cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Хор (бог)
Хор (постариот) имал бројни сопруги и деца, а за неговите четири сина генерално се говори дека се родени од Изида. Четворицата се познати како: Дуамутеф, Имсет, Хапи и Кебехсенуф. Тие биле сончеви божества родени од лотосов цвет. По наредба на Ра, богот Себек ги извлекол од водите на Нун. Се верува дека богот Анубис им дал задача да ги спроведуваат погребните должности на мумификацијата, Отворањето на Устата, погребот на Озирис и на сите луѓе. Во халата на Маат тие седат на лотосов цвет пред Озирис. Најчесто, сепак, се запамтени како заштитници на внатрешните органи на покојникот.
Богот Хор или Херу-ур бил поистоветен со соколот, а во некои легенди тој и бил Сокол. Кога бил Сокол се велело дека ништо не може да му избега од видот на неговото Око. Првенствено бил бог на небото, бил и бог на светлината и добрината. Култот спрема Окото на Хор произлегол од митот кој вели дека Хор го загубил десното око во битка, па од таму тоа око претставува симбол за храброст, сила, моќ и саможртвување. Херу-ур (Хармерти) е најстарата верзија на Хор и бил претставен како сокол, бог-создавач. Неговите очи биле Сонцето и Месечината; за време на млада месечина тој бил слеп и според една легенда, додека бил слеп, Хор понекогаш ги напаѓал неговите пријатели по грешка, мислејќи дека се неговите непријатели. Во некои случаи претставувал и бог на: плодноста, законот и редот, бог-заштитник на фараоните, итн. Фараоните кои владееле во Египет се идентификувале со овој бог. Тој имал повеќе облици кои овде нема да ги споменеме. Но ќе споменеме дека првобитно едни од Хоровите облици биле поврзани со четири бога на главните точки или четирите духа или синови на Хор, кои го носеле небото на четирите негови агли; нивните имиња биле Хапи, Туамутеф, Амсет, Кебсенуф, и тие како што се набројани претставувале север, исток, југ и запад. Внатрешните органи на покојникот кога бил балсамиран, биле ставани во четири садови кои ги претставувале овие четири бога и така внатрешните органи на покојникот биле под заштита од овие четири бога.
Титрација
Титрацијата, исто така позната како титриметрија, е лабораториска метода во квантитативната хемиска анализа која се употребува да се одреди масата на аналит со додавање на раствор со позната концентрација со помош на бирета.
Видови на титрација
Постојат повеќе видови на титрации, но најкористени се: киселинско-базните, редокс и комплексометриските титрации.
Орманли (Серско)
Орманли — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Хемлебен
Хемлебен (Hemleben) — село и поранешна општина во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Ан дер Шмике.
Местоположба
Хемлебен се наоѓа на североисточниот раб од Тириншката Котлина и јужно од ридскиот масив Шмике.
Џулијан Јасински
Џулијан Јасински (роден на 27 април 1996) е германски професионален кошаркар за Телеком Баскет Бонс од Кошаркарската Бундеслига (ББЛ).
Ле Шатле на Меза
Ле Шатле на Меза (фр. Le Châtelet-sur-Meuse) — општина во департманот Горна Марна во североисточна Франција.
Реката Меза извира во месноста Пуји ан Басињи во состав на оваа општина.
Сем Клафлин
Семјуел Џорџ „Сем“ Клафлин (роден на 27 јуни 1986 г.) — англиски глумец. Тој е најдобро познат по улогите: Филип Свифт во Пиратите од Карибите: На чудни плими, Виник Одер во филмскиот серијал Игрите на гладните, Вилијам во Снежана и ловецот и Алекс Стјуарт во Со љубов, Роузи.
Ран живот
Клафлин е роден во Ипсвич, Англија. Неговиот татко, Марк, е финансиски менаџер, а неговата мајка, Сју Клафин е учителка. Тој има два постари браќа, Бенџамин и Даниел, и помлад брат, Џозеф, кој исто така е глумец. Тој израснал во Норвич.
Екскрет
Екскрети или непотребни продукти се материи кои немаат некоја физиолошка улога во организмот, а се производи од метаболизмот и ако се задржат подолго време во него, му наштетуваат или, пак, се смртоносни. Како најчести екскрети кај животните се водата, амонијакот, уреата и мочната киселина.
Ања Монке
Ања Монк (германски: Anja Monke, 28 мај 1977 во Херфорд ) е германски професионален играч на голф. Таа играла на
Кариера
Во 2003, Монке го освоила Меѓународното првенство на аматери во Швајцарија и Италија, а била прогласена за германски женски аматерски играч на годината. Есента, со хендикеп од +3, таа стана професионална.
Монке играла за Германија со Миријам Нагл во 2006 година и со Денис Симон во 2007 година на Светското првенство на жени во Јужна Африка.
Во септември 2008 година, го освоила својот прв професионален турнир, Ведиорбис Опен де Франс Дамс. Таа потоа се квалификувала за ЛПГА турнеја. Во декември 2008 година, таа победила на Мастерс за дами во Дубаи.
Тимски настапи
Професионалец
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 50м краул во машка конкуренција
Натпреварувањето во 50м краул за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 29 јули со прелиминациите и полуфиналето и на 30 јули со финалето.
Рекорди
Пред натпреварувањето, светските и шампионатскиот рекорд беа следниве:
Ниту светски ниту шампионатски рекорди беа поставени во ова натпреварување.
Прелиминации
117 пливачи учествуваа во 16 групи.
Полуфинале
Полуфиналето се одржа во 18:35.
Финале
Финалето се одржа во 18:09.
