cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Луис Хамилтон
2009
Луис Хамилтон сезоната 2009 ја започна од осумнаесеттото место на отворачката трка во Австралија, откако Мекларен беа казнети поради промена на менувачот на моторот на Хамилтон за време на квалификациите. Подоцна за време на натпреварот тој успеа да надомести доволно од загубеното како резултат на сударот помеѓу возачите на Ред Бул Себастијан Фетел и на БМВ Роберт Кубица и се искачи до четвртата позиција. На крајот Хамилтон беше „награден“ со една позиција погоре по казнувањето на Јарно Трули поради претекнување на Хамилтон додека безбедносното возило било на патеката, меѓутоа по трката, во текот на сослушувањето на стјуардите Хамилтон и надлежните од Мекларен посочиле дека немале намера да го наседнат Трули да го претекне Хамилтон. Преку тимското радио на Мекларен беше откриено дека тоа не било навистина така. Хамилтон беше дисквалификуван од трката поради давање „лажни докази“ за време на сослушувањето. Тој притоа приватно упатил извинување на директорот на трката на ФИА, Чарли Вајтинг поради лажењето на стјуардите. Луис Хамилтон освојуваше минимални бодови на патеките во Малезија, Кина и Бахраин. Среќата повторно му се насмевна на десеттата трка од сезоната на Гран прито во Хунгароринг, каде ја оствари својата десетта победа во кариерата со 11,529 секунди предност во однос на Кими Раиконен. Тоа беше прва победа на Формула 1 болид потпомогнат од системот КЕРС. Формата на Мекларен започна да се подобрува. Доказ за тоа беа второто место во Валенсија, втората победа на сезоната на Гран прито во Сингапур, како и третите места во Јапонија и Бразил. На свеченото отворање на Формула 1 трката во Абу Даби, Хамилтон водеше, меѓутоа мораше да се откаже поради технички проблем со задната сопирачка. Тоа беше воедно и прво откажување на Луис Хамилтон во Формула 1 поради технички проблеми.
2010
За сезоната 2010, по заминувањето на Хеики Ковалаинен во Лотус, совозач на Хамилтон беше неговиот сограѓанин Џенсон Батон. Луис Хамилтон во Бахраин беше трет. Во Австралија по една колизија со возачот на Ред Бул, Марк Вебер, тој заврши на шестото место. Во Малезија поради погрешна проценка на неговиот тим за време на квалификациите, Хамилтон остана со пневматици неповолни за влажни услови. Сето тоа го доведе до дваесеттата позиција на почетниот поредок, меѓутоа тој на висок стил, со одлично возење трката ја заврши на шестата позиција. Хамилтон на трката доби предупредување од стјуардите, откако четири пати маневрираше пред Витали Петров во обид да ја одбрани својата позиција. По завршувањето на трката правилата беа разјаснети, односно возачите смеат да направат само еден потег при случај на одбрана на позицијата. Хамилтон на Кинеското гран при се искачи на второто место на пиадесталот зад неговиот тимски колега, а тоа значеше прва еден-два победа за тимот по Италијанското гран при во 2007 година. Тој беше инволвиран во еден инцидент кој се случи во боксот со возачот на Ред Бул, Себастијан Фетел, за што подоцна двајцата возачи добија укор од стјуардите на трката. Во Монако Хамилтон се квалификуваше и заврши на петтата позиција. На Турското гран при Хамилтон ја потврди неговата прва победа во сезоната 2010 и втора еден-два победа на Мекларен. На Канадското гран при Хамилтон повторно ја освои пол позицијата и го продолжи сто процентниот учинок на патеката Жак Вилнев. По завршувањето на квалификацискиот круг, Хамилтон доби наредба од тимот да запре на патеката поради недостиг на гориво во неговиот автомобил, односно преостанатото гориво не би било доволно за да биде однесено на проверка кај ФИА (како што налагаат правилата). Хамилтон беше укорен за некомплетирање на кругот за одредено време, додека неговиот тим беше казнет во висина од 10.000 американски долари. Хамилтон на трката влезе со голема самодоверба, победи и се искачи на врвот во генералниот пласман на возачи. Тоа беше воедно и третата сезонска еден-два победа на Мекларен. На Гран прито во Валенсија, Алонсо преку радиото се пожали дека Хамилтон се стекнал со предност неследејќи го безбедносното возило. Тоа ги доведе стјуардите да му изречат казна на Хамилтон со возење низ боксот, меѓутоа Алонсо и тимот на Ферари беа гневни поради загубеното време за донесување на одлуката за казнување, бидејќи тоа не резултирало врз Хамилтон кој секако заврши втор. Хамилтон потоа го обвини Алонсо за „инаетење“, но двајцата возачи веќе пред следната трка се помирија. Хамилтон на домашната трка во Силверстоун заврши втор, четврт на Германското гран при, додека покрај малото возење по песокот на Спа Франкоршамп, тој забележа победа и го врати водството во генералниот пласман. На јапонското Гран при тој заврши петти, во Јужна Кореја втор и четврт на Бразилското гран при. На финалната трка во Абу Даби, Хамилтон заврши втор зад Фетел, кој ја освои титулата и го сруши рекордот на Хамилтон како најмлад шампион во Формула 1 на сите времиња.
