cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Фулда (река)
Фулда (герм. Fulda) — река во покраината Хесен, Германија и една од двете реки што се спојуваат, сочинувајќи ја поголемата река Везер (другата е Вера). Реката Фулда е долга 218 км.
Реката извира кај Васеркрупе во масивот Рен. Оттука тече на североисток, опкружена со планините од венецот Книл на запад и шумата Зојлингсвалд. Кај Бебра врти кон северозапад.
Откако ќе ѝ се придружи притоката Едра, Фулда тече северно право до Касел, па врти на североисток, каде на исток е шумата Кауфунген, а на северозапад е почетокот на шумата Рајнхардсвалд. На северниот крај кај Хановерски Минден, Фулда се спојува со реката Вера и го образува Везер.
Населени места
Населени места долж течението на Фулда:
ФТСЕ 100
ФТСЕ 100 (англиски: FTSE 100) - берзански индекс на Лондонската берза (London Stock Exchnage), кој се пресметува во соработка со „Фајненшел тајмс“ (Financial Times).
Состав на индексот
Индексот е составен од 100-те најголеми фирми кои котираат на берзата, а чија заедничка пазарна капитализација надминува 3 трилиони долари, т.е. над 50% од капитализацијата на целата берза. Секоја од фирмите има пондер кој се множи со вредноста на нејзините акции, а пондерот зависи од слободната капитализација на фирмата (вредноста на акциите кои се расположливи за слободна продажба).
Од 30-те најголеми фирми кои го сочинуваат ФТСЕ 100, дури шест се претставници на финансискиот сектор: „ХЦБЦ“, „Лојдс“, „Барклис“, Лондонската берза (сопственикот на Берзата), „Кралската банка на Шкотска“ и „Стандард чартерд“. Од нив, ХЦБЦ е втората најголема фирма која котира на берзата. Нафтените фирми „Шел“ и „Бритиш Петролеум“ се најголемата и третата најголема фирма на Лондонската берза, а тие заедно имаат капитализација од над 300 милијарди долари, т.е. над 10% од вредноста на целиот ФТСЕ индекс. Понатаму, од најголемите 30 фирми на берзата, четири се од областа на рударството: „РиоТинто“, „БХП“, „Гленкор“ и „АнглоАмерикан“ при што „БХП“ и „РиоТинто“ истовремено котираат и на Австралиската берза. Фармацевтските фирми „ГСК“ и „АстраЗемека“ се четвртата и петтата најголема фирма во индексот, а заедно вредат преку 200 милијарди долари, т.е. 15% од вредноста на индексот.
Шахот во 1987 година
1987 во шахот содржи некои значајни настани.
Урош Рачиќ
Урош Рачиќ (17 март 1998 година) е српски професионален фудбалер кој игра како централен играч за шпанскиот клуб Валенсија ЦФ.
Раните години
Роден во Краjeево, Рачиќ започнал да игра фудбал во локалните фудбалски академии „Бамби“ и „Књаз“ заедно со неговиот брат близнак Богдан. По три години играње со фудбалската школа „Алтина“ во Земун, близнаците се вратиле во родниот град и се придружиле на Слога Краљево. Тие исто така играле со Слобода Чачак пред да се приклучат на ОФК Београд. По две години поминати во младинскиот тим, Урош исто така бил лиценциран за прв тим за сезоната 2015–16. Откако постигнал гол за младинскиот тим на натпревар против Црвена звезда Белград за победа од 4: 1, Урош се пресели во противнички тим со неговиот брат близнак и потпиша тригодишен професионален договор со Црвена звезда на 13 март 2016 година.
Црвена звезда Белград
Рашиќ дебитирал со Црвена звезда Белград на 8 мај 2016 година на пријателски натпревар против Олимпијакос. На 14.05.2016 година, тој го имал своето деби во Суперлигата на гостувањето кај Радник Сурдулица, влегувајќи како замена за Александар Катаи.
За време на летната пред-сезона во 2017 година, Рашиќ бил претставен како еден од најдобрите 10 младински изгледи на клубот. На 6 јули 2017 година, Рашиќ го направил својот прв континентален настап за клубот, во реваншот од првото квалификациско коло за Лигата на Европа на УЕФА 2017-18, во нерешено 3-3 против Флоријана. Рашиќ го постигнал својот прв гол за сениорци во Црвена звезда во Белград во победата од 3−1 против ОФК Башка на 13 август 2017 година. На последниот ден од летниот преоден рок во 2017 година, Рашиќ го продолжил договорот со Црвена звезда на 30 јуни 2021 година. Исто така, тој постигнал гол во победата со 2: 1 над Младост Лужани во 14-тото натпреварување во српската кампања во Суперлигата. Неговиот погодок бил прогласен за гол на неделата во домашното фудбалско натпреварување, по што како награда освои рачен часовник. На 5 мај 2018 година, Рашиќ бил фаулиран за удар од белата точка, кој го постигнал Дејан Јовеćиќ во домашната победа над Спартак Суботица со 4-0. Тој постигна гол и му асистирал на својот соиграч Немања Радоњиќ на последниот сезонски натпревар против Вождовац на 19 мај 2018 година.
Сезона 2017–18
На 4 декември 2018 година, Рашиќ дебитирал за Валенсија во победата од 1: 0 над ЦД Ебро во Копа дел Реј.
Заеми
На 14 јануари 2019 година, Рашиќ бил позајмен на Сегунда дивисион ЦД Тенерифе до крајот на сезоната. Потоа бил позајмен во португалскиот тим ФК Фамаличао во август 2019 година.
Сезона 2020–21
На 13 септември 2020 година, Рашиќ го започнал првиот натпревар на Валенсија во сезоната 2020-21 во Ла Лига против Леванте, во победата од 4-2.