Тони Михајловски
Тони Михајловски — истакнат македонски театарски, филмски и телевизиски глумец, водител на радио и телевизија и стоечки комичар.
Животопис
Михајловски е роден во Куманово на 1 јули 1967 година. Тој по завршувањето на Факултет за драмски уметности во Скопје, станува член на Драмата при Македонскиот народен театар во 1994 година. Во 2010 тој станал добитник на наградата за најдобар глумец на петтиот меѓународен театарски фестивал „ЈоакимИнтерФест“ во Крагуевац, Србија.
Бубу Сисе
Бубу Сисе (Boubou Cissé р. 1974 година) — малиски политичар и премиер на Мали (2019−). Тој имал неколку министерски мандати за економија и финансии, рудници, индустрија.
Рани години
Бубу Сисе магистрирал на Универзитетот Оверњ, и докторат по економија на Универзитетот Екс Марсеј.
Кариера
Сисе ја започнал својата кариера како економист во Светската банка во Вашингтон, Округ Колумбија, Соединетите Држави во 2005 година. Во 2008 година, тој бил назначен за главен економист и директор на проектот во својата единица за човечки развој. Подоцна работел во Нигерија и Нигер како постојан претставник на Светската банка.
Сисе бил назначен за премиер на Мали во 2019 година по оставката на Сумеил Бубеј Маига и неговата влада. Тој бил министер за индустрија и рудници во 2013 година, министер за рудници во април 2014 година и министер за економија и финансии во 2016 година.
Бубу Сисе учел во основното училиште Мамаду Конате во Бамако, а потоа и во Основното училиште Н'Томикоробугу. По основното училиште студирал во Сојузна Република Германија, а потоа и во Обединетите Арапски Емирати.
Тој ги продолжил студиите на универзитет во Франција, во Клермон Феран, комбинирајќи го Центарот за истражување и истражување на меѓународен развој (ЦЕИВОМ, Универзитет во Аверген). Тој доби магистерски студии по економија, а потоа и UPBN диплома за развој на економијата. Во 2004 година, тој го добил својот докторат за економија од Универзитетот Екс Марсеј.
Тој ја започнал својата професионална кариера како економист на Светската банка во 2005 година. Во 2008 година, тој бил назначен за виш економист и директор на проектите во Секторот за човечки развој. Потоа работел во Нигерија и Нигер како постојан претставник на Светската банка.
NGC 1224
NGC 1224 — елиптична галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1224 се споменува и како UGC 2578, MCG 7-7-34, CGCG 540-55.
Откривање
Објектот е откриен на 20 август 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1224 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. NGC 1224 има привидни димензии од 1' х 0,8'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 3 ч 11 м 13,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 41° 21' 48". Положбениот агол на објектот е во износ од 0°.
Други поделби
Проучување на NGC 1224 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 11886. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 63; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2856. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1618.
Оберхелдрунген
Оберхелдрунген (Oberheldrungen) — општина во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Оберхелдрунген се наоѓа помеѓу Шмике и Хое Шреке. Низ местото тече потокот Хелдербах.
109 Фелицитас
109 Фелицитас — астероид од Главниот астероиден појас откриен на 9 октомври 1869 година од страна на Кристијан Хајнрих Фридрих Петерс.
CentOS
Структура
RHEL е главно составен од бесплатен и слободен софтвер, но употребливата, бинарна форма (како на CD-ROM или DVD-ROM) е достапна само за претплатените корисници. Според лиценцата, Red Hat го издава целиот изворен код на производот под условите на GNU General Public License и други лиценци. CentOS развивачите го користат тој изворен код за да го направат конечниот производ кој е многу случен на RHEL и е слободен за преземање и користење, но не е одржуван од Red Hat. Постојат и други дистрибуции изведени од изворниот код на RHEL, но немаат поддршка од заедницата како CentOS.
CentOS го користи софтверот yum за ажурирање на системот, но постои и можност за користење на up2date. Двете алатки се користат за преземање и инсталирање на дополнителни пакети и нивни зависни пакети, и да преземат и постават повремени и специјални (сигурносни) надоградби од складиштата на CentOS огледалото.
Архитектури
CentOS ги поддржува истите архитектури како и Red Hat Enterprise Linux:
Исто така, CentOS поддржува и две архитектури кои не се поддржани од RHEL:
Џамија Абдул Рахман
Џамијата Абдул Рахман — џамија која се наоѓа во Кабул, Авганистан. Оваа џамија е позната и како Големата Џамија во Кабул. Објектот се состои од три ката и е изградена на 3,5 хектари земја. Еден кат од зградата е посветен само на жени.
Џамијата го носи името на влијателен авганистански стопанственик по име Хаџи Абдул Рахман кој починал, но неговите синови го продолжиле проектот. Изградбата на џамијата започнала во 2001 година од Хаџи Абдур Рахман, но била одложена неколку години поради бирократијата. Џамијата има капацитет да опслужува 10.000 луѓе истовремено. Исто така постои и медреса во внатрешноста на џамијата и библиотека која содржи 150.000 книги.
Главната работа на џамијата била завршена кон крајот на 2009 година, но официјалната инаугурација се одржала во јули 2012 година на која присуствувале поранешниот авганистански претседател Хамид Карзаи и многу други високи функционери.
Игнешти
Демографија
Според пописот во 2002 година, во општината живеат 822 жители, од кои 99,4% се Романци, а 0,6 се Унгарци.
Историја
Првите пишани документи во кои се споменува Игнешти датираат од 1553 година.
Хератска џамија
Хератската џамија — џамија која се наоѓа во Херат, Авганистан. Оваа џамија е позната и како Џумах џамија.
