cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eгипетска кујна
Чај
Чајот е витален дел од секојдневниот живот и народниот бонтон во Египет. Обично го придружува појадокот во повеќето домаќинства, а пиењето чај по ручекот е вообичаена практика. Посета на туѓо домаќинство, без оглед на социоекономското ниво или целта на посетата, повлекува задолжителна шолја чај; слично гостопримство може да биде потребно за деловна посета на приватна канцеларија на некој доволно богат да ја одржува, во зависност од природата на бизнисот. Вообичаен прекар за чај во Египет е „должност“ (на арапски се изговара како „wa-jeb“ или „wa-geb“), бидејќи послужувањето чај на посетителот се смета за должност, додека сè што е подалеку е убаво. Покрај вистинскиот чај, во египетските чајџилници често се служат и билни чаеви. Каркаде, чај од сушени сепали од хибискус, е особено популарен, како и во другите делови на Северна Африка. Генерално се служи исклучително слатко и ладно, но може да се служи и топло. Се вели дека овој пијалaк бил омилен пијалaк на фараоните. Во Египет и Судан, свадбените прослави традиционално се наздравуваат со чаша чај од хибискус. На типична улица во центарот на Каиро, може да се најдат многу продавачи и кафулиња на отворено кои продаваат пијалaк. Во Египет, каркаде се користи како средство за намалување на крвниот притисок кога се консумира во големи количини. Инфузии од нане, цимет, сушен ѓумбир и анасон се исто така вообичаени, како и сахлаб. Се смета дека повеќето од овие билни чаеви имаат и лековити својства; особено честа појава е инфузијата од топла лимонада во која листовите нане се натопени и засладени со мед и се користат за борба против благите болки во грлото.
Кафе
Кафе (,  Egyptian Arabic: [ˈʔæhwæ] ) се смета за дел од традиционалниот пречек во Египет. Обично се подготвува во мало тенџере за кафе, кое се нарекува дала (دلة) или канака. ) во Египет. Се служи во мала шолја направена за кафе наречена . Кафето е обично силно и засладено со шеќер до различни степени; Ал Риха,  и  соодветно. Незасладеното кафе е познато како, или обично.
Сокови
Во текот на исламскиот месец Рамазан традиционално се конзумираат чаевите од Тасев биле и соковите од рогач, како и амар ал-дин, густ пијалaк кој се прави со обновување на листовите суви кајсии со вода. Собија е уште еден пијалaк кој традиционално се служи за време на Рамазан. Тоа е сладок пијалaк од кокосово млеко, кој обично го продаваат улични продавачи.
Кисел, разладен пијалaк направен од тамаринд е популарен во текот на летото наречен тамр хинди. Буквално се преведува како „индиски урми“, што е арапско име за тамаринд.
Алкохолни пијалоци
Исламот е мнозинска религија во Египет, и додека набудливите муслимани имаат тенденција да избегнуваат консумирање алкохол, тој е лесно достапен во земјата. Пивото е убедливо најпопуларниот алкохолен пијалaк во земјата, со 54 проценти од целокупниот консумиран алкохол.
Египет има мала винска индустрија. Египетските вина добија одредено признание во последниве години, откако освоија неколку меѓународни награди. Во 2013 година Египет произведе 4.500 тони вино, на 54-то место на глобално ниво, пред Белгија и Обединетото Кралство. Повеќето египетски вина се направени со грозје добиено од лозја во Александрија и Блискиот Египет, особено лозјата Џанаклис и Корум од Нил.
NGC 4298
Откривање
Објектот е откриен на 8 април 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4298 е од видот Sc. Видливиот сјај со голо око изнесува 11,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 4298 има привидни димензии од 3,2' х 1,9'.
Други поделби
Проучување на NGC 4298 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39950. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 879. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1576.
Азија-Тихоокеанија
Азија-Тихоокеанија или Азија-Пацифик — дел од светот во подрачјето на западниот Тихи Океан и околу него. Опфатот на овој географски поим зависи од контекстот, но начелно подразбира голем дел од Источна, Јужна и Југоисточна Азија, како и Океанија.
Поимот понекогаш ги опфаќа и најисточните приморски делови на Русија (Северна Тихоокеанија) и земјите во Америка кои излегуваат на источниот Тихи Океан; на пример, во организацдијата за Азиско-тихоокеанска економска соработка членуваат Канада, Чиле, Русија, Мексико, Перу и САД. Во друга смисла, под поимот се подразбира речиси цела Азија и Австралазија како и тихоокеанските островски држави (Азија-Тихоокеанија и австралискиот континент), особено во стопанско-трговски контекст. Исклучок од ова е Западна Азија, која никогаш не се вбројува во ова подрачје.
Иако не е сосема уточнет, поимот добил на значење во трговијата, финансиите и политиката почнуваќи од крајот на 1980-тите. И покрај разнообразноста на стопанствата во подрачјето, највеќето поединечни земји во Азија-Тихоокеанија важат за брзорастечки пазари.
