cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IC 840
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 15 ч 49 м 47 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, +12° 23' 57"".
Други поделби
Проучување на IC 840 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 56141.
Кочо Рацин (издавачка куќа)
Кочо Рацин - македонска издавачка куќа со седиште во Скопје.
Список на државни водачи во 1232 година
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Национален институт за аеронаутика и вселена
Националниот институт за аеронаутика и вселена (индонезиски: Lembaga Penerbangan dan Antariksa Nasional/LAPAN) е индонезиска владина вселенска агенција. Основана е на 27 ноември 1964 ос страната на поранешниот индонезиски претседател Сухарто.
Главниот штаб е сместен во Џакарта, но има и десетици помали центри кои се сместени на потегот од Ачех до Папуа.
Ковент-Гарден Журнал
Ковент-Гарден Журнал (анг. The Covent-Garden Journal) било англиско списание објавувано двапати неделно во 1752 година. Тоа било уредувано и речиси целосно финансирано од романсиерот, драмскиот автор и есеист Хенри Филдинг, под псевдонимот “Сер Александар Дрокансир, тн. Цензор на Велика Британија” (анг. “Sir Alexander Drawcansir, Knt. Censor of Great Britain”). Тоа било четврто и последено списание на Филдинг, и едно од неговите последни пишани дела.
Весникот поттикнувал  "Војна на хартија " од  1752-1753, конфликт помеѓу голем број на современи книжевни критичари и писатели, кое започнало по објавувањето војна на Филдинг на „армиите на Груб Стрит“ во првото издание. Неговото објавување  привлекло повеќе агресори и поттикнал долготрајна дебата во страниците на нивните публикации. Првично заради зголемување на продажбата, Војната на хартиите на крајот станала многу поголема од очекувањата на Филдинг и се создавало огромен обем на второстепени коментари и литература.
Потоа во јуни избила голема афера, кога Филдинг изразил поддршка за писмо на Владата во 1751 за Акт за јавните куќи во Журнал (анг. Disorderly Houses Act in the Journal). Неговите забелешки биле восприемени од страна на јавноста како поддршка на законитот за проституција, и наскоро се дошло до знаење дека писмото напишано од “Хемфри Минвел”, е всушност напишана од Филдинг. Филдинг го побива ова тврдење во изданието на 1 август, пишувајќи дека етикетирање проститутки е извор на социјално зло.
Последниот број на списанието бил објавен на 25 ноември, 1752 г. Во последените месеци, лошата продажба резултирала со преминот од дневно во неделно издавање. Лошото здравје го приморало Филдинг да ја заврши својата кариера со издавање на последното 72 издание. Тој починал две години подоцна додека престојувал во Лисабон, Португалија.
Првото издание на Ковент Гарден весникот датира од 5 декември 1749, кога првата брошура била отпечатена со наслов Ковент -Гарден Журнал бр. 1. За да биде објавувана еднаш месечно, за време на изборите на Вестминистер од По Вронхгхед, „таа беше организирана како стандардна хартија“, со делови наречени "Воведни Есеи", "Надворешни работи", "Внатрешни работи", и "Маркетинг". Со објавување на список на лажни печатари (Т. Смит, Р. Веб, и С. Џонсон), тврдел дека продавачите биле "Сите луѓе на Лондон и Вестминстер". Подоцна било откриено дека весникот бил создаден како измама од страна на Војводата од Бедфорд да се потсмеваат на сер Џорџ Вандепут Втори Баронет и неговите приврзаници.
Печатачот, Ричард Франклин, испечатил 13.000 копии од 5-6 декември, и само еден од нив сè уште опстојува. Иако вистинскиот автор на брошурата останал непознат, во тоа време се верувало дека тоа е дело на Филдинг; подоцна критичарите, како што се Мартин и Рут Батестин, цитираат писмо напишано од страна на Војводата од Ричмонд кое што се користи како доказ за вмешаноста на Филдинг. Писмото датира од 7 декември 1749 година, во кое се вели: „приложената хартија е генерално на г-дин Филдинг“.
Кореновск
Географија
Тоа е важен сообраќаен центар и низ него поминува и делот од федералниот автопат М4 „Дон“ што ги поврзува Новоросијск со Москва, а низ неа минува пругата на релација Краснодар - Тихорецк.
Историја
Во 1794 година, на левиот брег на Бејсужек Леви основал козачко село Кореневски, а името потекнува од истото украинско село од денешната Житомирската област каде што повеќето од козачките семејства се раселени на овие простори. Кореновск бил една од првите 58 населби основани во Кубањ од доселеници од приднестровски козаци во периодот помеѓу 1792 година и 1795 година. Веќе во текот на првата половина од годината од нејзиното основање, 572 луѓе се преселиле во Кореновск, а веќе во текот на првите години од следниот век, 274 семејства живееле во селото.
Првата селска црква посветена на Свети Сава е изградена во 1833 година, а во рамките на црквата имало и машки и женски училишта. Населението рапидно растело, па според податоците од 1882 година во селото живееле 4 402 жители во 607 домаќинства. Шест години подоцна, во 1888 година, пругата минувала низ селото, што позитивно се одразило на натамошниот прилив на ново население, така што околу 18 000 жители живееле во Кореновск на почетокот на XX век.
Со одлука на Президиумот на Врховниот совет на Руската СФСР од 21 јули 1961 година sтаницата Кореновскаја била трансформирана во градот Кореновск.
Демографија
Според податоците од пописот во 2010 година во градот живееле 41 116 жители, додека според проценките за 2017 година имало 41 823 жители. Во однос на населението, Кореновск бил рангиран на 19-то место во 2017 година место во Покраината. Според податоците од 2017 година, Кореновск се наоѓал на 368 место меѓу 1 112 официјални градови на Руската Федерација. Според податоците од пописот во 2010 година, основата на населението биле етнички Руси со учество од околу 92%, а најбројни малцински заедници биле Ерменците со 3,0% и Украинците со 1,9%.
