cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Анастасија Мајкелсдотер
2016 година - иднина
Во 2018 година, Мајкелсдотер работи како директор на кастинг и креативен директор со клиенти како Sveriges Television, Titan, WeSC, Linda Hallberg Cosmetics, Janice, Veckorevyn, Beri, Face Stockholm и Blu Duk Records. Михаелсдотер моментално работи на филм со режисерката Лиза Белфраж и филмската продуцентка Шарлот Мост. Мајкелсдотер беше кастинг директор за СВТ награда која и ја доби, за ТВ-серија "Kroppshets" создадена од страна Миа Харинrер. Од 2019 година работи како менаџер за таленти и агент за односи со јавноста.
Божидар Видоески
Божидар Видоески — (, -, )  – македонски јазичар, македонист, славист, основоположник на современата македонска дијалектологија и ономастика, дописен член на МАНУ (1969) и редовен (1974), странски член на ХАЗУ (тогашна ЈАЗУ) (1986), на Полската академија на науките и уметностите (ПАНУ) (1994), на САНУ (1997) и почесен доктор на Шлeскиот универзитет (Śląski Uniwersytet) во Катовице (Полска). За својата научна работа и за заслугите околу организацијата на науката во Македонија добитник е на високи награди и признанија.
Животопис
Роден е на 8 ноември 1920 година во село Звечан, Порече, Македонија. Тој е познат јазичар, македонист и се смета за татко на македонската дијалектологија. Завршил филологија и докторирал на скопскиот универзитет. Бил долгогодишен професор и шеф на катедрата на Филолошкиот факултет во Скопје. Починал на 16 мај 1998 година од срцев удар.
IC 1998
IC 1998 — галаксија во соѕвездието Береникина Коса, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 1998 се споменува и како NPM1G +20.0336.
Откривање
Објектот е откриен на 27 јануари 1904 година од страна на Макс Волф.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 1998 е од видот S. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,5 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,8 m/лм2. IC 1998 има привидни димензии од 0,4' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 12 ч 55 м 40,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +20° 38' 13"". Положбениот агол на објектот е во износ од 45°.
Други поделби
Проучување на IC 1998 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1632466.
Користена литература
Vol.I. Pasadena, Calif., California Institute of Technology, 1961. Also, successive volumes through 1968. (1,380) (Catalog)
Хајдграбен
Хајдграбен (Heidgraben) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Панонска Степа
Панонска Степа — разновидност на тревни екосистеми кои се наоѓаат во Панонската Низина. Тоа е ексклава на Големата Евроазиска Степа, пронајдена во денешна Австрија, Бугарија, Унгарија, Романија, Србија и Словачка.
Географија
Панонската степа е ексклава на Евроазиската Степа. Климата е континентална.
Делот од Панонската Степа во Унгарија е биом на пасишта на Големата унгарска рамнина (Алфелд) околу реката Тиса во источниот дел на Унгарија, како и на западниот дел на Унгарија и во австрискиот Бургенланд. Пејзажот е широко обработен и оригиналниот пејзаж сега се наоѓа само на неколку места, на пример во Националниот парк Хортобаги. Карактеристичниот пејзаж е составен од рамнини без дрвја, солени степи и солени езера и вклучува расфрлани песочни дини, ниски, влажни шуми и слатководни мочуришта покрај поплавните рамнини на античките реки. Овде може да се најдат околу триста видови птици.
Степата Ченковска во близина на Мужа е единствениот степски национален природен резерват во Словачка. Заштитеното подрачје било прогласено во 1951 година зафаќа вкупно 83 хектари. Освен шумско-степската Ченковска, други значајни степски и шумско-степски биоми во Словачка се наоѓаат претежно околу Дунавските и Источно словачките рамнини и јужните венци на системот Праматра. Два од биомите се Девинска Кобила и Словачкиот карст (се поврзува со Агтелек во Унгарија).
Делот од Панонската Степа во Австрија е присутен во Бургенланд главно околу езерото Нојзидл.
Лижавче
Лижавче или лижалка - вид на кондиторски производ кој главно се наоѓаат во цврста состојба, со вкус на шеќер, сируп од пченка, поставени на стапче наменети за лижење. Достапни се во сите видови облици и со различни вкусови.
Видови
Лижавчињата се достапни во голем број бои и вкусови, особено овошни. Бидејќи постојат многубројни компании кои произведуваат лижавчиња, овие слатки можат да се најдат со секакви вкусови и различни облици. Тие се рангираат по големината, од мали бонбони од кои се прават по стотици парчиња и кои често се раздаваат бесплатно во банките, фризерските дуќани и др. до големи кои се направени во форми на бастуни и извртени во круг. Некои лижавчиња се исполнети со фил, како што се мастиките или меките бонбони. Некои нови видови на лижавчиња се необично направени, како што се на пример ларви вградени во лижавчето. Некои други пак не се за јадење во кои е вградено светло што трепка внатре во лижавчето, исто така има и лижавчиња кои имаат вградено моторизиран уред кој прави лижавчињата сами да се вртат во нечија уста. Некои лижавчиња се продаваат со цел наменети за диета иако нивната ефикасност не е тестирана, и има смешни случаи кадешто некои ја загубиле својата тежина поради моќта на потсвеста. Лижавчињата со вкус на лекови за децата се направени со цел децата делотворно да ги примат лековите без никаков проблем. Производителите на лекови исто така прават лижавчиња кои содржат фентанил, моќен аналгетик. Во земјите на север, Германија и Холандија, има лижавчиња кои имаат солен вкус.
