cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Еврејската заедница во Битола
Во ова време битолската еврејска заедница броела 820 семејства и околу 400 деца на училишна возраст. Покрај неколкуте битолски синагоги кои активно работеле во состав на заедницата постоеле и неколку друштва и добротворни организации формирани од самото членство а за потребите на еврејската заедница во Битола. „Озер Далим“ претставувало друштво за помош на сиромашните членови на заедницата и било основано во 1894 година на иницијатива на Овадија Јосеф Перера. Ова друштво било организирано на принципот на взаемност, односно сите членови и богати и сиромашни прифаќале да плаќаат чланарина од по 1 „металик“ (1/4 грош). Ова друштво на сиромашните членови и на нивните семејства им овозможувало привилегии како лекарска помош, како и снабдување со намирници за живот. Во еден период друштвото своите активности ги финансирало и преку целокупните приходи кои се собирале во истоимената битолска синагога (Озер Далим), а која била подигната од поимотни битолски Евреи. Организацијата „Малбиш Арумим“ ги снабдувало со облека еврејските сиромашни семејства/ученици, и тоа двапати годишно пред големите еврејски празници Песах и Рош Хашана. Друштвото добивало доброволни материјални прилози од имотните Евреи од Битола, но и од исселеници во Америка. „Матанот Лаевјоним“ била добротворна организација која поседувала кујна во која обезбедувала секојдневни оброци за околу 200 сиромашни деца, а истата се финансирала преку имотните Евреи и исселениците. Благодарение на Евреите исселеници од Битола и под надзор на 5 истакнати Евреи бил формиран т.н. Американски фонд. Во 1924 година овој фонд во својата каса поседувал околу 100 000 динари, а од каматата на парите биле набавувани училишнни прибори за сиромашните ученици. Постоеле и установи како што биле „Хевра Кадиша“ и „Хевра Кетана“ кои воделе грижа за погребот на починатите и доделување помош на семејствата особено во првите седум дена по погребот „шива“. Од страна на овие установи бил применуван прогресивен систем за наплата на такса за погреб, односно богатите плаќале високи придонеси, а сиромашните семејства биле ослободувани од наплата на оваа такса.
Како друштво кое посебно се истакнало во своето делување во периодот меѓу двете светски војни било женското здружение WIZO (Women International Zionist Organization) односно „Женска меѓународна ционистичка организација“, кое имало за цел согласно еврејските традиции да им помага на сиромашните девојки. Им помагале да подготват чеиз, да обезбедат стипендии за школување и учествувале во нивното оспособување за работа во стопанството, кроење и шиење, а за некои обезбедувале и курсеви за описменување. Ова друштво покрај собирањето на доброволни прилози организирало и продажба на разни ракотворби. Во 1934 година како претседател на оваа организација се спомнува Жули Батино Асео од Битола која била под силно левичарско влијание на нејзиниот брат Рафаел Батино.
Ционистичкото движење меѓу битолските Евреи станало особено актуелно во периодот меѓу двете светски војни. Во овој период започнале со работа неколку ционистички организации и здруженија. Здружението „Хатехија“ (преродба) го промовирало земјоделството на своите членови и неколку пати годишно испраќало по неколку млади Евреи во понапредни земјоделски центри со цел учење во таа област. Во литературата се споменува и делувањето на друштвото “Cerele des intimes” кое во Битола постоело уште од 1880 година, а било обновено во 1920 година. Исто така и здружението „Bene Cijon“ чие име укажува дека било ционистичко здружение и преку него било презентирано учењето на Теодор Херцел.. Покрај тоа што ционизмот во основа пропагирал откуп на земјата во Палестина, нејзино градење и преселба, помеѓу еврејското население пропагирал поголема истрајност, модернизација во стопанисувањето, а најмногу бил свртен кон иднината т.е. младината. Во тој дух биле формирани и двете ционистички културно-просветни организации „Хашомер Хацаир“ и „Техелет Лаван“.
„Хашомер Хацаир“ (млада гарда) во Битола било основано во 1930 година, а ги опфаќало учениците и работниците младинци. Во склоп на организацијата работела и библиотека со најбогат книжевен фонд во Битола. Покрај образовните цели на организацијата, преку разни дружења, излети, колективни летувања и логорувања кај членовите се развивало смисла за колективен живот, односно за живот во кибуците, кои во тој период почнале да се создаваат во Палестина. (Кибуците се социјални задруги во Израел, често земјоделски, со заеднички имот и демократски структури.) „Хашомер Хацаир“ секој месец издавал и ѕиден весник, а биле организирани и различни активности како и изучување на хебрејскиот јазик. Во рамките на организацијата постоеле три групи, односно „бнеамидбар“ (ученици од основно училиште), „цофим“ (ученици во средно училиште), и „богрим“ (полнолетни младинци). Втората ционистичка културно-просветна организација „Техелет Лаван“ (сино бело) била формирана во 1933 година, а броела околу 300 членови. Организацијата имала слични цели како „Хашомер Хацаир“, но со поголем акцент на културно-проветното поле. Со оглед дека оваа организација била формирана од работници, трговски помошници, калфи и останати занаетчии, било особено посветено внимание на стекнување на знаења за модерно земјоделство и модернизација на стопанските дејности. И оваа организација располагала со библиотека чиј книжевен фонд бил составен од литература од областа на стопанството и земјоделството.
