cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Тетраметилендисулфотетрамин
Историјат
Претходните истражувања ја документирале ефикасноста на тетраметилендисулфотетрамин против глувци. За опасностите од оваа хемикалија првпат се посомневале во 1949 година Шумската служба на САД, која барала да ги заштити семките на дрвјата за пошумување, го забележала нејзиниот смртоносен ефект против популацијата на глодари. Наместо да ги одврати скитниците чистачи, се покажало дека хемикалијата е токсична за локалната популација на глодари до 4 години. Продолжените експерименти спроведени од Шумската служба на САД не откриле директен ефект помеѓу TETS и гастроинтестиналниот или бубрежниот систем на ’рбетните кучиња. Во оваа иста студија, не биле забележани никакви ефекти во периферниот или скелетниот нервен систем, ограничувајќи ги симптомите на токсичност на мозочното стебло. Кертис и Џонсон биле првите кои претпоставиле за антагонистичкото дејство на TETS врз ГАБА. Една ин-витро студија која користела супериорни цервикални ганглиски неврони на стаорци открила дека TETS ги антагонизира деполаризациските дејства на ГАБА, додека нема никакво влијание врз холиномиметичкиот агенс карбахол. Овој доказ сугерира дека TETS може да дејствува како неконкурентен инхибитор за ГАБА. Понатамошните наоди од истражувањето со користење на модели на ракови, укажале на дозно-зависен, неконкурентен одговор на TETS кој е реверзибилен.
Ин витро и брзи алатки за скрининг
Неодамнешните студии ја покажале корисноста на pH чувствителноста во идентификувањето на приливот на јони на хлорид, што произлегува од возбудувањето на ГАБАА рецепторот. Други потенцијални алатки за скрининг вклучуваат спонтани осцилации на јони на калциум забележани во клеточни култури на хипокампусот од новородени глувци. Овој феномен може да се мери со флуоресцентна боја осетлива на јони на калциум. Понатамошните анализи покажале дека овие осцилации на јони на калциум се чувствителни на MK-801 (блокатор на отворен канал NMDA), што сугерира дека каналите управувани со NMDA рецептори се вклучени во спонтана активност индуцирана од TMDT. Кога се разгледувла активноста на ГАБАА рецепторот, диазепам и прегнанолон ја поништиле активноста на TMDT кога се применувале на клеточни култури поединечно и во комбинација. MK-801 и кетаминот покажуваат повеќе антагонистички ефекти врз TMDT отколку диазепам во церебралните кортикални клеточни култури на ембрионски стаорци.
Ин виво модели на глувци
Ниските дози на кетамин и МК-801, администрирани одделно, биле поврзани со зголемени клонични напади без ефект на тонични клонични напади кај глувци изложени на TETS. Понатамошната анализа на истиот примерок од глувци, покажала дека двојната администрација на диазепин и МК-801 има синергетски заштитен ефект против тонично-клонични напади и 24-часовна смртност, за разлика од клоничните напади кои биле слабо контролирани. Секвенцијалната администрација на диазепин и МК-801 за клонична контрола на напади кај глувци изложени на ТЕТС, може да укаже на придобивките од режимите на антагонисти на рецепторот на бензодиазепин-НМДА што се користат за лекување на пациенти изложени на ТЕТС.
Континуирана употреба во Кина
Неговата употреба ширум светот е забранета од 1984 година, но поради континуираната побарувачка и неговата леснотија на производство, сè уште е лесно, иако нелегално, достапен во Кина и може да се најде во некои нелегално увезени отрови за глувци. Најпознатиот кинески родентицид, кој содржи околу 6-20% ТЕТС, е Душучианг, „многу силен отров за глувци“. Се користел за масовни труења во Кина: во април 2004 година, имало 74 жртви откако јаделе палачинки со вкус на млад кромид, кои биле контаминирани од конкурентот на нивниот продавач; а во септември 2002 година 400 луѓе биле отруени, а 38 починале од контаминирана храна. Во 2002 година, имало еден документиран случај на случајно труење во САД.
Извор (ТВ серија)
Серијата Извор (шпански: El Manantial) е романтична мексиканска теленовела. Серијата е снимена во Мексико, во 2001 година, со 95 едночасовни епизоди. Серијата стекна голем успех во целиот свет, а поради тоа и на мексиканските ТВ и Новеле Награди, ја освои наградата за најдобра теленовела во 2002 година. Кај нас оваа теленовела се емитуваше на А1 телевизија, во утринскиот термин во 09 часот.
Синопсис
Приказна за страста и одмаздата помеѓу две сопернички фамилии, Валдез и Рамирез од гратчето Сан Андреaс. Предмет на расправијата е сопственоста на изворот со вода кој лежи меѓу нивните имоти и припаѓа на посиромашната фамилија Валдез, а Хусто Рамирез се труди на секој начин да го добие. Меѓутоа, главната причина за нивната омраза е шокантната тајна која се чува зад затворени врати. Хусто Рамирез е оженет со Маргарита, меѓутоа има тајна врска со Франциска, жената на Ригоберто Валдез. Ригоберто и Франциска ја имаат убават ќерка Алфонсина, родена отприлика во исто време со Александро, единствениот наследник на богатството на семејството Рамирез. Иако детството го поминале раздвоени и во атмосфера на предрасуди и омраза, кога конечно ќе се сретнат, меѓу нив се раѓа привлечност, која не се осмелуваат да ја признаат.
ДВД Издание
Мексиканската продукција Телевиса издаде и оригинален ДВД пакет од серијата Извор. Во пакетот се состоат двд цедеа, со сите 95 епизоди.
Општествено уредување
Општествено уредување или облик на управување — збир од политички институции на власта во една држава која има за цел со нивна помош да раководи со земјата.
Емпириски и поимовни проблеми
Утврдувањето на општественото уредување на една држава навидум се чини лесна задача. Обично се вели дека САД е федеративна република додека пак СССР бил тоталитаристичка држава. Меѓутоа, според излагањата на политиколозите Копштајн и Лихбах, впрочем не е лесно да се дефинира карактерот на режимот во државата. Особено наоѓаме на проблеми кога треба да посочиме кои се елементите од суштинско значење за дадено уредување. Се чини дека е полесно да се утврди уредувањето во една земја отколку да се определат неопходните својства што го образуваат таквиот систем.