NGC 5577
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5577 се споменува и како UGC 9187, MCG 1-37-9, CGCG 47-22, IRAS 14187+0339.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5577 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2. NGC 5577 има привидни димензии од 3,2' х 0,9'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 21 м 13,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +3° 26' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 56°.
Други поделби
Проучување на NGC 5577 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 51286. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 242; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 321. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1418.
Светозар Марковиќ (фудбалер)
Светозар Марковиќ (23 март 2000) е српски професионален фудбалер кој игра како централен бек за грчкиот суперлигашки клуб Олимпијакос.
Сезона 2018-19
Во летото 2018 година, Марковиќ ги поминал целите претсезонски подготовки со првиот тим во Словенија. Тој го имал својот прв континентален настап за Партизан во стартниот состав во првиот натпревар од првото квалификациско коло во УЕФА Лига Европа 2018–19, против Рудар Пљевља. Тој играл цело време на гостински терен како централен бек пар со Марк Валиенте, кој беше заменет со Немања Р. Милетиќ во 77. минута. Марковиќ го постигнал својот прв континентален гол за Партизан и втор во професионалната кариера во победата со 3–2 над Нордсјеланд на 16 август 2018 година. На 2 септември 2018 година, Марковиќ го постигнал единствениот гол во победата од 1–0 на домашен терен над Бачка Бачка Паланка на асистенција на Немања Николиќ.
Сезона 2019-20
На 8 јули 2019 година, извештаите последователно потврдиле дека Марковиќ потпишал петгодишен договор со грчкиот гигант Олимпијакос за трансферна сума од 1,5 милиони евра. Талентираниот дефанзивец го коментирал трансферот: „Се преселив во многу голем клуб каков што е Олимпијакос. Среќен сум поради ова и тоа покажува дека напредувам во спортот. Да, тешко ми е да ја напуштам мојата земја и мојот тим, но Партизан секогаш ќе биде во моето срце“.
Репрезентативна кариера
Марковиќ започнал да игра со фудбалската репрезентација на Србија до 16 години во 2015 година. Тој играше претежно на натпревари со тимот, постигнувајќи гол на натпревар против Летонија на 15 мај 2016 година. Како редовен член на српската репрезентација до 17 години, Марковиќ бил повикан во тимот за Европското првенство на УЕФА до 17 години 2017 година од тренерот Перица Огњеновиќ. Во август 2017 година, Марковиќ беше повикан во тимот на Србија 19, за меморијалот „Стеван Вилотиќ - Ќеле“, но не успеал да дебитира за време на турнирот. Во декември 2017 година, Перица Огњеновиќ го повика Марковиќ во српската репрезентација до 18 години за турнирот во Израел. Тој го направи своето деби за тимот во поразот од 1–0 против домашната екипа на 11 декември истата година, и исто така играше против Германија следниот ден. Како тренер на српското ниво до 21 година, Горан Ѓоровиќ го вклучи Марковиќ во тимот за натпреварувачки натпревари против Македонија и Русија во септември 2018 година.
Стил на игра
На почетокот на својата младинска кариера, Марковиќ играл како дефанзивен играч за врска или крило низ категориите на Радник Бијелина. Доаѓајќи во младинската постава на Партизан, тој се адаптирал како централен бек. Како играч со силен ефект на тимска улога, на Марковиќ му е наредено да го води младинскиот тим како капитен. За време на натпреварот против Јавор Ивањица во март 2018 година, тренерот Мирослав Ѓукиќ го префрлил на десната бековска позиција, што му овозможи да ја пробие противничката страна и да направи асистенција за гол. Висок е 1,84 м, и бидејќи е фудбалер кој игра десната нога, Марковиќ понекогаш се споредува со Серхио Рамос.
Историја на Истанбул
Историјата на денешниот град Истанбул се однесува на градот кој бил основен од страна на старите грчки племиња, кој град би наречен Византион, преку префрлањето на престолнината на Римското Царство од страна на Константин I Велики од Рим во т.н. Нов Рим, кој град подоцна станал престолнина најпрвин на Византија (Цариград) и Отоманското Царство (како Цариград, Стамбол и слично), пред оваа царство да се распадне и градот под денешното име Истанбул биде вклучен во составот на Република Турција.
Рана историја
Во 2008 година, за време на градежните работи на Истанбулското метро и тунелот Мармари, односно на деловите на поранешниот Цариград, била пронајдена непозната неолитска населба која датира од околу 6500 п.н.е.   Првата колонизација на околината околу денешниот град и во Анадолија била во бакарното време, односно во периодот помеѓу 5500-3500 п.н.е Прва населба која била населена е денешниот Кадиќој (Халкедон), од страна на Фенекијците. За основањето на градот постојат повеќе легенди. Според една, Бизас или Визас од Мегара, град блиску до Атина го основал градот. Тој со својата флота од неговиот град испловил кон североисток по Егејското Море. Тој го прашал оракулот во Делфи каде точно да го основа својот нов град, а оракулот кажал: „кај слепците“. Тој точно не разбрал што всушност значело тоа. Но кога пристигнал на бреговите од Мала Азија на Босфорот, разбрал што значело истото. На брегот постоел грчки град по име Халкедон. Визас сметал дека жителите на градот се слепи бидејќи не гледале со каква земја располагаат само на неколку метри од другата страна на Босфорот. Така, тој таму го основал градот, и го нарекол по себеси Византион. Градот многу бргу станал основен трговски град поради својата географска положба и единствениот пат кој водел кон Црно Море. Подоцна, Византион го презел Халкедон.