Според Жамила Колономос, „аниматор на целата ционистичка дејност во Битола бил Леон Камхи. Тој бил пионер на целата ционистичка организација и бил лево настроен.“
Во Битола покрај споменатите хуманитарни и ционистички културно-просветни здруженија активно делувале и неколку еврејски спортски и уметнички здруженија. Такви биле спортското друштво „Олимпик“, музичко-пејачкото друштво „Макаби“ „Танчерското друштво“, ФК „Есперанса“ (Надеж), ФК „Макаби“ како и еврејскиот плех оркестар. Евреите од Битола, покрај во споменатите чисто еврејски организации, клубови и здруженија членувале и во други здруженија во Битола кои биле од мешан состав. На овој начин младите Евреи од Битола се дружеле и коегзистирале заедно со останатата младина во градот. Па така некои битолски Евреи биле членови на планинарското друштво „Пелагонија“, ФК „Југ“, ФК „Македонија“, СК „Битола“ итн. .
Коламски јазик
Коламски јазик — централнодравидски јазик кој се зборува во индиските држави Андра Прадеш и Махараштра. Јазикот потекнува од централните дравидски јазици.
Згожелец
Згожелец (Zgorzelec, Görlitz, Zhorjelc) — град во југозападна Полска со 32,322 жители во 2012 година. Се наоѓа во Долншлеското Војводство (од 1975–1998 било во поранешното Јеленогурско Војводство). Тоа е седиштето на округот Згожелец, а исто така и на помалите област на Гмина Згожелец (иако тоа не е дел од територијата на градот ). Згожелец се наоѓа на реката Лужичка Ниса, а од другата страна на реката се наоѓа германскиот град Герлиц.
Почетоци
До 1945 година, градовите на денешните Згожелец и Герлиц биле единствен субјект; и својата историја до тој момент ја делеле заедно.
Денот на основањето на градот е непознат. Тој првпат се споменува во 1071 година. Во тоа време Герлиц бил мало село по име Горелиц во регионот Лужица, кој веднаш потоа стана дел од Бохемија. Во 13 век селото постепено се претворило во град. Тоа станало богато поради неговата локација на Виа Региа, антички и средновековен трговскиот пат.
Во следните векови бил богат член на Шесте Града во Горнолужичкиот Сојуз, и се состои од шест Лужичките градови Бауцен, Герлиц, Каменц, Лаубан, Лебау и Цитау.
Откако градот ја преживеал Триесетгодишната војна, регионот на Горна Лужица (вклучувајќи Герлиц) била предадена на Саксонија во 1635 година. Во 1815 година, по Наполеоновите војни на Виенскиот конгрес, Горлиц му бил доделен на Прусија. Така, градот бил дел од пруската покраина Шлеска од 1815 до 1945 година.
По Втората светска војна
Договорот од Згожелец, меѓу Полска и Источна Германија, бил потпишан во центарот на градот во 1950 година по Втората светска војна, со формирањето на линијата Одра-Ниса како Полско-и источно Германска граница, каде што Герлиц (лежи на Ниса) бил поделен меѓу двете земји. Германскиот дел го задржа името Герлиц, додека полскиот дел стана Згожелец. Германската и лужичката популација беla протерана од Згожелец и се заменуваат со Полјаците, и децата бегалци од граѓанската војна во Грција, најголем број Македонци и дел Грци.
Почнувајќи од 1948 година, околу 10.000 грчки и македонски бегалци од Граѓанската војна во Грција, главно комунистичките партизани со нивните семејства, им било дозволено да се засолнат во Полска и се населиле главно во Згожелец. Имало грчки училишта, грчки пензионерски дом, па дури и една фабрика се задржани за грчките работници. Поголемиот дел од овие бегалци подоцна се вратиле во Грција и во Македонија, но еден дел од нив останува во Полска, најмногу деца кои ги изгубиле родителите во војната. Грчката заедница во Згожелец, во 2002 година, учествувала во градењето на православната црква св. Константин и Елена. По падот на комунизмот во 1989 година, Згожелец и Герлиц развиле блиски политички односи. Два од бројните мостови над реката Ниса што биле разнесени при повлекувањето на германските сили по Втората светска војна биле повторно изградени. Исто така, повторно била воспоставена заедничка автобуска линија меѓу двата града. Градовите имаат и заеднички урбан менаџмент, а секоја година се одржуваат заеднички седници на градските совети на Згожелец и Герлиц. Во 2006 година, градовите заеднички аплицирале да бидат европска престолнина на културата во 2010 година со концептот на полско-германската соработка, но за европска престолина на културата бил избран германскиот град Есен, а Герлиц и Згожелец се пласирале на второто место.
Спорт
Туров Згожелец е машки кошаркарски тим во моментов игра во Таурон кошаркарската Лига. Во 2014 година Туров го освои својот прв национален шампионат и се квалификуваше за првпат во Евролигата.
Збратимени градови:
Згожелец е збратимен со:
Арсганг
Арсганг е архаична форма на шведско гатање. Понекогаш се преведува како годишно пешачење или годишно.
Според шведскиот истражувач Томи Куусела, Арсганг бил сложен облик на гатање во шведската народна традиција, обично практикуван на Божиќ или новогодишна ноќ. Феномените би можеле да варираат многу регионално или дури и во иста област, но генералниот тек беше ист: ако практикувачите („годишници пешаци“) успеаја да следат одредени инструкции и да решат одредени предизвици (како што се средби со натприродни суштества). Тие ќе увидат што ќе се случи следната година.