Составни подрачја
Во склоп на Азија-Тихоокеанија влегуваат следниве земји и територии:
Азија
Источна Азија
Југоисточна Азија
Јужна Азија
Северна Азија
Океанија
Австралазија
Меланезија
Микронезија
Полинезија
Дунзум
Дунзум (Dunsum; фериншки: Dunsem) — општина на островот Фер, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Составена е од местата Грос и Клајн Дунзум.
Географија и сообраќај
Од Дунзум постојат патеки низ блатата до соседниот остров Амрум при ниска плима. Амрум и Зилт може да се видат од тука.
Автобуските линии го поврзуваат Дунзум со другите села на островот и градот Вик на Фер.
Историја
Името означува „населба на Дун“.
Во и  век, китоловството била важна гранка на Фер. Пописот во 1787 година покажал дека Дунзум имал 147 жители, од кои 40 биле поморци.
Како дел од Вестерланд Фер, Дунзум припаѓал на кралската енклава на Данска и така бил директен дел на данската круна, додека Остерланд Фер припаѓал на Војводството Шлезвиг. Данска го изгубила Шлезвиг од Прусија при Втората шлезвишка војна, Дунзум станал дел од Шлезвиг-Холштајн.
Стенско
Стенско (Στενά, Стена; до 1926 година Στένσκο, Стенско ) — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Нестрам на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција. Има само 1 жител (2011).
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Нестрамкол, на 25 км југозападно од градот Костур, на источното подножје на планината Гал’мбица по која оди границата со Албанија, на надморска височина од 970 м.
Во Отоманското Царство
Во османлиски дефтер од XV век во Стипенче по име се заведени 115 глави на семејствата. Во даночните записници од средината на XV век Стенче е споменато со 22 глави на семејства и три вдовици: Татуш, Никола, Гон, Гон, Пал, Рајос, Гин, Лазор, Толе, Папа Герг, Минкул, Мартин, Гон, Андрија, Михо, Јанос, Нико, Герго, Никола, Рајко, Лубне, Димо, Стана, Мара и Дела. Вкупниот приход за државата од селото изнесувал 1.260 акчиња.
Во 1791 г. дел од населението на Стенско заедно со жители од селата Слимница, Омотско и Орешец се преселиле во Брацигово (денешна Пазарџичка област, Бугарија). Од Стенско потекнуваат брациговските родови Чулковци и Рашајковци.
Во XIX век Стенско било македонско село во Костурската каза на Горичкиот Санџак.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Стенско имало 126 жители, сите Македонци.
По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Стенско имало 144 Македонци под патријаршијата и во селото работело грчко училиште. Според грчки извори, во 1905 г. во Стенско имало 200 жители „Грци“.
Според Георги Константинов Бистрицки селото пред Балканската војна имало 7 македонски семејства.
Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 145 жители. Нивниот број во 1920 г. се намалил на 130.
Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) во 1921 г. напишал дека во Стенско имало 16 куќи на словени (Македонци) христијани.
Во 1926 година, името на селото било променето во Стена (Στενά).
Селото настрадало во текот на Грчката граѓанска војна и голем број на жители на селото биле принудени да ги напуштат своите домови, и тие главно заминале во Македонија или во социјалистичките земји од Источна Европа. 65 деца од селото биле протерани како деца бегалци.
Стопанство
Главно занимавање на населението било ѕидарството, а во помала мера било застапено и земјоделството.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Нестрам со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Нестрам, во округот Костур. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Нестрам, во кој влегуваат и селата Нестрам, Јановени, Омотско, Пилкати, Радигоже, Слимница и Тухол.
Личности
Родени во Стенско Починати во Стенско
IC 389
IC 389 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 389 се споменува и како ESO 185-9, FAIR 519, IRAS 19363-5518.
Откривање
Објектот е откриен на 17 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 40 м 23,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -55° 11' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 165°.
Други поделби
Проучување на IC 389 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63505.
Список на државни водачи во 1499 година
Ова е список на државни водачи во 499 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Honor (бренд)
Honor (стилизиран и рекламиран како HONOR) е бренд за паметни телефони во сопственост на Huawei Technologies. Како дел од стратегијата на два бренда на Huawei Consumer Business Group, Honor обезбедува паметни телефони насочени кон млади потрошувачи, но исто така има издадено и таблет компјутери и носива технологија.
Од 2016 година, Џорџ Џао служи како глобален претседател на Honor, и Ева Вимерс служи како претседател на брендот во Европа и е глобален потпретседател.
Историја и деловен модел
Основана во 2013 година, Honor линијата со исплатливи паметни телефони му овозможила на Huawei да се натпреварува со онлајн брендови на паметни телефони од средна класа во Кина и на глобално ниво.
Од 2016 година, Honor ги продава своите производи главно преку Интернет преку сопствени страници, како и преку онлајн трговци. Некои производи на Honor биле достапни за купување во продавници на одбрани пазари. Honor нудел паметни телефони по пониски цени, бидејќи компанијата заштедувала пари работејќи онлајн. Потрошувачите кои ќе се приклучат на „HONOR Club добивале дополнителни попусти на производи.
