cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
939 п.н.е.
Други календари
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 939 година се протега во 1697 и 1698, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1757 и 1758 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 396 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1608 и 1607 исламска година пред хиџра.
Хунте
Хунте (Hunte) ― река во северниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Хунте е долга 189 година и претставува лева притока на Везер. Таа по Алер е втора најдолга притока на Везер и поминува низ окрузите Оснабрик, Дипхолц, Фехта, Олденбург, Везермарш, како и самиот слободен град Олденбург.
Минералогија
Минералогија — гранка на геологијата кое ги изучува хемијата, кристалната структура и физичко-оптичките својства на минералите. Одделни дисциплини ги разгледуваат потеклото на минералите и нивното образување, класфикацијата, географска распространетост и примена.
Историја
Најстарите пишани дела за минералогијата, особено за драгите камења се создадени во Вавилон, стариот грчко-римски свет, старовековна и средновековна Кина, во санскритските текстови од древна Индија и во стариот исламски свет. Попознати книги на оваа тема се „Природознание“ (Naturalis Historia) на Плиниј Постариот, кој не само што опишува многу видови минерали, туку ги објаснува и нивните својства, и „Книга за драгите камења“ (Китаб ел-Џевахир) од персискиот научник ел-Бируни. Германскиот ренесансен стручњак Георгиј Агрикола произвел дела како „За металите“ (De re metallica, 1556) и „За природата на камењата“ (De Natura Fossilium, 1546) со кои започнал научниот приод кон оваа проблематика. Систематски изучувања на минералите и карпите се развиле во постренесансна Европа. Современата минералогија се заснова на начелата на кристалографијата (самата геметриска кристалографија води потекло од XVIII и XIX век) и на проучување на пресеци со воведувањето на микроскопот во XVII век.
Во поново време, со напредокот во опитната техника (како неутронско расејување) и моќта на сметачите (која овозможува крајно прецизни симулации во атомски размери), минералогијата се занимава и со поопшти проблеми од областа на неорганската хемија и физиката на тврдите тела. Сепак, таа и понатаму се задржува на кристалните структури на карпообразувачките минерали (како перовскитите, глинестите минерали и рамковните силикати). Особено голем напредок е постигнат во сознанијата за односот помеѓу атомската структура на минералите и нивната функција; поистакнати примери би биле точното мерење и предвидување на еластичните својства на минералите, кој дава нов увид во сеизмолошкото поведение на карпите и длабински поврзаните дисконтинуитети во сеизмограмите на Земјиниот плашт. Во контекст на врската помеѓу атомските појави и макроскопските својства, минералните науки имаат поголем преклоп со науката за материјалите отколку со други дисциплини.
Физички својства
Прв чекор во препознавањето на еден минерал е разгледување на неговите физички својства. Тие се густина (често изразена во специфична тежина); механичка целовитост (тврдост, издржливост, цепливост, прелом, двоење); макроскопски визуелни својства (сјај, боја, огреб/ трага, луминисценција, светлопропусност); магнетни и електрични својства; радиоактивност и растворливост во хлороводород.
Издржливоста се однесува на поведението на минералот кога ќе се скрши, здроби, свитка или раскине. Минералот може да биде кршлив, ковлив, пресеклив (сектилнен), растеглив, свитлив или еластичен. Важно влијание на издржливоста а видот на присутната хемиска врска (на пр. јонска или метална).
Меѓу другите мерки за механичка целовитост, цепливоста е склоноста кон кршење долж извесни кристалографски рамнини. Се опишува по одликата (на пр. совршена или добра) и по насоченоста на рамнината според кристалографска номенклатура.
Двоењето е склоноста за кршење по рамнини на слабост под дејство на притисок, близнење или езгорастворање. Кога кршењето не се одвива по рамнини, тогаш тоа има понеуреден облик на прелом кој може да биде школкест, влакнест, игличест, жилетен или нерамномерен.
Касандра (митологија)
Касандра (старогрчки: Κασσάνδρα) — лик од старогрчката митологија, најубавата ќерка на тројанскиот крал Пријам и неговата сопруга Хекуба.
Минералогија
Физички својства
Ако минералот е добро кристализиран, тој ќе има и карактеристичен хабитус (на пр. шестаголен, стоплчест, гроздест) кој ја одразува неговата кристалната структура или внатрешното устројство на атомите. Тој е засегнат и од негостатоците на кристалот како и од близнењето. Многу кристали се полиморфни, т.е. имаат повеќе од една можна кристална структура зависно од чинители како притисокот и температурата.
Кристална структура
Кристалната структура е распоредот на атомите во кристалот. Таа се претставува со решетка на точки која повторува основна шема наречена единична ќелија во три димензии. Решетката се одликува со нејзините симетрии и димензиите на едиичната ќелија. Овие димензии се претставени со три Милерови показатели. Решетката останува непроменета со извесни симетриски операции околу некоја точка на решетката: одразување, вртење, превртување и вртежно превртување, комбинација од вртење и превртување. Заедно тие го сочинуваат математичкиот објект наречен кристалографска точковна група или кристална класа. Постојат 32 можни кристални класи. Покрај тоа, постојат операции кои ги поместуваат сите точки: транслација, завојна оска и лизговна рамнина. Во комбинација со точковните симетрии, тие сочинуваат 230 можни просторни групи.
