cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Балади (Шопен)
Облик
Поимот „балада“ бил користен од Шопен во смисла на балетски интерлудиум или танц, што е еднакво на старата италијанска балата, но поимот може да има и конотации на средновековната јуначка балада, наративна минстрал-песна, често со фантазиски одлик. Има драматични и танцови елементи во употребата на жанрот од страна на Шопен, и може да се каже дека е пионер на баладата како апстрактен музички облик. Се вели дека четирите балади биле вдахнати од пријателот на Шопен, поетот Адам Мицкевич. Сепак, точното вдахновение за секоја поединечна балада е нејасна и спорно.
Иако баладите не одговараат точно на обликот на соната, „обликот на баладата“ создадена од Шопен за неговите четири балади е варијанта на обликот на соната со специфични несовпаѓања, како што е репризата на огледалото (претставувајќи ги двете експозициски теми во обратен редослед за време на рекапитулацијата). Баладите директно влијаеле на композиторите како Франц Лист и Јоханес Брамс кои, по Шопен, напишале свои балади.
Балада бр.1
'''Баладата бр. 1 во г-мол, оп. 23''', била завршена во 1835 година во Париз.
Балада бр.2
'''Баладата бр. 2 во Ф-дур, оп. 38''', била составена од 1836 до 1839 година во Ноан, Франција и на шпанскиот остров Мајорка.
Балада бр.3
'''Баладата бр. 3 во А дур, оп. 47''', е составена во 1841 година во Ноан.
Балада бр.4
'''Баладата бр. 4 во Ф-мол, оп. 52''', била компонирана во 1842 година во Париз и Ноан и ревидирана во 1843 година.
Снимки
Четирите балади се снимени од многу пијанисти, меѓу кои Артур Рубинштајн, Владимир Ашкенази, Дину Липати, Свјатослав Рихтер, Марта Аргерич, Емануел Акс, Андреј Гаврилов, Јунди Ли, Сеонг-Џин Чо, Мареј Перахија и Кристијан Цимерман. Весникот Guardian ја опишал снимката на Кристијан Цимерман со Дојче Грамофон како „клучна снимка“.
Гаел Монфис
Гаел Монфис ( во ) (Gaël Monfils) е француски тенисер.
Монфис е роден во Париз. Неговиот таткото Руфин по потекло од Гваделуп, е поранешен фудбалер и сегашен агент во францускиот телеком, додека неговата мајка Силвиет е по потекло од Мартиниг и се преселила во Франција пред многу години. Монфис исто така има помал брат, Дерил. Неговиот прекар е La Monf (што значи маѓионичар).
Монфис е поранешен француски рекет број 1, и некогашен седми тенисер во светот што му е највисокиот ранкинг на АТП листата. Досега има освоено 6 титули на АТП турнирите.
Почетокот на кариерата
Монфис својата тениска кариера ја започнал во 2003 година. Таа година Гаел играл во финалето на Оринџ Боул турнирот, турнир број еден по важност за тениските јуниори каде загубил од кипранинот Маркос Багдатис. Истата година тој стигнал и до четвртфиналето на јуниорскиот Австралијан Опен. Сезоната ја завршил на 21-то место на јуниорската ранг-листа.
2004-година на пробивот во светскиот тенис
Во 2004 година Монфис и официјално станува професионалец. Таа година тој бил убедливо најдобриот јуниор победувајќи на 3 од 4-те гренд слем турнири (за јуниори) и завршувајќи ја сезоната како број еден јуниор во светот. Тој победил на Австралијан Опен (каде во финалето го совладал Уана во финалето), Роланд Гарос (бил подобар од Кузнетсов) и Вимблдон (каде го добил Касри), но на патот да ги освои сите четири гренд слем турнири го спречил србинот Виктор Троицки кој го совладал во третото коло на ЈуЕс Опен иако Монфис на турнирот дошол повреден.
Истата година тој го одигра и својот прв турнир во сениорска конкуренција во Мец каде добил вајлд-кард за настап и дошол до четвртфиналето. Тој ги победил Ксавиер Малис и Оливиер Патионс, а загубил од Ришар Гаске. Тој играл уште неколку турнири од челенџер серијата каде имал солидни резултати. Најдобар резултат остварил во Гренобл каде стигнал до четвртфиналето.
Резултати на јуниорските гренд-слеми:
Отворено првенство на Австралија: Победник (2004)
Отворено првенство на Франција: Победник (2004)
Вимблдон: Победник (2004)
Отворено првенство на САД : 3.коло (2003, 2004)
2005
Монфис 2005-тата година ја започнал околу 200-тата позиција. Тој за првпат дебитираше на еден гренд слем, играјќи на Австралијан Опен во Мелбурн. Тој во првото коло бил подобар од Роби Џинепри и со тоа дошол до својата прва гренд слем победа (во второто коло загубил од Оливие Рокус). Добрите резултати во првите три месеци од годината го однеле уште 100 места нагоре. Тој го освоил челенџер турнирот во Бенсакон во февруари и дошол до осминафиналето на многу јакиот турнир од мастер серијата во Мајами каде загубил од Хрбати, но претходно го совладал Николај Давиденко (15 на АТП листата во тој момент). Тој беше првиот играч рангиран во најдобрите 20 кој Монфис успеал да го совлада. Крајот на април Монфис освојува уште еден челенџер турнир овојпат во Тунис кога го победи својот сонародник Фабрис Санторо.Оваа титула му даде доволно бодови за Монфис првпат да влезе во 100-те најдобри светски тенисери.Во меѓувреме тој првпат игра на Гренд слем турнирите Роланд Гарос и Вимблдон.Пред домашната публика Монфис губи во првата рунда но на Вимблдон доаѓа до својата втора гренд слем победа.Ги победи Окун и Хрбати загуби од хрватот Марио Анчиќ во третото коло.После Вимблдон играше неколку турнири на земја а во Сопот, Полска доаѓа до својата прва АТП титула.Таму ги победи Х.А.Марин,Хуан Монако,Виктор Ханеску,Потито Стараче и Флоријан Мајер.Со оваа победа дебитира во 50-те најдобри тенисери.До крајот на годината Монфис игра уште две АТП финалиња.Во Мец е поразен од Иван Љубичиќ,а во Лион од Енди Родик.Ја завршува годината како трет најдобар Французин(Зад Гаске и Грожан).
