cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Зркле
Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) и имало 9 семејства и 1 неженети, сите христијани.
Во век, Зркле било село во Поречката нахија на Кичевската каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото нема развиена земјоделска функција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Зркле имало 180 жители, сите Македонци. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Зркле имало 160 жители.
Селото е мало и во 1961 година броело 276 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 104 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Зркле имало 86 жители, од кои 84 Македонци и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 72 жители, од кои 69 Македонци, 1 Албанец и 2 лица без податоци.
Родови
Во селото живеат повеќе родови на Македонци од православна вероисповед. Според родовските имиња се именувани и селските маала. Селото Зркле е поделено на четири маала,а тие се:
Маалата своите имиња ги добиле по некои личности кои учествувале во разни организации. Малото Врќаковци го добило името по некој човек којшто се викал Врќак. Од него потекнува семејството Врќаковци на кои првиот учител и самоук лекар Славе Врќакоски. Во времето на турските борби Славе го лекувал Даме Груев во пештерите на ова село,откако го излекувал, во попски алишта го пренесол во селото Небрегово и му го предал на татко му на Блаже Конески.
Самоуправа и политика
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Самоков, во која влегувале селата Бенче, Брест, Зркле, Звечан, Ковче, Лупште, Рамне, Самоков и Сушица.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Самоков, во која покрај селото Зркле се наоѓале селата Бенче, Брест, Звечан, Инче, Ковач, Ковче, Лупште, Рамне, Самоков, Старо Село и Сушица.
Во периодот 1955-1957, селото било дел од тогашната општина Манастирец.
Во периодот 1957-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Брод.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Брод.
Избирачко место
Во селото постои избирачко место бр. 0257 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Зркле и Ковче, кое е сместено во Селскиот дом во Зркле.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 67 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 68 гласачи.
25 (број)
25 (дваесет и пет) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 24 а претходник на бројот 26.
Список на делата на Јан ван Ајк
Ова е список на дела на уметникот Јан ван Ајк.
Ван Ајк не бил плоден уметник, нему, денес му се припишуваат 21 слика.
Ван Ајк бил првиот голем европски уметник кој користел маслена боја. Иако употребата на маслена боја, била многу векови пред него, неговото виртуозно ракување и сликање со неа, како и употребата на глазури, влажно на влажно и други техники, биле такви што Џорџо Вазари го создал митот дека Ван Ајк го измислил масленото сликарство.
Со сигурност му се припишуваат 21 до денес зачувани слики, сите датираат помеѓу 1432  и 1439 година. .
Општина Зајас
Општина Зајас — поранешна општина во Западна Македонија. Центар на општината било селото Зајас. Општината била создадена со територијалната поделба од 2004 г., а престанала да постои согласно предлог-измените за територијална поделба од 2013 година, кога била припоена кон Општина Кичево, заедно со општините Осломеј, Другово и Вранештица со воспоставување на новата локална власт по изборите на 24 март 2013.
Територијата на Општина Зајас е дел од Југозападниот Регион. Општината се граничела со: Општина Другово и Општина Кичево на југ, Општина Маврово и Ростуше (порано Општина Маврови Анови и Општина Ростуша) на запад, Општина Гостивар (порано Општина Србиново и Општина Долна Бањица) на север и Општина Осломеј на исток.
Географија
Општина Зајас се наоѓала во Западна Македонија, дел од Југозападниот Регион. Општината се наоѓала во Кичевското Поле и имала вкупна површина од 161,08 км2. На север општината граничела со општините Маврово и Ростуше и Гостивар, на запад со Маврово и Ростуше, на исток со Осломеј, на југ со Кичево и на југозапад со Другово. Низ општината течела Зајаска Река, а поголеми планини биле Буковиќ и Бистра.
Демографија
Според пописот на население од 2002 година, општината имала вкупно население од 11.605 жители со густина на население од 72,04 жители на километар квадратен. Етничкиот состав на општината бил следниот :
Спроед податоците заклучно со 2011 година, вкупниот број на ученици во Општина Зајас во 2011 паднал за 35.5% во однос на вкупниот број на ученици во 2007. Зајас е втора општина по падот на вкупниот број на ученици.
Мајчин јазик на населението според пописот од 2002 :
Религија на населението според пописот од 2002 година:
Администрација и политика
Последен градоначалник на општина Зајас бил Бесим Велиу од редовите на ДУИ. Општината имала вкупно 15 советници кои го претставувале 13 села од општината.
Во склоп на општина Зајас биле следниве села: Бачишта, Букојчани, Горно Строгомиште, Грешница, Длапкин Дол, Долно Строгомиште, Зајас, Колари, Колибари, Лешница, Мидинци, Речани и Тајмиште.
Економија
Значаен индустриско-стопански објект во општината бил рудникот Тајмиште. Населението воглавно се занимавало со трговија, сточарство и земјоделство.
Иселеништво
На добар дел од вкупното население на општината Општина Зајас не им било место на постојано живеалиште. Албанското население најмногу се иселува во Швајцарија, Германија и Италија.
Личности
Некои познати личности од општината се:
NGC 3395
NGC 3395 — спирална галаксија во соѕвездието Мал Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3395 се споменува и како IC 2613, UGC 5931, MCG 6-24-17, Arp 270, VV 246, ARAK 257, KCPG 249A, CGCG 184-18.
Откривање
Објектот е откриен на 7 декември 1785 година од страна на Вилијам Хершел, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 18,7 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3395 е од видот SBc. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,1 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 12,4 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3395 има привидни димензии од 2,1' х 1,1'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Положбениот агол на објектот е во износ од 50°.
Други поделби
Проучување на NGC 3395 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 32424. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 105; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2519. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 731.