Историја
Идејата за јадење слатки на стапчиња е многу едноставна а тоа е најверојатно бидејќи лижавчињата биле откривани безброј пати. Историјата на првите лижавчиња во Америка е многупати изменета и изобличена. Според некои шпекулации е изјавено дека лижавчињата биле откриени за време на Граѓанската војна во Америка (од 1861г. до 1865 г.). Некои пак веруваат во друга верзија дека лижавчињата дека тие се откриени во раните 1800 години. Се тврди дека Џорџ Смит е првиот човек кој го вовел модерниот стил на лижавчињата во 1908 г. и нивното име го заштитил со знак во 1931г. Тој ја искористил идејата да направи лижавче на стапче за да биде полесно за јадење и им го дал името според популарен тркачки коњ, наречен “Lolly Pop” (Лолипоп). Зборот “lolly pop” датира до 1784 година, и првично е кажано дека се однесува на меки отколку тврди слатки. Овој збор можно е да потекнува од  терминот “lolly” (јазик) и “pop” (шамар). Првите знаци за лижавчето со својот модерен облик датираат до 1920 тите години. Можно е тој збор да е од романско потекло поврзан со традицијата во Рим која се однесува на јаболко-лижавчиња кои се продаваат на стапче. На романски јазик “Red apple” се вика “loli phaba”. Првите слатки кои личат на тоа што ние денес го нарекуваме лижавче,  датираат во средниот век каде благородниците често јаделе топен шеќер со помош на стапчиња или рачки. Откривањето на модерното лижавче е сè уште мистерија но неколку Американски компании во раниот дваесетти век побарале да го разјаснат тоа. Водејќи се според книгата “Food for Thought” (Храна за мислите), : Необични мали хроники на светот, лижавчињата биле пронајдени од страна на Џорџ Смит од градот Њу Хевен, Конектикат, кој започнал да прави готвени слатки на стапчиња во 1908 година. Ги нарекол според една трка со коњи во тоа време, “Lolly Pop” (Лолипоп).
Мурџели
Мурџели — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
ФК Џенова
ФК Џенова е италијански фудбалски клуб од градот Џенова, Италија. Моментално игра во Серија А и е еден од најуспешните фудбалски клубови во Италија со освоени девет титули во Серија А.
Лазар Димитров (Дренок)
Лазар Димитров (1869 - 1945) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Лазар Димитров е роден 1869 година во струшкото село Дренок, тогаш во Отоманското Царство. Првото образование го стекнал во родното село, а во 1889 завршил во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Учителствал 2 години во Дебар и Ениџе Вардар, по што работел во богословијата на Бугарската егзархија во Цариград. Тој го основал комитетот во Гуменџе, а ја поставил и орагнизациската мрежа во Ениџевардарско. Во февруари 1895 година бил наклеветен од грчкиот ениџевардарски владика Јеротеј дека одел по селата и го потикнувал населението на востание, дека одел по планините и да прави снимки и планови. Поради тоа бил уапсен, затворен во Гуменџе, пота бил префрлрн во Солун и на крај бил интерниран во Битола. Меѓутоа на 6 март 1895 година бил ослободен со гаранција и забрана да го посетува Солунскиот вилает.
Додека предавал во Едрене во 1896 година е избран за претседател на Одринскиот окружен револуционерен комитет на Организацијата. Таму го наследил како организатор Христо Поп Коцев, кој заминал за Солун, и заедно со Антон Арнаудов развил силна револуционерна дејност, а во Организацијата го покрстил Димитар Даков и други дејци.
Во 1901 година, кратко време изучува славјанска филологија на Софискиот универзитет, но студиите ги прекинал. Во периодот меѓу 1902 - 1903 година е претседател на Серскиот окружен револуционерен комитет. Како Серски делегат учествува на Солунскиот конгрес на Организацијата во јануари 1903 година. Тој бил единствената опозиција на конгресот, тој се противел на идејата за кревање на востание. Во своите спомени истакнува дека:
Во текот на Илинденското востание е член на член на Охридското горско началство и реонски началник на Дебарско. По неуспешниот крај на востанието заедно со другите раководители на Организацијата, Лука Групчев, Антон Кецкаров и други се повлекол во Албанија и Црна Гора, а од таму за Бугарија.
Во Првата светска војна е училиштен инспектор во Приштина и Призренскиот округ. По 1918 година се преселува во Бугарија, каде што работел како учител. Починал во Пловдив во 1945 година.
Надворешни врски
Спомени на Лазар Димитров
Грб на Сеута
Грбот на Сеута е скоро идентичен на грбот на Португалија затоа што Сеута била освоена од Португалците во 1415. Официјално е во употреба и грбот на Шпанија, затоа што Сеута е и шпанска територија.
Скот Боуден
Скот Боуден (Scott Bowden; р. ) — австралиски планински и друмски велосипедист, кој вози за француската аматерска екипа Бург ан Брес Ен Сиклисм.
Возел на друмската трка на Летните олимписки игри 2016. На игрите настапил и во крос-кантри.
Боуден започнал со велосипедизам додека бил студент на колеџот „Св. Вирџил“ во Тасманија.
Теракотна војска
Фигурите датираат од крајот на трети век п.н.е, а биле откриени во 1974 година од страна на локални фармери од Сјен.
NGC 5435
NGC 5435 — двојна ѕвезда во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Институт за историја (Србија)
Институтот за историја е српско историско друштво посветено на историските истражувања кои го опфаќале средниот век до формирањето на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците во 1918 година. Институтот бил основан на 15 јули 1947 година, во Белград, под директорот Виктор Новак и заменик директорот на Георги Острогорски. Институтот бил дел од Српската академија на науките и уметностите до 1961 година, кога станал независен.
