cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Новак Ѓоковиќ
2018 година
Кон крајот на август, Ѓоковиќ настапил на Отвореното првенство на САД (US Open), каде во првото коло го победил унгарскиот тенисер Мартон Фучович (6-3, 3-6, 6-4, 6-0), а во второто коло бил подобар од американскиот тенисер Тенис Сандгрен (6-1, 6-3, 6-7, 6-2). Во третото коло, Ѓоковиќ бил подобар од францускиот тенисер Ришар Гаске (6-2, 6-3, 6-3), а во осминафиналето го победил португалскиот тенисер Жоао Соуза (6-3, 6-4, 6-3). Во четврфиналето, Ѓоковиќ го победил австралискиот тенисер Џон Милман (6-3, 6-4, 6-4) и така се пласирал во своето 11. полуфинале на овој турнир, каде бил подобар од Кеи Нишикори (6-3,6-4, 6-2). Со тоа, Ѓоковиќ се пласирал во своето осмо финале на овој турнир, каде го победил Хуан Мартин дел Потро (6-3, 7-6, 6-3) и така ја освоил третата титула на Отвореното првенство во САД. Истовремено, тој ја освоил 71. победа на тениските турнири и 14. „гренд слем“ титула во кариерата, со што се изедначил со Пит Сампрас. Со оваа победа, тој се пласирал на третото место на списокот на најдобрите тенисери во светот, со 6.445 бода.
Следниот турнир на којшто учествувал Ѓоковиќ бил „мастерсот“ во Париз, каде во првото коло бил слободен, а во второто коло го победил португалскиот тенисер Жоао Соуза (7-5, 6-1). Потоа, во третото коло бил подобар од босанскиот тенисер Дамир Џумхур, кој се откажал во вториот сет, а во четвртфиналето го победил хрватскиот тенисер Марин Чилиќ, во три сета (4-6, 6-2, 6-3). Во полуфиналето, одиграно на 3 ноември, Ѓоковиќ бил подобар од Федерер, исто така, во три сета (7-6, 5-7, 7-6), со што го зголемил водството во меѓусебните двобои на 25:22. Истовремено, Ѓоковиќ ја постигнал својата 22. победа по ред во 2018 година. Утредента, во финалето, Ѓоковиќ бил поразен од рускиот тенисер Карен Хачанов (5-7, 4-6), но и покрај поразот, тој се вратил на првото место на списокот на најдобрите тенисери на светот, со вкупно 8.045 бода. .
По „мастерсот“ во Париз, Ѓоковиќ настапил на завршниот турнир во Лондон, но претходно ја добил наградата на АТП за повратник на сезоната, бидејќи во текот на 2018 година успеал од 22. место (во јуни) да се искачи на првото место (во ноември) на списокот на најдобрите тенисери во светот. Истовремено, неговиот тренер Марјан Вајда (со кого Ѓоковиќ ја обновил соработката во април 2018 година) бил прогласен за тренер на годината. Својот настап на завршниот турнир во Лондон, Ѓоковиќ го почнал со победата против Џон Изнер, во два сета (6:4, 6:3), забележувајќи ја својата 50. победа во 2018 година. Потоа, во второто коло, Ѓоковиќ го победил Зверев, исто така, во два сета (6-4, 6-1), додека во третиот натпревар бил подобар и од Чилиќ (7-6, 6-2). Како првопласиран во неговата група, во полуфиналето, Ѓоковиќ убелдиво го победил Андерсон, во два сета (6-2, 6-2), а во финалето повторно се сретнал со Зверев, но овојпат бил поразен во два сета (4-6, 3-6). И покрај поразот, Ѓоковиќ ја завршил сезоната како најдобар тенисер на светот, со освоени 9.045 бода.
Ѓоковиќ ја завршил сезоната со настапот на егзибициониот турнир „Mubadala World Tennis Championship“ во Абу Даби, каде веќе победувал во 2011, 2012 и 2013 година. Таму, во полуфиналето, одиграно на 28 декември, бил подобар од Карен Хачанов, во два сета (6-4, 6-2), а утредента, во финалето го совладал и Кевин Андерсон (4-6, 7-5, 7-5) и на тој начин ја освоил својата четврта титула на овој турнир.
Како резултат на одличните игри во текот на сезоната, Меѓународната тениска федерација (International Tennis Federation) го прогласила Ѓоковиќ за најдобар тенисер во 2018 година, со што тој по шести пат го освоил ова признание. Исто така, тој бил избран за најдобар европски спортист во 2018 година од страна на Полската новинска агенција. Најпосле, по четврти пат во кариерата, тој ја освоил наградата „Лауреус“ за најдобар спортист на годината.
2019 година
Ѓоковиќ ја започнал сезоната на турнирот во Доха, каде бил прв носител на турнирот. Во првото коло, тој бил подобар од Дамир Џумхур (6-1, 6-2), а во второто коло го победил унгарскиот тенисер Мартон Фучович (4-6, 6-4, 6-1). Во четвртфиналето, Ѓоковиќ го победил грузискиот тенисер Николос Базилашвили (4-6, 6-3, 6-4), но во полуфиналето загубил од Баутиста Агут (6-3, 6-7, 4-6). Исто така, Ѓоковиќ се натпреварувал и во двојки, играјќи заедно со брат му Марко. Во осминафиналето, тие ја победиле двојката Чем Илкел/Мубарак Шанан Заид (6-3, 3-6, 10-6), во четвртфиналето биле подобри од Душан Лајовиќ/Дамир Џумхур (7-5, 3-6, 10-7). а во полуфиналето загубиле од Давид Гофан/Пјер Угу Ербер (1-6, 6-3, 13-15).
На 15 јануари 2019 година, Ѓоковиќ го започнал својот настап на Отвореното првенство на Австралија. Во првото коло, тој бил подобар од американскиот тенисер Мичел Кругер (6-3, 6-2, 6-2), во второто коло го победил францускиот тенисер Жо Вилфред Цонга, во три сета (6-3, 7-5, 6-4), а во третото коло бил подобар од канадскиот тенисер Денис Шаповалов (6-3, 6-4, 4-6, 6-0). Во осминафиналето, Ѓоковиќ го совладал рускиот тенисер Данил Медведев (6-4, 6-7, 6-2, 6-3) и така се пласирал во своето десетто четвртфинале на овој турнир, каде се сретнал со јапонскиот тенисер Нишикори. Откако Ѓоковиќ убедливо го освоил првиот сет со резултат 6-1, а во вториот сет водел со резултат 4-1, Нишикори се откажал поради повреда. Во полуфиналето, Ѓоковиќ лесно го победил францускиот тенисер Лука Пуј, во три сета (6-0, 6-2, 6-2) и така се пласирал во своето седмо финале на овој турнир, каде го победил Рафаел Надал, исто така, во три сета (6-3, 6-2, 6-3). На тој начин, по седми пат победил на овој турнир и станал рекордер по бројот на титулите на Отвореното првенство на Австралија, надминувајќи ги Федерер и Рој Емерсон кои имаат по шест титули. Со оваа победа, Ѓоковиќ стигнал до својата 73. титула на тениските турнири на АТП, како и до својата 15. титула на „гренд-слем“ турнирите. По овој турнир, во меѓусебните натпревари со Надал, Ѓоковиќ го зголемил водството на 28-25. Исто така, тој се задржал на првото место на списокот на најдобрите тенисери на светот, со 10 955 бода.
