cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Салман Ружди
Творештво
Најголемата популарност ја стекнал со контроверзниот роман „Сатански стихови“ од 1988 година. По издавањето, книгата ја забраниле поголем број на земји, меѓу кои Индија, Пакистан, Саудиска Арабија, Египет, Сомалија и други. На 14 јануари 1989 година, книгата била церемонијално запалена во Брадфорд, Англија. На 12 февруари истата година, за време на еден протест во Исламабад, загинале петмина протестанти од полициски оган, а овие настани придонесле на 14 февруари Салман Ружди да биде осуден на смрт од иранскиот духовен водач, Хомеини. По две недели, Хомеини објавил и награда во износ од три милиони долари за оној кој ќе му го одземе животот на Ружди. По ова, Ружди го продолжил животот со голема заштита финансирана од Велика Британија.
Останати поважни дела на Ружди се романите: „Мавровата последна воздишка“ (1995), „Тлото под нејзините нозе“ (1999), „Бес“ (2001), „Кловнот Шалимар“ (2005) и „Магионичарките на Фиренца“ (2008).
Осврт кон творештвото
Книжевната постапка на Ружди често се споредува со онаа на Габриел Гарсија Маркес, а за таа споредба, во интервјуто засписанието Sunday Express Magazine од 1983 година, самиот Ружди изјавил: „Неговите дела, како и моите, во странство се примени како фантастика, а во своите матични земји како потполно реалистична книжевност.“ Магискиот и бизарен натурализам на Ружди може да се објасни со неговото потекло и животниот пат.
Ружди е писател на егзистенцијалната дислокација и на културната дијаспора. Тоа значи дека неговиот творечки напор не е насочен кон дијалогот меѓу различни цивилизации, туку кон експлозивниот израз на сопственото формирање кое се одвива во подрачјето на неколку различни култури. Дислокацијата се чувствува како во неговите книжевни афинитети, така и во неговиот уметнички јазик. Нему не му се блиски ниту историските романсиери ниту писателите кои со критичка аналитичка постапка ја сликаат сопствената психолошка и општествена современост. Неговиот материјал е целосно индиска и пакистанска, а јазичниот идиом е целосно во знакот на дислокацијата на стандардната англиска семантика, синтакса и фонетика. Меѓутоа, во таа дислокација не станува збор за некакви локализми ниту за индиска варијанта на говорниот англиски јазик, туку се работи за уметничка инвенција која претставува игра на различни облици на урду, англиски и хинди, надополнета со фантастични лингвистични авантури. Во знакот на таа дислокација е и сликата на културната дијаспора во која доаѓа до израз огромната моќ на опсервацијата и космичката деформација, а не некаков систем на идеи, филозофски сфаќања и погледи на светот. Токму затоа што не зборува од никаква цврста точка на сопствениот идентитет, Ружди не проникнува во тајните на Индија, туку служејќи се со јазикот на роден раскажувач го отсликува вртлогот на животните облици кои се несогледиви во својата разновидност и минливост. Уметноста на Ружди се состои во тоа што успева да го изрази индискиот инстинкт за апсорпција и сеопфатност при што неговиот уметнички инстинкт покажува не само глад за преобилниот материјал, туку и страст за формата. Најпосле, Ружди не е романсиер на големите јунаци, него не го интересираат ни идеите, ни општествените системи, ни политичките филозофии. Неговиот поглед е толку многу насочен кон поединечната човечка судбина, што целосно исчезнуваат пошироките историски хоризонти. Но, тоа е цената на Руждиевата магија и на неговото комично чувство за светот, цената на имагинативниот поглед на животот кој во шумата на човечките зборови го гледа само егзистенцијалниот исечок.
Занимливости
Ружди се појавува накратко во два филма. Првиот е филмот Другарите на Петар (1992) во кој само се појавува како ја потпишува својата контроверзна книга Сатански стихови. Вториот е Дневникот на Бриџит Џонс во кој им дава насоки на Хју Грант и Рене Зелвегер.
Алис Бабс
Хилдур Алис Нилсон (родена на 26 јануари 1924 - починала на 11 февруари 2014), позната била под уметничкото име Алис Бабс, била шведска пејачка и глумица. Работела во голем број жанрови - шведски фолклор, елизабетански песни и опера. Иако била меѓународно позната како џез -пејачка, Бабс исто така се натпреварувала како прв годишен натпреварувач на Шведска на натпреварот за песна на Евровизија 1958 година. Во 1972 година, таа била прогласена за пејачка на Кралскиот двор во Шведска, прва пејачка од не-оперска музика како таква.
Кариера
Откако го направила својот пробив во филмот „Swing it, magistern!, 1940), таа се појавила во повеќе од десетина филмови на шведски јазик. И покрај тоа што била прогласена за добро воспитана, со добро срце, весела девојка, младешката култура што се формирала со Бабс како нејзина икона предизвикала бес кај членовите на постарата генерација. Викарот го нарекол култот Бабс „болест на нозете и устата на културниот живот“. Долг и продуктивен период на соработка со Војводата Елингтон започнала во 1963 година. Меѓу другите дела, Бабс учествувала во изведбите на вториот и третиот свети концерти на Елингтон, кои тој ги напишал оригинално за неа. Нејзиниот глас имал опсег од повеќе од три октави; Елингтон рекла дека кога таа не била достапна да ги пее деловите што тој ги напишал за неа, тој морал да користи три различни пејачи.
Во 1963 година, нејзината снимка на „Откако си замина“ (Фонтана) достигнал број 29 во британскиот Нова музички експрес -табела.