2012
Хамилтон сезоната 2012 ја продолжи во Мекларен заедно со Џенсон Батон. Тој на воведната трка во Австралија се квалификуваше на пол позицијата, меѓутоа трката ја заврши како третопласиран откако беше претекнат од Џенсон Батон на стартот и Себастијан Фетел по излезот од боксот. Хамилтон повторно беше најбрз на квалификациите на Гран прито во Малезија, но на трката беше одново претекнат, овој пат од Фернандо Алонсо и Серхио Перез за на крајот да заврши трет. Британецот во Кина го забележа третото последователно трето место, завршувајќи зад Нико Розберг и тимскиот колега Џенсон Батон. Во Бахраин тој се квалификуваше како втор, но по серија слаби резултати на механичарите во боксот, тој полека го губеше темпото во трката и заврши на осмата позиција. Хамилтон на овој натпревар меѓудругото беше вмешан во инцидент со Нико Розберг, кој во обид да ја одбрани својата позиција го истурка Хамилтон надвор од патеката. Луис Хамилтон беше најбрз и на квалификациите за Шпанското гран при, но потоа мораше да го запре возилото на самата патека поради недостиг од гориво, потребно за рутинска проверка. Стјуардите одлучија Хамилтон да биде дисквалификуван поради прекршување на правилата, па тој следниот ден трката ја стартуваше од последниот ред. Ова беше идентична грешка како онаа од 2010 година, на Канадското гран при. Иако стартуваше последен, Хамилтон успеа да се искачи до осмата позција и да заврши пред Батон, кој стартуваше десетти. Хамилтон ја постигна својата прва сезонска победа на Канадското гран при, победувајќи по третпат на оваа патека и претекнувајќи го Алонсо во завршната фаза од трката. На 29 Јули 2012 година, на Унгарското гран при Луис Хамилтон ја забележа својата втора сезонска победа. Тој, заедно со водачот на првенството Фернандо Алонсо, Белгиското гран при го заврши уште по првиот свиок каде беше дел од судар со повеќе возила. Предизвикувач на инцидентот беше Роман Грожан, кому беше забрането настап на следната трка. Хамилтон имаше вистински повраток на патеката со уште една пол позиција, овој пат на Италијанското гран при. Тој имаше водство во поголемиот дел од трката и ја забележа третата сезонска победа со надеж за одвојување на првенството. Хамилтон повторно беше најбрз на квалификациите. Стартуваше прв на трката во Сингапур, но поради проблеми со менувачот додека водеше на тракта, сепак тој мораше да се повлече. Слична судбина имаше и во Абу Даби пред да забележи победа на Американското гран при во Аустин. Сезоната на Луис Хамилтон заврши со уште една пол позиција на Бразилското гран при и откажување поради колизија со Нико Хулкенберг во време кога тој водеше на трката.
2015
На почетокот од април 2015 година, Хамилтон ја продолжил соработката со „Мерцедес“, потпишувајќи нов договор со кој било предвидено да заработува по 27 милиони фунти годишно.
2016
Хамилтон во борба против Нико Розберг за Сведско Шампионство во 2016 година кое завршува со победа на Нико Розберг и загуба на Хамилтон.
Стил на возење
Луис Хамилтон е познат по неговиот агресивен стил на возење. Тој најчесто користи нагло вртење при влез во кривините и ја контролира промената на насоката на автомобилот. Високата самодоверба при контролата на автомобилот му овозможува на Хамилтон да профитира при влажни услови, како што демонстрираше во настапот на Бразилското гран при од 2008. Тој исто така демонстрира самодоверба при претекнување, а како доказ за тоа се триесет и двете претекнувања на четири трки во сезоната 2010. Неговиот агресивен стил на возење најчесто привлекува критики. За пример може да се земе начинот на кој го блокирше Витали Петров, во обид да ја одбрани својата позиција на Гран прито во Малезија во 2010 година. Тогаш Хамилтон беше брз во својата самоодбрана, меѓутоа директорот на трката Чарли Вајтинг по трката појасни дека ваквите грешки во иднина ќе бидат казниви. На истото Гран при следната сезона Луис Хамилтон ја повтори грешката и притоа беше казнет.
Османџе Балја
Османџе Балја — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Мелпомени Корнети
Мелпомени Корнети  (влашки: Melpomeni Korneti) e македонски општественик, поранешен заменик-министер и моментален Амабасадор на Македонија во Турција.
Национален парк Ману
Национален парк Ману (Parque Nacional del Manú) е национален парк и Биосферен резерват сместен во регионите Мадре де Диос и Куско во Перу. Заштитува разновидни екосистеми како што се низински дождовни шуми, облачни шуми и пасиштата на Андите.
Историја
Националниот парк Ману е основан со декрет на 29 мај 1973 година, за време на диктатурата на генералот Хуан Веласко. Во 1977 година, УНЕСКО го призна како резерват за биосфера и во 1987 година, како светско наследство. Во 2002 година, перуанската влада го зголеми продолжувањето на паркот до сегашната област.
Географија
Националниот парк Ману зафаќа површина од 17.162.95 км2 што се состои од планински области (поминувани од потоци и долини) со надморска височина близу 4.000 м надморска височина и дел од рамнините на сливот на Амазон.
Националниот парк е поделен на следниве области: зона на ограничена употреба (со чисти шуми и автохтони заедници, пристапот им се дава само на истражувачите), резервираната зона (за рекреација и истражување), зона на опоравување (за обновување на нарушените области) и културна зона (за населување на луѓето и повеќето активности, вклучително и природен туризам).
Клима
Климата во паркот е многу променлива, врнежлива и зависи од котата. Јужниот дел (планински) има годишни врнежи помеѓу 1500–2000 мм, додека во средниот дел е помеѓу 3.000–3.500 мм и во северозападниот дел годишните врнежи достигнуваат 8000 мм или повеќе. Помалата дождлива сезона е од мај до септември, придружена со пониски температури.
Во паркот, просечната годишна температура во низинската дождовна шума е 25.6 °C, додека во зоната на Андите е 8 °C.
