cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Алексис Санчес
Во Арсенал, Санчес брзо се утврдил како многу значајна фигура на тимот, завршувајќи ја секоја сезона во Англија со двоцифена бројка на постигнати голови и асистенции. Тој исто така, ги освоил ФА Комјунити Шилд трофејот и ФА Купот во два наврати, постигнувајќи голови во двата финални натпревари. Во сезоната 2016-2017, Санчес постигнал 30 гола и имал 14 асистенции, што претставува негов рекорд на поединечен план како професионален фудбалер, а бил и номиниран за FIFPro World XI. Сепак, откако повеќе немал "инспирација" да остане во клубот, тој потпишал за соперниците Манчестер Јунајтед во договор за размена со Хенрик Мхитаријан во јануари 2018 година.
Популарно наречен во својата земја Ел Нињо Маравилја (превод на мак. Чудото од дете), Санчес дебитирал за чилеанската репрезентација во 2006 година, а досега има одиграно 124 натпревари, што го прави играч со најмногу настапи на сите времиња, а со 41 гол, тој исто така е и најдобар стрелец во историјата на репрезентацијата на неговата земја. Тој одиграл клучна улога во остварувањето на најголемите успеси на чилеанската репрезентација, освојувањето на Копа Америка 2015 и Копа Америка Сентрарио. Тој исто така ја предводел својата репрезентација до финалето на Купот на конфедерациите во 2017 година, каде биле поразени од светскиот шампион Германија со 1-0.
Рибница (река)
Рибница ― мала река што минува низ Подгорица, Црна Гора.
Тоа е притока на реката Морача, а нивниот спој е во центарот на градот. Главно се суши во лето. Подгорица била позната како „Рибница“ по реката Рибница во средниот век. Денес, едно место во Подгорица, Врела Рибничка, е именувано по реката, која тече и низ местото.
Квалификации за светско првенство во фудбал (2006)
Во Квалификации за Светското првенство во фудбал 2006 Германија Македонската репрезентација го освои 4 место и не се квалификува на ова Светско Првенство.
Tабела
Антон Донкор
Антон-Леандер Донкор (роден на во ) — германски фудбалер кој игра како крило за Ханза Росток, на позајмица од ВФЛ Волфбург II.
Кривопаланечка Каза
Кривопаланечка каза била каза во Македонија во состав на Отоманското Царство, третостепена административно-управна единица, која постоела во 19 век. Била дел од Скопскиот санџак, кој пак бил дел од Косовскиот вилает). Центарот на казата бил во Крива Паланка, каде што престојувал османлискиот чиновник кајмакам. Географски ги опфаќала областите околу сливот на Крива Река, а покрај административниот центар, опфаќала 47 села. Кривопаланечката каза била една од најмалите кази во царството, а етнички една од најкомпактните, бидејќи во казата живееле речиси само Словени, а муслимани имало само во Крива Паланка, од кои речиси сите биле Турци.
Зупејсаурус руџери
Зупејсаурус руџери  (Zupaysaurus rougieri) – теропод од целофоизоиди (Coelophysoidea); неговото име значи „ѓаволски гуштер на Ругиери“ („зупај“ на  кечуа значи „ѓавол“) ..
Опис и име
Живеел во доцната тријаска ера (приближно 218-207 милиони години) во Јужна Америка. Должина на телото приближно 4 м, висина прибл. 1,2-1,5 м, тежина до приближно 200 кг. Неговите остатоци биле пронајдени во Аргентина (во провинцијата  Ла Риоха].
Зупејсаурус руџери  бил теропод со средна големина. Во 2010 година Грегори С. Пол одредил негова должина од од 6 метри  и тежина од 250 кг. Во 2016 година била корегиран неговата опис, со многу помала големина од 4,2 метри  и 70 кг. Како и сите тероподи се движел само на задните нозе, оставајќи ги предните екстремитети слободни за да го фатат пленот. Должината на вратените коски на вратот сугерирале дека овој род има прилично долг врат. Се проценило дека имал 24 заби а во долната вилица имал интермандибуларна шарка. Само еден примерок е познат на науката. Примерокот холотип бил назначен за PULR-076, кој се состои од скоро целосен череп, кој бил многу добро зачуван, десниот рамо појас, долниот дел на десната нога и глуждот и дванаесет пршлен  од вратот, делови и колковите.
Наоди од фосили и детерминизација
Откриено бил мај 1997 година од Сантијаго Реил („Вултур“), со дел од екипажот на Руже, подоцна бил опишан од Аркучи и Кориа и за него објавено во 2003 година. Името „Зупејсаурус “ е составено од Кечуа збор "'супај" што значи "ѓавол" и  грчки збор "" саурос "(σαυρος) што значи" гуштер "; така „ѓаволски гуштер“.
Во митологијата на Инките,  supay  'бил и бог на смртта и владетел на' ' уку пача' ', подземјето на Инките. Видот на видот беше именуван како '' З. rougieri "во чест на Гиilleермо Руже, научникот кој ја предводеше експедицијата која го откри и собра холотипот (оригинален примерок) PULR-076., за првпат бил опишан и именуван во научното списание „Ameghiniana“ “од Аргентинец палеонтолог Андреа Аркучи и Родолфо Корија во 2003 година ..
Класификација
Зупејсаурус  бил класифициран како најраниот познат тетануран теропод поради неколку одлики на неговиот череп, заби и задни екстремитети. Анализи на Карано (2005), Тикоски (2005) и Езура и Новас (2005) го класифицираа „Зупајсаурус“ како коелофисоид поврзан со „Сегисаурус“ „и веројатно“ „[Лилиенштернус]]“.