Меѓународна кариера
Како член на фудбалската репрезентација на Србија до 18 години, Рачиќ одиграл неколку натпревари во 2016 година и постигна 1 гол против Ерменија на натпревар одигран на 15 март 2016 година. Во август 2016 година, Рачиќ беше повикан во составот на Србија до 19 години за меморијалниот турнир „Стеван Вилотиќ - Шеле“, каде дебитирал на воведниот натпревар против САД. Рашиќ го постигнал својот прв гол за репрезентацијата до 19 години од пенал, на пријателскиот натпревар против Грузија, одигран на 8 октомври 2016 година. Рашиќ беше стрелец и на последниот тест натпревар пред елитното квалификациско коло за Европското првенство до 19 години на УЕФА 2017, против Босна и Херцеговина на 9 март 2017 година. Рачиќ го добил првиот повик во српскиот тим до 21 година од тренерот Горан Џоровиќ во декември 2017 година. Тој дебитирал за тимот во гостувањето кај Катар на 17 декември 2017 година.
Стил на играње
Со висина од 1,93 м., Рачиќ е деснак во фудбалот. Тој се приклучи на Црвена звезда Белград како наследник на Марко Грујиќ и играч кој обично игра на позицијата на централниот дел од средниот ред, способен да игра подеднакво и во напаѓачка и во одбранбена улога Рашиќ, исто така, се обиде да игра како централен бек на пријателски натпревари за време на ерата на Миодраг Божовиќ. Во август 2017 година, Рашиќ беше поврзуван со Јувентус, кога го споредуваа и со Сергеј Милинковиќ-Савиќ. Рашиќ го потенцираше Пол Погба како негов идол.
Кога било објавено за потписот на Рашиќ со Валенсија, поранешниот играч на клубот, Предраг Мијатовиќ, го опишал Рачиќ во шпанските медиуми. Тој рекол дека го гледал против неговиот поранешен клуб, Партизан и ги споменал физичките одлики на Рачиќ. Тој исто така го опиша својот начин на игра, но потенцираше разлика во квалитетот помеѓу српската СуперЛига и Ла Лига.
Клуб
Валенсија
Хаге (општинска заедница)
Хаге (Hage) — општинска заедница во округот Аурих, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Хаге.
Општинската заедница Хаге се состои од следниве општини:
Црн јаглен, тенок мраз
Црн јаглен, тенок мраз (мандарински: Bai ri, yan huo) е кинески филм од 2014 година, во режија на Јинан Диао (Yi’nan Diao), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Лијао Фан (Liao Fan), Гвеј Лун Меј (Gwei Lun Mei), Ванг Џингчун (Wang Jingchun) и Ванг Сјуебинг (Wang Xuebing). Филмот бил снимен во продукција на Omnijoi Media, Boneyard Entertainment China и China Film Co., а продуцент е Вивијан Ку (Vivian Qu). Кинематографијата е дело на Донг Џинсонг (Dong Jinsong), а монтажата ја извршил Хонгју Јанг (Hongyu Yang). Филмот трае 106 минути и снимен е во колор техника. Филмот бил премиерно прикажан на 12 февруари 2014 година на Берлинскиот филмски фестивал, каде ги добил наградите „Златна мечка“ и „Сребрена мечка“ за најдобар глумец. Вкупно, филмот освоил три награди и имал 14 номинации за разни награди.
Содржина
Дејството на филмот се случува во Северна Кина, каде во едно мало гратче, во 1999 година се појавуваат исечени остатоци од неколку тела, расфрлани на различни локации. Полицијата спроведува истрага и погрешно заклучува дека една од жртвите е работник во локалната фабрика. Потрагата по неговите убијци завршува со крвава пресметка, во која се убиени двајца полициски инспектори. Преживеаниот полицаец, Жанг Зили (го игра Фан Лијао) е суспендиран од работата и тој се вработува како чувар во една фабрика при што се предава на алкохолот.
Пет години подоцна, повторно се случуваат мистериозни убиства. Жеден за одмазда за убиените колеги, Жанг е решен на своја рака да ги открие убијците и започнува сопствена истрага, а во тоа е помогнат од еден полициски инспектор, кој, исто така, неуморно трага по убијците. Жанг открива дека сите убиени некако се поврзани со младата жена Ву Жужен (ја игра Гвеј Лун Меј), која работи во мал дуќан за хемиско чистење. Преправајќи се дека е муштерија во дуќанот, Жанг започнува да ја следи Ву, која го открива, а постепено, Жанг се вљубува во неа.
Испитувајќи ја Ву, Жанг открива дека таинствениот убиец е нејзиниот маж, кој жртвите ги убива со помош на лизгалки за мраз, а потоа, за да ги скрие трагите, ги сече нивните тела на парчиња и ги фрла во товарните возови што пренесуваат јаглен во различни фабрики ширум Кина. Ву се согласува да го предаде мажот, така што полицијата го открива и го убива. Штотуку сите помислуваат дека убиствата се решени, врз основа на една јакна што со годии стои заборавена во дуќанот за хемиско чистење, Жанг открива дека мажот на Ву не е единствениот убиец. Оттука, тој ја притиснува Ву со доказите и таа ја признава својата вмешаност.
Александар Вељановски
Александар Вељановски (роден на 11 јануари 1984 во Гренхен) — поранешен швајцарски фудбалер со македонско потекло.
Во својата кариера тој играл за Напредок Кичево, како и за швајцарските клубови Баден, Ванген баи Олтен, Золотурн, Госау, Цофинген и Гренхен.
Хуманистички универзитет
Хуманистичкиот универзитет (холандски: Universiteit voor Humanistiek (UvH)) - универзитет во Утрехт, Холандија. Тој е најмладиот универзитет во Холандија и има околу 550 студенти. Тоа е исто така единствениот универзитет кој нуди програма за дипломирање на хуманистика. Универзитетот бил основан во 1989 година со издигнување на статусот на веќе постоечко училиште за високо образование на холандското секуларно здружение „Хуманистички завет“.
Ново Село (Негушко)
Ново Село (познато и како: Мустафа Агово Село или Ени Ќој; Αρχάγγελος, Архангелос; до 1926 година: Γενή Κιόι, Ениќој ; до 1940 година: Βάλτος, Валтос ) — село во Негушко, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.
Географија и местоположба
Сместено е во Солунското Поле, на 3 километри југозападно од селото Пласничево.