Во 1972 година, таа придонела за снимање на „Тетка“, холандска песна во чест на почетокот на радио емитувањата на Британската радиодифузна корпорација 50 години пред тоа.
Личен живот
Во 1943 година, Бабс се омажила со Нилс Ивар Сјоблом (1919–2011). Нивните три деца биле Лилеба Сјоблом Лагербек (родена 1945 година), Ларс - Ивар (Ласе) Сјоблом (родена 1948 година) и Тити Сјоблом (родена 1949 година). Помеѓу 1973 и 2004 година, Бабс и нејзиниот сопруг живееле во Коста дел Сол (во Шпанија), додека сè уште работеле во Шведска и на меѓународно ниво. Во подоцнежните години, тие се вратиле во Шведска.
Смрт
Бебес починала од компликации од Алцхајмерова болест на 90 годишна возраст на 11 февруари 2014 година во Стокхолм.
Дискографија
Дискографијата на Алис Бабс вклучувала повеќе од 800 снимки од нејзиното деби со Joddlarflickan во 1939 година. Подолу е списокот на нејзините снимки достапни на ЦД, хронолошки наведени од времето кога биле првично снимени.
Општини во Босна и Херцеговина
Во Федерација Босна и Херцеговина има 79 општини:
Бановиќи • Босанска Крупа • Босански Петровац • Босанско Грахово • Бреза • Бугојно • Бусовача • Бужим • Чаплина • Цазин • Челиќ • Центар, Сараево • Читлук • Дрвар • Источен Добој • Јужен Добој • Добретиќи • Домаљевац-Шамац • Долен Вакуф • Фоча-Устиколина • Фојница • Гламоч • Горажде • Горен Вакуф-Ускопље • Грачаница • Градачац • Груде • Хаџиќи • Илиџа • Илијаш • Јабланица • Јајце • Какањ • Калесија • Кисељак • Кладањ • Кључ • Коњиц • Крешево • Купрес • Ливно • Љубушки • Лукавац • Маглај • Неум • Нови Град • Ново Сараево • Нови Травник • Оџак • Олово • Орашје • Пале-Прача • Посушје • Прозор-Рама • Равно • Сански Мост • Сапна • Сребреник • Стари Град • Столац • Теочак • Тешањ • Томиславград • Травник • Трново • Усора • Вареш • Велика Кладуша • Високо • Витез • Вогошќа • Завидовиќи • Жепче • Живинице
Стемфорд Бриџ
Стемфорд бриџ — фудбалски стадион во Фулам, во непосредна близина на Челси во Југозападен Лондон. Стадионот е дом на премиерлигашкиот фудбалски клуб Челси.
Сместивоста му е 41.631, што го прави осмиот најголем стадион во сезоната 2017/2018 во Премиер Лигата.
Клубот има планови да ja прошири сместивоста на ова игралиште на 63.000 седишта до сезоната 2023/2024. Кога ќе започне ова проширување, Челси ќе игра на Вембли сè до 2024 година.
Челзи имале само еден терен Стемфорд бриџ каде играле од кога бил создаден клубот (1905 г.). Официјално бил отворен на 28 април 1877, но тој 28 години бил користен од атлетскиот клуб Лондон како арена за атлетика, состаноци, а воопшто не за фудбал. Во 1904 година земјата била купена од страна на стопанственикот Гус Меарс и неговиот брат Јосиф. Димензиите на теренот се 103 x 67 метри.
Стемфорд бриџ е место каде исто така се играле натпреварите на Англиската репрезентација и финалињата на ФА купот. Исто така била локација каде што се одвивале бројни други спортови како: крикет, рагби, бејзбол и американски фудбал. Најголемата забележана посетеност на овој стадион е 82.908, за лигашкиот меч помеѓу Челси и Арсенал на 12 октомври 1935.
Рани години
Стeмфорд бриџ бил отворен во 1877 како дом за лондонскиот атлетски клуб и бил користен речиси исклучиво за таа намена до 1904 година, кога закупот го купија браќата Гус и Џозеф Мејрс, кои сакаа да одржат високи професионални фудбалски натпревари таму. Сепак, претходно на ова, во 1898 година, Стемфорд Бриџ бил домаќин на Светското првенство на хокеј на трева помеѓу Beauly Shinty Club и  London Camanachd. Стемфорд Бриџ е изграден во близина на Лили Бриџ, постар спортски терен кој бил домаќин на финалето на ФА Купот во 1873 година и првите аматерски боксерски натпревари (меѓу другото). Првично бил понуден на фудбалскиот клуб Фулам, но тие го одбија поради финансиски причини. По разгледувањето на продажбата на земјиштето на Големата западна железничка компанија, Mears одлучија да основаат свој фудбалски клуб, Челси, и така да ја земат земјата како соперници на Фулам. За да се изгради стадионот, бил ангажиран архитектот на фудбалски терени Арчибалд Леич, кој исто така го дизајнирал Ibrox, Селтик Парк, Кревен Коли и Хампен Парк. Во раните денови Стамфорд Бриџ бил сместен во близина на мала железничка станица, Chelsea & Fulham railway station, која подоцна била затворена по бомбардирањето vа Втората светска војна.
Развој
Стемфорд бриџ имал официјалнa сместивост од околу 100.000, што го правело втор по големина терен во Англија по Кристал Палас. Се користел како место каде се одржува финалето на ФА Купот. Како првобитно изграден, Стемфорд бриџ бил атлетска патека, а теренот првично се наоѓал на средината на патека за трчање. Ова значи дека гледачите биле одвоени од полето на играње од сите страни со ширината на трчање, а на север и на југ, одвоеноста била особено голема, бидејќи долгите страни на патеката за трчање значително ја надминале должината на фудбалскиот терен. Стадионот имал единечна трибина за 5.000 гледачи на источната страна. Дизајниран од Арчибалд Леич, тоа била точна реплика на Stevenage Road Stand што претходно го изградил во ре-развиениот Craven Cottage ( главната причина зошто Фулам избрал да се пресели во новата земја). Останатите страни биле отворени во огромна чинија.
