cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Скинхеди
Музика
Американскиот Ои! започна во осумдесеттите години со бендовите како Д пресс, Ајрон крос,Брусерс и Анти-хирос. Американските скинхедси создадоа врска помеѓу својата поткултура и хардкор панк музиката со бендовите како Варзон, Агностик фронт и Кро-мегс. Секако Ои! стилот се распрска насекаде низ светот и стана поуларен помеѓу скинедсите. Подоцнежните Oi! бендови почнаа да ги комбинираат влијанијата во својата музика од американскиот хардкор и британскиот "стритпанк" на седумдесеттите години. Иако повеќето расистички определени "вајт паувр скинхедс" ја слушале Oi! музиката, сепак истите развија свој посебен жанр во иста линија со своите политички определби: "рок-музика против комунизмот". Најзначаен "РАК" бенд е несомнено "Скрудрајвер", кој во своите почетоци бил политички неопределен панк бенд но подоцна еволуира во "нео-наци" бенд по распадот на оригиналната постава. Музичкиот жанр "РАК" музички беше сличен со "Ои!" и со панкот но подоцна воведе елементи и од другите жанрови. "Вајт паувр" музиката која во одредени сегменти звучи слично со хардкорот уште се нарекува и хејткор.
Расизам, анит-расизам и политика
Скинхедсите со екстремно левичарски погледи, "редскинс" и анархистички скинхедси имаат анти-расистички како и ставови поврзани со моќта на работничката класа. Во Обединетото Кралство, две групации со значителен број членови од левичарско настроените скинхедси се: "Ред екшн" која отпочна со работа во 1981, и "Анти фашист екшн" (анти фашистичка акција) која се формира 1985. На меѓународно ниво, најзначајни организации на левичарско настроени скинхедси се "Ред енд анархист скинхедс", формирана во Њуjорк во 1993 а подоцна проширена низ целиот свет.
Во Соединетите Американски Држави, козерватизмот е честа појава во скинхед сцената, расистички неопределени скинхедси со десничарски и анти-комунистички ставови,ги возвишуваат американските воени акции изразувајќи противење кон модерниот либерализам.
Оберланген
Оберланген (Oberlangen) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местоположба
Оберланген се наоѓа помеѓу градовите Папенбург и Мепен на реката Емс.
Соседни општини
Оберланген се граничи на север со општината Нидерланген и понатаму со Латен, додека на југ со градот Харен.
Историја
Во селото се наоѓал воен камп. Денес, постојат масовни гробници на советски затвореници, како и поединечни гробови на полски и италијански затвореници.
Википедија на каталонски јазик
Каталонска Википедија е издание на Википедија на каталонски јазик, дел од Фондација Викимедија.
Географија на Туркменистан
Туркменистан е континентална држава во Средна Азија, која се граничи со Каспиското Езеро на запад, Иран и Авганистан на југ, Узбекистан на североисток и Казахстан на северозапад. Туркменистан е најјужната република од ЗНД, лабава федерација создадена кон крајот на 1991 од повеќето Советски држави.
Најдолгата граница е со Каспиското Езеро (1.786 км). Другите граници се со Иран (на југ, 992 км), Авганистан (на југ, 744 км), Узбекистан (на север и исток, 1.621 км) и Казахстан (на север, 379 км). По територија, Туркменистан е малку поголем од Калифорнија, опфаќајќи 488.100 км2. По големина Туркменистан е четвртта држава од поранешните советски републики, по Русија, Казахстан и Украина. Најголемата ширина на државата од запад до исток е 1.100 км, а најголемата далечина од север до југ е 650 км.
Физички одлики
Земјиште: рамно песочно и пустинско со дини до планините на југ; ниски планини на границата со Иран; се граничи со Каспиското езеро на запад. Депресии може да бидат најдени во пустината Каракорум.
Највисока и најниска точка:
Најниска точка: Аќагаја Депресија во северозападен Туркменистан, -81 м (вистинската длабочина во ова езеро варира од -110 метри до најплитките -60 метри).
Просечната висина во Туркменистан е 100 до 200 метри надморска височина, со највисокиот врв Маунт Ајрибаба (3139 метри) во Којтендаг на Памир-алтајската верига на југоисток, и најниската точка р во Сарјгамишкото Езеро. Планината Арлан е највисока во пределите на западен Туркменистан. Скоро 80% од републиката лежи во Туранската Депресија, која се движи во правец југ-север и од исток до запад.
Планините во Туркменистан вклучуваат 600 км од Копет Даг, која ја дели со Иран. Копет Даг е регион карактеризиран со високи предели, суви и песочни предели, планински плата; Шахшах 2.912 м, исто познат како Ризех, југозападно од Ашхабад е највисокиот врв на Копет Даг во Туркменистан. Копет Даг е во фаза на тектонска промена, што значи дека на регионот му се закануваат земјотреси како тој што го уништи Ашхабад во 1948 кој беше со јачина од 9 степени според Рихтеровата скала. Красноводското и Устјуртското платп се најпознати топографски одлики во северозападен Туркменистан.
Клима
Туркменистан има студена пустинска клима која е континентална. Летата се долги (од мај до септември), жешки, и суви, додека зимите генерално се благи и суви, иако понекогаш студени на север. Влажноста претежно паѓа меѓу јануари и мај; влажноста е мала низ државата, со годишен просек од 300 милиметри во Копет Даг до 80 милиметри на северозапад. Главниот град, Ашхабад, кој се наоѓа во близина на иранската граница во југоцентрален Туркменистан, добива 225 мм дожд годишно. Просечната годишна температура се движи од високи 16,8 °C во Ашхабад, до ниски -5,5 °C во Дашогуз, на узбекистанската граница во североцентрален Туркменистан. Скоро секогаш ветровите се северни, североисточни и западни.
Детроит Езера, Минесота
Детроит Езера (Detroit Lakes) е најголемиот град и центар на Бекер Округ, Минесота. Во 2007 година, градот имаше 8 030 жители.
Детроит Езера има многу туристи во лето и во зима. Околу 20,000 илјади туристи го посетуваат градот во лето.