Користена литература
Astronomical Objects (RNGC)"". Tucson, Arizona:University of Arizona Press, 1973. (4016,0)
NGC 5867
Откривање
Објектот е откриен на 25 април 1851 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 5867 е од видот C. Видливиот сјај со голо око изнесува 15,5 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 16,5 m, додека површинскиот сјај изнесува 11,9 m/лм2. NGC 5867 има привидни димензии од 0,2' х 0,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 6 м 24,3 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +55° 43' 54"".
Покраини во Сиера Леоне
Сиера Леоне се дели на 4 покраини и една Западна област. Покраините понатаму се поделени на вкупно 12 окрузи, а тие пак делат на главатарства.
Дејан Мелег
Дејан Мелег (Бачки Јарак, 1 октомври 1994) е српски фудбалер. Во тимот настапувал на средината на теренот, а моментално ги брани боите на Борац од Бања Лука.
Клупска кариера
На почетокот на месец јануари 2016 година се вратил во екипата на Војводина. Во својот втор престој во клубот од Нови Сад оставил далеку поголем и подобар впечаток. Набрзо стигнал до капитенската лента, а во наредната сезона во клубот од Нови Сад одиграл 47 првенствени натпревари на кои постигнал 14 голови.
Во месец јуни 2017 година, тој потпишал тригодишен договор со турскиот прволигаш Кајзери. За турскиот клуб во сезоната 2017/18 не одиграл ниту еден натпревар во првенството, а единствените настапи ги имал во купот каде одиграл четири натпревари. По една сезона го раскинал договорот со Кајзери.
Во месец јуни 2018 година потпишал четиригодишен (3 +1) договор со составот на Црвена ѕвезда. Во текот на првиот дел од сезоната 2018/19 одиграл вкупно седум натпревари за екипата на Црвена ѕвезда, без да постигне гол. Тренерот Владан Милојевиќ не ги искористил неговите потенцијали на важни натпревари од европско ниво. Одиграл само еден натпревар во квалификациите за Лигата на шампионите и тоа против составот на Спартак на стадионот Маракана во Белград. Со доаѓањето на Ебисилио, а особено со пристигнувањето на Марко Марин, тој паднал во втор план. На 25 јануари 2019 година, Дејан Мелег заминал како позајмен играч за период од шест месеци во екипата на Левадијакос, од Грција. По истекот на тој период, се вратил во екипата на Црвена ѕвезда. На почетокот на месец јули 2019 година, екипата на Црвена ѕвезда повторно го испратила како позајмен играч, но овој пат во екипата на Раднички од Ниш. По сезоната во Раднички од Ниш, Мелег се вратил во составот на Црвена ѕвезда со која набрзо и го раскинал договорот.
Репрезентација
Во мај 2017 година, селекторот на српската репрезентација до 21 година, Ненад Лалатовиќ, го вклучил Дејан Мелег на конечниот список на играчи за ЕП 2017 година кое се оджало во Полска. Репрезентацијата на Србија го завршила натпреварувањето во групната фаза откако постигнала два порази и еден нерешен резултат од вкупно три натпревари. На тоа првенство Дејан Мелег не влегол во игра на ниту еден натпревар.
Лерин (округ)
Лерин (Περιφερειακή ενότητα Φλώρινας) — округ во Егејска Македонија, денес Грција. Се наоѓа во северозападниот дел на областа Западна Македонија. Административен центар е градот Лерин.
Во овој округ се смета дека живеат голем број Македонци, а според партијата „Виножито“ тие претставуваат 75 % од вкупното население.
Географија
Се граничи со окрузите Постол на исток, Кожани на југ, Костур на југозапад, Албанија (окрузите Девол и Горица) на запад, Преспанското Езеро на северозапад и Република Македонија (општините Битола и Ресен) на север. Реката Бистрица тече на југозапад.
Поголеми планини во округот се планините Нередска Планина (2.128 м) на југозапад, Баба (2.117 м) и Ниџе (2.524 м) на североисток.
Демографија
Бидејќи нема официјален попис за тоа колку Македонци живеат во овој округ, кога ќе споредиме некои историски податоци и денешни статистики, се доаѓа до одредена проценка. Така, во овој округ Македонците живеат во околу 70 населени места и сочинуваат околу 69% од вкупното население, па според последниот попис тоа се приближно 35.500 Македонци.
Земјоделство
Земјоделството е една од главните стопански гранки во округот. Главните производствени гранки се пиперки и праски.
Соообраќај
Низ округот минуваат следниве патни и железнички сообраќајници:
Општини
Округот Лерин се дели на 3 општини. Тие се следниве (означени со бројки во инфокутијата)::
Масао Нозава
Масао Нозава — поранешен јапонски фудбалер.
Зинедин Зидан
Зинедин Јазид Зидан (роден на година, во Марсеј), e француски фудбалски тренер и поранешен играч од средниот ред. Моментално ја води екипата на.
Познат и по својот прекар Зизу, Зидан важи за еден од најдобрите играчи во историјата на фудбалот. Својата кариера ја започнал во дебитирајќи за првиот тим во 1988 година, а својата афирмација ја доживеал во дресот на  кому му се приклучил во 1992 година. Во 1996 преминал во, каде во пет сезони освоил две титули во Серија А, еден Суперкуп на Италија, еден Суперкуп на УЕФА и еден Интерконтинентален куп. Во летото 2001 година, Зидан направил трансфер во за тогаш рекорден износ од 77.5 милиони евра, каде придонел кралевите својата ризница на трофеи да ја збогатат со уште една титула во шпанското првенство и два Суперкупа на Шпанија, како и титулите во Лигата на шампионите, Суперкупот на УЕФА и Интерконтиненталниот куп. Неговиот победнички гол во финалето на Лигата на шампионите, постигнат со волеј-удар со левата нога се смета за еден од најубавите голови во историјата на овој спорт. По завршувањето на сезоната 2005-2006, тој го најавил своето пензионирање од фудбалот.