Станкица Атанасова
Меѓународна кариера
Атанасова го имала своето деби за репрезентацијата на Македонија на 21 август 2014 година, доаѓајќи како замена за Ана Веселинова против Романија.
Регионален пат 2431
Регионален пат 2431 (ознака: Р2431) — регионален пат во Македонија, со насока на движење југ-север. Има вкупна должина од 42,5 километри и 4 делници. Патот започнува во градот Радовиш и се искачува на Плачковица преку селото Козбунар и треба да прејде на другата страна кај селото Вртешка, но тој дел од патот не е проектиран и со тоа вкупната должина на патот не е во целост. На крај патот од Вртешка се спушта од Плачковица во штипскиот дел кај селото Аргулица.
Делници
Регионалниот пат 2431 според Јавното претпријатие за државни патишта има вкупно 4 делници.
Алиша Милано
Алиса Џејн Милано (родена на 19 декември, 1972 година) е американска глумица и поранешна пејачка. Со слава се здобила уште како мала со улогата на Саманта Мичели во Who's the boss?, а особено станува популарна со улогата на Фиби халивел во научно-фантастичната серија ,,Волшебнички,, (Charmed). Има сопствена женска спортска линија, наречена Touch.
Животопис
Милано е ќерка на Лин, моден творец и талентирана менаџерка и Томас М. Милано, филмски музички едитор. родена е во Бруклин, израснала во Staten Island, како католик. Има помал брат, Кори (роден 1982 година), кој исто така е глумец. Во едно интервју од 2003 година, Милано истакнува дека имала многу убаво детство, живеела во ,,сложно, вистинско семејство,,.
Кариера
Милано ја започнала својата кариера на осумгодишна возраст со победата на аудицијата за националната тура Annie. Таа беше една од четирите избранички на аудицијата од повеќе од 1500 девојки. Се појавува во голем број реклами.
На 10 годишна возраст, ја добива нејзината прва позанчајна улога во Who's the boss?, заедно со Тони Данза, Џудит Лајт, Дени Пинтауро и Кетрин Хелмонд. Ја глуми Саманта Мичели, ќерка на личноста од Данза. Откако Милано ја добила оваа улога, таа и нејзиниот татко се преселиле во Холивуд. Остатокот од семејството им се придружил една година подоцна бидејќи нејзината мајка не сакала да го напушти домот за едно шоу кое што не гарантирало ништо. Иако е родена и израсната во Бруклин, Милано нема акцент специфичен за тој регион, поради тоа што се обидувала да не го употребува во претставите во кои глумела во театарот. Во доцните 1980-ти години Милано е прогласена за тин-идол, појавувајќи се во тинејџерскиот филм ,,Танц до зори,, (1988 година). Во 1991 година сака да прекине со глумецството и да се посвети на образованието, но не може да се ослободи од договорот кој го има склучено.
Кога прекинало снимањето на ,,Who's the boss,,, Милано неколкупати се обидела да го прекине мислењето за нејзе како ,,добро девојче,,, па се појавува гола во неколку еротски филмови за возрасни.
Во 1992 година добива улога на тинејџер - бездомник во филмот ,,Каде те носи денот,,. иако на почеток екипата се противела да потпише договор со дете кое било поранешна ѕвезда, на крај и даваат мала улога. Тогаш е забележана од филмските критичари, што и помага да ја добие контроверзната улога на Ејми Фишер во 1996 година.
Подоцнежни улоги
Нејзината изведба во ,,Страв,, и ја носи главната улога во ,,Hugo pool,, (1997). Ја добива улогата на проблематичната девојка Џенифер Манчини во ,,Melrose Place,,. Во тој период ја добива и улогата која ќе и донесе најголема слава. Тоа е улогата на Фиби Халивел во хит серијата ,,Волшебнички,, (1998-2006). Милано и нејзината блиска пријателка Холи Мари Комбс, која исто така глуми во ,,Волшебнички,,, во 6-тата сезона од ,,Волшебнички,, стануваат продуценти на серијата. На 20 март 2009 беше објавено дека Милано ќе го позајми својот глас во ,,Ghostbusters: the video game,,. Во 2009 потпишува договор со кој ја добива главната улога во филмот ,,Дечкото на мојата девојка,, (,,My girlfriend’s boyfriend,,), романтична комедија во која глуми жена со дилеми во врската.
Лично
Милано е добра пријателка со Роуз МекГован, со која заедно глумеше во ,,Волшебнички,,, блиска е со Џастин Тимберлејк, кеико Агена и многу добра пријателка со Холи Мари Комбс.
Кирибатски јазик
Кирибатскиот, или гилбертски јазик (Kiribati, [kiri:ba:s]), е австронезиски јазик и службен јазик во островската република Кирибати. Јазикот е дел од подгрупата на микронезиски јазици и го зборуваат околу 100.000 луѓе. Карактеристично за јазикот е тоа што редоследот на реченицата е прирок-предмет-подмет.
Име
Зборот „Кирибати“ е локална верзија на името „Гилберт“, името кое го дале првите Европејци кои дошле на островите. „Гилберт“ е всушност презимето на капетанот Томас Гилберт, првиот Европеец кој ги посетил островите во 1788. Официјално јазикот се нарекува кирибатски јазик или te taetae ni Kiribati. Првиот целосен опис за јазикот бил во 1954 во Кирибатско-францускиот речник.