NGC 5435
Откривање
Објектот е откриен на 1882 година од страна на Ернст Вилхелм Либерехт Темпел, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Институт за историја (Србија)
Публикации
Институтот објавува академски списанија, како што е Историски Часопис (Историски преглед).
NGC 5435
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5435 е од видот *2.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 4 м 0,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -5° 55' 50".
Други поделби
Проучување на NGC 5435 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 286; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4981. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1616.
Липа (Церово)
Липа — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Церово. Претставува населба и некропола одсредниот век. Се наоѓа на 1.500 м северозападно од селото, во приватна нива, каде се гледаат грамади од кршен камен и покривни ќерамиди, а при обработувањето на земјата биле откриени и гробови градени од камени плочи.
Ливанска саат-кула
Ливанска саат-кулата се наоѓа во состав на комплексот на најголемата џамија во градот Ливно, џамијата на Хаџи Ахмет Дукатар, наречена уште и Главица.
Историја
Изградена е со доаѓањето на Османлиите во Ливно на просторот на ливанската црква Св. Лука. На тоа и ден денес укажува ѕидниот камен и архитектурата на џамијата. Целиот историски комплекс се наоѓа на посебен рид во состав на ридот Башајковац, кој доминира над градот Ливно. Дукатаревата џамијата и саат-кулата се сместени во историското јадро на стариот Ливно, во ливанскиот Горен град или на Фехра, која бил создадена за време на четиристотниот османлиски период во Босна и Херцеговина на урнатините на поранешниот каптол на бистричкиот градот. Дукатовата џамијата, со нешто подоцна изградената саат-кула, е најрепрезентативниот објект на османлиска градба во ливанскиот крај и еден од најубавите примери на босанската традиционална сакрална архитектура од османлискиот период. Таа во своите темели чува бројни векови на бурна ливадска историја, од ранохристијанската римска базилика преку остатоците од хрватската црква Св. Лука. Рапко Орман, познат ливански поет и прозаист во својата книга „Богатство под куполата“ ( српски јазик „Благо под куполом“) за Главицата вели: „Со векови по неа е препознатлив градот, со векови блеска меѓу симболите“. Тој и дава почесно место меѓу сите 17 градски џамии, кои ги имал Ливно во време на својата превртлива историја, од кои денес во самиот град останале само тие пет. Ја споредува со величествените примери на османлиската сакрална архитектура во Босна и Херцеговина и ја става во ист ред со сараевскиот Гази Хусрев-бег овата, на бањалучкиот Ферхадија, со мостарскат а Караѓозбегова или Алаџа џамијата во Фоча. Сликите од џамијата и саат-кулата го обиколиле целиот свет и за некои им биле несоодветни, а за некои драги разгледници од ливанскиот крај, кои за жал денес во Ливно или за среќа повеќе не можат да се најдат.
Конвенционалниот сат на саат-кулата се појави во Ливно во исто време кога и во другите градови во земјата и служел за да покажување на времето. Кога рачните часовниците биле привилегија само на богатите иимотни ливански бегови и трговци, саат-кулата имала функција на општо добро. По неа ливанците ги определувале своите дневни обврски, одења во џамијата, чаршијата, посети на пријатели, а со неа влегле и во чекор со новото време. Поновите извори не прецизираат кога часовникот ја изгубил својата првобитна намена. Приказната вели дека по своето повлекување од Ливно кон крајот на Првата светска војна, ја демонтирала австроунгарската управа и ја однесена во правец на Австрија како спомен за своето време во Ливно и Босна и Херцеговина. Целиот историски комплекс на Дукатаревата џамија и саат-кулата бил темелно саниран во текот на 1960-тите години, но во годините што следеле ниту Дукатеровата џамија ниту саат-кулата на Топовите (според народното предание пред џамијата биле закопани топови поставени во случај на нападот на Млетаците кои, како и целиот комплекс, гледаат кон Далмација) не служеле на својата првитна наамена. По завршувањето на последната војна и оштетувањата кои ги претрпела од гранатите на Хрватскиот совет за одбрана како споменик на културата за поединци од прва категорија, целиот комплекс повторно бил саниран со сесрдна помош на ливанските градски муслиманите. Од поранешната воена галерија и простор за поетски дружења, повторно станал свето место на покајание и вера. Сепак, Државната комисија за зачувување на националните споменици смета дека реконструкцијата на комплексот на џамијата на Хаџи Ахмед Дукатар не била прописно извршена, бидејќи во работата не биле вклучени компетентни експерти. Покрај тоа, во рамките на целиот комплекс била изградена гасулхана, која не се вклопила најдобро во историскиот амбиент на џамијата и саат-кулата. Денес, џамијата повторно е во својата функција, а сатот на саат-кулата повторно го брои своето некогаш застанато ливанско време по традиција на камбанаријата на црквата Св. Лука.
Фриц Ројтер
Фриц Ројтер (Fritz Reuter; во Штавенхаген —  во ) — романописец од Северна Германија, кој бил значаен придонесувач кон долногерманската книжевност. Неговото родено име е Хајнрих Лудвиг Кристијан Ројтер (Heinrich Ludwig Christian Friedrich Reuter).
Грб на Мелиља
Грбот на Мелиља комбинира елементи од стари грбови како на пример Кастиља и Леон. Се состои од штит пред кој се наоѓаат столбовите на Херкул, стар назив за теснецот на Гибралтар.
Џон Ф. Кенеди
Џон Фицџералд Кенеди (John Fitzgerald Kennedy; ( — ) — триесет и петти Претседател на САД. Неговиот мандат траел од 1961, до неговото убиство во 1963 г.