Политикологијата веќе долго време се занимава со создавање на типологија или таксономија на политеите бидејќи типологиите на политичките системи не се очигледни. Од особена важност за ова се политиколошките дисциплини компаративна политика и меѓународни односи.
Еден приод кон проблематиката е понатаму да се разгледа карактерот на елементите на еден систем. Во примерот со САД и СССР знаеме дека обете земји распишувале избори, но значајна разлика е тоа што СССР имал еднопартиски систем и сите други партии биле забранети. За разлика од ова, САД има де факто двопартиски систем каде политичките партии подлежат на законски уредби, но не се забранети. Покрај ова, повеќето вестминстерски демократии како Обединетото Кралство и земјите од Комонвелтот имаат барем по три крупни партии. Државите со посредна демократија (на пр. Канада, Индија и САД) сепак се одликуваат со извесен степен на непосредна демократија во облик на рефередуми, како и делиберативна демократија во облик на долги и сложени процедури кога се вршат уставни промени.
Одредувањето на режимот е отежнато и поради фактот што огромен број на политички системи водат потекло од социоекономски движења кои потоа се институционализираат во владата преку политички партии кои се носители на таа идеологија. Поради практичинте и идеолошките врски со извесни системи, може да се сметаат за облици на управување сами по себе.
Стојан Апчевски
Стојан Апчевски - ликовен уметник од Македонија.
Животопис
Апчевски е роден во 1936 година, во селото Баница, Леринско. За време на Граѓанската војна во Грција биле ликвидирани неговите родители.Стојан бил дел од децата бегалци за време на Граѓанската војна во Грција. Тој со голем број други деца заминал за Битола, каде што растел во дом и каде што го завршил основното образование. .
Дипломирал на Училиштето за применета уметност во Скопје. Завршил и виша педагошка школа во Ниш, Србија, Југославија.
Бил член е на Друштвото на ликовни уметници на Битола и негов долгогодишен претседател. Работел како просветен работник,предавал ликовно образование низ повеќе училишта во Битола. Покрај тоа, активно се вклучил во дополнителното образование на низа талентирани млади, од областа на ликовната уметност. Бил еден од главните кои ги откривал и образувал младите таленти и ги поттикнувал за нивната професионална определба. Благодарение на оваа негова посветеност, бил иницијатор, за продолжувањето на школувањето и оформувањето на нниза истакнати ликовни творци од Битола како што е Димче Николов, Боге Димовски и други.
Бил автор на многубројни самостојни и колективни изложби.
Творештво
Во почетокот неговото дело се одликува со елементи на лирска апстракција - светли бои, енергични централни композиции, хармонија на тоналитетите. Подоцна овие елементи добија апстрактно-асоцијативна конотација, а неговото подоцнежно творештво се одликува со драмски експресионизам.
Опусот на Апчевски, се развивал, надополнувал по одредена траекторија во која е вградена сериозна коресподенција со современите ликовни изрази забележани по творечките центри на Југославија а и пошироко.
Ликовниот израз на Апчевски е целосен експресионизам во контекс на шист експресионизам релевантен на многу ликовни дострели во творечките центри како во Југославија така и пошироко. Често, делата, ги „покривал“ со наслови кои носат одредена поетичност, настојувајќи да не оддалечи од суштината на неговиот вистински драматичен креативен пат.
Создавал брзо, енергично, со потези кои не познаваат никакво досликување, „педантност“ или фино, нежно китење.
Директно, бил соочен пред платното, создавал галерија на човечката трагедија, затскриена со условна апстракција, зад која се нанесени сите наслаги на болката, до густина која ја надминува и најголемата тежина. Тоа се спомени, белешки, регистрирани, дофатени со исклучителна брзина, постапка која не е во пресметаност да не биде заборавена или намален интезитетот на мислата, туку да отворта брз пат на следните „белешки“ кои се богато мемориско и мисловно постоење.Колористичката гама исто така е далеку од компромисност. Таа не се занимава со нијанси или колористички варијации. Таа е директна, вклучувајќи ги елементарните бои како алфа и омега на изразот.
Во цртежите, навидум е малку посмирен, особено во почетокот, иако и тука покажува одредена нетрпеливост кон реалното, движејќи се кон брзо и директно прикажување на мотивот без претензии да разубавува или дотерува - непосреден, директен, па макар и на своја штета во одредени сегменти. Искрен, отворен, целосно посветен на ликовниот универзум.
Едната е реализирана најчесто во техника -ситопечат-доста педантно и чисто поставени, енергичната линаија ја спитомува, елегантна, во своевиден триптихтен композициски полимпсест, исполнет со разработки кои се во хармонија со линискиот систем.
Другиот сегмент на реализирани графики се изведени во линорез и дрворез, потполно слободно поставени, грубо, без „пресметливост“, често потполно оддадени на случајноста, на препушеноста кон самостојноста и непредвидливоста на отпечатокот. Своевидно акционо графичко исполнување, покарактеристично за сликарствот. Сепак, акционо и не оптоварено во позитивна смисла.
Севкупното творештво на Стојан Апчевски, гледано во целина, е своевиден храбар, бескомпромисен, неконвенционален, оригинален, творечки темпераментен и силен чин и крик, поставен наспроти сите дилеми, трагедии, пустоши на животот.
Неговиот опус изграден повеќе од четириесет години, потребно е да се среди, да се открие, колку што може и да се вгради во сигурните, значајни достигања на сликарството во Битола и Македонија како особен феномен со своја чиста сликарска и оригинална стилистика, симболизам и нескротлив темпермент со кои се надоврзува до најзначајните експресионистички остварувања во балкански формат.
Позначајни изложби
Апчевски реализирал низа значајни самостојни и групни изложби:
Учество на Меѓународното графичко триенале во Битола: 1994, 1997, 2000, 2003, 2008 година
Неговите дела се наоѓаат во низа збирки на институции приватни колекции во земјава и странство.