Установите имаат опрема за рендгенска анализа на прашоци со кои ја одредуваат кристалната стуктура на минералите. Рендгенските зраци имаат бранови должини од ист величински ред како растојанијата меѓу атомите. Скршнувањето (дифракцијата) констуктивната и деструктивна интерференција помеѓу брановите расеани по разни атоми, дава карактеристични шеми на голема и мала густина кои зависат од геометријата на кристалот. Кај еден примерок здробен во прашок, рендгенските зраци примерочат произволна распределба на сите кристални насоки. Свивањето на прашокот ги разликува минералите кои делуваат исто на око, како на пример кварцот и неговите полимофри тридимитот и кристобалитот.
Изоморфните минерали со различен состав имаат слични шеми на прашочно скршнување, при што главната разлика е во просторот меѓу линиите и нивната јачина. на пример, кристалната структура на халитот е од просторната група Fm3m; оваа структура ја дели со силвитот, перикласот , бунзенитот , галенитот , алабандитот , хлораргиритот , и озборнитот.
Хемиски елементи
Иако некои минерали се сами по себе хемиски елементи (сулфурот, бакарот, среброто и златото), речиси сите се соединенија. Класичниот метод за утврдување на составот е мокра хемиска анализа, која подразбира растворање на минералот во киселина, како на пример хлороводородната (HCl). Потоа елементите во растворот се утврдуваат по пат на колориметрија, зафатнинска или гравиметриска анализа.
Оптика
Покрај макроскопските својства како боја или сјај, минералите имаат својства за чие набљудување е потребен поларизирачки миксорскоп.
Пренос на светлина
Кога светлината преминува од воздух или вакуум во проѕирен кристал, дел од неа се одбива од површината, а друг се прекршува. Второспоменатото е закривување на нејзината патека кое се појавува бидејќи брзината на светлината се менува кога минува низ кристал; Снеловиот закон вели дека аголот на закривување е зависен од показателот на прекршување — соодносот помеѓу брзината во вакуум и брзината во кристал. Кристалите чија група на точковна симетрија спаѓа во коцкест систем се изотропни: показателот не зависи од насоката. Сите други кристали се анизотропни: светлината која минува низ нив се двои на два рамнински поларизирани зрака кои патуваат со различни брзини и се прекршуваат под различни агли.
Поларизирачкиот микрископ е сличен на обичниот микроскоп со таа разлика што има два рамнински полазирирани филтри, (поларизатор) од примерокот и анализатор над него, поларизирани под меѓусебно прав агол. Светлината последователно минува низ поларизаторот, примерокот и анализаторот. Ако нема примерок, анализаторот ја попречува сета светлина од поларизаторот. Меѓутоа, анизотропниот примерок ја менува поларизацијата, пропуштајќи дел од светлината. Како примероци се користат тенки пресеци и прашоци.
Кога се набљудува изотропен кристал, тој изгледа темен бидејќи не ја менува поларизацијата на светлината. Меѓутоа, кога истиот ќе се потопи во избаждарена течност со понизок показател на прекршување, а микроскопот не е изострен, околу рабовите на кристалот се јавува сјајна линија наречена Бекеова линија. Присуството или отсуството на вакви линии во течностите со различни показатели ни дава да го процениме показателот на кристалот, обично до точност од.
Средини на образување
Минералите се образуваат и развиваат во многу различни средини. Примерите се движат од местата на кристализација при високи температура и притисок во магматска топеница длабоко во Земјината кора, па сè до нискотемпературното таложење од пресолените води на Земјината површина.
Можни начини на образба:
Биоминералогија
Биоминералогијата е поле кое ги вкрстува минералогијата, палеонтологијата и биологијата. It is the study of how растенијата и животните ги стабилизираат минералите под биолшка контрола, како и низообразбата на минералната замена на на тие минерали по таложењето. Се служи со приоди од хемиската минералогија (особено со проучување на изотопите) за да ги одреди растежните облици на живите растенија и животни како и изворните минерални состојки на фосилите.
Новиот приод наречен минерална еволуција ја истражува коеволуцијата на геосферата и биосферата, вклучувајќи ја улогата на минералите во настанокот на живиот свет и процеси како минерално катализирана органска синтеза и селективното нафаќање на органски молекули на минерални површини.
Примена
Минералите играат суштинска улога за разни потреби на човечкото општество. Такви се рудите од кои се прават важни делови на метални производи во разни стоки и машинерија, но и неопходни составници на градежни материјали како варовникот, мермерот, гранитот, грагорот, стаклото, гипсот, цементот итн. МИнералите се користат и како ѓубрива за збогатување на приносите на земјоделството.
Збирки
Најзначајна минералошка поставка во Македонија е Минералошката збирка во Одделението за геологија и палеонтологија на Природонаучниот музеј во Скопје. Во неа се опфатени многу минерали кои автохтони за државата, но има разни други минерали од општо значење. Музејот поседува околку 2.190 видови минерали и карпи, од кои 108 се постојано изложени.
Најпосетувани големи збирки во светот се сместени во Салата на геологијата, драгите камења и минерали на Смитсоновата установа во Вашингтон, Природонаучниот музеј во Лос Анџелес, Карнегиевиот природонаучен музеј во Питсбург, Природонаучниот музеј во Лондон и приватниот музеј „Мим“ во Бејрут, Либан,
Шабан Бајрамовиќ
Шабан Бајрамовиќ (српска кирилица: Шабан Бајрамовић; – ), наречен Шаби, бил српски-ромски музичар, познат како „Кралот на ромската музика".