Во март, Ѓоковиќ учествувал на „мастерсот“ во Индијан Велс каде, како прв носител, настапил од второто коло во кое го победил квалификантот Бјорн Фратанџело, во два сета (7-6, 6-2), но веќе во третото коло неочекувано загубил од германскиот тенисер Филип Колшрајбер (4-6, 4-6). Истовремено, Ѓоковиќ играл и во двојки, заедно со Фабио Фоњини. Во првото коло, оваа двојка била подобра од Жереми Шарди и Милош Раониќ (7-6, 6-1), а во осминафиналето ја победила двојката Роан Бопан/Денис Шаповалов во три сета (6-4, 1-6, 10-8). Во четврфиналето, Фоњини и Ѓоковиќ ја победиле двојката Жан-Жилиен Рожер/Орија Текау (7-6, 2-6, 10-6), но во полуфиналето биле поразени од двојката Лукаш Кубот/Марсело Мело (6-7, 6-2, 6-10).
Истиот месец, Ѓоковиќ настапил и на „мастерсот“ во Мајами, каде во второто коло го победил австралискиот тенисер Бернад Томиќ (7-6, 6-2), а во третото коло бил подобар од аргентинскиот тенисер Федерико Делбонис (7-5, 4-6, 6-1). Меѓутоа, во осминафиналето, Ѓоковиќ бил поразен од Роберто Баутиста Агут, во три сета (6-1, 5-7, 3-6).
Во мај, Ѓоковиќ го започнал своето учество на „мастерсот“ во Мадрид и истовремено ја почнал својата 250. недела на врвот на списокот на најдобрите тенисери на светот. Во тој миг, само четворица тенисери во историјата имале повеќе недели на првото место на табелата на АТП, и тоа: Џими Конорс, Иван Лендл, Пит Сампрас и Роже Федерер. И на овој турнир, Ѓоковиќ настапил директно во второто коло при што го победил американскиот тенисер Тејлор Фриц (6-4, 6-2), а во третото коло бил подобар од францускиот тенисер Жереми Шарди (6-1, 7-6). Во четврфиналето, Ѓоковиќ требало да игра против Марин Чилиќ, но мечот не се одиграл поради труењето на Чилиќ со храна, а во полуфиналето бил подобар од Доминик Тим (7-6, 7-6), Во финалето, Ѓоковиќ го победил грчкиот тенисер Стефанос Циципас (6-3, 6-4) и така ја освоил својата трета титула на овој турнир, 33. титула на „мастерсите“ и вкупно 74. титула во кариерата.
По настапот во Мадрид, Ѓоковиќ го задржал првото место на табелата на најдобрите светски тенисери, со освоени 12 115 бода, а веднаш потоа, како прв носител, настапил на „мастерсот“ во Рим. На 16 мај, Ѓоковиќ одиграл два меча: најпрвин, во второто коло, го победил канадскиот тенисер Денис Шаповалов (6-1, 6-3), а вечерта го одиграл и третото коло во кое го победил германскиот тенисер Филип Колшрајбер (6-3, 6-0). Во четвртфиналето, Ѓоковиќ го победил Хуан Мартин дел Потро (4-6, 7-6, 6-4), а во полуфиналето бил подобар од уште еден аргентински тенисер, Диего Шварцман (6-3, 6-7, 6-3), со што ја остварил својата 50. победа на турнирот во Рим. Меѓутоа, во финалето, Ѓоковиќ загубил од Рафаел Надал во три сета (0-6, 6-4, 1-6), претрпувајќи го 26. пораз од Надал во меѓусебните средби.
На 27 мај, Ѓоковиќ настапил на „Ролан Гарос“, каде во првото коло го победил полскиот тенисер Хуберт Хуркач со резултат 3:0 (6-4, 6-2, 6-2), во второто коло бил подобар од швајцарскиот тенисер Хенри Лаксонен (6-1, 6-4, 6-3), а во третото коло го совладал италијанскиот тенисер Салваторе Карузо (6-3, 6-3, 6-2). Во осминафиналето, Ѓоковиќ го победил Јан Ленард Штруф (6-3, 6-2, 6-2), забележувајќи ја 67. победа на „Ролан Гарос“ и се пласирал во своето 13. четвртфинале на овој турнир. Таму, тој бил подобар од Александар Зверев во три сета (7-5, 6-2, 6-2), но во полуфиналето загубил од Доминик Тим во пет сета (2-6, 6-3, 5-7, 7-5, 5-7).
На 25 јуни 2019, Ѓоковиќ настапил на егзибициониот турнир „Будлс“ во Лондон, каде во првиот настап бил подобар од Кристијан Гарин (6-2, 6-4), а утредента изгубил од Денис Шаповалов (6-7, 4-6).
На 13 август, Ѓоковиќ го започнал настапот на „мастерсот“ во Синсинати, каде во второто коло го победил американскиот тенисер Сем Квери (7-5, 6-1), во третото коло бил подобар од шпанскиот тенисер Пабло Карења Буста (6-3, 6-4), а во четвртфиналето го совладал францускиот тенисер Лука Пуј (7-6, 6-1). Меѓутоа, во полуфиналето, тој бил поразен од Данил Медведев (6-3, 3-6, 3-6).
На 1 октомври, Ѓоковиќ го започнал настапот на турнирот во Токио, каде во првото коло го совладал австралискиот тенисер Алексеј Попирин (6-4, 6-2), а во второто коло го победил јапонскиот тенисер Го Соеда (6-3, 7-5). Во четвртфиналето, Ѓоковиќ бил подобар од францускиот тенисер Лука Пуј (6-1, 6-2), а во полуфиналето го совладал белгискиот тенисер Давид Гофан (6-3, 6-4). Најпосле, во финалето, тој бил подобар од австралискиот тенисер Џон Милман (6-3, 6-2) и така победил на своето прво учество на овој турнир, и тоа без ниту еден изгубен сет. Овој натпревар бил 110. финале во неговата кариера, а истовремено тој ја освоил својата 76. шампионска титула. Со оваа победа, тој се заврстил на првото место на списокот на најдобрите светски тенисери, со освоени 10 365 бода.
Веднаш потоа, Ѓоковиќ настапил на „мастерсот“ во Шангај, каде ја бранел титулата. Во второто коло, тој го победил Денис Шаповалов (6-3, 6-3), во осминафиналето бил подобар од американскиот тенисер Џон Изнер (7-5, 6-3), но во четвртфиналето претрпел пораз од Стефанос Циципас (6-3, 5-7, 3-6). Истовремено, Ѓоковиќ настапил и во играта во двојки, заедно со Филип Крајиновиќ. Во првото коло, тие биле подобри од Кевин Кравиц и Андреас Мис (6-3, 3-6, 10-3), но во второто коло биле поразени од Џејми Мареј и Наел Скупски (3-6, 2-6). И покрај неуспехот да ја одбрани титулата, Ѓоковиќ го задржал првото место на табелата на најдобрите тенисери со освоени 9 545 бодови. Притоа, со 272 непрекинати седмици на првото место го надминал Иван Лендл (кој бил најдобар тенисер во текот на 270 последователни недели) на третото место на тенисерите според бројот на неделите поминати на првото место на списокот на АТП.