Криза
Во раните 1970-ти, сопствениците на клубот започнале амбициозен проект за реновирање на Стемфорд бриџ. Сепак, трошоците за изградба на источната трибина ескалираа надвор од контрола поради недостиг на материјали и штрајк на градители, а остатокот од теренот остана недопрен. Новата источна трибина беше завршена, но повеќето од (неупотребливата) површина за трчање останала, а новата трибина исто така била дислоцирана приближно 20 метри, во споредба со теренот. Идејата била да се премести целиот стадион кон север. Но, поради финансиската ситуација во средината на 1970-тите, останатите трибини не биле повторно изградени до 1990-тите. Зголемувањето на трошоците, во комбинација со други фактори, го испратиле клубот во пад. Како дел од финансиското реструктуирање во доцните 1970-ти, кога новиот претседател на Челзи Кен Бејтс го купил клубот за 1 фунти во 1982 година, тој не го купил теренот. Големиот дел од слободниот удел на Стемфорд Бриџ бил последователно продаден на сопствениците на недвижнини Marler Estates. Продажбата резултирала со долготрајна и цврста правна борба помеѓу Бејтс и Марлер Естејтс. Малер Естејтс биле на крајот принудени да банкротираат по падот на пазарот во раните 1990-ти, дозволувајќи им на Бејтс да се справи со своите банки и повторно да ја обедини слободата на сопственост со клубот.
Моментални планови
Челси има во план да го прошири стадионот на 60.000 гледачи, така што со оваа сместивост „Стемфорд Бриџ“ ќе биде вториот најголем стадион во Лондон и трет по големина во Премиер лигата. Исто така ќе биде деветти најголем стадион во Обединетото Кралство по сместивост.
Дозволи
На 5 Јануари 2017 било прогласено дека реновирањето на стадионот е дозволено. Целата околина на досегашниот стадион на Челси ќе биде демолирана и новиот стадион ќе вклучува нов клупски шоп, музеј, бар и ресторан. Двата постоечки хотели, ресторани, барови и спа центри ќе бидат преместени. На 6 Март 2017 била дадена и целосната дозвола на реконструкција на стадионот од страна на градоначалникот на Лондон, Садик Кан, кој рекол: “Високиот квалитет и спектакуларниот дизајн ќе придонесат многу за фантастичната низа на спортски арени на главниот град на Англија”.
Рекорди
Највисока посетеност: Најголемата забележана посетеност на овој стадион е 82,908, за лигашкиот меч помеѓу Челси и Арсенал на 12 Октомври 1935.
Најниска посетеност: Најниската забележена посетеност на овој стадион е 3,000 на мечот помеѓу ФК Челси и ФК Линколн во 1906 година.
Просечна посетеност
Премиер лига
Фаусто Черчињани
Активности
Неговата книжевна критика се занимава со познати писатиели како што се: Георг Тракл, Георг Бихнер, Артур Шницлер, Јохан Волфганг фон Гете, Готхолд Ефрајм Лесинг, Рајнер Марија Рилке, Албан Берг, Е. Т. А. Хофман, Роберт Музил, Новалис, Јозеф Рот, Карл Краус, Франц Кафка, Томас Ман, Герхарт Хауптман, Фридрих Шилер и други. Во областана лингвистичките студии, ја проучувал германската група јазици од историска гледна точка, особено прагерманскиот, готскиот, англискиот и германскиот јазик.
Фаусто Черчињани е главен и одговорен уредник на интернационалната книжевна периодика „Studia austriaca” (e-, p-) и „Studia theodisca” (e-, p-).
Поет
Поезијата на Черчињани била објавена во седум книги и сега е собрана во книгата: ''Списи. Објавени и необјавени песни'', Торино 2015. Фаусто Черчињани исто така експериментирал со сопствен превод на своите песни.
Награда
Австриски крст на честа за наука и уметност, I класа, Милано, 1996.
Закоп
Закоп (инхумација) — закопување на човечкото тело во земјата во релативно неизменет облик. Ова е најстар и најраспространет начин на погребување, кој се среќава од праисториските заедници до денес. Често се користи и синонимот скелетно погребување, кој не е многу прецизен, бидејќи може да асоцира на секундарно погребување на декарнираниот скелет.
Положбата на телото може да биде различна:
Во историските и праисториските култури секоја етничка заедница имала специфичен начин на погребување, преку што денес се толкуват одликите на религијата и културата. Лежечката положба кај примарното погребување и боењето на коските кај секундарното претставуваат желба за живот (мотив дека покојникот спие или обоен во црвено, боја која е симбол на животот).
Закопот во текот на праисторијата
За погребувањето во текот на палеолитот не постојат многу податоци. Своите мртви неандерталецот ги погребувал, и барем во некои случаи, тоа го правел со почит (пример е “Цветниот погреб“ во пештерата Шанидар во Ирак, каде е пронајден поленов прав од цветови, што укажува дека покојникот бил прекриен со цвеќе). Шалозиенската култура, шелската култура и ашелската култура, кои датираат на преодот меѓу долниот во средниот палеолит и кои одговараат на геолошката епоха на диливиумот, не донесуваат докази за организирани човечки заедници, а закопувањето се толкува како нагонска активност за криење на мртвото тело. Се претпоставува дека во овој период кај човекот не постоела идејата за задгробен живот.