По Втората светска војна служел во морнарицата на Тихиот Океан, а по војната бил новинар. Во 1947 година бил избран во Конгресот, а во 1952 година станал сенатор. За претседател на САД бил избран во 1960 година, а инаугуриран на 20 јануари 1961 година. Бил најмлад претседател во историјата на САД (по Теодор Рузвелт, кој 1901 по убиството над Вилијам МекКинли како потпретседател автоматски станал претседател).
На 22 ноември 1963 година во Далас, во државата Тексас, врз него бил извршен атентат.
Занимливости
Во чест на овој американски претседател е именувана улицата „Џон Кенеди“ во општината Чаир во Скопје.
Апен (Шлезвиг-Холштајн)
Апен (Appen) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 3 километри западно од Пинеберг и 20 километри северозападно од Хамбург.
Космос-1655
Космос-1655 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 105,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 82,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1017 км, а најмалото на 977.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Кадино Село
'''Рождество на Пресв. Богородица''' — црква во прилепското Кадино Село, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен во југозападниот дел на селото. Изградена е во 1862 година. Претставува еднокорабна засводена градба. Во 1980 година настрадала од пожар во кој изгорил инвентарот. Истат година храмот е обновен. Во црковниот двор е гробот на македонскиот револуционер Методија Патчев кој загинал во Кадино Село во 1902 година.
Свети Агатангел Битолски
Податоци за Свети Агатангел Битолски или Агатангел Лерински (Лерин, 1700? - Битола, 1727) има многу малку, а оние кои ги има ги наоѓаме на кивотот со неговите свети мошти. Во овој напис читаме:
Човекот кој го уби Либерти Валанс (филм од 1962)
Човекот кој го уби Либерти Валанс (англиски: The man who shot Liberty Valance) - американски вестерн-филм од 1962 година, во режија на Џон Форд, според сценариото на Џејмс Вормер и Вилис Голдбек (засновано врз краткиот расказ на Дороти М. Џонсон). Во главните улоги настапувааат: Џејмс Стјуарт, Ли Марвин, Џон Вејн, Вера Мајлс, Едмонд О'Браен, Вуди Строд и Енди Дивајн. Филмот спаѓа во подоцнежниот опус на Џон Форд и претставува не само негово капитално дело, туку оставил голем печат врз целиот жанр. Истовремено, тоа е филм кој со својата сложена наративна стратегија успешно се вклопува во филмскиот модернизам. Кога се појавил на екраните, големината на филмот не била препозната и тој бил номиниран за наградата „Оскар“ само во категоријата за црно-бела костимографија, но набргу станал предмет на пофалби од европската, а потоа и од американската критика, а денес се смета за филмска класика.
Свети Агатангел Битолски
“Оваа света глава му припаѓа на новомаченикот Агатангел, којшто пострада маченички во 1727 година од следнава причина: Кога сите Агарјани имајќи си зол обичај во трите дена на бајрам да го потурчуваат секој христијанин што ќе го најдеа, тој не можеше да го поднесе тоа, па замина во царскиот сарај, притоа сочинувајќи и ферман и со Божјо содејство-тие попуштија. Оние, пак, кои не го поднесоа ова, го убија, а главата негова беше воскресната во дните на кир Григориј Пелагониски и од ереите кои беа тогаш: сакелариј поп Георгиј, како и сакелиите поп Георгиј, поп Христо, поп Трајан, поп Наум, поп Вангел, поп Васил, поп Георгиј. 1827, февруари 25.” Од овој натпис се гледа дека свети Агатангел пострадал откако дошол во судир со екстремните исповедници на исламот затоа што се спротивставил на присилното исламизирање на христијаните. Подоцна, врз основа на документи од тоа време, а можеби и преку усно предание, во 1827 година, бил составен натписот за причините за неговото погубување што се наоѓа на кивотот со неговите мошти. Што се однесува на македонското потекло на свети Агатангел, податоци наоѓаме во неговата служба, составена од јеромонах Атанасиј Симоно-петријски. Во синаксарот пишува:	“Во дваесет и седмиот ден од месецот февруари, помен празнуваме на светиот и прославен новомаченик Агатангел, од меч пострадан во Битола Македонска, во летото Спасителово 1727.”
Човекот кој го уби Либерти Валанс (филм од 1962)
Синопсис
Сенаторот Ренсом Стодард (го игра Стјуарт) и неговата сопруга пристигнуваат во градот Шинбон на Дивиот Запад, со цел да присуствуваат на погребот на Том Донифон со кого биле блиски пред многу години, во времето кога железничката пруга сè уште не била стигната до градот. Грдаските новинари се заинтересирани за причините поради кои угледнито сенатор дошол на погребот на еден непознат човек. Така, Стодард им раскажува како пристигнал во Шинбон, како млад адвокат, со намера да го воведе владеењето на законот. Меѓутоа, одметникот Либерти Валанс (го игра Марвин) му се спротивставува на младиот Стодард кому единствената помош може да му ја пружи Том Донифон. Во тоа време, Том живеел на својот ранч, заедно со црниот слуга Помпеј, очекувајќи дека девојката Холи наскоро ќе се омажи за неа. Меѓутоа, Холи се вљубува во Стодард, кој наоѓа на бројни тешкотии во воведувањето на законите во градот. Најпосле, тој станува шериф, но тогаш Либерти Валанс му се заканува дека ќе го убие. Една ноќ, Либерти го предизвикува шерифот на двобој и притоа погинува во престрелката. Во тој миг, сите мислат дека Стодард (кој не знае да ракува со оружјето) го убил Либерти Валанс, но всушност, вистинскиот убиец е добро прикриениот Том.