Католик (Гренадини)
Катиолик (англиски: Cathollic) e мал остров во Карипското Море.
Опис
Островот е многу мал и ненаселен. Тој може да се означи и како карпа. Овој остров се наоѓа блиску до Меро (западно д него). Западно од Католик има и две други неименувани карпи, кои се помали.
1874 во уметноста
Во 1874 година во уметноста се случиле некои значајни настани.
Корејци
Корејци (или ) – источноазиска етничка група и нација по потекло од целиот Корејски Полуостров и југоисточна Манџурија.
Корејците главно живеат во двете корејски национални држави, Јужна Кореја и Северна Кореја, но исто така официјално се признаени како малцинство во Кина, Виетнам, Јапонија и Филипини, плус во одредени поранешни советски републики, како Русија и Узбекистан. Во текот на XX век значителни корејски заедници се појавиле во Австралија, Канада, Соединетите Американски Држави и во помала мера во други држави.
Бројот на етнички Корејци во дијаспора во 2013 година е проценет на 7,4 милиони.
Историја
Од праисторијата Корејскиот Полуостров го населувале главно манџурски, монголски и тунгуски племиња со север кои и ја правата основата на етногенезата на денешните Корејци со можни малајски групи од југ, како и повремени јапонски упади. Митолошкиот владетел Тангун ја основал првата корејска држава уште во 2333 г.п.н.е., откога почнува старокорејското сметање на времето. Корејската стара цивилизација тесно е поврзана со соседната кинеска. Расцепканоста и војните меѓу поедини рани државички се смируваат со воспоставувањето на кралството Сила кое во VII век го обединува полуостровот и воспоставува единствена управа и јазик (старокорејски). И оваа, како и подоцнежните држави, се потпираат на кинеските културни и политички влијанија. Од X до XIV век доминантно е кралството Кори (под династијата Ванг), по кое и во Европа останува познато името на земјата. Кореја тогаш ја признава врховната власт на монголските ханови. Тогаш се зацврстува будизмот. Со помош на Кина, во 1392 година власта ја презема династијата Ји. Нивната нова држава Чозон, што е денешното корејско име на земјата, трае сè до XX век, иако во разни периоди ја признава јапонската и манџурската врховна власт. Од XIV век под кинеско влијание државна религија станува конфуцијанството. Традиционалната култура на Корејците е селска, но раниот племенски шаманизам се испреплетува со високоразвиените културни влијанија на будизмот и конфуцијанството. Првите книжевни и историски записи се јавуваат од XII век. Во средниот век книжевното и останатото културно творештво по вид и тематика ги опфаќа сите подрачја на културниот живо на високо рамниште, па Кореја е важна како изворен посредник меѓу кинеската култура и Јапонија. Современата корејска култура, како модерното стопанство, ги досегаат високите светски стандарди во сите подрачја, притоа чувајќи ја сопствената тематика, изразни форми и средства како и облиците на сопствениот идентитет заснован на силни историски извори.
Бењат Инчаусти
Бењат Инчаусти Елоријага (Beñat Intxausti Elorriaga; р. во Аморебита-Ечано, Бискаја) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа.
Кариера
Во 2012 година победил на Вуелта а Астурија и завршил десетти во генералниот пласман на Вуелта а Еспања и покрај тоа што му помогал на неговиот екипен предводник Алехандро Валверде. ВО 2013, Инчаусти ја освоил етапата 16 на Џиро д’Италија откако бил дел од бегството и подоцна завршил осми во генералниот пласман. Исто така ја имал водечката маичка на еден ден. На Трката околу Пекинг, Инчаусти ја освоил единствената планинска етапа и го преземал генералниот пласман, а подоцна и победил на трката.
По пет сезони во Мовистар, во септември 2015 година, екипата објавила дека Инчаусти ќе им се приклучи во 2016 година, на двегодишен договор. Меѓутоа, по ветувачкиот почеток во 2016 година, кариерата на Инчаусти започнале да бледнее со болест и не можел да се трка поголем период. Во 2019 година, се преселил во пониската по ранг екипа,.
Манастир
Манастир (грч: μοναστήριον монастирион, самостан; од μόνος - еден, сам и στηρίζω - крепост; старословенски: општежитие) е место каде се живее монашки живот во аскетство, пост, молитва послушност и сиромаштво. Манастирите може да претставуваат помали цркви.
Бењат Инчаусти
Распоред на резултатите на големите трки
СО = се откажал; — = не учествувал
1873 во уметноста
1873 година во уметноста содржи некои значајни настани.
NGC 5738
NGC 5738 — леќеста галаксија во соѕвездието Девица, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 5738 се споменува и како MCG 0-38-2, CGCG 20-4.
Откривање
Објектот е откриен на 12 април 1864 година од страна на Алберт Март, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 48 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5738 е од видот S0. Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,9 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,5 m/лм2. NGC 5738 има привидни димензии од 1' х 0,3'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 14 ч 43 м 56,5 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +1° 36' 13"". Положбениот агол на објектот е во износ од 57°.
Други поделби
Проучување на NGC 5738 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 52614. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 243; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 326. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1613.
Дива мисла (роман)
Дива мисла – роман на македонски јазик од битолскиот писател Владимир Костов. Делото било издадено во 2014 година од издавачката куќа Матица македонска.
Носечка улога во романот има семејството Кожуварови. Низ широкиот спектар на настани, на човечки идеали и заблуди како на филмско платно ја публикува сликата за живеачката во еден затворен круг, во кој главна цел е потрагата по материјалното богатство. Неговите херои се илузионисти, заблуденици и несреќници, егоисти и самотници, кои не ја споделуваат радоста и среќата со средината во која живеат. Дури и во поглед на семејството, тие се ограничуваат во неговото проширување, со цел наследството да не се сподели со други луѓе.
NGC 1343
NGC 1343 — спирална галаксија во соѕвездието Касиопеја, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 1343 се споменува и како UGC 2792, MCG 12-4-1, CGCG 327-5, 7ZW 8, IRAS 03324+7224.
