cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Кевин Нолан
Болтон
Во сезоната 2001-02, неговата прва во Премиер лигата, Нолан постигнал осум лигашки голови, вклучувајќи ги оние два против Лестер Сити на на денот на отворањето на сезона. Тој, исто така, го постигнал првиот гол за Болтон во нивната победа над Манчестер Јунајтед со 2-1 на Олд Трафорд. Наредната сезона, тој постигнал погодок на Олд Трафорд повторно; единствениот погодок на Нолан во сезоната бил победничкиот на Олд Трафорд во натпреварот во кој Болтон издвојувал уште една шокантна победа на теренот на Јунајтед, овој пат со 1-0. Менаџерот на Манчестер Јунајтед Алекс Фергусон бил приморан на некој начин да ги скаутира квалитетите на Нолан. И покрај тие одлични победи на почетокот на сезоната, клубот успеал само да се спаси од испаѓање од Премиер лигата и тоа победувајќи го Мидлзборо во последниот ден од сезоната.
Камениот гостин (драма)
Камениот гостин («Каменный гость») ― поетска драма од страна на Александар Пушкин врз основа на шпанската легенда на Дон Жуан, напишан на руски како Дон Гуан од Пушкин.
Кевин Нолан
Болтон
Во сезоната 2003-04, головите на Нолан против Астон Вила и Тотенхем му помогнале на Болтон да заврши на осмото место во лигата. Тој, исто така, постигнал погодок и кога неговиот клубот ја победил Вила со 5-2 во полуфиналето на Лига купот, и беше дел од тимот кој бил поразен со 2-1 од страна на Мидлзборо во финалето на истото натпреварување. И покрај овој пораз, головите на Нолан-вкупно 12 во сите натпреварувања, што беа негов личен рекорд во една сезона досега во кариерата, беа од голема важност за Болтон да стигне до највисоката позиција во Премиер лига по повеќе од четириесет години.
Следната сезона, Нолан бил дел од тимот кој стигнал до четврт-финалето на ФА Купот, каде биле поразени од Арсенал на Reebok Stadium. Болтон, исто така, напредувале во лигата, со нерешен резултат 1-1 против Портсмут во финалниот натпревар од сезоната, и четирите лигашки голови на Нолан, клубот обезбедил место во квалификациите за Купот на УЕФА за првпат во нивната историја. Болтон стигнал до последните 32 фазата од Купот на УЕФА следната сезона, а погодокот на Нолан во првиот круг во поразот од Локомотив Пловдив му бил доволен на клубот да стигне до фазата по групи. Тој го постигнал победничкиот погодок против Зенит Санкт Петербург во победата со 1-0 во групната фаза, постигнал уште девет голови во лигата каде Болтон завршил осми, и за малку ги пропуштил Европските квалификации.
Камениот гостин (драма)
Историја
Пушкин ја напишал „Камениот гостин“ во 1830 година, како дел од збирката од четири кратки драми познати како „Мали трагедии“. Претставата е заснована на познатата легенда за Дон Жуан, но иако повеќето традиционални адаптации ја претставуваат како фарсична и комична, „малата трагедија“ на Пушкин е навистина романтична трагедија. Освен двобојот, има малку акции, и иако напишани во облик на претстава, изучителите се согласуваат дека тоа никогаш не било наменето за сцената.
Кевин Нолан
Болтон
Во сезоната 2006-07 Нолан ја презема клупскат капитенска лента од порано заминатиот дотогашен капитен Џеј-Џеј Окоча, кој заминал да игра во Катар. Неговите три лигашки голови му помогнале на Болтон повторно да се квалификува за Купот на УЕФА. Долгиот аут на Нолан донел погодок за тимот, со кој Болтон успеал да избегне пораз и да израмни на 2-2 на гостувањето против германскиот шампион Баерн Минхен, кој доминирал во текот на натпреварот. И покрај тоа што клубот изборил место во првата нокаут рунда од Купот на УЕФА, лошата лигашка форма на Болтон ги вовлече во битка за испаѓање, а на крајот завршуваат дури на 16. место со само еден бод над зоната за испаѓање. Нолан постигнал погодок во победата со 2-0 над Сандерленд во мај дека речиси за да го обезбеди Премиер лигашкиот статус на клубот.
Камениот гостин (драма)
Историја
Пушкин ја напишал драмата откако ја виде премиерата на верзијата на руски јазик на операта на Моцарт од 1787 година, „Дон Џовани“. Тој позајмил одредени елементи од либретото на да Понте, но ја направил приказната своја, насочувајќи се повеќе на трагичните романтични елементи отколку на фарсичните.
Кевин Нолан
Болтон
Со направени 323 лигашки настапи за клубот, во јануари 2009 година, Нолан започнал преговори со претставниците на Њукасл Јунајтед околу неговиот трансфер во клубот од североистокот, откако бил изложен на критики за неговите настапи од некои од навивачите на клубот.
Камениот гостин (драма)
Синопсис
Дон Жуан, илегално вратен од егзил за убиство на командант де Салва, ја заведува вдовицата на споменатиот, Доња Ана, кога го посетува гробот на нејзиниот покоен сопруг. Доња Ана се согласува да му дозволи да ја посети дома. Дон Жуан арогантно ја поканува гробната статуа на командантот да стои стража. Кога Жуан и Ана се заедно, ги слушаат камените чекори на Командантот. Статуата му подава рака на Дон Жуан, тој смело ја зема, и двајцата се спуштаат под сцената.