Свети Агатангел Битолски
Ангел Лерински
Според Паисиј Хилендарски во неговото дело историја славјанобугарска, светецот, со убав лице и раст, пострадал во 1750 година во Битола од страна на Турците. Името му било Ангел од село Лерин.
Роберт Кох
Роберт Кох ( – ) — германски лекар. Неговото значење за развитокот на медицината, науката и човековото знаење воопшто се состои во следното:
Роберт Кох ја добил Нобеловата награда за физиологија или медицина за неговата работа за откривањето на причинителот на болеста туберкулоза во 1905. Се смета за еден од основачите на бактериологијата, која е гранка на микробиологијата.
Животопис
Хајнрих Херман Роберт Кох е роден во Клаустал, Германија. Студирал медицина на Универзитетот во Гетинген, кај професорот Фридрих Густав Јакоб Хенле. Дипломирал во 1866 година. Потоа зел учество во Франко-Пруската војна. Работејќи со многу ограничени ресурси, тој станал еден од основачите на бактериологијата, заедно со Луј Пастер.
Кох го истражувал антраксот. Измислил методи за отстранување на бацилот од крвните примероци и методи за растење на чисти култури. Тој открил дека надвор од домаќинот антраксот градел трајни ендоспори. Овие ендоспори, паднати на почва, биле причина за необјаснетите “спонтани” наезди од антракс. Кох ги публикувал своите откритија во 1876 и бил награден со работа во Империјалната Здравствена Канцеларија во Берлин во 1880. Во 1881, тој ја забрзал постапката на стерилизација на хируршките инструменти користејќи топлина.
Во Берлин, тој ги подобрил методите на боење и пурификација, бактериските медиуми за растење (вклучувајќи и агарни плочки), како и Петриевите садови, именувани по неговиот асистент Јулиус Рихард Петри. Овие направи се користат и денес. Со помош на овие техники тој ја открил бактеријата која ја предизвикува туберкулозата (Mycobacterium tuberculosis) во 1882. Туберкулозата била причина за една од седум смртни случаи во средината на 19 век.
Во 1883, Кох работел со француски истражувачки тим во Александрија, Египет, проучувајќи ја колерата. Кох ја идентификувал вибрио-бактеријата која ја предизвикува оваа болест, иако не успеал да ја докаже во експериментите. Претходно оваа бактерија била изолирана од италијанскиот анатом Филипо Пачини во 1854, но неговиот труд бил игнориран поради предоминантноста на мијазма теоријата на заразите. Кох не знаел за откритието на Пачини и создал независно откритие. Меѓутоа, во 1965, бактеријата била формално преименувана како Vibrio cholera Pacini 1854.
Многу важни се Коховите постулати, кои велат дека за да се утврди дали еден организам е причинител на зараза, тој мора:
По успехот на Кох, квалитетот на неговите натамошни истражувања опаѓал (посебно по фијаското со неговиот неефикасен лек туберкулин), иако неговите ученици ги откриле организмите одговорни за дифтеријата, тифусот, пневмонијата, гонорејата, ’рбетномозочниот менингитис, лепрата, тетанусот и сифилисот користејќи ги неговите методи. Роберт Кох починал на 27 мај 1910 како резултат на инфаркт во Баден-Баден на 66 годишна возраст.
Коховиот кратер на Месечината е именуван по него. Наградата на Роберт Кох и Медалот на Кох се создадени во чест на микробиолозите кои прават исклучителни откритија или на оние кои придонесуваат за светското здравје на уникатен начин. Првиот негерманец кој го добил овој медал бил професорот Бил Хачинсон од Универзитетот Стратклид во Глазгов, Шкотска.
Бравадос (филм од 1958)
Бравадос (англиски: The Bravados) - американски филм од 1958 година, во режија на Хенри Кинг, по сценариото на Филип Џордан, засновано врз романот на Френк О'Рурк. Главните улоги ги толкуваат: Грегори Пек, Џоан Колинс, Стивен Бојд, Алберт Салми и Хенри Силва, а директор на фотографијата бил Леон Шамрој.
Синопсис
Пред шест месеци, Џим Даглас (го игра Пек) доживеал семејна трагедија, кога четворица разбојници упаднале на неговиот имот и му ја силувале сопругата, а потоа ја убиле. Оттогаш, тој неуморно ги бара злосторниците со намера да им се одмазди. Кога пристигнува во еден град треба да бидат обесени четворица разбојници, Џим во нив ги препознава луѓето кои ги бара, иако никогаш не ги има видено. Во градот, тој ја среќава Џозефа (ја игра Колинс) со која во минатото бил свршен, но нивната врска не завршила со брак. Вечерта, додека жителите на градот се собрани на миса во црквата (меѓу нив и Џим и Џозефа), затворениците успеваат да го совладаат шерифот и да побегнат од градот, а притоа со себе земаат една девојка. Луѓето од градот организираат потера по избеганите разбојници, а потерата ја води Џим, воден од желбата за одмазда. Еден по еден, Џим ги убива тројца од разбојниците, а на крајот бркајќи го Индијанецот, тој пристигнува во неговиот дом. Таму, дознава дека луѓето кои ги убил не се убијците на неговата жена, туку злосторството го извршил неговиот сосед, кој му ги украл и парите. Џим е потиштен од сознанието дека убил погрешни луѓе и се враќа во градот и веднаш влегува во црквата, барајќи прошка од свештеникот. Надвор го чекаат насобраните жители на градот, кои му се заблагодаруваат за успешната потера, а тој, свесен за својот грев, бара од насобраните луѓе да го спомнат во молитвите.