Дизајнерски дух
Според phoneArena, Honor паметните телефони се визуелно препознатливи поради „нијансираните стаклени капаци“, нудејќи им на корисниците „прекрасни градиенти со секој агол на гледање“.
Меѓународно проширување
Honor го започнал своето меѓународно проширување во април 2014 година, со лансирање на Honor 3C во Малезија, проследено со објавување на Honor 6 во Европа во октомври. До јуни 2015 година, брендот се проширил во 74 земји, вклучително и во Европа, Индија и Јапонија.
Honor го објавил Honor 7 во јули 2015 година, и во октомври истата година, ја објавил својата цел да ги зголеми приходите на 5 милијарди долари (двојно повеќе од претходната година) со планови да се фокусира на Индија.
Во 2015 година, онлајн продавницата Vmall на Honor, претходно достапна само во Кина, станала достапна во Европа и Велика Британија, овозможувајќи директни набавки од производителот.
Honor дебитирал во САД со објавувањето на Huawei Honor 5X на Саемот за потрошувачка електроника (CES) во јануари 2016 година. Првично достапен само за купување преку Интернет, Huawei Honor 5X подоцна бил достапен во одбрани продавници за технологија.
Во август 2016 година, Recode објавил дека Honor продал над 60 милиони производи, генерирајќи приход од над 8,4 милијарди долари.
И Honor 8 бил издаден во 2016 година.
Во декември 2016 година, Honor го претставил Honor Magic, кој бил лансиран вечерта во пресрет на третата годишнина од брендот и вклучувал софтвер за вештачка интелигенција дизајниран да обезбеди „интелигентни интерактивни одлики“ засновани на кориснички податоци.
Во јануари 2017 година на CES, Honor објавил дека Honor 6X - претходно достапен само во Кина - ќе биде достапен на тринаесет нови пазари, вклучувајќи ги и САД. Телефонот се здобил со признанија „најдоброто од CES 2017“ од неколку технолошки публикации, вклучувајќи Android Authority, Digital Trends, Slash Gear, и Talk Android.
Honor 8 Pro, познат како Honor V9 во Кина, бил објавен во април 2017 година.
Honor 9 бил издаден во јуни 2017 година, и еден милион единици биле испорачани во текот на првиот месец.
Honor 10 бил именуван како EISA Паметен телефон за животен стил 2018–2019 во август 2018 година и бил опишан како „совршено прилагодување дури и за најпредизвикувачкиот помлад корисник“.
XDA развивачите презентирале инфо-графикон со кој се докажало дека Honor 10 имал најдобра стапка на полнење преку технологијата за супер полнење на Huawei.
Honor 8X и Honor 8X Max биле објавени во септември 2018 година во Кина. Истиот месец, Honor Play бил прогласен за „Најдоброто од IFA 2018“ од Top Tier Global Media, пофалувајќи го уредот за GPU Turbo и функциите за паметно играње игри.
Во декември 2018 година бил објавен Honor View 20 со три „први во светот“ технологии - задна камера од 48 мегапиксели, All-View екран на HONOR и Link Turbo.
Во јануари 2019 година, Honor 10 Lite бил лансиран со предна камера со вештачка интелигенција од 24MP, што им нудило на корисниците совршен самослик. HONOR View 20 бил лансиран истиот месец заедно со новата кампања за брендот дизајнирана да ја подобри свеста и перцепцијата за брендот.
Во мај 2019 година, била објавена серијата Honor 20, која освоила три награди од Android Authority, Android Police и Android Headline, со Verge опишувајќи го Honor 20 Pro како „предводник на спецификациите од прва класа по цена на средна класа“.
Во октомври 2019 година била објавена серијата Honor 9X, која располагала со систем на задна камера со тројна леќа - дополнет со примарен сензор од 48MP - како и лизгачка селфи камера што ја елиминирала потребата за изрез на екранот.
Во декември 2019 година, била објавена серијата Honor V30, која била последниот предводник на Honor за 2019 година, и таа имала многу што да покаже, вклучувајќи поддршка за 5G, висока моќност и задни камери со тројни леќи.
На 24 февруари 2020 година, Honor ги лансирал View 30 Pro и 9X Pro на глобално ниво. HONOR View 30 Pro бил меѓународно брендирање на Honor V30 Pro што бил лансиран во Кина минатата година. Уредот располагал со 6,57 инчен FHD+LCD екран со два изрези за предните камери 32MP и 8MP.
HONOR 9X Pro располагал со 6,59 инчен екран, процесор Kirin 810, 6 GB RAM, 256 GB за складирање и батерија од 4,000mAh. Уредот располагал со три задни камери: 48MP, широкоаголна 8MP и 2MP сензор за длабочина. Предната камера од 16MP била сместена во лизгачки механизам, создавајќи многу тенки рамки на предниот дел од телефонот.