Откривање
Објектот е откриен на 11 октомври 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1343 е од видот SBb/P. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,7 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,1 m/лм2. NGC 1343 има привидни димензии од 2,6' х 1,6'.
Други поделби
Проучување на NGC 1343 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 13384. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 5; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 4335. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 865.
Лара Крофт
Лара Крофт — измислен лик и протагонистот на серијата игри „Tomb Raider“ (Ограбувачка на гробници) на „Square Enix“ (претходно „Eidos Interactive“). Претставена е како убава, паметна и атлетски градена жена, британски археолог и авантурист којшто се впушта во истражување опасни, антички гробници и рушевини низ целиот свет. Со нејзиното создавањето од Тоби Гард, за време на неговото работење кај британскиот производител „Core Design“, ликот првпат се појавува во видео-играта „Tomb Raider“ (Ограбувачка на гробници) од 1996. година. Се појавува и во продолженијата на играта, печатени адаптации, серија на кратки анимирани филмови, два долгометражни филма (каде е толкувана од Анџелина Џоли) и поврзани промоции. Официјалната промоција на ликот вклучува бренд на облека и додатоци, акциони фигури и портретирање од модели. Крофт, исто така, е лиценцирана во случај на промоција од трети лица, вклучувајќи и телевизиски и печатени реклами, настапувања поврзани со музиката и слично.
„Core Design“ го започнале првиот развој на ликот и серијата игри. Инспириран од поп-изведувачката Нене Чери и стрип-ликот Тенк Грл (Tank Girl), Гард ја дизајнирал Лара Крофт за да им се спротивстави на стереотипните женски ликови. Компанијата го има изменето ликот за последователните наслови, вклучувајќи и графички подобрувања и додатоци во гејмплејот. Американскиот производител на видео-игри „Crystal Dynamics“ ја презема играта откако продолжението од 2003. година, „Tomb Raider: The Angel of Darkness“ (Ограбувачка на гробници: Ангелот на темнината), се здобива со лоша критика. Новиот производител го „престартуваше“ ликот заедно со серијата видео-игри. „Crystal Dynamics“ се сосредночува на тоа да го направи ликот повистински. Компанијата ѝ го изменува физичкиот изглед, и додава различни начини на коишто Лара ќе може да влијае на опкружувањата во играта. Во видео-играта, гласот на Крофт ѝ го имаат позајмено четири глумици: Шили Блонд, Џудит Гибинс, Џонел Елиот и Кили Хејвс.
Критичарите ја сметаат Лара Крофт како значаен лик од видео-игра за културата. Лара држи два рекорда во „Гинисовата книга на рекорди“, проследена е од верни обожаватели, и е еден од првите ликови од видео-игрите којшто е успешно толкуван и приспособен во филм. Иако престартуваните, понови игри имаат воглавно добра критика, нејзиното ново дизајнирање доби измешани реакции. Лара Крофт, исто се смета и за секс-симбол, и тоа еден од најпрвите ликови во индустријата којшто испеа да се стекне со пошироко внимание.
Опис
Лара Крофт е често прикажана како атлетски градена жена. Има кафени очи и коса, којашто често е собрана во плетенка или прцел. Класичната облека на ликот е прилепена, тиркизна маица без ракави, светлокафени кратки панталони, чизми до потколениците и долги, бели чорапи. Во додатоците се вклучени и потсечени нараквици (без прсти), ранче, појас со два држача за двата пиштола коишто ги носи. Во продолженијата на играта, претставени се нови облеки направени за различни опкружувања и средини, како костими за капење и зимска облека. Во подоцнежните игри, Лара носи кратка, пресечена маица, панталони за камуфлажа или светлокафени блузи. Кога истражува, таа често носи два пиштола, но низ игрите има користено и многу други оружја. Лара Крофт течно зборува неколку јазика.
Во напатствата за играта се опишуваа дека ликот е роден во Вимблдон, Лондон, како ќерка на измислениот лорд – Ричард Крофт. Израсната е како аристократка и била свршена за измислениот гроф Ерл од Фарингтон. Учела во шкотското интернатско училиште „Гордонстоун“ и во „Швајцарско училиште за благородни девојки“. Авионот со којшто патувала се срушил на Хималаите и таа таму останала цели две недели. Ова искуство ќе ја натера да го остави дотогашниот живот и да трага по авантури низ светот. Крофт напишала повеќе книги и други објавени написи врз основа на нејзините подвизи како платеничка, ловец на големи животни и господарка на ограбувањето. Приказната подоцна е сменета, за во авионската несреќа да се вклучи и мајка ѝ. Додека бара засолниште од временските услови, Лара просведочува како мајка ѝ исчезнува, откако ќе извади еден антички меч. Нејзиниот татко исчезнува исто така, во потрагата по мајка ѝ.
Во видео-игрите
Лара Крофт за првпат се појавува во серијата видео-игри издавани од „Square Enix Europe“ (претходно„ Eidos Interactive“). Акционо-авантуристичките игри ја прикажуваат хероината како патува низ светот во потрага по ретки предмети и мистични артефакти. Крофт за првпат се појавила во играта „Tomb Raider“ (Ограбувачка на гробници) издадена во 1996. година, каде се спротивставува на друг археолог во потрагата на атлантски артефакт. Во „Tomb Raider II“ (1997. година), дејството се врти околу барањето на Ножот на Зијан, којшто го бараат други крадци. „Tomb Raider III“ (1998. година)приказната се сосредночува на делови од метеорити, со чија помош луѓето се здобиваат со натприродни моќи. Во „Tomb Raider: The Last Revelation“ (Ограбувачка на гробници: Последното откровение) од 1999. година, во првото претставување на Лара како млада девојка, таа е придружена од нејзиниот ментор, Вернер Вон Крој. Лара бара артефакт поврзан со египетскиот бог Хор, а подоцна се пресметува со Вон Крој како антагонист. Во „Tomb Raider: Chronicles“ (Ограбувачка на гробници: Хроники) од 2000. година, авантурите на Лара се прикажани преку сеќавањата на други луѓе. Во „Tomb Raider: The Angel of Darkness“ (Ограбувачка на гробници: Ангелот на темнината), воглавно дејството е околу убиството на нејзиниот ментор, Вон Крој.
