cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
СУ „Јане Сандански“ - Струмица
Библиотека
Се состои од 26.040 книги - белетристика и 2.871 - списанија.Библиотеката при СОУ „Јане Сандански“ е опремена и со стручна литература за потребите на учениците и наставничкиот персонал.
Кодекс на однесување
Кодекс на однесување на ученикот:
Проектни активности
Проектните активности се дополнителен ангажман со кои секој ученик кој учи во Јане Сандански се здобива.Постојат повеќе проектни активност и секој ученик има за право да одбере две кои ќе бидат реализирани во текот на учебната година. Ученикот е обврзан да ги следи часовите кој се одржувани од професорот и да биде присутен на состаноците со истиот.Професорот пак има за цел да му помогне на ученикот со совладувањето на материјата која е зададена за оваа проектна активност. За крај,ученикот мора да изготви проект на зададена тема од професорот кој ќе биде предаден и оценет од страна на професорот. Ако ученикот не изготви и предаде проект до крајот на учебната година,истиот нема да може да го добие своето свидетелство.
Ракомет на Летните олимписки игри 2016 (мажи)
Ракометот на Летните олимписки игри 2016 — официјален ракометарски турнир на Олимписките игри во машка конкуренција. Турнирот се одржил во Рио де Жанеиро, Бразил во периодот од 4 август до 21 август во привремената Арена на иднината која се наоѓа во Олимпискиот парк и е со капацитет од 12.000 седишта.
Ол-стар тим
Извор: IHF.info
Најдобри стрелци
Извор: IHF
Најдобри голмани
Извор: IHF
Илулисат
Илулисат е гратче во општината Касуитсуп во западен Гренланд, сместен приближно 200 километри северно од поларникот. Со население од 4.550 жители тој е трет град по големина на Островот, по Нук и Сисимиут. Името на градот "Илулисат" на гренландски значи "санта мраз". Фјордот кој се наоѓа овде му дава посебна убавина и привлечност на градот, а со тоа придонесува главна индустриска гранка да биде туризмот.
Тодор Паскали
Тодор Паскали (, -, ) — македонски архитект и реставратор.
Животопис
Паскали е роден на 17 јуни 1936 година во Охрид. Основното и средното образование Паскали го завршил во неговиот роден град Охрид. Дипломирал на Техничкиот факултет во Скопје – отсек архитектура во 1961 година. Од 1965 година па сè до своето пензионирање во 1996 година бил во служба на спомениците на културата. За него археологот Паско Кузман рекол дека со својата деноноќна посветеност, Тодор Паскали е буквално вграден во неговите дела. Паскали работел како архитект–конзерватор во Заводот за заштита на спомениците на културата, каде подоцна бил назначен како директор на оваа институција. Во областа на заштитата на културното наследство изработил и реализирал повеќе проекти. Најзначајни се:
Паскали паралелно работел на архитектонски проекти. Специфичниот спој на работни задачи влијаел врз изразот во проектирањето, односно духот на традицијата се насетува и во неговата архитектура. Негови позначајни реализации се:
Ријацино
Ријацино (италијански: Riazzino) ― село во општина Лавертецо, кантон Тичино, Швајцарија.
Администрација
Ријацино се спаѓа под општината Општина Лавертецо, поточно во екславата наречена Лавертецо Пијано. Седиштето на општината се наоѓа во Ријацино.
Превоз
Во Ријацино се наоѓа железничката станица „Ријацино“ која ги поврзува со Локарно на запад и Белинцона на исток.
Шилка (планина)
Шилка или Свети Тодор Планина (Ταρτάνα или Άγιο Πνεύμα, Агио Пневма) — планина во Драмско, Егејска Македонија, дел од Драмски Боздаг.
Опис
Планината е сместена во северозападниот дел на Драмско. На исток е издвоена од главнината на Драмски Боздаг со Волачкиот Превој (990 м) и реката Каменица, притока на Места. На север низ Ливадичкиот Превој, селото Ливадишта и реката Милорема се граничи со планината Бесленски Рид. На југ е одвоен од планинскиот масив Штудер со реката Калина (Ѓуреџичка Река, Ружденска Река, Ксиропотамос) и Ѓуреџичкиот Превој (Ружденски Превој, 820 м). На запад доаѓа до Зрновско Поле (540 м).
Реката Бела Вода ја дели на северен и јужен дел.
Карпите на планината се кристални варовици и мермер.
Европската пешачка патека Е6, која врви Долно Броди - Старчишта - Куманич - Зрново, ја пресекува Шилка кон Волак. До врвот се стасува или од Зрново (570 м) или од Волак (820 м) по Е6 за околу 4 часа.
Потекло на името
Според Јордан Иванов, името доаѓа од поимот шило, веројатно поради обликот на врвот.
Општина Пласница
Општина Пласница — општина во Западна Македонија. Центар на општината е селото Пласница. Во состав на општината се четири населени места кои се сместени во горниот тек на реката Треска: Пласница, Преглово, Лисичани и Дворци.
Географија
Општина Пласница се наоѓа во средишниот дел на Западна Македонија и се протега на северните и североисточните падини на Бушева Планина и планината Сач. Територијата на општина Пласница има површина од 54,30 км2. Општината се граничи на североисток со општина Македонски Брод, на југоисток со општината Крушево и селото Сопотница и на запад со општина Вранештица.
Територијата на општина Пласница се наоѓа под влијание на умерено-континентална клима, која се одликува со ладни и врнежливи зими и суви и топли лета. На високите планини е изразена планинска клима со кратки и ладни лета и долги и снежни зими.