Византион во текот на својата историја бил зазиман на неколкупати. Во 269 п.н.е. бил заземан од страна на битниците. Во 202 п.н.е., за да не биде нападнат од страна на Македонците, властите на градот се обрнале кон Римјаните за помош. Во текот на овој период, градот и регионот паднале под големо влијание на Рим. Во 146 п.н.е. градот бил ставен во територијата на Римското Царство. Во 73 година, Византион бил вклучен во римската провинција Витинија.
По нападот на Песцениј Нигер против победничкиот римски цар Септимиј Север, градот бил под опсада од страна на Римјаните и претрпел голема штета во 196 година. Византион бил обновен од страна на Север и брзо ги повратил својот претходен просперитет. Во тој период започнала изградбата на хиподромот во градот. За многу краток период градот го носел и името Август Антонија кое било дадено од страна на царот Септимиј Север во чест на неговиот син Анатониј. Во 269 година, градот бил загрозен од страна на Готите. Постигнувајќи победа, Готите изградиле столб на брегот од морето, денеска познат како Готски столб.
Борис Сарафов и Македонска крвава свадба
Војдан Чернодрински соработувал со Македонскиот комитет од Софија, особено по формирањето на театарската дружина Скрб и утеха. Чернодрински позајмувал пари од касата на Врховниот комитет, за потребите на неговата група. Комитетот кон крајот на 19 и почетокот на 20 век, го засилил своето влијание меѓу македонската емиграција во Бугарија, а од друга страна некои од неговите членови и претседатели имале мошне интересни ставови во врска со примената на македoнскиот народен јазик во литературата и театарската дејност, ова особено се однесува на Борис Сарафов.
Историја на Истанбул
Рана историја
Во 313 година, градот бил окупиран од страна на војските од градот Никомедија. Римскиот цар Константин Велики го ослободил градот во 324 година.
Византиско Царство
Местоположбата на Византион најмногу му го привлекла вниманието на Константин I Велики во 324. Во текот на 3 век, Римското Царство била опфатена со голема криза. Во тогашни услови, старата престолнина Рим немала услови да опстојува како таква во такви услови. Царот Диоклецијан тоа многу добро го разбрал, и затоа во негово време тој со своето царство раководел од Никомидија во Мала Азија. Неговиот наследник, Константин I Велики бил прв цар кој барал простор за изградба на новата престолнина. Според него, таа требало да се изгради на Босфорот, на местото каде се наоѓал античкиот грчки град Византион. Ова било местото кое Европа ја делел од Азија. Изградбата на новата престолнина започнала во 324 година. Лично Константин бил оној кој го направил планот на градските ѕидини. По само шест години, на 11 мај 330 година бил официјално основан градот под името Цариград, градот на Константин. Од тогаш, тој исто така бил нарекуван и Нов Рим. Подоцна, градот од страна на Словените бил наречен Цариград. Поради добрата стратегиска и географска положба на градот, Цариград станал огромен град за тоа време, скоро половина милион жители. Тој бил изграден во римски дух и традиција. За разлика од стариот Рим, новиот Рим бил не само римски туку и христијански. Во него биле изградени големи дворци, амфитеатри, аквадукти и христијански храмови. Една од најпознатата градба од раната историја на Цариград е црквата Аја Софија, која била седиште на Цариградската патријаршија, како духовен водач на православните христијани. Денеска, истата се наоѓа во населбата Фенер во Истанбул.
Борис Сарафов и Македонска крвава свадба
На 7 ноември (стар стил) 1900 година во салонот на Славјанска беседа била одржана праизведбата на Македонска крвава свадба. Изведувањето на пиесата минала во напната атмосфера. Стефан Каракостов истакнува дека: Поради интервенција на туѓа влада кај министерот претседател Тодор Иванчев, пиесета се забранува од власта, но претставата се одржува под силна заштита на вооружени четници
Историја на Истанбул
Византиско Царство
Цариград, по крајот на Западното Римско Царство станал престолнина на Византија. Во средината на 6 век, градот го доживеал својот златен период. Царот Јустинијан I го изградил градот во еден од најголемите во тоа време. Во следните векови градот бил ставен под опсада многупати.
Борис Сарафов и Македонска крвава свадба
Софискиот градоначалник издал налог на коњичката стража да ја растури публиката, а артистите не можеле да влезат во салонот.
Историја на Истанбул
Латинско Царство
Во 1204, односно во текот на Четвртата крстоносна војна, во походот кон Ерусалим, крстоносците го зазеле Цариград. Како една од причините за напаѓање на градот од страна на крстоносците била нивната финансиска зависност од Венеција, чии флоти требало да бидат транспортирани до бреговите на Светата земја. Поради недостаток на финансиски средства, крстоносците биле принудени од страна на Енрико Дандоло за напад кон градот, претходно зазимајќи го Задар. По преземањето на градот, бил ставен на еден начин крај на Византија. Од нејзините територии биле создадени три царства: Никејско Царство, Трапезунтско Царство и Епирско Деспотство. Во времето на Латинското Царство, Цариград бил изложен на постојано ограбување од страна на крстоносците. Голем број на реликви, мошти на светци и предмети од религиозно значење биле пренесени на запад во Европа. Во 1261 година, градот повторно бил заземен од страна на Византија во времето на Михаил VIII Палеолог.
Отоманско Царство
Во последните децении на Византија, градот заедно со царството западнале во голема финансиска криза. Долго време, градот постоел само како град-држава, кој бил опколен од Отоманското Царство. Војската која го бранела Цариград била мала. Имала околу 7000 луѓе под оружје од кои околу 2000 биле странци. Во моментот кога започнала османлиската опсада, заедно со бегалците од околината, популацијата изнесувала околу 50.000 луѓе.