На 30 октомври, Ѓоковиќ го започнал настапот на „мастерсот“ во Париз (Rolex Paris Masters), каде во првото коло бил слободен, а во второто коло го победил францускиот тенисер Корентан Муте (7-6, 6-4), а во осминафиналето бил подобар од британскиот тенисер Кајл Едмунд (7-6, 6-1). Во четвртфиналето, Ѓоковиќ лесно го совладал Стефанос Циципас (6-1, 6-2) и така се пласирал во своето шесто полуфинале на овој турнир, каде го победил бугарскиот тенисер Григор Димитров (7-6, 6-4). На тој начин, Ѓоковиќ стигнал до своето шесто финале на овој турнир и 50. финале на „мастерсите“. Во финалето, тој го совладал Денис Шаповалов (6-3, 6-4) и така ја освоил петтата титула на овој турнир, како и својата 34. титула на „мастерсите“ и вкупно 77. титула во кариерата. Сепак, и покрај победата на овој турнир, Ѓоковиќ го загубил првото место на списокот на најдобрите светски тенисери, на кое се наоѓал од 5 ноември 2018 година.
На 10 ноември 2019 година, Ѓоковиќ го започнал настапот на завршниот турнир во сезоната, одигран во Лондон. Притоа, тој бил носител на групата „Бјорн Борг“, каде во првото коло го совладал италијанскиот тенисер Матео Беретини (6-2, 6-1). Во вториот настап, Ѓоковиќ бил поразен од Доминик Тим, во три сета (7-6, 3-6, 6-7), а потоа претрпел пораз и од Федерер (4-6, 3-6) поради што не успеал да се пласира во полуфиналето. Така, Ѓоковиќ ја завршил сезоната на второто место на списокот на најдобрите тенисери.
На крајот од сезоната, Ѓоковиќ учествувал на егзибициониот турнир „Мубадала“ во Абу Даби, каде веќе освоил четири титули: во 2011, 2012, 2013 и 2018 година. На 20 декември, тој загубил во полуфиналето од Стефанос Циципас (6-3, 6-7, 4-6), а утредента, во борбата за третото место, бил подобар од Карен Качанов (7-5, 6-3).
2020 година
На 20 јануари 2010 година, Ѓоковиќ го почнал настапот на Отвореното првенство на Австралија каде во првото коло го победил германскиот тенисер Жан-Ленард Штруф (7-6, 6-2, 2-6, 6-1) и така ја остварил 900, победа во кариерата, како шести тенисер во отворената ера кој постигнал ваков подвиг. Потоа, во второто и во третото коло ги совладал јапонските тенисери Тацумо Ито (6-1, 6-4, 6-2) и Јошихито Нишиока (6-3, 6-2, 6-2). Во осминафиналето, тој бил подобар од аргентинскиот тенисер Диего Шварцман (6-3, 6-4, 6-4) и така се пласирал во своето 11. четврфинале на овој турнир, каде го совладал канадскиот тенисер Милош Раониќ (6-4, 6-3, 7-6). Така, тој се пласирал во своето осмо полуфинале на Отвореното првенство на Австралија каде, во нивната 50. меѓусебна средба, го победил Федерер (7-6, 6-4, 6-3). Во финалето, одиграно на 2 февруари, Ѓоковиќ се сретнал со Доминик Тим. Првиот сет му припаднал на Ѓоковиќ, во следните два бил подобар Тим, но потоа Ѓоковиќ направил пресврт и победил во пет сета (6-4, 4-6, 2-6, 6-3, 6-4). На тој начин, тој ја освоил осмата титула на Отвореното првенство на Австралија, 17. „гренд слем“ титула и вкупно 78. титула во кариерата. Благодарение на ппобедата на овој турнир, по тримесечна пауза, Ѓоковиќ повторно станал најдобар тенисер на светот, со освоени 9 720 бода.
Од 24 до 29 февруари, Ѓоковиќ играл на турнирот во Дубаи (Dubai Duty Free Tennis Championships). Притоа, во првото коло, тој бил подобар од тунискиот тенисер Малек Џазири (6-1, 6-2), а истовремено настапил и во играта на двојки (заедно со Марин Чилиќ). Сепак, тие биле поразени уште во првото коло од Раџив Рам и Џо Салзбери (2-6, 2-6). Во второто коло, Ѓоковиќ го совладал германскиот тенисер Филип Колшрајбер (6-3. 6-1), во четвртфиналето бил подобар од Карен Качанов (6-2, 6-2), а во полуфиналето го победил францускиот тенисер Гаел Монфис (2-6, 7-6, 6-1). Најпосле, во финалето, Ѓоковиќ го победил Стефанос Циципас (6-3, 6-4) и ја освоил петтата титула на овој турнир (вкупно 79. титула во кариерата), остварувајќи ја својата 18. победа во низа во 2020 година. Со оваа победа, Ѓоковиќ се заврстил на првото место на списокот на најдобрите светски тенисери, со вкупно 10 220 бода.
Поради епидемијата на вирусот COVID-19, тениските турнири закажани за пролетта и летото биле откажани. На 20 јуни 2020 година, Ѓоковиќ го започнал учеството на хуманитарниот турнир „Adria Tour“ во Задар, организиран од него и од неговиот татко. Во првиот натпревар од групата А, тој го победил српскиот тенисер Пеѓа Крстин (4-3, 4-1), потоа бил подобар и од Борна Ќориќ (4-1, 4-3), во третиот настап го победил хрватскиот тенисер Нино Сердарушиќ (4-1, 4-3). Така, тој се пласирал во финалето, каде требало да игра против Андреј Рубљов, но натпреварот бил откажан откако било соопштено дека бугарскиот тенисер Григор Димитров бил заразен со вирусот. Набрзо, по враќањето во Белград, Ѓоковиќ соопштил дека и тој и неговата сопруга се позитивни на вирусот COVID-19 при што им се извинил на сите заразени. По овој настан, Ѓоковиќ бил мета на бројни напади ширум светот, а во знак на поддршка, на почетокот од јули, на тенискиот терен на клубот „Ѓукиќ“, белградскиот архитект и уличен уметник Андреј Јосифовски го изработил најголемиот портрет на Ѓоковиќ на светот, долг 24 метри, широк 11 метри и со површина од 264 квадратни метри.
На крајот од август, Ѓоковиќ настапил на „мастерсот“ во Синсинати (овојпат одржан во Њујорк), каде во првото коло го победил литванскиот тенисер Рикардес Беранкис (7-6, 6-4), во осминафиналето го совладал американскиот тенисер Тенис Сандгрен (6-2, 6-4), во четвртфиналето бил подобар од германскиот тенисер Јан-Ленард Штруф (6-3, 6-1), а во полуфиналето го совладал Роберто Баутиста Агут (4-6, 6-4, 7-6). Во финалето, Ѓоковиќ го совладал Милош Раониќ (1-6, 6-3, 6-4) и така ја освоил втората титула на овој турнир, четвртата титула во 2020 година, 35. титула на „мастерсите“ (со што го изедначил рекордот на Надал) и 80. титула во кариерата. Со оваа победа, Ѓоковиќ станал првиот тенисер во историјата кој го освоил секој „мастерс“ турнир барем двапати.