Кевин Нолан
Њукасл Јунајтед
На 29 јануари 2009 година, било откриено дека Њукасл се согласи да му плати оштета од 4.000.000 £ на Болтон, што беше потврдено следниот ден, кога Нолан отпатувал за Тајнисајд да разговара за личните услови и да се подложи на медицински тестови. Нолан го завршил својот трансфер истиот ден, потпишувајќи четири и пол годишен договор. На 22 февруари, Нолан го заработил својот прв црвен картон во натпреварот на Њукасл на домашен терен против Евертон, за извршен прекршок влегувајќи му со две нозе на Виктор Аничебе. На крајот на сезоната, Њукасл се испаднал во Чемпионшип лигата. Нолан бил забележан како еден од првите играчи на Њукасл кој се изјасниле дека нема да го напуштат клубот во текот на летото, и укажувал на тоа дека на клубот му се потребни неколку нови играчи за итно враќање во Премиер лигата.
Камениот гостин (драма)
Влијание
Александар Даргомижски ја прилагодил претставата во опера, „Камениот гостин“ во 1872 година. Во 2012 година, англискиот композитор Филип Годфри ја прилагодил претставата во оперета, исто така наречена „Камениот гостин“.
Кевин Нолан
Њукасл Јунајтед
Нолан одиграл клучна улога во добрата сезона во Чемпионпшип и му помогнал на Њукасл за промоција во следната сезона; Тој го постигнал својот прв лигашки погодок за Њукасл на 22 август против Кристал Палас, и првиот хет-трик во неговата кариера, како дел од победата со 4-0 нагостувањето против Ипсвич Таун на 26 септември. Нолан ја носел капитенската лента на Њукасл за првпат во победата со 5-1 против Кардиф Сити во преземајќи ја улогата од отсутните Ники Бат и Алан Смит. По 11 натпревари суша, Нолан го постигнал неговиот 11-ти лигашки гол во сезоната на 20 февруари против Престон Норт Енд во победата од 3-0. Тој го следел овој чекор постигнувајќи го последниот погодок во домашниот успех со 6-1 против Барнсли два натпревари подоцна. Тој бил изгласан за најдобар играч на дивизијата за таа година на 16 март. На 5 април 2010 година, Њукасл Јунајтед обезбедиле автоматска промоција во Премиер лигата, откако нивните конкуренти Нотингем Форест не успеале да го победат Кардиф Сити. Њукасл излегле на терен неколку часа подоцна, и пред 48.750 навивачи, Нолан го постигнал победничкиот погодок со низок удар по земја во победата 2-1 над Шефилд Јунајтед.
Камениот гостин (драма)
Влијание
Фразите „Командантските чекори“ или „чекори на командантот“ станале крилести зборови во руската култура во однос на пристапот на злобна судбина. Александар Блок напиша песна во 1912 година со наслов „Чекори на командантот“ (Шаги Командора). Венедик Ерофеев го завел своето последно завршено дело „Валпургиска ноќ“ како „Чекорите на командантот“.
Кевин Нолан
Њукасл Јунајтед
Нолан беше именуван за нов капитен на Њукасл Јунајтед во сезоната 2010-11, наследувајќи го пензионираниот Ники Бат. Нолан го постигнал својот прв погодок во сезоната во убедливата победа со 6-0 против Астон Вила во нивниот прв натпревар на домашен терен. На 31 октомври 2010 година, Нолан го постигнал својот прв хет-трик, во дербито на Тајн и Вер против Сандерленд во победата со 5-1.
Горзенте езера
Горзенте езера е група од три езера во северозападна Италија тие се протегаат меѓу провинциите Џенова (во Лигурија ) и Алесандрија (во Пиемонт).
Географија
Најниското езеро е наречено Езеро Бруно (647 м), додека ЕзероЛунго е на 684 м и Езеро Бадана на 717м.
Зачувување на природата
Езерата се вклучени во Пиемонтскиот природен парк Капане ди Маркароло.
Црква „Св. Никола“ - Брждани
Свети Никола — главна селска црква во селото Брждани.
Местоположба
Црквата е сместена североисточно од селото, во планинскиот дел, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
Историја
Црквата била изградена кон крајот на век.
Денешната црква е изградена во 1872 година. Оваа година е врежана на една камена плоча вградена во подот на црквата и всушност е еден од малкуте извори што говорат за црквата и нејзината историја.
Архитектура
Црквата претставува типичен споменик од времето на преродбата. Изградена е како еднокорабна базилика со валчест свод и една широка калота над наосот. Апсидата е петстрана и обликувана со архиволти. Црквата не била вкопана во земја и во неа се влегува качувајќи се по неколку скали.
Фрескоживопис
Фрескоживописот во олтарната зона на црквата бил изведуван од страна на Аврам Дичов во 1874 година.
Иконостас
Најстарите икони во црквата потекнуваат од 1849 година и се дело на познатиот мајстор Дичо Зограф. Истите веројатно припаѓале на постарата црква, која во 1872 година е обновена и проширена. Доказ за тоа се наоѓа и во престолните икони на Христос, Богородица и Јован Претеча, кои имаат издолжена форма.