Историја
Селото до 1924 година било населено исклучително со македонско население.
По Првата светска војна, во 1924 година, во селото биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, селото Ново Село претставувало мешана населба со 16 бегалски семејства со вкупно 63 жители.
Селото носело неколку имиња во минатото. Така, до 1926 година се нарекувало Ениќој (Γενή Κιόι), а до 1940 година се нарекувало Валтос (Βάλτος), додека после тоа било повторно преименувано во Архангелос (Αρχάγγελος).
Стопанство
Бидејќи се наоѓа во полето, селото е многу богато, а обработливите површини, главно се насадени со овошни дрвја, кои даваат високи приноси, а земјиштето целосно се наводнува.
Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото Ново Село живееле 90 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година, во Ново Село (Novo Selo) имало 90 Македонци.
Во 1913 година било забележано со 118, а во 1920 година со 119 жители, сите Македонци. По 1924 година тука биле населени и 65 бегалски жители, така што селото станало мешана населба, која во 1928 година имала 174 жители, во 1940 година 319, во 1951 година 346, во 1961 година 397, во 1971 година 367, во 1981 година 396, а во 1991 година 378 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 380 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 308 жители.
Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Иринуполи со седиште во селото Вештица Берска, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Горно Жервохор, во кој покрај Ново Село влегуваат и селата Горно Жервохор и Жервохор.
Шахот во 1989 година
1989 во шахот содржи некои значајни настани.
Тибериј
Како цар, Тибериј почнал да ја води државата ефикасно, притоа воведувајќи некои реформи проследени само со повремена ригорозност, како што било протерувањето на римската еврејска популација само врз основа на изговор. Кога неговиот син Друс умрел на мистериозен начин, решил да му ја даде довербата на Сејан и бил убеден да се пресели во Капри (22 г.н.е.). Тибериј станал изразено насилен убивајќи и спроведувајќи тортура од каприц. Откако Сејан станал проконзул во 31 г.н.е., Тибериј станал сомничав во врска со неговите амбиции и наредил негово погубување, потоа именувајќи го Калигула за свој наследник. Во 37 г.н.е., Преторијанската гарда ја декларирала својата поддршка за Калигула, убивајќи го Тибериј додека лежел болен в постела.
NGC 3000
NGC 3000 — двојна ѕвезда во соѕвездието Голема Мечка, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Откривање
Објектот е откриен на 25 јануари 1851 година од страна на Вилијам Парсонс, со помош на рефлекторски телескоп, чијашто леќа имала пречник од 72 см.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 9 ч 48 м 51,2 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 44° 7' 54".
Други поделби
Проучување на NGC 3000 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 71; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2999. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 661.
Панче Кралев
Панче Кралев (роден на во ) — македонски економист и Министер за образование и наука во периодот од 28 јули 2011 до 28 мај 2013 година.
Животопис
Кралев завршил магистерски студии за економија, финансии и менаџмант, на Универзитетот во Бристол и на Универзитетот во Шефилд, а поседува и меѓународен сертификат за секундарно образование од Жан Д Арк Колеџ, Холандија, како и завршени две обуки на Универзитетот во Харвард.
Кралев работел во Македонската амбасада во Холандија како советник за економски и трговски прашања. Две години работел и во Центарот за истражување на ЈИЕ во Солун, Грција, како Асистент за истражување и тутор на студентите од Сити Колеџот. Во периодот од 2011 до 2013 година бил Министер за образование и наука, по кое си поднел оставка од лични причини. Тој останал во кабинетот на премиерот Никола Груевски како советник од прашања за образованието.
Во 2015 година Кралев станал Претседател на Одбор на директори на Македонски Телеком.
Копа Америка 2004
Јужноамериканско првенство во фудбал 2004, попознато како Копа Америка 2004 — 41-вото издание на Копа Америка, главниот интернационален фубдалски турнир за државните репрезентации од Јужна Америка. Натпреварувањето било организирано од КОМНЕБОЛ, главното тело на Јужноамериканскиот фудбал, и се одржало во Перу од 6 јули до 26 јули 2004 година.
Турнирот бил освоен од страна на Бразил, кој во финалето ја совладал Аргентина. Уругвај го освоил третото место победувајќи ја Колумбија во натпреварот за третото место.
Учесници
1.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
12.
Трето место
и се пласирале во четвртфинале.
Голгетери
7 голови
3 гола
2 гола
Сеќавање на моите тажни курви
Книгата е издадена на шпански јазик во 2004 година. Изданието на македонски беше издадено во 2009, со превод од страна на Мирјана Велкова.
Содржина
Старец наоѓа љубов на крајот на својот живот кога единствено ја очекува смртта. Ова е приказна за љубовна и сексуална врска помеѓу остарен новинар и девојче од работничка класа кое ја продава својата невиност за да му помогне на своето семејство. Новелата е за спомените и солидарноста, но исто така и за среќата во детството и откривањето на првата љубов.
Цитати
„Во моите деведесетти години одлучив да си подарам себеси љубовна ноќ со млада девица.“
„Ова беше нешто сосема ново за мене. Јас ја игнорирав уметноста на заведување и секогаш случајно ги одбирав моите невести за една ноќ. Повеќе според нивната цена отколку нивната привлечност и водевме љубов без љубов, повеќето време полу облечени и секогаш во темнина за да можеме да се замислиме себеси подобри отколку што сме...“
„Таа ноќ го открив неверојатното задоволство од набљудување на тело на заспана жена без поттик од желба или пречки од скромност.“
„Триумф на животот е тоа што старите луѓе ги губат нивните сеќавања на несуштинските нешта. Ние не се трошиме со времето, времето е алатка која го отстранува нашиот одвишок, како длето кое отстранува мермерни струготини за да го открие уметничкото дело.“
„Јас никогаш не сум отишол во кревет со жена за која не сум платил... До времето кога имав педесет години постоеја 514 жени со кои сум бил барем еднаш... Мојот јавен живот, од друга страна, беше сосема неинтересен. Двајцата родители починати, ерген без иднина, просечен новинар... и омилен кај карикатуристите поради мојата особена грдотија.“
Црква „Св. Димитриј“ - Кушиново
Свети Димитриј (Άγιος Δημήτριος) — црква во селото Кушиново, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.