Бесскрифтинг om Svenska Allmogens Sinneslag och Seder… („Карактер и обичаи на селанството“) на Петрус Гасландер од 18 век го опишува орсгонг и вели дека тој повеќе не се практикува. Тој пишува дека за да се преземе орсгонг, треба да се оди во шума пред првото светло на Бадник, без да се гледа во оган и без храна или пијалок и да се оди толку далеку што не може да се слушне пеењето на петелот. Откако ќе го стори тоа, „годинешниот шетач“ сега ќе може да ги види настаните од иднината, а гледајќи во полињата и патиштата што се приближуваат до црквите ќе може да дознае за жетвите и погребите на наредната година.
Во популарната култура
Арсганг била основа за авантуристичка видео игра од 2013 година наречена Year Walk.
Благој Чушков
Благој Чушков  роден во  1936,  во Штип, Македонија — македонски вајар.
Благој Чушков е веројатно еден од најенигматичните вајари и сликари на македонската современа уметност. Како вајар со исклучителен авторски идентитет, неговите дела се дел од бројни приватни и галериски збирки ширум светот. Иако врвен претставник на македонското модерно вајарство, неговите вајарски творби не се соодветно излагани и приопштени во македонските национални галерии, музеи и институции. Оттаму произлегува урбаниот мит за Благој Чушков, мит чијшто наратив го претставува него како оригинален, неповторлив, уникатен и фасцинантен вајар кој не се вклопува во канонскиот систем на вредности. Опусот на Чушков ги актуализира, од една страна, природните, човечките и традиционалните убавини, а од друга ги потенцира социјалните аномалии. Тој опус е толку богат што може да се чита како енциклопедија. Во него има изобразби на бројни човечки фигури, особено жени, мајки,светци, ангели, бегалци, играорци, музичари, свирачи (трубачи, тромбонисти, контрабасисти, кавалџии) потем животински фигури (мачки, кози, бикови, овци, коњи, гулаби, петли), сите фатени во лет, во движење, во преобразба, значи изразито динамично, со тенденција да се деформираат до степен на гротескност. Неговата колекција на теракотни птици, на пример, е естетизирана збирка на ретки ендемски орнитолошки визии на архетипот на птицата, визуелно богати, тактилно податливи и секоја како да е свет за себе. .
Ԅ
Коми зје (италик: <span style="font-family: times, Times New Roman, serif; font-size: larger"> ) — буква од комската азбука, вид на запис на кирилица. Се користела само при записите на комитскиот јазик во 1920-ите како и во мордвинските јазици.
Изговорот на оваа буква е.
Фаќач на крст
Фаќач на крст — скулптура поставена во Охрид, пред пристаништето. .
Висината на скулптурата е околу 3 и пол метри а постаментот околу 2 метри.
Делото „Фаќач на крст“ е создадено од македонскиот вајар Ангел Коруноски.
Павле Наумов
Павле Наумов е македонски револуционер, кичевски реонски војвода на ВМОРО.
Животопис
Павле Наумов е роден во 1883 година во велешкото село Ораовец, тогаш дел од Османлиското Царство. Брат е на војводата Иван Наумов Алабакот. Како член на ВМОРО, учествувал во Илинденското востание во 1903 година, во реонот на Крушево.
По востанието, заминал во Бугарија, а во Македонија се вратил како четник во мај 1904 година. Бил ранет во една битка, и заминал на лекување во Софија. Во Македонија повторно се вратил со четата на војводата Крсто Љондев. Присуствувал на конгресот на ВМОРО на Битолскиот револуционерен округ во 1907 година. Од конгресот бил назначен за реонски војвода на Организацијата во Кичевско.
Список на државни водачи во 1754 година
Ова е список на државни водачи во 754 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Нибел
Нибел може да се однесува на:
Над Црква (Крупиште)
Над Црква  — археолошко наошалиште во селото Крупиште во општина Карбинци. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на источниот раб на селото, во непосредната близина на црквата Св. Никола. Претставува мала тераса, пресечена со трасата на патот Штип — Кочани, која на северната страна се надоврзува на наоѓалиштето Кале. Во нивите на Б. и Ј. Микови има многубројни фрагменти од керамички садови и орудија од камен и кремен кои типолошки се врзуваат за фазите III - IV на неолитската културна група [[Анзабегово Вршник..
Давид Бабунски
Давид Бабунски — македонски фудбалер кој игра на позицијата лево крило. Покрај македонското, тој поседува и шпанско државјанство. Моментално тој игра за јапонскиот клуб Јокохама Ф. Маринос.
Професионална кариера
Бабунски настапувал за екипата на „Барселона Б“, за која одиграл 16 натпревари во сезоната 2014-2015. Во јуни 2015 година, италијанскиот портал „Туто меркато“ објавил дека Бабунски потпишал за „Сампдорија“. Сепак, оваа најава не се остварила и Бабунски останал во Б-екипата на „Барселона“, која го пријавила на потенцијалниот список за настап во Лигата на шампионите во сезоната 2015-2016. Во февруари 2016 година, Бабунски станал член на ФК „Црвена ѕвезда“ од Белград.
Страната (Ангелци)
Страната — археолошко наоѓалиште во близина на селото Ангелци, Општина Василево. Страната претставува населба од неолитското и римското време. Теренот е блага падина, седлесто вдлабена на средината, свртена кон исток, со површина од 3 хектара. Западната страна ја заштитува ритчето Чаушев Камен, а северната и дел од источната страна се опкружени со коритото на малата река Сушица.