Потеклото
Бајрамовиќ е роден во Ниш во ромско семејство, во циганскиот кварт (Циганско маало). За себе велел: „Јас не сум Ром, јас сум Србин, српски Циган“. Првите четири години од основно училиште завршил во Ниш. Го напуштил школото и своито музичко образование го добил на улица.
Затвор
На 19 години тој побегнал од војска, поради љубов. Како десертер, бил осуден на три години затвор на островот Голи Оток. ТВо затворот, времето го поминал како голман во затворскиот фудбалски тим. Поради неговата брзина, го нарекле „Црн пантер“. Потоа тој се приклучил кон затворскиот оркестар кој свирел, меѓу другото, џез (најчесто Луис Армстронг, Синатра, а понекогаш Џон Колтреин) со шпански и мексикански песни.
По Голи Оток, започнала музичка кариера. Првата музичка снимка ја направил во 1964 година. Се смета дека има составено 650 композиции.
Последните години
Во 2008 година, било објавено дека Бајрамовиќ живеел сиромашно во Ниш со сериозни здравствени компликации и повеќе не бил во можност да оди. Владата на Србија интервенириала да му обезбеди некои средства. Тој умрел во Ниш на 8 јуни 2008 година, од срцев удар.
Тој бил во брак со Милица и имал четири деца.
Попокатепетл (вулкан)
Попокатепетл — активен стратовулкан кој се наоѓа во државите Пуебла и Морелос, Мексико, и лежи во источната половина на Трансмексиканскиот вулкански појас. Со 5,426 метри (17,802 стапки), тоа е втор највисок врв во Мексико, по Орисаба со 5,636 метри (18,491 стапки).
Името Попокатепетл доаѓа од зборовите на ацтечки јазик: popōca кое значи „чад“ и tepētl кое значи „планина“.
Тој е поврзан со вулканот Изтачкухуатл на север со високо планинско седло познато како Пасо де Кортес.
Попокатепетл се наоѓа на 70 километри југоисточно од Град Мексико, од каде што може слободно да се гледа, во зависност од атмосферските услови. До неодамна, вулканот бил еден од трите високи врвови во Мексико кои содржат ледници, другите се Изтачкухуатл и Орисаба. Во 1990-тите години, северните ледници во голема мера се намалиле, делумно поради потопли температури, но главно поради зголемена вулканска активност. До почетокот на 2001 година, ледниците на Попокатепетл исчезнале. Мразот останал на вулканот, но повеќе не ги прикажува карактеристичните својства на ледниците како што се ледниковите пукнатини.
Лавата која еруптирала од Попокатепетл, историски била андезитска, но исто така избувнале и големи количини на дацит. Магмата произведена во тековниот циклус на активност има тенденција да биде мешавина од двете.
Геологија
Стратовулканот содржи кратер од 400 метри х 600 метри. Генерално симетричниот вулкан е изменет од остриот врв Венторило на северозапад, остаток од претходниот вулкан. Најмалку три претходни големи конуси биле уништени за време на плеистоценот, создавајќи масивни остатоци од лавини кои опфаќаат широки области јужно од вулканот. Денешниот вулкан бил конструиран јужно од доцниот плеистоценски и раниот холоценски конус Ел Фрајл. Три главни плинијски ерупции, се случила кон средината на Холоценот, придружени со пирокластични текови и обемни лахари.
Според палеомагнетиските студии, вулканот е стар околу 730.000 години. Надморската височина на врвот е 5.450 метри. Вулканот има конусен облик со пречник од 25 километри во неговата основа. Кратерот е елиптичен со ориентација североисток-југозапад. Ѕидовите на кратерот варираат од 600 до 840 метри во висина. Попокатепетл моментално е активен откако претходно бил заспан кон втората половина од минатиот век. Во 1991 година активноста на вулканот се зголемила, а од 1993 година може да се види чад кој постојано се емитува од кратерот.
Ерупции
Попокатепетл е најактивен вулкан во Мексико, имајќи повеќе од 15 големи ерупции од доаѓањето на Шпанците во 1519 година.
Насилната ерупција од ПВИ-6 од средината до крајот на 1 век од н.е. би можело да предизвика големи миграции што го населиле Теотивакан, според една ДНК-анализа. Голема ерупција се случила и во 1947 година.
На 21 декември 1994 година, вулканот исфрлил гас и пепел, кој бил пренесен до 25 километри. Активноста поттикнала евакуацијата на блиските градови и научниците започнале следење за ерупцијата.
Во декември 2000 година, десетици илјади луѓе биле евакуирани од владата, врз основа на предупредувањата на научниците. Вулканот потоа го направил својот најголем избув од 1.200 години.
Во јануари и февруари 2012 година, научниците забележале зголемена вулканска активност. На 25 јануари 2012 година, на планината се случила експлозија на пепел, исфрлувајќи многу прав и пепел .
Во среда 8 мај 2013 година, во 07:28 часот по месно време, Попокатепетл избувнал повторно со голем амплитуден кој траел и бил снимен за период од 3,5 часа. Се започнало кога пепелните слоеви кои се искачиле до 3 км во воздухот започнале да се движат кон запад, но подоцна и кон југоисток, покривајќи ги областите на селата Сан Хуан Тјангусманалко, Сан Педро Бенито Хуарез и градот Пуебла во чад и пепел. Експлозиите од вевот на вулканот потоа исфрлиле фрагменти од огнена вулканска карпа на растојание од 700 метри од кратерот.