2006
На почетокот од оваа година тој нема добри резултати освен во Доха каде го игра своето 4-то АТП финале и губи од Роџер Федерер.Во мај играше полуфинале на мастерс турнирот во Рим(з.Надал).Пред домашната публика на Роланд Гарос го оствари својот најдобар пласман на гренд слем турнирите осминафинале(з.Џоковиќ).Потоа разочара на Вимблдон и на ЈуЕс Опен каде загуби во раните рунди а и на другите турнири немаше добри резултати.Сезоната ја заврши на 46-тото место,а најдобро беше пласиран на 21-то место во мај.
2007
Оваа година Монфис дојде до 3-тото коло на Австралијан Опен(з.Гаске).Во второто коло го совлада финалистот од претходната година на турнирот Маркос Багдатис со 7–6 (7–5) 6–2 2–6 6–0.Потоа тој продолжи со една серија лоши резултати со исклучок на 3-тата челенџер титула во Санраис,Флорида.На крајот на мај тој дојде до своето 5-то АТП финале во Австријски,Першчак каде загуби од Хуан Монако.Тоа му помогна колку толку да ја подобри формата успеа да стигне до 3-тата рунда во Роланд Гарос и Вимблдон.Во јули беше полуфиналист во Вашингтон(з.Иснер) и во Букурешт исто така (з.Ханеску).Тој не играше на ЈуЕс Опен поради повреда.
2008
Монфис 2008 година ја започна во март месец поради повреда го пропушти Австралијан Опен и цел месец февруари.Во мај освои уште една челенџер титула во Маракеш во Мароко. Негов најдобар резултат во годината бил полуфиналето на Роланд Гарос. Таму ги совладал Клеман, Хорна, Мелцер, Љубичиќ и Ферер, а загубил од светскиот рекет број еден Роџер Федерер. Тоа беше најдобриот резултат за него на гренд слем турнирите. Поради повреда пропушти неколку турнири меѓу кој и Вимблдон но се врати за Олимписките игри во Пекинг. Дојде до четвртфиналето каде загуби од Џоковиќ.Неколку недели подоцна на ЈуЕс Опен го направи својот најдобар резултат на овој турнир. Дојде до осминафиналето со победи над Пабло Куевас,Евгениј Корољов и Давид Налбандијан загуби од домашниот тенисер Марди Фиш. Во октомври играше финале во Виена загуби од Петчнер.Сезоната ја заврши во најдобрите 20. Од турнирот во Торонто тој ја започна соработката со Роџер Рашид кој и ден денеска е негов тренер.
2009
Како 13-ти играч Монфис ја започна годината во Доха како 5-ти носител го совлада светскиот рекет број еден Рафаел Надал во четвртфиналето.Во полуфиналето загуби од Енди Родик.На Австралијан Опен тој го оствари својот најдобар резултат на овој турнир дојде до осминафиналето.Во февруари продолжува да игра одлично дојде до полуфиналето во Ротердам и финалето во Акапулко.На почетокот од март тој го има својот најдобар ранкинг 9-то место.На Роланд Гарос дојде до четвртфиналето и повторно подобар од него беше Роџер Федерер.Поради повреда втора година по ред тој го пропушти Вимблдон но играше на ЈуЕс Опен стигна до осминафиналето каде загуби од Рафаел Надал.Во октомври тој доаѓа до својата втора АТП титула откако во финалето во Мец го победи Филип Колшрајбер од Германија.Во финишот од годината во Ноември стигна за првпат на еден АТП Мастерс турнир до финале.Беше тоа во Париз-Берси загуби од Џоковиќ со 6-2 5-7 7-6 (3).
2010
Ја започна со полуфинале во Бризбејн и трето коло на Австралијан Опен.Во февруари Монфис игра полуфинале во Јоханесбург и четвртфинале во Ротердам и Марсеј поразен е од Фелисиано Лопез,Михаел Јужни и Жулиен Бенето. Во Мадрид дојде до четвртфиналето поразен е од Рафаел Надал и во Ница исто така тука загуби од Потито Стараче.На Роланд Гарос во еден прекрасен меч што траеше два дена(прекинат поради мрак) тој загуби од италијанецот Фабио Фоњини во пет сета.По две години Монфис повторно игра на Вимблдон.Поставен за 21 носител тој лесно ги совлада Леонардо Мајер и Карол Бек,a во третото коло го чекаше поранешниот шампион на овој турнир Лејтон Хјуит.Мечот се играше на централниот терен во All England клубот но и покрај добрата игра Монфис е поразен во три сета 6-3 7-6 6-4.Во месец Јули Монфис е прв рекет на Францускиот Дејвис куп тим кој го совлада актуелниот шампион Шпанија со 5-0.Монфис на својата земја и го донесе првиот бод со победа во пет сета над Давид Ферер 7-6 6-2 4-6 5-7 6-4.Следната недела тој стигнува до своето прво АТП финале во сезоната во Штутгарт на земја.Тој ги победи Пабло Андухар,Флоријан Мајер и Даниел Химено Травер сите во три сета,но во финалето поради повреда на десната рака тој го предаде мечот на шпанецот Алберт Монтанес.Поради оваа повреда мораше да откаже неколку турнири,но тој се опорави навреме за американската турнеја турнири на тврда подлога.Во Торонто стигна до осминафиналето каде загуби од Енди Мареј,а во Синсинати загуби уште во првата рунда.Овие резултати многу не ветуваа,но Монфис направи извондреден резултат на ЈуЕс Опен.Таму тој стигна до четвртфиналето совладувајќи ги Роберт Кендрик,Игор Андреев,Јанко Типсаревиќ и Ришар Гаске пред да загуби од третиот носител Новак Џоковиќ.Со овој резултат тој освои 360 бода и се врати во најдобрите 15 на АТП листата.
