cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Видовиште
Избирачко место
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 348 гласачи.
Симфонија бр. 102 (Хајдн)
'''Симфонија бр. 102''' во Б дур, Хобокен I/102, ― десетта симфонија од дванаесетте Лондонски симфонии напишани од Јозеф Хајдн, на поттик на импресариото Јохан Петер Саломон. Таа е една од трите симфонии на кои работел во 1794 година, заедно со неговата 103 и 104 симфонија. И покрај тоа што е помалку позната од многу други дела во групата, понекогаш се смета за најдобра симфонија на Хајдн, во смисла на успешна употреба на композициските сили обединети во квалитет кој не е нарушен во текот на работата.
Движења
Делото е во стандарден четириставичен облик и е осмислено за две флејти, две обои, два фаготи, две хорни, две труби, тимпани и жици.
Вториот став е оркестрација на второто движење фис-мол пијано трио, Хоб. XV/26, транспонирана од Фис во Ф-дур. Повторувањата во триото се напишани во симфонијата, што овозможува промени во оркестрацијата по втор пат. Оркестарската верзија, исто така, има на тркалачка триола придружба со виолончела каде во триото виолончелото едноставно ја удвојува бас линијата на пијаното.
Денс-поп
Денс-поп (На англиски: Dance-pop) е стил на електронска музика за танцување и секундарна форма на поп-музика која се развила од диско, скоро во 1981 година, и која ги споила своите танци со поп и тажен ритам. Познати се и по овој жанр, многу уметници, меѓу кои и Мајкл Џексон и Мадона, а најпознатата песна е „Bille Jean“ изведена од Мајкл Џексон во 1983 година, а од тогаш Боб е познат по танцување.
Султан Кударат
Султан Кударат е покраина на Филипините која е сместена во SOCCSKSARGEN регионот на островот Минданао. Главен град е Исулан и се граничи со Магинданао и Котабато на север, Јужен Котабато и Сарангани на исток. На југозапад излегува на Целебеско Море.
Население
Според пописот во 2015 во Султан Кударат живееле точно 812.095 жители. Скоро сите се муслимани, но има и христијани, кои се доселеници.
Стопанство
Рибарството е една од најбрзорастечките гранки. Има голема експлоатација на Туна во Целебеско Море.
Административна поделба
Султан Кударат е поделен на 11 општини, 1 град и 249 барангаи.
Дада Вујасиновиќ
Радислава "Дада" Вујасиновиќ (српски: Радислава Дада Вујасиновић, 10 февруари 1964 – 8 април 1994) била српска новинарка и известувач за списанието Дуга, објавувано во Белград.
Животопис
Дада Вујасиновиќ е родена на 10 февруари 1954 годинаа во Чапљина, во Херцеговина. Дипломирала на Филолошкиот факултет на Белградскиот универзитет, на катедрата за српскохрватски јазик и југословенска книжевност во 1987 година.
По студиите почнала да работи како новинар а набргу објавувала и авторски текстови во списанието Дуга каде станала член на редакцијата, во 1990 а во 1993, станала член на уредничкиот колегиум. При почетокот на војните во Југославија, почнала да известува и да прави репортажи од воените подрачја. Како воен дописник направила репортажи од Борово Село, Даљ, Ердут, Папук и Псуњ. Откако војната започнала во Сараево, таа одлучила повеќе да не оди во воените подрачја не можејќи да пишува за „рушењето на еден град и за убивањето деца“. По одлуката да не известува од воените подрачја, од крајот на 1992 до почетокот на 1994 година, пишувала за политичката и криминална сцена во Србија. Еден од текстовите кој го документира тоа време е текстот „Криминалци и полицајци во парламентот“ објавен во списанието Дуга, кон крајот на 1993. Во него пишува за промоцијата на озлогласениот криминалец Жељко Ражнатовиќ Аркан, во народен пратеник. За репортажите од славонските воени подрачја ја добила Наградата Светозар Марковиќ додека за тектовите со критика на политиката и криминалот, добивала закани и уцени, но воедно и судски тужби.
Смртта на Дада
Експертите од Институтот за форензички истражувања во Хаг, не утврдиле дали причината за смртта на новинарката Вујасиновиќ, која на 8 април 1994 година, во нејзиниот стан во Нов Белград, била најдена со прострелна рана од пушка, е убиство или самоубиство.
Таа била пронајдена мртва во нејзиниот стан на 8 април 1994 година. Полицијата го водела случајот како самоубиство, но повеќето докази го кажувале спротивното. Имено, таа била активна ден претходно и направила многу идни планови. Дневниците на Ратко Младиќ споменуваат дека тој имал информации кој ја убил Дада. Ова би можело да помогне повторно да се отвори истрагата за нејзината смрт.
Српската влада почнала ревизија во јануари 2013 година на неколку сомнителни случаи кои вклучуваат убиства на новинари во 1990-тите години, вклучувајќи ги и Дада Вујасиновиќ, Славко Ќурувија и Милан Пантиќ.
Во 2014 година, Хлеб Театар (Белград) ја создал претставата "Дада - Есеј во Движење", врз основа на животот, делото и смртта на Вујасиновиќ.
Опслужувач
Опслужувачите работат во рамките на клиент-опслужувач архитектура, опслужувачите се сметачки програми кои работат да им служат на барањата на другите програми, на клиенти. Така, опслужувачот извршува некоја задача во име на клиентот. Клиентите обично се поврзуваат на опслужувач преку мрежата, но може и да се користи истиот сметач. Во контекст на семрежен протокол (IP) вмрежување, опслужувачот е програма со која функционира како приклучок.
Опслужувачите често ги обезбедуваат основните услуги преку мрежа, или на приватните корисници во голема организација или на јавните корисници преку семрежјето. Типични сметачки опслужувачи се податочен опслужувач, податотечен опслужувач, поштенски опслужувач, опслужувач за печатење, мрежен опслужувач, приложен опслужувач, или некој друг вид на опслужувач.