На 4 јули 2013 година, поради неколку ерупции на пареа и пепел, најмалку шест американски авиокомпании повлеке повеќе од 40 летови до аеродромите во Град Мексико истиот тој ден.
Во текот на 27 август-септември 2014 година, Националниот центар за спречување на катастрофи (CENAPRED) објавил експлозии, придружени со емисии на пареа и гас кои се издигнале на 800 - 3.000 метри над кратерот на вулканот и се движиле западно и југозападно. На 1 септември била забележана делумна видливост поради покриеност на облаците. На 29 и 31 август Вашингтонскиот совет за вулкански пепел (VAAC) известил за дискретни емисии на пепел.
На 7 јануари 2015 година, CENAPRED известил дека пепелта од неодамнешните експлозии го покрива снегот на горните падини на вулканот.
На 3 април 2016 година, Попокатепетл избувнал, исфрлајќи лава, пепел и карпа.
Ерупциите продолжиле во август 2016 година, со четири експлозии на 17 август.
На 10 ноември 2017 година во 7:25 по месно време повторно имала вулканска активност.
Космос-462
Космос-462 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 3 декември 1971 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 105,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 65,7°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1778 км, а најмалото на 225.
36. јужен напоредник
36. јужен напоредник — напоредник кој лежи 35 степени јужно од екваторот. Минува низ Атлантскиот и Индискиот Океан, Австралазија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
Почнувајќи од нултиот меридијан, па кон исток, напоредникот 36° ЈГШ минува низ:
! Width="135" | Координати ! Земја, територија, море ! Белешки > Викторија<br/ > Нов Јужен Велс<br/ > Викторија<br/ > Нов Јужен Велс<br/ > Викторија<br/ > Нов Јужен Велс<br/ > Викторија<br/ > Нов Јужен Велс > Минува веднаш северно од Големиот Препречен Остров, 🇳🇿
Синтезис
Творештво
Групата во своето музицирање ги користи речиси сите македонски традиционални инструменти – кавал, гајда, зурла, тапан, тарабука, тамбура, а уникатната звучна слика, покрај современите клавијатурни инструменти, ја надополнуваат и трите женски гласови кои пеат во духот на женското групно пеење од старата македонска селска традиција. Првобитната постава на групата ја сочинувале: Драган Даутовски, Гоце Димовски, Ване Јовчев, Марјан Јовановски, Гоце Узунски, Радослав Шутевски, Ангеле Димовски, Анета Шуланковска, Билјана Ристовска и Мирјана Јошевска.
Синтезис имаат настапувано и одржано концерти со Тоше Проески, имаат и две заеднички песни Ој девојче и Жена Балканска имаат и заеднички албум во 1999, со Наум Петрески имаат заедничка песна Што си Лено гајлелија и заеднички албум во 2011 година.
„Синтезис“ одржале бројни концерти низ Македонија, а настапувале и во Унгарија, Словенија, Австрија, Италија, Германија, Грција, Србија и Црна Гора, Португалија, Шпанија, Белгија, Полска, Франција, Шведска, Соединетите Американски Држави, Јапонија и Австралија.
Групата има објавено четири албуми, а нивните композиции се наоѓаат и на познати европски компилации.
Дискографија
Спотови
NGC 2212
NGC 2212 — спирална галаксија во соѕвездието Големо Куче, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2212 се споменува и како ESO 556-14, MCG -3-16-22.
Откривање
Објектот е откриен во 1886 година од страна на Френсис Ливенворт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 26 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2212 е од видот SB0-a. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,4 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,3 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,5 m/лм2. NGC 2212 има привидни димензии од 1,5' х 0,8'.
Други поделби
Проучување на NGC 2212 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 18796. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 317; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 5938. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1324.
Олденбург (појаснување)
Олденбург може да се однесува на следново:
Музеј на ориентална уметност (Торино)
Музеј на ориентална уметност (Museo d'Arte Orientale, познат и по акронимот МАО) е музеј сместен во палата од 17 век во градот Торино, Италија.
Музејот содржел една од најважните збирки на азиската уметност во Италија. Колекцијата од околу 2200 дела ги претставувале културните и уметничките традиции од целиот азиски континент.
Историја
Музејот бил отворен на 5 декември 2008 година, со спојување на азиската колекција на Музејот на античка уметност во Торино во Палацо Мадама и придонеси од Градското собрание на Торино, регионот Пиемонт, Фондацијата Џовани Ањели и Компанија ди Сан Паоло. Архитектот Андреа Бруно ја надгледувал реставрацијата на Палацо Мацонис за сместување на новоформираниот музеј.
Колекција
Двете Јапонски карпести градини се наоѓаат во дворот на приземјето, како и во простор за привремени изложби.
Првиот кат вклучувал збирки од Индија, античка Гандара и Југоисточна Азија. Колекциите на кинеската уметност (вклучувајќи ја неолитската Кина, ритуалните бронзи, лакови и погребната уметност од династиите Хан до Танг) се наоѓале на првиот кат. Мезанинот помеѓу првиот и вториот кат содржел јапонски дела (главно статуи, слики и лакови). Галеријата на Хималаите се наоѓала на третиот кат и била посветена на будистичката уметност од Бутан, Непал и Тибет. На четвртиот кат биле сместени збирки од исламските земји, вклучувајќи ги Турција, Иран, Ирак и Арапскиот Полуостров (главно бронзи, керамика и плочки). Покрај овие збирки, кои се состоеле од околу 2.300 дела, имало повеќе од 1.400 археолошки наоди кои датирале од предисламскиот период од ирачките ископувања на Селевкија и Коче.