Флора
Растителни видови кои се наоѓаат во низинската дождовна шума на паркот вклучуваат: Bertholletia excelsa, Nectandra, Cedrelinga cateniformis, Socratea exorrhiza, Eugenia spp. , Cedrela odorata, Brosimum lactescens, Iriartea deltoidea, Protium spp. , Poulsenia Армата, Cecropia spp, Инга spp., Margaritaria nobilis, Ceiba samauma, Solanum grandiflorum, Annona excellens, Calophyllum Brasiliense, Simarouba Amara, Maxillaria spp., Virola calophylla, Фикус, Trema micrantha, Hevea brasiliensis, Mauritia flexuosa, Clusia, Euterpe precatoria, Jacaranda copaia итн. Пронајдени растителни видови во планинските зони во паркот се: Podocarpus oleifolius, Prunus integrifolia, Odontoglossum aureum, Escallonia myrtilloides, Hesperomeles ferruginea, Otoglossum scansor, Baccharis salicifolia, Cinchona pubescens, Oreopanax, Polylepis pauta, Alnus acuminata, Retrophyllum rospigliosii, Vallea stipularis, итн.
Фауна
Се проценува дека во паркот постојат повеќе од 1000 видови птици. Птиците пријавени за низинските дождовни шуми во паркот вклучуваат: големиот тинаму, гуанот Спикс, тигар-чапја, сино-жолтата макава, сребрените грби, харпи орелот, долго-устена колибра, снежниот ерев, кралот мршојадец, црвена макавица, скарлетавиот папагал, сино крунисаниот трогон, тирказен пасерин, амазонско-пигметскиот був, синоглав папагал итн. Птиците присутни во планинските зони во паркот вклучуваат: анданската тинаму, големиот рогов був, поројната патка, жолтaта патка, аматестичниот анастил, андски гуан, осамениот орел, андски петел, планинската каракара, расковиот папагал,сафирска пуфлица, џиновската колибра итн.
155 видови водоземци кои се наоѓаат во паркот се: Atelopus erythropus, Bolitoglossa altamazonica, Chiasmocleis ventrimaculata, Dendropsophus acreanus, Dendropsophus koechlini, Dendropsophus rhodopeplus, Hyalinobatrachium bergeri, Leptodactylus Близнак, Oreobates cruralis, Oscaecilia bassleri, Пипа pipa, Pristimantis buccinator, Pristimantis cosnipatae, Pristimantis danae, Pristimantis olivaceus, Rhinella veraguensis, Telmatobius timens , итн. Во паркот има 132 видови влекачи, вклучително: Очилен кајман, Црниот кајман, северниот гуштер, желката мата матата, боата, Зелената анаконда, макабрелова боа, жолто дамчестата желка, водна-корална змија и сл.
Покрај тоа, досега во паркот се пријавени 210 видови риби, 300 видови мравки, 650 видови бубачки, 136 видови вилински коњчиња и повеќе од 1.300 видови пеперутки.
Антропологија
Меѓу домородците кои живеат во внатрешноста на паркот се: Yora, Mashco-Piro, Matsiguenka, Harakmbut и Yine, и плус други човечки групи кои живеат во доброволна изолација.
Активности
Постојат пет области отворени за туристи, каде што може да се следи локалната биоразновидност по патеките, мочуриштата, езерата и речните брегови. Во долниот слив на реката Ману има и: 5 места за кампување, 4 точки за гледање (од кои има една кула од 18 метри), 3 ложи и патека за крошна.
Научните истражувања се прават и во паркот, со многу истражувачки центри во или околу оваа област.
Алесандро Мурџа
Алесандро Мурџа (роден на 9 август 1996) — италијански фудбалер, играч од средниот ред на Лацио и на италијанската репрезентација под 21 година.
Матрица (филм)
Матрица (англиски: The Matrix) — американски филм од 1999 година, според сценарио и режија на сестрите Вачовски (Енди и Лари). Во главните улоги се: Киану Ривс, Лоренс Фишбурн, Кериен Мос и Хуго Вивинг. Филмот предизвика голем интерес поради своето сценарио и визуелни ефекти и веќе се здоби со статусот на култен филм. Снимен е во Сиднеј, Австралија.
По појавата и успехот на Матрица биле снимени уште две продолженија: Матрица релоадед и Матрица револуции.
Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 15 (Струмица)
'''Дуќан на ул. „Маршал Тито“ бр. 15''' — дуќан во Старата чаршија во градот Струмица. Објектот е заведен како културно наследство на Македонија во списокот на заштитени добра на Министерството за култура.
Макпетрол
Макпетрол - македонско трговско друштво за складирање, дистрибуција и продажба на гас и нафтени деривати, со седиште во Скопје. Името „Макпетрол“ е добиено со комбинација на „Македонија“ и „Петрол“.
Историјат
„Макпетрол“ е основан во 1947 година, под името „Југопетрол - Скопје“, со 85 вработени и неколку бензински станици.
Активности
Пролетта 2017 година, „Макпетрол“ ја отворил својата 126. бензинска станица во Македонија, сместена во Желино, во која биле инвестирани околу 170 милиони денари. Во 2017 година, „Макпетрол“ ја отворил и својата 127. бензинска станица во Вевчани, а во фирмата работеле вкупно 1.800 вработени.
Организација и менаџмент
Претседател на управниот одбор на „Макпетрол“ е Андреја Јосифовски.
Науката во 2020 година
2020 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Пасивна граница
Пасивната граница — премин помеѓу океанската и континенталната литосфера што не е активна граница на плочата. Пасивната граница се формира со таложење над античка пукнатина, обележана со преодна литосфера. Континенталното раздвојување создава нови океански басени. На крајот, континенталниот јаз формира средноокеански гребен и точката на проширување се оддалечува од границата континент-океан. Преминот помеѓу континенталната и океанската литосфера што првично бил создаден со раседување е познат како пасивна маргина или граница.
Глобална распространетост
Пасивните граници се наоѓаат на секоја граница на океанот и континентот што не е обележана со расед или зона на субдукција. Пасивните граници го дефинираат регионот околу Северноледениот Океан, Атлантскиот Океан и западниот Индиски Океан, и ги дефинираат целиот брег на Африка, Австралија, Гренланд и Индискиот Потконтинент. Ги има и на источниот брег на Северна Америка и Јужна Америка, во Западна Европа и поголемиот дел од Антарктикот. Североисточна Азија, исто така, содржи некои пасивни граници.