На 1 септември 2020 година, Ѓоковиќ настапил на Отвореното првенство на САД каде во првото коло го победил босанскиот тенисер Дамир Џумхур (6-1, 6-4, 6-1), а во второто коло бил подобар од британскиот тенисер Кајл Едмунд (6-7, 6-3, 6-4, 6-2). Во третото коло, Ѓоковиќ го совладал Јан-Ленард Штруф (6-3, 6-3, 6-1) и така ја продолжил низата од 26 последователни победи во 2020 година. Меѓутоа, во напреварот од четврото коло против Пабло Карењо Буста, тој бил дисквалификуван од турнирот, откако во првиот сет го погодил линискиот судија со топката во вратот.
На 16 септември, Ѓоковиќ го почнал настапот на „мастерсот“ во Рим, каде во второто коло го победил италијанскиот тенисер Салваторе Карузо (6-3, 6-2). Два дена претходно, Ѓоковиќ ја започнал 286. недела на првото место на списокот на АТП, со што се изедначил со Пит Сампрас. Во осминафиналето, тој бил подобар од сонародникот Филип Крајиновиќ (7-6, 6-3), во четвртфиналето го победил германскиот тенисер Доминик Кепфер (6-3, 4-6, 6-3) и така се пласирал во своето 11. полуфинале на овој турнир. Таму бил подобар од норвешкиот тенисер Каспер Руд (7-5, 6-3) и се пласирал во своето десетто финале на турнирот и 52. финале на „мастерсите“, каде го совладал аргентинскиот тенисер Диего Шварцман (7-5, 6-3) и така ја освоил својата петта титула во Рим и 36. титула на „мастерсите“, со што поставил нов рекорд - тенисер со најмногу победи на „мастерсите“.
На 29 септември, Ѓоковиќ го започнал својот 16. настап на „Ролан Гарос“, каде во првото коло го совладал шведскиот тенисер Микаел Имер (6-0, 6-2, 6-3), во второто коло бил подобар од литванскиот тенисер Рикардас Беранкис (6-1, 6-2, 6-2), а во третото коло го победил колумбискиот тенисер Даниел Галан (6-0, 6-3, 6-2). Во осминафиналето, Ѓоковиќ го совладал Карен Хачанов (6-4, 6-3, 6-3) и така по 11 пат во низа се пласирал во четвртфиналото на „Ролан Гарос“, како првиот тенисер во отворената ера кому му успеало тоа. На 7 октомври, Ѓоковиќ го совладал шпанскиот тенисер Пабло Карењо Буста (4-6, 6-2, 6-3, 6-4) и со тоа се пласирал во своето десетто полуфинале на овој турнир. Во полуфиналниот натпревар, тој бил подобар од грчкиот тенисер Стефанос Циципас (6-3, 6-2, 5-7, 4-6, 6-1), но во финалето бил поразен од Рафаел Надал во три сета (0-6, 2-6, 5-7) (неговиот прв пораз по 11 месеци).
На 27 октомври, Ѓоковиќ го започнал настапот на турнирот „Erste Bank Open“ во Виена, каде во првото коло го победил сонародникот Филип Крајиновиќ (7-6, 6-3), а во второто коло го совладал хрватскиот тенисер Борна Ќориќ (7-6, 6-3). Меѓутоа, во четврфиналето, тој бил поразен од италијанскиот тенисер Лоренцо Сонего (2-6, 1-6). Сепак, и покрај неуспехот на овој турнир, Ѓоковиќ го обезбедил првото место на списокот на АТП на најдобрите тенисери. На тој начин, по шести пат во кариерата ја завршил годината како најдобар тенисер на светот, со што го изедначил рекордот на Пит Сампрас. Притоа, со своите 33 години, тој станал најстариот тенисер кој годината ја завршил на првото место на табелата на АТП.
Во ноември 2020 година, Ѓоковиќ настапил по 13. пат на завршниот турнир на АТП, каде бил носител на групата „Токио 1970“, заедно со Данил Медведев, Александер Зверев и Диего Шварцман. Во првото коло, тој го победил Шварцман (6-3, 6-2), во второто коло претрпел пораз од Медведев (3-6, 3-6), но во третото коло го совладал Зверев (6-3, 7-6) и така се пласирал во своето деветто полуфинале на завршниот турнир, а таму бил поразен од Доминик Тим (5-7. 7-6, 6-7).
На 21 декември, Ѓоковиќ ја започнал 300. седмица по ред како најдобар тенисер на светот и така станал вториот тенисер во светот (по Федерер) кој достигнал 300 седмици на врвот на табелата на АТП.
2021 година
На 8 февруари, Ѓоковиќ го започнал својот настап на Отвореното првенство на Австралија каде бил прв носител. Во првото коло, тој го победил францускиот тенисер Жереми Шарди (6-3, 6-1, 6-2), во второто коло бил подобар од американскиот тенисер Френсис Тијафо (6-3, 6-7, 7-6, 6-3), во третото коло го совладал американскиот тенисер Тејлор Фриц (7-6, 6-4, 3-6, 4-6, 6-2), а во осминафиналето, Ѓоковиќ го победил Милош Раониќ (7-6, 4-6, 6-1, 6-4) и така ја остварил својата 300. победа на „гренд-слем“ турнирите. Во четвртфиналето, Ѓоковиќ го совладал Александар Зверев (6-7, 6-2, 6-4, 7-6), а во полуфиналето бил подобар од рускиот тенисер Аслан Карацев (6-3, 6-4, 6-2). Во своето деветто финале на Отвореното првенство на Австралија, тој бил подобар од рускиот тенисер Данил Медведев (7-5, 6-2, 6-2) и така по деветти пат победил на овој турнир.
На 14 април, Ѓоковиќ настапил на „мастерсот“ во Монте Карло, каде во второто коло го победил италијанскиот тенисер Јаник Синер (6-4, 6-2), но во осминафиналето бил поразен од британскиот тенисер Даниел Еванс (4-6, 5-7).
На 21 април, Ѓоковиќ го започнал настапот на турнирот „Serbia Open“, каде во второто коло го победил јужнокорејскиот тенисер Сунву Квон (6-1, 6-3), во четврфиналето бил подобар од сонародникот Миомир Кецмановиќ (6-1, 6-3), но во полуфиналето бил поразен од рускиот тенисер Аслан Карацев (5-7, 6-4, 4-6).
На „мастерсот“ во Рим, како прв носител, Ѓоковиќ настапил од второто коло во кое го победил американскиот тенисер Тејлор Фриц (6-3, 7-6), а во третото коло бил подобар од шпанскиот тенисер Алехандро Давидович Фокина (6-2, 6-1) и така се пласирал во 15. четвртфинале на овој турнир, каде, по неколку прекини поради лошото време, го совладал Стефанос Циципас (4-6, 7-5, 7-5). Во полуфиналето, Ѓоковиќ бил подобар од италијанскиот тенисер Лоренцо Сонего (6-3, 6-7, 6-2), но во финалето загубил од Рафаел Надал (5-7, 6-1, 3-6).
Потоа, Ѓоковиќ настапил на турнирот во Белград (Belgrade Open), каде во второто коло бил подобар од германскиот тенисер Матс Морајн (6-2, 7-6), а во четвртфиналето го совладал аргентинскиот тенисер Федерико Корија (6-1, 6-0). Во полуфиналето, тој го победил словачкиот тенисер Андреј Мартин (6-1, 4-6, 6-0) и така се пласирал во финалето, каде го совладал словачкиот тенисер Алекс Молчан (6-4, 6-3) и така ја освоил 83. титула во својата кариера.