На 15 април 2020 година, Honor го завршил кинеското лансирање на новата серија паметни телефони HONOR 30, додавајќи три нови уреди на предводниците од прва класа. Сите нови телефони биле способни за 5G и ги наследиле водечките прилагодени RYYB сензори за камери. HONOR 30 се напојувал со новиот чипсет Kirin 985, што било прво јавно прикажување на новиот чипсет. HONOR 30 Pro и Pro+ се напојувале со добро познатиот чипсет Kirin 990 5G. HONOR 30 Pro и Pro+ имале сличен хардверски дизајн со HONOR 30, но се разликувале во однос на индустрискиот дизајн, особено поради употребата на закривен екран.
Роберт Лај
Роберт Лај (15 февруари 1890 — 25 октомври 1945) бил нацистички политичар, челник на Германскиот работнички фронт.
Роден е во сиромашно семејство, но станал доктор по хемија. Сè до 1924 година не знаел за нацизмот, а потоа дошло до судење на Адолф Хитлер. Пред неговото придружување на нацистите работел во ИГ Фарбен од каде што бил отпуштен поради алкохолизам. По доаѓањето на Хитлер на власт сите синдикати биле распуштени и обединети во ДАФ (Германски Работнички Фронт), организирајќи сличен синдикат кој делувал за време на нацистите; Лај бил поставен за водач.
Европски пат Е105
Европски пат Е105 — пат во Европа и дел од меѓународната европска патна мрежа. Делницата се протега во правец север-југ.
Опис
Патот Е105 започнува во Хесенг, непосредно јужно од Киркенес во Норвешка, и продолжува низ Русија и Украина за да заврши во Јалта на Крим.
Рута
🇳🇴 🇷🇺 🇺🇦 Crimea (предмет на спор меѓу 🇷🇺 и 🇺🇦)
Паладинс (видео игра)
Паладинс е игра која не се плаќа создадена за тим, објавен во септември 2016 година како претходник на производот на Хај-рез Студиос. Во рок од една недела од објавувањето на Стим, играта привлече 800 000 преземања, и стана една од десетте најпопуларни игри објавени од страна на Хај-рез Студиос.
Секој играч контролира карактер со различни способности, и тие се поделени во две екипи кои се натпреваруваат за да се постигнат целите.
Како одговор на обвинувањата дека играта е клон на играта Overwatch, Тод Харис од Хај-рез изјави дека "[Overwatch] не беше инспирација за Паладинс", а "играта која заслужува најмногу кредит е Тим Тврдина 2".
Елџемски амфитеатар
Елџемски амфитеатар — римски амфитеатар во градот ел-Џем, Тунис и светско наследство на УНЕСКО во 1979 г.
Историја
Амфитеатарот е изграден во 238 г. во Тисдaр во римската провинција Африка, денес населба на ел-Џем. Се вбројува меѓу најдобро зачуваните римски рушевини во светот и е единствена од овој вид во денешна Африка. Сместувал 35.000 гледачи и има димензии од 148 на 122 м, што го прави еден од нејголемите во светот. Изграден е од камени блокови кои денес се исклучително добро запазени. Елџемскиот амфитеатар е третиот по ред амфитеатар на истото место. Се смета дека е изграден од проконзулот Гордијан, подоцна цар Гордијан III. Во средниот век служел како тврдина и збег, каде населението се засолнувало од нападите на Вандалите во 430 г. и Арапите во 647 г. Во 1695 г. во текот на револуциите во Тунис, Мухамед-бег ел-Муради направил отвор во амфитеатарот за да го скрши отпорот на следбениците на неговиот брат, Али-бег ел-Муради, кои се утврдитле во него. Се смета дека од крајот на XVIII и во XIX век во амфитеатарот се изработувала шалитра. Околу 1850 г. бегот Ахмед I го проширил отворот на 30 м. Во втората половина на XIX век, во градбата имало дуќани, живеалишта и склад за житарки.
Во популарната култура
Во амфитеатарот се снимани сцени во филмовите Житието на Брајан според Монти Пајтон (1979) и Гладијатор (2000).
Тајмир
Тајмир (Таймыр или ) — полуостров на далечниот север на Сибир и најсеверен копнен предел на Евроазија. Сместен е меѓу Енисејскиот Залив во Карското Море и Хатаншкиот Залив во Лаптевското Море во состав на Краснојарскиот крај, Русија.
На овој простран полуостров се наоѓаат езерото Тајмир и планинскиот венец Биранга. На неговиот крај е сместен ’ртот Чељускин — најсеверната точка на копнена Евроазија.
Население
Домородни народи на полуостровот се Ненците и Нгасаните. Првите живеат претежно на далечниот север, а другите низ среден Сибир, вклучувајќи го и Тајмир. Нгасаните Живеат претежно во Уст-Авам, Волачанка и Новаја во Тајмирскиот долгано-ненецки реон на Краснојарскиот крај, а помалубројни се во градовите Дудинка и Норилск. Поради нивната оддалеченост, кај Нгасаните сè уште е зачуван шаманизмот како верско и културно обележје.