Иван Ачков
Животопис
Иван Ачков е роден на 27 јули 1874 година во градот Струга, тогаш во Отоманското Царство. Завршил педагошко училиште и предавал во Солун, Велес, Струмица и на други места. Во Неделното училиште на Организацијата, ги изведувал училишните предавања. Во 1895 година се вклучува во Организацијата на покана на Гоце Делчев. Тој бил касиер е на Велешкиот револуционерен комитет во периодот меѓу 1895-1896 година и на Струмичкиот револуционерен комитет во 1896-1897 година. Умира во Софија на 21 декември 1939 година.
Мутаванли
Мутаванли — кукушко село во Егејска Македонија, Република Грција.
861
861 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 861 година од новата ера, 861. од првиот милениум, 61. од IX век и втора од 860-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6369 и 6370 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5611 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4621 и 4622 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1614.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 861 година се протега во 3497 и 3498, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3557 и 3558 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1404. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 246 и 247 исламска година.
Неспресо
Неспресо е производ на фирмата Nestlé Nespresso S.A., која е дел од групацијата Нестле, во Лозана, Швајцарија.
Историја
Во 1976 година Ерик Фавре вработен во Нестле го открил, патентирал и го претставил системот на бизнис пазарот во Швајцарија но меѓутоа без очекуваниот успех. Во 1988 година, благодарение на Шон Пол Галиард, производот се здобил со успех на пазарот. (Шон Пол Галиард е добро познат стопанственик, пронаоѓачот на задругата “Ле Клуб”). Во 1990 година, фирмата потпиша договор со “Турмикс” кој започна да ги продава Неспресо машините во Швајцарија. После тоа, беа потпишани и други договори со “Крупс”, ”Магимикс”, ”Алеси”, ”Филипс”, и ”Де Лонг”. Првата патент апликација била поднесена во 1996 година за процесот на Неспресо за варење на еспресо од капсули кои содржат мелено кафе. Компанијата Неспресо произведува два вида на машини и капсулите кои тие ги користат. Неспресо машините и нивните капсули можат да се купат во продажните салони на Неспресо, да се порачаат по интернет, или која било друга продавница.
Машини
Неспресо нуди многу различни машини за продажба. Машините ги носат брендовите на добро познати производители на прибор за кујната како што се :”Крупс”, “Магимикс”,”Сименс”, и ”Де Лонг”, но повеќето од нив се произведени од  швајцарската компанија “Егстер/Фрисмаг”, еден од најголемите производители на машини за кафе. Иако се наоѓа во Швајцарија, “Егстер/Фрисмаг”, исто така произведува во Кина за брендовите :”Крупс”, ”Трумикс”, Де Лонг” и “Магимикс”. Често на моделите на ”Крупс” и “Магимикс” пишува дека се произведени во Швајцарија (напишано на долниот дел на машината) а други машини доаѓаат од Кина. Моделите “Латисима” ги произведува “Де Лонг”. “Егстер/Фрисмаг”е помалку познат на јавноста бидејќи компанијата е исклучиво оригинален производител. Во 2000 година, Неспресо започна со испорачки на брендот “Неспресо”. Во август 2011 австралискиот бренд “Коган” изјави дека ќе развие кафе машина “Ес-прес” соодветна со машината на Неспресо.
Процес
Неспресо, херметички запечатените капсули се направени од алуминиумска фолија. Додека самата капсула се поставува во машината, врвот на капсулата се продупчува. Некои машини прават само едно поголемо дупче а други пак повеќе мали дупчиња. Кога машината е приклучена се испумпува врела вода под голем притисок. Тоа предизвикува да ја оттргне фолијата на дното на капсулата и затоа е таа направена многу тенка за разлика од остатокот на капсула. Основата кадешто лежи капсулата има повеќе испакнати мали коцки кои причинуваат фолијата да се продупчи на тие места. Меленото кафе излегува од капсулата низ дупчињата право во шоља. Се ослободува притисок внатре во капсулата каде се вари кафето, коешто предизвикува мала експлозија за да го издува кафето доколку се случи да се заглави. Истрошената капсула на крајот мора да се извади од машината, кај некои тоа се прави автоматски.
Маркетинг
Друштвените медиуми како Фејсбук се користат за да се промовира производ во форма на интерактивна Фејсбук страница и познатите личности како што се Џорџ Клуни и Џон Малкович кои биле земени да го рекламираат производот. Моменталниот слоган на брендот е “What else?” (“Што друго?”). Брендот Неспресо е предмет на континуирана промоционална кампања насекаде во светот. Промоциите вклучуваат гратис капсули купени со машината.
Пазар
Спакуваните парчиња од кафето еспресо како тие од Неспресо станаа едни од најбрзо растечките парчиња на пазарот на кафето, броејќки од 20 до 40 проценти од вредноста на меленото кафе продадено на Европскиот пазар на кафето кој изнесува вкупно 17 билиони американски долари. Во август 2010 година беше известено дека продажбата на Неспресо во просек во изминатите 10 години се зголемува за 30 проценти годишно, и повеќе од 20 билиони капсули се продадени од 2000 година по тековната продажна цена од околу 0.43 до 0.62 американски долари по капсула.
Цена
Главно, Неспресо не дозволува купувачите да купуваат капсули за кафе од други извори. Како резултат на тоа изборот за вкусови е ограничен и има намалување на цените на капсулите. Неспресо бара позиција да се најде како ексклузивен луксузен бренд. Цената по капсула во 2011 се движеше од 0.57 до 0.64 американски долари. Во март 2011 швајцарскиот супермаркет “Денер” доби судска битка со Нестле за продажбата на компатибилните капсули на Неспресо. Пластичните капсули се приближно пола од продажната цена како и генијалните капсули на Неспресо.