Историја
Општина Пласница во овие администратитвни граници е од 1996 година според новата теритиријална поделба на Република Македонија, со поделба на општина Македонски Брод, кога се формирани уште две нови општини: Самоков и општина Пласница.
Гледна точка на месното население
Месното население тврди дека се етнички Турци кои зборуваат на македонски јазик.
Образование
Во општината постојат 2 основни училишта и тоа:
Патна мрежа
Низ територијата на општина Пласница поминува регионалниот пат P-513, Скопје-Кичево-Македонски Брод-Прилеп, и е единствен пат од повисока категорија. Патната мрежа во општината ја формираат и 20 локални патишта кои ги поврзуваат населените места во општината. Локалните патишта не се сите асфалтирани, дел од нив, низ населените места, се со набиен шлунак-макадам. Основна одлика на оваа секундарна мрежа е тоа што таа е со непостојан профил, со променлива широчина и без оформени тротоари, како и неповолниот меѓусебен однос на сообраќајниците. Заради овие причини, треба да се стави акцент на нова сообраќајна концепција со што ќе се придонесе кон максимално сообраќајно поврзување на сите објекти во населените места во општината.
Водовод и канализација
Како главен извор за снабдување со вода на населението, индустријата и за комуналните потреби на населените места во општината се користат водите од регионалниот водовод „Студенчица“. Процентот на домаќинства кои живеат во станови со приклучок на јавен водовод (во однос на вкупниот број на домаќинства) изнесува 97,5%.
Водоснабдувањето во општината се врши од еден тип на водоводен систем и тоа: излезна шахта од главниот водовод на Ј. П. Студенчица (Кичево – Прилеп), потисен цевковод и четири резервоари, а потоа преку секундарната мрежа по гравитационен пат водата се дистрибуира до самото население. За разновидната секундарна мрежа се користени ПЕТ профили, со пречник од Ф 63 до Ф 160.
Документацијата покажува дека водоводот е реализиран 100%, но на теренот населението се соочува со проблеми со водоснабдувањето.
Процентот на домаќинства кои живеат во станови со приклучок на јавна канализација (во однос на вкупниот број на домаќинства) изнесува 2,6%.
Политика и администрација
Градоначалник на општина Пласница е Исмаил Јахоски од редовите на ДУИ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за петти мандат од четири години. Јахоски претходно победувал на локалните избори во 1996, 2000, 2009 и 2013. Советот на општина Пласница е составен од 9 члена. Според последните локални избори од 2017 година, членовите на советот според политичката припадност за мандатот 2017-2021 се:
Здравство
Во населеното место Преглово функционира здравствена станица, која е под Здравствениот Дом Македонски Брод. Здравствената станица во село Преглово функционира од 1965 година кога имало вработено еден доктор, една сестра и еден санитар.
Но поради зголемувањето на бројот на населението и на потребите на граѓаните се изгради нов монтажен објект во 1985 година, во кој функционира здравствена амбуланта, една стоматолошка ординација, една аптека и една лабораторија.
Според бројот на населението и населените места, бројот на вработените и услугите кои ги дава амбулантата не е соодветен на потребите на граѓаните од овие населени места. Вредно е да се напомене дека амбулантите работаат и во попладневна смена.
Во амбулантата се сместени стоматолошката ординација Дентал и аптеката Кристи-фарм.
Во населеното место Лисичани функционира здравствена станица која е под Здравствениот Дом Кичево, работи во една смена со еден доктор и една медицинска сестра.
130. западен меридијан
130. западен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Северна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
130. западен меридијан претставува голема кружница со 50. источен меридијан.
Места
Почнувајќи од Северниот Пол и тргнувајќи на југ кон Јужниот Пол, 130. западен меридијан поминува низ:
! scope="col" width="130" | Координати ! scope="col" | Држава, територија или море ! scope="col" | Белешки ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Северноледен Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Бофортово Море ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Тихи Океан ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | Јужен Океан ! scope="row" | Антарктик
Пинска епархија
Писнка епархија — католичка епархија (диоцеза) во Белорусија со центар во градот Пинск. Таа зафаќа територија од 72.7 км2. Таа е дел од од Минско-Могиљовската архиепископија. Од 3 мај 2012 на чело на епархијата е епископот Антониј Демјанко. Помошен епископ бил Казимир Великоселец.
Историја
Првиот обид за воспоставување на епархија со седиште во Pinsk беше направен во 1794 година од страна на могиљовскиот архиепископ С. И. Богуш-Сестренцевич. Сепак, во 1798 година папскиот нунциј во Русија Лоренцо Лита ја укинал епархијата како неканонско создадена. Истата година врз основа на папската була и кралскиот указ била основана од Минска римокатоличка епархија, во чии рамки беше вклучена и територијата на ликвидираната Писнка римокатоличка епархија.
Подоцна, во 1917 година беше изградена Минската епархија, но во почетокот на 1920-тите години нејзиниот епископ Зигмунд Лозински беше принуден да го напушти Минск и во потрага по ново живеалиште, тој остана во Пинск. На 28 октомври 1925 година, со апостолскиот устав "Vixdum Poloniae unitas" беше создадена Пинската епархија која всушност постоела до 1939 година и формално сè до 1946 година (времето на смртта на епископот). Епархијата билс управувана од страна на пинските бискупи: Зигмунд Лозински (1925-1932) и Казимеж Букураба (1932-1946).
Во 1991 година, епархијата беше обновена во границите на Брестската и Гомељската област, потчинета на Минско-Могиљовската архиепископија.