Деспина (месечина)
Физички особености
Деспина има пречник од 152 км. Има неправилен облик и не покажува знаци на геолошка видоизменетост. Веројатно станува збор за куп од шут насобран од парчиња од првичните месечини на Нептун, нарушени со растројувањата предизвикани од Тритон набргу по неговиот зафат во многу занесена почетна орбита.
Орбита
Орбитата на Деспина е блиску до, но вон онаа на Таласа и во почетниот дел на Леверјеовиот прстен, со улога на предводечка месечина Бидејќи исто така е сместена под полупречникот на Нептуновата синхрона орбита, Деспина постепено се завува навнатре, што се должи на плимното забрзување и може со време да навлезе во планетарната атмосфера, или пак да се распарчи во планетарен прстен откако ќе ја премине Рошовата граница под дејство на плимно истегнување.
70 Лебед
70 Лебед — ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 5,142.
My Friend
"My Friend" е песна на хрватскиот пејач Жак Ходак. Песната ќе ја претставува Хрватск а на Евровизија 2017. Таа беше издадена како дигитално симнување на 2 март 2017 година, и е првата мелодија на Хрватска која содржи текстови на италијански јазик. Хоудек наизменично пее на италијански и на англиски јазик со користење на неговиот глас и фалсет регистри.
Евросонг натпреварување
На 17 февруари 2017 година, Хоудек беше најавен како Хрватскиот учесник на Песна на Евровизија 2017 година. На 20 февруари, беше потврдено дека песната што ќе ја изведува се вика "Мојот пријател". Песната беше релаизирана и целосно одработена на 2 март.. Хрватска ќе се натпреварува во второто полуфинале на Евровизија.
938 п.н.е.
938 п.н.е. — година според општоприфатениот календар. Тоа била 938. година пред новата ера, 938. од првиот милениум п.н.е., 38. од 10 век п.н.е. и деветта од 930-тите п.н.е.
Други календари
Годината е броена од страна на различни народи, па се среќава во бројни други календари. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 4570 и 4571 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 3812 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 2822 и 2823 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 185 пред основањето на Рим.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 938 година се протега во 1698 и 1699, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 1758 и 1759 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, па така годината е 395 пред Буда да ја достигне блажената состојба. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 1607 и 1606 исламска година пред хиџра.
Лечиште (Небрегово)
Лечиште — археолошко наоѓалиште во прилепското село Небрегово. Претставува населба од неолитско време. Се наоѓа на околу 2 км западно од селото, а северно од патот за селото Дупјачани. По површината има фрагменти од керамички садови со сива и црвеникава боја и орудија од камен и кремен.
Активно учење
Активно учење е процес на знаења и вештини во кој ученикот е постојано мобилен, предизвикан да користи различни извори на информации, а наученото да го примени во нови непознати ситуации од секојдневниот живот.
Орниче (Костурино)
Орниче — археолошко наоѓалиште во атарот на селото Костурино во општина Струмица, кадешто е откриена населба од периодот на неолитот.
Местоположба
Наоѓалиштето се наоѓа на висорамнина сместена помеѓу Струмичко-радовишката Котлина на исток од него и Гевгелиско-валандовската Котлина односно долината на реката Вардар на запад, на западниот крај на планината Беласица.
Историја
Неолитската населба откриена на ова наоѓалиште е од рамничарски тип. Улогата на населбата била да го контролира преминот кој преку реката Тркајна и Валандовско Брдо ги поврзува Струмичко-радовишката Котлина и Гевгелиско-валандовската Котлина односно долината на реката Струмица, притока на Струма, и долината на Вардар. Според делумно спроведената геомагнетна проспекција, населбата била кружно организирана. Објектите се во неколку концентрични зони. Во централниот дел на населбата не се забележани остатоци од архитектура. Овој дел веројатно бил предвиден за чување на стока.
Со истражувањата заклучно со 2022 година дефинирани се два надземни објекти. Во првиот објект е откриен разноврсен покуќнински инвентар односно одредени постројки поврзани со приготвување на храна, имено мелници, кадички и друго, како и термички постројки за понатамошно процесуирање на храната и загревање на објектот, имено печки и огништа. За разлика од првиот, вториот објект е јасно дефиниран со лежишта од колци кои јасно ги оцртуваат габаритите на објектот. Лежиштата од колци се тринаесет на број и имаат пречник. Во овој објект е откриена и термална постројка, печка, поставена централно во него.
Во однос на материјалната култура, керамичкиот материјал на неолитската населба на „Орниче“ е типичен за ранонеолитскиот период и припаѓа на т.н. монохромна керамика, која вклучува пред сѐ фрагменти од амфоровидни топчести садови со тунелести држалки. Се појавуваат и груби грневидни садови, како и овални или конусни паници со помалку или повеќе длабок реципиент. Се забележуваат и биконусни садови со топчести испакнувања. Некои форми укажуваат на чинии со задебелена устинка. Во однос на декорацијата, најчести се садовите украсени со impresso техника, па садовите украсени и покриени по целото тело со барботин и боцкање, а се забележуваат и садови украсени со штипкање и втиснување на остри предмети. Сите остатоци од грнчарија пронајдени заклучно со 2022 година укажуваат на форми аналогни на Слој 6 во Амзабегово односно раниот неолит, Амзабегово I. Се забележува и присуство на фрагментирани камени мелници со различни димензии, како и кремени и силексни сечива и стругалки. Покрај овие предмети, пронајдени се и наоди на пршлени. Со истражувањата се откриени повеќе глинени проектили во овална форма, веројатно предмети за лов или војување.
