомогната од атмосферскиот притисок што е присутен на површината на живата течност на садот. Тој изјави и дека промените на нивото на течноста од ден на ден се предизвикани од варијацијата на атмосферскиот притисок. Празниот простор во цевката е наречен Торичелиев вакуум.
1 паскал = 1 њутн по квадратен метар (SI единица) 1 хектопаскал е 100 паскали
Маглив ден
" A Foggy Day " е популарна песна компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ира Гершвин. Песната била претставена од Фред Астер во филмот A Damsel in Distress од 1937 година. Првично бил наречен „Маглив ден (во Лондон Таун)“ во врска со маглите за супа од грашок предизвикани од загадување кои биле вообичаени во Лондон во тој период, и честопати сè уште се нарекуваат со целосниот наслов. Комерцијалната снимка на Астер за Бранзвик била многу популарна во 1937 година
Бев странец во градот
Надвор од градот беа луѓето што ги познавав
Имав чувство на самосожалување
Што да правам, што да правам, што да правам?
Изгледот беше дефинитивно сина
Испадна дека тоа е најсреќниот ден што сум го познавал
Ѓорѓи Јолевски
Ѓорѓи Јолевски (роден на година во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
Животопис
Дипломирал на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј", Факултетот за драмски уметности, Скопје, на отсекот за глумечка игра во класата на проф. Љубиша Георгиевски, во 1989 година. Од 1992 година работи како глумец во Драмски театар - Скопје, а во 1999 година преминува во Македонски народен театар - Скопје.
Вавилонската библиотека
„Вавилонската библиотека“ (La biblioteca de Babel) — расказ на аргентинскиот писател и библиотекар Хорхе Луис Борхес (1899-1986), во кој универзумот е замислен во облик на огромна библиотека, која ги содржи сите можни книги со 410 страници, во одреден формат, користејќи букви од строго дефинирано множество на знаци.
Расказот првично бил објавен во Шпанија во 1941 година, како дел од збирката раскази на Борхес „Градината со патеки кои се раздвојуваат“ (El Jardín de senderos que se bifurcan). Книгата била вклучена во целост во високотиражната книга „Мечти“, од 1944 година.
Опис на делото
Борхесовиот раскажувач опишува како Универзумот се состои од огромен број соседни шестаголни соби, од кои секоја содржи четири ѕида со полици за книги. Иако редоследот и содржината на книгите е случаен и изгледа сосема бесмислено, жителите веруваат дека книгите ги содржат сите можни комбинации на 25-те основни јазични знаци (22 букви, точка, запирка и празно место). Иако огромното мнозинство книги во овој универзум се целосно бесмислени, библиотеката мора да ја содржи и секоја смислена книга некогаш напишана, или книга што еден ден може ќе биде напишана, и секоја можна пермутација или многу малку изменета верзија на секоја од овие книги. Раскажувачот забележува дека библиотеката треба да содржи многу корисни информации, вклучувајќи предвидувања за иднината, биографии на секој човек и преводи на секоја книга на секој јазик. Исто така, за многу книги кои изгледаат бесмислени, може да се развие јазик на кој текстот ќе биде читлив и тие би имале огромна количина разновидна содржина на тој јазик.
Од друга страна, поради огромната количина на информации, сите книги се целосно бескорисни за читателот, што го води библиотекарот во состојба на самоубиствен очај. Ова ги прави некои библиотекари суеверни, а одредени групи стануваат „Чистачи“, кои произволно уништуваат книги, кои ги сметаат за неразумни, додека талкаат по библиотеката во потрага по „Црвениот шестаголник“ и неговите семоќни, илустрирани, магични книги со намален формат. Други сметаат дека бидејќи сите книги постојат во библиотеката, некаде во една од книгите треба да има резиме на сите други книги; некои дури веруваат дека постои месија, познат како „Човекот од книгата“, кој прочитал книга што ја содржи содржината на библиотеката, и тие патуваат низ библиотеката, барајќи го месијата.
