Централна_разузнавачка_агенција
Неуспех во разузнавачката анализа
Критики беа упатени кон службата исто така за неделотворност на служба за собирање на разузнавање. Поранешниот Директор на централното разузнавање Ричард Хелмс после завршувањето на Втората светска војна искоментира ,,единствената преостаната супер сила нема доволно заинтересираност за тоа што се случува во светот за да организира и да води служба за шпионажа. ЦИА беше особено критикувана за пропустот што не го предвидоа распаѓањето на Советскиот Сојуз. Видете ги информатичките технологии, дел од раководството за разузнавачка анализа за дискутијата за можни пропусти за обезбедување на автоматизациска поддршка на аналитичарите, и А Вселена за програма на Разузнавачката заедница за собирање на некои од нив. Сознаените стапици во разузнавашката анализа исто така спаѓаат во областа каде што ЦИА откри дека може да има пропуст. Ветерани на службата изразија жалење за неспособноста на ЦИА да произведе долготрајно стратешко разузнавање како што некогаш имаше, за да ги води творците на политиките. Џон МекЛохин, кој беше заменик директор и вршител на должноста директор на централното разузнавање од октомври 2000 година до септември 2004 година, рече дека ЦИА е удавена од побарувањата на белата куќа и Пентагон за итни информации, разузнавачката анализа заврши како да е Википедија за Вашингтон. Во статијата за разузнавачка анализа, насочување себеси на потрошувачите се зборува за начини на кои разузнавањето ќе биде попродуктивно за барањата на творците на политиките. За медиумите најинтересни се неуспесите. Број декласифицирани проценки на државното разузнавање го предвидоа однесувањето на некои држави, но не на начин кој е интересен за вестите, или најзначајно, не беа јавни за време на случувањата. Во нивната операциска улога, одреден напредок за ЦИА беа програмите У-2 и СР-71, анти-советските и операциите во Авганистан во средината на 80-тите. Меѓу првите неуспеси на анализата, пред ЦИА да има сопствени способности за собирање на информации, беше кога самоуверениот претседател Хари С Труман кој на 13 октомври 1950 година увери дека кинезите нема да праќаат војска во Кореја. Шест дена потоа, повеќе од еден милион кинески војници пристигнаа. Видете анализа на неустехот, исто така видете ги околните текстови за двете Кореи и Кина, и временскиот период пред корејскат војна. Пред тоа, разузнавачката заедница неуспеа да ја предвиди инвазијата на Северна Кореја, делумно поради тоа што ресурсите не им беа доделени на Сигналското разузнавање со покриеност на корејскиот полуостров. Историјата на американското разузнавање со исклучок на француската Индокина и потоа двата Витнама, е долга и комплексна. Се почесто Документите од Пентагон содржат песимистички анализи на ЦИА кои се спротивни од позициите во Беалта куќа. Произлезе дека некои проценки беа сменети да се прикажат гледиштата на Пентагон и Белата куќа. За подетални дискусии за разузнавачките и тајните операции од 1945 година видете активности на ЦИА во Азија и Тихиот Океан. Друга критика е неспособноста да се предвидат јадрените тестови на Индија во 1974 година. Испитувања од различни анализи во врска со јадрената програма на Индија предвидоа некои гледишта за тестот, како што е извештајот од 1965 година кажува прецизно, дек а ако Индија развие бомба, ќ е биде објаснета како за „миротворни цели“. Најоглемата критика е неспособноста да се насетат нападите на 11 септември. Извештајот на комисијата за 9/11 пронајде недостатоци во целост на разузнавачката заедница. На пример еден од проблемите беше неспособноста на ФБИ да ги ,,спои точките`` со споделување на информации помеѓу нивните децентрализирани теренски седишта. Сепак, овој извештај ги критикува анализите на ЦИА и ја отежнува нивната истрага. Извршниот извод како извештај беше објавен на 21 август 2007 година од страна на канцеларијата на ннадзорникот на ЦИА, генералот Џон Хелгерсон, и содржеше дека поранешниот директор на централното разузнавање Џорџ Тенет не беше способен соодветно да ја подготви службата да се справи со опасноста која беше прикажана од Ал Каеда пред нападите на 11 септември 2001 година. Извештајот беше завршен во 2005 година, и со договор со Конгресот деше објавен во јавноста на делови, и покрај приговорите од актуелниот Директор на разузнавачката заедница Мајкл Хајден. Хајден изјави дека објавувањето во јавността ќе биде „трошење на време и внимание навраќајки се на земја што е добро изорана“. Тенет не се сложи и со заклучоците на извештајот, и цитираше дека планирал лице в лице средби со Ал Каеда, особено од 1999 година.