„Eidos“ ја престартуваше серијата со „Tomb Raider: Legend“ (Ограбувачка на гробници: Легенда) во 2006. година, каде Лара го бара мечот Екскалибур и нејзината мајка. Со ова е изменето претходното минато на Лара, како дел од престартувањето. Во 2007. за обележување на 10-годишнината беше издадена „Tomb Raider: Anniversary“ (Годишнина), и во оваа игра се внесени некои основни елементи од „Legend“. Со „Tomb Raider: Underworld“ (македонски Ограбувачка на гробници: Подземје) од 2008. година се продолжува претставеното дејство од  „Legend“. Прикажани се информациите за исчезнувањето на мајка ѝ на Лара. Барајќи ја, таа дознава и за постоењето на чеканот на Тор – Мјолнир. Во 2010. Година беше издадена игра само за преземање од Интернет, „Lara Croft and the Guardian of Light“ (Лара Крофт и Чуварот на светлината), каде главното дејство се одвива во џунгла во Средна Америка, а Лара има антички воин како помошник.
Во други изданија
Во почетокот на 1997. година, ликот редовно се појавуваше во стриповите на „Top Cow Productions“. Лара Крофт за првпат се појавува во стрипот „Witchblade“,а потоа како главен лик во серијата стрипови за неа во 1997. година. Серијалот започнал со Дан Џургенс како писател, а употребувани биле цртежите на Енди Парк и Џон Сибал. Приказната од стриповите не е поврзана со онаа од видео-игрите сѐ до 32. број, чијашто приказна се поврзува со онаа од „Tomb Raider: The Angel of Darkness“.Издадени се 50 броја, вклучувајќи и посебни изданија. Други печатени изданија се: „Лара Крофт Ограбувачка на гробници: Амајлијата на моќ“ (Lara Croft Tomb Raider: The Amulet of Power), новела на Мајк Ресник издадена во 2003. година; „Лара Крофт Ограбувачка на гробници: Загубениот култ“ (Lara Croft Tomb Raider: The Lost Cult), новела на Е.Е. Најт издадена во 2004. година; „Лара Крофт Ограбувачка на гробници: Бронзениот човек“ (Lara Croft Tomb Raider: The Man of Bronze), новела на Џејмс Алан Гарднер издадена во 2005. година;
Лара Крофт се има појавено и во два филма. Првиот, „Lara Croft: Tomb Raider“ (Лара Крофт: Ограбувачка на гробници), е излезен во 2001. година, а во него е прикажано како Лара се спротивставува на Илуминатите, група којашто бара реликт што може да управува со времето. Филмот го отсликува минатото на Лара поинаку од она прикажано во првите игри. Во филмовите, мајка ѝ загинала во авионска несреќа, а татко ѝ исчезнал во Камбоџа; во игрите (постарите), и двајцата родитела се живи. Приказна слична на оваа од филмот е приспособена и употребена во „Tomb Raider: Legend“. Во продолжението „Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life“ (Лара Крофт Ограбувачка на гробници: Колевката на животот), опишана е трката во потрагата на Пандорината кутија, меѓу Лара и кинеска криминална банда. И во двата филма ликот на Лара Крофт e толкуван од Анџелина Џоли.
Правењето трет филм беше објавено во 2009. година. Продуцентот Граам Кинг има намера филмот да го издаде во 2013. година. „GameTap“ ги издаде „Re\Visioned: Tomb Raider Animated Series“ Во 2007. година преку „телевизискиот“ дел на нивното мрежно место. Ова беше збирка од десет мали анимирани филма, во коишто беа вклучени нови замисли за ликот на Лара Крофт, изработени од добро познати аниматори, стрип-уметници, и писатели вклучувајќи ги и Џим Ли, Варен Елис и Питер Чаг. Епизодите траат отприлика од пет до седум и пол минути, со Мини Драјвер како Крофт. На луѓето кои ја создаваат оваа серија им беше дадена значителна слобода за новиот приказ на ликот. Не се советуваа со производителите на видео-игрите, но сепак им беше дадено упатство со список на прифатливи и неприфатливи измени.
Почетоците и понатамошниот развој
„Core Design“, подружницата на „Eidos“, ја создаде Лара Крофт, како главен лик (протагонист) во нивната игра „Tomb Raider“ (Ограбувачка на гробници), чијшто развој започна во 1993. година. Главниот графички уметник Тоби Гард поминал низ пет различни дизајна, пред да дојде до конечното решение. На почетокот замислил машки главен лик со камшик и шешир. Ко-создателот на „Core Design“ Џереми Смит таквата замисла за ликот ја окарактеризирал како изведеница на Индијана Џонс, и барал повеќе оригиналност. Од таа гледна точка, за понатамошниот развој на Лара Крофт, Тоби Гард решил дека најдобро за ликот ќе биде ако е жена. Исто се изјаснил со желбата да им се спротивстави на стереотипните женски ликови, според него, „фуфи“ и „доминативните“ типови. Смит бил скептичен за тоа жена да биде главен лик, бидејќи во некои тогашни видео-игри веќе било така. Потоа со мислата дека жена за главен лик би можела да привлече, добил верба во замислата на Гард. Поттикнат од поп-изведувачката Нене Чери и стрип-ликот Тенк Грл, Гард експериментирал со различни дизајни, вклучувајќи и мускулеста жена и лик со што личи на нацистички војник. Потоа, се решил за јужноамериканска жена со плетенка по име Лаура Круз. Управителството на „Eidos“ повеќе сакало име од Обединетото Кралство, и од телефонскиот именик го избрале името Лара Крофт бидејќи звучно највеќе наликувало на претходно споменатото. Со промената на името, во биографијата на ликот ѝ се сменило и потеклото во британско.