На почетокот на опсадата, Мехмед II ги испратил неговите најдобри единици да ги редуцираат преостанатите упоришта на Византијците кои се наоѓале надвор од градот. Тврдината Терапија на Босфор и малиот замок во селото Студиус, во близина на Мраморното море, биле заземени за само неколку дена. Островот на принцовите, во Мраморното море, бил заземен од страна на флотата на адмиралот Балтоглу. Во ноќта на 28 април бил направен напор да се уништат отоманските бродови кои веќе се наоѓале во Златниот рог, но Османлиите биле предупредени за нападот и ги присилиле христијаните, кои претрпеле големи загуби, да се повлечат. Од тогаш одбраната на градот била преморана да ги брани и ѕидините кои гледаат на страната на Златниот рог. Со тоа одбраната на останатите ѕидини била ослабена. Згора на тоа, непристапноста на морето значела и неможност за лесно доаѓање до храна. Па така храната започнала да претставува проблем во градот. Сега надежта на бранителите била свртена кон Венеција и кон вербата дека нивните браќа од Западот нема да ги остават сами во оваа битка и дека ќе ја испратат ветената помош.
На 3 мај Константин XI испратил еден мал венециски брод кој, носејќи турско знаме, успеал неприметно да излезе од градот. Бродот се вратил во градот на 23 мај, повторно успевајќи да ја надмудри турската морнарица, но вестите кои со себе ги носел не биле добри. По три недели потрага немало никакви знаци дека помошта пристигнува – 'одбраната на градот е оставена сама на себе'. На секој морнар поединечно Константин XI му заблагодарил лично. Тие можеле да отпловат на сигурно, но решиле да се вратат во градот каде ги чекала скоро сигурна смрт. На 28 мај додека отоманската армија за подготвувала за последниот напад, во градот биле одржани религиозни обреди од големи размери. Истата вечер, во црквата Света Софија, во атмосфера на исчекување се одржала и последната заедничка религиозна церемонија православните и католички христијани. османлиската војска брзо напредувала низ широките улици на градот. Минувајќи низ градот војската поминала и покрај црквата на Светите Апостоли во која Мемед имал намера да постави нов патријарх со чија помош ќе можел полесно да ги контролира своите христијански поданици. Минувајќи низ улиците на градот војската конечно се собрала на плоштадот Августеум кој се наоѓал пред црквата Света Софија во која голема толпа од луѓе, во потрага по заштита од Бога, цврсто ги држела бронзените врати од внатрешната страна. Откако Османлиите успеале да ја отворат вратата луѓето кои биле затекнати во црквата биле одвоени според нивната цена на пазарот на робје. Имало и силувања велат некои историчари. Војниците се бореле и меѓу себе за да приграбат материјални добра. Според венецискиот хирург Nicolo Barbaro „во текот на целиот ден Турците вршеле колеж над христијанското население во градот“. На крајот Мехмед II наредил да престане дивеењето и ги испратил своите трупи надвор од ѕидините на градот.
Република Турција
Кога Република Турција била основана во 1923 година од страна на Мустафа Кемал Ататурк, главниот град бил преместен од Истанбул во Анкара. Во раните години на републиката, Истанбул имал прилив на мал капитал. Сепак, почнувајќи од крајот на 1940-тите и почетокот на 1950-тите, Истанбул станал подложен на големи структурни промени, како на нови јавни плоштади (како на пример Плоштад Таксим), булевари и авении по целиот град. Понекогаш за нивна сметка биле срушувани и многу стари градби. Почнувајќи од 1970, населението на Истанбул започнало нагло да се зголемува, главно поради миграцијата на населението од Анадолија, со цел да најдат вработување во новоизградените фабрики. Овој ненадеен висок раст на населението во градот предизвикало голема побарувачка за домување, и голем дел од тогашните села или шуми станале дел од градот. Нелегалното градење, придонеле 65% од зградите во Истанбул да бидат изградени без соодветно планирање. Загриженоста на ова се зголемила по земјотресот во Измит на 17 август 1999 година. и големите поплави од 9 септември 2009 година.
Бројчена контрола
Бројчена контрола (исто така сметачка бројчена контрола, и вообичаено наречена CNC ) е автоматска контрола на алатките за обработка (како што се дупчалки, стругови, мелници, брусилки, насочувачи и 3D печатачи ) со помош на сметач. CNC машина обработува парче материјал (метал, пластика, дрво, керамика или композит) за да ги исполни спецификациите следејќи ги кодирани програмирани упатства и без рачен оператор директно да ја контролира работата на обработката.
CNC машината е моторизирана маневрирачка алатка и често моторизирана маневрирачка платформа, која и двете се контролирани од компјутер, според специфични инструкции за внесување. Инструкциите се испорачуваат на CNC машина во форма на секвенцијална програма на инструкции за контрола на машината како што се G-код и M-код, а потоа се извршуваат. Програмата може да биде напишана од лице или, многу почесто, генерирана од софтвер за графички сметачки потпомогнат дизајн (CAD) или сметачки потпомогнато производство (CAM). Во случај на 3D печатачи, делот што треба да се печати се „сече“ пред да се генерираат инструкциите (или програмата). 3D печатачите исто така користат G-Code.
CNC е огромно подобрување во однос на некомпјутеризираната обработка што мора да биде рачно контролирана (на пр. со користење на уреди како што се рачни тркала или лостови) или механички контролирана со претходно изработени водилки за модели (види пантографска мелница ). Во современите CNC системи, дизајнот на механички дел и неговата програма за производство се високо автоматизирани. Механичките димензии на делот се дефинирани со користење на CAD софтвер, а потоа се преточуваат во производствени директиви со софтвер за производство со помош на компјутер (CAM). Добиените директиви се трансформираат (со софтверот „ пост процесор “) во специфични команди неопходни за одредена машина да ја произведе компонентата, а потоа се вчитуваат во CNC машината.