Награди
Добитник е на низа награди за ликовна уметност на град Битола и Република Македонија. Автор е на грбот на Општина Битола за кој добил и специјална награда.
Разбор
Разбор (словенечки: Razbor) — населба во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долна Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
Панака
Панака е хуака во која се положувале мумифицираните тела на кралското семејство. Денес, во Куско се пронајдени и документирани дванаесет или тринаесет панаки. Во панаките се положувале телата, заедно со декоративната облека и основни производи за кои се сметало дека се потребни во задгробниот живот.
Верувања
Според религиските обичаи и верувања на Инките, душите на починатите лица не го завршувале својот пат со физичката смрт и последниот здив, туку се верувало дека мумиите продолжувале со живот. Тие биле зачувувани и низ ритуали им се оддавала почит. Со тоа членовите на кралското семејство биле почестени бидејќи според верувањата тоа значело дека се синови на Инти. Панаките биле сосема уништени со доаѓањето на Шпанците и шпанските католички свештеници.
Крсте Чачански
Крсте Чачански (25 септември 1949 - 13 јуни 2003) е поет, раскажувач и романописец. Роден е во с. Драслајца, Струшко. Завршил Филолошки факултет во Скопје.
Во негова чест од 2011 до 2019 година Културниот центар „Бран“ од Струга и Ревијата за книжевност „Бранувања“ ја доделувале наградата „Крсте Чачански“.
Награди
Добитник е на наградите: „Мисла“, „Рациново признание“, „Стале Попов“, „Гоцева повелба“ и „Живко Чинго“.
1933 во уметноста
1933 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Африканско првенство во кошарка 1968
Африканско првенство во кошарка 1968 — 4-то африканско кошаркарско првенство на Африканското првенство во кошарка кое се одржало во Мароко од 29 март – 6 април 1965 година. На ова првенство учество зеле 9 репрезентации.
Победник на турнирот била Кошаркарската репрезентација на Сенегал.
Космос-2180
Космос-2180 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, Русија на 17 февруари 1992 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 825 килограми. Космос-2180 бил военoнавигациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 104,8 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1014 км, а најмалото на 961.
1932 во уметноста
1932 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Трапчин Дол
Географија и местоположба
Селото Осломеј се наоѓа во областа Горно Кичево, на реката Темница, на 8 километри северно од Кичево.
Историја
Старото име на селото било Трајчев Дол. До крајот на XVIII век селото било населено со брсјачко македонско население, кое било приморано да се исели поради нападите од Зајас. Албанците се населиле во XIX век.
Население
Според пописот од 2002 година, во селото живееле 914 жители, од кои: 2 Македонци, 896 Албанци и 16 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 357 жители, од кои 1 Македонец, 339 Албанци и 17 лица без податоци.
Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 757 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 741 гласач.
Летни олимписки игри 1912
4-те Летни олимписки игри се одржале во Стокхолм во 1912 година. На овие Олимписки игри за првпат учествувале земји од сите 5 континенти симболизирани со петте круга на Олимпиското знаме. Игрите исто така биле и први по оние во Атина во 1896 година кои се одржани во релативно пократок временски период, од само еден месец, од крајот на јуни до 22 јули кога биле свечено затворени иако биле официјално прогласени за отворени на 5 мај. Медалите коишто се доделувале за најуспешните за последен пат биле цврсти позлатени. Новите олимписки медали биле позлатена сребрена постава.
Зимскиот спорт уметничко лизгање којшто бил дел од претходните Олимписки игри бил одбиен од организаторите, поради желбата за одржување на Нордиските игри.
На Олимписките игри учествувале 2407 спортисти (2359 мажи и 48 жени) од 28 земји кои се натпреварувале во 102 настани во 14 спортови.
Земји-учеснички
На Летните олимписки игри - 1912 во Стокхолм учествувале натпреварувачи од следните 28 земји:
1931 во уметноста
1931 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Прокл (архиепископ)
Прокл — цариградски архиепископ во периодот од 434 до 446 година.
Кристина од Данска
Кристина од Данска ( Christine af Danmark  ; Ноември 1521 – 10 декември 1590) била данска принцеза, помлада преживеана ќерка на кралот Кристијан II од Данска и Норвешка и Изабела од Австрија. Таа станала војвотката - сопруга на Милано, потоа војвотката-сопруга на Лорен. Таа служела како регент на Лорен од 1545 до 1552 година за време на малцинството на нејзиниот син. Таа, исто така, била кандидат за тронови на Данска, Норвешка и Шведска во 1561-1590 година. Конечно, таа била суверена дама од Тортона во 1578-1584 година.
Ран живот
Кристина е родена во Ниборг во централна Данска во 1521 година. Во јануари 1523 година, благородниците се побуниле против нејзиниот татко и му го понудиле тронот на неговиот вујко, војводата Фредерик од Холштајн. Кристина и нејзината сестра и брат ги следеле своите родители во егзил во април истата година, во Вере во Зеланд, Холандија, и биле одгледани од холандските регенти, нивната баба и тетка, Маргарет од Австрија и Марија од Унгарија. Нејзината мајка починала на 19 јануари 1526 година. Во 1532 година, нејзиниот татко Кристијан II од Данска бил затворен во Данска по обидот да го врати неговиот престол. Истата година, нејзиниот брат починал и таа станала втора по барањето на нејзиниот татко за данскиот престол по нејзината постара сестра Доротеја.
Кристина добила добро образование од нејзината тетка, регентот на Холандија, под надзор на нејзината гувернанта, Мадам де Фајнс. Ја опишувале како голема убавица, интелигентна и жива, а уживала во лов и јавање. Како штитеник на нејзиниот вујко императорот, Карло V, Светоримски император и член на Царската куќа, таа била вреден пион на политичкиот брачен пазар. Во 1527 година, Томас Волси, примат на Англија, предложил Хенри Фицрој, војводата од Ричмонд и Сомерсет, вонбрачниот син на Хенри VIII да се ожени за Кристина или Доротеја, но Хабсбурзите не сакале тие да се омажат за некој роден вонбрачно. Во 1531 година, Франческо II Сфорца, војводата од Милано предложил да се ожени со која било од сестрите, бидејќи сакал да склучи сојуз со царската куќа. Карло V негирал натпревар со Доротеа, но се согласи на брак со Кристина.