Целата површина е обработена и поделена на парцели во кои хумусниот слој е испревртен со земјоделските работи, така што се среќаваат голем број неолитски предмети од керамика, коска и камен, куќен лепеж, а спорадично тегули и друг градежен материјал од римското време.
Во 1985 година, во организација на Музејот на Македонија и музејот од Струмица било извршено пробно ископување. Биле откриени остатоци од населба со културен слој дебел 1,80 м, во кој се разграниќуваат два хоризонта на живеење, настанати во рамките на доцниот неолит. Постариот хоризонт (Ангелци И) покажува материјална култура во која се присутни елементи блиски до оние од населбите во културните групи Зелениково, со што во извесна смисла ја означува јужната граница на рефлексиите од винчанската култура во Источна Македонија.
Што се однесува до населбата од помладиот хоризонт, културно е посамостојна, но истовремено и многу блиска до доцнонеолитските населби од реонот на Долна Струма.
NGC 2044
NGC 2044 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Златна Рипка, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2044 се споменува и како ESO 56-SC165, in LMC.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2044 е од видот OCL. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 10,7 m. NGC 2044 има само една позната привидна димензија, која изнесува 2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 36 м 6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 69° 11' 55".
Други поделби
Проучување на NGC 2044 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 445; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 9162.
Удави
Удави или бои — семејство на неотровни змии што живеат во Америка, Африка, Европа, Азија и на некои тихоокеански острови. Ова се релативно примитивни змии, каде возрасните единки се средни до големи по димензии, а женките се обично поголеми од мажјаците. Семејството има потсемејства со 12 рода и 49 вида
Во Македонија живее само еден вид — степскиот удав или „песочница“ (Eryx jaculus).
Опис
Како и питоните, удавите имаат издолжени надслепоочни коски. Во помала мера се издолжени и квадратните коски, па така двете можат слободно да се движат странично, и змијата ја отвора устата многу повеќе од нормално.
Двете семејства имаат заеднички примитивни особености. Речиси сите видови имаат релативно долна вилица со крунест елемент, as well as a закржлавени карлици со задни екстремитети што се делумно видливи како „ноџиња“ од двете страни на отворот. Кај мажјаците, овие анални ноџиња се поголеми и повидливи отколку оние кај женките. Имаат долг ред на преднонепчени заби, а највеќето видови имаат функционален лев дроб за 25% помал од десниот.
Удавите се разликуваат од питоните по тоа што немаат задночелни коски или предгорновилични заби, и по тоа што се живородни. Оние што имаат уснени вдлабнатини, сместени се помеѓу лушпите наместо врз нив. Покрај ова, географската распределба на удавите и питоните е речиси сосема посебна.
Географска распространетост
Удавите се среќаваат во Северна, Средна и Јужна Америка, на Карибите, во југоисточна Европа (вкл. Македонија), Мала Азија, Северна, Централна и Источна Африка, на Мадагаскар и Реинион, Арапскиот Полуостров, Централна и југозападна Азија, Индија и Шри Ланка, на Молучките Острови и Нова Гвинеја, па до Меланезија и Самоа.
Исхрана
Змијата го убива пленот со „давење“; откако ќе го грабне животното за да го приклешти, удавот набргу се намотува неколкупати околу животното, па го стега доволно силно за да го задуши, но не го здробува (деформира).
Поголемите единки јадат животни со големина на мачка, но се случува и да ловат животни со поголеми димензии: зелената анаконда (Eunectes murinus) се храни и со помлади тапири. Пленот го голта цел, и го вари неколку дена до неколку недели. И покрај нивната големина и мускулатура, удавите не се опасни по луѓето.
Размножување
Највеќето видови се јајцеживородни, што значи дека младите се раѓаат живи. За разлика од нив, питоните се јајцеродни, т.е. положуваат јајца.
Потсемејства
Типски род = удав (Boa - Gray, 1825)
Ло Каупи
Ло Маријана Каупи (родена на 19 април 1970 година) е шведска филмска и театарска глумица, режисерка и телевизиска водителка. Таа страдала од зависност од дрога и нарушување во исхраната во раните 20-ти години, но по лекувањето се опоравила и продолжила со успешна кариера во театарот, вклучувајќи настапи во Кралскиот драмски театар во Стокхолм. Каупи имала и неколку глумечки улоги во шведски филмови.
Раниот живот
Каупи е родена на 19 април 1970 година во Скерхолмен, предградие на Стокхолм, Шведска. Во раните 20-ти-за време на студиите да стане фризер во Лондон-станала зависна од дрога. Таа страдала и од нарушување во исхраната.
Кариера
По лекувањето од нејзините зависности, таа присуствувала на Шведската национална академија за мимика и глума во Стокхолм за да студира театар помеѓу 1999 и 2003 година. Од 1997 година, Каупи имала настапувано во неколку театарски, телевизиски и филмски продукции. Таа играла во шведскиот национален кралски драмски театар во Стокхолм во драми како „Чувство девојки –Враќањето“ во 2006 година и во Хамлет во 2007 година како Офелија.