Бројни системи го користат овај клиент / опслужувач мрежен модел вклучувајќи мрежни места и е-поштенски услуги. Алтернативен модел, peer-to-peer мрежа им овозможува на сите сметачи да дејствуваат или како опслужувач или како клиент колку што е потребно.
Употреба
Терминот опслужувач се користи доста широко во информатичката технологија. И покрај многуте опслужувач брендирани производи кои се достапни (како опслужувач верзии на машинска и програмска опрема или оперативни системи), по претпоставка дека еден сметачки процес споделува ресурси на еден или повеќе клиенти на опслужувачот. Да го прикажеме ова, ќе земеме чест пример на споделување на податотеки. Додека постоењето на податотеки на машината не се класифицира како опслужувач, механизмот кој ги дели овие податотеки на своите клиенти од страна на оперативниот систем е опслужувач.
Слично, се смета дека опслужувач апликација (како мултиплатформска "Apache HTTP Опслужувач"). Овој програмски опслужувач може да биде функционален на секој спремен сметач. На пример, додека лаптоп или личен сметач не е обично познат како опслужувач, тие во овие ситуации може да ја исполнат улогата на еден, и со тоа да бидат означени како еден. Тоа е, во овај случај, улогата на машината што ја става во категоријата на опслужувач.
Во машинска смисла, зборот опслужувач обично означува сметачки модели наменети за поставување прилози поради големата побарувачка на мрежана средина. Во оваа поставеност „клиент–опслужувач“ една или повеќе машини, или еден сметач или сметач апарат, споделува информации едни со други со едно делување како домаќин за други.
Додека скоро секој личен сметач е способен да дејствува како мрежен опслужувач, одредени опслужувачи ќе содржат одлики што ќе ги прават повеќе погодни за производни околини. Овие одлики може да вкклучат побрза CPU, зголемени високи перформански RAM, и зголемен капацитет на складирање во форма на поголеми или повеќе тврди дискови. Опслужувачите исто така обично имаат сигурност, достапност и сервисибилност (RAS) и толеранција на грешка одлики, како што се редунданција во напојување, складирање (како во RAID), и мрежни врски.
Среверите станаа честа појава во раните 1990 години кога бизнисите сè повеќе и повеќе почнаа со користење на личните сметачли за да се обезбедат услуги кои некогаш биле поставувани на големите главни или мини сметачи. Првите податотечни опслужувачи биле сместено во повеќе CD-ROM дискови, кои биле користени за да бидат домаќини на големи апликации со база на податоци.
Помеѓу 1990-тите и 2000-тите се зголемила употребата на одредена машинска опрема со доаѓањето на опслужувач апарати. Еден добро познат производ е Google Search Appliance, единица која ги комбинира машинската опрема и програмот во out-of-the-box пакет. Исто така произведени биле Cobalt Qube и RaQ. Поедноставни примери на такви апарати влучуваат прекинувачи, рутери, порти, и печатач опслужувачи, од кои сите се достапни во близина на непосредна поставеност.
Модерните оперативни системи како Microsoft Windows или Linux distributions се чини дека се дизајнирани со клиент–опслужувач архитектура. Овие оперативни системи се обид за апстрактна машинска опрема, овозможувајки му широк спектар на програмската опрема да работи со компонентите на сметачот. Во извесна смисла, оперативниот систем може да се види како служи машинскиот дел на програмот, кој во сите, освен во ниско ниво на програмски јазици мора да комуницира со користење на API.
Овие оперативни системи се способни да извршуваат програми во позадина наречени или сервиси или демони. такви програми, како горе споменатите Apache HTTP Server, може да чека во ,sleep state за нивната неопходност да стане очигледна. Бидејќи секој прогарм кој обезбедува услуги може да биде наречен опслужувач, современите лични сметачи може да се гледа како a шума од опслужувачи и клиенти кои работат паралелно.
Семрежјето само по себе е исто така шума на опслужувачи и клиенти. Единствено што бара е мрежно место од неколку километри оддалеченост што ќе го задоволи стекот на протоколи кои вклучуваат многу примери на опслужувачи за машинска и програмска опрема. Во најмала рака ови се рутери, модеми, доменски имиња на опслужувачи, и разни други опслужувачи неопходни за да се обезбеди светска пајажина.
Машински дел на опслужувачот
барањата на машинската опрема за опслужувачи се разликуваат, во зависност од опслужувачката апликација. Апсолутната CPU брзина не е толку критична за опслужувачот како што е за десктоп машината. Опслужувачите имаат должност да обезбедат различлни услуги преку мрежа за мнкгу корисници што доведува до различни барања како што се брзо поврзување на мрежа и брз I/O секаде. До опслужувачите обично се пристапува преку мрежа, тие можат да работат во ограничен режим без монитор или влезен уред. Процесите кои не се потребни за функција на опслужувачот не се користат. Многу опслужувачи немаат графички кориснички интерфејс (GUI) кога е непотребно и троши ресурси кои би можеле да бидат распределени на друго место. Слично на тоа, аудио и USB интерфејси можат да бидат исфрлени.