Структура
Таа ја зафаќа територијата на Брестската и Гомељската област. Центарот се наоѓа во градот Пинск. Епархијата има 60 парохии. Нејзина катедрала е Катедралата на Вознесението на Пресвета Богородица со со почесен статус на мала базилика.
Грб на Гагаузија
Грбот на Гагаузија е официјалниот грб на оваа самопризнаена држава. Грбот е во стил на социјалистичките грбови и наликува на поранешниот грб на Молдавија. Тој е составен од венец од жито опколени со ленти со националното знаме каде на дното има грозје. Во средината има штит на кој има прикзан на сонце и името на државата. Над штитот има три ѕвезди.
Хемејуш
Хемејуш (Hemeiuş; Gyimesbükk) — општина во округот Бакау во Романија, во која живеат 3.847 жители.
Пчињски Округ
Пчињски Округ (Пчински Округ) или Врањско, (Пчињски управни округ) е округ кој се наоѓа во најјужниот дел на Србија, меѓу Република Македонија, Бугарија и Косово. Вкупното население во округот изнесува 227 690 луѓе. Административен центар на округот е градот Врање. Површината на округот е 3520 км2. Физичкогеографската локација, и најмногу близината на областа, ја прави во историско-географски план поблиска кон Македонија, него до Поморавието и Косово. Земјописно, се наоѓа во централниот дел на Јужна Србија.
Административна поделба
Пчињскиот Oкруг е составен од седум административни единици.
Историја
Името Врањско е дадено на областа во близина на јужна Морава по името на градот Врање во текот на средниот век. За првпат името се спомнува во 1093, кога рашкиот жупан Вукан, војувајќи со византијците, стигнал до Скопје, Полог и до областа околу Врање наречена Врањско. По распаѓањето на Душановото царство, деспотот Константин Драгаш владее со областа. Со подпагањето под Османлиското царство, регионот влегува традиционално од претходниот период во Ќустендилскиот санџак. Пред XIX век, населението во областа се вклучува во борбата за национална црква, и под бугарска власт, Врањско е во состав под Бугарската егзархија. По потпишувањето на Санстефанскиот мировен договор од 3 март 1878, поголемиот дел од денешниот Пчињски Oкруг влегува во состав на Кнежевството Бугарија. Тогаш, источните делови (Босилеград) беше населена со Шопи и Бугари. Според Берлинскиот договор, тој дел од Пчињскиот крај, како и пиротскиот, е соединет кон Србија. По меѓусојузната војна и јужниот дел на Пчињскиот Oкруг е соединет кон Србија. По Првата светска војна, според Нејскиот договор, територијата на општината Босилеград е вклучена кон Србија. Во периодот меѓу мај 1941 до август 1944, областа е под окупација на Бугарија. Денеска, според официјалните српски пописи, населението на Пчињскиот Oкруг се состои од Срби, Албанци, Македонци, Бугари и Роми. Албанците живеат целосно во општина Прешево и Бујановац, и во руралните области на Медвеѓа. Македонците живеат во граничните области во регионот околу Прохор Пчињски. Ромите живеат насекаде низ областа, додека Бугарите претежно живеат во источните делови на округот, поточно во општина Босилеград.
NGC 1529
NGC 1529 — леќеста галаксија во соѕвездието Мрежичка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1529 се споменува и како ESO 84-4, DRCG 46-18.
Откривање
Објектот е откриен на 9 декември 1836 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1529 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,1 m/лм2. NGC 1529 има привидни димензии од 1,2' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 4 ч 7 м 19,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 62° 53' 58". Положбениот агол на објектот е во износ од 164°.
Други поделби
Проучување на NGC 1529 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 14495. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 443; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8871.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Мартолци
'''Св. Ѓорѓи''' — поствизантиска православна црква во велешкото село Мартолци, Општина Чашка, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Велешкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА. Изградена е во XVII век и содржи вреден живопис од тој период.
Местоположба
Црквата е гробишен храм, сместен на околу 1,5 км југозападно од Мартолци, на брегот на реката Бабуна.
Архитектура и живопис
Црквата е еднокорабна градба со полукружна апсида на исток, доградена трпезарија на запад и затворен трем по целата должина на јужната страна. Во поново време црквата е целосно малтерисана одвнатре и однадвор, а калканскиот покрив е прекриен со ќерамиди, и така е нарушен автентичниот изглед на храмот. На апсидата од надворешната страна има две ниши, во кои според документацијата во Националниот конзерваторски центар (НКЦ) биле насликани претстави на Свети Никола и Свети Илија, а во долниот дел, денес обраснат со растителност, тесна линија. Има по едно прозорско окно на страничните ѕидови во наосот и по едно во трапезаријата. Влезот е од западната страна низ трапезаријата, а влезот во црквата е низ правоаголна врата над која има покровителска ниша, која заедно со ѕидовите е малтерисана во поново време.