Далечинско пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 5км во женска конкуренција
Натпреварот во 5км за жени во далечинско пливање на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржа на 22 јули.
Резулати
Финалето се одржа на 22 јули.
Фортеса Хоти
Фортеса Хоти (родена на 6 декември 1988 година во село Полац Скендерај, Косово) е албанска - шведска глумица. Таа е позната по улогата на Роксана Нилсон во драмската серија на Шведската телевизија, „Андра Авенин“ (2007). Била една од победниците на емитуваниот натпревар за тинејџерски улоги. Таа ја прескокнала последната година од училиште за да ја земе улогата, но се надевала дека подоцна ќе се врати на образованието. Била номинирана за најдобра глумица и за 2007 и за 2008 година од страна на весникот „Афтонбладет“.
Пристигнала во Шведска со своето семејство во 1992 година и сега живее во Гетеборг. Во јуни 2009 година, Фортеса започна со снимање на филмот Орион, кој треба да излезе во 2010 година.
Космос-1720
Космос-1720 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 9 јануари 1986 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 40 килограми. Космос-1720 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 115,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 73,9°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1483 км, а најмалото на 1441.
Васил Куноски
Васил Куноски — македонски поет за деца.
Животопис
Куноски е роден во Дебар на година. Починал во Скопје на година. Пред Втората светска војна, завршил учителска школа во Шабац, Србија. Работел како уредник во редакцијата на Детска радост при НИП Нова Македонија, како и во Македонска книга. Бил член на Друштвото на писателите на Македонија (ДПМ) од 1949 година.
Творештво
Васил Куноски е автор е на поголем број книги:
Куноски е добитник на повеќе книжевни награди: Младо поколење, 13 Ноември, 11 Октомври (награда за животно дело во 1972). Неговите дела се преведувани на српски, хрватски, словенечки, албански, турски и руски јазик.
Македонија на Детскиот избор за песна на Евровизија
Македонија учествува на Детскиот избор за песна на Евровизија од самиот почеток во 2003 година.
Македонија освојувала 5, 6, 7, 8, 9, 12, 15 место. Најлошиот резултат бил остварен во 2015 со 17-тото (последно) место.
Благоја Лактински
Благоја Лактински — македонски поет.
Животопис
Лактински е роден во с. Лактиње, Охридско на година. Завршил средно образование. Работи како новинар во Македонското радио. Член на ДПМ од 1967 година.
Пархим (округ)
Географија
Најголем дел од округот е земјоделски насочен, но во најисточниот дел се наоѓаат неколку езера, од кои најголемо е Плауското Езеро (39 км²). Плауското Езеро е дел од Езерската Област Мириц.
Историја
Во 1994 трите окрузи Пархим, Штернберг и Либц биле споени во новиот округ Пархим. Границите на овој нов округ биле скоро исти како на средновековното кнежевство Пархим-Рихенберг, кое постоело помеѓу 1238 и 1316. Овој округ бил споен со округот Лудвигслуст при административната реформа во септември 2011 година, создавајќи го новиот округ Лудвигслуст-Пархим.
Острови во Тувалу
Островите во Тувалу се административните единици или окрузи од кои е составена државата. Тувалу има вкупно девет острови, од кои шест се атоли. Бидејќи секој атол има уште по неколку малечки островчиња, државата има повеќе од 124 острови и мали островчиња.
Најмал од деветте острови е Ниулакита, кој бил ненаселен до 1949 година. Поради тоа, тој не се сметал за посебна административна единица, туку како дел од Ниутао. Најмалку 11 острови се населени.
Пејрониева болест
Пејрониева болест - видлива закривеност на пенисот.
Опис и симптоми
Пејрониевата болест се јавува кај приближно 2% од машкото население. Болеста е видлива при ерекција. Притоа, малата закривеност на пенисот е нормална појава, додека болната ерекција може да биде знак за ова заболување. Освен закривеноста може да се јави и потеченост, која понекогаш сама од себе исчезнува. Закривеноста најчесто се појавува како последица од оштетување на пенисот при ерекција.
Последици
Пејрониевата болест е една од најчестите причини за болни полови односи кај мажите и тешкотии при пенетрацијата, а во одреднеи случаи може да доведе и до импотенција.
Домат
Историја
По потекло е од Централна, Јужна и од јужните краеви на Северна Америка - од Мексико до Перу. За првпат ја опишал лекарот и ботаничар Матиоли во 1554 година. Поимот „домат“ е изведен од ацтечкиот збор томатотл, навлезен преку неговиот хиспанизиран облик tomate.
Употреба
Доматот е овошје што во исхраната се употребува: свеж, конзервиран како на пример зелен поткиселен домат во туршија и зимница, како сок, прелив (кечап - доматен сос) или како зачин. Неговите плодови се богати со витамин Ц, каротин, витамин Б1 и витамин Е. Покрај витамините, во него се среќаваат и значајни количества на манган, железо и бакар.
Опис
Растението е повеќегодишни, но во умерениот климатски појас се одгледува како едногодишно. Со напредните земјоделски техники на производство во контролирани услови во стаклена градина (и пластеници) постојат и повеќе реколти (берби) во текот на една година, односно две до три, на крајот на зимата или раната пролет и во средината и кон крајот на летото. На површината е влакнесто и лепливо. Растението типично достигнува височина од 1 до 3 м и има слабо дрвенесто стебло кое често расте како ползавец со други растенија. Листовите се долги 10 до 25 см со назабен раб. Цветовите се со пречник од 1 до 2 см, со жолтеникава боја.