Опслужувачите често работат долги периоди без прекин и достапноста е многу важна, при што машинската сигурност и издржливост е исклучително важна. иако опслужувачите може да бидат изградени од сметачки делови, критична мисија опслужувачите се идеални за толеранција на грешка и користат специјализирана машинска опрема со ниска стапка на неуспех со цел да се зголеми uptime, дури и краткороченнеуспех може да чини повеќе од купување и инсталирање на системот. На пример, тоа може да потрае само неколку минути од одредување на времето на националната берза за да се оправда за сметка на целосно заменување на системот со нешшто повеќе сигурен. опслужувачите може да се вклучат побрзо, со поголем капацитет на тврдите дискови, поголеми вентилатори или разладувачи за да ја отстранат топлината, и непрекинатото напојување кои гарантираат дека опслужувачот ќе продолжи да функционира и во случај на прекин на електрична енергија. Овие компоненти нудат повисоки перформанси и сигурност на соодветно повисок цена. Машинската редунданца— инсталирана на повеќе од една инстанца на модули како што се напојување и тврд диск и наредени татака што ако некој не успее друг е расположлив за широка употреба. ECC мемориски уреди кои се користат за детектирање и поправање на грешки; non-ECC е поверојатно да предизвика извртување на податоците
За опслужувачите е потребноо стабилно напојување, добар семрежен пристап, зголемена безбедност и бидејќи се бучни се чуваат во специјално намнети простории опслужувач центри или спенлајици соби. Ова бара намалување на потрошувачката на енергија, дополнителната енергија што се генерира предизвикува температурата во просторијата да ги надмине дозволените граници; оттука нормално, опслужувач собите се опремени со клима уреди. опслужувач кукиштата се обично рамни и широки (обично се мерат во "rack единици"), адаптиран да запазат многу уреди еден до друг на опслужувачка полица. За разлика од обичните смјетачи, опслужувачите обично може да се поставуваат, вклучуваат и исклучуваат или превклучуваат од далечина, користејки надворешно управување, обично врз основа на IPMI.
Кај некои опслужувачи потребно е доло време за да се вклучи машинската опрема и да се вчита оперативниот систем. Опслужувачите работат детално пред подигање тестирање на меморија и верификација и стартување со помош на далечинско управување. Дисковите контролори стартуваат блоковите на дисковите секвенцијало, наместо сите одеднаш, за да не се оптовари напојувањето со наглото стартување, и потоа тие иницираат RAID систем pre-checks за правилно функционирање на редунданцата. тоа е заедничко за некоја машина стартувањето да потрае неколку минути, но тоа не е потребно да се рестартира за неколку месеци или години.
Опслужувач оперативни системи
Опслужувач-ориентираните сметачки системи имаат тенденција да имаат одредени одлики кои ги прават повеќе погодни за опслужувач околина како на пример
Опслужувачите мора да обезбедат ограничен опсег на услуги за многу корисници додека столните сметачи мора да спроведе широк спектар на функции потребни од страна на неговиот корисник, барањата на оперативниот системза опслужувач се различни од оние на десктоп машината. Иако е можно која што за оперативниот сисме ќе ги обезбедува и двете услуги и ќе одговара брзо на барањата на корисникот, тоа е едноставно со користење на различни оперативни системи на опслужувачите и на десктоп машините. некои оперативни системи се испорачуватт и во опслужувач и во десктоп верзии со слични кориснички интерфејс.
Windows и Mac OS X опслужувач оперативните системи се распоредни на помал број опслужувачи, како и други сопстевници на супероперативни системи, како z/OS. Доминантните оперативни системи меѓу опслужувачите се UNIX-like отворен код дистрибуции, како што се оние кои се засновани на Linux и FreeBSD.
Подемот на микрообработувачот-заснован опслужувач беше олеснат од страна на развојот на Unix да работи на x86 микрообработувач архитектура. Microsoft Windows фамилијата на оперативни системи исто така работи на опрема x86, since Windows NT, биле достапни во верзии погодни за опслужувачка употреба.
Додека улогата на опслужувач и десктоп оперативните системи останува различна, со подобрување на сигурноста на двата машински и оперативни системи се замаглува разликата помеѓу двете класи. Денес, многу десктоп и опслужувачки оперативни системи основниот код, се разликуваат најмногу во поставеноста. Преминот кон подлоги за мрежни прилози и средна програмска опрема исто така ја намали побарувачката за специјални апликациски опслужувачи.
Видови на опслужувачи
Во општата мрежна околина можат да се најдат следниве видови на опслужувачи:
Скоро целата структура на семрежјето се заснова брз клиент–опслужувач модел. Високо ниво на root nameserver, DNS, и насочувачите директно сообраќаат на семрежјето. Постојат милион опслужувачи поврзани на семрежјето, работат непрекинато насекаде во светот.
Речиси секоја акција преземена ос страна на еден обичен семрежен корисник бара една или повеќе интеракции со еден или повеќе опслужувачи.
Потрошувачка на енергија на опслужувачи
Во |url=http://www.nytimes.com/2011/08/01/technology/data-centers-using-less-power-than-forecast-report-says.html?_r=0
Во овај контекст, помалку од 6 милијарди мобилни телефони во светот користа енергија надополнување на нивните батерии. Покрај тоа, ова се губи во споредба со двоцифрената бројка на корисници за греење и ладење, печки, топла вода, сушење облека итн. Конечно, ако се задржи оваа употреба во иднина, Smart2020 извештајот проценува дека ИКТ (Информатички и комуникациски технологии) заштедуваат повеќе од 5 пати присуство на јаглерод во останатиот дел од економијата преку овозможување на ефикасност.
Големина на класи
Sizes include:
Замбези (регион)
Замбези е еден од 14-те административни региони на Намибија. Регионот се наоѓа во североисточниот дел на Намибија и скоро се совпаѓа со Капривскиот појас. Административен центар на регионот е Катима Мулило. Името потекнува од реката Замбези. До 2013 година името на регионот бил „Каприви“.
Преименување
Во август 2013 година, по препорака на владина комисија, регионот Каприви требало да се преименува во регион Замбези во обид да се избришат колонијални административни имиња.
Административна поделба
Регионот е составен од осум единици:
Географија
Регионот се наоѓа во тропска област, со високи температури и врнежи во периодот од декември до март. Ова е највлажен регион во Намибија. Областа е составена од мочурливи предели, рамнини и долини.
Покрај реката Замбези, во регионот се наоѓаат и реките Куандо и Квандо, кои пак ја формираат границата со Боцвата. Најголем град/ населено место во регионот е Катима Мулило, но има и голем дел на села кои гравитираат околу градот.