Сводот во наосот е затворен со рамна дрвена ламперија и внатрешноста е малтерисана и така е оштетен фрескописот од XVII век. Според документацијата на НКЦ, дел од од украсите се трајно уништени. Живописот во олтарната апсида, кој е зачуван, е оштетен поради невнимание при обновата. На источниот ѕид во второто подрачје било насликано Благовештението, кое сега е покриено со малтер. Во конхата на апсидата е насликана Света Богородица Знамение (Оранта) до појас со малиот Христос во медалјон на градите со две раце дигнати во молитвена поза. Христос е во конусовиден светлосин медалјон и благословува со десната рака. Во првото подрачје на апсидата од Службата на светата литургија има зачувани фигури. Свети Василиј Велики кој се поклонува од северната на Христос-Жртва, насликан средишно во апсидата и во голема мера оштетен. Од југ приоѓа Свети Јован Златоуст. Архијереите носат бели фелони и омофори со големи црвени крстови, а во рацете држат отворени свитоци со нечитлив текст на црковнословенски. Според старата фотодокументација, како дел од литургијата биле насликани и Свети Атанасиј, Свети Кирил Александриски; Свети Никола и Свети Григориј Богослов се на јужниот ѕид во олтарот. Во проскомидијалната ниша е мртвиот Христос во гроб до појас во камен саркофаг, со надесно наведната глава и скрстени раце на градите. На западниот ѕид во првото подрачје јужно од влезот според документацијата бил насликан Архангел Михаил, а северно од влезот се светите Константин и Елена во свечена одежда со круни на главите како го држат голготскиот крст поставен меѓу нив. Во второто подрачје во средината е поставена композицијата „Успение на Пресвета Богородица“ со претставите на светите химнографи во одделни полиња од страните. Од север е Свети Јован Дамаскин монашка облека со бел турбан на главата, кој во десната рака држи перо, а во левата отворен свиток. Од јужната страна е Свети Козма Мајумски во едноставна монашка облека со качулка, кој ги држи истите предмети во рацете.
Во композицијата „Успение на Пресвета Богородица“ таа е средишно легната со скрстени раце на одар. Во горниот дел на сцената е Христос е претставен во светлосина мандорла, како во рацете ја држи душата на Богородица во вид на повиено бебе. Од двете страни на мандорлата се насликани двајца архијереи со отворени евангелија во рацете. Од страната на главата на Богородица приоѓаат Свети Петар со кадилница во раката и уште четири апостоли, а кон нозете во поклон пристапуваат Свети Јован Богослов и Павле, проследени од друга група апостоли. Во преден план е насликан Архангел Михаил како со сабја му ги сече рацете на Евреинот Евфониј кој посегнал да го обори одарот на Богородица. Во северниот агол на сцената има група жени и апостоли натажени од настанот.
Според документацијата, на северниот ѕид, од запад кон исток, во првото подрачје биле насликани Света Петка, Света Недела и Свети Меркуриј, а во второто подрачје имало детаљ од композицијата „Влегувањето во Ерусалим“. На јужниот ѕид биле претставени Светите врачи Кузман и Дамјан, додека во второто подрачје биле претставите на Рождеството на Пресвета Богородица во олтарниот простор и Воскресението Лазарево во наосот.
Малена (филм)
„Малена“ — италијански филм од 2000 година во режија на Џузепе Торнаторе. Главните улоги ги играат: Моника Белучи, Џузепе Сулфаро и Лучијано Федерико.
Азатско Езеро
Зафатнината на езерото изнесува во просек околу 70 милиони м3.
Водите на езерото се искористуваат за наводнување на земјоделските површини во Араратската рамнина во текот на сушните делови од годината. Поради богатиот рибен фонд езерото е познато по спортскиот риболов.
Од 2000 година горниот ток на реката Азат, вуклучувајќи го езерото и блискиот Гегардски манастир се наоѓаат на УНЕСКО списокот на светско наследство.
Штекај
Штекај (Stöckey) — село и поранешна општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2011 е дел од општината Зоненштајн.
NGC 5910/2
NGC 5910/2 — елиптична галаксија во соѕвездието Змија, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5910/2 се споменува и како MCG 4-36-35, NPM1G +21.0426, VV 139, HCG 74B.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5910/2 е од видот E+E. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,3 m/лм2. NGC 5910/2 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 19 м 24,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 53' 29".
Други поделби
Проучување на NGC 5910/2 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 54688. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 154; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1493. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1119.
Кула Торнадо
Кулата Торнадо, исто така наречена QIPCO (КИПКО) кула, е висококатен канцелариски облакодер во градот Доха, Катар. Зградата има висина од 195 метри со 52 катови. Изградбата започнала во 2006 година и била завршена во 2008 година.
Таа е десеттата највисока зграда во градот Доха.
Стар Задел (Лазаровци)
Стар Задел или Еѓупски Дол — археолошко наоѓалиште во кичевското село Лазаровци. Претставува депо на сребрени монети од римско време. Откриен бил при експлоатацијата на камен, кога во 1961 година биле пронајдени повеќе сребрени монети. Временски, монетите му припаѓаат на II-I век пред н.е. и се ковани во ковниците Дирахиум и Аполонија. Еден дел се чува и во Музејот во Кичево, додека 7 се чуваат во семејството на пронаоѓачот.
Грб на Нагорно-Карабах
Грбот на Нагорно-Карабах е официјалнот грб на оваа самопризнаена држава. Тој е округлест грб во кој има приказ на орел со расширени крилја со круна над главата со штит на градите. На штитот има панорамски приказ на државата и со знамето на државата. Во канџите има различни земјоделски култури и над грбот има натпис на името на државата на ерменски јазик.
Сент Патрик (парохија во Свети Винцент и Гренадини)
Парохијата Сент Патрик е административна парохија на Свети Винцент и Гренадини на островот Свети Винцент. Главен град на парохијата е Баруалие.
Давеско
Давеско (италијански: Davesco) - конурбирано село во Лугано, округ Лугано во кантонот Тичино, Швајцарија.
Првпат било забележано во 1110 година како Авеско.
Итешт
Итешт (Iteşti) е општина во округот Бакау во Романија.
Космос-1645
Космос-1645, познат и како Фотон-1, е еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 16 април 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечката ракета Р-7 Семјорка. Масата на сателитот при лансирањето била во интервалот од 5700 до 6200 килограми. Космос-1645 бил сателит наменет за истражување на материјал во Вселената. Со цел да се подобрат условите на микрогравитација, како и кај останатите сателити со ознаката Фотон, сателитот бил поставен во орбита со мала ексцентричност и не бил помрднуван за време на мисијата.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 62,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 388 км, а најмалото на 213.