За француската репрезентација одиграл вкупно 108 натпревари и постигнал 31 гол. Со триколорите учествувал на три светски (1998, 2002 и 2006) и три европски првенства (1996, 2000 и 2004) и бил еден од главните протагонисти во освојувањето на Светското првенство 1998 на домашен терен - постигнувајќи два гола во победата со 3-0 над во финалето - и Европското првенство 2000.
По завршувањето на кариерата, тој станал тренер и го водел Реал Мадрид до три титули во Лигата на шампионите (споделен рекорд со Боб Пејсли и Карло Анчелоти), потоа до еден наслов во шпанската лига, два Суперкупа на УЕФА, два Суперкупа на Шпанија и две титули на Светското клупско првенство. Зидан бил првиот и единствен француски тренер кој бил победник во Лигата на шампионите. Заедно со Фабио Капело и Марчело Липи, тој е единствениот тренер кој стигнал до финалето на Купот на шампионите/Лигата на шампионите три години по ред, но е единствениот кој ги освоил сите, со што станал првиот тренер кој освоил три последователни изданија на најквалитетното европско клупско натпреварување.
Семејство и потекло
Зинедин Зидан потекнува од берберско семејство, има три браќа и една сестра. Неговите родители потекнуваат од Кабилија, берберски регион во северен Алжир. Роден во Марсеј, Зидан има двојно државјанство, француско и алжирско. Неговиот татко, Смаил Зидан, муслимански свештеник и проповедник, решил да го премине Медитеранот и да замине на работа како ѕидар во Франција во 1953. По независноста на Алжир, во 1962 година, Смаил сакал да се врати во својата татковина, откако поминал девет години на градилиштата во Сена-Сен Дени. Но, непосредно пред да се качи на авион од Марсеј, тој се сретнал со Малика, жителка на Марсеј, која по потекло била исто така од Кабилија, со која се оженил брзо потоа. На крајот, парот решил да остане во Франција и да живее во Марсеј.
Приватен живот
На седумнаесет години, Зинедин Зидан ја запознал својата идна сопруга Вероник; парот се венчал во 1994 година и имаат четири деца: Енцо (роден 1995 година во Бордо и крстен во чест на Енцо Франческоли, идол од детството на Зизу ) Лука (1998) и Тео (2002), родени во Марсеј, и Елјаз (2005), роден во Мадрид.
Сите играле за Реал Мадрид : Енцо играл како играч од средниот ред (Реал Мадрид Ц/Реал Мадрид Кастиља), Лука како голман (Реал Мадрид Кастиља и првиот тим повремено), Тео како напаѓач (Инфантил Б) и Елјаз (Бенхамин А).
Денес Зинедин Зидан престојува во Мадрид, во населбата Конде де Оргас, каде поседува имот од 600 м². Исто така, поседува голем имот во општината Оне-ле-Шато, во регионот Родез.
Во врска со својата религија, Зидан се дефинирал како „муслиман што не ја практикува верата“.
Зидан има доброќудна таласемија, генетска болест која е распространета во областа на Средоземјето, што предизвикува природен замор.
Други активности
Од 2001 година е амбасадор на Онединетите нации (ООН). Во неговиот роден град, Марсеј, Зидан основал фудбалска школа со цел да им помогне на најсиромашните деца.
Технички карактеристики
Инспириран од сонародниците Мишел Платини и Рaјмон Копа, Зидан бил офанзивен играч од средниот ред способен да комбинира физичка сила и одлични технички вештини. Неговата омилена улога била зад напаѓачите, иако во кариерата понекогаш играл како втор напаѓач, како централен играч од средниот ред во 4-4-2 формација во улогата на пелјмејкер во средниот ред во 4-3-3 формација.
Иако никогаш не бил многу брз, имал добро забрзување со топката во нозете. Демонстрирал одлични вештини во диктирање на темпото на тимот и во обезбедувањето асистенции за соиграчите, тој исто така бил надарен со имагинација, чувство за позиција и одлична визија за играта сето тоа надополнето со вродена елеганција, и фантастична контрола на топката и дриблинг. Зидан е амбидекстер а покрај тоа имал одлична завршница, поради што често постигнувал одлучувачки голови во својата кариера,  иако не бил особено плоден стрелец. Специјалист бил за изведување пенали,  и слободни удари, а исто така бил вешт и во играта во воздухот. И покрај неговиот мирен и интровертен карактер, тој бил ценет и заради неговите водачки способности, духот на пожртвуваност и вниманието кое го посветувал и во дефанзивната фаза од играта.
Почетоци
Зинедин Зидан е роден на 23 јуни 1972 година, во Марсеј. Неговото име на арапски значи „убавина на религијата“. Во неговата населба во Марсеј, тој ги направил своите први чекори во светот на фудбалот, а неговиот идол во овој спорт отсекогаш бил уругвајскиот офанзивен играч од средниот ред Енцо Франческоли. Покрај Франческоли, тој бил обожавател и на Блаж Слишковиќ и Жан-Пјер Папен, сите тројца играле за Олимпик Марсеј во време на неговото детство.
На деветгодишна возраст, Зидан се приклучил на маалскиот клуб, АС Фореста 11, на кои наскоро станал капитен. Следната година, во 1982 година, тој се приклучил на екипата на Сен Хенри, каде го носел дресот со број 10. Во 1983 година, тој отишол во Септемс-лес-Валонс и последователно во Олимпик Марсеј. Во истата година учествувал со некој младински селекции на неколку турнири за млади, за време на кои го привлекол вниманието на Жан Варо, во тоа време скаут на Кан. Тој отишол во Кан на шестнеделна проба. Откако од клубот почувствувале дека момчето има голем капацитет, на крајот одлучиле да му понудат професионален договор.