Материјалните остатоци од развојот на духовната концепција се појавуваат во Мустериерската култура во периодот на средниот палеолит.
На периодот на средниот и горниот палеолит му припаѓаат скелетите пронајдени во француската пештера Ла Фераси. Овде се пронајдени камења кои го покривале покојникот, а преку нив се најдени мустериерски орудија, остатоци од животни и пепел. Слично погребување е откриено во наоѓалиштето Тешик Таш во Узбекистан, каде черепот на неандерталско момче би опкружен со коски од козорог. Во близина на Ла Шапел о Сен во Франција е откриен сличен наод. Исклучително интересна е некрополата Грималди каде е откриен скелет кој потполно бил обоен во окер боја.
Во текот на мезолитот се случувале големи економски и општествени, кои како последица го донеле формалното погребување. Многу значајни податоци донело истражувањето на наоѓалиштата кај Ѓердап. Покојните биле закопувани во различни положби, а гробовите имале камени платформи.
Во неолитот закопот била единствениот облик на погребување, претежно во населбите, највеќе во поединечни гробови во згрчена положба. Во Стариот Египет, во текот на помладиот неолит сочувани се многу гробови кои датираат од околу 3500 година п.н.е. Како прилог имале оружје, прибор за работа и садови со јадења и пијалаци. Во долината на Нил пронајдени се мумифицирани покојници.
Биритуалното погребување е карактеристично за Халштатската култура.
Антички период
Во Стара Грција напоредно биле практикувани и закопот и инцинерацијата (во текот на архајскиот период закопот е помалку застапена). Во класичниот период мртвите се положуваат во окна или јами чии ѕидови понекогаш се обложени со гипс и прекриени со плочи. Од овој период потекнуваат и глинените или камените саркофази.
Старите Римјани исто така практикувале биритуално погребување, а начинот зависел од семејната или регионалната традиција. Гробовите имаат разновидни облици. Во најстариот период се јавуаваат саркофази или издлабени стебла. Подоцна над гробовите се градат споменици.
Историски епохи
Во подоцнежните историски епохи обичаите се кодифицираат во склад со религиската традиција.
Опсада на Кроја (1478)
Четвртата опсада на Кроја од страна на Османлиското Царство против силите на Албанија се случила во 1478 година, по смртта на Скендербег. Градот конечно бил освоен по трите неуспешни обиди на Османлиите. Во текот на четирите опсади, војниците и месното население било преморено од војна, глад и недостаток на средства за повторно да се спротивстави на империјата. Албанските бранители решиле да го предадат градот на Мехмед II, кој им ветил дека никој нема да биде повреден доколку по мирен пат се предаде градот. Сепак, по предавањето на градот, Османлиите не го одржале своето ветување. Голем број на војници биле убиени, жените и децата биле малтретирани.
По една година паднал и Скадар, кој тогаш бил под контрола на Венецијанската република. По оваа битка следел период на исламизација на Албанија. Албанија во следните 5 векови останала под османлиска власт, кога по Првата светска војна била формирана современата албанска држава.
КК Лирија
КК Лирија е поранешен кошаркарски клуб кој се наоѓал во населбата Чаир во Скопје, Македонија и има настапувано во Првата македонска кошаркарска лига.
Историја
Клубот првично бил создаден во 1977 година во основното училиште "Лирија" во Скопје, и поради тоа клубот се вика Лирија. На почетокот во тогашниот состав играле воглавно поранешни и тогашни ученици од тоа училиште. Најголем придонес за клубот има веќе покојниот Ментаз Алајбегу.
По основањето, клубот се натпреварувал во Втората македонска републичка лига, која била во состав на југословенскиот кошаркарски систем. Подоцна се пласирале во Првата македонска републичка лига. Во сезоната 1985/86 клубот се распаднал. Од 2007/08 клубот се обновил, со неколку активирања и паузи во меѓувреме.
Од сезоната 2008/09, клубот почнал со натпреварување во Третата лига и поради добриот успех напреднал во Втората лига за следната сезона. Во сезоната 2009/10 во Втората лига, Лирија завршила на шестото место. За следната сезона, поради откажување на некои прволигашки екипи, Лирија добила вајлд карта заради пополнување на Првата лига. Во сезоната 2010/11 во Првата лига, Лирија завршила на петтото место во Суперлигата, додека во Купот стигнале до четврфиналето. Во 2011/12, екипата стигнала до полуфиналето во Лигата и Купот. Во 2012/13, Лирија завршила на шестото место во Суперлигата, а во Купот до четвртфинале. Во сезоната 2013/14, Лирија за првпат во својата историја играла во финале односно во Купот, каде изгубила од МЗТ Аеродром, додека во Лигата стигнала до полуфиналето каде повторно изгубила од МЗТ Аеродром. За време на полуфиналето против МЗТ Аеродром, Лирија поради ненаоѓање на сопствена сала изгубила службено и така била елиминирана.
Исто така, поради ненаоѓање на сопствен терен, Лирија го откажала своето учество во Првата Лига за сезоната 2014/15 и се распаднала.
Поважни поранешни играчи
Извор:eurobasket.com
NGC 2129
NGC 2129 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Близнаци, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2129 се споменува и како OCL 467.
Откривање
Објектот е откриен на 16 ноември 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2129 е од видот III3p. Видливиот сјај со голо око изнесува 6,7 m. NGC 2129 има само една позната привидна димензија, која изнесува 6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 1 м 6,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 23° 19' 4".