Гард сакал да го анимира ликот што е можно пореалистично, аспект на којшто мислел дека индустријата во тој период не обрнува многу внимание. Брзите анимации ги заменил со потечни движења, со верба дека така ликот повеќе ќе им се допадне на играчите. Во првата „Tomb Raider“, тридимензионалниот модел на ликот е направен од околу 230 многуаголници. Графичките ограничувања во тоа време направиле да се отстрани плетенката од моделот; плетенката е додадена подоцна во идните планови. Додека го приспособувал моделот на ликот, Гард случајно ја зголемил големината на градите за 150 процента. По согледувањето на зголемувањето, остатокот од тимот се расправеле во врска со тоа дали да се задржи промената, а и јасно се забележува дека всушност и ја задржале. „Core Design“ ја најмиле Шили Блонд за да ѝ го позајми гласот на Лара, откако играта влегла во бета-фазата од развојот. Гард си заминал од „Core Design“ по завршувањето на „Tomb Raider“, со изјаснување дека му недостасува слобода во создавањето и пазарното управување со работите коишто тој ги создал, посебно Лара Крофт. „Core Design“ го изменувале и подобрувале ликот со секое продолжение. Во „Tomb Raider II“ го зголемиле бројот на многуаголниците во моделот на ликот и додале пореални облини во дизајнот. Во другите промени биле вклучени и нови облеки и маневри. „Core Design“ имале намера да додадат и лазење, како можност во гејмплејот, но тоа не било вклучено сѐ до „Tomb Raider: The Last Revelation“. Глумицата Џудит Гибинс го презела позајмувањето на гласот во вториот дел и „Tomb Raider III“. Во третата игра, бројот на многуаголниците на моделот бил зголемен до 300, и биле претставени нови можности во гејмплејот. Во „Tomb Raider: The Last Revelation“ производителите сакале повторно да го претстават ликот на играчите, па вклучиле сценарио во кое било вклучено сеќавање на минато искуство на Лара како млада девојка. Движењата на Лара биле проширени со можноста да се лула на јаже или да отвора врати со клоцање. Моделот на играта бил променет за да има реални пропорции, а Џонел Елиот ја заменила Гибинс. Во времето кога започнал развојот на „The Last Revelation“, „Core Design“ веќе четири години постојано работеле на играта и мислеле дека ја искористиле нивната креативност. Бидејќи мислеле дека на серијата ѝ недостасуваат новитети, решиле да го убијат ликот и прикажале како Крофт е заробена заради срушување на пештера, во една од последните сцени на играта.
Следниот наслов, „Tomb Raider: Chronicles“, ја прикажал Лара Крофт преку сеќавањата на нејзините пријатели. Во играта биле прикажани напади со прикривање, кои ги имало и во наредната игра „Tomb Raider: The Angel of Darkness“. Додека првичниот тим работел на „Tomb Raider Chronicles“, новонајмениот тим работел на развивањето на „Angel of Darkness“ за PlayStation 2. Применувајќи ги иновативните промени во конзолите од новата генерација, Адријан Смит – соосновачот на „Core Design“ – сакал да го преобликува ликот за да го изедначи со надградената технологија. Биле направени истражувања на пазарот и спроведени прашалници за обожавателите и поддржувачите,  како бил помогнат развојот на „Angel of Darkness“. Останатиот дел од тимот не сакал да го преобликува ликот, па затоа за разлика од претходните игри, ја ставиле Лара во друга ситуација. PlayStation 2 дозволувал да се вметнат повеќе маневри и особини на моделот чијшто број на многуаголници се искачил на 4 400 многуаголници. Тимот додал и нови движења и маневри во борбата, бидејќи во биографијата на Лара Крофт се велело дека таа е експерт за борба. Откако првичниот тим ја завршил „Chronicles“, се приклучил во развојот на „Angel of Darkness“. Вишокот содржина, пропуштените рокови на продукција и желбата на „Eidos“ издавањето на играта да се совпадне со издавањето на филмот од 2003. година резултираше со неубаво направена игра. Тие ја беа вратиле Крофт во живот без никакво објаснување, на управувањето на ликот му недостасуваше прецизност, а гејмплејот од повеќето беше окарактеризиран како бавен.
По преземањето на развојот од „Crystal Dynamics“
Бидејќи критиката на „Angel of Darkness“ не била многу добра, без двоумење „Eidos“ (исто стравувајќи од финансиска неволја поради уште една неуспешна игра) обврските за развојот за идните наслови им ги предале на „Crystal Dynamics“, уште една нивна подружница. Тие започнале со развој на нов наслов („Tomb Raider: Ledend“), а Тоби Гард се вратил како советник. Тимот одново ја поставил вредноста на брендот на франшизата и нејзиниот протагонист. Чип Блундел, заменик-претседателот на управителството со  брендови на „Eidos“, изјавил дека дизајнерите разбираат дека обожавателите брендот и ликот ги сметаат за нивни, а не на „Eidos“. Бидејќи го имале тоа на ум, тимот ги преобликувал франшизата и ликот за да им дадат значење на аспектите од првите игри, а тоа ги направило уникатни. Имале намера да направат трилогија, којашто би почнувала со „Angel of Darkness“, но таа била отфрлена и нова приказна била создадена за „Legend“.
„Crystal Dynamics“повеќе се насочиле кон веројатноста на нештата, отколку на реализмот за повторно да го развијат ликот, запрашувајќи се со прашањето, „Што би сторила Лара?“, и со тоа давајќи ѝ повеќе слобода во нејзините постапки. Ги надградиле движењата на Лара, со цел да ги направат потечни и поповрзани. Анимациите исто така биле надградени за да може подобро да дејствува на предметите во средината. Производителите претставија и нов додаток којшто предизвикуваше кожата и алиштата да се воденат после пливањето, или да се валкаат после тркалањето на земја. За да одговорат на критиките упатени за контролите на „Angel of Darkness“, производителите ја измениле шемата на истите за да го обезбедат, според нив, најдоброто акционо искуство во трето лице. Вклучени биле и нови маневри за во борба. „Crystal Dynamics“ го надградиле моделот за да донесат повеќе реализам, но задржале некои делови од претходниот дизајн. Бројот на многуаголници бил зголемен до 9 800. Повеќе внимание било обратено на движењето на устата и изразите на лицето како се овозможиле подинамични чувствени одговори низ настаните во играта. Во новото осмислување на ликот, „Crystal Dynamics“ го надградиле изгледот на косата, облеките и додатоците. Нејзината маица добила ве-пресек, на телото ѝ биле нагласени мускулите, а плетенката била заменета со прцел. Првично имало гласини дека Рејчел Веиз ќе ѝ го позајми гласот на Лара, но на крајот, најмена била Кили Хејвс. „Crystal Dynamics“ не го употребиле дизајнот за нивната следна игра, „Tomb Raider: Anniversary“, која била направена според првиот дел на играта заради 10-годишнината. Дизајнерите имале за цел да ја прикажат Лара со поголема емоционална длабочина, и се сосредночиле за желбата на ликот да ја постигне главната цел на крајот на играта, кулминирајќи со убиството на еден од антагонистите. Тие ја искористиле смртта за подоцна да предизвикаат чувство на вина кај Крофт и со тоа да прикажат дека да се застрела некој треба да е многу тежок избор.
