cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Манастир Воведение на Пресвета Богородица (Јашуња)
Историја
Манастирската црква за женската монашка заедница ја изградила монахињата Ксенија со нејзините три сестри Теофа, Марта и Марија. Во повелбата на манастирот има автентични информации за тоа кој и кога го изградил ова богослужение. На влезот од хартијата во наосот, од левата страна е прикажана фреска на ктиторката, монахињата Ксенија со три монахињи, нејзините веќе споменати сестри. Кој и кога ја изградил црквата сведочат зачуваниот ктиторски натпис во овој дел од храмот, како и портретите на монахињите во заветното сликарство, насликани со необично висок степен на индивидуализација на ликовите. Споменатиот натпис е најзначајниот натпис во манастирот и гласи:
„Со волјата на таткото и брзањето на синот и усовршувањето на светиот дух, светиот храм се градел, почесто отколку не, воведен со трудот и трпението на слугата Божја, монахињата Ксенија, на монахињите - Калогеричами Теофоју Мартоју Маријеју во 7008 година. 11 октомври ден“.
За време на турското владеење, манастирот ја делел судбината на нашиот народ и неколку пати бил пален и опустошуван, особено за време на Првото и Второто српско востание. Ова довело до тоа да биде напуштен на некое време. Изгорел во 1788 година, кога Никола Прчиќ се побунил во Ветернички Порече и го вознемирил народот. Изгорел и во 1835 година за време на немирите што дошле од Власотинце (1821, 1841), односно при палењето на Власотинце во два брана. Овој настан кај народот е познат како „грабежот на Власотинце“.
Архитектура и фрески
Овој манастир е најновиот модел на Рашката школа. Манастирската црква е мала по големина, таа е еднокорабна, полукружна засводена градба со оригинална нартекс, полукружна апсида и однадвор и одвнатре и со полукружен свод. Станува збор за градба типична за селските и помалите аристократски дворски цркви пред 13 и по 14-ти век, а капелата била додадена подоцна.
Манастирот Света Богородица бил целосно живописан во 1499 година, кога бил изграден. Фреските се изработени со сигурен цртеж, хармонична композиција и богати бои, од кои се зачувани сликите на источниот надворешен ѕид на нартексот. Наосот на црквата не е живописен, ниту има икони, но затоа во нартексот има убави и уметнички достигнувања и изведби, но најчесто се испрскани и обложени со вар. Најубави се сликите околу Воведот и 24-те пророци.
Фреските на нартексот се од понов датум и датираат од 1686 година. Од тремот може да се дознае кој го правел фрескоживописот. Во надворешниот нартекс има некои слики кои се направени во подоцнежните периоди. Повеќе влезови во храмот, над вратата, е слика на Воведението на св. Богородица. Во овој дел од манастирот се следните претстави: Св. пророк Илија, Св. Јована Претече, Св. Великомаченик Георгиј и Св. Димитрија, во целина. Св. Ѓорѓи го убива змејот и Св. Димитрија паган.
На ктиторската фреска е прикажана ктиторката Ксенија во речиси природна големина која со двете раце држи макета од црквата заедно со монахињите Марта, Теофа и Марија. Тие се прикажани на ѕидовите со поединечни портрети на црти на лицето и прикажуваат постари луѓе со темни наметки и превези, што укажува дека најверојатно биле вдовици. Сестрите се прикажани како пониски од неа, во намален профил. Носијата на Ксенија на фреската е адекватна на носијата на жената од областа каде што бил изграден манастирот. На фреската на основачот е името и презимето на уметникот - Абахвага Синади.
Оригиналната црква претрпела значителни промени во 19 век, кога во 1834 добил нов иконостас, во седмата деценија бил дограден параклис по јужниот ѕид и простран егзонартекс пред нартексот и капелата, кои биле насликани во 1868 година. Масивните месингани свеќници се од 1894 година.
Димензиите на капелата се 6,5 м на 2 м. Манастирот бил отворен и се чувал на три столба до 12 април 1932 година кога од парохиска црква била претворена во женски манастир. Кога дошле монахињите, на јужната страна изградиле капела за да направат хор. Капелата е посветена на „Живопиениот извор“. Се наоѓа на источниот ѕид и има сцена на која Богородица со круна на главата го држи Исус Христос во рацете. Богородица седи во бањата од која блика жива вода во квадратен двор каде светите патријарси, праведниците и царевите се насликани жедни за света вода. Помал олтар на параклисот е сцената на Рождеството на Пресвета Богородица. Во самиот олтар на капелата, честичката на Св. Велик. измачуван. Пантелејмон. Во параклисот, на неговата северна страна, светителите се многу добро и интересно насликани поради етнографски интервенции. Некои од фреските се: Потопот - „првото доаѓање на Ное“, „второто доаѓање Господово“, фреската на Св. Ана, „Целование Јелисаветино“ и други.
Во овој манастир има и живописни фрески.
Вредната збирка на стари икони вклучува една икона на Богородица Одигитрија, која може да биде престолна икона од оригиналниот иконостас. Поради големиот број изгореници во минатото, оригиналниот иконостас не можел долго да се одржува, но оваа икона сепак била зачувана. Оваа икона на Богородица Одигитриа била копија на истоимената икона од Св. Гора, од ХV век. Во триесеттите години на XX век се наоѓал на северното платно на храмот, наосот, малку издигнат во слабо осветлен простор. 1962 година е префрлен во Ниш во 2000 година поради краткотрајна изложба. Тоа било највредниот предмет на изложбата, а таа изложба подоцна прераснала во Музеј на црковни антиквитети. И денес се наоѓа во Ниш, во епископијата и се чува како ретко вреден експонат. Заради големата уметничка убавина е сочуван и сочуван многу внимателно.