Мотиви
Овој расказ ја повторува темата на есејот на Борхес од 1939 година, „Целосна библиотека“ (La biblioteca total), во која се повторува темата на Курд Ласвиц од неговиот расказ од 1901 година. „Универзална библиотека“ (Die Universalbibliothek).
Многу од Борхесовите карактеристичните мотиви на Борхес се наоѓаат во расказот, вклучувајќи бесконечност, стварност, кабализам и лавиринти. Концептот на библиотека често се споредува со Бореловата теорема за бесконечен мајмун. Мајмуните и дактилографите не се спомнати во „Вавилонската библиотека“, иако Борхес ја црта оваа аналогија во „Целосната библиотека“: „[И] половина дузина мајмуни со машини за пишување, за неколку вечности, би ги напишале сите дела во Британскиот музеј“. Во овој расказ најблиската аналогија е: „Една богохулна секта предложила да се стави крај на потрагите и сите да престанат да мешаат букви и симболи за некако да ги утврдат, со великодушната наклонетост на случајноста, гореспоменатите канонски книги“.
Борхес говори за слична идеја во книга од 1975 година. „Книгата на песокот“, во која има бескрајна книга (или книга со непознат број страници), која е малку поинаква од бескрајната библиотека. Покрај тоа, Книгата на песокот е напишана со непознато писмо и нејзината содржина не е сигурно дека е случајна.
Уште една слична идеја доаѓа од италијанскиот математичар Бонавентура Кавалиери, кој тврди дека секое цврсто тело може да се претстави со користење на бесконечен број рамнини.
Концептот на библиотека е исто така отворено аналоген на гледањето на универзумот како сфера, чиј центар е насекаде, а обемот никаде. Математичарот и филозоф Блез Паскал ја користел оваа метафора, а во претходниот есеј Борхес забележал дека ракописот на Паскал ја нарекува оваа сфера или „застрашувачка“.
Во секој случај, библиотека што ги содржи сите можни книги, распоредени по случаен избор, може да биде и библиотека без книги, бидејќи секоја корисна информација би била длабоко закопана и невозможна да се разликува од сите нејзини можни облици и лажни информации. Отворањето на случајна страница од случајна книга во библиотеката е симулирано на некои веб-локации кои создаваат страници полни со случајни букви.
Филозофски мотиви
Постојат бројни филозофски мотиви за идејата за конечна библиотека која ги содржи сите можни книги. Секоја книга во библиотеката е „разбирлива“ ако се дешифрира правилно, едноставно затоа што може да се декодира од која било друга книга во библиотеката, користејќи ја третата книга како еднократен клуч. Тука е проникната и филозофската идеја на Имануел Кант, дека нашиот ум придонесува за изградбата на стварноста; така што правилата на стварноста (како што ја знаеме) се суштински за умот. Значи, ако ги препознаеме овие правила, можеме подобро да ја разбереме „стварноста“. Може да се тврди дека овие правила се содржани во задната шестаголна просторија, што е клучот за декодирање на другите. Библиотеката станува искушение, дури и опсесија, бидејќи ги содржи оние скапоцени камења на просветлување, кои ги закопува во измама. На психолошко ниво, бесконечното складиште на информации е пречка, бидејќи мами да се напише своја книга (т.е. да се живее својот живот). Што било што би напишале, се разбира, веќе постои. Текстот веќе постоел теоретски, но авторот го наоѓа со сопствена имагинација. Друга импликација е аргументот против одредени докази за постоењето на Бог, најмногу против доказите на Дејвид Хјум, кој користи мисловен опит во кој замислува слична библиотека создадена не од човечкиот ум, туку од самата природа.
Јазична стварност
Во главните теории за синтаксата на природниот јазик, секоја добро формирана низа знаци може да се користи за создавање нова низа знаци, поради рекурзија. Ако овој процес може да продолжи без крај, така што има бесконечно долги низи со знаци, бројот на уникатни низи со знаци од кој било јазик е преброиво бесконечен. Меѓутоа, ако некоја низа знаци во Вавилонската библиотека мора да биде со конечна должина, тогаш библиотеката ќе содржи ограничен број на уникатни низи знаци и затоа не може да ги содржи сите можни изговори на знаците, и покрај тврдењата на раскажувачот.
