cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Клаудио Писаро
Депортиво Пескеро
Писаро ја започнал својата професионална кариера во екипата на Депортиво Пескеро, мал провинциски тим во градот Чимботе во северниот дел на Перу, на возраст од седумнаесет години. Неговиот прв професионален натпревар бил против Алијанса Лима во 1996 година. Тој ги постигнал својте први два гола две недели подоцна во натпреварот против Атлетико Торино во победата на Депортиво Пескеро со 2-1. Тој ја завршил сезоната 1996 со три гола во 16 настапи. Откако во следната сезона на 25 настапи постигнал 8 гола за Депортиво Пескеро, Писаро го напуштил клубот и се преселил во тогашниот шампион на Перу, Алијанса Лима во 1998 година.
Алијанса Лима
Писаро постигнал 25 гола во текот на две сезони со Алијанса Лима и бил дел од тимот на Алијанса, кој го освоил второто место во Торнео Апертура првенството на Перу во 1999 година. Тој исто така направил седум настапи во Копа Либертадорес. Кратко време по неговиот успех во Алијанса, Писаро бил продаден на германскиот Бундеслигаш. Подоцна истата година, тој го заработил својот прв настап за перуанската репрезентација.
Вердер Бремен
Во летото 1999 година, Писаро му се приклучил на, клуб во кој го имал своето прво европско искуство. Своето деби во Бундеслигата Писаро го имал на 28 август 1999 во натпреварот Херта Берлин-Вердер Бремен 1-1, влегувајќи од клупата за резерви на местото на Дирк Флок во второто полувреме. Веќе во следниот натпревар, својот прв натпревар како стартер за Вердер, тој го постигнал својот прв погодок за клубот во победата со 5-0 на домашен терен над Кајзерслаутерн. Една недела подоцна, во само третиот свој натпревар за зелено-белите го постигнал и својот прв хет-трик во победата со 7-2 на гостувањето кај Волфсбург. Писаро бил глумец на одлична прва сезона во клубот каде на 39 натпревари постигнал 15 гола, што му го донеле епитетот Откритие на сезоната.
Откако во следната сезона додал уште 23 гола (вклучувајќи го и хет-трикот против Генк во Купот на УЕФА) во 37 настапи, разни медиуми ја пренеле вестта дека за младиот перуански напаѓач се заинтерсирани солиден број големи клубови како Реал Мадрид и Барселона од Шпанија, италијанскиот и соперниците на Вердер од Бундеслигата Борусија Дортмунд биле само некој од клубовите кој биле во трката да го доведат Писаро. Дури и од Вердер најавиле дека нема да го спречат играчот доколку тој реши да се пресели во поголем клуб. Најмногу шпекулираниот трансфер во перуанскиот фудбал го монополизирал интересот на националниот печат. Иако изгледало дека следното одредиште на Писаро е Шпанија, сепак по неколку шпекулации тој завршил во Бајерн Минхен со кого потпишувал договор на 7 јуни 2001 година.
Бајерн Минхен
Своето деби за баварците Писаро го имал на 4 август 2001, во победата со 3-0 на домашен терен над Шалке 04; тој го започнал натпреварот во почетната постава како партнер во нападот на Џоване Елбер и му биле потребни само 6 минути во своето деби да го постигне својот прв погодок за минхенскиот гигант. На 18 септември 2001, го направил своето деби во Лигата на шампионите, во ремито без голови на домашен терен против Спарта Прага, влегувајќи како замена на 18-минути пред крајот. Својте први голови (два) во Лигата на шампионите ги постигнал во победата со 5-1 над Спартак Москва. На 28 ноември 2001, Писаро го освоил својот прв трофеј во кариерата откако Бајерн Минхен ја победил аргентинската Бока Хуниорс со 1-0 по продолженија во Интерконтиненталниот куп одигран во Токио. Писаро играл до 118-тата минута. Својата прва сезона во Бајерн ја завршил со 15 гола во 30 настапи во Бундеслигата, четири настапи во Купот на Германија, четири гола во 14 настапи во Лигата на шампионите, а настапил и во Интерконтиненталниот куп, и во Суперкупот на УЕФА.
Писаро бил клучен играч на Бајерн во освојувањето на двојната круна (Бундеслигата и Купот на Германија) во сезоната 2002-2003. На 31 мај 2003, тој го постигнал третиот гол за Бајерн Минхен во победата со 3-1 над Кајзерслаутерн во финалето на Купот на Германија. За време на сезоната 2002-2003 Писаро постигнал 15 гола (втор стрелец на Бајерн после Елбер и четврти во лигата) во 31 настап во Бундеслигата, два гола во шест натпревари во Купот на Германија и два гола во 7 настапи во Лигата на шампионите.
Сезоната 2003-2004 била најслабата за Писаро од неговото доаѓање во клубот. Иако на почетокот тој бил во фантастична форма, постигнувајќи гол на секој од првите четири натпревари од Бундеслигата (против Ајнтрахт Франкфурт победа 3-1, Хановер нерешено 3-3, Бохум победа 2-0 и Хамбургер победа 2-0), сепак подоцна дошло до голем пад во неговата форма и бројот на голови значително му се намалил постигнувајќи само два после зимската пауза во првенството. Неговиот мал број на голови во споредба со претходните сезони се потрефил со слабата игра на целиот тим, така што баварците ја завршиле сезоната без освоен трофеј. Писаро ја завшил сезоната со 11 гола во 31 настап во Бундеслигата, еден гол во четири настапи во Купот на Германија, како и без гол во 7 настапи во Лигата на шампионите, и во единствениот во Лига купот.
Следната сезона постигнал вкупно 21 гол за баваците во 35 натпревари во сите турнири, давајќи силен придонес во освојувањето на домашната тројна круна - Бундеслигата, Купот на Германија и Лига купот на Германија. На 2 март 2005, Писаро постигнал четири гола во победата со 7-0 на гостувањето кај Фрајбург во четвртфиналето од Купот на Германија; тој исто така бил најдобар стрелец во ова натпреварување за сезоната со 6 постигнати гола.