Демографија
Според Етнолог, кирибатскиот јазик го зборуваат над 71.500 жители, од кои 58.000 жители се во Кирибати или 97.2% од вкупното население на државата. Сепак податоците на Етнолог се од 1987 година па така денес бројката можеби е поголема. Останатите лица кои го зборуваат јазик живеат на островот Нуи во Тувалу, островот Раби и атолот Мили во Маршалските Острови и останати острови во Соломонските Острови, Вануату или Нов Зеланд. Целосната бројка поделена по држави изгледа вака:
Дијалекти
Кирибатскиот јазик има две дијалектни групи: северни и јужни дијалекти. Северните дијалекти се протегаат од Бутаритари, јужно кон Ноноути и го опфаќаат главниот остров во државата - Тарава. Останатите острови се дел од јужните дијалекти, од Табитеуеја до Арорае. Подетално, кирибатскиот јазик ги има следните дијалекти:
Главните разлики помеѓу овие дијалекти е во изговорот на зборовите, поточна на 't' пред 'u'. Во северните дијалекти, 't' се изговара како /s/ пред 'u', исто како што се изговара пред 'i'. Од другата страна пак, во јужните дијалекти, 't' се изговара како /t/ пред 'u', исто како пред сите останати самогласки освен 'i'. Покрај оваа фонолошка разлика, постојат и некои разлики во зборовниот фонд:
Островите Бутаритари и Макин имаат свои дијалекти, кои се разликуваат во изговорот и зборовите.
Друга карактеристична разлика меѓу кирибатските дијалекти и бутаритариско-макинскиот дијалект е изговорот на членот 'te'. Во бутаритарско-макинскиот дијалект членот 'te' се изговара како /ta/ пред именки кои започнуваат на 'ka' и 'nga'.
Писмо
Кирибатскиот јазик се пишува со азбука заснована на латиницата. Азбуката потекнува од 1840 година кога Хирман Бингам II ја создал за да ја преведе Библијата на кирибатски. Пред да се создаде оваа азбука, кирибатскиот не бил пишан јазик. Интересно за азбуката е тоа што буквата s не се користи, а за тој глас се користи диграфот ti.
При преводот на Библијата, преведувачот имал тешкотии да го преведе зборот „планина“ на кирибатски бидејќи луѓето не знаеле што е тоа. Наместо зборот „планина“ бил искористен зборот „рид“. Кирибатската азбука има 13 букви, но повеќе од 13 гласови.
Фонологија
Кирибатскиот јазик располага со десет согласки и десет самогласки, од кои пет се кратки а пет долги самогласки.
Должината на гласовите важи за самогласките и носовките, но не и за останатите гласови. Така на пример има ana (член за 3 л. ед.) наспроти aana ('тоа е на долната страна'), како и anna ('сува земја'). Покрај овие, во јазикот постојат и следните парови:
Членови
Во кирибатскиот јазик, пред именките во единина секогаш се користи членот 'te', освен пред имиња, топоними или присвојни заменки. Членот 'te' искажува единина, не искажува определеност и нема свој еквивалент во македонскиот или англискиот јазик. Определеноста се искажува со показни заменки.
Медеја
Митот
Божиците Хера и Атина ја избрале Медеја да му помогне на Јасон, кој бил избран меѓу 50 јунаци да заплови кон Колхида по златното руно. Тоа руно му припаѓало на нејзиниот татко Ејет, кој не сакал да се откаже од него. Итрите Хера и Атина распламтеле љубов во срцето на Медеја за Јасон.
Кирибатски јазик
Членови
Кога членот се користи пред течности или збирни именки, тогаш може да се преведе како „некое“, „неколку“.
Медеја
Митот
Кога Јасон дошол на Колхида, тој се најавил кај кралот Ејет и замолил да го добие златното руно. Ејет ветил дека ќе му го даде ако успее да ора со железен плуг ставен на огнените бикови на Хефест, и да сее со забите на светиот змеј од богот Ареј. Само Медеја можела да му помогне да го исполни тоа.
Откако го зеле златното руно, Јасон и другарите ја зеле со себе и Медеја. Се вратиле во Јолк, каде се венчале. Медеја му се осветила на кралот Пелиј, кој во отсуство на Јасон, го убил целото негово семејство. Пред неговите ќерки покажала магија: исекла на парчиња стар овен, и потоа го претворила во младо јагне. Ќерките на кралот сакајќи да го подмладат татка си, го исекле на парчиња, но Медеја одбила да го оживее. Поради ова, синот на кралот ги протерал Медеја и Јасон во Коринт.
Во Коринт, кралот Креонт му ја понудил на Јасон својата ќерка, а овој прифатил. Медеја во напад на љубомора, на идната невеста ѝ подарила фустан кој според една верзија бил отровен, а според друга пламнал во оган. Невестата и нејзиниот татко се убиени и во двете верзии. На својот сопруг Јасон, пак, му се осветила со тоа што ги убила своите деца што ги родила од него, но според друга верзија, децата умреле по несреќен случај. Сепак, децата се умрени, а Медеја заминува на огнена кочија во Атина. Таму на кралот Егеј му родила син, но кралот ја протерал затоа што се обидела да го отруе Тезеј. Со својот син заминала за Азија, а подоцна се вратила на Колхида, каде го убила својот стрико кој ја презел власта од Ејет, нејзиниот татко.
Кирибатски јазик
Членови
Во јазикот има мала група именки кои се исклучок од општото правило и за нив не се користи членот. Овие именки означуваат нешто што е уникатно, и тие се: taai (сонце), nam'akaina (месечина), karawa (рај, небо), marawa (море), aonnaba (земја), taari (море), moone (пекол). Во случај овие именки да имаат член, тогаш нивното значење е променето: te taai (лупа), te nam'akaina (месец), te taari (сол) или te marawa (океан [некој точно одреден]). Исто така страните од светот не се членуваат.
Членот 'taian' може да се смета како множинска форма на членот 'te'. Овој член може да се користи пред секоја бројлива именка за да се покаже дена има повеќе од едно нешто.
Употребата на овој член е опционална, за разлика од членот 'te' кој треба да се користи. Множината на именката може да се одреди и со показни заменки или со преодни предмети.
Некои именки во множина имаат подолги самогласки, но после членот 'taian' нема присуство на долги самогласки. На членот 'taian' се додава буквата 'i' пред именки кои почнуваат на глас кој фонетски не одговара со '-n'.
Фразата 'te naa n' не е член, но често се користи како замена за 'taian' пред именки во множина, во смисла „група“.
