cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Јужнокинески тигар
Јужнокинескиот тигар (Panthera tigris amoyensis), познат и како Кинески или Амојски тигар, е подвид на тигар кој живее во шумите во јужниот дел на Кина. Овој тигар е еден од најмалите подвидови и е најкритично загрозен од сите останати тигри. Експертите сметаат дека во дивината има помалку од 20 единки, и се смета дека следната декада може да стане изумрен вид. Во октомври 2007 година, во резерват во Јужна Африка е роден првиот тигар надвор од границите на Кина. Се смета дека овој подвид е „матичен“ подвид, односно дека од него потекнуваат останатите подвидови. Неодамна, јужнокинескиот тигар е на списокот на десетте најзагрозени животни во светот.
Физички одлики
Јужнокинескиот тигар е еден од најмалите подвидови. Мажјаците од главата до опашката достигнуваат должина од 2,6 метри и тежат околу 150 килограми. Женките се помали, и достигнуваат должина од 2,3 метри и тежат околу 110 килограми. Кратките и широки пруги кај овој тигар се многу пораздалечени од пругите кај бенгалскиот и амурскиот тигар.
Исхрана
Јужнокинескиот тигар како и останатите подвидови тигри е строг месојад. Овие тигри ловат крупен дивеч, а познато е и дека ловеле и стока како крави и кози кога нивната популација била помногубројна. Како сите големи мачки, и овие тигри го убиваат пленот со загриз на задниот дел од вратот (кај средноголем плен) или го задушуваат со директен загриз на грлото (кај голем плен). Јужнокинескиот тигар може да се храни со било што, од мали инсекти до гаури. Во минатото кога ги имало во многу поголем број, овие тигри биле познати и како човекојадци.
Живеалиште
Во минатото јужнокинескиот тигар бил најраспространет во шумите со умерена клима во Јужна Кина. Денес неговата распространетост е ограничена на три изолирани региони во јужно-централна Кина, каде се верува дека мали популации живеат во пределот на планинските граници меѓу провинциите. Како и за црно-ножната ласица, еден од најголемите фактори кој придонесува за драстично намалување на популацијата е уништувањето на нивниот плен. Другите два фактори се ловокрадството и фрагментирањето на популациите. Јужнокинеските тигри живеат во густи џунгли и сакаат да поминуваат доста време во вода.
Гонење на тигрите
До почетокот на 20 век, јужнокинескиот тигар бил доста распространет низ јужна Кина и британски Хонгконг. Последниот тигар во Хонгконг бил забележан во 1947 година. Во 1959 година, Мао Цетунг, за време на Големиот скок напред, објавил дека тигрите и другите грабливци како леопардите и волците се штетници и „непријатели на народот“. Како резултат на ова, почнале неколку кампањи „против-штетниците“. Тигрите се сметале за неподобни бидејќи напаѓале фармери и селани. Поради гонењето, популацијата во дивината до 1982 година паднала од повеќе од 4000 единки на помалку од 200. Кинеската влада решила да го прекине ловот на тигри во 1977 година, но се чини дека веќе било предоцна. Јужнокинескиот тигар не е забележан во дивината повеќе од 20 години. Денес се проценува дека популацијата брои 20-30 единки, кои живеат во провинциите Гуангдунг, Фуџен, Хунан, Џангсји и Џеџанг. Тигрите кои ги среќаваме во југоисточниот дел на кина припаѓаат на подвидот индокинески тигар.
Заштита на тигрите
Од 1990 година, кинеката влада прави напори за заштита на јужнокинескиот тигар преку отворање на специјални природни резервати. Истражувањето напрaвено од кинески научници во 1987 година, покажало дека има уште неколку тигри во планините во Гуангдунг на границата со Хунан и Џангсји. Друго истражување во 1990 година, дало докази за дузина тигри кои живеат на планините во јужнокинеските провинции Гуангдунг, Хунан и Фуџен. За време на истражувањето не бил виден ниту еден тигар, меѓутоа доказите биле добиени од раскажување на поранешни ловци. Во Кина има и неколку јужнокинески тигри во заробеништво кои се дел од програмата за спасување на овој подвид, со што би се спречило овој тигар да стане третиот подвид на тигар кој изумрел во модерното време. Пред студијата за регистрација на сите јужнокинески тигри во заробеништво се сметало дека нивниот број е премногу мал и дека нема доволно генетски диверзитет за програмата да биде успешна. Сепак, од започнувањето на регистрацијата, идентификувани се многу повеќе тигри од овој подвид низ зоолошките во Кина – факт што дава надеж за спасување на подвидот.
Save China’s tigers
Организацијата за спасување на кинеските тигри (Save China's Tigers) постигнала договор со истражувачкиот центар во Кина за зголемување на бројот на јужнокинески тигри во дивината. Овој договор бил потпишан во Пекинг на 26 ноември 2002 година. Програмата се состои о селектирање на јужнокинески тигри од зоолошките градини во Кина, кои потоа се праќаат во 300 квадратни километри големиот резерват во близина на градот Филиполис во Јужна Африка. Во овој резерват тигрите учат да ловат, а младите на овие тигри се пуштаат во пробни резервати во Кина. Тренираните тигри остануваат во Јужна Африка за да се размножуваат. Постои уште еден проект за рехабилитација на јужнокинеските тигри кој се одвива во Фуџен, Кина.