Бидејќи за која било конкретна компонента може да биде потребна употреба на неколку различни алатки – дупчалки, пили итн. – современите машини често комбинираат повеќе алатки во една „ќелија“. Во други инсталации, се користат неколку различни машини со надворешен контролер и човечки или роботски оператори кои ја движат компонентата од машина на машина. Во секој случај, серијата чекори потребни за производство на кој било дел е високо автоматизирана и произведува дел кој тесно се совпаѓа со оригиналниот KAD цртеж.
Дискрипција
Движењето е контролирање на повеќе оски, вообичаено најмалку две (X и Y), и вретено на алатот што се движи во Z (длабочината). Позицијата на алатот е управувана од степер мотори со директен погон или серво мотори за да се обезбедат високо прецизни движења, или кај постарите дизајни, мотори преку низа брзини за спуштање. Контролата со отворен циклус работи сè додека силите се чуваат доволно мали и брзините не се преголеми. Кај комерцијалните машини за обработка на метал, контролите со затворена јамка се стандардни и потребни за да се обезбеди бараната точност, брзина и повторливост.
Опис на делови
Како што еволуираше хардверот на контролорот, еволуираа и самите мелници. Една промена беше да се затвори целиот механизам во голема кутија како безбедносна мерка (со заштитно стакло во вратите за да му се овозможи на операторот да ја следи функцијата на машината), често со дополнителни безбедносни брави за да се осигура дека операторот е доволно далеку од работата. парче за безбедно работење. Повеќето нови CNC системи изградени денес се 100% електронски контролирани.
Системите слични на CNC се користат за секој процес што може да се опише како движења и операции. Тие вклучуваат ласерско сечење, заварување, заварување со триење, ултразвучно заварување, сечење со пламен и плазма, виткање, вртење, дупчење, прикачување, лепење, сечење ткаенина, шиење, поставување на лента и влакна, насочување, берење и поставување и пила.
Историја
Првите NC машини беа изградени во 1940-тите и 1950-тите, врз основа на постојните алатки кои беа модифицирани со мотори кои ја поместуваа алатката или делот за да ги следат точките внесени во системот на пробиена лента. Овие рани сервомеханизми беа брзо зголемени со аналогни и дигитални компјутери, создавајќи модерни CNC машински алати кои ги револуционизираа процесите на обработка.
Други CNC алатки
Многу други алатки имаат CNC варијанти, вклучувајќи:
Удар на алат/машина
Во CNC, „пад“ се случува кога машината се движи на таков начин што е штетен за машината, алатите или деловите што се обработуваат, што понекогаш резултира со свиткување или кршење на алатките за сечење, придружните стеги, менгеме и тела или предизвикувајќи оштетување на самата машина со свиткување на водечките шини, кршење на погонските завртки или предизвикување на пукање или деформирање на структурните компоненти при напрегање. Благ удар може да не ја оштети машината или алатите, но може да го оштети делот што се обработува така што мора да се отфрли. Многу CNC алатки немаат својствено чувство за апсолутната положба на масата или алатките кога се вклучени. Тие мора да бидат рачно „домашни“ или „нула“ за да имаат каква било референца за работа, а овие ограничувања се само за да се дознае локацијата на делот за работа со него и не се ограничување на тешкото движење на механизмот. Често е можно да се вози машината надвор од физичките граници на нејзиниот погонски механизам, што резултира со судир со нив или оштетување на погонскиот механизам. Многу машини имплементираат контролни параметри кои го ограничуваат движењето на оската над одредена граница, покрај физичките гранични прекинувачи. Сепак, овие параметри често може да се менуваат од операторот.
Неколку CNC алатки исто така не знаат ништо за нивната работна средина. Машините може да имаат системи за чувствителност на оптоварување на погоните на вретеното и на оската, но некои немаат. Тие слепо го следат дадениот код за обработка и на операторот му останува да открие дали се случува или ќе се случи пад, и операторот рачно да го прекине активниот процес. Машините опремени со сензори за оптоварување можат да го запрат движењето на оската или вретеното како одговор на состојба на преоптоварување, но тоа не спречува да дојде до несреќа. Може само да ја ограничи штетата што произлегува од падот. Некои падови можеби никогаш нема да преоптоварат ниту една оска или погони на вретеното.
Ако погонскиот систем е послаб од структурниот интегритет на машината, тогаш погонскиот систем едноставно притиска на пречката, а погонските мотори „се лизгаат на своето место“. Машинскиот алат можеби нема да го открие судирот или лизгањето, така што на пример алатката сега треба да биде на 210 mm на оската X, но всушност е на 32 mm каде што удрила во пречката и постојано се лизга. Сите следни движења на алатот ќе бидат исклучени за -178 мм на оската Х, а сите идни движења сега се невалидни, што може да резултира со дополнителни судири со стегите, менгемеите или самата машина. Ова е вообичаено кај степер-системи со отворен циклус, но не е возможно во системи со затворена јамка, освен ако не се случило механичко лизгање помеѓу моторот и механизмот за погон. Наместо тоа, во систем со затворена јамка, машината ќе продолжи да се обидува да се движи против товарот додека или погонскиот мотор не дојде во состојба на преоптоварување или серво моторот не успее да дојде до саканата положба.