Понекогаш во јазикот се користат членови пред имиња, што би било еднакво со „господин“ или „госпоѓа“. Ваквата употреба денес е помалку застапена, во однос на минатото. За именките во женски род се користи 'nei' (пр. Nei Ioanna, Г-ца Јована).За имињата од машки род се користат членовите 'te', 'tem', 'ten' или 'teng' во зависност од првата буква на името. Забележана е следната употреба:
За разлика од овие стандардни форми, во бутаритарско-макинскиот дијалект се користат 'na', 'nan', 'nam' и 'nang'.
Показни заменки
Во кирибатскиот јазик има три вида на показни заменки, за разлика од македонскиот и англискиот кои имаат по два вида. Во јазикот постојат показни заменки да се одреди далечината на еден предмет во однос на некој друг и трите вида се: показни заменки за предмети кои се блиску до мене, показни заменки за предмети кои се блиску до тебе и показни заменки за предмети кои се далеку од нас. Најчесто се користат првиот и третиот вид.
Показните заменки се користат по именката. Покрај местоположбата, показните заменки може да означат и временска дистанца, или да се означи нешто што се случило непосредно пред моментот на зборување.
Овие показни заменки се користат исто како именките.
Во кирибатскиот јазик опстојуваат и паралелни показни заменки, често именувани како „неутрални показни заменки“.
Овие заменки се користат како именките. По желба може да се користи членот за еднина, но не се користат со овие заменки членот за множина и присвојните заменки.
Во случаи кога треба да се користи присвојната заменка, тогаш може да се користат формите на нормалните показни заменки.
Предлози
Во кирибатскиот јазик има неколку основни предлози и нивната употреба е ограничена. Основните предлози се:
Космос-541
Космос-541 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Плесецк, СССР на 27 декември 1972 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 5900 килограми. Космос-541 бил надгледувачки сателит.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на ниска орбита околу Земјата. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 90,1 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 81,3°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 346 км, а најмалото на 216.
Список на државни водачи во 768 година
Ова е список на државни водачи во 68 година. Во него се наведени водачите на државите во светот, коишто постоеле во соодветната година. Се споменуваат имињата на оние водачи коишто ги заземале највисоките функции или оние со најголема моќ во државата, без оглед на обликот на државното уредување и видот на функцијата којашто ја извршувале. Како дополнителни информации се наведуваат и животниот век на водачот и временскиот период на извршување на соодветната функција.
Списокот е поделен на континентите во светот, коишто се подредени по азбучен редослед, а во делот за секој континент, исто така, по азбучен редослед се подредени државите коишто во годината се наоѓале на тој континент. Во случај да се случиле промени на функциите, наведени се имињата на сите лица коишто ја извршување таа функција подредени по хронолошки редослед во текот на годината.
Гаметогенеза
Кај животните, гаметогенеза е процес на создавање и созревање на специјализирани хаплоидни клетки, наречени гамети (односно полови клетки). Притоа, се разликува создавање и созревање на женските гамети - јајце-клетки (гаметогенеза позната како оогенеза) и создавање и созревање на машките гамети - сперматозоиди (гаметогенеза позната како сперматогенеза). Гаметогенезата се одвива во репродуктивниот систем на единките и започнува кога од герминативниот епител на семените каналчиња од тестисите кај мажите, односно јајчниците кај жените се создаваат првобитните сперматогонии или оогонии, кои се диплоидни.
771
771 (Римски бројки) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 771 година од новата ера, 771. од првиот милениум, 71. од VIII век и втора од 770-тите.
Други календари
Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 771 година се протега во 3407 и 3408, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 3467 и 3468 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 1314. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 154 и 155 исламска година.
Младена Петрова
Младена Петрова (р. ) — македонска фудбалерка, која игра како играч од средниот ред за репрезентацијата на Македонија.
Меѓународна кариера
Петрова го направила своето деби за репрезентацијата на Македонија на 19 септември 2009 година, против Словачка.
Иван Варналиев
Иван Панчев Варналиев, нарекуван Варналиjaта, — македонски револуционер, учесник во македонското и одринското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
Животопис
Иван Варналиев е роден во 1863 година во Велес, тогаш во Османлиската империja. Завршува училиште и работи како лебар. Тој е един от првите членови на Револуционерниот комитет во Велес.
Во 1898 година е уапсен во врска со убиството на србоманот Петар Ташевич. Четник е при Михаил Апостолов - Попето, а во 1900 година е назначет за прв воjвода на ВМОРО во Штипско и Светиниколско.
Во 1901 година Иван Варналиев е со четата на Михаил Герџиков во Малешевско и Струмичко. Во јануари 1903 година Михаил Герџиков и Иван Варналиев се во Одринско со чета, по заповед на Гоце Делчев.
Тие се во Малотрновско и Лозенградско каде се соработуваат со Лазар Маџаров. Иван Варналиев е делегат на конгресот на Петрова Нива на Одринскиот револуционен округ во 1903 година. За време на Илинденското востание Варналиев е помошник војвода во терористичката чета на Михаил Герџиков и со 20 четници по негова команда е заземено селото Василико, кога е и ранет.
Германска кујна
Германската кујна низ вековите се развивала како национална кујна преку социјални и политички промени, со варијации по регионите. Јужните региони на Германија, вклучувајќи ги и Баварија и соседната Швабија, делеле многу заеднички јадења. Како во Германија, така и во Австрија ќе најдете многу слични јадења. Сепак, состојките и садовите во кои се служи јадењето се разликуваат по региони. Многу значајни регионални јадења денес веќе се национални и се проширија во различни варијации низ целата земја.
Месо
Свинското, говедското месо и живината се главните видови на месо кои се консумираат во Германија. Просекот во Германија покажува дека се консумира до 61 кг (£ 130) месо по глава на жител во една година. Од живината, пилешкото месо е најчест конзумент. Покрај пилешкото месо се користи и месото од патка, гуска, и мисирка. Свинското, зајачкото и еленово месо се широко достапни низ целата година. Достапни, но не толку барани се и јагнешкото и козјото месо.