Бизнис модел
Концептот (машина, капсула, услуга) е заштитен од 70 патент производи кои ја заштитуваат сопственоста на Неспресо сè додека рокот на патентот не истече. Ова е спротивно во однос на некои други системи за пакување на кафето. Ова води до споредба на производителите на Неспресо кои се обидоа да ја попречат продажбата на генериските патрони со масло. Како и да е, никоја од машините ниту капсулите не се сметаат генериски сè додека патентот не истече. Патентот на Неспресо истекува во 2012 година, евентуално ако конкурентните натпреварувачи понудат капсули и машини соодветни со системот на Неспресо. Нестле работи на тоа да ги спречи конкуренциите да им го направат тоа. Поранешниот менаџер на Неспресо започнал фирма соперник “Ethical Coffee” (ECC) за да направи капсули за машината на Неспресо. Другите конкуренции вклучувајќи го и стартувањето на Швајцарците (Nexpod.ch) кои нудат соодветни празни капсули на Неспресоо кои можат да се полнат со кафе (или чај) по желба на купувачите, “Caps-cup” (“капс-кап”)  од Хонгконг кои снабдуваат соодветни капсули во најголем дел, и  Јужно Африканската компанија која продава Неспресо капсули под брендот “Café Caps”. Во средината на јули 2010 година, Сара Ли во Франција која прави кафе под брендот “Maison de Café”, ги лансира “L’OR EspressO” кои користат пластични капсули што одговараат на двете машини за еспресо кои таа ги и Неспресо системот ги продава. Во август 2010 година според Сара Ли е наведено дека се продадени повќе од 30 милиони капсули од брендот на “L’OR EspressO” од нивното лансирање. Нестле ја тужи Сара Ли обвинувајќи ја дека таа му ги прекршува патентите. Во декември, Сара Ли изјави дека тие ќе започнат да ги продаваат нивните капсули во Америка под името “Доуве Егбертс”. Во средината на 2011 година Сара Ли започнала да ги продава капсулите во други земји, како Шпанија каде биле продавани под името “Marcilla”
Грб на Света Елена
Грбот на Света Елена е усвоен на 30 јануари 1984. Се состои од штит на чиј врв се наоѓа птица пливач. Останатиот дел на штитот прикажува брод и бродовитиот брег на островот во заднината. На бродот се вее знамето на Англија.
NGC 842
NGC 842 — леќеста галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Телото било предмет и на други истражувања, па освен како NGC 842 се споменува и како MCG -1-6-55.
Откривање
Телото е откриено на 8 јануари 1831 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 842 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 842 има привидни димензии од 1,6' х 0,8'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 9 м 50,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 7° 45' 45". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Црква „Св. Христофор“ - Крстоар
Свети Христофор — главна манастирска црква на Крстоарскиот манастир во битолското село Крстоар.
Местоположба
Црквата е сместена на околу 5,5 километри од градот Битола. До него води асфалтен пат, најпрвин до селото Крстоар. Од селото, асфалтниот пат продолжува во должина од еден километар, на моменти стрмен и тесен.
Дополнително, до манастирот може да се пристигне и преку соседното село Буково, од каде преку црквата „Воведение на Пресвета Богородица“, води пешачка патека.
Историја
Црквата била подигната во четвртата декада од век. Претрпела сериозна обнова во 1926 година.
Архитектура
Претставува прилично голема еднокорабна градба, со петстрана апсида на исток и влезови кон наосот од западната и северната страна, а директно во олтарниот простор може да се влезе преку посебната врата на југоисточната страна.
Историјата на храмот е испишана на мермерната плоча на фасадата над северниот влез.
Фрескоживопис
Живопис се забележува и на надворешноста, односно има насликана претстава на Свети Христофор над западниот влез. Насликан е во медаљон, претставен во цел раст со повеќето негови атрибути. На рамото го носи малиот Христос, додека во едната рака држи копје, а со левата го придржува маченичкиот крст. Покрај тоа, запишана е 1926 година како година на сликање на претставата.
Во храмот нема сочувано ѕидно сликарство од изградбата на црквата. Оној живопис што може да се сретне во апсидата на црквата и на темето од сводот, насликано е за време на нејзината обнова во 1926 година.
Иконостас
Иконостасот во црквата бил направен во третата декада од век. Бил направен со три реда на икони, царски двери и високи врати на јужниот и на северниот дел.
Во црквата се зачувани само неколку празнични икони од век.
Калифорниски Залив
Познат и како Кортезово Море, Калифорнискиот Залив е 1,200 км долг ракав кој од Тихиот Океан се протега до западниот брег на Мексико. Се наоѓа на границата меѓу Тихоокеанската и Северноамериканската плоча и се смта дека бил создаден со ширење на морското дно за време на последните 6 милиони години. Калифорнискиот Залив се состои од две одвоени области. Северниот дел е главно плиток - поради натрупаната тиња која илјади години ја носела реката Колорадо - и има голема амплитуда на приливот. Јужниот дел е многу подлабок и не е под влијание на приливот, а го опфаќа басенот Гвајмас преполн со хидротермални извори. Големото количество сончева светлина во оваа област заедно со хранливите состојки што водата ги подига на површината, се погодни за брзо растење на планктонот со кој се хранат рибите во огромните пространства. За жал, животната средина во овој залив денес е многу загрозена од претераниот риболов, многу развиениот туризам и недостигот од прилив на слатка вода.