За обновената црква бил изработен и нов, значително поголем иконостас со расчленета структура и нови престолни икони сликани непосредно пред 1872 година од непознат зограф. Старите престолни икони на Дичо Зограф биле отстранети и поставени во олтарниот дел на црквата, а само шест икони со претстави на апостолите нашле место во новиот иконостас.
37 п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5471 и 5472 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 4713 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 3723 и 3724 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 716.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 37 година се протега во 2599 и 2600, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2659 и 2660 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 506. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 678 и 677 исламска година пред хиџра.
Лајош Зилахи
Лајош Зилахи, (Наѓсалонта, Трансилванија, 1891 - Нови Сад, Србија, еден од водечките, ако не и најчитаниот прозен унгарски поет од дваесеттиот век.
Студирал во Будимпешта пред да замине на фронт во текот на Првата светска војна. За своите искуства од боиштатат потресно сведочи во романот „Заробеници“ (унгарски јазик:Két fogoly). Негово најпознато дело е „Арарат“, дел од трилогија.
Во неговите дела провејува духот на аристократска Унгарија, односно Аустроунгарија.
NGC 629
Откривање
Објектот е откриен во 1825 година од страна на Фридрих Георг Вилхелм фон Струве, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 9,6 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 629 е од видот *Grp. NGC 629 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4'.
Други поделби
Проучување на NGC 629 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 4; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4318. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1218.
Грб на Грција
Денешниот грб на Грција (поточно амблем) се состои од светлосин штит (azure) и бел (argent) еднококрак крст на средината (fess point) чии кракови достигнуваат до ивиците на штитот. Штитот е во потполност опкружен со ловоров венец.
Grand Theft Auto III
Grand Theft Auto III (скратено GTA III) е нелинеарна акциско-авантуристичка видеоигра од 2001 година изработена од DMA Design (сега Rockstar North), издадена од Rockstar Games. Ова е првата 3Д игра од серијалот Grand Theft Auto (GTA), третата за конзоли и петтата воопшто. Издадена е во октомври 2001 за PlayStation 2, мај 2002 за Windows и ноември 2003 за Xbox. На 4 јануари 2008 година е направена достапна за преземање со Steam. Нејзин претходник е Grand Theft Auto 2, а по неа доаѓа Grand Theft Auto: Vice City.
GTA III се одвива во современ Либерти Сити, измислена метропола по ликот на Њујорк. Играта се врти околу неименуван криминалец, најчесто познат како Клод, кој бил предаден од неговата девојка во ограбување на банка, кој треба да се искачи високо на криминалната скала пред да се соочи со неа. GTA III се состои од елементи од игри со возење и пукачи од трето лице.
Концептот и стилот на играње, заедно со првиот 3Д погон од серијалот, ја направија играта многу популарна и признаена, станувајќи најпродавана игра за 2001 година и се смета за една од најважните видеоигри заради нејзиното влијание. Успехот на GTA III многу значеше за понатамошниот успех на серијалот. До 2008 се издадени 5 ретро-продолженија со настани што се одвиваат пред оние во GTA III. Насилството и сексуалноста во GTA III имаат насобрано многу контроверзии околу оваа игра.
Вестензе
Вестензе (Westensee) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Сочински национален парк
Сочинскиот национален парк ( Сочинский национальный парк) е еден од националните паркови на Русија, стациониран во Западен Кавказ во близина на градот Сочи, во јужна Русија. Овој парк е втор најстар национален парк во земјата, основан на 5 мај 1983 година.
Топографија
Националниот парк Сочи зафаќа површина од 1.937,37 км2 и заедно со Западен Кавказ се наоѓа на списокот на светско наследство на УНЕСКО. Паркот зафаќа голем предел од градот Сочи, кој се протега од границата со Туапсинскиот реон, помеѓу реките Шепси и Магри на северозапад, сè до границата со Република Абхазија, долж реката Псоу на југоисток и помеѓу Црното Море, сè до вододелницата кај Големиот Кавказ.
Во рамките на националниот парк Сочи, во неговата околина нема урбани и селски населби, како ни урбаниот дел на градот Сочи. На неговата северна страна се наоѓа Природниот резерват Кавказ.
Историја
Националниот парк Сочи е втор најстар национален парк во Русија и е создаден на 5 мај 1983 година. Во националниот парк се спроведува програма за обнова на популацијата на персиските леопарди во дивината. Паркот доби две женки леопарди во 2009 година од Туркменистан и двајца мажјаци во мај 2010 година. Во 2013 година во паркот, за прв пат во Русија, пар персиски леопарди родиле потомство во 2013 година, по педесет години. Нивните потомци биле ослободени во подрачјето на природниот резерват Кавказ.
Растителен и животински свет
Паркот изобилува со голем број растителни и животински видови. Според последниот попис, во паркот се наоѓаат : шилестоушест ноќник, мал глувчоушест ноќник, леопард, <a href="https://sr.wikipedia.org/wiki/Nyctalus_lasiopterus" rel="mw:ExtLink" title="Nyctalus lasiopterus" class="cx-link" data-linkid="90">nyctalus lasiopterus</a>, црн штрк, орел кликач, кавкаска дива мачка, сив сокол, смук и многу други.
Од растителни врсти во паркот се попишани : европска тиса, смоква, вилина коса, црн граб, салеп и многу други.
Даниел Меклеј
Даниел „Ден“ Меклеј (Daniel "Dan" McLay; р. ) — британски професионален велосипедист, кој настапува во друмски, велодромски и велокрос трки и кој вози за професионалната континентална екипа.