Кан
Зидан се приклучил на тимот Кан во 1987 година, на возраст од петнаесет години, во времето кога тренер бил Ги Лакомбе. Тој престојувал во Пегомас, село кое во иднина ќе посвети еден плоштад со неговото име. Во овој период за Зидан била важна помошта на Варо. Дебито во дресот на Кан го направил на 20 мај 1989 година, на само 16 години, во натпреварот од Лига 1 против Нант кој завршил 1-1; тој влегол во игра на дванаесет минути до крајот на натпреварот. На 10 февруари 1991 година, Зидан го постигнал својот прв професионален гол во кариерата, во првенствената победа со 2-1 против Нант, за што ќе биде награден од претседателот на клубот со нов автомобил. На крајот од сезоната, Кан се нашол на четвртото место, квалификувајќи се во Купот на УЕФА. За време на неговата последна сезона во Кан, забележил 38 настапи (во првенството, Купот на Франција и Купот на УЕФА) и постигнал 5 гола, но исто така бил забележан од неколку тренери кои се обиделе на секаков начин да го купат.
Бордо
Квалификуван за Купот на УЕФА, благодарение на четвртото место во првенството, Бордо успеал да оствари одлични резултати во првенството и во следната сезона, особено благодарение на Зидан. И покрај црвениот картон кој го добил против Олимпик Марсеј поради удирање на Марсел Десаи во септември 1993 година, Зидан станал миленик на навивачите на неговиот тим. Раната елиминација во Купот не го спречила Бордо да го заврши првенството на одличното четврто место. На крајот на сезоната, откако постигнал 6 гола на 34 натпревари, Зидан бил прогласен за Млад фудбалер на годината според НСПФ во 1994 година. Во следната сезона, Бордо бил елиминиран веднаш во Купот на УЕФА и го освоиле петтото место во лигата. Зидан останал една од клучните точки во тимот, постигнувајќи шест 6 гола на 37 натпревари.
Во Бордо Зидан одиграл четири сезони, постигнувајќи 28 голови на 139 натпревари во лигата.
Јувентус
Во пролетта 1996 година, Зидан потпишал договор со тогашниот европски шампион, италијанскиот Јувентус за 7,5 милијарди италијански лири, со што започнала неговата авантура во странство. Во клубот тренер му бил Марчело Липи, кој му помогнал многу во развојот и подобрувањето на неговата игра. Во почетокот тој морал да се прилагоди на многу потешките тренинзи во клубот во споредба со оние кој ги имал во Франција, иако пред да потпише тој бил предупреден за тоа од сонародникот Дидје Дешан кој бил во Јувентус веќе две години. Зидан одлучил да го носи дресот со бројот 21.
Своето деби за Јувентус го направил на 28 август 1996, во победата со 2-0 против Фиделис Андрија во Купот на Италија. Дебито во Серија А, Зидан го имал на 8 септември 1996, во ремито 1-1 на гостувањето кај Реџана. На почетокот од неговата кариера во Јувентус, тој најчесто играл како внатрешен играч од средниот ред во пар со сонародникот Дешан во 4-4-2 формацијата на Липи. Својот прв гол го постигнал на 20 октомври 1996 година, со прекрасен удар со левата нога од преку 25 метри во победата со 2-0 во Торино против. Во неговата прва сезона Зидан бил важна алка во успесите на бјанконерите: тие освоиле неколку трофеи како Интерконтиненталниот куп, Суперкупот на Европа, и нивното 24-то скудето за кое "Зизу" придонел со пет гола во 29 настапи во лигата и бил избран за Најдобар странски фудбалер на годината во Серија А. Тој одиграл многу добра дебитантска (за него) сезона во Лигата на шампионите во која постигнал и два гола (против Розенборг во четвртфиналето и против Ајакс во полуфиналето), но тоа не било доволно за Јуве да го одбрани насловот од минатата сезона, бидејќи овојпат биле поразени во финалето од. Во ова финале Зидан бил многу добро затворен од Пол Ламберт кој бил негов директен чувар, што според многумина била и клучна точка во натпреварот.
Сезоната 1997-1998 ја отворил со освојувањето на трофејот во Суперкупот на Италија. Во текот на оваа сезона Липи го преместил Зидан во поофанзивна улога во средниот ред, зад двајцата напаѓачи Алесандро Дел Пјеро и Филипо Инѕаги, давајќи му повеќе слобода во играта, што овој ја искористил на најдобар можен начин поправајќи ги речиси сите бројки од претходната сезона. Зидан постигнал 7 гола на 32 натпревари во лигата, придонесувајќи за уште една титула во Серија А. На 18 март 1998 година, во реванш натпреварот од четвртфиналето на Лигата на шампионите против Динамо Киев во Украина кој бјанконерите го добиле со убедливи 4-1, Зидан го покажал своето мајсторство забележувајќи три асистенции за головите на Инѕаги (кој на тој натпревар постигнал хет-трик) и Дел Пјеро. Јувентус уште еднаш стигнал до финалето на најсилното европско натпреварување, но овој пат загубиле од.
Откако во летото 1998 станал светски шампион со француската репрезентација, Зидан ја добил Златната топка за најдобар играч во декември 1998, со што станал четвртиот француски играч кој го освоил овој трофеј и петтиот фудбалер на Јувентус. Сезоната 1998-1999, сепак, не била многу среќна за францускиот репрезентативец: тој постигнал само 2 гола на 25 натпревари и бил жртва на тешка повреда пред крајот на сезоната поради која ги пропуштил последните три натпревари во Серија А и плејофот за шестото место против. Покрај Зидан, претходно во текот на сезоната Јувентус поради повреда го загубиле и Дел Пјеро што влијаело многу на игрите на клубот и по добриот почеток во месец ноември влегле во серија лоши резултати кој не успеале да ги поправат со некоја позитивна серија до крајот на сезоната и тие го завршиле првенството на седмото место на табелата. Веднаш потоа Липи бил заменет од Карло Анчелоти.