Сезоната 2005-2006 популарниот Бомбер од Андите (како што бил наречен од легендарниот фудбалер на Бајерн Герд Милер) ја завршил со 11 гола во 26 настапи во Бундеслигата, пет гола во пет настапи во Купот на Германија, и еден гол во шест натпревари во Лигата на шампионите, помагајќи му на Бајерн да освои нова  двојна круна (првенство и куп) трета откако Писаро бил во клубот. На 29 април 2006 година, токму тој со својот погодок во 59-тата минута го решил финалето на Купот на Германија против Ајнтрахт Франкфурт (1-0 за Бајерн).
Договорот на Писаро со германскиот шампион истекувал на крајот од сезоната 2006-2007, а преговорите за продолжување не напредувале како што треба па некој други екипи како Севиља, Бенфика и Ренџерс најавиле дека се заинтерсирани и подготвени да влезат во игра за доведување на Писаро во својте редови. Подоцна, Писаро и дефинитивно ја одбил можноста за продолжувањето на договорот со Бајерн понуден од претседателот на клубот Франц Бекенбауер, барајќи зголемување на платата што го налутило Карл-Хајнц Румениге, кој изјавил: "Секој што сака да заработи колку што заработува Шевченко подобро да почне да игра како Шевченко".
На 19 мај 2007, во натпреварот од последното 34-то коло од Бундеслигата против Мајнц кој Бајерн го добил на домашен терен со 5-2, Писаро го постигнал својот 100-ти погодок во најсилната фудбалска лига на Германија (71 за Бајерн и 29 за Вердер) станувајќи само четвртиот странец кој постигнал преку 100 гола во Бундеслигата по Елбер, Аилтон и Стефан Шапуиза. Својата последна сезона во клубот Писаро ја завршил со 12 гола (8 во Бундеслигата и 4 во Лигата на шампионите) во 45 натпревари во сите натпреварувања.
Само ден подоцна откако влегол во клубот 100, на 20 мај 2007, Бајерн Минхен официјално на своето морежно место објавиле дека Писаро ќе го напушти клубот по истекот на неговиот договор.
Челси
На 1 јули 2007, официјално Писаро потпишал за англискиот Челси. Клубот од Лондон потврдил во текот на истиот ден дека тој ги завршил медицинските тестови и ги договорил личните услови за да му се приклучи на клубот со босманов трансфер, потпишувајќи четиригодишен договор. Тој бил првиот перуанец кој потпишал за Челси. Писаро, исто така, открил дека неговата одлука била под влијание на советот на неговиот тимски колега од репрезентацијата Нолберто Солано, кој играл во Англија во поголемиот дел од кариерата настапувајќи за клубови како Њукасл Јунајтед, Астон Вила и Вест Хем Јунајтед, како и Овен Харгривс, кој во тоа време играл за Бајерн Минхен.
Писаро го одбрал дресот со бројот 14, истиот број што го носел во перуанската репрезентација и во Баерн Минхен, кој за последен пат во Челси пред него го носел камерунецот Џереми. Своето деби за Челси тој го направил против Манчестер Јунајтед во ФА Комјунити Шилд 2007. Тој влегол во натпреварот како замена, меѓутоа откако победникот се решавал по изведување на пенали Писаро бил еден од тројцата играчи на Челси кој промашиле. Неговата кариера во Челси имала добар почеток, откако тој постигнал гол на своето деби во Премиер лигата во првото коло од сезоната против Бирмингем Сити. Сепак, по заминувањето на Жозе Мурињо и потпишувањето на францускиот напаѓач Николас Анелка, Писаро се нашол себеси како вишок кај новиот менаџер Аврам Грант. Писаро имал важна улога во пласманот на Челси во четвртото коло од ФА Купот, откако по неговиот шут во стативата топката се одбила од голманот Ли Кемп и завршила во мрежата за единствениот погодок во натпреварот со кој бил победен Квинс Парк Ренџерс со 1-0 на Стемфорд Бриџ во јануари 2008. Истиот месец тој го постигнал единствениот погодок во победата со 1-0 на гостувањето кај Бирмингем Сити. Ова значеше дека неговите единствени два гола во Премиер лигата за сезоната дошле во двата натпревари против Бирмингем Сити.
Враќање во Вердер Бремен
На 26 февруари 2009 година, Писаро постигнал два гола во второто полувреме за Вердер, со кој неговиот клуб се вратил од негатива од 2-0 на полувремето до нерешен резултат 2-2, кој на германците им бил доволен да со вкупни 3-3 (правило за голови) го исфрлат фаворизираниот Милан во шеснаесттинафиналето на Купот на УЕФА. Во четвртфиналето на Купот на УЕФА, Вердер елиминирал уште една италијанска екипа, Удинезе, по победата со 3-1 во Германија, зелено-белите одиграле нерешено 3-3 во Италија со еден гол на Писаро и два на Диего што им било доволно на крајот за пласман во полуфиналето иако на полувремето губеле со 3-1. Во полуфиналето на турнирот Писаро одново бил стрелец во победата на гости со 3-2 над Хамбургер со што одново по нерешен вкупен резултат (3-3) клубот од Бремен поминал понатаму и обезбедил пласман во финалето благодарение на правилото за повеќе голови постигнати во гости. Сепак, со отсуството на важен играч како Диего во финалето против Шахтар Донецк, Писаро не можел да го спаси тимот од пораз со 2-1 по продолженија од украинскиот шампион на 20 мај 2009 година на Шукру Сараџоглу стадионот во Истанбул.
Сепак, 10 дена по поразот во финалето на Купот на УЕФА Вердер и Писаро одиграле уште едно финале, овојпат во Купот на Германија, каде биле поуспешни и го освоиле трофејот по победата со 1-0 над Баер Леверкузен; Писаро го одиграл целиот натпревар за својот тим и го подигнал својот прв трофеј како играч на Вердер.