Во црквата има творби на Ставракис Маргаритис од погрченото солунско село Кулакија и Димитар Вангелов од Петрово, Енџевардарско.
Стоболки
Стоболките (науч. Spermophilus) се род на наземни животни од семејството Верверици (Sciuridae). Постојат вкупно 40 видови и највеќето од нив влегуваат во овој род. Меѓутоа Spermophilus во поширока смисла е парафилетичен на прериски кучиња, мрмоти и антилопски верверици кои се од поинакво потекло. Затоа стоболките се рапсределени во неколку рода. Научното име Spermophilus значи „љубител на семиња“.
Стоболките имаат вошки кои им пренесуваат заразни болести на луѓето и знаат да поткопаат темели кога прават подземни тунели близу до куќи и други објекти. Иако се способни за искачување, највеќето видови живеат на отворени голи предели без дрва.
Видови
Во 2007 е направена филогенетска анализа на стоболките, користејќи го митохондрискиот ген цитохром b. Согласно наодите, Spermophilus е поделен на осум рода, со тоа што прериските кучиња, мрмотите и антилопските верверици се наведени како наброени кладови. Точните врски помеѓу овие кладови не се сосем разјаснети. Помеѓу овие, единаесетте исклучиво палеарктички видови остануваат составен дел од Spermophilus sensu stricto („во најтесен смисол“).
Everybody's Fool
„Everybody's Fool“ е песна од американскиот рок бенд Evanescence. Беше издадена на 7 јуни 2004 како четврт сингл од нивниот прв албум Fallen. Оваа песна е напишана од Ејми Ли и Бен Муди и според Ејми во неа се работи за познатите луѓе кои ги продаваат своите тела.
Издавање
Откако Бен Муди го напуштил бендот, третиот сингл од албумот Fallen, „My Immortal“ почнал да станува сè поуспешен и поуспешен. обожавателите мислеле дека следниот сингл од албумот Fallen кој ќе го издаде бендот ќе биде „Imaginary“, бидејќи таа песна била една од најстарите на бендот (изведувана во живо од 1998) и бидејќи најмногу им се допаѓала на обожавателите од Литл Рок, Арканзас. Но „Everybody's Fool“ била издадена на 4 јуни 2004 година, а "Imaginary" била издадена како промоционален сингл.
Позадина
Песната е напишана од Ејми Ли и Бен Муди и според Ејми таа е за популарните личности кои имаат создадено сосема лажни слики за себе. Песната била погрешно сфатена, како порака против христијанството, бидејќи бендот кажал дека не сака да биде сметан како христијански бенд.
Демо верзија за песнава е снимена помеѓу 2001-2002 година и има малку променет звук. Акустичната верзија се наоѓа во секцијата зад сцената на Anywhere but Home ДВД.
Музичко видео
Спотот го режирал Филип Столзи во Лос Анџелес, Калифорнија во средината на април 2004 година.
Спотот го прикажува животот на една млада манекенка (која ја глуми Ејми) која е несреќна поради лажниот живот кој таа го живее.Таа рекламира производи кои ги произведува компанија наречена „Лаги“ (пица, парфем, енергетски пијалак и кукла). Во еден дел од спотот Ејми ќе се најде во лифт заедно со уште две други девојки кои ќе ѝ се смеат бидејќи во живо изгледа многу постаро. Во друг дел Ејми ќе се гледа во огледало пробувајќи да се насмее, и ќе го искрши огледалото со гола рака која ќе почне да крвари. На крај можеме да видиме како тоа плаче и вика гледајќи го билбордот спроти нејзината зграда на кој се наоѓа нејзина реклама и таа ќе рече дека жената на билбордот не е „вистинска и не може да ме спаси“ („you're not real and you can't save me“).
Ова е единственото видео заедно со „Good Enough“ каде што Ејми се појавува сама во спотот. Но сепак членовите на бендот ќе се појават кратко во делот кога таа го рекламира енергетскиот пијалак.
Список на песни
ЦД сингл (Европска верзија) (Издадена јуни 2004)
NGC 1077B
NGC 1077B — спирална галаксија во соѕвездието Персеј, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела. Објектот не претставува Дрееров објект.
Откривање
Објектот е откриен на 16 август 1885 година од страна на Луис Свифт, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала пречник од 16 см.
Податоци од набљудување
Според морфолошката класификација на галаксиите, NGC 1077B е од видот SBb. Видливиот сјај со голо око изнесува 16,3 m, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 17,1 m, додека површинскиот сјај изнесува 14,4 m/лм2. NGC 1077B има привидни димензии од 0,5' х 0,4'.
Астрономски податоци
Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 2 ч 46 м 2,9 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, + 40° 5' 36". Положбениот агол на објектот е во износ од 30°.
Други поделби
Проучување на NGC 1077B е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 10465. Во рамките на атласот на длабокото небо, Уранометрија 2000.00, објектот припаѓа на групата означена со бројот 62; додека во Каталогот на основни ѕвезди (GSC) е групиран под бројот 2849. Објектот е забележан и во фотографското истражување спроведено од Паломарската опсерваторија во 1958 година, каде што се споменува во групата под број 44.
Бернсдорф
Бернсдорф може да се однесува на следниве места во Германија:
Региони на Грција
Регионите (грчки: γεωγραφικά διαμερίσματα) претставуваат традиционална (порано и официјална) суб-национална поделба на Грција. Постојат 10 региони (седум на копното и три островски групи), кои се понатамошно поделени на 54 префектури.
Белешки
Griechenland
Пршевица
Пршевица (Пършевица) ― скијалиште на Стара Планина во Бугарија. Се наоѓа на 1,300 м надморска височина, се наоѓа на 25 км од Враца.
Надворешни врски
43.14306°N, 23.47611°W
Island Records
Island Records е издавачка куќа, пронајдена од Крис Блеквел во Јамајка. Се наоѓа во Обединетото Кралство, и сега ја поседува Universal Music Group.