Заштитните работи се сведени на препокривање на црквата. Неодамна, монашкото сестринство му вдахнало живот на овој стар манастир.
Владимир (град)
Се наоѓа главно на левиот брег на реката Кљазма, 176 километри источно од Москва. Транспортен центар на автопатите ( М7 „ Волга “) и железницата (тек Нижни Новгород на Транссибирската железница ).
Површината на градот е 137.014 km²  . Население - 349 951  луѓе. (2021).
Зволе
Зволе е општина и главен град на покраината Лимбург, Холандија. Тој има население околу 125.000 жители.
Историја
Археолошките наоди укажуваат на тоа дека областа околу Зволе е населена долго време. Кружната конструкција од камења( woodhenge) која беше пронајдена во предградието на Цволе-Југ во 1993 година  датира од бронзеното време. За време на римскиот период, областа била населена со Салиските Франки.
Модерниот град бил основан околу 800 година од фризиски трговци и војници на Карло Велики. Името Зволе е изведено од зборот (Suolle), што значи "рид". Ова се однесува на косина во пределот помеѓу четирите реки околу градот, Ајсел, Вехт, Аа и Зварте (Црна). Ридот беше единственото парче земја што ќе остане суво во време на честите поплавите на реките.
Во документите се споменува постоењето на црквата парохија посветена на Свети Михаил. Таа црква, Големата или Саинт Михелскерк (голема или Свети Михаил Црква), беше реновирана во првата половина на 15 век и постои до денешен ден. Црквата нуди богато врежана говорница, од работата на Адам Страес ван Велброх (околу 1620), некои добри резби и еден деликатен „орган“ инструмент за свирење во црква (1721).
На 31 август 1230 година, бискупот од Утрехт му доделува на Зволе градски права. Зволе станал член на Ханзата во 1294, а во 1361 година се приклучи на војната помеѓу Ханза и Валдемар IV од Данска. Во спогодбата за 1370 на Штралзунд кој стави крај на војната, Зволе беше награден со трговска колонија, во Сканиа, тогаш дел од Данска. Златното време во Зволе дојде во 15-от век. Помеѓу 1402 и 1450, градот на бруто-регионалниот производ бил помножен со околу шест.
Во јули 1324 и октомври 1361 година регионални благородници  го запалија Цволе. Во 1324, само девет згради ги избегнале  пламените  јазици.
Првата Мапа на Цволе е од Џоан Билау  "Тононел  дер Стеден", 1652
Зволе беше, исто така, со Девентер, еден од центрите на Браќата на заедничкиот живот, монашко движење. Три милји од Зволе, на малата еминенција наречена Агниетеберг, (ридот Свети Агнес),се наоѓа августинскиот манастир во кој Томас Кемпис го поминал најголемиот дел од својот живот и смрт (во 1471).
Во текот на Втората светска војна, Зволе беше самостојно ослободен од Германците од канадски војник Лео мајор. Тој беше прогласен за почесен граѓанин на Цволе во 2005 година и една улицае е именувана по него.
Во 2004 година, ресторанот Де Либрије во Зволе беше одликуван со 3 ѕвезди од Мишелин водич; Почнувајќи од 2007 година, со деградирање на Паркхаувел 3-1 ѕвезда, тоа  е само еден од само двата ресторани кој е толку чест во целата земја.
Блаувингерс
Граѓаните на Зволе се познаит како Блаувингерс (Blauwvingers). Ова датира од 1682, кога камбанаријата на црквата на Свети Михаил се распадна. Властите беа врзани за пари и видоа дека нема друга опција освен да ги продаде црковните ѕвона на соседниот град Кампен. За да бидете сигурни дека Кампен нема да направи премногу профит од договорот, локалните власти побара висока цена за камбаните. Кампен прифатени, но по доаѓањето на ѕвона стана јасно, тие беа премногу оштетени за да се репродуцираат. Во знак на одмазда, Кампен плати во бакарни монети од четирите duiten (еквивалент на две и пол центи). Зволе имал доверба во Кампен и сакаше да бидат сигурни дека тие навистина ја платиле целата цена. По ригорозното броење на оваа огромна сума на пари, сумата се претвори како сино од бакар.
Образовни институции
Цволе е домаќин на неколку универзитети и колеџи
Патен сообраќај
Цволе е центар на националниот автопат мрежа и портал на северниот дел на Холандија. Ова се рефлектира во високи количини на сообраќај во и околу градот. А28 му служина Зволе со 4 излези, и ќе трае од Утрехт до Гронинген. Таа се проширува и до 8 ленти преку реката Ијсеел и 6 ленти од Зволе да Мепел во 2010 и 2011. Автопатот првично е отворен помеѓу 1964 и 1970 година Уште еден автопат, A50, A28 клучки со западно од градот, нуди можностн за југ сообраќајот до Апелдорн и Ајндховен.
Жечезнички транспорт
Првиот воз пристигна во Цволе на 6 јуни 1864 година. Денес во градот има железнички врски во осум правци (viz. Кампен, Леуварден, Гронинген, Емен, Енсхеде, Арнхем / Нијмеген, Лелистад / Амстердам, и Амерсфорт).
железничка врска со Амстердам преку Лелистад - преку Ханзелајн - е во функција од декември 2012 година.
Воден сообраќај
Цволе се наоѓа на или во близина на три реки (Црна Вода, Вехт и Ијсеел), неколку канали (сега напуштениот Вилемсваарт, Нов Вехт и Оверсајселс канал и модерната Цволе-Ијсеел Kaнaaл). Постојат некои вода поврзани со индустриите во Зволе, главно во индустриската зона на Ворст.