За Јувентус тој одиграл вкупно 212 натпревари и постигнал 31 гол, од кој 24 биле во Серија А. Иако тој бил миленик на навивачите, по продажбата на играчот во 2001 година, Џани Ањели го нарекол Зидан „повеќе забавен отколку корисен“.
Реал Мадрид
Во 2001 година, Зидан потпишал четиригодишен договор со, откако шпанците му испалтиле на Јувентус 150 милјарди италијански лири (околу 77.5 милиони евра) што претставувал најскап трансфер во фудбалската историја до тогаш. Тој избрал да носи го носи дресот со број 5, претходно носен од легендарниот Маноло Санчис. На почетокот на својата прва сезона, Зидан не можел да го најде вистинскиот простор во тимот, како резултат на конкуренцијата од други играчи, како Раул и Фиго. Со доаѓањето на Зидан, екипата веднаш го освоила Суперкупот на Шпанија против Сарагоса со вкупен резултат 4-1; тој бил асистент за голот на Флавио Консеисао во првиот натпревар на гости што завршил 1-1, за потоа во реваншот во Мадрид лос бланкос да го освојат трофејот победувајќи со 3-0 со хет-трикот на Раул. Своето деби во Примера Дивисион го направил во поразот со 1-0 на гостувањето кај Валенсија, а својот прв гол Зидан го постигнал на 15 септември 2001 против Реал Бетис во третото коло од првенството. Наскоро французинот се покажал како голем протагонист во сезоната на Реал Мадрид, иако тие не успеале да ги освојат првенството и купот. Зидан одиграл важна улога во завршницата од Лигата на шампионите постигнувајќи гол против Барселона во полуфиналето, а потоа во финалето одиграно на Хемпден Парк против Бајер Леверкузен што Реал го добил со 2-1 се случил неговиот највпечлатив момент во првата сезона со кралевите: победничкиот гол кој го постигнал со волеј-удар со левата нога по центаршутот на Роберто Карлос, се смета за еден од најубавите голови во историјата на натпреварувањето. Со тоа ја освоил својата прва титула во Лигата на шампионите, по двете изгубени финалиња со Јувентус во 1997 и 1998 година.
Следната сезона, тој му помогнал на Реал Мадрид да ги освои Суперкупот на УЕФА со победа од 3-1 над Фејенорд и Интерконтиненталниот куп со победа над јужноамериканскиот шампион Олимпија со 2-0, а на крајот на сезоната со лос бланкос ја освоил и својата прва титула во шпанското првенство придонесувајќи за неа со 9 гола и 12 асистенции. Зидан бил избран за Најдобар фудбалер на годината според ФИФА по третпат, а во 2004 година навивачите го изгласале за најдобар европски фудбалер за претходните 50 години преку Јубилејната анкета на УЕФА.
Во август 2003 година, тој го освоил својот втор Суперкуп на Шпанија, откако Реал бил подобар од Мајорка со вкупен резултат 4-2. Сосема неочекувано тој се покажал и како последен трофеј за Зидан во неговата клупска кариера. Во следните три години, клубот повеќе не постигнал никаков успех. Во сезоната 2003-2004, Зидан постигнал 6 гола во 33 натпревари, што бил неговиот најслаб учинок во дресот на Реал Мадрид, а екипата завршила дури на четвртото место во првенството. За време на сезоната 2004-2005, клубот бил во голема криза, а Зидан постигнал повторно само 6 гола на 29 натпревари во лигата.
Сезоната 2005-2006 била последната сезона во кариерата на Зидан. И покрај тоа што Реал Мадрид не освоил ниту еден трофеј во оваа сезона, Зидан одиграл одлично првенство постигнувајќи 9 гола на 29 натпревари со што бил втор стрелец на тимот зад Роналдо. На 15 јануари 2006, Зидан го постигнал својот прв хет-трик во кариерата во победата со 4-2 на домашен терен против. На 25 април 2006 година, тој ја објавил својата намера да замине во пензија по Светското првенство 2006. На 7 мај, тој го одиграл својот последен натпревар на Сантјаго Бернабеу против Вилјареал. Навивачите на Реал Мадрид му оддале посебна почит, мавтајќи со знаци со неговото име и бројот 5, а неговите соиграчи носеле комеморативни дресови на кој било испишано ZIDANE 2001-2006 под лого на клубот. Натпреварот завршил 3-3, а Зидан постигнал гол со глава по центаршутот на Дејвид Бекам за моментален резултат 2-2. Својот последен клупски натпревар го одиграл на 16 May 2006, во поразот со 4-3 на гостувањето кај Севиља во кој исто така бил стрелец.
Млади репрезентации, деби со сениорите и Европското првенство 1996
Зидан има двојно државјанство, француско и алжирско. Се шпекулирало дека селекторот на, Абделхамид Кермали одбил да го повика Зидан во репрезентацијата затоа што сметал дека младиот играч од средниот ред не е доволно брз. Сепак, Зидан ги отфрлил овие гласини во интервјуто во 2005 година, велејќи дека тој бил неподобен да игра за Алжир затоа што веќе играл за Франција.
Тој играл за неколку младински репрезентации на Франција: под 17 години, под 18 години и под 21 година.
Со репрезентацијата под 21 година учествувал на Турнирот во Тулон во 1991 година, каде неговата репрезентација загубила во финалето од Англија. Во 1994 година, Зидан учествувал на Европското првенство под 21 година, каде го носел дресот со број 7. Французите го освоиле четвртото место на тој турнир, откако загубиле во полуфиналето од Италија и во натпреварот за третото место од Шпанија. Зидан одиграл 3 натпревари на првенството без постигнат гол.