Квинова редукција
В. Ф. О. Квин во краток есеј, го забележал интересниот факт дека Вавилонската библиотека е конечна (т.е. теоретски во одреден момент од историјата ќе стигнеме до точката каде што сè е напишано) и дека библиотеката може да се изгради како целина со едноставно ставање точка на едно парче хартија и линија на друго. Овие трудови потоа може да се мешаат по случаен избор, создавајќи текст во Морзеова шифра или еквивалентен бинарен код; што би можел да го прочита некој што ги движи хартиите напред-назад. Ова покажува дека библиотеката всушност може да се стави под контрола и дека секој со пенкало и хартија може да ја создаде за неколку секунди.
Вредноста на мисловниот опит
Библиотеката содржи приближмп книги. Само еден „автентичен“ примерок, заедно со сите варијанти кои содржат само неколку печатни грешки, би заземала толку простор што би можел да го пополни видливиот дел од просторот.
Најголемите библиотеки содржат неколку десетици милиони единици (книги, списанија итн.).
Кели потоа тргнува на умно патување низ библиотеката, сфаќајќи дека книгата со наслов „Кевин Кели: Вон контрола “ лежи некаде скриена во неа. Тој примерок од книгата би бил подобар од оној што тој моментално го пишува. Потоа следува пресврт, кога ќе сфати дека повеќе време би потрошил барајќи таква книга отколку самиот да ја пишува. Тој се навраќа на филозофското испитување на библиотеката, истакнувајќи дека меѓу бесмислиците на библиотеката има и дела надвор од човечката способност за пишување, едноставно врз основа на дефиницијата дека таа ги содржи сите можни книги, вклучително и такви дела. Библиотеката не може да биде оштетена со уништување на која било од нејзините книги, бидејќи иако секоја книга е единствена, има многу книги кои се разликуваат само за една буква. Библиотеката е искушение, бидејќи нуди такви скапоцени камења на просветлување и потоа ги закопува во измама. Тој заклучува велејќи дека секој текст, вклучително и неговиот, може да се смета како извлечен од Библиотеката со чинот на авторот да го дефинира пребарувањето буква по буква, додека не се стигне текст до кој е доволно близок до оној што тој имал намера да го напише. Теоретски, текстот веќе постоел, но морал да се пронајде со чин на имагинација на авторот.
Љубовта е тука да остане
„ Љубовта е тука да остане “ е популарна песна и џез стандард компонирана од Џорџ Гершвин со текст на Ира Гершвин за филмот „Глупоста на Голдвин“ (1938).
Од филмот „Глупоста на Голдвин“. Песната станала попозната како „Нашата љубов е тука да остане“ веројатно по нејзиното појавување под тој наслов во филмот „Американец во Париз“ (1951).
Историја
„Love Is Here to Stay“ првпат била изведена од Кени Бејкер во „Глупости на Голдвин“, но стана популарна кога Џин Кели и ја испеа на Лесли Карон во филмот „Американец во Париз “ (1951). Песната се појави во Forget Paris (1995) и Менхетен (1979). Може да се слушне и во филмот When Harry Met Sally... (1989) испеана од Harry Connick Jr.
Инструментална верзија на песната се слушала во една епизода на ТВ Медниот месец кога Алиса се свртува кон Ралф и му вели: „Те сакав уште од денот кога одев во твојот автобус, а ти ме смени“.
Песната се користи и во мјузиклот „Радио час од 1940-тите“ ; сепак, не била вклучена во мјузиклот на Бродвеј од 2015 година „Американец во Париз“.