Збратимени градови
Зволе во моментот е збратимен со:
Во минатото Зволе имал партнерства со:
Космос-2109
Космос-2109 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 8 декември 1991 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-2109 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9290 км, а најмалото на 8969.
Сецимин Полски
Сецимин Полски (Secymin Polski) — село во општината Леонќин во Новодвурскиот Округ на Мазовското Војводство, средна Полска.
Светски ден на поезијата
Вообичаено се славел во октомври, но во вториот дел на 20 век светската заедница го славела на 15-ти, роденденот на Виргилиј, римскиот епски поет и поет лауреат за време на Август. Традицијата денот на поезијата да се одржува во октомври за прославa на националниот или меѓународниот ден на поезијата сè уште се одржува во многу земји. Обединетото Кралство генерално го користи првиот четврток во октомври, но на други места се слави на различен во октомври, па дури и понекогаш и во ноември.
Светскиот ден на поезијата за 2021 година во седиштето на УНЕСКО во Париз бил посветен на прославата на 100-годишнината од раѓањето на големиот македонски поет, писател, литературен преведувач и јазичен научник Блаже Конески. Во исто време било објавено дека британската поетеса Керол Ен Дафи е добитничка на наградата „Златен венец“ на Струшките вечери на поезијата за 2021 година.
Карлос Сантана
Карлос Огусто Сантана Алвес Д-р ( (Carlos Santana) е мексиканско-американски гитарист. Има добиено 12 греми награди, се наоѓа на петнаесеттото место на најдобрите гитаристи на сите времиња и е еден од пионерите на основањето на т.н. "светска музика". Сантана станал славен кон крајот на шеесеттите и почетокот на седумдесеттите години со неговиот бенд т.н. Сантана Блуз Бенд кој негува не само блуз туку спој помеѓу рокот, салсата, џезот и блузот.
Карлос Сантана е роден во сојузната држава Хулиско, во градот Атлан Де Наваро, во Мексико. Неговиот татко бил професионален маријачи виолинист. Карлос почнал да свири виолина на пет години додека подоцна се преопределил на гитара(на осум години). Врз музичкиот развој на Сантана во своите детски години огромно влијание имал Ричи Валенс, познат американски пејач, гитарист и композитор. Подоцна фамилијата на Карлос се преселила во градот Тихуана, во сојузната мексиканска држава Долна Калифорнија, град кој се наоѓа на самата граница со САД. Тука тој сè повеќе го чувствува влијанието на афроамериканската музика од Америка. Подоцна Карлос мигрира во САД, каде завршува Средно училиште во 1965 година.
Во Сан Франциско, младиот гитарист имал огромно влијание од од својот идол и најголемиот гитарист во тоа време ББ Кинг. Тој исто така почнал да навлегува во тајните на џезот и блузот, исто така бил сведок на појавата на хипи движењето во Сан Франциско. Откако завршил средно, почнал да работи како садомијач во ресторан и исто така свирел и по улици сè до 1966 откако го оформил Сантана Блуз Бендот заедно со басистот Дејвид Браун и пијанистот Грег Роли. Со нувниот оригинален бленд на Латино рок, џез, блуз, салса и Африкански ритам, бендот станал познат по клубовите во Сан Франциско се моментот кога бендот настапи на најголемиот хипи концерт на сите времиња Вудсток во 1969 година. По концертот Карлос Сантана во име на целиот бенд потпишува договор со Колумбија Рекордс и директорот Клајв Дејвис, при што го издаваат албумот "Santana".
Во 1972 година, Сантана стана огромен обожавател на гитаристот Јон МекЛафин и неговиот бенд, при што подоцна тие музички соработуваат. МекЛафин знаел дека Сантана ја сака медитацијата и тој му го претставил својот гуру за медитација, при што игра голема улога во музичкото "зреење" на Карлос. Внатре во неговиот бенд се јавуваат несогласување при што после судски спор, Карлос ги добива правата на бендот и неговата музика.
Во 1973 година, го формира новиот бенд познат само како "Сантана", при што е задржан до ден денеска со менување на членовите, освен лид гитаристот самиот Карлос Сантана.
Сè до 1990 година Сантана експериментира со различни музички стилови и соработува со различни музичари од целиот свет. Деведесеттите се сметаат за мрачен период за музиката на Сантана. Сè до крајот на декадата Карлос нема договор со ниедна музичка компанија.
Во 1999 година повторно се враќа Клајв Дејвис сега со продуцентската кука Ариста Рекордс, при што потпишуваат договор заедно со Карлос Сантана, резултатот беше "Supernatural", платинскиот албум кој доби дури девет греми награди, со 120 милиони продадени копии.Овој албум се смета за старт на нова музичка ера за Карлос Сантана која се разликува од онаа до 1990 и трае и ден денеска. За овој албум Сантана соработуваше со Еверласт, Роб Томас, Ерик Клептон, Лорин Хил, Дејв Метјуз и многу други. Најпознати нумери од овој албум се Марија Марија и Смут. Во 1999 година, Сантана се појавува и како моден творец на женски чевли. Сантана во 2001 Сантана ја сними песната "Whatever Happens" заедно со Мајкл Џексон. Во 2002 година Сантана излегува со "Shaman" албумот кој се смета за продолжение на Супернатурал. Карлос соработува со P.O.D., Сил, Алекс Бенд, Мишел Бранч, Чад Кругер и др. Во 2005, Сантана ја снима нумерата "Illegal" заедно со Шакира. Го издава албумот "All That I Am", кој исто така поминува како голем успех, соработува со Стивен Тејлор од Аеросмит, Кирк Хамет од Металика, Шон Пол, Џош Стоун. Во 2007 го издава "Ultimate Santana" албумот при што соработува со Тина Тарнер, Јенифер Лопез, Чад Кругер од Никелбек. Во 2008 го издава "Multidimensional Warrior" албумот кој е спој измегу новата и старата ера на музиката на Карлос Сантана.