Откако не успеал да се квалификува на Светското првенство 1994, францускиот тим се наоѓал во криза: селекторот Еме Жаке одлучил да повика некои млади играчи пред почетокот на квалификацискиот циклус за Европското првенство 1996, а меѓу нив, се издвојува името на Зидан, кој заслужил повик по одличните настапи за Бордо. Своето деби за сениорската репрезентација го направил за време на пријателскиот натпреварот против на 17 август 1994 година, на 22-годишна возраст; Зидан влегол во игра во 63-тата минута на местото на Корентан Мартенс при резултат 2-0 за чесите и како во бајка неколку минути подоцна постигнува два гола за да и донесе на Франција реми.
Светско првенство 1998; титула и во идеалниот тим на турнирот
Зидан бил повикан од Жаке да ја претставува Франција на Светското првенство 1998, што било неговото прво Светско првенство на кое учествувал, а турнирот се одржал токму во неговата родна земја, Франција. Франција ја минала групата со три победи во исто толку натпревари. Во првиот натпревар Зидан му асистирал од корнер на Кристоф Дугари за првиот гол во победата со 3-0 над, а имал голем придонес и за првиот гол во победата со 4-0 над кој го постигнал Тјери Анри. Сепак, Зидан подоцна бил исклучен во натпреварот со арабијците поради газење на противничкиот играч Фуад Анвар, со што станал првиот француски репрезентативец кој добил црвен картон на натпревар од Светското првенство. Поради црвениот картон, тој бил суспендиран на два натпревари и ги пропуштил двобоите против во последното коло од групата (завршил 2-1 за Франција) и осминафиналето против  во кое без креативноста на Зидан петлите се мачеле многу за сепак да минат понатаму со златниот гол на Лоран Блан. Зидан се вратил во акција во четвртфиналето против кое завршило без голови и било одлучено по изведување на пенали со резултат 4-3 за Франција; тој го погодил првиот пенал за својата земја. Во полуфиналето Франција со пресврт ја совладала со 2-1, за пласман во прво историско финале на репрезентацијата.
Во финалето на Светското првенство 1998 одиграно на 12 јули на Стад де Франс во Сен Дени, Франција играла против бранителот на титулата. Пред околу 80.000 гледачи, французите до својата прва титула светски првак во фудбал дошле победувајќи го Бразил со убедливи 3-0, со два гола на Зидан и еден на Емануел Пети. Тоа биле први и единствени два гола на турнирот на Зидан и двата дошле речиси на идентичен начин со удар со глава близу првата статива по корнерите што ги извеле прво Пети, а потоа и Јури Џоркаеф.
Зидан бил прогалсен за играч на натпреварот во финалето и се нашол во идеалниот тим на првенството.
Европско првенство 2000; титула и најдобар играч на турнирот
Во 2000 година, Зидан бил повикан да го игра своето второ Европско првенство, кое се одржало Белгија и во Холандија. Откако триколорите лесно ја минале групата (со две победи и пораз од домаќинот Холандија), стигнале до четвртфиналето каде што се соочиле со во Бриж на 25 јуни. Тука Зидан постигнал гол, водејќи ја Франција до победа над шпанците со 2-1. Во полуфиналето на првенството одиграно на 28 јуни во Брисел, против, тој постигнал златен гол од пенал во 117-тата минута со кој ја одвел својата репрезентација во финалето. На 2 јули во Ротердам, Зидан ја освоил својата прва европска титула по победата над Италија изборена благодарение на златниот гол на Давид Трезеге во првото продолжение, откако по 90 минути финалето завршило 1-1.
Со тоа Франција станала првата репрезентација која во исто време ги држела кај себе титулите од Светското и Европското првенство, уште од во 1974. Зидан бил избран од УЕФА за играч на турнирот. Самиот Зидан верувал дека за време на турнирот го достигнал својот врв, додека на мрежната страница на УЕФА било наведено, „Во Белгија и Холандија, Зидан доминираше на големо првенство на начин на кој никој не успеа уште од Диего Марадона во 1986 година. Од воведниот натпревар против Данска до финалето против Италија, ’Зизу’ блескаше сјајно, фрлајќи магија на своите противници со умни потези, воодушевувачки движења и дриблинзи, слаломи и маестрална визија“.
Светско првенство 2002; проблеми со повреда
По повлекувањето од репрезентацијата на Дидје Дешан, Зидан станал вице-капитен на Франција зад Марсел Десаи.
На 26 мај 2002 година, непосредно пред да замине со репрезентацијата за Светско првенство 2002 во Јапонија и Јужна Кореја (на кое Франција се квалификувала директно како бранител на титулата), Зидан го повредил квадрицепсот на левата бутина. Поради оваа повреда ги пропуштил првите два натпревари на првенството, во кои Франција во негово отсуство загубила и играла нерешено против и  соодветно. Зидан се вратил на теренот против во последниот натпревар од групата; сепак, играчот бил избрзан да заигра и недоволно опоравен така што не можел да промени ништо во бледиот француски тим на ова првенство, кој уште еднаш бил поразен со резултат 2-0. Така Франција, изненадувачки, била елиминирана уште по првиот круг на Светското првенство, со само еден освоен бод на три натпревари и без ниту еден постигнат гол: најлошиот резултат на репрезентацијата бранител на титулата во историјата на светските првенства.
Следната година, тој не бил повикан на Купот на конфедерациите, на кој французите биле победници.
Европско првенство 2004, повлекување, враќање и капитен на репрезентацијата
Со масовното пензионирање на ветераните и клучни играчи на репрезентацијата во претходните неколку години, како што биле Биксант Лизаразу, Марсел Десаи, Клод Макелеле и Лилијан Тирам кои исто како и Зидан објавиле дека повеќе нема де играат за Франција, репрезентацијата се мачела да се квалификува на Светското првенство 2006. По повикот на селекторот Рајмонд Доменех, Зидан сепак попуштил и ја сменил својата одлука со што прифатил да се врати меѓу триколорите во август 2005 и веднаш бил назначен за капитен на тимот. Зидан, заедно со Тирам и Макелеле, сите тројца се вратиле во репрезентацијата и сите тројца играле во пријателскиот натпревар против на 17 август 2005, добиен со 3-0; Зидан го прославил своето враќање со гол во истиот натревар во 63-тата минута за моментален резултат 2-0. Триото помогнало Франција да се издигне од четвртото место и на крајот да ја освои својата квалификациска група, пласирајќи се директно на Светското првенство во Германија. На 27 мај 2006, Зидан го забележал својот стотти настап за Франција во победата со 1-0 над Мексико во пријателски натпревар одигран на Стад де Франс. Зидан станал само четвртиот француски репрезентативец кој стигнал до 100 настапи, по Десаи, Тирам и Дешан.