Во 2009 година таа била на турнеја во стенд-ап шоуто Андеркавер со танчерката Ана Внук. Во 2003–05 година, таа била на турнеја со биографското соло шоу „Ќерката на планината што експлодираше“, која подоцна било објавена како книга. Во 2010 година, таа дебитирала како режисер во претставата Bergsprängardöttrar во Рикстеатерн. Таа го напишала сценариото за претставата, врз основа на разговори со практиканти и старатели, во поправните домови во Хинсеберг и Истад. Истата година таа учествувала во програмата на Свериџес Радио „Барајќи жена“, емисија за женскиот оргазам и секс. Во 2011 година таа глумела во филмот Лажна патека заедно со Питер Стормар и Ролф Ласгард, играјќи го ликот Јохана Лагер, експерт за оружје.
Во 2005 година, Каупи била водител на радио шоуто Flipper емитувано на Свериџес Радио. Каупи била соавтор на книгата „Бездомници“ и на антологијата Разговор за класа. Во 2012 година, таа била ко-презентер и беше во фокусот на СВТ шоуто „Тие нè нарекуваат глумци“. Во 2015 година, таа глумела во претставата „Бели навредени мажи“. Во март 2015 година, документарниот филм Седнете - филм за Ло Каупи ја имала својата премиера на Темпо фестивалот во Стокхолм. Документарецот го прикажувал животот и достигнувањата на Каупи.
Каупи била пејачка и гитарист на феминистичката панк група Вагина Гранде додека не се распаднале. Други членови на бендот билефилмската режисерка Миа Енгберг и политичарот од Левата партија Џозефин Бринк.
Семејство
Каупи е во брак со глумицата Фиге Норлинг и парот го имаат синот Лоренс, роден во 2009година
Награди
Во 2004 година, таа била прогласена за „Едукатор на годината“ од списанието Window / ABF. Таа ја добила стипендијата во 2010 година од Меморијалниот фонд на Хелена Беринг и истата година ја добила наградата Јан Фридегард.
Филмографија
(селективно)
Лебед X-3
Лебед X-3 — рендгенска двојна ѕвезда (HMXB) со голема маса, една од посилните рендгенски двојни ѕвезди на небото. Честопати се смета дека станува збор зав микроквазар, и се верува дека станува збор за компактно тело во двоен систем кој привлекува поток на гас од обичната ѕвезда придружничка. Ова е единствениот познат двоен систем кој содржи Волф-Рајеова ѕвезда. не може да се забележи со човеково око, но може да се забележи во радио, инфрацрвени, рендгенски, и гама бранови должини.
Набљудувања
Лебед X-3 е изразит рендгенски извор, со тврди и меки рентгенски зраци кои се менуваат по јачина. Периодите во кои тврдите рендгенски зраци се во минимум се познати како меки состојби. По местоположба е на половина степен од гама-зрачен пулсар, но е слаб гама-зрачен извор. Исто така се присутни и периодични гама-зрачни блесоци, кои се присутни само во времетраењето на меките состојби.
Не може да се забележи во видливиот дел на спектарот поради крајно високото згаснување во галактичката рамнина. Сепак, постои инфрацрвен точкест извор на овие координати. Лебед X-3 е исто така забележлив како извор на ултрависокоенергетски космички зраци, со енергии во подрачја од 100 до 1000 TeV.
Поради промените во зрачењето при различни бранови должини, на Лебед X-3 му е доделена ознаката за променлива ѕвезда V1521 Лебед.
Блесоци
Лебед X-3 е забележлив по своето интензивно рендгенско оддавање и ултрависокоенергетските космички зраци, но исто така се издвојува и по радио и гама-зрачните блесоци, и во тие моменти е најсјаниот радиоизвор во Млечниот Пат. Гама-зрачните блесоци се случуваат во тивкиот радио период пред да се случи радио-блесок.
За време на џиновските радио-блесоци, сезабележува релативистички млаз на околу од линијата на гледање од Земјата.
Двоен систем
Лебед X-3 покажува постојани промени низ ситте бранови должини во период од. Природата на инфрацрвениот спектар и оддавањето на рендгенски зрации се толкува како двоен сситем кој содржи Волф-Рајеова (WR) ѕвезда и компактна ѕвезда. промените на се толкуваат како затемнувања, но се мсили дека ова е неверојатно бидејќи нема доволно добро дефинирани падови во сјајноста.
Орбитата на двојниот систем не е точно позната, се знае само периодот. Што пак значи дека и масите на составниците остануваат непознати.Анализите на орбитата укажуваат дека масата на компактната ѕвезда е помала од, најверојатно околу. Можно е да станува збор за неутронска ѕвезда но поверојатно е да станува збор за црна дупка. Оваа комбинација на WR-ѕвезда и црна дупка е единствениот познат пример.
Иако комбинацијата на WR-ѕвезда и компактна ѕвезда е единствен, WR-составницата најверојатно брзо в астрономи период ќе стани црна дупка. Се очекува во следните милион години да се случи супернова или пак директно да стане црна дупка. Сепак, моделирањето на системот Лебед X-3 постои голема веројатност при експлозија на супернова да се наруши двојниот систем.
Настаните проследени со космичко зрачење од Лебед X-3 претходно довело до некои егзотични предлози како на пример ѕвезда составена од кваркови, но денес се знае дека се создадени во релативистичките млазови. Објаснувањето за невообичаената поврзаност меѓу рендгенските зраци и радио и гама-зрачните блесоци е во создавањето на релативистички млазови од страна на компактната ѕвезда по должината на оската на вртење, во густиот ѕвезден ветер на WR-ѕвездат. Овие млазови отстрануваат дел од ѕвездениот ветер кога минуваат во тврдата состојба, а подоцна се потиснати од стрна на ветрот кога се во меката состојба. Блесоците се добиваат кога е случува премиот во тврдата состојба и млазовите заемнодејствуваат со ѕвездениот ветер.