Во 2009 година, приголемата турнеја Супернатурал Сантана-Патување низ хитовите Карлос Сантана настапи во Македонија на Арената "Филип II" Скопје пред 15 000 публика во дваипол часовен концерт. Карактер на Сантана се појави на Guitar Hero 5 играта.
'''
Опрема
'''
Одпочетокот на неговата кариера, Сантана практикува Gibson L-6S гитара која е поевтина верзија Gibson L5S. За Вудсток рок фестивалот во 1969 година Сантана купува Gibson SG Special. Од 1972 година тој практикува Gibson Les Paul Costum. Од 1976 година па сè до 1982 година негова главна гитара е Yamaha SG 175B. Од 1982 година тој почнува да користи PRS Custom 24 сè до 1988 кога тој склучува договор со PRS за производство на негова серија на гитари, односно PRS Santana I. Во 1999 година PRS и Карлос Сантана излегуваат со PRS Santana II или попозната како PRS Santana Supernatural, модел кој малку се разликува од првата серија но за оваа серија Сантана користи хамбејкери со преклопник од сребро додека на првата серија тој користи обични хамбејкери без преклопник. Втората серија на Сантана гитарите е мошне скапа гитара, тој почнува со нејзино комерцијално производство, цената варира од 12 000 $ па сè до 20 000 $ на ново. Бидејќи Сантана II e луксузен модел (користи скапи егзотични дрва, сребро, злато и др.) сантана во 2001 излегува со Santana III гитара на ниво на Gibson Les Paul или Fender Stratocaster, за професионално снимање, разликата што третата серија е исклучиво за продажба т.е. за комерцијални цели и не содржи луксузни материјали, цената на третата серија е од 3000 до 5000 $. Исто така Сантана ја претставува и PRS Santana SE, студент модел на гитара која може да се набави за 500 до 600 $. Santana SE(исклучена од производство во 2007), моделот на гитара може да се набави и во Република Македонија по цена од 38 000 МКД. Карлос Сантана ја користи втората серија за концерти и студио сè до 2008 година кога ја претставува PRS Santana MD (IV), модел кој чини од 5000 до 8000 $, но сепак и ден денеска тој повеќе ја претпочита Сантана II.
На концертот во Скопје, Сантана користеше PRS Santana MD, PRS Santana II, Gibson Les Paul и Fender Stratocaster гитари. На 21-Август-2009 година Карлос ја претстави новата трета SE гитара која го носи неговиот потпис, PRS Santana Abraxas SE, со цел за секој еден да може да ужива во убавините на PRS Santana Signature сериите на гитари т.е. гитара со пристапна цена. Новата односно втората верзија на SE-Student Edition гитара има тотално нов дизајн досега невиден за Сантана моделите, односно има еден кутавеј, еден микро хамбајкер пик ап, нема тремоло, класичен Пол Ред Смит хедсток итн. На телото на гитарата се наоѓа Абраксас ангелот, на 12-тиот фрет се наоѓа хипи знакот, на хедстокот е испишано името на Сантана, додека на позадината на телото на гитарата се наоѓа неговиот персонален потпис изгравиран во метал. Во 2011 година, Карлос Сантана и PRS Guitars компанијата излегуваат со сосема нов модел на гитара во SE серијата, PRS Santana SE Issue 2011. Карактеристично за оваа гитара е што дизајнот е ист како оригиналната PRC Santana MD, што разликата е во материјалите и местото на призводство (Оригиналната PRS Santana MD се произведува искчучиво рачно во Мериленд, Соединети Американски Држави, додека SE моделот се произведува сериски во Кореја). Во PRS Santana SE 2011 се вградени "Santana Custom Zebra-coil" пикапи како што биле користени во PRS Santana I моделот.
Сантана гитарите се одликуваат со хамбејкери, тремоло и 24 фетови (прагови). Изработени специјално спрема раката на Карлос Сантана(исклучиво дебел врат), кутавеј од двете страни, бразилски розовуд. На позадината на гитарата се наоѓа неговиот потпис. PRS Santana гитарите се спој измегу Gibson Les Paul и Fender Stratocaster моделите на гитара.
Освен електричните гитари, Карлос Сантана користи и класична гитара модел Alvarez Yairi CY127CE, со Сантана Alvarez Tension Nylon жици.
Модели на Сантана ел. гитари:
Дискографија
Santana (1969) US: 2x Multi-Platinum[13] Abraxas (1970) US: 5x Multi-Platinum[13] Santana III, (1971) US: 2x Multi-Platinum[13] Welcome (1973) US: Gold[13] Lotus (Live) (1974) Borboletta (1974) US: Gold[13] Amigos (1976) US: Gold[13] Festival (1977) US: Gold[13] Moonflower (Live/Studio) (1977) US: 2x Multi-Platinum[13] Inner Secrets (1978) US: Gold[13] Marathon (1979) US: Gold[13] Zebop! (1981) US: Platinum[13] Shango (1982) US: Gold[13] Beyond Appearances (1985) Freedom (1987) Viva Santana! (Live/Studio) (1988) Spirits Dancing in the Flesh (1990) Milagro (1992) Sacred Fire: Live in South America (1993)* Summer Dreams (1996)* Live at the Fillmore '68 (1997) Supernatural (1999) US: 15x Multi-Platinum[13] The Essential Santana (2002) Shaman (2002) US: 2x Multi-Platinum[13] All That I Am (2005) US: Gold[13]
Видеа
Tribute albums Ed Calle: Ed Calle Plays Santana (Universal Latino, 2004)
NGC 3094
NGC 3094 — спирална галаксија во соѕвездието Лав, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како NGC 3094 се споменува и како UGC 5390, MCG 3-26-15, CGCG 93-23, IRAS 09586+1600.