Можни докази за постоење на јужнокинески тигри во дивината
На 5 октомври 2007 година, јужнокинески тигар нападнал крава, а на 13 септември било пронајдено тело од азиска црна мечка која најверојатно била убиена и изедена од јужнокинески тигар. И двата инцидента се случиле во околијата Жен Пинг. На 11 октомври 2007 година, Женглонг Жу, селанец од околијата Женг пинг, која се наоѓа во провинцијата Шаангси, тврдел дека си го ризикувал животот за да направи фотографии од тигар. Доколку ова било вистина, овие би биле првите фотографии на тигар во дивината дури од 1964 година. Сепак, овие фотографии предизвикале сомневање за нивната автентичност. Жител на Панжихуа открил дека тигарот кој го имал на постер, всушност е многу сличен со тигарот на фотограиите (исти пруги на дел од крзното). Постерот бил отштампан пет години претходно. На 29 јуни 2008 година, одговорните објавиле дека се докажало дека сите објавени слики се лажни. Селанецот што ги објавил сликите бил уапсен поради измама. Многумина сметаат дека и одговорните од оваа провинција се дел од измамата, сакајќи да привлечат фондови за спасување на тигрите и поголем број на туристи. Иако владата на Шаанкси официјално ги прогласила за лажни, многу луѓе сè уште веруваат дека Женглонг Жу го ризикувал животот за да донесе докази за постоењето на јужнокинески тигри. Лијуан Лиу, професор на Колеџот за науки за животот на Пекингскиот Универзитет, рекол дека не верува дека сликите се лажни. Изворот за постерот е исто така сомничав. Произведуваот тврди дека постерите излегле во продажба не порано од јули 2002 година, но човекот која ја нашол сличноста на тигрот од сликите и оној на постерот тврди дека го купил пред пролетниот фестивал во 2001 година. Постојат и докази дека тигрот на фотографиите на Жу се движи.
Ава ДуВернај
Ава Мари ДуВернеј (родена на 24 август 1972) е американска режисерка, телевизиска продуцентка и поранешен филмски публицист. Добитничка е на Primetime Emmy Award, NAACP Image Award, BAFTA Film Award и BAFTA TV Award, како и номинирана за Оскар и Златен глобус.
Откако го имаше своето режисерско деби „Ќе следам“ (2010), ДуВернеј ја освои наградата за режија во американскиот драмски натпревар на филмскиот фестивал Санденс во 2012 година за нејзиниот втор долгометражен филм „Средно од никаде“, станувајќи првата црна жена што ја освоила наградата.
За нејзината работа на Селма (2014), биографски филм за Мартин Лутер Кинг Џуниор, ДуВернеј стана првата Афроамериканка која беше номинирана за награда Златен глобус за најдобар режисер исто така доби Оскар за најдобар филм. Нејзините други филмски заслуги ги вклучуваат документарниот филм за Нетфликс, исто така номиниран за Оскар, 13-ти (2016) и фантастичниот филм на Дизни Брчка во Време (2018), вториот што ја прави првата Афроамериканка што режирала филм со буџет од 100 милиони долари.
Нејзините телевизиски заслуги вклучуваат и драмска серија на мрежата на Опра Винфри, Queen Sugar (2016) и две ограничени драмски серии на Нетфликс: Кога нè гледаат (2019), базирани на случајот со џогер во Централ парк од 1989 година и Колин во црно и бело (2021 година), базирани на тинејџер години на НФЛ играчот Колин Кеперник.
Во 2017 година, таа беше вклучена на годишната листа Time 100 на највлијателни луѓе во светот. Во 2020 година, таа беше избрана во одборот на гувернери на Академијата за филмски уметности и науки како дел од режисерската фела.
Солтонско Море
Солтонско Море (Salton Sea) — солено езеро во САД. Се наоѓа на територија на сојузната американска држава Калифорнија. Површината на езерото изнесува 899 км².
Гласилна избувна согласка
Меѓународната фонетска азбука (МФА) ја бележи согласката со ⟨⟩. Гласот се создава со затворање на гласилката (глотис) во грлото.
Особености
Гласилната избувна согласка ги има следниве особености:
Лушпаровидни
Лушпаровидни — група на влекачи која се состои од сите диапсиди поблиски со гуштерите отколку со архосаурите (вклучувајќи ги крокодилите и птиците). Единствена група со денешни претставници е Lepidosauria: денешните гуштери, змии и туатара.
Вриксум
Вриксум (Wrixum; фериншки: Wraksem) — општина на островот Фер, во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Географија и сообраќај
Вриксум е една од единаесетте општини на Фер и се наоѓа на самата граница со единствениот град на островот, Вик на Фер. Местото поседува добра автобуска поврзаност и неколку места за изнајмување велосипеди.
Збратимени општини
Вриксум е збратимен со Ауб во Долна Франконија од 1998 година.
Знаменитости
Знаменитоста на Вриксум е ветерницата, која била изградена во 1851 година.
Црква „Св. Димитриј“ - Манастирско Доленци
Свети Димитриј — главна селска црква црква на селото Манастирско Доленци.
Црквата не е изградена, иако започнала со градба во 2001 година.
Местоположба
Црквата се наоѓа на рид над селото, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
Историја
Камен-темелникот бил осветен и поставен на 26 јули 2001 година од страна на митрополитетот г. Тимотеј.
Џеки Стјуарт
Сер Џон Јанг „Џеки“ Стјуарт, РБИ (роден на 11 јуни 1939 година) е британски поранешен возач на трки во Формула 1 од Шкотска. Со прекар како „Летечкиот Шкотланѓанец“, тој се натпреварувал во Формула 1 помеѓу 1965 и 1973 година, освојувајќи три Светски првенства за возачи и двапати завршувајќи како второпласиран во текот на тие девет сезони. Многумина го сметаат за еден од најголемите возачи во историјата на спортот.
Надвор од Формула 1, тој тесно ја пропуштил победата при неговиот прв обид на Индијанаполис 500 во 1966 година, а се натпреварувал во серијалот Кан-Ам во 1970 и 1971 година. Помеѓу 1997 и 1999 година, во партнерство со неговиот син, Пол, тој бил директор на тимот Стјуарт Франд При Рејсинг Формила 1.