Други поделби
Проучување на NGC 2129 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 136; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1864. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1278.
Падовски универзитет
Универзитетот во Падова ( Università degli Studi di Padova, UNIPD) е еден од најстарите универзитети во Европа и Италија, отворен во Падова во 1222 година од група студенти и наставници од Болоња. Во периодот од XV до XVIII век бил главен образовен центар на Венецијанската Република. Во 2010 година, универзитетот имал приближно 65.000 студенти. Во 2021 година институтот Цензис го рангирал на второ место во категоријата „најдобар универзитет“ меѓу италијанските високообразовни институции со преку 40.000 студенти, а на Шангајската листа е меѓу најдобрите 200 универзитети во светот.
Историја
Универзитетот во Падова станал еден од центрите на науката (астрономија, медицина, право) за време на ренесансата, бил спонзориран од Венецијанската Република која му обезбедила независност од схоластичката догма и од влијанијата од Рим. Овде студирале или работеле познати личности од времето на ренесансата и на раниот нов век како Пико дела Мирандола, Никола Кузански, Коперник, еден од основачите на италијанскиот литературен јазик Пјетро Бембо, Торквато Тасо, Галилео, Везалиус, првиот белоруски печатар Франциск Скарина.
На 25 јуни 1678 година, Елена Лукреција Корнаро Пископија, венецијанска благородничка и математичар, станала прва жена во светот која се стекнала со звањето доктор по филозофија. Во меѓувреме, универзитетот го усвоил мотото: „Слободата на Падова е универзална за сите “ (Universa universis patavina libertas).
Сепак, универзитетот имал турбулентна историја и немало настава во 1237–61, 1509–17, 1848–50.
Ботаничката градина во Падова, основана од Универзитетот во 1545 година, е една од најстарите градини од ваков вид во светот. Постара од неа само онаа која Медичи ја создале во Пиза во 1544 година. Покрај градината, универзитетот има и девет музеи, меѓу кои и музејот за историја на физиката.
Од 1595 година, познатиот анатомски театар во Падова привлекува уметници и научници кои го проучуваат човечкото тело за време на јавните сецирања. Тоа е најстари преживеан постојан анатомски театар во Европа.
Универзитетот станал еден од универзитетите на Кралството Италија во 1873 година, и оттогаш е еден од најпрестижните во земјата поради неговиот придонес во науката и научните истражувања.
Рангирање
Универзитетот е постојано рангиран меѓу најдобрите италијански универзитети. „Тајмс“ во 2020 година го рангирал универзитетот на четвртото место во Италија.
На меѓународно ниво, за 2020 година Тајмс го рангирал универзитетот од 201 до 250 место. Во 2019 на Шангајската листа универзитетот се наоѓа од 201 до 300 место во светот.
Алумни
Познати личности кои го посетувале Падовскиот универзитет се:
Одделенија
Универзитетот во Падова нуди широк спектар на дипломи, организирани од одделенија:
Училишта
Одделенијата се здружени во ограничен број училишта:
Рин (Мекленбург)
Рин (Rühn) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Список на државни водачи во 1667 година
Ова е список на државни водачи во 667 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
IC 173
IC 173 — галаксија во соѕвездието Пумпа, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Бродмидоу (Нов Јужен Велс)
Бродмидоу (англиски: Broadmeadow) е географскиот центар на градот Њукасл. Во 2016 година, имаше население од приближно 1.600.
Потекло
Бродмидоу беше првично дел од пасиштата на urукасл пасирање од 648 хектари. Се развиваше околу Големата северна железница, патот до западните предградија на castукасл и изградбата на железничката пруга Сиднеј до Њукасл во 1880-тите.
IC 173
Откривање
Објектот е откриен на 19 февруари 1898 година од страна на Луис Свифт.
Бродмидоу (Нов Јужен Велс)
Модерна историја
Помеѓу железничките станици „ Адамстаун“ и „Бродмидоу“ се наоѓа голем двор од мочуришта што се отвори во 1938 година. Приближувајќи се кон овој двор на дворот беше Бродмидоу Локомотивен депот кој беше втор по големина складиште за локомотива со пареа во државата и ги опслужуваше последните главни локомотиви со пареа во служба на државните железници во Нов Јужен Велс во 1973 година. Тогаш складиштето се користеше за складирање и сервисирање на дизел локомотивите Дизел сè додека депо беше затворено во 1994 година.
IC 173
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 173 е од видот IBm. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,3 mag, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. IC 173 има привидни димензии од 1,7' х 0,8'.
Бродмидоу (Нов Јужен Велс)
Модерна историја
Бродмидоу е исто така дом на која го има Њукасл Регионална шоу и има Њукасл Забава центар, кој е домаќин на концерти и други големи перформанси. На Њукасл Џетс и Њукасл Најтс ред да играат на меѓународни спортски центар Њукасл.
IC 173
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 44 м 33,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -31° 47' 26". Положбениот агол на објектот е во износ од 43°.
Бродмидоу (Нов Јужен Велс)
Популација
На пописот во 2016 година, во Бродмијдоу имало 1.592 лица. 83,1% од луѓето се родени во Австралија и 83,9% од луѓето зборуваат само англиски дома. Најчести одговори за религијата беа Без религија 40,0%, католички 19,8% и англикански 13,5%.