Откривање
Објектот е откриен на 31 декември 1885 година од страна на Јохан Пализа, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 27 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 3094 е од видот SBa. Видливиот сјај со голо око изнесува 12,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 13,2 m, додека површинскиот сјај изнесува 12,9 m/лм2. NGC 3094 има привидни димензии од 1,6' х 1,2'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 10 ч 1 м 25,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 15° 46' 12". Положбениот агол на објектот е во износ од 75°.
Други поделби
Проучување на NGC 3094 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 29009. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 189; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 1412. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 1356.
Електромагнетизам
Електромагнетизам — дел од физиката чиј предмет на проучување е електромагнетното поле. Ова поле го опфаќа целиот простор околу честичките кои поседуваат електричен набој, па така врши сила врз нив и влијае врз присуството и движењето на таквите честички.
Теоријата на електромагнетизмот следи голем број електромагнетни феномени, меѓу кои може да се споменат електростатиката, магнетостатиката, електродинамиката, електричните кола и други.
Електрично и магнетно поле
За подобро да се разбере електромагнетното поле, се образложува како компонента составена од две одделни полиња: електрично и магнетно поле.
Околу секоја електрично набоена честичка постои ненулево електрично поле, што предизвикува електрични сили. Овие сили се основата на статичкиот електрицитет и се зголемува движењето на електричните полначи (електрична струја) во инсталациите. Магнетното поле, од друга страна, е предизвикано од движењето на електричните полначи и ги предизвикува магнетните сили кои во магнетостатиката се поврзани со магнетите.
Poimot „електромагнетизам“ потекнува од двете одделни компонентни полиња на електромагнетното поле - електрична и магнетна компонента. Се текот на времето магнетното поле создава електрично поле (ова е феноменот електромагнетна индукција, што е основа на дејството на електричните генератори, електродите и трансформаторите). На ист начин, се менува електричното поле и се создава магнетно поле.
Поради оваа поврзаност на електричните и магнетните полиња логично е да ги гледаме како еден единствен објект - електромагнетно поле. Тоа обединување, претставено од Џејмс Кларк Максвел е едно од триумфалните достигнувања на физиката во 19 век. Тоа има последици со големо значење, едно од кои е разјаснувањето на природата на светлината. Како што се покажало, таа всушност претставува дистрибутер на електромагнетно зрачење или електромагнетен бран. Различните честоти на треперењето на бранот одговараат на различните делови на електромагнетниот спектар - од радио брановите со ниски честота, во видливата светлина со средни честоти, до зарачен спектар со високи честоти.
Електромагнетна сила
Електромагнетната сила е една од четирите основни сили во природата и влијае на електричните честички. Другите три фундаментални сили се силното заемодејство (на неа се должи постоењето на атомските јадра), слабото заемодејство (поврзано со некои форми на радиоактивно распаѓање) и гравитацијата. Сите други сили во природата се однесуваат на овие четири.
Потекло на електромагнетна теорија
Теоријата на електромагнетизмот, позната како класична електродинамика била развиена во 19 век од различни физичари. Како кулминација претставува работата на англискиот физичар Џејмс Кларк Максвел, кој ги обединил сите теоретски достигнувања до тогаш во витка единствена теорија и ја открил електромагнетната природа на светлината. Во класичната електродинамика електромагнетното поле се опишува од систем на четири равенки, познати како равенки на Максвел, а електромагнетната сила е предмет на законот на Лоренц.
Една од особеностите на класичната теорија на електромагнетизмот е дека таа тешко се консултира со класичната механика, но е во добра согласност со специјалната теорија на релативитетот. Според равенките на Максвел брзината на светлината е универзална константа која зависи единствено од диелектричната и магнетната чувствителност на вакуумот.
Тоа е во спротивност со принципот на Галилеј дека физичките закони се исти во сите инерцијални координативни системи - основен принцип на класичната механика. Една можност двете теории да бидат усогласени е претпоставката за постоење на „светски етер“, во кој се шири светлината. Обидите за експериментална потврда на Етерот се неуспешни.
Во 1905, Алберт Ајнштајн ја решава контрадикторноста со нудење на својата специјална теорија на релативноста, во која класичната кинематика се заменува со нова, која е во согласност со класичниот електромагнетизам.Покрај тоа специјалната теорија на релативитет покажува дека во подвижни координативни системи магнетното поле се трансформира во поле, што има различни електрични компоненти, како и обратно, докажувајќи на тој начин дека тоа се две страни на еден ист феномен.
Проблеми пред класичниот електромагнетизам
Во својот текст, Ајнштајн ги ставил под знак прашалник самите основи на класичниот електромагнетизам. Во теоријата за фотоелектричен ефект (за која добил Нобелова награда за физика) тврди дека светлината може да постои како дискретни порции слични на честички кои подоцна стануваат познати како фотони.
Оваа негова теорија на фотоефектот го зголемува напредокот постигнат за решавањето на проблемот за ултравиолетовата катастрофа од Макс Планк во 1900. Во својата работа Планк покажува дека жешките објекти имаат електромагнетно зрачење и тоа се дискретни пакети, што доведува до заклучок дека од т.н. апсолутно црно тело емитува точно одредена количина енергија. Овие два резултата паѓаат во директна спротивставеност со класичното разбирање за светлината како непрекинат бран. Теориите на Планк и Ајнштајн директно влијаат при создавањето на квантната механика формулирана во 1925.
Апенцелски Алпи
Апенцелските Алпи (гер. Appenzeller Alpen) се планински венец во Швајцарија, на северниот раб на Алпите. Се протегаат во кантоните Апенцел Аусероден, Апенцел Инероден и Санкт Гален. Се граничат со Гларнските Алпи на запад и венецот Ретикон на југоисток.