Стјуарт исто така се залагал за подобрувањето на безбедноста на моторните трки, организирајќи кампањи за подобри медицински установи и подобрувања на патеките за моторите.
По смртта на Џон Сертиз во 2017 година, тој е последниот преживеан светски шампион на Формула 1 од 1960-тите.
Швајцарски фолклор
Швајцарскиот фолклор е збир на локални приказни, прослави и обичаи на алпските и супалпските народи кои живеат во Швајцарија. Швајцарија е составена од неколку различни култури и население кое зборува германски, француски, италијански, како и реторомански во кантонот Граубинден. Секоја група има своја посебна фолклорна традиција.
Швајцарија е крстопат на Европа. Иако како сојуз и земја постои од 1291, швајцарската култура и народ постоеле и пред тоа. Пред Швајцарија, регионот бил населен со пагани а подоцна со христијански германски племиња, од кои ќе изникне Швајцарија. Пред германските народи, регионот бил населен со Римј ани и гало-римско население. Најпосле, уште пред Римјаните, во овој регион што ќе стане подоцна Швајцарија живеело келтското племе Хелвети. Во поглед на освојувањата, Швајцарија била крстосница на Европа, уште од Римското Царство. Постојаното движење на културите и идеи во Швајцарија создале богата и разновидна фолкорна традиција.
Проучувањето на фолклорот (Фолклористика) во германскиот јазик е познат како Volkskunde. Студијата на швајцарскиот фолклор потекнува од 19 век. Централната фигура на неговиот академски развој е Едуард Хофман-Крајер, кој го основал Швајцарското здружение за фолклор во 1896 година.
Барбгази
Барбгази (или барбегази) се митски суштества од швајцарската и француската митологија. Налик на џуџе или гном, барбгази е мало влакнесто (крзнено) човече со долга брада и огромни стапала.Името барбгази (француски: barbegazi) најверојатно потекнува од францускиот збор barbe-glacée, што значи "замрзната брада". Па така, ова џуџе може да се сфати како „снежен човек“ (тип на јети). Со нивните огромни стапала лесно можат да скијаат на снегот. Поради белото крзно можат лесно да се сокријат во снежната белина без да бидат видени. Тие го прават својот дом со скијање со своите масивни нозе, или ги користат како снежни топки. Во лето доаѓаат во пештери и тунели и не излегуваат до првиот снег. Сакаат големи надморски височини и ниски температури, па ретко среќаваат луѓе. Тие се срамежливи и добродушни. Понекогаш им помагаат на пастирите да ги најдат изгубените овци. Најголема возбуда им е лизгањето по лавини каде, сакајќи да бидат полезни, се обидуваат да ги ископаат луѓето од снегот.
Бертолд и Берта
Бертолд (или Берхтолд) е машката варијанта на суштеството наречено Берта (Перхта или Берхта). Таа е божество во германската паганска митологија, водачка на Дивиот лов. Претставена е со бела наметка и со маска. Во описите се појавува со две форми. Некогаш како млада девојка бела како снегот а некогаш како збрчкана старица облечена во партали. Во приказните, таа ги брка лошите духови. Во современата култура Перхта е отсликана како "дарител на дарежливите, казнувач на лошите, особено лажливите деца". Нејзиниот фестивал се прославува на 6 јануари. Следбениците на Перхта се Перхтени. Во една област во Австрија секоја зима се одржуваат паради на “убавите Перхтени“ (германски: Schönperchten) и на „грдите Перхтени“ (Schiachperchten). Убавите маски се носат за привлекување финансиска добивка а грдите маски се носат за бркање на лошите духови.
Коболд
Коболд е суштество од германската митологија и до денес живее како традиција во германскиот фолклор. Обично е невидливо, но може да се материјализира во животно, оган, човечко суштество и свеќа. Најчестите претстави на коболд се во човечка фигура со големина на мали деца. Оние што живеат во куќи носат облека како селаните. Оние што живеат во рудниците се повредени и грди а тие кои живеат на бродовите пушат лулиња и носат морнарска облека. Легендите раскажуваат за три главни типа коболди. Најчесто, тие се домашни духови на семејството кои можат да бидат и добри и лоши. Понекогаш помагаат и ги вршат домашните работи, другпат, доколку бидат навредени или занемарени, прават злобни трикови. Други ликови се:
Легенди
Во легендите на Швајцарија се споменуваат историски и легендарни личности и места кои ја оформиле историјата и културата на нацијата.
Микоте
Микоте (словенечки: Mikote) — населба во Општина Кршко во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
NGC 475
NGC 475 — елиптична галаксија во соѕвездието Риби, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 475 се споменува и како IC 97, NPM1G +14.0045.
Откривање
Објектот е откриен на 3 ноември 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 475 е од видот E0. Видливиот сјај со голо око изнесува 15 m, оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16 m, додека површинскиот сјај изнесува 13,1 m/лм2. NGC 475 има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 1 ч 20 м 1,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 14° 51' 42".
Други поделби
Проучување на NGC 475 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 4796. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 172; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 619. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 635.
Texas (група)
Texas ― шкотска рок група основана во 1986 година во Глазгов. Основачи на групата биле Џони Мекелхон (поранешен член на групите Altered Images и Hipsway) и Шарлин Спитери како прв вокал. Своето име го зеле од филмот Париз, Тексас од Вим Вендерс од 1984 година.
Во 1989 групата го објавила својот прв албум Southside, заедно со песната „I Don't Want a Lover“, која се пласирала во топ 10 на UK Singles Chart и на топ листите во многу други европски земји. Southside дебитирал на трето место на топ-листата за албуми во Обединетото Кралство и на 88-мо место на топ-листата за албуми Билборд 200 во САД и бил продаден во над два милиони примероци ширум светот. И покрај успехот на Southside, следените албуми Mothers Heaven (1991) и Ricks Road (1993) биле понеуспешни во Велика Британија и САД, но имале умерен успех во неколку земји од Европа.