Растојание
Лебед X-3 се наоша во насока на здружението Лебед OB2 во областа Лебед X, иако е многу подалеку неговото растојание се пресметува релативно во однос на Лебед OB2 преку изучувањето на рендгенскиот ореол создаден од прашината меѓу нас и Лебед X-3. Растојанието до Лебед OB2 не епрецизно определено, но овој меотд дава можно растојание за Лебед X-3 од или.
Постои мал рендгенски извор на од Лебед X-3 кој се менува со текот на времето со фазно доцнење од околу. Се мисли дека станува збор за глобула на исто растојание како и Лебед X-2. Користејќи молекуларно линиско оддавање за ова тело, се добиваат две можни растојанија и. Статистичката средина изнесува.
Млечна киселина
Млечната киселина е органско соединение со хемиска формула CH3CH(OH)COOH. Таа е бела, кристална супстанца, со кисел вкус и растворлива е во вода. Кога е во течна агрегатна состојба, таа е безбојна. Се добива по природен и синтетски пат. Бидејќи има хидроксилна група во непосредна близина на карбоксилната група, млечната киселина се класифицира како алфа-хидрокси киселина. Кога е во форма на својата конјугирана база, наречена лактат, таа игра значајна улога во разни биохемиски процеси.
Во раствор, протонот од карбоксилната група може да се јонизира, што резултира со добивање на лактатен анјон CH3CH(OH)COО-. Во споредба со оцетната киселина, нејзината pKa вредност е за една единица помала, што значи дека млечната киселина се депротонира десет пати полесно отколку оцетната киселина. Повисоката киселост е последица на меѓумолекулската водородна врска помеѓу α-хидроксилната група и карбоксилната група.
Млечната киселина е хирална супстанца, која се состои од два оптички изомери. Едниот изомер е познат како L-(+)-млечна киселина или (S)-млечна киселина, а другиот како D-(-)-млечна киселина или (R)-млечна киселина. Смесата од двата изомери со еднакви количини се нарекува DL-млечна киселина или рацемска млечна киселина. Млечната киселина е хигроскопна. DL-млечната киселина се меша со вода и со етанол над точката на топење, која е околу 17 или 18 °C. Чистите D-млечна киселина и L-млечна киселина имаат повисоки точки на топење.
Кај животните, L-лактатот постојано се произведува од пируват со помош на ензимот лактат дехидрогеназа (LDH) во процес на ферментација, за време на нормалниот метаболизам и при вежбање. Концентрацијата не се зголемува сѐ додека стапката на продукција не ја надмине стапката на елиминација на лактатот, што е регулирано од бројни фактори, вклучувајќи ги монокарбоксилатните транспортери, концентрацијата и изоформата на LDH и оксидативниот капацитет на ткивата. Концентрацијата на лактат во крвта обично изнесува 1-2 mmol/L во мирување, но може да се зголеми над 20 mmol/L за време на интензивен физички напор, па дури до 25 mmol/L после физичкиот напор.
Во индустријата, ферментацијата на млечната киселина се прави со бактерии на млечно-киселинско вриење, кои ги претвораат простите јаглехидрати, како што се глукоза, сахароза или галактоза, во млечна киселина. Овие бактерии можат да се најдат и во усната празнина, а млечната киселина која ја продуцираат е одговорна за појава на кариес.
Во медицината, лактатот е една од главните компоненти на лактатниот Рингеров и Хартманов раствор. Овие интравенозни раствори содржат катјони на натриум и калиум, заедно со лактатни и хлоридни анјони растворени во дестилирана вода, во концентрации изотонични со човечката крв. Најчесто се користи за замена на течности по губење на крв поради траума, изгореници или при хируршки интервенции.
Историја
Млечната киселина за првпат била изолирана од кисело млеко, од страна на шведскиот хемичар Карл Вилхелм Шеле, во 1780 година. Името на ова соединение е изведено од латинскиот збор за млеко. Во 1808 година, Јенс Јакоб Берцелиус открил дека млечната киселина (всушност, L-лактатот), исто така, се продуцира во мускулите за време на физички напор. Структурата на млечната киселина ја открил Јоханес Вислиценус во 1873 година.
Во 1856 година, Луј Пастер го открил Lactobacillus и неговата улога во создавањето на млечна киселина. Млечната киселина почнала комерцијално да се произведува од германската аптека Берингер Ингелхајм, во 1895 година.
Во 2006 година, глобалното производство на млечна киселина достигнало 275.000 метрички тони со просечен годишен прираст од 10%.
Производство
Млечната киселина се произведува индустриски со бактериска ферментација на јаглехидрати (шеќер, скроб) или со хемиска синтеза од ацеталдехид, кој се добива од јаглен или од сирова нафта. Во 2009 година, најголем процент од млечната киселина (70-90%) бил произведен по пат на ферментација. Производството на рацемска млечна киселина, составена од смеса на D и L стереоизомерите во однос 1:1, или од смеса со до 99,9% L-млечна киселина, е можно со микробна ферментација. Индустриско производството на D-млечна киселина со ферментација е можно, но е потешко.
Производство со ферментација
Ферментираните млечни производи се добиваат индустриски со ферментација на млеко или сурутка со помош на бактериските видови од родот Lactobacillius: Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus (Lactobacillus bulgaricus) и Lactobacillus helveticus, а исто така и од Streptococcus salivarius subsp. thermophilus (Streptococcus thermophilus) и Lactococcus lactis.