IC 173
Користена литература
Reference Catalogue of Bright Galaxies. Austin, Texas, University of Texas Press, 1976.(118,206) (Catalog)
Стурлиен (железничка станица)
ЖС Стурлиен (Storlien station, Storlien stasjon) — железничка станица сместена во Стурлиен во општината Аре, Шведска. Се наоѓа на 3,5 километри источно од границата Норвешка - Шведска, таа служи како станица за промена помеѓу норвешката линија Мерокер и шведската централна линија (вистинската граница на сопственост и промена на името помеѓу линиите е на националната граница). Надморската височина е 592 метри и претставува највисоката сместена станица во Шведска. Станицата е 105,97 километри оддалечена од Трондхајм, 358 километри од Сундсвал и 748 километри од Стокхолм. Станицата и целата линија Естерсунд -Трондхајм била инаугурирана од кралот Оскар II во Стурлиен 1882 година. Селото Стурлиен е првенствено скијачки центар и гранично пазарно место.
HD 185837
HD 185837 (BD + 333547, SAO 68654,HR 7481) — ѕвезда со привидна величина од 6.1, во соѕвездието Лебед при ректасцензија 19:39:45 и деклинација +33°58′45″
Стурлиен (железничка станица)
Иако шведската железница е електрифицирана до границата, норвешката линија не е, така што целата услуга за Норвешка морала да биде реализирана со воз на дизел. Од 2013 година е донесена одлука за електрификација на норвешката железница, договорите биле доделени во 2021 година, а електричните услуги требало да почнат да работат од 2023/2024.
Рин
Рин може да се однесува на:
Серфиџенски Санџак
Серфџиски Санџак Sancak-i/Liva-i Serfiğe) — санџак во Битолскиот Вилает на Отоманското Царство, што ја опфаќа околината на градот Серфиџе.
Историја
Санџакот е формиран во 1881 година по грчката анексија на областа Тесалија (тогашен Трикалски Санџак), првично како независна провинција, а по 1889 година како дел од Битолскиот Вилает. Во 1912 година, покраината се состоела од 6 каази: Населица, Серфиџе, Кожани, Кајлари, Лапчишта, Гребен и Еласона. Санџакот бил заземен и уништен од грчката војска за време на Балканската војна во октомври 1912 година.
Шангаиран (филм од 1915)
Шангаиран (англиски: Shanghaied) - американски филм од 1915 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (Edna Purviance).
Содржина
Еден скитник (го игра Чаплин) е вљубен во убавата ќерка (ја игра Пурвианс) на еден сопственик на брод, кој се договара со капетанот да го потопат бродот за да извлече пари од осигурувањето. Бидејќи капетанот не може да најде морнари, тој го ангажира скитникот со чија помош успеваат насилно да регрутираат тројца морнари, меѓутоа во стапицата е вовлечен и скитникот. За време на пловидбата, тој прави безброј проблеми: во ручекот става детергент, ги крши чиниите, го истура јадењето итн. Кога бродот е далеку од брегот, капетанот и неговиот помошник го палат експлозивот и бегаат со еден чамец. Меѓутоа, во бродот е скриена и ќерката на сопственикот. Скитникот го фрла бурето со експлозив во чамецот на капетанот, а малку подоцна во морето го турка и сопственикот на бродот кој, читајќи го писмото на својата ќерка, допловува со чамец до бродот. Така, скитникот и девојката остануваат сами во чамецот.
Забелешка
Насловот на филмот произлегува од глаголот „Shanghai“ што означува „некој насилно да се качи на брод“ или „да се натера некој да направи нешто со помош на сила или со итрина“.
Надворешни врски
Carlitos Marinheiro (Shanghaied, 1915) - Charles Chaplin Shanghaied (4 October 1915) | Chaplin: Film by Film
Караѓулевци (Охрид)
Караѓулевци — археолошко наоѓалиште во градот Охрид. Претставува гробница од древномакедонско време, прогласена за културно наследство на Македонија.
Гробницата е пронајдена во Горни Сарај, во непосредна близина западно од Античкиот театар. Се состои од засводен дел со скалила, дромос, преткомора и комора. Датира од периодот на IV – III век п.н.е. Откриена е во XIX век, кога најверојатно е и ограбена. Проучена е при ископувањето во 1994 - 1996 година извршено од Филозофскиот факултет во Скопје и Музејот на Охрид под ръаководство на Вера Битракова-Грозданова, Владо Маленко, Паско Кузман и Нада Почуча-Кузман.
На 8 април 1998 година е прогласена за споменик на културата под името Античка гробница „Караѓулевци“.
Германскиот јазичар Густав Вајганд во 1894 г. напишал за гробницата (која погрешно ја сметал римска):
NGC 4147
NGC 4147 — збиено ѕвездено јато во соѕвездието Береникина Коса, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4147 се споменува и како NGC 4153, GCL 18.
Откривање
Објектот е откриен на 14 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4147 е од видот VI. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,4 m. NGC 4147 има само една позната привидна димензија, која изнесува 4,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4147 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 148; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1442. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 89.
Надворешни врски
NGC 4147
Штајнхаген (Мекленбург)
Штајнхаген (Steinhagen) — општина во округот Росток, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Назад за првпат
"Back For The First Time" или во превод "Назад за првпат" е деби студиски албум на американскиот хип-хоп артист Лудакрис. Албумот е издаден на 17 Октомври, 2000 година, под неговата сопствена издавачка куќа, со помош на Def Jam South.
Позадина
Повеќето од песните се преземени од неговиот прв албум, кој го продавал без помош на голема издавачка куќа, освен песните "Stick 'Em Up" со UGK, "Southern Hospitality", ремикс од "What's Your Fantasy" и "Phat Rabbit".
Продажби
Албумот дебитирал на место бр. 4 на US Billboard 200, и продал 133.000 копии во првата недела. Последен пат е проверено во ноември 2009, и од своето издавање до тогаш, албумот има продадено 3.1 милион копии во Америка. Албумот е сертифициран трипати платина за продавање преку 3 милиони копии.