Откако сезоната 2008-2009 ја завршил со импресивни 28 постигнати голови во 46 настапи во сите натпреварувања, на 18 август 2009 Вердер официјално го купил Писаро од Челси за необјавена сума потпишувајќи со играчот перманентен договор. Својата втора сезона ја завршил со 16 гола во 26 настапи во Бундеслигата. На 25 февруари 2010, го постигнал својот втор хет-трик во европските натпреварувања во победата со 4-1 на домашен терен над Твенте во Лигата на Европа. На крајот од сезоната тој бил најдобар стрелец во Лига Европа со 9 постигнати гола колку што имал и Оскар Кардосо од Бенфика.
На 23 октомври 2010, со погодокот против Борусија Менхенгладбах, Писаро стигнал до бројката од 134 гола во Бундеслигата што го прави најдобриот странски стрелец во историјата на лигата, надминувајќи го својот некогашен соиграч од Бајерн Џоване Елбер. Освен ова постигнување сезоната 2010-2011 не била премногу успешна за Писаро, бидејќи поради повреда морал да пропушти многу натпревари. Сезоната ја завршил со 14 гола во 29 настапи во сите натпреварувања.
На 5 ноември 2011, го постигнал својот седми хет-трик во кариерата во победата со 3-2 над Келн на домашен терен. Во сезоната 2011-2012 Писаро бил во фантастична форма, на 29 натпревари во лигата постигнал 18 гола и имал уште 10 асистенции. На 15 мај 2012, Клаус Алофс, спортскиот директор на Вердер Бремен, објавил дека напаѓачот нема да остане во клубот следната сезона по сопствена одлука на играчот да не го обнови договорот.
Повторно во Бајерн Минхен
На 26 мај 2012 година, Писаро потпишал едногодишен договор со неговиот поранешен германски клуб Баерн Минхен. На 31 октомври 2012 година, Писаро постигнал два гола против Кајзерслаутерн во Купот на Германија. На 7 ноември во натпреварот против Лил во Лигата на шампионите, Писаро постигнал хет-трик во првите 33 минути кога Баерн ги уништил својте противници од Франција со 6-1. Со својот прв хет-трик во Лигата на шампионите ова натпреварување станало четвртото во кое Писаро постигнал хет-трик во својата кариера по Бундеслигата, Купот на Германија и Куп на УЕФА/Лига Европа. На 30 март 2013, Писаро постигнал четири гола (вторпат во кариерата, осум години подоцна откако тоа го направил против Фрајбург во Купот на Германија), негови први голови во кампањата во Бундеслигата и обезбедил две асистенции за Баерн во победата од 9-2 против Хамбургер. На 10 април 2013 година, Писаро влегол од клупата за резерви и постигнал гол во 90-тата минута против Јувентус во четвртфиналето на Лигата на шампионите 2012-2013, што завршило со победа на Бајерн од 0-2 (0-4 вкупен резултат). Писаро постигнал уште два гола и имал уште две асистенции во победата на Бајерн со 6-1 над Хановер на 20 април. На 25 мај 2013, Писаро останал неискористена замена во финалето на Лигата на шампионите против Борусија Дортмунд кое Бајерн го добил со 2-1. Сезоната 2012-2013 во која Бајерн ги освоил сите четири титули (Бундеслигата, Купот на Германија, Суперкупот на Германија и Лигата на шампионите), Писаро ја завршил со 13 гола во 28 настапи во сите натпреварувања. На 19 април 2014 година, Писаро постигнал гол во победата на Бајерн со 2-0 над Ајнтрахт Брауншвајг, што значеше дека постигнал беаремн еден гол против секој клуб учесник во Бундеслигата во таа сезона. За време на сезоната 2013–2014, тој имал 10 гола во 17 настапи во Бундеслигата, еден гол во два настапи во Купот на Германија, пет настапи во Лигата на шампионите, еден настап во Суперкупот на Германија, и еден настап на Светското клупско првенство.
Во сезоната 2014-2015 веќе 37-годишниот Писаро се помалку добивал простор за игра во баварскиот гигант. Својот единствен погодок за сезоната го постигнал во првата рунда на Купот на Германија во победата со 4-1 над Пројсен Мунстер. Сезоната ја завршил со еден во 17 натпревари во сите натпреварувања. По завршувањето на сезоната неговиот договор не бил продолжен и тој станал слободен играч.
Третпат во Вердер Бремен
На 7 септември 2015 година, Писаро му се приклучил на Вердер Бремен по третпат во кариерата, согласувајќи се на едногодишен договор. За својот трет престој во Бремен го зел дресот со број 14. На 2 март 2016 популарниот Бомбер од Андите стигнал до бројката од 10 сезонски гола реализирајќи хет-трик во победата со 4–1 на гостувањето кај Бајер Леверкузен. Со овие три гола тој го надминал Улф Кирстен и избил на петтото место на вечниот список на стрелци во Бундеслигата. Исто така, тој со својте 38 години станал најстариот играч во Бундеслигата кој постигнал хет-трик рушејќи го рекордот стар 31 година. Сезоната 2015-2016 ја завршил со 16 гола (14 во Бундеслигата и 2 во Купот на Германија).
Келн
На 29 септември 2017, Писаро потпишал едногодишен договор со Келн. Своето деби за клубот го направил на 1 октомври 2017, влегувајќи од клупата за резерви на местото на Џон Кордоба во поразот на домашен терен од РБ Лајпциг со 1-2. Својот прв погодок за Келн го постигнал на 4 март 2018, во поразот на домашен терен со 2-3 од Штутгарт. На 28 април по поразот од Фрајбург, Келн испаднал од Првата Бундеслигата што било прво испаѓање со некој клуб во кариерата на Писаро. Перуанецот ја завршил сезоната со 16 настапи и 1 гол во Бундслигата.
Четврти пат во Вердер Бремен
На 16 февруари 2019 година, со голот кој го постигнал за израмнување на резултатот во судиското продолжение против Херта Берлин, Писаро станал најстариот стрелец во историјата на Бундеслигата со 40 години и 136 дена, соборувајќи го рекордот што претходно го држел Мирослав Вотава (тогаш бил на 40 години и 121 ден) поставен во август 1996 година. Неговиот гол, исто така, го направил првиот и досега единствениот играч кој постигнал гол во Бундеслигата во 21 последователна календарска година. Својот последен натпревар во својата кариера го одиграл на 27 јуни 2020 против Мајнц.