750
750 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 750 година од новата ера, 750. од првиот милениум, 50. од VIII век и прва од 750-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6258 и 6259 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 5500 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 4510 и 4511 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 1503.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 750 година се протега во 3386 и 3387, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3446 и 3447 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1293. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 132 и 133 исламска година.
Минута
Минута (симб. мин, min или  ' ) е мерна единица за време и агол. Таа е од часот или степенот и е поделена на 60 секунди. Во скалата на координирано универзално време (UTC), постојат ретки случаи кајшто минутата има 59 или 61 секунди (престапна секунда). Минутата не е дел од системот SI, но е прифатена за употреба со единиците на SI.
Во астрономијата
Во астрономијата, минутата е единица за агол, како „минута ректасцензија“. Еднаква е на дел од часот и се дели на 60 секунди ректасцензија.
Земјата се свртува околу својата поларна оска за петнаесет лачни минути во текот на една минута ѕвездено време. Една лачна минута на екваторот е приближно еднаква на една морска милја.
Икер Ромеро
Икер Ромеро Фернандес (роден на ) во Виторија) е поранешен шпански ракометар, кој моментално е помошник-тренер во германскиот бундеслигаш Хановер-Бургдорф. Тој играл на позицијата лев бек.
Ромеро во својата кариера играл за клубовите Ваљадолид, Адемар Леон, Сјудад Реал, Барселона и Фуксе Берлин. Тој станал светски шампион со репрезентацијата на Шпанија на Светското првенство 2005 во Тунис.
NGC 2259
NGC 2259 — расеано ѕвездено јато во соѕвездието Еднорог, заведено во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 2259 се споменува и како OCL 492.
Откривање
Објектот е откриен на 1 јануари 1787 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 2259 е од видот II2p. Видливиот сјај со голо око изнесува 10,8 m. NGC 2259 има само една позната привидна димензија, која изнесува 3,5'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 6 ч 38 м 33,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 10° 52' 57".
Тур Даун Андер 2020
Тур Даун Андер 2020 — 22. издание на велосипедската етапна трка Тур Даун Андер, која се одржала помеѓу 21 и 26 јануари како прв настан во сезоната на Светската турнеја.
Екипи
Бидејќи Тур Даун Андер е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Екипата на Универзитетот на Јужна Австралија добила специјална покана за учество на трката и со тоа била заокружена главната група од 20 екипи.
Поредок
На Тур Даун Андер 2020 се доделувале четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку додавање на завршните времиња на секој велосипедист по секоја етапа и временски бонуси за првите тројца на средните спринтови и на завршницата на етапите, предводникот ќе ја добие охра маичката. Овој пласман се сметал за најважен на Тур Даун Андер 2020 и победникот на овој пласман се смета за победник на трката.
Дополнително, постоел и спринтерски пласман, кој се наградувал со сина маичка. Во спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршат на некое од првите 15 места на некоја етапа. За победа на етапа, возачот заработувал 15 бода, кои се намалуваат за еден бод сè до еден бод за 15. место. Бодови за пласманот исто така можеле да се добијат и на средните спринтови на секоја етапа; овие средни спринтови исто така нудат бонус секунди за генералниот пласман. Исто така, постоел и планински пласман, каде се доделувала точкастата маичка. Во планинскиот пласман, бодови се добивале доколку велосипедистите се искачат на некое искачување пред другите велосипедисти, така што повеќе бодови има на повисоките категоризирани искачувања.
Четвртата маичка ја претставува пласманот за млад возач, обележан со белата маичка. Овој пласман се пресметувал на ист начин како генералниот пласман, но само возачите кои се родени на и по 1 јануари 1995 година можеле да учествуваат во пласманот. Постоел и пласман за екипите, каде времињата на тројцата најдобри велосипедисти по екипа на секоја екипа се додаваат заедно; водечка екипа на крајот на трката е екипата со најниско вкупно време. Дополнително, постоела награда за борбеност која се доделувала по етапата на возачот кој од страна на жири се сметал за „најборбен“. Победникот на наградата наредната етапа го носел црвениот број.
Млаки (Кошино)
Млаки — археолошко наоѓалиште во прилепското село Кошино. Наоѓалиштето поради неистраженоста не е датирано и е од непознат тип. Во 1951-1957 македонскиот антрополог Јован Ф. Трифуноски при своите истражувања забележал дека во местото Млаки на потесот Соколовец на простор од околу 500м2 биле забележливи остатоци од градежен материјал, бакарни монети, алати и темели од градби.
Слободан Бештиќ
Слободан Бештиќ (27 март 1964, Панчево, Србија, Југославија) е српски глумец.
Дебора де Лука
Дебора Де Лука ( родена во 1980 година во Неапол, Италија ) е италијански диџеј и техно- продуцент.
Живот
Дебора Де Лука е родена во Неапол во областа Скампија, а исто така, своето детство го поминала таму. Како тинејџерка, таа се преселила во Модена, на северот на Италија, каде студирала модно творештво. Таа работела како келнерка некое време, а подоцна и како танчер во различни ноќни клубови пред да сфати дека правењето музика е нејзината вистинска страст.