Активни наспроти пасивни граници
Разликата помеѓу активните и пасивните граници се однесува на тоа дали границата на кората помеѓу океанската литосфера и континенталната литосфера е граница на плочата. Активните граници се наоѓаат на работ на континентот каде што се случува субдукција. Тие често се обележани со издигнување и вулкански планински појаси на континенталната плоча. Поретко има расед на удар, како што го дефинира јужниот брег на Западна Африка. Поголемиот дел од источниот Индиски Океан и речиси целата маргина на Тихиот Океан се примери на активни маргини. Додека заварувањето помеѓу океанската и континенталната литосфера се нарекува пасивна граница, тоа не е неактивна. Активно слегнување, седиментација, дефект на растот, формирање на пора течност и миграција се сите активни процеси на пасивни граници. Пасивните граници се само пасивни по тоа што не се активни граници на плочата.
Морфологија
Пасивните граници се состојат и од копнени крајбрежни рамнини и од крајбрежни континентални гребени. Во крајбрежните рамнини често доминираат флувијалнски процеси, додека на континенталниот гребен доминираат делтаични и долги бреговни струјни процеси. Големите реки (Амазон, Ориноко, Конго, Нил, Ганг, Жолта, Јангце и Мекензи) истекуваат преку пасивните граници. Обемните утоки се вообичаени на зрелите пасивни рабови. Иако постојат многу видови на пасивни маргини, морфологиите на повеќето пасивни маргини се неверојатно слични. Обично тие се состојат од континентален гребен, континентална падина, континентален пораст и длабочинска рамнина. Морфолошкиот израз на овие одлики во голема мера се дефинирани со основната преодна кора и седиментацијата над неа. Пасивните граници дефинирани со големиот буџет за флувијални седименти и оние во кои доминираат коралите и другите биогени процеси генерално имаат слична морфологија. Дополнително, се смета дека прекинот ја означува максималната неогенска ниска поставеност, дефинирана со глацијалните максими. Надворешниот континентален гребен и наклонот може да бидат исечени од големи подморнички кањони, кои го означуваат морското продолжение на реките.
Пресек
Главните одлики на пасивните граници лежат под надворешните карактери. Под пасивните граници, транзицијата помеѓу континенталната и океанската кора е широка транзиција позната како преодна кора. Спуштената континентална кора е означена со нормални раседи кои се спуштаат кон морето. Раседната кора преминува во океанска кора и може да биде длабоко закопана поради топлинското тонење или спуштање и масата на седимент што се собира над неа. Литосферата под пасивните граници е позната како преодна литосфера. Литосферата се разредува кон морето додека преминува кон морето во океанска кора. Се формираат различни видови на преодна кора, во зависност од тоа колку брзо се случува раседување и колку била топла основната обвивка во времето на раседување. Вулканските пасивни рабови претставуваат еден тип на преодна кора од еден крајен член, а другиот тип на краен член (амагматичен) е расцепена пасивна граница. Вулканските пасивни рабови, исто така, се обележани со бројни насипи и магматски упади во спуштената континентална кора. Обично има многу насипи формирани нормално на тековите на лавата и праговите што се спуштаат кон морето. Огнените упади во кората предизвикуваат течења на лава долж врвот на спуштената континентална кора и формираат рефлектори кои се спуштаат кон морето.
Механизми за тонење
Пасивните рабови се одликуваат со дебели акумулации на седименти. Просторот за овие седименти се нарекува тонење и се должи на тонењето на особено преодната кора. Тоа на крајот е предизвикано од гравитациската рамнотежа која се воспоставува помеѓу корските патишта, позната како изостазија. Изостазата го контролира издигнувањето на раседот и последователното тонење на пасивната граница што се развива и најмногу се рефлектира со промените во протокот на топлина. Протокот на топлина на пасивни граници значително се менува во текот на неговиот животен век, висок на почетокот и се намалува со возраста. Во почетната фаза, континенталната кора и литосфера се растегнуваат и се разредуваат поради движењето на плочите (тектоника на плочите) и поврзаната магматска активност. Многу тенка литосфера под пукнатината овозможува топењето на обвивката да се стопи со декомпресија. Литосферското разредување, исто така, овозможува астеносферата да се издигне поблиску до површината, загревајќи ја прекриената литосфера со термална кондукција и адвекција на топлина со наметливи јазли. Греењето ја намалува густината на литосферата и ја подига долната кора и литосферата. Покрај тоа, облогите на плаштот може да ја загреат литосферата и да предизвикаат огромна магматска активност. Штом ќе се формира средноокеански гребен и ќе започне ширењето на морското дно, првобитното место на раседување е одвоено на конјугирани пасивни маргини (на пример, источните американски и северозападните рабови на Африка биле делови од истиот расцеп во раното мезозојско време и сега се конјугирани рабови) и мигрира подалеку од зоната на издигнување на плаштот и започнува греењето и ладењето. Литосферата на обвивката под разредената и раседна континентална океанска транзиција се лади, згуснува, се зголемува во густината и на тој начин почнува да стивнува. Акумулацијата на седименти над спуштената преодна кора и литосфера дополнително ја намалува преодната кора.
Класификација
Потребни се четири различни перспективи за да се класифицираат пасивните граници:
Првиот ја опишува врската помеѓу ориентацијата на расцепот и движењето на плочата, вториот ја опишува природата на преодната кора, а третиот ја опишува седиментацијата по расцепот. Сите три перспективи треба да се земат предвид при опишувањето на пасивната граница. Всушност, пасивните рабови се екстремно долги и варираат по нивната должина во геометријата на пукнатините, природата на преодната кора и снабдувањето со седимент; посоодветно е да се поделат поединечните пасивни граници на сегменти врз оваа основа и да се примени тројната класификација на секој сегмент.