Сорти
Постојат повеќе видови на домат, коишто се одгледуваат ширум светот и во Македонија. Најпознати се: рајско јаболко поради што во повеќе средноевропски земји доматот се нарекува „рајчица“ (хрватски) или „рајчата“ (чешки), ситната сорта на црешовиден домат наречена „шери“ (cherry), јабучар, воловско срце, розов или индустриски домат итн.
Јабучар
Јабучар е сорта на домат кој изобилува со неговата големина и специфичната розова боја. Најмногу го има во околината на Скопје и во Струмичкиот предел. Тој се одликува со розова боја и вкус на вистински домат. Исто така, помал број производители почнале да го одгледуваат познатиот јабучар во пластеници, сами собирајќи семе, но и покрај тоа што е произведен во заштитени улови, неговата трајност е ограничена на само неколку дена.
Во 2013 година, во Охрид изниклал јабучар со големина од еден килограм. Доматот, воопшто не бил прскан со пестициди или други заштитни средства, единствено е прихранет и испрскан против штетници со чај од варени коприви, а наводнувањето е со системот капка по капка со изворска или остоена вода, која воопшто не соддржи хлор.Тајната за овој џиновски и вкусен домат се состои во навременето прскање со препаратот од коприва и навремено наводнување.
Јабучарот, кој е чист и еколошки здрав и мириса на вистински домат, се губи во последните години. Успева да опстои и во густо населени подрачја, но и во градски средини. Никнува од 7-15 дена од денот на сеењето. Потребна е голема влажност на земјата и топлина во првите 10 дена. Ако садниците се многу блиску една покрај друга, тогаш треба да се расадат на друго место на поглемо растојание. Кога билките се околу 5 санмтиметри големина, слободно можат да се наводнуваат преку листовите. Доматот треба да се наводнува со млака вода од 18-28°C, бидејќи ако се заливаат со ладна вода, билките можат да добијат шок и да угинат или да имаат последици во понатамошната вегетација.
Баево Трло (Дуње)
Баево Трло — археолошко наоѓалиште во прилепското село Вепрчани. Наоѓалиштето претставува некропола од римското време. На 2 км јужно од селото, покрај патот што води за рудникот за фелдспат Белуче е откриен гроб – циста, со конструкција од камени плочи и со ориентација исток - запад. Веројатно оттука потекнуваат двете надгробни плочи со натписи, едната вградена во ѕидовите, а другата во подот на селската црква, што подоцна биле пренесени во Музејот на Македонија во Скопје.
Франкфуртско собрание
Франкфуртското собрание ( Frankfurter Nationalversammlung), или Франкфуртски парламент, било првото слободно избрано собрание за цела Германија, избран на 1 мај 1848 година.
Сесијата се одржала од 18 мај 1848 до 31 мај 1849, во Полскирхе во Франкфурт на Мајна. Неговото постоење било дел од и резултат на „мартовската револуција“ во државите на Германскиот Сојуз.
По долги и контроверзни дебати, собранието го произвел т.н. Франкфуртски устав или Уставот од црквата Св. Павле (Paulskirchenverfassung), кој ја прогласил Германско Царство врз основа на принципите на парламентарната демократија. Овој устав ги исполнил главните барања на либералните и националистичките движења на Вормарците и обезбедил основни права, коишто се спротивставувале на системот за реставрација на Метерних. Парламентот, исто така, предложи уставна монархија предводена од наследниот император ( кајзер ).
Прускиот крал Фридрих Вилијам IV одбил да ја прифати царската служба кога му било понудено врз основа на тоа дека таквиот устав и таквата понуда биле прекршување на правата на принцовите на поединечните германски држави. Меѓутоа, во 20 век, главните елементи на уставот во Франкфурт станале модели за Вајмарскиот устав од 1919 и основниот закон на Германија од 1949 година.
Наполеонови пресврти и Германски Сојуз
Во 1806 година, царот Френсис II се откажал од круната на Светото Римско Царство и ја распуштил Империјата. Ова било резултат на Наполеоновите војни и на директен воен притисок од Наполеон Бонапарт.
По победата на Прусија, Велика Британија, Русија и други држави над Наполеон во 1815 година, Виенскиот конгрес ја создал Германскиот Сојуз (Deutscher Bund). Австрија доминирала во овој систем на лабаво поврзани, независни држави, но системот не успеал да го објасни зголемувањето на влијанието на Прусија. По т.н. „војни за ослободување“ (Befreiungskriege, германскиот термин за германскиот дел од Војната на шестата коалиција), многу современици очекувале решение за национална држава и на тој начин сметаат дека поделбата на Германија била незадоволителна.
Освен оваа националистичка компонента, повиците за граѓански права влијаеле и на политичкиот дискурс. Наполеоновиот  граѓански законик довел до воведување на граѓански права во некои германски држави во почетокот на 19 век. Понатаму, некои германски држави ги усвоиле уставите по основањето на Германскиот Сојуз. Помеѓу 1819 и 1830 година, декретите од Карлсбад и другите случаи на политиката за реставрација ги ограничиле таквите настани. Немирите што произлегле од Француската револуција во 1830 година довеле до привремена промена на тој тренд, но по демонстрациите за граѓанските права и националното единство на фестивалот Хамбах во 1832 година и неуспешниот обид за вооружено издигнување во Frankfurter Wachensturm од 1833 година притисокот врз претставниците на уставните или демократските идеи биле подигнати преку мерки, како што се цензура и забрани на јавни собранија.
1840-ти години
1840-тите години започнале со Рајнската криза, првенствено дипломатски скандал предизвикан од заканата од францускиот премиер Адолф Тирс да ја нападне Германија во спорот помеѓу Париз и четирите други големи сили (вклучувајќи Австрија и Прусија) над Блискиот Исток. Заканата ја вознемирувала германската Конфедерална конвенција (Bundesversammlung), која била составена од претставници на поединечните принцови и била единствената институција што ја претставувала целата германска конфедерација. Конвенцијата гласала за проширување на Германскиот Сојуз (Бундесфестунген) во Мајнц, Улм и Раштат.