Со „Tomb Raider: Underworld“ ја продолжија приказната којашто ја беа поставиле во „Legend“. „Crystal Dynamics“ ја искористија новата технологија за да го подобрат ликот за конзолите од седмата генерација, трудејќи се да го подобрат реализмот. Механизмот за валкање и светкање на водата од „Legend“ беше променет во реалистичен во кој беа вклучени сите окружувања од играта. За да постигнат поприроден изглед, произведувачите додадоа и сферични хармоници за да обезбедат индиректно осветлување на предметите во игрите, како Лара Крофт. Исто, моделот на ликот го направија посложен и со повеќе детали од претходните наслови, вклучувајќи и повеќе текстурни слоја, со коишто се одредува појавувањето на сенките и рефлектираната светлина на него, и скелетна анимација за пореалистични движења. Бројот на многуаголниците на моделот се зголемил до 32 000. Било подобрено и лицето на моделот со зголемувањето на бројот на многуаголниците, коски употребени во скелетната анимација, и графички засенувачи за да се вметна повеќе детали и способности за изразување. Исто, цврсто ѝ ја прилепиле косата назад, со помислата дека би ѝ сметала во изведувањето на така опасни маневри ако е разлетана. Големината на телото била зголемена, а големината на градите намалена за да се прикажат пореални пропорции. Произведувачите се обиделе одново да ги дефинираат нејзините движења, запрашувајќи се за што сѐ е способен ликот. Додека во претходните игри била употребена рачно направена анимација, во „Underworld“ била употребена техниката уловување на движење за потечни, веродостојни движења и изрази на лицето. Каскадерката и добитничка на златен медал на „Олимписките игри“, Хејди Монимејкер, била личноста чиишто движења биле снимени, но исто ги советувала и дизајнерите за основните движења. Додадени движења овозможувале повеќе разновидност, како нишанење во две различни мети и пукање со една рака, додека другата се држи на предмет од средината. Во некои други додатоци имало и во борбите со луѓе, исто и нови маневри за искачување. „Crystal Dynamics“ сакале да го направат изгледот на изданието за Xbox 360 и PlayStation 3 наполно идентични, иако системите користат различни техники за да се постигне ова. Заради еднообразноста од продажбите на „Underworld“, „Eidos“ постојано се обидувале да го променат изгледот на ликот како би бил попривлечен за женските обожавателки.
По менувањето на издавачот во „Square Enix“
При крајот на 2010. година, „Square Enix“ го објави престартувањето на франшизата со наслов „Tomb Raider“, каде новата Лара Крофт ќе биде помрачна, похрабра замисла на ликот. Проучувајќи го ликот, „Crystal Dynamics“ заклучиле дека еден од главните недостатоци на Крофт е нејзината „тефлонска покривка“, и дека ѝ треба почовечко издание за коешто играчите ќе се грижат. Студиото бараше и нова глумица којашто би ѝ го позајмила гласот, испробувајќи релативно непознати изведувачки. Второто престартување се сосредночува на потеклото на ликот, и како резултат, ја променува нејзината претходна биографија. Така, дизајнерите се одлучиле прво да посветат време на биографијата, а потоа на визуелните аспекти. „Crystal Dynamics“ сакале да го избегнат разубавениот изглед од претходните игри, и се насочиле кон пореалистични пропорции. Во повторното дизајнирање на ликот, дизајнерите почнале со основна замисла и додавање на нештата по коишто е Лара препознатлива: прцелот, усните во облик на буквата М, и просторното поврзување помеѓу нејзините очи, уста и нос. Исто, ја променија и нејзината облека, обраќајќи внимание таа да изгледа поупотреблива и попрактична. Во дизајнирањето на облеката, тие целеле да создадат изглед којшто е „соодветен“ и „младински“, но не премногу „трендовски“.
Слично како во „Underworld“, во новата игра ќе биде вклучена техниката со уловување на движење (motion capture). Во обид да се претстават реализам и чувства кај ликот, снимени се и изведби на лицето и гласот, за да ги придружуваат телесните изведби. Компанијата има намера и да ги прекрпи и боречките можности на Лара во играта. Цел е, „борбата да е нова во франшизата, достојна помеѓу другите игри и важна за приказната“. Една од промените е и вметнување на систем за слободно нишанење. Студиото мисли дека таквиот систем би предизвикал играчите да бидат внесени во акцијата, присвојувајќи „суров, брутален и очаен“ стил. Директорот на глобалните брендови, Карл Стујард, изјавил дека таквото очајување е поврзано со недостатокот на искуството на Лара со насилство претходно. Понатаму изјавил дека Лара Крофт ќе биде наведена во ситуација кога ќе биде приморана да убие, што ќе биде момент којшто понатаму ќе ја обликува како личност, но и ќе ја истрауматизира.