Месото обично се приготвува потпечено, а се приготвува и пржено. Тој начин на подготвување (пржено месо) потекнува од Франција или Австрија; Шницлите се особено популарни во Германија. Често се користат неколку методи на готвење, кои прераснале во национални специјалитети, кои се (гер. “Sauerbraten” (кисело печени))- маринирано говедско месо стоено неколку дена во оцет (најчесто вински). Во Германија најдолга традиција е колбасот, кој вклучува стотици регионални варијации. Повеќе од 1500 различни видови на колбаси (гер. Wurst) се направени во Германија. Повеќето колбаси уште се прават од страна на познатите германски касапи (гер. Metzger, Fleischer или Schlachter) од природни свински, овчи или јагнешки црева.
Меѓу најпопуларните и најчестите се “Bratwurst” (печен колбас), направен од свинско месо и зачини, “Wiener” (виенски колбас), кој се прави од пушено свинско или говедско месо, и “Blutwurst” или “Schwarzwurst” (црн колбас) направен од животинска крв (најчесто од свинска или од гуски). Достапни се илјадници видови на колбаси. Регионални специјалитети, како што се “Münchner Weißwurst” (Минхенскиот бел колбас) популарен во Баварија или “Currywurst” (направени во зависност од регионот, парен свински колбаси или верзија на “Bratwurst”, исечен и зачинет со кари кечап) се популарни во метрополите како што се Берлин, Хамбург и околината Рур, а можат да се најдат и во останатите региони на земјата.
Риба
Пастрмката е најчестата слатководна риба на германското мени; а ги има и штуката и крапот. Морската храна традиционално се служела само на северно-крајбрежните области, освен киселата харинга, која често ја служат како “Fischbrötchen” (филе кисела харинга во цилиндричен облик со парче кисела краставица или кромид), или “Brathering” (пржена, маринирана харинга). Денес, морската риба, како што е свежата харинга, туната, скушата, лососот и сардината, се широко конзумирани низ целата земја. Пред индустриската револуција и понатамошното загадувањето на реките, лососот се наоѓал во реките Рајна, Елба и Одра.
Зеленчук
Зеленчукот често се користи во чорби или супи од зеленчук но, служи и за декорирање. Често се конзумираат морковот, репата, спанаќот, грашокот, гравот, брокулата и зелката, која ја има во различни видови. Пржениот кромид е чест прилог на многу јадења со месо. Аспарагусот, особено белиот аспарагус е познат како “Spargel” и е чест гарнир или може да бидат подготвен како главно јадење. Рестораните во своите менија понекогаш се посветуваат само на белиот аспарагус кога тој е во сезона. Сезоната на шпарглата (гер. Spargelzeit или Spargelsaison) традиционално започнува во средината на мај, а завршува на Св. Јован (24 јуни).
Додатен оброк
Тестенините направени од пченично брашно и јајца, обично се малку подебели од италијанските тестенини. Во југозападниот дел на земјата, најпотребувани тестенини се таканаречените “Spätzle”, кои се направени од големи количини на жолчка од јајца, традиционално полнети тестенини кои потсетуваат на равиоли. Покрај тестенините, како додатен оброк се користат и компирите. Компирите влегле во германската кујна во 18 век, а веќе во 19 век се користеле насекаде во земјата. Тие најчесто се варат (во солена вода (гер. Salzkartoffeln), но традиционално се користат и како пире (гер. Kartoffelpüree) и пржени компири (гер. Bratkartoffeln). Помфритот, на германски наречен “Pommes Frites”, “Pommes” или регионално “Fritten”, се чест стил на пржени компири; Тие традиционално се нудат со кечап или мајонез, или со двете.
Исто така честа појава, особено во јужниот дел на Германија, се кнедлите (гер. Kloss или Knödel), особено кнедлите од компир (гер. Schupfnudeln), кои се слични на италијанските ”Gnocchi”.
Зачини и мирудии
Општо земено, со исклучок на колбасите со сенф, германските јадења ретко се јадат топли и зачинети; најпопуларни билки се магдоносот, мајчината душица, ловоровиот лист, црниот пипер (кој се користи во мали количини), смреката, бобинките и кимот. Кардамом, семето од ананас и циметот често се користат во слатки колачи или пијалаци кои се пијат на Божик, а понекогаш и во подготовка на колбаси, но се ретки во германски оброци. Други билки и зачини, како што се босилекот, жалфијата, ориганото, и лутите пиперчиња, станаа популарни во последно време. Сенфот е многу честа придружба на колбасите и се разликува во шмекот, а најчестата верзија е “Mittelscharf”. Диселдорф и околината се познати по својот особено зачинет сенф, кој се користи и како подправка и во локални јадења како што се “Senfrostbraten” (печен стек со сенф). Во јужните делови на земјата, направен е сладок спектар на сенф и се служи исклучиво со баварскиот специјалитет “Weißwurst”. Германскиот сенф има значително пониска киселост отколку американските сорти. Ренот најчесто се користи како подправка на паста, збогатен со крем (гер. Sahnemeerrettich), или во комбинација со сенф. Во некои региони на Германија, тој се користи со месо и колбаси. Лукот секогаш претставувал опасност од предизвикување халитоза, па никогаш не играл голема улога во традиционалната германска кујна, но е зголемен во популарност во последните неколку децении, поради влијанието на француската, италијанската, шпанската, португалската, грчката и турската кујна. Лукот повторно стана доста популарен од 1990-тите.