Сочински национален парк
Туризам
Во рамките на националниот парк се отворени голем број центри за еколошка едукација. На почетокот на 2005 година беа отворени повеќе од 49 рекреативни објекти, беа изградени 28 патеки и 10 паркиралишта.
Даниел Меклеј
Негова прва сезона како професионалец била 2015, кога возел за француската професионална континентална екипа. Главно како спринтер, Меклеј настапува на фламанските трки и северните класици. Бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2016.
Јуниорска кариера
Роден во Велингтон, Нов Зеланд, Меклеј бил преселен во Велика Британија како бебе и израснал во Лестер. Меклеј започнал со трки на возраст од шест години. По неговиот успех како возач до 16 години на националното велодромско првенство ја претставувал Велика Британија на Европскиот младински олимписки фестивал 2007, настапувајќи на критериумот и на друмските дисциплини. Изјавил дека не бил многу добар во спортови кои барале координација на училиште и поради тоа имал желба да продолжи да настапува во велосипедизмот.
Во 2009 година, Меклеј станал член на олимписката академија на Британската федерација. Меклеј го освоил бронзениот медал во медисон на Европското велодромско првенство со партнерот Сем Харисон. Исто така ја претставувал Велика Британија на Светското јуниорско велокрос првенство.
Во 2010 година станал светски јуниорски првак во медисон со Сајмон Јејтс.
Во 2014 година освоил етапа на Тур де л’Авенир. Исто така завршил седми на етапа на Трката околу Британија, покажувајќи силна форма помеѓу останатите спринтери.
Бретањ-Сеше енвиронман (2015–2017)
Потпишал за професионалната континентална екипа за сезоната 2015. Својата прва професионална победа ја остварил на третата етапа на Ла Тропикал Амиса Бонго. На првата трка во Светската турнеја во својата кариера, Париз-Ница, Меклеј завршил осми на петтата етапа.
Негова втора професионална победа била на Гран При де Денен 2016, француска трка, победувајќи во спринтерска завршница. Негова втора победа дошла еден месец подоцна на Гран При де ла Сом, поразувајќи го Насер Бухани. Поради овие две победи, Меклеј бил избран да земе учество на Тур де Франс, негов прв настап, и завршил меѓу првите 10 на неговата прва спринтерска завршница. По уште две завршница меѓу првите 10, Меклеј завршил на подиум на шестата етапа зад Марк Кевендиш и Марсел Кител.
Во октомври 2017 година, Меклеј ја освоил Тур де л’Еурометропол, поразувајќи го Антони Тиржис на целта откако Тиржис ја отпочнал прославата прерано.
ЕФ Едукејшн Фирст-Драпак (2018–19)
По победата на Тур де л’Еурометропол било објавено дека Меклеј ќе се приклучи на екипата за сезоната 2018.
Чрчишта (Населичко)
Чрчишта — село во Егејска Македонија, Република Грција.
NGC 5203
NGC 5203 — елиптична галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5203 се споменува и како MCG -1-35-1.
Откривање
Телото е откриено на 4 февруари 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 32 м 13,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -8° 47' 11"". Положбениот агол на објектот е во износ од 85°.
Други поделби
Проучување на NGC 5203 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 47610. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 285; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5545. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 500.
Кристијан Леоплод фон Бух
Кристијан Леоплод фон Бух (1774-1852) — германски геолог и палеонтолог.
Ја проучувал минералогијата со Абрахам Готолоб Вернер во Фрајбург, кој му бил колега на проучениот геолог и географ Александар фон Хумболт. Фон Бух многу патувал и објавил голем број трудови со геолошки теми. На почетокот на својата истражувачка работа се занимавал со вулканизмот, но подоцна во фокусот на неговото интересирање биле фосилите и стратиграфијата. Во книгата „Ber den Jur in Deutschland“ го има прецизно дефинирано стратиграфскиот систем од времето на јура.
1216
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6724 и 6725 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5966 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4976 и 4977 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1969.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1216 година се протега во 3852 и 3853, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3912 и 3913 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1759. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 612 и 613 исламска година. Годината 1216 (MCCXVI) била престапна година која започнала на ден петок според јулијанскиот календар.
ОУ „Ацо Шопов“ - Радишани
Основното општинско училиште ‘’Ацо Шопов’’ е изградено во 1984 година и е од тврда градба. Со својата работа започнува на 17 септември 1984 година и тогаш имало 684 ученици во 20 паралелки. Основното општинско училиште „Ацо Шопов“ е сместено на територијата на општина Бутел, во населба Радишани на ул. „Радишанска“ 68а и ги опфаќа учениците од населбата и селото Радишани. Учебната 2018/2019 година, училиштето работи со вкупно 853 ученици, кои се распоредени во 31 паралелки, по три на ниво на одделение и по една четврта паралелка на ниво на прво, второ, трето и шесто одд. предводени од 41 наставници. Раководен орган на училиштето е директорот Лепосава Дохчева која е одговорна за законитоста во работењето и материјално-финансиското работење на училиштето. Училиштето го носи името на својот патрон Ацо Шопов.
Езеро Џакопијане
Езерото Џакопијане е вештачко езеро кое се наоѓа во Борзонаска во провинцијата Џенова, Лигурија, Италија.