Потоа, таа се вратила во Неапол и се запознала со диџејот и музички продуцент Џузепе Кенамо, кој ја поддржувал во нејзината кариера. Во март 2013 година, таа основала своја музичка етикета наречена Sola_mente Records.
Потоа, Де Лука танцувала во клубови и фестивали ширум светот.
Кошарка на Летните олимписки игри 2016 (жени)
Женскиот турнир во кошарка на Летните олимписки игри 2016, се одржал во Рио де Жанеиро, Бразил, од 6 до 21 август. На турнирот учествувале 12 репрезентации.
Натпреварите на женскиот турнир се одиграле во две сали: Младинската Арена, каде се играле натпреварите од групната фаза и Кариока Арена 1, каде се играле натпреварите од нокаут фазата. Ова било прв пат машките и женските олимписки турнири да се играат во повеќе/засебни места.
Репрезентацијата на САД го освоила вкупно осмиот златен медал и шести последователен, совладувајќи ја Шпанија со 101–72 во финалето.
Србија го освоила својот прв бронзен медал откако ја победила Франција со 70–63.
Ждрепка
Ждрепката била одржана во седиштето на ФИБА, познато и како „Куќа на кошарката“ во Мис, Швајцарија, на 11 март 2016 година. Бидејќи петте победника на Олимписките квалификациски турнири (ОлКТ) сè уште не биле познати, тие биле назначени како „ОлКТ 1“, „ОлКТ 2“, „ОлКТ 3“, „ОлКТ 4“ и „ОлКТ 5“.
Шешири
Победниците на ОлКТ 1, ОлКТ 3 и ОлКТ 5 биле извлечени во групата А, додека ОлКТ 2 и ОлкТ 4 во групата Б.
Џони Вајсмилер
Џони Вајсмилер (роден како: Weissmüller János; 2 јуни 1904 - 20 јануари 1984) бил американски пливач и глумец, кој бил еден од најдобрите пливачи на 20-тите години од XX век. Има добиено пет Олимписки златни медали и еден бронзен. Има победено на 52 Американски национални натпревари и има поставено 67 светски рекорди. После пливачката кариера, станува шестиот глумец кој го глуми Тарзан и е најпознатиот глумец на Тарзан.
Список на државни водачи во 750 година
Ова е список на државни водачи во 50 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Чекори за сеќавање (роман)
Чекори за сеќавање е легендарниот роман на писателот Николас Спаркс, чија оригинална верзија е излезена во октомври 1999 година на англиски јазик.
Космос-510
Космос-510 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 20 јули 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 50 килограми. Космос-510 бил комуникациски сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 116,0 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 74,0°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 1510 км, а најмалото на 1495.
Васов Град (археолошко наоѓалиште)
Васов Град (или Власов Град) — археолошко наоѓалиште во кавадаречкото село Мрежичко. Претставува утврдена населба од доцноантичко време.
На оддалеченост од 5,5 км од селото, на падините на Кожуф, на истоимената палеовулканска купа (рид) со зарамнет врв се гледаат грамади од градежен камен, фрагменти од керамички садови, питоси и згура од топена руда. И. Микулчиќ укажува и на најдени монети од III и IV век.
Стипцарник (Острилци)
Стипцарник — археолошко наоѓалиште во крушевското село Острилци. Претставува доцноантичка населба, некропола, рудник и топилница. Се наоѓа на 2 км југоисточно од селото, каде на простор од 300 × 300 м се гледаат остатоци од објекти и топилници. Во наоѓалиштето се среќава множество згура од топено железо, а најдени се и повеќе бронзени чанковидни монети. Биле откриени и гробови градени од камени плочи со керамички садови.
Опструкција (музичка група)
Опструкција бил прогресивен рок група од Скопје, активна од 1999 до 2003. Водач од група бил Владимир Петровски - Картер (вокали, гитара). Опструкција издаваат еден албум, „Систем“. Две песни од албум се „Одам“ и „Лет во празно“. Спот е записи за Одам. Песна „Лет во празно“ е издаваат од компилација „Преку таквото“.
Денес, само „Лет во празно“ и еден минут од спот за „Одам“ се од Интернет.
Порфирско наоѓалиште
Порфирските наоѓалишта на бакар се резултат на комплексните интеракции и повратните информации на многу процеси. Благодарение на сложеност, содржајната дефиниција која ги вклучува основните атрибути на оваа класа на наоѓалиштата  е неостварлива. Според тоа, овој дескриптивен модел користи работна дефиниција на порфирски наоѓалишта на бакар. Порфирските наоѓалишта на бакар се дефинирани на следниов начин: 1. Талог во кој има сулфиди кои содржат бакар и кои се сместени во мрежа на структуирани мали жили и распространети честички во најблиската изменета минерална жила на каменот 2. Промена и минерализација на руда на 1-4 километри длабочина се генетски поврзани со резервоарите на магма кои се наоѓаат во плитките кори (6-8 + км); 3. Нападни комплекси на карпа кои се наоѓаат непосредно пред формирањето на порфирските наоѓалишта и местата на наоѓалиштата се претежно во форма на исправени-цилиндрични вертикални акции и (или) комплекси на насипи; 4. Зони на хидротермална и маргинална пропилитична промена кои се поклопуваат или обиколуваат калиумска променлива група 5. Бакар, исто така, може да биде воведен во текот на споредувањето на хидротермалните  настанатите промени. Повеќето од познатите порфирски наоѓалишта се концентрирани во западниот дел на Јужна и Северна Америка,јужниот дел на Азија и Океанија-вдолж Тихоокеанскиот прстен, јужниот дел на Средна Европа и околината околу источна Турција, некои области во Кина, Русија, и Источна Австралија. Само неколку порфирски наоѓалишта на бакар се идентификувани во Африка, ниту едно познато на Антарктикот. Во Македонија порфирското наоѓалиште на бакар е концентрирано во рудникот Бучим исто така може да се спомне и дека концесискиот простор Иловица има потенцијал за порфирско наоѓалиште на бакар/злато од голем размер.