Демографија
Во регионот живеат над 90.000 жители, или 4 проценти од населението на Намибија. Голем дел од населението се занимаваат со земјоделство и сточарство. Невработеноста во регионот е 28.0%. Регионот има 102 училишта со вкупно 39,808 ученици.
Руски конзулат во Битола
Руски почесен конзулат во Битола (Русское почетное консульство в Битоли) — дипломатско претставништво на Русија во Битола.
Историја
Мисијата била воспоставена на 23 април (грегоријански календар - 6 мај) 1861 година со склучување на конвенција меѓу Руското и Османското Царство. На 17 март истата година во Битола пристигнал како вршител на должност, а потоа прв генерален конзул во Битола Михаил Хитрово.
Рускиот конзулат постоел до 1915 година.
Зградата на конзулатот е културно наследство.
На 29 мај 2002 година конзулатот повторно бил отворен како Почесен руски конзулат на улица „Широк сокак“ бр 28. Почесен конзул е Сергеј Самсоненко.
Раководители на мисијата
Во периодот на неговото постоење од 54 години во конзулатот служеле 12 руски царски конзули, вицеконзули и вршители на должност:
Напад на Тбилиси Прајд во 2021 година
Нападот на Тбилиси Прајд во 2021 година било насилна контра-демонстрација на демонстрантите на екстремната десница против обидот да се одржи парада на гордоста на про- ЛГБТ организаторите на невладината Тбилиси Прајд во Тбилиси, Грузија. Анти-ЛГБТ демонстрантите ги фрустрилеаа обидите за одржување парада, нападнаа десетици новинари кои известулеаа за настаните и канцелариите на невладините организации што резултилоше со откажување на демонстрациите на гордоста по четири промени на локацијата од првичната поворка на авенијата Руставели. .
Протестот за поддршка на Тбилиси Прајд од страна на голем број медиуми и политички партии вториот ден бил проследен и со насилни контрапротести.
Позадина
На 16 мај 2021 година, еден ден пред Меѓународниот ден против хомофобијата, трансфобијата и бифобијата, 15 политички партии, вклучително и Обединетото национално движење, најголемата опозициска партија, го потпишала договорот „за борба за елиминирање на дискриминацијата и насилството врз ЛГБТК граѓаните со сите механизми им стои на располагање“ со Tbilisi Pride. Тбилиси Прајд го опишала како „историски договор во Грузија за правата на ЛГБТКИ“.
На 4 јуни Tbilisi Pride ја објавиле „Неделата на гордоста“ што се одржала од 1 до 5 јули, која се состои од три главни настани: Јавна проекција на Маршот за достоинство, британски документарен филм, со настани околу првиот Tbilisi Pride, отворено Фест на гордоста и Марш за достоинство на 5 јули како клучен настан за Неделата на гордоста. Активистите на Тбилиси Прајд рекле дека за време на настаните ќе бараат „имплементација на политика ориентирана кон луѓето од страна на владата, исполнување на сите меѓународни обврски за обезбедување на животната средина ослободена од хомофобија и дискриминација, за истрага на злосторствата од омраза и за обезбедување безбедност и слобода на изразување на секој граѓанин на државата“. Движењето за срам, кое било основано како последица на протестите на Гаврилов во 2019 година на опозициските активисти за барање оставка од владата на Грузискиот сон, и други политички организации најавија дека ќе се приклучат на Неделата на гордоста.
На 15-ти јуни, конзервативната политичка фигура Леван Васадзе, кој неодамна го основа јавното движење ЕРИ, ја повикале владата да ги откаже настаните на Прајд за да „спречи дестабилизација“. Тој изјавил дека настаните и маршот на гордоста на Тбилиси на авенијата Руставели во центарот на Тбилиси на 5 јули сепак нема да се одржат бидејќи таму ќе се соберат луѓе и нема да дозволат „антихристијански и антигрузиски активности“.
На 17-ти јуни, шефот на владејачката партија Грузиски сон Иракли Кобахиџе рече дека „со оглед на моменталната ситуација во земјата и контекстот“, одржувањето на настаните на Прајд е „неразумно“. Тој исто така додал дека тоа е негов личен став.
На 24 јуни, околу 30 конзервативни и христијански групи во хотелот Џино Велнес во Мцхета одржаа брифинг, каде што објавија дека „договорот е потпишан меѓу националните сили за мобилизација против маршот на гордоста и блокирање на авенијата Руставели “. Кон договорот се приклучиле јавното движење ЕРИ, Алт-Инфо, Грузиската мисија, Грузиската идеја, невладината организација Мамулишвилеби, Друштвото на Чохосаните, Движењето за национални медиуми, педагошкото здружение Образование и етика, деловното здружение Солидарност и друштвото Давитиани. Активистот и политички коментатор на Алт-Инфо Зураб Махарадзе ја објавил заедничката изјава на сите страни кои се приклучија на договорот. Тој тврди дека Неделата на гордоста е насочена против моралната основа на грузиското општество, насочена кон идните генерации со намера да ги уништи распространетите културни и морални норми. Махарадзе постулираше дека политичките елити ги предале „вредностите и волјата на народот“ со тоа што „самите станале ЛГБТ активисти“, алудирајќи на меморандумот потпишан од 15-те опозициски партии во мај со Тбилиси Прајд и законот за антидискриминација инициран и донесен од владејачката партија Грузиски сон. Бидејќи е суверена одлука на грузискиот народ да избере каква културна политика ќе води, тој ја повикал владата да ја следи волјата на апсолутното мнозинство од населението наместо да спроведува „странски директиви како што е колонијалната администрација наметната од странство“.