Либерец
Либерец (Liberec, Reichenberg, ромски: Libertsis) — град во Чешка, и административен центар на Либеречкиот крај. Се наоѓа на реката Лужичка Ниса и опколен е со планините Јизера И Јешѕјед-Козаков. Либерец е шести град по големина во Чешката Република.
Градот е населен од страна на германски и фламански миграни уште од 14 век. Некогаш Либерец бил со високоразвиена текстилна индустрија и го нарекувале "Бохемискиот Манчестер".
Збратимени градови
Либерец е збратимен со:
Град-држава
Град-држава е независен или автономен ентитет, чија територија се состои од градот, која не администрирана како дел од некоја друга локална самоуправа.
Историски градови-држави
Историски примери, вклучувајќи ги и најстарите познати Сумерски градови во Месопотамија (како што се Вавилон и Ур), феникиските градови во Ханан (како што се Тир и Сидон), берберските градови-држави во Гараманти, градовите-држави во Стара Грција (полисите како што се Атина, Спарта, Теба и Коринт), Римската Република, која се издигнала од град-држава до голема сила, Маите од преколумбиска Мезоамерика (вклучувајќи градови како што се Чичен Ица и Ел Мирадор), средноазиските градови по Патот на свилата, Венеција и многу други италијански градови и хрватскиот град-држава Рагуза (Дубровник).
Во рамките на трансалпскиот дел на Светото Римско Царство слободните царски градови уживале значителна автономија, поддржана правно со Либековото право, кој бил употребуван и од многу други градови. Некои градови — иако, членови на различни конфедерации во тоа време — службено станале суверени градови-држави во 19-от век — како што се Кантон Базел-град (1833–48), Слободен ханзеатски град Бремен (1806–11 и повторно 1813–71), Слободен град Франкфурт на Мајна (1815–66), Кантон Женева (1813–48), Слободен и ханзеатски град Хамбург (1806–11 и повторно 1814–71) и Слободен и ханзеатски град Либек (1806–11 и повторно 1813–71). Друга град-држава, иако без суверенитет, бил Западен Берлин (1948–90), кој бил држава која правно не ѝ припаѓа на никоја друга држава, но управуван од западните сојузници. Тие дозволиле — и покрај нивното противење како окупациски сили — својата внатрешна организација како единечна држава, истовремено и град, официјално да биде наречен Берлин (Запад). Иако Западен Берлин одржувал многу блиски односи со западногерманската Сојузна Република Германија, тој никогаш не бил законски дел од неа. Голем број на гореспоменатите градови-држави - иако делумно со променети граници - продолжиле да постојат и денес како градови-држави во рамките на денешната Сојузна Република Германија и денешната Швајцарската Конфедерација (види подолу: 'Градови кои се составни членки на федерации').
Меѓу најпознатите периоди на културата на градови-држави во човечката историја ги вклучува античките грчки градови-држави и трговските градови-држави на Ренесансна Италија, која ги организирала нив во мали независни центри. Успехот на мали регионални единици постоејќи како автономни глумци во лабаво географско и културно единство, како во Италија или Грција, често спречувајќи го нивното соединување кон поголеми национални единици. Меѓутоа, малите политички ентитети често преживувајќи само за кратки периоди, поради недостигот на ресурси да се одбранат себеси против нападите од страна на поголемите држави. Така, тие неизбежно им отстапиле место на поголемите организации, како што се империја и национална држава.
Современи градови-држави
Денес, постојат само мал број на градови кои применуваат власт слично на субрегионална држава, а уште помалку дека се суверена држави на свој начин.
Монако
Кнежевство Монако е независна град-држава. Монако-Вил (древниот утврден град) и познатата област во Монако Монте Карло се области во непрекинатата урбана зона, а не различни градови, иако биле три одвоени општини (communes) до 1917. Кнежевството Монако и градот Монако (секој со посебни овластувања) регулираат иста територија. На 28 јуни 1919, бил потпишан договор, која обезбедува ограничена француска заштита над Монако. Договорот, дел од Версајскиот договор, утврдил дека монегашката политика треба да биде усогласена со француските политички, воени и економски интереси. Дури во 1993 Монако стана членка на Обединети Нации, со полно право на глас. Во 2002, нов договор меѓу Франција и Монако појаснува дека ако не постојат наследници да се продолжи династијата, кнежевството ќе остане независна држава, наместо да се врати во Франција (кои биле услови во претходниот договор). Воената одбрана на Монако, сепак, сè уште е надлежност на Франција. Монако не го доби својот прв странски амбасадор, францускиот амбасадор, сè до 16 февруари 2006.
Сингапур
Сингапур е островска град-држава во Југоисточна Азија. Околу 5 милиони луѓе живеат и работат на 700 квадратни километри, правејќи го Сингапур трета најнаселена држава во светот. Целиот остров функционира како една метрополитенска област. Центарот на градот на југот на островот е опкружен од придружни градови, паркови, вештачки езера и индустриски паркови, кои се поврзани со центарот и едни со други со густа мрежа на патишта, брзи патишта и метро-железнички линии. Сингапур има високо централизирана, унитарна влада со еднодомен парламент (градски совет и рурално биро биле укинати во 1960-тите). Иако постојат градски совети и градоначалници во Сингапур, тие се во суштина менаџери на недвижности задолжени за одржување на јавно домување во рамките на нивните уставни граници. Тие не ја претставуваат локалната самоуправа со каква било законодавна или извршна автономија од централната власт.