Добравље (Ајдовшчина)
Добравље (словенечки: Dobravlje) — населба во Општина Ајдовшчина во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Вебер (единица)
Вебер (симб: Wb, Вб) — единица за магнетен тек од системот SI. Густина на текот од еден Wb/m2 (еден вебер на квадратен метар) изнесува една тесла.
Единицата го носи името на германскиот физичар Вилхелм Едуард Вебер (1804–1891).
Дефиниција
Веберот може да се дефинира во однос на Фарадеевиот закон, кој го утврдува односот помеѓу промената на магнетниот тек (флукс) низ затворен круг и електричното поле околу кругот. Промената на текот од еден вебер индуцира напон (електромоторна сила) од еден волт во секунда.
Официјално, Вебер (единица за магнетен тек) — Вебер е магнетниот тек кој, во затворен единечен круг, ќе произведе електромоторна сила од 1 волт ако се намали на нула по рамномерна стапка за 1 секунда.
Изразено во основни SI-единици, димензиите на веберот се (kg·m2)/(s2·A). Може да се изрази и со други изведени единици како тесли на квадратен метар (T·m2), волтсекунди (V·s) и џули на ампер (J/A).
Рим
Рим (Roma, Rōma) — главен град на Италија, посебна општина во Италија (позната како Comune di Roma Capitale) и главен град на Лацио. Со 2,877,215 жители на 1,285.3 км2 исто така е и најголемиот и најнаселениот град и општина и четврти по број на жители град во рамките на Европската Унија. Околу четири милиони жители живеат во римското градско подрачје. Градот се наоѓа во централно-западниот дел на Италијанскиот Полуостров, на самата река Тибар во границите на областа Лацио во Италија. Често градот се нарекува единствен град кој е главен на две држави.
Времетрањето на римската историја се проценува на две и пол илјади години, правејќи го еден од најстарите градови во светот кој сѐ уште егзистира. Овој град бил главен град на Римското Кралство, Римската Република и Римското Царство, која била доминантна сила во Западна Европа и во земјите кои граничат со Средоземно Море околу седумстотини години, од I век п.н.е. сè до VII од н.е. самиот град се смета за еден од родните места на западната цивилизација. Од I век од н.е. Рим бил седиште на Папата, и по завршувањето на византиската доминација, во 8 век станал главен град на државите со кои владеел Папата, период koj траел до 1870 година. Во 1871 година Рим станал главен град на Кралство Италија, а во 1946 година и главен град на Република Италија.
По годините на средниот век, Рим бил под дирекција на Папите, како Александар VI и Лав X, кои го промениле градот во еден од најголемите центри на Италијанската ренесанса, заедно со градот Фиренца. Денешната градба на базиликата св. Петар како и Систинската капела била насликана од страна на Микеланџело. Познати уметници и архитекти, како што биле Браманте, Бернини и Рафаел престојувале некое време во Рим, придонесувајќи за ренесансата и барокната архитктура на самиот град.
Рим бил рангиран во 2010 година како светски град од страна на „Организацијата за најважните светски градеви“, како и 28-ми по ред најважен глобален град. Во 2016 година, Рим бил рангиран како 13-ти по ред најпосетуван град во светот, 3-ти најпосетуван град во границите на Европската Унија, и најпопуларна туристичка атракција во Италија. Овој град е еден од најуспешните европски градеви. Неговиот историски центар е на списокот на УНЕСКО како светско културно наследство. Спомениците и музеите како што е Ватиканските музеи и Колосеумот се помеѓу 50-те најпосетувани туристички одредишта (музеите на Ватикан со 4,2 милиони туристи и Колосеумот со 4 милиони туристи секоја година). Рим бил домаќин на Летните олимписки игри во 1960 година.
Потекло на поимот
За потеклото на името Рим постојат неколку хипотези. Најважни од сите се следниве:
Најрана историја
Постојат археолошки докази за човечко населување во областа на Рим од пред 14,000 години, но посигурни се оние докази кои датираат од палеолитското и неолитското време. Доказите во вид на камени орудија, керамика и камено оружје датираат од пред 10,000 години и говорат за човековото постоење. Како и да е, моќта на добро познатата приказна за Римското легендарно настанување има поголемо влијание од неговото вистинско или античко настанување.
Создавањето на Рим
Создавањето на самиот град Рим може да се испита преку археологијата, но традиционалните приказни предадени од колено на колено од Старите Римјани ја објаснува најраната историја на нивниот град и тоа преку легенди и митови. Една од најдобро познатите митови, а можеби воедно и најпозната од сите Римски митови е приказната за Ромулус (Ромул) и Ремус (Рем), близнаци кои биле доени од страна на волчица. Тие биле фрлени во реката Тибар по наредба на нивниот вујко кој во тоа време владеел со таа држава. Кога волчицата ги нашла, ги надоила. Кога се оддалечила, еден овчар дошол и ги зел децата и ги израснал како свои синови. Кога подоцна сфатиле дека тие не се синови на овчарот отишле да му се одмаздат на својот вујко за стореното. Градот Рим го добил името по Ромул. Тие потоа одлучиле да изградат град, но по една расправија, Ромул го убил својот брат, а градот го зел неговото име. Според римските аналитичари, ова се случило на 21 април 753 п.н.е. Оваа легенда морала да се соочи со една друга традиција, поставена порано во времето, според која Енеј заедно со Асканиј и Анхиз побегнале во Италија по крајот на Тројанската војна.