Филип Емегвали
Филип Емегвали ( во Нигерија) е нигерски инженер.
Тој го напуштил училиштето во 1967 година поради војната во Нигерија. Подоцна станал инженер и компјутерски научник/геолог и станал еден од двајцата добитници на Gordon Bell Prize наградата во 1989 година награда од IEEE, за неговата употреба на комуникациска машина за суперкомпјутери за помош на анализа на нафтени полиња во 1991 година.
Грб на Брегот на Слоновата Коска
Грбот на Брегот на Слоновата Коска е официјалниот грб во државата и бил усвоен во 2001 кога го заменил стариот, многу сличен на денешнито грб. Целиот грб е во златна боја. Во средината има штит со приказ на глава на слон. Штитот го држат две палми, а над штитот има изгрев на сонце. Под сето ова има лента со натпис „République de Côte d'Ivoire“ или Република Брег на Слоновата Коска.
Цигов Чарк
Цигов Чарк (Цигов чарк) ― скијалиште во западните Родопи во Бугарија. Се наоѓа на 900–1000 метри надморска височина и се наоѓа на 8 километри од гратчето Батак и 24 километри источно од Велинград. Одморалиштето се наоѓа во близина на вештачката акумулација Батак.
Надворешни врски
41.955°N, 24.15056°W
Галебот Џонатан Ливингстон
Галебот Џонатан Ливингстон е басна во новела напишана од Ричард Бах, во која се зборува за галеб, кој учи за животот и летањето, како и за подобрувањето на себеси. Првпат е печатена во 1970 година, оттогаш станува популарна низ Америка. До крајот на 1972 година, продадени се повеќе од милион примероци и се нашла на врвот на најпродавани книги во списанието Њујорк Тајмс, каде останала цели 38 недели.
Содржина
Галебот Џонатан Ливинстон не бил како другите галеби. Тој бил бунтовник и не се грижел за другите галеби. И додека родителите го молеле да биде како другите галеби и да се грижи за тоа како да дојде до храна, тој само сакал да стане летечки виртуоз. Бил слаб, но летањето го сакал повеќе од храната. Ни помалите несреќи кои ги имал во воздухот не го поколебале. Со напорни вежби успеал да постигне брзина од 396 километри на час. Тоа бил рекорд во јатото и Џонатан очекувал пофалби од Старешината. Меѓутоа, Старешината го прекорил и го истерал од јатото. Но, Џонатан бил уверен дека следува повисока цел во животот. Бил протеран на високите тврдини, но тој одлетал подалеку. Го болело тоа што неговите браќа не сакале ниту да слушнат ниту да видат што научил.Протераниот Џонатан станува отпадник, но никако не се откажува од својот сон. Неговата желба е уште поцврста. Да се достигне совршенството, да се совлада летањето, да се биде слободен. Неговата техника на летање постојано се усовршува. Веќе не му се потребни бродовите за да преживее. Знае сам како да лови риба. Се вивнува во небесата, а потоа нурнува во водата и лови риба и на поголема длабочина. И не само тоа. Учи и повеќе, учи да спие и да се одмара додека лета. Да прелетува големи далечини со леснотија, да јава на силните ветрови. Учи да се пробива низ маглата и да се издигнува над тешките облаци, да биде горе, кај сонцето, додека останатите галеби во тие услови воопшто не би се одделиле од земјата и само би зјапале во небото. А потоа, една ноќ на Џонатан му се приближиле други два галеба кои биле сјајни како ѕвездите. Тие без никаков проблем ги изведувале сите акробации што Џонатан им ги задавал. Кога увидол дека нашол галеби рамни на него, Џонатан ги прашал кои се тие. Тие му одговориле дека се негови браќа и дека го носат дома, во неговиот вистински дом. Џонатан бил спремен и тогаш трите галеби исчезнале во темното небо. Џонатан сè полесно ги изведувал своите акробации, телото му станало посветло, а очите посјајни. Открил дека може да лета со брзина од 500 километри на час. Но, потоа неочекувано двата галеби исчезнале. Џонатан слетал на крајбрежјето каде го чекале десетици други галеби. Набрзо сфатил дека дошол во заедница во која на сите им било важно да ја доведат својата техника на летање до совршенство. За инструктор го добил галебот Саливан. Една вечер од старешината Ганг дознал дека небото не е одредено ниту со времето ниту со местото туку дека тоа е совршено и може да биде било каде и било кога. Дознал дека и со силата на мислите може да се стигне било каде. Џонатан напорно ја вежбал таа вештина и со старешината Ганг дошол на некоја чудна планета. Требало само уште да научи да ја контролира новостекнатата вештина. Но, една вечер Ганг исчезнал, умрел.
Џонатан сè повеќе размислувал за Земјата. Саливан го убедувал да остане, но Џонатан сепак заминал. На небото можел да се врати секој момент, бидејќи ги совладал и времето и просторот. Отишол на Земјата, бидејќи сакал да ги научи да летаат и другите галеби кои биле протерани како него поради летањето. Прв ученик му бил галебот Флечер Линд, млад галеб кој тежнеел кон летачкото совршенство. А Џонатан во тоа време бил најубавиот и најсовршениот галеб на светот. Наскоро добил уште шест нови ученици и со нив и со Флечер сакал да се покаже пред своето старо јато. На почетокот бил одбиван, но по некое време илјадници галеби се собирале околу него и сакале да станат како него. Еден ден Флечер доживеал несреќа. Со голема брзина удрил во некоја карпа и ништо не му било. Џонатан тогаш забележал дека Флечер завладеал со снагата на своите мисли и му го препуштил подучуванњето на другите галеби, а тој отишол кај други јата.
Флечер сфатил дека не постојат граници, дека сè е можно. Тогаш започнал неговиот лов на Џонатан, за отелотворување на совршенството и неговата трка со знаењето. Во таа трка не можел да победи бидејќи знаењето нема граници.
Објавување и рецепција
Неколку издавачи ја одбиле новелата Галебот Џонатан Ливингстон пред да ја види Еленор Фрид од издавачката куќа Макмилан во 1969 година, која ги убедила во Макмилан да го откупат ракописот. Бах добил аванс од 2000 американски долари.