Десерт
Во целата земја се сервира широк спректар на чоколадни колачи и колачи од свежо овошје. Јаболка, сливи, јагоди, и цреши редовно се користат во колачите. Шварцвалд тортата (гер. Schwarzwälder Kirschtorte), направена со цреши веројатно е најдобриот пример за типично германска торта исполнета со шлаг крем или путер. Германските крофни (кои немаат дупка) се обични топки направени од тесто со квасец, џем или друг прелив и се познати како “Berliner” или “Pfannkuchen” (само во областа Берлин), или “Kreppel Krapfen”, во зависност од регионот. “Eierkuchen” или “Pfannkuchen” се големи и релативно тенки палачинки, во споредба со француските палачинки. Тие се сервираат покриени со шеќер, џем или сируп. Солената варијанти е со сирење, мелено месо или сланина, но тие повеќе се сметаат за главни јадења отколку за десерти. Во некои региони, палачинките се полнат, а потоа завиткани, тие се сечат на мали парчиња и се редат на куп. Популарен десерт во северна Германија е пудингот од црвено овошје (гер. Rote Grützе), а е направен со сок од црни и црвени рибизли, малини, а по вкус се ставаат и јагоди или цреши и се варат со пченкарен скроб кој служи како згуснувач. Традиционално се служи со крем, но, исто така, се служи со сос од ванила, млеко или шлаг. “Rhabarbergrütze” и “Grüne Grütze” (Овошни пудинзи од цариградско грозје) се исто така варијации на пудингот од црвено овошје (гер. Rote Grütze). Сладоледот и сорбетата се исто така многу популарни. Италијанските ресторанти каде се продава сладолед беа првиот голем бран на странски ресторани во Германија, широко распространети во 1920 година. “Spaghettieis” е популарен десерт од сладолед кој наликува на шпагети со сос од домати.
Леб
Лебот (гер. Brot) е значаен дел од германската кујна. Околу 600 главни типови на леб и уште 1200 различни видови на колачи и ролни се произведуваат во околу 17.000 пекарници и во уште 10.000 пекарници во продавниците.
Лебот обично се служи за доручек (понекогаш се заменува со ролни леб) и за вечера како отворени сендвичи, но ретко како гарнир за главното јадење (популарен на пример како гарнир на супа). Важноста на лебот во германската кујна е илустриран како “Abendbrot” (што значи вечера) и “Brotzeit” (ужинка), а никако како ручек. Всушност, една од главните жалби на германските иселениците во многу делови од светот е нивната неспособност да прилагодат на локалниот леб.
Во врска со лебот, германската кујна е поразлична од онаа на источна или западна Европа. Има различни видови леб, и тоа леб од бела пченица (гер. Weissbrot) од сива (гер. Graubrot) од црна (гер. Schwarzbrot) и темнокафеав 'ржан леб. Повеќето лебови се направени од пченица и 'ржано брашно (оттука и мешаниот леб (гер. Mischbrot)), а често се користи и интегралниот леб (гер. Vollkornbrot). направен од семиња како што се ленено, сончогледово семе, семки од тиква. 'Ржаниот леб (гер. Vollkornbrot или Schwarzbrot) се типични за германски кујна. Црниот леб, кој се бари на пареа и слаткиот леб, се меѓународно познати, иако не е претставници на германскиот црн леб. Повеќето германски лебови се направени со квас. Германците ги користат речиси сите достапни видови на жито за нивниот леб: пченица, 'рж, јачмен, овес, просо, пченка и ориз. Некои видови леб се направени со брашно од скроб од компир.
Најпопуларни лебови во Германија се:
Земички
Во зависност од регионот, земичките во Германија се познати како Бротхен (гер. Brötchen) (минијатурни лепчиња (земички)), Земел (гер. Semmel), Шрипе(гер. Schrippe), Рундштук (гер. Rundstück), Век (гер.Weck), или Векен (гер.Wecken). Еден типичен пример кој се служи на германската трпеза е ролна леб, пресечена на половина, која се мачка со путер или маргарин. Меѓу двете половини (или на секоја половина одделно) се става сирење, мед, џем, крем, месо, риба, или слатко. Овој рецепт е познат како Белегтес Бротхен (гер. belegtes Brötchen). Вакви ролни леб исто така се користат за ужина или како хотдог, односно ролна леб со колбас(гер. Bratwurst). Францбротхен (гер. Franzbrötchen) е специјалитет кој потекнува од областа на Хамбрг, а всшност се слатки мали колачиња со путер и цимет.
Структура на оброците
Појадокот (гер. Frühstück) најчесто се состои од леб, тост, и / или ролни леб со филета, сирење, мармалад, мед, јајца, и кафе или чај (млеко, какао или овошни сокови за деца). Наутро исто така се јаде и леб со шунка и сирење. Традиционално, главниот оброк во денот е ручекот (гер. Mittagessen), кој се јаде околу пладне. Вечерата (гер. Abendbrot) е секогаш помал оброк, често се состои само од леб, месо или колбаси, сирење и некој вид на зеленчук, слично како и појадокот или можеби сендвичи. Во текот на денот се јадат и помали оброци (ужинка), односно колачиња со кафе (гер. Kaffee und Kuchen). Сепак, во Германија, како и во другите делови на Европа, навиките на јадење се имаат сменето во текот на последните 50 години. Денес, многу луѓе јадат само еден мал оброк кон средината на денот (додека се на работа), како втор појадок, за да уживаат во топлата вечера во вечерните часови дома со целото семејство. За други, традиционалниот начин на јадење сè уште е прилично честа појава и тоа не само во руралните области. Појадокот сè уште е многу популарен, а често за него се канат и пријателите за време на викендите. Истото важи и за времето за кафе и колаче. Од 1990 та година, периодот за јадење меѓу доручекот и ручекот, стана честа појава во кафулињата.