Најрепрезентативни за духовната култура на неолитската населба се примероците од антропоморфни фигурини, кои претежно имаат женски карактеристики. Откриени се фрагменти од фигурини со столбовидно тело, но и целосно сочувана фигурина. Слични фигурини пронајдени во Амзабегово се сметаат за дел од најраниот слој на тоа наоѓалиште. Инаку, освен антропоморфните, пронајдени се и неколку фрагменти од зооморфни фигурини кои веројатно претставуваат крупен добиток или каприди. Меѓу керамичкиот материјал се издвојуваат и предмети дефинирани како жртвеници од типот „консекративни рогови“, како и жртвеник во вид на кубус со стилизирани очи и змии поставени на страните. Со истражувањата заклучно со 2022 година откриени се и фрагменти од предмети со нејасна намена кои некаде се определуваат како обредни лепчиња. Пронајдени се и неколку пинтадери.
Дрениче (Небрегово)
Дрениче — археолошко наоѓалиште во прилепското село Небрегово. Претставува населба од доцноантичко време. Се наоѓа на околу 1,5 км југоисточно од селото и на околу 200 м источно од патот за Прилеп, каде се среќаваат фрагменти од керамички садови, покривни ќерамиди и монети.
76 Лебед
76 Лебед — ѕвезда во соѕвездието Лебед со просечна привидна величина од 6,075.
Список на државни водачи во 1289 година
Ова е список на државни водачи во 289 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
IC 759
IC 759 — галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 759 е од видот NF.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 13 ч 24 м 12 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -12° 27' 38".
Термобарско оружје
Термобарското оружје се разликува од другите пообични оружја по тоа што го користи атмосферскиот кислород, наместо да носи оксидатор со себе. Повеќе имиња се карактеристични за ваков тип на оружје: HIT (англ. high-impulse thermobaric weapons), FAE или FAX (fuel-air explosives), топлински и притисочни оружја, како и вакуумски бомби. Начинот што го користат „создава“ многу поголема енергија за својата големина од било кое друго оружје од таков тип. Единствената лоша работа е што не е многу прецизно, односно не може прецизно да се контролира големината на нивниот ефект.
Терминологија
Зборот термобарски е создаден од двата грчки збора: термос [θερμός] (топло, топлина) и барос [βάρος] (притисок, тежина). Со други зборови, термобарско оружје значи оружје што создава топлина и притисок.
Поимот „вакуумска бомба“ се користи заради ефектот на вакуум што се создава по експлозијата, односно наглото вшмукување на кислородот.
Механизам на функционирање
Општо, термобарското оружје функционира така што прво создава голем облак од прав од експлозив или течен експлозивен материјал во воздухот, за потоа да го запали.
Оружјето содржи резервоар од експлозивна течност или цврст експлозив во форма на прав и два засебни детонатори (еден помал, којшто се користи за исфрлање на експлозивот, и еден поголем за запалување).
Оружјето се фрла од височина или се испукува, па на одредена висина првиот детонатор, или некој друг механизам на исфрлање, го отвора резервоарот по што се исфрла експлозивната материја. Настапува период на мешање на експлозивот со кислородот во воздухот, за вториот детонатор да се вклучи кога тие ќе бидат доволно измешани. Вториот детонатор го запалува експлозивот околу себе, одеднаш, што има катастрофални ефекти за сѐ што е на земјата, бидејќи го „вшмукува“ целиот кисород и создава огромен притисок.
Некои понови видови на вакви оружја користат еден детонатор и го исфрлуваат и запалуваат експлозивот во една фаза.
Нови американски термобарски оружја
Гранатата „XM1060 40-mm“, користена во Авганистан, е првото оружје од мала категорија коешто било упоребувано од американските сили. На 30 април 2003 година, американските војници во Авганистан добиле пратка од нови XM1060 гранати.
Руската вакуумска бомба — најголема во светот
На 12 септември 2007 година, Русија успешно ја испробала најголемата вакуумска бомба досега направена. Неколку згради (неменети за тоа) беа срамнети со земја со сила слична на атомската бомба. „Таткото на сите бомби“ е популарното име што руската армија ѝ го дала на оваа бомба, како одговор на американската MOAB (Massive Ordnance Air Blast), којашто популарно се нарекува „мајка на сите бомби“ (Mother of All Bombs - MOAB). Оваа американска бомба досега важеше за најсилната неатомска бомба во историјата.
Споредба меѓу MOAB и АВБПМ (рус. Авиационная вакуумная бомба повышенной мощности):
Скипион Африканецот
Публиј Корнелиј Скипион (236-182 г.п.н.е.), додатокот Африкански го добил главно поради освојувањата во Африка и поради уништувањето на картагинскиот војсководец Ханибал (247-182 г.п.н.е.), што Скипион го постигнува кај Зама во Африка во 202 г. п.н.е. Скипион долго ја проучувал тактиката на војување на Ханибал, посебно по катастрофалниот пораз на Римјаните кај Кана, па во одлучувачката битка кај Зама, Скипион комплетно ја променил тактиката на војување на римската војска, што за Ханибал било изненадување, кое завршило со негов пораз.