Се истакнале и стекнале поголема популарност по објавувањето на нивниот албум White on Blonde, кој стигнал до прво место на топ-листата за албуми во Велика Британија и станал нивен најпродаван албум. Досега, има шесткратен платинест тираж во Обединетото Кралство. Следниот албум The Hush (1999) исто така бил успешен, се искачил на прво место на топ-листата за албуми во Обединетото Кралство и има трикратен платинест тираж. Албумот „Најголемите хитови“, издаден во 2000 година, исто така имал голем комерцијален успех, повторно се искачил на врвот на топ-листата за албуми во Обединетото Кралство и имал шесткратен платинест тираж. Тексас издал уште два студиски албума, Careful What You Wish For во 2003 година и Red Book во 2005 година, и двата со златен тираж во Обединетото Кралство. По објавувањето на Red Book и турнејата која следела за поддршка на издавањето на албумот, Тексас заминал на пауза. Пејачката Шарлин Спитери започнала соло кариера, и во 2008 година го објавила нејзиниот прв солистички албум, Мелоди.
Заклучно со 2017 година, Тексас продал 40 милиони музички записи ширум светот, тринаесет нивни песни се пласирале во топ-десет на UK Singles Chart, имале три албуми на прво место и осум во топ-десет на топ-листата за албуми во Обединетото Кралство. Нивниот деветти студиски албум, Jump on Board, објавен во мај 2017 година, се искачил во првите десет на топ листата за албуми во Белгија и Франција, а нивниот десетти студиски албум, Hi, објавен во мај 2021 година, станал нивен највисоко пласиран албум во Обединетото Кралство по The Hush од 1999 година. Дебитирал на трето место на официјалната листа за албуми во Обединетото Кралство и на прво место на листата за независни албуми во Обединетото Кралство; дебитирал на прво место во нивната родна Шкотска.
Членови
Сегашни членови
Поранешни членови
641 Агнес
641 Агнес — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 8 септември 1907 година.
Список на државни водачи во 488 година
Ова е список на државни водачи во 88 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Финци
Терминот Финци (на фински: suomalaiset, на шведски: finnar (етнички Финци), finländare (граѓани на Финска)) може да се однесува на граѓани (без разлика на националност) кои се по потекло од Финска, меѓутоа најчесто се мисли на етничката група чија матична држава е Финска.
Финците се етничка група кои ја населуваат нивната матична држава Финска сместена во северниот дел на Европа. Тие зборуват угрофински јазик наречен фински јазик. Финскиот јазик е близок со другите угрофински јазици естонскиот и карелскиот, додека пак шведскиот јазик којшто е зборуван од Финските Швеѓани е неповрзан со финскиот и е член на индоевропското семејство на јазици. За Финците се смета дека се хомогена етничка група со специфична генетика која е поврзана со другите европски етникуми. Во минатото најголем дел од Финците биле припадници на Католичката црква, додена денеска најголем дел се протестанти и православни.
Равиоли
Равиоли се вид на тестенини што се состојат од фил обвиен со тенко тесто за тестенини. Обично се служат во супа или со сос, тие се познати како традиционална храна во италијанската кујна. Равиоли се обично во форма на квадрат, иако се користат и други форми, вклучувајќи кружни и полукружни форми.
Зборот „равиоли“ значи „мала репа“ на италијански дијалект, од италијанскиот збор „“ што значи репа.
Историја
Првото појавување на равиолите се наоѓа во личните писма на Франческо ди Марко Датини, трговец од Прато во 14 век. Во Рим, равиолите биле веќе добро познати кога Бартоломео Скапи ги послужил со варено пилешко на папската конклава од 1549 година.
Равиолите веќе биле познати во Англија од 14 век, појавувајќи се во англо-норманскиот велум. Според тоа, сицилијанските равиоли и равјулот на Малта се можеби постари од северноиталијанските. Малтешките равиоли се полнети со иркота, локално произведена рикота од овчо млеко или со гбејна, традиционалното свежо овчо млеко.
Традиционално, равиоли се прават дома. Филот варира во зависност од областа каде што се подготвуваат. Во Рим и Латиум филот се прави со рикота сирење, спанаќ, морско оревче и црн пипер. Во Сардинија, равиоли се полни со рикота и рендана кора од лимон.
Модерните равиоли масовно се произведуваат машински.
Околу светот
Во Европа и во САД, свежо спакуваните равиоли имаат неколку недели рок на траење. Конзервираните равиоли може да се полнат со говедско месо, преработено сирење, пилешко или италијански колбас и да се сервираат во сос од домати, домати-месо или доматно сирење. Потпечени равиоли (равиоли кои се препечени и длабоко пржени) беа развиени во Сент Луис, Мисури и се популарно предјадење.
Равиоли исполнети со халуми се традиционално јадење со тестенини од кипарската кујна. Се варат во пилешка супа и се служат со рендан халуми и одозгора суво нане.
Равиолите во други култури
Во Турција, мантии, слично на равиоли е популарно јадење. Се филува со зачинето месо и се служи со сос од пиперка и јогурт. Слични јадења во Кина се џиаози или вонтон.
Во Индија, популарното јадење наречено гуџија е слично на равиоли. Сепак, се подготвува слатко, со фил од суво овошје, шеќер и мешавина од слатки зачини, па се пржи во растително масло.
Еврејската кујна има слично јадење наречено креплач, „џеб“ од месо или друг фил, со покривка врз основа на тестенини од јајца. Се крчка во пилешка супа. Во тој начин на подготовка се чини дека е директен потомок или инспирација на оригиналното јадење, кое се крчкало во „чорба“. Клаудија Роден тврди дека потекнува од венецијанското гето во приближно исто време кога биле развиени равиоли и со текот на времето станале главен столб на еврејската кујна.