Венецот се дели на шест подвенци:
Поважни врвови
Највисоките врвови на Апенцелските Алпи се:
Сами Хедира
Сами Хедира (арапски: سسامي خضيرة, роден во Штутгарт на 4 април 1987) — германски фудбалер, играч од средниот ред на Јувентус и на германската репрезентација.
Животопис
Хедира е роден во Штутгарт од татко тунижанин и мајка германка. Неговиот помал брат Рани е исто така фудбалер и во моментов настапува за екипата на РБ Лајпциг.
Сами бил во повеќегодишна врска со германскиот модел Лена Герке, меѓутоа во јули 2015 двојката ја потврдила нивната разделба.
Штутгарт
Хедира започнал да игра фудбал во младинските категории на Ефинген, каде што неговиот татко Лажар бил тренер. Во 1995 бил откриен од ФК Штутгарт каде продолжил да тренира фудбал и ги поминал сите младински категории. Откако одиграл две сезони за вториот тим (21 настап и 1 гол), пред почетокот на сезоната 2006-2007, тогашниот тренер на Штутгарт Армин Фе го приклучил во првиот тим и за неговата прва професионална сезона му бил доделен дресот со број 28. Своето деби го направил на 1 октомври 2006, во натпреварот против Херта на гости што завршил нерешено 2-2, влегувајќи во втората минута од судиското продолжение на местото на Антонио да Силва. Кон крајот на истиот месец ги постигнал својте први два гола во дресот на Штутгарт во првенствената победа над Шалке на домашен терен со 3-0. Првиот професионален договор со клубот го потпишал на 29 јануари 2007. Во последното коло од сезоната на 19 мај, Хадира го постигнал победничкиот погодок за Штутгарт, за победата со 2-1 со пресврт (откако најпрво губеле со 1-0) над Енерги Котбус со која клубот станал шампион на Германија за првпат по 15 години. Својата прва сезона сезона како профеионалец ја завршил со 26 настапи и 4 гола, но и со големо славје по освојувањето на Бундеслигата.
Реал Мадрид
После добрите партии на Светското првенство 2010, Хедира се преселил во Реал Мадрид за 14 милиони евра, потпишувајќи пет-годишен договор со кралскиот клуб. Своето деби го направил на 29 август против Мајорка (0-0), влегувајќи во игра на местото на Алваро Арбелоа во 70-тата минута од натпреварот. Својот прв погодок во дресот на Реал го постигнал на 18 октомври 2011 во победата со 4-0 над Олимпик Лион во Лигата на шампионите. Првиот гол во Примера го постигнал во победата со 5-0 над Еспањол. Во првите две сезони бил стандарден во почетниот состав на тренерот Жозе Мурињо, играјќи како партнер на Чаби Алонсо средниот ред. По заминувањето на Мурињо го загубил местото во почетниот состав најмногу како резултат на серијата повреди со која се соочил во сезоните 2013-2014 и 2014-2015.
Во петте години поминати во Реал Мадрид, Хедира освоил буквално се што можело да се освои: една титула Првак на Шпанија, два Купа на Шпанија и еден Суперкуп на Шпанија, како и успесите на меѓународната сцена кој дошле со освојувањето на Лигата на шампионите во сезоната 2013-2014, за потоа да бидат освоени и Суперкупот на УЕФА 2014 и Светското клупско првенство истата година. Откако во последната сезона одиграл само 17 натпревари за клубот во сите натпреварувања, Хедира одлучил да не го продолжува договорот со Реал Мадрид кој истекувал во летото 2015.
Јувентус
На 9 јуни 2015, како слободен играч потпишал четиригодишен договор со Јувентус за годишна плата од 4,5 милиони евра по сезона. На 15 јули, Хедира бил претставен во клубот со дресот со број 6., кој го носел и во Реал Мадрид и во германската репрезентација. Поради повреда која ја заработил во пред-сезонскиот пријателски натпревар против Олимпик Марсеј на 1 август, го пропуштил Суперкупот на Италија, како и стартот на сезоната во Серија А и во Лигата на шампионите.
Своето официјално деби за Јувентус го направил на 30 септември, играјќи како стартер во натпреварот од Лигата на шампионите против Севиља кој неговиот тим го добил со 2-0. Четири дена подоцна на своето деби во Серија А го постигнал својот прв гол во дресот на Јувентус во победата со 3-1 над Болоња на домашен терен. Својот втор гол за Јувентус го постигнал на 10 јануари 2016, во победата со 2-1 на гостувањето кај Сампдорија. Само седум дена подоцна, во следното првенствено коло, Хедира повторно бил стрелец во победата со 4-0 над Удинезе на Фриули. На 20 март го постигнал својот четврти првенствен погодок во сезоната при победата со 4-1 во Дерби дела Моле над Торино на Олимпико, но во завршницата од натпреварот добил директен црвен картон поради тоа што го нарекол главниот судија Никола Рицоли глупак, по што бил казнет со два натпревари суспензија од фудбалскиот сојуз. По одработувањето на казната Хедира се вратил во акција во натпреварот против Палермо на домашен терен на 17 април, и го постигнал првиот гол во победата со 4-0. И покрај тоа што во текот на неговата прва сезона во Јувентус често бил жртва на физички проблеми, сепак за времето во кое бил на теренот дал голем придонес за освојувањето на петтото последователно Скудето, и вториот последователен Куп на Италија (први за него). Сезоната ја завршил со вкупно 25 настапи и 5 гола.