Список на државни водачи во 333 година
Ова е список на државни водачи во 33 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Сретение Господово
Сретение Господово — еден од 12. големи црковни празници, кој е со постојан датум и се паѓа секогаш на 40. ден после Божиќ. Реалниот настан врз кој се темели овој празник е расказот за Симеон, кој по неговата средба со Бога бил наречен Богопримец. На овој старец преку ангел му било кажано дека нема да умре дури не го види ветениот Помазаник, Месијата. На неговото чекање доаѓа крај 40 дена по раѓањето на Исус Христос. Според Мојсеевиот закон, во тој ден секое првородено машко дете се носело во Ерусалимскиот храм. На тој ден, во храмот, се случила средбата на свети Симеон и Богочовекот Исус Христос, и тоа е првата средба лице в лице на човекот со Бога. Длабоката смисла на овој празник се состои токму во таа оттогаш отворена можност за општење со наднебесниот Бог лице в лице.
Историја
Според еврејските закони жената што родила машко дете се сметала нечиста 40 дена по породувањето, а таа што родила женско 80 дена. Потоа морала да појде во храмот и да даде јагне за откуп на гревовите. Сиромасите наместо јагне давале две грлици или два гулаби. Според овие обичаи и Богородица на 40-тиот ден по раѓањето го однела Исуса во црквата за да го посвети на Бога, а самата да се очисти. Во тоа време во црквата служел праведниот свештеник Захариј, таткото на св. Јован Крстител. Тој ја ставил Богородица на местото за девојките, а не за жените. Во тоа време таму затекнала еден побожен старец по име Симеон кому претходно светиот дух му беше претскажал дека нема да умре сè додека не го види Спасителот. Светото предание раскажува дека тој е еден од 70-те преведувачи на Стариот завет од Светото писмо и дека ја преведувал Книгата на Исаија. Кога стигнал до 14 стих од 7 глава на оваа книга прочитал: „Затоа самиот Господ ќе ви даде доказ: ете девица ќе зачне и ќе роди син и ќе му го дадат името Емануал... Помислил дека се работи за грешка и се обидел да го исправи зборот Д е в и ц а но ангел Господов му ја фатил раката зборувајќи му: „Напишаното е точно, затоа ништо не поправај! Ти нема да умреш додека со свои очи не го видиш исполнувањето на тие зборови“.
Академско рангирање на универзитетите во светот
Академско рангирање на универзитетите во светот (Academic Ranking of World Universities - ARWU), позната и како Шангајска листа, е публикација од Шангајскиот универзитет во Цао Тун во која се врши рангирање на универзитетите на светско ниво. Рангирањето започнало да се врши од 2003 година и секоја година се објавува нова листа. Од 2009 почнало да се публикува рангирањето.
Сретение Господово
Историја
Тој ден Светиот Дух посебно му соопштил на Симеон дека токму тогаш ќе го види Спасителот. Кога Богородица со Исуса пристигнала во храмот старецот Симеон возбуден го подигнал малиот Исус и му благодарил на Бога велејќи: „Сега го отпушташ својот слуга со мир, Владико, според зборовите Твои; зашто очите мои го видоа спасението Твое; што си го приготвил пред лицето на сите народи: светлина за просвета на незнабошците и слава на Твојот народ, Израилот“. Потоа Симеон ѝ ги претскажал на Богородица страдањата на нејзиниот син, што ќе бидат причина и за нејзините страдања. „А на тебе самата меч ќе ти ја прободе душата, за да се откријат мислите на многу срца“. Во тоа време во храмот влегла и пророчицата Ана, побожна старица на осумдесет и четири години која знаела за раѓањето на Спасителот. „Во тој час пристапи и таа и почна да го слави Господа и им прикажуваше за него на сите што чекаа спасение на Ерусалим“.
Академско рангирање на универзитетите во светот
Шангајската листа е една од најважните и најупотребуваните рангирања на универзитетите во светот, поради својата објективна и конзистентна методологија. Сепак, во исто време, листата била и критикувана поради тоа што поголем акцент става на природните науки за сметка на општествените и хуманистичките науки.
Сретение Господово
Историја
Фарисеите присутни во храмот се налутиле на Захариј што Дева Марија ја ставил на местото на девојките и за тоа го известиле царот Ирод кој се посомневал дека новороденото е Спасителот за кој му зборувале мудреците од Исток поради што веднаш испратил луѓе да го убијат. Но ангелот претходно му соопштил за опасноста на светото семејство и тоа веќе било на пат кон Мисир (Египет), подалеку од дофатот на злогласниот цар Ирод. Во спомен на оваа средба на Исус и Богородица со праведниот старец Симеон и пророчицата Ана во црквата, востановен е празникот Сретение Господово, што секоја година се празнува на 15 /2 февруари. Овој празник се празнувал од самиот почеток, но посвечено празнување е востановено особено од 544 година за време на царот Јустинијан.
Академско рангирање на универзитетите во светот
Методологија
Листата споредува 1.200 високообразовни институции ширум светот според шест критериуми. Критериумите за повисок ранг се: број на добитници на Нобелова награда и Филдсов медал меѓу поранешните студенти (10%), Нобелова награда и Филдсов медал во персоналот на универзитетот (20%), високо цитирани истражувачи во 21 категорија (20%), трудови објавени во списанија и (20%), Индекс на научни цитати и Индекс на цитати од општествени науки (20%) и придонес по глава на академци (од наведените индикатори) на институцијата (10%). Методологијата ја воспоставиле од Лиу и Ченг. Тие навеле дека основна идеја за рангирањето било да се премости јазот меѓу кинеските и светски познатите универзитети, особено во академскиот и научниот придонес.