Од 1965, Сингапур брзо се индустријализираше и модернизираше, станувајќи еден од четирите „азиски тигри“. Во прилог на значителна апсолутна и по глава на жител големина на својата економија, Сингапур одржал значајни вооружени сили. Таа е рангирана високо во однос на трошоците во одбраната и по големината на активните војници.
И покрај нејзината мала површина, економијата и вооружените сили не влегуваат во истата група, туку со полноправни земји како што се Нов Зеланд, Ирска, Израел и нордиските држави (на пример, Данска, Финска, Исланд, Норвешка и Шведска), наместо како другите полузависни микродржави. Сингапур исто така го одржува дипломатскиот кор и членува во разни меѓународни организации како што се Обединетите нации, комонвелтот на нациите и во Асоцијацијата на држави од Југоисточна Азија (АСЕАН).
Сингапур става акцент на самозадоволување на основните потреби, како што е вода. Владата, исто така, држи резерви и на други клучни ресурсси, како што е песок или нафта. Во тој правец, Сингапур се обидува да ја избегне економската зависност, или пак политичката или воената од поголеми ентитети. Според тоа, Сингапур може да претставува најдобар современ пример на град-држава, соединувајќи ги целосните дефиниции за град и за целосно суверена држава.
Ватикан
До 1870, градот Рим бил контролиран од папата како дел од неговата Папска Држава. Кога кралот Виктор Емануел II го освоил градот во 1870, папата Пиј Деветти одбил да го признае новоформираното Кралство Италија. Поради тоа што не можел да патува без делотворно признавање на власта на кралот, Пиј Деветти и неговите наследници тврделе дека станале „Затвореник во Ватикан“, не можејќи да ги напушти 0,44 км² папската енклава, откако седнал на папскиот престол.
Ќорсокакот бил решен во 1929 со Латеранските договори, водени преговори од италијанскиот водач Бенито Мусолини помеѓу кралот Виктор Емануел III и папата Пиј Единаесетти. Според овој договор, Ватикан е признат како независна држава, со папата на чело на државата. Ватикан има свои државјанство, дипломатски кор, знаме и поштенска марка. Со население, кое се движи помалку од 1.000, таа е далеку најмалата суверена држава во светот.
Несуверени градови-држави
Некои градови или урбани зони, а не суверени држави, можат да уживаат висок степен на автономија, што тие функционираат на некој начин како „градови-држави“ во рамките на суверената држава, на која ѝ припаѓаат.
Градови кои се составни држави на федерации
Некои градови или метрополитенски области се составни држави на федерациите. На пример, тоа се:
Федерално-администрирани градови
Федералната држава може исто така да има еден или повеќе градови кои се федерално администрирани:
Вашингтон
Поради тоа што не е дел од ниедна американска држава, управувањето со Вашингтон е во согласност директно од американската сојузна (федерална) влада. Градот (обично наречен Дистрикт Колумбија) е воден од избран градоначалник и градски совет. Советот е сочинет од 13 членови: еден избран од секој од осумте одделенија и пет членови, вклучувајќи го и претседателот, избран на големо. Советот ја врши својата работа низ постојани комитети и посебни комитети основана по потреба. Окружните училишта се администрирани од канцелар, кој е назначен од страна на градоначалникот; како и, началник за образование и одбор за образование се одговорни за поставување на некои образовни политики. Постојат 37 избрани советодавни соседски комисии кои обезбедуваат директен пристап на граѓаните до нивната локална самоуправа. Комисионерите се избрани од мали соседски окрузи и на нивните предлози им е давана „голема тежина“ од градскиот совет и градските агенции. Меѓутоа, американскиот Конгрес има крајна пленарна моќ над дистриктот. Тој има право да ги разгледа и прифати законите создадени од локалната власт и често го прави тоа. Десеттиот амандман на американскиот Устав, со кој се обезбедува на државите сите права кои не припаѓаат на федералната влада, не се однесуваат на областа. Жителите на Дистриктот имаат право на еден претставник во американскиот Конгрес, но без право на глас.
Автономни градови во унитарни држави
Во земји без федерална административна структура, на пример, како што се унитарните држави, градовите може понекогаш да уживаат во повисок степен на автономија, како што се:
Хонгконг и Макао
Поради долгата историја на Хонгконг и Макао како колонии на британската и португалската империја, соодветно и единствената политика „една држава, два система“, на двата поранешни градови-држави им е даден висок степен на автономија, дури и по нивното враќање во Народна Република Кина. Имајќи свои правни системи, полициски сили, монетарни системи, царинска политика, имиограциони политики, национални спортски репрезентации, службени јазици и некој степен на меѓународно претставувавање кои се различни или независни од Народна Република Кина, правејќи го нивниот статус скоро ист како независните нации.
Жан Дифибе
Жан Дибифе (Jean Philippe Arthur Dubuffet,, Гавр - , ), вајар и архитект, еден од најзначајните француски сликари по Втората светска војна. Тој е познат по својата „Арт брит“ или „Уметност во природна состојба“,.