Амбасадите на Европската унија, Обединетото Кралство и Соединетите Држави, меѓу другите, ја повикаа владата на Грузија да им овозможи на активистите да ја спроведат Неделата на гордоста како што е планирано. На 28 јуни, во отворено писмо, 28 пратеници на Европскиот парламент го повикаа Вахтанг Гомелаури, министерот за внатрешни работи (МИА) да ја заштити Парадата на гордоста со полициските сили доколку е потребно. Претседателот на грузискиот парламент и член на Грузискиот сон Каха Кучава во интервјуто рече дека „државата е обврзана да ги штити редот, безбедноста и слободата на изразување“, истакнувајќи дека агенциите за спроведување на законот мора да обезбедат дека нема насилство за време на Прајд Недела и контрапротести. Еден ден подоцна, градоначалникот на Тбилиси и еден од лидерите на Грузискиот сон, Кахи Каладзе, им рече на новинарите дека смета дека одржувањето на Неделата на гордоста воопшто е несоодветно бидејќи „специфични групи можат да ја злоупотребат ситуацијата на двете страни“, иако „слободата на изразување е заштитена во оваа земја“.
На 29 јуни Грузиската православна црква објавил соопштение во кое ги повикува членовите на работната група на Европскиот парламент за ЛГБТК прашања и шефовите на амбасадите во Грузија „да се воздржат од поддршка и охрабрување на Тбилиси Прајд“. ГОЦ, исто така, ја повикал грузиската влада да спречи „дестабилизација на земјата и на јавниот живот“. Се вели дека Тбилиси Прајд „пропагирала нетрадиционален начин на живот под маската на човековите права“ и дека Црквата смета дека „омразата и насилството насочено кон секого се неприфатливи, но исто така ја осудува гордоста на гревот и обидот да се влијае на другите луѓе“. Според соопштението, активностите на Тбилиси Прајд ги дискредитираат западните вредности во Грузија и неопходно е да се потврди дека европската демократија не оди против начинот на живот и верските чувства на мнозинството од населението. Заедно со Грузиската православна црква, други верски организации како Администрацијата на сите муслимани во Грузија, Големата синагога во Тбилиси и Епархијата на Ерменската апостолска православна црква во Грузија го изразила своето противење на Неделата на гордоста.
На 1 јули се одржал првиот од 3 настани планирани во рамките на Неделата на гордоста. Проекцијата на филмот со настани околу првиот Тбилиси Прајд привлече голем број демонстранти, иако се одржале „без никакви ексцеси“. Според МВР, на лице место биле мобилизирани 650 полицајци, а 23 демонстранти се приведени. Заедно со активистите на Движењето за гордост и срам од Тбилиси кои биле коорганизатори на Неделата на гордоста, на проекцијата на филмот присуствуваа и дипломати од Британија, Франција, Германија, Израел, САД и други земји. Тбилиси Прајд објавил дека претставникот на американската амбасада бил нападнат од еден од контрадемонстрантите, што подоцна било потврдено од медиумите.
На 3 јули Патријаршијата на Грузија изјавила дека „за нашата Црква и нашите граѓани, бесрамната интервенција на некои амбасади и членови на Европскиот парламент во нашиот социјален и духовен живот е вознемирувачка и неприфатлива. Сметаме дека тоа е надвор од нивните надлежности, повикувајќи ги христијаните да „оддржат молитва на Пресвета Богородица “ на 5 јули, Марш за достоинство, и да избегнуваат „намерни провокации“ со цел „мирниот протест на луѓето да не биде трансформирана во насилна конфронтација“
На 4 јули, еден ден пред Маршот за достоинство, претседателот на Грузискиот марш Иракли Шихијашвили ја посетил канцеларијата на Тбилиси Прајд за да предаде писмо, но вратата на канцеларијата била затворена. Шихијашвили најави подготвеност да разговара во граѓанска форма за настаните околу парадата на гордоста. Тој, исто така, ги охрабрил амбасадорите дека „не треба да провоцираат или да поддржат марш на кој мнозинството од грузиското традиционално општество се противи, бидејќи тоа ќе предизвика негативна реакција“. Подоцна Сандро Брегадзе, лидерот на Грузискиот марш изјавил дека неговата партија не учествувала во протестите.
На 4 јули Алијансата на патриотите одржале демонстрации на Денот на американската независност, повикувајќи го американскиот дипломатски кор да ја „почитуваат независноста на Грузија како што ја почитуваат својата“ и да се воздржат од интервенција во име на Тбилиси Прајд во грузиските внатрешни работи. Претседателот на партијата Давит Тархан Мурави тврдел дека „псевдолибералните организации на САД и ЕУ“ како УСАИД, администрацијата на Бајден и Стејт департментот на САД заедно со владата на Грузискиот сон, Обединетото национално движење и Европска Грузија „ја подриваат црквата“. Тархан Мурави го цитирал Доналд Трамп дека христијанството е под опсада низ целиот свет, повикувајќи ги христијаните да се здружат. На крајот тој предупредил за глобалниот заговор да се создаде „нова сорта на луѓе“ без пол, националност, вера или билошто.
Јанко Жељазков
Јанко Жељазков — македонски револуционер, член на Македонската револуционерна организација.
Напад на Тбилиси Прајд во 2021 година
Напад на Тбилиси Прајд
Паралелно со Маршот за достоинство биле планирани два настана од неговите противници. Грузиската православна црква повика на јавен молитвен собир во црквата Кашвети во 5:00 часот pm, додека конзервативните групи кои го потпишаа договорот за спротивставување на парадата имаа намера да се мобилизираат во 10:00 часот и ја блокираат авенијата Руставели, спречувајќи го одржувањето на Маршот за достоинство. На контрапротестите се приклучија и некои православни свештеници.