Вкупно во својата кариера во Бундеслигата, Писаро постигнал 197 голови на 490 натпревари.
Репрезентативна кариера
Писаро бил редовен член на перуанската репрезентација, откако постигнал гол во поразот со 2-1 од Еквадор во неговиот прв настап во февруари 1999 година. Во истата година, тој го претставувал Перу на Копа Америка во Парагвај, почнувајќи ги сите три натпревари на репрезентацијата во групната фаза и влегол како замена во четвртфиналето во кое перуанците биле поразени на пенали од Мексико. Писаро станал стартер и еден од најважните играчи на Перу на следните турнири на Копа Америка во 2004, 2007 и 2015, како и во квалификациски кампањи за Светските првенства во 2002, 2006 и 2010.
На 23 август 2003 година Писаро го постигнал најбрзиот гол во историјата на репрезентацијата на Перу, после само 18 секунди, во победата од 3-1 над Мексико, на Џајантс Стедиум во Њу Џерси. Подоцна тој бил искључен заедно со соиграчот Џон Галикио и мексиканците Џаред Боргети и Омар Брисењо.
На Копа Америка 2004, Писаро доживеал фрактура на черепот, кога бил удрен со лакт во главата во еден двобој на теренот за време на победата со 3-1 над Венецуела, што го принудила да го пропушти остатокот од турнирот и да замине на операција во Германија. Под водство на Хулио Сесар Урибе, Писаро бил капитен на перуанската репрезентација на нивниот пат до четвртфиналето на Копа Америка во 2007 година, постигнувајќи два гола во ремито 2-2 против Боливија во последниот натпревар од групата во Мерида.
На 18 јуни 2015 година, Писаро го постигнал единствениот гол за победата на Перу од 1-0 против Венецуела на Копа Америка 2015.
Клупски
==== Бајерн Минхен ====
Девински елегии
Девински елегии (германски: Duineser Elegien) - циклус песни на геранскиот поет Рајнер Марија Рилке.
Содржина
„Девинските елегии“ ги сочинуваат десет елегии, наречени според местото Девино (Дуино), крај Трст во кое Рилке престојувал во 1912 година. Првите две елегии Рилке ги напишал во Девино, и тоа: првата елегија (Die erste Elegie) ја напишал на 21 јануари 1912 година, а втората елегија (Die zweite Elegie) е напишана кон крајот на јануари и почетокот на февруари 1912 година. Третата елегија (Die dritte Elegie) е започната во Девино, а била завршена во доцна есен, 1913 година, во Париз. Четвртата елегија (Die vierte Elegie) е напишана на 22 и 23 ноември 1915 година, во Минхен. Петтата елегија (Die fünfte Elegie) била создадена на 14 февруари 1922 година, во швајцарскиот замок Мизо, а таа била дополнително внесена во циклусот, наместо против-строфата која требало да биде петта елегија. Шестата елегија (Die sechste Elegie) била почната кон крајот на февруари или почетокот на март 1912 година во Девино, потоа била продолжена во јануари и февруари 1913 година, во Ронда, Шпанија и во доцна есен истата година во Париз, а била завршена во Мизо, на 9 февруари 1922 година. Седмата елегија (Die achte Elegie) била напишана на 7 и 26 февруари, а осмата на 7 и 8 февруари 1922 година, во Мизо. Деветтата елегија (Die neunte Elegie) била започната во март 1912 година во Девино, а најголемито дел бил напишан на 9 февруари 1922 година, во Мизо. Најпосле, првите дванаесет стиха од десеттата елегија (Die zehnte Elegie) биле напишани во почетокот на 1912 година во Девино, продолжена е во доцна есен, 1913 година, во Париз, а била завршена на 11 февруари 1922 година, во Мизо.
Мотиви на елегиите
Во „Девинските елегии“ се присутни бројни настани и ликови кои оставиле силен впечаток во животот на Рилке, На пример, во нив се споменуваат италијанската поетеса Гаспара Стампа, црквата Санта Марија Формоза во Венеција, ликот од „Записите на Малте Лауридс Бриге“, Ерик Брахе (создаден според братучедот Егон фон Рилке), храмот на Амон Ра во Карнак (Рилке го посетил Карнак во средината на јануари 1911 година), сцени од Библијата итн. Уште повеќе, петтата елегија е посветена на германската поетеса Херта Кениг (во чиј стан, во јануари 1915 година, Рилке ја видел сликата на Пикасо „La famille des saltimbanques“, која била повод за оваа елегија), а осмата на австрискиот филозоф Рудолф Каснер.
Осврт кон делото
„Девинските елегии“ се сметаат за лебедова песна на Рилке и негово најголемо остварување. Нивната напрегната мисловност, замислена како збир на искуствата, како и нивната сложена симболика, дава можност за различни интерпретации. Тие претставуваат длабок поединечен прилог кон европската херметичка поезија на XX век. Иако во неговиот стремеж да ги урне сите наследени поетски традиции експресионизмот му бил туѓ, во „Девинските елегии“ е присутно егзистенцијалистичкиот поглед кон животот кој по Втората светска војна доминирал во западноевропската поезија.
Суперкритична течност
Суперкритичните течности природно се наоѓаат во атмосферите на гасовитите џинови Јупитер и Сатурн, а веројатно и во тие на ледените џинови Уран и Нептун. Многу индустриски и лабораториски процеси ги користат како замена за органски растворувачи. Јаглерод диоксид и вода се најчесто користените суперкритични течности во процеси како декафеинезација и производство на електрична енергија.
Дрсковче
Дрсковче (словенечки: Drskovče) — населба во Општина Пивка во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
NGC 6315
NGC 6315 — спирална галаксија во соѕвездието Херкул, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 6315 се споменува и како MCG 4-40-23, CGCG 139-45.
Откривање
Објектот е откриен на 6 јуни 1863 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 6315 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,2 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 6315 има привидни димензии од 0,8' х 0,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 17 ч 12 м 46 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +23° 13' 25"". Положбениот агол на објектот е во износ од 36°.