Во средината на 1840-ти години се видело зголемување на зачестеноста на внатрешните кризи. Ова било делумно резултат на големи политички случувања, како што е ескалацијата на иднината на војводствата Шлезвиг и Холштајн и изградбата на Бундесфестунген. Дополнително, серија лоши настани во делови од Германија, особено на југозападот, довеле до широко распространети немири поврзани со гладот. Промените предизвикани од почетокот на индустријализацијата значително ги влошиле социјалните и економските тензии.
Во меѓувреме, во државите ориентирани кон реформи, како Баден, развојот на живатa сцена (клубови или доброволни здруженија) обезбедила организациона рамка за демократска, или популарна опозиција. Особено во југозападна Германија, цензурата не можел ефикасно да го потисне печатот. На вакви митинзи како народното собрание на Офенбург во септември 1847 година, радикалните демократи повикале на соборување на статус кво. Во исто време, буржоазијата (опишана како опозицијата од средната класа ) ги зголемила своите мрежни активности и почнала да ги координира своите активности во поединечните парламентарни комори повеќе и посигурно. Така, на конференцијата Хеппенхајм на 10 октомври 1847 година, осумнаесет либерални членови од различни германски држави се состанале да разговараат за заеднички предлози за германска национална држава.
Во Швајцарија, во војната во Сондебург во ноември 1847 година се случил брз пораз на конзервативните католички кантони и победата на радикалното лево крило во протестантските кантони. Австрискиот канцелар Клеменс фон Метерних размислувал за воена интервенција, а подоцна се обесхрабрил да не го стори тоа, обвинувајќи ги реформите што произлегле од Швајцарија.
Три месеци подоцна, револуционерните работници и студенти во Франција го соборија граѓанскиот крал Луј-Филип во февруариската револуција; нивната акција резултирала со декларација на Втората Република. Во многу европски држави, отпорот против политиките за обновување се зголемил и довело до револуционерни немири. Во неколку делови на Австриската Империја, имено во Унгарија, Бохемија, Романија и низ цела Италија, особено на Сицилија, Рим и Северна Италија, имало крвави бунтови, исполнети со повици за локална или регионална автономија, па дури и за национална независност.
Фридрих Даниел Басерман, либерален заменик во вториот дом на парламентот на Баден, помогнал да го активира конечниот импулс за изборот на пангерманското собрание (или парламентот). На 12 февруари 1848 година, осврнувајќи се на неговото движење (Motion Bassermann) во 1844 година и слично од Карл Теодор Велкер во 1831 година, тој повикал на собрание, избрано од народот, во Конфедеративната конвенција. Две недели подоцна, веста за успешниот државен удар во Франција ги разгорел пламенот на револуционерното расположение. Револуцијата на германската почва започнала во Баден, со окупацијата на Стендехаус во Карлсруе. Ова било проследено во април од страна на Хекерер (именуван по неговиот водач, Фридрих Хекер), прв од трите револуционерни подигнувања во Големото Војводство. Во рок од неколку дена и недели, бунтот се проширил и на другите германски кнежевства.
Санта Крус (покраина)
Географија и клима
Јужниот дел од покраината се наоѓа во студениот појас и има изобилство на ледници.
Просечната температура изнесува 13 °C во лето и 3° во зима, со падови до -25°. Дождови има само до 200 мм годишно.
Реки кои течат во оваа област се Десеадо, Санта Крус, Галегос, Којле, Чико и Пинтурас.
Стопанство
Најпозната гранка на индустријата е петролејството со годишно производство од 4,5 милиони м3]] нафта и 3 милиони м3 гас, најмногу во рафинериите Пико Трункадо, „Кањадон Секо“ и „Серо Редондо“.
Се копа и јаглен (во „Рио Турбио“) со околу еден милион м3 годишно. Има и рудници на злато („Серо Вангардија“), глина, гипс, сол и др.
Административна поделба
Провинцијата има 7 департмани:
Департмант     (Главен град)
Историја на Радиовце
Радиовце е село во општина Брвеница во Тетово. Самото село лежи во средишниот Полог покрај реката Вардар, до возвишението Горица.
Рани почетоци
Во 1308 г.во Полог се спомнува село Радеево, кое му било приложено на Св. Никита во Скопје. Пред тоа селото било во сопственост на владетелот Вратислав. Извесно е дека спомнувањето на Радеево се однесува на денешното Радиовце, бидејќи село со слично име во Полог не постоело. Второто спомнување на Радиовце е во 1462 г.Тогаш во една пресуда на тетовскиот кадија се спомнува турчинот Имер бин Илијаз од Радиовце. Самите жители сметаат дела селото е старо колку и соседното Тумчевиште. Јужно пред селото се наоѓа месноста Црквиште. Тука некогаш имало црква, но поголеми остатоци нема. Сегашната црква Св.Атанасиј се наоѓа во центарот на селото.
Во 1626-1627 година Радиовце под името Радиовиче е во склоп на Тетовскиот вилает и имало 46 христијански домаќинства
Доцно турско време
Во турско време Радиовце било чифличко село. Последни сопственици на чифликот биле Емурла-ага од Тетово и Алил-ага и Вели-ага од Гостивар. Тие во чифлиците држеле субаши, кои пак има биле нивни застапници, го посматрале работењето на селанит и активно учествувале во распоредот на производите.