Стопанство
На подрачјето на Тајмир е застапено рударството, особено со претпријатија како „Норилски никел“ кое топи руда кај Норилск. Полупреработената никелова руда и другите производи се превезуваат по кратка железница до пристаништниот град Дудинка на реката Енисеј, а оттаму се испорачуваат во Мурманск и други места по бродски пат.
Екологија
Тајмир е последното изворно живеалиште на мошусното говедо вон Северна Америка. Сегашното население е повратено во 1975 г., цели 2.000 години по неговото изумирање во Русија. Во 2002 г. се забележани 2.500 единки, кои веќе во 2010 г. нараснале на 6.500
ФК Милан сезона 2010–2011
Сезоната 2010–11 била 77-та сезона за Милан во Серија А, и нивна 28-ма последователна сезона во врвната лига на италијанскиот фудбал. Тоа била првата сезона под водство на новиот главен тренер Масимилијано Алегри, кој го заменил Леонардо, и со новите спонзори на дресовите Fly Emirates, по четири сезони со Bwin.
Милан ја обезбедил својата 18-та титула во Серија А - прва по 2003-04 - по ремито без голови на гостувањето против Рома на 7 мај. Клубот се натпреварувал и во Лигата на шампионите, испаднал од Тотенхем во осминафиналето и учествувал во Купот на Италија, елиминиран од Палермо во полуфиналето.
Предсезонски и пријателски натпревари
Втора година по ред, Милан ја отворил својата претсезона со тоа што го пречекал Варесе на гостински натпревар, на 25 јули. За разлика од претходната година, тие претрпеле пораз од 2-0, со головите на Даниеле Буцеголи и Марко Челини во првото полувреме.
Како дел од Купот на Емирати, Милан потоа одиграл два пријателски натпревари против Арсенал и Лион на стадионот Емирати, Лондон, на 31 јули и 1 август соодветно. Двата натпревари завршиле 1–1. Александре Пато постигна гол за израмнување доцна во второто полувреме против Арсенал, откако англискиот клуб напредуваше преку Маруан Шамак. Во меѓувреме, Марко Бориело го отвори резултатот против Лион пред Џими Брајан да го израмни натпреварот на 12 минути до крајот. Турнирот на крајот го освои Арсенал.
Росонерите подоцна отпатувале за САД за да се соочат со грчкиот Панатинаикос во Детроит на 6 август. Првите 90 минути завршиле нерешено без голови, иако на почетокот на вториот дел на Грците им бил поништен гол и покрај тоа што топката ја минала линијата. Без продолженија, натпреварот отидел директно на пенали каде Милан победил со 5–3, при што Даниеле Бонера го реализирал одлучувачкиот удар од точка.
По враќањето на клубот во Италија, на 13 август, тие учествувале на Трофејот ТИМ, одржан во Бари, заедно со Интер и Јувентус. Во првиот од двата меча од 45 минути, Милан се соочил со Јувентус, кој претходно бил поразен од Интер; Роналдињо го отворил резултатот во 20. минута, но Јувентус подоцна израмнил преку Диего, поставувајќи го конечниот резултат 1-1. Биле изведени пенали за да се додели еден дополнителен поен за пласманот на турнирот и Милан победил со 4-2, бидејќи голманот Марко Амелија имал две одбрани. Вториот и решавачки натпревар против Интер завршил со реми без голови, повторно преку пенали. Грешките на Матје Фламини, Филипо Инзаги и Роналдињо резултирале со пораз од 3–2, а трофејот му бил доделен на Интер.
Милан ја завршил својата претсезона на 25 август, со Барселона на 45-тото издание на трофејот Жоан Гампер. По првото полувреме без голови, Давид Виља го отворил резултатот за Барселона само две минути од вториот дел. Инзаги израмнил во 67. минута со волеј од центаршут на Кларенс Седорф, поставувајќи го конечниот резултат на 1-1 и испраќајќи го натпреварот во пенали, кои Барселона ги добила со 3-1 и го подигнала трофејот.
Статистика
22 Мај 2011.
Список на државни водачи во 501 година
Ова е список на државни водачи во 01 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Градска библиотека Малме
Градската библиотека во Малме е општинска јавна библиотека во Малме, Шведска, била отворена на 12 декември 1905 година. Има 550.000 различни извори за читање и слушање, околу 10.000 ДВД-а и 33.500 музички ЦД-а. Во 2006 година, таа станала првата библиотека во Шведска која позајмувала видео игри.
Во 1946 година, библиотеката се преселила во „Замокот“ во Регементсгатан. Замокот, првично бил изграден за музејот Малме, а бил дизајниран од архитектите Џон Смедберг и Фредрик Сундберг кои биле инспирирани од данските и јужните шведски ренесансни замоци.
Градската библиотека во Малме, како што е денес, се состои од три згради:
Старата зграда на библиотеката;
новата, централна влезна зграда и
новата зграда на библиотеката - сите обединети со стаклени коридори. Една од зградите, „Календарот на светлината“ била дизајнирана од данскиот архитект Хенинг Ларсен.