UDP
Корисничкиот Протокол(UDP) е еден од клучните делови на Интернет протокол(IP), множество од мрежни протоколи кои се користат за Интернет. Со овој протокол, компјутерските апликации можат да праќаат пораки, во тој случај познати како датаграми. Протоколот е дизајниран од Дејвид Рид во 1980 година и конечно е дефиниран во RFC 768. Корисничкиот податочен протокол користи едноставен модел без имплицитни ракувачки дијалози за обезбедување сигурност, подреденост, или интегритет на податоците. Според ова, овој кориснички протокол овозможува несигурен сервис и датаграмите може да не пристигнат по ред, некаде се појавуваат дупликати, или исчезнуваат без претходна најава. Протоколот претпоставува дека грешката при проверка и корегирање е или непотребна или изведена во апликацијата, притоа избегнувајќи ја големата контрола на таа обработка на интерфејсот на мрежното ниво. Апликацијата која зависи од времето, честопати го користи овој протокол бидејќи испуштените пакети се подобри од чекањето на задоцнетите пакети. UDP е исто така корисна за опслужувачите одговарајќи на мал број прашања од огромен број на клиенти. За разлика од TCP, UDP е компатибилен со емитуваниот пакет(праќање на податоци или пораки од еден до сите компјутери на локалната мрежа) и мултикастингот (праќање на сите претплатници).
Портови на сервисот
UDP апликациите користат сокети пакети за да воспостават хост до хост комуникација. Апликацијата поврзува приклучок до нејзината крајна точка на пренесувањето на податоци, којашто е комбинација на IP-адреса и порт на сервисот. Портот е структурен софтвер која е недефинирана од број на порт, 16 бита целобројна вредност, дозволувајќи им на броевите на портовите да бидат помеѓу 0 и 65 535. Портот 0 е резервиран, но е дозволен како вредност ако испраќачкиот процес не очекува пораки за возврат.
Internet Assigned Numbers Authority ги поделува бројните портови во три нивоа. Бројните портови како 0 преку 1023 се користени за заеднички, добро познати сервиси. Unix оперативните системи, кои користат една од овие порти бараат дозвола од корисникот кој го користи самиот оперативниот систем. Бројните портови 1024 преку 49 151 се регистрираните портови користени за IANA-регистрирани сервиси. Портовите 49 152 преку 65 535 се динамични портови кои не се за било кој специфичен сервис и може да биде користен за било која цел. Тие исто така се користени како краткотрајни портови, чијшто софтвер работи на хостот и може случајно да одбере порт со цел да се дефинира самиот. Всушност, тие се користени како привремени портови примарно од клиенти кои комуницираат со опслужувачите.
Пакет на структури
UDP е минимална порака на транспортното ниво на протоколот документиран во IETF RFC 768. UDP не овозможува гаранции на протоколот на горното ниво за достава на пораки. Поради оваа цел, UDP понекогаш се однесува како Несигурен Датаграм протокол. UDP овозможува апликација мултиплексирање (преку бројот на порти) и проверка на интегритетот (преку проверка) на заглавјето. Ако сигурното пренесување е посакувано, мора да биде имплементирано во апликацијата на корисникот. UDP заглавјето се состои од 4 полиња, од кое што секое е 2 бајти(16 бита). Употребата на две од нив е опционално во IPv4. Во IPv6 само изворот на порта е опционален(види подолу).
Број на изворна порта
Ова поле ја идентификува портата на испраќачот кој треба значајно да биде порта за возвраќање ако е тоа потребно. Ако не е користен, тогаш треба да биде нула. Ако изворот на хостот е клиентот, бројот на портата би требало да биде еден краткотраен број на порта. Ако изворот на хостот е опслужувачот, бројот на порта би требало да биде добро познат број на порта.
Број на дестинациска порта
Ова поле ја идентификува портата на примачот на кој е баран.Слично на изворот на број на порта, ако клиентот е дестинациски хост тогаш бројот на порта би требало да биде краткотраен број на порта и ако дестинацискиот хост е опслужувачот тогаш број на порта би требало да биде добро познат број на порта.
Проверка
Полето за проверка е употребено за проверка на грешки на заглавјето и податоците. Ако проверката не е генерирана од предавателот, полето ја користи вредноста со сите нули. Ова поле не е опционално за IPv6.
Проверка на пресметка
Овој метод користен за пресметување на проверката е дефиниран во RFC 768: Проверка е 16-от бит на едниот комплемент на сумата на истиот комплемент на псевдо заглавјето на информација од IP заглавјето, UDP заглавјето, и податоците, поставени со нула октети на крајот(ако е потребно) за да се направи повеќе од два октети. Со други зборови, сите 16-битни збора се сумирани да го користат едниот аритметички комплемент. Сумата на едниот комплемент ја надополнува вредноста на UDP полето за проверка. Ако проверката за пресметување резултати на вредноста нула(сите 16 бита нули) треба да биде пратена како едниот комплемент(сите да бидат први). Разликата помеѓу IPv4 и IPv6 е во податоците употребени да ја пресметуваат проверката.