Слично блискоисточно јадење кое содржи тестенини е шишбарак исполнето со мелено говедско месо и варени во топол јогурт.
Евто Спасовски
Евто Нисев Спасовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од занаетчиско сиромашно семејство. Уште во своето рано детство го почувствувал тешкиот живот и сиромаштијата на ситните и немоќни занаетчии. По завршувањето на основното училиште, го изучил ќурчискиот занает. Уште како млад се вклучил во редовите на напредната работничка младина. Цврсто бил уверен дека само преку бескомпромисна борба против експлоататорите, може да се дојде до рамноправност и слобода. Во деновите кога на Козјак партизаните воделе херојски борби против окупаторот, бил поврзан со Карпошовите борци. Во својата куќа ги засолнувал илегалците како и активните борци. Ги задржувал сè додека имало потреба од нивно престојување, а потоа ги поврзувал со партизанските единици. Неговата секојдневна илегална работа била откриена од страна на окупаторската бугарска фашистичка полиција и заедно со уште неколку соработници во мај 1944 година бил затворен. Окупаторската власт го осудила на доживотна робија. Казната започнал да ја издржува во затворот во Идризово. Во август 1944 година сите политички затвореници од овој затвор, биле ослободени од страна на Треттата македонска ударна бригада. По излегувањето од затворот станал борец на таа бригада. Како борец се истакнал со својата храброст и борбеност и за кратко време станал политички комесар на чета. Учествувал во бројни борби и акции на бригадата. Во борбата во близина на селото Крушопек - Скопско, храбро загинал кон крајот на октомври 1944 година.
Рајо, Гајо и Влајо
Рајо, Гајо и Влајо (Huey, Dewey, and Louie — Хјуи, Дјуи и Луи) — тројца браќа пајчиња, кои се јунаци на цртаните филмови и стриповите на компанијата Волт Дизни. Создадени се од уметниците на Дизни, Тед Озборн и Ал Талијаферо. Тие првпат се појавиле во колумна за стрип во весник на 17 октомври 1937 г. Првото појавување како цртани ликови се случило во цртаниот филм „Внуците на Пајо“ (англ. Donald's Nephews), објавен на 15 април 1938 г. Рајо, Гајо и Влајо се внуци на Пајо Паторот, синови на Дела Паторот и правнуци на Бајо Паторот.
Надворешни врски
__СОСОДРЖИНА__ __ИНДЕКС__
Мерцедес Дорети
Мерцедес Дорети (родена 1959) е форензички антрополог од Аргентина со седиште во Њујорк. Позната е по пронаоѓањето на докази за злосторство против човештвото. Таа е добитничка на наградата „Гениус Грант“ на МекАртур во 2007 година.
Живот
Нејзината мајка е Магдалена Руиз Гвиназу, радио новинарка.
Родена е и израсната во Буенос Аирес, Аргентина, а се здобива со диплома по антрополошки науки во 1987 при Националниот Универзитет во Буенос Аирес. Помага во основањето на Аргентинскиот Форензички Антрополошки Тим. Во 1992, ја отвора Њујоршката канцеларија на Тимот и глобално ја продолжува својата работа.
Има работено во Чиле, Венецуела, Филипини, Гватемала, Ел Салвадор, Ирак, Бразил, Хрватска, Етиопија, Хаити, Панама, Француска Полинезија, Јужна Африка, Демократска Република Конго, Босна и Херцеговина, Источен Тимор, Зимбабве, Брегот на Слоновата Коска, Индонезија и Мексико.
Дорети предавала на Универзитетот Калифорнија, Беркли, Харвард, Масачусетскиот Технолошки Институт, Универзитетот Колумбија, Перчејз Колеџ, Њујорк, НССР, Ратгерски Универзитет, Амнести Интернешенал, Картер Центар, и на Светскиот Археолошки Конгрес.
Во 2016, Дорети е именувана на годишната БиБиСи листа од 100 жени.
Субура (филм)
Субура е филм од 2015 година во режија на Стефано Солима, заснован на истоимениот роман од Карло Бонини и Џанкарло де Каталдо.
Напишан од Стефано Рули и Сандро Петраља, главни улоги ги играат Пјерфранческо Фавино, Клаудио Амендола, Елио Џермано, Алесандро Борги, Грета Скарано и Џулија Елетра Гориети.
Филмот е втор дел од Трилогијата на Криминалниот Рим од Солима, претходен од Romanzo criminale - La serie, на кој му следи Адаџо што ќе излезе во 2023 година.
Режисерот му го посветил филмот на својот татко Серџо, кој починал неколку месеци пред прикажувањето на филмот.
Романот и филмот го преземаат насловот од истоимената населба во Стариот Рим, чиј што долен дел бил особено озогласен.
Содржина
Рим, 5 ноември 2011 година. Папата се подготвува да вечера како и секоја вечер во посебната просторија во Ватикан, но се чини дека некој сомнеж го мачи; подоцна на својот личен секретар му ја доверува намерата дека сака да се повлече. Филипо Малгради е корумпиран парламентарец заплеткан во криминал и е стар пријател на итриот и авторитетен „Самурај“, легендарниот криминален бос во Рим, последниот преживеан од Банда дела Маљана и гаранција за односите меѓу ситниот римски криминал, мафијашките фамилии во Јужна Италија и политиката. Тензиите во Собранието се разгорени и Малгради, по напуштање на една дебата, поминува една ноќ имајќи секс и конзумирајќи дрога во хотел заедно со ескортот Сабрина и уште една малолетна проститутка.