Контрадемонстрантите се собрале од рано наутро во Градината 9 април. Тие се движеле во близина на зградата на парламентот, каде што лидерите на контра-демонстрациите одржале говор пред јавноста. Контрадемонстрантите ги уништија шаторите подигнати од опозициските политички партии против актуелната влада во претходните месеци бидејќи тие партии потпишаа договор за правата на ЛГБТ со Тбилиси Прајд. Тие го урнаа знамето на ЕУ, при што Зураб Махарадзе, една од водечките фигури на контрапротестите, најави дека „знамето што беше соборено ќе остане спуштено додека амбасадорите не дојдат тука и не се извинат за поддршката на педератијата “, и го поставија крстот во пред парламентот, означувајќи дека „законите во оваа земја ќе бидат напишани во согласност со христијанскиот морал “.
Јанко Жељазков
Животопис
Јанко Жељазков е роден во 1870 година во Мустафа паша во Османлиското Царство, денес Свиленград, Бугарија. Влегува во ВМОРО и извршува терористички задачи. Во 1903 година убива турски шпион и лежи 3-4 месеци во затвор. По излегувањето од затвор станува нелегален четник во четата на Георги Тенева со која учествува во Илинденското востание.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година заедно со Ангел Диамандиев и Јани Таушанов е војвода на Првиот свиленски волонтерски одред на Македонско-одринското ополчение, кој подоцна влегува во 14-от Воденска дружина.
Напад на Тбилиси Прајд во 2021 година
Напад на Тбилиси Прајд
Премиерот на Грузија, Иракли Гарибашвили постојано ги повика активистите за правата на ЛГБТ да се воздржат од одржување на Маршот за достоинство, тврдејќи дека тоа ќе доведе до неред. Во телевизиско обраќање тој повторно ги повика активистите или да изберат една од алтернативните локации предложени од МВР или воопшто да не одат со планот, нарекувајќи го неразумен. Гарибашвили предупреди дека тоа ќе предизвика негативни реакции кај голем дел од грузиското население. Тој ги обвини „радикалната опозиција“ и поранешниот претседател во егзил, Михаил Саакашвили, дека стојат зад Маршот со цел да се дестабилизира земјата и да се предизвика хаос. Од друга страна, МВР со официјално соопштение соопшти дека одржувањето на Маршот на јавен простор го сметаат за премногу ризично и побарале од нив да се воздржат или целосно да го откажат настанот. Тврдењата подоцна повторно ги потврди претседателот на Грузискиот сон и поранешен претседател на грузискиот парламент, Иракли Кобахидзе.
Околу пладне, екстремно десничарски демонстранти влегоа и ја ограбија напуштената канцеларија на организаторите на Движењето гордост и срам во Тбилиси. Претставниците на медиумите, кои останаа во канцеларијата за известување за настаните, беа нападнати од анти-ЛГБТ демонстрантите. Еден од новинарите, снимателот на ТВ Пирвели, Лексо Лашкарава, беше пронајден мртов во својот дом неколку дена подоцна. Лашкарава се здобил со сериозни повреди на главата, а првичните шпекулации на медиумите сугерираа дека тој починал како последица на повредите. Меѓутоа, истрагата за смртта на Лашкарава утврдила дека тој починал од предозирање со дрога и дека бил пуштен од болница во стабилна состојба.
Контрадемонстрантите успешно го урнаа и запалија знамето на гордоста што висеа пред седиштето на балконот на канцеларијата на Тбилиси Прајд. Судирите што избија меѓу претставниците на медиумите и контрапротестите резултираа со повредени 53 новинари кои во живо известуваа за настаните. Подоцна во текот на денот, беше објавено дека Јацек Коланкиевич, 49-годишен полски турист бил избоден повеќе пати во градите. Медиумите објавија дека нападот наводно се случил на основа на хомофобија, бидејќи очевидци веруваат дека бил мотивиран од неговата долга коса, тетоважи и обетка. Тој е префрлен во болница во критична состојба, од која подоцна се опорави. Роднините на напаѓачот изјавиле дека тој е ментално болен и без мотив избодел странски државјанин.
Околу 3:00 часот попладне Тбилиси Прајд преку Фејсбук објави дека Маршот за достоинство е откажан. Контрадемонстрантите почнаа да слават откако веста за откажување беше објавена со изведување традиционални грузиски ора на авенијата Руставели. Организаторите го откажале маршот на гордоста во Грузија, откако демонстрантите на екстремната десница упаднаа во штабовите на ЛГБТК активистите и ги нападнаа новинарите во насилство за кое премиерот на земјата се чини дека го обвинува самиот настан.
Реакции
Претседателката на Грузија, Саломе Зурабишвили ги посети претставниците на медиумите во болницата, изразувајќи ја својата солидарност. Амбасадите на Австрија, Бугарија, Естонија, Мониторинг мисијата на Европската Унија, Финска, Франција, Германија, Грција, Ирска, Израел, Италија, Латвија, Литванија, Холандија, Норвешка, Шпанија, Шведска, Обединетото Кралство, претставништво на ОН во Грузија, Соединетите Држави и Делегацијата на ЕУ во Грузија ја изразија својата поддршка за Тбилиси Прајд и претставниците на медиумите.
Некои критичари тврдат дека владата одговорила на настаните со несоодветни мерки за спроведување на законот и тоа го припишува на „немирните односи на власта со опозициските медиуми“, тврдејќи дека насилството врз новинарите се случило со нивна премолчена согласност. Освен тоа, некои дополнително развија теорија дека настаните на 5 јули биле дел од „антимедиумската крстоносна војна на Грузискиот сон“, сугерирајќи дека насилството на контрапротестите било однапред планирано од владејачката партија за да ги „плаши“ „слободните медиуми“.
Нино Ломјарија, Јавниот бранител на Грузија ја осуди реториката на премиерот Гарибашвили за протестите. Понатаму, на средбата со претседателот Зурабишвили таа истакна дека „престапниците треба да бидат прогонувани за организирано групно насилство“.