Состав
„Love Is Here to Stay“ била последната музичка композиција што ја завршил Џорџ Гершвин пред неговата смрт на 11 јули 1937 година. Ира Гершвин ги напишал стиховите по смртта на Џорџ како почит на неговиот брат. Иако Џорџ не напишал стих за песната, тој имал идеја за неа што и Ира и пијанистот Оскар Левант ја слушнале пред неговата смрт. Кога беше потребен стих, Ајра и Левант се присетиле на она што Џорџ го имаше на ум. Композиторот Вернон Дјук ја реконструираше музиката за стихот на почетокот на песната. Првобитно насловена „Тоа е тука да остане“, а потоа „Нашата љубов е тука да остане“, песната конечно била објавена како „Љубовта е тука да остане“. Ира Гершвин рече дека со години сакал да го смени името на песната во „Нашата љубов е тука да остане“, но сметал дека тоа нема да биде во ред бидејќи песната веќе станала стандард.
Глупости на Голдвин
Ира Гершвин се присети: „Толку малку снимки беа дадени за „Love Is Here to Stay“ - мислам дека само еден рефрен - што тоа малку значеше во „Глупости на Голдвин “. Оскар Левант се сеќава дека продуцентот за филмот го повикал Гершвин на конференција едно попладне и инсистирал тој да ја пушти целата партитура за панелот од присутните. Искуството го налутило Џорџ, кој мислел дека ја поминал оваа фаза во кариерата како композитор. С.Н. "
Наводи
https://secondhandsongs.com/work/4689/all
РК Тиквеш 2014
ГРК Тиквеш 2014 — ракометен клуб од Кавадарци, Македонија. Клубот моментално се натпреварува во македонската супер лига
Историја
Клубот бил основан во 2014 година под името Лозари. За сезоната 2015/16, клубот го сменил името во Тиквеш 2014.
Дарја Ризова
Дарја Ризова е родена на 13 февруари 1987 година во Скопје. Дипломира на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ на Факулет за драмски уметности, Скопје, на отсекот за глумечка игра во класата на проф. Кирил Ристоски и доц. Зоја Бузалковска, во 2010 година. Од 2013 г. работи во Македонски народен театар - Скопје.
Гораст Цветковски
Гораст Цветковски (Скопје, 26 мај 1982) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и водител.
Животопис
Гораст Цветковски е роден во Скопје на 26 мај 1982 година. Дипломирал на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ на Факултетот за драмски уметности во Скопје, на отсекот за глумечка игра во класата на Владимир Милчин во 2005 година. Од 2010 година е вработен во Македонски народен театар - Скопје.
Тие не можат да ми го одземат тоа
" They Can't Take That Away from Me " е популарна песна од 1937 година со музика на Џорџ Гершвин и текст на Ира Гершвин. Била воведена од Фред Астер во филмот „Ќе танцуваме“ од 1937 година и добила огромен успех.
Преглед
Песната ја изведува Астер на осамената маглива палуба на траектот од Њу Џерси до Менхетен. Му се пее на Џинџер Роџерс, кој и понатаму молчи слушајќи. Не следи танцова секвенца, што било невообичаено за броевите Астер-Роџерс. Астер и Роџерс танцуваа подоцна во нивниот последен филм Баркли од Бродвеј (1949) во кој глумеле брачна двојка со брачни проблеми. Песната, во контекст на Shall We Dance, забележува некои од работите што ќе ги пропушти Питер (Астер) за Линда (Роџерс). Текстот вклучува „начинот на кој ја носиш капата, како го пиеш чајот“ и „начинот на кој го држиш ножот, начинот на кој танцувавме до три“. По секој стих следела репликата „не, не, тоа не можат да ми го одземат“. Основното значење на песната е дека и да се разделат вљубените, иако физички одвоени, носталгичните спомени не можат да се изнудат од нив. Така, тоа е песна на измешани радости и тага.
Стихот се однесувал на песната „ Песната е завршена (но мелодијата продолжува) “ од Ирвинг Берлин :
Песната е застапена во музичката верзија на Кенет Брана на Шекспировата љубовна работа изгубена (2000), во опусот на Мистер Холанд на Стивен Херек (1995) и во „ Дождовниот човек“ на Бери Левинсон (1988). Мелодичниот хардкор бенд Strung Out, исто така, имало семпл на песната за воведот на „Analog“, почетната песна на нивниот албум од 2004 година Exile in Oblivion.