Дневната светлина игра суштинска улога во сите градежни простори и се доживува како стимулирачки и различен елемент во текот на сите часови од денот. Влезниот простор е осветлен одозгора покрај ѕидовите, додека централниот простор ја исполнува целата просторија со светлина што тече надолу и се филтрира низ катовите. Овде, небото го сочинува погледот. Големиот простор функционира како еден вид „календар на светлината“ каде светлината е обоена од лисјата на големите дрвја во паркот кој се наоѓа пред замокот.
Кодек
Кодек е кратенка од “кодер-декодер“ или “компресор-декомресор“ и се однесува на хардверски уред за снимање / кодирање и репродукција на видео сигнал или софтверски модул со истата функција.
Едностран DVD има капацитет од 4.7 GB, т.е собира над 4 милијарди знаци што е доволно за да се сместат прилично голема сума на книги (печатена енциклопедија Британика има 32 тома и 65.000 статии, додека на еден DVD се сместуваат над 100.000 статии.).
Сепак, снимање на аудио или видео зазема значително повеќе простор, па потребно е пронаоѓање начини да се компресира содржината, за да се смести на медиум или да се емитува “во живо“.
Постојат два фундаментално различни начини:
Видео кодек
Бидејќи едно ЦД е со капацитет од 700 МБ, обично кодирање на филмови се прави на два начина :
Атанас Ансаров
Атанас Ансаров, познат под псевдонимот Чернев, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешна македонска револуционерна организација.
Животопис
Атанас Ансаров е роден во Моноспитово, тогаш во Отоманското Царство. Се стекнал со прогимназиско образование. Во 1923 година е избран за претседател на Струмичкиот околијски револуционерен комитет. Во јули 1924 година е делегат на Струмичко окружен конгрес и е избран за советник во окружниот комитет. Подоцна излегува во илегала и од 1925 година заедно со Милан Постоларски предводел Струмичка околија.
Алфред Хугенберг
Алфред Хугенберг (Alfred Hugenberg; 19 јуни 1865 - 12 март 1951) бил голем капиталист и политичар. Студирал право во Хајделберг и Берлин.
NGC 492A
NGC 492A — спирална галаксија во соѕвездието Вајар, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 492A се споменува и како ESO 352-46, MCG -6-4-8, AM 0117-340, PGC 4809.
Откривање
Објектот е откриен на 25 септември 1834 година од страна на Џон Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 20 м 5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, - 33° 54' 2". Положбениот агол на објектот е во износ од 102°.
Други поделби
Проучување на NGC 492A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4799. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 352; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 27. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1201.
Богумил Швјела
Богумил Швјела (Bogumił Šwjela; Gotthold Schwela; во Скрјарбошч кај Дрјовк —  во ) — познат долнолужички протестантски свештеник, јазичар, публицист и долгогодишен претседател на Матица Српска и еден од основачите на Домовина. Богумил Швјела бил син на Кито Швјела.
Мидлум (Фер)
Мидлум (Midlum; фериншки: Madlem) — општина на островот Фер, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Историја
Името се изведува од тоа што селото се наоѓа во средиштето на островот. Во исто време се наоѓал на раскрсница на двата историски главни пата, кои поминувале низ Фер во насока север-југ. Името „Мидлум“ е првпат забележано во 1462 година.
Дури и денес постои традиција во Мидлум да се оди до морската брана на пролет и да се припрема оброк. Оваа навика потекнува од времето кога овците на селото биле носени таму да го поминуваат летото. Традиционално, децата им помагаат на овчарите и потоа им биле давани кнедли.
Политика
До 2006 година, Мидлум бил седиште на општинската заедница Фер-Ланд.
Економија
Туризмот е важен приходен фактор за селото.
Образование
Мидлум има основно училиште за источниот дел на Фер и градинка.
Европски пат Е115
Европски пат Е115 — европски пат од класа Б кој ги поврзува Јарослављ и Новоросијск во Русија.
Рута
🇷🇺
Триаголник на тагата
„Триаголник на тагата“ (англиски: Triangle of Sadness) — филм на режисерот Рубен Естлунд (кој е автор и на сценариото) од 2022 година. Главните улоги ги играат: Харис Дикинсон, Чарлби Дин, Доли де Леон, Златко Буриќ, Вики Берлин и Вуди Харелсон.
Карл и Јаја
Карл е манекен кој е во љубовна врска со манекенката Јаја, која е поуспешна од него. За време на вечерата во еден ресторан, тие се расправаат зашто Карл очекува дека Јаја ќе ја плати сметката, додека таа го очекува спротивното. Подоцна, во хотелската соба, таа му признава дека сака да се омажи за богат човек, а тој ветува дека ќе ја освои нејзината љубов.