Рускиот традиционалистички филозоф Александар Дугин, кој беше познат по тоа што беше чест гостин на Алт-Инфо, коментираше за тековните настани: „Грузијците со својата херојска акција ја менуваат светската рамнотежа - допираат до скалата на нашата страна“. Тој истакна дека неговите италијански пријатели му рекле дека италијанската традиционална аристократија инспирирана од „грузиските православни бранители на човечкото достоинство“ почнала да преминува во православие, што тие го гледале како поавтентично продолжение на Традицијата.
Одговор на протест
На 6 јули Зураб Гирчи Запариџе, слободарски политичар и шеф на партијата Гирчи - Повеќе слобода, кој неодамна се одвои од Новиот политички центар - Гирчи по скандалот со детско порно, отиде во живо на Фејсбук, повикувајќи контрадемонстранти на 5 јули „ кураџии “ и најавување на митингот против тие групи. Некои опозициски партии одговорија на иницијативата на Јапариџе и се собраа на протест пред грузискиот парламент, каде што го развија знамето Виножито пред крстот поставен еден ден претходно. Контрапротестите беа организирани како одговор, а до доцните вечерни часови контра-демонстрантите го вратија местото на настанот. Групите на чело со Зураб Махарадзе уште еднаш го уриваа и запалија знамето на Европската унија. Еден ден подоцна, претседателот на грузискиот парламент ја посети локацијата и уште еднаш го подигна знамето на ЕУ на зградата, наведувајќи дека неговото отстранување е неприфатливо.
По смртта на Лексо Лашкарава, на 11 јули беше најавен нов протест на кој се бара премиерот Гарибашвили и неговата влада да преземат одговорност за настаните и да поднесат оставка. Демонстрантите побараа итна оставка од премиерот на Грузија Иракли Гарибашвили и министерот за внатрешни работи на Грузија Вахтанг Гомелаури и покренување кривична истрага против „организаторите на насилството“. Васили Кобахидзе, поранешен прес-секретар на Грузиската православна црква, кој беше суспендиран поради навреда и исмејување на црквата и свештениците, на ТВ компанија Мтавари Архи, која исто така се приклучи на протестите, побара затвор за 88-годишниот грузиски патријарх, епископ Шио Муџири и други свештеници заедно со Иракли Гарибашвили бидејќи наводно поттикнувале насилство.
На 12 јули, премиерот Гарибашвили категорично ја отфрли можноста тој да поднесе оставка. Тој ги отфрли барањата на демонстрантите како „антидржавни, антицрковни и антинационални“ и ги овековечи тврдењата дека „радикалната опозиција“ е виновна за раширен заговор за искористување на парадата на гордоста за нивните политички цели, претворајќи ја во анти -владини протести и создавање хаос, а како доказ ја наведуваат вмешаноста на Движењето за срам во Маршот на достоинството. Премиерот изјави и дека 95 отсто од грузиското население се противи на парадата на гордоста и дека е должен да ги почитува. Згора на тоа, премиерот рече дека „единствената парада што ја знам, што ќе се одржи во нашата земја, е онаа на нашата армија“ и прогласи дека „малцинствата повеќе нема да одлучуваат за судбината на мнозинството во оваа земја“.
Вечерта на 12 јули, откако прво протестираа пред зградата на Парламентот, демонстрантите се собраа околу седиштето на Грузискиот сон. 12 демонстранти биле приведени на самото место, меѓу кои и Иракли Абсанџе, истакнат новинар на грузиската јавна радиодифузија, медиум под контрола на државата. Апсењето се случило откако демонстрантите фрлале јајца кон зградата и се обиделе да употребат црвена боја со спреј за да ја означат крвта.
Смрт на Лексо Ласкарава
На 11 јули новинарот на ТВ Пирвели Лексо Лашкарава бил пронајден мртов во својата куќа. Претходно беше објавено дека Лашкарава била една од новинарите што беше нападната од демонстрантите на 5 јули. Лашкарава се здобила со сериозни повреди на главата, вклучувајќи фрактура на коските на лицето и тешки модринки. Смртта на новинарот поттикна шпекулации во јавноста околу причината, при што некои медиуми ги обвинуваат демонстрантите. На 12 јули на брифингот одржан во Министерството за внатрешни работи, директорот на Одделот за Централна криминалистичка полиција Мамука Челиџе изјавил дека при хемиски преглед во телото на Лашкарава биле откриени различни лекови, меѓу кои морфин, кодеин, тетрахидроканабинол, пентин и моноацетилморфин. Било планирано дополнително форензичко-медицинско испитување, и обдукцијата била објавена во декември 2021 година. Обдукцијата утврдила дека иако имало потрес на мозокот и крварење во левото очно јаболко заедно со бројни контузии, тие не се причина за смртта. Лашкарава починала од „акутна кардиоваскуларна и респираторна инсуфициенција развиена како резултат на интоксикација со дрога хероин“. Пронајдени биле и траги од морфиум и друг опиоид.
Наводи
<references group="" responsive="0"> https://www.theguardian.com/world/2021/jul/05/georgia-lgbtq-activists-cancel-tbilisi-pride-march-after-violence
Договор од Балта Лиман
Договорот од Балта Лиман или договорот за англо-османлиска соработка претставувал формален трговски договор потпишан во 1838 година меѓу двете земји. Трговските политики кои ги спровела Османлиското Царство се сметале за едни од најлибералните во текот на постоењето. Според договорот, империјата требало да ги укине сите монополи кое им овозможило на британските трговци да имаат целосен пристап до османлиските пазари и ќе бидат подеднакво оданочени како локалните трговци. Договорот бил потпишан по големата британска интервенција во дипломатски однос против Руската Империја и потпишувањето на договорот на Хункар Искелеси, каде Русија требало да ги ужива сите права над Босфорот. Договорот имал сериозни економски последици врз османлиските трговци и економија.