Војвотката од Милано
На 23 септември 1533 година во Брисел, Кристина се омажила со полномошник за Франческо II Сфорца, војводата од Милано, преку неговиот претставник, грофот Масимилијано Стампа. На 3 мај 1534 година, Кристина го направила своето официјално влегување во Милано меѓу големите свечености, а на 4 мај, втората свадбена церемонија била прославена во салата на Рочета. Односот на Кристина со Франческо наводно бил добар, а таа била многу популарна во Милано, каде што ја сметале за симбол на мирот и надежта за иднината по децении војна, а нејзината убавина била многу восхитувана. Уживала во ловечките забави, а палатата и била преуредена и разубавена. Кога ѝ го дале сопствениот двор, нејзината главна дама во чекање била Франческа Палеолога од Монферат, сопруга на Константин Комнен, титуларниот принц на Македонија, кој требало да стане еден од нејзините најинтимни доживотни пријатели. Франческо II Сфорца во тоа време бил многу слаб, бидејќи неговото здравје никогаш не се опоравило откако преживеал обид за отров години пред тоа, и постоела загриженост дека тој никогаш нема да може да има деца и да умре без наследници. Според спогодбата за брак, Миланското Војводство требало да стане дел од Империјата доколку тоа не резултирало со проблем. Таа и Франческо немале деца.
Франческо II Сфорца умрел во октомври 1535 година, оставајќи ја вдовица кога имала тринаесет години. Нејзините права како вдовица во градот Тортона доживотно биле обезбедени, додека Војводството било приклучено на Империјата. Сепак, Масимилијано Стампа останал на чело како кастелан на Милано, а Кристина останала во војводската резиденција. Карло V ја поддржал нејзината желба да остане во Милано, бидејќи таму била многу популарна и нејзиното присуство се сметало како заштита на миланската независност и смиреност. Како начин да се спаси миланската независност, Стампа и предложила да се омажи за наследникот на тронот на Савој, принцот Луј од Пиемонте, но планот пропаднал поради неговата смрт набргу потоа. Папата Павле III и предложил да се омажи за синот на неговата внука Сесилија Фарнезе, која, иако неколку години постара од неа, била израсната како нејзин згрижувачки син во дворот на Милано по смртта на неговата мајка. Кога францускиот крал ги повторил своите претензии за тронот на Милано во име на неговиот син, војводата од Орлеанс, му било предложено брак на најмладиот син на францускиот монарх, војводата од Ангулем, но Карло V го одбил натпреварот освен ако Ангулем, наместо Орлеанс, му било доделено Војводството од Милано, доколку ги признае француските претензии кон Војводството. Кристина ја пречекала војвотката Беатрис Савојска кога Савој бил окупиран од Французите и била присутна на средбата помеѓу Беатрис и императорот во Павија во мај 1536 година. Во декември истата година, Милано официјално бил предаден на команда на царски функционер, а Кристина била придружувана во Павија. Пред да замине, таа ја зела титулата Лејди од Тортона и имала именуван гувернер кој ќе управува со нејзиниот град во нејзино отсуство.
Во октомври 1537 година, Кристина отишлада живее во дворот на нејзината тетка, гувернерот на ниските земји, кралицата Мери од Унгарија, по пат на Инсбрук, посетувајќи ја својата сестра на Пфалц пред да пристигне во Брисел во декември. Кристина била миленичка на Мери.
Прво вдовство
Откако Џејн Сејмур, третата сопруга на Хенри VIII, починала во 1537 година, Кристина се сметала за можна невеста на англискиот крал. Германскиот сликар Ханс Холбајн добил налог да наслика портрети на благороднички кои имаат право да станат англиска кралица. На 10 март 1538 година, Холбајн пристигнал во Брисел со дипломатот Филип Хоби за да се сретне со Кристина. Хоби се договорил со Бенедикт, господарот на домаќинството на Кристина, да седне следниот ден. Кристина седела на портретот три часа облечена во жалост. Нејзините соби во Брисел биле обесени со црн кадифе, црн дамаск и црна крпа. Кристина, која тогаш имала само шеснаесет години, не криела дека се противела да се омажи за англискиот крал, кој во тоа време имал репутација низ Европа поради лошото постапување со сопругите: Хенри се развел од својата прва сопруга Катерина Арагонска (пратетка на Кристина) и ја обезглавил својата втора, Ана Болејн. Таа наводно рекла: „Ако имав две глави, едната треба да му биде на располагање на кралот на Англија“. Исто така, било очигледно дека Марија од Унгарија била помалку од воодушевена од натпреварот, бидејќи не го обожавал Хенри VIII. Мери и мајката на Кристина биле внуки на првата сопруга на Хенри. Хенри го продолжил бракот до јануари 1539 година, кога ставот на Марија станал очигледно дека натпреварот никогаш нема да се одржел. Томас Вриотсли, англискиот дипломат во Брисел, го советувал Томас Кромвел дека Хенри треба; „Фиксирајте го својот најблагороден стомак на некое такво друго место“.
Вилијам, војводата од Кливс, ја запросил Кристина. Вилијам бил назначен за војвода од Гулдерс со волја на последниот бездетен војвода од Гулдерс. Ова било оспорено од страна на императорот, кој сакал да го вклучи Гуелдерс со Холандија. Тоа било оспорено и од Војводството Лорен, кое ги сметало Гулдерите за нивна сопственост преку Филипа Гулдерски, а целта на неговиот предлог била да обезбеди поддршка од императорите за неговото наследство на Гулдерс против тврдењата на Лорен. Другите додворувачи биле Францис, наследник на Војводството Лорен, и Антоан, војводата од Вандом, подоцна Антоан од Навара. Предлогот на Вилијам од Кливс бил одбиен од Карло V поради прашањето на Гелдерс.