IPv4 ПСЕВДО-ЗАГЛАВЈЕ
Кога UDP работи преку IPv4, проверката се пресметува користејќи ПСЕВДО-ЗАГЛАВЈЕ што содржи некои од истите информации за вистинското IPv4 заглавје. ПСЕВДО-ЗАГЛАВЈЕТО не е вистински IPv4 заглавје користен за праќање на IP пакет. Изворот и одредиштето на адреси се оние во IPv4 заглавјето. Должината на полето на UDP е должината на UDP заглавјето и податоците. UDP проверката на пресметката е опционална за IPv4. Ако не е користена проверката треба да биде наместена до вредноста нула.
IPv6 ПСЕВДО-ЗАГЛАВЈЕ
Секое транспортно или друго горно ниво на протоколот вклучува адреси од IP заглавјето во неговата проверка на пресметка која мора да биде сменета за употреба на IPv6 и да ги вклучи 128-битните IPv6 адреси. Кога се пресметува проверката, повторно ПСЕВДО-ЗАГЛАВЈЕТО е користен за имитирање на вистинското IPv6 заглавje. Изворот на адреса е еден во IPv6 заглавје. Дестинациската адреса е последното одредиште, ако IPv6 пакетот не содржи Насочувачко заглавје, кое ќе биде дестинациска адреса во IPv6 заглавје, инаку, кај првичниот јазол, ќе биде адресата на последниот елемент на Насочувачкото заглавје и кај приемниот јазол, ќе биде дестинациската адреса во IPv6 заглавјето. Вредноста на полето на Следното Заглавје е вредноста на протоколот за UDP: 17. Полето на UDP должината е должината на UDP заглавјето и податоците.
Апликации
Многубројни клучни Интернет апликации користат UDP, вклучувајќи: the Domain Name System (DNS), кадешто прашалниците(зборови или фрази или ред текст што се користи за пронаоѓање и извлекување податоци од базата податоци) мора да бидат брзи и се состои само од едно барање проследено од единствен пакетен одговор,Simple Network Management Protocol (SNMP), Routing Information Protocol (RIP)[1] и Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP).
Споредба на UDP и TCP
TCP е протокол за основно поврзување, што значи дека бара поставување на крај со крај комуникација. Откако поврзувањето е поставено корисникот на податоци може да испраќа директно преку поврзувањето. опслужувачот повторно ќе го бара изгубениот дел. Во TCP, или нема податоци што недостасуваат или, во случај на долго време, поврзувањето се отфрла.
UDP е едноставен основен протокол. Неповрзаните протоколи не претставуваат крај со крај поврзување. Поврзувањето е завршено со пренесување на информација во една насока од изворот до одредиштето без да ја провери подготвеноста или состојбата на примачот. Може да се изгуби по пат. Нема концепт на признавање или реемитување. Пакетите имаат дефинитивни граници кои се пречекани после приемот, што значи операција за читање кај сокетот ќе донесе цела порака како што била првично пратена.
Наводи
''' 1.^ a b c Kurose, J.F. & Ross, K.W. (2010). Computer Networking, 5th ed. Boston, MA: Pearson Education, Inc.
2.^ a b c d e f g Forouzan, B.A. (2000). TCP/IP: Protocol Suite, 1st ed. New Delhi, India: Tata McGraw-Hill Publishing Company Limited.
4.^ a b Postel, J. (August 1980). RFC 768: User Datagram Protocol. Internet Engineering Task Force. Retrieved from http://tools.ietf.org/html/rfc768
5.^ a b Deering S. & Hinden R. (December 1998). RFC 2460: Internet Protocol, Version 6 (IPv6) Specification. Internet Engineering Task Force. Retrieved from http://tools.ietf.org/html/rfc2460
6.^ The impact of UDP on Data Applications'''
RFC наводи
RFC 768 - User Datagram Protocol
RFC 4113 - Management Information Base for the UDP
RFC 5405 - Unicast UDP Usage Guidelines for Application Designers
NGC 3462
NGC 3462 — леќеста галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3462 се споменува и како UGC 6034, MCG 1-28-19, CGCG 38-49, Todd 5.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3462 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,8 m/лм2. NGC 3462 има привидни димензии од 1,7' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.
Други поделби
Проучување на NGC 3462 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32822. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 190; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 847. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 722.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
СУ „Јане Сандански“ - Битола
Средното општинско економско училиште „Јане Сандански“ — средно училиште во Битола, Општина Битола.
Основање и развој
Првата учебна година на училиштето се смета 1922/23 година кога започнало да работи како двокласно трговско училиште. Било сместено во првата зграда на денешното основно училиште:  „Гоце Делчев“ и тоа само во долниот кат. Работело според програмата на Државната трговска академија во Белград, но прилагодена за двокласно школување. Се примале само ученици со завршени четири класа нижа гимназија и положен полуматурски испит. Но училиштето не било рангирано како полно средно образование.
Во учебната 1925/26 година започнала да се применува програмата за четиригодишно школување, а на 27.06.1927 година училиштето се здобило со статус на потполно средно образование и од „трговско училиште“ било преименувано во „државна трговска академија“. Во оваа академија можеле да се запишуваат само ученици од градовите Битола, Охрид, Прилеп и Штип. Лимитот на запишани ученици бил 30, иако имало поголема заинтересираност. Се вршела селекција и предност имале учениците со одличен успех. Тогаш учениците кои завршувале имале висок углед во општеството поради нивната стручна подготовка и ги имале пред себе сите најпогодни можности за вработување во трговијата, поштите, банките, осигурителните друштва и др. На некои, работните места им биле резервирани уште пред завршувањето.
По германската окупација, зградата на академијата била претворена во воена болница, инвентарот беше уништен, а од документацијата биле спасени само главните книги. Во 1941/42 година училиштето било преименувано во Државна трговска гимназија,  а наставата се одвивала по бугарски школски систем.