Влијание врз културата
Почетокот на Лара Крофт од 1996. година е често наведен како катализатор за поголемата застапеност на женски протагонисти во видео-игрите. Каисер Ханг од  „PlayStation Magazine“ изјавува дека таа „донела женска моќ“ во видео-игрите. „IGN“ тврди дека Крофт помогнала во тоа повторно да се одреди женскиот пол во игрите, донесувајќи различно толкување за тоа што можат да направат жените. Неколку списанија ја имаат искористено Крофт како мерило со кое подоцнежните женски ликови се споредувани. Списанијата за видео-игри како „PlayStation Magazine“, „IGN“, „Edge“ и „PlayStation: The Official Magazine“ го означуваат ликот како икона во видео-игрите и културата. Џереми Смит ѝ оддава почит на Лара Крофт, со изложувањето на игрите „Tomb Raider“ во пошироката јавност. „ Computer and Video Games“ објавува дека појавувањето на Лара на насловната страна на „The Face“ најавувало промена за сфаќањето на видео-игрите од „непогодни“ до „вообичаени и познати“. На ликот му е оддадена почит и од британскиот град Дарби, претходниот дом на „Core Design“. Во 2007. година Радли Хоумс, постави сина плоча за Крофт, на местото каде што се наоѓале поранешните канцеларии на „Core Design“, коишто денес се станбени простории. Во 2009. година Советот на градот Дерби отвори јавно гласање за именување на новата обиколница во градот. Победоносниот избор, со 89% од 27 000 гласа беше „Лара Крофт“ (Lara Croft Way), а обиколницата е отворена во јули 2010. година.
„Yahoo! Movies“ и „IGN“ ја означуваат улогата на Џоли во првиот филм „Tomb Raider“ како нешто што значително го издигнало отцртувањето на Лара Крофт и нешто што ја придвижило кон големата меѓународна слава. Џоли изјавила дека некои мали деца често од неа барале да им ги потпише предметите како Лара Крофт. По снимањето на првиот филм во камбоџискиот храм Та Пром, истиот бил наречен „храмот на Анџелина Џоли“ од тамошните жители. Рестораните пак, го послужуваат омилениот алкохолен пијалак на Џоли, познат под името „коктелот Томб Рајдер“.Џес Шедин од „IGN“ ја опишува Крофт како една од ретките ликови коишто достојно се претолкувани од видео-игра во филм. Сѐ до 2008. година, првиот „Tomb Raider“ беше филм со најголема заработувачка од категоријата филмови направени според видео-игра, и филм предводен од жена со најголема заработувачка на првото прикажување.
Фатих
Фатих — еден од најголемите и централни окрузи на Истанбул, Турција. Населбата го опфаќа стариот дел од градот, која била освоена од страна на Мехмед Освојувачот на 29 мај 1453. Фатих заедно со областа Еминону кои денес заедно се нарекуваат "вистински Истанбул" или "прв Истанбул" се наоѓаат на полуостровот Златен Рог.
Во реонот на Фатих се наоѓа Фатих џамија, која била меѓу првите кои биле изградени во градот ако се зема предвид фактот што Ејуп Султан џамија се наоѓала надвор од градот. Во времето на Византија, овде се наоѓала црквата на Светите Апостоли. Освен тоа, Фатих содржи некои од најважните историски споменици во Истанбул, како:
Хелсингборг
Хелсингборг (Helsingborg) — еден од поголемите градови во Шведска. Се наоѓа во рамките на округот Сконе (Сканија) во јужниот дел на земјата, каде истовремено е и втор град по големина и значење. Хелсингборг истовремено е и седиште на ситоимената Општина Хелсингборг.
Хелсингборг е еден од поголемите градови во Шведска, кој истовремено не претставува и седиште на округ.
Природни услови
Хелсингборг се наоѓа во јужниот дел на Шведска и Скандинавски Полуостров. Од главниот град на државата, Стокхолм, Хелсингборг е оддалечен само 550км југозападно. Од првиот поголем град, Малме, Хелсингборг се наоѓа 65км северно.
Релјеф: Хелсингборг се формирал на најужното место на Оресундскиот премин, мореузот помеѓу Северно Море и Балтичко Море. Градското подрачје е претежно бреговите, а надморската височина се движи о 0 до 45м.
Клима: Климата во Хелсингборг е претежно континентална под големо влијание на морето и крајните разгранети делови од топлата Голфска струја. Затоа, зимите се благи, а летата се свежи во однос на дадената географска широчина.
Води: Хелсингборг се гормирал на Ересундскиот премин, мореузот измеѓу Северно Море (поточно заливот Категат) и Балтичко Море. Градот оддалечен од данскиот град Хелсингер само 4км, до кои на секои 20 минути е можен превоз со брод.
Историја
Хелсингборг е сонован во 1086 година, но градското подрачје било населено уште во времето на праисторијата. Бидејќи, градот е основан во 11 век, тоа го прави еден од насјтарите градови во Скандинавија. Се претпоставува дека самото градско подрачје било населено веќе во 10 век.
Првите градби во Хелсингборг биле три цркви: Црква Св. Климент, Црква Св. Петар и Црква Св. Олај. Во 12 век изграден е градскиот замок и околу него е направена кружна кула, чии ѕидови имале длабочина од 4м. Во 14 век, чуѓето почнале да се населуваат на самиот брег. Тогаш е изградена и Црквата Св. Марија и градскиот дворец се претворил во тврдина, висока 35м, која и ден денес постои (рестаруирана од 1893-1894 година). Хелсингборг во ова време бил еден од значајните градови во Данска.
Во 1332 година шведскиот крал Магнус Ериксон го зазел Хелсингборг и го дал во залог за 34.000 марки сребро. ВО 17 век и XVIII век, градот претрпува сериозни оштетувања и поголем дел од населението пребегал во данско-шведските војни. Во 1658 година, Хелсингборг конечно припаднал на Шведска. Данците подоцна неколкупати се обидувале да го заземат градот, но без значаен узпех. Ова време е карактеризирано како време на војна, т.е. ширење на шведското влијание на економскта стагнација, па така Хелсингборг во 1770 година имал само 1.300 жители. Меѓутоа, во втората половина на XIX век Хелсингборг започнал да се опоравува.
Население
Хелсингборг денес е град со средна големина за шведските услови. Градот има околу 97.000 жители (податок од 2010 година), а градското подрачје, т.е. истоимената Општина Хелсингборг има околу 131.000 жители (податок од 2012 година). Последните децении бројот на населението константно расте.