Како подготовка за „Вимблдон“, Ѓоковиќ настапил на турнирот во Мајорка каде се натпреварувал во двојки, заедно со шпанскиот тенисер Карлос Гомес Херера при што двајцата добиле специјални покани од организаторот на турнирот. Во првиот натпревар, тие биле подобри од двојката Никола Ќаќиќ / Томислав Бркиќ (5-7, 6-4, 13-11), во четвртфиналето ги победиле првите носители на турнирот, Марсел Гранољес и Хорасио Себаљос(4-6, 7-6, 10-8), а во полуфиналето ја совладале двојката Оливер Мараха / Ајсам Ул Хак Куреши (6-3, 7-6). На тој начин, тие се пласирале во финалето, но не настапиле во него, зашто Гомес Херера се откажал поради повреда.
На 28 јуни, Ѓоковиќ го започнал својот настап на „Вимблдон“ каде во првото коло го совладал британскиот тенисер Џек Дрејпер (4-6, 6-1, 6-2, 6-2). Во второто коло, тој бил подобар од јужноафриканскиот тенисер Кевин Андерсон (6-3, 6-3, 6-3), а во третото коло го совладал Денис Кудла (6-4, 6-3, 7-6). Во осминафиналето, Ѓоковиќ бил подобар од чилеанскиот тенисер Кристијан Гарин (6-2, 6-4, 6-2) и така се пласирал во своето 12. четвртфинале на „Вимблдон“ и 50. четвртфинале на „гренд слем“ турнирите. Потоа, тој го совладал унгарскиот тенисер Мартон Фучович (6-3, 6-4, 6-4) и се пласирал во своето десетто полуфинале на овој турнир, каде бил подобар од канадскиот тенисер Денис Шаповалов (7-6, 7-5, 7-5). Во своето 30. „гренд слем“ финале, Ѓоковиќ го совладал италијанскиот тенисер Матео Беретини (6-7, 6-4, 6-4, 6-3) и така ја освоил шестата титула на Вимблдон, 85. титула во кариерата и 20. „гренд слем“ титула, со што се изедначил со Федерер и со Надал. Истовремено, Ѓоковиќ станал првиот тенисер по 1969 година кој успеал да победи на првите три „гренд слем“ турнири. Со победата на Вимблдон, Ѓоковиќ станал првиот тенисер во историјата кој заработил повеќе од 150 милиони долари од наградите на тениските турнири.
По Олимписките игри, Ѓоковиќ настапил на Отвореното првенство на САД. Во првото коло, тој го победил младиот дански тенисер Холгер Витус Нодсков Руне (6-1, 6-7, 6-2, 6-1), во второто коло бил подобар од холандскиот тенисер Талон Грикспор (6-2, 6-3, 6-2), а во третото коло го победил Нишикори (6-7, 6-3, 6-2, 6-2). Во осминафиналето, Ѓоковиќ бил подобар од американскиот тенисер Џенсон Бруксби (1-6, 6-3, 6-2, 6-2), а во четвртфиналето го совладал Матео Беретини (5-7, 6-2, 6-2, 6-3) и така се пласирал во своето 12. полуфинале на овој турнир. Притоа, на овој натпревар, Ѓоковиќ соборил уште еден рекорд во историјата на тенисот со тоа што ја забележал својата 224. победа над тенисерите кои се рангирани меѓу најдобрите десет, надминувајќи го дотогашниот рекорд на Федерер. Во полуфиналето, Ѓоковиќ го победил Александар Зверев (4-6, 6-2, 6-4, 4-6, 6-2) и се пласирал во деветтото финале на Отвореното првенство на САД при што поставил нов рекорд постанувајќи тенисер со најмногу одиграни финалиња на овој турнир, претекнувајќи ги Иван Лендл и Пит Сампрас. Меѓутоа, во финалето, тој загубил од Данил Медведев (4-6, 4-6, 4-6) и така ја пропуштил можноста да го освои календарскиот „гренд слем“.
На 30 октомври, Ѓоковиќ го започнал настапот на турнирот во Париз, каде во игрите на двојки, тој и Филип Крајиновиќ биле подобри од австралискиот пар Лук Савил/Алекс де Минор со резултат 4-6, 6-4, 10-7, но во второто коло тие биле поразени од Филип Поласек и Џон Пирс (6-7, 4-6). Поединечните настапи Ѓоковиќ ги почнал од второт коло при што го совладал унгарскиот тениср Мартон Фучович (6-2, 4-6, 6-3). Откако неговиот противник во третото коло се повлекол, Ѓоковиќ се пласирал во четврфиналето без борба, а таму го совладал американскиот тенисер Тејлор Фриц (6-4, 6-3). Во своето седмо полуфинале на овој турнир, тој бил подобар од полскиот тенисер Хуберт Хуркач (3-6, 6-0, 7-6) и на тој начин го обезбедил првото место на табелата на АТП до крајот на година. Со тоа, Ѓоковиќ постигнал уште еден рекорд, станувајќи првиот тенисер кој седум календарски години бил најдобар тенисер на светот (претходно, тој го делел рекордот со Пит Сампрас). Утредента, во финалето, Ѓоковиќ бил подобар од Данил Медведев (4-6, 6-3, 6-3) и така ја освоил шестата титула на овој турнир и поставил нов рекорд — освоени 37 „мастерс“ титули.
На завршниот турнир на АТП, одржан во Торино, Ѓоковиќ ја предводел зелената група во која се наоѓале уште Стефанос Циципас (кој подоцна се повлекол поради поведа и бил заменет со британскиот тенисер Камерон Нори), Андреј Рубљов и Каспер Руд. Во првиот свој настап, тој го совладал Руд (7-6, 6-2), а потоа го совладал и Рубљов (6-3, 6-2). Во третиот нстап во групната фаза, Ѓоковиќ бил подобар од Нори (6-2, 6-1) и така се пласирал во полуфиналето каде бил поразен од Зверев (6-7, 6-4, 3-6).
2022 година
На 5 јануари, Ѓоковиќ отпатувал во Австралија за да настапи на Отвореното првенство на Австралија, каде бил пријавен како прв носител. Меѓутоа, и покрај тоа што имал влезна виза, тој бил задржан на аеродромот и не му било дозволен влез во земјата поради тоа што не бил вакциниран против КОВИД-19. Откако австралиската влада му ја поништила визата, Ѓоковиќ вложил жалба и судот пресудил во негова корист, но владата повторно не му дозволила влез во земјата. На повтореното судење, одржано ден пред почетокот на турнирот, судот ја потврдил одлуката на владата и така Ѓоковиќ бил принуден да ја напушти Австралија.
Во февруари 2022 година, Ѓоковиќ настапил на турнирот во Дубаи, каде во првото коло го совладал италијанскиот тенисер Лоренцо Музети (6-3, 6-3). Во второто коло, тој бил подобар од Карен Хачанов (6-3, 7-6), но потоа, во четврфиналето загубил од чешкиот тенисер Јиржи Весели (4-6, 6-7). Со тој пораз, Ѓоковиќ паднал на второто место на списокот на најдобрите светски тенисери, откако непрекинато бил првопласиран во текот на 361 недела.