Според статистиката на Васил К’нчов (“Македонија. Етнографија и статистика.”) од 1900 година Радиовци е село, населено од 150 жители христијани. Според кажувањата во 1902 селото имало 20 македонски куќи. Сите жители биле чифчии. До 1912 со помош селаните купувале земјиште и така се ослободиле од чифлиштвото.
Родови во Радиовце
Пред втората светска војна селото имало околу 25 македонски родови и 5 албански родови. Потоа со подоцнежните доселувања имаме огромен број на родови кои се од различни краеви. Во понатамошниот текст ќе бидат опишани само поголемите, поважните и постарите родови во селото.
Муслимански албански родови
Дојдени се на почетокот на XX век од селото Корито на Сува Гора. Подалечно потекнуваат од Горна Река, село Реч. Дошле после 1917 г. од Корито, Сува Гора. И тие се од Горна Река и овие се дојдени преку Корито. Пред тоа село Реч, Горна Река. Сите овие три родови биле една заедница. Дојдени се од селото Рибница, Горна Река. Доселени се после претходнонаведените. Тие се најголемиот род воопшто во селоти. Ги има преку 100 души. Дојдени се од Челопек пред втората светска војна.
Иселеништво
Иселеничкиот бран во Радиовце се забележува во текот на 60 и 70-те каде многумина мигрираат во Скопје и Тетово, а огромен број и во соседна Србија.Мал број се иселени во САД, а околу 3 семејства во Германија. Во последно време е забележано кај кланот Аврамовски,кое ги има во Тетово,Скопје,Франција,Србија,Австрија и последниот од таа (една од најстарите фамилии) кој се одсели во Германија во 2006.
Кај Албанското население забележуваме иселувања во последните 10 години, кои претежно заминуваат во Германија и Швајцарија, а огромен број се во бившите Југословенски земји(Словенија,Хрватска и БиХ). Но постојат и родови кои се целосно иселени и тоа од поодамна. Најголе ми се:
Знаме на Неапол
Знамето на Неапол е вексилолошки симбол на градот Неапол, главниот град на јужниот италијански регион Кампанија. Сегашното знамето на градот се состои од два правоаголници со еднаква големина, златно жолта од левата страна, а од десната страна бојата е црвена.
Претходно, знамето на Неапол значело национално знаме за време на Кралството Неапол, се користеле неколку различни знамиња во зависност од тоа кој ја контролирал нацијата во тоа време. Можеби најистакнатите асоцијации на знамињата со кралството се оригиналното знаме на Анжеви, знамето на Бурбон и Сењера кога земјата била дел од Круната на Арагон.
Историја
Неапол имал други знамиња во минатото, вклучувајќи ги и знамињата на Кралството Неапол.
Откако Неапол бил обединет со Сицилија во 1442 година, знамето ги користело боите на Арагон. Почнувајќи од 1735 година, знамето на Кралството Неапол било зелено-бело.
Кога Неапол бил дел од Партенопеската Република (1799), знамето имало 3 вертикални зони, сина, жолта и црвена. По 1806 година, знамето било поделено хоризонтално на бела, црвена и црна боја. Се користеле и хоризонтална и вертикална верзија. Ова знаме се користело до 1808 година.
Кога Јоаким Мурат бил крал на Неапол (1808–1815), аглите имале 2 црвени и 2 црни триаголници; грбот бил внатре во ромб во центарот. Во 1811 година Мурат го сменил знамето во сино со правоаголник во центарот чија граница била карирана бела и црвена. Грбот бил на левата страна на правоаголникот (граѓанското знаме немало грб). Од 1820 до 1821 година, знамето на Неапол имало 3 хоризонтални зони обоени сина, црна и црвена. Сегашното знаме е во употреба од 1821 година.
Историски знамиња
Неапол ја формирал основата на кралствата и републиките во текот на својата историја, подолу се некои историски знамиња поврзани со неаполските домени.
NGC 2812
NGC 2812 — леќеста галаксија во соѕвездието Рак, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 17 февруари 1865 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2812 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,8 m/лм2. NGC 2812 има привидни димензии од 0,5' х 0,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 17 м 40,8 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 19° 55' 9". Положбениот агол на објектот е во износ од 150°.
Други поделби
Проучување на NGC 2812 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 26242. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 142; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1405. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 57.
Лажани
Лажани — село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.
Етимологија
Името на селото потекнува од прасловенскиот збор 'лаг', што значи долина, место покрај река, обраснато со дрвја.
Географија и местоположба
Лажани е рамничарско село, кое се наоѓа помеѓу селата Житоше (Горно и Долно), Кошино, Дебреште и Ропотово. Во минатото, водата за пиење се добивала од бунари во кои биле поставени пумпи. Бунарите биле длабоки од 9 до 18 метри и првите биле ископани во 1909 година. Претходно, селото го користело изворот Преод, кој извира западно од Лажани.
Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Дебрешки Чаир, Емроица, Кошинско, Поројница, Ќерамидница, Боароско, Мртвица, Сеферица, Јасен, Игралиште, Средоречки Пат, Кокица, Бариште, Оризишта, Лозишта, Ширина, Чаир, Шембеља, Арапица, Трска, Ливаѓе, Мера, Слатина и Богданоа Бара.
Селото има збиен тип, а поединечни делови од него се нарекуваат Сулејмановско, Јајоско, Зенговско, Браовско Маало и други. Маалата се нарекуваат по презимињата на мештаните во нив.
Историја
Северозападно од селото во насока на соседното село Кошино, во нивите мештаните ископувале остатоци на старини, најмногу ќерамиди дебели три прста и долги половина метар. На месноста Богданоа Бара, североисточно од селото, исто така има остатоци на стара населба.