Можно е откривање и избегнување судир, преку употреба на сензори за апсолутна положба (оптички ленти за шифрирање или дискови) за да се потврди дека се случило движење, или сензори за вртежен момент или сензори за искористување на моќноста на погонскиот систем за откривање на абнормално напрегање кога машината треба само да се движи. и не сечење, но тие не се вообичаена компонента на повеќето хоби CNC алатки. Наместо тоа, повеќето хоби CNC алатки едноставно се потпираат на претпоставената точност на чекорните мотори кои ротираат одреден број степени како одговор на промените на магнетното поле. Често се претпоставува дека степерот е совршено прецизен и никогаш не погреши, така што следењето на положбата на алатката едноставно вклучува броење на бројот на пулсирања испратени до степерот со текот на времето. Алтернативно средство за следење на позицијата на чекорот обично не е достапно, така што не е можно откривање судир или лизгање.
Комерцијалните CNC машини за обработка на метал користат контроли за повратна врска со затворена јамка за движење на оската. Во систем со затворена јамка, контролорот ја следи вистинската позиција на секоја оска со апсолутен или инкрементален енкодер. Соодветното програмирање на контролата ќе ја намали можноста за пад, но сепак останува на операторот и на програмерот да се осигураат дека машината работи безбедно. Меѓутоа, во текот на 2000-тите и 2010-тите, софтверот за машинска симулација созреваше брзо, и веќе не е невообичаено за целата обвивка на машинскиот алат (вклучувајќи ги сите оски, вретена, чаки, одбранбени држачи, држачи за алати, опашки, тела, стеги, и залиха) да се моделира прецизно со 3D цврсти модели, што му овозможува на софтверот за симулација прилично точно да предвиди дали циклусот ќе вклучи пад. Иако таквата симулација не е нова, нејзината прецизност и навлегувањето на пазарот значително се менуваат поради напредокот во компјутерите.
Бројчена прецизност и реакција на опремата
Во рамките на бројчените системи на CNC програмирање, генераторот на код може да претпостави дека контролираниот механизам е секогаш совршено точен или дека прецизните толеранции се идентични за сите насоки на сечење или движење. Ова не е секогаш вистинска состојба на CNC алатките. ЦПУ алатките со голема количина на механички повратен удар сè уште можат да бидат многу прецизни ако погонот или механизмот за сечење се придвижуваат само за да се примени сила на сечење од една насока, а сите системи за возење се цврсто притиснати заедно во таа насока на сечење. Како и да е, CNC уред со силен удар и досадна алатка за сечење може да доведе до брборење на секачот и можно пробивање на работното парче. Повратниот удар, исто така, влијае на прецизноста на некои операции кои вклучуваат превртување на движењето на оската за време на сечењето, како што е глодањето на кругот, каде што движењето на оската е синусоидно. Сепак, ова може да се компензира ако количината на повратен удар е прецизно позната со линеарни енкодери или рачно мерење.
Систем за контрола на позиционирање
Во системите за бројчена контрола, позицијата на алатката се дефинира како збир на инструкции наречени програма за делови. Контролата на позиционирање се нарекува со користење на систем со отворена или затворена јамка. Во систем со отворен циклус, комуникацијата се одвива само во една насока: од контролорот до моторот. Во системот со затворена јамка, се обезбедува повратна информација до контролорот за да може да ги исправи грешките во положбата, брзината и забрзувањето, кои можат да настанат поради варијации во оптоварувањето или температурата. Системите со отворен циклус се генерира поевтини, но помалку прецизни. Степерните мотори можат да се користат и во двата типа на системи, додека серво моторите може да се користат само во затворени системи.
Декартови координати
Позициите на кодот G & M се засноваат на тридимензионален Декартов координатен систем. Овој систем е типична рамнина која често се гледа во математиката при графика. Овој систем е потребен за мапирање на патеките на машинскиот алат и кој било друг вид на дејства што треба да се случат во одредена координата. Апсолутни координати се оние што обично се користат почесто за машини и ја претставуваат (0,0,0) точката на рамнината. Оваа точка е поставена на материјалот за складирање за да даде почетна точка или „домашна позиција“ пред да започне вистинската обработка.
Г-кодови
Г-кодовите се користат за командување на специфични движења на машината, како што се движења на машината или функции за дупчење. Поголемиот дел од програмите G-Code започнуваат со симболот процент (%) на првата линија, а потоа следи „О“ со бројчено име за програмата (т.е. „O0001“) на втората линија, потоа уште еден симбол процент (%) на последната линија од програмата. Форматот за G-код е буквата G проследена со две до три цифри; на пример G01. Г-кодовите малку се разликуваат помеѓу апликацијата за мелница и струг, на пример:
Пример
Имањето правилни брзини и доводи во програмата обезбедува поефикасно и понепречено работење на производот. Неправилните брзини и доводи ќе предизвикаат оштетување на алатот, вретеното на машината, па дури и на производот. Најбрзиот и наједноставниот начин да ги пронајдете овие бројки е да користите калкулатор што може да се најде на интернет. Формулата може да се користи и за пресметување на соодветните брзини и доводи за материјал. Овие вредности може да се најдат на интернет или во Прирачникот за машини.
Наводи
<references group="" responsive="1">
Спиритуализам
Спиритуализам е религија делумно основана врз основа на пишувањата на шведскиот мистик Емануел Сведенборг (1688-1772). Спаѓа во теизмот, со верба во Бога, но се одликува со верување дека може да се контактира со душите на мртвите, било од страна на поединци или од посебно тренирани медиуми, кои можат да ни дадат информации за „животот после смртта“.
Спиритуализмот е развиен во САД, а максимален број на членови стекнува од 1840 година до 1920 година, посебно во земјите каде се зборува на англиски јазик. Се вели дека до 1897 година, имало повеќе од осум милиони следбеници во Америка и во Европа, од кои повеќето биле припадници на средната и на високата класа.