Дел од песната:
Начинот на кој ја носите капата
Начинот на кој го пиете чајот
Сеќавањето на сето тоа
Не, не, тоа не можат да ми го одземат
Начинот на кој твојата насмевка само зрачи
Наводи
https://genius.com/Ella-fitzgerald-and-louis-armstrong-they-cant-take-that-away-from-me-lyrics
Црква „Св. Петка“ - Велгошти
Света Петка — манастирска црква на Велгошкиот манастир „Св. Петка“ во охридското село Велгошти.
Местоположба
Црквата е сместена над селото Велгошти, на патот кон другиот селски манастир „Св. Илија“. Изградена е на ридот Олмец.
Историја
Под сегашнава градба на црквата се пронајдени остатоци од малтер на пештерска црква.
Црквата била изградена пред крајот на турската власт.
Била проширена во 1922 година.
Легенда
Легендата за изградбата на црквата вели дека селаните најпрвин решиле да ја градат црквата посветена на Света Петка на различна локација од денешната, но Света Петка две ноќи по ред го рушела сработеното. Третиот ден, мештаните поставиле стража и дознале дека Света Петка го руши сработеното бидејќи истата сакала да биде подигната на денешната положба.
Архитектура
Црквата била градена од камен. Нејзините димензии се 8 метри должина, 3 метри ширина и 6 метри височина. Претставува едноброда базилика со две куполи.
Иконостас
Поседува иконостас, кој е нов, но поседува икони кои се заштитени од страна на Управата за заштита на културното наследство, меѓу кои се вбројува Богородица со Христос.
Жената на бискупот (филм)
Жената на бискупот (англиски: The Bishop's Wife) - американски филм од 1947, во режија на Хенри Костер по сценариото на Роберт Е. Шервуд и Леонардо Берковичи. Главните улоги ги играат: Кери Грант, Лорета Јанг и Дејвид Нивен. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во пет категории, а победил само во категоријата за најдобар звук. Во 1996 година била снимена преработка (remake) на овој филм, со наслов „Обновена љубов“ со Дензел Вашингтон и Витни Хјустон во главните улоги.
Синпосис
Еден ангел (го игра Грант) зема човечки облик со цел да му помогне на бискупот (го игра Нивен) да изгради нова катедрала и да ја обнови нарушената брачна заедница.
Училиште за кловнови (телевизиска серија)
Училиште за кловнови — македонска телевизиска серија од 1987 година во режија и сценарио на Коле Ангеловски, продукција Телевизија Скопје.
Чудовиштата во нашиот град
Чудовиштата во нашиот град— македонска телевизиска серија од 1992 година во режија на Коле Ангеловски, а сценарио на Русомир Богдановски, во продукција на Македонската Телевизија.
Улоги
{| class="wikitable sortable" !Глумец !Улога
Македонска ракометна супер лига (жени) 2018-2019
Македонска ракометна супер лига (жени) 2018-2019 била 27-мата сезона на највисокото лигашко ракометно натпреварување за жени во Македонија.
Шампион во оваа сезона била екипата на Металург.
Систем на натпреварување
Во лигата учествувале 10 екипи кој играле меѓусебе двокружно. По одигрувањето на 18-те кола од регуларниот дел од сезоната, првите пет екипи на табелата играле во плејофот, а екипите од 6-то до 10-то место во плејаутот. Во плејофот и плејаутот се играло четирикружно така што секоја екипа против секој противник одиграла два натпревари на домашен и два на гостински терен што се вкупно 16 кола.