За основањето на денешното село не се знае ништо. Во традицијата се наведува дека тоа најпрвин било христијанско село. Потоа, кон крајот на и почетокот на  век, во селото дебарските муслимани основале чифлици. Како чувари на чифлиците биле доселени Торбеши од околината на Кичево и Дебар. Со тоа, муслиманското население во Лажани започнало да се зголемува. Христијанското население во текот на век започнало да се иселува.
Пред крајот на отоманската власт, во селото имало три чифлици, кои зафаќале половина од атарот на селото. Најголемиот чифлиг припаѓал на дебарскиот род Аголи, додека другите биле во посед на Мула Мемедовци и Хутковци. На земјата во чифлиците работеле христијани, Роми, како и некои Торбеши. Кратко време пред 1912 година, мештаните ја откупиле земјата.
Стопанство
Атарот зафаќа простор од 11,6 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 1.082 хектари, на пасиштата отпаѓаат само 41 хектар, додека шумско земјиште нема.
Селото, во основа, има полјоделска функција. Во селото имало земјоделска задруга, а денес има услужни објекти.
Население
Во пописните дефтери од 1467/68 година, во Лажани имало 42 семејства, 2 неженети и 1 вдовица; во 1481/82 – 46 семејства и 2 вдовици, а во 1544/45 – 78 семејства и 8 неженети, но и 5 муслимански семејства. До 1568/69 година дошло до значително опаѓање на христијанското население – 48 семејства и 37 неженети, како и до зголемување на муслиманското население – 15 семејства и 9 неженети.
Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, во 1900 година, селото имало население од 120 христијани (Македонци), 320 муслимани (Македонци) и 200 Роми. Според бугарскиот публицист Димитар Мишев, во 1905 година селото имало 120 христијани.
Селото во 1961 година имало 1.397 жители, од кои 962 биле Турци, 415 Македонци, тројца Црногорци и 20 жители муслимани и неопределени, а во 1994 година 1.827 жители, од кои 464 биле Турци 327 Македонци, 34 Албанци и 994 жители изјаснети како други.
Според последниот попис од 2002 година, во селото Лажани живееле 1.864 жители, од кои 278 Македонци, 108 Албанци, 402 Турци, 1.054 Бошњаци и 22 останати.
Дел од Македонците-муслимани се изјасниле како Турци или Албанци поради политичко-религиски причини.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.755 жители, од кои 264 Македонци, 153 Албанци, 377 Турци, 901 Бошњак, 10 останати и 50 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Лажани:
* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2021), според податоци од официјалните пописи во соодветните години
Родови
Селото Лажани е мешано православно и муслиманско село. Во селото нема староседелци, а најстари во селото се Торбешите.
Доселување на Бошњаци
Денешните Бошњаци во Македонија се населени во 50-тите и 60-тите години на XX век од областа Санџак во Србија и Црна Гора, претежно од местата Тутин, Рожае, Плав, Гусиње и Нови Пазар, поради што овие луѓе се познати и под името „Санџаклии“. Тргнувајќи на пат за иселување во Турција, според договорот меѓу Турција и Југославија од 50-тите години на XX век со кој муслиманите од Југославија единствено можеле да се иселуваат во Турција преку Македонија, голем број на Бошњаци од Санџак (заедно со Албанци од Косово) остануваат и се населуваат во испразнетите турски и торбешки села во Македонија, најчесто купувајќи ги имотите на Турците и Торбешите кои се иселувале за евтини пари. Така се доселени во Македонија во селата Лажани, Житоше, Десово, Локвени, Борино, Јакреново, Канатларци, Оризари, Батинци, Долно Коњари, Средно Коњари, Љубин, Петровец ,Студеничани и други села.
Иселеништво
Се знае за иселувањето на првичното христијанско македонско население во градовите Крушево и Прилеп, како и во селата Бело Поле (Мачоровци), Заполжани (Лајковци), Кутлешево (Јошевци), Локвени (Ешпетковци), Подвис (Дробачовци) и други.
Од селото се знае за голем број иселувања на Торбеши во Турција.
Самоуправа и политика
Во век, Лажани било село во Прилепската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Долнени, на која ѝ била додадена поранешната Општина Житоше по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на тогашната Општина Долнени.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Прилеп. Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во општина Долнени.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Дебреште, во која покрај селото Лажани, се наоѓале и селата Борино, Дебреште, Дабјани, Јакреново, Кошино, Крапа, Ропотово и Саждево. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната Општина Ропотово, кога во нејзе се наоѓале селата Лажани, Ропотово, Пешталево и Сарандиново.
Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 1472 и 1473 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.677 гласачи. На Македонски парламентарни избори во 2020 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.695 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на овие избирачки места биле запишани вкупно 1.752 гласачи.
Култура и спорт
Во селото работи фудбалскиот клуб ФК „Слога“.
NGC 932
Откривање
Телото е откриено на 29 ноември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 932 е од видот Sa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 932 има привидни димензии од 1,9' х 1,6'.
Астрономски податоци
Телото е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 27 м 54,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 20° 19' 59". Положбениот агол на објектот е во износ од 42°.
Други поделби
Проучување на NGC 932 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 9379. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 130; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1221. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 443.
ФК Милвол
ФК Милвол (англиски:Millwall Football Club) е англиски фудбалски клуб кој се натпреварува во Чемпионшип лигата. Седиштето на клубот е во Бермондси, во југоисточен Лондон. Својте натпревари клубот ги игра на стадионот Ден. Прекарот им е „Лавови“, а пред тоа ги нарекувале „Докери“ („Лучки работници“). Прекарот го промениле во 1900 кога стигнале до полуфиналето на ФА Купот. Тогаш го добиле новиот амблем со нацртан лав.