Монархија, репубика, царство
Најраната римска историја произлегува од легендите. Според римската традиција, овој град бил основан од страна на Ромул на 21 април 753 година п.н.е. Според легендата, настанувањето на градот следува по одлуката на браќата Ромул и Рем да изградат град. По една расправија меѓу нив, Ромул го убил својот брат Рем. Римскиот поет Виргилик се надоврзува на ова кога го опишува Ајнеј како по бегствотк при падот на Троја се населува во Лацио и се спротивставува на првиот крал на Рим, Ромул.
Археолошките докази го поддржуваат фактот дека Рим растел од пастирските населби на ридовите Палантин, изградени во областа на идниот Римски форум. Додека некои археолози расправаат дека Рим бил секако основан во средината на VIII век п.н.е, датумот за неговото настанување е предмет на контраверзност. Оригиналната населба се развила во главниот град на Римското Кралство (со кои испрекинато владееле низа од седум кралеви, според традицијата), потоа во Римската Република (од 510 година п.н.е. управувана од страна на Сенат ) и на крај во Римкото Царство (од 27 година п.н.е. управувана од цар). Овој успех се должел на војните походи, трговската доминација, како и на селективната асимилација на соседните цивилизации, особено од страна на Етурците и Грците. Од неговото основање, иако губејќи повремени битки, Рим останал непоразен во војните до 386 година п.н.е., кога за кратко бил окупиран од страна на Галите. Според легендата, Галите понудиле да им го вратат градот Рим назад на својот народ за илјадници фунти злато, но Римјаните одбиле, претпочитајќи да го вратат својот град со моќта на оружјето повеќе отколку да признаат пораз, по што си го вратиле својот град истата година.
Републиката била богата, моќна и стабилна пред да биде претворена во царство. Според традицијата, Рим станал Република во 509 година п.н.е. Како и да е, на Рим му биле потребни повеќе векови за да прерасне во моќен и влијателен град, а прераснувањето на Рим во царствосе случило во времето на владеењето на Окставијан Август. До III век п.н.е. Рим станал еден од најважните градови на Апенинскиот Полуостров, освојувајќи и поразувајќи ги Сабините, Етурците и поголемиот дел од грчките колонии во Сицилија, Кампања и Јужна Италија. За време на Пунските војни помеѓу Рим и големото средоземно царство на Картагина, Рим прераснал во бојно поле со самото тоа што станал главен град на прекуокеанска царствоза првпат во нејзината историја. Со почетокот на II век п.н.е. во Рим се случило значајно преселување на населението, особено од италијанските фармери, од нивните наследени земји на село почнале масивно да се селат во градевите. Победата на Картагина во Првата Пунска Војна ги донело првите две провинции надвор од Апенинскиот Полуостров, Сицилија и Корзика на Сардинија и делови од Шпанија. По почетокот на II век во римскиот живот се вмешал грчкиот свет. Тогаш хеленистичките кралства и грчките градови-држави биле во опаѓање, изнемоштени од бесконечните граѓански војни, потпирајќи се на платената војска. Така, по Битката кај Коринт (146 п.н.е.) била воспоставена римска контрола врз Грција.
Римкото Царство го направил својот почеток поформален кога царот Август (познат како Октавијан Август пред неговото крунисување, 63 п.н.е. – 14 година од н.е.) го основал Принципатот во 27 година п.н.е. (вид на монрахиско владеење од римската историја). Овој систем бил монархен систем на чие чело стоел царот држејќи ја власта во раце до крајот на својот живот, иако имал шанса да се назначи како диктатор како што тоа го направил Гај Јулиј Цезар, а сето тоа резултирало со негов атентат на 15 март 44 година п.н.е. Во градот, царот Август започнал со одлична програма за социјална, политичка и економска реформа и во големи размери реконструкција на градот Рим. Градот се закитил со импресивни и извондредни нови згради, палати и базилики. Октавијан Август станал големиот татко на уметносите, на неговиот суд присуствувале големи поети како што се Вергеј, Хорациј и Секст Проперциј. Во неговиот период истото така бил основан периодот познат под називот „Римскиот Мир“, долг мирен период кој траел околу 200 години. Негово владеење го продолжиле царевите Калигула, Нерон, Трајан и Адријан. Римскиот цар Нерон бил познат по неговата екставагантност, суровост, тиранија и митот дека тој бил царот „што си свиркал додека Рим горел“ во ноќта на 18 спрема 19 јули, 64 година. „Проклетството на Гален“ (период кога владеела чума, болест најчесто преку мала и голема сипаница) — периодот од 165 до 180 година која се верува дека убило повеќе од третина од населението.
Римската доминација се проширила врз поголемиот дел на Западна Европа и на бреговите на Средоземјето. Населението на Рим достигнало 1 милион жители. За околу седумстотини години, Рим станал еден од најважните и најголеми политички центри и еден од најголемите градови во западниот свет. Откако царството започнало да опаѓа и било поделено, царството ги изгубил градевите Милано и Равена, и бил потиснат од престижниот главен град на Источното Римско Царство, Цариград, чии жители продолжиле да се нарекуваат себеси римјани низ вековите што следеле.
Среден век
Римскиот епископ бил еднакво важен од најраните денови на христијанството, поради мачеништвото на двајцата апостоли Петар и Павле. Епископите на Рим биле доживувани како следбеници на Петар, бидејќи тој бил првиот Епископ на Рим. Градот на овој начин станал од големо значење за Римокатоличката црква. По ограбувањето на Рим во 410 година од Аларик I и по паѓањето на Западното Римско Царство во 476 година, Рим балансирал меѓу Византија и германската контрола. Популацијата опаднала од милион жители во 210 до минимални 35,000 за времетраењето на раниот среден век, робразовајќи ги големите градови до мали групи на граѓани кои живееле во полунапуштените згради распрснати насекаде меѓу урнатините и растителноста на градот Рим. Рим останал под византиска власт до 751 година кога Ломбардите конечно ја згаснале Егзархијата на Равена, кој била последниот несогласувач на Византијците во Северна Италија. Во 756 година, владетелот Пипин Малиот (нарчен бидејќи бил доста низок) му дал на Папата привремена надлежност над Рим и областите кои се околу Рим, подоцна ова резултирало со создавање на државите на Папата. Во 846 година Арапите го нападнале Рим и ја огрбиле Базиликата на св. Петар.