Екипи учеснички
Клубови кој учествувале во сезоната 2018-2019:
Табела
Извор: Ракометна Федерација на Македонија
Плеј-аут
Извор: Ракометна Федерација на Македонија
Плеј-оф
Извор: Ракометна Федерација на Македонија
Екипа победник
Металург Шампион на Македонија за сезоната 2018-2019 4. титула
Кинеска соба
Кинеска соба — мисловен опит осмислен од филозофот Џон Серл. Кинеската соба има за цел да покаже дека човечките суштества поседуваат свест што може да дојде само од човечкиот ум, а не од машина што извршува програма. Целта на опитот е да ја оспори филозофската позиција што Серл ја нарекол „силна ВИ (вештачка интелигенција)“ и ја дефинирал како:
За да ја оспори оваа позиција, Серл го опишува аргументот: „Замислете дека сум заклучен во соба... и дека не го разбирам кинескиот ракопис или говор“. Понатаму тој замислува дека постојат правила на англиски јазик (што тој ги разбира) „кои ми овозможуваат да направам корелација помеѓу една група формални симболи со друга група формални симболи... каде што формални значи дека тие симболи можам да ги препознаам само по нивниот облик“. Со помош на овие правила тој е во можност на прашања напишани на кинески да даде одговори исто напишани на кинески, така што оние што му ги поставуваат овие прашања и кои разбираат кинески се убедени дека и тој разбира кинески. Серл тврди дека иако тоа е доволно за да го помине Туринговиот тест, тоа не значи дека разбира кинески или е свесен за својата ситуација. Серл тврди дека сè што прави во овој пример е исто како и процесорот во компјутерот (т.е. збир на операции на синтаксички елементи). Серл тврди дека централната особина што го разликува од машината е Свеста. Според Серл: „[на набљудувачки релативен начин] сè, вклучително и луѓето, може да се нарече компјутер, но да се биде компјутер во опсервациска релативна смисла не е особина на објектот, туку особина на нашето толкување на физиката на појавата.“ Додека позматрачки независен режим луѓето поседуваат свест за разлика од компјутерите.
Аргументот на Серл првпат се појавил во јавноста во 1980 година во трудот Умови, мозоци и програми објавен во научното списание Науки на однесувањето и мозокот.
На прашањето дали е можно луѓето да створат машина која има не само интелигенција, туку и свест, Серл смета дека тоа не е можно сè додека не се разбере како функционира човечкиот мозок.
Историја
Лајбниц користел мисловен опит за ширење на мозокот додека не станал со големина на мелница во текстот Монадологија напишан во 1714 година. Неговиот заклучок бил дека „ум“ способен за перцепција не може да се направи само со помош на механички процеси.
Филозофија
Иако аргументот на кинеската соба првично бил претставен како реакција на тврдењата на истражувачите на вештачката интелигенција, филозофите го сфатиле како важен дел од филозофијата на умот. Тоа е предизвик за функционализмот (филозофијата на умот) и компјутационата теорија на умот, а се однесува на проблемите: проблем ум-тело, проблем на другите умови и тежок проблем на свеста.
Серловиот биолошки натурализам и силната ВИ (вештачка интелигенција) се спротивставуваат на Картезијанскиот дуализам. Идејата за дуализмот е дека мозокот и умот се направени од различни супстанции. Со други зборови, физичката структура и материјалот што го сочинува мозокот ја сочинуваат интелигенцијата. Додека „душата“ е неопходен втор аспект за појавата на свеста.
Тјурингов тест
Тјуринговиот тест го осмислил Алан Тјуринг во 1950 година. Првпат бил објавен во трудот „Компјутерска машинерија и интелигенција“. Тјуринг го започнува трудот со реченицата „Предлагам да го разгледаме прашањето 'Дали машините можат да размислуваат'“...
Серл тврди дека Тјуринговиот тест не може да утврди дали компјутерот е свесен. Односно, два системи може да го поминат Тјуринговиот тест иако еден од нив не е свесен.
Серл: „Ако заклучите дека во мене постои свест врз основа на влезови и излези и тоа дека постои програма помеѓу, тогаш излегува дека голем број несвесни системи ќе се покажат како свесни“.