Распарчена граница
Ова е типичен начин на кој се формираат пасивни граници, бидејќи одвоените континентални патишта се движат нормално на крајбрежјето. Така се отворил Централниот Атлантик, почнувајќи од времето на Јура. Раседите имаат тенденција да бидат листични: нормални дефекти кои се израмнуваат со длабочина.
Скратена граница
Скратените граници се формираат таму каде што континенталното распаѓање било поврзано со раседот при лизгање. Добар пример за овој тип на граница се наоѓа на јужниот брег на западна Африка. Скратените граници се многу сложени и имаат тенденција да бидат прилично тесни. Тие, исто така, се разликуваат од расцепканите пасивни граници по структурен стил и топлинска еволуција за време на континенталното распаѓање. Како што се движи оската за ширење на морското дно по должината на маргината, топлинското издигнување создава гребен. Овој гребен заробува седименти, со што се овозможува да се акумулираат дебели низи. Овие типови на пасивни граници се помалку вулкански.
Транстензиона граница
Овој тип на пасивна граница се развива таму каде што раздвојувањето е косо на крајбрежјето, како што сега се случува во Калифорнискиот Залив.
Природата на преодната кора
Преодната кора, која ги одвојува вистинските океански и континентални кори, е основата на секоја пасивна граница. Ова се формира за време на фазата на раседување и се состои од два крајни членови: вулкански и невулкански. Оваа шема на класификација се однесува само на раздвоена и транстензивна маржа; преодната кора на рабови е многу слабо позната.
287
287 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 287 година од новата ера, 287. од првиот милениум, 87. од III век и осма од 280-тите.
Пасивна граница
Вулканска граница
Вулканските граници се дел од големите магматски провинции, кои се одликуваат со масивни места на мафични карпи во многу кратки временски периоди. Вулканските рабови се формираат кога раседувањето е придружено со значително топење на обвивката, при што вулканизмот се јавува пред и/или за време на континенталното распаѓање. Преодната кора на вулканските рабови е составена од базалтни магматски карпи, вклучувајќи текови на лава, прагови, насипи и габро.
287
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Пасивна граница
Вулканска граница
Вулканските рабови обично се разликуваат од невулканските (или сиромашните со магма) граници (на пр. Ибериската граница, границата на Њуфаундленд) кои не содржат големи количества екструзивни и/или наметливи карпи и може да покажат одлики на кората, како што е нескриена, серпентинизиран плашт. Познато е дека вулканските рабови се разликуваат од маргините сиромашни со магма на повеќе начини:
287
Други календари
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 5795 и 5796 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5037 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4047 и 4048 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1040.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 287 година се протега во 2923 и 2924, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 2983 и 2984 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 830. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 345 и 344 година пред хиџра.
Пасивна граница
Вулканска граница
Примери на вулкански рабови:
Примери на невулкански граници:
Едноставна преодна кора
Пасивните граници од овој тип покажуваат едноставна прогресија низ преодната кора, од нормална континентална кон нормална океанска кора. Пасивната граница Тексас е добар пример за тоа.
Комплексна преодна кора
Овој тип на преодна кора се одликува со напуштени пукнатини и континентални блокови, како што се платото Блејк, Гранд Бенкс или Бахамските Острови крај брегот на источна Флорида.
Седиментација
Четвртиот начин за класификација на пасивните граници е според природата на седиментацијата на зрелата пасивна граница. Седиментацијата продолжува во текот на целиот век на пасивна граница. Седиментацијата се менува брзо и прогресивно во текот на почетните фази на формирање на пасивни граници бидејќи раседувањето започнува на копно, станува морски како што се отвора пукнатината и се воспоставува вистинска пасивна граница. Следствено, историјата на седиментација на пасивна граница започнува со флувијални, езерски или други подвоздушни наслаги, кои се развиваат со текот на времето во зависност од тоа како се случило расцепувањето и како, кога и според кој тип на седимент се менува.
Конструктивни граници
Конструктивните граници се „класичен“ начин на пасивно седиментирање на границите. Нормалната седиментација е резултат на преносот и таложењето на песок, тиња и глина од страна на реките преку делтите и прераспределбата на овие седименти со долги брегови струи. Природата на седиментите може значително да се промени долж пасивната граница, поради интеракциите помеѓу производството на карбонат седимент, кластичниот влез од реките и преносот покрај брегот. Онаму каде што влезовите на кластичен седимент се мали, биогенскиот талог може да доминира особено во седиментацијата во близина на брегот. Пасивната граница на Мексиканскиот Залив долж јужниот дел на Соединетите Американски Држави е одличен пример за тоа, со калливи и песочни крајбрежни средини од делтата на реката Мисисипи и плажи со карбонатен песок на исток. Дебелите слоеви на седимент постепено се разредуваат со зголемување на оддалеченоста од морето, во зависност од тонењето на пасивната граница и ефикасноста на морските преносни механизми.
Развојот на работ на гребенот и неговата миграција низ времето е од клучно значење за развојот на пасивната граница. Локацијата на раскинувањето на рабовите на гребенот ја одразува сложената интеракција помеѓу седиментацијата. Коралните гребени служат како бедеми кои овозможуваат талог да се акумулира меѓу нив и брегот, со што се прекинува снабдувањето со седимент до подлабоките води. Друг тип на седиментни брани произлегува од присуството на солни куполи, како што се вообичаени долж пасивната граница на Тексас и Луизијана.
Формирање
Постојат три главни фази во формирањето на пасивни граници:
Економско значење
Пасивните граници се важни цели за истражување на нафтата. Ман и соработниците (2001) класифицирале 592 огромни нафтени полиња во шест категории, и забележале дека континенталните пасивни граници сочинуваат 31%. Континенталните пукнатини (кои најверојатно ќе се развијат во пасивни граници со текот на времето) содржат уште 30% од џиновските нафтени полиња во светот. Басените поврзани со зоните на судир и зоните на субдукција се таму каде што се наоѓаат повеќето од преостанатите огромни нафтени полиња.