Несвесен ум
Несвесниот ум (или несвесното) се состои од процесите кои автоматски се одвиваат во умот и не се достапни за самоиспитување, вклучува и мисловни процеси, спомени, влијание и мотивација. Несвесното содржи мисли, спомени и желби кои се наоѓаат под површината на свесноста но сè уште имаат големо влијание врз однесувањето. Терминот бил создаден од германскиот филозоф од времето на романтизмот Фридрих Шелинг, а поетот и есеист Семјуел Тејлор Колериџ го внел во англискиот јазик. Австријскиот невролог Сигмунд Фројд го развил и популаризирал овој концепт. Емпириските докази предлагаат дека феноменот за несвесното вклучува поттиснати чувства, автоматски вештини, потсвесни перцепции, мисли, навики и автоматски реакции, а исто така можно е и да вклучува комплекси, скриени стравови и желби. Според психоаналитичката теорија, несвесните процеси се изразуваат во соништата во симболична форма, како и во лапсусите и шегите. Според ова, енсвесниот ум може да се гледа како: изворот на соништа и автоматски мисли (оние кои се појавуваат без видлива причина), складиштето на заборавените спомени (кои можеби се достапни за свесното во некој друг момент), и фокусот на имплицираното знаење ( нештата кои сме ги научиле толку добро што ги правиме без да размислуваме).
Се расправало дека врз свесноста влијаат други делови од умот. Тука спаѓаат: несвесноста како лична навика, да се биде несвесен и интуицијата. Термини кои се поврзани со полусвесноста се : будење, имплицирано памтење, подсвесни пораки, занеси, хипноза и хипногогија( премин од будност кон спиење и обратно). Од друга страна пак термините: сон, месечарење, сонување, делириум и кома можат да се поврзат со присуството на несвесни процеси кои не се самиот несвесен ум туку само негови симптоми. Некои критичари се сомневале во постоењето на несвесното.
Историски преглед
Терминот “ несвесен ум ” бил создаден од страна на германскиот филозоф од времето на романтизмот во 18 век Фридрих Шелинг и подоцна внесен во англискиот јазик од страна на поетот и есеист Семјуел Тејлор Колериџ.
Парацелсус бил првиот кој го спомнал концептот за несвесното во своето дело “ За болестите ”, и неговата клиничка методологија денеска се смета за почетокот на модерната научна психологија. Вилијам Шекспир ја испитувал улогата на несвесното во голем број од своите претстави, не именувајќи го како таков концепт. И филозофите од Западот како Барух Спиноза, Готфрид Лајбниц, Артур Шопенхауер, Јохан Фишт, Хегел, Киркегард и Ниче, создале погледи на умот кои ги предвиделе теориите на Фројд. Психологот Жак Вон Рилаер посочил дека “ Фројд не го открил несвесното. ” Во 1890 година, кога психоанализата сè уште не била откриена, Влијам Џејмс во својата монументална расправа за психологија испитал како Шопенхауер, вон Хартман, Џенет Бинет и други психолози ги користеле термините “ несвесно ” и “ подсвесно ”. Историчарот на психологијата Марк Алтшул забележал дека, “ Тешко е, а можеби невозможно, да се пронајде психолог или психијатар од 19 век кој не го признавал несвесното како вистински концепт а и како концепт со најголемо значење. ”
Погледите на Фројд за несвесното
Фројд често визуелно ја претставувал својата теорија со санта лед која го претставувала умот и како тој несвесно функционира. Фројд и неговите следбеници создале концепт за несвесниот ум. Ова има важна улога во психоанализата.
Фројд го засновал својот концепт за несвесното на многу набљудувања кои ги правел на секојдневните активности. На пример, тој сметал дека лапсусите се поврзани со несвесното поради тоа што тие често ги искажувале вистинските чувства на личноста во врска со темата на разговор. На пример, во реченицата “ Одлучив да посетувам летна клетва ” , соговорникот случајно го користи зборот клетва наместо курс поради тоа што не се баш воодушевени од оваа случка. Тој исто така забележал дека соништата на неговите пациенти искажуваат многу важни чувства за кои тие не се свесни. По овие набљудувања, тој заклучил дека психолошките пореметувања во голема мера се предизвикуваат поради лични конфликти кои се случуваат на ниво на несвесното. Неговата психоаналитичка теорија ги објаснува карактерот, мотивацијата и психичките нарушувања фокусирајќи се на одредените несвесни однесувања.
Во рамките на психоанализата, несвесното не се однесува на се што е несвесно, туку на она што е активно потиснато од свесното размислување односно тоа што и создава одбивност на личноста. Фројд го гледал несвесното како складиште на општествено неприфатливи идеи, желби или нагони, трауматични спомени и болни чувства кои излегле од свесното преку механизмот на психолошка репресија. Сепак, содржините не биле секогаш само негативни. Според психоанализата, несвесното е сила која може да се препознае само преку нејзините влијанија – таа се изразува преку симптомите. Во некоја смисла, ова мислење го претставува свесното како противник на несвесното, борејќи се да го сокрие несвесното. Несвесните мисли не можат директно да се подложат на самоиспитување, но можат да се “ снимат ” и “ толкуваат ” со посебни методи и техники како медитацијата, слободно здружување (метод кој многу го користел Фројд), толкување на соништата, лапсуси ( општопознати како Фројдовски лапсус), кои се испитуваат и спроведуваат за време на психоанализата. Гледајќи ги овие несвесни мисли како криптирани ( шифрирани), психоаналитичарите се нарекуваат експерти за дешифрирање на нивните пораки. Фројд подоцна ја искористил неговата идеја за несвесното за да објасни одделни видови на невротични однесувања. Сепак, Фројдовата теорија за несвесното била суштински изменета од страна на некои негови следбеници меѓу кои и Карл Јунг и Жак Лакан.