Сретение Господово
Историја
Меѓу народот се вели дека Сретение е празник кога се сретнуваат зимата и пролетта и дека по овој празник не може да има такви студови како пред него.
Лоренциум
Хемиските експерименти потврдија дека лоренциумот се однесува како потежок хомолог на лутециумот во периодниот систем и е тривалентен елемент. Исто така, може да се класифицира како прв од 7-тиот период на транзициските метали: сепак, нејзината електронска конфигурација е аномална за својата позиција во периодниот систем, со конфигурација s 2 p, наместо со конфигурацијата на s 2 d на неговиот хомолог-лутециум. Ова значи дека лоренциумот може да биде понестабилен отколку што се очекувало за својата позиција во периодниот систем и да има нестабилност слична на онаа на оловото.
Во 1950-тите, 1960-тите и 70-тите години, многу тврдења за синтеза на лоренциум со различен квалитет биле направени од лаборатории во Советскиот Сојуз и САД. Приоритетот на откривањето, а со тоа и именувањето на елементот, бил оспорен меѓу советските и американските научници, и додека Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија (ИУПАК) првично го основала лоренциумот како официјално име за елементот и му дале на американскиот тим кредит за откритието, ова било преиспитано во 1997 година, со што на двата тима им бил поделен кредит за откривањето, но не и за промена на името на елементот.
Историја
Во 1958 година, научниците од Националната лабораторија на Лоренс Беркли тврдеа дека откритието на елементот 102, сега се нарекува нигелиум. Во исто време, тие, исто така, се обиделе да го синтетизираат елементот 103 со бомбардирање на истата цериумска целина што се користи со азот- 14 јони. Следењето на овој експеримент не било извршено, бидејќи целта била уништена. Беа забележани 18 песни, со распаѓање енергија околу и полуживотот околу 1/4s; тимот на Беркли истакна дека иако причината може да биде производство на изотоп на елементот 103, не може да исклучи и други можности. Иако податоците се согласуваат разумно со тоа подоцна откриено за 257 Lr ( алфа-распадната енергија 8.87  MeV, полуживот 0.6   s), доказите добиени во овој експеримент паднаа далеку од потребната сила за конечно да ја демонстрираат синтезата на елементот 103. Подоцна, во 1960 година, лабораторијата Лоренс Беркли се обиде да го синтетизира елементот со бомбардирање на 252 CF со 10 B и 11 B. Резултатите од овој експеримент не беа убедливи.
Првата важна работа на елементот 103 била спроведена во Беркли од страна на тимот за јадрена физика на Алберт Џирсо, Торбјорн Сикленд, Алмон Ларш, Роберт М. Латимер и нивните соработници на 14 февруари 1961 година. Првите атоми на лоренциумот биле, наводно, произведени со бомбардирање на три милиграма целини кои се состоеле од три изотопи на елементот californium со бор -10 и бор-11 јадра од Линискиот акцелератор на тешки јони (HILAC). Тимот на Беркли објави дека на овој начин е откриен изотопот 257 103 и дека се распадна со емитување на 8,6  MeV алфа-честичка со полуживот од s. Оваа идентификација подоцна била исправена да биде 258 103, бидејќи подоцнежната работа докажа дека 257 Lr не ги открил својствата, но 258 Lr го направил тоа. Ова во тоа време се сметало за убедлив доказ за синтезата на елементот 103: додека масовната задача била помалку сигурна и се покажа дека е погрешна, таа не влијае на аргументите во корист на елементот 103 кој е синтетизиран. Научниците од Заедничкиот институт за јадрени истражувања во Дубна (тогаш во Советскиот Сојуз ) покренаа неколку критики: сите освен еден беа соодветно одговорени. Исклучок било дека 252 Cf бил најчестиот изотоп во целта, а во реакциите со 10 B, 258 Lr можело да се произведе само со емитување на четири неутрони, а емитирачките три неутрони се очекува да бидат многу помалку веројатни отколку да се емитуваат четири или пет. Ова би довело до тесна крива на принос, а не на широка пријавена од тимот на Беркли. Евентуално објаснување било дека има мал број на настани кои се припишуваат на елементот 103. Ова бил важен среден чекор кон несомненото откривање на елементот 103, иако доказите не беа сосема убедливи. Тимот на Беркли го предложи името "lawrencium" со симбол "Lw", по Ернест Орландо Лоренс, пронаоѓач на циклотронот. Комисијата за номенклатура на неорганска хемија IUPAC го прифати името, но го смени симболот во "Lr". Ова прифаќање на откритието подоцна се одликува како избрзано од тимот на Дубна.
Првата работа во Дубна на елементот 103 дојде во 1965 година, кога тие објавија дека создале 256 103 во 1965 година од страна на бомбардирање 243 Am со 18 О, идентификувањето на тоа индиректно од нејзината внука fermium -252. Полуживотот што го пријавиле бил малку висок, веројатно поради настаните во заднина. Подоцна во 1967 година работата на истата реакција идентификувала две енергии од распаѓање во опсегот 8,35-8,50  MeV и 8.50-8.60 MeV: тие беа доделени на 256 103 и 257 103. И покрај повторените обиди, тие не беа во можност да ја потврдат доделувањето на алфа емитер со полуживот од осум секунди до 257 103. Русите го предложиле името "rutherfordium" за новиот елемент во 1967 година: ова име подоцна се користело за елементот 104.