Јахтата
Карл (го игра Дикинскон) и Јаја (ја игра Дин) се наоѓаат на крстосување на луксузна јахта, а гости на јахтата се и рускиот бизнисмен Дмитри (го игра Буриќ) со сопругата, Германката Тереза која може да изговори само еден збор и други богати гости. Капетанот на бродот (го игра Харелсон) го минува времето затворен во својата кабина, потполно пијан. За време на свечената вечера, настапува силно невреме поради кое повеќето гости имаат нагон за повраќање. За тоа време, капетанот и Дмитри расправаат за комунизмот и капитализмот, а нивниот разговор го слушаат гостите преку разгласот. Изутрината, група пирати го напаѓаат бродот, кој е уништен од силна експлозија.
Островот
Неколкумина од гостите, меѓу кои се: Дмитри, Јаја, Карл и Тереза, успеваат да се спасат. Тие се наоѓаат на непознат остров, а набргу им се придружува чистачката Абигејл (ја игра де Леон), а таа е единствената која поседува вештини потребни за преживување. Таа ја злоупотребува својата положба и започнува да им наредува на останатите, кои мора да ја слушаат ако сакаат да добијат храна. Исто така, таа започнува љубовна врска со Карл. Еден ден, Јаја одлучува да го разгледа островот, а нејзе ѝ се придружува Абигејл. Најпосле, тие доаѓаат до уредена плажа и додека Јаја се радува поради сознанието дека се спасени, Абигејл зема голем камен со намера да ја убие. Во меѓувреме, Карл трча панично низ шумата, барајќи ја Јаја.
Општествена класа
Општествена класа, според Владимир Илич Ленин, е голема општествена група која се разликува од другите класи според своето место во историски определен систем на општествено производство, според својот однос (најчесто утврден и формулиран со законите) кон средствата за производство, според својата улога во општествената организација на трудот и, според тоа, според начинот на добивањето и големината на делот од општественото богатство со кое располага.
Поделбата на општеството на класи не е општоприфатено гледиште, иако таа има голем број застапници, особено помеѓу марксистите и анархистите. Според приврзаниците на теоријата за класна поделеност на општеството, сите досегашни општества, со исклучок на првобитната заедница, се општества поделени на класи. Односите помеѓу овие класи не се хармонични, туку антагонистички и доведуваат до класна борба помеѓу нив.
Постојат основни и споредни класи, кои се различни во различен вид општество. Во капитализмот основни класи се капиталистичката и работничката класа, а споредни класи се средните класи, како селанството, старата и новата средна класа.
IC 390
IC 390 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 390 се споменува и како ESO 185-11, IRAS 19379-5539.
Откривање
Објектот е откриен на 17 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 42 м 0,6 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -55° 32' 43". Положбениот агол на објектот е во износ од 163°.
Други поделби
Проучување на IC 390 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63537.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Кревање тегови на Летните олимписки игри 2012 — до 56 кг за мажи
Натпреварувањето во кревање тегови во категорија до 56 кг во машка конкуренција на Летните олимписки игри 2012 се одржа на 29 јули во Ексел Центарот во Лондон.
Учествувале вкупно 18 натпреварувачки од 15 држави.
Формат на натпреварување
Секоја дисциплина во овој спорт се состои од два дела.
Во првиот дел тегот се крева во еден потег од земјата до над глава, а во другиот дел, најчесто со поголеми тежини, тегот се крева до над колена со еден потег при што кревачот најчесто се спушта на колена да би си олеснил себеси, а потоа повторно крева на рамења, повторно спуштајќи се кон земјата и практично го крева тегот со помош на нозете, и на крајот во вис, повторно со помош на нозете.
Секој натпреварувач има по три обиди во двата начини на кревање.
Распоред
Сите саатници се по Британско летно време (UTC+1)
Рекорди
Пред натпреварувањето светските и олимписките рекорди беа:
Резултати
Победникот од Северна Кореја, Ом Јун Чол, постигнал Олимписки рекорд од 168 килограми во постепено кревање.
Список на државни водачи во 1498 година
Ова е список на државни водачи во 498 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
NGC 4299
NGC 4299 — спирална галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4299 се споменува и како UGC 7414, MCG 2-32-10, CGCG 70-25, VCC 491, IRAS 12191+1146.
Откривање
Објектот е откриен на 15 март 1784 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4299 е од видот SBd. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,4 m/лм2. NGC 4299 има привидни димензии од 1,7' х 1,6'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 26°.
Други поделби
Проучување на NGC 4299 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39968. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 193; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 876. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1563.
Едич
Едич — секој член од двата рода повеќегодишни растенија од семејството на лутичињата. Во едичите (змиино цвеќе или волчји отров) припаѓаат отровните растенија што цветаат во лето, и ерантисот (змиски едич), кој, всушност е украсно цвеќе што цвета напролет. Сувкастиот јазлест корен од A.napellus порано се користел како седатив и средство против болки.
NGC 493
NGC 493 — спирална галаксија во соѕвездието Кит, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 493 се споменува и како UGC 914, MCG 0-4-99, CGCG 385-84, UM 318, IRAS 01195+0041.
Откривање
Објектот е откриен на 20 декември 1786 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 493 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,5 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,7 m/лм2. NGC 493 има привидни димензии од 3,4' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 22 м 9,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 0° 56' 47". Положбениот агол на објектот е во износ од 58°.