Веднаш по завршувањето на турнирот во Дубаи, на почетокот на март, Ѓоковиќ и неговиот тренер Марјан Вајда ја прекинале нивната 15-годишна соработка. Потоа, Ѓоковиќ објавил дека нема да настапи на турнирите во Индијан Велс и во Мајами поради неможноста да добие виза за влез во САД.
Во април, Ѓоковиќ настапил на мастерсот во Монте Карло, каде уште во второто коло (во првото бил слободен) претрпел пораз од шпанскиот тенисер Алехандро Давидович Фокина (3-6, 7-6, 1-6). Истиот месец, тој учествувал на турнирот во Белград, каде најпрвин го совладал Ласло Ѓере (2-6, 7-6, 7-6), а во четвртфиналето бил подобар од сонародникот Миомир Кецмановиќ (4-6, 6-3, 6-3) и така се пласирал во полуфиналето, каде го совладал рускиот тенисер Карен Хачанов (4-6, 6-1, 6-2). Во финалето, Ѓоковиќ се сретнал со рускиот тенисер Андреј Рубљов, но бил поразен (2-6, 7-6, 0-6) и не успеал да ја освои третата титула на овој турнир. Инаку, посебна одлика на финалниот натпревар било тоа што одлуката за тоа кој прв ќе сервира не била донесена со фрлање паричка, како што е вообичаено, туку со кршење на велигденски јајца.
На почетокот од мај, Ѓоковиќ настапил на „мастерсот“ во Мадрид, каде во второто коло го совладал францускиот тенисер Гаел Монфилс (6-3, 6-2). Со оваа победа, Ѓоковиќ ја обезбедил 369. недела како најдобар тенисер на светот, а поставил уште еден рекорд станувајќи првиот тенисер во отворената ера кој имал резултат 18-0 во натпреварите со некој противник. Во осминафиналето требало да се сретнат Ѓоковиќ и Енди Мареј, но откако Мареј се повлекол поради болест непосредно пред натпреварот, Ѓоковиќ се пласирал во четвртфиналето, каде го совладал полскиот тенисер Хуберт Хуркач (6-3, 6-4), но во полуфиналето претрпел пораз од шпанскиот тенисер Карлос Алкарас (7-6, 5-7, 6-7).
На 10 мај Ѓоковиќ го започнал учеството на „мастерсот“ во Рим, каде во второто коло (во првото бил слободен) го победил рускиот тенисер Аслан Карацев (6-3, 6-2), а во осминафиналето бил подобар од Станислас Вавринка (6-2, 6-2). Во четвртфиналето, го победил канадскиот тенисер Феликс Ожер-Алијасим (7-5, 7-6). , а во полуфиналето бил подобар од норвешкиот тенисер Каспер Руд (6-4, 6-3) и така ја остварил илјадитата победа во професионалната кариера. Во финалето, Ѓоковиќ го совладал Стефанос Циципас (6-0, 7-6) и така ја освоил шестата титула на овој турнир, 38. титула на „мастерсите“ и 87. титула во кариерата. Истовремено, тој станал најстариот победник во историјата на овој турнир.
На 23 мај, во рамките на првото коло на турнирот „Ролан Гарос“, Ѓоковиќ го совладал Јошихито Нишиока (6-3, 6-1, 6-0), а во второто коло бил подобар од Алекс Молчан (6-2, 6-3, 7-6). Во третото коло Ѓоковиќ го совладал Аљаж Бедене (6-3, 6-3, 6-2), а во осминафиналето бил подобар од Диего Шварцман (6-1, 6-3, 6-3), со што се пласирал во своето 16. четвртфинале на „Ролан Гарос“ каде бил поразен од Рафаел Надал (2-6, 6-4, 2-6, 6-7). По оваа средба, резултатот од нивните меѓусебни борби изнесувал 30 победи за Ѓоковиќ наспроти 29 победи за Надал.
Поради тоа што не бил вакциниран против КОВИД-19, на Ѓоковиќ не му било дозволено да настапи на тенискиет турнири во САД, вклучувајќи го и Отвореното првенство на САД. Поради отсуството од неколку турнири, на крајот до август 2022 година, тој паднал на шестото место на списокот на најдобрите тенисери, со освоени 4 770 бодови.
Во септември, Ѓоковиќ настапил на Леверовиот куп (Lever Cup), одржан во Лондон, како дел на тимот на Европа (неговото второ учество на овој куп). Притоа, тој го совладал Френсис Тиафо (6-1, 6-3), а потоа, во играта во двојки, тој и Матео Беретини биле подобри од двојката Алекс де Минoр / Џек Сок (7-6, 6-2). Утредента, Ѓоковиќ бил поразен од канадскиот тенисер Феликс Огер-Алијасиме (3-6, 6-7).
На 29 септември, Ѓоковиќ го започнал настапот во Тел Авив (неговото прво учество на овој турнир), каде во осминафиналето го совладал Пабло Андухар (6-0, 6-3), во четвртфиналето бил подобар од канадскиот тенисер Васек Поспишил (7-6, 6-3), а во полуфиналето го победил рускиот тенисер Роман Сафијулин (6-1, 7-6). Најпосле, во финалето одиграно на 2 октомври, Ѓоковиќ бил подобар од хрватскиот тенисер Марин Чилиќ (6-3, 6-4) и така ја освоил 89. титула во кариерата.
На почетокот на октомври, Ѓоковиќ настапил на турнирот во Астана, каде бил четврти носител. Во првото коло, тој бил подобар од чилеанскиот тенисер Христијан Гарин (6-1, 6-1), во второто коло го совладал холандскиот тенисер Ботик ван де Зандшулп (6-3, 6-1), а во четвртфиналето бил подобар од рускиот тенисер Карен Хачанов (6-4, 6-3). Во полуфиналето, тој одиграл само два сета против Данил Медведев (4-6, 7-6), кој се откажал поради повреда. Така, Ѓоковиќ се пласирал во финалето, каде го совладал Стефанос Циципас (6-3, 6-4) и ја освоил 90. титула во кариерата.
На почетокот од ноември, Ѓоковиќ настапил на „мастерсот“ во Париз, каде во првото коло го совладал американскиот тенисер Максим Крејси (7-6, 6-4), а во второто коло бил подобар од Карен Хачанов (6-4, 6-1). Во четвртфиналето, го совладал италијанскиот тенисер Лоренцо Музети (6-0, 6-3), а потоа, во полуфиналето бил подобар од Стефанос Циципас (6-2, 3-6, 7-6). Меѓутоа, во финалето, тој бил поразен од данскиот тенисер Холгер Руне (6-3, 3-6, 5-7).
Во средината на ноември, Ѓоковиќ настапил на завршниот турнир на АТП во Торино, каде се натпреварувал во црвената група, заедно со Циципас, Медведев и Рубљов. Во првото коло, тој бил подобар од Циципас (6-4, 7-6), а потоа ги совладал Рубљов (6-4, 6-1) и Медведев (6-3, 6-7, 7-6). Во полуфиналето, Ѓоковиќ го совладал американскиот тенисер Тејлор Фриц (7-6, 7-6) и така по осми пат во кариерата се пласирал во финалето на завршниот турнир. Во финалето, тој бил подобар од норвешкиот тенисер Каспер Руд (7-5, 6-3) и така ја освоил шестата титула на завршниот турнир на АТП, изедначувајќи се со Федерер, како и 91. шампионска титула во кариерата. Со оваа победа, тој се искачил на петтото место на списокот на најдобрите тенисери, со вкупно 4 820 бодови. На крајот од сезоната, два натпревара во кои учествувал Ѓоковиќ се нашле на списокот на АТП на најдобрите натпревари во 2022 година, и тоа: неговиот дуел со Пабло Алкараз во полуфиналето мастерсот во Мадрид бил прогласен за натпревар на годината, додека неговиот полуфинален настап на мастерсот во Париз, исто така, се нашол во групата на пет најдобри натпревари во 2022 година.