Следната сезона ја започнал со гол во првото коло од Серија А, во победата со 2-1 на домашен терен над Фјорентина. Само седум дена подоцна Хедира одново бил одлучувачки за Јувентус, постигнувајќи го единствениот гол во натпреварот против Лацио со кој Јуве победил на гости со 1-0.
На 22 октомври 2017, Хедира го постигнал својот прв хет-трик во кариерата во победата со 6-2 на гостувањето кај Удинезе. На 7 март 2018, Хедира го направил својот 100-ти настап за Јувентус во победата со 2-1 над Тотенхем на Вембли во реванш осминафиналето од Лигата на шампионите, притоа во истиот асистирал за голот на Гонсало Игуаин.
Во септември 2018, Хедира потпишал нов договор со Јувентус во трајност до 2021 година.
Репрезентативна кариера
За сениорската репрезентација дебитирал на 5 септември 2009 во пријателскиот натпревар против ЈАР; во игра влегол во 73-тата минута. Тој бил ставен на списокот на учесници за Светското првенство 2010 каде бил стартер на сите седум натпревари, а во натпреварот за трето место против Уругвај (3-2) го постигна победоносниот гол со глава.
Четири години подоцна тој бил повикан и за Светското првенство 2014 во Бразил, каде бил еден од најдобрите играчи на својата репрезентација која го освоила пехарот. Постигнал еден гол во "потопот" со 7-1 над домаќинот Бразил во полуфиналето.
Клупска статистика
Статистиката е ажурирана на 31 јануари 2016.
Рајнгау-Таунус
Историја
Округот е создаден во 1977 со спојување на окрузите Рајнгау и Унтертаунус.
Географија
Подрачјето на округот го опфаќа западниот дел на планинскиот венец Таунус. Реката Рајна ја образува јужната граница на округот.
Потеклото на семејството, приватната сопственост и државата
Потеклото на семејството, приватната сопственост и државата е историски материјалистичка расправа напишана од страна на Фридрих Енгелс и објавени во 1884 година. Таа е делумно врз основа на забелешките од Карл Маркс за книгата Античко општество од Луис Хенри Морган. Книгата е една од првите големи дела во рамките на семејната економија.
Развој на човечкото општество и семејството
Според книгата првата домашна институција во историјата на човештвото не беше семејството, но матрилинеарниот клан. Енгелс тука ја следи тезата на Луис Х. Морган. Морган бил американски бизнис адвокат кој се залагаше за правата за земјиштето на Индијанците и стана усвоен како почесен член на племето Сенекски Ирокези. Традиционално, Ирокезите живееле во комунални куќи врз основа на матрилинеарното потекло и матрилокалниот престој, аранжман кој им давал на жените многу солидарност и моќ.
Нечовечкото примарно општество и најраното човечко општество, ја идентификувале сексуалната конкуренција и љубомората на мажите како важен проблем кој треба да се надмине, и со тоа се овозможи појавата на најстарата форма на семејството. Примитивниот комунизам е со седиште во матрилинеарниот клан каде жените живееле со своите сестри - применувајќи го принципот "детето на сестра ми е моето дете". Оваа сродствена солидарност ги овласти жените да преземат акција против мажите кои не соработувале. Енгелс го идентификувал "светскиот историски пораз на женскиот пол" - преминот од она што тој го нарече "мајчино право" во "татково право" - со почетокот на говедарството и пасторализмот.
Општествената револуција која Енгелс верувал дека ќе се случи ќе ги елиминира класните разлики, а со тоа и проституцијата и поробувањето на жените. Ако мажите треба да се занимаваат само со љубов, а веќе не со имот и наследство, тогаш моногамијата ќе дојде природно.
Острамондра
Острамондра (Ostramondra) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Географија
Острамондра се наоѓа на јужниот раб од Фине помеѓу Тириншката Порта и најсеверната винска област Фрајбург.
Низ Острамондра тече потокот Шафау.
Општински единици
Кон Острамондра припаѓа местото Ретгенштет.
Оберес Гајзелтал
Оберес Гајзелтал била заедница на општини во округот Залекрајс, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓала југозападно од Хале (Зале). Седиштето на заедницата на општини било во Михелн. Била распуштена на 1 јануари 2010.
Заедницата на општини Оберес Гајзелтал се состоела од следниве општини:
Факултет за информатика - Штип
Факултет за информатика - Штип — факултет во рамките на Универзитетот Гоце Делчев во Штип.
Историјат
Универзитетот „Гоце Делчев“ и Факултетот за информатика, како негов составен дел, ја започнаа својата работа во учебната 2007/2008 година. Согледувајќи ја потребата од високоспецијализирани кадри од областа на информатичките науки во сите сфери на општеството и уште повеќе кадар кој ќе се вклучи во научноистражувачката работа на Универзитетот и понатаму ќе се вклучи во образувањето на идните генерации инженери од областа на информатичките технологии и софтверското инженерство.
Организација и структура
Функцијата декан на Факултетот за информатика ја врши проф. д-р Цвета Мартиновска, додека за продекан е избрана проф. д-р Александра Милева.
Носител на студиите е Факултетот за информатика, а реализатор на студиите се катедрите кои се составен дел на Факултетот за информатика, а тоа се :
Во состав на Факултетот за информатика успешно функционира Институтот за информатика , а како раководител на Институтот е назначен д-р Сашо Коцески.