Неколкумина критичари го истакнувале првиот дел кој го опишувале како ел од американската култура на позитивно мислење и самопомош. Филмскиот критичар Роџер Иберт напишал дека книгата е „толку банална што мора да ја продаваат на возрасни, бидејќи за децата е лесна“.
Книгата била ставена на списокот од 50 „вонвременски класици на духовноста“ во една книга на Том Батлер-Боудон кој тврдел дека „и покрај тоа што некои ја сметаат за наивна, книгата во суштина ги покажува вонвременските идеи за човечкиот потенцијал“.
Џон Клут за Енциклопедија на фантастиката напишал: „Фантастично дело за животни, што зборува за галеб филозоф, длабоко обземен со летањето, и кој бара премногу од својата заедница и затоа е избркан. Тој станува проклет скитник, а потоа умира, и во посмртните фантастични сцени ја спознава повисоката мудрост. Се враќа на Земјата за да проповеда и да лечи, а на крајот се враќа на небото каде што припаѓа.“
Виктор Виноградов
Учители на Виноградов во Институтот за историја и филологија биле Лев Шерба и Алексиј Шахматов, но идеите на Чарлс Бели имале најголемо влијание врз него.
Тој станал познат како научник на руската литература, испитувајќи го стилот и јазикот на руските класични писатели, вклучувајќи го Александар Пушкин, Николај Гогољ, Михаил Лермонтов и Ана Ахматова. Во 1926 година тој се ожени со Надежда Малишева (1897-1990), професорка по пеење.
Од јазичаричка гледна точка, Виноградов се смета како добар критичар на руските формалисти, од кои со многумина бил пријател. По преселувањето од Ленинград во Москва во 1929 година, тој бил вмешан во ,,славистичкиот заговор“ и протеран во Вијатка во 1934 година. Две години подоцна му било дозволено да се приближи некако до главниот град, во Можајск, но бил прогонет во Сибир по инвазијата на Хитлер на Русија во 1941 година.
Откако Сталин слушнал за дејствувањето на Јазичаричкиот сојуз на чело со Николас Мар и неговите следбеници, Виноградов бил назначен како директор на Институтот за лингвистика во 1950 година. Подоцна бил избран во Советската академија на науките, а се здобил и со Сталиновата награда. Овој ненадеен пресврт на судбината ги радувал властите, што било докажано со неговото учество на познатото судење на Синиавски и Даниел. Зголемувањето на моќта на Виноградов ги ставило неговите следбеници (Сергеј Ожегов и Наталија Шведова) во познатото академско школо на Лингвстичкиот совет. Институтот за руски јазик сè уште го носи неговото име.
Диого Као
Диого Као (Diogo Cão, Диогу Кау и Диогу Кан) бил португалски истражувач кој направил две патовања по должината на западниот брег на Африка кон крајот на 15 век.
Животопис
Диого Као е роден во Вила Реал како незаконски син на Алваро Фернандес.
Од 1481 до 1482 година учествувал како капетан на една од каравелите во ескадрилата на Диого Азанбужи за основање на португалски колонии на Златниот брег (денес Гана).
Истражувања
Во летото 1482 година, кралот Жуау II го испратил Као на нова експедиција со која требало да се прошират истражувањата под екваторот. Го открил Гвинејскиот Залив како и устиоето на реката Конго, каде поставил „падран“ – столб од камен со кралскиот грб, името на кралот и на морепловецот, како и откритието што е направено, кој сè уште стои на истото место. Потоа продолжил кон брегот на денешна Ангола, каде поставил втор падран. Се вратил во Лисабон на 8 април 1484 година, каде кралот го наградил со титула витез.
Диого Као тргнал на втора експедиција од 1484 до 1486 година. Се знае дека повторно ја посетил реката Конго, дека псотавил упште две камени столба. Во октомври или ноември 1485 година, во близина на водопадот Јелала оставил столб од камен на кој запишал: „Овде пристигнаа бродовите на Жуау II Португалски - Диого Као, Перо Анес, Перо де Коста“ (Aqui chegaram os navios do esclarecido rei D.João II de Portugal - Diogo Cão, Pero Anes, Pero da Costa.)
Умрел од каснување од отровна змија во устието на реката Конго.
Дипика Падуконе
Дипика Падуконе - родена на 5 јануари 1986 година е индиска актерка која претежно работи во хинди филмови. Таа е една од најплатените актерки во Индија, а нејзините признанија вклучуваат три награди Filmfare. Таа се појавува во списоците на најпопуларните личности во нацијата; Тајм ја прогласи за една од 100-те највлијателни луѓе во светот во 2018 година и и ја додели наградата TIME100 Impact во 2022 година.
Падуконе, ќерката на бадминтонистот Пракаш Падуконе, е родена во Копенхаген и израсната во Бангалор. Како тинејџерка, таа играла бадминтон на првенствата на национално ниво, но ја напушти кариерата во спортот за да стане моден модел. Наскоро таа доби понуди за филмски улоги и го имаше своето актерско деби во 2006 година како насловен лик на канадскиот филм Ајшварија. Падуконе потоа играла двојна улога наспроти Шах Рук Кан во нејзиното прво боливудско издание, романсата Ом Шанти Ом (2007), која и ја донесе наградата Filmfare за најдобар женски дебитант. Падуконе доби пофалби за нејзината главна улога во романсата Love Aaj Kal (2009), но ова било проследено со кратко назадување.
Романтичната комедија „Коктел“ (2012) означи пресвртница во нејзината кариера, а таа постигна дополнителен успех со главните улоги во романтичните комедии „Је Џавани Хаи Дивани“ и „Ченаи експрес“ (и двете 2013 година), грабежната комедија „Среќна Нова Година“ (2014 година), Санџај Периодните драми на Леела Бансали Баџирао Мастани (2015) и Падмаават (2018) и холивудскиот акционен филм ХХХ: Враќањето на Ксандер Кејџ (2017). Таа, исто така, доби признание од критиката за играње лик заснован на Јулија во трагичната романса на Бансали , Голион Ки Рааслиела Рам-Лила (2013) и тврдоглава ќерка во комедијата-драма Пику (2015), освојувајќи две награди Filmfare за најдобра актерка. По кратка пауза и две комерцијално неуспешни продукции под нејзината сопствена компанија Ka Productions, Падуконе глуми во нејзиниот индиски филм со најголема заработка, Pathaan (2023).