Други поделби
Проучување на NGC 6315 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 59843. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 157; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2061. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 263.
Женски репродуктивен систем
Женскиот репродуктивен систем за разлика од машкиот е активен само во периодот од првата менструација (менарха) до климактериумот. Тоа е период кога женските полови клетки ја достигнуваат својата потполна зрелост доколку дојдат во контакт со машка полова клетка (сперматозоид) или пак се уништува доколку не дојде до тоа.
Женските полови органи ги делиме во две групи: внатрешни и надворешни.
Мурски Петровци
Мурски Петровци (словенечки: Murski Petrovci) — населба во Општина Тишина во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Ефрем Сирин
Ефрем Сирин е христијански светец.
Роден e во Сирија од бедни родители во времето на царот Константин Велики. Бил ученик на Свети Јаков Нисибиски. Ефрем непрестајно или пишувал книги, или усно ги поучувал монасите во манастирот и народот во градот Едеса, или пак самиот се предавал на молитва и размислување. Има напишано голем број на книги. Најпозната му e “Господи и Владико на мојот живот”. Кога сакале со сила да го земат за епископ, тој се направил безумен и почнал да трча низ градот Едеса влечејќи ја по себе својата облека. Кога го виделе тоа луѓето, се откажале од намерата. Бил современик и пријател на Свети Василиј Велики. Починал во 373 година.
Православната црква неговиот ден го чествува на 28 јануари.
Крајна (Тишина)
Крајна (словенечки: Krajna) — населба во Општина Тишина во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Населбата сега е вклучена во Помурскиот статистички регион.
Долња Кошана
Долња Кошана (словенечки: Dolnja Košana) — населба во Општина Пивка во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Милан Трајаноски
Милан Велјанов Трајаноски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
По занимање бил земјоделец. Во Кралство Југославија бил на печалба, од каде по окупацијата се вратил во своето село. Како симатизер на народно ослободителното движење го испратил својот син (Славко Трајаноски) во партизани, а од 1944 година ѝ самиот заминал. Загинал во борбите за ослободувањето на Кичево во септември 1944 година во месноста Крушино во борба со балистите.
Складност (геометрија)
Складност — истовремена сличност и еднаквост на геометриските фигури.
Складност на триаголници
За два триаголници се вели дека се складни доколку постои движење (транслација или ротација) со кое триаголниците се придвижуваат до совпаѓање. При совпаѓање на триаголниците ABC и A1B1C1 се совпаѓаат нивните темиња, страни и агли. За темињата кои се совпаѓаат A и A1, B и B1, C и C1 велиме дека се соодветни темиња. Страните кои се совпаѓаат AB и A1B1, BC и B1C1, AC и A1C1 велиме дека се соодветни страни. Аглите кои се совпаѓаат ∠A и ∠А1, ∠B и ∠B1, ∠C и ∠C1 велиме дека се соодветни агли. За два складни триаголници соодветните агли и соодветните страни се еднакви. Складноста на два триаголника се докажува со помош на признаците:
Признак страна - страна - страна (ССС)
Два триаголника се складни ако трите страни од едниот триаголник се соодветно еднакви на трите страни на другиот триаголник.
Признак страна - агол - страна (САС)
Два триаголника се складни ако две страни и аголот меѓу нив од едниот триаголник се соодветно еднакви на две страни и аголот меѓу нив од другиот триаголник.
Признак агол - страна - агол (АСА)
Два триаголника се складни ако една страна и аглите што лежат на неа од едниот триаголник се соодветно еднакви на една страна и аглите што лежат на неа од другиот триаголник.
Мирослава Николоска
Мирослава Николоска (моминско: Николова; во ) — македонски психолог и универзитетска професорка на Педагошкиот факултет во Скопје.
Дејвис (поларна станица)
Станица „Дејвис“, вообичаено наречена Дејвис — една од трите постојани бази и истражувачки пунктови на Антарктикот управувани од Австралиската антарктичка дивизија (ААД). Дејвис се наоѓа на брегот на Кооперација Море во Земјата на Принцезата Елизабета, на Брегот на Ингрид Кристенсен на Австралиската Антарктичка Територија, територија за која има претензии Австралија. Дејвис лежи во Антарктичката оаза, извонредна област без мраз позната како Вестфолдови Ридови.
Станицата била именувана во чест на капетанот Џон Кинг Дејвис.
Станицата била наведена во Регистарот на националниот имот на 26 октомври 1999 година и била вклучена на списокот за наследство на Комонвелтот како индикативно место, поради состојбата на зградите и објектите која варира од „повеќе не постои/или е урната, поради лоша состојба, до многу добра состојба“.
Цел
Дејвис е база за научни истражувачки програми, вклучително и проучување на вируси и бактерии со помош на молекуларни генетски техники во глацијалните езера, влијанието на промените во животната средина и загадувањето врз морските екосистеми на Антарктикот, атмосферските истражувања, мерењето на растот на алгите како важен извор на храна за малите морски тревопасни животни. како што се зоопланктонот, влијанието на климатските промени, вклучително и зголемените концентрации на јаглерод диоксид на морските микроби и, заедно со истражувачите од Кејси, проучувањето на Куполата на Законот, геологијата и структурата на ледената покривка на Источен Антарктик.
Историја
Првото забележано видување на крајбрежјето кое сега е окупирано од станицата Дејвис било на 9 февруари 1931 година, за време на втората британска австралиска и новозеландска истражувачка експедиција на Антарктикот (BANZARE), патување со бродот Дискавери. Сер Даглас Мосон и поручник Стјуарт Кембел го здогледале антарктичкиот континент од хидроавион и го нарекле високото земјиште на југоисточниот дел на Земјата на Принцезата Елизабета.
Првото регистрирано слетување во регионот било направено во 1935 година од норвешкиот китоловец капетан Клариус Микелсен со бродот Торшавн. Микелсен ги именувал ридовите по провинцијата Вестфолд во Норвешка, на западната страна на фјордот Осло, за која сметал дека приликува, и каде што се наоѓало седиштето на компанијата Кристенсен, во градот Сандефјорд.