Пијалаци
Пивото се пие во сите делови на Германија. Многу локални и регионални пиварници произведуваат широк спектар на врвни пива. Бледо белото пиво (гер. Pilsener) е пиво со стил развиен кон средината на 19 век и денес е доминантно во повеќето делови на земјата, додека пченичното пиво (гер. Weißbier / Weizen) и други видови на пиво се особено типични за Баварија. Голем број на региони имаат локални пивски специјалитети, од кои повеќето се бели пива. Меѓу нив се “Altbier”- темно пиво достапнo во околината на  Диселдорф и Долна Рајна, “Kölsch”, сличен стил, но светла боја, достапно во областа Келн, и “Berliner Weisse”, кисело пиво со низок процент на алкохол, кој се меша со сируп од малина, направено во Берлин. Откако во 1990 година, Германија повторно се обедини, темното пиво (гер. Schwarzbier) (кое било честа појава во Источна Германија, за разлика од Западна Германија каде тешко можело да се најде) стана достапно и доста популарно во цела, обединета Германија. Пивото може да се меша со други пијалаци:
Даночниот закон за пиво бил променет во 1993 година, кој за многу пиварници служел како тренд за мешање на пиво со други пијалаци. Такви примери се пивата “Bibobom” (на Köstritzer), “Veltins V +”, “Mixery” (на Karlsberg), “Dimix” (на Diebels) и “Kab” (на Krombacher). Пивото се продава во шишиња. На располагање е и конзервираното пиво, но лименките речиси исчезнаа по воведувањето на депозитот во 2003 година. Виното е исто така популарно низ целата земја. Германските вина доаѓаат главно од области по должината на долниот и средниот дел на реката Рајна и нејзините притоки. Ризлинг и Силванец се меѓу најпознатите сорти на бело вино, а најпознатите германски црвени вина се “Spätburgunder” и “Dornfelder”. Слатките германски вина се продаваат во англиското говорно подрачје. Виното “Korn” е во духот на Германците, а е добиено од слад (пченица, 'рж и / или јачмен) и се конзумира претежно во средините и северните делови на Германија. “Obstler”, од друга страна e дестилирано вино од јаболка и круши (гер. Obstler), сливи, цреши (гер. Kirschwasser) или сливи, а е најпосакувано во јужните делови. Терминот шнапс (гер. Schnaps) се однесува на двата вида тежок алкохол. Кафето е исто така многу честа појава, и се конзумира не само за појадок, но исто и како придружба на по едно парче торта во попладневните часови, обично во неделите или некои посебни прилики и родендени. Најчесто се пие обично филтер кафе, а со појадокот едно послабо еспресо. Чајот е почест во северниот дел. Источниот дел на Германија традиционално користи свој чај со крем и карамел (гер. Kluntje). Популарни безалкохолни пијалаци се “Schorle”- сок помешан со минерална вода. “Apfelschorle” е особено популарен во јужниот дел на Германија, а “Spezi” е направен од кола и Фанта. Германците се единствени меѓу нивните соседи кои внимаваат на шишињата, без разлика дали е газирана минерална вода, обична (гер. Sprudel), ароматизарана (обично со лимон) или негазирана.
Во Германија водата за пиење од одличен квалитет е достапна секаде и во секое време. Водата обезбедена од страна на јавната индустрија за вода без двоумење може да се пие директно од чешма. Обично не се додава хлор. Водата за пиење е контролирана од страна државен орган, за граѓаните да се осигураат дека е добра за пиење. Прописите се дури и построги од оние за флаширана вода (види Trinkwasserverordnung). Нема потреба сите да купува флаширана вода поради здравствени причини, водата од чешма е чиста, иако на вкус варира во зависност од тоа од кој слој на земјата и е извадена.
Регионална кујна
Германската регионална кујна може да се подели на неколку подрачја и тоа:
Тирингија
Земјоделството фигурира високо  во делот на исхраната во Тирингија. Околу половина од државата се занимава со земјоделство. Се одгледува пченица, грозје, шеќерна репка, и јачмен, како и разни зеленчуци, кои растат во близина на Ерфурт, главниот град на државата. Во близината на Ерфурт се одгледуваат и карфиол [740 хектари (3,0 км2)], зелка (Савој, црвена, бела) [25 хектари (100.000 м2)], келераба [37 хектари (150.000 м2)] и брокула [37 хектари (150.000 м2)]. Во источниот дел од регионот, во близина на Јена, во стаклени градини на околу 12 хектари (49.000 м2) се одгледуваат домати, зелена салата, грав, кромид и краставици. Тирингија е втор по големина регион по одгледување на билки во Германија; Градот некогаш се сметал за "градот-пеперминт", каде лозарите ги собирале билките и учеле како да се одгледуваат билки.
Во Тирингија најпознати се колбасите “Thuringian” и кнедлите“Thuringian”. Државата е доста позната по своите колбаси, барени на пареа. Популарните сорти вклучуваат “Thüringer Mettwurst”, “Feldkieker” ( сушени колбаси и до осум месеци), “Thüringer Leberwurst” (колбас од свинско месо и црн дроб), “Thüringer Rotwurst” (парен колбас спакуван во природна обвивка) и “Mett” (колбас од мелено свинско месо).
Саксонија-Анхалт
Одгледувањето житни зрна зафаќа 62% од обработливата земја на Саксонија-Анхалт. Се одгледува пченица, јачмен, овес, и 'рж. 'Ржот се одгледува во близина на Бордо, каде што се користи да се направи сендвичот “Knäckebrot” односно да се призведат познатите лебчиња за сендвиот, кои датираат уште од 1931 година. 10% од обработливата површина се засадени во шеќерната репка за добивање на шеќер, популаризирана по 19 век, кога во регионот имало економска треска. Белата риба фигурирала како регионална исхрана, откако рибарите ја вовеле во арендското езеро пред повеќе од 110 години. Риболовот на реката Елба некогаш бил многу познат, река која содржи 33 од 40 видови на риби пронајдени во регионот. Комерцијалниот риболов е забранет од 1989 година откако соединенијата на жива, хексахлоробензен, ДДТ, на  мошус и хептахлор предизвикаа Елба да стане контаминирана.