Пасивните граници се складишта за нафта бидејќи тие се поврзани со поволни услови за акумулација и созревање на органската материја. Условите на раниот континентален расед довеле до развој на аноксични басени, голем талог и органски флукс и зачувување на органската материја што довело до наоѓалишта на нафта и гас. Од овие наоѓалишта ќе се формира сурова нафта. Тоа се локалитетите во кои нафтените ресурси се најпрофитабилни и најпродуктивни. Продуктивните полиња се наоѓаат на пасивни граници низ целиот свет, вклучувајќи го Мексиканскиот Залив, западна Скандинавија и Западна Австралија.
Соња Кастл
Соња Кастл (14 јули 1929 година) е југословенска глумица.
Детство и младост
Потекнува од еврејско буржоаско семејство. Таткото Ѓуро бил архитект, а мајката Јосипа била оперска пејачка која нагло ја прекинала кариерата поради неодобрувањето на нејзиниот сопруг и неговото семејство.
Образование и кариера
Започнала да танцува на петгодишна возраст во Ритмичкото училиште „Мирјана Јанечек Стропник“, а како ученичка танцувала во театарот „Детска империја“ на Тито Строциј и Младен Широла и „Кралицата на куклите“. Се школувала во Загреб кај Мерцедес Павелиќ, Маргарита Фроман и Милорад Јовановиќ. Професионалната кариера како балерина ја започнала во 1945 година во балетот на операта во Загреб, а во 1947 година танцувала соло улоги. Настапувала во балети како „Заспаната убавица“, „Балада за средновековна љубов“, „Ромео и Јулија“, „Пепелашка“, „Масакрот на амазонки“, „Прекрасен мандарински“, „Ѓавол во село“.
Својата единствена филмска улога Соња ја одиграла во филмот „ Застава“, каде го толкувала ликот на младата и перспективна балерина Марија. Соња ја напуштила кариерата како танчерка на 35 години, поради повреда на коленото. Набргу потоа станала директорка на Балетот на Хрватскиот народен театар во Загреб (ХНК). Следните 40 години се занимавала со кореографија. Кореографирала самостојно, во земјата и во странство. Била и директорка на балетот во Клагенфурт, Австрија.
Во 2007 година била објавена нејзината монографија „Танцување значи живеење“, напишана од пејачот и публицист Давор Шопф и танчерот и балетски критичар Младен Мордеј Вучковиќ.
Приватен живот
Од вториот брак со докторот Борис Цимерман ја добила ќерката Мирјана, која на 22-годишна возраст загинала во сообраќајна несреќа.
Солид
Солидус (solidus) е златна монета која била емитувана од античките римски и византиски императори. За првпат солидот бил воведен со монетарната реформа на царот Константин I Велики (306-337) во 309 г. Од 314 г. ковањето на солидот се проширило во западниот дел на Царството, а почнувајќи од 324 г. тој бил емитуван од сите царски ковници. Просечната тежина на солидот изнесувала 4,55 гр, а неговото емитување продолжило сè до монетарната реформа на императорот Алексиј I Комнин (1081-1118). Покрај солидот во оптек биле и неговите составни делови семис (половина од солид) и тремиз (третина од солид).
Сотирија Белу
Сотирија Белу (Σωτηρία Μπέλλου) (22 август 1921 – 27 август 1997) беше позната грчка пејачка и изведувач на грчкиот ребетико стил на музика. Таа беше една од најпознатите ребетиси, била споменувана во многу музички водичи и исто така била контрибутор на британскиот документарен филм Музиката на аутсајдерите. На 14 март 2010 година Алфа ТВ ја рангира Белу како 22-ти најсертифициран женски артист од фонографската ера на нацијата (од 1960 до денес).
Ран живот
Белу е родена во Халија (денес наречена Дросија, дел од градот Халкида) на островот Евбеја. Таа беше најстара од петте браќа и сестри на едно богато семејство. Нејзиниот дедо Сотирис Папасотириу, по кој била наречена, беше православен свештеник во Шиматари. Како мало девојче, Сотирија често одела во црква заедно со нејзиниот дедо и ги апсорбирала верските звуци и византиските химни. Таа почна да пее на возраст од три години и наскоро почна да прави и сопствени гитари од жици и дрво. Нејзиниот татко, Киријакос Белос, имаше самопослуга во Неаполис во северниот дел на Халкида. Филмот "I prosphygopoula" во кој глумела популарната пејачка Софија Вембо беше катализаторот кој ја поттикна Сотирија да започне уметничка кариера. По откривањето на амбициите на својата ќерка, нејзината мајка Елени ја тепала бидејќи како конзервативна жена од тоа време таа не сакала нејзината ќерка да има вакво занимање. Сепак, нејзиниот татко ѝ купил гитара и ѝ ги плаќал приватните часови.
Кариера
Во 1940 година Сотирија одлучи да се пресели во Атина. Нејзиното пристигнување во Атина се совпадна со почетокот на Втората светска војна (28 октомври 1940 година – денот кога Италија ѝ прогласи војна на Грција) и со тоа започна нов период во нејзиниот живот полн со предизвици. Нејзиното семејство целосно изгуби допир со неа. Тие повторно ја пронашле по седум години, пеејќи со легендарниот композитор на ребетико Василис Цицанис. Во меѓувреме, таа работела како помошничка во куќата на еден богат адвокат, како продавачка на пастели, како носач на багаж и на многу други работни места. Една ноќ таа работела како келнерка во ребетико клуб во соседството Егзархија во Атина и по облог со клиентите испеала две песни. Таа вечер во клубот беше и Кимонас Капетанакис кој го препозна нејзиниот вистински талент. Тој ја запозна со Цицанис, кој веднаш стана љубител на нејзиниот моќен и мелодичен глас и со кого таа ја снимила првата од многуте нејзини грамофонски плочи.