Рим останал главен град на државите на Папата до неговата анексија од Кралство Италија во 1870 година. Градот бил растргнат во борбите помеѓу државите на Папата и Светото Римско Царство, почнувајќи со Карло Велики, кој бил крунисан цар во Рим во 800 година од страната на Папа Лав III. И покрај кратките периоди кога Рим се одвоил како независен град за времето на средниот век, сепак градот го задржил својот статус како главен град на Папата и како „свет град“ во вековите што следеле, дури и тогаш кога Папството се преселило во Авињон (1309–1377).
Ран модернизам
Во втората половина на XV век седиштето на Италијанската ренесанса се префрлил од Рим во Фиренца. Папството сакало да ги изедначи во величественоста и другите италијански градови со самото тоа што почнале да градат екстравагантни цркви, мостови, градски плоштади, јавни простори, во овој период била изградена и нова базилика Св. Петар, Систинската капeла, Понте Систо (првиот мост што бил изграден на реката Тибар) и познатиот и ден денес плоштадот Пјаца Навона. Папите исто така се сметале за големи татковци на уметностите, ангажирајќи ги уметниците како Микеланџело, Рафаел, Лука Сињорели, Ботичели и Козимо Росели.
Овој период бил познат по корупцијата на Папите, со нивни контраверзни деца и ширење непотизам и симонија. Корупцијата на Папите и екстраваганцијата на нивните проекти за градењето на згради донеле во еден поглед реформи, а од друг поглед и Контра-Реформи. Папа Александар VI бил добро познат по декаденција, лудите забави, екстравагантноста и неморалниот живот. Сепак, за времето на овие екстравагантни и богати папи, Рим прераснал во центар на уметноста, поезијата, музиката, литературата, образованието и културата. Рим конечно бил компетентен да се натпреварува со другите Европски градови со богатството, раскошот, уметноста, учењето и архитектурата.
Ренесансниот период го променило лицето на градот Рим, со дела како што е „Оплакување“ на Микеланџело. Рим ја достигнал највисоката точка на сјај под водството на папата Јулиј II (1503–1513) како и неговите следбеници Папа Лав X и Папа Климент VII, двајцата членови на семејството Медичи. Во овој 20-годишен период Рим станал еден од најголемите уметнички центри во светот. Старата базилика на св.Петар изградена од царот Константин Велики (која дотогаш била во катастрофална состојба) била урната и изградена нова. Градот бил домаќин на многу уметници како Гирландео, Перугино, Ботичели и Браманте, кој го изградил храмот Сан Пјетро во Мотарио и планирал голем проект за реновирање на самиот Ватикан. Рафаел, кој во Рим станал еден од најпознатите сликари во Италија сликал фрески како што се познатата “Соба на Рафаел” во Вила Фарнесија. Микелаџело ја отпочнал декорацијата на таванот на Систинската капела и ја создал познатата „Статуа на Мојсеј“ намената за гробот на Папа Јулиј. Рим донекаде и го изгубил својот религиски карактер, со самиот факт што станал прав ренесансен град, со огромен број на популарни празнувања, трки на коњи, забави и интриги. Неговата економија била богата, поради присуството на неколку банкари, меѓу кои и Агустино Киги, кој бил пријател на Рафаел и покровител на уметностите. Пред неговата прерана смрт, Рафаел го промовирал и начинот (кој дотогаш бил непознат) за зачувување на античките урнатини. Борбата меѓу Франција и Шпанија во Европа го донела и првиот грабеж на градот, кој по повеќе од илјадници години не бил виден. Во 1527 силите на царот Карло V го ограбил градот, со кое ставил крај на златната ренесансна доба во Рим.
Доцниот модернизам и современизам
Периодот на владеењето на Папите бил накратко прекинат од краткотрајната Римска Република (1798), која била основана под влијание на Француската револуција. За време на владеењето на Наполеон Бонапарт, Рим бил присоединет на Француското Царство. По падот на Наполеон, во 1849 година друга Римска Република пораснала во рамките на револуциите од 1848 година. Две од највлијателните фигури на Италијанското единство, Џузепе Мацини и Џузепе Гарибалди, се бореле за републиката со краток век на траење.
Рим станал центар на надежите за таканареченето Италијанско единство кога остатокот од Италија бил обединет со привременот главен град Фиренца. Во 1861 година, Рим бил прогласен за главен град на Италија иако самиот град спаѓал под контролата на Папата. За време на 1860-тите, последните траги од државите на Папата биле под француска заштита благодарејќи на надворешната политика која ја имал Наполеон III. Подоцна Папа Пиј IX се прогласил самиот себеси како затвореник во Ватикан, а во 1871 година главниот град на Италија се преселил од Фиренца во Рим.
Набргу по Првата светска војна, Рим сведочел за растот на моќта на италијанскиот фашизам предводен од Бенито Мусолини, кој на крајот на маршот низ градот во 1922 година прогласил можност за создавање на ново царство соединувајќи ја Италија со Нацистичка Германија. Меѓувоениот период резултирал со брзо растење на популацијата во градот, така што надминал 1 000 000 жители. Во Втората светска војна, заради неговиот статус како отворен град, Рим иако наголемо ја избегнал трагичната судбина на другите европски градови, сепак бил окупиран од страна на Германците сè до неговото осободување на 4 јуни 1944 година. Нна 19 јуни 1943 Рим бил бомбардиран од страна на Англо-американските сили, а една од најпогодените области била областа Сан Лоренцо, каде имало 3 000 смртни случаи и 11 000 повредени лица.