Самата Кристина, всушност, била вљубена во Рене од Шалон, принцот од портокал во 1539-1540 година. На дворот било забележано дека Рене е заљубен во Кристина и ѝ се додворува, а таа му возвратила на чувствата. Евентуалниот љубовен натпревар го поддржала сестрата на Кристина, Доротеа и нејзиниот зет Фредерик, кој изјавил дека би сакал неговата снаа да се омажи за љубов ако може. Регентот Мери неофицијално го одобрила додворувањето, но таа не дала официјален коментар бидејќи сакала нејзиниот брат императорот да каже дали Кристина му треба за политички брак пред таа да и дозволи да влезе во љубовен натпревар. Во октомври 1540 година, Карло V го принудил Рене од Оранж да се ожени со Ана Лорејска, а потоа ја прогласил Кристина за свршена со братот на Ана, Франциско Лоренски, за да го зајакне сојузот помеѓу Империјата и Лорен откако бил оштетен во аферата Гуелдерс.
Во февруари 1540 година, Кристина ѝ помогнала на нејзината сестра Доротеја, која била испратена кај императорот по налог на нејзиниот сопружник Фредерик, да ја брани каузата на нејзиниот татко кај императорот и да го спречи обновувањето на примирјето меѓу Холандија и кралот Кристијан III од Данска. По консултациите со архиепископот Карондел, претседателот на советот, и Николас Перенот де Гранвел, Доротеја и Кристина ја испратиле следната официјална молба до царот: „Јас и сестра ми, вашите скромни и љубезни деца, ве молиме како извор на сета правда., да има сочувство со нас. Отвори ги затворските врати, што само ти можеш да го направиш, ослободи го татко ми и дај ми совет како најдобро да го добијам царството што ми припаѓа според Божјите и човечките закони.“ Нивната жалба сепак била неуспешна.
Војвотката од Лорен
На 10 јули 1541 година, Кристина се омажила за Францис, војводата од Бар во Брисел. Френсис бил свршен за Ана од Кливс, која станала четврта сопруга на Хенри VIII. Во август, Кристина и Френсис стигнале до Понт-а-Мусон, во Лорен, каде што ја посетиле војвотката Филипа и продолжиле кон главниот град во Нанси придружувани од семејството Гиз. Во ноември 1541 година, Кристина, нејзиниот сопруг и свекорот го посетиле францускиот суд во Фонтенбло, каде што биле принудени да и ја отстапат тврдината Стене на Франција. Кристина го спречила ова да создаде јаз меѓу Лорен и императорот. За време на војната меѓу Франција и императорот во 1542 година, таа живеела во францускиот двор во неколку наврати во посета на нејзината тетка, кралицата Елеонор. Во февруари 1544 година, Кристина и нејзината сестра Доротеа го посетиле императорот во Спирс, наводно за да го замолат да склучи мир со Франција, но без успех.
На 19 јуни 1544 година, Френсис го наследил својот татко како војвода од Лорен. Во јули, тој и Кристина биле домаќини на императорот во Лорен, но не успеале да го убедат да започне мировни преговори. Во август, императорот наредил резиденцијата на семејството Гиз во Џоинвил да биде поштедена од царската војска на барање на Кристина, бидејќи таа ја побарала од него за оваа услуга поради грижата за Ана од Лорен. Истиот месец, Карло V ја замолил Кристина да го спречи Францис да го посети францускиот двор, бидејќи тоа би го сфатил како знак на мировни преговори, но таа одговорила дека тој веќе заминал. Кога војната конечно завршила подоцна истата година, Кристина била присутна на мировните прослави во Брисел. Кристина дејствувала како политички советник на Францис. Ова било забележано за време на Советот на Шпајер во 1544 година. Нивната врска била опишана како среќна: тие споделувале заеднички интерес за музиката и архитектурата и планирале да ја преуредат палатата во Нанси. Во една прилика за време на бракот, Кристина се нарекла себеси како најсреќната жена на светот.
Регент на Лорен
Френсис умрел на 12 јуни 1545 година, оставајќи ја Кристина како регент на Лорен и старател на нејзиниот малолетен син. Неговиот тестамент бил оспорен од страна на партијата на чело со грофот Жан I де Салм (р. 1560 г.), кој ја сметал Кристина за марионета на императорот и затоа сакал да го постави нејзиниот зет за нејзин сорегент. Кристина, која во тоа време била бремена, го одложила погребот, се повлекла на својот имот и испратилаа известување до Карло V. На 6 август, по посредништво на императорот, Кристина и нејзиниот зет биле прогласени за ко-регенти за време на малцинство, со двата нивни печати неопходни за издавање наредби, но со Кристина како главен регент со единствено старателство над малолетниот монарх. Во октомври 1546 година, таа го угостила францускиот крал во Бар, кој се обидел да ја убеди да се омажи за грофот Аумал. Меѓутоа, таа одбила повторно да се омажи. Кристина била присутна на Диетата во Аугсбург во 1547 година со нејзината тетка Марија од Унгарија и принцезата Ана од Оранж. За време на диетата се разговарало за брак помеѓу Кристина и полскиот крал Сигизмунд. Нејзе ѝ се додворувал и Маркиз Алберт од Бранденбург, Господарот на Кулмбах и Бургрејв од Нирнберг, чиј занес со неа привлекол внимание. Таа се спротивставил на бракот на нејзиниот зет Николас од Водемонт и Маргарет од Егмонт, затоа што се плашела дека тоа ќе ја негоди Франција. Во март 1549 година, таа била во официјална посета на Брисел за да биде присутна на пречекот на принцот Филип од Шпанија во Холандија. Во оваа прилика, Филип ѝ посветил толку многу внимание што тоа предизвикало незадоволство, а таа заминала во Лорен за да избегне какви било компликации. Во Лорен, Кристина внимавала да одржува добри односи со семејството Гиз, кое било тесно поврзано со францускиот двор, и ги зацврстича Стенеј, Нанси и неколку други упоришта против очекуваниот француски напад. Во септември 1550 година, таа повторно го погребала Чарлс Храбриот во Лорен. Истата година, таа по втор пат присуствувала на диетата во Аугсбург и била многу прославена како водителка на присутните принцови. Во мај 1551 година, таа ги угостила нејзината сестра и девер во Лорен.