Во декември 1948 година, по напад од страна на група на десничари, таа го напушти клубот "Цимис о Хонтрос" и почна да работи во "Панагаки" со Маркос Вамвакарис.
Дела
За време на нејзината кариера од 1941 до 1976 година таа соработувала со најдобрите композитори на ''ребетико. '' Некои од нејзините најголеми хитови биле:
Активизам
Белу исто така беше и политички активист, кој се приклучи на грчкиот отпор против окупацијата на Грција за време на втората светска војна. Таа беше фатена од страна на Нацистите, мачена, а потоа и затворена. Во 1944 година таа учествувала во Грчката граѓанска војна како член на Грчката народна ослободителна војска (ELAS). За време на граѓанската војна таа ги поддржувала левичарите и беше фатена и чувана во притвор најмалку еднаш.
Членовите на екстремистичките десничарски групи никогаш не ѝ опростиле за нејзиниот политички став и нејзиното учество во Грчката граѓанска војна и во еден инцидент тие дури го посетија клубот "Цимис о Хонтрос" каде што таа пеела на сцена со Перистерис, Касиматис, Керомитис, Стејлос, Рукунас и Туркакис и побарале од неа да испее позната десничарска песна. По нејзиното одбивање таа беше претепана од шест членови на ројалистичката група Х, исто така позната и како "Хитес" (Χίτες), кои ѝ се заканиле дека ќе ја убијат и ја нарекле "вулгара" (бугаринка). Години подоцна таа продолжи да ги изразува своите поплаки дека никој во клубот и никој од нејзините колеги не застана да ја одбране.
Личен живот
Во 1938 година, на возраст од 17 години таа го запозна нејзиниот иден сопруг Вангелис Тримурас. Нејзиниот татко го договорил нејзиниот брак и покрај нејзините приговори бидејќи тој сметал дека нејзиниот сопруг може да ја "скроти". Нивниот брак траеше само шест месеци бидејќи тој ја тепал, предизвикувајќи го дури и нејзиниот спонтан абортус. За време на една од нивните караници таа реагираше со фрлање на корозивни киселини во неговото лице. Таа беше осудена на три години и три месеци затвор. Таа помина три месеци во затвор во Халкида пред судењето и еден месец во Авероф во Атина. Таа апелираше и нејзината казна беше намалена на шест месеци. Откако платила кауција таа се врати во нејзиниот роден град, каде што таа беше третирана со непријателство и често била тепана од страна на нејзините роднини за срамот што таа наводно го донесе на нејзиното семејство.
Сотирија отворено беше лезбијка во време кога тоа беше практично нечуено.
Болест и смрт
Иако таа беше особено обожавана од страна на уметниците, критичарите и јавноста, таа беше сама и игнорирана кон крајот на нејзиниот живот. Само мал број на луѓе ја поддржувале во последните фази од нејзината долга борба со рак на грлото, со кој таа беше дијагностицирана во 1993 година. Таа починала во Атина на 27 август 1997 година и беше погребана според нејзино барање во Првото гробиште на Атина до Василис Цицанис.
Наследство
Нејзиниот талент привлекувал голем број на познати личности и таа имаше многу познати обожаватели. Меѓу нив беше и познатиот грчки сликар Јанис Царухис кој се расплакувал секогаш кога го слушал нејзиното пеење. Парадоксално, владата никогаш не ја почести за време на нејзиниот живот, најверојатно поради нејзината контроверзна личност. Само по нејзината смрт таа почна да биде хонорирана.
Нејзината биографија била објавена во 1998 година под наслов "Sotiria Bellou - Pote dortia pote exares". Авторот на биографијата исто така напиша и театарска игра со наслов "Sotiria me lene", спонзорирана во 2008 година од страна на Грчката радиодифузна корпорација (ЕРТ) со Лида Протопсалти како главна глумица.
Науката во 1980 година
1980 година во науката опфаќа некои значајни настани.
Селиште (Жван)
Селиште познат и како Градиште — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Жван. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на блага височинка северно од патот Битола-Кичево, до основното училиште „Браќа Миладиновци“, каде се гледаат остатоци од градежен материјал, фрагменти од керамички садови, питоси и друго.
Животот и невообичаените авантури на Иван Чонкин
„Животот и невообичаените доживувања на војникот Иван Чонкин“ (руски: Жизнь и необыча́йные приключе́ния солда́та Ива́на Чо́нкина) – филм на режисерот Јиржи Менцел од 1994 година, снимен според романот „Животот и невообичаените авантури на Иван Чонкин“ од Владимир Војнович. Главните улоги ги играат: Генади Назаров, Зоја Бурјак, Сергеј Гармаш и Владимир Иљин. На 51. Меѓународен филмски фестивал во Венеција и го освоил златниот медал на претседателот на италијанскиот сенат.
Синопсис
Во 1941 година, пред почетокот на Втората светска војна, не толку интелигентниот војник Чонкин го оставаат да го чува воениот авион што бил принуден да слета во близината на едно село во Украина. Поправката на авионот се оддолжува, а како што минува времето, изгледа дека претпоставените го заборавиле Чонкин. Во селото, тој ја запознава девојката Њура...
Археологија на Македонија
Археологијата во Македонија започнува во XIX век, претежно од странски истражувачи. Работите продолжиле под покровителство на југословенската држава, а потоа зеле замав со уредувањето на Македонија како државна единица, доцните 1940-ти.
Според последните податоци, Македонија поседува 7.081 недвижен споменик од кои 4.293 се археолошки наоѓалишта, 992 цркви и манастири со над фрескосликарство, над 22.855 икони и 240 иконостаси, балдахини и владички престоли изведени во резба, објекти од рурална (220) и урбана (379) архитектура, 47 кули, бедеми и мостови, 12 урбани и рурални ансамбли, 188 објекти од стопански карактер, 1.000 споменици и спомен-обележја, 228 објекти од османлиската архитектура (џамии, анови, амами, стари чаршии и сл). Музејските и галериските збирки содржат над 500.000 поставки (археолошки и етнолошки предмети, предмети од историско значење, како и предмети од применета уметност). Во 1980 г. во Списокот на споменици под заштита на УНЕСКО е внесен и регионот на Охрид со езерото и културното наследство на градот и потесната околина.