2023 година
На почетокот на јануари, Ѓоковиќ настапил на турнирот во Аделаида, каде во првото коло го совладал францускиот тенисер Констан Лесјен (6-3, 6-2), а во второто коло бил подобар од уште еден француски тенисер, Квентин Халис (7-6, 7-6). Потоа, во четвртфиналето го совладал Денис Шаповалов (6-3, 6-4), додека во полуфиналето (неговиот 348. натпревар против некој од најдобрите десет тенисери) бил подобар од Данил Медведев (6-3, 6-4). Најпосле, во 131. финале во кариерата, тој бил подобар од американскиот тенисер Себастијан Корда (6-7, 7-6, 6-4) и така го освоил својот 92. турнир во кариерата, израмнувајќи се со Надал на списокот на тенисерите со најмногу триумфи на турнирите.
На 17 јануари, Ѓоковиќ го започнал својот настап на Отвореното првенство на Австралија каде во првото коло го совладал шпанскиот тенисер Роберто Карбаљес Баена (6-3, 6-4, 6-0), во второто коло бил подобар од францускиот тенисер Ензо Квако (6-1, 6-7, 6-2, 6-0), а во третото коло го победил бугарскиот тенисер Григор Димитров (7-6, 6-3, 6-4). Во осминафиналето, Ѓоковиќ бил подобар од австралискиот тенисер Алекс де Минор (6-2, 6-1, 6-2) и така се пласирал во своето 54. четвртфинале на грен-слем турнирите. Со победата над рускиот тенисер Андреј Рубљов (6-1, 6-2, 6-4), тој ја остварил 26. последователна победа на Отвореното првенство на Австралија со што го изедначил рекордот на Андре Агаси. На тој начин, тој се пласирал во своето 44. полуфинале на гренд слем турнирите, каде бил подобар од американскиот тенисер Томи Пол (7-5, 6-1, 6-2). Во своето десетто финале на Отвореното првенство на Австралија, Ѓоковиќ го совладал Стефанос Циципас (6-3, 7-6, 7-6) остварувајќи ја 28. последователна победа на овој турнир и така ја освоил десеттата титула на Отвореното првенство на Австралија, 93. титула во кариерата и 22. титула на „гренд слем“ турнирите. Притоа, тој повторно се вратил на првото место на списокот на најдобрите тенисери, со освоени 7 070 бодови.
На 27 февруари 2023 година, Ѓоковиќ ја започнал 378. недела на првото место на списокот на најдобрите тенисери, соборувајќи го рекордот што дотогаш го држела германската тенисерка Штефи Граф. Утредента, тој го започнал настапот на турнирот во Дубаи, каде во првото коло го совладал чешкиот тенисер Томас Махач (6-3, 3-6, 7-6), а во второто коло бил подобар од холандскиот тенисер Талон Грикспор (6-2, 6-3). Во четвртфиналето, тој го совладал полскиот тенисер Хуберт Хуркач (6-3, 7-5) и така ја оставрил 14. последователна победа од почетокот на годината, но во полуфиналето бил поразен од Данил Медведев (4-6, 4-6).
Во април, Ѓоковиќ учествувал на турнирот во Монте Карло, каде во второто коло го совладал рускиот тенисер Иван Гахов (7-6, 6-2), но потоа бил поразен во осминафиналето од италијанскиот тенисер Лоренцо Музети (6-4, 5-7, 4-6). Потоа, тој настапил на турнирот „Srpska Open“ во Бања Лука, каде во второто коло го совладал францускиот тенисер Лука ван Аше (6-7, 6-3, 6-2), но во четвртфиналето загубил од сонародникот Душан Лајовиќ (4-6, 6-7).
На 12 мај, Ѓоковиќ го започнал својот настап на турнирот во Рим, каде во второто коло го совладал аргентинскиот тенисер Томас Мартин Ечеверија (7-6, 6-2), а во следното коло бил подобар од Григор Димитров (6-3, 4-6, 6-1). Во осминафиналето, тој го победил британскиот тенисер Камерон Нори (6-3, 6-4), но во четвртфиналето бил поразен од данскиот тенисер Холгер Руне (2-6, 6-4, 2-6).
Во своето 19. учество на „Ролан Гарос“, Ѓоковиќ во првото коло го победил американскиот тенисер Александар Ковачевиќ (6-3, 6-2, 7-6). Во второто коло, го совладал Мартон Фучович (7-6, 6-0, 6-3), додека во третото коло бил подобар од шпанскиот тенисер Алехандро Давидович Фокина (7-6, 7-6, 6-2). Во осминафиналето, Ѓоковиќ го победил шпанскиот тенисер Хуан Пабло Вариљас (6-3, 6-2, 6-2) и така се пласирал во своето 14. последователно а вкупно 17. четвртфинале на овој турнир, постигнувајќи нов рекорд. Откако во четвртфиналето го совладал рускиот тенисер Карен Хачанов (4-6, 7-6, 6-2, 6-4), во полуфиналето бил подобар од Пабло Алкарас (6-3, 5-7, 6-1, 6-1) и така се пласирал во своето седмо финале на Ролан Гарос и 34. финале на „гренд-слем“ турнирите со што го изедначил рекордот на Крис Еверт. Во финалето, Ѓоковиќ го совладал норвешкиот тенисер Каспер Руд (7-6, 6-3, 7-5) и така ја освоил третата титула на Ролан Гарос и рекордната 23. „гренд слем“ титула. Истовремено, тој постигнал уште неколку рекорди: единствениот тенисер во историјата кој играл во најмалку седум финалиња на „гренд слем“ турнирите, првиот тенисер во историјата кој секој „гренд слем“ го освојувал барем трипати и најстариот тенисер кој победил на Ролан Гарос. Со оваа титула (94. во кариерата), Ѓоковиќ повторно се вратил на првото место на списокот на најдобрите тенисери во светот со 7 595 бодови.
На 3 јули, во првото коло на „Вимблдон“, Ѓоковиќ го победил аргентинскиот тенисер Педро Качино (6-3, 6-3, 7-6), а во второто коло бил подобар од австралискиот тенисер Џордан Томпсон (6-3, 7-6, 7-5), остварувајќи ја 350. победа на гренд-слем турнирите во својата кариера. Во третото коло, Ѓоковиќ го совладал швајцарскиот тенисер Стен Вавринка (6-3, 6-1, 7-6), а во осминафиналето, кое се играло во текот на два дена, го победил полскиот тенисер Хуберт Хуркач (7-6, 7-6, 5-7, 6-4). Во четврфиналето, Ѓоковиќ го совладал рускиот тенисер Андреј Рубљов (4-6, 6-1, 6-4, 6-3), а во полуфиналето бил подобар од италијанскиот тенисер Јаник Синер (6-3, 6-4, 7-6) и по деветти пат во кариерата се пласирал во финалето на овој турнир, поставувајќи нов рекорд, како тенисер со најмногу финалиња на „гренд слем“ турнирите (35). Во финалето, Ѓоковиќ бил поразен од шпанскиот тенисер Карлос Алкарас (6-1, 6-7, 1-6, 6-3, 4-6).