Падуконе е роден на 5 јануари 1986 година во Копенхаген, Данска, од родители кои зборуваат Конкани. Нејзиниот татко, Пракаш Падуконе, бил поранешен професионален играч на бадминтон, а нејзината мајка, Уџала, била туристичка агентка. Нејзината помлада сестра Аниша е играч на голф. Нејзиниот дедо Рамеш, по татко, бил секретар на Здружението за бадминтон во Мајсор. Семејството се преселило во Бангалор, Индија кога Падукон имала една година. Се школувала во средното училиште Софија во Бангалор и го завршила предуниверзитетското образование на колеџот Маунт Кармел. Таа потоа се запишала на Националниот отворен универзитет Индира Ганди за диплома за уметности по социологија, но се откажала поради конфликти со распоредот со нејзината манекенска кариера.
Падуконе изјави дека била социјално незгодна како дете и дека немала многу пријатели. Фокусот на нејзиниот живот бил бадминтонот, кој го играше натпреварувачки од млада возраст. Опишувајќи ја нејзината секојдневна рутина во едно интервју во 2012 година, Падуконе рече: „Би се разбудила во пет наутро, би одела на физички тренинг, одев на училиште, повторно ќе одев да играм бадминтон, ќе ја завршев домашната задача и ќе заспијам“. Падуконе продолжи да ја следи кариерата во бадминтон во текот на нејзините училишни години и го играше овој спорт на првенства на национално ниво.Таа, исто така, играше бејзбол на неколку турнири на државно ниво. Додека се концентрирала на своето образование и спортска кариера, Падуконе работела и како дете модел, а првпат се појави во неколку рекламни кампањи на осумгодишна возраст. Во десетто одделение го променила фокусот и решила да стане модел. Таа подоцна објасни: „Сфатив дека ја играв играта само затоа што таа се одвиваше во семејството. Така, го прашав татко ми дали можам да се откажам од играта и тој воопшто не беше вознемирен.“ Во 2004 година, таа започна кариера со полно работно време како модел под менторство на Прасад Бидапа.
Падуконе наскоро почнала да добива понуди за филмски улоги. Верувајќи дека е премногу неискусна како актерка, таа се запишала на курс во филмската академија на Анупам Кер. По многу медиумски шпекулации, режисерот Фарах Кан, кој ја забележа во спотот на Решамија, донесе одлука да ја избере за улога во нејзиниот претстоен филм, тогаш наречен Среќна Нова Година. Родрикс, исто така, зема заслуга што ѝ помогна да ја добие улогата. Кан бараше модел за да глуми во филмот и стапил во контакт со Малаика Арора. Родрикс, за која Падукон тогаш се занимавала со моделирање приближно две години, ја препорача на Арора, негова блиска пријателка, која пак ја препорача на Кан.
Филмски пробив и борби во кариерата (2006–2011)
Падуконе го имаше своето актерско деби со Ајшварија (2006), канадски филм во режија на Индраџит Ланкеш. Романтичната комедија била римејк на телугускиот филм Манмадхуду, а таа била избрана за насловната улога наспроти актерот Упендра. Филмот се покажа како комерцијален успех. RG Vijayasarathy од Rediff.com била благодарна за присуството на екранот на Падуконе, но додаде дека „таа треба да работи на нејзините емотивни сцени“. До крајот на 2006 година, среќната нова година на Фарах Кан била одложена, а Кан наместо тоа, го отфрли Падуконе за мелодрамата Ом Шанти Ом (2007). Поставен на позадината на филмската индустрија на Хинди, филмот ја раскажува приказната за актер кој се бори кој се реинкарнира за да се одмазди за смртта на филмска ѕвезда. Шах Рук Кан глумеше како главна улога, а Падуконе играше во двојни улоги на ѕвезда во 1970-тите, а подоцна и на аспиративна актерка. Како подготовка, Падуконе гледаше неколку филмови на актерките Хелен и Хема Малини за да го проучи нивниот говор на телото. Нејзиниот глас бил синхронизиран од гласовниот уметник Мона Гош Шети. За една од песните во филмот, „Dhoom Taana“, Падуконе се базираше на индискиот класичен танц, а според Дорлинг Киндерсли, „го месмеризираше публиката“ користејќи хаста мудра (гестикулации со рацете). Om Shanti Om се појави како хинди филм со најголема заработка на годината, со глобален приход од ₹₹. Таран Адарш од забавниот портал Боливуд Хунгама мислеше дека има „се што е потребно за да биде врвна ѕвезда“, и била наградена со наградата за најдобар женски дебитант на Filmfare и ја доби својата прва награда Filmfare за номинација за најдобра актерка. Боливуд Хунгама објави дека успехот на Ом Шанти Ом се покажа како пробив за неа. Падуконе потоа играла еден од љубовните интереси на ѕвездата Ранбир Капур во романтичната комедија на Сидарт Ананд Бахна Ае Хасеено (2008). Филмот бил финансиски успех, но Намрата Џоши од Outlook ја отфрли нејзината изведба како „налик на манекен и со потполно недостиг на оган и зинг“. Нејзиното прво издание од 2009 година дојде заедно со Акшај Кумар во кунг фу комедијата Чанди Чок во Кина, во која таа ги толкуваше двојните улоги на индиско-кинеските сестри близначки. Продуциран од Warner Bros., тој имаше едно од најшироките меѓународни изданија дадени на индиски филм. Падуконе научила џуџутсу и изведувала свои акробации. И покрај возбудата, Chandni Chowk To China бил финансиски неуспех, не успевајќи да ги врати своите ₹₹ буџет. Таа се појави заедно со Саиф Али Кан во романтичната драма Love Aaj Kal од писателот и режисер Имтиаз Али. Филмот ја документираше променливата вредност на односите меѓу младите и го натера Падуконе да ја игра улогата на Мера Пандит, жена во кариера со силна глава. Со светска заработка од ₹₹, Love Aaj Kal се покажа како трет хинди филм со најголема заработка во 2009 година. Анируда Гуха од Daily News and Analysis рече дека Падуконе го „испорачува најдоброто од нејзините четири изведби досега“, а таа била наградена со уште една номинација за најдобра актерка на Filmfare.