Гордиот и импулсивен Аурелиано Адами, познат како Нумеро 8 (мак. Број 8), криминален бос во областа Остија, дивјачки го претепува сопственикот на една зграда во Остија во која што подметнува пожар, обидувајќи се да го убеди да му го отстапи земјиштето, а потоа ја остава неподвижен во запалената зграда. Бакароцо, римски криминалец кој штотуку е ослободен од затвор по дваесет години, се среќава со Самурај во еден бар. Тој упорно бара да му се врати на (криминалниот) бизнис со Самурај, но босот, и покрај заканите на Бакароцо, јасно се противи. На излегување од барот, Бакароцо е прегазен од автомобил што се движи со полна брзина (најверојатно по наредба на „Самурај“). Дури ниту за Малгради работите не одат добро: малолетната проститутка со која ја поминува вечерта умира од предозирање, а Сабрина, исплашена, е принудена да го повика „Спадино“, помладиот брат на Манфреди - шеф на циганскиот подземен клан Анаклети. Спадино се ослободува од телото фрлајќи го во вештачко езеро во близина на Рим.
Следното утро, на 6 ноември, Себастијано, срамежлив и нервозен организатор на настани, има многу напната средба со својот татко во кафуле на Лунготевере. Само што го напуштаат барот, таткото се самоубива скокајќи од Понте Виторио. Спадино го уценува Малгради барајќи моќ и пари во замена за молчење за прикривањето на телото. Политичарот бара од сопартиец (г. Роњати познат како „Роња“) да најде некој способен да го заплаши младиот човек и да го ослободи Малгради од уцената, и му се јавува на Нумеро 8. Во меѓувреме, Себастиано го носат кај Манфреди, шеф на ромскиот клан Анаклети и постар брат на Спадино; газдата го известува за големите долгови кои татко му ги склучил со него и веднаш бара нивна отплата: Себастиано е принуден да се откаже од својот дом, автомобилот Порше и пред сѐ од луксузната вила на неговата компанија каде што организира ноќни настани, неговиот извор на приходите. Истата вечер Нумеро 8 и Спадино се среќаваат пред ноќен клуб на периферијата на Рим. И покрај заканите, Спадино не им потпаѓа и вели дека сака да ги искористи тешкотиите на Малгради за да влезе во бизнисот што е важен, но тој е прободен во грлото и умира.
На 7 ноември, Сабрина, кога слуша за смртта на Спадино на вестите, се плаши за сопствената безбедност. Во меѓувреме, во посета на Малгради доаѓа Самурајот кој бара појаснување за убиството на Спадино, а како објаснување од парламентарецот добива дека немал намера да го убие момчето туку само да го исплаши. Самурај прашува дали има други сведоци и нуди да му даде заштита во криминалните кругови, но во замена бара од него да го прошири предлог-законот за обнова на предградијата (чиј промотер е Малгради) до областа Остија. Во замена ќе му даде пари и заштита од веројатната одмазда на Манфреди. На станицата Тибуртина, Малгради ја среќава Сабрина, ја уверува дека тој не е поттикнувач на убиството, но и кажува дека сторителот е газдата на Остија, Нумеро 8, и ја советува да не оди дома со оглед на опасната ситуација.
Кај Нумеро 8 оди Самурај, кој го прекорува за убиството, кое - со оглед на тоа што Спадино е поврзан со ривалски клан - може да предизвика мафијашка војна и да го уништи шпекулативниот проект за обнова на предградијата во кој учествуваат и мафијашките семејства од југот, па тој го замолува да не прави ништо додека не заврши проектот. Нумеро 8 не сака да се потчини на јужните мафијашки кланови со кои некогаш бил поврзан неговиот татко, но разбира дека ќе има заработка од шпекулациите во неговата област на мафија. Сабрина оди во куќата на Себастиано, со кого е пријателка (со оглед на тоа што е редовна во неговиот клуб), и му се доверува откривајќи го името на убиецот на Спадино. Себастиано потоа го информира Манфреди за името на убиецот на неговиот брат, надевајќи се на чин на помилување од шефот и дека ќе може да си ја врати вилата како работна активност.
8-ми ноември. Во супермаркет IperCoop во Остија каде што Нумеро 8 ја собира „провизијата“ заедно со неговата девојка наркоманка Виола, тројца задолжени од Манфреди се обидуваат да го убијат младиот бос, кој е само ранет успевајќи да им побегне благодарение на помошта на Виола и неговата десна рака Мирко.
На 9 ноември, Самурај се среќава со кардиналот Бершет, неодамна шокиран од веста за идната оставка на папата, за да ги земе парите од мафијашко потекло чувани во IOR, кој го уверува, откако добил прикриена закана од криминалецот и ветување за поголем удел во договорот, дека ќе ги одблокира фондовите потребни за награда на Малгради и другите вклучени политичари. Виола и луѓето на Нумеро 8 предлагаат одмазда против ромскиот клан поради обидот за убиство, но босот одбива. Манфреди успева да стигне до Сабрина преку Себастиано, кој за време на погребната миса на татко му е принуден да му ги даде клучевите од неговата куќа каде што девојката сè уште се наоѓа; при што на тој начин таа е принудена да му го открие на газдата името на политичарот за кој „работила“ таа вечер. Подоцна Виола и Мирко, без да знае Нумеро 8, ги убиваат бомбашите од претходната вечер во еден спа центар.