Како почетен материјал во индустриското производство на млечна киселина, која потоа се користи за хемиски синтези, може да послужи речиси секој извор на јаглехидрати кој содржи C5/C6 шеќери. Најчесто се употребуваат чиста сахароза, глукоза од скроб и сиров сок од шеќерна репка. Бактериите на млечно-киселинско вриење се делат на две групи: хомоферментативни бактерии, како Lactobacillus casei и Lactococcus lactis, кои произведуваат два мола на лактат од еден мол на глукоза, и хетероферментативни видови кои произведуваат еден мол на лактат од еден мол на глукоза, како и јаглерод диоксид и оцетна киселина/етанол.
Хемиско производство
Рацемичната млечна киселина се произведува во индустријата со додавање на водороден цијанид на ацеталдехид и со последователна хидролиза на формираниот лактонитрил. Синтезата и на рацемична и на енантиомерно-чиста млечна киселина е, исто така, можна и со други почетни материјали (винил ацетат, глицерол, итн.) со употреба на каталитички постапки.
Волде
Волде може да се однесува на:
NGC 263
NGC 263 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 263 се споменува и како MCG -2-3-21.
Откривање
Телото е откриено во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 263 е од видот Sbc. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,3 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 263 има привидни димензии од 0,7' х 0,3'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 48 м 48,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 13° 6' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на NGC 263 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 2856. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 262; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5272. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1204.
Карин Франц Керлоф
Биографија
Керлоф е ќерка на Андерс Керлоф и Аника Франсен, и внука на адвокатот Волдмар Керлоф. Таа пораснала во областа Итерби во Кунгелв и дошла во контакт со глума, кога таа имала 14 години, кога таа и добила една од главните улоги во филмот на анти-дрога Противпожарни патеки. Во 2002–05година учествувала во театарска и филмска продукција во гимназијата Але. Од 2005–07година, таа продолжила со основно образование (ХНЦ) за глума и театарска наука на Данди и Ангус колеџот, во Шкотска, каде што играла во класици како што се Шекспировата како Како што ви се допаѓа (Розалинд) и Оскар Вајлд Важноста да се биде искрен (како Лејди Бракнел). Таа се појавила и во краткиот филм Крај на Патрик Булет, снимен во Гетеборг. Во 2009–10 година студирала театар на Универзитетот во Стокхолм, а потоа глумела на Стокхолмската академија за драмски уметности во периодот 2012–15.
Горно Градиште (Бајково)
Горно Градиште — археолошко наоѓалиште во близина на селото Бајково, Општина Ново Село. Оваа средновековно градиште се издига на висок рид со зарамнето плато со површина од 80 × 80 м, на кое се забележуваат остатоци од бедем граден со кршен камен и кал, множество градежен материјал и мал број од атипична средновековна керамика.
IC 76
IC 76 — галаксија во соѕвездието Печка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 76 се споменува и како ESO 355-25, MCG -6-6-11, FAIR 1090, AM 0229-365, IRAS 02297-3653.
Откривање
Објектот е откриен на 12 октомври 1896 година од страна на Луис Свифт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 31 м 51 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -36° 40' 20". Положбениот агол на објектот е во износ од 167°.
Други поделби
Проучување на IC 76 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9634.
Македонија на Детска Евровизија 2015
Македонија учествуваше на Детска Евровизија 2015 во Софија, Бугарија. На 24 јули 2015, било потврдено дека ќе се врати на натпреварот по едногодишно отсуство. Националниот радиодифузер МТВ одржал аудиции во нивното студио во септември 2015. Ивана Петковска и Магдалена Алексовска ја претставуваа Македонија со песната "Плетенка - Braid of Love". За жал, земјата заврши на 17то место (последна) со 26 бодови.
Пред Детска Евровизија
Било објавено на 24 јули 2015, од националниот радиодифузер МРТ, дека Македонија ќе се врати на Детска Евровизија, после учеството на Детска Евровизија 2013. МРТ одржале аудиции во нивните радиодифузни студија во септември 2015, после покана за поднесоци на учесници и песни. На 17 септември 2015, МРТ објави дека интерно ги одбрале Ивана Петковска и Магдалена Алексовска да ја претставуваат Македонија на Детска Евровизија 2015, што се одржала во соседна Бугарија.
Претставнички
Ивана Петковска и Магдалена Алексовска кои биле 13 за време на натпреварот, доаѓаат од Скопје.
На Детска Евровизија
На ждрепката за редоследот која се одржала на 15 ноември 2015, Македонија била извлечена да настапи 9та на 21 ноември 2015, после Русија и пред Белорусија.
Финалето било пренесувано во Македонија на МРТ 1, под коментаторство на Тина Таутовиќ и Спасија Велјаноска. Македонскиот гласноговорник кој ги соопштил македонските гласови за време на финалето бил Александрија Чалиовски.
Финале
Ивана и Магдалена настапиле со три танчерки, и сите пет девојки носеле плетенки како што било и името на песната. Македонија го освои 17 место со 26 поени.