На 20 февруари 1935 година, заедно со неговата сопруга и седум членови на екипажот (вклучувајќи го и забарот на бродот, Лиф Сорсдал), Микелсен слетал во мал залив на неименуван остров на северниот крај на Вестфолдовите Ридови. Г-ѓа Каролин Микелсен станала првата жена што стапнала на антарктичкиот континент, а групата го подигнала норвешкото знаме на импровизиран јарбол и изградила карпест локал за да го одбележи местото. Ова место било пронајдено од членовите на Австралиската национална истражувачка експедиција на Антарктикот (ANARE) во 1960 година, но била изгубена многу години до нејзиното повторно откривање во 1995 година. (Во тоа време, Каролин Микелсен сè уште била жива и ја добила веста за повторното откривање на оригиналниот столб на знамето.) Капетанот Микелсен ја нарекол областа „Земја на Ингрид Кристенсен“ по сопругата на сопственикот на бродот, Ларс Кристенсен. Г-ѓа Кристенсен подоцна самата требало да слета на Антарктикот - на 30 јануари 1937 година, во Скулин Монолит (која Норвежаните ја нарекле планината Клариус Микелсен).
Торшавн и Клариус Микелсен, заедно со Ларс Кристенсен, се вратиле во областа Вестфолдови Ридови во летото 1936–37 година. Областа непосредно северно од ридовите се користела како област за полетување и слетување со хидроавион, од која биле направени коси воздушни фотографии за цели на мапирање. Првата карта на ридовите, изведена од оваа слика, била објавена по Втората светска војна.
Следните регистрирани посетители на областа биле од американскиот истражувач Линколн Елсворт и неговиот австралиски пилот и набљудувач, Сер Хуберт Вилкинс со бродот на Елсворт, Вајат Ерп. И покрај протестите на Вилкинс дека Мосон веќе ја побарал областа за Австралија, Елсворт планирал да поднесе контра тужба во корист на Америка. Како одговор на ова, Вилкинс презел превентивна акција и направил две слетувања. Првиот подвиг бил на еден од Рауерските Острови, на 68° 46' јужно, 77° 50' источно на 8 јануари 1939 година, а вториот на карпест излив на 68° 22' јужно 70° 33' источно на 11 јануари 1939 година. На двете од овие места тој депонирал декрети со кои се признава правото на Австралија да „... управува со... оние делови од доминациите на Неговото Височество во Антарктичките мориња“. Заедно со декретот оставил примерок од познатото австралиско географско списание „Walkabout“. Од три такви локалитети, лоцирана е само северната карпа, па оттука и името „Карпи на прошетката“.
За време на американските истражувања на Антарктикот кои биле дел од „Операцијата „Скок во височина“ во 1947 година, Currituck ја посетил областа, но не се случило слетување. Како дел од операцијата, Вестфолдс и околината биле опширно фотографирани од воздух.
Првото слетување на АНАРЕ во Вестфолд било направено на 3 март 1954 година од Филип Ло, Питер Шо, Џон Хансен, Артур Гвин и Р. Томпсон. Тие го подигнале австралиското знаме во Ло Керн, северно од станицата Дејвис, но набргу потоа морале да се вратат на нивниот брод поради влошените временски услови.
Напад со сирова сила
Во криптографијата, „напад со сирова сила“ (brute-force attack) или пребарувањето на клуч е стратегија која теоретски може да биде искористена против било кои енкриптирани податоци од напаѓач кој  може да искористи ниту една слабост од енкриптираниот систем која би можела да го направи тоа полесно. Вклучува систематско проверување на сите можни клучови сè додека точниот клуч не е најден. Во најлош случај, ова би вклучило пропаaтување на целиот простор за пребарување.
Дејвис (поларна станица)
Историја
На 12 јануари 1956 година, членовите на советската антарктичка експедиција слетале на брегот на Ингрид Кристенсен, како подготовка за Меѓународната геофизичка година (1957–58). Советите не останале долго, но и денес руското присуство е предадено од некои карактеристични руски имиња на мапата (езерата Лебед, 350 км и Дружби меѓу нив), источно од Дејвис.
Како што се сеќава Филип Ло за време на кратката посета на Дејвис на 11 јануари 1998 година, се сметало дека ако Австралија не воспостави база во Вестфолд, Русите ќе воспостават база, и така во 1955 година австралиската влада објавила дека ќе биде основана нова станица во ридовите.
Напад со сирова сила
Овие напади се примена од пребарување, генерално техника за решавање на проблеми од набројување на сите кадидати и означување на секој посебно.
Дејвис (поларна станица)
Историја
Понатамошна истражувачка посета била направена од страна на АНАРЕ во јануари 1955 година, во која биле вклучени два тима кои поминале голем дел од ридовите. Во текот на јануари 1957 година, група на АНАРЕ предводена од д-р Филип Ло, пловејќи со Киста Дан, се обидела да лоцира соодветно место за станицата. Ова се покажало тешко поради недостатокот на добри бродови сидришта и недостатокот на извори на свежа вода. На 12 јануари, по два дена обиди да се најде соодветно место, во последен момент била донесена одлука станицата да се лоцира на мало карпесто плато лоцирано над црна песочна плажа. Растоварувањето започнало веднаш и на 13 јануари 1957 година била одржана мала церемонија за официјално отворање на новата станица. Била именувана како Дејвис „во чест на капетанот Џон Кинг Дејвис, познат навигатор и капетан на Антарктикот... во моментов... кој живее во Мелбурн, член на Комитетот за планирање на АНАРЕ“. По церемонијата, истоварувањето повторно започнало и продолжило до 20 јануари кога запловил Киста Дан. Киста Дан го посетил Дејвис подоцна оставајќи ги кучињата и уште еден експедитор.