Вечерта на 10 ноември, Манфреди, уште повеќе желен за одмазда (убиените соработници биле неговите браќа), се среќава со Самурај, кој го принудува да се откаже бидејќи Нумеро 8 е важен во преговорите за Остија. Манфреди го одбива предлогот. Знаејќи за Малгради, Манфреди бара од Себастиано да објасни од што се состои проектот Остија: проектот, наречен Waterfront, треба да го трансформира брегот на Остија во еден вид Лас Вегас; шпекулациите за недвижнини околу неговата изградба ќе бидат многубројни, што на оние кои ќе се приклучат на проектот ќе им овозможат одлична можност енормно да се збогатат. Манфреди решава да ја примени својата одмазда на поинаков начин и да го уценува Малгради. Влегувајќи во неговата куќата и принудувајќи го Себастијано да дојде со него за да му помогне да постигне договор, тој му се заканува на пратеникот со тоа што ќе се вклучи во договорот за Waterfront и барајќи 20% од профитот. Политичарот е принуден да прифати, а неговиот мал син ќе му биде доверен како затвореник на Себастиано, тотално на милост и немилост, кој мора да го држи врзан и со врзани очи во неговата куќа. Малгради потоа се среќава со Самурај, објаснувајќи го киднапирањето на неговиот син од ромскиот клан на Манфреди и бара помош. Самурај го уверува дека сè ќе среди и дека ќе размислува да се изгласа законот за поделба во Остија.
11 ноември. Во посета на Нумеро 8, кој е длабоко лут на Виола, затоа што не ги послушала неговите наредби и за убиствата што би можеле да предизвикаат војна (тој всушност ја претепува девојката), доаѓа Самурај, со намера да склучи мир меѓу клановите: сепак, тој бара дел од неговите идни акции од проектот како компензација на Манфреди за убиствата, а Виола да биде „достапна“ за Анаклети. Нумеро 8 категорично ги одбива овие две понуди, навредувајќи ги Самурај.
Следното утро, на 12 ноември, Самурај и друг платен убиец тивко пристигнуваат на местото каде што се крие Нумеро 8 и ладнокрвно го убиваат заедно со Мирко и неговите други луѓе; Виола, зашеметена од хероинот што штотуку го земала, е способна само очајно да ја набљудува целата сцена, но успева да се сокрие во вратата од шупата и така да избега од Самурај. Во Парламентот, законот за Остија се изгласува. Самурај го известува Манфреди, кој во овој момент му дава овластување на Себастијано да му го врати синот на политичарот. Организаторот на настаните очекува шефот, откако ги извршил сите негови наредби, да му ја врати вилата, но човекот продолжува да се однесува грубо со него и да ја занемарува темата. Себастиано станува нервозен и откако ќе го притисне шефот, брутално е претепан од Манфреди, кој го остава онесвестен на улица.
Истата вечер, политичарите од партијата на Малгради, со намера да слават за одобрување на законот за Остија, добиваат порака со која се најавува падот на владата. Во меѓувреме, еден пријател го предупредува Малгради дека судството ќе отвори истрага против него за смртта на младата проститутка, во меѓувреме пронајдена од нуркачи во езерото. Малгради трча кон Палацо Киџи, поминувајќи низ толпата демонстранти кои ја укоруваат владата, а потоа се напразно го брка автомобилот на претседателот, кој ќе поднесе оставка и на тој начин сфаќа дека сега не може да биде повторно избран, да ужива во парламентарскиот имунитет. Себастијано, во меѓувреме, го става во заседа Манфреди, го претепува и откако е неподвижен, го затвора во боксот на неговиот жесток питбул, оставајќи го кучето да го распарчи. По посета на неговата стара мајка, Самурај е изненаден на скалите на живеалиштето од страна на Виола. Тој и кажува дека сака да ѝ понуди нешто, на што таа одговара: „Следен пат“. На крај го убива, пребодувајќи го.
Промоција
Првиот постер и првиот тизер трејлер за филмот биле објавени на 25 август 2015 година.
Дистрибуција
Филмот бил прикажан во кината на 14 октомври 2015 година, дистрибуиран од 01 Distribution.
Заработка
Филмот покажа добар успех кај публиката, со заработка од евра што резултира како 35-та најголема заработка во филмската сезона од 2015-2016 година.
Филмска музика
Во филмската музика на Субура се вклучени 13 песни од M83, чиј список, подолу, беше објавен на 20 октомври 2015 година преку официјалната страница на филмот на Фејсбук.
IC 369
IC 369 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 369 се споменува и како ESO 184-54.
Откривање
Објектот е откриен на 16 септември 1901 година од страна на Делајл Стјуарт.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 19 м 2,7 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -56° 1' 37". Положбениот агол на објектот е во износ од 164°.
Други поделби
Проучување на IC 369 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63056.
Користена литература
Parts I-V. Moscow: Moscow State University, 1962-74. (9,679)
Битката на Мишар (епска песна)
Битката на Мишар (српски: Бој на Мишару) - српска епска песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од слепиот пејач Филип Вишњиќ. Притоа, според мислењето на Караџиќ, Вишњиќ самиот ја измислил песната.
Содржина
Два гаврана полетуваат од полето кај Мишар, во близина на Шабац, и слетуваат на кулата на капетанот Кулин. Неговата сопруга ги прашува, дали го виделе нејзиниот маж, кој заминал со голема војска со намера да ги задуши немирите во Србија, да го фати Караѓорѓе Петровиќ и да ги убие српските старешини. Гавраните одговараат дека биел сведоци на Битката на Мишар, каде се судриле 15.000 српски војници и 100.000 турски војници при што победила српската војска, а капетанот Кулин и повеќе други турски старешини биле убиени.
Осврт кон песната
Во песната е присутен шаблонот кој често се среќава во народната епика - гавраните одговараат на сите прашања за текот на битката. Меѓутоа, и покрај ова општо место, песната не изгубила ништо од својата убавина, зашто е заснована врз контрастот: на главните прашања на сопругата на Кулин, гавраните даваат спротивен, за неа неочекуван одговор. Освен тоа, и прашањата и одговорите течат многу живо, растејќи едни од другите, и тоа сè побрзо и посилно онака како што се ближи крајот на песната. Притоа, меѓу сопругата на Кулин и гавраните се води вистински двобој со зборови, изведен извонредно вешто и силно. Во поинаква ситуација, гавраните би му делувале на современиот читател наивно и жалосно, но во оваа песна, како гласници на победата на народот, тие само го зголемуваат поетскиот вкус и ги оживуваат патријархалните времиња кога во борбата против надмоќниот непријател се барале и се наоѓале сојузници дури и во птиците.