Растително ткиво
Во текот на филогенезата на растенијата, растителните ткива се јавуваат подоцна како ниво на биолошката организација. Всушност, тие се јавуваат во оној дел од еволуцијата кога растенијата преминуваат од живот во водена средина во копнена. Растителните ткива кај скриеносемените растенија се еволутивно најусовршени.
Растителните ткива се класифицирани во две групи: творни (меристемски) и трајни.
Творни ткива
3 - коренова капа
4 - Откинати мртви клетки од кореновиот врв
5 - прокамбиум]] Клетките од творните (меристемски) ткива постојано се делат и ги создаваат трајните ткива. Исто така, творните ткива содржат група од клетки, наречени првични, кои ја задржуваат способноста за постојана делба, при тоа одржувајќи го континуитетот на творното ткиво. Има неколку видови на творни ткива:
Табела: Творни ткива - особини
Трајни (диференцирани) ткива
За разлика од творните, трајните или диференцираните ткива се создаваат од творното. По диференцирањето, клетките од трајните ткива добиваат специфична одредена функција која ќе ја извршуваат во текот на целиот живот на растението. Само одредени трајни ткива (како паренхимот) ја задржуваат способноста за делба, па од нив се создаваат секундарни трајни ткива. Подолу се дадени одликите на разноличните диференцирани ткива.
Паренхим
Паренхимските ткива заземаат најголем дел од растителното тело. Тие ја исполнуваат внатрешноста на секој орган и меѓу нив се сместени другите ткива. Филогенетски гледано, тие се најстарите ткива во растенијата. Диференцирањето (оспособувањето за одредена функција) на паренхимските клетки зависи од улогата што ја имаат во организмот. Според функционалната активност, паренхимските ткива се поделени на:
Табела: Паренхимски трајни ткива - особини
Покривни ткива
Покривните трајни ткива се еден вид кожа на растенијата, што ги заштитува внатрешните ткива од механички повреди, прекумерно греење и испарување, навлегување на микроорганизми и слично. Според потеклото и местоположбата во растителното тело, разликуваме три вида на покривни ткива:
Табела: Покривни трајни ткива - особини
Механички ткива
Механичките ткива на растенијата им даваат цврстина и еластичност, бидејќи во растителното тело образуваат еден вид на скелет кој овозможува растенијата да се спротивстават на механичките дејства на факторите во животната средина. Функцијата на механичките ткива произлегува од градбата и распоредот на механичките елементи. Има два вида механички ткива:
Табела: Механички трајни ткива - особини
Ткива за лачење
Ткивата за лачење кај растенијата (секреторно-екскреторни ткива) излачуваат или екскретираат најразлични секрети (хормони, ензими и слично) или екскрети (непотребни материи).
Спроводни ткива
Спроводните ткива, како што кажува и нивното име, служат за транспорт на органски и неоргански материи низ растителното тело. Има два типа на спроводни елементи: ксилем, кој ги транспортира водата и неорганските материи до листот и другите делови, и флоем, кој врши транспорт на асимилатите од фотосинтезата од листот до целото растение.
Османџе Изир
Османџе Изир — драмско село во Егејска Македонија, Република Грција.
Јужни банту-јазици
Јужните банту-јазици се голема група на банту-јазици. и се речиси синонимни со Гатриевата Зона S, освен по тоа што таа не ја вбројува групата шона, а го вбројува јазикот макуа. Во групата спаѓаат сите важни банту-јазици застапени во ЈАР, Боцвана и Мозамбик.
Јазици
Тука се наведени јазичните групи во состав на јужните банту-јазици, проследени од нивните кодови согласно Гатриевата класификација.
Николас Дугал
Николас Дугал (Nicolas Dougall; р. ) — поранешен јужноафрикански професионален друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата.
Дугал е роден во Хертфордшир во Велика Британија, но пораснал во Бризбејн, Австралија. Негова прва голема трка била Вуелта а Еспања 2016.
По пет години со Тим Дименжн Дата, Николас се вратил на неговите почетоци како триатлонец и настапил на Барселона Ајронмен 70.3 на 19 мај 2019 година.
Француски поход на Египет
Во август 1797 година генералот Наполеон Бонапарт во писмо до Директориумот понудил да поведе воена експедиција, чија цел била преземањето на Египет која била ејалет на Отоманското Царство, со цел заштита на француските комерцијални интереси и прекин на британските патишта кон Индија. Бонапарт се стремил кон француско владеење на Блискиот Исток за да може да се поврзе со муслиманскиот непријател на Британците во Индија - Типу-султан.
Наполеон напишал дека колку побрзо го заземе Египет толку побргу ќе може да создаде врски со индиските кнезови за полесен напад врз Англичаните. И покрај тоа што се согласиле со планот во март 1798 година, оваа експедиција била исклучително скапа. Во тоа време Египет бил дел од Османлиското Царство, освоен во 1517 година но бил надвор од директна османлиска контрола поради честите немири потикнати од мамелучката елита.
По пристигнувањето во Египет (според планот, во близина на Александрија) наполеоновата армија победила повеќе од 21.000 мамелуци во Битката кај пирамидите (околу 40 000 мамелюци не учествувале во битката), која се одржала на околу 15 километри од пирамидите. Додека битката на копното била решавачка победа за Французите, британската морнарица успеала да компензира во морските борби. Француската флота била заробена додека Наполеон останал на копното. На овој начин неговата цел да ги зајакне француските позиции во Средоземно Море останале неисполнети но сепак неговата армија успеала да се зацврсти во Египет, покрај честите националистички востанија.