Напад со сирова сила
Теоретски ограничувања
Ресурсите потребни за напад со сирова сила се зголемуваат експоненцијално со зголемување на должината на клучот, а не линеарно. Како резултат на тоа, дуплирањето на клучот за алгоритамот значи не само дуплирање на потребниот број на операции, туку и квадрирање. Иако САД во минатото имаале стандарди за рестрикции за должината на клучовите до 56-битни симетрични клучови(Data Encryption Standard), овие рестрикции не се повеќе во употреба, па модерните симетрични алгоритми типично користат по силни 128 до 256-битни клучови. Табелата подолу илустрира колку може да биде комплексен 128-битен клуч за разлика од 56-битен клуч. Ако постои уред што може да направи со напад сирова сила на 56-битен клуч за една секунда, на 128-битниот клуч би одзело 149,7 трилиони години за да може да го изврши нападот.
Исто така има и физички аргументи за тоа дека 128-битниот симетричен клуч е пресметано по сигурен против нападите со сирова сила. Така нареченот “Von Neumann-Landauer” лимит, имплементиран од законите на физиката поставува понизок лимит на енергијата потреба за извршување на компилација на ln(2)kT по бит избришано во компилацијата, каде што T е тепмературата од пресметувањето на уредот во келвинови, k е Болтзманоата костанта, и природниот агоритам 2 е околу 0,693.
Дејвис (поларна станица)
Историја
Станицата Дрјвис била привремено затворена на 25 јануари 1965 година за да ги стави на располагање ресурсите за обнова на станицата Кејси. Повторно била отворена на 15 февруари 1969 година и оттогаш е континуирано окупирана. Оригиналните мали колиби ("dongas") станале неупотребливи и биле занемарени од доцните 1970-ти / почетокот на 1980-тите, со голема програма за обнова.
Дејвис станала најпрометната од австралиските станици на Антарктикот поддржувајќи широк спектар на научни истражувања и во локалните и во околните области во текот на летото. Во текот на зимата, главната истражувачка активност е физика на горната атмосфера.
Напад со сирова сила
Теоретски ограничувања
Ниту еден компјутер не може да користи помалку енергија од оваа. Според тоа, за да се поедностави префрлањето помеѓу можните вредности за 128-битен симетричен клуч, теоретски побарува 2128-1 битни префрлања на конвенционален процесор. Ако е сумирано дека пресметките се движат на собна температура, Von Neumann-Landauer лимитот може да биде применет за да ја пресмета потребната енергија, што би била околу 30 гигавати за една година. Целосното пресметување- проверувањето на секој клуч за да се види дали се нашло решение би го консумирало многупати од износот. Како и да е, овај аргумент сумира дека регистрираните вредности се променети со користењето на конвенционален сет и чистите перации кои неизбежно генерираат ентропија. Било прикажано дека пресметувањето на хардверот може да биде дизајнирано да не пресметува теоретски пречки, иако не се знае дали има направено такви компјутери.
Дејвис (поларна станица)
Земјата станица
По бројните надградби од инсталацијата, постројката ANARESAT може да и обезбеди на станицата врска од 9 Mbps. Ова овозможува пренос на научни податоци во реално време, како и поддршка за телемедицина и видео повици за експедиторите.
Клима
Станицата Дејвис доживува клима на тундра; температурата е умерена поради нејзината близина до Јужниот Океан.
Напад со сирова сила
Теоретски ограничувања
Како комерцијално достапни успешни ASIC решенија, познати како хардверски напади, денеска две технолгоии се доставени и нивната способност за нападите со сирова сила на одредени шифри е докажана. Една модерна графичка обработувачка единица (GPU технологија), и другата е “field-programmable gate array” (FPGA) технологијата. Бенифициите од GPU се тоа што имаат широка достапност и по пристапни цени, додека пак за FPGA е нивната можност за заштедување на енергија при работата. Двете технологии се обидуваат да ги пренесат бенифициите од паралелната обработка на нападите со сирова сила. Во некој случај стотина GPU, во друг случај илјадници FPGA обработувачки единици правеќи ги многу по соодветни за пробиено на лозинки, за разлика од конвенционалните обработувачи. Различни публикации во полето на криптографијата имаат догажано дека заштедувањето на енергијата од FPGA технологијата, на пимер, “COPACOBANA FPGA” кластер компјутерот косумира исто толку енергија колку и еден компјутер (600 W), но перфорансите се околу 2,500 алгоритми. Голем број на фирми имаат докажано хардверска засновано FPGA криптографско решение од една FPGA PCI Express картичка. WPA и WPA2 енкрипцијата е успешно користена за напади со сирова сила со редукција на 50 конвенционални GPU и стотина FPGA.
Кодови кои неможат да се пробијат
Одредени типови на енкрипција, по нивните математички својства, неможат да бидат урнати од напад со сирова сила. Еден пример за ова е криптографијата каде секој чист текст бит има клуч кој се совпаѓа со друг. Оваа технологија може да генерира навистина различни секвенци од еден бит на клуч. Нападите со сирова сила со време го откриваат точното декодирање, но исто така секоја друга можна комбинација на битови, и би требало да нема можност да се разликуваат еден од друг. Сличен аргумент може да се примени кога еден чист текст е енкрипитран од било кој метод каде текстот е пократок од самиот клуч. На пример, ако во текстот има еден бајт, тогаш сите бајти од “00”-“F” ќе се покажат, со точна веројатност, како можни чисти текстови кореспондирачки со погодените клучови.
Мерки против нападите со сирова сила
Во случај на офлајн напад, каде напаѓачот има пристап до енкриптираниот метеријал, тој може да проба комбинации без ризик да биде дознаен. Како и да е дата базите и администраторите на дирекциите можат да земат контра мерки против онлајн нападите, на пример лимитирање на можностите колку пати може да се внесе лозинката, со претставување на временски пречки помеѓу успешните проби и заклучување на акаунтите после секое неуспешно логирање. Администраторите можат да оневозможат одредена IP-адреса од обиди за да се логира на одредно мрежно место.
Исак Сирин
Исак Сирин — христијански теолог, мистик и светец од 7 век. Темите на неговата теологија се поврзани со божјата љубов. Верувал дека Бог преку својата неограничена љубов ќе донесе спасение.
Православната црква неговиот ден го чествува на 28 јануари.
NGC 1895
NGC 1895 — оддавна маглина во соѕвездието Златна Рипка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1895 се споменува и како ESO 85-EN62.