Грос Норденде
Грос Норденде (Groß Nordende) — општина во округот Пинеберг, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Космос-1656
Космос-1656 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 30 мај 1985 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 6000 килограми. Космос-1656 бил сателит наменет за електронско извидување, јавување и наведување.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 101,5 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 71,1°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 858 км, а најмалото на 807.
Шабан Шаулиќ
Шабан Шаулиќ (срп. Šaban Šaulić; Шабан Шаулић) (роден 6 септември 1951 во Шабац, Југославија, починал 17 февруари 2019 во Билефелд, Германија) — српски пејач. Во текот на неговата богата кариера во медиумите и од јавноста го добил прекарот „крал на народната музика“.
Шаулиќ загинал на 17 февруари 2019 во сообраќајна несреќа враќајки се од концерт во Билефелд во Германија.
Творештво
Неговиот прв албум излезе во 1969 г. кога имал осумнаесет години, отприлика тогаш служел воен рок во Југословенската народна армија во Битола. До 1976 г., авторот на неговите песни бил Буца Јовановиќ, а од таа година сите свои песни ги пишувал лично. Неговата жена се вика Гордана за која тој има напишано и издадено хит-песна во албумот Кафанска ноћ (1985) наречена „Гордана“. Шаулиќ бил еден од најпродаваните пејачи во СФРЈ. Тој исто така има снимано песни на македонски, како римејкот на класичната „Зајди, зајди“.
Приватен живот
Шаулиќ живеел и работел во Белград. Неговите омилени забави се рибарење, во својата викендица во Крчедин, и фудбал.
Со својата сопруга Гордана има три деца — Санела, Илдуза и Михајло. Илда е исто така пејачка на новокомпонирана народна музика.
Кума на Шабан Шаулиќ е познатата пејачка Зорица Брунцлик.
Вич
За време на Граѓанската војна во Грција (1945-1949) на врвот Вич на Нередска Планина се одржала најголемата битка помеѓу ДАГ и владините монархофашистички сили. Најголем број од борците во составот на ДАГ го сочинувале Македонци, а сосема мал дел биле Грци (претежно команден кадар). Неколку години пред Битката на Вич се одржало и советувањето и обединувањето помеѓу КПГ и НОФ. На Вич денес стои црква „Св. Јован Претеча“, изградена во чест на владините борци.
Европски пат Е123
Европски пат Е123 ― името на европскиот пат од класа А, во правец север-југ, што го поврзува регионот Урал со Средна Азија, опфаќајќи 2,760 км во должина.
Рута
Патот Е123 минува низ четири азиски земји:
🇺🇿
Е123 е заведен само во Русија и Казахстан. Во Русија (како и во Казахстан), броевите на европските маршрути се означени на знаците за насока, но тоа не е случај во многу други азиски земји.
Освојувачи на медали на Зимските олимписки игри 1924
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Зимските олимписки игри 1924 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоиле медали. Најуспешна нација на игрите била репрезентацијата на Норвешка, која освоила 4 златни и 7 сребрени од вкупно 17 медали.
Список по земји
Списокот е направен според информациите добиени од Меѓународниот олимписки комитет (МОК) и е во склад со прописите утврдени од страна на МОК за составување на ваквите списоци. Според прописите, земјите во списокот се претставени со нивните национални олимписки комитети, а се подредени по бројот на освоени златни медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат еднаков број на освоени златни медали, подредувањето продолжува по освоените сребрени, па по освоените бронзени медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат освоено ист број на златни, сребрени и бронзени медали, тогаш тие заземаат исто место во списокот и се прикажани според редоследот на првата буква во абецедата.
Петер Паул Рубенс
Петер Паул Рубенс (Peter Paul Rubens; Зиген, -, ) — фламански сликар, еден од најголемите мајстори на барокниот стил. Соединувајќи ги најдобрите традиции на италијанското сликарство и сликарството во северниот дел на Европа, тој создадол слики полни со драматика, еротика, раскош на костимите и сјај на боите.
Влијание
Гете бил голем љубител на делата на Рубенс кого го оценил како голем човек кој „со слободниот дух стои над природата и со неа постапува според својата повисока цел. Според Гете, Рубенс на генијален начин обелоденува дека уметноста не е целосно потчинета на природната нужност, туку дека има свои закони
Во песната „Светилници“, францускиот поет Шарл Бодлер го опејува Рубенс како „градина на мрзливоста, река на заборавот“. Една песна на полската поетеса Вислава Шимборска се вика „Рубенсовите жени“.
Промедон
Промедон (старогрчки : Προμέδων) е име што се однесува на следниве ликови во старогрчките митови или легенди:
Едмунд Берк
Едмунд Берк (Edmund Burke; — ) — ирски државник роден во Даблин, исто така и писател, оратор и политички филозоф, кој по преселувањето во градот Лондон (1750) служел и како пратеник во Парламентот на Англија во период од 1766 до 1794 година, во Долниот дом.
Берк бил многу влијателен во политичката сфера во Велика Вританија, тој ги застапувал ставовите на црквата и давал важност на религијата како дел од моралниот живот. Овие негови гледишта се прикажани во неговата книга „Оправдување на природното општество“. Берк бил голем критичар на британскиот третман кон американските колонии, вклучувајќи ги и суровите даночни политики кои ги наметнувала круната. Познат е како голем поддржувач на правата на колонистите и сметал дека тие треба да се спротивстават на централната власт.
Тој бил поддржувач на реформите и верувал дека суверенитетот треба да му припадне на народот, а не на кралот.