Макемаке
Макемаке (136472 Макемакe, симбол: ) — третата најголема позната џуџеста планета во Сончевиот Систем и еден од двата најголеми објекти во Кајперовиот Појас (КПО). Пречникот на планетата е три четвртини од оној на Плутон. Макемаке има една позната месечина. Крајно ниската просечна температура (околу 30 К (-243.15 °C)) значи дека неговата површина е покриена со мраз од метан, етан и можеби азот.
Всушност, позната како  (подоцна по името џуџеста планета број 136472) била откриена на 31 март 2005, од тимот предводен од Мајкл Браун и откритието било соопштено на 29 јули 2005. Неговото име доаѓа од богот Макемаке на народот Рапануи. На 11 јуни 2008 г. Меѓународниот астрономски сојуз (IAU) го вклучи Макемаке како потенцијален кандидат за добивање на статус „плутоид“, термин за џуџести планети, кои се наоѓаат зад орбитата на Нептун, распоредени меѓу Плутон и Ерида. Макемаке била формално класифицирана како плутоид во јули 2008.
СУ „Јане Сандански“ - Битола
Основање и развој
Името „Јане Сандански“ училиштето го добило на 09.01.1945 година, од кога започнал да се слави 22 април како патронен празник. Како резултат на повеќето промени кои биле извршени во Министерството за просвета, промени претрпело и самото училиште. Во учебната 1960/61 година училиштето конечно го добило името Средно економско училиште од кога почнал да се применува новиот систем на образование со четирите предвидени насоки: книговодствена, комерцијална, финансиска и општа. Била воведена и задолжителна практична работа од 6 часа седмично, која се изведувала во банките и другите организации во градот.
Карасинанци
Карасинанци или Кара Синан (на грчки:  Πλάγια , Плагија, до 1928 година Καρασινάν, Карасинан) е село во Грција, општина Пајонија, област Централна Македонија со население од 304 луѓе (2001).
Макемаке
Откривање
Поради неговата релативна светлост (околу една петтина посветло од Плутон), Макемаке не била откриена како некои други објекти во Кајперовиот Појас. Многу истражувања за мали планети се предводени релативно близу до еклиптиката (делот на небото на кој Сонцето, Месечината и планетите се појавуваат лажно видено од Земјата) поради големата веројатност таму да се проннајдат објекти. Тоа, најверојатно го избегнувало откривањето при раните испитувања поради неговата релативно висока орбитална инклинација и фактот дека тоа било најдалечното растојание од еклиптиката во времето на откривање на северното соѕвездие Береникина Коса.
СУ „Јане Сандански“ - Битола
Основање и развој
Благодарение на помошта од општествената заедница, кон крајот на 1974 година, била извршена адаптација на зградата на некогашната воена амбуланта. Со собраните финансиски средства се решил просторниот проблем и се создале услови за нормално одвивање на наставно-образовниот процес. Како неисполнета обврска останала изградбата на спортска сала и кабинети.
Карасинанци
Географија
Селото се наоѓа на околу 12 километри северно од градот Бојмица (Аксиуполи).
Макемаке
Откривање
Освен Плутон, Макемаке е единствената останата џуџеста планета, која е доволно светла за Клајд Томбо да можел да ја забележи за време на неговото истражување на заднептунците околу 1930 г. Во време на Томбовото испитување, Макемаке бил само некоклу степени од еклиптиката, близу до границата на соѕвездијата Бик и Аурига, со видлива величина од 16,0. Оваа положба, и покрај тоа била многу близу до Млечен Пат и Макемаке била речиси невозможно да се најде во позадината од ѕвезди. Томбо го продолжил истражувањето неколку години по откривањето на Плутон, но не успеал да го открие Макемаке или некои други заднептунски тела.
Име
Привремената ознака за Макемаке била дадена кога откритието било сооштено пред јавноста. Пред тоа, тимот заслужен за откривањето на објектот го користел името „Велигденски зајак“, бидејќи откривањето било кратко по Велигден.
Во јули 2008, според МАУ правилата за класични објекти од Кајперовит појас, на објектот му било дадено името создавач на божества. Името Макемаке, создавачот на човештвото и бог на плодноста во митовите за Рапануи, Велигденски Остров, било избрано, делумно и да се зачува поврзаноста на објектот со Велигден.
Орбита и класификација
Од 2009, Макемаке е на растоојание од 52 астрономски единици од Сонцето; речиси толку далеку до Сонцето, колку што му треба за да ја помине својата орбита. Макемаке има орбита, многу слична со онаа на Хаумеја: висока орбитална инклинација на 29° и умерена орбитална ексцентрија од 0.16. Сепак, орбитата на Макемаке е малце подалеку од Сонцето, во услови на двете мали оски и перихел. Неговиот орбитален период е близу 310 години, што е повеќе од Плутоновите 248 години и оние 283 на Хаумеја. И Макемаке и Хаумеја се далеку од разстојанието на аглестата еклиптика од 29°. Макемаке ќе биде во својот афел во 2033, додека Хаумеја било во својот афел во 1992
СУ „Јане Сандански“ - Битола
Основање и развој
Истата година биле воведени две, односно, три програмски содржини во првите две години кои го определуваат профилот на училиштето. Во учебната 1982/83 година според  Законот за средно образование се вовел степенест систем на насочено образование, така што биле усвоени заеднички воспитно образовни основи за I и II година. Во тој период постоеле „економско-комерцијална“ и „правно-биротехничка струка“.
Карасинанци
Во Османлиското Царство
Според статистиката на Васил К’нчов („„Македония. Етнография и статистика““) во 1900 година Карасинанци е село во гевгелиската каза со 2000 жители Турци.