Во 1839 година Османлиите објавиле војна на Египет но во Битката кај Незиб, Османлиите биле поразени од Ибрахим Паша. Со овој пораз, египетските сили слободно можеле да маршираат кон престолнината Истанбул и целосно да ја уништат империјата. По овој пораз набргу починал и Махмуд II, оставајќи го неговиот 16-годишен син Абдул Меџит I на власт. Во конфликтот се вмешале големите европски сили Велика Британија, Русија и Австрија, кое довело до потпишување на онвенцијата во Лондон во 1840 година. Така според конвенцијата од Лондон, на Египќаните им била доделена целосна власт над Египет и делови од денешен Судан, но морале да се откажат од окупираните територии во Сирија и Грција. Египет не одговорил на договорот во дадениот временски период бидејќи се надевал на француска поддршка. Несоработувањето на Египет довело до руска и британска интервенција, каде биле нападнати египетските сили во Акра и поразени. По ова, Египет се согласил на условите на големите сили од Европа.
Орхус
Орхус (Aarhus; Århus) е втор град по големина во Данска и најголем во копнениот дел на државата, на полуостровот Јитланд. Па затоа и градот се нарекува „престолнината на Јитланд“. Градот е најголем град на регионот Среден Јитланд, каде со околните населби ja сочинуваат Општина Орхус. Орхус е главно и многу важно стопанско, културно и политичко средиште на Данска со високоценетиот Универзитет Орхус.
Природни услови
Орхус се наоѓа во Среден Јитланд. Од главниот град, Копенхаген, оддалечен е 300 км западно.
Релјеф
Орхус се наоѓа на источниот брег на данскиот полуостров Јитланд. Градот е сместен на дното на истоимениот Орхуски Залив. Подрачјето на градот е доста ридесто, за условите на Данска, а во близина на градот се наоѓаат и највисоките планини во државата. Па според тоа, надморската височина на градот оди од 0 до 60 м.
Клима
Климата во Орхус е умереноконтинентална под влијание на Атлантикот и топлата Голфска струја.
Вода
Орхус се развил како морски центар на дното на истоимениот Орхуски Залив, кој претставува дел од Категат, еден од поголемите заливи на Северното Море. Поголемиот дел од градското крајбрежје денес претставува еден од поголемите центри во Данска.
Историја
Првите траги на населеност на денешниот град Орхус се јавуваат околу 75 година. Епископијата на самото место е основана во 951. година, што претставува важен настан за населбата. Наскоро, тука се јавил значаен град, кој поради својата поволна местоположба станал значајно трговиште во следните неколку векови.
Во 17. век се доселила и привредната криза, а подоцна, окупација на градот од страна на Шведска. Ова многу го нарушило угледот на градот. Новиот подем Орхус го дожиевал во втората половина на 19. век, кога доаѓа до индустријализација, па затоа дошло и до нагло нарастување на бројот на населението.
И покрај петгодишната окупација на Данска (1940-1945) од страна на Третиот Рајх, Орхус и неговото население не претрпеле премногу страдања.
Население
Денес Орхус има околу 250.000 жители во градските граници, што е 3,5 пати повеќе од претходниот век. Градот заедно со околните населени места има вкупно 310.000 жители. Метрополитенското подрачје има околу 1,2 милиони жители.
Етнички состав
Населението на Орхус до пред неколку децении било претежно населено со етнички Данци. Меѓутоа, бројните доселеници од странските држави го измениле составот на населението. Така денес во Орхус има над 11% население родено во странство, а тоа е повеќе од просекот на државата.
Стопанство
Стопанството на Орхус посебно се наслонува на големиот градски центар, еден од најголемите во Европа и најголем во Данска. Опкружувањето на Орхус е многу развиено земјоделско подрачје, па во градот и околината е развиена прехранбена индустрија. Позната е и градската пиварница „Церес.“
Знаменитостите на градот
Орхус има сочувано старо градско јадро во скандинавски дух, со неколку плоштади, многу цркви и многу палати и градски градби. Од нив најпознати се:
Една од најголемите турискички одлики е Стариот град (дан. Den Gamle By), кој имено не е стар дел на градот, туку збир од стари згради направени по пример на зградите од данската историја, кои се наоѓаат ширум земјата.
Димеринген
Димеринген — населба и општина во Источна Франција во регионот Алзас, во департманот Долна Рајна која припаѓа на перфектурата Саверн.
Географија
Според податоците од 1999 година во општината живееле 1671 жител, а густината на населеност изнесувала 190 ж/км2. Општината се простира на површина од 8,81км2. Се наоѓа на надморска височина од 230 метри (максимални 239 м, а минимални 22 м).
NGC 63
NGC 63 — спирална галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 63 се споменува и како UGC 167, MCG 2-1-30, CGCG 433-42, IRAS 00151+1110.
Откривање
Објектот е откриен на 27 август 1865 година од страна на Хајнрих Даре, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 11 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 63 е од видот S?. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,7 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,6 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,3 m/лм2. NGC 63 има привидни димензии од 1,7' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 0 ч 17 м 45,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 11° 27' 0". Положбениот агол на објектот е во износ од 108°.
Други поделби
Проучување на NGC 63 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 1160. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 171; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 598. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 10.
Шон Лестер
Шон Лестер (28 септември 1888 - 13 јуни 1959) бил ирски дипломат кој бил последен генерален секретар на [[Друштво на народите
Ран живот
Роден бил во округот Антрим, син на протестантски бакал. Иако градот Карикфергус, каде што е роден и израснат, бил силно унионист, тој се приклучил на Галската лига како млад и бил придобиен во каузата на ирскиот национализам. Како млад, тој се приклучил на ирското републиканско братство. Тој работел како новинар за Норт Даун Хералд и голем број други северни весници пред да се пресели во Даблин, каде нашол работа во „Freeman's Journal“. До 1919 година, тој се искачил на уредник на вести.
Се оженил со Елизабет Рут Тирел во 1920 година од која имал три ќерки.