До полуфиналето на купот исто така стигнале и во 1903 и 1937 година. Таа година воедно Милвол станал првиот клуб од третата дивизија кој упеал да стигне до најдобрите четири тима во купот. Инаку својот најдобар пласман низ историјата во ФА Купот, Милвол го има во 2004 година кога стигнаа до финалето, предводени од тогашната ѕвезда на тимот Тим Кејхил, но таму загубија од Манчестер Јунајтед со убедливи 3-0.
Традиционалните дресови на екипата на Милвол се составени од сини маици и бели шорцеви.
Стадион
Милвол настапувал на стадионот Ден цели 83 години од 1910-1993 година. Првиот натпревар тука го одиграле против Брајтон и Хоув Албион во кој гостите победиле со 1-0.
На 4 август 1993, Милвол се преселил на новиот стадион познат под името "Новиот Ден" (на англиски Тhe New Den), кој има капацитет од 20,146 места. Сепак, меѓу навивачите на Милвол, името на стадионот останало непроменето и тие продолжиле да го нарекуваат Ден, поради што и властите на клубот одново на стадионот му го дале старото име.
Навивачи
Навивачите на Милвол во Англија се познати како хулигани. Нивната главна навивачка песна е "No one likes us, we don't care".
Најголемо соперништво
Најжесток соперник на Милвол со сигурност е екипата на Вест Хем Јунајтед. Тоа е едно од најпознатите страсно оспорени локални дербија во фудбалот. Двата клуба ретко се состанувале во последниве години; поголемиот дел од нивните средби се случиле пред Првата светска војна, со некои шеесеттина натпревари за само петнаесет години. Клубовите играле речиси 100 пати, бидејќи нивниот прв натпревар е одигран уште во далечната 1899 година. Милвол имаат 38 победи, 27 натпревари завршиле нерешено и загубиле во 34 соочувања.
И покрај насилството помеѓу двете навивачки групи на поддржувачи и повици за идните натпревари помеѓу клубовите да се играат зад затворени врати, тие се сретнале повторно на Ден во Чемпионшип лигата во сезоната 2011-2012 без целосна забрана на двата сета на навивачите, и немало повторување на толпата проблеми. Интересна изјава во врска со ова дерби дал некогашниот менаџер на Вест Хем Јунајтед, Хари Реднап, кој вели дека Вест Хем и Милвол не треба веќе никогаш да играат меѓу себе.
Втора фудбалска лига на Македонија 1992/1993
Втората фудбалска лига на Македонија 1993/1994 - 1. издание на Втората фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала во август 1992 и завршила на 20 јуни 1993. Во оваа сезона првак бил Љуботен.
Табела
Извор: MacedonianFootball.com
Зуолонг
Зуолонг (змејот на Зуо) е род на coelurosaur диносаурус што постоел во денешниот Wucaiwan, автономен регион на Ксинџијанг] од Кина за време на Доцна Јура период (понизок Оксфордска фаза). Пронајден е во Формацијата Шишугу, Ксинџијанг, Кина. ..
Опис и име
Фосил на „Зуолонг“, IVPP  V15912, делумен скелет со череп, билеоткриен во 2001 година во Кина, во горниот дел на Шишугуа формација]  од Ксинџијанг. Тоа било субадолно животно со должина приближно 3,1 м  и тежело приближно 35  кг. „Зуолонг“ бил именуван од Н.Којниер, М. Кларк, Кетрин А. Форстер и Ксу Ксинг во 2010 г., а видот на видот е  Zuolong salleei . Општото име било чест на генералот Зуо Зонгтанг. специфично име го обележал Хилмар Сали, чија оставинка помогна во финансирањето на истражувањето. Специфичната возраст за примерокот на холотип е од 161,2 до 155,2 милиони години. Холотипот според Томас Р. Холц помладиот е скоро сигурно дека е од малолетнички теропод ..
Наоди од фосили и детерминизација
Во 2016 година, Григориј С. Пол ја процени должината на „Зуолонг“ на 3  м  и неговата тежина на 60 килограми. ..
Класификација
Зуолонг  е примитивен колуроросауриус, можеби најпримитивниот познат. Во 2019 година било откриено дека е член на Тиранораптора во политомија со Тираносауроидеја и Манираптороморфа.
Јужноамериканско првенство во фудбал 1941
Јужноамериканско првенство во фудбал 1941 — 16-то издание на првенството кое денес е познато како Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Чиле од 2 февруари до 4 март 1941 година. На турнирот учествувале 5 репрезентации. Турнирот бил освоен од страна на Аргентина, второто место припаднало на репрезентацијата на Уругвај а третото на репрезентацијата на Чиле. Хуан Марвеци, репрезентативец на Аргентина, бил најдобар стрелец со 5 голови.
Учесници
1.
2.
3.
4.
5.
Голгетери
3 гола
2 гола
1 гол
Автогол
Пенински Алпи
Пенински Алпи (Alpes Pennines, Alpi Pennine, Alpes Poeninae) наречени и Валиски Алпи (Walliser Alpen) — планински венец во западниот дел на Алпите. They are located in Швајцарија (Вале) и Италија (Пиемонт и Аостинска Долина). Највисок врв е Дифур (4.634 м).
Географија
Италијанската страна на алпите се одводнува со реките Дора Балтеја, Сезија и Точе, кои се притоки на По (Пад). Швајцарска страна се одлева со реката Рона.
Од Мартињи до Аоста се протега познатиот прекуграничен тунел под превојот Голем Сен Бернар.