Гласање
Гласањето во финалето се состоело од 50% телефонско гласање и 50% од стручно жири. Жирито се состоело од 5 професионалци од музичката индустрија што биле жители на државата што ја претставуваат, со нивните имиња објавени пред натпреварот за да се осигура транспарентност. Од жирито било побарано да даде поени врз основа на вокален капацитет, сценски настап, композиција и оригиналност на песната, и целокупен впечаток од настапот. Додатно, никој член на национално жири не смее да биде поврзан на никаков начин со било кој од натпреварувачките настапи на начин на кој не може да гласа непристрасно и независно. Поединечните рангирања на секој член од жирито биле објавени еден месец по финалето.
Детални резултати од гласањето
Следните членови го сочинуваа македонското жири:
Список на државни водачи во 246 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 6668
NGC 6668 — спирална галаксија во соѕвездието Змеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6668 се споменува и како NGC 6667, NGC 6678, UGC 11269, CGCG 322-44, MCG 11-22-53, IRAS 18308+6756.
Откривање
Објектот е откриен на 31 јули 1886 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6668 е од видот SBab/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 6668 има привидни димензии од 2,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 18 ч 30 м 39,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +67° 59' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 6668 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 61972. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 30; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4430. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1090.
Надворешни врски
NGC 6668
Артилерија
Артилерија е род од војската чие основно вооружување се топовите. Сите воени орудија што му нанесуваат удари на непријателот од голема далечина всушност претставуваат артилерија. Ракети за против-воздушна одбрана исто така спаѓаат под категорија на артилеријата.
Осоговски иконостас
Иконостасот во длабока и автентична македонска резба, дело на тригодишен труд, умешност и искуство на најпознатите современи копаничари, кој ја краси манастирската црква „Св. Јоаким Осоговски“ поставен и создаден во 2010 година. Македонски копаничари, кои ја продолжуваат традицијата на Дебарско-охридската школа, мајсторската тајфа од шест докажани резбари, познати по своите иконостаси во земјава и низ светот,  во осоговскиот манастир создадоле  грандиозен проект. Копаничарската екипа, била составена од протомајсторите Злате Крстески, Мирко Гашпарец и Никола Прчков, магистрите по резбарство Јане Крстески и Никола Михајлоски од Битола, како и кривопаланечкиот копаничар Раде Костовски, цели три години работеле на импозантната иконостасна композиција.
Осоговскиот манастир денес е средиште каде што се изучува македонската резба на познатите мијачки мајстори и се продолжува традицијата на оваа уметност, која беше пред изумирање. Секоја година, вовој манастирски комплекс традиционално се одржува Меѓународната копаничарска колонија, единствена од ваков вид, на која се изучува копаничарскиот занает и се пренесува искуството од старите на младите генерации.
NGC 4073
NGC 4073 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4073 се споменува и како UGC 7060, MCG 0-31-29, CGCG 13-59, Todd 12a.
Откривање
Објектот е откриен на 20 декември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 105°.
Други поделби
Проучување на NGC 4073 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 38201. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 238; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 280. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1401.
Дуравски јазик
Дуравскиот јазик (девангарско писмо: दुरुवा ), или познат како дурава или парџи, е дравидски јазик кој се зборува од народот Дурава во Индија, во сојузната држава Чатисгар. Дуравскиот е сроден со оларскиот и коламскиот јазик.
Класификација
Дуравскиот јазик е дел од централните дравидски јазици. Јазикот, општо гледано, е устен, а не пишан, но кога има потреба од запишување на јазикот се користи девангарско писмо или оријско писмо.
Дијалекти
Јазикот има 4 главни дијалекти:
Брофјорден
Брофјорден е фјорд во општина Лисекил, Бохуслан, Шведска. Се пробива во округот Вестра Јеталанд во правец југозапад-североисток помеѓу полуостровот Стенгенесет и Хернасет. Сместен помеѓу Гулмарн и Абифјорден, тој е најмалиот од овие фјордови.
Пристаништето Брофјорден во фјордот е најголемото нафтено пристаниште во Шведска.
Историја
За време на каменото време, бронзеното и железното време, Брофјорден бил пловен дури на север до Бродален. Крајбрежјето се повлекло за околу 2 km на југ од тогаш. Областа била исполнета со тиња и глина, оставајќи ја само малата река Броелвен во средината на поранешниот северен дел на фјордот. Околината била богата со предсредновековни археолошки наоди. На ридот Броберг се наоѓаат остатоци од тврдина од 12 век и најстарите делови од блиската црква Бро, се од средниот век.
Островот Риксо во средината на Брофјорден бил стратешка точка во локалните водни патишта за време на бронзеното доба. На островот и на соседните брегови има голем број на коњи.
1600-1700-ти години
Кога риболовот со харинга го достигнал својот врв во 17 и 18 век, риболовната индустрија процветала насекаде околу Брофјорден. Примарните производи биле солена харинга и масло за воз направено од варена харинга за извлекување на маслото. Солената харинга се продавала на трговци од Германија и Холандија, а маслото од возот се извезувало во Лондон, Париз и Њујорк за да се користи во улични светилки. Најчистото масло, филтрирано десет пати, било произведено во Нора Грундсунд јужно од устата на Брофјорден.
Почетокот на 1900-ти години
На почетокот на 20 век, околу Брофјорден имало неколку фабрики за конзервирана храна за преработка на харинга и други производи од морска храна. Поради добриот квалитет на водата, во фјордот имало фарма за остриги околу 1920 година. Дотогаш повеќето ако рибарската индустрија беше затворена. Риболовот на харинга се намалил и до 1915 година, скушата исчезнала од фјордот, останал само егзистенцијалниот риболов што го вршеле луѓето што живееле покрај фјордот.