Светско првенство 2006; последниот турнир во кариерата
Магијата на Зидан на ова првенство започнала со осминафиналниот двобој против. Иако шпанците први дошле до водство, Франција успеала да направи целосен пресврт и со головите на Рибери, Виера и Зидан да дојде до победа; Зидан најпрво бил асистент за голот на Виера, нафрлувајќи му на глава на втората статива од слободен удар, за потоа и тој самиот да се впише во списокот на стрелците поставувајќи го конечниот резултат после еден одличен контра-напад. Во четвртфиналето Франција се сретнала со бранителот на титулата и петкратен светски шампион и победила со 1-0 со голот на Тјери Анри на асистенција на Зидан. Во полуфиналето, во Минхен противник на триколорите им била, а како и шест години претходно во Брисел на Европското првенство 2000, одлучувачки бил гол од пенал постигнат од страна на Зидан кој ја одвел Франција во второ финале на мундијалите.
Црвениот картон на Зидан во финалето предизвикал многу контроверзи. Се шпекулирало дека Матараци го навредил семејството на Зидан, што довело до зголемен гнев и непромислената реакција на Зидан. На 12 јули 2006 година, во интервју за француската телевизија, Зидан јавно се извинил за неговиот насилен чин што, според него, „не била добра работа“, но без директно да му се обрати на Матараци, и прецизира дека „ако има таква реакција, тоа е затоа што има провокација“. Зидан исто така рекол дека Матераци не направил расистички навреди кон него, туку дека станува збор за многу сериозни навреди кон неговото семејство. На 18 август 2007 година, Матераци во интервју за италијанската телевизија Sorrisi e Canzoni, признал дека ја навредил сестрата на Зидан; навреди по кои французинот изреагирал насилно. Во 2010 година, Зидан изјавил дека „повеќе би сакал да умре отколку да му се извини“ на Матераци за ударот со главата во финалето.
Дури и ФИФА започнала дисциплинска процедура за да го истражи инцидентот. Сепак, ФИФА исто така ја потврдила легитимноста на одлуката на главниот судија Хорасио Елисондо да го исклучи од игра Зидан, одбивајќи ги сите жалби. Врз основа на истрагата, ФИФА го казнила Матераци со два натпревари не играње и казна од 5.000 швајцарски франци, додека Зидан добил казна од 3 натпревари не играње и парична казна од 7.500 швајцарски франци.
Тренерска кариера
По завршувањето на играчката кариера, Зидан бил назначен за специјален советник на првиот тим на Реал Мадрид. Во јули 2011 година, тој ја преземал улогата на спортски директор во клубот, а во 2013 година ја започнал својата тренерска кариера откако бил назначен за асистент на тренерот Карло Анчелоти, кој претходно го тренирал Зидан во Јувентус.
Реал Мадрид Кастиља
Во јуни 2014 година, клубот објавил дека Зидан ќе биде тренер на Б-тимот на Реал Мадрид, Реал Мадрид Кастиља, кој се натпреврувал во третата шпанска лига. Во првата сезона, тој го освоил 6-тото место во лигата со клубот.
Реал Мадрид
На 4 јануари 2016 година, по отпуштањето на Рафаел Бенитес, Зидан бил назначен да го води првиот тим на Реал Мадрид, потпишувајќи договор на две и пол години. Своето деби на клупата на лос бланкос го направил во победата со 5-0 над Депортиво Ла Коруња. Во својот прв Ел Класико како тренер, одржан на 2 април на Камп Ноу, Зидан го водел својот клуб до победа од 2-1 над Барселона, со што ставил крај на серијата на Барса од 39 натпревари без пораз. На 28 мај 2016 година, ја освоил Лигата на шампионите, единаесеттата во историјата на Реал Мадрид, совладувајќи ги градските соперници Алетико Мадрид на пенали (1-1 по продолженијата); Зидан станал првиот француски тренер, освен натурализираниот Еленио Ерера, кој ја освоил титулата во Лигата на шампионите. Покрај тоа, тој станал седмиот човек кој го освоил ова натпреварување и како играч и како тренер, и вториот кој ги сторил и едното и другото со Реал Мадрид по Мигел Муњос во 1950-тите години.
Во следната сезона, тој го водел тимот до освојување на Суперкупот на УЕФА и Светското клупско првенство, но пред сè тој го вратил Мадрид на врвот во Шпанија носејќи му ја националната титула по пет години чекање. Како круна на одличната сезона, на 3 јуни 2017 година, во финалето одиграно во Кардиф, Зидан со Реал Мадрид ја освоил дванаесеттата титула во историјата на клубот во Лигата на шампионите победувајќи го со 4-1. Така, Зидан станал првиот тренер кој го подигнал трофејот во две последователни изданија на ова натпреварување во ерата на Лигата на шампионите. Покрај тоа, освојувајќи го првенството и Лигата на шампионите, францускиот тренер на мадридскиот клуб му донел "Дабл" (титули во првенството и Лигата на шампионите во иста сезона) што му недостасувал 59 години.