Морфологија
Главната верига (вододелница помеѓу Средоземното и Јадранското Море) се протега од запад кон истокна границата меѓу Италија на југ и Швајцарија на север. Почнувајќи од Мон Велан, првиот висок врв источно од превојот Голем Сен Бернар, венецот ретко се спушта под 3000 метри и опфаќа доста четириилјадници како Матерхорн и Монте Роза. Долините се доста слични од обете страни на границата — начелно нормално на главната верига и постепено се спуштаат во долината на Рона на север и Аостинската Долина на југ. За разлика од многу други планински венци, највисоките врвови се наоѓаат вон главната верига, помеѓу северните долини (Голем Комбен, Вајсхорн, Мишабел, Вајсмис).
Врвови
Ова се највисоките врвови на Пенинските Алпи, подредени по висина:
Ледници
Поголеми ледници на планините се:
Превои
Поважни превои на Пенинските Алпи се:
Освојувачи на медали на Летните олимписки игри 1976
Во списокот на освојувачи на медали по земји на Летните олимписки игри 1976 се наведени сите земји-учеснички на игрите кои освоија медали. Најуспешна нација на игрите беше репрезентацијата на Советскиот Сојуз, која освоила 80 златни од вкупно 195 медали.
Најуспешен натпреварувач на игрите бил советскиот гимнастичар Николај Андријанов, кој освоил 4 златни, 2 сребрени и еден бронзен медал.
Список по земји
Списокот е направен според информациите добиени од Меѓународниот олимписки комитет (МОК) и е во склад со прописите утврдени од страна на МОК за составување на ваквите списоци. Според прописите, земјите во списокот се претставени со нивните национални олимписки комитети, а се подредени по бројот на освоени златни медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат еднаков број на освоени златни медали, подредувањето продолжува по освоените сребрени, па по освоените бронзени медали. Доколку се случи две или повеќе земји да имаат освоено ист број на златни, сребрени и бронзени медали, тогаш тие заземаат исто место во списокот и се прикажани според редоследот на првата буква во абецедата.
Сузи Кватро
Сузан Кеј Кватро (родена на 3 јуни 1950 година) — американска рок-пејачка, мулти-инструменталистка и глумица. Таа е првата женска басистка која станала голема рок-ѕвезда.
Во 1970-тите години, Кватро постигна низа хит-синглови кои постигнаа поголем успех во Европа и Австралија отколку во нејзината татковина. Таа достигна број 1 во Велика Британија и другите европски земји и во Австралија со нејзините синглови „ Can the Can “ (1973) и „ Devil Gate Drive “ (1974). По споредната улога како басист Водач Тускадеро во популарниот американски ситком Среќни денови, нејзиниот дует „ Stumblin 'In “ со водечкиот пејач на Smokie, Крис Норман, го достигна 4-то место во САД.
Кватро го издаде својот деби албум во 1973 година. Оттогаш, таа издаде петнаесет студиски албуми, десет компилациски албуми и еден албум во живо. Нејзините други соло хитови вклучуваат „ 48 Chrash “, „ Daytona Demon “, „The Wild One“ и „Your Mama Won't Like Me“.
Помеѓу 1973 и 1980 година, Кватро беше наградена шест пати со Браво Отос. Кватро има продадено над 50 милиони албуми и продолжува да изведува во живо, низ целиот свет. Нејзиниот најнов студиски албум беше објавен во 2019 година и таа исто така продолжува да претставува нови радио програми.
Раниот живот и семејството
Кватро е родена и израсната во Детроит. Нејзиниот дедо бил италијански имигрант во САД. Неговото презиме од „Кватроцки“ беше скратено од имиграциските власти во Кватро. Семејството на Кватро живеело во Детроит кога таа се родила. Има три сестри, брат и една постара полусестра. Нејзините родители негувале уште неколку деца додека таа пораснала. Нејзиниот татко, Арт, бил полупрофесионален музичар и работел во Џенерал моторс. Нејзината мајка, Хелен, била Унгарка..
Таа на шестгодишна возраст била под влијание на Елвис Присли гледајќи го на телевизија.
Кватро доби формален тренинг за играње класично пијано. Таа самата научи како да свири бас и гитара. Нејзиниот татко и подари бас гитара година во 1964 година, која сè уште ја поседуваше во 2007 година.
Во 1976 година, Катро се омажи со Лен Таки. Тие имаат две деца заедно (Лора во 1982 година и Ричард Леонард во 1984 година) и се разведоа во 1992 година.
Раната кариера и „Арт Кватро трио“
Кватро свиреше тапани од рана возраст како дел од џез-бендот на нејзиниот татко, Арт Кватро Трио. Изворите варираат во врска со тоа дали започнала да свири во групата на седум или осумгодишна возраст, и дали инструментот што го свирел бил тапан или ударен инструмент ( бонго или конга ). Потоа, таа се појави на локалната телевизија како танчер во серија за поп-музика.
The Pleasure Seekers and Cradle
The Pleasure Seekers снимија три синглови и објавија два од нив: „Никогаш не би помислила дека ќе ме оставиш“ / „Каков начин да умреш“ (1966) и „Светлина Љубовта“ / „Добар вид на болка“ (1968). Вториот од беше објавен од Меркур Рекордс, со кого кратко време имаа договор пред да се разделат поради разликите во мислењата во врска со нивната идна насока. Тие го сменија своето име во Cradel кон крајот на 1969 г., не подоцна откако друга сестра на Кватро, Ненси, се придружи на групата и Арлен замина по раѓањето на своето дете.
Текстви
Таа започна да пишува песни сама, а потоа соработуваше со други текстописци (како Лен Таки, Рајанон Волф и Ширли Роден), а сега уште еднаш главно пишува само песни.