Настапи во Дејвис-купот
Во 2006 година, Ѓоковиќ ја остварил одлучувачката победа против Велика Британија победувајќи го Грег Руседски во четири сета во четвртиот меч, со што му донесол на својот тим водство од 3-1 во серијата и така ја одржал Србија и Црна Гора во Првата група од Евро-африканската зона во Дејвис купот. По овој меч, во медиумите се појавиле вести дека Ѓоковиќ сакал да игра тенис под знамето на Британија. Подоцна, 19-годишниот Ѓоковиќ, кој во тоа време бил број 63 на АТП-листата, ја негирал вакавата приказна со зборовите: „Британците се многу љубезни кон нас по Дејвис-купот“. Сепак, нешто повеќе од три години подоцна во октомври 2009 година, Ѓоковиќ потврдил дека разговорите помеѓу неговото семејство и ЛТА (тениската лига во Англија) во април и во мај 2009 година биле навистина сериозни. По тој повод, Ѓоковиќ изјавил: „Британците ми понудија многу можности и им требаше некој бидејќи Енди Мареј беше единствениот и сè уште е. Тоа сигурно е разочарување за сите пари кои тие ги вложуваат. Но не ми требаа сите пари што ги имав направено. Почнав да заработувам нешто за себе, доволно за да можам да си дозволам да патувам со тренер, и реков, „Зошто се грижам?“ Јас сум Србин, јас сум горд што сум Србин, и не сакав да го расипам сето тоа само затоа што некоја друга држава имала подобри услови. Доколку играв за Велика Британија, сигурно дека ќе играв исто како што играм за мојата земја, но длабоко во себе никогаш немаше да почувствувам дека припаѓам таму. Јас бев тој кој ја донесе одлуката.“
Во 2007 година, победувајќи во сите три мечеви, Ѓоковиќ одиграл клучна улога во плеј-оф победата над Австралија, со што еднагодина подоцна Србија преминала во Светската група. Во натпреварот на Србија со Русија, на почетокот на 2008 година, Ѓоковиќ бил надвор од екипата поради грип и бил принуден да го пропушти неговиот меч во поединечна конкуренција. Потоа се врати за да го добие мечот во дубл, во тим со Ненад Зимоњиќ, пред да биде принуден да се повлече во неговиот меч во поединечна конкуренција против Николај Давиденко. Ѓоковиќ, исто така, имал голема улога во напредокот на Србија во Светската група во 2009 година. Од 6-8 март, тој играл клучна улога во пласманот на Србија во четврт-финалето во Светската група (за првпат во нејзината независна историја), победувајќи ги Сем Квери и Џон Изнер во мечот со екипата на САД. Во 2010 година, Србија се пласирала во финалето на Дејвис купот, со победите над Хрватска (4-1) и Чешка (3-2). Србија се вратила од негатива од 1-2 до победа од 3-2 против Франција во финалната пресметка во Белград и така освоила првиот Дејвис куп. Во финалето, Ѓоковиќ остварил две победи во поединечна категорија за Србија, победувајќи ги Жил Симон и Гаел Монфис. Тој бил ‘рбетот на српскиот состав, остварувајќи 7-0 во поединечна конкуренција и така ја доведол својата земја до титулата, иако во одлучувачката пресметка во финалето победата ја остварил Виктор Троицки.
Во ноември 2019 година, Ѓоковиќ бил дел од екипата на Србија на турнирот на Дејвис купот, одржан во Мадрид, каде Србија се натпреварувала во групата А. Во првото коло, Србија била подобра од Јапонија, остварувајќи три победи при што Ѓоковиќ бил подобар од Јохишито Нишиока (6-1, 6-2), а утредента ја совладала и репрезентацијата на Франција при што Ѓоковиќ бил подобар од Беноа Пер (6-3, 6-3). Меѓутоа, во четвртфиналето, Србија била поразена од репрезентацијата на Русија откако Ѓоковиќ го совладал Карен Качанов (6-3, 6-3), но во играта на двојки Ѓоковиќ и Виктор Троицки биле поразени од Качанов и Андреј Рубљов (6-4, 4-6, 6-7).
Во ноември 2021 година, Ѓоковиќ бил дел од екипата на Србија на финалниот турнир на Дејвис купот одигран во Инсбрук, каде Србија се натпреварувала во групата Ф. Во првото коло, Србија била подобра од Австрија со три победи при што Ѓоковиќ бил подобар од Денис Новак (6-3, 6-2), а утредента била поразена од репрезентацијата на Германија со резултат 1 : 2 при што Ѓоковиќ бил подобар од Јан Ленард Штруф (6-2, 6-4), а потоа во играта на двојки, тој и Никола Ќаќиќ претрпеле пораз од Кевин Кравјец и Тим Пуц (6-7, 6-3, 6-7). Сепак, Србија се пласирала во четврфиналето, одиграно во Мадрид, каде ја совладала репрезентацијата на Казахстан со резултат 2 : 1. Притоа, Ѓоковиќ го совладал Александер Бублик (6-3, 6-4), а во играта на двојки, тој и Ќаќиќ биле подобри од двојката Андреј Голубев/Александар Недовјесов (6-2, 2-6, 6-3). Во полуфиналето, Србија играла против Хрватска, но и покрај победата на Ѓоковиќ над Марин Чилиќ (6-4, 6-2), Србија била поразена со резултат 1 : 2, откако во играта на двојки, Ѓоковиќ и Филип Крајиновиќ загубиле од хрватската двојка Мате Павиќ/Никола Мектиќ (5-7, 1-6).
2020 година
Во јануари 2020 година, Ѓоковиќ се натпреварувал за екипата на Србија на првото издание на Купот на АТП, одржан во Австралија. Притоа, во првото коло од групата А, во натпреварот против екипата на Јужна Африка, Ѓоковиќ го победил Кевин Андерсон (7-6, 7-6). Во второто коло, во натпреварот против екипата на Франција, Ѓоковиќ бил подобар од Гаел Монфис (6-3, 6-2), а потоа во играта во двојки, тој и Виктор Троицки биле подобри од француската двојка Никола Мау/Едуар Роже Васелан (6-3, 6-7, 10-3). Во третото коло од групната фаза, Србија ја совладала репрезентацијата на Чиле, а Ѓоковиќ го совладал Кристијан Гарин (6-3, 6-3). Во четвртфиналето, Србија била подобра од репрезентацијата на Канада при што Ѓоковиќ го победил Денис Шаповалов (4-6, 6-1, 7-6).
Потоа, во полуфиналето против Русија, Ѓоковиќ го победил Данил Медведев (6-1, 5-7, 6-4) и така ја обезбедил победата на својата репрезентација. На 12 јануари, Србија играла во финалето против репрезентацијата на Шпанија во кое Ѓоковиќ најпрвин го победил Надал (6-2, 7-6), а потоа во играта во двојки, тој и Троицки биле подобри од Пабло Карења Буста и Фелисијано Лопез (6-3, 6-4). Така, Србија станала првиот победник на Купот на АТП. На ова натпреварување, Ѓоковиќ освоил вкупно 575 бода.