На 11 март 2019 година, по разочарувачките резултати на кралевите постигнати прво од Јулен Лопетеги, а потоа и од Сантјаго Солари, тој се вратил на клупата на Реал Мадрид да ја спаси сезоната, потпишувајќи договор до 30 јуни 2022 година. Откако клубот не бил во конкуренција речиси за ниту еден трофеј, Зидан успеал да го доведе само до третото место во лигата, остварувајќи 5 победи, 2 нерешени и 4 порази во последните 11 натпревари од сезоната.
На почетокот на следната сезона, го освоил Суперкупот на Шпанија на пенали против Атлетико; на тој начин тој успеал да ги добие сите 9 финалиња што ги играл како тренер на Реал.
Репрезентативна статистика
Вклучувајќи го и настапот против World Stars на 16 август 2000, кој ФИФА и Фудбалската федерација на Франција го сметаат како официјален пријателски натпревар.
Хет-трикови
Во својата кариера Зидан постигнал само еден хет-трик. Тој бил на 15 јануари 2006, во дресот на во победата со 4-2 на домашен терен над  во Примера Дивисион 2005-2006.
Тренерска статистика
''Статистиката е ажурирана на 7 мај 2020. Во болд се натпреварувањата кои Зидан ги освоил.''
Почести
Кавалер на Легијата на честа (Франција) — 1998
Национален орден за заслуги (Алжир) — 2006
Офицер на Легијата на честа (Франција) — 1 јануари 2009
26 (број)
26 (дваесет и шест) — број и име на глифот што го претставува тој број. Тој е природен број што следи после бројот 25 а претходник на бројот 27.
Црвена венчавка (филм)
„Црвена венчавка“ (француски: Les Noces rouges) — француско-италијанскифилм од 1973 година во режија на Клод Шаброл (Claude Chabrol), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Стефан Одран (Stéphane Audran), Мишел Пиколи (Michel Piccoli), Клод Пјеплу (Claude Piéplu), Клотилд Жоано (Clotilde Joano), Елијана де Сантис (Eliana de Santis), Франсоа Робер (François Robert) и Даниел Лекуртоа (Daniel Lecourtois). Филмот, кој е снимен според вистинит настан, претставува осуда на малограѓанскиот конформизам и на амбициозноста на политичарите.
Синопсис
Незадоволни од своите семејни животи и од провинцискиот живот, Лисиен (ја игра Одран), која му е сопруга на градоначалникот, и Пјер (го игра Пиколи), заменикот на градоначалникот, веќе неколку години се љубовници. Градоначалникот (го игра Пјеплу) не е заинтересиран за сексот, додека сопругата на Пјер со години е болна и врзана за постелата. Наеднаш, сопругата на Пјер умира, а жителите на градот сметаат дека се работи за самоубиство. Меѓутоа, Пјер ѝ признава на Лисиен дека тој ја убил сопругата. така, двајцата добиваат идеја дека на сличен начин можат да постапат и со нејзиниот сопруг, со цел да ја остварат својата љубовна среќа...
Каналот Лоан во зима
Каналот Лоан во зима - слика на Каналот Лоан, насликана од Алфред Сисли во зимата 1891 година. Сега се наоѓа во Националниот музеј за ликовни уметности на Алжир.
Угаритско писмо
Угарско писмо — клинесто писмо кое се користело од околу 15 век п.н.е. или 1300 п.н.е. за запишување на угаритскиот јазик, мртов северозападен семитски јазик. Писмото било согласно писмо, абџад, односно се запишувале само согласките.
Писмото е откриено на археолошкото наоѓалиште Угарит во 1928 година, древен угаритски град, кој денес се наоѓа на месноста Рас Шамра на крајбрежјето во Сирија. Писмото имало 30 букви. Иако писмото се користело за пишување на угаритскиот јазик, сепак писмото понекогаш се користело за пишување и на хурискиот јазик.
Писмото се пишувало од лево кон десно. Иако ова писмо е клинесто и се пишувало на глина, сепак, симболите не се поврзани со тие на акадското писмо.
Потекло
Во времето кога угаристската азбука била во употреба (околу 1300-1190 г.п.н.е.), Угарит бил книжевен центар, заедно со древен Египет, Анадолија и Месопотамија. Угаритскиот користел систем на семитско согласно писмо во комбинација на знаци од клинестото писмо. Научниците залудно тражеле докази за графички прототип на угаритските букви во останатите месопотамски клинести писма. Во скоро време, некои предложиле дека угаритското претставува еден вид или форма на прасинајското писмо, со тоа што формите на буквите биле изменети за да можат послесно да се пишуваат на глина.
Редослед
Според доказите кои се ископани и разработени, постојат два редоследа на угаритската азбука: северен редослед, кој е сличен со редоследот на буквите во арапската, хебрејската и феникиската азбука, и јужен редослед кој е сличен со јужноарапската азбука и писмото геез.
северен редослед
јужен редослед
Уникод
Угаритското писмо било додадено во уникод во април 2003 година, со пуштање на верзија 4.0. Уникод блокот за угаритското писмо е U+10380–U+1039F:
Рикерсдорф (Тирингија)
Рикерсдорф (Rückersdorf) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
Турда
Турда — град во Романија. Тој се наоѓа во средишниот дел на земјата, во историската покраина Трансилванија. Турда е втор град по значење во областа Клуж. Турда според пописот од 2002 година има 57.726 жители.
Природни услови
Градот Турда се наоѓа во среднишниот дел на историската покраина Трансилванија, околу 30 км јужно од Клуж, седиштето на округот.
Турда се наоѓа во средишната котлина Трансилванија, на реката Арјеш, на местото каде реката излегува на планина Бихор.
Население
Етничките Романци го сочинуваат мнозинството население на градот Турда (84%), а од малцинствата се присутни Унгарци (10%) и Роми (5%).
Џоко Кунгуловски
Д-р Џоко Кунгуловски, редовен професор на Институтот за биологија при ПМФ, Скопје, роден е во Ресен на 15 септември 1958 г.