Оваа религија се распламтела за половина век без никакви канонски текстови, официјални организации, лекции, кампови за обука или мисионерски активности. Интересно е што повеќето од спиритуалистите биле жени, кои ја поддржувале борбата против ропството и правото на глас за жените. Кон крајот на 1880-те години кредибилитетот на ова движење ослабнал, најмногу поради појавата на измамници. Тогаш почнуваат да се појавуваат официјални организации на спиритуалистите.
Верувања
Верувањата на спиритуалистите варираат од група до група, но сепак имаат нешто заедничко.
Споредба со други религии
Бидејќи спиритуализмот се појавил во христијанските средини, основните одлики ги влече од таму. Го прифаќа христијанскиот морален систем и пеењето на литургиски песни. Сепак, главните разлики меѓу нив се големи. Спиритуалистите не веруваат дека за време на краткиот живот може да се добие за душата влез во рајот или во пеколот. Задгробниот живот го гледаат како хиерархија низ која напредува секоја душа.
Индијанските верувања во духот на животните, потоа шаманизмот и контактот со духовите се слични со спиритуализмот. Во првите децении од појавата на ова движење, повеќето медиуми тврделе дека контактираат со индијански духовни водичи.
Во исламот, суфизмот го смета контактирањето со духови за можно. Потоа, концептот Тавасул признава постоење на добри духови на повисоко ниво, блиску до Бога.
Хиндуизмот со спиритуализмот го има заедничко верувањето во живот после смртта. Но, хиндуизмот се разликува во тоа што верува во реинкарнација.
Спиритизмот, гранка на спиритуализмот, најмногу е присутен во латинските земји. Ја нагласува реинкарнацијата. Според Артур Конан Дојл, повеќето британски спиритуалисти од почетокот на 20 век биле рамнодушни кон реинкарнацијата, малкумина ја поддржувале, додека значаен дел од нив биле против, посебно затоа што душите со кои се контактирало во сесиите никогаш не ја споменувале реинкарнацијата.
Разликата меѓу спиритуалистите и повеќето окултни движења, како на пример редот „Златна зора“, е во тоа што не користеле магиски моќи (со исклучок на лечењето). На пример, Мадам Блаватска во Теозофското друштво спиритуализмот и работа со медиум ги користела само за да добие совети во врска со езотеричните знаења. Сепак Блаватска таквите духови не ги сметала за души на покојници, а за реинкарнацијата имала сосема поинакви верувања од повеќето спиритуалисти.
Почетоци
Спиритуализмот за првпат се појавува во 1840-тите години во државата Њујорк, каде што се појавиле и движењата како милеризам, адвентизам на седмиот ден, и мормонизам за време на таканареченото „Второ големо будење“.
Во овој регион во државата Њујорк многумина тврделе дека имаат директен контакт со Бога или со ангели.
1937 во архитектурата
Во 1937 година во архитектурата се случиле некои значајни настани.
Адлер Манхајм
Адлер Манхајм (Мангхајм Бурма", порано 'Манхајмер ЕРЦ, Adler Mannheim) e професионален хокеарски тим кој се натпреварува во германската Ајсхокеј лига, највисоко ниво на хокеарска лига во Германија. Тимот е со седиште во Манхајм, град во северниот дел на Баден-Виртемберг. Во моментов, тимот игра на САП Арената, каде што се преселил на почетокот на сезоната 2005-2006, откако играше во Ајзстадион Фридрихспарк речиси седум децении од 1938 до 2005 година. Тие го освоиле германското првенство вкупно осум пати, седум од нив ги освоиле по 1994 година.
Пчелин восок
Пчелин восок — нуспроизвод на пчелите работнички кои го произведуваат со лачење од восочните жлезди за да направат саќе. Овие восочни жлезди се трансформирани хипердермални клетки на хитинозната обвивка и се наоѓаат по четири пара на централната страна на телото. Надворешната страна е покриена со мазна проѕирна кутикула (т.н. огледала).
За да лачат восок на пчелите им е потребен мед и поленов прав. Восокот се ослободува од восочните жлезди во вид на тенок секрет и во контакт со воздухот се стврднува во вид на мали и проѕирни плочки. Пчелите градат саќе џвакајќи ги восочните плочки и мешајќи ги со плунка, па ги доградуваат во основи во облик на шестаголни ќелии.
Својства на восокот
Се топи на температура од 62 до 72 °C.
Хемиски состав
Во хемиска смисла, восокот припаѓа на класата на едноставни липиди. Неговата структура е слична на структурата на маснотиите. Во состав на пчелниот восок влегуваат: 70-75% естри, 11-17% јаглеводороди, 12-15% органски масни киселини, 0,1-2,5% вода, како и повисоки алкохоли, каротеноиди, ароматични и минерални материи и специјални примеси како полен и прополис. Специфичната тежина на восокот на температура од +15 °C е 0,956 - 0,969, лесно се топи на температура од 56-64 °C и мириса на мед од растенијата од кои е собран, а со подолго стоење мирисот исчезнува.
Восокот во минатото
Во старо време, восокот се користел во медицината за правење мелеми и восочни бои. Старогрчкиот историчар Херодот оставил информации за балсамирање на трупови со восок. На Првиот вселенски црковен собор во 325 година во Никеја било донесено правило свеќи да се прават од чист восок за верските обреди со цел „да се принесат жртви паленици на живиот Бог како благодарност за сите совршени дарови што сме ги добиле од него“ (пред тоа, наместо една свеќи, биле горени, телиња, овци, гулаби, итн.).
Старите Грци и Римјани ги премачкувале плочите со восок и на нив пишувале со помош на зашилени предмети. Со восок ги осветлувале нивните домови, балсамирале трупови и го користеле во медицината за подготовка на разни мелеми, а го користеле и за правење восочни бои.