На 13 април 1552 година, Франција го нападнала Војводството Лорен, а францускиот крал влегол во главниот град Нанси. Ден потоа, Кристина била известена дека и е одземено старателството над нејзиниот син, кого кралот требало да го земе со себе кога ќе замине и кој потоа требало да биде воспитан на францускиот двор, и дека таа и сите други царски службеници во Лорен биле лишени од какви било канцеларии во владеењето на Лорен. Сите царски функционери требало да го напуштат војводството: самата Кристина не била замолена да замине, но била лишена од било каков удел во регентството, а со Лорен требало да управува единствено нејзиниот поранешен ко-регент, војводата од Водемонт, кој ќе биде побарал да даде заклетва за лојалност кон Франција. Во една позната прилика, Кристина влегла во салата Galerie des Cerfs, каде што биле асобрани кралот и неговиот двор. Облечен во црно-бел превез на нејзината вдовица, го молела да земе се што сака да го спаси нејзиниот син. Оваа сцена била опишана како трогателна од присутните дворјани, но кралот само одговорил дека Лорен е премногу блиску до непријателската граница за тој да го остави нејзиниот син, и ја извел надвор.
Кристина се пензионирала во својата куќна куќа во Денувр. Во мај 1552 година, нејзиниот зет Водемон ја известил за неговата желба да ги отвори портите за царската војска, а писмата од неа биле пресретнати, по што Хенри II од Франција и наредил да го напушти Лорен. Поради воинствената состојба во областа, таа не можела да стигне до Холандија, туку се засолнила во Шлетштат, додека не можела повторно да се соедини со нејзиниот вујко императорот кога тој стигнал до областа со својата војска во септември. Таа потоа мможела да замине во дворот на нејзината сестра во Хајделберг, во Пфалц, со ќерките и поранешната снаа Ана, и оттаму, конечно, во дворот на нејзината тетка Марија во Брисел, Холандија. каде што се населила.
Егзил
Кристина добила предлози за брак од кралот Хенри од Навара, Адолф од Холштајн, принцот од Пиемонт и Алберт од Бранденбург. Последниот ветувал дека ќе го врати царството на нејзиниот татко за неа. Сепак, таа одбила да се омажи и се фокусирала на преговори со Франција за враќање на старателството над нејзиниот син. Таа била присутна на абдикацијата на императорот Карло V во Брисел во октомври 1555 година, по што следела церемонијата кога нејзината тетка Марија од Унгарија се повлекла од регентството на Холандија. Таа ги напуштила при нивното заминување во Шпанија во октомври 1556 година. Царот предложил Емануел Филиберт, војводата од Савој да се ожени со неа, и паралелно да биде гувернер на Холандија, но иако тој ја заменил Марија како гувернер таа година, натпреварот никогаш не се случил.
По завршувањето на војната меѓу Франција и Империјата, таа побарала дозвола од Французите да се врати во Лорена и да се соедини со нејзиниот син таму. Ова не било можно. Францускиот монарх во 1556 година истакнал дека нејзиниот син ќе биде прогласен за законско мнозинство, а нејзиното барање за регентство ќе се спорат во секој случај за уште една година. Понатаму, кралот Филип не сакал да ѝ даде дозвола да го напушти Брисел, бидејќи уживал во нејзиното друштво, а нејзината популарност во Холандија му била од корист.
Таа ја посетила Англија за прв пат во април 1555 година, иако нема многу информации за оваа прва посета. Во февруари-мај 1557 година, таа и Маргарет од Парма го посетиле дворот на Марија I од Англија. Тие биле пречекани од кралицата Мери со голем банкет во Вајтхол. Се шпекулира дека причината за нивната посета била тоа што планирале да ја земат со себе принцезата Елизабета за да ја омажат за војводата од Савој. Овој брачен план бил блокиран од кралицата. Кристина оставила добар впечаток во Лондон за време на нејзината посета, а наводно се дружела со лордовите Арундел и Пемброк, посетила неколку католички светилишта и и била покажана Лондонската кула. Сепак, имало одредено незадоволство од страната на кралицата Марија, поради наклонетоста и вниманието што ѝ било посветено од Филип. Таа, исто така, била одбиена да ја посети принцезата Елизабета, која во тоа време била чувана во изолација во Хетфилд. Во мај се вратила во Холандија.
На Кристина конечно, преку преговори со нејзиниот поранешен зет Николас де Водемон, и била дадена дозвола да се сретне со нејзиниот син. Средбата се одржала во пограничното село Маркоинг во мај 1558 година. Таа била поканета на неговата свадба во Париз во 1559 година, но одбила бидејќи дотогаш била во жалост за нејзината згрижувачка мајка, Марија од Унгарија, и затоа што дотогаш таа ја прифатила задачата да претседава на мировната конференција меѓу Франција и Шпанија.
Кога војводата од Савој поднел оставка од својата функција како гувернер на Холандија во мај 1559 година, Кристина била популарен избор да биде негов наследник. Таа била популарна во сите класови во Холандија, каде што била израсната и од кого ја сметале за Холанѓанка. Таа имала силни врски меѓу холандското благородништво, а нејзиниот успех за време на мировните конференции во Церкамп и Като-Камбрезис и дале добра репутација како дипломат. Таа веќе била предложена за функцијата гувернер во текот на летото 1558 година. Сепак, нејзините предности всушност не ѝ оделе во полза во очите на шпанскиот крал Филип, бидејќи тој со сомневање ја сметал нејзината популарност со Холанѓаните и особено нејзиното пријателство со принцот Вилијам од Оринџ, а во јуни Маргарет од Парма била назначена наместо тоа. Ова предизвикало конфликт меѓу Кристина и Маргарет, а во октомври Кристина им се придружила на синот Чарлс и неговата сопруга во Лорен.