Откривање
Објектот е откриен на 2 ноември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1895 е од видот EN.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 5 ч 16 м 52,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 67° 19' 47".
Други поделби
Проучување на NGC 1895 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 444; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 8890.
Ласло Рајк
Ласло Рајк  (унгарски: László Rajk, 8 март 1909 – 15 октомври 1949) бил унгарски комунистички политичар, кој бил министер за внатрешни работи и министер за надворешни Работи. Тој бил важен организатор на унгарските комунистички сили.
Животопис
Роден е во Сехејурдвахеј, деветтиот од единаесетте деца во семејството на Трансилванските саксонци. Неговите врски со комунизмот започнале од рана возраст, кога станал член на Комунистичката партија на Унгарија (KПУ).
Подоцна, тој бил протеран од својот универзитет поради неговите политички идеи и станал градежен работник, до 1936 година, кога тој се приклучил на Популарниот Фронт во шпанската Граѓанска Војна. Тој станал комесар на Баталјонот Ракоши на XIII Меѓународна Бригада. По пропаѓањето на Републиканската Шпанија, тој бил однесен во Франција сè до 1941 година, кога тој конечно бил во можност да се врати во Унгарија, каде станал Секретар на Централниот Комитет на Комунистичката Партија, подземно Комунистичкото движење.
Во декември 1944 година тој бил уапсен од страна на одредот на Партијата на вкрстени стрели. Тој требал да биде убиен и бил транспортиран до затворот на Шопронкохид, потоа во Германија, но посредството на неговиот постар брат, Ендре, фашистички под-секретар му го спасил животот. Ласло Рајк бил ослободен на 13 мај 1945 година.
Тој заминал дома во Унгарија и учествувал во партиската политика. Тој стана член на сите водач корпорации на партијата (MKP) и Екстемпорал Парламент. Рајк бил член на Високиот Национален Совет од 7 декември 1945 до 2 февруари 1946 година. На 20 март 1946 година тој бил назначен за министер за Внатрешни работи. Во овој период тој ја организирал приватната војска и тајната полиција на унгарската комунистичка партија.
Клекнато момче
Клекнато момче ― скулптура на ренесансниот италијански сликар и вајар Микеланџело, зачувана денес во Музејот Ермитаж во Санкт Петербург. Тоа е единственото дело на Микеланџело во Ермитаж. Првично била наменет за гробницата на семејството Медичи во Фиренца.
Опис
Клекнато момче е мермерна скулптура од 54 години цм и прикажува момче, голо и свртено на себе, можеби извлекувајќи трн од стапалото. И покрај тоа што статуата не е добро завршена, цртите на лицето, косата и облиците на телото се лесно препознатливи.
Балатон
Балатон (унг. Balaton, лат. Lacus Pelso, гер. Plattensee) — најголемо езеро во Средна Европа и се наоѓа во Унгарија. Реката Зала е најголемата притока на езерото, а канализираниот Шио е единствената истека од езерото.
Со површина од 592 км2, должина од 77 метри и широчина од 14 километри, езерото се наоѓа на 104 метри надморска височина, со најголема длабочина од 12,2 метри (просечна длабочина од 3,2 метри).
Име
Постојат неколку варијанти за потеколот на името Балатон:
NGC 3969
NGC 3969 — спирална галаксија во соѕвездието Пехар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Балатон
Клима
Езерото Балатон, со зголемени атмосферски врнежи, влијае врз климата на околината. Има многу облачни денови, помала варијација на температурата за разлика од останатиот дел на Унгарија. Во текот на зимата површината на езерото обично е замрзната.
Туризам
Туризмот е доста развиен, најголем промет се остварува од јуни до септември, кога просечната температура на водата е 25 °C. За време на силните зими се организира риболов на лед и така се продолжува туристичката сезона.
Северна страна
Од исток кон запад: Балатонфекајар (Balatonfőkajár) - Балатонкаратја (Balatonakarattya) - Балатонкенеше (Balatonkenese) - Балатонфизфе (Balatonfűzfő) - Балатоналмади (Balatonalmádi) - Алшоерш (Alsóörs) - Палознак (Paloznak) - Чопак (Csopak) - Арач (Arács) - Балатонфиред (Balatonfüred) - Тихањ (Tihany}) - Асофе (Aszófő) - Ервењеш (Örvényes) - Балатонудвари (Balatonudvari) - Февењеш (Fövenyes) - Балатонакали (Balatonakali) - Занка (Zánka) - Балатонсепезд (Balatonszepezd) - Сепездфирде (Szepezdfürdő) - Ревфилеп (Révfülöp) - Палкеве (Pálköve) - Абрахамхеќ (Ábrahámhegy) - Балатонрендеш (Balatonrendes) - Бадачоњтомај (Badacsonytomaj) - Бадачоњ (Badacsony) - Бадачоњтеремиц (Badacsonytördemic) - Сиглегет (Szigliget) - Балатонедерич (Balatonederics) - Балатонќерек (Balatongyörök) - Воњарцвашхеќ (Vonyarcvashegy) - Ќенешдиаш (Gyenesdiás) - Кестхељ (Keszthely).
Јужна страна
Од исток кон запад: Балатонакаратја (Balatonakarattya) - Балатоналига (Balatonaliga) - Балатонвилагош (Balatonvilágos) - Шошто (Sóstó) - Сабадифирде (Szabadifürdo) - Шијофок (Siófok) - Сеплак (Széplak) - Замарди (Zamárdi) - Сантоди (Szántód) - Балатонфелдвар (Balatonföldvár) - Балатонсарсо (Balatonszárszó) - Балатонсемеш (Balatonszemes) - Балатонлеле (Balatonlelle) - Балатонбоглар (Balatonboglár) - Фоњод (Fonyód) - Белателеп (Bélatelep) - Балатонфењвеш (Balatonfenyves) - Балатонмаријафирде (Balatonmáriafürdő) - Балатонкерестур (Balatonkeresztúr) - Балатонберењ (Balatonberény) - Фенекпуста (Fenékpuszta)
NGC 3969
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3969 се споменува и како ESO 572-17, MCG -3-30-20.