До средината на XX век Хелсингборг бил населен со исклучително етнички Швеѓани, а со подоцнежните доселувања во Шведска, населението на градот станало шарено. Денес Хелсингборг е вистински повеќе националистички град. Според проценките во градот живеат повеќе од 10.000 луѓе од просторите на поранешна Југославија, а посебно повеќе од територијата на Србија (околу 9.000 жители). Бројни се и Ирците и Полјаците.
Стопанство
Денес Хелсингборг е современ град со посебно развиена индустрија (машинска, ИТ, прецизна механика и сл.). Последните две децении посебно се развиваат трговијата, услугите и турозмот.
Градот е доста важен сообраќаен центар во Скандинавија. Во него се наоѓа второто пристаниште по големина во Шведска. Превозот преку Ересундскиот мореуз исто така има значајна улога.
1872 во уметноста
1872 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Википедија на чешки јазик
Чешка Википедија е издание на Википедија на чешки јазик, дел од Фондација Викимедија.
1871 во уметноста
1871 година во уметноста содржи некои значајни настани.
Озер Далим
Озер Далим — еврејско добротворно здружение од Битола. Го основал Овадија Јосеф Перера во 1894 година за помош на сиромашните членови на заедницата. Функционирало врз принципот на заемност: сите членови (и сиромашните и богатите) плаќале членарина по еден металик (1/4 грош). Здружението ангажирало лекари што ги посетувале сиромашните Евреи. Семејството Арути ја изградило синагогата „Озер Далим“ од која сите парични прилози оделе за фондот на организацијата.
Колеџ (филм од 1927)
„Колеџ“ (англиски: College) — американски филм од 1927 година, во режија на Бастер Китон и Џејмс В. Хорн. Главните улоги ги толкуваат: Бастер Китон, Ен Корнвол и Харолд Гудвин.
Синопсис
Во своето обраќање по повод завршувањето на средното училиште, Роналд ги фали книгите и го осудува спортот, а неговата девојка Мери го осудува неговиот став. Тој се плаши да не ја загуби девојката поради соперникот Џеф и решава да се запише на колеџ и да се посвети на спортските активности.
Михаил Шолохов
Михаил Александрович Шолохов (Кружилино, Русија, 24 мај 1905 - Вешенска, СССР, 21 февруари 1984) — руски и советски писател, добитник на Нобеловата награда за литература во 1965 година.
Животопис
Михаил Шолохов е роден на 24 мај 1905 година, во населбата Кружилино, крај малото место Вешенска, во тогашната Облст на војската донска (подоцна, Каменска област) во близина на реката Дон. Мајка му била Украинка, вдовица на донски козак. Учел во Каргинското училиште, но не го завршил, а потоа се запишал во подготвителниот клас на Московската гимназија на Шелапутина. Таму учел две-три години, по што продолжил во Богучарската гимназија. Во текот на неколку месеци во 1918 година, учел и во Вешенска. Сепак, тој не го оформил своето образование и успеал да заврши само четири класа гимназија. Мошне млад, Шолохов учествувал во Руската граѓанска војна, борејќи се против Белогардејците по течението на Дон, во текот на 1920-1921 година. По Октомвриската револуција, Шолохов работел како попишувач, учител, службеник во селската управа итн. Истовремено, тој бил ангажиран како доброволец во одредот за собирање храна. По напуштањето на должноста инспектор за снабдување на Каргинска, во 1922 година, Шолохов заминал во Москва, со намера да се запише на Работничкиот факултет. Меѓутоа, неговата желба не се остварила и морал да работи како работник на истовар и поправка на калдрма, како сметководител итн. Во 1924 година ја напуштил Москва и се населил во родното место каде живеел до смртта.
Творештво
Непосредно по Октомвриската револуција, Шолохов започнал аматерски да се занимава со книжевна дејност во малото место Каргинска, каде ги напишал првите свои текстови и настапувал во пиесите што биле прикажувани за месното население. Првиот текст (фељтонот „Испитание“), Шолохов го објавил на 18-годишна возраст, есента 1923 година, во весникот „Младинска вистина“ (Јуношеска правда), а фељтонот бил потпишан како М. Шолох. Во декември 1924 година, тој ги објавил својот прв расказ, „Родинка“, а потоа и расказот „Бенка“, отпечатен во весникот „Млад ленинец“ (Молодой ленинец). Наскоро, во истиот весник била објавена повеста „Пат - врвица (Пут - дороженька), по што следувале и други раскази, објавени во разни комсомолски весници и списанија.
На почетокот на своето творештво, Шолохов наидувал на отпор при печатењето на своите раскази, што се должело на повеќе фактори: употребата на народниот говор, обилноста на локални изрази, пренатрупаната метафорика, но и на отстапувањето од тогашните литературни и естетски шаблони. Поради тоа, често расказите на Шолохов биле предмет на остра критика, а често, уредниците во весниците и списанијата грубо интервенирале, менувајќи ги неговите текстови. На пример, во расказот „Ждребе“, уредниците го преправиле крајот и, наместо Козакот, загинало ждребето. Во расказот „Алјошиното срце“, дел од средината бил преместен на почетокот, а првите глави биле целосно исфрлени. Збирките „Донски раскази“ и „Лазурна степа“ го покажале големиот талент на Шолохов, кој особено бил препознаен од истакнатиот руски писател А. С. Серафимович, кој го напишал предговорот на првото издание на „Донските раскази“ (Донские рассказы), објавени на почетокот на 1926 година. Веднаш потоа, кон крајот на истата година излегла неговата втора збирка „Лазурна степа“ (Лазоревая степь). Сите раскази во овие две збирки биле напишани во периодот од 1923 до 1926 година. Подоцна, во својата автобиографија, објавена во 1932 година, Шолохов се изразил критички кон своите рани раскази, пишувајќи дека „од повеќето тие раскази, кога би било можно, јас сега со задоволство би се „одмеѓил“. Има многу во нив наивно и детски-беспомошно“.