Други поделби
Проучување на NGC 493 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4979. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 218; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 21. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1259.
Широкоушест лилјак
Широкоушест лилјак ( Barbastella barbastellus ), исто така познат како лилјакот barbastelle или barbastelle, претставува вид на европски лилјак од родот Barbastella. Овој вид се среќава од Португалија до Азербејџан и од Шведска до Канарските острови, каде што е идентификуван подвид. Има краток нос, мали очи и широки уши. Статусот на зачувување на B. barbastellus е оценет како „речиси загрозен“, „ранлив“, „критично загрозен“ или „изумрен“ во различни делови од неговиот опсег.
Таксономија
Западната барбастела била опишана како нов вид во 1774 година од страна на Јохан Кристијан Даниел фон Шребер, кој ја сместил во родот Vespertilio, со име на видот Vespertilio barbastellus. Холотипот бил собран во Бургундија, Франција. Во 1836 година бил сместен во родот Barbastellus, а првата употреба на нејзината сегашна комбинација на име Barbastella barbastellus била во 1897 година од Герит Смит Милер. Името Barbastella barbastellus можеби доаѓа од латинскиот barba (брада) и stella (ѕвезда). Гледано од страна, се чини дека горната усна има брада, или мустаќи. Два подвидови на лилјаци се признати од страна на цицачи видови на светот (2005):
Покрај направените морфолоши мерења, ДНК-анализата го потврди присуството на ендемски подвид на Канарските Острови, како и релативно хомогена генетска структура меѓу популациите на Пиринејскиот Полуостров и Мароко, а веројатно и низ Европа до регионот на Тракија.
Опис
Широкоушест лилјак има средна големина, со карактеристичен нос во облик на мопс. Ушите се широки, споени преку нејзината глава со кожа, а на задната површина покриени со крзно во кафеаво-меѓу. Трагусот е триаголен - широк во основата, но со речиси паралелен врв кој започнува околу половина по должината. Должината на главата и телото е помеѓу 40 и 55 милиметри и распонот на крилата е помеѓу 260 и 209  милиметри. Должината на подлактицата е од 35 до 45 милиметри, а телесната маса е од 6 до 13 грама.
Живеалиште
Широкоушест лилјак се криe во цепнатинки или зад лабава кора од дрвја цела година, генерално во зрели листопадни шуми, како и во пукнатините на карпите и во човечки згради. Во централна Италија, беше откриено дека високата мртва бука во неуправувани шуми се претпочитаат како дрва. Додека барбастелите обично остануваат во една област за печење, тие се движат помеѓу поединечни живеалишта со голема честота.
Широкоушестите лилјаци мигрираат на подземни места за издигнување во текот на зимата, иако тие може да останат во арборанските живеалишта на почетокот на сезоната. Зимските локалитети вклучуваат природни пештери и човечки структури како што се подруми, рудници и бункери. Барбастелите се релативно отпорни на студени услови и обично се наоѓаат во хиберниција на ладни места и на изложени позиции.
Лов и хранење
Широкоушестите лилјаци се хранат главно со молци, како и со муви. Истражувањата од Швајцарија покажаа дека биолошки најпродуктивните делови од шумата се експлоатираат во приоритет од овој вид додека се ловат и дека околу. 99% од пленот по волумен се состоеше од Лепидоптера. Поновите студии ја потврдија оваа доминација на Lepidoptera, нагласувајќи дека средните и поголемите примероци се насочени во приоритет на Широкоушест лилјаци. Сепак, сезонските промени во исхраната беа забележани во текот на есента поради потенцијалната меѓуспецифична конкуренција (со Plecotus austriacus ) и силно намалување на летечките поголеми молци.
Исхрана на широкоушестите лијаци се чини дека е една од најтесните меѓу европските лилјаци. Оваа специјализација во навиките за потрага по храна веројатно укажува на поголема ранливост на овој вид на негативни промени во изобилството на популации на молци. Ова би можело да ја објасни неговата моментална реткост во поголемиот дел од нејзиниот опсег.
Додека тие бараат храна, широкоушестите лилјаци се однесуваат како типични видови лилјаци-хокинг и покрај фактот што ловат исклучиво веднаш над шумската крошна. Оваа чудна техника на потрага по храна може да се објасни со ко-еволуцијата со одбранбениот систем на неговиот плен.
Со истрагите е докажано дека тие можат да патуваат до 20 километри навечер за цели на потрага по храна, а нерепродуктивните женки бараат храна на поголеми растојанија од репродуктивните женки
Репродукција
Поединците својата сексуална зрелост ја достигнуваат по една или две години. По целосна сексуална сегрегација во поголемиот дел од пролетта и летото, периодот на парење започнува на крајот на летото, понекогаш за време на епизоди на роеви. Периодот на парење често завршува со почетокот на хибернацијата, но забележани се некои случаи на доцно парење во текот на зимата и раната пролет.
Широкоушестите лилјаци околу мај-јуни, секоја трудница раѓа 1 или 2 новороденчиња кои ги дои до 6 недели.