Наметка-фустан
Наметка-фустан или палто-фустан е женски фустан кој наликува на наметка, обично со јака, ревери и предни прицврстувања слични на наметката, и изработени во пролет или есенска ткаенина. Современата наметка-фустан за првпат се појавила во 1910-тите, со напис од 1915 година во Vogue, кој ги уверувал читателите дека новата облека може да се носи преку палтени елеци или тенки фустани. Основната наметка-фустан била главна гардероба за повеќето децении, но станала особено популарна во 1960-тите. Во 80-тите и 90-тите години на минатиот век, Дијана, принцезата од Велс, била особено носител на високи облеки на наметки-фустани, многу дизајнирани од Кетрин Вокер. Облеката често се препорачувала за оние кои сакаат да проектираат професионален изглед, без оглед дали е во канцеларија, или во судница.
ОУ „Бајрам Шабани“ - Грушино
Бајрам Шабани — основно училиште во Грушино, Општина Арачиново. .
Космос-1296
Космос-1296 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 13 август 1981 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6700 килограми. Космос-1296 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 89,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 67,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 360 км, а најмалото на 173.
Есенски ливадар
Есенски ливадар (Arethusana) е пеперутка од видот на пеперутки шеренци. Пеперутката ја има и во Македонија.
Подвидови
Подвидовите на пеперутката се:
Опис
Есенскиот ливадар има распон на крилјата од 42-47 милиметри кај мажјаците, од 50-54 милиметри кај женките. Должината на предните крила може да достигне 21–25 mm. Горната површина на крилата е темно кафеава, со карактеристична серија од окер-портокалови овални ознаки кои формираат V и црно-кафеава голема дамка блиску до врвот на предните крила. Исто така, задните крила имаат мала црна дамка во близина на границата. Надворешните рабови на крилјата имаат шема во облик на заб. Долната страна на задните крила е шарена и покажува попречна белузлава лента што го дели крилото и добро обележани бели вени.
Шербадес
Шербадес или Стамбадес — село во Егејска Македонија, Република Грција.
Мадона Ориенте
Мадона Ориенте или Сињора Ориенте (Дамата на Истокот), позната и како Ла Сињора дел Гиоко (Дамата на играта), се имињата на наводна религиозна личност, како што е опишано од две италијанки кои биле погубени од инквизицијата во 1390 година како вештерки.
Приказната која се наведува дека ја раскажале е разработена, фантастична приказна за окултни религиозни ритуали кои се практикуваат во куќите на богатите поединци во Милано, Италија, каде што една жена позната како Мадона Ориент, која нејзините следбеници веројатно ја сметаат за божица, изведувала магични дела како воскреснувањето на заклани животни.
Двете жени, Сибила Зани и Пјерина де Бугатис, прво биле изведени пред инквизицијата во 1384 година, а со нивната приказна која очигледно била отфрлена како фантазија, биле осудени само на мало покајание. Меѓутоа, кога повторно биле под истрага во 1390 година, биле обвинети за здружување со Ѓаволот, биле осудени и погубени.
Иако нема докази дека организираната група опишана од жените навистина постоела, нивните сведоштва биле неверојатно слични со оние на неколку други групи во Италија и поширока Европа, како што биле следбениците на Рикела и „мудрата Сибилија“ во 15 век во Северна Италија, Бенанданите од 16 и 17 век Северна Италија, Војниците на Пиринеите, романските Калушари, Ливонските врколаци, далматинските кресничи, унгарските талтоси и кавкаските буркуџаута. Овие широко распространети повторени теми биле идентификувани од историчарот Карло Гинзбург како дел од антички митолошки комплекс кој веројатно потекнувал од централна Евроазија. Митологијата на овие групи станала популарна тема меѓу приврзаниците на модерното вештерство и неопаганството.
Гинзбург заклучил дека името Мадона Ориенте потекнува од латинскиот Домина Ориенс, термин за Месечината како божица.
Наводи
<references group="" responsive="1">
NGC 7639
NGC 7639 — елиптична галаксија во соѕвездието Пегаз, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 7639 се споменува и како IC 1485, MCG 2-59-32, CGCG 431-50, NPM1G +11.0570.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 7639 е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,6 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 7639 има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 23 ч 22 м 48,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +11° 22' 24"". Положбениот агол на објектот е во износ од 123°.
Други поделби
Проучување на NGC 7639 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 71256. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 214; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1165. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 313.
Папа Хормизд
Хормизд (лат. Hormisdas PP; ? - 6 август 523) — римски папа од 20 јули 514 до 6 август 523. Тој ја имал храброст да преодолее во расколот со Цариград. Според католицизмот се смета дека бил покровител на коњушницата.
Би Би Кинг
'''Рајли Б. Кинг (англиски: Riley B. King), познат по сценското име Би Би Кинг''' (роден на 16 септември 1925 година) е американски блуз гитарист, пејач и текстописец кој е воодушевено прифатен поради специфичното пеење и свирење гитара. Магазинот Rolling Stone го рангираше на шестото место на нивната листа „100 Greatest Guitarists off All Time“ („100 најдобри гитаристи на сите времиња“).
Ран живот
Кинг е роден во Ита Бена, Мисисипи, мал град во близина на Индианола, Мисисипи. Негови редители беа Алфред Кинг и Нора Ела Кинг. Кинг пораснал пеејќи во црковен (госпел) хор. На 12 годишна возраст тој ја купи својата прва гитара за $15.00. Во 1943 Кинг ја напушти Индианола за да работи како возач на трактор.