Прв циклус на студии
Студиската програма на Факултетот за информатика се заснова на Европскиот кредит-трансфер систем, што им овозможува подвижност на студентите од еден на друг универзитет во Европа. На студентот му се дава можност по завршување на трета година да добие стручно звање со кое може веднаш да се вработи во стопанството, а со завршување на четири години, студентот се стекнува со академско звање. Факултетот има соработка со водечките софтверски фирми во земјава. Наставата на Факултетот се одвива преку предавања, аудиторски и лабораториски вежби. За проверка на знаењата во текот на семестарот се организираат по два колоквиума од секој предмет, со што студентите се мотивираат да учат континуирано и на крајот се изведува краен испит од предметот. Во текот на семестарот, студентите работат на проектна задача за што им се оставени на располагање најсовремени лаборатории и врз основа на сите овие активности, се оформува конечната оценка од предметот. Крајниот испит се полага на крајот од семестарот и на располагање се три редовни сесии во годината – јануарска, јунска и септемвриска. По завршувањето на предвидените обврски од I до VIII семестар и успешно одбранета дипломска работа, студентот освојува 240 ЕКТС и се здобива со академско звање соодветно на студиската програма. На Факултетот за информатика се применува нов пристап кон студентите и кон стекнувањето на знаење, усогласен со практиките и искуствата на факултетите во земјите на ЕУ и САД. Според студиската програма на постдипломските студии на Факултетот за информатика, сите задолжителни и изборни предмети се распоредени во една или две студиски години, односно два или четири семестри со вкупно 60 или 120 ЕКТС.
Во првиот циклус на студии на Факултетот за информатика се изучуваат следниве студиски програми акредитирани во 2017/2018 :
Втор циклус на студии
Едногодишни студиски програми акредитирани во 2018/2019
Двегодишни студиски програми акредитирани во 2018/2019
Научноистражувачка и издавачка дејност
Освен наставната дејност, наставничкиот кадар на Факултетот се занимава со научна и апликативна дејност. Во тек се TEMPUS, еден билатерален проект со Р. Турција и еден со Н. Р. Кина. Исто така, се прават преговори со фирми од стопанството за кои ќе се работат апликативни проекти. Објавени се многу трудови во меѓународни и домашни списанија, како и трудови во меѓународни списанија со фактори на влијание: Предметите од студиската програма се покриени со соодветни учебници, скрипти и авторизирани предавања, кои се во согласност со Правилникот за остварување на издавачка дејност во рамките на Универзитетот „Гоце Делчев“ – Штип и истите се доставуваат до постоечките универзитетски продавници.
Космос-2110
Космос-2110 — еден од над 2.400 советски вештачки сателити лансирани во рамките на програмата „Космос“.
Општи податоци
Сателитот е лансиран од космодромот Тјуратам, Бајконур, СССР на 10 декември 1990 г. Во орбитата околу планетата Земја бил исфрлен од носечка ракета. Масата на сателитот при лансирањето изнесувала 1400 килограми. Космос-2110 бил навигациски сателит ГЛОНАСС.
Орбитални податоци
Исфрлувањето на сателитот било на орбита околу Земјата на средна висина. Периодот на обиколување на сателитот околу Земјата изнесувал 675,7 минути, додека аголот на наклонетост на орбиталната рамнина во однос на рамнината на екваторот изнесувала 64,8°. Најголемото растојание од Земјата го достигнал на 9232 км, а најмалото на 9027.
Марена
Географија и местоположба
Селото се наоѓа во североисточниот дел од Општина Кавадарци, во Тиквешката Котлина, недалеку од градот Кавадарци, поради што селото влегува во рурбалната зона на централното место. Селото е рамничарско, на надморска височина од 207 метри.
Од градот Кавадарци, селото е оддалечено околу 4 километри, додека од градот Неготино е оддалечено 8 километри. Сместено е на самиот регионален пат помеѓу овие два града. Селото се наоѓа во Тиквешијата на десниот брег на реката Луда Мара во падините на ридот Градиште.
Атарот зафаќа простор од 12,4 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 1.000 хектари, а на пасиштата отпаѓаат 135 хектари.
Историја
Подрачјето на Марена е населено уште од доцната антика, за што сведочи наоѓалиштето Сува Чешма околу 3 км југоисточно од селото.
Селото било христијанско-муслиманско и христијаните биле чифчии во турско време.
Во век, Марена било село во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
Стопанство
Селото има исклучително полјоделска функција.
Во минатото, селаните главно се занимавале со земјоделство. Марена пред скоро сите села во Тиквешко имала пазар и била мало стопанско средиште на штипско-прилепскиот друм. Сѐ до појавата на пазарот во Неготино, кое имало подобри сообраќајни врски, Марена имала голем пазар и посети на трговци и занаетчии.
Денес, селото главно се занимава со земјоделство и сточарство. Во последно време се отвораат многу претпријатија во селото како и околината најчесто за транспорт и шпедиција.
Население
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Марена имало 576 жители, од кои 270 христијани, 300 муслимани и 6 Роми. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Марена имало 288 жители.
Според пописот од 2002 година, во селото Марена имало 997 жители, од кои 903 Македонци, 71 Ром, 21 Србин и 2 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 913 жители, од кои 789 Македонци, 1 Албанец, 58 Роми, 6 Срби, 2 останати и 57 лица без податоци.
Низ годините ова било вкупното население и етничка припадност на населението во Марена:
Родови
Според истражувањата од 1920-1924 година родови во селото Марена се:
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Кавадарци.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Сопот, во која се наоѓале селата Курија, Марена и Сопот.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Кавадарска градска општина, во која покрај селото Марена се наоѓале градот Кавадарци и селата Ваташа, Глишиќ и Сопот.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.
Избирачко место
Селото е опфатено во склоп на избирачкото место бр. 0703 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште во селото Марена.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 791 гласач. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 784 гласачи.
Култура и спорт
Во селото Марена има фудбалски клуб ФК Марена кој игра во третата лига на Македонија.
Иселеништво
Денес, селото го има зафатено миграција, па многу семејства се иселуваат во соседните општини Кавадарци и Неготино, а исто така дел од жителите се иселуваат и надвор од Македонија.