Подносителот на барањето
Во јуни 1568 година, Кристина била меѓу оние кои побараа милост на Филип од Шпанија во име на грофот Егмонт. Истата година, нејзината ќерка Рената се омажила за војводата Вилијам од Баварија. Наводно, Кристина поминала некое време во Баварија, пред да се врати во Лорена во 1572 година. Во 1574 година, таа учествувала во Морнеј заговор за соборување на Џон III од Шведска и му обезбедила средства на заговорникот Шарл де Морне преку нејзиниот посредник Monsieur La Garde.
Во август 1578 година, таа заминала за Тортона во Италија, феуд што ѝ го дал нејзиниот прв сопруг, каде што живеела до нејзината смрт, стилизирана како „Госпоѓа од Тортона“. Таа имала суверени овластувања во Тортона доживотно и активно учествувала во владеењето на градот. Нејзиното владеење над Тортона имала добра репутација во историјата: се вели дека ги реформирала злоупотребите, ставила крај на расправијата со Равена, добила враќање на изгубените привилегии и ги заштитила правата на Тортона против омразеното шпанско владеење. Таа била популарна во Тортона, често примала молби и се дружела со локалното благородништво на Милано. Во јуни 1584 година, шпанскиот вицекрал ја информирал дека нејзините права како суверен на Тортона отсега изумреле, но ѝ било дозволено да остане да живее и да живее од приходите на Тортона доживотно. Таа, исто така, продолжи да се залага за правата на Тортоне од шпанскиот вицекрал.
Нејзиниот син бил Чарлс III, војвода од Лорен, имењак на нејзиниот вујко, светиот римски цар Карл V. Од него потекнуваат сегашните белгиски и шпански кралски семејства и владејачкото семејство на Големото Војводство Луксембург, како и поранешните владејачки семејства на Австрија, Баварија, Бразил, Франција, Неапол, Парма, Португалија, Сардинија (Италија) и Саксонија. Нејзината ќерка, Рената од Лорен, се омажила за Вилијам V, војвода од Баварија, и токму преку неа потекнуваат сегашните дански, норвешки и шведски кралски семејства и поранешните грчки кралски и руски царски семејства.
Телевизија
Таа била портретирана од Соња Кесиди во една епизода од The Tudors.
Винисиус Жуниор
Винисиус Жозе Паиксао де Оливеира Жуниор Oliveira (роден на 12 Јули 2000), повеќе познат како Винисиус Жуниор или Вини Jр., е бразилски професионален фудбалер кој игра како крило за шпанскиот клуб Реал Мадрид и за репрезентацијата на Бразил.
Роден во Сао Гонсало, Винисиус ја започнал својата професионална кариера во Фламенго, каде што го имал своето сениорско деби во 2017 година, на 16-годишна возраст. Неколку недели подоцна, Винисиус бил предмет на трансфер во клубот од Ла Лига Реал Мадрид, за кого потпишал за националниот рекорд за играч до 18 години, зделка од 191 милиони R$ (45 милиони евра), која станала делотворна по неговиот 18-ти роденден.
Општина Кобиље
Општина Кобиље (Občina Kobilje) — општина во источна Словенија. Седиште на општината и единствено населено место е селото Кобиље. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион. Настанала во 1994 г. кога е одделена од Општина Лендава. Во 2020 г. населението броело 542 жители.
Казу
Казу е дувачки инструмент од групата на мембранофоните инструменти.
Тој претставува цевчеста свирка со отвори од двата краја, при што едниот е стеснет. На околу две третини од должината на инструментот има уште еден кружен отвор. Овој отвор води до една мала комора, каде што има восочна мембрана. Мембраната, која на рабовите е прицврстена со прстен, може слободно да вибрира.
При зборување или пеење во казу, тој на звукот му дава тембр на бас. Казу е инструмент кој потекнува од Америка.
Најчесто е изработен од метал, а понекогаш и од пластика.
Голдистал
Голдистал (Goldisthal) — општина во округот Зонеберг, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Местоположба
Местото се наоѓа во горниот дел на долината на Шварца, длабоко во Тириншките Шкрилни Планини. Голдистал се наоѓа на северната граница на округот и е единствено место во округот целосно северно од Ренштајг.
Најблиски поголеми градови се Илменау на северозапад и Зонеберг на југоисток. Источно од местото се наоѓа врвот Вурцелберг со 843 метри и езерото Голдистал.
Соседни општини
Општината се граничи со следниве места (почнувајќи од север, надесно): Кацхите, Нојхаус на Ренвег и Масерберг.
Риоха (Алмерија)
Риоха — општина во покраината Алмерија, во автономната заедница Андалузија.
1930 во уметноста
1930 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Феликс Милер
Феликс Милер (роден на 27 јануари 1993) — германски фудбалер кој игра како дефанзивец на ФК Сандхаузен.
Меѓународна кариера
Милер е младински интернационалец за Германија.
Херман Милер (политичар)
Херман Милер (18 мај 1876 - 20 март 1931) бил германски политичар од социјалдемократите, кој бил министер за надворешни работи (1919-1920), а двапати како канцелар на Германија (1920, 1928-1930) во Вајмарската Република. Во својство на министер за надворешни работи, тој бил еден од германските потписници на Договорот од Версај во 1919 година.
Ран живот
Херман Милер е роден на 18 мај 1876 година во Манхајм како син на Георг Јакоб Милер (роден во 1843 година), продуцент на пенливо вино и вински дилер од Гудинген во близина на Сарбрикен, а неговата сопруга Каролин (родена во 1849 година) по 1931 година), оригинално од Франкфурт на Мајна. Милер присуствувал на Реалгимазиумот во Манхајм и откако татко му се преселил во Нидерлошник во 1888 година во Дрезден. Откако татко му починал во 1892 година, Милер морал да го напушти училиштето поради финансиски потешкотии и започнал школување ( kaufmännische Lehre ) во Франкфурт. Работел во Франкфурт и во Бреслау, а во 1893 година се придружил на Социјалдемократската партија на Германија (СПД). Херман Милер, социјален демократ под силно влијание на неговиот татко - застапник на ставовите на Лудвиг Фојербах - е единствениот германски канцелар кој не бил член на ниедна религија.