Рим после војната моментално прерасно во една од движечките сили на „Италијанското економско чудо“ во пост-воената реконструкција и модернизација. Станал модерен град во 1950-те и раните 1960-те со многу популарни класични филмови како што се Бен Хур, Празник во Рим, Кво вадис и Сладок живот. До средните 1980-те години постоел нов тренд на растење на популацијата, и градот достигнал над 2.800.000 жители, со што по ова бројот на населението почнало да опаѓа со самото селење на жителите од градот во блиските предградија.
Локална самоуправа
Рим претставува општина ("Roma Capitale", ) со локална управа и е најголемата во однос на површина и во население помеѓу останатите 8.101 општини во Италија. Таа е предводена од страна на градоначалник и од Градски Совет. Седиштето на општината е Сенатот кој се наоѓа на ридот Капитол кој е еден од седумите ридови во Рим, и претставува историско седиште на градските власти. Локалната самоуправа во Рим многу често е нарекувана „Campidoglio“ како што е наречен и ридот на којшто се наоѓа.
Административни и историски поделби
Уште од 1972 година градот бил поделен на 19 (по правило 20) административни подрачја, наречени муниципии („municipio“). Тие биле создадени за административни причини за да се зголеми децентрализациајта во градот. Секоја од општините претставува Влада со Претседател и Конзул од четири члена кои се избрани на избори на секои пет години. Општините често ги преминувале традиционалните граници на административна поделба на градот.
Рим исто така е поделен на различни типови на неадминистративни единици. Историскиот центар е поделен на 22 реони, така што сите се сместени во Аврелијанските ѕидини освен Прати и Борго.
Ова потекнува од регионите на Стариот Рим, кој еволуриал во средниот век во средновековни реони. Во ренесансата, под водство на Папа Сикст V, тие повторно ја достигнале бројката од 14, и нивните граници конечно биле дефинирани под водство на Папа Бенедикт XIV во 1743 година.
Нова краткотрајна поделба на градот била направена од страна на Наполеон Бонапарт, и истата немала некои значителни промени во организациајта на градот до 1870 година кога Рим станал третиот главен град во Италија. Потребите за нов главен град довеле до експлозија како во урбанизациајта така и во зголемувањата на популацијата надвор од Аврелијанските ѕидини. Во 1874 петтнаесетата област, Есквилино, била создадена во новата урбанизирана област наречена Монти. Во почетокот на XX век други области биле создадени. После тоа, новите адиминистративни подединици на градот биле наречени „соседства“. Денеска сите области, освен „Борго“ и „Прати“, се дел од првата „Маниципио“, кој затоа се совпаѓаат целосно во историскиот град.
Провинциска и регионална влада
Рим е главен град на Метрополската област Рим, провинција која се протега северно до Чивитавечија. Провинцијата на Рим е деветта област по големина во Италија. На 5,353 квадратни километри, неговите димензии се споредливи со регионот на Лигурија. Покрај тоа, градот е исто така главен град на регионот Лацио.
Државна власт
Рим е главен град на Италија и во него се наоѓа седиштето на Владата на Италија. Официјалната резиденција на Претседателот на Италија и Претседателот на Собранието на Италија, а воедно и седиштето на Парламентот на Италија и Градежниот суд на Италија се сместени во историскиот центар. Државните министерства се наоѓаат насекаде низ градот. Овде се вклучени и министерството за надворешни работи, кое се наоѓа на Palazzo della Fernesina, во близина на Олимпискиот стадион.
Местоположба
Рим се наоѓа во регионот на Лацио во Централна Италија на реката Тибар. Старата населба се развила на ридовите кои имале поглед кон потокот покрај островот Тибар, единствен природен поток на реката во таа област. Рим бил изграден на седум рида: Авентин (Aventinus), Виминал (Viminalis), Есквилин (Esquilinus), Капитол (Capitolinus), Квиринал (Quirinalis), Палатин (Palatinus) и Целијан (Caelius). Низ модерниот Рим минува уште една река Аниене која се влева во реката Тибар северно од историскиот центар.
Топографија
Низ историјата границите на Рим се сметале дека се наоѓаат во територијата на градските ѕидини. Првобитно, овие ѕидиови се состоеле од ѕидот на Сервиј, кој бил граден дванесет години после пустошот на Галите во 390 година п.н.е. Рим се проширил и надвор од ѕидовите на Сервиј, но повеќе ѕидини биле изградени после скоро 700 години, кога во 270 година, царот Аврелијан започнал со изградбата на Авелијанските ѕидини. Тие биле скоро 19 километри (12 милји) долги, и биле истите ѕидини кои војниците на Кралство Италија требало да ги освојат за да влезат во градот во 1870 година. Денешните Римјани настојуваат градската урбана област да биде разделена со заобиколен пат, „Grande Raccordo Anulare“, кој го заобиколува градскиот центар на растојание од околу 10 километри. Општината Рим сепак опфаќа значително повеќе територија и се протега до морето во Остија, најголемиот град во Италија. Комуната покрива површина која е трипати поголема од областа на Рикардо, и е скоро иста по површина со целокупната површина на провинциите на Милано и Неапол, и шест пати поголема од територијата на овие градови. Исто така се вклучени и области кои се напуштени мочуришта кои не се погодни ниту за земјоделство ниту за урбан развој. Како последица на тоа, густината на општината не е толку висока. Нејзината територија е поделена помеѓу високо урбанизирани области, паркови, природни резервати и површини за земјоделска употреба.
Клима
Рим ужива во средоземна клима, со благи и влажни зими, и топли и суви лета. Неговата просечна годишна температура е над 20 степни во текот на денот и 10 степени во текот на ноќта.