Јонас Бјоркман
Јонас Ларс Бјоркман (23 март 1972) — поранешен шведски професионален тенисер. Тој е поранешен светски бр. 1 во двојки - парови, а исто така поранешен светски бр.4 во поединечна конкуренција. Бјоркман се повлекол од професионалниот тенис откако се натпреварувал на првенството во двојки на тенискиот Мастерс куп во 2008 година. Почнувајќи од 2019 година, тој е рангиран во првите 40 на сите времиња на листата на заработка на АТП со над 14,5 милиони долари.
На 20 ноември 2006 година, тој го заменил Дик Норман како најстар играч во топ 100 на АТП (поединечна конкуренција) кога Норман за последен пат испаднал од топ 100. На 9 јуни 2008 година, на возраст од 36 години и 2 месеци, Бјоркман бил на листата, но набрзо бил истиснат од Фабрис Санторо.
Бјоркман има долгорочни успешни партнерства во двојки (парови) со Јан Апел, Жако Елтинг, Никлас Култи, Макс Мирни, Патрик Рафтер, Кевин Улиет и Тод Вудбриџ. Тој има освоено во својата кариера вкупно 9 Грен слем турнири.
Биографија
Синот на тенискиот тренер и поштар Ларс Бјоркман, Јонас почнал да игра тенис на шестгодишна возраст. На 18 години, тој го освоил шведското јуниорско првенство и бил меѓу топ 5 шведски јуниорски играчи. Тој се оженил со Петра на 2 декември 2000 година во Стокхолм, и заедно го имаат синот Макс (роден на 15 јануари 2003 година).
Тој игра тенис со десна рака и има особено добри резултати против играчите кои играат со левата рака. Јонас тврди дека тоа е затоа што неговиот татко игра со лева рака и му служи како спаринг-партнер за вежбање.
Кариера
Тој станал професионалец во 1991 година. Во 1993 година, освоил три титули во поединечна конкуренција на Челинџер турнирите. Во 1994 година освоил седум титули во двојки, вклучувајќи го и Светското првенство на АТП турнирот во Џакарта (Индонезиоја). Во 1995 година, успеал да стигне до своето прво АТП финале во кариерата во Хонгконг. Во 1997 година, Бјоркман станал деветтиот шведски тенисер кој завршил во топ 10 на АТП и тоа на местото број 4. Таа година се пласирал во своето прво Гренд слем полуфинале и тоа на УС Опен, победувајќи ги Франциско Клавет, Тод Мартин, Густаво Куертен, Скот Дрејпер и во четврт-финалето Петр Корда пред да загуби од Грег Руседски. На Австралија Опен во 1998 година, ја освоил својата прва Грен слем титула во двојки во кариерата. Во 2000 година тој завршил во топ 50 во поединечна конкуренција и тоа по петти пат во последните седум години.
Во својата АТП кариера, Јонас освоил шест титули во поединечна конкуренција и 54 титули во двојки, од кои дури девет биле со Грен слем тежина.
Бјоркман го имал својот прв настап во Дејвис купот во 1994 година и оттогаш играл редовно за својата Шведска. Тој има постигнато рекорд во настапите од Дејвис купот од 21 настап и 14 победи во двојки и рекорд од 14 настапи и 9 победи во поединечна конкуренција. Тој бил член на шведските шампионски тимови во Дејвис купот во 1994, 1997 и 1998 година.
Во 2002 година, Бјоркман го освоил Нотингем Опен победувајќи го Вејн Артурс во финалето, меѓутоа, на Вимблдон, тој налетал на првиот носител Лејтон Хјуит во првото коло. Бјоркман бил поразен од Хјуит кој подоцна го има освоено турнирот во Вимблдон.
На Вимблдон 2006 година, тој неочекувано се пласирал во полуфиналето во поединечна конкуренција и тоа на на 34-годишна возраст, што го прави најстариот играч што стигнал до таму на турнирот по легендата Џими Конорс во 1987 година. Тој успеал претходно само еднаш да влезе во четвртфиналето во поединечна конкуренција и тоа во 2003 година. Таа година бил победен од 14-тиот носител Радек Штепанек во натпревар кој вклучувал голема неизвесност. Претходно го победил својот партнер во двојки Макс Мирњи како и Томас Јохансон, Лукаш Длоухи и Даниеле Брачали. Во 2006 година во полуфиналето тој го налетал на светскиот рекет број 1 и бранител на титулата Роџер Федерер кој бил премногу добар и секако успеал да го победи Јонас со 6–2, 6–0, 6–2 во сетови. Кога Џон Мекинро го објавил своето официјално враќање на АТП про турнирите во 2006 година, тој се здружил со Бјоркман за да може да ја освои титулата во двојки на SAP Open во градот Сан Хозе.
За време на Вимблдон во 2008 година, Јонас објавил дека тој турнир ќе му биде последен Вимблдон бидејќи планира да се пензионира на крајот од сезоната. Иако тој бил исфрлен уште во првото коло во поединечна конкуренција, Бјоркман успеал заедно со Кевин Улиет да стигне до финалето каде биле поразени од вторите носители Даниел Нестор и Ненад Зимонјиќ. Тој по крајот на тоа финале добил огромни овации и пристојно збогување за неговата долга кариера на Вимблдон.
На 2 октомври 2013 година, тој најавил враќање на турнирите и тоа за почеток „If Stockholm Open“, добивајќи вајлд-карта (слободна карта за настап) во пар со сонародникот Роберт Линдштет.
Бјоркман во 2015 година настапувал како танчер во Летс Денс 2015.