Погледите на Јунг за несвесното
Карл Густав Јунг кој бил швајцарски психијатар го развил овој концепт понатаму. Тој се согласил со Фројд дека несвесното го одредува карактерот, но предложил дека несвесното треба да биде поделено на две нивоа: лично несвесно и колективно несвесно. Личното несвесно е резервоар на материјал кој еднаш бил свесен но е заборавен или потиснат, многу слично на типичното мислење на Фројд. Од друга страна, колективното несвесно е најдлабокото ниво на психата, сочинето од насобраните наследени психички структури и архетипни искуства. Според ова колективното несвесно е наследено и содржи материјал од цели видови а не од поединец.
И во поглед на структурата на несвесното, Јунг се разликувал од Фројд со тоа што тој не верувал дека сексуалноста е во основата на сите несвесни потреби. Според Јунг, секоја личност го дели колективното несвесно со целата човечка раса, велејќи дека: “ целото духовно наследство на еволуцијата на човештвото се раѓа одново во мозочната структура.” Тој ги нарекол овие прадедовски спомени архетипови. Јунг не ги опишувал архетиповите како спомени туку како слики со универзални значења кои се очигледни во употребата на симболите во културата.
Полемики
Идејата дека несвесниот ум постои била целосно оспорена. Франц Брентано го одбил концептот за несвесното во неговата книга издадена во 1874 година “ Психологијата од емпириска гледна точка ” иако неговото одбивање во голема мера произлегувало од неговите дефиниции на свесното и несвесното.
Жан Пол Сартр ја критикува теоријата на Фројд за несвесното во “ Благосостојба и ништожност ” која се заснова на тоа дека свесноста е во суштина самосвесна. Сартр исто така расправа дека Фројдовата теорија за репресијата има внатрешни недостатоци. Филозофот Томас Болдвин укажува дека аргументот на Сартр е поради неговата неможност да го разбере Фројд.
Ерик Фром тврди дека “ Терминот “ несвесно ” е всушност мистификација.( иако некој може да го користи за своја погодност, како што сум јас виновен за пишување на овие страници). Не постои такво нешто како несвесното; постојат само искуства за кои ние сме свесни или за кои не сме. Ако мразам човек поради тоа што сум изплашен од него, и доколку сум свесен за мојата омраза но не и за мојот страв, можеме да кажеме дека мојата омраза е свесна а стравот несвесен; сепак мојот страв не лежи во мистериозното несвесео.”
Џон Сиарл го критикува Фројд. Тој тврди дека самата идеја за постоење на колекција мисли кои се наоѓаат во привилигирана област во умот така што тие во принцип не се достапни за свесноста е неразбирлива. Ова не е кажано со цел да имплицира дека несвесните процеси кои ги формираат основите на поголемиот дел од свесниот живот не постојат.Сиарл едноставно тврди дека не е разбирливо да се претпостави постоењето на нешто како “ мислата ” на секој можен начин освен за фактот дека никој не може да биде свесен за тоа (не може навистина да ја мисли). Да се зборува за “ нешто ” како “ мисла ” или значи дека се мисли од мислител или дека може да се мисли од мислител. Процесите кои не се патемно поврзани со феноменот наречен мислење посоодветно се нарекуваат несвесни процеси ки се одвиваат во мозокот. Други критичари на Фројдовото несвесно се Дејвид Станард, Ричард Вебстер, Итан Вотерс и Ричард Офше.
Дејвид Холмс испитувал истражување за Фројдовиот концепт за репресијата кое траело 60 години, и заклучил дека нема позитивен доказ за овој концепт. Поради недостатокот на докази во многуте хипотези на Фројд, некои научни истражувачи предложиле посоење на несвесни механизми кои се многу различни од оние на Фројд. Станува збор за “ когнитивно несвесно ” (Џон Килстром), “ приспособливо несвесно ” (Тимоти Вилсон), или “ немо несвесно ”(Лофтус и Клингер), кое ги извршува автоматските процеси но не содржи комплекси механизми на репресија и симболичко враќање на истата.
Во модерната когитивна психологија, многу истражувачи се обиделе да му го одземат на поимот “ несвесно ” Фројдовото наследство, и алтернативните термини како “ имплицитно ” или “ автоматско ” почнале да се вреднуваат. Овие традиции го нагласуваат степенот до кој когнитивната обработка се случува надвор од доменот на когнитивната свесност, и покажуваат дека работите за кои ние не сме свесни сепак можат да имаат влијание врз други когнитивни процеси како однесувањето. Традициите на активното истражување на несвесното вклучуваат имплицитна меморија и несвесно стекнување со знаења.
Несвесното и соништата
Фројд тврдел дека аспектот на исполнување на желби може да се разликува според потешкотиите при разликувањето на манифестираната содржина од латентната. Манифестираната содржина се состои од заплетот на соништата кои се на нивото на површината. Латентната пак, се однесува на скриените и маскирани значења во настаните на заплетот. Таа ги содржи најнтимните информации од моменталните проблеми на сонувачот и неговите конфликти од детството.