Серл, исто така, истакнува дека резултатите од Тјуринговиот тест зависат од тоа кој го спроведува тестот. Серл тврди дека ако обработката на информации е доволна за свеста, тогаш „постои ниво на кое мојот стомак може да се опише дека врши обработка на информации“... бидејќи не постои принципиелен начин да се разликува мотивацијата за изјавата 'Кинеската соба разбира' од мотивацијата за изјавата 'желудникот разбира'.“
Целосен аргумент
Формална дефиниција на аргумент издадена во 1990 година во Scientific American. Најконтроверзниот дел е А3 кој се обидува да го докаже аргументот:
Системски одговор
Можеби најчестиот напад е она што се нарекува системски одговор. Тврдењето на системскиот одговор е дека, иако човекот во собата не разбира кинески, тој не е целиот систем, тој е едноставно алка во системот, како еден неврон во човечкиот мозок (примерот на еден единствен неврон бил употребен од Херберт Сајмон во неговиот напад на аргументот на кинеската соба на јавно предавање на Универзитетот во Калифорнија, Беркли). Тоа е централна процесорска единица на компјутерскиот систем и иако самиот процесор не може да разбере, целиот систем е тој што разбира.
Контрааргумент може да се наведе на следниов начин:
Како што е одговор на прашањето:
Човек нема начин да го разбере значењето на тие кинески симболи од работата на системот, но нема ни целиот систем.
Повеќе центри на умот
Еден од аргументите против кинеската соба е погледот на умот (мозокот) составен од неколку помали центри така што секој од нив е одговорен за одредена функција на секојдневното однесување (говор, паметење, следење на промените во светот,...). Според ова тврдење, истражувачот на вештачката интелигенција Марвин Мински тврди дека умот (мозокот) не е свесен за повеќето негови процеси. Така, за да се заштити од размислување за себе, тој создава илузија на свест.
Марвин Мински: „Не постои ништо што е свест, има многу работи... различни делови од мозокот прават различни приказни и ги „ткаат“ заедно и таму се водат различни преговори. Свеста ... е корисен збор ... затоа што му дава име на сè што прави мозокот за што не сте свесни.“
Во својата книга Општество на умот, Марвин Мински тврди дека бидејќи умот е составен од многу делови кои немаат централна контрола, можно е да се програмира компјутер кој би ја поседувал истата илузија за себе како и луѓето.
Аргумент на симулација и/или дуплирање
Тезејевиот брод е мисловен опит кој го поставува прашањето дали објектот чии компоненти постепено се менуваат останува истиот објект. Овој опит прв го документирал античкиот грчки историчар Плутарх во неговото дело Споредбени живописи. Ова прашање пред Плутарх го разгледувале Хераклит и Платон.
Серл како спротивност на силна ВИ нуди слаба ВИ. Според слабата ВИ, компјутерите само симулираат мисла, така што нивното привидно разбирање не е вистинско разбирање. Во разгледувањето на аргументот Кинеска соба, Серл тврди дека постои важна разлика помеѓу симулацијата и дуплирањето. Серл: „Никој не би ги помешал компјутерските симулации на времето за време, или компјутерските симулации на варење со вистинското варење. Исто така, сериозна грешка е да се мешаат компјутерските симулации на разбирање со разбирањето." На прв поглед, ова изгледа точно. Но, се појавуваат и нови прашања, бидејќи не е јасно дека секогаш може да се направи разлика помеѓу симулација и вистинска работа. Срцата се биолошки органи, но дали вештачките срца се симулации на срца? Или тие се функционални дупликати на срцето (т.е. срца од различни материјали)? Исто така, ако свеста е сложен концепт, својствата на повисоко ниво се доволни за да се создаде свест, така што е можно да се занемарат детали како што се невроните.
Двери од црква „Св. Никола“ - Враништа
'''Двери на црквата „Св. Никола“''' ― зачуван предмет односно двери од средината на 16 век сместени при Музејот на црквата Црква „Св. Никола“ во Враништа.