Во 1946 Кинг го следеше својот братучед Бука Вајт во Мемфис, Тенеси. Вајт го зема со него во следните 10 месеци. Како и да е, Кинг на кратко се врати во Мисисипи каде што се одлучи подобро да се подготви за неговата следна посета и се врати во Западен Мемфис, Арканзас, две години подоцна, во 1948. Тој свиреше на радио програмата на Сони Бои Вилјамсон на „KWEM“ во Западен Мемфис, Арканзас, каде што разви локална публика. Овие појавувања на Кинг го доведоа до постојани договори во „Sixteenth Avenue Grill“ во Западен Мемфис, а потоа до десетминутен настап во легендарната радио станица во Мемефис, „WDIA“.
Потоа Кинг работеше во локалната R&B радио станица „WDIA“ како пејач и миксер и тука го доби прекарот „Beale Street Blues Boy“, подоцна скратено во B.B. Тоа е местото во кое за првпат се сретна со Т-Бони Вокер. – „Откако за првпат го слушнав, знаев дека морам да имам електрична гитара“- рече Кинг.
1949-2005
Во 1949 Кинг почна да снима песни при договорот со „RPM Records“ во Лос Анџелес. Сем Филипс, подоцна основоположник на „Sun Records“, беше продуцент на многу од раните снимки на Кинг. Пред неговиот договор со оваа издавачка куќа, Кинг водеше дебата со „Bullet Record“ земајќи го впредвид синглот „Miss Martha King“ (1949) кој и не се покажа добро на музичките листи. „Моето прво снимање беше во компанија надвор од Нешвил, наречена „Bullet“ – рече Кинг. „Го имав Финис Њуборн на пијано, неговиот татко беше на тапаните, а неговиот брат свиреше со мене на гитара. Исто така го имав Таф Грин на бас гитара, Бен Бренч како тенор, а неговиот брат Томас Бренч свиреше на труба. Женскиот свирач беше на тромбон. Новородената фамилија беше домашен бенд во познатата „Plantation Inn“ во Западен Мемфис“.
Кинг Направи свој бенд, „the B.B. King Review“, под водство на Милард Ли. Во бендот беа Келвин Овинс и Кинет Сендс на труба, Лоренс Бурдин на алто саксофон, Џорџ Колимен на тенор саксофон, Флоид Њумен на баритон саксофон, Милард Ли на пијано, Џорџ Џоинер на бас и Ерл Форест и Тед Кури на тапани. Онзи Хорн беше истрениран музичар назначен како асистент на Кинг за неговите композиции. Според неговите признавања тој не можел добро да ги свири акордите, па секогаш се засновал на импровизации. Сево ова беше проследено со турнеја низ САД во големите театри во градовите како Вашингтон Д.С., Лос Анџелес, Чикаго, Детроит и св.Луис, исто како и голем број на свирки низ мали клубови низ јужните американски држави.
Во зимата, 1949, Кинг свиреше во халата за играње во Твист, Арканзас. Со намера да се загрее халата, буре наполнето до пола со керозин било запалено. Ова е често практикувано во тоа време. За време на изведбата двајца мажи почнале да се тепаат меѓу себе удирајќи се во близина на запаленото буре со што распрскале запалено гориво низ подот. Халата вивнала во пламен, што довело до морална евакуација. Откако излегол, Кинг сфатил дека ја заборавил својата гитара внатре, па се втурнал низ пламените за да си ја спаси евтината гитара од $30. Двајца загинаа во пожарот. Следниот ден Кинг дозна дека двајцата мажи се тепале за некоја жена која се викала Лусил. Својата гитара тој ја крсти Лусил, како и секоја друга гитара која ја имаше по овој приближно фатален настан. Тоа му служеше како потсетник никогаш да не се втурнува во запален објект или пак да се тепа за жена. Во меѓувреме Кинг имаше многу настапи, па 1956 стана година на рушење на рекорди со 342 запишани настапи. Истата година тој ја основа својата издавачка куќа, „Blues Boys Kindom“ со главно седиште на „Beale Street“ во Мемфис. Таму, покрај другите проекти, Кинг создаде артисти како Милард Ли и Леви Сибјури.
Кинг доби Греми Награда за песната „The Thrill is Gone“, неговата верзија стана хит и на поп и на Р&Б листите што беше чудно во тоа време за Р&Б артист. Исто така го доби 183 место на листата „500 најдобри песни на сите времиња“ („500 Greatests songs of All Time“) на магазинот „Rolling Stone“. Понатамошното прославување кај рок публиката го доби на американската турнеја на „Rolling Stones“ во 1969. Успесите на Кинг продолжија низ 1970те со песните како „To Know You is to Love You“ и „I Like to Live the Love“.
Во 1980 Кинг беше примен во Блуз Халата на Славните (анг.„Blues Hall of Fame“). Во 2004 тој ја доби меѓународната награда „Polar Music Prize“ давана на артисти како признание на извонредните постигнувања во создавањето и унапредувањето на музиката. Од 1980те па наваму тој продолжи да го негува високото ниво и активната кариера појавувајќи се на голем број телевизиски шоуа, свирејќи 300 вечери годишно. Во 1980 Кинг доби нова генерација на обожаватели со синглот „When Love Comes to Town“, дело на заеднички напори на Кинг и ирската група „U2“ за нивниот албум „Rattle and Hum“. Во 2000 Кинг се соедини со гитаристот Ерик Клептон за да го снимат албумот „Riding With the King“.