Во Грција
Во 1913 година, после Втората балканска војна, селото припаѓа во Грција. После грчко-турската војна во 1922 година турското население се иселува во Турција и на негово место се населени Грци. Во 1928 година Карасинанци е чисто бегалско село со 190 семејства и 799 жители.
СУ „Јане Сандански“ - Битола
Основање и развој
Следејќи ги промените во законската регулатива, училиштето денес работи со наставнички колегиум од 31 наставник од кои 18 професори по општообразовни предмети и 18 по стручните предмети;  директор, педагог и 6 административно-технички работници.
Макемаке
Орбита и класификација
Макемаке е класифициран во групата на класични објекти во Кајперовиот Појас, што значи дека неговата орбита лежи доволно далеку од Нептун за да остане постојано во Сончевиот Систем. Спротивно од плутиноидите, кои може да ја пресечат орбитата на Нептун поради нивата резонанција во сооднос 2:3 со планетата, класичните овбјекти имаатe перихел подалеку од Сонцето, ослободени од пертуербацијата на Нептун. Таквите објекти имаат релативно мали екцентриции (e е помало од 0.2) и орбитираатоколу Сонцето слично како и другите планети.И покрај тоа, Макемаке припаѓа во групата на „динамично жешки“ класични објекти во Кајперовиот Појас, што значи дека има повисока инклинација во споредба со останатите објекти. Исто така е можно, Макемаке да е во резонанција во сооднос 11:6 во однос на Нептун, иако истражувањата во иднина, тоа сигурно точно ќе го докажат.
На 24 август 2006 Меѓународниот астрономски сојуз соопштил нова формална дефиниција за терминот „планета“, која издаде тројна поделба на објектите кои кружат околу Сонцето: „мали тела со Сончеви системи“ се премногу мали објекти за нивната гравитцаија да може да ја обликува нивната површина во кржен облик; „планета џуџе“ е објект, доволно голем за да биде во кружен облик, но објект кој сѐ уште ја нима исчистено својата орбита со објекти слични на него; „планета“ е објект кој е доволно голем за да биде тркалезе од својата гравитација и кој ја има исчистено својата орбита со објекти слични на него. Според оваа поделба Плутон, Ерида и Церера беа посочени како џуџести планети.
На 11 јуни 2008, Меѓународниот астрономски сојуз извршил подетална поделба на планетите џуџиња: плутоиди за оние џуџести планети откриени зад орбитата на Нептун. Ерида и Плутон се плутоиди, додека Церера не е. За да биде плутоид, објектот мора да биде и светол со апсолутна величина од +1 или помалку, што значи дека само Макемаке и Хаумеја треба да бидат вклучени. На 11 јули 2008, групата за класифицирање при Меѓународниот астрономски сојуз го вклучи Макемаке во групата на плутоиди, во група со Плутон и Ерида.
Светлина, големина и ротација
Макемаке е вториот најсветол објект во Кајперовиот Појас, веднаш по Плутон, имајќи противположба с и видлива величина од околу 16.7 во соѕвездието Береникина Коса. Ова е доволно светло за да биде видливо со употреба на аматерски телескоп. Високото албедо на Макемаке (околу 80 %) претпоставува просечна температура на површината од околу30 К (-243.15 °C). Големината на Макемаке не е точно позната, но откривањето во инфрацрвена светлина со телескопт Спитцер, во комбинација со сличностите на спектрата со Плутон дава проценет пречник, во должина од 1.500 ±400 км. Ова е нешто подолго од пречникот на Хаумеја, веројатно правејќи го Макемаке третиот најголем заднептунец, по Ерида и Плутон. Макемаке е именуван како четвртата џуџеста планета во Сончевиот Систем, бидејќи е светол со апсолутна величина од −0.48. Ова практично гарантира дека Макемаке едоволно голем за да развие хидростатична рамнотежа и да стане сплескана топка.
До јули 2008 вртежниот период на Макемаке не бил познат, бидејќи ообјектот не покажуваше видливи фотометрички варијации. Има две можни причини за ова: атмосферата на Макемаке е замрзната до површината, пружајќи доволна хомогеничност или може да биде свртена кон еден од половите на Земјата. Од другата причина се очекува голема асиметрија на површината: моментно невидливата летна полутопка има неколку непостојаности во однос на зимската полутопка.
Спектар
Во текстот напишан во списанието Астрономија и астрофизика во 2006, бил даден извештај за мерењата на видливиот спектар и инфрацрвената светлина на Макемаке. Нив ги користеа телескопите Вилијам Хершел и Галилео и покажаа дека површината на Макемаке of Makemake наликува на онаа на Плутон. Како и Плутон, Макемаке се појавува во црвена боја во видливиот спектар, но значително посветло од Ерида. Инфрацрвената светлина е обележана со пространиот метан. Метан е откриен и на Плутон и на Ерида, но неговата видливост не е толку забележителна.
Спектарските анализи на површината на Макемаке покажуваат дека метанот мора да е форма на зрна со големина од 1 cm. Освен тоа, можно е да има и етан и толини создадени од фотолиза на метанот со сончево зрачење. Толините, најверојатно се одговорни за црвената боја на видливиот спектар. Иако постојат докази за присуство на азотен мраз на површината на Макемаке, во најмала рака помешан со друг мраз, никаде нема приближно онолку азотен мраз, колку на Плутон и Тритон, каде што претставува 98% од покривката. Релативниот недостаток на азотен мраз претпоставува дека неговото снабдување, некако се исцрпило низ годините на СОнчевиот систем.