Семејство
Во 1902 година, Милер се оженил со Фрида Токус. Имале една ќерка, Анемари, во 1905 година. Сепак, Токус починал неколку недели подоцна, поради компликации од бременоста. Тој се преженил во 1909 година, а следната година се родила неговата ќерка Ерика.
Кабинетот Јуни 1928 - март 1930 година
Промени
Клукајдрвести
Клукајдрвестите Девет фамилии од широко распространетите птици го сочинуваат редот. Овој ред содржи околу 67 рода, со преку 400 вида.
Опис
Клукајдрвестите птици, се многу необични, добро опремени ползачи. Речиси сите птици од овој ред имаат зигодактилно обликувани стапала, односно имаат 2 прста свртени нанапред (до половина на првиот зглоб меѓусебно сраснати) и два прста свртени наназад. Само неколку видови имаат три прста наместо четири. Сите прсти имаат силни, остри канџи во облик на полумесечина, што им овозможува лесно да се качуваат нагоре по стеблото. Клунот, исто така, им е силен, а на врвот многу остар.
Летни олимписки игри 1916
Летните олимписки игри коишто требале да се одржат во 1916 година не се одржале поради Првата светска војна. Но и покрај нивното неодржување, игрите се сметаат како да се одржале, па бројчено се 6-те Летни олимписки игри. Игрите требало да се одржат во Берлин. Други кандидати за одржување на игрите биле Александрија и Будимпешта, но при изборот биле поразени.
Клукајдрвести
Опис
Опашката на овој ред птици е исто така многу специфична. Пердувите на опашката се релативно кратки и цврсти, па таа им служи како „трета нога“ при ползењето нагоре-надолу по стеблото, а особено како поптпорка кога го клукаат дрвото.
Коле Чашуле
Коле Чашуле (, -, ) — македонски романописец, драмски писател, публицист, револуционер-првоборец, политичар и дипломат.
Летни олимписки игри 1916
На игрите се планирале и нови „зимски“ спортови како брзо лизгање, хокеј на мраз и нордиско скијање, а се планирало да остане и дотогаш одржуваниот зимски спорт уметничко лизгање.
Клукајдрвести
Опис
Тие немаат меки долни пердувчиња, туку само цврсти пердуви.
Летни олимписки игри 1916
Игрите требало да бидат свечено отворени на Германскиот стадион кој бил граден од 1912 до 1913 година специјално за одржување на Олимписките игри.
Коле Чашуле
Животопис
Роден како Никола Кепев, четврто дете во фамилијата на Стева и Илија Кепеви, во 1925 година е посвоен од вујко му Илија Чашуле, со што званично го добива презимето Чашуле. Основно училиште и нижа државна гимназија завршува во Прилеп, а државна реална гимназија во Битола. Во 1938 година запишува студии по медицина во Белград кои ги прекинува во април 1941 поради започнување на војната во Југославија. Од есента 1938 година, активно е вклучен во комунистичкото движење. Во 1940 година ја извршил партиската задача — пренесување на куфер полн со примероци на „Бели мугри“ од Белград во Скопје и така го запознава Кочо Рацин.
Во мај 1941 година оди во Софија со група македонски студенти со цел да се запише на тамошниот универзитет. Тогаш ги запознава Никола Вапцаров, Венко Марковски и Тодор Павлов. На импровизирано литературно читање, настапува со Венко Марковски, Вапцаров и Блаже Конески со кого истото лето, по враќањето во Прилеп, подготвува заедничка поетска збирка. Коле Чашуле бил член на комунистичката партизанска група која го кренала македонското востание против бугарскиот фашистички окупатор на 11 октомври 1941 година во неговиот роден град Прилеп. Во 1942 година е уапсен и осуден на смрт со бесење како организатор на атентатот врз бугарскиот висок полициски функционер во Скопје, озлогласениот Мане Мачков, казната е преименувана во доживотна робија која ја издржува во скопскиот затвор Идризово. Во 1944 година, Чашуле го организира успешното бегство од тој затвор на повеќе од 300 осуденици, по што активно се вклучува во завршните воени операции за ослободување на Македонија.
Летни олимписки игри 1916
Во 1931 година Берлин, победувајќи ја Барселона, повторно ја добил организацијата на Летните олимписки игри во 1936, кои се одржале.
Клукајдрвести
Опис
Претежно се хранат со инсекти, но има и такви кои јадат овошје или пчелин восок. Оние видови кои се хранат со инсекти, се движат од дното на стеблото кон крошната, копајќи со клунот во кората на дрвото за да дојдат до инсектите или нивните ларви. Откако со остриот клун ќе ископаат, тогаш за фаќање на инсектите им користи необично обликуваниот јазик. Тој им е многу долг, змијолик, малку `рскавичен, а по рабовите на секоја страна има по 4 до 5 кратки, цврсти боцки, кои потсетуваат на врв од стрела. Исто така, лачат леплива слуз, како мравојадите, која им помага при исхранувањето. Се сметаат за корисни чистачи на шумите од паразити и разни штетни инсекти.
Коле Чашуле
Животопис
Во 1946 година Чашуле е член на судскиот совет што го осудува неговиот сограѓанин Методија Андонов - Ченто на 11-годишна затворска казна. Во 1952 година заминува на својата прва дипломатска должност во Торонто, каде е именуван за генерален конзул на Југославија во Канада. Подоцна станува и југословенски амбасадор во Боливија, Перу и во Бразил. Во 1956 година е именуван за прв министер за култура на НР Македонија.
Клукајдрвести
Опис
Сите, без исклучок, гнездат во дупки од дрвјата, кои или сами ги издупчиле, или пак, ги земаат од други, или наоѓаат природни. Младенчињата брзо се излегнуваат, но потоа им е потребна нега од родителите додека целосно не се осамостојат.