NGC 4288A
NGC 4288A — елиптична галаксија во соѕвездието Ловечки Кучиња, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 4288A се споменува и како MCG 8-23-7.
Откривање
Објектот е откриен на 10 април 1788 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 4288A е од видот E-S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 14,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 15,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,6 m/лм2. NGC 4288A има привидни димензии од 0,4' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0.
Други поделби
Проучување на NGC 4288A е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 39841. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 74; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 3455. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1408.
Општина Океро
Општина Океро е општина во округот Вестра Јеталанд во западна Шведска. Нејзиното седиште се наоѓа во градот Океро на главниот остров, кој исто така се нарекува Океро.
Географија
Општината Океро се состои од десет населени островчиња во текот на целата година. Се смета дека тие се протегаат од светилникот Винга до крајбрежниот град Марстранд во општината Кунгалв. Десетте острови се именувани:
Забележете дека „ö“ значи „остров“ на шведски, па затоа има многу имиња што завршуваат со „ö“. На пр Бјорко значи „Остров од бреза“.
Од нив, Хоно е најголем со околу 4.800 жители, а Океро е исто така прилично голем со 3.100. Сепак, сите десет се населени со луѓе во текот на целата година. Повеќето острови имаат мостна врска меѓу себе. Сепак, нема патна врска со копното, само автомобилски фериботи од западен Гетеборг. Фериботите се добри со густ распоред. Локалниот референдум во 2003 година во општина Океро ги отфрли плановите за иден мост до копното.
Историја
За време на Викиншката ера, островите Океро им припаѓале на норвешките кралеви, а делот од брегот бил познат како Речна работа. Во 13 век, кралот Хокон Хоконсон од Норвешка си изградил куќа на Океро, бидејќи често бил таму со својата морнарица.
Во 1658 година, областа станала шведска заедно со Бохуслен.
Во средината на 18 век, риболовот на харинга процвета во голема индустрија, а рибарските заедници на островите цветаа околу 50 години.
Во 1950-тите беа дизајнирани грбот. Бидејќи главната индустрија отсекогаш бил риболов, чамецот и харингата станале симболи. Десетте харинги одговараат на десетте острови.
Омал, исто така наречен обо, е шведски гетамалски дијалект што се зборува на островите во општината Океро. Има некои одлики на шведскиот дијалект во Гетеборг (Гетеборгска), но и одлики од англискиот.
Богојче Спасовски
Богојче Трајанов Спасовски ( во —  во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Се доселил во Скопје со своето семејство во борбата за опстанок. Во септември 1944 година, стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил распореден во третата чета на вториот баталјон. Учествувал во сите битки на бригадата против непријателот и при тоа се истакнал како дисциплиниран и храбар борец. Кон крајот на септември 1944 година бригадата заминала на Кумановскиот терен, со цел да се вооружи. Во една темна ноќ, големата колона борци на бригадата се упатила кон Вардар, со цел да го премине. Борците кои незнаеле да пливаат, меѓу кои бил и тој се удавиле во надојдените води на Вардар.
Европски пат Е99
Европски пат Е99 ― европски пат кој води од Демирчи, Азербејџан до Акчакале во Турција на сириската граница.
Донација
Донација - доброволна и безулсовна помош во пари, добра и услуги која не создава директна корист за давателот ниту обврска за враќање од примателот на донацијата и која може да биде дадена за цели од јавен интерес или за поддршка на активностите на примателот. Под донација се подразбираат и жирални давања, теледавање и организирани настани за прибирање средства. За реализација на донацијата треба да се склучи договор во писмена форма во кој како страни се јавуваат давателот и примателот на донацијата.
Човекови права во Белорусија
Владата на Белорусија е критикувана за кршењето на човековите права и прогонот на невладините организации, независните новинари, националните малцинства и опозициските политичари. Во сведочењето пред Комитетот за надворешни односи на Сенатот на Соединетите Американски Држави, поранешната државна секретарка на Соединетите Американски Држави Кондолиза Рајс ја означила Белорусија како една од шесте светски „станици на тиранијата“. Како одговор на тоа, белоруската влада ја нарекла оценката дека е „прилично далеку од реалноста“. За време на претседателските избори и протестите во Белорусија во 2020 година, бројот на политички затвореници признаени од Центарот за човекови права Вијасна драматично се зголемил на 1062 од 16 февруари 2022 година Неколку луѓе загинале по употреба на незаконска и навредлива сила (вклучувајќи огнено оружје) од страна на службениците за спроведување на законот за време на протестите во 2020 година. Според Амнести интернешенел, властите не ги истражувале прекршувањата за време на протестите, туку ги малтретирале оние кои ја оспорувале нивната верзија на настаните. Во јули 2021 година, властите започнале кампања против преостанатите невладини организации, затварајќи најмалку 270 од нив до октомври, вклучувајќи ги и сите претходно регистрирани организации за човекови права во земјата.
Претседателот Александар Лукашенко се опишал себеси како „авторитарен стил на владеење“. Западните земји ја опишале Белорусија под Лукашенко како „последната европска диктатура“; владата ги обвинила истите западни сили за обид за промена на режимот. Советот на Европа ѝ забранил на Белорусија членство од 1997 година поради недемократско гласање и изборни нерегуларности на уставниот референдум во ноември 1996 година и на дополнителните избори за парламентот.