“Würchwitzer Spinnenkäse” (Milbenkäse), е најпознатото сирење произведено во Вурхвиц (гер. Würchwitz), и е едно од илјадниците грини сирење кои го трансформираат сирењето во високо посакуван деликатес. Грините лачат ензим кој го предизвикува созревањето на сирењето; По еден месец сирењето добива жолтеникава боја, по три месеци црвеникаво- кафеава, и по една година сирење се претвора во темна грутка. Вкусот се одликува со горчлива жичка, а сирењето може да има и лековити ефекти кои ги пазат луѓето кои го консумираат од алергија на домашната прашина. Грините се консумира заедно со сирењето.
Ајхштрих
Сите ладни пијалаци во барови и ресторани се продаваат во чаши со калибрациона марка (гер. Eichstrich), кои често се проверуваат од страна на Бирото за тежини и мерки-“Eichamt”. Се залагаат за гостинот да добие толку колку што е понуден во менито. “Eichamt” е јавен орган за контролирање на сите мерења во продажбата, здравството и дрги објекти т.е., секоја скала во една германска месарница или лекарска канцеларија носи печат од “Eichamt”, вклучувајќи го и датумот на истек, со што се покажува дека тежината е точна. Ако сервираниот пијалак е под таа линија, гостинот може да го одбие пијалакот или да бара нов. Општото правило за пиво со пена според “Eichstrich” - е дека пената не смее да биде повеќе од еден сантиметар, во спротивно гостинот на Октоберфест во Минхен може да го одбие пијалакот.
Специјалитети од поранешната ГДР
Кујната на поранешната Германска Демократска Република (ГДР или Источна Германија) се разликува во неколку начини од кујната на Западна Германија. Од 1960 година, кујната на источна Германија била под силно влијание од страна на Русија, Полска, Бугарија и од други земји од Источна Европа. Војниците од источна Германија кои служеле војска во овие земји, а и другите кои патувале во овие земји на одмор, ја донеле нивната храна. Еден типичен пример кој е воведен на источно-германската кујна е специјалитетот Сољанка. Друга различност меѓу нив бил недостатокот на одредени зачини во кујната на ГДР. Ориганото, на пример, било сосема непознато, а цената на лукот и сосот од вустершир ја достигнале крајноста. Сокот од лимон морал да биде заменет со оцет и наместо каперси, биле користени барските пупки од невен. Додека за едните готвењето со вино (како што е типично во лозарските региони на Франконија и Хесен) им било секојдневие, недостатокот на добро вино на источниот германскиот пазар довел до тоа виното да се користи за специјални пригоди. Од овие причини, рагу-перката (во Германија попозната како Würzfleisch) станала високо баран деликатес. Кафетериите во источна Германија имале унифицирана кујна. Тие во компаниите и училиштата служеле иста храна. Најчесто биле кандидирани од страна на организацијата за национално тргување (гер. Handelsorganisation - HО). Јадењата на менито биле избрани од листа со околу 300 јадења, чиј вкус бил скоро секаде ист, со оглед на тоа дека рецептите биле стандардизирани. Недостатокот на материјали за готвење за голем број на луѓе дал повод за неколку типични Источно-Германски пронајдоци, како што е “Jägerschnitzel” - големи и тенки парчиња колбаси, покриени со трошки од леб (презла), потпржени кој се служи со тестенини и сос од домати; тоа не треба да се меша со специјалитетот “Jägerschnitzel” во западна Германија, каде што шницлата се служи со темен сос од печурки. Направен е обид за да се зачува оваа култура на Источна Германија во наследство и за собирање на рецепти од Источна Германија (HО) кои се достапни онлајн на германски јазик.
Надворешни влијанија
Првиот бран странци кои доаѓаат во Германија конкретно да ги продадат своите специјалитети бил во текот на 1920 година, а специјалитетот бил сладоледот од северна Италија. Оттогаш почнале да пристигнуваат во забележителен број. По Втората светска војна, со контактите со сојузничките окупациски сили и особено со приливот на сè повеќе странски работници што почнал во текот на втората половина на 1950 година, биле усвоени многу странски јадења во германската кујна. Италијански специјалитети, како што се шпагетите и пицата, станале главен производ на германската исхрана. Пицата е омилена брза храна во Германија. Турските имигранти, исто така, имале значително влијание врз германските навики за јадење, со својот специјалитет-донер ќебапи. Кинеската и грчката храна, исто така, се широко распространети и популарни. Индиската, виетнамската, тајландската и другите азиски кујни брзо станале популарни. Многу од поскапите ресторани со децении служат претежно француски јадења, но од 1990 година, тие добиле рафинирана форма во германската кујна.
Темида (претпоставена месечина)
На 28 април 1905 г., Вилијам Пикеринг, кој седум години пред тоа ја открил Феба, го објавил откривањето на десеттиот сателит на Сатурн, и веднаш го нарекол Темида. Фотографските плочки на кои наводно се појавил, тринаесет на број, биле од периодот меѓу 17 април и 8 јули 1904 година. Сепак, ниту еден друг астроном никогаш не го потврдил постоењето на Темида.
Пикеринг се обидел да пресмета орбита, која покажала прилично висока наклонетост (39,1° кон еклиптиката), прилично голема ексцентричност (0,23) и голема полуоска (1.457.000 км) нешто помалку од онаа на Хиперион. Периодот наводно бил 20,85 дена, со проградно движење.
Пикеринг го проценил пречникот на 61 км, но бидејќи ѝ дал приближен пречник колку и на Феба (сметал дека таа има пречник 68 км), тој очигледно го преценил албедото; ако денес е познато дека Феба има пречник од 213 км, тогаш Темида би требало да има пречник од 200 километри. Било чудно што, во април 1861 година, и Херман Голдшмит верувал дека открил нов сателит на Сатурн помеѓу Титан и Хиперион, кој го нарекол Хирон. Хирон исто така не постои (но, името било искористело многу подоцна за да се именува кометата / астероидот 2060 Хирон).
Пикеринг добил Лаландова Награда од Француската Академија на Науките во 1906 година за неговото „откривање на деветтиот и десеттиот сателит на Сатурн“.